Вялікі бухарэсцкі пажар

**Вялікі бухарэсцкі пажар** () — найбуйнейшы ў гісторыі Бухарэста пажар, які адбыўся 23 сакавіка 1847 года. З-за пажару згарэлі 1850 будынкаў (каля трэцяй часткі горада); па словах гаспадара Валахіі , у выніку пажару пацярпела найбольш населеная і багатая частка горада — цэнтральная, дзе было мноства драўляных двухпавярховых будынкаў купцоў і рамеснікаў, чые майстэрні размяшчаліся на першым паверсе, а жылыя памяшканні — на другім.

## Перадгісторыя 
У XIX стагоддзі значная частка Бухарэста была забудавана драўлянымі дамамі, якія разам з вузкімі вуліцамі ўяўлялі вялікую пагрозу для жыхароў у выпадку пажару. З часоў  існавала пастаянная небяспека пажару, таму па распараджэнні турэцкага  вакол яго рэзідэнцыі пастаянна дзяжурылі людзі. Пасля прыняцця Арганічнага рэгламенту ў Валахіі з'явіліся пажарныя, абсталяваныя заходнееўрапейскімі воднымі помпамі. З-за моцнага паўднёвага ветру агонь распаўсюдзіўся па трохвугольнаму вучастку: адзін кут знаходзіўся ў доме, дзе пачаўся пажар; адзін бок гэтага кута праходзіў праз Курця-Веке і Бухарестскую пушкарню; другі ішоў праз , карчму Святога Георгія.

Аднак у выніку пажару была нанесена вялікая шкода: згарэла махала (раён) Святога Дзімітрыя, выгарэлі дашчэнту вуліцы Французская, Нямецкая і Шэлары, пушкарня на Кветкавай плошчы, Ліпскань (ад Пікала да Маркітані), Ханул-луі-Замір, царква Бэрэцыя, карчма Папазогла, новая і старая Царквы Святога Георгія, раёны Тыргул-Кукулуй, Махалауа-Стелей, Удрыкані, Страсной Пятніцы, Лукакі, Святога Стэфана і іншыя. Памер шкоды — 100 мільёнаў лееў:
* 500 тысяч лееў ад Румынскай праваслаўнай царквы, чвэрць ад яе гадавога даходу
* 220 тысяч лееў ад Нацыянальнага Банка, увесь даход
* 700 тысяч лееў ад румынскіх манастыроў Грэчаскай праваслаўнай царквы
* 300 тысяч лееў з рэзервовага фонду румынскай казны
* 300 тысяч лееў штомесячнага заробку ўсіх салдат і служачых
* 180 тысяч лееў ад гарадской адміністрацыі.

### Камісія 
З мэтай аказання дапамогі страціўшым дамы і працу была створана купецкая камісія, якая павінна была праверыць магчымасць выкарыстання рэканструкцыйнага фонду для аднаўлення будынкаў і дазволіць працягнуць гандаль, а таксама спаганяла абавязковыя ўзносы з заробкаў служачых і даходаў царквы. Гэта прывяло да абурэння сярод бедных слаёў насельніцтва, якія пасылалі просьбы і адмаўляліся прымаць гэтую суму.

У красавіку 1848 года камісія пастанавіла, што 52 чалавекі адмовіліся атрымліваць сваю кампенсацыю і што суму ў 3195759 лееў падзялілі паміж 2887 людзьмі. На гэта выдзелілі суму ў 230552 лееев, якую ўзялі з рэканструкцыённага фонду, каб выплаціць яе уладальнікам канфіскаваных земляў. Мэр Рудольф Артур фон Барачын, кіраўнік тэхнічнага аддзела, адыграў вялікую ролю ў планаванні горада і прапанаваў пашырыць вуліцы і змяніць правілы бяспекі для будынкаў.

## Літаратура 
* Florian Georgescu, "Focul cel mare din martie 1847", in *București: Materiale de istorie și muzeografie*: VII, 1969, Muzeul de Istorie a Municipiului București
* Florian Georgescu (coord.), *Istoria Orașului București*, 1965, Muzeul de Istorie a Municipiului București

Катэгорыя:Гарадскія пажары
Катэгорыя:Падзеі 23 сакавіка
Катэгорыя:Сакавік 1847 года
Катэгорыя:Катастрофы 1847 года
Катэгорыя:1847 год у Румыніі
Катэгорыя:Гісторыя Бухарэста
Катэгорыя:Пажары ў Румыніі