Сабор Святога Віта

**Сабо́р Свято́га Ві́та** (, поўная назва: кафедральны сабор св. Віта, Вацлава і Войцеха,* Víta, Václava a Vojtěcha*) — гатычны каталіцкі сабор у Пражскім Градзе, кафедра архібіскупа Пражскага.

Сабор лічыцца адной з жамчужын еўрапейскай готыкі, як па тэхнічных характарыстыках, так і па мастацкаму ўзроўню, з’яўляецца мастацкай і нацыянальна-гістарычнай святыняй Чэхіі. Сабор Святога Віта істотна паўплываў на развіццё позняга гатычнага стылю, уласцівага для Цэнтральнай Еўропы. Мясцовыя гатычныя стылі Славеніі, паўночнай Харватыі, Аўстрыі, Чэхіі, Польшчы і паўднёвай Германіі маюць на сабе відавочны ўплыў праекта Петэра Парлера.

У прыдзелах сабора пахаваны чэшскія каралі і архібіскупы Прагі, там жа захоўваюцца каранацыйныя рэгаліі сярэдневяковай Чэхіі.

Сабор знаходзіцца ў Пражскім Градзе, і з’яўляецца яго неад’емнай часткай. На працягу многіх гадоў храм з вежай-званіцай заставаўся самым высокім збудаваннем Прагі.

Тры партала кафедральнага сабора багата аздоблены скульптурамі, каменнымі і бронзавымі барэльефамі.

Сабор грандыёзны. Звонку ён упрыгожаны гатычнымі вежкамі і арнаментам. Над бакавым уваходам — адзіная ў Чэхіі мазаіка, якая паказвае Страшны Суд, — апошні суд Хрыста над душамі памерлых. Як вобразна выказаўся В. Э. Мандэльштам, шпіль сабора раніць вострай іголкай тугія грудзі неба. Верніка ўнутры сабора адразу ж ахоплівае асаблівае святло. Гэта дасягаецца не толькі за кошт вітражоў — каляровага шкла з карцінамі біблейскіх сюжэтаў. Галоўная канструктыўная асаблівасць, якая стварае адчуванне чагосьці незямнога, — велізарная вышыня памяшкання і размешчаныя на ўзроўні другога яруса вялікія вокны. Дзякуючы гэтаму сабор прасякнуты верхнім святлом, яго велізарная ўнутраная прастора здаецца адзінай і лёгкай. Гатычныя аркі дадаткова падкрэсліваюць накіраванасць увысь. Алтар не з’яўляецца крайнім усходнім памяшканнем сабора. Яго ўпрыгожваюць маленькія адгароджаныя дзвюма сценамі адзін ад аднаго памяшканні для індывідуальнай малітвы — капэлы. У іх стаяць надмагіллі некаторых чэшскіх кіраўнікоў. Капэлы ўпрыгожаны фрэскамі. Збоку, за цяжкімі дубовымі дзвярамі, знаходзіцца капэла святога Вацлава, аб якой распавядалася раней. Асаблівая пышнасць яе афармлення заклікана падкрэсліць значэнне нябеснага заступніка Чэхіі. Статуя Св. Вацлава, якая знаходзіцца ў капэле, адна з найлепшых у чэшскай скульптуры.

Яе стваральнік Петэр Парлер адлюстраваў святога ў выглядзе маладога рыцара з дзідай і шчытом, на якім змешчаны чэшскі герб — арліца. Скульптура адрозніваецца простым, завершаным сілуэтам і высакароднасцю фігуры, што перададзена лёгкім нахілам галавы. Уражваючы кантраст буйных плоскасцей і дэталей, прапрацаваных вельмі тонка, складае асаблівасць мастацкай манеры школы Парлера. Тып рыцара-абаронцы ў гэтай скульптуры некалькі прыручаны і адначасова апаэтызаваны. Гэтыя якасці пасля стануць асабліва характэрнымі для чэшскага выяўленчага мастацтва. Парлер стварыў незвычайную архітэктуру капэлы. Квадратная ў плане, яна перакрыта зоркападобным скляпеннем. Унутры сабора кубічная форма капэлы звяртае на сябе ўвагу вялікімі плоскасцямі сцен. Масіўныя дзверы даюць зразумець, што за імі схаваны каштоўныя духоўныя і матэрыяльныя скарбы сабора. У аснове архітэктурнай ідэі капэлы Св. Вацлава ляжыць уяўленне аб ідэальным хрысціянскім горадзе-новым Іерусаліме. Ён квадратны ў плане, абнесены крапаснымі сценамі з варотамі, пакрытымі каштоўнымі камянямі, ён увесь ззяе. Каляровыя камяні на сценах капэлы таксама ствараюць ззянне, надаючы інтэр’еру з магілай святога містычнае і ў той жа час цёплае адценне.

Парлер і яго майстэрня ўдзельнічалі ў будаўніцтве многіх храмаў у Празе і ў правінцыі. Ён стварыў і найбуйнейшыя свецкія пабудовы Прагі, у прыватнасці каменны мост цераз раку Влтава, які сваім тэхнічным рашэннем, незвычайным маштабам і мастацкім афармленнем здзівіў усю Еўропу. Шаснаццаццю паўкруглымі аркамі злучае ён дзве часткі горада. Адна з веж упрыгожана складанай скульптурнай кампазіцыяй, якая адлюстроўвае манархаў Карла IV і яго сына Вацлава IV на троне.

### Фасады 
Ясна адрозніваюцца дзве часткі сабора — старая ўсходняя (XIV—XV), і новая заходняя частка сабора (другая палова XIX — пачатак XX). Партал упрыгожаны бронзавымі дзвярамі, якія ілюструюць гісторыю будаўніцтва сабора. Скляпенні яе цвінтара незвычайна складаныя, выкарыстаны свабодныя нервюры, спушчаныя да сярэдняга слупа партала.

У табінаклі сярэдняй калоны брамы раней стаяла статуя Дзевы Марыі, з Карлам IV і Елізаветай Памеранскай, якія моляцца, па баках, а таксама суправаджальнымі фігурамі і «Укрыжаванне» (1945), створанымі M. Foesterová па эскізах . Захаваліся таксама выявы фенікса і пелікана — сімвалаў Хрыста.

#### Мазаіка «Страшны суд» 
 у мандорле на мазаіцы]]

Вонкавую пярэднюю сцяну Залатой брамы ўпрыгожвае мазаіка «Страшны суд», створаная ў 1371—1372 гадах італьянскімі майстрамі па загаду Карла IV, па вяртанні таго з Рыма пасля каранацыі чацвёртай жонкі Елізаветы Памеранскай.

Пасярэдзіне ўверсе арыгінальна далучаны дадатак мазаікі — Спас Нерукатворны. Ён адсылае да адбітка твару змучанага Хрыста на полазе, які яму на шляху на Галгофу падала Св. Вераніка.

У выніку ўздзеяння навакольнага асяроддзя і пагодных умоў, на паверхні мазаікі сталі праступаць алкалоідныя солі, фарбы пацямнелі — выява неўзабаве стала практычна нераспазнавальнай. Ужо ў Сярэднявеччы, а потым яшчэ некалькі разоў на працягу XVIII і XIX стагоддзяў, мазаіку прыходзілася чысціць і рэстаўраваць. Апошняя рэстаўрацыя адбылась у 2005 годзе, яна часткова вырашыла праблему і вярнула першапачатковы бляск.

Выява:Katedrala sv Vita Praha mozaika Karel.jpg|Карл IV
Выява:Goldene Pforte - Mosaik Jüngstes Gericht 2.jpg|Праведнікі
Выява:Cathedrale Saint-Guy Prague facade sud mosaique Jugement dernier.jpg|Агульны выгляд
Выява:Goldene Pforte - Mosaik Jüngstes Gericht 3.jpg|Грэшнікі
Выява:Katedrala sv Vita Praha mozaika Alzbeta.jpg|Елізавета Памеранская

### Вялікая вежа 
Дамінантнай паўднёвага фасада з’яўляецца Вялікая паўднёвая вежа (). Асноўная частка вежы (да 58 метраў) створана ў гатычным стылі, завяршаецца рэнесанснай пляцоўкай і барочным купалам у выглядзе цыбуліны. Петэр Парлер пачаў будаўніцтва вежы ў 1396 годзе, і працягваў будаўніцтва аж да сваёй смерці ў 1406 годзе. Яго сыны Ян і Вацлаў прадоўжылі яго справу.

Адна з легенд пра Вялікую вежу кажа, што адзін прарок прадрок чэшскаму каралю Вацлаву IV смерць перад званіцай. Кароль так баяўся, што загадаў разбурыць яе. Аднак як толькі знеслі першы паверх, у Празе ўспыхнуў рух гусітаў. Раззлаваны кароль неўзабаве памёр ад сардэчнага прыступу. Раней на ёй служыў вяшчальнік, у абавязкі якога ў мірны час уваходзіла сачыць за пажарнай бяспекай. Калі ён заўважаў полымя ў горадзе, то падымаў чырвоны сцяг ці распальваў чырвоны ліхтар у кірунку, дзе гарэла, колькасць удараў Зікмунда ўдакладняла размяшчэнне падпаленага квартала, а вяшчальнік спускаў з вежы пісьмовае паведамленне ў бляшаным банцы, з’яўляецца найбуйнейшым у Чэхіі. Першы звон з такім імем расплавіўся і абрынуўся падчас пажару на Градзе ў 1541 годзе. Цяперашні Зікмунд быў адліты ў 1549 годзе з матэрыялу першага збройнікам і звонавым майстрам , які жыў і працаваў у  ().

Паводле іншай легенды, калі ў «Зікмунда» адрываецца «язык» — з краінай здарыцца вялікая бяда. За ўвесь час язык адрываўся некалькі разоў, у апошні раз гэта здарылася ў жніўні 2002 года, як раз за некалькі тыдняў да катастрафічный паводкі ў Чэхіі. Язык звана, які меў даўжыню 2,5 метра, зламаўся а 18 гадзіне вечара падчас урачыстага набажэнства, прабіў пол, і спыніўся паверхам ніжэй. Спецыялісты выявілі загану, якая ўзнікла яшчэ падчас вырабу языка.

#### Іншыя званы 
Акрамя Зікмунда на Паўднёвай вежы размешчаны яшчэ 3 званы: Вацлаў, Ян Хрысціцель і Ёзэф —
усе яны істотна меншыя за Зікмунда. Другі па велічыні звон сабора  у дыяметры складае 1,77 метра, і мае вышыню 1,3 метра. Асабліва цікавы звон «Ян Хрысціцель», адліты ў 1546 годзе, 1,58 м у дыяметры, 1,28 м вышынёй. Гэты цудоўны ў музычных, мастацкіх і акустычных адносінах звон завуць таксама «Рэквіял», ён упрыгожаны выявамі Св. Зікмунда і Св. Войцеха. Рэквіял раней званіў аб смерці чэшскага караля.

Легенды сцвяржаюць, што, калі памёр імператар Свяшчэннай Рымскай імперыі Карл IV, пачалі званіць усе званы на вежы, а затым да іх далучыліся ўсе астатнія званы Прагі:

1. **капэла Св. Людмілы** (Хрышчэння)

2. **капэла Труны Гасподняй**

3. **капэла Тунаўская**

4. **капэла ** (уваход у Вялікую вежу)

5. **капэла Св. Вацлава**

thumb|left|180px|Статуя Св. Вацлава
thumb|upright=1.4|Капэла Св. Вацлава
thumb|left|180px|Археалагічныя напластаванні пад капэлай Св. Вацлава

Капэла мае квадратную форму і адрозніваецца ад іншых сваёй велічынёй. Яна некалькі адхіляецца ад вызначанай паслядоўнасці, у якой выбудоўваліся іншыя капэлы ў хоры храма, як бы «рассоўвае» фасад і ўкліньваецца ў трансепт ўхапіўся святы Вацлаў, калі быў забіты сваім братам у 935 годзе. На самай справе сучасная ручка толькі копія старой, створаная ў раманскім стылі ў 1373 годзе.

6. **капэла Св. Ондржая** (Марцініцкая, першапачаткова Св. Антаніна і Св. Сільвестра)

7. **капэла Св. Крыжа** (Св. Сымона і Юды)

thumb|right|180px|Міланскі крыж у капэле Св. Крыжа

Левую ўсходнюю сцяну капэлы ўзвёў Маціяс з Араса, іншыя сцены і скляпенні стварыў Петэр Парлер. Планіроўкі абодвух майстроў прыкметна адрозніваюцца, так, напрыклад, Маціяс з Араса першапачаткова заклаў капэлу як многавугольную, але Петэрам Парлерам яна была дабудавана прамавугольнай.

8. **капэла Св. Марыі Магдалены** (Найсвяцейшага сэрца Гасподняга, ці Вальдштэйнская)

9. **капэла Св. Яна Немапуцкага, Эрхарда і Атыліі** (Влашымская, Св. Войцеха)

10. **капэла Св. Мошчаў** (Саксонская, Штэрнбергская) з магілай Пржэмысла Отакара II

11. **капэла Найсвяцейшай Тройцы і Дзевы Марыі** (Імператарская, Крыжовая, Св. Людмілы, Беркаў з Дубы), магіла Спытыгнева II і Бржэціслава I.

12. **капэла Св. Яна Хрысціцеля** (Арнашта з Пардубіц, ці Св. Антаніна Пустэльніка)

13. **капэла архібіскупская** (Пернштэйнская, Св. Агаты)

14. **капэла Св. Ганны** (Носціцкая)

15. **капэла Св. Міхаіла** (старая рызніца)

16. **капэла Св. Зігмунда** (Чэрнінская)

17. **капэла Харавая**

18. **новая рызніца**

19. **новая архібіскупская капэла**

20. **капэла Шварцэнбергская**

21. **капэла Св. Анежкі Чэшскай**

### Скарбніца 
#### Храмавы скарб 
Храмавы скарб складае толькі частку начыння і ўбрання сабора. У XIX і пачатку XX стагоддзя біскуп Антоній Подлага склаў вопіс прадметаў і сабраў разам самыя каштоўныя рэліквіі, якія былі перанесены ў скарбніцу Гілберта.

### Пачатак будаўніцтва 
З росквітам Чэхіі пры Карле IV, ён дамогся ад Папы Рымскага Клімента VI стварэння пражскага архібіскупства, раманскую базіліку знеслі, а на яе месцы 21 лістапада 1344 пачалі будаўніцтва новага, значна больш маштабнага храма. Заступнікамі сабора былі архібіскуп Эрнэст з Пардубіцаў і сам кароль Чэхіі Карл IV. Сабор павінен быў стаць месцам для каранацыі, фамільным склепам, скарбніцай.

#### Маціяс з Араса 
З узвядзенне трохнефнай базілікі з гранёнымі хорамі, дэамбулаторыем і вянком капэл узяўся французскі архітэктар Маціяс з Араса, спецыяльна запрошаны ў Прагу з папскага палаца ў Авіньёне. Маціяс склаў агульны план будынка ў стылі французскай готыкі (пераходная базіліка, аркбутаны, кароткі трансепт). Аднак ён дажыў толькі да заканчэння будаўніцтва аркад і галерэі, якія будаваліся з мясцовага матэрыялу — камянёў, пясчаніку.

#### Петэр Парлер 
thumb|240px|Мазаіка *«Апошні суд»* на Залатой браме
thumb|240px|План недабудаванага сабора

Пасля Маціяса, які памёр у 1352 годзе, будаўніцтва працягнуў Петэр Парлер, малады 23-гадовы архітэктар з германскага гарадка Швебіш Гмюнд (), сын тамтэйшага майстра Генрыха Парлера з Кёльна. Петэр Парлер кіраваў будаўніцтвам 44 гады. Нягледзячы на маладосць, ён прайшоў добрую школу на будаўніцтве Кёльнскага сабора і пасля стаў цэнтральнай фігурай чэшскай готыкі эпохі яе найвышэйшага росквіту. Спачатку ён працаваў у адпаведнасці з планам Маціяса — рызніца на паўночным боку (1360), пахавальная капэла Святога Вацлава на паўднёвым. Але калі ён скончыў усё, што не паспеў Маціяс, ён пачаў дадаваць уласныя ідэі. Яго смеласць і новыя ідэі прыўнеслі непаўторныя элементы. Добры прыклад — сканструяванае ім сеткавае скляпенне, якое перакрыла высокія, працятыя святлом хоры. Скляпенне ўяўляе сабой падвойныя дыяганальныя бэлькі. Разам яны стваралі непаўторны арнамент. Яму таксама належаць паўднёвая вежа (96,65 м) і паўднёвы парадны ўваход у сабор з боку каралеўскага палаца — так званая Залатая брама (1367), упрыгожаная венецыянскай мазаікай «Апошні суд» (1371—72) на залатым фоне.

Традыцыйная схема сабора таксама зведала некаторыя змены. Храм узводзіўся ўжо як галоўная святыня краіны, літургічныя элементы якой перапляталіся з элементамі аблічча. У той час як Маціяс па складу розуму быў матэматыкам і яго канструкцыі былі поўныя чыстага разліку, Парлер быў скульптарам, і адносіўся да архітэктуры як да скульптуры. Гэта відаць у выкарыстанні шматлікіх карнізаў, бюстаў (якія адлюстроўвалі прадстаўнікоў каралеўскай дынастыі, біскупаў і архітэктараў, якія будавалі сабор — Маціяса і Парлера).

Для асвячэння хору ў 1385 годзе ўзнікла патрэба ў збудаванні часовай сцяны-правізорыума, якой папярок сабора быў перакрыты хор.

У 1920 годзе скульптар Войцек Сушарда і галоўны мастак-мадэрніст таго часу, Альфонс Муха, дэкаравалі новыя вітражы ў паўночнай частцы нефа. Акно-ружу ўпрыгожваў Францішак Кісела, у 1925—1927 гадах. На ёй былі адлюстраваны розныя біблейскія гісторыі. Вітраж «Страшны суд» быў створаны Максам Швабінскім.

Такім чынам, у 1929 годзе да тысячагоддзя з дня смерці святога Вацлава, апекуна чэшскага народа, храм быў урачыста асвечаны, што і лічыцца датай завяршэння Сабора святога Віта пасля 600 гадоў будаўніцтва.

У далейшым праходзілі работы па рэканструкцыі і дэкаратыўна-пластычнаму ўбранню інтэр’ера галоўнага сабора краіны з прыцягненнем вядучых мастакоў ад сецэсіі да неакласіцызму.

У 1997 годзе Царква ўхваліла рашэнне аб сучасным афіцыйным найменні сабора: *Кафедральны сабор Святога Віта, Вацлава і Войцеха * ().
У цяперашні час (2000-я) Кафедральны сабор Святога Віта, Вацлава і Войцеха з’яўляецца галоўнай святыняй Чэхіі, здабыткам яе народа, гэта характэрны культавы і гісторыка-культурны помнік сусветнага значэння, адна з галоўных славутасцей чэшскай сталіцы, якую штогод наведваюць мільёны турыстаў. За храмам пастаянна сочаць, і ў выпадку неабходнасці адразу ж праводзяць неабходныя рэстаўрацыйныя і рамонтныя работы.

## Галерэя 

Image:Prague Charles Bridge View-02.jpg
Image:Praha Veitsdom 2005.jpg
Image:Veitsdom-sideview.jpg
Image:Praga sklepienie kruchta.jpg
Image:SaintVitusCathedralFrontPrague.jpg
Image:Veitsdom 00 2003-12-24.jpg
Image:Veitsdom 01 2003-12-24.jpg
Image:St_Vitus.jpg
Image:StVitusPragueInteriorFromDistanceatSunset.jpg
Image:Nepomucky tumb.JPG
Image:Saint Vitus Cathedral inside.jpg
Image:Detail Stavitelů_KSV.jpg|Скульптуры архітэктараў Мокера і Гільберта
Image:Mucha window in St Vitus.JPG|Вітраж А. Мухі
Image:Czech crown jewels.jpg|Чэшскія каранацыйныя рэгаліі (копія)
Image:Jan Nepomucky tumb3.JPG|Саркафаг Святога Яна Непамуцкага

## Гл. таксама 
* Базіліка Святога Георгія

## Зноскі 
## Літаратура 
* Podlaha Antonín; Šittler Eduard. Chrámový poklad u sv. Víta v Praze: Jeho dějiny a popis., Praha: Dědictví sv. Prokopa, 1903 крыніца даступна ў сетцы → гл. тут 
* Podlaha Antonín; Hilbert Kamil. Soupis památek historických a uměleckých: Metropolitní chrám svatého Víta., Praha: Česká akademie císaře Františka Josefa I. pro vědy, slovesnost a umění, 1906 крыніца даступна ў сетцы → гл. тут  
* Jiří Burian: *Der Veitsdom auf der Prager Burg.* Gondrom, Bayreuth 1979, ISBN 3-8112-0115-8
* Jakub Pavel: *Der Veitsdom zu Prag.* Union-Verl., Berlin 1962 (Das christliche Jahrhundert; Bd. 39-40)
* Станькова Я., Пехар И., Тысячелетнее развитие архитектуры., М.: Стройиздат, 1987, стор. 104 
* J. Staňková, J. Štursa, S. Voděra, Pražská architektura. Významné stavby jedenácti století, Praha 1991.
* K. Benešovská, P. Chotebor, T. Durdík, M. Placek, D. Prix, V. Razim. «Architecture of the Gothic», vol. 2 of «Ten centuries of architecture» series, Prague Castle Administration & DaDa, a.s., Prague 2001, ISBN 80-86161-41-2 (English version)
* Marc C. Schurr: *Die Baukunst Peter Parlers. Der Prager Veitsdom, das Heiliggeistmünster in Schwäbisch Gmünd und die Bartholomäuskirche zu Kolin im Spannungsfeld von Kunst und Geschichte.* Thorbecke, Stuttgart 2003, ISBN 3-7995-0127-4
* Stephen Brook, 2003, *Przewodnik National Geographic Praga i Czechy*, National Geographic, ISBN 83-89019-50-7.
* Fučíková, Eliška, Martin Halata, Klára Halmanová, Pvel Scheufler. «Prague Castle in Photographs /1956-1900». Prague: Správa Pražského hradu a Nakladatelství KANT, 2005. ISBN 80-86217-94-9
* Hlobil, Ivo: *Der Prager Veitsdom. Geschichte in Bildern, Krönungskleinodien, Domschatz, Farbige Glasfenster.* Aus d. Tschechischen v. Sonja Schürmann. London, Opus Publishing 2006, ISBN 978-3-7845-5350-4
* Вечерський В. В. Курс історії архітектури країн Східної Європи., К.: АртЕк, 2007, стор. 232—233

**Званы:**
* Kybalová, Ludmila. *Pražské zvony.* Praha: Nakladatelství československých výtvarných umělců, 1958.

## Спасылкі 
* 
* 
* 
* 
* Сайт сабора 
* Сабор Святога Віта (Прага)  на афіцыйнай вэб-старонцы Пражскай інфармацыйнай службы  
* St. Vitus’s Cathedral 

**Пахаванні**:
* Hrobka českých králů 

**Ратонда**:
* Otazníky kolem svatovítské rotundy  

Катэгорыя:Пражскі Град
Катэгорыя:Саборы Чэхіі
Катэгорыя:Пахавальні
Катэгорыя:З’явіліся ў XIV стагоддзі
Катэгорыя:X стагоддзе ў Празе
Катэгорыя:З’явіліся ў 1929 годзе
Катэгорыя:1929 год у Празе