Дзмітрый Фёдаравіч Аяцкаў

**Дзмітрый Фёдаравіч Аяцкаў** (нар. 9 лістапада 1950, сяло Калініна (цяпер Сталыпіна) Балтайскага раёна Саратаўскай вобласці) — расійскі палітычны і дзяржаўны дзеяч, кіраўнік адміністрацыі (1996) і першы губернатар Саратаўскай вобласці (1996—2005).

## Біяграфія 
Пачаў працоўную дзейнасць у калгасе механізатарам. У 1969—1971 гадах праходзіў службу ў шэрагах Узброеных сіл СССР (палкоўнік запасу).

Атрымаў дзве вышэйшыя адукацыі: сельскагаспадарчую і эканамічную.

Пасля сканчэння Саратаўскага сельскагаспадарчага інстытута працаваў галоўным аграномам у гаспадарках Тацішчаўскага і Балтайскага раёнаў Саратаўскай вобласці.

З 1992 па 1996 год працаваў на пасадзе намесніка мэра, першага намесніка часткі адміністрацыі горада Саратава.

У 1994—1996 гадах — абраны дэпутат Савета Федэрацыі Федэральнага сходу Расійскай Федэрацыі ад Саратаўскай вобласці, з 1996 па 2000 год — член Савета Федэрацыі Федэральнага Сходу Расійскай Федэрацыі (па пасадзе), член Камітэта па бяспецы і абароне. Член Камітэта па міжнародных справах Рады Федэрацыі з 5 чэрвеня па 26 снежня 1996 года, член Камітэта па навуцы, культуры, адукацыі, ахове здароўя і экалогіі Савета Федэрацыі з 26 снежня 1996 года па 19 снежня 2000 года.

15 красавіка 1996 года прызначаны ўказам прэзідэнта Расійскай Федэрацыі кіраўніком адміністрацыі Саратаўскай вобласці. 1 верасня 1996 года быў абраны губернатарам Саратаўскай вобласці.

17 мая 1998 года на сустрэчы з прэзідэнтам ЗША Білам Клінтанам, якая праходзіла ў Бірмінгеме, прэзідэнт Расіі Барыс Ельцын адрэкамендаваў Аяцкава, які яго суправаджаў, амерыканскаму кіраўніку як свайго наступніка на найвышэйшай дзяржаўнай пасадзе Расіі. Аднак ужо на наступны дзень, 18 мая, Сяргей Ястржэмбскі, які быў у той час прэс-сакратаром Ельцына, фактычна нівеляваў гэту заяву прэзідэнта, сказаўшы, што словы Ельцына пра Аяцкава-наступніка варта расцэньваць «з пункту гледжання здаровага гумару» і «прэзідэнт сказаў пра гэта паўжартам».

У 1999 годзе на з’ездах VI і VII уваходзіў у прэзідыум партыі «Наш дом — Расія».

З 25 верасня 1999 года па 28 мая 2004 года — саветнік па мясцовым самакіраванні ў Расійскай Федэрацыі.

З 18 кастрычніка 1999 года па 8 жніўня 2001 года — член Камісіі пры прэзідэнце Расійскай Федэрацыі па ўзаемадзеянні федэральных органаў дзяржаўнай улады і органаў дзяржаўнай улады суб’ектаў Расійскай Федэрацыі пры правядзенні канстытуцыйна-прававой рэформы ў суб’ектах Расійскай Федэрацыі.

26 сакавіка 2000 года абраны губернатарам Саратаўскай вобласці на другі тэрмін.

З 29 мая 2001 года па 22 мая 2006 года — прадстаўнік дэлегацыі Расійскай Федэрацыі ў Палаце рэгіёнаў Кангрэса мясцовых і рэгіянальных улад Еўропы.

У 2003 годзе Дзмітрый Аяцкаў стаў адным з апошніх у спісе папулярнасці рэгіянальных кіраўнікоў сучаснай Расіі, складзенага па выніках апытання Фонду «Общественное мнение» (ФОМ). Незадаволенасць яго дзейнасцю на пасадзе губернатара выказалі 65 % насельніцтва вобласці, грунтуючыся на дадзеных рэпрэзентацыйнага апытання 1000 чалавек.

У 2005 годзе, пасля скасавання выбараў кіраўнікоў рэгіёнаў, прэзідэнт Уладзімір Пуцін не стаў прапаноўваць кандыдатуру Аяцкава для перапрызначэння губернатарам вобласці. Замест гэтага ў сакавіку 2005 года Аяцкаў быў прызначаны паслом Расіі ў Беларусі. Аднак 19 ліпеня 2005 года, на прэс-канферэнцыі ў Саратаве, якую ён даў ужо пасля атрымання агрэмана, то бок афіцыйнай згоды на прыезд у Мінск у якасці пасла, Аяцкаў прапанаваў беларускаму прэзідэнту Аляксандру Лукашэнку «перастаць дзьмуць шчокі». Гэтыя словы выклікалі скандал, і прызначэнне не адбылося.

Восенню 2005 года прайшла інфармацыя пра тое, што Дзмітрый Аяцкаў зойме пост памочніка паўпрада прэзідэнта Расіі ў Прыволжскай федэральнай акрузе. У пачатку 2006 года Аяцкаў адкрыў у Саратаве грамадскую прыёмную і заняўся напісаннем мемуараў.

Восенню 2006 года прызначаны памагатым кіраўніка Адміністрацыі прэзідэнта Расіі.

З 21 сакавіка 2007 года па 12 ліпеня 2012 года — член кансультацыйнай камісіі Дзяржаўнага савета Расійскай Федэрацыі.

З 28 ліпеня 2011 года па 30 лістапада 2013 года — дырэктар Паволжскай акадэміі дзяржаўнай службы імя П. А. Сталыпіна — філіяла Расійскай акадэміі народнай гаспадаркі і дзяржаўнай службы пры Прэзідэнце Расійскай Федэрацыі.

З’яўляецца членам «Ізборскага клуба», створанага ў 2012 годзе.

У 2013 годзе стаў прэзідэнтам Прыволжскай кніжнай палаты і ініцыятарам правядзення ў Саратаве міжнароднага кніжнага кірмашу «Волжская волна».

24 сакавіка 2014 года прызначаны саветнікам апарата саветнікаў і памочнікаў губернатара Саратаўскай вобласці Валерыя Радаева па аграрных пытаннях.

У 2017 годзе абраны прэзідэнтам Саратаўскага дзяржаўнага тэхнічнага ўніверсітэта імя Ю. А. Гагарына.

Катэгорыя:Паслы Расіі ў Беларусі
Катэгорыя:Губернатары Саратаўскай вобласці
Катэгорыя:Члены Савета Федэрацыі Расіі (1996—2000)
Катэгорыя:Дэпутаты Савета Федэрацыі Расіі (1993—1995)
Катэгорыя:Супрацоўнікі адміністрацыі прэзідэнта Расіі