open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Вядомыя асобы Светлагорска

[thumb|200px|[Герб Светлагорска]]
Вядомыя ўраджэнцы Светлагорска:

__NOTOC__
[thumb|175px|[Генадзь Пятровіч Блізнюк|Генадзь Блізнюк]]
[thumb|175px|[Алена Маслюкова]]
[thumb|175px|[Уладзімір Мікалаевіч Патупчык|Уладзімір Патупчык]]
[thumb|175px|[Міхаіл Рыгоравіч Шыкаў|Міхаіл Шыкаў]]

## Б 
* Андрэй Сяргеевіч Баярын (нар. 1997) — беларускі футбаліст.
* Генадзь Пятровіч Блізнюк (нар. 1980) — беларускі футбаліст
* Аляксандра Мікалаеўна Борціч (нар. 1994) — актрыса.

## Г 
* Валерый Гандлін (нар. 1986) — беларускі баскетбаліст.
* Аляксандр Дзмітрыевіч Гронскі (нар. 1976) — беларускі гісторык.

## Д 
* Валерый Дайнека (нар. 1970) — беларускі баскетбаліст.
* Бэнджамін-Павел Дуду (нар. 1991) — беларускі баскетбаліст.

## К 
* Ігар Паўлавіч Клімаў (нар. 1968) — беларускі мовазнавец.

## Л 
* Алена Яўгенаўна Лапцева (нар. 1972) — беларуская дэпутатка.

## М 
* Алена Маслюкова (нар. 1965) — беларуская экалагічная актывістка і праваабаронца, кіраўніца светлагорскай філіі Праваабарончага цэнтру «Вясна».
* Ігар Аляксандравіч Міранкоў (1969—1996) — беларускі серыйны забойца.

## П 
* Уладзімір Мікалаевіч Патупчык (нар. 1958) — беларускі дзяржаўны дзеяч, міністр энергетыкі Рэспублікі Беларусь (2013—2018).

## Р 
* Віктар Анатольевіч Раманцоў (нар. 1970) — беларускі журналіст, публіцыст і краязнавец.

## Ш 
* Міхаіл Рыгоравіч Шыкаў (нар. 1964) — беларускі дызайнер, мастак, архітэктар, педагог.

Катэгорыя:Постаці Светлагорска
Інтэрнэт у Беларусі

**Інтэрнэт у Беларусі** — нацыянальны сегмент сеткі Інтэрнэт, сукупнасць інфармацыйных сетак, сістэм і рэсурсаў, якія маюць падключэнне да сеткі Інтэрнэт, размешчаныя на тэрыторыі Рэспублікі Беларусь і (або) выкарыстоўваюць іерархічныя імёны нацыянальнага сегмента сеткі Інтэрнэт.

9 жніўня 2020 года падчас правядзення прэзідэнцкіх выбараў карыстальнікі сеткі Інтэрнэт скардзіліся на перабоі ў працы сусветнага павуціння. Улады абвінавачвалі ў нефункцыянальным стане Інтэрнэту DDoS-атакі з-за мяжы, але незалежныя тэхнічныя спецыялісты лічаць больш верагодным прымяненне дзяржавай, якая валодае манаполіяй на знешнія каналы сувязі, тэхналогіі DPI (Deep packet inspection) і / або наўмыснага шэйпінгу. Бесперашкодны доступ у Інтэрнэт пачаў аднаўляцца раніцай 12 жніўня. У наступныя дні ўлады неаднаразова адключалі доступ у Інтэрнэт цалкам або толькі для мабільных аператараў на непрацяглы час; мабільныя аператары прызналі, што доступ абмяжоўваўся па патрабаванні ўладаў. У верасні 2020 года амерыканская кампанія «Sandvine» прызнала, што для блакавання доступу выкарыстоўвалася яе праграмнае абсталяванне, мадыфікаванае староннім кодам, усталяванае ў Нацыянальным цэнтры абмену трафікам.

## Гл. таксама 
* Байнэт
* .by
Андрэй Сяргеевіч Баярын

**Андрэй Баярын** (нар. , Светлагорск) — беларускі футбаліст, паўабаронца мар’інагорскай «Вікторыі».

## Клубная кар’ера 
З 2015 года выступаў за светлагорскі «Хімік», аднак на полі з’яўляўся рэдка. З 2019 года пачаў у гуляць у Другой лізе за «Асіповічы», у 2020 годзе перайшоў у «Вікторыю» з Мар’інай Горкі. У сезоне 2021 далучыўся да мінскага «Энергетыка-БДАТУ». У ліпені 2022 года вярнуўся ў «Вікторыю».

## Крыніцы 
Катэгорыя:Футбалісты Беларусі
Катэгорыя:Ігракі ФК Хімік Светлагорск
Катэгорыя:Ігракі ФК Асіповічы
Катэгорыя:Ігракі ФК Вікторыя Мар’іна Горка
Катэгорыя:Ігракі ФК Энергетык-БДАТУ
Іван Аляксандравіч Андрушойць

**Іван Аляксандравіч Андрушойць** (нар. 30 мая 1986) — беларускі палітвязень, абвінавачаны пад час пратэстаў у Беларусі ў 2020 годзе.

## Храналогія пераследу 
Іван Андрушойць быў затрыманы 5 лістапада 2020 года, дома ў яго правялі вобшук, вынялі тэхніку і дакументы.

Яму прад’яўлена абвінавачванне па двух артыкулах Крымінальнага кодэксу: 342 КК (Удзел у групавых дзеяннях, груба парушаючых грамадскі парадак) і 349 КК (доступ да кампутарнай інфармацыі, учынены групай асоб па папярэдняй змове).

Пад час знаходжання ў СІЗА пабраўся шлюбам з Сафiяй Лашкевіч.

Катэгорыя:Асобы, прызнаныя палітычнымі зняволенымі праваабарончым цэнтрам «Вясна»
Катэгорыя:Палітвязні Беларусі
Стыль каралевы Ганны

Стыль **каралевы Ганны** — стыль у архітэктуры,  і ювелірнай справе, папулярны ў часы брытанскай каралевы Ганны Сцюарт (1702—1707). Характарызуецца класіцыстычнай формай позняга Адраджэння ў спалучэнні з , тыповай для барока.

У архітэктуры стыль каралевы Ганны знайшоў праяву ў манументальных палацава-садовых комплексах. Прыкладамі такіх будынкаў з’яўляюцца замак Говард (1702—1714) і палац Бленхейм (1705—1724) па праекце .

## Мэбля 
У мэбельнай справе ў стылі каралевы Ганны часцей за ўсё выкарыстоўвалі арэхавае дрэва. Прастаце і элегантнасці аддавалі перавагу перад рэпрэзентатыўнасцю, перавагай мэблі гэтага стылю з’яўляецца яе штодзённасць. У аздабленні вялікай папулярнасцю карысталіся  як дэкаратыўны элемент. Гэты стыль паўплываў на творчасць вытворцаў мэблі васемнаццатага стагоддзя, такіх як , ,  і  і .

## Ювелірная справа 
У ювелірных вырабах стыль каралевы Ганны азначае адмову ад рэльефных упрыгажэнняў на карысць больш простых формаў. Стыль каралевы Ганны, распрацаваны ў 1715—1725 гадах з выкарыстаннем складаных арнаментаў, называюць *дэкараванай каралевай Ганнай* ).

## Наследаванне 
У XIX стагоддзі некаторыя рысы арыгінальнага архітэктурнага стылю каралевы Ганны выкарыстоўваліся ў шматлікіх перайманнях у агульных рамках  як  як у самой Вялікабрытаніі, так і ў ЗША, Канадзе, Аўстраліі і іншых краінах.

## Літаратура 
red. Sławomir Żurawski: Barok. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2008, s. 12, seria: Epoki Literackie. ISBN 9788301155049.

Катэгорыя:Мастацтва Вялікабрытаніі
Катэгорыя:Архітэктура Англіі
Катэгорыя:Архітэктура XVIII стагоддзя
Катэгорыя:Мастацтва XVIII стагоддзя
Марк Аляксандравіч Антонаў

**Марк Аляксандравіч Антонаў** (нар. 9 лютага 1995) — беларускі палітвязень, абвінавачаны пад час пратэстаў у Беларусі ў 2020 годзе.

## Храналогія пераследу 
Марк Антонаў быў затрыманы 27 лістапада 2020 года ў Брэсце па крымінальнай справе аб масавых беспарадках у Брэсце 10 жніўня. Узяты пад варту, яму прад’яўлена абвінавачванне па ч. 2 арт. 293 Крымінальнага кодэксу («Удзел у масавых беспарадках»).

Катэгорыя:Асобы, прызнаныя палітычнымі зняволенымі праваабарончым цэнтрам «Вясна»
Катэгорыя:Палітвязні Беларусі
Жан Луі Бекю

**Жан Луі (Ян Людвік) Якубавіч Бекю** (каля 1741 — ?) — прамыслова-гандлёвы дзеяч 2-й паловы ХVІІІ ст., супрацоўнік падскарбія А. Тызенгаўза.

## Біяграфія 
Старэйшы брат Якуба Бекю. У 1771 годзе прыбыў з Берліна ў Гродна, дзе працаваў бухгалтарам мануфактурнага кантара. Пад час замежнай камандзіроўкі брата (1772—1775 г.)
кіраваў мануфактурамі. На сейме 1773—1775 г. атрымаў набілітацыю. З 1775 па 1780 г. кіраваў гандлем каралеўскіх мануфактур, наладжваў гандлёва-банкаўскія сувязі з Рыгай, Гамбургам, Крулеўцам, Лонданам, Брэменам, вербаваў людзей на мануфактуры. З 1778 г. быў таксама кантралёрам Скарбовай камісіі літоўскай. Пасля адстаўкі Тызенгаўза разам з братам сведчылі на судовых працэсах супраць свайго былога працадаўцы. У 1794 г. быў экспедытарам Скарбовага дэпартамента Найвышэйшага Літоўскага ўрада (расійскага). У 1796 г. — дырэктар памежнай мытнай каморы ў Гродне, у 1797 г. — дарадца ў Літоўскай скарбовай палаце. Далейшы лёс яго невядомы.

## Сям’я 
У першым шлюбе з Каралінай, якая памерла ў Гродне ў 1782 г.; у другім з 1794 года з Амалій Бернатовіч. Ад першай меў сына Аўгуста, які быў доктарам, айчымам Юльюша Славацкага, як жыхар Гродна ў 1794 г. падпісаў пад № 232 акцэс да паўстання. Меў 3-павярховы дом з афіцынамі і гаспадарчымі пабудовамі. У 1796 г. прадаў яго купцу Л. Маўшовічу за 16 тыс. злот. (знаходзіўся на месцы, дзе сёння дом Мураўёва на Савецкай плошчы).

## Крыніцы 
## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Прамыслоўцы Беларусі
Андрэй Русланавіч Кудравец

**Андрэй Кудравец** (нар. , ) — беларускі футбаліст, брамнік расійскага клуба «Дынама» з Масквы і нацыянальнай зборнай Беларусі.

## Клубная кар’ера 
Выхаванец ДЮСШ-2 горада Барысава, з канца 2019 года пачаў выступаць за дубль барысаўскага БАТЭ. Да сезона 2020 ужо рыхтаваўся разам з асноўнай камандай, трывала прыцягваўся да складу ў якасці рэзервовага брамніка, гуляў таксама за дубль. Дэбютаваў у асноўнай камандзе БАТЭ 29 жніўня 2020 года ў матчы Кубка Беларусі супраць мікашэвіцкага «Граніта» (5:0), калі выйшаў на замену ў другім тайме.

Сезон 2021 распачаў рэзервовым брамнікам барысаўчан, а 17 красавіка 2021 года дэбютаваў у Вышэйшай лізе пасля таго, як на размінцы перад сустрэчай з «Энергетыкам-БДУ» (2:1) траўму атрымаў асноўны брамнік БАТЭ Антон Чычкан. У далейшым у сезоне 2021 чаргаваўся ў браме з Чычканам, а ў 2022 годзе стаў асноўным брамнікам БАТЭ.

У красавіку 2023 года падоўжыў пагадненне з барысаўскім клубам да канца 2024 года. У жніўні 2023 года перайшоў у маскоўскае «Дынама», падпісаўшы пяцігадовы кантракт, але пры гэтым застаўся ў БАТЭ да канца сезона 2023. У снежні 2023 года пакінуў БАТЭ.

## Міжнародная кар’ера 
У кастрычніку 2019 года гуляў за юнацкую зборную Беларусі (да 17 гадоў) у кваліфікацыйным раўндзе чэмпіянату Еўропы.

У кастрычніку 2021 года гуляў за юніёрскую зборную Беларусі (да 19 гадоў) у кваліфікацыйным раўндзе чэмпіянату Еўропы.

21 верасня 2022 года дэбютаваў у моладзевай зборнай Беларусі, адгуляўшы ўсе 90 хвілін у таварыскім матчы супраць Расіі (1:6).

17 лістапада 2022 года дэбютаваў у нацыянальнай зборнай Беларусі, адгуляўшы ўсе 90 хвілін у таварыскім матчы супраць Сірыі (1:0).

## Дасягненні 
*   Сярэбраны прызёр чэмпіянату Беларусі: 2021
*   Бронзавы прызёр чэмпіянату Беларусі: 2022
*  Уладальнік Кубка Беларусі: 2021
*  Уладальнік Суперкубка Беларусі: 2022
*  Найлепшы брамнік чэмпіянату Беларусі: 2022
*  У спісе 22 найлепшых футбалістаў чэмпіянату Беларусі: 2022

## Статыстыка выступленняў 
## Крыніцы 
Катэгорыя:Футбалісты Беларусі
Катэгорыя:Футбольныя варатары
Катэгорыя:Ігракі зборнай Беларусі па футболе
Катэгорыя:Ігракі ФК БАТЭ
Катэгорыя:Ігракі ФК Дынама Масква
Яна Іванаўна Арабейка

**Яна Іванаўна Арабейка** (нар. ) — прыхільніца «Задзіночання беларускіх студэнтаў», студэнтка Беларускага дзяржаўнага педагагічнага ўніверсітэта, палітычная зняволеная, абвінавачаная падчас пратэстаў у Беларусі ў 2020 годзе. Унучка Івана Арабейкі.

## Палітычны пераслед 
Арабейка была арыштавана ў інтэрнаце 12 лістапада 2020 года ў рамках справы студэнтаў і выкладчыкаў ВНУ паводле ч. 1 арт. 342 КК (арганізацыя альбо ўдзел у групавых дзеяннях, якія груба парушаюць грамадскі парадак).

18 лістапада 2020 года сумеснай заявай пятнаццаці арганізацый, сярод якіх Праваабарончы цэнтр «Вясна», Беларуская асацыяцыя журналістаў, Беларускі Хельсінскі камітэт, Беларускі ПЭН-цэнтр, была прызнана палітычнай зняволенай. 22 снежня 2020 года шэфства над палітвязнем узяла Анетэ Відман-Маўц, дэпутатка Бундэстагу. Відман-Маўц сказала: «''Такія адважныя жанчыны, як Яна Арабейка, выступаюць за лепшую будучыню сваёй краіны. Яе ўзорнае імкненне да свабоды і дэмакратыі заслужыла нашу салідарнасць і глыбокую павагу».

16 ліпеня 2021 года суд Савецкага раёна Мінска прысудзіў Яне Арабейка, якая не прызнала віну, два з паловай гады пазбаўлення волі.

Знаходзілася ў жаночай калоніі Гомеля. Вызвалілася 30 лістапада 2022 года і выехала з Беларусі.

## Спасылкі 
* Старонка Яны Арабейка на сайце Праваабарончага цэнтра «Вясна»

Катэгорыя:Палітвязні Беларусі
Катэгорыя:Асобы, прызнаныя палітычнымі зняволенымі праваабарончым цэнтрам «Вясна»
Катэгорыя:Справа студэнтаў і выкладчыкаў ВНУ
Якуб Бекю

**Якуб Якубавіч Бекю** — прамысловы дзеяч другой паловы ХVІІІ ст., супрацоўнік падскарбія А. Тызенгаўза.

## Біяграфія 
Малодшы брат Яна Людвіка Бекю. З прускага Памор’я прыехаў у Варшаву, дзе пачаў працаваць бухгалтарам у кампаніі шэрсцяных мануфактураў. У 1771 г. запрошаны А. Тызенгаўзам у Гродна, дзе атрымаў пасады генеральнага інспектара гродзенскіх фабрыкаў і дырэктара мануфактурнага кантара (бюро), які кіраваў мануфактурамі ў каралеўскіх эканоміях на Літве. У 1772—1775 г. быў у камандзіроўцы з мэтаю агляду развіцця фабрык у Прусіі, Чэхіі, Італіі, Швейцарыі, Францыі, Галандыі. Завербаваў тут значную колькасць майстроў для мануфактураў у Гродне, наладзіў гандлёвыя сувязі. Да 1780 г. кіраваў гродзенскімі фабрыкамі як інспектар, а ў 1780—1787 г. апекаваў іх, будучы «маёрам». Далейшы лёс яго невядомы.

## Сям’я 
У шлюбе з Цэцыліяй меў сына Генрыха-Якуба (нар. у 1779).

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Прамыслоўцы Беларусі
Аўгуст Бжастоўскі

**Аўгуст Робертавіч Бжастоўскі** (1768 — ?) — дзяржаўны дзеяч.

## Біяграфія 
Паходзіў з роду Бжастоўскіх герба «Стрэмя», сын Роберта Бжастоўскага і Ганны Броэль-Плятэр (паходзіла з шостага пакалення Бржастоўскіх з Міхаліцкай і Мосарскай галін).

З 1773 г. на службе, лейб-гвардыі капрал, 1 студзеня 1777 г. звольнены ў чыне падпаручніка. З 26 верасня 1805 па 12 перасня 1807 г. —  Вілейскага і Дзісенскага паветаў Мінскай губерні, тытулярны дарадца са старшынствам (31 снежня 1806). Граф, памешчык, меў маёнтак Мосар разам з братам Вінцэнтам (614 дзесяцін). У 1814 і 1817 выбіраўся старшым Дзісенскага межавага апеляцыйнага суда. У чэрвені 1827 г. прызначаны ганаровым дазорцам вучылішчаў Дзісенскага павета.

## Сям’я 
Жонка: 1) Кубліцкая, 2) Грэбніцкая Барбара (не раней за 1807 г.). Дзеці: сыны Эдуард (нар. 1805), Абадон (нар. 1809), Канстанцы; дачкі Паўліна (1810), Ванда (1814).
## Літаратура 
*
Жаночая ліга чэмпіянату Беларусі па футболе 2020

**Жаночая ліга чэмпіянату Беларусі па футболе 2020** (29-ы жаночы чэмпіянат Рэспублікі Беларусь па футболе) — чэмпіянат Беларусі па футболе сярод беларускіх жаночых каманд 2020 года.

## Турнірная табліца 
## Бамбардзіры 
* Салімата Сімпарэ (Дынама-БДУФК) — 19
* Кацярына Дудко (Нёман) — 18
* Карына Альхавік (Дынама-БДУФК) — 18
* Таміла Хіміч (Мінск) — 17
* Эмюіджы Агбіагбеўха (Мінск) — 16
* Анастасія Шупо (Дынама-БДУФК) — 15

## Спасылкі 
* Афіцыйны сайт

Катэгорыя:Жаночая ліга чэмпіянату Беларусі па футболе
Катэгорыя:Спорт у Беларусі ў 2020 годзе
Катэгорыя:2020 год у жаночым футболе
Аляксандр Валянцінавіч Арановіч

**Аляксандр Валянцінавіч Арановіч** (нар. 19 кастрычніка 1982) — удзельнік каманды YouTube-канала «Страна для жизни» (бел.: Краіна для жыцця), беларускі палітвязень, абвінавачаны пад час пратэстаў у Беларусі ў 2020 годзе.

## Храналогія пераследу 
Аляксандр Арановіч разам з камандай «Страны для жизни» ездзіў па рэгіёнах Беларусі на брэндаваным аўтадоме.

Затрыманы падчас пікету па зборы подпісаў у Гродне 29 траўня 2020 года. Пераведзены ў Мінск у СІЗА-1. Прад’яўлена абвінавачванне паводле ч. 1 арт. 342 (Арганізацыя і падрыхтоўка дзеянняў, якія груба парушаюць грамадскі парадак) Крымінальнага кодэксу.

17 снежня 2020 года стала вядома, што Арановічу прад’явілі новае абвінавачванне — падрыхтоўка да ўдзелу ў масавых беспарадках (п. 13 ч. 2 арт. 293 Крымінальнага кодэкса).

4 красавіка 2021 года быў асуджаны суддзёй Аленай Пятровай на 6 гадоў калоніі ўзмоцненага рэжыму.

Катэгорыя:Асобы
Катэгорыя:Асобы, прызнаныя палітычнымі зняволенымі праваабарончым цэнтрам «Вясна»
Жаночы Кубак Беларусі па футболе 2020

**Жаночы Кубак Беларусі па футболе 2020** — 29-ы розыгрыш жаночага Кубка Беларусі.

## Чвэрцьфіналы 
### Першыя матчы 
### Матчы ў адказ 
## Паўфіналы 
### Першыя матчы 
### Матчы ў адказ 
## Фінал 
## Спасылкі 
* КУБАК БЕЛАРУСІ. ЖАНЧЫНЫ
* Фінал жаночага Кубка Беларусі пройдзе з гледачамі 
* Матчы 

Катэгорыя:2020 год у жаночым футболе
Катэгорыя:Спорт у Беларусі ў 2020 годзе
2020
Прэмія Нацыянальнага таварыства кінакрытыкаў ЗША за найлепшы фільм на замежнай мове

**Прэмія Нацыянальнага таварыства кінакрытыкаў ЗША за найлепшы фільм на замежнай мове** ()&nbsp;— адна са штогадовых узнагарод Нацыянальнага таварыства кінакрытыкаў ЗША, якая прысуджаецца з 1991 года.

## Лаўрэаты 
## Зноскі 
Фільм на замежнай мове
Нацыянальнае таварыства кінакрытыкаў ЗША
Катэгорыя:З’явіліся ў 1991 годзе
Арцахскі дзяржаўны ўніверсітэт

**Арцахскі дзяржаўны ўніверсітэт** (арм. Արցախի պետական համալսարան) — найстарэйшы і найбуйнейшы ўніверсітэт у самаабвешчанай Рэспубліцы Арцах. За сваю амаль 50-гадовую гісторыю Арцахскі дзяржаўны універсітэт выпусціў больш за 20 000 спецыялістаў па 60 спецыяльнасцям. У цяперашні час універсітэт рыхтуе спецыялістаў па 31 спецыяльнасці. Мовамі навучання з’яўляюцца армянская і руская. Універсітэт наладзіў цесную сувязь з іншымі навучальнымі ўстановамі і ўніверсітэтамі Арменіі і іншых краін.

## Гісторыя 
Заснаваны ў 1969 годзе як філіял Азербайджанскага педагагічнага інстытута імя У. І. Леніна. У 1973 годзе ён быў перайменаваны ў Сцепанакертскі Педагагічны інстытут, пазней атрымаў імя 60-годдзя Савецкага Азербайджана. У 1988 годзе ў Сцепанакерцкае аддзяленне Кіраваканскага педінстытута. У 1992 годзе ператвораны ў Арцахскі дзяржаўны універсітэт.

У 2023 годзе, пасля расфарміравання НКР універсітэт не пераехаў у Арменію, а быў ліквідаваны. Азербайджанскія ўлады стварылі на яго базе Карабахскі ўніверсітэт, які адкрыўся ў верасні 2024 года.

## Праграма навучання за мяжой 
У 2011 годзе пры дапамозе некамерцыйнай арганізацыі Artsakh Development Group, якая дапамагае павышаць інфармаванасць у Злучаных Штатах аб праблемах, якія датычацца Арцаха, універсітэт запусціў праграму навучання за мяжой. Праграма была запушчана сумесна з Каліфарнійскім дзяржаўным універсітэтам на Дамінгуэс-Хілз, каб 12-15 студэнтаў маглі правесці лета ў Арцаху і прайсці курсы па палітыцы, гісторыі і эканоміцы Арцаха і Арменіі.

## Даследаванні 
Арцахскі дзяржаўны ўніверсітэт складаецца з пяці факультэтаў:

* Факультэт прыродазнаўчых навук;
* Філалагічны факультэт;
* Факультэт педагогікі і спорту;
* Факультэт гісторыі і правы;
* Эканамічны факультэт.

Навукоўцы і студэнты Арцахскага універсітэта звычайна займаюцца даследаваннямі ў галіне нацыянальнай бяспекі, палітыкі, сельскагаспадарчых даследаванняў і археалогіі.

У 2006 годзе група міжнародных археолагаў пачала праводзіць даследаванні ў вёсцы Азох, дзе ў 1970-х гадах было выяўлена, што тут жывуць старажытныя пасяленцы, у тым ліку неандэртальцы. Армянскія навукоўцы, у тым ліку двое студэнтаў Арцахскага дзяржаўнага ўніверсітэта, былі актыўнымі ўдзельнікамі на працягу ўсяго перыяду даследавання.

## Установы-партнёры 
*  Універсітэт Цэнтральнай Еўропы, Скаліца, Славакія
*  Расійска-армянскі ўніверсітэт, Ерэван, Арменія
*  Універсітэт штата Каліфорнія, Дамінгуэс-Хілз, Акруга Лос-Анджэлес, Каліфорнія
*  Лувенскі каталіцкі ўніверсітэт, Лувен-ла-Нёў, Бельгія

## Літаратура 
* https://web.archive.org/web/20160304124350/http://armenhes.blogspot.com/2009/01/artsakh-president-addresses-artsakh.html
* https://web.archive.org/web/20120425132219/http://imagineneutralzone.com/2011/04/15/the-bologna-educational-system-in-nagorno-karabakh/

 

## Спасылкі 
* 
* Запіс універсітэта ў інфармацыйную сістэму SPYUR 

Катэгорыя:Нагорны Карабах
Максім Сяргеевіч Амельянчук

**Максім Амельянчук** (нар. , Кіеў) — беларускі футбаліст, паўабаронца віцебскага «Макслайна».

Сын беларускага футбаліста, іграка нацыянальнай зборнай Сяргея Амельянчука.

## Клубная кар’ера 
Выхаванец футбольнага клуба «Мінск», за які выступаў на юнацкім узроўні.

У студзені 2021 года перайшоў у «Энергетык-БДУ». 13 сакавіка 2021 года дэбютаваў у Вышэйшай лізе, выйшаўшы на замену ў канцы сустрэчы са «Смаргонню» (3:0). У далейшым працягваў трывала з’яўляцца ў асноўным складзе каманды, выходзячы на замену. У студзені 2022 года падоўжыў кантракт з «Энергетыкам-БДУ».

У пачатку 2024 года трэніраваўся з «Энергетыкам-БДУ», нягледзячы на яго выбыванне ў Першую лігу, а ў лютым перайшоў у «Слуцк». У ліпені 2024 года пакінуў «Слуцк» і неўзабаве далучыўся да віцебскага «Макслайна».

## Статыстыка выступленняў 
## Крыніцы 
Катэгорыя:Футбалісты Беларусі
Катэгорыя:Ігракі ФК Энергетык-БДУ
Катэгорыя:Ігракі ФК Слуцк
Катэгорыя:Ігракі ФК Макслайн
Painting for Saints

**«Painting for Saints»** або **«Game Changer»** — карціна Бэнксі для медыкаў. Была прададзеная на аўкцыёне «» за рэкордную цану — 23 млн долараў. Грошы пайшлі на ахову здароўя.

## Спасылкі 
* Продана самая дорогая картина Бэнкси  

Катэгорыя:Карціны паводле алфавіта
Катэгорыя:Карціны 2020 года
Казімір Аскерка

**Казімір Аскерка** — дзяржаўны службовец, удзельнік паўстання 1830—1831 гадоў.

## Біяграфія 
Паходзіў са шляхецкага роду Аскеркаў герба ўласнага. Нарадзіўся ў сям’і Ігнацыя Аскеркі і Соф’і Тэрэзы з Валовічаў.

У 1820 г. межавы суддзя Вілейскага павета. Удзельнік паўстання 1830—1831 гадоў. Меў маёнтак Цераздвор.

## Сям’я 
У першым шлюбе з Тэрэзай Прушаноўскай, у другім з Паўлінай з Бжастоўскіх, дачкой Аўгуста Бжастоўскага. Ад Паўліны меў дачку Эвеліну, замужам за Калікстам Пілсудскім, і сына Уладзіслава, у шлюбе з М. Бусоўнай.

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Удзельнікі паўстання 1830—1831 гадоў
Катэгорыя:Постаці Вілейскага павета (Расійская імперыя)
Катэгорыя:Аскеркі
Арцём Віталевіч Макаўчык

**Арцём Макаўчык** (нар. , Мінск) — беларускі футбаліст, брамнік мазырскай «Славіі» (у арэндзе з мінскага «Дынама»).

## Клубная кар’ера 
Навучаўся ў Акадэміі АБФФ, пасля яе заканчэння ў 2017 годзе далучыўся да мінскага «Тарпеда», дзе ў сезоне 2017 правёў 5 матчаў у Першай лізе. У 2018—2019 гадах, калі «Тарпеда» выступала ў Вышэйшай лізе, гуляў за дубль клуба. У жніўні 2019 года, пасля таго як «Тарпеда» спыніла існаванне, перайшоў у «Энергетык-БДУ», дзе спачатку таксама гуляў за дубль. 8 жніўня 2020 года дэбютаваў у Вышэйшай лізе, адгуляўшы ўсе 90 хвілін у матчы супраць гродзенскага «Нёмана» (1:1). У 2020—2021 гадах чаргаваўся ў складзе з іншымі брамнікамі, а ў сезоне 2022 замацаваўся ў стартавым складзе і дапамог камандзе заняць другое месца ў чэмпіянаце Беларусі.

У снежні 2022 года падпісаў трохгадовы кантракт з мінскім «Дынама». Сезон 2023 амаль поўнасцю прапусціў з-за траўмы. У ліпені 2024 года быў аддадзены ў арэнду ў мазырскую «Славію».

## Міжнародная кар’ера 
У 2020 годзе пачаў прыцягвацца да моладзевай зборнай Беларусі, але тады так і не згуляў за яе. 29 сакавіка 2021 года дэбютаваў у моладзевай зборнай, адгуляўшы ўсе 90 хвілін у таварыскім матчы супраць Грузіі (1:4).

## Дасягненні 
* Чэмпіён Беларусі: 2023
* У спісе 22 найлепшых футбалістаў чэмпіянату Беларусі: 2022

## Статыстыка выступленняў 
## Крыніцы 
Катэгорыя:Футбольныя варатары
Катэгорыя:Футбалісты Беларусі
Катэгорыя:Ігракі ФК Тарпеда Мінск
Катэгорыя:Ігракі ФК Энергетык-БДУ
Катэгорыя:Ігракі ФК Дынама Мінск
Катэгорыя:Ігракі ФК Славія Мазыр
Казімір Мацей Аскерка

**Казімір Мацей Мацей** (?—?) — дзяржаўны дзеяч.

## Біяграфія 
Паходзіў са шляхецкага роду Аскеркаў герба ўласнага. Нарадзіўся ў сям’і Антонія Аскеркі і Ганны з Грабоўскіх.

Мазырскі маршалак, кашталян з 1793 года.

## Сям’я 
 ў Мазыры]]
У шлюбе з Каралінай са Стэцкіх меў сына Ігнацыя і дачку Антаніну, якая выйшла замуж за Алойзы Сулістроўскага.

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Кашталяны мазырскія
Катэгорыя:Маршалкі земскія мазырскія
Ананій Васільевіч Сабашнікаў

**Ананій Васільевіч Саба́шнікаў** (;  — ) — удзельнік Вялікай Айчыннай вайны, Герой Савецкага Саюза (1944).

## Біяграфія 
Нарадзіўся ў горадзе Вязнікі (Уладзімірская вобласць Расіі). У 1938 годзе скончыў Вязнікаўскі тэхнікум ільняной прамысловасці і працаваў на ільняной фабрыцы цеплатэхнікам, намеснікам механіка. 1 кастрычніка 1941 года быў прызваны ў Чырвоную Армію. Прайшоў падрыхоўку ў Гарахавецкіх лагерах каля горада Горкі і скончыў школу малодшых камандзіраў у Арзамасе. Прымаў удзел у баях пад Масквой, быў паранены. У лістападзе 1942 года скончыў Маскоўскае ваенна-палітычнае вучылішча, у 1943 годзе — курсы перападрыхтоўкі камандзіраў стралковых рот. Прымаў удзел у баях на Ленінградскім, Паўночна-Заходнім, 1-м Прыбалтыйскім і 2-м Беларускім франтах.

Вызначыўся ў баях на тэрыторыі Віцебскай вобласці. 22—24 чэрвеня 1944 года стралковая рота гвардыі старшага лейтэнанта Сабашнікава прарвала абарону праціўніка каля вёскі Арэхі Шумілінскага раёна, каля вёскі Мамойкі Бешанковіцкага раёна першай фарсіравала раку Заходняя Дзвіна і захапіла плацдарм. Быў паранены, але не пакінуў поля бою.

Перамогу сустрэў у Германіі. Працягваў службу ў Групе савецкіх войскаў у Германіі. У 1946 годзе звольнены ў запас у званні капітана. Вярнуўся на радзіму. У 1948 годзе скончыў Іванаўскую абласную партыйную школу. Да 1987 года на партыйнай і гаспадарчай рабоце. На працягу дваццаці гадоў узначальваў базу Ростэкстыльгандлю.

Памёр А. В. Сабашнікаў 29 мая 2003 года. Быў пахаваны на Алеі Славы ў горадзе Вязнікі, у лістападзе 2015 года перапахаваны на Гарадскіх могілках.

## Узнагароды 
* Медаль «Залатая Зорка» (1944)
* Ордэн Леніна (1944)
* Ордэн Айчыннай вайны I ступені (1985)
* Медаль «За абарону Масквы»
* Медаль «За абарону Ленінграда»
* Медаль «За перамогу над Германіяй у Вялікай Айчыннай вайне 1941—1945 гг.»
* Юбілейны медаль «50 год Перамогі ў Вялікай Айчыннай вайне 1941—1945 гг.»
* медалі.

## Памяць 
Ганаровы грамадзянін горада Вязнікі. Імя А. В. Сабашнікава занесены на Абеліскі Славы ў горадзе Вязнікі і гарадскім пасёлку Шуміліна.

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
* Сабашников Ананий Васильевич // Портал «Память Народа» 
* Сабашников Ананий Васильевич // Музейный комплекс «Дорога памяти»  

Катэгорыя:Пехацінцы Вялікай Айчыннай вайны
Катэгорыя:Камандзіры рот у Вялікай Айчыннай вайне
Катэгорыя:Удзельнікі бітвы за Маскву
Катэгорыя:Капітаны СССР
Ртвелі

**Ртвелі** (груз. რთველი) — старажытнае свята збору ўраджаю вінаграду ў Грузіі. Традыцыі Ртвелі ўзыходзяць да старажытных часоў, бо віно мае асаблівае культавае значэнне для Грузіі. Свята не прывязана да пэўнай даты, а залежыць ад даты збору ўраджаю.

## Святкаванне 
Свята адбываецца звычайна ў канцы верасня ва Усходняй Грузіі і ў сярэдзіне кастрычніка ў Заходняй Грузіі. У больш халодным краі Рача-Лечхумі свята пачынаецца раней, а ў Кахеціі амаль перад самымі замаразкамі. Чым больш спякотнае і засушлівае лета, тым збор пачынаецца раней. Так, напрыклад, пасля гарачага лета 2010-га года збор вінаграду ў Грузіі пачаўся на два тыдні раней за звычайны тэрмін.

Ртвелі — сямейнае свята, на яго прыязджаюць усе сваякі сям’і вінаробаў. Збор ураджаю вінаграду ідзе з раніцы да вечара, калі ягады ціснуць альбо нагамі ў чанах, альбо ў спецыяльных давілках. Пры гэтым сок зліваецца ў велізарныя керамічныя збаны квевры, якія закапаны ў зямлю ў вінным склепе марані. Склеп марані забяспечвае патрэбную тэмпературу для закісання вінаграднага сусла. Свежевыціснуты сок зліваюць у чыстыя чаны і пакідаюць брадзіць. Кожны вечар гэтага шматдзённага свята суправаджаецца застоллямі з народнымі танцамі і шматгалосым спевам. Падчас Ртвелі п’юць леташняе віно, каб вызваліць посуд для новага ўраджаю. Свята ідзе некалькі дзён, пакуль не будзе прыбраны ўвесь ураджай вінаграду.

Катэгорыя:Культура Грузіі
Ткемалі

**Ткемалі** (гр. ტყემალი) — грузінская падліўка. Назва паходзіць ад мясцовага віду кіслай слівы-ткемалі (*Prunus cerasifera* або *Prunus divaricata),* якая з’яўляецца галоўным інгрэдыентам*.* Смак падліўкі звычайна пікантны, кісла-салодкі.

Ткемалі падаюць да ялавічыны, свініны, бараніны, мяса птушкі, страў з бульбы.

## Гатаванне 
Слівы ткемалі заліваюць вадой і вараць 30-40 хвілін. Затым праціраюць праз сіта разам з адварам, лупіна і костачкі выкідваюць. Пюрэ вараць да кансістэнцыі смятаны, дадаюць расцёртыя прыправы, даюць закіпець і астуджаюць. Гатовую падліўку захоўваюць у халодным месцы.

Абавязковымі прыправамі лічацца *амбало* (мята балотная, *Menta pulegium)* і зялёныя каляндры. Па густу можна дадаваць каенскі перац, часнок, кмен, кроп і соль. Каб змякчыць аскомістасць падліўкі, часам дадаюць больш салодкія віды сліў. У залежнасці ад гатунку слівы, колер падліўкі можа быць розны — чырвоны, жоўты, зялёны.

Існуе мноства мадыфікацый гэтага соуса. У яго аснове ляжыць кіслая сліва, а бывае, што кіслую сліву замяняюць іншымі кіслымі пладамі: агрэстам, чырвонымі парэчкамі.

Катэгорыя:Грузінская кухня
Катэгорыя:Соусы
Саван (значэнні)

**Саван** — шматзначны тэрмін.

* Саван — пахавальны ўбор для нябожчыка або покрыва, якім накрываюць цела ў труне.
* Саван — адзін з рэгіёнаў Кот-д’Івуара.
Максім Дзмітрыевіч Касараб

**Максім Касараб** (нар. , ) — беларускі футбаліст, абаронца брэсцкага «Дынама» і моладзевай зборнай Беларусі.

## Клубная кар’ера 
Пачынаў займацца футболам у мінскім «Дынама», а ў 10 гадоў трапіў у структуру «Мінска». З 2019 года пачаў выступаць за дубль клуба, гуляў у Юніёрскай лізе УЕФА, тады ж стаў зрэдку прыцягвацца да асноўнай каманды. Упершыню за асноўную каманду «Мінска» згуляў 5 верасня 2020 года ў матчы Кубка Беларусі супраць «Астраўца» (3:0), калі выйшаў на замену ў канцы сустрэчы.

Перад сезонам 2021 стаў трывала трэніравацца з асноўнай камандай клуба. Дэбютаваў у Вышэйшай лізе 13 сакавіка 2021 года ў матчы супраць салігорскага «Шахцёра» (0:1), выйшаўшы на замену ў канцы сустрэчы. Хутка замацаваўся ў стартавым складзе каманды. Сезон 2022 амаль поўнасцю прапусціў з-за траўмы, а ў 2023 годзе зноў пачаў выступаць за асноўны склад сталічнага клуба. У снежні 2023 года па заканчэнні кантракта пакінуў «Мінск».

У студзені 2024 года падпісаў трохгадовае пагадненне з брэсцкім «Дынама».

## Міжнародная кар’ера 
У кастрычніку 2019 года гуляў за юнацкую зборную Беларусі (да 17 гадоў) у кваліфікацыйным раўндзе чэмпіянату Еўропы.

У кастрычніку 2021 года гуляў за юніёрскую зборную Беларусі (да 19 гадоў) у кваліфікацыйным раўндзе чэмпіянату Еўропы.

24 сакавіка 2023 года дэбютаваў у моладзевай зборнай Беларусі, калі выйшаў у стартавым складзе ў адборачным матчы чэмпіянату Еўропы 2025 супраць Андоры (0:0) і быў заменены ў другім тайме.

## Статыстыка выступленняў 
## Крыніцы 
Катэгорыя:Футбалісты Беларусі
Катэгорыя:Ігракі ФК Мінск
Катэгорыя:Ігракі ФК Дынама Брэст
Арцём Андрэевіч Шыцько

**Арцём Шыцько** (нар. , Мінск) — беларускі футбаліст, паўабаронца.

## Клубная кар’ера 
Пачынаў кар’еру ў мінскай «Зорцы-БДУ», у 2014 годзе выступаў за каманду ў Першай лізе, але не меў трывалага месца ў складзе і неўзабаве далучыўся да другалігавай «Беліты-Вітэкс» (пазней «Узда»). У 2016 годзе, калі «Узда» пакінула Другую лігу, зноў стаў іграком «Зоркі-БДУ», дзе выступаў да ліпеня.

Сезон 2017 пачынаў у Першай лізе ў стаўбцоўскім «Нёмане-Агра», але летам вярнуўся ва «Узду». У 2020 годзе, калі «Узда» зноў пакінула Другую лігу, стаў гуляць за мар’інагорскую «Вікторыю». У ліпені 2021 года чарговы раз далучыўся да «Узды», дзе гуляў да канца сезона.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Футбалісты Беларусі
Катэгорыя:Ігракі ФК Энергетык-БДУ
Катэгорыя:Ігракі ФК Узда
Катэгорыя:Ігракі ФК Нёман-Агра Стоўбцы
Катэгорыя:Ігракі ФК Вікторыя Мар’іна Горка
Глеб Андрэевіч Якушэвіч

**Глеб Якушэвіч** (нар. , ) — беларускі футбаліст, абаронца расійскага клуба «Шыннік» з Яраслаўля і моладзевай зборнай Беларусі.

## Клубная кар’ера 
З 4 гадоў трэніраваўся ў структуры «Мінска», з 2019 года пачаў выступаць за дубль клуба, гуляў у Юніёрскай лізе УЕФА. Перад сезонам 2021 пачаў прыцягвацца да асноўнай каманды, у складзе якой дэбютаваў 6 сакавіка 2021 года, выйшаўшы на замену ў канцы матча Кубка Беларусі супраць «Іслачы» (1:1). 11 красавіка 2021 года ўпершыню згуляў у Вышэйшай лізе, калі ў матчы з БАТЭ (2:2) выйшаў у першым тайме на замену замест траўмаванага Дзмітрыя Алісейкі. У далейшым працягваў часам з’яўляцца на полі, у тым ліку ў асноўным складзе, аднак часцей заставаўся на лаўцы запасных.

У снежні 2022 года па заканчэнні кантракта пакінуў «Мінск», аднак у студзені 2023 года падпісаў новае пагадненне са сталічным клубам. У сезоне 2023 рэгулярна гуляў у стартавым складзе мінчан.

У студзені 2024 года падпісаў кантракт на 2,5 гады з яраслаўскім «Шыннікам».

## Міжнародная кар’ера 
21 верасня 2022 года дэбютаваў у моладзевай зборнай Беларусі, адгуляўшы ўсе 90 хвілін у таварыскім матчы супраць Расіі (1:6).

## Статыстыка выступленняў 
## Крыніцы 
Катэгорыя:Футбалісты Беларусі
Катэгорыя:Ігракі ФК Мінск
Катэгорыя:Ігракі ФК Шыннік Яраслаўль
Юлій Андрэевіч Кузняцоў

**Юлій Кузняцоў** (нар. , ) — беларускі футбаліст, паўабаронца мазырскай «Славіі» і моладзевай зборнай Беларусі.

## Клубная кар’ера 
Пачынаў займацца футболам у наваполацкім «Нафтане», у маладым узросце апынуўся ў структуры «Мінска». З 2020 года пачаў прыцягвацца да гульняў за дубль. 24 красавіка 2021 года дэбютаваў за асноўную каманду «Мінска» ў Вышэйшай лізе, выйшаўшы на замену ў канцы сустрэчы з мінскім «Дынама» (1:3). З чэрвеня стаў з’яўляцца і ў стартавым складзе каманды. У ліпені 2021 года падпісаў новы кантракт з «Мінскам».

У чэрвені 2022 года быў аддадзены ў арэнду «Нафтану», дзе замацаваўся ў асноўным складзе і дапамог камандзе выйсці ў Вышэйшую лігу. У студзені 2023 года пасля вяртання з арэнды стаў трэніравацца з «Мінскам». У сезоне 2023 быў асноўным паўабаронцам сталічнага клуба.

У пачатку 2024 года трэніраваўся з «Мінскам», а ў лютым перайшоў у мазырскую «Славію».

## Міжнародная кар’ера 
У кастрычніку 2019 года гуляў за юнацкую зборную Беларусі (да 17 гадоў) у кваліфікацыйным раўндзе чэмпіянату Еўропы.

У кастрычніку 2021 года гуляў за юніёрскую зборную Беларусі (да 19 гадоў) у кваліфікацыйным раўндзе чэмпіянату Еўропы.

21 верасня 2022 года дэбютаваў у моладзевай зборнай Беларусі, адгуляўшы другі тайм таварыскага матча супраць Расіі (1:6), дзе адзначыўся голам.

## Дасягненні 
*  Пераможца Першай лігі чэмпіянату Беларусі: 2022

## Статыстыка выступленняў 
## Крыніцы 
Катэгорыя:Футбалісты Беларусі
Катэгорыя:Ігракі ФК Мінск
Катэгорыя:Ігракі ФК Нафтан
Катэгорыя:Ігракі ФК Славія Мазыр
Сямён Анатолевіч Пяньчук

**Сямён Пяньчук** (нар. , ) — беларускі футбаліст, нападнік клуба «Мінск».

## Клубная кар’ера 
Выхаванец клуба «Мінск», дзе займаўся футболам з 5 гадоў. У 2018 годзе пачаў выступаць за дубль клуба, у 2019 годзе выступаў за «Мінск» у Юніёрскай лізе УЕФА. 23 верасня 2020 года дэбютаваў за асноўную каманду «Мінска» ў Вышэйшай лізе, калі выйшаў на замену ў канцы сустрэчы са «Смалявічамі» (4:0) і паспеў адзначыцца голам. Пасля працягваў з’яўляцца ў асноўнай камандзе, пераважна выхадзіў на замену.

У снежні 2023 года падоўжыў кантракт з клубам да канца 2024 года.

## Міжнародная кар’ера 
У кастрычніку 2019 года гуляў за юніёрскую зборную Беларусі (да 19 гадоў) у кваліфікацыйным раўндзе чэмпіянату Еўропы.

## Статыстыка выступленняў 
## Крыніцы 
Катэгорыя:Футбалісты Беларусі
Катэгорыя:Ігракі ФК Мінск
Яраш

**Яраш** — шматзначны тэрмін.

## Вядомыя носьбіты 
* Дзмітрый Анатолевіч Яраш, украінскі грамадска-палітычны дзеяч, ваенны
* Іван Апанасавіч Яраш, адзін з арганізатараў і кіраўнікоў камуністычнага падполля і партызанскага руху ў часы ВАВ
* Отакар Яраш, чэхаславацкі афіцэр, удзельнік Вялікай Айчыннай вайны, Герой Савецкага Саюза
* Раман Яраш, беларускі музыкант
* Эдуард Мікалаевіч Яраш, беларускі спартсмен і трэнер

## Іншае 
* Яраш — адміністратыўная адзінка Венгрыі.
Андрэй Сяргеевіч Рылач

**Андрэй Рылач** (нар. , Мінск) — беларускі футбаліст, паўабаронца клуба «Гомель» (у арэндзе з мінскага «Дынама») і моладзевай зборнай Беларусі.

## Клубная кар’ера 
Пачынаў займацца футболам у школе «Мінска», пазней доўгі час займаўся ў мінскім «Дынама», на юнацкім узроўні выступаў таксама за футбольную школу Мурашка, барысаўскі БАТЭ і салігорскі «Шахцёр».

У верасні 2019 года стаў іграком дзяржынскага «Арсенала», дзе замацаваўся ў складзе, дапамог камандзе выйсці ў Першую лігу. Сезон 2020 пачынаў у дзяржынскім клубе, аднак у маі пакінуў каманду.

У ліпені 2020 года далучыўся да «Энергетыка-БДУ», дзе спачатку выступаў за дубль, а 25 кастрычніка 2020 года дэбютаваў у Вышэйшай лізе, выйшаўшы на замену ў другім тайме матча з салігорскім «Шахцёрам» (1:2). У сезоне 2021 замацаваўся ў асноўнай камандзе. У студзені 2022 года падоўжыў кантракт з «Энергетыкам-БДУ». У сезоне 2022 дапамог камандзе заняць другое месца ў чэмпіянаце Беларусі.

У снежні 2022 года падпісаў трохгадовы кантракт з мінскім «Дынама». У сакавіку 2024 года быў аддадзены ў арэнду ў «Гомель».

## Міжнародная кар’ера 
12 кастрычніка 2021 года дэбютаваў у моладзевай зборнай Беларусі, выйшаўшы на замену ў другім тайме адборачнага матча чэмпіянату Еўропы 2023 супраць Ліхтэнштэйна (6:0).

## Дасягненні 
*   Чэмпіён Беларусі: 2023
*  Пераможца Другой лігі чэмпіянату Беларусі: 2019

## Статыстыка выступленняў 
## Крыніцы 
Катэгорыя:Футбалісты Беларусі
Катэгорыя:Ігракі ФК Арсенал Дзяржынск
Катэгорыя:Ігракі ФК Энергетык-БДУ
Катэгорыя:Ігракі ФК Дынама Мінск
Катэгорыя:Ігракі ФК Гомель
Максім Сяргеевіч Луцкі

**Максім Луцкі** (нар. , ) — беларускі футбаліст, абаронца.

## Клубная кар’ера 
Пачынаў займацца футболам у мінскай СДЮШАР «Дынама», пазней трапіў у структуру «Мінска», дзе з 2018 года пачаў выступаць за дубль. У 2020 годзе пачаў таксама прыцягвацца да асноўнай каманды, аднак так і не згуляў за яе.

У сакавіку 2021 года падпісаў трохгадовы кантракт з брэсцкім «Рухам», аднак застаўся ў «Мінску» на правах арэнды. Дэбютаваў у Вышэйшай лізе 13 сакавіка 2021 года ў матчы першага тура супраць салігорскага «Шахцёра» (0:1), калі выйшаў на замену ў другім тайме. У далейшым працягваў з’яўляцца ў асноўнай камандзе мінчан, пераважна выхадзіў на замену, але часам трапляў і ў стартавы склад, выступаў таксама ў Юніёрскай лізе УЕФА. У снежні 2021 года па заканчэнні арэнды вярнуўся ў «Рух».

У лютым 2022 года стаў трэніравацца з наваполацкім «Нафтанам» і ў сакавіку афіцыйна папоўніў склад клуба, аднак не здолеў замацавацца ў стартавым складзе. У ліпені 2022 года пакінуў «Нафтан» і далучыўся да «Маладзечна», дзе стаў гуляць у аснове. Канец сезона 2022 прапусціў з-за службы ў арміі, у пачатку 2023 года вярнуўся ў каманду, аднак у маі 2023 года зноў адправіўся ва Узброеныя сілы.

## Міжнародная кар’ера 
У кастрычніку 2018 года гуляў за юнацкую зборную Беларусі (да 17 гадоў) у кваліфікацыйным, а ў сакавіку 2019 года ў элітным раўндах чэмпіянату Еўропы.

## Статыстыка выступленняў 
## Крыніцы 
Катэгорыя:Футбалісты Беларусі
Катэгорыя:Ігракі ФК Мінск
Катэгорыя:Ігракі ФК Рух Брэст
Катэгорыя:Ігракі ФК Нафтан
Катэгорыя:Ігракі ФК Маладзечна
Гетэрадэроз бульбы

**Гетэрадэроз бульбы** — захворванне бульбы і іншых паслёнавых, якое выклікаецца . Яно адносіцца да групы захворванняў, званых нематоднымі захворваннямі. З’яўляецца .

## Апісанне 
Акрамя бульбы, пашкоджвае памідоры і іншыя паслёнавыя. Найбольш пашыраны на прысядзібных участках пры монакультуры бульбы. Хворыя кусты дрэнна растуць, лісце развіваецца слаба, карані недаразвітыя, на іх бачны светла-жоўтыя і жоўтыя самкі нематоды. Расліны даюць 1-3 дробныя клубні або не ўтвараюць іх зусім. Зімуюць нематоды ў глебе цыстамі, якія захоўваюць жыццяздольнасць больш за 10 гадоў.

## Меры барацьбы 
Апрацоўка заражаных раслін, глебы , нематадоіднымі грыбамі, укараненне севазваротаў з культурамі, якія не пашкоджваюцца нематодамі. Дапамагаюць выкарыстанне ўстойлівых сартоў і каранцінныя мерапрыемствы.

Катэгорыя:Захворванні бульбы
Яўген Сяргеевіч Малашэвіч

**Яўген Малашэвіч** (нар. , ) — беларускі футбаліст, нападнік клуба «Мінск».

## Клубная кар’ера 
Выхаванец клуба «Мінск», з 2019 года пачаў выступаць за дубль. У 2020 годзе стаў часам прыцягвацца да асноўнай каманды. Дэбютаваў у Вышэйшай лізе 26 ліпеня 2020 года, выйшаўшы на замену ў канцы сустрэчы супраць БАТЭ (0:6).

У сезоне 2021 стаў часцей з’яўляцца ў асноўнай камандзе, таксама гуляў за моладзевую каманду «Мінска» ў Юніёрскай лізе УЕФА. Сезон 2022 пачынаў у складзе сталічнага клуба, а ў красавіку быў аддадзены ў арэнду ў пінскую «Хвалю», дзе неўзабаве замацаваўся ў стартавым складзе. У чэрвені 2022 года па пагадненні бакоў пакінуў пінскі клуб, і ў ліпені быў арандаваны «Гомелем», дзе звычайна выхадзіў на замену або заставаўся на лаўцы запасных. У лістападзе 2022 года па заканчэнні арэнды пакінуў «Гомель».

У студзені 2023 года пасля вяртання з арэнды стаў трэніравацца з «Мінскам».

## Статыстыка выступленняў 
## Крыніцы 
Катэгорыя:Футбалісты Беларусі
Катэгорыя:Ігракі ФК Мінск
Катэгорыя:Ігракі ФК Хваля Пінск
Катэгорыя:Ігракі ФК Гомель
Інстытут меліярацыі НАН Беларусі

**Інстытут меліярацыі Нацыянальнай акадэміі навук Беларусі** быў утвораны ў 1910 годзе і ўваходзіць у склад навукова-практычнага цэнтра Нацыянальнай акадэміі навук Беларусі па земляробстве. Знаходзіцца на вуліцы Някрасава, 39-2.

## Кірункі дзейнасці 
* Распрацоўка высокаэфектыўных энерга- і рэсурсазберагальных тэхналогій і канструктыўных рашэнняў для будаўніцтва, эксплуатацыі, рамонту і рэканструкцыі меліярацыйных сістэм, кіраванні водна-паветраным рэжымам меліяраваных земляў.
* Мадэляванне і комплексны маніторынг меліяраваных тэрыторый і навакольнага асяроддзяі з выкарыстаннем сучасных спосабаў дыягностыкі, кампутарных тэхналогій геаінфармацыйных сістэм і баз дадзеных для інфармацыйнага забеспячэння падтрымкі прыняцця экалога-эканамічна эфектыўных рашэнняў пры планаванні і праектаванні меліярацыйных мерапрыемстваў і выкарыстанні меліяраваных земляў.
* Стварэнне высокаэфектыўных занальных сістэм земляробства на меліяраваных землях, якія забяспечваюць рацыянальнае выкарыстанне зямельных рэсурсаў і ўстойлівае функцыянаванне прыродных сістэм.
* Распрацоўка эканамічна і па-экалагічнаму абгрунтаваных тэхналогій інтэнсіфікацыі выкарыстання сенажацяў і паш, уключаючы насенняводства траў.

## Апісанне 
Інстытут выконвае распрацоўку і ўкараненне тэхналогій і сродкаў на вытворчасці. Найбольшую вядомасць атрымалі такія распрацоўкі як «Кніга гісторыі палёў», «Комплекс сродкаў відэадыягностыкі дрэнажу КСД-160», Пошукавыя прылады ПУ-2, насенне эліты і суперэліты шматгадовых траў. Апроч гэтага, Інстытут распрацоўвае тэхнічныя нормы, правілы, указанні і рэкамендацыі ў вобласці меліярацыі земляў. Акрамя навуковых падраздзяленняў, Інстытут у структуры мае вытворчы філіял: Віцебская дасведчаная меліярацыйная станцыя (а.г. Багданава, Сенненскі раён), які займаецца вытворчасцю насення эліты і суперэліты шматгадовых траў, сельскагаспадарчай дзейнасцю.

## Аспірантура 
РУП «Інстытут меліярацыі», як галаўная навуковая ўстанова ў краіне ў вобласці меліярацыі земляў і лугаводства вядзе падрыхтоўку аспірантаў і сушукальнікаў па наступных спецыяльнасцях:

* 06.01.02 — меліярацыя, рэкультывацыя і ахова земляў. Галіна навукі — тэхнічныя і сельскагаспадарчыя;
* 06.01.06 — лугаводства, кормавытворчасць. Лекавыя і эфірна-алейныя культуры. Галіна навукі — сельскагаспадарчыя.

## Дырэктары інстытута ў розныя гады 
* Аляксандр Фёдаравіч Флёраў (1910—1913)
* Аляксандар Кірсанаў (1913—1925)
* Васіль Робертавіч Вільямс (1927—1929)
* Сцяпан Гардзеевіч Скарапанаў (1948—1950, 1952—1959)
* Васіль Мартынавіч Зубец (1959—1977)
* Уладзіслаў Піліпавіч Карлаўскі (1977—1997)
* Анатоль Паўлавіч Ліхацэвіч (1997—2007)
* Мікалай Кірылавіч Вахонін (2007—?)
* Аляксандр Сяргеевіч Анжэнкоў

## Спасылкі 
* Афіцыйны сайт


Катэгорыя:1910 год у Мінску
Катэгорыя:Вуліца Някрасава (Мінск)
Катэгорыя:Меліярацыя
Ян Віталевіч Скібскі

**Ян Скібскі** (нар. , Чашнікі) — беларускі футбаліст, абаронца клуба «Віцебск» і моладзевай зборнай Беларусі.

## Клубная кар’ера 
Пачынаў займацца футболам у родных Чашніках, у юнацкім узросце трапіў у структуру «Віцебска», з 2019 года пачаў гуляць за дубль клуба. У 2020 годзе замацаваўся ў дублі, а 22 лістапада 2020 года дэбютаваў за асноўную каманду «Віцебска» ў Вышэйшай лізе, калі выйшаў у стартавым складзе ў матчы з «Мінскам» (2:2) і быў заменены ў другім тайме. У 2021 годзе працягваў часам з’яўляцца ў асноўнай камандзе, пераважна выходзячы на замену.

У лютым 2022 года падоўжыў кантракт з «Віцебскам». У сезоне 2022 замацаваўся ў стартавым складзе. У пачатку 2023 года стаў капітанам каманды. У снежні 2023 года зноў падоўжыў пагадненне з клубам.

## Міжнародная кар’ера 
29 сакавіка 2021 года дэбютаваў у моладзевай зборнай Беларусі, адгуляўшы другі тайм таварыскага матча супраць Грузіі (1:4).

## Статыстыка выступленняў 
## Крыніцы 
Катэгорыя:Футбалісты Беларусі
Катэгорыя:Ігракі ФК Віцебск
Захар Аляксандравіч Чарвякоў

**Захар Чарвякоў** (нар. , ) — беларускі футбаліст, нападнік клуба «Віцебск».

## Клубная кар’ера 
Выхаванец клуба «Віцебск», з 2019 года пачаў выступаць за дубль. На наступны год замацаваўся ў дублі, а 22 лістапада 2020 года дэбютаваў за асноўную каманду «Віцебска» ў Вышэйшай лізе, калі выйшаў на замену ў другім тайме матча з «Мінскам» (2:2) і паспеў адзначыцца голам.

У сезоне 2021 працягваў часам з’яўляцца ў асноўнай камандзе, пераважна выходзячы на замену. У лютым 2022 года падоўжыў кантракт з «Віцебскам».

## Статыстыка выступленняў 
## Палітычныя погляды 
Падпісаў адкрыты ліст спартыўных дзеячаў краіны, якія выступаюць за дзеючую ўладу Беларусі пасля здушэння народных пратэстаў у 2020 годзе.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Футбалісты Беларусі
Катэгорыя:Ігракі ФК Віцебск
Андрэй Аляксандравіч Крэнь

**Андрэй Крэнь** (нар. , ) — беларускі футбаліст, паўабаронца клуба «Слуцк».

## Клубная кар’ера 
Выхаванец івацэвіцкай ДЮСШ, у юнацкім узросце трапіў у структуру «Слуцка». У 2020 годзе пачаў выступаць за дубль клуба, а 22 кастрычніка 2020 года дэбютаваў за асноўную каманду «Слуцка» ў Вышэйшай лізе, выйшаўшы на замену ў другім тайме матча з брэсцкім «Дынама» (1:3). Пасля працягваў часам прыцягвацца да асноўнай каманды, а ў сезоне 2023 стаў рэгулярна з’яўляцца на полі. У студзені 2024 года падоўжыў кантракт са «Слуцкам».

## Статыстыка выступленняў 
## Крыніцы 
Катэгорыя:Футбалісты Беларусі
Катэгорыя:Ігракі ФК Слуцк
Мікіта Віталевіч Супрановіч

**Мікіта Супрановіч** (нар. , Вілейка) — беларускі футбаліст, абаронца расійскага клуба «Спартак» з Кастрамы.

## Клубная кар’ера 
Выхаванец ДЮСШ-2 горада Барысава, з 2018 года пачаў выступаць за дубль барысаўскага БАТЭ, на наступны год трывала замацаваўся ў дублі. Дэбютаваў у асноўнай камандзе БАТЭ 29 жніўня 2020 года ў матчы Кубка Беларусі супраць мікашэвіцкага «Граніта» (5:0), калі выйшаў на замену ў другім тайме.

Да сезона 2021 рыхтаваўся з асноўнай камандай барысаўчан. Дэбютаваў у Вышэйшай лізе 14 сакавіка 2021 года ў матчы супраць «Слуцка» (3:0), выйшаўшы на замену ў канцы сустрэчы. У далейшым рэгулярна з’яўляўся на лаўцы запасных у асноўнай камандзе, часам выхадзіў у стартавым складзе.

У студзені 2022 года адправіўся на збор з санкт-пецярбургскім «Зенітам-2», і ў лютым «Зеніт» аформіў арэнду абаронцы ў БАТЭ. За паўгады згуляў за «Зеніт-2» у ФНЛ-2 у чатырох матчах і адзначыўся адным голам. У ліпені 2022 года быў аддадзены ў арэнду ў дзяржынскі «Арсенал». Хутка замацаваўся ў стартавым складзе дзяржынскага клуба.

У снежні 2022 года пасля вяртання з арэнды стаў трэніравацца з БАТЭ, аднак у студзені 2023 года пачаў шукаць новы клуб. У лютым 2023 года на правах арэнды далучыўся да бабруйскай «Белшыны», дзе таксама стаў іграком асновы. Пакінуў бабруйскі клуб у ліпені 2023 года і хутка далучыўся да расійскага «Спартака» з Кастрамы.

## Міжнародная кар’ера 
У кастрычніку 2019 года гуляў за юніёрскую зборную Беларусі (да 19 гадоў) у кваліфікацыйным раўндзе чэмпіянату Еўропы.

26 сакавіка 2021 года дэбютаваў у моладзевай зборнай Беларусі, адгуляўшы ўсе 90 хвілін у таварыскім матчы супраць Арменіі (2:1).

## Дасягненні 
*   Срэбраны прызёр чэмпіянату Беларусі: 2021
*  Уладальнік Кубка Беларусі: 2021

## Статыстыка выступленняў 
## Крыніцы 
Катэгорыя:Футбалісты Беларусі
Катэгорыя:Ігракі ФК БАТЭ
Катэгорыя:Ігракі ФК Зеніт-2 Санкт-Пецярбург
Катэгорыя:Ігракі ФК Арсенал Дзяржынск
Катэгорыя:Ігракі ФК Белшына
Катэгорыя:Ігракі ФК Спартак Кастрама
Гетэрадэроз буракоў

**Гетэрадэроз буракоў** — захворванне буракоў, якое выклікаецца . Яно адносіцца да групы захворванняў, званых нематоднымі захворваннямі.

## Апісанне 
Псуе карані буракоў, культурныя і пустазельныя расліны сямейства крыжакветных і лебядовых (капуста, турнэпс, радыска, рыжак, шпінат). Вясною лічынкі пранікаюць у карані раслін, кормяцца, праходзяць стадыі развіцця, ператвараюцца ў самак і самцоў. За вегетатыўны перыяд дае 1 пакаленне. У пашкоджаных раслін утвараецца густая сетка дробных каранёў (барадатасць), караняплоды дробныя, з паніжанай цукрыстасцю. У гарачыя дні расліны нікнуць, лісце жаўцее і робіцца кучаравым.

## Меры барацьбы 
Апрацоўка заражаных раслін, глебы , нематадоіднымі грыбамі, укараненне севазваротаў з культурамі, якія не пашкоджваюцца нематодамі. Дапамагаюць выкарыстанне ўстойлівых сартоў і каранцінныя мерапрыемствы.

Катэгорыя:Захворванні буракоў