open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Варсянка

**Варсянка** (*Dipsacus*) — род кветкавых раслін падсямейства .

## Апісанне 
Двухгадовыя, радзей шматгадовыя травяністыя расліны.
Вышыня да 50—200 см. корань стрыжнёвы. Сцябло прамое, рабрыстае, шыпаватае, зверху галінастае. Прыкаранёвае лісце падоўжанае, адваротнаяйцападобнае, кароткачаранковае, сабранае ў разетку, сцябловае са зрослымі асновамі. Кветкі дробныя, у галоўчатых суквеццях. Плод — сямянка.

## Пашырэнне 
У родзе каля 20 відаў, пашыраных у Міжземнамор’і, Паўднёвай і Усходняй Азіі, Паўночнай Афрыцы. На тэрыторыі Беларусі як дэкаратыўныя расліны інтрадукаваны  і .

## Літаратура 
* 
* Ворсянка // 

## Спасылкі 
* 
* Dipsacus // The Plant List

Катэгорыя:Варсянкавыя
Шорты

**Шорты** ( ад  — «кароткі») — разнавіднасць скарочанага адзення для ног.

Шорты могуць служыць у якасці элемента спартыўнага адзення, пляжнага адзення, адзення для адпачынку, дэталлю ўніформы, а таксама часткай нацыянальнага касцюма.

У цяперашні час шорты з'яўляюцца дэталлю адзення для ўсіх узроставых катэгорый.

## Класіфікацыя 
У адрозненне ад іншых моў, у рускай мове не прынята называць падоўжаныя трусы шортамі. Класіфікацыя шорт у шырокім значэнні гэтага слова адбываецца, у асноўным, па даўжыні.
* Міні-шорты () — самыя кароткія шорты, цалкам адкрываюць сцёгны.
* Класічныя шорты — якія адкрываюць сцёгны на 1/2 або 2/3.
* Бярмуды — строгія шорты ледзь вышэй каленяў, выкананыя з строгіх шчыльных матэрыялаў.

## Гл. таксама 
* Ледэрхозен — скураныя шорты.

Катэгорыя:Адзенне
Плаўня (рака)

**Пла́ўня** — рака ў Бярэзінскім раёне Мінскай вобласці Беларусі, левы прыток ракі Брусята (прыток Бярэзіны, басейн Дняпра).

Даўжыня ракі 16 км. Плошча вадазбору 104 км². Сярэдні нахіл воднай паверхні 1,3 м/км. Выток ракі знаходзіцца каля ўсходняй ускраіны вёскі Барсукі. Упадае ў Брусяту за 0,7 км у напрамку на паўднёвы захад ад пасёлка Рудня, за 0,6 км на захад ад вёскі Каранец, за 0,9 км на ўсход ад вёскі Дзмітравічы. Вадазбор у межах Цэнтральнабярэзінскай раўніны. Асноўныя прытокі — Абазоцкі (злева), Харчычка (справа).

Каля ракі вёскі Тылькаўка, Высокая Гара, Ялоўка, Выкрас, Каранец. Каля вёсак Высокая Гара і Ялоўка на рацэ сажалка.

## Літаратура 
* 
* 
* 

## Спасылкі 
* Общая характеристика речной сети Минской области (в разрезе районов) // Справочник «Водные объекты Республики Беларусь» 

Катэгорыя:Рэкі Бярэзінскага раёна
Катэгорыя:Басейн Бярэзіны
Роберт Земекіс

**Роберт Лі Земекіс** (; ) — амерыканскі ,  і .

Лаўрэат прэміі «Оскар» у катэгорыі «Найлепшы рэжысёр». Пастаноўшчык знакавых карцін: «Форэст Гамп», «Кантакт», «Ізгой», «Хто падставіў труса Роджэра», «Прагулка» і трылогіі «Назад у будучыню».

## Фільмаграфія 
* 1978 — Я хачу трымаць цябе за руку / *I Wanna Hold Your Hand*
* 1980 — Ужываныя аўтамабілі / *Used Cars*
* 1984 — Рамантыка з каменем / *Romancing the Stone*
* 1985 — Назад у будучыню / *Back to the Future*
* 1988 — Хто падставіў труса Роджэра / *Who Framed Roger Rabbit*
* 1989 — Назад у будучыню 2 / *Back to the Future Part II*
* 1990 — Назад у будучыню 3 / *Back to the Future Part III*
* 1992 — Смерць ёй да твару / *Death Becomes Her*
* 1994 — Форэст Гамп / *Forrest Gump*
* 1997 — Кантакт / *Contact*

## Зноскі 
Катэгорыя:Лаўрэаты прэміі «Давід дзі Данатэла»
Катэгорыя:Лаўрэаты прэміі Гільдыі рэжысёраў ЗША
Рафаэл Ледэсма

**Рафаэл Пампеу Радрыгіс Ледэсма** (нар. , , Бразілія) — бразільскі футбаліст, паўабаронца.

## Клубная кар’ера 
Пачынаў прафесійную кар’еру ў бразільскім клубе «Жувентуды». У 2004—2006 гадах выступаў у Партугаліі, пасля чаго на кароткі час вярнуўся ў Бразілію, каб потым перабрацца ў склад літоўскага «Каўнаса», разам з якім двойчы стаў чэмпіёнам Літвы, у 2008 годзе стаў таксама найлепшым бамбардзірам чэмпіянату.

У 2009 годзе перабраўся ў беларускі клуб МТЗ-РІПА (у наступным годзе змяніў назву на «Партызан»), які меў партнёрскія адносіны з «Каўнасам». Па выніках сезона 2010 года «Партызан» страціў месца ў Вышэйшай лізе, і ў сувязі з забаронай для легіянераў на выступ у Першай лізе Ледэсма быў аддадзены ў арэнду мінскаму «Дынама», дзе стаў адным з лідараў каманды.

Па заканчэнні сезону 2011 года «Партызан» спыніў існаванне, і Рафаэл вярнуўся ў Літву, дзе ў сезоне 2012 забіў 20 галоў у чэмпіянаце ў складзе «Судувы». У сезоне 2013/14 гуляў на Кіпры за клуб «Этнікас», а ўлетку 2014 года перабраўся на Мальту, дзе ў складзе розных клубаў стаў чэмпіёнам, уладальнікам Кубка і Суперкубка Мальты.

У першай палове 2017 года выступаў у Латвіі за «Елгаву». У ліпені 2017 года прыбыў на прагляд у беларускі клуб «Віцебск», з якім у выніку падпісаў кантракт. У складзе «Віцебска» стаў іграком асновы, у сезоне 2017 у 14 матчах забіў 5 галоў, пераважна ўдарамі са штрафных. У першай палове 2018 года заставаўся адным з лідараў каманды, спрыяў яе знаходжанню ўверсе турнірнай табліцы. У ліпені 2018 года па пагадненні бакоў пакінуў віцебскі клуб.

У верасні 2018 года далучыўся да клуба «Сан-Гван» з другога дывізіёна Мальты. У студзені 2019 года перайшоў у літоўскі «Панявежыс», дзе гуляў да канца сезона 2019. У ліпені 2020 года зноў апынуўся на Мальце, папоўніўшы склад клуба «Араторы Юс», дзе і завяршыў кар’еру летам 20211 года.

## Дасягненні 
*   Чэмпіён Літвы (2): 2006, 2007
*   Срэбраны прызёр чэмпіянату Літвы: 2008
*  Уладальнік Кубка Літвы: 2008
*   Чэмпіён Мальты: 2015/16
*   Бронзавы прызёр чэмпіянату Мальты: 2014/15
*  Уладальнік Кубка Мальты: 2015
*  Уладальнік Суперкубка Мальты: 2014

## Крыніцы 
Катэгорыя:Футбалісты Бразіліі
Катэгорыя:Ігракі ФК Жувентуды
Катэгорыя:Ігракі ФК Фламенгу
Катэгорыя:Ігракі ФК Акадэміка Каімбра
Катэгорыя:Ігракі ФК Эштрэла Амадора
Катэгорыя:Ігракі ФК Атлетыку Мінейру
Катэгорыя:Ігракі ФК Каўнас
Катэгорыя:Ігракі ФК Партызан Мінск
Катэгорыя:Ігракі ФК Дынама Мінск
Катэгорыя:Ігракі ФК Судува Марыямпале
Катэгорыя:Ігракі ФК Этнікас Ахна
Катэгорыя:Ігракі ФК Біркіркара
Катэгорыя:Ігракі ФК Сліма Уондэрэрс
Катэгорыя:Ігракі ФК Валета
Катэгорыя:Ігракі ФК Гзіра Юнайтэд
Катэгорыя:Ігракі ФК Елгава
Катэгорыя:Ігракі ФК Віцебск
Катэгорыя:Ігракі ФК Сан-Гван
Катэгорыя:Ігракі ФК Панявежыс
Касцёл Адведзін Найсвяцейшай Дзевы Марыі (Мікелеўшчына)

**Касцёл Адведзін Найсвяцейшай Дзевы Марыі** — каталіцкі храм в. Мікелеўшчына Мастоўскага раёна Гродзенскай вобласці. Знаходзіцца на паўднёва-ўсходняй ускраіне вёскі. Дзейнічае.

## Гісторыя 
Касцёл пад тытулам Адведзін Найсвяцейшай Дзевы Марыі быў узведзены на мясцовых могілках у 1823 годзе з цэглы па фундацыі Багуміла Бутаўт-Андрэйковіча як філіяльны ад Мастоўскай парафіі. Касцёл кансэкравалі 8 верасня 1826 года. У 1878 святыня была рэканструявана. Тады да галоўнага аб’ёму былі дабудаваны вежа і нартэкс. У 1911 касцёл атрымаў статус цэнтра самастойнай парафіі. Колькасць парафіян перад Другой сусветнай вайной складала больш за 1300 вернікаў.

Савецкія ўлады адабралі толькі будынак плябаніі, касцёл жа застаўся дзейнічаць і нават атрымаў статус помніка архітэктуры.

## Архітэктура 
Касцёл пабудаваны з бутавага каменю і цэглы (цагляныя элементы знешняга дэкору — пілястры, ліштвы вокнаў, карнізы і г.д. — атынкаваны і пабелены) у стылі класіцызму. Святыня прамавугольная ў плане з прамавугольнай апсідай, у якой змешчана сакрыстыя, накрыта двухсхільным бляшаным дахам. Галоўны фасад завяршае антаблемент з невялікім трохвугольным франтонам, над якім узвышаецца чацверыковая вежа-званіца пад фігурным купалам у стылі позняга класіцызму. Уваходны партал па перыметры ўпрыгожаны сімваламі хрысціянства, а над дзвярыма знаходзіцца надпіс на лаціне: «ET VERBUM CARO FACTUM EST» («І Слова стала целам»).

Касцёльны ўчастак разам з могілкамі абнесены невысокай бутавай агароджай з уваходнай брамай у выглядзе дзвюх цагляных і атынкаваных нізкіх слупоў. Па-за апсідай касцёла сярод надмагілляў знаходзіцца каплічка, пабудаваная ў ХIХ ст. з цэглы і атынкаваная; выразных стылёвых рысаў не мае, накрыта вальмавым дахам.

## Інтэр’ер 
Інтэр’ер касцёла перакрыты плоскай атынкаванай столлю, з фрэскавай размалёўкай — архітэктурным карнізам з анёламі (верхняя частка сцен), кесонамі з разеткамі і медальёнамі з выявамі евангелістаў на столі. Архітэктурным роспісам у стылі класіцызму (пілястры, карнізы, фрызы) і тэхніцы грызайль распісаны сцены малітоўнай залы. У метопах фрыза знаходзіцца некалькі дзясяткаў аднолькавых выяваў анёлкаў, у кожнага з якіх у руках пэўная сакральная ці музычная прылада: манстранцыя, кубак, плашчаніца, мітра, труба, барабан і г. д.

У касцёле тры двух’ярусныя алтары, намаляваныя на алтарнай сцяне ў выглядзе ілюзорнага жывапісу. У галоўным алтары змешчаны абраз Сустрэчы Дзіцятак — Яна Хрысціцеля і Езуса (наверсе — абраз Бога Створцы), у левым бакавым алтары — абраз св. Юды Тадэвуша і фігурка Маці Божай Фацімскай (наверсе — Маці Божая Чанстахоўская), у правым — абраз св. Антонія і фігура Найсвяцейшага Сэрца Пана Езуса (наверсе — Маці Божая Вастрабрамская). Паміж алтарамі намяляваны конхавыя нішы з фігурамі св. Пятра (злева) і св. Паўла.

Арганныя хоры абапіраюцца на трохпралётную арку. Пад касцёлам была створана крыпта, але цяпер яна замуравана.

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
* slowo.grodnensis.by

Катэгорыя:Касцёлы Гродзенскай дыяцэзіі
Катэгорыя:Касцёлы Мастоўскага раёна
Катэгорыя:Збудаванні Беларусі ў стылі класіцызм
Катэгорыя:З’явіліся ў 1823 годзе
Катэгорыя:Мікелеўшчына
Дукорскі маёнтак

**«Дукорскі маёнтак»** — музейны комплекс, які знаходзіцца ў аграгарадку Дукоры Пухавіцкага раёна Мінскай вобласці Рэспублікі Беларусь.

## Геаграфія 
Знаходзіцца за 30 км ад Мінска, 25 км на паўночны захад ад Мар’інай Горкі, на скрыжаванні аўтамабільных дарог Мінск — Бабруйск і Рудзенск — Смілавічы, каля ракі Свіслач.

## Гісторыя 
25 чэрвеня 2015 года адбылося адкрыццё музейнага комплексу. Афіцыйная цырымонія адкрыцця аб’екта адбылася з удзелам прадстаўнікоў Адміністрацыі Прэзідэнта Беларусі, Міністэрства культуры, Пухавіцкага райвыканкама, іншых ведамстваў і міністэрстваў, а таксама шматлікіх гасцей, моладзі.

Dukora, Aštorp. Дукора, Ашторп (N. Orda, 4.07.1876).jpg|Сядзіба Ашторпаў. Н. Орда, 1876
Dukora, Aštorp. Дукора, Ашторп (1910).jpg|Палац. Фота каля 1913 г.
Dukora, Aštorp. Дукора, Ашторп (1914) (2).jpg|Палац, галоўны фасад
Dukora, Aštorp. Дукора, Ашторп (1914) (3).jpg|Палац, бакавы фасад
Dukora, Aštorp. Дукора, Ашторп (1932).jpg|Школа ў палацы, 1932

## Аб’екты 
* **Музей**. Мае два пакоі, экспазіцыя аднаго з якіх прысвечана ранняй гісторыі Дукоры і яе ўладальнікам, экспазіцыя другога распавядае пра гісторыю мястэчка ў савецкі час. Сярод экспанатаў — аб’ёмны макет сядзібы, партрэты, генеалагічныя дрэвы і гербы яе ўладальнікаў. У астатніх залах утрымліваюцца часовыя экспазіцыі шляхецкіх касцюмаў і прадметаў побыту.

* **Брама**. Адноўлена падчас нядаўняй рэканструкцыі, да гэтага была паўразбуранай. Дакладная дата пабудовы невядома, аднак мяркуецца, што пабудова была закладзена Францішкам Ашторпам у канцы XVIII — пачатку XIX ст. Сёння на пяці яе ярусах размешчана адна з тэматычных музейных экспазіцый.

* **Вуліца майстроў**. Складаецца з ганчарнай майстэрні, майстэрні вышыўкі, кузні і мабільнай майстэрні па халодным кляпанні манет. Таксама маецца «перакулены дом».

## Галерэя 

Дукорскі маёнтак. Майстэрня вышыўкі.jpg|Майстэрня вышыўкі
Дукорскі маёнтак. Брама.jpg|Брама
Дукорскі маёнтак. Дукорскі бровар.jpg|Бровар
Дукорскі маёнтак. Музей.jpg|Музей
Stable in Palace of Hartings in Dukora.JPG|Стайня
Дукора. Капліца ў гонар Перамянення Пана.jpg|Капліца ў гонар Перамянення Пана
Дукорскі маёнтак. Кузня.jpg|Кузня
Дукорскі маёнтак. Карчма.jpg|Карчма
Дукорскі маёнтак. Ганчарная майстэрня 1.jpg|Ганчарная майстэрня
Дукорскі маёнтак. Перавернутая хата.jpg|Перакулены дом

Катэгорыя:Музеі Пухавіцкага раёна
Катэгорыя:Славутасці Дукоры
Катэгорыя:З’явіліся ў 2015 годзе
Катэгорыя:2015 год у Беларусі
Юрыца Булят

**Юрыца Булят** (, нар. , , СФРЮ) — харвацкі футбаліст, абаронца клуба «Новаля» і былы ігрок нацыянальнай зборнай Харватыі.

## Клубная кар’ера 
Пачынаў кар’еру ў родным горадзе Задар у клубе «Земунік», пазней перайшоў у «Задар», у складзе якога ў 2004 годзе дэбютаваў у чэмпіянаце Харватыі. У 2005 годзе перайшоў у «Хайдук» са Спліта, з якім чатыры разы браў срэбраныя медалі чэмпіянату, а ў 2010 годзе выйграў Кубак Харватыі.

У 2011 годзе перайшоў у ізраільскі клуб «Макабі» з Хайфы за 1 млн еўра. Па заканчэнні сезона 2011/12 пакінуў каманду ў якасці свабоднага агента і пазней вярнуўся ў «Задар». Сезон 2013/14 правёў у Другой Бундэслізе ў клубе «Энергі» з Котбуса, пасля чаго зноў далучыўся да «Задара».

Вясной 2015 года перайшоў у харкаўскі «Металіст», але не здолеў замацавацца ў складзе і па заканчэнні сезона 2014/15 пакінуў клуб. У 2016 годзе гуляў за ўзбекскі «Бунёдкар», з якім заваяваў срэбраныя медалі чэмпіянату. У лютым 2017 года перайшоў у іншы клуб з Ташкента — «Пахтакор», аднак улетку пасля набыцця клубам новых ігракоў быў выстаўлены на трансфер.

У ліпені 2017 года падпісаў кантракт з чэмпіёнам Беларусі — барысаўскім БАТЭ. Спачатку выступаў у асноўным складзе каманды на пазіцыі цэнтральнага абаронцы, а са жніўня не гуляў з-за траўмы. У лістападзе 2017 года вярнуўся ў стартавы склад. У лютым 2018 года па пагадненні бакоў разарваў пагадненне з БАТЭ.

У сакавіку 2018 года перайшоў у балгарскі клуб «Лакаматыў» з Плоўдзіва. Пакінуў балгарскую каманду па заканчэнні сезона 2017/18.

У лютым 2019 года, правёўшы паўгады без клуба, вярнуўся ў Харватыю, папоўніўшы склад «Інтэра» з Запрэшыча, дзе гуляў да канца сезона 2018/19. У студзені 2020 года далучыўся да саудаўскага клуба «Хатайн», а ў лютым 2021 года стаў іграком «Задара» ў трэцяй лізе Харватыі. У жніўні 2022 года перабраўся ў «Новалю» з рэгіянальнай лігі.

## Міжнародная кар’ера 
Выступаў за юніёрскія і моладзевыя зборныя Харватыі. Дэбютаваў у нацыянальнай зборнай Харватыі 26 мая 2010 года ў матчы супраць Эстоніі. Быў уключаны ў заяўку Харватыі на чэмпіянат Еўропы 2012 у Польшчы і Украіне, але так і не з’явіўся на полі.

## Дасягненні 
*   Срэбраны прызёр чэмпіянату Харватыі (4): 2006/07, 2008/09, 2009/10, 2010/11
*  Уладальнік Кубка Харватыі: 2010
*   Срэбраны прызёр чэмпіянату Узбекістана: 2016
*   Чэмпіён Беларусі: 2017

## Крыніцы 
## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Футбалісты Харватыі
Катэгорыя:Ігракі зборнай Харватыі па футболе
Катэгорыя:Ігракі ФК Задар
Катэгорыя:Ігракі ФК Хайдук Спліт
Катэгорыя:Ігракі ФК Макабі Хайфа
Катэгорыя:Ігракі ФК Энергі Котбус
Катэгорыя:Ігракі ФК Металіст Харкаў
Катэгорыя:Ігракі ФК Бунёдкар
Катэгорыя:Ігракі ФК Пахтакор Ташкент
Катэгорыя:Ігракі ФК БАТЭ
Катэгорыя:Ігракі ФК Лакаматыў Плоўдзіў
Катэгорыя:Ігракі ФК Інтэр Запрэшыч
Катэгорыя:Ігракі ФК Хатайн
Катэгорыя:Ігракі ФК Новаля
Плаўня

**Плаўня** — тапонім:

## Беларусь 
* Плаўня — рака ў Шаркаўшчынскім раёне Віцебскай вобласці, правы прыток ракі Дзісна
* Плаўня — рака ў Бярэзінскім раёне Мінскай вобласці, левы прыток ракі Брусята (прыток Бярэзіны)
Свяцкі парк

**Свяцкі парк** — помнік прыроды рэспубліканскага значэння, знаходзіцца ў в. Свяцк Гродзенскага раёна. Пейзажны парк, плошча 12 га.

Закладзены ў канцы XVIII — пач. XIX ст. Размешчаны на двух узгорках, у лагчыне — сістэма вадаёмаў на розных узроўнях, за імі хваёвы лясны масіў. Цэнтр кампазіцыі — Свяцкі палац XVIII ст. з партэрам перад ім. На поўнач ад палаца невялікая адкрытая пляцоўка (раней быў ружоўнік), абмежаваная з трох бакоў дрэвавымі масівамі з падлескам і ўзлескамі, з усходняга боку прымыкае пладовы сад, па перыметры абсаджаны мясцовымі лісцевымі пародамі дрэў. У парку больш за 30 відаў дрэў і кустоў. 3 экзотаў растуць дугласіі.

## Літаратура 
* Свяцкі парк // 

Катэгорыя:Батанічныя помнікі прыроды рэспубліканскага значэння Гродзенскай вобласці
Катэгорыя:Паркі Беларусі
Катэгорыя:Свяцк
Спецыяльнае гашэнне

2017 г., прысвечана 125-годдзю Мінскай конкі. Адначасова гэта канверт першага дня.]]
**Спецыя́льнае гашэ́нне**, скарочана **Спе́цгашэ́нне**, — паштовае гашэнне, якое спецыяльна арганізуецца ведамствам паштовай сувязі ў гонар выдатнай падзеі ці памятнай даты.

Ажыццяўляецца вырабленым для кожнага выпадку спецыяльным паштовым штэмпелем, часта мастацкім, ці штампам. Арганізуецца на паштамтах ці ў некаторых паштовых аддзяленнях аднаго ці некалькіх гарадоў у строга абмежаваны тэрмін (найчасцей адзін ці некалькі дзён).

Часам да дня спецыяльнага гашэння прымяркоўваецца выпуск у абарачэнне адпаведных камемарацыйных марак ці цэлых серый.

## Гісторыя 
Спецгашэнні практыкуюцца ў свеце з 1862 года. У СССР спецыяльнае гашэнне, прысвечанае Дню філатэліі, упершыню адбылося 19 жніўня 1922 года.

У 1934 годзе адбылося першае гашэнне спецыяльным паштовым штэмпелем, прысвечаным савецкім партыйным форумам. Яно было прымеркавана да XVII з'езда УКП(б); пры гэтым выкарыстоўваліся некалькі відаў штэмпеляў стандартнага афармлення — з каляндарнай пераводнай датай і памятным тэкстам па крузе. Адным са штэмпеляў гашэнне нанасілася на паштовыя маркі СССР, наклееныя ў сувенірны альбом, які ўручаўся дэлегатам з'езда ад імя Наркампоштэля СССР.

Катэгорыя:Паштовыя штэмпелі
Катэгорыя:Філатэлія
Паштовы збор

ных паштовых адпраўленняў, Расійская імперыя, канец XIX ст.]]
**Пашто́вы збор**, або **Пашто́вы тары́ф** — сістэма ставак, па якіх спаганяецца плата за карыстанне сродкамі паштовай сувязі, цана, якая ўстанаўліваецца на паслугі паштовай сувязі і залежыць ад масы, віду і катэгорыі паштовага адпраўлення. Як правіла, адрозніваюць паштовыя тарыфы на перасылку ўнутраных паштовых адпраўленняў і міжнародных паштовых адпраўленняў. Сістэма паштовых тарыфаў ахоплівае ўсе паслугі, які аказваюцца поштай на платнай аснове.

У некаторых краінах у XVIII—XIX стст. паштовы збор (тарыф) называўся «**паштовай таксай**». Паштовая такса тады мела форму табліц для падліку кошту дастаўкі паштовых адпраўленняў у залежнасці ад адлегласцей.

Катэгорыя:Пошта
Плешчыцы (рака)

**Пле́шчыцы** (**Рудзейка** ў верхнім цячэнні) — рака ў Шклоўскім раёне Магілёўскай вобласці Беларусі, правы прыток ракі Арціслаўка (прыток Дняпра).

Даўжыня ракі 11 км. Плошча вадазбору 42 км². Сярэдні нахіл воднай паверхні 3,5 м/км. Выток ракі знаходзіцца каля паўднёвай ускраіны вёскі Бель. Упадае ў Арціслаўку каля вёскі Пруды. Вадазбор на заходняй частцы Аршанска-Магілёўскай раўніны.

Каля ракі вёскі Бель, Падгайцы, Плешчыцы.

## Крыніцы 
## Літаратура 
* 
* 
* 
* Ліст карты N-36-61. Выданне 1985 г. Стан мясцовасці на 1979-82 гг.

## Спасылкі 
* Общая характеристика речной сети Могилёвской области. Описание истоков рек в Могилёвской области // Справочник «Водные объекты Республики Беларусь» 

Катэгорыя:Рэкі Шклоўскага раёна
Катэгорыя:Басейн Дняпра
Плаўня (прыток Дзісны)

**Пла́ўня** — рака ў Шаркаўшчынскім раёне Віцебскай вобласці Беларусі, правы прыток ракі Дзісна (басейн Заходняй Дзвіны).

Даўжыня ракі 14 км. Плошча вадазбору 51 км². Сярэдні нахіл воднай паверхні 1,5 м/км. Выток ракі знаходзіцца за 2,8 км у напрамку на поўнач ад вёскі Уліна Падкарчэмнае. Упадае ў Дзісну на захад ад вёскі Прамяны. Вадазбор нізінны. Рака прымае сцёк з ручаёў і меліярацыйных каналаў.

Каля ракі вёска Каралёва, хутары Маргі, Кукаўка.

## Літаратура 
*  — С. 216.
* 
* Ліст карты N-35-20. Выданне 1984 г. Стан мясцовасці на 1982 г.

## Спасылкі 
* Общая характеристика речной сети Витебской области (в разрезе районов) // Справочник «Водные объекты Республики Беларусь» 

Катэгорыя:Рэкі Шаркаўшчынскага раёна
Катэгорыя:Прытокі Дзісны
Поправка 22

**«Поправка 22»** () — максі-сінгл беларускага гурта «Без Билета», які выйшаў у 2006 годзе.
## Спіс кампазіцый 
## Выканаўцы 
* Віталь Артыст — вакал
* Сяргей Бакавец — гітара
* Юрый Рубанік — клавішныя
* Аляксандр Гуляеў — бас-гітара
* Дзяніс Шураў — ударныя
* Павел Кудрын — перкусія

## Спасылкі 
* Поправка 22  на афіцыйным сайце

Катэгорыя:Без Билета
Поплава (значэнні)

**Поплава** — тапонім:

* Поплава — вёска ў Шчучынскім раёне Гродзенскай вобласці
* Поплава — рака ў Пружанскім раёне Брэсцкай вобласці
Поплава (рака)

**По́плава** — рака ў Пружанскім раёне Брэсцкай вобласці Беларусі, правы прыток ракі Ружанка (басейн Нёмана).

Даўжыня ракі 10 км. Плошча вадазбору 46 км². Сярэдні нахіл воднай паверхні 2,3 м/км. Выток ракі знаходзіцца ў напрамку на поўдзень ад аграгарадка Калазубы.

## Літаратура 
*  — С. 245.

## Спасылкі 
* Общая характеристика речной сети Брестской области (в разрезе районов) // Справочник «Водные объекты Республики Беларусь» 

Катэгорыя:Рэкі Пружанскага раёна
Катэгорыя:Басейн Зэльвянкі
Шахід Хакан Абасі

**Шахід Хакан Абасі** (нар. , Карачы) — дзяржаўны і палітычны дзеяч Пакістана. 29 ліпеня 2017 гады стаў выконваць абавязкі прэм’ер-міністра краіны.

## Біяграфія 
Яго бацька Хакан Абасі служыў у ваенна-паветраных сілах Пакістана, трагічна загінуў у лагеры Оджхры 10 красавіка 1988 года. Шахід Хакан скончыў сярэднюю школу ў Карачы, затым працягнуў навучанне ў каледжы Лоўрэнс г. Мюрэй. Пасля заканчэння каледжа пераехаў у Злучаныя Штаты Амерыкі, дзе паступіў у Каліфарнійскі ўніверсітэт у Лос-Анджэлесе. У 1985 годзе стаў магістрам ў інжынерным справе пасля заканчэння Універсітэта Джорджа Вашынгтона. У 1980-я гады працаваў інжынерам у нафтагазавым дэпартаменце Саудаўскай Аравіі, а затым вярнуўся ў Пакістан пасля гібелі бацькі.

У 1990-я гады быў сенатарам у парламенце Пакістана. З 1997 па 1999 год займаў пасаду старшыні Пакістанскіх міжнародных авіяліній. У кастрычніку 1999 года ў Пакістане адбыўся ваенны пераварот. Шахід Хакан Абасі быў зняты з пасады, асуджаны і адбываў пакаранне. У 2001 годзе выйшаў на волю. У 2003 годзе заснаваў прыватную авіякампанію Air Blue. З 7 чэрвеня 2013 года па 28 ліпеня 2017 года займаў пасаду міністра нафты і прыродных рэсурсаў Пакістана.

Катэгорыя:Палітыкі Пакістана
Катэгорыя:Прэм’ер-міністры Пакістана
Чжан Ітан

**Чжан Ітан** (; нар. 1955) — амерыканскі матэматык кітайскага паходжання, які працуе ў галіне тэорыі лікаў.

У 2013 годзе Чжан адправіў у часопіс «Annals of Mathematics» артыкул, у якім даказвалася, што існуе бесканечна многа пар паслядоўных  не больш за 70 мільёнаў. Гэты доказ можа разглядацца як рашэнне аслабленага варыянта задачы аб . Артыкул Чжана прайшоў рэцэнзаванне і быў прыняты ў друк.

## Адукацыя 
У 1978 годзе Чжан паступіў у Пекінскі ўніверсітэт і закончыў яго ў 1982-м, атрымаўшы ступень бакалаўра па матэматыцы. Пасля заканчэння магістратуры ў 1985 годзе Чжан паступіў у аспірантуру ўніверсітэта Пердзью. У снежні 1991 года ён абараніў дысертацыю на ступень доктара філасофіі.

## Кар’ера 
Дысертацыя Чжана была прысвечана . Пасля заканчэння аспірантуры ў Чжана былі праблемы з пошукам працы ў навуковай сферы. Яму даводзілася працаваць бухгалтарам, у матэлях, у рэстаранах і г. д. У рэшце рэшт яму ўдалося атрымаць пасаду лектара ва ўніверсітэце Нью-Хэмпшыра. У 2013 годзе ён быў узнагароджаны прэміяй Астроўскага, у 2014-м — преміяй Коўла па тэорыі лікаў, прэміяй Рольфа Шока па матэматыцы і стаў лаўрэатам стыпендыі Мак-Артура. Па стане на студзень 2014 года ён займае пасаду поўнага прафесара ва ўніверсітэце Нью-Хэмпшыра.

## Зноскі 
Катэгорыя:Матэматыкі ў тэорыі лікаў
Катэгорыя:Матэматыкі XX стагоддзя
Катэгорыя:Матэматыкі XXI стагоддзя
Катэгорыя:Матэматыкі Кітая
Катэгорыя:Матэматыкі ЗША
Катэгорыя:Лаўрэаты стыпендыі Мак-Артура
Вуліца Чэхава

**Вуліца Чэхава** — назва вуліц у розных населеных пунктах.

## Беларусь 
* Вуліца Чэхава — вуліца ў Асіповічах.
* Вуліца Чэхава — вуліца ў Ашмянах.
* Вуліца Чэхава — вуліца ў Бабруйску.
* Вуліца Чэхава — вуліца ў Баранавічах.
* Вуліца Чэхава — вуліца ў Барысаве.
* Вуліца Чэхава — вуліца ў Брэсце.
* Вуліца Чэхава — вуліца ў Быхаве.
* Вуліца Чэхава — вуліца ў Васілевічах.
* Вуліца Чэхава — вуліца ў Віцебску.
* Вуліца Чэхава — вуліца ў Глыбокім.
* Вуліца Чэхава — вуліца ў Гомелі.
* Вуліца Чэхава — вуліца ў Гродне.
* Вуліца Чэхава — вуліца ў Давыд-Гарадку.
* Вуліца Чэхава — вуліца ў Дзятлаве.
* Вуліца Чэхава — вуліца ў Добрушы.
* Вуліца Чэхава — вуліца ў Жлобіне.
* Вуліца Чэхава — вуліца ў Жодзіне.
* Вуліца Чэхава — вуліца ў Іўі.
* Вуліца Чэхава — вуліца ў Калінкавічах.
* Вуліца Чэхава — вуліца ў Карэлічах.
* Вуліца Чэхава — вуліца ў Кобрыне.
* Вуліца Чэхава — вуліца ў Крычаве.
* Вуліца Чэхава — вуліца ў Лідзе.
* Вуліца Чэхава — вуліца ў Лунінцы.
* Вуліца Чэхава — вуліца ў Ляхавічах.
* Вуліца Чэхава — вуліца ў Магілёве.
* Вуліца Чэхава — вуліца ў Мазыры.
* Вуліца Чэхава — вуліца ў Маладзечне.
* Вуліца Чэхава — вуліца ў Мастах.
* Вуліца Чэхава — вуліца ў Мінску.
* Вуліца Чэхава — вуліца ў Мсціславе.
* Вуліца Чэхава — вуліца ў Навагрудку.
* Вуліца Чэхава — вуліца ў Нясвіжы.
* Вуліца Чэхава — вуліца ў Паставах.
* Вуліца Чэхава — вуліца ў Рэчыцы.
* Вуліца Чэхава — вуліца ў Светлагорску.
* Вуліца Чэхава — вуліца ў Слуцку.
* Вуліца Чэхава — вуліца ў Століне.
* Вуліца Чэхава — вуліца ў Стоўбцах.
* Вуліца Чэхава — вуліца ў Талачыне.
* Вуліца Чэхава — вуліца ў Фаніпалі.
* Вуліца Чэхава — вуліца ў Чавусах.

## Расія 
* Вуліца Чэхава — вуліца ў Санкт-Пецярбургу.
* Вуліца Чэхава — вуліца ў Таганрогу.

## Гл. таксама 
* Завулак Чэхава
Вуліца Чэхава (Віцебск)

**Вуліца Чэхава** — вуліца ў цэнтральнай частцы горада Віцебска, у Кастрычніцкім раёне. Працягласць 300 метраў, ад вуліцы Леніна да берага Заходняй Дзвіны.

У 1950 годзе вуліца па рашэнні гарвыканкама перайменаваная ў гонар А. П. Чэхава.

На вуліцы знаходзіцца кінатэатр «Мір», Будынак былога мужчынскага духоўнага вучылішча, басейн «Маладосць», Віцебскі абласны музей Героя Савецкага Саюза Міная Піліпавіча Шмырова.

## Літаратура 
* Витебск: Энциклопедический справочник / Гл. редактор И. П. Шамякин. — Мн.: БелСЭ им. П. Бровки, 1988. — 408 с. — 60 000 экз. — ISBN 5-85700-004-1
## Спасылкі 
Катэгорыя:Вуліцы Віцебска
Пагарэльская воласць

**Пагарэльская воласць** — адміністрацыйная адзінка ў складзе Ігуменскага павета Мінскай губерні, існавала да 1924 года. Адміністрацыйны цэнтр — Пагарэлае.

## Гісторыя 
, 1892 г.]]
Пагарэльская воласць створана ў 1860-х гадах.

З канца лютага 1918 года тэрыторыя акупаваная войскамі Германскай імперыі. 25 сакавіка 1918 года згодна з Трэцяй Устаўной граматай воласць абвешчана часткай Беларускай Народнай Рэспублікі. У снежні 1918 года занята Чырвонай Арміяй, з 1 студзеня 1919 года ў адпаведнасці з пастановай І з’езда КП(б) Беларусі яна ўвайшла ў склад Савецкай Беларусі, з 27 лютага 1919 года — у ЛітБел ССР. У час польска-савецкай вайны ў жніўні 1919 — ліпені 1920 гадоў пад акупацыяй Польшчы (; Ігуменскі павет, Мінская акруга ГУУЗ).

З 31 ліпеня 1920 года ў Беларускай ССР. Скасавана 17 ліпеня 1924 года ў сувязі з утварэннем Менскай акругі і падзелам на раёны.

## Насельніцтва 
* 1919 год — 16 281 жыхар

## Крыніцы 
## Літаратура 
* 
* Волости и гмины 1890 года. — СПб., 1890. — (Статистика Российской империи)
* Gmina Pohorełe w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. VIII: Perepiatycha — Pożajście. Warszawa, 1887.
* *Алесь Карлюкевіч.* Ігуменскі павет (Падарожжа па родным краі). — Мн., Беларусь, 2020. С. 199. ISBN 978-985-01-1337-5

## Спасылкі 
* Архіў гісторыка Анішчанкі 

Катэгорыя:Воласці Ігуменскага павета
Бацян

**Бацян** — шматзначны тэрмін.

## Таксоны 
* народная назва віду 

## Вядомыя асобы 
* Аляксей Мікалаевіч Бацян — савецкі разведчык
* Элеанора Антонаўна Бацян — беларуская архітэктар
Калекцыяніраванне

паштовых марак Японіі, якая захоўваецца ў клясеры.]]
**Калекцыяні́раванне** — дзейнасць, у аснове якой ляжыць збіранне калекцыі, г. зн. сістэматызаванае збіранне і вывучэнне якіхсьці аб'ектаў (як правіла, аднародных ці аб'яднаных агульнай тэмай). Гэта могуць быць творы мастацтва (кнігі, карціны, музычныя творы, кінафільмы, відэагульні), гісторыка-культурныя і тэхнічныя каштоўнасці і прадметы (манеты, значкі, паштовыя маркі, мадэлі, аўтамабілі) ці аб'екты прыроды (насякомыя, мінералы, ракавіны малюскаў, кветкі). Калекцыяніраванне мае пад сабой выяўленне, збор, вывучэнне, сістэматызацыю матэрыялаў, чым яно прынцыпова адрозніваецца ад простага збіральніцтва.


Катэгорыя:Хобі
Леа Мак-Кэры

**Леа Мак-Кэры** (;  — ) — амерыканскі кінарэжысёр, лаўрэат прэмій «Оскар» і «Залаты глобус».

## Біяграфія 
Скончыў школу юрыстаў пры Паўднёвакаліфарнійскім універсітэце. У 1920 пачаў працаваць у кінаіндустрыі асістэнтам рэжысёра Тода Броўнінга. Да канца дзесяцігоддзя ўдасканальваў майстэрства на студыі Хэла Роўча. Наняты Роўчам ў 1923 годзе, спачатку пісаў гэгі для серыяла «Маленькія махляры», затым стаў прадзюсарам і рэжысёрам кароткаметражак. На студыі Роўча ўпершыню зняў Лорэла і Хардзі ў дуэце, стварыўшы адзін з самых знакамітых кінакамедыйных ансамбляў. У 1929 годзе стаў віцэ-прэзідэнтам студыі.

У 1938 годзе атрымаў свой першы «Оскар» за лепшую рэжысуру («Жудасная праўда»).

## Фільмаграфія 
* 1937 — Жудасная праўда
* 1944 — Ісці сваім шляхам

## Зноскі
Дом Маскаліка

**Дом Маскаліка** — будынак у Мінску, размешчаны ў квартале, які прымыкае да Верхняга Горада, па адрасе Інтэрнацыянальная вуліца, 12. Пабудаваны ў XIX ст. з цэглы.

## Гісторыя 
У XIX стагоддзі на гэтым зямельным пляцы існавала драўляная забудова, якая была знішчана падчас вялікага пажару 1881 года.

## Архітэктура 
Трохпавярховы, накрыты двухсхільным дахам, які ўтварае ў тарцы будынка шчыт. Мае несіметрычную аб’ёмна-прасторавую кампазіцыю. Галоўны фасад расчлянёны карнізнымі паясамі. Аконныя праёмы 1-га і 2-га паверхаў лучковыя без ліштваў, па 2-м паверсе — з прамымі сандрыкамі, на 3-м наверсе — паўцыркульныя. Несіметрычна па фасадзе размешчаны невялікія балконы. Выкарыстоўваецца як жылы.

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
* ІНТЭРНАЦЫЯНАЛЬНАЯ БУДЫНАК № 12 ДОМ МАСКАЛІКА 

Катэгорыя:Будынкі і збудаванні Мінска
Катэгорыя:Інтэрнацыянальная вуліца (Мінск)
Катэгорыя:З’явіліся ў XIX стагоддзі
Катэгорыя:XIX стагоддзе ў Мінску
Дом Грынгаўза

**Дом Грынгаўза** — будынак у Мінску, размешчаны ў квартале, які прымыкае да Верхняга Горада, па адрасе вуліца Інтэрнацыянальная, 14. Пабудаваны ў XIX ст. з цэглы.

## Гісторыя 
У XIX стагоддзі на гэтым зямельным пляцы існавала драўляная і мураваная забудова, якая належала мінскім мяшчанам Радштэйнам. У 1877 годзе яны прадалі свой пляц з будынкамі мешчаніну Гілелю Вечарэвіну. Гэтыя будынкі былі значна пашкоджаны падчас вялікага пажару 1881 года. Пасля пажару Вечарэвін ўзгадніў у Мінскай гарадской управе праект на ўзнаўленне свайго мураванага двухпавярховага дома з надбудовай трэцяга паверха.

## Архітэктура 
Вырашаны аналагічна дому № 12 і з’яўляецца яго працягам. Трохпавярховы, накрыты двухсхільным дахам. Мае сіметрычную аб’ёмна-прасторавую кампазіцыю фасада. Галоўны фасад расчлянёны карнізнымі паясамі. Аконныя праёмы 1-га паверха — прамавугольныя, на 2-м паверсе лучковыя без ліштваў з прамымі сандрыкамі, на 3-м наверсе — паўцыркульныя. У цэнтры высокі лучковы арачны праезд, фланкіраваны руставанымі лапаткамі. Сіметрычна па фасадзе размешчаны невялікія балконы. Выкарыстоўваецца як жылы.

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
* БУДЫНАК № 14 ДОМ НЕВАХА ГРЫНГАЎЗА

Катэгорыя:Будынкі і збудаванні Мінска
Катэгорыя:Інтэрнацыянальная вуліца (Мінск)
Катэгорыя:1886 год у Мінску
Стужка

**Стужка** — тонкая палоска з тканіны або другога матэрыялу (паперы, металу, палімера).

## Гл. таксама 
* Гвардзейская стужка — ордэнская (медальная) стужка, якая выкарыстоўвалася ва ўзнагароднай сістэме СССР.
* Георгіеўская стужка — двухколерная стужка ў выглядзе палоскі з трыма чорнымі і двума жоўтымі (пазней аранжавымі) палосамі.
* Магнітная стужка — носьбіт інфармацыі ў выглядзе гнуткай стужкі, пакрытай тонкім магнітным напыленнем.
* Стужка Мёбіуса — тапалагічны аб’ект.
* Канвеерная стужка — цягавы і грузанясучы орган стужачнага канвеера.
Дом Ліўшыца (Мінск)

**Дом Ліўшыца** — будынак у Мінску па вуліцы Інтэрнацыянальнай, 16, размешчаны ў квартале, які прымыкае да Верхняга Горада. Пабудаваны ў 1890 годзе як даходны дом, а ў 1913 годзе значна перабудаваны. Помнік архітэктуры стылю мадэрн.

## Гісторыя 
У XIX стагоддзі на гэтым зямельным пляцы вуліцы Зборавай (з 1866 года Турэмнай, з 1882 па 1920 Праабражэнскай) стаяла драўляная забудова, якая была знішчаная ў часе вялікага пажару 1881 года.

У 1890 годзе купец Гілель Рубінштэйн пабудаваў на месцы знішчанай забудовы двухпавярховы жылы дом з шырокай праязной аркай у цэнтры першага паверха. Апроч гэтага, у канцы XIX — пач. XX стст. на тэрыторыі зямельнага пляца быў узведзены комплекс гаспадарчых пабудоў і мураваны двухпавярховы флігель.

У 1907 годзе гэтыя будынкі і збудаванні набыў мінскі купец Саламон Ліўшыц. Паводле інвентарызацыі 1910 года ўсе памяшканні ў двухпавярховым доме выкарыстоўваліся пад жылыя кватэры. У афіцыне, акрамя жылых пакояў, месцілася слясарная майстэрня.

У 1913 годзе быў распрацаваны і зацверджаны гарадской управай праект грунтоўнай рэканструкцыі двухпавярховага жылога дома купца Ліўшыца. Праект прадугледжваў надбудову трэцяга паверха, а таксама поўную змену архітэктурнага выгляду галоўнага фасада. Праект быў цалкам рэалізаваны, работы скончаныя ў 1913 годзе, пра што сведчыць дата на адным з франтонаў.

За савецкім часам будынак нацыяналізаваны і выкарыстоўваўся як адміністрацыйны. У гады Другой сусветнай вайны будынак не пацярпеў і амаль цалкам захаваў архітэктурнае рашэнне 1913 года, толькі была замураваная шырокая праязная арка.

## Архітэктура 
Трохпавярховы прамавугольны ў плане, накрыты пакатым двухсхільным дахам. Галоўны фасад мае сіметрычнае кампазіцыйнае вырашэнне. Асноўнымі акцэнтамі кампазіцыі ёсць 3 неглыбокія рызаліты, завершаныя атыкавымі франтонамі трохвугольнай формы з прарэзанымі ў іх паўкруглымі і авальнымі праёмамі. Вокны 1-га і 2-га паверхаў лучковыя, 3-га — прамавугольныя. Сіметрычна па фасадзе размешчаны разнастайнай формы 3 балконы з ажурнай агароджай (чыгуннае ліццё). Выразнасць фасаду надае спалучэнне руставаных, шурпатых і гладкіх паверхняў, украпаванне керамічных і шкляных плітак. У будынку размешчаны адміністрацыйныя ўстановы.

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
Катэгорыя:Будынкі і збудаванні Мінска
Катэгорыя:Інтэрнацыянальная вуліца (Мінск)
Катэгорыя:1913 год у Мінску
Катэгорыя:Збудаванні Мінска ў стылі мадэрн
Катэгорыя:Банкаўскія будынкі
Дом па вуліцы Інтэрнацыянальнай, 18 (Мінск)

**Дом па вуліцы Інтэрнацыянальнай, 18** — будынак у Мінску, размешчаны ў квартале, які прымыкае да Верхняга Горада, на рагу з вуліцай Камсамольскай. Пабудаваны ў XIX ст. з цэглы.

## Гісторыя 
Мураваны будынак на рагу вуліц Праабражэнскай і Багадзельнай быў пабудаваны ў першай палове XIX стагоддзя. Ён моцна пацярпеў падчас пажару 1881 года, пасля якога быў адноўлены. Адначасова з боку вуліцы Багадзельнай да старога будынка быў прыбудаваны новы двухпавярховы аб’ём. План будынка быў абумоўлены канфігурацыяй зямельнага пляца.

## Архітэктура 
Двухпавярховы, прамавугольны ў плане будынак, накрыты трохсхільным вальмавым дахам. Фасады вырашаны плоскасна. Паверхі падзелены карнізным поясам. Вокны прамавугольныя. Пад карнізам даху праходзіць пояс сухарыкаў. На другім паверсе размешчаны балкон з ажурнай агароджай (чыгуннае ліццё). Планіроўка мяшаная. Выкарыстоўваецца як жылы.

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
* БУДЫНАК № 18

Катэгорыя:Будынкі і збудаванні Мінска
Катэгорыя:Інтэрнацыянальная вуліца (Мінск)
Катэгорыя:З’явіліся ў XIX стагоддзі
Катэгорыя:XIX стагоддзе ў Мінску
Лячэнне мёдам

**Лячэнне мёдам** — прымяненне пчалінага мёду ў медыцыне. Звычайна мёд выкарыстоўваецца як дапаможны сродак, вялікае ўжыванне ён знаходзіць таксама ў апіфізіятэрапіі. Лячэбныя ўласцівасці мёду залежаць ад яго паходжання, гэта значыць ад таго, з якіх раслін быў сабраны пчоламі нектар для падрыхтоўкі мёду. Мёд з'яўляецца каштоўным дыетычным прадуктам і ужываецца чалавекам у ежу з самых старажытных часоў. Самыя раннія згадкі пра лячэбнае выкарыстанні мёду можна знайсці на шумерскіх гліняных таблічках.

## Літаратура 
* Кузьмина К. А. Лечение пчелиным мёдом и ядом
* Мед натуральный в медицине и фармации (происхождение, свойства, применение, лекарственные препараты): Монография / А. И. Тихонов, С. А. Тихонова, Т. Г. Ярных, О. С. Шпичак, Л. Н. Подорожна, С. С. Зуйкина, И. В. Андреева, Е. Е. Богуцкая; под ред. А. И. Тихонова. — Х.: Оригинал, 2010. — 263 с.: ил.
* *Laid Boukraa (ed.)* Honey in Traditional and Modern Medicine. *CRC Press*, 2013. Print ISBN 978-1-4398-4016-0. eBook ISBN 978-1-4398-4017-7.

## Спасылкі 
* Мёд  // «Звязда»
* Лячэнне мёдам  // Модны Жаночы Часопіс «Здароўе 2017»
* Христофор Лавинский, профессор, доктор медицинских наук. Апипрофилактика и апитерапия  // Журнал Хозяин (2017)

мёдам
Катэгорыя:Апітэрапія
Будынак гасцініцы «Мачыз»

**Дом па вуліцы Інтэрнацыянальнай, 9** — будынак у Мінску, размешчаны ў Верхнім Горадзе, на рагу з вуліцай Камсамольскай (№ 17).

## Гісторыя 
У XIX стагоддзі на гэтым зямельным пляцы на рагу вуліц Праабражэнскай і Багадзельнай існавала драўляная забудова, якая была знішчана падчас вялікага пажару 1881 года.

Галоўны фасад будынка выходзіў на Праабражэнскую вуліцу і быў завершаны фігурным атыкам. З боку вуліцы Багадзельнай дом меў вялікі мезанін з трохвугольным франтонам. Сіметрычнае рашэнне фасадаў было падкрэслена балконамі на другім паверсе, а таксама дзвярнымі і аконнымі праёмамі, у якой налічвалася 19 нумароў.

У савецкія часы на першым паверсе размяшчаўся рэстаран 1-га разраду «Світанак» (). Пазней у ім размяшчалася культасветвучылішча.

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
* ІНТЭРНАЦЫЯНАЛЬНАЯ БУДЫНАК № 9 ДОМ ЧЫЗА 
* 

Катэгорыя:Будынкі і збудаванні Мінска
Катэгорыя:Інтэрнацыянальная вуліца (Мінск)
Катэгорыя:Камсамольская вуліца (Мінск)
Катэгорыя:З’явіліся ў XIX стагоддзі
Катэгорыя:XIX стагоддзе ў Мінску
Цэсіс

**Цэсіс** () — горад у Латвіі, на рацэ Гаўя.

## Насельніцтва 
Нацыянальны склад горада паводле перапісу насельніцтва 1989 года i па ацэнцы на пачатак 2015 года:

## Гарады-пабрацімы 
## Вядомыя асобы 
* Лайма Вайкуле (нар. 1947), латвійская спявачка і актрыса.
* Ніна Барысаўна Ватацы (1908—1997), беларускі бібліёграф.

## Зноскі 
## Спасылкі 
* Афіцыйны турыстычны сайт Цесіскага края

Катэгорыя:Гарады Латвіі
Эрдман

**Эрдман** — прозвішча.

## Вядомыя носьбіты 
* Іаган Эдуард Эрдман — нямецкі філосаф
* Міхаіл Іосіфавіч Эрдман — беларускі навуковец, дзяржаўны дзеяч
* Эдуард Эрдман — нямецкі кампазітар, піяніст
Сурдлімпійскія гульні

**Сурдлімпійскія гульні** ці **Дэфлімпіяда**  (, ад  — «глухі») — спартыўныя спаборніцтвы людзей з парушэннямі слыху (да 2001 года — Сусветныя гульні глухіх, таксама раней — Міжнародныя гульні глухіх).

Сурдлімпійскія гульні праводзяцца з 1924 года для людзей з парушэннямі слыху. Да ўдзелу ў гульнях дапускаюцца спартсмены, якія маюць страту слыху не менш за 55 дБ на лепшае вуха. Падчас спаборніцтваў удзельнікам забаронена выкарыстоўваць слыхавыя апараты і кахліярныя імпланты. Замест гукавых сігналаў прымяняюцца візуальныя.

## Праграма 
У праграму Сурдлімпійскіх гульняў уваходзяць наступныя віды спорту :

### Летнія віды спорту 
; індывідуальныя
* Бадмінтон, лёгкая атлетыка, боўлінг, гольф, веласпорт-шаша, вольная барацьба, грэка-рымская барацьба, дзюдо, каратэ, маунцінбайк, настольны тэніс, плаванне, спартыўнае арыентаванне, кулявая стральба, тэніс, тхэквандо

; камандныя
* Баскетбол, валейбол, пляжны валейбол, футбол, гандбол

### Зімовыя віды спорту 
; індывідуальныя
* Гарналыжны спорт, лыжныя гонкі, снаўбордынг

; камандныя
* Кёрлінг, хакей з шайбай

## Гл. таксама 
* Алімпійскія гульні
* Паралімпійскія гульні

## Спасылкі 
* 
* Афіцыйны сайт Міжнароднага камітэта спорту глухіх 

Катэгорыя:Мультыспартыўныя спаборніцтвы
Будынак гасцініцы Суціна

**Будынак гасцініцы Суціна** — будынак у Мінску, размешчаны ў Верхнім Горадзе, па адрасе вуліца Інтэрнацыянальная, 11. Пабудаваны ў сярэдзіне XIX ст. з цэглы.

## Гісторыя 
У XVII—XVIII стагоддзях па тэрыторыі гэтага пляца праходзіў невялікі ручай, які з’яўляўся правым прытокам ракі Нямігі. Менавіта яго канфігурацыя абумовіла першапачатковую трасіроўку так званага Нямігскага завулка, які ў XIX стагоддзі атрымаў назву вуліца Феліцыянаўская, а пасля 1866 года — Багадзельная. На першым паверсе былі дзве праязныя аркі, перакрытыя скляпеннямі. Пад паўночна-ўсходняй аркай праходзіў ручай, які быў закрыты драўляным насцілам. Сіметрычны па кампазіцыі галоўны фасад быў багата аздоблены ляпным дэкорам, на другім і трэцім паверхах знаходзілася некалькі балконаў, упрыгожаных фігурнымі металічнымі кратамі.

У 1950—1980-я гады ў былым доме Суціна знаходзіліся Мінскае музычнае вучылішча, а таксама музычная бібліятэка. У канцы XX стагоддзя сюды быў пераведзены Беларускі рэстаўрацыйна-праектны інстытут.

У пачатку 2010-х гадоў «Мінгатэль», якому належаў будынак, вырашыў вярнуць яму першапачатковую функцыю. Пры рэстаўрацыі будынка за аснову былі ўзяты некалькі захаваных гістарычных фотаздымкаў, на якіх бачна, якім быў дах і дзе размяшчаліся балконы. У час рэстаўрацыі будынку вернуты гістарычны выгляд. Унутры будынка адноўлены інтэр’еры ў стылі XIX стагоддзя.

## Архітэктура 
Трохпавярховы, прамавугольны ў плане будынак, накрыты ламаным двухсхільным дахам. Мае сіметрычную аб’ёмна-прасторавую кампазіцыю фасада. Галоўны фасад члянёны пілястрамі дарычнага ордара і карнізнымі паясамі. Аконныя праёмы лучковыя і больш высокія паўцыркульныя з ліштвамі. Лучковыя вокны на другім паверсе дэкарыраваны фігурнымі сандрыкамі, на трэцім — прамымі. Сцены першага паверха руставаны. Завершаны карнізам з поясам буйных сухарыкаў, а таксама атыкамі, якія аздоблены ляпнінай, круглымі і паўцыркульнымі вокнамі. У бакавых частках будынка — лучковыя арачныя праезды. Планіроўка калідорная.

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
* 
* ГАТЭЛЬ СУЦІНА 
* 

Катэгорыя:Будынкі і збудаванні Мінска
Катэгорыя:Інтэрнацыянальная вуліца (Мінск)
Катэгорыя:З’явіліся ў XIX стагоддзі
Катэгорыя:XIX стагоддзе ў Мінску
Покатка

**По́катка** — ручай у Чачэрскім раёне Гомельскай вобласці Беларусі, правы прыток ракі Покаць (прыток ракі Сож, басейн Дняпра).

Даўжыня ручая 11 км. Плошча вадазбору 76 км². Сярэдні нахіл воднай паверхні 1,2 м/км. Упадае ў Покаць каля вёскі Сідаравічы.

## Літаратура 
*  — С. 234.
*  
* Ліст карты N-35-99. Выданне 1979 г. 

Катэгорыя:Рэкі Чачэрскага раёна
Катэгорыя:Басейн Сажа
Боб Фос

**Роберт Луіс Фос** або **Боб Фосі** (;  — ) — амерыканскі харэограф, танцор, рэжысёр тэатра і кіно, сцэнарыст, акцёр. Уладальнік васьмі прэмій Тоні за харэаграфію (лепшы вынік за ўсю гісторыю намінацыі — 1955, 1956, 1959, 1963, 1966, 1973, 1978 1986 гады), прэміі «Оскар» за лепшую рэжысуру і прэміі BAFTA за фільм «Кабарэ» (1973). Адна з вяршынь яго творчасці — мюзікл «Чыкага» (1975).

## Зноскі 
Катэгорыя:Акцёры ЗША
Катэгорыя:Рэжысёры ЗША
Катэгорыя:Сцэнарысты ЗША
Горны веласіпед

**Горны веласіпед** (скарочана *горнік*) ці **маунцінбайк** (, скарочана *MTB*) — веласіпед, прызначаны для катання па-за дарогамі. Горнік мае асаблівую канструкцыю, якая адрозніваецца ад шашэйнага, трэкавага і гарадскога веласіпедаў. Таксама «горны веласіпед» — сукупная назва спартыўных дысцыплін, звязаных з выкарыстаннем горнага веласіпеда.

## Спасылкі 
Катэгорыя:Веласіпед
КТМ 5

**КТМ-5 (71-605)** — савецкі і расійскі высакападлогавы трамвайны вагон, выраблялся на УКВЗ (Усць-Катаўскім вагонабудаўнічым заводзе) з 1969 да 1992.

Было пабудавана 14 991 вагонаў усіх мадыфікацый, гэта робіць гэты вагон самым масавым трамвайным вагонам у свеце.
Працуе ў шматлікіх гарадах СНД, а таксама ў Даўгаўпілсе (Латвія). У Мазыры КТМ-5 з'яўляецца адзіным тыпам руховамага састава.

Катэгорыя:Трамваі УКВЗ
Піжма (значэнні)

**Піжма** — шматзначны тэрмін.

## Расліны 
*  — род кветкавых раслін сямейства Астравыя.
* народная назва віду раслін .

## Рэкі 
* Піжма (прыток Вяткі)
* Піжма (прыток Пячоры)

## Населеныя пункты 
* Піжма — пасёлак у Таншаеўскім раёне Ніжагародскай вобласці.
Піжма

**Піжма** (*Tanacetum*) — род кветкавых раслін сямейства .

## Назва 
Назва расліны звязана з састарэлым *піжма* («»): з аглядам на характэрны моцны пах. У сваім старажытным значэнні *піжма* паходзіць праз польскае і чэшскае пасярэдніцтва ад старажытнанямецкага слова bisamo, якое, у сваю чаргу, паходзіць ад  ад  («духмянасць»).

## Батанічнае апісанне 
Шматгадовыя травяністыя карэнішчавыя расліны.

Сцёблы прамастойныя або ўзыходныя. Сцябло ў расліны тоўстае, з невялікай колькасцю лісця і кветкай на верхавіне. Вышыня расліны часам дасягае аднаго метра.

Лісце перыстарассечанае ці чаргаванае з кропкавымі паглыбленнямі, апушанае. Кветкі жоўтыя, трубчастыя, у кошыках, сабраных у шчыткападобныя суквецці, радзей адзіночныя. Цікавым у кветцы з’яўляецца тое, што ў ёй адсутнічаюць пялёсткі, або яны непрыкметныя па памеры. Таксама кветка з’яўляецца даволі жорсткай і ўтрымлівае ў сабе вялікую колькасць дубільных рэчываў.

Плод — сямянка.

## Арэал і экалогія 
Распаўсюджана на ўсёй тэрыторыі Еўразіі, акрамя субарктычнага і арктычнага паясоў. У Забайкаллі і Манголіі піжмавыя стэпы. На тэрыторыі Беларусі 1 дзікарослы від: , старажытная лекавая расліна. Трапляецца на палях, у хмызняках, каля дарог і жылля. Інтрадукавана .

## Значэнне і выкарыстанне 
Харчовыя, лекавыя, інсектыцыдныя расліны.

Траву піжмы выкарыстоўваюць у харчовай і лікёра-гарэлачнай прамысловасці (заменнік карыцы, мускатнага арэху).

Піжма шырока ўжываецца ў народнай медыцыне пры лячэнні жаўтухі, эпілепсіі, вадзянкі, дыярэі, малакроўя, сардэчнасасудзістых хвароб і парушэнні сардэчнай дзейнасці. Выкарыстоўваецца таксама як сродак для паляпшэння апетыту і абмену рэчываў, як мачагонны, патагонны і жоўцегонны сродак, антыгістамінны і проціліхаманкавы сродак, пры галаўным болю. Кветкі піжмы прыкладваюць да месца вывіху, пры напуханні скуры і гематомах.

## Віды 
Некаторыя віды.

* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Літаратура 
* 
* Пижмо, горобина // Українська мала енциклопедія : 16 кн. : у 8 т. / проф. Є. Онацький. — Накладом Адміністратури УАПЦ в Аргентині. — Буенос-Айрес, 1963. — Т. 6, кн. XI : Літери Пере — По. — С. 1364. — 1000 екз.

## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Піжма
Падалешнік (грыб)

**Падалешнік**, **падальховік** (*Gyrodon lividus*) — шапкавы базідыяльны грыб сямейства .

## Апісанне 
Пладовае цела грыба — шапка на ножцы. Шапка дыяметрам 3—10 (да 20) см, пляската-пукатая, потым пляскатая, з вострым краем, аксаміцістая, тонка-шаўкавістая або амаль гладкая, сухая, у вільготнае надвор’е клейкая, пясчана-жоўтая, пазней іржава-карычняватая. Мякаць бледна-жоўтая, на зломе сінее, потым бурэе. Гіменафор трубчасты, жаўтаваты, пазней зеленавата-жоўты, пры націсканні сінее, потым бурэе. Трубачкі кароткія, э вуглаватымі лабірынтападобнымі порамі. Ножка вышынёй 3—9 см, патоўшчаная ўверсе, часта выгнутая, мучністая, з узростам гладкая, амаль аднаго колеру з шапкай. Споравы парашок вохрыста-аліўкавы.

## Пашырэнне 
Пашыраны ў Еўропе. Расце групамі ў светлых лясах, пераважна пад алешынай, на глебе, зрэдку на пнях у жніўні—кастрычніку.

Ядомы ў маладым узросце.

## Зноскі 
## Літаратура 
* 
* *Gyrodon lividus* (Bull.) Sacc., Падальховік // Флора Беларуси. Грибы. В 7 т. Т. 1. Boletales. Amanitales. Russulales / О. С. Гапиенко, Я. А. Шапорова; под ред. В. И. Парфёнова. — Мн.: Беларуская навука, 2012. — С. 71, 214. — 199 с.: ил. — 700 экз. — ISBN 978-985-08-1458-6, ISBN 978-985-08-1482-1 (т. 1).

Катэгорыя:Свінухавыя
Катэгорыя:Грыбы Еўропы
Вольга Уладзіміраўна Праскаловіч

**Вольга Уладзіміраўна Праскаловіч** (нар. ) — беларускі філолаг, педагог. Доктар педагагічных навук (2015), прафесар.

Скончыла філалагічны факультэт БДУ, дзе і працуе. Навуковыя галіны: методыка выкладання беларускай літаратуры, у прыватнасці літаратурная творчасць школьнікаў, інавацыйныя педагагічныя тэхналогіі, асобасна арыентаванае навучанне, педагагічная рыторыка. Назва доктарскай дысертацыі: «Тэарэтыка-метадычная сістэма сродкаў культуратворчага развіцця вучняў V—XI класаў у працэсе навучання беларускай літаратуры».

## Выбраная бібліяграфія 
* Выкажыся, каб я цябе ўбачыў! (мастацтва вусных выказванняў): 9-ты клас: дапаможнік для настаўнікаў агульнаадукацыйных устаноў з беларускай і рускай мовамі навучання / В. У. Праскаловіч, В. В. Кушнярэвіч. — Мн.: Нацыянальны інстытут адукацыі, 2010.
* Метадалогія культуратворчага развіцця вучняў V—XI класаў у працэсе навучання беларускай літаратуры / В. У. Праскаловіч. — Мн., 2013.
* Беларуская літаратура ў 9 класе: вучэбна-метадычны дапаможнік для настаўнікаў устаноў агульнай сярэдняй адукацыі з беларускай і рускай мовамі навучання / Т. І. Шамякіна, В. У. Праскаловіч. — Мн.: Нацыянальны інстытут адукацыі, 2014.
* Вывучэнне беларускай літаратуры ў 5 класе: дапаможнік для настаўнікаў устаноў агульнай сярэдняй адукацыі з беларускай і рускай мовамі навучання / В. У. Праскаловіч і інш.; пад рэдакцыяй В. У. Праскаловіч. — Мн., 2015.

## Спасылкі 
* philology.bsu.by

Катэгорыя:Выкладчыкі БДУ
Катэгорыя:Дактары педагагічных навук
Катэгорыя:Педагогі Беларусі
Катэгорыя:Філолагі Беларусі