Затока (Адэская вобласць)

**Затока** () — пасёлак гарадскога тыпу ў Білгарад-Дністроўскім гарадскім савеце Адэскай вобласці Украіны на беразе Чорнага мора, Днястроўскага і Будацкага ліманаў. Курорт.

Наяўнасць пяшчанага пляжу шырынёй у 50 метраў і даўжынёй у 5 кіламетраў, мелкаводдзе зрабілі Затоку адным з папулярных месцаў адпачынку жыхароў Украіны, Малдовы і Беларусі. У Затоцы дзейнічаюць дзясяткі баз адпачынку.

## Геаграфічнае палажэнне 
Паўднёвая частка пасёлка размешчана на вузкай пясчанай Будацкай касе, якая аддзяляе Чорнае мора ад Будацкага лімана, астатняя частка - на больш доўгай Караліна-Бугазскай касе паміж Чорным морам і Днястроўскім ліманам. Такім чынам, цэнтральны раён пасёлка ляжыць у той частцы вобласці, якая цалкам ахоплівае гістарычны рэгіён Буджак, а два іншых — на поўнач — размешчаны на землях, якія ў часы Асманскай імперыі называліся Едзісан. Клімат умерана-кантынентальны, мяккі.

## Тэрыторыя і транспарт 
Затока падзяляецца на тры тэрытарыяльныя раёны: 
* Ліманскі (чыгуначная платформа Ліманская, вуліцы: Вакзальная, Праектаваная, мікрараёны Новы, Чарнаморскі).
* Сонечны (чыгуначная платформы Марская, Дружба, Сонечная, кааператыў Дружба).
* Цэнтральны (чыгуначная станцыя Бугаз, вуліцы: Вінаградная, Зарыпава, Ліманская, Азёрная, Прыморская, Чарнаморская, мікрараён Райдужны).

Уздоўж усяго населенага пункта праходзіць адгалінаванне ад шашы E87-Н33 Адэса - Манашы, а таксама чыгуначная галіна Адэса — Ізмаіл — Беразіно.

Курсіруюць пасажырскія цягнікі Кіеў — Адэса — Ізмаіл і Адэса - Ізмаіл / Беразіно, а таксама прыгарадныя цягнікі Адэса — Белгарад-Дністроўскі (6 пар летам і 3 пары зімой). Такім чынам, ёсць пастаянная чыгуначная камунікацыя з раённым, абласным цэнтрамі і з Кіевам.

Улетку, падчас турыстычнага сезону аўтобусных маршрутаў становіцца больш. Чыгуначны і аўтобусны транспарт з'яўляецца асноўным транспартам у пасёлку. З чэрвеня 2009 г. (на летні перыяд) адноўлена курсіраванне рачнога транспарту паміж прычаламі Бугаз і Белгарад-Днястроўскі.

## Гісторыя 
Паселішча Затока заснавана ў 1827 годзе з прычыны ўстаноўкі на Цараградскім вусце навігацыйнага знака (маяка). У 1850 г. дырэкцыяй чарнаморскіх маякоў было прынята рашэнне Днястроўска-Царградскаму знаку з 21 верасня 1851 года прысвоіць статус маяка на чале з лоцмайстрам і камандай матросаў у 6 чалавек. У 1877 годзе маяк рэканструявалі. Замест драўлянага збудавання пабудавалі вежу вышынёй 16 м з ліхтарнымі памяшканнямі, у якой была ўсталяваная лінза Фрэнэля з газажаравай устаноўкай. Маяк мае статус помніка.

У сакавіку 1918 года Бесарабію акупавала Румынія, а ў красавіку афіцыйна абвешчана аб уваходжанні гэтых зямель у склад Каралеўства Румынія. Вусцем Днястра пралягла новая дзяржаўная мяжа. Паўднёвая частка заліва (Бугаз) належала Румыніі, паўночная — СССР. 28 чэрвеня 1940 года Бесарабія ўвайшла ў склад СССР. У 1941—1944 гг. гэтыя землі ўваходзілі ў румынскі акупацыйны раён. 21—22 жніўня 1944 года працягвалася Днястроўская дэсантная аперацыя, у выніку якой пасёлак быў вызвалены.

14 лістапада 1945 года сяло Бугаз перайменавана ў сяло Затока. У 1945 годзе ў доме № 3 на вуліцы Плаўневай адкрылі новую школу. У 1953 годзе ў бараках, якія засталіся пасля будаўнікоў моста, размясцілася пачатковая школа. 5 снежня 1955 года пабудаваны развадны чыгуначны мост праз Цараградскае вусце, якое злучае Днястроўскі ліман і Чорнае мора.

## Насельніцтва 
## Крыніцы 
## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Пасёлкі гарадскога тыпу Адэскай вобласці
Катэгорыя:Населеныя пункты Білгарад-Дністроўскага раёна