open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Аляксей Мікалаевіч Краўчанка

**Аляксей Мікалаевіч Краўчанка** (нар. , г. ) — беларускі жывапісец.

## Біяграфія 
Прафесійнай адукацыі не мае. Член Беларускага саюза мастакоў (2002). Жыве ў Віцебску.

Працуе пераважна ў станковым жывапісе. Цэнтральнае месца ў творчасці займаюць пейзаж, асацыятыўная абстрактная кампазіцыя.

Сярод работ: «Вясновая навіна» (1998), «Півоні» (1999), «Восеньскі краявід з залатой ракой» (2001), «Абуджэнне» (2002), «Краявід-сон» (2003), «Той, хто пралятае міма залатой планеты» (2004), «Траянскі конь» (2005), «Вялікая птушка з птушанятамі» (2005) «Лялечка» (2005), «Вясна» (2008), «Пыл Млечнага Шляху» (2008), «Заапарк» (2008), «Апельсінавы гай» (2009), «Залатое цяля» (2009), «Святланосная рака» (2009), «Цмок, які крочыць» (2009) і інш.

## Літаратура 
* *Цыбульский, М. Л.*  Кравченко Алексей Николаевич / М. Л. Цыбульский // Регионы Беларуси : энцикл. : в 7 т. / редкол.: Т. В. Белова (гл. ред.) [и др.]. — Мн.: Беларус. Энцыкл. імя П. Броўкі, 2010. — Т. 2 : Витебская область. Кн. 1. — С. 526—527.

Катэгорыя:Мастакі Беларусі
Марына Леанідаўна Круглікава

**Марына Леанідаўна Круглікава** (нар. , г. , Віцебская вобласць) — беларуская мастачка.

## Біяграфія 
Скончыла Беларускі тэатральна-мастацкі інстытут (1987). Удзельніца мастацкіх выстаў з 1986 г. Член Беларускага саюза мастакоў (1994). Жыве ў Наваполацку.

## Творчасць 
Працуе ў графіцы, станковым жывапісе, плакаце.

Сярод твораў: графічная кампазіцыя «Вечная тэма»; серыі «Дрэвы», «Успаміны пра Арлі», «Вяртанне ў Арнан», «Сон», «Яны ідуць угору»; лісты «Сярэдзіна лета», «Да Элізы», «Патрыярх», «Журботная зіма», «У чаканні Аднарога»; жывапісны трыпціх «Зямля запаветная»; пейзажы «Восень», «Дарогі ў неба»; плакаты «Літаратурна-фальклорнае свята ў запаведніку „Вязынка“», серыя плакатаў «500 год з дня нараджэння Ф. Скарыны».

## Літаратура 
* Круглікава Марына Леанідаўна // Беларускі саюз мастакоў : 1938—1998 : энцыкл. даведнік / аўт.-склад. Б. А. Крэпак [і інш.]. — Мн. : ВТАА «Кавалер Паблішэрс», 1998. — С. 303. — На беларус. і англ. мовах.

## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Мастакі-плакатысты Беларусі
Катэгорыя:Графікі Беларусі
Панамарэнка

**Панамарэнка** — прозвішча.

## Вядомыя носьбіты 
* Лідзія Антонаўна Панамарэнка (1922—2013) — украінская краязнаўца, гісторык Кіева і Украіны
* Панцеляймон Кандратавіч Панамарэнка — беларускі партыйны дзеяч
* Яўген Генадзевіч Панамарэнка (нар. 1981) — беларускі вучоны ў галіне энергетыкі
* Яўген Пятровіч Панамарэнка (нар. 1947) — беларускі мастак
Васіль Мікалаевіч Бяляўскі

**Васіль Мікалаевіч Бяляўскі** (, в. Крашына, Аршанскі раён — , ) — беларускі мастак.

## Біяграфія 
Скончыў мастацка-графічны факультэт Віцебскага дзяржаўнага педагагічнага інстытута (1970). Вучыўся ў Ф. Гумена, І. Сталярова. Удзельнік Вялікай Айчыннай вайны. З 1942 года ваяваў у дзеючай арміі. З 1945 года працаваў ва ўстановах культуры і асветы, дзяржаўных установах: дырэктарам Багушэўскага раённага Дома культуры, настаўнікам сярэдняй школы ў гарадскім пасёлку Багушэўск Сенненскага раёна, дырэктарам кінатэатра Віцебскага праўлення кінафікацыі (1966—1969), дырэктарам віцебскіх мастацка-вытворчых майстэрняў Мастацкага фонда БССР (1969—1981).

Узнагароджаны ордэнам Айчыннай вайны I ступені, трыма медалямі «За баявыя заслугі», медалём «За перамогу над Германіяй у Вялікай Айчыннай вайне 1941—1945 гг.» і іншымі ўзнагародамі. Член Саюза мастакоў (1988).

## Творчасць 
Працаваў пераважна ў станковым жывапісе.

Сярод работ: тэматычныя кампазіцыі на тэмы Вялікай Айчыннай вайны «Агонь на сябе» (1974), «Месцы партызанскай славы» (1977), «Сустрэча воінаў Савецкай Арміі з партызанамі» (1980), «Курган партызанскай славы» (1981), «Раны зямлі» (1981), сучаснасці — «Меліяратары»(1971), «Начная змена» (1976); пейзажы «Залатая восень» (1973), «Лучоса» (1976), «Майскі снег» (1978), «Вясенні пейзаж» (1979), «Рэчка Ціхая» (1982), «Раніца» (1983), «Перад захадам» (1984), «Возера Вароны» (1984); партрэты «Партрэт брыгадзіра» (1970), «Партрэт Героя Сацыялістычнай Працы Г. Я. Рамчанкі» (1971), «Медсястра» (1973); Нацюрморты: «Асенні нацюрморт» (1982).

Творы мастака знаходзяцца ў Нацыянальным мастацкім музеі Беларусі, Віцебскім абласным краязнаўчым музеі.

## Літаратура 
* *Цыбульский, М. Л.* Белявский Василий Николаевич / М. Л. Цыбульский // Регионы Беларуси : энцикл. : в 7 т. / редкол.: Т. В. Белова (гл. ред.) [и др.]. — Мн. : Беларус. Энцыкл. імя П. Броўкі, 2010. — Т. 2 : Витебская область. Кн. 1. — С. 51.

Катэгорыя:Удзельнікі Вялікай Айчыннай вайны
Катэгорыя:Мастакі СССР
Катэгорыя:Мастакі Беларусі
Леанід Мікалаевіч Тарабука

**Леанід Мікалаевіч Тарабука** (нар. , г. ) — беларускі скульптар.

## Біяграфія 
Скончыў аддзяленне скульптуры Беларускага дзяржаўнага тэатральна-мастацкага інстытута (1983). Выкладае на кафедры дызайну ў Віцебскім дзяржаўным тэхналагічным універсітэце (з 1997 года). Працуе ў галіне манументальнай і станковай скульптуры, дэкаратыўнай пластыкі. Матэрыял — камень. З 1983 года ўдзельнік мастацкіх выстаў. Член Беларускага саюза мастакоў (1999). Член міжнароднай грамадскай асацыяцыі «Саюз дызайнераў» (1999). Жыве ў Віцебску.

Сярод работ: «Раіса» (1979), «Сон» (1979), «Фадзеіч» (1980), «Мастак Шура Фралянкоў» (1980), «Максім Багдановіч» (1981), «Герой Савецкага Саюза М. Сільніцкі» (1982), «Першы наркам аховы здароўя М. Сямашка» (1984), «Мысліцель» (1984), «Поры года» (1986), «Герой Савецкага Саюза Карначонак» (1987), «Партрэт мастака Л. Мірзаяна» (1989), «Афганскі вецер» (1989), «Месяц» (1998), «Люстра душы» (2000), «Трэцяе тысячагоддзе» (2000), «Чаканне» (2001), «Шляхамі пошукаў» (2001), «Фаза Месяца» (2001), «Курыны бог» (2003), «Кампазіцыя» (2003), «Рыба часу» (2003), «Камета Галея» (2004), «Вялікі гаварун» (2005), «Свяшчэнная рыба» (2005) і інш.

Творы знаходзяцца ў Віцебскім абласным краязнаўчым музеі, у галерэях і прыватных калекцыях.

## Літаратура 
* Тарабука Леанід // Сучасная беларуская скульптура. XXI стагоддзе = Современная белорусская скульптура. XXI век = Modern belorusian sculpture. XXI century : альбом / аўт. тэксту, склад., пер. на беларус. мову К. С. Аксёнава; аўт. уступ арт. Н. В. Шаранговіч; пер. на англ. мову В. В. Петранюк. — Мн. : Беларус. Энцыкл. імя П. Броўкі, 2012. — С. 286—287.
* *Цыбульский, М. Л.* Тарабуко Леонид Николаевич / М. Л. Цыбульский // Регионы Беларуси : энцикл. : в 7 т. / редкол.: Т. В. Белова (гл. ред.) [и др.]. — Мн. : Беларус. Энцыкл. імя П. Броўкі, 2011. — Т. 2 : Витебская область. Кн. 2. — С. 503.
Жаночы Кубак Беларусі па футболе 2017

**Жаночы Кубак Беларусі па футболе 2017** — 26-ы розыгрыш Жаночы Кубак Беларусі.

## Сетка 
## Фінал 
## Спасылкі 
* КУБОК БЕЛАРУСИ. ФИНАЛ. «МИНСК» МИНИМАЛЬНО ОБЫГРАЛ «ЗОРКУ-БДУ» 
* Женский футбол. «Минск» — обладатель Кубка Беларуси 2017! 

Катэгорыя:2017 год у жаночым футболе
Катэгорыя:Спорт у Беларусі ў 2017 годзе
2017
Алег Уладзіміравіч Крошкін

**Алег Уладзіміравіч Крошкін** (, пас. Сокал-Далінскі, Сахалінская вобласць, РСФСР — , ) — беларускі жывапісец.

## Біяграфія 
Скончыў мастацка-графічны факультэт Віцебскага дзяржаўнага педагагічнага інстытута ў 1972 годзе. Экспануецца з 1971 года. Член Беларускага саюза мастакоў (1991). Жыў у Віцебску.

## Творчасць 
Працаваў у станковым жывапісе і графіцы. Для твораў уласцівыя зварот да стылістыкі прымітыву і поп-арту, гарадскога фальклору, дэкаратыўнасць колеравага рашэння, выкарыстанне калажу, іранічны характар вобразаў.

Сярод работ: «Беспрадметнае», «Тры дрэвы» (1985), «Кампазіцыя ў жоўтых тонах» (1988), «Партрэт аголенай» (1989), «Ноч і дзень» (1990), «Думкі пра горад» (1990), «Закаханыя» (1994), «Творчасць» (1997), «Жарсць. Закаханыя» (2000), «Белая карціна» (2002), «Чорная карціна» (2002), «Мастак і мадэль» (2003), «Лірычнае нішто» (2004), «Рух» (2004), «Мастак на пленэры» (2004), «Торс» (2005); серыі «Мой горад» (1989—1991), «З жыцця птушак» (1989—1991) і інш.

Творы знаходзяцца ў народным музеі г. Шчэцін (Польшча), Віцебскім мастацкім музеі, арт-цэнтры Марка Шагала (г. Віцебск), Музеі сучаснага мастацтва (г. Мінск), зборы Прыорбанка (мінскім і віцебскім аддзяленнях),  г. Франкфурт-на-Одэры, калекцыі паэта Яўгена Еўтушэнкі (Расія), айчынных і замежных прыватных калекцыях.

Удзельнік міжнародных пленэраў «Мастак і экалогія» (пас. Сенеж (Маскоўская вобл., г. Масква, 1991), I Міжнароднага пленэру імя М. Шагала (г. Віцебск, 1994), «PANODERAMA» (г. Франкфурт-на-Одэры, 2003), пленэру ў г. Рэзэкнэ (Латвія, 2008).

Прымаў удзел у выстаўках у Польшчы, Беларусі, Расіі, Германіі.

## Літаратура 
* *Цыбульский, М. Л.* Крошкин Олег Владимирович / М. Л. Цыбульский // Регионы Беларуси : энцикл. : в 7 т. / редкол.: Т. В. Белова (гл. ред.) [и др.]. — Мн. : Беларус. Энцыкл. імя П. Броўкі, 2011. — Т. 2 : Витебская область. Кн. 2. — С. 6—7.

Катэгорыя:Мастакі Беларусі
ЖФК Славянка Мінск

**«Славянка»** — былы беларускі жаночы футбольны клуб з горада Мінск, заснаваны ў 2014 годзе.

## Чэмпіянат і Кубак Беларусі 
## Галоўныя трэнеры 
* Дзмітрый Саракач (2015—2019) 

## Спасылкі 
* «Славянка» — женская команда второлигового «Славянина» 

Катэгорыя:2014 год у Мінску
Ізатопы радону

**Ізатопы радону** — разнавіднасці атамаў (і ядраў) хімічнага элемента радону з атамным нумарам 86, якія маюць розную колькасць нейтронаў у ядры.

Усе ізатопы радону радыеактыўныя. Найбольш стабільны — ізатоп 222Rn, які з’яўляецца даччыным прадуктам распаду ізатопа радыю 226Ra. Ізатоп 222Rn перажывае α-распад з перыядам паўраспаду 3,823 дня.

У хіміі ізатопы радону часта называюць эманацыямі.

## Гістарычныя назвы ізатопаў радону 
* Актынон (An), *эманацыя актынію* — 219Rn.
* Тарон (Tn), *эманацыя торыю* (ThEm) — 220Rn.
* Радон (Rn), *эманацыя радыю* — 222Rn (назва супадае з назвай элемента).

## Табліца ізатопаў радону 
Вядома 39 ізатопаў радону з вагавымі лікамі ад 193 да 231 і перыядамі паўраспаду ад 0,3 нс да 3,8 сут. Чатыры ізатопы радону сустракаюцца ў прыродзе, уваходзячы ў прыродныя радыеактыўныя шэрагі: 222Rn і 218Rn ўваходзяць у шэраг 238U, 220Rn - у шэраг 232Th, 219Rn - у шэраг 235U. Гэтыя прыродныя ізатопы з’яўляюцца даччынымі прадуктамі α-распаду ізатопаў радыю (за выключэннем 218Rn, які ўзнікае ў рэдкай бакавой галіне рада пры β-распадзе 218At) і самі ў сваю чаргу падпадаюць пад α-распад, утвараючы ізатопы палонію.

Лёгкія ізатопы радону (208Rn — 212Rn) сінтэзуюцца ў рэакцыях глыбокага расшчаплення ядраў урану або торыю часціцамі (у асноўным пратонамі) высокай энергіі або па рэакцыях тыпу 197Au(14N,*х*n), дзе *х* — лік нейтронаў (звычайна большы за тры).

## Гл. таксама 
* Эманацыя (фізіка)
Жаночая ліга чэмпіянату Беларусі па футболе 2013

**Жаночая ліга чэмпіянату Беларусі па футболе 2013** (22-ы жаночы чэмпіянат Рэспублікі Беларусь па футболе) — чэмпіянат Беларусі па футболе сярод беларускіх жаночых каманд 2013 года.

## Турнірная табліца 
## Бамбардзіры 
## Спасылкі 
* ЖЕНСКАЯ ПРЕМЬЕР-ЛИГА 2013
* Чемпионат Республики Беларусь среди женских команд в высшей лиге 2013

Катэгорыя:Спорт у Беларусі ў 2013 годзе
Катэгорыя:2013 год у жаночым футболе
Катэгорыя:Жаночая ліга чэмпіянату Беларусі па футболе
Ключ 43

**Ключ 43** 尢 (尣, 𡯁, 𡯂, піньінь wāng) са значэннем «кульгавы» са Спісу 214 ключоў Кансі, якія выкарыстоўваюцца пры напісанні іерогліфаў. Адзін з 31 ключа, якія складаюцца з трох рыс.

У слоўніку Кансі налічваецца 66 іерогліфаў з гэтым ключом (з 49,030).

Старажытны знак адлюстроўваў чалавека, які спатыкнуўся і падвярнуў нагу. У сучаснай мове выкарыстоўваецца ў значэнні «кульгавы, крывы, слабы».

## Варыянты формы 

Файл:尢-oracle.svg|Гадальныя косткі Цзягувэнь 
Файл:尢-bronze.svg|Бронзавыя надпісы Цзіньвэнь 
Файл:尢-seal.svg|Малая пячатка Чжуаншу

## Прыклады іерогліфаў 
У табліцы прыведзены прыкладны спіс іерогліфаў з ключом 尢. 

## Літаратура 
* *Fazzioli, Edoardo.* Chinese calligraphy : from pictograph to ideogram : the history of 214 essential Chinese/Japanese characters (англ.). — New York: Abbeville Press (англ.), 1987. — .
* *Lunde, Ken.* Appendix J: Japanese Character Sets // CJKV Information Processing: Chinese, Japanese, Korean & Vietnamese Computing (англ.). — 2-е выд. — Sebastopol, Calif.: O’Reilly Media, 2009. — .

## Спасылкі 
* Слоўнік Кансі анлайн (кіт.)
* Слоўнік іерогліфаў з індэксам іерагліфічных ключоў (англ.)

Катэгорыя:Іерагліфічныя ключы
Антаніна Уладзіміраўна Фалей

**Антаніна Уладзіміраўна Фалей** (нар. , г. , Брэсцкая вобласць) — беларускі мастак.

## Біяграфія 
Скончыла аддзяленне мастацкага праектавання Віцебскага тэхналагічнага інстытута лёгкай прамысловасці (1982). З 1987 года — старшы выкладчык, дацэнт (1998) кафедры дызайну Віцебскага дзяржаўнага тэхналагічнага ўніверсітэта. Член Беларускага саюза мастакоў (1998).

Працуе ў галіне тэкстылю, графікі і акварэлі, аб’екта.

Сярод твораў: акварэлі «Перад выбарам» (2002), «Мэта» (2004), «Чаканне цяпла № 2» (2006); серыі «У пачатку» (2004), «Зямное прыцягненне» (2006), «Самародак» (2009), «Па той бок экватара» (2009); графічныя «Знакі агню» (2006), «Прастора сонечнага святла» (2006), серыі «Qatro» (2001); калажы «Дзве тысячы гадоў мінула» (2000), «Паверхі прыроды» (2002), «З попелу маёй памяці» (2006), серыя «Паходжанне» (2004); аб’екты «Астравы над безданню» (2008), «Споведзь адной карціны» (2009), «Кніга перамен 1-2» (2009), «Прайсці па лёдзе» (2009), «Дыялог» (інсталяцыя, 2010) і інш.
Працы знаходзяцца ў музеях: «Lust auf Kunst», г. Локум (Германія), Музеі сучаснага выяўленчага мастацтва ў Мінску, Віцебскім цэнтры сучаснага мастацтва, Музеі Марка Шагала ў Віцебску, Полацкім гісторыка-культурным музеі-запаведніку.

## Сям’я 
У шлюбе з беларускім мастаком Генадзем Аляксандравічам Фалеем.

## Літаратура 
* Цыбульский, М. Л. Фалей Антонина Владимировна / М. Л. Цыбульский // Регионы Беларуси : энцикл. : в 7 т. / редкол.: Т. В. Белова (гл. ред.) [и др.]. — Мн. : Беларус. Энцыкл. імя П. Броўкі, 2011. — Т. 2 : Витебская область. Кн. 2. — С. 556.

Катэгорыя:Мастакі па тэкстылі Беларусі
Катэгорыя:Акварэлісты Беларусі
Катэгорыя:Графікі Беларусі
ЖФК Вікторыя-86 Брэст

**«Вікторыя-86»** — былы беларускі жаночы футбольны клуб з горада Брэст, выступаў у жаночай лізе чэмпіянату Беларусі.

## Гісторыя 
Клуб быў заснаваны ў 1986 годзе Георгіем Дарбуашвілі. У 2012 годзе ў клуба з’явіліся фінансавыя праблемы, большасць футбалістак падала пазову ў суд, звязаныя з нявыплатай зарплаты. Пасля таго, як суд стаў на бок футбалістак, галоўны трэнер Георгій Дарбуашвілі звольніў гульцоў і набраў новы склад. У 2014 годзе клуб быў ліквідаваны.

## Папярэднія назвы 
* 1993—1998: «Вікторыя»
* 1999—2008: «Жамчужына»
* 2009—2014: «Вікторыя-86»

## Дасягненні 
### Чэмпіянат Беларусі 
*  Чэмпіён: 1995
*  Бронзавы прызёр (3): 1994, 2006, 2007

### Кубак Беларусі 
*  Фіналіст (4): 1996, 1999, 2005, 2007

## Чэмпіянат і Кубак Беларусі 
## Легіянеры 
*  Аляксандра Плохава (2010—2012)

## Галоўныя трэнеры 
* Георгій Дарбуашвілі (1995—1996>)
* Юрый Канокін, Эдуард Сугак (?—2004)
* Мікалай Горбач (2005—?)
* Алег Сечанок (2011—2014)

## Спасылкі 
* «ВИКТОРИЯ-86» Брест. Выживают, как могут
* Любовь с первого гола

Катэгорыя:1986 год у Брэсце
Радон-219

**Радон-219,** **(219Rn)**, гістарычная назва **актынон** (, пазначаецца сімвалам **An**), таксама вядомы як эманацыя актынію — радыеактыўны нуклід хімічнага элемента радону з атамным нумарам 86 і масавым лікам 219. Адкрыты ў 1903 годзе А.-Л. Дэб'ернам і Ф. Гізэлем. У чыстым відзе пры нармальных умовах яўляе сабой газ са шчыльнасцю 9,771 кг/м3.

Радон-219 — член радыеактыўнага сямейства урана-235 (так званы рад актынію). Разам з радону-220 (гістарычная назва тарон) і радону-222 сустракаецца ў прыродзе як прадукт распаду урана-торыевых пакладаў. У навакольным асяроддзі гэты нуклід прысутнічае ў надзвычай малых колькасцях (праз свой малы перыяд паўраспаду і невялікі адсотак колькасці ўрану-235 ў прыродным уране ў натуральных умовах).

## Утварэнне і распад 
Асноўная рэакцыя, у выніку якой утвараецца радон-219 — это α-распад нукліду 223Ra (перыяд паўраспаду 11,43 сут):

: \mathrm{{}^{223}_{88}Ra} \rightarrow \mathrm{{}^{219}_{86}Rn} + \mathrm{{}^{4}_{2}He}

Акрамя таго, радон-219 узнікае ў выніку β-распада пераважна α-радыеактыўнага нукліду 219At (імавернасць такога распаду складае прыблізна 3%, а парцыяльны перыяд паўраспаду па гэтым канале — 31,1 хв.):

: \mathrm{^{219}_{85}At}\rightarrow\mathrm{^{219}_{86}Rn}+ e^- + \bar{\nu}_e

У сваю чаргу, сам радон-219, як і іншыя два прыродныя ізатопы радону, α-радыеактыўны (у выніку распаду ўтвараецца нуклід 215Po, вылучаемая энергія 6,9461(3)&nbsp;МэВ):

: \mathrm{{}^{219}_{86}Rn} \rightarrow \mathrm{{}^{215}_{84}Po} + \mathrm{{}^{4}_{2}He}

## Гл. таксама 
* Ізатопы радону
* Радон
* Спіс ізатопаў з уласнымі назвамі

Катэгорыя:Ізатопы радону
Аляксандр Міхайлавіч Слепаў

**Аляксандр Міхайлавіч Слепаў** (, с. Бада, Чыцінская вобласць, РСФСР — , ) — беларускі мастак.

## Біяграфія 
Скончыў мастацка-графічны факультэт Віцебскага дзяржаўнага педагагічнага інстытута (1974). Член Беларускага саюза мастакоў (1985). Жыў у Віцебску.

## Творчасць 
Працаваў у галіне скульптуры, манументальна-дэкаратыўнага мастацтва, графікі, жывапісу.

Сярод работ: пастэлі «Мёрская муза» (2000), «Вечны кумір» (2006), «Рукапісы не гараць» (2008); трыпціх «Мінатаўры-мутанты» (2004); серыі «Спорт» (2000), «Пошук знешніх сувязяў …» (2006), «Суцэльны тэатр. Майстар і Маргарыта» (2007); скульптурная пластыка «Купальшчыца» (1976), «Двое» (1983), «Чаканне» (2001), «Анёлы» (2002), «Дзяўчына ў капелюшы» (2007), «Роздум» (2008) і інш. Аўтар манументальна-дэкаратыўных пано «Пазнанне свету» (1976, СШ № 35, г. Віцебск), «Сардэчна запрашаем» (1977, СШ № 35, г. Віцебск), «Дуброва спявае» (1979, музычная школа № 2, г. Віцебск), «Вечар» (1979, музычная школа № 2, г. Віцебск), «Лён і хлеб Беларусі» (1982, Дом культуры в. Бабінічы Аршанскага раёна), «Рыбы. Птушкі. Кветкі» (1984, г. Віцебск).

## Літаратура 
* *Цыбульский, М. Л.* Слепов Александр Михайлович / М. Л. Цыбульский // Регионы Беларуси : энцикл. : в 7 т. / редкол.: Т. В. Белова (гл. ред.) [и др.]. — Мн. : Беларус. Энцыкл. імя П. Броўкі, 2011. — Т. 2 : Витебская область. Кн. 2. — С. 472.

Катэгорыя:Мастакі СССР
Катэгорыя:Мастакі Беларусі
Катэгорыя:Мастакі XXI стагоддзя
Катэгорыя:Скульптары СССР
Катэгорыя:Скульптары Беларусі
Радон-220

**Радон-220 (220Rn)**, гістарычная назва **тарон** (, пазначаецца сімвалам **Tn**), таксама вядомы як эманацыя торыю (, пазначаецца сімвалам **ThEm**) - радыеактыўны нуклід хімічнага элемента радону з атамным нумарам 86 і масавым лікам 220. Мае перыяд паўраспаду 55,6(1). с. Адкрыты ў 1900 годзе. Эрнэстам Рэзерфордам і Робертам Оуэнсам. Чысты тарон ўяўляе сабой газ з шчыльнасцю 9,816 кг/м3 (пры нармальных умовах).

Радон-220 — член радыеактыўнага сямейства торыю-232 (так званы рад торыю), таму радон-220 утвараецца ў прыродзе ў радовішчах торыю, а таксама ў любых рэчывах, якія змяшчаюць прымесі торыю. Калі ў прыродным торыі-232 няма прымесей урану-235 і ўрану-238, то ўтворыцца толькі радон-220 (без прымесей іншых ізатопаў радону). У навакольным асяроддзі даны нуклід з-за малога перыяду паўраспаду не накопліваецца.

## Утварэнне і распад 
Радон-220 непасрэдна ўтвараецца ў выніку α-распада нукліду 224Ra (перыяд паўраспаду складае 3,66 сут):

: \mathrm{{}^{224}_{88}Ra} \rightarrow \mathrm{{}^{220}_{86}Rn} + \mathrm{{}^{4}_{2}He}.

Сам радон-220 таксама α-радыеактыўны, у выніку распаду ўтвараецца нуклід 216Po, вылучаемая энергія складае 6,40467(10)&nbsp;МэВ:

: \mathrm{{}^{220}_{86}Rn} \rightarrow \mathrm{{}^{216}_{84}Po} + \mathrm{{}^{4}_{2}He}.

## Радыяцыйнае ўздзеянне 
Хімічна тарон з’яўляецца інертным газам, таму ён, у адрозненне ад хімічна актыўных членаў рада торыю, дрэнна ўтрымліваецца ў крышталічнай рашотцы мінералаў і дыфундуе скрозь яе, трапляючы ў паветра. Тарон эмануе ў атмасферу з любых торый-змяшчальных рэчываў, у тым ліку з будаўнічых матэрыялаў (бетон і інш) і глебы. Утрыманне тарону ў паветры звычайна меншае за ўтрыманне радону-222, бо перыяд паўраспаду апошняга значна большы, аднак у некаторых выпадках уклад тарону ў дозаўтварэнне даволі вялікі. Тарон і яго даччыныя радыенукліды (палоній-216, свінец-212, вісмут-212, палоній-212, талій-208) з паветра асаджаюцца ў органах дыхання, таму ўнутранае апрамяненне ад гэтых ізатопаў у асноўным атрымліваюць лёгкія. У дозу знешняга апрамянення сам тарон укладу не робіць, бо з’яўляецца чыстым альфа-выпраменьвальнікам, аднак яго даччыныя бэта-актыўныя нукліды 212Pb, 212Bi і 208Tl выпраменьваюць бэта-часціцы і гама-кванты.

## Гл. таксама 
* Ізатопы радону
* Радон
* Спіс ізатопаў з уласнымі назвамі

Катэгорыя:Ізатопы радону
Фінал Кубка Беларусі па футболе 2021

**Фінал Кубка Беларусі па футболе 2021** адбыўся 23 мая 2021 года ў Гомелі на стадыёне «Цэнтральны». У ім сустрэліся «БАТЭ» і «Іслач».

Як заўважылі футболныя аналітыкі, на сайце білетнага аператара, больш за 90% квіткоў ад 50% усёй умяшчальнасці стадыёна былі прададзеныя. Аднак насамрэч, стадыён быў запоўнены на 20—30%, што даказваецца розным фота- і відэаматэрыялам. Такім чынам, колькасць гледачоў на стадыёне, якая была адлюстравана ў пратаколе — 6253, была пастаўлена пад сумнеў.

## Шлях да фінала 
Свой шлях да фінала «БАТЭ» пачаў са стадыі 1/16 фіналу, матчам супраць Граніт (Мікашэвічы), а «Іслач» — Дняпро (Магілёў).

## Справаздача аб матчы 
## Склады 
|valign="top" width="40%"|

|}

## Гл. таксама 
* Чэмпіянат Беларусі 2020
* Кубак Беларусі 2020/2021
* Суперкубак Беларусі 2021

## Спасылкі 
* football.by

2021
Катэгорыя:Спорт у Гомелі
Катэгорыя:2021 год у Гомелі
Катэгорыя:Спорт у Беларусі ў 2021 годзе
Катэгорыя:2021 год у футболе
Катэгорыя:Падзеі 23 мая
Катэгорыя:Май 2021 года
Эва Фарна

**Эва Фарна** (нар. ) — польска-чэшская спявачка. Яна выпусціла пяць студыйскіх альбомаў на польскай мове і чатыры на чэшскай мове, якія пазней атрымлі плацінавыя і залатыя сертыфікаты як у Польшчы, так і ў Чэхіі. Фарна — самая маладая камерцыйна паспяховая спявачка ў Чэхіі. Яна была суддзёй чэшскага і славацкага SuperStar у 2013 годзе, X Factor (Польшча) у 2014 годзе, а ў цяперашні час з’яўляецца суддзёй Idol (Польшча).

Катэгорыя:Спевакі і спявачкі Чэхіі
Катэгорыя:Спевакі і спявачкі Польшчы
Катэгорыя:Поп-вакалісты
Яўген Красоўскі

**Яўге́н Красоўскі**:
* Яўген Андрэевіч Красоўскі (1921—2001) — выдатнік народнай адукацыі БССР.
* Яўген Калістратавіч Красоўскі (1938—1998) — беларускі мастак.
* Яўген Яўстафіевіч Красоўскі (1908—1980) — беларускі мастак.
Міхаіл Пятровіч Багушэўскі

**Міхаіл Пятровіч Багушэўскі** (1815—1872) — беларускі і расійскі медык, штабс-лекар, стацкі саветнік.

## Біяграфія 
Міхаіл Пятровіч Багушэўскі нарадзіўся 11 лістапада 1815 года. Паходзіў з рускай дваранскай сям’і. Скончыў медыцынскі факультэт Харкаўскага ўніверсітэта, дзе быў казённакоштным выхаванцам, у 1839 годзе.

У 1840-м прызначаны ардынатарам ў шпіталь 8-й кавалерыйскай акругі ўкраінскіх ваенных паселішчаў, а ў 1843 годзе перайшоў у 6-ю акругу.

У 1845 годзе ў Харкаўскім універсітэце атрымаў званне штаб-лекара, вярнуўся на месца папярэдняй службы, дзе быў прызначаны галоўным лекарам. З 1858 года — малодшы ардынатар Бабруйскага ваеннага шпіталя, затым служыў галоўным лекарам у Старарускім ваенным шпіталі. У 1862 годзе прызначаны дывізіённым лекарам .

Звольнены ад службы ў 1871 годзе. Памёр у 1872 годзе. Пахаваны на Мікольскіх могілках Аляксандра-Неўскай лаўры.

## Бібліяграфія 
* «Электротерапия в нервных болезнях и в параличах в особенности» (Военно-Мед. Журнал, 1862 г., ч. 84, 4)

Катэгорыя:Медыкі Расійскай імперыі
Катэгорыя:Ваенныя ўрачы Расійскай імперыі
Катэгорыя:Медыкі Беларусі
Катэгорыя:Ваенныя ўрачы Беларусі
Катэгорыя:Медыкі Расіі
Катэгорыя:Ваенныя ўрачы Расіі
Буй Дзінь Дэм

**Буй Дзінь Дэм** (; нар. 26 студзеня 1926 — 30 мая 2009) — паўднёвав’етнамскі ваенны дзеяч, удзельнік Індакітайскай і В’етнамскай войн, генерал-маёр.

## Біяграфія 
Нарадзіўся 26 студзеня 1926 года. У 1946 годзе Буй Дзінь Дэм скончыў французскую праграму сярэдняй школы ў Ханоі з поўным дыпломам бакалаўра.

9 студзеня 1948 года ён запісаўся ў войска Французскага саюза. 5 студзеня 1954 года пераведзены ў поле ваеннай падрыхтоўкі.

У 1955 годзе Буй Дзінь Дэм перайшоў на службу ва Узброеныя сілы Рэспублікі В’етнам. 6 студзеня 1960 года прызначаны начальнікам 7-й пяхотнай дывізіі. 4 кастрычніка 1962 года павышаны да падпалкоўніка і прызначаны намеснікам галоўнакамандуючага 7-й дывізіяй. 12 красавіка таго ж года ён быў выраблены ў палкоўнікі і прызначаны камандзірам 7-й дывізіі. 2 студзеня 1965 года стаў начальнікам Галоўнага ўпраўлення. У маі 1968 года ён быў павышаны да брыгаднага генерала. 7 мая 1970 года яму было прысвоена званне генерал-маёра.

Пасля падзення паўднёвав’етнамскага рэжыму перабраўся ў ЗША.

Памёр 30 студзеня 2009 года ва ўзросце 83 гадоў.

## Літаратура 
* Trần Ngọc Thống, Hồ Đắc Huân, Lê Đình Thụy (2011). Lược sử Quân lực Việt Nam Cộng hòa.
Катэгорыя:Удзельнікі вайны ў В’етнаме
Катэгорыя:Генералы Узброеных сіл Рэспублікі В’етнам
Катэгорыя:Нарадзіліся 26 студзеня
Катэгорыя:Нарадзіліся ў 1926 годзе
Катэгорыя:Памерлі 30 мая
Катэгорыя:Памерлі ў 2009 годзе
Катэгорыя:Генерал-маёры
Спіс ізатопаў з уласнымі назвамі

Шэраг важных для практыкі ізатопаў хімічных элементаў маюць ўласныя назвы. Некаторыя з іх састарэлі, але часам яшчэ выкарыстоўваюцца.

## Ізатопы вадароду 
* Протый — 1H.
* Дэйтэрый (D) — 2H.
* Трытый (T) — 3H.

## Ізатопы вугляроду 
* Радыевуглярод, радыекарбон — 14C.

## Ізатопы цэзію 
* Радыяцэзій — 134Cs, 137Cs.

## Ізатопы талію 
* Радый E′′ (RaE′′) — 206Tl
* Актыній C′′ (AcC′′) — 207Tl
* Торый C′′ (ThC′′) — 208Tl
* Радый C′′ (RaC′′) — 210Tl

## Ізатопы свінцу 
* Радый G (RaG) — 206Pb
* Актыный D (AcD) — 207Pb
* Торый D (ThD) — 208Pb
* Радый D (RaD) — 210Pb
* Актыній B (AcB) — 211Pb
* Торый B (ThB) — 212Pb
* Радый B (RaB) — 214Pb

## Ізатопы вісмуту 
* Радый E (RaE) — 210Bi
* Актыній С (AcC) — 211Bi
* Торый C (ThC) — 212Bi
* Радый C (RaC) — 214Bi

## Ізатопы палонію 
* Радый F (RaF) — 210Po
* Актыній C′ (AcC′) — 211Po
* Торый C′ (ThC′) — 212Po
* Радый C′ (RaC′) — 214Po
* Актыній A (AcA) — 215Po
* Торый A (ThA) — 216Po
* Радый A (RaA) — 218Po

## Ізатопы радону 
* Актынон (An), *эманацыя актынію* — 219Rn.
* Тарон (Tn), *эманацыя торыю* (ThEm) — 220Rn.
* Радон (Rn), эманон (Em), нітон, *эманацыя радыю* — 222Rn (назва супадае з назвай элемента).

## Ізатопы францыю 
Актыній K (AcK) — 223Fr.

## Ізатопы радыю 
* Актыній Х (AcX) — 223Ra.
* Торый X (ThX) — 224Ra.
* Радый (Ra) — 226Ra (назва ізатопа пазней дала назву хімічнаму элементу).
* Мезаторый 1 (MsTh1) — 228Ra.

## Ізатопы актынію 
* Актыній (Ac) — 227Ac (назва супадае з назвай элемента).
* Мезаторый 2 (MsTh2) — 228Ac.

## Ізатопы торыю 
* Радыяактыній — 227Th.
* Радыяторый — 228Th.
* Іаній (Io) — 230Th.
* Уран Y (UY) — 231Th.
* Торый (Th) — 232Th (назва супадае з назвай элемента).
* Уран X (UX), Уран X1 (UX1) — 234Th.

## Ізатопы пратактынію 
* Пратактыній (Pa) — 231Pa (назва супадае з назвай элемента).
* Уран X2 (UX2), брэвій — 234mPa.
* Уран Z (UZ) — 234Pa.

## Ізатопы ўрану 
* Уран II (U II) — 234U.
* Актынаўран (AcU) — 235U.
* Уран I (U I) — 238U.


Катэгорыя:Радыяхімія
Агата Зубель

**Агата Зубель** (; 25 студзеня 1978, Вроцлаў, Польшча) — польская кампазітар і спявачка.

## Біяграфія 
Агата Зубель скончыла музычную школу імя Караля Шыманоўскага ў Вроцлаве і Музычны ўніверсітэт імя Караля Ліпінскага, дзе навучалася кампазіцыі ў Яна Віхроўскага. Агата Зубель з'яўляецца членам Маладзёжнага гуртка Саюза кампазітараў Польшчы і атрымлівае стыпендыю Міністэрства культуры і нацыянальнай спадчыны. У цяперашні час выкладае ў Акадэміі музыкі ў Вроцлаве (доктар філасофскіх навук). У 2013 годзе яна была ўзнагароджана Міжнароднай трыбунай кампазітараў Міжнароднага музычнага савета лепшым тытулам кампазіцыі для *Not I*, які яна напісала для сапрана, інструментальнага ансамбля і электронікі.

## Абраныя творы 
* Lumiere pour percussion (1997)
* Накцюрн для скрыпкі-сола (1997)
* Тры мініяцюры для фартэпіяна (1998)
* Дзень нараджэння змешанага акапэльнага хора па словах Віславы Шымборскай (1998)
* Песня пра канец свету для голаса, дэкламатара і інструментальнага ансамбля на словы Чэслава Мілаша (1998)
* Развагі для змешанага акапэльнага хора на словы Яна Твардоўскага (1999)
* Рагнатэль для фагота і струннага аркестра (1999)
* Лудыя і Фу для сольнай гітары (1999)
* Балада для голаса, перкусіі і стужкі (1999)
* Фотаздымкі альбома для Марымбы і струннага квартэта (2000)
* Trivellazione a percussione for percussion (2000)
* Паўторны цыкл для пяці ўдарнікаў (2001)
* Сачавіца для струннага аркестра, голас і акардэон (2001)
* Сімфонія № 1 для аркестра (2002)
* Нелумба для чатырох марымбаў (2003)
* Unisono I для голаса, ударных і камп'ютара (2003)
* Unisono II для голаса, акардэона і камп'ютара (2003)
* Канцэрт Гроса для магнітафона, скрыпкі ў стылі барока, клавесіна і двух хораў (2004)
* Гісторыі для голаса і падрыхтаванага фартэпіяна (2004)
* Симфонія No2 для 77 выканаўцаў (2005)
* Струнны квартэт No1 для чатырох віяланчэляў і камп'ютара (2006)
* Максімальная нагрузка для перкусіі і камп'ютара (2006)
* Касканда для голаса, флейты, кларнета, скрыпкі і віяланчэлі (2007)
* Інтэр - Опера / Балет для голаса, электронікі і танцораў (2008)
* Симфонія № 3 для сімфанічнага аркестра двайнога званка (2010)
* Афарызмы на Мілаша (2011)

## Спасылкі 
* Агата Зубель на ШІМ-выданні
* Профіль на сайце culture.pl
* Профіль на сайце sfcmp.org 
* Агляд «Куды» у Сан-Францыска хроніка

Катэгорыя:Сапрана
Катэгорыя:Кампазітары Польшчы
Катэгорыя:Спевакі і спявачкі Польшчы
Ісак Майсеевіч Нісенбаум

**Ісак Майсеевіч Нісенбаум** (1898—1981) — беларускі медык, мікрабіёлаг, арганізатар аховы здароўя ў Беларусі.

1926 па 1931 год загадваў Мінскім павятовым, акруговым, гарадскім аддзеламі аховы здароўя. З 1931 па 1938 — асістэнт кафедры мікрабіялогіі Мінскага медінстытута, першы начальнік лячэбна-санаторнага ўпраўлення (лячэбнай камісіі) ЦК КП(б)Б.

Перад вайной ў 1938 годзе стаў дырэктарам Беларускага інстытута ўдасканалення медыцынскіх кадраў. У 1941 году сышоў у дзеючую армію і да 1945 года быў ваенным лекарам.

Пасля дэмабілізацыі ў 1945 годзе галоўны ўрач Мінскай інфекцыйнай клінічнай бальніцы. Працаваў асістэнтам кафедры мікрабіялогіі Мінскага медінстытута з 1945-га па 1968-ы гг.

Ісаак Майсеевіч правёў пэўную працу па вылучэнні і замацаванні самастойных клінічных баз для кафедраў інстытута ўдасканалення ўрачоў хірургічнага профілю, тэрапіі і педыятрыі. Рэалізаваў шэраг мер па арганізацыі філіяла БелДІУУ на базе Віцебскага медінстытута.

Памёр 27 кастрычніка 1981 года.

## Узнагароды 
Узнагароджаны ордэнам, медалямі, Ганаровымі граматамі Вярхоўнага Савета БССР.

## Спасылкі 
* Нисенбаум Исаак Мойсеевич  

Катэгорыя:Рэктары БМАПА
Катэгорыя:Медыкі СССР
Катэгорыя:Ваенныя ўрачы СССР
Катэгорыя:Медыкі Беларусі
Катэгорыя:Ваенныя ўрачы Беларусі
Катэгорыя:Медыкі Вялікай Айчыннай вайны
Катэгорыя:Постаці беларускай аховы здароўя
Жаночая ліга чэмпіянату Беларусі па футболе 2012

**Жаночая ліга чэмпіянату Беларусі па футболе 2012** (21-ы жаночы чэмпіянат Рэспублікі Беларусь па футболе) — чэмпіянат Беларусі па футболе сярод беларускіх жаночых каманд 2012 года.

## Турнірная табліца 
## Бамбардзіры 
## Спасылкі 
* ЖЕНСКАЯ ПРЕМЬЕР-ЛИГА 2012 
* КАЛЕНДАРЬ СЕЗОНА-2012 в белорусском женском футболе.

Катэгорыя:Спорт у Беларусі ў 2012 годзе
Катэгорыя:2012 год у жаночым футболе
Катэгорыя:Жаночая ліга чэмпіянату Беларусі па футболе
Памазан

**Памазан** — прозвішча.

## Вядомыя носьбіты 
* Арнольд Кандратавіч Памазан (нар. 1939) — беларускі акцёр. Народны артыст Беларусі (1999).
* Яўген Валер’евіч Памазан (нар. 1989) — футбаліст, брамнік.
Беларуска-палесцінскія адносіны

**Двухбаковыя адносіны паміж Беларуссю і Палесцінай**.

## Гісторыя 
Прызнанне Дзяржавы Палесціна з боку Беларусі перайшло па  ад Беларускай ССР, якая прызнала новаствораную дзяржаву 19 лістапада 1988 года.

24 мая 2021 года на брыфінгу з нагоды інцыдэнта Boeing 737-8AS пад Мінскам дырэктар Дэпартаменту па авіяцыі Міністэрства транспарту і камунікацый Рэспублікі Беларусь Арцём Сікорскі зачытаў ананімны электронны ліст, які прыйшоў на электронную пошту Нацыянальнага аэрапорту, і які стаў падставай да прымусовай пасадкі. У лісце згадвалася пра нібыта «салдатаў ХАМАС», якія залажылі бомбу ў гэты самалёт. У сваю чаргу прэс-сакратар ХАМАС Бархум падкрэсліў, што арганізацыя *«не звяртаецца да такіх метадаў, якія могуць быць справай рук некаторых падазроных бакоў, якія імкнуцца дэманізаваць ХАМАС і сарваць стан сусветнага спачування да нашага палестынскага народа і яго законнаму супраціву»*.

Беларусь
Палесціна
Святлана Анатолеўна Рыжова

**Святлана Рыжова** ( — ) — беларуская футбалістка.

## Біяграфія 
На працягу сваёй кар’еры выступала за магілёўскую «Надзею» (1991), «Бабруйчанку» (1992—1999), польскі клуб з Коніна «Медык» (2000—2004), мінскую «Зорку-БДУ» (2005—2006), віцебскі «Універсітэт» (2007—2009), «Мінчанку-БДПУ» (2010—2011). У 2012 годзе абараняла гонар роднага горада Магілёва ў складзе «Надзеі-СДЮШАР-7».

## Дасягненні 
Сярэбраны прызёр чэмпіянату СССР 1991 года, чэмпіён (1994, 1995, 1997, 1998, 1999, 2007, 2008, 2009), сярэбраны (1992, 1993, 2005, 2006) і бронзавы (1996, 2011) прызёр чэмпіянату Рэспублікі Беларусь. Уладальнік Кубка Рэспублікі Беларусь (1996, 1997, 1998, 1999, 2009, 2011). Сярэбраны (2001, 2002, 2004) і бронзавы (2000, 2003) прызёр чэмпіянату Польшчы по футболу, сярэбраны (2000, 2002) і бронзавы (2001) прызёр чэмпіянату Польшчы па міні-футболу. У 2004 годзе ў складзе «Бабруйчанкі» Святлана Рыжова дайшла да чвэрцьфіналу Лігі чэмпіёнаў УЕФА, што з’яўляецца адным з галоўных дасягненняў жаночага клубнага футбола нашай краіны.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Футбалісткі Беларусі
Катэгорыя:Ігракі ЖФК Дняпро Магілёў
Катэгорыя:Ігракі ЖФК Бабруйчанка
Катэгорыя:Ігракі ЖФК Зорка-БДУ
Катэгорыя:Ігракі ЖФК Універсітэт Віцебск
Катэгорыя:Ігракі ЖФК Мінск
Катэгорыя:Ігракі ЖФК Медык Конін
Ключ 45

**Ключ 45** 屮 (піньінь chè) са значэннем «парастак» са Спісу 214 ключоў Кансі, якія выкарыстоўваюцца пры напісанні іерогліфаў. Адзін з 31 ключа, якія складаюцца з трох рыс.

У слоўніку Кансі налічваецца 38 іерогліфаў з гэтым ключом (з 49,030).

Старажытны знак адлюстроўваў тонкую сцяблінку расліны, якая толькі прабілася з-пад зямлі.

## Варыянты формы 

Файл:屮-bronze.svg|Бронзавыя надпісы Цзіньвэнь 
Файл:屮-bigseal.svg|Вялікая пячатка Чжуаншу 
Файл:屮-seal.svg|Малая пячатка Чжуаншу

## Прыклады іерогліфаў 
У табліцы прыведзены прыкладны спіс іерогліфаў з ключом 屮. 

## Літаратура 
* *Fazzioli, Edoardo.* Chinese calligraphy : from pictograph to ideogram : the history of 214 essential Chinese/Japanese characters (англ.). — New York: Abbeville Press (англ.), 1987. — .
* *Lunde, Ken.* Appendix J: Japanese Character Sets // CJKV Information Processing: Chinese, Japanese, Korean & Vietnamese Computing (англ.). — 2-е выд. — Sebastopol, Calif.: O’Reilly Media, 2009. — .

## Спасылкі 
* Слоўнік Кансі анлайн (кіт.)
* Слоўнік іерогліфаў з індэксам іерагліфічных ключоў (англ.)

Катэгорыя:Іерагліфічныя ключы
Яўген Валер’евіч Памазан

**Яўген Памазан** (нар. , Ангрэн, Узбекістан) — расійскі футбаліст, брамнік клуба «СКА-Хабараўск».

## Клубная кар’ера 
Выхаванец акадэміі краснадарскай «Кубані». У 2006 годзе далучыўся да асноўнага складу клуба, аднак заставаўся запасным брамнікам. 27 чэрвеня 2007 года згуляў свой адзіны матч у асноўным складзе каманды, выйшаўшы на замену ў матчы 1/16 фіналу Кубка Расіі 2007/08 супраць «Металурга-Кузбаса».

У ліпені 2007 года на правах арэнды перайшоў у маскоўскі ЦСКА, праз паўгады армейцы выкупілі маладога брамніка. У складзе чырвона-сініх правёў адзін матч Прэм’ер-лізе ў 2007 годзе (28 кастрычніка супраць «Крылаў Саветаў»), а ў наступным згуляў два матчы ў розыгрышы Кубка Расіі 2008/2009 (1/32 і 1/16 фіналу). У тым сезоне ЦСКА сталі ўладальнікамі трафею.

Зімой 2010 года на правах арэнды перайшоў ва «Урал», дзе неўзабаве стаў адным з асноўных брамнікаў, а наступнай зімой галкіпера арандаваў «Спартак» з Нальчыка, за які правёў шэсць гульняў.

У жніўні 2011 года афіцыйна стаў іграком махачкалінскага «Анжы». У сезоне 2012/2013 у складзе гэтага клуба стаў бронзавым прызёрам чэмпіянату Расіі, а таксама фіналістам Кубка Расіі. Увосень 2012 года дэбютаваў у групавым этапе Лігі Еўропы УЕФА.

У чэрвені 2013 года ізноў адправіўся ў арэнду ў «Урал», але ўжо ў жніўні вярнуўся ў «Анжы». У агульнай суме за махачкалінцаў правёў 29 матчаў, шэсць — на нуль. У складзе «Урала» адгуляў 26 матчаў, восем з якіх былі сухімі.

У ліпені 2014 года стаў іграком «Кубані», куды адправіўся ў арэнду. За клуб правёў толькі адзін матч у Кубку Расіі. Наступным летам вярнуўся назад у «Анжы», але ўжо праз год стаў паўнапраўным футбалістам краснадарскага клуба. У агульнай суме за «Кубань» у актыве сем матчаў. У сезоне 2014/2015 стаў фіналістам Кубка Расіі ў складзе краснадарскага клуба.

Улетку 2017 года падпісаў кантракт з калінінградскай «Балтыкай», дзе стаў асноўным брамнікам. У складзе балтыйцаў галкіпер правёў 73 матчы, 22 з якіх — на нуль.

У чэрвені 2020 года падпісаў кантракт з мінскім «Дынама». Стаў асноўным брамнікам беларускай каманды. У чэрвені 2021 года па пагадненні бакоў пакінуў клуб і неўзабаве стаў іграком «Чайкі» з ФНЛ, падпісаўшы двухгадовы кантракт. Застаўся ў камандзе і пасля таго, як яна была пераведзена ў трэці дывізіён, стаў капітанам каманды.

У ліпені 2022 года падпісаў кантракт з клубам «СКА-Хабараўск».

## Міжнародная кар’ера 
У 2006 годзе стаў чэмпіёнам Еўропы сярод юнакоў да 17 гадоў. У складзе зборнай Расіі U-17 галкіпер адгуляў ва ўсіх пяці матчах, тры з якіх — на нуль. Па выніках турніру Памазан быў прызнаны найлепшым іграком турніру.

## Дасягненні 
*   Бронзавы прызёр чэмпіянату Расіі (2): 2007, 2012/13
*  Уладальнік Кубка Расіі (2): 2008, 2009

## Крыніцы 
Катэгорыя:Футбольныя варатары
Катэгорыя:Футбалісты Расіі
Катэгорыя:Ігракі ФК Кубань Краснадар
Катэгорыя:Ігракі ФК ЦСКА Масква
Катэгорыя:Ігракі ФК Урал Екацярынбург
Катэгорыя:Ігракі ФК Спартак Нальчык
Катэгорыя:Ігракі ФК Анжы
Катэгорыя:Ігракі ФК Балтыка Калінінград
Катэгорыя:Ігракі ФК Дынама Мінск
Катэгорыя:Ігракі ФК Чайка Песчанакопскае
Катэгорыя:Ігракі ФК СКА-Хабараўск
Катэгорыя:Майстры спорту Расіі
Хёнефас

**Хёнефас** () — горад у лене Бускеруд, адміністрацыйны цэнтр камуны Рынгерыке, Нарвегія. Назву атрымаў ад аднайменнага вадаспаду на рацэ Бегна. Хёнефас атрымаў статус горада ў 1852 годзе. Да 1964 года Хёнефас з’яўляўся самастойным муніцыпалітэтам, але затым увайшоў у склад камуны Рынгерыке. У 2002 годзе горад адзначыў 150-годдзе. Аснову эканомікі горада складаюць некалькі фабрык, у тым ліку адна з найбуйнейшых у Еўропе фабрык па выпуску газетнай паперы Norske Skog Follum.

## Насельніцтва 
## Гарады-пабрацімы 
## Вядомыя ўраджэнцы і жыхары 
* Сімен Хегстад Кругер, нарвежскі лыжнік
## Крыніцы 
Катэгорыя:Гарады Нарвегіі
Катэгорыя:Бускеруд
Нордэрштэт

**Нордэрштэт** () — горад у Германіі, у зямлі Шлезвіг-Гольштэйн. Уваходзіць у склад раёна Зегеберг. Насельніцтва — 71 992 чалавека (на 31 снежня 2010 года). Займае плошчу 58,1 км². Афіцыйны код — 01 0 60 063.

Горад падзяляецца на 5 гарадскіх раёнаў.

Нордэрштэт быў утвораны шляхам зліцця 4 гарадоў 1 студзеня 1970 года: Фрыдрыхсгабэ і Гарштэт, якія ўваходзілі ў склад раёна Пінеберг, а таксама Гласхютэ і Харксхайдэ раёна Штормарн. Новаўтвораны горад быў прыпісаны да раёна Зегеберг.

Катэгорыя:Гарады Шлезвіг-Гольштэйна
Аляксей Пятровіч Хоміч

**Аляксей Пятровіч Хоміч** (, Маска — , Маска) — футбаліст, брамнік.

## Клубная кар’ера 
Выступаў за маскоўскае «Дынама», дзе выступаў на працягу васьмі гадоў. За яго плячыма два чэмпіёнскіх тытула і 173 матчу ў складзе сіне-белых.

У 1952 годзе быў адлічаны з клуба. У наступным годзе Хоміч пераехаў у Мінск. У 1954 годзе мінскае «Дынама» вярнулася ў эліту савецкага футбола, а клуб быў перайменаваны ў «Спартак». Адразу мінчукі заваявалі бронзавыя медалі першынства — першы поспех у гісторыі клуба, які быў дасягнуты дзякуючы геройству Хоміча. За 3 гады ў складзе мінчукоў згуляў у 65 матчах.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Футбалісты СССР
Катэгорыя:Футбольныя варатары
Катэгорыя:Заслужаныя майстры спорту СССР
Катэгорыя:Узнагароджаныя медалём «За працоўную доблесць»
Катэгорыя:Ігракі ФК Дынама Масква
Катэгорыя:Ігракі ФК Дынама Мінск
Паава Хаавіка

**Паава Хаавіка** (, , , Фінляндыя — , , Фінляндыя) — фінскі паэт, празаік, драматург.

## Творчасць 
Як паэт сфармаваўся ў рэчышчы еўрапейскага мадэрнізму, адмысловы ўплыў на яго меў Т. С. Эліят. Хаавіка належаць кнігі вершаў «Рымскія вечары» (1951), «Зімовы палац» (1959), драмы «Мюнхаўзен» (1960), «Аўдуна і белы мядзведзь» (1967), «Агрыкала і ліса» (1968), "Кароль адпраўляецца у Францыю "(1974), " Анастасія і я "(1992), " Праспера "(1995).

Аўтар некалькіх лібрэта, у тым ліку оперы «Вершнік» кампазітара Аўліса Салінена.

## Прызнанне 
Ганаровы доктар Хельсінкскага ўніверсітэта (1969). Прэмія Эйна Лейна (1963), Нейштацкая літаратурная прэмія (1984). На тэксты Хаавіка пісалі музыку Аўліс Салінен, Тапані Лянсіё, Чын Ынсук.

Катэгорыя:Пісьменнікі Фінляндыі
Катэгорыя:Пісьменнікі XX стагоддзя
Катэгорыя:Паэты Фінляндыі
Катэгорыя:Паэты XX стагоддзя
Катэгорыя:Драматургі Фінляндыі
Катэгорыя:Драматургі XX стагоддзя
Катэгорыя:Ганаровыя дактары
Джабар Расулаў

**Джабар (Джабор) Расулаў** (тадж. Ҷаббор Расулович Расул: , Худжанд — , ) — савецкі дзяржаўны і партыйны дзеяч, вучоны-аграном, доктар сельскагаспадарчых навук, прафесар. Вядомы як першы сакратар ЦК Кампартыі Таджыкскай ССР (кіраўнік рэспублікі) з 12 красавіка 1961 года па 4 красавіка 1982 года.

Старшыня Савета міністраў Таджыкскай ССР (гэта значыць кіраўнік урада) у 1946—1956 гадах, народны камісар (міністр) замежных спраў Таджыкскай ССР у 1946—1955 гадах, першы намеснік міністра сельскай гаспадаркі СССР у 1955—1958 гадах, пасол СССР у Рэспубліцы Тога як 1960—1961 гадах. Герой Сацыялістычнай Працы, дзевяціразовы кавалер ордэна Леніна, кавалер ордэна Кастрычніцкай Рэвалюцыі, кавалер ордэна Айчыннай вайны 2-й ступені, трохразовы кавалер ордэн Працоўнага Чырвонага Сцяга, уладальнік шматлікіх медалёў. Садзейнічаў індустрыялізацыі Таджыкістана, таксама ўзняў сельскую гаспадарку Таджыкістана на новы ўзровень.
Карстэн Альнес

**Карстэн Альнес** (нар. , Хёнефос) — нарвежскі ,  і .

## Біяграфія 
Атрымаў навуковую ступень па гісторыі і літаратуры ва Універсітэце Осла. Перш чым цалкам прысвяціць сябе пісьменніцтву, працаваў журналістам і выкладаў у Нарвежскай школе журналістыкі. Дэбютаваў як пісьменнік у 1975 годзе са зборнікам апавяданняў «Восы». Яго бібліяграфія ўключае ў сябе 15 раманаў, 3 кнігі для дзяцей, зборнік апавяданняў і некалькі твораў у жанры non-fiction.

У 1992 годзе яго раман Trollbyen быў уганараваны прэміяй Брагі ў намінацыі за лепшы раман. У 2003 годзе Альнес уганараваны прэміяй Брагі за ўклад у развіццё літаратуры. Атрымаў прэмію Доблаўга ў 1998 годзе.
Альнес двойчы абіраўся прэзідэнтам Нарвежскай Асацыяцыі Пісьменнікаў (аналаг ПЭН-клуба) на перыяд 1985—1987 гг. і 1999—2001 гг., прымае актыўны ўдзел у дзейнасці Міжнароднага ПЭН-клуба.
Юхан Нурдаль Брун

**Юхан Нурдаль Брун** (нарв. Johan Nordahl Brun; ,  — , ) — нарвежскі паэт, драматург, палітычны дзеяч, біскуп Бергена (1804—1816). Брун зрабіў значны ўклад у станаўленне нацыянальнай нарвежскай літаратуры, стаяў ля вытокаў нарвежскага рамантызму.

У 1767 годзе перабраўся ў Капенгаген, дзе здаў экзамены па багаслоўі. Падчас вучобы ва Універсітэце Капенгагена стаў адным з ключавых членаў Нарвежскага таварыства, якое аб’яднала маладых нарвежскіх пісьменнікаў, паэтаў і філосафаў. З 1774 года быў парафіяльным святаром, праслужыўшы да 1804 года, калі стаў біскупам Бергена.

Брун напісаў першую ў гісторыі нарвежскай літаратуры п’есу *Einer Tambeskielver* (1772). П’еса спрыяла падняцці нацыянальнага духу і неаднаразова ставілася на сцэне. Ён напісаў мноства вершаў, уключаючы першы (неафіцыйны) гімн Нарвегіі For Norge, Kiempers Fødeland, а таксама апублікаваў зборнік Евангельскіх псалмоў (1786).

Пісьменнік і паэт Нурдаль Грыг з’яляецца нашчадкам Юхану Бруну і быў названы ў гонар вядомага продка.

Катэгорыя:Паэты Нарвегіі
Катэгорыя:Драматургі Нарвегіі
Нуры Більге Джэйлан

**Ну́ры Бі́льге Джэ́йлан** (, нар. , ) — турэцкі кінарэжысёр, сцэнарыст, фатограф. У 2014 годзе быў узнагароджаны «Залатой пальмавай галінай» Канскага кінафестывалю за фільм «*Зімняя спячка*».

## Выбраная фільмаграфія 
## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Кінарэжысёры Турцыі
Катэгорыя:Сцэнарысты Турцыі
Катэгорыя:Кінарэжысёры XX стагоддзя
Катэгорыя:Сцэнарысты XX стагоддзя
Катэгорыя:Кінарэжысёры XXI стагоддзя
Катэгорыя:Сцэнарысты XXI стагоддзя
Жак Адзіяр

**Жак Адзіяр** (, нар. , ) — французскі кінарэжысёр, сцэнарыст, кінапрадзюсар. У 2015 годзе быў узнагароджаны «Залатой пальмавай галінай» Канскага кінафестывалю за фільм «*Дыпан*».

## Выбраная фільмаграфія 
## Крыніцы 
## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Кінарэжысёры Францыі
Катэгорыя:Сцэнарысты Францыі
Катэгорыя:Кінарэжысёры XX стагоддзя
Катэгорыя:Сцэнарысты XX стагоддзя
Катэгорыя:Кінарэжысёры XXI стагоддзя
Катэгорыя:Сцэнарысты XXI стагоддзя
Катэгорыя:Лаўрэаты прэміі «Сезар» за найлепшую рэжысуру
Марыя Гжэгажэўская

**Мары́я Гжэгажэ́ўская** (; 18 красавіка 1888 — 7 мая 1967) — польская асветніца, якая папулярызавала ў Польшчы рух спецыяльнай педагогікі. Нарадзілася ў сям’і з Жамойці, і праз сваіх бацькоў падвергнулася моцнаму ўплыву гуманітарызма. Пасля наведвання падпольных школ, каб атрымаць адукацыю па-польску, яна працягнула адукацыю ў Ягелонскім універсітэце ў Кракаве, а ў 1913 годзе далучылася да сваёй зямлячкі Юзэфы Ятэйкі ў Бруселі, каб навучацца на Міжнародным педалагічным факультэце. Калі навучанне ў Бельгіі перапынілася праз Першую сусветную вайну, Гжэгажэўская накіравалася ў Парыж, дзе атрымала ступень доктара навук у Сарбоне ў 1916 годзе.

Пасля стварэння Другой польскай рэспублікі ў 1918 годзе Гжэгажэўская вярнулася ў Польшчу, маючы намер стварыць праграмы, якія б адпавядалі патрэбам дзяцей-інвалідаў, і правесці адукацыйныя рэформы дзеля паляпшэння іх жыцця. У 1919 годзе яна пачала працаваць у Міністэрстве рэлігійных спраў і народнай адукацыі, стварыўшы ўстановы догляду дзецяй-інвалідаў, школы спецыяльнай педагогікі і навучальныя праграмы для настаўнікаў. Выкарыстоўваючы ўласную метадалогію, яна распрацавала навучальны план, які ў 1922 годзе быў рэалізаваны ў Дзяржаўным інстытуце спецыяльнай педагогікі. Дзяячка кіравала гэтым інстытутам ад яго заснавання па сваю смерць.

Падчас Другой сусветнай вайны Гжэгажэўская працавала медыцынскай сястрой, актыўна ўдзельнічала ў польскім руху супраціву і выкладала ў Варшаве. Далучылася да Жэготы і аказвала дапамогу яўрэям. У 1957—1960 гадах працавала штатным прафесарам Варшаўскага ўніверсітэта. Яе праца ў галіне навукі і польскай сістэмы адукацыі была адзначана шматлікімі ўзнагародамі і адзнакамі.

## Спасылкі 
* Марыя Гжэгажэўская. PWN.

Катэгорыя:Педагогі Польшчы
ЖФК Вікторыя Воранава

**«Вікторыя»** — былы беларускі жаночы футбольны клуб з гарадскога пасёлака Воранава, заснаваны ў 2008 годзе. Выступаў у жаночай лізе чэмпіянату Беларусі. У 2013 годзе быў ліквідаваны.

## Чэмпіянат і Кубак Беларусі 
## Легіянеры 
*  Юстына Лаўрэнавайце (2010)
*  Грэта Дзвілявіціўце (2010)
*  Паліна Палуніна (2011)
*  Яна Вінакурава (2011)
*  Святлана Фісенка (2011)

## Галоўныя трэнеры 
* Дзяніс Леўчанка (2008)
* Станіслаў Багуцкі (2009— ліпень 2011)
* Ірына Казеева (ліпень 2011 — 2012)
Новажыццёўскі сельсавет

Назву **Новажыццё́ўскі сельсавет** маюць:

* Новажыццёўскі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Добрушскага раёна Гомельскай акругі
* Новажыццёўскі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Чырванабудскага раёна Гомельскай акругі
Новажыццёўскі сельсавет (Чырванабудскі раён)

**Новажыццё́ўскі сельсавет** — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Церахоўскага раёна Гомельскай акругі. Цэнтр — пасёлак Новае Жыццё.

Пасля другога ўзбуйнення БССР з 8 снежня 1926 года сельсавет у складзе Чырванабудскага раёна Гомельскай акругі БССР. З 4 жніўня 1927 года ў складзе Церахоўскага раёна. 30 снежня 1927 года сельсавет скасаваны, яго тэрыторыя ўвайшла ў склад Пераростаўскага сельсавета.

## Літаратура 
* Административно-территориальное устройство БССР: справочник: в 2 т. / А.И. Карпачева и др. / Главное архивное управление при Совете Министров БССР, Институт философии и права Академии наук БССР. — Т. 1: (1917―1941 гг.). — Мн., «Беларусь», 1985. — 390 с.

Катэгорыя:Былыя сельсаветы Церахоўскага раёна
Катэгорыя:Былыя сельсаветы Чырванабудскага раёна
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, утвораныя ў 1926 годзе
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, скасаваныя ў 1927 годзе