open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Кангрэгацыя Божага Культу і Дысцыпліны Сакрамэнтаў

**Кангрэгацыя Божага Культу і Дысцыпліны Сакрамэнтаў** () — дыкастэрыя займаецца літургічнымі тэкстамі, праверкай перакладаў богаслужбовых тэкстаў на нацыянальныя мовы, а таксама пытаннямі касцёльнай музыкі. У яе склад уваходзяць: Спецыяльная камісія па разглядзе выпадкаў юрыдычнай несапраўднасці пасвячэння і дыспенсацыі ад абавязкаў дыякана і святара, а таксама Спецыяльная камісія па разглядзе выпадкаў дыспенсацыі благаслаўлёнага Касцёлам, але не завершанага сужэнства.

## Гісторыя 
Была заснавана ў 1975 годзе Паўлам VI праз зліццё Кангрэгацыі Божага Культу і Кангрэгацыі Сакрамэнтаў. Гістарычна яна звязана з Кангрэгацыяй Абрадаў, створанай Сікстам V у 1588 годзе.

## Сакратары Кангрэгацыі 
* Артур Рошэ (2012—2021)
* Віторыё Франчэско Віёла (з 2021)

## Памочнікі сакратара Кангрэгацыі 
* Аўрэліё Гарсіа Марсіяс (з 2021)

Катэгорыя:Кангрэгацыі Рымскай курыі
Індыйскі нацыянальны кангрэс прафсаюзаў

**Індыйскі нацыянальны кангрэс прафсаюзаў (ІНКП)**  — прафсаюзны цэнтр у Індыі. Быў заснаваны ў 1947 годзе, у першыя гады незалежнасці Індыі. Да гэтага часу дзейнічае пад кіраўніцтвам Індыйскага нацыянальнага кангрэса. 

На момант лістапада 2019 года ў прафсаюзе знаходзіцца больш за 34 мільёны сябраў, што робіць ІНКП самым буйным прафсаюзам у Міжнароднай канфедэрацыі прафсаюзаў.

## Спасылкі 
* Афіцыйны сайт 

Катэгорыя:Прафсаюзы Індыі
Пажар у Гомелі (1701)

**Пажар 1701 года ў Гомелі** — пажар у старосцінскім Гомелі, у выніку якога згарэла замкавая Мікалаеўская царква. Вядомы па фрагментарных звестках Е. Беліцкага (Еўдакіма Раманава), які карыстаўся страчанымі на сёння дакументальнымі крыніцамі XVIII ст. са збораў магілёўскай духоўнай кансісторыі. Прычыны, маштаб, абставіны, а таксама іншыя наступствы, апроч пагібелі храма, застаюцца нявысветленымі. Знішчаную ў агні царкву потым адбудавалі з дрэва «не коштам у Богу зэшлага пана старосты (Фамы Красінскага), але па міласці дабрадзеяў замежных расійскіх дабрачэсных», г. зн. на сабраныя яе протаіерэем ахвяраванні ў Расійскім царстве.

Катэгорыя:Гарадскія пажары ў Беларусі
Катэгорыя:Гісторыя Гомеля
Катэгорыя:XVIII стагоддзе ў Гомелі
Катэгорыя:1701 год у Беларусі
Ян Бажымоўскі

**Ян Бажымоўскі** (;  — ) — дзеяч кальвінісцкай царквы Вялікага Княства Літоўскага.

## Біяграфія 
Паходзіў са шляхецкага роду Бажымоўскіх герба «Бяліна». Нарадзіўся ў сям’і Адама, які перасяліўся ў ВКЛ з Польшчы.

Вучыўся ў школе пры кальвінскім зборы ў Шыдлаве Расейнскага павета, з 1628 года ў Слуцкай гімназіі. 3 1631 катэхіст пры Кейданскім зборы. У 1636—1638 гадах вучыўся ў Лейдэне і  (Галандыя). Пасля вяртання міністр і прапаведнік збору ў Новым Месце. У 1653 годзе ўзначаліў Жамойцкі дыстрыкт кальвінісцкай царквы, адначасова у 1665 годзе — Віленскі. Актыўна ўдзельнічаў у сінодах 1650—1672 гадоў.

Уводзіў у кальвінісцкае богаслужэнне літоўскую мову, забяспечваў зборы літоўскімі канцыяналамі і малітоўнікамі. Перакладаў на літоўскую мову рэлігійныя песні і фрагменты катэхізіса, пачаў перакладаць Біблію (рукапіс загінуў каля 1681 у Біржах). Яго арыгінальныя творы і пераклады сабраны ў выданні «Кніга набажэнства хрысціянскага ў гонар адзінай Святой Тройцы» (*«Kniga Nabożnistes Krigscioniszkos Ant Garbos Diewny Traycey Szwentoy Wienatijam»*, Кейданы, 1653, накладам Я. Радзівіла).

## Літаратура 
* 

Ян
Катэгорыя:Постаці вялікалітоўскага пратэстанцтва
Катэгорыя:Перакладчыкі Бібліі на літоўскую мову
Народны фронт (Францыя)

**Народны фронт** () — кааліцыя левых палітычных партый і грамадскіх арганізацый, якая знаходзілася ва ўладзе ў Францыі з 1936 па 1937 год. Французскі народны фронт выйграў парламенцкія выбары ў 1936 годзе і сфарміраваў першы ўрад, які ўзначаліў прадстаўнік SFIO Леон Блюм. Стварэнню Народнага фронту садзейнічала новая стратэгія Камінтэрна аб народным фронце.

Асноўнымі рухамі, якія ўваходзілі ў склад народнага фронту, з'яўляліся *Французская камуністычная партыя*, *Французская секцыя Рабочага інтэрнацыяналу*, *Рэспубліканская партыя радыкалаў і радыкал-сацыялістаў* і сіндыкалістычны прафсаюз *Усеагульная канфедэрацыя працы*.

Пасля прыходу да ўлады народнага фронту, у Францыі пачаўся рэзкі рост забастовак. Рабочыя займалі фабрыкі і заводы і дабіваліся выканання іх эканамічных патрабаванняў (павышэнне заработнай платы, заключэнне калектыўных дагавораў, скарачэнне працоўнага дня і інш.). На працягу лета 1936 года былі прыняты меры па рэалізацыі гэтых патрабаванняў на практыцы. Па выніках перагавораў паміж Усеагульнай канфедэрацыяй працы і Усеагульнай канфедэрацыяй прадпрымальнікаў падпісаны Маціньёнскія пагадненні, якія павысілі заработную плату і абавязалі прадпрымальнікаў паважаць правы прафсаюзаў, выконваць калектыўныя дагаворы. У чэрвені 1936 года прыняты законы па скарачэнні працоўнага тыдня (з 48 да 40 гадзін без памяншэння заработнай платы), увядзенню абавязковых (у выпадку патрабавання прафсаюза) калектыўных дагавораў на прадпрыемствах, а таксама аплатных 2-тыднёвых водпускаў. Былі павялічаны пенсіі франтавікам, адменены надзвычайныя дэкрэты 1935 года, якія памяншалі жалаванне дзяржаўных служачых. Для беспрацоўных арганізавалі грамадскія працы.

Аднак тым жа летам 1936 года ў Народным фронце з'явіліся ўнутраныя супярэчнасці паміж радыкаламі і сацыялістамі з аднаго боку і камуністамі з другога на фоне Грамадзянскай вайны ў Іспаніі. Камуністы патрабавалі ўрад Леона Блюма падтрымаць рэспубліканцаў у канфлікце і забараніць у Францыі ўсе ўльтраправыя палітычныя лігі. У лютым 1937 года ўрад Народнага фронта абвясціў аб прыпыненні рэформаў, на чым фактычна і скончыў сваё існаванне.

## Спасылкі 
*Народный фронт  у Вялікай расійскай энцыклапедыі
*Facts about France: Formation of the Popular Front

Катэгорыя:Народныя франты
Катэгорыя:Партыйныя кааліцыі
Катэгорыя:Гісторыя Францыі
Катэгорыя:Антыфашысцкія рухі і арганізацыі
Катэгорыя:Трэцяя французская рэспубліка
Катэгорыя:Гісторыя сацыялізму
Катэгорыя:З’явіліся ў 1936 годзе
Катэгорыя:Зніклі ў 1938 годзе
Новае Места (Літва)

**Новае Места**, таксама **Жамайчу Наўміесціс**, **Жамойцкае Новае Места** (, ) — мястэчка ў Шылуцкім раёне Клайпедскага павета Літвы, за 14 км на ўсход ад Шылуце. Цэнтр Жамайчу-Наўміесціскага староства.

## Гісторыя 
Вядомае з XVII стагоддзя як Новае Места. Згадваецца з 1650 года. У 1792 годзе атрымаў гарадскія правы.

У выніку трэцяга падзелу Рэчы Паспалітай 1795 года Новае Места апынулася ў складзе Расійскай імперыі. У 1881 годзе быў перайменаваны расійскімі ўладамі ў Аляксандраўск.

З 1918 года ў складзе Літвы, Таўрогскім павеце. З 1940 года ў Літоўскай ССР. У 1947 годзе Новае Места было перададзена ў Шылуцкі павет. У 1950 годзе Новае Места ўвайшло ў Шылуцкі раён Клайпедскай вобласці. У 1953 годзе Клайпедская вобласць была скасавана і Шылуцкі раён перайшоў у прамое падпарадкаванне Літоўскай ССР. У 1958 годзе Новае Места атрымала статус пасёлка гарадскога тыпу.

З 1990 года ў складзе адноўленай незалежнай Літвы. У 1995 годзе нададзены статус мястэчка.

## Насельніцтва 
## Вядомыя асобы 
* Марцінас Мажвідас (~1510-1563) — літоўскі першадрукар, пісьменнік.

## Крыніцы 
## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Мястэчкі Літвы
Катэгорыя:Населеныя пункты Шылуцкага раёна
Ян Бажымоўскі (нар. да 1674)

**Ян Бажымоўскі** (; да 1674 — ?) — дзеяч кальвінісцкай царквы Вялікага Княства Літоўскага.

## Біяграфія 
Паходзіў са шляхецкага роду Бажымоўскіх герба «Бяліна». Нарадзіўся ў сям’і Яна.

Вучыўся ў Франкфурце, Караляўцы і Лейдэне (1698). З 1700 года рэктар Слуцкай гімназіі.

## Літаратура 
* 

Ян
Катэгорыя:Постаці вялікалітоўскага пратэстанцтва
Катэгорыя:Рэктары Слуцкай гімназіі
Аляксандр Аляксеевіч Барысаў

**Аляксандр Аляксеевіч Барысаў** ( , в. Ерына, Падольскі павет, Маскоўская губерня, Расійская імперыя — ?) — педагог, рэктар Магілёўскага машынабудаўнічага інстытута (1961—1969). Удзельнік Вялікай Айчыннай вайны. Бацька баскетбольнага трэнера Аляксандра Барысава.

## Біяграфія 
У 1937 годзе скончыў Маскоўскае вышэйшае тэхнічнае вучылішча імя Баўмана з прысваеннем кваліфікацыі інжынер-механік. У 1937—1938 гадах працаваў старэйшым інжынерам-механікам на будаўніцтве канала «Масква — Волга». З 1938 па 1941 год працаваў інструктарам МК УКП(б).

Удзельнічаў у Вялікай Айчыннай вайне. З 1941 года знаходзіўся ў месцаванні палітаддзела 16-га войска Заходняга фронту. У красавіку 1942 года прызначаны начальнікам палітаддзела 97-й стралковай дывізіі Заходняга фронту, а ў студзені 1943 годзе прызначаны намеснікам камандзіра 344-й стралковай дывізіі па палітчастцы. Пасля рэарганізацыі палітапарата ў арміі з мая 1943 года па студзень 1944 года з’яўляўся начальнікам палітаддзела 338-й стралковай дывізіі Заходняга фронту. Па сканчэнню адмысловых курсаў вышэйшага палітсаставу Савецкай Арміі ў 1944 годзе быў прызначаны начальнікам палітаддзела 1-га стралковага корпуса 1-га Прыбалтыйскага фронту. Дэмабілізаваны ў лютым 1946 года з ваенным званнем палкоўніка.

З 1946 па 1947 год працаваў намеснікам начальніка аддзела кадраў навучальных устаноў Міністэрства будаўнічых і дарожных машын СССР у Маскве. З 1947 па 1961 год працаваў дырэктарам Магілёўскага машынабудаўнічага тэхнікума. З 1961 па 1969 год займаў пасаду рэктара Магілёўскага машынабудаўнічага інстытута, а з 1962 па 1969 год таксама працаваў загадчыкам кафедры «Начартальная геаметрыя і рысаванне».

## Узнагароды 
* Ордэн Чырвонага Сцяга
* Ордэн Чырвонай Зоркі
* Ордэн Айчыннай вайны 1-й ступені
* Медаль «За абарону Масквы»
* Медаль «За перамогу над Германіяй у Вялікай Айчыннай вайне 1941—1945 гг.»

## Спасылкі 
* Інфармацыя на сайце Беларуска-Расійскага ўніверсітэта
* БОРИСОВ АЛЕКСАНДР АЛЕКСЕЕВИЧ

Катэгорыя:Удзельнікі Вялікай Айчыннай вайны
Катэгорыя:Рэктары Беларуска-Расійскага ўніверсітэта
Мікалай Бажымоўскі

**Мікалай Бажымоўскі** (, мястэчка Койданава — ?) — дзеяч кальвінісцкай царквы Вялікага Княства Літоўскага.

## Біяграфія 
Паходзіў са шляхецкага роду Бажымоўскіх герба «Бяліна». Нарадзіўся ў сям’і Яна.

Вучыўся ў Караляўцы, пасля прапаведнік і выкладчык у ВКЛ.

## Літаратура 
* 

Мікалай
Катэгорыя:Постаці вялікалітоўскага пратэстанцтва
Юбілейны медаль «30 год органам фінансавых расследаванняў Беларусі»

**Юбілейны медаль «30 год органам фінансавых расследаванняў Беларусі»** — дзяржаўная ўзнагарода Рэспублікі Беларусь. Заснавана 6 ліпеня 2022 года.

## Прадстаўленне да ўзнагароды і ўзнагароджванне 
Юбілейным медалём узнагароджваюцца работнікі і цывільны персанал органаў фінансавых расследаванняў КДК за ўзорнае выкананне службовых абавязкаў, дасягненне высокіх вынікаў у рабоце, а таксама іншых асоб за значны ўклад у развіццё дзейнасці па абароне дзяржаўных інтарэсаў ад проціпраўных замахаў у эканамічнай сферы.

## Апісанне медаля 
На правым баку медаля ў цэнтры размешчана пазалочаная выява геральдычнага знака — эмблемы органаў фінансавых расследаванняў Камітэта дзяржаўнага кантролю, у верхняй частцы знаходзіцца надпіс «Айчына Гонар Прафесіяналізм», унізе — стужка з лічбамі «1992-2022».

На адваротным баку размешчаны надпіс «30 год органам фінансавых расследаванняў Беларусі», а па акружнасці — вянок з лаўровага і дубовага лісця.

Катэгорыя:Медалі Беларусі
Катэгорыя:З’явіліся ў 2022 годзе
Уільям Такаку

**Уільям Такаку** — акцёр тэатра, кіно і тэлебачання, сцэнарыст, рэжысёр, музыкант і эколаг Папуа — Новай Гвінеі. Бакалаўр права.

## Біяграфія 
Скончыў спецыяльны курс у Нацыянальным інстытуце драматычнага мастацтва ў Сіднеі. Працаваў дырэктарам Нацыянальнай тэатральнай кампаніі Папуа — Новая Гвінея.

Разам з Альбертам Тора быў суаўтарам і дырэктарам тэлевізійнага міні-серыяла «Warriors in Transit» (1992). Кіраваў правінцыйнай тэатральнай групай Мілн-Бэй (*Milne Bay Provincial Theatre Group*). Аўтар лібрэта да оперы «Erberia».

У 1997 годзе зняўся разам з Пірсам Броснанам у фільме «Рабінзон Круза», а ў 1998 годзе ў ролі Магнуса ў тэлевізійным міні-серыяле «he Violent Earth».

Як эколаг выступаў супраць разбурэння міжнароднымі лесанарыхтоўчымі кампаніямі некранутых лясоў на астравах Папуа — Новай Гвінеі.

Памёр ад сардэчнага прыступу.

## Спасылкі 
* 
* William Takaku
* A tribute to William Takaku

Катэгорыя:Лібрэтысты
Катэгорыя:Рэжысёры паводле алфавіта
Катэгорыя:Сцэнарысты паводле алфавіта
Катэгорыя:Акцёры паводле алфавіта
Канічная канстанта

**Канічная канстанта** (або **канстанта Шварцшыльда**, у гонар Карла Шварцшыльда) - велічыня, якая апісвае канічныя сячэнні. Канічную канстанту прынята пазначаць літарай *K*. Яна выражаецца праз эксцэнтрысітэт канічнага сячэння наступным чынам:

: K = -e^2,

Раўнанне канічнага сячэння з вяршыняй у пачатку каардынат, што датыкаецца да восі *y*, задаецца з дапамогай канічнай канстанты наступным чынам:

: y^2 - 2Rx + (K + 1)x^2 = 0,

паслядоўна

: x = \dfrac{y^2}{R+\sqrt{R^2-(K+1)y^2}}

дзе *R* — радыус крывізны канічнага сячэння ў пункце *x* = 0.

Канічная канстанта шырока ўжываецца ў геаметрычнай оптыцы для апісання сціснутых сфераідальных (*K* > 0), сфераідальных (*K* = 0), выцягнутых сфераідальных (0 > *K* > −1), парабалічных (*K* = -1) і гіпербалічных (*K* < -1) паверхняў лінз і люстэркаў.

У некаторых выпадках у якасці канічнай пастаяннай выкарыстоўваецца велічыня *p* = *K* + 1.

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Геаметрычная оптыка
Катэгорыя:Канічныя сячэнні
Тэрэза Абалевіч

**Тэрэза Абалевіч** (, ) — польскі філосаф навукі, філосаф рэлігіі. Сябра Кангрэгацыі сясцёр Беззаганнага зачацця святой панны Марыі. Спецыалізуецца на вывучэнні рэлігійнай творчасці Сямёна Франка, Уладзіміра Салаўёва, Мікалая Лоскага, Аляксея Лосева, Мікалая Бярдзяева і іншых рускіх рэлігійных мысляроў XIX—XX стст.

## Адукацыя 
Пасля заканчэння базавай школы ў 1991 годзе паступіла ў медыцынскі каледж № 2 г. Мінска (цяпер Беларускі дзяржаўны медыцынскі каледж). Але з цягам часу змяніла свой жыццёвы курс на вывучэнне рэлігійнай філасофіі.

* Папская акадэмія тэалогіі, тэалагічны факультэт у г. Тарнув (Польшча), MA, (1999—2003)
* Папская акадэмія тэалогіі, філасофскі факультэт у г. Кракаў (Польшча), PhD, (2002—2005)

## Навуковая дзейнасць 
* асістэнт прафесара на філасофскім факультэце Папскага ўніверсітэта імя Яна Паўла ІІ, г.Кракаў (Польшча) (2008—2012)
* галоўны рэдактар часопіса «Logos i Ethos» (2008—2012)
* асацыіраваны прафесар на філасофскім факультэце Папскага ўніверсітэта імя Яна Паўла ІІ, г. Кракаў (Польшча) (2012—2018)
* ардынарны прафесар на філасофскім факультэце Папскага ўніверсітэта імя Яна Паўла ІІ, г. Кракаў (Польшча) (2018)

Тэрэза Абалевіч апублікавала больш за 300 артыкулаў па рускай рэлігійнай філасофіі, а таксама па тэме ўзаемаадносін паміж навукай і рэлігіяй. Яе кнігі выдадзены на 4 мовах: польскай, французскай, рускай і англійскай. У сваю чаргу, займаецца перакладам філасофскай літаратуры на польскую мову і з польскай на рускую.

### Манаграфіі 
#### Рускамоўныя 
* От имяславия к эстетике. Концепция символа Алексея Лосева. Историко-философское исследование. — М.: Изд-во ББИ, 2014. — 446 с.
* Семён Франк. Штрихи к портрету философа (Серия «Религиозные мыслители») — М.: Изд-во ББИ, 2017. — 202 с.
* *Цыганков А. С.* Немецкий период философской биографии С. Л. Франка (новые материалы) / А. С. Цыганков, Тереза Оболевич ; Рос. акад. наук, Ин-т философии. — М.: ИФ РАН, 2019. — 272 с.
* *Цыганков А. С.* Голландский эпизод в философской биографии С. Л. Франка (новые материалы) / А. С. Цыганков, Тереза Оболевич ; Рос. акад. наук, Ин-т философии. — М.: ИФ РАН, 2020. — 336 с.
* Семён Франк, Лев Карсавин и евразийцы. — М.: Модест Колеров, 2020. (Исследования по истории русской мысли. Т. 24.) — 304 с.
* Мирра Лот-Бородина. Историк, литератор, философ, богослов / ред. Е. Твердислова. — СПб.: Нестор-История, 2020. — 352 с.
* «Свет во тьме» и «С нами Бог»: неизвестные книги С. Л. Франка / Г. Е. Аляев, Т. Оболевич, Т. Н. Резвых. — М.: Модест Колеров, 2021. — 528 с. (Исследования по истории русской мысли. Т. 29).
* С. Л. Франк о Ф. М. Достоевском: новые материалы / Г. Е. Аляев, Т. Оболевич, Т. Н. Резвых, А. С. Цыганков ; Рос. акад. наук, Ин-т философии. — М.: ИФ РАН, 2021. — 368 с.

## Узнагароды і прэміі 
* ганаровы член Рэлігійна-філасофскага таварыства імя У. Салаўёва ў Пецярбургу

## Спасылкі 
* Профіль на сайце Біблейскага-багаслоўскага інстытута імя Андрэя Першазваннага 
* Публікацыі Тэрэзы Абалевіч на сайце Дома Франка

Катэгорыя:Філосафы Польшчы
Ян Бажымоўскі (пам. 1687)

**Ян Бажымоўскі** (; ? — ) — дзеяч кальвінісцкай царквы Вялікага Княства Літоўскага.

## Біяграфія 
Паходзіў са шляхецкага роду Бажымоўскіх герба «Бяліна». Нарадзіўся ў сям’і Яна.

Пасля сканчэння Кейданскай гімназіі ў 1667 годзе прызначаны катэхістам, пасля прапаведнік у Любчы і пры двары новагародскага харужага С. Францкевіча-Радзімінскага. У 1670—1681 гадах рэктар Слуцкай гімназіі і слуцкі прапаведнік. Віленскі прапаведнік з 1681 года і кансеньёр з 1685 года. Пасля смерці бацькі
працягваў перакладаць на літоўскую мову Біблію.

## Сям’я 
Меў 7 сыноў, большасць з якіх сталі віднымі кальвінісцкімі дзеячамі.

## Літаратура 
* 

Ян
Катэгорыя:Постаці вялікалітоўскага пратэстанцтва
Катэгорыя:Перакладчыкі Бібліі на літоўскую мову
Катэгорыя:Рэктары Слуцкай гімназіі
Ал Нур Касум

**Ал Нур Касум** () — танзанійскі палітычны і дзяржаўны дзеяч .

## Біяграфія 
Пачатковую адукацыю атрымаў у Танзаніі, потым атрымаў юрыдычную адукацыю ў Вялікабрытаніі ў  Лондана. Ал Нур Касум быў важнай фігурай у палітыцы Танзаніі, меў вялікі ўплыў у мусульманскай грамадзе  і прадстаўляў яе на палітычным узроўні. Займаў некалькі міністэрскіх пасад ва ўрадзе Танзаніі, а таксама быў міністрам фінансаў у адміністрацыі . Пазней ён займаў кіруючыя пасады ў ЮНЕСКА, працаваў у штаб-кватэры ААН у Нью-Ёрку. Таксама быў 2-м канцлерам Універсітэта сельскай гаспадаркі Сакуіны ў Марагоры ў Танзаніі.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Міністры Танзаніі
Webix

**Webix** — гэта набор кампанентаў інтэрфейсу JavaScript / HTML5 / CSS3 для распрацоўкі вэб-праграм.

## Асаблівасці 
Webix складаецца з кантролаў, віджэтаў, комплексных віджэтаў і анлайн-інструментаў: Snippet Tool, Form Builder і Skin Builder. Webix таксама ўключае Webix Jet — мікрафрэймворк з адкрытым зыходным кодам для распрацоўкі праграм з выкарыстаннем кампанентаў Webix.

Кампаненты ствараюцца з канфірурацыі JSON.

Webix можна інтэграваць у праграмы, напісаныя з дапамогай іншых бібліятэк і фрэймворкаў, напрыклад React, Angular і Vue.js, а таксама з фрэймворкам Meteor.

## Камерцыйны статус 
Ёсць дзве версіі бібліятэкі Webix: Webix Standard і Webix PRO.

Webix Standard з'яўляецца бясплатнай, яе код адкрыты і распаўсюджваецца па ліцэнзіі GNU GPLv3, але яе таксама можна выкарыстоўваць ў праграмах, якія распаўсюджваюцца па ліцэнзіях MIT, BSD і іншых падобных ліцэнзіях. Webix Standard уключае 68 віджэтаў і элементаў кіравання, а таксама 10 моў.

Webix PRO даступны па камерцыйнай ліцэнзіі і ўключае дадатковыя функцыі: больш за 100 віджэтаў і кантролаў, а таксама 300 моў. У гэтай версіі ёсць дадатковыя функцыі DataTable, захаванне і аднаўленне стану праграм, а таксама магчымасць выкарыстання комплексных віджэтаў: Pivot, Kanban, Spreadsheet, File Manager, Scheduler і іншыя.

## Комплексныя віджэты 
Комплексныя віджэты Webix — гэта кампаненты, створаныя з іншых кампанентаў бібліятэкі Webix. Пачынаючы з лютага 2020 года комплексныя віджэты ствараюцца з дапамогай Webix Jet і па сутнасці з'яўляюцца невялікімі праграмамі.

## Дызайнер інтэрфейсу 
UI Designer — гэта рэдактар WYSIWYG, які дазваляе ствараць прататыпы інтэрфейсаў з дапамогай Webix. У выніку атрымоўваецца код інтэрфейсу, які можна захаваць. У рэдактары можна запрашаць калег для сумеснай працы над адным праектам і спампоўваць дызайны ў некалькіх фарматах. Webix UI Designer бясплатны.

## Snippet Tool 
Snippet Tool — гэта пясочніца для стварэння невялікіх праграм і абмену імі. Snippet Tool таксама мае доступ да базы з прыкладамі для кожнага віджэта Webix, якія карыстальнікі могуць шукаць, праглядаць і рэдагаваць.

## Кнігі 
* Zammetti, Frank — Practical Webix: Learn to Expedite and Improve your Web Development (2018)

## Гл. таксама 
* JavaScript
* Ajax (праграмаванне)
* Параўнанне фрэймворкаў JavaScript
* Спіс бібліятэк JavaScript
* Спіс набораў віджэтаў
* Фреймворк JavaScript
* Бібліятэка JavaScript

## Спасылкі 
* Сайт Webix

Катэгорыя:Свабоднае праграмнае забеспячэнне
Катэгорыя:Бібліятэкі JavaScript
Усевалад Дзмітрыевіч Шэбедзеў

**Усевалад Дзмітрыевіч Шэбедзеў** (; псеўданімы: Г. И. Христиан; Scebedev Vsevolod, Sсebedeff Giorgio, Schebedev Vsevolod detto Cristiano; , Сімферопаль, Таўрычаская губерня, Расійская імперыя — , Коўна, Літва) — руска-ўкраінскі грамадскі дзеяч, папулярызатар беларускай літаратуры.

## Біяграфічныя звесткі 
Быў у партыі эсэраў. У маладосці быў прыхільнікам Карла Качароўскага ў сацыял-рэв. aкaдэміі для вывучэння рускай вёскі і сельскай гаспадаркі. З 1907 жыў у Італіі, спачатку ў Каві-ды-Лаванья, потым у Рыме.

У Рыме стаў супрацоўнікам Міжнароднага інстытута сельскай гаспадаркі (Istituto internazionale di agricoltura). Супрацоўнічаў з рускімі часопісамі, напрыклад, «Русское богатство» і «Киевская мысль». Разам з Рыгорам Шрэйдэрам і іншымі выдаў зборнік артыкулаў пракультуране жыццё Італіі «Современный Рим» (М.: Тип. торг. дома «Мысль», 1914).

Пасля Лютаўскай рэвалюцыі з М. Кетовым і Міхаілам Шэфтэлем стаў адказным прадстаўніком рымскага Камітэта дапамогі рускім палітычным уцекачам у Італіі і хутка з імі ж арганізаваў у Рыме Бюро рускага друку. Надалей заняў украінафільскую пазіцыю, друкаваўся ўва ўкраінскіх выданнях Італіі (напр., «La Voce dell’Ucraina»). У сакавіку 1919 разам з І. Грыненкам заснаваў Украінскі камітэт (Comitato ucraino), які падтырмліваў палітычнае і эканамічнае прызнанне Украіны.

У 1917 жонка Елізавета Паўлаўна Кучаран () і сын Дзмітрый вярнуліся ў Расію.

З 1922 выкладаў у Генуі ў Каралеўскім найвышэйшым інстытуце камерцыйных навук (Regio Istituto Superiore di Studi Commerciali), быў супрацоўнікам часопіса «L’Europa Orientale», дзе пісаў пра беларускую літаратуру і аграрную рэформу ў Літве. Пасля прыходу фашыстаў да ўлады пакінуў Італію і пераехаў у Літву, у Коўна. Там адкрыў курсы італьянскай мовы, у 1924—1925 друкаваўся ў газеце «Эхо». Актыўна пісаў там перадавіцы, апублікаваў успаміны пра знаёмства з Мусаліні ў 1920.

## Літаратура 
## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Эсэры
Катэгорыя:Украінцы ў Італіі
Катэгорыя:Рускія ў Італіі
Катэгорыя:Беларуская літаратура
Усеагульны саюз працоўных

**Усеагульны саюз працоўных (УСП) ** () — прафесійны саюз Іспаніі, арганізаваны ў 1888 годзе ў Барселоне Пабла Іглесіясам. Першапачаткова меў марксісцкую, затым - рэфармісцкую сацыял-дэмакратычную арыентацыю.

## Гісторыя 
З моманту ўзнікнення прафсаюз меў цесныя сувязі са створанай у 1879 годзе тым жа Пабла Іглесіясам Іспанскай сацыялістычнай рабочай партыяй (ІСРП). У перыяд Першай сусветнай вайны УСП падтрымліваў тактыку супрацоўніцтва з больш радыкальным сіндыкалісцкім прафсаюзам «Нацыянальная канфедэрацыя працы» (НКП). Аднак падчас правай дыктатуры Прыма дэ Рывэра іх шляхі разышліся: НКП знаходзілася ў радыкальнай канфрантацыі з рэжымам, а УСП спрабаваў знайсці спосабы легальнай працы.

Да і падчас грамадзянскай вайны Усеагульны саюз працоўных выступаў супраць анархічна настроенага канкуруючага прафсаюза «Нацыянальная канфедэрацыя працы».

Падчас дыктатуры Франка Усеагульны саюз працоўных знаходзіўся ў падполлі і праводзіў свае з'езды на эміграцыі ў Тулузе. Легалізаваўся ў 1977 годзе пасля смерці Франка і на сённяшні дзень з'яўляецца самым шматлікім прафсаюзам Іспаніі, спаборнічаючы па колькасці членаў з камуністычнымі «Рабочымі камісіямі» і далёка апярэджваючы анарха-сіндыкалісцкую «Усеагульную канфедэрацыю працы» і «Нацыянальную канфедэрацыю працы».

## Спасылкі 
**Усеагульны саюз працоўных* - артыкул з Вялікай савецкай энцыклапедыі.
*

Катэгорыя:Прафсаюзы Іспаніі
Катэгорыя:Арганізацыі грамадзянскай вайны ў Іспаніі
Стараславянская азбука

**Стараславянская азбука**:

* Стараславянская кірыліца
* Глаголіца
Народны фронт (Іспанія)

**Народны фронт** () — кааліцыя левых і ліберальных палітычных партый і грамадскіх арганізацый, створаная ў 1936 годзе ў Іспаніі для супрацьстаяння правым сілам. Стварэнню Народнага фронту садзейнічала новая стратэгія Камінтэрна аб народным фронце.

У склад народнага фронту ўваходзілі Іспанская сацыялістычная рабочая партыя, Камуністычная партыя Іспаніі, Рэспубліканская левая, Рэспубліканскі саюз, Сіндыкалісцкая партыя, Рабочая партыя марксісцкага адзінства і прафсаюз Усеагульны саюз працоўных. Падтрымку народнаму фронту выказалі Левыя рэспубліканцы Каталоніі, Нацыянальная канфедэрацыя працы і Федэрацыя анархістаў Іберыі.

У такім складзе Народны фронт выйграў парламенцкія выбары ў картэсы ў 1936 годзе, сфарміраваў пазней першы ўрад. Адзінаўладдзе фронту перапыніў мяцеж генерала Франка ў ліпені 1936 года і пачатак грамадзянскай вайны ў Іспаніі. Рэспубліканскія ўлады, узначаленыя ўрадам Народнага фронту, змагаліся супраць франкістаў на працягу трох гадоў, але пацярпелі паражэнне.

## Спасылкі 
*Народный фронт  у Вялікай расійскай энцыклапедыі

Катэгорыя:Народныя франты
Катэгорыя:Партыйныя кааліцыі
Катэгорыя:Гісторыя Іспаніі
Катэгорыя:Антыфашысцкія рухі і арганізацыі
Катэгорыя:Гісторыя сацыялізму
Катэгорыя:З’явіліся ў 1936 годзе
Катэгорыя:Зніклі ў 1939 годзе
Катэгорыя:Арганізацыі грамадзянскай вайны ў Іспаніі
Казімір Бажымоўскі

**Казімір Бажымоўскі** (, мястэчка Койданава — ) — дзеяч кальвінісцкай царквы Вялікага Княства Літоўскага.

## Біяграфія 
Паходзіў са шляхецкага роду Бажымоўскіх герба «Бяліна». Нарадзіўся ў сям’і Яна.

У 1702—1711 вучыўся ў Берліне, Караляўцы і Марбургу (1707). Кансеньёр падляшскі ў 1721, сеньёр падляшскі ў 1731, новагародскі ў 1746, беларускі. Большую частку жыцця правёў у Заблудаве, дзе быў прапаведнікам.

## Літаратура 
* 

Казімір
Катэгорыя:Постаці вялікалітоўскага пратэстанцтва
Марцыян Белазор

**Марцыян Белазор** (; каля 1627 — ) — рэлігійны дзеяч Вялікага Княства Літоўскага.

## Біяграфія 
Паходзіў са шляхецкага роду Белазораў герба «Вянява». Нарадзіўся ў сям’і ў Станіслава (?).

Уступіў у манаскі ордэн базыльянаў і быў пасланы на вучобу ў Рым. Архімандрыт Гарадзенскага Каложскага Барыса-Глебскага манастыра, з 1661 — Віленскага Троіцкага, епіскап пінскі ў 1665—1666 гадах, архімандрыт Лаўрышаўскага манастыра з 1671 года. Віленскім і Лаўрышаўскім манастырамі валодаў на падставе каралеўскіх прывілеяў, але без згоды кіраўніцтва базыльянскага ордэна, якое вяло супраць Марцыяна шматгадовыя судовыя працэсы. У 1674 годзе забраў усе праваслаўныя цэрквы ў Тураве і ваколіцах.

3 1697 года архіепіскап полацкі. У 1699 годзе дамогся каралеўскага прывілея, якім у унію абарачалася праваслаўная Магілёўская епархія з усімі яе цэрквамі і манастырамі, што цалкам не было ажыццёўлена з-за пачатку Паўночнай вайны.

## Літаратура 
* 

Марцыян
Крыштоф Белазор (сын Уладзіслава)

**Крыштоф Белазор** (? — ) — рэлігійны дзеяч Вялікага Княства Літоўскага.

## Біяграфія 
Паходзіў са шляхецкага роду Белазораў герба «Вянява». Нарадзіўся ў сям’і Уладзіслава.

Канонік віленскі, канцлер віленскай і смаленскай капітул. Адзін з лідараў антысапегаўскага саюза шляхты ў феадальную вайну 1697—1702 гадоў. Патрабаваў ад караля Аўгуста II саксонскіх войск для разгрому Сапегаў. Ініцыятар расправы над М. Сапегам пасля Алькеніцкай бітвы 1700 года. У 1702 годзе пасол шляхты ВКЛ да цара Пятра I, патрабаваў ад яго войск і грошай, каб змагацца з Сапегамі і шведамі. У 1703 годзе ў складзе пасольства шляхты ВКЛ да Пятра I, якое заключыла саюз, аддаючы ВКЛ пад пратэкцыю Масквы. У 1708—1710 гадах зняволены Сапегамі.

## Літаратура 
* 

Крыштоф
Катэгорыя:Канонікі віленскія
Катэгорыя:Канцлеры Віленскага кафедральнага капітула
Сінагога (Быдгашч)

**Сінагога ў Быдгашчы** — былая мураваная сінагога, якая знаходзілася ў старым горадзе Быдгашча на вуліцы Ягелонскія валы.

## Гісторыя 
Першая (Старая) сінагога ў Быдгашчы была драўлянай і пабудавана ў 1834 годзе. Але праз некалькі гадоў яна аказалася малой і кіраўніцтва мясцовай грамады прыняло рашэнне пабудаваць новую, вялікую мураваную сінагогу. У 1867 годзе была куплена зямля, але праз фінансавыя цяжкасці да будавання прыступілі толькі ў 1882 годзе. Аўтарам праекта быў Альфрэд Мютрэй. Старая сінагога была закрыта, будынак прададзены, а грошы пайшлі на будаўніцтва новай.

Нарожны камень новай сінагогі быў пакладзены 21 кастрычніка 1882 года і праз два гады будынак быў гатоў. Адкрыццё адбылося 9 верасня 1884 года. Пры сінагозе была школа.

Пасля пачатку другой сусветнай вайны і прыходу нацыстаў у Быдгашч сінагога была закрыта. 14 верасня 1939 года быў абвешчанны тэндар на знос сінагогі і іншых будынкаў, што належалі грамадзе. У снежні 1939 году будынак быў разабраны мясцовымі жыхарамі.

File:Быдгашч. Сінагога 1.jpg|Месца, дзе раней стаяла сінагога
File:Быдгашч. Сінагога.jpg|Месца, дзе раней стаяла сінагога
File:Быдгашч. Сінагога 2.jpg|Месца, дзе раней стаяла сінагога

## Спасылкі 
* Po bydgoskiej synagodze zostało niewiele

## Гл. таксама 
* Старая сінагога
* Сінагога ў Фардоне

Катэгорыя:З’явіліся ў 1884 годзе
Катэгорыя:Колішнія сінагогі Польшчы
Катэгорыя:Культавыя збудаванні Быдгашча
Рудбекія рассечаная

**Рудбекія рассечаная** (*Rudbeckia laciniata*)&nbsp;— від раслін сямейства , распаўсюджаны ў ЗША і Канадзе; натуралізаваны ў Еўропе, Кітаі, Новай Зеландыі.

## Апісанне 
Расліна каланіяльная, карэнішчы часта падоўжаныя, тонкія, карані кудзелістыя. Шматгадовая расліна, 50-300&nbsp;см. Лісце зялёнае, ліставыя пласціны ад шырока яйкападобных да ланцэтападобных, усе, акрамя аддаленых, якія 1-2-пёрыста-паасобныя або пёрыста-складаныя, лісточкі / дзелькі 3-11, палі цэлыя або зубчастыя, верхавіны ад вострых да завостраных, паверхні голыя або валасатыя (часам з напаўпразрыстымі плямамі), прыкаранёвыя (часта марнеюць перад цвіценнем) з хвосцікамі, 15-50 × 10-25&nbsp;см, сцябловыя з хвосцікамі або сядзячыя, большай часткай долькавыя да пёрыстых, 8-40 × 3-20&nbsp;см Плод 3-4.5&nbsp;мм; папус да 1.5&nbsp;мм. Кошыкі 7-12 см у дыяметры. Краёвыя язычковыя кветкі залаціста-жоўтыя; пасярэднія — трубчастыя, цёмна-карычневыя або зелянява-жоўтыя, ці ўсе кветкі (у махрыстых формаў) залаціста-жоўтыя.

## Распаўсюджанне 
Распаўсюджаны ў ЗША і Канадзе; натуралізаваны ў Еўропе, Кітаі, Новай Зеландыі; таксама культывуецца.

## Выкарыстанне 
]]
Дэкаратыўная расліна, пераважна разводзяць формы з махрыстымі кветкамі.

Катэгорыя:Расліны, апісаныя ў 1753 годзе
Катэгорыя:Флора Паўночнай Амерыкі
Катэгорыя:Астравыя
Pachystachys lutea

**Pachystachys lutea** — расліна сямейства , від роду , які расце ў трапічных і субтрапічных абласцях Амерыкі.

## Біялагічнае апісанне 
Гэта-вечназялёны паўхкуст вышынёй да 90-120 см. Лісце буйное авальнае цёмна-зялёнае, завостранае на канцы і злёгку зморшчанае, да 10 см даўжынёй.

Суквецці коласападобныя да 10 см даўжынёй з жоўтым прыкветнікавым лісцем. Сам кветкі белыя да 5 см даўжынёй.

Цвіце з канца вясны да восені.

## Выкарыстанне 
]]
Дэкаратыўная расліна.

## Спасылкі 
* http://hort.ifas.ufl.edu/shrubs/PACLUTA.PDF

Катэгорыя:Пакаёвыя расліны
Катэгорыя:Флора Паўднёвай Амерыкі
Катэгорыя:Флора Цэнтральнай Амерыкі
Катэгорыя:Ясноткакветныя
Усеагульная канфедэрацыя працы (Іспанія)

**Усеагульная канфедэрацыя працы (УКП) ** () — федэрацыя прафсаюзаў у Іспаніі.

УКП узнікла ў выніку расколу ў анархісцкай Нацыянальнай канфедэрацыі працы (НКП). У 1979 годзе на першым з’ездзе НКП пасля пераходу Іспаніі да дэмакратыі ўзніклі прынцыповыя рознагалоссі наконт структурнай арганізацыі прафсаюза, у прыватнасці па пытанні выбараў у кіруючыя органы прафсаюза. Такія выбары дазваляюць іспанскім працоўным кожныя чатыры гады абіраць дэлегатаў прафсаюзаў у завадскія камітэты. Некаторыя лічылі гэта адраджэннем анарха-сіндыкалізму, але больш артадаксальныя сябры арганізацыі лічылі такія выбары «дзяржаўным умяшаннем у адносіны паміж працай і капіталам». Акрамя таго, такія выбары прадугледжваюць атрыманне дзяржаўнага фінансавання для іх правядзення. У выніку расколу ў 1979 годзе з’явіліся дзве Нацыянальныя канфедэрацыі працы. Аднак, але ў 1989 годзе артадаксальная Нацыянальная канфедэрацыя працы перамагла ў судзе і атрымала поўнае права на імя НКП, а фракцыя, якая адкалолася, у сваю чаргу ўзяла назву *Усеагульная канфедэрацыя працы*.

## Спасылкі 
* 
* 
* 

Катэгорыя:Прафсаюзы Іспаніі
Дарога Н2149

— мясцовая аўтамабільная дарога агульнага карыстання Віцебскай вобласці Беларусі даўжынёй каля 3,7 км, якая злучае вёску Урбаны з вёскамі Крукі і Мякяны. Аўтадарога мае IV катэгорыю і друзава-жвіровае пакрыццё.

## Параметры аўтадарогі 
* Даўжыня — каля 3,7 км.
* Дзве паласы.
* Разліковая хуткасць — 90 км/г.

## Гл. таксама 
* Дарогі Беларусі

Катэгорыя:Мясцовыя аўтадарогі Беларусі
Катэгорыя:Дарогі Браслаўскага раёна
Ордэн караля Абдэль Азіза

**Ордэн Абдэль Азіза ібн Сауда** — дзяржаўная ўзнагарода Саудаўскай Аравіі за грамадзянскія заслугі.

## Гісторыя 
Пра стварэнне ордэна ў гонар першага караля Саудаўскай Аравіі Абдэль Азіза ібн Сауда было абвешчана 20 сакавіка 1971 года. Гэтым жа указам быў заснаваны вышэйшы ордэн Бадра.

Першае ўзнагароджанне ордэнам Абдэль Азіза адбылося ў 1976 годзе.

## Статут 
Ордэнам ўзнагароджваюцца падданыя Саудаўскай Аравіі, а таксама замежнікі за заслугі перад дзяржавай і кіруючай дынастыяй. Узнагароджанне падданых Саудаўскай Аравіі адбываецца строга ад ніжэйшай ступені да вышэйшай, пры гэтым наступнае ўзнагароджанне не можа адбывацца менш чым праз пяць гадоў.

## Ступені 
* Ланцуг ордэна — вышэйшая ступень. Уручаецца кіраўнікам замежных дзяржаў немусульманскага свету.
* Вялікая стужка — 1 клас. Інсігніі складаюцца з залатога знака на шырокай празплечнай стужцы, залатой зоркі ордэна на левым баку грудзей.
* 2 клас. Залаты знак на шырокай празплечнай стужцы зваротных колераў, залатая зорка на левым баку грудзей.
* 3 клас. Срэбраны знак на шыйнай стужцы і залатая зорка на левым баку грудзей.
* 4 клас. Срэбны знак на шыйнай стужцы і срэбная зорка на левым баку грудзей.
* 5 клас. Срэбраны знак на шыйнай стужцы.
* 6 клас. Срэбраны знак на нагруднай стужцы з разеткай.
* 7 клас. Сэбраны знак на нагруднай стужцы.

## Інсігніі 
Знак ордэна — залатая сяміпрамянёвая зорка, прамяні якой завостраныя і пакрытыя белай эмаллю. Паміж прамянямі залатыя лаўровыя галіны. На зорку накладзены сяміграннік белай і зялёнай эмалі з круглым медальёнам ўнутры. У медальёне надпіс на арабскай мове. Знак пры дапамозе пераходнага звяна ў выглядзе паўмесяца рагамі ўверх, двух шабляў, абцяжараных пальмавымі галінамі, падвешваецца да ордэнскай стужцы.

Зорка ордэна аналагічная знаку, але без пераходнага звяна.

Стужка ордэна зялёнага колеру з залатымі палоскамі, адлеглымі ад краю (для ордэна 2 класа — зваротных колераў).

## Спасылкі 
* King Abdulaziz Order of Merit
* ОРДЭН ЗАСЛУГ КАРАЛЯ АБДЭЛЬ АЗІЗА

Катэгорыя:Ордэны Саудаўскай Аравіі
Быдгашцкая ратуша

**Быдгашцкая ратуша** — гатычна-рэнесансны будынак, пабудаваны для рэзідэнцыі муніцыпальных улад Быдгашчы, які стаяў пасярод плошчы Старога Рынку ў Быдгашчы ў 1515—1834 гадах.

## Гісторыя 
Ратуша ў Быдгашчы была пабудавана ў цэнтральнай частцы Старой Рынкавай плошчы. Самая ранняя згадка аб будынку датуецца 1446 годам. У 1509—1519 гадах яна была пашыраны. Будынак ратушы дамінаваў у цэнтры плошчы да 1834 года.

Ратуша была разабраны ў XIX стагоддзі. Сёння падмурак схаваны пад рынкавай плошчай, а яго контуры выкладзены гранітнымі плітамі чырванага колера.

Illustrierter Fuhrer durch Bromberg und Umgebung. 1940 (91790981).jpg
Быдгашцкая ратуша 1.jpg|Месца, дзе раней стаяла ратуша
Быдгашцкая ратуша 2.jpg|Месца, дзе раней стаяла ратуша
Быдгашцкая ратуша.jpg|Месца, дзе раней стаяла ратуша

## Спасылкі 
* Ratusz (dawne kolegium jezuickie)
* Zarys ratusza w płycie Starego Rynku
* Tajemnice Starego Rynku. Stał na nim ratusz

Катэгорыя:Славутасці Быдгашча
Катэгорыя:Ратушы Польшчы
Стагановіч

**Стагановіч** — прозвішча.

## Вядомыя носьбіты 
* Аляксандр Стагановіч (1890—1988) — беларускі грамадскі і палітычны дзеяч.
* Тамара Аляксандраўна Стагановіч (нар. 1930) — амерыканская мастачка беларускага паходжання.
З гэтага часу і назаўжды (фільм)

«**З гэтага часу і назаўжды**» () — чорна-белая драма рэжысёра Фрэда Цынемана з Бертам Ланкастэрам, Мантгомеры Кліфтам і Фрэнкам Сінатрай у галоўных ролях, апавяданне буднях салдат напярэдадні нападу на Пёрл-Харбар. Знята па аднайменным бэстсэлеры (1951) Джэймса Джонса. Уваходзіць у дзясятку самых касавых галівудскіх фільмаў 1950-х. Фільм быў намінаваны на 13 «Оскараў» і атрымаў 8 статуэтак, у тым ліку за Найлепшы фільм года.

## Зноскі 
Катэгорыя:Фільмы-меладрамы ЗША
Катэгорыя:Чорна-белыя фільмы ЗША
Катэгорыя:Фільмы пра бокс
Катэгорыя:Фільмы пра Другую сусветную вайну
Катэгорыя:Фільмы — лаўрэаты прэміі «Оскар» за «Найлепшы фільм»
Катэгорыя:Фільмы, знятыя лаўрэатамі прэміі «Оскар» за «Найлепшую рэжысуру»
Катэгорыя:Фільмы па сцэнарыях лаўрэатаў прэміі «Оскар» за «Найлепшы адаптаваны сцэнарый»
Катэгорыя:Фільмы з удзелам лаўрэатаў прэміі «Оскар» за «Найлепшую жаночую ролю другога плана»
Катэгорыя:Фільмы, знятыя лаўрэатамі прэміі «Оскар» за «Найлепшую работу аператара»
Катэгорыя:Фільмы, знятыя лаўрэатамі прэміі «Оскар» за «Найлепшы мантаж»
Катэгорыя:Нацыянальны рэестр фільмаў
Катэгорыя:Экранізацыі раманаў
Катэгорыя:Фільмы Columbia Pictures
Катэгорыя:Фільмы на англійскай мове
Рабочыя камісіі

**Рабочыя камісіі ** () — адна з найбуйнейшых асацыяцый прафсаюзаў у Іспаніі.

Асобныя «рабочыя камісіі» былі створаны падпольна яшчэ ў 1960-я Камуністычнай партыяй Іспаніі і працоўнымі рымска-каталіцкімі групамі для барацьбы за працоўныя правы ў франкісцкай Іспаніі і супраць непрадстаўнічых «вертыкальных прафсаюзаў» Іспанскай арганізацыі прафсаюзаў. Гэтыя асобныя «рабочыя камісіі» ўтварылі адну асацыяцыю прафсаюзаў толькі ў 1976 годзе на кангрэсе ў Барселоне.

## Спасылкі 
*  Афіцыйны сайт CCOO 
*  Форум крытычнага сектара CCCO 

Катэгорыя:Прафсаюзы Іспаніі
Silene coronaria

***Silene coronaria*** — від раслін сямейства ; расце ў Еўразіі ад Італіі да паўночнага Пакістана. Этымалогія:  — «вянковая», якая ўжывалася для вянкоў.

## Апісанне 
Шматгадовая расліна 30-50 см вышынёй. Расліна з густым бела-лямцавыя апушэннем. Сцёблы простыя, уверсе разгаліноўваюцца. Лісце зваротнаяйкападобнае або ланцэтнае. Кветкі адзінкавыя, на доўгіх ножках. Чашачкі трубкава-званочкавыя, скурыстыя, 15-17 мм даўжынёй. Пялёсткі чырвоныя, суцэльныя. Каробачкі даўгаватыя, амаль сядзячыя. Насенне шаравата-бурае, пупышкападобна-круглявае, 1-1,5 мм. 2n = 24.

## Распаўсюджанне 
Распаўсюджаны ў Еўразіі ад Італіі да Паўночнага Пакістана; натуралізаваны ў ЗША і Паўднёвай Канадзе; шырока культывуецца.

Катэгорыя:Расліны, апісаныя ў 1753 годзе
Катэгорыя:Флора Еўразіі
Катэгорыя:Смалёўка
742-і палявы вузел сувязі

**742-і палявы вузел сувязі (742-і ПУС)** — адно з падраздзяленняў Сіл спецыяльных аперацый Узброеных сіл Рэспублікі Беларусь.

Падраздзяленне было створана ў кастрычніку 2016 года. Да гэтага яно была структурным падраздзяленнем 86-й брыгады сувязі і называлася цэнтрам сувязі сіл спецыяльных аперацый. 

Палявы вузел сувязі займаецца забеспячэннем сувязі камандавання сіл спецыяльных аперацыі. На ўзбраенні падраздзялення знаходзяцца сродкі сувязі беларускай вытворчасці, такія як радыёрэлейная станцыя Р-434 і комплексная апаратная сувязі П-261. Ваеннаслужачыя падраздзялення ў асноўным праходзяць навучанне ў 72-м аб'яднаным вучэбным цэнтры, асабовы склад з ліку лінейна-кабельных аддзяленняў праходзіць навучанне на базе воінскай часці, ваеннаслужачыя-вадзіцелі праходзяць навучанне ў 5-й брыгадзе спецыяльнага прызначэння.

## Спасылкі 
*
*

Катэгорыя:Воінскія часці і фарміраванні Беларусі
Катэгорыя:З’явіліся ў 2016 годзе
Катэгорыя:Калодзішчы
Сярэдняпрыпяцкая нізіна

**Сярэдняпрыпяцкая нізіна** — фізіка-геаграфічны раён Прыпяцкага Палесся, размешчаны ў Брэсцкай і Гомельскай абласцях, большай часткай па правым беразе Прыпяці ад вытокаў Мухаўца на захадзе да вусця Убарці на ўсходзе. Мяжуе з Маларыцкай раўнінай на захадзе, Ясельдзінска-Слуцкай нізінай на поўначы, Мазырска-Лельчыцкай раўнінай на ўсходзе, трапляе на тэрыторыю Украіны на поўдні.

## Геалогія і рэлеф 
У тэктанічных адносінах прымеркавана да Падляска-Брэсцкай упадзіны, Палескай седлавіны і Прыпяцкага прагіна. Карысныя выкапні: буры вугаль, гаручыя сланцы, пяскі шкляныя і фармовачныя, тугаплаўкія гліны, торф.

 у Тураве.]]
Абсалютныя адзнакі ад 128 м (на поўначы) да 157 м (на поўдні), пераважаюць 130—150 м. Асноўную тэрыторыю займаюць моцна забалочаныя пясчаныя алювіяльныя нізіны і даліны рэк. Пераважаюць пойма і пласкахвалістыя тэрасы Прыпяці з ваганнямі адносных вышынь 2-3 м, якія ўскладняюцца эолавымі ўтварэннямі (дзюнамі і бугрыста-градавымі масівамі), затарфаванымі лагчынамі. На крайнім захадзе пашыраны плоскія азёрна-алювіяльныя нізіны, на ўсходзе — спадзістахвалістыя водна-ледавіковыя раўніны.

Паверхня дрэнуецца Прыпяццю з прытокамі Піна, Стыр, Гарынь, Сцвіга, Убарць.

## Глебы і расліннасць 
Глебы на большай частцы тэрыторыі (уздоўж Прыпяці і яе прытокаў) алювіяльныя дзярнова-глеевыя і тарфяна-балотныя; на плоскахвалістых міжрэччах дзярнова-падзолістыя забалочаныя на пародах рознага грануламетрычнага складу; на павышаных добра дрэніраваных участках усходу і захаду развіваюцца дзярнова-падзолістыя глебы на пясках.

Сельскагаспадарчая асвоенасць тэрыторыі менш за 30 % (на ўсходзе), 30-40 % (у цэнтры), больш за 60 % (на захадзе). Лясістасць да 20-30 % на захадзе, больш за 60 % на ўсходзе. Пашыраны хваёвыя і шыракаліста-хваёвыя лясы, на нізінных балотах чарнаальховыя, на вярховых хваёвыя, на пераходных пушыстабярозавыя. Лугі буйназлакавыя і злакавыя гідрамезафітныя ў поймах Сцвігі, Гарыні, Прыпяці з участкамі дуброў; спалучаюцца з нізіннымі разнатраўна-злакавымі і гіпнава-асаковымі балотамі.

Дамінуюць алювіяльныя тэрасаваныя ландшафты. Найважнейшы ахоўны аб’ект — нацыянальны парк Прыпяцкі, заказнікі.

## Літаратура 
* *Клицунова Н. К.* Среднеприпятская низина // Природа Беларуси. Энциклопедия. В 3 томах. Том 1. Земля и недра. — Минск: Беларуская энцыклапедыя, 2010. — 464 с. — ISBN 978-985-11-0472-3 

Катэгорыя:Нізіны Беларусі
Катэгорыя:Рэльеф Брэсцкай вобласці
Катэгорыя:Рэльеф Гомельскай вобласці
Слабодкаўскі сельсавет (Магілёўскі раён)

**Слабо́дкаўскі сельсавет** — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Магілёўскага раёна Магілёўскай вобласці. Цэнтр — вёска Слабодка.

Утвораны 20 жніўня 1924 года ў складзе Лупалаўскага раёна Магілёўскай акругі БССР. 21 жніўня 1925 года да сельсавета далучана частка скасаванага Сідаравіцкага сельсавета. Пасля скасавання акруговай сістэмы 26 ліпеня 1930 года ў Лупалаўскім раёне БССР. З 2 сакавіка 1931 года ў складзе Магілёўскага раёна БССР, з 20 лютага 1938 года — Магілёўскай вобласці. 6 красавіка 1973 года цэнтр сельсавета перанесены ў вёску Сідаравічы, сельсавет перайменаваны ў Сідаравіцкі.

## Літаратура 
* Административно-территориальное устройство БССР: справочник: в 2 т. / Главное архивное управление при Совете Министров БССР, Институт философии и права Академии наук БССР. — Минск: «Беларусь», 1985―1987.

Катэгорыя:Былыя сельсаветы Магілёўскага раёна
Катэгорыя:Былыя сельсаветы Лупалаўскага раёна
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, утвораныя ў 1924 годзе
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, скасаваныя ў 1973 годзе
Ясельдзінска-Слуцкая нізіна

**Ясельдзінска-Слуцкая нізіна** — фізіка-геаграфічны раён Прыпяцкага Палесся, размешчаны ў Брэсцкай і Гомельскай абласцях, на левабярэжжы Прыпяці. Мяжуе з Высокаўскай раўнінай і Загароддзем на захадзе, Сярэдняпрыпяцкай нізінай на поўдні, Капаткевіцкай раўнінай на ўсходзе, Пружанскай, Баранавіцкай, Слуцкай і Бабруйскай раўнінамі на поўначы.

## Геалогія 
У тэктанічных адносінах тэрыторыя прымеркавана да Палескай седлавіны (на захадзе), Прыпяцкага прагіна (на ўсходзе), Цэнтральнабеларускага масіва Беларускай антэклізы (на поўначы), Мікашэвіцка-Жыткавіцкага выступа (на поўдні). Пароды крышталічнага падмурка залягаюць у асноўным на глыбіні ад 250 м (на захадзе і паўночным захадзе) да 1000—2000 м (на ўсходзе), на поўдні (Мікашэвіцка-Жыткавіцкі выступ) выходзяць на паверхню. Магутнасць антрапагенавых адкладаў змяняецца ад 10—20 да 90—100 м, а ў паніжэннях да 150—200 м.

## Рэльеф 
Абсалютная вышыня зямной паверхні ў межах 140—160 м. Гушчыня расчлянення рэльефу 0,2—0,3 км/км². Асноўную тэрыторыю займаюць моцна забалочаная плоская азёрна-алювіяльная нізіна і плоская, месцамі слабаўзгорыстая водна-ледавіковая раўніна са слядамі блукання рэчышчаў, разлеглымі катлавінамі затарфаваных азёр. Характэрны эолавыя формы рэльефу ў выглядзе адзінкавых утварэнняў і масіваў, што складаюцца з невысокіх град, узгоркаў, палёў перавяванага пяску і дробных дэфляцыйных катлавін. Максімальныя адносныя перавышэнні эолавых утварэнняў складаюць 2-3 м, зрэдку — 7-10 м. Краявыя ледавіковыя ўтварэнні моцна размытыя і не маюць шырокага распаўсюджання (правабярэжжа Случы ніжэй упадзення Морачы і на паўночны ўсход ад Жыткавічаў, Петрыкаў).

## Клімат 
Сярэднія тэмпературы студзеня каля −5,8…-6 °C, ліпеня 17,8…18,3 °C. Атмасферных ападкаў 655—687 мм за год. Вегетацыйны перыяд працягваецца 196—200 дзён.

## Гідраграфія 
.]]
Тэрыторыя дрэнуецца левымі прытокамі Прыпяці (Случ, Лань, Цна, нізоўі Ясельды і інш.). Азёры: Чырвонае, Выганашчанскае, Бабровіцкае і інш.

## Глебы і расліннасць 
Пераважаюць дзярнова-падзолістыя забалочаныя і тарфяна-балотныя глебы, у далінах рэк поймавыя (алювіяльныя), на павышаных участках дзярнова-падзолістыя. Пашыраны хваёвыя, шыракаліста-хваёвыя, чарнаальховыя, бярозавыя лясы і дубровы.

Дамінуюць азёрна-алювіяльныя ландшафты, сустракаюцца поймавыя, азёрна-балотныя, водна-ледавіковыя. Для аховы прыроды створаны заказнікі.

## Літаратура 
* *Бакарасов В. А.* Ясельдинско-Слуцкая низина // Природа Беларуси. Энциклопедия. В 3 томах. Том 1. Земля и недра. — Минск: Беларуская энцыклапедыя, 2010. — 464 с. — ISBN 978-985-11-0472-3 

Катэгорыя:Нізіны Беларусі
Катэгорыя:Рэльеф Брэсцкай вобласці
Катэгорыя:Рэльеф Гомельскай вобласці
Катэгорыя:Геаграфія Жыткавіцкага раёна
Катэгорыя:Геаграфія Івацэвіцкага раёна
Катэгорыя:Геаграфія Петрыкаўскага раёна
Столінская раўніна

**Столінская раўніна** — геамарфалагічны раён у Беларусі, размешчаны ў міжрэччы Гарыні, Стыры і Прыпяці, у паўднёвай частцы Лунінецкай нізіны.

У морфаструктурным плане тэрыторыя прымеркавана да паўднёва-ўсходняга схілу Палескай седлавіны і часткі Прыпяцкага прагіна. Глыбіня залягання фундамента знаходзіцца ў інтэрвале ад −300 да −1300 м. Магутнасць антрапагенавага чахла складае 20-30 м, у асобных паглыбленнях яна павялічваецца да 80 м, а ў шэрагу выпадкаў на паверхню выходзяць карэнныя пароды.

Найбольшая абсалютная вышыня сучаснага рэльефа 168 м, ваганні адносных вышынь дасягаюць 20 м. Гідраграфічная сетка прадстаўлена невялікімі прытокамі Гарыні і меліяратыўнымі каналамі. Гушчыня эразійнага расчлянення каля 0,2 км/км². Геамарфалагічная асаблівасць раёна выражаецца яруснасцю рэльефа. Ніжні ярус (142—145 м) утварае плоская, слабахвалістая паверхня балотных участкаў са спушчанымі азёрнымі катлавінамі і невялікімі эолавымі градамі. На балотных масівах магутнасць тарфянай залежы дасягае 5 м. Сапрапелевая тоўшча, што падсцілае тарфяныя масівы, сведчыць аб існаванні старажытных азёрных вадаёмаў. Больш высокі ярус (147—155 м) займае водна-ледавіковая раўніна, прадстаўленая розназярністымі пяскамі з жвірова-галечна-валунным матэрыялам, зрэдку перакрытая марэннымі адкладамі. У асобных выпадках на паверхні ўскрываюцца карэнныя пароды. Адносныя вышыні 2-3 м. Выраўнаваныя прасторы нярэдка ўскладняюцца дугападобнымі эолавымі градамі вышынёй 5-7 м, даўжыня якіх дасягае 2 км, з асобнымі масівамі бугрыста-градавых пяскоў.

Гіпсаметрычны ўзровень з адзнакамі 155—168 м утварае водна-ледавковая цокальная раўніна і платападобныя ўзвышаныя ўчасткі градавых дэнудаваных форм краявых утварэнняў. Асноўная частка дэнудаванай паверхні складзена рознаўзроставымі пяскамі з пясчана-жвірова-галечнікавым матэрыялам. Шматлікія кар’еры па здабычы гліністай сыравіны.

Тэрыторыя дрэнуецца невялікімі прытокамі Гарыні і меліярацыйнымі каналамі.

Пераважаюць поймавыя (алювіяльныя) глебы, тарфяна-балотныя (нізінныя), дзярнова-падзолістыя забалочаныя глебы, месцамі сустракаюцца дзярнова-карбанатныя глебы, да павышаных участкаў прымеркаваны дзярнова-падзолістыя. Пашыраны хваёвыя, шыракаліста-хваёвыя, чарнаальховыя лясы.

## Літаратура 
* Природа Беларуси. Энциклопедия. В 3 томах. Том 1. Земля и недра. — Минск: Беларуская энцыклапедыя, 2010. — 464 с. — ISBN 978-985-11-0472-3 

Катэгорыя:Раўніны Беларусі
Катэгорыя:Рэльеф Брэсцкай вобласці
Катэгорыя:Геаграфія Столінскага раёна