open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Маргарыта Анатольеўна Жорава

**Маргарыта Анатольеўна Жорава** (нар. , Навазыбкаў Бранскай вобласці РСФСР) — беларускі юрыст, член Савета Рэспублікі Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 4-га склікання.

## Біяграфія 
Скончыла Беларускі дзяржаўны ўніверсітэт імя У. І. Леніна (юрыст), Акадэмію кіравання пры Прэзідэнце Рэспублікі Беларусь (спецыяліст у галіне дзяржаўнага кіравання).

Працоўную дзейнасць пачала рабочай Навазыбкаўскага мясаптушкакамбіната. Працавала статыстыкам Навазыбкаўскага гаркама ВЛКСМ, дзяржаўным натарыусам першай Гомельскай дзяржаўнай натарыяльнай канторы, кансультантам, намеснікам начальніка ўпраўлення юстыцыі Гомельскага аблвыканкама. Намеснік начальніка галоўнага ўпраўлення юстыцыі Гомельскага абласнога выканаўчага камітэта.

Выбіралася членам Савета Рэспублікі Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 4-га склікання.

## Узнагароды 
Мае Падзячнае пісьмо Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь. Узнагароджана ордэнам Пашаны, юбілейнымі медалямі «65 гадоў Перамогі ў Вялікай Айчыннай вайне 1941—1945 гг.», «65 год вызвалення Рэспублікі Беларусь ад нямецка-фашысцкіх захопнікаў», медалём «За супрацоўніцтва» (Саюзная дзяржава), Ганаровай граматай Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь, Ганаровай граматай Савета Міністраў Рэспублікі Беларусь.

Катэгорыя:Члены Савета Рэспублікі Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 4-га склікання
Хімкі (баскетбольны клуб)

**«Хімкі»** () — расійскі баскетбольны клуб з аднайменнага горада.

## Дасягненні 
### Нацыянальныя 
* **Адзіная ліга ВТБ**
**  **Чэмпіён ** (**1**): 2011
**  **Другое месца** (**5**): 2008, 2015, 2017, 2018, 2019
* **Чэмпіянат Расіі па баскетболе**
**  **Другое месца** (**11**): 2006, 2008 2009, 2010, 2011, 2012, 2013, 2015, 2017, 2018, 2019
**  **Трэцяе месца** (**1**): 2007
* **Кубак Расіі па баскетболе**
**  **Уладальнік** (**1**): 2008
**  **Фіналіст** (**1**): 2006

### Міжнародныя 
* **Еўракубак па баскетболе **
**  **Уладальнік** (**2**): 2012, 2015
**  **Фіналіст** (**1**): 2009
* **Еўравыклік ФІБА**
**  **Трэцяе месца** (**1**): 2005

## Спасылкі 
* Афіцыйны сайт
* Профіль каманды на Euroleague.net
* Профіль каманды на Eurobasket.com
ЦСКА Масква (баскетбольны клуб)

**ЦСКА** () — расійскі баскетбольны клуб з горада Масква. Другі па колькасці трафеяў клуб у Еўропе пасля мадрыдскага «Рэала».

## Дасягненні 
### Нацыянальныя 
*  24-разовы пераможца **Чэмпіянату СССР па баскетболе**: 1945, 1960, 1961, 1962, 1964, 1965, 1966, 1969 1970, 1971, 1972, 1973, 1974, 1976, 1977, 1978, 1979, 1980, 1981 1982, 1983, 1984, 1988, 1990
*  3-разовы пераможца **Кубка СССР па баскетболе**: 1972, 1973, 1982
*  24-разовы пераможца **Чэмпіянату Расіі па баскетболе**: 1992, 1993, 1994, 1995, 1996, 1997, 1998, 1999 2000, 2003, 2004, 2005, 2006, 2007, 2008, 2009, 2010, 2011, 2012, 2013, 2014, 2015, 2016, 2017
*  4-разовы пераможца **Кубка Расіі па баскетболе**: 2005, 2006, 2007, 2010
*  9-разовы пераможца **Адзінай лігі ВТБ**: 2010, 2012, 2013, 2014, 2015, 2016, 2017, 2018, 2019

### Міжнародныя 
*  8-разовы пераможца **Еўралігі**: 1961, 1963, 1969, 1971, 2006, 2008, 2016, 2019
*  Пераможца **NEBL**: 2000

## Спасылкі 
* Афіцыйны сайт
* Профіль каманды на Euroleague.net
* Профіль каманды на Eurobasket.com
Славені (Рослаўльскі раён)

**Славені** () — вёска ў Рослаўльскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Сыракоранскага сельскага паселішча.

## Гісторыя 
У 1674 годзе згадваецца як вёска ў складзе маёнтка Любавічы ў Аршанскім павеце Вялікага Княства Літоўскага.

25 сакавіка 1918 года згодна з Трэцяй Устаўной граматай Славені абвяшчалася часткай Беларускай Народнай Рэспублікі. 1 студзеня 1919 года згодна з пастановай I з’езда КП(б) Беларусі яна ўвайшла ў склад Беларускай ССР, аднак 16 студзеня Масква адабрала вёску разам з іншымі этнічна беларускімі тэрыторыямі ў склад РСФСР.

У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была пад нямецкай акупацыяй з жніўня 1941 года, вызвалена ў верасні 1943 года.

З 2004 па 2019 год у складзе Савееўскага сельскага паселішча.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Рослаўльскага раёна
Analyst.by

**Analyst.by** — рускамоўны беларускі вэб-сайт пра аналітыкаў у галiне IT. Маюць найбольш буйны тэлеграм-чат у СНД. Працуе з 7 студзеня 2010 года.

## Сутнасць 
Супольнасць беларускіх бізнес і сістэмных аналітыкаў – гэта прафесійнае вольны некамерцыйнае супольнасць людзей, якія займаюцца, хочуць займацца ці цікавяцца бізнес або сістэмным аналізам. Члены супольнасці-не толькі аналітыкі, але і прадстаўнікі іншых прафесій (праграмісты, тэсціроўшчыкі, тэхнічныя пісьменнікі, кіраўнікі і інш.), а таксама тыя, хто яшчэ не пачаў у IT.

## Мэты супольнасці 
1. Папулярызацыя бізнес і сістэмнага аналізу ў Беларусі

2. Стварэнне правільнага і станоўчага ладу аналітыка

3. Прафесійны рост аналітыкаў 

4. Развіццё аналізу як прафесіі і навукі

## Задачы 
1. Правядзенне навучальных і азнаямленчых лекцый для не-аналітыкаў

2. Стварэнне пляцоўкі для зносін, абмену інфармацыяй і вопытам

3. Прадастаўленне і распаўсюджванне навучальных матэрыялаў, розных аглядаў, артыкулаў і т. д.

4. Правядзенне онлайн канферэнцый, вебинаров і т. д.

5. Правядзенне жывых канферэнцый, трэнінгаў, семінараў, майстаркласаў і т. д.

6. Каардынацыя, правядзенне і заахвочванне даследаванняў у галіне аналізу

Катэгорыя:Інфармацыйныя тэхналогіі
Катэгорыя:Сайты, якія з’явіліся ў 2010 годзе
Катэгорыя:Байнэт
Анкістрадэсмус

**Анкістрадэсмус** (*Ankistrodesmus*) — род аднаклетачных зялёных водарасцей сямейства хларэлавых.

## Апісанне 
Клеткі памерам 1,4—8 на 10—225 мкм, цыліндрычныя, верацёна- і іголкападобныя. Абалонка тонкая, часта з слоем слізі, за кошт якой клеткі злучаюцца ў характэрным для віду парадку. Хларапласт прысценкавы з выемкай пасярэдзіне ці без яе, з пірэноідам ці без яго.

Вядома звыш 40 відаў. На Беларусі пашыраны , , , , . 

Свабодна плаваюць або збіраюцца ў пучкі ў вадаёмах рознага тыпу. Размнажэнне аўтаспорамі. Некаторыя віды могуць прыліпаць да субстрату, часам з утварэннем бурай падэшвы.

Павышаюць прадукцыйнасць рыбагадоўчых сажалак, інтэнсіфікуюць ачыстку сцёкавых водаў.

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Хларэлавыя
Пасольства Латвіі ў Беларусі

**Пасольства Ла́твіі ў Рэспу́бліцы Белару́сі** — дыпламатычная місія Латвіі ў Рэспубліцы Беларусі. Знаходзіцца ў Мінску па адрасе вул. Дарашэвіча, 6а. У Віцебску знаходзіцца консульства Латвійскай рэспублікі.

## Гісторыя дыпламатычных стасункаў 
Дыпламатычныя стасункі паміж Латвіяй і Беларуссю ўстаноўленыя 7 красавіка 1992. Латвійская пасольства ў Мінску адкрытая ў 1993 годзе, консульства ў Віцебску — у 1994.

## Паслы 
* Майра Мора (2004—2010)
*  (2010—2015)
* Марціньш Вірсіс (2015—2019)
*  (з 2019)

## Гл. таксама 
* Пасольства Беларусі ў Латвіі

## Спасылкі 
* Афіцыйная старонка пасольства  
* Пасольства Беларусі ў Латвіі  

Латвія
Беларусь
Катэгорыя:Беларуска-латвійскія адносіны
Катэгорыя:Вуліца Дарашэвіча (Мінск)
Нацыянальная акадэмія выяўленчага мастацтва і архітэктуры

**Нацыянальная акадэмія выяўленчага мастацтва і архітэктуры** — украінская дзяржаўная вышэйшая навучальная ўстанова мастацкага профілю, якая знаходзіцца ў Кіеве.

## Гісторыя 
Урачыстае адкрыццё акадэміі адбылося 22 лістапада 1917 года ў памяшканні Украінскай Цэнтральнай Рады. 5 снежня таго ж года Украінская Цэнтральная Рада прыняла закон аб Украінскай акадэміі мастацтваў, а таксама яе статут. У 1922 годзе распараджэннем губернскага аддзела прафесійнай адукацыі пры Народным камісарыяце асветы УССР Акадэмія была ператворана ў Кіеўскі інстытут пластычных мастацтваў, які ў 1924 годзе, пасля аб'яднання з Кіеўскім архітэктурным інстытутам, атрымаў назву Кіеўскі мастацкі інстытут.

Пастановай Кабінета Міністраў Украіны ад 17 снежня 1992 года установе вернута першапачатковая назва - Украінская акадэмія мастацтваў, а ў адпаведнасці з пастановай Кабінета міністраў Украіны ад 17 сакавіка 1998 года яна стала Акадэміяй выяўленчага мастацтва і архітэктуры. Рашэннем Дзяржаўнай акрэдытацыйнай камісіі Украіны ад 8 ліпеня 1997 года Акадэмія акрэдытаваная па IV-м (вышэйшым) ўзроўню. Указам Прэзідэнта Украіны ад 11 верасня 2000 года ёй нададзены статус нацыянальнай.

## Структура 
* Факультэт выяўленчага мастацтва і рэстаўрацыі
* Факультэт архітэктуры
* Факультэт тэорыі і гісторыі мастацтва

## Спасылкі 
* Афіцыйная старонка ўстановы

Катэгорыя:1917 год ва Украіне
Катэгорыя:Вышэйшыя навучальныя ўстановы Кіева
Спіс сеткакрылых Беларусі

Спіс **сеткакрылых** няпоўны з-за недастатковай увагі навукоўцаў да гэтай тэмы.

## Падатрад  
### Сямейства  
#### Род  
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

#### Род  
* 

#### Род  
* 

#### Род  
* 

#### Род  
* 
* 

#### Род  
* 
* 

### Сямейства  
#### Род  
* 

#### Род  
* 

#### Род  
* 

### Сямейства  
#### Род  
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

#### Род  
* 

#### Род  
* 
* 
* 
* 

### Сямейства  
#### Род  
* 

### Сямейства  
#### Род  
* 
* 

## Падатрад  
### Сямейства  
#### Род  
* 
* 

## Спасылкі 
* СЕТЧАТОКРЫЛЫЕ (Neuroptera) 

Сеткакрылыя
*
Пасольства Эстоніі ў Беларусі

**Пасо́льства Эсто́ніі ў Рэспу́бліцы Белару́сь** — дыпламатычная місія Эстоніі ў Рэспубліцы Беларусь. Знаходзіцца ў Мінску па адрасе вул. Платонава, 1Б.

## Гісторыя дыпламатычных стасункаў 
Дыпламатычныя стасункі паміж Эстоніяй і Беларуссю ўстаноўленыя 6 красавіка 1992. У сакавіку 1994 года было адкрытае генеральнае консульства Беларусі ў Таліне, якое 1 ліпеня 2010 ператварылася ў амбасаду.

Генеральнае консульства Эстоніі ў Мінску дзейнічае з 21 ліпеня 1995 года, а са студзеня 2009 года з’яўляецца пасольствам Эстоніі ў Беларусі.

## Паслы 
* Яак Ленсмент (; 2010—2014)
* Майт Мартынсан (; з 2014)

## Гл. таксама 
* Пасольства Беларусі ў Эстоніі

## Спасылкі 
* Афіцыйная старонка пасольства 
* Пасольства Рэспублікі Беларусь у Эстоніі 

Эстонія
Беларусь
Катэгорыя:Беларуска-эстонскія адносіны
Катэгорыя:Вуліца Платонава (Мінск)
Кіеўская акадэмія мастацтваў

**Кіеўская акадэмія мастацтваў** — украінская вышэйшая навучальная ўстанова мастацкага профілю, якая дзейнічала ў 1994—2022 гадах у Кіеве і знаходзілася ў падпарадкаванні Кіеўскай гарадской дзяржаўнай адміністрацыі. 23 чэрвеня 2022 года ВНУ далучана да Кіеўскага ўніверсітэта імя Барыса Грынчэнкі.

## Агульная характарыстыка 
Прафесійная вышэйшая навучальная ўстанова бесперапыннай мастацкай адукацыі для дзяцей і юнацтва. Выпускнікі акадэміі разам з мастацкай атрымліваюць базавую сярэднюю, поўную сярэднюю адукацыю і мастацкую адукацыю ступені бакалаўра. Акадэмія рыхтуе бакалаўраў па спецыяльнасцях: музычнае мастацтва, выяўленчае мастацтва, сцэнічнае мастацтва.

Установа заснавана Кіеўскай гарадской дзяржаўнай адміністрацыяй у 1994 годзе пад назвай «Кіеўская дзіцячая акадэмія мастацтваў». Аўтар канцэпцыі і першы рэктар — народны артыст Украіны, прафесар і кампазітар Міхаіл Чэмбержы. У аснове створанай ім канцэпцыі была ідэя бесперапыннай мастацкага адукацыі са спалучэннем чатырох узроўняў навучання (падрыхтоўчая, пачатковая, асноўная і вышэйшая) у адной установе.

## Спасылкі 
* Афіцыйная старонка ўстановы

Катэгорыя:1994 год ва Украіне
Катэгорыя:Вышэйшыя навучальныя ўстановы Кіева
Святы Апостал Павел (абраз з Трабаў)

**Святы Апостал Павел** — абраз з касцёла в. Трабы Іўеўскага раёна Гродзенскай вобласці, які датуецца 1732 годам. Захоўваецца ў калекцыі Музея старажытнабеларускай культуры ( ). Памер абраза — .

## Апісанне 
Выява Святога напісана на палатне алейнымі фарбамі, якое было прымацавана да дошкі, аформленай у вузкую драўляную разьбяную раму. Пры рэстаўрацыі палатно было дэманціравана з драўлянага шчыта і нацягнута на падрамнік. На раме ад абраза, як і на самім палатне, ніякіх надпісаў не было, аб чым дадаткова сведчыць і першапачатковае апісанне абраза ў кнізе паступленняў, аднак пры публікацыі ў альбомах яно фігуруе пад 1732 годам. Даціроўка ў дадзеным выпадку зроблена па аналогіі з абразом «Ян Непамук», паколькі абразы выкананы ў адным стылі і маюць практычна аднолькавыя памеры.

## Літаратура 
* Галіна Флікоп-Світа. Датаваныя абразы XVII—XVIIІ стст. У зборах Музея старажытнабеларускай культуры Цэнтра даследаванняў беларускай культуры, мовы і літаратуры Нацыянальнай акадэміі навук Беларусі. // Волинська ікона: дослідження та реставрація. Науковий збірник. Випуск 24. 2018

Катэгорыя:Абразы Беларусі
Катэгорыя:Музей старажытнабеларускай культуры
Катэгорыя:Карціны 1732 года
Катэгорыя:Трабы
Катэгорыя:Апостал Павел
Акадэмія працы, сацыяльных адносін і турызму

**Акадэмія працы, сацыяльных адносін і турызму** — вышэйшая навучальная ўстанова Федэрацыі прафсаюзаў Украіны, якая знаходзіцца ў Кіеве.

## Агульная характарыстыка 
Акадэмія была ўтворана ў 1993 годзе на базе Вучэбна-метадычнага цэнтра Федэрацыі прафсаюзаў Украіны, першапачаткова называлася Акадэміяй працы і сацыяльных адносін. У пачатку 2010-х гадоў да акадэміі былі далучаны яшчэ дзве вышэйшыя навучальныя ўстановы, якія падпарадкоўваліся Федэрацыі прафсаюзаў Украіны. Гэта Харкаўскі сацыяльна-эканамічны інстытут і Інстытут турызму ў Кіеве. З-за гэтага ў красавіку 2013 года акадэмія працы і сацыяльных адносін была перайменаваная ў Акадэмію працы, сацыяльных адносін і турызму.

Навучальная ўстанова ажыццяўляе падрыхтоўку на кваліфікацыйных узроўнях «бакалаўр», «магістр» і «доктар філасофіі», у акадэміі ёсць дзённая, завочная і дыстанцыйная формы адукацыі. Падрыхтоўка бакалаўраў і магістраў ажыццяўляецца па сямі спецыяльнасцях: права, сацыяльная работа, сацыялогія, прадпрымальніцтва, гандаль і біржавая дзейнасць, маркетынг, фінансы, банкаўская справа і страхаванне, менеджмент, турызм. Функцыянуе два факультэты: юрыдычны факультэт і факультэт эканомікі, сацыяльных адносін і турызму, таксама дзейнічае Інстытут прафсаюзнага руху.

## Спасылкі 
* Афіцыйная старонка ўстановы

## Гл. таксама 
* Міжнародны ўніверсітэт МІПСА

Катэгорыя:1993 год ва Украіне
Катэгорыя:Вышэйшыя навучальныя ўстановы Кіева
Аляксандр Аляксандравіч Зянькоў

**Аляксандр Аляксандравіч Зянькоў** (нар. , Віцебск) — беларускі навуковец, урач і палітык. Кандыдат медыцынскіх навук.

## Біяграфія 
Скончыў Віцебскі дзяржаўны ордэна Дружбы народаў медыцынскі ўніверсітэт, урач-лячэбнік.

Працаваў старшым лабарантам, асістэнтам кафедры шпітальнай хірургіі Віцебскага дзяржаўнага ордэна Дружбы народаў медыцынскага ўніверсітэта, загадчыкам аддзялення таракальнай і сасудзістай хірургіі ўстановы аховы здароўя «Віцебская абласная клінічная бальніца». Загадчык кардыяхірургічнага аддзялення ўстановы аховы здароўя «Віцебская абласная клінічная бальніца».

Выбіраўся членам Савета Рэспублікі Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 4-га склікання.

Аўтар 57 навуковых прац, у тым ліку адной манаграфіі і чатырох рацыяналізатарскіх прапаноў.

## Узнагароды 
Узнагароджаны медалём «За працоўныя заслугі», юбілейнымі медалямі «65 гадоў Перамогі ў Вялікай Айчыннай вайне 1941—1945 гг.», «65 год вызвалення Рэспублікі Беларусь ад нямецка-фашысцкіх захопнікаў», Ганаровай граматай Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь.

Катэгорыя:Члены Савета Рэспублікі Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 4-га склікання
Украіна (значэнні)

**Украіна**:

* Украіна — краіна ва Усходняй Еўропе. 
* Слабадская Украіна — гістарычная вобласць.
* Усходняя Украіна — неафіцыйны тэрмін для азначэння рэгіёна Украіны.
* Паўднёвая Украіна — неафіцыйны тэрмін для азначэння рэгіёна Украіны.
* Заходняя Украіна — неафіцыйны тэрмін для азначэння рэгіёна Украіны.
* Паўночная Украіна — неафіцыйны тэрмін для азначэння рэгіёна Украіны.
* Украінская Народная Рэспубліка — украінскае дзяржаўнае ўтварэнне, 1917—1921. 
* Заходне-Украінская Народная Рэспубліка — украінскае дзяржаўнае ўтварэнне, 1918—1919. 
* Украінская дзяржава — украінскае дзяржаўнае ўтварэнне (1918).
* Украінская Савецкая Сацыялістычная Рэспубліка — адна з рэспублік СССР.
* Рэйхскамісарыят Украіна — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Трэцяга рэйха 
* Украіна (тэлеканал) — украiнскі тэлеканал.
## Гатэлі 
* Гасцініца «Украіна» (Масква)
## Гл. таксама 
* Украінцы (значэнні)
Алена Аляксандраўна Караед

**Алена Аляксандраўна Караед** (нар. , Мсціслаў Магілёўскай вобласці) — беларускі ўрач, член Савета Рэспублікі Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 4-га склікання.

## Біяграфія 
Скончыла Смаленскі дзяржаўны медыцынскі інстытут з адзнакай (урач-педыятр), Акадэмію кіравання пры Прэзідэнце Рэспублікі Беларусь (жзяржаўнае кіраванне сацыяльнай сферай).

Працавала ўчастковым урачом-педыятрам, раённым педыятрам, намеснікам галоўнага ўрача па медыцынскаму абслугоўванню насельніцтва раёна ўстановы аховы здароўя «Мсціслаўская цэнтральная раённая бальніца». Галоўны ўрач установы аховы здароўя «Мсціслаўская цэнтральная раённая бальніца».

Выбіралася членам Савета Рэспублікі Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 4-га склікання.

## Узнагароды 
Узнагароджана юбілейнымі медалямі «65 гадоў Перамогі ў Вялікай Айчыннай вайне 1941—1945 гг.», «65 год вызвалення Рэспублікі Беларусь ад нямецка-фашысцкіх захопнікаў», Ганаровай граматай Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь.

Катэгорыя:Члены Савета Рэспублікі Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 4-га склікання
Турбіна (значэнні)

**Турбіна:**

* Турбіна — ротарны рухавік.
* Жаночае прозвішча.

## Прозвішча 
* Ніка Георгіеўна Турбіна (1974—2002) — савецкая і расійская паэтэса.

## Гл. таксама 
* Турбін
Турбін

**Турбін** — прозвішча.

## Вядомыя носьбіты 
* Мікалай Васілевіч Турбін (1912—1998) — вучоны, генетык і селекцыянер.
* Мікалай Мацвеевіч Турбін (1832—1913) — генерал ад інфантэрыі, археолаг.

## Гл. таксама 
* Турбіна (значэнні)
Русакі (Лагойскі раён)

**Русакі́** (, ) — вёска ў Лагойскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Плешчаніцкага сельсавета.

## Спасылкі 
Катэгорыя:Плешчаніцкі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Лагойскага раёна
161-я партызанская брыгада імя Р. І. Катоўскага

**161-я партызанская брыгада імя Р. І. Катоўскага** — партызанская брыгада, створаная ў студзені 1943 года на базе атрадаў Андрэя Сямёнавіча Шашуры (пазней імя Пархоменкі, арганізаваны ў красавіку 1942 года), Ф. М. Анісімава (пазней імя Дзяржынскага, арганізаваны ў жніўні 1941), імя Чалюскінцаў (пазней імя Шашуры, арганізаваны ў красавіку 1942), у красавіку 1944 года ў склад брыгады быў уключаны асобны атрад імя Варашылава. Дзейнічала на тэрыторыі Асіповіцкага, Глускага, Старадарожскага раёнаў.

## Камандаванне 
Камандзіры брыгады — Андрэй Сямёнавіч Шашура (загінуў), Аляксей Іванавіч Кудашаў, камісары — Кудашаў, Павел Ільіч Разувакін (загінуў), М. С. Паланейчык, начальнік штаба — В. Р. Лазбін.

## Гісторыя 
Партызаны праводзілі аперацыі на чыгунках і шашы Мінск—Бабруйск і Асіповічы—Слуцк; у «рэйкавай вайне» падарвалі больш за тры тысячы рэек. Разграмілі варожыя гарнізоны на торфапрадпрыемстве «Ясень», чыгуначнай станцыі Дзераўцы, у вёсцы Мяжное, Асіповіцкага раёна. Удзельнічалі ў падрыве маста цераз раку Бобрык. 27—28 чэрвеня 1944 года разам з брыгадамі 100-й імя Кірава, 128-й імя Куйбышава, 121-й імя Брагіна захапілі і ўтрымлівалі да падыходу Чырвонай Арміі пераправу цераз раку Пціч. 5—16 ліпеня ўдзельнічалі ў ліквідацыі асобных груп ворага ў Старадарожскім раёне. 28 чэрвеня 1944 года брыгада (938 партызан, атрады імя Дзяржынскага, імя Пархоменкі, імя Шашуры, імя Молатава, імя Кірава, імя Варашылава) злучылася з Чырвонай Арміяй.

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Савецкія партызанскія злучэнні, брыгады і атрады на акупіраванай тэрыторыі Беларусі (1941—1944)
Катэгорыя:З’явіліся ў 1943 годзе
Катэгорыя:Зніклі ў 1944 годзе
Радзінскі сельсавет

**Ра́дзінскі сельсавет** — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Хойніцкага раёна Гомельскай вобласці. Цэнтр — вёска Радзін.

Пасля другога ўзбуйнення БССР з 8 снежня 1926 года Радзінскі (Новарадзінскі) сельсавет у складзе Камарынскага раёна Рэчыцкай акругі БССР. З 9 чэрвеня 1927 года ў складзе Гомельскай акругі. 30 снежня 1927 года сельсавет узбуйнены, у яго склад увайшла тэрыторыя скасаванага Малочкаўскага сельсавета. З 26 ліпеня 1930 года ў складзе Камарынскага раёна БССР. З 20 лютага 1938 года ў складзе Палескай вобласці, з 8 студзеня 1954 года — у складзе Гомельскай вобласці. З 25 снежня 1962 года ў складзе Хойніцкага раёна. 20 лютага 1964 года да сельсавета далучана тэрыторыя скасаванага Баршчоўскага сельсавета. 8 студзеня 1987 года скасаваны, тэрыторыя далучана да Стралічаўскага сельсавета.

На момант скасавання сельсавет налічваў 8 населеных пунктаў: вёскі Баршчоўка, Лясок, Малочкі, Масаны, Радзін, Сінцы, Уласы і Чамкоў.

## Літаратура 
* Административно-территориальное устройство БССР: справочник: в 2 т. / Главное архивное управление при Совете Министров БССР, Институт философии и права Академии наук БССР. — Минск: «Беларусь», 1985―1987.
* Административно-территориальное устройство Республики Беларусь (1981—2010 гг.): справочник. — Минск: БелНИИДАД, 2012. — 172 с.

Катэгорыя:Былыя сельсаветы Хойніцкага раёна
Катэгорыя:Былыя сельсаветы Камарынскага раёна
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, утвораныя ў 1926 годзе
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, скасаваныя ў 1987 годзе
Мікалай Васілевіч Турбін

**Мікалай Васілевіч Турбі́н** (;  — ) — вучоны, генетык і селекцыянер, доктар біялагічных навук (1943), прафесар (1948), акадэмік Акадэміі навук БССР (1948), акадэмік УАСГНІЛ (1967). Заслужаны дзеяч навукі БССР (1972).

## Біяграфія 
Нарадзіўся ў сяле Тума Касімаўскага павета Разанскай губерні (сучасны гарадскі пасёлак у Клепікаўскім раёне Разанскай вобласці Расіі). Скончыў дзесяцігадовую школу ў Туме. У 1935 годзе скончыў агранамічны факультэт Варонежскага сельскагаспадарчага інстытута і застаўся ў ім у аспірантуры пры кафедры генетыкі і селекцыі. Адначасова працаваў абласным аграномам Камісіі па вызначэнню ўраджайнасці Савета Народных Камісараў СССР у Варонежы ў Пецяргофе.

З 1953 года М. В. Турбін у Мінску. Абраны акадэмікам Акадэміі навук БССР. У 1953—1963 гадах на пасадзе дырэктара Інстытута біялогіі, у 1965—1971 гадах — дырэктара Інстытута генетыкі і цыталогіі. Адначасова ў 1953—1967.

## Памяць 
31 кастрычніка 2013 года на фасадзе дома (Цвярская вуліца, дом 9/17, збудаванне 1), у якім у 1971—1998 гадах жыў М. В. Турбін, у Цвярскім раёне Масквы адкрыта мемарыяльная дошка.

## Літаратура 
* 
* 

## Спасылкі 
* Мікалай Васілевіч Турбін у базе даных «История белорусской науки в лицах» Цэнтральнай навуковай бібліятэкі імя Якуба Коласа НАН Беларусі 
* Памяти учёного: ТУРБИН Николай Васильевич  // Нацыянальная акадэмія навук Беларусі
* Памяці вучонага: ТУРБІН Мікалай Васільевіч // Нацыянальная акадэмія навук Беларусі
* Турбин Николай Васильевич   // Сайт Біялагічнага факультэта БДУ
* *Суриков И. М.* Генетик Николай Васильевич Турбин и его время // Вавиловский журнал генетики и цитологии. 2013, том 17, № 1, С. 173. 

Катэгорыя:Нарадзіліся ў Разанскай вобласці
Катэгорыя:Генетыкі СССР
Катэгорыя:Генетыкі Беларусі
Катэгорыя:Селекцыянеры СССР
Катэгорыя:Члены КПСС
Катэгорыя:Дэканы СПбДУ
Катэгорыя:Аўтары падручнікаў
Горад майстроў

**«Горад майстроў»** () — савецкі мастацкі фільм-казка 1965 года, па матывах п’есы Тамары Габа, у аснове сюжэту якой ляжаць рэальныя факты барацьбы заходнееўрапейскіх гарадскіх камун з феадаламі ў XII–XV стагоддзях.
## Сюжэт 
Дзеянне адбываецца ў сярэднявечным еўрапейскім горадзе. Захопнікі пад правадырствам злога герцага дэ Малікорна па-здрадніцку напалі на вольны Горад Майстроў і заняволілі яго, усталяваўшы жорсткія парадкі. Толькі жменьцы абаронцаў горада ўдалося збегчы з-пад улады герцага ў бліжэйшыя лясы. Свабодалюбных гарбуну-метляру па імені Каракол, таемна закаханаму ў выдатную залаташвейку Вераніку, прадказана вызваліць горад і ажаніцца на каханай.

## У ролях 
* Георгій Лапета — *Каракол (ён жа Жыльберт), метляр-гарбун*
* Марыяна Вярцінская — *Вераніка, залаташвейка і дачка майстра Фірэна*
* Леў Лемке — *герцаг дэ Малікорн, намеснік чужаземнага караля, які заваяваў горад Майстроў*
* Савелій Крамароў— *Клік-кляк (ён жа Нанас Мушэрон), сын бургамістра*

## Спасылкі 
Катэгорыя:Фільмы СССР 1965 года
Катэгорыя:Фільмы студыі «Беларусьфільм»
Скакуны (значэнні)

**Скакуны** — шматзначны тэрмін.

* Скакуны — вёска ў Мёрскім раёне Віцебскай вобласці.
*  — род жукоў сямейства .
*  — род жукоў сямейства .

## Гл. таксама 
* Павукі-скакуны
Іван Міхайлавіч Кіявец

**Іван Міхайлавіч Кіявец** (нар. , в. Сулічава Драгічынскага раёна Брэсцкай вобласці) — беларускі дзяржаўны дзеяч. Заслужаны работнік транспарту Рэспублікі Беларусь.

## Біяграфія 
Скончыў Ленінградскі ордэна Працоўнага Чырвонага Сцяга інстытут воднага транспарту (інжынер-гідратэхнік з правам выканання агульнабудаўнічых работ), Акадэмію кіравання пры Прэзідэнце Рэспублікі Беларусь (менеджар-эканаміст).

Працоўную дзейнасць пачаў рабочым вышукальнай рэчышчавай партыі Днепра-Бугскага тэхнічнага ўчастка шляху. Працаваў фрэзероўшчыкам экскаватарарамонтнага
завода, старшым рабочым, старшым тэхнікам, інжынерам, начальнікам вышукальнай рэчышчавай партыі, вызваленым старшынёй прафсаюзнага камітэта, старшым інжынерам, прарабам Днепра-Бугскага тэхнічнага ўчастка шляху, інструктарам Пінскага гаркама КПБ, вызваленым сакратаром пярвічнай партыйнай арганізацыі завода кавальскапрэсавых аўтаматычных ліній у горадзе Пінску, дырэктарам Пінскага камбіната надомнай працы, начальнікам Днепра-Бугскага тэхнічнага ўчастка шляху, дырэктарам рэспубліканскага ўнітарнага эксплуатацыйна-будаўнічага прадпрыемства «Днепра-Бугскі водны шлях». Генеральны дырэктар рэспубліканскага ўнітарнага эксплуатацыйна-будаўнічага прадпрыемства «Днепра-Бугскі водны шлях».

Выбіраўся дэпутатам Брэсцкага абласнога Савета дэпутатаў 25-га склікання, членам Савета Рэспублікі Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 4-га склікання.

## Узнагароды 
Узнагароджаны медалём «За працоўныя заслугі», юбілейнымі медалямі «65 гадоў Перамогі ў Вялікай Айчыннай вайне 1941—1945 гг.», «65 год вызвалення Рэспублікі Беларусь ад нямецка-фашысцкіх захопнікаў», Ганаровай граматай Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь, Ганаровай граматай Савета Міністраў Рэспублікі Беларусь.

Катэгорыя:Члены Савета Рэспублікі Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 4-га склікання
Катэгорыя:Дэпутаты Брэсцкага абласнога Савета дэпутатаў 25-га склікання
Іван Сакольскі

**Іван Сакольскі** — рускі паэт-, перакладчык і педагог XVIII ст.

## Біяграфія 
Нарадзіўся на тэрыторыі сучаснага Кіржацкага раёна Уладзімірскай вобласці Расіі. Скончыў Пецярбургскую настаўніцкую семінарыю. У 1785—1788 гадах выкладчык у Славяна-грэкалацінскай акадэміі ў Маскве, у 1789—1796(?) настаўнік Полацкага галоўнага народнага вучылішча, удзельнічаў у мясцовым культурным жыцці.

## Творчасць 
Выдаў у Маскве (1786, 1788) і Пецярбургу (1808) некалькі перакладных кніг і зборнікаў. Аўтар кнігі «Кабінетны і купецкі сакратар, ці Збор найлепшых і ўжываемых пісьмаў» (1788, 2-е выдынне 1795). Актыўны праваднік ідэй , эстэтычных прынцыпаў класіцызму на Беларусі. У одах, якія пісаў з нагоды падзей у жыцці вучылішча, даказваў карысць навук, рухальнай сілай прагрэсу лічыў асвету. У одзе ад 30 чэрвеня 1794 апісаў голад на Беларусі, выказваў спачуванне да пакут народа.

## Літаратура 
* 
* *Мальдзіс А.* Асветнік з Полацкага народнага // Мальдзіс А. Таямніцы старажытных сховішчаў — Мн., 1974;
* *Мальдзіс А.* На скрыжаванні славянскіх традыцый. — Мн., 1980. — С. 273—277.

Катэгорыя:Нарадзіліся ва Уладзімірскай вобласці
Катэгорыя:Паэты Беларусі
Катэгорыя:Паэты XVIII стагоддзя
Катэгорыя:Паэты класіцызму
Катэгорыя:Паэты Расійскай імперыі
Катэгорыя:Рускамоўныя паэты
Чалябінскі трактарны завод

**Чалябінскі трактарны завод (ЧТЗ)** — трактарабудаўнічае прадпрыемства ў Расіі.

## Гісторыя 
 каля цэхаў, 1930-я гады]]
Прадпрыемства было заснавана ў 1933 годзе. Будаўніцтва завода ажыццяўлялася з прыцягненнем спецыялістаў з ЗША і іншых краін. Праектаванне завода ажыццяўлялася архітэктурнай фірмай «Альберт Кан Інкарпарэйтэд» з Дэтройта.

Да 1937 года завод займаўся выпускам трактароў, у прыватнасці трактара С-60. У гады Вялікай Айчыннай вайны на заводзе была наладжана вытворчасць і канвеерная зборка танкаў, завод вырабляў розныя тыпы танкаў і самаходных артылерыйскіх установак, дызельных танкавых рухавікоў і нарыхтоўкі для боепрыпасаў, пастаўляў фронту баявыя машыны KB-1, ІС-1 і Т-34.

Пасля распаду СССР Чалябінскі трактарны завод быў прыватызаваны і ператвораны акцыянернае таварыства «ЧТЗ-Уралтрак». У 2011 годзе «Уралвагонзавод» набыў кантрольны пакет акцый завода, тым самым ЧТЗ стаў даччыным прадпрыемствам «Уралвагонзавода».

## Спасылкі 
* Афіцыйны сайт  

Катэгорыя:Трактарабудаўнічыя прадпрыемствы
Катэгорыя:Прадпрыемствы Расіі
Катэгорыя:1933 год у Расіі
Катэгорыя:Чалябінск
Гіпнум

**Гіпнум** (*Hypnum*) — род імхоў сямейства гіпнавых.

## Апісанне 
Адна- і двухдомныя, звычайна буйныя, радзей дробныя, меза- і ксерафільныя лістасцябловыя імхі. Дзярнінкі зялёныя ці жаўтавата-зялёныя, больш або менш шаўкавіста-бліскучыя. Сцябло ляжачае ці ўзнятае, 2—10 см даўжынёй, перыста-разгалінаванае, радзей простае, парасткі з кручкаватымі канцамі. Лісце серпападобнае, яйцападобна- або падоўжана-ланцэтнае. Спарагоны на бакавых галінках. Каробачка са спорамі на доўгай ножцы, падоўжана-эліпсападобная ці цыліндрычная. Перыстом двайны. Вечка з бародаўкай або дзюбкай.

## Пашырэнне 
Вядома звыш 60 відаў. Пашыраны пераважна ва ўмераных шыротах Паўночнага паўшар’я. На Беларусі найбольш часта ў лясах пры аснове дрэў, на гнілой драўніне, глебе, камянях расце ; радзей трапляюцца , , .

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Гіпнавыя імхі
Прысмара (вёска)

**Прысмара** () — вёска ў Рослаўльскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Сыракоранскага сельскага паселішча.

## Гісторыя 
25 сакавіка 1918 года згодна з Трэцяй Устаўной граматай Прысмара абвяшчалася часткай Беларускай Народнай Рэспублікі. 1 студзеня 1919 года згодна з пастановай I з’езда КП(б) Беларусі яна ўвайшла ў склад Беларускай ССР, аднак 16 студзеня Масква адабрала вёску разам з іншымі этнічна беларускімі тэрыторыямі ў склад РСФСР.

У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была пад нямецкай акупацыяй з жніўня 1941 года, вызвалена ў верасні 1943 года.

З 2004 па 2019 год у складзе Савееўскага сельскага паселішча.

## Геаграфія 
Праз вёску праходзіць аўтадарога . Вёска стаіць на рэчцы Прысмара.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Рослаўльскага раёна
Галіна Анатолеўна Каржанеўская

**Галіна Анатолеўна Каржане́ўская** (, в. Лясішча, Слуцкі раён, Мінская вобласць) — беларуская пісьменніца.

## Біяграфія 
Нарадзілася ў сям’і служачых. Пераехала ў Янушкавічы, калі бацьку прызначылі дырэктарам мясцовага саўгаса. 

У 1968 годзе скончыла Янушкавіцкую сярэднюю школу Лагойскага раёна, паступіла на філалагічны факультэт Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэта і пачала настаўнічаць у Янушкавіцкай школе. Скончыла ўніверсітэт у 1973 годзе, выкладала беларускую мову і літаратуру ў сярэдняй школе пасёлка Плешчаніцы Лагойскага раёна.

У 1980—1982 гадах рэдактар літаратурна-драматычнай рэдакцыі Беларускага тэлебачання, з 1984 у карэспандэнт аддзела прозы і паэзіі, з 1986 г. — загадчык аддзела крытыкі газеты «Літаратура і мастацтва».

## Творчасць 
Пісаць вершы пачала недзе з сёмага класа, настаўніца беларускай мовы В. М. Жардэцкая разгледзела ў Галіне літаратурныя здольнас­ці і паслала яе вершы ў раённую газету «Ленінскі сцяг», неўзабаве, ухваленыя галоўным рэдактарам Б. Сасноўскім, яны былі апублікаваны. Першая публікацыя ў «Маладосці» адбылася ў 1967 годзе. Пазней, удзельнічала ў рэспубліканскім семінары маладых паэтаў у Каралішчавічах, на яе вершы звярнулі ўвагу крытыкі.

## Літаратура 
* 
* Памяць: Гіст.-дакум. хроніка Лагойскага раёна: У 2 кн. Кн. 2. / Рэд. кал. Г.П. Пашкоў (гал. рэд.) і інш.; Маст. Э.Э. Жакевіч. – Мінск.: БелЭН, 2004. 488 с. – С. 345

## Спасылкі 
* Старонка на сайце СБП 

Катэгорыя:Беларускамоўныя паэты
Катэгорыя:Беларускамоўныя пісьменнікі
Катэгорыя:Пісьменніцы Беларусі
Катэгорыя:Члены Беларускай хрысціянскай дэмакратыі
Катэгорыя:Драматургі Беларусі
Аніхіўрыды

**Аніхіўры́ды** (*Onychiuridae*) — сямейства членістаногіх падкласа нагахвостак. Вядома каля 500 відаў.

## Апісанне 
Даўжыня да 9 мм. Цела членістае: маюць кароткія грудныя ногі, 2-3 вочныя плямкі. Сіне-шэрыя або бясколерныя, сляпыя, у некаторых ёсць скакальныя вілачкі.

## Пашырэнне 
Жывуць у глебе, пад каменнем, драўніннымі рэшткамі, у вільготных раслінных рэштках, на грыбах. У фаўне Еўропы звыш 150 відаў. На Беларусі на тарфяніках найбольш пашыраны аніхіўрысы  і .

Шкодзяць усходам і агародніным раслінам.

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Нагахвосткі
Катэгорыя:Сямействы жывёл
Спіс імшанак Беларусі

У Беларусі адзначана прынамсі 9 відаў прэснаводных **імшанак**.

## Сямейства  
### Род  
* 

## Сямейства  
### Род  
* 

## Сямейства  
### Род  
* 

### Род  
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Літаратура 
* Михаевич, Т. В. Эколого-энергетическая характеристика мшанки Plumatella fungosa, Bryozoa в водоеме-охладителе Белоозерской ГРЭС, Беларусь, кандидатская диссертация, специализация 03.00.18 Гидробиология, УДК 574.586+591.1:574.2/3(043.3), Институт Зоологии, Академия Наук Беларуси, г. Минск, 1990, 173 стр.

## Спасылкі 
* Михаевич, Т. В. Ciao Plumatella или Мшаночный Риф. Коралловый Риф 

*
Імшанкі
Кастрычніцкая рэвалюцыя (значэнні)

**Кастрычніцкая рэвалюцыя** можа значыць:
* Кастрычніцкая рэвалюцыя, якая адбылася 25 кастрычніка 1917 года ў Расіі.

Таксама названыя і пайменаваныя ў гонар яе:
** «Кастрычніцкая рэвалюцыя» — агітцягнік УЦВК падчас грамадзянскай вайны ў Расіі.
** «Востраў Кастрычніцкай Рэвалюцыі» — найбуйнейшы востраў архіпелага Паўночная Зямля.
** «Кастрычніцкая рэвалюцыя» («Гангут») — савецкі лінейны карабель.
** «Кастрычніцкая рэвалюцыя» — савецкі крэйсер праекта 68-біс.
** Ордэн Кастрычніцкай Рэвалюцыі

* Кастрычніцкая рэвалюцыя у Судане (1964 год).
* Кастрычніцкая рэвалюцыя — падзеі ў кастрычніку 2000 года, падчас якіх Слабадан Мілошавіч быў скінуты з пасады прэзідэнта Югаславіі.
Яўген Ільіч Жылін

**Яўген Ільіч Жы́лін** (, г. Гомель — 12 лютага 2019, Мінск) — беларускі мастак.

## Біяграфія 
Нарадзіўся ў сям’і Ільі і Аляўціны Жыліных. У 1961—1966 гадах вучыўся ў Мінскім мастацкім вучылішчы, у 1966—1971 гадах у Беларускім дзяржаўным тэатральна-мастацкім інстытуце ў Міхаіла Савіцкага, Анатоля Бараноўскага і Віталя Цвіркі. Выкладаў у інстытуце ў 1972—1975 гадах.

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Мастакі Беларусі
Катэгорыя:Мастакі-ілюстратары Беларусі
Сцябловая іржа раслін

**Сцябловая іржа раслін**, **Лінейная іржа раслін** — захворванне, выкліканае грыбам віду .

Асноўную шкоду наносіць збожжавым, у тым ліку пшаніцы, жыту, ячменю, аўсу і многім дзікарослым злакам.

## Апісанне 
На сцеблах, лісці, каласковых лускавінках утвараюцца падоўжаныя аранжава-бурыя пукатыя ўрэдапустулы з урэдаспорамі, часта яны зліваюцца ў суцэльныя палоскі (лініі) даўжынёй 10-15 см. У канцы вегетацыі з’яўляюцца тэлейтаспоры, якія зімуюць на раслінных рэштках, прарастаюць вясною, утвараючы базідыі. Базідыяспоры пападаюць на барбарыс звычайны (прамежкавая расліна-гаспадар), даюць пачатак новай грыбніцы, дзе фарміруюцца спермагоніі і ацыдыі са спорамі, якія пераносяцца і заражаюць злакі. Пашырэнню хваробы спрыяе цёплае вільготнае надвор’е.

## Літаратура 
* . — С. 417

Катэгорыя:Грыбковыя захворванні раслін
Катэгорыя:Захворванні пшаніцы
Катэгорыя:Захворванні ячменю
Катэгорыя:Захворванні жыта
Катэгорыя:Захворванні аўса
Палац культуры прафсаюзаў (Смаленск)

**Палац культуры прафсаюзаў** () — некамерцыйная арганізацыя, установа культуры клубнага тыпу, якое размешчана ў гістарычнай часткі горада Смаленска.

## Гісторыя 
Будынак, у якім ужо больш за 100 гадоў размяшчаецца ўстанова культуры прафсаюзаў упершыню згадваецца ў даведніках Смаленска з 1898 года. У 1901 годзе ў гэтым будынку быў створаны клуб «высакароднага сходу». 1 студзеня 1919 года «Дом Высакародны Сходу» рашэннем губкаме быў перададзены губернскім прафсаюзам, а ў траўні 1919 года адбылося ўрачыстае адкрыццё «Палаца рабочых».

9 чэрвеня М. І. Калінін выступіў з прамовай на сходзе партыйна-савецкага актыву ў Палацы працы.

У1920-1930-я гады жыццё Смаленска было цесна звязана з Палацам працы: тут праводзіліся выставы мастакоў, канцэрты, сустрэчы з вядомымі пісьменнікамі і паэтамі, ствараліся розныя гурткі і калектывы мастацкай самадзейнасці, клубы па інтарэсах і аматарскія аб’яднанні.

У час вайны будынак «Палаца Працы» практычна быў цалкам разбураны, і толькі ў пачатку 50-х гадоў было адноўлены, але ўжо быў перайменаваны ў Дом культуры прафсаюзаў. У 1988 годзе пры аб’яднанні Дома культуры прафсаюзаў і Міжсаюзнага дома самадзейнай творчасці, Дом культуры прафсаюзаў атрымаў статус абласнога Палаца культуры прафсаюзаў.

У канцы 1990-х у Палацы культуры прафсаюзаў 2 аддзела: арганізацыйна-метадычны і творчай працы, бібліятэка з фондам 77 тысяч кніг. Выконвае функцыі палаца культуры і метадычнага цэнтра для ўстаноў культуры прафсаюзаў вобласці. Дзейнічае 40 клубных фарміраванняў; з іх 36 гурткоў і калектываў мастацкай самадзейнасці. Большасць з іх працуе на платнай аснове.

На 2020 год у Палацы культуры працуе больш за 20 клубных фарміраванняў, у якіх займаюцца амаль 500 чалавек, больш за палову з іх дзеці і падлеткі.

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Культура Смаленска
Катэгорыя:З’явіліся ў 1919 годзе
Катэгорыя:1919 год у Смаленску
Анат

**Анат** () — заходнесеміцкая багіня вайны, культ якой у старажытнасці быў распаўсюджаны ў Ханаане і Сірыі. Шанаванне Анат аказала моцны ўплыў на фарміраванне культа Астарты.

Імя Анат упершыню сустракаецца ў угарыцкіх тэкстах каля 1400 г. да н. э. Мяркуецца, што магла быць засведчана ў Егіпце як Анат-эй яшчэ раней, каля 1800 г. да н. э. У 1 тысячагоддзі да н. э. шанавалася пераважна арамеямі і хананеямі. Імя Анат сустракаецца ў тэкстах, знойдзеных на тэрыторыі сучасных Сірыі, Турцыі, Лівана, Кіпра, Ізраіля, Егіпта. У Ізраілі захаваліся тапонімы з імем Анат і асабістае жаночае імя Анат.

Ва ўгарыцкіх тэкстах выступала як маладая дзяўчына і адначасова суровы воін, які ў баі бязлітасна забівае ворагаў і ператварае іх галовы ў сваю здабычу. Забойствы мелі рытуальны характар, паколькі пасля заканчэння вайны Анат павінна была прайсці абрады ачышчэння ў храме. У пазнейшых запісах іўдзейскіх пасяленцаў Элефанціны ўзгадвалася багіня Анат-Яху, жонка бога Яхвэ.

## Спасылкі 
* Anath: Bible
* Anath — Brooklyn Museum

Катэгорыя:Багі паводле алфавіта
Катэгорыя:Багі вайны
Катэгорыя:Багіні
Катэгорыя:Міфалогія Блізкага Усходу
Уладзімір Іосіфавіч Жук

**Уладзімір Іосіфавіч Жук** (, в. Засулле, Стаўбцоўскі раён, Мінская вобласць) — беларускі мастак-плакатыст.

## Біяграфія 
Скончыў Беларускі тэатральна-мастацкі інстытут у 1970 годзе. Вучыўся ў М. Галоўчанкі, А. Шаўчэнкі, Т. Ігнаценкі. Удзельнік мастацкіх выстаў з 1972 года.

Работы знаходзяцца ў фондах БСМ, Нацыянальным мастацкім музеі Беларусі, Музеі сучаснага мастацтва ў Мінску.

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
* ЖУК У. І. 

Катэгорыя:Мастакі Беларусі
Элефанціна

**Элефанціна** () — востраў на рацэ Ніл на поўдні сучаснага Егіпта. Вядомы археалагічнымі славутасцямі. У нашы дні з’яўляецца часткай горада Асуан. Агульная плошча — 0,53 км².

## Геаграфія 
Элефанціна — адзін з астравоў Ніла, што месціцца крыху ніжэй за першы парог на захад ад горада Асуана, аддзелены ад яго рукавом ракі ў самай вузкай частцы каля 98 м. Абрысы вострава нагадваюць бівень слана, адкуль і паходзіць яго назва (ад  «слон»). У сярэдняй частцы вострава знаходзяцца сталыя паселішчы мясцовых жыхароў-нубійцаў.

## Гісторыя 
Востраў Элефанціна пачаў насяляцца на мяжы 3 тысячагоддзя да н. э. і 2 тысячагоддзя да н. э. З сярэдзіны 2 тысячагоддзя да н. э. на востраве ўзводзіліся памежныя ўмацаванні паміж старажытнаегіпецкай і нубійскай дзяржавамі. Акрамя таго, востраў лічыўся святым месцам і быў звязаны з культам бога Хнума. У гады кіравання Тутмоса III і Аменхатэпа III на Элефанціне вялося будаўніцтва храмаў. Тут дзейнічалі збудаванні для вымярэння ўздыму вады ў Ніле падчас штогадовых паводак.

У XIX ст. стала вядома калекцыя са 150 элефанцінскіх папірусаў — дакументаў V — IV стст. да н. э., якія сведчаць пра прысутнасць на востраве ваенных наёмнікаў—іўдзеяў. Мяркуецца, што яны перасяліліся на поўдзень Егіпта пасля захопу Ерусаліма вавіланянамі або нават раней. На Элефанціне існаваў храм Яхвэ, але мясцовыя іўдзеі былі політэістамі і шанавалі таксама іншых багоў.

Гістарычная спадчына вострава моцна пацярпела ў XIX ст., калі некаторыя старажытныя пабудовы былі зруйнаваны падчас ваеннай кампаніі Мухамеда Алі. У другой палове XIX ст. пачаліся навуковыя даследаванні.

У нашы дні на востраве працуе Асуанскі музей, развіваецца турызм. З 2008 г. археалагічныя аб’екты Элефанціны ўваходзяць у спіс сусветнай спадчыны ЮНЕСКА ў складзе зоны «Помнікі Нубіі ад Абу-Сімбел да Філаў».

## Спасылкі 
* Elephantine Ancient Origins
* Elephantine Island
* Nubian Monuments from Abu Simbel to Philae

Катэгорыя:Астравы Егіпта
Катэгорыя:Астравы Афрыкі
Катэгорыя:Нубія
Катэгорыя:Археалагічныя аб’екты ў Егіпце
Катэгорыя:Астравы на Ніле
Цынклідыум стыгійскі

**Цынклідыум стыгійскі** (*Cinclidium stygium*) — від імхоў сямейства мніевых (*Mniaceae*).

## Апісанне 
Дзярнінкі звычайна акруглыя, густыя, карычнева-зялёныя або чырвона-бурыя, знізу чарнаватыя, густалямцавыя да асновы новых гадавых парасткаў. Сцябло прамастойнае, даўжынёй да 10 см, простае або з каляверхавінкавымі парасткамі. Лісце рыхла размешчанае, каля звужанай асновы акруглае або адваротнаяйкападобнае, раптоўна коратка і рэзка завостранае, на верхавінцы сцябла ў малалістай разетцы, шпатэлепадобнае, з выцягнутым вострым кончыкам; усё — з чырвона-бурай аблямоўкай. Жылка простая, бура-чырвоная, заканчваецца ў верхавінцы ліста або выступае з яго кончыка. Клеткі ліста авальна-6-вугольныя, пры аснове падоўжаныя. Каробачка на ножцы, павіслая, прадаўгаватая, жоўта-карычневая. Перыстом двайны. Вечка пуката-канічнае, з бародаўкай.

## Пашырэнне 
Аркта-альпійскі від з цыркумпалярным арэалам у паўночным паўшар’і, які ахоплівае арктычную, таежную і падтаежную зоны; на поўдні трапляецца ў гарах. У паўднёвым паўшар’і мае ізаляваны фрагмент арэала, які займае паўднёвую частку Паўднёвай Амерыкі. Знаходзіцца ў Беларусі ў ізаляваных лакалітэтах на паўднёвай мяжы пашырэння, трапляецца толькі ў заходніх раёнах Беларускага Паазер’я. Месцы росту: нізінныя, асакова-гіпнавыя балоты з удзелам у покрыве пуханосу альпійскага, часцей на берагах невялікіх азёр; трапляецца невялікімі групамі курцін на абмежаваных плошчах.

## Асаблівасці біялогіі 
Аднадомны. Спараносіць летам.

## Ахова 
Занесены ў Чырвоная кніга Беларусі, ахоўваецца ў Бярэзінскім запаведніку.

## Літаратура 
* Чырвоная кніга Рэспублікі Беларусь: Рэдкія і тыя, што знаходзяцца пад пагрозай знікнення віды жывёл і раслін. Менск: Беларуская Энцыклапедыя, 1993. ISBN 5-85700-095-5

## Спасылкі 
Катэгорыя:Брыевыя імхі
Уладзімір Кісялёў

**Уладзімір Кісялёў**:
* Уладзімір Аляксеевіч Кісялёў (нар. 1958) — беларускі дзяржаўны дзеяч.
* Уладзімір Мікалаевіч Кісялёў (нар. 1931) — беларускі краязнавец, кандыдат эканамічных навук.
Замкавы праезд (Полацк)

**Замкавы праезд** — вуліца у цэнтры Полацка.

## Гісторыя 
У старых дакументах і мапах вуліца згадваецца пад назвай *Спаская*.

Прыкладна па трасе вуліцы Спаскай у ХІІ ст. размяшчаліся ювелірныя майстэрні..

Вуліца Спаская выходзіла за межы паркана і была размешчана паралельна Дзвіне (запіс у актавых кнігах 1650 і 1656 — 1657 гг.) аналагічна накірунку пачатку ХХ ст. Гэтая вуліца таксама згадваецца ў актавай кнізе 1779 г.

Вул. Спаская мела завулак да вул. Баравой, што сведчыць аб іх паралельным размяшчэнні. У актавай кнізе 1779 г. згадваецца яе аналагічнае размяшчэнне адносна вул. Азаравай. Такім чынам, паміж вул. Азаравай і Спаскай пралягала вул. Баравая, якая ў 1779 г. выходзіла за межы паркана. Па трасе гэтай вуліцы ў 1654 г. была размешчана Скарбная вежа. Вул Спаская праходзіла ад рынка да валатовак (запіс 1758 г.)..

7 снежня 1918 года на мітынгу ў актавай залі былога кадэцкага корпуса была аб’яўлена сумесная пастанова павятовага камітэта РКП(б), Рэўкама і павятовага выканкама аб змене назвы на «*вуліца Савецкая*».

У сучасным выглядзе Замкавы праезд не мае былога працяга на ўсход і сканчаецца ля пажарнай часткі.

## Апісанне 
Вуліца пачынаецца ад скрыжавання з вуліцай Энгельса і падымаецца на Замкавую гару.

## Забудова 
* № 2 — будынак павятовага і ніжняга земскага судоў, канец XVIII ст. (знесены ў 1946 годзе, зараз узноўлены) — 
* № 2а — дом віцэ-губернатара, канец XVIII ст. — 
* № 4 — дом каменданта, пабудаваны ў 1784 годзе — 
* Былы гатэль «Лондан» (зараз мае адрас вуліца Леніна, 3) — 

* Былы гатэль «Брыстоль» (зараз мае адрас вуліца Леніна, 4) - 
* Комплекс будынкаў былога езуіцкага кляштара (зараз мае адрас вуліца Стралецкая, 4) — 

Катэгорыя:Вуліцы Полацка
Уладзімір Аляксеевіч Кісялёў

**Уладзімір Аляксеевіч Кісялёў** (нар. , Харкаўка Чавускага раёна Магілёўскай вобласці) — беларускі дзяржаўны дзеяч.

## Біяграфія 
Скончыў Магілёўскі машынабудаўнічы інстытут (інжынер-механік), Беларускі дзяржаўны эканамічны ўніверсітэт (эканаміст-менеджар), Акадэмію кіравання пры Прэзідэнце Рэспублікі Беларусь (спецыяліст у галіне дзяржаўнага кіравання).

Працоўную дзейнасць пачаў аўтаслесарам Багушэўскай міжкалгаснай будаўнічай арганізацыі. Служыў у радах Узброеных Сіл. Працаваў майстрам участка зборкі і зваркі кабін і апярэнняў Магілёўскага аўтамабільнага завода імя С. М. Кірава, механікам, майстрам дарогі дарожнабудаўнічага ўпраўлення № 37 у горадзе Касцюковічы, галоўным інжынерам — намеснікам начальніка аддзела па механізацыі, электрыфікацыі і матэрыяльна-тэхнічнаму забеспячэнню Касцюковіцкага раённага аграпрамысловага аб’яднання, інжынерам аддзела эксплуатацыі грузавой службы аўтамабільнага транспарту «Магілёўаблаўтатранс»,
намеснікам дырэктара па капітальнаму будаўніцтву — дырэктарам аўтапарка, які будаваўся, дырэктарам аўтапарка № 8 у горадзе Касцюковічы, дырэктарам Беларускага цэментнага завода. Генеральны дырэктар вытворчага рэспубліканскага ўнітарнага прадпрыемства «Беларускі цэментны завод».

Выбіраўся членам Савета Рэспублікі Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 4-га склікання.

## Узнагароды 
Узнагароджаны медалём «За працоўныя заслугі», юбілейнымі медалямі «65 гадоў Перамогі ў Вялікай Айчыннай вайне 1941—1945 гг.», «65 год вызвалення Рэспублікі Беларусь ад нямецка-фашысцкіх захопнікаў», Ганаровай граматай Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь.

Катэгорыя:Члены Савета Рэспублікі Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 4-га склікання
Міхаіл Васільевіч Крыштаповіч

**Міхаіл Васільевіч Крыштаповіч** (нар. , Брылькі Валожынскага раёна Мінскай вобласці) — беларускі дзяржаўны дзеяч.

## Біяграфія 
Скончыў Кастрамскі тэхналагічны інстытут (інжынер-механік-тэхнолаг), Беларускі дзяржаўны эканамічны ўніверсітэт (юрыст).

Працоўную дзейнасць пачаў рабочым Валожынскага масласырзавода Мінскай вобласці. Пасля службы ў радах Узброеных Сіл працаваў вучнем слесара Валожынскага льнозавода. Быў майстрам кантрольна-вымяральных прыбораў і аўтаматыкі Крупскага льнозавода, галоўным інжынерам Валожынскага льнозавода, дырэктарам Нясвіжскага льнозавода, дырэктарам адкрытага акцыянернага таварыства «Нясвіжскі льнозавод». Дырэктар адкрытага акцыянернага таварыства «Гарадзейскі цукровы камбінат».

Выбіраўся членам Савета Рэспублікі Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 4-га склікання.

## Узнагароды 
Узнагароджаны медалём «За працоўныя заслугі», юбілейнымі медалямі «60 гадоў Перамогі ў Вялікай Айчыннай вайне 1941—1945 гг.», «65 гадоў Перамогі ў Вялікай Айчыннай вайне 1941—1945 гг.», «65 год вызвалення Рэспублікі Беларусь ад нямецка-фашысцкіх захопнікаў», Ганаровай граматай Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь, Ганаровай граматай Кабінета Міністраў Рэспублікі Беларусь.

Катэгорыя:Члены Савета Рэспублікі Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 4-га склікання
Уласоўскі сельсавет

**Уласо́ўскі сельсавет** — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Камарынскага раёна Гомельскай акругі. Цэнтр — вёска Уласы.

Пасля другога ўзбуйнення БССР з 8 снежня 1926 года сельсавет у складзе Камарынскага раёна Рэчыцкай акругі БССР. З 9 чэрвеня 1927 года ў складзе Гомельскай акругі. 30 снежня 1927 года сельсавет скасаваны, тэрыторыя далучана да Баршчоўскага сельсавета.

## Літаратура 
* Административно-территориальное устройство БССР: справочник: в 2 т. / А.И. Карпачева и др. / Главное архивное управление при Совете Министров БССР, Институт философии и права Академии наук БССР. — Т. 1: (1917―1941 гг.). — Мн., «Беларусь», 1985. — 390 с.

Катэгорыя:Былыя сельсаветы Камарынскага раёна
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, утвораныя ў 1926 годзе
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, скасаваныя ў 1927 годзе
Крапіўна (Рослаўльскі раён)

**Крапіўна** () — вёска ў Рослаўльскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Сыракоранскага сельскага паселішча.

## Гісторыя 
25 сакавіка 1918 года згодна з Трэцяй Устаўной граматай Крапіўна абвяшчалася часткай Беларускай Народнай Рэспублікі. 1 студзеня 1919 года згодна з пастановай I з’езда КП(б) Беларусі яна ўвайшла ў склад Беларускай ССР, аднак 16 студзеня Масква адабрала вёску разам з іншымі этнічна беларускімі тэрыторыямі ў склад РСФСР.

У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была пад нямецкай акупацыяй з жніўня 1941 года, вызвалена ў верасні 1943 года.

З 2004 па 2019 год адміністрацыйны цэнтр Крапівенскага сельскага паселішча.

## Геаграфія 
Праз вёску праходзіць аўтадарога .

## Эканоміка 
Сярэдняя школа, дом культуры, крамы.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Рослаўльскага раёна
Амшарава

**Амшарава** — тапонім.
* Амшарава (Гагарынскі раён)
* Амшарава (Рослаўльскі раён)