open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Расійская Савецкая Федэратыўная Сацыялістычная Рэспубліка

**Расійская Савецкая Федэратыўная Сацыялістычная Рэспубліка** () (**РСФСР**, **Расія**, **Савецкая Расія**) — першая ў свеце сацыялістычная дзяржава, створаная ў выніку Кастрычніцкай рэвалюцыі, з 1922 па 1991 — саюзная рэспубліка СССР, самая вялікая па плошчы, насельніцтву і эканамічнай магутнасці. 25 снежня 1991 года згодна са спецыяльным законам атрымала назву Расійская Федэрацыя. Пасля ліквідацыі органаў улады СССР 25 — 26 снежня 1991 года стала незалежнай дзяржавай. 

Дзяржава-прадаўжальнік і правапераемнік СССР у Савеце Бяспекі ААН і іншых міжнародных арганізацыях.

## Літаратура 
* История России. XX век: в 2-х т. / отв.ред. А.Б. Зубов. — Москва : АСТ, 2009. — Т. I. 1894—1939 гг. — 1024 с.

## Спасылкі
Геаграфічны калейдаскоп

**«Геаграфічны калейдаскоп»** () — твор Пятра Краўчука, які быў напісаны ў 1988 годзе.

У кнізе «Геаграфічны калейдаскоп» у выглядзе невялікіх нарысаў сабраны цікавыя звесткі пра гісторыю адкрыцця Зямлі, пра «рэкорды» прыроды — самых вялікіх і самых малых геаграфічных аб'ектах, прадстаўніках расліннага і жывёльнага свету. Тыраж 130 тыс. асобнікаў.

## У Сеціве 
* Географический калейдоскоп. 
* :uk:Радянська школа. 
* www.apropospage.ru: Географический калейдоскоп 
* Все это, без сомнения, занимательно, но все это надо прочесть… 

## Зноскі 
Катэгорыя:Кнігі паводле алфавіта
Врацкая вобласць

**Врацкая вобласць** — вобласць, з’яўляецца адной з 28 абласцей Балгарыі. Код транспартных сродкаў *ВР*. Вобласць займае плошчу 3 619,7 км² і мае насельніцтва 223 358 тыс. жыхароў. Адміністрацыйны цэнтр — Враца.

## Насельніцтва 
У вобласці пражывае 223 358 тыс. жыхароў, з усяго ліку балгары складаюць 223 692, туркі 2 000, 14 899 цыгане, і 4 242 жыхароў іншых нацыянальнасцей.

## Абшчыны 
У складзе вобласці налічваецца 10 абшчын:
* Абшчына Арахава
* Абшчына Бараван
* Абшчына Бяла-Слаціна
* Абшчына Хайрэдзін
* Абшчына Казладуй
* Абшчына Крывадол
* Абшчына Мездра
* Абшчына Мізія
* Абшчына Роман
* Абшчына Враца

## Спасылкі 
* Рэгіянальны партал 

Катэгорыя:Вобласці Балгарыі
Вячаслаў Васілевіч Ціханаў

{{Кінематаграфіст
 |імя                  = Вячаслаў Ціханаў
 |арыгінал імя       =
 |выява          = VTikhonov.jpg
 |шырыня               = 250px
 |апісанне выявы =
 |імя пры нараджэнні     = Вячаслаў Васільевіч Ціханаў
 |месца нараджэння       = 
 |грамадзянства          = 
 |прафесія            = 
 |гады актыўнасці      = 1948—2006
 |кірунак          = сацыялістычны рэалізм
 |кінастудыя           =
 |узнагароды              = { style="background:transparent"

}
{ style="background: transparent"

}
{ style="background: transparent"
 
-
 
-
 
-
 
}
{ style="background: transparent"
 
}
{ style="background: transparent"

}
}}

**Вячасла́ў Васі́льевіч Ці́ханаў** (8 лютага 1928 года, Паўлаўскі Пасад, Маскоўская губерня — , Масква) — савецкі і расійскі акцёр, Герой Сацыялістычнай Працы, народны артыст СССР, лаўрэат Ленінскай і Дзяржаўных прэмій СССР і РСФСР. Кавалер ордэна «Знак Пашаны», ордэна «Кастрычніцкай Рэвалюцыі», ордэна Леніна, медалі «Серп і Молат», ордэна «За заслугі перад Айчынай» III ступені, ордэна Пашаны.

## Біяграфія 
### Сямейнае жыццё 
Першым шлюбам Вячаслаў быў жанаты з актрысай Нонай Мардзюковай (з якой пражыў 13 гадоў). У шлюбе нарадзіўся сын Уладзімір (унукі *Васіль* і *Уладзімір* ад розных шлюбаў сына).

Другой жонкай акцёра стала Тамара Іванаўна, якая падарыла яму дачку Ганну (дзеці якой — *Вячаслаў* і *Георгій*).

## Спасылкі 
Катэгорыя:Члены КПСС
Катэгорыя:Члены Саюза кінематаграфістаў СССР
Катэгорыя:Сацыялістычны рэалізм
Катэгорыя:Лаўрэаты прэміі «Ніка» ў намінацыі «Гонар і годнасць»
Катэгорыя:Лаўрэаты прэміі «Кумір»
Катэгорыя:Памерлі ад поліарганнай недастатковасці
Катэгорыя:Пахаваныя на Новадзявочых могілках
Катэгорыя:Ганаровыя грамадзяне Паўлаўскага Пасада
Трывандрам

**Трывандрам**, **Тхіруванантхапурам** (Малаяламская: തിരുവനന്തപുരം; МФА: [t̪iruʋən̪ɨn̪t̪əpurəm]) — сталіца індыйскага штата Керала. Размешчаны на заходнім узбярэжжы Індыі. Тэхнапарк. Турызм.

Катэгорыя:Гарады Кералы
Віталь Анатольевіч Рымашэўскі

**Віта́ль Анатольевіч Рымашэ́ўскі** (нар. 1975, ) — беларускі палітык і грамадскі дзеяч, сустаршыня «Беларускай Хрысціянскай Дэмакратыі». Палітвязень.

## Біяграфія 
Нарадзіўся 3 сакавіка 1975 года ў Бабруйску Магілёўскай вобласці. Інжынэр-будаўнік, у 1997 г. скончыў Беларускі нацыянальны тэхнічны ўніверсітэт. Працаваў па спэцыяльнасці, пачынаючы ад шараговага супрацоўніка і сканчаючы начальнікам тэхнічнага аддзела. Затым пачаў займацца прыватным бізнэсам. У палітыцы з 1996 года

## Дзейнасць у БХД 
З 2005 года займаецца аднаўленнем партыі «Беларуская Хрысціянская Дэмакратыя». Сустаршыня аргкамітэту — з 2005, сустаршыня партыі — з сакавіка 2009.

Адзін з кіраўнікоў кампаніі «У абарону свабоды сумлення і веравызнання ў Беларусі», у межах якой было сабрана больш за 50 тыс. подпісаў у абарону хрысціян.

У партыі Віталь Рымашэўскі ўзначальвае працу міжнароднага і адукацыйнага адзела, курыруе працу моладзевай арганізацыі Маладыя Хрысціянскія Дэмакраты, з'ўяўляецца кіраўніком Мінскай арганізацыі БХД.

У маі 2009 года быў абраны кандыдатам ад БХД на прэзідэнцкіх выбарах 2010-11 гг.

19 снежня 2010 г. падчас акцыі пратэсту супраць фальсіфікацыі вынікаў выбараў на плошчы Незалежнасці збіты спецназам і затрыманы. Змешчаны ў СІЗА КДБ, абвінавачаны ў арганізацыі і ўдзеле ў масавых беспарадках. (арт. 293 КК РБ).

Выпушчаны ў ноч на 1 студзеня 2011 г. пад падпіску аб нявыездзе, пасля таго як ён напісаў тлумачальную запіску на імя А.Лукашэнкі. 30 сакавіка абвінавачанне перафармуляванае на арганізацыю дзеянняў, якія груба парушаюць грамадскі парадак, ці ўдзел у іх. 20 мая суддзя Фрунзенскага раёна Мінска Жана Жукоўская прысудзіла Рымашэўскаму 2 гады пазбаўлення волі ўмоўна.

10 сакавіка 2017 года падчас сацыяльных пратэстаў быў затрыманы ў Маладэчна і асуджаны на 15 сутак.

## Асабістае жыццё 
Жанаты. Жонка Настасся. У 2009 годзе нарадзілася дачка Ева.

## Літаратура 
Верым! Можам! Пераможам!: падзеі Менскай вясны — 2006: Кроніка, дакументы, сьведчаньні /укл. М.Савушкіна, А.Лапцёнак. — Менск, 2006. — 184 стар. С.102-103.

## Спасылкі 
* Афіцыйны сайт БХД 
* Карані беларускай палітыкі. Віталь Рымашэўскі
* Рымашевский получил штраф за акцию, на которую пришел «пообщаться с активистами». 
* Площадь-2010. Онлайн-репортаж.
* Рымашевский вышел на свободу, написав объяснительную/
* Бывший кандидат в президенты Белоруссии Виталий Рымашевский отпущен из СИЗО КГБ.
* Экс-кандидат в президенты Белоруссии Рымашевский отменил свою пресс-конференцию.
* Виталий Рымашевский намерен лично встретиться с Александром Лукашенко.

Катэгорыя:Кандыдаты ў прэзідэнты Беларусі (2010)
Катэгорыя:Палітвязні Беларусі
Катэгорыя:Члены Беларускай хрысціянскай дэмакратыі
Dictatus papae

right|thumb|200px
**«Dictatus papae»** () — дакумент, які змяшчае тэкст праграмы **пантыфікату** папы Рыгора VII (1073—1085 гг.), складзены сакавіку 1075 г. У ім Папа прэтэндуе на вярхоўную заканадаўчую і судовую ўладу ў хрысціянскім свеце, а таксама на права скідваць усіх князёў (і мірскіх, і духоўных).

У хуткім часе на сінодзе ён фармальна загадаў адлучыць ад Царквы ўсіх **свецкіх уладароў**, хто вылучаў кандыдатаў на заняцце царкоўных пасад без згоды з царкоўнымі ўладамі. У выніку ўжо ў часы наступнага папы, Гільдэбранда, выбранага па новых правілах і без згоды тагачаснага імператара Генрыха IV (правіў 1056—1106 гг.), распачалася барацьба за інвестытуру, якая вылілася ў захоп Рыму, яго рабаванне сарацынамі, выбраннем антыцэзара і антыпапы..

### Вынікі 
Канфлікт выявіў глыбокае супярэчанне паміж свецкімі і духоўнымі ўладамі. «Ён падвяў вызначальную рысу гісторыі наступных стагоддзяў; яму наканавана была пакінуць яшчэ больш даўгавечную спадчыну ў сферах палітычнай думкі і палітычнай традыцыі»..

У выніку супрацьстаяння Піза атрымала прызнанне **муніцыпальных правоў**, што распачала працэс усталявання незалежнасці гарадскіх абшчын гарадоў.

Катэгорыя:Каталіцтва
Катэгорыя:Рымска-каталіцкая царква
Катэгорыя:Гісторыя папства
Катэгорыя:Гісторыя хрысціянства
Катэгорыя:1075
Тамара Рыгораўна Міянсарава

**Тамара Рыгораўна Міянсарава ** (народжаная **Рамнёва**; нар. 5 сакавіка 1931, Зіноўеўск) — савецкая і расійская эстрадная  (лірычны сапрана) украінскага і рускага паходжання, . Народная артыстка Расіі (1996), прафесар Расійскай акадэміі тэатральнага мастацтва (былога ГІТІСа). Жыве і працуе ў Маскве.

## Узнагароды 
* 1962 — пераможца песеннага конкурсу на VIII Сусветным фестывалі моладзі і студэнтаў у Хельсінкі.
* 1963 — залатая медаль (першая ў СССР) лаўрэата міжнароднага конкурсу эстраднай песні ў Сопаце за выкананне песні А. Астроўскага на вершы Л. Ашанін «Сонечны круг» («Няхай заўсёды будзе сонца»).
* 1966 — пераможца конкурсу эстраднай песні «Дружба», які праходзіў у сталіцах шасці краін (СССР, ГДР, Чэхаславакіі, Польшчы, Балгарыі, Венгрыі)
* 1996 — Народная артыстка Расіі
* 2005 — імянная зорка на «Плошчы зорак» у Маскве

Катэгорыя:Спевакі і спявачкі СССР
Катэгорыя:Спевакі і спявачкі Расіі
Катэгорыя:Музычныя педагогі СССР
Катэгорыя:Ганаровыя грамадзяне Данецка
Катэгорыя:Сапрана
Лінія Керзана

**Лінія Керзана** — умоўная назва лініі, прапанаванай міністрам замежных спраў Вялікабрытаніі лордам Джорджам Керзанам і потым Парыжскай мірнай канферэнцыяй у 1920 годзе для вызначэння ўсходняй дзяржаўнай мяжы Польшчы. Праходзіла праз Гродна — Ялоўку— Няміраў — Брэст-Літоўск — Дарогуск — Усцілуг, на ўсход ад Грубешава, праз Крылоў і далей на захад ад Равы-Рускай, на ўсход ад Перамышля і да Карпат.

Вялікабрытанія на працягу савецка-польскай вайны неаднаразова рабіла захады да яе спынення і выпрацавала прапановы па размежаванні — «лінія Керзана» павінна была вызначыць усходнюю мяжу Польшчы па заходняй мяжы Расійскай імперыі пасля трэцяга падзелу Рэчы Паспалітай і па мяжы рассялення палякаў, з аднаго боку, і беларусаў з украінцамі з другога. Аднак Савецкая Расія адмаўляла Вялікабрытаніі як пасрэдніку, пакуль Чырвоная Армія не пацярпела паражэнне ў бітве пад Варшавай у жніўні 1920 года і такім чынам не адбыўся пералом у вайне. Прадугледжвалася ўстанаўленне перамір’я і мяжы па «лініі Керзана», тым самым днём на занятых Чырвонай Арміяй на той час тэрыторыях Беларусі паўторна абвешчана БССР. 3 жніўня 1920 года Вялікабрытанія накіравала ноту ўраду РСФСР, у якой патрабавала спыніць наступленне савецкіх войск на этнічныя межы Польшчы. У адказ у ноце ўрада РСФСР сцвярджалася гатоўнасць весці перамовы непасрэдна з Польшчай. 7 жніўня 1920 года польскі ўрад пагадзіўся на перамовы, але 10 жніўня адмовіўся ад іх.

На Тэгеранскай канферэнцыі (лістапад-снежань 1943) прынята прапанова Уінстана Чэрчыля, што прэтэнзіі Польшчы на землі Заходняй Беларусі і Заходняй Украіны будуць задаволены за кошт заходніх тэрыторый Германіі, а мяжой Польшчы на ўсходзе павінна быць лінія Керзана.

## Гл. таксама 
* Лінія Фоша

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:XX стагоддзе ў Польшчы
Катэгорыя:Гісторыя Украіны (1917—1991)
Катэгорыя:Гісторыя Беларусі (1918—1939)
Катэгорыя:Знешняя палітыка СССР
Катэгорыя:Другая сусветная вайна
Катэгорыя:Дзяржаўныя межы
Катэгорыя:Савецка-польскія адносіны
Катэгорыя:Гісторыя Польшчы
Альшанікі (Крупскі раён)

**Альша́нікі** (, ) — вёска ў Крупскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Бобрскага сельсавета.

## Гісторыя 
Былая ўласнасць сям'і Сапегаў. Да 1649 г. фальварак і сяло Хрысціны Сапегі, потым — яе мужа Самуэля Паца. У Айчынную вайну 1812 г. вёска разбурана французамі. У 1863-67 гг. уладанне Д. Ф. Дашкевіча, уваходзіла ў склад Сенненскага павета, налічвала 40 мужчын. У 1897 г. 23 двары, 150 жыхароў, у 1909 г. 32 двары, 187 жыхароў. З 1917 г. у складзе Крупскага раёна. У 1930-я гады вяскоўцы аб'ядналіся ў калгас «3-ці з'езд Саветаў». На франтах Вялікай Айчыннай вайны загінуў 21 чалавек. З 1950 г. у складзе калгаса «Перамога» (з 1957 г. імя У. І. Леніна), з 1960 г. — колгаса «Бобр».

## Насельніцтва 
На 01.01.1998 г. 8 гаспадарак, 12 жыхароў.

## Спасылкі 
Катэгорыя:Бобрскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Крупскага раёна
Восава (Бобрскі сельсавет)

**Во́сава** (, ) — вёска ў Крупскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Бобрскага сельсавета.

## Гісторыя 
Вядома з канца 19 ст. У 1897 г. 18 двароў, 119 жыхароў, у 1909 г. 17 двароў, 158 жыхароў, дзейнічала школа. Пасля ўстанаўлення Савецкай улады з 20.08.1924 г. у складзе Сакаловіцкага сельсавета. У 1930-я гады створаны калгас імя Варашылава, пасля вайны ў складзе ўзбуйненага калгаса імя Сталіна (у 1959 г. перайменаваны ў калгас імя Свярдлова). На франтах Вялікай Айчыннай вайны і ў партызанскай барацьбе загінулі 28 чалавек; фашысты знішчылі 10 мірных жыхароў. З 16.07.1954 г. у Бобрскім сельсавеце. З 1960 г. вёска ў складзе саўгаса «Бобр», 111 жыхароў. На 01.01.1998 г. 10 гаспадарак, 14 жыхароў. Каля вёскі помнік на ўшанаванне памяці 77 зямлякоў, якія загінулі ў Вялікую Айчынную вайну. У 1980 г. пастаўлены помнік-абеліск, камень з рэльефнай выявай воіна; 3 стэлы з мармуровымі дошкамі, на якіх імёны загінулых.

## Спасылкі 
Катэгорыя:Бобрскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Крупскага раёна
Баравец

**Бараве́ц** (, ) — вёска ў Крупскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Бобрскага сельсавета.

## Гісторыя 
Вядома з пачатку 20 ст. З 1924 г. ў складзе Крупскага раёна. У 1930-я гады вяскоўцы аб'ядналіся ў калгас «Перамога». На франтах Вялікай Айчыннай вайны загінулі 8 чалавек. З 1967 г. ў складзе саўгаса, потым — калгаса Бобр. На 01.01.1998 г. 10 гаспадарак, 18 жыхароў.

## Спасылкі 
Катэгорыя:Бобрскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Крупскага раёна
Вялікі Лес (Крупскі раён)

**Вялі́кі Лес** (, ) — вёска ў Крупскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Бобрскага сельсавета.

## Гісторыя
У 1897 г. хутар, двор, 13 жыхароў. Да 1909 г. ў складзе Сакалавіцкага, потым Бобрскага сельсаветаў Крупскага раёна.

У 1930-я гады вяскоўцы аб'ядналіся ў калгас "Прагрэс", пасля вайны калгас імя Сталіна, потам перайменаваны ў калгас імя Свярдлова. З 1960 г. вёска ў складзе саўгаса "Бобр". На 01.01.1998 1 гаспадарка, 3 жыхары.

## Спасылкі 
Катэгорыя:Бобрскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Крупскага раёна
Дворышча (Крупскі раён)

**Дво́рышча** (, ) — вёска ў Крупскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Бобрскага сельсавета.

## Гісторыя 
Вядома з XVIII стагоддзя. У 1772 годзе 3 двары, належалі Агінскім. У Айчынную вайну 1812 года вёска разбурана французамі. У 1873 годзе 36 мужчын. У 1909 годзе вёска ў складзе Бобрскай воласці Сенненскага павета Магілёўскай губерні, 28 двароў, 169 жыхароў.

З 20 жніўня 1924 года ў складзе Бобрскага сельсавета Крупскага раёна. У 1930-я гады вяскоўцы аб'ядналіся ў калгас «Зорка». У Вялікую Айчынную вайну загінулі 16 чалавек. Пасля вайны калгас адноўлены, з 1950 года вёска ў складзе ўзбуйненага калгаса «Чырвоны Бобр», 1960 года — саўгаса «Бобр», з 1967 года — саўгаса «Колас», потым — калгаса «Колас». На 1 студзеня 1998 года 29 гаспадарак, 66 жыхароў. Малочнатаварная ферма.

## Спасылкі 
Катэгорыя:Бобрскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Крупскага раёна
Колас

(Triticum aestivum)]]
**Ко́лас** () — простае, батрычнае (бакакветнае) суквецце з падоўжанай галоўнай воссю, на якой размешчаны адзінкавыя сядзячыя кветкі (просты колас трыпутніка, ятрышніка і інш.) або каласкі з некалькіх кветак (складаны колас жыта, пшаніцы, ячменю і інш).
а]]

## Гл. таксама 
* Султан (суквецце)

## Літаратура 
* 
* 
* 
* *Кузнецова Т. В., Пряхина Н. И., Яковлев Г. П.* Соцветия. Морфологическая классификация / Под общей редакцией д-ра биолог, наук, проф. Г. П. Яковлева. — С.-Петербург: Химико-фармацевтический институт, 1992. — 128 с. — 5000 экз.
* 

## Спасылкі 
Катэгорыя:Анатомія раслін
Катэгорыя:Суквецці
Красноўка

Назву **Красно́ўка** маюць:

## Населеныя пункты 
### Беларусь 
* Гомельская вобласць
** Красноўка — вёска ў Нараўлянскім раёне
* Мінская вобласць
** Красноўка — вёска ў Крупскім раёне
### Казахстан 
* Красноўка (Паўладарская вобласць)

## Рэкі 
* Красноўка — рака ў Мядзельскім раёне, правы прыток ракі Вузлянка
Ліпавец

Назву **Ліпаве́ц** маюць:
## Населеныя пункты 
### Беларусь 
* Віцебская вобласць:
** Ліпавец — вёска ў Ушацкім раёне
** Ліпавец — вёска ў Чашніцкім раёне
* Мінская вобласць:
** Ліпавец — вёска ў Крупскім раёне
### Украіна 
* Ліпавец (горад)
Мачулішча (значэнні)

**Мачулішча** — беларускі тапонім. Паходзіць ад ***мачулішча*** — адмысловага месца, дзе вымочвалі сабраны лён або каноплі, каб валокны лепей аддзяляліся ад кастрыцы.

## Населеныя пункты 
### Брэсцкая вобласць 
* Мачулішча — вёска ў Камянецкім раёне

### Віцебская вобласць 
* Мачулішча — вёска ў Расонскім раёне

### Гомельская вобласць 
* Мачулішча — вёска ў Буда-Кашалёўскім раёне

### Мінская вобласць 
* Мачулішча — вёска ў Бобрскім пасялковым савеце Крупскага раёна
* Мачулішча — вёска ў Халопеніцкім пасялковым савеце Крупскага раёна
* Мачулішча — вёска ў Лагойскім раёне
* Мачулішча — вёска ў Мінскім раёне
* Мачулішчы — гарадскі пасёлак у Мінскім раёне
** Мачулішчы (прыпыначны пункт)
** Мачулішчы (аэрадром)
** Мачулішчы (вёска)

## Азёры 
* Мачулішча — возера ў Полацкім раёне Віцебскай вобласці, у басейне ракі Дражбітка
Дзянісавіцкі сельсавет

**Дзяні́савіцкі сельсаве́т** — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Крупскага раёна Мінскай вобласці Беларусі. Цэнтр — вёска Новыя Дзянісавічы.

Утвораны 20 жніўня 1924 года як **Стараслабодскі сельсавет** у складзе Крупскага раёна Барысаўскай акругі БССР. Цэнтр — вёска Старая Слабада. З 9 чэрвеня 1927 года ў складзе Менскай акругі, з 18 чэрвеня 1927 года — у складзе Аршанскай акругі. Пасля скасавання акруговай сістэмы 26 ліпеня 1930 года ў Крупскім раёне БССР, з 20 лютага 1938 года — Мінскай вобласці. 16 ліпеня 1954 года да сельсавета далучана тэрыторыя скасаванага Шынкоўскага сельсавета. 4 студзеня 1964 года ў склад Ухвальскага сельсавета пералічаны 15 населеных пунктаў (Бярозка, Красны Пахар, Мажаны, Матошка, Машчаніца, Новая Ніва, Новая Слабада, Новы Шлях, Новыя Пышачы, Свірыдаўка, Селішча, Сомры, Старая Слабада, Старыя Пышачы і Трудавік), наўзамен у склад сельсавета з Ухвальскага сельсавета пералічаны 6 населеных пунктаў (Вялікі Вязок, Дзянісавічы, Захараўка, Малы Вязок, Новы Сакол і Стары Сакол), цэнтр сельсавета перанесены ў вёску Дзянісавічы, сельсавет перайменаваны ў Дзянісавіцкі. 31 ліпеня 1972 года ў склад Ухвальскага сельсавета перададзена вёска Захараўка. 30 кастрычніка 2009 года сельсавет скасаваны, яго тэрыторыя далучана да Ухвальскага сельсавета.

Насельніцтва сельсавета паводле перапісу 2009 года складала 484 чалавекі, з іх 94,2 % — беларусы, 3,1 % — рускія, 1,0 % — украінцы.

На момант скасавання ў склад сельсавета ўваходзілі 11 населеных пунктаў: вёскі Вялікі Вязок, Дубавое, Забалоцце, Малы Вязок, Новы Сакол, Новыя Дзянісавічы, Папарнае, Стары Сакол, Старыя Дзянісавічы, Шынкі і Яджар.

## Літаратура 
* Административно-территориальное устройство БССР: справочник: в 2 т. / Главное архивное управление при Совете Министров БССР, Институт философии и права Академии наук БССР. — Минск: «Беларусь», 1985―1987.
* Административно-территориальное устройство Республики Беларусь (1981—2010 гг.): справочник. — Минск: БелНИИДАД, 2012. — 172 с.

Катэгорыя:Былыя сельсаветы Крупскага раёна
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, утвораныя ў 1924 годзе
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, скасаваныя ў 2009 годзе
Сінічанка

Назву **Сіні́чанка** маюць:

* Сінічанка — вёска ў Крупскім раёне Мінскай вобласці
* Сінічанка — возера ў Крупскім раёне Мінскай вобласці
Стэфан Уладзіслаў

**Стэфан Уладзіслаў** — сербскі кароль (1234—1243) з дынастыі Няманічаў. Стаў пераемнікам свайго брата караля Стэфана Радаслава ў 1234 годзе.

Пачынаючы з 1230-х сербскі кароль Радаслаў губляе сваё палітычнае становішча, ад саюзу з каралём адказваюцца амаль усе дваране. Улада пачынае пераходзіць Стэфану Уладзіславу. Які ў 1234 з дапамогай балгараў, зрынуў свайго брата і захапіў сталец.

Для палітычнай выгады Уладзіслаў бярэ шлюб з Белаславай, дачкою балгарскага цара Івана Асеня. Амаль у той жа час памірае галоўны дарадчы і родны дзядзька новага караля Святы Сава, што вельмі цяжка сказалася на лёсе караля.

Падчас яго кіравання адбылося вялікае мангольскае ўварванне. У 1241 татары апусташылі Сербію, прайшоўшы па прымор'ю і па Косава, але на гэтым яны не спыніліся і ў тым жа годзе падпарадкавалі Болгарыю, зрабіўшы яе сваім васалам. Калі Балгарыя стала васалам татараў, рэпутацыя караля Уладзіслава рэзка ўпала, і дваране зноў сталі са зброяй у руках.

Уладзіслаў быў пазбаўлены ўлады ў 1243, калі пры падтрымцы мясцовых дваран, сталец заняў стрыечны брат Ураш.

Памёр каля 1269, пахаваны ў Мілешаўскім манастыры.

Ад шдюбу з Белаславай меў трох дзяцей.

## Спасылкі 
*Српски владари - Стефан Владислав I (-{www.sumadinac.de}-)
*др Јустин Поповић: Спомен светог Владислава, краља српског (Житија светих за септембар) 
*Српски краљеви Радослав и Владислав
*Информација о његовом гробу (-{www.findagrave.com}-)

Катэгорыя:Кіраўнікі Сербіі
Катэгорыя:Кананізаваныя манархі
Катэгорыя:Каралі сербскія
Катэгорыя:Няманічы
Шацькі

**Шацькі́** (, ) — вёска ў Крупскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Бобрскага сельсавета.

Да 5 мая 1962 года вёска ўваходзіла ў склад Шэйкаўскага сельсавета.

## Славутасці 
* Каменныя крыжы

## Спасылкі 
Катэгорыя:Бобрскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Крупскага раёна
Стаі

Назву **Стаі** маюць:

## Населеныя пункты 
### Беларусь 
* Брэсцкая вобласць:
** Стаі́ — вёска ў Пружанскім раёне
* Віцебская вобласць:
** Ста́і — былая вёска ў Гарадоцкім раёне
** Ста́і — аграгарадок у Лепельскім раёне
** Ста́і — вёска ў Ушацкім раёне
* Магілёўская вобласць:
** Ста́і — вёска ў Круглянскім раёне
* Мінская вобласць:
** Ста́і — вёска ў Барысаўскім раёне
** Ста́і — вёска ў Крупскім раёне
### Расія 
* Стаі (Смаленская вобласць)

## Гл.таксама 
* Стайкі

## Назва 
Фіксавалася слонімскае прозвішча Стаевіч, жалудоцкае Стаеўскі.
Ярашоўка (Крупскі раён)

**Ярашо́ўка** (, ) — вёска ў Крупскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Бобрскага сельсавета. У калгасе «Колас».

## Гісторыя
Вядома з XVIII стагоддзя. У 1772 годзе 8 двароў, 42 жыхары, уласнасць Агінскіх. У пачатку XIX стагоддзя вёска Бобрскай воласці Сенненскага павета Магілёўскай губерні. У 1897 годзе фальварак, 4 двары, 51 жыхар. У 1909 годзе засценак, 5 двароў, 51 жыхар. З 20 жніўня 1924 года ў складзе Бобрскага сельсавета Крупскага раёна. На 1 студзеня 1998 года 12 гаспадарак, 17 жыхароў.

## Спасылкі 
Катэгорыя:Бобрскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Крупскага раёна
Angels and Airwaves

**«Angels and Airwaves»** (Angels & Airwaves) — праект створаны экс-вакалістам гурта Blink-182 Томам ДэЛонгам. Удзельнікамі сталі яго сябр і былы гітарыст «Box Car Racer» Дэвід Кэнадзі, барабаншчык Атам Уілард, які раней іграў у «The Offspring» і былы бас-гітарыст «Distillers» Раян Сінн — сталі іншымі ўдзельнікамі групы. У маі 2007 года замест Раяна Сіна ў групу прыходзіць Мэт Уоктэр.

Афіцыйна група зарэгістравана як гандлёвая марка «Angels & Airwaves» 24 чэрвеня 2005 года.

Да гэтага часу гурт выпусціў шэсць студыйных альбомаў.

## Гісторыя 
### We Don’t Need to Whisper: 2005–2006
Том пачаў працу над новым альбомам «Angels & Airwaves» пасля таго, як «Blink 182» пайшлі ў беcтэрміновы адпачынак у лютым 2005 года.

### I–Empire and Start the Machine: 2007–2008 
23 красавіка 2007 года групу пакідае Раян Сін, якога замяніў Мэт Уоктэр з «30 seconds to Mars».

### Love: 2009 — да цяперашняга часу
Рэліз альбома «Love» адбыўся 12 лютага 2010 года.

## Удзельнікі групы 
### Цяперашнія ўдзельнікі 
* Том ДэЛонг (Tom DeLonge) — вакал, гітара
* Дэвід Кэнадзі (David Kennedy) — гітара
* Мэт Уоктэр (Matt Wachter) — бас-гітара, сінтэзатар, клавішы
* Атом Уілард (Atom Willard) — бабрабан, перкусія

### Былыя ўдзельнікі 
* Раян Сін — бас-гітара

## Дыскаграфія 
### Студыйныя альбомы 
* ''We Don't Need to Whisper* (2006)
* *I-Empire* (2007)
* *Love* (2010)
* *Love: Part Two* (2011)
* *The Dream Walker* (2014)
* *Lifeforms* (2021)

### Сінглы 
; We Don’t Need to Whisper
* 2006: *The Adventure* (8 мая 2006)
* 2006: *Do It for Me Now* (10 чэрвеня 2006)
* 2006: *It Hurts* (27 чэрвеня 2006, Вялікаябрытанія)
* 2006: *The War* (15 снежня 2006)
; I-Empire
* 2007: *Everything’s Magic* (26 верасня 2007)
* 2008: *Secret Crowds* (4 лютага 2008)
* 2008: *Breathe''
; Love
* 2009: Hallucination (24 снежня 2009)

## Узнагароды 
## Спасылкі 
* Афіцыйны сайт 
* Сайт альбому I-Empire  
* Рускі фан-сайт 

Катэгорыя:Музычныя калектывы, якія з’явіліся ў 2005 годзе
Катэгорыя:Гурты альтэрнатыўнага рока ЗША
Катэгорыя:Гурты спэйс-рока ЗША
Куты

Назву **Куты́** маюць:

## Населеныя пункты 
### Беларусь 
* Віцебская вобласць
** Куты — вёска ў Бешанковіцкім раёне
** Куты — вёска ў Докшыцкім раёне
* Гомельская вобласць
** Куты — былы пасёлак у Веткаўскім раёне
** Куты — пасёлак у Гомельскім раёне
* Гродзенская вобласць
** Куты — вёска ў Смаргонскім раёне
* Магілёўская вобласць
** Куты — вёска ў Магілёўскім раёне
* Мінская вобласць
** Куты — вёска ў Крупскім раёне
** Куты — вёска ў Маладзечанскім раёне
** Куты — вёска ў Мінскім раёне
### Украіна 
* Куты — пасёлак гарадскога тыпу ў Косіўскім раёне Івана-Франкоўскай вобласці
Даніэле Дэ Росі

{{Футбаліст
|імя                          = Даніэле Дэ Росі
|выява                        = 
|апісанне выявы               = 
|мянушка                      = 
|дата нараджэння              = 
|месца нараджэння             = 
|грамадзянства                = 
|рост                         = 
|вага                         = 
|пазіцыя                      = паўабаронца
|цяперашні клуб               =  Рома
|нумар                        = 
|пасада                       = галоўны трэнер
|моладзевыя клубы             = 
|клубы                        = 
|нацыянальная зборная        = 
|трэнерскія клубы            = 
|медалі                      =
 
  
 
  
 
  
 
  
 
{ style="background:transparent"
  
}
|абнаўленне даных пра клуб = 26 лютага 2024
|абнаўленне даных пра зборную = 7 ліпеня 2019
}}
**Даніэле Дэ Росі** (; нар. , ) — італьянскі футбаліст (паўабаронца) і трэнер. Ігрок нацыянальнай зборнай Італіі (2004—2017). Вядомы па шматгадовым выступам за «Рому», дзе ў цяперашні час працуе галоўным трэнерам.

Чэмпіён свету 2006 года, пераможца моладзевага чэмпіянату Еўропы 2004 года, срэбраны прызёр чэмпіянату Еўропы 2012 года, бронзавы прызёр летніх Алімпійскіх гульняў 2004 года ў Афінах, найлепшы малады футбаліст Серыі A 2006 года, найлепшы італьянскі футбаліст Серыі A 2009 года.

У сакавіку 2021 года ўвайшоў у трэнерскі штаб зборнай Італіі. З кастрычніка 2022 года па люты 2023 года працаваў галоўным трэнерам клуба СПАЛ. У студзені 2024 года пасля адстаўкі Жазэ Маўрынью ўзначаліў «Рому».

## Узнагароды 
* Кавалер ордэна За «заслугі перад Італьянскай Рэспублікай» (2004)
* Афіцэр ордэна За «заслугі перад Італьянскай Рэспублікай» (2006)

## Крыніцы 
Катэгорыя:Футбалісты Італіі
Катэгорыя:Ігракі зборнай Італіі па футболе
Катэгорыя:Ігракі ФК Рома
Катэгорыя:Ігракі ФК Бока Хуніярс
Катэгорыя:Футбольныя трэнеры Італіі
Катэгорыя:Трэнеры ФК СПАЛ
Катэгорыя:Трэнеры ФК Рома
Катэгорыя:Чэмпіёны свету па футболе
Катэгорыя:Чэмпіянат свету па футболе 2006
Катэгорыя:Футбалісты на летніх Алімпійскіх гульнях 2004 года
Катэгорыя:Бронзавыя прызёры летніх Алімпійскіх гульняў 2004 года
Антоні Адам Скарульскі

**Антоні Адам Скару́льскі** (; , Жамойць — ) — філосаф, асветнік. 

## Біяграфія 
З 1730 года член ордэна езуітаў, у 1742 годзе пасвячоны ў ксяндза. Выкладаў філасофію, гісторыю і геаграфію ў езуіцкіх навучальных установах на тэрыторыі ВКЛ. Рэктар калегіумаў у Навагрудку (1760—1764) і Коўне (1764—1766), у 1766—1772 гадах правінцыял літоўскі (кіраўнік Літоўскай правінцыі ордэна). Рэктар Віленскай акадэміі (1772—1774; з 1803 года Віленскі ўніверсітэт). Пасля скасавання ордэна езуітаў (1773) заставаўся белым ксяндзом, з 1775 года канонік віленскі. 

## Навуковая дзейнасць 
Аўтар адзінага вядомага твора — «Каментарыі па філасофіі...» (Вільня, 1755), у якім выклаў асноўныя філасофскія сістэмы Новага часу і адкрыцці ў прыродазнаўстве, прывёў каштоўныя звесткі па астраноміі, механіцы і іншых галінах ведаў. Доўгі час гэта праца з'яўлялася падручнікам па філасофіі.

Катэгорыя:Рэктары Віленскага ўніверсітэта
Катэгорыя:Канонікі віленскія
Катэгорыя:Выкладчыкі Віленскага ўніверсітэта
Катэгорыя:Езуіты Вялікага Княства Літоўскага
Украінская Савецкая Сацыялістычная Рэспубліка

**Украінская Саве́цкая Сацыялісты́чная Рэспу́бліка**, **Украінская ССР** () — адна з рэспублік Саюза Савецкіх Сацыялістычных Рэспублік. Сталіца — Кіеў.

## Спасылкі
Міямато Мусасі

**Міямато Мусасі** (宫本武蔵 / Miyamoto Musashi; —), таксама вядомы як **Сінмэн Такэдзо**, **Міямато Бэносукэ**, **Сінмэн Мусасі-но-Камі Фудзівара-но-Гэнсін**, або пад сваім будысцкім імем **Нітэн Дораку** — легендарны самурай, лічыцца адным з самых вядомых фехтавальшчыкаў у гісторыі Японіі.

Катэгорыя:Пісьменнікі Японіі
Катэгорыя:Мастакі Японіі
Катэгорыя:Самураі
Франчэска Тоці

{{Футбаліст
|імя                          = Франчэска Тоці
|выява                        = Francesco_Totti_Chelsea_vs_AS-Roma_10AUG2013.jpg
|апісанне выявы               = 
|мянушка                      = *Імператар Рыма*
|дата нараджэння              = 
|месца нараджэння             = 
|дата смерці                  = 
|месца смерці                 = 
|грамадзянства                = 
|рост                         = 
|вага                         = 
|пазіцыя                      = нападнік
|цяперашні клуб               = 
|нумар                        = 
|моладзевыя клубы             = 
|клубы                        = 
|нацыянальная зборная         = 

{ style="background:transparent"
  
}
|медалі                       =
 
  
 
  
|абнаўленне даных пра клуб    = 17 чэрвеня 2017
}}
**Франчэска Тоці** (; нар. , ) — італьянскі прафесійны футбаліст, нападнік. Усю кар’еру, з 1992 па 2017 год, выступаў за футбольны клуб «Рома», дзе доўгі час быў капітанам. У складзе рымскага клуба чэмпіён Італіі 2001 і пераможца Кубка Італіі 2007. Чэмпіён свету 2006 года і віцэ-чэмпіён Еўропы 2000 года ў складзе нацыянальнай зборнай Італіі, таксама гуляў на чэмпіянаце свету 2002 і чэмпіянаце Еўропы 2004 года. Двойчы, у 2001 і 2004 годзе, прызнаваўся найлепшым іграком года ў Італіі. Зрабіў вялікі ўнёсак у перамогу моладзевай зборнай Італіі на чэмпіянаце Еўропы 1995 года. У асноўнай камандзе дэбютаваў у 1998 годзе. Уваходзіць у спіс 125 найлепшых футбалістаў свету, названам легендарным бразільскім футбалістам Пеле ў сакавіку 2004 года. З дзейсных футбалістаў Тоці забіў больш за ўсіх галоў у Серыі A — 250 (станам на 1 лістапада 2016 года).

У маі 2017 года абвясціў, што па заканчэнні сезону пакідае «Рому». Некаторы час пакідаў магчымасць працягнуць кар’еру ў іншым чэмпіянаце, але ў ліпені 2017 абвясціў аб завяршэнні кар’еры і перайшоў на адміністрацыйную працу ў «Рому».

## Узнагароды 
* Афіцэр ордэна За «заслугі перад Італьянскай Рэспублікай» (2006)
* Кавалер ордэна За «заслугі перад Італьянскай Рэспублікай» (2000)

## Дасягненні 
* Уваходзіць у спіс ФІФА 100
* Чэмпіён Італіі 2001
* Уладальнік Кубка Італіі 2007, 2008
* Чэмпіён свету 2006
* Залатая буца 2007 года

## Крыніцы 
## Спасылкі 
* Афіцыйны сайт  

Катэгорыя:Футбалісты Італіі
Катэгорыя:Ігракі зборнай Італіі па футболе
Катэгорыя:Ігракі ФК Рома
Катэгорыя:ФІФА 100
Катэгорыя:Футбалісты аднаго клуба
Катэгорыя:Чэмпіёны свету па футболе
Катэгорыя:Чэмпіянат свету па футболе 2006
ОРКО Таўэр

200px|right
**ОРКО Таўэр** (анг. *ОRCO Tower*), раней *FIM Tower* - небаскроб у цэнтры Варшавы, на збягу вуліц Тытуса Халубінскага і Ерусалімскіх Алей.

Пабудаваны ў 1992-1996. На фоне іншых варшаўскіх небаскробаў адрозніваўся чырвоным колерам, які дамінаваў у ніжняй і тыльнай частцы будынку. 26 паверхаў. Вышыня 115 метраў. Выкарыстоўваецца як офісны будынак. Тут знаходзіцца 14 400 м2 офіснай прасторы.

Восенню 2006 новым уладальнікам будынка стаў інвестыцыйны фонд «Endurance Found», які належыць Люксебурскай фірме «ORCO Property Group».

Катэгорыя:Небаскробы Варшавы
Катэгорыя:З’явіліся ў 1996 годзе
Катэгорыя:1996 год у Варшаве
Габраўская вобласць

**Габраўская вобласць** — вобласць, з'яўляецца адной з 28 абласцей Балгарыі. Код транспартных сродкаў *ЕВ*. Вобласць займае плошчу 2 023 км² і мае насельніцтва 142 850 тыс. жыхароў. Адміністрацыйны цэнтр Габрава

## Насельніцтва 
У вобласці пражывае 142 850 тыс. жыхароў, з усяго ліку балгары складаюць 131 494, туркі 9 109, 1 611 цыгане, і 1 911 жыхароў іншых нацыянальнасцей.

## Абшчыны 
У складзе вобласці налічваецца 4 абшчыны:
* Абшчына Дранова
* Абшчына Габрава
* Абшчына Сяўліева
* Абшчына Траўна

## Гл. таксама 
* Іванічка Петрава Георгіева

## Спасылкі 
* Афіцыйная старонка 

Катэгорыя:Вобласці Балгарыі
Радрыгу Тадэй

**Радры́гу Фера́нты Тадэ́й** або **Радрыга Тадэі** (; нар. , ) — бразільскі футбаліст (таксама мае італьянскае грамадзянства). Тадэй гуляў на пазіцыі правага паўабаронцы і адрозніваецца добрай тэхнікай. Вядомасць атрымаў, у першую чаргу, дзякуючы шматгадовым выступам за «Рому».

## Крыніцы 
## Спасылкі 
* 
* 

Катэгорыя:Футбалісты Бразіліі
Катэгорыя:Ігракі ФК Перуджа
Катэгорыя:Ігракі ФК Рома
Катэгорыя:Ігракі ФК Сіена
Катэгорыя:Ігракі ФК Палмейрас
Філіп Мексес

**Філіп Мексес** (; нар. , ) — французскі футбаліст, абаронца. Ігрок нацыянальнай зборнай Францыі (2002—2012).

## Клубная кар’ера 
Філіп Мексес пачынаў гуляць у футбол у клубе «Тулуза», а ў шаснаццацігадовым узросце апынуўся ў моладзевай камандзе «Асера». У асноўным складзе клуба дэбютаваў 10 лістапада 1999 года ў матчы з «Труа». У «Асеры» раскрыўся талент маладога абаронцы, ён стаў запрашацца ў зборныя Францыі розных узростаў.

### «Рома» 
У 2004 годзе перайшоў у італьянскую «Рому», дзе стаў адным з асноўных абаронцаў. Пасля першага сезону ў аснове клуба з сталіцы Італіі, Мексес апынуўся ў запасе ў пачатку сезону 2005/2006, саступіўшы месца ў асноўным складзе ганцу Самуэлю Куфуру. Аднак пасля ад’езду Куфура на Кубак афрыканскіх нацый Мексес хутка вярнуў сабе месца ў складзе і стаў адным з ключавых гульцоў каманды.

### «Мілан» 
У маі 2011 года на правах свабоднага агента перайшоў у «Мілан». У сезоне 2011/2012 зрэдку з’яўляўся на полі, саступаючы месца ў аснове дуэту Алесандра Несты і Тыягу Сілвы. На наступны сезон абодва абаронцы пакінулі «Мілан», што дазволіла Мексесу замацавацца ў асноўным складзе. 21 лістапада 2012 года ў матчы Лігі чэмпіёнаў супраць бельгійскага «Андэрлехта» адзначыўся голам праз сябе з 20 метраў, які быў прызнаны адным з найпрыгажэйшых у сезоне. 20 мая 2013 года забіў свой першы гол за «Мілан» у Серыі A, які дазволіў «расанеры» заняць трэцяе месца ў лізе і кваліфікавацца ў Лігу чэмпіёнаў.

Улетку 2015 года, па заканчэнні кантракта, клуб меў намер яго не падаўжаць. У выніку, Мексесу прыйшлося пагадзіцца на больш чым двухразовае памяншэнне зарплаты, каб застацца ў «Мілане». У маі 2016 года было абвешчана аб зыходзе абаронцы з клуба.

У лістападзе 2017 года, ужо больш за год знаходзячыся без клуба, афіцыйна абвясціў аб завяршэнні кар’еры.

## Міжнародная кар’ера 
Падчас гульні ў «Асеры» Мексеса запрашалі спачатку ў юнацкія зборныя Францыі (да 18 і 21 года), а ў жніўні 2002 года — у нацыянальную. Да 2006 года за зборную Мексес згуляў усяго ў 6 матчах і стаў пераможцам Кубка Канфедэрацый 2003 года. З 2007 года стаў часцей трапляць у каманду, у 2012 годзе ў складзе зборнай Францыі прымаў удзел у чэмпіянаце Еўропы.

## Крыніцы 
## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Футбалісты Францыі
Катэгорыя:Ігракі зборнай Францыі па футболе
Катэгорыя:Ігракі ФК Мілан
Катэгорыя:Ігракі ФК Рома
Катэгорыя:Ігракі ФК Асер
Марка Касеці

**Марка Касеці** (; нар. , ) — італьянскі футбаліст, абаронца. Ігрок нацыянальнай зборнай Італіі (2005—2008).

## Кар’ера 
### Клубная 
Касеці — выхаванец клуба «Лумецанэ». У 1996 годзе, не згуляўшы за аснову «Лумецанэ» ніводнага матчу, ён быў аддадзены ў арэнду ў клуб «Мантык’яры» з якога вярнуўся толькі ў 1998 годзе. У 2000 годзе Касеці перайшоў у клуб «Верона», дэбютаваўшы ў Серыі A 30 верасня ў матчы з «Бары», які завяршыўся з лікам 1:1. У 2003 годзе Касеці стаў іграком клуба «Лечэ».

Улетку 2006 года, акурат пасля вылету «Лечэ» у Серыю В, Касеці перайшоў у «Рому», падпісаўшы кантракт да сярэдзіны 2009 года. З «Ромай» Касеці выйграў кубак і суперкубак Італіі, першы гол за клуб Касеці забіў у вароты «Інтэрнацыянале», калі «Рома» перамагла на «Сан-Сіра» з лікам 3:1, забіваў Касеці і ў Лізе чэмпіёнаў, паразіўшы браму лісабонскага Спортынга».

4 чэрвеня 2010 года Касеці падоўжыў кантракт з «Ромай» на сезон з зарабкам у 1,8 млн еўра. 22 сакавіка 2011 года гулец працягнуў кантракт з «giallorossi» на ранейшых умовах тэрмінам да 30 чэрвеня 2012 года.

Па заканчэнні сезону 2011/12 «Рома» не стала падаўжаць кантракт, і 23 жніўня 2012 года Касеці стаў іграком «Удзінезэ», каб адразу адправіцца ў арэнду ў англійскі «Уотфард». У чэрвені 2013 года перайшоў ва «Уотфард» на трывалай аснове, пакінуў гэты клуб праз год.

У студзені 2015 года падпісаў пагадненне з клубам «Кома», якому дапамог выйсці ў Серыю В. Пакінуў каманду ўлетку 2016 года і завяршыў кар’еру.

### Міжнародная 
Касеці стаў першым у гісторыі іграком «Лечэ», які апрануў кашулю нацыянальнай зборнай Італіі, калі дэбютаваў у яе складзе 30 мая 2005 года ў таварыскім матчы супраць Ісландыі. У тым жа годзе згуляў яшчэ два матчы за зборную, наступны ж раз трапіў у яе склад праз два гады. Усяго за зборную правёў 5 матчаў.

## Дасягненні 
**«Рома»**
* Уладальнік Кубка Італіі: 2007, 2008
* Уладальнік Суперкубка Італіі: 2007

## Крыніцы 
## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Футбалісты Італіі
Катэгорыя:Ігракі зборнай Італіі па футболе
Катэгорыя:Ігракі ФК Кома
Катэгорыя:Ігракі ФК Уотфард
Катэгорыя:Ігракі ФК Удзінезэ
Катэгорыя:Ігракі ФК Рома
Катэгорыя:Ігракі ФК Лечэ
Катэгорыя:Ігракі ФК Элас Верона
Катэгорыя:Ігракі ФК Лумецанэ
Катэгорыя:Ігракі ФК Мантык’яры
Стэфан Драгуцін

**Стэфан Драгуцін** — кароль Сербіі з 1276 па 1282 і кароль Срэма з 1282 па 1316. Сын Стэфана Ураша I і Алены Анжуйскай, ад шлюбу з Кацярынай Венгерскай меў двух сыноў, Уладзіслава II (кароль Срэма) і Стэфана Урошыца, таксама дзве дочкі Елізавету і Урсулу.

## Біяграфія 
Паўстаў супраць свайго бацькі, скінуў яго з дапамогай Венгрыі і завалодаў Сербіяй у 1276. Падзяліў дзяржаву на тры часткі: Каралева Алена валадарыла абласцямі Зэта, Трэб'я, Плава і Пайбар'я, Мілюцін, малодшы брат Драгуціна, валадарыў у паўднёвай частцы дзяржавы, а сам Драгуцін пакінуўся сябе паўночную частку.

Уступіў у антывізантыйскую кааліцыю з Карлам Анжуйскім, каралём Сіцыліі. Выпадкова зламаў ногі, упаўшы з каня. Сербскі сабор вымусіў караля перадаць пасаду малодшаму брату, аднак за Драгуцінам засталася паўночная частка краіны.

Пасля адмовы ад стальца захаваў паўнамоцтвы ў некаторых паўночных раёнах краіны. Выдаў свайго сына Уладзіслава за плямяніцу караля Андрэя II Венгерскага, і як пасажную маёмасць, атрымаў землі з горадам Бялградам, зрабіўшы пазней горад сваёй сталіцай. Такім чынам Драгуцін утварыў новую дзяржаву Каралеўства Срэм і ўвайшоў у гісторыю як кароль Срэма. Бялград упершыню стаў часткай сербскай дзяржавы і Драгуцін быў першым кіраўніком які валодаў ім.

Разам са сваім братам, Драгуцін ваяваў супраць візантыйцаў, балгараў і татараў. Потым уступіў з ім у канфлікт.

Пастрыгся ў манахі, памёр у 1316. Сваю дзяржаву пакінуў сыну Уладзіславу.

## Гл. таксама 
* Срэм
* Каралі Сербіі
* Гісторыя Сербіі

Image:Srem04-en.png
Image:Kingdom of syrmia according to stanoje stanojevic.png

## Спасылкі 
*Карта Драгутинове државе
*Манастир Ђурђеви ступови у Расу, задужбина Стефана Немање и Краља Драгутина 
*Житејна икона преподобног Теоктиста - краља Драгутина („Православље“, 1. октобар 2009.) 

Катэгорыя:Каралі сербскія
Катэгорыя:Няманічы
Сколіўскі раён

**Сколіўскі раён** () — адміністрацыйная адзінка ў складзе Львоўскай вобласці Украіны. Адміністрацыйны цэнтр — Сколэ ().

Утвораны ў 1940 годзе. Насельніцтва раёна на  года складае 47938 чалавек, плошча — 1471&nbsp;км².

## Адміністрацыйны падзел 
Тэрыторыя раёна адміністрацыйна складаецца з 1 гарадскога, 2 пасялковых і 31 сельскага саветаў.

## Населеныя пункты 
На тэрыторыі раёна размешчаны 1 горад раённага значэння, 2 пасёлкі гарадскога тыпу і 53 сяла.

## Галерэя 

Skole Beskids. View of the village Plav'ye.JPG|Сколіўскія Бескіды. Панарама вёскі Плавіе. 
National Park Skole Beskids. Place of rest..JPG|Нацыянальны парк Сколіўскія Бескіды. Месца адпачынку.
Skole Beskids. Mountain road..JPG|Сколіўскія Бескіды. Горная дарога.
Сколівські Бескиди. Вид на Тухольку..JPG|Сколіўскія Бескіды. Від на сяло Тухолька.	

## Крыніцы 
## Спасылкі 
Катэгорыя:Раёны Львоўскай вобласці
Няцеч

**Няцеч** — шматзначны тэрмін.

## Населеныя пункты 
### Беларусь 
* У Гродзенскай вобласці:
** У Лідскім раёне:
*** Няцеч — вёска ў Дубровенскім сельсавеце
*** Няцеч — вёска ў Таpноўскім сельсавеце

## Рэкі 
* Няцеч (Нарва) — правы прыток Нёмана
Харукі Муракамі

**Харукі Муракамі** (, *Murakami Haruki*,  году, Кіёта) — папулярны сучасны японскі пісьменнік і перакладчык.

## Бібліяграфія 
**Раманы**
* *«Слухай песню ветру»* (風の歌を聴け/ Kaze no uta wo kike / Hear the Wind Sing, 1979)
* *«Пінбол 1973»* (1973年のピンボール / 1973-nen-no pinbooru / Pinball, 1973, 1980)
* *«Паляванне на дзікую авечку»* (羊をめぐる冒険 / Hitsuji o meguru bōken / A Wild Sheep Chase, 1982)
* *«Краіна Цудаў укрутую і Канец свету»* (世界の終わりとハードボイルド・ワンダーランド / Sekai no owari to hâdoboirudo wandārando / Hard-Boiled Wonderland and the End of the World, 1985)
* *«Нарвежскі лес»* (ノルウェイの森 / Noruwei no mori / Norwegian Wood, 1987)
* *«Танцуй, танцуй, танцуй»* (ダンス・ダンス・ダンス / Dansu dansu dansu / Dance, Dance, Dance, 1988)
* *«На поўдзень ад мяжы, на захад ад Сонца»* (国境の南、太陽の西 / Kokkyō no minami, taiyō no nishi / South of the Border, West of the Sun, 1992)
* *«Хронікі завадной птушкі»* (ねじまき鳥クロニクル / Nejimaki-dori kuronikuru / The Wind-Up Bird Chronicle, 1994—1995)
* *«Мой мілы Sputnik»* (スプートニクの恋人 / Spūtoniku no koibito / Sputnik Sweetheart, 1999)
* *«Кафка на ўзбярэжжы»* (海辺のカフカ / Umibe no Kafuka / Kafka on the Shore, 2002)
* *«After Dark»*(アフターダーク / Afutādāku / After Dark, 2004)

Катэгорыя:Пісьменнікі Японіі
Катэгорыя:Перакладчыкі Японіі
Лугвен

* Лугвен (сяр. 13 ст.) — князь літоўскі, шурын Міндоўга
* Лугвен-Сымон Альгердавіч (~1355—1431) — князь мсціслаўскі (1392–1431)
Цыгарэта

[right|thumb|200px|[Попельніца і цыгарэта]]

**Цыгарэта** — гэта невялікая папяровая люлечка (скрутка), часцяком з фільтрам, у якую забіваюць тытунь для палення. Вялікая частка паперы, выкарыстоўванай для вытворчасці цыгарэт, зробленая з льна або ільнянога валакна. Яна ўтрымлівае 20—30 % карбанату кальцыю, які валодае адбеліваючым эфектам.

Для паскарэння згарання тытуню ў цыгарэты часта робяць дадаткі рэчываў, якія паскараюць гарэнне. Без дадаткаў тытунь гарыць досыць дрэнна, асабліва ў адсутнасці прымусовай цягі (зацяжак курца).

## Гл. таксама 
* Zippo

Катэгорыя:Тытунь
Васіль Дарашковіч

**Васіль Дарашковіч**, **Васька Дарашкевіч** (? — ?) — пісар вял.кн. Казіміра (1482—1488), падканюшы (1486—1489), падканюшы віленскі (узг. 1494, 1507), пасол у Маскву (1500), дваранін каралеўскі (узг. 1504), ляснічы гарадзенскі (1502—1506). Праваслаўны.

Паходзіў з баяраў Гарадзенскага павету, верагодна, сын невядомага з крыніц Дарошкі (або Дарафея). У 1504 г. вял.кн. Аляксандр Ягелончык надаў Ваську правы на лес над рэчкай Ласасянкай пад Гродна. Меў сыноў Богухвала (Боўфала) і Пракопа-Хваліміра Васілевічаў Дарашкевічаў, вядомых з кнігах гродзенскага земскага суда 16 ст., якім пакінуў маёнтак Ласосна ў Гродзенскім павеце. Ад Богухвала (Боўфала, Багухвала) пайшоў род Боўфалаў (Багуфалаў) вядомы да 18 ст.

## Літаратура 
* Гардзееў Ю. Матэрыялы да генеалогіі і эпіграфікі ў гарадзенскім Фарным касцёле // Герольд Litherland 1-2(13-14)2004. С. 27.

Васіль Дарашковіч
Катэгорыя:Асобы
Лугвен (князь літоўскі)

**Лугвен**, **Лугвень**, **Лонгвін** (сяр. XIII ст.) — князь літоўскі, пляменнік (сын сястры) Міндоўга. Аляксей Шаланда з нейкай прычыны называе яго шурынам (братам жонкі), а на генеалагічнай схеме паказвае зяцем (мужам сястры) Міндоўга.

## Імя 
Імя з шэрагу старабалцкіх (старалітоўскіх) двухасноўных імёнаў, якія дайшлі з індаеўрапейскай эпохі і ўласцівы іменасловам народаў індаеўрапейскага паходжання. З супольнага пруска-літоўскага антрапанімікону, пад 1399 годам згдаваецца ў прусаў як *Langwenne*. Аснова *Lang-*, у тым ліку ў імені *Lang-vin’as,* сустракаецца ў і літоўскім іменаслове, яе звязваюць з літ. *lengvas* «лёгкі, просты».

Другая аснова *Vin-* адна з найбольш папулярных сярод літоўскіх двухасноўных антрапонімаў, з ёй вядома каля сотні імён. Гэта аснова ў аблаўтных дачыненнях з асновай *Vain-*, яны паходзяць ад індаеўрапейскага **ṷei*- «рушыць, імкнуцца; гнаць», ад якога і беларускія *вайна, ваяваць*.

Такім чынам, імя мела значэнне «той, каму лёгка ваюецца».

## Біяграфія 
Паводле Вячаслава Насевіча, Лунгвен меў уласную дружыну з 500 ваяроў і двор-замак з чэляддзю. Двор, магчыма, знаходзіўся на Лінкмяніскім гарадзішчы.

Упершыню (*Лековнии*, *Лонъкогвенъ*) згадваецца Галіцка-Валынскім летапісам пад 1244 годам, калі паваяваў ваколіцы Мельніцы — адступаючы са здабычай праз Пінскае княства, нягледзячы на папярэджанне ад пінскага князя Міхаіла, атрад Лугвеня быў разбіты пагоняй галіцка-валынскіх князёў паблізу Пінска, сам Лугвен уцёк паранены..

Згадваецца як сведка (*Langwinus sororius noster* — Лугвен сестрын наш) у магчыма падробленай грамаце Міндоўга ад 1260 года.

## Літаратура 
* *Шаланда А.* Баярства Міндоўга: склад і паходжанне // ГЕРОЛЬД LITHERLAND № 1-2 (9-10). Год ІІІ. — Горадня, 2003. — С. 15-16.

Катэгорыя:Князі літоўскія
Кырджалійская вобласць

**Кырджалійская вобласць** — вобласць, адна з 28 абласцей Балгарыі. Код транспартных сродкаў *К*. Вобласць займае плошчу 3209,1 км² і мае насельніцтва 163 341 тыс. жыхароў. Адміністрацыйны цэнтр Кырджалі.

## Насельніцтва 
У вобласці пражывае 163 341 тыс. жыхароў, з усяго ліку балгары складаюць 55 939, туркі 101 116, 1 264 цыгане, і 5 700 жыхароў іншых нацыянальнасцей.

## Абшчыны 
У складзе вобласці налічваецца 7 абшчыны:

* Абшчына Ардына
* Абшчына Джабел
* Абшчына Кырджалі
* Абшчына Кіркава
* Абшчына Крумаўград
* Абшчына Мамчылград
* Абшчына Чарнаачэнне

## Спасылкі 
* Адміністрацыя
* Окръжен съд Кърджали 
* Кірджалі

Катэгорыя:Вобласці Балгарыі
Кюстэндзілская вобласць

**Кюстэндзілская вобласць** — вобласць, адна з 28 абласцей Балгарыі. Код транспартных сродкаў *КН*. Вобласць займае плошчу 3051,5 км² і мае насельніцтва 160 702 тыс. жыхароў. Адміністрацыйны цэнтр Кюстэндзіл.

## Насельніцтва 
У вобласці пражывае 160 702 тыс. жыхароў, з іх — балгары складаюць 152 644, туркі 146, 8 294 цыганы, і 1 450 жыхароў іншых нацыянальнасцей.

## Абшчыны 
У складзе вобласці налічваецца 9 абшчыны:

* Абшчына Бобаў-Дол
* Абшчына Бабашова
* Абшчына Дупніца
* Абшчына Качэрынава
* Абшчына Кюстэндзіл
* Абшчына Невесціна
* Абшчына Рыла
* Абшчына Сапарэва-Баня
* Абшчына Трэкляна

## Спасылкі 
* Абласное ўпраўленне 

Катэгорыя:Вобласці Балгарыі