Януш Леанардавіч Івашкевіч

**Януш Леанардавіч Івашкевіч** (, Гольчыцы, Слуцкі павет, Мінская губерня, Расійская імперыя — , Варшава, , Трэці рэйх) — польскі і беларускі гісторык, архівіст, даследчык палітычнай гісторыі Беларусі, Польшчы і Літвы, матэрыялаў шляхецкіх архіваў. Прафесар, доктар габілітаваны (1924), аўтар працы «Літва ў 1812 годзе».

## Біяграфія 
Нарадзіўся ў шляхецкай сям’і інжынера-тэхнолага Леанарда Івашкевіча і Марыі з Булгакаў.

У верасні 1943 года быў звольнены з універсітэта ў сувязі з узростам. Вярнуўся ў Варшаву ў лютым 1944 года, дзе 5 жніўня таго ж года падчас Варшаўскага паўстання быў арыштаваны гестапа і на наступны дзень расстраляны. Быў жанаты з Соф’яй Цяшэўскай (1910).

## Навуковая дзейнасць 
Вывучаў галоўным чынам палітычную гісторыю Беларусі, Польшчы і Літвы 2-й паловы XVIII — 1-й паловы XIX стагоддзяў, грамадскія рухі, архівістыку. Да 1914 года даследаваў матэрыялы шляхецкіх архіваў Беларусі, многія з якіх не захаваліся да нашага часу. Адзін з асобнікаў свайго артыкула «Litwa w przededniu wielkiej wojny 1812 r.», надрукаванага ў часопісе «Biblioteka Warszawska», падарыў барысаўскаму памешчыку і калекцыянеру Івану Каладзееву. Пакінуў рукапісныя ўспаміны за 1899—1927 гады.

Даследаваў жыццё і дзейнасць Ігната Анацэвіча. Апублікаваў у 1923 годзе артыкул «Племя сарматаў. Старонка гісторыі тайных таварыстваў у Віленскім універсітэце», які грунтаваўся на архіўных матэрыялах і ўтрымліваў раздзел манаграфіі пра гісторыка. У 1944 годзе Януш Івашкевіч скончыў працу над манаграфіяй, аднак яе чыставы рукапіс згарэў у варшаўскім Галоўным архіве старажытных актаў. На падставе чарнавога варыянта даследавання ў 1961 годзе праца была рэканструявана і выдадзена пад назвай «Ігнат Жэгота Анацэвіч — гісторык Літвы: З гісторыі былога Віленскага універсітэта». Дадзеная манаграфія з’яўляецца найбольш грунтоўным даследаваннем асобы Анацэвіча і яго дзейнасці ў кантэксце стасункаў з Віленскім універсітэтам.

Галоўная праца — манаграфія «Літва ў 1812 годзе» — была надрукавана ў Варшаве ў 1912 годзе. Кніга стваралася на працягу дзевяці гадоў пад кіраўніцтвам прафесара Шымона Ашкеназі. Дзякуючы шырокай крыніцазнаўчай базе, у цяперашні час збольшага страчанай, манаграфія мае істотнае гістарычнае значэнне.

## Выбраная бібліяграфія 
* Iwaszkiewicz, J. Litwa w roku 1812 / J. Iwaszkiewicz. — Krakow — Warszawa: Druk W.L. Anczyca i Spolki, 1912. — 442 s.
* Iwaszkiewicz, Janusz. Wykaz dóbr ziemskich skonfiskowanych przez rządy zaborcze w 1773–1867 / J. Iwaszkiewicz. — Warszawa : Rada Naczelna Organizacji Ziemiańskich, 1929.
* Iwaszkiewicz, Janusz. Ignacy Żegota Onacewicz — historyk Litwy: z dziejów dawnego Uniwersytetu Wileńskiego // Studia i materialy z dziejów nauki polskiej. — Warszawa, 1961. — 41–126 s.
* Rejestracja i indemnizacja strata wojennych na Litwie po roku 1812 / przez J. Iwaszkiewicza. — Warszawa : nakł. Wydziału Rejestracji Strat Wojennych przy Radzie Głównej Opiekuńczej, 1917.
* Woyniłłowicz, E. Wspomnienia. 1847—1928 / E. Woyniłłowicz. — Wilno : Józef Zawadzki, 1931. — Cz. 1. — 368 s. 

## Зноскі 
## Літаратура 
* 
* 

Катэгорыя:Выкладчыкі Віленскага ўніверсітэта
Катэгорыя:Выпускнікі Слуцкай гімназіі
Катэгорыя:Выпускнікі Варшаўскага ўніверсітэта
Катэгорыя:Гісторыкі Польшчы
Катэгорыя:Нарадзіліся ў Слуцкім раёне
Катэгорыя:Гісторыкі Беларусі