open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Венецыянскі кінафестываль 1970

**31-ы Венецыянскі кінафестываль** праходзіў з 19 жніўня па 1 верасня 1970 года. На фестывалі не было журы, бо з 1969 па 1979 год фестываль не з’яўляўся конкурсным.

## Зноскі 
Катэгорыя:Венецыянскі кінафестываль
Катэгорыя:Кінафестывалі 1970 года
Катэгорыя:Жнівень 1970 года
Катэгорыя:Верасень 1970 года
Катэгорыя:1970 год у Італіі
Катэгорыя:Падзеі ў Венецыі
Phycomycetaceae

**Phycomycetaceae** — сямейства грыбоў парадку . Віды гэтага сямейства шырока распаўсюджаныя, але часцей сустракаюцца ва ўмераных раёнах. Сямейства было апісана ў 1982 годзе.

## Апісанне 
Прадстаўнікі гэтага сямейства маюць буйныя неразгалінаваныя спарангіяфоры і зігаспоры са згорнутымі шчыпападобнымі падвескамі, якія нясуць разгалінаваныя прыдаткі.

## Роды 
* 
* 

Катэгорыя:Мукаральныя
Катэгорыя:Сямействы грыбоў
Венецыянскі кінафестываль 1969

**30-ы Венецыянскі кінафестываль** праходзіў з 23 жніўня па 5 верасня 1969 года. На фестывалі не было журы, бо з 1969 па 1979 год фестываль не з’яўляўся конкурсным.

## Зноскі 
Катэгорыя:Венецыянскі кінафестываль
Катэгорыя:Кінафестывалі 1969 года
Катэгорыя:Жнівень 1969 года
Катэгорыя:Верасень 1969 года
Катэгорыя:1969 год у Італіі
Катэгорыя:Падзеі ў Венецыі
Венецыянскі кінафестываль 1968

**29-ы Венецыянскі кінафестываль** праходзіў з 25 жніўня па 7 верасня 1968 года. Галоўную ўзнагароду кінафестывалю — Залатога льва — атрымаў фільм «» рэжысёра .

## Лаўрэаты 
## Зноскі 
Катэгорыя:Венецыянскі кінафестываль
Катэгорыя:Кінафестывалі 1968 года
Катэгорыя:Жнівень 1968 года
Катэгорыя:Верасень 1968 года
Катэгорыя:1968 год у Італіі
Катэгорыя:Падзеі ў Венецыі
Гарманічны аналіз

**Гарманічны аналіз** — раздзел матэматыкі, у якім вывучаецца раскладанне функцый у трыганаметрычныя шэрагі і інтэгралы.

## Гісторыя 
Класічны гарманічны аналіз узнік у 18 — 19 стагоддзях пад уплывам фізічных задач і стаў самастойнай матэматычнай дысцыплінай у канцы 19 — пачатку 20 стагоддзя. Далейшае развіццё прывяло да ўстанаўлення сувязей гарманічнага аналізу з агульнымі праблемамі тэорыі функцый і функцыянальнага аналізу. Метады гарманічнага аналізу выкарыстоўваюцца ў тэорыі імавернасцей, тэорыі дыферэнцыяльных і інтэгральных ураўненняў і інш.

## Апісанне 
Сутнасць класічнага гарманічнага аналізу ў раскладанні перыядычных функцый у збежныя рады Фур’е, каэфіцыенты якіх у некаторых выпадках вылічаюцца па формулах Эйлера — Фур’е, калі функцыя зададзена складаным выразам, табліцай або графікам — лікавымі, графічнымі і іншымі метадамі набліжанага інтэгравання або з дапамогай спецыяльных прылад — гарманічных аналізатараў.

Неперыядычная функцыя (пры пэўных умовах) выражаецца ў выглядзе інтэграла Фур’е, што апісвае яе як суму бясконца малых гарманічных кампанентаў, параметры якіх вызначаюцца пераўтварэннем Фур’е.

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Гарманічны аналіз
Кахарынган

**Кахарынган** () — монатэістычная рэлігія даякаў, распаўсюджаная пераважна ў Цэнтральным і Паўднёвым Калімантане.

## Гісторыя 
Ускосны ўплыў на ўзнікненне кахарынган аказалі хрысціянскія місіянеры, якія дзейнічалі сярод даякаў з 1835 г. У першай палове XX ст. з ліку тых, хто скончыў місіянерскія школы, узнікла група палітыкаў, што імкнулася адстойваць нацыянальныя інтарэсы даякаў. Кахарынган была упершыню прадстаўлена імі як нацыянальная рэлігія даякаў падчас II Сусветнай вайны, калі Калімантан быў акупаваны японскімі войскамі. Пасля вайны яна не прызнавалася з боку галандскіх каланіяльных, а потым і інданезійскіх уладаў. Тым не меней, колькасць вернікаў паступова пашыралася. У 1971 г. была складзена і ў 1973 г. апублікавана свяшчэнная кніга «Панатуран».

У 1980 г. улады Інданезіі прызналі кахарынган, але не як самастойнае веравучэнне, а частку індуізму, паколькі ўзаконенымі лічыліся толькі іслам, пратэстантызм, каталіцызм, будызм і індуізм. Дзякуючы прызнанню вернікі атрымалі магчымасць будаваць месцы шанавання і рытуалаў, займацца місіянерскай дзейнасцю. Тым не меней, прыхільнікі кахарынган перыядычна скардзяцца на дыскрымінацыю. 

## Вучэнне 
Слова **кахарынган** можа быць перакладзена з моў барыта як «жыццё». Асновы веравучэння выкладзены ў свяшчэннай кнізе «Панатуран», малітоўным зборніку «Талата Басара», рытуальных зборніках «Таур» і «Кандаю». Кахарынган прызнае мноства прыродных духаў, мясцовых багоў, культ продкаў, але вярхоўным бажаством, якое ўшаноўваецца вернікамі, лічыцца Раньінг Хатала Лангіт, або *сувара* (літаральна «усемагутны»). Бажаство можа называцца іншымі імёнамі ў залежнасці ад роднай мовы вернікаў. Яно разглядаецца як тое, што існавала да пачатку ўсяго і складае аснову жыцця. Вярхоўнае бажаство рэгулюе лёс чалавека, ахоўвае рыс, вёскі і лясы. Сімвалам кахарынган з'яўляецца выява дрэва жыцця *Батанг Гарынг*. 

Асноўныя 5 пастулатаў кахарынган:
* Усемагутны Бог ёсць пачатак усяго
* Бог жыве на небе
* Зямля — святое месца для жыцця чалавека
* Вада — ачышчальны сродак
* Існаванне мае часовы характар

## Шанаванне 
Рытуалы і малітвы разглядаюцца ў кахарынган як аснова шанавання Раньінг Хатала Лангіт, мажлівасць змяняць яго адносіны да сябе ў лепшы бок. Месцамі арганізацыі рытуалаў з'яўляюцца храмы *балай басарах*. У іх адбываецца збор вернікаў, арганізуецца адукацыя іх дзяцей. Святарамі часцей за ўсё выступаюць мясцовыя старасты і правадыры. Існуе пасада вярхоўнага святара *пангкаліма*. 

Рытуалы кахарынган могуць адрознівацца ў залежнасці ад племені і яго традыцый. Аднак усе вернікі падтрымліваюць рытуалы перапахавання продкаў *тывах* і ахвярапрынашэнняў. Супольныя святы суправаджаюцца свяшчэннымі песнямі *карунгут* і танцамі *нганджан*.

## Спасылкі 
* Kaharingan: The Enticing Local Belief of Indonesia 
* Borneo Tribe Practices Its Own Kind of Hinduism
* William Noseworthy Kaharingan
* BORNEO FAMILIES IN THIS LIFE AND THE NEXT
* Agama Kaharingan: Penciptaan Alam, Tuhan dan Suku Dayak 

Катэгорыя:Індуізм
Катэгорыя:Нацыянальныя і этнічныя рэлігіі
Катэгорыя:Рэлігія ў Інданезіі
Катэгорыя:Даякі
Венецыянскі кінафестываль 1967

**28-ы Венецыянскі кінафестываль** праходзіў з 26 жніўня па 8 верасня 1967 года. Галоўную ўзнагароду кінафестывалю — Залатога льва — атрымаў фільм «» рэжысёра Луіса Буньюэля.

## Лаўрэаты 
## Зноскі 
Катэгорыя:Венецыянскі кінафестываль
Катэгорыя:Кінафестывалі 1967 года
Катэгорыя:Жнівень 1967 года
Катэгорыя:Верасень 1967 года
Катэгорыя:1967 год у Італіі
Катэгорыя:Падзеі ў Венецыі
Полацк (жаночы баскетбольны клуб)

**«Полацк»** — беларускі жаночы баскетбольны клуб з горада Полацк. Каманда дэбютавала пад канец студзеня 2016 года ў Вышэйшай лізе Беларусі па баскетболе.

## Статыстыка выступленняў 
## Трэнеры 
* Канстанцін Вістуноў (2016—2017)

## Спасылкі 
* «ПОЛОЦК»: ДЕБЮТ В ВЫСШЕЙ ЛИГЕ
* Константин Вистунов — о команде Полоцка, которая намерена побеждать в НБЛ

Катэгорыя:Баскетбольныя клубы паводле алфавіта
Венецыянскі кінафестываль 1966

**27-ы Венецыянскі кінафестываль** праходзіў з 28 жніўня па 10 верасня 1966 года. Галоўную ўзнагароду кінафестывалю — Залатога льва — атрымаў фільм «» рэжысёра Джыла Пантэкорвы.

## Лаўрэаты 
## Зноскі 
Катэгорыя:Венецыянскі кінафестываль
Катэгорыя:Кінафестывалі 1966 года
Катэгорыя:Жнівень 1966 года
Катэгорыя:Верасень 1966 года
Катэгорыя:1966 год у Італіі
Катэгорыя:Падзеі ў Венецыі
Венецыянскі кінафестываль 1965

**26-ы Венецыянскі кінафестываль** праходзіў з 24 жніўня па 6 верасня 1965 года. Галоўную ўзнагароду кінафестывалю — Залатога льва — атрымаў фільм «» рэжысёра Лукіна Вісконці.

## Лаўрэаты 
## Зноскі 
Катэгорыя:Венецыянскі кінафестываль
Катэгорыя:Кінафестывалі 1965 года
Катэгорыя:Жнівень 1965 года
Катэгорыя:Верасень 1965 года
Катэгорыя:1965 год у Італіі
Катэгорыя:Падзеі ў Венецыі
Венецыянскі кінафестываль 1964

**25-ы Венецыянскі кінафестываль** праходзіў з 27 жніўня па 10 верасня 1964 года. Галоўную ўзнагароду кінафестывалю — Залатога льва — атрымаў фільм «» рэжысёра Мікеланджэла Антаніёні.

## Лаўрэаты 
## Зноскі 
Катэгорыя:Венецыянскі кінафестываль
Катэгорыя:Кінафестывалі 1964 года
Катэгорыя:Жнівень 1964 года
Катэгорыя:Верасень 1964 года
Катэгорыя:1964 год у Італіі
Катэгорыя:Падзеі ў Венецыі
Венецыянскі кінафестываль 1963

**24-ы Венецыянскі кінафестываль** праходзіў з 24 жніўня па 7 верасня 1963 года. Галоўную ўзнагароду кінафестывалю — Залатога льва — атрымаў фільм «» рэжысёра .

## Лаўрэаты 
## Зноскі 
Катэгорыя:Венецыянскі кінафестываль
Катэгорыя:Кінафестывалі 1963 года
Катэгорыя:Жнівень 1963 года
Катэгорыя:Верасень 1963 года
Катэгорыя:1963 год у Італіі
Катэгорыя:Падзеі ў Венецыі
Венецыянскі кінафестываль 1962

**23-і Венецыянскі кінафестываль** праходзіў з 25 жніўня па 8 верасня 1962 года. Галоўную ўзнагароду кінафестывалю — Залатога льва — атрымалі два фільмы: «Іванава дзяцінства» рэжысёра Андрэя Таркоўскага і «» рэжысёра .

## Лаўрэаты 
## Зноскі 
Катэгорыя:Венецыянскі кінафестываль
Катэгорыя:Кінафестывалі 1962 года
Катэгорыя:Жнівень 1962 года
Катэгорыя:Верасень 1962 года
Катэгорыя:1962 год у Італіі
Катэгорыя:Падзеі ў Венецыі
Венецыянскі кінафестываль 1961

**22-і Венецыянскі кінафестываль** праходзіў з 20 жніўня па 3 верасня 1961 года. Галоўную ўзнагароду кінафестывалю — Залатога льва — атрымаў фільм «» рэжысёра Алена Рэнэ.

## Лаўрэаты 
## Зноскі 
Катэгорыя:Венецыянскі кінафестываль
Катэгорыя:Кінафестывалі 1961 года
Катэгорыя:Жнівень 1961 года
Катэгорыя:Верасень 1961 года
Катэгорыя:1961 год у Італіі
Катэгорыя:Падзеі ў Венецыі
Венецыянскі кінафестываль 1960

**21-ы Венецыянскі кінафестываль** праходзіў з 24 жніўня па 7 верасня 1960 года. Галоўную ўзнагароду кінафестывалю — Залатога льва — атрымаў фільм «» рэжысёра .

## Лаўрэаты 
## Крыніцы 
Катэгорыя:Венецыянскі кінафестываль
Катэгорыя:Кінафестывалі 1960 года
Катэгорыя:Жнівень 1960 года
Катэгорыя:Верасень 1960 года
Катэгорыя:1960 год у Італіі
Катэгорыя:Падзеі ў Венецыі
Мэры Сцюарт (пісьменніца)

**Мэры Сцюарт** (; 17 верасня 1916 — 10 мая 2014) — англійская раманістка, вядомая перш за ўсё сваёй трылогіяй пра , у якой яна змагла сумясціць рысы гістарычнага рамана і гісторыі ў стылі фэнтэзі.

## Біяграфія 
Нарадзілася ў Сандэрлендзе ў сям’і святара. У 1939 годзе яна скончыла Дарэмскі ўніверсітэт і атрымала спецыяльнасць выкладчыка англійскай мовы. У 1941—1945 гадах выкладала ў Дарэмскім універсітэт, дзе пазнаёмілася са сваім мужам — прафесарам геалогіі Фрэдэрыкам Генры Сцюартам. У 1945 годзе яны пабраліся шлюбам. Па патрабаванні мужа Мэры паслала ў выдавецтва рукапіс свайго першага рамана «», які быў апублікаваны ў 1955 годзе. У 1956 годзе Фрэдэрык Сцюарт атрымаў пасаду выкладчыка ў Эдынбургу і пераехаў туды разам з жонкай. Сужонкі Сцюарт шмат падарожнічалі, што дало Мэры матэрыял для некалькіх раманаў, дзеянне якіх адбываецца за мяжой: у Францыі, Грэцыі, іншых краінах.

У 2001 годзе Фрэдэрык памёр. Пасля яго смерці пісьменніца пражывала ў Эдынбургу разам са сваёй пляменніцай Джэніфер Огдэн.

## Бібліяграфія 
### Рамантычныя трылеры 
*  (Madam, Will You Talk?, 1955)
* Вогнішча апоўначы (Wildfire at Midnight, 1956)
* Гром раздаецца справа (Thunder on the Right, 1957)
* Дзевяць карэт чакаюць цябе (Nine Coaches Waiting, 1958)
* Мой брат Майкл (My Brother Michael, 1959)
* Увітае плюшчом дрэва (The Ivy Tree, 1961)
* Месяцавыя прадзільшчыцы (The Moon-Spinners, 1962)
* Гэта грубае чараўніцтва (This Rough Magic, 1964)
* Палёты над зямлёй (Airs above the Ground, 1965)
* Ганчакі Гаўрыіла (The Gabriel Hounds, 1967)
* Вецер з невялікіх астравоў (The Wind Off the Small Isles, 1968)
* Не кранай котку (Touch Not the Cat, 1976)
* Цярновы прыстанак (Thornyhold, 1988)
* Буравеснік (Stormy Petrel, 1991)
* Ружовы катэдж (Rose Cottage, 1997)

### Жыццё Мерліна 
*  (The Crystal Cave, 1970)
*  (The Hollow Hills, 1973)
*  (The Last Enchantment, 1979)
*  (The Wicked Day, 1983)
*  (The Prince and the Pilgrim, 1995)

### Дзіцячыя аповесці 
* Маленькая мятла (The Little Broomstick, 1971)
* Людвік і зорны конь (Ludo and the Star Horse, 1974)
* Прагулка ў Воўчым лесе (A Walk in Wolf Wood, 1980)
* Замак небяспекі (The Castle of Danger, 1981)

### Паэзія 
* Мароз на акне і іншыя вершы (Frost on the Window: And other Poems, 1990)

## Экранізацыі 
* «Мерлін з крыштальнага грота»
* «Месяцавыя прадзільшчыцы» (The Moon-Spinners, 1964)
* «Мэры і кветка вядзьмаркі» (2017)

## Узнагароды 
* 1971,  у намінацыі «Фэнтэзі» за «Крыштальны грот» (The Crystal Cave)
* 1974,  у намінацыі «Фэнтэзі» за «Полыя ўзгоркі» (The Hollow Hills)

## Заўвагі 
## Спасылкі 
* Неафіцыйны сайт пісьменніцы

Катэгорыя:Англамоўныя пісьменнікі
Катэгорыя:Пісьменніцы Вялікабрытаніі
Hemileucinae

**Hemileucinae** — падсямейства паўлінавочак, якое ўключае каля 400 відаў матылькоў. Распаўсюджаныя ў Паўднёвай, Цэнтральнай і Паўночнай Амерыцы.

## Класіфікацыя 
У падсямейства ўключаюць наступныя роды:

* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Спасылкі 
* Роды на старонцы ftp.fi.xemacs.org.
* BugGuide.

Катэгорыя:Паўлінавочкі
Automeris metzli

**Automeris metzli** — від молей роду  сямейства . Ён сустракаецца ад Мексікі да Венесуэлы, Калумбіі і Эквадора, а таксама можа быць знойдзены ў Трынідадзе.

Лічынкі харчуюцца відамі роду .

## Зноскі 
## Спасылкі 
* saturniidae-breeder.de
* Moths of Belize

Катэгорыя:Паўлінавочкі
Катэгорыя:Жывёлы, апісаныя ў 1853 годзе
Людвік і зорны конь

«**Людвік і зорны конь**» () — фэнтэзійная аповесць шатландскай пісьменніцы Мэры Сцюарт. Упершыню апублікавана выдавецтвам «» у 1974 годзе.

## Сюжэт 
Людвік, баварскі сялянскі хлопчык, не асабліва кемлівы, але далікатны, надзейны і добрасумленны. Калі Рэнці, добры стары конь  — коні гэтай пароды, паводле падання, цягнуць калясніцу сонца — вырываецца і ўцякае, Людвік ідзе за ім праз страшную завіруху і трапляе ў пячору, дзе сустракае кентаўра. Ён апынаецца ў Зорнай краіне, а гэта — Дом Стральца.

Стралец кажа Людвіку, што Рэнці сапраўды Зорны конь, і што яны абодва могуць, калі пажадаюць, пераследваць сонца праз наступныя Дамы. Калі ім удасца дагнаць сонца, перш чым яно зноў дасягне Дома Стральца, Рэнці будзе дазволена ўпрэгчыся ў сонечную калясніцу замест таго, каб чакаць самотнай смерці кульгавага старога каня. Падарожжа будзе жорсткім і цяжкім, і ім давядзецца змагацца з жудаснымі, часта варожымі гаспадарамі кожнага з Дамоў — але Людвік застаецца верны свайму сябру Рэнці і рашаецца дапамагчы.

## Крытыка 
Крытык  ахарактарызавала кнігу наступным чынам: «*Гэта невялікая кніга, але яе маштаб вар’іруецца ад невымоўнага да бытавых дэталяў, ад абавязкаў багоў да адносінаў між чалавекам і жывёлінай, і пры гэтым яна далікатная, незабыўна шчымлівая*». Крытык таксама адзначыла, што аповесць «Людвік і зорны конь» — гэта самы захапляльны, упэўнены, вобразны спосаб, якім калі-небудзь увасаблялі задыяк у мастацкай літаратуры.

## Узнагароды 
У 1975 годзе аповесць «Людвік і зорны конь» была адзначана .

## Папулярызацыя 
У 1975 годзе аповесць «Людвік і зорны конь» была прачытана ў межах тэлесерыяла «»:
* Сезон 14, серыя 11. «Людвік і зорны конь: Частка 1 — Знікненне каня» (22 верасня 1975)
* Сезон 14, серыя 12. «Людвік і зорны конь: Частка 2 — Стралец, Казярог і Гула» (23 верасня 1975)
* Сезон 14, серыя 13. «Людвік і зорны конь: Частка 3 — Рыбы, Баран і Бык» (24 верасня 1975)
* Сезон 14, серыя 14. «Людвік і зорны конь: Частка 4 — Блізняты, Рак, Панна і Леў» (25 верасня 1975)
* Сезон 14, серыя 15. «Людвік і зорны конь: Частка 5 — Шалі і Скарпіён» (26 верасня 1975)

## Беларускі пераклад 
Беларускамоўнае выданне кнігі было зроблена Беларускім гуманітарным адукацыйна-культурным цэнтрам у 1996 годзе. Пераклад быў зроблены Аленай Арловай, праілюстравала кнігу Л. І. Мележ. Наклад склаў 3000 асобнікаў.

## Заўвагі 
## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Творы Мэры Сцюарт
Катэгорыя:Кнігі 1974 года
Катэгорыя:Казкі
Сезон 2015/2016 ЖБК «Полацк»

У сезоне 2015/2016 жаночы баскетбольны клуб «Полацк» з горада Полацка прымаў удзел:
* Чэмпіянат Беларусі 2015/2016 (**8 месца**).

## Апісанне 
Каманда дэбютавала пад канец студзеня 2016 года ў Вышэйшай лізе чэмпіянату Беларусі па баскетболе. Клуб правёў 14 матчаў (3 Перамогі / 11 Паражэнні). Лідарамі па выніковасці і падборам з’яўляецца Ганна Хацкевіч (ачкоў за гульню — 15,1, падбораў — 15,5). Лепшы гулец у камандзе па выніковых перадачах — Марына Крывіцкая (перадач за гульню — 2,9).

## Склад каманды 
*  Марына Крывіцкая
*  Кацярына Казлавец
*  Ганна Хацкевіч
*  Кацярына Гаравец
*  Алена Андрыеўская
*  Юлія Сялютава
*  Вольга Зубовіч
*  Кацярына Шкода
*  Юлія Журава
*  Анастасія Грыгаркевіч
*  Юлія Грыгаркевіч
*  Вольга Вернікоўская
*  Алена Новікава
*  Аляксандра Ратнікава
*  Наталля Дегцярова
*  Марыя Талканіца
*  Таццяна Петухова
*  Ганна Вілімайтус

## Трэнеры каманды 
*  Андрэй Захараў (галоўны трэнер)

## Гл. таксама 
* Сезон 2016/2017 ЖБК «Полацк»

## Спасылкі 
* БК «ПОЛОЦК»: ДЕБЮТ В ВЫСШЕЙ ЛИГЕ
* БК «Полоцк». Самая молодая команда в белорусском баскетболе
* 2015-2016
2015/2016
Полацк
Гарачыня ў Пуэрта-Рыка (2023)

У чэрвені 2023 года над Карыбскім рэгіёнам утварылася анамальная гарачыня, якая прынесла гістарычна высокія тэмпературы і пабіла шматлікія рэкорды. Заглухлая сістэма высокага ціску на ўсход ад Пуэрта-Рыка ўтварыла цеплавы купал, у той час як пыл з Сахары стрымліваў утварэнне аблокаў.  

Найбольш складаная сітуацыя склалася ў паўночнай частцы вострава. 6 чэрвеня ўстаноўлены некалькі тэмпературных рэкордаў, у тым ліку ў Сан-Хуане — 95°F (35°C). У некаторых рэгіёнах назіралася тэмпература ў 110°F (38°C). Галоўны рэкорд належыць гораду Дарада, дзе паведамлялася пра адзнаку ў 125°F (51°C). На бліжэйшых да Пуэрта-Рыка астравах таксама назіралася анамальная гарачыня: на Саба быў зафіксаваны рэкорд у 92°F (33°C), а на Арубе — 95,5°F (35°C). Асноўнай прычынай анамаліі названа змяненне клімату.

## Заўвагі 
Катэгорыя:Анамальная гарачыня 2023 года
Катэгорыя:Пуэрта-Рыка
Засуха ў Еўропе (2023)

.]]
У 2023 годзе ў Еўропе на фоне анамальнай гарачыні пачалася засуха.

Засушлівая зіма абмежавала папаўненне грунтавых вод, вычарпаных у выніку засухі 2022 года, ад чаго моцна пацярпела сельская гаспадарка.

Дэпартамент Усходнія Пірэнеі на поўдні Францыі афіцыйна пацвердзіў факт засухі 10 мая. На возеры Гарда ўзровень вады быў на 70 см ніжэйшы за сярэдні. У італьянскіх Альпах, як паведамляецца, выпала на 63% менш снегу, чым звычайна. У выніку дэфіцыту вады скарацілася вытворчасць рысу, а каналы ў Венецыі высахлі. У Каталоніі вадасховішча Сау было загружана на 9 працэнтаў ад агульнай магутнасці. Лагуна Фуэнтэ дэ П’едра перасохла ўпершыню за 20 гадоў.

Па даных South West Water, у Дэваншыры і Корнуале (Вялікабрытанія) назіраліся самыя сухія ўмовы за амаль 90 гадоў.

## Гл. таксама 
* Гарачыня ў Еўропе (2023)
* Засуха ў Канадзе (2023)

## Крыніцы 
Катэгорыя:Анамальная гарачыня 2023 года
Катэгорыя:2023 год у Еўропе
Сезон 2016/2017 ЖБК «Полацк»

У сезоне 2016/2017 жаночы баскетбольны клуб «Полацк» з горада Полацка прымаў удзел:
* Чэмпіянат Беларусі 2016/2017 (**7 месца**).

## Склад каманды 
*  Марына Крывіцкая
*  Кацярына Кальвінкоўская
*  Карына Карнеева (прыйшла ў каманду падчас сезона)
*  Ганна Хацкевіч
*  Аляксандра Ратнікава
*  Дар’я Лявончык (прыйшла ў каманду падчас сезона)
*  Варвара Вяроўка
*  Юлія Журава
*  Алена Андрыеўская
*  Вольга Вернікоўская
*  Алена Лапкоўская
*  Ганна Кароткіна (прыйшла ў каманду падчас сезона)
*  Дар’я Філіпенка
*  Кацярына Яленская
*  Ала Гаўлуш (прыйшла ў каманду падчас сезона)

## Трэнеры каманды 
*  Андрэй Захараў (галоўны трэнер)
*  Таццяна Вяроўка

## Гл. таксама 
* Сезон 2015/2016 ЖБК «Полацк»

## Спасылкі 
* БК «Полоцк». Самая молодая команда в белорусском баскетболе
* Полоцкая женская баскетбольная команда провела первые матчи чемпионата Беларуси в родном городе.
* 2016-2017

2016/2017
Полацк
Pangrapta

**Pangrapta** — род молей сямейства . Род быў вылучаны Якабам Хюбнерам у 1818 годзе.

## Віды 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

Катэгорыя:Паўлінавочкі
Хацько

**Хацько** — беларускае прозвішча.

## Вядомыя носьбіты 
* Алена Георгіеўна Хацько (1928—1990) — Герой Сацыялістычнай Працы.
* Анатоль Мікалаевіч Хацько (нар. 1974) — беларускі дзяржаўны дзеяч.
* Генадзь Яўгенавіч Хацько (нар. 1957) — беларускі генерал-маёр міліцыі.
* Таццяна Хацько (нар. 1993) — беларуская баскетбалістка.
Таццяна Хацько

**Таццяна Хацько** (нар. , Гродна, Беларусь) — прафесійная беларуская баскетбалістка. Выступала за зборную Беларусі.

## Біяграфія 
Выступала за зборную U-16 (2005), U-18 (2007) і U-20 (2009).

## Дасягненні 
*   Сярэбраны прызёр Чэмпіянату Літвы: 2015
*  Фіналіст Кубка Літвы: 2015

*   Чэмпіён чэмпіянату Беларусі (3): 2010, 2011, 2012
*   Сярэбраны прызёр чэмпіянату Беларусі: 2013
*  Уладальнік кубка Беларус (4): 2010, 2011, 2012, 2013
 
*  Сярэбраны прызёр Балтыйскай лігі: 2013, 2012
*  Бронзавы прызёр Балтыйскай лігі: 2011
 

## Спасылкі 
Катэгорыя:Баскетбалісткі Беларусі
Катэгорыя:Ігракі жаночай зборнай Беларусі па баскетболе
Катэгорыя:Ігракі ЖБК «Судува» Марыямпале
Катэгорыя:Выпускнікі Гродзенскага дзяржаўнага аграрнага ўніверсітэта
Катэгорыя:Выпускнікі Гродзенскага дзяржаўнага ўніверсітэта імя Янкі Купалы
Бронхаскапія

**Бронхаскапі́я** — візуальны метад даследавання дыхальных шляхоў бранхаскопам (скаладаецца з трубак розных дыяметраў, асвятляльнага і аптычнага прыбораў).

Робяць бронхаскапію пад мясцовай анестэзіяй як дыягнастычную і лячэбную працэдуру.

Паказанні для бронхаскапіі: выяўленне паталагічных змен трахеі, галоўных і сегментарных бронхаў, выдаленне іншародных цел, падвострыя і хранічныя захворванні з парушэннямі праходнасці бронхаў, лёгачныя крывацёкі, калі неабходна ўзяць матэрыял для біяпсіі ці ўвесці лекавыя сродкі.

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Эндаскапія
Aedia

**Aedia** — род матылькоў сямейства , вылучаны Якабам Хюбнерам у 1823 годзе.

## Віды 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

Катэгорыя:Соўкі
Гастраскапія

**Гастраскапія** — метад эндаскапічнага даследавання ўнутранай паверхні страўніка пры дапамозе спецыяльнага прыбора — гастраскопа, гібкай трубкі, унутры якой — аптычная сістэма са шматлікіх кароткафокусных лінзаў і электрычная лямпачка.

Гастраскапію робяць для дыягностыкі хвароб страўніка (пухліны, язвы, гастрыты), кантролю за дынамікай працэсу, дэталёвага вывучэння слізістай абалонкі.

Пры гастраскапіі магчымы дадатковыя маніпуляцыі:
* дыягнастычныя (біяпсія слізістай абалонкі з гісталагічным і гістахімічным даследаваннем, фатаграфаванне ўнутранай павверхні страўніка)
* лекавыя (выцягванне іншародных цел, выдаленне ці дыятэрмакаагуляцыя пухлін, паліпаў, спыненне крывацёку, у т.л. з дапамогай лазера, увядзенне ў страўнік лекавых прэпаратаў і інш.).

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Эндаскапія
Cerace xanthocosma

**Cerace xanthocosma** — від молей сямейства .

## Апісанне 
Размах крылаў 35-60&nbsp;мм. У Японіі два пакаленні ў год.

## Арэал 
Сустракаецца ў Расіі, Японіі (Хансю, Сікоку, Кюсю) і на Тайвані.

## Спосаб жыцця 
Лічынкі з’яўляюцца паліфагамі і, як было зафіксавана, харчуюцца на , , , , , , , , відах родаў  і .

Катэгорыя:Ліставёрткі
Ophrys scolopax

''''* — від аднадольных раслін роду  сямейства . Від упершыню апісаны ў 1793 годзе іспанскім батанікам .

## Батанічнае апісанне 
Клубневы геафіт. Наземная расліна малога альбо сярэдняга памеру, з 5-6 ланцэтнымі або даўгавата-ланцэтнымі лістамі. Суквецце нясе 3-10 кветак. Цвіце вясной.

Лік храмасом-2n=36.

## Распаўсюджанне 
У дзікай прыродзе сустракаецца ў Тунісе, Алжыры, Марока, Іспаніі (уключаць Канарскія і Балеарскія астравы), Партугаліі, у Францыя (Корсіка), Італіі (у тым ліку на Сардзініі і Сіцыліі), Венгрыі, Румыніі, Балгарыі, Грэцыі (уключаючы ўсходнія Эгейскія астравы), краінах былой Югаславіі, Крыму і Турцыі. Расце на лугах, сярод кустоў і ў рэдкалессі, на вапняковых або кіслых глебах.

## Сінонімы 
Сінанімічныя назвы:

* *Ophrys abchasica* (Kümpel) P.Delforge
* *Ophrys apiformis* Steud.
* *Ophrys arachnites var. scolopax* (Cav.) Fiori & Paol.
* *Ophrys atropos* Barla
* *Ophrys bremifera* Steven
* *Ophrys bullata* Cirillo ex Steud.
* *Ophrys ceto* Devillers, Devillers-Tersch. & P.Delforge
* *Ophrys corbariensis* J.Samuel & J.M.Lewin
* *Ophrys fuciflora subsp. scolopax* (Cav.) H.Sund.
* *Ophrys gerstlaueri* A.Fuchs
* *Ophrys hippocratis* P.Delforge
* *Ophrys holoserica subsp. scolopax* (Cav.) H.Sund.
* *Ophrys hygrophila* Gügel, Kreutz, D.Rückbr. & U.Rückbr.
* *Ophrys karadenizensis* M.Schönfelder & H.Schönfelder
* *Ophrys mycenensis* S.Hertel & Paulus
* *Ophrys oestrifera subsp. abchasica* Kümpel
* *Ophrys oestrifera subsp. bremifera* (Steven) K.Richt.
* *Ophrys oestrifera f. bremifera* (Steven) Soó
* *Ophrys oestrifera subsp. elbursana* Kreutz
* *Ophrys oestrifera subsp. hygrophila* (Gügel, Kreutz, D.Rückbr. & U.Rückbr.) Kreutz
* *Ophrys oestrifera subsp. karadenizensis* (M.Schönfelder & H.Schönfelder) Kreutz
* *Ophrys orphanidea* Saliaris & P.Delforge
* *Ophrys santonica* J.M.Mathé & Melki
* *Ophrys schelkownikowii* Woronow

## Спасылкі 
* Ophrys scolopax — Woodcock Orchid — PFAF Plant Database 
* 

## Літаратура 
* Pedersen, H.Æ. & Faurholdt, N. (2007), *Ophrys : The Bee Orchids of Europe, Richmond, Surrey, UK: Kew Publishing'', ISBN 978-1-84246-152-5

Катэгорыя:Флора Афрыкі
Катэгорыя:Флора Еўразіі
Катэгорыя:Офрыс
Катэгорыя:Расліны, апісаныя ў 1793 годзе
Рынаскапія

Рынаскапія — метад эндаскапічнага даследавання поласці носа (агляд яе сценак) пры розных захворваннях.

Адрозніваюць:
* пярэднюю рынаскапію (з выкарыстаннем люстэрка Хартмана);
* сярэднюю рынаскапію (цяпер не выкарыстоўваецца);
* заднюю рынаскапію (з выкарыстаннем ЛОР-люстэрка).

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Эндаскапія
Sphinx gordius

**Sphinx gordius** — від молей сямейства . Від быў упершыню апісаны  у 1780 годзе.

## Распаўсюджанне 
Сустракаецца ў паўночных раёнах ЗША і паўднёвай Канады, у асноўным на ўсход ад Скалістых гор, акрамя таго сустракаецца ўздоўж усходняга ўзбярэжжа да Фларыды і ў Скалістых гарах да Каларада.

## Апісанне 
Размах крылаў 68-108&nbsp;мм.

Файл:Sphinx gordius MHNT CUT 2010 0 253 Minden Nevada female dorsal.jpg|Дарсальны выгляд самкі
Файл:Sphinx gordius MHNT CUT 2010 0 253 Minden Nevada female ventral.jpg|Вентральны выгляд самкі

## Біялогія 
Лічынкі харчуюцца відамі родаў , ,  і .

## Падвіды 
* *Sphinx gordius gordius*
* *Sphinx gordius oslari* (Rothschild & Jordan, 1903) (Colorado)

## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Бражнікі
Катэгорыя:Жывёлы, апісаныя ў 1780 годзе
Спіс універсітэтаў штата Род-Айленд

У штаце Род-Айленд (ЗША) дзейнічаюць дзяржаўныя і прыватныя ўніверсітэты.

## Дзяржаўныя 
* Род-Айлендскі ўніверсітэт

## Прыватныя 
* Браўнаўскі ўніверсітэт
* Браянцкі ўніверсітэт
* Універсітэт імя Г. Джонсан і М. Уэльс
* Універсітэт імя Роджэра Уільямса
* Універсітэт «Сальвэ Рэджына»

Род-Айленд
Feigeria

**Feigeria** — род молей сямейства . Род быў узведзены  ў 1990 годзе.

## Віды 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

Катэгорыя:Соўкі
Род-Айлендскі ўніверсітэт

**Род-Айлендскі ўніверсітэт** () — дзяржаўная вышэйшая навучальная ўстанова са статусам даследчага ўніверсітэта, галоўны кампус якой месціцца ў вёсцы Кінгстан на поўдні штата Род-Айленд, ЗША. Гэта адзіны дзяржаўны ўніверсітэт у штаце.

Універсітэт прапануе ступені па 80 спецыяльнасцях бакалаўрыяту і 49 спецыяльнасцях магістратуры у 9 акадэмічных школах і каледжах. Гэтыя школы і каледжы ўключаюць мастацтва і навукі, бізнес, адукацыю і прафесійныя студыі, інжынерыю, медыцыну, экалогію і навукі аб жыцці, медсястрынства, фармацыю і акіянаграфію.

## Гл. таксама 
* Спіс універсітэтаў штата Род-Айленд

## Крыніцы 
## Спасылкі 
* Афіцыйная інтэрнэт-старонка ўстановы

Катэгорыя:Навучальныя ўстановы з англійскай мовай навучання
Катэгорыя:Універсітэты Род-Айленда
Gekko mizoramensis

**Gekko mizoramensis** — від яшчарак сямейства . Від з’яўляецца эндэмікам штата Мізарам у Індыі.

## Адкрыццё 
*G. mizoramensis* быў знойдзены ў Інда-Бірманскім рэгіёне, у горадзе , у маі 2022 года. Малекулярныя дадзеныя яго блізкае сваяцтва з відам , які жыве на другім баку Араканскага хрыбта.

Усе асобнікі *G. mizoramensis* знойдзены ў раёне горада на вышынях ад 1.5 to 3.6 м над зямлёй. Яны актывізаваліся ў прыцемках, палюючы на насякомых, якіх прыцягвалі крыніцы святла. Іх асяроддзе пражывання таксама звычайна насялялі яшчаркі відаў ,  і .

Катэгорыя:Геконавыя
Epichnopteriginae

**Epichnopteriginae** — падсямейства лускакрылых насякомых з сямейства .

## Сістэматыка 
У складзе падсямейства наступныя роды:

* 
* 
* 
* 
* 
* 

Катэгорыя:Матылі
Саюз грамадзян Грузіі

**Саюз грамадзян Грузіі** або **Грамадзянскі саюз Грузіі** () — грузінская левацэнтрысцкая палітычная партыя, створаная Эдуардам Шэварднадзэ, які быў прэзідэнтам Грузіі з 1992 па 2003, і Давідам Чантладзэ, былым гандлёвым прадстаўніком Савецкага Саюза ў Чэхаславакіі. На парламенцкіх выбарах у лістападзе 1995 года партыя атрымала большасць месцаў у грузінскім парламенце. Саюз грамадзян Грузіі ўваходзіў у Сацыялістычны Інтэрнацыянал і Партыю еўрапейскіх сацыялістаў.

Партыя прыцягвала шмат маладых рэфарматараў, у тым ліку Міхаіла Саакашвілі, Зураба Жванія і Ніно Бурджанадзэ, але ў канчатковым выніку стала ахвярай шэрагу карупцыйных скандалаў, а таксама ператварылася ў інструмент для палітычных маніпуляцый Шэварнадзэ. Менавіта па гэтых прычынах у верасні 2001 года Саакашвілі сышоў з урада Шэварднадзэ і Грамадзянскага саюза Грузіі. У канчатковым выніку, унутры партыі паўсталі супярэчнасці, якія прывялі да таго, што Саюз грамадзян распаўся на тры супрацьлеглыя фракцыі. У чэрвені 2002 года, каб стварыць сваю ўласную партыю, Саюз грамадзян пакінуў Жванія. Пазней і спікер парламента Ніно Бурджанадзэ таксама пакінула Саюз грамадзян, каб аб’яднацца з Жванія і, у канчатковым рахунку, з Саакашвілі. У чэрвені 2003 года пяць апазіцыйных партый стварылі Адзіны нацыянальны рух, каб разам супрацьстаяць Саюзу грамадзян і змагацца з карупцыяй.

Саюз грамадзян апынуўся ў цэнтры ўвагі падчас палітычнага крызісу ў лістападзе 2003, калі выйграныя ім парламенцкія выбары ў шматмандатнай акрузе, праведзеныя 2 лістапада, абвясцілі сфальсіфікаванымі. 23 лістапада, пасля шэрагу масавых дэманстрацый і пратэстаў, Шэварнадзэ быў вымушаны сысці ў адстаўку, а яго партыя — распушчана. Пасля, вынікі выбараў анулявалі, і на 2004 годы прызначалі новыя. Абраныя 19 дэпутатаў ад руху Новая Грузія працягнулі работу ў парламенце да 2008 года.

## Літаратура 
* Jones, Stephen. Georgia: A Political History Since Independence. — London : I.B. Tauris, 2013. — ISBN 978-1-78453-085-3.
* საქართველოს პოლიტიკური პარტიები: ცნობარი 1999 /[მოამზადეს კოსტანტინე კანდელაკმა, დავით ყიფიანმა, ლელა ხომერიკმა [და სხვ.]]; სამოქალაქო კულტურის საერთაშორისო ცენტრი. - თბ., 1999. - 157გვ. ISBN 99928-52-41-0
## Спасылкі 
* Partits polítics georgians el 1999  
* Особенности партийной системы
* http://src-h.slav.hokudai.ac.jp/coe21/publish/no16/01maeda.pdf
* საქართველოს მოქალაქეთა კავშირი (სმკ)

Катэгорыя:Палітычныя партыі Грузіі
Катэгорыя:Сацыялістычны інтэрнацыянал
Катэгорыя:Сацыял-дэмакратычныя партыі
Катэгорыя:Левацэнтрысцкія партыі
Круглы стол—Свабодная Грузія

**Круглы стол—Свабодная Грузія** () — альянс грузінскіх палітычных партый.

## Стварэнне 
11—13 сакавіка 1990 года ў Вялікай канцэртнай зале філармоніі Тбілісі адбылася канферэнцыя, на якой былі запрошаны ўсе нефармальныя арганізацыі, якія вызначалі сябе як нацыянальна-вызваленчы рух. Мэтай канферэнцыі было стварэнне кааліцыйнага савета.

На канферэнцыі былі прадстаўлены два планы аддзялення Грузіі ад Савецкага Саюза:
* Прадстаўнікі першага лічылі, што краіна павінна стаць незалежнай з дапамогай рэферэндуму. Гэта значыць, яны меркавалі пайсці па шляху Літвы, якая ў сакавіку 1990 года легітымным і мірным спосабам пачала шлях да выхаду са складу СССР.
* Іншы план разглядалі набыццё незалежнасці шляхам вываду савецкіх войск з Грузіі. Лозунг прыхільнікаў другога плана быў: «Спачатку — свабода, а потым — незалежнасць».

Звіяд Гамсахурдзія назваў планы «антынацыянальнымі» і пакінуў канферэнцыю разам з некалькімі партыямі. Арганізацыі, якія пакінулі канферэнцыю, стварылі палітычны альянс «Круглы стол—Свабодная Грузія». Яго асноўнай палітычнай мэтай было спачатку правесці рэферэндум аб незалежнасці, а потым прыняць дэкларацыю аб аднаўленні незалежнасці Грузіі на аснове гэтага рэферэндуму.

Альянс Круглы стол—Свабодная Грузія быў ва ўладзе да 1993 года, пасля чаго распаўся.

## Прыход да ўлады 
На выбарах 28 кастрычніка 1990 года блок «Круглы стол—Свабодная Грузія» атрымаў 53,99% галасоў, узяўшы большасць у Вярхоўным Савеце Грузінскай ССР.

9 красавіка 1991 года сесія Вярхоўнага Савета прыняла Закон аб незалежнасці Грузіі на аснове рэферэндуму 31 сакавіка 1991 года. Звіяд Гамсахурдзія, кандыдат ад кааліцыі, атрымаў 87% галасоў на прэзідэнцкіх выбарах і стаў першым прэзідэнтам незалежнай Грузіі.

## Члены 
* Хельсінкскі саюз Грузіі ()
* Таварыства Св. Іллі—Праведнае грамадства Грузіі ()
* Грузінскае Таварыства Мераба Костава ()
* Саюз грузінскіх традыцыяналістаў ()
* Грузінскі нацыянальны фронт—Радыкальны саюз ()
* Нацыянальна-ліберальны саюз Грузіі ()
* Грузінская нацыянальна-хрысціянская партыя ()

## Спасылкі 
* 
* 
* 
* 

Катэгорыя:Партыйныя кааліцыі
Катэгорыя:Палітычныя партыі Грузіі
Катэгорыя:Нацыянальна-вызваленчыя рухі
Віктар Васілевіч Цішчанка

**Віктар Васілевіч Цішчанка** (нар. ?) — беларускі гісторык. Спецыяліст па праблеме функцыянавання вялікакняжацкай улады ў ВКЛ у канцы XIV — пачатку XVI ст. Кандыдат гістарычных навук (2007).

## Біяграфія 
Скончыў аспірантуру Інстытута гісторыі НАН Беларусі. У 2007 годзе абараніў кандыдацкую дысертацыю па тэме «Вялікакняжацкая ўлада ў структуры органаў дзяржаў нага кіравання ВКЛ у канцы XIV — пачатку XVI ст.».

## Навуковая дзейнасць 
Напрамкі даследаванняў: палітычная сістэма ВКЛ у канцы XIV — пачатку XVI ст.; органы дзяржаўнай улады; манархі ВКЛ, іх
адміністрацыйная, судовая, ваенная дзейнасць; арганізацыя дыпламатычнай службы ў ВКЛ.

## Крыніцы 
## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Гісторыкі Беларусі
Катэгорыя:Даследчыкі гісторыі Вялікага Княства Літоўскага
Віктар Цішчанка

**Віктар Цішчанка**:
* Віктар Васілевіч Цішчанка — беларускі гісторык.
* Віктар Елісеевіч Цішчанка (нар. 1927) — беларускі эканаміст. Доктар эканамічных навук (1969), прафесар (1971).
Сезон 2013/2014 «Гарызонта» Мінск

У сезоне 2013/2014 жаночы баскетбольны клуб «Гарызонт» з Мінска прымаў удзел:
* Чэмпіянат Беларусі 2013/2014 ( **2 месца**),
* Кубак Беларусі 2013 ( **Уладальнік**).
* Балтыйская ліга 2013/2014 — ( **2 месца**).

## Склад каманды 
*  Аляксандра Хамянчук
*  Наталля Трафімава
*  Наталля Ануфрыенка
*  Таццяна Троіна
*  Наталля Баклага
*  Дар’я Ліпінская
*  Марына Івашчанка
*  Галіна Шыловіч
*  Надзея Надзежка
*  Святлана Кудрашова (прыйшла ў каманду падчас сезону)
*  Карына Карнеева
*  Марына Крэс
*  Таццяна Хацько (пакінула каманду падчас сезону)
*  Таццяна Ліхтаровіч (пакінула каманду падчас сезону)
*  Аляксандра Тарасава (пакінула каманду падчас сезону)

## Трэнеры каманды 
*  Анатоль Буяльскі (галоўны трэнер)
*  Мікалай Бузлякоў

## Гл. таксама 
* Сезон 2012/2013 «Гарызонт Мінск»
* Сезон 2014/2015 «Гарызонт Мінск»

## Спасылкі 
* 2013-2014
2013-2014
Гарызонт Мінск
Катэгорыя:2013 год у Мінску
Катэгорыя:2014 год у Мінску
Ларынгаскапія

**Ларынгаскапія** — метад эндаскапічнага даследавання гартані спецыяльнымі інструментамі.

Адрозніваюць ларынгаскапію
* непрамую (люстраную) — яе робяць з дапамогай гартаннага люстэрка, крыніцы святла і лобнага рэфлектара
* прамую (робяць з дапамогай ларынгаскопа)
* фібравалаконную (робяць прыборамі з выкарыстаннем фібравалаконнай оптыкі (святлаводаў).

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Эндаскапія
Вохма (пасёлак)

**Во́хма** () — пасёлак у Кастрамской вобласці Расіі. Адміністрацыйны цэнтр Вохамскага раёна і Вохамскага сельскага паселішча. Пасёлак размешчаны за 454 км на паўночны ўсход ад абласнога цэнтра Кастрамы, на рацэ Вочка, за 5 кіламетраў ад ракі Вохма. Сяло ўзнікла на скрыжаванні старажытных гандлёвых шляхоў у канцы XVII стагоддзя. З 31 студзеня 1964 года па 1992 год Вохма мела статус пасёлка гарадскога тыпу.

Катэгорыя:Населеныя пункты Кастрамской вобласці
Вятлужскі (Кастрамская вобласць)

**Вятлужскі** () — пасёлак гарадскога тыпу Кастрамской вобласці Расіі. Уваходзіць у склад гарадской акругі Шар’я. Стаіць на рацэ Вятлуга. За 275 км на паўночны ўсход ад Кастрамы. Статус пасёлка гарадскога тыпу — з 1938 года.

У 1961 годзе ўказам Прэзідыума Вярхоўнага Савета РСФСР рабочы пасёлак Галышы перайменаваны ў Вятлужскі.
## Насельніцтва 
Катэгорыя:Пасёлкі гарадскога тыпу Кастрамской вобласці
Лядовы палац спорту (Гродна)

**Лядовы палац спорту** (поўная назва **Дзяржаўная ўстанова культурна-спартыўны комплекс «Лядовы палац спорту»**) — спарткомплекс у горадзе Гродна, Беларусь.

Умяшчальнасць — 2487 гледачоў, асноўнае прызначэнне — правядзенне матчаў па хакеі з шайбай. Арэна з’яўляецца дамашняй пляцоўкай хакейнага клуба «Нёман». У вольны ад спартыўных мерапрыемстваў час лядовая пляцоўка задзейнічана для правядзення масавых катанняў на каньках.

## Гісторыя 
Лядовы палац спорту ў Гродне будаваўся паэтапна з 1989 па 1999 год. Афіцыйнае адкрыццё палаца адбылося 7 снежня 1991 года перад матчам з харкаўскім «Дынама». З 1991 года пачаў эксплуатавацца крыты каток. Паралельна вялося будаўніцтва абслуговых памяшканняў. У 1995 годзе пабудаваныя бытавыя памяшканні левага крыла, а ў 1997 годзе — правага.

Пасля наведвання 4 сакавіка 1998 года Лядовага палаца Прэзідэнтам Рэспублікі Беларусь Аляксандрам Лукашэнкам, было прынята рашэнне аб паскарэнні рэканструкцыі і будаўніцтва спартыўнага комплексу. У снежні 1999 пачала функцыянаваць асноўная частка палаца, уключаючы галоўны корпус з лядовай арэнай, глядзельнай залай, вестыбюльнай групай, кулуарамі і дапаможнымі памяшканнямі. Пры гэтым колькасць месцаў для гледачоў скарацілася з 3000 да 2487. Урачыстае адкрыццё абноўленага Лядовага палаца прайшло 11 снежня 1999 пры ўдзеле Аляксандра Лукашэнкі.

## Апісанне арэны 
Асноўная частка комплексу — хакейная арэна з пляцоўкай 30x60 метраў. Трыбуны ўмяшчальнасцю 2487 гледачоў размешчаны ў выглядзе амфітэатра вакол арэны. Верхнюю частку трыбун па перыметры залы абгінае галерэя. Прадугледжана магчымасць трансфармавання лядовай пляцоўкі ў пляцоўку для гульнявых відаў спорту, спартыўных адзінаборстваў, цяжкай атлетыкі, гімнастыкі, бокса, а таксама ў сцэну для правядзення канцэртаў і іншых відовішчных мерапрыемстваў (пры канцэртнай кампаноўцы з танцпляцам прадаецца да 3500 квіткоў).

На арэне праводзяцца матчы і трэніроўкі хакейнага клуба «Нёман», вучэбна-трэніровачныя заняткі СДЮШАР № 10, заняткі групы па шорт-трэку, навучанне дзяцей фігурным катанні, масавыя катанні для насельніцтва. Лядовы палац спорту мае спартыўную залу 18х36 метраў для заняткаў валейболам, баскетболам, тэнісам. Дзейнічаюць фітнес-цэнтр з заламі сілавой падрыхтоўкі, аэробікі і харэаграфіі, медыка-аднаўленчы цэнтр з кабінетам масажу, гідрамасажу, саунай і салярыем. У Палацы размешчаны два кафэ і крама хакейнага спортінвентара, турбюро.

## Спасылкі 
* Официальный сайт «Ледового дворца спорта»
* «Ледовый дворец спорта» на официальном сайте ХК «Неман» (Гродно)
* Расписание массовых катаний на коньках в ЛДС г. Гродно
* 
* «Ледовый дворец в Гродно» на сайте «НаКатке — все катки Беларуси» 

Катэгорыя:Спорт у Гродне
Катэгорыя:Лядовыя арэны Беларусі
Антропава (Антропаўскі раён)

**Антропава** () — пасёлак у Кастрамской вобласці Расіі, адміністрацыйны цэнтр Антропаўскага раёна і Антропаўскага сельскага паселішча. Узнікненне пасёлка звязана з будаўніцтвам чыгункі, якая злучыла Санкт-Пецярбург з Вяткай. У 1905 годзе недалёка ад вёскі Антропава ўзнікла аднайменная чыгуначная станцыя. Пасля вакол яе вырас пасёлак.

У 1935 годзе Антропава стала раённым цэнтрам. У 1959 годзе Антропаўскі раён скасаваны, а большая яго частка ўвайшла ў склад Палкінскага раёна. У 1966 годзе раённы цэнтр перанесены з Палкіна ў Антропава. У 1977 годзе Антропава атрымала статус пасёлка гарадскога тыпу.
## Насельніцтва 
Катэгорыя:Населеныя пункты Кастрамской вобласці
Астроўскае (Кастрамская вобласць)

**Астроўскае** () — пасёлак у Расіі, адміністрацыйны цэнтр Астроўскага раёна Кастрамской вобласці. Пасёлак размешчаны за 80 км на ўсход ад абласнога цэнтра Кастрамы на рацэ Мера (прыток Волгі). Упершыню згадваецца ў XIII стагоддзі як сяло Сямёнаўскае, затым Сямёнаўскае-Лапатнае (у сувязі з народным промыслам — пляценнем лапцей), затым сяло зноў атрымала імя Сямёнаўскае. У перыяд з 1900 па 1916 гады ў Сямёнаўскім жыў і працаваў мастак Б. М. Кустодзіеў.

У 1956 годзе было перайменавана ў Астроўскае ў гонар А. М. Астроўскага, які жыў у сядзібе Шчалыкава, размешчанай у Астроўскім раёне.
## Насельніцтва 
Катэгорыя:Населеныя пункты Кастрамской вобласці
Ірына Уладзіміраўна Шымановіч

**Іры́на Уладзі́міраўна Шымано́віч** (нар. 30 чэрвеня 1997 года, Мінск, Беларусь) — беларуская тэнісістка; пераможца аднаго турніру WTA ў парным разрадзе; фіналістка аднаго юніёрскага турніру Вялікага шлема ў парным разрадзе (Уімблданскі турнір 2013).

## Спартыўная кар’ера 
Нарадзілася 30 чэрвеня 1997 года ў Мінску (Беларусь). На Уімблданскім турніры 2013 года ў парным разрадзе сярод дзяўчын яна ў пары з Ангелінай Калінінай прабілася ў фінал, але саступілі чэшскай пары Барбара Крэйчыкава і Кацярына Сінякова з лікам 3-6, 1-6.

4 лютага 2014 года дэбютавала за зборную Беларусі на Кубку Федэрацыі, выйграўшы свой першы міжнародны матч у пары з Ілонай Эдуардаўнай Крамень супраць зборнай Турцыі. У 2014 годзе заваявала сярэбраны медаль Юнацкіх Алімпійскіх гульняў у Нанкіне (Китай), прайграўшы ў фінале мясцовай тэнісістцы Сюй Шылінь у двух сэтах з лікам 3-6, 1-6.

За сваю кар’еру тэнісістка выйграла трынаццаць адзіночных турніраў і трынаццаць парных турніраў ITF. 12 чэрвеня 2023 года яна заняла найвышэйшае месца ў рэйтынгу адзіночнага разраду WTA Tour — 154-е месца, а 10 красавіка 2023 года дасягнула найвышэйшай пазіцыі ў парным разрадзе — 94-е месца.

## Выніковае месца ў рэйтынгу WTA паводле гадоў 
## Выступленні на турнірах 
### Фіналы турніраў ITF у адзіночным разрадзе (18) 
#### Перамогі (13) 
** прызавы фонд да 2017 года

* колькасць перамог у адзіночным разрадзе + колькасць перамог у парным разрадзе.

#### Паражэнні (5) 
### Фіналы турніраў WTA ў парным разрадзе (1) 
#### Перамогі (1) 
* колькасць перамог у адзіночным разрадзе + колькасць перамог у парным разрадзе.

### Фіналы турніраў ITF у парным разрадзе (29) 
#### Перамогі (13) 
#### Паражэнні (16) 
## Гісторыя выступленняў на турнірах 
*Станам на 8 ліпеня 2023 года*

*Для таго, каб прадухіліць блытаніну і падвойванне ліку, інфармацыя ў гэтай табліцы карэктуецца толькі па сканчэнні ўдзелу там дадзенага гульца.*

## Спасылкі 
* 
* 
* 

Катэгорыя:Тэнісісткі Беларусі
Чыстыя Бары

**Чыстыя Боры** () — пасёлак гарадскога тыпу ў Буйскім раёне Кастрамской вобласці Расіі. Размешчаны за 14 км на паўднёвы ўсход ад раённага цэнтра — горада Буя, каля ракі Цёбзы.

Утварае аднайменнае муніцыпальнае ўтварэнне пасёлак Чыстыя Бары са статусам гарадскога паселішча як адзіны населены пункт у яго складзе. Заснаванне пасёлка ў 1979 годзе звязана з будаўніцтвам Кастрамскай АЭС. 
## Насельніцтва 
Катэгорыя:Пасёлкі гарадскога тыпу Кастрамской вобласці
Сезон 2014/2015 «Гарызонта» Мінск

У сезоне 2014—2015 жаночы баскетбольны клуб «Гарызонт» з Мінска прымаў удзел:
* Чэмпіянат Беларусі 2014/2015 ( **2 месца**).

## Склад каманды 
*  Аксана Сцепанюк
*  Юлія Рыцікава
*  Таццяна Троіна
*  Надзея Надзежка
*  Святлана Кудрашова
*  Таццяна Антанюк
*  Наталля Трафімава
*  Таццяна Цырулёва
*  Наталля Ануфрыенка
*  Дар’я Ліпінская
*  Вікторыя Плахіх (пакінула каманду падчас сезону)
*  Марына Крэс (прыйшла ў каманду падчас сезону)
*  Анастасія Верамеенка (прыйшла ў каманду падчас сезону)

## Трэнеры каманды 
*  Анатоль Буяльскі (галоўны трэнер)
*  Мікалай Бузлякоў

## Гл. таксама 
* Сезон 2013/2014 «Гарызонт Мінск»
* Сезон 2015/2016 «Гарызонт Мінск»

## Спасылкі 
* 2014-2015
2014-2015
Гарызонт Мінск
Катэгорыя:2014 год у Мінску
Катэгорыя:2015 год у Мінску
Нацыянальны музей старадаўняга мастацтва

**Нацыянальны музей старадаўняга мастацтва** (, MNAA) у Лісабоне — адзін з найбольш значных мастацкіх збораў Партугаліі і Еўропы. Калекцыі Нацыянальнага музея адлюстроўваюць развіццё партугальскага мастацтва да пачатку XIX ст.

## Калекцыя 
Музей захоўвае 2200 твораў жывапісу за перыяд з XIV стагоддзі па 1820 год. Усе фонды ўмоўна падзелены на сем раздзелаў: жывапіс, скульптура, малюнак і графіка, вырабы з золата і срэбра, кераміка, тэкстыль, мэбля. Акрамя пералічаных калекцый, тут ёсць калекцыі мастацтва Афрыкі і Далёкага Усходу. У зборы жывапісу ёсць некалькі вытанчаных экспанатаў: выява святога Гераніма, выкананая Альбрэхтам Дзюрэрам, якую мастак асабіста прадаў зацікаўленай асобе з Партугаліі. Тут ёсць працы Лукаса Кранаха Старэйшага, Гальбейна, Веласкеса. Музей мае адну з самых вядомых карцін Іераніма Босха — «Спакуса Святога Антонія» — трохчасткавы алтар з выявай набожнага егіпецкага пустэльніка сярод натоўпау дэманаў і прагных пачвар. У раздзеле партугальскага жывапісу прадстаўлены творы за амаль чатыры стагоддзі яго развіцця. У пераважнай большасці гэта рэлігійныя сюжэты і партрэты. Кульмінацыяй гэтага раздзела з’яўляецца значны помнік партугальскага жывапісу XV стагоддзя «Алтар Святога Вінцэнта» працы мастака Нуну Гансалвіша, які складаецца з шасці панэляў. На іх ён напісаў каля шасцідзесяці фігур змрочных святых, а пад імі — Генрыха Мараплаўца, бледнага чалавека з вусамі ў чорным галаўным уборы з малітоўна складзенымі рукамі.
Санта-Клара (Каліфорнія)

**Санта-Клара** () — горад у акрузе Санта-Клара ў штаце Каліфорнія, ЗША. Заснаваны ў 1777 годзе як іспанская місія Санта-Клара-дэ-Асіс. Статус горада атрымаў у 1852 годзе. Заступнік горада — святая Клара Асізская.

Санта-Клара знаходзіцца ў цэнтры Крамянёвай даліны. У горадзе размешчаны штаб-кватэры кампаній Intel, AMD, Applied Materials, Sun Microsystems, Nvidia, Agilent Technologies і іншых кампаній, якія працуюць у галіне высокіх тэхналогій.

## Насельніцтва 
## Гарады-пабрацімы 
## Крыніцы 
Катэгорыя:Гарады Каліфорніі
Санта-Клара

**Санта-Клара**:
* Санта-Клара (акруга)
* Санта-Клара (востраў)
* Санта-Клара (Каліфорнія)
* Санта-Клара (Куба)
Зомбі

**Зомбі** (, ) — містычны архетыпічны персанаж сучаснай масавай культуры. Пад зомбі разумеецца ажыўлены труп. Хоць вытокі вобраза зомбі ўзыходзяць, верагодна, да культаў вуду, усё ж архетып персанажа ў творах сучаснай культуры пераасэнсаваны ў працах амерыканскага рэжысёра Джорджа Рамэра. Яго фільм «Ноч жывых мерцвякоў» 1968 года з часам пачаў лічыцца класічным фільмам жахаў.

У шэрагу мастацкіх фільмаў пра зомбі і іншых выява бензапілы як прылады масавага забойства ў руках псіхічна неўраўнаважанага злачынца фігуруе як знак бязмежнай жорсткасці, вар’яцтва, разбурэння, непазбежнасці зла.

Апісанні зомбі адрозніваюцца ў розных жанрах. У фантастыцы зомбі — гэта заражаныя нейкай інфекцыяй (вірусам) жывыя людзі, якія цалкам страцілі кантроль над сабой, імкнуцца нападаць на іншых жывых істоті і забіваць іх, часам пажыраць трупы, пры гэтым інфекцыя можа перадавацца праз укусы. Дзеянні такіх зомбі хаатычныя, і яны не падпарадкоўваюцца нікому. Такія зомбі з тэлесерыяла «Хадзячыя мерцвякі» або кінафільма «Вайна светаў Z».

У творах фэнтэзі зомбі маюць некалькі іншую прыроду. Як правіла, гэта разнавіднасць нежыці, трупы, ажыўленыя з дапамогай асаблівага віду чорнай магіі — некрамантыі. Часта апісваюцца як марудлівыя бязвольныя істоты, якія выконваюць простыя загады свайго гаспадара, цёмнага вядзьмака ці ліча. Такі вобраз зомбі характэрны для шматлікіх відэагульняў фэнтэзі-жанру, такіх як The Elder Scrolls ці Heroes of Might and Magic, а таксама зомбіпадобных віхтоў з раманаў серыі «Песня Лёду і Агню» амерыканскага пісьменніка Джорджа Марціна.

З часам вобраз персанажа выйшаў далёка за рамкі фільмаў жахаў і фігуруе ў самых розных жанрах сучаснай культуры, аж да камедыйных. Так, напрыклад, шырокую папулярнасць атрымала відэагульня Plants vs. Zombies, у якой у гумарыстычным стылі абгульваецца супрацьстаянне ордам зомбі, якія імкнуцца дабрацца да гаспадара дома.

Паняцце таксама прыняло пераносны сэнс, ён можа азначаць замбіраванага жывога чалавека, які цалкам страціў кантроль над сабой і сваім целам або які падпарадкоўваецца нечым загадам. У пераносным сэнсе слова можа азначаць апантанага чалавека, які знаходзіцца пад моцным уплывам якіх-небудзь перакананняў, захапленняў ці дэструктыўнага культу.

## Спасылкі 
Катэгорыя:Персанажы паводле алфавіта
Катэгорыя:Міфічныя істоты
Катэгорыя:Вуду
Катэгорыя:Істоты ў фэнтэзі