open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Традыцыя Фолсам

**Традыцыя Фолсам**, або **Фолсамскі комплекс** () — умоўнае абазначэнне палеаіндзейскай археалагічнай культуры ці, хутчэй, надкультурнай традыцыі, распаўсюджанай у дагістарычны перыяд у цэнтральнай частцы Паўночнай Амерыкі. Тэрмін упершыню прапанаваў у 1927 годзе Джэсі Дэйд Фігінс, дырэктар Каларадскага музея натуральнай гісторыі.

Для фолсамскай традыцыі характэрна выкарыстанне своеасаблівых «фолсамскіх наканечнікаў», а таксама шматлікія месцы з рэшткамі вялікай колькасці забітых жывёл, дзе яны, відаць, падвяргаліся разделцы і дзе разам з косткамі таксама выяўленыя фолсамскія каменныя прылады.

Тыпавым помнікам з’яўляецца  каля вёскі Фолсам (Нью-Мексіка, ЗША), акруга Колфакс (Colfax County, 29CX1), якое выявіў каля 1908 г. Джордж Макджанкін (*George McJunkin*, цемнаскуры каўбой і былы раб, які жыў у Тэхасе з дзяцінства). Першыя раскопкі, аднак, былі праведзеныя толькі ў 1926 годзе.

Шэраг помнікаў з рэшткамі жывёл змяшчае даволі вялікую колькасць костак — да 50 забітых бізонаў, хоць харчаванне фолсамцаў уключала і такіх жывёл, як горны баран, сурок, алень і амерыканскі трус.

Яшчэ адным характэрным помнікам з’яўляецца стаянка Ліндэнмаер (:en:Lindenmeier Site) у Каларада, населеная на працягу доўгага перыяду. Пры раскопках у горада Хэнсан у штаце Ваёмінг ацвярдзенні ў структуры глебы таксама паказваюць на некалі існаваўшыя тут жытлы, якія не захаваліся да нашых дзён.

Мяркуецца, што традыцыя Фолсам развілася з больш ранняй культуры Кловіс і адносіцца прыкладна да 9000—8000 гг. да н. э.

## Літаратура 
*  Republished in 

Катэгорыя:Археалогія ў Канадзе
Катэгорыя:Археалогія ў ЗША
Катэгорыя:Дагістарычны перыяд
Катэгорыя:Палеаіндзейцы
Нецечка

**Не́цечка, Нецеч** — рака ў Дзяржынскім раёне Мінскай вобласці Беларусі, левы прыток ракі Ператуць (басейн Нёмана).

Даўжыня ракі 12 км. Плошча вадазбору 32 км². Сярэдні нахіл воднай паверхні 3,4 м/км. Выток ракі знаходзіцца ў напрамку на паўночны захад ад ускраіны Дзяржынска. Рака працякае праз горад і ўпадае ў Ператуць на поўдзень ад яго. Вадазбор узгорысты. Рэчышча каналізаванае ў сярэднім цячэнні, ніжэй Дзяржынска. У межах горада на рацэ ёсць сажалкі.

## Літаратура 
* 
* 
* Ліст карты N-35-79. Выданне 1986 г. Стан мясцовасці на 1984 г.
* Ліст карты N-35-91. Выданне 1979 г.

## Спасылкі 
* Общая характеристика речной сети Минской области (в разрезе районов) // Справочник «Водные объекты Республики Беларусь» 

Катэгорыя:Рэкі Дзяржынскага раёна
Катэгорыя:Басейн Усы (верхні прыток Нёмана)
Сцяпан Цімафеевіч Палтарак

**Сцяпан Цімафеевіч Палтарака** (11 лютага 1965, сяло Вясёлая Даліна, Тарутынскі раён, Адэская вобласць, Украінская ССР, СССР) - украінскі ваенны дзеяч, міністр абароны Украіны, былы камандуючы Нацыянальнай гвардыі Украіны і ўнутраных войскаў МУС Украіны, генерал арміі Украіны, кандыдат педагагічных навук, дацэнт. Член СНБА.

Катэгорыя:Міністры абароны Украіны
Катэгорыя:Нарадзіліся ў Тарутынскім раёне
Катэгорыя:Члены СНБА Украіны
Залегашч

**Залегашч** () — пасёлак гарадскога тыпу ў Арлоўскай вобласці Расіі, адміністрацыйны цэнтр Залегашчанскага раёна. Насельніцтва — 4939 чал. (2017). Пасёлак размешчаны на рацэ Неруч у вусці яе прытоку рэчкі Залегашч (басейн Акі), за 63 км на ўсход ад горада Арол. Чыгуначная станцыя на лініі Арол — Ялец.

Катэгорыя:Пасёлкі гарадскога тыпу Арлоўскай вобласці
Нарышкіна

**Нарышкіна** () — пасёлак гарадскога тыпу ў Арлоўскай вобласці Расіі, адміністрацыйны цэнтр Урыцкага раёна.

Насельніцтва — 10 380 чал. (2017). Пасёлак размешчаны за 20 км на захад ад Арла. Чыгуначная станцыя на лініі Арол — Бранск. Працуюць прафесійнае вучылішча, школы, бібліятэка. Функцыянуе краязнаўчы музей.

Катэгорыя:Пасёлкі гарадскога тыпу Арлоўскай вобласці
Нарышкіна (значэнні)

**Нарышкіна** — жаночае прозвішча, таксама тапонім.

* Нарышкіна — гарадскі пасёлак у Арлоўскай вобласці Расіі

## Прозвішча 
* Наталля Кірылаўна Нарышкіна (1651—1694) — руская царыца, другая жонка цара Аляксея Міхайлавіча, маці Пятра I
Пакроўскае (Арлоўская вобласць)

**Пакроўскае** () — пасёлак гарадскога тыпу ў Арлоўскай вобласці Расіі, адміністрацыйны цэнтр Пакроўскага раёна.

Насельніцтва — 4177 чал. (2017). Пасёлак размешчаны ў цэнтральнай частцы вобласці, за 77 км на паўднёвы ўсход ад Арла.

Катэгорыя:Пасёлкі гарадскога тыпу Арлоўскай вобласці
Хатынец

**Хатынец** () — пасёлак гарадскога тыпу, адміністрацыйны цэнтр Хатынецкага раёна Арлоўскай вобласці Расіі.

Насельніцтва — 3755 чал. (2018). Чыгуначная станцыя на лініі Арол — Бранск, за 61 км на паўночны захад ад Арла. З’яўляецца адным з заходніх райцэнтраў Арлоўскай вобласці. У раёне пасёлка знаходзіцца нацыянальны парк «Арлоўскае палессе».

## Насельніцтва 
## Вядомыя ўраджэнцы і жыхары 
* Валянціна Іванаўна Новікава (нар. 1949) — вучоны ў галіне педыятрыі, доктар медыцынскіх навук.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Пасёлкі гарадскога тыпу Арлоўскай вобласці
Катэгорыя:Населеныя пункты, заснаваныя ў 1745 годзе
Вярхоўе (Арлоўская вобласць)

**Вярхоўе** () — пасёлак гарадскога тыпу ў Арлоўскай вобласці Расіі, адміністрацыйны цэнтр Вярхоўскага раёна.

Насельніцтва — 6956 чал. (2017). Пасёлак размешчаны за 92 км на ўсход ад горада Арол. У Вярхоўі працуюць малочна-кансервавы завод, камбікормавы завод, нафтабаза, прадпрыемствы чыгуначнага транспарту, сельгаспрадпрыемствы.

Катэгорыя:Пасёлкі гарадскога тыпу Арлоўскай вобласці
Старосты вількамірскія

**Старосты вількамірскія** – кіраўнікі адміністрацыі Вількамірскага павета ВКЛ

## Літаратура 
* Petrauskas, R. Lietuvos diduomenė XIV a. pabaigoje – XV a.: sudėtis, struktūra, valdžia / Rimvydas Petrauskas. – Vilnius: Aidai, 2003. – 379, [1] p. – P. 323. – ISBN 9955-445-67-X.
Дзмітрый Аляксеевіч Арлоў

**Дзмітрый Аляксеевіч Арлоў** ( — ) — акцёр тэатра і кіно, рэжысёр, тэатральны педагог, народны артыст Беларускай ССР (1940).

## Біяграфія 
У 1925 годзе скончыў Дзяржаўны інстытут тэатральнага мастацтва. З 1929 года працаваў у Маскоўскім тэатры УЦСПС, у 1934 годзе перайшоў у Маскоўскі рэалістычны тэатр. У 1936 годзе перабіраецца ў Магілёў. Там ён уступае ў трупу Рускага дзяржаўнага тэатра, грае ў яго спектаклях. З 1939 года становіцца мастацкім кіраўніком гэтага тэатра. Дзмітрый Арлоў дасягаў у сваіх ролях глыбокага пранікнення ва ўнутраны свет героя, афарбоўваў свае вобразы лірызмам. Камедыйныя ролі Арлова адрозніваліся мяккім гумарам і непасрэднасцю.

З 1934 года пачаў рэжысёрскую дзейнасць. З 1948 года Дзмітрый Аляксеевіч вёў педагагічную працу ў Беларускім тэатральна-мастацкім інстытуце, а ў 1952 годзе ўзначаліў кафедру акцёрскага майстэрства.

 Мінска.]]
Памёр  года. Пахаваны на Усходніх могілках Мінска.

## Літаратура 
*
Фон Рыхтгофен

**Фон Рыхтго́фен** () — нямецкі шляхецкі род.
## Вядомыя носьбіты 
* Вольфрам фон Рыхтгофен (1895—1945) — генерал-фельдмаршал нямецкай авіяцыі, стрыечны брат Манфрэда.
* Манфрэд фон Рыхтгофен (1892—1918) — знакаміты лётчык-ас Першай сусветнай вайны па мянушцы «Чырвоны Барон», стрыечны брат Вольфрама.
Вальтэр фон Браўхіч

{{Ваенны дзеяч
 |поўнае імя       = Вальтэр Генрых Альфрэд Герман фон Браўхіч
 |арыгінал імя     = 
 |дата нараджэння  = 
 |месца нараджэння = 
 |дата смерці      = 
 |месца смерці     = 
 |Перыяд жыцця     = 
 |выява            = 
 |подпіс           = 
 |мянушка          = 
 |псеўданім        = 
 |прыналежнасць    = 
 |гады службы      = 1900—1945
 |званне           = 
 |род войскаў      =  Вермахт
 |камандаваў       = 
 |частка           = 
 |бітвы            = 
 |узнагароды       = {
     
-
     
-
     
-
     
-
  
}
 |Commons        = 
 |Rodovid        =
 |сувязі         = 
 |у адстаўцы     = 
 |роспіс         = 
}}
**Вальтэр Генрых Альфрэд Герман фон Браўхіч** (, ,  — , ) — галоўнакамандуючы сухапутных войскаў (1938—1941), генерал-фельдмаршал нямецкай арміі (з 1940).

## Літаратура 
* *Залесский К. А*. Кто был кто в Третьем рейхе. — М.: АСТ, 2002. — 944 с. — 5000 экз. — ISBN 5-271-05091-2. 
* *Barnett C.* Hitler's Generals. — New York, NY: Grove Press, 1989. — 528 p. — ISBN 0-802-13994-9. 
* *Gerd F. Heuer*. Die deutschen Generalfeldmarschälle und Großadmirale 1933—1945. — Раштатт: Pabel-Moewig Verlag, 1988. — 175 с. — ISBN 3-8118-1406-0. 
* *Gerd R. Ueberschär*. Hitlers militärische Elite. — Darmstadt: Primus Verlag, 1998. — С. 28—36. — 302 с. — ISBN 3-89678-083-2. 

## Спасылкі 
*
Максім Уладзіміравіч Рыжанкоў

**Максім Уладзіміравіч Рыжанкоў** (нар. , , БССР, СССР) — беларускі дзяржаўны і спартыўны дзеяч, дыпламат. Фігурант Чорнага спісу Еўрасаюза, санкцыйных спісаў шэрагу іншых краін.

## Біяграфія 
Сын беларускага спартыўнага дзеяча, першага прэзідэнта НАК Беларусі Уладзіміра Мікалаевіча Рыжанкова.

У 1994 годзе скончыў юрыдычны факультэт БДУ па спецыяльнасці «Міжнароднае права», у 2003 годзе — Акадэмію кіравання пры Прэзідэнце Рэспублікі Беларусь па спецыяльнасці «Дзяржаўнае і мясцовае кіраванне».

У 1994—1996 гадах супрацоўнік цэнтральнага апарату Міністэрства замежных спраў Рэспублікі Беларусь. З 1996 года да 2000 года супрацоўнік пасольства Беларусі ў Ізраілі. У 2000—2003 гадах начальнік аддзела АБСЕ і Савета Еўропы Міністэрства замежных спраў. У 2003—2005 гадах саветнік-пасланнік пасольства Беларусі ў Польшчы. У 2005—2006 гадах начальнік упраўлення Амерыкі Міністэрства замежных спраў.

З 2006 года начальнік упраўлення знешняй палітыкі Адміністрацыі Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь. З 2012 года да 2016 года памочнік прэзідэнта Рэспублікі Беларусь па пытаннях фізічнай культуры, спорту і развіцця турызму. У 2015—2017 гадах першы віцэ-прэзідэнт НАК Беларусі. Са снежня 2016 года да 27 чэрвеня 2024 года — першы намеснік кіраўніка Адміністрацыі Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь.

27 чэрвеня 2024 года прызначаны Міністрам замежных спраў Рэспублікі Беларусь.

## Міжнародныя санкцыі 
31 жніўня 2020 года ўключаны ў спіс асоб, на якіх накладзена бестэрміновая забарона на ўезд у Латвію, пяцігадовая забарона на ўезд у Эстонію і забарона на ўезд у Літву ў сувязі з тым, што *«сваімі дзеяннямі ён арганізаваў і падтрымаў фальсіфікацыю прэзідэнцкіх выбараў 9 жніўня і наступнае гвалтоўнае здушэнне мірных пратэстаў»*.

21 чэрвеня 2021 года ўнесены ў Чорны спіс Еўрасаюза. Савет Еўрапейскага саюза адзначыў, што Рыжанкоў як першы намеснік кіраўніка Адміністрацыі прэзідэнта, які на працягу больш за двух дзесяцігоддзяў займаў шэраг пасад на дзяржаўнай службе, у тым ліку ў Міністэрстве замежных спраў і розных пасольствах, цесна звязаны з прэзідэнтам і адказвае за забеспячэнне рэалізацыі прэзідэнцкіх паўнамоцтваў у сферы ўнутранай і знешняй палітыкі, падтрымлівае рэжым Лукашэнкі. 6 ліпеня 2021 года да санкцый ЕС далучыліся Албанія, Ісландыя, Ліхтэнштэйн, Нарвегія, Паўночная Македонія, Чарнагорыя.
  
21 чэрвеня 2021 года Рыжанкоў таксама быў дададзены ў санкцыйныя спісы Вялікабрытаніі і Канады. 7 ліпеня 2021 года ў свой санкцыйны спіс Рыжанкова ўнесла і Швейцарыя.

## Узнагароды 
* Ордэн Пашаны (2022).
* Ганаровая грамата Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь (20 чэрвеня 2014).

## Спасылкі 
* Кіраўніцтва адміністрацыі

Катэгорыя:Супрацоўнікі Адміністрацыі прэзідэнта Беларусі
Катэгорыя:Дыпламаты Беларусі
Катэгорыя:Старшыні нацыянальных спартыўных федэрацый Беларусі
Катэгорыя:Беларускія асобы ў Чорным спісе ЕС
Катэгорыя:Памочнікі Прэзідэнта Беларусі
Катэгорыя:Узнагароджаныя Ганаровай граматай Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь
Хурыцкая мова

**Хурыцкая мова** — старажытная мова, распаўсюджаная ў краінах Блізкага Усходу ў 2 тысячагоддзі да н. э., родная мова хурытаў. 

## Гісторыя 
Найбольш старажытныя надпісы (каля 2200 г. да н. э.) на хурыцкай мове знойдзены ў раёне Мардзіна на ўсходзе сучаснай Турцыі. Лічыцца, што ў пачатку 2 тысячагоддзя быў распаўсюджаны на паўднёвым усходзе Анатоліі і на паўночным захадзе Месапатаміі. У сярэдзіне 2 тысячагоддзя да н. э. пашырыўся на тэрыторыю Кілікіі і паўночнай Сірыі. Большасць вядомых хурыцкіх тэкстаў звязаны з дзяржавай Мітані.  

Найбольш блізкай да хурыцкай з'яўляецца ўрарцкая мова. Ігар Дзьяканаў знаходзіў падабенствы ў хурыцкай і нахскіх мовах.

## Асаблівасці 
Словаўтварэнне пераважна з дапамогай суфіксаў. Налічвалася 13 склонаў. Назоўнікі канчаліся на галосныя гукі. Некаторыя даследчыкі вылучаюць да 6 асобных дыялектаў. 

## Пісьмо 
Хурыты карысталіся пераважна акадскай формай клінапісу. Тэксты, знойдзеныя ў Хатусе, напісаны на хецкай форме клінапісу.

## Спасылкі 
* Hurrian language 
* Ilse Wegner, Introduction to the Hurrian Language

Катэгорыя:Старажытныя мовы
Катэгорыя:Мітані
Брухараснічныя чэрві

**Брухараснічныя чэрві**, **гастратрыхі** (*Gastrotricha*) — тып (або клас) чарвей.

## Апісанне 
Дробныя жывёлы. Насяляюць моры і прэснаводныя вадаёмы. Падобны да калаўротак, хутка плаваюць у вадзе з дапамогай дзкюх падоўжаных палос раснічак на бруху. Цела (даўжыня 0,5—1,5 мм) падоўжанае, часта бутэлькападобнае, укрытае лускаватай кутыкулай з шчаціннамі. Ёсць органы хімічнага пачуцця. 

## Пашырэнне 
У сусветнай фаўне некалькі соцень марскіх і прэснаводных відаў, у вадаёмах Беларусі каля 50 відаў (у т. л. , , , , ).

## Асаблівасці біялогіі 
Страваванне ўнутрыклетачнае.

Гермафрадыты або раздзельнаполыя. Развіццё без метамарфозы.

Кормяцца дробнымі арганізмамі, у т. л. інфузорыямі.

## Зноскі 
## Літаратура 
* 


Катэгорыя:Тыпы жывёл
Любоў Саламонаўна Фрыд

** Любоў Саламонаўна Фрыд ** (, Пухавічы — , Масква) — педагог, даследнік творчасці Крупскай.

## Біяграфія 
Скончыла гімназію.

З 1920 год — інспектар, загадчыца сектарам Маскоўскага абласнога аддзела народнай адукацыі. З 1930 года працавала на кафедры палітасветработы Акадэміі камуністычнага выхавання Наркамасветы РСФСР.

З 1938 года жыла і працавала ў Ленінградзе; загадвала кафедрай палітасветработы Камуністычнага палітыка-асветнага інстытута імя Крупскай. З ліпеня 1941 года, з ператварэннем Камуністычнага палітыка-асветнага інстытута ў Бібліятэчны інстытут, прызначана яго дырэктарам (па люты 1942).

У 1942—1945 гадах дырэктар Разанскага педагагічнага інстытута.

У 1944—1951 гадах кіравала кафедрай педагогікі і псіхалогіі Маскоўскага інстытута культуры.

## Творчасць 
У 1920-я гады вядомасць набылі ўкладзеныя педагогам апавяданні да буквара «Наша сіла — наша ніва» — «Раней і зараз» (зборнік пабачыў свет у выдавецтве «Долой неграмотность» у 1926 годзе). У суаўтарстве з іншымі калегамі Любоў Фрыд уклала і метадычныя рэкамендацыі «Як навучаць грамаце па буквару „Наша сіла — наша ніва“» (1926), а таксама — «Праграму для школ малаграматных і агульнаадукацыйных гурткоў» (1924; другое выданне — 1925).

Аўтар кніг, брашур, манаграфічных даследаванняў «Нарысы па гісторыі развіцця палітыка-асветніцкай работы ў РСФСР: 1917—1929» (1941), «Асноўныя прынцыпы культурна-асветніцкай работы ў СССР» (1954), «Культурна-асветніцкая работа ў Расіі ў гады рэвалюцыі 1905—1907 гг.» (1956), «Пытанні культурна-асветніцкай работы ў Зборы педагагічных твораў Н. К. Крупскай» (1962) і інш.

Аўтар звыш 20 навуковых прац.

## Літаратура 
* Рязанская энциклопедия. — Т. 3. — С. 499—500.
Сцяпан Елізаравіч Арцёменка

**Сцяпан Елізаравіч Арцёменка** (;  — ) — удзельнік Вялікай Айчыннай вайны, двойчы Герой Савецкага Саюза (1945).

## Біяграфія 
С. Е. Арцёменка нарадзіўся ў сяле Рацулава Адэскага павета Херсонскай губерні (зараз Малыніўка, Іваніўскі раён, Адэская вобласць, Украіна). У 1927 годзе скончыў школу. У 1935—1937 гадах праходзіў службу ў Чырвонай Арміі. З 1937 года ўчастковы ўпаўнаважаны ў раённым аддзеле НКУС. Са жніўня 1941 г. на франтах Вялікай Айчыннай вайны. Удзельнік Сталінградскай бітвы, бітвы на Курскай дузе, баёў на тэрыторыі Украіны, Польшчы. Камандзір батальёна маёр Арцёменка вызначыўся ў 1944 годзе пры вызваленні Палесся і ў 1945 годзе ў час прарыву на заходні бераг Віслы і фарсіраванні ракі Одэр. Вайну скончыў у Берліне, дзе быў цяжка паранены.

Пасля вайны працягваў ваенную службу. У 1946 і 1948 гадах скончыў курсы ўдасканалення афіцэрскага складу. Да 1955 года на пасадзе раённага ваеннага камісара ў горадзе Адэса, палкоўнік.

Памёр С. Е. Арцёменка 5 мая 1977 года. Пахаваны ў Адэсе на цэнтральнай алеі Другіх хрысціянскіх могілак.

## Узнагароды 
* 2 медаля «Залатая Зорка»
* Ордэн Леніна
* 2 ордэны Чырвонага Сцяга
* Ордэн Аляксандра Неўскага (СССР)
* Ордэн Айчыннай вайны 1-й ступені
* Медалі «За адвагу», «За баявыя заслугі» і інш.

## Памяць 
* Бюст на радзіме Героя.
* Мемарыяльная дошка на доме ў Адэсе, дзе жыў С. Е. Арцёменка.

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
* Залізний комбат із Роздільної // Одеські вісті 
* 

Катэгорыя:Палкоўнікі СССР
Катэгорыя:Пехацінцы Вялікай Айчыннай вайны
Катэгорыя:Двойчы Героі Савецкага Саюза
Катэгорыя:Члены КПСС
Катэгорыя:Нарадзіліся ў Іваніўскім раёне (Адэская вобласць)
Катэгорыя:Удзельнікі Сталінградскай бітвы
Катэгорыя:Удзельнікі Курскай бітвы
Аягозскі раён

**Аягозскі раён** () — раён на паўднёвым захадзе Абайскай вобласці ў Казахстане. Адміністрацыйны цэнтр раёна — горад Аягоз.
Бескарагайскі раён

**Бескарага́йскі раён** () — раён на паўночным захадзе Абайскай вобласці Казахстана. Адміністрацыйны цэнтр раёна — сяло Бескарагай.
Айгыржал (Усходне-Казахстанская вобласць)

**Айгыржал** () — сяло ў Усходне-Казахстанскай вобласці Казахстана. З'яўляецца часткай Аягозскага раёна. Код КАТА — 631800200.

## Насельніцтва 
У 1999 годзе насельніцтва сяла складала 188 чалавек (99 мужчын і 89 жанчын). Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у сяле пражывалі 105 чалавек (52 мужчыны і 53 жанчыны).

## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Аягозскага раёна
Егізкызыл

**Егізкызыл** () — сяло ў Усходне-Казахстанскай вобласці Казахстана. З'яўляецца часткай Аягозскага раёна. Код КАТА — 631800300.

## Насельніцтва 
У 1999 годзе насельніцтва сяла складала 105 чалавек (51 мужчына і 54 жанчыны). Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у сяле пражывалі 104 чалавекі (53 мужчыны і 51 жанчына).

## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Аягозскага раёна
Бярлянка

**Бярля́нка** — рака ў Краснапольскім раёне Магілёўскай вобласці, правы прыток ракі Каўпіта (басейн Дняпра). Даўжыня 10,5 км. Пачынаецца за 0,5 км на паўночны захад ад пасёлка Курганне, вусце за 1 км на захад ад вёскі Пабеда. Рэчышча на ўсім працягу каналізаванае. Стары выток перахоплены сістэмай меліярацыйных каналаў, якія даюць пачатак рацэ Каўпіта.

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Рэкі Магілёўскай вобласці
Катэгорыя:Рэкі Краснапольскага раёна
Роберт фон Грайм

{{Ваенны дзеяч
 |поўнае імя       = Роберт фон Грайм
 |арыгінал імя     = 
 |дата нараджэння  = 
 |месца нараджэння = 
 |дата смерці      = 
 |месца смерці     = 
 |Перыяд жыцця     = 
 |выява            = 
 |подпіс           = 
 |мянушка          = 
 |псеўданім        = 
 |прыналежнасць    = 
 |гады службы      = 
 |званне           = 
 |род войскаў      =  люфтвафэ
 |камандаваў       = 
 |частка           = 
 |бітвы            = 
 |узнагароды       = { Style = "background: transparent"
     
-
     
-
     
}
 |Commons        = 
 |Rodovid        =
 |сувязі         = 
 |у адстаўцы     = 
 |роспіс         = 
}}
**Ро́берт Ры́тар фон Грайм** (; , Байрайт — , Зальцбург) — нямецкі лётчык, удзельнік абедзвюх сусветных войнаў, галоўнакамандуючы люфтвафэ з 26 красавіка па 24 мая 1945 года, генерал-фельдмаршал авіяцыі (26 красавіка 1945 года).

## Літаратура 
* *Залесский К. А*. Кто был кто в Третьем рейхе. — М.: АСТ, 2002. — 944 с. — 5000 экз. — ISBN 5-271-05091-2. 
* *Barnett C.* Hitler's Generals. — New York, NY: Grove Press, 1989. — 528 p. — ISBN 0-802-13994-9. 
* *Gerd F. Heuer*. Die deutschen Generalfeldmarschälle und Großadmirale 1933—1945. — Раштатт: Pabel-Moewig Verlag, 1988. — 175 с. — ISBN 3-8118-1406-0. 
* *Gerd R. Ueberschär*. Hitlers militärische Elite. — Darmstadt: Primus Verlag, 1998. — С. 28—36. — 302 с. — ISBN 3-89678-083-2. 

## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Самазабойцы, якія прынялі яд
Катэгорыя:Лётчыкі Першай сусветнай вайны (Германія)
Айгыз

**Айгыз** () — сяло ў Аягозскім раёне Усходне-Казахстанскай вобласці Казахстана. Адміністрацыйны цэнтр Айгызскай сельскай акругі. Код КАТА — 633439100.

## Насельніцтва 
У 1999 годзе насельніцтва сяла складала 1925 чалавек (1002 мужчыны і 923 жанчыны). Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у сяле пражывалі 1500 чалавек (732 мужчыны і 768 жанчын).

## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Аягозскага раёна
Прыаршанская монакліналь

**Прыаршанская монакліналь** — тэктанічная структура, схіл Беларускай антэклізы, павернуты да Аршанскай упадзіны; у Глускім, Асіповіцкім, Слуцкім, Пухавіцкім, Мінскім, Смалявіцкім, Барысаўскім, Крупскім, Чашніцкім, Сенненскім, Бешанковіцкім раёнах.

Даўжыня каля 350 км, шырыня 40—50 км. Паверхня фундамента нахілена на ўсход — паўднёвы ўсход, градыент нахілу ад 3 да 10 м/км. Ускладнена брахіантыкліналямі субмерыдыянальнага або паўночна-ўсходняга распасцірання амплітудай 100 м, часам разрывамі.

Прыаршанскую монакліналь ускладняе Смілавіцкае падняцце.

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Беларуская антэкліза
Катэгорыя:Геалогія Асіповіцкага раёна
Катэгорыя:Геалогія Барысаўскага раёна
Катэгорыя:Геалогія Бешанковіцкага раёна
Катэгорыя:Геалогія Глускага раёна
Катэгорыя:Геалогія Крупскага раёна
Катэгорыя:Геалогія Мінскага раёна
Катэгорыя:Геалогія Пухавіцкага раёна
Катэгорыя:Геалогія Сенненскага раёна
Катэгорыя:Геалогія Слуцкага раёна
Катэгорыя:Геалогія Смалявіцкага раёна
Катэгорыя:Геалогія Чашніцкага раёна
Кромы

**Кромы** () — пасёлак гарадскога тыпу ў Арлоўскай вобласці Расіі, адміністрацыйны цэнтр Кромскага раёна.

Насельніцтва — 6613 чал. (2017). Пасёлак размешчаны на рацэ Крома (прыток Акі) за 36 км на паўднёвы захад ад горада Арол. Праз пасёлак праходзіць федэральная аўтадарога М2. За 3,5 км на паўднёвы ўсход ад Кром праходзіць чыгуначная лінія Арол — Льгоў Маскоўскай чыгункі, на якой размешчана аднайменная станцыя.

Катэгорыя:Пасёлкі гарадскога тыпу Арлоўскай вобласці
Барлы (Аягозскі раён)

**Барлы** () — былое сяло ў Аягозскім раёне Усходне-Казахстанскай вобласці Казахстана. Скасавана 29 мая 2013 года. Уваходзіла ў склад Айгызскай сельскай акругі. Код КАТА — 633439200.

## Насельніцтва 
Паводле дадзеных 1999 года, у сяле не было пастаяннага насельніцтва. Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у сяле пражывалі 11 чалавек (7 мужчын і 4 жанчыны).

## Крыніцы 
Катэгорыя:Скасаваныя населеныя пункты Аягозскага раёна
Катэгорыя:Населеныя пункты паводле алфавіта
Актагай (Аягозскі раён)

**Актагай** () — пасёлак в Аягозскім раёне Усходне-Казахстанскай вобласці Казахстана. Адміністрацыйны цэнтр і адзіны населены пункт Актагайскай пасялковай адміністрацыі. Код КАТА — 633441100.

## Насельніцтва 
У 1999 годзе насельніцтва пасёлка складала 5031 чалавек (2458 мужчын і 2573 жанчыны). Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у пасёлку пражываў 6251 чалавек (3178 мужчын і 3073 жанчыны).

## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Аягозскага раёна
Катэгорыя:Населеныя пункты, заснаваныя ў 1929 годзе
Даненбай

**Даненбай** () — сяло ў Аягозскім раёне Усходне-Казахстанскай вобласці Казахстана. Адміністрацыйны цэнтр Акшатаўскай сельскай акругі. Код КАТА — 633443100.

## Насельніцтва 
У 1999 годзе насельніцтва сяла складала 1000 чалавек (505 мужчын і 495 жанчын). Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у сяле пражывалі 863 чалавекі (442 мужчыны і 421 жанчына).

## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Аягозскага раёна
Аклет

**Аклет** () — сяло ў Аягозскім раёне Усходне-Казахстанскай вобласці Казахстана. Уваходзіць у склад Акшатаўскай сельскай акругі. Код КАТА — 633443200.

## Насельніцтва 
У 1999 годзе насельніцтва сяла складала 258 чалавек (137 мужчын і 121 жанчына). Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у сяле пражывалі 159 чалавек (84 мужчыны і 75 жанчын).

## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Аягозскага раёна
Акшаўлі

**Акшаўлі** () — сяло ў Аягозскім раёне Усходне-Казахстанскай вобласці Казахстана. Адміністрацыйны цэнтр Акшаўлінскай сельскай акругі. Код КАТА — 633445100.

## Насельніцтва 
У 1999 годзе насельніцтва сяла складала 1768 чалавек (880 мужчын і 888 жанчын). Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у сяле пражывалі 1127 чалавек (572 мужчыны і 555 жанчын).

## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Аягозскага раёна
Карабулак (Акшаўлінская сельская акруга)

**Карабулак** () — сяло ў Аягозскім раёне Усходне-Казахстанскай вобласці Казахстана. Уваходзіць у склад Акшаўлінскай сельскай акругі. Код КАТА — 633445300.

## Насельніцтва 
У 1999 годзе насельніцтва сяла складала 286 чалавек (151 мужчына і 135 жанчын). Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у сяле пражывалі 211 чалавек (108 мужчын і 103 жанчыны).

## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Аягозскага раёна
Акшы (Усходне-Казахстанская вобласць)

**Акшы** () — сяло ў Аягозскім раёне Усходне-Казахстанскай вобласці Казахстана. Адміністрацыйны цэнтр Акшыйскай сельскай акругі. Код КАТА — 633447100.

## Насельніцтва 
У 1999 годзе насельніцтва сяла складала 1044 чалавекі (529 мужчын і 515 жанчын). Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у сяле пражывалі 914 чалавек (457 мужчын і 457 жанчын).

## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Аягозскага раёна
Актубек (Аягозскі раён)

**Актубек** () — сяло ў Аягозскім раёне Усходне-Казахстанскай вобласці Казахстана. Уваходзіць у склад Акшыйскай сельскай акругі. Код КАТА — 633447200.

## Насельніцтва 
У 1999 годзе насельніцтва сяла складала 179 чалавек (99 мужчын і 80 жанчын). Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у сяле пражывалі 162 чалавекі (86 мужчын і 76 жанчын).

## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Аягозскага раёна
Баршатас

**Баршатас** () — сяло ў Аягозскім раёне Усходне-Казахстанскай вобласці Казахстана. Адміністрацыйны цэнтр і адзіны населены пункт Баршатаскай сельскай акругі. Код КАТА — 633451100.

## Насельніцтва 
У 1999 годзе насельніцтва сяла складала 3197 чалавек (1670 мужчын і 1527 жанчын). Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у сяле пражывалі 2883 чалавекі (1403 мужчыны і 1480 жанчын).

## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Аягозскага раёна
Сатай (Аягозскі раён)

**Сатай** () — былое сяло ў Аягозскім раёне Усходне-Казахстанскай вобласці Казахстана. Скасавана ў 2017 годзе. Уваходзіла ў склад Бідайыкскай сельскай акругі. Код КАТА — 633453300.

## Насельніцтва 
Паводле дадзеных 1999 года, у сяле не было пастаяннага насельніцтва. Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у сяле пражывалі 66 чалавек (36 мужчын і 30 жанчын).

## Крыніцы 
Катэгорыя:Скасаваныя населеныя пункты Аягозскага раёна
Караагаш (Аягозскі раён)

**Караагаш** () — сяло ў Аягозскім раёне Усходне-Казахстанскай вобласці Казахстана. Адміністрацыйны цэнтр Карагашскай сельскай акругі. Код КАТА — 633459100.

## Насельніцтва 
У 1999 годзе насельніцтва сяла складала 870 чалавек (446 мужчын і 424 жанчыны). Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у сяле пражывалі 873 чалавекі (412 мужчын і 461 жанчына).

## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Аягозскага раёна
Жарга

**Жарга** () — сяло ў Аягозскім раёне Усходне-Казахстанскай вобласці Казахстана. Адміністрацыйны цэнтр і адзіны населены пункт Малкелдзінскай сельскай акругі (да 2013 года – у Жаргінскай сельскай акрузе). Код КАТА — 633457100.

## Насельніцтва 
У 1999 годзе насельніцтва сяла складала 492 чалавекі (243 мужчыны і 249 жанчын). Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у сяле пражывалі 132 чалавекі (64 мужчыны і 68 жанчын).

## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Аягозскага раёна
Карасу (Аягозскі раён)

**Карасу** () — былое сяло ў Аягозскім раёне Усходне-Казахстанскай вобласці Казахстана. Скасавана ў 2017 годзе. Уваходзіла ў склад Капінскай сельскай акругі. Код КАТА — 633461300.

## Насельніцтва 
У 1999 годзе насельніцтва сяла складала 180 чалавек (101 мужчына і 79 жанчын). Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у сяле пражываў 51 чалавек (31 мужчына і 20 жанчын).

## Крыніцы 
Катэгорыя:Скасаваныя населеныя пункты Аягозскага раёна
Касагаш (Усходне-Казахстанская вобласць)

**Касагаш** () — сяло ў Аягозскім раёне Усходне-Казахстанскай вобласці Казахстана. Адміністрацыйны цэнтр Касагашскай сельскай акругі. Код КАТА — 633463100.

## Насельніцтва 
У 1999 годзе насельніцтва сяла складала 1015 чалавек (527 мужчын і 488 жанчын). Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у сяле пражываў 981 чалавек (510 мужчын і 471 жанчына).

## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Аягозскага раёна
Егіндыбулак (Усходне-Казахстанская вобласць)

**Егіндыбулак** () — былое сяло ў Аягозскім раёне Усходне-Казахстанскай вобласці Казахстана. Скасавана 29 мая 2013 года. Уваходзіла ў склад Касагашскай сельскай акругі. Код КАТА — 633463200.

## Насельніцтва 
У 1999 годзе насельніцтва сяла складала 140 чалавек (71 мужчына і 69 жанчын). Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у сяле пражывалі 32 чалавекі (18 мужчын і 14 жанчын).

## Крыніцы 
Катэгорыя:Скасаваныя населеныя пункты Аягозскага раёна
Мадэніет (Усходне-Казахстанская вобласць)

**Мадэніет** () — сяло ў Аягозскім раёне Усходне-Казахстанскай вобласці Казахстана. Адміністрацыйны цэнтр Мадэніецкай сельскай акругі. Код КАТА — 633465100.

## Насельніцтва 
У 1999 годзе насельніцтва сяла складала 1218 чалавек (610 мужчын і 608 жанчын). Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у сяле пражывалі 987 чалавек (509 мужчын і 478 жанчын).

## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Аягозскага раёна
Старае Майліна

**Старае Майліна** () — сяло ў Аягозскім раёне Усходне-Казахстанскай вобласці Казахстана. Уваходзіць у склад Майлінскай сельскай акругі. Код КАТА — 633467300.

## Насельніцтва 
У 1999 годзе насельніцтва сяла складала 196 чалавек (103 мужчыны і 93 жанчыны). Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у сяле пражывалі 186 чалавек (112 мужчын і 74 жанчыны).

## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Аягозскага раёна
Карык

**Карык** () — сяло ў Аягозскім раёне Усходне-Казахстанскай вобласці Казахстана. Адміністрацыйны цэнтр і адзіны населены пункт Малгельдзінскай сельскай акругі. Код КАТА — 633469100.

## Насельніцтва 
У 1999 годзе насельніцтва сяла складала 1185 чалавек (603 мужчыны і 582 жанчыны). Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у сяле пражываў 871 чалавек (499 мужчын і 372 жанчыны).

## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Аягозскага раёна
Актас (Аягозскі раён)

**Актас** () — сяло ў Аягозскім раёне Усходне-Казахстанскай вобласці Казахстана. Уваходзіць у склад Мынбулакскай сельскай акругі. Код КАТА — 633471200.

## Насельніцтва 
У 1999 годзе насельніцтва сяла складала 165 чалавек (90 мужчын і 75 жанчын). Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у сяле пражывалі 89 чалавек (49 мужчын і 40 жанчын).

## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Аягозскага раёна
Майліна

**Майліна** () — сяло ў Аягозскім раёне Усходне-Казахстанскай вобласці Казахстана. Адміністрацыйны цэнтр Майлінскай сельскай акругі. Код КАТА — 633467100.

## Насельніцтва 
У 1999 годзе насельніцтва сяла складала 725 чалавек (373 мужчыны і 352 жанчыны). Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у сяле пражывалі 555 чалавек (277 мужчын і 278 жанчын).

## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Аягозскага раёна
Ай (Мынбулакская сельская акруга)

**Ай** () — сяло ў Аягозскім раёне Усходне-Казахстанскай вобласці Казахстана. Адміністрацыйны цэнтр Мынбулакскай сельскай акругі. Код КАТА — 633471100.

## Насельніцтва 
У 1999 годзе насельніцтва сяла складала 1011 чалавек (509 мужчын і 502 жанчыны). Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у сяле пражывалі 758 чалавек (389 мужчын і 369 жанчын).

## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Аягозскага раёна
Шынкажа

**Шынкажа** () — сяло ў Аягозскім раёне Усходне-Казахстанскай вобласці Казахстана. Адміністрацыйны цэнтр Нарынскай сельскай акругі. Код КАТА — 633473100.

## Насельніцтва 
У 1999 годзе насельніцтва сяла складала 1763 чалавекі (885 мужчын і 878 жанчын). Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у сяле пражывалі 1416 чалавек (712 мужчын і 704 жанчыны).

## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Аягозскага раёна
Карааул (Аягозскі раён)

**Карааул** () — былое сяло ў Аягозскім раёне Усходне-Казахстанскай вобласці Казахстана. Скасавана ў 2017 годзе. Уваходзіла ў склад Нарынскай сельскай акругі. Код КАТА — 633473400.

## Насельніцтва 
У 1999 годзе насельніцтва сяла складала 124 чалавекі (65 мужчын і 59 жанчын). Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у сяле пражываў 101 чалавек (59 мужчын і 42 жанчыны).

## Крыніцы 
Катэгорыя:Скасаваныя населеныя пункты Аягозскага раёна
Сарыарка (Аягозскі раён)

**Сарыарка** () — сяло ў Аягозскім раёне Усходне-Казахстанскай вобласці Казахстана. Адміністрацыйны цэнтр Сарыаркінскай сельскай акругі. Код КАТА — 633479100.

## Насельніцтва 
У 1999 годзе насельніцтва сяла складала 1000 чалавек (515 мужчын і 485 жанчын). Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у сяле пражывалі 1059 чалавек (536 мужчын і 523 жанчыны).

## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Аягозскага раёна
Аркен (Усходне-Казахстанская вобласць)

**Аркен** () — сяло ў Аягозскім раёне Усходне-Казахстанскай вобласці Казахстана. Адміністрацыйны цэнтр і адзіны населены пункт Аркенскай сельскай акругі. Код КАТА — 633475100.

## Насельніцтва 
У 1999 годзе насельніцтва сяла складала 1008 чалавек (509 мужчын і 499 жанчын). Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у сяле пражывалі 854 чалавекі (437 мужчын і 417 жанчын).

## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Аягозскага раёна
Шубартос

**Шубартос** () — былое сяло ў Аягозскім раёне Усходне-Казахстанскай вобласці Казахстана. Скасавана ў 2017 годзе. Уваходзіла ў склад Сарыаркінскай сельскай акругі. Код КАТА — 633479400.

## Насельніцтва 
У 1999 годзе насельніцтва сяла складала 100 чалавек (48 мужчын і 52 жанчыны). Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у сяле пражывалі 40 чалавек (22 мужчыны і 18 жанчын).

## Крыніцы 
Катэгорыя:Скасаваныя населеныя пункты Аягозскага раёна
Ай (Нарынская сельская акруга)

**Ай** () — сяло ў Аягозскім раёне Усходне-Казахстанскай вобласці Казахстана. Уваходзіць у склад Нарынскай сельскай акругі. Код КАТА — 633473200.

## Насельніцтва 
У 1999 годзе насельніцтва сяла складала 191 чалавек (108 мужчын і 83 жанчыны). Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у сяле пражывалі 99 чалавек (50 мужчын і 49 жанчын).

## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Аягозскага раёна
Батпак

**Батпак** () — сяло ў Аягозскім раёне Усходне-Казахстанскай вобласці Казахстана. Уваходзіць у склад Мамырсускай сельскай акругі. Код КАТА — 633481200.

## Насельніцтва 
У 1999 годзе насельніцтва сяла складала 136 чалавек (83 мужчыны і 53 жанчыны). Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у сяле пражываў 61 чалавек (32 мужчыны і 29 жанчын).

## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Аягозскага раёна
Тарлаўлы (Аягозскі раён)

**Тарлаулы** () — сяло ў Аягозскім раёне Усходне-Казахстанскай вобласці Казахстана. Адміністрацыйны цэнтр Тарлаўлінскай сельскай акругі. Код КАТА — 633485100.

## Насельніцтва 
У 1999 годзе насельніцтва сяла складала 2577 чалавек (1403 мужчыны і 1174 жанчыны). Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у сяле пражывалі 1928 чалавек (988 мужчын і 940 жанчын).

## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Аягозскага раёна
Капа (Тарлаўлінская сельская акруга)

**Капа** () — сяло ў Аягозскім раёне Усходне-Казахстанскай вобласці Казахстана. Уваходзіць у склад Тарлаўлінскай сельскай акругі. Код КАТА — 633485500.

## Насельніцтва 
У 1999 годзе насельніцтва сяла складала 328 чалавек (184 мужчыны і 144 жанчыны). Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у сяле пражывалі 172 чалавекі (89 мужчын і 83 жанчыны).

## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Аягозскага раёна
Біесімас

**Биесимас** () — сяло ў Аягозскім раёне Усходне-Казахстанскай вобласці Казахстана. Уваходзіць у склад Сарыаркінскай сельскай акругі. Код КАТА — 633479105.

## Насельніцтва 
У 1999 годзе насельніцтва сяла складала 144 чалавекі (71 мужчына і 73 жанчыны). Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у сяле пражывалі 93 чалавекі (48 мужчын і 45 жанчын).

## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Аягозскага раёна
Жузагаш

**Жузагаш** () — станцыя ва Аягозскім раёне Усходне-Казахстанскай вобласці Казахстана. Уваходзіць у склад Тарлаўлінскай сельскай акругі. Код КАТА — 633485400.

## Насельніцтва 
У 1999 годзе насельніцтва станцыі складала 95 чалавек (44 мужчыны і 51 жанчына). Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у населеным пункце пражывалі 62 чалавекі (29 мужчын і 33 жанчыны).

## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Аягозскага раёна
Абдэн

**Абдэн** () — былое сяло ў Аягозскім раёне Усходне-Казахстанскай вобласці Казахстана. Скасавана 29 мая 2013 года. Уваходзіла ў склад Тарбагатайскай сельскай акругі. Код КАТА — 633487200.

## Насельніцтва 
У 1999 годзе насельніцтва сяла складала 88 чалавек (46 мужчын і 42 жанчыны). Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у сяле пражывалі 64 чалавекі (32 мужчыны і 32 жанчыны).

## Крыніцы 
Катэгорыя:Скасаваныя населеныя пункты Аягозскага раёна
Тарбагатай (Усходне-Казахстанская вобласць)

**Тарбагатай** () — сяло ў Аягозскім раёне Усходне-Казахстанскай вобласці Казахстана. Адміністрацыйны цэнтр Тарбагатайскай сельскай акругі. Код КАТА — 633487100.

## Насельніцтва 
У 1999 годзе насельніцтва сяла складала 2248 чалавек (1227 мужчын і 1021 жанчына). Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у сяле пражывалі 2122 чалавекі (1086 мужчын і 1036 жанчын).

## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Аягозскага раёна
Акшакы (Аягозскі раён)

**Акшакы** () — сяло ў Аягозскім раёне Усходне-Казахстанскай вобласці Казахстана. Уваходзіць у склад Тарбагатайскай сельскай акругі. Код КАТА — 633487300.

## Насельніцтва 
У 1999 годзе насельніцтва сяла складала 288 чалавек (153 мужчыны і 135 жанчын). Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у сяле пражывалі 265 чалавек (146 мужчын і 119 жанчын).

## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Аягозскага раёна
Бескарагай (Абайская вобласць)

**Бескарагай** () — сяло ў Бескарагайскім раёне Абайскай вобласці Казахстана. Адміністрацыйны цэнтр і адзіны населены пункт Бескарагайскай сельскай акругі. Код КАТА — 633630100.

## Насельніцтва 
У 1999 годзе насельніцтва сяла складала 4861 чалавек (2385 мужчын і 2476 жанчын). Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у сяле пражывалі 4377 чалавек (2018 мужчын і 2359 жанчын).

## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Бескарагайскага раёна
Карагайлы (Бескарагайскі раён)

**Карагайлы** (, да 2013 г. — Нова-Мікалаеўка) — сяло ў Бескарагайскім раёне Абайскай вобласці Казахстана. Адміністрацыйны цэнтр Баскольскай сельскай акругі. Код КАТА — 633633100.

## Насельніцтва 
У 1999 годзе насельніцтва сяла складала 1148 чалавек (565 мужчын і 583 жанчыны). Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у сяле пражывалі 955 чалавек (470 мужчын і 485 жанчын).

## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Бескарагайскага раёна
Башкуль

**Башкуль** () — сяло ў Бескарагайскім раёне Абайскай вобласці Казахстана. Уваходзіць у склад Баскольскай сельскай акругі. Код КАТА — 633633200.

## Насельніцтва 
У 1999 годзе насельніцтва сяла складала 603 чалавекі (297 мужчын і 306 жанчын). Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у сяле пражывалі 500 чалавек (254 мужчыны і 246 жанчын).

## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Бескарагайскага раёна
Бягень

**Бягень** () — сяло ў Бескарагайскім раёне Абайскай вобласці Казахстана. Адміністрацыйны цэнтр Бягенскай сельскай акругі. Знаходзіцца прыкладна за 46 км на паўночны захад ад раённага цэнтра, сяла Бескарагай. Код КАТА — 633635100.

## Насельніцтва 
У 1999 годзе насельніцтва сяла складала 1740 чалавек (909 мужчын і 831 жанчына). Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у сяле пражывалі 1579 чалавек (801 мужчына і 778 жанчын).

## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Бескарагайскага раёна
Глухаўка (Абайская вобласць)

**Глухаўка** () — сяло ў Бескарагайскім раёне Абайскай вобласці Казахстана. Адміністрацыйны цэнтр Глухаўскай сельскай акругі. Знаходзіцца прыкладна за 52 км на паўднёвы ўсход ад раённага цэнтра, сяла Бескарагай. Код КАТА — 633637100.

## Насельніцтва 
У 1999 годзе насельніцтва сяла складала 1400 чалавек (661 мужчына і 739 жанчын). Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у сяле пражывалі 1300 чалавек (645 мужчын і 655 жанчын).

## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Бескарагайскага раёна
Бягенскі лясгасп

**Бягенскі лясгасп** () — населены пункт ва Бескарагайскім раёне Абайскай вобласці Казахстана. Уваходзіць у склад Бягенскай сельскай акругі. Знаходзіцца прыкладна за 61 км на поўнач ад раённага цэнтра, сяла Бескарагай. Код КАТА — 633635200.

## Насельніцтва 
У 1999 годзе насельніцтва населенага пункта складала 511 чалавек (255 мужчын і 256 жанчын). Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у населеным пункце пражываў 101 чалавек (51 мужчына і 50 жанчын).

## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Бескарагайскага раёна
Белакаменка (Бескарагайскі раён)

**Белакаменка** () — сяло ў Бескарагайскім раёне Абайскай вобласці Казахстана. Уваходзіць у склад Глухаўскай сельскай акругі. Знаходзіцца прыкладна за 37 км на поўдзень ад раённага цэнтра, сяла Бескарагай. Код КАТА — 633637300.

## Насельніцтва 
У 1999 годзе насельніцтва сяла складала 427 чалавек (194 мужчыны і 233 жанчыны). Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у сяле пражывалі 310 чалавек (143 мужчыны і 167 жанчын).

## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Бескарагайскага раёна
Джэланды (Абайская вобласць)

**Джэланды** () — сяло ў Бескарагайскім раёне Абайскай вобласці Казахстана. Уваходзіць у склад Глухаўскай сельскай акругі. Код КАТА — 633637500.

## Насельніцтва 
У 1999 годзе насельніцтва сяла складала 507 чалавек (252 мужчыны і 255 жанчын). Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у сяле пражывалі 450 чалавек (229 мужчын і 221 жанчына).

## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Бескарагайскага раёна
Далонь (сяло)

**Далонь** () — сяло ў Бескарагайскім раёне Абайскай вобласці Казахстана. Адміністрацыйны цэнтр Далонскай сельскай акругі. Знаходзіцца прыкладна за 28 км на паўднёвы захад ад раённага цэнтра, сяла Бескарагай. Код КАТА — 633641100.

## Насельніцтва 
У 1999 годзе насельніцтва сяла складала 874 чалавекі (432 мужчыны і 442 жанчыны). Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у сяле пражывалі 616 чалавек (304 мужчыны і 312 жанчын).

## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Бескарагайскага раёна
Малтугел

**Малтугел** () — сяло ў Аягозскім раёне Усходне-Казахстанскай вобласці Казахстана. Уваходзіць у склад Тарбагатайскай сельскай акругі. Код КАТА — 633487400.

## Насельніцтва 
У 1999 годзе насельніцтва сяла складала 253 чалавекі (144 мужчыны і 109 жанчын). Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у сяле пражывалі 283 чалавекі (151 мужчына і 132 жанчыны).

## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Аягозскага раёна
Мастык

**Мастык** () — сяло ў Бескарагайскім раёне Абайскай вобласці Казахстана. Уваходзіць у склад Далонскай сельскай акругі. Знаходзіцца прыкладна за 34 км на паўднёвы захад ад раённага цэнтра, сяла Бескарагай. Код КАТА — 633641300.

## Насельніцтва 
У 1999 годзе насельніцтва сяла складала 602 чалавекі (306 мужчын і 296 жанчын). Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у сяле пражывалі 434 чалавекі (222 мужчыны і 212 жанчын).

## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Бескарагайскага раёна
Тансык

**Тансык** () — станцыя ва Аягозскім раёне Усходне-Казахстанскай вобласці Казахстана. Уваходзіць у склад Тарлаўлінскай сельскай акругі. Код КАТА — 633485700.

## Насельніцтва 
У 1999 годзе насельніцтва станцыі складала 88 чалавек (41 мужчына і 47 жанчын). Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у населеным пункце пражывалі 115 чалавек (63 мужчыны і 52 жанчыны).

## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Аягозскага раёна
Карамырза (Абайская вобласць)

**Карамырза** () — сяло ў Бескарагайскім раёне Абайскай вобласці Казахстана. Уваходзіць у склад Кананерскай сельскай акругі. Код КАТА — 633643200.

## Насельніцтва 
У 1999 годзе насельніцтва сяла складала 506 чалавек (241 мужчына і 265 жанчын). Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у сяле пражывалі 362 чалавекі (179 мужчын і 183 жанчыны).

## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Бескарагайскага раёна
Кананерка (Абайская вобласць)

**Кананерка** () — сяло ў Бескарагайскім раёне Абайскай вобласці Казахстана. Адміністрацыйны цэнтр Кананерскай сельскай акругі. Знаходзіцца прыкладна за 23 км на паўднёвы ўсход ад раённага цэнтра, сяла Бескарагай. Код КАТА — 633643100.

## Насельніцтва 
У 1999 годзе насельніцтва сяла складала 1651 чалавек (789 мужчын і 862 жанчыны). Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у сяле пражываў 1461 чалавек (714 мужчын і 747 жанчын).

## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Бескарагайскага раёна
Базтал (Абайская вобласць)

**Базтал** () — сяло ў Бескарагайскім раёне Абайскай вобласці Казахстана. Уваходзіць у склад Малаўладзіміраўскай сельскай акругі. Код КАТА — 633645200.

## Насельніцтва 
У 1999 годзе насельніцтва сяла складала 449 чалавек (212 мужчын і 237 жанчын). Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у сяле пражывалі 402 чалавекі (217 мужчын і 185 жанчын).

## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Бескарагайскага раёна
Капа (Капінская сельская акруга)

**Капа** () — сяло ў Аягозскім раёне Усходне-Казахстанскай вобласці Казахстана. Адміністрацыйны цэнтр Капінскай сельскай акругі. Код КАТА — 633461100.

## Насельніцтва 
У 1999 годзе насельніцтва сяла складала 1438 чалавек (737 мужчын і 701 жанчына). Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у сяле пражывалі 1029 чалавек (539 мужчын і 490 жанчын).

## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Аягозскага раёна
Каракум (Усходне-Казахстанская вобласць)

**Каракум** () — сяло ў Аягозскім раёне Усходне-Казахстанскай вобласці Казахстана. Уваходзіць у склад Капінскай сельскай акругі. Код КАТА — 633461200.

## Насельніцтва 
У 1999 годзе насельніцтва сяла складала 157 чалавек (86 мужчын і 71 жанчына). Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у сяле пражывалі 85 чалавек (49 мужчын і 36 жанчын).

## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Аягозскага раёна
Акульск

**Акульск** () — былое сяло ў Бескарагайскім раёне Усходне-Казахстанскай вобласці Казахстана. Скасавана 12 ліпеня 2017 года. Уваходзіла  ў склад Глухаўскай сельскай акругі, код КАТА — 633637200.

## Насельніцтва 
У 1999 годзе насельніцтва сяла складала 27 чалавек (14 мужчын і 13 жанчын). Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у сяле пражывалі 14 чалавек (5 мужчын і 9 жанчын).

## Крыніцы 
Катэгорыя:Скасаваныя населеныя пункты Бескарагайскага раёна
Катэгорыя:Населеныя пункты паводле алфавіта
Малая Уладзіміраўка (Абайская вобласць)

**Малая Уладзіміраўка** () — сяло ў Бескарагайскім раёне Абайскай вобласці Казахстана. Адміністрацыйны цэнтр Малаўладзіміраўскай сельскай акругі. Знаходзіцца прыкладна за 9 км на паўночны захад ад раённага цэнтра, сяла Бескарагай. Код КАТА — 633645100.

## Насельніцтва 
У 1999 годзе насельніцтва сяла складала 1717 чалавек (815 мужчын і 902 жанчыны). Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у сяле пражывалі 1268 чалавек (635 мужчын і 633 жанчыны).

## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Бескарагайскага раёна
Бадэне (Абайская вобласць)

**Бадэне** () — сяло ў Бескарагайскім раёне Абайскай вобласці Казахстана. Уваходзіць у склад Далонскай сельскай акругі. Знаходзіцца прыкладна за 40 км на паўднёвы захад ад раённага цэнтра, сяла Бескарагай. Код КАТА — 633641200.

## Насельніцтва 
У 1999 годзе насельніцтва сяла складала 831 чалавек (402 мужчыны і 429 жанчын). Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у сяле пражывалі 578 чалавек (284 мужчыны і 294 жанчыны).

## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Бескарагайскага раёна
Карабас (Абайская вобласць)

**Карабас** (, да 2011 г. — Сямёнаўка) — сяло ў Бескарагайскім раёне Абайскай вобласці Казахстана. Адміністрацыйны цэнтр Карабаскай сельскай акругі. Код КАТА — 633647100.

## Насельніцтва 
У 1999 годзе насельніцтва сяла складала 2136 чалавек (1037 мужчын і 1099 жанчын). Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у сяле пражывалі 1424 чалавекі (671 мужчына і 753 жанчыны).

## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Бескарагайскага раёна
Марозаўскі лясгасп

**Марозаўскі лясгасп** () — населены пункт ва Бескарагайскім раёне Абайскай вобласці Казахстана. Уваходзіць у склад Сасноўскай сельскай акругі. Знаходзіцца прыкладна за 61 км на поўнач ад раённага цэнтра, сяла Бескарагай. Код КАТА — 633651300.

## Насельніцтва 
У 1999 годзе насельніцтва населенага пункта складала 363 чалавекі (171 мужчына і 192 жанчыны). Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у населеным пункце пражывалі 408 чалавек (205 мужчын і 203 жанчыны).

## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Бескарагайскага раёна
Крывінка (сяло)

**Крывінка** () — сяло ў Бескарагайскім раёне Абайскай вобласці Казахстана. Уваходзіць у склад Жэтыжарскай сельскай акругі. Код КАТА — 633649200.

## Насельніцтва 
У 1999 годзе насельніцтва сяла складала 1030 чалавек (518 мужчын і 512 жанчын). Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у сяле пражывалі 505 чалавек (254 мужчыны і 251 жанчына).

## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Бескарагайскага раёна
Андзірыс (Абайская вобласць)

**Андзірыс** () — сяло ў Бескарагайскім раёне Абайскай вобласці Казахстана. Уваходзіць у склад Карабаскай сельскай акругі. Знаходзіцца прыкладна за 22 км на захад ад раённага цэнтра, сяла Бескарагай. Код КАТА — 633647200.

## Насельніцтва 
У 1999 годзе насельніцтва сяла складала 1010 чалавек (476 мужчын і 534 жанчыны). Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у сяле пражывалі 811 чалавек (393 мужчыны і 418 жанчын).

## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Бескарагайскага раёна
Жэтыжар

**Жэтыжар** (, да 2013 г. — Сяміярка) — сяло ў Бескарагайскім раёне Абайскай вобласці Казахстана. Адміністрацыйны цэнтр Жэтыжарскай сельскай акругі. Знаходзіцца прыкладна за 81 км на захад ад раённага цэнтра, сяла Бескарагай. Код КАТА — 633649100.

## Насельніцтва 
У 1999 годзе насельніцтва сяла складала 1312 чалавек (659 мужчын і 653 жанчыны). Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у сяле пражывалі 709 чалавек (351 мужчына і 358 жанчын).

## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Бескарагайскага раёна