Іван Аляксандравіч Ільін

**Іван Аляксандравіч Ільін** (, Масква, Расійская імперыя — , Цалікон, Швейцарыя) — , пісьменнік і публіцыст. Доктар дзяржаўных навук, прафесар. Як філосаф быў паслядоўнікам Гегеля.

## Біяграфія 
Скончыў юрыдычны і гісторыка-філалалагічны факультэты Маскоўскага ўніверсітэта. Прыват-дацэнт (з 1912), прафесар (з 1918) Маскоўскага ўніверсітэта.

Прадстаўнік Белага рухі і ідэолаг , паслядоўны крытык камуністычнай улады ў Расіі і перакананы прыхільнік  ў змаганні з камунізмам. У 1922 годзе быў высланы бальшавікамі з Расіі на . Як асоба без грамадзянства жыў з нансенаўскім пашпартам. У эміграцыі стаў прыхільнікам так званых манархістаў-, імкнуўся да інтэлектуальнай традыцыі . З 1923 па 1934 год працаваў у  ў Берлінё.

У 1933 годзе Ільін вітаў прыход Адольфа Гітлера да ўлады ў Германіі, мяркуючы, што нацыянал-сацыялізм спыніць шыранне бальшавізму ў Еўропе. У 1934 годзе ў сілу нязгоды з нацыянал-сацыялістамі быў зняты з пасады кіраўніка інстытута. У 1938 годзе дзякуючы фінансавай падтрымцы кампазітара Сяргея Рахманінава пераехаў у Швейцарыю. Паколькі Ільіну не дазвалялася працаваць ці весці палітычную дзейнасць, ён галоўным чынам займаўся пытаннямі этыкі і псіхалогіі.

## Светапогляд 
Даследаваў старажытнагрэчаскую і класічную нямецкую філасофію. Аўтар найбольш значнай у гісторыі рускага ідэалізму працы пра Г. Гегеля («Філасофія Гегеля як вучэнне пра канкрэтнасць Бога і чалавека», т. 1—2, 1918, ням. пер. 1946). Філасофскую сістэму Гегеля інтэрпрэтаваў у выглядзе своеасаблівага вопыту рэлігійнага спасціжэння свету. Цэнтр, для Ільіна былі праблемы Расіі (развіваў ідэю цэласнасці і непадзельнасці), маральнага станаўлення чалавека. Лічыў, што абнаўленне чалавека трэба пачынаць з абнаўлення яго душы і волі. Быў прыхільнікам самадзяржаўнай манархіі і прыватнай уласнасці. Камунізм лічыў ненатуральнай сацыяльнай з’явай. Неаднаразова папярэджваў суайчыннікаў аб магчымых «узрушэннях» рускай дзяржавы, звязаных са спробамі яе насільнага раздзялення.

## Уплывы 
Пагляды Ільіна адносна грамадскага ладу Расіі зрабілі вялікі ўплыў на некаторых расійскіх інтэлектуалаў і палітыкаў, у тым ліку на Аляксандра Салжаніцына. Ільіна лічаць адным з ідэйных натхняльнікаў прэзідэнта Расіі Уладзіміра Пуціна.]

## Крыніцы 
## Літаратура 
;Энцыклапедыі
* 
* 
* 
* 
* 

;Даследаванні
* *Блохина Н. Н., Калягин А. Н.* Нравственность врача в представлении И. А. Ильина (к 120-летию со дня рождения) // Сибирский медицинский журнал. — Иркутск, 2004. — Т. 43. № 2. — С. 95—99.
* * *Евлампиев И. И.* Феноменология божественного и человеческого в философии Ивана Ильина. — М., 1998.
* *Зернов И.* Иван Ильин. Монархия и будущее России. — М.: Алгоритм, 2007. — 240 с.
* И. А. Ильин: Pro et contra: Личность и творчество Ивана Ильина в воспоминаниях, документах и оценках русских мыслителей и исследователей. — СПб.: Русский Христианский гуманитарный институт, 2004.
* 
* *Лисица Ю. Т.* И. А. Ильин: Историко-биографический очерк // И. А. Ильин. Собрание сочинений: в 10 т. Т. 1. — М.: Русская книга, 1993. — С. 5—36.
* *Полторацкий Н. П.* Монархия и республика в восприятии И. А. Ильина. — Нью-Йорк, 1979.
* *Полторацкий Н. П.* Иван Александрович Ильин. К столетию со дня рождения // Россия и революция. Русская религиозно-философская и национально-политическая мысль XX века: Сб. статей. — Нью-Йорк, 1988. — С. 214—291, 339—345.
* 
* 
* Социальная философия Ивана Ильина: материалы российского семинара // отв. секр. В. В. Козловский. Части 1, 2. — СПб., 1993.
* 
* *Сохряков Ю. И.* И. А. Ильин — религиозный мыслитель и литературный критик. — М., 2004.
* 
* 
* *Томсинов В. А.* Мыслитель с поющим сердцем. Судьба и творчество Ивана Александровича Ильина // Ильин И. А. Теория права и государства. Издание второе, дополненное. — М.: Зерцало, 2008. — С. 8—180.
* 
* *Grier, Philip T.* The Speculative Concrete: I. A. Il’in’s Interpretation of Hegel, in: Hegel and Hermeneutics / ed. Shaun Gallagher. — New-York, 1994.
* *Grier, Philip T.* The complex legacy of Ivan Il’in, in: Russian thougut after marxism: The re-discovery of Russia’s intellectual roots / ed. James P. Scanlan. — Ohio State University Press 1994.
* *Paradowski, Ryszard*. Kosciół i władza: ideologiczne dylematy Iwana Iljina. — Poznań: Wydawn. Naukowe UAM, 2003. ISBN 83-232-1328-3.
* *Offermans, Wolfgang*. Mensch, werde wesentlich! Das Lebenswerk des russischen religiösen Denkers Ivan Iljin für Erneuerung der geistigen Grundlagen der Menschheit. — Erlangen 1979.
* *Tsygankov, Daniel* Beruf, Verbannung, Schicksal: Iwan Iljin und Deutschland // Archiv fuer Rechts- und Sozialphilosophie. — Bielefeld, 2001. — Vol. 87. — 1. Quartal. — Heft 1. — S. 44—60.
* *Илья Будрайтскис*. Страшная сила очевидности. Читая Ивана Ильина. Colta.ru, 26 декабря 2016.
* *Егор Холмогоров.* Правый гегельянец в окопах Сталинграда // Самопознание. 2015 № 2.
* Мельничук О. С. Право і держава в концепції правосвідомості І. О. Ільїна: Моногр. — О.: Фенікс, 2008. — 178 с.

## Спасылкі 
* 
* Иван Александрович Ильин, видеофильм
* Биография Ильина Ивана Александровича
* 
* *Мартынов К.* Архивы духовности
* *Семёнов Ю.* О русской религиозной философии конца XIX — начала XX века
* *Кожевников В. А.* Платоническая теория права Ив. Ильина. Анахронизм или перспектива? Критический конспект книги И. А. Ильина «О сущности правосознания»
* Достоинства и недостатки миросозерцания И. А. Ильина

Катэгорыя:Выпускнікі Першай Маскоўскай гімназіі
Катэгорыя:Манархісты Расіі
Катэгорыя:Рускія нацыяналісты
Катэгорыя:Постаці Белага руху
Катэгорыя:Антыкамуністы
Катэгорыя:Прымусова пазбаўленыя савецкага грамадзянства
Катэгорыя:Рускія эмігранты першай хвалі ў Германіі
Катэгорыя:Гегельянцы
Катэгорыя:Перапахаваныя