open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Тэадор Русо

**Тэадор Русо** (фр. Théodore Rousseau; ,  — , ) — французскі мастак-пейзажыст, заснавальнік барбізонскай школы, якая аб’яднала першых мастакоў, якія выкарыстоўвалі ў творчасці пленэр. Брат менш вядомага мастака Філіпа Русо. Творчасць Тэадора Русо адносяць да рэалізму.

## Біяграфія 
Першыя ўрокі жывапісу Тэадор Русо атрымаў у свайго стрыечнага брата-мастака. У пятнаццаць гадоў яго ўзяў у навучанне на два гады мастак-пейзажыст Жан Шарль Жазеф Рэмон. Т. Русо падарожнічаў па Аверні і Нармандыі, што знайшло адлюстраванне ў яго творчасці.

У 1831 годзе дзевятнаццацігадовы Русо падаў заяўку на ўдзел у Парыжскім салоне. Яго пейзаж дзікай прыроды Аверні атрымаў прызнанне дзякуючы жывой тэхніцы пісьма. Наступныя чатыры Парыжскія салоны былі для Тэадора Русо няўдалымі, і ён не ўдзельнічаў у публічных выставах да 1849 года.

Русо ўвёў паняцце «інтымнага пейзажа», матывы для якога падаваў у асноўным лес Фантэнбло. У 1832—33 гг. ён упершыню выйшаў на пленэр. Зіму 1836—1837 гадоў Русо правёў разам з мастакамі Нарсісам Дыясам і Аліньі ў Барбізоне. Прырода Барбізона зрабіла на яго такое вялікае ўражанне, што Русо пачаў прыязджаць туды кожны год, а з 1848 г. канчаткова перасяліўся туды са сваёй жонкай.

З часам вакол Русо ўтварылася кола яго калег-мастакоў, якія пісалі прыроду на прыродзе — Каба, Дабіньі і Дзюпрэ. Так паступова ўзнікла барбізонская школа.

Тэадор Русо памёр у 1867 годзе ва ўзросце 55 гадоў ад разрыву сэрца.
Жан-Франсуа Міле

**Жан-Франсуа Міле** (фр. Jean-François Millet,  — ) — французскі мастак, адзін з заснавальнікаў барбізонскай школы.

## Творчая біяграфія 
Міле нарадзіўся ў сям’і заможнага селяніна з маленькай вёсцы Грушы на беразе праліва Ла-Манш каля Шэрбура. Яго мастацкія здольнасці былі ўспрыняты сям’ёй як дар звыш. Бацькі далі яму грошай і дазволілі вучыцца жывапісу. У 20 гадоў ён пачаў навучацца жывапісу ў Шэрбургу ў малавядомых мастакоў Мушэля і Ланглуа. У 1837 г. прыехаў у Парыж і два гады займаўся ў майстэрні салоннага жывапісца Поля Дэлароша. З 1840 г. малады мастак пачаў выстаўляць свае працы ў Салоне.

У 1849 г. мастак пасяліўся ў Барбізоне і пражыў там да канца сваіх дзён. Тэма сялянскага жыцця і прыроды — галоўныя для творчасці Мілі. «Я селянін і нічога больш, як селянін», — казаў ён пра сябе.

Цяжкая праца сялян, іх галеча і пакора праявіліся ў карціне «Зборшчыцы каласоў» (1857). Фігуры жанчын на фоне поля сагнутыя ў нізкім паклоне — толькі так ім удасца сабраць пакінутыя пасля жніва каласы. Уся карціна напоўнена сонцам і паветрам. Праца выклікала розныя ацэнкі публікі і крытыкі, што прымусіла майстра часова звярнуцца да больш паэтычных бакоў сялянскага побыту.

Карціна «Анжэлюс» (1859) паказала, што Міле здольны перадаць у сваіх працах тонкія эмацыйныя перажыванні. У полі застылі дзве адзінокія постаці — муж і жонка, пачуўшы вячэрні звон, ціха моляцца аб памерлых. Нязыркія карычняватыя тоны пейзажу, асветленага прамянямі заходзячага сонца, ствараюць адчуванне спакою.

У 1859 годзе Міле па замове французскага ўрада напісаў палатно «Сялянка, якая пасвіць карову». Марозная раніца, шэрань серабрыцца на зямлі, жанчына павольна ідзе за каровай, яе постаць амаль растварылася ў ранішнім тумане. Крытыкі назвалі гэтую карціну маніфестам беднасці.

Міле пачаў здабываць вядомасць толькі пасля парыжскай Сусветнай выставы 1867 года, менавіта яна прынесла яму залаты медаль.

У канцы жыцця мастак пад уплывам барбізонцаў захапіўся пейзажам. У «Зімовым пейзажы з крумкачамі» (1866) няма сялян, яны даўно сышлі, кінуўшы раллю, па якой блукаюць вароны. Зямля прыгожая, сумная і самотная. «Вясна» (1868—1873) — апошняя праца Міле. Поўная жыцця і любові да прыроды, ззяючай яркімі фарбамі пасля дажджу, яна скончана незадоўга да смерці мастака.

20 студзеня 1875 года Міле ва ўзросце 60 гадоў памёр у Барбізоне і быў пахаваны каля вёскі Шалі, побач са сваім сябрам Тэадорам Русо.
Бургойн Дылер

**Бургόйн (Бергойн) Ды́лер** (; , Бронкс, Нью-Ёрк — , Бруклін, Нью-Ёрк) — амерыканскі мастак-абстракцыяніст, малявальшчык, мастацкі адміністратар, манументаліст другой трэці XX стагоддзя.

Глыбока пагружаны ў праблемы развіцця еўрапейскага жывапісу, Бургойн Дылер першым на Амерыканскім кантыненце пачаў увасабляць авангардныя ідэі групы Дэ Стэйл. На сваім кароткім творчым шляху, які супаў з суровымі гадамі эканамічнага крызісу ў ЗША, ён да канца застаўся мастаком-ідэалістам, які сцвярджаў веру ў духоўную эвалюцыю і асабістае самаўдасканаленне.

Катэгорыя:Мастакі ЗША
Эдвін Дзікінсан

**Эдвін Дзікінсан** (; , Сенека-Фолс, штат Нью-Ёрк — ) — амерыканскі жывапісец.

Пасля падарожжа па Іспаніі, Італіі і Францыі пераехаў у Нью-Ёрк. У 1926—1928 гадах напісаў карціну «Здзіўленыя паляўнічыя» (Музей амерыканскага мастацтва Уітні, Нью-Ёрк) — тыповы прыклад яго мастацтва.

Катэгорыя:Мастакі ЗША
Дылер

**Дылер** — прозвішча.

## Вядомыя носьбіты 
* Бургойн Дылер — амерыканскі мастак
* Філіс Дылер — амерыканская камедыйная актрыса
* Элізабет Дылер — амерыканскі архітэктар
Дыль

**Дыль** — прозвішча.

## Вядомыя носьбіты 
* Аўгуст Дыль — нямецкі акцёр
* Людвіг Дыль — нямецкі мастак
* Ханс Юрген Дыль — нямецкі жывапісец
* Шарль Дыль — французскі вучоны ў галіне візантыйскага мастацтва
Людвіг Дыль

**Людвіг Дыль** (ням.: Ludwig Dill; ,  — , ) — нямецкі мастак.

## Жыццё і творчасць 
Першапачаткова Людвіг Дыль вывучаў архітэктуру ў штутгарцкай Політэхнічнай школе (да 1872 года), затым ён вучыўся ў Акадэміі прыгожых мастацтваў Мюнхена. З 1874 ён — вучань Тэадора фон Пілоці і Ота Зайца. Аднак найбольшы ўплыў на яго творчасць аказаў мюнхенскі пейзажыст Адольф Лір. Пачынаючы з 1874 года мастак адкрывае для сябе Паўночную Італію. Найбольш плённым быў для яго час, праведзены ў Кёджы каля Венецыі. Напісаныя тут у пачатку 1890-х гадоў пейзажы сваёй арнаментальнай стылізацыяй набліжаюць яго ў цэлым рэалістычную творчасць да югендстылю.

Людвіг Дыль, вядомы як пейзажыст і марыніст, быў адным з сузаснавальнікаў руху Мюнхенскі сецэсіён, прэзідэнтам якога ён і з’яўляўся з 1894 па 1899 год. У 1894 годзе Дыль пераязджае ў Дахау пад Мюнхенам і, разам з Адольфам Хёльцэлем і Артурам Лангхамерам утварае мастацкую школу «Новае Дахау» стаўшы, такім чынам, адным з найбуйнейшых прадстаўнікоў калоніі мастакоў Дахау. З 1899 па 1919 год Л.Дыль выкладаў у Акадэміі прыгожых мастацтваў Карлсруэ. У летнія месяцы ён па-ранейшаму жыве і малюе ў Дахау, дзе ў яго была свая хата. У Дахау і ў Карлсруэ ў гонар мастака названы вуліцы.
Ханс-Юрген Дыль

**Ханс-Юрген Дыль** (; нар., ) — нямецкі жывапісец, прадстаўнік крытычнага рэалізму. У 1964-67 гадах разам з Петэрам Зоргэ, Вольфгангам Петрыкам і іншымі мастакамі ўваходзіў у «Выставачнае аб’яднанне на вуліцы Гросгершэн 35» у Берліне. У сваёй творчасці мастак крытыкаваў сучасныя сацыяльныя і палітычныя супярэчлівасці.
Адольф Дзітрых

**Адольф Дзітрых** (, , Берлінген — ) — швейцарскі мастак, прадстаўнік «наіўнага» мастацтва. Ткач і ляснік, ён займаўся жывапісам толькі ў вольны час. Яго першая выстава адбылася ў Канстанцы ў 1913 годзе, а другая — у адной з галерэй Мюнхена ў 1917 годзе. Дзітрых быў адным з першых швейцарскіх непрафесійных мастакоў. Яго карціны з выявамі жывёл і кветак, яго партрэты і пейзажы з’яўляюцца выдатным прыкладам «наіўнага рэалізму».
Вендэль Дзітэрлін

**Вендэль Дзітэрлін Старэйшы** (ням.: Wendel Dietterlin, сапраўднае імя *Вендлінг Грап* (Wendling Grapp), —) — нямецкі мастак-маньерыст: архітэктар-дэкаратар, малявальшчык-арнаменталіст, гравёр і тэарэтык архітэктуры.

Нарадзіўся ў Пфулендорфе, зямля Бадэн-Вюртэмберг. Яго спраўднае імя — Вендлінг Грап. Верагодна, ён паходзіў з вялікай сям’і мастакоў Грап у Швабіі. Большую частку жыцця працаваў у Страсбургу, дзе пасля і сканаў. У Страсбургу Дзітэрлін пісаў фрэскі ў рэзідэнцыі мясцовага біскупа, працаваў над упрыгожаннем «Ноер-Баў» (1589 г., у наш час гэты будынак Гандлёва-прамысловай палаты).

Дзітэрлін пісаў карціны, маляваў арнаменты, праектаваў фантаны і паркавыя павільёны. Большая частка гэтых твораў не захавалася. У сваім мудрагелістым стылі, вядомым нам у асноўным па арнаментальных гравюрах мастака, Дзітэрлін як сапраўдны ман’ерыст злучаў элементы фламандскага і нямецкага барока з італьянскім маньерызмам. Спецыялісты бачаць у стылі яго дэкаратыўных роспісаў з «перабольшанымі ракурсамі» ўплыў фрэсак Джуліа Рамана ў Палаца дэль Тэ.

У 1590—1592 гадах Дзітэрлін працаваў у Штутгарце, дзе выканаў роспісы плафона «Забаўляльны палац».

Катэгорыя:Мастакі Германіі
Катэгорыя:Архітэктары Германіі
Пфулендорф

**Пфулендорф** () — горад у Германіі, у зямлі Бадэн-Вюртэмберг. Падпарадкаваны адміністрацыйнай акрузе Цюбінген. Уваходзіць у склад раёна Зігмарынген. Насельніцтва —  чалавек (на 31 снежня 2010 года). Займае плошчу 90,56 км². Афіцыйны код — 08 4 37 088.

## Насельніцтва 
## Гарады-пабрацімы 
## Вядомыя ўраджэнцы і жыхары 
* Вендэль Дзітэрлін (1550—1599) — нямецкі мастак, архітэктар-дэкаратар, малявальшчык-арнаменталіст, гравёр і тэарэтык архітэктуры. .

## Крыніцы 
Катэгорыя:Гарады Бадэн-Вюртэмберга
Уільям Добел

Сэр **Уільям Добел** (; , Ньюкасл — , Вангівангі) — аўстралійскі жывапісец-сюррэаліст.

Вучыўся ў Мастацкай школе Джуліяна Аштана ў Сіднеі, потым, атрымаўшы стыпендыю, здзейсніў падарожжа ў Еўропу. З 1939 года — прафесар у Сіднеі. Творчую спадчыну Добела ўтвараюць пейзажы, гарадскія сцэны і партрэты.

Катэгорыя:Мастакі Аўстраліі
Катэгорыя:Мастакі XX стагоддзя
Катэгорыя:Сюррэалісты
Рон Перлман

**Рональд Фрэнсіс (Рон) Перлман** (, нар. , ) — амерыканскі акцёр кіно, тэлебачання і агучвання яўрэйскага паходжання, найбольш вядомы роляй Хелбоя ў фільме «Хелбой: Герой з пекла» і «Хелбой 2: Залатое войска», роляй Клэя Мораў у серыяле «Сыны анархіі», роляй Рэйнхарта ў фільме «Блэйд 2», а таксама агучваннем апавядальніка ў серыі постапакаліптычных гульняў Fallout.

Дэбют яго ў кіно адбыўся ў фільме Жан-Жака Ано «Барацьба за агонь» (1981). Пасля некалькіх эпізадычных роляў у кіно і тэлесерыялах ён атрымаў галоўную ролю ў серыяле «Прыгажуня і пачвара», дзе сыграў пачвару Вінцэнта. За гэтую ролю атрымаў «Залаты глобус» у намінацыі «Найлепшы тэлевізійны акцёр».

Пасля гэтага сыграў у мностве фільмаў, такіх як «Імя ружы» (1986), «Хранос» (1993), «Рамэа заканчваецца крывёю» (1993), «Прыгоды Гека Фіна» (1993), «Паліцэйская акадэмія 7: Місія ў Маскве» (1994), «Горад страчаных дзяцей» (1995), «Востраў доктара Мора» (1996), «Чужы: Уваскрашэнне» (1997), «Вораг каля брамы» (2001) і «Блэйд 2» (2002). Таксама з’яўляўся ў эпізодах такіх серыялаў як «Горац», «За гранню магчымага», «Зачараваныя» і іншых.

Сапраўдная слава прыйшла да Перлмана ў 2004 годзе, калі ён выканаў галоўную ролю ў фільме «Хелбой: Герой з пекла» рэжысёра Гільерма дэль Тора. Прадзюсары хацелі зацвердзіць на гэтую ролю больш вядомага акцёра, Віна Дызеля, таму дэль Тора прыйшлося адваёўваць ролю для Перлмана. У 2008 годзе Перлман зноў сыграў гэтага персанажа ў другой частцы фільма «Хелбой 2: Залатое войска».

З 2008 па 2013 год здымаўся ў серыяле «Сыны анархіі» ў ролі прэзідэнта аднайменнага байкерскага клуба.

## Выбраная фільмаграфія 
## Зноскі
Шарэйка

**Шарэйка** — прозвішча.

## Вядомыя носьбіты 
* Ганна Шарэйка (Норкус), беларускі дзяржаўны дзеяч
* Пётр Шарэйка, лекар, гінеколаг, гісторык медыцыны
Шарль-Франсуа Дабіньі

**Шарль-Франсуа Дабіньі** (фр.: Charles-François Daubigny; ,  — , там жа) — французскі мастак, удзельнік барбізонскай школы.

У пачатку біяграфіі Дабіньі адбыўся пераезд у Італію. Потым ён вучыўся ў Парыжы разам з Полем Дэларошам. Нягледзячы на тое, што яго адносяць да Барбізонскай школы, Шарль-Франсуа ніколі не жыў у Барбізоне.

Апошнія 30 гадоў ён правёў пераважна ў плывучай хаце на рэках Сене, Уазе. Самыя знакамітыя працы мастака якраз малююць берагі, абшары гэтых рэк. Дабіньі надзвычай паспяхова мог перадаваць атмасферу світання, змяркання, месяцовага святла. Познія работы ў біяграфіі Шарля-Франсуа Дабіньі выкананы ў вялікім памеры. Манэ і Будэм былі надзвычай уважлівыя да яго карцін.

Выпрабаваў уплыў Рэмбранта. У Луўры капіраваў жывапіс галандскіх майстроў, асабліва прыцягвалі яго творы Я. Рэйсдала і Хобэмы. У 1835—1836 гг. Дабіньі наведаў Італію, а ў 1866 г. адправіўся ў Галандыю, Вялікабрытанію і Іспанію. Але гэтыя паездкі практычна не знайшлі адлюстравання ў творчасці мастака, амаль усе яго працы прысвечаны французскім ландшафтам. Шматлікія малюнкі ў спадчыне майстра сведчаць, што ён шмат пісаў з натуры. У 1840 г. працаваў у тэхніцы афорта. Раннія творы Дабіньі выкананы ў традыцыях класіцызму, але з часам жывапісец звяртаецца да рэалістычнага пейзажа. Аб гэтай тэндэнцыі гаворыць палатно «Жніво» (Луўр, Парыж), выстаўленае ў парыжскім Салоне ў 1852 г. Упрыгожаныя дэкаратыўныя ландшафты ў першых працах мастака змяняюцца простымі і сціплымі вясковымі краявідамі, створанымі ў выніку карпатлівай працы на натуры.
Карла Дольчы

**Карла Дольчы** (іт. Carlo Dolci; ,  — , там жа) — фларэнційскі мастак барока.

Яшчэ дзіцем, адпраўлены на навучанне ў мастацкую школу Якапа Віньялі, паказаў незвычайныя здольнасці ў галіне жывапісу. Да пачатку 1640-х гадоў пад уздзеяннем «светла-цёмнай» манеры мастака Гвіда Рэні, надае сваім палотнам больш інтэнсіўны, маляўнічы выраз. Праз дзесяць гадоў, у 1650-я гады, большую ўвагу надае вымалёўцы фігур на заднім плане карцін. У гэтыя гады і пазней развівае традыцыі Філіпа Ліпі і Перуджына. У канцы жыцця Дольчэ робіць выявы сваіх персанажаў на карцінах больш нерухомымі і цяжкімі, каб падкрэсліць іх рэлігійнасць.
Уільям Добсан

**Уільям Добсан** (;  — ) — англійскі жывапісец эпохі барока. Вучань нямецкага мастака Франца Клейна. Добсан меў магчымасць пазнаёміцца з каралеўскімі калекцыямі жывапісу. Яго партрэтнае мастацтва адзначана ўплывам Ван Дэйка, разам з якім ён працаваў з 1635 года. Пасля смерці Ван Дэйка Добсан зрабіўся прыдворным жывапісцам і пісаў партрэты членаў каралеўскай сям’і і старшых афіцэраў арміі. У сваіх партрэтах ён звычайна размяшчаў мадэлі на першым плане, адасабляючы іх ад асноўнай прасторы карціны.
Нептун (крылатыя ракеты)

і комплекс «Нептун»]]
**Р-360 «Нептун»** — украінская супрацькарабельная крылатая ракета. Распрацавана канструктарскім бюро «Луч».

## Апісанне 
Крылатая ракета для паражэння караблёў пачалі распрацоўваць з 2014 года пасля фактычнай страты Украінай свайго флоту. Упершыню яго паказалі шырокай публіцы ў кастрычніку 2019 года. Афіцыйна прынялі на ўзбраенне яшчэ ў 2020 годзе, аднак рэальна першы і пакуль што адзіны дывізіён ракет паступіў у войска толькі ў студзені 2022 года.

Максімальная дальнасць паражэння ракеты складае 280 км над морам. Могуць выводзіць з ладу судны танажнасцю да 5 тысяч тон ‒ вялікія дэсантныя караблі, эсмінцы, крэйсеры або карветы.

## Выкарыстанне 
14 красавіка 2022 года, падчас уварванне Расіі ва Украіну, украінскае камандаванне заявіла, што расійскі флагманскі крэйсер «Масква» быў падбіты супрацькарабельнамі ракетамі «Нептун».

 
Катэгорыя:Крылатыя ракеты
Катэгорыя:Луч (канструктарскае бюро)
Катэгорыя:Зброя Украіны
Помнік Уладзіміру Ільічу Леніну (Добруш)

**Помнік Уладзіміру Ільічу Леніну** — помнік у Добрушы Гомельскай вобласці, размешчаны ў цэнтры горада, на плошчы Леніна. Пастаўлены ў 1966 годзе. Прысвечаны заснавальніку савецкай дзяржавы У. І. Леніну. Аўтары помніка — скульптар Дз. Папоў.

## Апісанне 
Помнік выкананы з бетону. Вышыня пастамента складае 3 м, скульптуры — 3 м. Скульптурная фігура У. I. Леніна пастаўлена на квадратны ў плане пастамент, з трох бакоў якога барэльефныя выявы эпізодаў барацьбы працоўных за краіну Саветаў у Грамадзянскую і Вялікую Айчынную войны, а таксама за аднаўленне пароднай гаспадаркі пасля вайны. Вертыкальныя аб’ёмы помніка і ўстаноўленая перад ім гарызантальная трыбуна аб’яднаны ў адзіную кампазіцыю.

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
Катэгорыя:1966 год у Беларусі
Катэгорыя:Помнікі Леніну
Катэгорыя:Славутасці Добруша
Уранаграфія

з атласа Яна Гевелія «*Уранаграфія*».]]

«**Уранагра́фія**» або «**Уранагра́фія: Апісанне ўсяго зорнага неба**» () — атлас зорнага неба Яна Гевелія. Выдадзены ў 1690 годзе пасля смерці Гевелія яго жонкай .

Атлас уключае 56 : 49 карт з выявамі асобных сузор’яў, 4 — з выявамі двух графічна звязаных сузор’яў, адну карту з паўднёвымі прыпалярнымі сузор’ямі і 2 карты каляполюсных сузор’яў. На картах з дакладнасцю ў адну вуглавую хвіліну нанесены 1564 зоркі паводле каталога Гевелія. Фактычна гэта найбольшая дакладнасць для «папяровых» выданняў, таму атлас Гевелія дасягнуў дакладнасці аднаго парадку з картамі і атласамі нашага часу.

Нягледзячы на тое, што астранамічная практыка ўжо адмовілася ад апісальнага прынцыпу пазіцыянавання нябесных аб’ектаў, атлас традыцыйна змяшчаў выявы персанажаў сузор’яў. Графічныя малюнкі Гевелія сталі класікай выявы сузор’яў. У адрозненне ад папярэднікаў, Гевелій лёгкім штрыхом паказвае на кожнай карце малюнкі прылеглых сузор’яў. Малюнкі і гравіроўка па ўласным бездэфектным метадзе былі выкананы астраномам у шэрагу карт самастойна.

Атлас мае шэраг недахопаў. Большая частка карт выканана ў няўдалай просталінейнай «трапецаідальнай» праекцыі. Да таго ж Гевелій выкарыстоўваў люстэркава-перавёрнутыя выявы сузор’яў, каб зрабіць іх сумяшчальнымі з выявамі на , якія ў гэты час ужо перасталі быць актуальнымі. Памылкова нанесена і каардынатная сетка.

Ва «*Уранаграфіі*» Ян Гевелій прапануе некалькі новых сузор’яў, сем з якіх захаваліся да нашага часу.

Катэгорыя:Атласы зорнага неба
Катэгорыя:Гісторыя астраноміі
Катэгорыя:Кнігі XVII стагоддзя
3-я Мінская партызанская брыгада імя С. М. Будзённага

**3-я Мінская партызанская брыгада імя С. М. Будзённага** — партызанская брыгада, створаная ў чэрвені 1943 года на базе атрадаў імя Варашылава (арганізаваны ў лютым 1944 года) і імя Шчорса вылучаных 2-й Мінскай партызанскай брыгадай. Дзейнічала на акупіраванай тэрыторыі Пухавіцкага, Рудзенскага, Старадарожскага, Мінскага раёнаў. 2 ліпеня 1944 года брыгада (1313 партызан, 5 атрадаў) злучылася з Чырвонай Арміяй.

## Склад 
* атрад імя Варашылава;
* атрад «Непераможны» (створаны ў сакавіку 1942 года);
* атрад імя Шчорса;
* атрад імя Лазо;
* атрад імя 25 гадоў ВЛКСМ.

## Камандаванне 
### Камандзір 
* Р. П. Мыснік

### Камісар 
* У. Е. Крайко

### Начальнік штаба 
* Я. М. Гіро

## Гісторыя 
Партызаны праводзілі баявыя аперацыі на нямецкіх камунікацыях Мінск — Пухавічы, Мінск — Койданава, Мінск — Слуцк. У «рэйкавай вайне» падарвалі 10,3 км рэек. Дыверсійная група на чале з Ф. А. Бачылам пусціла пад адхон 28 нямецкіх эшалонаў. Партызаны знішчылі 27 мастоў, 72 аўтамашыны, 55 км тэлефонна-тэлеграфнай лініі. 31 чэрвеня 1943 года на шашы Мінск — Слуцк спалілі 8 аўтамашын, знішчылі больш за 50 немцаў, захапілі каля 150 вінтовак, аўтаматаў і пісталетаў. 1—5 ліпеня 1943 года вялі баі з карнікамі. 25 ліпеня 1944 года разбілі нямецкую калону. 5—6 ліпеня 1944 года разам з Чырвонай Арміяй удзельнічалі ў ліквідацыі нямецкай групоўкі ў раёне вёсак Анопаль і Самуэлева Мінскага раёна.

## Памяць 
У 1967 годзе ў вёсцы Селецк Пухавіцкага раёна ў гонар брыгады быў пастаўлены помнік.

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Савецкія партызанскія злучэнні, брыгады і атрады на акупіраванай тэрыторыі Беларусі (1941—1944)
Катэгорыя:З’явіліся ў 1943 годзе
Катэгорыя:Зніклі ў 1944 годзе
Starstreak (ПЗРК)

**Старстрік** () — брытаннскі комплекс пераносны зенітна-ракетны комплекс (ПЗРК), прызначаны для паражэння нізкалятаючых паветраных цэляў (самалётаў, верталётаў, БПЛА). Вытворчасці брытанскай кампаніі «Thales Air Defense».

## Гісторыя 
Праца над яго стварэннем пачалася ў пачатку 1980-х гадоў, у верасні 1997 года новая зброя трапіла ў войска. Ракетны комплекс цяпер вырабляецца ў некалькіх варыянтах — пераносны, на аснове лёгкай шматзараднай устаноўкі і для ўсталявання на шасі браніраваных машын ці на караблі.

## Апісанне 
Для ўсіх комплексаў выкарыстоўваецца адзін тып ракеты, якая здольна ляцець з хуткасцю, што ў чатыры разы перавышае хуткасць гуку. Большасць сучасных ракет наводзяцца на цэль чуйнікамі, якія рэагуюць на цяпло рухавікоў.

Для навядзення на цэль ракеты «Starstreak» выкарыстоўваецца лазерны прамень нізкай інтэнсіўнасці, не выкрывальны для сістэм абароны лятальных апаратаў.

Сам боепрыпас выглядае таксама нетыпова. Замест звыклай для ўсіх зенітна-ракетных комплексаў ракеты, у «Starstreak» для паражэння цэлі выкарыстоўваюцца тры дроцікі з вальфраму даўжынёй каля метра і вагой трохі меншай за кілаграм. Баявая частка гэтых суб-боепрыпасаў мае дэтанатар запаволенага дзеяння, то-бок спачатку дроцік прабівае корпус цэлі, а пасля ўнутры адбываецца выбух. Вальфрамавы корпус ператвараецца ў тысячы аскепкаў.

Катэгорыя:ПЗРК
ELBO

**Hellenic Vehicle Industry S.A.** (*, ΕΛΒΟ*, раманізацыя: *Elliniki Viomichania Oximaton, ELVO*) — грэчаскі вытворца аўтобусаў, спецыяльнай і ваеннай тэхнікі.

## Гісторыя 
Заснавана ў 1972 годзе як падраздзяленне Steyr Daimler Puch. Выпускала машыны серый Steyr 91 і Steyr 680M, аўтацыстэрны Steyr Kürassier, Leonidas і трактары. З-за крызісу ў мацярынскай кампаніі завод Steyr Hellas быў прададзены дзяржаве ў 1986 годзе і з тых часоў працуе пад назвай ELVO.

Вытворчасць трактароў спынілася, і з 1988 года ваеннае падраздзяленне было пашырана за кошт былой мацярынскай кампаніі Steyr-Puch. Па ліцэнзіі вырабляюцца Mercedes-Benz G-класа (W462) і Leopard 2 (Leopard 2A6 HEL). У 1993 годзе аўтобус ELBO C93800 Europe быў прадстаўлены і экспартаваны ў Сінгапур.

Завод паступова рэпрыватызаваны з 2000 года і цяпер кіруецца Mytilineos Holdings.

## Прадукцыя 
* Аўтобус ELBO (аўтобусы і аўтобусы з нізкай падлогай)
* тралейбус Neoplan
* Mercedes-Benz G-Class W462
* HMMWV M1114GR (4×4)
* ELBO Centaurus Tank
* Leopard 2A6 HEL Tank

У 2001 годзе кампанія прэзентавала на IAA кабрыялет Aletis (распрацаваны сумесна з TWT і Pininfarina), які не пайшоў у серыйную вытворчасць.

## Крыніцы 
## Спасылкі 
* Aфіцыйны вэб-сайт 

Катэгорыя:Аўтамабілебудаўнічыя кампаніі
Катэгорыя:Аўтамабілебудаўнічыя кампаніі Грэцыі
Катэгорыя:Вытворцы дызельных рухавікоў
Сатурнін Буткевіч

**Сатурнін Буткевіч** (, г. Ваўкавыск — , г. Варшава, Польшча) — акцёр.

## Біяграфія 
Выпускнік права ўніверсітэта Стэфана Баторыя ў Вільні. На сцэне з 1925 года. У 1925—1929 гадах акцёр Рэдуты, затым выступаў у Познані, Лодзі і Варшаве. У кіно дэбютаваў ў 1937 годзе. Пасля вайны гуляў у сталічных тэатрах: Польскім (1946—1950, 1955—1963), Дома Войска Польскага (1950—1955), Класічным (1963—1972).

З 1972 года на пенсіі. Памёр 1 лістапада 1973 года. Пахаваны ў Варшаве на старых Павонзках.

## Фільмаграфія 
* 1937 DZIEWCZĘTA Z NOWOLIPEK
* 1938 STRACHY
* 1938 RENA
* 1938 PROFESOR WILCZUR
* 1953 CELULOZA
* 1954 POD GWIAZDĄ FRYGIJSKĄ
* 1954 PŁASZCZ (таксама як рэжысёр)
* 1957 TRAGEDIA OPTYMISTYCZNA
* 1958 ŻEGLARZ
* 1958 MAŁE DRAMATY
* 1958 LORD AUGUST SPEŁNIA SWÓJ OBOWIĄZEK
* 1958 KONIEC ŚWIATA O GODZINIE ÓSMEJ
* 1959 PANI BOVARY
* 1960 OSTROŻNIE YETI
* 1964 FRAJER
* 1965 PRZYGODA PANA TRAPSA
* 1965 MARIA STUART
* 1966 MARTWE DUSZE
* 1967 TAK JEST JAK SIĘ PAŃSTWU ZDAJE
* 1967 SZTORM
* 1967 KARTOTEKA
* 1967 GENERAŁ ADAMOW
* 1968 SPOKOJNA NOC
* 1969 HORSZTYŃSKI
* 1971 NIE LUBIĘ PONIEDZIAŁKU
* 1973 WIELKA MIŁOŚĆ BALZAKA

Катэгорыя:Акцёры Польшчы
Ні Бог, ні гаспадар (дэвіз)

***Ні Бог, ні гаспадар*** — гэта анархісцкі дэвіз, які выкарыстоўваўся з канца XIX стагоддзя. Ён выражае волю асобы не падпарадкоўвацца якой-небудзь палітычнай або боскай уладзе. У французскай мове выраз *не мець ні бога, ні гаспадара* таксама можа азначаць жаданне жыць без усялякіх абмежаванняў.

## Гісторыя 
Выраз бярэ пачатак у аднайменнай газеце, заснаванай у 1880 годзе . Па словах даследчыка сацыялізму Морыса Даманжэ, ён быў натхнёны брашурай доктара Эцьена Сузіні (1839—1908, парыжскі сацыялістычны дзеяч) пад назвай *Plus de Dieu, plus de maître*, якая была выдадзена ў 1870 годзе. Акрамя таго, паводле Даманжэ, «гаспадар» з першапачатковай формулы не распаўсюджваецца на якую-небудзь форму ўлады, а адносіцца толькі да капіталу і эканамічнай эксплуатацыі, якую ён прадугледжвае. Выраз таксама дае назву песні Леа Ферэ, якая прысвечана асуджэнню смяротнага пакарання. Ён таксама быў прадстаўлены ў шматлікіх публікацыях, плакатах і песнях панк-руху. У фемінісцкім руху часам дадаецца згадка «ні муж».

## Водгукі 
Ад пачатку сваёй папулярнасці дэвіз анархістаў моцна аспрэчваўся, асабліва хрысціянамі-каталікамі. На гэты сказ  адказаў «Выбар Бога — адзіны радыкальны спосаб не мець гаспадара».

## Крыніцы 
Катэгорыя:Анархізм
Катэгорыя:Дэвізы
Steel Buddies

**«Steel Buddies»** —  нямецкага тэлеканала . Гаворка ў ім ідзе пра  і яго краму ўжываных аўтамабіляў «Morlock Motors», якой ён кіруе разам са сваімі супрацоўнікамі ў .
## Зноскі
## Спасылкі
* Сайт серыяла ў DMAX 
* Steel Buddies – Stahlharte Geschäfte на сайце fernsehserien.de

Катэгорыя:Тэлеперадачы Германіі
Катэгорыя:Армія ЗША
Натан Яфімавіч Кобрынскі

**Натан Яфімавіч Кобрынскі** (, г. Ваўкавыск — , г. Масква, РСФСР) — вучоны ў галіне дакладнай механікі, эканамічнай кібернетыкі, папулярызатар навукі. Доктар тэхнічных навук, прафесар (1951). Брат Арона Кобрынскага.

## Біяграфія 
У 1931 годзе скончыў Маскоўскі інстытут сілікатаў і будматэрыялаў, працаваў у МАІ, з 1935 года загадчык катэдры тэорыі механізмаў і машын МВТІ. З 1939 года ў Інстытуце машыназнаўства АН СССР. У 1948 годзе выконваў абавязкі намесніка дырэктара па навуковай частцы ў новаствораным Інстытуце дакладнай механікі і вылічальнай тэхнікі АН СССР. У 1951—1959 гадах прафесар катэдры лічыльна-матэматычных машын і прыладаў Пензенскага індустрыяльнага інстытута. Выкладаў тэорыю машын і механізмаў разам з Б. А. Трахтэнбротам, за гэты час напісаў у суаўтарстве з ім манаграфію «Уводзіны ў тэорыю канчатковых аўтаматаў».

У 1959 годзе прызначаны намеснікам начальніка вылічальнага цэнтра Дзяржплана СССР, затым начальнік аддзела па ўкараненні матэматычных метадаў і вылічальнай тэхнікі ў народнай гаспадарцы. У 1965—1968 гадах загадчык катэдры вылічальнай тэхнікі і праграмавання МІЭІ. У 1968—1985 гадах працаваў у Маскоўскім эканоміка-статыстычным інстытуце (да 1974 года загадчык катэдры эканамічнай кібернетыкі).

З 1959 года зноў у Маскве, узначаліў новаствораную катэдру электронна-вылічальнай тэхнікі ў Маскоўскім інжынерна-эканамічным інстытуце, затым выкладаў там жа на катэдры эканамічнай кібернетыкі.

## Навуковая дзейнасць 
Адзін са стваральнікаў новага навуковага накірунку — тэорыі дакладнасці механізмаў. Распрацаваў метады і стварыў прыборы для вымярэння кутніх хуткасцяў і паскарэнняў (1940—1942). Прапанаваў тэорыю і прынцыпы пабудовы аналагавых вылічальных машын (1948—1952). Аўтар навуковых артыкулаў, манаграфій, падручнікаў.

Выпусціў некалькі манаграфій. У 1980-я гадах сумесна з А. Д. Смірновым і Я. З. Маймінасім напісаў падручнік «Эканамічная кібернетыка».

Як папулярызатар навукі выпусціў у 1959 годзе напісаную сумесна з Віктарам Пякелісвс кнігу «Хутчэй думкі», якая складаецца з трох адносна незалежных частак: «Матэматыка і жыццё» (пра вылічальную матэматыку), «Машына лічыць» (пра вылічальную тэхніку) і "Машына «думае» (пра кібернетыку). У 1969 одзе у суаўтарстве з братам Аронам Кобрынскім апублікаваў у кніжнай серыі «Эўрыка» кнігу «Ці шмат чалавеку трэба?», якая растлумачвае прынцыпы арганізацыі і працы сістэм кіравання ў аўтаматах і эканоміцы.

 

Катэгорыя:Папулярызатары навукі
Катэгорыя:Кібернетыкі СССР
Помнік Уладзіміру Ільічу Леніну (Капыль)

**Помнік Уладзіміру Ільічу Леніну** — помнік у Капылі Мінскай вобласці, размешчаны ў цэнтры горада. Пастаўлены ў 1958 годзе на Калгаснай плошчы (цяпер Леніна), каля будынка Дома культуры. Прысвечаны заснавальніку савецкай дзяржавы У. І. Леніну.

У рамках падрыхтоўкі горада да Дня беларускага пісьменства ў 2021 годзе помнік дэмантавалі і перанеслі ў сквер на іншым баку плошчы.

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
Катэгорыя:1958 год у Беларусі
Катэгорыя:Помнікі Леніну
Катэгорыя:Славутасці Капыля
Катэгорыя:Перамешчаныя будынкі і збудаванні Беларусі
Катэгорыя:Помнікі Мінскай вобласці
Катэгорыя:Будынкі і збудаванні Капыльскага раёна
Міжнародны грэчаскі ўніверсітэт

**Міжнародны грэчаскі ўніверсітэт** () — грэчаская дзяржаўная вышэйшая навучальная ўстанова са статусам універсітэта і з сядзібай у Салоніках.

## Агульная характарыстыка 
Універсітэт прапануе праграмы, якія выкладаюцца выключна на англійскай мове, і фінансуецца Еўрапейскім саюзам і Грэчаскай дзяржавай.

## Структура 
* Школа геанавук
* Школа навук аб дызайне
* Школа навук аб здароўі
* Школа дакладных навук
* Школа сацыяльных навук
* Школа інжынерыі
* Школа эканомікі і дзелавога адміністравання
* Школа гуманітарных, сацыяльных і эканамічных навук
* Школа навукі і тэхнікі

## Спасылкі 
Катэгорыя:Універсітэты Грэцыі
Катэгорыя:Салонікі
Брацкая магіла савецкіх воінаў і партызан (Бабоўня)

**Брацкая магіла савецкіх воінаў і партызан** — вайсковае пахаванне ў в. Бабоўня Капыльскага раёна, размешчанае на перакрыжаванні дарог Бабоўня — Капыль і Бабоўня — Асіповічы. Пахаваны 54 воіны і партызаны. Сярод іх воіны 30-га гвардзейскага стралковага палка, 302-га гвардзейскага зенітнага артылерыйскага палка і партызаны злучэнняў Мінскай і Баранавіцкай абласцей, якія загінулі ў 1944 г. пры вызваленні раёна ад нямецка-фашысцкіх акупантаў. У 1959 г. на магіле пастаўлены помнік — скульптура партызана.

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Помнікі Вялікай Айчыннай вайны ў Беларусі
Катэгорыя:Помнікі Мінскай вобласці
Катэгорыя:Бабоўня
Катэгорыя:1944 год у Беларусі
Катэгорыя:Брацкія магілы Капыльскага раёна
Помнік землякам (Бабоўня)

**Помнік землякам** — помнік у в. Бабоўня Капыльскага раёна, у цэнтры вёскі. На ўшанаванне памяці 190 землякоў — воінаў і партызан, якія загінулі ў Вялікую Айчынную вайну, у 1975 г. пастаўлены абеліск.

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Помнікі Вялікай Айчыннай вайны ў Беларусі
Катэгорыя:Помнікі Мінскай вобласці
Катэгорыя:Бабоўня
Катэгорыя:Славутасці Капыльскага раёна
Пётр Шарэйка

**Пётр Шарэйка** (, г. Ваўкавыск — , г. Варшава, Польшча) — лекар, гінеколаг і гісторык медыцыны .

## Біяграфія 
Сын Томаса Шарэйкі і Сафіі Севашкевіч. У 1936—1939 гадах — студэнт медыцынскага факультэта Універсітэта Стэфана Баторыя ў Вільні. У 1941 годзе вывучаў медыцыну ў Нацыянальным інстытуце медыцыны ў Львове. Дыплом лекара атрымаў 25 чэрвеня 1941 года. Абараніў яго 25 сакавіка 1946 года на медыцынскім факультэце Ягелонскага ўніверсітэта.

У 1941—1942 гадах працаваў у акушэрска-гінекалагічным аддзяленні шпіталя Святога Лазара ў Кракаве. З 1945 па 1950 год кіраўнік дэпартамента шпіталяў Міністэрства аховы здароўя. З 1952 па 1954 год ад’юнкт кафедры аховы здароўя Медыцынскай акадэміі ў Варшаве. Арганізатар і галоўны лекар акушэрска-гінекалагічнай клінікі на вул. Мідаліньскага ў Варшаве. У 1965—1968 гадах галоўны лекар лякарні Святой Сафіі на вул. Жалезнай у Варшаве. У 1968—1970 гадах галоўны лекар бальніцы на вул. Інфлянцкай. З 1976 па 1984 год галоўны лекар паліклінікі раёна Варшава-Воля. З 1948 па 1950 год рэдактар часопіса «Польскія шпіталі». У 1980-х гадах па яго ініцыятыве была ўтворана гістарычная секцыя Польскага медыцынскага таварыства.

## Узнагароды 
У 1991 годзе калегія Польскага Медыцынскага Таварыства ўзнагародзіла Шарэйку медалём «Gloria Medicinae», а ў 1994 годзе ён стаў ганаровым членам Польскага Таварыства Гісторыі медыцыны і фармацыі. У 1998 годзе годзе ўзнагароджаны медалём Аўгуста Фердынанда Вольфа.

## Навуковая дзейнасць 
Аўтар шасці тамоў Слоўніка польскіх лекараў дзевятнаццатага стагоддзя, апублікаваных у перыяд часу з 1990 па 2003 год. 

Супрацоўнічаў з рэдакцыямі Польскага біяграфічнага Слоўніка, Энцыклапедыяй Здароўя, Малой Медыцынскай Энцыклапедыяй.

### Працы 
* Слоўнік польскіх лекараў дзевятнаццатага стагоддзя. TLW, Варшава 1991
* Слоўнік польскіх лекараў дзевятнаццатага стагоддзя. Том 2, Навуковае выдавецтва Semper 1991
* Слоўнік польскіх лектараў дзевятнаццатага стагоддзя. Том 3, Навуковае выдавецтва Semper 1995
* Слоўнік польскіх лекараў дзевятнаццатага стагоддзя. Том 4, Навуковае выдавецтва Semper
* Слоўнік польскіх лекараў дзевятнаццатага стагоддзя. Том 5, Выдавецтва Bellona
* Слоўнік польскіх лекараў дзевятнаццатага стагоддзя. Том 6, Выдавецтва Bellona 2001

 

Катэгорыя:Польская акадэмія навук
Катэгорыя:Гісторыкі медыцыны
Катэгорыя:Медыкі Польшчы
Катэгорыя:Члены Польскага медыцынскага таварыства
Брацкая магіла партызан (Бор)

**Брацкая магіла партызан** — вайсковае пахаванне ў вёсцы Бор Капыльскага раёна Мінскай вобласці Беларусі, размешчанае на могілках.

Пахаваны 4 партызаны злучэння Мінскай вобласці, якія загінулі ў 1944 годзе ў баі супраць нямецка-фашысцкіх карнікаў. У 1964 годзе на магіле пастаўлены абеліск.

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Помнікі Вялікай Айчыннай вайны ў Беларусі
Катэгорыя:Помнікі Мінскай вобласці
Катэгорыя:Бор (Капыльскі раён)
Катэгорыя:1944 год у Беларусі
Катэгорыя:Брацкія магілы Капыльскага раёна
Катэгорыя:Абеліскі Беларусі
Брацкая магіла савецкіх воінаў і партызан (Блеўчыцы)

**Брацкая магіла савецкіх воінаў і партызан** — вайсковае пахаванне ў в. Блеўчыцы Капыльскага раёна, размешчанае ў цэнтры вёскі, на перакрыжаванні дарог Цімкавічы — Гулевічы і Блеўчыцы — Быстрыца. Пахаваны 14 воінаў і партызан. Сярод іх — воіны 54-й гвардзейскай стралковай дывізіі, 125-га і 127-га гвардзейскага артылерыйскіх палкоў, 1705-га зенітнага артылерыйскага палка і партызаны 300-й брыгады імя К. Я. Варашылава, якія загінулі ў 1944 г. пры вызваленні раёна ад нямецка-фашысцкіх акупантаў.

У 1965 г. на магіле пастаўлены помнік — скульптура воіна.

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Помнікі Вялікай Айчыннай вайны ў Беларусі
Катэгорыя:Помнікі Мінскай вобласці
Катэгорыя:Блеўчыцы
Катэгорыя:1944 год у Беларусі
Катэгорыя:Брацкія магілы Капыльскага раёна
Уцёкі (мультфільм)

**«Уцёкі»** () — дацкі анімацыйны фільм Ёнаса Поэра Расмусена 2021 года. Пераможца прэміі Асацыяцыі кінакрытыкаў Лос-Анджэлеса (2021) у намінацыі «Найлепшы анімацыйны поўнаметражны фільм».

## Сюжэт 
Гэта гісторыя мужчыны па імі Амін, які збіраецца ажаніцца, і таму вырашае раскрыць таямніцу свайго мінулага. Ён успамінае, як у маленстве ўцёк з Афганістана ў Данію. Гэты сакрэт, які захоўваўся ім больш за дваццаць гадоў, здольны разбурыць яго новае жыццё.

## Зноскі 
## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Мультфільмы Даніі
Катэгорыя:Мультфільмы 2021 года
Мітчэлы супраць машын

**«Мітчэлы супраць машын»** () — амерыканскі анімацыйны фільм студыі Sony Pictures Animation 2021 года. Пераможца прэміі «Эні» (2021) у намінацыі «Найлепшы анімацыйны поўнаметражны фільм».

## Сюжэт
Дзяўчына-падлетак Кэці Мітчэл заўсёды лічыла, што бацькі не разумеюць яе захапленняў — рабіць дзіўныя фільмы пра ўсё вакол, у тым ліку пра мопса-паліцыянта з сямейным гадаванцам у галоўнай ролі. Таму калі яна паступіла ў кінашколу на іншым канцы краіны, шчасцю не было мяжы. Кэці не магла дачакацца, калі ж яна нарэшце сядзе ў самалёт і паляціць да людзей, якія разумеюць яе, але кіраўнік сямейства вырашыў па-свойму. Татка Мітчэл задумаў арганізаваць сямейную паездку, і цяпер Кэці прыйдзецца ў кампаніі бацькоў, малодшага брата і мопса дабірацца да ВНУ на машыне. І ў разгар іх вандроўкі штучны інтэлект раптам пачынае паўстанне машын.

## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Мультфільмы ЗША
Катэгорыя:Мультфільмы 2021 года
Марына Сяргееўна Вязоўская

**Марына Сяргееўна Вязоўская** (; нар. 2 снежня 1984, Кіеў, УССР) — украінскі матэматык. Кандыдат фізіка-матэматычных навук (Інстытут матэматыкі НАН Украіны, 2010), (Бонскі ўніверсітэт, 2013). З’яўляецца аўтарам рашэння задачы аб ўпакоўцы шароў у васьмімернай прасторы.

## Біяграфія 
Расла ў Кіеве, вучылася ў Кіеўскім прыродазнаўча-навуковым ліцэі № 145, прымала ўдзел у алімпіядах па матэматыцы. Вучылася на механіка-матэматычным факультэце Кіеўскага нацыянальнага універсітэта імя Тараса Шаўчэнкі. Кожны год займала прызавыя месцы на Міжнароднай студэнцкай алімпіядзе па матэматыцы у 2002—2005 гадах, заваяваўшы першыя прызы ў 2002 і 2005 гадах. Пасля гэтага працягнула навучанне ў Германіі і атрымала ступень магістра ў Кайзерслаўтэрне.

У цяперашні час — ардынарны прафесар у Федэральнай політэхнічнай школе Лазаны, Швейцарыя.

### Задача аб ўпакоўцы шароў 
У 2016 годзе Вязоўская вырашыла задачу аб ўпакоўцы шароў ў васьмімернай прасторы і, у суаўтарстве, — у 24-мернай. Раней задача ўпакоўкі шароў была вырашана толькі для прастор з трыма і менш вымярэннямі, а рашэнне трохмернага выпадку (гіпотэзы Кеплера) было выкладзена на 300 старонках тэксту з выкарыстаннем 50 000 радкоў праграмнага кода. Разам з тым, рашэнне Вязоўскай васьмімернага выпадку займае ўсяго 23 старонкі і з’яўляецца «ашаламляльна простым».

## Абраныя працы 
* 
* 
* 

## Асабістае жыццё 
Муж — фізік. Ёсць сын.

## Узнагароды і прэміі 
* Міжнародная прэмія імя Р. Салема (2016)
* Прэмія матэматычнага інстытута Клэя (2017)
* Прэмія SASTRA Рамануджан (2017)
* Новыя гарызонты матэматыкі (2018)
* Прэмія Ферма (2019)
* Прэмія Рут Літл Сатэр (2019)
* Філдсаўская прэмія (2022)
* Ордэн «За заслугі» I ступені (2022)

## Заўвагі 

## Спасылкі 
* Асабістая старонка Марыны Вязоўскай.
* Фотаздымкі Марыны Вязоўскай.
* Навуковыя публікацыі Марыны Вязоўскай.

Катэгорыя:Выпускнікі Бонскага ўніверсітэта
Катэгорыя:Геометры
Катэгорыя:Матэматыкі ў тэорыі лікаў
Катэгорыя:Кандыдаты фізіка-матэматычных навук
Катэгорыя:Матэматыкі Украіны
Катэгорыя:Жанчыны-матэматыкі
Вечныя

**«Вечныя»** () — амерыканскі фантастычны фільм 2021 года. З’яўляецца 26-й па ліку карцінай ў кінематаграфічным сусвеце Marvel.

## Сюжэт 
Шмат тысячагоддзяў таму з планеты Алімпія на Зямлю была адпраўлена група звышлюдзей, якія валодаюць суперздольнасцямі, — Вечныя. З дагістарычных часоў яны абаранялі чалавецтва ад нападаў жудасных пачвар дэвіянтаў, але любое іншае ўмяшанне ў развіццё цывілізацыі ім было забаронена.

Пачатак ХХІ стагоддзя. Ужо некалькі стагоддзяў прайшло з таго часу, як быў знішчаны апошні дэвіянт, калі пасля дзіўнага землятрусу раптам аб’яўляецца новы монстар. Цяпер Вечным, якія жывуць у розных кутках планеты, зноў давядзецца згуртаваць сілы, каб супрацьстаяць новай пагрозе.

## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Фільмы кінематаграфічнага сусвету Marvel
Катэгорыя:Фільмы ЗША 2021 года
Катэгорыя:Фільмы, музыку да якіх напісаў Рамін Джавадзі
Шан-Чы і легенда дзесяці кольцаў

**«Шан-Чы і легенда дзесяці кольцаў»** () — амерыканскі фантастычны фільм 2021 года. З’яўляецца 25-й па ліку карцінай у кінематаграфічным сусвеце Marvel.

## Сюжэт 
Шмат стагоддзяў таму амбіцыйны воін Сюй Вэньу завалодаў чароўным баявым артэфактам — дзесяццю кольцамі, з дапамогай якіх ён перамог усіх ворагаў і стварыў таемную арганізацыю. На працягу стагоддзяў ён збіраў войска і таемна ўмешваўся ў ход сусветнай гісторыі, але ў 1996 годзе сустрэў выдатную дзяўчыну, майстра баявых мастацтваў утоенай ад старонніх вачэй вёскі Та Ло, пасталеў і завёў сям’ю.

Прайшло 25 гадоў. У Сан-Францыска хлопец Шон працуе звычайным паркоўшчыкам, а вечары праводзіць у караоке з сяброўкай і калегай Кэці — вялікай аматаркай хуткасных аўтамабіляў. Аднойчы па дарозе на працу на прыяцеляў нападаюць добра падрыхтаваныя ваяры з мэтай забраць у Шона падораны маці медальён.

## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Фільмы кінематаграфічнага сусвету Marvel
Катэгорыя:Фільмы ЗША 2021 года
Чорная ўдава

**«Чорная ўдава»** () — амерыканскі фантастычны фільм 2021 года. Фільм пачаў *Чацвёртую фазу* кінематаграфічнага сусвета Marvel, а таксама з’яўляецца 24-й па ліку карцінай ў КСМ.

Прэм’ера стужкі ў Беларусі адбылася 8 ліпеня 2021 года.

## Сюжэт 
Наташы Раманаф трэба будзе твар у твар сустрэцца са сваім мінулым. Чорнай ўдаве прыйдзецца ўспомніць пра тое, што было ў яе жыцці задоўга да далучэння да каманды Мсціўцаў, і даведацца аб небяспечнай змове, у якую аказваюцца ўцягнутыя яе старыя знаёмыя — Алена, Аляксей (вядомы як Чырвоны Страж) і Меліна.

## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Фільмы кінематаграфічнага сусвету Marvel
Катэгорыя:Фільмы ЗША 2021 года
Катэгорыя:Фільмы, музыку да якіх напісаў Лорн Бэлф
Мсціўцы: Фінал

**«Мсціўцы: Фінал»** () — амерыканскі супергеройскі фантастычны фільм 2019 года аб прыгодах аднайменнай каманды супергерояў коміксаў кампаніі Marvel Comics. З’яўляецца 22-й па ліку карцінай ў кінематаграфічным сусвеце Marvel. Рэжысёры — Энтані і Джо Руса, аўтары сцэнарыя — Крыстафер Маркус і Стывен МакФілі. У галоўных ролях: Роберт Даўні-мал., Крыс Эванс, Марк Руфала, Крыс Хемсварт, Скарлет Ёхансан, Джэрамі Рэнер, Дон Чыдл, Пол Рад, Бры Ларсан, Карэн Гілан, Данай Гурыра, Брэдлі Купер і Джош Бролін. У фільме ацалелыя ўдзельнікі каманды «Мсціўцаў» намагаюцца выправіць страты, прычыненыя Танасам у «Вайне бясконцасці».

## Сюжэт 
Члены каманды Мсціўцаў, што засталіся ў жывых, і іх саюзнікі павінны распрацаваць новы план, які дапаможа процістаяць разбуральным дзеянням магутнага тытана Танаса. Пасля самай маштабнай і трагічнай бітвы ў гісторыі яны не могуць зрабіць памылку.

## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Фільмы кінематаграфічнага сусвету Marvel
Катэгорыя:Фільмы ЗША 2019 года
Катэгорыя:Фільмы, музыку да якіх напісаў Алан Сільвестры
Мсціўцы: Вайна бясконцасці

**«Мсціўцы: Вайна бясконцасці»** () — амерыканскі супергеройскі фантастычны фільм 2018 года аб прыгодах аднайменнай каманды супергерояў коміксаў кампаніі Marvel Comics. З’яўляецца 19-й па ліку карцінай ў кінематаграфічным сусвеце Marvel. Фільм быў анансаваны ў кастрычніку 2014 года пад назвай «Мсціўцы: Вайна бясконцасці — частка 1». У красавіку 2015 года рэжысёрамі фільма сталі Энтані і Джо Руса, а ў траўні да працы над сцэнарыям далучыліся Крыстафер Маркус і Стывен МакФілі. У ліпені 2016 года студыя Marvel скараціла назву да «Мсціўцы: Вайна бясконцасці». Здымкі пачаліся ў студзені 2017 года на студыі Pinewood Atlanta Studios у графстве Файет, штат Джорджыя, і працягваліся да ліпеня таго ж года. Дадатковыя здымкі праходзілі ў Шатландыі, Англіі, цэнтральнай Атланце і Нью-Ёрку.

Фільм заснаваны на сюжэце і элементах комікса «Пальчатка бясконцасці» (1991) Джыма Старліна і комікса «Бясконцасць» (2013) Джонатана Хікмана.

Прэм’ера стужкі ў Беларусі адбылася 3 траўня 2018 года.

## Сюжэт 
Пакуль Мсціўцы і іх саюзнікі працягваюць абараняць свет ад розных небяспек, з якімі не змог бы зладзіцца адзін супергерой, новая пагроза ўзнікае з космасу: Танас. Міжгалактычны тыран мае на мэце сабраць усе шэсць Камянёў Бясконцасці — артэфакты неверагоднай сілы, з дапамогай якіх можна змяняць рэальнасць па сваім жаданні. Усё, з чым Мсціўцы сутыкаліся раней, вяло да гэтага моманту — лёс Зямлі ніколі яшчэ не быў гэтак нявызначаным.

## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Фільмы кінематаграфічнага сусвету Marvel
Катэгорыя:Фільмы ЗША 2018 года
Катэгорыя:Фільмы, музыку да якіх напісаў Алан Сільвестры
Мсціўцы (фільм, 2012)

**«Мсціўцы»** () — амерыканскі супергеройскі фантастычны фільм 2012 года аб прыгодах аднайменнай каманды супергерояў коміксаў кампаніі Marvel Comics. З’яўляецца 6-й па ліку карцінай ў кінематаграфічным сусвеце Marvel.

Прэм’ера стужкі ў Беларусі адбылася 3 траўня 2012 года.

## Сюжэт 
Локі, зводны брат Тора, вяртаецца, і гэтым разам ён ужо не адзін. Зямля аказваецца на мяжы прыгнёту, і толькі лепшыя з лепшых могуць выратаваць чалавецтва. Кіраўнік міжнароднай арганізацыі Ш.Ч.Ы.Т. Нік Фьюры збірае выдатных прыхільнікаў справядлівасці і дабра, каб адбіць атаку. Пад кіраўніцтвам Капітана Амерыкі Жалезны Чалавек, Тор, Халк, Сакалінае вока і Чорная ўдава ўступаюць у вайну з захопнікамі.

## Крыніцы 
## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Фільмы кінематаграфічнага сусвету Marvel
Катэгорыя:Фільмы ЗША 2012 года
Катэгорыя:Фільмы, музыку да якіх напісаў Алан Сільвестры
Мсціўцы: Эра Альтрона

**«Мсціўцы: Эра Альтрона»** () — амерыканскі супергеройскі фантастычны фільм 2015 года аб прыгодах аднайменнай каманды супергерояў коміксаў кампаніі Marvel Comics. З’яўляецца 11-й па ліку карцінай ў кінематаграфічным сусвеце Marvel.

Фільм быў анансаваны ў траўні 2012 года, пасля паспяховага выхаду «Мсціўцаў». У сіквел вярнулі Джоса Уідана, рэжысёра першай часткі, пасля чаго прызначылі дату выхаду. Да красавіка 2013 года Уідан завяршыў распрацоўку сцэнарыя, а ў чэрвені, з адабрэння Роберта Даўні-малодшага, пачаўся кастынг. Другая здымачная група пачала здымкі ў лютым 2014 года ў Паўночнай Афрыцы, а асноўныя здымкі праходзілі ў перыяд з сакавіка па жнівень 2014 года. Упершыню фільм быў зняты на Shepperton Studios у Сурэі, дадатковыя здымкі прайшлі ў Італіі, Паўднёвай Карэі, Бангладэш, Нью-Ёрку і пейзажах вакол Англіі.

Прэм’ера стужкі ў Беларусі адбылася 23 красавіка 2015 года.

## Сюжэт 
Чалавецтва на мяжы знішчэння. Гэтым разам людзям пагражае Альтрон — штучны інтэлект, раней створаны для таго, каб абараняць Зямлю ад любых пагроз. Аднак галоўнай пагрозай ён палічыў чалавецтва. Міжнародная арганізацыя Ш.Ч.Ы.Т. распалася, і зараз мір не здольны адолець такога магутнага ворага, таму людзі ізноў звяртаюцца за дапамогай да Найвялікшых Герояў Зямлі — Мсціўцаў. Аднак Альтрон занадта моцны, і ёсць вялікая верагоднасць, што нават ім не атрымаецца спыніць пачатак Эры Альтрона, дзе няма месца для людзей.

## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Фільмы кінематаграфічнага сусвету Marvel
Катэгорыя:Фільмы ЗША 2015 года
Катэгорыя:Фільмы, музыку да якіх напісаў Дэні Эльфман
Катэгорыя:Фільмы, музыку да якіх напісаў Браян Тайлер
Месяцовы рыцар (серыял)

***«Месяцовы рыцар»*** () — амерыканскі міні-серыял, створаны Джэрэмі Слэйтэрам для Disney+, заснаваны на аднайменным персанажы з Marvel Comics. Дзеянне серыяла, які ўваходзіць у чацвёртую фазу кінасусвету Marvel, адбываецца пасля фільма «Мсціўцы: Фінал». Джэрэмі Слэйтар — кіраўнік праекта і сцэнарыст, а Кевін Файгі — выканаўчы прадзюсар.

Прэм’ера першага эпізода серыяла «Месяцовы рыцар» адбылася 30 сакавіка 2022 года, а заключная серыя выйшла 4 траўня.

## Сюжэт 
У цэнтры сюжэта Стывен Грант, непрыкметны работнік сувенірнай крамы, які пакутуе ад прабелаў у памяці і ўспамінаў пра іншае жыццё. Стывен выяўляе, што ў яго дысацыятыўнае засмучэнне асобы, і ён падзяляе цела з наймітам Маркам Спектарам. Калі ворагі Стывена / Марка аб'ядноўваюцца супраць іх, ім давядзецца змагацца са сваімі складанымі асобамі, апускаючыся ў смяротную таямніцу сярод магутных багоў Егіпта.

## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Серыялы кінематаграфічнага сусвету Marvel
Македонскі ўніверсітэт

**Македонскі ўніверсітэт** () — грэчаская дзяржаўная даследчая вышэйшая навучальная ўстанова са статусам універсітэта і з сядзібай у Салоніках.

## Агульная характарыстыка 
Універсітэт размешчаны ў цэнтры Салонікаў. Кампус прымыкае да Універсітэта Арыстоцеля і міжнароднага выставачнага комплексу і складаецца з групы будынкаў агульнай плошчай каля 40 000 м2, якая складаецца з амфітэатраў, вучэбных і семінарскіх залаў, офісаў, рэстарана (працуе на працягу ўсяго навучальнага года), бібліятэкі, баскетбольнай пляцоўкі, спартыўных залаў і кнігарні.

## Структура 
* Школа бізнес-адміністравання
* Школа эканомікі і рэгіянальных студый
* Школа сацыяльна-гуманітарных навук і мастацтваў
* Школа інфармацыйных навук

## Спасылкі 
Катэгорыя:Універсітэты Грэцыі
Катэгорыя:Салонікі
Спаса-Узнясенская царква (Яршэвічы)

**Спаса-Узнясенская царква** — праваслаўны храм у в. Яршэвічы Валожынскага раёна. Размешчана на ўсходняй ускраіне вёскі. Пабудавана ў другой палове XIX ст. з бутавага каменю.

## Архітэктура 
Царква — помнік архітэктуры псеўдарускага стылю.

Храм падоўжна-восевай кампазіцыі, складаецца з шатровай трох’яруснай вежы-званіцы (васьмярык на 2 чацверыках), нізкага бабінца, кубападобнага асноўнага аб’ёму і пяціграннай апсіды. Асноўны квадратны ў плане аб’ём накрыты чатырохсхільным дахам з цыбулепадобнай галоўкай па васьмігранным барабане. На фоне бутавай муроўкі сцен вылучаюцца атынкаваныя элементы архітэктурнага дэкору: вуглавыя лапаткі, аркатурныя фрызы, ліштвы здвоеных арачных аконных праёмаў.

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
* 
* 

Катэгорыя:Яршэвічы
Катэгорыя:Праваслаўныя храмы Валожынскага раёна
Катэгорыя:Збудаванні Беларусі ў псеўдарускім стылі
Катэгорыя:XIX стагоддзе ў Беларусі
Катэгорыя:З’явіліся ў XIX стагоддзі
Заходне-Македонскі ўніверсітэт

**Заходне-Македонскі ўніверсітэт** () — грэчаская дзяржаўная вышэйшая навучальная ўстанова са статусам універсітэта і з сядзібай у горадзе Казані.

## Агульная характарыстыка 
Універсітэт быў заснаваны ў горадзе Казані ў 2003 годзе. У 2015 годзе, пасля першых выбараў рэктара, універсітэт стаў самакіруемай установай. У 2019 годзе ўніверсітэт быў аб'яднаны з Інстытутам тэхналагічнай адукацыі Заходняй Македоніі. Новы ўніверсітэт кіруе 7 школамі і 22 дэпартаментамі ў 5 гарадах (Казані, Фларына, Касторыя, Пталемаіда і Грэвена).

## Структура 
* Школа інжынерыі
* Школа эканомікі
* Школа (дакладных) навук
* Школа навук аб здароўі
* Школа сельскай гаспадаркі
* Школа сацыяльна-гуманітарных навук
* Школа прыгожых мастацтваў

## Спасылкі 
Катэгорыя:Універсітэты Грэцыі
Катэгорыя:Казані
Гарадзішча (Яршэвічы)

**Гарадзішча** — археалагічны помнік перыяду ранняга жалезнага веку (V стагоддзе да н.э. — V стагоддзе н.э.), размешчаны за 0,6 км на паўднёвы ўсход ад вёскі Яршэвічы Валожынскага раёна, за 250 м
ад вясковых могілак, ва ўрочышчы *Замак*.

Пляцоўка плоская, роўная, памерам 75×45 м, з паўночнага боку ўмацавана падковападобным валам вышынёй 1,5 м. Вядома з 1838 г., абследавалі ў 1893 г. Ф. В. Пакроўскі, у 1983 г. Э. М. Зайкоўскі. Культурны пласт у шурфах 0,3—0,7 м. Знойдзены 18 фрагментаў штрыхаванай керамікі, абпалены крэмень, шлакі. Адносіцца да культуры штрыхаванай керамікі. Раскопкі не праводзіліся.

Матэрыялы абследавання захоўваюцца ў Інстытуце гісторыі НАН Беларусі.

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Гарадзішчы Валожынскага раёна
Катэгорыя:Культура штрыхаванай керамікі
Катэгорыя:Яршэвічы