Аблога Кёсэга

**Аблога Кёсэга** або **Аблога Гюнса** (, ) — эпізод аўстра-турэцкіх войнаў, звязаны з няўдалай аблогай асманскай арміі невялікага памежнага форта Кёсэг (па-нямецку Гюнс) у 1532 годзе.
У ходзе аблогі абараняліся войскі Габсбургскай манархіі пад кіраўніцтвам харвацкага капітана Міколы Джурышыча () абаранілі форт Кёсэг сіламі ўсяго 700-800 харвацкіх салдатаў без артылерыі.

Дакладны зыход аблогі смутны, паколькі існуе дзве версіі, прыведзеныя ў розных крыніцах. Згодна з першай з іх, Нікола Джурышыч адхіліў прапанову здацца на ганаровых умовах, а згодна іншай, гораду прапанавалі ўмовы сімвалічнай капітуляцыі. Сулейман Цудоўны быў вымушаны затрымаць прасоўванне арміі на чатыры тыдні і зняў аблогу з пачаткам жнівеньскіх дажджоў, адмовіўшыся ад наступу на Вену, але пасля сыходу асманскай арміі імператар Фердынанд I Габсбург адваяваў частку страчанай тэрыторыі. Пасля гэтага
Сулейман Цудоўны і Фердынанд I заключылі дагавор у Канстанцінопалі (1533), які пацвердзіў статус Янаша Запальяі як караля Венгрыі і прызнаў панаванне Фердынанда I на астатняй венгерскай тэрыторыі.

## Перадгісторыя 
29 жніўня 1526 года ў бітве пры Мохачы войскі хрысціян на чале з каралём Людовікам II Вянгерскім пацярпелі паразу ад асманскіх войскаў на чале з султанам Сулейманам Цудоўным. Людовік II быў забіты ў баі, што прывяло да страты Венгрыяй незалежнасці, паколькі кароль не пакінуў пераемніка. Аб'яднаныя асабістай уніяй Венгрыя і Харватыя сталі спрэчнымі тэрыторыямі з прэтэнзіямі на іх з боку Габсбургаў і Асманскай імперыі. Фердынанд Габсбург, брат імператара Карла V, ажаніўся з сястрой Людовіка II і быў абраны каралём Венгрыі і Харватыі.

Трон Венгрыі стаў прадметам дынастычнай спрэчкі паміж Фердынандам і Янашам Запальяі, трансільванскім магнатам, якога Сулейман абяцаў зрабіць кіраўніком ўсёй Венгрыі. У ходзе венгерскай кампаніі 1527—1528 гадоў Фердынанд адабраў у Янаша Запальяі Буду, але толькі для таго, каб у 1529 годзе пакінуць яе пасля асманскай контратакі. 12 ліпеня Сулейман Цудоўны напісаў Фердынанду ў Осіеке () ліст. Аднак пасля гэтага Сулейман Цудоўны перасёк раку Драва і, замест таго, каб ісці звычайным маршрутам на Вену, павярнуў на захад, у землі, якія належалі Фердынанду. Кёсэг не лічыўся умацаванай кропкай і не прадстаўляўся сур'ёзным цэнтрам супраціву. Аднак на самай справе падчас асманскай аблогі Кёсэга імперская армія ўсё яшчэ фармавалася ў Рэгенсбургу. Асманы рабілі адну атаку за другой. Артылерыйскі агонь разбурыў частку крапасной сцяны, але не прывёў да капітуляцыі абаронцаў. Зарады асманскіх мінёраў былі паспяхова абясшкоджаныя. Па другой версіі, гораду былі прапанавалі ўмовы сімвалічнай капітуляцыі. Адзінымі асманамі, якім было б дазволена ўвайсці ў замак, павінен быў стаць сімвалічны атрад, які падняў бы асманскі сцяг над крэпасцю. Такім чынам, Нікола Джурышыч і іншыя абаронцы горада выратавалі Вену ад аблогі. У выніку Сулейман Цудоўны заключыў мірны дагавор Фердынандам ў 1533 годзе ў Канстанцінопалі. Пасля смерці Янаша Запольі ў 1540 годзе, Сулейман Цудоўны далучыў Венгрыю да сваёй імперыі.

## Крыніцы 
## Літаратура 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

Катэгорыя:1532
Катэгорыя:Бітвы Чэхіі
Катэгорыя:Бітвы Аўстрыі
Катэгорыя:Асмана-венгерскія войны
Катэгорыя:Бітвы паводле алфавіта
Катэгорыя:Аблогі XVI стагоддзя