open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
1-я Чарнічная вуліца (Наваполацк)

**1-я Чарнічная вуліца** (, ) — вуліца ў Наваполацку.

## Апісанне 
Размешчана ў паўночна-заходняй частцы горада на тэрыторыі садовых таварыстваў «Хімік-1» і «Нафтавік-2» у мясцовасці "Падстанцыя" каля прамзоны нафтаперапрацоўчага завода. Працягласць вуліцы складае каля 260 метраў. Рух грамадскага транспарту па вуліцы не ажыццяўляецца. Недалёка працякае рэчка Залюхоўка. Бліжэйшыя прыпынкі грамадскага транспарту (аўтобусаў і трамвая) размешчаны на вуліцы Прамысловай.

## Гл. таксама 
* Спіс вуліц Наваполацка

Катэгорыя:Вуліцы Наваполацка
Мантажная вуліца (Наваполацк)

**Мантажная вуліца** (, ) — вуліца ў Наваполацку.

## Апісанне 
Размешчана ў паўночна-заходняй частцы горада на тэрыторыі прамзоны НПЗ. Цягнецца з поўначы  на поўдзень ад вуліцы Нафтаперапрацоўшчыкаў углыб прамзоны. Працягласць вуліцы складае каля 900 метраў. Жылая забудова і рух грамадскага транспарту на вуліцы адсутнічае.

## Гл. таксама 
* Спіс вуліц Наваполацка

## Крыніцы 
Катэгорыя:Вуліцы Наваполацка
Ліванская вайна (1982)

**Першая ліванская вайна** (, «Milḥemet Levanon»), (, «Al-Ijtīāḥ», уварванне), альбо **аперацыя «Мір Галілеі»** () — ваенная аперацыя Ізраіля на тэрыторыі Лівана ў рамках грамадзянскай вайны ў Ліване з мэтай знішчэння баз Арганізацыі вызвалення Палесціны (АВП). Ізраільскае ўварванне рушыла ўслед за серыяй нападаў і контратак паміж АВП, якая дзейнічае на поўдні Лівана, і ізраільскімі вайскоўцамі, якія прывялі да ахвяр сярод грамадзянскага насельніцтва па абодва бакі мяжы. У ходзе вайны была ўзятая сталіца Лівана Бейрут, а фарміраванні АВП былі вымушаныя пакінуць краіну і перабрацца ў Туніс.

Пасля заканчэння аперацыі «Мір Галілеі» ізраільскія войскі стварылі ў акупаваным Паўднёвым Ліване «зону бяспекі», якую кантралявалі сумесна з «Арміяй паўднёвага Лівана». Нягледзячы на тое, што адыход ізраільскіх войскаў на поўдзень Лівана ў 1985 годзе лічыўся заканчэннем вайны, шыіцкія баявыя групоўкі пачалі кансалідавацца і весці млявапраяўную партызанскую вайну супраць акупацыі паўднёвага Лівана, што прывяло да 15 гадоў дробнамаштабнага ўзброенага канфлікту да канчатковага сыходу Ізраіля з Лівана ў 2000 годзе.

У Ізраілі аперацыя доўгі час не прызнавалася вайной.

## Гл. таксама 
* Другая ліванская вайна

## Крыніцы 
Катэгорыя:Араба-ізраільскі канфліктКатэгорыя:Войны СірыіКатэгорыя:Войны СССРКатэгорыя:Войны СССРКатэгорыя:Войны Лівана
Ісламісцкае паўстанне ў Сірыі

**Ісламісцкае паўстанне ў Сірыі** ( — **паўстанне «Братоў-мусульман»**) — серыя ўзброеных выступленняў у Сірыі ў 1976—1982 гадах ісламістаў-сунітаў, перважна членаў арганізацыі «Браты-мусульмане». Атакі ісламістаў былі накіраваныя галоўным чынам супраць кіруючай партыі Баас, а таксама супраць мусульман-алавітаў, так як прэзідэнт краіны і многія дзеячы дзяржавы, партыі Баас, службы бяспекі былі прадстаўнікамі гэтай абшчыны. Найбольш вядомым эпізодам паўстання быў штурм урадавымі войскамі горада Хама, у выніку якога па розных ацэнках загінулі ад 2 да 40 тысяч чалавек.

Першыя сутыкненні Братоў-мусульман з Баасам пачаліся неўзабаве пасля прыходу апошняй да ўлады ў выніку дзяржаўнага перавароту 1963 года. У 1964 годзе дзейнасць Братоў-мусульман у краіне была забароненая.

Неўзабаве пасля акупацыі Сірыяй Лівана ў 1976 годзе адбылася серыя забойстваў высокапастаўленых сірыйцаў-алавітаў. У забойствах урад абвінаваціў Братоў-мусульман. У 1979 годзе баевікі арганізавалі забойства некалькіх дзясяткаў алавітаў-курсантаў ваеннага вучылішча ў Алепа. Гэтыя падзеі сталі пачаткам поўнамаштабнай тэрарыстычнай дзейнасці, накіраванай супраць баасістаў і алавітаў. У адным Алепа з 1971 па 1981 былі забітыя 300 чалавек, у асноўным алавітаў і членаў Баас.

У сакавіку 1980 года па ўсёй Сірыі пракацілася хваля масавых вулічных пратэстаў, якія часцяком перарасталі ў сутычкі з паліцыяй. У дэманстрацыях прымалі ўдзел як ісламісты, так і свецкія арганізацыі. Улады адказвалі прыгнётам выступаў пры дапамозе войскаў пры падтрымцы бранятэхнікі і верталётаў.

Асноўнай апорай кансерватыўных і ісламісцкіх настрояў быў горад Хама. У 1982 годзе ўрадавыя войскі захапілі мяцежны горад. Пасля ўзяцця Хамы актыўныя выступы Братоў-мусульман паступова спыніліся.

## Літаратура 
* Carré, Olivier and Gérard Michaud. Les Frères musulmans : Egypte et Syrie (1928—1982). Paris: Gallimard, 1983.
* Seale, Patrick, Asad, the Struggle for the Middle East, University of California Press, 1989.

Катэгорыя:Гісторыя Сірыі
Катэгорыя:Паўстанні
Катэгорыя:Ісламізм
Беларускія карункі

Выраб **карункаў у Беларусі** — народны мастацкі промысел, від дэкаратыўна-прыкладнога мастацтва.

Карункі — тэкстыльны выраб без тканай асновы, ажурныя, сятчастыя вырабы з ільняных, шаўковых і іншых нітак для аздобы бялізны, адзення і падобнага.

У беларускай традыцыі карункі абазначаюцца таксама словамі хварботы, фарботы, анталяжы, што паказвае на заходні вектар іх запазычання.

## Гісторыя 
Карункі на землях Беларусі вядомы з XVI стагоддзя на адзенні духавенства, магнатаў, шляхты і гарадской знаці. Напачатку іх прывозілі з Францыі і Германіі. З XVIII стагоддзя пры манастырах і ў маёнтках стваралі майстэрні па вырабе карункаў з залатых і сярэбраных нітак, пазней з шаўковых і баваўняных. З сярэдзіны XIX стагоддзя пашырыліся машынныя карункі.

Аналіз беларускіх намінацый карункаў кажа пра тое, што Беларусь успрыняла карункі і тэхніку карункапляцення на каклюшках не пазней за XVII стагоддзе ў выніку еўрапейскага культурнага трансферу. У сялянскай культуры Беларусі запазычанне тэхналогіі пляцення карункаў на  не выціснула старыя, традыцыйныя, тэхнікі стварэння карункавага тэкстылю. Ажурная карункавая сетка стваралася перапляценнем і звязваннем вузлоў з незатканых нітак асновы тканага палатна.

У больш позніх варыянтах пляценне нагадвае тэхніку макрамэ.

### Безвузялковае пляценне 
Прымяняецца для вырабу цэльных прадметаў, у тым ліку каптуроў і паясоў
* Любоніцкія карункі
* Мотальскія наборы
* Семежаўскія карункі

## Традыцыйныя карункавыя вырабы 
* Палескія карункавыя чапцы

## Крыніцы 
## Літаратура 
* Камінская, I. В. Карункавы дэкор традыцыйных ручнікоў / 1. В. Камінская // Пытанні мастацтвазнаўства, этналогіі і фалькларыстыкі / Нацыянальная акадэмія навук Беларусі, Інстытут мастацтвазнаўства, этнаграфіі і фальклору імя К. Крапівы; рэд.-уклад. А. Г. Алфёрава. — Мінск: ВТАА «Права і эканоміка», 2011. — Вып. 10.- С. 536—541
* Лобачевская, О. А. Центры плетення кружева в Беларуси в XVIII — начале XIX в. и использованне его в народном костюме / О. А. Лобачевская // Мода и дизайн: исторический опыт и новые технологии: материалы XIV Междунар. науч. конф., Санкт-Петербург, 27 — 30 июля 2011 г. / С.-Петерб. гос. ун-т технологии и дизайна, Рос. этнограф. музей; под. ред. Н. М. Калашниковой. — СПб., 2011. — С. 74 — 80

## Спасылкі 
* В. А. Лабачэўская. Карункі «На клёцках», «анталяжы і фарботы». Да гісторыі развіцця карункапляцення на Беларусі. 1 частка
* В. А. Лабачэўская. Карункі «На клёцках», «анталяжы і фарботы». Да гісторыі развіцця карункапляцення на Беларусі. 2 частка

Катэгорыя:Карункі
Катэгорыя:Дэкаратыўна-прыкладное мастацтва Беларусі
Спа (фізіятэрапія)

, Францыя.]]
, Індыя.]]
**Спа** — метад фізіятэрапіі, звязаны з вадой. Часам выкарыстоўваецца для абазначэння такіх паняццяў, як лазня, водалячэнне, бальнеатэрапія, таласатэрапія і нават псаматэрапія.

**Спа-курорты** — курорты, якія прапануюць лячэнне мінеральнымі і марскімі водамі, багавіннем і солямі, лекавымі гразямі і гаючымі раслінамі. Вядомымі еўрапейскімі спа-курортамі з’яўляюцца Вішы і Эвіян у Францыі, Абана-Тэрмэ ў Італіі і Спа у Бельгіі.

У цяперашні час шмат гатэляў свету маюць уласныя *спа-цэнтры*. Існуе індустрыя **спа-салонаў**, якія прапануюць наведвальнікам гідрамасажныя ванны.

## Паходжанне слова 
Слова «спа» паходзіць ад назвы бельгійскага курорта Спа, які набыў вядомасць ва ўсёй Еўропе дзякуючы сваім лячэбным водам. З часам слова стала намінальным і стала ўжывацца для абазначэння бальнеялагічных працэдур або спадарожных ім з’яў.

Часта ў рэкламе паказваюць альтэрнатыўнае значэнне: акронім, які расшыфроўваюць як «здароўе ў вадзе» ( або ).

## Гісторыя 
Санаторна-курортнае лячэнне існуе з класічных часоў, калі водныя ванны лічыліся папулярным сродкам лячэння хвароб . Практыка падарожжаў да гарачых або халодных крыніц у надзеі вылечыць якую-небудзь хваробу ўзыходзіць да дагістарычных часоў. Археалагічныя даследаванні паблізу гарачых крыніц у Францыі і Чэхіі выявілі зброю і дары бронзавага веку. У Вялікабрытаніі старажытная легенда прыпісвала раннім кельцкім каралям адкрыццё гарачых крыніц у Баце, Англія.

Многія людзі ва ўсім свеце верылі, што купанне ў пэўных крыніцах, калодзежы або рацэ прыводзіць да фізічнага і духоўнага ачышчэння. Формы рытуальнага ачышчэння існавалі ў карэнных амерыканцаў, вавіланян, егіпцян, грэкаў і рымлян. Сёння рытуальнае ачышчэнне вадой можна сустрэць у рэлігійных цырымоніях іўдэяў, мусульман, хрысціян, будыстаў і індуістаў. Гэтыя цырымоніі адлюстроўваюць старажытную веру ў гаючыя і ачышчальныя ўласцівасці вады. Складаныя купальныя рытуалы практыкаваліся таксама ў Старажытным Егіпце, у дагістарычных гарадах даліны ракі Інд і ў эгейскіх цывілізацыях. Часцей за ўсё гэтыя старажытныя людзі мала будавалі вакол вады, а тое, што яны будавалі, насіла вельмі часовы характар.

## Арганізацыі 
* Міжнародная СПА Асацыяцыя, ISPAA (International SPA Association).

## Крыніцы 
Катэгорыя:Альтэрнатыўная медыцына
Катэгорыя:Бальнеалогія
Катэгорыя:Фізіятэрапія
Эвіян-ле-Бэн

**Эвіян-ле-Бэн** () — курортны горад Францыі на паўднёвым беразе Жэнеўскага возера, ля падножжа горнага масіву (Савойскія Альпы).

Горад вядомы як бальнеалагічны курорт і месца правядзення міжнародных канферэнцый. Цікавымі для турыстаў у Эвіян-ле-Бэн з’яўляюцца палац Люм’ер (), які належаў сям’і Люм’ер, казіно, гістарычны будынак тэрмы Эвіяна (), гістарычны фунікулёр, які злучае набярэжную курорта з гатэлем «Раяль», размешчаным на гары над горадам.

У 1938 годзе тут у гатэлі «Раяль» адбылася Эвіянская канферэнцыя, мэтай якой было аказаць дапамогу яўрэйскім бежанцам ад рэжыму Гітлера ў Германіі.

У 1962 годзе ў Эвіян-ле-Бэне былі падпісаныя пагадненне, якія завяршылі Алжырскую вайну і якія надалі Алжыру незалежнасць.

У 2003 годзе тут збіраліся лідэры «Вялікай васьмёркі».

У кастрычніку 2008 года адбыўся эканамічны форум па пытаннях выхаду з сусветнага эканамічнага крызісу.

У 2015 годзе паміж горадам Эвіян-ле-Бэн і горадам Ісмаілы ў Азербайджане была падпісана хартыя пра дружбу і супрацоўніцтва, у рамках якой у 2017 годзе горад Эвіян-ле-Бэн быў усталяваны помнік азербайджанскай паэтэсе Хуршыдбану Натаван і разбіты «Азербайджанскі сад». Пасля канца 2023 года ўсе надпісы са згадваннем «Азербайджанскага саду» былі прыбраныя з горада, дзеянне Хартыі дружбы і супрацоўніцтва паміж гарадамі было спынена. На пачатку студзеня 2024 года помнік Натаван ў горадзе быў падвергнуты акту вандалізму, у сувязі з чым ён быў пасля вывезены ў Парыж.

З канца XIX стагоддзя тут вырабляецца мінеральная вада «Evian».

## Насельніцтва 
## Гарады-пабрацімы 
## Крыніцы 
## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
* Офис по туризму Эвиан-ле-Бен

Катэгорыя:Курорты Францыі
Катэгорыя:Гарады Францыі
Плавільны кацёл

**Плавільны кацёл** () — мадэль этнічнага развіцця, прапагандаваная ў амерыканскай культуры ў XX стагоддзі. 

У адпаведнасці з дадзенай мадэллю (парадыгмай), стварэнне паўночнаамерыканскай нацыянальнай ідэнтычнасці павінна было ісці па формуле «сплаўлення», «змешвання» ўсіх народаў і народнасцяў, пры гэтым меркавалася, як іх культурнае, так і біялагічнае змяшэнне. Створаная тэарэтычная канцэпцыя мела апалагетычны характар у тым сэнсе, што яна адмаўляла наяўнасць якіх бы там ні было канфліктаў у грамадстве — сацыяльных або этнічных. Па словах амерыканскага даследчыка А. Мана, «*сама фраза "плавільны кацёл" стала нацыянальным сімвалам гэтага стагоддзя*».

## Крыніцы 
Катэгорыя:Палітычныя метафары
Катэгорыя:Культурная асіміляцыя
Катэгорыя:Нацыянальная палітыка
Катэгорыя:Сацыялогія культуры
Катэгорыя:Культуралогія
Катэгорыя:Паліталогія
Сезон 2019/2020 «Барысаў-БДУФК»

У сезоне 2019—2020 валейбольны клуб «Барысаў-БДУФК» з горада Барысаў прымаў удзел у наступных турнірах:
* Чэмпіянат Беларусі 2019/2020 (**7-е месца**),
* Кубак Беларусі 2019 (**чвэрцьфінал**).

## Склад каманды 
1. Аляксандр Шклянка (1995)
2. Аляксей Харкевіч (1997)
3. Аляксей Лабуць (1999)
4. Вадзім Жораў (2002)
5. Дзмітрый Дылеўскі (2001)
8. Аляксандр Пятрэвіч (2001)
9. Андрэй Савіцкі (1999)
10. Аляксандр Рэдзькоў (1999)
11. Ігар Кірдань (2001)
12. Мікалай Шкляр (1989)
13. Ягор Амельяновіч (1998)
14. Мікіта Шаўчэнка (2001)
15. Ягор Барысёнак (2001)
17. Яўгеній Язерскі (1999)
99. Дзмітрый Ваш (1988)
99. Аляксей Рабека (1992) 

## Трэнеры каманды 
*  Руслан Селяўка (галоўны трэнер)
*  Генадзь Вяль (трэнер)

## Гл. таксама 
* Сезон 2018/2019 «Барысаў-БДУ»
* Сезон 2020/2021 «Барысаў-БДУФК»

## Спасылкі 
* 2019/20 
* Состав команды «Борисов-БГУФК» Сезон 2019/2020
* ВК БОРИСОВ-БГУФК (Борисов) vs Мапид (Минск). Тур 3
* Мапид (Минск) vs ВК БОРИСОВ-БГУФК (Борисов). Тур 12
* Борисов-БГУФК (Борисов) vs МАПИД (Минск). Тур 22
2019/2020
Барысаў-БДУФК
Катэгорыя:2019 год у Барысаве
Катэгорыя:2020 год у Барысаве
Хадзячыя мерцвякі (тэлесерыял)

**«Хадзячыя мерцвякі»** () — амерыканскі постапакаліптычны тэлесерыял, распрацаваны Фрэнкам Дарабонтам і заснаваны на аднайменнай серыі коміксаў.

Прэм’ера адбылася 31 кастрычніка 2010 года на кабельным тэлевізійным канале AMC.

*«Хадзячыя мерцвякі»* сталі вядомыя як флагманскі серыял AMC. Пачынаючы з трэцяга сезона, серыял прыцягнуў найбольшую колькасць гледачоў ва ўзросце ад 18 да 49 гадоў сярод усіх кабельных або эфірных тэлесерыялаў. Серыял быў станоўча прыняты крытыкамі. Ён быў намінаваны на некалькі ўзнагарод, у тым ліку прэмію «Залаты глобус» за найлепшы тэлесерыял — драма і прэмію Гільдыі сцэнарыстаў Амерыкі за новы серыял. Аўдыторыя шоу знізілася на працягу наступных сезонаў.

## Сюжэт 
Памочнік шэрыфа Рык Граймс атрымоўвае цяжкае кулявое раненне ў перастрэлцы з бандытамі. Апрытомнеўшы ў шпіталі, ён заўважае, што ўвесь медычны персанал адсутнічае, а ў самім будынку поўная разруха. Паступова ён усведамляе, што адбылася трагедыя, якая звязана з жывымі мерцвякамі. Ён спрабуе адшукаць сваю жонку й сына, якія, відаць, здолелі выратавацца. На працягу серыяла ён сустракаецца з іншымі людзьмі й, дзякуючы сваім лідарскім здольнасцям, узначальвае групоўку людзей.

## Зноскі 
## Спасылкі 
* 
* 

Катэгорыя:Тэлесерыялы на англійскай мове
Катэгорыя:Тэлесерыялы 2010 года
Катэгорыя:Драматычныя тэлесерыялы ЗША
Катэгорыя:Постапакаліптычныя тэлесерыялы
Гета ў Малечы

**Гета ў Малечы** (лета — кастрычнік 1941) — яўрэйскае гета, месца прымусовага перасялення яўрэяў вёскі Малеч Бярозаўскага раёна Брэсцкай вобласці і бліжэйшых населеных пунктаў падчас Халакосту.

## Гісторыя 
У чэрвені 1941 года вёска Малеч была захоплена нямецкімі войскамі. Неўзабаве пасля акупацыі немцы, рэалізуючы нацысцкую праграму знішчэння яўрэяў, арганізавалі ў мястэчку гета.

Нацысты загадалі пазначыць габрэйскія дамы зоркай Давіда, а кожны габрэй быў абавязаны насіць на рукаве белыя стужкі 10 см шырынёй з жоўтай шасціканцовай зоркай.

Яўрэяў абкладалі паборамі і выкарыстоўвалі на прымусовых работах.

У кастрычніку (лістападзе) 1941 года немцы пачалі дэпартацыю малецкіх яўрэяў у Бярозу.

Напярэдадні высялення яўрэяў Малеча падзялілі. Бежанцаў з Беластока (каля 200 чалавек), з мястэчка Шарашова і іншых населеных пунктаў сабралі ў сінагозе. Мясцовых яўрэяў сагналі ў хрысціянскую школу на Пружанскай вуліцы, на краі мястэчка. Гэты падзел быў праведзены акупантамі, каб прадухіліць паніку і супраціў, так як сярод габрэяў-бежанцаў былі сведкі акцый.

На наступны дзень, у нядзелю, габрэяў калонай пагналі ў Бярозу. У гэты дзень былі высланы ўсе вязні гета, акрамя кузняцоў і яўрэяў, пакінутых жыць па-за гета ў суседніх вёсках. На наступны дзень усіх габрэяў-рамеснікаў і габрэяў, якія жылі па-за мястэчка, пад канвоем мясцовай паліцыі таксама адвялі ў Бярозу, дзе ўсе былі забітыя разам з іншымі вязнямі Бярозаўскага гета.

## Памяць 
У Малечы на плошчы Свабоды ўсталяваны помнік усім мірным жыхарам вёскі (у тым ліку і габрэям), забітым нацыстамі падчас акупацыі ў 1941—1943 гадах. Памяці ахвярам генацыду яўрэяў каля помніка ўсталяваная асобная дошка.

## Крыніцы 
## Літаратура 
* 
* 

Малеч
Катэгорыя:Гісторыя Бярозаўскага раёна
Катэгорыя:Малеч
Сезон 2021/2022 «Барысаў-БДУФК»

У сезоне 2021—2022 валейбольны клуб «Барысаў-БДУФК» з горада Барысаў прымаў удзел у наступных турнірах:
* Чэмпіянат Беларусі 2021/2022 (**7-е месца**),
* Кубак Беларусі 2021 (**4-е месца**).

## Склад каманды 
3. Руслан Селяўка (1991)
4. Вадзім Жораў (2002)
5. Аляксандр Пятрэвіч (2001) 
9. Арцём Караткевіч (1993)
10. Генадзь Вяль (1986)
11. Сяргей Зубаў (2001)
11. Андрэй Балыка (2001) 
13. Дзмітрый Лаўрушка (1998) 
16. Сяргей Залужны (1994) 
16. Глеб Мазько (2003) 
99. Ягор Барысёнак (2001) 
99. Мікіта Шаўчэнка (2001)
99. Аляксей Харкевіч (1997)
99. Яўгеній Язерскі (1999)
99. Яўгеній Ванцовіч (1996)
99. Ягор Кавалёў (2001)

## Трэнеры каманды 
*  Руслан Селяўка (галоўны трэнер)

## Гл. таксама 
* Сезон 2020/2021 «Барысаў-БДУФК»
* Сезон 2022/2023 «Барысаў-БДУФК»

## Спасылкі 
* 2021/22 
* Состав команды «ВК Борисов-БГУФК» Сезон 2021/2022
2021/2022
Барысаў-БДУФК
Катэгорыя:2021 год у Барысаве
Катэгорыя:2022 год у Барысаве
Уладзімірскі павет

**Уладзімірскі павет** — шматзначнае паняцце.

* Уладзімірскі павет — гістарычная адміністрацыйная адзінка Вялікага Княства Літоўскага (XV ст. — 1569) і Каралеўства Польскага (1569—1795)
* Уладзімірскі павет — гістарычная адміністрацыйная адзінка Замаскоўскага краю Маскоўскай дзяржавы.
* Уладзімірскі павет — гістарычная адміністрацыйная адзінка ва Уладзімірскай губерні Расійскай імперыі і РСФСР у 1778—1929 гадах.
* Уладзімірскі павет — гістарычная адміністрацыйная адзінка Валынскага ваяводства Польскай Рэспублікі ў 1921—1939 гадах.
Гістарычны слоўнік

**Гістарычны слоўнік** — тып аднамоўных лінгвістычных слоўнікаў, якія адлюстроўваюць гісторыю слоў на ўсім працягу іх існавання ў мове. У гістарычных слоўніках рэгіструецца фанетычная, графічная, марфалагічная варыятнасць слова, асноўныя змяненні ў яго семантыцы і прагматычных характарыстыках (ступень выкарыстальнасці, пашыранасць у розных падсістэмах мовы, стылістычная прыналежнасць і інш.).

Адрозніваюць два тыпы гістарычных слоўнікаў: слоўнікі сінхроннага (гарызантальнага) зрэзу і дыяхранічныя слоўнікі.

Слоўнікі сінхроннага зрэзу апісваюць лексіку пэўных перыядаў гісторыі мовы. У іх больш падрабязна прасочваецца дынаміка функцыянавання слова. Да слоўнікаў такога тыпу адносяцца «Слоўнік беларускай літаратурнай мовы ХІХ ст.» А. Макміліна (Лондан, 1973), «Канкарданс беларускай мовы ХІХ ст.» Н. М. Сянкевіч (Мінск, 2015).

Дыяхранічныя слоўнікі маюць шырокія храналагічныя межы і ўзнаўляюць гісторыю слова на працягу значных перыядаў развіцця мовы. Дыяхранічным з’яўляецца «Гістарычны слоўнік беларускай мовы» (вып. 1-37; Мінск, 1982—2017), які змяшчае лексіку, што ў XІV — пачатку XVIII ст., «Падручны гістарычны слоўнік субстантыўнай лексікі» (у 2 т.; Мінск, 2013), «Кароткі гістарычны слоўнік беларускай мовы» (Мінск, 2015) А. М. Булыкі.

Канцылярска-юрыдычная, грамадска-палітычная, сацыяльна-эканамічная, канфесійная, бытавая, ваенная, прыродазнаўчая лексіка старабеларускай мовы адлюстравана ў выданні «Старабеларускі лексікон: падручны перакладны слоўнік» М. Р. Прыгодзіча, Г. К. Цівановай (Мінск, 1997) і «Падручным слоўніку старабеларускай літаратурнай мовы» А. С. Дзядовай, В. Э. Зіманскага (Віцебск, 2004).

Узорам апісання лексікі адной пэўнай сферы ў гістарычным аспекце з’яўляецца «Рэлігійны слоўнік старабеларускай мовы» І. У. Будзько (Баранавічы, 2003).

## Крыніцы
Сезон 2018/2019 «Барысаў-БДУ»

У сезоне 2018—2019 валейбольны клуб «Барысаў-БДУ» з горада Барысаў прымаў удзел у наступных турнірах:
* Чэмпіянат Беларусі 2018/2019 (**5-е месца**),
* Кубак Беларусі 2018 (**4-е месца**).

## Склад каманды 
1. Аляксандр Шклянка (1995)
2.	Аляксей Харкевіч (1997)
3.	Аляксандр Арлоўскі
4.	Дзяніс Іваніцкі (1997)
5. Дзмітрый Жэгздрын (1982)
7. Уладзіслаў Чарныш
8. Васіль Курдзюк (1982)
9. Уладзімір Вярцелка (1988)
10.	Уладзіслаў Драпчынскі
11.	Аляксей Лабуць (1999)
12.	Яўгеній Назараў (1995)
17.	Яўгеній Язерскі (1999)
18.	Анатоль Клышэўскі (1987)
28.	Павел Пашкевіч (1987)
99. Андрэй Балыка (2001)
99. Дзмітрый Лаўрушка (1998)
99. Дзмітрый Ваш (1988)
99. Ягор Кавалёў (2001)

## Трэнеры каманды 
*  Руслан Селяўка (галоўны трэнер)
*  Генадзь Вяль (трэнер)

## Гл. таксама 
* Сезон 2017/2018 «Барысаў-БДУ»
* Сезон 2019/2020 «Барысаў-БДУФК»

## Спасылкі 
* 2018/19 
* Состав команды «БАТЭ-БГУФК» Сезон 2018/2019
* МАПИД vs БАТЭ-БГУФК. Тур 
2018/2019
Барысаў-БДУФК
Катэгорыя:2018 год у Барысаве
Катэгорыя:2019 год у Барысаве
Панонска-русінская Вікіпедыя

**Панонска-русінская Вікіпедыя** (па-панонска-русінску: *Википедия на панонским руским язику*) — раздзел Вікіпедыі на панонска-русінскай мове.

Паводле колькасці артыкулаў панонска-русінская Вікіпедыя займае 21-е месца сярод славянскіх раздзелаў Вікіпедыі, -е месца сярод усіх моўных раздзелаў Вікіпедыі і 325-е месца паводле якасці артыкулаў. Па стане на    года змяшчае  .

## Гісторыя 
У 2022 годзе панонска-русінская мова атрымала ад Міжнароднай арганізацыі па стандартызацыі (ISO) уласны код rsk з назвай «русінская/руснацкая мова» (). Раней яна лічылася часткай «русінскай мовы» (з кодам rue).

## Крыніцы 
## Спасылкі 
* Галоўная старонка Панонска-русінскай Вікіпедыі
* Аналіз найбольшых праглядаў за дзень


Катэгорыя:Панонска-русінскія энцыклапедыі
Катэгорыя:З’явіліся ў 2024 годзе
Жан Жыро

**Жан Жыро** (; ) — французскі -камедыёграф, .

## Біяграфія 
Адукацыю атрымаў у Нацыянальнай школе грамадскіх работ. Іграў у аркестры Эдзі Барклая, быў кантрабасістам у Клода Лютэра. У 1946 годзе ўладкаваўся памочнікам рэжысёра Марселя Блістэна. У тым жа годзе зняў два кароткаметражныя фільмы і дакументальны фільм пра Крысціяна-Жака.

З 1951 па 1960 год працаваў у якасці сцэнарыста, у асноўным пісаў для камедыйных фільмаў. У якасці рэжысёра поўнаметражнага фільма дэбютаваў у 1960 годзе са стужкай «Чацвёрка нечаканых нахлебнікаў». У 1962 годзе падчас здымак кінаальманаха «Шчасліўчыкі» пазнаёміўся з камедыйным акцёрам Луі дэ Фюнэсам, у 1963 годзе зняў з ім у галоўнай ролі першы фільм — «Пік-Пік», які атрымаў цёплы прыём крытыкаў. Вяршыняй іх сумеснай працы стала серыя фільмаў пра «Жандарма з Сен-Трапэ», у якой налічваецца шэсць кінакамедый, кожная з якіх стала пракатным хітом. Сярод іншых паспяховых стужак з Луі дэ Фюнэсам — «Вялікія вакацыі», «Узарвіце банк» і «Скупы». Таксама працаваў з Жанам Габэнам, квартэтам Шарло і Дзітэрам Халерфардэнам.

Памёр падчас здымак свайго апошняга фільма пра жандара Крушо «Жандар і дзяўчаты-жандары» 24 ліпеня 1982 года ад туберкулёзу. Пахаваны на могілках Банье.

## Фільмаграфія 
* (1964) «Жандар з Сен-Трапэ» / *Le Gendarme De Saint-Tropez*
* (1971) «Джо» / *Jo*
* (1982) «Жандар і дзяўчаты-жандары» / *Le Gendarme et les Gendarmettes*

## Зноскі 
Катэгорыя:Рэжысёры Францыі
Клод Жансак

**Клод Жанна Малька Жансак** (; ) — французская камедыйная . Партнёрка Луі дэ Фюнэса ў шматлікіх фільмах.

## Біяграфія 
Французская камедыйная актрыса. Скончыла драматычнае аддзяленне Парыжскай кансерваторыі. Упершыню на падмосткі Клод выйшла ў спектаклі «Без цырымоній». Партнёрам па сцэне быў Луі дэ Фюнэс. Яе дэбютнай кінаработай стала роля пакаёўкі Эвелін у карціне рэжысёра Саша Гітры «Жыццё прыстойнага чалавека» (1952). У 1966 годзе сыграла ў фільме Жана Дэлануа «Італьянская палюбоўніца / Султаны». З 1952 года — актрыса парыжскіх тэатраў.

У 1952 годзе адбылося знаёмства Клод Жансак з Луі дэ Фюнэсам, які сказаў актрысе: «Я хачу, каб вы гралі ва ўсіх маіх фільмах. Вы прыносіце мне поспех». Пасля яна сыграла разам з вялікім французскім комікам у дзесяці камедыях, у якіх пераважна выконвала ролі жонак яго персанажаў; сярод найбольш вядомых яе гераінь — Ізабель Боск’е ў «Вялікіх вакацыях» (1967, рэж. Жан Жыро), Жэрмэн Барнье ў «Аскары» (1967, рэж. Эдуар Малінаро), Эдмэ ў «Замарожаным» (1969, рэж. Эдуар Малінаро), Фразіна ў экранізацыі п’есы Мальера «Скупы» (1979, рэж. Луі дэ Фюнэс і Жан Жыро), Жозэфа ў серыі фільмаў Жана Жыро пра жандара Крушо («Жандар жэніцца», 1968, і інш.). У 1974 актрыса выканала галоўную ролю ў «Вар’ятцы з Шаён». У 1984 годзе адбыўся творчы тандэм з Робертам Мануэлем у «Двух нявінніцах». Тады ж актрыса іграла ў праекце Le Dindon. У кар’еры Жансак важнае месца займалі два парыжскія тэатры: з 1975 года яна служыла ў Тэатры Эдуарда VII, а з 1977-га — у тэатры «Марыньі». Дэбютавала ў кіно і на тэлебачанні ў драматычных ролях.

Актыўна здымалася ў тэлесерыялах — так, яна стварыла вобразы цёткі Кларысы ў «Пад сонцам Сен-Трапэ» (1996—2008), Грэнэль у мыльнай оперы «Марк і Сафі» (1987); у тэатры з вялізным поспехам гуляла камедыйныя ролі пажылых дам.

У 2001 годзе выканала ролю Маці Мусан у камедыі Габрыэля Агіёна «Распадарожніцы» з удзелам Жазіян Баласко і Наталі Бай.

Яшчэ ў студэнцкія гады Клод Жансак пазнаёмілася з П’ерам Мондзі. У 1952 годзе ён стаў яе мужам. Расталіся яны праз пару гадоў. Сын — Фрэдэрык, які стаў музыкантам і кампазітарам; у яго двое дзяцей. У 1989 годзе Клод Жансак пераехала ў Нармандыю, дзе і заставалася да канца дзён. У 2005 годзе выйшла яе аўтабіяграфічная кніга з назвай «Мае ме… гэта лягчэй сказаць!».

## Зноскі 
Катэгорыя:Актрысы Францыі
Блакітны карбункул (фільм)

«**Блакітны карбункул**» () — беларускі  мастацкі фільм у жанры музычнага дэтэктыва-камедыі, пастаўлены ў 1979 годзе на кінастудыі «Беларусьфільм» рэжысёр Мікалаем Лук’янавым па матывах  Артура Конан Дойла.

## Сюжэт 
У аснове сюжэту —  апавядання Конан Дойла «» пра брыльянт, Шэрлака Холмса і доктара Уотсана, пераказаная ў камедыйным і парадыйным рэчышчы.

## У ролях 
## Здымачная група 
* Аўтар сцэнарыя: Анатоль Дзялендзік;
* Рэжысёр-пастаноўшчык: Мікалай Лук’янаў;
* Аператар-пастаноўшчык: Анатоль Клейменаў;
* Мастак-пастаноўшчык: Аляксандр Верашчагін;
* Мастак-дэкаратар: Міхаіл Зусмановіч;
* Песня  на словы .
## Гл. таксама
## Заўвагі 
## Літаратура
## Спасылкі
*
*
* Голубой карбункул (1979)  

Катэгорыя:Фільмы СССР 1979 года
Катэгорыя:Фільмы на рускай мове
Катэгорыя:Фільмы студыі «Беларусьфільм»
Саша Гітры

**Саша Гітры** (, сапраўднае імя *Аляксандр Жорж П’ер Гітры*, ; ) — французскі пісьменнік, , рэжысёр і прадзюсар, драматург, напісаў больш за сотню п’ес і зняў па некаторых з іх фільмы.

## Біяграфія 
Нарадзіўся ў сям’і Люсьена Гітры, акцёра Міхайлаўскага тэатра ў Пецярбургу, і Рэнэ Дэльма, дачкі пісьменніка і журналіста Рэнэ дэ Пон-Жэста. Хросным бацькам быў расійскі імператар Аляксандр III; у памяць аб гэтым Саша Гітры выкарыстоўваў у псеўданіме рускую памяншальную форму свайго імя.

Гітры дрэнна вучыўся ў школе, што было звязана з пераездамі яго бацькі, затое з ранніх гадоў пачаў граць у тэатры і пісаць п’есы.

Першы фільм Гітры зняў у 1915 годзе, сур’ёзна заняўся кіно з 1935 года, ацаніўшы перавагі кінематографа, які захоўвае выяву «навечна», перад тэатрам.

У гэтыя гады кандыдатура Гітры прапаноўвалася для абрання ў Французскую акадэмію. Гітры адмовіўся ад прапановы, бо неабходнай умовай для абрання была адмова ад акцёрскай дзейнасці. У 1939 годзе стаў членам Ганкураўскай акадэміі.

У перыяд нямецкай акупацыі Гітры не пакінуў Парыж. На працягу чатырох гадоў ён працягваў тэатральную дзейнасць у горадзе, што выклікала абурэнне з боку змагароў Супраціўлення. Пасля вызвалення Францыі Гітры быў арыштаваны і ўтрымліваўся пад вартай 60 дзён без прад’яўлення абвінавачання, пасля чаго справа была закрытая.

Яго апошняй, пятай, жонкай была акторка Лана Марконі.

Памёр 24 ліпеня 1957 года. Пахаваны ў Парыжы на могілках Манмартр.

## Зноскі 
Катэгорыя:Акцёры Францыі
Лана Марконі

**Лана Марконі** (сапраўднае імя — Кацярына Ілеана Марковіч) (; ) — французская .

## Біяграфія 
Румынскага паходжання. У 1922 годзе з сям’ёй пераехала ў Парыж. Пасля заканчэння вучобы наведвала мастацкія гурткі, у тым ліку пад кіраўніцтвам Арлеці, якая пазнаёміла яе з акцёрам і рэжысёрам Саша Гітры. У лістападзе 1949 года стала яго апошняй, пятай жонкай. Гітры неяк сказаў ёй: «Іншыя былі маімі жонкамі, ты будзеш маёй удавой» і «Гэтыя цудоўныя рукі закрыюць мне вочы і адкрыюць маю скрыню», ён клікаў яе «мая дарагая ліса».

Як у тэатры, так і ў кіно Лана Марконі вядомая працамі ў пастаноўках аднаго рэжысёра, свайго мужа Саша Гітры: з 1947 па 1956 год яна сыграла восем тэатральных роляў і знялася ў 12 кінафільмах свайго мужа.

Лана Марконі пахаваная на могілках Манмартр у Парыжы побач з Саша Гітры, Жанам і Люсьенам Гітры.

## Зноскі 
Катэгорыя:Актрысы Францыі
Манруж

**Манруж** () — горад і камуна ў Францыі. Знаходзіцца ў паўночнай частцы Францыі, у дэпартаменце О-дэ-Сен рэгіёну Іль-дэ-Франс. Размешчаны на паўднёвы захад ад Парыжа. Адміністрацыйны цэнтр аднайменнага кантона. Назва горада паходзіць ад чырвона-жоўтай афарбоўкі глебы ў гэтым рэгіёне (Montrouge з фр. — «чырвоная гара»).
## Насельніцтва 
## Крыніцы 
Катэгорыя:Гарады Францыі
Жан Дэлануа

**Жан Дэлануа** (; ) — французскі акцёр, , , прадзюсар і мантажор.

## Біяграфія 
Нарадзіўся ў сям’і гугенотаў-пратэстантаў, выхадцаў з Нармандыі. Студэнтам зняўся ў 1920-х гг у шэрагу фільмаў, пасля стаў рэжысёрам. Атрымаў Гран-пры Канскага кінафестывалю і быў намінаваны на Залатую пальмавую галіну.

Найбольш вядомыя фільмы — «Сабор Парыжскай Маці Божай» (1956), «Прынцэса Клеўская» (1961), «Двухспальны ложак» (1966), «Чалавек дзеяння» (1967).

У фільмах Жана Дэлануа здымаліся Жан-Луі Баро, П'ер Бланшар, Жан Габэн, Мішэль Марган, Жан Марэ, Марына Уладзі, Джына Лалабрыджыда, Энтані Куін, Ален Кюні, Жан-Франсуа Парон і іншыя вядомыя акцёры.

У 1986 годзе за шматгадовы ўклад у французскае мастацтва кіно Жан Дэлануа атрымаў кінапрэмію «Сезар».
## Фільмаграфія 
* (1949) «Таямніца Маерлінга»
## Зноскі 
Катэгорыя:Акцёры Францыі
Падручны гістарычны слоўнік субстантыўнай лексікі

**Падручны гістарычны слоўнік субстантыўнай лексікі** — гістарычны слоўнік старабеларускай мовы. Выдадзены ў 2 тамах у 2013 годзе. Аўтарам-складальніка з’яўляецца І. У. Будзько.

Створаны на аснове картатэкі «Гістарычнага слоўніка беларускай мовы». У ім тлумачыцца найбольш актуальная, шырокаўжывальная частка зарэгістраваных у картатэцы назоўнікаў, якія выконвалі ў старабеларускай мове камунікатыўную функцыю.

## Бібліяграфія 
* Падручны гістарычны слоўнік субстантыўнай лексікі : у 2 т. / Нацыянальная акадэмія навук Беларусі, Цэнтр даследаванняў беларускай культуры, мовы і літаратуры, Філіял «Інстытут мовы і літаратуры імя Я. Коласа і Я. Купалы»; [складальнікі: І. У. Будзько і інш. ; пад рэдакцыяй А. М. Булыкі]. — Мінск : Беларуская навука, 2013. — 25 см. —  (у пераплёце). — Т. 1: А — О. — Мінск : Беларуская навука, 2013. — 531 с. — Бібліяграфія: с. 5―8. — 300 экз. — ISBN 978-985-08-1599-6
* Падручны гістарычны слоўнік субстантыўнай лексікі : у 2 т. / Нацыянальная акадэмія навук Беларусі, Цэнтр даследаванняў беларускай культуры, мовы і літаратуры, Філіял «Інстытут мовы і літаратуры імя Я. Коласа і Я. Купалы»; [складальнікі: І. У. Будзько і інш. ; пад рэдакцыяй А. М. Булыкі]. — Мінск : Беларуская навука, 2013. — 25 см. —  (у пераплёце). — Т. 2: П — Я. — Мінск : Беларуская навука, 2013. — 515 с. ; 25 см. — 300 экз. — ISBN 978-985-08-1628-3

## Крыніцы 
## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Гістарычныя слоўнікі
Катэгорыя:Кнігі 2013 года
Катэгорыя:Слоўнікі старабеларускай мовы
PopCap Games

**PopCap Games** — амерыканская кампанія-распрацоўшчык і выдавец казуальных камп’ютарных гульняў. Размешчана ў Сіэтле, штат Вашынгтон, ЗША. Заснавана ў 2000 годзе Джонам Вечы, Браянам Файці і Джэйсанам Капалкай. У кампаніі працуе больш за 400 чалавек. Асноўнай формай распаўсюджвання гульняў з’яўляецца лічбавая дыстрыбуцыя па мадэлі, якая дазваляе паспрабаваць гульню перад пакупкай.

Першая гульня кампаніі, Bejeweled, была прададзеная агульным тыражом больш за 25 мільёнаў. Гульні кампаніі выходзяць на розных платформах, у тым ліку вэб-прыкладанні, камп’ютары, гульнявыя кансолі і мабільныя прылады. Сярод гэтых платформаў — Персанальны камп’ютар, MacOS, Xbox, Xbox 360, Android, IOS і іншыя.

11 верасня 2007 года PopCap Games пад патранажам Valve выпусціла бясплатную прома-версію Peggle — Peggle Extreme на тэму гульняў з The Orange Box.

## Узнагароды 
Паводле інфармацыі на афіцыйным сайце кампаніі, яна атрымала мінімум 25 узнагарод індустрыі, у тым ліку статус Hall of Fame у Computer Gaming World для гульні Bejeweled.

## PopCap Games Framework 
Кампанія выклала ў вольны доступ гульнявы рухавік PopCap Games Framework (таксама вядомы як SexyApp Framework), які выкарыстоўваецца ў яе гульнях. Гэты рухавік уяўляе сабой набор праграмных бібліятэк на мове C++, што дазваляе хутка распрацоўваць гульні «ў стылі PopCap» для Microsoft Windows. Ён з’яўляецца часткай праграмы супрацоўніцтва з незалежнымі распрацоўшчыкамі, прапаноўваючы ім паслугі па выданні гульняў.

## Крыніцы
Амерыканская гісторыя жахаў

**«Амерыканская гісторыя жахаў»** () — амерыканскі тэлесерыял-анталогія ў жанры жахаў, створаны і пастаўлены Раянам Мёрфі і Брэдам Фэлчакам. Кожны сезон задуманы як самастойны міні-серыял з рознымі персанажамі і лакацыямі, а таксама з уласнай сюжэтнай лініяй.

Нягледзячы на ​​​​тое, што ўспрыманне асобных сезонаў адрознівалася, *«Амерыканская гісторыя жахаў»* была ў значнай ступені добра прынята тэлевізійнымі крытыкамі, прычым вялікая частка пахвал дасталася акцёрскага складу, у прыватнасці да Джэсіцы Лэнг, якая атрымала дзве прэміі «Эмі», «Залаты глобус» і прэмію Гільдыі кінаакцёраў за свае ролі. Джэймс Кромвель і Кэці Бэйтс атрымалі прэмію «Эмі», а Лэдзі Гага атрымала прэмію «Залаты глобус». Серыял нязменна атрымлівае высокія рэйтынгі на канале FX, а яго першы сезон стаў самым папулярным новым кабельным серыялам 2011 года.

## Сюжэт 
### Першы сезон 
Сямейства Харманаў пераязджае з Бостана ў Лос-Анджэлес, каб пачаць новае жыццё, і пасяляюцца ў старадаўнім адрэстаўраваным асабняку, не ўяўляючы, што яго папярэднія жыхары так і не знайшлі спакою пасля смерці.

### Другі сезон 
Журналістка прыязджае ў лякарню для псіхічнахворых злачынцаў у надзеі зняць рэпартаж аб новапрыбыўшым маньяку па мянушцы Крывавае Аблічча.

### Трэці сезон 
Шабаш ведзьмаў, замаскіраваны пад элітны пансіён для таленавітых дзяўчат, спрабуе абараніць апошніх прадстаўніц гэтага віду ад вымірання.

### Чацвёрты сезон 
Гісторыя аднаго з апошніх цыркаў вырадкаў у 1950-х гадах.

### Пяты сезон 
Гатэль у цэнтральнай частцы Лос-Анджэлеса хавае ў сваіх сценах мноства сакрэтаў.

### Шосты сезон 
Пара з Каліфорніі пераязджае ў новы дом, дзе яе пачынаюць прыследаваць паранармальныя з’явы.

### Сёмы сезон 
Элісан Мэйфэр-Рычардс пакутуе ад ПТСЗ, выкліканага драматычнымі падзеямі 11 верасня. З цягам часу яна навучылася спраўляцца са сваімі страхамі дзякуючы жонцы, але перамога Дональда Трампа на выбарах узнавіла іх.

### Восьмы сезон 
Некалькі краін запусцілі ядзерныя ракеты, якія знішчылі большую частку насельніцтва Зямлі. Абраным «шчасліўчыкам» пашчасціла схавацца ў бункеры.

### Дзявяты сезон 
Пяць сяброў адпраўляюцца працаваць важатымі ў дзіцячы лагер. Асвойваючыся на новай працы, маладыя людзі пачынаюць разумець, што мінулае, якое іх пераследуе, куды больш небяспечнае, чым лагерныя страшылкі, расказаныя ля вогнішча.

### Дзясяты сезон 
#### Частка 1: Чырвоны прыліў 
Пісьменнік, які адчувае праблемы, яго цяжарная жонка і іх дачка пераязджаюць на зіму ў пляжнае мястэчка. Як толькі яны ўладкоўваюцца, сапраўдныя жыхары горада пачынаюць заяўляць аб сабе.

#### Частка 2: Даліна смерці 
Група студэнтаў, якія адправіліся ў паход, аказваецца ў эпіцэнтры змовы, якая рыхтавалася дзесяцігоддзямі.

### Адзінаццаты сезон 
У 1981 годзе ў Нью-Ёрку адбываецца серыя забойстваў, накіраваных супраць гей-супольнасці, што выклікае нянавісць да бяздзейнай паліцыі Нью-Ёрка.

### Дванаццаты сезон 
Сезон часткова заснаваны на містычным рамане Даніэль Валентайн «Delicate Condition».

## Крыніцы 
## Спасылкі 
* 
* 

Катэгорыя:Тэлесерыялы на англійскай мове
Катэгорыя:Тэлесерыялы 2011 года
Катэгорыя:Драматычныя тэлесерыялы ЗША
Катэгорыя:Тэлесерыялы Fox Television Studios
Сезон 2018/2019 «Марка-ВДТУ»

У сезоне 2018—2019 валейбольны клуб «Марка-ВДТУ» з горада Віцебск прымаў удзел у наступных турнірах:
* Чэмпіянат Беларусі 2018/2019 (**4-е месца**).

## Склад каманды 
1. Аляксандр Рэдзькоў (1999; 196)
2. Дзмітрый Булахаў (1994)
3. Мікіта Чартарыцкі (1998; 186)
4. Аляксей Ратуцкі (2000)
5. Дзмітрый Папоў (2000; Расія)
7. Уладзімір Юзвовіч (1990; 195)
8. Арцём Масько (1996; 194)
9. Антон Маслакоў (1993)
10. Андрэй Пруднікаў (1987; 195)
11. Багдан Суханаў (1999; 186)
12. Яўген Хадзянок (1996; 192)
15. Арцём Лысянкоў (1993; 200)
17. Кірыл Капылоў (1997; 192)
99. Кірыл Юніцкі (2000; 200)

## Трэнеры каманды 
*  Міхаіл Хоняк (галоўны трэнер)	
*  Уладзімір Лук’янаў (трэнер)

## Гл. таксама 
* Сезон 2017/2018 «Марка-ВДТУ»
* Сезон 2019/2020 «Марка-ВДТУ»

## Спасылкі 
* 2018/19 
* Марко-ВГТУ vs МАПИД. Тур 8
* Марко-ВГТУ vs МАПИД. Тур 8
* МАПИД vs Марко-ВГТУ. Тур 17
* МАПИД vs Марко-ВГТУ. Тур 17

2018/2019
Марка
Катэгорыя:2018 год у Віцебску
Катэгорыя:2019 год у Віцебску
Сезон 2019/2020 «МАПІДа» (валейбол)

У сезоне 2019—2020 валейбольны клуб «МАПІДа» з Мінска прымаў удзел у наступных турнірах:
* Чэмпіянат Беларусі 2019/2020 (**6-е месца**),
* Кубак Беларусі 2019 (**кваліфікацыйны раўнд**).

## Склад каманды 
1. Аляксей Папека (1998)
2. Аляксей Ратуцкі (2000)
5. Дзмітрый Абраменка (1997)
7. Глеб Баран (2002)
9. Яўген Котаў (2002)
10. Пётр Мінянкоў (1999)
11. Віктар Абухоўскі (1999)
12. Піліп Гудаў (1998)
14. Максім Ярмаловіч (2002)
15. Сямён Хатулёў (2000)
17. Ілья Марозаў (2002)
18. Ілья Ганчарук (2000)
21.	Арцемій Матыль (2002)
22.	Мікіта Канавалаў (2002)
99. Дзмітрый Лаўрушка (1998)
99. Ілья Лапато	(1996)

## Трэнеры каманды 
*  Уладзімір Майсіевіч (галоўны трэнер)
*  Алег Міхнюк (галоўны трэнер)

## Гл. таксама 
* Сезон 2018/2019 «МАПІДа» (валейбол)
* Сезон 2020/2021 «МАПІДа» (валейбол)

## Спасылкі 
* players 
* ВК БОРИСОВ-БГУФК (Борисов) vs Мапид (Минск). Тур 3
* Мапид (Минск) vs ВК БОРИСОВ-БГУФК (Борисов). Тур 12
* Борисов-БГУФК (Борисов) vs МАПИД (Минск). Тур 22
2019/2020
МАПІД
Катэгорыя:2019 год у Мінску
Катэгорыя:2020 год у Мінску
Інал Тавасіеў

**Інал Тавасіеў** (нар. , Дыгара, Паўночная Асеція) — расійскі валейбаліст.

## Біяграфія 
Выступаў за «Ірыстон», «Яраславіч», «Кузбас». З 2024 года выступае за «Барысаў-БДУФК».

## Дасягнення 
* Срэбны прызёр Кубка Расіі (2017)
* Паўфіналістамі Кубка ЕКВ (2019)
* Чэмпіянат Расіі (2019)
* Уладальнік Кубка Сібіры і Далёкага Усходу(2018)
* Уладальнік Суперкубка Расіі (2019)
* Бронзавы прызёр чэмпіянату Расіі (2020)

## Крыніцы 
## Спасылкі 
* Добро пожаловать Инал!
* Инал Витальевич Тавасиев 
* Тавасиев Инал

Катэгорыя:Валейбалісты Расіі
Катэгорыя:Выпускнікі Паўночна-Асецінскай дзяржаўнай універсітэта
Гета ў Дамачаве

**Гета ў Дамачаве** (1 лістапада 1941 — 20 верасня 1942) — яўрэйскае гета, месца прымусовага перасялення яўрэяў пасёлка Дамачава Брэсцкага раёна Брэсцкай вобласці і бліжэйшых населеных пунктаў падчас Халакосту.

## Гісторыя 
Перад вайной у пасёлку жылі больш за 3000 яўрэяў, складаючы амаль усё насельніцтва, усяго ў раёне пражывала 3316 яўрэяў.

1 лістапада 1941 года немцы, рэалізуючы гітлераўскую праграму знішчэння яўрэяў, арганізавалі гета, сагнаўшы туды каля 2000 чалавек. Гета было абгароджана падвойнай сцяной з калючага дроту. Яно было ачэплена ахоўнікамі, уваход і выхад вязням без спецыяльнага дазволу быў забаронены. Вязняў, якія паміралі ад голаду, пастаянна збівалі прыкладамі, нагайкамі і палкамі.

18 верасня 1942 года немцы загадалі яўрэям з гета выкапаць ямы на пясчаным узгорку за 1,5 на ўсход ад пасёлка, каля так званага «Шылавога балота». Людзі пачалі разбягацца, іх лавілі і на месцы расстрэльвалі. Так былі забітыя 42 чалавекі.

Гета было цалкам знішчана 20 (18 чалавек.

Абутак і коўдры забітых былі размеркаваны сярод паліцыянтаў.

Падчас гэтага масавага забойства каля 250 габрэяў здолела бегчы, але большасць з іх былі пазней у ходзе аблавы схопленыя і забітыя мясцовымі паліцаямі.

На брацкай магіле ахвяр генацыду яўрэяў у лесе за 500 метраў на ўсход ад Дамачава ўсталяваны помнік.

## Крыніцы 
## Літаратура 
* 
* 
* 

Дамачава
Катэгорыя:Гісторыя Брэсцкага раёна
Катэгорыя:Старонкі з недагледжанымі перакладамі
Катэгорыя:Дамачава
Жыро

## Вядомыя носьбіты 
* Анры Жыро — французскі военачальнік, генерал, удзельнік двух сусветных войнаў.
* Брыжыт Жыро — французская пісьменніца.
* Жан Жыро — французскі кінарэжысёр-камедыёграф, сцэнарыст.
Сезон 2020/2021 «Барысаў-БДУФК»

У сезоне 2020—2021 валейбольны клуб «Барысаў-БДУФК» з горада Барысаў прымаў удзел у наступных турнірах:
* Чэмпіянат Беларусі 2020/2021 (**8-е месца**),
* Кубак Беларусі 2020 (**кваліфікацыйны раўнд**).

## Склад каманды 
* Мікалай Шкляр (1989)
* Ягор Барысёнак (2001)	
* Аляксандр Рэдзькоў (1999)
* Аляксандр Пятрэвіч (2001)
* Аляксей Харкевіч (1997)
* Аляксей Лабуць (1999)
* Кірыл Юніцкі (2000)
* Арцём Караткевіч (1993)

## Трэнеры каманды 
*  Руслан Селяўка (галоўны трэнер)
*  Генадзь Вяль (трэнер)

## Гл. таксама 
* Сезон 2019/2020 «Барысаў-БДУФК»
* Сезон 2021/2022 «Барысаў-БДУФК»

## Спасылкі 
* 2020/21 
2020/2021
Барысаў-БДУФК
Катэгорыя:2020 год у Барысаве
Катэгорыя:2021 год у Барысаве
Сезон 2018/2019 «Заходняга Буга» Брэст

У сезоне 2018—2019 валейбольны клуб «Заходні Буг» з горада Брэст прымаў удзел у наступных турнірах:
* Чэмпіянат Беларусі 2018/2019 (**7-е месца**).

## Склад каманды 
1. Уладзіслаў Лашакоў (1994)
2. Ілья Лютынскі (1997)
8. Кірыл Хварасцяноў (1994)
9. Аляксандр Навалетаў (1995)
11. Максім Шышкін (1998; Расія)
12. Павел Дзеравянка (1998)
15. Рыгор Юшчук (1994)
99. Ілья Каваленка (2000)
99. Арцём Зайко (1995)
99. Міхаіл Юшчук (1988)
99. Павел Кандулінскі (1997)
99. Максім Панчанка (1998; Расія)
99. Павел Емяльянаў (1998)
99. Уладзіслаў Лашакоў (1994)
99. Аляксей Блізняцоў (1996)

## Трэнеры каманды 
*  Аляксандр Віркоўскі (трэнер)

## Гл. таксама 
* Сезон 2017/2018 «Заходняга Буга» Брэст
* Сезон 2019/2020 «Заходняга Буга» Брэст

## Спасылкі 
* Zapadny Bug Brest
* Западный Буг vs БАТЭ-БГУФК. Тур 22
2018/2019
Заходні Буг Брэст
Катэгорыя:2018 год у Брэсце
Катэгорыя:2019 год у Брэсце
Сезон 2018/2019 «МАПІДа» (валейбол)

У сезоне 2018—2019 валейбольны клуб «МАПІДа» з Мінска прымаў удзел у наступных турнірах:
* Чэмпіянат Беларусі 2018/2019 (**9-е месца**),
* Кубак Беларусі 2018 (**чвэрцьфінал**).

## Склад каманды 
1. Аляксей Папека (1998)
5. Дзмітрый Абраменка (1997)
7. Раман Пасавец (1999)
9. Сямён Хатулёў (2000)
10. Пётр Мінянкоў (1999)
11. Віктар Абухоўскі (1999)
12. Піліп Гудаў (1998)
13. Дзмітрый Лаўрушка (1998)
16. Кірыл Юніцкі (2000)
18. Ілья Ганчарук (2000)
99. Яўген Котаў (2002)
99. Уладзіслаў Чарныш (1999)

## Трэнеры каманды 
*  Уладзімір Майсіевіч (галоўны трэнер)

## Гл. таксама 
* Сезон 2017/2018 «МАПІДа» (валейбол)
* Сезон 2019/2020 «МАПІДа» (валейбол)

## Спасылкі 
* players 
* МАПИД vs БАТЭ-БГУФК. Тур 9
2018/2019
МАПІД
Катэгорыя:2018 год у Мінску
Катэгорыя:2019 год у Мінску
Поль Прэбуа

**Поль Прэбуа** (; ) — французскі  тэатра і кіно, комік, радыёвядучы.

## Біяграфія 
У 14 гадоў Пребуа стаў жакеем на скачках з перашкодамі; пазней працаваў служачым у сацыяльным страхаванні.

Падчас другой сусветнай выступаў у марсельскіх закусачных і шпіталях, выконваючы песні з рэпертуару Фернандэля і Л. Ноэль-Ноэля. Па запрашэнні акцёра Анры Крам'ё, Прэбуа пераехаў у Парыж, дзе браў урокі на ру Бланш, пасля чаго выступаў у тэатры або кабарэ.

У перыяд з 1948 па 1992 год было знята больш за 120 фільмаў з удзелам Прэбуа. Асабліва добра акцёру атрымоўваліся камедыі - камічная роля другога плана стала яго амплуа.

У 1950—1960-х гадах працаваў на радыё, разам з іншым папулярным акцёрам, Франсісам Бланшам.

Пахаваны на могілках Куі-Пон-о-Дам, камуны ў дэпартаменце Сена-і-Марна, у якой акцёр жыў да смерці.
## Фільмаграфія 
* (1962) «Картуш» — жандар
* (1966) «Рэстаран спадара Септыма» — самелье рэстарана
* (1967) «Аскар» — Шарль, мажардом
* (1969) «Замарожаны» — Шарль, мажардом

## Зноскі 
Катэгорыя:Акцёры Францыі
Джо (фільм, 1971)

**«Джо»** (або **«Заняты чалавек»**) () — французская дэтэктыўная камедыя з Луі дэ Фюнэсам у галоўнай ролі, рымейк амерыканскага фільма «The Gazebo», які выйшаў у 1959 годзе.

## Сюжэт 
Пісьменнік і драматург Антуан Брызбар (Луі дэ Фюнэс) — ахвяра шантажу, вымушаны час ад часу перадаваць вымагальніку, нейкаму мсье Джо, круглую суму. Калі яго цярпенню прыходзіць канец, ён вырашае пазбавіцца ад шантажыста. Пад маркай стварэння дэтэктыўнай п’есы Брызбар кансультуецца са сваім адвакатам Кала (Гі Трэжан), і той, не ведаючы сапраўднай прычыны, дае яму пару каштоўных парад па арганізацыі ідэальнага забойства.

Надыходзіць дзень сустрэчы з Джо, мадам і актрыса Брызбар адпраўляецца ў тэатр на п’есу, служанка — у кіно, ніхто не можа перашкодзіць Брызбару расправіцца з нягоднікам. Але калі на парозе ўзнікае мсье Джо, Брызбар не рашаецца на забойства. Лёс вырашае інакш, і Джо гіне ад выпадковага, самавольнага стрэлу пісталета, які выпаў з рук Брызбара. Застаецца схаваць труп. Акурат для схову падыходзіць набытая напярэдадні мадам Брызбар альтанка, якую на наступны дзень павінны ўсталяваць у садзе. Шматок зямлі пад падмуркам і павінен назаўжды пахаваць таямніцу Брызбара.

Неўзабаве пасля ўсталёўкі альтанкі ў доме збіраюцца госці, спехам закладзены падмурак не вытрымлівае танцораў на ім і ламаецца. А інспектар паліцыі Дзюкро (Бернар Бліе), які апынуўся сярод гасцей, праяўляе дзіўную цікавасць да Брызбара. Інспектар Дзюкро прызнаецца Брызбару, чым была выклікана цікавасць да яго персоны: аказваецца, напярэдадні Джо быў знойдзены застрэленым у сваёй кватэры, там жа быў знойдзены спіс ахвяр яго шантажу, сярод якіх — Антуан Брызбар. Брызбар адкрывае інспектару сямейную таямніцу: яго жонка з’яўляецца дачкой пакаранага бандыта і забойцы Граблена і калі пра гэта будзе вядома, кар’еры пары Брызбараў прыйдзе канец. Але падазрэнні з мсье Брызбара здымаюцца, бо да таго часу ўдалося ўстанавіць імя забойцы.
Цяпер Антуан, падазраючы, што, магчыма, застрэліў выпадкова свайго знаёмага, абтэлефаноўвае ўсіх, каб высветліць, не знік ці хто з іх у той злапомны вечар.

Уначы пачынаецца навальніца і Антуан, заўважаючы, што падмытая дажджом альтанка нахілілася, вырашае ўмацаваць падмурак цэментам. Нечакана з’яўляюцца два гангстары, якія адшукваюць свайго зніклага саўдзельніка Рыбі з буйной сумай грошай і які прыйшоў напярэдадні ў дом Брызбараў. Лівень размывае зламаны падмурак і альтанка раскрывае магілу з трупам Рыбі, які забіў Джо і завалодаў усімі яго грашыма. Забраўшы і дыпламат з грашыма з рукі нябожчыка, гангстары знікаюць у ночы.

На наступны дзень мадам Брызбар заўважае ў гасцінай бетонную статую чалавека, у якой Антуан замураваў Рыбі, і выклікае мужа на размову. Даведаўшыся, што здарылася, яна спрабуе дапамагчы яму схаваць труп у поўным гасцей доме, у якім, у дадатак, інспектар Дюкро, западозрыўшы нядобрае, з паліцыянтамі шукае сляды злачынства.

## Зноскі 
Катэгорыя:Фільмы на французскай мове
Катэгорыя:Фільмы 1971 года
Катэгорыя:Кінакамедыі 1971 года
Катэгорыя:Кінакамедыі Францыі
Катэгорыя:Фільмы пра пісьменнікаў
Сезон 2020/2021 «Марка-ВДТУ»

У сезоне 2020—2021 валейбольны клуб «Марка-ВДТУ» з горада Віцебск прымаў удзел у наступных турнірах:
* Чэмпіянат Беларусі 2020/2021 (**5-е месца**),
* Кубак Беларусі 2020 (**Бронзавы прызёр**).

## Склад каманды 
1. Ілья Лютынскі (1997)
2. Дзмітрый Булахаў (1993)
2. Міхаіл Косач (1985)
3. Мікіта Чартарыцкі (1997)
3. Пётр Лазука (1997)
5. Артур Сабыніч (1996)
5. Дзмітрый Папоў (2000; Расія)
6. Аляксандр Быкаў (2002)
7. Уладзімір Юзвовіч (1990)
8. Ягор Артамонаў (2002)
9. Аляксандр Навалетаў (1995)
10. Андрэй Пруднікаў (1987)
11. Багдан Суханаў (1999)
11. Максім Шышкін (1998)
11. Кірыл Юніцкі (2000)
12. Мікіта Філіпаў (2003)
15. Арцём Лысянкоў (1993)
16. Алег Хмялеўскі (1985)
17. Кірыл Капылоў (1997)
20. Артур Драпчынскі (1992)
99. Яраслаў Прышмонт (1989)
99. Іван Яроменка (2004)
99. Уладзіслаў Палачанін (2005)
99. Данііл Квачоў (2004)
99. Анатоль Клышэўскі (1987) 

## Трэнеры каманды 
*  Дзяніс Мацвееў (галоўны трэнер)
*  Міхаіл Хоняк (трэнер)

## Гл. таксама 
* Сезон 2019/2020 «Марка-ВДТУ»
* Сезон 2021/2022 «Марка-ВДТУ»

## Спасылкі 
* 2020/21 
* Западный Буг (Брест) vs Марко-ВГТУ (Витебск). Тур 1
2020/2021
Марка
Катэгорыя:2020 год у Віцебску
Катэгорыя:2021 год у Віцебску
Крыльца ці ножка

**«Крыльца ці ножка»** () — французская камедыя 1976 года рэжысёра Клода Зідзі з Луі дэ Фюнэсам і Калюшам у галоўных ролях.

## Сюжэт 
Галоўны герой мсье Дзюшмэн — рэспектабельны складальнік штогадовага даведніка па рэстаранах. Аўтарытэт яго кнігі настолькі высокі, што ўсе рэстараны ў Парыжы і яго наваколлях імкнуцца паявіцца на яе старонках у выгадным святле.

Гэта вельмі цяжка, паколькі Дзюшмэн увесь час сам абыходзіць усе ўстановы, пераапранаючыся, каб заставацца не пазнаным. Адзінае расчараванне Дзюшмэна — яго сын, які не жадае ісці па шляху бацькі, марачы стаць клоўнам у цырку...

## Узнагароды 
* 1978 — прэмія «Залаты экран» (Германія)

## Зноскі 
## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Фільмы на французскай мове
Катэгорыя:Кінакамедыі Францыі
Катэгорыя:Кінакамедыі 1976 года
Катэгорыя:Фільмы Францыі 1976 года