open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Меркур Шпіль-Арэна

**«Меркур Шпіль-Арэна»** (, да чэрвеня 2009 года — **«ЛТУ Арэна»**, да 2 жніўня 2018 года — **«Эспрыт Арэна»**) — шматфункцыянальны стадыён у Дзюсельдорфе, Германія, хатняя арэна футбольнага клуба «Фартуна» .

Будаўніцтва было пачата ў 2002 годзе недалёка ад берага Рэйна на месцы старога «Рэйнштадыёна» і было завершана ў 2004 годзе. Першы матч на стадыёне прайшоў 10 верасня 2004 года, «Фартуна» абыграла берлінскі «Уніён» (2:0). Кошт пабудовы склаў 218 мільёнаў еўра. Носіць назву вытворцы адзення Esprit (адна са штаб-кватэр гэтага холдынгу размешчана ў Ратынгене за 12 км ад Дзюсельдорфа).

## Гісторыя 
Стадыён першапачаткова ўмяшчаў 51 500 гледачоў, але летам 2010 года некаторыя сядзячыя месцы былі заменены на стаячыя і зараз умяшчальнасць на футбольных матчах складае 54 600 месцаў (з іх каля 10 000 стаячых). На міжнародных матчах умяшчальнасць складае 51 500 месцаў. На канцэртах стадыён можа змясціць да 66 500 гледачоў. Стадыён мае навес над трыбунамі і рассоўны дах над гульнявым полем. Адмысловая сістэма падагрэву поля дазваляе праводзіць розныя падзеі ў разгар зімы.

Стадыён не прымаў матчы чэмпіянату свету 2006 года ў Германіі, аднак на арэне праводзіліся некаторыя міжнародныя матчы зборных. Зборная Германіі гуляла тут з Аргенцінай (2005, 2014), Швейцарыяй (2007), Нарвегіяй (2009), Бельгіяй (2011) і Іспаніяй (2018). Таксама на стадыёне два таварыскія матчы правяла зборная Партугаліі: супраць Саудаўскай Аравіі (2006) і Грэцыі (2008).

Да 2007 года на стадыёне таксама праводзіла свае хатнія матчы каманда па амерыканскім футболе «Рэйн Файр» з лігі NFL Europe да таго як каманда і ліга былі расфарміраваны.

Са студзеня 2009 года і да заканчэння сезона 2008/09 на гэтым стадыёне праводзіў свае дамашнія матчы і леверкузенскі «Баер 04» (у сувязі з рэканструкцыяй уласнай арэны).

У лістападзе 2010 года і ў снежні 2011 года на стадыёне праходзіла Гонка чэмпіёнаў, у якой удзельнічалі такія зоркі аўта- і мотаспорту як Міхаэль Шумахер, Себасцьен Лёб, Себасцьян Фетэль, Ален Прост, Джэнсан Батан, Дэвід Култхард, Мік Дуэн і іншыя.

Катэгорыя:Дзюсельдорф
Катэгорыя:Стадыёны Германіі
Лука (Анатолія)

**Лука** (*Lukka*), таксама **Лукская зямля** — гістарычная вобласць на паўднёвым захадзе Анатоліі ў познім бронзавым веку. Пра яе вядома з хецкіх і егіпецкіх крыніц як пра варожую краіну. Агульнапрынята лічыць, што старажытны тапонім можа працягвацца ў назве антычнай Лікіі.

## Распалажэнне 
Хоць вызначана, што Лука размяшчаліся на паўднёвым захадзе Анатоліі, дакладнае яе размяшчэнне дыскусійнае. Хетазнавец Трэвар Брайс сцвярджае, што Лука займала вялікі абшар, які ахопліваў вобласці вядомыя пазней як Лікаонія, Пісідыя і Лікія. Іншыя даследчыкі, як Ілля Якубовіч, лічаць, што Лука абмяжоўвалася толькі Лікіяй.

## Гісторыя 
Ваяры з Лукі ўдзельнічалі на баку хетаў у знакамітай бітве пры Кадэшы (каля 1300—1274 да н.э.) супраць егіпецкага фараона Рамсеса II. Аднак, праз стагоддзе, Лука выступіла ўжо супраць саміх хетаў. Хецкі цар Супілуліума II не здолеў іх перамагчы. Урэшце Лука спрыяла падзенню Хецкага царства.

Лука таксама вядома з тэкстаў Старажытнага Егіпта як адно з плямёнаў народаў мора, якія ўварваліся ў Егіпет і Усходняе Міжземнамор’е ў XII стагоддзі да нашай эры.

## Крыніцы 
## Літаратура 
* 
* 

## Спасылкі 
* Мапы Лікіі 
* The Lukka, at «Sea Peoples and the Philistines on the Web»

Катэгорыя:Лікія
Катэгорыя:Народы мора
Катэгорыя:Хецкае царства
Фельтынс-Арэна

**«Фельтынс-Арэна»** (), таксама вядомая як **«Арэна АўфШальке»** () — шматфункцыянальны стадыён у нямецкім горадзе Гельзенкірхен, хатняя арэна футбольнага клуба «Шальке 04». З лета 2005 года стадыён носіць імя нямецкай піваварнай кампаніі Veltins. Стадыён прымаў матчы чэмпіянатаў свету як па футболе (2006 год), так і па хакеі з шайбай (2010 год).

Адной з асаблівасцяў арэны з’яўляецца высоўнае поле — на працягу чатырох гадзін яно перамяшчаецца на вуліцу, праходзячы пад паўднёва-заходняй трыбунай, што забяспечвае як лепшыя ўмовы для росту газона, так і яго захаванасць падчас разнастайных мерапрыемстваў, якія праходзяць на стадыёне.

З 2002 года на гэтай арэне праводзіцца World Team Challenge — Калядная гонка зорак біятлона. 24 снежня 2010 года з-за моцных снегападаў праваліліся тры з 40 фрагментаў мембраннага матэрыялу, які пакрывае дах. Гонка, намечаная на 30 снежня, была перанесена з-за немагчымасці забеспячэння бяспекі гледачоў і спартсменаў і адбылася ў канцы сакавіка 2011 года.

У 2004 годзе стадыён прымаў фінал Лігі чэмпіёнаў, дзе пераможцам стаў партугальскі «Порту», які абгуляў у фінале «Манака» з лікам 3:0.

У 2006 годзе стадыён прымаў 5 матчаў чэмпіянату свету па футболе, у тым ліку чвэрцьфінал паміж англічанамі і партугальцамі. У адпаведнасці з правіламі ФІФА падчас чэмпіянату свету стадыён насіў назву «Стадыён чэмпіянату свету ФІФА Гельзенкірхен» ().

7 мая 2010 года быў праведзены матч адкрыцця чэмпіянату свету па хакеі з шайбай 2010 паміж зборнымі ЗША і Германіі. Матч на трыбунах стадыёна глядзела 77 803 гледачоў, тым самым быў устаноўлены сусветны рэкорд па наведвальнасці матчаў хакея з шайбай. На месцы футбольнага поля зманціравалі хакейнае, што і дало месцы для размяшчэння больш як 15 тыс. чалавек, не ўключаючы 60 тыс. трыбунных.

Перад пачаткам сезона 2013/14 стадыён пашырылі на 300 месцаў, пасля чаго ўмяшчальнасць вырасла да 61 973 чалавек. Улетку 2015 года ўмяшчальнасць была павялічана яшчэ на 298 месцаў.

Катэгорыя:Гельзенкірхен
Катэгорыя:Стадыёны Германіі
Рэд Бул Арэна (Лейпцыг)

**«Рэд Бул Арэна»** () — стадыён у горадзе Лейпцыгу, хатняя арэна футбольнага клуба «РБ Лейпцыг», таксама на ім праводзіць матчы зборная Германіі па футболе.

## Гісторыя 
Стадыён быў пабудаваны ў 1956 годзе з умяшчальнасцю 100 000 гледачоў. Да перабудовы ў 1998 годзе быў самым вялікім стадыёнам Германіі і называўся «Цэнтральны стадыён». У ліпені 2010 года аўстрыйская кампанія Red Bull GmbH узяла стадыён у арэнду і пераназвала яго ў «Рэд Бул Арэну» тэрмінам як мінімум на 10 гадоў.

З-за правілаў спонсарства УЕФА стадыён носіць назву «РБ Арэна» падчас еўракубкавых матчаў.

У чэрвені 2006 года на стадыёне прайшлі 5 матчаў чэмпіянату свету па футболе 2006 года.

Катэгорыя:Лейпцыг
Катэгорыя:Стадыёны Германіі
Дыктыякаўліды

**Дыктыякаўліды** (*Dictyocaulidae*) — сямейства нематод атраду .

## Апісанне 
Чэрві ад 12 да 150 мм даўжынёй. Цела ніткападобнае, белаватае, жаўтавата-белае. Ротавая адтуліна абкружана 2 радамі сасочкаў і куцікулярным кальцом. Хвост у самкі востры, у самца з полавай рабрыстай бурсай і 2 спікуламі.

## Жыццёвы цыкл 
Яйцы з лічынкамі ўнутры з дыхальных шляхоў пры кашлі хворых жывёл трапляюць у рот, страўнікава-кішачны тракт, дзе з іх выходзяць лічынкі, якія, трапіўшы ў вонкавае асяроддзе, праз 3 — 15 сутак дасягаюць інвазійнай стадыі. Жывёлы заражаюцца інвазійнымі лічынкамі на пашы.

## Арэал 
Маюць касмапалітычнае распаўсюджанне.

## Роды 
*  Gutiérrez, 1945
*  Mönnig, 1932
*  Sakamoto & Malgor, 1995
*  Railliet & Henry, 1907
*  Sharpilo, 1976

## Крыніцы 

Катэгорыя:Сямействы круглых чарвей
Рэйн-Энергі-Штадыён

**«Рэйн-Энергі-Штадыён»** () — стадыён у горадзе Кёльне, Паўночны Рэйн-Вестфалія, Германія. Хатняя арэна «ФК Кёльн», умяшчальнасцю 50 374 гледачоў на матчах Бундэслігі і 46 134 у міжнародных матчах, калі выкарыстоўваюцца толькі сядзячыя месцы. Быў пабудаваны на месцы двух папярэдніх стадыёнаў «Мюнгерсдорфер». Стадыён быў адным з 12 стадыёнаў, якія прымалі Чэмпіянат свету па футболе 2006 года. 21 жніўня 2020 года стадыён прыняў фінал Лігі Еўропы УЕФА сезона 2019/20.

Катэгорыя:Кёльн
Катэгорыя:Стадыёны Германіі
Тарос Раслін

**Таро́с Раслі́н** () — армянскі мастак-мініяцюрыст 2-й паловы XIII стагоддзя, майстар кілікійскай школы мініяцюры.
 прадказвае пакуты апосталам]]
Дакладныя даты жыцця мастака невядомы. Працаваў у манастыры Рамкла. Захаваліся 7 падпісаных ім рукапісаў, выкананых у 1256—1268 гадах. Сярод іх Евангелле 1262 года, так званае Малаційскае евангелле 1268 года. У творчасці Тароса Расліна адлюстраваны рысы новага для таго часу мастацкага мыслення, характарызаванае дакладнасцю кампазіцыю, яснасцю трактоўкі прасторы. Гэта мастак дасягаў праз элементы прамой перспектывы, багацце арнаментаў, вытанчанасць каларыту. Мастак гарманічна спалучаў яркія плямы лакальнага колеру са складанымі змешанымі танамі, высакароднасцю і стрыманасцю вобразнага ладу, жыццёвай пераканаўчасцю поз і характараў персанажаў.

Шэраг манускрыптаў прыпісваецца Таросу Расліну або яго майстэрні на падставе стылістычных аналогій.

## Зноскі 
## Літаратура 
* 
* 
* Торо́с Росли́н // Популярная художественная энциклопедия. Архитектура. Живопись. Скульптура. Графика. Декоративное искусство. В 2 т. / Под ред. Полевого В. М. Ред. кол.: В. Ф. Маркузон, Д. В. Сарабьянов, В. Д. Синюков (зам. гл. ред.) — М.: Издательство «Советская энциклопедия», 1986. — Книга II. М—Я, 1986. — С. 300. — 432 с, ил., 32 л. ил. — 200 000 экз.

## Спасылкі 
* Торос Рослин — гений армянской миниатюры // Армянский музей Москвы и культуры наций
* Жизнь замечательных людей… Армянский художник-миниатюрист, крупнейший мастер киликийской школы Торос Рослин // Наша Армения 
* Изысканность колорита, благородство и сдержанность образного строя: Торос Рослин — армянский художник-миниатюрист XIII века // Радиостанция «Радио Ван»

Катэгорыя:Мастакі-ілюстратары Арменіі
Катэгорыя:Мініяцюра
Майкл Олівер (футбольны суддзя)

**Майкл Олівер** (; нар. , , Нортамберленд) — англійскі футбольны суддзя, які абслугоўвае матчы Прэм’ер-лігі, а таксама англійскія нацыянальныя кубкавыя турніры. Пачаў судзіць матчы Прэм’ер-лігі ў 2010 годзе, стаўшы самым маладым суддзёй у гісторыі гэтага турніру (пабіўшы рэкорд Сцюарта Атуэла, усталяваны ў 2008 годзе).

## Судзейская кар’ера 
Олівер пачаў судзіць матчы з 14-гадовага ўзросту па рэкамендацыі свайго бацькі, Клайва, які працаваў футбольным арбітрам. У 2007 годзе быў уключаны ў нацыянальны спіс арбітраў і быў галоўным арбітрам на фінале плей-оф Нацыянальнай канферэнцыі, які прайшоў на стадыёне «Уэмблі». Пасля ўстанавіў шэраг рэкордаў, стаўшы самым маладым лайнсменам у Футбольнай лізе, самым маладым галоўным арбітрам у Футбольнай лізе і самым маладым чацвёртым арбітрам у Прэм’ер-лізе.

У жніўні 2010 года Майкл Олівер быў уключаны ў «Абраную групу суддзяў». 21 жніўня 2010 года ён адсудзіў свой першы матч у Прэм’ер-лізе паміж «Бірмінгем Сіці» і «Блэкберн Роверс» ва ўзросце 25 гадоў і 182 дзён, пабіўшы рэкорд Сцюарта Атуэла, які да гэтага моманту быў самым маладым суддзёй матчу Прэм’ер-лігі.

У маі 2022 года ФІФА прызначыла яго адным з 36 галоўных суддзяў чэмпіянату свету па футболе 2022 года ў Катары.

У красавіку 2024 года быў адабраны адным з галоўных арбітраў у ліку 19 судзейскіх брыгад для абслугоўвання матчаў Чэмпіянату Еўропы па футболе, які адбудзецца ў чэрвені-ліпені 2024 года на футбольных палях Германіі.
## Крыніцы
Сцюарт Атуэл

**Сцюарт Стывен Атуэл** (; нар. , Нанітан, Уорыкшыр) — англійскі футбольны арбітр, які абслугоўвае матчы Прэм’ер-лігі, Футбольнай лігі Англіі, а таксама англійскія нацыянальныя кубкавыя турніры. Пачаў судзіць матчы Прэм’ер-лігі ў 2008 годзе, стаўшы самым маладым арбітрам у гісторыі гэтага турніру, аднак у лютым 2012 года быў выключаны з «Выбранай групы суддзяў» і пераведзены ў спіс суддзяў Футбольнай лігі. З 2016 года зноў абслугоўвае матчы Прэм’ер-лігі.

## Судзейская кар’ера 
У 2004 годзе скончыў Універсітэт Стафаршыра. Працаваў футбольным арбітрам у матчах ніжэйшых англійскіх ліг, затым у Футбольнай лізе Уэст-Мідленса і ў Футбольнай лізе Англіі.

Свой першы матч у Футбольнай лізе абслужыў 11 жніўня 2007 года. Гэта была гульня паміж «Херэфард Юнайтэд» і «Ротэрам Юнайтэд». 26 снежня быў упершыню прызначаны на матч Чэмпіянату Футбольнай лігі паміж «Шэфілд Юнайтэд» і «Блэкпулам». У сезоне 2008/09 быў уключаны ў Абраную групу суддзяў[3], што дазваляла яму абслугоўваць матчы Прэм’ер-лігі. Стаў самым маладым арбітрам у гісторыі англійскай Прэм’ер-лігі ва ўзросце 25 гадоў. Яго першым матчам у Прэм’ер-лізе стала сустрэча паміж «Блэкбернам» і «Хал Сіці» 23 жніўня 2008 года.

У лютым 2012 года Атуэл быў выключаны з «Выбранай групы суддзяў» і быў пераведзены ў Нацыянальны спіс суддзяў, якія абслугоўваюць матчы Футбольнай лігі. Такім чынам, ён больш не мог абслугоўваць матчы Прэм’ер-лігі. Перад пачаткам сезона 2016/17 быў ізноў уключаны ў спіс «Выбранай групы суддзяў» і пачаў прыцягвацца да абслугоўвання матчаў Прэм’ер-лігі.
## Крыніцы
Метад качаняці

**Метад качаняці** ( або *Rubberducking*) — метад адладкі кода пры распрацоўцы праграмнага забеспячэння шляхам фармулявання праблемы натуральнай мовай у вуснай або пісьмовай форме. Назва з’яўляецца адсылкай на гісторыю, апісаную ў кнізе *«Прагматычны праграміст»* (). У кнізе праграміст насіў з сабой гумовую качку і, калі яму трэба было праверыць свой код, ён тлумачыў яго качаняці радок за радком. Ёсць мноства іншых тэрмінаў, якія апісваюць гэтую з’яву, і часта гэтыя тэрміны звязаныя з рознымі (звычайна) неадушаўлёнымі прадметамі або хатнімі жывёламі, як сабака або кошка. Таксама шырока выкарыстоўваюцца плюшавыя мядзведзі.  Калі пры рашэнні праблемы ўдзельнічаюць людзі, гэта называецца канфесійным праграмаваннем. 

## Сутнасць метаду 
Праграмісты заўважылі, што часта рашэнне само прыходзіла да іх у працэсе тлумачэння праблемы камусьці іншаму, нават таму, хто не разбіраецца ў праграмаванні. Пры апісанні таго, што павінен рабіць код, і назіранні за тым, што ён насамрэч робіць, становіцца відавочнай любая неадпаведнасць у гэтым. У больш агульным плане, каб навучыць кагосьці, трэба ацаніць прадмет або праблему з розных бакоў, што дае больш глыбокае разуменне праблемы.  Выкарыстанне неадушаўлёных аб’ектаў дазваляе праграмісту зрабіць гэта, не адцягваючы нікога іншага. Таксама выкарыстанне неадушаўлёных прадметаў дае лепшыя вынікі, чым простае разважанне ўслых без аўдыторыі. Гэты падыход выкладаўся на курсах інфарматыкі і праграмнай інжынерыі.  

## У масавай культуры 
1 красавіка 2018 года Stack Exchange, як першакрасавіцкі жарт, паказала на сваіх сайтах новую «функцыі» — *Quack Overflow,* гумавае качаня, якое з’яўляецца ў правым ніжнім куце акна прагляду браўзера. Качаня спрабавала дапамагчы наведвальнікам. Яно выслухоўвала праблемы наведвальнікаў і прапаноўвала рашэнні. Пасля «выслухоўвання» пытання і яго «апрацоўкі», качаня проста рабіла гук «кракання» і паказвала спасылку на артыкул пра метад качаняці, у якім расказвалася, што гэта добры метад рашэння праблем.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Адладка праграм
МХП-Арэна

**«МХП-Арэна»** () — стадыён у нямецкім Штутгарце, хатняя арэна футбольнага клуба «Штутгарт», умяшчальнасць 60 449 гледачоў. Быў пабудаваны ў 1933 годзе па праекце архітэктара Паўля Бонаца.

Ранейшыя назвы:

* 1933—1945: «Адольф-Гітлер-Кампфбан» (Adolf-Hitler-Kampfbahn)
* 1945—1949: «Сенчуры Стадыум» (Century Stadium/Kampfbahn)
* 1949—1993: «Некарштадыён» (ням.: Neckarstadion)
* 1993—2008: «Готліб-Даймлер-Штадыён» (ням.: Gottlieb-Daimler-Stadion)
* 2008—2023: «Мерседэс-Бенц Арэна» (ням.: Mercedes-Benz Arena)
* з 2023 года — «МХП-Арэна»
Стадыён прымаў матчы чэмпіянатаў свету 1974 і 2006 гадоў (4 і 6 адпаведна), а таксама 2 матчы чэмпіянату Еўропы 1988 года (Англія — ​​Ірландыя 0:1 і паўфінал СССР — Італія 2:0).

Катэгорыя:Штутгарт
Катэгорыя:Стадыёны Германіі
Знакі з Цзяху

**«Знакі з Цзяху́»** (), часам **«пісьмо Цзяху»**, — умоўнае азначэнне, прымянімае да 16 паслядоўнасцяў знакаў (піктаграм) на чарапашых панцырах, знойдзеных у стаянцы Цзяху (кітайская правінцыя Хэнань). Такія панцыры ў пазнейшым Кітаі выкарыстоўваліся для варажбы (гл. цзягувэнь). Артэфакты адносяцца да неалітычнай культуры Пэйліган (каля 6600—6200&nbsp;гг. да н.&nbsp;э.).

Лі Сюэцінь і шэраг іншых кітайскіх даследчыкаў бачаць у знаках з Цзяху пратапісьмо (накшталт вінчанскага пратапісьма). Некаторыя знакі Цзяху знешне нагадваюць сучасныя кітайскія іерогліфы 目 «вока», 日 «сонца», аднак падабенства зманліва, паколькі сучасныя формы паходзяць ад прататыпаў бронзавага веку, якія выглядалі інакш. Група Лі Сюэцыня таксама не падтрымлівае наяўнасць пераемнасці паміж гэтымі знакамі і пазнейшым кітайскім пісьмом.

## Іншыя кітайскія неалітычныя піктаграмы 
* Знакі культуры Яншаа (仰韶) — знакі ў выглядзе піктаграм жывёл і геаметрычныя арнаменты, якія захаваліся на керамічных вырабах культуры Яншаа. Датуюцца 5000—3000 гадамі да нашай эры. У спецыяльнай літаратуры носяць назву «заходнія ўказальныя знакі» ()
* Знакі культуры Давэнькоў (大汶口) — знакі ў выглядзе піктаграм, якія лічацца пачаткам развіцця пісьменства. Датуюцца 4300—2500 гадамі да нашай эры. У спецыяльнай літаратуры вядомы як «усходнія выяўленчыя знакі» ().

## Крыніцы 
Катэгорыя:Неаліт
Катэгорыя:Старажытны Кітай
Катэгорыя:Нерасшыфраваныя пісьменнасці
Катэгорыя:Хэнань
Адам Букса

**Адам Букса** (; ) — польскі футбаліст, нападаючы французскага клуба «Ланс», які на правах арэнды выступае за турэцкі «Антальяспар», і зборнай Польшчы.

Як футбаліст, апроч Польшчы, гуляў яшчэ ў Італіі і ЗША.

## Клубная кар’ера 
20 снежня 2019 года Букса перайшоў у клуб MLS «Нью-Інглэнд Рэвалюшн», падпісаўшы кантракт па правіле прызначанага гульца. Па звестках прэсы сума трансферу склала $4,5 млн. У амерыканскай лізе ён дэбютаваў 29 лютага 2020 года ў матчы стартавага тура сезона супраць «Манрэаль Імпакт». 7 сакавіка ў матчы супраць «Чыкага Файра» забіў свой першы гол за «Рэвалюшн».

7 чэрвеня 2022 года Букса перайшоў у клуб французскай Лігі 1 «Ланс» за $10 млн.

## Міжнародная кар’ера 
Адам Букса атрымаў свой першы выклік у зборную 15 лістапада 2018 года на таварыскую гульню супраць зборнай Чэхіі, аднак у гэтым матчы не згуляў, а зборная Польшчы саступіла з лікам 0:1.

Пасля трохгадовага перапынку Букса нарэшце дэбютаваў за нацыянальную каманду, выйшаўшы 2 верасня 2021 года ў стартавым складзе ў матчы адборачнага турніру УЕФА да ЧС-2022 супраць зборнай Албаніі. У гэтым дэбютным матчы ён забіў свой першы гол за зборную, а яго каманда перамагла з лікам 4:1.

У матчы 5 верасня таго ж года супраць зборнай Сан-Марына Адам Букса здзейсніў хет-трык (у тым ліку забіў два галы ў кампенсаваны час да другога тайма), замяніўшы ў гэтай гульні Роберта Левандоўскага пасля першага тайма. Зборная Польшчы атрымала гасцявую перамогу з лікам 7:1.

## Зноскі 
Катэгорыя:Футбалісты Польшчы
Сонца айвы

«**Сонца айвы**» () — дакументальны фільм 1992 года рэжысёра Віктара Эрысэ.

## Сюжэт 
«Сонца айвы» — гэта дакументальны фільм пра жыццё іспанскага мастака  і яго спробы напісаць айвавае дрэва, якое ён некалі пасадзіў у садзе сваёй студыі. На дварэ восень 1990 года, плады ў самым саку і мастак бярэцца за працу. Ён убівае калкі ў зямлю, каб заўсёды стаяць на адным і тым жа месцы, нацягвае вяроўкі, як сістэму каардынат, наносіць асцярожныя паметы на лісце і плады, каб выспяванне і пацяжэнне пладоў не змянілі выяву. Лопес углядаецца ў дрэва, робіць эскізы, спрабуе ўхапіць ідэальнае імгненне прыгажосці. Аднак сонца з кожным днём усё менш, раз-пораз налятаюць дажджы і ўжо неўзабаве лісце пачне засыхаць і скручвацца, а пераспелыя сонечныя плады ўпадуць на зямлю. Пачынаецца змаганне з часам. Ці паспее мастак напісаць карціну да таго, як восень згасне, і ў той жа час: ці паспее Антоніа Лопес, чалавек ужо пажылога веку, сказаць у мастацтве ўсё тое, што хацеў сказаць, пакуль не надыйдзе зіма яго жыцця?

## Вытворчасць 
Фільм быў зняты ў 1990 годзе ў Мадрыдзе, у студыі і доме Антоніа Лопеса, размешчанай у жылым комплексе Лос-Расалес мадрыдскага раёна .

## Узнагароды 
На 45-м Канскім кінафестывалі фільм быў удастоены Прыза журы і Прыза ФІПРЭСІ.

## Крыніцы 
## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Фільмы Іспаніі 1992 года
Катэгорыя:Дакументальныя фільмы Іспаніі
Катэгорыя:Фільмы пра мастакоў
Катэгорыя:Фільмы на іспанскай мове
Катэгорыя:Фільмы Віктара Эрысэ
Марыза Басцье

**Марыза Басцье** (, народжаная Marie-Louise Bombec; —) — французская лётчыца, якая ўстанавіла некалькі сусветных рэкордаў у 1930-х гадах сярод жанчын-авіятараў.

## Біяграфія 
Нарадзілася 27 лютага 1898 года ў Ліможы.

Бацька дзяўчынкі памёр, калі ёй было адзінаццаць, таму ў падлеткавым узросце яна пайшла працаваь на абутковую фабрыку; у выніку няўдалага шлюбу ў яе засталося дзіця, якое памерла маленькім.

У выніку другога шлюбу з пілотам Першай сусветнай вайны Луі Басцье, яна захапілася авіяцыяй і вырашыла стаць пілотам. Басцье атрымала ліцэнзію на палёты, і, хоць яе муж загінуў у авіякатастрофе ў 1926 годзе, яна пачала займацца вышэйшым пілатажам. У 1927 годзе набыла свой уласны самалёт Caudron C.109.

У 1930-х гадах Басцье ўстанавіла некалькі сусветных рэкордаў для жанчын-авіятараў па працягласці палёту, па далёкасці адлегласці і часе адзіночнага палёту праз Паўднёвую Атлантыку. Адзін з яе рэкордаў быў усталяваны падчас палёту ў СССР у чэрвені 1931 года: вылецеўшы з Парыжа, лётчыца прызямлілася пад Ніжнім Ноўгарадам, пакрыўшы без пасадкі адлегласць у 2976 кіламетраў.

У 1935 годзе Марыза Басцье заснавала ўласную лётную школу ў аэрапорце Арлі. Яна служыла ў французскіх ВПС, дасягнула звання капітана і налятала больш за 3000 гадзін. У 1937 годзе яна апублікавала апавяданне пад назвай «Ailes ouvertes: carnet d’une aviatrice». У час Другой сусветнай вайны была ўдзельніцай французскага Супраціўлення. Была ўдастоена шэрагу ўзнагарод і прызоў.

Загінула 6 ліпеня 1952 года ў камуне Брон дэпартамента Рона пасля канферэнцыі ў Ліёне падчас узлёту яе самалёта. Была пахавана на могілках Манпарнас у Парыжы.

## Памяць 
* У памяць лётчыцы былі названы навучальныя ўстановы ў Францыі і адно з падраздзяленняў канадскай авіябудаўнічай кампаніі Bombardier.
* Таксама яе імем былі названы вуліцы ў некалькіх гарадах Францыі.
* У 1955 годзе ўрад Францыі ўшанаваў Марызу Басцье выявай на паштовай марцы авіяпошты.
* На захадзе Парыжа ў невялікім парку на бульвары Boulevard du Garigliano M. Valin знаходзіцца мемарыял Марызы Басцье.
Aratseya

**«Aratseya»** — гэта этнічны праект, які спалучае ў сваёй творчасці беларускую народную песню і сучасную музычную аранжыроўку ў кантэксце стылю world music — гэта сучасная інтэрпрэтацыя народнай песні з шырокім выкарыстаннем запазычаных традыцый музыкі розных народаў свету, нееўрапейскіх традыцый гукарадаў, інструментаў, манер выканання. «Aratseya» — своеасаблівы музычны «сплаў», які злучае ў сабе элементы розных стыляў: поп, рок, фолк, этнічная музыка.
У складзе гурта прадстаўлены этнічныя інструменты — колавая ліра, ірландскі бузукі, перкусія, духавыя інструменты народаў свету.

## Гісторыя 
Гурт «Aratseya» быў створаны ў 2015 годзе Эльвірай Бараноўскай (Максіменка), на той час яшчэ студэнткай Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэта культуры і мастацтваў па класу «беларуская народна-песенная творчасць». Гурт мацаваўся на беларускім спеве, этнічных духавых інструментах. Першапачаткова ў гурце гучалі беларускія цымбалы, акардэон, віяланчель, скрыпка. Гурт актыўна пачаў канцэртную дзейнасць з 2016 года.

Але больш сур’езную дзейнасць і дарогу да свайго самабытнага стылю гурт распачаў у 2018 годзе са з’яўленнем у гурце Рамана Бараноўскага, аранжыроўшчыка, кампазітара. Разам з Раманам у гурце загучаў новы інструмент — ірландскі бузукі.
У 2019—2020 гадах адбыўся поўны рэбрэндынг гурта ад гучання да сцэнічных вобразаў, выхад дэбютнага альбома «Не Жар» (2020), з’яўленне ў гурце колавай ліры і барабаншчыка Паўла Троцкага.

Гурт з’яўляецца актыўным удзельнікам канцэртных праграм, музычных фестываляў, традыцыйных святкаванняў, конкурсаў, майстар-класаў, музычных канферэнцый.
Удзельнікі вядомых беларускіх фестываляў «Шлях Цмока», «Дукорская брама», «У госці да Радзімічаў», «Траецкі фэст», «Гальшанскі замак», «Меч Брачыслава», «Kreva fest» і інш.
Удзельнікі мерапрыемстваў у Цэнтральным батанічным садзе, музеі Якуба Коласа і музеі Янкі Купалы ў г. Мінску, артысты выстаўкі-кірмашу «Чароўны млын».
Пераможцы конкурсу беларускамоўнай песні «BY SONG» (II месца, г. Мінск, 2018 г.), пераможцы першага падмаскоўнага фестывалю вулічных музыкантаў «Царская вуліца» (II месца, РФ, г. Паўлаўскі Пасад, 2019 г.);
Удзельнікі і намінанты чарта па фальклорнай і этнічнай музыцы Russian world music chart (2023, г. Тула).
Удзельнікі і спікеры форума музычнай індустрыі Беларусі «Соlisium Minsk 2024».
Удзельнікі і стваральнікі серыі аўтарскіх сольных канцэртаў у г. Мінску і гарадах Беларусі (2015—2024) і інш.

## Склад гурту 
* Эльвіра Бараноўская — вакал, колавая ліра, этнічныя духавыя інструменты.
* Раман Бараноўскі — ірландскі бузукі.
* Павел Троцкі — перкуссія.

## Дыскаграфія 
* «Ne Zhar» (2020)
* «Kola Mala» (2021, EP)
* «Галкі» (2023)
* «Дзяўчына-звер» (2024, Single)

Катэгорыя:Музычныя калектывы, якія з’явіліся ў 2015 годзе
Гомельскі завод вымяральных прыбораў

**ААТ «Гомельскі завод вымяральных прыбораў»** (**ААТ «ГЗВП»**; **Гомельскі ЗВП**) — беларускае прадпрыемства, размешчанае ў Гомелі.

## Гісторыя 
У 1923 годзе ў Гомелі на базе арцелі металістаў арганізавана ліцейна-механічнае прадпрыемства, якое ў 1928 годзе пераўтворана ў ліцейна-механічны завод «Металіст». У гады Вялікай Айчыннай вайны завод быў разбураны, адноўлены ў 1944 годзе. Да 1958 года ўваходзіў у сістэму мясцовай прамысловасці. У 1965 годзе завод перададзены ў падпарадкаванне Галоўнага ўпраўлення па вытворчасці аналітычных прыбораў і прыбораў са шкла і кварца «Главаналітпрыбор» Міністэрства прыборабудавання, сродкаў аўтаматызацыі і сістэм кіравання СССР. З 1970 года — ва Усесаюзным дзяржаўным прамысловым гасразліковым аб’яднанні па вытворчасці аналітычных і другасных электронных прыбораў «Союзаналитприбор» таго ж Міністэрства.

## Прадукцыя 
Завод вырабляе вымяральныя прыборы для фізіка-хімічных і электрахімічных аналізаў, кантролю і рэгулявання тэхналагічных працэсаў, кантролю навакольнага асяроддзя, а таксама для горназдабыўной, мікрабіялагічнай, харчовай, цэлюлозна-папяровай, медыцынскай, металургічнай прамысловасці, цеплавой і атамнай энергетыкі.

## Крыніцы 
## Спасылкі 
* Афіцыйны сайт

Катэгорыя:Кампаніі Беларусі
Катэгорыя:Прадпрыемствы Гомеля
Mowag Duro

**Mowag Duro** — усюдыход вытворчасці швейцарскага кампаніі Mowag.

## Апісанне 
Распрацаваны фірмай Bucher-Guyer AG, якая выйграла тэндэр швейцарскай арміі. Потым Bucher-Guyer перадала вытворчасць машыны кампаніі Mowag. 

Аўтамабіль можа выкарыстоўвацца як транспартны сродак, камандзірская машына, машына матэрыяльна-тэхнічнага забеспячэння, машына хуткай дапамогі, машына абсталявання і як носьбіт для беспілотніка ADS 95. 

Пасля разгортвання швейцарскіх войск y Косаве армія запатрабавала абаронены варыянт Duros. Быў распрацаваны ўсюдыход у версіях 4×4 і 6×6. Прапаноўваліся варыяцыі альбо са зменным кузавам і грузавой платформай, альбо з фіксаваным браніраваным кузавам. У ходзе вайны ў Афганістане браняваны Duros пад назвай Rheinmetall YAK выкарыстоўваўся Бундэсверам.

## ТТХ 
## Аператары 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Крыніцы 
## Спасылкі 
*Duro 3 on the Homepage of the German Army
*Duro IIIP brochure 
*Danish DURO IIIP

Катэгорыя:Грузавыя аўтамабілі паводле алфавіта
Катэгорыя:Ваенная прадукцыя Mowag
Дымарфатэка

**Дымарфатэ́ка** (*Dimorphotheca*) — род аднагадовых і шматгадовых травяністых або паўкустовых раслін сямейства , прадстаўнікі якога ў прыродзе растуць на поўдні Афрыкі.

## Назва 
Назва «*Dimorphotheca*» паходзіць ад грэчаскіх слоў «dis», «morphe» і «theka», што азначае «ёмістасць дзвюх формаў», яна адносіцца да дыморфных цыпсел, рысы, уласцівай прадстаўнікам трыбы . Расліны гэтага роду звычайна маюць двухполыя кветкі.

## Апісанне 
Вышыня 60—70 см. Сцябло густагалінастае. Лісце падоўжанае апушанае. Язычковыя кветкі ў буйных суквеццях-кошыках дыяметрам 5—6 см, яркіх колераў, раскрываюцца толькі на сонцы. Размнажаюць насеннем. Святлалюбныя расліны.

## Распаўсюджанне 
З’яўляецца адным з васьмі родаў трыбы  з цэнтрам разнастайнасці ў Паўднёвай Афрыцы. Віды растуць у Батсване, Эсваціні, Лесота, Намібіі, ПАР і Зімбабвэ.

## Віды 
; У род уключаюць наступныя віды:
; 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Значэнне 
Дэкаратыўныя расліны. Прыдатныя для афармлення рабатак, газонаў і групавых пасадак. У паўночным паўшар’і цвітуць у ліпені — жніўні.

Некаторыя віды могуць гібрыдызавацца з родам . Гібрыды таксама прадаюцца і культывуюцца як дэкаратыўныя расліны.

## Крыніцы 
## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Астравыя (падсямейства)
Франсішку Кансейсан

**Франсішку Фернандэш да Кансейсан** (парт. Francisco Fernandes da Conceição), таксама вядомы як **Шыку Кансейсан** (парт. Chico Conceição; нар. , ) — партугальскі футбаліст, нападаючы нідэрландскага клуба «Аякс» і зборнай Партугаліі. Выступае на правах арэнды за партугальскі «Порту».

## Клубная кар’ера 
Ураджэнец Каімбры, Кансейсан пачаў футбольную кар’еру ў моладзевай камандзе лісабонскага «Спортынгу» ва ўзросце васьмі гадоў. Правёўшы шэсць гадоў у акадэміі «Спортынгу», у 2017 годзе перайшоў у «Падраэнсэ». Праз год стаў гульцом футбольнай акадэміі «Порту». У жніўні 2020 года падпісаў свой першы прафесійны кантракт з «Порту». 13 лютага 2021 года дэбютаваў у асноўным складзе «Порту», ​​выйшаўшы на замену ў матчы партугальскай Прымейра-лігі супраць «Баавішты». Праз чатыры дні, 18 лютага 2021 года, дэбютаваў у Лізе чэмпіёнаў УЕФА, выйшаўшы на замену ў матчы 1/8 фіналу супраць «Ювентуса» і стаў другім самым маладым гульцом «Порту» ў Лізе чэмпіёнаў пасля Рубена Невіша.

21 ліпеня 2022 года перайшоў у амстэрдамскі «Аякс», падпісаўшы з клубам пяцігадовы кантракт.

## Кар’ера ў зборнай 
Выступаў за зборныя Партугаліі да 16, да 17, да 18 гадоў і да 21 года.

26 сакавіка 2024 года дэбютаваў за галоўную зборную Партугаліі ў матчы супраць зборнай Славеніі.

18 чэрвеня 2024 года на Чэмпіянаце Еўропы 2024 года забіў свой першы гол за зборную на 92-й хвіліне прынясучы перамогу над зборнай Чэхіі.
## Крыніцы
Даніэль Зіберт

**Даніэль Зіберт** (ням.: Daniel Siebert; нар. , Усходні Берлін) — нямецкі футбольны суддзя, суддзя ФІФА з 2015 года.

## Кар’ера 
Нарадзіўся ў Берліне, працаваў суддзёй клуба «Норд Ост Берлін». Працуе арбітрам з 1998 года. У 2007 годзе быў уключаны ў спіс арбітраў Нямецкага футбольнага саюза. У 2009 годзе дэбютаваў у Другой Бундэслізе. Быў прызначаны суддзёй Бундэслізе на сезон 2012/2013, дэбютаваў як арбітр у матчы «Шальке 04» супраць «Аўгсбурга», паказаў тры жоўтыя карткі.

24 кастрычніка 2014 года, афіцыйна замяніў Вольфганга Штарка ў спісе суддзяў ФІФА і стаў самым маладым нямецкім суддзёй ФІФА. 29 мая 2015 года дэбютаваў на міжнародным узроўні абслужыўшы матч кваліфікацыйнага раунда ЧЕ-2015 (да 19 гадоў), Партугалія супраць Турцыі. 9 чэрвеня працаваў на таварыскім матчы ФІФА паміж Люксембургам і Малдовай.

Абслужыў 3 матчы падчас Еўра-2020. Працаваў на матчы групы D, Шатландыя — Чэхія, групе E, Швецыя—Славакія і матч 1/8 фіналу Уэльс супраць Даніі. Патрапіў у спіс арбітраў на ЧС-2022.

У красавіку 2024 года быў адабраны адным з галоўных арбітраў у ліку 19 судзейскіх брыгад для абслугоўвання матчаў Чэмпіянату Еўропы па футболе, які адбудзецца ў чэрвені-ліпені 2024 года на футбольных палях Германіі.
Зіберт

**Зіберт** — прозвішча.

## Вядомыя носьбіты 
* Даніэль Зіберт — нямецкі футбольны суддзя
* Клаус Зіберт — нямецкі біятланіст
Дзяржынскія

**Дзяржы́нскія** () — шляхецкі род гербу «Суліма».

Першы бліжэй вядомы з вываду шляхецтва XIX ст. продак Дзяржынскіх — Якуб, сын Мікалая, паходзіў са шляхты Слонімскага павета, але пераехаў у Жамойць, дзе меў дзедзічны маёнтак Спіцы ў Крожскай зямлі і трымаў у заставе фальварак Каханішкі.

Род зацверджаны ў дваранстве Расійскай імперыі 18 чэрвеня 1819 года, унесены ў радаводныя кнігі Мінскай губерні.

## Радавод 
* Мікалай (?—1703) (усе дзеці з першага шлюбу)
** Якуб, ж. — 1) Барбара Тальмонтаўна; 2) ? Суртаўна
*** Антоні (1755—1816), ж. — Канстанцыя Адамовіч
**** Юзаф Ян (1788—1854), ж. — Антаніна Азямблоўская
***** Рышард Эдвард Вінцэнты (1817—?), ж. — Калет Астроўская
***** Ануфры Антоні Мадэст (1818—?), ж. — ? Мазуркевічаўна
***** Бернард Леанард (1819—1879)
***** Тамаш Юстын (1822—1859), ж. — Паўліна Скібіцкая
***** Антоні Мікалай (1823—1865)
***** Ганна (1827—?)
***** Эдмунд (1829—1872), ж. — Гелена Янушэўская
****** Станіслаў Караль (1872, Койданаў — 1917, Койданаў), замардаваны рабаўнікамі
****** Альдона (1869—1966), м. — 1) Гедымін Ежы Булгак (?—1908); 2) 1948 Артур Каяловіч
******* Рудольф Булгак (19.8.1895 — ?, Менск)
******* Эдмунд Булгак (20.6.1894—15.11.1896)
******* Гелена Булгак (19.6.1894—19.9.1896)
******* Антоні Ежы Булгак (1898—?), ж. — Юхневічаўна
******* Гелена Булгак (1901—1904)
******* Марыя Булгак (1900—?), м. — 1) Мечыслаў Гарышэўскі; 2) Ежы Страшэўскі
******* Рудольф Каяловіч
****** Фелікс (11.9.1877, Койданаў — 20.7.1926, Масква), старшыня УНК, ж. — Зоф’я Зыгмунтаўна Мушкат (1882, Варшава — 27.2.1968, Масква)
******* Ян (23.6.1911—?)
******** Тэадор
******** Фелікс (1937—?), біёлаг
****** Казімір (1875, Дзяржынава — 1943, Дзержынава), ж. — Люсі Ск’яці
****** Ігнацы (1879, Дзяржынава — 1953), настаўнік, ж. — Станіслава Сіла-Навіцкая
******* Альгерд
******* Ванда Юзэфа
****** Уладзіслаў (1881, Стоўбцы — 22.3.1942)
****** Ядзвіга (1871, Койданаў — 1949), м. — ? Кушалеўскі
****** Ванда (1878, Койданаў — 1892)
****** Вітольд (1867—1868)
***** Феліцыян Ян (1830—1904), ж. — Ружа Люцыя Шэмбэль
***** Юзафат (1831—1954)
***** Леакадзія (1833—?)
***** Ружа (1835—?)
**** Ігнацы Ян
*** Ваўжынец
*** Рох
*** Марыяна

## Спасылкі 
* Радавод Дзяржынскіх

Катэгорыя:Вялікалітоўская арыстакратыя
Белінгем

**Белінгем**:

## Прозвішча 
* Джуд Белінгем — англійскі футбаліст
* Лінда Белінгем — брытанская актрыса
* Норман Белінгем — амерыканскі грыбец-байдарачнік, алімпійскі чэмпіён

## Тапонім 
* Белінгем (Вашынгтон)
Джуд Белінгем

**Джуд Віктар Уільям Белінгем** (; нар. , ) — англійскі футбаліст, паўабаронца іспанскага клуба «Рэал Мадрыд» і нацыянальнай зборнай Англіі.

У красавіку 2024 года стаў уладальнікам прэміі «Прарыў года» ад Laureus World Sports Awards. Ён стаў першым футбалістам, які атрымаў яе.

## Кар’ера ў зборнай 
Выступаў за юнацкія зборныя Англіі, быў капітанам зборных да 15, 16 і 17 гадоў.

У 2019 годзе ў складзе зборнай Англіі да 17 гадоў прыняў удзел у таварыскім турніры Syrenka Cup, які яго зборная выйграла, а сам Белінгем стаў лепшым гульцом турніру.

10 лістапада 2020 года быў упершыню выкліканы ў асноўную зборную Англіі, 13 лістапада дэбютаваў за каманду ў матчы супраць Ірландыі, замяніўшы на 73-й хвіліне Мэйсана Маўнта. Дэбютаваў ва ўзросце 17 гадоў 137 дзён і стаў трэцім па гэтым паказчыку пасля Уэйна Руні і Тэа Уолката.

У 2021 годзе быў уключаны заяўку зборнай Англіі на Еўра-2020. У першым матчы групавога этапу са зборнай Харватыі выйшаў на замену на 82-й хвіліне ва ўзросце 17 гадоў і 349 дзён і стаў самым маладым гульцом у гісторыі чэмпіянатаў Еўропы (праз шэсць дзён гэты рэкорд быў пабіты гульцом зборнай Польшчы Кацперам Казлоўскім, які дэбютаваў на чэмпіянаце Еўропы ва ўзросце 17 гадоў і 246 дзён). Агулам на турніры Белінгем правёў 3 матчы, дзейснымі дзеяннямі не вызначыўся і заваяваў з камандай сярэбраныя медалі.

21 лістапада 2022 года забіў першы гол за зборную ў матчы чэмпіянату свету супраць зборнай Ірана.
## Крыніцы
Стаўрбрыдж

**Стаўрбрыдж** () — горад у адміністрацыйным раёне Дадлі графства Уэст-Мідлендс у Англіі. Насельніцтвам — 63,3 тыс. чалавек (згодна з перапісам 2011 года). Індустрыяльны цэнтр, традыцыйна звязаны з вытворчасцю шкла; гістарычна — частка графства Вустэршір. Назва горада звязана з мостам цераз раку Стаўр, якая перасякае горад, першыя згадкі пра які адносяцца да XII стагоддзя.

## Вядомыя ўраджэнцы і жыхары 
* Джуд Белінгем — англійскі футбаліст

Катэгорыя:Гарады Англіі
Нямецкі футбольны саюз

**Нямецкі футбольны саюз** (;, **DFB**) — арганізацыя, якая ажыццяўляе кантроль і кіраванне футболам у Германіі. З’яўляецца галаўной арганізацыяй 26 футбольных асацыяцый у Федэратыўнай Рэспубліцы Германія, якія ў сваю чаргу аб’ядноўваюць амаль 24500 футбольных клубаў. Штаб-кватэра некамерцыйнай асацыяцыі знаходзіцца ў Франкфурце-на-Майне. Рэгулярнымі членамі DFB з’яўляюцца асацыяцыя ліг, пяць рэгіянальных асацыяцый і 21 асацыяцыя штатаў. З больш чым 7 мільёнамі членаў афіляваных клубаў, DFB з’яўляецца найбуйнейшай нацыянальнай спартовай асацыяцыяй у свеце.

DFB была заснавана ў часы імперыі 28 студзеня 1900 года ў Лейпцыгу. З 1903 года яна арганізуе чэмпіянат Германіі па футболе (з 2001 года перададзены ў вядзенне саюза ліг) і далучылася да Сусветнай футбольнай асацыяцыі ФІФА, калі тая была заснавана ў 1904 годзе. У эпоху нацыянал-сацыялізму, пачынаючы з 1933 года, DFB таксама была прыведзена ў адпаведнасць і распушчана ў 1940 годзе. У пачатку 1950 года, пасля ўтварэння Федэратыўнай Рэспублікі Германіі, заходнегерманскія асацыяцыі аднавілі DFB у Штутгарце, і з верасня 1950 года яна зноў стала членам ФІФА, а з 1954 года і еўрапейскай асацыяцыі УЕФА. У 1957 годзе футбольны саюз Саарланда ўступіў у DFB, а ў 1990 годзе саюз ГДР стаў пятым рэгіянальным аб’яднаннем пад назвай Паўночна-ўсходні нямецкі футбольны саюз. Як нацыянальная футбольная асацыяцыя, DFB арганізуе нямецкія нацыянальныя футбольныя каманды, у прастамоўі званыя DFB selections, і прызначае нацыянальных трэнераў.
Штарк

**Штарк** — прозвішча.

## Вядомыя носьбіты 
* Вольфганг Штарк — нямецкі футбольны арбітр
* Іаганес Штарк — нямецкі фізік
Вольфганг Штарк

**Вольфганг Штарк** (; нар. , , Баварыя) — нямецкі футбольны арбітр. У вольны ад судзейства час працуе банкаўскім службоўцам. Валодае нямецкай і англійскай мовамі. Арбітр ФІФА, судзіць міжнародныя матчы з 1999 года. Завяршыў кар’еру ў 2017 годзе. У чэрвені 2020 года ўвайшоў у склад экспертна-судзейскай камісіі (ЭСК) Расійскага Футбольнага Саюза.

## Біяграфія 
Адзін з арбітраў розыгрышу фінальнай стадыі чэмпіянату свету 2010 у ПАР. Самым скандальным матчам у кар’еры Штарка быў паўфінальны паядынак чэмпіянату свету сярод маладзёжных каманд 2007 года паміж зборнымі Чылі і Аргенціны, які завяршыўся з лікам 0:3. Арбітр зафіксаваў 53 фолы, паказаў дзевяць жоўтых картак і выдаліў двух чылійцаў. Пасля гульні футбалісты Чылі ўчынілі масавую бойку з паліцыяй, а самому Штарку прыйшлося ратавацца са стадыёна ўцёкамі.

## Крыніцы
Траўнштайн

**Траўнштайн** (ням.: Traunstein) — горад у Германіі, раённы цэнтр, размешчаны ў зямлі Баварыя. Падпарадкаваны адміністрацыйнай акрузе Верхняя Баварыя. Уваходзіць у склад раёна Траўнштайн. Насельніцтва — 18 845 чалавек (на 31 снежня 2010 года). Плошча — 48,53 км². Афіцыйны код — 09 1 89 155.

У горадзе размешчана прыватная абсерваторыя.

Катэгорыя:Гарады Германіі
Бланшар

**Бланшар** — прозвішча.

## Вядомыя носьбіты 
* Жак Бланшар — французскі мастак
* Сафі Бланшар — французская паветраплавацельніца
Голад (значэнні)

**Голад** — шматзначны тэрмін.

* Голад — стан арганізма, выкліканы недастатковым паступленнем рэчываў.
* Голад (раман)
## Прозвішча 
* Дзмітрый Сцяпанавіч Голад (1932—2003) — вучоны ў галіне геабатанікі.
Рут Элдэр

**Рут Элдэр** (;  — ) — амерыканская жанчына-пілот і актрыса. Знялася ў двух фільмах — камічнай меладраме «Moran of the Marines» (1928, Vivian Marshall — галоўная жаночая роля) і сямейнай камедыі «You Bet Your Life, 1950» (1961, згуляла саму сябе). Вядомая як першая ў гісторыі жанчына, якая паспрабавала ў 1927 годзе на самалёце пераляцець цераз Атлантычны акіян.

Элдэр і яе другі пілот Джордж Халдэман ляцелі цераз акіян на самалёце «Амерыканская дзяўчына». З-за ўцечкі масла самалёт упаў у ваду, не даляцеўшы 500 км да Азорскіх астравоў. Пілотаў падабраў танкер «Барэндрэхт». Нягледзячы на ​​гэтую няўдачу, Элдэр увайшла ў гісторыю як «Міс амерыканская авіяцыя».
Сафі Бланшар

**Мары Мадлен-Сафі Бланшар**, больш вядомая як **Сафі Бланшар** (фр. Sophie Blanchard;  — ) — французская паветраплавальніца і жонка піянера паветраплавання Жан-П’ера Франсуа Бланшара. Сафі Бланшар была першай жанчынай — прафесійнай паветраплавальніцай, пасля смерці мужа працягнула яго справу, здзейсніла больш за 60 палётаў. Атрымала еўрапейскую вядомасць сваімі палётамі, Сафі Бланшар здзяйсняла палёты па замове Напалеона Банапарта, пры якім яна гуляла ролю «Аэранаўта афіцыйных мерапрыемстваў», замяніўшы Андрэ-Жака Гарнерына. Падчас рэстаўрацыі манархіі ў 1814 г. яна здзейсніла палёт у гонар Людовіка XVIII, які назваў яе «Афіцыйным Аэранаўтам Рэстаўрацыі».

Паветраплаванне было рызыкоўнай справай для яго піянераў. Сафі Бланшар некалькі разоў губляла прытомнасць, што было выклікана нізкімі тэмпературамі, і ледзь не патанула, калі яе шар прызямліўся ў балота. У 1819 яна стала першай жанчынай, якая загінула ў авіякатастрофе, калі падчас паказальнага палёту ў Садах Цівалі ў Парыжы яна запусціла феерверк, які трапіў у паветраны шар і выклікаў выбух. Яе апарат упаў на дах дома, што стала прычынай смерці Сафі.
Mowag Eagle

**Mowag Eagle** — лёгкабраняваная разведвальная машына, якая вырабляецца кампаніяй General Dynamics European Land Systems-Mowag.

## Апісанне 
Машына створана ў 1990 годзе на базе шасі амерыканскага HMMWV. Першыя варыяцыі (Eagle I, II і III) мелі кампазітную браню для абароны ад аскепкаў і вежу са сталёвай бранёй. Узбраенне — кулямёт Mg 51/71. У Eagle III куленепрабівальныя вокны і кандыцыянер з сістэмай залішняга ціску ABC. Кабіна абаронена бранявой сталью і кампазітнай бранёй. Перавозіць да чатырох чалавек. На Eagle I можа быць усталявана танкавая вежа або дыстанцыйна кіраваная баявая станцыя Protector M151. На даху магчыма ўстаноўка ручнога кулямёта (*LMG* 5,56x45 мм або 7,62×51 мм НАТА) або буйнакалібернага кулямёта ( *SMG* 12,7 мм). 

У 2003 годзе для машыны было адаптавана шасі лёгкага грузавіка Duro. Новае пакаленне, Eagle IV з колавай формулай 4х4, перавозіць да шасці чалавек. Маецца невялікая пагрузная пляцоўка, а таксама абарона ад мін, стралковай зброі і выбуховых прылад. Рухавік — дызельны, поўны прывад з аўтаматычнай каробкай перадач. Варыяцыя 6×6 гэтай жа версіі выкарыстоўваецца ў якасці санітарнага аўтамабіля. 

Пачынаючы з Eagle IV, для павялічэння абароны ад мін падлога аўтамабіля пакрыта ракавінай. У мэтах змякчэння наступстваў выбуху супрацьмінныя сядзенні не злучаныя непасрэдна з шасі, а ўсталёўваюцца на ячэйку абароны. Лабавое шкло і бакавыя вокны ў дзвярах выкананы з тоўстага куленепрабівальнага шкла. Дзверы зачынены супрацьмінным замком.  

У Eagle V узмоцнена абарона ад мін і самаробных выбуховых прылад. Павялічана на 1 тону карысная нагрузка. Агульная маса машыны склала 10 тон. Значная частка (85 %) кампанентаў аўтамабіля ідэнтычныя папярэдніку.

## ТТХ 
Для стандартнай версіі:
* Агульная вага: 6700&nbsp;кг
* Агульная даўжыня: 5,40 м
* Агульная шырыня: 2,30 м
* Дарожны прасвет: 0,4 м
* Макс. хуткасць: 100&nbsp;км/г
* Макс. нахіл: 60 %
* Рухавік: 6,5 л TDI
* Колькасць цыліндраў: V 8
* Магутнасць (пры 3000 аб/хвіл): 136&nbsp;кВт (185 HP / 160 HP Eagle I)

## Аператары 
* 
*  
* 
* 
* 

## Крыніцы 
## Спасылкі 
* Галоўная старонка вытворцы 
* Mowag Eagle IV дацкай арміі

Катэгорыя:Бронеаўтамабілі паводле алфавіта
Катэгорыя:Ваенная прадукцыя Mowag
Дыпілідыёз

**Дыпілідыёз** () — гельмінтоз з групы цэстадозаў, які характарызуецца парушэннямі функцый стрававання і алергіяй.

## Этыялогія 
Узбуджальнік — стужачны чарвяк . Даўжыня стробіла гэтага гельмінта дасягае 500 мм пры максімальнай шырыні 2,5-3 мм. Сколекс забяспечаны чатырма прысоскамі і хабатком з чатырма радамі шыпападобных кручкоў. Спелыя членікі падобныя на агурочнае насенне.

Дыпілідыёзам хварэюць сабакі, каты, лісы, пясцы, ваўкі, шакалы і іншыя мясаедныя, а таксама чалавек.

Развіццё ўзбуджальніка патрабуе ўдзелу прамежкавых гаспадароў, якімі з’яўляюцца , ,  і .

Чалавек заражаецца пры выпадковым пападанні ўнутр інфікаваных  або , што магчыма пры цесных зносінах з сабакамі і катамі.

## Патагенез 
 паразітуе ў сярэдняй і ніжняй частках тонкай кішкі канчатковага гаспадара і дасягае палаваспеласці праз 15-20 дзён з моманту заражэння. Яйцы выдзяляюцца са спаражненнямі і заглынаюцца валасаедамі, лічынкамі блох, а таксама з інфіцыкаванымі прадуктамі харчавання (мясам, гароднінай, раслінамі), з поўсцю, якая слізваецца, і ў працэсе «абнюхвання» або ўзаемнага мыцця, пасля яны трапляюць у стрававод, дзе з іх выходзяць анкасферы, якія ператвараюцца ў цыстыцэркоідаў. Развіццё апошніх завяршаецца ў целе дарослых блох.

У жывёл, якія захварэлі, назіраюцца слінацёк, млоснасць, болі ў жываце, перыанальны сверб, неспакойны сон, прыкметы гіпахромнай анеміі.

## Лячэнне 
Дыягназ ставяць пры выяўленні ў кале спелых членікаў гельмінта, запоўненых коканамі з яйцамі гельмінтаў. Як і пры дыфілабатрыёзе, лячэнне праводзяць празіквантэлам.

## Прафілактыка 
Дэгельмінтызацыя хатніх жывёл і знішчэнне блох.

## Крыніцы 
## Літаратура 
* Болезни животных, опасные для человека. М. 1997 г.

Катэгорыя:Цэстадозы
Катэгорыя:Цэпені
Поўдзень (фільм, 1983)

«**Поўдзень**» () — драматычны мастацкі фільм 1983 года рэжысёра і сцэнарыста Віктара Эрысэ.

## Сюжэт 
Фільм апавядае гісторыю дзяўчынкі Эстрэльі (Сансалес Арангурэн), якая жыве на ўскрайку паўночнаіспанскага горада са сваім бацькам Агусцінам (Амера Антануці) і маці Хуліяй (Лола Кардона). Вучоны, што ўмее шукаць ваду пры дапамозе маятніка, бацька бачыцца Эстрэльі загадкавым чараўніком. Дзіўныя яго паводзіны хаваюць у сабе страчаныя ўспаміны пра Грамадзянскую вайну і балючую настальгію па «*поўдні*» — месцы, якое захоўвае ключы да загадкі ягонай душы. Калі дачка вырастае, бацька дзеліцца з ёй сакрэтам свайго майстэрства, але нічога не расказвае пра сваё дзяцінства. Успаміны дарослай Эстрэльі пра мімалётныя сустрэчы, ціхія размовы і невыказныя пачуцці складваюцца ў складаную мазайку адносін бацькі і дачкі.

## Акцёрскі склад 
* Сансалес Арангурэн — Эстрэлья, 8 гадоў
* Ісіяр Бальяін — Эстрэлья, 15 гадоў
* Амера Антануці — Агусцін Арэнас
* Лола Кардона — Хулія, жонка Агусціна
* Арор Клеман — Ірэн Рыас

## Узнагароды 
На 36-м Канскім кінафестывалі фільм быў намініраваны на «Залатую пальмавую галіну». На Чыкагскім кінафестывалі 1983 года карціна ўдастоілася галоўнай узнагароды — прыза «Залаты Х’юга».

## Крыніцы 
## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Фільмы Іспаніі 1983 года
Катэгорыя:Фільмы Францыі 1983 года
Катэгорыя:Фільмы-драмы 1983 года
Катэгорыя:Фільмы-драмы Іспаніі
Катэгорыя:Фільмы-драмы Францыі
Катэгорыя:Фільмы на іспанскай мове
Катэгорыя:Фільмы Віктара Эрысэ
Брыг-Гліс

**Брыг** (, , ) або **Брыг-Гліс** (Brig-Glis) — горад на поўдні Швейцарыі ў кантоне Вале, каля паўночнага падножжа перавала Сімплон. Цэнтр аднайменнай акругі. размешчаны на вышыні 681 метр над узроўнем мора на паўднёвым беразе ракі Рона, у даліне, якая падзяляе Бернскія і Пенінскія Альпы. Горад акружаны гарамі Глісхорн (2 525 м), Фюлхорн (2 738 м), Штральхорн (3 200 м) і Шпархорн (3 012 м). Размешчаны за 54 км на ўсход ад сталіцы кантона — горада Сьёна. Насельніцтва — 11 882 чалавек (2002).

## Вядомыя ўраджэнцы і жыхары 
* Джані Інфанціна, 9-ы прэзідэнт ФІФА

Катэгорыя:Гарады Швейцарыі
Дыпластаматыды

**Дыпластаматыды** (*Diplostomatidae*) — сямейства смактуноў атраду .

## Апісанне 
Цела даўжынёй да 0,5 см складаецца з 2 сегментаў, звужанае пасярэдзіне. Пярэдняя частка плоская, лісцепадобная, задняя — падоўжаная. Маюць ротавую і брушную прысоскі, ззаду апошняй размешчаны фіксавальны орган Брандэрса. Развіццё з удзелам 2 прамежкавых гаспадароў: прэснаводныя малюскі, карпападобныя рыбы ці, зрэдку, земнаводныя.

## Распаўсюджанне 
Пашыраны на ўсіх мацерыках, апрача Антарктыды:
*  — Schrank, 1788
*  — Dubois, 1935
*  — Van Haitsma, 1925
*  — Dubois, 1944
*  — von Nordmann, 1832
*  — Dubois, 1944
*  — Dubois, 1932
*  — Lutz, 1931
*  — Dubois, 1936
* 
*  — Railliet, 1919
*  — Dubois, 1936
*  — Harkema and Miller, 1961
*  — Harkema, 1942
*  — Dubois, 1936
*  — Harkema and Miller, 1959
*  — Yamaguti, 1933
* 
* 
* 
*  — Yamaguti, 1934

## Значэнне 
Дарослыя дыпластаматыды паразіты рыбаедных птушак (асноўныя гаспадары), лічынкі іх — паразіты рыб, узбуджальнікі дыпластаматозаў. Шкодзяць сажалкавай рыбагадоўлі.

## Крыніцы 
*
Катэгорыя:Сямействы плоскіх чарвей