open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Нажоўка па дрэве

**Нажоўка па дрэве** — сталярны інструмент, разнавіднасць ручной пілы для распілоўвання драўніны.

## Шырокая нажоўка 
*Шырокая нажоўка* выкарыстоўваецца для распілоўвання ўручную буйнагабарытных нарыхтовак з драўніны і драўляных матэрыялаў пры выкананні сталярных і слясарных работ. Нажоўкі вырабляюць для папярочнага (тып 1, выкананне 1 і 2), падоўжнага (тып 2, выкананне 1 і 2) распілоўвання драўніны і універсальныя (тып 3). Яны могуць камплектавацца зменнымі палотнамі рознага тыпу і выканання.

Зубы пілы маюць трохкутную форму з нахілам (завострыванне касая) або без яго (роўнабаковы трохвугольнік) і кутом завастрэння 40...50°. Крок зубоў можа быць ад 2,5 да 6,5 мм (для тыпаў 1 і 2) і ад 1,5 да 5,0 мм (для тыпу 3).

Зубы нажовак павінны быць заточаныя і разведзеныя, прычым зуб павінен быць разведзены ўздоўж не менш чым на 2/3 сваёй вышыні ад вяршыні. Зубы нажовак 2 тыпу выканання 1 павінны мець прамую завострыванне толькі пярэдняй мяжы зуба.

Прыклад умоўнага пазначэння шырокай нажоўкай па метале з палатном тыпу 1, выканання 1, з даўжынёй рэжучай часткі палатна 500 мм і крокам зубоў 5 мм:
: *1-1-500-5 ДАСТ 26215-84*

## Нажоўка вузкая 
*Нажоўка вузкая* пры выкананні распілоўвання ў большай ступені, чым шырокая нажоўка, схільная адхіляцца ад зададзенага кірунку распілоўвання. У сувязі з гэтым, пры неабходнасці ажыццявіць дакладны разрэз ўздоўж вызначанай лініі, ёю варта выконваць распілоўванне павольней, чым шырокай нажоўкай. Аднак пры гэтым, вузкай нажоўкай можна выконваць больш тонкія працы. Таму *вузкай нажоўкай* распілоўваюць тонкія піламатэрыялы, выпілоўваюць крывалінейныя дэталі і выконваюць скразныя прапілоўкі.

## Абушковая нажоўка 
Пры піленні нажоўка (як вузкая, так і шырокая) схільная да выгібам, так як выраблена з гнуткага палатна. Гэтыя выгібы падчас працы зніжаюць хуткасць пілавання і прадукцыйнасць. У шырокай і вузкіх нажовак схільнасць да выгібам зніжаецца за кошт павелічэнне калянасці палатна, а гэта дасягаецца, у тым ліку, за кошт павелічэння яго таўшчыні. Пры гэтым, аднак, павялічваецца таўшчыня разрэзу ў драўляным вырабе. Каб выключыць выгібы нажоўка пры піленні, у яе ў верхняй частцы палатна выконваюць своеасаблівае рабро калянасці — абушок. Пры гэтым становіцца магчымым паменшыць таўшчыню палатна, а значыць, і таўшчыню разрэзу. Але гэта не дазваляе абушковым нажоўкам рабіць разрэзы глыбіні большай, чым шырыня палатна, так як абушок перашкаджае праходжанню палатна далей у дрэва.

## Матэрыялы 
Палотна нажовак вырабляюць з інструментальных сталей марак 8ВЧ, 9ХФ, 9ХС па ДАСТ 5950-73, або У7, У7А, У8, У8А, У8Г, U8GA, У9А, У10 па ДАСТ 1435-74, або з сталі марак 65Г, 60С2А па ДАСТ 14959-79.

## Гл. таксама 
* Ручная піла
* Нажоўка па металу

## Літаратура 
* ГОСТ 26215—84 Ножовки по дереву. Технические условия.
* 
* *Крейндлин Л. Н.* Столярные, плотничные и паркетные работы: Учеб. — 2-е изд., перераб. и доп. — М.: Высшая школа, 1997. — 320 с. 

Катэгорыя:Рэзныя інструменты
Катэгорыя:Сталярныя інструменты
Яворскі

**Яворскі** — прозвішча.

## Вядомыя носьбіты 
* Афанасій (Яворскі) (нар. 1976) — украінскі архірэй Праваслаўнай Царквы Украіны
* Барыс Міхайлавіч Яворскі — савецкі фізік
* Іван Іванавіч Яворскі — удзельнік барацьбы за Савецкую ўладу ў Беларусі
* Казімеж Анджэй Яворскі — польскі паэт, перакладчык
* Мацвей Іванавіч Яворскі — гісторык, палітычны дзеяч
Ручная піла

**Ручная піла** — цяслярскі і сталярны інструмент, прызначаны для распілоўкі драўніны.

Паводле канструкцыі пілы бываюць некалькіх відаў. Залежна ад прызначэння і формы зубоў вылучаюць папярочныя, падоўжныя, драбназубыя і выкружныя.

## Лучковая піла 
Выкарыстоўваецца для падоўжнай распілоўкі. Складаецца з лучка і нацягнутага ў ім пільнага палатна. Лучок складаецца з двух стоек, распоркі, двух ручак, нацяжной цецівы і закруткі.

Замест закруткі можа прымяняцца шруба з гайкай, злучаныя металічнай (драцяной) цецівой.

Выкружныя лучковыя пілы, прызначаныя для пілавання па крывым лініях.

## Шырокая нажоўка 
Ужываюць для папярочнага раскрою дошак, брускоў, плітных матэрыялаў. Агульная даўжыня складае 750 мм, шырыня палатна ад 60 да 160 мм, таўшчыня ад 1 да 1,5 мм. Зуб’і маюць форму раўнабедранага або прастакутнага трохвугольніка. Куты рэзання і завострывання такія ж, як у лучковых піў.
* нажоўка вузкая: ўжываюць для распілоўвання тонкіх піламатэрыялаў, выпілоўвання крывалінейных дэталяў і выканання скразных прапіловак;
* обушковая піла: служыць для выканання неглыбокіх прапіловак, зарезания і распілоўвання дробных адрэзкаў драўніны; можна выкарыстоўваць пры падганянні злучэнняў; зуб’і маюць форму прастакутнага трыкутніка.
* пасовачная піла: разнавіднасць абушковай, звычайна выкарыстоўваецца для выканання дакладных кутніх (падоўжных, папярочных) прапіловак пры вырабе шыпоў злучэнняў, злучэнняў на вус і т. п., часта з выкарыстаннем сталярнага стусла. Часам, для павышэння дакладнасці і захаванасці стусла, выконваецца без разводу зубоў. Зубы ў выглядзе амаль роўнабаковага трыкутнікаў без ухілу або з невялікім ухілам назад.
* нажоўка-наградка: для несквазнога прапільвання паза пад шпонкі, а таксама для выпілоўвання вузкіх пазоў.

## Ручная ланцуговая піла 
Ручная ланцуговая піла — піла з ручкамі для распілоўкі драўніны ўручную. Выкарыстоўваецца як для працы ўдваіх, так і ў адзіночку. Для нармальнага рэжыму працы пілу неабходна прагібаць, апускаючы (падымаючы) пры працы рукаяці ніжэй ўзроўню пілячшай паверхні, каб піла як бы ахоплівала дрэва пры піленні. Вялікая плошча судотыку працоўнай паверхні забяспечвае больш хуткі вынік.

## Літаратура 
* 
* *Сахаров М. Д.* Инструменты сельского столяра и плотника — М.: Нива России, 1993. — 285 с.: ил. — 50 000 экз. — ISBN 5-260-00196-6.

Катэгорыя:Рэзныя інструменты
Катэгорыя:Сталярныя інструменты
Аура

**«Аура»** (, ) — беларускі гурт, які выконвае музыку ў стылі поп, поп-рок. Гэта творчы і сямейны саюз двух вядомых аўтараў і выканаўцаў — Юліі Быкавай і Яўгена Алейніка, у актыве якіх больш за 300 песень, напісаных для артыстаў Беларусі, Расіі, Малдовы.

## Гісторыя 
Стварыць уласны праект «Аўра» Юлія Быкава і Яўген Алейнік вырашылі ў 2005 годзе. «Аўра» з’явілася на свет з песняй «Whisper of Silence», у напісанні якой выкарысталі неіснуючую мову з элементамі англійскай, італьянскай, латыні. У 2006 годзе песня заняла 3-е месца на фестывалі «Eurovision Forum Contest». Праз год «Аўра» разам з амерыканскім рэперам Doobie (Дубі) запісала песню «Ноччу на Купалле». У 2009 годзе група «Аўра» была адзначана радыёпрэміяй «Золотое ухо» у намінацыі «Творчы патэнцыял». 19 снежня 2010 года «Аўра» перамагла ў тэлепраекце АНТ «Музыкальный суд» з песняй «Затрымай мяне». 15 чэрвеня 2011 года ў Палацы прафсаюзаў адбыўся сольны канцэрт гурта, на якім быў прадстаўлены першы альбом калектыва. Дыск пад назвай «Aura» стаў зборкай лепшых песень, напісаных з 2005 па 2011 гады. Сёння гурт рыхтуецца да выхаду канцэртны DVD-дыск і яшчэ адзін сольны альбом.

## Дыскаграфія 
* «Aura» (2011, Вігма)

## Кліпы 
* «Free», 2009
* «Я твоя земля», 2010

## Спасылкі 
* 
* Группа AURA: Мы подарили песню Надежде Бабкиной
* Юлия Быкова: «Чтобы стать популярным, надо быть странным» 

Катэгорыя:Поп-гурты Беларусі
Катэгорыя:Музычныя калектывы паводле алфавіта
Катэгорыя:Музычныя калектывы, якія з’явіліся ў 2005 годзе
Маскоўская вуліца (Брэст)

**Вуліца Маскоўская** () — вуліца ў Маскоўскім раёне Брэста. Разам з праспектам Машэрава складае галоўны гарадскі дыяметр і з’яўляецца асноўнай магістраллю Брэста.

## Размяшчэнне 
Арыентавана з паўднёвага захаду на паўночны ўсход. З’яўляецца працягам праспекта Машэрава, пачынаецца ад Кобрынскага моста, з поўначы прымыкаюць вуліца Кастрычніцкая, завулак Палявы, вуліцы Сікорскага, Серая, Дэпутацкі завулак, вуліцы Зялёная, Жураўліная, Калініна, Фруктовая, Трышынская, з поўдня — вуліцы Генерала Папова, Дзмітрыя Данскога, Спакойная, Шаўчэнкі, далей перасякае вуліцу Піянерскую — 28 ліпеня, з поўдня прымыкаюць вуліцы Шлюзавая, Мухавецкая, Багданчука, Васняцова, з поўначы — вуліца Савецкай Канстытуцыі, перасякае Партызанскі праспект, з поўначы прымыкае вуліца Гаўрылава, перасякае вуліцу Гродзенскую — Лакціёнава, на скрыжаванні з якой узведзена двухузроўневая развязка. Далей з поўдня прымыкаюць завулак Лясны, вуліцы Ландшафтная, Медыцынская, перасякае вуліцу Зялёную (в. Тэльмы 1) — Тадэвуша Касцюшкі, па-за граніцай горада пераходзіць у Маскоўскую шашу. Даўжыня вуліцы складае каля  км.

## Забудова 
### Няцотны бок 
* Трышынскія могілкі

* № 123 — Брэсцкі дзяржаўны абласны цэнтр маладзёжнай творчасці

* № 147 — Палац водных відаў спорту
* № 149 — Брэсцкі абласны дыспансер спартыўнай медыцыны
* № 151 — Брэсцкі лёгкаатлетычны манеж

* № 151 — Брэсцкі лядовы палац
* былая в. Трышын
* № 245, 247, 251, 253 — жылы комплекс з убудаванымі памяшканнямі (2016—2020; арх. Я. Крапіўны).
* № 267 — Комплекс будынкаў Брэсцкага дзяржаўнага тэхнічнага ўніверсітэта (1965—1980)
* № 271 — Свята-Васкрасенскі сабор (1995)
* № 273 — Адміністрацыя Маскоўскага раёна г. Брэста. Аддзел ЗАГС Брэсцкага гарвыканкама
* № 273в — супермаркет «АЛМІ»
* № 275а — бізнес-цэнтр «DIAGONAL»
* № 275 — Брэсцкі абласны Палац культуры (1980, архітэктар Г. Чысцякоў).
* Парк воінаў-інтэрнацыяналістаў
* Мікрараён Усход-6
* № 329 — гандлёвы цэнтр «Дыяніс»
* былая в. Вычулкі
* катэджны пасёлак «Сцімава»

## Цотны бок 
* Кіеўка
* № 202 — Брэсцкі навукова-тэхналагічны парк. ГЦ «Еўропа»
* № 202 — Брэсцкі электрамеханічны завод
* № 204 — Брэсцкі электралямпавы завод
* № 206 — казіно «Мяцеліца»

* № 208 — бізнес-цэнтр «Брэст Дзелавы»
* № 208а — супермаркет «Domus City»
* № 210 — супермаркет «Карона»
* № 326/4 — дзіцячы садок № 34
* № 328 — супермаркет «АЛМІ»
* Юбілейны рынак
* № 330/2 — пачатковая школа № 34
* № 332/5 — Гімназія № 2
* № 338/2 — дзіцячы садок № 2
* № 338/4 — Музычная гімназія № 4
* № 340/3 — дзіцячы садок № 38
* № 342 — гандлёвы цэнтр «Еўраопт»
* № 346/5 — дзіцячы садок № 39
* № 346/4 — дзіцячы садок № 19
* № 346/6 — Сярэдняя школа № 12
* № 348/3 — Фізкультурна-аздараўленчы комплекс
* № 356А — супермаркет «АЛМІ»
* № 368 — магазін «Мэбля»
* в. Тэльмы 1 (па-за межамі горада)

## Спасылкі 
Катэгорыя:Маскоўскі раён (Брэст)
Катэгорыя:Аб’екты, названыя ў гонар Масквы
Эдвард Ахрэм

**Эдвард Ахрэм** (таксама вядомы як **Ахрэм Эдуард Эдуардавіч**; польск. *Edward Ochrem*) беларускі камерсант польскага паходжання, рэктар БКІК (1993(?)-2004), кандыдат у прэзідэнты на выбарах 1994 г ад Польскага дэмакратычнага аб’яднання. Ёсць звесткі, што пэўны час ён быў дырэктарам савгаса ў Мінскім раёне. Таксама быў адным з заснавальнікаў ААТ «Олдынг». У свабодным доступе мала інфармацыі пра гэту асобу.

## Палітычная дзейнасць 
У пачатку 1990-х Э. Ахрэм разам з Канстанцінам Тарасевічам узначаліў партыю «Польскае дэмакратычнае аб’яднанне», якая ставіла мэтай дэмакратызацыю Беларусі і эканамічныя рэформы. Падчас прэзідэнцкіх выбараў 1994 г. гэта партыя вылучыла кандыдатуру Ахрэма http://pawet.net/zl/zl/1994_14/1.html, але яго ініцыятыўная група сабрала толькі 12 тыс. подпісаў. і не была падтрымана Саюзам палякаў на Беларусі.

## Дзейнасць у сферы камерцыйнай адукацыі 
Э. Ахрэм кіраваў Беларускім камерцыйным інстытутам кіравання і тэхнікумам эканомікі, права і кіравання, якія мелі свае філіялы ў розных гарадах Беларусі. Да 2003 г. гэта дзейнасць ішла паспяхова, потым кантрольныя органы пачалі прад’яўляць прэтэнзіі гэтым установам адукацыі. У адказ Эдвард Ахрэм паставіў пэўныя пытанні перад Канстытуцыйным судом і заявіў аб магчымасці вывесці на акцыі пратэста сваіх студэнтаў, іх бацькоў і сяброў іх бацькоў http://forum.pressball.by/viewtopic.php?t=35020&start=13725 . Праблема скончылася зачыненнем Інстытута і тэхнікумаў у 2004 г. У адказ студэнты і выкладчыкі Інстытута выйшлі на акцыю пратэста ў Мінску. Ахрэм, які удзельнічаў у гэтай акцыі, заявіў Радыё «Свабода»: «Магу на сто адсоткаў сказаць, што гэта з ведама Лукашэнкі. Бо, каб не было вядома Лукашэнкі, то такога бы ніхто не рабіў. Ён ужо разабраўся з усімі сваімі апанэнтамі, застаўся я адзін». Супраць Э. Ахрэма была ўзбуджана крымінальная справа, ён выехаў за мяжу і справа была спынена за тэрмінам даўніны.

## Працы Э. Ахрэма 
* Э. Э. Охрем Фирма в рыночной системе, тезисы научного доклада в БГЭУ

Катэгорыя:Палітыкі Беларусі
Катэгорыя:Прадпрымальнікі Беларусі
Катэгорыя:Рэктары ВНУ Беларусі
Катэгорыя:Беларускі камерцыйны інстытут кіравання
Эцуа Міёсі

**Эцуа Міёсі** (, нарадзіўся 16 снежня 1939 у ) — японскі прадпрымальнік, ганаровы прэзідэнт карпарацыі Swany, якая вырабляе пальчаткі, чамаданы і інвалідныя каляскі; адзін з самых вядомых эсперантыстаў Японіі.

## Біяграфія 
### Прадпрымальнік 
Як прадпрымальнік, Міёсі запатэнтаваў ў 1996 годзе чамадан Walkin'Bag з коламі і доўгай ручкай, за што ў 2007 годзе атрымаў прэмію ад урада за пастаўку тавару на рынак. У 2009 годзе Саюз турызму Хігасікагавы па прапанове Міёсі арганізаваў штогадовую выставу лялек, што праходзіць у кастрычніку: на выставе прадстаўлены лялькі з розных рэгіёнаў свету ў традыцыйных касцюмах. У 2013 годзе патранат над выставай прыняў міністр культуры Польшчы разам з паслом Польшчы ў Японіі. Налічваецца каля 1500 лялек у калекцыі, якую папаўняюць і эсперантысты.

Міёсі з’яўляецца адэптам рэлігійнага руху (секты) Омата, які падтрымлівае распаўсюджванне эсперанта ў свеце, і яго ганаровым членам. Таксама ён з’яўляецца віцэ-прэзідэнтам Асацыяцыі дзіцячага тэатра Кабукі.

### Эсперанта 
З 1995 года Міёсі вывучаў эсперанта, пачаўшы фінансава падтрымліваць японскі рух эсперантыстаў «Лебедзь»; з таго ж года з’яўляецца старшынёй рэгіянальнай асацыяцыі эсперантыстаў Хігасікагавы. У 2012 годзе быў заснаваны аднаіменны фонд, накіраваны на развіццё дзейнасці па вывучэнні і авалодванню эсперанта ў Еўрапейскім Саюзе.

У 2002 і 2010 гадах Міёсі пачаў публікаваць рэкламу на эсперанта ў розных часопісах і газетах Еўрапейскага саюза, у тым ліку і ў французскім выданні Le Monde, за што ў 2007 годзе быў узнагароджаны прэміяй Кэндзі Асакі Японскага інстытута эсперанта. З 2007 года — ганаровы член Еўрапейскага саюза Эсперантыстаў, з 2012 года — ганаровы член польскага таварыства «Europa Demokracja Esperanto». Міёсі перакананы, што эсперанта з’яўляецца інструментам, які палягчае зносіны паміж людзьмі розных нцыянальнасцяў: па яго словах, ён вывучаў карэйскую і кітайскую мовы, паколькі выпускаў сваю прадукцыю ў гэтых краінах, і на аснове асабістага вопыту зрабіў выснову, што дзякуючы эсперанта зносіны паміж іншаземцамі значна спросцяцца.

З 2001 года — дырэктар Сусветнага руху федэралістаў, падтрымлівае ўвядзенне эсперанта як другой мовы ў кожным рэгіёне свету. У 2011 годзе узнагароджаны за развіццё польскай культуры і эсперанта ў Польшчы ордэнам Заслуг перад Рэспублікай Польшча 5 ступені. Па прапанове Міёсі ў 2012 годзе ў польскім парламенце былі арганізаваны сімпозіум і выстава «125 гадоў эсперанта».

Катэгорыя:Эсперантысты
Катэгорыя:Прадпрымальнікі паводле алфавіта
Катэгорыя:Прадпрымальнікі Японіі
Польскае дэмакратычнае аб’яднанне

'''Польскае дэмакратычнае аб'яднанне'* (польск. - *Polskie Zjednoczenie Demokratyczne'') палітычная партыя Беларусі, якая дзейнічала з 1993 па 1995 г.

Партыя была створана ў пачатку кастрычніка 1993 года ў якасці дадатку да Саюза палякаў на Беларусі. Сваю задачу ПДА бачыла ў працягу барацьбы за адраджэнне польскай культуры Беларусі, Аб'яднанне выступала за дэмакратычныя пераўтварэнні ў грамадстве на платформе хрысціянскай дэмакратыі і рынкавыя рэформы ў эканоміцы Беларусі. Змагалася за месцы ў органах мясцовага самакіравання і Вярхоўнага Савета. Сярод дэлегатаў устаноўчага з'езда ў кастрычніку 1993 года былі Чэслаў Бенькоўскі, Канстанцін Тарасевіч, Ян Кірвель і Вальдэмар Прэкайла. Партыю ўзначалілі Эдвард Ахрэм, які паабяцаў фінансавую падтрымку партыі, і Канстанцін Тарасевіч. У снежні 1993 г. партыю зарэгістравала Міністэрства юстыцыі Беларусі.

Падчас прэзідэнцкіх выбараў 1994 г. гэта партыя вылучыла кандыдатуру Э. Ахрэма http://pawet.net/zl/zl/1994_14/1.html, але яго ініцыятыўная група сабрала толькі 12 тыс. подпісаў. і не была падтрымана Саюзам палякаў на Беларусі.

Партыя перастала дзейнічаць ў 1995 г. Некалькі яе удзельнікаў падвергліся крымінальнаму пераследванню: прафесар Казімір Канколаў з Гродзенскага медыцынскага ўніверсітэта (абвінавачванне ў хабарніцтве), дырэктар камбіната па вытворчасці будаўнічых матэрыялаў Станіслаў Закрэўскі (абвіначаны ў махлярстве) і Эдвард Ахрэм, рэктар БКІК.

## Спасылкі 
*Игорь Котляров Социология политических партий
*Leszek Ratajczyk, Z życia Polaków na Białorusi. Mamy własna partię, Magazyn Polski, nr 1/2 (7/8), 1994, s. 21
*Tadeusz Gawin Polskie odrodzenie na Białorusi 1988-2005  Wyższa Szkoła Administracji Publicznej im. Stanisława Staszica Białystok 2010

Катэгорыя:Палітычныя партыі паводле алфавіта
Катэгорыя:Палітычныя партыі Беларусі
Катэгорыя:Гісторыя Беларусі (пасля 1990 года)
Ганутка (басейн Бярэзіны)

**Гану́тка** — рака ў Чэрвеньскім і Бярэзінскім раёнах Мінскай вобласці Беларусі, правы прыток ракі Уса (басейн Бярэзіны).

Даўжыня ракі 18 км (12 км з іх на тэрыторыі Чэрвеньскага раёна). Плошча вадазбору 90 км². Пачынаецца за 2 км у напрамку на поўнач ад вёскі Горкі Чэрвеньскага раёна. Упадае ва Усу каля вёскі Галаўныя Ляды Бярэзінскага раёна. Рэчышча часткова каналізаванае. Рака прымае сцёк з ручаёў і меліярацыйных каналаў. У басейне Гануткі (каля вёскі Падасінаўка) знаходзіцца возера, з якога ў раку выцякае ручай. Каля вёсак Малая Ганута і Вялікая Ганута на рацэ плаціна і сажалка.

Каля ракі вёскі Клімаў Лог, Вялікая Ганута, Малая Ганута (Чэрвеньскі раён), Калюга 1 і Калюга 2 (Бярэзінскі раён).

## Літаратура 
* 
* 
* 
* Ліст карты N-35-82. Выданне 1982 г.

## Спасылкі 
* Общая характеристика речной сети Минской области 

Катэгорыя:Рэкі Чэрвеньскага раёна
Катэгорыя:Рэкі Бярэзінскага раёна
Катэгорыя:Басейн Бярэзіны
Amar Pelos Dois

**«»**&nbsp; — пераможная песня Салвадора Сабрала дзеля Еўрабачання 2017 у Кіеве, Украіна. Таксама атрымала Прэмію Марсэля Безансона.

Назва перакладаецца як «Любіць за дваіх», песня напісана на партугальскай мове. Спявак звяртаецца да сваёй колішняй каханай. Ён кажа, што жыве толькі з-за кахання да яе, і што да яе ён не жыў, а толькі існаваў. Ён просіць яе пачуць яго малітвы, вярнуцца і зноў палюбіць яго. У канцы песні ён абвяшчае, што, калі яна не вярнецца, то яго сэрца здолее «любіць за дваіх».

## Спіс кампазіцый 
## Спасылкі 
* Афіцыйны сайт конкурса
* Старонка Еўрабачанне на сайце канала 1 нацыянальнага канала Украіны 

Катэгорыя:Песні конкурсу Еўрабачанне 2017
Хуан Рэгула Перэс

**Хуан Рэгула Перэс** (; 30 сакавіка 1914, Гарафія, Канарскія астравы — 27 студзеня 1993, Сан-Крыстабаль-дэ-ла-Лагуна) — іспанскі лінгвіст, адзін з спецыялістаў па літаратуры на эсперанта, прафесар універсітэта Ла-Лагуна.

## Біяграфія 
Сын бедных сялян, пачаў працаваць у 1934 годзе настаўнікам. Падчас Грамадзянскай вайны ў Іспаніі быў арыштаваны за сімпатыю рэспубліканскага руху, і яму забаранілі займацца выкладчыцкай дзейнасцю. У 1945 годзе атрымаў права выкладаць ва ўніверсітэце Лагуна.

У 1993 годзе Рэгула пачаў вывучаць эсперанта і даваў курсы ў пасляваенныя гады. З 1945 года даваў курсы эсперанта ў універсітэце, дзе затым стварыў спецыяльную кафедру — першую ў Іспаніі. У 1952 годзе заснаваў Editorial Stafeto — найбуйнейшую крыніцу па сусветнай літаратуры на эсперанта, вядомую дзякуючы высокай якасці. На працягу наступнай чвэрці стагоддзя ён перакладаў мастацкія творы ўсіх вядомых сусветных аўтараў на эсперанта.

Яго другая праца — «La bapto de caro Vladimir» (), пераклад верша чэшскага сатыра Карэла Гаўлічака-Бароўскага, стала падставай для скандалу, паколькі старшыня Федэрацыі эсперантыстаў Іспаніі запатрабаваў не публікаваць працу як сатыру на рэжым Франка. Рэгула адмовіўся, нягледзячы на пагрозы, і неўзабаве быў звольнены. Пасля яго звальнення універсітэт Ла Лагуна апублікаваў памятны зборнік «Serta gratulatoria in honorem Juan Régulo», куды ўвайшлі працы Хуана Регула Перэса на іспанскай, эсперанта і іншых мовах па сусветным пісьменнікам і паэтам, геаграфіі, філалогіі, антрапалогіі і гісторыі.

Хуан Регула Перэс выкладаў лацінскую і раманскую філалогію, даваў урокі вульгарнай латыні, лацінскай мовы і літаратуры. Супрацоўнічаў з дактарамі навук Хуанам Альварэсам Дэльгада, Хакінта Альсола, Мануэлай Марэра з факультэта філасофіі і літаратуры. Аўтар мноства прац па геаграфіі, антрапалогіі і гісторыі Канарскіх астравоў, у тым ліку роднага вострава Пальма.

## Спасылкі 
* Juan Régulo Pérez — Tips.FM  
* Біяграфія на сайце Іспанскай федэрацыі эсперанта  
* Asociación Universitaria para el Desarrollo y Promoción del Esperanto «Dr..D. Juan Régulo Pérez» 
* Biblioteca «Juan Régulo Pérez» Federación de la Española de Esperanto  
* El garafiano Juan Régulo fue el más firme valor del esperantismo en Canarias 
* Спіс работ Хуана Регуло Перэса 

Катэгорыя:Мовазнаўцы Іспаніі
Катэгорыя:Эсперантысты
Катэгорыя:Дактары філасофіі на філалогіі
Салвадор Сабрал

**Салвадо́р Віла́р Браамка́мп Сабра́л**  (; нар. 28 снежня 1989, Лісабон, Партугалія) - партугальскі спявак, прадстаўнік Партугаліі на Конкурсе песні Еўрабачанне 2017 у Кіеве, дзе запісаў песню «Amar pelos dois», з якою і перамог на конкурсе.

## Раннія гады і кар’ера 
Нарадзіўся ў Лісабоне, але дзяцінства правёў у ЗША і Барселоне. У 2009 годзе быў удзельнікам трэцяга сезона партугальскай версіі брытанскага талент-шоў *Pop Idol*, дзе заняў 7 месца. Яго сястра, Луіза Сабрал, таксама спявачка, заняла 3-е месца на першым сезоне ”Ідалаў”. У 2017 годзе, пасля перапынку ў 1 год, Партугалія зноў вырашыла ўзяць удзел у Еўрабачанні, а Сабал зрабіўся ўдзельнікам партугальскага адбору на Еўрабачанне *Festival da Canção 2017* з песняй ”Amar Pelos Dois”. 5 сакавіка ён выйграў адбор і быў накіраваны ў Кіеў. Пераможца Еўрабачання 2017 года.

## Дыскаграфія 
### Альбомы 
* *Excuse Me* (2016)
* *Paris, Lisboa* (2019)
* *BPM* (2021)
* *Timbre* (2023)

### Міні-альбомы 
* *SAL* (2022)

### Сінглы 
## Спасылкі 
Катэгорыя:Пераможцы конкурсу песні Еўрабачанне
Катэгорыя:Спевакі і спявачкі Партугаліі
Катэгорыя:Выхадцы з Лісабона
Катэгорыя:Удзельнікі конкурсу песні Еўрабачанне 2017
Катэгорыя:Прадстаўнікі Партугалії на Еўрабачанні
Катэгорыя:Партугалія на Конкурсе песні Еўрабачанне 2017
Вуліца Ленінскага Камсамола (Салігорск)

**Вуліца Ленінскага Камсамола** — адна з першых пабудаваных ў горадзе Салігорску вуліц, на якой знаходзяцца: будынак аўта- і чыгуначнага вакзала, дом культуры «Будаўнік», Салігорская дзіцячая школа мастацтваў (былы кінатэатр «Салігорск»), Сацыяльна-педагагічны цэнтр Салігорскага раёна, Установа адукацыі «Салігорскі дзяржаўны  каледж». Вуліца забудавана пераважна 4-х і 5-павярховымі жылымі дамамі.

## Забудова 
]]
* № 38 — аўтачыгуначны вакзал (1987, архітэктары А. Цэйтлін, М. Сакалоў).

## Цікавыя факты 
Да сярэдзіны 80-х гадоў XX стагоддзя вуліца раздзялялася чыгуначнымі пуцямі.

Магазін № 30 «Народны», які адкрыты ў 1966 годзе пад першапачатковай назвай «Спутнік», мае ў жыхароў горада шматгадовую неафіцыйную назву — «Бібік» (паходзіць ад скарачэння прозвішча першага дырэктра магазіна Міхаіла Іванавіча Бібікава (1919—1983)).

Ленінскага Камсамола
Алек Гінес

**Алек Гінес** (, ,  — , Мідхёрст, Заходні Сусэкс) — брытанскі акцёр тэатра і кіно. У 1958 годзе быў уганараваны прэміяй «Оскар» за лепшую мужчынскую ролю ў эпічным ваенным блокбастары «Мост праз раку Квай», а праз два дзесяцігоддзі Гінесу была ўручана ганаровая статуэтка за жыццёвы ўклад у сусветнае кінамастацтва на працягу доўгай і паспяховай акцёрскай кар’еры.

## Зноскі
Альфрэда Стрэснер

**Альфрэда Стрэснер Матыаўда** (; , Энкарнасьён, Парагвай — , Бразілія, Бразілія) — парагвайскі дзяржаўны і ваенны дзеяч, прэзідэнт (дыктатар) Парагвая з 15 жніўня 1954 па 3 лютага 1989 года. У 1954 годзе скінуў прэзідэнта Ф.Чавеса і пры падтрымцы арміі ўсталяваў дыктатуру. Абапіраўся на ваеннае кіраўніцтва і правакансерватыўную партыю «Каларада». У час яго дыктатуры загінула больш за 12 тыс.чалавек. У лютым 1989 года скінуты Андрэсам Радрыгесам, уцёк з краіны. Эмігрыраваў у Бразілію.

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Прэзідэнты Парагвая
Энкарнасьён

**Энкарнасьён** () — горад у Парагваі.

## Гісторыя 
Заснаваны 25 сакавіка 1615 года езуіцкім святаром Роке Гансалесам дэ Санта-Крус. У 1843 годзе назва горада была скарочана да сучаснай. Істотнае развіццё горад атрымаў пасля правядзення да яго ў 1854 годзе чыгуначнай лініі з цэнтральнага Парагвая.

## Славутасці 
За 28 кіламетраў ад горада захаваліся створаныя ў XVII стагоддзі місіі езуітаў Ла-Сантысіма-Трынідад-дэ-Парана і Хесус-дэ-Таварангуэ, з 1993 года ўваходзяць у спіс Сусветнай спадчыны ЮНЕСКА.

З 1916 года ў Энкарнасьёне праводзіцца штогадовы ўсепарагвайскі карнавал.

Энкарнасьён — радзіма былога шматгадовага кіраўніка Парагвая Альфрэда Стрэснера.

Катэгорыя:Гарады Парагвая
Андрэс Радрыгес

**Андрэс Радрыгес Педоты** (, , Борха, дэпартамент Гуайра, Парагвай — , Нью-Ёрк, ЗША) — генерал, часовы прэзідэнт з 3 лютага да 15 мая 1989 года, прэзідэнт Парагвая з 15 мая 1989 па 15 жніўня 1993 года.

Быў бліжэйшым паплечнікам былога дыктатара Альфрэда Стрэснера. Аднак ў 1989 годзе ЗША і каталіцкая царква моцна расчараваліся ў рэжыме Стрэснера, і пры іх падтрымцы Радрыгес здзейсніў ваенны пераварот. Стрэснер збег з краіны. Радрыгес адмяніў смяротнае пакаранне, арыштаваў шэраг паплечнікаў былога дыктатара, правёў шматпартыйнай выбары, якія выйграў.

У 1993 годзе ў сувязі з хваробай сышоў у адстаўку.

Катэгорыя:Прэзідэнты Парагвая
Маэ

**Маэ** () — адзін з астравоў Сейшэльскага архіпелага.

Размешчаны ў Індыйскім акіяне, належыць дзяржаве Сейшэльскія Астравы.

Найбуйнейшы з астравоў Сейшэльскага архіпелага. Памеры вострава — 29 на 13 км. Самы высокі пункт дасягае 905 м над узроўнем мора.

Плошча вострава — 155 км². Колькасць жыхароў — 72 000 чал. (ацэнка 2009 год), што складае 80 % насельніцтва ўсёй дзяржавы.

На востраве знаходзіцца сталіца дзяржавы — Вікторыя, універсітэт, гандлёвы порт і міжнародны аэрапорт.

Катэгорыя:Сейшэльскія астравы
Кубак Беларусі па футболе 2017/2018

**Кубак Беларусі па футболе 2017/2018** — 27-ы розыгрыш Кубка Беларусі. Фінал кубка прайшоў 19 мая 2018 года на стадыёне «Спартак» у Магілёве. Уладальнікам Кубка трэці раз у гісторыі стаў клуб «Дынама-Брэст», які ў фінале атрымаў валявую перамогу над барысаўскім БАТЭ (3:2) і стаў першым у гісторыі Кубка Беларусі клубам, які атрымаў перамогу два разы запар. Як пераможца Кубка, «Дынама-Брэст» атрымала права ўдзельнічаць у 2-ім кваліфікацыйным раўндзе Лігі Еўропы 2018/19.

## Каляндар 
## 1-ы кваліфікацыйны раўнд 
Жараб’ёўка першага кваліфікацыйнага раўнда (1/64 фіналу) адбылася 6 мая 2017 года.

На гэтай стадыі прынялі ўдзел 8 клубаў, абраных выпадкова:
* 4 пераможцы рэгіянальных Кубкаў (Д4 — КФК);
* 4 клуба Другой лігі (Д3) (з 14).

Гульні прайшлі 17 мая 2017 года.
*Згодна з рэгламентам, на дадзенай стадыі пераможца вызначаецца па выніку аднаго матчу.*

## 2-і кваліфікацыйны раўнд 
Жараб’ёўка другога кваліфікацыйнага раўнда (1/32 фіналу) адбылася 22 мая 2017 года.

На гэтай стадыі прынялі ўдзел 32 клубы:
* 4 пераможцы 1-га кваліфікацыйнага раўнда;
* 2 пераможцы рэгіянальных Кубкаў (Д4 — КФК);
* 10 клубаў Другой лігі (Д3) (усе, акрамя тых, хто пачаў з першага кваліфікацыйнага раўнда);
* 16 клубаў Першай лігі (Д2) (усе клубы лігі).

Клубы Першай лігі супрацьстаялі клубам ніжэйшых ліг.

Гульні прайшлі 14 чэрвеня 2017 года.
*Згодна з рэгламентам, на дадзенай стадыі пераможца вызначаецца па выніку аднаго матчу.*

## 1/16 фіналу 
Жараб’ёўка 1/16 фіналу адбылася 15 чэрвеня 2017 года.

На гэтай стадыі прынялі ўдзел 32 клубы:
* 16 пераможцаў 1/32 фіналу;
* 16 клубаў Вышэйшай лігі (Д1) (усе клубы лігі).

Гульні прайшлі з 5 па 9 ліпеня 2017 года.
*Згодна з рэгламентам, на дадзенай стадыі пераможца вызначаецца па выніку аднаго матчу.*

## 1/8 фіналу 
Жараб’ёўка стадыі 1/8 фіналу адбылася 10 ліпеня 2017 года.

Гульні прайшлі 22 і 23 ліпеня 2017 года (адзін перанесены матч адбыўся 12 лістапада)
*Згодна з рэгламентам, на дадзенай стадыі пераможца вызначаецца па выніку аднаго матчу.*

## Чвэрцьфіналы 
Жараб’ёўка стадыі чвэрцьфіналу адбылася 28 ліпеня 2017 года.

Першыя матчы прайшлі 11 і 14 сакавіка 2018 года, адказныя — 17 і 18 сакавіка 2018 года.
*Згодна з рэгламентам, на дадзенай стадыі пераможца вызначаецца па выніку двух матчаў.*

### Першыя матчы 
### Адказныя матчы 
## Паўфіналы 
Жараб’ёўка стадыі паўфіналу адбылася 19 сакавіка 2018 года.

Першыя матчы прайшлі 18 красавіка 2018 года, адказныя — 2 мая 2018 года.
*Згодна з рэгламентам, на дадзенай стадыі пераможца вызначаецца па выніку двух матчаў.*

### Першыя матчы 
### Адказныя матчы 
## Фінал 
## Бамбардзіры 
;8 галоў

;5 галоў

;3 галы

Крыніца: football.by

## Спасылкі 
* football.by

2018
Катэгорыя:Спорт у Беларусі ў 2017 годзе
Катэгорыя:Спорт у Беларусі ў 2018 годзе
Катэгорыя:2017 год у футболе
Катэгорыя:2018 год у футболе
Праслен

**Праслен** () — адзін з астравоў Сейшэльскага архіпелага. Размешчаны ў Індыйскім акіяне, належыць дзяржаве Сейшэльскія Астравы. Адзін з найбольш буйных астравоў архіпелага, размешчаны за 36 км ад вострава Маэ. Памеры вострава — 11 на 4 км. 6,5 тысячы жыхароў. Ёсць аэрапорт. Падзяляецца на 2 акругі: Бэ-Сент-Ан і Гранд-Анс.

Катэгорыя:Сейшэльскія астравы
Рэверс

**Рэверс**:
* Рэверс — механізм для змены напрамку руху (вярчэння) машыны, рухавіка або асобных іх элементаў на адваротны
* Рэверс, нумізматыка
* Рэверс — пісьмовае абавязальніцтва адной асобы другой, у якім даюцца гарантыі чаго-небудзь, засведчваецца што-небудзь
Белькавічы (курганны могільнік)

**Бе́лькавічы** — курганны могільнік дрыгавічоў X—XIII стст. каля вёскі Белькавічы Пухавіцкага раёна Мінскай вобласці.

## Звесткі 
За 0,5 км на паўночны захад ад вёскі, 100 метраў ад дарогі ў кірунку Наваполля, ля могілак. На могілках 10 курганоў вышынёй 0,7—2 метры, дыяметрам 6—12 метраў.

Адкрыў і даследаваў 3 курганы ў другой палове XIX стагоддзя Канстанцін Тышкевіч. Пазней абследавалі ў 1930 годзе Антон Рынейскі, у 1985 годзе Таццяна Бубенька. Пахавальны абрад – трупапалажэнне. Пахавальны інвентар – бронзавы ланцужок, пярсцёнак, рэшткі жалезнага нажа. У двух насыпах рэчы не знойдзены.

Матэрыялы раскопак захоўваюцца ў Дзяржаўным гістарычным музеі ў Маскве, Расія.

## Літаратура 
* Памяць : Пухавіцкі раён: гісторыка-дакументальныя хронікі гарадоў і раёнаў Беларусі / [укладальнік А. А. Прановіч; рэдкалегія: А. М. Карлюкевіч і інш.]. — Мінск : Беларусь, 2003. — 748 с. — 3000 экз. ISBN 985-01-0251-9

## Спасылкі 
* 
* 

Катэгорыя:Белькавічы
Катэгорыя:Дрыгавічы
Катэгорыя:Курганныя могільнікі Пухавіцкага раёна
Катэгорыя:Гісторыка-культурныя каштоўнасці Рэспублікі Беларусь
Жаніцьба Коміна

**Жаніцьба коміна** — беларускі народны абрад, які сімвалізаваў канец лета, пачатак восені і халадоў, паступовае скарачэнне дня.

## Час святкавання і распаўсюд 
Абрад існаваў пераважна на Палессі. У розных мясцінах яго прымяркоўвалі да розных дат: 14 верасня (дзень Сімяона Стоўпніка), 22 верасня (дзень восеньскага раўнадзенства). Часам спраўлялі яшчэ веснавую Жаніцьбу коміна на Фаміным тадні (другі тыдзень пасля Вялікадня). Спевы і дзеянні, характэрныя дзеля абраду, сведчаць, што ў гэты дзень гаспадары звычайна пачыналі сеяць жыта, а таксама адбывалася ініцыяцыя дзяўчат: пасля гэтага ім дазвалялася наведваць вячоркі і попрадкі — працоўныя зборы моладзі.

## Апісанне 
 ў в. Сенькавічы Івацэвіцкага раёна. 1938 год. Можна бачыць белы комін]]
Комін — конусападобная труба, якая выходзіла вонкі праз столь і дах. У даўніну, калі ў хатах яшчэ не было вокнаў, яна служыла дзеля асветлення жытла. Праз комін зверху ў памяшканне праходзіла святло.

Абрад выглядаў так. Пад комінам вешалі дымаход, які рабілі з дошак ці плялі з лазы і абмазвалі глінай. Пад дымаходам падвешвалі патэльню, каганец ці металічную рашотку. На рашотцы запальвалі лучыну ці хваёвыя карэнчыкі. Маленькі аганёк асвятляў хату. А дым ішоў праз дымаход і комін на вуліцу.

«Комін» упрыгожвалі: бялілі, абвешвалі зелянінай, абвязвалі хмелем, новымі ручнікамі, кветкамі. Таксама пад яго кладуць «ахвяру» (гарбузікі, зерне, розныя ласункі). У агеньчык, які гарыць на патэльні, кідаюць сала, масла, скрылёчкі. Пасля гэтага жанчыны вадзілі вакол коміна карагод і спявалі спецыяльныя песні: «Ой прыйшлі ж ночанькі доўгенькія, мы ж цябе кветкамі ўбіралі, бервяночкам, рутай аперазалі»

## Значэнне 
Абрад сімвалізаваў пераход ад лета да восені, прыход халадоў і скарачэнне дня. На пытанне «З кім жэніцца комін» сяляне адказваюць па-рознаму: з хатай, з печчу, з працай ці нават з доўгімі зімовымі вечарамі. Верагодна, што ў старажытнасці гэта быў абрад ушанавання агня, вогненага духа. Агонь — стыхія, без якой старажытны чалавек не мог пражыць, не мог сагрэцца зімой ці прыгатаваць ежу. Месца, дзе гарэў хатні агонь, здаўна было цэнтрам хатняй гаспадаркі.

У час абрада спяваліся і радкі невядомай «нявесце» коміна:

## Цяперашні стан абрада 
У 20 стагоддзі абрад амаль паўсюдна забыўся. Аднак у некаторых вёсках ён быў захаваны і нават імкліва адраджаецца. Студэнцкае этнаграфічнае таварыства зафіксавала яго на Цэнтральным і Усходнім Палессі (Пінскі, Жыткавіцкі, Столінскі, Лельчыцкі раёны). Адраджэннем абрада сёння займаюцца і некаторыя музычныя гурты («Міжрэчча», «Ягорава гара»), а таксама краязнаўчая суполка «Талака».

## Гл. таксама 
* Жаніцьба Цярэшкі
* Пахаванне стралы
* Пахаванне Дзеда

## Спасылкі 
* Апісанне абрада з фотаздымкамі
* Жаніцьба коміна

Катэгорыя:Жанры фальклору
Катэгорыя:Этнаграфія Беларусі
Катэгорыя:Культура Беларусі
Катэгорыя:Абрады і рытуалы
Юбілейны медаль «70 гадоў Узброеных Сіл СССР»

**Юбіле́йны меда́ль «70 гадо́ў Узбро́еных Сіл СССР»** заснаваны Указам Прэзідыума Вярхоўнага Савета СССР ад 28 студзеня 1988 года ў адзначэнне 70-й гадавіны Узброеных Сіл СССР. Аўтар малюнка медаля — мастак А. Б. Жук.

## Палажэнне аб медалю 
Юбілейным медалём «70 гадоў Узброеных Сіл СССР» ўзнагароджваюцца:
* асобы афіцэрскага саставу, прапаршчыкі, мічманы i ваеннаслужачыя звыштэрміновай службы, якія знаходзяцца да 23 лютага 1988 года на сапраўднай ваеннай службе ў Савецкай Арміі, Ваенна-Марскім Флоце, пагранічных і ўнутраных войсках, а таксама ў органах Камітэта дзяржаўнай бяспекі СССР;
* былыя чырвонагвардзейцы, асобы, якія прымалі ўдзел у баявых дзеяннях па абароне савецкай Радзімы ў якасці вайскоўцаў, партызаны Грамадзянскай вайны і Вялікай Айчыннай вайны 1941—1945 гг.;
* асобы, звольненыя з сапраўднай ваеннай службы ў запас або адстаўку, якія праслужылі ў Савецкай Арміі, Ваенна-Марскім Флоце, пагранічных і ўнутраных войсках і ў органах Камітэта дзяржаўнай бяспекі СССР 20 і больш гадоў у каляндарным вылічэнні;
* асобы, узнагароджаныя за час праходжання сапраўднай ваеннай службы ордэнамі СССР альбо медалямі:
** Медаль «За адвагу»
** Ушакова
** «За баявыя заслугі»
** Нахімава
** «За адзнаку ў ахове дзяржаўнай мяжы СССР»
** «За адзнаку ў воінскай службе»
** Медаль «За выдатную службу па ахове грамадскага парадку»
* Усе ваеннаслужачыя *тэрміновай службы*, знаходзячыяся ў асабістым складзе частак Абмежаванага кантынгенту савецкіх войскаў у Афганістане (*АКСВА*) па стану на 23 лютага 1988 года.
Юбілейны медаль «70 гадоў Узброеных Сіл СССР» носіцца на левым боку грудзей і размяшчаецца пасля медаля «60 гадоў Узброеных Сіл СССР».

Па стану на 1 студзеня 1995 года юбілейным медалём «70 гадоў Узброеных Сіл СССР» узнагароджана прыблізна **9&nbsp;842&nbsp;160** чалавек.

## Апісанне медаля 
Юбілейны медаль «70 гадоў Узброеных Сіл СССР» вырабляецца з латуні і мае форму правільнага круга дыяметрам 32 мм.

На адным боку медалі, у цэнтральнай яго частцы, размешчаны профільныя пагрудныя малюнкі лётчыка, марака і салдата сухапутных войскаў, звернутыя налева. Па акружнасці медалі праходзяць лаўровыя галіны. У верхняй частцы аверса медаля — выява пяціканцовай зоркі з сярпом і молатам у цэнтры, у ніжняй — размешчаныя ў два радкі лічбы «1918» і «1988».

На адваротным боку ў пяць радкоў размешчана надпіс «70 ЛЕТ ВООРУЖЁННЫХ СИЛ СССР». Ніжэй надпісы — лаўра-дубовы вянок.

Края медаля абрамлены борцікам. Усе надпісы і выявы на медалі выпуклыя.

Медаль пры дапамозе вушка і кальца злучаецца з пяцікутнай калодачкай, абцягнутай шаўковай муаравай стужкай чырвонага колеру шырынёй 24 мм. Края стужкі акантаваны зялёнымі палоскамі. Пасярэдзіне стужкі падоўжная палоска блакітнага колеру, і дзве палоскі залацістага колеру па абодва бакі ад блакітнай.

## Літаратура 
* *Володин А. Н., Мерлай Н. М.* Медали СССР. — СПб.: Печатный двор, 1997. — С. 246—247. — ISBN 5-7062-0111-0.

## Спасылкі 
* Медалі і ордэны СССР

Катэгорыя:Узнагароды паводле алфавіта
Катэгорыя:З’явіліся ў 1988 годзе
X Рэспубліканскі фестываль нацыянальных культур

**X Рэспубліканскі фестываль нацыянальных культур** адбыўся 6 і 7 чэрвеня 2014 года ў беларускім Гродне. На фестываль у Гродне прыехалі больш за паўтары тысячы ўдзельнікаў і гасцей.

## Удзельнікі 
Фестывалю папярэднічалі два гады працы арганізатараў і рэспубліканскага журы. Працы распачалася канцэртам у Белдзяржфілармоніі, ва ўсіх абласцях і горадзе Мінску прайшлі адборачныя туры. У выніку прафесійнае журы назвала калектывы мастацкай творчасці і асобных артыстаў, народных майстроў і кулінараў, якія прымуць удзел у фінале фестывалю. Усяго праз адборачныя туры прайшло больш за дзве тысячы чалавек. У фінал трапілі 900 прадстаўнікоў 35 нацыянальнасцей. У фінальных мерапрыемствах юбілейнага фестываля прынялі ўдзел каля 850 артыстаў, арганізаваны нацыянальныя падворкі, праведзены конкурс прыгажосці сярод прадстаўніц нацыянальных аб’яднанняў. На фестывалі у Гродне свае песні, танцы, кухню прэзентавалі прадстаўнікі 35 са 140 нацыянальнасцей, якія пражываюць на тэрыторыі Беларусі, у тым ліку кабардзіна-балкары, мардвяне, іспанцы, венесуэльцы і індыйцы.

## Мерапрыемтвы 
Фестываль доўжыўся тры дні. 6 чэрвеня вечарам адбылася афіцыйная цырымонія адкрыцця, якая распачалася шэсцем удзельнікаў ад Савецкай плошчы да плошчы Леніна. Другі дзень фестывалю, 7 чэрвеня, быў прысвечаны нацыянальным падворкам, кожны з якіх падрыхтаваў сваю праграму. Каля 60 святочных мерапрыемстваў прайшлі на канцэртных пляцоўках на плошчах Леніна і Савецкай, у парку імя Жылібера, у абласным драматычным тэатры. Элементам свята стала праграма для моладзі «Энергія старажытных вуліц», мерапрыемствы якой прайшлі ў розных частках горада. Упершыню ў Гродне прайшло шоу-прэзентацыя нацыянальных строяў, закладзена Алея сяброўства, усталяваны памятны знак на месцы страчанага храма — Фары Вітаўта. На фестывалі выступілі калектывы з гістарычнай радзімы прадстаўнікоў нацыянальна-культурных аб’яднанняў, арганізаваны шматнацыянальны рок-канцэрт, прайшло свята нацыянальнага тэатральнага мастацтва. У канцэртных праграмах прынялі ўдзел беларускія выканаўцы, якія маюць карані іншых нацыянальнасцей: Гюнеш, Іскуі Абалян, Іван Буслай. Спецыяльнымі гасцямі фестывалю сталі , групы «», «» і «ТіК» з Украіны.

## Меркаванні 
## Галерэя 
## Спасылкі 
* 

* X Рэспубліканскі фестываль нацыянальных культур у Гродне  на афіцыйным сайце Беларусі

Катэгорыя:Рэспубліканскі фестываль нацыянальных культур
Катэгорыя:2014 год у Гродне
Катэгорыя:Чэрвень 2014 года
Ракамітрум драбнаплодны

**Ракамітрум драбнаплодны** (*Bucklandiella microcarpa*) — від лістасцябловых імхоў роду  сямейства . Раней уключаўся ў род .

## Сінонімы 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Спасылкі 
* 
* Ракомитрий, или ракомитриум мелкоплодный — Racomitrium microcarpum (Hedw.) Brid. 

Катэгорыя:Грыміевыя
Ракамітрум разнаклетачны

**Ракамітрум разнаклетачны** (*Racomitrium heterostichoides*) — від лістасцябловых імхоў роду  сямейства .

Катэгорыя:Грыміевыя
Кніга гісторыі франкаў

**Кніга гісторыі франкаў** () — ананімная хроніка VIII стагоддзя, вядомая таксама пад назвай «**Дзеянні франкскіх каралёў**» ().

## Апісанне 
Першапачатковы варыянт хронікі (так званы *Варыянт A*) складзены ў 727 годзе асобай, якая пражывала ў раёне горада Лан. Затым незадоўга да 737 года хроніка была зноў адрэдагавана (*Варыянт B*). Аўтар быў жыхаром Нейстрыі, і яго анты-аўстразійскія настроі досыць выразна праяўляюцца ў хроніцы. Галоўнымі добрымі якасцямі манарха аўтар лічыў здольнасць караля кіраваць дзяржавай у згодзе са знаццю. Ён не імкнецца прыхаваць недахопы каралёў (напрыклад, у главе 44-й рэзкай крытыкуецца кароль Хлодвіг II), але ў канфліктах паміж манархам і знаццю яго сімпатыі знаходзяцца на баку каралеўскай улады. Дзякуючы сваёй папулярнасці ў Раннім Сярэднявеччы, «Кніга гісторыі франкаў» захавалася ў шматлікіх рукапісах.

У пачатку сачыненні аўтар выкарыстоўваў франкскія паданні (у тым ліку паданне пра траянскае паходжанне франкаў), пралог «Салічнай праўды» і «Гісторыю франкаў» Грыгорыя Турскага. Перыяд пачатку VII стагоддзя апісаны ім на падставе вусновых сведчанняў («Хронікі» Фрэдэгара ён не ведаў). Найбольш значная частка «Кнігі гісторыі франкаў» пачынаецца з 642 года (главы 43—53), калі аўтар пачынае выкарыстоўваць не захаваныя да нашых дзён гістарычныя крыніцы, а затым піша як сведка падзей. «Кніга гісторыі франкаў» з'яўляецца каштоўным дапаўненнем да пра-аўстразійскага сачынення Прадаўжальнікаў Фрэдэгара, разам з якім дае даволі поўную карціну падзей у Франкскай дзяржаве другой паловы VII — першай траціны VIII стагоддзяў.

## Выданні 
*Іншамоўныя выданні:*
* 
* Liber Historiae Francorum / Edit. and transl.with an Introd. by B.S.Bachrach. Coronado Press,1973. 
*  
* 
* фрагменты: 

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Хронікі Франкскай дзяржавы
Катэгорыя:Сярэдневяковая літаратура ў Францыі
Катэгорыя:Гістарычныя сачыненні VIII стагоддзя
Медаль Ушакова

**Меда́ль Ушако́ва** — дзяржаўная ўзнагарода СССР. Заснаваны Указам Прэзідыума ВС СССР ад 3.03.1944 «Аб заснаванні ваенных медалёў: медаль Ушакова і медаль Нахімава».

Медаль выкананы па праекту архітэктара М. А. Шэпілеўскага.

## Статут медаля Ушакова 
Медалём Ушакова ўзнагароджваліся матросы і салдаты, старшыны і сяржанты, мічманы і прапаршчыкі Ваенна-Марскога Флоту і марскіх частак пагранічных войскаў за мужнасць і адвагу, праяўленыя пры абароне сацыялістычнай Айчыны на марскіх тэатрах, як у ваенны, так і ў мірны час.

Узнагароджанне медалём Ушакова ажыццяўлялася за асабістую мужнасць і адвагу, праяўленыя:
* у баях з ворагамі сацыялістычнай Айчыны на марскіх тэатрах;
* пры абароне дзяржаўнай марской граніцы СССР;
* пры выкананні баявых задач караблёў і часцей Ваенна-Марскога Флоту і пагранічных войскаў;
* пры выкананні воінскага абавязку ва ўмовах, спалучаных з рызыкай для жыцця.
Медаль Ушакова носіцца на левым боку грудзей і пры наяўнасці іншых медалёў СССР размяшчаецца пасля медаля «За адвагу».

## Апісанне медаля Ушакова 
Медаль Ушакова з серабра. Ён мае форму круга дыяметрам 36 мм з выпуклым борцікам, у сярэдзіне якога змешчана рэльефная пагрудная выява Ф. Ф. Ушакова, абрамленая па акружнасці выпуклымі кропкамі. Уверсе, па акружнасці, — надпіс выпуклымі літарамі: «Адмирал Ушаков». Унізе, пад рэльефным малюнкам Ушакова, — дзве лаўровыя галіны, злучаныя перакрыжаванай стужкай. Круг медалі накладзены на якар. На адваротным боку — нумар медаля. Медаль пры дапамозе вушка і кальца злучаецца з пяцікутнай калодкай, абцягнутай шаўковай муаравай стужкай блакітнага колеру з белымі і сінімі палоскамі ўздоўж краёў. Шырыня стужкі — 24 мм, шырыня белай палоскі — 2 мм, шырыня сіняй палоскі — 1, 5 мм. Зверху стужкі, ад верхніх кутоў калодкі да ушку медалі, мацуецца якарны ланцуг.

## Літаратура 
* Кавалеры медали Ушакова. — СПб: Центральный военно-морской архив, издательство «Аграф+», 2011. — 455 с. — Тираж 350 экз.
* *Изотова М. А., Царёва Т. Б.* Ордена и медали России и СССР. — Ростов-на-Дону: ООО ИД «Валдис», 2010. — С. 624—625. — 736 с. — ISBN 978-5-9567-0960-3.
* *Володин А. Н., Мерлай Н. М.* Медали СССР. — СПб.: Печатный двор, 1997. — С. 74—75. — ISBN 5-7062-0111-0.
* *Колесников Г. А., Рожков А. М.* Ордена и медали СССР. — Мн.: Народная асвета, 1986. — С. 59.

Катэгорыя:Узнагароды паводле алфавіта
Перламутраўка палявая

**Перламутраўка палявая** (*Issoria lathonia*) — дзённы матылёк з сямейства німфалід.

## Этымалогія лацінскай назвы 
Латона (Лета) — у грэчаскай міфалогіі дачка тытанаў Кея і Фебы, каханая Зеўса, маці Апалона і Артэміды.

## Апісанне 
Даўжыня пярэдняга крыла 17 — 27,5 мм Размах крылаў 34-52 мм у самцоў і 50-56 мм у самак. Крылы жоўта-аранжавага колеру з чорнымі плямамі. Ніжні бок задніх крылаў з вельмі буйнымі серабрыстымі плямамі.
Issoria lathonia MHNT CUT 2013 3 24 PONT GERENDOINE Male Dorsal.jpg|♂
Issoria lathonia MHNT CUT 2013 3 24 PONT GERENDOINE Male Ventral.jpg|♂△
Issoria lathonia MHNT CUT 2013 3 24 Meyrueis Female Dorsal.jpg|♀
Issoria lathonia MHNT CUT 2013 3 24 Meyrueis Female Ventral.jpg|♀△

## Арэал 
Від шырока распаўсюджаны ў Еўропе. Арэал таксама ўключае Паўночна-заходнюю Афрыку, Заходнюю і Цэнтральную Азія на ўсход да поўдня Заходняй Сібіры, Манголіі і Паўночнай Індыі. Сустракаецца на ўсёй тэрыторыі Еўропы, акрамя крайняй поўначы (не сустракаецца на поўнач ад 63 градуса паўночнай шыраты). З'яўляецца актыўным мігрантам, які ў цёплыя гады можа міграваць на поўнач да палярнага круга.

## Месцапражыванні 
Насяляе узлескі, абочыны дарог, паляны, лугі, берагі рэк і вадаёмаў, стэпавыя ўчасткі. Від часта сустракаецца ў астэпненых і антрапагенных стацыях. У гарах Крыму і Карпатах сустракаецца паўсюдна. На Каўказе матылёк сустракаецца ў практычна ўсіх тыпах бязлесных ландшафтаў. Падымаецца ў горы на вышыню да 2500-2900 м над узр. м.

## Біялогія 
Ва Усходняй Еўропе від развіваецца ў 2-3 пакаленнях, на поўдні Украіны магчыма таксама развіццё чацвёртага пакалення. Матылі 1-га пакалення лётаюць з канца красавіка па сярэдзіну чэрвеня, 2-га — з пачатку ліпеня па сярэдзіну верасня. У канцы лета і восенню з'яўляюцца і лётаюць, паралельна з матылькамі другога пакалення, матылі трэцяга, ў асабліва цёплыя гады на поўдні Украіны — аж да канца лістапада.
Перазімавалыя асобіны на поўдні Еўропы з'яўляюцца пры наступе першых цёплых дзён вясны (на Паўднёвым беразе Крыма — ужо з канца сакавіка).
Матылі часта прысаджваюцца на голыя ўчасткі глебы.

## Жыццёвы цыкл 
Самкі адкладаюць да 200 яек, па адным на лісце кармавых раслін, а таксама побач з ім. Яйкі адносна дробныя, бледна-жоўтыя. Вусені даўжынёй да 35 мм, жывуць адкрыта. Іх афарбоўка шэра-карычневага колеру з чорнымі плямамі. Зімуе на розных стадыях свайго развіцця, але пераважна на стадыі вусеня, радзей — кукалкі і яшчэ радзей — на стадыі імага Стадыя кукалкі доўжыцца да 4 тыдняў.

### Кармавыя расліны вусеняў 
Асноўныя кармавыя расліны вусеняў —  і . Да кармавых відаў таксама адносяцца: , , , , , .

## Заўвагі па ахове 
Від уключаны ў Чырвоную кнігу Усходняй Фенаскандыі (1998) для Нарвегіі (III катэгорыя).

Катэгорыя:Жывёлы, апісаныя ў 1758 годзе
Катэгорыя:Насякомыя Еўразіі
Катэгорыя:Німфаліды