Касцёл Унебаўзяцця Найсвяцейшай Дзевы Марыі (Дарава)

**Касцёл Унебаўзяцця Найсвяцейшай Дзевы Марыі** ў **Дарава** — каталіцкі храм на ўзвышшы па-над Шчарай.

## Гісторыя 
Вядома, што навагарадскі намеснік Петраш Манцігірдавіч, які займаў гэтую пасаду з 1430 па 1434 даў грошы на пабудову першага драўлянага касцёла ў Дарава. Храм збудавалі ў 1440 на высокім беразе па-над Шчарай, дзе знаходзіцца сучасны касцёл.

9 сакавіка 1618 года рашэннем віленскага біскупскага капітула «*…дадзена капу хвоек з маёнтка Лук на касцёл, што будуецца ў Дараве*».

Падчас Трынаццацігадовай вайны 1654—1667 храм быў знішчаны. Нешта здарылася і са святаром, бо туды быў накіраваны «камендар».

Вядома, што новы касцёл *Узнясення Найсвяцейшай Дзевы Марыі* быў адбудаваны ў 1841.

Напярэдадні Першай Сусветнай вайны, сталага пробашча не было. Абавязкі выконвалі розныя ксяндзы з іншых парафій, сярод якіх і беларускі каталіцкі святар Фабіян Абрантовіч.

Напярэдадні набліжэння фронту ў 1915 парафіяне на чале з кс. Казімірам Ёдка знялі званы з вежаў касцёла і ўтапілі іх у Шчары. Пад час баявых дзеянняў вёска разам з касцёлам была знішчана.

У 1926 годзе а. Казімір Ваньковіч здолеў збудаваць капліцу, дзе адпраўляў набажэнствы.

У 1931 у Дараве новы пробашч Станіслаў Шаплевіч. Ён актыўна далучаецца да будовы новага касцёла. Праект храму распрацаваў інжынер з Баранавіч Браніслаў Іванчык. З бетонных нямецкіх бліндажоў мясцовымі жыхарамі высякаюцца блокі на муры касцёлу.

У 1936 годзе згарэла дараўская каплічка. Гэта надало імпэту парафіянам і 15 жніўня 1938 года біскуп Пінскі Казімір Букраба асвяціў храм.

Пасля далучэння Заходняй Беларусі да БССР у 1939 кс. Шаплевіч вымушаны быў хавацца. Яго перахоўвалі мясцовыя парафіяне з розных вёсак і хутароў. З прыходам немцаў да 1942 года Шаплевіч аднавіў набажэнствы ў касцёле, але пасля ізноў вымушаны быў хавацца, бо немцы мелі падазрэнні на яго ў сувязях з Арміяй Краёвай.

Пад час баёў 1944 года савецкія войскі абстралялі касцёл з гармат. Сцены з бліндажоў вытрымалі. (Пад час рэстаўрацыі ў 90-я ў адным з муроў знайшлі неразарваны снарад).

Ксяндза Шаплевіча з прыходам савецкіх войскаў мясцовыя жыхары працягвалі хаваць. НКВД затрымала яго толькі 1 мая 1947 годзе ў в. Літва. Ксёндз быў асуджаны як амерыканскі шпіён да 25 гадоў вязніцы і высланы ў Інту.

У 1956 годзе Шаплевіч вызваліўшыся не з'ехаў у Польшчу, а вярнуўся ў родную парафію. Аднак харам з 1949 года выкарыстоўваўся як склад. Шаплевіч праводзіў набажэнствы ў прыватных дамах і ў капліцы в.Макееўшчына (да 1960). Пасля смерці ксяндза ў 1975 годзе людзі працягвалі патрабаваць вяртання касцёлу. Таму савецкія ўлады паспрабавалі храм знішчыць. 3 жніўня 1986 быў здзейснены падпал, але згарэў толькі дах. Пасля ўлады спрабавалі разбурыць сцены, але муры з нямецкіх бліндажоў не паддаліся.

У 1990 касцёл вярнулі вернікам. Урачыстая рэкансекрацыя храма адбылася 15 жніўня 1992 пры ўдзеле Казіміра Свентака.

Каля храму ўсталяваны бюст а. Шаплевіча.

## Пробашчы парафіі 
* Адам Піянтроўскі (1871—1872)
* Стэфан Вайноўскі (?—1904)
* Казімір Ваньковіча (1906—1908)
* Казімір Ёдка (1911—1915)
* Казімір Ваньковіча (пасля 1920-?)
* Станіслаў Шаплевіч (1931—верасень 1939, чэрвень 1941—1942, далей падпольна да 1947 і паўпадпольна 1956—1975)
* Ежы Мазур (15 жніўня 1992—1996)
* Ян Глінка (26 чэрвеня 1996—дасюль)

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
* 
* 
* 
* Гісторыя Дараўскага прыходу
* [Дыялог Здзіслаў Сіцька(https://be.wikipedia.org/wiki/%D0%97%D0%B4%D0%B7%D1%96%D1%81%D0%BB%D0%B0%D1%9E_%D0%A1%D1%96%D1%86%D1%8C%D0%BA%D0%B0) — Касцёл па-над Шчарай]
* Крыж заслугі. Руслан Равяка. Наша Ніва

Катэгорыя:Касцёлы Ляхавіцкага раёна
Катэгорыя:Дарава
Катэгорыя:1938 год у Беларусі
Катэгорыя:Касцёлы Пінскай дыяцэзіі