open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Алег Іванавіч Ядранцаў

**Алег Іванавіч Ядранцаў** (нар. , в. Палессе Чачэрскага раёна Гомельскай вобласці) — беларускі ўрач, член Савета Рэспублікі Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 6-га склікання.

## Біяграфія 
Скончыў Мінскі дзяржаўны медыцынскі інстытут, Беларускую медыцынскую акадэмію паслядыпломнай адукацыі, Акадэмію кіравання пры Прэзідэнце Рэспублікі Беларусь.

Працаваў вучэбным майстрам ваеннай кафедры Мінскага дзяржаўнага медыцынскага інстытута, урачом-інтэрнам-стаматолагам-хірургам Гомельскай абласной стаматалагічнай паліклінікі. Быў намеснікам галоўнага ўрача па паліклінічнай рабоце Буда-Кашалёўскай цэнтральнай раённай бальніцы, намеснікам галоўнага ўрача па медыцынскім абслугоўванні насельніцтва раёна, галоўным урачом Буда-Кашалёўскага тэрытарыяльнага медыцынскага аб’яднання.

Галоўны ўрач дзяржаўнай установы аховы здароўя «Гомельская гарадская клінічная бальніца № 1».

Выбіраўся дэпутатам Гомельскага абласнога Савета дэпутатаў 27-га склікання, членам Савета Рэспублікі Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 6-га склікання.

Катэгорыя:Члены Савета Рэспублікі Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 6-га склікання
Катэгорыя:Дэпутаты Гомельскага абласнога Савета дэпутатаў 27-га склікання
Катэгорыя:Медыкі Беларусі
Катэгорыя:Нарадзіліся ў Чачэрскім раёне
Факультэт маркетынгу, менеджменту, прадпрымальніцтва БНТУ

**Факультэт маркетынгу, менеджменту, прадпрымальніцтва БНТУ (ФММП БНТУ)** — адзін з факультэтаў Беларускага нацыянальнага тэхнічнага ўніверсітэта. Быў створаны ў 1994 годзе для падрыхтоўкі кадраў у аддзелы знешнеэканамічных сувязяў, маркетынгу, збыту і рэкламы, якія тады толькі ствараліся на айчынных прадпрыемствах.

## Склад факультэта 
Факультэт мае ў сваім складзе наступныя кафедры:
* Бізнес-адміністраванне
* Гандлёвае і рэкламнае абсталяванне
* Маркетынг
* Міжкультурная прафесійная камунікацыя
* Эканоміка і кіраванне інавацыйнымі праектамі ў прамысловасці

## Дэканы 
* Андрэй Міхайлавіч Цемічаў (1994—2017)
* Аляксей Васільевіч Данільчанка

## Спасылкі 
* Факультэт маркетынгу, менеджменту, прадпрымальніцтва БНТУ на сайце БНТУ

Катэгорыя:Факультэты БНТУ
Катэгорыя:1994 год у Мінску
Катэгорыя:З’явіліся ў 1994 годзе
Ігар Георгіевіч Жук

**Ігар Георгіевіч Жук** (нар. , г. п. Астрына, Шчучынскі раён, Гродзенская вобласць) — беларускі палітык, заслужаны работнік адукацыі Рэспублікі Беларусь, член Савета Рэспублікі Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 6-га і 8-га скліканняў.

## Біяграфія 
Нарадзіўся 3 жніўня 1956 года ў пасёлку Астрына Шчучынскага раёна Гродзенскай вобласці.  

Скончыў Гродзенскі дзяржаўны медыцынскі інстытут па спецыяльнасці «Лячэбная справа».  

Працаваў урачом-інтэрнам Мінскай абласной клінічнай бальніцы, урачом-хірургам Плешчаніцкай другой раённай бальніцы Лагойскага раёна, асістэнтам, дацэнтам кафедры аператыўнай хірургіі і тапаграфічнай анатоміі, прарэктарам па вучэбнай рабоце, першым прарэктарам Гродзенскага дзяржаўнага медыцынскага ўніверсітэта.

Быў намеснікам старшыні Гродзенскага аблвыканкама. Член Пастаяннай камісіі Савета Рэспублікі па адукацыі, навуцы, культуры і сацыяльным развіцці. Ганаровы доктар Гродзенскага дзяржаўнага медыцынскага ўніверсітэта. Занесены ў Кнігу Славы Гродзенскай вобласці.

Катэгорыя:Старшыні мясцовых саветаў Беларусі
Катэгорыя:Хірургі Беларусі
Катэгорыя:Члены Савета Рэспублікі Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 6-га склікання
Катэгорыя:Дэпутаты Гродзенскага абласнога Савета дэпутатаў 28-га склікання
Катэгорыя:Намеснікі старшыні Гродзенскага абласнога выканаўчага камітэта
Катэгорыя:Рэктары Гродзенскага дзяржаўнага медыцынскага ўніверсітэта
Катэгорыя:Дэпутаты Гродзенскага абласнога Савета дэпутатаў 27-га склікання
Катэгорыя:Члены Савета Рэспублікі Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 8-га склікання
Факультэт горнай справы і інжынернай экалогіі БНТУ

**Факультэт горнай справы і інжынернай экалогіі БНТУ (ФГСЭ БНТУ)** — адзін з факультэтаў Беларускага нацыянальнага тэхнічнага ўніверсітэта.

Факультэт быў створаны ў 1933 годзе на базе Мінскага тарфянога інстытута і Горацкага водна-меліярацыйнага інстытута як *торфамеліярацыйны факультэт*. Сваю сучасную назву факультэт набыў у 2005 годзе.

## Склад факультэта 
Факультэт мае ў сваім складзе наступныя кафедры:
* Англійская мова № 1
* Горныя машыны
* Горныя работы
* Інжынерная экалогія

## Дэканы 
* Іосіф Майсеевіч Ліўшыц (1938—1941)
* Барыс Аляксандравіч Багатаў (2002—2005)
* Пётр Васільевіч Цыбуленка (2007—2019)
* Андрэй Андрэевіч Калагрыўка (з 2019)

## Спасылкі 
* Факультэт горнай справы і інжынернай экалогіі БНТУ  на сайце БНТУ

Катэгорыя:Факультэты БНТУ
Катэгорыя:1933 год у Мінску
Катэгорыя:З’явіліся ў 1933 годзе
Аблога Мабёжа

**Аблога Мабёжа** (, ) — адна з найважнейшых аперацый у ходзе Вялікага адступлення на Заходнім фронце падчас Першай сусветнай вайны, што адбывалася з 29 жніўня па 7 верасня 1914 года, якая завяршылася ўзяццем французскай крэпасці Мабёж германскімі войскамі.

## Літаратура 
* 
* 
* 

Катэгорыя:Бітвы Першай сусветнай вайны
Катэгорыя:Бітвы Францыі
Катэгорыя:Бітвы Германіі
Катэгорыя:Канфлікты 1914 года
Катэгорыя:Жнівень 1914 года
Катэгорыя:Верасень 1914 года
Катэгорыя:Германія ў Першай сусветнай вайне
Катэгорыя:Францыя ў Першай сусветнай вайне
Катэгорыя:Бітвы паводле алфавіта
Катэгорыя:Аблогі XX стагоддзя
Канстанцін Усцінавіч Вільчук

**Канстанцін Усцінавіч Вільчук** (нар. , в. Красіева Пінскага раёна Брэсцкай вобласці) — заслужаны ўрач Рэспублікі Беларусь, член Савета Рэспублікі Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 6-га склікання.

## Біяграфія 
Скончыў Гродзенскі дзяржаўны медыцынскі інстытут.

Працаваў урачом-інтэрнам Гродзенскай абласной дзіцячай клінічнай бальніцы, участковым педыятрам Сапоцкінскай гарадской пасялковай бальніцы, асістэнтам, дацэнтам, загадчыкам кафедры педыятрыі, дэканам педыятрычнага факультэта Гродзенскага дзяржаўнага медыцынскага ўніверсітэта.

Дырэктар дзяржаўнай установы «Рэспубліканскі навукова-практычны цэнтр „Маці і дзіця“».

Выбіраўся членам Савета Рэспублікі Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 6-га склікання.

## Узнагароды 
Узнагароджаны ордэнам Пашаны.

Катэгорыя:Члены Савета Рэспублікі Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 6-га склікання
Катэгорыя:Педыятры Беларусі
Катэгорыя:Дэканы педыятрычнага факультэта ГрДМУ
Катэгорыя:Дэканы медыка-псіхалагічнага факультэта ГрДМУ
Кацярына Мікалаеўна Дулава

**Кацярына Мікалаеўна Дулава** (у дзявоцтве **Шчарбакова**; ) — беларускі выкладчык, прафесар, член Савета Рэспублікі Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 6-га склікання.

## Біяграфія 
Дачка віяланчэліста, прафесара кафедры струнных смычковых інструментаў Мікалая Сямёнавіча Шчарбакова і прафесара, доктара мастацтвазнаўства Таісіі Аляксееўны Шчарбаковай.

Скончыла Ленінградскую ордэна Леніна дзяржаўную кансерваторыю імя М. А. Рымскага-Корсакава, аспірантуру Ленінградскай ордэна Леніна дзяржаўнай кансерваторыі.

Працавала выкладчыкам, старшым выкладчыкам кафедры тэорыі музыкі Беларускай дзяржаўнай кансерваторыі імя А. В. Луначарскага, дацэнтам кафедры тэорыі музыкі, старшым навуковым супрацоўнікам Беларускай дзяржаўнай акадэміі музыкі, дацэнтам, прафесарам, загадчыкам кафедры тэорыі музыкі, прарэктарам па навуковай рабоце ўстановы адукацыі «Беларуская дзяржаўная акадэмія музыкі».

З 2010 да 2022 года рэктар установы адукацыі «Беларуская дзяржаўная акадэмія музыкі».

Выбіралася членам Савета Рэспублікі Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 6-га склікання.

15 сакавіка 2021 года ўвайшла ў склад Канстытуцыйнай камісіі, якая ў мэтах ажыццяўлення рэзалюцыі шостага Усебеларускага народнага сходу распрацоўвае прапановы па змяненні Канстытуцыі Беларусі і забяспечвае іх усенароднае абмеркаванне.

4 студзеня 2022 года прызначана генеральным дырэктарам Нацыянальнага акадэмічнага Вялікага тэатра оперы і балета Рэспублікі Беларусь.
## Зноскі
Катэгорыя:Выпускнікі Санкт-Пецярбургскай кансерваторыі
Катэгорыя:Члены Савета Рэспублікі Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 6-га склікання
Катэгорыя:Музычныя педагогі Беларусі
Катэгорыя:Рэктары Беларускай дзяржаўнай акадэміі музыкі
Катэгорыя:Члены Канстытуцыйнай камісіі Беларусі (2021)
Бітва пры Ле-Като

**Бі́тва пры Ле-Като** — бітва на Заходнім фронце Першай сусветнай вайны, частка Вялікага адступлення войскаў Антанты.

## Ход падзей 
Брытанскі экспедыцыйны корпус адыходзіў пасля бітвы пры Монсе, спрабуючы замацавацца на новых рубяжах. 1-я германская армія генерала фон Клюка абыйшла другі корпус брытанскай арміі пад камандаваннем генерала Сміт-Дорыена. Будучы адрэзанымі ад асноўных сіл саюзнікаў ракой Уаза, брытанцы былі вымушаныя прыняць бой. На працягу дня немцы пацяснілі іх на флангах. Аднак спроба фон Клюка акружыць брытанцаў з захаду не ўдалася: нямецкія корпусы, адпраўленыя для ажыццяўлення абыходнага манеўру былі сустрэты французскай кавалерыяй, загадзя адпраўленай туды для падтрымкі левага фланга брытанцаў. Пад прыкрыццём насталай ночы абараняючыяся адышлі да Сен-Кантэна, адарваўшыся ад германскіх войскаў.

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Бітвы Першай сусветнай вайны
Катэгорыя:Бітвы Францыі
Катэгорыя:Бітвы Вялікабрытаніі
Катэгорыя:Бітвы Германіі
Катэгорыя:Канфлікты 1914 года
Катэгорыя:Жнівень 1914 года
Катэгорыя:Германія ў Першай сусветнай вайне
Катэгорыя:Францыя ў Першай сусветнай вайне
Катэгорыя:Вялікабрытанія ў Першай сусветнай вайне
Катэгорыя:Бітвы паводле алфавіта
Эканамічны ўніверсітэт у Кракаве

**Эканамічны ўніверсітэт у Кракаве** () — польская дзяржаўная вышэйшая навучальная ўстанова са статусам універсітэта і спецыялізацыяй у сферы эканамічных навук, якая знаходзіцца ў Кракаве.

## Гісторыя 
Вучэльня была заснавана 28 мая 1925 года як Вышэйшая гандлёвая школа. У 1937 годзе яна была ператворана ў Гандлёвую акадэмію і атрымала такім чынам статус вышэйшай навучальнай установы. Пасля пачатку вайны акадэмія, як і іншыя польскія вучэльні, была зачынена, а яе прафесары — разам з выкладчыкамі Ягелонскага ўніверсітэта і Горнай акадэміі — арыштаваны і вывезены ў канцлагеры. У 1950 годзе адноўленая пасля вайны акадэмія была ператворана ў Вышэйшую эканамічную школу з трыма факультэтамі. У 1974 годзе яна атрымала назву Эканамічнай акадэміі ў Кракаве, а праз год было ўрачыста адзначана яе 50-годдзе. У адпаведнасці з законам ад 6 ліпеня 2007 года вучэльне была прысвоена актуальная назва.

## Структура 
* калегіум эканомікі, фінансаў і права
* калегіум публічнай гаспадаркі і адміністрацыі
* калегіум навук аб упраўленні і якасці

## Спасылкі 
* Афіцыйная інтэрнэт-старонка ўніверсітэта

Катэгорыя:Навучальныя ўстановы з польскай мовай навучання
Катэгорыя:Адукацыя ў Кракаве
Катэгорыя:1947 год у Польшчы
Катэгорыя:Універсітэты Польшчы
Міхаіл Данілавіч Максімцоў

**Міхаіл Данілавіч Максімцоў** (, Росаш Варонежскай вобласці — , Кіеў) — генерал-маёр, удзельнік баёў за вызваленне Магілёва ў 1944 годзе.

## Біяграфія 
Працоўную дзейнасць пачаў у 1925 годзе трактарыстам. У 1926 годзе паступіў у Варонежскі індустрыяльны тэхнікум, які скончыў у 1929 годзе. Працаваў на будаўніцтве завода штучнага каўчуку ў г. Варонежы.

У 1939 годзе прызваны ў рады Чырвонай Арміі. Да Вялікай Айчыннай вайны скончыў Ваенна-інжынерную акадэмію і быў пасланы на будаўніцтва ўмацаванняў на фінскай граніцы. З першых дзён вайны на фронце. З ліпеня 1941 года — камандзір 359-га сапёрнага батальёна 269-й стралковай дывізіі. У 1942 годзе — памочнік начальніка штаба інжынерных войск 50-й арміі. У 1943 годзе быў назначаны начальнікам штаба інжынерных войск 50-й арміі. Перадавыя часці 50-й арміі аднымі з першых у верасні 1943 года ўступілі на беларускую зямлю. З 1944 годзе начальнік аператыўнага аддзела, начальнік штаба інжынерных войск 2-га Беларускага фронта.

Удзельнік абароны Тулы, Маскоўскай і Курскай бітваў, Арлоўскай аперацыі, вызвалення Беларусі ў 1943 годзе (Клімавічы, Крычаў, Хоцімск), Усходне-Прускай, Усходне-Памеранскай, Берлінскай аперацый. У час Магілёўскай аперацыі 1944 годзе — удзельнік фарсіравання Проні, Басі, Расты, пры вызваленні Магілёва — начальнік пераправы праз Дняпро войск 2-га Беларускага фронта.

Пасля вайны скончыў Вышэйшую акадэмію Генеральнага штаба і з 1951 года па 1955 год працаваў начальнікам інжынерных войск Закаўказскай ваеннай акругі, затым па стану здароўя быў звольнены ў запас у званні генерал-маёра. Праводзіў вялікую грамадскую работу, займаўся выкладчыцкай дзейнасцю.

## Узнагароды 
Узнагароджаны чатырма ордэнамі Чырвонага Сцяга, ордэнам Багдана Хмяльніцкага 1-й ступені, двума ордэнамі Чырвонай Зоркі, медалямі «За адвагу», «За баявыя заслугі» і інш.

Звання «Ганаровы грамадзянін горада Магілёва» ўдастоены 25 красавіка 1980 года.

Катэгорыя:Нарадзіліся ў Варонежскай вобласці
Катэгорыя:Сапёры Вялікай Айчыннай вайны
Катэгорыя:Ганаровыя грамадзяне Магілёва
Катэгорыя:Генерал-маёры СССР
Катэгорыя:Ганаровыя грамадзяне Крычава
Аляксандра Масюк

**Саша (Аляксандра) Масюк (Sashatattooing)** (нар. 22 мая 1990, Харкаў, Украіна) — мастак татуіровак са сваімі ўласнымі студыямі ў Расіі, Іспаніі і ЗША. Аляксандра вядомая сваёй тэхнікай нанясення татуіровак у спалучэнні з выкарыстаннем фларыстычных матываў і мандал.

## Біяграфія 
У 2011 г. скончыла Харкаўскую акадэмію дызайну і мастацтваў. У гэтым жа годзе Саша пераехала ў Санкт-Пецярбург, дзе працавала ілюстратарам, пакуль не паспрабавала сябе ў мастацтве татуіроўкі.

Пасля развіцця ўзроўню майстэрства Саша пачаў працаваць у тату-студыі Baraka.

У 2013 годзе Саша адкрыла сваю першую працоўную прастору ў Санкт-Пецярбургу. У 2014 годзе Сашы ўдалося адкрыць студыю ў Маскве.

У 2015 годзе Саша і яе муж пераехалі ў Берлін, Германія. У наступныя гады пара адкрыла фірменныя студыі Sashatattooing у Барселоне, Іспанія і Лос-Анджэлесе, ЗША.

## Кліенты і супрацоўніцтва 
У спісе кліентаў: спявак з Maroon 5 Адам Левін, мадэль Victoria’s Secret Бехаці Прынслу, футбаліст Аксель Вітсель, футбалісты футбольнага клуба «Зеніт» і расійскі спявак Сяргей Жукаў.

У 2015 годзе Саша пачала супрацоўнічаць з брэндамі адзення Bats і Designed for Fitness.

У 2016 годзе Саша супрацоўнічала з Reebok для стварэння дызайну для Reebok Classic NPC: мандала і подпіс Сашы былі «татуіраваны» на белым скураным чаравіку.

У 2019 годзе супрацоўніцтва французскага брэнда Black Alchemy і Sashatattooing ажыццявіла лінію аксэсуараў, распрацаваную Сашай.

Сашататуінг была паслом брэнда авіякампаній S7 і L’Oréal у Расіі, і YSL, Urban Decay у ЗША.

## Спасылкі 
* Сайт
* Instagram

Катэгорыя:Татуіроўшчыкі
Лугаватае

**Лугаватае** () — вёска ў Пачынкаўскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Ленінскага сельскага паселішча.

## Гісторыя 
25 сакавіка 1918 года згодна з Трэцяй Устаўной граматай Лугаватае абвяшчалася часткай Беларускай Народнай Рэспублікі. 1 студзеня 1919 года згодна з пастановай I з’езда КП(б) Беларусі яна ўвайшла ў склад Беларускай ССР, аднак 16 студзеня Масква адабрала вёску разам з іншымі этнічна беларускімі тэрыторыямі ў склад РСФСР.

Да 1929 года ў складзе Ельнінскага павета Смаленскай губерні.

У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была пад нямецкай акупацыяй з ліпеня 1941 года, вызвалена ў верасні 1943 года.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Пачынкаўскага раёна (Смаленская вобласць)
Анатоль Уладзіміравіч Драздоў

**Анатоль Уладзіміравіч Драздоў** (нар. , в. Сенькаў Бялыніцкага раёна Магілёўскай вобласці) — беларускі дзяржаўны дзеяч, член Савета Рэспублікі Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 6-га склікання.

## Біяграфія 
Скончыў Беларускую сельскагаспадарчую акадэмію.

Працаваў вядучым інжынерам па эксплуатацыі машынна-трактарнага парку ўнітарнага камунальнага сельскагаспадарчага прадпрыемства «Саўгас „Падзевічы“» Бялыніцкага раёна Магілёўскай вобласці. Служыў у радах Узброеных Сіл Рэспублікі Беларусь. Быў галоўным інжынерам, дырэктарам унітарнага камунальнага сельскагаспадарчага прадпрыемства «Саўгас „Падзевічы“», дырэктарам адкрытага акцыянернага таварыства «Падзевічы».

Дырэктар адкрытага акцыянернага таварыства «Новая Друць» Бялыніцкага раёна.

Выбіраўся дэпутатам Бялыніцкага раённага і Запольскага сельскага Саветаў дэпутатаў 27-га склікання, членам Савета Рэспублікі Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 6-га склікання.

Катэгорыя:Члены Савета Рэспублікі Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 6-га склікання
Катэгорыя:Дэпутаты Бялыніцкага раённага Савета дэпутатаў
Катэгорыя:Дэпутаты мясцовых саветаў Беларусі 27-га склікання
Катэгорыя:Дырэктары саўгасаў
Хазалбек Бахцібекавіч Атабекаў

**Хазалбек Бахцібекавіч Атабекаў** (нар. . Этнічны таджык.

## Біяграфія 
У 1990 годзе скончыў Мінскае вышэйшае ваенна-палітычнае агульнавайсковае вучылішча. У 1996 годзе атрымаў крапавы берэт з рук Дзмітрыя Паўлічэнкі. Займаў пасаду камандзіра спачатку роты, а затым і батальёна ўнутраных войскаў.

У 2009—2012 гадах быў камандзірам 3-й асобнай Чырванасцяжнай брыгады спецыяльнага прызначэння ўнутраных войскаў МУС (вайсковая часць 3214), затым — намеснікам начальніка ўпраўлення баявой і аператыўнай падрыхтоўкі Галоўнага ўпраўлення камандуючага ўнутранымі войскамі МУС Рэспублікі Беларусь.

22 мая 2018 года прызначаны намеснікам камандуючага ўнутранымі войскамі Міністэрства ўнутраных спраў Рэспублікі Беларусь.

13 жніўня 2020 года на хвалі пратэстаў у Беларусі Аляксандр Лукашэнка ўзнагародзіў Атабекава медалём «За бездакорную службу I ступені».

15 сакавіка 2022 года ён вызвалены ад пасады і звольнены ў запас з правам нашэння ваеннай формы.

## Санкцыі 
У 2012 годзе Атабекаву забаранілі ўезд у краіны Еўрасаюза. У Чорны спіс Еўрасаюза трапіў за тое, што «камандаваў разгонам дэманстрацыі 19 снежня 2010 года ў Мінску з ужываннем празмернай сілы». Еўрапейскія санкцыі былі знятыя 15 лютага 2016 года.

2 кастрычніка 2020 года было аб’яўлена, што Атабекаў трапіў у санкцыйныя спісы ЕС (спіс беларускіх чыноўнікаў, якім забаронены ўезд на тэрыторыю ЕС) і ЗША (спіс спецыяльна прызначаных грамадзян і заблакіраваных асоб). ЕС увёў санкцыі супраць намесніка камандуючага ўнутранымі войскамі МУС як адказнага за кампанію рэпрэсій і запалохвання МУС пасля прэзідэнцкіх выбараў 2020 года: адвольныя арышты і жорсткае абыходжанне з мірнымі дэманстрантамі, у тым ліку катаванні, а таксама запалохванне і гвалт у дачыненні да журналістаў. Акрамя таго, Атабекава ў свае санкцыйныя спісы ўключылі Вялікабрытанія, Канада, Швейцарыя. 20 лістапада да кастрычніцкага пакета санкцый ЕС далучыліся Албанія, Ісландыя, Ліхтэнштэйн, Нарвегія, Паўночная Македонія, Чарнагорыя і Украіна.

## Узнагароды 
* ордэн «За службу Радзіме»,
* медаль «За бездакорную службу» III ступені (18 сакавіка 2005),
* медаль «За бездакорную службу» II ступені,
* медаль «За бездакорную службу» I ступені (13 жніўня 2020).

## Крыніцы 
## Спасылкі 
* Хто такі Хазалбек Атабекаў?

Катэгорыя:Ваенныя Беларусі
Катэгорыя:Міністэрства ўнутраных спраў Рэспублікі Беларусь
Катэгорыя:Беларускія асобы ў Чорным спісе ЕС
Катэгорыя:Беларускія асобы ў спісе спецыяльна прызначаных грамадзян і заблакіраваных асоб ЗША
Медыцынскі ўніверсітэт імя Караля Марцінкоўскага ў Познані

**Медыцынскі ўніверсітэт імя Караля Марцінкоўскага ў Познані** () — польская дзяржаўная вышэйшая навучальная ўстанова са статусам універсітэта і спецыялізацыяй у сферы медыцынскіх навук, якая знаходзіцца ў Познані.

## Гісторыя 
Традыцыі медыцынскай адукацыі ў Познані пачынаюцца ў 1919 годзе, калі Познаньскае таварыства сяброў навук арганізоўвае лекарскія курсы, якія ў 1920 годзе становяцца асобным факультэтам Пазнаньскага ўніверсітэта. Лячэбны і фармацэўтычны факультэты гэтага ўніверсітэта ў 1950 годзе ўтвараюць самастойную вышэйшую навучальную ўстанову — Медыцынскую акадэмію ў Познані. У 1984 годзе акадэміі нададзена імя Караля Марцінкоўскага — польскага лекара, грамадскага дзеяча і філантропа першай паловы ХІХ стагоддзя. У 2007 годзе вучэльня атрымала сучасную назву.

## Структура 
* лячэбны факультэт
* медыцынскі факультэт
* фармацэўтычны факультэт
* факультэт навук аб здароўі

## Спасылкі 
* Афіцыйная інтэрнэт-старонка ўніверсітэта

Катэгорыя:Навучальныя ўстановы з польскай мовай навучання
Катэгорыя:Познань
Катэгорыя:Універсітэты Польшчы
Ніна Вікенцьеўна Жалязнова

**Ніна Вікенцьеўна Жалязнова** (нар. , в. Слаўкава Нясвіжскага раёна Мінскай вобласці) — беларускі аграном, член Савета Рэспублікі Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 6-га склікання.

## Біяграфія 
Скончыла Беларускую ордэна Кастрычніцкай Рэвалюцыі і ордэна Працоўнага Чырвонага Сцяга сельскагаспадарчую акадэмію, аграномія.

Працоўную дзейнасць пачала рабочай эксперыментальнай базы «Ганусава» Нясвіжскага раёна Мінскай вобласці. Працавала аграномам-насенняводам па бульбе эксперыментальнай базы «Новыя Зялёнкі», інжынерам-гідратэхнікам, інжынерам па тэхніцы бяспекі і старшынёй прафсаюзнай арганізацыі калгаса імя Калініна Чэрвеньскага раёна, кіраўніком вучэбнай гаспадаркі і майстрам вытворчага навучання Смілавіцкага ПТВ № 208, галоўным аграномам СВК «Палессе», старшынёй сельскагаспадарчага кааператыва «Палессе-Агра» Любанскага раёна, дырэктарам аздараўленчага цэнтра «Сасновая» ПУП «Азярыцкі-Агра» Смалявіцкага раёна.

Дырэктар сельскагаспадарчага ўнітарнага прадпрыемства «Азярыцкі-Агра» Смалявіцкага раёна.

Выбіралася членам Савета Рэспублікі Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 6-га склікання.

## Узнагароды 
Узнагароджана ордэнам Пашаны, медалём «За працоўныя заслугі».

Катэгорыя:Члены Савета Рэспублікі Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 6-га склікання
Катэгорыя:Аграномы Беларусі
Катэгорыя:Старшыні калгасаў
Іван Іванавіч Галаваты

**Іван Іванавіч Галаваты** (нар. , в. Пагост 1 Салігорскага раёна Мінскай вобласці) — спецыяліст у галіне горназдабыўнай прамысловасці, былы генеральны дырэктар ААТ «Беларуськалій».

## Біяграфія 
Скончыў Дзяржаўны горны інстытут імя Г. В. Пляханава (тэхнічны ўніверсітэт) у г. Санкт-Пецярбургу.

Працаваў начальнікам горнага аддзела РУП «ВА Беларуськалій», намеснікам генеральнага дырэктара па матэрыяльна-тэхнічным забеспячэнні — начальнікам упраўлення матэрыяльна-тэхнічнага забеспячэння, галоўным інжынерам ААТ «Беларуськалій».

Генеральны дырэктар ААТ «Беларуськалій» да лістапада 2024 года.

Член Салігорскага райвыканкама. Старшыня наглядальнага Савета ААТ «Беларуская калійная кампанія» і ААТ «Белгорхімпрам». Член прэзідыума Салігорскай грамадскай арганізацыі «Белая Русь».

Выбіраўся членам Савета Рэспублікі Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 6-га і 7-га скліканняў.

Мае 6 патэнтаў Рэспублікі Беларусь і 7 патэнтаў Расійскай Федэрацыі на вынаходніцтвы ў вобласці горнай прамысловасці.

Галаваты знаходзіцца пад санкцыямі Канады, ЕС (гл. Чорны спіс Еўрасаюза) і Швейцарыі. У верасні 2024 года Суд Еўрапейскага саюза адмовіўся зняць санкцыі ЕС з Галаватага, Беларуськалія і Беларускай калійнай кампаніі.

## Узнагароды 
* Дзяржаўная прэмія Рэспублікі Беларусь у галіне навукі і тэхнікі (2020, у аўтарскім калектыве) — *за працу «Інавацыйныя тэхналогіі распрацоўкі радовішчаў калійных солей, развіццё высокатэхналагічных і навукаёмістых вытворчасцей і стварэнне сучаснай імпартазамяшчальнай высокапрадукцыйнай тэхнікі для іх здабычы і перапрацоўкі»*.
* Ордэн Крыжа прападобнай Ефрасінні Полацкай (15 лістапада 2020).
* Знак «Шахцёрская слава» III ступені.
* Ганаровыя граматы: ААТ «Беларуськалій», канцэрна «Белнафтахім», Салігорскага райвыканкама.

Катэгорыя:Члены Савета Рэспублікі Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 6-га склікання
Катэгорыя:Члены Савета Рэспублікі Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 7-га склікання
Катэгорыя:Інжынеры Беларусі
Катэгорыя:Шахцёры
Катэгорыя:Беларускія асобы ў Чорным спісе ЕС
Сонечны прамень (фільм, 1912)

**«Сонечны прамень»** () — амерыканскі чорна-белы нямы драматычны кароткаметражны фільм 1912 года рэжысёра Дэвіда Уорка Грыфіта. Прэм’ера адбылася 26 лютага 1912 года.

## Сінопсіс 
Маленькая дзяўчынка азарае цьмянае жыццё адзінокай жанчыны і халасцяка, якія жывуць насупраць адзін аднаго.

## У ролях 
## Спасылкі 
* 
* 
* 
* 

Катэгорыя:Фільмы Дэвіда Уорка Грыфіта
Катэгорыя:Нямыя фільмы ЗША
Катэгорыя:Чорна-белыя фільмы ЗША
Катэгорыя:Рамантычныя фільмы
Катэгорыя:Кароткаметражныя фільмы ЗША
Катэгорыя:Фільмы-драмы ЗША
Мікалай Вячаслававіч Радаман

**Мікалай Вячаслававіч Радаман** (нар. , в. Грускова Нясвіжскага раёна Мінскай вобласці) — заслужаны работнік сельскай гаспадаркі Рэспублікі Беларусь, член Савета Рэспублікі Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 6-га склікання.

## Біяграфія 
Скончыў Беларускі інстытут механізацыі сельскай гаспадаркі.

Працаваў інжынерам-механікам калгаса імя Калініна, галоўным энергетыкам сельскагаспадарчага вытворчага кааператыва «Агракамбінат Сноў» Нясвіжскага раёна.

Старшыня сельскагаспадарчага вытворчага кааператыва «Агракамбінат Сноў».

Член наглядальнага савета ААТ «Белаграпрамбанк».

Выбіраўся дэпутатам Мінскага абласнога Савета дэпутатаў і Сноўскага сельскага Савета дэпутатаў 27-га склікання, членам Савета Рэспублікі Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 5-га і 6-га скліканняў.

15 сакавіка 2021 года ўвайшоў у склад Канстытуцыйнай камісіі, якая ў мэтах ажыццяўлення рэзалюцыі шостага Усебеларускага народнага сходу распрацоўвае прапановы па змяненні Канстытуцыі Беларусі і забяспечвае іх усенароднае абмеркаванне.

## Узнагароды 
Узнагароджаны медалём «За працоўныя заслугі», ордэнам Айчыны III ступені (2016), ордэнам свяціцеля Кірылы Тураўскага II ступені Беларускай праваслаўнай царквы, медалём свяціцеля Кірылы Тураўскага Беларускай праваслаўнай царквы, Ганаровай граматай Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь, ганаровай граматай Мінскага абласнога выканаўчага камітэта, Падзякай Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь (2020).

Удастоены ганаровага звання «Чалавек года Міншчыны — 2011».

Катэгорыя:Члены Савета Рэспублікі Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 5-га склікання
Катэгорыя:Члены Савета Рэспублікі Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 6-га склікання
Катэгорыя:Дэпутаты Мінскага абласнога Савета дэпутатаў 27-га склікання
Катэгорыя:Дэпутаты Мінскага абласнога Савета дэпутатаў 28-га склікання
Катэгорыя:Старшыні калгасаў
Славонія (значэнні)

**Славонія**:

* Славонія 
* Каралеўства Славонія 
* Сербская аўтаномная вобласць Заходняя Славонія 
* Усходняя Славонія, Баранья і Заходні Срэм 

## Гл. таксама 
* Славенія
Рамантычны фільм

(1939).]]
**Рамантычны фільм** — жанр кінамастацтва, сюжэт якога сканцэнтраваны на любоўных адносінах паміж галоўнымі героямі. Часта драматычны эфект звязаны з рознымі перашкодамі ў іх адносінах: фінансавымі цяжкасцямі, класавымі адрозненнямі, псіхалагічнымі бар'ерамі, хваробамі і гэтак далей, якія героі павінны пераадолець.

## Паджанры 
* 
* 
* Рамантычнае дзеянне
* 
* Гатычная рамантыка
* 
* 

## Гл. таксама 
* Рамантычнае каханне
* Рамантыка
* Біяграфічны фільм
* Гістарычны фільм

Катэгорыя:Жанры кіно
Катэгорыя:Рамантычныя фільмы
Віктар Іванавіч Сірэнка

**Віктар Іванавіч Сірэнка** (нар. , Барысаў, Мінская вобласць) — беларускі ўрач і дзяржаўны дзеяч, член Савета Рэспублікі Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 6-га склікання.

## Біяграфія 
Нарадзіўся 4 сакавіка 1962 года ў г. Барысаў Мінскай вобласці.

Скончыў Мінскі ордэна Працоўнага Чырвонага Сцяга дзяржаўны медыцынскі інстытут, Акадэмію кіравання пры Прэзідэнце Рэспублікі Беларусь.

Працаваў слесарам механазборачных работ другога разраду механазборачнага цэха № 3 Барысаўскага завода «Аўтагідраўзмацняльнік» імя XXV з’езда КПСС, урачом-інтэрнам па хірургіі, урачом-уролагам паліклінікі, урачом-уролагам уралагічнага аддзялення стацыянара, выконваючым абавязкі загадчыка ўралагічнага аддзялення, загадчыкам уралагічнага аддзялення Барысаўскай гарадской бальніцы, галоўным урачом установы аховы здароўя «Мінская ордэна Працоўнага Чырвонага Сцяга абласная клінічная бальніца», галоўным урачом установы аховы здароўя «Гарадская станцыя хуткай медыцынскай дапамогі» г. Мінска, галоўным урачом установы аховы здароўя «Гарадская клінічная бальніца хуткай медыцынскай дапамогі» г. Мінска, старшынёй камітэта па ахове здароўя Мінскага гарвыканкама, начальнікам упраўлення аховы здароўя Мінскага аблвыканкама.

Намеснік старшыні Мінскага абласнога выканаўчага камітэта.

Выбіраўся членам Савета Рэспублікі Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 6-га склікання.

## Узнагароды 
* медаль «За працоўныя заслугі» (2011).

Катэгорыя:Члены Савета Рэспублікі Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 6-га склікання
Катэгорыя:Уролагі Беларусі
Катэгорыя:Намеснікі старшыні Мінскага абласнога выканаўчага камітэта
Кожар

**Кожар** — беларускае прозвішча.

## Вядомыя носьбіты 
* Валерый Ільіч Кожар (1947—2020) — беларускі архітэктар.
* Ілья Паўлавіч Кожар (1902—1967) — ваенны дзеяч, генерал-маёр, Герой Савецкага Саюза.
* Ніна Уладзіміраўна Кожар (1952—2026) — беларускі архітэктар, доктар навук, прафесар.
Васіль Канстанцінавіч Ушакоў

**Васіль Канстанцінавіч Ушакоў** (, в. Тарай, Енісейская губерня, Расійская імперыя — , с. Канада, Мыроніўскі раён, Кіеўская вобласць, Украіна) — удзельнік Вялікай Айчыннай вайны, Герой Савецкага Саюза (1944).

## Біяграфія 
. Мемарыял 8-ай танкавай дывізіі, памятная дошка]]
Скончыў пяць класаў. У ліпені 1941 года прызваны ў рады Чырвонай Арміі. У баях Вялікай Айчыннай вайны з 1942 года. Ваяваў на Данскім, Паўднёва-Заходнім, Варонежскім і 1-м Украінскім франтах. Удзельнічаў у Курскай бітве.

У кастрычніку 1943 года старшына мінамётнай батарэі 2-га мотастралковага батальёна 78-й гвардзейскай мотастралковай брыгады гвардыі старшына В. К. Ушакоў асабліва вызначыўся ў баях за пашырэнне плацдарма на правым беразе Дняпра ў раёне сяла Канада Мыроніўскага раёна Кіеўскай вобласці.

Указам Прэзідыума Вярхоўнага Савета СССР ад 3 чэрвеня 1944 года за «ўзорнае выкананне баявых заданняў камандавання на фронце барацьбы з нямецкімі захопнікамі і праяўленыя пры гэтым мужнасць і гераізм» Васілю Канстанцінавічу Ушакову прысвоена званне Героя Савецкага Саюза з уручэннем ордэна Леніна і медаль «Залатая Зорка» (№ 3069).

Імем Героя названы вуліцы ў вёсцы Тарай і ў горадзе Канск.

## Літаратура 
* Герои Советского Союза: Краткий биографический словарь / Пред. ред. коллегии И. Н. Шкадов. — М.: Воениздат, 1988. — Т. 2 /Любов — Ящук/. — 863 с. — 100 000 экз. — ISBN 5-203-00536-2.

## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Загінулі ў баях Вялікай Айчыннай вайны
Катэгорыя:Нарадзіліся ў Краснаярскім краі
Азараўка (Пачынкаўскі раён)

**Азараўка** () — вёска ў Пачынкаўскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Шаталаўскага сельскага паселішча.

## Гісторыя 
25 сакавіка 1918 года згодна з Трэцяй Устаўной граматай Азараўка абвяшчалася часткай Беларускай Народнай Рэспублікі. 1 студзеня 1919 года згодна з пастановай I з’езда КП(б) Беларусі яна ўвайшла ў склад Беларускай ССР, аднак 16 студзеня Масква адабрала вёску разам з іншымі этнічна беларускімі тэрыторыямі ў склад РСФСР.

Да 1920-х года ў складзе Пачынкаўскай воласці Смаленскага павета Смаленскай губерні.

У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была пад нямецкай акупацыяй з ліпеня 1941 года, вызвалена ў верасні 1943 года.

## Геаграфія 
Праз вёску праходзіць аўтадарога .

## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Пачынкаўскага раёна (Смаленская вобласць)
Шаталава (Пачынкаўскі раён)

**Шаталава** () — вёска ў Пачынкаўскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Адміністрацыйны цэнтр Шаталаўскага сельскага паселішча.

Самая вялікая па колькасці насельніцтва вёска ў Смаленскай вобласці.

## Гісторыя 
Вёска Шаталава адзначана на карце да Плана Генеральнага межавання Смаленскай губерні 1780—1790 гадоў.

У 1811 годзе згадваецца, як вёска *Шаталаўка* пры рэках Невядомка і Свеча (на самай справе гэта розныя назвы адной ракі Свеча).

Згодна *Спісу населеных месцаў Смаленскай Губерні ад 1859 года* Шаталава — сяльцо ў Смаленскім павеце з 29 дварамі і 249 жыхарамі. У Сяльцы знаходзіцца паштовая станцыя.

25 сакавіка 1918 года згодна з Трэцяй Устаўной граматай Шаталава абвяшчалася часткай Беларускай Народнай Рэспублікі. 1 студзеня 1919 года згодна з пастановай I з’езда КП(б) Беларусі яна ўвайшла ў склад Беларускай ССР, аднак 16 студзеня вёска разам з іншымі этнічна беларускімі тэрыторыямі была перададзена ў склад РСФСР.

Да 1920-х года ў складзе Пачынкаўскай воласці Смаленскага павета Смаленскай губерні.

Па картах РККА 1924—1926 гадоў у вёсцы ўжо 86 двароў.

У 1928 годзе побач з вёскай на былых землях сялян-кулакоў пачалося будаўніцтва буйнога ваеннага аэрадрома, з якім у далейшым звязаная гісторыя Шаталава. Будаўніцтва аэрадрома і спадарожнай ваеннай інфраструктуры дало працу не толькі шаталовцам, але і жыхарам суседніх вёсак.

Да 1941 года на тэрыторыі аэрадрома грунтаваліся знішчальнікі І-16 і бамбардзіроўшчыкі далёкай авіяцыі ДБ-3Ф (Іл-4). З першых дзён Вялікай Айчыннай вайны гарнізон ваеннага аэрадрома прымаў удзел у паветраных бітвах на захадзе СССР, але ўжо да канца ліпеня 1941 года вёска была акупаваная немцамі, авіяпалкі, якія размяшчаліся на аэрадроме Шаталава, былі расфармаваныя. Падчас акупацыі на тэрыторыі вёскі знаходзіўся нямецкі гарнізон. У верасні 1943 года Шаталава і Пачынак былі вызваленыя савецкімі войскамі ў ходзе Смаленска-Раслаўльскай аперацыі..

## Гл. таксама 
* аэрадром Шаталава

Катэгорыя:Населеныя пункты Пачынкаўскага раёна (Смаленская вобласць)
Васькова (прыпыначны пункт)

**Васькова** () — нядзеючы прыпыначны пункт Маскоўскай чыгункі на лініі Смаленск — Бранск, паміж станцыяй Энгельгардтаўская і 304 км. Прыпыначны пункт размешчаны ў вёсцы Васькова Пачынкаўскага раёна.

Па стане на 2020 год для прыгарадных зносін не выкарыстоўваецца.

## Гісторыя 
Прыпыначны пункт адкрыты ў 1868 годзе. Па стане на 2015 год для прыгарадных зносін не выкарыстоўваецца. Па стане на 2020 год выключаны з пераліку станцый для пасажырскага паведамлення.

Катэгорыя:Чыгуначныя станцыі і платформы Смаленскай вобласці
Катэгорыя:З’явіліся ў 1926 годзе
Медыцынскі ўніверсітэт імя Сілезскіх Пястаў ва Уроцлаве

**Медыцынскі ўніверсітэт імя Сілезскіх Пястаў ва Уроцлаве** () — польская дзяржаўная вышэйшая навучальная ўстанова са статусам універсітэта і спецыялізацыяй у сферы медыцынскіх навук, якая знаходзіцца ва Уроцлаве.

## Агульная характарыстыка 
Названы ў гонар старэйшай галіны дынастыі Пястаў. Займаецца навучаннем лекараў розных спецыяльнасцяў і рознага медыцынскага персаналу (фармацэўтаў, лабарантаў, дыягностаў, фельчараў, дыетолагаў, медсясцёр, акушэраў, фізіятэрапеўтаў, менеджараў у галіне аховы здароўя і інш.), ажыццяўляе педагагічную, навуковую і клінічную дзейнасць.

Нягледзячы на тое, што ў яго цяперашнім выглядзе ён існуе з 1950 года, традыцыі медыцынскай адукацыі ўзыходзяць да 1811 года, калі быў створаны Уроцлаўскі ўніверсітэт, у які увайшоў сярод іншых медыцынскі факультэт. Стварэнне асобнага ўніверсітэта адбылося ў 1950 годзе пасля рашэння дзяржаўных органаў ПНР аб аддзяленні медыцынскіх факультэтаў ад універсітэтаў.

Згодна з вебаметрычным рэйтынгам універсітэтаў свету ўніверсітэт займае 1-е месца ў Польшчы сярод медыцынскіх універсітэтаў, а ў свеце — 1466-е сярод усіх тыпаў ВНУ.

## Структура 
* Фармацэўтычны факультэт
* Лячэбны факультэт
* Лячэбна-стаматалагічны факультэт
* Факультэт навук аб здароўі

## Спасылкі 
* Афіцыйная інтэрнэт-старонка ўніверсітэта

Катэгорыя:Навучальныя ўстановы з польскай мовай навучання
Катэгорыя:Уроцлаў
Катэгорыя:Універсітэты Польшчы
Катэгорыя:Медыцынскія вышэйшыя навучальныя ўстановы
Клімацыум дрэвападобны

**Клімацыум дрэвападобны** (*Climacium dendroides*) — від імхоў сямейства .

## Экалогія 
Сустракаецца на падсцілцы багатых перагноем лясоў, ускраінах азёр і тарфянікаў, балотах.

## У культуры 
Від быў названы мохам года ў 2017 годзе Латвійскай батанічнай асацыяцыяй.

Ахоўваецца на тэрыторыі Малдовы, Саратаўскай і Валгаградскай абласцей Расіі.

## Спасылкі 
* 
* 

Катэгорыя:Флора Новай Зеландыі
Катэгорыя:Флора Паўночнай Амерыкі
Катэгорыя:Гіпнавыя імхі
Bondarzewiaceae

**Bondarzewiaceae** &nbsp;— сямейства грыбоў парадку .

## Арэал і экалогія 
Распаўсюджаны касмапалітычна, але ў асноўным ва ўмераным поясе. Прадстаўнікі&nbsp;— сапратрофы або паразітуюць на драўніне. Часам выклікаюць белую гніль драўніны. У прыватнасці, від  мае вялікае эканамічнае значэнне як фітапатаген.

## Таксанамія 
Таксон быў названы ў гонар расійскага міколага .

Па словах 10-га выдання «Слоўніка грыбоў» (), сямейства складаецца з 8 родаў і 48 апісаных відаў.

## Спасылкі 
* Таксанамія на www.mycobank.org

Катэгорыя:Сыраежкавыя (парадак)
Катэгорыя:Сямействы грыбоў
Веляцінскі сельсавет

**Веляці́нскі сельсавет** — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Хойніцкага раёна Гомельскай акругі. Цэнтр — вёска Веляцін.

Пасля другога ўзбуйнення БССР з 8 снежня 1926 года сельсавет у складзе Хойніцкага раёна Рэчыцкай акругі БССР. З 9 чэрвеня 1927 года ў складзе Гомельскай акругі. 30 снежня 1927 года сельсавет скасаваны, тэрыторыя далучана да Паселіцкага сельсавета.

## Літаратура 
* Административно-территориальное устройство БССР: справочник: в 2 т. / А.И. Карпачева и др. / Главное архивное управление при Совете Министров БССР, Институт философии и права Академии наук БССР. — Т. 1: (1917―1941 гг.). — Мн., «Беларусь», 1985. — 390 с.

Катэгорыя:Былыя сельсаветы Хойніцкага раёна
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, утвораныя ў 1926 годзе
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, скасаваныя ў 1927 годзе
Лідзія Уладзіміраўна Грынеўская

**Лідзія Уладзіміраўна Грынеўская** (нар. , в. Мачуль Столінскага раёна Брэсцкай вобласці) — беларускі дзяржаўны дзеяч, член Савета Рэспублікі Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 5-га склікання.

## Біяграфія 
Скончыла Гродзенскі сельскагаспадарчы інстытут, зоаінжынер.

Працавала загадчыкам ветэрынарнай аптэкі калгаса «Запаветы Леніна» Столінскага раёна, майстрам вытворчага навучання Альшанскага навучальна-вытворчага камбіната, заатэхнікам-селекцыянерам калгаса «Беларуская ніва».

Галоўны заатэхнік адкрытага акцыянернага таварыства «Палеская ніва» Столінскага раёна.

Дэлегат другога Усебеларускага народнага сходу. Выбіралася членам Савета Рэспублікі Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 5-га склікання.

## Узнагароды 
Мае падзяку Брэсцкага аблвыканкама. Пераможца рэспубліканскага спаборніцтва сярод галоўных заатэхнікаў (2006, 2009, 2011, 2013).

Узнагароджана медалём «За працоўныя заслугі», юбілейнымі медалямі «70 год вызвалення Рэспублікі Беларусь ад нямецка-фашысцкіх захопнікаў», «70 гадоў Перамогі ў Вялікай Айчыннай вайне 1941—1945 гг.», дзвюма ганаровымі дыпломамі Брэсцкага аблвыканкама, ганаровымі граматамі Столінскага райвыканкама і Столінскага раённага камітэта прафсаюза работнікаў аграпрамысловага комплексу.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Члены Савета Рэспублікі Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 5-га склікання
Д’Артаньян і тры мушкецёры

«**Д’Артанья́н і тры мушкецёры**» () — папулярны савецкі трохсерыйны музычна-прыгодніцкі тэлефільм па матывах рамана «Тры мушкецёры» Аляксандра Дзюма-бацькі. Рэжысёр — Георгі Юнгвальд-Хількевіч.

Здымкі фільма адбываліся ў 1978 годзе ў Львове, Адэсе, Свірскім замку, замках у Падгорцах і Хоціне. Тэлепрэм’ера на Цэнтральным тэлебачанні СССР адбылася 25 снежня 1979 года.

У 1990—2000-х гадах выйшлі на экраны 3 працягі фільма:
* 1992 — «Мушкецёры праз дваццаць гадоў»
* 1993 — «Тайна каралевы Ганны, або Мушкецёры праз трыццаць гадоў»
* 2008 — «Вяртанне мушкецёраў, або Скарбы кардынала Мазарыні».

## Сюжэт 
Бедны гасконскі шляхціч д’Артаньян адпраўляецца ў Парыж, каб трапіць у роту каралеўскіх мушкецёраў. У Мэнге ён трапляе на загадкавага чалавека, распачынае бойку і губляе рэкамэндацыйны ліст, адрасаваны графу дэ Трэвілю. У Парыжы ён заўважае таго таямнічага мужчыну і гоніцца за ім. Па дарозе ён штурхае параненага Атоса, выпадкова зневажае Партоса і Араміса, і ўсе яны па чарзе выклікаюць д’Артаньяна на дуэль. На месцы прызначанай сустрэчы высвятляецца, што тры мушкецёры — тры сардэчныя сябры, а Араміс і Партос робяцца секундантамі Атоса. Дуэль, аднак, перарваная з'яўленнем нараду гвардзейцаў кардынала пад камандаваннем спадара дэ Жусака. Мушкецёры прымаюць рашэнне ўчатырох атакаваць гвардзейцаў і перамагаюць. Пасля гэтага д’Артаньян становіцца сябрам Атоса, Партоса і Араміса. Чацвёра сяброў распачынаюць супрацьстаянне з усёмагутным кардыналам Рышэльё і падступнай Міледзі, уратоўваюць гонар каралевы Францыі і ўдзельнічаюць у вайне з Англіяй і ў аблозе Ла-Рашэлі. Па сканчэнні аблогі Атос, Партос і Араміс збіраюцца пакінуць вайсковую службу, а д’Артаньян становіцца лейтэнантам каралеўскіх мушкецёраў. Сябры дамаўляюцца сустрэцца роўна праз дваццаць гадоў.

* 1-я серыя — «Атос, Партос, Араміс і Д’Артаньян»;
* 2-я серыя — «Падвескі каралевы»;
* 3-я серыя — «Прыгоды працягваюцца».

## У ролях 
* Міхаіл Баярскі — *д’Артаньян*
* Веніямін Смехаў — *Атос*
* Валянцін Смірніцкі — *Партос*
* Ігар Старыгін — *Араміс* (агучваў Ігар Ясуловіч)
* Маргарыта Церахава — *Міледзі*
* Аляксандр Трафімаў — *кардынал Рышэльё* (агучваў Міхаіл Казакоў, песні выконваў сам Аляксандр Трафімаў)
* Ірына Алфёрава — *Канстанцыя Банасьё* (агучвала Анастасія Вярцінская, песні выконвала Алена Дрыяцкая)
* Барыс Клюеў — *Рашфор*
* Алег Табакоў — *кароль Людовік XIII*
* Аліса Фрэйндліх — *каралева Ганна Аўстрыйская*
* Леў Дураў — *дэ Трэвіль*
* Уладзімір Балон — *дэ Жусак*
* Алена Цыплакова — *Кеці* (песні выконвала Алена Дрыяцкая)

## Спасылкі 
* 
* 4 мушкецёры на Ucoz.Ru
* Песні з фільму
* Неафіцыйная бачына
* «Наш фільм» 
* Фота натурных здымак у Львове
* Здымкі ў Свірскім замку
* Звесткі пра фільм, кадры, анімацыя
* Мир Тесен

Катэгорыя:Музычныя фільмы
Катэгорыя:Гістарычныя фільмы СССР
Катэгорыя:Прыгодніцкія фільмы СССР
Катэгорыя:Экранізацыі раманаў
Катэгорыя:Фільмы на рускай мове
Катэгорыя:Кінакамедыі СССР
Цыганаўка (Пачынкаўскі раён)

**Цыганаўка** () — вёска ў Пачынкаўскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Шаталаўскага сельскага паселішча.

## Гісторыя 
25 сакавіка 1918 года згодна з Трэцяй Устаўной граматай Цыганаўка абвяшчалася часткай Беларускай Народнай Рэспублікі. 1 студзеня 1919 года згодна з пастановай I з’езда КП(б) Беларусі яна ўвайшла ў склад Беларускай ССР, аднак 16 студзеня Масква адабрала вёску разам з іншымі этнічна беларускімі тэрыторыямі ў склад РСФСР.

У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была пад нямецкай акупацыяй з ліпеня 1941 года, вызвалена ў верасні 1943 года.

З 28 снежня 2004 года па 1 студзеня 2019 у складзе Данькаўскага сельскага паселішча.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Пачынкаўскага раёна (Смаленская вобласць)
Энгельгартаўская

**Энгельгартаўская** () — вёска ў Пачынкаўскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Шаталаўскага сельскага паселішча.

Ля вёскі размешчана аднаіменная недзеючая чыгуначная станцыя.

## Гісторыя 
Вёска атрымала назву ад чыгуначнай станцыі Энгельгартаўская, якая названа ў гонар смаленскага гарадскога галавы Аляксандра Энгельгарта.

У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была пад нямецкай акупацыяй з ліпеня 1941 года, вызвалена ў верасні 1943 года.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Пачынкаўскага раёна (Смаленская вобласць)
Юрый Мар’янавіч Аляксей

**Юрый Мар’янавіч Аляксей** (нар. , Гродна) — беларускі дзяржаўны дзеяч, член Савета Рэспублікі Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 5-га склікання.

## Біяграфія 
Скончыў Беларускі камерцыйны інстытут кіравання (юрыст), Гродзенскі дзяржаўны аграрны ўніверсітэт (эканаміст-менеджар), Акадэмію кіравання пры Прэзідэнце Рэспублікі Беларусь (спецыяліст у галіне дзяржаўнага кіравання).

Працоўную дзейнасць пачаў фатографам у Гродзенскім прафесійна-тэхнічным вучылішчы № 74. Працаваў тэхнікам-рэнтгенолагам Гродзенскай абласной клінічнай бальніцы. Служыў у радах Узброеных Сіл. Працаваў дырэктарам па эканамічных пытаннях малой вытворчай фірмы «Імідж», галоўным спецыялістам, начальнікам аддзела патрыятычнага выхавання, спорту і вольнага часу моладзі
Гродзенскага гарадскога камітэта грамадскага аб’яднання «Беларускі патрыятычны саюз моладзі», другім сакратаром Гродзенскага гарадскога камітэта грамадскага аб’яднання «Беларускі рэспубліканскі саюз моладзі», галоўным спецыялістам, намеснікам загадчыка аддзела культуры Гродзенскага гарвыканкама, галоўным спецыялістам упраўлення інфармацыі і друку, упраўлення ідэалагічнай работы Гродзенскага аблвыканкама, першым сакратаром Гродзенскага абласнога камітэта грамадскага аб’яднання «Беларускі рэспубліканскі саюз моладзі». Генеральны дырэктар камунальнага ўнітарнага прадпрыемства «Гроднааблкінавідэапракат».

З 28 ліпеня 2023 года — генеральны дырэктар кінастудыі «Беларусьфільм».

Выбіраўся членам Савета Рэспублікі Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 5-га склікання.

## Узнагароды 
Узнагароджаны юбілейнымі медалямі «70 год вызвалення Рэспублікі Беларусь ад нямецка-фашысцкіх захопнікаў», «70 гадоў Перамогі ў Вялікай Айчыннай вайне 1941—1945 гг.», Ганаровай граматай Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь.

Катэгорыя:Члены Савета Рэспублікі Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 5-га склікання
Катэгорыя:Дэпутаты Гродзенскага абласнога Савета дэпутатаў 28-га склікання
Катэгорыя:Выпускнікі Беларускага камерцыйнага інстытута кіравання
Філанотыс крынічны

**Філанотыс крынічны** (*Philonotis fontana*) — від моху з сямейства .

## Арэал 
Пашыраны ў Паўночнай Амерыцы (Грэнландыя, ад Аляскі да Мексікі), Цэнтральнай і Заходняй Еўропе, Азіі і ў Цэнтральнай і Паўночнай Афрыцы .

## Ахова 
Расліна часткова абаронена ў Польшчы пастановай міністра аховы навакольнага асяроддзя ад 9 кастрычніка 2014 года аб ахове відаў раслін.

Катэгорыя:Лістасцябловыя імхі
Жанчына па нараджэнні

**«Жанчына па нараджэнні»** () — амерыканскі чорна-белы нямы драматычны кароткаметражны фільм 1912 года рэжысёра Дэвіда Уорка Грыфіта. Прэм’ера адбылася 15 красавіка 1912 года.

## Сінопсіс 
Чацвёра пасяленцаў з шахтёрскага гарадка — жанчына з мужам і сястрой, а таксама маладая дзяўчына — вымушаныя адправіцца ў вандраванне праз пустыню. Мужчына пазнае, што ў яго ёсць пачуцці да маладой дзяўчыны. Неўзабаве ён памірае. Тры жанчыны працягваюць свой шлях, але нягоды пустыні і прага помсты няўмольна нарошчваюць напружанне паміж імі.

## У ролях 
## Спасылкі 
* 
* 
* 
* 

Катэгорыя:Фільмы Дэвіда Уорка Грыфіта
Катэгорыя:Нямыя фільмы ЗША
Катэгорыя:Чорна-белыя фільмы ЗША
Катэгорыя:Фільмы-драмы ЗША
Катэгорыя:Кароткаметражныя фільмы ЗША
Сілезскі медыцынскі ўніверсітэт у Катавіцах

**Сілезскі медыцынскі ўніверсітэт у Катавіцах** () — польская дзяржаўная вышэйшая навучальная ўстанова са статусам універсітэта і спецыялізацыяй у сферы медыцынскіх навук, якая знаходзіцца ў Катавіцах.

## Гісторыя 
Універсітэт быў утвораны як Медыцынская акадэмія ў Бытаме пастановай Савета Міністраў ПНР ад 20 сакавіка 1948 года.

Перайменаванне ўніверсітэта з Сілезскай медыцынскай акадэміі імя Людвіка Варыньскага ў Катавіцах у Сілезскі медыцынскі ўніверсітэт у Катавіцах адбылося 20 чэрвеня 2007 года ў адпаведнасці з законам ад 30 сакавіка 2007 года.

Згодна з сусветным рэйтынгам вышэйшых навучальных устаноў Webometrics універсітэт займае 4-е месца ў Польшчы сярод медыцынскіх універсітэтаў.

## Структура 
* Факультэт медыцынскіх навук у Катавіцах
* Факультэт медыцынскіх навук у Забжэ
* Факультэт навук аб здароўі ў Катавіцах
* Факультэт навук аб здароўі ў Бытаме
* Факультэт фармацэўтычных навук у Саснаўцы

## Спасылкі 
* Афіцыйная інтэрнэт-старонка ўніверсітэта

Катэгорыя:Навучальныя ўстановы з польскай мовай навучання
Катэгорыя:Катавіцы
Катэгорыя:Універсітэты Польшчы
Катэгорыя:Медыцынскія вышэйшыя навучальныя ўстановы
Могілкі Святога Крыжа (Калвер-Сіці)

**Могілкі Святога Крыжа** () — рымска-каталіцкія могілкі ў Калвер-Сіці, штат Каліфорнія, ЗША.

## Гісторыя 
Могілкі Святога Крыжа былі адкрыты ў 1939 годзе. Яны часткова размешчаны ў горадзе Калвер-Сіці. Могілкі займаюць плошчу 81 га.

Акрамя звычайных пахаванняў на могілках знаходзяцца магілы амерыканскіх акцёраў, рэжысёраў і іншых прадстаўнікоў шоу-бізнесу. Тэрыторыя з магіламі знакамітасцей знаходзіцца ў паўднёва-заходняй частцы могілак і называецца *«Грот»* ().

## Пахаваныя на могілках 
]]
* Бінг Кросбі — амерыканскі спявак і кінаакцёр, адзін з самых паспяховых выканаўцаў у свеце.
* Джэкі Куган — амерыканскі кінаакцёр.  
* Марыа Ланца — амерыканскі спявак (тэнар) і кінаакцёр.
* Леа Мак-Кэры — амерыканскі кінарэжысёр, лаўрэат прэмій «Оскар» і «Залаты глобус».
* Мак Сенет —  амерыканскі кінарэжысёр, прадзюсар.
* Разалінд Расел — амерыканская кінаакцёрка, уладальніца пяці прэмій «Залаты глобус».
* Шэран Тэйт — амерыканская кінаакцёрка і мадэль.
* Оскар Фішынгер — нямецка-амерыканскі мультыплікатар-абстракцыяніст, рэжысёр і мастак.
* Джон Форд — амерыканскі кінарэжысёр, сцэнарыст, прадзюсар, найбуйнейшы майстар вестэрна, адзіны ў гісторыі ўладальнік чатырох «Оскараў» за лепшую рэжысуру.
* Фрэнсіс Форд — амерыканскі кінаакцёр, пісьменнік і кінарэжысёр.
* Рыта Хейварт —  амерыканская кінаакцёрка і танцорка, адна з найбольш знакамітых зорак Галівуда 1940-х гадоў.
* Ларэта Янг — амерыканская кінаакцёрка, уладальніца прэміі «Оскар» за найлепшую жаночую ролю (1948).

## Спасылкі 
*  
* Могілкі Святога Крыжа на сайце «Find a Grave» 


Катэгорыя:Каліфорнія
Катэгорыя:Каталіцкія могілкі
Катэгорыя:Могілкі ЗША