open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
3 тысячагоддзе

**3 тысячагоддзе** — прамежак часу, які пачаўся 1 студзеня 2001 года і скончыцца 31 снежня 3000 года паводле Грыгарыянскага календара.

## Стагоддзі і дзесяцігоддзі 
## Навука 
* 2004 — эксперыментальнае пацверджанне існавання графена (Сэр Андрэй Канстанцінавіч Гейм, Сэр Канстанцін Сяргеевіч Навасёлаў)
* 2005 год — эксперыментальны доказ існавання кварк-глюоннай плазмы (RHIC)
* 2005 год — незваротныя квантавыя вылічэнні
* 2012 год — адкрыццё базона Хігса (CERN, эксперыменты ATLAS і CMS)
* 2015 год — расшыфраваны геном маманта
* 2016 год — каманда LIGO зафіксавала гравітацыйныя хвалі ад зліцця двух чорных дзірак
* 2019 год — першы ў гісторыі астраноміі фотаздымак «цені» чорнай дзіркі.


Катэгорыя:Тысячагоддзі
Пральная машына

» (2006 г., Мінск)]]
**Пральная машына** (пральня) — машына для механічнага мыцця, паласкання і адціскання бялізны. Перамешванне бялізны і задзейнічанне раствору для жвавага кругавароту ажыццяўляецца вярчальным лопасцевым дыскам або барабанам. Дыск замацоўваецца ў дно або сценку бака і прыводзіцца ў рух электрарухавіком, які ўключаецца таймерам. Перфараваны барабан, у якім мыецца бялізна, адваротна круціцца ў пральным баку, запоўненым мыйным растворам. Віды: 1) малагабарытная пераносная без адціскання; 2) з ручным адцісканнем; 3) паўаўтаматычная 2-бакавая з дыскавым актыватарам раствору і цэнтрыфугай для адціскання; 4) аднабакавая барабанная; 5) аўтаматычная з праграмным кіраваннем. Побытавая звычайна змяшчае да 5 кг сухой бялізны. Камунальная — да 200 кг.

З 2003 года мінскі завод «Атлант» пачаў выпуск пральных машын у Беларусі.

## Распрацоўка 
У студзені 1752 года англійскі «Джэнтэльменскі часопіс» змясціў выяву пральнай машыны. У 1766 годзе нямецкі доктар багаслоўя  (1718—1790) апублікаваў у Рэгенсбургу (Свяшчэнная Рымская імперыя; цяпер зямля Баварыя, Германія) дызайн «зручнай і высокавыніковай пральнай машыны». У 1782 годзе Генры Сіджыр атрымаў англійскі патэнт на пральню з вярчальным барабанам. У 1791 годзе ў Англіі выдалі патэнт на пральна-адціскальную машыну. У 1790-я гады Эдуард Бітэм паспяхова гандляваў «запатэнтаванымі пральнымі млынамі» ў Англіі. 28 сакавіка 1797 года Натаніел Брыгс са штата Нью-Гэмпшыр (ЗША) запатэнтаваў механізм для мыцця бялізны. У 1843 годзе  з Сэнт-Джона (брытанская калонія Нью-Брансуік; цяпер Канада) запатэнтаваў «пральню адзення з адціскальнымі каткамі». У 1858 годзе Гамільтан Сміт з Пітсбурга (штат Пенсільванія, ЗША) запатэнтаваў вярчальную пральную машыну. У 1850-я гады ў Заходняй Еўропе і ЗША з’явілася пральнае машынабудаванне. 1 мая 1862 года Рычард Ленсдэйл з Пендлтана (графства Ланкашыр, Англія; цяпер графства Вялікі Манчэстэр) паказаў запатэнтаваную «вярчальную пральную машыну з каткамі для адціскання» на  ў Лондане. У красавіку 1884 года ў Нью-Ёрку (ЗША) з’явіліся платныя пральні-аўтаматы. У 1900 годзе немец Карл Мілі прыстасаваў для мыцця драўляную кадушку з лопасцямі. У лістападзе 1904 года ў Дэ-Мойне (штат Аява, ЗША) пачаўся продаж электрычных пральных машын. 11 мая 1909 года Олівер Вудра з Ньютана (акруга Джаспер, штат Аява, ЗША) атрымаў патэнт № 921195 на электрапральню.

Файл:Washing machine ad.jpg|Рэклама 1861 г. (Нью-Ёрк, ЗША)
Файл:Historische Waschmaschine.jpg|Рэклама 1869 г. (ЗША)

## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Бытавая тэхніка
Узыход

**Узыхо́д** — момант узнікнення верхняга краю Сонца або зоркі на гарызонтам. Паняцце ўзыход можа адносіцца таксама да ўсіх працэсаў перасячэння гарызонту бачным дыскам свяціла. З-за ўплыву атмасферы ўзыход назіраецца некалькі раней, чым ён назіраўся б пры адсутнасці атмасферы. Акрамя таго, узыход надыходзіць тым раней, чым вышэй знаходзіцца назіральнік.

Пры назіранні з Зямлі вуглавы дыяметр сонечнага дыска складае каля 30 вуглавых хвілін (0,5°). Ужо з аднаго гэтага факту, з улікам вызначэння моманту ўзыходу (і заходу) і паняцця дзень, вынікае, што працягласць дня павінна быць некалькі больш за палову сонечных сутак. Аднак на працягласць дня істотна ўплывае яшчэ адзін фактар — атмасферная рэфракцыі. Рэфракцыі змяняюць шлях сонечных прамянёў у атмасферы Зямлі — на ўзыходзе (і заходзе) сонца назіраецца прыкладна на 35 вуглавых хвілін вышэй, чым назіралася б пры адсутнасці атмасферы. Таму ўзыход для назіральніка зрушваецца на больш ранні час (заход — на больш позні). З прычыны гэтага, а таксама згаданага вышэй, напрыклад, на экватары, дзе сонца ўзыходзіць прыкладна перпендыкулярна да гарызонту (з сярэдняй скорасцю 0,25° у хвіліну), сумарнае падаўжэнне дня (разам з захадам) складае каля 7 хвілін. На высокіх шыротах сонца ўзыходзіць пад вострым вуглом, і падаўжэнне дня можа быць і 30 хвілін. На канцавоссях пераход палярнай ночы ў палярны дзень складае 2 сутак.

## Спасылкі 
* 
* Геолокационный сервис для расчёта времени астрономических событий, восхода и захода Солнца. 

Катэгорыя:Суткі
Катэгорыя:Сонца
Катэгорыя:Святло
Катэгорыя:Атмасфера
Юбілейны медаль «75 год Перамогі ў Вялікай Айчыннай вайне 1941—1945 гадоў»

**Юбіле́йны меда́ль «75 год Перамо́гі ў Вялі́кай Айчы́ннай вайне́ 1941—1945 гадоў»** — юбілейная ўзнагарода Рэспублікі Беларусь. Заснавана 13 лютага 2020 года.

## Статут 
Медаль прысуджаецца ў гонар перамогі савецкіх войскаў у Вялікай Айчыннай вайне.

Да ўзнагароджвання прадстаўляюцца:
* ветэраны Вялікай Айчыннай вайны;
* былыя вязні фашысцкіх лагераў, турмаў, гета і іншых месцаў прымусовага ўтрымання, створаных фашыстамі і іх саюзнікамі ў гады Другой сусветнай вайны;
* ваеннаслужачыя Узброеных Сіл Рэспублікі Беларусь, іншых войскаў і воінскіх фармаванняў Рэспублікі Беларусь, работнікі дзяржаўных органаў і іншыя асобы, якія ўнеслі значны ўклад у героіка-патрыятычнае выхаванне грамадзян Рэспублікі Беларусь, увекавечанне памяці загінуўшых, арганізацыю мерапрыемстваў, прысвечаных 75-годдзю Перамогі ў Вялікай Айчыннай вайне.

Паўторнае ўзнагароджанне юбілейным медалём не ажыццяўляецца. Дублікаты юбілейнага медаля і пасведчання да яго ўзамен згубленых не выдаюцца. Пры страце юбілейнага медаля дазваляецца нашэнне планкі ўстаноўленага ўзору.

## Апісанне 
Юбілейны медаль «75 год вызвалення Беларусі ад нямецка-фашысцкіх захопнікаў» вырабляецца з латуні і мае форму круга з борцікам
дыяметрам 32 мм. Усе элементы юбілейнага медаля рэльефныя.

### Вонкавы бок 
На вонкавым боку юбілейнага медаля размешчана кампазіцыя: воін-пераможца з разгорнутым сцягам, партызан з аўтаматам ва ўзнятай руцэ і жанчына з букетам кветак. Зверху кампазіцыі: па баках — выява салюту, у цэнтры — лічбы «1945-2020».

### Адваротны бок 
На адваротным боку юбілейнага медаля ў цэнтры размешчаны надпіс «75 ГОД ПЕРАМОГІ Ў ВЯЛІКАЙ АЙЧЫННАЙ ВАЙНЕ 1941—1945» у сем радкоў. У ніжняй частцы адваротнага боку — лаўрова-дубовы вянок, які абвіты стужкай па тры разы з кожнага боку.

### Калодка 
Юбілейны медаль пры дапамозе вушка і кольца злучаецца з пяцівугольнай калодкай, абцягнутай шаўковай муаравай стужкай шырынёй 24 мм з элементамі расфарбоўкі стужак калодак медалёў «За адвагу» і медаля «Партызану Айчыннай вайны» I ступені. Стужка калодкі юбілейнага медаля блакітнага колеру, краі якой абведзены падоўжнай палоскай сіняга колеру шырынёй 2 мм. Пасярэдзіне стужкі размешчана падоўжная палоска светла-зялёнага колеру. На адваротным боку калодкі знаходзіцца шпілька для мацавання юбілейнага медаля да адзення.

Катэгорыя:Медалі Беларусі
Катэгорыя:Юбілейныя медалі
Катэгорыя:З’явіліся ў 2020 годзе
Катэгорыя:2020 год у Беларусі
Google Translate

**Google Translate** () — сэрвіс ад Google, які на 2015 год дазваляў перакладаць разнастайныя тэксты і вэб-старонкі на 109 мовах (у тым ліку і на беларускай). Колькасць параграфаў ці тэхнічных тэрмінаў у выточным тэксце абмяжоўваецца. Акрамя гэтага, ёсць функцыя «Перакладзены пошук», дзе можна выбраць выточную мову вынікаў і канцавую, увесці запыт і атрымаць вынік на абранай мове. 26 жніўня 2008 года сайт папоўніўся магчымасцю перакладаць з 50 моў на беларускую і наадварот з беларускай мовы на 50 іншых.

У адрозненне ад іншых сэрвісаў перакладу, якія працуюць з SYSTRANS, Google карыстаецца ўласнымі распрацоўкамі ў дадзенай галіне. Google Translate, як іншыя сэрвісы, не мае граматычных правілаў, таму што алгарытм выкарыстоўвае гэтак званы статыстычны аналіз, а не традыцыйны алгарытм перакладу, заснаваны на правілах.

## Храналогія камбінацый 
Набор напрамкаў перакладу павялічваўся паступова. Усяго налічваецца 15 гэтак званых *стадый*. Яны прыведзеныя ў храналагічным парадку.

* 1-я стадыя 

* 2-я стадыя 
** англійская → партугальская
** партугальская → англійская
** англійская → нідэрландская
** нідэрландская → англійская
* 3-я стадыя 
** англійская → італьянская
** італьянская → англійская
* 4-я стадыя 

* 5-я стадыя (снежань 2006)
** англійская → руская
** руская → англійская
* 6-я стадыя (красавік 2007)
** англійская → арабская
** арабская → англійская
* 7-я стадыя (люты 2007)

* 8-я стадыя (кастрычнік 2007)
** усе 25 моўных пар пачынаюць працу на ўласнай сістэме статыстычнага перакладу Google
* 9-я стадыя (8 мая 2008)
** англійская → хіндзі
** хіндзі → англійская
* 10-я стадыя (май 2008. Адгэтуль, пераклад магчымы паміж любымі дзвюма мовамі. Калі гэта немагчыма, пераклад робіцца праз англійскую)

* 11-я стадыя (25 верасня 2008)

* 12-я стадыя (30 студзеня 2009)

* 13-я стадыя (19 чэрвеня 2009)

* 14-я стадыя (24 жніўня 2009)

* 15-я стадыя (19 лістапада 2009)
:Скончылася стадыя бэта-тэставання. Для беларускай, кітайскай, японскай, карэйскай, рускай, украінскай, балгарскай, грэчаскай, тайскай мовы і хіндзі стала даступная раманізацыя. Для арабскай, персідскай мовы і хіндзі таксама даступная адваротная раманізацыя. Англійскі пераклад можа быць агучаны камп’ютарным голасам.

## Спасылкі 
* Беларуская старонка
* Пераклачык файлаў
* Teach You Backwards: An In-Depth Study of Google Translate for 103 Languages 

Translate
Катэгорыя:Сайты, якія з’явіліся ў 2006 годзе
Катэгорыя:Пераклад
Сцяг Светлагорска

**Сцяг Светлагорска** — афіцыйны геральдычны сімвал горада Светлагорск Гомельскай вобласці. Сцяг зарэгістраваны ў Гербавым матрыкуле Рэспублікі Беларусь  года № 43.

## Апісанне 
Прамавугольнае палотнішча чырвонага колеру з суадносінамі бакоў 1:2, у цэнтры правага боку гербавая эмблема — жоўтае сонца.

Сцяг быў сканструяваны на аснове гербавай эмблемы горада з выкарыстаннем тых жа эмалі і металу.

Сцяг быў зацверджаны рашэннем Светлагорскага гарадскога Савета дэпутатаў ад 28 чэрвеня 2000 года № 41, палажэнні аб іх — гарадскім выканаўчым камітэтам 27 верасня 2000 года № 531. Аўтар сцяга С. Я. Рассадзін.

## Гл. таксама 
* Герб Светлагорска

Катэгорыя:Светлагорск
Светлагорск
Катэгорыя:2000 год у Беларусі
Журыхскі сельсавет

**Журы́хскі сельсавет** — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Вілейскага раёна Мінскай вобласці. Цэнтр — вёска Журыхі.

Утвораны 12 кастрычніка 1940 года як **Кузьміцкі сельсавет** у складзе Куранецкага раёна Вілейскай вобласці БССР. Цэнтр — вёска Кузьмічы. З 20 верасня 1944 года ў складзе Маладзечанскай вобласці. З 5 ліпеня 1946 года ў складзе Вілейскага раёна. 16 ліпеня 1954 года да сельсавета далучана тэрыторыя скасаванага Талуцкага сельсавета. 12 чэрвеня 1958 года ў склад Рэчкаўскага сельсавета перададзены 6 населеных пунктаў (Варонічы, Грыгаркі, Губы, Кішкарэпы, Навікі і Стражы). З 20 студзеня 1960 года ў складзе Мінскай вобласці. 16 жніўня 1973 года цэнтр сельсавета перанесены ў вёску Журыхі, сельсавет перайменаваны ў Журыхскі. 13 красавіка 1981 года скасаваны, тэрыторыя далучана да Любанскага сельсавета.

На момант скасавання ў склад сельсавета ўваходзілі 17 населеных пунктаў: вёскі Астравы, Будкі, Даўбарова, Журыхі, Заазер’е, Казаны, Кароткія, Красны Бераг, Кузьмічы, Любоўшы, Ляскі, Новыя Зімодры, Сіўцы, Студзёнкі, Сухары, Сцеберакі і Талуць.

## Крыніцы 
## Літаратура 
* Административно-территориальное устройство БССР: справочник: в 2 т. / Главное архивное управление при Совете Министров БССР, Институт философии и права Академии наук БССР. — Минск: «Беларусь», 1985―1987.
* Административно-территориальное устройство Республики Беларусь (1981—2010 гг.): справочник. — Минск: БелНИИДАД, 2012. — 172 с.

Катэгорыя:Былыя сельсаветы Вілейскага раёна
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, утвораныя ў 1940 годзе
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, скасаваныя ў 1981 годзе
Герб Светлагорска

**Герб Светлагорска** — афіцыйны геральдычны сімвал горада Светлагорск Гомельскай вобласці. Герб зарэгістраваны ў Гербавым матрыкуле Рэспублікі Беларусь  года № 43.

## Апісанне 
У чырвоным полі іспанскага шчыта залатое сонца.

Выява герба была зацверджана рашэннем Светлагорскага гарадскога Савета дэпутатаў ад 28 чэрвеня 2000 года № 41, палажэнні аб іх — гарадскім выканаўчым камітэтам 27 верасня 2000 года № 531. Аўтар герба Б. К. Пірштук.

## Гісторыя 
### Першы герб 
Да прыняцця сучаснага герба ў Светлагорску існавала гербападобная эмблема, выкананая ў духу савецкай сімволікі — Праметэй як сімвалічны вобраз упартага супраціву творчага мысляра неспрыяльнаму лёсу. Аголеная фігура тытана з грэчаскай міфалогіі была намалявана з факелам у руцэ на фоне двух касых чырвона-зялёных палос. У гербе былі размешчаны таксама назва горада і дата яго заснавання, што супярэчыць класічным законам складання тэрытарыяльнай геральдыкі.

Аўтарам герба стаў Віктар Аляксандравіч Смаляр.

### Сучасны герб 
Распрацоўка новага герба вялася ад пачатку 1999 г. Урад Светлагорска звярнуўся да Геральдычнай камісіі з просьбай дапамагчы распрацаваць новы герб. Свой праект герба прапанаваў Андрэй Шпунт. На гербе была адлюстравана лацінская літара S у чырвоным полі, стылізаваная пад выгін ракі Бярэзіны, ва ўпадзінах якой размяшчаліся рыцарскі крыж — сімвал Гомельшчыны, і графская карона Манкевічаў. Праект герба разгледжваўся гарадскімі ўладамі і не быў прыняты.

Ідэя сучаснага герба была падказана старшынёй Светлагорскага гарвыканкама Б. К. Пірштуком. Аўтар арыентаваўся на назву горада: яго светлую, «сонечную» назву вырашана было адлюстраваць на гербе ў выглядзе Сонца. У геральдыцы Сонца з’яўляецца сімвалам, які адносяцца да разраду «натуральных фігур», падразраду «свяцілы, стыхіі», і сімвалізуе святло, багацце, дастатак. Звычайна гэты знак выглядае як круг з чалавечым тварам, акружаны папераменна прамымі і звілістымі прамянямі. З гістарычных аналагаў герб з выявай Сонца быў у Падольскага ваяводства. Залатая выява Сонца ў геральдыцы, як правіла, спалучаецца з чырвоным колерам.

## Падобныя гербы 

Файл:COA Kamjantec-Podilsky.svg|Герб Камянца-Падольскага
Файл:Herbarz Kaspra Niesieckiego Подольское.svg|Герб Падольскага ваяводства, 1839 год
Файл:Recueil d'armoiries polonaises Подолье.svg|Герб Падольскага ваяводства, XVII ст.
Файл:Alex K Podolia.svg|Гістарычны герб Падолля
Файл:Coat of Arms of Khmelnytskyi Oblast.svg|Герб Хмяльніцкай вобласці
Файл:Escut d'Andratx.svg|Герб муніцыпалітэта , Іспанія
Файл:Coat of arms of the Novosvetskoye rural settlement, Gatchina District, Leningrad Oblast, Russia.jpg|Герб , Ленінградская вобласць, Расія
Файл:Coat of arms of Loukov (okres Kroměříž).svg|Герб вёскі , Чэхія

## Гл. таксама 
* Сцяг Светлагорска

Катэгорыя:Светлагорск
Светлагорск
Triglyphus primus

**Triglyphus primus** — від двухкрылых сямейства .

Лічынкі, як уяўляецца, гаспадар-спецыфічныя да тлей віду , якія ўтвараюць галы на .

Катэгорыя:Журчалкі
Катэгорыя:Жывёлы, апісаныя ў 1840 годзе
Eumerus ornatus

**Eumerus ornatus** — від двухкрылых сямейства .

Катэгорыя:Журчалкі
Sphaerophoria loewi

**Sphaerophoria loewi** — від палеарктычных журчалак. Ідэнтыфікацыя праблематычная, таму пра гэты від вядома мала.

## Спасылкі 
* Фатаграфіі

Катэгорыя:Журчалкі
Coenomyia

**Coenomyia** — род двухкрылых сямейства . Уключае як мінімум чатыры апісаныя віды.

## Парод 
Гэтыя чатыры віды належаць да роду *Coenomyia*:

*  Matsumura, 1915 год
*  Enderlein, 1921 год
*  (Scopoli, 1763)
*  Yang & Nagatomi, 1994г

## Літаратура 
* * 

Катэгорыя:Караткавусыя двухкрылыя
Ceranthia

**Ceranthia** — род двухкрылых сямейства . Некаторыя лічаць таксон падродам роду , большасць еўрапейскіх навукоўцаў вылучаюць яго ў самастойны род.

## Віды 
*  (Robineau-Desvoidy, 1830)
*  (Coquillett, 1897)
*  Mesnil, 1963
*  (Villeneuve, 1942)
*  Mesnil, 1954
*  (Villeneuve, 1931)
*  Mesnil, 1977
*  Tachi & Sama, 2005
*  Herting, 1959
*  Mesnil, 1954
*  Mesnil, 1954
*  Tachi & Sama, 2005
*  Mesnil, 1971
*  (Villeneuve, 1921)
*  Mesnil, 1954
*  Herting, 1966
*  Andersen, 1996

Катэгорыя:Тахіны
Hydroptila

**Hydroptila** — вельмі вялікі род ручайнікаў сямейства  з сусветным распаўсюджаннем.

## Віды 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
*  Kumanski, 1990
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
*  Kumanski, 1990
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
*  Xue & Yang, 1990
* 
* 
* 
* 
* 
*  Kumanski, 1990
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
*  Ulmer, 1929
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
*  Nazoki & Tanida, 2007
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
*  Ito, 2011
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
*  Ito, 2011
*  Kobayashi, 1974
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
*  Botosaneanu, 1970
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
*  Arefina & Armitage, 2003
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
*  Olah, 1989
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

Катэгорыя:Ручайнікі
Temnostoma bombylans

**Temnostoma bombylans** — від журчалак. Лічынкі гэтага віду сілкуюцца гнілой драўнінай лісцяных дрэў.

## Спасылкі 
Экалогія

Катэгорыя:Журчалкі
Sphaerophoria sulphuripes

**Sphaerophoria sulphuripes** — від двухкрылых сямейства .

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
* Diptera.info
* NCBI Taxonomy Browser, *Sphaerophoria sulphuripes*

Катэгорыя:Журчалкі
Rhagoletis

**Rhagoletis** — род двухкрылых сямейства .

## Апісанне 
Лічынкі развіваюцца ў сакавітых пладах: ,  і іншыя. Сустракаюцца ў Палеарктыцы (25 відаў), Неарктыцы (25), Неатропіцы (20) і Арыентальнай вобласці (2).

## Сістэматыка 
Больш за 60 відаў, у ліку якіх:

*  (Fallén, 1814)
*  (Osten Sacken, 1877)
*  Jermy, 1961
*  Cresson, 1929
*  (Linnaeus, 1758)
*  Bush, 1966
*  (Loew, 1862)
*  Cresson, 1929
*  Bush, 1966
*  Bush, 1966
*  Berlocher, 1984
*  (Osten Sacken, 1877)
*  Hendel, 1927
*  Enderlein, 1934
*   Hering, 1958
*   Curran, 1932
*   Foote, 1981
*   Cresson, 1920
*   Marcovitch, 1915
*   (Rohdendorf, 1961)
*  Smyth, 1960
*   (Loew, 1873)
*   (Rohdendorf, 1961)
*   (Loew, 1844)
*   Curran, 1932 
*   (Schiner, 1868) 
*   Kandybina, 1972 
*   (Schiner, 1868)
*   (Wiedemann, 1830) 
*   Bush, 1966 
*   Foote, 1981 
*   Bush, 1966 
*  (Walsh, 1867)
*   Hendel, 1914 
*  Hernandez-Ortiz, 1985
*  Hering, 1936
*  Hendel, 1914
*  Doane, 1898
*  Hardy, 1964
*  (Rohdendorf, 1961)
*  Zia, 1938
*  Wulp, 1899
*  (Loew, 1862)
*  (Fitch, 1855)
*  Foote, 1981
*  (Rohdendorf, 1961)
*  Hernandez-Ortiz, 1993
*  Aczel, 1951 
*  Snow, 1894 
*  Hendel, 1927 
*  Bush, 1966

## Спасылкі 
* *Rhagoletis cingulata*, eastern cherry fruit fly
* *Rhagoletis pomonella*, apple maggot fly

Катэгорыя:Стракатакрылкі
Фёдар Лаўрэнцьевіч Каралёў

**Фёдар Лаўрэнцьевіч Каралёў** ( — ) — беларускі ваенны ўрач-хірург, палкоўнік медыцынскай службы.

## Біяграфія 
Пасля заканчэння Смаленскага медыцынскага інстытута (1930) працаваў загадчыкам Алексінскай бальніцы Смаленскай вобласці. З 1931 года ў Чырвонай Арміі, праходзіў службу ў якасці малодшага ўрача кавалерыйскага палка, начальніка ваеннага шпіталя. Браў актыўны ўдзел у савецка-фінляндскім ваенным канфлікце. У гады Вялікай Айчыннай вайны — начальнік медыцынскай часткі шпіталяў некалькіх франтоў. Пасля вайны быў галоўным хірургам Ваенна-медыцынскага ўпраўлення, Ваенна-медыцынскага аддзела Беларускай ВА (1952-57).

Пахаваны на Усходніх могілках г. Мінска (Беларусь), участак 26.

## Узнагароды 
Узнагароджаны ордэнамі Чырвонай Зоркі, Чырвонага Сцяга, медалямі.

## Крыніцы 
## Літаратура 
* Ишутин О. С. Руководители военной медицины Беларуси 1914—2014 гг. / О. С. Ишутин — Минск. Колорград, 2018. С. 193—194.

Катэгорыя:Ваенныя ўрачы Беларусі
Катэгорыя:Ваенныя ўрачы СССР
Катэгорыя:Хірургі Беларусі
Катэгорыя:Хірургі СССР
Катэгорыя:Удзельнікі савецка-фінскай вайны
Катэгорыя:Медыкі Вялікай Айчыннай вайны
Паталагічная фізіялогія ў Беларусі

На Беларусі развіццё паталагічнай фізіялогіі звязана з адкрыццём кафедры паталагічнай фізіялогіі пры БДУ (1928), працамі А. Ю. Бранавіцкага.

Навуковыя даследаванні праводзяцца ў медыцынскіх інстытутах Мінска, Гродна, Віцебска па пытаннях росту пухлін, ліхаманкі, тэрмарэгуляцыі, рэгуляцыі сардэчнай дзейнасці і сасудзістага тонуса і інш.

Вядучыя беларускія спецыялісты па паталагічнай фізіялогіі — Ф. І. Вісмант, А. А. Крыўчык, А. В. Лявонава, Д. А. Маслакоў, Ю. Я. Радзівонаў.

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Паталагічная фізіялогія
Катэгорыя:Медыцына ў Беларусі
Катэгорыя:Біялогія ў Беларусі
Златан Ібрагімавіч

**Зла́тан Ібрагі́мавіч** (; нар. , Мальмё, Швецыя) — шведскі футбаліст баснійскага паходжання, нападнік. Ігрок нацыянальнай зборнай Швецыі (2001—2023), у якой з’яўляўся капітанам каманды. Адзін з самых высокааплатных футбольных ігракоў свету. Ібрагімавіч з’яўляецца адным з дзесяці ігракоў, якія зрабілі больш за 100 выступаў за зборную Швецыі, а таксама з’яўляецца найлепшым бамбардзірам зборнай за ўсе часы ў міжнародных матчах. Неаднаразова прадстаўляў Швецыю на чэмпіянатах свету і Еўропы.

Златана часцяком параўноўваюць з нідэрландскім іграком Марка ван Бастэнам. Шведскі футбаліст з’яўляецца адным з найлепшых нападнікаў свету і лічыцца адным з самых выбітных футбалістаў свайго пакалення. Ягоны ўражлівы гол цераз сябе ў матчы за зборную Швецыі супраць зборнай Англіі атрымаў у 2013 годзе прэмію Пушкаша як найлепшы гол года. У снежні 2014 года шведская газета *Dagens Nyheter* назвала Ібрагімавіча другім найлепшым шведскім спартсменам усіх часоў пасля Б’ёрна Борга.

## Кар’ера 
Распачаў кар’еру ў родным горадзе Мальмё. Працягнуў кар’еру ў нідэрландскім клубе «Аякс». У 2004 годзе трапіў у італьянскі «Ювентус», дзе гуляў два гады, потым перайшоў у італьянскі «Інтэрнацыянале».

4 чэрвеня 2023 года пасля апошняй гульні Серыі A абвясціў аб завяршэнні прафесійнай кар’еры.

## Дасягненні 
**«Аякс»**:
* Чэмпіён Нідэрландаў (2): 2002, 2004
* Уладальнік Кубка Нідэрландаў: 2002
* Уладальнік Суперкубка Нідэрландаў: 2003

**«Інтэрнацыянале»**:
* Чэмпіён Італіі (3): 2007, 2008, 2009
* Уладальнік Суперкубка Італіі (2): 2006, 2008

**«Барселона»**:
* Чэмпіён Іспаніі: 2010
* Уладальнік Суперкубка Іспаніі (2): 2009, 2010
* Уладальнік Суперкубка УЕФА: 2009
* Пераможца клубнага чэмпіянату свету: 2009

**«Мілан»**:
* Чэмпіён Італіі (2): 2011, 2022
* Уладальнік Суперкубка Італіі па футболе: 2011

**«Пары Сен-Жэрмен»**:
* Чэмпіён Францыі (4): 2013, 2014, 2015, 2016
* Уладальнік Кубка Францыі (2): 2015, 2016
* Уладальнік Кубка французскай лігі (3): 2014, 2015, 2016
* Уладальнік Суперкубка Францыі (3): 2013, 2014, 2015

**«Манчэстэр Юнайтэд»**:
* Уладальнік Кубка Англійскай футбольнай лігі: 2017
* Уладальнік Суперкубка Англіі: 2016
* Пераможца Лігі Еўропы: 2017

## Крыніцы 
## Спасылкі 
* Профіль на афіцыйным сайце «Мілана» 
* Статыстыка  на ESPN

Катэгорыя:Футбалісты Швецыі
Катэгорыя:Ігракі зборнай Швецыі па футболе
Катэгорыя:Ігракі ФК Мальмё
Катэгорыя:Ігракі ФК Аякс Амстэрдам
Катэгорыя:Ігракі ФК Ювентус
Катэгорыя:Ігракі ФК Інтэрнацыянале Мілан
Катэгорыя:Ігракі ФК Барселона
Катэгорыя:Ігракі ФК Мілан
Катэгорыя:Ігракі ФК Пары Сен-Жэрмен
Катэгорыя:Ігракі ФК Манчэстэр Юнайтэд
Катэгорыя:Ігракі ФК Лос-Анджэлес Гэлаксі
Фарс (астан)

**Фарс** () — адзін з трыццаці астанаў Ірана. Размешчаны на поўдні краіны, каля Персідскага заліву. Плошча — 122,416 км², насельніцтва — 4,336,878 чалавек (2006 год). Адміністрацыйны цэнтр — Шыраз.

Правінцыя — гістарычная радзіма персаў і персідскай мовы, а таксама калыска іранскай дзяржаўнасці.

## Спасылкі
Джон Майкл Талбот

**Джон Майкл Талбот** (; нар. , Аклахома-Сіці, Аклахома, Злучаныя Штаты Амерыкі) — каталіцкі манах, амерыканскі спявак, кампазітар і гітарыст, заснавальнік ордэна *The Brothers and Sisters of Charity* (*Браты і Сёстры Міласэрнасці*).

## Дыскаграфія 
* 1. Reborn (1972)
* 2. John Michael Talbot (1976)
* 3. The New Earth (1977)
* 4. The Lord’s Supper (1979)
* 5. Beginnings / The Early Years (1980)
* 6. Come to the Quiet (1980)
* 7. The Painter (1980)
* 8. For the Bride (1981)
* 9. Troubadour of the Great King (1981)
* 10. Light Eternal (1982)
* 11. Songs For Worship Vol. 1 (1982)
* 12. No Longer Strangers (1983)
* 13. The God of Life (1984)
* 14. Songs For Worship Vol. 2 (1985)
* 15. The Quiet (1985)
* 16. Be Exalted (1986)
* 17. Empty Canvas (1986)
* 18. The Heart of the Shepherd (1987)
* 19. Quiet Reflections (1987)
* 20. The Regathering (1988)
* 21. Master Collection (1988)
* 22. The Lover and the Beloved (1989)
* 23. Come Worship the Lord Vol. 1 (1990)
* 24. Come Worship the Lord Vol. 2 (1990)
* 25. Hiding Place (1990)
* 26. The Birth of Jesus (1990)
* 27. The Master Musician (1992)
* 28. Meditations in the Spirit (1993)
* 29. Meditations from Solitude (1994)
* 30. Chant from the Hermitage (1995)
* 31. The John Michael Talbot Collection (1995)
* 32. The Talbot Brothers Collection (1995)
* 33. Brother to Brother (1996)
* 34. Our Blessing Cup (1996)
* 35. Troubadour for the Lord (1996)
* 36. Table of Plenty (1997)
* 37. Hidden Pathways (1998)
* 38. Pathways of the Shepherd (1998)
* 39. Pathways to Solitude (1998)
* 40. Pathways to Wisdom (1998)
* 41. Quiet Pathways (1998)
* 42. Spirit Pathways (1998)
* 43. Cave of the Heart (1999)
* 44. Simple Heart (2000)
* 45. Wisdom (2001)
* 46. Signatures (2003)
* 47. City of God (2005)
* 48. Monk Rock (2005)
* 49. The Beautiful City (2006)
* 50. Living Water 50th (2007)
* 51. Troubadour Years (2008)

## Спасылкі 
* Афіцыйная старонка
* *The Brothers and Sisters of Charity*

Катэгорыя:Музыканты ЗША
Катэгорыя:Гітарысты ЗША
Катэгорыя:Каталіцкія святары
Лявонава

**Лявонава** — шматзначны тэрмін.

## Беларусь 
* Лявонава — вёска ў Шумілінскім раёне Віцебскай вобласці.

## Расія 
* Лявонава (Ельнінскі раён)
* Лявонава (Навадугінскі раён)
* Лявонава (Сафонаўскі раён)
* Лявонава (Угранскі раён)
* Лявонава (Холм-Жыркоўскі раён)

## Вядомыя носьбіты 
* Ала Канстанцінаўна Лявонава (нар. 1937) — беларускі мастацтвазнавец.
* Алена Васілеўна Лявонава — беларуская вучоная-патафізіёлаг.
* Анастасія Аляксандраўна Лявонава (нар. 1994) — беларуская лёгкаатлетка.
* Ева Аляксандраўна Лявонава — беларуская літаратуразнаўца.
ЭТА

**Э́ТА** ( — «Краі́на Ба́скаў і Во́ля») — басконская ўзброеная нелегальная падпольная арганізацыя ленінска-марксісцкага кірунку, існавала з 1959 па 2018 гады. Мела на мэце дасягненне незалежнасці ад Іспаніі і Францыі і стварэнне сацыялістычнай басконскай дзяржавы — Эўскаль Эрыі (Радзімы Баскаў). Ужывала ў сваёй дзейнасці тэрарыстычныя метады. Большасць дэмакратычных дзяржаў залічвала гэтую арганізацыю да тэрарыстычных.

## Спасылкі 
Катэгорыя:Палітыка Іспаніі
Катэгорыя:Баскі
Катэгорыя:Леварадыкальныя арганізацыі
Катэгорыя:Тэрарыстычныя арганізацыі
Катэгорыя:Баявыя арганізацыі палітычных партый
Катэгорыя:З’явіліся ў 1959 годзе
Катэгорыя:Зніклі ў 2018 годзе
Ян Цьерсен

**Ян П’ер Цьерсен** (; нар. , Брэст, Брэтань, Францыя) — брэтонскі мульціінструменталіст, кампазітар-мінімаліст, спявак. Іграе на разнастайных інструментах, сярод якіх скрыпка, фартэпіяна, акардэон, акустычная і электрагітара, віяланчэль, карыльён, клавесін, меладычная гармоніка, вібрафон, мандаліна, банджа і інш.

Дэбютаваў у 1995 годзе з альбомам «*La Valse des Monstres*». Атрымаў шырокую папулярнасць, дзякуючы саўндтрэку да фільма «*Неверагодны лёс Амэлі Пулен*». Лаўрэат прэміі «*Сезар*» за музыку да гэтага фільма.

## Дыскаграфія 
**Студыйныя альбомы**

**Саўндтрэкі**

## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Кампазітары XX стагоддзя
Катэгорыя:Кампазітары XXI стагоддзя
Катэгорыя:Кампазітары Францыі
Катэгорыя:Кінакампазітары Францыі
Катэгорыя:Лаўрэаты прэміі «Сезар» за найлепшую музыку
Катэгорыя:Кавалеры французскага Ордэна мастацтваў і літаратуры
Сцяг Стрэшына

**Сцяг Стрэшына** — сцяг гарадскога пасёлка Стрэшына Жлобінскага раёна. Сцяг зацверджаны Указам Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь ад  года № 67.

## Апісанне 
Прамавугольнае палотнішча блакітнага колеру з суадносінамі бакоў 1:2, у цэнтры правага боку якога гербавая эмблема — грэчаскі крыж белага колеру.

Сцяг і палажэнне аб ім зацверджаны рашэннем Жлобінскага раённага Савета дэпутатаў ад 27 снежня 2000 года № 8-6.

## Гл. таксама 
* Герб Стрэшына

Катэгорыя:Стрэшын
Стрэшын
Катэгорыя:2001 год у Беларусі
Герб Стрэшына

**Герб Стрэшына** — герб гарадскога пасёлка Стрэшына Жлобінскага раёна. Герб зарэгістраваны ў Гербавым матрыкуле Рэспублікі Беларусь  года № 67.

## Апісанне 
У блакітным полі іспанскага шчыта срэбны «грэчаскі» крыж.

Герб і палажэнне аб ім зацверджаны рашэннем Жлобінскага раённага Савета дэпутатаў ад 27 снежня 2000 года № 8-6. Аўтар герба і мастак М. М. Елінская.

## Гл. таксама 
* Сцяг Стрэшына

Катэгорыя:Стрэшын
Стрэшын
Антыб

**Антыб** (, ) — курортны горад на Лазурным Беразе, дэпартамент Прыморскія Альпы, рэгіён Праванс — Альпы — Лазурны Бераг, Францыя. Насельніцтва — 75 456 жыхароў (2013). Размешчаны на мысе Гаруп Міжземнага мора паміж Канамі і Ніцай. У Антыбе найвялікшы (паводле сумарнага танажу) яхтавы порт на Лазурным Беразе. Пабудаваны ён у шасцідзясятыя гады XX стагоддзя на месцы рымскай гавані. Насамрэч гэта не адзін, а цэлых пяць партоў — Вабан, Галіс, Крутон, Аліўет, Саліс. Разам з мысам Антыб () і мястэчкам Жуан-ле-Пен () складае адзіную адміністрацыйную адзінку.

## Гісторыя 
У VI стагоддзі да нашай эры грэчаскія мараплаўцы выявілі ўтульную бухту і заснавалі на яе берагах горад Антыполіс (горад, размешчаны наадварот). Мелася на ўвазе — наадварот, праз бухту, ад Нікеі (Ніцы). Антыполіс быў заснаваны як калонія Масаліі (цяперашні Марсель). У часы Рымскай імперыі горад з’яўляўся важным пунктам на шляху з Рыма ў Галію. Ён доўгі час быў адзіным умацаваным горадам на ўзбярэжжы ад Марселя да Італіі.

У II стагоддзі ў горадзе была заснаваная біскупская кафедра і ён стаў называцца Антыгуль, а з часам — Антыб. У Сярэдневякоўе горад належаў Савоі, а з 1481 года — Францыі.

## Эканоміка і транспарт 
У Антыбе швартуюцца самыя выкшталцоныя яхты з тых, што падыходзяць да Лазурнага Берага. Уладальнікі іх не схільныя афішаваць сябе і сваю ўласнасць.

У Антыбе існуе парфумерная вытворчасць. У горадзе захаваліся рэшткі рыбаперапрацоўчай прамысловасці, але яна значна скарацілася. У горадзе ёсць чыгуначны вакзал.

## Крыніцы 
## Спасылкі 
Катэгорыя:Гарады рэгіёна Праванс — Альпы — Лазурны Бераг
Катэгорыя:Камуны дэпартамента Прыморскія Альпы
Катэгорыя:Курорты Францыі
La Valse des Monstres

***«Вальс пачвараў»*** () — дэбютны альбом французскага кампазітара-мінімаліста Яна Цьерсена, які быў выпушчаны ў 1995 годзе. Неаднаразова перавыдаваўся.

## Пра альбом 
«*La Valse des monstres*» — альбом, які складаецца з музычных кампазіцый, напісаных для дзвюх тэатральных п’ес. Першыя 11 трэкаў былі напісаны ў якасці музычнага суправаджэння да тэатральнай адаптацыі фільма «» 1932 года. Астатнія шэсць трэкаў былі напісаны для тэатральнага прадстаўлення класічнай японскай музычнай драмы «».

Альбом першапачаткова быў выпушчаны ў чэрвені 1995 года пад лэйблам Sine Terra Firma накладам усяго 1000 асобнікаў. У 1998 годзе альбом быў перавыдадзены пад лэйблам .

## Спіс кампазіцый 
## Зноскі 
## Спасылкі 
* 
* «La Valse des Monstres» на сайце «*AllMusic*»
* «La Valse des Monstres» на сайце «*Discogs*»

Катэгорыя:Альбомы Яна Цьерсена
Катэгорыя:Альбомы 1995 года
Маслаў

**Маслаў** — шматзначны тэрмін

* Маслаў — гміна Польшчы

## Вядомыя носьбіты 
* Міхаіл Сцяпанавіч Маслаў (педыятр)
* Пётр Мікалаевіч Маслаў — беларускі хірург
Сяргей Іванавіч Леановіч

**Сяргей Іванавіч Леановіч** ( — ) — беларускі хірург, доктар медыцынскіх навук, Заслужаны ўрач Рэспублікі Беларусь (1998).

## Біяграфія 
Галоўны хірург Міністэрства аховы здароўя Беларусі (1986—1998). Загадчык кафедры хірургічных хвароб № 1 МДМІ, прафесар (1992—2004).

Пахаваны на Усходніх могілках г. Мінска (Беларусь), участак 26.

## Навуковая дзейнасць 
Аўтар больш за 400 друкаваных прац, 14 манаграфій і падручнікаў па хірургіі. Пад яго кіраўніцтвам упершыню ў рэспубліцы распрацаваны і ўкаранёны ў практыку новыя высокаэфектыўныя метады дыягностыкі і лячэння найбольш распаўсюджаных хірургічных захворванняў.

## Узнагароды 
Узнагароджаны «Ордэнам Пашаны», ордэнам «Свяцiцель Кiрыла Тураўскi», медалямі.

## Літаратура 
* Леановіч Сяргей Іванавіч // Беларуская энцыклапедыя : у 18 т. — Мінск, 1999. — Т. 9. — С. 171.
* Леонович Сергей Иванович // Кто есть кто в Республике Беларусь, 2001. — Минск, 2001. — Т. 2. — С. 205—206.
* Сергей Иванович Леонович  : [некролог] // Новости хирургии. — 2013. — Т. 21, № 1. — С. 122—123.

Катэгорыя:Хірургі Беларусі
Катэгорыя:Хірургі СССР
Герб Турава

**Герб Турава** — афіцыйны геральдычны сімвал горада Тураў Жыткавіцкага раёна. Герб зарэгістраваны ў Гербавым матрыкуле Рэспублікі Беларусь  года № 79.

## Апісанне 
У блакітным полі іспанскага шчыта выява лучніка, які павернуты налева.

Герб і палажэнне аб ім зацверджаны рашэннем Тураўскага пасялковага Савета дэпутатаў ад 27 верасня 2001 года № 42. Аўтар герба М. М. Елінская, мастак А. У. Леўчык.

## Гл. таксама 
* Сцяг Турава

Катэгорыя:Тураў
Тураў
Сцяг Турава

**Сцяг Турава** — афіцыйны геральдычны сімвал горада Тураў Гомельскай вобласці. Сцяг зарэгістраваны ў Гербавым матрыкуле Рэспублікі Беларусь  года № 79.

## Апісанне 
Прамавугольнае палотнішча блакітнага колеру з суадносінамі бакоў 1:2, у ніжняй частцы якога — дзве паласы: ніжняя чырвонага і верхняя белага колеру, якія складаюць адпаведна 2/9 і 1/9 шырыні палотнішча.

Сцяг i палажэнне аб iм зацверджаны рашэннем Тураўскага пасялковага Савета дэпутатаў ад 27 верасня 2001 года № 42.

## Гл. таксама 
* Герб Турава

Катэгорыя:Тураў
Тураў
Катэгорыя:2002 год у Беларусі
Беласнежка

«**Беласне́жка**» () — нямецкая казка, надрукаваная братамі Грым у 1812 годзе ў першым выданні іхняга зборніку «Казкі Братоў Грым».

Казка распавядае пра прыгожую дзяўчынку, якой далі прытулак 7 гномаў у лесе, ратуючы ад злой мачахі. Мачаха, якая валодала чароўным люстэркам, падманам атруціла Беласнежку, але яе вяртае да жыцця прынц праз пацалунак.

## Крыніцы 
## Спасылкі 
Катэгорыя:Казкі братоў Грым
Сцяг Хойнікаў

**Сцяг Хойнікаў** — афіцыйны геральдычны сімвал горада Хойнікі Гомельскай вобласці. Сцяг зарэгістраваны ў Гербавым матрыкуле Рэспублікі Беларусь  года № 65.

## Апісанне 
Прамавугольнае палотнішча з суадносінамі бакоў 1:2, пасярэдзіне падзелена полымяпадобна на дзве часткі — зялёную і белую. У зялёнай — замак жоўтага колеру.

Сцяг створаны з дапамогай асноўных колераў і фігур герба, быў прыняты рашэннем прэзідыума Хойніцкага раённага Савета дэпутатаў ад 17 красавіка 2001 года № 18 і раённым Саветам дэпутатаў 28 чэрвеня 2001 года № 80.

## Гл. таксама 
* Герб Хойнікаў

## Крыніцы 
Катэгорыя:Хойнікі
Хойнікі
Катэгорыя:2001 год у Беларусі
Google search

**Google search** — пошукавая сістэма ад Google, якая займае першае месца па колькасці карыстальнікаў у Сеціве — 84,91 %. Google апрацоўвае сотні мільёнаў запытаў штодзень. Першапачаткова сістэма была распрацавана Лары Пэйджам і Сяргеем Брынам у 1997 годзе.

Акрамя, натуральна, пошуку па словах, Google падтрымлівае іншыя карысныя функцыі: сінонімы, прагнозы надвор’я, часавыя поясы, біржавыя індэксы, карты, звесткі пра землятрасенні, расклады паказу фільмаў і гэтак далей. Акрамя гэтага, падтрымліваецца канвертацыя адзінак вымярэння і грошаў, вылічэнні (3*4+sqrt(6)-pi/2), пошук па патэнтах і іншае.

Вынікі пошуку выводзяцца суадносна са спецыяльнай тэхналогіяй «PageRank», якая з’яўляецца камерцыйнай тайнай. Акрамя гэтага, завалоданне інфармацыяй пра алгарытм працы PageRank можа сапсаваць вынікі ў выгаду спамераў. Вынікі пошуку можна ўдакладніць мноствам шляхаў, напрыклад, выдаліць вынікі, у якіх сустракаецца «слова»: *запыт -слова*.

## Пошукавая сістэма 
### PageRank 
Падчас адлюстравання рэзультатаў выкарыстоўваецца спецыяльны запатэнтаваны алгарытм PageRank. PageRank вылічвае рэкурсіўны «кошт» старонак, зыходзячы з сумы ўжо вылічаных «коштаў» старонак, якія спасылаюцца на дадзеную. Мяркуюць, што PageRank лічыцца з гэтак званымі крытэрыямі значнасці для чалавека. Мноства пошукавых сістэм да Google выводзіла вынікі запыту паводле колькасці напатканых ключавых слоў у пэўным выніку, ці паводле рэлевантнасці. Акрамя PageRank, Google мае яшчэ ~200 крытэрыяў, якія ўдасканальваюць спісы з вынікамі.

### Пошукавыя вынікі 
Мэтай Google з’яўляецца не толькі праіндэксаваць і закэшаваць старонкі, але і зрабіць «здымкі» іншых тыпаў файлаў: Portable Document Format, дакументаў Word, табліц Excel, Flash SWF, простых тэкстаў і гэтак далей. Акрамя тэкставых файлаў і SWF-кліпаў, закэшаваныя дакументы канвертуюцца ў (X)HTML, каб усе гэтыя дакументы кожны мог пабачыць без адмысловых прылад.

## Страты энергіі 
Google завярае, што адзін пошукавы запыт дае страту прыкладна 1 кДж што эквівалентна 0,0003 кВт·г.

## Google і Беларусь 
З 2008 года пошукавая сістэма мае беларускі інтэрфейс.

11 лютага 2010 года на пошукавым сэрвісе было змешчаны лога з малюнка Напалеона Орды «Палац Чацвярцінскіх у Горадні».

## Спасылкі 
* Беларуская старонка

Катэгорыя:Google
Катэгорыя:Пошукавыя сістэмы
Катэгорыя:З’явіліся ў 1997 годзе
Герб Хойнікаў

**Герб Хойнікаў** — афіцыйны геральдычны сімвал горада Хойнікі Гомельскай вобласці. Герб зарэгістраваны ў Гербавым матрыкуле Рэспублікі Беларусь  года № 65.

## Апісанне 
Іспанскі шчыт полымяпадобна скошаны справа на зялёнае і срэбра, у зялёным полі — залаты замак.

Герб быў прыняты рашэннем прэзідыума Хойніцкага раённага Савета дэпутатаў ад 17 красавіка 2001 года № 18 і раённым Саветам дэпутатаў 28 чэрвеня 2001 года № 80. Аўтар герба і мастак М. М. Елінская.

## Гл. таксама 
* Сцяг Хойнікаў

## Крыніцы 
Катэгорыя:Хойнікі
Хойнікі
Сцяг Чачэрска

**Сцяг Чачэрска** — афіцыйны геральдычны сімвал горада Чачэрск Гомельскай вобласці. Сцяг зарэгістраваны ў Гербавым матрыкуле Рэспублікі Беларусь  года № 50.

## Апісанне 
Прамавугольнае палотнішча з суадносінамі бакоў 1:2, на правым боку якога белы шаўрон зубцамі дагары. Сцяг горада Чачэрска мае тыя ж колеры і асноўную фігуру герба.

Сцяг і палажэнне аб ім зацверджаны рашэннем Чачэрскага раённага Савета дэпутатаў ад 21 верасня 2000 года № 30. Аўтар сцяга С. Я. Рассадзін.

## Гл. таксама 
* Герб Чачэрска

Катэгорыя:Чачэрск
Чачэрск
Катэгорыя:2001 год у Беларусі
Паўлінія

**Паўлінія** () — горад у Бразіліі. Насельніцтва складае 100 128 чалавек (ацэначна на 2016 год). Займае плошчу 139,332 км². Шчыльнасць насельніцтва — 524,0 чал./км².

## Гісторыя 
Горад заснаваны 28 лютага 1964 года.

## Спасылкі 
* Афіцыйная старонка 

Катэгорыя:Гарады Бразіліі
Катэгорыя:Муніцыпалітэты штата Сан-Паўлу
Крэдытная картка

**Крэды́тная ка́ртка** (разм. крэдытка) — аплатная картка з налічанымі грашыма ў выглядзе пазыкі.

Пазыка налічваецца суадносна ўзроўню дахода трымальніка карткі. Безадсоткавы перыяд, калі за знятыя з карткі грошы адсутнічае выплата адсотку, складае ад 30 да 50 дзён і звычайна адпавядае прамежку між выплатамі зарплаты. У такім выпадку банк зарабляе камісійныя зборы за транзакцыі па картцы. Пры непакрыцці запазычанасці ў безадсоткавы перыяд тая ператвараецца ў спажывецкую пазыку. Тады банк налічвае адсотак за пазыку з сумы выдаткаў пры зняцці наяўных грошай з банкаўскага рахунку і аплаце карткай. Крэдытная картка бывае кабрэндзінгавай, калі прадугледжвае зніжкі ў пэўнай сетцы крамаў. Як правіла, за зняцце наяўных устаноўлены дадатковая камісія і адсотак, таму больш выгадна з дапамогай крэдытнай карты ажыццяўляць электронныя плацяжы.

Крэдытная картка бывае: асабістай (выдадзена на імя фізычнай асобы) і карпаратыўнай (выдадзена для юрыдычнай асобв або індывідуальнага прадпрымальніка).

На 2013 год у ЗША прыпадала 4,2 крэдытныя карткі на душу насельніцтва. У краінах Заходняй Еўропы — 1,5—2 карткі. У Польшчы за 2005—2011 гады лік крэдытных картак вырас больш як 23-кратна з 300 000 да 7 млн, «Белгазпрамбанк» спаганяў па «Карце пакупак» 15 рублёў штомесячнай платы за выкарыстанне паслугі «СМС-інфармаванне».

## Спасылкі 
Катэгорыя:Плацежныя сістэмы
Катэгорыя:З’явіліся ў 1950 годзе
П’емонцкая мова

**П’емонцкая мова** () — адна з гальска-італійскіх моваў, распаўсюджаная на паўночным захадзе Італіі ў рэгіёне П’емонт. Традыцыйна адносіцца да «італійскіх дыялектаў». На гэтай мове размаўляюць каля 2 мільёнаў чалавек.

Многія еўрапейскія і амерыканскія лінгвісты лічаць п’емонцкую самастойнай мовай, але ў Італіі яна звычайна лічыцца дыялектам. П’емонцкая мова мае вызначаны афіцыйны статус, прызнаны рэгіянальным урадам П’емонта, але не ўрадам Італіі.

П’емонцкая была роднай мовай эмігрантаў, якія ў перыяд з 1850 па 1950 гады з’язджалі з П’емонта ў Францыю, Бразілію, ЗША, Аргенціну, Уругвай і іншыя краіны.

Катэгорыя:Мовы Італіі
Катэгорыя:Раманскія мовы
Станча Міленкавіч Мілянкоў

**Станча Міленкавіч Мілянкоў** ( — ) — беларускі гістолаг, доктар медыцынскіх навук, прафесар.

## Біяграфія 
Кіраваў кафедрамі гісталогіі і эмбрыялогіі Ташкенцкага (1937—1939, 1945—1952), Іркуцкага (1939—1940), Мінскага медыцынскіх інстытутаў (1952—1969).

## Навуковая дзейнасць 
Аўтар каля 90 работ, сааўтар «Кіраўніцтва па эндакрыналогіі». Займаўся асаблівасцямі змяненняў скуры пры  і іншых скурных захворваннях, вывучаў будову нервова-рэцэптарных апаратаў ўнутраных органаў і скуры. Упершыню апісаў адчувальныя аканчанні ў страваводзе і сонечным спляценні чалавека, сфармуляваў палажэнне аб кампенсатарна-прыстасавальных рэакцыях нервовай сістэмы.

Пахаваны на Усходніх могілках г. Мінска, Беларусь.

## Узнагароды 
Узнагароджаны ордэнам, медалямі.

Катэгорыя:Гістолагі Беларусі
Катэгорыя:Эмбрыёлагі Беларусі
Катэгорыя:Медыкі СССР
Катэгорыя:Загадчыкі кафедраў БДМУ
Чэстэр Бенінгтан

**Чэ́стэр Бе́нінгтан** (; 20 сакавіка 1976, Фінікс, Арызона, Злучаныя Штаты Амерыкі — ) — амерыканскі музыкант, спявак, кампазітар і акцёр. Найбольш вядомы як вакаліст амерыканскага гурту Linkin Park.

## Біяграфія 
Нарадзіўся ў сям’і медыцынскай сястры і паліцэйскага дэтэктыва. Першым музычным інструментам у Бенінгтана было піяніна. У юнацтве ён граў на шматлікіх інструментах і шмат спяваў. Найбольшы ўплыў на Чэстэра аказваў гурт Foreigner. З 1993 па 1997 год Бенінгтан быў вакалістам гурту Grey Daze. У 1999 годзе спявак стаў вакалістам Xero, які затым перайменаваўся ў Hybrid Theory і, нарэшце, у Linkin Park. 13 кастрычніка 2009 годе адбыўся выпуск альбоме «Out of Ashes», якім Бенінгтан распачаў свой сольны праект Dead by Sunrise.

## Спасылкі 
* Афыцыйны сайт 

Катэгорыя:Спевакі і спявачкі ЗША
Катэгорыя:Рок-музыканты ЗША
Катэгорыя:Музыканты-самазабойцы
Ірына Уладзіміраўна Сідорская

**Ірына Уладзіміраўна Сідорская** (нар. 12 лютага 1969, Мінск) — спецыяліст у галіне сацыяльнай філасофіі, тэарэтык журналістыкі, доктар філалагічных навук (2020), кандыдат філасофскіх навук (1995), дацэнт (2004), загадчыца кафедры тэхналогій камунікацыі і сувязяў з грамадскасцю Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэту.

## Біяграфія 
Скончыла з адзнакай аддзяленне філасофіі філасофска-эканамічнага факультэта БДУ (1991), у 1994 годзе — аспірантуру кафедры філасофіі і метадалогіі навукі. Пачала працу на кафедры тэхналогій камунікацыі і сувязяў з грамадскасцю БДУ на пасадзе дацэнта з дня яе заснавання ў 1999 годзе. З 2010 года з’яўляецца загадчыкам кафедры.

Аўтар каля 200 навуковых, навукова-папулярных і вучэбна-метадычных публікацый. Кіраўнік 5-ці аспірантаў, у т.л. двух абароненых кандыдатаў — Юй Хунянь «Фарміраванне іміджу Кітайскай Народнай Рэспублікі ў сістэме масавай камунікацыі Рэспублікі Беларусь» (2015) і Ганна Навуменка «Карпаратыўныя медыя ў Беларусі: тыпалогія, змест і асаблівасці функцыянавання» (2019).

Аўтар ідэі і арганізатар першых «PR-чытанняў» (2003), праектаў «Школа PR» (з 2007, пасля — «Акадэмія камунікацыі»), Міжнароднага адкрытага студэнцкага форуму «PR-кветка» (з 2008). Пры яе актыўным удзеле распрацаваны і ўкаранёны ў навучальны працэс адукацыйныя стандарты і вучэбныя планы па спецыяльнасцях «Інфармацыя і камунікацыя» і «Камунікацыя ў сферы грамадскіх сувязяў» для шматузроўневай сістэмы адукацыі. Таксама з’яўлялася актыўным прыхільнікам і ўдзельнікам працэсу ўнясення прафесіі «спецыяліст па сувязях з грамадскасцю» і «спецыяліст па рэкламнай камунікацыі» у адзіны даведнік пасад служачых Рэспублікі Беларусь, якое адбылося ў лістападзе 2013 года.

Распрацавала аўтарскія курсы лекцый па 5-ці дысцыплінах, напісала і выдала 2 навучальных дапаможніка з грыфам Міністэрства адукацыі Рэспублікі Беларусь, а таксама 3 дапаможнікі без грыфа. Аўтар манаграфіі «Інстытут паблік рылейшнз у развіцці сацыядынамічных працэсаў у Рэспубліцы Беларусь» (Мінск, 2017). Аўтар 24 навуковых артыкулы ў выданнях з пераліку Вышэйшай атэстацыйнай камісіі Рэспублікі Беларусь і замежных выданнях.

У 1995 годзе абараніла кандыдацкую дысертацыю на тэму «Сацыядынаміка культуры ва ўмовах інфармацыйнай рэвалюцыі», у 2019 — доктарскую дысертацыю на тэму «Інстытут паблік рылейшнз у мадэрнізацыі інфармацыйнай прасторы Беларусі».

Замужам, двое дзяцей.

## Узнагароды 
* Знак «Выдатнік друку» Міністэрства інфармацыі Рэспублікі Беларусь (2019)
* Ганаровая грамата Міністэрства інфармацыі Рэспублікі Беларусь (2014)
* Грамата Міністэрства адукацыі Рэспублікі Беларусь (2011)
* Падзячны ліст Рэктара БДУ (2011)
* Грамата БДУ (2009)
* Спецыяльны прыз беларускага прафесійнага конкурсу ў галіне сувязяў з грамадскасцю «PRемія‑2008» «За вернасць PR-прафесіі» (2009).

Катэгорыя:Сацыёлагі Беларусі
Вольга Юр’еўна Сазыкіна

**Вольга Юр’еўна Сазыкіна** (нар. , Масква) — беларуская мастачка.

## Біяграфія 
Вучылася ў Беларускім дзяржаўным тэатральна-мастацкім інстытуце (1972—1977). З 1977 года працавала мастаком на шклозаводзе «Нёман» у Бярозаўцы. З 1987 года вольны мастак. З 2000 года выкладчыца Беларускай дзяржаўнай акадэміi мастацтваў, выкладае курсы «Мастацкае праектаванне вырабаў са шкла», «Канструяванне», «Кампазіцыя ў кераміцы і метале».

## Творчасць 
Творча працуе ў галіне мастацкага шкла, графікі, жывапісу і актуальнага мастацтва.

Асноўныя творы, па дзяржаўных заказах — дэкаратыўныя кампазіцыі «Працэсу-1» і «Працэсу-2», прасторавая кампазіцыя «Працэсу-3», літой вітраж «Гербарый» (1989, інтэр’ер фірмовай крамы МФЗ «Шкло-фарфор» на Траецкім прадмесці ў Мінску), сярод іншых — дэкаратыўныя талеркі «Дзявочыя капрызы» (1984), дэкаратыўны пласт «Сняданак на траве» (1985), дэкаратыўная кампазіцыя «Джаз» (1987), дэкаратыўная кампазіцыя «Злоўлены вецер» (1990), «Уздых» (1991), графічныя лісты «Дзённік дыхання, альбо Міміка лёгкіх» (1997), інсталяцыі «Адзінка персанальнага вымярэння» (1997), «Дыялог» (1998), «Інкарнацыя ў сіні» (1999), «Сузор’е ўнутранага неба» (1999), «Пашырэнне прасторы» (2000), «Экзістэнцыя» (2001), «Аўтабіяграфічныя паверхні» (2004), «Шведскі стол» (2011), «Літара» (2011), «Персона і цень» (2012), «Галюцынагены» (2013), «Партызанская архітэктура» (2013), «Кансерванты» (2013).

Мае тры аўтарскія патэнты на тэхналогіі дэкаравання шкла.

З 1977 года бярэ ўдзел у міжнародных і рэспубліканскіх мастацкіх праектах і выстаўках, у тым ліку «Міміка лёгкіх» (Швейцарыя, 1997), «Пісьмёны» (Санкт-Пецярбург, 1998), «Тэксты» (Германія, 1998), «Inter-viso» (Францыя-Італія, 1999), «Новае беларускае мастацтва» (Варшава, 2000), «Вокны» (Іспанія, 2002), «Магія Ніды» (Літва-Расія-Фінляндыя, 2003), «Слоўнікі» (Хельсінкі, 2006), «Актуальныя дыялогі» (Мінск, 2010), «Арт-сегмент» (Мінск, 2010), «Карані» (Вільня, 2012), «Публічнае выказванне» (Мінск-Кёльн-Калінінград, 2012), «Glass-навігацыя» (Мінск, 2013), «Зялёная піраміда» (Севастопаль, 2013) і інш.

Персанальная выстаўка (Варшава, 1998).

## Прызнанне 
* Першы прыз конкурсу сувеніраў са шкла «Алімпіяда-80» (1980)
* Сябра Беларускага саюза мастакоў (1984)
* Сярэбраны медаль ВДНГ СССР (1985)
* Сябра International Association Hand Papermakers and Paper Artists (2001)
* Сябра Беларускага саюза дызайнераў (2003)

## Спасылкі 
* Жанчына-мастачка. Мастацтва Беларусі ХХ — ХХI стагоддзяў. Віртуальная выстаўка 
* Асабістая старонка на сайце Беларускай дзяржаўнай акадэміі мастацтваў
* Асабістая старонка на сайце Першай школы мастацтваў для дарослых 
* Артыкул «Шкло можна надаць бясконцае мноства формаў. Вырабы са шкла становяцца элітнымі» у газете «Беларусь сёння»

Катэгорыя:Мастакі-керамісты Беларусі
Катэгорыя:Члены Беларускага саюза дызайнераў