Беларускі вакзал

**Беларускі вакзал** () — пасажырскі тэрмінал чыгуначнай станцыі Масква-Пасажырская-Смаленская, адзін з 10-ці чыгуначных вакзалаў Масквы. Размешчаны на плошчы Цвярской заставы.

Абслугоўвае цягнікі далёкіх зносін заходняга і (пасля пераводу Савёлаўскага вакзала выключна на абслугоўванне прыгарадных цягнікоў) адзін цягнік паўночнага (па Савёлаўскай лініі, на Рыбінск, з прычапнымі вагонамі на Угліч, Весьягонск, Пястова) кірункаў Расіі і замежжа.

Таксама абслугоўвае прыгарадныя электрацягнікі Беларускага кірунку МЧ да канцавых прыпынкаў Вязьма, Усава, Звянігарад. Акрамя таго, праз вакзал электрацягнікі рухаюцца на Савёлаўскі і Курскі кірунак. Скорыя і пасажырскія цягнікі з Беларускага вакзала ідуць да Смаленска, Рыбінска, гарадоў Беларусі, Феадосіі, Анапы, Керчы, Калінінграда, Вільні, Варшавы, Берліна, Прагі, гарадоў Заходняй і Паўднёвай Еўропы.

## Гісторыя 
Будаўніцтва вакзала, які атрымаў назву Смаленскі, пачалося ў канцы красавіка 1869 года. Урачыстае адкрыццё Маскоўска-Смаленскай чыгункі адбылося 19 верасня 1870 года. Вакзал стаў шостым па ліку ў Маскве.

У лістападзе 1871 года, пасля падаўжэння чыгункі да Брэста, вакзал пачаў звацца Брэсцкім. У пачатку 1890-х гадоў рух стаў двухпутным і меў адну платформу адпраўлення. Да рэканструкцыі вакзала, які ўжо не мог змяшчаць у сябе пасажыраў, прыступілі толькі ў 1907 годзе. 15 мая 1910 года адкрылі правае крыло новага вакзала, 26 лютага 1912 года — левае. Аўтарам праекта быў архітэктар Іван Струкаў. 4 мая 1912 года чыгунка была перайменавана ў Аляксандраўскую, вакзал пачаў называцца Аляксандраўскім. У жніўні 1922 года Аляксандраўская і Маскоўска-Балтыйская чыгункі былі аб’яднаныя ў Маскоўска-Беларуска-Балтыйскую, таму вакзал быў перайменаваны ў Беларуска-Балтыйскі. У маі 1936 года, пасля чарговай рэарганізацыі чыгунак, вакзал атрымаў сваю цяперашнюю назву — Беларускі.

## Пуці і пасажырскія платформы 
Беларускі вакзал мае 6 пасажырскіх платформ і 11 пуцей, уключаючы 7 тупіковых і 4 прахадныя на Аляксееўскую злучальную лінію. Пуці ў бок Беларускага напрамку адыходзяць на захад, а ў бок Аляксееўскай злучальнай лініі да Савёлаўскага і Курскага напрамкаў — на паўночны ўсход. Адлік нумароў платформ вядзецца ў кірунку з поўдня на поўнач. Другая платформа вакзала — нізкая, усе астатнія — высокія. Платформы з першай па трэцюю не абгароджаныя, з чацвёртай па шостую — абгароджаныя і абсталяваныя турнікетамі, бо выкарыстоўваюцца пераважна для прыгарадных цягнікоў (пры прыбыцці да гэтых платформ цягнікоў далёкіх зносін або Аэраэкспрэса праходы на платформы часова адкрываюцца).

## Славутасці 
* Мазаічнае пано на тэму Кастрычніцкай рэвалюцыі.
* Партрэты Воіна-вызваліцеля, Аляксандра Неўскага і Георгія Жукава ў будынку вакзала.
* Мемарыяльная дошка, прысвечаная першаму выкананню песні «Священная война» 26 чэрвеня 1941 года на фасадзе вакзала.
* Помнік «Развітанне славянкі», адкрыты 8 мая 2014 года на пероне вакзала.
* Раней да сакавіка 2013 года меўся паравоз-помнік П36-0120 каля дэпо імя Ільіча Маскоўскай чыгункі. Вясной — улетку 2013 года паравоз прыбраны і адноўлены ў ТЧР-17 Ціхарэцк. На хаду.

## Спасылкі 
Катэгорыя:Чыгуначныя вакзалы Масквы
Катэгорыя:З’явіліся ў 1870 годзе
Катэгорыя:1870 год у Маскве