Дзмітрый Фёдаравіч Войтаў

{{Ваенны дзеяч
|імя              = Дзмітрый Фёдаравіч Войтаў
|дата нараджэння  = 22.03.1922
|месца нараджэння = в. Старына, , Магілёўская вобласць
|дата смерці      = 20.03.2002
|месца смерці     = , Мінская вобласць
|выява            = 
|шырыня           = 
|апісанне выявы   = 
|мянушка          = 
|прыналежнасць    = 
|гады службы      = 
|званне           = 
|род войскаў      = 
|камандаваў       = 
|часць            = 
|бітвы            = Вялікая Айчынная вайна
|узнагароды       = {
 
-
 
}
|сувязі           = 
|у адстаўцы       = 
}}
**Дзмітрый Фёдаравіч Войтаў** (22 сакавіка 1922 — 20 сакавіка 2002) — савецкі вайсковец, удзельнік Вялікай Айчыннай вайны, поўны кавалер ордэна Славы, разведчык 213-га гвардзейскага стралковага палка 71-й гвардзейскай стралковай дывізіі 6-й гвардзейскай арміі 1-га Прыбалтыйскага фронту, гвардыі старшы сяржант — на момант апошняга прадстаўлення да ўзнагароджання ордэнам Славы.

## Біяграфія 
Нарадзіўся ў вёсцы Старына Мсціслаўскага раёна Магілёўскай вобласці Беларусі. Беларус.

У маі 1941 года быў прызваны ў Чырвоную Армію Мсціслаўскім райваенкаматам. Удзельнік Вялікай Айчыннай вайны са жніўня 1941 года. Ваяваў на Заходнім, 3-м Беларускім, 2-м і 1-м Прыбалтыйскіх франтах. Вызваляў будучы горад-герой Смаленск і родную Беларусь. Першыя два ордэны Славы разведчык атрымаў за гераізм, праяўлены ў ходзе баёў на роднай зямлі Беларусі.

22 сакавіка 1944 года ў раёне вёскі Глухаўка гвардыі чырвонаармеец Войтаў у складзе групы разведчыкаў выконваў заданне камандаванне па ўстанаўленню агнявых сродкаў. Войтаў першым уварваўся ў траншэю, знішчыўшы ў рукапашнай сутычцы 4 праціўнікаў. Пад агнём праціўніка вынес цяжка параненага камандзіра ўзвода. Быў прадстаўлены камандзірам палка да ўзнагароджання ордэнам Чырвонай Зоркі. Камандзір дывізіі змяніў статус ўзнагароды.

Загадам па 71-й гвардзейскай стралковай дывізіі ад 4 красавіка 1944 года за мужнасць і адвагу праяўленыя ў баях гвардыі чырвонаармеец Войтаў Дзмітрый Фёдаравіч узнагароджаны ордэнам Славы 3-й ступені.

Падчас правядзення аперацыі «Баграціён» гвардыі чырвонаармеец Войтаў зноў паказаў сябе, як разведчык.

25 чэрвеня 1944 года пераследуючы адступаецца праціўніка ў раёне вёскі Дразды гвардыі чырвонаармеец Войтаў уварваўся ў баявыя парадкі ворага, знішчыў двух праціўнікаў і двух узяў у палон. 30 чэрвеня дзейнічаючы ў тыле праціўніка ў складзе разведгрупы знішчыў 5 праціўнікаў і штабную машыну, захапіў каштоўныя дакументы.

Загадам па 6-й гвардзейскай арміі ад 31 ліпеня 1944 года за мужнасць і адвагу праяўленыя ў баях гвардыі чырвонаармеец Войтаў Дзмітрый Фёдаравіч узнагароджаны ордэнам Славы 2-й ступені.

20 лютага 1945 года гвардыі старэйшы сяржант Войтаў у наступальным баі каля вёскі Керы высунуўся наперадзе баявых парадкаў пяхоты і знішчыў варожую кропку. На наступны дзень першым уварваўся ў іншую вёску, гранатамі знішчыў трох праціўнікаў і аднаго ўзяў у палон. 4 сакавіка першым уварваўся ў варожую траншэю гранатамі знішчыў варожы кулямёт і ўзяў у палон двух праціўнікаў.

За гэтыя баі быў зноў прадстаўлены да ўзнагароджання ордэнам Славы 2-й ступені. Па нейкім недаглядзе звесткі аб папярэднім ўзнагароджанні ордэнам Славы 2-й ступені ў ўзнагародным лісце не былі пазначаны.

Загадам па 6-й гвардзейскай арміі ад 17 красавіка 1945 года за мужнасць і адвагу выяўленыя ў баях гвардыі чырвонаармеец Войтаў Дзмітрый Фёдаравіч узнагароджаны ордэнам Славы 2-й ступені паўторна.

За гады вайны вопытны разведчык гвардыі старшына Дзмітрый Войтаў захапіў і даставіў у штаб свайго 213-га стралковага палка трынаццаць «языкоў».

Дэмабілізаваўшыся з арміі, былы разведчык, які меў тры ордэны Славы, але два з якіх былі адной ступені, у пасляваенныя гады не мог «прабіць» бюракратычныя сцены, каб аднавіць справядлівасць і горда называцца «Кавалер ордэна Славы трох ступеняў».

Загадам міністра абароны Расійскай Федэрацыі ад 13 верасня 1996 года № 535 старшына ў адстаўцы Дзмітрый Фёдаравіч Войтаў, у парадку пераўзнагароджання, узнагароджаны ордэнам Славы 1-й ступені. Стаў кавалерам ордэна Славы трох ступеняў.

Ордэн Славы 1-й ступені быў уручаны яму па месцы жыхарства — у горадзе Жодзіна Мінскай вобласці Беларусі.

Заслужаны ветэран памёр 20 сакавіка 2002 года .

## Узнагароды 
* Ордэн Айчыннай вайны-й ступені;
* Ордэн Славы 1-й, 2-й, 3-й ступені;
* беларускі ордэн «За службу Радзіме» 3-й ступені;
* медалі.

## Літаратура 
* Долготович Б. Д. Кавалеры ордена Славы. Минск, 2006.
* 

## Спасылкі 
Катэгорыя:Поўныя кавалеры ордэна Славы
Катэгорыя:Разведчыкі Вялікай Айчыннай вайны