Леан Сулькевіч

**Леон Хузьман-мірза Сулькевіч, Леон Сулькевіч, Леон Гузьман Сулькевіч** (; ) — палкоўнік артылерыі Войска Польскага і Узброеных Сіл Польскіх, двойчы кавалер Ордэна Virtuti Militari.

## Біяграфія 
Ён паходзіў з татарскага княжага роду (мірзаў) , які жыў у Ашмянскім павеце Віленскай губерні . Нарадзіўся 14 лютага 1897 года ў сям’і Давіда і Феліцыі, народжанай Сабалеўскай  . Яго прадзедам па жаночай лініі быў палкоўнік Мустафа Ахматовіч, афіцэр 4-га палка пярэдняй варты Вялікага княства Літоўскага і заснавальнік Эскадрона літоўскіх татар у Напалеонаўскай арміі. У гонар свайго продка ён і шэраг іншых маладых татарскіх арстакратаў назвалі Татарскі кавалерыйскі полк у кавалерыі Сярэдняй Літвы, а потым Другой Польскай Рэспублікі . Яго дзядамі былі Мацей Ахматовіч (1820—1901) паэт і маёр 5-га палка ўланаў, і Ялена, народжаная Туган-Мірза Бараноўская). Яго братамі і сёстрамі былі Аляксандр, Стэфан, Богдан, Канстанцін, Марыя, Эва і Эльжбета  . 1 чэрвеня 1919 года яму было прысвоена званне капітана артылерыі са старшынством , а затым 1 ліпеня 1923 года — званне маёра артылерыі са старшынством   . У 1920-я гады ён заставаўся афіцэрам 1-й коннай артылерыйскай дывізіі, размешчанай у Варшаўскім гарнізоне, дзе ў 1923 годзе выконваў абавязкі намесніка камандзіра дывізіі ў званні капітана , а ў 1924 годзе быў кватэрмайстрам у званні маёра  . З 10 красавіка 1927 года па красавік 1934 года ён служыў камандзірам 6-й коннай артылерыйскай дывізіі ў Станіславове    . За гэты час ён быў павышаны да звання падпалкоўніка артылерыі са старшынствам 1 студзеня 1929 года  . Затым ён быў павышаны да звання палкоўніка артылерыі. З 30 красавіка 1934 года па 18 лютага 1938 года займаў пасаду камандзіра 4-га Куяўскага лёгкага артылерыйскага палка ў Інаўроцлаве . З 1938 года служыў камандзірам дывізійнай артылерыі 20-й пяхотнай дывізіі ў Баранавіцкім гарнізоне.

Да канца Другой Польскай Рэспублікі ў 1939 годзе ён быў уладальнікам маёнтка Ластаі II у гміне Крэва Ашмянскага павета (у гэтай мясцовасці, у гміне Паляны, уладальніцай маёнтка Лейлубка або Стэчкоўшчына была Ялена Гозьман Сулькевіч)  .

Пасля пачатку Другой сусветнай вайны, падчас Вераснёўскай кампаніі, ён камандаваў артылерыяй 20-й пяхотнай дывізіі, удзельнічаў у бітве пад Млавай 1-3 верасня 1939 года і ў абароне Варшавы  . Пазней ён быў афіцэрам Польскіх узброеных сіл у шэрагах 12-га палка Падольскіх уланаў.

Пасля вайны ён заставаўся ў выгнанні ў Вялікабрытаніі. Памёр у 1960 годзе ў Лестэры .

19 сакавіка 1929 года ў Вільні муфтый Рэспублікі Польшча доктар Якуб Шынкевіч дабраславіў шлюб падпалкоўніка Леона Хузмана Сулькевіча з паннай Марыяй Ахматовічаўнай, (дачкой суддзі апеляцыйнага суда Багдана Ахматовіча і Гэлены Ахматовіч, народжанай Бучацкай).

## Ордэны і ўзнагароды 
* Залаты крыж ордэна Virtuti Militari № 151
* Сярэбраны крыж Ваеннага ордэна Virtuti Militari № 3086 (1922)  
* Рыцарскі крыж Ордэна Адраджэння Польшчы (9 лістапада 1931 г.) 
* Крыж Доблесці 
* Залаты Крыж Заслугі (11 лістапада 1937 г.) 
* Медаль Незалежнасці (23 снежня 1933 г.) 
* Сярэбраны крыж Заслугі (15 сакавіка 1927 г.)
* Памятны медаль вайны 1918—1921 гг. 
* Медаль Дзесятай гадавіны адноўленай незалежнасці 
* Памятны знак конных артылерыйскіх дывізій Другой Польскай Рэспублікі
* Медаль Перамогі (Médaille Interalliée) 
* Медаль 10-й гадавіны вайны за незалежнасць (Латвія, 1929 г.) 

## Зноскі 

## Бібліяграфія 
* 
* Rocznik Oficerski 1923. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1923.
* Rocznik Oficerski 1924. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1924.
* Rocznik Oficerski 1928. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1928.
* Rocznik Oficerski 1932. Warszawa: Ministerstwo Spraw Wojskowych, 1932.
* Aleksander Miśkiewicz. Tatarzy — żołnierze polscy podczas II wojny światowej. «Przegląd Tatarski». 3, s. 10, 12, 2010. 
* Sławomir Hordejuk. Tatarski poeta. «Przegląd Tatarski». 3, s. 15-16, 2011. 
* 
*