open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Факультэт традыцыйнай беларускай культуры і сучаснага мастацтва БДУКМ

**Факультэт традыцыйнай беларускай культуры і сучаснага мастацтва** — структурнае падраздзяленне Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэта культуры і мастацтваў. Размяшчаецца ў будынку па вуліцы Рабкораўскай, 17 у Мінску.

## Гісторыя 
Факультэт створаны ў 2003 годзе і з’яўляецца адукацыйным, навукова-даследчым і творчым цэнтрам. Асноўная мэта дзейнасці факультэта — вывучэнне і захаванне традыцыйнай беларускай культуры, а таксама спрыянне развіццю інавацыйных форм і жанраў сучаснага мастацтва.

У верасні 2021 года была ліквідавана кафедра этналогіі і фальклору, яе загадчык, дацэнт і кандыдат культуралогіі Вячаслаў Калацэй, звольнены. Сярод выкладчыкаў кафедры былі прафесары Энгельс Дарашэвіч, доктар філасофскіх навук, Вольга Лабачэўская, доктар мастацтвазнаўства, Аляксей Рагуля, кандыдат філалагічных навук; старшы выкладчык Наталля Петухова, кандыдат педагагічных навук, і іншыя.

## Стуктура 
У структуру факультэта ўваходзіць чатыры кафедры:
* кафедра харэаграфіі;
* кафедра рэжысуры абрадаў і свят;
* кафедра тэатральнай творчасці;
* кафедра народнага дэкаратыўна-прыкладнога мастацтва.

## Дэканы 
* Вячаслаў Віктаравіч Калацэй (2003—?)
* Наталля Уладзіміраўна Карчэўская

## Спасылкі 
* Бачына факультэта 


Катэгорыя:З’явіліся ў 2003 годзе
Катэгорыя:2003 год у Мінску
Максіменка

**Максіменка** — прозвішча.

## Вядомыя носьбіты 
* Мікалай Васільевіч Максіменка (нар. 1942) — беларускі фізік-тэарэтык. Доктар фізіка-матэматычных навук (1993), прафесар (1994).
* Раіса Фёдараўна Максіменка — беларускі архітэктар.
* Сяргей Апанасавіч Максіменка — беларускі фізік.
Вячаслаў Віктаравіч Калацэй

**Вячаслаў Віктаравіч Калацэй** (нар. 1971, г. Каменец Брэсцкай вобласці) — беларускі культуролаг. Кандыдат культуралогіі, дацэнт.

## Біяграфія 
Скончыў Беларускі дзяржаўны ўніверсітэт культуры і мастацтваў. Атрымаўшы ступень бакалаўра мастацтваў скончыў кафедру народна-песеннай творчасці ўніверсітэта, аспірантуру БДУКМ, Акадэмію кіравання пры Прэзідэнце Рэспублікі Беларусь. Працаваў загадчыкам аддзела фальклору і народных рамёстваў Нацыянальнага цэнтра мастацкай творчасці дзяцей і моладзі Міністэрства адукацыі Рэспублікі Беларусь, выкладаў у БДУКМ, па запрашэнні тагачаснага рэктара Ядвігі Грыгаровіч быў першым дэканам факультэта традыцыйнай беларускай культуры і сучаснага мастацтва ўніверсітэта. Загадчык кафедры этналогіі і фальклору на гэтым факультэце, дацэнт. Выкладаў дысцыпліны «Этнаграфія, міфалогія і фальклор беларусаў», «Гісторыя фалькларыстыкі», «Клас фальклорнага выканальніцкага майстэрства».

У верасні 2021 года Вячаслаў Калацэй быў звольнены з універсітэта, а кафедра этналогіі і фальклору ліквідавана.

## Навуковая дзейнасць 
Даследуе традыцыйную культуру Еўропы, структуру мыслення і паводзін яе носьбітаў, тэорыю і практыку аховы гісторыка-культурнай спадчыны чалавецтва, займаецца аўдыявізуальнай антрапалогіяй.

Аўтар навуковай манаграфіі «Параўнальная міфалогія» (2009); удзельнік калектыўных манаграфій «Культурная спадчына: сацыялагічна-культуралагічныя даследаванні» (2001), «Штудыі Рэспубліканскай сезоннай фальклорнай школы» (2007), «У тэзаўрусе Беларусі» (2011); аўтар больш за 200 іншых публікацый па пытаннях традыцыйнай культуры. Аўтар сцэнарыя антрапалагічных фільмаў «Адраджэнне абрада Ваджэнне і пахаванне Стралы ў вёсках Стаўбун і Неглюбка» (2011); «Сонца — на лета, зіма — на мароз!» (2010).

Арганізатар першых Рэспубліканскіх змен этнакультурнага выхавання ў летніку «Зубраня» (2000); першых дударскіх этна-дыскатэк Беларусі (2001—2005); лідар-заснавальнік гурта дударскай музыкі і этнаспеваў «Ветах» (1997) — дыпламанта фестываляў Еўрапейскага вяшчальнага саюза («радыйнага» аналага «Еўрабачання») «EBU contemporary folk» у Харватыі, Гермніі і Швецыі (2010—2014). Пад яго кіраўніцтвам «Ветах» прадстаўляў фальклор Беларусі ў Палацы Нацый (Жэнева), штаб-кватэры Арганізацыі Аб’яднаных Нацый (2017).

## Узнагароды 
Адзначаны Ганаровай граматай БДУКМ (2005), Ганаровай граматай Міністэрства культуры (2017).

## Спасылкі 
* Кафедра этналогіі і фальклору > Супрацоўнікі кафедры 

Катэгорыя:Культуролагі Беларусі
Катэгорыя:Дэканы факультэта традыцыйнай беларускай культуры і сучаснага мастацтва БДУКМ
Храм Уваскрэсення Хрыстова ля Варшаўскага вакзала

**Царква Уваскрэсення Хрыстова ля Варшаўскага вакзала** — дзеючая царква ў Санкт-Пецярбургу на набярэжнай Абводнага канала, побач з былым Варшаўскім вакзалам. Храм належыць Санкт-Пецярбургскай епархіі Рускай праваслаўнай царквы. Уваходзіць у склад Адміралцейскай дабрачыннай акругі. Будавалася з 25 ліпеня 1904 па 1905 год, асвечаная 14 снежня 1908 года.

Катэгорыя:Храмы Санкт-Пецярбурга
Катэгорыя:З’явіліся ў 1908 годзе
Забялышынскі сельсавет

**Забялы́шынскі сельсавет** — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Хоцімскага раёна Магілёўскай вобласці Беларусі. Цэнтр — аграгарадок (да 2010 года вёска) Забялышын.

Утвораны 20 жніўня 1924 года ў складзе Хоцімскага раёна Калінінскай акругі БССР. З 9 чэрвеня 1927 года ў складзе Магілёўскай акругі. Пасля скасавання акруговай сістэмы 26 ліпеня 1930 года ў Хоцімскім раёне БССР. З 8 ліпеня 1931 года сельсавет у складзе Клімавіцкага раёна БССР, з 12 лютага 1935 года — у складзе адноўленага Хоцімскага раёна БССР, з 20 лютага 1938 года — Магілёўскай вобласці. 11 сакавіка 1960 года да сельсавета далучана тэрыторыя скасаванага Арлоўскага сельсавета. З 17 красавіка 1962 года сельсавет у складзе Клімавіцкага раёна. 19 красавіка 1963 года да сельсавета далучана тэрыторыя скасаванага Трасцінскага сельсавета. З 30 ліпеня 1966 года сельсавет у складзе адноўленага Хоцімскага раёна. 15 студзеня 1971 года частка сельсавета (14 населеных пунктаў: Азёрная, Бруёўка, Будачка, Жукаўка, Кацярынполле, Зарэчча 1, Зарэчча 2, Маркаўка, Міхайлоўка, Новавасільеўскі, Падлесная, Разальмова, Ранняя Зорка, Трасціно) перададзена ў склад адноўленага Трасцінскага сельсавета, вёска Канаўка перададзена ў адміністрацыйнае падпарадкаванне Хоцімскага сельсавета. У 1977 годзе скасаваны пасёлак Аляксандраўскі.

Насельніцтва сельсавета паводле перапісу 2009 года — 957 чалавек, з іх 94,9 % — беларусы, 4,6 % — рускія, 0,5 % — украінцы; паводле перапісу 2019 года — 877 чалавек.

## Літаратура 
* Административно-территориальное устройство БССР: справочник: в 2 т. / Главное архивное управление при Совете Министров БССР, Институт философии и права Академии наук БССР. — Минск: «Беларусь», 1985―1987.
* Административно-территориальное устройство Республики Беларусь (1981—2010 гг.): справочник. — Минск: БелНИИДАД, 2012. — 172 с.


Катэгорыя:Былыя сельсаветы Клімавіцкага раёна
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, утвораныя ў 1924 годзе
Казімір Сулістроўскі

**Казімір Алаізавіч Сулістроўскі** (; 1778 — , г. Пінск) — дзяржаўны дзеяч.

## Біяграфія 
Прадстаўнік старажытнага шляхецкага роду Сулістроўскіх герба «Любіч». Каталік. Нарадзіўся ў сям’і Алаіза Сулістроўскага (каля 1739—1795), падстолія і пісара вялікага літоўскага, і Антаніны з Аскеркаў (пам. каля 1830).

Атрымаў хатнюю адукацыю, з 1790 па 1795 вучыўся за граніцай, затым працягнуў адукацыю ў Варшаўскай школе ордэна піяраў на Жалібажы («Collegium Nobilium»).

З 29 верасня 1805 года завілейскі павятовы маршалак, з 26 студзеня 1809 па 7 мая 1813 — віленскі губернскі маршалак (абіраўся на два 3-годдзі запар). У час вайны 1812 года быў эвакуіраваны 16 чэрвеня 1812 з Вільні разам з расійскімі войскамі, знаходзіўся ў цэнтральных губернях і г. Санкт-Пецярбургу. Стацкі саветнік (06.10.1810). З 7 мая 1813 па 6 мая 1816 быў у адстаўцы, з 6 мая 1816 займаў пасаду мінскага грамадзянскага губернатара.

З 12 сакавіка 1817 па 12 жніўня 1818 віцэ-прэзідэнт Мінскага аддзялення Расійскага Біблейскага таварыства.

Член масонскіх ложаў: «Паўночных сяброў» (на 1818 ганаровы член ложа) у г. Санкт-Пецярбургу; «Добрага пастыра» (ганаровы член ложы, масон 7-й ст.) і «Руплівы літвін» у Вільні; «Шчаслівага вызвалення» (ганаровы член ложы) у г. Нясвіжы.

На 1816 валодаў 1822 душамі прыгонных муж. пола ў Мазырскім і Вілейскім паветах і 734 душамі прыгонных муж. пола ў Віленскай губерні.

Памёр 12 жніўня 1818 года ў Пінску ў час рэвізіі Пінскага павета. Пахаваны ў маёнтку Шэметаўшчына Вілейскага павета пры капліцы.

## Узнагароды 
Кавалер ордэнаў Св. Ганны 2-й ст. (05.11.1809) і Св. Ганны 1-й ст. (21.04.1812).

## Сям’я 
]]
У шлюбе з Каралінай з Абрамовічаў (каля 1790—1849), дачкой Яўхіма Абрамовіча, падстаросты старадубскага, памешчыка Віленскай губерні. Караліна была псіхічнахворай. Пахавана ў Моладаве. Дзеці:
* Антаніна (1805 — 18.03.1853, Вільня), у 1829 годзе павянчалася ў Віленскім касцёле Св. Яна з Іосіфам Канстанцінам Снядэцкім (08.07.1799, Вільня — 04.01.1859, пахаваны 11.01.1859 у Вільні), калежскім саветнікам, сынам Андрэя Снядэцкага, прафесара Віленскага ўніверсітэта і Медыка-хірургічнай акадэміі. Пахавана ў маёнтку Болтуп Ашмянскага павета;
* Канстанцыя (1806 — 15.02.1845, г. Дрэздэн, Саксонія), з 1823 года ў шлюбе з Аляксандрам Сямёнавічам Скірмунтам (1798, маёнтак Моладава — 22.07.1870, Кастэль-над-Рэйнам), вядомым прамыслоўцам. Пахавана ў маёнтку Моладава Кобрынскага павета Гродзенскай губерні;
* Аляксандр (1807-29.04.1872), псіхічнахворы, некалькі дзесяцігоддзяў утрымліваўся ў псіхіятрычнай бальніцы ў г. Пірна (Саксонія).

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Павятовыя маршалкі свянцянскія
Катэгорыя:Члены масонскай ложы «Руплівы ліцвін»
Баханскі сельсавет (Хоцімскі раён)

**Баханскі сельсавет** — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Хоцімскага раёна Магілёўскай вобласці Беларусі. Цэнтр — аграгарадок (да 2010 года вёска) Баханы.

Утвораны 20 жніўня 1924 года як **Баханскі (Баханоўскі) сельсавет** у складзе Хоцімскага раёна Калінінскай акругі БССР. З 9 чэрвеня 1927 года ў складзе Магілёўскай акругі. Пасля скасавання акруговай сістэмы 26 ліпеня 1930 года ў Хоцімскім раёне БССР. З 8 ліпеня 1931 года сельсавет у складзе Касцюковіцкага раёна БССР, з 12 лютага 1935 года — у складзе адноўленага Хоцімскага раёна БССР, з 20 лютага 1938 года — Магілёўскай вобласці. 11 сакавіка 1960 года ў склад сельсавета з Чарняўскага сельсавета перададзены вёскі Новы Мосін і Стары Мосін, у склад Бяседавіцкага сельсавета перададзена вёска Юзяфоўка. З 17 красавіка 1962 года сельсавет у складзе Касцюковіцкага раёна, з 30 ліпеня 1966 года — у складзе адноўленага Хоцімскага раёна. 20 верасня 2013 года скасаваны, тэрыторыя далучана да Бярозкаўскага сельсавета.

Насельніцтва сельсавета паводле перапісу 2009 года складала 612 чалавек, з іх 97,4 % — беларусы, 2,1 % — рускія.

На момант скасавання ў склад сельсавета ўваходзілі 4 населеныя пункты: аграгарадок Баханы, вёскі Канава, Мосін і Паўлаўка.

## Літаратура 
* Административно-территориальное устройство БССР: справочник: в 2 т. / Главное архивное управление при Совете Министров БССР, Институт философии и права Академии наук БССР. — Минск: «Беларусь», 1985―1987.
* Административно-территориальное устройство Республики Беларусь (1981—2010 гг.): справочник. — Минск: БелНИИДАД, 2012. — 172 с.

Катэгорыя:Былыя сельсаветы Хоцімскага раёна
Катэгорыя:Былыя сельсаветы Касцюковіцкага раёна
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, утвораныя ў 1924 годзе
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, скасаваныя ў 2013 годзе
Ветах (гурт)

**«Ве́тах»** — беларускі гурт дударскай музыкі, утвораны Вячаславам Калацэем у 1997 годзе. Ветах — традыцыйная назва Месяца ў трэцяй квадры.

## Гісторыя 
Адпачатку «Ветах» мае ўласную спеўную дзіцячую групу-спадарожнік і супрацоўнічае са спеўна-харэаграфічным гуртам «Верас» Таццяны Пладуновай. Апошнім часам выхаванцы абодвух гуртоў усё больш актыўна дапамагаюць заснавальнікам «Ветаху» і з'яўляюцца хутчэй іх калегамі, чым вучнямі па фальклорным руху. Ад стварэння рэпертуар гурта — каляндарныя і працоўныя песні, дударская і смычковая музыка, гульні, абрады і танцы паўночнай, заходняй і цэнтральнай Беларусі. Іх пераймаюць як з фанаграм і відэазапісаў аўтэнтычных вясковых выканаўцаў, так і выяжджаючы ў фальклорныя экспедыцыі. Стылістычна вынік творчай дзейнасці гурта — т. зв. «пост-фальклор», другасныя формы каранёвай руральнай культуры, якія існуюць ва ўмовах горада. Гурт рэгулярна выяжджае з Мінску, дзе са старэйшымі носьбітамі традыцыі і аднагодкамі-жыхарамі мясцовых вёсак спраўляе каляндарныя абрады. Ім абавязкова адзначаюцца святы «Сонечнага крыжа» (Вялікдзень, Купалле, Дзяды, Каляды). З 2001 года тры-чатыры разы ў сезон (напярэдадні асноўных фальклорных свят) «Ветах» дае вялікі канцэрт-вечарыну з танцавальнай дударскай музыкай у мінскіх клубах (гэтая з'ява вядома як «Музычная вандроўка па Крывіі без баяна»). Публіка, што збіраецца на вечарыну, мае магчымасць вывучыць народныя гульні і танцы Беларусі, узяць удзел у выкананні старажытных рытуальных песень.

## Музычныя інструменты 
Для акампанементу ўдзельнікі гурту выкарыстоўваюць: акарыну (керамічны аэрафон), флейту, скрыпку, гуслі (майстры Вадзім Пархімовіч, Алесь Жукоўскі), дуду (майстaр Віктар Кульпін), розныя віды ўдарных. Гурт «Ветах» неаднаразова ўдзельнічаў у эфірах радыёклуба «Фальклор» на Радыё-1 Беларусі, выступаў на розных канцэртных пляцоўках Беларусі, Эстоніі, Літвы, Латвіі, Польшчы, Германіі, Бельгіі і Францыі з такімі выканаўцамі, як Laiksne, Ліцвіны, Госціца, Наталля Матыліцкая, Guda, Kuokle, Musica Radicum, Reketukas, Meguva, Cerulites, Kapela dudarska «Manugi», Kapela Dudziarzy Wielkopolskich.

## Дыскаграфія 
* «*Тэмпаральнасць*» (CD, май 1999)
* «*Страла*» (CD, чэрвень 2004)
* «*Vietah Live on DVD*» (DVD, ліпень 2006)
* «*Vietah in an Acid Childhood*» (CD, снежань 2007)
* «*Дуды Юр’я зімовага*» (DVD, люты 2008)
* «*Сонца — на лета, зіма — на мароз!*» (DVD, май 2010)

## Спасылкі 
* Афіцыйная хатняя старонка

Катэгорыя:Музычныя калектывы Беларусі
Катэгорыя:Музычныя калектывы, якія з’явіліся ў 1997 годзе
Катэгорыя:Фолк-гурты Беларусі
Клімавіцкі сельсавет

**Клі́мавіцкі сельсавет** — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Клімавіцкага раёна Калінінскай акругі. Цэнтр — горад Клімавічы.

Утвораны 20 жніўня 1924 года ў складзе Клімавіцкага раёна Калінінскай акругі БССР. Цэнтр — мястэчка Клімавічы. 3 ліпеня 1925 года Клімавічы атрымалі статус горада. 24 верасня 1926 года скасаваны ў сувязі з утварэннем Клімавіцкага гарсавета.

## Літаратура 
* Административно-территориальное устройство БССР: справочник: в 2 т. / А.И. Карпачева и др. / Главное архивное управление при Совете Министров БССР, Институт философии и права Академии наук БССР. — Т. 1: (1917―1941 гг.). — Мн., «Беларусь», 1985. — 390 с.

Катэгорыя:Былыя сельсаветы Клімавіцкага раёна
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, утвораныя ў 1924 годзе
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, скасаваныя ў 1926 годзе
Спіс спецыяльна прызначаных грамадзян і заблакіраваных асоб

**Спіс спецыяльна прызначаных грамадзян і заблакіраваных асоб** (, таксама – *SDN List*) – пералік фізічных і юрыдычных асоб, якія трапілі пад эканамічныя санкцыі ЗША.

Спіс вядзе Офіс (Упраўленне) па кантролі за замежнымі актывамі Міністэрства фінансаў Злучаных Штатаў Амерыкі – Office of Foreign Assets Control (OFAC).

## Апісанне 
У спіс уключаюць прыватных асоб і кампаніі (напрыклад – урадавых чыноўнікаў, дзяржкарпарацыі, ваенныя вытворчасці, фінансавыя арганізацыі), якія:
* дзейнічаюць ў інтарэсах або ад імя краіны, групы, асобы, супраць якіх уведзены санкцыі;
* займаюцца дзейнасцю, якая наўпрост забаронена: тэрарызмам, гандлем наркотыкамі, кіберзлачынствамі;
* замежныя кампаніі, якія дапамагаюць абыходзіць санкцыі, ці іншым чынам парушаюць санкцыйнае заканадаўства могуць самі патрапіць у санкцыйны спіс.

Наступствы:
* блакіроўка ўсіх актываў, якія знаходзяцца ў ЗША – пад забарону трапляюць здзелкі, звязаныя з атрыманнем, перадачай, аплатай, экспартам маёмасці, маёмасных доляй і інтарэсаў; 
* спыненне ўсіх узаемадзеянняў з амерыканскімі рэзідэнтамі – становіцца незаконным атрыманне ад падсанкцыйных асоб або прадастаўленне ім, а таксама ў іх інтарэсах, грошай, тавараў або паслуг;
* інвестыцыі ў акцыі кампаній, якія трапілі ў чорны спіс, новыя даўгавыя абавязацельствы, у тым ліку набыццё любых каштоўных папер, з тэрмінам пагашэння больш за 90 дзён;
* візавыя абмежаванні для фізічных асоб.

Санкцыі абавязаны выконваць усе грамадзяне ЗША, незалежна ад месца пражывання, імігранты, якія пастаянна пражываюць у краіне, усе фізічныя і юрыдычныя асобы, якія знаходзяцца ў ЗША, незалежна ад грамадзянства, усе прадпрыемствы, зарэгістраваныя ў ЗША і іх замежныя філіялы, а таксама часам асобы, якія валодаюць маёмасцю Злучаных Штатаў.

Фактычна суб’екты, уключаныя ў спіс, страчваюць магчымасць рабіць транзакцыі ў амерыканскай валюце. Юрыдычна санкцыі прымяняюцца толькі на тэрыторыі ЗША, але на практыцы кампаніі па ўсім свеце імкнуцца пазбягаць разлікаў у доларах з контрагентамі з SDN-ліста, бо ёсць рызыка спагнанняў з боку ЗША або другасных санкцый.

## Крыніцы 
## Спасылкі
* 
* Пошук па спісе спецыяльна прызначаных грамадзян і заблакіраваных асоб, Міністэрства фінансаў ЗША

Катэгорыя:Барацьба з тэрарызмам

Катэгорыя:Міністэрства фінансаў ЗША
Спіс карцін Пітэра Брэйгеля Старэйшага

**Пітэр Брэйгель Старэйшы** (1526—1569) — фламандскі мастак, які ствараў гравюры і карціны, пазней высока ацэненыя вядучымі мастакамі, даследчыкамі гісторыі мастацтва і знатакамі. Большую частку жыцця выконваў гравюры і стаў прызнаным майстрам у гэтай справе. Ствараць карціны Брэйгель пачаў у апошняе дзесяцігоддзе свайго жыцця, пісаў пераважна жанравыя карціны і пейзажы. Творчасць Пітэра Брэйгеля Старэйшага лічыцца «*пікам нідэрландскага мастацкага Адраджэння*».

Творчая спадчына Пітэра Брэйгеля Старэйшага ўключае ў сябе каля 50 карцін рознай атрыбуцыі. Некаторыя працы, якія раней прыпісваліся мастаку, аказаліся копіямі, зробленымі яго сынам Пітэрам Брэйгелем Малодшым, або карцінамі іншых мастакоў, такіх як Жан Фуке і Ёс дэ Момпер.

Сёння карціны, атрыбутаваныя Пітэру Брэйгелю Старэйшаму, захоўваюцца ў вядучых музеях свету, а таксама ў прыватных калекцыях. Найбольш шырока працы мастака прадстаўлены ў Музеі гісторыі мастацтваў у Вене (12 карцін), а таксама ў  у Бруселі (4 карціны).

## Спіс карцін Пітэра Брэйгеля Старэйшага 
У прыведзены ніжэй спіс уключаны як працы адназначна атрыбутаваныя Пітэру Брэйгелю Старэйшаму, так і працы сумнеўнай атрыбуцыі (абазначаны шэрым колерам фона). Парадак размяшчэння прац у спісе вызначаецца мяркуемай датай іх стварэння. У слупку «*MS*» прыведзены нумары карцін Брэйгеля Старэйшага паводле каталога, апублікаванага ў 1969 годзе  і .

## «Падзенне Ікара» 
Вядомы дзве версіі карціны: адна з іх знаходзіцца ў зборы  у Бруселі, іншая — у зборы . Паміж двума карцінамі ёсць істотныя разыходжанні, але сусветную вядомасць атрымала палатно са збору Каралеўскага музея і ўсюды, дзе спецыяльна не агаворваецца іншае, гаворка ідзе менавіта пра яго. Сярод мастацтвазнаўцаў няма адзінага меркавання аб тым, ці належыць гэты варыянт «*Падзення Ікара*» пэндзлю самога Пітэра Брэйгеля Старэйшага. Прыхільнікі сапраўднасці карціны схіляюцца да таго, што карціна была напісана самім Брэйгелем на драўлянай аснове і пасля перанесена на палатно. Аднак большасць экспертаў сыходзяцца на тым, што знакамітая карціна з’яўляецца копіяй невядомага паходжання з арыгінала, задуманага і выкананага Пітэрам Брэйгелем. На карысць гэтага меркавання кажуць, у прыватнасці, вынікі даследавання, праведзенага ў 2011 годзе бельгійскімі даследчыкамі Дамінікам Аларам і Крысцінай Кюры. Праведзеная імі інфрачырвоная рэфлектаграфія паказала, што пад пластом жывапісу знаходзіцца малюнак, які служыў дапаможным этапам у капіраванні арыгінала. Тэхніка малюнка не мае нічога агульнага з тэхнікай самога Брэйгеля; больш за тое, малюнак выкананы гэтак няўмела, што гэта дазваляе адхіліць версіі аб аўтарстве Пітэра Брэйгеля Малодшага (які стварыў нямала копій палотнаў бацькі) або аднаго з вучняў Брэйгеля Старэйшага.

## Творы, якія раней прыпісваліся Пітэру Брэйгелю Старэйшаму 
## Гл. таксама 
* 

## Заўвагі 
## Крыніцы 
Брэйгель Старэйшы Пітэр
*
Yellow Submarine

**«Yellow Submarine»** — адзінаццаты студыйны альбом рок-гурта «The Beatles», які выйшаў у 1969 годзе.

## Спіс кампазіцый 
## Спасылкі 
Катэгорыя:Альбомы 1969 года
Катэгорыя:Альбомы The Beatles
Magical Mystery Tour

**«Magical Mystery Tour»** — дзявяты студыйны альбом рок-гурта «The Beatles», які выйшаў у 1967 годзе.

## Спіс кампазіцый 
Усе песні напісалі Ленан і Мак-Картні, акрамя «Blue Jay Way» — Джордж Харысан і «Flying» — Харысан–Ленан–Мак-Картні–Стар.

## Спасылкі 
Катэгорыя:Альбомы 1967 года
Катэгорыя:Альбомы The Beatles
Дз

**дз** — дыграф, які выкарыстоўваецца ў кірыліцы. Складаецца з дзвюх асобных кірылічных літар д і з. Перадае адзін гук — звонкую альвеольную афрыкату [d͡z] або палаталізаваны (памякчаны) [d͡zʲ]. Выкарыстоўваецца ў славянскіх (беларускай і ўкраінскай) і неславянскіх (абазінскай, адыгейскай, асецінскай, кабардзіна-чаркескай) мовах.

## Гісторыя 
У помніках старабеларускага пісьменства дыграф **дз** адзначаецца з XVI стагоддзя (*дзедзичъ, жаръдзье, медзь*). Як сродак паказу дзекання выступаў спарадычна, пераважна ў запазычаных словах.

## Мовы 
* У беларускай і ўкраінскай мовах на стыку прэфікса і кораня слова спалучэнне **дз** чытаецца як два асобныя гукі (напрыклад: ; ).

## Іншыя абазначэнні 
У кірылічных алфавітах гук [d͡z] таксама абазначаецца як:
* Ӡ&nbsp;— абхазская мова.
* Ѕ&nbsp;— македонская мова.
У некірылічных мовах:
* Ձ&nbsp;— армянская мова
* ძ&nbsp;— грузінская мова
* dz&nbsp;— мовы, якія карыстаюцца лацінкай.

## Гл. таксама 
* Дж (дыграф)

## Літаратура 
* 
* *Півторак Г. П.* Ч // Українська мова. Енциклопедія.&nbsp;— К.: Українська енциклопедія імя М.&nbsp;П.&nbsp;Бажана, 2000.
* 
* 
* 
* 

Катэгорыя:Дыграфы кірыліцы
The Black Album

**«The Black Album»** — неафіцыйны альбом-зборнік сольных прац удзельнікаў брытанскага рок-гурта «The Beatles».

## Спіс кампазіцый 
## Спасылкі 
Катэгорыя:Альбомы The Beatles
Катэгорыя:Альбомы 2014 года
Past Masters, Volume One

**«Past Masters, Volume One»** — кампіляцыйны альбом рок-гурта «The Beatles», які выйшаў у 1988 годзе.

## Спіс кампазіцый 
## Спасылкі 
Катэгорыя:Альбомы 1988 года
Катэгорыя:Альбомы The Beatles
Collegium Nobilium (Варшава, піяры)

**Collegium Nobilium** — вышэйшая навучальная ўстанова (канвікт), заснаваная ў XVIII стагоддзі ў Варшаве Станіславам Канарскім, а таксама сучасная назва гістарычнага будынка на вул. Мядовай № 22/24, дзе гэта навучальная ўстанова размяшчалася. Цяпер у будынку размяшчаецца Тэатральная акадэмія імя Аляксандра Зельвяровіча і комплекс дзяржаўнай музычнай школы № 1.

## Канвікт 
Collegium Nobilium быў заснаваны ў 1740 годзе (да 1741 года насіў назву **Collegium Novum**) Станіславам Канарскім. Прызначаўся для дзяцей шляхты, галоўным чынам магнатаў, выхоўваючы іх як будучых кіраўнікоў дзяржавы, у грамадзянскім і патрыятычным духу. Мовай навучання была лацінская. Пасля лістападаўскага паўстання 1831 года, у якім актыўны ўдзел бралі навучэнцы старэйшых класаў разам з настаўнікамі школы, школа была зачынена.

Сярод найвядомых выпускнікоў і выкладчыкаў школы: Адам Нарушэвіч, Тадэвуш Рэйтан, Тадэвуш Мастоўскі, Ігнацы Патоцкі, Станіслаў Костка Патоцкі, Людвік Шыман Гутакоўскі, Станіслаў Мыцельскіх, Томаш Каэтан Вігерскі, Стэфан Люскіна, Эдмунд Андрашак, Ігнацы Забароўскі, Тэадор Астроўскі, Антоній Вішнеўскі, Міхал Дзімітр Краеўскі, Ануфрый Капчынскі, Зянон Казімір Віславух і іншыя. Каля 100 выпускнікоў школы былі ў складзе Вялікага Сойма, у тым ліку і яго маршалак Малахоўскі. Па-за межамі былой Рэчы Паспалітай  існавала ў чэшскім Оламаўцы.

## Будынак 
 **Помнік культуры:** *рэгістрацыйны нумар* 66/2 *ад* 1 ліпеня 1965 года.

Будынак пабудаваны спецыяльна для шляхецкай школы ордэна піяраў у 1755 годзе (будаваўся з 1743 па 1754 год) у стылі барока па праекце Якуба Фантаны. Перабудаваны ў 1785 годзе ў адпаведнасці з класічным стылем па праекце Станіслава Завадскага. З часам школа была пераведзена ў Жалібаж, а будынак на Мядовай у 1807 годзе стаў лазарэтам напалеонаўскай арміі. У 1814 годзе перададзена Варшаўскаму таварыству дабрачыннасці, якое праз пяць гадоў пераехала на Кракаўскае прадмесце.

Будынак быў разбураны падчас Варшаўскага паўстання, у тым ліку і пры падзенні збітага немцамі самалёта 31-га бамбардзіровачнага дывізіёна канадскіх ВПС, які зваліўся на будынкі па вул. Мядовай. Захаваў традыцыйную назву Collegium Nobilium. Акадэміі пасля прысвоена імя Аляксандра Зельвяровіча. У некаторых памяшканнях будынка захаваліся арыгінальны тынк і роспісы XVIII і XIX стагоддзяў.

## Крыніцы 
## Літаратура 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Спасылкі 
* 
* 
* 

Катэгорыя:Гісторыя Варшавы
Катэгорыя:Адукацыя ў Варшаве
Катэгорыя:Будынкі і збудаванні Варшавы
Катэгорыя:Навучальныя ўстановы, расфарміраваныя ў 1832 годзе
Ꚉ

**Ꚉ**, **ꚉ** (*лігатура ДЗ*) — літара пашыранай кірыліцы. Прымянялася ў абхазскім алфавіце ў версіі Міхаіла Завадскага, дзе пазначала гук .

Гэтая літара таксама існавала ў асецінскім алфавіце да яго пераводу на лацінку ў 1923 годзе (дзе яе замяніў дыграф *dz*, які пры пераходзе на новую кірыліцу захаваўся як «дз»).

“ з сімвалам Ꚉ у назве выдання (сакавіка 1923 года)]]

## Гл. таксама 
* Дз
* Ӡ

## Спасылкі 
* Ꚉ на старонцы Scriptsource.org 
* ꚉ на старонцы Scriptsource.org 

Катэгорыя:Лігатуры кірыліцы
Катэгорыя:Літары кірыліцы
Валерый Сцяпанавіч Задаля

**Валерый Сцяпанавіч Задаля** (псеўд. *Антон Лабовіч*; ,  — , ) — беларускі журналіст, грамадска-палітычны дзеяч.

## Біяграфія 
Закончыў факультэт журналістыкі Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэта. Працаваў карэспандэнтам клецкай раённай газеты, рэдактарам навагрудскай газеты «Новае жыццё», намеснікам старшыні Тэлерадыёкампаніі Гродна.

Член Партыі БНФ, Беларускай асацыяцыі журналістаў (з 1997), ПЭН-цэнтра.

Пасля вымушанага звальнення з Тэлерадыёкампаніі ў канцы 1990-х працаваў у грамадскім аб’яднанні «Ратуша», потым (пасля закрыцця аб’яднання) у гарадзенскім аддзяленні «Таварыства беларускай школы». У апошнія гады жыцця займаўся актыўнай і плённай грамадскай дзейнасцю: стварыў «Літаратурную гасцёўню», выдаваў і рэдагаваў шэраг лакальных спецыялізаваных газет, быў адным са сталых выкладчыкаў гродзенскай Школы маладога журналіста.

Памёр ад цяжкай хваробы на 55 годзе жыцця. Пахаваны на Аульсаўскіх могілках Гродна.

## Спасылкі 
* Вянок памяці: Валерый Задаля // Радыё «Свабода» 12.04.2007
* Памёр Валерый Задаля // «Твой стыль» 12.04.2007 

Катэгорыя:Палітыкі Беларусі

Катэгорыя:журналісты Беларусі

Катэгорыя:грамадскія дзеячы Беларусі
Казімір Марачэўскі

**Казімір Мацеевіч Марачэўскі** (; 4 сакавіка 1788, маёнтак Стары Куплін — 11 ліпеня 1832) — дзяржаўны службовец.

## Біяграфія 
Паходзіў са шляхецкага роду Марачэўскіх герба «Халева». Нарадзіўся 4 сакавіка 1788 года ў маёнтку Стары Куплін, каля Пружанаў, у сям’і Мацея Марачэўскага, ростмістра янычарскай харугвы польнай булавы Вялікага Княства Літоўскага і лідскага суддзі межавога, уладальніка маёнткаў Новы і Стары Куплін Пружанскага павета, і Ганны з Асоўскіх;
* Юліян (1824-?), меў маёнтак Архова ў Познанскім ваяводстве.

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
* Kazimir Maračeŭski

Катэгорыя:Масоны Беларусі
Катэгорыя:Павятовыя маршалкі пружанскія
Казімір Мацеевіч
Карл Дзям’янавіч Мараўскі

**Карл Дзям’янавіч Мараўскі** — ваенны дзеяч.

## Біяграфія 
Палкоўнік літоўскіх войскаў, генерал-маёр пад час паўстання 1794 года. У 1812 годзе — генерал брыгады галоўнага штаба Напалеона. Каралеўскі шамбялян, камердынер. У 1818—1820 гадах — прыдворны ЯІВ, генерал-маёр былых польскіх войскаў. У 1821—1822 гадах — прысяжны 1-га дэпартамента Віленскага галоўнага суда.

Сябра Нацыянальнага масонства, польскага Патрыятычнага таварыства. Ганаровы сябра масонскай ложы «Сябры чалавецтва» ў Гродне, масон 7-й ст. у 1820—1821 гадах.

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Масоны Беларусі
Катэгорыя:Каралеўскія шамбяляны
Катэгорыя:Генерал-маёры (Расійская імперыя)
Катэгорыя:Удзельнікі паўстання 1794 года
Пад небам Беларусі

**«Пад небам Беларусі»** — беларуская кніга-фотаальбом Анатоля Клешчука, якая была выдадзена па заказе і пры фінансавай падтрымцы Міністэрства інфармацыі Рэспублікі Беларусь выдавецтвам «Беларусь».

## Змест 
Выхад альбома супаў з адметным часам, які ў Беларусі праходзіў пад знакам Года малой Радзімы. Аўтар альбома — заўзяты вандроўнік па беларускай глыбінцы, шчыра ўлюбёны ў родны край, пажыццёва захоплены прафесіяй, а галоўнае — самім жыццём, якое натхняе і дае шмат падстаў для стварэння маляўнічых кніг, у тым ліку і фотаальбомаў.

## Спасылкі 
* «Пад небам Беларусі» 
* «Пад небам Беларусі»
* «Пад небам Беларусі» 

Катэгорыя:Кнігі 2019 года
Катэгорыя:Выданні Беларусі
Love Me Do / P. S. I Love You

**«Love Me Do / P. S. I Love You»** — дэбютны сінгл брытанскага рок-гурта «The Beatles», які выйшаў у 1962 годзе.
## Спіс кампазіцый
## Спасылкі
Катэгорыя:Сінглы 1962 года
Катэгорыя:The Beatles
1962 год у гісторыі музыкі

**1962** год быў адзначаны шэрагам музычных падзей.
## Падзеі 
## Альбомы 
### Сінглы
*«Love Me Do / P. S. I Love You» — дэбютны сінгл «The Beatles»
## Узнагароды 
## Гурты 
### Створаны 
### Распаліся 
## Нарадзіліся 
## Памерлі 
*
Катэгорыя:Гады ў музыцы
Мацей Марачэўскі

**Мацей Казіміравіч Марачэўскі** () — ваенны дзеяч, ураднік Вялікага Княства Літоўскага.

## Біяграфія 
Паходзіў са шляхецкага роду Марачэўскіх герба «Халева». Дзеці:
* Казімір (1788-1832), суддзя гродскі, межавы суддзя, маршалак пружанскі;
* Тэафіл (1790–1835).

Катэгорыя:Ротмістры
Катэгорыя:Постаці Пружанскага павета
Мацей Казіміравіч
Дубравіцкі сельсавет

**Ду́бравіцкі сельсавет** — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Клімавіцкага раёна Магілёўскай вобласці. Цэнтр — вёска Дубравіца.

Утвораны 20 жніўня 1924 года як **Івандарскі сельсавет** у складзе Клімавіцкага раёна Калінінскай акругі БССР. Цэнтр — вёска Івандар. 21 жніўня 1925 года цэнтр сельсавета перанесены ў вёску Дубравіца, сельсавет перайменаваны ў Дубравіцкі. З 9 чэрвеня 1927 года сельсавет у Клімавіцкім раёне Магілёўскай акругі. Пасля скасавання акруговай сістэмы 26 ліпеня 1930 года ў Клімавіцкім раёне БССР, з 20 лютага 1938 года — Магілёўскай вобласці. 11 красавіка 1960 года скасаваны, тэрыторыя ўвайшла ў склад новаўтворанага Лабжанскага сельсавета.

На момант скасавання ў склад сельсавета ўваходзілі 10 населеных пунктаў: Барысавічы, Ганнаўка, Гарадок, Гута, Дубравіца, Ігнатаўка, Новыя Жаркі, Папехінка, Селішча і Старыя Жаркі.

## Літаратура 
* Административно-территориальное устройство БССР: справочник: в 2 т. / Главное архивное управление при Совете Министров БССР, Институт философии и права Академии наук БССР. — Минск: «Беларусь», 1985―1987.

Катэгорыя:Былыя сельсаветы Клімавіцкага раёна
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, утвораныя ў 1924 годзе
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, скасаваныя ў 1960 годзе
Тэафіл Марачэўскі

**Тэафіл Мацеевіч Марачэўскі** (; , Уніхоўшчызна, Лідскі павет, Гродзенская губерня — , Варшава) — ваенны дзеяч, дзяржаўны службовец.

## Біяграфія 
Паходзіў са шляхецкага роду Марачэўскіх герба «Халева». Нарадзіўся  года ва Уніхоўшчызне Лідскага павета, у сям’і Мацея Марачэўскага, ростмістра янычарскай харугвы польнай булавы Вялікага Княства Літоўскага і лідскага суддзі межавога, уладальніка маёнткаў Новы і Стары Куплін Пружанскага павета, і Ганны з Асоўскіх.

Скончыў піярскую школу ў Шчучыне, потым Віленскі ўніверсітэт. У 1812 г. — паручнік 19-га уланскага палка, 17-га пяхотнага палка літоўска-беларускіх войскаў, у 13-м корпусе французскай арміі. Адзначыўся 8 снежня 1813 года ў бітве пад Борнхестам, 10 снежня 1813 — пад Зеештадтам у Даніі. Прадстаўлены да крыжа Дацкага і французскага крыжа Ганаровай Лігі. За ўдзел у вайне супраць Расіі на баку Напалеона маёнтак Уніхоўшчызна (73 душ м. п.) трапіў пад канфіскацыю. У 1815 г. дэмабілізаваўся. У пасведчанні, якое далі Марачэўскага афіцэры 17-га палка ўланаў, было напісана, што ён адзначаўся добрым характарам, добрай службай, мужнасцю і адвагай на працягу трох гадоў (Ловіч, 20.02.1815).

Жыў з сям’ёй і працаваў на гаспадарцы і грамадскіх пасадах. У 1819 г. — асэсар Гродзенскага галоўнага суда. У 1821 г. у адстаўцы. Падкаморы Лідскага павета ў 1830 годзе.

Член масонскай ложы «Сябры чалавецтва» ў Гродне, масон 1-й ст. у 1819, 3-й ст. у 1821.

Хварэў, прыехаў у Варшаву, дзе памёр і пахаваны на Павонзкаўскіх могілках.

## Узнагароды 
Кавалер ордэна Святой Ганны.

## Сям’я 
У шлюбе з Паўлінай з Сангайлаў. Дзеці:
* Стэфанія Сумарокава;
* Канстанцыя Нарбут;
* Юзаф (нар. у 1816), маршалак шляхты Лідскага павета;
* Люцыян (1822—1909), афіцэр расійскай арміі, калекцыянер;
* Адам (нар. у 1828), уладальнік Андрушоўцаў Лідскага павета. За дачыненне да паўстання 1863—1864 гадоў прысуджаны (да 1.10.1864) да пазбаўлення правоў стану, канфіскацыі маёмасці і ссылкі на жыхарства ў Томскую губерню.

Усе запісаны ў дваранскія кнігі Гродзенскай губерні.

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Масоны Беларусі
Тэафіл Мацеевіч
Грамадзянін (партыя)

**Палітычная партыя «Грамадзянін»** (; да кастрычніка 2015 года мела назву «**Партыя дзяржаўнага нейтралітэту Украіны**»  ці *ПДНУ*) — палітычная партыя Украіны, зарэгістраваная 13 кастрычніка 2004 года пад № 99.

## Ідэалогія 
Партыя прапагандуе дэмакратычную і эканамічна моцную дзяржаву, спыненне руху Украіны да вайсковых блокаў, паглыбленне супрацы з суседзямі. У 2005 годзе партыя выступала за вывад ЧФ РФ з тэрыторыі Украіны (АР Крым).

## Гісторыя 
4 чэрвеня 2004 года ў Кіеве адбыліся ўстаноўчыя зборы партыі. За аснову праграмы быў узяты тэзіс з Дэкларацыі аб дзяржаўным суверэнітэце Украіны (Украіна «ўрачыста абвяшчае пра намер стаць у будучыні ўстойліва нейтральнай дзяржавай, якая не ўдзельнічае ў вайсковых блоках і прытрымліваецца трох няядзерных прынцыпаў: не прымаць, не вырабляць і не набываць ядзернай зброі»).

На выбарах у Вярхоўную Раду 2006 года ПДНУ не ўдзельнічала. Дзейнасць праводзілася на тэрыторыі АР Крым. На мясцовых выбарах 2006 года ў Крыме супрацоўнічала з прарасійскімі сіламі, увайшоўшы да «Блоку Куніцына».

Выканонваючай абавязкі старшыні партыі была Вольга Грыгор’ева. Пераемнікам стаў Андрэй Плакіда.

У кастрычніку 2015 года партыя змяніла назву на **Палітычная партыя «Грамадзянін»**.

## Спасылкі 
* Проведемо Партію державного нейтралітету України у парламент. І це буде для України повна сенсація — інтэрв’ю.

Катэгорыя:З’явіліся ў 2004 годзе
Катэгорыя:Палітычныя партыі
Катэгорыя:Палітычныя партыі Украіны
Мінкус

**Мінкус** — прозвішча.

## Вядомы носьбіты 
* Адольф Барысавіч Мінкус (1870—1947), рускі і савецкі архітэктар
* Барыс Адольфавіч Мінкус (1904—2004), савецкі вучоны ў галіне халадзільнай тэхнікі і цеплафізікі, сын А. Б. Мінкуса
* Людвіг Мінкус (1826—1917), аўстрыйскі кампазітар, дырыжор, педагог і скрыпач
* Міхаіл Адольфавіч Мінкус (1905—1963), савецкі архітэктар, сын А. Б. Мінкуса
Кум

Назву **Кум** маюць:

* Кум — горад у Іране
* Кум — правінцыя ў Іране
Ісламскі кансультацыйны савет

thumb|Сцяг Ісламскага кансультацыйнага савета Ірана
**Ісламскі кансультацыйны савет** (меджліс;  — *Меджлісэ шурае ісламі*) — аднапалатны парламент Ірана. Складаецца з 290 дэпутатаў (да 18 лютага 2000 года — з 270 чалавек). Апошнія выбары былі праведзены ў лютым 2016 года. Першае пасля выбараў пасяджэнне прайшло 28 мая 2016 года.

Пасля ісламскай рэвалюцыі 1979 года меджліс — ніжняя палата двухпалатнага парламента Ірана (складаўся з Сената і Меджліса) — быў распушчаны. Замест Сената і Меджліса быў утвораны Ісламскі кансультацыйны савет. З 1979 года старшынямі Ісламскага кансультацыйнага савета былі Алі Хашэмі Рафсанджані з 1980 года па 1989 год. Затым быў Мехдзі Карубі з 1989 года па 1992 год, Алі Акбар Натэк-Нуры з 1992 па 2000 гады, Мехдзі Карубі з 2000 па 2004 год, Галям-Алі Хадад Адэль з 2004 па 2008 год, Алі Ларыджані з 2008 па 2020 год, і з 2020 года па сённяшні дзень старшынёй з’яўляецца Махамад-Багер Галібаф. Дэпутаты абіраюцца шляхам простых выбараў на 4 гады. Усе кандыдаты павінны быць адобраныя Саветам вартавых канстытуцыі. Меджліс зацвярджае законапраекты, міжнародныя дагаворы, скарбовыя расходы дзяржавы. Пасля выбараў у меджліс 9-га склікання (пасля ісламскага перавароту 1979 года) 63,5 % паслоў паходзілі з кансерватыўных партый, 26,2 % — з рэфармісцкіх партый, 6,2% — рэлігійныя меншасці.

## Спасылкі 
* Сайт меджліса 

Катэгорыя:Палітыка Ірана
Іран
Катэгорыя:З’явіліся ў 1906 годзе
Андрэй Васілевіч (княжыч друцкі)

**Андрэй Васілевіч** з князёў Друцкіх (2-я палова XIV ст. — 12 жніўня 1399) — вялікалітоўскі арыстакрат.

Сын друцкага князя Васіля Міхайлавіча. Згадваецца аднойчы, сярод загінулых у бітве на Ворскле 12.08.1399 года, пры гэтым названы пасынкам князя Дзмітрыя Альгердавіча.

На думку А. В. Кузьміна, магчыма, таксама згадваецца судовай граматай вялікага князя Вітаўта як князь Андрэй Васіла ў спрэчцы з князем Свідрыгайлам за мяжу ўладання. Аднак, названая грамата, сумнеўная ад першай публікацыі, аказалася фальсіфікатам, зробленым паводле сапраўднай судовай граматы вялікага князя Вітаўта ў спрэчцы за ловішча паміж нейкім Вігайлам і не названым імем біскупам.

Нашчадкі князя Андрэя Васілевіча памерлі маладымі і бяздзетнымі да 19 красавіка 1411 года, калі вялікі князь Вітаўт перадаў частку іх вымарачных уладанняў — палову Блужы (колішнюю выслугу князя Андрэя), Віленскаму капітулу.

## Літаратура 
* 
* 

Катэгорыя:Друцкія
Media-Polesye

**Media-Polesye** — беларускі інтэрнэт-сайт, які распачаў працу ў чэрвені 2012 года. У 2020 годзе атрымаў статус сеткавага СМІ.

## Змест 
Навіны, рубрыкі: грамадства, эканоміка, здарэння, культура, палітыка, інтэрв’ю, аўто, спорт. Ахоплівае Пінск, Лунінец, Столін. Паводле Святланы Гарды, галоўнага рэдактара выдання, палескі сайт у 2020 годзе меў да 150 тысяч унікальных наведвальнікаў у суткі. За артыкул пра сітуацыю пра распаўсюджванне COVID-19 у Беларусі быў накладзены штраф у 120 базавых велічынь, другі раз быў прысуджаны штраф за артыкул аб візіце Святланы Ціханоўскай на малую радзіму, за словы ў тэксце, што ''«яна замужам, як дзекабрыстка».

Падчас прэзідэнцкіх выбараў журналістаў выгналі з выбарчых участкаў, аднаго карэспандэнта жорстка затрымалі і збілі так, што шнары ад траўм засталіся на ўсё жыццё. У канцы ліпеня 2021 года за публікацыю пра «Пінскую справу» суддзя Братанава аштрафавала «Медыя-Палессе» на 5771 BYN. Нягледзячы на рэпрэсіі, рэдакцыя вырашыла прадоўжыць працу.

У 2022 годзе сайт і шэраг іншых інтернэт-рэсурсаў Media-Polesye быў даданы ў Рэспубліканскі спіс экстрэмісцкіх матэрыялаў.

## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Сайты Беларусі
Катэгорыя:Цэнзура ў Беларусі
Янаўскі сельсавет (Хоцімскі раён)

**Я́наўскі сельсавет** — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Хоцімскага раёна Магілёўскай вобласці Беларусі. Цэнтр — гарадскі пасёлак Хоцімск (не ўваходзіў у склад).

Утвораны 7 верасня 2000 года з населеных пунктаў, якія знаходзіліся ў адміністрацыйным падпарадкаванні Хоцімскага пассавета. 23 снежня 2009 года скасаваны, тэрыторыя далучана да Трасцінскага сельсавета. На момант скасавання ў склад сельсавета ўваходзілі 12 населеных пунктаў: вёскі Азёраўка, Альшоў 2, Бесядскі Прудок, Васілёўка 1, Васілёўка 2, Дружба, Канаўка, Малуноўка, Шаладонаўка, Янаўка і пасёлкі Круглы, Пагранічнік.

Насельніцтва сельсавета паводле перапісу 2009 года складала 349 чалавек, з іх 95,4 % — беларусы, 3,2 % — рускія, 0,9 % — украінцы.

## Крыніцы 
## Літаратура 
* Административно-территориальное устройство Республики Беларусь (1981—2010 гг.): справочник. — Минск: БелНИИДАД, 2012. — 172 с.

Катэгорыя:Былыя сельсаветы Хоцімскага раёна
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, утвораныя ў 2000 годзе
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, скасаваныя ў 2009 годзе
Асмолавіцкі сельсавет

**Асмо́лавіцкі сельсавет** — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Клімавіцкага раёна Магілёўскай вобласці. Цэнтр — вёска Асмолавічы.

Утвораны 20 жніўня 1924 года ў складзе Клімавіцкага раёна Калінінскай акругі БССР. З 9 чэрвеня 1927 года ў складзе Магілёўскай акругі. Пасля скасавання акруговай сістэмы 26 ліпеня 1930 года ў Клімавіцкім раёне БССР, з 20 лютага 1938 года — Магілёўскай вобласці. 16 ліпеня 1954 года да сельсавета далучана тэрыторыя скасаванага Аўтухоўскага сельсавета. 11 красавіка 1960 года скасаваны, тэрыторыя далучана да Яноўскага (8 населеных пунктаў: Асмолавічы, Аўтухоўка, Жэўжык, Клоў, Мяжэнін, Саўна, Ташна і Фядотаўка) і Ціманаўскага (5 населеных пунктаў: Балешын, Кукуеўка, Лубянка, Мядзведаўка і Сямёнаўка) сельсаветаў.

На момант скасавання ў склад сельсавета ўваходзілі 13 населеных пунктаў.

## Літаратура 
* Административно-территориальное устройство БССР: справочник: в 2 т. / Главное архивное управление при Совете Министров БССР, Институт философии и права Академии наук БССР. — Минск: «Беларусь», 1985―1987.

Катэгорыя:Былыя сельсаветы Клімавіцкага раёна
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, утвораныя ў 1924 годзе
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, скасаваныя ў 1960 годзе
Светлякі (значэнні)

**Светлякі**:

* Светлякі (*Lampyridae*) — сямейства жукоў.
* Светлякі — род жукоў з сямейства Светлякі.
Мангеймскі ўніверсітэт

**Мангеймскі ўніверсітэт** () — нямецкая дзяржаўная вышэйшая навучальная ўстанова са статусам універсітэта з сядзібай у горадзе Мангейм.

## Агульная характарыстыка 
Галоўны будынак ВНУ размешчаны ў барочным палацы ў Мангейме на Рэйне. Фармальна вучэльня існуе з 1967 года, аднак яе вытокі ўзыходзяць да 1763 года, калі курфюрстам Карлам IV была створана мясцовая акадэмія.

У рэйтынгу, які ўлічвае адпаведныя спецыялізацыі, універсітэт пастаянна ўваходзіць у шэраг лепшых у Германіі. Па дадзеных брытанскага штотыднёвіка «The Economist» магістратура па бізнес-адміністраванню гэтага ўніверсіэта - гэта лепшая праграма ў Германіі і адна з лепшых у Еўропе. У якасці аднаго з 33 універсітэтаў свету яму была прысуджана так званая Трайная карона, гэта значыць тры прэстыжных сусветных акрэдытацыі бізнес-універсітэтаў (EQUIS, AACSB і AMBA).

## Факультэты 
* Факультэт бізнес-адміністравання
* Факультэт філасофіі
* Факультэт эканомікі і права
* Факультэт сацыяльных навук
* Факультэт эканамічнай інфарматыкі і эканамічнай матэматыкі

## Спасылкі 
* Афіцыйная інтэрнэт-старонка ўстановы

Катэгорыя:Універсітэты Германіі
Жан-Франсуа Штаерт

**Жан-Франсуа Штаерт** (, ) (нар. , Берн, кантон Берн, Швейцарыя) – швейцарскі палітык Сацыял-дэмакратычнай партыі Швейцарыі, дэпутат Нацыянальнага Савета Федэральнага Сходу Швейцарыі 47, 48, 49 і 50 скліканняў ад кантона Фрыбур.

## Біяграфія 
Вучыўся ў пачатковай школе Марыі Уорд у Фрыбуры з 1967 па 1972 год, а затым перайшоў у  ў тым жа горадзе, дзе вучыўся з матэматычна-прыродазнаўчым ухілам з 1972 па 1978 год. Затым паступіў ва Універсітэт Фрыбура, дзе з 1978 па 1989 год вывучаў з большага гісторыю Швейцарыі. У меншай ступені займаўся сучаснай гісторыяй і камунікатыўнымі даследаваннямі.

З 2002 года Штаерт быў дэлегатам па міжкантанальных справах ва ўпраўленні адукацыі кантона Во. Стаў вядомы швейцарскай грамадскасці дзякуючы сваёй прафесійнай дзейнасці ў Сацыял-дэмакратычнай партыі Швейцарыі: у 1993–1998 гадах – цэнтральны сакратар па друку і інфармацыі, у 1998–2000 гадах – генеральны сакратар партыі і яе парламенцкай групы ў Федэральным Сходзе.

Быў дэпутатам . Са студзеня 2002 па снежань 2007 года быў членам . Пасля смерці  у чэрвені 2007 года Штаерт заняў яе крэсла ў Нацыянальным Савеце Федэральнага Сходу Швейцарыі. У Нацыянальны Савет Федэральнага Сходу Швейцарыі пераабіраўся ў 2007, 2011 і 2015 гадах. 15 ліпеня 2011 года ўзяў шэфства над , беларускм палітвязьнем, удзельнікам Плошчы 2010. Падаў у адстаўку з пасады дэпутата Нацыянальнага Савета Федэральнага Сходу Швейцарыі ў пачатку 2017 года.

У лістападзе 2016 года Штаерт быў пераабраны ў  у другім туры. На 2020 год быў віцэ-прэзідэнтам і дырэктарам па планаванні, ахове навакольнага асяроддзя і будаўніцтву .

## Спасылкі 
* Старонка Жана-Франсуа Штайерта на сайце 
* Старонка Жана-Франсуа Штаерта на сайце Федэральнага Сходу Швейцарыі 
* 

Катэгорыя:Палітыкі Швейцарыі
Катэгорыя:Нарадзіліся ў 1961 годзе
Катэгорыя:Члены Сацыял-дэмакратычнай партыі Швейцарыі
Катэгорыя:Выпускнікі ВНУ Швейцарыі
Фройляйн: зімовая казка

**«Фройляйн: зімовая казка»** () ― італьянскі камедыйны фільм 2016 года.

## Сюжэт 
Шмат гадоў Рэгіна жыла ў адзіноце ў сваім пустым гатэлі ля падножжа Альпаў, пакуль да яе не пастукаўся дзіўны госць. Пасяліўшыся з Рэгінай пад адным дахам, лагодны дзівак змяняе яе жыццё.

## Здымачная група 
* рэжысёр і сцэнарыст — 

## У ролях 
## Спасылкі 
Катэгорыя:Кінакамедыі 2016 года
Катэгорыя:Фільмы Італіі 2016 года
Катэгорыя:Кінакамедыі Італіі
Катэгорыя:Фільмы на італьянскай мове
Асабняк Румянцава

**Асабняк Румянцава** — асабняк у Санкт-Пецярбург, размешчаны па адрасе Англійская набярэжная, дом 44. Цяпер аддзел (філіял) Дзяржаўнага музея гісторыі Санкт-Пецярбурга. Помнік архітэктуры ампіру. Перабудаваны са старога дома, які прыдбаў М. П. Румянцаў у 1826—1827 гадах (архітэктар В. А. Глінка). Вылучаецца магутным 12-калонным порцікам (на франтоне гарэльеф «Апалон на Парнасе», скульптар І. П. Мартас).

## Літаратура 
* Санкт-Петербург. Петроград. Ленинград: Энциклопедический справочник / Ред. коллегия: Белова Л. Н., Булдаков Г. Н., Дегтярев А. Я. и др. — М.: научное издательство «Большая Российская Энциклопедия». 1992. — 687 с.; ил. ISBN 5-85270-037-1

Катэгорыя:Палацы Санкт-Пецярбурга
Грамадзянін (значэнні)

**Грамадзянін** — індывід, які валодае грамадзянствам дзяржавы. Іншыя значэнні:

* «Грамадзянін» — расійская газета-часопіс, выходзіла ў 1872—1879 і 1882—1914 гадах.
* «Грамадзянін» — беларуская газета, выдавалася ў 1919 годзе.
* «Грамадзянін» — украінская палітычная партыя.
* «Грамадзянін Кейн» — фільм ЗША 1941 года.

## Гл. таксама 
* Грамадзянка
Рудакоў

**Рудакоў** — прозвішча, тапонім.

## Прозвішча 
* Анатоль Абрамавіч Рудакоў — беларускі акцёр
* Канстанцін Іванавіч Рудакоў — савецкі мастак

## Тапонім 
* Рудакоў (Хойніцкі раён)
Канстанцін Іванавіч Рудакоў

**Канстанцін Іванавіч Рудакоў** (; 26 сакавіка 1891,  — , ) — савецкі мастак-графік і педагог, член Ленінградскага Саюза мастакоў.

## Біяграфія 
Нарадзіўся 26 сакавіка 1891 года ў Санкт-Пецярбургу ў сям’і мастака-дэкаратара Марыінскага тэатра.

Займаўся ў прыватных студыях у П. Чысцякова і В. Савінскага, у «Новай мастацкай майстэрні» у М. Дабужынскага, Я. Лансерэ, Б. Кустодзіева. У 1918—1922 гадах вучыўся ў Акадэміі мастацтваў у Петраградзе (ПГСХУМ-ВХУТЕИН) на архітэктурным і маляўнічым факультэтах. Скончыў інстытут па майстэрні Д. Кардоўскага з прысваеннем звання мастака жывапісу.

З 1918 года ўдзельнічаў у выставах, быў сябрам «Свету мастацтва», «Абшчыны мастакоў», АХРР, член-заснавальнік «Таварыства жывапісцаў» (1928—1930). З 1932 года член Ленінградскага Саюза мастакоў. У 1920-я шмат працаваў у галіне сатырычнай графікі для часопісаў «Чыж», «Вожык», «Бегемот», «Смехач», «Кракадзіл». Пазней займаўся станкавай графікай, стварыўшы ў 1930-я гады серыі «нэпман», «Захад», «Аголеныя натуршчыцы». Вядомасць і прызнанне атрымаў як ілюстратар твораў рускай і еўрапейскай класікі: «Яўген Анегін» А. Пушкіна (1934), «Нана» Э. Заля (1935—1937), «Мілы сябар» Г. дэ Мапасана (1935—1937), «Шчаўкунок» А. Гофмана (1937), «Ганна Карэніна» (1942—1945) і «Вайна і мір» (1941—1948) Л. Талстога, «Рэвізор» М.Гогаля (1948), «Манон Леско» А. Прэво (1948) і іншых.

1929 да канца жыцця выкладаў у ЛИЖСА, а таксама на графічным аддзяленні Ленінградскага інстытута інжынераў камунальнага будаўніцтва. У 1938—1940 працаваў у Эксперыментальнай літаграфскага майстэрні ЛОСХ. У 1940-х стварыў эскізы касцюмаў да пастановак «Гора ад розуму» А. Грыбаедава для Ленінградскага акадэмічнага тэатра драмы імя А. С. Пушкіна, «Вяселле» А. Чэхава (1942) і «Шмат шуму з нічога» У. Шэкспіра (1943 г., не ажыццёўлена) для Ленінградскага тэатра эстрады. У гады Вялікай Айчыннай вайны і блакады стварыў серыю партрэтаў байцоў СПА, працаваў над тэатральнымі дэкарацыямі, выконваў жывапісныя пано для гарадскіх плошчаў і вуліц, супрацоўнічаў у часопісе «Костёр».

## Літаратура 
* Санкт-Петербург. Петроград. Ленинград: Энциклопедический справочник / Ред. коллегия: Белова Л. Н., Булдаков Г. Н., Дегтярев А. Я. и др. — М.: научное издательство «Большая Российская Энциклопедия». 1992. — 687 с.; ил. — ISBN 5-85270-037-1.

Катэгорыя:Мастакі СССР
Катэгорыя:Мастакі Расіі XX стагоддзя
Канвандо (КНДР)

**Канвандо** () — правінцыя ў КНДР з адміністрацыйным цэнтрам у горадзе Вансан. Перад падзелам Карэі ў 1945 Канвандо Паўночнай Карэі і аднайменная правінцыя ў Паўднёвай Карэі, складалі адзіную правінцыю.

## Геаграфія 
Канвандо мяжуе з правінцыяй Хамген-Намдо на поўначы, з Хванхэ-Пукто і Пхенан-Намдо на захадзе, з Кэсонам на поўдні. Мае таксама агульную мяжу з Паўднёвай Карэяй. З усходу абмываецца Японскім морам.

Большая частка пакрыта гарамі, найбольш знакамітыя з якіх «Алмазныя горы» (Кымгансан).

## Адміністрацыйны падзел 
Канвандо падзелена на 2 горада (*сі*) і 15 паветаў (*кун*).

## Гарады 
* Мунчхон (문천시, 文川市)
* Вансан (원산시, 元山市)

## Паветы 
* Анбён (안변군, 安邊郡)
* Чхандо (창도군, 昌道郡)
* Чхарвон (철원군, 鐵原郡)
* Чхонэ (천내군, 川內郡)
* Хвеян (회양군, 淮陽郡)
* Ічхон (이천군, 伊川郡)
* Кімхва (김화군, 金化郡)
* Касан (고산군, 高山郡)
* Касон (고성군, 高城郡)
* Кымган (금강군, 金剛郡)
* Пхангё (판교군, 板橋郡)
* Паптон (법동군, 法洞郡)
* Пхёнган (평강군, 平康郡)
* Сепхо (세포군, 洗浦郡)
* Тханчхон (통천군, 通川郡)

Катэгорыя:Правінцыі Паўночнай Карэі