open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Софійка

**Со́фійка** () — вёска ў Багуслаўскім раёне Кіеўскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Мэдвынскай вясковай абшчыны.

## Гісторыя 
На працягу 1877-1880 гадоў у Софійке працаваў выхавальнікам дачкі арандатара зямель Лоева Вольгі Шолам-Алейхем.

Задакументавана смерці 74 жыхароў Софійкі падчсас камуністычнага тэрору голадам 1932-1933 гадоў.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Багуслаўскага раёна
Мэдвын (Багуслаўскі раён)

**Мэдвын** () — вёска ў Багуслаўскім раёне Кіеўскай вобласці Украіны. Адміністрацыйны цэнтр Мэдвынскай вясковай абшчыны.

## Вядомыя асобы 
* Васіль Якаўлевіч Васіленка — лаўрэат Нацыянальнай прэміі Украіны імя Т. Шаўчэнкі, народны артыст Украіны.
* Уладзімір Цярэнцьевіч Дзенісенка - народны артыст Украіны, украінскі кінарэжысёр, заслужаны дзеяч мастацтваў.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Багуслаўскага раёна
Бііўці (Багуслаўскі раён)

**Бііўці** () — вёска ў Багуслаўскім раёне Кіеўскай вобласці Украіны.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Багуслаўскага раёна
Сонечнае зацьменне 31 жніўня 1970 года

**Сонечнае зацьменне 31 жніўня 1970 года** — кольцападобнае сонечнае зацьменне 144 сараса.

Зацьменне мела велічыню 0,9400 і дасягнула свайго максімуму ў 21:55:30 UTC у пункце з каардынатамі 20° пд. ш. 164° з. д. Працягласць максімальнай фазы зацьмення склала 6 хв. 47 с., а месяцавы цень на зямной паверхні дасягнуў шырыні 258 км.

Зацьменне 31 жніўня 1970 года стала 2-ім сонечным зацьменнем у 1970 годзе і 161-ым у XX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 7 сакавіка 1970 года, наступнае — 25 лютага 1971 года.

## Гл. таксама 
* Сонечныя зацьменні XX стагоддзя

## Зноскі 
## Спасылкі 
* Каталог сонечных зацьменняў 1901 — 2000
* Каталог сонечных зацьменняў 144 сараса
* Малая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення
* Вялікая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення

Катэгорыя:1970 год у астраноміі
1970-08-31
1970-08-31
1970-08-31
Катэгорыя:Падзеі 31 жніўня
Катэгорыя:Жнівень 1970 года
Барадані

**Барадані** () — вёска ў Багуслаўскім раёне Кіеўскай вобласці Украіны.

У ХІХ стагоддзі сяло Барадані было ў складзе Багуслаўскай воласці Каніўскага павета Кіеўскай губерні.

## Славутасці 
* Пакроўская царква

## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Багуслаўскага раёна
Гута (Багуслаўскі раён)

**Гу́та** () — вёска ў Багуслаўскім раёне Кіеўскай вобласці Украіны.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Багуслаўскага раёна
Катэгорыя:Населеныя пункты, заснаваныя ў 1600 годзе
Сонечнае зацьменне 25 лютага 1971 года

**Сонечнае зацьменне 25 лютага 1971 года** — частковае сонечнае зацьменне 149 сараса.

Зацьменне мела велічыню 0,7872 і дасягнула свайго максімуму ў 09:38:07 UTC у пункце з каардынатамі 61° пн. ш. 34° з. д..

Зацьменне 25 лютага 1971 года стала 1-ым сонечным зацьменнем у 1971 годзе і 162-ім у XX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 31 жніўня 1970 года, наступнае — 22 ліпеня 1971 года.

## Гл. таксама 
* Сонечныя зацьменні XX стагоддзя

## Зноскі 
## Спасылкі 
* Каталог сонечных зацьменняў 1901 — 2000
* Каталог сонечных зацьменняў 149 сараса
* Малая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення
* Вялікая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення

Катэгорыя:1971 год у астраноміі
1971-02-25
1971-02-25
1971-02-25
Катэгорыя:Падзеі 25 лютага
Катэгорыя:Люты 1971 года
Сонечнае зацьменне 7 сакавіка 1970 года

**Сонечнае зацьменне 7 сакавіка 1970 года** — поўнае сонечнае зацьменне 139 сараса.

Зацьменне мела велічыню 1,0414 і дасягнула свайго максімуму ў 17:38:30 UTC у пункце з каардынатамі 18° пн. ш. 95° з. д. Працягласць максімальнай фазы зацьмення склала 3 хв. 28 с., а месяцавы цень на зямной паверхні дасягнуў шырыні 153 км.

Зацьменне 7 сакавіка 1970 года стала 1-ым сонечным зацьменнем у 1970 годзе і 160-ым у XX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 11 верасня 1969 года, наступнае — 31 жніўня 1970 года.

## Гл. таксама 
* Сонечныя зацьменні XX стагоддзя

## Зноскі 
## Спасылкі 
* Каталог сонечных зацьменняў 1901 — 2000
* Каталог сонечных зацьменняў 139 сараса
* Малая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення
* Вялікая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення

Катэгорыя:1970 год у астраноміі
1970-03-07
1970-03-07
1970-03-07
Катэгорыя:Падзеі 7 сакавіка
Катэгорыя:Сакавік 1970 года
Сонечнае зацьменне 23 кастрычніка 1976 года

**Сонечнае зацьменне 23 кастрычніка 1976 года** — поўнае сонечнае зацьменне 133 сараса.

Зацьменне мела велічыню 1,0572 і дасягнула свайго максімуму ў 05:13:45 UTC у пункце з каардынатамі 30° пд. ш. 92° у. д. Працягласць максімальнай фазы зацьмення склала 4 хв. 46 с., а месяцавы цень на зямной паверхні дасягнуў шырыні 199 км.

Зацьменне 23 кастрычніка 1976 года стала 2-ім сонечным зацьменнем у 1976 годзе і 175-ым у XX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 29 красавіка 1976 года, наступнае — 18 красавіка 1977 года.

## Гл. таксама 
* Сонечныя зацьменні XX стагоддзя

## Зноскі 
## Спасылкі 
* Каталог сонечных зацьменняў 1901 — 2000
* Каталог сонечных зацьменняў 133 сараса
* Малая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення
* Вялікая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення

Катэгорыя:1976 год у астраноміі
1976-10-23
1976-10-23
1976-10-23
Катэгорыя:Падзеі 23 кастрычніка
Катэгорыя:Кастрычнік 1976 года
Валодарка

**Валодарка** () — пасёлак гарадскога тыпу ў Кіеўскай вобласці Украіны. Адміністрацыйны цэнтр Валодарскага раёна.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Пасёлкі гарадскога тыпу Кіеўскай вобласці
Катэгорыя:Населеныя пункты Валодарскага раёна
Вэснянка (Валодарскі раён)

**Вэснянка** () — пасёлак у Валодарскім раёне Кіеўскай вобласці Украіны.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Валодарскага раёна
Гарадышчэ-Косіўскэ

**Гарадышчэ-Косіўскэ** () — вёска ў Валодарскім раёне Кіеўскай вобласці Украіны.

## Вядомыя асобы 
* Пятро Міхайлавіч Таланчук — доктар тэхнічных навук, былы міністр адукацыі і навукі Украіны.
## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Валодарскага раёна
Маскалэнкы (Багуслаўскі раён)

**Маскалэнкы** () — вёска ў Багуслаўскім раёне Кіеўскай вобласці Украіны.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Багуслаўскага раёна
Зрайкы

**Зра́йкы** () — вёска ў Валодарскім раёне Кіеўскай вобласці Украіны.

## Славутасці 
* Мікалаеўская царква
## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Валодарскага раёна
Катэгорыя:Населеныя пункты, заснаваныя ў 1654 годзе
Тарасіўка (Валодарскі раён)

**Тарасіўка** () — вёска ў Валодарскім раёне Кіеўскай вобласці Украіны.

## Крыніцы 
## Назва раздзела 
Катэгорыя:Населеныя пункты Валодарскага раёна
Катэгорыя:Населеныя пункты, заснаваныя ў 1915 годзе
Зарачанскі сельсавет

Назву **Зарача́нскі сельсавет** маюць:

* Зарачанскі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Ушацкага раёна Віцебскай вобласці
* Зарачанскі сельсавет — назва Івянецкага сельсавета Валожынскага раёна Мінскай вобласці ў 1959—1973 гадах
Балыка-Шчучынка

**Балыка-Шчучынка** () — вёска ў Кагарлыцкім раёне Кіеўскай вобласці Украіны.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Кагарлыцкага раёна
Катэгорыя:Населеныя пункты, заснаваныя ў 1918 годзе
Свільскі сельсавет

Назву **Сві́льскі сельсавет** маюць:

* Свільскі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Воранаўскага раёна Гродзенскай вобласці
* Свільскі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Пліскага раёна Маладзечанскай вобласці
Івянецкі сельсавет

**Івяне́цкі сельсавет** — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Валожынскага раёна Мінскай вобласці. Цэнтр — гарадскі пасёлак Івянец (не ўваходзіць у склад).

Утвораны 27 сакавіка 1959 года як **Зарачанскі (Зарэчанскі) сельсавет** у складзе Івянецкага раёна Маладзечанскай вобласці БССР шляхам аб’яднання скасаваных Каменскага і Старынкаўскага сельсаветаў і часткі скасаванага Станюшкаўскага сельсавета (13 населеных пунктаў: Абрамаўшчына, Бакунова, Гілікі, Казарэзы, Міхалова, Навікоўшчына, Пакуці, Пліскоўшчына, Пятрова, Станюшкі, Ткачы, Хамічы, Янаўшчына). Цэнтр — гарадскі пасёлак Івянец. З 20 студзеня 1960 года ў складзе Мінскай вобласці. З 17 красавіка 1962 года ў складзе Валожынскага раёна, з 25 снежня 1962 года ў складзе Стаўбцоўскага раёна, з 6 студзеня 1965 года ў складзе адноўленага Валожынскага раёна. 1 кастрычніка 1973 года сельсавет перайменаваны ў Івянецкі. У 2002 годзе скасавана вёска Бакунова. 28 мая 2013 года да сельсавета далучана тэрыторыя скасаванага Пральніцкага сельсавета (19 населеных пунктаў: Асінаўка, Баброўнікі, Баравікоўшчына, Баяршчына, Врублёўшчына, Галабурды, Галімцы, Гуды, Курдуны, Макасічы, Мешкуці, Ойцінава, Падневічы, Петрусоўшчына, Пральнікі, Суднікі, Часнакі, Шэлеўшчына, Юзафіна). 28 лістапада 2014 года скасаваны вёскі Абрамаўшчына, Войткаўшчына і Мельцінова.

Насельніцтва сельсавета паводле перапісу 2009 года (50 населеных пунктаў, без Івянца) — 2348 чалавек, з іх 49,4 % — палякі, 48,0 % — беларусы, 2,0 % — рускія; паводле перапісу 2019 года (66 населеных пунктаў) — 3040 чалавек.

## Крыніцы 
## Літаратура 
* Административно-территориальное устройство БССР: справочник: в 2 т. / Главное архивное управление при Совете Министров БССР, Институт философии и права Академии наук БССР. — Минск: «Беларусь», 1985―1987.
* Административно-территориальное устройство Республики Беларусь (1981—2010 гг.): справочник. — Минск: БелНИИДАД, 2012. — 172 с.


Катэгорыя:Былыя сельсаветы Івянецкага раёна
Катэгорыя:Былыя сельсаветы Стаўбцоўскага раёна
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, утвораныя ў 1959 годзе
Грэбэні (Кагарлыцкі раён)

**Грэбэні** () — вёска ў Кагарлыцкім раёне Кіеўскай вобласці Украіны.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Кагарлыцкага раёна
Замак Дубавац

**Замак Дубавац** () — адзін з найбольш старажытных помнікаў архітэктуры ў Карлавацы, Харватыя. Ён вядомы дзякуючы сваёй багатай гісторыі і з’яўляецца свайго роду ахоўнікам гістарычнай памяці харвацкага народа. Замак адлюстраваны на паштовай марцы Харватыі.

## Гісторыя 
Замак Дубавац атрымаў сваю назву ў гонар былога дубовага леса, які атачаў яго ў даўнія часы. Цікава, што замак Дубавац старэйшы за сам горад Карлавац, у якім ён знаходзіцца. Калі Карлавац пачаў будавацца, Дубавац існаваў ужо доўгі час. У сярэднявеччы Дубавац развіваўся як вёска з крэпасцю і знаходзіўся на перасячэнні важнейшых для свайго часу рэк і дарог. Горад упершыню згадваецца ў 1339 годзе, калі ў Дубавац прыязджае святар. Ёсць таксама згадванні аб гандлёвых і камерцыйных прадпрыемствах, а таксама аб разбуральнай турэцкай навале 1578 года. Гэта навала практычна і спустошыла Дубавац, бежанцы з якога знайшлі сабе прытулак на тэрыторыі суседняга паселішча Карлавац. Ад ранейшага паселішча захаваўся толькі замак.

## Рэканструкцыі 
Апошняя рэканструкцыя замка была праведзена ў 1961 годзе, у тым ліку па ініцыятыве харвацкага інстытута кіравання імя Грэта Юрыч, які і заняў яго памяшканне. А з 1965 па 2007 замак належаў гарадскому музею, і ва ўсіх яго памяшканнях былі размешчаны экспазіцыі, прысвечаныя гісторыі горада.

Для рэканструкцыі замка ў XX стагоддзі выкарыстоўваліся вельмі важныя запісы ваенных інжынераў, зробленыя ў 1770 годзе. У гэтых дакументах апісана структура замка і матэрыялы, якія выкарыстоўваліся падчас будаўніцтва.

## Уладальнікі замка 
Уладальнікамі замка ў розныя чаы былі арыстакратычныя сем’і: Зудары (1387—1426), Франкапаны (1442—1550) і Зрынскі (1550—1578), потым замак перайшоў да камандавання арміі ў Карлавацы (1678—1810).

У 1837 г. новы ўладальнік замка, граф Лаваль Нгуен, перабудаваў яго ў стылі рамантызму.

## Спасылкі 
* Гарадскі музей Карлаваца 

## Галерэя 

File:Dubovac_Castle_in_Karlovac,_Croatia.JPG|
File:Stari_Grad_Dubovac_01010.JPG|
File:Dobovac-Karlovac.JPG|

Катэгорыя:Замкі паводле алфавіта
Катэгорыя:Замкі Харватыі
Катэгорыя:Карлавац
My Lucky Day

**«My Lucky Day»** () — песня малдаўскага гурта DoReDos, якая ўвайшла ў дзясятку на конкурсе песні Еўрабачанне 2018 ў Лісабоне. Таксама песня мае рускамоўную версію пад назвай **«Счастливый день»**.

## Еўрабачанне 
24 лютага гурт *DoReDos* праходзіў нацыянальны адбор «*O melodie pentru Europa 2018*» для конкурсу «Еўрабачанне», і ў гэты дзень удзельнікі гурта і іх песня былі абвешчаны пераможцамі, пасля чаго яны атрымалі права прадстаўляць сваю краіну на конкурсе «Еўрабачанне». Песня ўдзельнічала ў другім паўфінале конкурсу, які адбыўся 10 мая 2018 года, і здолела выйсці ў фінал. У фінале яны атрымалі 10 месца.

## Кампазіцыя 
## Спасылкі 
* Відэакліп песні на сайце «YouTube»
* Тэкст і пераклад песні на рускую мову

Катэгорыя:Песні на англійскай мове
Катэгорыя:Філіп Кіркораў
Катэгорыя:Песні Малдовы на конкурсе Еўрабачанне
Катэгорыя:Песні конкурсу Еўрабачанне 2018
Анна Адабеску

**Анна Адабеску** (; нар. ) — малдаўская спявачка, якая прадстаўляла Малдову на конкурсе песні Еўрабачанне 2019 з песняй «Stay». 2 сакавіка 2019 года яна выйграла нацыянальнае адборачнае шоу *O melodie pentru Europa*.

Катэгорыя:Спевакі і спявачкі Малдовы
Катэгорыя:Прадстаўнікі Малдовы на конкурсе песні Еўрабачанне
Катэгорыя:Удзельнікі конкурсу песні Еўрабачанне 2019
DoReDos

**DoReDos** — малдаўскае трыа з Рыбніцы. Гурт складаецца з Марыны Джундыет, Яўгена Андрыянава і Сяргея Мыцы. Яны прадставілі Малдову на конкурсе песні Еўрабачанне 2018 з песняй «My Lucky Day», дзе ў фінале занялі 10-ае месца. Раней яны прабавалі прадставіць Малдову ў 2015 і 2016 годзе, але не здолелі выйграць у фінале нацыянальнага адбору. У 2017 годзе яны сталі перамодцамі ад сваёй краіны на конкурсе Новая хваля. Прадзюсарам гурта з’яўляецца Валерый Джундыет.

## Гісторыя 
Гурт «DoReDos» быў заснаваны ў 2011 годзе ў горадзе Рыбніца (Прыднястроўе). У 2017 годзе яны сталі перамодцамі ад Малдовы на конкурсе Новая хваля, пасля чаго ўсе тры ўдзельнікі гурта атрымалі званні заслужаных артыстаў Малдовы. У сакавіку 2018 года сталі выступаць пад музычным лэйблам Bis Music. Актыўны ўдзел у падрыхтоўцы да Еўрабачання-2018 і гастрольном туры гурта прыняў Філіп Кіркораў, які таксама з’яўляецца кампазітарам песні «My Lucky Day». У фінале конкурсу калектыў атрымаў 209 балаў і 10 месца.

## Склад 
]]
* Марына Джундыет
* Яўген Андрыянаў
* Сяргей Мыца

## Дыскаграфія 
### Сінглы 
## Спасылкі 
* Афіцыйны сайт гурта DoReDos 
* DoReDos на facebook
* DoReDos в Instagram

Катэгорыя:Поп-фолк-гурты
Катэгорыя:Музычныя калектывы Малдовы
Катэгорыя:Трыа
Катэгорыя:Удзельнікі конкурсу песні Еўрабачанне 2018
Катэгорыя:Прадстаўнікі Малдовы на конкурсе песні Еўрабачанне
Аляксандр Слізень

**Аляксандр Слізень** ( — ) — вялікалітоўскі дзяржаўны дзеяч.

## Біяграфія 
Паходзіў са шляхецкага роду Слізняў, сын Рыгора, падсудка ашмянскага. Стольнік ашмянскі, староста мядзельскі, выбіраўся паслом на соймы, дэпутатам Трыбунала Вялікага Княства Літоўскага. Як каралеўскі сакратар двойчы ездзіў паслом у Маскву (1610 і 1620 гады).

## Сям’я 
У шлюбе з Кацярынай Стахоўскай меў сына Аляксандра Казіміра, падстолія ашмянскага.

## Літаратура 
* *Віцько Д. В. Silva rerum Стафана Яна Слізня XVII—XVIII стст. з успамінамі Аляксандра Слізня за 1561—1649 гг. (са збораў Нацыянальнай бібліятэкі Беларусі) // Здабыткі. Дакументальныя помнікі на Беларусі. Вып. 11. — Мн., 2009. — С. 62-88.*
* 
* 

Аляксандр
Катэгорыя:Стольнікі ашмянскія
Катэгорыя:Старосты мядзельскія
Катэгорыя:Дэпутаты Трыбунала Вялікага Княства Літоўскага
Катэгорыя:Дыпламаты Рэчы Паспалітай
Катэгорыя:Дэпутаты Сойма Рэчы Паспалітай
Рамігіюс Шымашус

**Рамі́гіюс Шыма́шус** (; ) — літоўскі палітычны дзеяч, юрыст, член Сейма з 2012 па 2016 год, міністр юстыцыі з 2008 па 2012 год, правазнаўца, эканаміст. З 2015 года з’яўляецца мэрам Вільні.

## Біяграфія 
Рамігіюс скончыў юрыдычны факультэт Віленскага ўніверсітэта. Затым ён праходзіў навучанне як дактарант універсітэта Міколаса Ромерыса. 17 верасня 2002 года абараніў дысертацыю на тэму «Прававы плюралізм», такім чынам стаўшы доктарам юрыдычных навук. З 2002 да 2005 гады Шымашус працаваў у якасці лектара па прававой тэорыі кафедры прававой тэорыі юрыдычнага факультэта ўніверсітэта Міколаса Ромерыса.

З 2005 да 2008 года ён з’яўляўся выкладчыкам у галіне тэорыі права кафедры прававой тэорыі і прававой гісторыі юрыдычнага факультэта ў Віленскім універсітэце. З 1995 года па снежань 2008 года Рамігіюс з’яўляўся экспертам права, эканамістам Літоўскага інстытута свабоднага рынку, а з 9 мая 2006 года працаваў прэзідэнтам інстытуту. З 9 снежня 2008 года да снежня 2012 года быў міністрам юстыцыі ва ўрадзе Андруса Кубілюса. Ён быў вылучаны партыяй «Рух лібералаў Літоўскай Рэспублікі».

У 2015 годзе быў абраны мэрам Вільні. Гэта былі першыя прамыя выбары мэраў у Літве. У першым туры Шымашус набраў 33,96 % галасоў, у былога мэра Артураса Зуокаса было 18,05 %, у старшыні «Выбарчай акцыі палякаў Літвы» Вальдэмара Тамашэўскага — 16,96 %. У другім туры Рамігіюс атрымаў перамогу, набраўшы 60,89 % галасоў, у той час як за Зуокаса прагаласавалі 37,93 % выбаршчыкаў.

У чэрвені 2016 года сябры партыі «Рух лібералаў» абралі Рамігіюса старшынёй партыі на пазачарговым з’ездзе. У другім туры Шымашус перамог Гентвіласа, набраўшы 53,69 % галасоў.

На парламенцкіх выбарах у Літве ў 2016 годзе партыя «Рух лібералаў» пад кіраўніцтвам Шымашуса заняла чацвёртае месца, атрымаўшы 9,45 %, гэта значыць атрымала ў сваё распараджэнне 14 мандатаў.

17 сакавіка 2019 года быў пераабраны мэрам Вільні, набраўшы ў другім туры 59 % галасоў.

## Спасылкі 
* Асабістая афіцыйная старонка 
* Прафайл на партале Delfi

Катэгорыя:Члены Сейма Літвы
Катэгорыя:Мэры Вільні
Катэгорыя:Палітыкі Літвы
Катэгорыя:Міністры юстыцыі Літвы
Артур Міхальскі

**Артур Антоні Міхальскі** (; нар. , Варшава) — польскі дыпламат, пасол Польшчы ў Малдове (2012—2017) і ў Беларусі (2018—2023).

## Біяграфія 
Выпускнік Акадэміі каталіцкай тэалогіі ў Варшаве.

У 1991—1996 гадах працаваў у Пасольстве Польшчы ў Расійскай Федэрацыі. У 1996—1997 гг. кіраваў аддзелам даследаванняў Расіі Цэнтра усходніх даследаванняў. У 1997—2000 гадах працаваў у Дэпартаменце Усходняй Еўропы Міністэрства замежных спраў Рэспублікі Польшча. У 2000—2004 гадах быў саветнікам Пасольства Польшчы ў ЗША. З 2004 па 2006 гадах працаваў у Дэпартаменце Амерыкі МЗС Польшчы. У 2006—2010 гадах працаваў у Пасольстве Польшчы ў Канадзе, дзе, між іншым, выконваў абавязкі кіраўніка. Пасля вяртання быў намеснікам дырэктара, а пазней — дырэктарам Усходняга дэпартамента МЗС Польшчы. З 2012 па 2017 гады быў паслом Польшчы ў Рэспубліцы Малдова. Са жніўня 2017 года — дырэктар Усходняга дэпартамента МЗС Польшчы. 15 мая 2018 года Прэзідэнт Рэспублікі Польшча прызначыў Артура Міхальскага Надзвычайным і Паўнамоцным Паслом Рэспублікі Польшча ў Рэспубліцы Беларусь.

Валодае англійскай і рускай мовамі..

## Творы 
* Artur Michalski, *Raj na Ziemi kontra obóz koncentracyjny*, Toruń: Wydawnictwo Adam Marszałek, 2018.
* Artur Michalski, *Na gruzach totalitaryzmu: rozmowy o odradzaniu się chrześcijaństwa w Rosji*, Warszawa: Ośrodek Dokumentacji i Studiów Społecznych, 1991.

## Заўвагі 
Катэгорыя:Паслы Польшчы ў Беларусі
Катэгорыя:Журналісты Польшчы
Кастусь Альшэўскі

**Кастусь Альшэўскі** (нар. 1922) — удзельнік беларускага патрыятычнага падполля ў 1946—1947 гг. у Маладзечанскай вобласці, сябра арганізацыі «Чайка».

## Біяграфія 
Нарадзіўся ў 1922 годзе ў в. Новая Гута Вілейскага павета (Віленскае ваяводства, Польская Рэспубліка, цяпер Вілейскі раён Мінскай вобласці). Пасля Другой сусветнай вайны працаваў дырэктарам Скародскай школы Ільянскага раёна Маладзечанскай вобласці. 

У 1947 годзе далучыўся да падпольнай арганізацыі «Чайка», якая планавала змаганне за нацыянальныя правы і годнасць беларусаў, культуру, мову, гісторыю, свабоду і незалежнасць Беларусі. Належаў да маладзечанскай групы Сяргея Яноўскага. У сярэдзіне 1947 года арганізацыя была выкрытая ў сувязі з дэканспірацыяй Саюза вызвалення Беларусі, які выдаў савецкі агент Алесь Бажко. Такім чынам, «Чайка» таксама была выкрытая, бо з СВБ некаторыя сябры «Чайкі» утрымлівалі сувязь у выніку канспірацыйнай памылкі.

Кастусь Альшэўскі быў арыштаваны органамі МДБ 16 жніўня 1947 года і засуджаны ваенным трыбуналам у Мінску 21 лістапада 1947 года паводле артукулаў 63-I і 76 КК БССР (цывільная здрада савецкай радзіме і антысавецкая агітацыя) да 10 гадоў зняволення і 3 гадоў пазбаўлення правоў. Пакаранне адбываў у турмах Мінску і канцлагерах СССР.

Далейшы лёс не вядомы.

## Літаратура 
* Антысавецкія рухі ў Беларусі. 1944—1956. Даведнік, — Мінск, 1999. ISBN 985-6374-07-3.

Катэгорыя:Нарадзіліся ў Вілейскім раёне
Катэгорыя:Рэпрэсаваныя савецкай уладай
Катэгорыя:Члены арганізацыі «Чайка»
Нава Алэксандрыўка (Мыроніўскі раён)

**Нава Алэксандрыўка** () — вёска ў Мыроніўскім раёне Кіеўскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Мыроніўскай гарадской абшчыны.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Мыроніўскага раёна
Аляксандр Казімір Слізень

**Аляксандр Казімір Слізень** (пам. ) — вялікалітоўскі дзяржаўны дзеяч.

## Біяграфія 
Паходзіў са шляхецкага роду Слізняў, сын Аляксандра, стольніка ашмянскага і старосты мядзельскага. Падстолі ашмянскі (1645—1651), каралеўскі сакратар, стольнік ашмянскі (з 1651), віцэ-адміністратар Берасцейскай эканоміі, староста мядзельскі. Пасол на Соймах, дэпутат Трыбунала ВКЛ 1654 і 1680.

У 1650  годзе прэзідэнт (прыёр) Будслаўскага кляштара Элеўтэрый Зеляевіч выдаў у Вільні кнігу на лацінскай мове пад назвай «Задыяк зямлі нябеснай». У кнізе апісваюцца цуды абраза Маці Божай Будслаўскай у перыяд з 1617 па 1650 гады, сярод якіх і цудоўнае вылячэнне сына ашмянскага падстолія Аляксандра Слізня, які пражывае ў мілі ад Будслава.

«1649 год. *Ян Хрызастом Слізень, сынок яго міласці Аляксандр Слізня, падстолія ашмянскага, нарадзіўся ад маці сваёй, яе міласці пані Тэадоры, народжанай Мялешка, мёртвым, і перад абразом Найсвяцейшай Панны, які ў той час знаходзіўся ў доме, з вялікай верай і плачам бацькоў над сынам сваім першынцам, быў прысвечаны цудоўнаму Будскаму абразу і ў закон абяцаны ў кляштар, які знаходзіўся ўсяго за мілю ад дома іхняга, і немаўля ажыло і дагэтуль, дзякуючы заступніцтву Найсвяцейшай Панны, з Божай дапамогай жыве і здаровае. Той жа яго міласць пан Слізень, падстолій ашмянскі, які за некалькі тыдняў да таго цуду і такой вялікай ласкі Божай, на месцы Будскам атрыманай, пісаў да мяне ліст, прыведзены вышэй у гэтай кнізе, у якім сам па сваёй волі, даведаўшыся толькі, што я задумаў выдаць кніжку пра гэтыя цуды, напісаў пад моцнай прысягай, прызнаючы, што на тым Будскім месцы ёсць consolatio affictorum, гэта значыць суцяшэнне засмучаных, якія шчыра імкнуцца пад крылы гэтай Арліцы Нябеснай.».*

## Сям’я 
У першым шлюбе быў з Тэадорай Мялешка (пам. 5 лютага 1668), у другім шлюбе з Геленай Філіповіч (пам. 1682).

Ад яго сыноў Стафана Яна, Міхала Брунона і Андрэя пайшлі тры асобныя галіны роду Слізняў.

## Літаратура 
* *Завальнюк В.* История Будславской базилики / Владислав Завальнюк. — : Костел Св. Симона и Св. Елены, 1998. — 112 с.
* 
* *Poczobut-Odlanicki J. W.* Pamietnik. — , 1987.

Аляксандр Казімір
Катэгорыя:Падстоліі ашмянскія
Катэгорыя:Каралеўскія сакратары
Катэгорыя:Стольнікі ашмянскія
Катэгорыя:Старосты мядзельскія
Катэгорыя:Дэпутаты Сойма Рэчы Паспалітай
Катэгорыя:Дэпутаты Трыбунала Вялікага Княства Літоўскага
Віктарыўка (Мыроніўскі раён)

**Віктарыўка** () — вёска ў Мыроніўскім раёне Кіеўскай вобласці Украіны.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Мыроніўскага раёна
Стафан Ян Слізень

**Стафан Ян Слізень** (? — да 5 ліпеня 1707) — вялікалітоўскі дзяржаўны дзеяч.

## Біяграфія 
Паходзіў са шляхецкага роду Слізняў, сын Аляксандра Казіміра, стольніка ашмянскага. Падстароста ашмянскі з 1681 года, пісар земскі ашмянскі з 1683 года, Рэферэндар вялікі літоўскі з 15 чэрвеня 1705 года па 1707, староста крэўскі, пасол на сойм 1696, маршалак Трыбунала Вялікага Княства Літоўскага ў 1705.

Пад сцягамі караля Яна Сабескага браў удзел у бітвах пад Няміравам, Комарна, Калішам, Хацінам; з Сяняўскім — у Валахіі. Пазней усё падзеі апісаў у рыфмаваным дыярыушы. У 1705 годзе браў удзел у Сандамірскай канфедэрацыі ад Віленскага ваяводства.

## Творы 
* Haracz krwią turecką Turkom wypłacony. — Wilno. — 1674.
фрагменты:
* Wójcicki K. W. Stare gawędy i obrazy. Т. 1. — Warszawa. — 1840. — s. 196—200.
* Górski K. M. Król Jan III w poezji polskiej XVII w. // Pisma literackie. — Kraków. — 1913.

## Літаратура 
* *Віцько Д. В. Silva rerum Стафана Яна Слізня XVII—XVIII стст. з успамінамі Аляксандра Слізня за 1561—1649 гг. (са збораў Нацыянальнай бібліятэкі Беларусі) // Здабыткі. Дакументальныя помнікі на Беларусі. Вып. 11. — Мн., 2009. — С. 62-88.*
* 
* 
* *Bibliografia Literatury Polskiej — Nowy Korbut. Т. 3. Piśmiennictwo Staropolskie. — Warszawa. — 1965. — s. 324.*
* *Poczobut-Odlanicki J. W. Pamiętnik. — Warszawa. — 1987.*

Стафан Ян
Катэгорыя:Падстаросты ашмянскія
Катэгорыя:Пісары земскія ашмянскія
Катэгорыя:Рэферэндары вялікія літоўскія
Катэгорыя:Старосты крэўскія
Катэгорыя:Дэпутаты Сойма Рэчы Паспалітай
Катэгорыя:Маршалкі Трыбунала Вялікага Княства Літоўскага
Катэгорыя:Аўтары знакамітых дзённікаў
Катэгорыя:Паэты Вялікага Княства Літоўскага
Катэгорыя:Польскамоўныя паэты
Катэгорыя:Памерлі ў 1700-я гады
Міхал Брунон Слізень

**Міхал Ігнацы Брунон Слізень** (? — да 12 мая 1729) — дзяржаўны дзеяч Вялікага Княства Літоўскага.

## Біяграфія 
Паходзіў са шляхецкага роду Слізняў, сын Аляксандра Казіміра, стольніка ашмянскага. Генеральны стражнік войска ВКЛ з 1698 года, падстолі ашмянскі ў 1708—1715 гадах, пісар скарбовы ВКЛ з 1715 года.

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Падстоліі ашмянскія
Катэгорыя:Пісары скарбовыя літоўскія
Катэгорыя:Памерлі ў 1720-я гады
Рамашкы (Ракытнянскі раён)

**Рамашкы** () — вёска ў Ракытнянскім раёне Кіеўскай вобласці Украіны.

## Славутасці 
* Свята-Пакроўскі храм

## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Ракытнянскага раёна
Аляксандр Барэйка

**Аляксандр Барэйка** (1927) — удзельнік беларускага патрыятычнага падполля ў 1946—1947 гг. у Баранавіцкай вобласці, адзін з кіраўнікоў арганізацыі «Чайка».

## Біяграфія 
Нарадзіўся ў сялянскай сям’і ў 1927 г. у в. Малы Сялок Навагрудскага ваяводства ў Польскай Рэспубліцы (Любчанскі раён Маладзечанскай вобласці БССР). Вучыўся ў Наваградскай настаўніцкай семінарыі, у 1945 г. скончыў Навагрудcкую педагагічную навучальню, потым паступіў у Баранавіцкі настаўніцкі інстытут.

У 1946 г. спрычыніўся да стварэння падпольнай арганізацыі «Чайка», якая ставіла за мэту змаганне за нацыянальныя правы і годнасць беларусаў, культуру, мову, гісторыю, свабоду і незалежнасць Беларусі. Быў кіраўніком групы пры Баранавіцкім настаўніцкім інстытуце, а потым намеснікам кіраўніка Цэнтру Беларускага Вызваленчага Руху. У 1947 годзе вучыўся на другім курсе інстытута. У сярэдзіне 1947 г. арганізацыя была выкрытая ў сувязі з дэканспірацыяй Саюза вызвалення Беларусі, які выдаў савецкі агент Алесь Бажко. «Чайка» таксама была дэканспіраваная: некаторыя сябры «Чайкі» утрымлівалі сувязь з СВБ у выніку канспірацыйнай памылкі.

Аляксандр Барэйка быў арыштаваны органамі МДБ БССР 30 мая 1947 г. і засуджаны ваенным трыбуналам войскаў МУС Баранавіцкай вобласці 18 кастрычніка 1947 г. паводле артыкулаў 63-I і 76 КК БССР (цывільная здрада СССР і антысавецкая агітацыя) да 25 гадоў зняволення і 5 гадоў пазбаўлення правоў. Пакаранне адбываў у турмах Баранавічаў і канцлагерах Магаданскай вобласці. Вызвалены ў 1956 г. на падставе рашэння камісіі Вярхоўнага Савету СССР.

Далейшы лёс не вядомы.

## Літаратура 
* Антысавецкія рухі ў Беларусі. 1944—1956. Даведнік, — Мінск, 1999. ISBN 985-6374-07-3.
## Спасылкі 
* [Адкрыты спіс. Барэйка Аляксандр Аляксандравіч (1927)](https://by.openlist.wiki/%D0%91%D0%B0%D1%80%D1%8D%D0%B9%D0%BA%D0%B0_%D0%90%D0%BB%D1%8F%D0%BA%D1%81%D0%B0%D0%BD%D0%B4%D1%80_%D0%90%D0%BB%D1%8F%D0%BA%D1%81%D0%B0%D0%BD%D0%B4%D1%80%D0%B0%D0%B2%D1%96%D1%87_(1927))

Катэгорыя:Рэпрэсаваныя савецкай уладай
Катэгорыя:Члены арганізацыі «Чайка»
Катэгорыя:Нарадзіліся ў Навагрудскім раёне
Ракытнэ (Кіеўская вобласць)

**Ракытнэ** () — пасёлак гарадскога тыпу ў Кіеўскай вобласці Украіны. Адміністрацыйны цэнтр Ракытнянскага раёна.

## Галерэя 

Выява:Rokytno Kyiv region (01).JPG|
Выява:Rokytno Kyiv region (02).JPG|
Выява:Rokytno Kyiv region (03).JPG|
Выява:Rokytno Kyiv region (04).JPG|
Выява:Rokytno Kyiv region (05).JPG|
Выява:Rokytno Kyiv region (06).JPG|
Выява:Rokytno Kyiv region (07).JPG|
Выява:Rokytno Kyiv region (08).JPG|
Выява:Rokytno Kyiv region (09).JPG|
Выява:Rokytno Kyiv region (10).JPG|
Выява:Rokytno Kyiv region (11).JPG|
Выява:Rokytno Kyiv region (12).JPG|
Выява:Rokytno Kyiv region (13).JPG|
Выява:Rokytno Kyiv region (14).JPG|
Выява:Rokytno Kyiv region (15).JPG|
Выява:Rokytno Kyiv region (16).JPG|
Выява:Rokytno Kyiv region (17).JPG|
Выява:Rokytno Kyiv region (18).JPG|
Выява:Rokytno Kyiv region (19).JPG|
Выява:Rokytno Kyiv region (20).JPG|
Выява:Rokytno Kyiv region (21).JPG|
Выява:Rokytno Kyiv region (22).JPG|
Выява:Rokytno Kyiv region (23).JPG|
Выява:Rokytno Kyiv region (24).JPG|
Выява:Rokytno Kyiv region (25).JPG|
Выява:Rokytno Kyiv region (26).JPG|
Выява:Rokytno Kyiv region (27).JPG|
Выява:Rokytno Kyiv region (28).JPG|
Выява:Rokytno Kyiv region (29).JPG|
Выява:Rokytno Kyiv region (30).JPG|Парк
Выява:Rokytno Kyiv region (31).JPG|
Выява:Rokytno Kyiv region (32).JPG|
Выява:Rokytno Kyiv region (33).JPG|
Выява:Rokytno Kyiv region (34).JPG|
Выява:Rokytno Kyiv region (35).JPG|
Выява:Rokytno Kyiv region (36).JPG|
Выява:Rokytno Kyiv region (37).JPG|
Выява:Rokytno Kyiv region (38).JPG|
Выява:Rokytno Kyiv region (39).JPG|
Выява:Rokytno Kyiv region (40).JPG|
Выява:Rokytno Kyiv region (41).JPG|
Выява:Rokytno Kyiv region (42).JPG|
Выява:Rokytno Kyiv region (43).JPG|
Выява:Rokytno Kyiv region (44).JPG|
Выява:Rokytno Kyiv region (45).JPG|

## Крыніцы 
Катэгорыя:Пасёлкі гарадскога тыпу Кіеўскай вобласці
Катэгорыя:Населеныя пункты Ракытнянскага раёна
Бакуміўка (Ракытнянскі раён)

**Бакуміўка** () — вёска ў Ракытнянскім раёне Кіеўскай вобласці Украіны.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Ракытнянскага раёна
Пральніцкі сельсавет

**Пра́льніцкі сельсавет** — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Валожынскага раёна Мінскай вобласці. Цэнтр — вёска Пральнікі.

## Гісторыя 
Утвораны 12 кастрычніка 1940 года як **Падневіцкі сельсавет** у складзе Івянецкага раёна Баранавіцкай вобласці БССР. Цэнтр — вёска Падневічы. З 8 студзеня 1954 года ў складзе Маладзечанскай вобласці. 27 сакавіка 1959 года да сельсавета далучана частка скасаванага Станюшкаўскага сельсавета (12 населеных пунктаў: Антонава, Асінаўка, Баброўнікі, Беланоўшчына, Галабурды, Зуі, Макасічы, Ойцінава, Ратынцы, Суднікі, Шэлеўшчына, Юзафіна), у склад сельсавета з Волменскага сельсавета перададзена вёска Ратынцы, сельсавет перайменаваны ў Пральніцкі сельсавет, цэнтр перанесены ў вёску Пральнікі. З 20 студзеня 1960 года ў складзе Мінскай вобласці. З 17 красавіка 1962 года ў складзе Валожынскага раёна. 5 мая 1962 года зноў перайменаваны ў Падневіцкі сельсавет, цэнтр перанесены ў вёску Падневічы, населеныя пункты Баброўнікі, Галабурды, Макасічы, Ойцінава, Суднікі, Шэлеўшчына перададзены ў склад Волменскага сельсавета. З 25 снежня 1962 года ў складзе Стаўбцоўскага раёна, з 6 студзеня 1965 года ў складзе адноўленага Валожынскага раёна. 27 студзеня 1997 года перайменаваны ў Пральніцкі сельсавет, цэнтр перанесены ў вёску Пральнікі. 28 мая 2013 года скасаваны, тэрыторыя далучана да Івянецкага сельсавета.

## Насельніцтва 
Насельніцтва сельсавета паводле перапісу 2009 года — 1091 чалавек, з іх 96,4 % — беларусы.

## Склад 
На момант скасавання ў склад сельсавета ўваходзілі 19 населеных пунктаў: Асінаўка, Баброўнікі, Баравікоўшчына, Баяршчына, Врублёўшчына, Галабурды, Галімцы, Гуды, Курдуны, Макасічы, Мешкуці, Ойцінава, Падневічы, Петрусоўшчына, Пральнікі, Суднікі, Часнакі, Шэлеўшчына, Юзафіна.

У 1976 годзе скасавана вёска Мацкеўшчына.

## Крыніцы 
## Літаратура 
* Административно-территориальное устройство БССР: справочник: в 2 т. / Главное архивное управление при Совете Министров БССР, Институт философии и права Академии наук БССР. — Минск: «Беларусь», 1985―1987.
* Административно-территориальное устройство Республики Беларусь (1981—2010 гг.): справочник. — Минск: БелНИИДАД, 2012. — 172 с.

Катэгорыя:Былыя сельсаветы Валожынскага раёна
Катэгорыя:Былыя сельсаветы Івянецкага раёна
Катэгорыя:Былыя сельсаветы Стаўбцоўскага раёна
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, утвораныя ў 1940 годзе
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, скасаваныя ў 2013 годзе
Нава Мыроніўка

**Нава Мыроніўка** () — вёска ў Мыроніўскім раёне Кіеўскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Мыроніўскай гарадской абшчыны.

19 мая 2016 вёска П’ятырычка () перайменавана ў вёска Нава Мыроніўка.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Мыроніўскага раёна
Уладзімір Уладзіміравіч Грынь

**Уладзімір Грынь** (нар. 1927) — удзельнік беларускага патрыятычнага падполля ў 1946—1947 гг. у Баранавіцкай вобласці, сябра арганізацыі «Чайка».

## Біяграфія 
Нарадзіўся ў сялянскай сям'і ў 1927 г. у в. Малыя Вераб’евічы Навагрудскага ваяводства ў Польскай Рэспубліцы (зараз Навагрудскі раён Гродзенскай вобласці). Вучыўся ў Навагрудскай настаўніцкай семінарыі, у 1945 г. скончыў Навагрудскае педвучылішча. Пасля паступіў у Баранавіцкі настаўніцкі інстытут. 

У 1946 г. далучыўся да падпольнай арганізацыі «Чайка», якая арганізавала змаганне за нацыянальныя правы беларусаў, годнасць, культуру, мову, гісторыю, свабоду і незалежнасць Беларусі. Належаў да групы пры Баранавіцкім настаўніцкім інстытуце. У 1947 годзе вучыўся на другім курсе інстытута. У сярэдзіне 1947 г. арганізацыя была выкрытая савецкімі спецслужбамі ў сувязі з арыштамі сябраў Саюза вызвалення Беларусі (СВБ выдаў уладам савецкі агент Алесь Бажко). Пачаліся таксама арышты ўдзельнікаў «Чайкі», бо некаторыя сябры «Чайкі» ўтрымлівалі сувязь з СВБ у выніку канспірацыйнай памылкі.

Уладзімір быў арыштаваны органамі МДБ БССР 17 чэрвеня 1947 г. і засуджаны ваенным трыбуналам войскаў МУС Баранавіцкай вобласці 18 кастрычніка 1947 г. паводле артыкулаў 73 КК БССР на 5 гадоў канцлагераў у Комі АССР. Пакаранне адбываў у турмах Баранавічаў і канцлагерах Магаданскай вобласці.

Рэабілітаваны 3 кастрычніка 1975 г. Вярхоўным Судом БССР.

Далейшы лёс не вядомы.

## Літаратура 
* Антысавецкія рухі ў Беларусі. 1944—1956. Даведнік, — Мінск, 1999. ISBN 985-6374-07-3.

## Спасылкі 
* [Грынь Уладзімір Уладзіміравіч (1927)](https://by.openlist.wiki/%D0%93%D1%80%D1%8B%D0%BD%D1%8C_%D0%A3%D0%BB%D0%B0%D0%B4%D0%B7%D1%96%D0%BC%D1%96%D1%80_%D0%A3%D0%BB%D0%B0%D0%B4%D0%B7%D1%96%D0%BC%D1%96%D1%80%D0%B0%D0%B2%D1%96%D1%87_(1927))

Катэгорыя:Нарадзіліся ў Навагрудскім раёне
Катэгорыя:Рэпрэсаваныя ў БССР
Катэгорыя:Члены арганізацыі «Чайка»
Катэгорыя:Выпускнікі  Навагрудскага педагагічнага вучылішча
Бэзпэчна (Сквырскі раён)

**Бэзпэчна** () — вёска ў Сквырскім раёне Кіеўскай вобласці Украіны.

## Вядомыя асобы 
* Іван Пятровіч Лысенка — украінскі савецкі дзеяч.
## Славутасці 
* Касцёл Святога Ісідара
## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Сквырскага раёна
Бэзуглякы

**Бэзуглякы** () — вёска ў Сквырскім раёне Кіеўскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Фурсыўскай вясковай абшчыны.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Сквырскага раёна
Катэгорыя:Населеныя пункты, заснаваныя ў 1650 годзе
Троіцкэ (Ракытнянскі раён)

**Троіцкэ** () — вёска ў Ракытнянскім раёне Кіеўскай вобласці Украіны.

## Цікавыя факты 
5 жніўня 2009 каля вёскі выявілі чалавечы чэрап, які, як лічыць экпертыза, належаў Георгію Гангадзэ — апазіцыйнаму журналісту, які прапаў без вестак у 2000 годзе. Абезгалоўленае цела журналіста знайшлі 2 лістапада 2000 ля г. Тарашча.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Ракытнянскага раёна
Андрыіўка (Сквырскі раён)

**Андрыіўка** () — вёска ў Сквырскім раёне Кіеўскай вобласці Украіны.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Сквырскага раёна
Мікалай Антонавіч Ждановіч

**Мікалай Ждановіч** (нар. 1927) — удзельнік беларускага патрыятычнага падполля ў 1946—1947 гг. у Баранавіцкай вобласці, сябра арганізацыі «Чайка».

## Біяграфія 
Нарадзіўся ў сялянскай сям’і ў 1927 г. у в. Вольна Навагрудскага ваяводства ў Польскай Рэспубліцы (пазней Гарадзішчанскі раён Баранавіцкай вобласці).

У 1946—1947 г. далучыўся да падпольнай арганізацыі «Чайка», якая ставіла за мэту змаганне за нацыянальныя правы, годнасць, культуру, мову, гісторыю, свабоду беларусаў і незалежнасць Беларусі. У сярэдзіне 1947 г. арганізацыя была выкрытая савецкімі спецслужбамі ў сувязі з арыштамі сябраў Саюза вызвалення Беларусі (СВБ выдаў уладам савецкі агент Алесь Бажко). Пачаліся таксама арышты ўдзельнікаў «Чайкі», бо некаторыя сябры «Чайкі» утрымлівалі сувязь з СВБ у выніку канспірацыйнай памылкі.

Мікалай Ждановіч быў арыштаваны 10 кастрычніка 1947 г. Паводле матэрыялаў справы ў гэты момант не працаваў. Асуджаны 18 кастрычніка 1947 г. судовым ворганам як член антысавецкай арганізацыі паводле артыкулу 63-1 і 76 КК БССР на 8 гадоў савецкіх канцлагераў у Комі АССР.

Рэабілітаваны 3 кастрычніка 1956 г. Вярхоўным Судом БССР. Справа нумар 6816-С захоўваецца ў УКГБ Брэсцкай вобласці.

Далейшы лёс не вядомы.

## Літаратура 
* Антысавецкія рухі ў Беларусі. 1944—1956. Даведнік, — Мінск, 1999. ISBN 985-6374-07-3.

## Спасылкі 
* [Ждановіч Мікалай Антонавіч (1927)](https://by.openlist.wiki/%D0%96%D0%B4%D0%B0%D0%BD%D0%BE%D0%B2%D1%96%D1%87_%D0%9C%D1%96%D0%BA%D0%B0%D0%BB%D0%B0%D0%B9_%D0%90%D0%BD%D1%82%D0%BE%D0%BD%D0%B0%D0%B2%D1%96%D1%87_(1927))

Катэгорыя:Нарадзіліся ў Баранавіцкім раёне
Катэгорыя:Рэпрэсаваныя савецкай уладай
Катэгорыя:Члены арганізацыі «Чайка»
Антоніў (Сквырскі раён)

**Антоніў** () — вёска ў Сквырскім раёне Кіеўскай вобласці Украіны.

## Вядомыя асобы 
* Іван Аляксеевіч Сікорскі - псіхіятр, псіхолаг; бацька Ігара Сікорскага.

## Славутасці 
* Касцёл-пахавальня Підгорскага
## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Сквырскага раёна
Турызм у Францыі

Францыя — сусветны лідар па развіцці **турызму**. Маючы мноства прывабных прыродных ландшафтаў і шмат помнікаў культуры, Францыя ператварыла турызм у адну з найважнейшых галін сваѐй гаспадаркі, якая дае не менш за 9 % ВУП і забяспечвае больш за 2,9 млн працоўных месцаў. Штогод краіну наведваюць больш за 80 млн замежных турыстаў, якія накіроўваюцца на Французскае Міжземнамор’е, у Французскія Альпы і ў Парыж — найбуйнейшы цэнтр не толькі замежнага, але і ўнутранага турызму. Галоўны міжземнаморскі турысцка-рэкрэацыйны раён Францыі — Французская Рыўера, або Блакітны бераг (Côte d’Azur) — участак узбярэжжа, які працягнуўся на 115 км ад Тулона на Ментоны ля франка-італьянскай мяжы. «Сталіца» Французскай Рыўеры — курортны горад Ніца, у якім турызм дае працу палове насельніцтва. Яшчэ адным буйным турысцкім раёнам з’яўляецца даліна Луары са шматлікімі сярэднявечнымі і пазнейшага часу замкамі.

Самымі папулярнымі сярод турыстаў аб’ектамі ў ХХІ стагоддзі застаюцца Эйфелева вежа, Версальскі палацава-паркавы комплекс, Нацыянальны музей натуральнай гісторыі, акведук Пон-дзю-Гар, Трыумфальная арка і Сент-Шапель, Мон-Сен-Мішэль. Асобна можна выдзеліць музеі, паміж якіх вылучаецца парыжская тройка — Луўр, Арсэ з імпрэсіяністамі, і Цэнтр Пампіду з сучасным мастацтвам. Выклікае цікавасць праект пад назвай «Выбітныя сады Францыі», які ўключае каля 200 помнікаў ландшафтна-паркавага дызайну.
Крывашыінці

**Крывашыінці** () — вёска ў Сквырскім раёне Кіеўскай вобласці Украіны.

У ХІХ стагоддзі сяло Крывашыінці было ў складзе Вэрхіўскай воласці Сквырскага павета Кіеўскай губерні.

## Славутасці 
* Свята-Узнясенская царква

## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Сквырскага раёна
Сельская гаспадарка Францыі

Францыя — найбуйнейшы ў Еўропе вытворца **сельскагаспадарчай прадукцыі** (20 % ад усёй вытворчасці ў ЕС). Гэтаму спрыяюць выдатныя агракліматычныя рэсурсы, прымяненне сучасных тэхналогій ды аграрная палітыка ЕС. Па экспарце прадукцыі сельскай гаспадаркі займае першае месца ў ЕС і трэцяе ў свеце. На долю сельскай гаспадаркі прыпадае прыкладна 2 % ВУП, на долю аграпрамысловага комплексу — больш за 4 %. У 2007 сельская гаспадарка Францыі атрымала 8 млрд еўра еўрапейскіх субсідый, у агарарным жа комплексе было створана прадукцыі на 33 млрд еўра. У структуры сельскай гаспадаркі Францыі суадносіны раслінаводства і жывёлагадоўлі прыкладна роўныя.

## Раслінаводства 
У раслінаводстве вядучай з’яўляецца збожжавая гаспадарка. Занальны характар размяшчэння ўласцівы для пасеваў пшаніцы, кукурузы і ячменю. Значныя пасевы бульбы і цукровых буракоў, па вытворчасці якіх Францыя — сусветны лідар. Асноўны раён іх вытворчасці — Паўночна-Французская нізіна, тут жа размяшчаецца і большасць цукровых заводаў. Паўсюдна развіта агародніцтва і пладаводства.

### Вінаградарства 
Францыі належыць 2-е месца ў Еўропе і 4-е ў свеце па вытворчасці вінаграду. Галоўны раён вінаградарства — Лангедок. Асноўная частка ўраджаю выкарыстоўваецца ў вінаробстве. Экспартныя марачныя віны вырабляюцца ў раёне Бардо, у Шампані, даліне ракі Луары. Самі ж французы аддаюць перавагу ружовым вінам. Заморскія тэрыторыі (Марцініка, Рэюньён) слаўныя зборам цукровага трыснягу і вытворчасцю рому з яго.

## Жывёлагадоўля 
Галоўная галіна жывёлагадоўлі — развядзенне буйной рагатай жывёлы мяса-малочнага кірунку. Развіты птушкагадоўля, свінагадоўля і конегадоўля. Францыя ўваходзіць у групу сусветных лідараў па пагалоўі буйной рагатай жывёлы, свіней, птушкі, вытворчасці малака, яек, мяса.

## Рыбалоўства 
Рыбныя рэсурсы Францыі моцна спустошаны. Большую частку ўлову ў рэках і азёрах складае стронга, якую разводзяць штучна. У Біскайскім заліве вядзецца здабыча сардзін, камбалы і селядцоў, а таксама амараў, крэветак і малюскаў.

Файл:Montpinchon bocage.jpg|Малочная жывёлагадоўля, Нармандыя.
Файл:Lavender field.jpg|Лавандавае поле ў Правансе.
Файл:Chalou Moulineux (19).jpg|Пожня ў дэпартаменце Эсон.
Файл:Weinberg Cote de Nuits.jpg|Вінаграднікі Бургундыі.

## Крыніцы
П’ятыхатка (Мыроніўскі раён)

**П’ятыхатка** () — вёска ў Мыроніўскім раёне Кіеўскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Мыроніўскай гарадской абшчыны.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Мыроніўскага раёна
Катэгорыя:Населеныя пункты, заснаваныя ў 1901 годзе
Руда (Сквырскі раён)

**Руда́** () — вёска ў Сквырскім раёне Кіеўскай вобласці Украіны.

## Славутасці 
*Касцёл Св. Антонія Падуанскага

## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Сквырскага раёна
Галодзькы (Тэцііўскі раён)

**Галодзькы** () — вёска ў Тэцііўскім раёне Кіеўскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Тэцііўскай гарадской абшчыны.

У ХІХ стагоддзі сяло Галодзькы было ў складзе Тэцііўcкай воласці Тарашчаўскага павета Кіеўскай губерні.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Тэцііўскага раёна
Катэгорыя:Населеныя пункты, заснаваныя ў 1620 годзе
Адайпіль

**Адайпіль** () — вёска ў Тэцііўскім раёне Кіеўскай вобласці Украіны.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Тэцііўскага раёна
Саврань (Сквырскі раён)

**Саврань** () — вёска ў Сквырскім раёне Кіеўскай вобласці Украіны.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Сквырскага раёна
Антоніўка (Ставышчанскі раён)

**Антоніўка** () — вёска ў Ставышчанскім раёне Кіеўскай вобласці Украіны.

## Славутасці 
* Царква Раства Багародзіцы
## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Ставышчанскага раёна
Сезон 2001 ФК Рудзенск

У 2001 годзе футбольны клуб «Рудзенск» прымаў удзел у адным афіцыйным турніры на рэспубліканскім узроўні:
* Другой лізе чэмпіянату Беларусі 2001 (14 месца).

## Склад каманды 
|-----
! colspan="9" bgcolor="#B0D3FB" align="left" |
|----- bgcolor="#DFEDFD"

|-----
! colspan="9" bgcolor="#B0D3FB" align="left" |
|----- bgcolor="#DFEDFD"

|-----
! colspan="9" bgcolor="#B0D3FB" align="left" |
|----- bgcolor="#DFEDFD"

|-----
! colspan="9" bgcolor="#B0D3FB" align="left" |
|----- bgcolor="#DFEDFD"

## Статыстыка выступленняў ігракоў 
## Спасылкі 
* Сезон 2001 на сайце *footballfacts.ru*

2001
Рудзенск
Прэзідэнцкія выбары ў Джыбуці (2005)

**Прэзідэнцкія выбары ў Джыбуці** прайшлі 8 красавіка 2005 г.

## Кампанія 
Дзеючы прэзідэнт Ісмаіл Амар Геле з'яўляўся адзіным кандыдатам, бо галоўныя апазіцыйныя партыі Джыбуці не вылучылі сваіх кандыдатаў і заклікалі сваіх прыхільнікаў байкатаваць выбары па прычыне, што «змены праз выбары ў Джыбуці не магчымы». Адзін з лідараў апазіцыі Махамед Дауд Чэхем у 10 сакавіка 2005 г. адмовіўся ад удзелу ў выбарах з-за фінансавых праблем.

Нягледзячы на байкот выбараў з боку апазіцыі, прэзідэнт І. А. Геле праводзіў агітацыю і мітынгі ў сваю падтрымку, абяцаючы скараціць беднасць, пашырыць права жанчын і павысіць празрыстасць працы ўрада. І. А. Геле заявіў, што апазіцыя не вылучыла свайго кандыдата, бо баіцца прайграць яму.

У дзень саміх выбараў у горадзе Джыбуці прайшлі пратэсты супраць выбараў, якія былі разагнаны сіламі паліцыі, якая выкарыстала слёзацечны газ.

## Вынікі 
Катэгорыя:Выбары ў Джыбуці
Катэгорыя:Падзеі 8 красавіка
Катэгорыя:Красавік 2005 года
Катэгорыя:2005 год у Афрыцы
Катэгорыя:Выбары 2005 года
Іван Слушка

**Іван Слу́шка** (? — да 1560) — дзяржаўны дзеяч Вялікага Княства Літоўскага.

## Біяграфія 
Паходзіў са шляхецкага роду Слушкаў, сын Рыгора. Гараднічы кіеўскі, дзяржаўца любецкі і новагародскі.

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Гараднічыя кіеўскія
Катэгорыя:Дзяржаўцы любецкія
Катэгорыя:Дзяржаўцы новагародскія
Мікалай Слушка

**Мікалай Слу́шка** (? — каля 1583) — дзяржаўны дзеяч Вялікага Княства Літоўскага.

## Біяграфія 
Паходзіў са шляхецкага роду Слушкаў, сын Івана. Староста крычаўскі з 1577 года.

## Сям’я 
У шлюбе з Гальшкай Кунцэвіч, дачкой Яна Кміты Кунцэвіча, меў сыноў Аляксандра і Крыштафа.

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Старосты крычаўскія
Сяргей Нічыпаравіч Круглоў

**Сяргей Нічыпаравіч Круглоў** (19 верасня (2 кастрычніка) 1907, в. Вусце, цяпер Калязінскі раён Цвярской вобласці — 6 ліпеня 1977, Пушкінскі раён Маскоўскай вобласці) — адзін з кіраўнікоў органаў дзяржаўнай бяспекі СССР, наркам (міністр) унутраных спраў СССР з 1945 па 1956 гады. Камісар дзяржаўнай бяспекі 2-га рангу (4 лютага 1943), генерал-палкоўнік (9 ліпеня 1945). Член ВКП(б) са снежня 1928 года. Член ЦК КПСС (1952—1956); кандыдат у члены ЦК КПСС у 1939—1952). Дэпутат Вярхоўнага Савета СССР (1946—1958).

## Крыніцы 
Катэгорыя:Члены ЦК КПСС
Катэгорыя:Дэпутаты Вярхоўнага Савета СССР 2-га склікання
Катэгорыя:Дэпутаты Вярхоўнага Савета СССР 4-га склікання
Катэгорыя:Ахвяры наезду цягніка
Катэгорыя:Генерал-палкоўнікі СССР
Катэгорыя:Постаці спецслужбаў СССР
Катэгорыя:Катынскі расстрэл
Катэгорыя:Камандуючыя арміямі ў Вялікай Айчыннай вайне
Катэгорыя:Народныя камісары ўнутраных спраў СССР
Катэгорыя:Міністры ўнутраных спраў СССР
Прэзідэнцкія выбары ў Джыбуці (2011)

**Прэзідэнцкія выбары ў Джыбуці** прайшлі 9 красавіка 2011 г.

## Кампанія 
У красавіку 2010 г. Нацыянальны сход Джубуці ўнёс змены ў Канстытуцыю, якія дазвалялі І. А. Геле ўдзельнічаць у наступных прэзідэнцкіх выбарах 2011 г. Пачынаючы з лютага 2011 г. у Джыбуці прайшлі акцыі пратэсту выкліканыя «Арабскай вясной». Пратэстоўцы патрабавалі адстаўкі дзеючага прэзідэнта І. А. Геле. У турмах апынуліся шматлікія лідары апазіцыі. Апазіцыйныя партыі Джыбуці не вылучылі сваіх кандыдатаў і заклікалі сваіх прыхільнікаў байкатаваць выбары.

21 сакавіка 2011 г., па патрабаванню ўрада Джыбуці, краіну пакінула арганізацыя Міжнародныя дэмакраты, якая фінансуецца USAID, і планавала назіраць ха ходам выбараў.

Адзіны альтэрнатыўны кандыдат, прэзідэнт Канстытуцыйнага савета Джыбуці ў 2005 г. Мохамед Варсама Ragueh, заявіў пра парушэнні падчас выбараў.

## Вынікі 
Катэгорыя:Выбары ў Джыбуці
Катэгорыя:Падзеі 9 красавіка
Катэгорыя:Красавік 2011 года
Катэгорыя:Выбары 2011 года
Катэгорыя:2011 год у Афрыцы
Прэзідэнцкія выбары ў Джыбуці (2016)

**Прэзідэнцкія выбары ў Джыбуці** прайшлі 8 красавіка 2016 г.

## Кампанія 
Дзеючы з 1999 г., прэзідэнт Ісмаіл Амар Геле вылучыў сваю кандыдатуру ў чацвёрты раз і быў падтрыманы правячай кааліцыяй Саюз за прэзідэнцкую большасць, куды ўваходзіць Народны рух за прагрэс.

Толькі 3 партыі з 7, якія ўваходзяць у кааліцыю Саюз нацыянальнага выратавання, вылучылі сваіх кандыдатаў, якія канкурыравалі адзін з адным. У той час астатнія не вылучылі сваіх кандыдатаў і заклікалі сваіх прыхільнікаў байкатаваць выбары.

## Вынікі 
Катэгорыя:Выбары ў Джыбуці
Катэгорыя:2016 год у Афрыцы
Катэгорыя:Выбары 2016 года
Катэгорыя:Падзеі 8 красавіка
Катэгорыя:Красавік 2016 года
Ставышчэ

**Ставышчэ** () — пасёлак гарадскога тыпу ў Кіеўскай вобласці Украіны. Адміністрацыйны цэнтр Ставышчанскага раёна.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Пасёлкі гарадскога тыпу Кіеўскай вобласці
Катэгорыя:Населеныя пункты Ставышчанскага раёна
Гостра Магыла

**Гостра Магыла** () — вёска ў Ставышчанскім раёне Кіеўскай вобласці Украіны.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Ставышчанскага раёна
Катэгорыя:Населеныя пункты, заснаваныя ў 1635 годзе