open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Championship League 2015 (снукер)

**Championship League 2015** — прафесійны нярэйтынгавы турнір па снукеры, які праходзіў з 5 студзеня па 12 лютага 2015 года ў Crondon Park Golf Club, у Стоку, Англія. Турнір стаў восьмым розыгрышам Championship League, які праходзіць штогод з 2008 года.

Пераможцам турніру стаў Сцюарт Бінэм, які пачаў турнір з першай групы і стаў пераможцам чацвёртай групы, дзе перамог Майкла Уайта (3:0) і Марка Дэвіса (3:1) у плэй-оф, пасля чаго ў групавым раўндзе фінальнай групы перамог Мэцью Сэлта (3:1), Бэна Вуластана (3:1) і Бары Хокінса (3:0), саступіўшы Алістэру Картэру (1:3), Марку Дэвісу (1:3) і Сяа Гадуну (0:3) і выйшаўшы ў плэй-оф з чацвёртага месца, а ў паўфінальным і фінальным паядынках перайграў Мэцью Сэлта (3:1) і Марка Дэвіса (3:2) адпаведна. Такім чынам, 38-гадовы англічанін выйграў свой першы тытул турніру Championship League, дзясяты прафесійны тытул у кар’еры, а таксама трэці турнір у сезоне (пасля перамог на Шанхай Мастэрс і адкрытым чэмпіянаце Хайніна).

## Прызавыя грошы 

## Група 1 
### Матчы 
### Табліца 
### Плэй-оф 
## Група 2 
### Матчы 
### Табліца 
### Плэй-оф 
## Група 3 
### Матчы 
### Табліца 
### Плэй-оф 
## Група 4 
### Матчы 
### Табліца 
### Плэй-оф 
## Група 5 
### Матчы 
### Табліца 
### Плэй-оф 
## Група 6 
### Матчы 
### Табліца 
### Плэй-оф 
## Група 7 
### Матчы 
### Табліца 
### Плэй-оф 
## Група пераможцаў 
### Матчы 
### Табліца 
### Плэй-оф 
## Фінал 
|-
| colspan="3" align="center" | 

|-
| colspan="3" align="center" style="font-size: 100%" | 
|-
| align="right" | 
| align="center" | Найвышэйшы брэйк
| 
|-
| align="right" | 
| align="center" | Соценныя брэйкі
| 
|-
| align="right" | 
| align="center" | Брэйкі 50+
| 
|}

## Спасылкі 
* Афіцыйны сайт турніру Championship League 
* Championship League 2015 на Snooker.org 
* Статыстыка Championship League 2015 на CueTracker.net 

Катэгорыя:Championship League (снукер)
Катэгорыя:Снукерны сезон 2014/2015
Катэгорыя:2015 год у снукеры
Катэгорыя:Спорт у Англіі ў 2015 годзе
Катэгорыя:Снукерныя турніры ў Англіі
Георгій Барамія

**Георгій Барамі́я** (; нар. ) — грузінскі дыпламат і Старшыня Савета Міністраў Аўтаномнай Рэспублікі Абхазія (у выгнанні) з 19 чэрвеня 2009 па 5 красавіка 2013 год.

Нарадзіўся ў Сухумі (Абхазская АССР). Скончыў Грузінскі дзяржаўны ўніверсітэт субтрапічнай гаспадаркі ў 1987 годзе. Працаваў аграномам і пазней падатковым інспектарам у Абхазіі з 1988 па 1993 год. Удзельнік вайны ў Абхазіі 1992—1993 гадоў. Ён таксама працаваў у абхазскім урадзе ў выгнанні і ў Міністэрстве замежных спраў Грузіі з 1996 па 2009 год, з’яўляўся консулам у Фесалоніках (Грэцыя) у 2007—2009 гадах. У чэрвені 2009 года ён быў абраны главой размешчанага ў Тбілісі ўрада Аўтаномнай Рэспублікі Абхазія, змяніўшы на гэтай пасадзе Малхаза Акішбая. 5 красавіка 2013 года Барамія пакінуў сваю пасаду, яго пераемнікам стаў Вахтанг Калбая.

## Спасылкі 
Катэгорыя:Міністры Грузіі
Катэгорыя:Старшыні Савета Міністраў Абхазскай Аўтаномнай Рэспублікі
Аляксандр Цімафеевіч Караткевіч

**Аляксандр Цімафеевіч Караткевіч** (, вёска Стрыжава, Бешанковіцкі раён — 2005) — беларускі гісторык, кандыдат гістарычных навук (1954), прафесар (1977). Удзельнік партызанскага руху на Беларусі ў Вялікую Айчынную вайну.

## Біяграфія 
Скончыў БДУ (1949) і Рэспубліканскую партыйную школу пры ЦК КП(б)Б (1950). У 1944—1948 гг. на камсамольскай рабоце, з 1950 г. выкладчык Мінскай ВПШ, з 1958 г. першы сакратар Ленінскага РК КПБ г. Мінска, з 1960 г. сакратар Мінскага гаркама КПБ, з 1962 г. загадчык аддзела Мінскага прамысловага абкама КПБ. У 1964—1969 гг. сакратар Мінскага абкама КПБ, у 1969—1977 гг. загадчык аддзела навукі і навучальных устаноў ЦК КПБ. У 1977—1993 гг. рэктар Мінскага педагагічнага інстытута імя М. Горкага. З 1993 г. прафесар кафедры славянскай гісторыі Беларускага дзяржаўнага педагагічнага ўніверсітэта імя Максіма Танка. Аўтар навуковых прац па гісторыі, народнай асвеце і педагогіцы. Дэпутат Вярхоўнага Савета БССР у 1967—1990 гг.

## Узнагароды 
Узнагароджаны ордэнамі Працоўнага Чырвонага Сцяга, Чырвонай Зоркі, двума ордэнамі Айчыннай вайны II ступені, Дружбы Народаў, 12 медалямі.

## Літаратура 
* 
* 

Катэгорыя:Гісторыкі СССР
Катэгорыя:Гісторыкі Беларусі
Катэгорыя:Партызаны Вялікай Айчыннай вайны
Катэгорыя:Рэктары БДПУ імя Максіма Танка
Катэгорыя:Дэпутаты Вярхоўнага Савета БССР 7-га склікання
Катэгорыя:Дэпутаты Вярхоўнага Савета БССР 8-га склікання
Катэгорыя:Дэпутаты Вярхоўнага Савета БССР 9-га склікання
Катэгорыя:Дэпутаты Вярхоўнага Савета БССР 10-га склікання
Катэгорыя:Дэпутаты Вярхоўнага Савета БССР 11-га склікання
Катэгорыя:Сакратары Мінскага абкама КПБ
Катэгорыя:Першыя сакратары райкамаў КПБ
Ганна Паўлаўна Рыжкова

**Ганна Паўлаўна Рыжкова** (, вёска Войлева, Сенненскі раён, Віцебская вобласць — ) — беларуская артыстка эстрады. Заслужаная артыстка Беларускай ССР (1970).

## Біяграфія 
Займалася ў 1938—1941 гадах Рэспубліканскім тэатральным вучылішчы (педагог Е. Міровіч) у Мінску. У 1945—1948 гадах працавала ў тэатры імя Якуба Коласа. У 1948—1961 гадах метадыст Віцебскага абласнога Дома народнай творчасці. У 1961—1993 гадах артыстка размоўнага жанру Беларускай дзяржаўнай філармоніі.

## Творчасць 
Шырока прапагандавала беларускую паэзію, выконвала фельетоны і гумарэскі. У рэпертуары былі эстрадна-паэтычныя спектаклі «Як жывеш, чалавек?» і «Калі ласка», праграма «Край паэтаў» (прысвечаныя Я. Купалу і Я. Коласу), творы Я. Купалы, Я. Коласа, К. Крапівы, М. Танка, П. Панчанкі, Э. Агняцвет, Г. Бураўкіна, А. Вярцінскага, Н. Гілевіча, С. Грахоўскага, Е. Лось, П. Макаля, Н. Тулупавай і інш.

## Літаратура 
* Рыжкова Ганна Паўлаўна // Тэатральная Беларусь : энцыклапедыя : у 2 т. / рэдкал.: Г. П. Пашкоў [і інш.]. — Мн., 2003. — Т. 2. — С. 310.
* Рыжкова Ганна Паўлаўна // Памяць: гісторыка-дакументальная хроніка Сенненскага раёна / уклад. С. В. Шайко; мастак Э. Э. Жакевіч. — Мн., 2003. — С. 552
* 
* 

## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Тэатральныя дзеячы Беларусі
Аўтаномная Рэспубліка Абхазія

**Аўтано́мная Рэспу́бліка Абха́зія** () — аўтаномная рэспубліка ў складзе Грузіі, тэрыторыя якой фактычна кантралюецца часткова прызнанай дзяржавай Рэспубліка Абхазія (пры падтрымцы расійскіх войскаў).

Легітымны ўрад Аўтаномнай Рэспублікі Абхазія знаходзіцца ў выгнанні.

## Гісторыя 
* З другой паловы XVI—XVII стагоддзяў узмацнілася залежнасць Абхазскага княства ад Асманскай імперыі, якая пабудавала шэраг крэпасцей, у тым ліку Сухум-Кале (будучы Сухумі).
* З канца XVIII стагоддзя абхазскія князі шукалі выратавання ад асманскага прыгнёту, і знайшлі яго пад заступніцтвам Расіі. Просьба была здаволена: 17 (29) лютага 1810 года выйшаў Маніфест Аляксандра I аб далучэнні Абхазскага княства да Расійскай Імперыі, якая фактычна не ўмешвалася ў мясцовы ўклад жыцця.
* У 1918—1921 гадах Абхазія ўваходзіць у склад Грузінскай Дэмакратычнай Рэспублікі.
* 4 сакавіка 1921 года была створана Сацыялістычная Савецкая Рэспубліка Абхазія, якая з 16 снежня 1921 года была звязана саюзным дагаворам з Грузінскай ССР.
* У 1931 годзе ССР Абхазія была ператворана ў Абхазскую АССР у складзе ГССР.
* Пасля абвяшчэння незалежнасці Грузіі (у рамках адміністрацыйнага падзелу Грузіі) яна называецца Абхазскай Аўтаномнай Рэспублікай.
* Пасля Грузіна-абхазкай вайны 1992—1993 гадоў фактычна кіруецца самаабвешчаным рэжымам Рэспублікі Абхазія. Прагрузінскі Кабінет Міністраў Абхазіі размясціўся ў Тбілісі, як урад у выгнанні.
[злева|thumb|Будынак урада Абхазіі ў [Чхалта|сяле Чхалта, 2006 г.]]
* У ліпені 2006 года Грузія ўвяла свае войскі і аднавіла сваю юрысдыкцыю над размешчанай на тэрыторыі Абхазіі Кадорскай цяснінай. У сувязі з чым гэтая мясцовасць была афіцыйна пераназвана грузінскімі ўладамі ў «Верхнюю Абхазію». Тут былі размешчаны ўрад і парламент Аўтаномнай Рэспублікі Абхазія.
* Падчас ўзброенага канфлікту ў жніўні 2008 года сепаратысты правялі ваенную аперацыю па выцясненні грузінскіх сіл па-за межы Абхазіі, падчас якой усталявалі кантроль над Кадорскай цяснінай і тым самым здабылі поўны кантроль над усёй тэрыторыяй Абхазіі.

## Адміністрацыйны падзел 
Сталіцай Аўтаномнай Рэспублікі Абхазіі з’яўляецца Сухумі.

Адміністрацыйна Аўтаномная Рэспубліка Абхазія падзяляецца на 6 муніцыпалітэтаў з цэнтрамі у гарадах і пасёлках: Ачамчыра, Гагра, Гудаута, Галі, Гульрыпш, Сухумі.

## Урад 
З 1993 па 2006 гады і пачынаючы з 2008 года штаб-кватэра ўрада Аўтаномнай Рэспублікі Абхазія ў выгнанні размяшчаецца ў Тбілісі (з 2006 па 2008 гады размяшчалася на тэрыторыі Кадорскай цясніны ў Абхазіі, якая ў той час кантралявалася Грузіяй).

## Спасылкі 
* Урад Аўтаномнай рэспублікі Абхазія


Катэгорыя:Адміністрацыйны падзел Грузіі
Абхазія
Катэгорыя:Аўтаномныя рэспублікі
Леанід Паўлавіч Гуляка

**Леані́д Па́ўлавіч Гуля́ка** (нар. , в. Межная Слабада, Клецкі раён) — беларускі дзяржаўны дзеяч. Міністр культуры Рэспублікі Беларусь (2000—2005).

## Біяграфія 
У 1973—1977 гадах працаваў старшым інспектарам, памочнікам Міністра культуры БССР.

У 1977—1992 гг. — у Апараце Кабінета міністраў БССР і Рэспублікі Беларусь.

У 1992—1994 гг. — намеснік Міністра культуры Рэспублікі Беларусь.

У 1994—2000 гг. працаваў у Апараце Савета міністраў Рэспублікі Беларусь: загадчык сакратарыята намесніка прэм’ер-міністра, начальнік упраўлення адукацыі, навукі, культуры, аховы здароўя і сацыяльнай абароны, начальнік упраўлення сацыяльна-культурнай палітыкі. З 21 снежня 2000 года па 22 снежня 2005 года — Міністр культуры Рэспублікі Беларусь.

З 29 снежня 2005 года — старшыня Камітэта па справах рэлігій і нацыянальнасцей пры Савеце Міністраў Беларусі, з 27 кастрычніка 2006 г. Упаўнаважаны па справах рэлігій і нацыянальнасцей.

22 студзеня 2015 года раскрытыкаваў ксяндзоў-замежнікаў за тое, што яны займаюцца палітыкай:

Калі пасля масавых фальсіфікацый на прэзідэнцкіх выбарах 2020 года, жорсткага разгону акцый пратэстаў, збіцця і катаванняў затрыманых пратэстоўцаў, главе каталікоў Беларусі, мітрапаліту Тадэвушу Кандрусевічу, які асуджаў гэтыя дзеянні ўладаў, 31 жніўня 2020 года было адмоўлена ва ўездзе ў краіну, хоць ён з’яўляецца грамадзянінам Беларусі, апарат Упаўнаважанага ў справах рэлігій і нацыянальнасцей адмовіўся каментаваць сітуацыю, спаслаўшыся на тое, што сам упаўнаважаны Леанід Гуляка на бальнічным. Паводле словаў Генеральнага вікарыя біскупа Юрыя Касабуцкага, які узяў кіраванне Мінска-Магілёўскай архідыяцэзіяй пры адсутнасці архібіскупа, 31 жніўня адбылося пасяджэнне Кансультацыйнай міжканфесійнай рады ў Апараце ўпаўнаважанага па справах рэлігій і нацыянальнасцей. На яго былі запрошаныя прадстаўнікі ўсіх рэлігійных аб’яднанняў, акрамя каталіцкага Касцёла. Касабуцкі таксама адзначыў, што пасля пасяджэння з каталіцкімі іерархамі звязаліся прадстаўнікі іншых канфесій і падзяліліся, беларускіх католікаў там «літаральна палівалі брудам».

## Узнагароды 
* Ордэн Крыжа прападобнай Ефрасінні Полацкай (БПЦ; 2012),
* ордэн Святога роўнаапостальнага вялікага князя Уладзіміра III ступені (РПЦ; 2013),
* ордэн святой праведнай Сафіі, княгіні Слуцкай (БПЦ; 2014);
* Заслужаны дзеяч культуры Рэспублікі Беларусь (2016).

## Спасылкі 
* Біяграфія на сайце «Хто ёсць хто ў Рэспубліцы Беларусь»

Катэгорыя:Міністры культуры Рэспублікі Беларусь
Катэгорыя:Упаўнаважаныя па справах рэлігій і нацыянальнасцей
Гімн Індыі

**Гімн Індыі** — *Джанаганамана* (бенг.: *জন গণ মন*}, «Душа народа») быў напісаны Рабіндранатам Тагорам. *Джанаганамана* ўпершыню была выкананая ў 1911 годзе, а ў 1950 годзе яна была афіцыйна прынята ў якасці дзяржаўнага гімна Індыі. Афіцыйнае выкананне гімна Індыі займае 52 секунды. Часам гімн выконваецца ў скарочаным варыянце, які складаецца толькі з першага і апошняга радкоў; выкананне гэтага скарочанага варыянту займае каля 20 секунд.

Разам з «Джанаганаманай» выкарыстоўваецца таксама верш «Вандзе Матар» (бенг.:*বন্দে মাতরম্‌*, «Кланяюся табе, Маці!»), напісаны бенгальскім пісьменнікам Банкімчандрай Чотападдхаем ў 1881 годзе і пакладзенае на музыку спачатку Джадунатхам Бхаттачар'яй, а потым Рабіндранатам Тагорам, які мае статус «нацыянальнай песні». За мяжой Індыю прадстаўляе «Джанаганамана», а ў самой Індыі «Джанаганамана» і «Вандзе Матар» лічацца раўнапраўнымі.

## Тэкст
## Пераклад
Слава табе, уладару дум усіх народаў,
Вяршыцелю лёсу Індыі,
Натхняльнаму сэрца Пенджаба, Сінда,
Гуджарата і Махараштры,
Краіны дравідаў, Арысы і Бенгаліі,
Тваё імя рэхам грыміць у гарах Віндх’я і ў Гімалаях,
Зліваецца яно з музыкай Ямуны і Ганга,
Падхапляюць яго хвалі Індыйскага акіяна,
Просячы твайго дабраславення і славячы цябе,
Слава табе, які накіроўвае на шчасце ўсе народы,
Вяршыцелю лёсу Індыі!
Слава, слава, слава!

## Спасылкі 
* Гімн Індыі ў фармаце MIDI 

Індыя
Катэгорыя:Дзяржаўныя сімвалы Індыі
Аба

* Дыяцэзія Аба — скасаваная дыяцэзія Рымска-Каталіцкай царквы ў Фінляндыі
* Самуіл Аба — венгерскі кароль
* Аба́ — горад на поўдні Нігерыі
* Аба — асноўная назва Турку да 1918
* Аба (прыток Томі)
Ананія з Дамаска

, 1631 г.]]
**Ананія з Дамаска** (, , Ананія, «бласлаўлёны Госпадам») — вучань Ісуса ў Дамаску, які згадваецца ў Дзеяннях Апосталаў ў Бібліі, дзе апісваецца, як ён быў пасланы Ісусам аднавіць зрок Саўла (вядомага пазней як апостал Павел) і забяспечыць яму дадатковае навучанне ў шляху Госпада.

## Біблейскае апавяданне 
Згодна з Дз. 9:10, Ананія жыў у Дамаску. У прамове Паўла ў Дз. 22 ён апісвае Ананію як «*мужа пабожнага паводле закона, пахвалёнага ўсімі Юдэямі, што жывуць у Дамаску*» (Дз. 22:12). Хутчэй за ўсё, гэта азначае, што ён не быў адным з бежанцаў ад пераследу ў Іерусаліме, апісаных у Дзеяннях 8:1.

Падчас свайго пераўтварэння Ісус сказаў Паўлу (які тады называўся Саўлам), каб той ішоў у горад і чакаў. Пазней Ісус з’явіўся Ананіі ў бачанні і сказаў яму ісці да «*вуліцы, якая называецца Прамой*», і спытаць «у доме Іуды чалавека з імем Саўл» (Дз. 9:11). Ананія запярэчыў, таму што Саўл пераследваў «*святых Тваіх*», але Гасподзь сказаў яму, што Саўл «ёсць Мой выбраны посуд, каб абвяшчаць імя Маё перад народамі і царамі і сынамі Ізраілевымі» (Дз. 9:15). Тады Ананія пайшоў да Саўла і паклаў на яго рукі, то «*нібы луска апала з вачэй ягоных*», і ён стаў бачыць. Пасля дадатковага навучання Саўл быў ахрышчаны (Дз. 9:18; 22:16).

Даследчыкі лічаць, што Ананія быў прарокам, хоць і згадваецца ў якасці вучня. Некаторыя даследчыкі нават лічаць, што Ананія ўваходзіў у лік сямідзесяці вучняў і апосталаў. Паводле каталіцкай традыцыі, Ананія быў закатаваны ў Элеўферапалі. Ананія таксама пералічаны Іпалітам Рымскім у якасці аднаго з сямідзесяці вучняў, чые дзеянні запісаныя ў Евангеллі паводле Лукі 10:1-20.

## Спасылкі 
Катэгорыя:Персанажы Новага Запавету
Ганкель

**Ганкель** — прозвішча.

## Вядомыя носьбіты 
* Герман Ганкель, нямецкі матэматык
* Марыя Ганкель, першая паэтэса на эсперанта
Максіміліян фон Прытвіц

{{Дзяржаўны дзеяч
 | беларускае імя            = Максіміліян фон Прытвіц унд Гаффрон
 | арыгінальнае імя          = Maximilian „Max“ Wilhelm Gustav Moritz von Prittwitz und Gaffron
 | партрэт                   = Maximilian-vp-1.jpg
 | шырыня партрэта           =  
 | подпіс                    = 
 | герб                      = Prittwitz-Wappen.png
 | подпіс герба              = Сямейны герб фон Прытвіцаў і Гафрон

 | дата нараджэння           =
 | месца нараджэння          =
 | дата смерці               = 
 | месца смерці              = 
 | пахаваны                  = 
 | дынастыя                  = 
 | бацька                    = 
 | маці                      = 
 | муж                       = 
 | жонка                     = 
 | у шлюбе                   = 
 | дзеці                     =

 | гады службы               = 1866 — 1914
 | прыналежнасць             =  Прусія  Германская імперыя
 | род войскаў               = 
 | званне                    = 
 | камандаваў                = 8-армія
 | бітвы                     = Аўстра-пруска-італьянская вайнаФранка-пруская вайнаПершая сусветная вайна

 | навуковая сфера           = 
 | месца працы               = 
 | вядомы як                 =

 | партыя                    = 
 | дзейнасць                 = 
 | прафесія                  = 
 | адукацыя                  = 
 | вучоная ступень           = 
 | манаграма                 = 
 | рэлігія                   = 
 | узнагароды                = { style="background: transparent"
     
-
      
}
 | аўтограф                  = 
 | Commons                   = Maximilian von Prittwitz
}}

**Максімілія́н фон Пры́твіц унд Гафро́н** (;  — ) — германскі ваенны дзеяч, генерал-палкоўнік.

## Біяграфія 
Паходзіў са старажытнага арыстакратычнага роду, яго бацька быў каралеўскім прускім генеральным саветнікам юстыцыі.

Ён пачаў службу ў прускай арміі перад пачаткам сямітыднёвай аўстра-прускай вайны 1866 года, падчас франка-прускай вайны ён быў ад’ютантам батальёна.

У 1913 годзе быў прызначаны генеральным інспектарам I-й армейскай інспекцыі і яму было нададзена званне генерал-палкоўнік.

### Першая сусветная вайна 
З пачаткам Першай сусветнай вайны ён быў прызначаны камандуючым 8-й арміі, утворанай на базе падначаленай яму інспекцыі. Задачай арміі з’яўлялася абарона межаў Усходняй Прусіі на час, пакуль германскія войскі згодна с хуткацечным планам Шліфена знішчаць французскія.

Калі атака рускай арміі пачала пагражаць яго тылу, фон Прытвіц прапанаваў адысці на захад ад ракі Віслы. Гэта азначала здачу Усходняй Прусіі, якую германскі генеральны штаб лічыў непрымальнай. 23 жніўня фон Прытвіц быў хутка заменены на Паўля фон Гінденбурга.

Фон Прытвіц сышоў у адстаўку і пасяліўся ў Берліне, дзе ён жыў на працягу трох гадоў і неўзабаве памёр ад сардэчнага прыступу.

## Цікавыя факты 
Стрыечная сястра Максіміліана была жонкай вядомага генерала Паўля фон Гінденбурга, які змяніў фон Прытвіца на пасту камандуючага 8 арміі.

## Спасылкі 
Катэгорыя:Камандуючыя арміямі ў Першай сусветнай вайне (Германія)
OMV

**OMV** (па-нямецку **Österreichische Mineralölverwaltung AG**) — аўстрыйская нафтавая кампанія, найбуйнейшая ў Цэнтральнай Еўропе. Штаб-кватэра — у Вене.

## Гісторыя 
Кампанія заснавана ў 1956 годзе. У 1985 годзе кампанія пачала першы замежны праект у Лівіі.

У 2006—2010 гадах OMV вяла бізнес у Расіі: ёй належалі долі ў шэрагу кампаній, якія мелі ліцэнзіі на разведку і здабычу вуглевадародаў у Саратаўскай вобласці і рэспубліцы Комі. У 2010 годзе кампанія пазбавілася ад расійскіх актываў.

### Зліцці і паглынанні 
У 2004 годзе OMV набыла 51 % акцый румынскай нафтагазавай кампаніі Petrom.

## Уласнікі і кіраўніцтва 
Дзяржаўная кампанія OIAG валодае 31,5 % акцый OMV, 50,9 % знаходзяцца ў вольным звароце.
Таксама аўстрыйскі гігант валодае 95,75 % акцый турэцкай нафтагазавай кампаніі Petrol Ofisi.
у, побач з Венай]]

## Дзейнасць 
Кампанія ажыццяўляе разведку і здабычу нафтапрадуктаў (на 2010 год) у 17 краінах свету (Цэнтральная Еўропа, Паўночная Афрыка, Блізкі Ўсход, Каспійскі рэгіён, Аўстралія, Новая Зеландыя). Дзённая здабыча OMV — 317 тысяч барэляў у нафтавым эквіваленце. OMV належаць газаправоды працягласцю 2000 км, кампанія прадае ў год каля 40 млрд кубаметраў газу. Запасы кампаніі складаюць (разам з румынскай Petrom) 1,21 млрд барэляў нафтавага эквіваленту.

У 2005 годзе здабыча нафты і газу склала 44,3 млн барэляў нафтавага эквіваленту, заводы кампаніі перапрацавалі 16,4 млн тон нафты.

Колькасць персанала — 5,2 тыс. чалавек (2006 год), разам з Petrom — 35,8 тыс. чалавек. У 2005 годзе выручка склала 15,58 млрд еўра, чысты прыбытак — 1,5 млрд еўра.

## Спасылкі 
* Афіцыйны сайт кампаніі 
* Афіцыйны сайт ТАА «Група развіцця» — эксклюзіўнага прадстаўніка змазвальных матэрыялаў OMV PO у РБ 

Катэгорыя:Нафтагазаздабыўныя кампаніі Аўстрыі
Яраш Малішэўскі

**Я́раш Малішэ́ўскі** (, Мінск) — беларускі музыка, гісторык, фалькларыст, літаратар, калекцыянер.

## Біяграфія 
Нарадзіўся 4 жніўня 1973 года ў Мінску. Скончыў гістарычны факультэт БДУ. Працаваў намеснікам дырэктара Беларускага дзяржаўнага архіву навукова-тэхнічнай дакументацыі, навуковым рэдактарам выдавецтва «Беларуская Энцыклапедыя», супрацоўнікам Беларускага навукова-адукацыйнага цэнтра імя Францішка Скарыны.

## Музычная творчасць 
Выступае як бард, фолк-выканаўца. У сваіх выступах і запісах выкарыстоўвае інструменты: гітара, дуда, лера, перкусія, дудкі, жалейкі, акарыны, пішчыкі, чароткі, арган, мандаліна і іншыя.

Удзельнік гурту «Paparać» (раней — «Pete-Paff»). Супрацоўнічае як аўтар і выканаўца  з гуртамі «N.R.M.», «P.L.A.N.», «Garadzkija», «Аляксандра і Канстанцін», «Krona», «Madera Hard Blues» і інш..

Даследчык архіўных дакументаў часоў Вялікага Княства Літоўскага.

Як гісторык друкаваўся ў часопісах «Беларуская мінуўшчына», «Прырода», «Маладосць», «Вясёлка», газетах «Наша Ніва», «Голас Радзімы», «Туризм и Отдых», зборніку «Вяртаньне».

## Сям’я 
Паходзіць са шляхецкага роду Малішэўскіх. Меў шлюб з беларускай паэткай Аксанай Спрынчан, дачка — Альжбэта (Альжбэта–Браніслава Малішэўская–Спрынчан).

## Узнагароды 
* 2016 — літаратурная прэмія «Блакітны свін»; за цікавыя праекты, праведзеныя цягам году, цудоўныя песні, папулярызацыю беларускай паэзіі, беларускай гісторыі і беларускай музыкі.

## Фільмаграфія 
## Бібліяграфія 
* 
* 
* 

## Спасылкі 
* 
* 

Катэгорыя:Музыканты Беларусі
Катэгорыя:Гітарысты Беларусі
Катэгорыя:Супрацоўнікі Нацыянальнага навукова-асветніцкага цэнтра імя Францыска Скарыны
Прэм’ер-ліга (снукер)

**Прэм’ер-ліга** — прафесійны нярэйтынгавы турнір па снукеры, які праходзіў пад эгідай арганізацыі Матчрум Спорт з 1987 па 2012 годы і праходзіў у розных гарадах Англіі. Прызавы фонд турніру ў 2012 годзе склаў £.

Рэкардсменам па колькасці тытулаў прэм’ер-лігі з’яўляецца Роні О’Саліван, які 10 разоў станавіўся пераможцам турніру (1997, 2001–2002, 2005–2008, 2010–2011). Стывен Хендры перамагаў на турніры 6 разоў (1991–1992, 1994–1995, 2000, 2004), Стыў Дэвіс — 4 (1987–1990).
Туркана (значэнні)

**Туркана** можа значыць:

* **Туркана** — народ ва Усходняй Афрыцы
* **Туркана** — родная мова народа туркана
* **Туркана** — возера ў Кеніі 
* **Туркана** — выдуманая планета ў "Зорных войнах"

## Гл. таксама 
* Турканскі хлопчык
Гімн Лівана

**Ліванскі нацыянальны гімн** () быў напісаны Рашыдам Нахля, музыку стварыў Вадзіх Сабра. Гімн быў зацверджаны 12 ліпеня 1927 года падчас дзеяння Французскага мандата ў Сірыі і Ліване.

## Словы 
## Спасылкі 
* Аўдыё дзяржаўнага гімна Лівана з інфармацыяй і тэкстамі 

Ліван
Катэгорыя:Дзяржаўныя сімвалы Лівана
Чырвоная Зара

Назву **Чырво́ная Зара́** маюць:

## Населеныя пункты 
### Беларусь 
* Чырвоная Зара — былы пасёлак у Хойніцкім раёне Гомельскай вобласці
* Чырвоная Зара — вёска ў Лагойскім раёне Мінскай вобласці

## Гл. таксама 
* Красная Зара
* Чырвоная Зорка
Гімн Узбекістана

**Гімн Узбекістана** — адзін з галоўных дзяржаўных сімвалаў Узбекістана, нараўне са сцягам і гербам.

## Тэкст 
Словы: Абдула Арыпаў.
Музыка: Мутала (Мутавакіл) Бурханаў.
Выканаўца (прыняты эталон): Нацыянальны сімфанічны аркестр Узбекістана.

: Serquyosh hur o‘lkam,elga baxt, najot,
: Sen o'zing do'stlarga yo‘ldosh, mehribon!
: Yashnagay to abad ilmu fan, ijod,
: Shuhrating porlasin toki bor jahon!

:: **Oltin bu vodiylar — jon O‘zbekiston,**
:: **Ajdodlar mardona ruhi senga yor!**
:: **Ulug‘ xalq qudrati jo‘sh urgan zamon,**
:: **Olamni mahliyo aylagan diyor!**

: Bag‘ri keng o‘zbekning o‘chmas iymoni,
: Erkin, yosh avlodlar senga zo‘r qanot!
: Istiqlol mash’ali, tinchlik posboni,
: Haqsevar, ona yurt, mangu bo‘l obod!

:: **Oltin bu vodiylar — jon O‘zbekiston,**
:: **Ajdodlar mardona ruhi senga yor!**
:: **Ulug‘ xalq qudrati jo‘sh urgan zamon,**
:: **Olamni mahliyo aylagan diyor!**

## Тэкст гімна кірыліцай 
: Серқуёш ҳур ўлкам, элга бахт, нажот,
: Сен ўзинг дўстларга йўлдош, меҳрибон!
: Яшнагай то абад илму фан, ижод,
: Шуҳратинг порласин токи бор жаҳон!

:: **Олтин бу водийлар — жон Ўзбекистон,**
:: **Аждодлар мардона руҳи сенга ёр!**
:: **Улуғ халқ қудрати жўш урган замон,**
:: **Оламни маҳлиё айлаган диёр!**

: Бағри кенг ўзбекнинг ўчмас иймони,
: Эркин, ёш авлодлар сенга зўр қанот!
: истиқлол машъали, тинчлик посбони,
: Ҳақсевар, она юрт, мангу бўл обод!

:: **Олтин бу водийлар — жон Ўзбекистон,**
:: **Аждодлар мардона руҳи сенга ёр!**
:: **Улуғ халқ қудрати жўш урган замон,**
:: **Оламни маҳлиё айлаган диёр!**

## Спасылкі 
* Апісанне сімволікі Рэспублікі Узбекістан  

Узбекістан
Катэгорыя:Дзяржаўныя сімвалы Узбекістана
Хамякова

Назву **Хамяко́ва** маюць:

## Населеныя пункты 
### Беларусь 
* Віцебская вобласць
** Хамякова — вёска ў Віцебскім раёне
** Хамякова — вёска ў Гарадоцкім раёне
Красная Зара

Назву **Кра́сная Зара́** маюць:

## Населеныя пункты 
### Беларусь 
* Красная Зара — пасёлак у Бабруйскім раёне Магілёўскай вобласці
* Красная Зара — вёска ў Беладубраўскім сельсавеце Касцюковіцкага раёна Магілёўскай вобласці
* Красная Зара — вёска ў Пралетарскім сельсавеце Касцюковіцкага раёна Магілёўскай вобласці
* Красная Зара — вёска ў Хоцімскім раёне Магілёўскай вобласці

### Расія 
* Красная Зара — пасёлак у Красназоранскім раёне Арлоўскай вобласці
* Красная Зара — пасёлак у Клінцоўскім раёне Бранскай вобласці

### Казахстан 
* Красная Зара — сяло ў Глубокаўскім раёне Усходне-Казахстанскай вобласці

## Гл. таксама 
* Чырвоная Зара
Адыс-Абебскі ўніверсітэт

**Адыс-Абебскі ўніверсітэт** () — дзяржаўная вышэйшая навучальная ўстанова ў Эфіопіі.

## Гісторыя 
Заснаваны ў 1950 годзе па рашэнні імператара Хайле Селасіе I пры садзейнічанні канадскага езуіта Люсьена Матэ як двухгадовы Адыс-Абебскі ўніверсітэцкі каледж. На працягу наступных двух гадоў каледж быў цесна звязаны з Лонданскім універсітэтам. Пісьменнік Рычард Камінгс у пачатку 1960-х гадоў працаваў на факультэце права. У 1962 годзе перайменаваны ва Універсітэт імя Хайле Селасіе I.

Пасля сваёй перамогі Часовы ваенна-адміністрацыйны савет часова зачыніў універсітэт 4 сакавіка 1975 года і адправіў 50 тысяч студэнтаў у сельскую мясцовасць для падтрымкі новага рэжыму. З гэтага часу ўніверсітэт носіць цяперашнюю назву.

У 1979 годзе ва ўніверсітэце былі адкрыты першыя наборы ў магістратуру. У 1987 годзе былі адкрыты праграмы падрыхтоўкі PhD.

У снежні 2002 года тры вядучыя кіраўнікі ўніверсітэта падалі ў адстаўку ў знак нязгоды з узмацненнем ўрадавага ўмяшання ва ўнутраныя справы ўніверсітэта. Чыноўнікі спрабавалі прымусіць універсітэт змяніць сістэму ацэнкі ведаў студэнтаў.

У 2009/2010 навучальным годзе ва ўніверсітэце было 20,701 абітурыент, 7 127 выпускнікоў і 14 669 паслядыпломных студэнтаў, што ў цэлым складала 42 497 чалавек.

## Літаратура 
* *Teshome G. Wagaw.* The Development of Higher Education and Social Change, an Ethiopian Experience. East Lansing, Michigan. Michigan State University Press. 1990.

## Спасылкі 
* Афіцыйны сайт Адыс-Абебскага ўніверсітэта
* Афіцыйная старонка Інстытута эфіопскіх даследаванняў і Этналагічнага музея 

Катэгорыя:Адыс-Абеба
Катэгорыя:Адукацыя ў Эфіопіі
Гімн Карэйскай Народна-Дэмакратычнай Рэспублікі

**Эгука** — афіцыйная назва гімна КНДР на карэйскай. Гімн складаецца з двух куплетаў. Эгука быў уведзены ў КНДР у 1947 годзе і дагэтуль выкарыстоўваецца як дзяржаўны гімн. Музыка была напісана Кім Вунь Гюнам (1917—2002), словы — Пак Се Юнам (1902—1989).

## Тэкст гімна 
## Спасылкі 
* Гімн КНДР у выкананні Дзяржаўнага заслужанага хору Карэйскай народнай арміі

КНДР
Катэгорыя:Дзяржаўныя сімвалы КНДР
Помнік Усяславу Чарадзею

**Помнік Усяславу Чарадзею** — конны помнік Усяславу Чарадзею, усталяваны ў г.Полацку на перакрыжаванні вуліц Кастрычніцкай і Ефрасінні Полацкай. Адкрыццё адбылося 1 верасня 2007 года. Помнік Усяславу Чарадзею — першы конны помнік у незалежнай Беларусі.

## Гл. таксама 
* Помнік Альгерду, Віцебск
* Помнік Міндоўгу, Навагрудак

Катэгорыя:Помнікі Полацка
Катэгорыя:Конныя статуі Беларусі
Катэгорыя:З’явіліся ў 2007 годзе
Катэгорыя:Усяслаў Брачыславіч
Катэгорыя:Творы Аляксандра Прохарава
Катэгорыя:2007 год у Беларусі
Катэгорыя:XXI стагоддзе ў Полацку
Катэгорыя:Помнікі манархам
Эразма да Нарні

**Эразма да Нарні** () па мянушцы **Гатамелата** (; ,  — , ) — італьянскі кандацьер.
[thumb|злева|[Данатэла. Статуя Гатамелаты. Падуя]]

Сын пекара. Ваенную кар’еру пачынаў салдатам у кандацьера Чэкола Брагліа, пазней перайшоў на службу да Брача да Мантонэ. Быў на службе ў Пап, Фларэнцыі, Венецыі.

У 1437 годзе стаў кіраўніком Падуі. Данатэла стварыў знакамітую конную статую Гатамелаты.

Мянушку *Gattamelata* тлумачаць па-рознаму. *Gatta* азначае «кошка», *melata* — «соты». Усё разам можа быць зразумета або як «плямістая кошка», або «саладкамоўная (ліслівая) кошка», або як «кошка колеру мёда». Паходжанне ўзводзяць да прозвішча яго маці *Gattelli*, або да тактыкі завабліваць праціўнікаў у засаду (Джавані Эролі), або да яго нашлемніка ў выглядзе кошкі колеру мёда.

Гіпсавую галаву кандацьера Гатамелаты можна сустрэць у шматлікіх мастацкіх студыях і класах па рысунку. Рэзкія рысы твару дазваляюць маладым мастакам і фатографам навучыцца працаваць са святлом і ценем.

## Спасылкі 
Катэгорыя:Гісторыя Падуі
Катэгорыя:Кандацьеры
Гацішча

Назву **Гацішча** маюць:

## Беларусь 
* Гаці́шча — вёска ў Баранавіцкім раёне Брэсцкай вобласці
* Га́цішча — пасёлак у Чавускім раёне Магілёўскай вобласці

## Расія 
* Гацішча — вёска ў Духаўшчынскім раёне Смаленскай вобласці
Касцёл Святога Андрэя

* Касцёл Святога Андрэя, Крывічы
* Касцёл Святога Андрэя Баболі, Лынтупы
* Касцёл Святога Андрэя, Нарач
* Касцёл Святога Андрэя, Слонім
Конная статуя

ў Капіталійскім музеі.]]
**Конная статуя** — кругавая скульптура, помнік, які ўяўляе каня або чалавека з канём, вершніка.

Звычайна, прысвечана ўладару, дзяржаўнаму дзеячу або военачальніку. Без каня, стоячы звычайна выяўляюць палітыкаў і дзеячаў мастацтва, зрэдку іх выяўляюць седзячы. Конныя статуі вядомы з антычнай эпохі, найбольш старажытная з ацалелых — конная статуя Марка Аўрэлія на плошчы Капітолія ў Рыме. Самымі складанымі ў тэхнічным плане лічаць конныя статуі з толькі двума пунктамі апоры.

## Гл. таксама 
* Конны партрэт
* Конная статуя Даміцыяна

## Спасылкі 

Катэгорыя:Скульптура
Benson & Hedges Championship 2002 (снукер)

**Benson & Hedges Championship 2002** — прафесійны нярэйтынгавы турнір па снукеры, які праходзіў з 19 па 31 кастрычніка 2002 года ў Towers Snooker Club, у Мэнсфілдзе, Англія. Турнір стаў 13-м розыгрышам Benson & Hedges Championship, які быў заснаваны ў 1990 годзе. Турнір стаў апошнім, які спансавала тытунёвая кампанія Benson and Hedges. Прызавы фонд турніру склаў £44,900, з якіх £6,000 атрымаў пераможца. Апроч таго, пераможца спаборніцтва атрымліваў права ўдзельнічаць у найбуйнейшым запрашальным турніры сезона — Мастэрс.

Катэгорыя:Кваліфікацыя да Мастэрс (снукер)
Катэгорыя:2002 год у снукеры
Катэгорыя:Спорт у Англіі ў 2002 годзе
Катэгорыя:Снукерны сезон 2002/2003
Катэгорыя:Снукерныя турніры ў Англіі
Катэгорыя:2002 год у Мэнсфілдзе
Драчкава

Назву **Дра́чкава** маюць:

* Драчкава — вёска ў Чавускім раёне Магілёўскай вобласці
* Драчкава — аграгарадок у Смалявіцкім раёне Мінскай вобласці
Моманты выпадковай велічыні

**Момант выпадковай велічыні** — лікавая характарыстыка размеркавання выпадковай велічыні.

## Азначэнне 
Момантам парадку k выпадковай велічыні X адносна пункта a \in \mathbb{R} завецца лік

: \nu_k (a) := \mathbb{E}[(X - a)^k],
дзе \mathbb{E} — матэматычнае спадзяванне. Кажуць, што момант існуе, калі існуе матэматычнае спадзяванне ў правай частцы роўнасці. Інакш кажуць, што момант не існуе.

Калі a = 0 момант завецца **пачатковым**, а пры a = \mathbb{E}[X] — **цэнтральным**.

**Абсалютным** момантам завецца
: m_k (a) := \mathbb{E}[|X - a|^k],

\displaystyle k-м **фактарыяльным** момантам выпадковай велічыні \displaystyle X называецца велічыня
: \mu_k = \mathbb{E}\left[X(X-1)...(X-k+1)\right],
калі матэматычнае спадзяванне ў правай частцы гэтай роўнасці існуе.

Для выпадковых вектараў існуе таксама паняцце **змяшанага моманта**. Велічыня \mathbb{E}[X_1^{k_1} X_2^{k_2} \dots X_n^{k_n}] завецца змяшаным пачатковым момантам, а \mathbb{E}[(X_1 - \mathbb{E}[X_1])^{k_1} (X_2 - \mathbb{E}[X_2])^{k_2} \dots (X_n - \mathbb{E}[X_n])^{k_n}] — змяшаным цэнтральным момантам парадку k = k_1 + k_2 + \dots k_n.

## Прыклады 
### Матэматычнае спадзяванне 
Першы пачатковы момант \nu_1(0) ёсць матэматычным спадзяваннем выпадковай велічыні.

### Дысперсія 
Другі цэнтральны момант \nu_2(\mathbb{E}[X]) завецца дысперсіяй выпадковай велічыні X.

Дысперсія — мінімальнае значэнне моманту другога парадку \nu_2(a), якое дасягаецца ў пункце a = \mathbb{E}[X].

Моманты другога парадку запісваюцца праз дысперсію як \nu_2(a) = Var(X) + (E[X] - a)^2.

## Уласцівасці 
* Калі існуе момант \displaystyle k-га парадку, то існуюць і ўсе моманты ніжэйшых парадкаў 1 \leqslant k' . Напрыклад:
: \displaystyle \mu_1 = 0,
: \displaystyle \mu_2 = \nu_2-\nu_1^2,
: \displaystyle \mu_3 = \nu_3-3\nu_1 \nu_2 + 2 \nu_1^3,
: \displaystyle \mu_4 = \nu_4 - 4 \nu_1 \nu_3 + 6 \nu_1^2 \nu_2 - 3 \nu_1^4,
: \mu_n = \sum_{k=0}^n (-1)^{n-k} C_n^k \nu_k \nu_1^{n-k},
: дзе \mu_n — цэнтральны момант, а \nu_n — пачатковы момант парадку n.

## Крыніцы 
## Літаратура 
* 
* 

Катэгорыя:Тэорыя імавернасцей
Сезон 2014 ФК Дынама-Брэст

У 2014-м годзе футбольны клуб «Дынама-Брэст» з Брэста прымаў удзел у двух афіцыйных турнірах: 
* Чэмпіянаце Беларусі 2014 (11 месца), 
* Кубку Беларусі 2014/2015 (выхад у чвэрцьфінал).

## Склад каманды 
### Ігракі 
*Заўвагі*
# Сяргей Галоўчык улетку пакінуў ФК «Дынама-Брэст»
# Некаторыя нумары выкарыстоўваліся некалькімі ігракамі ў розных матчах

* Капітан каманды:  Раман Васілюк

### Трэнерскі штаб 
*  Сяргей Кавальчук (1973 г.н.) — галоўны трэнер
*  Андрэй Пракапюк (1978 г.н.) — старшы трэнер
*  Дзмітрый Корзун (1981 г.н.) — трэнер па навукова-метадычнай працы
*  Алег Сыраквашка (1961 г.н.) — трэнер брамнікаў
*  Эдуард Сугак (1964 г.н.) — галоўны трэнер дубля

## Трансферы 
### Зіма 2013—2014 
#### Прыйшлі ў клуб 
* У арэнду

#### Пакінулі клуб 
* З арэнды

### Лета 2014 
#### Пакінулі клуб 
* У арэнду

## Спасылкі 
* Сезон 2014 на сайце football.by
* Сезон 2014 на сайце teams.by

2014
Дынама-Брэст
Катэгорыя:2014 год у Брэсце
Святы Лука малюе Мадонну

**Святы Лука малюе Мадонну** — карціна  мастака Рагіра ван дэр Вэйдэна, створаная ім каля 1435—1440 года, арыгінал якой цяпер захоўваецца ў Бостанскім . Вядомыя тры аўтарскія копіі.

## Іканаграфія 
На карціне паказаны евангеліст Лука, апякун мастакоў, звернуты да Дзевы Марыі, якая трымае Дзіцятка Ісуса на каленях. Ван дэр Вэйдэн, верагодна, завяршыў працу паміж 1435 і 1440 для Гільдыі Святога Лукі ў Бруселі. Атмасфера панэли часткова дасягаецца за кошт выкарыстання  і багатай іканаграфіі з сімвалічнымі матывамі. Фігуры размешчаны ў барджыянскім інтэр’еры, які змешчаны на фоне ўнутранага двара, ракі з горадам і экспансіўнага пейзажу.

У двары знаходзіцца абгароджаны сад (так званы *Hortus conclusus*), адзін з многіх сімвалаў чысціні Дзевы Марыі. Выявы Адама і Евы, высечаныя на падлакотніках крэсла Марыі, падкрэсліваюць ролю яе сына ў адкупленні чалавецтва ад першароднага граху.

Рагір быў пад моцным уплывам Яна ван Эйка, і карціна ў многіх аспектах з’яўляецца вольнай копіяй «Мадонны канцлера Ралена». Гэта можна бачыць па агульнай кампазіцыі, асабліва аркам, элементам ландшафту і колерамі вопраткі персанажаў. Аднак апошнія інвертаваны, таксама ван Вэйдэн робіць шмат іншых адхіленняў.

Лука намаляваны галоўным персанажам, яго прафесія мастака моцна і рэалістычна паказана як рамяство 15-га стагоддзя, як яго майстэрства. Лука карыстаецца тэхнікай , вельмі цяжкай манерай для малявання 'на ляту', як паказана на карціне. Акрамя таго, ван дэр Вэйдэн асацыюе Луку з сабой, надае яму знешнее падабенства амаль на ўзроўні аўтапартрэту.

«Святы Лука малюе Мадонну», верагодна, падараваны Гарадскому мастаку Бруселя, пасля яго вучнёўства ў Рабера Кампена. Паколькі праца паказвае заступніка мастакоў ва ўзаемадзеянні з членамі Святой Сям’і, яна можа адлюстроўваць змены статуса мастакоў ад рамеснікаў да стваральнікаў мастацтва, якія адбываліся ў XV стагоддзі.

## Копіі 
Вядомыя тры аўтарскія копіі, якія захоўваюцца ў  ў Бругэ, Эрмітажы ў Санкт-Пецярбургу і Старой пінакатэцы ў Мюнхене.

Бостанская панэль заснавана на арыгінале, яна змяшчае моцна перапрацаваныя падмалёўкі, якія адсутнічаюць на іншых варыянтах. Яна знаходзіцца ў адносна дрэнным стане, паверхні быў нанесены значны ўрон, нягледзячы на інтэнсіўныя працы па аднаўленні і ачыстцы, якія пачаліся ў 1932 годзе.

Катэгорыя:Карціны Рагіра ван дэр Вэйдэна
Катэгорыя:Карціны 15 стагоддзя
Катэгорыя:Карціны са збораў Дзяржаўнага Эрмітажа
Помнік літары «Ў»

**Помнік літары «Ў»** — помнік у Полацку, прысвечаны 22-й літары беларускага алфавіту. Размешчаны ў цэнтры горада, на бульвары праспекта Францыска Скарыны.

Усталяваны ў верасні 2003 года падчас святкавання 10-га «Дня беларускага пісьменства». Ідэя помніка належыць тагачаснаму старшыні Полацкага гарадскога выканаўчага камітэта Уладзіміру Тачылу. Аўтар помніка — беларускі мастак з Полацка Ігар Куржалаў.

Помнік зроблены ў выглядзе вокладкі кнігі, на якой змешчаны словы з літарай "ў", а таксама цытата з верша Рыгора Барадуліна «Ад Еўфрасінні, ад Скарыны, ад Полацка пачаўся свет».

## Вандалізм 
Вершы на помніку Рыгора Барадуліна «Ад Еўфрасінні, ад Скарыны, ад Полацка пачаўся свет» былі пашкоджаны ў чэрвені 2014 года. У 2016 годзе помнік быў адноўлены.

## Спасылкі 
* 
* 

Катэгорыя:Помнікі Полацка
Катэгорыя:З’явіліся ў 2003 годзе
Катэгорыя:2003 год у Беларусі
Катэгорыя:XXI стагоддзе ў Полацку
Катэгорыя:Праспект Францыска Скарыны (Полацк)
Помнік Гедзіміну (Вільня)

**Помнік Гедзіміну** — конны помнік вялікаму князю літоўскаму Гедзіміну ў Вільні, заснавальнікам якой ён з’яўляецца. Размешчаны на Кафедральнай плошчы, справа ад сабора Святога Станіслава.

Помнік выканаў скульптар Міндаўгас Шнінас паводле праекта амерыканскага скульптара літоўскага паходжання Вітаўтаса Кашубы. Адліты ў Беларусі з бронзы, канфіскаванай літоўскімі мытнікамі на мяжы і перададзенай гораду. Граніт для пастамента падораны прэзідэнтам Украіны Леанідам Кучмай. Урачыстае адкрыццё адбылося 22 верасня 1996 года.

У аснову праекта лягла легенда аб заснаванні горада, якая апісваецца ў Хроніцы Быхаўца, паводле яе Гедзімін паехаў са сваёй сталіцы Трокаў на паляванне каля ракі Віліі. На адной з гор ён забіў магутнага тура, за што тая атрымала назву Туравай. Гедзімін спыніўся на ноч каля свяцілішча Швінтарога, дзе спальвалі літоўскіх князёў, пры сутоку Віліі і Вільні. У сне яму з’явіўся вялікі жалезны воўк, які стаяў на Туравай гары і выў як сотня ваўкоў. Сон уразіў князя, і, каб даведацца аб яго значэнні, быў выкліканы вярхоўны паганскі святар крыве-крывайціс Ліздзейка, які і растлумачыў князю, што на гэтым месцы трэба закласці горад, слава якога, як сведчыць выццё ваўка, разыдзецца па ўсім свеце. Гедзімін прыносіць ахвяры ў свяцілішчы і намерваецца перанесці сваю сталіцу.

Манумент адлюстроўвае самога князя Гедзіміна, які трымае ў левай руцэ аголены меч, і яго жарабца, які стаіць ззаду. Помнік Гедзіміну з’яўляецца адным з нешматлікіх, дзе вершнік знаходзіцца не на кані, а побач з ім. Воўк выкананы з граніту, хоць паводле легенды аб быў жалезным.

## Спасылкі 
Катэгорыя:Помнікі Вільні
Катэгорыя:Помнікі Гедзіміну
Катэгорыя:Конныя статуі
Катэгорыя:З’явіліся ў 1996 годзе
Катэгорыя:1996 год у Вільні
Пётр Мікалаевіч Герасімовіч

**Пётр Мікалаевіч Герасімовіч** (, в. Танежыцы, Слуцкі раён — ) — беларускі мастак-графік і мастацтвазнавец.

## Біяграфія 
Нарадзіўся ў вёсцы Танежыцы Слуцкага павета. У 1933 годзе скончыў Віцебскі мастацкі тэхнікум, вучыўся ў І. Ахрэмчыка і У. Хрусталёва. Да 1941 г. выкладаў маляванне ў Мазырскім педтэхнікуме.

Удзельнік Вялікай Айчыннай вайны. Пасля вайны працаваў у Дзяржаўным мастацкім музеі БССР, з 1954 па 1982 гг. — на пасадзе загадчыка аддзела рускага і беларускага мастацтва Дзяржаўнага мастацкага музея БССР. Сябра Беларускага саюза мастакоў з 1956 г.

## Творчасць 
Творчыя работы выкананы пераважна ў тэхніцы лінагравюры, з іх найбольш вядомы «Год 1919», «Год 1930», партрэты Я. Купалы і Я. Коласа (1981), партрэт мастака В. Бялыніцкага-Бірулі. Працаваў у галіне экслібрысу.

Аўтар прац па беларускаму выяўленчаму мастацтву: «Изобразительное искусство Белорусской ССР» (у сааўтарстве, М. 1957), «Дзяржаўны мастацкі музей БССР» (у сааўтарстве, Мн. 1976), «Нацюрморт» (Мн. 1982), «Мастацтва, народжанае Кастрычнікам», манаграфіі пра мастакоў Я. А. Зайцава (М. 1958) і А. М. Тычыну (Мн. 1961).

Яго творы знаходзяцца ў зборы Нацыянальным мастацкім музеі Беларусі.

## Літаратура 
* Ціткоўскі І. А. «Мастакі Случчыны» (Слуцк. 2006)
* Государственные архивы Республики Беларусь (1944—1997) : краткий справочник. ― Минск, 2000. (1Н//210538(039))
* Беларускі саюз мастакоў, 1938—1998 : энцыклапедычны даведнік. — Мінск, 1998.

## Спасылкі 
* Герасімовіч Пётр Мікалаевіч

Катэгорыя:Мастакі Беларусі
Катэгорыя:Мастацтвазнаўцы Беларусі
Катэгорыя:Удзельнікі Вялікай Айчыннай вайны
Катэгорыя:Постаці Нацыянальнага мастацкага музея Рэспублікі Беларусь
Катэгорыя:Графікі Беларусі
Помнік

**Помнік** — твор мастацтва, створаны для ўшанавання памяці аб людзях і падзеях. Самыя распаўсюджаныя віды помнікаў — скульптурная група, статуя, бюст, мемарыяльная дошка, трыўмфальная арка, калона, абеліск і да т.п. Прататыпамі помнікаў былі пахавальныя збудаванні самых старажытных чалавечых грамадстваў — мегаліты і курганы, а таксама абеліскі, піраміды і г. д. У наступныя эпохі грабніцы і надмагіллі нярэдка выконвалі ролю помнікаў. Аднак звычайна пад помнікам у вузкім сэнсе разумеюць творы, у якіх мемарыяльная функцыя выразна пераважае над пахавальнай або культавай (хоць апошнія і не выключаюцца).

## Гісторыя 
 ў Рыме, Апаладор з Дамаска]]
У антычныя часы створаны асноўныя кампазіцыйныя тыпы помнікаў, якія развіваліся і ў наступныя часы: алегорыя, ці партрэтныя статуі і скульптурныя групы (  ў Афінах, 477 да н.э.), конныя статуі (статуя Марка Аўрэлія, бронза, паміж 161 і 180, у 1538 годзе ўстаноўлена на плошчы Капітолія ў Рыме), стэлы, трыўмфальныя аркі, трыўмфальныя калоны (калона Траяна ў Рыме, 111—114, архітэктар Апаладор з Дамаска).

Распаўсюджванне адасобленых скульптурных помнікаў, якія праслаўляюць пэўную чалавечую асобу, пачынаецца ў Старажытнай Грэцыі; ў мастацтве элінізму і Старажытнага Рыма фігуры ў падобных манументах ўжо значна індывідуалізуюцца. Антычныя помнікі змяшчаліся спачатку на свяшчэнных участках, а з 6 стагоддзя да н.э. — у цэнтрах гарадскога жыцця, напрыклад, на агоры. Помнікі Старажытнага Рыма, асабліва трыўмфальныя аркі і калоны, сталі важнымі элементамі прасторавай кампазіцыі плошчаў-форумаў. Найбольш характэрныя віды помнікаў у сярэднявяковай Еўропе — крыжы, якія пазначалі тыя ці іншыя памятныя месцы, а таксама (пераважна на захадзе) скульптурныя выявы данатараў у цэрквах.
[thumb|Статуя Гатамелаты, скульптар [Данатэла, Падуя]]

Італьянскія майстры кватрачэнта, абапіраючыся на старажытнарымскую спадчыну, стваралі свецкія манументы, якія часам стаяць свабодна (конныя статуі кандацьераў:  ў Падуі, бронза, 1447—1453, скульптар Данатэла;  ў Венецыі, бронза, 1479-88, адкрыты ў 1496, скульптар Андрэа дэль Верок’я). Тэндэнцыі да пышнай рэпрэзентатыўнасці, што намеціліся ў помніках маньерызму, узмацняюцца ў эпоху барока і класіцызму, калі помнікі, якія, як правіла, праслаўлялі манархаў або палкаводцаў, нярэдка адыгрываюць найважнейшую ролю ў гарадской забудове (помнік Пятру I «Медны вершнік» у Пецярбургу, бронза, 1768-78, адкрыты ў 1782, скульптар Эцьен Марыс Фальканэ).

## Спасылкі 
* 
* Вялікі энцыклапедычны слоўнік Бракгаўза і Ефрона
Гімн Лаоса

**Пхенг Сат Лао** — гімн Лаоса. Аўтар слоў — Сісана Сісан (1922—1999), музыку напісаў Тонгдзі Сунтонвычыт (1905—1968). Гімн афіцыйна прыняты ў 1947 годзе. У 1975 годзе словы гімна былі змененыя.

## Словы на лаоскай мове 
: ຊາດລາວຕັ້ງແຕ່ໃດມາ ລາວທຸກຖ້ວນຫນ້າເຊີດຊູສຸດໃຈ
: ຮ່ວມແຮງຮ່ວມຈິດຮ່ວມໃຈ ສາມັກຄີກັນເປັນກຳລັງດຽວ
: ເດັດດ່ຽວພ້ອມກັນກ້າວຫນ້າ ບູຊາຊູກຽດຂອງລາວ
: ສົ່ງເສີມໃຊ້ສິດເປັນເຈົ້າ ລາວທຸກຊົນເຜົ່າສະເໝີພາບກັນ
: ບໍ່ໃຫ້ຝູງຈັກກະພັດແລະພວກ ຂາຍຊາດເຂົ້າມາລົບກວນ
: ລາວທັງມວນຊູເອກະລາດ ອິດສະລະພາບຂອງຊາດລາວໄວ້
: ຕັດສິນໃຈສູ້ຊິງເອົາໄຊ ພາຊາດລາວໄປສູ່ຄວາມວັດທະນາ

## Транскрыпцыя МФА 
: sad lao tung tae daima: la: w tʰuk tʰu:ənna: sɤ:tsu: sutʨai,
: hu:əm hɛ:ŋ hu:əm ʨit hu:əm ʨai sa: makkʰi: kan pen kamlaŋ diəw.
: detdiəw pʰɔ:mkan ka: wna: bu: sa: su: kiət kʰɔ:ng la: w,
: soŋsɤ:m sai sit pen ʨaw. la: w tʰuk son pʰaw samɤ: pʰa: pkan,
: bɔ: hai fu: ng ʨakka pʰat lɛ phu:ək kʰa: isa: t kʰaw ma: lopku:ən
: la: w tʰaŋmu:ən su: ekkala: t itsala pʰapkʰɔ:ŋ sa: t la: w wai
: tatsinʨai su: siŋ aw sai pʰa: sa: t ka: wpai su: kʰu:əm wattʰana:.

## Літаральны пераклад з лаоскай 
: Усе лаосцы заўсёды шанавалі сваю краіну,
: Яны падзяляюць адзін з адным сілу, розум, сэрца, звязаны ўсе разам.
: Рашуча рухаюцца яны наперад, шануючы і узнімаючы славу Лаоса,
: Абвяшчаючы сваё права быць гаспадарамі (у сваёй краіне). Лаосцы ўсіх нацый адзіныя,
: І не дазволяць эксплуататарам і здраднікам парушаць супакой краіны.
: Усе лаосцы будуць абараняць незалежнасць, аберагаць свабоду Лаоса,
: Яны поўныя рашучасці змагацца да перамогі, каб прывесці Лаос да росквіту.

## Спасылкі 
* 

Лаос
Катэгорыя:Дзяржаўныя сімвалы Лаоса
Помнік Міндоўгу (Вільня)

**Помнік Міндоўгу** — помнік каралю Міндоўгу ў Вільні. Помнік размешчаны перад галоўным будынкам Нацыянальнага музея Літвы.

Помнік створаны вядомым скульптарам  і архітэктарамі , , Інясай Алістратавайце. Урачыста адкрыты 6 ліпеня 2003 года падчас святкавання 750-годдзя каранацыі Міндоўга.

Гранітная фігура караля Міндоўга вышынёй тры з паловай метры сядзіць на троне, трымаючы ў руках сімвалы каралеўскай улады — дзяржаву і скіпетр. Каралеўскі трон усталяваны на круглым шэрым пастаменце, абрамленым сонечным календаром, на якім адзначаны найважнейшыя язычніцкія балцкія і хрысціянскія святы.

## Гл. таксама 
* Помнік Міндоўгу, Навагрудак

## Спасылкі 
* Помнік каралю Миндаўгасу, Вільнюс  
* Помнік каралю Миндаўгасу // Інфармацыйна-турыстычны цэнтр Вільнюса 

Катэгорыя:Помнікі Вільні
Катэгорыя:Міндоўг
Менелік II

**Менелік II**, таксама **Мынілік** (уласнае: Сахле-Марыям, , . Анкабэр — ) — імператар Эфіопіі (1889—1909).

## Біяграфія 
Сын негуса (правіцеля) вобласці Шоа. З 1865 года негус Шоа. Пасля гібелі імператара Іаханыса IV (1872-89) абвясціў сябе імператарам Эфіопіі. 1 сакавіка 1896 года разбіў італьянскія войскі пры Адуа, дамогся прызнання еўрапейскімі дзяржавамі незалежнасці Эфіопіі. Пашырыў тэрыторыю краіны да яе сучасных межаў. Ажыццяўляў палітыку цэнтралізацыі Эфіопіі, задушыў рэгіянальны сепаратызм, правёў шэраг адміністрацыйных рэформ, садзейнічаў будаўніцтву дарог, развіццю гандлю, пры ім было створана рэгулярнае войска і ўведзена нацыянальная валюта.

## Продкі 
## Літаратура 
*
Дэні Роўз

**Даніэль Лі «Дэні» Роўз** (, нар. , Данкастэр, Англія) — англійскі футбаліст, абаронца. Ігрок нацыянальнай зборнай Англіі (2016—2019).

## Клубная кар’ера 
Прафесійную кар’еру распачаў у клубе «Лідс Юнайтэд» у 2006 годзе. Упершыню ў склад «Лідса» ён трапіў у 2006 годзе, а ў ліпені 2007 быў прададзены ў «Тотэнхэм Хотспур». У 2009—2011 гадах аддаваўся ў арэнды ў клубы Чэмпіёншыпа, сезон 2012/13 правёў у Прэм’ер-лізе ў складзе «Сандэрленда». У 2013 годзе вярнуўся ў «Тотэнхэм», дзе замацаваўся ў асноўным складзе.

У студзені 2020 года быў аддадзены ў арэнду ў «Ньюкасл Юнайтэд», у жніўні вярнуўся ў «Тотэнхэм Хотспур», аднак у сезоне 2020/21 заставаўся без гульнявога нумара і не выхадзіў на поле.

У чэрвені 2021 года «Уотфард» абвясціў аб падпісанні двухгадовага кантракта з Роўзам як свабодным агентам. У верасні 2022 года пакінуў «Уотфард».

## Міжнародная кар’ера 
Дэні Роўз выступаў за моладзевыя зборныя Англіі ва ўзросце да 17, 19 i 21 гадоў. 1 чэрвеня 2009 года ён быў выкліканы ў зборную Англіі да 21 года, свой першы гол за яе ён забіў 14 лістапада 2009 года ў матчы супраць Партугаліi.

26 сакавіка 2016 года дэбютаваў у нацыянальнай зборнай Англіі ў таварыскім матчы супраць Германіі (3:2).

## Крыніцы 
Катэгорыя:Футбалісты Англіі
Катэгорыя:Ігракі зборнай Англіі па футболе
Катэгорыя:Ігракі алімпійскай зборнай Вялікабрытаніі па футболе
Катэгорыя:Ігракі ФК Лідс Юнайтэд
Катэгорыя:Ігракі ФК Тотэнхэм Хотспур
Катэгорыя:Ігракі ФК Уотфард
Катэгорыя:Ігракі ФК Пітэрбора Юнайтэд
Катэгорыя:Ігракі ФК Брысталь Сіці
Катэгорыя:Ігракі ФК Сандэрленд
Катэгорыя:Ігракі ФК Ньюкасл Юнайтэд
Катэгорыя:Футбалісты на летніх Алімпійскіх гульнях 2012 года
Мацеевічы

**Маце́евічы** — тапонім у Беларусі.

## Населеныя пункты 
### Беларусь 
* Мацеевічы — вёска ў Жабінкаўскім раёне Брэсцкай вобласці.
* Мацеевічы — вёска ў Бераставіцкім раёне Гродзенскай вобласці.
* Мацеевічы — вёска ў Пухавіцкім раёне Мінскай вобласці.

## Чыгуначны пункт 
* Мацеевічы — прыпыначны пункт Брэсцкага аддзялення Беларускай чыгункі ў Жабінкаўскім раёне Брэсцкай вобласці.