open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Наталля Віталеўна Казлоўская

**Наталля Віталеўна Казло́ўская** (;  — ) — батанік, доктар біялагічных навук (1981).

## Біяграфія 
Нарадзілася ў Петраградзе. У 1941 годзе скончыла сярэднюю школу і паступіла на біялагічны факультэт Ленінградскага ўніверсітэта. У чэрвені 1942 года добраахвотнікам пайшла на фронт. Пасля вайны працягвала вучобу ў Ленінградскім універсітэце, які скончыла ў 1950 годзе і паступіла ў аспірантуру. У 1953 годзе абараніла кандыдацкую дысертацыю. У 1953—1979 гадах працавала ў Інстытуце біялогіі Акадэміі навук БССР (сучасны Інстытут эксперыментальнай батанікі імя В. Ф. Купрэвіча НАН Беларусі). Доктарскую дысертацыю на тэму «Флора Белоруссии, закономерности её формирования, научные основы использования и охраны» абараніла ў Батанічным інстытуце Акадэміі навук СССР у 1980 годзе.

## Навуковая дзейнасць 
Аўтар навуковых прац па фларыстытцы, фітагеаграфіі, сістэматыцы раслін, навуковых асновах аховы флоры і інш.
Адна са збіральнікаў калекцыі гербарыя кафедры батанікі біялагічнага факультэта Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэта.

Сярод апублікаваных прац:
* Хорология флоры Белоруссии. — Мн., 1972. (разам з В. І. Парфёнавым)
* Флора Белоруссии, закономерности её формирования, научные основы использования и охраны. — Мн., 1978.
* Загадки белорусской флоры: занимательные рассказы / Н. В. Козловская — Мн.: Вышэйшая школа, 1986.
* «Красная книга» и охрана флоры БССР / Правл. о-ва «Знание» Бел. ССР — Мн., 1986. (разам з Г. У. Вынаевым).
* Лекарственные растения, применяемые в научной медицине. 5 изд. — Мн., 1974. (у сааўтарстве).

## Узнагароды 
* Ордэн Айчыннай вайны II ступені.

## Літаратура 
* 
* 
*  — С. 126.

## Спасылкі 
* Торжественное заседание ученого совета института, посвященное 90-летию со дня рождения д.б.н. Н. В. Козловской, 27 августа 2013 года // Інстытут эксперыментальнай батанікі імя В. Ф. Купрэвіча НАН Беларусі

Катэгорыя:Выпускнікі СПбДУ
Катэгорыя:Супрацоўнікі Інстытута эксперыментальнай батанікі імя В. Ф. Купрэвіча НАНБ
Катэгорыя:Батанікі СССР
Катэгорыя:Батанікі Беларусі
Катэгорыя:Удзельнікі Вялікай Айчыннай вайны
Катэгорыя:Члены КПСС
Аль-Амаль

**Аль-Амаль** (, *«Надзея»*) — эмірацкая аўтаматычная міжпланетная станцыя, якую адправілі да Марса ў рамках Emirates Mars Mission (араб. مشروع الإمارات لاستكشاف المريخ) з Японіі 19 ліпеня 2020 года 21:58:14 UTC з касмічнага цэнтра Танэгасіма пры дапамозе ракеты-носьбіта H-IIA. 14 і 15 ліпеня ААЭ двойчы пераносіла старт місіі Mars Hope Probe з-за навальнічных аблокаў на касмадроме.

Гэта першы марсіянскі спадарожнік Аб’яднаных Арабскіх Эміратаў і арабскага свету ў цэлым. Апарат быў створаны пры супрацоўніцтве Касмічнага цэнтра Махамеда ібн Рашыда і амерыканскай Лабараторыі атмасфернай і касмічнай фізікі ва Універсітэце Каларада, а таксама іншых арганізацый, такіх як універсітэт штата Арызона і Каліфарнійскі ўніверсітэт у Берклі

Навуковая мэта, пастаўленая перад гэтым спадарожнікам, — стварэнне поўнай карціны марсіянскай атмасферы. Апарат будзе даследаваць, як змяняецца надвор’е на працягу дня і на працягу года, вывучаць метэаралагічныя падзеі ў ніжніх пластах атмасферы, такія як пылавыя буры, а таксама назіраць за надвор’ем у розных геаграфічных абласцях Марса.

14 лютага 2021 года апарат зрабіў свой першы фотаздымак Марса.

Катэгорыя:Даследаванне Марса
Катэгорыя:2020 год у Азіі
Катэгорыя:2020 год у касманаўтыцы
Катэгорыя:Навука ў Аб’яднаных Арабскіх Эміратах
Панціян (Папа Рымскі)

**Панціян** (; ? — кастрычнік 235) — біскуп Рыма з 21 ліпеня 230 па 28 верасня 235 года. Падчас ганенняў на хрысціян пры імператары Максіміне Фракійцы, Панціян быў арыштаваны і адпраўлены на востраў Сардзінія. Ён падаў у адстаўку, каб зрабіць магчымым абранне новага папы. Такім чынам адбыўся першы выпадак у гісторыі, калі Папа Рымскі падаў у адстаўку. Памёр на Сардзініі.

Катэгорыя:Папы Рымскія
Давыдзенка

**Давыдзе́нка** — прозвішча. Утварэнне з фармантам *-енка* ад антрапоніма Давыд з семантыкай «нашчадак названай асобы».

## Вядомыя носьбіты 
* Алег Георгіевіч Давыдзенка (нар. 1951) — беларускі вучоны, доктар біялагічных навук (1990).
* Кацярына Давыдзенка — французская актрыса беларускага паходжання.
* Леанід Мікалаевіч Давыдзенка (нар. 1941) — беларускі вучоны ў галіне эканамічнай тэорыі.
* Ніна Сцяпанаўна Давыдзенка (нар. 1933) — беларуская артыстка балета. Народная артыстка Беларусі (1964).
* Наталля Аляксееўна Давыдзенка (Марына Наталіч) (нар. 1950) — беларуская паэтка і празаік.
Ляпёшкін

**Ляпё́шкін** — прозвішча.

## Вядомыя носьбіты 
* Уладзімір Аляксандравіч Ляпёшкін (нар. 1927) — савецкі беларускі партыйны дзеяч
* Уладзімір Ігнатавіч Ляпёшкін (1928—1994) — беларускі паэт, педагог
Уладзімір Аляксандравіч Ляпёшкін

**Уладзі́мір Алякса́ндравіч Ляпё́шкін** (нар. , Пачалма, Пензенская губерня — ) — савецкі беларускі партыйны дзеяч, сакратар ЦК КПБ (1983—1990).

## Біяграфія 
Скончыў Куйбышаўскі авіяцыйны інстытут (1951).

У 1951—1955 гадах працаваў на авіярамонтных майстэрнях г. Архангельска. З 1956 года ў Мінску — майстар авіярамонтнай базы грамадзянскага паветранага флоту. З 1956 года працаваў на Мінскім трактарным заводзе. З 1963 года — загадчык аддзела Мінскага абкама КПБ, з 1966 года сакратар, другі сакратар Мінскага гаркама КПБ. З 1974 года — першы сакратар Мінскага гаркама КПБ, з 1983 да 1990 года — сакратар ЦК КПБ.
 
Кандыдат у члены ЦК КПБ (1971—1976), член ЦК КПБ (1976—1987). Дэпутат Вярхоўнага Савета СССР (1974—1978).

Памёр у 2007 годзе.

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Дэпутаты Вярхоўнага Савета СССР 9-га склікання
Катэгорыя:Сакратары ЦК КПБ
Катэгорыя:Члены ЦК КПБ
Катэгорыя:Першыя сакратары Мінскага гаркама КП Беларусі
Сяргей Гаўрылавіч Пінчук

**Сяргей Гаўрылавіч Пінчук** (нар. , Уручча, Мінскі раён) — беларускі архітэктар.

## Біяграфія 
Скончыў Беларускі політэхнічны інстытут у 1974 годзе. Працаваў у Белпрампраекце, з 1977 года — асістэнт, старшы выкладчык кафедры архітэктуры прамысловых будынкаў Беларускага політэхнічнага інстытута.

Член Саюза архітэктараў СССР з 1978 года. Пражывае ў Мінску.

## Творчасць 
Удзельнічаў у распрацоўцы праектаў кавальскага завода цяжкіх штамповак у Жодзіне (1976), гаража завода халадзільнікаў у Мінску (1977). Аўтар навуковых публікацый.

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Архітэктары Беларусі
Катэгорыя:Архітэктары XX стагоддзя
Катэгорыя:Прамысловыя архітэктары Беларусі
Катэгорыя:Архітэктары Жодзіна
Катэгорыя:Архітэктары Мінска
Брацкая магіла (Узляны)

**Брацкая магіла** — вайсковае пахаванне ў в. Узляны, Пухавіцкі раён, Мінская вобласць.

## Гісторыя 
Пахаваны 81 воінаў і партызан, якія загінулі ў гады Вялікай Айчыннай вайны. Сярод загінулых — воіны 48-й арміі 1-га Беларускага фронту, загінулыя ў ліпені 1944 года, пры вызваленні вёскі ад нямецкіх войскаў.

## Помнік 
У 1969 годзе на магіле ўсталяваны помнік — скульптура война і стэла. Бетонная скульптура война вышынёй 5 м, на пастаменце вышынёй 1,5 м, падставай 1,5×1,5 м. Стэла вышынёй 1,4 м, падставай 3×0,4 м, на якой выбіты тэкст і імёны паўшых: *«Вечная память воинам и партизанам, погибшим в борьбе с фашистскими захватчиками в годы Великой Отечественной войны 1941—1945 г.г. и фамилии павших»*.

## Літаратура 
* Памяць : Пухавіцкі раён: гісторыка-дакументальныя хронікі гарадоў і раёнаў Беларусі / [укладальнік А. А. Прановіч; рэдкалегія: А. М. Карлюкевіч і інш.]. — Мінск : Беларусь, 2003. — 748 с. — 3000 экз. ISBN 985-01-0251-9

Катэгорыя:Брацкія магілы Пухавіцкага раёна
Катэгорыя:1944 год у Беларусі
Катэгорыя:З’явіліся ў 1944 годзе
Катэгорыя:Узляны
Юрый Аляксандравіч Павалій

**Юрый Аляксандравіч Павалій** (, Грозны) — беларускі архітэктар.

## Біяграфія 
Скончыў Беларускі політэхнічны інстытут у 1969 годзе. Працаваў у Белкамунпраекце, з 1969 года — кіраўнік групы архітэктараў у Белдзяржпраекце.

Член Саюза архітэктараў СССР з 1973 года. Пражывае ў Мінску.

## Творчасць 
]]
]]
Асноўныя працы (у аўтарскім калектыве): будынак Вылічальнага цэнтра ЦСУ БССР па Партызанскім праспекце (1973—1977) у Мінску, навучальны корпус Пінскага індустрыяльнага тэхнікума (1980—1985), навучальна-лабараторны корпус Магілёўскага тэхналагічнага інстытута (1976—1980), Вылічальны цэнтр статупраўлення ў Гродне (1980—1984), інтэрнат у Лідзе (1985—1986).

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Асобы
Катэгорыя:Архітэктары Беларусі
Катэгорыя:Архітэктары XX стагоддзя
Катэгорыя:Архітэктары Мінска
Катэгорыя:Архітэктары Пінска
Катэгорыя:Архітэктары Магілёва
Катэгорыя:Архітэктары Гродна
Катэгорыя:Архітэктары Ліды
Уладлен Андрэевіч Палівода

**Уладлен Андрэевіч Палівода** (, с. Новыя Серагозы, Херсонская вобласць) — беларускі архітэктар.

## Біяграфія 
Скончыў Беларускі політэхнічны інстытут у 1967 годзе. З 1966 г. — архітэктар, кіраўнік брыгады, намеснік загадчык аддзела ў ПКБ Мінсельбуда БССР. 

Член Саюза архітэктараў СССР з 1973 года. Пражывае ў Мінску.

## Творчасць 
Займаецца пытаннямі інтэр'ера, прамысловай эстэтыкі, дызайну. 

## Узнагароды 
Узнагароджаны сярэбраным медалём ВДНГ СССР за мастацка-канструктарскае рашэнне выставачнай экспазіцыі па сельскай архітэктуры да III Усесаюзнаму з’езду калгаснікаў.

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Архітэктары Беларусі
Катэгорыя:Архітэктары XX стагоддзя
Катэгорыя:Дызайнеры інтэр’ераў
Спіс аб’ектаў культурнай спадчыны Смаленскай вобласці

* Смаленск
* Веліжскі раён
* Вяземскі раён
* Гагарынскі раён
* Глінкаўскі раён
* Дарагабужскі раён
* Дзямідаўскі раён
* Духаўшчынскі раён
* Ельнінскі раён
* Ершыцкі раён
* Кардымаўскі раён
* Краснінскі раён
* Манастыршчынскі раён
* Навадугінскі раён
* Пачынкаўскі раён
* Рослаўльскі раён
* Руднянскі раён
* Сафонаўскі раён
* Смаленскі раён
* Сычоўскі раён
* Угранскі раён
* Хіславіцкі раён
* Холм-Жыркоўскі раён
* Цёмкінскі раён
* Шумяцкі раён
* Ярцаўскі раён

## Спасылкі 
* Спіс аб’ектаў на сайце адміністрацыі Смаленскай вобласці


Катэгорыя:Спісы:Расія
Фузарыёзная гніль буракоў

**Фузарыёзная гніль буракоў** — грыбковае захворванне буракоў, выкліканае грыбам віду .

## Апісанне 
Захворванне пашкоджвае карані ў перыяд вегетацыі, потым заносіцца ў кагаты. Яго развіццю спрыяюць пашкоджанні карэньчыкаў буракоў механічныя або насякомымі ў засушлівыя перыяды. Часцей гніюць унутраныя тканкі кораня, дзе ўтвараюцца поласці, запоўненыя белай і ружаватай грыбніцай узбуджальніка хваробы.

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Фузарыёзы
Катэгорыя:Захворванні буракоў
Лілія Мікалаеўна Пятроўская

**Лілія Мікалаеўна Пятроўская** (, Растоў-на-Доне) — беларускі архітэктар.

## Біяграфія 
Скончыла Беларускі політэхнічны інстытут у 1965 годзе. Працавала ў праектных арганізацыях Алма-Аты, Растова-на-Доне, з 1958 года — галоўны архітэктар праектаў у Белдзіпрагандлі, з 1967-га — галоўны спецыяліст аддзела генплана ў Белдзіпрахарчпраме, з 1972 года — у ДПІ-12 Мінлегпрама СССР.

Член Саюза архітэктараў СССР з 1966 года. Пражывае ў Мінску.

## Творчасць 
Удзельнічала ў распрацоўцы тыпавых пасёлкаў для цалінных раёнаў Казахстана (1956—1960), генпланаў комплексу харчовых прадпрыемстваў на тэрыторыі КамАЗа ў г. Набярэжныя Чалны і прамвузла Чарджоу (1967—1972).

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Асобы
Катэгорыя:Архітэктары Беларусі
Катэгорыя:Архітэктары XX стагоддзя
Генадзь Афанасьевіч Пяшкоў

**Генадзь Афанасьевіч Пяшкоў** (, Томск) — беларускі архітэктар.

## Біяграфія 
Скончыў у 1972 годзе Новасібірскі інжынерна-будаўнічы інстытут. З 1973 года — галоўны архітэктар аддзела ў Алтайдзіпрасельгасбудзе ў Барнауле, з 1977 года — галоўны ландшафтны архітэктар Гродна, з 1982 года — архітэктар у Гродзенскіх мастацка-вытворчых майстэрнях.

Член Саюза архітэктараў СССР з 1976 года. Пражываў у Гродне.

## Творчасць 
Асноўныя працы: забудова Алтайскага навуковага цэнтра ў Барнауле, пасёлкаў Первамайскі (1976, бронзавы медаль ВДНГ СССР) і Саннікаўскі, тэатр у Горна-Алтайску (1976, у аўтарскім калектыве) у Алтайскім краі, мемарыяльны комплекс у гонар 850-годдзя Гродна (1978, у аўтарскім калектыве).

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Архітэктары Беларусі
Катэгорыя:Архітэктары XX стагоддзя
Катэгорыя:Ландшафтныя архітэктары Беларусі
Катэгорыя:Архітэктары Барнаула
Катэгорыя:Архітэктары Гродна
Міхаіл Аляксандравіч Князюк

**Міхаі́л Алякса́ндравіч Князю́к** (нар. ) — беларускі савецкі гаспадарчы, дзяржаўны і палітычны дзеяч.

## Біяграфія 
Скончыў Беларускі політэхнічны інстытут і ВПШ пры ЦК КПСС (завочна). 

Працоўную дзейнасць пачаў на Мінскім прыборабудаўнічым заводзе. З 1967 года на партыйнай рабоце. У 1973—1975 гадах быў першым сакратаром Ленінскага райкама КПБ у Мінску. У 1975—1977 гадах быў другім сакратаром Мінскага гарадскога камітэта КПБ. У 1977—1984 гадах сакратар, другі сакратар Мінскага абкама КП Беларусі, у 1984—1985 гадах інспектар ЦК КПСС, у 1985—1990 гадах першы сакратар Іванаўскага абкама КПСС, у 1990 годзе намеснік старшыні Савета Міністраў Беларускай ССР, у 1990—1991 гадах загадчык аддзела ЦК КПБ.

Дэлегат XXVII з’езда КПСС.

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Члены ЦК КПСС
Катэгорыя:Намеснікі Старшыні Савета Міністраў БССР
Катэгорыя:Другія сакратары Мінскага абкама КП Беларусі
Катэгорыя:Дэлегаты XXVII з’езда КПСС
Катэгорыя:Першыя сакратары райкамаў КПБ
Катэгорыя:Сакратары Мінскага абкама КПБ
Барыс Сямёнавіч Папоў

**Барыс Сямёнавіч Папоў** (, Новасібірск) — беларускі архітэктар.

## Біяграфія 
Скончыў у 1963 годзе Новасібірскі інжынерна-будаўнічы інстытут. Працаваў у Іркуцку, з 1970 года — галоўны архітэктар архітэктурна-будаўнічага, тэхнічнага аддзелаў у Белмясцпрампраекце, кіраўнік майстэрні Белдзяржпраекта, з 1980-га — начальнік аддзела па будаўніцтве і архітэктуры гарвыканкама, галоўны архітэктар Бабруйска, з 1989 года — дырэктар Белдзяржпраекта.

Член Саюза архітэктараў СССР з 1969 года. Член КПСС з 1981 года. Пражывае ў г. Мінск.

## Творчасць 
Асноўныя працы (у аўтарскім калектыве): друкарня ў Барысаве (1975), навукова-вытворчая зона АН БССР у Сцяпянцы — аддзяленне хімічных навук (1982), інстытуты арганічнай хіміі (1974), геахіміі і геафізікі (1971) у Мінску.

## Узнагароды 
Узнагароджаны дыпломам I ступені ВДНГ БССР за праект комплексу навукова-вытворчай зоны АН БССР (1978).

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Асобы
Катэгорыя:Архітэктары Беларусі
Катэгорыя:Архітэктары XX стагоддзя
Катэгорыя:Галоўныя архітэктары Бабруйска
Катэгорыя:Архітэктары Барысава
Катэгорыя:Архітэктары Мінска
Віктар Міхайлавіч Папоў

**Віктар Міхайлавіч Папоў** (, Душанбэ) — беларускі архітэктар.

## Біяграфія 
Скончыў Таджыкскі політэхнічны інстытут у 1968 годзе. З 1971 па 1978 г. працаваў у Каздзіпрагандлі, кіраўніком групы архітэктараў, галоўным архітэктарам праектаў у Таджыкдзіпрабудзе. З 1978 г. — галоўны архітэктар праектаў у Гроднаграмадзянпраекце, з 1984 года — у Гродзенскай майстэрні Белжылпраекта.

Член Саюза архітэктараў СССР з 1975 года. Пражывае ў Гродне.

## Творчасць 
Ім запраектаваны радзільня, камбінат школьнага харчавання, будынак праўлення Гідраметэаслужбы і вытворча-лабараторны корпус ЦСУ Таджыкскай ССР у Душанбэ.

Асноўныя працы (у аўтарскім калектыве) у Беларусі: гасцініца на 500 месцаў (1982), эксперыментальны раён Румлёва (1978—1982), прыбудова навучальных карпусоў Дзяржуніверсітэта, СПТВ-41, патолагаанатамічны корпус абласной бальніцы (1982—1984) у Гродне, інтэр’ер вестыбюля санаторыя «Беларусь» у г. Друскінінкай Літоўскай ССР (1982).

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Асобы
Катэгорыя:Архітэктары Беларусі
Катэгорыя:Архітэктары XX стагоддзя
Катэгорыя:Архітэктары Гродна
Катэгорыя:Архітэктары Друскінінкая
Асіповіч

**Асіповіч** — беларускае прозвішча.

## Вядомыя носьбіты 
* Альбіна Асіповіч (1911—1964) — амерыканская плыўчыха, двухразовая алімпійская чэмпіёнка 1928 года.
* Аляксандр Асіповіч (нар. 1982) — беларускі баскетбаліст, трэнер.
* Жанна Сямёнаўна Асіповіч (1929—2005) — беларускі вучоны-медык у галіне анатоміі. Доктар медыцынскіх навук (1975), прафесар (1980).
* Павел Асіповіч (1923—1997) — беларускі грамадскі дзеяч у Вялікабрытаніі.
* Уладзімір Іванавіч Асіповіч (нар. 1953) — беларускі мастак.
Спіс аб’ектаў культурнай спадчыны Ершыцкага раёна

**Аб’екты культурнай спадчыны Ершыцкага раёна** — аб’екты архітэктуры, археалогіі, гісторыі і мастацтва, помнікі горадабудаўніцтва і запаведныя мясціны на тэрыторыі Ершыцкага раёна Смаленскай вобласці, якія знаходзяцца пад аховай дзяржавы.

## Гл. таксама 
* Спіс аб’ектаў культурнай спадчыны Смаленскай вобласці

*Ершыцкі раён
Катэгорыя:Ершыцкі раён
Катэгорыя:Спісы:Расія
Цюшына (Кардымаўскі раён)

**Цюшына** () — вёска ў Кардымаўскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Адміністрацыйны цэнтр Цюшынскага сельскага паселішча.

## Гісторыя 
Вядома з 1676 года (пабудавана царква).

У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была пад нямецкай акупацыяй са жніўня 1941 года, вызвалена ў верасні 1943 года.

## Славутасці 
* Сядзіба А. Гаўгера

## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Кардымаўскага раёна
Анатоль Пятровіч Панамароў

**Анатоль Пятровіч Панамароў** (нар. , Мінск) — беларускі архітэктар.

## Біяграфія 
. Макет]]
Скончыў Беларускі політэхнічны інстытут у 1969 годзе. З 1969 года — архітэктар, старшы архітэктар, кіраўнік групы архітэктараў, з 1976 года — галоўны архітэктар праектаў у Белдзяржпраекце.

Член Саюза архітэктараў СССР з 1975 года. Пражывае ў Мінску.

## Творчасць 
 у Бабруйску]]
]]
Асноўныя працы (у аўтарскім калектыве): комплекс жылых дамоў з убудаванымі крамамі, прадпрыемствамі бытавога абслугоўвання і Цэнтральная плошча па вул. Горкага (1975), аўтавакзал (1984; у сааўтарстве з У. Мацяшам, А. Нічкасавым) у Бабруйску, Рэспубліканскі цэнтр па ахове здароўя маці і дзіцяці (1985, у сааўтарстве з Уладзімірам Мацяшам), комплекс дзіцячай інфекцыйнай бальніцы (1988) у Мінску, комплекс СПТВ у Крычаве Магілёўскай вобласці (1988), санаторый «Радон» Дзятлаўскага раёна Гродзенскай вобласці, прафілакторый у в. Чыркавічы завода штучнага валакна (1989) у Светлагорску, аўтар 108-кватэрнага жылога дома па вул. Піянерскай у Магілёве.

## Узнагароды 
Узнагароджаны дыпломам I ступені і медалём СА БССР за праект аўтавакзала ў Бабруйску (1986), 2-я прэмія за мемарыял партызанскай славы ў пас. Крыжоўка Мінскага раёна (1978) на рэспубліканскіх конкурсах.

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Архітэктары Беларусі
Катэгорыя:Архітэктары XX стагоддзя
Жанна Сямёнаўна Асіповіч

**Жанна Сямёнаўна Асіповіч** ( — ) — беларускі вучоны-медык у галіне анатоміі. Доктар медыцынскіх навук (1975), прафесар (1980).

## Біяграфія 
Скончыла Віцебскі медыцынскі інстытут (1955). З 1959 года выкладала ў Віцебскім медыцынскім інстытуце. З 1960 года загадчык кафедры анатоміі і фізіялогіі Віцебскага педагагічнага інстытута. З 1992 года прафесар кафедры асноў медыцынскіх ведаў Віцебскага дзяржаўнага ўніверсітэта імя П. М. Машэрава. Аўтар навуковых прац.

## Літаратура 
* Асіповіч Жанна Сямёнаўна // Памяць: гісторыка-дакументальная хроніка Віцебска : у 2 кн. / рэдкал.: Г. П. Пашкоў [і інш.]; склад. А. І. Мацяюн; маст. Э. Э. Жакевіч. — Мн., 2003. — Кн. 2. — С. 524.

Катэгорыя:Анатамы Беларусі
Галоўчатая плесня

**Галоўчатая плесня** — грыбковае захворванне буракоў, выкліканае грыбам віду .

## Апісанне 
Захворванне пакрывае ўвесь корань бурака, утвараючы густую, рыхлую, брудна-шэрага колеру грыбніцу, вялікая колькасць галовак-спарангіяносцаў.

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Грыбковыя захворванні раслін
Катэгорыя:Захворванні буракоў
Феадосій Раманавіч Барадулін

**Феадосій Раманавіч Барадулін** (, Віцебск — ) — гісторык медыцыны. Доктар медыцынскіх навук, прафесар (1946).

## Біяграфія 
Скончыў Віцебскую гімназію (1915), Маскоўскі ўніверсітэт (1923), Інстытут чырвонай прафесуры (1928).

Член Гарадоцкага павятовага рэўкама, намеснік старшыні Віцебскага губернскага рэўкама і выканкама Савета рабочых, сялянскіх і салдацкіх дэпутатаў. Дэлегат IX з’езда РКП(б) (1920). Ствараў камбеды, удзельнічаў у ліквідацыі антысавецкіх мяцяжоў. Займаўся пытаннямі забеспячэння Чырвонай Арміі харчамі і фуражом. Удзельнік падаўлення Кранштацкага мяцяжу (1921).

З 1928 года дацэнт тэрапеўтычнай клінікі 1-га Маскоўскага медыцынскага інстытута, потым загадчык кафедры шпітальнай тэрапіі, дырэктар медыцынскага інстытута ў Махачкале. У Вялікую Айчынную вайну армейскі тэрапеўт. З 1950 года загадчык кафедры гісторыі медыцыны 1-га Маскоўскага медыцынскага інстытута.

Аўтар прац па старажытнай і антычнай медыцыне.

## Літаратура 
* Барадулін Феадосій Раманавіч // *Кузьміч, М. П.* Нашы землякі ў далёкім і блізкім замежжы : біяграфічны даведнік / П. М. Кузьміч, М. І. Сцепаненка. — Віцебск, 2007. — С. 20.
* Барадулін Феадосій Раманавіч // Памяць: гісторыка-дакументальная хроніка Віцебска : у 2 кн. / рэдкал.: Г. П. Пашкоў [і інш.]; склад. А. І. Мацяюн; маст. Э. Э. Жакевіч. — Мн., 2003. — Кн. 2. — С. 526.

## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Дэлегаты IX з’езда РКП(б)
Катэгорыя:Тэрапеўты СССР
Катэгорыя:Гісторыкі медыцыны
Катэгорыя:Медыкі Вялікай Айчыннай вайны
Іосіф Мацвеевіч Панамароў

**Іосіф Мацвеевіч Панамароў** (, Новасібірск) — беларускі архітэктар.

## Біяграфія 
Скончыў у 1971 годзе Новасібірскі інжынерна-будаўнічы інстытут. Працаваў старшым архітэктарам у Новасібірску, з 1972 года — у Віцебскграмадзянпраекце, з 1978 года — галоўны архітэктар праекта, галоўны архітэктар Віцебскага філіяла Белкалгаспраекта.

Член Саюза архітэктараў СССР з 1976 года. Пражывае ў Віцебску.

## Творчасць 
Асноўныя працы:  на рагу Маскоўскага праспекта і вуліцы Чкалава ў Віцебску (1978; сааўтар Р. Махмутаў),  у Глыбокім (1979, у сааўтарстве з В. Ягадніцкім, Р. Махмутавым), 2-я чарга будаўніцтва пас. Фарынава (1980) Віцебскай вобласці.

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Асобы
Катэгорыя:Архітэктары Беларусі
Катэгорыя:Архітэктары XX стагоддзя
Георгій Васільевіч Зімін

**Георгій Васільевіч Зімін** (, Санкт-Пецярбург — , Масква) — савецкі военачальнік, маршал авіяцыі, Герой Савецкага Саюза. Дэпутат Вярхоўнага Савета СССР (1958—1966).

Катэгорыя:Члены КПСС
Катэгорыя:Маршалы авіяцыі
Катэгорыя:Дэпутаты Вярхоўнага Савета СССР 5-га склікання
Катэгорыя:Дэпутаты Вярхоўнага Савета СССР 6-га склікання
Катэгорыя:Мемуарысты СССР
Катэгорыя:Дэлегаты XXII з’езда КПСС
Катэгорыя:Дэлегаты XXIII з’езда КПСС
Катэгорыя:Дактары ваенных навук
Катэгорыя:Камандзіры дывізій у Вялікай Айчыннай вайне
Катэгорыя:Камандзіры палкоў у Вялікай Айчыннай вайне
Духаўская (пасёлак станцыі)

**Духаўская** () — пасёлак станцыі ў Кардымаўскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Цюшынскага сельскага паселішча.

## Гісторыя 
У гады Вялікай Айчыннай вайны пасёлак быў пад нямецкай акупацыяй са жніўня 1941 года, вызвалены ў верасні 1943 года.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Кардымаўскага раёна
Іосіф Вікенцьевіч Казлоўскі

**Іосіф Вікенцьевіч Казло́ўскі** (нар. ) — урач, вучоны ў галіне тэрапіі і курорталогіі, доктар медыцынскіх навук (1971), прафесар (1975).

## Біяграфія 
Нарадзіўся на хутары Кунцаўшчына ( Гродзенскай вобласці Беларусі). У 1951 годзе скончыў лячэбны факультэт Мінскага медыцынскага інстытута. У 1962 годзе скончыў завочную аспірантуру пры ім і абараніў кандыдацкую дысертацыю. З 1973 года працуе ў Віцебскім дзяржаўным медыцынскім універсітэце. Да 1996 года займаў пасаду загадчыка кафедры шпітальнай хірургіі, з 1996 года — прафесар гэтай кафедры, з 1 верасня 2015 года — прафесар кафедры ўнутраных хвароб № 3.

Пад кіраўніцтвам І. В. Казлоўскага абаронены 6 доктарскіх і 18 кандыдацкіх дысертацый.

Сярод публікацый:
* Функция печени у больных с хроническими воспалительными заболеваниями желчных путей и печени // Клиническая медицина. 1971, № 2.
* Поликлиническая работа терапевта [Текст] / И. В. Козловский. — Мн.: Вышэйшая школа, 1987.
* Болезни органов пищеварения: Диагностика, дифференциальная диагностика и лечение / И. В. Козловский. — Мн.: Беларусь, 1989.
* Современные аспекты клинической медицины: сб. науч. трудов / МЗ РБ, Витебский мед. ин-т; ред. коллегия : О.-Я. Л. Бекиш, А. А. Кирпиченко, И. В. Козловский и др. — Витебск, 1996.

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
* Козловский Иосиф Викентьевич  // Асабістая старонка на сайце ВДМУ

Катэгорыя:Тэрапеўты СССР
Катэгорыя:Тэрапеўты Беларусі
Катэгорыя:Выкладчыкі Віцебскага дзяржаўнага медыцынскага ўніверсітэта
Франц (фільм, 2016)

«**Франц**» (*Frantz*) — французска-нямецкі драматычны фільм 2016 года, зняты рэжысёрам Франсуа Азонам. Фільм заснаваны на кінастужцы Эрнста Любіча «» (1932). Галоўныя ролі ў фільме выканалі  і .

Прэм’ера карціны адбылася 3 верасня 2016 года ў межах конкурснай праграмы 73-га Венецыянскага кінафестывалю, дзе была ўдастоена Прыза Марчэла Мастраяні за акцёрскую ігру Паўлы Бер.

## Сюжэт 
Гераіня фільма — немка Анна з мястэчка Кведлінбург, якая пасля заканчэння Першай сусветнай вайны штодня прыходзіць на магілу свайго жаніха Франца, які загінуў у Францыі ў апошні год вайны. Аднойчы яна сустракае там француза Адрыена, які таксама прынёс кветкі на магілу яе каханага. Анна і бацькі загінулага прымаюць Адрыена за сябра Франца, з якім той пазнаёміўся падчас вучобы ў Парыжы. Француз не абвяргае іх здагадку, і паступова дзяўчына пачынае пранікацца да яго ўсё большай сімпатыяй. Толькі перад самым ад’ездам Адрыен прызнаецца, што пакутуе не з-за смерці сябра, а таму што менавіта ён забіў Франца на фронце…

## Акцёрскі склад 
## Узнагароды 
Паводле інфармацыі сайта «*Internet Movie Database*» фільм быў адзначаны 7 узнагародамі і яшчэ 35 намінацыямі.

## Зноскі 
## Спасылкі 
*   (на 22.07.2020)
* Франц  на сайце «*FilmAffinity*»  (на 22.07.2020)
*   (на 22.07.2020)
*   (на 22.07.2020)
*    (на 22.07.2020)
* Франц  на сайце «*КиноПоиск*»  (на 22.07.2020)

Катэгорыя:Фільмы-драмы 2016 года
Катэгорыя:Фільмы Францыі 2016 года
Катэгорыя:Фільмы Германіі 2016 года
Катэгорыя:Фільмы-драмы Францыі
Катэгорыя:Фільмы-драмы Германіі
Катэгорыя:Чорна-белыя фільмы
Катэгорыя:Фільмы-рэмейкі
Катэгорыя:Фільмы на нямецкай мове
Катэгорыя:Фільмы на французскай мове
Катэгорыя:Фільмы Франсуа Азона
Рудзенск (значэнні)

Назву **Рудзенск** маюць:

* Рудзенск — гарадскі пасёлак у Пухавіцкім раёне Мінскай вобласці.
* Рудзенск 2 — вёска ў Пухавіцкім раёне Мінскай вобласці.
* Рудзенск — станцыя Мінскага аддзялення Беларускай чыгункі ў гарадскім пасёлку Рудзенск.
* «Рудзенск» — беларускі футбольны клуб з гарадскога пасёлка Рудзенск.
* «Рудзенск» — беларускае прадпрыемства па светлатэхнічнай прадукцыі для аўтатранспарту ў гарадскім пасёлку Рудзенск.
* «Рудзенскі» — саўгас у Пухавіцкім раёне Мінскай вобласці.

## Гл. таксама 
* Рудзенскі сельсавет
* Рудзенскі раён
Гумарыя

**Гума́рыя** (*Humaria*) — род грыбоў сямейства . Назва ўпершыню была апублікаваная ў 1870 годзе.

На тэрыторыі Беларусі трапляецца .

## Галерэя 

2018-07-22 Hypomyces stephanomatis Rogerson & Samuels 899756.jpg|
Sengbachtalsperre 29.07.2017 Hairy Fairy Cup - Humaria hemisphaerica (37018133991).jpg|

## Крыніцы 
## Літаратура 
* 
* Fuckel, L. 1870. Symbolae mycologicae. Beiträge zur Kenntniss der Rheinischen Pilze. Jahrbücher des Nassauischen Vereins für Naturkunde. 23-24:1-459 — P.320

Катэгорыя:Роды грыбоў
Катэгорыя:Піранемавыя
Ганна Пятроўна Арлова

**Ганна Пятроўна Арлова** (нар. , Віцебск — ) — беларускі вучоны. Доктар педагагічных навук (1998), прафесар (2000).

## Біяграфія 
Скончыла Віцебскі педінстытут (1977), аспірантуру пры АПН СССР (1982). Працавала загадчыкам кафедры ў Віцебскім дзяржаўным універсітэце імя П. М. Машэрава.

## Навуковая дзейнасць 
Аўтар 60 навуковых прац, у тым ліку «Беларуская народная педагогіка», «Народная педагогіка ў выхаваўчай рабоце школы», «Народная педагогіка як фактар развіцця тэорыі маральнага выхавання» і інш.

## Літаратура 
* Арлова Ганна Пятроўна // Памяць: гісторыка-дакументальная хроніка Віцебска : у 2 кн. / рэдкал.: Г. П. Пашкоў [і інш.]; склад. А. І. Мацяюн; маст. Э. Э. Жакевіч. — Мн., 2003. — Кн. 2. — С. 523.
* *Моторов, С. А.* А. П. Орлова: (к 50-летию со дня рождения) / С. А. Моторов // Веснік Віцебскага дзяржаўнага універсітэта. — 2005. — № 2. — С. 155—156.

## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Педагогі СССР
Катэгорыя:Педагогі Беларусі
Катэгорыя:Аўтары падручнікаў
Яўген Яўгенавіч Анегін

**Яўген Яўгенавіч Анегін** (нар. , Кастрама, Расія — ) — вучоны ў галіне электроннага машынабудавання. Член-карэспандэнт Нацыянальнай акадэміі навук Беларусі (1986), доктар тэхнічных навук (1982), прафесар (1989).

## Біяграфія 
Скончыў Беларускі політэхнічны інстытут (1955). З 1956 года вядучы канструктар Мінскага завода аўтаматычных ліній. З 1963 года вядучы канструктар, начальнік аддзела, галоўны інжынер, намеснік начальніка канструктарскага бюро дакладнага электроннага машынабудавання (КБТЭМ) Міністэрства электроннай прамысловасці СССР (Мінск). З 1971 года намеснік генеральнага дырэктара па навуковай рабоце навукова-вытворчага аб’яднання «Планар», галоўны інжынер КБТЭМ, з 1974 года генеральны дырэктар НВА «Планар», начальнік КБТЭМ.

## Навуковая дзейнасць 
Даследаванні ў галіне тэорыі праектавання прэцызійнага тэхналагічнага абсталявання для вытворчасці вялікіх і звышвялікіх інтэгральных схем, прынцыпаў яго пабудовы і тэхналогіі вырабу. Распрацаваў новыя фізічныя і тэхналагічныя прынцыпы пабудовы оптыка-механічнага і зборачнага абсталявання ў вытворчасці вырабаў мікраэлектронікі і сродкі для іх рэалізацыі.

Аўтар каля 100 навуковых прац, у тым ліку 2 манаграфій, 46 вынаходак.

## Узнагароды 
Дзяржаўная прэмія СССР 1973 года за распрацоўку і ўкараненне ў масавую вытворчасць высокачастотных транзістараў серыі КТ-315.

Узнагароджаны ордэнамі Леніна (1981), Кастрычніцкай рэвалюцыі (1986), Працоўнага Чырвонага Сцяга (1976), медалём.

## Асноўныя працы 
* Робототехника в технологическом оборудовании для микроэлектроники // Электронная промышленность. 1981. Вып.10.
* Обеспечение точности и производительности прецизиционного оборудования // Там же. 1983, № 1.
* Точное машиностроение для микроэлектроники. Мн.: Радио и связь, 1986.
* Автоматическая сборка интегральных схем. Мн.: Вышэйшая школа, 1990 (совм. с В. А. Зеньковичем, Л. Г. Битно).

## Спасылкі 
* Яўген Яўгенавіч Анегін у базе даных «История белорусской науки в лицах» Цэнтральнай навуковай бібліятэкі імя Якуба Коласа НАН Беларусі 

Катэгорыя:Машынабудаўнікі СССР
Катэгорыя:Машынабудаўнікі Беларусі
Фельдфебель

**Фельдфебель** (з ) — воінскае званне старшага унтэр-афіцэра ў пяхоце Рускай імператарскай арміі і ў арміях некаторых краін.

У Расійскай імперыі званне прысутнічала ва ўсіх родах сухапутных войскаў, акрамя кавалерыі. Фельдфебель з’яўляўся памочнікам камандзіра роты і яго намеснікам пры адсутнасці афіцэраў. Па выконваемых абавязках званне фельдфебеля адпавядае званню старшыны ва Узброеных Сілах Рэспублікі Беларусь.

## Спасылкі 
* Фельдфебель у анлайн-слоўніку skarnik.by

Катэгорыя:Воінскія званні
Катэгорыя:Воінскія званні Узброеных сіл Расіі
Дарожкін

**Дарожкін** — прозвішча.

## Вядомыя носьбіты 
* Мікалай Апанасавіч Дарожкін (1905—1993) — вучоны, доктар сельскагаспадарчых навук (1934), прафесар (1933).
* Ніл Мікалаевіч Дарожкін (1927—2007) — вучоны, паэт. Доктар тэхнічных навук (1977), прафесар (1979).
Дзямідчык

**Дзямі́дчык** — беларускае прозвішча.

## Вядомыя носьбіты 
* Аляксандра Карпаўна Дзямідчык (1911—1990) — беларуская партызанка, педагог
* Вадзім Віктаравіч Дзямідчык — беларускі вучоны, прафесар
* Генадзь Іосіфавіч Дзямідчык (нар. 1950) — беларускі палітык.
* Павел Дзямідчык (нар. 1996) — беларускі футбаліст.
* Уладзімір Паўлавіч Дзямідчык (1930—1977) — таджыкскі вучоны-арабіст, доктар філалагічных навук.
* Юрый Яўгенавіч Дзямідчык (1958—2017) — беларускі вучоны, доктар медыцынскіх навук (1998), прафесар (2002).
* Яўген Паўлавіч Дзямідчык (1925—2010) — беларускі вучоны, доктар медыцынскіх навук (1988), прафесар (1988).
* Яніна Канстанцінаўна Дзямідчык (нар. 1930) — беларускі работнік сельскай гаспадаркі (кіраўнік ільнаводчага звяна), Герой Сацыялістычнай Працы (1966).

Катэгорыя:Беларускія прозвішчы
Ніл Мікалаевіч Дарожкін

**Ніл Мікалаевіч Дарожкін** (нар. , Бранск — ) — вучоны ў галіне тэхналогіі парашковых матэрыялаў, паэт. Член-карэспандэнт Нацыянальнай акадэміі навук Беларусі (1986), доктар тэхнічных навук (1977), прафесар (1979).

## Біяграфія 
Скончыў Ленінградскі ваенна-механічны інстытут (1952). З 1955 года асістэнт Беларускага політэхнічнага інстытута, з 1959 года аспірант, малодшы навуковы супрацоўнік Фізіка-тэхнічнага інстытута АН БССР.

У 1963—1971 гадах старшы навуковы супрацоўнік Цэнтральнага НДІ механізацыі і электрыфікацыі сельскай гаспадаркі Нечорназёмнай зоны СССР (Мінск), у 1971—1991 гадах загадчык лабараторыі Інстытута праблем надзейнасці і даўгавечнасці машын АН БССР. З 1991 года галоўны навуковы супрацоўнік Інстытута цепла- і масаабмену імя А. В. Лыкава Нацыянальнай акадэміі навук Беларусі.

## Навуковая дзейнасць 
Даследаванні ў галіне фізіка-тэхнічных асноў стварэння ахоўных пакрыццяў, распрацоўкі абсталявання і матэрыялаў для працэсу прыпякання іх на паверхнях дэталяў машын.

Аўтар больш за 600 навуковых прац, у тым ліку 22 манаграфій, больш за 300 вынаходак.

## Прэміі 
Прэмія Савета Міністраў СССР 1984 года за ўдзел у распрацоўцы і ва ўкараненні ў вытворчасць новых спосабаў і абсталявання для аднаўлення і ўмацавання дэталяў машын электракантактнай прываркай прысадачных матэрыялаў. Лаўрэат Дзяржаўнай прэміі Рэспублікі Беларусь у галіне навукі і тэхнікі (2000, у аўтарскім калектыве) — *за працу «Парашковыя ахоўныя пакрыцці: тэорыя, тэхналогія, практыка»*.

## Асноўныя працы 
* Упрочение и восстановление деталей машин металлическими порошками. Мн., 1975.
* Электрофизические методы получения покрытий из металлических порошков. Рига, 1985 (в соавт.).
* Центробежное припекание порошковых покрытий при переменных силовых воздействиях. Мн., 1993 (в соавт.).

## Спасылкі 
* Ніл Мікалаевіч Дарожкін у базе даных «История белорусской науки в лицах» Цэнтральнай навуковай бібліятэкі імя Якуба Коласа НАН Беларусі 
* 

Катэгорыя:Матэрыялазнаўцы Беларусі
Катэгорыя:Супрацоўнікі Інстытута цепла- і масаабмену імя А. В. Лыкава НАНБ
Катэгорыя:Матэрыялазнаўцы СССР
Леанард Іванавіч Коршун

**Леанард Іванавіч Ко́ршун** (,  — ) — вучоны ў галіне будаўнічай механікі, кандыдат тэхнічных навук (1963), прафесар (1988).

## Біяграфія 
Л. І. Коршун нарадзіўся ў Полацку. У 1956 годзе скончыў гідратэхнічны факультэт Беларускага політэхнічнага інстытута і застаўся працаваць у ім на кафедры будаўнічай механікі. Займаў пасады дацэнта, у 1971—1980 гадах — загадчыка кафедры і адначасова ў 1977—1980 гадах — прарэктара па вучэбнай рабоце. У 1980—1995 гадах на пасадзе рэктара Брэсцкага політэхнічнага інстытута (Брэсцкі дзяржаўны тэхнічны ўніверсітэт).

## Навуковая дзейнасць 
Аўтар навуковых прац па распрацоўцы матэматычных мадэлей, метадаў і алгарытмаў аптымізацыі стрыжнёвых канструкцый і вывучэнню заканамернасцей іх напружана-дэфармацыйнага стану пры сілавых уздзеяннях.

Сярод апублікаванага:
* Строительная механика: учебник для студентов вузов, обучающихся по специальности "Строительство" — Мн.: Вышэйшая школа, 1986. (разам з Я. П. Доўнарам).

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
* Вучоныя Беларусі. Коршун, Леанард Іванавіч (кандыдат тэхнічных навук; механіка; 1932—1995) // Нацыянальная бібліятэка Беларусі
* История кафедры «Строительная механика»: побеседовали с Борисевичем Арсением Александровичем // times.bntu.by

Катэгорыя:Выпускнікі БНТУ
Катэгорыя:Выкладчыкі БНТУ
Катэгорыя:Выкладчыкі Брэсцкага дзяржаўнага тэхнічнага ўніверсітэта
Катэгорыя:Механікі СССР
Катэгорыя:Вучоныя Беларусі
Катэгорыя:Будаўнічая інжынерыя
Катэгорыя:Аўтары падручнікаў
Катэгорыя:Рэктары Брэсцкага дзяржаўнага тэхнічнага ўніверсітэта
Джэмсаніела

**Джэмсаніела** (*Jamesoniella*) — род пячоначных імхоў сямейства .

## Некаторыя віды 
* 
* 
* 

Катэгорыя:Юнгерманіевыя
Васілючак

**Васілючак** — прозвішча.

## Вядомыя носьбіты 
* Міхаіл Вікенцьевіч Васілючак (нар. 1933) — беларускі гісторык, педагог, кандыдат гістарычных навук (1969), дацэнт (1975).
* Уладзіслаў Васілючак (нар. 1994) — беларускі футбаліст.
Зянон Мартынюк

**Зянон Мартынюк** (; нар. , в. Грэдэлі, Беластоцкае ваяводства, ПНР) — польскі спявак дыска-пола, які паходзіць з польскіх беларусаў. Найбольшую славу меў у 1980—1990-я гады.

## Паходжанне 
Нарадзіўся 23 чэрвеня 1969 года ў беларускай сям’і ў вёсцы Грэдэлі на Падляшшы (тады Беластоцкае ваяводства, ПНР). Тата мае імя Васіль, а маці Тэрэза. Зянон Мартынюк быў ахрышчаны ў праваслаўі, хоць яго маці каталічка, а толькі тата праваслаўны.

## Творчасць 
Песні запісваў на польскай мове ў дыска-пола. Выкарыстоўвае электронныя музычныя інструменты. Часта выступае на тэлебачанні «Пола-ТБ».

## Творы 
; Зборнікі

; Асобныя песні

## Заўвагі 
## Крыніцы 
Катэгорыя:Дыска-пола
Катэгорыя:Спевакі і спявачкі Польшчы
Рагозьна

**Рагозьна** () — горад на захадзе Польшчы. Размешчаны за 345 км на захад ад Варшавы і за 45 км на поўнач ад Познані. Уваходзіць у склад Абарніцкага павета Велікапольскага ваяводства, сядзіба вяскова-гарадской гміны Рагозьна. Чыгуначная станцыя. Займае плошчу 11,24 км². Насельніцтва 11,2 тыс. чалавек.

## Спасылкі
Пенджабскі сельскагаспадарчы ўніверсітэт

**Пенджабскі сельскагаспадарчы ўніверсітэт** — дзяржаўная вышэйшая навучальная ўстанова ў Лудхіяне, Індыя. З’яўляецца найбуйнейшым сельскагаспадарчым універсітэтам у Азіі. Заснаваны ў 1962 годзе, быў афіцыйна ўрачыста адкрыты тагачасным прэм’ер-міністрам Індыі Джавахарлалам Нэру 8 ліпеня 1963 года. Гэты ўніверсітэт пачынаў зялёную рэвалюцыю ў Індыі ў 1960-я гады.

Катэгорыя:Лудхіяна
Катэгорыя:Пенджаб (штат)
Катэгорыя:Універсітэты Індыі
Катэгорыя:1962 год у Азіі
Хаім Ойзер Градзінскі

**Хаім Ойзер Градзінскі** (нар. , Іўе, Віленская губерня — ) — яўрэйскі рэлігійна-грамадскі дзеяч, галахіст і рэлігійны дзеяч Польшчы ў міжваенны перыяд.

## Біяграфія 
У 15 гадоў Хаім пачаў вучыцца ў Валожынскай яўрэйскай іешыве. Сярод яго настаўнікаў — вядомы рэлігійны дзеяч Хаім Салавейчык.

У 1885 годзе малады чалавек заняў месца Віленскага рабіна.

У 1887 годзе прызначаны дыянам у Вільні. Адзін з ініцыятараў склікання віленскай канферэнцыі (1909), якая заснавала артадаксальную арганізацыю «Кнесет Ізраіль», што змагалася супраць свецкай адукацыі, за рэлігійнае выхаванне на торы і талмудзе. Распрацоўваў талмудычнае права і рытуалы, выдаўшы кнігу «Ахізер» Т. 1‒3 (Вільня, 1925, 1939). Быў духоўным лідарам артадаксальнага яўрэйства ў «Літве». Вялікая рукапісная спадчына загінула падчас Другой сусветнай вайны.

## Літаратура 
* Градзінскі Хаім Ойзер // Людзі культуры і мастацтва Іўеўшчыны : інфармацыйны бюлетэнь / складальнік Т. І. Грыкень. — Іўе. — 2012. — С. 9.
* Знаменитые евреи Ивьевщины // Проект «Административный регион Беларуси — организация соотечественников за рубежом» / [Ивьевский районный исполнительный комитет, отдел идеологической работы, культуры и по делам молодежи]. — Ивье. — 2015. — С. 17—19.

Катэгорыя:Ахаранім
Катэгорыя:Постаці іўдаізму
Катэгорыя:Рабіны
Мечыслаў Іосіфавіч Дмухоўскі

**Мечыслаў Іосіфавіч Дмухоўскі** (, в. Песевічы Іўеўскага раёна Гродзенскай вобласці — , Масква) — расійскі журналіст беларускага паходжання, адзін з заснавальнікаў Выдавецкага дома «Субяседнік».

## Біяграфія 
Рашэнне стаць журналістам прыняў у 12 гадоў. Працаваў карэспандэнтам у мясцовай прэсе, пасля заканчэння факультэта журналістыкі МДУ імя М. В. Ламаносава з 1982 года быў журналістам газет «Чырвоны сцяг», «Маскоўскі камсамолец», затым працаваў у ЦК УЛКСМ.

У 1990 годзе Мечыслаў Дмухоўскі пачаў працаваць у газеце «Субяседнік», публікаваўся пад сваім сапраўдным прозвішчам і пад псеўданімам Эдуард Рассохін.

За 25 гадоў ён прайшоў шлях ад карэспандэнта да першага намесніка галоўнага рэдактара штотыднёвай газеты «Субяседнік». Пад кіраўніцтвам Мечыслава развівалася, абнаўлялася і прыносіла даход самая тыражная група выданняў — забаўляльныя і красвордныя праекты. Мечыслаў займаўся дзіцячымі выданнямі, курыраваў спэцвыпускі. Дзякуючы яго ініцыятыве быў адкрыты сайт Sobesednik.ru і рэалізаваны шматлікія online-праекты Выдавецкага дома «Субяседнік».

Мечыслаў Дмухоўскі памёр 19 красавіка 2015 года пасля цяжкай хваробы.

У 2016 годзе выйшла з друку кніга Выдавецкага дома «Субяседнік» «Мечислав» — даніна памяці, любові і павагі выдатнаму чалавеку і прафесіяналу сваёй справы. Кніга складаецца з інтэрв’ю розных гадоў, успамінаў сяброў, родных і блізкіх людзей, архіўных нататкаў, урыўкаў з дзённікаў Мечыслава Дмухоўскага, унікальных фотаздымкаў.

## Узнагароды 
* У 1997 годзе указам Прэзідэнта РФ быў ўзнагароджаны медалём «У памяць 850-годдзя Масквы».
* У 2004 годзе за ўклад у развіццё СМІ яму было прысвоена званне «Ганаровы работнік друку».

## Літаратура 
* Мечислав: интервью разных лет, воспоминания, дневники. — Москва: Собеседник, 2016. — 183 с.: [ил.]

Катэгорыя:Журналісты Расіі
Грабаў-над-Проснай

**Грабаў над Проснан** () — горад у Польшчы. Размешчаны за 250 км на паўднёвы захад ад Варшавы і за 150 км на паўднёвы ўсход ад Познані. Уваходзіць у склад Астшэшоўскага павета Велікапольскага ваяводства, сядзіба вяскова-гарадской гміны Грабаў над Проснан. Займае плошчу 2,58 км². Насельніцтва 1,9 тыс. чалавек.

## Спасылкі
Кеўра

**Ке́ўра** — беларускае прозвішча.

## Вядомыя носьбіты 
* Валерый Янушавіч Кеўра (нар. 1964) — беларускі футбаліст і трэнер.
* Міхаіл Канстанцінавіч Кеўра (нар. 1943) — беларускі вучоны, доктар медыцынскіх навук, прафесар.
Юрый Яўгенавіч Дзямідчык

**Юрый Яўгенавіч Дзямідчык** (, Мінск — ) — вучоны ў галіне анкалогіі. Член-карэспандэнт Нацыянальнай акадэміі навук Беларусі (2009). Доктар медыцынскіх навук (1998), прафесар (2002). Выдатнік аховы здароўя Рэспублікі Беларусь. Лаўрэатамі міжнароднай прэміі ў галіне навукі Скопус Эвардс.

## Біяграфія 
Скончыў Мінскі дзяржаўны медыцынскі інстытут (1981). З 1981 года ў НДІ анкалогіі і медыцынскай радыялогіі Міністэрства аховы здароўя БССР. З 1994 года асістэнт, дацэнт, з 1996 года загадчык кафедры Беларускага дзяржаўнага медыцынскага ўніверсітэта.

У 2009—2014 гадах рэктар дзяржаўнай установы адукацыі «Беларуская медыцынская акадэмія паслядыпломнай адукацыі», з 2014 года загадчык кафедры Беларускай медыцынскай акадэміі паслядыпломнай адукацыі.

## Навуковая дзейнасць 
Навуковыя працы прысвечаны вывучэнню малекулярна-генетычных механізмаў патагенезу карцыном шчытападобнай залозы і яечнікаў, распрацоўцы новых метадаў дыягностыкі, лячэння і прагназавання ў анкалогіі. Даследаваў патагенез і клінічныя плыні раку шчытападобнай залозы, выканаў цыкл работ па ўдасканаленні лячэння гэтага захворвання. Прапанаваў новыя спосабы дыягностыкі дадзенага новаўтварэння, заснаваныя на аналізе экспрэсіі маркерных генаў у матэрыяле аспірацыйнай біяпсіі. Распрацаваў метады лячэння хворых з рэфрактэрнымі да цытастатыкаў формамі метастатычнага медулярнага раку шчытападобнай залозы і абгрунтаваў выкананне медыястынальных лімфадысекцый у дадзенай катэгорыі пацыентаў. Стварыў комплексную тэхналогію аднаўлення брушной сценкі з выкарыстаннем клетачнай аўтатрансплантацыі мезенхімальных ствалавых клетак з тлушчавай тканіны ў пацыентаў з пасляаперацыйнымі вентральнымі кіламі вялікіх і гіганцкіх памераў.

Аўтар больш за 500 навуковых прац, у тым ліку 15 манаграфій (і даведнікаў).

## Спасылкі 
* Юрый Яўгенавіч Дзямідчык у базе даных «История белорусской науки в лицах» Цэнтральнай навуковай бібліятэкі імя Якуба Коласа НАН Беларусі 

Катэгорыя:Анколагі Беларусі
Катэгорыя:Рэктары БМАПА
Міхаіл Канстанцінавіч Кеўра

**Міхаіл Канстанцінавіч Кеўра** (нар. , в. Галімшчына Баранавіцкай вобласці БССР) — беларускі вучоны, доктар медыцынскіх навук, прафесар, родапачынальнік клінічнай фармакалогіі ў Рэспубліцы Беларусь.

## Біяграфія 
У 1966 годзе скончыў Мінскі дзяржаўны медыцынскі інстытут і з 1967 года пачаў там працаваць.

У 1973 годзе абараніў кандыдацкую дысертацыю «Фармакологическая характеристика соединения 48/80», матэрыялы якой былі перададзены краінам Савета эканамічнай узаемадапамогі.

Навучаўся Правілам правядзення клінічных выпрабаванняў у Францыі (1992), Германіі (1995), ЗША (1997), Расіі (1995, 1998, 2000).

З’яўляецца членам праўлення Асацыяцыі клінічных фармаколагаў СНД, членам рэдкалегіі навуковых часопісаў: «Ахова здароўя», «Лекавыя сродкі», «Рэцэпт», «Медыцына», «Медыцынскія навіны», «Навіны фармацыі», «Лячэбная справа».

## Навуковая дзейнасць 
Першым у Савецкім Саюзе атрымаў званне дацэнта па клінічнай фармакалогіі. Першым у Беларусі пачаў чытаць курс па гэтай дысцыпліне (у МДМІ) і стаў першым загадчыкам створанай ім кафедры

Упершыню ў свеце вызначыў ўдзел індуцыбельнага альфа-фактару некрозу пухлін у генэзе лекавай гастрапатыі, выкліканай нестэроіднымі супрацьзапаленчымі прэпаратамі, і даказаў магчымасць выкарыстання пентаксіфіліна для прафілактыкі гастраінтэстынальных ускладненняў.

Удзельнічаў у стварэнні ў Рэспубліцы Беларусь службы клінічнай фармакалогіі. На працягу 19 гадоў з’яўляўся галоўным пазаштатным клінічным фармаколагам Міністэрства аховы здароўя Рэспублікі Беларусь. Аўтар больш за 280 навуковых прац, 7 манаграфій.

## Узнагароды 
Лаўрэат прэміі ЛКСМБ. Узнагароджаны Ганаровымі граматамі Міністэрства аховы здароўя БССР, ЦК ЛКСМБ, ЦК УЛКСМ, Ганаровым Знакам Чырвонага Крыжа і Чырвонага Паўмесяца СССР. Ганаровы донар СССР. У 2012 годзе ўзнагароджаны медалём СНД «За заслугі ў навуковай дзейнасці».

Катэгорыя:Фармаколагі Беларусі
Катэгорыя:Фармаколагі СССР
Катэгорыя:Тэрапеўты Беларусі
Катэгорыя:Тэрапеўты СССР
Катэгорыя:Загадчыкі кафедраў БДМУ
Спіс захворванняў пшаніцы

Гэты артыкул — спіс захворванняў , згрупаваных па ўзбуджальніку.

## Бактэрыяльныя захворванні 
## Грыбковыя захворванні 
## Вірусныя захворванні 
## Фітаплазматычныя захворванні 
## Нематоды і паразіты 
## Крыніцы 
## Літаратура 
* 
* , earlier but more detail
* 

## Спасылкі 
* Агульныя назвы захворванняў, The American Phytopathological Society

Пшаніца
Бярковіч

**Бярковіч** — яўрэйскае прозвішча.

## Вядомыя носьбіты 
* Леанід Ісакавіч Бярковіч — ваяр-інтэрнацыяналіст
* Марыя Веньямінаўна Бярковіч (1910—1993) — беларускі мастак кіно і графік.
* Шая Іосіфавіч Бярковіч — адзін з арганізатараў і кіраўнікоў камсамольска-маладзёжнага падполля і партызанскага руху на тэрыторыі Пінскай вобласці ў гады Вялікай Айчыннай вайны.
* Яўген Міхайлавіч Бярковіч — матэматык, публіцыст, гісторык навукі і літаратуры, выдавец і рэдактар.
Паўліхіна (Кардымаўскі раён)

**Паўліхіна** () — вёска ў Кардымаўскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Цюшынскага сельскага паселішча.

## Гісторыя 
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была пад нямецкай акупацыяй са жніўня 1941 года, вызвалена ў верасні 1943 года.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Кардымаўскага раёна
Голаньч

**Голаньч** () — горад у Польшчы. Размешчаны за 360 км на паўночны захад ад Варшавы і за 75 км на поўнач ад Познані. Уваходзіць у склад Вангравецкага павета Велікапольскага ваяводства, з’яўляецца сядзібай вяскова-гарадской гміны Голаньч. Чыгуначная станцыя. Займае плошчу 12,64 км². Насельніцтва 3,4 тыс. чалавек.

## Спасылкі
Беражок (Кардымаўскі раён)

**Беражок** () — вёска ў Кардымаўскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Шокінскага сельскага паселішча.

## Гісторыя 
Да 1945 года гэта было умоўная назва трох вёсак: Ратчына, Галавіно, Пашкава. Пасля 1945 года астаткі гэтых вёсак аб’ядналі ў адзін населены пункт, пад назвай Беражок.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Кардымаўскага раёна
Борак Велькапольскі

**Борак Велькапольскі** () — горад на захадзе Польшчы. Размешчаны за 300 км на захад ад Варшавы і за 70 км на поўдзень ад Познані. Уваходзіць у склад Гастыньскага павета Велікапольскага ваяводства, сядзіба вяскова-гарадской гміны Борак Велькапольскі. Чыгуначная станцыя. Займае плошчу 6,16 км². Насельніцтва 2,5 тыс. чалавек.

## Насельніцтва 
## Гарады-пабрацімы 
## Крыніцы 
## Спасылкі
Памятны знак «У гонар дружбы і згоды канфесій Іўеўшчыны»

**Памятны знак «У гонар дружбы і згоды канфесій Іўеўшчыны»** — помнік у горадзе Іўе Гродзенскай вобласці Беларусі.

## Гісторыя 
На Іўеўскай зямлі стагоддзямі жылі ў згодзе беларусы, палякі, татары і яўрэі. Разнастайнасць нацыянальных традыцый і рэлігійных вераванняў надае тутэйшым мясцінам асаблівы каларыт. Шматнацыянальнае і шматканфесіянальнае Іўе называюць у народзе «маленькім Іерусалімам». У 2009 годзе ў горадзе пачаў працаваць музей нацыянальных культур.

У чэрвені 2012 года на цэнтральнай плошчы горада Іўе ўсталявалі памятны знак «У гонар дружбы і згоды канфесій Іўеўшчыны» як сімвал мірнага суіснавання праваслаўных, католікаў, мусульман і іўдзеяў.

Пасля помнік быў дапоўнены барэльефамі і паўторна адкрыты 15 чэрвеня 2013 года.

## Помнік 
Помнік уяўляе сабой чатыры стэлы, кожная з якіх павернута ў бок галоўнага культавага збудавання адпаведнай рэлігіі (праваслаўнай, каталіцкай, мусульманскай і іўдзейскай).

Стэлы ўпрыгожаны рэлігійнымі сімваламі. На каталіцкай частцы манумента размешчана грэчаская анаграма Хрыста, выява папы Рымскага Яна Паўла ІІ з заклікам *«Адчыніце дзверы Хрысту!»*, на праваслаўнай — выява Спаса Нерукатворнага і ікона Пакрова Прасвятой Багародзіцы, уверсе цытата з Евангелля *«Я есть путь к истине и истина, и жизнь»*, на мусульманскай — паўмесяц і Каран, а іўдзейская стэла ўпрыгожана падсвечнікам — менорай (сімвал дзяржавы Ізраіль) і словамі на рускай мове і іўрыце *«Мир вам!»*.

У сярэдзіне гэтай манументальнай групы, як разуменне таго, што прыйшоў час «збіраць камяні», — горка з камянёў. Яна змешчана ў коле. Кола — як еднасць цыкла прыроды, жыцця, як сімвал Бога, а вада, што струменіцца па каменнях, — гэта сімвал вечнасці.

Памятны знак «У гонар дружбы і згоды канфесій Іўеўшчыны» стаў сапраўднай «візітнай карткай» горада Іўе.

Катэгорыя:Славутасці Іўя
Катэгорыя:З’явіліся ў 2012 годзе
Катэгорыя:2012 год у Беларусі
Катэгорыя:Помнікі Гродзенскай вобласці