open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Унукі

**Уну́кі** (, ) — вёска ў Мядзельскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Нарацкага сельсавета.

## Гісторыя 
У 1868 г. маёнтак і вёска Кабыльніцкай воласці Свянцянскага павета Віленскай губерні. У маёнтку 6 жыхароў, у вёсцы 7 жыхароў, 2 двары. У 1904 г. засценак і вёска. У засценку, валоданне Грачаніхі, 14 жыхароў, у вёсцы 14 жыхароў. У 1908 г. у вёсцы 3 двары, 16 жыхароў. З 12.10.1940 г. у Ляшчынскім сельсавеце Вілейскай, з 20.09.1944 г. Маладзечанскай, з 20.01.1960 г. Мінскай абласцей, з 09.08.1979 г. у Нарацкім сельсавеце Мядзельскага раёна. З 1979 вёска знаходзіцца ў складзе калгасу «Нарач» (цэнтр — вёска Чараўкі).

## Насельніцтва 
* 38 жыхароў (1960)
* 9 двароў, 12 жыхароў (1997)

## Спасылкі 
Катэгорыя:Нарацкі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Мядзельскага раёна
Вайцяхова (Мядзельскі раён)

**Вайцяхо́ва** (, ) — вёска ў Мядзельскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Слабадскога сельсавета.

Да 29 верасня 2006 года вёска ўваходзіла ў склад Дзягільскага сельсавета.

## Гісторыя 
У 1904 г. засценак Жоснянскай воласці Вілейскага павета Віленскай губерні, 21 жыхар. У 1921 г. засценак у складзе гміны Жосна Дунілавіцкага (з 1925 г. Пастаўскага) павета Віленскага ваяводства, 6 двароў, 28 жыхароў. З 12.10.1940 г. у Дзягільскім сельсавеце Мядзельскага раёна Вілейскай, з 20.09.1944 г. Маладзечанскай, з 20.01.1960 г. Мінскай абласцей. У цяперашні час вёска ў складзе Слабацкога сельсавета. У 1949 г. сяляне ўступілі ў калгас імя Чапаева (цэнтр — вёска Пугачы). З 1961 вёска знаходзіцца ў складзе калгасу імя Суворава (цэнтр — вёска Дзягілі), з 30.06.1992 г. — дапаможнай гаспадаркі «Дзягілі» Мінскага маторнага завода.

## Насельніцтва 
* 5 двароў, 20 жыхароў (1931)
* 21 жыхар (1960)
* 4 двары, 10 жыхароў (1997)

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
Катэгорыя:Слабадскі сельсавет (Мядзельскі раён)
Катэгорыя:Населеныя пункты Мядзельскага раёна
Вайцяхова

Назву **Вайцяхо́ва** маюць:
## Населеныя пункты 
### Беларусь 
* Магілёўская вобласць:
** Вайцяхова — вёска ў Глускім раёне
* Мінская вобласць:
** Вайцяхова — вёска ў Мядзельскім раёне
Валодзькі (Мядзельскі раён)

**Вало́дзькі** (, ) — вёска ў Мядзельскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Свірскага сельсавета.

## Гісторыя 
У 1868 г. існавалі 2 вёскі Валодзькі Свірскай воласці Свянцянскага павета Віленскай губерні: 16 двароў, 190 жыхароў і 9 двароў, 93 жыхара. У 1904 г. у вёсцы 155 жыхароў. З 12.10.1940 г. вёска знаходзіцца ў складзе Свірскага сельсавета (з 25.04.1958 г. гарпассавета) Свірскага раёна Вілейскай, з 20.09.1944 г. Маладзечанскай абласцей, з 31.80.1959 г. у Мядзельскім раёне, з 20.01.1960 г. Мінскай вобласці.

У 1950 г. вяскоўцы стварылі калгас «Сталінскі шлях». З 05.03.1960 г. вёска ў складзе саўгаса «Свір» (цэнтр — г.п. Свір), з 04.09.1991 г. — калгаса «Свір».

У 2013 годзе Свірскі пасялковы савет быў скасаваны, і Валодзькі ўвайшлі ў склад Свірскага сельсавета.

## Насельніцтва 
* 18 двароў, 45 жыхароў (1997)

## Інфраструктура 
Крама.

## Спасылкі 
Катэгорыя:Свірскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Мядзельскага раёна
Спіс аб’ектаў Сусветнай спадчыны ЮНЕСКА ў Літве

У спісе **Сусветнай спадчыны ЮНЕСКА** ў **Літоўскай Рэспубліцы** значыцца 4 найменні (на 2014 год), гэта складае  ад агульнай колькасці ( на  год). Усе аб'екты ўключаны ў спіс па культурных крытэрыях. Акрамя гэтага, станам на 2014 год, 1 аб'ект на тэрыторыі Літвы знаходзіцца сярод кандыдатаў на ўключэнне ў спіс Сусветнай спадчыны. Літоўская Рэспубліка ратыфікавала Канвенцыю аб ахове сусветнай культурнай і прыроднай спадчыны 31 сакавіка 1992 года. Першыя два аб'екта, размешчаныя на тэрыторыі Літвы былі занесены ў спіс у 1994 годзе на 18-й сесіі Камітэта Сусветнай спадчыны ЮНЕСКА.

## Спіс 
У данай табліцы аб'екты размешчаны ў парадку іх дадання ў спіс Сусветнай спадчыны ЮНЕСКА.

### Геаграфічнае размяшчэнне аб'екта 

## Папярэдні спіс 
У табліцы аб'екты размешчаны ў парадку іх дадання ў папярэдні спіс. У гэтым спісе прыведзены аб'екты, прапанаваныя ўрадам Літвы ў якасці кандыдатаў на ўнясенне ў спіс Сусветнай спадчыны.

### Геаграфічнае размяшчэнне аб'ектаў 

## Гл. таксама 
* Сусветная спадчына
* ЮНЕСКА

## Спасылкі 
* Спіс аб'ектаў Сусветнай спадчыны ЮНЕСКА ў Літве 


Літва
Варанцы (Мядзельскі раён)

**Варанцы́** (, ) — вёска ў Мядзельскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Нарацкага сельсавета.

## Гісторыя 
У 1847 г. вёска маёнтка Антанізберг Кабыльніцкай воласці Свянцянскага павета Віленскай губерні, валоданне братоў Галкаў, 5 двароў, 20 жыхароў. У 1868 г. у вёсцы 46 жыхароў, у 1904 г. — 100 жыхароў, у 1907 г. — 13 двароў, 83 жыхара. З 12.10.1940 г. у Ляшчынскім сельсавеце Вілейскай, з 20.09.1944 г. Маладзечанскай, з 20.01.1960 г. Мінскай абласцей, з 09.08.1979 г. у Нарацкім сельсавеце Мядзельскага раёна.

У 1949 г. вяскоўцы стварылі калгас «Чырвоны сцяг». Пазней вёска ўваходзіла ў склад калгасу імя Чапаева, з 10.02.1979 г. — у калгасе «Нарач» (цэнтр — вёска Чараўкі).

## Насельніцтва 
* 115 жыхароў (1960)
* 42 двары, 102 жыхара (1997)

## Выявы 

Vorontsy Madel Postr.jpg|
Vorontsy Madel Vid S Gory.jpg|
Vorontsy Madel Vid Okrest.jpg|

## Літаратура 
* Памяць : Гіст.-дакум. хроніка Мядзельскага раёна / уклад. і навук. рэд. Я. Г. Звяруга; рэдкал. : Г. П. Пашкоў [і інш.]. — Мінск : «Беларус. Энцыклапедыя» імя Петруся Броўкі, 1998. — 640 с. : іл. — ISBN 985-11-0107-9.
* Гарады і вёскі Беларусі : Энцыклапедыя : Т. 8. Мінская вобласць. Кн. 3.  / Рэдкал. : Т. У. Бялова (дырэктар) [і інш.]; Нацыянальная акадэмія навук Беларусі; Інст-т мастацтвазнаўства, этнаграфіі і фальклору; Выдавецтва «Беларуская Энцыклапедыя імя Петруся Броўкі». — Мінск : Беларус. Энцыкл. імя П. Броўкі, 2012. — 624 с. : іл. — ISBN 978-985-11-0636-9.

## Спасылкі 
Катэгорыя:Нарацкі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Мядзельскага раёна
Волачка

**Во́лачка** (, ) — вёска ў Мядзельскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Мядзельскага сельсавета.

## Гісторыя 
У 1846 годзе на месцы вёскі — фальварак маёнтка Мікольцы Вілейскага павета Віленскай губерні, валоданне І. Галкі. У 1868 годзе засценак Мядзельскай воласці Вілейскага павета, 1 двор, 22 жыхары. У 1904 годзе тры засценкі: 10, 6 і 16 жыхароў. У 1921 годзе маёнтак і засценак гміны Мядзел Дунілавіцкага (з 1925 года Пастаўскага) павета Віленскага ваяводства. У сядзібе 7 двароў, 27 жыхароў, у засценку — 1 двор, 8 жыхароў.

З 12 кастрычніка 1940 года ў Баярскім сельсавеце Мядзельскага раёна Вілейскай, з 20 верасня 1944 года Маладзечанскай абласцей, з 16 ліпеня 1954 года і з 25 студзеня 1996 года ў Мядзельскім сельсавеце (з 17 лістапада 1959 года гарпассавеце), з 20 студзеня 1960 года Мінскай вобласці. У 1949 годзе сяляне вёсак Мінчакі, Валачок, Гірыны і Сабалеўшчына арганізавалі калгас імя Пушкіна. З 11 лютага 1960 года вёска ў складзе калгаса «Ленінскі шлях» (да 20 лістапада 1961 года «Сталінскі шлях», цэнтр — вёска Баяры).

## Насельніцтва 
* 8 двароў, 21 жыхар (1997)

## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Мядзельскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Мядзельскага раёна
Сафія Луіза Мекленбург-Шверынская

**Сафія Луіза Мекленбург-Шверынская** (; , Грабаў — , ) — герцагіня Мекленбург-Шверына, трэцяя жонка караля Прусіі Фрыдрыха I, другая каралева Прусіі.

Сафія Луіза была чацвёртым дзіцем і адзінай дачкой у сям'і герцага Фрыдрыха Мекленбургскага (вядомага як прынц Грабоўскі) і ландграфіні Крысціны Вільгельміны Гесэн-Гомбургскай. Пасля ранняй смерці свайго бацькі прынцэса выхоўвалася пры двары яе старэйшага брата Фрыдрыха Вільгельма, які кіраваў Мекленбургам з Шверына. Сафія Луіза выхоўваўся ў лютэранскім веравызнанні і навучалася французскай мове і музыцы.

Сафія Луіза славіўся сваімі цудоўнымі знешнімі дадзенымі і нават заслужыла званне «мекленбургскай Венеры». Пасля доўгіх пошукаў новай жонкі за 23-гадовую прыгажуню пасватаўся стары кароль Прусіі Фрыдрых I. Яго другая жонка Сафія Шарлота памерла ў 1705 годзе, а яго адзіны сын Фрыдрых Вільгельм I пакуль так і не абзавёўся сынам. Трэці шлюб Фрыдрыха I быў абумоўлены ў тым ліку і дынастычнымі прычынамі. 28 лістапада 1708 года ў берлінскім Гарадскім палацы адбылася бліскучая цырымонія шлюбу. Але маладой каралеве было наканавана знаходзіцца ў цені славы сваёй папярэдніцы, каралевы-інтэлектуалкі Сафіі Шарлоты, якая была ў перапісцы з вялікімі людзьмі таго часу. Мэта забеспячэння пераходу ў спадчыну прастола таксама не была выканана, шлюб застаўся бяздзетным. Сафія Луіза не была гатовая да прыдворных інтрыг, нянавісці і паклёпу, якія акружылі яе. Асаблівыя праблемы прычыняла Сафіі Луізе графіня Катарына Кальбэ фон Вартэнберг, народжаная Рыкерс, жонка фактычнага прэм'ер-міністра пры каралі.

Для Сафіі Луізы засталася толькі роля клапатлівай сядзелкі пры хворым мужу, якога яна ўсяляк спрабавала звярнуць у лютэранства. Спачатку Фрыдрых дазваляў ёй выконваць прадстаўніцкія функцыі і суправаджаць яго ўсюды, а таксама па вечарах набіваць яго трубку ў заснаванай ім Тытунёвай калегіі. Але з часам яе рэлігійнасць ператварылася пад уплывам вучэння Аўгуста Германа Франке ў піетызм. Каралева стала пакутаваць на цяжкія дэпрэсіі і душэўныя расстройствы і не магла прымаць удзелу ў прыдворным жыцці. Невыносныя сваркі паміж муж і жонкай з нагоды таго, якая рэлігія «сапраўдная», і ўсе пачашчэнне прыступаў вымусілі караля адмовіцца ад сумеснага жыцця з псіхічнахворай жонкай.

У 1713 годзе ўсяго за некалькі тыдняў да сваёй смерці Фрыдрых I адправіў Сафію Луізу ў Шонвальдэ-Глін. Яго пераемнік Фрыдрых Вільгельм I нядоўга думаючы вярнуў хворую жанчыну яе родным у Мекленбург. Сафія Луіза памерла ва ўзросце 50 гадоў і была пахавана ў Шэльфскай царкве Св. Мікалая ў Шверыне.

У берлінскім раёне Мітэ пра няшчасную трэцюю жонку першага караля Прусіі нагадвае царква Св. Сафіі.

## Спасылкі 
* http://www.preussen.de/de/geschichte/1688_friedrich_iii.___i./koenigin_sophie_luise.html 
* http://www.spsg.de/index_1187_de.html 

Катэгорыя:Прускія каралевы і германскія імператрыцы
Катэгорыя:Мекленбургскі дом
Катэгорыя:Герцагіні Мекленбург-Шверынскія
Выгалавічы

**Вы́галавічы** (, ) — вёска ў Мядзельскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Княгінінскага сельсавета.

## Гісторыя 
У 1868 г. вёска і засценак Княгінінскай воласці Вілейскага павета Віленскай губерні. У вёсцы было 28 двароў, 223 жыхара, у засценку — 1 двор, 29 жыхароў. У 1897 г. у вёсцы 515 жыхароў. У 1904 г. існавалі 2 вёскі: Выгалавічы 1-я (538 жыхароў) і Выгалавічы 2-я (45 жыхароў). З 1886 працавала школа граматы, дзе ў 1896-97 навучальным годзе вучыліся 20 хлопчыкаў. У 1921 г. вёска гміны Крывічы Вілейскага павета Віленскага ваяводства, 121 двор, 648 жыхароў. З 12.10.1940 г. у Княгінінскім сельсавеце Крывіцкага раёна Вілейскай, з 20.09.1944 г. Маладзечанскай, з 20.01.1960 г. Мінскай абласцей, з 25.12.1962 г. ў Мядзельскім раёне.

У 1949 г. 43 вясковыя гаспадаркі арганізавалі калгас імя Сталіна. З 1957 вёска ў складзе саўгаса «Крывічы» (цэнтр — вёска Княгінін). З 17.02.1971 г. вёска цэнтр птушкафабрыкі «Зара камунізму».

## Насельніцтва 
* 676 жыхароў (1960)
* 199 двароў, 445 жыхароў (1997)

## Інфраструктура 
Размешчана птушкафабрыка, тэхнічныя майстэрні, аддзяленне сувязі, Дом культуры, бібліятэка, базавая школа, фельчарска-акушэрскі пункт, 2 крамы.

## Памятныя мясціны 
25 землякоў загінулі ў баях з гітлераўцамі ў гады Вялікай Айчыннай вайны. На ўшанаванне іх памяці ў цэнтры вёскі, каля клуба, у 1975 пастаўлена стэла.

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
Катэгорыя:Княгінінскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Мядзельскага раёна
Вытраскі

**Вы́траскі** (, ) — вёска ў Мядзельскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Княгінінскага сельсавета.

## Гісторыя 
У 1847 г. вёска маёнтка Янушова Вілейскага павета Віленскай губерні, валоданне памешчыка В. Корсака, 2 двары, 21 жыхар. У 1904 г. было 3 вёскі ў Крывіцкай воласці Вілейскага павета: Вытраскі 1-я (98 жыхароў), Вытраскі 2-я (97 жыхароў), Вытраскі 3. (71 жыхар). З 1889 працавала школа граматы, у якой у 1896-97 навучальным годзе вучыліся 10 хлопчыкаў. У 1921 г. вёска гміны Крывічы Вілейскага павета Віленскага ваяводства, 56 двароў, 332 жыхара. З 12.10.1944 г. у Восаўскім сельсавеце Крывіцкага раёна Вілейскай, з 20.09.1944 г. Маладзечанскай абласцей, з 16.07.1954 г. у Княгінінскім сельсавеце, з 20.01.1960 г. Мінскай вобласці, з 25.12.1962 г. у Мядзельскім раёне.

У 1940 г. вяскоўцы арганізавалі калгас імя Сталіна. Пасля Вялікай Айчыннай вайны адноўлены калгас. З 1964 года вёска ў складзе саўгаса «Восаўскі» (цэнтр — вёска Восава), з 04.09.1991 г. — калгаса «Восаўскі».

## Насельніцтва 
* 274 жыхары (1960)
* 51 двор, 106 жыхароў (1997)

## Інфраструктура 
Магазін, бібліятэка, жывёлагадоўчая ферма.

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
Катэгорыя:Княгінінскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Мядзельскага раёна
Сюй Сы

**Сюй Сы** () — кітайскі непрафесійны гулец у снукер.

## Спасылкі 
* Статыстыка Сюя Сы на CueTracker.net 

Катэгорыя:Снукерысты Кітая
Чжан Юн

**Чжан Юн** (; нар. ) — кітайскі прафесійны гулец у снукер.

## Спасылкі 
* Профіль на World Snooker 
* Статыстыка Чжана Юна на CueTracker.net 

Катэгорыя:Снукерысты Кітая
Гарані (Мядзельскі раён)

**Гара́ні** (, ) — былая вёска ў Мядзельскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіла ў склад Мядзельскага сельсавета.

## Гісторыя 
У 1868 г. вёска Кабыльніцкай воласці Свянцянскага павета Віленскай губерні. 3 двары, 20 жыхароў. У 1904 г. вёска, 33 жыхара. Побач знаходзіліся аднайменныя засценак, валоданне Даўгялы (13 жыхароў), і ўчастак, валоданне Гірычава (17 жыхароў). У 1907 г. у вёсцы 6 двароў, 30 жыхароў. З 12.10.1940 г. у Лацвянскім сельсавеце Пастаўскага, з 25.11.1940 г. Мядзельскага раёна Вілейскай, з 20.09.1944 г. Маладзечанскай, з 20.01.1960 г. Мінскай абласцей. З 1957 вёска ў складзе калгаса «40 год Кастрычніка» (цэнтр — вёска Лотва).

29 верасня 2006 года Лацвянскі сельсавет быў скасаваны, і Гарані былі перададзены ў склад Мядзельскага сельсавета. Вёска ліквідавана ў 2016 годзе.

## Насельніцтва 
* 51 жыхар (1960)
* 4 двары, 7 жыхароў (1997)

## Спасылкі
Гатавічы

**Га́тавічы** (, ) — вёска ў Мядзельскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Мядзельскага сельсавета.

## Геаграфія 
Паселішча размяшчаецца на беразе возера Нарач. У возеры ля вёскі знаходзяцца так званыя Гатаўскія ямы (глыбіня 24,8 м).

## Гісторыя 
У 1846 г. вёска адносілася да фальварка Вузла аднайменнага маёнтка Віленскай губерні, уваходзіла ў валоданне Канстанціна Ігнатавіча Тызенгаўза, налічвала 15 двароў, 113 жыхароў. У 1868 г. вёска ў Мядзельскай воласці Вілейскага павета: 15 двароў, 70 жыхароў. З 1894 г. тут працавала школа граматы, у якой у 1896/97 навучальным годзе вучыліся 12 хлопчыкаў. У 1904 г. налічвала 297 жыхароў. Побач знаходзіўся аднайменны маёнтак, уладанне памешчыкаў Пшаздзецкіх — 11 жыхароў.
, 1935]]
У 1907 г. у вёсцы мелася 290 жыхароў. У 1921 г. вёска адносілася да Мядзельскай гміны Дунілавіцкага (з 1925 г. Пастаўскага) павета Віленскага ваяводства, 55 двароў, 317 жыхароў. У 1921 г. 59 двароў, 340 жыхароў. З 12.10.1940 г. і з 25.01.1996 г. — ў Мядзельскім сельсавеце (з 17.11.1959 г. гарпассавет) Мядзельскага раёна Вілейскай, з 20.09.1944 г. Маладзечанскай, з 20.01.1960 г. Мінскай абласцей. У 1940 г. налічвала 68 двароў, 311 жыхароў. Падчас Другой Сусветнай вайны, менавіта ў ліпені 1943 г. ў вёсцы нямецкімі акупантамі было спалена 17 сельскіх гаспадарак. У 1948 г. вяскоўцы стварылі калгас «Сталінскі шлях». З 11.02.1960 г. вёска ўваходзіла ў склад калгаса «Ленінскі шлях» (цэнтр — вёска Баяры, да 20.11.1961 г. калгас «Сталінскі шлях»).

## Насельніцтва 
* 161 двор, 397 жыхароў (1997)

## Інфраструктура 
Крама, на беразе возера Нарач — санаторый-прафілакторый «Сосны» (пабудаваны ў 1976 г.), дзе ёсць дзіцячы сад, аддзяленне сувязі.

## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Мядзельскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Мядзельскага раёна
Гірыны

**Гі́рыны** (, ) — вёска ў Мядзельскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Мядзельскага сельсавета.

## Гісторыя 
У 1904 г. вёска Кабыльніцкай воласці Свянцянскага павета Віленскай губерні, 42 жыхара. Побач з вёскай знаходзіўся аднайменны фальварак Мядзельскай воласці Вілейскага павета, валоданне памешчыка Алановіча, 9 жыхароў. У 1907 г. у вёсцы 7 двароў, 50 жыхароў. У 1921 г. засценак Мядзельскай гміны Дунілавіцкага (з 1925 г. Пастаўскі) павета Віленскага ваяводства, 9 двароў, 46 жыхароў. З 12.10.1940 г. у Баярскім сельсавеце Мядзельскага раёна Вілейскай, з 20.09.1944 г. Маладзечанскай абласцей, з 16.07.1954 г. і з 25.01.1996 г. ў Мядзельскім сельсавеце (з 17.11.1959 г. гарпассавет), з 20.01.1960 ў Мінскай вобласці.

У 1940 г. 14 двароў, 69 жыхароў. У верасні 1943 г. гітлераўцы поўнасцю спалілі вёску. Пасля вайны адбудавана. У 1949 г. сяляне вёсак Гірыны, Мінчакі, Волачка і Сабалеўшчына арганізавалі калгас імя Пушкіна. З 1960 года вёска ў складзе калгаса «Ленінскі шлях» (цэнтр — вёска Баяры, да 20.11.1961 г. калгас «Сталінскі шлях»).

## Насельніцтва 
* 9 двароў, 17 жыхароў.

## Спасылкі 
Катэгорыя:Мядзельскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Мядзельскага раёна
Гняздзішча

**Гняздзі́шча** (, ) — вёска ў Мядзельскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Слабадскога сельсавета.

## Гісторыя 
У 1868 г. засценак Мядзельскай воласці Вілейскага павета Віленскай губерні, 1 двор, 13 жыхароў. У 1904 г. у засценку 36 жыхароў, у 1908 г. — 40 жыхароў. У 1921 г. вёска Мядзельскай гміны Дунілавіцкага (з 1925 г. Пастаўскі) павета Віленскага ваяводства, 7 двароў, 42 жыхары. З 12.10.1940 г. у Мікасецкім сельсавеце Мядзельскага раёна Вілейскай, з 20.09.1944 г. Маладзечанскай абласцей, з 1954 г. у Старагабскім сельсавеце, з 20.01.1960 Мінскай вобласці. У 1940 г. 10 двароў, 47 жыхароў. У 1948 г. жыхары вёсак Качаны і Гнездзішча стварылі калгас імя Леніна. З 1954 вёска знаходзіцца ў складзе калгасу «Шлях Ільіча» (цэнтр — вёска Зані).

Да 28 мая 2013 года вёска ўваходзіла ў склад Старагабскага сельсавета.

## Насельніцтва 
* 30 жыхароў (1960)
* 1 двор, 5 жыхароў (1997)

## Вядомыя асобы 
* Аркадзь Васілевіч Місуно (1941—2012) — філосаф. Прафесар.

## Спасылкі 
Катэгорыя:Слабадскі сельсавет (Мядзельскі раён)
Катэгорыя:Населеныя пункты Мядзельскага раёна
Фрэйдзін

**Фрэйдзін** — прозвішча.

## Вядомыя носьбіты 
* Іона Лазаравіч Фрэйдзін, савецкі географ, эканаміст
* Марк Залманавіч Фрэйдзін, заслужаны эканаміст БССР
Яўген Анегін (значэнні)

* Яўген Анегін (раман)
* Яўген Анегін (опера)
Фільмы:
* Яўген Анегін (фільм, 1911)
* Яўген Анегін (фільм, 1959)
Эдэн Шараў

**Эдэн Шараў** (; ) — шатландскі прафесійны гулец у снукер.

## Спасылкі 
* Профіль на World Snooker 
* Статыстыка Эдэна Шарава на CueTracker.net 

Катэгорыя:Снукерысты Шатландыі
Крэўскае княства

**Крэўскае княства** — удзельнае княства ў басейне Бярэзіны, прытока Нёмана, якое існавала ў XIV ст. Цэнтрам княства было Крэва. Каля 1338 года вялікі князь літоўскі Гедзімін аддаў Крэўскае княства свайму сыну Альгерду. Пазней належала сыну Альгерда Ягайлу. Відаць, ужо ў XIV ст. страціла значэнне ўдзела, пазней пераўтворана ў староства ў Віленскім ваяводстве. У навуковай літаратуры часам сцвярджаецца, што ў 1387—1391 гг. Крэўскае княства належала брату Ягайлы князю Вігунту (Аляксандру), на самай справе той валодаў Кернавам у Літве.

## Літаратура 
* 
* *Леонтович Ф. И.* Очерки истории литовско-русского права. — СПб., 1894. — С. 39.

Катэгорыя:Удзельныя княствы ў складзе Вялікага Княства Літоўскага
Катэгорыя:Крэва
Катэгорыя:З’явіліся ў XIV стагоддзі
Катэгорыя:Зніклі ў XIV стагоддзі
Майсей Ісакавіч Пэўзнер

**Майсей Ісакавіч Пэўзнер** (; ,  — , ) — савецкі вучоны ў галіне тэрапіі, інфекцыённых захворванняў. Доктар медыцынскіх навук (1893).

## Біяграфія 
Паходзіў з мяшчанскай сям'і. У 1870 годзе сям'я пераехала ў Вятку. Пасля заканчэння класічнай гімназіі ў 1884 годзе Пэўзнер паступіў на натуральны факультэт Маскоўскага ўніверсітэта, але быўшы на другім курсе перавёўся на медыцынскі факультэт.

С 1896 жыў і працаваў у Смаленску. У 1922 быў абраны загадчыкам кафедры семіётыкі медыцынскага факультэта Смаленскага дзяржаўнага ўніверсітэта. У 1925 годзе кафедра была зачыненая і Пэўзнер пераведзены прафесарам на кафедру інфекцыйных хвароб. Пад яго кіраўніцтвам на кафедры вывучаліся пытанні эпідэміялогіі і лячэння шкарлятыны, пранцаў і іншых інфекцыйных захворванняў. У 1941 быў эвакуіраваны ў Казельск, а затым — у Саратаў, дзе быў прыняты на пасаду дацэнта кафедры інфекцыйных хвароб медыцынскага інстытута. У 1942 годзе пераведзены ў Чалябінск, дзе загадваў кафедрай інфекцыйных хвароб эвакуяванага Кіеўскага медыцынскага інстытута. У верасні 1944 вярнуўся ў Смаленск на загадванне кафедры інфекцыйных хвароб, дзе прапрацаваў да 1946 года.

## Спасылкі 
* http://smolnecropol.ru/index.php?option=com_content&view=article&id=195:2012-12-19-16-50-25&catid=49:2012-12-19-16-44-48

Катэгорыя:Медыкі СССР
Катэгорыя:Тэрапеўты СССР
Катэгорыя:Дактары медыцынскіх навук
Дубніца

Назву **Дубніца** маюць:

## Населеныя пункты 
### Беларусь 
* Гродзенская вобласць:
** Дубні́ца — вёска ў Гродзенскім раёне
** Ду́бніца — хутар у Гродзенскім раёне
* Мінская вобласць:
** Дубні́ца — вёска ў Лагойскім раёне

## Рэкі 
* Ду́бніца — рака ў Мастоўскім раёне Гродзенскай вобласці

## Гл. таксама 
* Горад Дубніца-над-Вагам
Хананій Самсонавіч Замскі

**Хананій Самсонавіч Замскі** (; ,  — , ) — савецкі дэфектолаг, спецыяліст у галіне алігафрэнапедагогікі. Прафесар (1983).

## Біяграфія 
У 1939 годзе скончыў Маскоўскі дзяржаўны педагагічны дэфекталагічны інстытут. Працаваў у Навукова-практычным інстытуце спецыяльных школ (цяпер Інстытут карэкцыйнай педагогікі), супрацоўнічаў з А. Р. Лурыя, Ж. І. Шыф, . У 1950 годзе загадчык кафедры агульнай педагогікі ў педагагічным інстытуце г. Баранавічы. З 1951 года ў МДПІ імя У. І. Леніна, у 1951—1974 гадах загадчык кафедры алігафрэнапедагогікі, больш 10 гадоў дэкан дэфекталагічнага факультэта.

Па яго ініцыятыве і пры яго ўдзеле адкрыты дэфекталагічныя факультэты ў педагагічных інстытутах Свярдлоўска, Іркуцка, Ташкента.

Аўтар больш за 70 навуковых работ. Распрацоўваў шырокае кола праблем навучання і выхавання дзяцей з парушэннямі разумовага развіцця.

## Спасылкі 
* Замский Хананий Самсонович
* Хананий Самсонович Замский 

Катэгорыя:Медыкі СССР
Катэгорыя:Педагогі СССР
Катэгорыя:Дэканы
Люнет (значэнні)

* Люнет - фартыфікацыйнае збудаванне
* Люнет, архітэктура
Іосіф Навумавіч Гурвіч

**Іосіф Навумавіч Гурвіч** (; ,  — ) — расейскі  мастак габрэйскага паходжання, графік і адміністратар у сферы культуры.

## Біяграфія 
* Вучыўся маляваць ў Санкт-Пецярбургу ў М. К. Рэрыха і .
* З 1912 года ўдзельнічаў у выстаўках, супрацоўнічаў з часопісам рускіх сімвалістаў «Багема».
* З 1916—1917 гг. служыў ў войску, пазней ў Чырвонай Арміі.
* У 1918 годзе працаваў у горадзе Невелі у якасці загадчыка пазашкольнага пададдзела аддзела народнай адукацыі. Сумяшчаў адміністрацыйную дзейнасць з мастацкай творчасцю. Пры яго садзейнічанні выдадзены Невельскі аднадзённы альманах «Дзень мастацтва», у якім упершыню была надрукаваная праца рускага філосафа М. М. Бахціна.
* Пазней жыў у Петраградзе (Ленінградзе).
* У 1925—1930 гг. дырэктар Леніградскага радыёцэнтра.
* З 1932 па 1934 год быў дырэктарам Дзяржаўнага Рускага музея
* У 1941—1942 гг. камандзіраваўся на фронт для стварэння замалёвак і эцюдаў на тэму падзеі на фронце.

## Творчасць
Удзельнічаў ў афармленні Петраграда (Леніграда) да рэвалюцыйных святаў (1918-1928)
Удзельнічаў у афармленні горада да рэвалюцыйных свят (1918–1928). Аўтар твораў на рэвалюцыйную тэматыку «На шляху» (1919), «Эпоха. Пяць эпізодаў Кастрычніцкай рэвалюцыі ў Петраградзе» (1927), «На Чырвонай плошчы» (1932), «Ода памяці палкаводца Яна Фабрыцыуса» (1932). Выканаў цыклы твораў (алей, акварэль, гуаш, пастэль, тэмпэра): «1918 год» (1921–1922), «Гісторыя ідэй Кастрычніцкай рэвалюцыі» (1950–1969), «Вайна» (1960-я).
Аўтар цыклаў прац, пад агульнай назвай - «Краіна Саветаў»: «Армянская сюіта» (1933–1934), «Каўказцы» (1934), «Аварская сюіта» (1936–1937), «Саамская сюіта» (1936–1937), «Зямля» (1950–60-я).

АЎтар серыі прац пад назвай «1941–1943 гады» (1943–1944).

Стварыў станковыя працы (аловак, крэйда, гуаш, пастэль) паводле літаратурных твораў «Кароль Лір» В. Шэкспіра (1951), «Барыс Гадуноў» А. С. Пушкіна (1967), «Слова пра паход Ігаравы» (1968).

## Сяброўства ў творчых асацыяцыях
* Мастацка-артыстычная асацыяцыя (1912, сябра).
* Яўрэйскае Таварыства заахвочвання  мастатваў (1916-1918, сябра).
* Невельская навуковая асацыяцыя (1918, стваральнік і сябра).
* Саюз працоўнікоў мастацтваў (Сорабис, адзін з кіраўнікоў 1922-1923).

## Выставы
* 1-я дзяржаўная выстава карцін мясцовых і маскоўскіх мастакоў у Віцебску (1919).
* 1-я дзяржаўная вольная выстава твораў мастацтваў (1919).
* Выстава карцін петраградскіх мастакоў усіх накірункаў (1923).
* 1-я агульнагарадская выстава выяўленчых мастацтваў (1930).
* «Вайна і мастацтва» (1930).
*  «Мастакі РСФСР за XV год» (1932),
* выстава ленінградзскіх мастакоў ў Ленінградзе(1938).
*  «Мастацтва трэцяга , рашаючашга году пяцігодкі»  ў Маскве(1931). Праводзіў персанальныя выставы ў Леніградзе (1935, 1962, 1969).

## Літаратура 
* Государственная Третьяковская галерея. Каталог собрания. Рисунок ХХ века. М., 2012, т. 3, кн. 2. С. 144.
* Государственный Русский музей. Живопись. Первая половина ХХ века. Каталог. СПб., 2009. С. 58.
* Художники народов СССР. Биобиблиографический словарь. М., 1976, т. 3. С. 234.

## Спасылкі 
* Гурвич Иосиф Наумович // Псковская энциклопедия./ под ред А. И. Лобачёв. — Псков: «Псковская энциклопедия», 2007

Катэгорыя:Мастакі СССР
Алекс Пагулаян

**Алекс Пагулаян** (; нар. , , Правінцыя Ізабела, Філіпіны) — філіпінска-канадскі прафесійны гулец у пул і непрафесійны гулец у снукер.

## Спасылкі 
* Статыстыка Алекса Пагулаяна на CueTracker.net 

Катэгорыя:Снукерысты Канады
Варашылкі

**Варашы́лкі** (, ) — вёска ў Мядзельскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Свірскага сельсавета.

## Гісторыя 
У 1868 г. існавалі 2 вёскі Варашылкі Свірскай воласці Свянцянскага павета Віленскай губерні: 102 жыхары і 3 двары, 36 жыхароў. У 1904 г. у вёсцы 282 жыхары, у 1907 г. 45 двароў, 248 жыхароў. З 12.10.1940 г. у Куцькаўскім сельсавеце Свірскага раёна Вілейскай, з 20.09.1944 г. Маладзечанскай абласцей, з 16.07.1954 г. у Свірскім сельсавеце (з 25.04.1958 г. гарпассавеце), з 31.08.1959 г. ў Мядзельскім раёне, з 20.01.1960 г. Мінскай вобласці. У 1949 г. 42 вясковыя гаспадаркі аб'ядналіся ў калгас імя Сталіна. З 07.01.1964 г. вёска ў складзе саўгаса «Канстанцінава» (цэнтр — вёска Камарова), з 04.09.1991 г. — калгаса «Канстанцінава».

У 2013 годзе Свірскі пасялковы савет быў скасаваны, і Варашылкі ўвайшлі ў склад Свірскага сельсавета.

## Насельніцтва 
* 48 двароў, 105 жыхароў.

## Спасылкі 
Катэгорыя:Свірскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Мядзельскага раёна
Бікложа (возера)

**Бікложа** — возера ў Бешанковіцкім раёне Віцебскай вобласці Беларусі ў басейне ракі Бікложа, за 16 км на ўсход ад гарадскога пасёлка Бешанковічы, каля вёскі Забелле.

Плошча паверхні возера 0,23 (0,26) км². Даўжыня 2,6 км, найбольшая шырыня 0,9 км. Даўжыня берагавой лініі 2,2 км. Найбольшая глыбіня 7 м, сярэдняя 4 м. Плошча вадазбору 2,8 км².
Катлавіна возера выцягнутая ў напрамку з паўночнага захаду на паўднёвы ўсход. Берагавая лінія слаба звілістая. Берагі пераважна нізкія, пясчаныя. Мелкаводдзе вузкае. На возеры востраў плошчай 0,25 га. У паўднёвай частцы ў возера ўпадае ручай. У паўночна-заходняй частцы выцякае ручай у раку Бікложа.

## Літаратура 
* 
* 

## Спасылкі 
* *Иванов-Смоленский В*. Все озёра Беларуси. Популярная иллюстрированная энциклопедия. Т. 1.
* Ліст карты N-35-36. Выданне 1991 г. Стан мясцовасці на 1987 г. 

Катэгорыя:Азёры Віцебскай вобласці
Катэгорыя:Азёры Бешанковіцкага раёна
Якаў Сямёнавіч Іцхокі

**Якаў Сямёнавіч Іцхокі** (; ,  — , ) — савецкі інжынер, спецыяліст у галіне радыёлакацыі і імпульснай тэхнікі. Доктар тэхнічных навук (1950), прафесар. Заслужаны дзеяч навукі і тэхнікі РСФСР.

## Біяграфія 
Скончыў у 1935 годзе Ленінградскі політэхнічны інстытут, затым аспірантуру. З 1944 года ў Ваенна-паветранай інжынернай акадэміі імя М. Я. Жукоўскага, дзе працаваў да 1984 года (да 1969 года — загадчык кафедры, затым прафесар кафедры) .

## Навуковая дзейнасць 
Асноуныя працы звязаны з радыёлакацыяй і радыёлакацыйнай тэхнікай, з імпульснай тэхнікай. Распрацаваў тэорыю і метады разліку імпульсных генератараў для радыёлакацыйнай тэхнікі, а таксама імпульсных трансфарматараў (1950). У 1960-х гадах выканаў работы па лічбавай апрацоўцы сігналаў у радыёлакацыённая станцыі бакавога агляду. Аўтар шэрагу друкаваных навуковых прац, манаграфій, падручнікаў.

## Навуковыя працы 
* «Импульсные генераторы», (1944)
* «Импульсная техника», (1949)
* «Нелинейная радиотехника», (1955)
* «Импульсные трансформаторы: Теория, расчет, конструкция и испытания», (1950)
* «Импульсные устройства», (1959)
* «Импульсные и цифровые устройства», (1972).

## Спасылкі 
* http://www.rujen.ru/index.php/ИЦХОКИ_Яков_Семенович
* http://nasledie-vvia.ru/index.php?id=15&id_wiki_user=238

Катэгорыя:Нарадзіліся ў Мёрскім раёне
Катэгорыя:Выпускнікі СПбДПУ
Катэгорыя:Заслужаныя дзеячы навукі і тэхнікі РСФСР
1967 год у гісторыі беларускага выяўленчага мастацтва

[міні|320 пкс|[Барыс Уладзіміравіч Аракчэеў|Барыс Аракчэеў «Сіні зімовы вечар», 1967, палатно, алей, 100 х 135 см]]
**1967** год быў адзначаны шэрагам падзей, якія пакінулі прыкметны след у гісторыі беларускага выяўленчага мастацтва.

## Падзеі 
* Першая Рэспубліканская выстаўка беларускіх акварэлістаў, Саюз мастакоў БССР, Мінск
* «Мастакі Беларусі – 50-годдзю Кастрычніка», Дзяржаўны мастацкі музей БССР, Мінск
* Рэспубліканская выстаўка «Мой горад — 900 год Мінску», Дзяржаўны мастацкі музей БССР, Мінск
* Рэспубліканская выстаўка самадзейнага выяўленчага і дэкаратыўна-прыкладнога мастацтва, Мінск
* Рэспубліканская выстаўка твораў мастакоў тэатра, кіно і тэлебачання, Мінск
* Выстаўка твораў М. В. Дучыца, прысвечаная 70-годдзю з дня нараджэння, Мінск

## З’явіліся 
* Соф'я Лі (1904—1988) — «У тыле ворага»
* Магілёўскі абласны краязнаўчы музей імя Еўдакіма Раманавіча Раманава

## Нарадзіліся 
* 18 чэрвеня — Канстанцін Селіханаў, беларускі скульптар,  унук вядомага беларускага савецкага скульптара Сяргея Селіханава
* 5 кастрычніка — Сяргей Харэўскі, беларускі мастак, літаратар, гісторык мастацтва, культуролаг, мастацтвазнаўца
* 5 снежня — Ірына Сяржаніна (пам. 1993), беларускі мастак

## Памерлі 
## Галерэя жывапісу

Выява:1983 CPA 5437.jpg|Міхаіл Савіцкі «Партызанская мадонна»
Выява:MierAxelrodWifeWhiteHat.jpg|Меер Аксельрод «Партрэт жонкі ў белым капялюшы»

## Графіка. Анатоль Наліваеў 

Выява:Minsk - Oktyabrskaya ploshchad 1967 Anatoly Nalivaev.jpg|«Мінск. Цэнтральная плошча»
Выява:Minsk - ul Revoluzionnaya 1967 Anatoly Nalivaev.jpg|«Мінск. Рэвалюцыйная»
Выява:Minsk - Starozhevka 1967 Anatoly Nalivaev.jpg|«Старажоўка. Зімовы пейзаж»
Выява:Minsk - ul Starovilenskaya 1967 Anatoly Nalivaev.jpg|«Вуліца Старавіленская»

Катэгорыя:1967 год у Беларусі
Катэгорыя:Гісторыя беларускага выяўленчага мастацтва паводле гадоў
Беларусь
Найдзюк

**Найдзю́к** — беларускае прозвішча.

## Вядомыя асобы 
* Часлаў Найдзюк (1915—1995) — беларускі грамадскі дзеяч
* Юзэфа Найдзюк (1927—2004) — беларуская грамадска-палітычная дзяячка
* Язэп Найдзюк (1909—1984) — беларускі нацыянальны дзеяч, выдавец і друкар
Іцхокі

* Якаў Давыдавіч Іцхокі - савецкі балетмайстар
* Якаў Сямёнавіч Іцхокі — савецкі інжынер, спецыяліст у галіне радыёлакацыі і імпульснай тэхнікі
1977 год у гісторыі беларускага выяўленчага мастацтва

**1977** год быў адзначаны шэрагам падзей, якія пакінулі прыкметны след у гісторыі беларускага выяўленчага мастацтва.
. Барысаўскі хрусталёвы завод.]]
## Падзеі 
* Рэспубліканская мастацкая выстаўка «Ад з’езда да з’езда», Палац мастацтва, Мінск
* Рэспубліканская мастацкая выстаўка «Па леніскаму шляху»,  прысвечаная 60-годдзю Вялікага Кастрычніка, Палац мастацтва, Мінск
* Рэспубліканская выстаўка кніжнай графікі, Мінск
* Рэспубліканская мастацкая выстаўка, прысвечаная XXV з’езду КПСС і XXVIII з’езду КПБ, Мінск

## Ганаровыя званні 
* Г. Вашчанка, Б. Герлаван, Л. Гумілеўскі, А. Заспіцкі, А. Малішэўскі, Г. Паплаўскі, Л. Шчамялёў атрымалі ганаровае званне Заслужанага дзеяча мастацтваў БССР

## З’явіліся 
* Помнік Кірылу Пракопавічу Арлоўскаму, в. Мышкавічы
* Музей старажытнабеларускай культуры, Мінск
* Бюст авіяканструктару Паўлу Сухому, Гомель, каля дома №22 па праспекце Леніна. Скульптар З. Віленскі, архітэктар У. Саенка.

## Нарадзіліся 
* 16 снежня — Максім Пятруль, беларускі скульптар, дызайнер
* Васіль Зянько — беларускі мастак

## Памерлі 
* 4 мая — Уладзімір Сухаверхаў (нар. 1908), беларускі мастак-жывапісец
* 23 верасня — Пётр Раманоўскі, (нар. 1919), беларускі мастак-жывапісец

## Галерэя 

Выява:Dudarenka Miensk1919.jpg|Леанід Дударэнка «Мінск — 1919. Абвяшчэнне БССР»
Выява:Boris Arakcheev 1977 Celebration of October Revolution 74 x 73.5 Oil on canvas.jpg|Барыс Аракчэеў  «Свята Кастрычніцкай рэвалюцыі», палатно, алей, 74 х 73,5 см
Выява:Alexei Kuzmich 1977 SelfPortrait.JPG|Аляксей Кузьміч, аўтапартрэт
Выява:1097 s 2.jpg|Валяр'яна Жолтак. «Лета». Фрагмент карціны на паштовай марцы Беларусі

Выява:Minsk - ul Ostrovskogo (Rakovskaya) 1977 Anatoly Nalivaev.jpg|Анатоль Наліваеў «Мінск, вуліца Астроўскага (Ракаўская)»
Выява:Minsk - Verhny gorod 1977 Anatoly Nalivaev.jpg|Анатоль Наліваеў «Мінск, Верхні горад»
Выява:Minsk - Troizkoe predmeste 1977 Anatoly Nalivaev.jpg|Анатоль Наліваеў «Мінск, Траецкае прадмесце»

Катэгорыя:1977 год у Беларусі
Катэгорыя:Гісторыя беларускага выяўленчага мастацтва паводле гадоў
Беларусь
Трагікамедыя

ў віле Адрыяна (Тывалі вобласць Лацыа, Італія)]]
**Трагікаме́дыя** ( — казёл + вясёлая песня) — заснаваная на разнастайных светаадчуваннях драма, што выяўляе адноснасць мерак адзнакі аўтарам і дзейнымі асобамі жыццёвых абставін. Спалучае ў сабе характэрныя рысы трагедыі і камедыі.

Часцей сустракаецца ў народнай творчасці, чым у прафесійным пісьменстве. У старажытнасці лічылася парушэннем жанравай чысціні камедыі і трагедыі. На мяжы XVI—XVII стагоддзяў стала жанрам еўрапейскай літаратуры з вызначанымі ўласцівасцямі: 1) спалучэнне ў межах аднаго твору смешнасці і паважнасці пры шчаслівай развязцы супярэчнасці, 2) перапляценне ўзвышанага рэлігійнага сюжэту з побытавай камічнасцю яго асэнсавання, 3) двайны зыход становішча з узнагародай дабрачыннасці і пакараннем зла, 4) змешванне ўзвышаных і пацешных характараў. У 2-й палове XVII стагоддзя амаль знікла ў выніку размежавання на камедыю і трагедыю эстэтыкай класіцызму. Адрадзілася пры канцы XIX стагоддзя (Генрык Ібсен  і , Аўгуст Стрындберг  і ). У XX стагоддзі пачала ўключаць разгляд супярэчнасцей, што дагэтуль распрацоўваліся ў трагедыі (Фрыдрых Дзюрэнмат, Эжэн Іанеска і Тэнесі Уільямс).

У Беларусі трагікамедыя атрымала вядомасць у сярэдзіне XVIII стагоддзя ў прамежкавым выглядзе (Георгій Каніскі «Уваскрасенне мёртвых»). Больш глыбока выявілася ў творах пачатку XX стагоддзя (Альберт Паўловіч «Васількі», Максім Гарэцкі «Жартаўлівы Пісарэвіч» і Янка Купала «Тутэйшыя»). Вялікі ўклад у распрацоўку жанру ў беларускай драматургіі зрабіў Андрэй Макаёнак, які дапоўніў свае творы сатырай і гратэскам («Зацюканы апостал», «Пагарэльцы» і «Дыхайце эканомна»).

## Крыніцы 
## Літаратура 
* 
* 
* 
* Трагікаме́дыя // *Рагойша, В. П.* Літаратуразнаўчы слоўнік : тэрміны і паняцці: для школьнікаў і абітурыентаў/ В. П. Рагойша. — Мн.: Народная асвета, 2009. — С. 187. — 303 с. — ISBN 978-985-03-1233-4.
* 

## Спасылкі 
Катэгорыя:Віды і жанры тэатра
1968 год у гісторыі беларускага выяўленчага мастацтва

[міні|380 пкс|[Генадзь Рыгоравіч Лойка|Генадзь Лойка. «Зубры». Фрагмент карціны на паштовай марцы Беларусі]]
**1968** год быў адзначаны шэрагам падзей, якія пакінулі прыкметны след у гісторыі беларускага выяўленчага мастацтва.
## Падзеі 
* Другая рэспубліканская выстаўка кніжнага знака, Дзяржаўны мастацкі музей БССР. Дэманстраваліся экслібрысы Я. Красоўскага, Б. Малкіна, М. Тарасікава, А. Тычыны, Я. Ціхановіча, С. Юдовіна, А. Кашкурэвіча, У. Пашчасцева, Г. Ціхановіча, К. Ціхановіча і інш. 
* Рэспубліканская выстаўка «На варце міру», прысвечаная 50-годдзю Узброеных Сіл СССР, Дзяржаўны мастацкі музей БССР, Мінск
* Рэспубліканская  выстаўка, прысвечаная 50-годдзю пагранічных войск, Мінск
* Перасоўная выстаўка «Мастакі Беларусі», Англія, Латвія, Літва
* Рэспубліканская выстаўка, прысвечаная 50-годдзю ВЛКСМ, Мінск
* Выстаўка твораў Міхася Даўгялы, прысвечаная 60-годдзю з дня нараджэння мастака, Мінск
* Выстаўка твораў мастака Пятро Явіча, прысвечаная 50-годдзю з дня нараджэння і 30-годдзю творчай дзейнасці, Мінск
* Выстаўка твораў беларускага жывапісца, заслужанага дзеяча мастацтваў БССР Анатоля Шыбнёва, прысвечаная 60-годдзю з дня нараджэння, Палац мастацтва, Мінск
* Выстаўка твораў  З. С. Паўлоўскага, прысвечаная 50-годдзю з дня нараджэння мастака, Мінск
* Выстаўка твораў Яўгена Красоўскага, прысвечаная 60-годдзю з дня нараджэння мастака, Мінск
* Выстаўка твораў Уладзіміра Кульваноўскага, прысвечаная 50-годдзю з дня нараджэння мастака
* Выстаўка дзіцячага малюнка «Нашы дзеці — юбілею роднай Беларусі»: насустрач 50-годдзю БССР і КПБ, Віцебск

## Ганаровыя званні 
* Мастак Яўген Ганкін (1922—1996) атрымаў ганаровае званне  Заслужанага дзеяча мастацтваў БССР
* Мастак Раіса Кудрэвіч атрымала ганаровае званне  Заслужанага дзеяча мастацтваў БССР
* Архітэктар Міхаіл Паруснікаў стаў лаўрэатам Дзяржаўнай прэміі БССР

## З’явіліся 
* Бягомльскі музей народнай славы
* Музей савецка-польскай баявой садружнасці
* Гудзевіцкі дзяржаўны літаратурна-краязнаўчы музей

## Нарадзіліся 
## Памерлі 
міні|150 пкс
* 2 кастрычніка — Аляксей Глебаў (нар. 1908), беларускі скульптар, народны мастак БССР, лаўрэат Дзяржаўнай прэміі БССР (1976)
* 4 лістапада — Міхаіл Кікоін (нар. 1892), беларускі і французскі мастак

## Галерэя жывапісу 

|Хаім Ліўшыц «Віцебск» 
|Хаім Ліўшыц «Гулянне ў Пільніцы»
|Меер Аксельрод «Партрэт дачкі Лены»

Катэгорыя:1968 год у Беларусі
Катэгорыя:Гісторыя беларускага выяўленчага мастацтва паводле гадоў
Беларусь
Вераб’і (Мядзельскі раён)

'''Вераб'і́''' (, ) — вёска ў Мядзельскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Крывіцкага сельсавета.

## Гісторыя 
У 1848 годзе вёска аднайменнага фальварка маёнтка Будслаў Вілейскага павета Віленскай губерні, валоданне памешчыка І. І. Аскеркі, 6 двароў, 58 жыхароў. Фальварак меў 7 дваровых сялян, дом аканома, гумно, жывёльны двор, стайню. У 1868 г. існавалі 2 вёскі (49 і 69 жыхароў) і фальварак (21 жыхар). У 1904 г. на месцы сучаснай вёскі былі прыватны фальварак (16 жыхароў) і вёска (217 жыхароў) у складзе Будслаўскай воласці Вілейскага павета Віленскай губерні.

У 1921 г. вёска і фальварак у Будслаўскай гміне Дунілавіцкага, потым Вілейскага паветаў Віленскага ваяводства. У вёсцы было 55 двароў, 257 жыхароў; у сядзібе — 3 двары, 33 жыхары. З 12.10.1940 г. да 27.03.1959 г. вёска — цэнтр Вераб’ёўскага сельсавета Крывіцкага раёна Вілейскай, з 20.09.1944 г. Маладзечанскай абласцей, потым у Пузырскім сельсавеце таго ж раёна, з 20.01.1960 г. у Мінскай вобласці, з 25.12.1962 г. у Мядзельскім раёне. У 1945 г. у сяле пачата будаўніцтва цагляна-даховачнага завода. У снежні 1949 года жыхары вёскі аб'ядналіся ў калгас «Маладая гвардыя», да 06.02.1975 г. вёска — цэнтр узбуйненага калгасу з той жа назвай, цяпер у калгасе «Бальшавік» (цэнтр — вёска Пузыры).

Да 30 кастрычніка 2009 года вёска ўваходзіла ў склад Пузыроўскага сельсавета.

## Насельніцтва 
* 259 жыхароў (1960)
* 72 двары, 135 жыхароў (1997)

## Інфраструктура 
У вёсцы знаходзяцца Дом культуры, бібліятэка, фельчарска-акушэрскі пункт, магазін (з 1948), жывёлагадоўчая ферма.

## Памятныя мясціны 
На франтах Вялікай Айчыннай вайны і ў партызанскай барацьбе загінулі 14 жыхароў з вёсак былога калгаса «Маладая гвардыя» (вёскі Вераб'і, Грыбкі, Васілеўшчына, Кулікова, Навасёлкі, Залессе). У 1965 г. на ўшанаванне іх памяці ў цэнтры вёскі пастаўлены абеліск.

## Спасылкі 
Катэгорыя:Крывіцкі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Мядзельскага раёна
1979 год у гісторыі беларускага выяўленчага мастацтва

[міні|320 пкс|Рэльеф [Салідарнасць (рэльеф)|«Салідарнасць» на фасадзе Дома мадэлей у Мінску (1979). Скульптар Анатоль Арцімовіч.]]
**1979** год быў адзначаны шэрагам падзей, якія пакінулі прыкметны след у гісторыі беларускага выяўленчага мастацтва.

## Падзеі 
* 18 мая — Рэспублiканская мастацкая выстаўка «Фiзiчная культура i спорт у выяўленчым мастацтве», прысвечаная VII летняй спартакiядзе народаў СССР. Каталог склалі: Пётр Герасімовіч і інш.; пад рэдакцыяй І. М. Паньшынай
* Групавая выстаўка «БУКУБ-79», Палац мастацтва, Мінск
* Рэспубліканская выстаўка, прысвечаная 35-годдзю вызвалення Беларусі ад нямецка-фашісцкіх захопнікаў, Палац мастацтва, Мінск
* «Экслібрыс». 4-я рэспубліканская выстаўка кніжнага знака, Мінск. Каталог — Генадзь Галубовіч
* Роберт Ландарскі, беларускі мастак-жывапісец, стаў членам Беларускага Саюза мастакоў
### Выстаўка твораў Язэпа Драздовіча 

Выява:Viktar Smataŭ 1979.jpg|Мастацтвазнаўца Віктар Шматаў

## З’явіліся 
[міні|Бюст военачальніка [Уладзімір Марцінавіч Азін|Уладзіміра Азіна, Полацк]]
* бюст военачальніка Уладзіміра Азіна, Полацк. Скульптар — С. Вакар, архітэктар — Ю. Казакоў
* Бешанковіцкі гісторыка-краязнаўчы музей

## Нарадзіліся 
* 22 красавіка — Кацярына Сумарава, беларускі мастак-жывапісец
* 6 кастрычніка — Вольга Бельская, беларускі мастак

## Памерлі 
* 23 лютага — Міхаіл Натарэвіч (нар. 1907), савецкі жывапісец і педагог родам з Беларусі, вучань Юдэля Пэна
* 14 сакавіка — Міхаіл Сеўрук (нар. 1905), беларускі мастак і графік
* 19 верасня — Міхаіл Керзін (нар. 1883), беларускі і рускі скульптар, педагог, Заслужаны дзеяч мастацтваў БССР
* 29 снежня — Мікалай Міхалап (нар. 1886), савецкі мастак-кераміст, дырэктар Нацыянальнага мастацкага музея Беларусі ў 1939—1941 гадах

## Галерэя жывапісу 

Выява:Viktar Smataŭ 1979 Mother Portrait.jpg|Віктар Шматаў, «Маці», палатно, алей
Выява:Piotr Sharipa 1979 In the sunshine.JPG|Пётр Шарыпа, «На сонцы», палатно, алей, 108 х 107 см

Катэгорыя:1979 год у Беларусі
Катэгорыя:Гісторыя беларускага выяўленчага мастацтва паводле гадоў
Беларусь
Порт-Блэр

**Порт-Блэр** (  ) — горад на востраве Паўднёвы Андаман, сталіца і найбуйнейшы населены пункт саюзнай тэрыторыі Андаманскія і Нікабарскія астравы.

## Клімат 
Клімат у горадзе трапічны, вільготны, з адносна сухім сезонам у студзені—красавіку. У год выпадае 3100—3150 мм, сярэднямесячная тэмпература ад +25,5°С да +28,0&nbsp;°C (сярэднегадавая — +26,4&nbsp;°C).

## Гісторыя 
У 1789 годзе ўлады Бенгаліі заснавалі выпраўленчую калонію на востраве Чэтэм у паўднёва-ўсходнім заліве Вялікага Андамана, названую Порт-Блэр, у гонар лейтэнанта Арчыбальда Блэра, брытанскага марскога афіцэра з Брытанскай Ост-Індскай кампаніі. Праз два гады калонію перанеслі на паўночна-ўсходняе ўзбярэжжа Вялікага Андамана і пераназвалі ў Порт-Корнуаліс, у гонар адмірала Уільяма Корнуаліса. У калоніі было шмат захворванняў і высокая смяротнасць, таму ўлады закрылі калонію ў маі 1796 года.

У 1940-х гг у Порт-Блэры размяшчалася штаб-кватэра Індыйскай нацыянальнай арміі пад кіраўніцтвам Субхаса Чандры Боса, з 1943 па 1945 гады тэрыторыя была акупавана Японіяй.

Горад пацярпеў ад цунамі, выкліканага снежаньскім землетрасеннем 2004 года, аднак у дастатковай ступені захаваўся і выкарыстоўваўся як база для аказання дапамогі пацярпелым на архіпелагу.

## Насельніцтва 
Паводле перапісу 2011 года, у Порт-Блэры пражывала 100 608 чалавек.

## Эканоміка 
У наш час у горадзе развіта суднабудаванне і рыбалоўства, працуе лесаперапрацоўчы завод. Порт-Блэр вядомы таксама саматужнымі вырабамі з розных матэрыялаў (дрэва, скура, металы).

### Турызм 
Порт-Блэр папулярны сярод турыстаў, побач з горадам размешчаны беласнежныя пляжы, у горадзе знаходзяцца буйны дайвінгавы цэнтр, а таксама антрапалагічны, лясны і марскі музеі. Будынак былой турмы выкарыстоўваецца як турыстычны атракцыён.

Катэгорыя:Андаманскія і Нікабарскія астравы
Катэгорыя:Гарады Індыі
1969 год у гісторыі беларускага выяўленчага мастацтва

**1969** год быў адзначаны шэрагам падзей, якія пакінулі прыкметны след у гісторыі беларускага выяўленчага мастацтва.

## Падзеі 
* Другая Рэспубліканская выстаўка акварэлі, Палац мастацтва, Мінск.
* выстаўка твораў Міхася Блішча (1917—1966), Минск.
* выстаўка твораў Уладзіміра Дамарада, прысвечанная 50-годдзю з дня нараджэння мастака, Мінск.
* выстаўка твораў Сцяпана Андруховіча, прысвечаная 60-годдзю з дня нараджэння мастака, Мінск. Уступны артыкул для каталога — Ізраіль Элентух.
* выстаўка твораў У. Ф. Сакалова, прысвечаная 60-годдзю з дня нараджэння мастака, Мінск.
* выстаўка твораў М. З. Беляніцкага, прысвечаная 60-годдзю з дня нараджэння мастака, Мінск.
* Рэспубліканская юбілейная мастацкая выстаўка, прысвечаная 50-годдзю БССР і КПБ, Мінск.
* Рэспубліканская мастацкая выстаўка, прысвечаная 50-годдзю УЛКСМ, Мінск.
* Галоўным мастаком Наваполацка прызначаны 

## З’явіліся 
* 5 мая — Музей Станіслава Манюшкі, Чэрвень
* 5 ліпеня — Мемарыяльны комплекс «Хатынь»
* 5 ліпеня — Віцебскі абласны музей Героя Савецкага Саюза Міная Піліпавіча Шмырова
* Мемарыяльны комплекс «Зыслаў»
* Мемарыяльны комплекс «Курган Славы»
* Помнік Уладзіміру Ільічу Леніну, Бабруйск
* Клічаўскі краязнаўчы музей
* Бялыніцкі раённы мастацкі музей імя Вітольда Каятанавіча Бялыніцкага-Бірулі
* Музей Станіслава Манюшкі

## Галерэя жывапісу 

Катэгорыя:1969 год у Беларусі
Катэгорыя:Гісторыя беларускага выяўленчага мастацтва паводле гадоў
Беларусь
Горла

**Го́рла** — частка шыі перад пазваночным слупом. Верхняй мяжой з'яўляецца пад'язычная косць, ніжняй — дзяржальня грудзіны і ключыца.

Тэрмін «горла» з'яўляецца агульнаўжытным, але не анатамічным. Ён адсутнічае ў спісе найноўшай анатамічнай тэрміналогіі.

Праз горла праходзяць многія жыццёва важныя органы і сістэмы:
* сонныя артэрыі
* блукаючы і іншыя нервы
* стрававод
* трахея
* гартань
* глотачныя мышцы і мышцы шыі

Таксама горлам называюць ніжнюю частку галавы насякомых паміж шыяй і ротавымі часткамі.

## Спасылкі 
Катэгорыя:Анатомія
Гарадзішча (Мядзельскі раён)

**Гарадзі́шча** (, ) — вёска ў Мядзельскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Княгінінскага сельсавета.

## Гісторыя 
У 1904 годзе на месцы сучаснай вёскі існавалі Гарадзішча 1-е і Гарадзішча 2-е месца ў складзе Княгінінская воласці Вілейскага павета Віленскай губерні, 68 і 102 жыхары. У 1921 г. вёска Крывіцкай гміны Вілейскага павета Віленскага ваяводства, 32 двары, 172 жыхары. У 1931 г. 33 двары, 195 жыхароў. З 12.10.1940 г. у Княгінінскім сельсавеце Крывіцкага раёна Вілейскай, з 20.09.1944 г. Маладзечанскай, з 20.01.1960 г. Мінскай абласцей, з 25.12.1962 г. ў Мядзельскім раёне. У 1950 г. у вёсцы арганізаваны калгас імя Леніна. З 1964 г. у складзе саўгаса «Восаўскі» (цэнтр — вёска Восава), з 04.09.1991 г. — калгаса «Восаўскі».

## Насельніцтва 
* 175 жыхароў (1960)
* 38 двароў, 66 жыхароў (1997)

## Інфраструктура 
Жывёлагадоўчая ферма і магазін.

## Вядомыя ўраджэнцы 
* Мікалай Арсенавіч Пашкевіч (1936—1972) — беларускі літаратуразнавец, краязнавец, педагог.

## Крыніцы 
## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
Катэгорыя:Княгінінскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Мядзельскага раёна
Грыбкі

**Грыбкі́** (, ) — вёска ў Мядзельскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Крывіцкага сельсавета.

## Гісторыя 
У 1868 годзе вёска ў складзе Будслаўскай воласці Вілейскага павета Віленскай губерні.

У 1921 годзе вёска Будслаўскай гміны Вілейскага павета Віленскага ваяводства.

З 12 кастрычніка 1940 года ў Вераб’ёўскім сельсавеце Крывіцкага раёна Вілейскай, з 20 верасня 1944 года Маладзечанскай абласцей, з 27 сакавіка 1959 года ў Пузырскім сельсавеце, з 20 студзеня 1960 года у Мінскай вобласці, з 25 снежня 1962 года ў Мядзельскім раёне.

У 1950 годзе жыхары вёскі аб’ядналіся ў калгас імя Варашылава. Пазней вёска знаходзіцца ў складзе калгасу «Маладая гвардыя», з 1975 года — калгаса «Бальшавік» (цэнтр — вёска Пузыры).

Да 30 кастрычніка 2009 года вёска ўваходзіла ў склад Пузыроўскага сельсавета.

## Насельніцтва 
* 1868 год — 8 двароў, 69 жыхароў.
* 1904 год — 110 жыхароў.
* 1921 год − 25 двароў, 134 жыхары.
* 1931 год − 30 двароў, 153 жыхары.
* 1960 год — 154 жыхары.
* 1997 год — 21 двор, 33 жыхары.

## Славутасці 
* Капліца Найсвяцейшай Дзевы Марыі (1938 год, цагляная).

## Спасылкі 
Катэгорыя:Крывіцкі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Мядзельскага раёна