open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Гранулы (лекавая форма)

**Гра́нулы** (ад  — зярнятка) — цвёрдая лекавая форма ў выглядзе аднародных часціц (памерам 0,2—0,3 мм). У састаў гранул уваходзяць лекавыя і дапаможныя рэчывы (цукар, крухмал, сіроп, глюкоза і інш.), якія паляпшаюць смак і растваральнасць прэпарата.

## Літаратура 
* Асновы медыцынскіх ведаў : вучэб. дапам. для 10—11-га кл. агульнаадукац. устаноў з беларус. мовай навучання / М. I. Федзюковіч. — Мінск : Нац. ін-т адукацыі, 2011. — 256 с. : іл. ISBN 978-985-465-799-8.

## Спасылкі
Карамель (значэнні)

Назву **караме́ль** () маюць:
* **Карамель** — кандытарскі выраб ці інгрэдыент такога вырабу.
* Карамель  — лекавая форма, прыгатаваная па тыпе цукерак.
Гласеты

**Гласеты** (гласета,  — памяншальнае ад  — язык) — невялікія таблеткі, якія пры ўжыванні закладваюць за шчаку і пад язык. Гласеты лёгка раствараюцца, пры гэтым актыўныя рэчывы вызваляюцца і ўсмоктваюцца слізістай абалонкай рота. Іх выкарыстоўваюць для атрымання рэзарбцыйнага эфекту. Гласеты ўжываюць і ў тых выпадках, калі лекі нельга прызначыць унутр з-за няўстойлівасці ў страўнікава-кішачным тракце.

## Літаратура 
* Асновы медыцынскіх ведаў : вучэб. дапам. для 10—11-га кл. агульнаадукац. устаноў з беларус. мовай навучання / М. I. Федзюковіч. — Мінск : Нац. ін-т адукацыі, 2011. — 256 с. : іл. ISBN 978-985-465-799-8.

## Спасылкі
Лекавая форма

**Лекавая форма** — гэта зручныя для ўжывання і рацыянальныя для лячэбнага эфекту формы лекавых прэпаратаў. Адрозніваюць цвёрдыя, мяккія, вадкія і газападобныя лекавыя формы, а таксама лекавыя формы для ін'екцый.

## Літаратура 
* Асновы медыцынскіх ведаў : вучэб. дапам. для 10—11-га кл. агульнаадукац. устаноў з беларус. мовай навучання / М. I. Федзюковіч. — Мінск : Нац. ін-т адукацыі, 2011. — 256 с. : іл. ISBN 978-985-465-799-8.

## Спасылкі
Бляшанка

**Бляша́нка** — герметычны кантэйнер для доўгатэрміновага захоўвання харчовых прадуктаў у герметычным асяроддзі, выкананы з бляхі (тонкай кансервавай сталі). У бляшанках можа захоўвацца абсалютна рознае змесціва, але часцей за ўсё гэта кансерваваныя прадукты. Часам сустракаюцца бляшанкі, зробленыя з алюмінію і іншых металаў. Доўгатэрміновае захоўванне прадуктаў у бляшанках забяспечваецца пры захаванні належных умоў захоўвання.

## Гл. таксама 
* Піўная бляшанка

## Спасылкі 
Катэгорыя:Ёмістасці
Катэгорыя:З’явіліся ў XIX стагоддзі
Фронт сігналу

**Фронт сігналу** ў электроніцы — гэта пераход лічбавага сігналу са стану «нуль» (ніжні ўзровень) у стан «адзінка» (верхні ўзровень) (*нарастанне сігналу*). Пераход са стану «адзінка» ў стан «нуль» называюць *спадам сігналу*. Часта фронт сігналу называюць *«пярэднім фронтам»*, а спад сігналу — *«заднім фронтам»*. Таксама фронтам сігналу называюць пераход лагічнага сігналу або пераменнай са стану «**FALSE**» у стан «**TRUE**» і зваротны пераход са стану «**TRUE**» у «**FALSE**» — спадам лагічнага сігналу. Працягласці фронту (час нарастання) і спаду (час спаду) фізічна рэалізуемых сігналаў займаюць канчатковы час.

Ідэалізаваны фронт сігналу (скарочана — ІФС) робіць пераход з аднаго стану ў іншы без затрымак у часе. На практыцы прынцып ІФС выкарыстоўваецца ў квантавых вылічэннях.

Фронт сігналу з’яўляецца адным з ключавых паняццяў у тэорыі трыгераў у электроніцы. Напрыклад, трыгеры са злічальным уваходам, D-трыгеры, JK-трыгеры змяняюць свой стан, у залежнасці ад рэалізацыі, па фронце ці спаду тактавага сігналу.

## Даўжыня фронту і спаду імпульснага сігналу 
У электроніцы і радыётэхніцы працягласці фронту і спаду вызначаюць як час змены сігналу ад 0,1 да 0,9 і ад 0,9 да 0,1 «размаху» імпульсу адпаведна. Размах імпульсу вызначаецца як сума амплітудаў у адмоўным і станоўчым боку.

Катэгорыя:Электроніка
Катэгорыя:Імпульсная тэхніка
Катэгорыя:Імпульсныя сігналы
Лекавая плёнка

**Лекавая плёнка** — спецыяльная лекавая форма, у якіх лекавыя рэчывы ўведзены ў палімерную аснову. Уяўляюць сабой тонкія пласцінкі авальнай формы даўжынёй да 9 мм, якія вырабляюцца з растваральнага палімеру, які змяшчае пэўную дозу лекавага сродку. У адрозненне ад іншых лекавых формаў лекавыя плёнкі дазваляюць пралангаваць дзеянне лекавых сродкаў, больш дакладна дазаваць іх колькасць, памяншаць расход і таксічнае дзеянне лекавага прэпарата, а таксама даюць магчымасць у некаторых выпадках адмовіцца ад такіх працэдур, як падкан'юнктывальныя ін'екцыі, і скараціць працягласць лячэння.

## Літаратура 
* Асновы медыцынскіх ведаў : вучэб. дапам. для 10—11-га кл. агульнаадукац. устаноў з беларус. мовай навучання / М. I. Федзюковіч. — Мінск : Нац. ін-т адукацыі, 2011. — 256 с. : іл. ISBN 978-985-465-799-8.

## Спасылкі 
* Лекарственные плёнки. Краткая Медицинская Энциклопедия, издательство «Советская Энциклопедия», издание второе, 1989, Москва
Даніэль Абер

**Даніэль Франсуа Эспры Абе́р** (; , г. Кан — ) — французскі . Член Інстытута Францыі (1829).

## Біяграфія 
Вучыўся ў Л. Керубіні. 3 1842 года дырэктар Парыжскай кансерваторыі, з 1857 г. узначальваў і імператарскую капэлу. Стварыў новы тып камічнай оперы з авантурна-прыгодніцкім сюжэтам, імклівым дзеяннем: «Фра-Д’ябала» (1830), «Бронзавы конь» (1835), «Чорнае даміно» (1837) і інш. Адзін з заснавальнікаў жанру вялікай оперы («Нямая з Портычы» («Фенела»), 1828).

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Оперныя кампазітары
Аберацыя святла

**Аберацыя святла** — змена напрамку распаўсюджвання святла (выпраменьвання) пры пераходзе з адной сістэмы адліку да іншай.

## У астраноміі 
Аберацыя святла ў астраноміі — змена бачнага становішча свяціла на нябеснай сферы, абумоўленая канечнай скорасцю святла і ўзаемным перамяшчэннем крыніцы святла і назіральніка пры руху Зямлі ў прасторы.

Адрозніваюць векавую аберацыю святла, выкліканую рухам Сонечнай сістэмы ў Галактыцы, гадавую — абарачэннем Зямлі вакол Сонца, сутачную — уласным вярчэннем Зямлі. Яна выклікае перамяшчэнне відарыса свяціла па эліпсе, вялікая вось якога паралельна плоскасці экліптыкі і роўная прыблізна 20",5.

Аберацыя святла адкрыта ў 1725 годзе англійскім астраномам Дж. Брэдлі.

## Літаратура 
* 
* 
* 
* 
* 

## Спасылкі 
* Аберрация света // Астронет

Катэгорыя:Астраметрыя
Аляксей Віктаравіч Мартынец

**Аляксей Мартынец** (нар. , ) — беларускі футбаліст, паўабаронца.

## Клубная кар’ера 
Выхаванец мінскай «Змены» (пазней пераўтворана ў «Мінск»), з 2003 года пачаў выступаць за клуб у Другой лізе і прайшоў з ім шлях да найвышэйшага дывізіёна. У Вышэйшай лізе за «Мінск», аднак, гуляў нядоўга, шмат часу прапусціў з-за траўм, і завяршаў кар’еру ў сталічным клубе ў дублі і фарм-клубе «Мінск-2».

З лета 2009 года гуляў за «Смаргонь» і жодзінскае «Тарпеда». У 2011 годзе выступаў у Першай лізе за мікашэвіцкі «Граніт», а пасля стаў іграком «Гарадзеі», дзе трывала замацаваўся ў аснове.

Па выніках сезона 2015 дапамог гарадзейцам выйсці ў Вышэйшую лігу. У снежні 2015 года падоўжыў кантракт з клубам. У сезоне 2016 не меў сталага месца ў складзе, звычайна з’яўляўся на полі, выходзячы на замену. У першай палове 2017 года амаль не з’яўляўся на полі. У ліпені 2017 года адправіўся на прагляд у літоўскі «Атлантас», аднак не падышоў і вярнуўся ў «Гарадзею». Неўзабаве пасля вяртання пакінуў гарадзейскі клуб і перайшоў у «Граніт», за які гуляў да канца сезона 2017.

## Дасягненні 
*  Пераможца Першай лігі чэмпіянату Беларусі: 2006
*  Пераможца Другой лігі чэмпіянату Беларусі: 2004

## Статыстыка выступленняў 
## Крыніцы 
## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Футбалісты Беларусі
Катэгорыя:Ігракі ФК Мінск
Катэгорыя:Ігракі ФК Мінск-2
Катэгорыя:Ігракі ФК Смаргонь
Катэгорыя:Ігракі ФК Тарпеда-БелАЗ
Катэгорыя:Ігракі ФК Граніт Мікашэвічы
Катэгорыя:Ігракі ФК Гарадзея
Аберацыя аптычнай сістэмы

**Аберацыі аптычных сістэм** — скажэнні відарысаў у аптычных сістэмах.

Аберацыі абумоўлены недасканаласцю пераламляльных і адбівальных паверхняў аптычных сістэм, выкарыстаннем шырокіх пучкоў прамянёў нямонахраматычнага святла. Выяўляюцца ў парушэнні геаметрычнага падабенства відарыса і арыгінала або афарбоўцы відарыса. Адрозніваюць геаметрычныя, храматычныя і дыфракцыйныя аберацыі аптычных сістэм.

Геаметрычныя аберацыі аптычнай сістэмы выяўляюцца ў монахраматычным святле, падзяляюцца на астыгматызм, дысторсію, кому і сферычную аберацыю (відарыс пункта мае выгляд кружка рассейвання; абумоўлена тым, што вонкавыя і цэнтральныя зоны лінзы са сферычнымі паверхнямі даюць відарыс у розных месцах аптычнай восі).

Храматычныя аберацыі аптычнай сістэмы ўзнікаюць у натуральным святле ў выніку неаднолькавага пераламлення прамянёў святла з рознай даўжынёй хвалі (адсутнічаюць у аптычных сістэмах з адбівальнымі паверхнямі).

Дыфракдыйныя аберацыі аптычнай сістэмы ўзнікаюць пры дыфракцыі святла на дыяфрагмах, аправах лінзаў і люстэркаў; абмяжоўваюць раздзяляльную здальнасць аптычнай прылады.

## Літаратура 
* 
* 
* 

Катэгорыя:Геаметрычная оптыка
Яўген Аляксандравіч Шыдлоўскі

**Яўген Шыдлоўскі** (нар. , ) — беларускі футбаліст, абаронца.

## Клубная кар’ера 
Выхаванец гродзенскага «Белкарда», дарослую кар’еру пачаў у дублі жодзінскага «Тарпеда», дзе выступаў у якасці нападніка. У 2011 годзе правёў чатыры матчы за асноўную каманду. Пазней на працягу трох гадоў выступаў у арэндзе ў Першай лізе, абараняючы колеры «Ліды», «Віцебска» і «Граніта». З апошнім клубам стаў пераможцам Першай лігі. Падчас выступаў у Першай лізе паступова апусціўся на пазіцыю абаронцы.

Па заканчэнні сезона 2014 вярнуўся ў Жодзіна, аднак у выніку прагляду не падышоў і ў лютым пакінуў «Тарпеда-БелАЗ». Неўзабаве стаў іграком «Гарадзеі», якой па выніках сезона 2015 дапамог выйсці ў Вышэйшую лігу. У студзені 2016 года падоўжыў кантракт з «цукровымі». У сезоне 2016 страціў месца ў аснове «Гарадзеі», правёўшы толькі 5 матчаў у Вышэйшай лізе. У пачатку сезона 2017 і ў ліпені 2017 года гуляў у стартавым складзе, астатні ў асноўным заставаўся на лаўцы запасных, за сезон згуляў у 7 матчах у Вышэйшай лізе і ў двух матчах Кубках Беларусі. У снежні 2017 года па заканчэнні кантракта пакінуў «Гарадзею».

У лютым 2018 года адправіўся на прагляд у «Ліду» і ў выніку падпісаў кантракт. Пачынаў сезон у аснове, аднак у красавіку атрымаў траўму, вярнуўся на поле ў чэрвені.

У студзені 2019 года стаў іграком жыткавіцкага ЮАС, аднак у красавіку таго ж года перабраўся ў «Смалявічы». У смалявіцкай камандзе чаргаваў выхады ў стартавым складзе і на замену, з верасня стаў часцей заставацца на лаўцы запасных.

У студзені 2020 года пакінуў «Смалявічы» і неўзабаве быў дыскваліфікаваны на 1 год па справе аб дагаварных матчах.

## Міжнародная кар’ера 
У 2009 годзе гуляў за юніёрскую зборную Беларусі (да 19) у кваліфікацыйным раўндзе чэмпіянату Еўропы.

## Дасягненні 
*  Пераможца Першай лігі чэмпіянату Беларусі: 2014

## Статыстыка выступленняў 
## Крыніцы 
Катэгорыя:Футбалісты Беларусі
Катэгорыя:Ігракі ФК Тарпеда-БелАЗ
Катэгорыя:Ігракі ФК Ліда
Катэгорыя:Ігракі ФК Віцебск
Катэгорыя:Ігракі ФК Граніт Мікашэвічы
Катэгорыя:Ігракі ФК Гарадзея
Катэгорыя:Ігракі ФК Смалявічы
Гарады Малдовы

145px|right
**Гарады Малдовы** — населеныя пункты Малдовы, якія афіцыйна маюць статус горада. Артыкул 110 Канстытуцыі Рэспублікі Малдова вызначае горад як адну з адміністрацыйна-тэрытарыяльных адзінак. У артыкуле 6 Закона Nr. 764 ад  27.12.2001 «Аб адміністрацыйна-тэрытарыяльным падзеле Рэспублікі Малдова» сказана, што горад з'яўляецца больш развітай у параўнанні з сялом у эканамічным і сацыяльна-культурным плане адміністрацыйна-тэрытарыяльнай адзінкай, якая аб'ядноўвае гарадское насельніцтва, мае адпаведную інфраструктуру, прамысловыя і гандлёвыя структуры,  большая частка насельніцтва якой аб'ядноўвае гарадское насельніцтва, занята ў прамысловай вытворчасці, сферы абслугоўвання насельніцтва, розных абласцях інтэлектуальнай дзейнасці, культурнага і палітычнага жыцця.

Закон замацоўвае магчымасць прызнання горада муніцыпіем. Муніцыпій — населены пункт гарадскога тыпу, які адыгрывае асаблівую ролю ў эканамічным, сацыяльна-культурным, навуковым, палітычным і адміністрацыйным жыцці краіны  і мае важныя прамысловыя і гандлёвыя структуры, установы адукацыі, аховы здароўя і культуры, у той час як паводле законаў Малдовы гэтыя паселішчы з'яўляюцца гарадамі. Пераважаюць гарады з колькасцю насельніцтва менш за 10 тыс. жыхароў — 23 гарады (з ПМР — 28), ад 10 да 20 тыс. жыхароў — 21 горад (з ПМР — 23), ад 20 да 50 тыс. — 9 гарадоў (з ПМР — 11), ад 50 да 100 тыс. — 0 (з ПМР — 1), ад 100 да 200 тыс. — 1 горад (з ПМР — 2), звыш 500 тыс. — 1 горад — гэта найбуйнейшы горад і сталіца Малдовы Кішынёў з 674,5 тыс. жыхароў.

Станам на чэрвень 1940 года, у Малдаўскай ССР налічвалася ўсяго 14 гарадоў, яшчэ 11 населеных пунктаў мелі статус пасёлка гарадскога тыпу. Праз 50 гадоў колькасць гарадоў і пгт змянілася, адпаведна, да 21 і 49.

У 1994 годзе ўжо ў незалежнай Малдове быў прыняты першы закон, які рэгулюе яе адміністрацыйна-тэрытарыяльны падзел. У адпаведнасці з гэтым законам паняцце «пасёлак гарадскога тыпу» было ліквідавана, амаль усё пгт атрымалі статус горада, аднак некалькі пгт былі пераведзены ў разрад сёлаў.

У прыведзеным спісе ў алфавітным парадку прадстаўлены ўсе гарады Рэспублікі Малдова. Спіс змяшчае інфармацыю пра колькасць насельніцтва, плошчу, дату заснавання населенага пункта, геаграфічныя каардынаты.

## Умоўныя абазначэнні і скарачэнні 
АТУ — Аўтаномнае тэрытарыяльнае ўтварэнне
АТАЛД — Адміністрацыйна-тэрытарыяльныя адзінкі левабярэжжа Днястра
ПМР — Прыднястроўская Малдаўская Рэспубліка
*5,13* — Плошча забудаванай часткі горада

## Спіс гарадоў 
## Карта 
## Гл. таксама 
* Малдова
* Прыднястроўская Малдаўская Рэспубліка
* Адміністрацыйна-тэрытарыяльны падзел Малдовы
* Адміністрацыйна-тэрытарыяльны падзел Прыднястроўскай Малдаўскай Рэспублікі
* Населеныя пункты Малдовы

## Спасылкі 
* 
* 
* 
* 


Малдова
Аляксандр Юр’евіч Александровіч

**Аляксандр Александровіч** (нар. ) — беларускі футбаліст, паўабаронца магілёўскага «Дняпра».

## Клубная кар’ера 
Выхаванец віцебскай ДЮСШ «Камсамолец» і пастаўскай акадэміі ПМЦ, з 2015 года пачаў выступаць за дубль «Віцебска». Пасля таго, як у ліпені 2015 года «Віцебск» узначаліў былы трэнер дубля Сяргей Ясінскі, стаў прыцягвацца і да асноўнай каманды. 8 жніўня 2015 года дэбютаваў у Вышэйшай лізе, выйшаўшы на замену на 65-й хвіліне матча супраць «Белшыны» (1:1). У далейшым працягваў з’яўляцца на полі ў асноўнай камандзе, агулам у сезоне 2015 правёў 8 матчаў у Вышэйшай лізе і 4 — у Кубку Беларусі.

Пачатак сезона 2016 прапусціў з-за траўмы. Вярнуўся на поле ў чэрвені, аднак выступаў у асноўным за дубль, за асноўную каманду правёў 4 матчы (2 у чэмпіянаце і 2 у Кубку). Сезон 2017 поўнасцю прапусціў з-за траўмы. У 2018 годзе вярнуўся на поле, у асноўным выступаў за дубль. У жніўні 2018 года быў аддадзены ў арэнду ў «Оршу». Па заканчэнні сезона 2018 вярнуўся ў «Віцебск», аднак у красавіку 2019 года зноў быў арандаваны «Оршай». У сезоне 2019 быў трывалым іграком асновы. У снежні 2019 года вярнуўся з арэнды ў «Віцебск».

У пачатку 2020 года трэніраваўся з «Віцебскам», а пазней далучыўся да клуба «Смалявічы» і ў сакавіку падпісаў кантракт. У складзе смалявіцкай каманды пераважна выхадзіў на замену, таксама прыцягваўся да гульняў за дубль. У снежні 2020 года пакінуў «Смалявічы».

У студзені 2021 года стаў іграком расійскага клуба «Цвер» з трэцяга дывізіёна. У жніўні 2022 года вярнуўся ў Беларусь, папоўніўшы склад бабруйскай «Белшыны». У бабруйскай камандзе пераважна выхадзіў на замену. У снежні 2022 года пакінуў клуб.

У ліпені 2023 года стаў іграком магілёўскага «Дняпра». У снежні 2023 года падоўжыў кантракт з клубам.

## Міжнародная кар’ера 
У 2015 годзе гуляў за юніёрскую зборную Беларусі (да 19) у кваліфікацыйным раўндзе чэмпіянату Еўропы.

## Статыстыка выступленняў 
## Крыніцы 
Катэгорыя:Футбалісты Беларусі
Катэгорыя:Ігракі ФК Віцебск
Катэгорыя:Ігракі ФК Орша
Катэгорыя:Ігракі ФК Смалявічы
Катэгорыя:Ігракі ФК Цвер
Катэгорыя:Ігракі ФК Белшына
Катэгорыя:Ігракі ФК Дняпро Магілёў
Максім Віталевіч Паўлавец

**Максім Паўлавец** (нар. , ) — беларускі футбаліст, паўабаронца.

## Клубная кар’ера 
Пачынаў кар’еру ў пінскай «Хвалі», а ўлетку 2013 года перайшоў у клуб «Смалявічы-СТІ». У пачатку 2014 года ўслед за галоўным трэнерам Юрыем Пунтусам перабраўся ў мазырскую «Славію», дзе стаў рэгулярна з’яўляцца на полі, выходзячы на замену, і дапамог клубу вярнуцца ў Вышэйшую лігу.

Сезон 2015 распачаў у дублі мазыран. 10 жніўня 2015 года дэбютаваў у Вышэйшай лізе, правёўшы ўвесь матч супраць «Шахцёра» (1:6). Усяго ў сезоне 2015 сем разоў з’явіўся на полі ў Вышэйшай лізе. У сезоне 2016 стаў часцей з’яўляцца ў асноўнай камандзе, звычайна выходзячы на замену. Сезон 2017 пачынаў як ігрок ратацыі, а ўлетку замацаваўся ў стартавым складзе мазыран.

У лютым 2018 года пачаў трэніравацца разам з пінскай «Хваляй» і ў выніку перайшоў у родны клуб на правах арэнды. У сезоне 2018 рэгулярна з’яўляўся ў стартавым складзе пінчукоў. У студзені 2019 года стала вядома, што паўабаронца перарве футбольную кар’еру з-за службы ў арміі.

У красавіку 2020 года стаў іграком мікашэвіцкага «Граніта», дзе быў іграком стартавага складу. У студзені 2021 года стаў трэніравацца з пінскай «Хваляй» і ў лютым падпісаў кантракт. Пачынаў сезон 2021 у стартавым складзе каманды, са жніўня стаў часцей выхадзіць на замену. У лютым 2022 года па заканчэнні кантракта пакінуў клуб.

У красавіку 2022 года папоўніў склад «Крумкачоў». У красавіку 2023 года падоўжыў кантракт з клубам. Пакінуў каманду па заканчэнні сезона 2023.

## Міжнародная кар’ера 
26 сакавіка 2017 года дэбютаваў у моладзевай зборнай Беларусі, адгуляўшы першы тайм таварыскага матча супраць Латвіі (3:4) і адзначыўшыся галявой перадачай.

## Статыстыка выступленняў 
## Крыніцы 
Катэгорыя:Футбалісты Беларусі
Катэгорыя:Ігракі ФК Хваля Пінск
Катэгорыя:Ігракі ФК Смалявічы
Катэгорыя:Ігракі ФК Славія Мазыр
Катэгорыя:Ігракі ФК Граніт Мікашэвічы
Катэгорыя:Ігракі ФК Крумкачы Мінск
Сямён Генадзевіч Шасцілоўскі

**Сямён Шасцілоўскі** (нар. , ) — беларускі футбаліст, абаронца салігорскага «Шахцёра».

## Клубная кар’ера 
Выхаванец мінскага «Дынама», у першай палове 2011 года выступаў за фарм-клуб «Дынама-2», пасля далучыўся да дубля. 27 лістапада 2011 года ў матчы апошняга тура супраць «Мінска» (3:4) дэбютаваў за асноўную каманду «Дынама» ў Вышэйшай лізе, правёўшы на полі ўсе 90 хвілін.

Сезон 2012 правёў у арэндзе ў клубе Першай лігі «Бяроза-2010». У першай палове 2013 года гуляў за дубль «Дынама», таксама правёў адзін матч у Лізе Еўропы. Улетку 2013 года ізноў адправіўся ў «Бярозу-2010», але хутка атрымаў цяжкую траўму, з-за якой выбыў да канца сезона.

У сезоне 2014 заставаўся ў «Бярозе-2010», дзе стаў трывалым іграком асновы. Сезон 2015 пачаў у складзе «Дынама», але гуляў толькі за дубль. У ліпені 2015 года быў аддадзены ў арэнду ў «Гарадзею», якой дапамог па выніках сезона выйсці ў Вышэйшую лігу.

У студзені 2016 года па заканчэнні тэрміну арэнды вярнуўся ў «Дынама», але неўзабаве арэнда была падоўжана на ўвесь сезон 2016. Сезон 2016 распачаў у якасці іграка асновы «цукровых», але ўлетку згубіў месца ў складзе. Па заканчэнні сезона ў снежні 2016 года вярнуўся ў Мінск. У студзені 2017 года, падпісаўшы новы кантракт з «Дынама», зноў адправіўся ў арэнду ў «Гарадзею». У сезоне 2017 па чарзе выхадзіў на поле і сядзеў на лаўцы запасных.

У лістападзе 2017 года вярнуўся ў «Дынама», аднак у студзені 2018 года зноў стаў трэніравацца з «Гарадзеяй». У лютым 2018 года падпісаў двухгадовы кантракт з клубам. У пачатку сезона 2018 пераважна заставаўся на лаўцы запасных, а з ліпеня замацаваўся ў стартавым складзе каманды. З чэрвеня па жнівень 2019 года не гуляў з-за траўмы, пасля вярнуў месца ў аснове.

У верасні 2020 года перайшоў у мазырскую «Славію». Хутка замацаваўся ў стартавым складзе каманды, толькі часам адсутнічаў з-за траўм. У лістападзе 2022 года па заканчэнні кантракта пакінуў мазырскі клуб.

У снежні 2022 года падпісаў двухгадовае пагадненне з салігорскім «Шахцёрам».

## Міжнародная кар’ера 
Выступаў за юнацкія зборныя Беларусі ў кваліфікацыйных турнірах чэмпіянату Еўропы.

9 верасня 2013 года дэбютаваў у моладзевай зборнай Беларусі ў адборачным матчы чэмпіянату Еўропы супраць Францыі (1:2). Пазней здолеў замацавацца ў зборнай як асноўны цэнтральны абаронца. Прымаў удзел у Кубках Садружнасці 2014 і 2015 у Санкт-Пецярбургу, турнір 2016 года быў вымушаны прапусціць з-за траўмы.

## Дасягненні 
*  Уладальнік Суперкубка Беларусі: 2023

## Статыстыка выступленняў 
## Крыніцы 
## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Футбалісты Беларусі
Катэгорыя:Ігракі ФК Дынама-2 Мінск
Катэгорыя:Ігракі ФК Дынама Мінск
Катэгорыя:Ігракі ФК Бяроза-2010
Катэгорыя:Ігракі ФК Гарадзея
Катэгорыя:Ігракі ФК Славія Мазыр
Катэгорыя:Ігракі ФК Шахцёр Салігорск
Ды (басейн Паўночнага мора)

**Ды** (, ) — рака даўжынёй каля 154 км у паўночна-ўсходняй Шатландыі, у вобласці Абердзіншыр.

Выток ракі знаходзіцца на плато Карнгармс ва ўсходняй частцы Шатландскага высакагор'я. У верхнім цячэнні Ды працякае па гарыстай мясцовасці, а недалёка ад мястэчка Брэймар перапады вышынь стварылі на рацэ каскад невялікіх вадаспадаў, вядомы пад назвай **Лін-оф-Ды**. Далей Ды працякае практычна строга на ўсход па тэрыторыі гістарычнай вобласці Мар і абміне замак Балмарал, адну з рэзідэнцый англійскіх каралёў. У гэтым рэгіёне берагі ракі адрозніваюцца асаблівай маляўнічасцю, што спрыяла ператварэнню гэтай часткі даліны ракі ў папулярную зону летняга адпачынку. Ніжэй па цячэнні размешчаны горад Абайн, а ў вусці — Абердзін, найбуйнейшы горад паўночна-ўсходняй Шатландыі.

Рака Ды ўяўляе таксама цікавасць для рыбалоўства: у сярэднім цячэнні шмат ласося.

## Спасылкі 
Катэгорыя:Рэкі Шатландыі
Катэгорыя:Рэкі, якія ўпадаюць у Паўночнае мора
Антон Вячаслававіч Бурко

**Антон Бурко** (нар. , ) — беларускі футбаліст, паўабаронца.

## Клубная кар’ера 
З 2012 года выступаў за дубль «Белшыны». 23 лістапада 2014 года дэбютаваў у асноўнай камандзе бабруйчан, выйшаўшы на замену на 83-й хвіліне ў матчы супраць магілёўскага «Дняпра» (1:1). У сезоне 2015 стаў часцей з’яўляцца на полі, правёў 8 матчаў у Вышэйшай лізе і 4 — у Кубку Беларусі.

У лютым 2016 года падпісаў новы кантракт з «Белшынай». Сезон 2016 поўнасцю прапусціў з-за траўмы, па яго заканчэнні пакінуў каманду і завяршыў кар’еру, перайшоўшы ў кіберспорт.

## Статыстыка выступленняў 
## Крыніцы 
Катэгорыя:Футбалісты Беларусі
Катэгорыя:Ігракі ФК Белшына
Катэгорыя:Футбалісты аднаго клуба
Іспанская фаланга

**Іспа́нская Фала́нга** () — крайне правая палітычная партыя ў Іспаніі. Заснавана ў 1933 у , пры аўтарытарным рэжыме Франсіска Франка — кіруючая і адзіная законная партыя ў краіне (1936—1975).

Пасля смерці Франка ў 1975 годзе і дэмакратычных працэсаў у Іспаніі партыя распалася. У цяперашні час існуе некалькі партый і рухаў, якія прэтэндуюць на манапольнае права называцца фалангістскімі.

Катэгорыя:Палітычныя партыі Іспаніі
Катэгорыя:Ультраправыя партыі
Катэгорыя:Фашысцкія партыі
Катэгорыя:Партыі аднапартыйных сістэм
Катэгорыя:Арганізацыі грамадзянскай вайны ў Іспаніі
Туід

**Туід** (, ) — рака, якая праходзіць у памежным паміж Англіяй і Шатландыяй раёне і фарміруе адміністрацыйную граніцу паміж імі на працягу 27 км да вусця. З’яўляецца 11-й па даўжыні ракой Вялікабрытаніі. Выток ракі знаходзіцца на ўзгорках побач з вёскай Туідсмюір і недалёка ад вытокаў рэк Клайд, якая цячэ на паўночны захад, і Анан, якая цячэ на поўдзень. Існуе прымаўка, якая адлюстроўвае факт вытоку гэтых трох значных рэк з адной мясцовасці: «» («Анан, Туід і Клайд пачынаюцца з гэтых узгоркаў»). Рака ўпадае ў Паўночнае мора ў горадзе Берык-эпон-Туід.

На рацэ стаяць гарады Піблс, Галашылс, Мелраўз, Келса, Колдстрым і Берык-эпон-Туід. На ёй таксама знаходзіцца сядзіба Вальтэра Скота Эбатсфард.

Туід з’яўляецца адной з найбагацейшых ласосевых рэк Вялікабрытаніі. Даліна ракі ўяўляе вялікую цікавасць з пункту гледжання гісторыі ледавіковага перыяду Вялікабрытаніі, таму што рэчышча сучаснай ракі праходзіць па дне старажытнага ледавіка апошняга ледавіковага перыяду.

Image:Wfm tweed abottsford.jpg|Туід каля сядзібы Эбатсфард.
Image:River Tweed at Coldstream.jpg|Туід у раёне Колдстрым.
Image:Berwick-upon-Tweed.jpg|Берык-эпон-Туід з боку вусця ракі Туід.

## Спасылкі 
* Апісанне даліны ракі Туід (англ.)

Катэгорыя:Рэкі Англіі
Катэгорыя:Рэкі Шатландыі
Катэгорыя:Рэкі, якія ўпадаюць у Паўночнае мора
Юрый Іванавіч Валовік

**Юрый Валовік** (нар. , ) — беларускі футбаліст, паўабаронца клуба «Астравец».

## Клубная кар’ера 
Выхаванец СДЮШАР горада Лагойска, у маладым узросце трапіў у сістэму мінскага «Дынама». У 2010—2011 гадах выступаў за дубль клуба. 19 верасня 2010 года дэбютаваў у Вышэйшай лізе, выйшаўшы на замену ў матчы супраць салігорскага «Шахцёра» (0:3).

З 2012 года доўгі час выступаў за клуб «Бяроза-2010», дзе быў адным з асноўных ігракоў. Улетку 2014 года вярнуўся ў «Дынама», выступаў за дубль. У лютым 2015 года на правах арэнды стаў іграком «Гарадзеі», у складзе якой замацаваўся ў аснове і дапамог па выніках сезона 2015 выйсці ў Вышэйшую лігу.

У студзені 2016 года па заканчэнні кантракта пакінуў «Дынама» і ў якасці свабоднага агента падпісаў кантракт з «Гарадзеяй». У сезоне 2016 звычайна з’яўляўся на полі, выходзячы на замену. У студзені 2017 года на год падоўжыў кантракт з клубам. У першай палове сезона 2017 гуляў у стартавым складзе гарадзейцаў, але пазней зноў страціў месца ў аснове; такая сітуацыя паўтарылася і ў сезоне 2018.

У лістападзе 2018 года падоўжыў кантракт з «Гарадзеяй» на сезон 2019. У 2019 годзе гуляў пераважна ў стартавым складзе, у пачатку 2020 года звычайна выхадзіў на замену, пасля вярнуўся ў стартавы склад.

У лютым 2021 года стаў трэніравацца з «Белшынай» і ў сакавіку падпісаў кантракт. Прапусціў пачатак сезона 2021, пазней замацаваўся ў стартавым складзе каманды і дапамог ёй вярнуцца ў Вышэйшую лігу. У лютым 2022 года падоўжыў пагадненне з бабруйскім клубам. Амаль увесь сезон 2022 прапусціў з-за траўмы, толькі ў канцы года зноў выйшаў на поле. У лютым 2023 года пакінуў бабруйскі клуб.

У сакавіку 2023 года папоўніў склад віцебскага «Макслайна». У ліпені 2023 года перайшоў у «Маладзечна». Пакінуў маладзечанскі клуб у снежні 2023 года. У сакавіку 2024 года стаў іграком «Астраўца».

## Міжнародная кар’ера 
Выступаў за юнацкія зборныя Беларусі ў кваліфікацыйных турнірах чэмпіянату Еўропы. У 2012—2013 гадах гуляў за моладзевую зборную Беларусі.

## Статыстыка выступленняў 
## Крыніцы 
Катэгорыя:Футбалісты Беларусі
Катэгорыя:Ігракі ФК Дынама Мінск
Катэгорыя:Ігракі ФК Бяроза-2010
Катэгорыя:Ігракі ФК Гарадзея
Катэгорыя:Ігракі ФК Белшына
Катэгорыя:Ігракі ФК Макслайн
Катэгорыя:Ігракі ФК Маладзечна
Катэгорыя:Ігракі ФК Астравец
КрАЗ-6446

**КрАЗ-6446** — паўнапрывадны седлавы цягач з колавай формулай 6х6, які вырабляецца Крамянчугскім аўтазаводам з 1994 года.

## Канструкцыя 
**КрАЗ-6446** прызначаны для буксіравання спецыяльных прычэпаў па дарогах усіх катэгорый і бездаражу. Мае капотнае кампанаванне.

Рухавік — *ЯМЗ-238Д* / *ЯМЗ-238ДЕ2* — дызельны, васьміцыліндравы, V-падобны, з турбанаддзіманнем. Таксама магчымая ўстаноўка рухавікоў *Cummins* або *Deutz*. Каробка перадач — *ЯМЗ-2381* — механічная, васьміступеньчатая. Раздаткавая каробка — механічная двухступеньчатая з міжвосевым блакаваным дыферэнцыялам. Вядучыя масты — цэнтральныя, двухступеньчатыя, аднахуткасныя, з міжколавымі блакіруемымі дыференцыяламі. Сярэдні мост прахаднога тыпу.

Пярэдняя і задняя падвескі — залежныя, на дзвюх уздоўжных паўэліптычных рысорах, пярэдняя з двума гідраўлічнымі амартызатарамі, задняя — балансірнага тыпу. Тармазная сістэма — пнеўматычнага тыпу. Рабочыя тормазы — колавыя тармазныя механізмы барабаннага тыпу, з унутранымі калодкамі; стаянкавыя тормазы — трансмісійны тормаз барабаннага тыпу на выходным вале раздаткавай скрынкі; прывад механічны.

## Гл. Таксама 
* **КрАЗ-5233** — бартавы аўтамабіль / шасі з колавай формулай 4х4.
* **КрАЗ-6322** — бартавы аўтамабіль / шасі з колавай формулай 6х6.
* **КрАЗ-65034** — самазвал.
* **КрАЗ-64372** — лесавоз.
6322
Вячаслаў Сяргеевіч Камінскі

**Вячаслаў Камінскі** (нар. , ) — беларускі футбаліст, брамнік клуба «Аўтазаводзец-Трактар».

## Клубная кар’ера 
Пачынаў кар’еру ў мінскім «Лакаматыве», дзе гуляў за дубль, пазней выступаў у Другой лізе за «Маладзечна». У 2012 годзе перайшоў у «Смалявічы-СТІ» і разам з гэтым клубам выйграў Другую лігу. З 2013 года выступаў за смалявіцкі клуб у Першай лізе, але паступова саступіў месца асноўнага брамніка Аляксандру Чаркасу, і ўлетку 2014 года перайшоў у «Слонім».

У студзені 2015 года стаў трэніравацца з мазырскай «Славіяй», якую на той момант узначальваў былы трэнер «Смалявічаў-СТІ» Юрый Пунтус. У сакавіку падпісаў кантракт з клубам. Большую частку чэмпіянату 2015 гуляў за дубль, часам з’яўляючыся на лаўцы запасных асноўнай каманды. 31 кастрычніка 2015 года дэбютаваў у Вышэйшай лізе, правёўшы ўвесь матч супраць «Гомеля» (3:1).

У лютым 2016 года пакінуў «Славію» і неўзабаве далучыўся да складу «Оршы», дзе стаў асноўным брамнікам. У студзені 2017 года зноў быў запрошаны на прагляд у Мазыр, аднак у выніку падпісаў кантракт з наваполацкім «Нафтанам». Правёў за асноўную каманду «Нафтана» два матчы, пасля чаго ў чэрвені 2017 года пакінуў клуб.

У жніўні 2017 года далучыўся да мінскага «Промня», але так і не згуляў за яго. У пачатку 2018 года зноў стаў іграком «Оршы», пакінуў каманду ў жніўні таго ж года і перайшоў у «Клецк».

У красавіку 2019 года папоўніў склад чысцінскага «Андэрдога», а ў жніўні таго ж года перайшоў у «Маладзечна». Дапамог маладзечанскай камандзе па выніках сезона 2019 выйсці ў Першую лігу. У красавіку 2020 года далучыўся да «Астраўца», з якім на наступны год перамог у Другой лізе. У 2022 годзе гуляў за «Астравец» у Першай лізе, а ў чэрвені атрымаў цяжкую траўму, з-за якой выбыў на год. У 2023 годзе, пасля аднаўлення ад траўмы, стаў з’яўляцца на лаўцы запасных, але не поле не выхадзіў. У снежні 2023 года пакінуў «Астравец».

У пачатку 2024 года далучыўся да клуба «Аўтазаводзец-Трактар».

## Дасягненні 
* Пераможца Другой лігі чэмпіянату Беларусі: 2021

## Статыстыка выступленняў 
## Крыніцы 
Катэгорыя:Футбольныя варатары
Катэгорыя:Футбалісты Беларусі
Катэгорыя:Ігракі ФК СКВІЧ
Катэгорыя:Ігракі ФК СКВІЧ-2
Катэгорыя:Ігракі ФК Маладзечна
Катэгорыя:Ігракі ФК Смалявічы
Катэгорыя:Ігракі ФК Слонім-2017
Катэгорыя:Ігракі ФК Славія Мазыр
Катэгорыя:Ігракі ФК Орша
Катэгорыя:Ігракі ФК Нафтан
Катэгорыя:Ігракі ФК Прамень Мінск
Катэгорыя:Ігракі ФК Клецк
Катэгорыя:Ігракі ФК Чысць
Катэгорыя:Ігракі ФК Астравец
Катэгорыя:Ігракі ФК Трактар Мінск
Праліў Дзмітрыя Лапцева

**Праліў Дзмітрыя Ла́пцева** () — праліў у Паўночным Ледавітым акіяне паміж востравам Вялікі Ляхаўскі і мацерыком Еўразія (Рэспубліка Саха, Расія).

Злучае Усходне-Сібірскае мора з морам Лапцевых. Даўжыня праліва каля 115 км, шырыня 50—61 км, глыбіня 11—16 м. Большую частку года праліў пакрыты лёдам.

Названы ў 1902 годзе ў гонар удзельніка Вялікай Паўночнай экспедыцыі Дз. Я. Лапцева, атрад пад кіраўніцтвам якога ў 1740 годзе нанёс на карту і зрабіў апісанне паўднёвага берага праліва.

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
* Лаптева Дмитрия пролив // Большая советская энциклопедия. — М.: Советская энциклопедия. 1969—1978.
* Дмитрия Лаптева пролив // Географические названия мира: Топонимический словарь. — М: АСТ. Поспелов Е. М. 2001.

Катэгорыя:Пралівы Паўночнага Ледавітага акіяна
Катэгорыя:Пралівы Якуціі
Катэгорыя:Мора Лапцевых
Катэгорыя:Усходне-Сібірскае мора
Катэгорыя:Новасібірскія астравы
Павел Іванавіч Пампуха

**Павел Пампуха** (нар. , ) — беларускі футбаліст, нападнік клуба «Ніва» з Доўбізны.

## Клубная кар’ера 
З 2012 года пачаў выступаць за дубль брэсцкага «Дынама». У сезоне 2014 стаў часам прыцягвацца да асноўнай каманды, але тады так і не дэбютаваў у яе складзе. Сезон 2015 распачаў у арэндзе ў «Кобрыне», а ў ліпені вярнуўся ў склад дынамаўцаў. 9 жніўня 2015 года дэбютаваў у Вышэйшай лізе, выйшаўшы на замену ў канцы матча супраць «Мінска» (1:2).

У жніўні 2016 года на правах арэнды перайшоў у «Баранавічы». Па заканчэнні сезона 2016 пакінуў брэсцкае «Дынама» і ў лютым 2017 года накіраваўся на прагляд у пінскую «Хвалю», але ён скончыўся беспаспяхова, і неўзабаве Пампуха стаў іграком клуба чацвёртага польскага дывізіёна «Спарта» з Брадніцы.

З пачатку 2018 года трэніраваўся з брэсцкім «Рухам», з якім у сакавіку падпісаў кантракт. З 21 голам стаў найлепшым бамбардзірам каманды ў сезоне і дапамог ёй выйсці ў Першую лігу. У сезоне 2019 чаргаваў выхады ў стартавым складзе і на замену, разам з «Рухам» выйшаў у Вышэйшую лігу. У сакавіку 2020 года па заканчэнні кантракта пакінуў каманду і неўзабаве далучыўся да клуба «Дынама-Брэст-1960» з Другой лігі.

У 2021 годзе стаў іграком іншага клуба Другой лігі — «Нівы» з Доўбізны.

## Дасягненні 
*  Пераможца Другой лігі чэмпіянату Беларусі (2): 2018, 2022
*  Найлепшы бамбардзір Другой лігі чэмпіянату Беларусі (3): 2022 (50 галоў)

## Статыстыка выступленняў 
## Крыніцы 
## Спасылкі 
* Профіль на сайце *laczynaspilka.pl* 
* Профіль на сайце *sparta-brodnica.futbolowo.pl* 

Катэгорыя:Футбалісты Беларусі
Катэгорыя:Ігракі ФК Ніва Доўбізна
Катэгорыя:Ігракі ФК Маларыта
Катэгорыя:Ігракі ФК Рух Брэст
Катэгорыя:Ігракі ФК Спарта Брадніца
Катэгорыя:Ігракі ФК Баранавічы
Катэгорыя:Ігракі ФК Дынама Брэст
Катэгорыя:Ігракі ФК Кобрын
Бурко

**Бурко** — прозвішча.

## Вядомыя носьбіты 
* Антон Вячаслававіч Бурко (нар. 1995) — беларускі футбаліст.
* Ігар Васілевіч Бурко (нар. 1988) — беларускі футбаліст.
* Максім Аляксандравіч Бурко (нар. 2004) — беларускі футбаліст.
Паўлавец

**Паўлавец** — беларускае прозвішча.

## Вядомыя носьбіты 
* Аляксандр Валер’евіч Паўлавец — беларускі футбаліст.
* Вячаслаў Паўлавец (нар. 1959) — беларускі мастак.
* Сяргей Васілевіч Паўлавец (нар. 1981) — беларускі міні-футбольны ігрок і трэнер.
* Максім Віталевіч Паўлавец — беларускі футбаліст.
* Марфа Васілеўна Паўлавец — беларускі нейрахірург.

Катэгорыя:Беларускія прозвішчы
Бярозкін

**Бярозкін** — прозвішча.

## Вядомыя носьбіты 
* Рыгор Саламонавіч Бярозкін, беларускі крытык
* Яўген Бярозкін, беларускі футбаліст
Равалпіндзі

**Равалпіндзі** (, , ) — горад на поўначы Пакістана, на рацэ Лех, паблізу г. Ісламабад. 1 853 190 жыхароў (2013). Вузел чыгунак і аўтадарог. Гандлёва-прамысловы цэнтр. Прамысловасць: тэкстыльная, цэментная, хімічная, абутковая, харчовая, машынабудаўнічая і металаапрацоўчая. Народныя промыслы: дыванаткацтва, вытворчасць ювелірных вырабаў, саматужных вырабаў з дрэва, металаў.

Універсітэт. Археалагічны музей.
## Насельніцтва 
## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Гарады Пакістана
Павел Іванавіч Сядзько

**Павел Сядзько** (нар. ) — беларускі футбаліст, паўабаронца мінскага «Дынама» і былы ігрок нацыянальнай зборнай Беларусі.

## Клубная кар’ера 
Выхаванец брэсцкага «Дынама», з 2015 года пачаў выступаць за дубль. 14 верасня 2015 года дэбютаваў у Вышэйшай лізе, выйшаўшы на замену на 78-й хвіліне матча з «Белшынай» (2:1). Неўзабаве стаў трапляць і ў стартавы склад брэстчан, а 5 кастрычніка забіў свой першы гол у наймацнейшым дывізіёне — у браму мінскага «Дынама». Па заканчэнні сезона 2015 цікавасць да паўабаронцы стаў праяўляць барысаўскі БАТЭ, аднак паўабаронца застаўся ў Брэсце.

У сезоне 2016 ужо быў іграком асноўнага складу, звычайна выхадзіў на замену. З чэрвеня 2017 года стаў трывала з’яўляцца ў стартавым складзе, аднак у кастрычніку зноў пачаў выхадзіць на замену. У сезоне 2018 з’яўляўся на полі нерэгулярна.

У сакавіку 2019 года быў аддадзены ў арэнду брэсцкаму «Руху», а ў ліпені арэнда была падоўжана да канца года. Замацаваўся ў стартавым складзе «Руха» і дапамог камандзе выйсці ў Вышэйшую лігу. У першай палове 2020 года гуляў за «Рух» у Вышэйшай лізе, а ў ліпені 2020 года вярнуўся з арэнды ў «Дынама», дзе стаў чаргаваць выхады ў стартавым складзе і на замену.

У лютым 2021 года падпісаў новы кантракт з «Дынама». Стаў адным з лідараў каманды, забіўшы за сезон 7 галоў у чэмпіянаце Беларусі. У верасні 2021 года па пагадненні бакоў пакінуў брэсцкі клуб і хутка быў заяўлены за маскоўскае «Тарпеда». Правёў 9 матчаў у сезоне 2021/22, па выніках якога клуб выйшаў у Прэм’ер-лігу. У чэрвені 2022 года па пагадненні бакоў кантракт быў датэрмінова разарваны, і неўзабаве паўабаронца падпісаў пагадненне з «Гомелем», дзе замацаваўся ў аснове.

У снежні 2022 года падпісаў кантракт з мінскім «Дынама». Па выніках сезона 2023 дапамог камандзе стаць чэмпіёнам Беларусі. У снежні 2023 года падоўжыў кантракт з дынамаўцамі.

## Міжнародная кар’ера 
У лістападзе 2016 года ў складзе юніёрскай зборнай Беларусі (да 19 гадоў) прымаў удзел у кваліфікацыйным раўндзе чэмпіянату Еўропы і дапамог беларускай зборнай выйсці ў элітны раўнд.

1 верасня 2017 года дэбютаваў у моладзевай зборнай Беларусі, калі выйшаў у стартавым складзе адборачным матчы чэмпіянату Еўропы 2019 супраць Грэцыі (0:2) і быў выдалены ў другім тайме. У далейшым стаў адным з асноўных ігракоў моладзевай зборнай.

9 лістапада 2017 года дэбютаваў у нацыянальнай зборнай Беларусі, адгуляўшы першы тайм таварыскага матча супраць Арменіі (1:4). Пазней доўгі час не выклікаўся ў зборную, зноў трапіў у яе склад, калі згуляў 2 чэрвеня 2021 года ў таварыскім матчы супраць Азербайджана (1:2), выйшаўшы на замену ў другім тайме.

## Дасягненні 
*   Чэмпіён Беларусі: 2023
*  Уладальнік Кубка Беларусі (2): 2017, 2018
*  Уладальнік Суперкубка Беларусі (2): 2018, 2019
*  Пераможца Першынства ФНЛ: 2021/22

## Статыстыка выступленняў 
## Крыніцы 
Катэгорыя:Футбалісты Беларусі
Катэгорыя:Ігракі зборнай Беларусі па футболе
Катэгорыя:Ігракі ФК Дынама Брэст
Катэгорыя:Ігракі ФК Рух Брэст
Катэгорыя:Ігракі ФК Тарпеда Масква
Катэгорыя:Ігракі ФК Гомель
Катэгорыя:Ігракі ФК Дынама Мінск
Рабянок

**Рабянок** — прозвішча.

## Вядомыя носьбіты 
* Жан Аляксандравіч Рабянок — беларускі вучоны-інфекцыяніст.
* Павел Віктаравіч Рабянок — украінскі футбаліст.
Лаўрыновіч

**Лаўрыновіч** — прозвішча.

## Вядомыя носьбіты 
* Альфонс Браніслававіч Лаўрыновіч (1932—2007) — Заслужаны ўрач БССР.
* Дзмітрый Сяргеевіч Лаўрыновіч (нар. 1976) — беларускі гісторык. Доктар гістарычных навук (2013), дацэнт (2006).
* Марыя Віктараўна Лаўрыновіч (1936—2018) — географ, лімнолаг.
* Таццяна Уладзіміраўна Лаўрыновіч (нар. 1982) — беларуская дэпутатка.
* Уладзімір Сцяпанавіч Лаўрыновіч (1913—1945) — Герой Савецкага Саюза
* Эдуард Віктаравіч Лаўрыновіч (1909—1982) — Герой Савецкага Саюза
Дзмітрый Вадзімавіч Мулькевіч

**Дзмітрый Мулькевіч** (нар. ) — беларускі футбаліст, паўабаронца клуба «Ніва» з Доўбізны.

## Клубная кар’ера 
З 2012 года пачаў выступаць за дубль брэсцкага «Дынама», праз два гады трывала замацаваўся ў складзе дубля. Тады ж пачаў часам трапляць і ў асноўную каманду. 9 жніўня 2014 года дэбютаваў у Вышэйшай лізе, выйшаўшы на замену ў канцы матча супраць «Дняпра» (1:0).

У пачатку сезона 2015 планавалася аддаць Мулькевіча ў арэнду ў «Кобрын», але ў трэніровачным матчы за гэты клуб ён атрымаў траўму і быў вымушаны вярнуцца ў «Дынама». У жніўні 2015 года, пасля аднаўлення ад траўмы, усё ж такі апынуўся ў «Кобрыне». Правёў у Першай лізе 14 матчаў. З лютага 2016 года стаў рыхтавацца да новага сезона разам з «Дынама», аднак у выніку не трапіў у заяўку на сезон.

У пачатку 2017 года папоўніў склад мікашэвіцкага «Граніта». У студзені 2018 года стаў трэніравацца з брэсцкім «Рухам» і ў лютым падпісаў кантракт. Дапамог камандзе ў сезоне 2018 атрымаць перамогу ў Другой лізе. Застаўся ў складзе «Руха» і на сезон 2019, аднак з’яўляўся на полі эпізадычна.

У лютым 2020 года перайшоў у пінскую «Хвалю», дзе стаў іграком асновы, выхадзіў пераважна ў стартавым складзе. У лютым 2021 года падоўжыў кантракт з клубам, аднак у сезоне 2021 стаў рэдка выхадзіць на поле.

У ліпені 2021 года перабраўся ў «Маларыту», а ў пачатку 2022 года стаў іграком польскага клуба ГКС (Вікелец). Пакінуў каманду ў студзені 2023 года. З лютага 2023 года стаў трэніравацца з «Нівой» з Доўбізны і ў сакавіку афіцыйна папоўніў склад каманды.

## Дасягненні 
*  Пераможца Другой лігі чэмпіянату Беларусі: 2018

## Статыстыка выступленняў 
## Крыніцы 
Катэгорыя:Футбалісты Беларусі
Катэгорыя:Ігракі ФК Дынама Брэст
Катэгорыя:Ігракі ФК Кобрын
Катэгорыя:Ігракі ФК Граніт Мікашэвічы
Катэгорыя:Ігракі ФК Рух Брэст
Катэгорыя:Ігракі ФК Хваля Пінск
Катэгорыя:Ігракі ФК Маларыта
Катэгорыя:Ігракі ФК ГКС Вікелец
Катэгорыя:Ігракі ФК Ніва Доўбізна
Раждзественскі

**Раждзественскі** — прозвішча.

## Вядомыя носьбіты 
* Генадзь Мікалаевіч Раждзественскі, расійскі дырыжор
* Дзмітрый Сяргеевіч Раждзественскі, расійскі фізік
* Роберт Іванавіч Раждзественскі, рускі паэт
* Усевалад Аляксандравіч Раждзественскі, рускі паэт, перакладчык
Тэорыя інфармацыі

**Тэо́рыя інфарма́цыі** — раздзел кібернетыкі, які вывучае працэсы захоўвання, пераўтварэння і перадачы інфармацыі.

У тэорыі інфармацыі выкарыстоўваюцца метады тэорый імавернасцей, лікаў, графаў, гульняў, матэматычнай статыстыкі, алгебры.

Інтэнсіўнае развіццё абумоўлена патрэбамі сродкаў сувязі, электроннай вылічальнай і кіравальнай тэхнікі, радыёлакацыі і інш.

## Гісторыя 
Узнікла тэорыя інфармацыі ў канцы 1940-х гадоў на аснове прац амерыканскага матэматыка К. Шэнана; значны ўклад у яе абгрунтаванне зрабілі савецкія вучоныя А. М. Калмагораў, А. Я. Хінчын, А. А. Харкевіч.

На Беларусі даследаванні па тэорыі інфармацыі праводзяцца з 1960-х гадоў у Інстытуце тэхнічнай кібернетыкі НАН Беларусі, БДУ, Беларускім дзяржаўным універсітэце інфарматыкі і радыёэлектронікі і іншых.

## Агляд 
Асноўная частка тэорыі інфармацыі — агульная тэорыя сувязі, якая распрацоўвае эфектыўныя метады перадачы інфармацыі па лініях сувязі, вывучае праблемы аптымальнага кадзіравання і фільтрацыі інфармацыі, выяўлення і прадказання сігналаў.

Тэорыя інфармацыі зыходзіць з таго, што сігналы (паведамленні) паступаюць ад крыніцы ў выпадковай паслядоўнасці, маюць пэўную імавернасць, а таксама імавернасць таго, што паведамленні могуць скажацца ў час перадачы.
У якасці меры такой неазначальнасці прымаецца сярэдняя колькасць двайковых знакаў, неабходная для запісу адвольнага паведамлення дадзенай крыніцы самым эканомным спосабам кадзіравання.
Гэтая мера не меншая за энтрапію мноства паведамленняў
: H = \sum_{i=1}^n p_i \log_2 \frac{1}{p_i},
дзе  — колькасць паведамленняў,  — імавернасць з'яўлення асобнага паведамлення.

Колькасць інфармацыі ў паведамленні  адносна паведамлення  вызначаецца суадносінамі
: I(X,Y) = H(X) + H(Y) - H(X,Y),
дзе  — энтрапія пары .

Скорасць  перадачы інфармацыі па канале сувязі не перавышае велічыні, вызначанай з суадносін
: H V = C,
дзе  — энтрапія крыніцы на сімвал,  — прапускная здольнасць дадзенага канала.

## Літаратура 
* 
* *Шеннон К.* Работы по теории информации и кибернетике: Пер. с англ. — М. 1963.
* *Дивногорцев Г. П., Караченцева Н. Я., Яшин В. М.* Передача данных в сетях вычислительных центров. — Мн., 1971.
* *Липницкий С. Ф., Ярмош Н. А.* Моделирование интеллектуальных процессов в инженерных информационных системах. — Мн., 1996.

Катэгорыя:Сувязь
Катэгорыя:Кібернетыка
Аркадзь Ісакавіч Райкін

**Аркадзь Ісакавіч Райкін** (, Рыга — ) — савецкі артыст эстрады. Народны артыст СССР (1968). Герой Сацыялістычнай Працы (1981).

Скончыў Ленінградскі інстытут сцэнічных мастацтваў у 1935 годзе. Працаваў у ленінградскім Тэатры працоўнай моладзі, маскоўскім тэатры імя Ленінскага камсамола, адначасова выступаў на эстрадзе (канферанс, інтэрмедыі). З 1939 года артыст, з 1942 года мастацкі кіраўнік Ленінградскага тэатра эстрады і мініяцюр (з 1948 года Тэатр мініяцюр); у 1983 годзе на аснове трупы гэтага тэатра створаны Тэатр мініяцюр пад кіраўніцтвам Райкіна ў Маскве (з 1987 тэатр «Сатырыкон»). Выступаў з маналогамі, куплетамі, лірычнымі эпізодамі.

## Выбраная фільмаграфія 
* 1939 — Трактарысты

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Гумарысты СССР
Катэгорыя:Пахаваныя на Новадзявочых могілках
Катэгорыя:Комікі СССР
Ігар Алегавіч Тыманюк

**Ігар Тыманюк** (нар. ) — беларускі футбаліст, абаронца бабруйскай «Белшыны».

## Клубная кар’ера 
З 2011 года пачаў выступаць за дубль брэсцкага «Дынама». На наступны год трывала замацаваўся ў дублі, а 4 жніўня 2013 года дэбютаваў у Вышэйшай лізе, правёўшы ўвесь матч супраць мінскага «Дынама» (2:3). Пазней працягваў гуляць за дубль, часам прыцягваўся да асноўнай каманды.

У першай палове сезона 2016 трывала выхадзіў у стартавым складзе дынамаўцаў на пазіцыі цэнтральнага або левага абаронцы. Улетку страціў месца ў аснове, толькі ў канцы сезона, у сувязі з траўмай Адрыяна Аўрэміі, зноў стаў з’яўляцца на пазіцыі цэнтральнага абаронцы.

У лютым 2017 года адправіўся з «Дынама» на першы турэцкі збор, але на другі, іспанскі, ужо не трапіў. Пазней праходзіў прагляд у «Іслачы», але не падышоў і неўзабаве падпісаў кантракт з узбекскім клубам «Маш’ал».

У студзені 2018 года прыбыў на прагляд у мазырскую «Славію» і лютым афіцыйна стаў іграком клуба. У якасці трывалага іграка асновы дапамог мазыранам атрымаць перамогу ў Першай лізе.

У лютым 2019 года перайшоў у брэсцкі «Рух», дзе таксама гуляў у стартавым складзе, разам з клубам выйшаў у Вышэйшую лігу. У студзені 2020 года па заканчэнні кантракта пакінуў «Рух».

У лютым 2020 года зноў апынуўся ў складзе «Славіі». Замацаваўся ў стартавым складзе каманды ў Вышэйшай лізе. У снежні 2022 года па заканчэнні кантракта пакінуў мазырскі клуб.

У студзені 2023 года падпісаў пагадненне з брэсцкім «Дынама». У студзені 2024 года разарваў кантракт з клубам, пасля чаго падтрымліваў форму з «Нівой». У лютым 2024 года стаў трэніравацца з бабруйскай «Белшынай» і ў сакавіку афіцыйна папоўніў склад каманды.

## Міжнародная кар’ера 
10 жніўня 2016 года правёў сваю адзіную сустрэчу за моладзевую зборную Беларусі, адгуляўшы першы тайм таварыскага матча супраць Малдовы (1:1).

## Дасягненні 
*  Пераможца Першай лігі чэмпіянату Беларусі: 2018

## Статыстыка выступленняў 
## Крыніцы 
Катэгорыя:Футбалісты Беларусі
Катэгорыя:Ігракі ФК Дынама Брэст
Катэгорыя:Ігракі ФК Маш’ал
Катэгорыя:Ігракі ФК Славія Мазыр
Катэгорыя:Ігракі ФК Рух Брэст
Катэгорыя:Ігракі ФК Белшына
Бабры (Брэсцкі раён)

**Бабры́** (, ) — былы.

Скасаваны 20 чэрвеня 1988 года.

## Насельніцтва 
* **XX стагоддзе**:
** 1905 — 16 жыхароў.
** 30 верасня 1921 — 2 двары, 15 жыхароў.
** 1959 — 21 жыхар.
** 1970 — 11 жыхароў.

## Літаратура 
* 

## Спасылкі
Уладзімір Сцяпанавіч Лаўрыновіч

**Уладзімір Сцяпанавіч Лаўрыно́віч** ( — ) — удзельнік Вялікай Айчыннай вайны, Герой Савецкага Саюза (1945).

## Біяграфія 
Нарадзіўся 15 (28) снежня 1913 года ў вёсцы Порса (зараз у Вілейскім раёне Мінскай вобласці Беларусі). У Чырвонай Арміі з 1944 года. Удзельнік Вялікай Айчыннай вайны на 2-м Беларускім і 3-м Беларускім франтах.

Кулямётчык 338-га стралковага палка (96-я стралковая дывізія, 48-я армія, 3-і Беларускі фронт) вызначыўся ў час ліквідацыі групоўкі праціўніка на тэрыторыі Усходняй Прусіі у раёне населенага пункта Калькштайн (сучасны Вапнік, Польшча). 31 студзеня 1945 г. адбіваў атакі праціўніка пры падтрымцы танкаў і самаходных гармат. У крытычны момант бою сяржант Лаўрыновіч кінуўся пад варожы танк са звязкай гранат і падарваў яго.

Быў пахаваны ў горадзе Арнэта (Польшча). Пазней перапахаваны ў горадзе Бранева (Вармінска-Мазурскае ваяводства).

## Узнагароды 
* Медаль «Залатая Зорка»
* Ордэн Леніна

## Памяць 
* Сяржант У. С. Лаўрыновіч навечна залічаны ў спіс часці, у якой служыў.
* Імем Героя названая адна з вуліц горада Вілейка.
* Мемарыяльная дошка ў вёсцы Порса на доме, у якім нарадзіўся і жыў У. С. Лаўрыновіч.

## Літаратура 
* 
* 

## Спасылкі 
* 
* Герои Вилейщины // Вилейский районный исполнительный комитет 

Катэгорыя:Нарадзіліся ў Вілейскім раёне
Катэгорыя:Пехацінцы Вялікай Айчыннай вайны
Катэгорыя:Загінулі ў баі
Тэорыя графаў

**Тэо́рыя гра́фаў** — раздзел матэматыкі, які вывучае аб'екты на аснове геаметрычнага падыходу.

Асноўнае паняцце тэорыі графаў — *граф*: мноства пунктаў (*вяршынь*) і мноства сувязей (*рэбраў*, *дуг*), якія злучаюць некаторыя (або ўсе) пары вяршынь.
Напрыклад, сетка чыгунак, аўтамабільных (ці іншых) дарог з пазначэннем на дугах адлегласцей паміж населенымі пунктамі або іх прапускных здольнасцей.

Тэорыя графаў выкарыстоўваецца ў тэорыі перадачы інфармацыі, тэорыі транспартных сетак, камп'ютарнай графіцы, аўтаматызацыі праектавання і інш.

## Гісторыя 
Першыя задачы тэорыі графаў былі звязаны з рашэннем галаваломак і матэматычных забаўляльных задач (напрыклад, , , аб перавозках, кругасветным падарожжы,  і іншыя).

Адным з першых вынікаў у тэорыі графаў быў крытэрый існавання абходу графа без паўтораў рэбраў (Л. Эйлер, 1736).

У 19 ст. з'явіліся работы, у якіх пры рашэнні практычных задач былі атрыманы важныя вынікі ў тэорыі графаў (задачы пабудавання электрычных ланцугоў, падліку хімічных рэчываў з рознымі тыпамі малекулярных злучэнняў і іншыя).

У 20 ст. задачы, звязаныя з графамі, з'явіліся ў тапалогіі, алгебры, тэорыі лікаў, тэорыі імавернасці і іншых.
Найбольшае развіццё тэорыя графаў атрымала з 1950-х гадоў у сувязі са станаўленнем кібернетыкі і развіццём вылічальнай тэхнікі.

На Беларусі даследаванні па тэорыі графаў вядуцца ў БДУ (уплыў розных параметраў на уласцівасці графаў), Інстытуце матэматыкі (розныя прадстаўленні графаў, алгарытмічныя аспекты тэорыі графаў), Інстытуце тэхнічнай кібернетыкі (графы ў задачах аптымальнага ўпарадкавання) НАН Беларусі.

## Літаратура 
* Графаў тэорыя //  С. 411.
* Лекции по теории графов. М., 1990.
* Асновы ідэнтыфікацыі і сістэматызацыі графаў  (pdf)


Катэгорыя:Дыскрэтная матэматыка