open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Барсіпа

**Барсіпа** () — помнік археалогіі ў Іраку на месцы старажытнага месапатамскага горада. 

## Гісторыя 
Барсіпа была заснавана ў перыяд трэцяй дынастыі Ура на канале Бурс на поўдзень ад ракі Еўфрат. Ужо ў перыяд кіравання Хамурапі яна ўзгадвалася як частка Вавілонскай дзяржавы, дзе адыгрывала ролю другога па значнасці горада пасля самога Вавілона. Набу, заступнік Барсіпы, стаў адным з найбольш шанаваных багоў Месапатаміі. Мясцовае свята ў гонар Набу і Ташмету супернічала па свайму размаху са святам у гонар Мардука і Сарпаніт у Вавілоне. Паміж Барсіпай і Вавілонам арганізоўвалася сакральная працэсія на чале са статуяй Набу. Такім чынам, лічылася, што бог-сын наведвае свайго бацьку Мардука. У XIX ст. да н. э. у цэнтры горада быў узведзены зікурат Эўрымінанкі, які поруч з храмам Набу з'яўляўся важным сакральным месцам.  

Росквіт Барсіпы прыйшоўся на першую палову 1 тысячагоддзя да н. э., асабліва на гады кіравання Халдзейскай дынастыі. У 484 г. да н. э. горад моцна пацярпеў падчас задушэння персамі паўстання супраць Ксеркса, калі быў разбураны храм Набу. Але ён быў узноўлены і ўзгадваўся нават у сярэдзіне 1 тысячагоддзя н. э. Страбон паведамляў, што ў Барсіпе знаходзілася секта астролагаў. Пазней у ёй месцілася значная яўрэйская абшчына. 

Заняпад горада адбыўся пасля арабскага заваявання Месапатаміі. Рэшткі Эўрымінанкі доўгія стагоддзі прыцягвалі да сябе вандроўнікаў. Некаторыя з іх прымалі іх за рэшткі Вавілонскай вежы.

## Археалогія 
Французская навуковая экспедыцыя ў Месапатаміі пачала раскопкі на месцы горада ў 1852 г. Аднак канчатковая ідэнтыфікацыя Барсіпы адбылася толькі ў 1854 г. дзякуючы Генры Роўлінсану, які адшукаў сведчанні рэстаўрацыі перыяду Навухаданосара II. У 1980-я гг. аўстрыйскія археолагі выявілі пабудовы 2 тысячагоддзя да н. э.

Археалагічны помнік складаецца з 2 пляцовак-узвышшаў. Найбуйнейшая паўночна-заходняя пляцоўка Ібрагім-Халіл знакаміта знаходкамі гліняных клінапісных таблетак падчас ракопак у XIX ст. Паўднёва-заходняя пляцоўка Бурс уяўляе сабою пагорак з рэшткамі зікурата Эўрымінанкі і храма Набу. У нашы дні вышыня зікурата складае каля 52 м. У перыяд Навухаданосара II яна дасягала прыкладна 70 м. Галоўная вежа Эўрымінанкі калісьці была абліцавана блакітнай кафляй. Для будаўніцтва зікурата і храма выкарыстоўвалася як сырцовая, так і абпаленая цэгла.

## Спасылкі 
* Borsippa — Encyclopedia.com
* Visiting the Ancient City of Borsippa
* Ancient Iraq: Borsippa — World Monuments Fund
* The Hunt for Cuneiform Tablets: 19th Century Illicit Digs at Borsippa

Катэгорыя:Археалагічныя аб’екты ў Іраку
Катэгорыя:Гарады Месапатаміі
Уладзімір Іосіфавіч Падрэз

{{Дзяржаўны дзеяч
 | беларускае імя            = 
 | арыгінальнае імя          = 
 | выява                     = Уладзімір Іосіфавіч Падрэз.jpg
 | шырыня                    = 150пкс
 | апісанне выявы            = 
 | герб                      = 
 | подпіс герба              =

 | тытул                     = Першы сакратар ЦК ЛКСМБ
 | парадак                   = 
 | сцяг                      = Komsomol Emblem.svg
 | перыядпачатак             = 1970
 | перыядканец               = 1974
 | папярэднік                = Генадзь Жабіцкі
 | пераемнік                 = Уладзімір Грыгор’еў
 | каментар                  =

 | дата нараджэння           = 
 | месца нараджэння          = 
 | дата смерці               = 
 | месца смерці              = 
 | пахаваны                  = 
 | дынастыя                  = 
 | бацька                    = 
 | маці                      = 
 | муж                       = 
 | жонка                     = 
 | у шлюбе                   = 
 | дзеці                     =

 | гады службы               = 
 | прыналежнасць             = 
 | род войскаў               = 
 | званне                    = 
 | камандаваў                = 
 | бітвы                     =

 | навуковая сфера           = 
 | месца працы               = 
 | вядомы як                 =

 | партыя                    = 
 | дзейнасць                 = 
 | прафесія                  = 
 | адукацыя                  = 
 | навуковая ступень         = 
 | манаграма                 = 
 | рэлігія                   = 
 | узнагароды                = 
{ style="background:transparent"
     
}
 | аўтограф                  = 
 | Commons                   = 
 | сайт                      =
}}
**Уладзі́мір Іосіфавіч Падрэ́з** (, м.  Лепельскай акругі — , ) — беларускі камсамольскі дзеяч.

## Біяграфія 
Скончыў БДУ (1964).

З 1958 года сакратар, першы сакратар Чашніцкага РК ЛКСМБ. З 1960 года ў Віцебскім абкаме ЛКСМБ, з 1963 года першы сакратар Віцебскага сельскага, з 1965 года першы сакратар Віцебскага абкама ЛКСМБ. У 1966—1969 гадах у апараце ЦК УЛКСМ. З 1969 года другі сакратар, у 1970—1974 гадах першы сакратар ЦК ЛКСМБ, з сакавіка 1974 года першы намеснік загадчыка аддзела прапаганды і агітацыі ЦК КПБ. У 1976 — 1981 гадах — намеснік начальніка Галоўнага ўпраўлення па ахове дзяржаўных таямніц у друку пры Савеце Міністраў БССР. З лютага 1981 года — намеснік начальніка Мінскай вышэйшай школы МУС СССР па палітыка-выхаваўчай рабоце, начальнік палітаддзела школы.

З 1991 года пенсіянер МУС.

Дэпутат Вярхоўнага Савета БССР 8-га склікання, член Прэзідыума Вярхоўнага Савета БССР. На XXVII з’ездзе КПБ абраны членам ЦК КПБ.

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Члены Прэзідыума Вярхоўнага Савета БССР
Катэгорыя:Дэпутаты Вярхоўнага Савета БССР 8-га склікання
Катэгорыя:Першыя сакратары ЦК ЛКСМБ
Катэгорыя:Члены ЦК КПБ
Родэрык Камфор

**Родэрык Камфор** (; нар. , г. Балтымар, ЗША) — амерыканскі баскетбаліст, атакуючы абаронца.

## Кар’ера 
У лістападзе 2021 года падпісаў кантракт з быдгашчскай «Асторыяй».

Катэгорыя:Баскетбалісты ЗША
Катэгорыя:Ігракі «Асторыі» Быдгашч
Катэгорыя:Ігракі «Турава» Згажэлец
Катэгорыя:Ігракі «Росы» Радам
Катэгорыя:Ігракі «Спуйні» Старгард
Катэгорыя:Ігракі «Нявежыса» Кедайней (баскетбол)
Катэгорыя:Ігракі «Кркі» Нова-Места
Карагодная справа

**Карагодная справа** — серыя судоў над удзельнікамі акцыі пратэсту ў Брэсце падчас паслявыбарнага крызісу 2020 года.

Падчас акцыі пратэсту ў Брэсце дэманстранты выйшлі на скрыжаванне праспекта Машэрава і бульвара Касманаўтаў. Рух аўтамабіляў і грамадскага транспарту на ўчастку быў ускладнены. Дэманстранты спявалі песні, вадзілі карагоды да прыезду вадамёта. Следам за вадамётам выбеглі сілавікі і сталі затрымліваць пратэстоўцаў. Паводле звестак следства, былі парушэнні ў працы тралейбусаў (агульны прастой склаў больш за 29 гадзін), спынены рух маршрутаў і сарваны 2 рэйсы гарадскіх аўтобусаў (агульны прастой склаў больш за 5 гадзін), спынены рух двух экспрэсных маршрутаў на 5 хвілін. Акрамя таго, час працы трох гандлёвых кіёскаў і аднаго рэстарана скарацілі на розны час. Была ўзбуджана крымінальная справа.

Следства цягнулася больш за год, удзельнікаў акцыі выяўлялі і асуджалі невялікімі групамі, звычайна на некалькі гадоў абмежавання свабоды. Станам на 19 жніўня 2021 года, было выяўлена 114 удзельнікаў акцыі, з іх асуджана 70. Станам на 17 снежня 2021 года, прайшло 11 судоў і асуджана 114 чалавек.

## Крыніцы 
## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Пратэсты ў Беларусі (2020—2021)
Катэгорыя:Палітычны крызіс у Беларусі (2020)
Катэгорыя:2020 год у Беларусі
Катэгорыя:2021 год у Беларусі
Катэгорыя:Пратэсты 2020 года
Катэгорыя:Пратэсты 2021 года
Нова-Міляціна

**Нова-Міляціна** () — пасёлак ва Угранскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Усходскага сельскага паселішча.

## Гісторыя 
Узнік у 1934 годзе з пабудовай чыгункі. Уздоўж чыгуначнай веткі праходзіла вузкакалейка. У час Вялікай Айчыннай вайны на тэрыторыі пасёлка Нова-Міляціна праходзілі буйныя сутыкненні савецкіх і нямецкіх войскаў. За 300 метраў ад станцыі 73 км у балотах затанулі 3 нямецкія танкі з поўным экіпажам. За 3 кіламетры ад пасёлка па лясной дарозе знаходзяцца астанкі падбітага падчас вайны савецкага самалёта.

У 2004—2017 гадах у складзе Ключыкаўскага сельскага паселішча.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Угранскага раёна
Яненкі

**Яненкі** () — вёска ва Угранскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Усходскага сельскага паселішча.

## Гісторыя 
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была акупаваная гітлераўскімі войскамі ў кастрычніку 1941 года, вызвалена ў сакавіку 1943 года.

У 2004—2017 гадах у складзе Ключыкаўскага сельскага паселішча.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Угранскага раёна
Хрэшчатык (значэнні)

Назву **Хрэшчатык** маюць:
* Хрэшчатык — галоўная вуліца Кіева.
* Хрэшчатык — станцыя Кіеўскага метрапалітэна.
* Хрэшчатык — вёска ў Застаўніўскім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны.
* Хрэшчатык — вёска ў Раменскім раёне Сумскай вобласці Украіны.
* Хрэшчатык — вёска ў Кралэвэцкім раёне Сумскай вобласці Украіны.
Піяніна (фільм)

«**Піяніна**» () — мастацкі фільм 1993 года рэжысёркі Джэйн Кэмпіён. Карціна была ўдастоена «Залатой пальмавай галіны» Канскага кінафестывалю.

## Сюжэт 
Падзеі карціны адбываюцца ў сярэдзіне XIX стагоддзя. Ада Мак-Грат з дачкой па імені Флора перабіраецца з Шатландыі ў Новую Зеландыю, каб пабрацца шлюбам з Алістарам Сцюартам. Ада нямая, яна тлумачыцца з дапамогай знакаў і ігры на піяніна. Для жанчыны піяніна — спосаб выказвання пачуццяў і эмоцый. Падчас высадкі на бераг для піяніна не знаходзіцца насільшчыкаў, а муж Ады больш за ўсё занепакоены тым, як вымяняць у туземцаў паболей зямлі ў абмен на каралі і зброю. Ада не можа існаваць без музыкі, таму яна просіць правадыра Джорджа Бэйнса адвесці яе на бераг. Неўзабаве Джордж выкупляе піяніна і прапануе Адзе прыходзіць да яго і вучыць ігры на музычным інструменце. У выніку паміж імі ўспыхвае сапраўдная страсць…

## Акцёрскі склад 
* Холі Хантэр — *Ада Мак-Грат*
* Харві Кейтэль — *Джордж Бэйнс*
* Сэм Ніл — *Алістар Сцюарт*
* Анна Пэкуін — *Флора Мак-Грат, дачка Ады*
* Кэры Уокер — *цёця Мораг*

## Узнагароды 
Паводле інфармацыі сайта «*Internet Movie Database*» фільм быў адзначаны 64 кінаўзнагародамі і яшчэ 56 намінацыямі.

## Зноскі 
## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Фільмы-драмы 1993 года
Катэгорыя:Фільмы-меладрамы 1993 года
Катэгорыя:Фільмы Новай Зеландыі 1993 года
Катэгорыя:Фільмы Аўстраліі 1993 года
Катэгорыя:Фільмы Францыі 1993 года
Катэгорыя:Фільмы-драмы Новай Зеландыі
Катэгорыя:Фільмы-драмы Аўстраліі
Катэгорыя:Фільмы-драмы Францыі
Катэгорыя:Фільмы-меладрамы Новай Зеландыі
Катэгорыя:Фільмы-меладрамы Аўстраліі
Катэгорыя:Фільмы-меладрамы Францыі
Катэгорыя:Фільмы на англійскай мове
Катэгорыя:Фільмы Джэйн Кэмпіян
Катэгорыя:Фільмы — лаўрэаты прэміі «Залатая пальмавая галіна»
Катэгорыя:Фільмы — лаўрэаты прэміі «Сезар» за найлепшы замежны фільм
Катэгорыя:Фільмы — лаўрэаты прэміі «Незалежны дух» за найлепшы міжнародны фільм
Катэгорыя:Фільмы з удзелам лаўрэатаў прэміі «Оскар» за «Найлепшую жаночую ролю»
Катэгорыя:Фільмы з удзелам лаўрэатаў прэміі «Оскар» за «Найлепшую жаночую ролю другога плана»
Катэгорыя:Фільмы, знятыя ў Новай Зеландыі
Семянцова

**Семянцова** — тапонім.

## Беларусь 
* Семянцова (Бешанковіцкі раён)

## Расія 
* Семянцова (Сычоўскі раён)
Зборная Беларусі па бадмінтоне

**Зборная Беларусі па бадмінтоне** — прадстаўляе Беларусь у міжнародных турнірах бадмінтоне.

## Поспехі ў чэмпіянатах 
;Кубак Судырмана

;Мужчынскі Чэмпіянат 

;Жаночы Чэмпіянат 

; Чэмпіянат мікс

## Трэнеры 
* Улада Чарняўская.

## Спасылкі 
* Беларуская федэрацыя бадмінтона


Катэгорыя:Зборныя Беларусі
Кальчугіна (значэнні)

**Кальчугіна**:
* Кальчугіна — горад
* Кальчугіна (Угранскі раён)
Асташова

**Асташова** — тапонім.

## Беларусь 
* Асташова (Чашніцкі раён)

## Расія 
* Асташова (Сычоўскі раён)

## Гл. таксама 
* Святлана Сяргееўна Асташова (нар. 1981) — беларуская футбалістка.
Падворыцкі сельсавет

**Падво́рыцкі сельсавет** — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Сенненскага раёна Віцебскай вобласці. Цэнтр — вёска Падворыца.

Утвораны 20 жніўня 1924 года ў складзе Сенненскага раёна Віцебскай акругі БССР. 12 кастрычніка 1929 года скасаваны, тэрыторыя далучана да Машчонскага сельсавета.

20 жніўня 1933 года ўтвораны зноў у складзе Сенненскага раёна БССР з часткі Машчонскага сельсавета. З 20 лютага 1938 года ў складзе Віцебскай вобласці. 16 ліпеня 1954 года скасаваны, тэрыторыя далучана да Гарывецкага сельсавета.

## Крыніцы 
## Літаратура 
* Административно-территориальное устройство БССР: справочник: в 2 т. / Главное архивное управление при Совете Министров БССР, Институт философии и права Академии наук БССР. — Минск: «Беларусь», 1985―1987.

Катэгорыя:Былыя сельсаветы Сенненскага раёна
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, утвораныя ў 1924 годзе
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, скасаваныя ў 1929 годзе
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, утвораныя ў 1933 годзе
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, скасаваныя ў 1954 годзе
Усходы

**Усходы** — тапонім.

## Беларусь 
* Усходы (Драгічынскі раён)

## Расія 
* Усходы (Угранскі раён)
Падапхаі

**Падапхаі** — тапонім.
* Падапхаі (Рослаўльскі раён)
* Падапхаі (Угранскі раён)
Марыупаль (значэнні)

**Марыупаль**:
## Расія 
* Марыупаль (Угранскі раён)
## Украіна 
* Марыупаль
Кіслава

**Кіслава** — тапонім.
* Кіслава (Духаўшчынскі раён)
* Кіслава (Угранскі раён)
Выгар

**Выгар** — тапонім.

## Беларусь 
* Выгар (Лагойскі раён)

## Расія 
* Выгар (Угранскае сельскае паселішча)
* Выгар (Усходскае сельскае паселішча)
Цярэнцеева

**Цярэнцеева**:
* Цярэнцеева (Сафонаўскі раён)
* Цярэнцеева (Угранскі раён)
Ніжнія Вязавыя

**Ніжнія Вязавыя** (, ) — пасёлак гарадскога тыпу ў Зеленадольскім раёне Татарстана. Цэнтр муніцыпальнага ўтварэння «Пасёлак гарадскога тыпу Ніжнія Вязавыя».

Насельніцтва — 7697 чалавек (2020). Пасёлак размешчаны на правым высокім беразе Волгі (Куйбышаўскае вадасховішча) насупраць Зеленадольска. Статус пасёлка гарадскога тыпу — з 1957 года.

Да 1990-х гадоў праз пасёлак праходзіла траса М7.

Катэгорыя:Пасёлкі гарадскога тыпу Татарстана
Камскія Паляны

**Камскія Паляны** (, ) — пасёлак гарадскога тыпу ў Ніжнякамскім раёне Рэспублікі Татарстан. Утварае гарадское паселішча пасёлак гарадскога тыпу Камскія Паляны.

Насельніцтва — 14 832 чал. (2020). Размешчаны ў левабярэжжы Камы (Камскі заліў Куйбышаўскага вадасховішча), за 35 км на паўднёвы захад ад Ніжнякамска і за 49 км на ўсход ад Чыстапаля. Жылыя масівы знаходзяцца за 2,5 км ад берага вадасховішча. Уздоўж усходняй ускраіны пасёлка працякае рака Вязаўка.

За 8 км на захад ад жылых масіваў знаходзіцца пляцоўка недабудаванай Татарскай АЭС.

Прыстань на Каме. Аўтадарогі Чыстапаль — Ніжнякамск, Кам. Паляны — Шарамецьеўка — Заінск.

Катэгорыя:Пасёлкі гарадскога тыпу Татарстана
Джаліль (пасёлак гарадскога тыпу)

**Джалі́ль** (, ) — пасёлак гарадскога тыпу ў Сарманаўскім раёне Рэспублікі Татарстан. Адміністрацыйны цэнтр гарадскога паселішча «пасёлак гарадскога тыпу Джаліль» (уключае таксама вёскі Абдрахманава, Кызыл Бакча і Новы Мензелябаш). Уваходзіць у паліцэнтрычную Альмецьеўскую агламерацыю. Пасёлак размешчаны на крайнім поўдні раёна, за 29 км на поўдзень ад сяла Сарманава, за 34 км на паўночны ўсход ад горада Альмецьеўск, за 240 км на паўднёвы ўсход ад Казані. Паблізу пасёлка працякае рака Мензеля (прыток Іка). Пасёлак быў заснаваны ў 1964 годзе. Названы ў гонар татарскага паэта, Героя Савецкага Саюза Мусы Джаліля.

Катэгорыя:Пасёлкі гарадскога тыпу Татарстана
Улада Анатолеўна Чарняўская

**Улада Анатолеўна Чарняўская** (у дзявоцтве **Бялюціна**; нар. , г. Бійск, Алтайскі край, Расія) — беларуская бадмінтаністка і трэнер. З’яўляецца старэйшым трэнерам нацыянальнай каманды Беларусі па бадмінтоне і трэнерам ДЮСШАР па настольным тэнісе. Маці бадмінтаністкі Анастасіі Чарняўскай.

## Дасягненні 
**Чэмпіянат Беларусі па бадмінтоне**

**Адзіночны разрад**
*  **Чэмпіён (10)**: 1993, 1994, 1995, 1996, 1997, 1998, 1999, 2003, 2004, 2005

**Парны разрад**
*  **Чэмпіён (13)**: 1992, 1993, 1994, 1995, 1996, 1997, 1998, 1999, 2003, 2004, 2005, 2007, 2013

**Мікс**
*  **Чэмпіён (11)**: 1994, 1995, 1996, 2001, 2002, 2003, 2005, 2007, 2010, 2013, 2014

Катэгорыя:Бадмінтаністкі Беларусі
Катэгорыя:Выпускнікі Рэспубліканскага дзяржаўнага вучылішча алімпійскага рэзерву
Катэгорыя:Чэмпіёны Беларусі па бадмінтоне
Катэгорыя:Удзельнікі летніх Алімпійскіх гульняў 1996 года
Дзерабкіна (Сычоўскі раён)

**Дзерабкіна** () — вёска ў Сычоўскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Дугінскага сельскага паселішча.

## Гісторыя 
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была акупаваная гітлераўскімі войскамі ў кастрычніку 1941 года, вызвалена ў сакавіку 1943 года.

У 2004—2017 гадах у складзе Сутармінскага сельскага паселішча.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Сычоўскага раёна
Бурцава

**Бурцава** — тапонім.
* Бурцава (Гагарынскі раён)
* Бурцава (Навадугінскі раён)
* Бурцава (Сычоўскі раён)
Сыракарэнне

**Сыракарэнне**:
* Сыракарэнне (Краснінскі раён)
* Сыракарэнне (Сычоўскі раён)
Ярохава

**Ярохава** — тапонім.

## Беларусь 
* Ярохава (Гомельскі раён)

## Расія 
* Ярохава (Сычоўскі раён)
Джын Хэкмен

**Джын Хэ́кман** (; ) — амерыканскі акцёр.

Падчас сваёй кар’еры, якая доўжылася больш за шэсць дзесяцігоддзяў, Хэкмен атрымаў дзве прэміі Оскар, чатыры Залатыя Глобусы, адну прэмію Гільдыі кінаакцёраў і дзве прэміі BAFTA.

## Біяграфія 
У 16 -гадовым узросце ён пакінуў школу і, прыпісаўшы сабе пару гадоў, самастойна паступіў на службу ў марскую пяхоту. Там ён скончыў школьную праграму і прайшоў навучанне на радыста. Праз чатыры з паловай гады быў дэмабілізаваны праз траўму.

Як былы ваенны, Хэкмен атрымаў права на бясплатнае навучанне ў любой ВНУ краіны і стаў студэнтам факультэта журналістыкі і тэлевізійнага вытворчасці Універсітэта Ілінойса. Аднак праз паўгода ён кінуў вучобу і з'ехаў у Нью-Ёрк, а затым — у Каліфорнію. Там ён паступіў на акцёрскія курсы пры тэатры Pasadena Playhouse.

Аднак педагогі не вельмі высока ацанілі акцёрскія здольнасці Джына Хэкмена, таму праз некалькі месяцаў Хэкмен пераехаў у Нью-Ёрк, дзе стаў граць у напалову аматарскіх спектаклях і паралельна падзарабляў манціроўшчыкам і рэквізітарам. У пачатку 1960-х гадоў акцёр таксама выканаў некалькі эпізадычных роляў у кіно, але вядомасці яны яму не прынеслі.

У 1964 годзе Хэкмену ўдалося атрымаць ролю ў брадвейскім спектаклі. Пастаноўка стала вельмі паспяховай і дапамагла акцёру прыцягнуць да сябе ўвагу ў прафесійных колах. У тым жа годзе яго запрасілі на здымкі драмы «Ліліт». Там ён пазнаёміўся з ужо вядомым акцёрам Уорэнам Біці, які высока ацаніў працу артыста. У 1967 годзе ён прапанаваў былому напарніку сыграць брата галоўнага героя ў фільме «Боні і Клайд». Карціна атрымала захопленыя водгукі крытыкаў і гледачоў, а сам Хэкмен быў намінаваны на «Оскар» за лепшую мужчынскую ролю другога плана.

У 1970 годзе Хэкмен сыграў адну з галоўных роляў у псіхалагічнай драме «Я ніколі не спяваў бацьку» і быў зноў намінаваны на «Оскар». Аднак сапраўдная слава прыйшла да яго пасля выхаду на экраны баевіка «Французскі сувязны», у якім акцёр паўстаў у вобразе дэтэктыва Джымі «Папая» Дойла, які вядзе барацьбу з наркагандлярамі на вуліцах Нью-Ёрка. За гэтую працу Хэкмен атрымаў адразу тры прэстыжныя ўзнагароды: «Оскар», «Залаты глобус» і прэмію BAFTA.

Оскар як найлепшы акцёр другога плану выканаўца атрымаў дзякуючы ўдзелу ў вестэрн-фільме Клінта Іствуда *«Непрабачаны»* (1992). Іншымі значнымі ролямі Хэкмена былі ролі ў такіх праектах, як *«Прыгоды Пасейдона»* (1972), *«Размова»* (1974), *«Французскі сувязны 2»* (1975), *«Мост занадта далёка»* (1977), *«Супермен»* (1978), *«Баскетбольная дружына з Індыяны»* (1986), *«Няма выйсця»* (1987), *«Бэт-21»* (1988), *«Фірма»* (1993), *«Хуткі і мёртвы»* (1995), *«Знайсці карантыша»* (1995), *«Барвовы прыліў»* (1995), *«Вораг дзяржавы»* (1998), *«Мураш Анц»* (1998), *«Дублёры»* (2000), *«У тыле ворага»* (2001), *«Сямейка Тэненбаўм»* (2001) і *«Вітаем у Муспарце»* (2004), які стаў апошнім фільмам акцёра.

У 2004 годзе Хэкмен паведаміў пра завяршэнне сваёй акцёрскай кар’еры. Усяго ў яго фільмаграфіі больш за 90 роляў у самых розных карцінах. Пасля выхаду на пенсію артыст засяродзіўся на напісанні кніг і жывапісу.

## Крыніцы 
## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Акцёры ЗША
Сенненскі сельсавет

**Се́нненскі сельсавет** — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Сенненскага раёна Віцебскай акругі. Цэнтр — горад Сянно.

Утвораны 20 жніўня 1924 года ў складзе Сенненскага раёна Віцебскай акругі БССР. 24 верасня 1926 года скасаваны ў сувязі з утварэннем Сенненскага гарсавета.

## Літаратура 
* Административно-территориальное устройство БССР: справочник: в 2 т. / А.И. Карпачева и др. / Главное архивное управление при Совете Министров БССР, Институт философии и права Академии наук БССР. — Т. 1: (1917―1941 гг.). — Мн., «Беларусь», 1985. — 390 с.

Катэгорыя:Былыя сельсаветы Сенненскага раёна
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, утвораныя ў 1924 годзе
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, скасаваныя ў 1926 годзе
Белаліпскі сельсавет

**Белалі́пскі сельсавет** — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Сенненскага раёна Віцебскай вобласці Беларусі. Адміністрацыйны цэнтр — вёска Белая Ліпа.

Утвораны 20 жніўня 1924 года як **Машчонскі сельсавет** у складзе Сенненскага раёна Віцебскай акругі БССР. Цэнтр — вёска Машчоны. 12 кастрычніка 1929 года ўзбуйнены за кошт далучэння тэрыторыі скасаванага Падворыцкага сельсавета. Пасля скасавання акруговай сістэмы 26 ліпеня 1930 года ў Сенненскім раёне БССР. 20 жніўня 1933 года з часткі сельсавета зноў утвораны Падворыцкі сельсавет. З 20 лютага 1938 года ў складзе Віцебскай вобласці. 20 мая 1960 года ў склад Ходцаўскага сельсавета перададзены 10 населеных пунктаў (Асінаўка, Беляі, Бесцвіна, Дубкі, Жарцы, Закратунне, Запруддзе, Латыгава, Рубежніца і Савушы), у склад сельсавета з Гарывецкага сельсавета перададзены 5 населеных пунктаў (Капланы, Лугінавічы, Малішы, Падворыца і Пераброды). 7 чэрвеня 1968 года цэнтр сельсавета перанесены ў вёску Белая Ліпа, сельсавет перайменаваны ў Белаліпскі. На 1 студзеня 1974 года ў складзе Белаліпскага сельсавета 23 населеныя пункты. 30 сакавіка 1992 года Белаліпскі сельсавет скасаваны, яго тэрыторыя далучана да Запруддзеўскага і Ходцаўскага сельсаветаў.

## Крыніцы 
## Літаратура 
* Административно-территориальное устройство БССР: справочник: в 2 т. / Главное архивное управление при Совете Министров БССР, Институт философии и права Академии наук БССР. — Минск: «Беларусь», 1985―1987.
* Административно-территориальное устройство Республики Беларусь (1981—2010 гг.): справочник. — Минск: БелНИИДАД, 2012. — 172 с.

Катэгорыя:Былыя сельсаветы Сенненскага раёна
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, утвораныя ў 1924 годзе
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, скасаваныя ў 1992 годзе
Марыа П’юза

**Марыа П’юза** (; 15 кастрычніка 1920 — 2 ліпеня 1999) — амерыканскі пісьменнік італьянскага паходжання, крытык, сцэнарыст і белетрыс.

## Біяграфія 
Нарадзіўся ў Нью-Ёрку ў сям’і італьянскіх імігрантаў. Падчас Другой сусветнай вайны служыў у частках ВВС ЗША ва Усходняй Азіі і Германіі. Вучыўся ў Нью-Ёрскай Новай школе сацыяльных доследаў і ў Калумбійскім універсітэце.

Прыкладна 20 гадоў працаваў у дзяржаўных установах ЗША і за граніцай. З 1963 года пачаў працаваць пазаштатным журналістам і зрабіўся прафесійным літаратарам.

Першая кніга «Арэна сумраку» выйшла ў 1955 годзе. Дзеянні раману адбываюцца ў пасляваеннай Германіі. У цэнтры сюжэта гісторыя кахання амерыканскага жаўнера Уолтэра Москі, які чакаў на вяртанне сваёй часткі дахаты, і нямецкай дзяўчыны Гэлы. Наступны раман «Шчаслівая вандроўніца», выйшаў у 1965 годзе і прысвячаўся нялёгкай долі італьянскіх мігрантаў у ЗША падчас Вялікай дэпрэсіі.

Вядомасць пісьменніку прынёс выдадзены ў 1969 годзе раман «Хросны бацька» пра асновы і законы гонару італьянскай мафіі, карупцыю, гвалтоўнага і шляхетнага гангстара дона Карлеонэ. У 1970-я раман зрабіўся бестселерам. У 1972 годзе паводле раману быў зняты фільм, сцэнарый да якога напісаў сам П’юза.

Памёр літаратар ад сардэчнай недастатковасці ў сваёй хаце ў Бей-Шоры, Лонг-Айленд.

Яго раман «Амерта» быў выдадзены ў 2000 годзе пасля смерці, а раман — «Сям’я» (надрукаваны ў 2001 годзе) — быў скончаны Кэрал Джына, удавой пісьменніка.

## Спасылкі 
* Марыа П’юза на peoples.ru

Катэгорыя:Пісьменнікі ЗША
Катэгорыя:Сцэнарысты ЗША
Катэгорыя:Лаўрэаты прэміі «Залаты глобус»
Катэгорыя:Памерлі ад сардэчнай недастатковасці
Робін Райт

**Робін Гейл Райт** (; нарадзілася 8 красавіка 1966 года) — амерыканская актрыса і рэжысёрка. Яна восем разоў была намінавана на прэмію «Эмі», а таксама з’яўляецца лаўрэаткай прэмій «Залаты Глобус» і «Спадарожнік», дзякуючы працы на тэлебачанні.

## Біяграфія 
Нарадзілася ў Даласе, штат Тэхас, у сям’і супрацоўніка фармацэўтычнае кампаніі і спецыялістам па продажу касметыкі. Аднак, гадавалася актрыса ў Сан-Дыега, штат Каліфорнія. Ужо з 14 гадоў пачала працаваць у мадэльнай індустрыі.

Упершыню Райт прыцягнула ўвагу за ролю ў дзённай мыльнай оперы тэлеканалу NBC *«Санта-Барбара»*, выконваючы ролю Келі Кепвел з 1984 па 1988 гады. Затым яна перайшла да ўдзелу ў кіно, зняўшыся ў рамантычнай камедыйнай прыгодніцкай стужцы *«Прынцэса-нявеста»* (1987). Дзякуючы гэта ролі, Райт зведала далейшы поспех у кінаіндустрыі, выканаўшы галоўныя ролі ў такіх фільмах, як рамантычныя драмы *«Форэст Гамп»* (1994) і *«Пасланне ў бутэльцы»* (1999), супергеройская драма-трылер *«Нязломны»* (2000), гістарычная драма *«Змоўца»* (2010), біяграфічная спартыўная драма *«Чалавек, які змяніў усё»* (2011), загадкавы трылер *«Дзяўчына з татуіроўкай дракона»* (2011), біяграфічная драма *«Эверэст»* (2015), супергеройскі фільм *«Цуда-жанчына»* (2017) і навукова-фантастычны фільм *«Бягун па лязе 2049»* (2017). У красавіку 2019 года было абвешчана, што Райт дэбютуе ў якасці рэжысёркі паўнаметражнага фільму *«Зямля»*. Акрамя таго, Райт павінна выканаць у гэтым фільме галоўную ролю.

Райт знялася ў ролі Клэр Андэрвуд у звышпапулярным серыяле Netflix *«Картачны домік»*, за ўдзел у якім у 2013 годзе яна атрымала прэмію «Залаты Глобус» за найлепшую жаночую ролю. Цікава, што гэта стала першым выпадкам, калі прэмія была ўручана акцёрцы за ўдзел у серыяле на вэб-платформе. У 2016 годзе Райт з’яўлялася адной з самых высокааплатных актрыс у ЗША, зарабіўшы 420 тысяч долараў за адную серыю ў серыяле «Картачны домік».

## Сям’я 
Мае дачку Дылан Пэн, якая таксама з’яўляецца актрысай, і сына Хопера. Шон Пэн з’яўляецца бацькам яе дзяцей.

## Зноскі 
## Спасылкі 
Катэгорыя:Актрысы ЗША
Катэгорыя:Кінарэжысёры ЗША
Катэгорыя:Лаўрэаты прэміі «Залаты глобус»
Катэгорыя:Лаўрэаты прэміі «Спадарожнік»
Катэгорыя:Актрысы тэлебачання ЗША
Серэнада

. «Серэнада» (1629)]]
**Серэнада** (, ад , ад  — вечар) — музычная кампазіцыя, выкананая ў нечы гонар. У гісторыі музыкі існуе некалькі трактовак гэтага паняцця:
* серэнада — вячэрняя песня пад акампанемент лютні, мандаліны ці гітары, звернутая да каханай. Узнікла ў Італіі, пашырылася ў паўднёва-раманскіх народаў. Пазней стала жанрам камернай вакальнай музыкі. Сярод вядомых камерных вакальных серэнад «Начны зефір» М. Глінкі, «Пецярбургскія серэнады» А. Даргамыжскага, «Серэнада Дон Жуана» П. Чайкоўскага, «Вячэрняя серэнада», «Ранішняя серэнада» Ф. Шуберта.
* у 17 — 20 стагоддзях серэнада — інструментальны музычны твор, блізкі да дывертысмента, накцюрна, касацыі. Найбольш вядомыя «Хафнераўская серэнада» і «Маленькая начная серэнада» В. А. Моцарта, «Серэнада для струннага аркестра» П. Чайкоўскага.

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Музычныя жанры
Бяхцеева (Сычоўскі раён)

**Бяхцеева** () — вёска ў Сычоўскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Караваеўскага сельскага паселішча.

## Гісторыя 
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была акупаваная гітлераўскімі войскамі ў кастрычніку 1941 года, вызвалена ў сакавіку 1943 года.

У 2004—2015 гадах администрацыйны цэнтр Бяхцееўскага сельскага паселішча.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Сычоўскага раёна
Латыгальскі сельсавет (Сенненскі раён)

**Латы́гальскі сельсавет** — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Сенненскага раёна Віцебскай вобласці. Цэнтр — вёска Латыгаль.

Утвораны 20 жніўня 1924 года як **Сукрэмненскі сельсавет** у складзе Сенненскага раёна Віцебскай акругі БССР. Цэнтр — вёска Сукрэмна. 29 кастрычніка 1924 года цэнтр сельсавета перанесены ў вёску Латыгаль, сельсавет перайменаваны ў Латыгальскі. Пасля скасавання акруговай сістэмы 26 ліпеня 1930 года ў Сенненскім раёне БССР, з 20 лютага 1938 года — Віцебскай вобласці. 20 мая 1960 года скасаваны, тэрыторыя далучана да Беліцкага (7 населеных пунктаў: Апечкі, Воўсішча, Каралі, Рулёўшчына, Рэчкі, Станюкі і Чараўкі), Нямойтаўскага (5 населеных пунктаў: Баравікі, Баяршчына, Будзішча, Крыльцова і Сукрэмна) і Ульянавіцкага (9 населеных пунктаў: вёскі Асінаўка, Бор-Казакоўшчына, Ганчарова, Горы, Дубнякі, Латыгаль, Леснікі, Пашкова і Шалухі) сельсаветаў.

На момант скасавання ў склад сельсавета ўваходзіў 21 населены пункт.

## Крыніцы 
## Літаратура 
* Административно-территориальное устройство БССР: справочник: в 2 т. / Главное архивное управление при Совете Министров БССР, Институт философии и права Академии наук БССР. — Минск: «Беларусь», 1985―1987.

Катэгорыя:Былыя сельсаветы Сенненскага раёна
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, утвораныя ў 1924 годзе
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, скасаваныя ў 1960 годзе
Дуэйн Джонсан

**Дуэйн Джо́нсан** (; нар. 2 мая 1972) — амерыканскі акцёр, прадзюсар, бізнесмен і былы рэслер вядомы пад мянушкай Скала (). Лічыцца адным з найвялікшых прафесійных дужаннікаў усіх часоў. Гэтай працай ён займаўся восем гадоў, перш чым заняцца акцёрскай справай. Яго фільмы агулам назбіралі больш за 3,5 мільярдаў долараў у Паўночнай Амерыцы і больш за 10,5 мільярдаў долараў ва ўсім свеце, што робіць яго адным з самых прыбытковых і высокааплатных акцёраў у свеце. У 2016 і 2019 гадах Джонсан быў названы часопісам Time адным з самых уплывовых людзей у свеце.

## Біяграфія 
Джонсан нарадзіўся ў Каліфорніі ў сям’і прафесійнага канадскага рэслера Рокі Джонсана, але гадаваўся ў Новай Зеландыі ў сям’і яго маці. Праз маці мае паходжанне самоа, а бацька мае афрыканскія і крыху ірландскія карані. У дзяцінстве захапляўся рэгбі, але потым вярнуўся ў ЗША, часта змяняючы месца жыхарства.

Джонсан гуляў у каледжны футбол у складзе Маямскага ўніверсітэта і нават здабываў з дружынай нацыянальны чэмпіянат у 1991 годзе. Ён імкнуўся да прафесійнае кар’еры ў амерыканскім футболе, але не быў задрафтаваны на драфце НФЛ 1995 года. Склаўшы ўгоду з «Калгары Стэмпэдэрс» з Канадскай футбольнай лігі, Джонсан быў выключаны з каманды ў першым жа сезоне. Пасля няўдачы спартсмен скіраваў свой позірк на рэслінг, бо яго бацька і дзед з матчынай лініі былі прафесійнымі дужаннікамі. У выніку Джонсан склаў кантракт з Сусветнай федэрацыяй рэслінгу ў 1996 годзе. Набыў вядомасць дзякуючы распрацоўцы ўласнага персанажу харызматычнага рэслера-гаваруна ў перыяд здабыцця папулярнасці гэтай забавы ў канцы 1990-х і пачатку 2000-х гадоў. Джонсан вырашыў сысці з рэслінгу ў 2004 годзе, але вяртаўся яшчэ пэўны час, але тэрмінова.

Першай галоўнай роляй Джонсана была роля галоўнага герою ў фільме пра чараўніцтва *«Кароль скарпіёнаў»* (2002), але першае сур’ёўнае з'яўленне на экранах адбылася за год да таго, калі акцёр узяў удзел у здымках фільма *«Мумія вяртаецца»*. З тых часоў ён здымаўся ў камедыях *«План гульні»* (2007), *«Зубная чараўніца»* (2010) і *«Цэнтральная разведка»* (2016); прыгодніцкіх баевіках *«Падарожжа 2: Таямнічы востраў»* (2012), *«Салдат Джо: Кідок кобры 2»* (2013), *«Геркулес»* (2014) і *«Хмарачос»* (2018); навукова-фантастычных фільмах *«Разлом Сан-Андрэас»* (2015) і *«Рэмпэйдж»* (2018). З'яўленне персанажу Люк Гобс у яго выкананні ў серыі фільмаў *«Фарсаж»* пачынаючы з кінастужцы *«Фарсаж 5: Рабаванні ў Рыа»* (2011), дапамагла фільму стаць адной з самых прыбытковых кінафраншызаў свеце. Джонсан таксама бярэ ўдзел у кінафраншызе *«Джуманджы»*, выканаўшы ролі ў фільмах *«Джуманджы: Покліч джунгляў»* (2017) і *«Джуманджы: Наступны ўзровень»* (2019).

Джонсан займаецца таксама і прадусаваннем. У 2000 годзе пабачыла свет аўтабіяграфія акцёра *«Скала гаворыць»*, якая стала сапраўдным бестселерам.

## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Акцёры ЗША
Катэгорыя:Рэслеры ЗША
Юдыт Лейстэр

**Юдыт Янс Лейстэр** (, а таксама *Leijster*; ,  — , ) — нідэрландская мастачка .

Пісала жанравыя творы, партрэты і нацюрморты. Працы Джудыт Янс высока шанаваліся сучаснікамі, але пасля смерці пра Лейстэр амаль забыліся. Да 1893 года ўсе яе творы прыпісваліся Франсу Халсу ці яе мужу Яну Мінсэ Маленару. Толькі ў канцы XIX стагоддзя Лейстэр атрымала прызнанне за свае мастацкія здольнасці.

## Біяграфія 
Нарадзілася ў сям’і краўца і півавара. У 1633 была прынята ў Гільдыю Святога Лукі — саюз мастакоў Харлема. У 1636 годзе выйшла замуж за мастака Маленара, пераехала ў Амстэрдам. Нарадзіла пяцярых дзяцей. Пераважная частка яе работ адносіцца да 1629—1635 гадоў.

Некаторыя навукоўцы мяркуюць, што Лейстэр зрабіла кар’еру ў жывапісе, каб дапамагчы сваёй сям’і пасля банкруцтва яе бацькі. Яе першая вядомая падпісаная праца датавана 1629 годам. Да 1633 года яна была сяброўкай Гарлемскай гільдыі Святога Лукі.
Серэнада (значэнні)

**Серэнада** можа азначаць:

* Серэнада — песня пад акампанемент лютні, мандаліны ці гітары, звернутая да каханай.
* Серэнада для струннага аркестра — твор Чайкоўскага 1880 года.
* Серэнада — балет Баланчына 1934 года на музыку Чайкоўскага.
* Серэнада кароткаметражны мастацкі фільм 1968 года.
* Серанада (фільм, 1956)
* Серэнада — савецкая радыёла.
Хемстэдэ

**Хемстэдэ** () — горад і абшчына ў нідэрландскай правінцыі Паўночная Галандыя. Размешчана на захад ад Амстэрдама. Плошча абшчыны — 9,64 км², з іх 9,2 км² — суша. Насельніцтва па дадзеных на 1 студзеня 2007 года — 25 555 чалавек. Сярэдняя шчыльнасць насельніцтва — 2650,9 чал/км².

На тэрыторыі абшчыны — 1 чыгуначная станцыя (Хемстэдэ-Ардэнхаўт) на лініі Харлем — Лейдэн. У цэнтры абшчыны знаходзіцца парк Грунендал.

Катэгорыя:Гарады Нідэрландаў
Катэгорыя:Абшчыны правінцыі Паўночная Галандыя
Мядзведкі (значэнні)

**Мядзведкі**:
* Мядзведкі — сямейства насякомых

## Тапонім 
* Мядзведкі (Дзямідаўскі раён)
* Мядзведкі (Навадугінскі раён)
* Мядзведкі (Сычоўскі раён)
* Мядзведкі (Угранскі раён)
* Мядзведкі (Холм-Жыркоўскі раён)
Чэмпіянат Беларусі па бадмінтоне 2010

**Чэмпіянат Беларусі па бадмінтоне 2010** прайшоў 13—16 кастрычніка ў Мінску.

## Медалісты 
## Спасылкі 
* Belarussian Badminton Federation

2010
Катэгорыя:Кастрычнік 2010 года
Катэгорыя:Спорт у Беларусі ў 2010 годзе
Катэгорыя:Спартыўныя спаборніцтвы ў Мінску
Чэмпіянат Беларусі па бадмінтоне 2019

**Чэмпіянат Беларусі па бадмінтоне 2019** прайшоў 29 студзеня—2 лютага ў Мінску ў Палацу спорту.

## Медалісты 
## Спасылкі 
* ИТОГИ ЧЕМПИОНАТА РЕСПУБЛИКИ БЕЛАРУСЬ 2019 ГОДА

2019
Катэгорыя:Студзень 2019 года
Катэгорыя:Люты 2019 года
Катэгорыя:Спорт у Беларусі ў 2019 годзе
Катэгорыя:Спартыўныя спаборніцтвы ў Мінску
Вараксіна (Сычоўскі раён)

**Вараксіна** () — вёска ў Сычоўскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Караваеўскага сельскага паселішча.

## Гісторыя 
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была акупаваная гітлераўскімі войскамі ў кастрычніку 1941 года, вызвалена ў сакавіку 1943 года.

У 2004—2015 гадах адміністрацыйны цэнтр Вараксінскага сельскага паселішча.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Сычоўскага раёна
ВК-003

**ВК-003** — беларуская снайперская вінтоўка, распрацаваная Канстанцінам Коневым. Выпускалася прадпрыемствам «*Полигонарм*».
## Назва 
Поўная назва вінтоўкі — Снайперская вінтоўка Конева, ці ж СВК. Аднак каб пазбегнуць блытаніны з вінтоўкамі Кавамава і Калашнікава яе часцей называюць ВК-003.
## Гісторыя 
Прэзентацыя зброі прайшла ў 2003 годзе ў Мінску. У 2005-м вінтоўка дэманстравалася на міжнародных выставах «Інтэрпалітэх-2005» і «Зброя і паляванне» ў Маскве, дзе атрымала высокія ацэнкі зброевых экспертаў. Тым не менш ВК-003 не атрымала шырокага распаўсюду.
## Прызначэнне 
Зброю прызначана для палявання, матчавай (спартовай) стральбы і выкарыстання ў падраздзяленнях спецыяльнага прызначэння.
## Апісанне 
Ствалы свабодна вывешаны і могуць мець дыяметр у дульнай часткі 19 і 26 мм. У варыянце з дыяметрам ствала 19 мм магчыма ўстаноўка глушыцеля. Затвор з трыма баявымі ўпорамі. Кут павароту засаўкі — 60 градусаў. У зброі забяспечана выдаленне гільзы не толькі пры хуткім, але і пры павольным руху засаўкі назад. Магазіны разлічаны на 5 патронаў. Ёсць магчымасць выкарыстоўваць стандартны магазін СВД на 10 патронаў для калібра 7,62х54 R, альбо ад М-21 на 10 і 20 патронаў для калібра .308 Win. Канструкцыя дазваляе вырабляць зарадку таксама праз гільзавывадную адтуліну.

Ствольная скрынка мацуецца на дзюралюмініевую шыну. Алюмініевыя шыны не гіграскапічны. Забяспечвае пераразмеркаванне намагання пры аддачы, якая плаўна расцягнута ў часе і лёгка пераносіцца снайперам. Шына далучаецца ў кампазітную ложу праз раздзяляльны пласт спецыяльнага паглынальнага вібрацыі клею. Ложа абсталявана рэгуляванымі шчакой і затыльнікам. 

ВК-003 абсталёўваецца прыцэлам ПАСП з прыцэльнай маркай Mil-dot і чатырохступеністай падсветкай прыцэльнай маркі. На цаўе можна выкарыстоўваць стралковыя рамяні і розныя іншыя прыстасаванні. Для пераноскі прымяняюцца і тактычныя рамяні.

## Гл. таксама 
* SCR-1200
## Спасылкі 
* Снайперская винтовка ВК-003 (СПК) на сайте "Энциклопедия оружия"
* Снайперская винтовка ВК-003 (СВК)  на сайте "Снайперские винтовки"
Катэгорыя:З’явіліся ў 2003 годзе
Катэгорыя:Стралковая зброя Беларусі
Катэгорыя:Снайперскія вінтоўкі
Прэмія Асацыяцыі кінакрытыкаў Лос-Анджэлеса 1994

**20-я прэмія Асацыяцыі кінакрытыкаў Лос-Анджэлеса** была абвешчана 10 снежня 1994 года. Найлепшым фільмам абрана карціна «*Крымінальнае чытво*».

## Пераможцы 
## Зноскі 
## Спасылкі 
* 20-я прэмія Асацыяцыі кінакрытыкаў Лос-Анджэлеса  на сайце Асацыяцыі кінакрытыкаў Лос-Анджэлеса
* 20-я прэмія Асацыяцыі кінакрытыкаў Лос-Анджэлеса  на сайце «*Internet Movie Database*»

Катэгорыя:Прэмія Асацыяцыі кінакрытыкаў Лос-Анджэлеса
Катэгорыя:Кінапрэміі 1994 года
Катэгорыя:1994 год у ЗША
Хляпень

**Хляпень** () — вёска ў Сычоўскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Нікольскага сельскага паселішча.

## Гісторыя 
У гады Другой сусветнай вайны тэрыторыя вакол вёскі стала арэнай разлютаваных баёў. Вёска Хляпень была занята праціўнікам у кастрычніку 1941 года. У жніўні 1942 года часці 20-й арміі Заходняга фронту выйшлі на супрацьлеглы вёсцы бераг Вазузы падчас Пагарэла-Гарадзішчанскай вайсковай наступальнай аперацыі, якая з’яўлялася часткай Ржэўска-Сычоўскай наступальнай аперацыі, але фарсіраваць раку так і не змаглі. Наступленне аднавілася толькі 25 лістапада 1942 года падчас аперацый «Марс». Вёска была вызвалена ў ноч на 1 снежня, галоўным чынам, сіламі 150-й і 148-й стралковых брыгад 8-га гвардзейскага стралковага корпуса 20-й арміі.

У 2004—2015 гадах адміністрацыйны цэнтр Хляпяескага сельскага паселішча.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Сычоўскага раёна
Ілья Ларушын

**Ілья Ларушын** (нар. ) — беларускі бадмінтаніст. Майстар спорту Рэспублікі Беларусь.

## Дасягненні 
* Удзельнік Чэмпіянату Еўропы сярод юніёраў да 17 гадоў (2017, 2018),
* Удзельнік Чэмпіянату Еўропы сярод юніёраў да 19 гадоў (2017),
* Удзельнік чэмпіянату свету сярод юніёраў да 19 гадоў (2019);
* Пераможца міжнароднага турніру (Расія, 2017);
* Бронзавы прызёр этапу Кубка Еўропы сярод юніёраў, юніёрак (Літва, 2017)

**Чэмпіянат Беларусі па бадмінтоне**

**Адзіночны разрад**
*  **Бронзавы прызёр (1)**: 2020

**Парны разрад**
*  **Чэмпіён (1)**: 2018
*  **Бронзавы прызёр (1)**: 2019

**Мікс**
*  **Сярэбраны прызёр (1)**: 2019

## Спасылкі 
* Нацыянальная каманда (Мужчыны)

Катэгорыя:Бадмінтаністы Беларусі
Катэгорыя:Чэмпіёны Беларусі па бадмінтоне
Катэгорыя:Майстры спорту Беларусі
Фуга (значэнні)

**Фу́га:**
* **Фуга** — музычная форма.
* **Фуга** (у мэблевай вытворчасці) — неабходны зазор, для магчымасці бесперашкоднага руху дэталяў мэблі.
* Фуга — рэдкае дысацыятыўнае засмучэнне.

## Тапонімы 
* Фуга — адзін з філіпінскіх астравоў.

## Асобы 
* Мукерэм Фуга — албанскі палітык.
* Тані Фуга — самаанскі рэгбіст.
* Фердынанда Фуга (1699—1782) — італьянскі архітэктар эпохі позняга барока родам з Фларэнцыі.

## Кінематограф 
* Фуга (фільм, 1937) — аргентынскі фільм 1937 года.
* Фуга (фільм, 1944) — мексіканскі фільм 1944 года.
* Фуга (фільм, 1964) — італьянскі фільм 1946 года.
* Фуга — адно з пракатных назваў амерыканскага фільма 1975 года Начныя хады.
* Фуга (фільм, 2006) — аргентына-чылійскі фільм 2006 года.
* Фуга (фільм, 2001) — аргентынскі фільм 2001 года.
* Фуга (фільм, 2018) — польскі фільм 2018 года.

## Бізнэс 
* Fuga AG — швейцарская кампанія.
Азончык

**Азончык** — прозвішча.

## Вядомыя носьбіты 
* Аляксандр Пятровіч Азончык (1954—2019) — беларускі дызайнер, мастак, выкладчык, сцэнограф.
* Аляксандр Сямёнавіч Азончык (1908—1995) — удзельнік партызанскага руху ў Вілейскай вобласці. Герой Савецкага Саюза.
Арганічны статут Албаніі

**Арганічны статут Албаніі** — першы канстытуцыйны акт Княства Албанія, які быў прыняты 10 красавіка 1914 года. 

Арганічны статут распрацоўвала Міжнародная кантрольная камісія (МКК) і складаўся з 17 глаў і 216 артыкулаў

## Змест 
Паводле статута, Албанія абвяшчалася канстытуцыйным, суверэнным і спадчынным княствам пад гарантыяй 6 вялікіх дзяржаў. Князь надзяляўся шырокімі паўнамоцтвамі: ён з'яўляўся главой грамадзянскай і ваеннай адміністрацыі, прызначаў савет міністраў. Але на справе яго ўлада не распаўсюджвалася за межы Дурэса, а наяўнасць МКК стварала становішча двоеўладдзя. Князь быў пазбаўлены магчымасці самастойных дзеянняў нават у рамках, вызначаных статутам. Заканадаўчым органам стала Нацыянальная асамблея, якая складалася з абраных ўскосным галасаваннем прадстаўнікоў адміністрацыйных акруг — санджакаў і тых членаў, якіх прызначаў сам князь. Узброеныя сілы княства складаліся з жандармерыі пад кіраўніцтвам галандскіх афіцэраў і міліцыі з мясцовых жыхароў. Афіцыйнай мовай княства, абавязковай для навучання ў школах, аб'яўлялася албанская. Статут змяшчаў шэраг спецыяльных артыкулаў аб уласнасці. Прыватная ўласнасць, у тым ліку ўласнасць феадальных землеўладальнікаў, узаконьвалася. Розныя катэгорыі ўласнасці, якія прызнаваліся асманскім заканадаўствам, уніфікаваліся. Спрашчалася таксама працэдура перадачы ўласнасці ў спадчыну. Захоўваліся турэцкія назвы адміністрацыйных адзінак.

Некаторыя палажэнні статута сур'ёзна ўшчамлялі суверэнітэт краіны. Захоўвала свае функцыі Міжнародная кантрольная камісія. Аўтары статута навязалі княству абавязанне прызнаваць усе дагаворы і пагадненні, заключаныя Портай з замежнымі дзяржавамі. На тэрыторыі Албаніі працягваў дзейнічаць, як і да здабыцця ёю незалежнасці, рэжым капітуляцый, які ставіў албанскіх грамадзян у нераўнапраўнае становішча ў адносінах да замежнікаў. Такім чынам, албанскае княства аказвалася ў паўкаланіяльнай залежнасці ад вялікіх дзяржаў, якія прысвоілі права вызначаць яго дзяржаўны лад і міжнародны статус.

Нягледзячы на тое, што вялікія дзяржавы гарантавалі тэрытарыяльную цэласнасць і нейтралітэт княства, гэтыя гарантыі не выконваліся: раён Шкодры быў па-ранейшаму адарваны ад княства, паўднёвыя раёны былі акупаваны грэцкімі войскамі.

## Літаратура 
* Краткая история Албании: С древнейших времен до наших дней / [Г. Л. Арш, Ю. В. Иванова, О. А. Колпакова, Н. Д. Смирнова]; Отв. ред. Г. Л. Арш; [Российская АН, Институт славяноведения и балканистики]. — М.: Наука, 1992. — 510,[1] с.: ил. — С. 258—259. — (История стран Центральной и Юго-Восточной Европы). — ISBN 5-02-010084-6.
* Смирнов, Н. Д. История Албании в XX веке / Н. Д. Смирнова; Российская академия наук, Институт всеобщей истории. — М.: Наука, 2003. — 430, [1] с., [1] л. портр. — С. 65—66. — ISBN 5-02-008867-6.

Катэгорыя:Гістарычныя канстытуцыі
Катэгорыя:Канстытуцыі Албаніі
Катэгорыя:1914 год у Албаніі
Катэгорыя:Падзеі 10 красавіка
Даянч

**«Даянч»** () — незалежны туркменскі часопіс. Галоўны рэдактар — журналіст і філосаф Мухамедмурад Саламатаў, вядомы на Захадзе як «туркменскі Сахараў». Выдаваўся ў 1991—1992 гадах у Маскве на рускай і туркменскай мовах. У выданні прымала ўдзел інтэлігенцыя з руху «Агзыбірлік» і іншых груп, апазіцыйных Ніязаву.

Зарэгістраваны 25 красавіка 1991 года Дзяржаўным камітэтам СССР па друку ў Маскве. У верасні 1991 года быў падпісаны да друку першы нумар выдання, дзе была змешчана фатаграфія туркменскай жанчыны з ахапкам галля на спіне. Жанчына сімвалізуе сабой Туркменію. 11 сакавіка 1992 года 24 500 экзэмпляраў першага нумара былі арыштаваны ў аэрапорце Ашгабата супрацоўнікамі аддзела па барацьбе з крадзяжамі сацыялістычнай уласнасці. У першым нумары сярод матэрыялаў была і Усеагульная дэкларацыя правоў чалавека, упершыню апублікаваная на туркменскай мове. Па сцвярджэнню Джумамурада Кіясава, першы нумар фінансавалі ён сам і прадпрымальнік Караджа Караджаеў, які пазней эміграваў у Швейцарыю. У выданні быў апублікаваны артыкул «Туркменский хунвейбин», прысвечаны палкоўніку Даўлетаву. Артыкул быў выкарыстаны туркменскай уладай для суда над рэдактарам Мухамедмурадам Саламатавым, на якім ён быў аштрафаваны, які 3 кастрычніка 1992 года быў жорстка збіты невядомымі. У 1992 годзе выйшаў трэці і апошні нумар выдання.

## Крыніцы 
## Спасылкі 
* 
* 
* 

Катэгорыя:Часопісы на рускай мове
Катэгорыя:Часопісы на туркменскай мове
Катэгорыя:Часопісы Туркменістана
Эла Раманаўна Сабаленка

**Эла Раманаўна Сабаленка** (, г. ) — беларускі этнограф. Дачка Р. К. Сабаленкі. Кандыдат гістарычных навук (1967).

## Біяграфія 
Скончыла БДУ ў 1959 годзе. 3 1960 у Інстытуце мастацтвазнаўства, этнаграфіі і фальклору Нацыянальнай АН Беларусі, у 1977—2000 выкладала ў Беларускім універсітэце культуры ў Мінску.

## Навуковая дзейнасць 
Аўтар манаграфіі «Этнаграфічная спадчына Якуба Коласа» (1969), раздзела «Беларусы» («Этнаграфія ўсходніх славян», 1987), раздзелаў у калект. манаграфіях «Беларускае народнае жылья» (1973), «Змены ў побыце і культуры сельскага насельніцтва Беларусі» (1976), «Этнічныя працэсы і лад жыцця» (1980), адзін з аўтараў раздзела «Беларусь» у кнізе «Краіны і народы» (М., 1984).

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Этнографы Беларусі
Статут Люшні

**Статут Люшні** ці **Кананічныя асновы Вышэйшага савета** — канстытуцыйны акт Княства Албанія, які быў прыняты 31 студзеня 1920 года. 

## Перадгісторыя 
21 студзеня 1920 года больш за 50 дэлегатаў, якія прадстаўлялі амаль усе раёны Албаніі, сабраліся ў Люшне. Сход прыняў рашэнне аб звяржэнні ўрада ў Дурэсе, заявілі аб непрызнанні ўмоў сакрэтнага Лонданскага пагаднення 1915 года аб падзеле Албаніі і з усёй пэўнасцю выказаліся супраць закулісных здзелак на Парыжскай мірнай канферэнцыі.

Паседжанні працягваліся дзесяць дзён, да 31 студзеня.

## Змест 
На сходзе ставіўся, але не атрымаў канчатковага рашэння пытанне аб дзяржаўным ладзе Албаніі.

Адкладаючы кардынальнае вырашэнне гэтай праблемы да склікання Устаноўчага сходу, кангрэс заняўся ўтварэннем працоўных адміністрацыйных органаў. Быў створаны Вышэйшы савет у складзе чатырох чалавек (каталік, праваслаўны, мусульманін-суніт і бекташы), надзеленая функцыямі рэгенцтва, што з'яўлялася саступкай манархічным настроям шматлікіх дэлегатаў. Вярхоўная ўлада ў краіне ажыццяўлялася Нацыянальным саветам (сенатам) у складзе 37 чалавек, абіраных паводле часавага канстытуцыйнага акта Нацыянальным сходам. На справе ж сенатары былі назначаны прысутнымі на пасяджэнні дэлегатамі. Новы урад узначаліў Сулейман-бей Дэльвіна, які знаходзіўся ў той час у Парыжы. Членамі ўрада і іншых кіруючых органаў сталі буйныя гандляры, памешчыкі, ваенныя, прадстаўнікі інтэлектуальнай эліты і духавенства.

## Літаратура 
* Краткая история Албании: С древнейших времен до наших дней / [Г. Л. Арш, Ю. В. Иванова, О. А. Колпакова, Н. Д. Смирнова]; Отв. ред. Г. Л. Арш; [Российская АН, Институт славяноведения и балканистики]. — М.: Наука, 1992. — 510,[1] с.: ил. — С. 280. — (История стран Центральной и Юго-Восточной Европы). — ISBN 5-02-010084-6.
* Смирнов, Н. Д. История Албании в XX веке / Н. Д. Смирнова; Российская академия наук, Институт всеобщей истории. — М.: Наука, 2003. — 430, [1] с., [1] л. портр. — С. 87—88. — ISBN 5-02-008867-6.

Катэгорыя:Гістарычныя канстытуцыі
Катэгорыя:Канстытуцыі Албаніі
Катэгорыя:1920 год у Албаніі
Катэгорыя:Падзеі 31 студзеня
Перавессе (Сычоўскі раён)

**Перавессе** () — вёска ў Сычоўскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Нікольскага сельскага паселішча.

## Гісторыя 
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была акупаваная гітлераўскімі войскамі ў кастрычніку 1941 года, вызвалена ў сакавіку 1943 года.

У 2004—2015 гадах у складзе Суботнікаўскага сельскага паселішча.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Сычоўскага раёна
Партызанская брыгада імя С. М. Будзённага

**Партызанская брыгада імя С. М. Будзённага** — назва партызанскіх брыгад, якія дзейнічалі на тэрыторыі Беларусі ў гады Вялікай Айчыннай вайны.

## Значэнні 
* Партызанская брыгада імя С. М. Будзённага (У. М. Антановіч, Ф. І. Шырын)
* Партызанская брыгада імя С. М. Будзённага (В. А. Чаркасаў)