open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Барока-поп

**Барока-поп** () або **барока-рок** () — падвід поп-музыкі, які спалучае класічную музыку, аркестравы поп, рок і музыку эпохі барока. Праяўляецца гэта ў выкарыстанні кантрапункта, танальных гармоній, драматычных або меланхалічных настрояў. Барока-поп з’явіўся ў 1960-х, калі музыканты і прадзюсары поп-музыкі вылучалі клавесін на пярэдні план аранжыровак; да іншых тыповых музычных інструментаў жанру адносяцца струнныя секцыі, валторна і габой.

Барока-поп выйшаў з мэйнстрыму ў 1970-х, збольшага па прычыне з’яўлення панк-року, дыска і хард-року. Тым не менш музыку ў дадзеным родзе працягваюць выдаваць. Філадэльфія-соўл 1970-х і чэймбер-поп 1990-х з’яўляюцца блізкімі па духу напрамкамі, а апошні з іх канкураваў з лоу-фай-эстэтыкай свайго часу.

Катэгорыя:Музычныя жанры
Катэгорыя:Жанры поп-музыкі
Клод Франсуа

**Клод Франсуа** (фр. Claude François), па мянушцы Клакло (Cloclo), , Ісмаілія, Егіпет — , , 16-я акруга) — французскі спявак, танцор, музыка і музычны прадзюсар 1960- х — 1970-х гадоў.

За 15 гадоў сваёй кар’еры ён з’яўляўся адным з самых прызнаных публікай французскіх артыстаў. Многія яго песні сталі знакамітымі, — Belles! Belles! Belles, Cette année-là, Le Lundi au soleil, Le téléphone pleure, Magnolias for Ever, Alexandrie Alexandra або Comme d’habitude (My Way ў англійскай версіі) і іншыя.
The Left Banke

**The Left Banke** — амерыканскі музычны гурт. У сваіх песнях сумяшчалі поп-рок з велічнымі квазікласічнымі мелодыямі і аранжыроўкамі, у 1960-я гады былі піянерам новага стылю «барока-н-рол».

Пругкія шчыльныя акуратныя гармоніі гурт запазычыў у «Бітлз», аранжыруючы іх струннымі амаль у камерным стылі. Таксама звяртаў на сябе ўвагу вакал Стыва Марціна (амаль фальцэт). Галоўным кампазітарам у групе быў клавішнік Майкл Браўн, са слоў AllMusic — падлетак-вундэркінд.

Дамогся поспеху гурт вельмі хутка, адразу выпусціўшы два хіты: «Walk Away Renée» (5-е месца ў гарачай сотні «Білборда») і «Pretty Ballerina» (15-е месца).

Часопіс *Rolling Stone* змясціў песню «Walk Away Renee» ў выкананні гурта The Left Banke на 222-е месца ў сваім спісе 500 найвялікшых песень усіх часоў. Акрамя таго, песня «Walk Away Renee» ў выкананні гурта уваходзіць у складзены Залай славы рок-н-ролу спіс 500 Songs That Shaped Rock and Roll.

## Дыскаграфія 
Крыніцы да гэтага раздзела:

### Альбомы 
### Зборнікі 
* 1982 – ''And Suddenly It's...The Left Banke* (Bam-Caruso KIRI 021)
* 1985 – *History of The Left Banke* (Rhino RNLP 123)
* 1986 – *Walk Away Renée* [mini-album] (Bam-Caruso PABL036)
* 1988 – *And Finally It's...The Left Banke* (Bam-Caruso KIRI 021 CD) – Features a different track listing to the 1982 compilation.
* 1992 – *There's Gonna Be a Storm: The Complete Recordings 1966–1969* (Mercury 848095)

### Міні-альбомы 
* 1983 – *Walk Away Renee* (Bam-Caruso NRIC022)
* 2022 – *High Flyer'' (Omnivore Records OV-470)

## Зноскі 
Катэгорыя:Рок-гурты ЗША
Катэгорыя:Поп-рок-гурты
Катэгорыя:Гурты псіхадэлічнага рока ЗША
Катэгорыя:Поп-гурты ЗША
Катэгорыя:Музычныя калектывы, якія з’явіліся ў 1965 годзе
Сяргей Ціхаміраў

**Сяргей Ціхаміраў**:
* Сяргей Аляксандравіч Ціхаміраў (нар. 1953) — беларускі вучоны ў галіне малекулярнай спектраскапіі, нелінейнай оптыкі і лазернай фізікі.
* Сяргей Іванавіч Ціхаміраў — расійскі інжынер і архітэктар, выкладчык, брат Канстанціна і Мікалая.
ЖФК Віцебск

**«Віцебск»** — беларускі жаночы футбольны клуб з горада Віцебск, заснаваны ў 2021 годзе. З’яўляецца афіліятам футбольнага клуба «Віцебск». Выступае ў жаночай лізе чэмпіянату Беларусі.

## Чэмпіянат і Кубак Беларусі 
## Легіянеры 
*  Вольга Даўрава (2021)
*  Дар’я Ярыкова (2021)
*  Алена Скрабкова (з 2021)
*  Настасся Эдэмская (2022)

## Галоўныя трэнеры 
* Сяргей Вехцеў (сакавік — верасень 2021)
* Антуан Маёраў (верасень 2021 — чэрвень 2022)
* Віктар Пятрашка (ліпень 2022 — люты 2023)
* Васіль Дзятлаў (люты — ліпень 2023)
* Сяргей Вехцеў (з ліпеня 2023)

## Крыніцы 
## Спасылкі 
* Афіцыйны сайт 
* «Витебск» создаст женскую футбольную команду


Катэгорыя:2021 год у Віцебску
Альберта Аскары

**Альберта Аскары** (іт. Alberto Ascari, ,  — , Монца) — патомны італьянскі аўтагоншчык, чэмпіён Формулы-1 1952 і 1953 года. З’яўляецца другім і да цяперашняга часу апошнім італьянцам, якія здолелі заваяваць гэты тытул. Заваяваў абодва тытулы, выступаючы за каманду Ferrari. Удзельнічаў у 33-х гонках, але паспеў ўсталяваць мноства рэкордаў, некаторыя з іх не пабітыя да гэтага часу. Пасля некалькіх вельмі паспяховых гадоў перайшоў у каманду «Лянча», дзе займаўся даводкай перспектыўнага аўтамабіля, але праз паўтара гады працы загінуў пры няясных абставінах, тэстуючы спартыўны аўтамабіль на трасе Монца.
Джон Сёрціс

**Джон Сёрціс** (, , Тэтсфілд, Сурэй, Вялікабрытанія — , , Вялікабрытанія) — брытанскі аўтагоншчык і матагоншчык. Адзіны ў свеце гоншчык, які стаў чэмпіёнам свету ў Формуле-1 (1964 год, Ferrari) і матагонках (1956, 1958, 1959, 1960). Бацька Генры Сёрціса (1991—2009), які загінуў улетку 2009 года ў гонцы Формулы-2.
Дэбютаваў у Формуле-1 у 1960 годзе, прыняўшы ўдзел у Гран-пры Манака ў складзе каманды Лотуса. Праз усяго чатыры месяцы ён упершыню заняў другое месца на Гран-Пры Вялікабрытаніі. На наступным Гран-пры, які праходзіў у Партугаліі, заваяваў свой першы поўл, але быў вымушаны сысці з гонкі з-за праблем з радыятарам.

Правёўшы сезон 1961 года ў камандзе Купер і сезон 1962 — у Лола Рэйсінг Карз, у 1963 годзе перайшоў у Ферары. У складзе гэтай каманды ён стаў чэмпіёнам свету 1964 года, атрымаўшы за сезон перамогі ў двух Гран-пры і тройчы фінішаваўшы на другім месцы.
Дэні Халм

**Дэні Халм** (, , Нельсан, Новая Зеландыя — , Новы Паўднёвы Уэльс, Аўстралія) — новазеландскі аўтагоншчык, удзельнік чэмпіянатаў свету па аўтагонках у класе Формула-1, чэмпіён свету ў 1967 годзе за каманду Brabham. Першы чэмпіён свету Формулы-1, які памёр ад натуральных прычын (падчас гонкі Bathurst 1000 у яго здарыўся сардэчны прыступ).

Паміж сваім дэбютам у Манака ў 1965 годзе і яго фінальнай гонкай на Гран-Пры ЗША 1974 года ён стартаваў 112 раз, атрымаўшы восем перамог і 33 разы падняўшыся на п’едэстал гонару. Ён таксама заняў трэцяе месца ў агульным заліку ў 1968 і 1972 гадах.

Халм прадэманстраваў ўніверсальнасць, дамініруючы ў Канадска-Амерыканскім Кубку (Can-Am) для спартыўных аўтамабіляў Групы 7. Як член каманды McLaren, якая выйграла пяць тытулаў запар у перыяд з 1967 па 1971 год, ён двойчы выйграваў індывідуальны чэмпіянат пілотаў і чатыры разы займаў другое месца.

Халм сышоў з Формулы-1 у канцы сезона 1974 года, але працягнуў ўдзельнічаць у гонках Australian Touring Cars.

Катэгорыя:Спартсмены Новай Зеландыі
Катэгорыя:Пераможцы Гран-пры Формулы-1
Катэгорыя:Пілоты Формулы-1, якія выступалі на Brabham
Катэгорыя:Пілоты Формулы-1, якія выступалі на McLaren
Катэгорыя:Пілоты 24 гадзін Ле-Мана
Эверэт Альварэс

**Эверэт Альварэс-малодшы** (, 23 снежня 1937, Салінас, штат Каліфорнія, ЗША) — пілот авіяцыі ВМС ЗША, дзеяч адміністрацыі ЗША. Падчас В’етнамскай вайны быў першым амерыканскім ваеннапалонным у Паўночным В’етнаме і другім, пасля Флойда Томпсана, за ўсю вайну.

## Біяграфія 
Скончыў універсітэт Санта-Клары (Каліфорнія). Уступіў на ваенную службу ў 1960 годзе. У ВМС ЗША быў пілотам палубнага штурмавіка A-4 «Скайхок». У ходзе першага налёту амерыканскай авіяцыі на Паўночны В’етнам 5 жніўня 1964 года самалёт Альварэса быў збіты агнём з зямлі. Пры катапультаванні пілот атрымаў цяжкую траўму. У той жа дзень ён трапіў у палон, дзе правёў восем з паловай гадоў (прычым першыя паўгода быў адзіным афіцыйным палонным амерыканцам у Паўночным В’етнаме). Утрымліваўся ў вядомай турме Хаало («Ханой Хілтан»), падвяргаўся збіццю і катаванням. Вызвалены 12 лютага 1973 года ў працэсе абмену ваеннапалоннымі пасля падпісання Парыжскага пагаднення аб спыненні агню.

Пасля вызвалення працягнуў службу ў ВМС. Сышоў у адстаўку ў 1980 годзе ў званні камандэра. Атрымаў ступень доктара юрыспрудэнцыі. У далейшым займаў пасады памочніка дырэктара Корпуса міру і памочніка дырэктара Дэпартамента па справах ветэранаў у адміністрацыі ЗША.

Аўтар дзвюх кніг — «Скаваны арол» (Chained Eagle) і «Кодэкс паводзінаў» (Code Of Conduct). У гонар яго названы парк у Каліфорніі і паштовы офіс у Мэрылендзе. Жанаты, мае двух дзяцей.

## Спасылкі 
* Інфармацыя пра Эверэта Альвараса

Катэгорыя:Лётчыкі В’етнамскай вайны (ЗША)
Катэгорыя:Ваеннапалонныя ЗША
Эмерсан Фіціпальдзі

**Эмерсан Фіціпальдзі** (парт. Emerson Fittipaldi, нар. , , Бразілія) — бразільскі аўтагоншчык. Двухразовы чэмпіён свету Формулы-1 (1972 і 1974 гадоў), чэмпіён серыі CART (1989 года), двухразовы пераможца Інды-500 (1989 і 1993 гадоў). Пераможца «Гонкі Чэмпіёнаў» на трасе Брэндс-Хеч, 1972 года, і яшчэ трох пазазаліковых Гран-пры Ф1.

У 1972 годзе выйграў чэмпіянат Формулы-1 у складзе Lotus, ужо на трэцім годзе свайго ўдзелу. Пры гэтым ён апынуўся першым бразільцам, які перамог у сусветным першынстве, і ўлічваючы яго ўзрост, 25 гадоў 303 дня — самым маладым уладальнікам чэмпіёнскага тытула ў гісторыі турніру (амаль на тры гады менш папярэдняга рэкорду). Гэтае дасягненне змаглі перасягнуць толькі праз 33 гады (гэта зрабіў Фернанда Алонса ў 2005-м, ва ўзросце 24 года 59 дзён). У сезоне 1974 Эмерсан змог другі раз стаць чэмпіёнам, ужо за рулём McLaren. І зноў паставіў рэкорд, як самы малады двухразовы ўладальнік тытула ў гісторыі (27 гадоў, 299 дня на момант заваёвы). Гэты рэкорд пратрымаўся да 1995 года, калі Міхаэль Шумахер стаў двухразовым ў 26 гадоў 293 дня.

Пасля заканчэння кар’еры ў Ф1, поўны сіл Фіціпальдзі вырашыў працягнуць кар’еру ў паўночнаамерыканскай серыі CART, дзе таксама дамогся поспеху, першым з прадстаўнікоў сваёй краіны. Выйграў чэмпіянат 1989 года выступаючы за Patrick Racingruen, двойчы прыходзіў першым у легендарнай гонцы Інды-500, у 1989 і 1993 гадах (другі раз ужо стартуючы за Penske Racing).
Дзям’янкаўскі сельсавет

**Дзям’я́нкаўскі сельсавет** — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Добрушскага раёна Гомельскай вобласці Беларусі. Адміністрацыйны цэнтр — вёска Дзям’янкі.

Пасля другога ўзбуйнення БССР з 8 снежня 1926 года сельсавет у складзе Веткаўскага раёна Гомельскай акругі БССР. 30 снежня 1927 года сельсавет узбуйнены, у яго склад увайшла тэрыторыя скасаваных Вылеўскага і Чырванасцяжскага сельсаветаў. Пасля скасавання акруговай сістэмы 26 ліпеня 1930 года ў Веткаўскім раёне БССР. З 12 лютага 1935 года ў складзе Добрушскага раёна, з 20 лютага 1938 года — Гомельскай вобласці. На 1 студзеня 1974 года ў складзе сельсавета 5 населеных пунктаў. 29 жніўня 1974 года скасаваны пасёлак Пчолкі. 23 студзеня 1995 года да сельсавета далучана тэрыторыя скасаванага Кругоўскага сельсавета. 20 студзеня 2005 года скасаваны вёскі Ачоса-Рудня, Вылева, Чырвоны Лог, Чырвоны Сцяг, пасёлкі Вялікі Лес, Пянное і Ясная Даліна. 27 чэрвеня 2008 года скасаваны вёскі Кругоўка і Марозаўка. 1 снежня 2009 года сельсавет скасаваны, яго тэрыторыя далучана да Рассветаўскага сельсавета.

Насельніцтва сельсавета паводле перапісу 2009 года складала 224 чалавекі, з іх 93,8 % — беларусы, 5,8 % — рускія, 0,4 % — немцы.

На момант скасавання ў склад сельсавета ўваходзілі 5 населеных пунктаў: вёскі Бярозкі, Дзям’янкі, Дубовы Лог, Лявонцьева і Млынок.

## Літаратура 
* Административно-территориальное устройство БССР: справочник: в 2 т. / Главное архивное управление при Совете Министров БССР, Институт философии и права Академии наук БССР. — Минск: «Беларусь», 1985―1987.
* Административно-территориальное устройство Республики Беларусь (1981—2010 гг.): справочник. — Минск: БелНИИДАД, 2012. — 172 с.

Катэгорыя:Былыя сельсаветы Добрушскага раёна
Катэгорыя:Былыя сельсаветы Веткаўскага раёна
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, утвораныя ў 1926 годзе
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, скасаваныя ў 2009 годзе
Ёхен Рынт

**Ёхен Рынт** (, поўнае імя **Карл Ёхен Рынт** , ,  — , Монца) — аўстрыйскі аўтагоншчык, чэмпіён свету 1970 года ў аўтагонках у класе Формула-1. Чэмпіёнскі тытул атрымаў пасмяротна, бо разбіўся пры правядзенні Гран-пры Італіі, але заробленых на папярэдніх этапах ачкоў хапіла для заваёвы чэмпіёнскага тытула.

## Біяграфія 
Нарадзіўся 18 красавіка 1942 года ў Майнцы (Германія). Бацькі загінулі ў 1943 годзе падчас бамбардзіроўкі Гамбурга. Выхаваннем займаліся дзядуля і бабуля па матчынай лініі. Вырас у Грацы (Аўстрыя).

У 1967 годзе ажаніўся з фінскай фотамадэллю Нінай Лінкальн, з якой меў дачку Наташу.

## Кар’ера 
### 24 гадзіны Ле-Мана 
Ёхен Рынт чатыры разы прымаў удзел у 24 гадзінах Ле Мана — з 1964 па 1967 год. У першую спробу сышоў не праехаўшы ніводнага круга. У 1965 годзе перамог у экіпажы з амерыканцам Мастэнам Грэгары на Ferrari 250LM. Яны перасеклі фінішную рысу на пяць кругоў наперадзе другога месца і на восем кругоў наперадзе трэцяга. Наступныя дзве гонкі скончыліся сходам з дыстанцыі: у 1966 годзе пасля васьмі кругоў з-за праблем з рухавіком у ягонага Ford GT40, а ў 1967 годзе пасля 103 кругоў.

### Формула-1 
Дэбютаваў у Формуле-1 у жніўні  года за рулём Brabham BT11-BRM на гран-пры Аўстрыі. Кваліфікаваўся 13-м, але сышоў з дыстанцыі з-за праблем з рулявым кіраваннем.

У  годзе падпісаў трохгадовы кантракт з камандай Cooper. У гонцы ў Спа ў чэрвені 1966 года заваяваў свой першы подыум у Формуле-1, заняўшы другое месца.

Сезон  года выступаў за Brabham, на якім здолеў прадэманстраваць хуткасць і заваёўваць поулы, але каб атрымаць перамогу не хапала надзейнасці машыны.

У  годзе падпісаў кантракт з камандай «». Першую перамогу ў Формуле-1 здабыў на Гран-пры ЗША ў Уоткінс-Глен.

Першай перамогай у сезоне  года стала перамога ў Манака. Пасля яшчэ выйграў чатыры гонкі запар — гран-пры Нідэрландаў, Францыі, Вялікабрытаніі і Германіі. 5 верасня 1970 года ўрэзаўся ў агароджу падчас трэніроўкі на гран-пры Італіі. У выніку аварыі загінуў. Заробленых на папярэдніх этапах ачкоў хапіла для заваёвы тытула. На дадзены момант з’яўляецца адзіным, хто стаў чэмпіёнам Формулы-1 пасмяротна.

## Спасылкі 
* 
* 

Катэгорыя:Пілоты 24 гадзін Ле-Мана
Катэгорыя:Аўтагоншчыкі Аўстрыі
Катэгорыя:Гоншчыкі, якія загінулі падчас заездаў
Салінас (Каліфорнія)

**Салінас** () — акруговы цэнтр і самы вялікі муніцыпалітэт у акрузе Мантэрэй штата Каліфорнія, ЗША. Плошча — 60,131 км², вышыня над узроўнем мора — 16 метраў. Горад размешчаны за 10 км ад аднайменнай ракі; паштовае аддзяленне ў ім было адкрыта ў 1854 годзе. Горад быў названы ад іспанскага словазлучэння «салёнае балота». Радзіма Джона Стэйнбека.

Катэгорыя:Гарады Каліфорніі
Рассветаўскі сельсавет

**Рассве́таўскі сельсавет** — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Добрушскага раёна Гомельскай вобласці Беларусі. Адміністрацыйны цэнтр — пасёлак Рассвет.

Пасля другога ўзбуйнення БССР з 8 снежня 1926 года **Мар’інскі сельсавет** у складзе Добрушскага раёна Гомельскай акругі БССР. Цэнтр — вёска Мар’іна. З 4 жніўня 1927 года ў складзе Веткаўскага раёна. 30 снежня 1927 года рэарганізаваны ў **Мар’інскі нацыянальны рускі сельсавет**. Пасля скасавання акруговай сістэмы 26 ліпеня 1930 года ў Веткаўскім раёне БССР. У 1935 годзе рэарганізаваны ў беларускі сельсавет. З 12 лютага 1935 года ў складзе адноўленага Добрушскага раёна, з 20 лютага 1938 года — Гомельскай вобласці. У 1963 годзе з адміністрацыйнага падпарадкавання Добрушскага гарсавета перададзены вёскі Залессе і Падгор’е. У студзені 1965 года ў склад сельсавета ўключаны вёскі Дубовы Лог, Лявонцьева і Млынок Сівінскага сельсавета. 17 лютага 1972 года скасаваны пасёлак Селязнёўка. На 1 студзеня 1974 года ў складзе Мар’інскага сельсавета 7 населеных пунктаў. 25 лютага 1977 года цэнтр сельсавета перанесены ў вёску Рассвет, сельсавет перайменаваны ў Рассветаўскі. 29 ліпеня 1988 года скасаваны пасёлак Падгор’е. 26 кастрычніка 1989 года ў склад сельсавета з Крупецкага сельсавета перададзены 5 населеных пунктаў (вёска Ігаўка, пасёлкі Высакаполле, Майскі, Пакроўскі і Ясенкі). У 2005 годзе цэнтр сельсавета атрымаў статус пасёлка. 1 снежня 2009 года да сельсавета далучана тэрыторыя скасаванага Дзям’янкаўскага сельсавета (5 населеных пунктаў: вёскі Бярозкі, Дзям’янкі, Дубовы Лог, Лявонцьева і Млынок). 28 лістапада 2011 года скасавана вёска Млынок, 12 кастрычніка 2022 года — пасёлак Пакроўскі.

Насельніцтва сельсавета паводле перапісу 2009 года (11 населеных пунктаў) — 1791 чалавек, з іх 91,0 % — беларусы, 5,8 % — рускія, 2,0 % — украінцы, 0,4 % — цыганы; паводле перапісу 2019 года (15 населеных пунктаў) — 1693 чалавекі.

## Літаратура 
* Административно-территориальное устройство БССР: справочник: в 2 т. / Главное архивное управление при Совете Министров БССР, Институт философии и права Академии наук БССР. — Минск: «Беларусь», 1985―1987.
* Административно-территориальное устройство Республики Беларусь (1981—2010 гг.): справочник. — Минск: БелНИИДАД, 2012. — 172 с.


Катэгорыя:Былыя сельсаветы Веткаўскага раёна
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, утвораныя ў 1926 годзе
Катэгорыя:Нацыянальныя рускія сельсаветы БССР
Фартыфікацыя Барысава

**Фартыфікацыя Барысава і Барысаўшчыны** — комплекс збудаванняў вайсковага абарончага прызначэння ў межах сучаснага горада і ў Барысаўскім раёне.

## Дахрысціянская эпоха 
На правым беразе Бярэзіны паміж Барысавам і вескай Брылі знаходзяцца гарадзішчы мысавага тыпу (5 гарадзішч) з адным ці двума валамі з боку поля. Археолагамі на іх была знойдзена кераміка балтамоўнай культуры штрыхаванай керамікі. Побач з гарадзішчамі знаходзяцца пашкоджаныя вандаламі курганныя магільнікі. Курганы як адзіночныя, так і доўгія балтамоўнай культуры доўгіх курганоў. Гарадзішчы параслі лесам і пашкоджаныя тэхнікай для лесанарыхтоўкі, новымі лесапасадкамі і акопамі з апошніх войн.

## Часы Полацкага княства 
Па версіі археолага Штыхава, на гарадзішчы ў весцы Барысаў Стары быў заснаваны Барысаў. Гарадзішча моцна пашкоджана забудовай (на гары рэшткі амбулаторыі з гаспадаркі князеў Раманавых, жылыя хаты). Калісьці гару амывалі воды безыменнай рэчкі (Пралля, Цына?), якая цячэ побач.

## Часы Вялікага Княства Літоўскага 
Барысаўскі замак.

## У складзе Расійскай імперыі 
Расійскія ўмацаванні на новай мяжы пасля першага падзелу Рэчы Паспалітай. Складаюцца з рова і вала з рэданамі.

Барысаўская крэпасць (батарэі, прадмоставыя ўмацаванні, тэт дэ пон, акопы).

## У часы польскай акупацыі (1919—1920) 
Па праваму берагу Бярэзіны прайшла лінія польскіх акопаў. Акопамі перарыты гарадзішчы і расійская крэпасць ад Весялова да Беразіно.

## Савецкая фартыфікацыя 1941 года 
Сталіністы акапалі правабярэжны Барысаў паўколам акопаў і рвоў. Другі рубеж абароны цягнецца па леваму берагу Бярэзіны ад Весялова. Трэці рубеж цягнецца за межамі горада ад Жыцькава па Схе праз Неманіцу далей у бок Беразіно. Кожны з рубяжоў абароны глыбокаэшаланаваны, складаецца кожны з дзвюх-трох ліній акопаў.

## Нямецкая фартыфікацыя 1941—1944 гадоў 
Цягнецца па правым беразе Бярэзіны. Складаецца з акопаў, бетонных агнявых кропак, бетонных бомбасховішч і назіральных пунктаў, частка якіх добра захавалася. Таксама паўколам акопаў і рвоў быў умацаваны левабярэжны Барысаў.

## Савецкая пасляваенная фартыфікацыя 
Рэшткі вучэбных умацаванняў агульнавайсковага палігона, школы ў Пячах.

Умацаванні каля чыгуначнага моста праз Бярэзіну.

## Фартыфікацыя часоў незалежнай Беларусі 
Агнявая кропка каля брамы вайсковай камендатуры на вуліцы Розы Люксембург.

Катэгорыя:Барысаў
Катэгорыя:Фартыфікацыя
Жаночая зборная Беларусі па футболе U-19

**Жаночая зборная Беларусі па футболе U-19** (таксама **Жаночая зборная Беларусі па футболе да 19 гадоў**) прадстаўляе Беларусь на чэмпіянаце Еўропы па футболе U-19. Таксама зборная прымае ўдзел у Жаночая ліга чэмпіянату Беларусі.

## Галоўныя трэнеры 
* Генадзь Пашкевіч (2002)
* Мікалай Мікалаевіч Горбач (2002)
* Ірына Іосіфаўна Булыгіна (2007—2010)
* Марына Аляксандраўна Ліс (2012—2014)
* Генадзь Пашкевіч (2015—2019)
* Эдуард Іванавіч Дземенкавец (2019)
* Уладзімір Пятровіч Шындзікаў (з 2020).

Катэгорыя:Жаночая зборная Беларусі па футболе
Остраўскі тэхнічны ўніверсітэт

**Остраўскі тэхнічны ўніверсітэт** або літаральна **Вышэйшая школа горнай справы — Тэхнічны ўніверсітэт Остравы** () — чэшская дзяржаўная політэхнічная вышэйшая навучальная ўстанова са статусам універсітэта і з сядзібай у Остраве.

## Гісторыя 
Установа была заснавана 23 студзеня 1849 года як Горная акадэмія ў Пршыбары. У 1894 годзе акадэміі быў прысвоены статус універсітэта, а ў 1904 годзе ўніверсітэт быў перайменаваны ў Вышэйшую школу горнай справы. У 1945 годзе ўстанова пераведзена ў Остраву, у той час — цэнтр чэхаславацкай горназдабыўной прамысловасці.

## Факультэты 
* Факультэт горнай справы і геалогіі
* Факультэт тэхналогіі матэрыялаў
* Факультэт машынабудавання
* Факультэт электратэхнікі і інфарматыкі
* Эканамічны факультэт
* Факультэт грамадзянскага будаўніцтва
* Факультэт інжынернай бяспекі

## Спасылкі 
* Афіцыйная інтэрнэт-старонка ўстановы

Катэгорыя:Універсітэты Чэхіі
Катэгорыя:Острава
Катэгорыя:Вышэйшыя тэхнічныя навучальныя ўстановы Чэхіі
Лапенка

**Лапенка** — прозвішча.

## Вядомыя носьбіты 
* Антон Вячаслававіч Лапенка (нар. 1986) — расійскі акцёр тэатра і кіно, відэаблогер.
* Варфаламей Якаўлевіч Лапенка (1902—1942) — адзін з кіраўнікоў партызанскага руху у Віцебскай вобласці.
Варфаламей Якаўлевіч Лапенка

**Варфаламей Якаўлевіч Лапе́нка** (1902, вёска Малое Сітна, Полацкі раён — 6 кастрычніка 1942) — адзін з кіраўнікоў партыйнага падполля і партызанскага руху ў Віцебскай вобласці.

## Біяграфія 
З 1927 года на адміністратыўнай і савецкай рабоце, сакратар Расонскага РК КП(б)Б. Член КПСС з 1927 года. Скончыў Вышэйшую камуністычную сельскагаспадарчую школу Беларусі (1934). У ліпені — снежні 1941 і маі — кастрычніку 1942 гадоў сакратар Расонскага падпольнага РК КП(б)Б, адначасова з мая 1942 года камісар штаба групы атрадаў Расонскага раёна, у ліпені — кастрычніку 1942 года камісар Расонскай партызанскай брыгады імя І. В. Сталіна. Загінуў у авіякатастрофе.

У гарадскім пасёлку Расоны яго імем названа вуліца.

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Нарадзіліся ў Полацкім раёне
Катэгорыя:Партызаны Вялікай Айчыннай вайны
Катэгорыя:Члены КПСС
Іван Георгіевіч Шубітыдзэ

**Іван Георгіевіч Шубіты́дзэ** (23 лістапада 1906 сяло Келеты, Гарыйскі раён, Грузінская ССР — 13 студзеня 1978) — адзін з кіраўнікоў партызанскага руху ў Пінскай вобласці.

## Біяграфія 
З 1928 года служыў у Чырвонай Арміі. Член КПСС з 1929 года. З чэрвеня 1941 года на фронце. У партызанах з кастрычніка 1941 года: камандзір групы, намеснік камандзіра, з ліпеня 1943 года камандзір атрада, у жніўні 1943 — сакавіку 1944 гадоў камандаваў Пінскай партызанскай брыгадай. У 1944—1971 гадах знаходзіўся на савецкай рабоце ў Пінску і Віцебску. Аўтар кнігі «Палескія былі» (1974).

Ганаровы грамадзянін Пінска. Адна з вуліц горада названа яго імем.

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Партызаны Вялікай Айчыннай вайны
Катэгорыя:Члены КПСС
Катэгорыя:Камандзіры партызанскіх злучэнняў, брыгад і атрадаў у гады Вялікай Айчыннай вайны
Катэгорыя:Ганаровыя грамадзяне Пінска
Катэгорыя:Нарадзіліся ў Грузіі
Марціньш Стакіс

**Марціньш Стакіс** ; нар. , Тукумс) — латвійскі палітык і прадпрымальнік, мэр Рыгі (з 2020).

## Біяграфія 
Нарадзіўся 4 ліпеня 1979 года ў Тукумсе ў сям’і музыкаў і настаўнікаў спеваў Юрыса і Дагніі Стакісаў. Ранняе дзяцінства правёў у Даўгаўпілсе, дзе яго бацькі вучыліся на музычна-педагагічным факультэце Даўгаўпілскага педінстытута. У 1984 годзе сям’я пераехала ў мястэчка Тумэ ў наваколлі Тукумса. Пачаў вучыцца ў вясковай школе, потым перавёўся ў Тукумскую сярэднюю школу № 1, якую скончыў у 1997 годзе.

Паступіў на эканамічны факультэт Латвійскага ўніверсітэта і адначасова пачаў працаваць у фірме аптовага гандлю алкагольнымі напоямі Mono. Потым перайшоў у гандлёвую сетку перыёдыкі Narvesen, якая тады стваралася.

З 6 лістапада 2018 года па 5 чэрвеня 2020 года з’яўляўся дэпутатам Сейма Латвіі.

У кастрычніку 2020 года абраны мэрам Рыгі.

24 мая 2021 года разам з Міністрам замежных спраў Латвіі Эдгарсам Рынкевічсам замяніў чырвона-зялёны сцяг на бела-чырвона-белы з Пагоняй у цэнтры Рыгі на месцы, дзе былі ўсталяваны сцягі краін-удзельніц чэмпіянату свету па хакеі. «Сярод сцягоў чэмпіянату па хакеі мы падымаем сцяг Свабоднай Беларусі! Гэты сцяг мне даверылі палітычныя ўцекачы з Беларусі. Сцяг, які сімвалізуе рэжым, які ажыццяўляе дзяржаўны тэрарызм, недарэчны ў гарадскім асяроддзі Рыгі — таму мы яго знялі!» — напісаў ён ў сябе ў Twitter.

## Спасылкі 
Катэгорыя:Дэпутаты Сейма Латвіі
Катэгорыя:Выпускнікі Латвійскага ўніверсітэта
Катэгорыя:Прадпрымальнікі Латвіі
Катэгорыя:Кіраўнікі Рыгі
Жаночая ліга чэмпіянату Беларусі па футболе 2003

**Жаночая ліга чэмпіянату Беларусі па футболе 2003** (12-ы жаночы чэмпіянат Рэспублікі Беларусь па футболе) — чэмпіянат Беларусі па футболе сярод беларускіх жаночых каманд 2003 года.

## Турнірная табліца 
## Спасылкі 
* ЖЕНСКАЯ ЛИГА 2003
 

Катэгорыя:Спорт у Беларусі ў 2003 годзе
Катэгорыя:2003 год у жаночым футболе
Катэгорыя:Жаночая ліга чэмпіянату Беларусі па футболе
Эдуард Дзмітрыевіч Зарэмба

**Эдуард Дзмітрыевіч Зарэмба** (, Баку — , Мінск) — беларускі футбаліст, абаронца.

## Клубная кар’ера 
З 1959 да 1969 года выступал за мінскае «Дынама», да гэтага выступаў за каманду завода імя Варашылава. За амаль 11 гадоў ўвайшоў у сімвалічны клуб трохсотнікаў — тых футбалістаў, хто адыграў за Дынама больш за 300 матчаў. 309 гульняў і 1 гол у актыве.

## Дасягнення 
Бронзавы прызёр чэмпіянату СССР (1963). фіналіст Кубка СССР 1965 года.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Футбалісты Беларусі
Катэгорыя:Футбалісты аднаго клуба
Катэгорыя:Ігракі ФК Дынама Мінск
Юрый Уладзіміравіч Кротаў

**Юрый Уладзіміравіч Кротаў** (15 студзеня 1904, г. Кіеў — 24 студзеня 1968) — расійскі і беларускі навуковец. Доктар тэхнічных навук (1965), прафесар (1966).

## Біяграфія 
У 1928 г. скончыў Кіеўскі політэхнічны інстытут. Інжынер шляхоў зносін. З 1956 г. — дацэнт, загадчык кафедры Сібірскага металургічнага інстытута. Па сумяшчальніцтве працаваў на кафедры «Супраціўленне матэрыялаў» у філіяле Сібірскага металургічнага інстытута (г. Новакузнецк). Працаваў на вытворчасці, паспяхова сумяшчаючы практычную дзейнасць з навуковай і педагагічнай працай у інстытуце.

З 1964 г. па 1967 г‚ — загадчык кафедры «Супраціўленне матэрыялаў» Магілёўскага машынабудаўнічага інстытута. 16 чэрвеня 1948 г. Саветам Кіеўскага інжынерна-будаўнічага інстытута прысуджана навуковая ступень кандыдата тэхнічных навук. 26 чэрвеня 1965 г. прысуджана навуковая ступень доктара тэхнічных навук. Доктарскую дысертацыю абараніў у Ленінградскім інжынерна-будаўнічым інстытуце. У 1966 г. зацверджаны ў навуковым званні прафесара.

Аўтар шэрагу навуковых і навукова-метадычных публікацый.

Памёр 24 студзеня 1968 года. Пахаваны на Васкрасенскіх могілках у Магілёве.

## Літаратура 
* Кротов Юрий Владимирович // Профессорско-преподавательский состав ММИ-МГТУ-Белорусско-Российского университета (1961—2006) / Сост. А. А. Жолобов, Ю. Н. Лопацкий; редкол.: И. С. Сазонов (гд. ред) и др. — Могилев: Белорус.-Рос. ун.-т, 2009. — 331 с.
Фядот Пракопавіч Падалян

**Фядот Пракопавіч Падалян** (, в. Руса-Крыклівец, Альгопальскі павет, Падольская губерня, цяпер Крыклівец, Вінніцкая вобласць — ) — адзін з кіраўнікоў партызанскага руху ў Магілёўскай вобласці ў Вялікую Айчынную вайну.

## Біяграфія 
Нарадзіўся 17 ліпеня 1909 года ў вёсцы Руса-Крыклівец Альгопальскага павета Падольскай губерні (цяпер Крыклівец, Вінніцкая вобласць) у сям’і селяніна. З 1928 года на культурна-асветнай і гаспадарчай працы.

З 1931 года — у Чырвонай Арміі. Член КПСС з 1938 года.

Вялікую Айчынную вайну сустрэў пад Слонімам, з красавіка 1942 года ў партызанах: радавы, камандзір узвода, роты, атрада. З красавіка па ліпень 1943 года з’яўляўся камандзірам 11-й Быхаўскай партызанскай брыгады. З ліпеня — камандзір, а з лістапада 1943 года кіраўнік Быхаўскай ваенна-аператыўнай групы, адначасова ў лістападзе 1943 — лютым 1944 года — сакратар Быхаўскага падпольнага райкама партыі.

У 1944—1965 гадах на партыйнай і савецкай рабоце ў Бабруйскай і Магілёўскай абласцях. У 1956 годзе завочна скончыў Магілёўскі педінстытут.

У пасляваенныя гады перадаў у Быхаўскі раённы гісторыка-краязнаўчы музей сцяг 11-й Быхаўскай партызанскай брыгады, які быў пашыты рукамі быхаўскіх партызанак з бардовага плюшу і марлі. Таксама падараваў музею машынку, на якой падчас вайны друкаваліся матэрыялы для падпольнай газеты «Партызан Быхаўшчыны» і лістоўкі.

Памёр 4 студзеня 1971 года. Пахаваны на Васкрасенскіх могілках у Магілёве.

## Узнагароды 
Узнагароджаны 2 ордэнамі Леніна, ордэнамі Чырвонага Сцяга і Працоўнага Чырвонага Сцяга.

Улічваючы вялікія заслугі Фядота Падаляна ў развіцці партызанскага руху на Быхаўшчыне, у дзень святкавання 25-годдзя вызвалення раёна ад нямецка-фашысцкіх захопнікаў рашэннем гарадскога Савета дэпутатаў працоўных яму прысвоена званне «Ганаровы грамадзянін горада Быхава». Яго імем названа вуліца ў Быхаве.

## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Члены КПСС
Катэгорыя:Ганаровыя грамадзяне Быхава
Катэгорыя:Нарадзіліся ў Вінніцкай вобласці
Катэгорыя:Партызаны Вялікай Айчыннай вайны
Катэгорыя:Дзяржаўныя дзеячы Беларусі
Катэгорыя:Камандзіры партызанскіх злучэнняў, брыгад і атрадаў у гады Вялікай Айчыннай вайны
Аляксандр Сцяпанавіч Сямёнаў

**Аляксандр Сцяпанавіч Сямёнаў** (1885—1966) — беларускі медык і арганізатар аховы здароўя. Заслужаны ўрач БССР.

У тым жа годзе быў накіраваны на працу ў Бабруйскі павет у земскую ўчастковую Глускую бальніцу.

### Першая сусветная вайна 
Быў прызваны ў дзеючую армію старшым урачом палка. За доблесную службу ён быў ганараваны двух ордэнаў Святога Станіслава.

### Міжваенны перыяд 
У 1916 годзе А. С. Сямёнаў вярнуўся на працу ў мястэчка Глуск у якасці галоўнага ўрача і актыўна заняўся аднаўленнем бальніцы. Яму даводзілася быць і тэрапеўтам, і хірургам, і гінеколагам, выконваючы ў тых няпростых умовах даволі складаныя хірургічныя ўмяшанні.

Аўтарытэт А. С. Сямёнава сярод насельніцтва быў вялікі. Аб яго дзейнасці ведалі і ў Маскве. Там, у 1925 годзе, адбыўся Усесаюзны з'езд участковых урачоў, і Глуску лекар адзін з нямногіх прадстаўляў Беларусь. Там наркамам аховы здароўя БССР М. І. Барсуковым ён быў прадстаўлены «ўсенароднаму старасце» — М. І. Калініну.

### Арышт 
У пачатку 1937 года ён быў арыштаваны па ананімным лісце, у якім яго разглядалі як , міжнароднага шпіёна. Аляксандра Сцяпанавіча катавалі, і ён нават зрабіў спробу да самагубства, але яго своечасова вынялі з пятлі. Ён быў пераведзены ў Бабруйск, дзе знаходзіўся ў турме больш за год. Нягледзячы на катаванні, ён не прызнаў сябе вінаватым і яго амніставалі ў сакавіку 1938 года, пасля чаго прыступіў да сваёй ранейшай працы.

### Вялікая Айчынная вайна 
У гады Вялікай Айчыннай вайны А. С. Сямёнаў знаходзіўся ў радах Чырвонай Арміі. У пачатку на пасадзе старшага ардынатара Калінкавіцкага ваеннага шпіталя, затым 429-гоэвакашпіталя.

Жонка і дзеці засталася на акупаванай тэрыторыі, усе засталіся жывыя.

### Пасляваенны час 
Пасля заканчэння вайны А. С. Сямёнаў вярнуўся на ранейшае месца працы і ўзначаліў бальніцу. Мелася аднавіць усё, што было разрабавана і разбурана. Адкрыліся аддзяленні: хірургічнае, акушэрскае, тэрапеўтычнае, дзіцячае, медычны калектыў пашырыўся.

А. Сямёнаў не быў сябрам КПСС, што гуляла ў той час вялікую ролю, але гэта не перашкодзіла таму, што яго ўзнагародзілі ордэнам Леніна, ордэнамі Працоўнага Чырвонага Сцяга. А. С. Сямёнаў стаў заслужаным урачом БССР і персанальным пенсіянерам.

### Смерць і пахаванне 
Памёр 18 сакавіка 1966 года. На яго пахаванне прыехаў міністр аховы здароўя Іван Анісімавіч Інсараў. Ён разам з жыхарамі Глуска на руках нёс труну з целам праз увесь горад на могілкі. Да канца дзён А. С. Сямёнаў заставаўся сціплым працаўніком, які ўсё сваё доўгае жыццё верай і праўдай служыў людзям. Яго імя было прысвоена Глускай раённай бальніцы — адзіны выпадак у БССР у савецкі час. Вуліца, на якой стаіць бальніца, таксама названа яго імем.

Катэгорыя:Медыкі Расійскай імперыі
Катэгорыя:Медыкі Беларусі
Катэгорыя:Ваенныя ўрачы Беларусі
Катэгорыя:Заслужаныя ўрачы Беларускай ССР
Катэгорыя:Медыкі Вялікай Айчыннай вайны
Катэгорыя:Медыкі Першай сусветнай вайны (Расійская імперыя)
Катэгорыя:Постаці беларускай аховы здароўя
Дубаваложскі сельсавет

**Дубавало́жскі сельсавет** — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Веткаўскага раёна Гомельскай акругі. Цэнтр — вёска Дубовы Лог.

Пасля другога ўзбуйнення БССР з 8 снежня 1926 года сельсавет у складзе Веткаўскага раёна Гомельскай акругі БССР. 30 снежня 1927 года скасаваны, тэрыторыя далучана да Калінінскага сельсавета.

## Літаратура 
* Административно-территориальное устройство БССР: справочник: в 2 т. / А.И. Карпачева и др. / Главное архивное управление при Совете Министров БССР, Институт философии и права Академии наук БССР. — Т. 1: (1917―1941 гг.). — Мн., «Беларусь», 1985. — 390 с.

Катэгорыя:Былыя сельсаветы Веткаўскага раёна
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, утвораныя ў 1926 годзе
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, скасаваныя ў 1927 годзе
Сярэднебаснійскі кантон

**Сярэднебаснійскі кантон** (, , ) — адзін з дзесяці кантонаў, што ўваходзяць у Федэрацыю Босніі і Герцагавіны. Адміністрацыйны цэнтр — Траўнік.

Катэгорыя:Кантоны Федэрацыі Босніі і Герцагавіны
Уладзімір Ільіч Канановіч

**Уладзімір Ільіч Канановіч** (нар. , Клецк, Мінская вобласць) — беларускі гісторык. Кандыдат гістарычных навук (1997).

## Біяграфія 
Нарадзіўся  года ў Клецку.

Скончыў у 1991 годзе гістарычны факультэт ГрДУ імя Я. Купалы, у 1994 годзе — аспірантуру Інстытута гісторыі АН Беларусі. У 1991—2004 гадах — навуковы супрацоўнік аддзела гісторыі Беларусі XIII—XVIII стагоддзяў Інстытута гісторыі НАН Беларусі.

Стажыраваўся ў 2003 годзе Інстытуце нямецкай гісторыі ў Гётынгене, у 2004 і 2006 гадах — у Цэнтры гістарычнай антрапалогіі сярэднявечнага Захаду і Школе вышэйшых сацыяльных даследаванняў у Парыжы.

У 1996 годзе аспірантуру на факультэце медыевістыкі Цэнтральна-Еўрапейскага ўніверсітэта ў Будапешце. У 1997 годзе абараніў кандыдацкую дысертацыю па тэме «Дыпламатыя Вялікага княства Літоўскага ў 1480 — першай чвэрці XVI ст.: Адносіны з Вялікім княствам Маскоўскім і Крымскім ханствам».

У 2005—2006 гадах працаваў у Нацыянальным гістарычным архіве Беларусі. З 2007 года — дацэнт кафедры тэорыі і гісторыі культуры факультэта беларускай філалогіі і культуры БДПУ імя М. Танка.

## Навуковая дзейнасць 
Даследуе міжнародныя адносіны ва Усходняй Еўропе ў позняе сярэдневякоўе, гісторыю ідэй і ўяўленняў у сярэдневякоўі, праблемы гістарычнай антрапалогіі, гісторыю арыстакратыі Вялікага Княства Літоўскага. Спецыяліст па гісторыі дыпламатычных адносін Вялікага Княства Літоўскага з Маскоўскай дзяржавай і Крымскім ханствам у канцы XV — першай чвэрці XVI стагоддзяў, гісторыі Клецкай бітвы 1506 года.

## Узнагароды 
Прэмія Міжнароднага Кангрэса даследчыкаў Беларусі (2016, 2017). У 2017 годзе у намінацыі «Найлепшая манаграфія па гістарычных навуках» за працу «Рыцар на полі бітвы. Клецк, жнівень 1506 года: гісторыка-антрапалагічнае даследаванне» (Смаленск, 2017).

## Творы 
* Татарскія набегі на землі Беларусі // Гіст.-археал. зб. Мн., 1993. Ч. 1;
* Міхаіл Богуш Багавіцінавіч, вялікакняскі дыпламат караля Жыгімонта Старога // Штогоднік Ін-та гісторыі НАНБ. Мн., 1999;
* «Convivium ducale», или Москва начала 16 в. глазами поляка // Славяне и их соседи: Сб. тезисов 18 конф. М., 1999;
* «Appellatio» і дыпламатычны пратакол ВКЛ у часы Вітаўта (1392—1430) // Матэрыялы семінара па дыпламатыі і дзяржаўнаму пратаколу. Мн., 1999;
* Князь-пілігрым Войшалк // Беларуска-грэчаскія ўзаемаадносіны: ад старажытнасці да сучаснасці. Мн., 2000;
* Grand Duchess Elena Ivanovna and Duke Michael Glinski: aspects of mlership at the Jagiellonian court // Zamek i dwór w sredniowieczu od XI do XV wieku. Poznan, 2001.
* Радавод князёў Глінскіх: памяць пра мінулае як зброя палітычнай барацьбы // ARCHE. — 2015. — № 9. — С. 195—218.
* Рыцар на полі бітвы. Клецк, жнівень 1506 года: гісторыка-антрапалагічнае даследаванне. — Смаленск: Інбелкульт, 2017.

## Крыніцы 
## Літаратура 
* 
* 

## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Гісторыкі Беларусі
Катэгорыя:Даследчыкі гісторыі Вялікага Княства Літоўскага
Падаходны падатак

**Падаходны падатак** ці **падатак на даход грамадзян** — від падаткаў, які бярэцца з сукупнага даходу грамадзян у грашовай (нацыянальнай або замежнай валюце) ці натуральнай формах, атрыманага на тэрыторыі краіны або за яе межамі на працягу каляндарнага года.

## У Беларусі 
У Беларусі падаходны падатак адносіцца да прамых падаткаў і бярэцца на аснове закона «Аб падаходным падатку з грамадзян», які быў прняты Вярхоўным Саветам у 1991 годзе. Уплывае на фарміраванне мясцовых бюджэтаў або адносіцца да разраду ўласных (замацаваных) падаткаў і поўнасцю застаецца на тэрыторыі мясцовых Саветаў. Плацельшчыкамі падаходнага падатку з’яўляюцца грамадзяне і асобы без грамадзянства, якіяпастаянна або часова пражываюць на яе тэрыторыі. Законам прадугледжаны даходы, што не падлягаюць падаткаабкладанню (дапамога, аліменты, стыпендыі, пенсіі і г.д.), а таксама ільготы, па якіх асобныя катэгорыі грамадзян ад выплаты падатку вызваляюцца поўнасцю або сума падатку паніжаецца (інваліды, слабазабяспечаныя грамадзяне, сем’і з дзецьмі і г.д.), ільготы па падатку з даходаў, атрыманых ад рэалізацыі сельскагаспадарчай прадукцыі і інш.

З 1999 года ўведзена сістэма ўсеагульнага дэкларавання пры налічэнні падаходнага падатку, паводле якой кожны падаткаплацельшчык павінен зарэгістравацца ў падатковых органах па месцы жыхарства і кожны год падаваць дэкларацыю аб даходах, атрыманых за год.

## Літаратура 
* 


Катэгорыя:Падаткі
Беларуская вайсковая камісія па арганізацыі беларускіх вайсковых часцей на Румынскім фронце

**Беларуская Вайсковая Камісія па арганізацыі Беларускіх вайсковых часцей на Румынскім фронце** — орган стварэння беларускіх вайсковых часцей у складзе было Рускай імператарскай арміі. Створаны 9 студзеня 1918 года загадам № 1332 Памочніка Аўгусцейшага Галоўнакамандуючага арміямі Румынскага фронту генерала ад інфантэрыі Шчарбачова.

Дзейнічала на тэрыторыі Каралеўства Румынія і Малдаўскай Рэспублікі. Падпарадкоўвалася Цэнтральнай беларускай вайсковай радзе ў Менску і інтэрнацыянальнай «Нацыянальна-тэрытарыяльнай дэмакратычнай арганізацыі фронту» з прадстаўнікоў-камісараў УНР, Арменіі, Малдовы, Польшчы, ад мусульман, Літвы, Эстоніі, ад казакаў, Грузіі, ад сібіракоў. Беларусь прадстаўляў Павел Данатавіч Манцэвіч.

## Вынікі працы 
Выпіска. Журнальнае пастанаўленне Рады Міністраў Малдаўскай Рэспублікі. Адбытае 5-га лютага 1918 году.

*Урад Малдаўскай Рэспублікі не сустракае прынцыповых перашкод да дазвалення фармавання на тэрыторыі Малдаўскай Рэспублікі Беларускіх вайсковых часцей без зброі і прапануе фармуючымся ў пытаннях пракорму знасіцца з аддзелам харчавання пры Міністэрстве Унутраных Спраў і Міжсаюзніцкай Харчовай Камісіяй. Месца і падрабязнасці фармавання павінны быць выпрацаваны ў згодзе з Вайсковым Міністрам і Румынскім камандаваннем.*

*На аснове вышэйпададзенага і згодна пастанове Народнага Сакратарыяту Беларускай Народнай Рэспублікі ад 3 красавіка г. г. даручаецца Вам паведаміць аб гэтым адпаведным органам Румынскага Ураду, на быўшым Румынскім фронце, на той прыпадак, каб вышэйадзначаная маёмасць і зброя, былых беларускіх часцей, не было перададзена іншым Урадам ці арганізацыям.*

2 лютага 1918 года загадам № 1436 з 4-га Армейскага корпуса пачалося фармаванне Беларускай дывізіі на тэрыторыі Малдаўскай Рэспублікі і Румыніі. Дывізію планавалі перакінуць у лютым 1918 года ў Менск на дапамогу Цэнтральнай беларускай вайсковай радзе для барацьбы з польскімі баевікамі каб распаўсюдзіць беларускую ўладу на ўвесь горад. Але не атрымалася. Дывізія была інтэрніравана Каралеўствам Румынія.

## Супрацоўнікі 
* старшыня камісіі генерал-маёр Пажарскі

## Гл. таксама 
* Вайсковая камісія Вялікага Княства Літоўскага
* Беларуская вайсковая камісія
* Беларускія ўзброеныя фарміраванні ў 1917—1923 гадах

## Зноскі 
## Літаратура 
* Алег Латышонак. «Жаўнеры БНР». 2009 г.
* С. К. Беларускія вайсковыя фармаваньні на б. румынскім фронце // Крывіч № 2. 1923. С. 41-44.  // на pawet.net
* Данілюк Тодар, успаміны. Спадчына № 5 — 1995 °C. 11-31

Катэгорыя:Беларуская Народная Рэспубліка
Катэгорыя:Узброеныя сілы ў Першай сусветнай вайне паводле краін
Катэгорыя:Ваенная гісторыя Беларусі
Катэгорыя:Цэнтральная беларуская вайсковая рада
Катэгорыя:Арганізацыі, заснаваныя ў 1918 годзе
Катэгорыя:Студзень 1918 года
Катэгорыя:1918 год у Малдове
Катэгорыя:Вайсковыя арганізацыі беларускай гісторыі
Падаткаабкладанне ў Беларусі

**Падаткаабкладанне ў Беларусі** — гэта сукупнасць падаткаў, збораў, пошлін і іншых плацяжоў, якія бяруцца ва ўстаноўленым парадку з плацельшчыкаў — юрыдычных і фізічных асоб на тэрыторыі Рэспублікі Беларусь.

## Гісторыя 
Падаткаабкладанне на тэрыторыі сучаснай Беларусі вядома з глыбокай старажытнасці, калі яно існавала ў форме даніны, павіннасцей і іншых пабораў. Узнікненне падаткаабкладання звязана з неабходнасцю ўтрымання дзяржавы. У часы Вялікага Княства Літоўскага падаткаабкладанне выступала ў якасці ўстаноўленых плацяжоў на карысць дзяржавы, феадалаў і царквы.

У часы Расійскай імперыі, а потым СССР падаткі вызначаліся і спаганяліся ў адпаведнасці з дзеючым заканадаўствам.

У 1992 годзе ў Беларусі была зацверджана новая падатковая сістэма.

З 1 студзеня 2019 года ўступіў у сілу абноўлены Падатковы кодэкс Рэспублікі Беларусь.

## Падаткі 
Галоўным суб’ектам падаткаабкладання з’яўляецца дзяржава, а яе асновай — адносіны паміж дзяржавай і гаспадарчымі суб’ектамі.

Падаткі, як і аб’ектаў абкладання, шмат, яны гарантуюць прыкладна роўныя ўмовы ўсім суб’ектам, незалежна ад формы ўласнасці. Юрыдычныя асобы абавязаны плаціць ускосныя і адначасовыя грашовыя падаткі. Усе сумы падаткаў і збораў залічваюцца ў бюджэт краіны. Падаткі ўстанаўліваюцца штогод пры зацвярджэнні бюджэту.

## Крыніцы 
## Літаратура 
*
Канстанцін Радзівіновіч

**Канстанцін Радзівіновіч** (1886, в. Кабылянка, Бабруйскі павет, Мінская губерня, цяпер в. Знаменка, Асіповіцкі раён, Магілёўская вобласць —  30 студзеня 1956, Мінск) — беларускі протаіерэй.

## Біяграфія 
Беларус. Сын Дзіянісія Радзівіновіча. Бацька служыў з 1853 года. У 1860—1880-я гг. ён быў псаломшчыкам Раства-Багародзіцкай царквы у в. Старыя Дарогі Бабруйскага павета.

Канстанцін Радзівіновіч скончыў у 1911 годзе Мінскую духоўную семінарыю. Служыў павятовым назіральнікам Навагрудскага вучылішчнага савета ад епархіяльнага ведамства. З 1914 настаяцель Міхайлаўскага храма ў мястэчку Зембін Барысаўскага павета. З 1917 года благачынны цэркваў 4-й акругі Барысаўскага павета.

Пахаваны на Васкрасенскіх могілках у Магілёве. Надмагілле святара выканана ў выглядзе аналоя, на якім ляжыць крыж і Евангелле.

Рэабілітаваны 31 мая 1989 года пракуратурай БССР. Групавая справа Р. і інш. № 27206-с захоўваецца ў архіве КДБ Беларусі.

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Протаіерэі
Катэгорыя:Рэпрэсаваныя ў БССР
Катэгорыя:Рэабілітаваныя ў СССР
Катэгорыя:Памерлі ад інфаркту міякарда
Катэгорыя:Нарадзіліся ў Асіповіцкім раёне
Васкрасенскія могілкі (Магілёў)

**Васкрасенскія могілкі**, таксама **Лютэранскія (Нямецкія) могілкі** — абмежавана дзейныя могілкі ў Магілёве, размешчаныя па вуліцы Чкалава, унутры жылога раёна Магілёў-2. Закрыты для пахаванняў у 1968 годзе. Плошча складае 2,2 га.

## Гісторыя 
Вядомыя з канца XVIII стагоддзя. З’яўляліся могілкамі Васкрасенскай Блізкай царквы. На саміх могілках размяшчалася царква ў імя Святых Казьмы і Дзям’яна.

Самае старое лютэранскае пахаванне, выяўленае на могілках, датуецца 1826 г. На могілках мелася шмат латышскіх пахаванняў. Пасля 1861 г. шматлікія беларускія арыстакраты прадавалі землі і з’язджалі, іх месца займалі перасяленцы. Асабліва шмат прыехала латышоў, бо на іх радзіме бракавала зямлі. На могілках знаходзілася лютэранская капліца. Хавалі таксама праваслаўных, а пасля Кастрычніцкай рэвалюцыі — асоб любога веравызнання.
*  (1883—1957) — епіскап Смаленскі і Дарагабужскі. Яго маці была родам з Магілёва, жыла на вуліцы Чавускай. Выконваючы яе просьбу, Сергій у 1955 годзе прыехаў у Магілёў, дзе і памёр. У завяшчанні епіскапа быў запіс, каб яго пахавалі ў Магілёве.
* Канстанцін Андрэевіч Строкаў (1824—1876) — стацкі саветнік, настаўнік рускай славеснасці Магілёўскай мужчынскай гімназіі. У 1875—1877 інспектар губернскіх гімназій у Магілёве.
* Захар Якаўлевіч Таранаў (1823—1909) — тытулярны саветнік.
* Іосіф Станіслававіч Федаровіч (1827—1910) і Алена Эмільеўна Федаровіч (народжаная Борхман; памерла ў 1898) — уладальнікі маёнтка Шчэгліца. На сямейным пахаванні надмагільныя пліты і абеліск з белага мармуру.
* Генрыэта Іванаўна Шалыгіна (1854—1902) і яе сын — доктар медыцыны, тайны саветнік Канстанцін Мікалаевіч Шалыгін, які памёр на востраве Куба (1829—1902). Яшчэ адна магіла Канстанціна Шалыгіна знаходзіцца на Машэкаўскіх могілках, побач з магілай бацькі.

Верагодна, на могілках існуюць даўнія манаскія пахаванні.

Магілёў. Васкрасенскія могілкі (71).jpg|Магіла генерал-лейтэнанта Яўстафія Яўстаф'евіча Баранава
Магілёў. Васкрасенскія могілкі. Уладзімір (Палуботка).jpg|Магіла іераманаха Уладзіміра (Палуботкі)
Магілёў. Васкрасенскія могілкі. Фердынанд Фердынандавіч Кранц.jpg|Магіла сенатара Фердынанда Фердынандавіча Кранца
Магілёў. Васкрасенскія могілкі (87). Іосіф і Алена (Борхман) Федаровіч.jpg|Абеліск на магіле Федаровічаў
Магілёў. Васкрасенскія могілкі. Рудольф Бараноўскі, Оскар Розендорн, Фердынанд і Аўгуста Гофман.jpg|Лютэранскія пахаванні 
Магілёў. Васкрасенскія могілкі (62).jpg|Лютэранскія пахаванні 
Магілёў. Васкрасенскія могілкі (50).jpg|Магіла Шалыгіных

## Спасылкі 
* 
* 

Катэгорыя:Могілкі Магілёва
Катэгорыя:Вуліца Чкалава (Магілёў)
Катэгорыя:Ленінскі раён (Магілёў)
Жаночы Кубак Беларусі па футболе 1992

**Жаночы Кубак Беларусі па футболе 1992** — 1-ы розыгрыш Жаночы Кубак Беларусі. Розыгрыш Кубка Беларусі адбыўся пасля чэмпіянату, дзе бралі ўдзел 4 мацнейшыя каманды.

## Сетка 
## Фінал 
## Спасылкі 
* Belarus (Women) 1992

Катэгорыя:1992 год у жаночым футболе
Катэгорыя:Спорт у Беларусі ў 1992 годзе
1992
Аляксандр Фёдаравіч Боркус

**Аляксандр Фёдаравіч Боркус** (; 1875—1954) — беларускі піяніст і музычны педагог.

## Біяграфія 
Скончыў Маскоўскую кансерваторыю з дыпломам «свабоднага мастака». Вучыўся ў прафесара , славутага рускага піяніста і дырыжора, які быў дырэктарам кансерваторыі ў 1889—1905 гг.

Пасля рэвалюцыі ён становіцца выкладчыкам дзяржаўнай музычнай школы імя М. А. Рымскага-Корсакава, з 1944 года працуе ў Магілёўскім музычным вучылішчы.

Пахаваны на Васкрасенскіх могілках Магілёва.

Катэгорыя:Піяністы Беларусі
Катэгорыя:Музычныя педагогі XX стагоддзя
Катэгорыя:Музычныя педагогі Беларусі
Катэгорыя:Піяністы XX стагоддзя
Катэгорыя:Члены Магілёўскага літаратурна-музычна-драматычнага гуртка
Вышэйшая тэхніка-эканамічная школа ў Чэске-Будзеёвіцах

**Вышэйшая тэхніка-эканамічная школа ў Чэске-Будзеёвіцах** () — чэшская дзяржаўная вышэйшая навучальная ўстанова з сядзібай у Чэске-Будзеёвіцах.

## Характарыстыка 
Гэта дзяржаўная ўстанова вышэйшай адукацыі неўніверсітэцкага тыпу. Створана 27 красавіка 2006 года. Гэта так званая практыкаарыентаваная вышэйшая навучальная ўстанова, таму яна факусуецца на спалучэнні выкладання з супрацоўніцтвам з рознага роду кампаніямі ў адпаведных галінах.

## Напрамкі навучання 
### Бакалаўрыят 
* Тэхналогіі і кіраванне дарожным рухам (3 гады навучання)
* Інжынерная справа (3 гады)
* Будаўніцтва будынкаў (4 гады)
* Эканоміка прадпрыемства (3 гады)
* Кіраванне чалавечымі рэсурсамі (3 гады)

### Магістратура 
* Лагістыка (2 гады)
* Карпаратыўная эканоміка (2 гады)

## Спасылкі 
* Афіцыйная інтэрнэт-старонка ўстановы

Катэгорыя:Чэске-Будзеёвіцы
Катэгорыя:Вышэйшыя тэхнічныя навучальныя ўстановы Чэхіі