open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
(145) Адэона

**(145) Адэона** () — даволі вялікі і вельмі цёмны астэроід галоўнага пояса, які прыналежыць да цёмнага спектральнага класа C.

Адэона ўзначальвае аднайменнае сямейства астэроідаў, з’яўляючыся самым буйным яго прадстаўніком. Астэроід быў адкрыты 3 чэрвеня 1875 года германа-амерыканскім астраномам К. Г. Ф. Петэрсам у Клінтану, ЗША і названы ў гонар Адэоны, рымскай багіні вяртання дахаты, таму што ён нядаўна вярнуўся з падарожжа ва ўсяму свету, каб назіраць праходжанне Венеры па дыску Сонца.

## Гл. таксама 
* Спіс астэроідаў (101—200)
* Класіфікацыі малых планет

## Спасылкі 
* 
* 
* Спектрофотометрические исследования вещества астероидов 32 Помона, 145 Адеона, 704 Интерамния, 779 Нина, (330825) 2008 ХЕ3 и 2012 QG42

Катэгорыя:Астранамічныя аб’екты, адкрытыя ў 1875 годзе
Катэгорыя:Астэроіды дыяметрам ад 100 да 200 км
(146) Луцына

**(146) Луцына** () — даволі вялікі і вельмі цёмны астэроід галоўнага пояса, паверхня якога складаецца з простых вугляродных злучэнняў. Ён быў адкрыты 8 чэрвеня 1875 года французскім астраномам Альфонсам Барэлі ў Марсельскай абсерваторыі і названы ў гонар  — багіні родаў рымскай міфалогіі.

## Гл. таксама 
* Спіс астэроідаў (101—200)
* Класіфікацыі малых планет

## Спасылкі 
* 
* 
* Other Reports of Asteroid/TNO Companions

Катэгорыя:Астранамічныя аб’екты, адкрытыя ў 1875 годзе
Катэгорыя:Астэроіды дыяметрам ад 100 да 200 км
Лідзія Саўлаўна Мухарынская

**Лідзія Саўлаўна Мухарынская** (,  — ) — беларускі музыказнавец-фалькларыст. Заслужаны дзеяч мастацтваў БССР (1974). Кандыдат мастацтвазнаўства (1969).

## Біяграфія 
Скончыла Маскоўскую кансерваторыю ў 1939 годзе. Удзельніца Вялікай Айчыннай вайны.

У 1939—41 гадах і з 1948 года — выкладчык Беларускай кансерваторыі, з 1970 года — дацэнт.

## Навуковая дзейнасць 
У сваіх працах разглядала беларускае народна-песеннае мастацтва ў яго вытокавым развіцці, надзяляе асобую ўвагу інтанацыйнаму строю сучаснай беларускай народнай песні, гісторыі і музычна-паэтычнай стылістыцы беларускай рэвалюцыйнай і партызанскай песні.

## Сачыненні 
* Мелодический язык современной белорусской народной песни. — Мн., 1966
* Белорусская народная партизанская песня. — Мн., 1968 — В кн.: В. И. Ленин в песнях народов СССР. М., 1971
* Белорусская народная песня: Историческое развитие (Очерки). — Мн., 1977

## Літаратура 
* Беларуская энцыклапедыя. У 18 т. Т. 11. — Мінск, 2000.
* Беларускі фальклор : энцыклапедыя. У 2 т. Т. 2. — Мінск, 2006.

## Спасылкі 
* Мухаринская Лидия Сауловна 
* Лидия Сауловна Мухаринская (1906—1987) 

Катэгорыя:Фалькларысты Беларусі
Катэгорыя:Музыказнаўцы Беларусі
Катэгорыя:Удзельнікі Вялікай Айчыннай вайны
Катэгорыя:Выкладчыкі Беларускай дзяржаўнай акадэміі музыкі
Катэгорыя:Заслужаныя дзеячы мастацтваў Беларускай ССР
Катэгорыя:Кандыдаты мастацтвазнаўства
Васіль Якаўлевіч Сядых

**Васі́ль Я́каўлевіч Сяды́х** (, Курск, Расійская імперыя — ) — рэвалюцыянер, партыйны і дзяржаўны дзеяч БССР.

## Біяграфія 
Нарадзіўся 12 сакавіка 1887 года ў Курску.

Удзельнік Рэвалюцыі 1905-07 гадоў, член Курскага гарадскога камітэта РСДРП. За рэвалюцыйную дзейнасць неаднаразова быў арыштаваны і сасланы.

Удзельнік Грамадзянскай вайны.

З 1921 года на партыйнай, савецкай і прафсаюзнай рабоце ў Курску, Мічурынску, Варонежы, Маскве.

З 1937 года — старшыня Полацкага акруговага выканкама, сакратар Партыйнай калегіі пры ўпаўнаважаным Камісіі партыйнага кантролю пры ЦК УКП(б) па БССР, старшыня Вярхоўнага суда БССР. З 1943 года — загадчык сектара апеляцый аргаддзелу ЦК КП(б)Б, у 1944—1959 гадах — член Парткалегіі, парткамісій пры ЦК КПБ.

Старшыня Рэвізійнай камісіі КПБ у 1938—1963 гадах. Дэпутат Вярхоўнага Савета СССР у 1937— 1946 гадах, Вярхоўнага Савета БССР у 1947 — 1963 гадах.

Памёр 4 чэрвеня 1963 года. Пахаваны ў Мінску на Усходніх могілках.

## Памяць 
* Імем В. Я. Сядых названа вуліца ў Мінску.

## Літаратура 
* Седых Василий Яковлевич // Биографический справочник — Мн.: «Белорусская советская энциклопедия» имени Петруся Бровки, 1982. — Т. 5. — С. 562. — 737 с

Катэгорыя:Старшыні Рэвізійнай камісіі КПБ
Катэгорыя:Старшыні Вярхоўнага Суда БССР
Катэгорыя:Дэпутаты Вярхоўнага Савета СССР 1-га склікання
Катэгорыя:Дэпутаты Вярхоўнага Савета БССР 2-га склікання
Катэгорыя:Дэпутаты Вярхоўнага Савета БССР 3-га склікання
Катэгорыя:Дэпутаты Вярхоўнага Савета БССР 4-га склікання
Катэгорыя:Дэпутаты Вярхоўнага Савета БССР 5-га склікання
Катэгорыя:Дэпутаты Вярхоўнага Савета БССР 6-га склікання
Тамашоўскі павет (Лодзьскае ваяводства)

**Тамашо́ўскі паве́т** () — павет у Польшчы, уваходзіць у склад Лодзьскага ваяводства. Цэнтр павета — горад Тамашаў Мазавецкі. Займае плошчу 1025,7 км². Насельніцтва павета складае 118 671 чалавек (на 31 снежня 2015 года).

## Адміністрацыйны падзел 
* гарады: Тамашаў Мазавецкі
* гарадскія гміны: Тамашаў Мазавецкі
* вясковыя гміны: Будзішавіцы, Бэндкаў, Жэляхлінак, Жэчыца, Іноўлудз, Любохня, Ракіціны, Тамашаў Мазавецкі, Уязд, Чэрнявіцы

## Дэмаграфія 
Насельніцтва павета прыведзена на 31 снежня 2015 года.

## Спасылкі 
* Афіцыйная старонка павета

Катэгорыя:Паветы Лодзьскага ваяводства
Задуброўскі сельсавет

**Задубро́ўскі сельсавет** — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Віцебскага раёна Віцебскай вобласці Беларусі. Цэнтр — аграгарадок (да 2010 года вёска) Задуброўе.

## Гісторыя 
Утвораны 6 кастрычніка 1981 года ў складзе Віцебскага раёна Віцебскай вобласці БССР з часткі Суражскага пассавета з цэнтрам у вёсцы Задуброўе ў складзе 30 населеных пунктаў (Арэшанкі, Аўтушкава, Белікі, Ботанічы, Вялікая Любшчына, Гара, Гунчанкі, Задуброўе, Засценкі, Зэздрына, Іванькова, Каменка, Кароўка, Краскі, Краўцова, Крупадзёры, Лазаватка, Лямніца, Малая Любшчына, Пенклавічы, Пруднікі, Прысушына, Рыбакі, Салавічы, Слабада, Татарскія, Трушчы, Храпальна, Церахова і Шавуры). 13 верасня 2016 года скасавана вёска Церахова.

## Насельніцтва 
Насельніцтва сельсавета паводле перапісу 2009 года — 1253 чалавекі, з іх 89,8 % — беларусы, 8,0 % — рускія, 1,0 % — украінцы; паводле перапісу 2019 года — 884 чалавекіі.

## Населеныя пункты 
# Арэшанкі
# Аўтушкава
# Белікі
# Ботанічы
# Вялікая Любшчына
# Гара
# Гунчанкі
# Задуброўе
# Засценкі
# Іванькова
# Каменка
# Кароўка
# Краскі
# Краўцова
# Крупадзёры
# Лазаватка
# Лямніца
# Малая Любшчына
# Пенклавічы
# Пруднікі
# Прысушына
# Рыбакі
# Салавічы
# Слабада
# Трушчы
# Храпальна
# Шавуры

## Літаратура 
* Административно-территориальное устройство Республики Беларусь (1981—2010 гг.): справочник. — Минск: БелНИИДАД, 2012. — 172 с.
* Тэрыторыя сучаснага Віцебскага раёна ў адміністрацыйна-тэрытарыяльным падзеле Віцебшчыны ў паслярэвалюцыйны перыяд / Падрых. У. І. Мезенцаў // Памяць: Віцебскі раён: Гісторыка-дакументальная хроніка гарадоў і раёнаў Беларусі / Рэдкал.: А. П. Красоўскі [і інш.]; Укл. У. І. Мезенцаў; Маст. Э. Э. Жакевіч. — Мн.: Мастацкая літаратура, 2004. — 772 с.: іл. — С. 134 — 135. — ISBN 985-02-0647-0.


Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, утвораныя ў 1981 годзе
Азербайджан на летніх Алімпійскіх гульнях 2008

**Азербайджан на летніх Алімпійскіх гульнях 2008 года** быў прадстаўлены ў 10 відах спорту.

## Медалі 
## См. таксама 
* Азербайджан на летніх Паралімпійскіх гульнях 2008

## Крыніцы 
## Спасылкі 
* Нацыянальны алімпійскі камітэт Азербайджана   
* Профіль краіны на сайце Sports-reference.com  

Катэгорыя:Краіны на летніх Алімпійскіх гульнях 2008 года
2008
Царква Пакрова Прасвятой Багародзіцы (Узляны)

**Царква Пакрова Прасвятой Багародзіцы** — колішні храм у вёсцы Узляны Пухавіцкага раёна Мінскай вобласці.

## Гісторыя 
«Апісанні цэркваў і прыходаў Мінскай епархіі», 1879 г.: У канцы XVII ст. у с. Паляны была пабудавана прыхадская царква ў імя Полага (Пакрова) Найсвяцейшай Багародзіцы Віленскім біскупам князем Якавам Масальскім, а ў 1839 г. перабудавана памешчыкамі Стрэнкоўскімі.
«Историко-статистическое описание Минской губернии», Санкт-Петербург, 1864 г.): «Штатного жалованья притчу 236 р., земли около 59 десятин, прихожан мужского пола 523, женского пола 626 душ. К ней принадлежит Косько-Демянская часовня в деревни Озеричин. Построена неизвестно когда и кем, а в 1813 г. перестроена помещиком Климонтовичем и прихожанами».

У канцы XIX ст. царква зусім здрахлела і было вырашана пабудаваць новую. У канцы снежня 1898 года новая царква сяла Паляны ў імя Полага (Пакрова) Найсвяцейшай Багародзіцы была пабудавана і асветленая пры удзеле мясцовага святара Паўла Васюковіча. Царква дзейнічала да сярэдзіны 60-х гг. XX ст.

## Архітэктура 
«Апісанні цэркваў і прыходаў Мінскай епархіі», 1879 г.: Внутренне пространство заключает в себя около 25 квадратных сажень, пол кирпичный, потолок наслан досками, стены выбелены, к отоплению церковь не приспособлена. Дощатый иконостас старого устройства, покрашенный в голубой цвет, состоит из 12 икон, расположенных в 2 яруса.

## Гл. таксама 
* Храмы Пухавіцкага раёна

## Спасылкі 
* Царква Покрыва Прасвятой Багародзіцы | Узляны — radzima.org

Катэгорыя:Колішнія праваслаўныя храмы Пухавіцкага раёна
Катэгорыя:Узляны
Катэгорыя:Знішчаныя збудаванні Пухавіцкага раёна
(147) Протагенея

**(147) Протагенея** () — даволі вялікі і вельмі цёмны астэроід галоўнага пояса, рухаецца вакол Сонца па амаль кругавой арбіце. Ён быў адкрыты 10 ліпеня 1875 года венгерскім астраномам Ліпотам Шульгофам у Венскай абсерваторыі і названы ў гонар Протагенеі — адной з дачок Дэўкаліёна і Піры згодна старажытнагрэчаскай міфалогіі.

## Гл. таксама 
* Спіс астэроідаў (101—200)
* Класіфікацыі малых планет

## Спасылкі 
* 
* 

Катэгорыя:Астранамічныя аб’екты, адкрытыя ў 1875 годзе
Катэгорыя:Астэроіды дыяметрам ад 100 да 200 км
Катэгорыя:Назвы астэроідаў са старажытнагрэчаскай міфалогіі
(148) Галія

**(148) Галія** () — даволі вялікі астэроід галоўнага пояса, прыналежны да светлага спектральнага класа S. Ён быў адкрыты 7 жніўня 1875 года французскімі астраномамі братамі Полем і Прасперам Анры ў Парыжскай абсерваторыі і названы ў гонар гістарычнай часткі Еўропы, вядомай як Галія.

## Гл. таксама 
* Спіс астэроідаў (101—200)
* Класіфікацыі малых планет

## Спасылкі 
* 
* 

Катэгорыя:Астранамічныя аб’екты, адкрытыя ў 1875 годзе
Катэгорыя:Астэроіды дыяметрам ад 40 да 100 км
(150) Нюйва

**(150) Нюйва** (піньінь Nǚwā) — даволі вялікі астэроід галоўнага пояса, прыналежны да вугляродных астэроідаў класа C, паверхня якога складаецца з вугляродна-хандрытнага матэрыялу. Ён быў адкрыты 18 кастрычніка 1875 года амерыканскім астраномам Дж. К. Уотсанам у Эн-Арбар, ЗША і названы ў гонар Нюйвы, — адной з вялікіх багінь у кітайскай міфалогіі.

## Гл. таксама 
* Спіс астэроідаў (101—200)
* Класіфікацыі малых планет

## Спасылкі 
* 
* 
* Asteroid Lightcurve Data File, Updated March 1, 2001
* [ftp://ftp.lowell.edu/pub/elgb/astorb.html The Asteroid Orbital Elements Database]

Катэгорыя:Астранамічныя аб’екты, адкрытыя ў 1875 годзе
Катэгорыя:Астэроіды дыяметрам ад 100 да 200 км
Юхан Петэр Юхансан

**Ю́хан Пе́тэр Ю́хансан** (; , лен  — , ) — шведскі вынаходнік, прамысловец. У 1892 мадыфікаваў развадны ключ, дадаўшы ў канструкцыю чарвяк, пасля чаго такі ключ доўгі час называўся «шведскім». Атрымаў больш за 100 патэнтаў.

## Біяграфія 
Нарадзіўся недалёка ад горада Воргарда на захадзе Швецыі, быў старэйшым з 6 дзяцей у сялянскай сям’і. Пачаў працаваць памочнікам аператара паравога рухавіка тарфяной фабрыкі. Пакінуў Воргарду ў 1873 годзе ва ўзросце 19 гадоў, стаў чорнарабочым у Мутале, у 1874 годзе паступіў на вайсковую службу, затым пераехаў у Эскільстуну, дзе працаваў на заводзе Мунктэла. У 1878 годзе пераехаў у Вестэрос, дзе спачатку працаваў у механічнай майстэрні, а затым кавалём на ферме ў прыгарадзе.

Тым часам Юхансан прыняў рашэнне з’ехаць у ЗША, але, атрымаўшы добрую прапанову ад свайго былога працадаўцы з завода Мунктэла, змяніў сваё рашэнне.

Вырашыўшы пачаць сваю ўласную справу, пераехаў у Энчэпінг, дзе заснаваў Механічную майстэрню Энчэпінга (Enköpings Mekaniska Verkstad), якая мела поспех. Працуючы ў майстэрні, Юхансан вынайшаў развадны і трубны ключы. У 1890 годзе кампанія «B. A. Hjort & Company» пагадзілася распаўсюджваць інструменты Юхансана пад маркай «Bahco». Продажы інструментаў ішлі паспяхова, кампанія існуе дагэтуль і вырабіла ўжо звыш 100 мільёнаў ключоў.

У 1916 годзе Юхансан перадаў сваё прадпрыемства сыну і фірме «B. A. Hjort & Company», пачаў займацца вопытамі з электрычнымі механізмамі, у 1919 годзе заснаваў новае прадпрыемства «Triplex», якое вырабляе электрычныя маятнікі і іншыя прылады.

Юхансан памёр ва ўзросце 89 гадоў.

## Спасылкі 
Катэгорыя:Вынаходнікі паводле алфавіта
Катэгорыя:Вынаходнікі Швецыі
Любэльскі павет

**Любэ́льскі паве́т** () — павет у Польшчы, уваходзіць у склад Люблінскага ваяводства. Цэнтр павета — горад Люблін (у склад павета не ўваходзіць). Займае плошчу 1679,42 км². Насельніцтва павета складае 151&nbsp;178 чалавек (на 31 снежня 2015 года).

## Адміністрацыйны падзел 
* гарады: Быхава, Бэлжыцы
* вяскова-гарадскія гміны: Быхава, Бэлжыцы
* вясковыя гміны: Бажэхаў, Вайцехаў, Вулька, Высоке, Гарбаў, Глуск, Закшаў, Канапніца, Кжчонаў, Немцы, Няджвіца Дужа, Стшыжавіцы, Яблонна, Ясткаў

## Дэмаграфія 
Насельніцтва павета пададзена на 31 снежня 2015 года.

## Спасылкі 
* Афіцыйная старонка павета

Катэгорыя:Паветы Люблінскага ваяводства
Брандмаўэр

**Брандмаўэр** (, ад *Brand* — пажар і *Mauer* — сцяна) — глухая супрацьпажарная сцяна будынка, зробленая з незгаральных матэрыялаў і прызначаная для перашкоды распаўсюджванню агню на суседнія часткі будынка або будынкі.

File:Brendmauer.JPG|Знешні брандмаўэр драўлянага дома ў Самары
File:Мельница Гергардта 02.jpg|Унутраны брандмаўэр млына Гергарта (сярэдняя папярочная сцяна ў правай траціне будынка).

Тэрмін **брандмаўэр** можа таксама значаць:
* **Брандмаўэр** — разнавіднасць знешняй рэкламы: плакат, змешчаны на брандмаўэры — кантавай сцяне будынка. Іншыя назвы — *брандмаўэрнае пано*, *шчыт насценны*.
* **Брандмаўэрная забудова тэрыторыі** — забудова сумежных зямельных участкаў без водступу будынкаў ад бакавых меж участкаў, так што будынкі на суседніх участках прымыкаюць адзін да аднаго глухімі брандмаўэрамі.
* **Глухая сцяна** () — раман шведскага пісьменніка Хенінга Манкеля
* Паняцце **брандмаўэр** або яго англійскі адпаведнік **файрвол** () выкарыстоўваецца таксама ў значэнні «**міжсеткавы экран**».
Ніна Міхайлаўна Паўлава

**Ніна Міхайлаўна Паўлава** (, х. Красненскі, , ) — беларуская балерына. Народная артыстка БССР (1980).

## Біяграфія 
Скончыла Беларускае харэаграфічнае вучылішча ў 1966 годзе. З 1966 года салістка балета Дзяржаўнага тэатра оперы і балета БССР.

Гастралявала ў ВНР, ПНР, Турцыі, Кувейце.

## Творчасць 
Мастацтва Паўлавай прыцягвае лёгкасцю выканання складанейшых тэхнічных элементаў. Сярод партый: Зарэма («» Б. Асаф’ева), Эгіна («» А. Хачатурана), Ева («Стварэнне свету» А. Пятрова), Кармэн («» Ж. Біжэ — Р. Шчадрына), Адэта-Адылія, Аўрора («Лебядзінае возера» і «» П. Чайкоўскага), Кітры («Дон Кіхот» Л. Мінкуса), Жызель («» А. Адана), Доўрская дзева («Пер Гюнт» на музыку Э. Грыга).

## Крыніцы 
## Літаратура 
* Республика Беларусь : энциклопедия. [В 7 т.] Т. 5. — Минск, 2007.
* Тэатральная Беларусь : энцыклапедыя. У 2 т. Т. 2. — Мінск, 2003.
* 

Катэгорыя:Постаці Вялікага тэатра оперы і балета Рэспублікі Беларусь
Катэгорыя:Балерыны
Катэгорыя:Танцоўшчыцы
Катэгорыя:Народныя артысты Беларускай ССР
Азёры Расіі

]]
На тэрыторыі Расіі — звыш двух мільёнаў азёр агульнай плошчай больш за 350 тыс. км2 (без уліку Каспійскага мора-возера). Агульныя запасы азёрных вод дасягаюць 26 тыс. км³. Большая частка азёр мае ледніковае паходжанне. 

Найбуйнейшыя азёры Еўрапейскай часткі Расіі (размешчаныя ў асноўным на яе паўночным захадзе) — Ладажскае і Анежскае (плошчай 17 680 і 9720 км² адпаведна); Чудска-Пскоўскае возера на мяжы з Эстоніі (3550 км²); Ільмень (каля 1000 км², плошча змяняецца ў залежнасці ад ўзроўню вады), а таксама Тапозера, Выгозера і іншыя «азёрнага краю» Карэлія. 

Найбуйнейшае возера Сібіры і Расіі (без уліку Каспія) — Байкал — з'яўляецца і самым глыбокім у свеце; у Байкале змяшчаецца 85 % прэснай азёрнай вады Расіі і 22 % сусветных запасаў прэснай вады. Даўжыня возера — 636 км, сярэдняя шырыня — 48 км; агульная плошча — 31,7 тыс. км²; найбольшая глыбіня — 1620 м (вялікай глыбінёй адрозніваецца таксама Целецкае возера (325 м) на Алтаі і Хантайскае возера (520 м) у Прэдтаймыр'і). Байкал размешчаны ў рыфтавай западзіне і мае ўзрост прыблізна 25-30 млн гадоў.

Аднак пераважная большасць расійскіх азёр адносіцца да невялікіх; шматлікія азёры на паўночна-захадзе Еўрапейскай часткі Расіі (асабліва ў Карэліі) і Заходне-Сібірскай раўніне. Сярод азёр пераважаюць прэсныя, але маюцца і салёныя, найбуйнейшае з якіх (1990 км²) — Чаны ў паўднёва-заходняй Сібіры

Катэгорыя:Геаграфія Расіі
Мадонна Канестабіле

**«Мадонна Канестабіле»** () — мініяцюрная і, імаверна, няскончаная выява Дзевы Марыі і немаўляці Хрыста, якое належыць пэндзлю 20-гадовага Рафаэля. Традыцыйна лічыцца апошняй працай, створанай Рафаэлем у Умбрыі, да пераезду ў Фларэнцыю (мастак, хутчэй за ўсё, пакінуў яе няскончанай у сувязі з пераездам).

Карціна, раней вядомая як «Мадонна з кнігай» (Madonna del Libro), паходзіць з сям’і графа Канестабіле з Перуджы, у якога яна была набыта Аляксандрам II у 1871 годзе. Цар падарыў яе сваёй жонцы, Марыі Аляксандраўне. З тых часоў карціна выстаўляецца ў зборы Эрмітажа ў Санкт-Пецярбургу.

Эрмітажныя працы старых майстроў моцна пацярпелі пры  — звычайная практыка ў многіх музеях XIX стагоддзя. Аднак гэты працэс прыносіў і свае адкрыцці. Цяпер карціна адлюстроўвае Мадону за чытаннем кнігі — імаверна, Святога Пісання. У 1881, калі карціна пераводзілася на палатно, было выяўлена, што спачатку яна трымала ў руках не кнігу, а гранат — сімвал пралітай крыві і Хрыстовай ахвяры. Саму працэдуру пераводу апісаў В. В. Стасаў у нарысе «Мастацкая хірургія».

У час  карціну разам з «Мадоннай Альба» вывезлі ў Еўропу, аднак, нягледзячы на сціпласць запрошанай цаны, пакупніка на «сумнеўную» працу знайсці так і не змаглі. Дзякуючы гэтаму «Мадонна Канестабіле» засталася адзіным палатном Рафаэля ў расійскіх зборах.

Да пераводу на палатно адно цэлае з карцінай складала пышная рама з гратэскам, створаная ў адзін час з палатном, імаверна, па малюнку самога Рафаэля. «Мадонна Канестабіле» і цяпер выстаўляецца ў гэтай раме — у зале, суседняй з залай, дзе знаходзяцца такія шэдэўры Адраджэння, як «Мадонна Бенуа» і «Мадонна Літа» Леанарда да Вінчы.

Катэгорыя:Мадонны Рафаэля
Катэгорыя:Карціны 1504 года
Катэгорыя:Карціны са збораў Дзяржаўнага Эрмітажа
Катэгорыя:Ісус Хрыстос у жывапісе
Любча (значэнні)

Назву **Лю́бча** маюць:

## Населеныя пункты 
### Беларусь 
* Гродзенская вобласць:
** Любча — гарадскі пасёлак у Навагрудскім раёне
* Мінская вобласць:
** Любча — вёска ў Барысаўскім раёне
** Любча — былая вёска ў Вілейскім раёне
Цунами

**«Цунами»** () — чацвёрты студыйны альбом гурта «Начныя Снайперы», выдадзены ў 2002 годзе.

## Спіс кампазіцый 
## Выканаўцы 
* Дыяна Арбеніна — гітара, вакал, перкусія
* Святлана Сурганава — гітара, скрыпка, перкусія, бэк-вакал
* Іван Івалга — гітара, клавішныя
* Дзмітрый Гарэлаў — ударныя
* Ігар Капылаў — бас-гітара

## Спасылкі 
* «Цунами»  на 

Катэгорыя:Альбомы 2002 года
Катэгорыя:Альбомы гурта «Начныя Снайперы»
(151) Абунданцыя

**(151) Абунданцыя** () — астэроід галоўнага пояса, які быў адкрыты 1 лістапада 1875 года аўстрыйскім астраномам Іаганам Палізай у абсерваторыі Пула і названы ў гонар Абунданцыі — рымскай багіні поспеху.

## Гл. таксама 
* Спіс астэроідаў (101—200)
* Класіфікацыі малых планет

## Спасылкі 
* 
* 
* Lightcurves
* Asteroid Lightcurve Data File, Updated March 1, 2001
* [ftp://ftp.lowell.edu/pub/elgb/astorb.html The Asteroid Orbital Elements Database]

Катэгорыя:Астранамічныя аб’екты, адкрытыя ў 1875 годзе
Катэгорыя:Астэроіды дыяметрам ад 40 да 100 км
(152) Атала

**(152) Атала** () — даволі вялікі і вельмі цёмны астэроід галоўнага пояса, які прыналежыць да рэдкага спектральнага класа D.

Ён быў адкрыты 2 лістапада 1875 года братамі Полем і Прасперам Анры і названы ў гонар гераіні аднайменнай аповесці Франсуа Рэнэ дэ Шатабрыяна, напісанай ім у 1801 годзе.

## Гл. таксама 
* Спіс астэроідаў (101—200)
* Класіфікацыі малых планет

## Спасылкі 
* 
* 

Катэгорыя:Астранамічныя аб’екты, адкрытыя ў 1875 годзе
Катэгорыя:Астэроіды дыяметрам ад 100 да 200 км
(153) Хільда

**(153) Хільда** () — адзін з найбуйнейшых астэроідаў вонкавай часткі галоўнага пояса, з дыяметрам каля 170 км. Гэта цёмны астэроід даволі рэдкага спектральнага класа P. Яго адкрыў 2 лістапада 1875 года аўстрыйскі астраном Іаган Паліза і назваў у гонар дачкі іншага аўстрыйскага астранома Тэадора Апольцэра.

## Гл. таксама 
* Спіс астэроідаў (101—200)
* Класіфікацыі малых планет

## Спасылкі 
* 
* 

Катэгорыя:Астранамічныя аб’екты, адкрытыя ў 1875 годзе
Катэгорыя:Астэроіды дыяметрам ад 100 да 200 км
(154) Берта

**(154) Берта** () — адзін з найбуйнейшых астэроідаў галоўнага пояса, які быў адкрыты 4 лістапада 1875 года французскім астраномам Прасперам Анры і названы ў гонар Berthe Martin-Flammarion, сёстры астранома Каміля Фламарыёна.

## Гл. таксама 
* Спіс астэроідаў (101—200)
* Класіфікацыі малых планет

## Спасылкі 
* 
* 

Катэгорыя:Астранамічныя аб’екты, адкрытыя ў 1875 годзе
Катэгорыя:Астэроіды дыяметрам ад 100 да 200 км
(156) Ксантыпа

**(156) Ксантыпа** () — буйны астэроід галоўнага пояса, які прыналежыць да спектральнага класа C і таму ён мае вельмі цёмную паверхню, багатую простымі вугляроднымі злучэннямі. Ён быў адкрыты 22 лістапада 1875 года аўстрыйскім астраномам Іаганам Палізай у абсерваторыі Пула і названы ў гонар Ксантыпы, жонкі грэчаскага філосафа Сакрата.

## Гл. таксама 
* Спіс астэроідаў (101—200)
* Класіфікацыі малых планет

## Спасылкі 
* 
* 

Катэгорыя:Астранамічныя аб’екты, адкрытыя ў 1875 годзе
Катэгорыя:Астэроіды дыяметрам ад 100 да 200 км
(158) Караніда

**(158) Караніда** () — даволі яркі камяністы астэроід галоўнага пояса, прыналежны да светлага спектральнага класа S. Ён быў выяўлены рускім астраномам Віктарам Кнорэ 4 студзеня 1876 года ў Берлінскай абсерваторыі і названы ў гонар Караніды, німфы ў старажытнагрэчаскай міфалогіі ці іншага персанажа гэтай міфалогіі, які носіць гэта імя.

## Гл. таксама 
* Спіс астэроідаў (101—200)
* Класіфікацыі малых планет

## Спасылкі 
* 
* 
* Geofysiikan ja tähtitieteen osasto 

Катэгорыя:Астранамічныя аб’екты, адкрытыя ў 1876 годзе
Катэгорыя:Астэроіды дыяметрам ад 2 да 40 км
Катэгорыя:Назвы астэроідаў са старажытнагрэчаскай міфалогіі
(159) Эмілія

**(159) Эмілія** () — буйны астэроід галоўнага пояса, які прыналежыць да спектральнага класа C, таму ён мае вельмі цёмную паверхню, багатую простымі вугляроднымі злучэннямі. Астэроід быў адкрыты 26 студзеня 1876 года французскімі астраномамі братамі Полем і Прасперам Анры і названы ў гонар Эміліевай дарогі, рымскай дарогі ў Італіі, якая злучае гарады П'ячэнца і Рыміні.

## Гл. таксама 
* Спіс астэроідаў (101—200)
* Класіфікацыі малых планет

## Літаратура 
* G. A. Krasinsky et al. Hidden Mass in the Asteroid Belt, Icarus, Vol. 158, p. 98 (2002).

## Спасылкі 
* 
* 
* Supplemental IRAS Minor Planet Survey 
* PDS lightcurve data  
* PDS occultation data 

Катэгорыя:Астранамічныя аб’екты, адкрытыя ў 1876 годзе
Катэгорыя:Астэроіды дыяметрам ад 100 да 200 км
(160) Уна

**(160) Уна** () — даволі вялікі астэроід галоўнага пояса, з вельмі нізкім альбеда паверхні. Ён быў адкрыты 20 лютага 1876 года германа-амерыканскім астраномам К. Г. Ф. Петэрсам у Клінтане, ЗША і названы ў гонар гераіні паэмы Эдмунда Спенсера *«Каралева фей»* (1590).

## Гл. таксама 
* Спіс астэроідаў (101—200)
* Класіфікацыі малых планет

## Спасылкі 
* 
* 
* Astrosurf-Magazine

Катэгорыя:Астранамічныя аб’екты, адкрытыя ў 1876 годзе
Катэгорыя:Астэроіды дыяметрам ад 40 да 100 км
(157) Дэяніра

**(157) Дэяніра** () — невялікі астэроід галоўнага пояса, які ўзначальвае аднайменнае сямейства астэроідаў. Астэроід быў адкрыты 1 снежня 1875 года Альфонсам Барэлі і названы ў гонар Дэяніры, жонкі Геракла ў старажытнагрэчаскай міфалогіі.

## Гл. таксама 
* Спіс астэроідаў (101—200)
* Класіфікацыі малых планет

## Спасылкі 
* 
* 

Катэгорыя:Астранамічныя аб’екты, адкрытыя ў 1875 годзе
Катэгорыя:Астэроіды дыяметрам ад 2 да 40 км
Катэгорыя:Назвы астэроідаў са старажытнагрэчаскай міфалогіі
Таварыства Загароддзе

**Загароддзе** — беларускае рэспубліканскае грамадскае аб’яднанне, заходнепалескае навукова-краязнаўчае таварыства.

## Гісторыя 
Утваральнікам і старшынёй таварыства быў Фёдар Клімчук. Яно ўтворана 28 снежня 1995 года, афіцыйна зарэгістравана ў Міністэрстве юстыцыі Рэспублікі Беларусь са статусам рэспубліканскага грамадскага аб’яднання 6 чэрвеня 1996 года.

13 верасня 1999 года. таварыства перарэгістравана ў Міністэрстве юстыцыі Рэспублікі Беларусь са статусам рэспубліканскага грамадскага аб’яднання. Яго новая афіцыйная назва – Грамадскае аб’яднанне *"Заходнепалескае навукова-краязнаўчае таварыства "Загароддзе"*.

## Размяшчэнне 
### Беларусь 
Юрыдычным цэнтрам таварыства з’яўляецца г. Брэст. Аддзяленні таварыства існуюць у наступных гарадах і населеных пунктах Беларусі: Мінск, Берасце (навукова-краязнаўчае і краязнаўчае), Драгічын, Кобрын, Столін, Лунінец, Бяроза, Белаазёрск (Бярозаўскі раён), Пружаны, Пагост-Загародскі (Пінскі раён), Стаўбцы (Мінская вобласць), Гродна, Віцебск, Дуброўна (Віцебская вобласць), Тураў (Гомельская вобласць),

### Расія 
У Расіі так сама ёсць два аддзяленні: Масква, станіца Крылаўская (Крылаўскі раён, Краснадарскі край, Расія).

## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Грамадскія арганізацыі Беларусі
Бромаргірыт

**Бромаргірыт** — мінерал класу галагенідаў, брамід серабра AgBr. Утварае бесперапынны ізаморфны рад з хлораргірытам.

## Агульнае апісанне 
Сінгонія кубічная. Цвёрдасць 2,5—3 па шкале Моаса. Шчыльнасць 5,8—6,4. Колер зялёны або жоўты. Бляск алмазны. Коўкі. Уваходзіць у склад сярэбраных руд. Другасны мінерал серабра, які ўтвараецца ў выніку павярхоўнага акіслення сярэбраных руд у раёнах глыбокага выветрывання, асабліва ў засушлівых абласцях, пры наяўнасці хлор уі брому. Асацыюе з самародным срэбрам, ёдаргірытам, яразітам і вадам. Іншая назва — бромааргірыт.

## Літаратура 
* Мала гірнича енциклопедія : у 3 т. / за ред. В. С. Білецького. — Д. : Східний видавничий дім, 2004—2013.

## Спасылкі 
* mindat page for bromargyrite
* webmineral page for bromargyrite

Катэгорыя:Галагеніды (мінералы)
Катэгорыя:Мінералы серабра
Карл Брокельман

**Карл Брокельман** (; , Ростак — , Гале) — нямецкі усходазнавец (арабістыка, семіталогія).

Вучань Т. Нёльдэке.

З 1900 года — прафесар універсітэтаў Брэслаў, Кёнігсберга, Гале, Берліна, у 1923—1936 гадах — Брэслаў, з 1946 года — Гале.

## Навуковая спадчына 
З яго прац найбольшае значэнне мае біябібліяграфічны даведнік «Гісторыя арабскай літаратуры» — збор звестак пра арабскіх і арабамоўных пісьменнікаў і навукоўцаў, у т. л. пра гісторыкаў VII—XX стагоддзяў). З'яўленне гэтай працы, па словах І. Ю. Крачкоўскага, «склала эпоху ў навуцы».

Праца «Гісторыя мусульманскіх народаў і дзяржаў» таксама змяшчае шырокі фактычны матэрыял.

### Працы 
* Geschichte der syrischen und christlich-arabischen Literatur. — Leipzig, 1907.
* Grundriss der vergleichenden Grammatik der semitischen Sprachen. — Bd. 1-2. — Berlin, 1908—1913.
* Geschichte der christlichen Literaturen des Orients. — 2. Aufl. — Leipzig, 1909.
* Semitische Sprachwissenschaft. — 2. Aufl. — Berlin—Leipzig, 1916.
* Lexicon Syriacum. — 2. Aufl. — Halle, 1928.
* Syrische Grammatik. — Leipzig, 1938.
* Geschichte der islamischen Völker und Staaten. — Berlin—München, 1939.
* Geschichte der arabischen Litteratur. — Bd. 1-2. 2. Aufl. — Leiden, 1943—1949 (Supplementbände 1-3. — Leiden, 1937—1942).
* Abessimsche Studien. — Berlin, 1950.
* Arabische Grammatik. — 13. Aufl. — Leipzig, 1953.
* Osttürkische Grammatik der islamischen Literatur-Sprachen Mittelasiens. — Leiden, 1954.
* Syrische Grammatik. — 7. Aufl. — Leipzig, 1955.
* Hebräische Syntax. — Neukirchen, 1956.
* Arabische Grammatik. — Berlin, 1904; Leipzig, 1960.

## Літаратура 
* *Spies O.* Verzeichnis der Schriften Carl von Brockelmann. — Leipzig, 1938.
* *Крачковский И. Ю.* Избр. мн. — Т. 2. — M.—Л., 1956. — С. 543—547.
* *Sellheim R.* Autobiographische Aufzeichnungen und Erinnerungen Carl von Brockelmann // Oriens. — Bd 27. — Leiden, 1981. — S. 1-65.

Катэгорыя:Выкладчыкі Берлінскага ўніверсітэта
Катэгорыя:Выкладчыкі Уроцлаўскага ўніверсітэта
Катэгорыя:Выкладчыкі Кёнігсбергскага ўніверсітэта
Катэгорыя:Члены Акадэміі навук ГДР
Катэгорыя:Члены Венгерскай акадэміі навук
Катэгорыя:Члены Прускай акадэміі навук
Катэгорыя:Члены Саксонскай акадэміі навук
Катэгорыя:Рэктары Уроцлаўскага ўніверсітэта
Інма Куэста

**Інма Куэста** (, Валенсія, Іспанія) — іспанская актрыса.

## Біяграфія 
Нарадзілася 25 чэрвеня 1980 года ў Валенсіі. У 18 гадоў пераехала ў Кордаву, каб вывучаць акцёрскае мастацтва, а ў 2005 годзе стала жыць у Мадрыдзе. Там яна атрымала ролю ў мюзікле «Сёння я не магу ўстаць». Першую ролю на тэлебачанні згуляла ў серыяле «Каханне ў смутны час».

Кар’еру ў паўнаметражным кіно пачала з фільма 2007 года «Кава сам-насам з німі». З 2009 года Куэста гуляе ў серыяле «Чырвоны арол», паводле якога ў 2011 годзе выйшаў фільм «Легенда пра Чырвонага арла».

## Фільмаграфія 
* Каханне ў смутны час (2006—2007)
* Кава сам-насам з німі (2007)
* Чырвоны арол (2009)
* Легенда пра Чырвонага арла (2011)

## Спасылкі 
Катэгорыя:Актрысы Іспаніі
Браматы

**Браматы** — неарганічныя злучэнні, солі брамнаватай кіслаты HBrO3. Бясколерныя крышталічныя рэчывы, стабільныя пры нармальных умовах.

Брамат-аніён аналагічна хларат-аніёну мае структуру трыганальнай піраміды. Даўжыня сувязяў Br—O складае каля 0,178 нм, кут О—Br—O 112 °. Аніён BrО3− не ўтварае кавалентных сувязяў і не схільны ўтвараць каардынацыйныя сувязі. Браматы па сваіх хімічных уласцівасцях аналагічныя хларатам, але больш тэрмічна ўстойлівыя, менш растваральныя ў вадзе і з'яўляюцца больш моцнымі акісляльнікамі. Найбольшае практычнае прымяненне знаходзяць браматы натрыю і калію.

## Фізічныя ўласцівасці 
Фізічныя канстанты некаторых браматаў:

## Атрыманне 
Звычайна, браматы атрымліваюць электрахімічным або хімічным акісленнем браміду:
: \mathsf{NaBr+3NaOCl=NaBrO_3+3NaCl}
Браматы шчолачных і шчолачназямельных металаў могуць быць атрыманы дзеяннем вадкага брому на водныя растворы шчолачаў або карбанатаў:
: \mathsf{6NaOH+3Br_2=5NaBr+NaBrO_3+3H_2O}

: \mathsf{3Na_2CO_3+3Br_2=5NaBr+NaBrO_3+3CO_2}
Нерастваральныя ў вадзе браматы атрымліваюць абменнай рэакцыяй паміж браматамі натрыю або калію і адпаведных водарастваральных соляў металаў:
: \mathsf{AgNO_3+NaBrO_3=AgBrO_3}\!\downarrow\mathsf{+NaNO_3}

## Хімічныя ўласцівасці 
Браматы — тэрмічна няўстойлівыч і раскладаюцца пры награванні па наступнай схеме:
* браматы шчолачных шчолачназямельных металаў і срэбра (на прыкладзе NaBrO3):
: \mathsf{2NaBrO_3=2NaBr+3O_2}\!\uparrow
* іншыя браматы (на прыкладзе Cu(BrO3)2):
: \mathsf{2Cu(BrO_3)_2=2CuO+2Br_2+5O_2}\!\uparrow
У цвёрдым стане пры награванні браматы праяўляюць ўласцівасці акісляльніка
: \mathsf{2KBrO_3+3C=2KBr+3CO_2}\!\uparrow
У водных растворах браматы праяўляюць слабыя акісляльныя ўласцівасці ў кіслым асяроддзі:
: 
Цікавай рэакцыяй з удзелам браматаў з'яўляецца вагальная рэакцыя Белавусава — Жабацінскага, у якой адбываецца перыядычнае змяненне афарбоўкі раствора з жоўтай на бескаляровую:

:\mathsf{2BrO_3^-+3CH_2(COOH)_2+2H^+=2BrCH(COOH)_2+3CO_2+4H_2O}

Акісліць браматы да пербраматаў магчыма толькі з дапамогай электролізу або з дапамогай вельмі моцных акісляльнікаў:

: \mathsf{NaBrO_3+F_2+2NaOH=NaBrO_4+2NaF+H_2O}

## Прымяненне 
Броматы выкарыстоўваюцца ў браматаметрыі, вытворчасці некаторых піратэхнічных саставаў, для выпечкі хлеба, а таксама ў неарганІчным сінтэзе для атрымання брамнаватай кіслаты і пербраматаў. Таксама браматы прымяняюцца як акісляльнікі ў практыцы арганічнага сінтэзу.

## Гл. таксама 
* Хлараты

Катэгорыя:Солі
Катэгорыя:Браматы
Катэгорыя:Злучэнні брому
Эмілі Тэмпл-Вуд

**Эмілі Тэмпл-Вуд** (; нар. 24 мая 1994 г. у Чыкага) — амерыканскі рэдактар Вікіпедыі, якая працуе пад імем удельніка **Keilana**. Больш вядомая за свой уклад пра жанчын-вучоных. У 2016 годзе была ўзнагароджана як «Вікіпедыст года».

## Спасылкі 
* Афіцыйная старонка удзельніка
* Уклад у блогу Вікімедыі

Катэгорыя:Вікіпедысты
Іўе (значэнні)

Назву **І́ўе** маюць:

## Населеныя пункты 
### Беларусь 
* Гродзенская вобласць:
** Іўе — горад, цэнтр Іўеўскага раёна
** Іўе — хутар у Іўеўскім раёне
Альфрэд Гісласан

**А́льфрэд Гі́сласан** (; , Акурэйры, Ісландыя) — галоўны трэнер нямецкага клуба «Кіль», былы трэнер зборнай Ісландыі. Раней — гандбольны разыгрывальнік, неаднаразова выступаў за зборную Ісландыі.

## Дасягненні 
### Ігрок 
* **Чэмпіянат Германіі:**
**  1986, 1987
* **Кубак караля:**
**  1991

### Трэнер 
* **Чэмпіянат Германіі:**
**  2001, 2009, 2010
* **Кубак Германіі:**
**  2009
* **Суперкубак Германіі:**
**  2001, 2008
* **Кубак ЕГФ:**
**  2001
* **Ліга чэмпіёнаў:**
**  2002, 2010
**  2009

## Узнагароды 
* Трэнер года ў Бундэслізе (2001, 2009)

## Спасылкі 
Катэгорыя:Гандбалісты Ісландыі
Катэгорыя:Гандбольныя трэнеры Ісландыі
Катэгорыя:Ігракі зборнай Ісландыі па гандболе
Катэгорыя:Гандбалісты на летніх Алімпійскіх гульнях 1984 года
Катэгорыя:Гандбалісты на летніх Алімпійскіх гульнях 1988 года 
Катэгорыя:Ігракі ГК Рэйк’явік 
Катэгорыя:Гандбольныя трэнеры Ісландыі
Катэгорыя:Трэнеры ГК Акурэйры
Катэгорыя:Трэнеры мужчынскай зборнай Ісландыі па гандболе
Катэгорыя:Трэнеры мужчынскай зборнай Германіі па гандболе
Катэгорыя:Трэнеры ГК Гамельн
Катэгорыя:Трэнеры ГК Магдэбург
Катэгорыя:Трэнеры ГК Гумерсбах
Катэгорыя:Трэнеры ГК Кіль
Нарбуты (значэнні)

Назву **На́рбуты** маюць:
* Нарбуты — вялікалітоўскі шляхецкі род

## Населеныя пункты 
### Беларусь 
* Гродзенская вобласць:
** Нарбуты — вёска ў Ашмянскім раёне
** Нарбуты — вёска ў Іўеўскім раёне
Браміды

**Браміды** — хімічныя злучэнні, солі бромавадароднай кіслаты HBr.

## Знаходжанне ў прыродзе 
Браміды прысутнічаюць у марской вадзе, у канцэнтрацыі каля 65 мг/л, што складае каля 0,2 % ад масы марской солі. Морапрадукты, як правіла, утрымліваюць павышаную канцэнтрацыю брамідаў. Асабліва шмат брамідаў марскіх водарасцях, некаторыя з якіх могуць быць крыніцай прамысловага атрымання.

Таксама сустракаюцца мінералы галагенідаў срэбра - брамаргірыт AgBr, ёдабраміт Ag(Br, Cl, I), эмбаліт Ag(Cl, Br). 

## Выкарыстанне 
### У медыцыне 
У медыцыне браміды натрыю і калію ўжываюць як седатыўныя сродкі.

### У навуцы і тэхніцы 
* Брамід срэбра AgBr выкарыстоўваецца ў фатаграфіі як святлоадчувальнае рэчыва.
* Растворы брамідаў выкарыстоўваюцца ў нафтаздабычы.
* Растворы брамідаў цяжкіх металаў выкарыстоўваюцца як «цяжкія вадкасці» пры ўзбагачэнні карысных выкапняў метадам флатацыі.
*Раствор брому ў вадзе (бромная вада) выкарыстоўваецца ў арганічнай хіміі для вызначэння ненасычаных вуглевадародаў.
Пелагея

**Пелагея  (Пелагія)** — жаночае імя, якое паходзіць ад  — «мора».

Праваслаўныя імяніны (*даты дадзены па грыгарыянскаму календару*): 12 лютага, 5 красавіка, 17 мая, 26 чэрвеня, 30 чэрвеня, 20 кастрычніка, 21 кастрычніка, 3 лістапада.

## Вядомыя носьбіты 
### Святыя 
* Пелагія Дзівееўская, юродзівая, памяць 30 студзеня
* Пелагія, пакутніца, памяць 23 сакавіка
* Пелагія Тарсійская, пакутніца, дзева, памяць 4 мая і 7 кастрычніка
* Пелагія, Жыдко, пакутніца, памяць 13 чэрвеня
* Пелагія, Балакірава, пакутніца, памяць 17 чэрвеня
* Пелагія, дзева Антыахійская, пакутніца, дзева, памяць 8 кастрычніка (вучаніца Лук'яна Антыахійскага)
* Пелагія Антыахійская, Елеонская, Палестынская, вялебная, памяць 8 кастрычніка
* Пелагія, Цестава, пакутніца, памяць 21 кастрычніка

### Іншыя 
* Пелагея Міхайлаўна — руская царэўна, дачка Міхаіла Фёдаравіча.
* Пелагея — расійская фолк-рок-спявачка, заснавальніца і салістка групы «Пелагея».
* Пелагія — галоўная гераіня серыі раманаў Барыса Акуніна «Прыгоды Пелагіі».

Катэгорыя:Жаночыя імёны
Сяргей Дзям’янавіч Карыцкі

{{Ваенны дзеяч
|імя              = Сяргей Дзям’янавіч Карыцкі
|прыналежнасць    = 
|гады службы      = 1939—1944
|званне           = 
|род войскаў      = кавалерыя
|камандаваў       = эскадронам
|бітвы            = Вялікая Айчынная вайна
|узнагароды       = {
 
}
{
 
}
}}
**Сяргей Дзям’янавіч Карыцкі** (, в. Мудроўка, Мінская губерня — 20 верасня 1944 г.) — камандзір шабельнага эскадрону 4-га гвардзейскага кавалерыйскага Чырванасцяжнага палка 2-й гвардзейскай кавалерыйскай Крымскай двойчы Чырванасцяжнай ордэна Багдана Хмяльніцкага дывізіі імя Савета Народных камісараў Украінскай ССР 1-га гвардзейскага кавалерыйскага корпуса 38-й арміі 1-га Украінскага фронту, гвардыі старшы лейтэнант адміністрацыйнай службы.

## Біяграфія 
Нарадзіўся ў беларускай сялянскай сям’і. C 1938 г., па заканчэнні Варонежскага заатэхнічнага інстытута, працаваў старшым заатэхнікам саўгаса «Першамайскі» (Руднянскі раён Смаленскай вобласці).

У 1939 г. быў прызваны ў Чырвоную Армію, служыў у .

З чэрвеня 1941 г. — у баях Вялікай Айчыннай вайны: на Паўднёва-Заходнім, Варонежскім і 1-м Украінскім франтах. У 1942 г. уступіў у ВКП(б). Удзельнічаў у вызваленні Луцка (2.2.1944), Бродаў (17.7.1944), Пшэмысля (27.7.1944). Камандаваў шабельным эскадронам 4-га гвардзейскага кавалерыйскага Чырванасцяжнага палка (2-я гвардзейская кавалерыйская дывізія, 1-й гвардзейскі кавалерыйскі корпус, 38-я армія, 1-ы Украінскі фронт).

У баі за выхад на чэхаславацкую мяжу 19-20 верасня 1944 года яго эскадрон першым уварваўся ў населены пункт Паляны (на паўднёвым-захадзе ад польскага горада Дукля), захапіў дзве варожыя батарэі, сем аўтамашын з ваенным грузам, знішчыў больш за семдзесят гітлераўцаў. Эскадрон тройчы ўступаў у рукапашны бой, адбіў дзесяць контратак і звярнуў ворага ва ўцёкі. У гэтым баі 20 верасня С . Д. Карыцкі загінуў; застаўся на полі бою ў раёне населенага пункта Ольховец.

Указам Прэзідыума Вярхоўнага Савета СССР ад 10 красавіка 1945 года за ўзорнае выкананне баявых заданняў камандавання на фронце барацьбы з нямецка-фашысцкімі захопнікамі і праяўленыя пры гэтым мужнасць і гераізм гвардыі старэйшаму лейтэнанту Карицкому Сяргею Демьяновичу пасмяротна прысвоена званне Героя Савецкага Саюза.

Выключаны са спісаў Чырвонай арміі загадам Галоўнага ўпраўлення кадраў Народнага камісарыята абароны СССР па асабоваму складу арміі ад 6 снежня 1944 года № 03898/паг.

## Узнагароды 
* Медаль «Залатая Зорка» Героя Савецкага Саюза (10.4.1945, пасмяротна);
* ордэн Леніна (10.4.1945, пасмяротна);
* ордэн Чырвонага Сцяга;
* ордэн Айчыннай вайны 2-й ступені;
* ордэн Чырвонай Зоркі;
* медалі.

## Памяць 
* Імя С . Д. Карыцкага носяць вуліцы ў Мінску і ў пасёлку Ратамка Мінскага раёна.
* На вуліцы Карыцкага у Мінску ўсталявана мемарыяльная дошка.
* Асабісты архіўны фонд Карыцкага Сяргея Дзям’янавіча (1913—1944) захоўваецца ў Беларускім Дзяржаўным музеі гісторыі Вялікай Айчыннай вайны (отд. 2, 5 адз. хр., 1944—1951).

## Спасылкі 
* 
* 

Катэгорыя:Военачальнікі Вялікай Айчыннай вайны
Катэгорыя:Загінулі ў баях Вялікай Айчыннай вайны
Катэгорыя:Нарадзіліся ў Мінскім раёне
Яўген Іванавіч Качанаў

{{Ваенны дзеяч
|імя              = Яўген Іванавіч Качанаў
|дата нараджэння  = 
|месца нараджэння = 
|дата смерці      = 
|месца смерці     = 
|выява            = 
|подпіс           = 
|мянушка          = 
|прыналежнасць    = 
|гады службы      = 1939—1945
|званне           = 
|род войскаў      = пяхота
|пасада           = 
|часць            = 
|бітвы            = Вялікая Айчынная вайна
|узнагароды       = {
 
}
{
 
}
|сувязі           = 
|у адстаўцы       = 
}}
**Яўген Іванавіч Качанаў** (1919—1945) — сяржант Рабоча-сялянскай Чырвонай Арміі, удзельнік Вялікай Айчыннай вайны, Герой Савецкага Саюза (1945).

## Біяграфія 
Нарадзіўся 20 жніўня 1919 года ў вёсцы Доўгавічы (цяпер — Мсціслаўскі раён Магілёўскай вобласці Беларусі).

Пасля заканчэння пачатковай школы працаваў шахцёрам. У 1939 годзе Качанаў быў прызваны на службу ў Рабоча-сялянскую Чырвоную Армію. З 1942 года — на франтах Вялікай Айчыннай вайны. Да студзеня 1945 года сяржант Яўген Качанаў камандаваў аддзяленнем 416-га стралковага палка   1-га Украінскага фронту. Вызначыўся падчас вызвалення Польшчы.

27 студзеня 1945 года Качанаў адным з першых пераправіўся праз раку Одэр на поўдзень ад горада Штэйнау (цяпер — Сцінава) і прыняў актыўны ўдзел у баях за захоп і ўтрыманне плацдарма на яго заходнім беразе. У тых баях аддзяленне Качанава знішчыла каля 100 варожых салдат і афіцэраў. Нягледзячы на атрыманае раненне, Качанаў працягваў змагацца. 28 студзеня 1945 года ён загінуў у баі. Пахаваны ў Домбзэне за 10 кіламетраў на паўднёвы ўсход ад Сцінавы.

Указам Прэзідыума Вярхоўнага Савета СССР ад 10 красавіка 1945 года сяржант Яўген Качанаў пасмяротна быў удастоены высокага звання Героя Савецкага Саюза. Таксама быў узнагароджаны ордэнамі Леніна і Чырвонай Зоркі.

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Загінулі ў баях Вялікай Айчыннай вайны
Катэгорыя:Пахаваныя ў Польшчы
Катэгорыя:Пехацінцы Вялікай Айчыннай вайны
Катэгорыя:Нарадзіліся ў Мсціслаўскім раёне
Катэгорыя:Сяржанты і старшыны СССР
Totality

**«Totality»** — план вайны супраць СССР, распрацаваны ў штабе амерыканскага генерала Дуайта Эйзенхаўэра пры прэзідэнце Гары Трумэне. План быў распрацаваны ў канцы 1945 года і ўяўляе сабой першы па часе з серыі аналагічных амерыканскіх планаў. План прадугледжваў скід 20-30 ядзерных бомбаў на 20 савецкіх гарадоў: Масква, Горкі, Куйбышаў, Свярдлоўск, Новасібірск, Омск, Саратаў, Казань, Ленінград, Баку, Ташкент, Чэлябінск, Ніжні Тагіл, Магнітагорск, Молатаў, Тбілісі, Сталінск, Грозны, Іркуцк і Яраслаўль. Аднак гэты план не мог быць ажыццёўлены, паколькі ЗША ў 1946 годзе валодала усяго дзевяццю атамнымі бомбамі і 27 бамбавікамі B-29, здольнымі даставіць іх да мэты. 

## Гл. таксама 
* План «Dropshot»
* Аперацыя «Неймавернае»
* Сем дзён да ракі Рэйн

## Заўвагі 
Катэгорыя:Ваенныя планы, створаныя ў XX стагоддзі
Катэгорыя:Халодная вайна
Катэгорыя:Ядзерная стратэгія
Рай (значэнні)

Назву **Рай** маюць:
* Рай — у рэлігійным уяўленні: прыстанішча праведных душ пасля цялеснай смерці альбо канца свету; паслясмяротнае месца праведнікаў і прарадзіма чалавецтва

## Населеныя пункты 
### Беларусь 
* Віцебская вобласць:
** Рай — вёска ў Сенненскім раёне
* Гродзенская вобласць:
** Рай — хутар у Ашмянскім раёне

### Польшча 
* Рай (Мазавецкае ваяводства)

## Прозвішча 
* Айшварыя Рай — актрыса

## Фільмы 
* Рай (фільм, 2002)
Мікалай Аляксандравіч Кедышка

{{Ваенны дзеяч
|імя              = Мікалай Аляксандравіч Кедышка
|дата нараджэння  = 
|месца нараджэння = 
|дата смерці      = 
|месца смерці     = 
|выява            = 
|подпіс           = 
|мянушка          = 
|прыналежнасць    = 
|гады службы      = 1941—1943
|род войскаў      = партызаны
|пасада           = 
|часць            = 
|бітвы            = Вялікая Айчынная вайна
|узнагароды       = {
 
}
{
 
}
|сувязі           = 
|у адстаўцы       = 
}}

**Мікалай Аляксандравіч Кедышка** () — савецкі падпольшчык Другой сусветнай вайны, Герой Савецкага Саюза (1965).

## Біяграфія 
Мікалай Кедышка нарадзіўся 3 жніўня 1923 года ў Менску. Скончыў дзесяць класаў школы. У пачатку Вялікай Айчыннай вайны апынуўся на акупаванай тэрыторыі. Працаваў маляром у канторы паблізу ад чыгуначнага вузла.

Восенню 1941 года Кедышка разам з таварышамі арганізаваў і ўзначаліў падпольную групу «Андруша». Група распаўсюджвала зводкі Саўінфармбюро і антынямецкія лістоўкі, ладзілі ўцёкі ваеннапалонных. Праз нейкі час падпольшчыкі абзавяліся і зброяй. 13 лютага 1943 года Кедышка ўвайшоў у склад падпольнага Мінскага гаркама ВКП(б). Яго група здзейсніла вялікую колькасць дыверсій на мінскіх прадпрыемствах, нападаў на нямецкіх салдат і афіцэраў, калабарацыяністаў. 7 лістапада 1943 года Кедышка трапіў у засаду, якую арганізавала гестапа на праваленай явачнай кватэры на Магілёўскай шашы. Калі ён адстрэльваўся, то быў цяжка паранены і апошнім патронам застрэліўся.

Указам Прэзідыума Вярхоўнага Савета СССР ад 8 мая 1965 года «напярэдадні 20-годдзя Перамогі савецкага народа над фашысцкай Германіяй за арганізацыю падпольнай дзейнасці супраць нямецка-фашысцкіх захопнікаў у тыле праціўніка і праяўленыя пры гэтым адвагу і геройства» Мікалай Кедышка пасмяротна быў удастоены высокага звання Героя Савецкага Саюза. Таксама пасмяротна быў узнагароджаны ордэнам Леніна.

У гонар Кедышкі усталяваны бюст і названая вуліца ў Мінску.

## Літаратура 
* 
* Всенародная борьба в Белоруссии. В 3 т. — Минск: «Беларусь», 1984.
* Люди легенд. Выпуск 3. — М., 1968.
 

Катэгорыя:Партызаны Вялікай Айчыннай вайны
Катэгорыя:Загінулі ў баях Вялікай Айчыннай вайны
Катэгорыя:Застрэліліся ў Беларусі
Асіннік (значэнні)

Назву **Асі́ннік** маюць:

## Населеныя пункты 
### Беларусь 
* Гомельская вобласць:
** Асіннік — былы пасёлак у Брагінскім раёне
* Мінская вобласць:
** Асіннік — вёска ў Смалявіцкім раёне
(161) Атхор

**(161) Атхор** () — астэроід галоўнага пояса, прыналежны да трэцяга па колькасці спектральнага класа M. Ён быў адкрыты 19 красавіка 1876 года амерыканскім астраномам Дж. Уотсанам у Эн-Арбар, ЗША і названы ў гонар Хатхор, старажытнаегіпецкай багіні кахання і ўрадлівасці.

## Гл. таксама 
* Спіс астэроідаў (101—200)
* Класіфікацыі малых планет

## Спасылкі 
* 
* 
* Discovery Circumstances: Numbered Minor Planets (1)-(5000)
* SAO/NASA Astrophysics Data System (ADS)
* AstDyS

Катэгорыя:Астранамічныя аб’екты, адкрытыя ў 1876 годзе
Катэгорыя:Астэроіды дыяметрам ад 40 да 100 км
(162) Лаўрэнтыя

**(162) Лаўрэнтыя** () — даволі вялікі астэроід галоўнага пояса, з вельмі малым альбеда паверхні. Ён быў адкрыты 21 красавіка 1876 года французскімі астраномамі Полем і Прасперам Анры і названы ў гонар іншага французскага астранома-аматара A. Ларана, які адкрыў астэроід (51) Нім.

## Гл. таксама 
* Спіс астэроідаў (101—200)
* Класіфікацыі малых планет

## Спасылкі 
* 
* 

Катэгорыя:Астранамічныя аб’екты, адкрытыя ў 1876 годзе
Катэгорыя:Астэроіды дыяметрам ад 40 да 100 км
(163) Эрыгона

**(163) Эрыгона** () — вельмі цёмны астэроід галоўнага пояса, які ўзначальвае аднайменнае сямейства астэроідаў. Ён быў адкрыты 26 красавіка 1876 года Ператэнам і названы ў гонар Эрыгоны, дачкі Ікарыя, ці Эрыгоны (дачкі Эгісфа) у старажытнагрэчаскай міфалогіі.

## Гл. таксама 
* Спіс астэроідаў (101—200)
* Класіфікацыі малых планет

## Спасылкі 
* 
* 

Катэгорыя:Астранамічныя аб’екты, адкрытыя ў 1876 годзе
Катэгорыя:Астэроіды дыяметрам ад 40 да 100 км
Катэгорыя:Назвы астэроідаў са старажытнагрэчаскай міфалогіі
(164) Ева

**(164) Ева** () — буйны астэроід галоўнага пояса, з вельмі нізкім альбеда паверхні, якая складаецца з простых вугляродна-хандрытных парод, характэрных для астэроідаў дадзенага класа. Ён быў адкрыты 12 ліпеня 1876 года французскімі астраномамі братамі Полем і Прасперам Анры і названы ў гонар першай жанчыны ў аўраамічных рэлігіях Евы.

## Гл. таксама 
* Спіс астэроідаў (101—200)
* Класіфікацыі малых планет

## Спасылкі 
* 
* 

Катэгорыя:Астранамічныя аб’екты, адкрытыя ў 1876 годзе
Катэгорыя:Астэроіды дыяметрам ад 100 да 200 км
Марфа Васілеўна Паўлавец

**Марфа Васілеўна Паўлавец** (, в. Вяляцічы,  — ) — беларускі нейрахірург. Доктар медыцынскіх навук (1972). Заслужаны ўрач БССР (1964).

## Біяграфія 
Скончыла Мінскі медыцынскі інстытут у 1939 годзе. Удзельніца Вялікай Айчыннай вайны і партызанскага руху ў Беларусі.

## Літаратура 
* 
* Регенерация нерва при первичном и вторичном шве в условиях биологического тубажа различными тканями : Эксперим. исслед. : автореферат диссертации … кандидата медицинских наук / М. В. Павловец. ― Минск, 1959.

## Спасылкі 
* Нашей землячке, известному нейрохирургу Марфе Павловец - 100 лет! 

Катэгорыя:Нейрахірургі Беларусі
Катэгорыя:Медыкі Беларусі
Катэгорыя:Партызаны Вялікай Айчыннай вайны
Катэгорыя:Заслужаныя ўрачы Беларускай ССР
Катэгорыя:Ганаровыя грамадзяне Барысаўскага раёна