open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Спроба дзяржаўнага перавароту ў Лівіі (2019)

4 снежня 2019 года байцы брыгады Місураты паспрабавалі ажыццявіць дзяржаўны пераварот у Лівіі, імкнучыся звергнуць Урад нацыянальнай згоды (УНЗ) прэм’ер-міністра Фаіза Сараджа. Гэта адбылося на фоне шматмесячных баёў на паўночным захадзе краіны паміж прыхільнікамі УНА і Лівійскай нацыянальнай арміі (ЛНА) пад пачаткам Халіфа Хафтара.

## Брыгады Місураты 
Брыгада Місураты або Цэнтральны Шчыт з’яўлялася адным з падраздзяленняў групоўкі «Шчыт Лівіі», якая ўдзельнічала ў лівійскім канфлікце на баку ўрада Сараджа, дзейнічаючы супраць арміі фельдмаршала Хафтара і кадафістаў. Апалчэнне ўяўляла сабой атрады самых радыкальных сіл, якія складаліся з ісламістаў. Брыгада брала актыўны ўдзел у спробе захопу Міжнароднага аэрапорта Трыпалі. Большая частка яе байцоў — жыхары Місураты. Палатай прадстаўнікоў Лівіі, якая з’яўлялася канкурэнтам УНЗ у барацьбе за ўладу ў краіне, афіцыйна аб’яўлена тэрарыстычнай арганізацыяй. З самага пачатку наступлення сіл ЛНА на Трыпалі брыгада брала актыўны ўдзел у абароне горада.

## Агульная сітуацыя ў Трыпалітаніі 
З 2016 года паўночны захад краіны кантраляваў Урад нацыянальнай згоды, якому намінальна падпарадкоўваліся розныя ісламарадыкальныя групоўкі.

Канфлікт паміж ісламістамі і ўрадам, што базаваўся ў Трыпалі, нарастаў даўно, яшчэ з 2018 года, калі ў сталіцы адбыліся першыя сутыкненні паміж рознымі групоўкамі. Баевікі спрабавалі дамагчыся большай самастойнасці ад УНА і пашырыць свой уплыў. Шмат у чым гэта адбылося дзякуючы міністру ўнутраных спраў УНЗ Фатхі Башага, які і атрымаў сваю пасаду дзякуючы радыкальным ісламістам з Місураты. У свой час яны націснулі на Сараджа, прымусіўшы яго падпісаць указ аб прызначэнні кіраўніка МУС.

Дружалюбныя Башазе апалчэнцы заўважаны ў забойствах мірных жыхароў і гандлю людзьмі. Яны таксама абвінавачваліся ў здзяйсненні тэрактаў разам з баевікамі тэрарыстычнай групоўкі ІДІЛ. Многія служачыя кіраўніку МУС УНА Лівіі баевікі абвешчаны ў міжнародны вышук.

Таксама паведамлялася, што УНЗ меў вялікі доўг перад апалчэнцамі, але не збіраўся яго аддаваць.

## Пераварот 
4 снежня каля будынка Прэзідэнцкага савета завязалася перастрэлка паміж баевікамі брыгады Місураты і аховай УНЗ. Узброеныя групы перакрылі вуліцы, якія вядуць да вуліцы Тарык ас-Сіка, на якой размешчаны будынак. Там знаходзіліся супрацоўнікі міністэрства фінансаў УНЗ і сам прэм’ер-міністр Фаіз Сарадж. Пасля аблогі будынка апалчэнцы пачалі штурм. Падчас атакі загінуў міністр фінансаў.

Да 5 снежня стральба ў сталіцы сціхла, і прыхільнікі Сараджа ўсё яшчэ захавалі кантроль над часткай узброеных груп, але сітуацыя заставалася напружанай. Пазней Фаіз Сарадж выехаў у Вялікабрытанію.

## Гл. таксама 
* Спроба дзяржаўнага перавароту ў Лівіі (2014)

## Заўвагі 
Катэгорыя:2019 год у Лівіі
Катэгорыя:Снежань 2019 года
Катэгорыя:Падзеі 4 снежня
Катэгорыя:Дзяржаўныя перавароты
Білашкы (Вінніцкі раён)

**Білашкы** () — вёска ў Вінніцкім раёне Вінніцкай вобласці Украіны. Адміністрацыйны цэнтр Білашкоўскага сельсавета.
## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Пагрэбішчанскага раёна
Скыбынці (Пагрэбішчанскі раён)

**Скыбынці** () — вёска ў Пагрэбішчанскім раёне Вінніцкай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Баршчагіўскага сельсавета.
## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Пагрэбішчанскага раёна
Мамо Янсанэ

**Мамо Янсанэ** (; нар. , Фрыя, Гвінея) — гвінейскі футбаліст, нападнік харвацкага клуба «Рыека».

## Клубная кар’ера 
У 2016—2017 гадах выступаў у гвінейскай камандзе «Хафія». У 2017 годзе перайшоў у клуб ФЮС, адкуль у 2019 годзе, згодна з дамовай паміж мараканскім клубам і «Іслаччу», пачаў выступленне за апошнюю. У пачатку снежня 2019 года «Іслач», якая мела першачарговае права выкупу трансферных правоў на гульца, выкарыстала гэта права.

У верасні 2020 года перайшоў у малійскі клуб «Блэк Старз», за які, аднак, так і не згуляў. У пачатку 2021 года на правах арэнды далучыўся да клуба «Ніжні Ноўгарад» з расійскай ФНЛ і дапамог яму выйсці ў Прэм’ер-лігу. У ліпені 2021 года папоўніў склад ціраспальскага «Шэрыфа», з якім стаў чэмпіёнам Малдовы, гуляў у групавым раўндзе Лігі чэмпіёнаў.

У верасні 2022 года зноў быў арандаваны клубам «Пары Ніжні Ноўгарад». У ліпені 2023 года вярнуўся з арэнды ў «Шэрыф», а ў верасні 2023 года перайшоў у харвацкую «Рыеку».

## Міжнародная кар’ера 
У 2017 годзе выступаў за моладзевую зборную Гвінеі ў Кубке афрыканскіх нацый. У лістападзе 2019 годзе атрымаў запрашэнне ў нацыянальную зборную, аднак ні ў матчы з Намібіяй, ні з Марока на поле не выйшаў.

Дэбютаваў у нацыянальнай зборнай 6 кастрычніка 2021 года ў адборачным матчы чэмпіянату свету 2022 супраць Судана.

## Дасягненні 
*   Чэмпіён Малдовы: 2022
*  Уладальнік Кубка Малдовы: 2022

## Крыніцы 
Катэгорыя:Футбалісты Гвінеі
Катэгорыя:Ігракі зборнай Гвінеі па футболе
Катэгорыя:Ігракі ФК Хафія
Катэгорыя:Ігракі ФК ФЮС
Катэгорыя:Ігракі ФК Іслач
Катэгорыя:Ігракі ФК Ніжні Ноўгарад
Катэгорыя:Ігракі ФК Шэрыф Ціраспаль
Катэгорыя:Ігракі ФК Рыека
Храм Дашаватара

Храм Дашаватара – храм Бага Вiшну ў Індыi (штат Утар-Прадэш).

## Літаратура 
•  Горбушина М. Иконография индуизма / Под общ. ред. М. Ф. Альбедиль и А. М. Дубянского. — Индуизм. Джайнизм. Сикхизм: Словарь. — М.: Республика, 1996. — С. 194—200.
•  Короцкая А. А. Архитектура Индии раннего средневековья. — М.: Стройиздат, 1964. — 244 с.
•  Моде Х. Искусство Южной и Юго-Восточной Азии / Пер. с нем. А. И. Исаевой. — М.: Искусство, 1979. — 357 с.
•  Brown P. Indian architecture: Buddhist and Hindu Periods. — Bombay: D. B. Taraporevala Sons & Co., 1976.
•  Dehejia V. Indian art. — London: Phaidon, 1997.
•  Lochtefeld J. The illustrated encyclopedia of Hinduism. — New York: The Rosen Publishing Group, 2002.
•  Lubotsky A. M. The iconography of the Viṣṇu temple at Deogarh and the Viṣṇudharmottarapurāṇa (англ.) // Ars Orientalis. — 1996. — Vol. 26. — P. 65—80.
•  Lubotsky A. M. The “Sarvatobhadra” temple of the Viṣṇudharmottarapurāṇa and the Viṣṇu temple at Deogarh / Kolff D. H. A., Oort M. S., Hoek A. W. van den (eds.). — Ritual, State and History in South Asia. * Essays in Honour of J. C. Heesterman. — Leiden - Boston: Brill, 1992. — P. 199—221.
•  Vats M. S. The Gupta temple at Deogarh. — Memoirs of the Archaeological Survey of India № 70. — Delhi: Manager of Publications, 1952.
•  Williams J. G. The art of Gupta India: empire and province. — Princeton: Princeton University Press, 1982. 

## Спасылкі 
Катэгорыя:Індуізм
Азарыцкі бой

**Азарыцкі бой** — бой, які адбыўся 17 лютага 1942 года ля в. Азарычы Даманавіцкага раёна.

У вёсцы размяшчаўся варожы гарнізон з 70 чалавек, знаходзіліся склады з хлебам, прызначаным для адпраўкі ў Германію.

Аперацыяй кіраваў Ф. І. Паўлоўскі. Атрад Каваленкі прыкрываў дарогу Кабыльшчына — Азарычы, узвод атрада «Чырвоны Кастрычнік» — дарогу Азарычы — Валасовічы.

У 7 гадзін раніцы партызаны скрытна занялі заходнюю частку Азарычаў, ударная група атакавала каравульнае памяшканне прціўніка. У вынніку 3-гадзіннага бою партызаны разграмілі гарнізон, знішчылі каля 40 салдат і афіцэраў, захапілі 2 станковыя і 1 ручны кулямёты, 35 вінтовак, каля 50 тыс. патронаў, раздалі насельніцтву каля 850 т. збожжа.

## Літаратура 
* 
Катэгорыя:Бітвы Другой сусветнай вайны з удзелам савецкіх партызан у Беларусі
Катэгорыя:Азарычы
Катэгорыя:Гісторыя Калінкавіцкага раёна
Катэгорыя:Падзеі 17 верасня
Катэгорыя:Канфлікты 1942 года
Катэгорыя:Люты 1942 года
Анты Рынэ

**Анты Юхан Рынэ** (; нар. 3 лістапада 1962, Хельсінкі, Фінляндыя) — фінскі палітык; старшыня Сацыял-дэмакратычнай партыі (СДП; з 2014), спікер фінскага парламента (з красавіка па чэрвень 2019), прэм’ер-міністр Фінляндыі з 6 чэрвеня па 3 снежня 2019 года. Раней — міністр фінансаў Фінляндыі (2014—2015).

Катэгорыя:Прэм’ер-міністры Фінляндыі
Катэгорыя:Міністры фінансаў Фінляндыі
Катэгорыя:Спікеры Эдускунты
Катэгорыя:Сацыял-дэмакраты Фінляндыі
Свята-Міхайлаўская царква (Дзяніскавічы)

**Свята-Міхайлаўская царква** — мураваны праваслаўны храм у в. Дзяніскавічы Ганцавіцкага раёна Брэсцкай вобласці. Знаходзіцца на вул. Міра, 39а.

## Гісторыя 
У 1786 годзе была пабудавана драўляная Петра-Паўлоўская царква. У 1842 годзе стараннем князя Льва Радзівіла была пабудавана новая царква.

17 лютага 1944 года царква згарэла.

26 чэрвеня 1995 года была зарэгістравана рэлігійная грамада, першыя набажэнствы праходзілі ў часовай дамавой царкве. У 2009 годзе быў закладзены падмурак новага храма, і распачалося будаўніцтва новага мураванага храма. 1 чэрвеня 2013 года архіепіскапам Пінскім і Лунінецскім Стэфанам быў асвячоны новы храм.

Катэгорыя:Праваслаўныя храмы Ганцавіцкага раёна
Катэгорыя:Дзяніскавічы (Ганцавіцкі раён)
Катэгорыя:2013 год у Беларусі
Катэгорыя:Храмы Пінскай і Лунінецкай епархіі
Катэгорыя:Храмы Святога Міхаіла
Васіль Іванавіч Дземянцей

**Васіль Іванавіч Дземянцей** (нар. 1954, в. Застарынне, Чашніцкага раёна Віцебскай вобласці) — беларускі дзяржаўны дзеяч.

## Біяграфія 
У 1981 г. скончыў Паўночна-Заходні завочны політэхнічны інстытут, у 1985 годзе — Вышэйшыя курсы КДБ СССР, у 1999 — Акадэмію кіравання пры Прэзідэнце Беларусі.

У 1983 года прыняты на службу ў органы дзяржаўнай бяспекі. Службу праходзіў на пасадах оперупаўнаважанага, старэйшага оперупаўнаважанага Лепельскага раённага аддзела і аддзела УКДБ БССР Віцебскай вобласці, начальніка Лепельскага РА, намесніка начальніка аддзела, намесніка начальніка службы, начальніка аддзела УКДБ Рэспублікі Беларусь Віцебскай вобласці. У 1996 годзе прызначаны намеснікам начальніка УКДБ Віцебскай вобласці, у 2001 годзе — начальнікам Упраўлення.

У 2005—2007 гг. — першы намеснік старшыні Камітэта дзяржаўнай бяспекі. На пасадзе рабіў гучныя заявы аб «памкненнях» замежных спецслужбаў, у тым ліку ЗША, у «дэстабілізацыі» палітычнага становішча ў Беларусі (аж да інтэрвенцыі), «фінансаванні» Захадам беларускай апазіцыі, стварэнні ў сумежных краінах апорных баз уздзеяння і пунктаў сачэння, падрыхтоўцы баевікоў у лагерах Літвы і Польшчы і стварэнні груп для звяржэння канстытуцыйнага ладу ўсімі магчымымі відамі экстрэмісцкай дзейнасці, уключаючы тэрарызм, выкрыванні змовы з мэтай сілавога захопу ўлады радыкальнай апазіцыяй пасля прэзідэнцкіх выбараў 2006 года.

У ліпені 2007 года Дземянцей разам з тагачасным кіраўніком КДБ Сцяпанам Сухарэнкам пазбавіліся сваіх пасадаў, пасля чаго ў СМІ з’явілася інфармацыя пра іх арышт. Пазней у інтэрв’ю расійскай газеце «Завтра» прэзідэнт Аляксандр Лукашэнка заявіў:

З 2008 да 2011 гг. — намеснік старшыні Дзяржаўнага мытнага камітэта. У 2011—2016 гг. начальнік Гродзенскай рэгіянальнай мытні. Практычна адразу пасля зняцця з яго санкцый ЕС у пачатку 2016 года Дземянцей падаў у адстаўку са сваёй пасады і сышоў у прыватны бізнес, непасрэдна звязаны з ягонай службай на дзяржаўнай мяжы і мытні: з мытным афармленнем і перамяшчэннем грузаў праз мяжу. У 2012 годзе Савет Еўрапейскага саюза прызнаў Дземянцея адказным за рэпрэсіўную працу КДБ супраць грамадзянскай супольнасці і дэмакратычнай апазіцыі.

20 лістапада 2020 года ўнесены ў санкцыйныя спісы Літвы, Латвіі і Эстоніі.

## Спасылкі 
* Генерал КДБ і мытнай службы ўзначаліў буйны бізнэс

Катэгорыя:Дзяржаўныя дзеячы Беларусі
Катэгорыя:Беларускія асобы ў Чорным спісе ЕС
Уладзімір Вікенцьевіч Свідуновіч

**Уладзімір Вікенцьевіч Свідуновіч** (нар. , в. Дзівін, Кобрынскі раён, Брэсцкая вобласць) — беларускі архітэктар. Член-карэспандэнт Беларускай акадэміі архітэктуры (2001).

## Біяграфія 
Скончыў у 1975 годзе Брэсцкі інжынерна-будаўнічы інстытут. У 1975—1976 гадах архітэктар праектнага інстытута «Гроднаграмадзянпраект»; у 1977 годзе старэйшы архітэктар Гомельскага філіяла праектнага Інстытута «Белкалгаспраект»; з 1978 года зноў у «Гомельграмадзянпраекце»: старэйшы архітэктар (1978—1980), вядучы архітэктар (1980—1985), галоўны архітэктар праектаў (1985—1988); з 1988 года ў праектным інстытуце «Гомельпраект»: галоўны архітэктар (1988—2001), кіраўнік архітэктурнай майстэрні (з 2001). Выйшаў на пенсію, але працягвае працаваць.

Член Саюза архітэктараў СССР (1983), абраны членам-карэспандэнтам Беларускай акадэміі архітэктуры (2001).

## Творчасць 
Асноўныя працы: Вяслярная база прафсаюзаў; 10-павярховыя жылыя дамы ў тунэльнай апалубцы (№ 1 і 2), 9-павярховыя жылыя дамы (№ 6,22,23,24) у мікрараёне № 18; 16-павярховыя жылыя дамы ў тунэльнай апалубцы (№ 3 і 15) у мікрараёне № 19; 5-7-9-14-павярховыя жылыя дамы ў мікрараёне № 22 — усе ў Гомелі; піянерскі лагер на 240 месцаў у н.п. Сцюдзёная Гута Гомельскай вобласці; адміністрацыйна-жылой корпус у санаторыі «Сонечны бераг»; 25-павярховы жылы комплекс на вуліцы «9 мая» і 25-павярховы жылы комплекс з двухузроўневай падземнай аўтастаянкай на Ленінскім праспекце ў г. Хімкі Маскоўскай вобласці; грамадска-забаўляльны цэнтр «Арктыка» ў г. Нар’ян-Мар.

## Узнагароды 
Узнагароджаны прэміяй імя У. А. Караля Міністэрства архітэктуры і будаўніцтва Рэспублікі Беларусь за рэалізаваны праект «9-павярховы двухсекцыйны жылы дом у мікрараёне № 17 горада Гомеля» (2000), медалём Святога Дабравернага князя Данііла Маскоўскага (Маскоўскі Патрыярхат) — За працы ў славу Святой Царквы — рэалізацыю праекта «Рэканструкцыя і аднаўленне помніка архітэктуры пачатку XX стагоддзя „Свята-Мікольскай царквы і пашырэнне Свята-Мікольскага праваслаўнага манастыра“» (2003), Ганаровай граматай Міністэрства архітэктуры і будаўніцтва Рэспублікі Беларусь (2012).

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Архітэктары Беларусі
Катэгорыя:Архітэктары XX стагоддзя
Катэгорыя:Архітэктары XXI стагоддзя
Катэгорыя:Архітэктары Гомеля
Катэгорыя:Архітэктары Расіі
Буркіўці (Вінніцкі раён)

**Буркіўці** () — вёска ў Вінніцкім раёне Вінніцкай вобласці Украіны.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Вінніцкага раёна
Ветеран Чернобыля (газета)

Газета была зачынена з-за недахопу сродкаў лістом Міністэрства Інфармацыі, затым нерэгулярна выходзіла ў выглядзе аднайменнага ўкладыша ў газеце «На страже»

## Спасылкі 
* https://e-catalog.nlb.by/Collection/BY-NLB-br1597998

Катэгорыя:Газеты на рускай мове
Катэгорыя:Газеты Беларусі
Катэгорыя:Чарнобыльская катастрофа
На страже

«**На страже**» () — ведамасная газета Міністэрства ўнутраных спраў Рэспублікі Беларусь. Подпіс усіх супрацоўнікаў міліцыі на газету абавязковы.

Першы нумар адзінага перыядычнага міліцэйскага выдання Беларусі савецкага часу – газеты «На варце Кастрычніка» (на той час – органа палітаддзела Галоўнага кіраўніцтва рабоча-сялянскай міліцыі пры СНК БССР) убачыў свет 12 лістапада 1931 г. Нумар выйшаў на беларускай мове на чатырох палосах накладам у 1,5 тыс. асобнікаў і быў прысвечны 14-й гадавіне савецкай міліцыі. Адказным рэдактарам першага нумара «На варце Кастрычніка» быў Гольдберг.

Газета выдавалася з перапынкамі ў 1942 – 1944 гг. і 1970 – 1977 гг. пад сваёй першай назвай на беларускай мове, але з 1945 г., пачынаючы з нумара ад 7 лістапада (№ 15), стала друкавацца пад рускамоўнай назвай «На страже Октября». З 3 ліпеня 1992 г. выходзіць пад назвай «На страже».

У розны час у газеце працавалі: заслужаны дзеяч культуры Рэспублікі Беларусь (2000), галоўны рэдактар газеты «Советская Белоруссия» (1995—2018) Павел Якубовіч, беларускі паэт і публіцыст, лаўрэат прэміі БСЖ «Залатое пяро» (2017) Уладзімір Барысенка, беларускі журналіст і літаратар, галоўны рэдактар газеты «Наша Ніва» (1991—2000), лаўрэат прэміі імя Алеся Адамовіча Беларускага ПЭН-цэнтру (1998) Сяргей Дубавец.

## Галоўныя рэдактары 
* Фёдар Лук’янавіч Жыркоў (верасень 1935—верасень 1939)
* Ганна Фёдараўна Шмытава (1946—1960)
* Іван Каленікавіч Дубавец (1961—1969)
* Генадзь Іванавіч Іваноў (1969—1970)
* Віктар Раманавіч Данілкін (студзень—кастрычнік 1978)
* Сяргей Леанідавіч Шахновіч (1978—кастрычнік 1994)
* Аляксандр Паўлавіч Дацій (1994—1999)
* Міхаіл Васільевіч Розум (1999—2001)
* Андрэй Давідавіч Бас (2001—2003)
* Сяргей Уладзіміравіч Хрыпач (ліпень 2003—2009)
* Аляксандр Баляслававіч Траяноўскі (2009—2015)
* Наталля Сяргееўна Гарына (чэрвень 2016—травень 2019)
  

## Узнагароды 
* 1981 год – Ганаровая грамата Вярхоўнага Савета БССР.
* 2006 год — пераможца ІІ Нацыянальнага конкурсу друкаваных СМІ «Залатая Ліцера» у намінацыі «Лепшая галіновая газета».
* 2017 год – пераможца ХІІІ Нацыянальнага конкурсу друкаваных СМІ «Залатая Ліцера» у намінацыі «Лепшыя матэрыялы культурнай і гісторыка-краязнаўчай тэматыкі».

## Спасылкі 
* https://www.mvd.gov.by/ru/page/rup-ob-edinennaya-redakciya-ministerstva-vnutrennih-del-respubliki-belarus/gazeta-na-strazhe  
* Кур’яновіч, Ю. Фёдар Жыркоў: невядомы вядомы рэдактар «На варце кастрычніка» / Юры Кур’яновіч // На страже. – 2019. – 15 ноября (№ 46 / 7498). – С. 16, 17.
* https://www.belta.by/society/view/gran-pri-hiii-natsionalnogo-konkursa-pechatnyh-smi-zolotaja-litera-udostoen-proekt-gazety-respublika-246080-2017/

Катэгорыя:Газеты Беларусі на рускай мове
Катэгорыя:Міністэрства ўнутраных спраў Рэспублікі Беларусь
Іда (фільм, 2013)

«**І́да**» () — польскі мастацкі фільм рэжысёра Паўла Паўлікоўскага, які выйшаў на экраны ў 2013 годзе.

Фільм быў прадстаўлены ў асноўнай конкурснай праграме ігравога кіно 20-га Мінскага міжнароднага кінафестывалю «Лістапад».

## Сюжэт 
Польшча, 1962 год. Васемнаццацігадовая Ганна рыхтуецца стаць манашкай у сірочым прытулку, дзе яна жыве. Аднойчы яна даведваецца, што ў яе ёсць цётка, сястра яе маці Ванда, з якой яна павінна убачыцца, перш чым прыняць абяцанні.

Ганна даведваецца, што яна яўрэйка і што яе сапраўднае імя Іда. Гэта адкрыццё прымушае яе ўсё глыбей пагружацца ў мінулае, каб даведацца праўду пра сабе і адстаяць гонар сваёй сям'і.

## Крыніцы 
## Спасылкі 
* 
* «Ида» Павла Павликовского, артыкул на сайце «Culture.pl»

Катэгорыя:Фільмы-драмы 2013 года
Катэгорыя:Фільмы Польшчы 2013 года
Катэгорыя:Фільмы Даніі 2013 года
Катэгорыя:Фільмы Францыі 2013 года
Катэгорыя:Фільмы Вялікабрытаніі 2013 года
Катэгорыя:Фільмы-драмы Польшчы
Катэгорыя:Фільмы-драмы Даніі
Катэгорыя:Фільмы-драмы Францыі
Катэгорыя:Фільмы-драмы Вялікабрытаніі
Катэгорыя:Чорна-белыя фільмы Польшчы
Катэгорыя:Фільмы на польскай мове
Катэгорыя:Фільмы, знятыя ў Польшчы
Катэгорыя:Фільмы, знятыя ў Лодзі
Катэгорыя:Фільмы Паўла Паўлікоўскага
Катэгорыя:Фільмы па сцэнарыях Паўла Паўлікоўскага
Катэгорыя:Фільмы — лаўрэаты прэміі «Оскар» за найлепшы фільм на замежнай мове
Катэгорыя:Фільмы — лаўрэаты Еўрапейскай кінапрэміі
Катэгорыя:Фільмы — лаўрэаты Польскай кінапрэміі «Арлы»
Катэгорыя:Фільмы — лаўрэаты прэміі «Незалежны дух» за найлепшы міжнародны фільм
Трэнінг асобаснага росту

«**Трэ́нінг асо́баснага ро́сту**» () — казахскі мастацкі фільм рэжысёра Фархата Шарыпава, які выйшаў на экраны ў 2018 годзе.

Фільм быў прадстаўлены ў асноўнай конкурснай праграме ігравога кіно 26-га Мінскага міжнароднага кінафестывалю «Лістапад».

## Сюжэт 
У самага звычайнага банкаўскага служачага Каната няма ні сям’і, ні захапленняў, ні памкненняў. У свае 40 год ён жыве з хворай на Альцгеймера маці і не бачыць у жыцці абсалютна ніякага сэнсу. Канат наведвае трэнінгі асобаснага росту, спадзеючыся штосьці змяніць у сабе. Нечаканая сустрэча са старым універсітэцкім сябрам Данікам — цяпер вялікім і паважаным чалавекам — рэзка мяняе ўсё.

## Крыніцы 
## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Фільмы Казахстана
Катэгорыя:Фільмы Фархата Шарыпава
Размаляваная птушка (фільм)

«**Размалява́ная пту́шка**» () — чэшска-славацка-ўкраінскі мастацкі фільм рэжысёра Вацлава Маргаўла, які выйшаў на экраны ў 2019 годзе.

Фільм быў прадстаўлены ў асноўнай конкурснай праграме ігравога кіно 26-га Мінскага міжнароднага кінафестывалю «Лістапад».

## Сюжэт 
Гісторыя пра падлетка, якога бацькі, ганімыя нацыстамі, адпраўляюць жыць на хутар да старой карміцелькі. Калі апякунка памірае, хлопец застаецца зусім адзін. Ён бадзяецца па вёсках, спрабуючы выжыць у свеце, поўным жорсткасці і абыякавасці, сутыкаючыся з сялянскай цемнатой і зверствамі вайны. Прайшоўшы гэты цярністы шлях да канца, герой ужо ніколі не будзе такім, як раней.

## Зноскі 
## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Фільмы Чэхіі
Катэгорыя:Фільмы Славакіі
Катэгорыя:Фільмы Украіны
Катэгорыя:Фільмы Вацлава Маргаўла
Керасін (фільм)

«**Керасі́н**» () — расійскі мастацкі фільм рэжысёра Юсупа Разыкава, які выйшаў на экраны ў 2019 годзе.

Фільм быў прадстаўлены ў асноўнай конкурснай праграме ігравога кіно 26-га Мінскага міжнароднага кінафестывалю «Лістапад».

## Сюжэт 
Фільм прысвечаны нашым мацярам. Казачнае апавяданне пра сілу простых людзей, здольнасці жыць і выжываць у найскладанейшых жыццёвых абставінах, пра любоў, адданасць і прыгажосць.

## Акцёрскі склад 
* Алена Сусаніна
* Іна Сцяпанава
* Аўгіння Молатава
* Валерый Маслаў
* Сяргей Генкін
* Ганна Беленькая
* Іван Рыжыкаў

## Зноскі 
## Спасылкі 
Катэгорыя:Фільмы 2019 года
Катэгорыя:Фільмы Расіі
Катэгорыя:Фільмы Юсупа Разыкава
Пясэчна

**Пясэчна** () — горад у Польшчы, за 17 км на поўдзень ад цэнтра Варшавы, частка Варшаўскай агламерацыі. Адміністрацыйны цэнтр Пясэчынскага павета Мазавецкага ваяводства, сядзіба вяскова-гарадской гміны Пясэчна. Займае плошчу 16,22 км². Насельніцтва 47,5 тыс. чалавек (на 2018).

## Спасылкі 
* Афіцыйная старонка горада
Удых-выдых

«**Уды́х-вы́дых**» () — грузінска-расійска-шведскі мастацкі фільм рэжысёра Дзіты Цінцадзэ, які выйшаў на экраны ў 2019 годзе.

Фільм быў прадстаўлены ў асноўнай конкурснай праграме ігравога кіно 26-га Мінскага міжнароднага кінафестывалю «Лістапад»

## Сюжэт 
Ірыне 37. Калісьці яна працавала ўрачом, але была асуджана і доўгі час правяла ў зняволенні. Ірына выходзіць на свабоду і, вырашыўшы пачаць жыццё з нуля, спрабуе заваяваць давер сям’і. Аднак сутыкнуўшыся з раўнадушшам і чэрствасцю навакольнага свету, гераіня задаецца пытаннем: ці мае яна патрэбу ў тым грамадстве, у якое вярнулася?.

## Зноскі 
## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Фільмы Грузіі
Катэгорыя:Фільмы Расіі
Катэгорыя:Фільмы Швецыі
Катэгорыя:Фільмы Дзіты Цінцадзэ
Свята-Панцеляймонаўская царква (Гомель)

**Свята-Панцеляймонаўская царква** — мураваны праваслаўны храм у горадзе Гомель. Знаходзіцца на тэрыторыі анкалагічнага дыспансера па вул. Давыдаўская, 30.

## Гісторыя 
У 2003 годзе была заснавана парафія храма. 3 лістапада 2003 года выдадзена пасведчанне пра дзяржаўную рэгістрацыю прыходу. 14 лістапада 2004 года ў часовым храме была здзейснена першая літургія.

28 ліпеня 2010 года быў заліты першы бетон у падмурак новага храма.

Вясной 2012 года завершана будаўніцтва ніжняга храма. З 11 красавіка 2012 года пачаліся набажэнствы ў ніжнім храме.

14 лістапада 2016 года быў спраўлены чын асвячэння храма.

Катэгорыя:Праваслаўныя храмы Гомеля
Катэгорыя:Храмы Гомельскай і Жлобінскай епархіі
Катэгорыя:2016 год у Гомелі
Уяўны воўк (фільм)

«**Уя́ўны воўк**» () — расійскі мастацкі фільм рэжысёркі Валерыі Гай Германікі, які выйшаў на экраны ў 2019 годзе.

Фільм быў прадстаўлены ў асноўнай конкурснай праграме ігравога кіно 26-га Мінскага міжнароднага кінафестывалю «Лістапад».

## Сюжэт 
Зіма, месячная ноч… Дзве жанчыны з дзіцем прабіраюцца праз лясны гушчар. А дзесьці побач у пошуках ахвяры шнырыць воўк-пярэварацень. Ці то звер, ці то чалавек, ці то фантом…

## Зноскі 
## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Фільмы Расіі
Катэгорыя:Фільмы Валерыі Гай Германікі
Царква ў імя святога прападобнага Сергія Раданежскага (Гомель)

**Царква ў імя святога прападобнага Сергія Раданежскага** — мураваны праваслаўны храм у горадзе Гомель. Знаходзіцца на вул. Шырокая, 1-в.

## Гісторыя 
Прыход быў зарэгістраваны ў 1999 годзе. З 7 студзеня 2000 года набажэнствы здзяйсняліся ў пасажырскім вагоне. У жніўні 2004 года пачалося ўзвядзенне сцен храма. У 2005 годзе было скончана будаўніцтва капліцы.

8 кастрычніка 2010 года храм быў асвячоны. Асвячэнне здзейсніў архіепіскап Арыстарх.

У 2012 годзе скончана будаўніцтва званіцы.

## Архітэктура 
За аснову роспісу быў узяты стыль Віктара Міхайлавіча Васняцова. Працу выканаў гомельскі мастак У. Пацееў.

Катэгорыя:Праваслаўныя храмы Гомеля
Катэгорыя:Храмы Гомельскай і Жлобінскай епархіі
Катэгорыя:2010 год у Гомелі
Валянціна Уладзіміраўна Свінарэнка

**Валянціна Уладзіміраўна Свінарэнка** (нар. , с. Парафіеўка, Кэгычыўскі раён, Харкаўская вобласць, Украіна) — беларускі архітэктар.

## Біяграфія 
Скончыла ў 1981 годзе архітэктурны факультэт Палтаўскага інжынерна-будаўнічага інстытута. У 1981—1999 гадах працавала архітэктарам, вядучым архітэктарам, галоўным архітэктарам праектаў інстытута «Магілёўграмадзянпраект». З 1999 года займалася праектаваннем аб’ектаў як індывідуальны прадпрымальнік. З 2010 года працуе галоўным архітэктарам праектаў у ЗАТ «Будпраектінвест».

Член Беларускага саюза архітэктараў з 1989 года.

Пражывае ў Магілёве па вул. Арлоўскага, 15а.

## Творчасць 
Аўтар праектаў: 152-кватэрны жылы дом 3-га жылога комплексу па пр. Шміта; 40-кватэрны жылы дом па вул. Арлоўскага; 72-кватэрны жылы дом № 13 з убудавана-прыбудаванымі памяшканнямі грамадскага прызначэння па вул. Арлоўскага — усе ў Магілёве; адміністрацыйны будынак раённага аддзела ФСЗН па вул. Кірава ў г. Кіраўску; вытворча-гаспадарчы блок з памяшканнямі для інкасацыі па вул. 30 гадоў Перамогі ў г. Магілёве; 40-кватэрны жылы дом па вул. Вакзальнай; адміністрацыйны будынак Магілёўскага абласнога ўпраўлення ФСЗН з убудавана-прыбудаваным памяшканнем па вул. Першамайскай; рэканструкцыя пажарнага дэпо па завулку Пажарным, 6 — усе ў Магілёве, рэканструкцыя будынка ААТ «Белаграпрамбанк» у Бялынічах.

## Сям'я 
У шлюбе з архітэктарам Уладзімірам Свінарэнкам.

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Архітэктары Беларусі
Катэгорыя:Архітэктары XX стагоддзя
Катэгорыя:Архітэктары XXI стагоддзя
Катэгорыя:Архітэктары Магілёва
Цела Божае (фільм)

«**Це́ла Бо́жае**» () — польскі мастацкі фільм рэжысёра Яна Камасы, які выйшаў на экраны ў 2019 годзе.

## Прэміі і ўзнагароды 
* 9 узнагародаў Фестывалю польскага мастацкага кіно
* 3 спецыяльныя згадкі на Рэйк’явікскім міжнародным кінафестывалі
* Найлепшы акцёр (Барташ Беленя) на Чыкагскім міжнародным кінафестывалі
* Найлепшы акцёр (Барташ Беленя) на Стакгольмскім міжнародным кінафестывалі.

## Зноскі 
## Спасылкі 
* 
* Цела Божае  на кінафестывалі «Лістапад»
* Цела Божае  у базе FilmWeb
* Цела Божае  у базе FilmPolski

Катэгорыя:Фільмы-драмы 2019 года
Катэгорыя:Фільмы Польшчы 2019 года
Катэгорыя:Фільмы Францыі 2019 года
Катэгорыя:Фільмы-драмы Польшчы
Катэгорыя:Фільмы-драмы Францыі
Катэгорыя:Фільмы на польскай мове
Катэгорыя:Фільмы Яна Камасы
Атлантыда (фільм, 2019)

«**Атланты́да**» () — украінскі мастацкі фільм рэжысёра Валянціна Васяновіча, які выйшаў на экраны ў 2019 годзе.

Фільм быў прадстаўлены ў асноўнай конкурснай праграме ігравога кіно 26-га Мінскага міжнароднага кінафестывалю «Лістапад».

## Сюжэт 
Усходняя Украіна ў найбліжэйшай будучыні. Пустыня, малапрыдатная для жыцця чалавека. У былога салдата Сяргея, які пакутуе на ПТСР, узнікаюць праблемы з адаптацыяй да новай рэальнасці. Калі плавільны завод, на якім ён працуе, нарэшце зачыняецца, ён знаходзіць нечаканы спосаб спраўляцца са сваімі праблемамі — дабраахвотніцкая місія «*Чорныя цюльпаны*», прысвечаная пошуку і эксгумацыі ваенных трупаў. Працуючы разам з Кацяй, ён разумее, што лепшая будучыня магчымая. Ці навучыцца ён жыць без вайны і прымаць сябе такім, які ён ёсць?

## Акцёрскі склад 
* Андрэй Рымарук
* Людміла Білека
* Васіль Антаняк

## Зноскі 
## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Фільмы Украіны
Катэгорыя:Фільмы Валянціна Васяновіча
Бывай, мой сын

«**Быва́й, мой сын**» () — кітайскі мастацкі фільм рэжысёра Ван Сяашуая, які выйшаў на экраны ў 2019 годзе.

Фільм быў прадстаўлены ў асноўнай конкурснай праграме ігравога кіно 26-га Мінскага міжнароднага кінафестывалю «Лістапад».

## Сюжэт 
Кітай, пачатак 1990-х. Урад строга сочыць за выкананнем правіла «*адна сям’я — адно дзіцё*». Сям’я рабочых металургічнага завода ўтойвае цяжарнасць жонкі, але вельмі хутка пра гэта даведваюцца ў прафкаме і жанчыну вымушаюць зрабіць аборт на трэцім месяцы. Аперацыя праходзіць складана, і гераіня ў выніку больш не можа мець дзяцей. Праз нейкі час, забаўляючыся на рацэ, тоне адзіны сын пары. Каб забыцца на мінулае і рухацца далей, сям’я пераязджае да мора ў правінцыю Фуцзянь, у гарадок з чужым дыялектам і ладам жыцця, і ўсынаўляюць хлопчыка.

## Акцёрскі склад 
* Ван Цзынчун
* Юн Мэй
* Цы Сі
* Ван Юань
* Ду Цзян
* Ай Лія
* Сюй Чэн
* Лі Цзінцзін
* Чжааянь Гочжан

## Зноскі 
## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Фільмы Кітая
Катэгорыя:Фільмы Кітая 2019 года
Катэгорыя:Фільмы Ван Сяашуая
Служба спасения 01 (часопіс)

**Служба спасения 01** () — беларускі вытворча-практычны часопіс. Выдаецца з кастрычніка 1998 года ў Мінску.

## Змест 
Пажарная бяспека ў прыватнасці і агульная бяспека.

Часопіс адрасаваны кіраўнікам і спецыялістам-практыкам, чыя дзейнасць звязана з забеспячэннем пажарнай бяспекі і бяспекі ў цэлым, а таксама спецыялістам праектных арганізацый.

Асноўныя рубрыкі часопіса:
* Праектаванне і ПБ;
* Асновы прамысловай бяспекі;
* Рыхтуемся да праверкі;
* Тэхнічныя сродкі абароны;
* Пажарна-тэхнічны мінімум;
* Парады эксперта;
* Супрацьпажарнае нармаванне;
* Пажарная бяспека;
* Агляд рынку;
* VIP-персона;
* Добраахвотнік;
* Псіхапрактыкум;
* Абарона насельніцтва;
* Гэты неспакойны свет;
* Ёсць праблема;
* Рассакрэчаныя пажары;
* Здарэнні.

## Гісторыя 
## Галоўныя рэдактары 
Аўтары — спецыялісты ў галіне пажарнай бяспекі, навукоўцы, супрацоўнікі НДІ ПБіНС МНС, праекціроўшчыкі і аналітыкі.

## Узнагароды 
* 2008 — Міністэрства інфармацыі Рэспублікі Беларусь: лаўрэат V Нацыянальнага конкурсу друкаваных СМІ «Залатая Ліцера» у намінацыі «Лепшы спецыялізаваны часопіс».

## Спасылкі 
* Сайт часопіса  — старонка неактыута

Катэгорыя:Часопісы Беларусі
Катэгорыя:Пажарная справа
Басаногі бягун

«**Басано́гі бягу́н**» () — кыргызскі мастацкі фільм рэжысёра Мірлана Абдыкалыкава, які выйшаў на экраны ў 2019 годзе.

Фільм быў прадстаўлены ў асноўнай конкурснай праграме ігравога кіно 26-га Мінскага міжнароднага кінафестывалю «Лістапад».

## Сюжэт 
12-гадовы Жэкшэн жыве ў маляўнічым гарадку, акружаным гарамі. Бацька-алкаголік, вечная нястача грошай, праблемы ў школе сталі для яго руцінай. Хлопчык марыць толькі пра тое, каб у сям’ю вярнулася мама і яны зноў зажылі б разам. У Жэкшэна ёсць цудоўны талент — у безе яму няма роўных. Ён прымае ўдзел у святочных забегах у спадзяванні, што гэта можа стаць яго білетам у лепшае жыццё…

## Акцёрскі склад 
* Тамерлан Асанкадыраў
* Руслан Аразакунаў
* Мээры Атантаева
* Ілімбек Калмуратаў

## Зноскі 
## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Фільмы Кыргызстана
Катэгорыя:Фільмы Мірлана Абдыкалыкава
Злачынны чалавек (фільм)

«**Злачы́нны чалаве́к**» () — грузінска-расійскі мастацкі фільм рэжысёра Дзмітрыя Мамуліі, які выйшаў на экраны ў 2019 годзе.

Фільм быў прадстаўлены ў асноўнай конкурснай праграме ігравога кіно 26-га Мінскага міжнароднага кінафестывалю «Лістапад».

## Сюжэт 
Намеснік галоўнага інжынера прамысловага завода Георгій Месхі мімаволі становіцца сведкам забойства знакамітага варатара. Убачанае забойства становіцца яго насланнем, уваходзіць у яго як вірус. Ён пачынае цікавіцца ўсім, што звязана са злачынствам, вывучае твары злачынцаў, нібыта шукае ў іх разгадку нейкай таямніцы. Будучы нікім, ён здзяйсняе шэраг учынкаў і дзеянняў, якія павінны зрабіць з яго кагосьці. Але каго? Забойцу?

## Акцёрскі склад 
* Гіоргі Петрыашвілі
* Наталія Джугелі
* Мадона Чачхіані
* Святлана Юнэнка
* Уладзімір Кабахідзэ
* Гадэрдзі Ліпартэліані
* Васіліса Зямскова
* Петра Іаан

## Зноскі 
## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Фільмы Грузіі
Катэгорыя:Фільмы Расіі
Катэгорыя:Фільмы Дзмітрыя Мамуліі
Уладзімір Іванавіч Свінарэнка

**Уладзімір Іванавіч Свінарэнка** (нар. , г. Палтава, УССР) — беларускі архітэктар.

## Біяграфія 
Скончыў у 1981 годзе архітэктурны факультэт Палтаўскага інжынерна-будаўнічага інстытута. У 1981—1987 гадах працаваў архітэктарам, вядучым архітэктарам інстытута «Магілёўграмадзянпраект». У 1987 годзе прызначаны кіраўніком Архітэктурна-канструктарскай майстэрні інстытута «Магілёўграмадзянпраект». У 1990 выбраны намеснікам старшыні, начальнікам Упраўлення архітэктуры і горадабудаўніцтва Магілёўскага гарвыканкама. З 1996 года генеральны дырэктар ЗАТ «Будпраектінвест».

Член Беларускага саюза архітэктараў з 1985 года.

Пражывае ў Магілёве па вул. Арлоўскага, 17в.

## Творчасць 
]]
Аўтар праектаў аб’ектаў: квартал жылой забудовы па вул. Грышына; квартал жылой забудовы МЖК па вул. Арлоўскага; Дом дзіцяці — усе у Магілёве.

## Сям'я 
У шлюбе з архітэктарам Валянцінай Свінарэнка.
## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Архітэктары Беларусі
Катэгорыя:Архітэктары XX стагоддзя
Катэгорыя:Архітэктары XXI стагоддзя
Катэгорыя:Архітэктары Магілёва
Столінскае благачынне

**Столінскае благачынне**, **Столінская благачынная акруга** — акруга ў Пінскай і Лунінецкай епархіі Беларускай праваслаўнай царквы. Аб’ядноўвае прыходы Столінскага раёна Брэсцкай вобласці.

## Храмы і прыходы 
# Царква ў гонар Раства Хрыстова (Вялікае Малешава)
# Свята-Троіцкая царква (Белавуша)
# Свята-Параскева-Пятніцкая царква (Беражное)
# Свята-Пакроўская царква (Бор-Дубінец)
# Свята-Раства-Багародзіцкая царква (Бухлічы)
# Царква Святога прарока Ільі (Велямічы)
# Свята-Мікалаеўская царква (Варані)
# Свята-Параскева-Пятніцкая царква (Глінка)
# Свята-Троіцкая царква (Гарадная)
# Свята-Георгіеўская царква (Давыд-Гарадок)
# Царква ў гонар Казанскага абраза Маці Божай (Давыд-Гарадок)
# Свята-Раства-Багародзіцкая царква (Дубенец)
# Свята-Мікалаеўская царква (Дубай)
# Свята-Мікалаеўская царква (Кароцічы)
# Свята-Казьма-Дзям’янаўская царква (Луткі)
# Свята-Георгіеўская царква (Лядзец)
# Царква прападобнага Серафіма Сароўскага (Манькавічы)
# Свята-Ільінская царква (Ніжні Церабяжоў)
# Свята-Троіцкая царква (Аздамічы)
# Васкрасенская царква (Альманы)
# Свята-Успенская царква (Альпень)
# Свята-Параскева-Пятніцкая царква (Альшаны). Да прыхода прыпісана Царква ў імя святой праведнай Іуліаніі Альшанскай (Альшаны)
# Царква ў гонар Раства Іаана Прадцечы (Асавая)
# Царква ў імя святога праведнага Іаана Кранштацкага (Атвержычы)
# Свята-Пакроўская царква (Плотніца). Да 2015 года да прыхода была прыпісана Свята-Пакроўская капліца (Сіціцк)
# Свята-Раства-Багародзіцкая царква (Радчыцк). Да прыхода прыпісана Свята-Міхайлаўская царква (Аўсямірава) і Царква ў імя святога велікамучаніка Дзімітрыя Салунскага (Калоднае)
# Свята-Міхайлаўская царква (Рамель)
# Свята-Пакроўская царква (Рэчыца)
# Свята-Міхайлаўская царква (Рубель)
# Свята-Мікалаеўская царква (Рухча 1). Да прыхода прыпісана Свята-Успенская царква (Цмень 2)
# Свята-Іаана-Багаслоўская царква (Семігосцічы)
# Свята-Пакроўская царква (Стахава)
# Свята-Ушэсцеўская царква (Столін). Да прыхода прыпісана Свята-Міхайлаўская царква (Відзібор)
# Свята-Міхайлаўская царква (Струга)
# Свята-Васкрасенская царква (Цераблічы)
# Царква ў гонар Раства Хрыстова (Талмачава)
# Свята-Троіцкая царква (Туры). Да прыхода прыпісана Свята-Троіцкая капліца (Хорск)
# Свята-Раства-Багародзіцкая царква (Харомск)
# Свята-Крыжаўзвіжанская царква (Хотамель)
# Царква Святой Марыі Магдаліны (Альгомель). Да прыхода прыпісана Свята-Уваскрасенская царква (Альгомель)

## Благачынныя настаяцелі 
Протаіерэй Рыгор Кажаноўскі.

## Спасылкі 
* Столінскае благачынне  на pinskeparh.by
 

Катэгорыя:Рэлігія ў Столінскім раёне
Катэгорыя:Благачынныя акругі Пінскай і Лунінецкай епархіі
Бацька (фільм, 2019)

«**Ба́цька**» () — балгарска-грэчаскі мастацкі фільм рэжысёраў Крысціны Грозевай і Петара Вылчанава, які выйшаў на экраны ў 2019 годзе.

Фільм быў прадстаўлены ў асноўнай конкурснай праграме ігравога кіно 26-га Мінскага міжнароднага кінафестывалю «Лістапад».

## Сюжэт 
Пасля скону Валянціны яе засмучаны муж Васіль і сын Павел даведваюцца, што яна настойліва спрабуе датэлефанавацца суседцы. Забабонны Васіль збіраецца на сустрэчу з вядомым медыумам. Сын Павел, які даўно не стасуецца з бацькам, едзе з ім, каб прыглядаць за сваім неразважлівым старым. Гэтае шалёнае падарожжа дапаможа бацьку і сыну прызнаць сваю віну перад той, каго яны страцілі, і пераасэнсаваць свае адносіны.

## Акцёрскі склад 
* Іван Бырнеў
* Іван Саваў
* Таня Шахава
* Хрыстафор Недкаў
* Мікалай Тодараў
* Боян Дайчынаў
* Магрыта Гошава
* Іванка Братоева

## Крыніцы 
## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Фільмы Балгарыі 2019 года
Катэгорыя:Фільмы Грэцыі 2019 года
Катэгорыя:Кінакамедыі 2019 года
Катэгорыя:Фільмы-драмы 2019 года
Катэгорыя:Кінакамедыі Балгарыі
Катэгорыя:Кінакамедыі Грэцыі
Катэгорыя:Фільмы-драмы Балгарыі
Катэгорыя:Фільмы-драмы Грэцыі
Катэгорыя:Фільмы Крысціны Грозевай
Катэгорыя:Фільмы Петара Вылчанава
Кур’янці

**Кур’янці** () — вёска ў Пагрэбішчанскім раёне Вінніцкай вобласці Украіны.  
## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Пагрэбішчанскага раёна
Царква ў імя святога праведнага Іаана Кранштацкага

**Царква ў імя святога праведнага Іаана Кранштацкага** — хрысціянскія храмы, асвячоныя ў гонар Іаана Кранштацкага.

## Беларусь 
* Царква ў імя святога праведнага Іаана Кранштацкага (Атвержычы)
* Царква ў імя святога праведнага Іаана Кранштацкага (Ахонава)
* Царква ў імя святога праведнага Іаана Кранштацкага (Барысаў)
* Царква ў імя святога праведнага Іаана Кранштацкага (Вулька Аброўская)
* Царква ў імя святога праведнага Іаана Кранштацкага (Ганцавічы)
* Царква ў імя святога праведнага Іаана Кранштацкага (Мяжысеткі)
* Царква ў імя святога праведнага Іаана Кранштацкага (Навасады)
* Царква ў імя святога праведнага Іаана Кранштацкага (Орша)
Будынак друкарні (Ліда)

**Будынак друкарні** — будынак у Лідзе, размешчаны па вул. Ленінскай, 23.

## Гісторыя 
У сярэдзіне XIX стагоддзя на тэрыторыі сённяшняй друкарні быў гарадскі астрог. У пачатку XX стагоддзя, у 1908 годзе, былі ўзведзены будынкі з цэглы, два з якіх знаходзяцца ў добрым стане і па сённяшні дзень. Тэрыторыя была абнесена сцяной. У 1920—1939 гадах тут знаходзіліся палітзняволеныя. У 1941—1942 гадах у астрозе былі зняволены яўрэі, 50 з якіх былі расстраляны на тэрыторыі астрога. У 1947—1951 гадах — дзейнічала калонія для непаўналетніх злачынцаў. У 1960-х гадах будынак астрога пуставаў, пазней ў яго пераехала друкарня, а разам з ёй у былую майстэрню па вул. Ленінскай, 48 — і рэдакцыя газеты «Уперад».

У 2019 годзе пракуратура Гродзенскай вобласці выявіла, што будынак мае патрэбу ў тэрміновай рэканструкцыі і рамонце.

## Літаратура 
* Будынак друкарні: [канец ХІХ ст.] // Дзяржаўны спіс гісторыка-культурных каштоўнасцей Рэспублікі Беларусь / склад.: В. Я. Абламскі, І. М. Чарняўскі, Ю. А. Барысюк. — Мінск: БЕЛТА, 2009. — С. 385.
* *Казакевич, М.* Лидская «таганка»: [здание типографии] / Марьян Казакевич // Лідская газета. — 2009. — 28 лістап. — С. 5.
* *Осипенко, Т.* Дом, где рождаются газеты: [типография] / Татьяна Осипенко // Тэлескоп. — 1998. — 30 красавіка. — С. 3.

## Спасылкі 
* 
* Будынак друкарні 
* 

Катэгорыя:Будынкі і збудаванні Ліды
Катэгорыя:Славутасці Ліды
Катэгорыя:З’явіліся ў 1908 годзе
Катэгорыя:1908 год у Беларусі
Катэгорыя:Ленінская вуліца (Ліда)
Галоўчанка

**Галоўчанка** — прозвішча

## Вядомыя асобы 
* Надзея Іванаўна Галоўчанка — беларуская мастачка
* Раман Аляксандравіч Галоўчанка — беларускі дыпламат і дзяржаўны дзеяч
Наталля Аркадзеўна Святагор

**Наталля Аркадзеўна Святагор** (нар. , г. Краснаполле, Магілёўская вобласць) — беларускі архітэктар.

## Біяграфія 
Скончыла ў 1980 годзе БПІ па спецыяльнасці «Архітэктура». З 1980 года працуе ў праектным інстытуце «Мінскпраект»: архітэктар, вядучы архітэктар (з 1993), загадчыца групы архітэктараў (з 1997), галоўны архітэктар праектаў (з 2008), загадчыца групы архітэктараў (з 2011).

Член Беларускага саюза архітэктараў з 2007 года.

## Творчасць 
Больш за 30 гадоў працуе ў вобласці буйнапанэльнага домабудавання. У складзе калектыва УП «Мінскпраект» займалася маналітным домабудаваннем (жылыя дамы па праспекце Ракасоўскага і ў мікрараёне «Вяснянка»), буйнапанэльнымі дамамі серыі М-464 (дамы з убудаванымі памяшканнямі ў мікрараёне «Вяснянка», 1980—1982), пераўтварэннем серыі М-464-9 (забудова квартала па вул Шаранговіча, 1996—1998), патэнт № 1345.

Адзін з аўтараў мадэрнізаванай серыі са схаваным каркасам, у якой па перыметры вонкавых сцен выкананы эркеры, адзначанай у 1999 годзе дыпломам Рэспубліканскага фестывалю архітэктуры «Брэст-99» за навацыю ў вобласці архітэктуры і горадабудаўніцтва. Два першыя дамы-прадстаўнікі — у квартале па вул. Алібегава (2002—2003), патэнт № 1425. Адзін з аўтараў патэнта на секцыі буйнапанэльных дамоў серый М-464-У і М-464-М.

Жылыя дамы М-464М-9 па вул. Матусевіча сталі пераможцамі ў намінацыі «Аб’ект года» ў катэгорыі «Новае будаўніцтва» за 2006 год.

У 2005—2007 гадах распрацоўвала секцыі-ўстаўкі ў мікрараёне Дружба-1, забудова мікрараёнаў Лошыца, Сухарава-4, −5. У 2008-09 гадах займалася праектаваннем жылых дамоў у мікрараёне «Масюкоўшчына-3» з убудаванымі прадуктовым магазінам і кафэ, у 2009—2010 — комплексу жылых 9-10-павярховых дамоў у мікрараёне «Масюкоўшчына-4».

Жылыя дамы ў квартале Адоеўскага-Бельскага—Панамарэнка, у мікрараёнах Каменная Горка, Шаранговіча, мікрараён № 5 пасёлка Усходні.

За перыяд 1998—2013 створаны 12 тыпаў секцый з рознай канфігурацыяй і набораў кватэр, у тым ліку секцыі са свабоднай (студыйнай) планіроўкай.

У 2012—2013 гадах спраектавала шматфункцыянальны дзелавы цэнтр «Мінск-Сіці».

## Узнагароды 
Узнагароджана Граматай Камітэта архітэктуры і горадабудаўніцтва (2006), Ганаровымі граматамі УП «Мінскпраект» (2005, 2009, 2010).

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Архітэктары Беларусі
Катэгорыя:Архітэктары XX стагоддзя
Катэгорыя:Архітэктары XXI стагоддзя
Катэгорыя:Архітэктары Мінска
Надзея Іванаўна Галоўчанка

**Надзея Іванаўна Галоўчанка** (, Керч — , Мінск) — беларуская мастачка, графік, педагог.

Першапачатковую прафесійную адукацыю атрымала ў 1928—1932 гадах у Беларускім дзяржаўным мастацкім тэхнікуме. У 1940 годзе скончыла Маскоўскі дзяржаўны мастацкі інстытут імя В. І. Сурыкава.

Выкладала ў Мінскім мастацкім вучылішчы (1949—1960). Сярод вучняў: Арлен Кашкурэвіч, Уладзімір Уродніч, Валянцін Пакаташкін, Міхась Рагалевіч і інш.

Сябра Саюз мастакоў БССР з 1949 года.

## Творчасць 
З 1932 года ўдзельнічала ў мастацкіх выстаўках.

Працавала пераважна ў галіне акварэлі, а таксама ў станковай графіцы (літаграфіі і лінагравюры), аўтар серыі партрэтаў беларускіх пісьменнікаў, удзельнікаў Вялікай Айчыннай вайны, перадавікоў вытворчасці, лірычных пейзажаў.

Творы захоўваюцца ў Нацыянальным мастацкім музеі Рэспублікі Беларусь, НЦСМ РБ, ДМГБЛ і іншых калекцыях.

### Вядомыя творы 
* Акварэльны малюнак «Пабудова тэатра ў Менску», канец 1930-х.
* Партрэты Пятра Глебкі, Янкі Маўра, Івана Мележа, Эдзі Агняцвет (1957), Мікалая Міхалапа і інш
* Партрэт ветэрана С. І. Карнеева (1989).

## Літаратура 
* 
*  — Т. 3. — С. 19.
* 
* Выставка произведений Н. И. Головченко : каталог / Союз художников БССР. — Минск, 1960. — 8 с.
* *Т. Ляўкова.* Надзея Іванаўна Галоўчанка. — Мінск : Беларусь, 1983. — 31 с.

Катэгорыя:Мастакі Беларусі
Катэгорыя:Мастакі СССР
Катэгорыя:Акварэлісты СССР
Катэгорыя:Графікі Беларусі
Іван (фільм)

**«Іва́н»** () — беларускі тэлевізійны мастацкі фільм, зняты па заказе Дзяржаўнага камітэта СССР па тэлебачанні і радыёвяшчанні на кінастудыі «Беларусьфільм» творчым аб’яднаннем «Тэлефільм» у 1982 годзе.

## Сюжэт 
Іван Клімовіч у самым канцы вайны быў прадстаўлены да ордэна Чырвонага Сцяга, але ўзнагароду не атрымаў — быў цяжка паранены, лячыўся ў шпіталі і вярнуўся ў родны калгас цяслярыць. Прайшло шмат гадоў і аднойчы, напярэдадні свята Дня Перамогі, згадалі яго пра даўнія подзвігі і выклікалі ў ваенкамат, каб уручыць узнагароду

## Акцёры 
### У галоўных ролях 
### У ролях 
### У фільме здымаліся 
## Здымачная група 
* аўтар сцэнарыя — Анатоль Кудраўцаў
* рэжысёр-пастаноўшчык — 
* аператар-пастаноўшчык — Анатоль Зубрыцкі
* мастак-пастаноўшчык — Юрый Альбіцкі
* гукааператар — В. Сухадолаў
* музычнае афармленне — А. Сігалавай
* рэжысёр — В. Святлоў
* аператар — А. Сенькін
* мастак па касцюмах — Ф. Рабушка
* мастак-грымёр — В. Анціпаў
* мастак-дэкаратар — М. Зусмановіч
* асістэнты: рэжысёра — І. Байкоўская, В. Іваноў; аператара — В. Алакін, О. Аляксееў
* мантаж — Т. Шыраевай
* майстар па святлу — Н. Знак
* адміністрацыйная група — А. Качаванаў, Л. Асененка, Д. Аўдзеева
* рэдактар — Л. Пташук
* дырэктар карціны — Юрый Махнеў

## Прэм’ера 
Прэм'ера на тэлебачанні адбылася 24 лістапада 1983 года.

## Узнагароды 
* Прыз за найлепшую мужчынскую ролю (А. Папанаў) на УТФ-83 (Алма-Ата)

## Тэхнічныя даныя 
Фільм зняты на плёнцы Шосткінскага вытворчага аб’яднання «».

## Спасылкі 
Катэгорыя:Фільмы Віталя Дудзіна
Катэгорыя:Фільмы СССР 1982 года
Сяргей Паўлавіч Сень

**Сяргей Паўлавіч Сень** (нар. , г. Мінск) — беларускі архітэктар.

## Біяграфія 
Скончыў у 1964 годзе архітэктурна-будаўнічы тэхнікум, у 1971 годзе Беларускі політэхнічны інстытут (выкладчыкі А. П. Воінаў, У. М. Вараксін, У. А. Чантурыя). У 1971−1975 гадах працаваў у Белдзяржпраекце; у 1975—1979 гадах у Мінскім філіяле ЦНДІпрамзернепраекта; у 1979—1992 гадах галоўны архітэктар праектаў у Белжылпраекце; з 1992 года кіраўнік унітарным прадпрыемствам «Творчая майстэрня архітэктара Сеня С. П.».

Член Саюза архітэктараў СССР з 1975 года. Пражывае ў г. Мінск.

## Біяграфія 
Асноўныя працы: лабараторны корпус Магілёўскага тэхналагічнага інстытута (1978); мікрараён па Аршанскай шашы ў Магілёве (1979); цэх рулонных нарыхтовак доследна-механічнага завода (1979); інжынерны корпус і вытворчы цэх ВА «Захспецаўтаматыка» (1981); рэканструкцыя будынка Пухавіцкага РК КПБ у Мар’інай Горцы (1984); дзіцячая шахматна-шашачная школа ў г. Мінску (1986); рэканструкцыя будынка ЦК ЛКСМБ у г. Мінску (1986); жылы дом у г. Фаніпаль.

## Літаратура 
* 
* 

Катэгорыя:Архітэктары Беларусі
Катэгорыя:Архітэктары XX стагоддзя
Катэгорыя:Архітэктары Мінска
Катэгорыя:Архітэктары Магілёва
Дзмітрый Ігаравіч Семянкевіч

**Дзмітрый Ігаравіч Семянкевіч** (нар. ) — беларускі архітэктар.

## Біяграфія 
Скончыў у 1983 годзе БПІ. Працаваў у праектным інстытуце «Белжылпраект», у Міністэрстве архітэктуры і будаўніцтва Рэспублікі Беларусь. У 1996—2011 гадах намеснік дырэктара па інфарматыцы і навуковых даследаванням НПРУП «БелНДІПгорадабудаўніцтва». Адначасова з 1996 па 2010 выкладаў у Беларускім дзяржаўным эканамічным універсітэце.

З 2011 года намеснік міністра архітэктуры і будаўніцтва Рэспублікі Беларусь. 17 мая 2019 года вызвалены ад пасады ў сувязі са сканчэннем тэрміну кантракта.

З’яўляецца членам Беларускага Саюза Архiтэктараў, дзяржаўнай экзаменацыйнай камісіі БНТУ. 

## Творчасць 
Асноўныя працы (у якасці кіраўніка): дзяржаўная схема комплекснай тэрытарыяльнай арганізацыі Рэспублікі Беларусь (2000, 2007), схемы комплекснай тэрытарыяльнай арганізацыі Гродзенскай і Віцебскай абласцей (2003), Тэрытарыяльная комплексная схема планавання і горадабудаўнічага развіцця тэрыторый Калінінградскай вобласці (2000), Генеральны план развіцця прыморскай зоны Калінінградскай вобласці (2002), генеральныя планы сельскагаспадарчага развіцця мікракамун Ата Педрэгаль, Лас Пакас і Ла Педрэра ў Венесуэле (2007—2010), дэталёвыя планы горадабудаўнічага развіцця гарадоў-спадарожнікаў Барынас і Тэхерыес у Венесуэле (2007—2010).

## Навуковая дзейнасць 
Аўтар навуковых прац і публікацый: навучальны дапаможнік «Эканоміка рэгіёна» (у сааўт., 2002); «Нацыянальная стратэгія ўстойлівага сацыяльна-эканамічнага развіцця Рэспублікі Беларусь на перыяд да 2020 г.» (у сааўт., 2004); навучальны дапаможнік «Горадабудаўніцтва і рэгіянальная планіроўка» (2005); «Тэрытарыяльнае планаванне ў Рэспубліцы Беларусь» (у сааўт., 2007). Potentials of the East-Baltic States, Russia and Belarus. Raumplanung und — entwicklung in der Ostseeregion. Heft; The Baltic Sea Region Yesterday, Today and Tomorrow — Main Spatial Trends/Hanell, Bengs, Bjarnadóttir, Platz & Spiekermann, 2000. 218 p. ISSN 1403—2511 Nordregio WP 2000:10 (у сааўт.) і інш.

Праведзены даследаванні і распрацаваны асноўныя кірункі дзяржаўнай горадабудаўнічай палітыкі Рэспублікі Беларусь(2007); тэхнічны кодэкс «Склад, змест і парадак распрацоўкі схем комплекснай тэрытарыяльнай арганізацыі абласцей, груп раёнаў раёнаў» (2006).

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Архітэктары Беларусі
Катэгорыя:Архітэктары XX стагоддзя
Катэгорыя:Архітэктары XXI стагоддзя
Катэгорыя:Намеснікі міністра архітэктуры і будаўніцтва Рэспублікі Беларусь
Катэгорыя:Горадабудаўнікі Беларусі
Спіс дэпутатаў Палаты прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 7-га склікання

**Нацыянальны сход Рэспублікі Беларусь сёмага склікання** — беларускі парламент, абраны на парламенцкіх выбарах 17 лістапада 2019 года. У гэты дзень былі абраны ўсе 110 дэпутатаў. Паўнамоцтвы дэпутатаў пачаліся пасля першага пасяджэння новага склікання 6 снежня 2019 года.

7
Барабаш

**Барабаш** () — сяло ў Хасанскім раёне Прыморскага края Расіі. З 31 мая 1937 года па 7 мая 1947 года было цэнтрам Барабашскага раёна.
## Насельніцтва 
## Вядомыя ўраджэнцы і жыхары 
* Людміла Мікалаеўна Усанава — беларуская і расійская актрыса.
* Віктар Сувораў (нар. 1947) — пісьменнік-публіцыст.
* Алег Белаконеў (нар. 1965) — беларускі военачальнік.

Катэгорыя:Населеныя пункты Прыморскага края