open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Сухель Аль-Хасан

**Сухе(й)ль Сальман аль-Хасан** (; нар. 10 чэрвеня 1970, Джабла, Латакія, Сірыя), таксама вядомы па мянушцы **«Тыгр»** () — брыгадны генерал сірыйскай арміі, удзельнік грамадзянскай вайны ў Сірыі, камандзір 25-й дывізіі.

## Біяграфія 
Сухель з’яўляецца алавітам. У інтэрв’ю 2014 года заяўляў, што мае сына, але не бачыў яго з пачатку вайны ў Сірыі.

У 1991 годзе скончыў Акадэмію ВПС, пасля чаго праходзіў службу ў розных падраздзяленнях ВПС і СПА Сірыі. Пазней быў пераведзены ў разведвальную службу, дзе займаўся падрыхтоўкай падраздзялення спецыяльных аперацый.

Удзельнічаў у сірыйскім канфлікце з самага яго пачатку, займаючыся падаўленнем масавых беспарадкаў у 2011 годзе.

Увосень таго жа года была сфарміравана 25-я дывізія спецыяльнага прызначэння, вядомая таксама як «Сілы Тыгра». Дывізію ўзначаліў Аль-Хасан. Яна стала элітным падраздзяленнем арміі Сірыі і перакідвалася на розныя ўчасткі фронту. Толькі з верасня 2013 па лістапад 2015 байцы Аль-Хасана ўдзельнічалі ў баявых дзеяннях за правінцыі Алепа, Хомс, Ідліб і Хама, а таксама займаліся дэблакіроўкай аэрапорта Квайрэс President Bashar Al-Assad personally congratulated Suheil al-Hassan on his role in breaking the siege on the air-base..

Увясну 2016 і зімой 2017 гадах Аль-Хасан прымаў удзел у двух сумесных з расійскімі вайскоўцамі аперацых па вызваленні Тадмара і Пальміры. У жніўні 2017 года за паспяховае наступленне і вызваленне горада Эс-Сухнэ і населенага пункта Эль-Кдэр ад ІД атрымаў ад міністра абароны Расіі Сяргея Шайгу падзячны ліст і ўзнагародную халодную зброю. У кастрычніку войскі пад яго пачаткам правялі аперацыю на ўсходзе краіны ў правінцыі Дэйр-эз-Зор, вызваліўшы гарады Меядзін і Маадан, а таксама шэраг вёсак у даліне ракі Еўфрат.

Са снежні 2019 па сакавік 2020 займаўся зачысткай паўночнага захада Сірыі ад пратурэцкіх груповак, дзе потым сутыкнуўся з рэгулярнай турэцкай арміяй.

## Узнагароды 
25 снежня 2015 года ўказам прэзідэнта Расійскай Федэрацыі ўзнагароджаны расійскім ордэнам Дружбы за «заслугі ва ўмацаванні дружбы, баявога і ваеннага супрацоўніцтва паміж Расійскай Федэрацыі і Сірыйскай Арабскай Рэспублікай».

9 мая 2018 года брыгаднаму генералу ўручаны расійскі Ордэн Суворава.

## Характарыстыка камандавання 
Першы раз, будучы яшчэ палкоўнікам, Аль-Хасан адмовіўся ад павышэння да брыгаднага генерала, каб працягнуць весці свае войскі непасрэдна на поле бою. Яго тактыка характарызуецца «выпальваннем зямлі» артылерыйскімі ўдарамі з наступным нападам на пазіцыі паўстанцаў. Сухель Аль-Хасан ні разу не пацярпеў паразы ў бітвах з баевікамі. Часам яго байцы вяшчалі па гучнагаварыцелю вершы свайго камандзіра, папярэджваючы праціўніка аб тым, што хутка прыйдзе Аль-Хасан, калі яны не здадуцца. Сам ён казаў, што заўсёды імкнецца даць шанец сваім ворагам здацца, але не мае ніякай жалю да тых, хто не выконвае ўмовы здачы зброі.

## Зноскі 
Катэгорыя:Ваенныя дзеячы
Катэгорыя:Военачальнікі
Катэгорыя:Постаці Сірыі
Катэгорыя:Ваенныя Сірыі
Спіс дэпутатаў Веткаўскага раённага Савета дэпутатаў 28-га склікання

Спіс дэпутатаў Веткаўскага раённага Савета дэпутатаў 28-га склікання. Старшыня Веткаўскага раённага Савета дэпутатаў — Віктар Іванавіч Масейкаў, намеснік старшыні — Яўген Іванавіч Чаванькоў.

## Пастаянныя камісіі Веткаўскага раённага Савета дэпутатаў 28 склікання 
* Мандатная і па пытаннях мясцовага самакіравання. Старшыня камісіі — Сяргей Пятровіч Кончыц.
* Камісія па эканоміцы, бюджэту і камунальнай уласнасці. Старшыня камісіі — Наталля Міхайлаўна Буракова.
* Камісія па сацыяльных і прававых пытаннях. Старшыня камісіі — Таццяна Аляксандраўна Помазава.
* Камісія па экалогіі, добраўпарадкаванні і развіцці населеных пунктаў. Старшыня камісіі — Уладзімір Аляксандравіч Зіневіч.
* Камісія па аграрных пытаннях. Старшыня камісіі — Антон Генадзьевіч Ціханоўскі.

## Спіс дэпутатаў 
## Спасылкі 
* Спіс дэпутатаў Веткаўскага раённага Савета дэпутатаў 28-га склікання  на vetka.gomel-region.by

Веткаўскі раён
Уладзімір Канстанцінавіч Філатаў

**Уладзімір Канстанцінавіч Філатаў** (, Мінск) — беларускі архітэктар.

## Біяграфія 
Скончыў Беларускі політэхнічны інстытут у 1970 годзе. Працаваў у Брэсцкім інжынерна-будаўнічым, Беларускім політэхнічным інстытутах, старшым мастаком-канструктарам у Беларускім філіяле УНДІТЭ, з 1980 года — галоўны архітэктар праектаў у Белкааппраекце.

Член Саюза архітэктараў СССР з 1978 года. Пражывае ў Мінску.

## Творчасць 
 у Светлагорску ]]
Асноўныя працы: рэканструкцыя завода зборнага жалезабетону ў Гродне (1980), распрацоўка тэхналогіі безапалубнага вырабу папярэдне напружаных жалезабетонных вырабаў на комплексным імпартным абсталяванні (1981), індустрыяльны тэхнікум у Светлагорску (1982).

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Асобы
Катэгорыя:Архітэктары Беларусі
Катэгорыя:Архітэктары XX стагоддзя
Себяжок

**Себяжо́к** (, ) — хутар у Расонскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Альбрэхтаўскага сельсавета. Утвораны 29 верасня 2010 года.

## Спасылкі 
Катэгорыя:Альбрэхтаўскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Расонскага раёна
Антон Мікалаевіч Філіповіч

**Антон Мікалаевіч Філіповіч** (, Барысаў, Мінская вобласць) — беларускі архітэктар.

## Біяграфія 
Вучыўся ў сярэдняй школе № 1 у Барысаве, якую скончыў у 1969 годзе. Скончыў Беларускі політэхнічны інстытут у 1974 годзе. З 1974 г. — галоўны архітэктар Жодзіна. Пасля працаваў у інстытуце БелНДІПгорадабудаўніцтва, з 1991 года галоўны архітэктар праектаў. У 1991 годзе адкрыў малое праектна-будаўнічае прадпрыемства «Буда», пазней рэарганізаванае ў прыватнае ўнітарнае прадпрыемства «Будафт».

Член Саюза архітэктараў СССР з 1979 года.

## Творчасць 
Удзельнічаў у карэктуры генплана Жодзіна (1981).

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Асобы
Катэгорыя:Архітэктары Беларусі
Катэгорыя:Архітэктары XX стагоддзя
Катэгорыя:Галоўныя архітэктары Жодзіна
Катэгорыя:Архітэктары Жодзіна
Юрый Іванавіч Філонаў

**Юрый Іванавіч Філонаў** (, г. Бердск, Новасібірская вобласць) — беларускі і расійскі архітэктар.

## Біяграфія 
Скончыў Новасібірскі інжынерна-будаўнічы інстытут у 1969 годзе. Працаваў у праектных арганізацыях Барнаула, з 1978 года — галоўны архітэктар будаўнічага аддзела ў Гродзенскім філіяле НДІП азотнай прамысловасці і прадуктаў арганічнага сінтэзу.

Член Саюза архітэктараў СССР з 1976 г. Пражывае ў Гродне.

## Творчасць 
Асноўныя працы: кантора Дзяржбанка СССР (1978), адміністрацыйна-бытавы корпус камбіната жалезабетонных вырабаў (1979) у Барнауле, адміністрацыйны будынак аўтабазы ў Рубцоўску (1979), аўтабаза коксахімічнага камбіната на ст. Зарынская Алтайскага края (1973), упраўленне трэста «Гроднапрамбуд» у Гродне (1982, у аўтарскім калектыве).

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Асобы
Катэгорыя:Архітэктары Беларусі
Катэгорыя:Архітэктары XX стагоддзя
Абрам Эмануілавіч Фрыдман

**Абрам Эмануілавіч Фрыдман** (, г. Сураж, Бранская вобласць — ) — беларускі архітэктар-мастак.

## Біяграфія 
Скончыў Інстытут жывапісу, скульптуры і архітэктуры ў Ленінградзе ў 1939 г. Працаваў галоўным архітэктарам Магілёва. Член КПСС з 1941 года. Удзельнік Вялікай Айчыннай вайны. Пасля дэмабілізацыі працаваў у Дзіпрагары, Аўтатрансбудпраекце ў Маскве. У 1947 годзе Упраўленне па справах архітэктуры пры Савеце Міністраў РСФСР накіравала для працы ў архітэктурна-праектную майстэрню пры Упраўленні галоўнага архітэктара г. Бранска, пасля працаваў у праектнай канторы «Бранскаблпраект», Бранскім філіяле Маскоўскага рэспубліканскага праектнага інстытута «Расдзіпрасельбуд».

З 1959 па 1971 г. — галоўным архітэктарам праектаў у Віцебскім філіяле Белдзяржпраекта.

## Сям’я 
У шлюбе з архітэктарам Зояй Озеравай.

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Асобы
Катэгорыя:Удзельнікі Вялікай Айчыннай вайны
Катэгорыя:Архітэктары Беларусі
Катэгорыя:Архітэктары XX стагоддзя
Катэгорыя:Галоўныя архітэктары Магілёва
Катэгорыя:Архітэктары Бранска
Катэгорыя:Архітэктары Віцебска
Анатоль Іосіфавіч Фрыдман

**Анатоль Іосіфавіч Фрыдман** (, Мінск) — беларускі архітэктар.

## Біяграфія 
Скончыў Мінскі будаўнічы тэхнікум у 1964 годзе, Беларускі політэхнічны інстытут у 1969 годзе. У 1969—1993 гадах — архітэктар, галоўны архітэктар праектаў, начальнік аддзела маналітнага домабудавання ў Белдзяржпраекце.

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Архітэктары Беларусі
Катэгорыя:Архітэктары XX стагоддзя
Катэгорыя:Архітэктары ЗША
Імам Дашдэмір аглы Мустафаеў

**Імам Дашдэмір аглы Мустафаеў** (; 3 [25] лютага 1910 — 10 сакавіка 1997) — савецкі і азербайджанскі навуковы, партыйны і дзяржаўны дзеяч, Першы Сакратар ЦК Кампартыі Азербайджанскай ССР (1954—1959). Член Камуністычнай партыі з 1940 года.

Катэгорыя:Першыя сакратары ЦК КП Азербайджана
Катэгорыя:Члены ЦК КПСС
Катэгорыя:Дэпутаты Вярхоўнага Савета СССР 3-га склікання
Катэгорыя:Дэпутаты Вярхоўнага Савета СССР 4-га склікання
Катэгорыя:Дэпутаты Вярхоўнага Савета СССР 5-га склікання
Катэгорыя:Вучоныя Азербайджана
Катэгорыя:Нарадзіліся ў Азербайджане
Светлагорскхімвалакно

**«СветлагорскХімвалакно»** *(Сахім)* — вытворчае аб’яднанне па вытворчасці поліэфірных матэрыялаў, адно з буйных шматпрофільных прадпрыемстваў нафтахімічнага комплексу Рэспублікі Беларусь.

## Гісторыя 
Будаўніцтва пачалося ў 1960 годзе, а ў 1964 годзе быў атрыманы першы метр корднай тканіны на **заводзе штучнага валакна** (ЗШВ), які паклаў пачатак ўзнікненню вытворчага аб’яднання і сёння з’яўляецца ядром прадпрыемства.

У 1970-х гадах быў арганізаваны выпуск тэрмаўстойлівых матэрыялаў, у 1980-х гадах — уведзены ў эксплуатацыю ўчастак па вытворчасці вугляродных матэрыялаў.

У 1972 годзе пабудаваны Палац культуры хімікаў.

У 1984 годзе на Светлагорскім вытворчым аб’яднанні «Хімвалакно» пры ўдзеле нямецкіх спецыялістаў было ўведзена ў строй адно з найбуйнейшых вытворчасцяў па выпуску поліэфірнай ніткі ў Еўропе, цяпер вядомае як **завода поліэфірных тэкстыльных ніцей** (ЗПТН).

У 1990-х гадах на ЗШВ быў арганізаваны выпуск мяшкоў з плёнкавых поліпрапіленавых нітак, нятканага матэрыялу «спанбонд».

Праведзеная ў 2004 годзе на ЗПТН рэканструкцыя дазволіла асвоіць выпуск мультыфіламентных, фарбаваных ў масе нітак.

У 2006—2007 гадах пачата вытворчасць раўнаважкіх тэкстураваных нітак, нітак з рознай трываласцю пнеўмазлучэнняў, фасонных нітак, нітак поліэфірных ізвітых КДК і з профільным перасек «трылобал». У 2009 годзе асвоена вытворчасць поліэфірных цалкам выцягнутых комплексных нітак (FDY), пачаты выпуск поліэфірных нітак з антыбактэрыйнымі і антыперановымі дадаткамі. У 2010—2012 гадах — праект па нарошчванню вытворчых магутнасцяў да ўзроўню 41 тыс. тон.

У 2020 годзе пасля прэзідэнцкіх выбараў і жорсткіх разгонаў мірных пратэстоўцаў працоўнікі «Хімвалакно» намагаліся ўладкаваць забастоўку ля прахадной завода, але большую частку закрылі ў цэхах, да гэтага такой практыкі з боку чыноўнікаў, падчас усебеларускіх стачак, не назіралася.

Восенню 2022 года прадпрыемства трапіла ў спіс спецыяльна прызначаных грамадзян і заблакіраваных асоб ЗША.

## Структура 
* Завод штучнага валакна
* Завод поліэфірных тэкстыльных ніцей
* СветлагорскХімСэрвіс
* Светлатэкс
* СахімТранс
* Санаторый «Сярэбраныя ключы»

## Цікавыя факты 
* Для транспартнага абслугоўвання прадпрыемства ад станцыі Шацілкі была праведзена сямікіламетровая чыгуначная ветка і пабудавана станцыя Корд, ад назвы тканіны, вытворчасцю якой займаецца «Хімвалакно».

## Крыніцы 
## Літаратура 
* 
* 

Катэгорыя:Прадпрыемствы Светлагорска
Катэгорыя:Хімічныя і нафтахімічныя кампаніі Беларусі
Катэгорыя:1964 год у Беларусі
Катэгорыя:Беларускія юрыдычныя асобы ў спісе спецыяльна прызначаных грамадзян і заблакіраваных асоб ЗША
Зарлуі

**Зарлуі** () — прамысловы горад у Германіі, у зямлі Саар. Адміністрацыйны цэнтр раёна Зарлуі. Насельніцтва — 37 136 чалавек (на 31 снежня 2010 года). Займае плошчу 43,27 км². Афіцыйны код — 10 0 44 115. Горад падзяляецца на 8 гарадскіх раёнаў. Цэнтр сталеліцейнай прамысловасці.

Катэгорыя:Гарады Саара
Кісліца звычайная

**Кіслі́ца звычайная** (*Oxalis acetosella*) — від кветкавых раслін роду  сямейства . Тыпавы від роду.

## Назвы 
Заечая капуста, квасок, баршчоўка.

## Батанічнае апісанне 
Шматгадовая травяністая бессцябловая расліна вышынёй 8—15. Мезафіт, гіграфіт, мезатроф.

## Гаспадарчае значэнне 
Лекавая расліна. У лісці маецца шчаўевая кіслата, і яго магчыма спажываць у ежу. Расліна ядавітая для жывёл.

## Літаратура 
* 
* 
* 

## Спасылкі 
* 
* *Oxalis acetosella* L. // «ООПТ России»
* Кислица обыкновенная — Oxalis acetosella L. // Экологический центр «Экосистема»™, А. С. Боголюбов

Катэгорыя:Кіслічныя
Катэгорыя:Флора Еўразіі
Катэгорыя:Флора Паўночнай Амерыкі
Катэгорыя:Харчовыя расліны
Катэгорыя:Лекавыя расліны
Катэгорыя:Расліны, апісаныя ў 1753 годзе
Спіс епіскапаў Беларускай праваслаўнай царквы

Архірэі месцяцца па старшынстве. У дужках паказваецца дата епіскапскай хіратоніі (пасвячэння).

## Цяперашнія архірэі 
На ліпень 2021 года ў Беларускай праваслаўнай царкве налічваецца 15 архірэяў. Гэта 13 кіравальных і 2 архірэі на спачыне.

### Патрыяршы экзарх 
* Веніямін (Тупека), Мітрапаліт Мінскі і Заслаўскі, Патрыяршы Экзарх усяе Беларусі.

### Кіруючыя архірэі 
#### Архіепіскапы 
# Дзімітрый (Драздоў), архіепіскап Віцебскай і Аршанскай епархіі (1989)
# Сцяфан (Корзун), архіепіскап Пінскай і Лунінецкай епархіі (1990)
# Гурый (Апалька), архіепіскап Навагрудскай епархіі (1996)
# Феадосій (Більчанка), архіепіскап на спачыне (1997)
# Сафроній (Юшчук), архіепіскап Магілёўскай і Мсціслаўскай епархіі (2001)
# Іаан (Хама), архіепіскап Брэсцкай і Кобрынскай епархіі (2002)
# Сцяфан (Нешчарэт), архіепіскап Гомельскай і Жлобінскай епархіі (2005)

#### Епіскапы 
# Серафім (Беланожка), епіскап Бабруйскай епархіі (2007)
# Леанід (Філь), епіскап Тураўскай і Мазырскай епархіі (2008)
# Павел (Цімафеенкаў), епіскап Маладзечанскай епархіі (2014)
# Антоній (Даронін), епіскап Гродзенскай і Ваўкавыскай епархіі (2015)
# Парфірый (Прэднюк), епіскап Лідскай епархіі (2015)
# Ігнацій (Луковіч), епіскап Полацкай і Глыбоцкай епархіі (2018)

## Пераведзеныя архірэі 
* Павел (Панамароў)
* Валянцін (Мішчук)
* Канстанцін (Гаранаў)

## Памерлыя архірэі 
* Максім (Кроха)
* Канстанцін (Хоміч)
* Арыстарх (Станкевіч)
* Глеб (Савін)
* Пётр (Карпусюк)
* Філарэт (Вахрамееў) 
* Арцемій (Кішчанка)

## Гл. таксама 
* Беларуская Праваслаўная Царква

## Спасылкі 
* Члены Сінода (афіцыйны сайт БПЦ)
* Вікарныя епіскапы (афіцыйны сайт БПЦ)


Катэгорыя:Спісы:Рэлігія
Катэгорыя:Спісы:Беларусь
Катэгорыя:Спісы асоб
Hemitrichia

**Hemitrichia** — род міксаміцэтаў сямейства . Назва ўпершыню была апублікаваная ў 1873 годзе.

## Распаўсюджанне і асяроддзе пражывання 
Большасць відаў можна сустрэць на гнілых або адмерлых бярвеннях у нізінных лясах. Від сустракаецца ў чатырох асноўных наземных масівах: Азія, Еўропа, Паўночная і Паўднёвая Амерыка. З 26 прызнаных відаў 13 знойдзены ў неатрапічным рэгіёне.

## Віды 
*  
*  
*  
*  
*  
*  
*  
*  
*  
*  
*  
*  
*  
*  
*  
*  
*  
*  
*  
*  
*  
*  
*  
*  
*  
*  
*  
*  

## Галерэя 

Hemitrichia calyculata (24611503658).jpg|
2012-02-20_Hemitrichia_clavata_(Pers.)_Rostaf_203941.jpg|
Pretzel Slime (29374984675).jpg|

## Літаратура 
* Rostafinsky, J.T. 1873. Versuch eines Systems der Mycetozoen. :1-21 — P.14

Катэгорыя:Міксаміцэты
Купалінка (песня)

«**Купалі́нка**» — беларуская народная песня пра жанчыну на імя Купаліна, чыя дачка пляце купальскі вянок у ноч на Івана. Набыла шырокую папулярнасць з пачатку 1920-х гадоў пасля паэтычнай апрацоўкі тэксту Міхасём Чаротам і пакладзена на музыку Уладзіміра Тэраўскага.

## Гісторыя стварэння 
У 1921 годзе паэт Міхась Чарот напісаў музычную п’есу «На Купалле» для Беларускага драматычнага тэатра, якому ў той час быў патрэбен нацыянальны рэпертуар. Музыку да п’есы стварыў кампазітар Уладзімір Тэраўскі. Чарот уставіў у п’есу шмат народных песень ва ўласнай апрацоўцы, у тым ліку і «Купалінку». Толькі ў 1920-х гадах п’еса прайшла больш як 400 разоў, і многія песні з яе сталі вельмі папулярнымі ў народзе.

Песню «Купалінка», якая з’яўляецца фрагментам музычнага суправаджэння спектакля, выконвала галоўная гераіня Алеся. Яе іграла непрафесійная актрыса Аляксандра Александровіч, у якую Міхась Чарот быў неўзаемна закаханы і якой хацеў прысвяціць гэту песню.

## Верагодныя фальклорныя крыніцы 
Не адмаўляючы верагоднасці непасрэднага знаёмства М. Чарота з нейкай версіяй народнай песні пра Купалінку, варта адзначыць версіі песень з падобнымі сюжэтамі матывамі, зафіксаваныя даследчыкамі ХІХ — пачатку ХХ ст. і апублікаваныя ў выданнях П. Шэйна (1874 г.), У. Дабравольскага (1903 г.), Е. Раманава (1912 г.). 

## Вядомасць 
Песня стала адной з самых папулярных і вядомых у Савецкай Беларусі і іншых рэспубліках СССР.

«Купалінку» выконвалі практычна ўсе беларускія музычныя калектывы і Сябры, а таксама мноства выканаўцаў з іншых краін — напрыклад, Deep Purple, Тар’я Турунен, журналіст ББС Стыў Розэнбэрг.

У фільме «Выклік» (2008 год) пра партызанскі атрад братоў Бельскіх партызаны па сцэнарыі мусілі спяваць песню «Чорны воран», але ў канчатковым варыянце яе замянілі на «Купалінку».

## Спасылкі 
* *А. Кавалёў.* «Купалінка. Беларуская народная песня» (нотны матэрыял)
* Народныя і застольныя песні — Купалінка (Беларуская народная песня)  (акорды для гітары)

Катэгорыя:Песні 1921 года
Катэгорыя:Песні Беларусі
Катэгорыя:Беларускія народныя песні
Катэгорыя:Песні на беларускай мове
Сяргей Дылеўскі

**Сярге́й Дыле́ўскі** (, ) — лідар стачкама Мінскага трактарнага завода, член прэзідыума Каардынацыйнай рады ў час акцый пратэсту ў 2020 годзе і прэзідэнцкіх выбараў.

## Біяграфія 
Нарадзіўся ў Мінску ў сям’і рабочых. Скончыў Трэці машынабудаўнічы ліцэй у Мінску, хацеў вучыцца на аўтамеханіка, але па стане здароўя прыйшлося паступіць на іншую спецыяльнасць — тэхналогія машынабудавання. На Мінскім трактарным заводзе Дылеўскі працуе тэрмістам.

Ён заўсёды хацеў працаваць з аўтамабілямі, матацыкламі, будаваў свае ўласныя праекты ў асабістым гаражы.

## Палітычная дзейнасць 
Пасля абвяшчэння вынікаў прэзідэнцкіх выбараў у 2020 годзе і пачатку акцый пратэсту Дылеўскі абурыўся дзеяннямі міліцыі. Ён завёз некалькі пратэстоўцаў у бальніцы і заклікаў да страйку на МТЗ. Да страйку далучыліся рабочыя, якія запатрабавалі вызваліць усіх палітычных зняволеных і правесці новыя выбары. Дылеўскі ўзначаліў калону з 1000 рабочых, што прайшла маршам па цэнтры Мінска. 17 жніўня ён правёў калону ў 5000 страйкуючых супрацоўнікаў МТЗ. 18 жніўня Дылеўскі заявіў, што 50 чалавек, якія выйшлі на мітынг каля МТЗ, былі ненадоўга затрыманыя.

Быў абраны ў прэзідыум Каардынацыйнай рады, створанай для каардынацыі перадачы ўлады. 21 жніўня прызнаны «палітычнай зоркай» паводле версіі New York Times.

21 жніўня 2020 года Дылеўскага выклікалі на допыт у Следчы камітэт. 24 жніўня 2020 года быў затрыманы спецслужбамі разам з Вольгай Кавальковай ля прахадной МТЗ пры спробе падтрымаць страйкоўцаў. 21 верасня 2020 года ён быў вызвалены з турмы.

З'ехаў з Беларусі. 6 сакавіка 2023 года Мінскі гарадскі суд завочна прысудзіў Сяргею Дылеўскаму 12 гадоў пазбаўлення волі.

## Погляды 
У жніўні 2020 года Сяргей Дылеўскі заявіў, што лічыць беларускую прамысловую сістэму неэфектыўнай, і што адсутнасць алігархаў у Беларусі «далёка не дасягненне», паколькі гэта азначае, што «здаровыя» бізнесмены не хочуць інвеставаць у Беларусь. Дылеўскі заявіў, што палітыка будзе «апошняй, што [ён] хацеў бы рабіць».

## Спасылкі 
* 
* 
* «Я не вождь, а простое лицо, которое нравится людям». Интервью лидера стачкома Минского тракторного завода Сергея Дылевского. Он стал главной фигурой рабочего движения Беларуси

Катэгорыя:Асобы
Катэгорыя:Грамадскія дзеячы Беларусі
Катэгорыя:Рэпрэсаваныя рэжымам Лукашэнкі
Кіяніт

{{Мінерал
 |Назва    = Кіяніт
 |Выява = Kyanite crystals.jpg
 |Подпіс     = 
|Формула = AlO(SiO)
 |Колер        = блакітны, сіні, зялёны, жоўты, чорны, шэры, бясколерны
 |Колер рысы  = белы
 |Бляск       = шкляны
 |Празрыстасць= празрысты, прасвечвае
 |Спайнасць   = дасканалая па {100}, сярэдняя па {010}
 |Сінгонія    = трыклінная
 |Параметры рашоткі = a=7,112, b=7,844, c=5,574, Z=4
 |Цвёрдасць   = 4,5—5 (уздоўж); 6,5—7 (упоперак)
 |Злом       = Няроўны
 |Прымесь     = Fe, Ca, Cr, Mg, Ti
 |Шчыльнасць   = 3,56—3,67
 |Паказчык пераламлення = a=1,712—1,718, b=1,72—1,725, g=1,727—1,734
}}
**Кіяні́т**, **дыстэн**.

## Склад 
Утрымлівае 62,92 % AlO. Дамешкі жалеза, хрому, кальцыю, тытану. Таксама прысутнічаюць галій, кобальт, калій і іншыя хімічныя элементы.

## Уласцівасці 
Крышталізуецца ў трыкліннай сінгоніі. Утварае выцягнутыя, слупкаватыя крышталі. Колер ад белага да блакітнага і блакітна-сіняга, зрэдку жоўты, шэры, зялёны, чорны і бясколерны. Бляск шкляны, тлусты. Цвёрдасць па шкале Моаса ў папярочным напрамку 6,5—7, уздоўж крышталя — 4,5—5. Шчыльнасць 3,56—3,67 г/см³.

## Паходжанне і радовішчы 
Кіяніт мае метамарфічнае паходжанне, зрэдку — магматычнае, вельмі рэдка — гідратэрмальнае. Радовішчы маюцца ў Расіі, Аўстрыі, Аўстраліі, Бразіліі, Індыі, ЗША, Швейцарыі.

## Выкарыстанне 
Выкарыстоўваецца ў якасці сыравіны ў вытворчасці вогнетрывалых і кіслотатрывалых матэрыялаў, керамікі, хімічнага посуду. Руда на алюміній. Зрэдку выкарыстоўваецца ў ювелірнай справе ў якасці таннага вырабнога каменя.

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
* Кианит // Каталог минералов
* Kyanite Mineral Data // Mineralogy Database

Катэгорыя:Сілікаты (мінералы)
Катэгорыя:Мінералы алюмінію
Гельмут Дуз

**Гельмут Дуз** (; ) — генеральны дырэктар унітарнага прадпрыемства «А1».

## Біяграфія 
Нарадзіўся 2 сакавіка 1971 года ў г. Клагенфурт (Аўстрыя). У 1990 годзе атрымаў дыплом па спецыяльнасці «Інжынер па тэхнічных сродках сувязі», а ў 1993 скончыў Венскі ўніверсітэт у галіне бізнес-адміністравання і праграмавання. У 2002 годзе атрымаў другую адукацыю ў Дунайскім універсітэце па праграме MBA для кіраўнікоў.

Прафесійную кар’еру пачаў у 1992 годзе кансультантам па распрацоўцы і ўкараненні праграмн ага забеспячэння для кантролінгу. З 1996 года працаваў у холдынгу A1 Telekom Austria Group на розных кіруючых пасадах у фінансавым сектары. У 2004 годзе прызначаны дырэктарам Mobilkom Austria Group Services GmbH, а таксама членам выканаўчай рады Mobilkom Austria Group.

З 4 снежня 2007 года працуе генеральным дырэктарам беларускага сегмента A1 Telekom Austria Group — унітарнага прадпрыемства «А1».

У 2009 годзе Гельмут Дуз стаў адным з 40 лаўрэатаў прэміі «GTB’s Forty under Forty 2009» па меркаванні экспертнай групы выдання Global Telecoms Business. У 2019 Гельмут быў узнагароджаны ўзнагародай «Медыяперсона года» за рэбрэндынг А1.

У лістападзе 2020 года ажаніўся.

## Хобі 
Гуляе ў гольф.

## Крыніцы 
## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Прадпрымальнікі Аўстрыі
Юрый Васільевіч Малышаў

**Юрый Васільевіч Малышаў** (27 жніўня, 1941, горад Нікалаеўск, Валгаградская вобласць — 8 лістапада 1999, Звёздный гарадок) — савецкі касманаўт двойчы Герой Савецкага Саюза.

Катэгорыя:Асобы на марках
Выставачны павільён «МінскЭкспа»

**Выставачны павільён «МінскЭкспа»** — будынак у Мінску, размешчаны на рагу праспекта Пераможцаў і Арлоўскай вуліцы, каля плошчы Дзяржаўнага Сцяга. Пабудаваны ў 1988 годзе, перабудаваны ў 2013 годзе па праекце архітэктара А. Вішнеўскага.

Рашэнне аб будаўніцтве ў Мінску новага комплексу для правядзення міжнародных выставак (да гэтага існаваў толькі павільён ВДНГ на вуліцы Янкі Купалы) прынялі ў 1975 годзе. Фінансаванне ажыцяўлялася за кошт саюзных і рэспубліканскіх сродкаў, дзяржзаказ на аб’ект атрымаў інстытут «Мінскпраект». Над аб’ектам працавалі архітэктары Л. Маскалевіч, Г. Ласкавая, Г. Федасенка, В. Капылоў і інжынеры Л. Б. Валчэцкі.

Перад будынкам была пастаўлена стэла з гадзіннікам і скульптурай Меркурыя. Вакол скульптурнай кампазіцыі адводзілася месца для паркоўкі аўтатранспарту. Музыку для гадзінніка напісаў Ігар Лучанок, аднак, яны так ніколі не зайгралі. Не быў рэалізаваны і трохпялёсткавы фантан у падножжа стэлы.

## Спасылкі 
Катэгорыя:Праспект Пераможцаў (Мінск)
Катэгорыя:Арлоўская вуліца (Мінск)
Катэгорыя:Будынкі і збудаванні Мінска
Катэгорыя:Грамадскія будынкі
Катэгорыя:1988 год у Мінску
Катэгорыя:Будынкі і збудаванні Леанарда Маскалевіча
Катэгорыя:Будынкі і збудаванні Галіны Ласкавай
Катэгорыя:Будынкі і збудаванні Гаўрыіла Федасенкі
Катэгорыя:Будынкі і збудаванні Віктара Капылова
Андрэй Мікалаевіч Іларыёнаў

**Андрэй Мікалаевіч Іларыёнаў** (; нар. , Сестрарэцк, Ленінград, РСФСР, СССР) — расійскі  і палітык, грамадскі дзеяч. Старшы навуковы супрацоўнік інстытута Катана (Вашынгтон, ЗША). Заснавальнік і прэзідэнт расійскай некамерцыйнай арганізацыі «Інстытут эканамічнага аналізу». Кандыдат эканамічных навук.

У мінулым — першы намеснік дырэктара Працоўнага цэнтра эканамічных рэформаў пры Урадзе Расіі (1992—1993), кіраўнік групы аналізу і планавання пры старшыні ўрада Расіі (1993—1994), саветнік прэзідэнта Расіі Уладзіміра Пуціна па эканоміцы і давераная асоба (шэрпа) прэзідэнта РФ у «Вялікай васьмёрцы» (2000—2005).
Наўсікая з Даліны вятроў

«**Наўсікая з Даліны вятроў**» або «**Наўсікая з Логу Вятроў**» () — поўнаметражны анімэ-фільм 1984 года, створаны японскім мультыплікатарам Хаяо Міядзакі.

## Сюжэт 
У будучыні чалавецтва, якое стагоддзямі безаглядна эксплуатавала прыроду, стала ахвярай сваёй ганарыстасці — Зямлю спасцігла жудасная экалагічная катастрофа. Квітнеючыя калісьці прамысловыя цывілізацыі сталі прахам, а паверхню планеты пакрыла гіганцкае мора Лесу, якое выпускае ў атмасферу атрутныя споры сваіх раслін. Людзям, якія засталіся ў жывых, даводзіцца жыць у цені Лесу і ягоных жахлівых казуркападобных насельнікаў, спрабуючы не дапусціць распаўсюджвання шкоднай расліннасці. Мірная Даліна вятроў — адно з царстваў, якія ўтварыліся на руінах ранейшых дзяржаў. Жыхары Даліны любяць свайго добрага кіраўніка і ягоную дачку Наўсікаю, незвычайную дзяўчынку, якая знаходзіць агульную мову з велічэзнымі казуркамі Лесу, дзіўнымі спараджэннямі парушанай экасістэмы.

## Узнагароды 
Паводле інфармацыі сайта «*Internet Movie Database*» фільм быў адзначаны 3 кінаўзнагародамі і яшчэ 1 намінацыяй.

## Зноскі 
## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Поўнаметражныя анімацыйныя фільмы
Катэгорыя:Мультфільмы 1984 года
Катэгорыя:Анімэ
Катэгорыя:Фільмы Японіі
Катэгорыя:Фільмы на японскай мове
Катэгорыя:Фільмы Хаяо Міядзакі
Катэгорыя:Фільмы, музыку да якіх напісаў Дзё Хісаісі
Курнік

**Курнік** () — горад на захадзе Польшчы. Размешчаны за 310 км на захад ад Варшавы і за 25 км на паўднёвы ўсход ад цэнтра Познані. Уваходзіць у склад Пазнаньскага павета Велікапольскага ваяводства, сядзіба вяскова-гарадской гміны Курнік. Чыгуначная станцыя. Займае плошчу 5,99 км². Насельніцтва 7,8 тыс. чалавек.

## Спасылкі
Мікалай Раманавіч Ірыкоў

**Мікалай Раманавіч Ірыкоў** (1921, в. Верхняя Казарма Арэнбургскай губерні РСФСР — 16 або 17 сакавіка 1943, Чугуіўскі раён, Украіна) — удзельнік Вялікай Айчыннай вайны, Герой Савецкага Саюза (1943).

## Біяграфія 
. Мемарыял 8-й танкавай дывізіі, памятная дошка]]

Скончыў 7 класаў сярэдняй школы. У 1940 годзе скончыў Зілаірскае педагагічнае вучылішча. Працаваў дырэктарам Нованікольскай сярэдняй школы.

У Чырвоную Армію прызваны ў студзені 1940 года. Скончыў палкавую танкавую школу. Член ВКП (б) з 1942 года.

У баях Вялікай Айчыннай вайны з 1942 года. 16 сакавіка 1943 года танкавую часць, дзе служыў Ірыкоў атакавалі сілы праціўніка, у тым ліку танкавая дывізія СС. Танк малодшага лейтэнанта Ірыкова падбіў 3 нямецкія машыны, але і сам быў падбіты.

Указам Прэзідыума Вярхоўнага Савета СССР ад 19 чэрвеня 1943 года за «ўзорнае выкананне баявых заданняў камандавання на фронце барацьбы з нямецкімі захопнікамі і праяўленыя пры гэтым мужнасць і гераізм» малодшаму лейтэнанту Мікалаю Раманавічу Ірыкову прысвоена званне Героя Савецкага Саюза з уручэннем ордэна Леніна і медаля «Залатая Зорка» (пасмяротна).

## Крыніцы 
## Літаратура 
* Герои Советского Союза: Краткий биографический словарь / Пред. ред. коллегии И. Н. Шкадов — М.: Воениздат, 1987. — Т. 1 /Абаев — Любичев/. — 911 с. — 100 000 экз. — ISBN отс., Рег. № в РКП 87-95382.

## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Танкісты Вялікай Айчыннай вайны
Альбрэхтаўскі сельсавет

**Альбрэ́хтаўскі сельсавет** — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Расонскага раёна Віцебскай вобласці Беларусі. Цэнтр — гарадскі пасёлак Расоны (не ўваходзіць у склад).

## Гісторыя 
Утвораны 20 жніўня 1924 года ў складзе Расонскага раёна Полацкай акругі БССР. Цэнтр — маёнтак Альбрэхтава. Пасля скасавання акруговай сістэмы 26 ліпеня 1930 года ў Расонскім раёне БССР, з 21 чэрвеня 1935 года — Полацкай акругі, з 20 лютага 1938 года — Віцебскай вобласці. У 1939 годзе цэнтр сельсавета перанесены ў вёску Расоны. З 20 верасня 1944 года сельсавет у Расонскім раёне Полацкай вобласці, з 8 студзеня 1954 года — Віцебскай вобласці. 16 ліпеня 1954 года цэнтр сельсавета перанесены ў вёску Альбрэхтава. 16 верасня 1957 года да сельсавета далучана частка скасаванага Дзмітраўскага сельсавета (4 населеныя пункты: Глаты, Двор Чарэпіта, Фаміно і Чарэпіта). 7 красавіка 1958 года скасаваны, населеныя пункты перададзены ў адміністрацыйнае падпарадкаванне Расонскага пассавета.

16 лютага 1996 года цэнтр Бірузоўскага сельсавета перанесены ў вёску Альбрэхтава, сельсавет перайменаваны ў Альбрэхтаўскі. 23 чэрвеня 2005 года ў склад сельсавета перададзены частка тэрыторыі Краснапольскага сельсавета агульнай плошчай 13 819 гектараў (у тым ліку 12 населеных пунктаў: Байдзіна 1, Гарадзішча, Горы, Дворышча, Жалезнікі, Казлы, Красты, Пакоціна, Прудок, Рудня, Рум і Трыполле). 29 верасня 2010 года на тэрыторыі сельсавета ўтвораны хутар Себяжок. Пасля 2010 года цэнтр сельсавета перанесены ў вёску Бірузова, а 26 лістапада 2018 года — у гарадскі пасёлак Расоны.

## Насельніцтва 
Насельніцтва сельсавета паводле перапісу 2009 года — 1027 чалавек, з іх 88,2 % — беларусы, 10,8 % — рускія, 0,6 % — украінцы; паводле перапісу 2019 года — 736 чалавек.

## Населеныя пункты 
* 1 студзеня 1947 года — 11
* 1 студзеня 2006 года — 20

## Літаратура 
* Административно-территориальное устройство БССР: справочник: в 2 т. / Главное архивное управление при Совете Министров БССР, Институт философии и права Академии наук БССР. — Минск: «Беларусь», 1985―1987.
* Административно-территориальное устройство Республики Беларусь (1981—2010 гг.): справочник. — Минск: БелНИИДАД, 2012. — 172 с.
* 


Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, утвораныя ў 1924 годзе
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, скасаваныя ў 1958 годзе
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, утвораныя ў 1996 годзе
Спіс дэпутатаў Верхнядзвінскага раённага Савета дэпутатаў 28-га склікання

Спіс дэпутатаў Верхнядзвінскага раённага Савета дэпутатаў 28-га склікання.

## Прэзідыум Верхнядзвінскага раённага Савета дэпутатаў 28 склікання 
## Пастаянныя камісіі Верхнядзвінскага раённага Савета дэпутатаў 28 склікання 
* Па пытаннях мясцовага самакіравання і рэгламенту. Старшыня камісіі — Уладзімір Мікалаевіч Крышталевіч.
* Па пытаннях бюджэту, эканамічнага развіцця, гандлю. Старшыня камісіі — Андрэй Леанідавіч Нарубін.
* Па пытаннях аграпрамысловага комплексу, прамысловасці, транспарту, развіцця будаўнічага комплексу, жыллёва-камунальнай і дарожнай гаспадаркі, экалогіі. Старшыня камісіі — Алена Уладзіміраўна Зуй.
* Па пытаннях сацыяльнай сферы, сацыяльнай абароны грамадзян і справах моладзі. Старшыня камісіі — Таццяна Міхайлаўна Скумбіна .

## Спіс дэпутатаў 
## Спасылкі 
* Спіс дэпутатаў Верхнядзвінскага раённага Савета дэпутатаў 28-га склікання  на verkhnedvinsk.vitebsk-region.gov.by

Верхнядзвінскі раён
Сусветная прэмія саўндтрэкаў за прыжыццёвыя дасягненні

**Сусве́тная прэ́мія саўндтрэ́каў за прыжыццё́выя дасягне́нні** () — ганаровая ўзнагарода «Сусветнай прэміі саўндтрэкаў». Прысуджаецца штогадова, пачынаючы з 2001 года.

## Лаўрэаты 
## Крыніцы 
## Спасылкі 
* Спіс лаўрэатаў прэмія за прыжыццёвыя дасягненні  на афіцыйным сайце «*Сусветнай прэміі саўндтрэкаў*»

Катэгорыя:Сусветная прэмія саўндтрэкаў
Катэгорыя:З’явіліся ў 2001 годзе
Катэгорыя:Кінапрэміі за прыжыццёвыя дасягненні
Грэгар Гізі

**Грэгар Флорыян Гізі** (, , Усходні Берлін) — апошні лідар Сацыялістычнай адзінай партыі Германіі.

Нарадзіўся 16 студзеня 1948 года ў савецкай зоне акупацыі Германіі. Скончыў школу ў 1966 годзе, паступіў на юрыдычны факультэт Берлінскага ўніверсітэта, які скончыў у 1970 годзе. Працаваў юрыстам з 1971 года.

Член САПГ з 1967 года. У 1989 годзе быў абраны на пасаду старшыні Сацыялістычнай адзінай партыі Германіі, а ў 1990 годзе быў абраны на пасаду старшыні рэфармаванай САПГ — Партыі дэмакратычнага сацыялізму. З 2007 года стаў лідарам партыі «Левыя». У складзе Партыі дэмакратычнага сацыялізму і «Левых» з’яўляўся дэпутатам Бундэстага з 1990 па 2002 год і з 2005 года.

## Спасылкі 
* Грэгар Гізі на сайце Бундэстага

Катэгорыя:Палітыкі ГДР
Катэгорыя:Члены Народнай палаты ГДР
Катэгорыя:Палітыкі Германіі
Катэгорыя:Юрысты Германіі
Катэгорыя:Члены Левай партыі Германіі
Катэгорыя:Члены Сацыялістычнай адзінай партыі Германіі
Катэгорыя:Члены бундэстага Германіі
Герц Ізраілевіч Хайкін

**Герц Ізраілевіч Хайкін** (, г.п. Чачэрск, Гомельская вобласць) — беларускі архітэктар.

## Біяграфія 
Член КПСС з 1924 года. Скончыў Камуністычны ўніверсітэт нацыянальных меншасцей Захаду імя Ю. Ю. Мархлеўскага ў 1932 годзе. Працаваў загадчыкам аддзела Гомельскага гаркамунгаса, начальнікам Гомельскага філіяла Белдзяржпраекта, праектна-каштарыснай канторы аблупраўлення жыллёва-камунальнай гаспадаркі Гомельскага аблвыканкама.

Член Саюза архітэктараў СССР з 1947 года. Пражываў у г. Гомель.

## Творчасць 
Браў удзел у распрацоўцы рэканструкцыі і рэалізацыі генпланаў Гомеля (1937—1944), Кургана (1942−1944), Жлобіна, Веткі, Мазыра, Калінкавічаў (1944—1957) і іншых гарадоў вобласці. Аўтар праекта рэканструкцыі парку ў Чачэрску (1967).

## Узнагароды 
Узнагароджаны медалямі, Ганаровай граматай Прэзідыума Вярхоўнага Савета БССР (1977).

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Асобы
Катэгорыя:Архітэктары Беларусі
Катэгорыя:Архітэктары XX стагоддзя
Катэгорыя:Архітэктары Гомеля
Катэгорыя:Архітэктары Жлобіна
Катэгорыя:Архітэктары Веткі
Катэгорыя:Архітэктары Мазыра
Катэгорыя:Архітэктары Калінкавічаў
Катэгорыя:Архітэктары Чачэрска
Катэгорыя:Горадабудаўнікі Беларусі
Іосіф Саламонавіч Фрыдман

**Іосіф Саламонавіч Фрыдман** ( — ) — беларускі інжынер-будаўнік.

## Біяграфія 
Скончыў Беларускі політэхнічны інстытут у 1939 годзе. Удзельнік Вялікай Айчыннай вайны. Член КПСС з 1943 года. З 1954 па 1974 г. працаваў галоўным інжынерам Белпрампраекта, выкладаў у Беларускім тэхналагічным і Беларускім політэхнічным інстытутах.

Член Саюза архітэктараў СССР з 1960 года.

## Творчасць 
Удзельнічаў у стварэнні праектаў Віцебскага прамвузла, заводаў гадзіннікавага, аўтаматычных ліній, лічыльных машын, шасцерняў, халадзільнікаў, паліграфкамбіната, стадыёна «Дынама» ў Мінску, дывановага камбіната і электралямпавага завода ў Брэсце (1954—1974).

## Узнагароды 
Узнагароджаны ордэнамі Чырвонай Зоркі (1949), «Знак Пашаны» (1966), медалямі. Граматай Прэзідыума Вярхоўнага Савета БССР (1954). Прэмія Савета Міністраў СССР (1971) за праект Усходняга прамысловага раёна Віцебска.

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:інжынеры-будаўнікі Беларусі
Факультэт транспартных камунікацый БНТУ

**Факультэт транспартных камунікацый БНТУ (ФТК БНТУ)** — адзін з факультэтаў Беларускага нацыянальнага тэхнічнага ўніверсітэта.

Факультэт створаны ў 1958 годзе як *факультэт гідратэхнічнага і дарожнага будаўніцтва* ў межах праграмы падрыхтоўкі студэнтаў па спецыяльнасці «Аўтамабільныя дарогі». У 1978 годзе факультэт перайменаваны ў *факультэт дарожнага будаўніцтва*. Сучасную назву факультэт атрымаў у 1998 годзе.

## Склад факультэта 
Факультэт мае ў сваім складзе наступныя кафедры:
* Аўтамабільныя дарогі
* Геадэзія і аэракасмічныя геатэхналогіі
* Масты і тунэлі
* Матэматычныя метады ў будаўніцтве
* Механізацыя і аўтаматызацыя дарожна-будаўнічага комплексу

## Дэканы 
* Іван Архіпавіч Голубеў (1975—1988)
* Іосіф Мікалаевіч Вярбіла (1988—2012)
* Аляксей Уладзіміравіч Бусел (2012—2018)
* Сяргей Ягоравіч Краўчанка (з 2018)

## Спасылкі 
* Факультэт транспартных камунікацый БНТУ  на сайце БНТУ

Катэгорыя:Факультэты БНТУ
Катэгорыя:1958 год у Мінску
Катэгорыя:З’явіліся ў 1958 годзе
Таццяна Майсееўна Ханіна

**Таццяна Майсееўна Ханіна** (, Менск — 21 кастрычніка 2021) — беларускі архітэктар.

## Біяграфія 
Скончыла Беларускі політэхнічны інстытут у 1961 годзе. Працавала архітэктарам, кіраўніком групы архітэктараў у Мінскпраекце, галоўным архітэктарам праектаў у Белдзіпрагандлі, загадчык сектара ў БелНДІдзіпрасельбудзе, з 1981 г.— у Мінскім мастацка-вытворчым камбінаце. 

Член Саюза архітэктараў СССР з 1961 года. Жыла ў Мінску. Памерла 21 кастрычніка 2021 года.

## Творчасць 
Асноўныя працы (у аўтарскім калектыве): 10-павярховы жылы дом па вул. Харкаўскай, 82 (1969), парк імя 50-годдзя БССР (1970) у Мінску, жылыя дамы для будаўнікоў у сельскай мясцовасці (1975).

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Асобы
Катэгорыя:Архітэктары Беларусі
Катэгорыя:Архітэктары XX стагоддзя
Спіс дэпутатаў Мінскага раённага Савета дэпутатаў 28-га склікання

Спіс дэпутатаў Мінскага раённага Савета дэпутатаў 28-га склікання.

## Спасылкі 
* Спіс дэпутатаў Мінскага раённага Савета дэпутатаў 28-га склікання  на mrik.gov.by

Мінскі раён
Мярцвяк (фільм)

«**Мярцвяк**» () — мастацкі фільм 1995 года рэжысёра Джыма Джармуша. Галоўныя ролі ў фільме выканалі Джоні Дэп, Гары Фармер, Лэнс Хенрыксен.

## Сюжэт 
Малады рахаўнік Уільям Блэйк пераязджае на Дзікі Захад з надзеяй уладкавацца на працу, але нечакана робіцца героем вестэрна. Атрымаўшы кулю ў сэрца, ён сустракае індзейца па імені Ніхто. Прыняўшы бледнатварага юнака за чарговае ўвасабленне паэта Уільяма Блэйка, індзеец вырашае годна праводзіць яго ў свет продкаў. Так пачынаецца апошняя вандроўка туды, дзе марская роўнядзь пераходзіць у неба.

## Узнагароды 
Паводле інфармацыі сайта «Internet Movie Database» фільм быў адзначаны 5 кінаўзнагародамі і яшчэ 14 намінацыямі.

## Крыніцы 
## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Фільмы-драмы 1995 года
Катэгорыя:Фільмы ЗША 1995 года
Катэгорыя:Фільмы Германіі 1995 года
Катэгорыя:Фільмы Японіі 1995 года
Катэгорыя:Фільмы-драмы ЗША
Катэгорыя:Фільмы-драмы Германіі
Катэгорыя:Фільмы-драмы Японіі
Катэгорыя:Фільмы Джыма Джармуша
Катэгорыя:Фільмы па сцэнарыях Джыма Джармуша
Катэгорыя:Фільмы, знятыя ў Каліфорніі
Катэгорыя:Фільмы — лаўрэаты Еўрапейскай кінапрэміі
Валіцкі

**Валіцкі** () — польскае прозвішча.

## Вядомыя носьбіты 
* Аляксандр Валіцкі (1826—1893) — літаратар, музычны крытык, выдавец.
* Міхал Валіцкі (1746—1828) — граф, авантурыст і філантроп Рэчы Паспалітай.
22 (песня Тэйлар Свіфт)

**«22»** — чацвёрты сінгл амерыканскай кантры-поп спявачкі Тэйлар Свіфт з яе чацвёртага студыйнага альбома «Red». Афіцыйны рэліз адбыўся 12 сакавіка 2013 года пад лэйблам Big Machine. Кампазіцыя была напісана самой спявачкай у супрацоўніцтве з Максмам Марціным і Шалбэкам. Песня атрымала ў асноўным станоўчыя водгукі ад музычных крытыкаў і дасягнула 20 месца ў Billboard Hot 100.

## Інфармацыя 
«22» была запісана як паўнавартасная поп-песня, якая пачынаецца з рэзкага акустычнага гітарнага рыфа, што пераходзіць у дыска, баблгам-поп і дэнс-поп на прыпеве. На момант стварэння песня з'яўлялася адной з самых нестандартных у кар'еры спявчакі. Пасля самастойнага напісання альбома «Speak Now» яна вырашыла супрацоўнічаць з рознымі аўтарамі песень і прадзюсарамі для «Red», каб выйсці за рамкі свайго гучання. Лірычна трэк апісвае радасць і бесклапотнасць 22-гадовага ўзросту. Дзякуючы сваёй прыхільнасці да пэўнай даты, з цягам часу песня ператварылася ў культурны феномен.

Тэйлар Свіфт распявадае пра кампазіцыю:
Трэк планавалі даслаць на радыё ЗША 5 сакавіка 2013 года, але прэм'еру адсунулі на адзін тыдзень, да 12 сакавіка. У Вялікабрытаніі рэліз адбыўся яшчэ пазней, 31 сакавіка. Разам з ім выйшаў эксклюзіўны абмежаваны тыраж індывідуальна пранумараванага CD-сінгла. Ён прадаваўся і сам па сабе, і разам з гастрольнымі таварамі.

Пасля выхаду «22» атрымала станоўчыя водгукі музычных крытыкаў, якія пахвалілі запамінальную мелодыю і поп-пастаноўку. Песня дасягнула 20 месца ў Billboard Hot 100, стаўшы шостай песняй з «Red», якая дасягнула топ-20 у ЗША. Кампазіцыя таксама трапіла ў дзясятку лепшых сінглаў у многіх краінах свету. Музычнае відэа было знята ў Малібу, штат Каліфорнія. Згодна з сюжэтам, Свіфт весяліцца на вечарыне са сваімі сябрамі. Рэжысёрам выступіў Энтані Мэдлер.

Патаемнае пасланне — *«Дыяна Эшлі Клэр Селена»*.

## Чарты 
### Штотыднёвыя чарты 
### Выніковыя гадавыя чарты
Міхал Міцкевіч

**Міхал (Міхаіл, Міхась) Міцкевіч**:
* Міхал Міцкевіч (1746—1828) — сапраўднае імя авантурыста і філантропа Міхала Валіцкага.
* Міхал Казіміравіч Міцкевіч (1850—1902) — бацька Якуба Коласа.
* Міхась Канстанцінавіч Міцкевіч (1926—2020) — беларускі навуковец у галіне апрацоўкі металаў, малодшы сын Якуба Коласа.
* Міхась Міхайлавіч Міцкевіч (1897—1991) — беларускі грамадска-культурны дзеяч, малодшы брат Якуба Коласа.
Рыгор Цадзікавіч Ханін

**Рыгор Цадзікавіч Ханін** (,  — ) — беларускі інжынер-будаўнік.

## Біяграфія 
Вучыўся ў 1930—1933 гадах у Беларускім політэхнічным інстытуце. Член Саюза архітэктараў СССР з 1934 года. Працаваў у Белжылсаюзе, Гомельскім філіяле Белдзяржпраекта, у Гомельскім абласным кантролі па будаўніцтве, з 1944 па 1945 г. — галоўным архітэктарам Гомеля, з 1948 па 1956 г. — начальнікам Гомельскага абласнога Упраўлення па справах архітэктуры, абласной інспекцыі Дзяржархбудкантролю.

## Творчасць 
Асноўныя працы: праекты пасёлкаў «Чырвоны Кастрычнік», «Яднанне» ў Гомелі, «Шлях да сацыялізму» ў Нова-Беліцы (1925—1929), жылыя дамы — 70-кватэрны і 16-кватэрны па вул. Пушкінскай (1929), 180-кватэрны і 20-кватэрны па вул. Камсамольскай (1931) — усё з С. Д. Шабунеўскім у Гомелі, Дом сацкультуры ў Чачэрску (1938), Дом Саветаў у Мазыры (1939).

## Сям’я 
Быў у шлюбе з Раісай Бенцыянаўнай Ханінай (1890—1965).

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Асобы
Катэгорыя:Архітэктары Беларусі
Катэгорыя:Архітэктары XX стагоддзя
Катэгорыя:Архітэктары Гомеля
Катэгорыя:Архітэктары Чачэрска
Катэгорыя:Архітэктары Мазыра
Катэгорыя:Галоўныя архітэктары Гомеля
Фаіл Усманавіч Хайрулін

**Фаіл Усманавіч Хайрулін** (, Пракоп’еўск, Кемераўская вобласць — 1999, Гомель) — беларускі архітэктар.

## Біяграфія 
Скончыў у 1954 годзе Новасібірскі інжынерна-будаўнічы інстытут. Працаваў у праектных арганізацыях Новакузнецка, Алма-Аты, з 1968 года — галоўны архітэктар праектаў у Гомельграмадзянпраекце.

Член Саюза архітэктараў СССР з 1961 года. Пражываў у Гомелі. Памёр у 1999 годзе, пахаваны на Рандоўскіх могілках у Гомелі.

## Творчасць 
]]
Асноўныя працы: клуб на Ніжне-Астроўскай плошчы ў Новакузнецку (1959), квартал завода станочных вузлоў (1973—1981), комплексы інтэрнатаў па вуліцы Савецкай (1976—1986) і БелНДІЛГа (1983—1986), будынак ДАІ (1982—1984) у Гомелі.

## Крыніцы 
## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Асобы
Катэгорыя:Архітэктары Беларусі
Катэгорыя:Архітэктары XX стагоддзя
Катэгорыя:Архітэктары Новакузнецка
Катэгорыя:Архітэктары Гомеля
Міхал Валіцкі

**Міхал Валіцкі** (сапраўднае імя — **Міхал Міцкевіч**; , Новагародскі павет, Вялікае Княства Літоўскае — , Вільня, Расійская імперыя) — граф, авантурыст і філантроп Рэчы Паспалітай.

## Біяграфія 
Паходзіў са збяднелага шляхецкага роду. Выхоўваўся дзядзькай па маці — вялікакняскім крайчым Бучынскім. Навучаўся ў Мінскім езуіцкім калегіуме, потым у магілёўскіх езуітах. У 18 гадоў пачаў працаваць віцэ-рэгентам у менскіх судах.

Схільнасць да авантур і прыгод, а па іншай версіі — дуэль з набліжаным князёў Радзівілаў.

 паводле малюнка Францыска Тэгацы. Дрэварыт, 1879.]]

Пасля вяртання ў 1806 годзе з кругасветнага плавання прадстаўнікоў экспедыцыі І. Ф. Крузенштэрна, Валіцкі купіў калекцыю рэдкіх кітайскіх і японскіх рэчаў.

Атрыбуцыя карціны як партрэта Міхала Валіцкага грунтуецца на «Рукапісе Каталога карцін і гравюр, змешчаных у Віленскім музеі старажытнасцяў», складзеным Людвікам Кандратовічам у 1856 годзе. Раней гэты твор памылкова лічыўся партрэтам графа Яўхіма Храптовіча.

## Узнагароды 
За ахвяраванні вялізных сум грошай на карысць навучальных устаноў кароль Станіслаў Аўгуст Панятоўскі ўзнагародзіў Міхала Валіцкага ўлетку 1789 года ордэнам Святога Станіслава I ступені, а ў 1790 годзе адзначыў ордэнам Белага Арла.

## Літаратура 
* 
*  — С. 208.

Катэгорыя:Авантурысты
Катэгорыя:Філантропы
Катэгорыя:Выпускнікі Мінскага езуіцкага калегіума
Катэгорыя:Выпускнікі Магілёўскага езуіцкага калегіума
Катэгорыя:Падстоліі вялікія каронныя
Не памятаю аблічча твайго

**Не памятаю аблічча твайго** () — савецкі фільм, зняты Літоўскай кінастудыяй у 1988 годзе.

## Сюжэт 
У дзіцячым кардыялагічным санаторыі знаёмяцца падлеткі — 13-гадовая Лета і 14-гадовы Саўлюс. Гісторыя іх першага кахання пачынаецца нечакана і сумна. Але іх бацькі і выхавальнікі вырашаюць «зберагчы» іх ад небяспечнага і нібыта непатрэбнага пачуцця.

## У ролях 
* Іна Разэнайтэ — *Лета*
* Лукас Жыліс — *Саўлюс*
* Даля Мелена — *галоўны лекар*
* Лінас Паўгіс — *педагог Антанас*
* Элеанора Карызнайтэ — *медсястра*
* Альбінас Келерыс — *настаўнік*
* Алдона Янушаўскайтэ — *настаўніца*
* Вітаўтас Грыгаліс — *настаўнік*
* Габія Ярамінайтэ-Рышкувене — *Гінтарэ*
* Аўдроне Марцынкявічутэ — *Яніна*
* Рэнатас Шаяўка — *Юозеліс*
* Гедымін Карка — *вартаўнік*
* Яўгена Шулгайтэ — *бабуля Леты*

## Узнагороды 
* 1989 г. — Гран-пры Маскоўскага міжнароднага дзіцячага кінафестывалю
* 1990 — Прыз журы Міжнароднага кінафестывалю ў Costa de Estoril.

## Літаратура 
* С. Лаврентьев. Спутник кинозрителя. — 1990. — № 1. — С. 2.

## Спасылкі 
* Сайт фільма

Катэгорыя:Фільмы СССР 1988 года
Спіс дэпутатаў Астравецкага раённага Савета дэпутатаў 26-га склікання

Спіс дэпутатаў Астравецкага раённага Савета дэпутатаў 26-га склікання.

## Спасылкі 
* Спіс дэпутатаў раённага Савета дэпутатаў 26 склікання // Астравецкая праўда, 27.04.2010.

Астравецкі раён
Карусель

(Францыя)]]
**Карусель** (ад , ) — атракцыён, які ўяўляе сабой платформу, якая верціцца, на якой усталяваны (альбо падвешаны да даху, альбо прымацаваны да цэнтральнай стойкі) сядзенні, зробленыя часцей за ўсё ў выглядзе коней, аўтамабіляў і іншых жывёл або транспартных сродкаў.

Карусель круціцца з дапамогай рухавіка (звычайна электрычнага) ці саміх адпачывальнікаў, якія перад пасадкай на карусель раскручваюць яе. Другі тып каруселі часта ўсталёўваецца на дзіцячых гульнявых пляцоўках.

## Тыпы каруселяў 
У залежнасці ад тыпу кручэння вакол вертыкальнай восі, каруселі дзеляцца на наступныя тыпы:
* карусель з простым кручэннем;
* карусель з хвалепадобным тыпам кручэння;
* карусель са складаным кручэннем;
* карусель з кручэннем і ўздымам.

## Спасылкі 
Катэгорыя:Дзіцячыя забавы
Катэгорыя:Атракцыёны
Карусель (значэнні)

**Карусель**:
* **Карусель** — атракцыён, які ўяўляе сабой платформу, якая верціцца.
* Карусель — механізм, які перамяшчае прадметы па замкнёнай гарызантальнай траекторыі.
** Багажная карусель — прылада, размешчаная ў залі прылёту аэрапорта, прызначаная для дастаўкі багажу пасажырам.
* Карусель — метад фальсіфікацыі вынікаў галасавання, звязаны з подкупам выбаршчыка і паўторным галасаваннем адных і тых жа асоб на розных участках.

**Іншыя назвы**:
* Карусель — расійскі тэлеканал.
Спіс дэпутатаў Лельчыцкага раённага Савета дэпутатаў 28-га склікання

Спіс дэпутатаў Лельчыцкага раённага Савета дэпутатаў 28-га склікання.

## Спасылкі 
* Спіс дэпутатаў Лельчыцкага раённага Савета дэпутатаў 28-га склікання  на lelchitsy.gomel-region.by/by/

Лельчыцкі раён
Костшын

**Костшын** () — горад на захадзе Польшчы. Размешчаны за 290 км на захад ад Варшавы і за 20 км на ўсход ад цэнтра Познані. Уваходзіць у склад Пазнаньскага павета Велікапольскага ваяводства, сядзіба вяскова-гарадской гміны Костшын. Займае плошчу 7,98 км². Насельніцтва 9,7 тыс. чалавек.

## Спасылкі
Спіс дэпутатаў Воранаўскага раённага Савета дэпутатаў 28-га склікання

Спіс дэпутатаў Воранаўскага раённага Савета дэпутатаў 28-га склікання.

## Спасылкі 
* Спіс дэпутатаў Воранаўскага раённага Савета дэпутатаў 28-га склікання  на http://voronovo.grodno-region.by/by/ 

Воранаўскі раён