Баляслаў Сестранцэвіч

**Баляслаў Богуш-Сястранцэвіч** пол. **Bolesław Bohusz-Siestrzeńcewicz** (нар. 10 ліпеня 1868 г. у маёнтку Неменчынек на Віленшчыне, памёр 22 студзеня 1940 г. у Вільні ) — брыгадны генерал Войска Польскага, евангеліцка-рэфармацкага веравызнання.

## Біяграфія 
Баляслаў Сестрэнцэвіч нарадзіўся ў заможнай шляхецкай сям'і Станіслава Богуш Сестранцэвіча (1834–1897) і яго жонкі Канстанцыі з Воланаў, якая паходзіла з старажытнага кальвінісцкага роду пруска-літоўскага. Яго малодшым братам быў мастак Станіслаў Богуш-Сестрэнцэвіч (1869–1927).

Скончыў кадэцкі корпус у Полацку . У верасні 1887 года паступіў у Канстанцінаўскае артылерыйскае вучылішча ў Санкт-Пецярбургу . У жніўні 1889 года здаў афіцэрскі экзамен. У 1908 годзе скончыў Вышэйшую школу артылерыйскіх афіцэраў у Царскім Сяле . Да пачатку Першай сусветнай вайны служыў на розных пасадах у артылерыі Расійскай арміі.

31 ліпеня 1914 у званні падпалкоўніка быў накіраваны ў Адэсу каб фармавацт новыя аддзелы палявой артылерыі. тры наступныя гады вайны кіраваў рознымі баявымі аддзеламі артылерыі на фронце. Пачаў з батарэі,  скончыў дывізіенам у 125 брыгадзе на Паўднева заходнім фронце.

22 верасня 1917 года ён перайшоў у 1-ы Польскі корпус . 27 снежня быў прызначаны камандзірам мінамётнага артылерыйскага палка, які павінен быў быць сфарміраваны ў Віцебску. З-за недахопу тэхнікі быў сфарміраваны толькі 1-ы мінамётны артылерыйскі дывізіён, камандаванне якім ён і ўзначаліў. У сакавіку 1918 года ён стаў начальнікам школы артылерыйскіх афіцэраў у Бабруйску. Пасля расфарміравання школы і дэмабілізацыі 1-га Польскага корпуса ён прыбыў у Польшчу.

13 лістапада 1918 года ён уступіў у Польскую армію і быў прызначаны ў артылерыйскі дэпартамент Міністэрства ваенных спраў у якасці афіцэра па даручэннях. У студзені 1919 года ён прыбыў у Познань і па загаду генерала Юзэфа Доўбара-Мусніцкага быў прызначаны камандзірам артылерыі Вялікапольскай арміі . Затым ён займаў пасаду начальніка Познанскага аддзялення 5-га дэпартамента ўзбраення Міністэрства ваенных спраў. У чэрвені 1919 года Найвышэйшай народнай радай у Познані ён быў прызначаны брыгадным генералам, а пасля быў пацверджаны ў званні брыгаднага генерала.

У сакавіку 1921 года ён заняў пасаду кіраўніка цэнтральнага праўлення збройных заводаў ў Познані. 9 лістапада 1923 года Прэзідэнт Рэспублікі Польшча перайменаваў яго з 1 лістапада 1923 года ў прафесійнага афіцэра ў званні поўнага брыгаднага генерала са старшынством з 1 чэрвеня 1919 года і 22,5-м месцам у генеральскім званні. Ён быў прэзідэнтам Галоўнай рады Даўбарчыкуўскага таварыства «На славу Айчыны»  .

У 1923–1924 гадах ён узначальваў Зброёўню № 2 у Познані. Затым займаў пасады ў Міністэрстве ваенных спраў. 1 сакавіка 1927 года яму быў прадастаўлены двухмесячны водпуск з захаваннем заробку, а 30 красавіка 1927 года ён быў выйшаў на пенсію. Жыў у Варшаве .

Памер  22 студзеня 1940 г у Вільні. павананы на евангеліцкіх могілках але магіла была знішчаная. Быў жанаты на Сафіі Богуш Сестранцэвіч.

## Кар'ера 
* падпаручнік— 1889 г.
* паручнік – 1890 г.
* капітан – 1913
* Падпалкоўнік — 1914 г.
* Палкоўнік – 1919 г.
* Брыгадны генерал — лістапад 1923 г.

## Ордэны і ўзнагароды 
* Złoty Krzyż Zasługi (28 września 1925)
* Krzyż Walecznych
* Medal Zwycięstwa („Médaille Interalliée”) – 1925
* Order św. Włodzimierza 4 stopnia (Imperium Rosyjskie)
* Order św. Anny 2, 3 i 4 stopnia (Imperium Rosyjskie)
* Order Świętego Stanisława 2 i 3 stopnia (Imperium Rosyjskie)

## Зноскі 
## Бібліяграфія 
* 
* Tadeusz Kryska-Karski i Stanisław Żurakowski, *Generałowie Polski Niepodległej*, Editions Spotkania, Warszawa 1991, wyd. II uzup. i poprawione.
* PiotrP. Stawecki PiotrP., Słownik biograficzny generałów Wojska Polskiego 1918–1939, Warszawa: Bellona, 1994, ISBN 83-11-08262-6, OCLC 830050159 .

Катэгорыя:Памерлі ў 1940 годзе
Катэгорыя:Нарадзіліся ў 1868 годзе
Катэгорыя:Пахаваныя на Евангелічных могілках (Вільнюс)
Катэгорыя:Кавалеры крыжа Храбрых
Катэгорыя:Афіцэры міжваеннай Польшчы
Катэгорыя:Выпускнікі Полацкага кадэцкага корпуса
Катэгорыя:Беларускія артылерысты