open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Комптан (Каліфорнія)

**Комптан** () — горад у акрузе Лос-Анджэлес, штат Каліфорнія, ЗША. Насельніцтва Комптана — каля 96 000 чалавек, знаходзіцца за 20 км на поўдзень ад Лос-Анджэлеса, на рацэ Лос-Анджэлес. Горад быў названы ў гонар Грыфіта Комптана, які прывёў сюды групу пасяленцаў ў 1867 годзе. Знаходзіцца паміж гарамі Сан-Габрыель, узбярэжжам Ціхага акіяна і густанаселеным раёнам горада Лос-Анджэлес, на вышыні каля 15 метраў над узроўнем мора і непасрэдна прымыкае да гарадоў Карсан, Лінвуд і Парамаўнт.

## Гарады-пабрацімы 
## Спасылкі 
Катэгорыя:Гарады Каліфорніі
Мазырскае гарадское благачынне

**Мазырскае гарадское благачынне**, **Мазырская гарадская благачынная акруга** — акруга ў Тураўскай і Мазырскай епархіі Беларускай праваслаўнай царквы. Аб’ядноўвае прыходы горада Мазыра Гомельскай вобласці.

## Храмы і прыходы 
# Сабор у імя Архістратыга Міхаіла (Мазыр)
# Царква Увядзення ў храм Прасвятой Багародзіцы (Мазыр)
# Царква ў гонар абраза Божай Маці «Усіх Гаротных Радасць» (Мазыр)
# Цаква ў выпраўленча-працоўнай калоніі УЖ 15/20 (Мазыр)
# Свята-Мікалаеўская царква (Мазыр)
# Свята-Георгіеўская царква (Мазыр)
# Царква ў імя святога прападобнага Сергія Раданежскага (Мазыр)
# Царква ў імя пакутніц Веры, Надзеі, Любові і Сафіі (Мазыр)

## Благачынныя настаяцелі 
Протаіерэй Ілля Шыць.

## Спасылкі 
* Мазырскае гарадское благачынне  на turov.by
 

Катэгорыя:Рэлігія ў Мазырскім раёне
Катэгорыя:Благачынныя акругі Тураўскай і Мазырскай епархіі
Спіс графаў і герцагаў Гелдэрна

**Графы і герцагі Гелдэрна** — кіраўнікі сярэдневяковай феадальнай дзяржавы Гелдэрн.

## Графы Гелдэрна 
### Васенбергі 
Першым графам Гелдэрна быў Герхард I.

* перад 1096—1129 : Герхард I
* каля 1129 — каля 1131 : Герхард II Высокі, сын папярэдняга
* каля 1131 — 1182 : Генрых I, сын папярэдняга
** каля 1160 — каля 1181 : Герхард, рэгент, сын папярэдняга
* 1182—1207 : Атон I, сын папярэдняга
* 1207—1229 : Герхард III, сын папярэдняга
* 1229—1271 : Атон II Тонкі, сын папярэдняга
* 1271—1318 : Рэйнальд I, сын папярэдняга
* 1318—1343 : Рэйнальд II Чорны, сын папярэдняга

## Герцагі Гелдэрна 
### Васенбергі 
У час кіравання Рэйнальда II графства Гелдэрн стала герцагствам.

* 1318—1343 : Рэйнальд II Чорны,
* 1343—1361 : Рэйнальд III Тоўсты, сын папярэдняга, у першы раз
** 1343—1344 : Элеанора, рэгент, дачка Эдуарда II Англійскага, жонка Рэйнальда II
* 1361—1371 : Эдуард, брат Рэйнальда III
* 1371 : Рэйнальд III Тоўсты, у другі раз

Пасля смерці бяздзетнага Рэйнальда III пачалася Вайна за гелдэрнскую спадчыну. Герцагствам Гелдэрн тым часам па чарзе кіравалі дзве яго сястры.

* 1371—1379 Мацільда (пам. 1384) і Жан (пам. 1381), яе трэці муж
* 1371—1380 Марыя (пам. 1405) і Вільгельм (пам. 1393), яе муж

### Другі Юліхскі дом 
* 1380—1402 : Вільгельм I, сын Марыі і Вільгельма II
** 1371—1377 : Вільгельм, рэгент, бацька папярэдняга
* 1402—1423 : Рэйнальд IV, брат папярэдняга

### Эгманты 
* 1423—1465 : Арнольд, нашчадак сястры Рэйнальда IV
** 1423—1436 : Жан, рэгент, бацька папярэдняга
* 1465—1471 : Адольф, сын папярэдняга
* 1471—1473 : Арнольд

Арнольд прадаў герцагства Гелдэрн Карлу Смеламу, герцагу Бургундыі. Пасля чаго Карл Смелы быў прызнаны імператарам Свяшчэнны Рымскай імперыі герцагам Гелдэрна.

### Бургундскі дом 
* 1473—1477 : Карл Смелы
* 1478—1482 : Марыя Бургундская, жонка Максіміліяна

### Габсбургі 
* 1477—1482 : Максіміліян, рэгент пры Марыі Бургундскай
* 1482—1492 : Філіп I Прыгожы, сын папярэдняга

### Эгманты 
Сямейства Эгмантаў не адмовілася ад сваіх правоў на герцагства Гелдэрн. Карл Эгманцкі пры падтрымцы французскага караля заваяваў Гелдэрн у 1492 годзе.

* 1492—1538 : Карл II, сын Адольфа

### Ламаркі 
* 1538—1543 : Вільгельм II Багаты

### Габсбургі 
* 1543—1555 : Карл III
* 1555—1598 : Філіп II, сын папярэдняга

## Гл. таксама 
* Спіс сеньёраў і графаў Цютфена

## Спасылкі 
* Geldern-Heinsberg 
* House of Egmont 
* Map of Upper Guelders in 1789 — Northern Part
* Map of Upper Guelders in 1789 — Southern Part

Гелдэрн
Катэгорыя:Графы Гелдэрна
Сэвэрыніўка (Гайсынскі раён)

**Сэвэрыніўка** () — пасёлак у Гайсынскім раёне Вінніцкай вобласці Украіны.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Трасцянэцкага раёна (Вінніцкая вобласць)
Мазырскае сельскае благачынне

**Мазырскае сельское благачынне**, **Мазырская сельская благачынная акруга** — акруга ў Тураўскай і Мазырскай епархіі Беларускай праваслаўнай царквы. Аб’ядноўвае прыходы Мазырскага, Нараўлянскага і Ельскага раёнаў Гомельскай вобласці.

## Храмы і прыходы 
# Царква Святога Міхаіла (Кіраў)
# Свята-Параскева-Пятніцкая царква (Вербавічы)
# Свята-Мікалаеўская царква (Антонаў)
# Свята-Іаана-Багаслоўская царква (Нароўля)
# Царква Увядзення ў храм Прасвятой Багародзіцы (Махнавічы)
# Царква (Козенкі)
# Царква ў гонар абраза «Спас Нерукатворны»(Зашыр’е)
# Царква Святога Міхаіла (Слабада)
# Царква Святога Міхаіла (Рудня)
# Свята-Троіцкая царква (Ельск)
# Капліца ў імя свяшчэннамучаніка Макарыя Кіеўскага (Скрыгалаў)
# Царква (Асавец)
# Царква Сабора Беларускіх Святых (Крынічны)
# Царква (Васькаўка)

## Благачынныя настаяцелі 
Протаіерэй Алег Несцярэня.

## Спасылкі 
* Мазырскае сельское благачынне  на turov.by
 

Катэгорыя:Рэлігія ў Мазырскім раёне
Катэгорыя:Рэлігія ў Нараўлянскім раёне
Катэгорыя:Рэлігія ў Ельскім раёне
Катэгорыя:Благачынныя акругі Тураўскай і Мазырскай епархіі
Маркавэ (Тульчынскі раён)

**Маркавэ** () — пасёлак у Тульчынскім раёне Вінніцкай вобласці Украіны.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Тульчынскага раёна
Кільцява

**Кільцява** (), да 2024 — **Пэстэля** () — пасёлак у Тульчынскім раёне Вінніцкай вобласці Украіны.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Тульчынскага раёна
Алена Васілеўна Радзюк

**Алена Васілеўна Радзюк** (нар. , г. Бабруйск, Магілёўская вобласць) — беларускі архітэктар.

## Біяграфія 
Скончыла ў 1976 годзе БПІ (выкладчыкі В. І. Анікін, А. П. і А. А. Воінавы, У. А. і Ю. У. Чантурыі).
Працуе ў інстытуце «Гомельграмадзянпраект» з 1976 года.

Член БСА з 2000 года.

## Творчасць 
Асноўныя працы: 18-ці павярховы жылы дом № 1 у мікрараёне № 52 г. Гомеля (2005, заканчэнне будаўніцтва ў 2009); 18-ці павярховы жылы дом № 1 у мікрараёне № 20 (2005, заканчэнне будаўніцтва ў 2009); 18-ці павярховы жылы дом па вул. Галавацкага ў мікрараёне № 16 г. Гомеля (2006) у Гомелі; будынак суда Рэчыцкага раёна (2007, заканчэнне будаўніцтва ў 2009); рэканструкцыя адміністрацыйнага будынка ЧКУП «Ірына-сэрвіс» па вул. Гагарына, 6 пад гасцініцу (2008, заканчэнне будаўніцтва 2009).

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Архітэктары Беларусі
Катэгорыя:Архітэктары XX стагоддзя
Катэгорыя:Архітэктары XXI стагоддзя
Катэгорыя:Архітэктары Гомеля
Катастрофа PZL «Kania» пад Высокім

**Катастрофа верталёта PZL «Kania» польскіх пагранічнікаў** адбылася 31 кастрычніка 2009 года паблізу беларуска-польскай дзяржаўнай мяжы. У яе выніку загінулі 3 чалавекі.

Верталёт, які належаў Падляскаму аддзелу пагранічнай варты, выконваў 31 кастрычніка 2009 года звычайны патрульны палёт з Беластоку да Мельніка ўздоўж дзяржаўнай граніцы. Астанкі машыны былі знойдзеныя толькі раніцай па паху паліва. Як высветлілася, машына ўпала на поле, за лесам. Усе былі пасмяротна ўзнагароджаныя Сярэбранымі Крыжамі Заслугі.

Па факце катастрофы справы расследаванні яе прычын распачалі польская і беларуская пракуратура і польская дзяржаўная камісія. Паводле вынікаў расследавання прычынай выпадку была названая памылка пілота.

30 кастрычніка 2010 года быў адкрыты помнік загінулым.

Катэгорыя:Авіякатастрофы
Катэгорыя:Кастрычнік 2009 года
Катэгорыя:Падзеі 31 кастрычніка
Катэгорыя:Авіяцыйныя здарэнні ў Беларусі
Катэгорыя:Катастрофы 2009 года
Таццяна Сталінаўна Пуцькова

**Таццяна Сталінаўна Пуцькова** (нар. , г. Мінск) — беларускі архітэктар.

## Біяграфія 
Скончыла ў 1994 годзе архітэктурны факультэт Беларускай дзяржаўнай політэхнічнай акадэміі (выкладчыкі А. А. Воінаў, В. Б. Ангелаў, В. І. Анікін, В. М. Аладаў, Я. С. Панамарова, І. А. Іода, І. А. Сітнікава, У. В. Трацэўскі і інш.). У 1994—2000 гадах у інстытуце «Мінскграмадзянпраект»: архітэктар, вядучы архітэктар; у 2000—2003 гадах у СП ТАА «КМК-2», вядучы архітэктар; у 2003-08 гадах у «Творчай майстэрні Федчанкі С. І.», кіраўнік групы, галоўны архітэктар праектаў; у 2008 годзе вядучы архітэктар у кампаніі «Сліка»; з 2008 года вядучы архітэктар у праектнай групе ТАА «Тытунь-Інвест».

Член Беларускага Саюза архітэктараў з 2001 года.

## Творчасць 
Асноўныя працы: Тэлепорт Рэспублікі Беларусь; энергазахавальны жылы дом па вул. Гая ў г. Мінску; жылыя дамы па вул. Гая; Рэзідэнцыя Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь у г. Сочы; адміністрацыйна-бытавы корпус комплексу «МінскАўтагаз» па Старабарысаўскім тракце ў г. Мінску; адміністрацыйны будынак прадпрыемства «Енісей» у г.п. Заслаўе; адміністрацыйны будынак па вул. Кахоўскай у г. Мінску; СТА з адміністрацыйнымі памяшканнямі і паркінгам па вул. Шаранговіча ў г. Мінску; рэканструкцыя рэстарана «Каменная кветка» з надбудовай над круглай залай для размяшчэння бара па вул. Талбухіна ў г. Мінску; жылыя дамы і катэджы ў жылым комплексе «Мядзвежына» ў г. Мінску.

## Узнагароды 
Узнагароджана дыпламамі фестываляў архітэктуры Беларускага саюза архітэктараў на лепшы праект года: «Тэлепорт Рэспублікі Беларусь» — лепшы прамысловы аб’ект у намінацыі пабудова (1996), «Энергазахавальны жылы дом па вул. Гая ў г. Мінску» (1996), «Рэзідэнцыя Прэзідэнта РБ у г. Сочы» (1997).

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Архітэктары Беларусі
Катэгорыя:Архітэктары XX стагоддзя
Катэгорыя:Архітэктары XXI стагоддзя
Катэгорыя:Архітэктары Мінска
Сутыкненне двух знішчальнікаў пад Бярозай (2010)

**Сутыкненне двух знішчальнікаў пад Бярозай** — авіяцыйнае здарэнне, якое адбылося 22 красавіка 2010 года каля 927‑й знішчальнай авіяцыйнай базы.

У выніку адна з машын атрымала пашкоджанні, лётчык здолеў вывесці знішчальнік у раён 210‑га авіяцыйнага палігона ў адсутнасці на зямлі населеных пунктаў і катапультаваўся. Другая машына паспяхова прызямлілася на базавым аэрадроме.

Катэгорыя:Авіякатастрофы
Катэгорыя:Красавік 2010 года
Катэгорыя:Падзеі 22 красавіка
Катэгорыя:Авіяцыйныя здарэнні ў Беларусі
Катэгорыя:Катастрофы 2010 года
Катэгорыя:2010 год у Беларусі
Катэгорыя:Бяроза (горад)
Катастрофа МіГ-29 пад Ганцавічамі

**Катастрофа МіГ-29 пад Ганцавічамі** — авіяцыйная катастрофа, якая адбылася 23 верасня 2010 года за 3—5 км ад вёскі Раздзялавічы Ганцавіцкага раёна.

На 1 лістапада 2010 года расследаванне абставін катастрофы было скончана. Вынікі не афішаваныя і былі перарадзены Міністру абароны Юрыю Жадобіну. Знятая забарона на палёты Міг-29.

## Абставіны 
Знішчальнік МіГ-29 61-й знішчальнай авіяцыйнай базы ВПС і войскаў СПА Узброеных сіл (Баранавічы) выконваў планавы палёт. Катастрофа адбылася а 16:20 пад Ганцавічамі пры выкананні элементаў пілатажу павышанай складанасці. Паводле звестак Мінабароны, прадухіляючы падзенне самалёта на населеныя пункты, экіпаж адвёў машыну ў раён лясіста-балоцістай мясцовасці, дзе і адбылося яе крушэнне. Пілоты загінулі.

След падзення расцягнуўся прыкладна на 300 метраў па лесе, зрэзаўшы і паваліўшы дрэвы.

## Самалёт 
МіГ-29УБ 61-й знішчальнай авіяцыйнай базы раней быў на ўзбраенні 927-й знішчальнай авіяцыйнай базы, якая дыслакавалася на аэрадроме «Асаўцы» (Бяроза). У жніўні 2010 года асабісты склад і тэхніка 927-й ЗАБ увайшлі ў склад 61-й ЗАБ.

Знішчальнік быў застрахаваны, паведаміў начальнік прэс-службы Мінабароны Вячаслаў Раменчык.

## Ахвяры 
Загінулі ўсе члены экіпажу:
* лётчык 1-га класа, камандзір авіяцыйнай эскадрыллі падпалкоўнік Сяргей Каваленка.
* лётчык 2-га класа, намеснік камандзіра авіяцыйнага звяна маёр Аляксандар Жыгайла.

Катэгорыя:Верасень 2010 года
Катэгорыя:Авіяцыйныя здарэнні ў Беларусі
Катэгорыя:Катастрофы 2010 года
Катэгорыя:2010 год у Беларусі
Катэгорыя:Ганцавічы
Катэгорыя:Падзеі 23 верасня
Сцякольны

**Сцякольны** () — пасёлак гарадскога тыпу ў Хасынскім раёне Магаданскай вобласці Расіі. Названы па шкляному заводу, які быў пабудаваны ў 1941 годзе.

Статус пасёлка гарадскога тыпу — з 1953 года.
## Насельніцтва 
Катэгорыя:Пасёлкі гарадскога тыпу Магаданскай вобласці
Царква Увядзення ў храм Прасвятой Багародзіцы

**Царква Увядзення ў храм Прасвятой Багародзіцы** — назва шэрагу праваслаўных храмаў, асвячоных у гонар хрысціянскага свята «Увядзенне ў храм Прасвятой Багародзіцы».

## Беларусь 
* Царква Увядзення ў храм Прасвятой Багародзіцы (Асіповічы)
* Царква Увядзення ў храм Прасвятой Багародзіцы (Багушы)
* Царква Увядзення ў храм Прасвятой Багародзіцы (Ваўкавыск)
* Царква Увядзення ў храм Прасвятой Багародзіцы (Дубраўка)
* Царква Увядзення ў храм Прасвятой Багародзіцы (Раёўка)
* Царква Увядзення ў храм Прасвятой Багародзіцы (Кобрын)
* Царква Увядзення ў храм Прасвятой Багародзіцы (Талачын)
* Царква Увядзення ў храм Прасвятой Багародзіцы (Мазыр)
* Царква Увядзення ў храм Прасвятой Багародзіцы (Мінск)
* Царква Увядзення ў храм Прасвятой Багародзіцы (Цагельня)
* Царква Увядзення ў храм Прасвятой Багародзіцы (Церабень)
Царква Увядзення ў храм Прасвятой Багародзіцы (Асіповічы)

**Свята-Увядзенская царква** — мураваны праваслаўны храм у горадзе Асіповічы Асіповіцкага раёна Магілёўскай вобласці. Знаходзіцца на вул. Юбілейная, 1б.

## Гісторыя 
У 1992 годзе на 120-годдзе Асіповічаў было пачата будаўніцтва храма. 3 чэрвеня 1993 года па багаславенні архібіскупа Магілёўскага і Мсціслаўскага Максіма быў закладзены камень у падмурак новага храма. 3 чэрвеня 2000 года адбылося асвячэнне храма ўладыкам Максімам.

Пры храме дзеюць нядзельная школа, бібліятэка і прычтавы дом.

Благачынным настаяцелям з’яўляецца протаіерэй Васіль Белавус.

## Святыні храма 
* Абраз «Казанская Божая Маці»
* Абраз Мікалая Цудатворцы

## Спасылкі 
* 
* 

Катэгорыя:Праваслаўныя храмы Асіповіцкага раёна
Катэгорыя:Храмы Асіповічаў‎
Катэгорыя:Храмы Бабруйскай епархіі
Катэгорыя:2000 год у Беларусі
Марцін Грахольскі

**Марцін Грахольскі** ( — , , Каралеўства Галіцыі і Ладамерыі) — дзяржаўны дзеяч Рэчы Паспалітай. Ваявода (1790—1795) і кашталян (1774—1790) брацлаўскі. Харунжы звінагродскі (1760—1762), вінніцкі (1762—1772) і брацлаўскі (1772—1774).

## Біяграфія 
Сын брацлаўскага земскага суддзі Міхала Грахольскага і дачкі чарнігаўскага стольніка Ганны Радзімінскай. Большую частку свайго жыцця пражыў у сваім маёнтку Грыціў.

У 1766 г. пасол ад Брацлаўскага ваяводства на сойме Чапліча. Член канфедэрацыі Анджэя Макраноўскага і Чатырохгадовага сойма. У 1788 г. член Вайсковай камісіі абодвух народаў, а ў 1792 г. камісар Сената ў ёй.

Пахаваны ў крыпце Спаса-Праабражэнскім саборы ў Вінніцы.

Катэгорыя:Сенатары Рэчы Паспалітай
Марцін
Катэгорыя:Удзельнікі Вялікага Сойма 1788—1792
Катэгорыя:Ваяводы брацлаўскія
Катэгорыя:Кашталяны брацлаўскія
Катэгорыя:Харунжыя брацлаўскія
Катэгорыя:Харунжыя звінагродскія
Катэгорыя:Харунжыя вінніцкія
Катэгорыя:Канфедэраты Анджэя Макраноўскага
Катэгорыя:Канфедэраты Чатырохгадовага сойма
Катэгорыя:Дэпутаты Сойма Рэчы Паспалітай
Геранім Аскерка

**Геранім Аскерка** — вялікалітоўскі дзяржаўны дзеяч. Камергер кароля польскага і вялікага князя літоўскага Станіслава Аўгуста Панятоўскага. Харунжы дынабургскі. Інфлянцкі пасол на Чатырохгадовы сойм.

## Літаратура 
* Kalendarzyk Narodowy y Obcy na Rok Pański 1792: Haec-Delectant domi non impediunt foris. Cicero. — Warszawa: w Drukarni Uprzywileiowaney Piotra Zawadzkiego, [1791]. — S. 335.
* Rodzina: herbarz szlachty polskiej. T. 13: [Orło-Pijan] / oprac. przez S. Uruskiego; przy współudz. A. A. Kosińskiego; wykończony i uzup. przez A. Włodarskiego. — Warszawa: Księgarnia Gebethnera i Wolffa, 1916. — [4], 382 s. — S. 43.

Геранім
Катэгорыя:Удзельнікі Вялікага Сойма 1788—1792
Спіс графаў і герцагаў Лімбурга

150px|right|thumb|Герб герцагаў Лімбурга
**Герцаг Лімбурга** () — тытул кіраўніка герцагства Лімбург, якое размяшчалася на тэрыторыі сучаснай Бельгіі. Першапачаткова было ўтворана графства, якое дасталася ў 1065 годзе графу Арлона Валерану I. З 1101 года графы Лімбурга прэтэндавалі на герцагства Ніжняя Латарынгія. Пасля таго, як у 1106 годзе імператар Генрых V адабраў у Генрыха I Лімбургскага Ніжнюю Латарынгію, той захаваў герцагскі тытул і стаў тытулавацца «герцаг Лімбурга».

Пасля смерці ў 1283 годзе герцагіні Ірменгарды правы на Лімбург аспрэчвалі некалькі кіраўнікоў. Пераможцам у выніку выйшаў герцаг Брабанта Іаан I, які далучыў Лімбург да сваіх уладанняў.

## Графы Ленгау 
; Вігерыхіды
* **1046—1065**: **Фрыдрых Люксембургскі** (1003—1065), таксама герцаг Ніжняй Латарынгіі

## Графы Лімбурга 
; Дом Лімбург-Арлон
* **1065—1082**: **Валеран (Вальрам) I** (пам. 1082), граф Арлона з 1052, зяць папярэдняга
* **1082—1119**: **Генрых I** (1059—1119), граф Арлона і Лімбурга з 1081, герцаг Ніжняй Латарынгіі (Генрых II) 1101—1106, герцаг Лімбурга з 1106, сын папярэдняга

У 1106 годзе імператар Генрых V адабраў у Генрыха I Лімбургскага Ніжнюю Латарынгію, аднак ён захаваў герцагскі тытул і стаў тытулавацца «герцаг Лімбурга».

## Герцагі Лімбурга 
; Дом Лімбург-Арлон
* **1119—1139**: **Валеран (Вальрам) II** (1085—1139), герцаг Лімбурга з 1119, герцаг Ніжняй Латарынгіі 1125—1138, сын папярэдняга
* **1139—1167**: **Генрых II** (1111—1167), герцаг Лімбурга з 1139, сын папярэдняга
* **1167—1221**: **Генрых III** (1140—1170), герцаг Лімбурга з 1170, сын папярэдняга
* **1221—1226**: **Валеран III** (1170—1226), герцаг Лімбурга з 1221, граф Люксембурга з 1214, сын папярэдняга
* **1226—1247**: **Генрых IV** (1195—1247), герцаг Лімбурга з 1226, граф Берга з 1226, сын папярэдняга
* **1247—1279**: **Валеран IV** (пам. 1279), герцаг Лімбурга з 1247, сын папярэдняга
* **1279—1283**: **Ірменгарда** (пам. 1283), герцагіня Лімбурга, дачка папярэдняга
*: **1279—1288**: **Рэно I** (1255—1326), граф Гелдэрна і Цютфена з 1271, герцаг Лімбурга 1279—1283, муж папярэдняй

У выніку перамогі ў бітве пры Ворынгене (1288) Лімбург дастаўся герцагу Брабанта Іаану I. З гэтага моманту тытул герцага Лімбурга насілі герцагі Брабанта.

## Спасылкі 
* 
* 


Катэгорыя:Лімбургскі дом
Катэгорыя:Спісы кіраўнікоў Германіі
Катэгорыя:Спісы кіраўнікоў Нідэрландаў
Катэгорыя:Графы Лімбурга
Свята-Іаана-Багаслоўская царква

**Свята-Іаана-Багаслоўская царква** — назва шэрагу храмаў, асвячоных у гонар апостала Іаана .

## Беларусь 
* Свята-Іаана-Багаслоўская царква (Вялікія Нястанавічы)
* Свята-Іаана-Багаслоўская царква (Галомысла)
* Свята-Іаана-Багаслоўская царква (Дамашаны)
* Свята-Іаана-Багаслоўская царква (Саўкова)
* Свята-Іаана-Багаслоўская царква (Семігосцічы)
* Свята-Іаана-Багаслоўская царква (Стрыгінь)
* Свята-Іаана-Багаслоўская царква (Русакі)
* Свята-Іаана-Багаслоўская царква (Мінск)
* Свята-Іаана-Багаслоўская царква (Кісялёўцы)
* Свята-Іаана-Багаслоўская царква (Кірава)
* Свята-Іаана-Багаслоўская царква (Корчыцы)
* Свята-Іаана-Багаслоўская царква (Мілевічы)
* Свята-Іаана-Багаслоўская царква (Нароўля)
Пяскі (горад)

**Пяскі** () — горад у Польшчы. Уваходзіць у склад Свідніцкага павета Люблінскага ваяводства, сядзіба вяскова-гарадской гміны Пяскі. Займае плошчу 8,43 км². Насельніцтва 2,6 тыс. чалавек (на 2018).

## Вядомыя асобы 
* Марцін Святліцкі — польскі паэт, празаік, журналіст, вакаліст гурта Świetliki

## Спасылкі 
* Афіцыйная старонка горада
Віктар Міхайлавіч Раманаў

**Віктар Міхайлавіч Раманаў** (; нар. 25 кастрычніка 1961) — расійскі ваенны штурман-выпрабавальнік, палкоўнік, Заслужаны штурман-выпрабавальнік Расійскай Федэрацыі, Штурман-выпрабавальнік 1 класа, Ваенны штурман 1 класа, Герой Расійскай Федэрацыі.

Браў удзел у контртэрарыстычнай аперацыі на Паўночным Каўказе ў 1999—2009 гадах, у 2008 годзе — у аперацыі па прымусе Грузіі да міру, а з 2015 года ўдзельнічаў у Ваеннай аперацыі Расіі ў Сірыі.

Таксама ўзнагароджаны ордэнам «За заслугі перад Айчынай» IV ступені «з мячамі», двума ордэнамі «Мужнасці», «За ваенныя заслугі».

## Спасылкі 
* 
* Романов Виктор Михайлович. Сайт ЧВВАУШ 

Катэгорыя:Героі Расійскай Федэрацыі
Катэгорыя:Авіяцыйныя штурманы Расіі
Катэгорыя:Ваенныя Расіі
Катэгорыя:Удзельнікі ваеннай аперацыі Расіі ў Сірыі
Камчацкая вобласць

**Камчацкая вобласць** — гістарычны суб’ект Расійскай Федэрацыі ў складзе Далёкаўсходняй федэральнай акругі, скасаваны 1 ліпеня 2007 года. Размяшчаўся на Камчатцы. Межаваў на поўдні праз Першы Курыльскі праліў з Сахалінскай вобласцю, на паўночным захадзе і поўначы (пасродкам Карацкай аўтаномнай акругі, якая з’яўлялася суб’ектам РФ у складзе Камчацкай вобласці) з Магаданскай вобласцю і Чукоцкай аўтаномнай акругай.

Камчацкая вобласць была ўтворана 20 кастрычніка 1932 года ў складзе Далёкаўсходняга края.

22 ліпеня 1934 года УЦВК пастанавіў уключыць у склад Камчацкай вобласці Чукоцкую і Карацкую нацыянальныя акругі.

20 кастрычніка 1938 года пры падзеле Далёкаўсходняга края на Хабараўскі і Прыморскі Камчацкая вобласць увайшла ў склад Хабараўскага края.

З 14 ліпеня 1956 года з’яўлялася самастойнай вобласцю. На тэрыторыі Камчацкай вобласці знаходзілася Карацкая аўтаномная акруга.

23 кастрычніка 2005 года быў праведзены рэфэрэндум па аб’яднанні Камчацкай вобласці і Карацкай аўтаномнай акругі. Насельніцтва падтрымала аб’яднанне рэгіёнаў. 7 ліпеня 2006 года Савет Федэрацыі ўхваліў закон «Аб ўтварэнні ў складзе РФ новага суб’екта РФ у выніку аб’яднання Камчацкай вобласці і Карацкай аўтаномнай акругі».

У выніку ўтварыўся новы суб’ект РФ, які з 1 ліпеня 2007 года мае назву Камчацкі край.

Плошча вобласці 170 800 км².

Насельніцтва: 333 644 жыхароў (2002).
 
Нацыянальны склад:
* 1) рускія — 277 тыс. 389 чал. (83,14 %)
* 2) украінцы — 19 тыс. 841 чал. (5,95 %)
* 3) асобы, якія не вызначылі нацыянальнасць: 11 тыс. 407 чал. (3,42 %)
* 4) татары — 3 тыс. 401 чал. (1,02 %)
* 5) беларусы — 3 тыс. 347 чал. (1,00 %)

Сярэдняя шчыльнасць насельніцтва: 0,7 чал./км² (2005), удзельная вага гарадскога насельніцтва: 79,2 % (2005 г.).

Катэгорыя:Былыя суб’екты Расійскай Федэрацыі
Катэгорыя:Камчацкі край
Катэгорыя:З’явіліся ў 1932 годзе
Катэгорыя:Зніклі ў 2007 годзе
Марат Радыкавіч Ахметшын

**Марат Радыкавіч Ахметшын** (, ; 27 чэрвеня 1980, Елізава, Камчацкая вобласць, РСФСР, СССР — 3 чэрвеня 2016, Пальміра, Тадмар, Сірыя) — расійскі афіцэр, артылерыст, удзельнік баявых дзеянняў у Сірыі, Герой Расійскай Федэрацыі (2016).

## Біяграфія 
Марат Ахметшын нарадзіўся 27 чэрвеня 1980 года ў Елізава Камчацкай вобласці ў сям’і патомных вайскоўцаў. Дзед Марата быў ваенным мараком, бацька — ваенным лётчыкам.

У 1997 годзе скончыў сярэднюю школу № 113 у Казані, пасля чаго паступіў у Казанскае вышэйшае артылерыйскае камандна-інжынернае вучылішча (з 1998 года — Казанскі філіял Ваеннага артылерыйскага ўніверсітэта), якое скончыў у чэрвені 2002 года.

Пасля вучылішча накіраваны ў 58-ю армію Паўночна-Каўказскай ваеннай акругі, дзе прызначаны камандзірам гаўбічнага самаходна-артылерыйскага ўзвода, які размяшчаўся ў Кабардзіна-Балкарыі. Праз год, у чэрвені 2003 года, прызначаны камандзірам гаўбічнай самаходна-артылерыйскай батарэі. У 2005 годзе праведзены ў капітаны. У снежні 2009 года прызначаны памочнікам камандзіра батальёна па артылерыі.

З 2005 па 2009 год неаднаразова накіроўваўся ў Цхінвал (Паўднёвая Асеція) у склад міратворчага кантынгенту Узброеных Сіл Расійскай Федэрацыі.

У ліпені 2009 года прызначаны камандзірам гаўбічнай артылерыйскай батарэі (г. Гюмры, Рэспубліка Арменія). У чэрвені 2010 года ў сувязі з расфармаваннем часці звольніўся з ваеннай службы ў запас.

У снежні 2015 года вярнуўся на ваенную службу і прызначаны начальнікам разведкі штаба гаўбічнага самаходна-артылерыйскага дывізіёна Заходняй ваеннай акругі.

Вясной 2016 года камандзіраваны ў Сірыйскую Арабскую Рэспубліку ў склад расійскага ваеннага кантынгенту. 3 чэрвеня 2016 года ў раёне горада Пальміра падчас бою з баевікамі ІДІЛ атрымаў шматлікія раненні, ад якіх памёр у шпіталі.

Пахаваны 6 чэрвеня 2016 года ў вёсцы Атабаева Лаішаўскага раёна Рэспублікі Татарстан.

Указам Прэзідэнта Расійскай Федэрацыі ад 23 чэрвеня 2016 года капітану Ахметшыну «за мужнасць і гераізм пры выкананні спецыяльных задач» пасмяротна прысвоена званне Героя Расійскай Федэрацыі. 31 жніўня ў Казанскім крамлі адбылося ўручэнне медаля «Залатая Зорка» сям’і героя.

## Памяць 
Казанскай сярэдняй школе № 113 прысвоена імя Героя Расійскай Федэрацыі Марата Ахметшына, на будынак устаноўлена мемарыяльная дошка. У снежні 2018 года ў будынку школы адкрыты бюст Марата Ахметшына.

У верасні 2017 года ў сяле Атабаева яму адкрыты помнік.

## Узнагароды 
* Герой Расійскай Федэрацыі (2016/06/23, пасмяротна)
* Медаль «За ўмацаванне баявой садружнасці» (2006)
* Медаль «За адзнаку ў вайсковай службе» 3-й ступені (2008)

## Сям’я 
У Марата Ахметшына засталіся жонка, Гузель Равілеўна Ахметшына, і трое дзяцей — Зарына, Амір і Раліна.

## Спасылкі 
* 
* 
* 
* 
* 

Катэгорыя:Удзельнікі ваеннай аперацыі Расіі ў Сірыі
Жалезніца (род раслін)

**Жале́зніца** (*Sideritis*) — род кветкавых раслін сямейства .

## Батанічнае апісанне 
Аднагадовыя і шматгадовыя травяністыя расліны і паўкусты). Некаторыя з іх:
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Літаратура 
*  — С. 276.
* 

## Спасылкі 
* 
* Sideritis // The Plant List
* *Sideritis* L. // Germplasm Resources Information Network (GRIN-Taxonomy)
* Железница  // Праект «Архив природы России»
* Global Biodiversity Information Facility (GRIF)

Катэгорыя:Ясноткавыя
Катэгорыя:Флора Еўразіі
Катастрофа MD-500 пад Мінскам

**Катастрофа MD-500 пад Мінскам** — авіякатастрофа нямецкага верталёта, якая адбылася 8 жніўня 2010 года на адкрытым Кубку СНД па верталётным спорце на аэрадроме Баравая пад Мінскам.

## Абставіны 
Верталёт MD-500 упаў на зямлю падчас выканання фігуры вышэйшага пілатажу «мёртвая пятля». На зямле крылатая машына загарэлася, але была патушана пажарнымі разлікамі.

## Верталёт 
Верталёт Hughes-500 (пазней пад назвай MD-500) — паходзіць з сямейства лёгкіх шматмэтавых верталётаў цывільнай і вайсковай авіяцыі, распрацаваны кампаніяй Hughes Helicopters, ЗША.

MD-500 — гэта цывільная вэрсія OH-6 «Кейюз», які перамог на конкурсе арміі ЗША на новы верталёт назірання. Вайсковыя варыянты MD-500 маюць назву «Defender» (Абаронца).

## Ахвяры 
Загінуў нямецкі пілот 74-гадовы Гюнтэр Цымер — прызнаны ас у малой авіяцыі. Ён быў адным з нешматлікіх пілотаў у свеце, які выконваў на верталёце фігуру вышэйшага пілатажу «мёртвая пятля». На спаборніцтвах прысутнічала яго жонка.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Жнівень 2010 года
Катэгорыя:Падзеі 8 жніўня
Катэгорыя:Авіяцыйныя здарэнні ў Беларусі
Катэгорыя:Катастрофы 2010 года
Катэгорыя:2010 год у Беларусі
Катэгорыя:Падзеі ў Мінску
Катэгорыя:2010 год у Мінску
Свята-Дабравешчанская царква

**Свята-Дабравешчанская царква** — назва шэрагу храмаў, асвячоных у гонар свята "Дабравешчанне".

## Беларусь 
* Свята-Дабравешчанская царква (Віцебск)
* Свята-Дабравешчанская царква (Вялікія Матыкалы)
* Свята-Дабравешчанская царква (Горна) 
* Свята-Дабравешчанская царква (Забрэжжа)
* Свята-Дабравешчанская царква (Рацавічы)
* Свята-Дабравешчанская царква (Рымкі)
* Свята-Дабравешчанская царква (Кунаса)
* Свята-Дабравешчанская царква (Клічаў)
* Свята-Дабравешчанская царква (Жытомля)
* Свята-Дабравешчанская царква і базыльянскі кляштар (Малыя Ляды)
* Свята-Дабравешчанская царква (Старыя Цярушкі)

## Польшча 
* Свята-Дабравешчанская царква (Супрасль)

## Расія 
* Свята-Дабравешчанская грэчаская царква (Растоў-на-Доне)

Катэгорыя:Храмы Дабравешчання
Радыеактыўныя элементы

**Радыеактыўны элемент** — хімічны элемент, усё ізатопы якога радыёактыўныя. На практыцы гэтым тэрмінам часта называюць ўсякі элемент, у прыроднай сумесі якога прысутнічае хоць бы адзін радыеактыўны ізатоп, то бок, калі элемент праяўляе радыеактыўнасць ў прыродзе . Акрамя таго, радыеактыўнымі з’яўляюцца ўсе сінтэзаваныя на сённяшні дзень штучныя элементы, бо ўсе іх ізатопы радыеактыўныя.

## Асноўныя звесткі 
Радыеактыўнымі элементамі ў строгім сэнсе з’яўляюцца ўсе элементы, якія ідуць у табліцы Мендзялеева пасля свінцу (уключаючы вісмут). Наступныя элементы ўтрымліваюць у прыродных сумесях хоць бы адзін радыеактыўны ізатоп: калій, кальцый, ванадый, германій, селен, крыптон, рубідый, цырконій, малібдэн, кадмій, індый, тэлур, ксенон, барый, лантан, неадым, самарый, еўропій, гадаліній, лютэцый, гафній, вальфрам, рэній, осмій, плаціна, вісмут, торый, уран (у спіс не ўключаны даччыныя элементы з шэрагаў ўрану і торыю, такія як радый, радон і астат, а таксама ўтвараюцца ў атмасферы пад дзеяннем касмічных прамянёў, такія як вуглярод-14).

Усе элементы, якія ідуць за уранам, называюцца трансуранавых элементамі. Ёсць здагадкі, што некаторыя далёкія трансуранавых элементы могуць быць не радыеактыўнымі ці, ва ўсякім разе, мець дастаткова доўгажывучых ізатопы, каб прысутнічаць у прыродзе.

Многія радыеактыўныя элементы маюць важнае практычнае значэнне. Уран і плутоній выкарыстоўваюць як дзелячы матэрыял у атамных рэактарах і ў ядзерную зброю. Некаторыя радыеактыўныя элементы ўжываюць для вырабу атамных электрычных батарэек з тэрмінам бесперапыннай працы да некалькіх гадоў. Доўгажывучых ізатопы прыродных радыеактыўных элементаў выкарыстоўваюцца ў геахраналогіі.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Радыеактыўныя элементы
Катэгорыя:Радыеактыўнасць
Катэгорыя:Хімічныя элементы
Жалезніца горная

**Жале́зніца горная** (*Sideritis montana*) — від кветкавых раслін з роду  сямейства .

## Батанічнае апісанне 
Аднагадовая травяністая расліна з прамым або ўзыходзячым каля асновы, мякка апушаным сцяблом вышынёй 10—50. На тэрыторыі Беларусі сустракаецца як рэдкі заносны заносны від, адзначаны ў Полацку.

Святлолюбівая расліна, ксерафіт і мезатроф. Расце ў горных стэпах, сухіх горных лугах, камяністых россыпах, скалах, чыгуначных насыпах, каля дарог, на пашах і пустках. Цвіце ў чэрвені—верасні.

## Падвіды 
* 

## Гаспадарчае значэнне 
Лекавая расліна. Атрутная для коней.

## Літаратура 
*  — С. 276.
* 

## Спасылкі 
* 
* MW0485976, Sideritis montana Железница горная) // Национальный банк-депозитарий живых систем (Праект Маскоўскага ўніверсітэта «Ноев ковчег»)
* *Sideritis montana* L. // Global Biodiversity Information Facility (GRIF)

Катэгорыя:Ясноткавыя
Катэгорыя:Расліны, апісаныя ў 1753 годзе
Катэгорыя:Флора Еўразіі
Катэгорыя:Флора Паўночнай Афрыкі
Катэгорыя:Лекавыя расліны
Чачэрскае благачынне

**Чачэрскае благачынне**, **Чачэрская благачынная акруга** — акруга ў Гомельскай і Жлобінскай епархіі Беларускай праваслаўнай царквы. Аб’ядноўвае прыходы Чачэрскага раёна і Веткаўскага раёна Гомельскай вобласці.

## Храмы і прыходы 
# Свята-Міхайлаўская царква (Хальч)
# Царква (Янова)
# Свята-Пакроўская царква (Бацвінава)
# Спаса-Праабражэнская царква (Чачэрск)
# Свята-Мікалаеўская царква (Жалезнікі)
# Свята-Мікалаеўская царква (Неглюбка)
# Свята-Мікалаеўская царква (Палессе)
# Свята-Мікалаеўская царква (Стаўбун)
# Спаса-Праабражэнская царква (Ветка)
# Свята-Мікалаеўская царква (Данілавічы)

## Благачынныя настаяцелі 
Протаіерэй Георгі (Шмідаў).

## Спасылкі 
* Чачэрскае благачынне на checherskoe.cerkov.ru
 

Катэгорыя:Рэлігія ў Чачэрскім раёне
Катэгорыя:Рэлігія ў Веткаўскім раёне
Катэгорыя:Благачынныя акругі Гомельскай і Жлобінскай епархіі
Субатамная часціца

У фізіцы **субатамныя часціцы** — гэта часціцы, нашмат меншыя, чым атам. Разглядаюцца два тыпы субатамных часціц: элементарныя часціцы, якія згодна з сучаснымі тэорыямі не складаюцца з іншых часціц; і састаўныя часціцы. Фізіка часціц і ядзерная фізіка вывучаюць гэтыя часціцы і як яны ўзаемадзейнічаюць. Ідэя часціцы падвергнулася сур’ёзнаму пераасэнсаванню, калі эксперыменты паказалі, што святло можа паводзіць сябе як паток часціц (фатоны), а таксама праяўляць ўласцівасці хвалі.

Гэта прывяло да з’яўлення канцэпцыі карпускулярна-хвалевага дуалізму, якая адлюстроўвае тое, што «часціцы» ў квантавым маштабе паводзяць сябе як часціцы і хвалі. Іншая канцэпцыя, прынцып нявызначанасці, сцвярджае, што некаторыя іх уласцівасці, такія як іх адначасовае становішча і імпульс, будучы ўзятымі разам, не могуць быць дакладна вымераныя. Пазней было паказана, што дуальнасць хвалі і часціцы дастасоўная не толькі да фатонаў, але і да больш масіўных часціц.

Катэгорыя:Ядзерная фізіка
Катэгорыя:Фізіка элементарных часціц
Баўлійскія песні

thumb|Баўлы
**Ба́ўлійскія песні** () — бенгальская містычная рэлігійная песенна-музычная традыцыя.

## Баўлы 
Баўлы — спевакі-містыкі, якія жывуць у сельскай мясцовасці Заходняй Бенгаліі і Бангладэш. Яны фарміруюць прафесійныя супольнасці, вандруюць з аднаго месца ў іншае, жывуць на зборы з музычных канцэртаў.

Заснаванне баўльскай традыцыі часам адносяць да IX ст. Аднак само слова **ба́ўл**  вядома толькі з XVIII ст., упершыню было ўжыта факірам Лалон-Шахам, вандроўным бенгальскім філосафам і музыкантам. Пік папулярнасці баўлаў прыйшоўся на XIX — пачатак XX ст. Яны паўплывалі на творчасць вядомага бенгальскага пісьменніка Рабіндраната Тагора.

Лічыцца, што на баўлаў аказалі ўздзеянне папярэднія музычныя традыцыі вішнуізму і суфізму. Аднак баўлы не атаясняюць сябе з пэўнай рэлігіяй або кастай, могуць быць як мусульманамі, так і індуістамі. Яны акцэнтуюць увагу на чалавечым целе як месцы існаввання Бога. Баўльскія паэзія, музыка, песні і танцы прысвечаны знаходжанню чалавека ў адносінах з Богам і дасягненню духоўнага вызвалення.

## Асаблівасці песень 
Баўлійскія песні ўяўляюць сабою вусную народную традыцыю, з дапамогай якой спевакі перадаюць свае перакананні, навучаюць маладых баўлаў сваёй філасофіі. У іх можа прысутнічаць і лірыка. Лірычныя тэмы носяць філасофскі характар і прымаюць форму алегорый пра стан раз'яднанасці паміж зямной душой і духоўным сусветам. Мова песень увесь час мадэрнізуецца, што надае ёй актуальнасць.

## Спадчына 
У 2008 г. баўльскія песні былі прызнаны ЮНЕСКА нематэрыяльнай спадчынай чалавецтва.

## Спасылкі 
* Сайт ЮНЕСКА
* Паходжанне і гісторыя

Катэгорыя:Сусветная спадчына паводле алфавіта
Катэгорыя:Сусветная спадчына ў Бангладэш
Катэгорыя:Народныя песні
Катэгорыя:Шэдэўры вуснай і нематэрыяльнай спадчыны чалавецтва
Катэгорыя:Бенгалія
Сточак Лукоўскі

**Сточак Лукоўскі** () — горад у Польшчы, у гістарычнай вобласці Мазовія. Уваходзіць у склад Лукоўскага павета Люблінскага ваяводства. Утварае гарадскую гміну, таксама з’яўляецца сядзібай вясковай гміны Сточак Лукоўскі. Займае плошчу 9,15 км². Насельніцтва 2,5 тыс. чалавек (на 2018).

## Спасылкі 
* Афіцыйная старонка горада
Лоеўскае благачынне

**Лоеўскае благачынне**, **Лоеўская благачынная акруга** — акруга ў Гомельскай і Жлобінскай епархіі Беларускай праваслаўнай царквы. Аб’ядноўвае прыходы Лоеўскага раёна Гомельскай вобласці.

## Храмы і прыходы 
# Свята-Троіцкі сабор (Лоеў)
# Свята-Пакроўская царква (Пярэдзелка)
# Свята-Раства-Багародзіцкая царква (Уборак)

## Благачынныя настаяцелі 
Іерэй Дзімітрый Чваркоў.

## Спасылкі 
* Лоеўскае благачынне на checherskoe.cerkov.ru
 

Катэгорыя:Рэлігія ў Лоеўскім раёне
Катэгорыя:Благачынныя акругі Гомельскай і Жлобінскай епархіі
Рэёвец Фабрычны

**Рэёвец Фабрычны** () — горад у паўднёва-ўсходняй Польшчы. Уваходзіць у склад Хэлмскага павета Люблінскага ваяводства. Утварае гарадскую гміну, таксама з’яўляецца сядзібай вясковай гміны Рэёвец Фабрычны. Займае плошчу 14,28 км². Насельніцтва 4,4 тыс. чалавек (на 2018). Буйны чыгуначны вузел, прамысловы цэнтр.

## Спасылкі 
* Афіцыйная старонка горада
Рэёвец

**Рэёвец** () — горад у паўднёва-ўсходняй Польшчы, на рацэ Вепш. Уваходзіць у склад Хэлмскага павета Люблінскага ваяводства, сядзіба вяскова-гарадской гміны Рэёвец. Займае плошчу 6,5 км². Насельніцтва 2,1 тыс. чалавек (на 2018). 

## Спасылкі 
* Афіцыйная старонка горада
Свята-Мікалаеўская царква (Жалезнікі)

**Свята-Мікалаеўская царква** — мураваны праваслаўны храм у в. Жалезнікі Веткаўскага раёна Гомельскай вобласці. Знаходзіцца на вул. Савецкая.

## Гісторыя 
Па дакументальных сведчаннях першы вядомы храм у Жалезніках быў адкрыты ў 1900 годзе. У той час тут служылі айцец Стэфан Барташэвіч і айцец Раман Сідаракін. У 1917 годзе царква была закрыта. Будынак храма быў закінуты.

Аднаўленнем храма заняўся прадпрымальнік і мецэнат Сяргей Караткевіч, продкі якога жылі ў Жалезніках. 7 мая 2006 года храм быў асвячоны архіепіскапам Гомельскім і Жлобінскім Арыстархам. Настаяцелям храма з’яўляецца іерэй Максім.

## Спасылкі 
* 
* 

Катэгорыя:Праваслаўныя храмы Веткаўскага раёна
Катэгорыя:Жалезнікі (Веткаўскі раён)
Катэгорыя:Храмы Гомельскай і Жлобінскай епархіі
Катэгорыя:2006 год у Беларусі
Катэгорыя:Храмы Святога Мікалая
Апраметная (п’еса)

«**Апраметная**» (другая назва — **Зруйнаваная цемра**) — п’еса беларускага драматурга Васіля Шашалевіча, напісаная прыкладна да 1924 і пастаўленая Беларускай тэатральнай студыяй В. Смышляева ў Маскве 16 мая 1925 на III з’ездзе Саветаў СССР.

У 1926 і 1927 гадах ставілася на сцэне Беларускага дзяржаўнага тэатра імя Якуба Коласа ў Віцебску. Ставіла за мэту паказаць працэс духоўнага і сацыяльнага разняволення беларускага народа.

Поўны тэкст твора не знойдзены.

## Сюжэт 
Злы чараўнік выкраў і ўсыпіў адвечным сном прыгажуню Алёнку. Малых дзяцей, што выпадкова сустрэлі ў лесе чараўніка, ён ператварыў у сабак *«і па-сабачаму брахаць прымусіў»*. У выніку ўся краіна замёрла ў здранцвенні: *«дзяцей ён скраў — і мова родная цяпер чужою стаць павінна»*. З бяды Алёнку, дзяцей і краіну вызваляюць волат Янка і тры віцязі — яны разбураюць царства чараўніка.

## Крытыка 
26 мая 1925 у газеце «Правда» была апублікавана рэцэнзія з станоўчым водгукам на прэм’еру п’есы. У ёй падкрэсліваўся казачны характар відовішча, дзе лесавік зачароўвае дзяўчыну Аленку і яшчэ дваіх малых дзетак, а добры віцязь выводзіць іх у ясны свет. Зрэшты, у газеце гаварылася, што пакуты герояў і іх цудоўнае вызваленне атаясамліваецца *«з прыгнечанасцю Беларусі ў царскія часы і вызваленнем ад яго ў нашу пару»*.

З узмацненнем таталітарных тэндэнцый у адносінах да нацыянальных рэспублік стаўленне афіцыйнай крытыкі да п’есы значна пагоршылася. У сваю чаргу, В. Вольскі сцвярджаў, што такія «містычныя» пастаноўкі гледачу не зразумелыя і не патрэбныя, а галоўная ідэя спектакля цалкам двухсэнсоўная. М. Модэль у сваёй працы «Тэатр і драматургія» адзначаў, што: *«Апраметная была разлічана на задавальненне ідэйных запатрабаванняў і рэакцыйных густаў нацыяналістычных колаў беларускай інтэлігенцыі; п’еса дарэшты прасякнута містыкай і яскрава выражанай нацдэмаўскай ідэалогіяй»*.

У 1927 годзе п’еса была знята з рэпертуара Беларускага дзяржаўнага тэатра ў Віцебску.

## Пастаноўка 
Спектакль 16 мая 1925 быў багаты на музыку (у ім гучалі мелодыі А. Грачанінава), светлавыя эфекты, танцы, пантаміму. Ролі выконвалі Л. Мазалеўская, А. Лонгіна, А. Гепнер, А. Лагоўская (Аленка), К. Саннікаў (віцязь), А. Ільінскі (чарот) і С. Станюта (ведзьма).

## Літаратура 
* 
* 

Катэгорыя:П’есы Васіля Шашалевіча
Катэгорыя:Творы 1925 года
Алі Асадаў

**Алі Ідаят аглы Асадаў** (; нар. 30 лістапада 1956, Нахічэвань, Азербайджанская ССР, СССР) — азербайджанскі палітычны і дзяржаўны дзеяч, Прэм’ер-міністр Азербайджана з 8 кастрычніка 2019 года.

## Біяграфія 
Алі Асадаў нарадзіўся 30 лістапада 1956 года ў горадзе Нахічэвань. Cкончыў Бакінскую сярэднюю школу № 134, паступіў у Маскоўскі інстытут народнай гаспадаркі (1974—1978).

У 1980 годзе стаў працаваць галоўным лабарантам у Інстытуце эканомікі Акадэміі навук Азербайджанскай ССР. У 1989—1995 гадах быў дацэнтам і загадчыкам кафедры ў Бакінскім інстытуце сацыяльнага кіравання і паліталогіі.

У 1995—2000 гадах быў дэпутатам Мілі меджліса Азербайджана. 8 кастрычніка 2019 года на пленарным пасяджэнні Нацыянальнага Сходу Азербайджанскай Рэспублікі было вынесена на абмеркаванне пытанне аб згодзе на прызначэнне Алі Асадава на пасаду прэм’ер-міністра Азербайджанскай Рэспублікі.

Катэгорыя:Прэм’ер-міністры Азербайджана
Катэгорыя:Эканамісты Азербайджана
Катэгорыя:Палітолагі Азербайджана
Катэгорыя:Выкладчыкі ВНУ Азербайджана
Дзмітрый Яфімавіч Лур’е

**Дзмітрый Яфімавіч Лур’е** (1921, Чэрыкаў, Гомельская губерня, СССР — 1993, Масква) — савецкі архітэктар, спецыяліст па праектаванні грамадскіх будынкаў.

## Біяграфія 
Дзмітрый Яфімавіч Лур’е, скончыўшы ў 1941 годзе тры курсы МАРХІ, сышоў на фронт. Ваяваў у партызанскім атрадзе ў Беларусі. Пасля Другой сусветнай вайны, скончыўшы адукацыю, пачаў працаваць у інстытуце «Маспраект» у майстэрні І. Я. Рожына, затым у ЦНДІЭП грамадскіх будынкаў у Б. С. Мезенцава. Удзельнік архітэктурных конкурсаў.

## Творчасць 
Асноўныя працы:
* Дом культуры і навукі ў Варшаве (1953—1954, сааўтар)
* Плавальны басейн у Лужніках (1956, сааўтар)
* Інстытут сусветнай эканомікі ў Маскве (1960)
* Палац шлюбу ва Улан-Батары (1963)
*  (1981, сааўтар)

## Спасылкі 
* ЛУРЬЕ Дмитрий Ефимович 

Катэгорыя:Партызаны Вялікай Айчыннай вайны
Катэгорыя:Архітэктары СССР
Катэгорыя:Архітэктары Варшавы
Катэгорыя:Архітэктары Масквы
Катэгорыя:Выпускнікі МАРХІ
Аляксей Сяргеевіч Вярцінскі

**Аляксей Вярцінскі** (; нар. ) — украінскі акцёр тэатра і кіно. Народны артыст Украіны (2015).

## Фільмаграфія 
* Мажор (2014)
* Дзікі табун (2003)
Свята-Пакроўская царква (Балотня)

**Свята-Пакроўская царква** — праваслаўны храм у аграгарадку Балотня Рагачоўскага раёна Гомельскай вобласці.

## Гісторыя 
Паводле архіўных даных першая вядомая царква ў вёсцы была заснавана ў 1889 годзе, архітэктарам якой быў Васіль Васільевіч Сазонаў. У 1937 годзе савецкія ўлады закрылі храм, а ў будынку царквы знаходзіўся клуб. У 1941 годзе царкву пачалі аднаўляць. Пасля вайны будынак выкарыстоўваўся як спортзала і школьны буфет. У 1965 годзе царква была разбурана.

На падмурку разбуранага храма 14 кастрычніка 1995 года па благаславенні архіепіскапа Арыстарха пачалося будаўніцтва новага храма. Да 2002 года набажэнствы здзяйсняліся ў малільным доме. З 2002 года набажэнствы праводзяцца ў новым храме.

## Спасылкі 
* 
* 

Катэгорыя:Праваслаўныя храмы Рагачоўскага раёна
Катэгорыя:Балотня
Катэгорыя:Храмы Гомельскай і Жлобінскай епархіі
Катэгорыя:Храмы Пакрова Найсвяцейшай Багародзіцы
Катэгорыя:2002 год у Беларусі
Бакінскі дзяржаўны ўніверсітэт

**Бакінскі дзяржаўны ўніверсітэт** () — вышэйшая навучальная ўстанова ў Баку. Універсітэт уваходзіць у склад European University Association (EUA).

## Структура 
Універсітэт размяшчаецца ў 4 карпусах, у складзе якога маецца таксама бібліятэка і спартыўная пляцоўка.

У склад універсітэта ўваходзяць НДІ прыкладной матэматыкі, фізічных праблем, выставачны цэнтр, 5 музеяў, бібліятэка і выдавецтва. Ва ўніверсітэце працуе 121 кафедра, уключаючы кафедры прыродазнаўчых і гуманітарных навук, 37 навукова-даследчых і навуковых лабараторый, дзе працуюць 200 навуковых супрацоўнікаў, кафедра азербайджанскай мовы і літаратуры, кафедра генетыкі.

### Факультэты 
* механіка-матэматычны
* прыкладной матэматыкі і кібернетыкі
* фізічны
* хімічны
* біялагічны
* геаграфічны
* геалагічны
* гістарычны
* юрыдычны
* філалагічны
* усходазнаўства
* бібліятэчны
* міжнароднага права і міжнародных адносін
* сацыяльных навук і псіхалогіі
* журналістыкі
* тэалогіі
* экалагічны

## Вядомыя выпускнікі 
* Гейдар Аліеў — прэзідэнт Азербайджана (1993—2003)
* Абульфаз Эльчыбей — прэзідэнт Азербайджана (1992—1993)
* Леў Давідавіч Ландау — Фізік і матэматык, Лаўрэат Нобелеўскай прэміі па фізіцы ў 1962 годзе

Катэгорыя:Навучальныя ўстановы, заснаваныя ў 1919 годзе
Катэгорыя:Універсітэты Баку
Рагачоўскае благачынне

**Рагачоўскае благачынне**, **Рагачоўская благачынная акруга** — акруга ў Гомельскай і Жлобінскай епархіі Беларускай праваслаўнай царквы. Аб’ядноўвае прыходы Рагачоўскага раёна і Кармянскага раёна Гомельскай вобласці.

## Храмы і прыходы 
# Свята-Мікалаеўская царква (Карма)
# Свята-Міхайлаўская царква (Ціхінічы)
# Свята-Пакроўская царква (Доўск)
# Свята-Пакроўская царква (Балотня)
# Свята-Ільінская царква (Журавічы)
# Свята-Мікалаеўская царква (Стары Крыўск)
# Свята-Аляксандра-Неўская царква (Рагачоў)
# Свята-Духаўская царква (Дварэц)
# Свята-Успенская царква (Гарадзец)

## Благачынныя настаяцелі 
Протаіерэй Алексій (Сматрыцкі).

## Спасылкі 
* Рагачоўскае благачынне на checherskoe.cerkov.ru
 

Катэгорыя:Рэлігія ў Рагачоўскім раёне
Катэгорыя:Рэлігія ў Кармянскім раёне
Катэгорыя:Благачынныя акругі Гомельскай і Жлобінскай епархіі
Добрушскае благачынне

**Добрушскае благачынне**, **Добрушская благачынная акруга** — акруга ў Гомельскай і Жлобінскай епархіі Беларускай праваслаўнай царквы. Аб’ядноўвае прыходы Добрушскага раёна Гомельскай вобласці.

## Храмы і прыходы 
# Свята-Мікалаеўская царква (Стараселле)
# Свята-Міхайлаўская царква (Церахоўка)
# Царква Увядзення ў храм Прасвятой Багародзіцы (Дубраўка)
# Свята-Раства-Багародзіцкая царква (Чырвоны Партызан)
# Свята-Аляксандра-Неўская царква (Ніўкі)
# Свята-Мікалаеўскі сабор (Добруш)
# Свята-Мікалаеўская царква (Леніна)
# Свята-Мікалаеўская царква (Усохская Буда)
# Свята-Мікалаеўская царква (Уць)
# Свята-Троіцкая царква (Крупец)
# Свята-Успенская царква (Жгунь)
# Свята-Пакроўская царква (Карма)

## Благачынныя настаяцелі 
Протаіерэй Алексій Піліпенка.

## Спасылкі 
* Добрушскае благачынне на checherskoe.cerkov.ru
 

Катэгорыя:Рэлігія ў Добрушскім раёне
Катэгорыя:Благачынныя акругі Гомельскай і Жлобінскай епархіі
Эдмунд Станіслававіч Юдзіцкі

**Эдмунд Станіслававіч Юдзі́цкі** (; каля 1838, Глуск — 1908, Масква) — рускі архітэктар, адзін са славутых майстроў маскоўскага мадэрну.

## Біяграфія 
Э. С. Юдзіцкі нарадзіўся каля 1838 года ў Глуску ў сям’і ваеннага афіцэра, Станіслава Юдзіцкага, сына вядомага генерал-паручніка польскіх войскаў і кавалера Мальтыйскага ордэна Іосіфа Юдзіцкага. Тэхнік архітэктуры, які меў у Маскве вялікую архітэктурную практыку. Працаваў у стылях мадэрн і класіцызм. У 1892 годзе з’яўляўся членам Савета рымска-каталіцкай царквы.

Пражываў разам з сынам Ігнаціем у Маскве, у доме Каровіна на Пятроўцы. Памёр у 1908 годзе, пахаваны на каталіцкіх могілках у Маскве.

## Пабудовы ў Маскве 
* 1891 — Даходны дом А. Талмачовай, сумесна з Б. В. Фрэйдэнбергам, Камергерскі завулак, 1;
* 1892 — Гарадская сядзіба, Вялікі Ардынскі завулак, 4, буд. 2;
* 1894—1895 — Гарадская сядзіба Татарнікавых (О. Татарнікавай), Арыстархаўскі завулак, 7/13 стар. 1 і 3 — Вялікі Дравяны завулак, 13/7, аб'ект культурнай спадчыны рэгіянальнага значэння.

## Заўвагі 
## Крыніцы 
## Літаратура 
* 
* 

## Спасылкі 
* 

Эдмунд Станіслававіч
Катэгорыя:Архітэктары Масквы
Катэгорыя:Архітэктары мадэрну
Катэгорыя:Архітэктары Расійскай імперыі
Катэгорыя:Пахаваныя ў Маскве
Катэгорыя:Архітэктары XIX стагоддзя
Катэгорыя:Архітэктары XX стагоддзя
Кублыч

**Кублыч** () — пасёлак у Гайсынскім раёне Вінніцкай вобласці Украіны.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Тэплыцкага раёна
Прывітнэ (Гайсынскі раён)

**Прывітнэ** () — пасёлак у Гайсынскім раёне Вінніцкай вобласці Украіны.

Да 2023 года **Лэнінка** ().

## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Тэплыцкага раёна
Куставэцкэ

**Куставэцкэ** () — пасёлак у Хмільныцкім раёне Вінніцкай вобласці Украіны.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Хмільныцкага раёна
Сынёжупанныкы

**Сынёжупанныкы** () — пасёлак у Шаргарадскім раёне Вінніцкай вобласці Украіны.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Шаргарадскага раёна
Катэгорыя:Перайменаваныя населеныя пункты Украіны
Азарынці

**Азарынці** () — вёска ў Магілёў-Падольскім раёне Вінніцкай вобласці Украіны.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Магілёў-Падольскага раёна
Катэгорыя:Населеныя пункты, заснаваныя ў 1431 годзе
Сядлішчэ

**Сядлішчэ** () — горад у паўднёва-ўсходняй Польшчы. Уваходзіць у склад Хэлмскага павета Люблінскага ваяводства, сядзіба вяскова-гарадской гміны Сядлішчэ. Займае плошчу 13,16 км². Насельніцтва 1,4 тыс. чалавек (на 2018).

## Вядомыя асобы 
* Казімеж Анджэй Яворскі (1897—1973) — польскі паэт, перакладчык і выдавец

## Спасылкі 
* Афіцыйная старонка горада
Буда-Кашалёўскае благачынне

**Буда-Кашалёўскае благачынне**, **Буда-Кашалёўская благачынная акруга** — акруга ў Гомельскай і Жлобінскай епархіі Беларускай праваслаўнай царквы. Аб’ядноўвае прыходы Буда-Кашалёўскага раёна Гомельскай вобласці.

## Храмы і прыходы 
# Свята-Міхайлаўская царква (Шырокае)
# Свята-Раства-Багародзіцкая царква (Уваравічы)
# Царква ў гонар Казанскага абраза Маці Божай (Акцябр)
# Свята-Пакроўская царква (Глазаўка)
# Свята-Пакроўская царква (Камунар)
# Свята-Раства-Багародзіцкая царква (Губічы)
# Свята-Раства-Багародзіцкая царква (Чабатовічы)
# Свята-Мікалаеўская царква (Буда-Кашалёва)
# Свята-Мікалаеўская царква (Івольск)
# Свята-Мікалаеўская царква (Рагінь)
# Свята-Троіцкая царква (Недайка)

## Благачынныя настаяцелі 
Протаіерэй Сергій (Пяшко).

## Спасылкі 
* Буда-Кашалёўскае благачынне на checherskoe.cerkov.ru
 

Катэгорыя:Рэлігія ў Буда-Кашалёўскім раёне
Катэгорыя:Благачынныя акругі Гомельскай і Жлобінскай епархіі