open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Паводка на Хуанхэ 1938 года

ўзарвала дамбу Жоўтай ракі, каб спыніць напад японцаў у 1938 годзе.]]
**Паводка на Хуанхэ 1938 года** () — паводка, учыненая гаміньданаўскім урадам у Цэнтральным Кітаі ў час Другой япона-кітайскай вайны ў спробе спыніць хуткае прасоўванне японскіх войскаў. Яна была пасля названа «найбуйнейшым актам экалагічнай вайны ў гісторыі».

## Перадгісторыя 
Пасля пачатку Другой япона-кітайскай вайны ў 1937 годзе  хутка прасоўвалася ў цэнтр кітайскай тэрыторыі. У чэрвені 1938 года японцы кантралявалі ўвесь Паўночны Кітай. 6 чэрвеня яны захапілі Кайфэн, сталіцу правінцыі Хэнань, і пагражалі захопам Чжэнчжоу, важнаму чыгуначнаму вузлу, які знаходзіцца на скрыжаванні чыгунак Пекін — Гуанчжоу і Ляньюньган — Сіянь. Японскі поспех стаў бы непасрэднай пагрозай буйным гарадам Ухані і Сіяню.

## Ход падзей 
Каб спыніць далейшы японскі наступ у заходняй і паўднёвай частцы Кітая, Чан Кайшы па прапанове Чэнь Гафу вырашыў падарваць дамбы на Хуанхэ каля Чжэнчжоу. Першапачатковы план быў разбурыць дамбу ў Чжоукоу, але тут войскі, якія абараняліся, сутыкнуліся са складанасцямі, і дамба была разбурана 5 чэрвеня і 7 чэрвеня ў Хуаюанькоу, на паўднёвым беразе. Вада лінула ў правінцыі Хэнань, Аньхой і Цзянсу. Паводка пакрыла і знішчыла тысячы квадратных кіламетраў сельскагаспадарчых угоддзяў і перамясціла вусце Хуанхэ на сотні міль на поўдзень. Тысячы вёсак былі затопленыя або знішчаныя, і некалькі мільёнаў жыхароў былі вымушаныя пакінуць свае дамы, стаўшы бежанцамі. Афіцыйная ацэнка загінулых пасляваеннай камісіяй нацыяналістаў сцвярджае аб тым, што пры паводцы загінула больш за 800 000 чалавек, але гэтыя дадзеныя гэтак жа могуць быць заніжаныя.

## Вынікі 
Стратэгічнае значэнне паводкі ставіцца пад сумнеў. Японскія войскі выйшлі з раёна затаплення альбо на поўнач і на ўсход, альбо на поўдзень. Іх наступ на Чжэнчжоу быў прыпынены, але яны ўзялі Ухань у кастрычніку, атакаваўшы з іншага кірунку. Японцы не маглі акупаваць большую частку Хэнані да канца вайны, і іх кантроль над Аньхоем і Цзянсу застаўся нязначным. Большасць гарадоў і транспартных магістраляў у тых абласцях, якія былі затопленыя, ужо былі захопленыя японцамі; пасля паводкі яны не змаглі кансалідаваць свой кантроль над гэтым раёнам, і вялікая яго частка стала раёнам партызанскай вайны. Колькасць ахвяр у выніку паводкі застаецца спрэчнай; ацэнкі былі перагледжаны урадам КНР і іншымі даследчыкамі некалькі разоў на працягу дзесяцігоддзяў пасля гэтай падзеі.

Дамбы былі адноўлены ў 1946 і 1947 гадах, і Хуанхэ вярнулася да свайго першапачатковага (да 1938 года) рэчышча.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Паводкі
Катэгорыя:Хуанхэ
Катэгорыя:Япона-кітайская вайна (1937—1945)
Катэгорыя:Падзеі 1938 года
Катэгорыя:Чэрвень 1938 года
Юрый Адамавіч Франкоў

** Юрый (Юрась) Адамавіч Франкоў** (нар. , Балбасава, Аршанскі раён, Віцебская вобласць) — беларускі тэатральны акцёр.

## Біяграфія 
У 1974 годзе скончыў Магілёўскае вучылішча культуры. У беларускім тэатры «Лялька» з 1987 года.

Член Беларускага саюза тэатральных дзеячаў з 1983 года.

## Узнагароды 
* (2005) «Крыштальны анёлак» (прыз Саюза тэатральных дзеячаў Беларусі).
* (2016) ганаровая грамата Віцебскага аблвыканкама.
* (2019) прэмія Віцебскага аблвыканкама.
* (2021) знак «За шматгадовае служэнне Беларускаму тэатру „Лялька“».
* (2023) медаль Францыска Скарыны.

## Літаратура 
* Тэатральная Беларусь : энцыклапедыя : [у 2 т.]. — Мінск, 2003. — Т. 2. — С.492

## Зноскі 
Катэгорыя:Лялечнікі Беларусі
Бронсан (Фларыда)

**Бронсан** () — муніцыпалітэт у акрузе Ліві (штат Фларыда, ЗША).

## Насельніцтва 
## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Фларыды
Катэгорыя:Фларыда (штат)
Катэгорыя:Муніцыпальныя ўтварэнні
Сезон 2018/2019 «Шахцёра» Салігорск (валейбол)

У сезоне 2018—2019 валейбольны клуб «Шахцёр» з горада Салігорск прымаў удзел у наступных турнірах:
* Чэмпіянат Беларусі 2018/2019 (**Чэмпіён**),
* Кубак Беларусі 2018 (**Уладальнік**),
* Суперкубак Беларусі 2018 (**Уладальнік суперкубак**).

## Склад каманды 
1. Максім Будзюхін (1992) 
3. Юрый Мартынаў (1991) 
4. Мікалай Шкляр (1989) 
5. Уладзімір Жыгмонт (1989) 
7. Сакары Мякінен (1995, Фінляндыя) 
8. Вячаслаў Шмат (1997) 
10. Сяргей Антановіч (1986) 
11. Яўгеній Войнаў (1988) 
14. Андрэй Марчанка (1997) 
15. Уладзімір Цяўкун (1988, Украіна) 
16. Міхаіл Косач (1985) 
17. Алег Хмялеўскі (1985) 
18. Максім Шкрэдаў (1997) 
21. Аляксей Кураш (1988) 
99. Яраслаў Прышмонт (1989) 
99. Андрэй Радзюк (1990) 
99. Андрэй Пратасеня (1983) 

## Трэнеры каманды 
*  Віктар Бекша (галоўны трэнер)
*  Іван Дубіна (трэнер)

## Гл. таксама 
* Сезон 2017/2018 «Шахцёра» Салігорск (валейбол)
* Сезон 2019/2020 «Шахцёра» Салігорск (валейбол)

## Спасылкі 
* Shakhtior Soligorsk 
* United Volleys FRANKFURT 2 — 3 Shakhtior SOLIGORSK
2018/2019
Шахцёр
Катэгорыя:2018 год у Салігорску
Катэгорыя:2019 год у Салігорску
Аляксандр Сяргеевіч Сідараў

**Аляксандр Сяргеевіч Сідараў** (нар. , ) — беларускі мастак тэатра лялек, лаўрэат тэатральнай прэміі імя Л. Мазалеўскай (1994) і першы лаўрэат прэміі імя І. Ушакова (2001).

## Біяграфія 
У 1977 годзе скончыў Ленінградскі інстытут тэатра, музыкі і кінематаграфіі. У 1977—1988 гг. працаваў галоўным мастаком тэатра лялек у г. Іванава (Расія), дзе аформіў больш за 20 спектакляў.

У 1988 г. быў запрошаны на пасаду галоўнага мастака Брэсцкага абласнога тэатра лялек, у якім ажыццявіў сцэнаграфічнае вырашэнне спектакляў «Забыць Герастрата!» Р. Горына (1989) і «Чароўная лямпа Аладзіна» Н. Гернет (1990).

З 1990 г. А. Сідараў працуе галоўным мастаком Беларускага тэатра «Лялька» ў Віцебску. За сцэнаграфію спектакля «Ладдзя Роспачы» Р. Асвяціча паводле Уладзіміра Караткевіча, які быў пастаўлены ў 2000 годзе, А. Сідараў стаў першым лаўрэатам прэміі імя І. Ушакова (2001).

Член Беларускага саюза тэатральных дзеячаў з 1980 года.

## Літаратура 
* Тэатральная Беларусь: энцыклапедыя : [у 2 т.]. — Мінск, 2003. — Т. 2. — С.343-344.

## Зноскі 
Катэгорыя:Лялечнікі Беларусі
Сіўко

**Сіўко** — прозвішча.

## Вядомыя носьбіты 
* Анатоль Віктаравіч Сіўко — дэпутат Палаты прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь
* Іван Міхайлавіч Сіўко — Герой Савецкага Саюза
* Франц Іванавіч Сіўко — беларускі пісьменнік
Хрушч (карная аперацыя, 1942)

**Аперацыя «Хрушч»** () — кодавая назва карнай аперацыі нямецкіх войскаў супраць савецкіх партызан і мясцовага насельніцтва Клічаўскай партызанскай зоны. 

Першая аперацыя праводзілася з 30 чэрвеня да 20 ліпеня 1942 года сіламі 203-й ахоўнай дывізіі, спецыяльнага карнага батальёна «Ост» і т.зв. «добраахвотніцкіх» батальёнаў «Бярэзіна» і «Дняпро». Абарону партызанскай зоны ажыццяўлялі 208-ы імя Сталіна, 152-і, 277-ы, 537-ы, 620-ы імя Чапаева, 760-ы партызанскія атрады пад кіраўніцтвам Клічаўскага падпольнага раённага камітэта КП(б)Б і Клічаўскага аператыўнага цэнтра.

Упартым супраціўленнем і контратакамі партызанскія атрады сарвалі планы карных нямецкіх падраздзяленняў акружыць і знішчыць партызанскія сілы і нанеслі ім вялікія страты. У баі забіты кіраўнік карнай аперацыі, у выніку страт з аперацыі выведзены батальён «Бярэзіна». Наступленне карнікаў было спынена на рубяжы р. Ольса паміж Клічавам і в. Бацэвічы. Ваенны савет Заходняга фронту арганізаваў дастаўку партызанам боепрыпасаў і ўзбраення, эвакуацыю параненых. З мэтай дапамогі камандаванню ў партызанскую зону накіраваны ўпаўнаважаны ЦК КП(б)Б М. І. Сарычаў і прадстаўнік Заходняга штаба партызанскага руху капітан М. С. Канатопскі. Усе намаганні карнікаў фарсіраваць р. Ольса і захапіць плацдарм не мелі поспеху. 21 ліпеня на дапамогу карнікам кінуты 286-я ахоўная дывізія, 2 артылерыйскія дывізіёны, узмоцненыя каманды тайнай палявой паліцыі і СД, 2-і паліцэйскі полк, спецыяльныя каманды па захопе рабочай сілы, прадуктаў харчавання, маёмасці і жывёлы. Працяг аперацыі атрымаў кодавую назву «Арол».

У час карных аперацый «Хрушч» і «Арол» карнікі загубілі больш за 1,5 тысячы цывільных жыхароў, захапілі больш за 3 тысячы галоў жывёлы, спалілі 31 вёску, у т.л. Дубна (загубілі 120 чалавек), Вязень, Гонча, Лаззе, Межнае, Альхоўка, Астапаўка, Падстружжа і Палосы (усяго 57 чалавек), Рубеж і Усакіна (85 чалавек), Сялец Клічаўскага раёна, Бераснёўка (22 чалавека), Гогаль (22 чалавекі), Кострычы (51 чалавек), Нямкі (36 чалавек), Новы Гарадок (27 чалавек), Сяліба (13 чалавек), Чыгірынка (14 чалавек) Кіраўскага раёна, 1-я Красніца (696 чалавек), Ляжанка (15 чалавек) Быхаўскага раёна і іншыя.

## Гл. таксама 
* Усакіна (мемарыяльны комплекс)
* Вязень-Сялец (мемарыяльны комплекс)

## Крыніцы 
## Літаратура 
* 
* 

Катэгорыя:Карныя аперацыі нямецкага войска
Катэгорыя:Бітвы Вялікай Айчыннай вайны ў Беларусі
Катэгорыя:Гісторыя Клічаўскага раёна
Катэгорыя:Чэрвень 1942 года
Катэгорыя:Ліпень 1942 года
Іван Райч

**Іван Райч** (; нар. , Сараева, Боснія і Герцагавіна) — харвацкі валейбаліст.

## Біяграфія 
Пачаў сваю гульнявую кар’еру ў «Чапліне», дзе гуляў да 2005 года, калі перайшоў у «Младаст» з Заграба. Пяць сезонаў ён правёў у Заграбе, а ў 2010 годзе з «Младосцю», дайшоў да фіналу Кубка выкліку. Пасля 2010 года выступаў у камандах Грэцыі, Чарнагорыі, Францыі, а ў 2015/2016 году выступаў за італьянскую «Монцу», з 2016/2017 — бельгійскі «Маасейк», румынскі клуб «Галаці», а сезон 2019/2020 пачынаў у клубе «Младаст». У снежні 2019 года папоўніў склад «Шахцёра».

## Дасягненні 
*   Чэмпіён Беларусі (1): 2019/20
*   Уладальнік Кубка Беларусі (1): 2019/20

## Крыніцы 
## Спасылкі 
* Ivan Raič
* Хорват Райч прибув
* Хорват Иван Раич пополнил состав «Шахтера»

Катэгорыя:Валейбалісты Харватыі
Катэгорыя:Ігракі «Этнікаса» Александруполіс
Катэгорыя:Ігракі «Нафтахіміка» Бургас
Катэгорыя:Ігракі «Эпіцэнтра-Падалян» Гарадок
Катэгорыя:Ігракі «Маасейка» (валейбол)
Вядомыя асобы Сараева

]]
Вядомыя ўраджэнцы Сараева:

__NOTOC__
]]

## Б 
* Дарка Бодул (нар. 1989) — харвацкі футбаліст.

## Д 
* Драган Джоканавіч
* Эдзін Джэка
* Драган Радэнавіч

## Е 
* Міленка Ергавіч

## Ж 
* Ясміла Жбаніч

## З 
* Дэніс Звіздзіч

## К 
* Жэлька Комшыч
* Эмір Кустурыца

## П 
* Уладзімір Прэлаг

## Р 
* Іван Райч (нар. 1989) — харвацкі валейбаліст.

## Т 
* Борыс Тадзіч

## Ч 
* Саша Чаджа

## Ш 
* Воіслаў Шэшэль

## Э 
* Эрых Кош
Філадромусы

**Філадромусы** (*Philodromus*) — род аранеаморфных павукоў сямейства . Павукі гэтага роду выразна пляскатыя.

## Арэал 
Больш за 250 апісаных відаў распаўсюджаныя па ўсім галарктычным рэгіёне, пры гэтым толькі нешматлікія віды пранікаюць у больш паўднёвыя рэгіёны. Некаторыя з іх сустракаюцца ў пэўных частках Афрыкі, а спарадычныя віды сустракаюцца аж да Аўстраліі. Толькі адзін від () сустракаецца ў паўночнай частцы Паўднёвая Амерыка. У Цэнтральнай Еўропе сустракаецца 16 відаў.

## Некаторыя віды 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Галерэя 

Файл:Philodromus_margaritatus.ogv|
Файл:Metallic_Crab_Spider_-_Philodromus_marxi,_Leesylvania_State_Park,_Woodbridge,_Virginia.jpg|

## Крыніцы 
## Літаратура 
* Dondale, C.D. (1963). Florida Spiders in the *rufus* Group in the Genus *Philodromus* (Araneae: Thomisidae). *Psyche* 70:34-43 PDF

Катэгорыя:Аранеаморфныя павукі
Халакост у Шклоўскім раёне

За час акупацыі практычна ўсе яўрэі Шклоўскага раёна былі забітыя, а нешматлікія ацалелыя ў большасці ваявалі пасля ў партызанскіх атрадах. Напрыклад, падчас расстрэлу яўрэяў вёскі Стараселле ва ўрочышчы Брынкавы бор Арон Блюмін збіў з ног немца з аўтаматам, забіў яго з яго ж зброі, уцёк і далучыўся да партызанаў.

Яўрэяў у раёне забівалі ў Шклове, вёсках Клін (200 чалавек), Ордаць, Глушакова Домна, Гарэнак Праскоўя, Дзеравяга Анастасія, Мільта Пётр, Коласаўская Зінаіда, Русаковіч (Валасевіч) Аляксандра, Селядцовы Ганна, Емяльян і Наталля (Крывелева), Чайковы Зот і Лізавета, Шуцікавы Яўхім і Надзея.

Помнікі забітым яўрэям раёна ўстаноўлены ў 1955 годзе Рыжкавічах на тэрыторыі яўрэйскіх могілак, і ў 1957 годзе за 0,5 км на захад ад вёскі Клін (на месцы забойства 200 габрэяў у 1942 годзе).

## Крыніцы 
## Літаратура 
* 
* 
* 

Шклоўскі раён
Катэгорыя:Гісторыя Шклоўскага раёна
Хрушч (карная аперацыя, 1943)

**Аперацыя «Хрушч»** () — кодавая назва карнай аперацыі нямецкіх войскаў супраць савецкіх партызан і мясцовага насельніцтва Клічаўскай партызанскай зоны. 

Другая аперацыя праводзілася з 3 да 17 мая 1943 года сіламі 2-га грэнадзёрскага самакатнага і 
635-га вучэбна-палявога палкоў, 13-га паліцэйскага палка і 3 эскадронаў 600-га палка з прыдадзенымі ім авіяцыйнымі, танкавымі, артылерыйскімі і іншымі падраздзяленнямі, накіраванымі камандаваннем нямецкай групы армій «Цэнтр».

Нямецкія падраздзяленні канцэнтраваным наступленнем з раёнаў Магілёва, Бялыніч, Беразіно і Кіраўска імкнуліся заблакіраваць партызанскія брыгады Клічаўскай партызанскай зоны ва Усакінскім лесе, а потым знішчыць, забяспечыўшы за сабою кантроль над шашой Бабруйск—Магілёў і чыгункай Асіповічы—Магілёў.

4 мая кальцо блакады замкнулася, на партызанскія лагеры абрушыўся шквал артылерыйскага і мінамётнага агню. Немцы разлічвалі завяршыць аперацыю за 5 дзён, але ў 1-ы дзень наступлення сустрэлі ўпартае супраціўленне 1-й, 2-й, 4-й, 5-й Клічаўскіх, 3-й Бярэзінскай і 6-й Магілёўскай партызанскіх брыгад, якія апынуліся ў блакадзе. Упартымі сустрэчнымі баямі, імкнучыся прарваць блакаду, партызаны вымусілі праціўніка змяніць тактыку: ён пачаў акопвацца, абсталяваў агнявыя кропкі, хады зносін паміж 3 радамі траншэй. Блакаднае кальцо ўзмацнялася танкамі і бронемашынамі. 

Паводле загада Магілёўскай ваенна-аператыўнай групы пры падпольным абкаме КП(б)Б і Магілёўскага падпольнага абкама КП(б)Б партызанскія брыгады разгрупаваліся па ўсёй лініі акружэння, пакінулі ў лагерах і закапалі ўсё, што магло перашкодзіць хуткаму манеўру і прарыву. 5 мая немцы пачалі масіраваны абстрэл лесу, авіяцыя наносіла бомбавыя ўдары, скідвала касеты з запальнымі бомбамі і бочкі з лёгкаўзгаральнай вадкасцю. Пачаліся лясныя пажары. 

Першымі прарвалі блакаду ў ноч на 6 мая 1-я і 2-я Клічаўскія партызанскія брыгады, якія знішчылі на ўчастку прарыву артылерыйскія і мінамётныя батарэі, 2 бронемашыны і роту праціўніка. 3-я Бярэзінская партызанская брыгада выйшла ў раён в. Вялікае Махавое. Астатнія брыгады разгрупаваліся і выходзілі невялікімі групамі.

Ва Усакінскім лесе нямецкія падраздзяленні ўчынілі крывавую расправу над знойдзенымі ў лясных шпіталях параненымі: 209 з іх было забіта або прапала без звестак (87 параненых партызаны вынеслі на руках з зоны). У баях партызаны знішчылі да 400 салдат, афіцэраў і паліцэйскіх, у т.л. у гарнізонах Бялыніч і Быхава, якія былі разгромлены, і апорных пунктах паблізу Магілёва. 

17 мая нямецкае камандаванне групы армій «Цэнтр» спыніла аперацыю. Партызанскім брыгадам атрымалася вярнуцца на месцы сваёй дыслакацыі. Камандуючы 203-й ахоўнай дывізіі генерал-лейтэнант  вымушаны быў прызнаць, што адваяваную дарогу Мінск—Магілёў зноў давялося аддаць пад кантроль партызан, якія моцна яе разбурылі.

## Крыніцы 
## Літаратура 
* 
* 

Катэгорыя:Карныя аперацыі нямецкага войска
Катэгорыя:Бітвы Вялікай Айчыннай вайны ў Беларусі
Катэгорыя:Гісторыя Клічаўскага раёна
Катэгорыя:Май 1943 года
Чырванашыйная коўра

**Чырванашыйная коўра** (*Podiceps auritus*) — від водных птушак з сямейства . Вылучаюць два падвіды. Трохі драбнейшая за прадстаўнікоў роду .

## Знешні выгляд 
Даўжыня цела дасягае 31-38 см, маса — 300—570 г. Увесну і ўлетку галава чорная з пучкамі рудых пёраў над і за вачыма, шыя і бакі рудыя. Восенню і зімой агульная афарбоўка светлая, на галаве цёмна-шэрая Шапачка, шыя спераду белая. Дзюба прамая, чорная са светлым кончыкам. Птушка, якая плыве, трымае галаву злёгку адкінутай назад.

## Распаўсюджанне 
Жыве на большай частцы Еўропы, Азіі і Паўночнай Амерыкі. У Расіі распаўсюджана ад заходніх да ўсходніх межаў краіны. Выбірае вадаёмы з багатай воднай расліннасцю ў лясной, лесастэпавай і стэпавай зонах. Пералётны від на поўначы арэалу. Пуховыя птушаняты паласатыя. Птушка звычайна маўклівая, але часам выдае хрыплы віскатлівы крык, лёгка адрозны ад голасу іншых паганак.

## Галерэя 

Файл:Podiceps_auritus1.jpg
Файл:Flickr_-_Rainbirder_-_Slavonian_Grebe_(Podiceps_auritus)_(3).jpg
Файл:Flickr_-_Rainbirder_-_Slavonian_Grebe_(Podiceps_auritus)_(4).jpg
Файл:Podiceps_auritus_MHNT.ZOO.2010.11.39.7.jpg|Яйка *Podiceps auritus* - Тулузскі музей

## Крыніцы 
## Літаратура 
* *Бёме Р. Л., Динец В. Л., Флинт В. Е., Черенков А. Е.* Птицы (Энциклопедия природы России). — Москва: ABF, 1996. — 430 с.
* 
* Günther Niethammer (Hrsg): *Handbuch der Vögel Mitteleuropas — Band 1, Gaviiformes — Phoenicopteriformes*, Akademische Verlagsgesellschaft, Wiesbaden 1966

## Спасылкі 
* Позвоночные животные России: Красношейная поганка 

Катэгорыя:Жывёлы, апісаныя ў 1758 годзе
Катэгорыя:Птушкі Еўропы
Катэгорыя:Паганкападобныя
Ганс Шэле

**Ханс Хайнрых Шэле** (; ) — нямецкі лёгкаатлет. Выступаў у бегу на сярэднія дыстанцыі і бар’ерным бегу. Удзельнік летніх Алімпійскіх гульн 1936 года, двухразовы чэмпіён Еўропы 1934 года. 

## Біяграфія 
Ханс Шэле нарадзіўся 18 снежня 1908 года ў раёне Кірхвердэр горада Гамбург.

Выступаў у лёгкаатлетычных спаборніцтвах за «Гамбург». У 1934—1936 гадах станавіўся чэмпіёнам Германіі ў бар’ерным бегу на сярэднія дыстанцыі.

У 1934 годзе заваяваў два залатыя медалі на чэмпіянаце Еўропы ў Турыне ў бегу на 400 метраў з бар’ерамі з рэкордам Германіі і чэмпіянатаў Еўропы — 53,2 секунды і ў складзе зборнай Германіі ў эстафеце 4х400 метраў (3 хвіліны 14,1 секунды).

У 1936 годзе ўвайшоў у склад зборнай Германіі на летніх Алімпійскіх гульнях у Берліне. У бегу на 400 метраў з бар’ерамі заняў у чвэрцьфінале 3-е месца з вынікам 54,6, саступіўшы 0,1 секунды трапіўшаму ў паўфінал з 2-га месца Хуану Лавенасу з Аргенціны.

Быў прадпрымальнікам. У 1939 годзе пасля пачатку Другой сусветнай вайны быў мабілізаваны ў вермахт.

Загінуў 23 ліпеня 1941 года ў вёсцы Буйнічы Магілёўскага раёга (БССР) у баі супраць савецкіх войскаў. Пахаваны на могілках нямецкіх салдат у Магілёве.

## Асабісты рэкорд 
* Бег на 400 метраў з бар’ерамі — 53,2 (9 верасня 1934, Турын)

## Сям’я 
Сыны Клаўс і Хорс былі вядомымі ў ФРГ лёгкаатлетамі.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Загінулі ў Другой сусветнай вайне
Катэгорыя:Лёгкаатлеты на летніх Алімпійскіх гульнях 1936 года
Катэгорыя:Чэмпіёны Еўропы па лёгкай атлетыцы
Катэгорыя:Бегуны на сярэднія дыстанцыі Германіі
Катэгорыя:Вікіпедыя:Старонкі з неадназначнымі геаланцужкамі
Сезон 2019/2020 «Шахцёра» Салігорск (валейбол)

У сезоне 2019—2020 валейбольны клуб «Шахцёр» з горада Салігорск прымаў удзел у наступных турнірах:
* Чэмпіянат Беларусі 2019/2020 (**Чэмпіён**),
* Кубак Беларусі 2019 (**Уладальнік**),
* Суперкубак Беларусі 2019 (**Уладальнік суперкубак**).

## Склад каманды 
1. Андрэй Радзюк (1990) 
6. Уладзіслаў Бабкевіч (2001) 
8. Вячаслаў Шмат (1997) 
9. Андрэй Пратасеня (1983) 
11. Іван Райч (1989, Харватыя) 
13. Ілья Бураў (1996) 
14. Андрэй Марчанка (1997) 
15. Уладзімір Цяўкун (1988, Украіна) 
16. Дзмітрый Ваш (1988) 
17. Алег Хмялеўскі (1985) 
18. Максім Шкрэдаў (1997) 
19.	Вячаслаў Чараповіч (1992) 
20. Яўген Грэцкі (2001) 
21. Аляксей Кураш (1988) 
22.	Станіслаў Забароўскі (1988) 
23. Даніла Паўлавіч (1997, Сербія) 
24. Максім Багатка (2001) 
99. Ілья Ганчарук (2000) 

## Трэнеры каманды 
*  Віктар Бекша (галоўны трэнер)

## Гл. таксама 
* Сезон 2018/2019 «Шахцёра» Салігорск (валейбол)
* Сезон 2020/2021 «Шахцёра» Салігорск (валейбол)

## Спасылкі 
* Shakhtior Soligorsk 
* 2020 European Cups
2019/2020
Шахцёр
Катэгорыя:2019 год у Салігорску
Катэгорыя:2020 год у Салігорску
Арол (карная аперацыя)

**Аперацыя «Арол»** () — кодавая назва карнай аперацыі нямецкіх войскаў супраць савецкіх партызан і мясцовага насельніцтва Клічаўскай партызанскай зоны 20 ліпеня — 10 жніўня 1942 года. З’яўлялася працягам аперацыі «Хрушч».

Праводзілася сіламі баявой групы «Арол», якая складалася з часцей «упаўнаважанага рэйхсфюрэра СС па барацьбе з бандамі» групенфюрэра СС Э. фон дэм Бах-Зелеўскага, часцей 203-й і 286-й ахоўных дывізій, а таксама 2-га паліцэйскага палка, 2 артылерыйскіх дывізіёнаў, узмоцненых каманд тайнай палявой паліцыі і СД і зондэркаманд пад агульным камандаваннем генерал-маёра І. Рыхерта.

Асноўнай мэтай аперацыі было акружэнне і знішчэнне партызанскіх атрадаў у квадраце Беразіно—Бялынічы—Свіслач—Быхаў, расправіцца з насельніцтвам, захапіць і вывезці з раёна дзеяння запасы прадуктаў, збожжа, жывёлу. 

Пасля пачатку аперацыі, на ўсім фронце партызанскай абароны пачаліся цяжкія баі. На асобных участках партызаны вымусілі карнікаў заняць абарону. Усе атрады былі ў аператыўным падпарадкаванні 208-га партызанскага атрада імя Сталіна. 25 ліпеня па рашэнні падпольнага райкама і камандавання партызаны пакінулі Клічаў і адыходзілі на паўночны ўсход, за чыгунку Асіповічы—Магілёў, ва Усакінскія лясы, дзе разлічвалі перагрупаваць сілы, папоўніць запасы ўзрыўчаткі і боепрыпасаў і выйсці ў зададзеныя раёны. Разам з партызанамі адыходзілі і мясцовыя жыхары, што ратаваліся ад карнікаў. У канцы ліпеня ва Усакінскіх лясах сканцэнтравалася 11 партызанскіх атрадаў (больш за 2 тысячы чалавек) і некалькі тысяч жанчын, старых і дзяцей. Усе выхады з лесу былі перакрыты, пачалася блакада. Лес падвяргаўся бамбёжкам, артылерыйскаму і мінамётнаму абстрэлу. Спроба Ваеннага савета Заходняга фронту даставіць боепрыпасы і медыкаменты самалётамі не ўдалася. 30 ліпеня Рыхерт прапанаваў камандзіру 208-га партызанскага атрада палкоўніку У. І. Нічыпаровічу заключыць перамір’е, але прапанова была адхілена. 1-я і 2-я роты 208-га атрада калля в. Усакіна ў ноч на 3 жніўня знішчылі загароды карнікаў і забяспечылі партызанскім атрадам і мясцовым жыхарам выхад з акружэння. 

Супраць партызанскіх атрадаў, якія вырваліся з блакады падчас аперацыі, у сярэдзіне жніўня былі праведзены яшчэ некалькі карных аперацый: «Лютцаў» і «Дружба». 

У час карных аперацый «Хрушч» і «Арол» карнікі загубілі больш за 1,5 тысячы цывільных жыхароў, захапілі больш за 3 тысячы галоў жывёлы, спалілі 31 вёску, у т.л. Дубна (загубілі 120 чалавек), Вязень, Гонча, Лаззе, Межнае, Альхоўка, Астапаўка, Падстружжа і Палосы (усяго 57 чалавек), Рубеж і Усакіна (85 чалавек), Сялец Клічаўскага раёна, Бераснёўка (22 чалавека), Гогаль (22 чалавекі), Кострычы (51 чалавек), Нямкі (36 чалавек), Новы Гарадок (27 чалавек), Сяліба (13 чалавек), Чыгірынка (14 чалавек) Кіраўскага раёна, 1-я Красніца (696 чалавек), Ляжанка (15 чалавек) Быхаўскага раёна і іншыя.

## Крыніцы 
## Літаратура 
* 
* 

Катэгорыя:Карныя аперацыі нямецкага войска
Катэгорыя:Бітвы Вялікай Айчыннай вайны ў Беларусі
Катэгорыя:Гісторыя Клічаўскага раёна
Катэгорыя:Ліпень 1942 года
Катэгорыя:Жнівень 1942 года
Аленяня (тэлесерыял)

**«Аленяня»** () — брытанскі міні-серыял у жанры чорнай камедыі і трылера, створаны Рычардам Гэдам і які зняўся ў ім у галоўнай ролі.

Міні-серыял выйшаў 11 красавіка 2024 года на Netflix, дзе сабраў вялікую аўдыторыю гледачоў і атрымаў прызнанне крытыкаў.

*«Аленяня»* выйграў шэсць прэмій «Эмі», уключаючы «Найлепшы міні-серыял або анталогія», «Найлепшы сцэнарый», «Найлепшы вядучы акцёр» і «Найлепшая актрыса другога плана». Ён таксама выйграў дзве прэміі «Залаты глобус»: «Найлепшы міні-серыял або анталогія» і «Найлепшая актрыса другога плана».

## Сюжэт 
Доні Дан працуе барменам і ў вольны час спрабуе сябе ў ролі стэндап-коміка. Праўда, з апошнім у яго не ладзіцца: яго выступы перыядычна праходзяць у мёртвай цішыні пад здзіўленыя погляды публікі. Але аднойчы ў жыцці коміка з’яўляецца Марта: яе залівісты смех асвятляе залю і выклікае ў мужчыны надзею, што яго гумар не такі ўжо і дрэнны. Спачатку новая знаёмая здаецца пацешнай, але неўзабаве жанчына пачынае праследаваць галоўнага героя.

## Зноскі 
## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Тэлесерыялы на англійскай мове
Катэгорыя:Тэлесерыялы 2024 года
Катэгорыя:Тэлесерыялы Вялікабрытаніі
Катэгорыя:Арыгінальныя праграмы Netflix
Катэгорыя:Тэлесерыялы, заснаваныя на рэальных падзеях
Авільяна (П’емонт)

**Авільяна** (, ) — горад у Італіі, размешчаны ў вобласці П’емонт, падпарадкаваны адміністрацыйнаму цэнтру Турын. Шчыльнасць насельніцтва — 528 чал./км². Плошча — 23 км². Паштовы індэкс — 10051. Тэлефонны код — 011.

Заступнік горада — Іаан Прадцеча. Свята горада святкуецца 24 чэрвеня.

## Насельніцтва 
## Крыніцы 
Катэгорыя:Гарады Італіі
Авільяна (Базіліката)

**Авільяна** () — горад у Італіі, размешчаны ў рэгіёне Базіліката, падпарадкаваны адміністрацыйнаму цэнтру Патэнца. Шчыльнасць насельніцтва — 144 чал./км². Плошча — 84 км². Паштовы індэкс — 85021. Тэлефонны код — 0971.

Заступнік горада — святы Віт. Свята горада штогод святкуецца 15 чэрвеня.

## Насельніцтва 
## Крыніцы 
Катэгорыя:Гарады Італіі
Злая (фільм, 2024)

**«Злая»** (на экране — **«Злая: Частка I»**) () — амерыканскі музычны фэнтэзійны фільм 2024 года рэжысёра Джона Чу. Гэта першая частка двухсерыйнай экранізацыі аднайменнага мюзікла Стывена Шварца і Віні Хольцман.

Прэм’ера фільма адбылася ў Сіднэі 3 лістапада 2024 года, а ў пракат у ЗША ён выйшаў 22 лістапада. Фільм атрымаў станоўчыя водгукі, быў названы адным з найлепшых фільмаў 2024 года Амерыканскім інстытутам кінамастацтва і Гільдыяй прадзюсараў Амерыкі, а таксама атрымаў узнагароду «Найлепшы фільм» ад Нацыянальнага савета кінакрытыкаў. Сярод іншых яго ўзнагарод — чатыры намінацыі на 82-й цырымоніі ўручэння прэміі «Залаты глобус», адзінаццаць намінацый на 30-й цырымоніі ўручэння прэміі «Выбар крытыкаў» (уключаючы «Найлепшы фільм»), рэкордныя пяць намінацый на 31-й цырымоніі ўручэння прэміі Гільдыі кінаакцёраў і сем намінацый на 78-й цырымоніі ўручэння кінапрэміі BAFTA.

## Сюжэт 
Мы пераносімся ў Краіну Оз і знаёмімся з ведзьмай па імі Эльфаба. Вышэйшыя сілы надзялілі яе не толькі звышнатуральнымі здольнасцямі, але і зялёным колерам скуры. З-за гэтага з яе насміхаліся на працягу ўсяго дзяцінства, а цяпер Эльфабу ўсе баяцца. Ведзьма ўпэўнена, што ў свеце няма ніводнага чалавека, якому варта было б давяраць. Жыццё галоўнай гераіні змяняецца, калі яна апыняецца ў школе вядзьмарства. Тут Эльфаба знаёміцца ​​з Гліндай — прыгожай чараўніцай з добрым сэрцам, якая карыстаецца ўсеагульнай любоўю. Яна прапануе новенькай сваё сяброўства, што становіцца для ведзьмы поўнай нечаканасцю. Праз час сяброўкі даведваюцца, што над іх светам навісла небяспека, якая зыходзіць ад каварнага ведзьмака. Нягледзячы на ​​розныя погляды, Эльфаба і Глінда аб’ядноўваюць намаганні і ўступаюць у барацьбу з цёмнымі сіламі.

## Зноскі 
## Спасылкі 
* 
* 

Катэгорыя:Фільмы на англійскай мове
Катэгорыя:Фільмы ЗША 2024 года
Катэгорыя:Фэнтэзійныя фільмы ЗША
Катэгорыя:Музычныя фільмы ЗША
Катэгорыя:Фільмы Universal Pictures
Сікшні

**Сікшні** () — населены пункт у Паўднёвакурзэмскім краі Латвіі. Адміністрацыйны цэнтр Дуніцкай воласці. За 39 км ад горада Ліепая.

## Насельніцтва 
## Інфраструктура 
Валасная адміністрацыя, паштовае аддзяленне, пачатковая школа, бібліятэка, хуткая дапамога, краязнаўчы музей.
## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Латвіі
Сапраўдны боль

**«Сапраўдны боль»** () — амерыканскі мастацкі фільм, зрэжысіраваны Джэсі Айзенбергам. Галоўныя ролі ў ім адыгралі сам Айзенберг і Кіран Калкін. Прэм’ера карціны адбылася ў студзені 2024 года на 40-м кінафестывалі «Сандэнс».

*«Сапраўдны боль»* увайшоў у дзясятку найлепшых фільмаў 2024 года па версіі Нацыянальнага савета кінакрытыкаў і Амерыканскага інстытута кінамастацтва. Фільм атрымаў розныя ўзнагароды, у тым ліку чатыры намінацыі на 82-й цырымоніі ўручэння прэміі «Залаты глобус» (Калкін атрымаў узнагароду за найлепшую мужчынскую ролю другога плана) і дзве намінацыі на 78-й цырымоніі ўручэння кінапрэміі BAFTA.

## Сюжэт 
Стрыечныя браты Дэвід і Бэнджы выпраўляюцца ў гістарычны тур па габрэйскім месцам Польшчы, каб ушанаваць памяць сваёй нядаўна памершай бабулі. Разам з невялічкай групай людзей з самым розным бэкграўндам браты вандруюць па Польшчы, каб даведацца больш пра карані сваёй вялікай сям’і і ў выніку акунаюцца ў гісторыю Халакоста.

## Зноскі 
## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Фільмы на англійскай мове
Катэгорыя:Фільмы ЗША 2024 года
Катэгорыя:Трагікамедыйныя фільмы ЗША
Катэгорыя:Фільмы пра Халакост
Сілаяні

**Сілаяні** () — населены пункт у Прэйльскім краі Латвіі. Адміністрацыйны цэнтр Сілаянскай воласці. Знаходзіцца на левым беразе ракі Фэйманка (прыток Дубны). За 19 км ад горада Прэйлі.
## Насельніцтва 
## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Латвіі
Сілэнэ (Скрудаліенская воласць)

**Сі́лэнэ** (, да 1932 года — **Бароўка**) — населены пункт у Аўгшдаўгаўскім краі Латвіі. Адміністрацыйны цэнтр Скрудаліенскай воласці. Знаходзіцца каля рэгіянальнай аўтадарогі P68 (Даўгаўпілс — Скрудаліена — беларуская мяжа). Побач знаходзіцца пункт пропуску «Сілэнэ» на латвійска-беларускай мяжы.
## Насельніцтва 
## Інфраструктура 
Валасная адміністрацыя, пачатковая школа, клуб, бібліятэка.
## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Латвіі
Слампэ

**Слампэ** () — населены пункт у цэнтральнай частцы Латвіі, адміністрацыйны цэнтр Слампскай воласці Тукумскага краю. Знаходзіцца на беразе ракі Слампэ, на мяжы двух гістарычных латвійскіх рэгіёнаў — Курзэмэ і Зэмгалэ, каля чыгуначнай лініі Елгава — Тукумс і аўтамабільнай дарогі P98. За 17 км ад горада Тукумс, да Рыгі — 65 км.
## Насельніцтва 
## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Латвіі
Уладзімір Віктаравіч Цяўкун

**Уладзімір Віктаравіч Цяўкун** (нар. , Чарнігаў, Украіна) — украінскі валейбаліст.

## Біяграфія 
Бараніў колеры львоўскага клуба «Барком-Кажаны», а раней — чарнігаўскага «Буравесніка». У Кубку ЕКВ у складзе львоўскага клуба «Барком-Кажаны» стаў адным з самых выніковых гульцоў. У сезоне-2018/2019 выступаў за салігорскі «Шахцёр».

У складзе нацыянальнай зборнай Украіны стаў пераможцам Еўралігі (2017).

## Дасягненні 
*   Чэмпіён Беларусі (2): 2019/20, 2018/19
*   Уладальнік Кубка Беларусі (2): 2019/20, 2018/19

## Спасылкі 
* Volodymyr Tevkun 
* Диагональный сборной Украины пополнил состав «Шахтера»

Катэгорыя:Валейбалісты Украіны
Катэгорыя:Ігракі зборнай Украіны па валейболе
Катэгорыя:Майстры спорту Украіны міжнароднага класа
Катэгорыя:Ігракі «Макабі» Ход-ха-Шарон (валейбол)
Снэпэлэ

**Снэпэлэ** () — населены пункт у Кулдыгскім краі Латвіі. Адміністрацыйны цэнтр Снэпэльскай воласці. За 15 км ад горада Кулдыгі.

## Насельніцтва 
## Інфраструктура 
Валасная адміністрацыя, сярэдняя школа, дом культуры, бібліятэка, урач, крама, лютэранская і баптысцкая цэрквы.
## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Латвіі
Сондары

**Сондары** () — населены пункт у Рэзэкнэнскім краі Латвіі. Адміністрацыйны цэнтр Вэрамскай воласці. Знаходзіцца на аўтамагістралі A13, на захадзе мяжуе з вёскай Шкэнэва. За 8 км ад горада Рэзэкнэ.
## Насельніцтва 
## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Латвіі
Fannia carbonaria

***Fannia carbonaria*** — від двухкрылых з сямейства . Прадстаўнікі віду меншыя і зграбнейшыя за  і падобныя па вонкавым выглядзе на .

## Крыніцы 
Катэгорыя:Двухкрылыя
Спуньгені

**Спуньгені** () — населены пункт у Крустпілскім краі Латвіі. Адміністрацыйны цэнтр Крустпілскай воласці. Знаходзіцца каля аўтадарогі A6. За 2,2 км ад горада Екабпілс.

## Насельніцтва 
## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Латвіі
Стабулніекі

**Ста́булніекі** () — населены пункт у Прэйльскім краі Латвіі. Адміністрацыйны цэнтр Стабулінецкай воласці. Знаходзіцца каля рэгіянальнай аўтадарогі P58 (Віляны-Прэйлі-Шпогі). За 16 км ад горада Прэйлі.

## Насельніцтва 
## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Латвіі
Стальгэнэ

**Стальгэнэ** () — населены пункт у Елгаўскім краі Латвіі, адміністрацыйны цэнтр Яўнсвірлаўцкай воласці. Знаходзіцца каля рэгіянальнай аўтадарогі P94 (Елгава - Стальгэнэ - Цодэ), на левым беразе ракі Ліелупэ. За 24 км ад горада Елгава.

## Насельніцтва 
## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Латвіі
Ebenus

**Ebenus** — род кветкавых раслін падсямейства , які ўключае ў сябе 21 від.

## Арэал 
Прадстаўнікі роду растуць у Паўночнай Афрыцы (ад Марока да Егіпта), Грэцыі і Турцыі, а таксама ў Іране і заходніх Гімалаях.

## Віды 
*  
*  
*  
*  
*  
*  
*  
*  
*  
*  
*  
*  
*  
*  
*  
*  
*  
*  
*  
*  
*  

## Крыніцы 
## Спасылкі 
* Артыкул з Энцыклапедыі жыцця
* Артыкул з GBIF

Катэгорыя:Матыльковыя
Стары (Латвія)

**Стары** () — населены пункт у Гулбэнскім краі Латвіі. Адміністрацыйны цэнтр Даўксцкай воласці. За 13 км ад горада Гулбэнэ.

## Насельніцтва 
## Інфраструктура 
Валасная адміністрацыя, паштовае аддзяленне, фельчарскі і акушэрскі пункт, кафэ, крама. Побач праходзіць чыгуначная лінія Плявіняс — Гулбэнэ.
## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Латвіі
Даніла Паўлавіч

**Даніла Паўлавіч** (нар. ) — сербскі валейбаліст.

## Біяграфія 
Выступаў таксама на радзіме за «Ніш» і «Раднічкі» з Крагуевац. З 2017 па 2019 год выступаў за «Црвена Звезда», у сезоне-2017/2018 прызнана MVP Кубка Сербіі. У сезоне 2018/2019 у складзе зборнай Сербіі браў удзел у матчах Лігі нацый з Германіяй (2:3), Канадай (3:2). У ліпені 2019 года папоўніў склад «Шахцёра».

## Дасягненні 
*   Чэмпіён Беларусі (1): 2019/20
*   Уладальнік Кубка Беларусі (1): 2019/20

## Спасылкі 
* Danilo Pavlović 
* Павлович Данило / Pavlovich Danilo
* Серб Данило Павлович может продолжить карьеру в «Шахтере»

Катэгорыя:Валейбалісты Сербіі
Катэгорыя:Ігракі зборнай Сербіі па валейболе
Катэгорыя:Ігракі «Ніша» (валейбол)
Плошча Кірыку

**Плошча Кі́рыку** (, Царкоўная плошча) — плошча Таліна ў гістарычным раёне Вышгарад. На яе выходзяць вуліцы Кірыку, Рахукохту, Тоам-Руйтлі, Кохту, Пійскапі, Тоам-Каалі. Адзін з галоўных будынкаў вуліцы — Домскі сабор.

## Гісторыя 
Адна са старэйшых плошчаў Таліна. Прыкладна ў 1219 годзе было пачата будаўніцтва царквы — папярэдніцы Домскага сабора.

Старая забудова моцна пацярпела падчас пажару 1684 года.

У часы Расійскай імперыі насіла назву Царкоўная плошча, у савецкі час, з 27 чэрвеня 1950 года, — плошча Рааматукогу (эст. Raamatukogu plats, Бібліятэчная), бо з 1948 па 1993 год былы Дом эстляндскага рыцарства займала Нацыянальная бібліятэка ЭССР. Гістарычная назва вуліцы вернута 13 лістапада 1989 года.

Працягласць — 161 м.

## Забудова 
* Дом 1 — «Рыцарскі дом» (1846—1849, з 2009 па 2016 год будынак займала Эстонская акадэмія мастацтваў)
* Дом 2 — трохпавярховы жылы дом з офіснымі памяшканнямі
* Дом 3 — Кансісторыя Эстонскай евангелічна-лютэранскай царквы.
Катэгорыя:Плошчы Таліна
Сезон 2020/2021 «Шахцёра» Салігорск (валейбол)

У сезоне 2020—2021 валейбольны клуб «Шахцёр» з горада Салігорск прымаў удзел у наступных турнірах:
* Чэмпіянат Беларусі 2020/2021 (**Чэмпіён**),
* Кубак Беларусі 2020 (**Уладальнік**),
* Суперкубак Беларусі 2020 (**Уладальнік суперкубак**).

## Склад каманды 
1. Андрэй Радзюк (1990) 
6. Уладзіслаў Бабкевіч (2001) 
8. Вячаслаў Шмат (1997) 
9. Ілья Ганчарук (2000) 
10. Уладзіслаў Драпчынскі (1996) 
11. Уладзіслаў Лашакоў (1994) 
13. Ілья Бураў (1996) 
14. Андрэй Марчанка (1997) 
15. Рыгор Юшчук (1994) 
16. Дзмітрый Ваш (1988) 
18. Максім Шкрэдаў (1997) 
20. Яўген Грэцкі (2001) 
21. Аляксей Кураш (1988) 
22.	Станіслаў Забароўскі (1988) 
24. Максім Багатка (2001) 

## Трэнеры каманды 
*  Віктар Бекша (галоўны трэнер)

## Гл. таксама 
* Сезон 2019/2020 «Шахцёра» Салігорск (валейбол)
* Сезон 2021/2022 «Шахцёра» Салігорск (валейбол)

## Спасылкі 
* Shakhtior Soligorsk 
* 2021 European Cups
2020/2021
Шахцёр
Катэгорыя:2020 год у Салігорску
Катэгорыя:2021 год у Салігорску
Алег Андрэевіч Буяк

**Алег Буяк** () — беларускі хакеіст.

## Клубная кар’ера 
Пачынаў займацца хакеям у структуры РЦАП «Раўбічы». У 2011 годзе пачаў гуляць за аднаменны клуб у Вышэйшай лізе. У 2012 годзе перайшоў у структуры гродзенскага «Нёмана» і працягваў гуляць за «Нёман-2» у Вышэйшай лізе. У 2013 годзе перашоў у «Дынама-Шыннік», які выступаў у чэмпіянаце Маладзёжнай хакейнай лігі (МХЛ). У 2015 годзе зноў перайшоў «Нёман-2», але ў пачатку сезона неўзабаве перайшоў у жлобінскі «Металург». Летам 2016 года перайшоў у «Ліду», дзе і скончыў прафесійную кар’еру ў 2017 годзе.

## Міжнародная кар’ера 
У лістападзе 2010 года гуляў за юнацкую зборную Беларусі (да 17 гадоў) у Кубку Прэзідэнцкага спартыўнага клуба.

У 2011 годзе гуляў за юніёрскую зборную Беларусі (да 18 гадоў) у Міжнародных турнірах у Польшчы і Даніі. У 2012 годзе гуляў за зборную Беларусі U-18 ў . У 2013 годзе гуляў за зборную Беларусі U-18 у .

## Палітычны пераслед 
У пачатку 2025 года суд Кастрычніцкага раёна г. Гродна асудзіў Алега Буяка за ўдзел у пратэстах 2020 года (ч. 1 арт. 342 Крымінальнага кодэксу).

## Крыніцы 
## Спасылкі 
* 
* 

Катэгорыя:Хакеісты Беларусі
Катэгорыя:Ігракі ХК Шыннік Бабруйск
Катэгорыя:Ігракі ХК Ліда
Катэгорыя:Ігракі ХК Нёман Гродна
Катэгорыя:Ігракі ХК Металург Жлобін
Катэгорыя:Ігракі зборнай Беларусі па хакеі
Катэгорыя:Рэпрэсаваныя рэжымам Лукашэнкі
Віктар Абухоўскі

**Віктар Абухоўскі** (нар. ) — беларускі валейбаліст.

## Біяграфія 
Выхаванец гродзенскай СДЮШАР ім. Сапегі. Першым трэнерам-выкладнікам стаў Сяргей Бернатовіч. Упершыню за прафесійны клуб быў заяўлены ў сезоне 2015—2016: у дывізіёне Б вышэйшай лігі дзе гуляў за «Камунальнік» (Гродна). У 2016 годзе перайшоў у каманду «Легіён» (Абухава).

У сезоне 2017—2018 трапіў у склад моладзевай зборнай U20, і па выніках выступу трэнеры валейбольнага клуба «Мінск» прапанаваў месца ў рэзервовай камандзе «МАПІД».

## Крыніцы 
## Спасылкі 
* Илья Гончарук вернулся из аренды. И сразу два подписания молодых блокирующих в команду «Шахтоспецстрой»
* Виктор Обуховский 
* Обуховский Виктор/ Abukhouski Viktar
* Блокирующий Виктор Обуховский пополнил ряды игроков «МАПИДа» 

Катэгорыя:Валейбалісты Беларусі
Катэгорыя:Ігракі «Шахтаспецбуда» Салігорск (валейбол)
Бегла старожа

**Бегла старожа** — беларуская народная калядная песня. Упершыню запісана фалькларыстам Еўдакімам Раманавым у Гомельскім павеце і апублікавана ў ягонай працы «Беларускі зборнік: Песні, прыказкі, загадкі», выдадзенай у 1885 годзе. У 1919 г. песню згадвае Яўхім Карскі ў працы «Беларусы». Песня таксама запісаная Лідзіяй Мухарынскай у 1951 годзе ў в. Азершчына Рэчыцкага раёна Гомельскай вобласці.

На аснове варыянта, запісанага Мухарынскай, Леанід Барткевіч, саліст ансамбля «Песняры», стварыў у 1985 годзе песню «Бегла старожа» з песняроўскай аранжыроўкай. Тэкст быў зменены і дапоўнены. У 1999 годзе «Бегла старожа» ў выкананні Ларысы Сімаковіч увайшла ў супольны музычны праект «Легенды Вялікага Княства», прысвечаны музыцы Сярэдневякоўя і Адраджэння.

Кавер на народную песню ў 2007 годзе быў выпушчаны польскай групай «» пад назвай «Staroża», а пасля стаў саўндтрэкам польскай відэагульні «Вядзьмар 3: Дзікае Паляванне» пад назвай «The Song of the Sword-Dancer» («Песня танцора з мячом»).

## Крыніцы 
Катэгорыя:Шчадроўкі
Катэгорыя:Калядныя песні
Катэгорыя:Культура Гомельскай вобласці
Ганчарук

**Ганчарук** — прозвішча.

## Вядомыя носьбіты 
* Аляксей Валер’евіч Ганчарук (нар. 1984) — украінскі юрыст, палітык. Прэм’ер-міністр Украіны (з 29 жніўня 2019 да 4 сакавіка 2020 г.).
* Ілья Ганчарук (нар. 2000) — беларускі валейбаліст.
Ілья Ганчарук

**Ілья Ганчарук** (нар. ) — беларускі валейбаліст.

## Біяграфія 
Два гады правёў у складзе мінскага «МАПІДА» і ў жніўні 2020 года папоўніў склад «Шахцёра».

У жніўні 2023 года, вярнуўшыся з арэнды барысаўскага клуба «Барысаў-БДУФК», дзе выступаў з канца студзеня 2022 года, працягнуў кар’еру ў камандзе «Шахтоспецстрой».

Удзельнік моладзевага чэмпіянату Еўропы U-20 (2018 год).

## Крыніцы 
## Спасылкі 
* Гончарук Илья/ Hancharuk Ilya
* Ilya Hancharuk

Катэгорыя:Валейбалісты Беларусі
Катэгорыя:Ігракі «Анартосіса» Фамагуста (валейбол)
Пасольства Фінляндыі ў Таліне

**Пасольства Фінляндыі ў Таліне** () — дыпламатычнае прадстаўніцтва Фінляндыі ў Эстоніі. Размешчана на Вышгарадзе па адрасе вуліца Кохту 4. Будынак пасольства з’яўляецца найстарэйшым з усіх дыпламатычных прадстаўніцтваў Фінляндыі.

## Размяшчэнне 
Пасольства Фінляндыі размешчана ў самым цэнтры Вышгарада, побач з плошчай Кірыку, за 200 метраў ад замка Тоампеа, дзе працуе Рыйгікогу. У суседнім будынку праз дарогу, былым будынку Эстляндскага рыцарства, у першыя гады незалежнасці Эстоніі працавала Міністэрства замежных спраў. Участак нерухомасці размешчаны на высокай скале, адкуль адкрываецца від на ўвесь Талін; частка яе выходзіць на вуліцу Кохту, частка — у бок вуліцы Пік-Ялг.

## Археалагічныя знаходкі 
У 1993 годзе пры раскопках падмурка пасольства былі знойдзены сляды старажытнага чалавечага жытла. Аналізы, праведзеныя метадам радыёвуглероднага датавання, паказалі, што некаторыя з іх адносяцца да VII стагоддзя. Сярод іншага археолагі знайшлі невялікае бронзавае конь-упрыгожванне прыкладна 700-гадовага ўзросту і мноства іншых прадметаў. Падчас будаўніцтва падземнага архіўнага памяшкання былі выяўлены рэшткі падмурка крапасной вежы XIII стагоддзя.

## Зноскі 
Катэгорыя:Дыпламатычныя прадстаўніцтвы Фінляндыі
Катэгорыя:Стары горад Таліна
Катэгорыя:Фінляндска-эстонскія адносіны
Уладзіслаў Лашакоў

**Уладзіслаў Лашакоў** (нар. ) — беларускі валейбаліст. Майстар спорту.

## Біяграфія 
Выступаў за «Лакаматыў» (Харкаў), «Заходні Буг» (Брэст), «Міцкевіч» (Польшча).

У лютым 2024 года быў пераведзены з «Шахцёра» ў каманду «Шахтаспецбуд» да канца сезона. З 2024 года ў складзе барысаўскага «Барысаў-БДУФК».

## Крыніцы 
## Спасылкі 
* Лошаков Владислав/ Loshakov Vladislav
* Vladyslav LOSHAKOV
* Vladislav Loshakov 
* Владислав Лошакова перешел во вторую команду
* Vladislav Loshakov

Катэгорыя:Валейбалісты Беларусі
Катэгорыя:Майстры спорту Беларусі
Sarcocaulon

***Sarcocaulon*** — род кветкавых раслін, якія адносяцца да сямейства .

## Арэал 
У дзікай прыродзе расце ад ад Анголы да Паўднёвай Афрыкі.

## Віды 
Віды:

*  
*  
*  
*  
*  
*  
*  
*  
*  
*  
*  
*  
*  
*  

## Крыніцы 
Катэгорыя:Гераніевыя
Рано Джалілаўна Кубаева

**Рано Джалілаўна Кубаева** (нар. 25 лістапада 1961, Ташкент, Узбекская ССР, СССР) — савецкая і ўзбекская , ,  і .

## Біяграфія 
Нарадзілася 25 лістапада 1961 года ў Ташкенце (цяпер Узбекістан). У 1983 годзе яна скончыла акцёрскі факультэт ВДІКа, майстэрню Барыса Чыркова.

У кіно Рано Кубаева дэбютавала яшчэ ў студэнцкія гады. Адна з першых яе вялікіх работ — роля дзяўчыны па імені Айна ў гісторыка-біяграфічным фільме «Юнацтва генія» рэжысёра , які распавядаў пра жыццё выбітнага ўсходняга вучонага і медыка Авіцэны.

Пасля заканчэння вучобы Рано Кубаева актыўна здымалася ў кіно — пераважна на кінастудыі «Узбекфільм». Сярод яе работ: інспектар дзіцячага пакоя міліцыі Дыльбар Сабіраўна ў дзіцячым фільме «Цягнік са станцыі дзяцінства», Зебо ў казцы «Сузор'е кахання», жонка Аліма ў сацыяльнай драме «Клініка», прадавачка кніг у вострасюжэтным фільме «Запаведны пагорак».

### Асабістае жыццё 
Рана Кубаева была замужам за сваім аднакурснікам — акцёрам Бахрамам Матчанавым.

Іх дачка — Раўшана Куркова — працягнула акцёрскую дынастыю.

## Творчасць 
### Кінакар’ера 
Упершыню ў якасці рэжысёра і сцэнарыста Рано Кубаева выступіла ў 1994 годзе, прадставіўшы драму «Малодшая», знятую на кінастудыі «Узбекфільм». Дэбют аказаўся ўдалым — у 1995 годзе карціна атрымала першы прыз за рэжысуру на кінафестывалі жаночага кіно ў Мінску і прафесійны прыз кінематаграфістаў Узбекістана «Грыфон».

У 1999 годзе брат Рано Кубаевай, рэжысёр Рауф Кубаеў, зняў па яе сцэнары пышную стужку «Белы танец», якая сабрала букет прызоў на розных прэстыжных кінафестывалях. У гэтай стужцы Рано Кубаева выканала адну з роляў.

А ў 2004 годзе Рано Джалілаўна паставіла ўжо ўласную карціну-камедыю «», галоўныя ролі ў якой выканалі выбітныя акцёры Надзея Румянцава і Міхаіл Казакоў.

У далейшым як рэжысёр рана Кубаева ўдзельнічала ў пастаноўцы фільмаў і тэлесерыялаў: «УГРО. Простыя хлопцы»(2 і 3 часткі), «», «Рэальныя кабаны».

З 1998 года Рано Кубаева — мастацкі кіраўнік кінакампаніі «САДР» (Масква).

## Фільмаграфія 
### Актрыса 
* 1982 —  — *Айна*
* 1983 —  — *мачаха*
* 1985 —  — *Зебо*
* 1986 — Цягнік са станцыі дзяцінства — *Дзільбар Сабіраўна, інспектар дзіцячага пакоя міліцыі*
* 1987 —  — *жонка Аліма*
* 1988 —  — *прадаўшчыца кніг*
* 1989 —  — *эпізод*
* 1991 —  — *Рэна*
* 1998 — 
* 1999 — Белы танец
* 2003 — 
* 2017 —  — *маці Волі*

### Рэжысёр 
* 1994 — Малодшая
* 2004 — 
* 2005 — Прыватны дэтэктыў
* 2007 — УГРО. Простыя хлопцы
* 2009 — 
* 2009 — Рэальныя кабаны
* 2013 — Я цябе ніколі не забуду

### Сцэнарыст 
* 1994 — Малодшая
* 1999 — Белы танец
* 2004 — 

### Прадзюсер 
* 1999 — Белы танец
* 2009 — 

## Крыніцы
Navy Yard

**Washington Navy Yard** (WNY) — цырыманіяльны і адміністрацыйны цэнтр ВМС ЗША, размешчаны ў федэральнай нацыянальнай сталіцы горадзе Вашынгтон, акруга Калумбія (федэральная акруга Калумбія). Гэта найстарэйшая берагавая ўстанова/база ВМС ЗША, заснаваная ў 1799 годзе, размешчаная ўздоўж паўночнага берага ракі  (усходні рукав ракі Патомак) у прылеглым мікрараёне  на .

Верф, якая раней дзейнічала як суднаверф з канца XVIII/пачатку XIX стагоддзя, і завод боепрыпасаў, цяпер служыць домам для  (CNO), які камандуе ВМС ЗША, і з’яўляецца штаб-кватэрай для некалькіх ваенных агенцтваў і камандаванняў: , , , , , , , ,  і іншых больш сакрэтных аб’ектаў.

У 1998 годзе  ЗША таксама ўнесла Navy Yard у спіс  з-за  на працягу двух з чвэрцю стагоддзяў існавання.

## Гл. таксама 
* 
* 
* 
* 

## Зноскі 
## Спасылкі 
* Washington Navy Yard history 
* «The United States Naval Gun Factory» by Commander , '''', Vol. 89, Issue 530, July 1894, pp.&nbsp;251-261.
* Washington Navy Yard Walking Tour , Thomas Frezza, May 2017
* U.S. Naval Gun Factory Washington, D.C. 1940s U.S. Navy Artillery & Gun Design Movie 26444

Катэгорыя:З’явіліся ў 1799 годзе
Рафаэль Мігель

**Рафаэль Мігель** (нар. ) — расійскі валейбаліст.

## Біяграфія 
У 17-гадовым узросце пераехаў з Данецка ў Яраслаўль, дзе атрымаў расійскі пашпарт і спартовае грамадзянства Расіі.

Пачынаў сваю кар’еру ў расійскім «Яраславічу», з 2014—2017, 2019—2020 гадоў. У найвысокай лізе А выступіў за «Тархан» (2017/18) і «Лакаматыў-Ізумруд» (2018/19, 2020/21), у 2021 годзе заняў c екацярынбуржцамі 2-е месца. Сезон 2021/22 пачынаў у складзе сербскай « Ваяводзіна». У снежні 2021 папоўніў шэрагі салігорскага «Шахцёра»

## Крыніцы 
## Спасылкі 
* Рафаэль Мигел
* Доигровщик Рафаэль — в «Шахтере»
* Мигел Рафаэль

Катэгорыя:Валейбалісты Расіі
Катэгорыя:Ігракі «Буравесніка» Алматы (валейбол)
Катэгорыя:Ігракі «Тархана» Стэрлітамак
Пажар на курорце Карталкая (2025)

21 студзеня 2025 года ў гатэлі Grand Kartal на гарналыжным курорце Карталкая ў правінцыі Балу (Турцыя) адбыўся пажар. Агулам 78 чалавек загінулі, яшчэ 51 быў паранены.

## Перадгісторыя 
Карталкая — гарналыжны курорт у турэцкай правінцыі (глеі) Балу. Знаходзіцца ў гарах на вышыні 2200 метраў над узроўнем мора. Пажар адбыўся ў 12-павярховым (па іншых даных — 11-павярховым) гатэлі Grand Kartal, фасад якога пакрыты дрэвам. Катастрофа прыйшлася на школьных канікулах, калі многія сем’і з дзецьмі з Стамбула і Анкары едуць у Балу на горныя курорты.

## Пажар 
Пажар пачаўся каля 3:27 TRT (UTC+3). Паводле папярэдніх звестак, узгаранне адбылося ў рэстараннай зоне на чацвёртым паверсе, а затым распаўсюдзілася на верхнія паверхі. На месца былі накіраваныя каля 267 супрацоўнікаў экстранных службаў. Затрымка ўзнікла з-за аддаленасці гатэля ад горада Балу і марознага надвор’я.

Некаторыя людзі спрабавалі пакінуць будынак з вокнаў па вяроўках, зробленых з пасцельнай бялізны. Па словах відавочцаў, ні сістэма выяўлення пажару, ні пажарная сігналізацыя не спрацавалі, і гасцям давялося прабірацца па задымленых калідорах у поўнай цемры. Выжылы паскардзіўся на адсутнасць якіх-небудзь мер бяспекі, такіх як пажарныя лесвіцы або датчыкі дыму.

## Ахвяры 
У выніку пажару загінулі прынамсі 78 чалавек, у тым ліку двое, якія ў спробе выратавацца выскачылі з вокнаў. Яшчэ 51 чалавек быў паранены, адзін у цяжкім стане. Большасць смерцяў, верагодна, былі выкліканыя ўдушшам.

## Рэакцыя 
Прэзідэнт Турцыі Рэджэп Таіп Эрдаган заявіў, што для каардынацыі неабходных работ на месца накіраваныя міністры ўнутраных спраў, аховы здароўя, працы і сацыяльнага забеспячэння, культуры і турызму. Расследаванне прычын катастрофы даручана групе з шэсць пракурораў і экспертнай камісіі з пяці чалавек. Міністр турызму Мехмет Нуры Эрсой заявіў, што пажарная служба не выявіла сур’ёзных праблем у дачыненні да пажарнай бяспекі ў гатэлі падчас праверак у 2021 і 2024 гадах.

Эрдаган абвясціў сераду, 22 студзеня, Днём нацыянальнай жалобы. Дзень жалобы таксама быў абвешчаны на Паўночным Кіпры.

Свае спачуванні накіравалі Еўрапейскі Саюз, Азербайджан, Пакістан, Грэцыя, ААЭ, Іарданія, Кувейт, Украіна, Катар, Іран, Сербія, Германія, Расія, Косава, Бахрэйн, і Узбекістан.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Падзеі 21 студзеня
Катэгорыя:Студзень 2025 года
Картаклая