open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Павал Фёлькель

**Павал Фелькель** (, 13 верасня 1931, Хросчыцы, Саксонія, Германія — 16 снежня 1997, Будзішын, ГДР) — лужыцкі пісьменнік, выдавец, перакладчык і вучоны-славіст. Пад яго рэдакцыяй у 1974 годзе выйшаў *«Верхнялужыцка-рускі слоўнік»* Канстанціна Трафімовіча.

## Біяграфія 
Нарадзіўся 13 верасня 1931 года ў сям'і рамесніка ў горадзе Хросчыцы. У 1942 годзе скончыў пачатковую школу ў Кроствіцы. З 1942 па 1945 год навучаўся ў Вышэйшай школе імя Лесінга ў Каменцы. З 1946 па 1950 год навучаўся ў гімназіях у Чэскі-Ліпе, Варнсдорфе і Ліберцы. У 1951 годзе скончыў лужыцкую пашыраную школу ў Будзішыне (у цяперашні час — Сербская гімназія). З 1951 па 1956 год навучаўся на факультэце славістыкі універсітэта імя Карла Маркса ў Лейпцыгу. З 1958 па 1965 года працаваў лектарам у выдавецтве «Домавіна». У 1965 годзе быў прызначаны кіраўніком аддзела лекцый выдавецтва «Домавіна».

У 1992 годзе выйшаў на пенсію. Памёр 16 снежня 1997 года ў Будзішыне.

## Сачыненні 
Займаўся перакладамі са славянскіх моў.

; Проза

* *...a waše dźěći budu syroty*, 1966;
* *Krabat w Čornym młynje*, 1977;
* *Krabat na wikach*, 1978.
* *Łučlany hród*, 1992
* *Fijałkojty čas*, 1996

; Навуковыя выданні, слоўнікі

* *Die Kodifikation der obersorbischen Orthographie*, 1962;
* *Lužickosrbsko-český přiručni slovniček*, 1963;
* *Łużycko-serbsko-polski słowniczek kieszonkowy*, 1965;
* *Hornjoserbsko-němski słownik*, 1970
* *Hornjoserbska ortografija a interpunkcija*, 1974;
* *Верхнелужицко-рускі слоўнік*, 1974;
* *Prawopisny słownik hornjoserbskeje rěče*, 1970;
* *Serbska literatura w socialistiskej wótčinje*, 1974.

## Узнагароды 
* Лаўрэат літаратурнай прэміі «Домавіна» (1967);
* Медаль імя Рыхарда Бэхера (1975);
* Лаўрэат прэміі імя Якуба Чышынскага (1976).

## Літаратура 
* Nowy biografiski słownik k stawiznam a kulturje Serbow, wud. wot: Jan Šołta, Pětr Kunze a Franc Šěn, Budyšin: Ludowe nakładnistwo Domowina, 1984.

## Спасылкі 
* Біяграфія

Катэгорыя:Верхнялужыцкія пісьменнікі
Катэгорыя:Лаўрэаты прэміі імя Якуба Чышынскага
Катэгорыя:Пісьменнікі ГДР
Лідзбаркскі павет

**Лідзбаркскі павет** () — павет у Вармінска-Мазурскім ваяводстве Польшчы, створаны ў 1999 годзе.

Адміністрацыйны цэнтр — горад Лідзбарк Варміньскі.

Станам на 2018 год у павеце налічвалася 42 тыс. жыхароў. 

Павет займае плошчу 924,42 км². 

## Адміністрацыйны падзел 
* гарады: Арнэта, Лідзбарк Варміньскі;
* вяскова-гарадскія гміны: Арнэта;
* вясковыя гміны: Ківіты, Лідзбарк Варміньскі, Любаміна.
Кэнтшынскі павет

**Кэнтшынскі павет** () — павет у Вармінска-Мазурскім ваяводстве Польшчы каля мяжы з Калінінградскай вобласцю Расіі, створаны ў 1999 годзе.

Адміністрацыйны цэнтр — горад Кэнтшын.

Станам на 2018 год у павеце налічвалася 64 тыс. жыхароў. 

Павет займае плошчу 1212,97 км². 

## Адміністрацыйны падзел 
* гарады: Коршы, Кэнтшын, Рэшаль;
* вяскова-гарадскія гміны: Коршы, Рэшаль;
* вясковыя гміны: Барцяны, Кэнтшын, Сракова.
Сусветная прэмія саўндтрэкаў кінакампазітару года

**Сусве́тная прэ́мія саўндтрэ́каў кінакампазі́тару го́да** () — адна з галоўных узнагарод «Сусветнай прэміі саўндтрэкаў», якая была ўпершыню прысуджана на 1-й цырымоніі ў 2001 годзе і ўручаецца штогод па сённяшні дзень.

На званне «Кінакампазітара года» штораз вулучаецца 5 намінантаў. За ўсю гісторыю існавання гэтай узнагароды адзіным выключэннем быў 2004 год, калі на прэмію прэтэндавала адразу 7 кампазітараў. Колькасць фільмаў, за музыку да якіх вылучаецца кампазітар, наадварот істотна вагаецца. Так у першыя гады існавання прэміі найчасцей кампазітар вылучаўся за працу над адным фільмам, аднак пазней такія выпадкі сталі рэдкасцю, а колькасць фільмаў, за музыку да якіх вылучаецца кампазітар, некалькі разоў дасягнула сямі.

Па стане на канец 2025 года часцей за ўсё, а менавіта пяць разоў, у намінацыі «Кінакампазітар года» перамагаў французскі кампазітар Аляксандр Дэспла (2007, 2009, 2010, 2011, 2014). Ён жа трымае і першынства па колькасці намінацый, якіх на яго ліку 12 .

## Пераможцы і намінанты 
Пераможцы і намінанты прыведзены ў храналагічным парадку. У межах аднаго года намінанты ўпарадкаваны па прозвішчах паводле беларускага алфавіта. Пераможца адзначаны жоўтым колерам фона &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; і прыводзіцца першым. Сімвалам (О) адзначаны фільмы, якія атрымалі прэмію «Оскар» у намінацыі .

### 2000-я 
### 2010-я 
### 2020-я 
## Статыстыка 
Па стане на канец 2025 года часцей за ўсё, а менавіта пяць разоў, у намінацыі «Кінакампазітар года» перамагаў Аляксандр Дэспла (2007, 2009, 2010, 2011, 2014). Ён жа трымае і першынства па колькасці намінацый, якіх на яго ліку 12.

## Заўвагі 
## Крыніцы 
## Спасылкі 
* Спіс пераможцаў і намінантаў у катэгорыі «Кінакампазітар года»  на афіцыйным сайце «Сусветнай прэміі саўндтрэкаў»

Катэгорыя:Сусветная прэмія саўндтрэкаў
Катэгорыя:З’явіліся ў 2001 годзе
Катэгорыя:Кінапрэміі за найлепшую музыку
Пратэсты у Чылі (2019)

**Пратэсты ў Чылі ў 2019 годзе** прадстаўляюць сабой серыю грамадзянскіх акцый пратэсту, якія праходзілі ў некалькіх гарадах краіны. Пратэсты пачаліся ў сталіцы Сант’яга як скаардынаваная кампанія навучэнцаў сярэдніх школ у метрапалітэне ў адказ на чарговае падаражанне праезду на метро на 30 песа (улады ўжо падвышалі тарыф на 20 песа ў студзені), што прывяло да самаадвольных захопаў галоўных чыгуначных станцый горада і адкрытым сутыкненням з нацыянальнай паліцыяй (Карабінерас). 18 кастрычніка сітуацыя абвастрылася, паколькі арганізаваныя групы пратэстуючых учынілі беспарадкі па ўсім горадзе, захапіўшы многія тэрміналы сеткі метро і адключыўшы іх, з шырокім пашкоджаннем інфраструктуры, у выніку чаго ўсё метро выйшла са строю і было адключана.

18 кастрычніка прэзідэнт Чылі Себасцьян Піньера аб’явіў надзвычайнае становішча і санкцыяніраваў разгортванне сіл  ў асноўных рэгіёнах для забеспячэння парадку. Каменданцкі час быў абвешчаны 19 кастрычніка ў раёне Вялікага Сант’яга ўпершыню з 1987 года, у канцы дыктатуры Піначэта.

Пратэсты і беспарадкі распаўсюдзіліся на іншыя гарады, у тым ліку на Кансепсьён, Сан-Антоніа і Вальпараіса. Надзвычайнае становішча было распаўсюджана на правінцыю Кансепсьён, увесь рэгіён Вальпараіса, а таксама гарады Какімба, Ла-Серэна і Ранкагуа.

Нягледзячы на саступкі з боку ўрада, чылійцы працягвалі выходзіць на вуліцы сваіх гарадоў, каб выказацца супраць эканамічнай няроўнасці і дарагіх паслуг у сферах адукацыі і аховы здароўя. 22 кастрычніка прэзідэнт Себасцьян Піньера анансаваў распрацоўку мер сацыяльнай падтрымкі для ўрэгулявання сітуацыі з пратэстамі. Пакет паправак коштам 1,2 мільярдаў долараў мяркуе сацыяльныя меры, якія ўключаюць павышэнне мінімальнай пенсіі і зарплаты, зніжэнне цэн на лекі, зніжэнне на 10 % аплаты за ахову здароўя і электраэнергію, павышэнне падаткаў для асоб з высокімі даходамі і зніжэнне заробкаў дэпутатаў і высокапастаўленых дзяржслужачых.

24 кастрычніка Палата дэпутатаў Чылі стварыла камісію па расследаванні дзеянняў сілавых ведамстваў падчас пратэстаў, у выніку якіх былі затрыманыя тысячы і загінулі 18 чалавек.

У падтрымку пратэстоўцаў дэманстрацыі чылійцаў прайшлі таксама ў Германіі, Францыі, Іспаніі, Уругваі, ЗША, Канадзе, Аўстраліі і іншых. У Аргенціне на іх фоне 21 кастрычніка адбыліся сур’ёзныя сутыкненні.

26 кастрычніка ў сталіцы больш за мільён чалавек прынялі ўдзел у пратэстнай дэманстрацыі, якая стала найбуйнейшай у гісторыі краіны. Пасля гэтага Пінера адправіў урад у адстаўку.

## Гл. таксама 
* Студэнцкія пратэсты ў Чылі (2006)
* Студэнцкія пратэсты ў Чылі (2011—2013)

Катэгорыя:Пратэсты 2019 года
Катэгорыя:Кастрычнік 2019 года
Катэгорыя:2019 год у Паўднёвай Амерыцы
Катэгорыя:Адукацыя ў Чылі
Катэгорыя:Пратэсты 2020 года
Навамейскі павет

**Навамейскі павет** () — павет у Вармінска-Мазурскім ваяводстве Польшчы, створаны ў 1999 годзе.

Адміністрацыйны цэнтр — горад Новэ Мяста Любаўске.

Станам на 2018 год у павеце налічвалася 44 тыс. жыхароў. 

Павет займае плошчу 695.01 км². 

## Адміністрацыйны падзел 
* гарады: Новэ Мяста Любаўске;
* вясковыя гміны: Біскупец, Градзічна, Кужэнтнік, Новэ Мяста Любаўске.
Еўрапейская кінапрэмія 1998

**11-я цырымо́нія прысуджэ́ння Еўрапе́йскай кінапрэ́міі** за дасягненні ў еўрапейскім кінематографе адбылася 4 снежня 1998 года ў Лондане.

## Пераможцы і намінанты 
Ніжэй прыведзены спісы пераможцаў і намінантаў. У межах адной катэгорыі намінанты ўпарадкаваны паводле беларускага алфавіта. Пераможца адзначаны блакітным колерам фона &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; і прыводзіцца першым.

### Узнагароды за фільм 
### Персанальныя ўзнагароды 
### Ганаровыя ўзнагароды 
## Крыніцы 
## Спасылкі 
* 11-я Еўрапейская кінапрэмія  на сайце Еўрапейскай кінапрэміі 
* 11-я Еўрапейская кінапрэмія на сайце «Internet Movie Database» 
* 

1998
Катэгорыя:Кінапрэміі 1998 года
Катэгорыя:1998 год у кіно
Катэгорыя:1998 год у Лондане
Катэгорыя:Падзеі ў Лондане
Катэгорыя:Падзеі 4 снежня
Катэгорыя:Снежань 1998 года
Царква ў гонар Раства Іаана Прадцечы (Аляхновічы)

**Царква ў гонар Раства Іаана Прадцечы** — драўляны праваслаўны храм у аграгарадку Аляхновічы Маладзечанскага раёна Мінскай вобласці.

## Гісторыя 
Пабудавана ў 1990-я гады з дрэва. Будаўніцтва скончана ў 1996 годзе. Храм асвячоны ў 2005 годзе.

## Архітэктура 
Авангардная трактоўка традыцыйнага народнага драўлянага дойлідства. Вырашана адзіным працяглым зрубам, пераходзячым у 3-гранную апсіду, над якой агульны 2-схільны дах пераходзіць у вальмавы. Арыгінальную авангардную трактоўку набыло 5-купалле над цэнтральнай часткай даху: традыцыйны 8-гранны шатроаы барабан акаймаваны 4-вуглавымі макаўкамі на цыліндрычных барабанах, узнятых на стаўбы. Уся канструкцыя аб’яднана папярочнымі балкамі і вуглавымі падкосамі. Неашаляваныя брусчатыя сцены расчлянёны прамавугольнымі аконнымі праёмамі ў фігурных разных ліштвах і брусамі-сцяжкамі ў прасценках. Франтальны фасад вырашаны 4-слуповай галерэяй-гульбішчам, над вальмавым дахам якой узведзена 2-ярусная (васьмярык на чацверыку) званіца, накрытая цыбулепадобным купалам з макаўкай.

## Літаратура 
* Праваслаўныя храмы Беларусі / А. М. Кулагін, З. Э. Герасімовіч, У. П. Свентахоўскі. — Мн., БелЭн, 2007.

Катэгорыя:Праваслаўныя храмы Маладзечанскага раёна
Катэгорыя:Храмы Маладзечанскай епархіі
Катэгорыя:Аляхновічы
Катэгорыя:Драўляныя цэрквы Беларусі
Катэгорыя:2005 год у Беларусі
Касцёл Узвіжання Святога Крыжа (Груздава)

**Касцёл Узвіжання Святога Крыжа** — мураваны каталіцкі храм у вёсцы Груздава Пастаўскага раёна Віцебскай вобласці. Размяшчаецца ў цэнтры вёскі.

## Гісторыя 
Ёсць меркаванне, што папярэдні касцёл быў заснаваны вялікім князем літоўскім Жыгімонтам. На мяжы XIX—XX стагоддзяў быў пабудаваны драўляны манументальны храм, вядомы па фотаздымку Я. Балзункевіча 1910—1914 гадоў. З’яўляўся творам архітэктуры гістарызму. Быў вырашаны па тыпу трохнефавай двухвежавай базілікі. Сілуэт плоскаснага гарызантальна ашаляванага фасада фарміравалі трохвугольны франтон і бакавыя трох’ярусныя трохгранныя вежы са спічастымі шатрамі.

Стары касцёл быў спалены падчас Другой сусветнай вайны. Новы касцёл быў перабудаваны з адміністрацыйнага будынка намаганнямі парафіянаў і кс. пробашча Крыштафа Сілкоўскага на месцы папярэдняга касцёла. Касцёл быў асвечаны біскупам Уладзіславам Блінам 28 ліпеня 2001 года.

## Архітэктура 
Вырашаны прамавугольным у плане будынкам пад двухсхільным дахам, завершаным над тарцовым фасадам васьміграннай шатровай сігнатуркай. Уваход вырашаны квадратным у плане прытворам, двухсхільнае пакрыццё якога таксама завершана васьміграннай шатровай вежачкай. Фасады расчлянёны прамавугольнымі аконнымі праёмамі.
 

## Літаратура 
* Кулагін А. М. Каталіцкія храмы Беларусі: Энцыкл. даведнік / А. М. Кулагін.

## Спасылкі 
* Груздава — парафія Узвышэння Святога Крыжа — http://catholic.by/
* 

Катэгорыя:Груздава (Пастаўскі раён)
Катэгорыя:Касцёлы Пастаўскага раёна
Катэгорыя:Касцёлы Віцебскай дыяцэзіі
Катэгорыя:2001 год у Беларусі
Катэгорыя:З’явіліся ў 2001 годзе
Пішскі павет

**Пішскі павет** () — павет у Вармінска-Мазурскім ваяводстве Польшчы, створаны ў 1999 годзе.

Адміністрацыйны цэнтр — горад Піш.

Станам на 2018 год у павеце налічвалася 57,5 тыс. жыхароў. 

Павет займае плошчу 1776,17 км². 

## Адміністрацыйны падзел 
* гарады: Бяла Піска, Ожыш, Піш, Руцянэ-Ніда;
* вяскова-гарадскія гміны: Бяла Піска, Ожыш, Піш, Руцянэ-Ніда.
Свята-Міхайлаўская царква (Налібакі)

**Свята-Міхайлаўская царква** — мураваны праваслаўны храм у аграгарадку Налібакі Стаўбцоўскага раёна Мінскай вобласці.

## Гісторыя 
Храм асвячоны ў 2006 годзе. Ёсць прычтавы дом.

## Архітэктура 
Пабудавана з цэглы.

Узняты на высокі цокаль храм скампанаваны з кубападобнай малітоўнай залы, 2-схільныя дахі якой у сяродкрыжжы завершаны цыліндрычным светлавым барабанам з цыбулепадобным купалам, прытвора-званіцы (васьмярык на чацверыку) з шатровым верхам, паўкруглай апсіды. Уваход размешчаны асіметрычна з боку прытвора, вырашаны нізкай прыбудовай пад вальмавым дахам і аркатурным чляненнем арачнымі ўваходнымі і аконнымі праёмамі. Фасады расчлянёны арачнымі аконнымі праёмамі ў плоскіх ліштвах, дэкарыраваны гарадковымі фрызамі.

## Літаратура 
* Праваслаўныя храмы Беларусі : энцыклапедычны даведнік / А. М. Кулагін; [рэдакцыйны савет: Г. П. Пашкоў, Л. В. Календа]. — Мінск: Беларуская Энцыклапедыя, 2007. — 653 с. 2000 экз. ISBN 978-985-11-0389-4

## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Праваслаўныя храмы Стаўбцоўскага раёна
Катэгорыя:Налібакі
Катэгорыя:Храмы Маладзечанскай епархіі
Царква ў гонар абраза Божай Маці «Неўпівальная Чаша» (Вялікі Двор)

**Царква ў гонар абраза Божай Маці «Неўпівальная Чаша»** — мураваны праваслаўны храм у в. Вялікі Двор Стаўбцоўскага раёна Мінскай вобласці.

## Гісторыя 
Храм асвячоны ў 2009 годзе.

## Архітэктура 
Пабудавана з цэглы.

У аснове аб’ёмна-прасторавай кампазіцыі кубападобная малітоўная зала, якая пераходзіць у 8-гранны светлавы барабан, накрыты самкнутым сферычным купалам. Над прамавугольным у плане прытворам узведзена цыліндрычная шатровая званіца з макаўкай. Плоскасныя фасады расчлянёны арачнымі аконнымі праёмамі. Уваход адзначаны 2-слуповым ганкам пад 2-схільным пакрыццём.

## Літаратура 
* Праваслаўныя храмы Беларусі : энцыклапедычны даведнік / А. М. Кулагін; [рэдакцыйны савет: Г. П. Пашкоў, Л. В. Календа]. — Мінск: Беларуская Энцыклапедыя, 2007. — 653 с. 2000 экз. ISBN 978-985-11-0389-4

## Спасылкі 
* 
* 

Катэгорыя:Праваслаўныя храмы Стаўбцоўскага раёна
Катэгорыя:Вялікі Двор
Катэгорыя:Храмы Маладзечанскай епархіі
Царква ў гонар Раства Іаана Прадцечы (Засулле)

**Свята-Міхайлаўская царква** — мураваны праваслаўны храм у аграгарадку Засулле Стаўбцоўскага раёна Мінскай вобласці.

## Гісторыя 
Першы вядомы храм у Засулле пабудаваны ў 1710 годзе, гэта быў уніяцкі храм Яна Хрысціцеля. У 1784 годзе храм быў перабудаваны ў драўляны праваслаўны на цагляным падмурку. У 1960-я гады савецкай уладай храм быў разабраны.

У 1990-я гады распачалося аднаўленне храма на тым жа падмурку. Новы храм асвячоны ў 2010 годзе.

## Архітэктура 
Крыжова-купальны храм, да якога дабудавана званіца-прытвор (васьмярык на чацверыку). Над сяродкрыжжам узведзены 8-гранны светлавы барабан з цыбулепадобнай галоўкай, над прыдзеламі і 5-граннай апсідай — макаўкі. Фасады прарэзаны арачнымі аконнымі праёмамі.

## Літаратура 
* Праваслаўныя храмы Беларусі : энцыклапедычны даведнік / А. М. Кулагін; [рэдакцыйны савет: Г. П. Пашкоў, Л. В. Календа]. — Мінск: Беларуская Энцыклапедыя, 2007. — 653 с. 2000 экз. ISBN 978-985-11-0389-4

## Спасылкі 
* 
* 

Катэгорыя:Праваслаўныя храмы Стаўбцоўскага раёна
Катэгорыя:Засулле
Катэгорыя:Храмы Маладзечанскай епархіі
Стаўбцоўскае благачынне

**Стаўбцоўскае благачынне**, **Стаўбцоўская благачынная акруга** — акруга ў Маладзечанскай епархіі Беларускай праваслаўнай царквы. Аб’ядноўвае прыходы Стаўбцоўскага раёна Мінскай вобласці.

## Прыходы 
# **Прыход царквы Святой Ганны ў Стоўбцах**.
# Прыход царквы святых пакутніц Веры, Надзеі, Любові і маці Сафіі ў Апечках.
# Прыход Свята-Пакроўскай царквы ў Асіпаўшчыне.
# Прыход царквы Пакрова Прасвятой Багародзіцы ў Аталезі.
# Прыход Свята-Георгіеўскай царквы ў Белькаўшчыне.
# Прыход Свята-Іаана-Прадцечанскай царквы ў Вішняўцы.
# Прыход царквы ў гонар абраза Божай Маці «Неўпівальная Чаша» ў Вялікім Двары.
# Прыход Свята-Георгіеўскай царквы ў Залужжы.
# Прыход Свята-Іаана-Прадцечанскай царквы ў Засуллі.
# Прыход Свята-Пакроўскай царквы ў Любкаўшчыне.
# Прыход Свята-Мікалаеўскай царквы ў Мікалаеўшчыне.
# Прыход Свята-Міхайлаўскай царквы ў Налібаках.
# Прыход царквы Успення Прасвятой Багародзіцы ў Новым Свержані.
# Прыход Свята-Мікалаеўскай царквы ў Рубяжэвічах.
# Прыход Свята-Георгіеўскай царквы ў Слабодцы.
# Прыход Свята-Раства-Багародзіцкай царквы ў Старым Свержані.
# Прыход Свята-Георгіеўскай царквы ў Стоўбцах.
# Прыход Свята-Уваскрасенскай царквы ў Стоўбцах.
# Прыход царквы Сабора Беларускіх Святых у Шашках.

## Благачынныя настаяцелі 
Протаіерэй Аляксандр Марцінчык

## Спасылкі 
* Стаўбцоўскае благачынне  на molod-eparchy.by/

Катэгорыя:Рэлігія ў Стаўбцоўскім раёне
Катэгорыя:Благачынныя акругі Маладзечанскай епархіі
Рустэм Якубавіч Меметаў

**Рустэм Якубавіч Меметаў** (нар. , Сімферопаль, Крымская АССР, РСФСР — 21 мая 2021, Мінск) — беларускі архітэктар.

## Біяграфія 
Скончыў у 1961 годзе Ташкенцкі політэхнічны інстытут. У 1961—1970 гадах архітэктар, кіраўнік групы архітэктараў у праектным інстытуце «Ташпраект» у г. Ташкенце; у 1970—1977 гадах кіраўнік брыгады архітэктараў у праектным інстытуце «Мінскпраект»; у 1977—1997 гадах галоўны архітэктар праектаў у інстытуце «Белдзяржпраект».

Член Саюза архітэктараў СССР з 1965 года. Пражываў у Мінску. Памёр 21 мая 2021 года ад ускладненняў інфекцыі COVID-19.

## Творчасць 
Асноўныя працы (у аўтарскім калектыве): мікрараён Г-12 у жылым раёне  (1964—1966); комплекс прадпрыемстваў грамадскага харчавання «Зераўшан» у Ташкенце (1968—1972); вылічальны цэнтр Беларускай рэспубліканскай канторы Дзяржбанка па вул. Кальварыйскай (1975—1978); лабараторна-тэхнічны корпус Інстытута ядзернай энергетыкі АН БССР у п. Сосны (1979—1982), Школа міліцыі па вул. К. Лібкнехта; адміністрацыйны корпус Дзяржзабеспячэння БССР па вул. Казінца.

## Узнагароды 
1-я прэмія на Усесаюзным конкурсе за эскізны праект цэнтра Ташкента (у аўтарскім калектыве).

## Сям’я 
Быў у шлюбе з Розай Тагіраўнай Меметавай.

## Літаратура 
* 
* 

Катэгорыя:Архітэктары Беларусі
Катэгорыя:Архітэктары XX стагоддзя
Катэгорыя:Архітэктары Ташкента
Катэгорыя:Архітэктары Мінска
Катэгорыя:Памерлі ад каранавіруснай інфекцыі COVID-19
Дзядкі валасістыя

**Дзядкі́ валасістыя** (*Agrimonia pilosa*) — від кветкавых раслін роду  сямейства .

## Батанічнае апісанне 
Шматгадовая травяністая расліна вышынёй 50—150 см з тонкім сцяблом, разам з чаранкамі лісця ўкрытым доўгімі валаскамі. Лісце чаргаванае па даўжыні сцябла і ў прыкаранёвай разетцы, няпарнаперыстае, складзенае з 5—7(9) пялёсткамі, сабраныя ў коласападобнае суквецце. Плод — арэшак з прыўзнятымі шыпікамі, якія сыходзяцца ўверсе конусам.

## Распаўсюджанне і экалогія 
Расліна распаўсюджана ва ўмераных і трапічных зонах Еўразіі. Расце па берагах рэк і ручаёў, у хмызняках, на ўзлесках і палянах драбналістых лясоў, на лугах. Мезафіт і эўтроф. Добра пераносіць недахоп асвятлення. Цвіце ў чэрвені—ліпені.

## Літаратура 
*  — С. 184.

## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Ружавыя
Катэгорыя:Флора Еўразіі
Катэгорыя:Лекавыя расліны
Катэгорыя:Травы
Катэгорыя:Расліны, апісаныя ў 1823 годзе
Дзядкі аптэчныя

**Дзядкі́ аптэчныя**, **Дзядкі звычайныя** (*Agrimonia eupatoria*) — від кветкавых раслін роду  сямейства .

## Назва 
Дзядкі аптэчныя, рэпік, дзядкі, дзядок, дзядкі-трава, смятаннік, сучкі, шчэрб.

## Батанічнае апісанне 
Шматгадовая травяністая расліна вышынёй 30—125 см з прамым апушаным сцяблом. Лісце чаргаванае па даўжыні сцябла і часам у прыкаранёвай разетцы, на чаранках, няпарнаперыстае, з 5—9(11) зубчастымі лісцікамі, з прылісткамі, жорсткае, укрытае валаскамі. Кветкі дробныя, з пяццю пялёсткамі, залаціста-жоўтага колеру, духмяныя. Суквецце — колас. Плод — арэшак. На пладах маюцца растапыраныя, злёгку адагнутыя ўніз шыпікі.

## Галерэя пылку 

Файл:Agrimonia eupatoria zoom40 01-11-25 2.png|Павелічэнне 40х
Файл:Agrimonia eupatoria zoom40 01-11-25 1.png|Павелічэнне 40х
Файл:Agrimonia eupatoria zoom60 01-11-25 3.png|Павелічэнне 60х
Файл:Agrimonia eupatoria zoom60 01-11-25 1.png|Павелічэнне 60х

## Распаўсюджанне і экалогія 
Еўрапейскі від. Расліны растуць у шыракалістых і шыракаліста-яловых лясах і на ўзлесках, у хмызняках, каля дарог.
Цвітуць у чэрвені—жніўні.

## Выкарыстанне 
Лекавыя расліны. Выкарыстоўваюцца ў якасці мачагоннага, жаўцягоннага, процізапаленчага і танізавальнага сродку.

## Літаратура 
*  — С. 184.

## Спасылкі 
* 
* *Agrimonia eupatoria* L. // ИАС «ООПТ России» 

Катэгорыя:Ружавыя
Катэгорыя:Флора Еўропы
Катэгорыя:Лекавыя расліны
Катэгорыя:Травы
Катэгорыя:Расліны, апісаныя ў 1753 годзе
Еўрапейская кінапрэмія 1997

**10-я цырымо́нія прысуджэ́ння Еўрапе́йскай кінапрэ́міі** за дасягненні ў еўрапейскім кінематографе адбылася 7 снежня 1997 года ў Берліне.

## Пераможцы і намінанты 
Ніжэй прыведзены спісы пераможцаў і намінантаў. У межах адной катэгорыі намінанты ўпарадкаваны паводле беларускага алфавіта. Пераможца адзначаны блакітным колерам фона &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; і прыводзіцца першым.

### Узнагароды за фільм 
### Персанальныя ўзнагароды 
### Ганаровыя ўзнагароды 
## Крыніцы 
## Спасылкі 
* 10-я Еўрапейская кінапрэмія  на сайце Еўрапейскай кінапрэміі 
* 10-я Еўрапейская кінапрэмія на сайце «Internet Movie Database» 
* 

1997
Катэгорыя:Кінапрэміі 1997 года
Катэгорыя:1997 год у кіно
Катэгорыя:1997 год у Берліне
Катэгорыя:Падзеі ў Берліне
Катэгорыя:Падзеі 7 снежня
Катэгорыя:Снежань 1997 года
Захар Мікалаевіч Дзянісаў

**Захар Мікалаевіч Дзяні́саў** ( — ) — вучоны-батанік, спецыяліст у галіне балотазнаўства і лугаводства, кандыдат сельскагаспадарчых навук (1937).

## Біяграфія 
Нарадзіўся ў вёсцы Кляпчаны Слуцкага павета Мінскай губерні (зараз у  Мінскай вобласці Беларусі). Скончыў Беларускі сельскагаспадарчы інстытут у 1924 годзе. У 1930—1964 гг. працаваў у Гомельскім лесатэхнічным інстытуце, Беларускім дзяржаўным універсітэце, Беларускім навукова-даследчым інстытуце меліярацыі і воднай гаспадаркі. З 1964 года З. М. Дзянісаў на пасадзе дацэнта кафедры сістэматыкі раслін Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэта.

## Навуковая дзейнасць 
З. М. Дзянісаву належаць навуковыя працы па прыродазнаўча-гістарычнай класіфікацыі балот, асаблівасцях іх утварэння, фарміравання і размяшчэння. Таксама ён займаўся даследаваннямі лугоў на тэрыторыі Беларусі і пытаннямі іх паляпшэння.

Сярод апублікаваных прац:
* Улучшение естественных кормовых угодий БССР — Мн.: Изд-во Акад. наук БССР, 1956. — 48 с.;
* Улучшение лугов БССР. — Мн., 1960.

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
* Дзянісаў, Захар Мікалаевіч (кандыдат сельскагаспадарчых навук ; 1892—) // Нацыянальная бібліятэка Беларусі
* *Саксонов С. В.* Первые члены русского ботанического общества (К 100-летию русского ботанического общества)

Катэгорыя:Батанікі СССР
Катэгорыя:Батанікі Беларусі
Алег Іванавіч Мінакоў

**Алег Іванавіч Мінакоў** (нар. , г. Мінск) — беларускі архітэктар.

## Біяграфія 
Скончыў у 1979 годзе архітэктурны факультэт БПІ (выкладчыкі А. А. Воінаў, В. І. Анікін, У. А. Чантурыя). У 1979—1986 гадах працаваў у праектным інстытуце «Саюзмашпраект»; у 1986—1992 гадах працаваў на Мінскім мастацка-вытворчым камбінаце; у 1992—1993 гадах у СП «Промекс» (мэбля, інтэр’ер, будаўніцтва); у 1993—1997 гадах у ТАА «Уніа» (архітэктура, інтэр’ер, будаўніцтва); з 1998 года ў ТАА «Олмінстудыя» (архітэктура, інтэр’ер, будаўніцтва).

Член Саюза архітэктараў з 1984 года.

## Творчасць 
Асноўныя працы: Праект праваслаўнай царквы ў г. Любань (2001, не рэалізаваны); інтэр’ер і дызайн мэблі клуба і кафэ «Нексус» у г. Мінску (2003); інтэр’ер, дызайн мэблі і святлодызайн кватэры па вул. Чэхава ў г. Мінску (2004—2005); інтэр’ер і дызайн мэблі кватэры па вул. Гастэлы ў г. Мінску (2005—2006); інтэр’ер і дызайн кватэры па вул. Беларуская ў г. Мінску (2006); архітэктура і інтэр’еры комплексу жылых і гаспадарчых пабудоў у п. Прылепы (2007—2008); архітэктура і інтэр’еры комплексу жылых і гаспадарчых пабудоў у в. Раўбічы (2008—2009); архітэктура, інтэр’еры, дызайн мэблі жылога дому ў в. Перасады (2009); архітэктура і інтэр’еры жылога дома ў Ленінградскай вобласці (Расія, 2009) і інш.

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Архітэктары Беларусі
Катэгорыя:Архітэктары XX стагоддзя
Катэгорыя:Архітэктары XXI стагоддзя
Катэгорыя:Архітэктары Мінска
Карааул

**Карааул** — тапонім.

* Карааул (Абайскі раён)
* Карааул (Аягозскі раён)
Валадарск

**Валадарск** — тапонім.

## Беларусь 
* Валадарск — вёска ў Рэчыцкім раёне Гомельскай вобласці.

## Расія 
* Валадарск — горад, цэнтр Валадарскага раёна Ніжагародскай вобласці.
Свята-Троіцкая царква (Мядзел)

**Свята-Троіцкая царква** — мураваны праваслаўны храм у г. Мядзел Мядзельскага раёна Мінскай вобласці. Знаходзіцца на паўднёва-ўсходняй ускраіне горада.

## Гісторыя 
Храм асвячоны ў 2006 годзе.

## Архітэктура 
Пабудавана з цэглы паводле праекта архітэктара Л.Леўчанкі.

Храм вырашаны ў рэтраспектыўных традыцыях маскоўскага царкоўнага дойлідства 17 ст. Кананічнаы аб’ёмна-прасторавая кампазіцыя складаецца з шырокага прытвора-трапезнай, над якой узведзена 3-ярусная (васьмярык на 2 чацверыках) шатровая званіца, далей пануе кубападобны аб’ём малітоўнай залы з маляўнічым 5-купаллем у завяршэнні. Тры ўваходы вылучаны ганкамі-рундукамі. Старажытны матыў закамар вылучаны арачнымі крапоўкамі фасадаў асноўнага аб’ёму, які арачнымі аконнымі праёмамі падзелены на 2 ярусы.

## Літаратура 
* Праваслаўныя храмы Беларусі : энцыклапедычны даведнік / А. М. Кулагін; [рэдакцыйны савет: Г. П. Пашкоў, Л. В. Календа]. — Мінск: Беларуская Энцыклапедыя, 2007. — 653 с. 2000 экз. ISBN 978-985-11-0389-4

## Спасылкі 
* 
* 

Катэгорыя:Праваслаўныя храмы Мядзельскага раёна
Катэгорыя:Храмы Мядзела
Катэгорыя:Храмы Маладзечанскай епархіі
Спаса-Ушэсцеўская царква (Заскавічы)

**Спаса-Ушэсцеўская царква** — мураваны праваслаўны храм у аграгарадку Заскавічы Маладзечанскага раёна Мінскай вобласці. Знаходзіцца на могілках.

## Гісторыя 
На месцы храма была драўляная капліца, якая ў 1960-х гадах была разбурана. Храм пабудаваны ў сярэдзіне 1990-х гадоў. Асвячоны ў 1996 годзе мітрапалітам Мінскім і Слуцкім Філарэтам. З 2004 года самастойны прыход.

## Архітэктура 
Пабудавана з цэглы. Вырашана прамавугольным у плане аб’ёмам, 2-схільны дах якога над 3-граннай апсідай пераходзіць у вальмавы, завершаны над фасадам 8-граннай шатровай званіцай з макаўкай. Уваход праз нізкі прытвор пад 2-схільным пакрыццём. Бакавыя фасады рытмічна расчлянёны арачнымі аконнымі праёмамі.

## Літаратура 
* Праваслаўныя храмы Беларусі : энцыклапедычны даведнік / А. М. Кулагін; [рэдакцыйны савет: Г. П. Пашкоў, Л. В. Календа]. — Мінск: Беларуская Энцыклапедыя, 2007. — 653 с. 2000 экз. ISBN 978-985-11-0389-4

## Спасылкі 
* 
* 

Катэгорыя:Праваслаўныя храмы Маладзечанскага раёна
Катэгорыя:Заскавічы
Катэгорыя:Храмы Маладзечанскай епархіі
Катэгорыя:1996 год у Беларусі
Спаса-Праабражэнская царква (Занарач)

**Спаса-Праабражэнская царква** — мураваны праваслаўны храм у аграгарадку Занарач Мядзельскага раёна Мінскай вобласці. Храм размешчаны на ўскраіне вёскі.

## Гісторыя 
Першы храм быў пабудаваны ў 1885 годзе. У верасні 1915 года царква была спалена разам з вёскай. У 1926—1930 гадах быў збудаваны новы драўляны храм. 24 верасня 1943 года храм разам з вёскай былі спалены. У 1948 годзе быў куплены дом пад храм. У 1962 годзе храм закрылі, а ў будынку размясцілі сельсавет і пошту, а з 1972 года там знаходзілася бібліятэка.

У 1994 годзе вернікі вярнулі будынак старога храма. У 2002 годзе быў асвячоны новы мураваны будынак храма мітрапалітам Мінскім і Слуцкім Філарэтам.

## Спасылкі 
* 
* 

Катэгорыя:Праваслаўныя храмы Мядзельскага раёна
Катэгорыя:Занарач
Катэгорыя:Храмы Маладзечанскай епархіі
Катэгорыя:2002 год у Беларусі
Аляксандр Пятровіч Міргародскі

**Аляксандр Пятровіч Міргародскі** (нар. ) — беларускі архітэктар.

## Біяграфія 
Скончыў у 2000 годзе архітэктурны факультэт БДПА (выкладчыкі В. М. Аладаў, Г. А. Палянская, А. Б. Марозава). Член Беларускага саюза архітэктараў з 1997 года, членскі білет № 451.

У 2000—2002 гадах працаваў у інстытуце «Гомельпраект», з 2003 годзе ў інстытуце «Палессепраект», філіяле «Белінвесткамплекта».

## Творчасць 
Асноўныя працы: будынак музейнай экспазіцыі ў г. Тураў (2005); рэканструкцыя шасціпавярховага будынка навучальнага корпуса і гаражоў, размешчаных па вул. Ленінскай, для размяшчэння філіяла ЗАТ «Слаўнафтабанк» (2007, будаўніцтва ў 2008—2009); вяслярная база Мазырскага філіяла Гомельскага дзяржаўнага вучылішча алімпійскага рэзерву (2007, будаўніцтва ў 2008—2009); Забудова групы жылых дамоў на тэрыторыі мікрараёна № 11 (2008—2009) — усе ў Мазыры.

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Архітэктары Беларусі
Катэгорыя:Архітэктары XX стагоддзя
Катэгорыя:Архітэктары XXI стагоддзя
Катэгорыя:Архітэктары Мазыра
Катэгорыя:Архітэктары Турава
Эма Пятроўна Камарова

**Эма Пятроўна Камарова** (, ) — беларуская вучоная-міколаг. Кандыдат біялагічных навук (1956).

## Біяграфія 
Нарадзілася ў Кемераве. Пасля трох курсаў вучобы на біялагічным факультэце Томскага дзяржаўнага ўніверсітэта ў сувязі з пераездам перавялася ў Беларускі дзяржаўны ўніверсітэт, пасля заканчэння якога ў 1952 годзе паступіла ў аспірантуру пры Інстытуце біялогіі Акадэміі навук БССР. У 1956 годзе ёй была абаронена дысертацыя на атрыманне вучонай ступені кандыдата біялагічных навук па тэме «Трутавыя грыбы найгалоўных лясных парод БССР» пад кіраўніцтвам В. Ф. Купрэвіча.

Катэгорыя:Міколагі Беларусі
Мядзельскае благачынне

**Мядзельскае благачынне**, **Мядзельская благачынная акруга** — акруга ў Маладзечанскай епархіі Беларускай праваслаўнай царквы. Аб’ядноўвае прыходы Мядзельскага раёна Мінскай вобласці.

## Храмы і прыходы 
# Свята-Мікалаеўская царква (Старыя Габы)
# Свята-Аляксандра-Неўская царква (Слабада)
# Свята-Кірыла-Мяфодзіяўская царква (Свір)
# Свята-Троіцкая царква (Мікасецк)
# Свята-Ільінская царква (Нарач)
# Свята-Троіцкая царква (Мядзел)
# Свята-Троіцкая царква (Крывічы)
# Троіцкая царкв (Княгінін)
# Спаса-Праабражэнская царква (Занарач)

## Благачынныя настаяцелі 
Протаіерэй Ігар Шалухо.

## Спасылкі 
* Мядзельскае благачынне  на molod-eparchy.by/
 

Катэгорыя:Рэлігія ў Мядзельскім раёне
Катэгорыя:Благачынныя акругі Маладзечанскай епархіі
Дзмітрый Юр’евіч Мерзлякоў

**Дзмітрый Юр’евіч Мерзлякоў** (нар. , г. Свярдлоўск, РСФСР)  — беларускі архітэктар.

## Біяграфія 
Скончыў у 1990 годзе ленінградскі Інстытут жывапісу, скульптуры і архітэктуры імя І. Я. Рэпіна па спецыяльнасці «Архітэктар-мастак» (выкладчыкі В. С. Валансевіч, В. А. Ухаў, Б. І. Кахно).  У 1990—1994 гадах працаваў у «Творчай майстэрні архітэктара Л. В. Маскалевіча»; у 1994—1997 гадах у «Творчай майстэрні архітэктара Ю. Ф. Патапава»; з 1997 года ў праектным прадпрыемстве ТАА «КМК-2».

Член Беларускага саюза архітэктараў з 2003 года.

## Узнагароды 
Узнагароджаны дыпломам лаўрэата Саюза архітэктараў СССР за праект «Будынкі з нетрадыцыйных матэрыялаў метадам безапалубнага маналіта» (у складзе аўтарскага калектыва) (1991), дыпломам БСА II ступені ў намінацыі «Інтэр’еры адміністрацыйнага будынка па вул. Панамарэнкі ў г. Мінску» (аўтарскі калектыў у складзе Д. Мерзлякоў, Ю. Вірасаў, А. Калінін) (1999). Пераможца Рэспубліканскага агляду-конкурсу на лепшы твор года ў намінацыі «Індывідуальныя катэджныя і дачныя домікі» за праекты жылых дамоў катэджнага тыпу для індывідуальных забудоўшчыкаў (1995), у намінацыі «Інтэр’еры будынкаў і збудаванняў» за праект рэстарана «У Францыска» ў г. Мінску (2002). Узнагароджаны дыпломам лаўрэата БСА на VI нацыянальным фестывалі архітэктуры ў намінацыі «Інтэр’еры» за праект інтэр’ераў фізкультурна-аздараўленчага цэнтра Нацыянальнага банка РБ у заказніку «Азёры» Гродзенскага р-на (аўтарскі калектыў у складзе: Д. Мерзлякоў, А. Клябанская, А. Чахлова, М. Ярмоленка) (2005).

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Архітэктары Беларусі
Катэгорыя:Архітэктары XX стагоддзя
Катэгорыя:Архітэктары XXI стагоддзя
Катэгорыя:Архітэктары Мінска
Дзядкі пахучыя

**Дзядкі́ пахучыя**, **дзядкі высокія** (*Agrimonia procera*) — від кветкавых раслін роду  сямейства .

## Батанічнае апісанне 
Шматгадовая травяністая расліна вышынёй 50—180 см. Сцябло баразнаватае, разам з чаранкамі лісця ўкрытае валаскамі і залозкамі. Лісце чаргаванае, няпарнаперыстае, складзенае з 7—10. Расце на ўскрайках лісцевых лясоў і сярод хмызняку. Цвіце ў ліпені—жніўні.

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Ружавыя
Катэгорыя:Флора Еўропы
Катэгорыя:Травы
Свята-Кірыла-Мяфодзіяўская царква (Свір)

**Свята-Кірыла-Мяфодзіяўская царква** — драўляны праваслаўны храм у г. п. Свір Мядзельскага раёна Мінскай вобласці.

## Гісторыя 
У 2006 годзе па багаславенні мітрапаліта Філарэта было пачата будаўніцтва драўлянага храма. У 2009 годзе будаўніцтва храма завершана, святаром стаў іерэй Мікалай Лашчанка.

4 ліпеня 2009 года адбыўся акт асвячэння царквы ў гонар святых роўнаапостальных Мяфодзія і Кірылы. Асвяціць храм прыехаў Мітрапаліт Мінскі і Слуцкі Філарэт, Патрыяршы Экзарх усяе Беларусі. Пасля асвячэння храма, адбылася святочная Боская літургія, якой кіраваў экзарх.

7 верасня 2012 года для храма з манастыра св. Аляксандра Свірскага быў дастаўлены абраз прападобнага.

## Спасылкі 
* 
* 

Катэгорыя:Праваслаўныя храмы Мядзельскага раёна
Катэгорыя:Свір (гарадскі пасёлак)
Катэгорыя:Храмы Маладзечанскай епархіі
Катэгорыя:Драўляныя цэрквы Беларусі
Катэгорыя:2009 год у Беларусі
Свята-Раства-Багародзіцкая царква (Стары Свержань)

**Свята-Раства-Багародзіцкая царква** — мураваны праваслаўны храм у аграгарадку Стары Свержань Стаўбцоўскага раёна Мінскай вобласці.

## Гісторыя 
Старая царква, пабудаваная ў апошняй трэці XVIII стагоддзя, была помнікам драўлянага дойлідства. Прастакутны ў плане аб’ём з пяціграннай алтарнай прыбудовай з усходняга боку і двух’яруснай званіцай з заходняга. Завяршэнне званіцы не захавалася. Да алтарнага аб’ёму прымыкаюць две прыбудовы. Асноўны і алтарны зрубы падведзеныя пад агульны высокі дах, які плаўна агінае ўступы аб’ёмаў, навісае над бакавымі прыбудовамі. Сцены царквы гарызантальна ашаляваныя і ўмацаваныя вертыкальнымі сцяжкамі. Прастакутныя вокны размешчаныя ў верхняй частцы сцен. Інтэр’ер зальнага тыпу. Столь плоская. У аб’ёме ніжняга ярусу званіцы вылучаны бабінец з хорамі над уваходам.

Новы мураваны храм пабудаваны на месцы гістарычнай драўлянай царквы з тым жа імем.

## Спасылкі 
* 
* 

Катэгорыя:Праваслаўныя храмы Стаўбцоўскага раёна
Катэгорыя:Стары Свержань
Катэгорыя:Храмы Маладзечанскай епархіі
Мікалай Васілевіч Міхайлаў

**Мікалай Васілевіч Міхайлаў** (нар. , в. , Паўлаўскі раён, Варонежская вобласць, РСФСР) — беларускі архітэктар і мастак.

## Біяграфія 
Скончыў у 1971 годзе БПІ. У 1969—1971 гадах служыў у Савецкай Арміі. У 1971—1972 гадах старэйшы мастак-дэкаратар Вялікага тэатра оперы і балета Беларускай ССР; у 1973—1998 гадах архітэктар, галоўны архітэктар праекта інстытута «Саюздзіпрабудматэрыялы»; у 1998—1999 гадах галоўны архітэктар СП «Белчэхбуд»; у 2000—2012 гадах галоўны архітэктар ЗАТ «Атлант»; цяпер галоўны інжынер у «Белкааппраекце».

У маі 2007 года адбылася персанальная выстаўка (архітэктура, жывапіс, скульптура) «Веснавое абуджэнне» (ЗАТ «Атлант»).

Член Саюзаў архітэктараў СССР, Беларусі (1981—2013).

## Творчасць 
Найважнейшыя праекты і пабудовы: праект камунальна-прамысловай зоны па вул. Дамашэўскай у Мінску (1978); праекты вытворча-лабараторных карпусоў «Аблміжкалгасбуда», ДБТ-5, інстытута «Саюздзіпрабудматэрыялы» па вул. Дамашэўскай у Мінску (1979—1980); праект завода па вытворчасці эфектыўнай цэглы «Гайдукоўка» ў Радашковічах (1981—1982), праект пуску цэментнага завода ў Касцюковічах (1990); праект вытворчасці блокаў з ячэістага бетону і сухіх сумесяў у пасёлку Чысць (1992), праект царквы Іаана Кранштацкага ў Мінску (2003), рэканструкцыя Бярозаўскага камбіната сілікатных вырабаў з пашырэннем вытворчасці блокаў з ячэістага бетону і цэхі тратуарнай пліткі (2008).

Конкурсныя праекты: праект на Паўднёвы раён г. Брэста (III прэмія, аўтарскі калектыў); праект завода будматэрыялаў у г. Мінску (II прэмія, аўтарскі калектыў); праект турыстычнага комплексу ў Барысаве (III прэмія, аўтарскі калектыў); міжнародны конкурс «Пяць фасадаў архітэктуры» (Масква), намінацыя «Інавацыйны праект» (II прэмія, аўтар, кіраўнік калектыва).

Манументальныя праекты: мемарыяльная дошка і памятны знак першаму Прэзідэнту акадэміі навук Беларусі У. М. Ігнатоўскаму; мемарыяльная дошка аднаму з кіраўнікоў партызанскага руху ў Беларусі А. Я. Андрэеву; помнік загінулым воінам і партызанам у г. Жыткавічы Гомельскай вобласці; помнік загінулым зенітчыцам у Гомелі.

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Архітэктары Беларусі
Катэгорыя:Архітэктары XX стагоддзя
Катэгорыя:Архітэктары XXI стагоддзя
Катэгорыя:Архітэктары Мінска
Даўгінаўскае благачынне

**Даўгінаўскае благачынне**, **Даўгінаўская благачынная акруга** — акруга ў Маладзечанскай епархіі Беларускай праваслаўнай царквы. Аб’ядноўвае паўночна-ўсходнія прыходы Вілейскага раёна Мінскай вобласці.

## Храмы і прыходы 
# Царква Пакрова Прасвятой Багародзіцы (Бубны)
# Свята-Раства-Багародзіцкая царква (Куранец)
# Свята-Раства-Багародзіцкая царква (Мільча)
# Свята-Георгіеўская царква (Вардамічы)
# Свята-Духаўская царква (Рэчкі)
# Свята-Троіцкая царква (Даўгінава)
# Свята-Петрапаўлаўская царква (Касута)
# Царква Сабора Беларускіх Святых (Любань)
# Царква ў імя Сарака Севастыйскіх мучанікаў (Кастыкі)

## Спасылкі 
* Даўгінаўскае благачынне  на molod-eparchy.by/
 

Катэгорыя:Рэлігія ў Вілейскім раёне
Катэгорыя:Благачынныя акругі Маладзечанскай епархіі
Сяргей Аляксандравіч Міцько

**Сяргей Аляксандравіч Міцько** (нар. , г. ) — беларускі архітэктар.

## Біяграфія 
Скончыў у 1984 годзе БПІ. У 1984—1987 гадах архітэктар, старэйшы архітэктар праектнага інстытута «Белдзяржпраект»; у 1987—2007 гадах старэйшы архітэктар, вядучы архітэктар, галоўны архітэктар аддзела праектнага інстытута «Белпрампраект», з 2007 года галоўны архітэктар СП ТАА «Белпрамбаўплан кансалт ГмбХ».

Член Беларускага саюза архітэктараў з 2009 года.

Жыве ў Мінску, у доме па праспекце Незалежнасці, 16

## Творчасць 
Асноўныя працы: Лядовы палац у Гомелі, Шклоўскі завод газетнай паперы.

## Узнагароды 
Узнагароджаны дыпламамі Нацыянальных фестываляў архітэктуры (2000, 2001).

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Архітэктары Беларусі
Катэгорыя:Архітэктары XX стагоддзя
Катэгорыя:Архітэктары XXI стагоддзя
Катэгорыя:Архітэктары Гомеля
Вілейскае благачынне

**Вілейскае благачынне**, **Вілейская благачынная акруга** — акруга ў Маладзечанскай епархіі Беларускай праваслаўнай царквы. Аб’ядноўвае паўднёва-заходнія прыходы Вілейскага раёна Мінскай вобласці.

## Храмы і прыходы 
# Царква Пакрова Прасвятой Багародзіцы (Вілейка)
# Царква ў імя святой прападобнай Марыі Егіпецкай (Вілейка)
# Свята-Іаана-Прадцечанская царква (Бараўцы)
# Царква Свяціцеля Ціхана (Вілейка)
# Царква Святога Іосіфа (Іжа)
# Свята-Ільінская царква (Нарач)
# Свята-Успенская царква (Ручыца)
# Свята-Успенская царква (Спягла)

## Благачынныя настаяцелі 
Іераманах Аляксандр (Шмырко).

## Спасылкі 
* Вілейскае благачынне  на molod-eparchy.by/
 

Катэгорыя:Рэлігія ў Вілейскім раёне
Катэгорыя:Благачынныя акругі Маладзечанскай епархіі
Саюз тэатраў Еўропы

**Саюз тэатраў Еўропы** () — саюз еўрапейскіх грамадскіх тэатраў, які служыць для прасоўвання ідэі еўрапейскай інтэграцыі праз культурнае ўзаемадзеянне. Саюз арганізоўвае фестывалі, выставы, майстар-класы, супрацоўніцтва тэатральных школ, калоквіумы і сумесныя пастаноўкі па ўсёй Еўропе. Саюз тэатраў Еўропы ўключае больш за 40 членаў, 20 з якіх — асноўныя нацыянальныя і гарадскія тэатры з 17 краін.

## Місія 
Місіяй Саюза тэатраў Еўропы з’яўляецца 
ўнесці ўклад у стварэнне Еўрапейскага Саюза з дапамогай культуры і тэатра, заахвочваць калектыўны культурны рух, нягледзячы на моўныя бар’еры, з мэтай развіць мастацкі тэатр — тое, што аб’ядноўвае ўсіх людзей. Саюх тэатраў Еўропы прасоўвае пастаноўкі, уключаючы пастаноўкі ў рамках супрацоўніцтва, тэатральны абмен, абмен досведам, паважаючы розныя ідэнтычнасці і культуры … Гэтыя мерапрыемствы дапамагаюць высветліць мэты мастацкай і культурнай палітыкі, накіраваныя на ўмацаванне мастацкага супрацоўніцтва і транснацыянальнага звароту ў Еўропе.

## Дзейнасць 
Дзейнасць Саюза тэатраў Еўропы ўключае тэатральныя фестывалі, майстар-класы, абмены артыстамі, выставы, публікацыі, канферэнцыі, сумесныя тэатральныя пастаноўкі і перакладчыцкія ініцыятывы.

Катэгорыя:Еўрапейская культура
Ракаўскае благачынне

**Ракаўскае благачынне**, **Ракаўская благачынная акруга** — акруга ў Маладзечанскай епархіі Беларускай праваслаўнай царквы. Аб’ядноўвае ўсходнія прыходы Валожынскага раёна Мінскай вобласці.

## Храмы і прыходы 
# Свята-Ушэсцеўская царква (Яршэвічы)
# Спаса-Праабражэнская царква (Ракаў)
# Свята-Мікалаеўская царква (Пральнікі)
# Царква Святой Ганны (Пяршаі)
# Свята-Троіцкая царква (Кіявец)
# Царква Святой Ефрасінні (Івянец)
# Царква Пакрова Прасвятой Багародзіцы (Доры)
# Свята-Іаана-Прадцечанская царква (Галімцы)
# Свята-Аляксандра-Неўская царква (Вялікія Крывічы)

## Спасылкі 
* Ракаўскае благачынне  на molod-eparchy.by/

Катэгорыя:Рэлігія ў Валожынскім раёне
Катэгорыя:Благачынныя акругі Маладзечанскай епархіі
Мікалай Міхайлаў

**Мікалай Міхайлаў**:
* Мікалай Іванавіч Міхайлаў (1923—1943) — Герой Савецкага Саюза.
* Мікалай Васілевіч Міхайлаў (нар. 1951) — беларускі архітэктар і мастак.
Ілюзія кахання

**«Ілюзія кахання»** () — французскі драматычны фільм, зняты Ніколь Гарсіа па матывах рамана Мілены Агус «Каменная хвароба». Сусветная прэм’ера стужкі адбылася 15 мая 2016 года на Канскім кінафестывалі.

## Сюжэт 
Па матывах аднайменнага рамана Мілены Агус пра жанчыну, якая, знаходзячыся ў нешчаслівым шлюбе, пачынае кахаць іншага.

Дзеянне адбываецца на поўдні Францыі пасля Другой сусветнай вайны. Галоўная гераіня пад ціскам сям’і выходзіць замуж за нялюбага чалавека, але нягледзячы на яго гатоўнасць зрабіць сумеснае жыццё шчаслівым, не можа адказаць узаемнасцю на яго пачуцці. У час знаходжання ў санаторыі ў Альпах яна знаёміцца з ветэранам вайны, які праходзіць там лячэнне, узнікае моцнае каханне.

## У ролях 
* Марыён Каціяр ···· Габрыэль Рабаскаль
* Алекс Брэндэмюль ···· Жазэ
* Луі Гарэль ···· Андрэ Саваж
* Брыжыт Раюан ···· Адэль
* Віктуар Дзю Буа ···· Жанін — сястра Габрыэль
* Алаіз Саваж ···· Агасціна
* Віктар Кілічыні ···· Марк Рабаскаль

Катэгорыя:Фільмы-драмы 2016 года
Катэгорыя:Фільмы Францыі 2016 года
Катэгорыя:Фільмы-драмы Францыі
Катэгорыя:Фільмы на французскай мове
Катэгорыя:Фільмы, музыку да якіх напісаў Дэніэл Пембертан
Лёс дыверсанта

**«Лёс дыверсанта»** () — беларускі мастацкі фільм, здымкі якога пачаліся на кінастудыі «Беларусьфільм» у траўні 2019 года.

## Сюжэт
Карціна пра подзвіг Фёдара Крыловіча, які здзейсніў самую буйную дыверсію ў гады Вялікай Айчыннай вайны.

## Здымачная група 
* рэжысёр — Дзмітрый Астрахан

## Спасылкі
*«Лёс дыверсанта» на КиноПоиск 
* 
*Чем удивит «Беларусьфильм» в 2019 г.  

Катэгорыя:Фільмы студыі «Беларусьфільм»
Царква Пакрова Прасвятой Багародзіцы (Доры)

**Царква Пакрова Прасвятой Багародзіцы** — мураваны праваслаўны храм у вёсцы Доры Валожынскага раёна Мінскай вобласці. Знаходзіцца на ўскраіне вёскі.

## Гісторыя 
У 1995 годзе патрыярх рускай праваслаўнай царквы Алексій заклаў першы камень новай царквы на адлегласці 200 метраў ад старой, спаленай у вайну. У лістападзе 1997 года тут адбылося першае набажэнства.

## Архітэктура 
Пабудавана з цэглы.

Вырашана кубападобным аб’ёмам пад 4-схільным дахам завершаным цыбулепадобнай галоўкай. Фасады прарэзаны арачнымі аконнымі праёмамі. З усходняга боку далучана апсіда — ніжэйшы прамавугольны аб’ём з 2-гранным выступам, пад вальмавым дахам.

## Літаратура 
* А. М. Кулагін «Праваслаўныя храмы Беларусі» (2007).

## Спасылкі 
* 
* 

Катэгорыя:Праваслаўныя храмы Валожынскага раёна
Катэгорыя:Доры
Катэгорыя:Храмы Маладзечанскай епархіі
Катэгорыя:1997 год у Беларусі
Ільянскае благачынне

**Ільянскае благачынне**, **Ільянская благачынная акруга** — акруга ў Маладзечанскай епархіі Беларускай праваслаўнай царквы. Аб’ядноўвае паўднёва-ўсходнія прыходы Вілейскага раёна Мінскай вобласці.

## Храмы і прыходы 
# Свята-Мікалаеўская царква (Суднікі)
# Свята-Успенская царква (Рабунь)
# Свята-Успенская царква (Паняцічы)
# Свята-Георгіеўская царква (Партызанскі)
# Свята-Мікалаеўская царква (Латыгаль)
# Свята-Ільінская царква (Ілья)
# Свята-Елісавецінская царква (Зацемень)
# Спаса-Праабражэнская царква (Забалацце)
# Свята-Успенская царква (Вязынь)

## Спасылкі 
* Ільянскае благачынне  на molod-eparchy.by/
 

Катэгорыя:Рэлігія ў Вілейскім раёне
Катэгорыя:Благачынныя акругі Маладзечанскай епархіі
Царква Святой Ефрасінні (Івянец)

**Царква Святой Ефрасінні** — мураваны праваслаўны храм у гарадскім пасёлку Івянец Валожынскага раёна Мінскай вобласці. Знаходзіцца ў цэнтры населенага пункта.

## Гісторыя 
Знаходзіцца на месцы былога Троіцкага касцёла. Будаўніцтва храма пачалося ў 1996 годзе. Пабудавана ў 1998 годзе. У сярэдзіне ліпеня 1998 года ў прысутнасці беларускага архіпастыра Філарэта была асвячона і закладзена ў падмурак храма капсула з памятнай граматай.

## Архітэктура 
Архітэктарам царквы з’яўляецца Уладзімір Федаравіч Даніленка.

Пабудавана з цэглы. Храм вырашаны ў стылізаваных формах старажытнарускага царкоўнага дойлідства. Цэнтрычны аб’ём завершаны светлавым цыліндрычным барабанам пад сферычным купалам. Асноўная архітэктурная тэма — закамарнае завяршэнне фасадаў, расчлянёных вузкімі арачнымі аконнымі праёмамі.

Івянец. Царква Святой Ефрасінні Полацкай.jpg
Church of St. Eŭfrasińnia Polackaja in Ivianiec - panoramio.jpg
Otryad-106-Ivenetz-1a.jpg
Otryad-106-Ivenetz-1b.jpg
Otryad-106-Ivenetz-1c.jpg
Iwieniec panorama-B fc35.jpg

## Літаратура 
* Праваслаўныя храмы Беларусі : энцыклапедычны даведнік / А. М. Кулагін; [рэдакцыйны савет: Г. П. Пашкоў, Л. В. Календа]. — Мінск: Беларуская Энцыклапедыя, 2007. — 653 с. 2000 экз. ISBN 978-985-11-0389-4

## Спасылкі 
* 
* 

Катэгорыя:Праваслаўныя храмы Валожынскага раёна
Катэгорыя:Храмы Івянца
Катэгорыя:Храмы Маладзечанскай епархіі
Катэгорыя:Будынкі і збудаванні Уладзіміра Даніленкі
Катэгорыя:1998 год у Беларусі
Антон Іванавіч Міхед

**Антон Іванавіч Міхед** (нар. , в. Навасёлкі, Уздзенскі раён, Мінская вобласць, БССР) — беларускі архітэктар.

## Біяграфія 
Скончыў у 1961 годзе Беларускі політэхнічны інстытут, у 1971 годзе аспірант-завочнік кафедры горадабудаўніцтва БПІ. У 1961—1965 гадах архітэктар, кіраўнік групы інстытута «Аблпраект» у Гродне, у 1965—1968 гадах кіраўнік групы, галоўны архітэктар праектаў інстытута «Мінскпраект»; у 1968—1969 гадах галоўны архітэктар праектаў, галоўны архітэктар аддзела інстытута «Белмясцпрампраект». У 1969—1999 гадах галоўны архітэктар праектаў «Саюзмашпраекта», адзін з вядучых спецыялістаў інстытута ў вобласці праектавання вытворчых комплексаў і заводаў ваенна-прамысловай галіны СССР, у т.л. аб’ектаў строгай сакрэтнасці. З 1999 года дырэктар «Творчай майстэрні архітэктара Міхеда А. І.».

Член Саюза архітэктараў з 1968 года. Пражывае ў г. Мінск.

Хварэе на хваробу Альцгеймера. 10 ліпеня 2013 года згубіўся на станцыі метро «Кастрычніцкая» ў Мінску, быў знойдзены 11 ліпеня ў 9-й гарадской бальніцы, куды паступіў у той дзень.

## Творчасць 
Аўтар і сааўтар наступных праектаў: плошча галоўнага ўваходу парку імя Горкага ў Мінску (1960); адміністрацыйны будынак аблвыканкама г. Гродна (1963—1964); група 9-павярховых жылых дамоў па вул. Захарава ў Мінску (1966—1967); блок 9-павярховых жылых дамоў па вул. Пуліхава ў Мінску (1967—1968); касавы павільён стадыёна «Дынама» ў Мінску (1966—1967); плошча завода п/я 75 у Мінску (1966); завод ганчарных вырабаў у Радашковічах (1969); прыборабудаўнічы комплекс у Рагачове (1969—1972); прыборабудаўнічы завод у Смаргоні (1970); прыборабудаўнічы комплекс у Волагдзе, Расія (1971—1974); прыборабудаўнічы комплекс у Растове, Расія (1971—1974); прыборабудаўнічы комплекс у Сонечнагорску (1972—1973); корпус заводакіраўніцтва ў Барнауле (1973).

Аўтар шэрагу артыкулаў пра неабходнасць захавання і аднаўленні архітэктурна-горадабудаўнічага асяроддзя гістарычнага цэнтра г. Гродна як аднаго з найважнейшых аб’ектаў нацыянальнага і культурнага здабытку краіны.

## Узнагароды 
Ветэран працы.

## Літаратура 
* 
* 

Катэгорыя:Архітэктары Беларусі
Катэгорыя:Архітэктары XX стагоддзя
Ілаўскі павет

**Ілаўскі павет** () — павет у Вармінска-Мазурскім ваяводстве Польшчы, створаны ў 1999 годзе.

Адміністрацыйны цэнтр — горад Ілава.

Станам на 2018 год у павеце налічвалася 92 тыс. жыхароў. 

Павет займае плошчу 1385 км². 

## Адміністрацыйны падзел 
* гарады: Залева, Ілава, Кісяліцы, Любава, Суш;
* вяскова-гарадскія гміны: Залева, Кісяліцы, Суш;
* вясковыя гміны: Ілава, Любава.
Дзялдоўскі павет

**Дзялдоўскі павет** () — павет у Вармінска-Мазурскім ваяводстве Польшчы, створаны ў 1999 годзе.

Адміністрацыйны цэнтр — горад Дзялдова.

Станам на 2018 год у павеце налічвалася 66 тыс. жыхароў. 

Павет займае плошчу 953,18 км². 

## Адміністрацыйны падзел 
* гарады: Дзялдова, Лідзбарк;
* вяскова-гарадскія гміны: Лідзбарк;
* вясковыя гміны: Дзялдова, Ілова-Асада, Пласніца, Рыбна.