open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Храм у гонар прападобнага Серафіма Сароўскага ў Раева

**Храм у гонар прападобнага Серафіма Сароўскага ў Раева** — праваслаўны храм, размешчаны ў Паўночна-Усходняй адміністрацыйнай акрузе Масквы. Станцыя метро Мядзведкава знаходзіцца ў 10 хвілінах хады.

Трохгаловая цагляная царква разлічана на 1000 вернікаў. Вышыня храма — 43 метры. Агульная плошча храма складае 1100 кв. метраў. У храмавы комплекс таксама ўваходзяць адміністрацыйныя і гаспадарчыя будынкі, духоўна-асветніцкі цэнтр і гаўптвахта з царкоўнай крамай. Пры царкве ёсць бібліятэка, адкрыта нядзельная школа для дзяцей і дарослых, арганізаваны хоры, мастацкая студыя і тэатральная студыя.

## Будаўніцтва 
Будаўніцтва пачалося ў 2005 годзе. Будынак царквы збудаваны ў традыцыях рускага храмавага дойлідства XVI стагоддзя. Верхні пасад асвечаны ў гонар прападобнага Серафіма Сароўскага, ніжні — у гонар свяціцеля Мікалая, архібіскупа Мір Лікійскіх, цудатворца.

У дзень свяціцеля Мікалая, 19 снежня 2011 года, урачыста асвячоны і ўзняты крыж на купал храма.

Малое асвячэнне адбылося 30 ліпеня 2016 года.

Чын вялікага асвячэння: 15 лютага 2017 года здзейсніў Найсвяцейшы Патрыярх Маскоўскі і ўсяе Русі Кірыл.

## Крыніцы 
## Спасылкі 
* Официальный сайт местной религиозной организации Православный приход храма преподобного Серафима Саровского в Раеве гор. Москвы Московской епархии Русской Православной Церкви (Московский Патриархат) 
* Раево — от слова Рай // Онлайн журнал, официальное издание Паломнического центра Московского Патриархата 

Катэгорыя:Праваслаўныя храмы Масквы
Апарына (Кіраўская вобласць)

**Апарына** () — пасёлак гарадскога тыпу ў Кіраўскай вобласці Расіі, адміністрацыйны цэнтр Апарынскага раёна і Апарынскана гарадскога паселішча. Пасёлак размешчаны каля ракі Асінаўка, паблізу яе ўпадзення ў ракі Луза, за 181 км ад Кірава.

Заснаваны ў 1899 годзе пры будаўніцтве Перм-Котласкай чыгункі як станцыя Апарына, размешчаная ў паўночна-ўсходняй частцы Нікольскага павета Валагодскай губерні.

У 1924 годзе сяло Апарына стала раённым цэнтрам зноў утворанага Апарынскага раёна Паўночна-Дзвінскай губерні (з 1929 года — у складзе Паўночнага края, з 1936 года — у складзе Паўночнай вобласці і з 1937 года — у складзе Архангельскай вобласці). Указам Прэзідыума Вярхоўнага Савета РСФСР ад 17 студзеня 1941 года раён быў перададзены з Архангельскай вобласці ў склад Кіраўскай вобласці. У 1942 годзе сялу Апарына быў прысвоены статус рабочага пасёлка. 1 снежня 1959 года Апарынскі раён быў ліквідаваны і яго тэрыторыя ўключана ў склад Мурашынскага раёна.

Указам Прэзідыума Вярхоўнага Савета РСФСР ад 1 лютага 1963 года пасёлак уключаны ў склад Мурашынскага прамысловага раёна. З 30 снежня 1966 года — адміністрацыйны цэнтр зноў утворанага Апарынскага раёна.

Катэгорыя:Пасёлкі гарадскога тыпу Кіраўскай вобласці
Ластык

**Ластык** ( — «трывалы») — тонкая шчыльная баваўняная тканіна  з гладкай бліскучай правай паверхняй.

Ластык выпускаўся пераважна гладкаафарбаваным у розных каляровых адценнях і ішоў на пашыў недарагога мужчынскага летняга адзення, а таксама падшэўкі для мужчынскіх касцюмаў і паліто. У рамане «Бедныя дваране»  фігуруе летні ластыкавы . З ластыку шылі таксама  для слуг. У параўнанні з іншымі баваўнянымі тканінамі атласнага перапляцення ластык значна шчыльнейшы за сацін, але значна танчэйшы за дэмікатон. Ластык-дубль — гатунак ластыку падвышанай вагі. Ластыкам таксама называлі эластычную тканіну з гумовай асновай і шаўковым або баваўняным утком, якая выпускалася ў стужках і выкарыстоўвалася ў штыблетах, , падцяжках і .

## Літаратура 
* Андреева Р. П. Ластик // Энциклопедия моды. — СПб.: Издательство «Литера», 1997. — С. 232. — ISBN 5-86617-030-2.
* 
* Ластик // Товарный словарь / И. А. Пугачёв (главный редактор). — М.: Государственное издательство торговой литературы, 1958. — Т. IV. — Стб. 1004—1005.
* 
* 

Катэгорыя:Баваўняныя тканіны
Ледэрын

**Ледэрын** (ад  — скура) — матэрыял для  на тканевай або папяровай асновах, які імітуе скуру. У адрозненне ад каленкору ледэрын вадастойкі, мае глянцавую паверхню з малюнкам.

## Віды ледэрына 
### Ледэрын на тканевай аснове 
Ледэрын, для вытворчасці якога выкарыстоўваецца баваўняная тканіна. Сама тканіна можа быць адбеленай, суровай або фарбаванай. Звычайна для гэтай мэты ўжываецца міткаль, або падобная яму, але больш дарагая тканіна. На сподні бок тканіны наносіцца пласт крухмальнага грунту, а правы бок пакрываецца эластычнай плёнкай, якая імітуе скуру.

У ледэрына маркі А ў якасці пакрыцця выкарыстоўваецца нітрацэлюлоза, у якую дадаюць пігмент, напаўняльнік і пластыфікатар. Ледэрын маркі Б мае  пакрыццё.

Ледэрын на тканевай аснове трывалы на выціранне і разрыў, стойкі пры выгібах, добра ўспрымае цісненне пераплётнай фольгай і трафарэтны друк, але дрэнна — друк пераплётнымі фарбамі. Для павелічэння трываласці павярхоўнага пласта на ізаляцыі, павышэння якасці ціснення фальгой і друку фарбамі, а таксама для з’яўлення магчымасці друку пераплётнымі фарбамі выкарыстоўваецца дадатковае аздабленне пакрыцця поліамідным лакам.

Ледэрын на тканевай аснове досыць жорсткі і грубы. Гэты недахоп ледэрына асабліва прыкметны, калі ў такой вокладцы выпускаюцца выданні невялікага фармату або невялікага аб’ёму. Іншы недахоп ледэрына — дарагоўля.

### Папяровы ледэрын 
Папяровы ледэрын вырабляецца, адпаведна, на папяровай аснове, якая пакрываецца нітрапаліамідным пластом і поліамідным лакам. Такі ледэрын досыць трывалы на разрыў і выціранне. Таксама, у параўнанні з ледэрынам на тканевай аснове, папяровы ледэрын больш танны. Аднак ён больш чым у шэсць разоў менш устойлівы да залому (не больш за 300 падвойных перагібаў), таму пераплётныя крышкі з папяровага ледэрына хутка ламаюцца ў месцах выгібу. Звычайна папяровы ледэрын выкарыстоўваюць для старонак складовай пераплётнай крышкі, а карэньчык робяць з тканіны.

## Спасылкі 
* Добкин С. Ф. Оформление книги. Редактору и автору. 2-е издание, переработанное и дополненное. — М.: Книга, 1985 — см. главу Переплётные и обложечные материалы
* Михеева О. Переплёт — дело тонкое… // журнал «Печатный бизнес», 10 августа 2006.
* Тереньтев И. Книжная мода на все сезоны: переплётные материалы // Publish, #03, 2000.

Катэгорыя:Матэрыялы
Катэгорыя:Пераплётная справа
Катэгорыя:Старонкі з недагледжанымі перакладамі
Ладэн

**Ладэн** — агульны тэрмін для шчыльных ваўняных тканін з пераважна гладкай, часта лямцавай паверхняй.

## Спосаб вытворчасці і характарыстыка ладэну 
Для вырабу тканіны выкарыстоўваюцца меланжавыя ніткі з  (таксама рэгенерыраванай), вядомыя таксама сумесі з  або , а эксклюзіўны ладэн вырабляецца з  і сумесі з вярблюджай воўнай.

Ладэн тчэцца пераважна саржавым або , спецыяльныя вырабы (напрыклад, двухбаковыя, трыкатажныя) вырабляюцца ў выглядзе полай тканіны выключна яркага колеру. Вага тканіны даецца ў межах 300—600 г/м².

Тканіны звычайна афарбоўваюць у адценні зялёнага, карычневага і шэрага. Некаторыя віды ладэна валяюцца, варсуюцца (спецыяльныя таксама саскрабаюць натуральным чартапалохам), ,  і амаль усе . Канкрэтныя даныя аб ізаляцыйных і іншых уласцівасцях ладэна пакуль не апублікаваныя.

Акрамя адзення, з ладэна вырабляюць таксама паляўнічыя прыналежнасці (заплечнікі, ранцы), заплечнікі-ладэны і інш. 

## Літаратура 
* T.Meyer zur Capellen: *Lexikon der Gewebe*, Deutscher Fachverlag, Frankfurt/Main 2001, , стар. 210
* Talavášek: *Tkalcovská poudska*, SNTL Prague 1980. С. 145

Катэгорыя:Шарсцяныя тканіны
Апарына

* **Апарына**, азяраўка ў балоце.
* Апарына (Кіраўская вобласць), гарадскі пасёлак у Расіі.
Баваўняная тканіна

**Баваўняная тканіна** — зборная назва тканін, якія маюць знешні выгляд і характар вырабаў з баваўняных валокнаў і вытканы з баваўняных  нітак, са штучных валокнаў даўжынёй прыблізна да 60 мм (уключаючы тэкстыльныя адходы) або сумесі гэтых валокнаў з бавоўнай.
: злева як баваўняная тканіна, справа як шарсцяная тканіна]]
Класіфікацыя тканін з камбінацый  нітак (напрыклад, ва ўтку) з  (напрыклад, у аснове), з мікравалаконаў, эластамераў, з камбінацый розных тэхнік і г. д., у другім дзесяцігоддзі XXI стагоддзя дакладна не вызначана. Таму гэтыя прадукты часта маркіруюць толькі ў адпаведнасці з суб’ектыўнай ацэнкай.

## Віды баваўняных тканін 
У залежнасці ад тэхналогіі вырабу гэта могуць быць гладкія, дробнаўзорыстыя або жакардавыя тканіны з  або брудна-белай пражы (суцэльнаафарбаваная тканіна).

Баваўняная ніжняя бялізна звычайна мае мяккую тэкстуру, добрыя драпіравальнасць і ізаляцыйныя ўласцівасці і лёгка мыецца.

У адзенні і побыце баваўняныя тканіны з’яўляюцца аднымі з найбольш шырока выкарыстоўваных відаў тэкстылю, але абазначэнне баваўняная тканіна не з’яўляецца звычайным для .

Да найбольш вядомых відаў адносяцца аксаміт, батыст, бязь, дамаск, дэнім, корд, марля, мультан, муслін, паплін, паркаль, парча, піке, фланель і г.д.

## Этыкетка «баваўняная тканіна» на практыцы 
У дадатак да прыметніка «баваўняны», тэрміны *шарсцяныя*, *ільняныя* і *шаўковыя* тканіны таксама выкарыстоўваліся для адрознення тэкстылю ў залежнасці ад сыравіны і тэхналогіі вытворчасці ў афіцыйнай статыстыцы прыблізна да канца XX стагоддзя. Усе гэтыя тэрміны пазней былі заменены абазначэннямі «тканіны баваўняныя, у тым ліку змешаныя», «тканіны з шарсцяной пражы ў т. л. змешаныя» і іншым.

## Літаратура 
* Pospíšil et al.: *Handbook of a textile expert*, SNTL Prague 1981, p. 680
*
Люрэкс

**Люрэкс** () — нітка ў выглядзе вузкай палоскі бліскучай (пакрытай фольгай або металізаванай) плёнкі, якая ўплятаецца ў тканіну для яе ўпрыгожвання.

**Люрэксам** таксама называецца сама тканіна з выкарыстаннем такіх нітак.

Назва Lurex яўляецца гандлёвай маркай гэтай ніткі.

Слова «люрэкс» адсутнічае ў англійскай мове як : гэта назва гандлёвай маркі і кампаніі Lurex Company Limited, якая наладзіла ў 70-х гадах мінулага стагоддзя вытворчасць такой пражы на аснове нейлону і поліэстру — *Lurex*. За аснову назвы было ўзята англійскае *lure* — «спакуса; прывабнасць».

Выкарыстоўваецца люрэкс у дэкаратыўных мэтах, у якасці складовага элемента тканіны або пражы. Самастойна люрэкс не ўжываецца з-за сваёй калянасці і малой трываласці.

Вытворчасць люрэкса наладжана ў ЗША, Японіі, Італіі і іншых краінах.

Валокны для люрэкса атрымліваюць з алюмініевай, латуневай, меднай, або нікелевай фольгі. Металічныя ніткі затым пакрываюць з двух бакоў ахоўнай плёнкай-эмульсіяй. Пасля чаго іх разразаюць на палоскі. Для атрымання розных іншых колераў фольга папярэдне афарбоўваецца пігментамі і пакрываецца ахоўнай плёнкай.

У апошні час пры вытворчасці люрэкса ўсё часцей пачалі выкарыстоўвацца ніткі з хімічнай плёнкай, пакрытай каляровым клеем. Гэтым дасягаецца павелічэнне разнастайнасці колераў і павышаецца трываласць прадукту.

Многія модныя дамы, у тым ліку Louis Vuitton, Oscar de La Renta, Gucci, Max Mara, Diane Von Furstenberg, Salvatore Ferragamo часта дэманструюць у сваіх калекцыях мадэлі адзення з выкарыстаннем люрэкса.

У аматарскім рыбалоўстве, а таксама ў рыбалоўным спорце, у першую чаргу ў нахлысце і лоўлі на сухую або мокрую мушку, люрэкс выкарыстоўваецца для надання больш яркіх і, на думку рыбаловаў, больш панадлівых для рыбы колераў і блікаў. Напрыклад пры вязанні мушак для нахлысту, тэнкары або сібірскіх спосабаў лоўлі ліпеня, люрэкс дадаецца да «цела» звязанай мушкі-прынады.

## Літаратура 
* Андреева Р. П. Люрекс // Энциклопедия моды. — СПб.: Издательство «Литера», 1997. — С. 236. — .
* Терминологический словарь одежды. Орленко Л. В., 1996

Катэгорыя:Фольга
Катэгорыя:Тэкстыль
Катэгорыя:Тканіны
Катэгорыя:Старонкі з недагледжанымі перакладамі
Конахт

**Ко́нахт** (, ) — правінцыя на захадзе Ірландыі, якая аб’ядноўвае графствы Голуэй, Літрым, Мая, Раскоман і Слайга. Найбуйнейшыя населеныя пункты — Голуэй на поўдні і Слайга на поўначы, прычым толькі Голуэй з’яўляецца сапраўдным горадам. Насельніцтва 542 547 чалавек (3-е месца сярод правінцый; даныя 2011 года).

Конахт з’яўляецца кліматычна найбольш суровай, найменш урадлівай часткай Ірландыі. Сюды англічане ссылалі непакорлівых ірландцаў. Англійскі дыктатар Олівер Кромвель казаў пра бунтаўшчыкоў: «У пекла або ў Конахт». Найвышэйшым пунктам Конахта з’яўляецца гара Муілрэй (814 м), размешчаная ў графстве Мая. Найбуйнейшы востраў — Акіл — адначасова з’яўляецца найбуйнейшым у Ірландыі. Найбольшае возера — Лох-Корыб.

## Конахт у літаратуры і фальклоры 
Менавіта ў Конахце адбываецца дзеянне адной з самых страшных ірландскіх казак пра ірландскага народнага філосафа Цёмным Патрыку — «Уладар варон»: бесталковыя сыны караля Конахта зло паджартавалі з чорнага ведзьмака Кромахі, уладаром варон, і той пракляў іх, прадказаўшы першаму прынцу, што той стане злодзеем, другому — што яго лёс стаць забойцам, трэцяму — вечна жыць у нястачы, а каралю-бацьку — бачыць, як гінуць яго сыны, і мучацца ад немагчымасці іх выратаваць. Ніхто з прыдворных мудрацоў не знайшоў сродку, як дапамагчы каралеўскім нашчадкам пазбегнуць страшнага лёсу. І тады прыйшоў з Данегола Цёмны Патрык і прапанаваў сваю дапамогу. Па яго парадзе першага сына адправілі вучыцца ў школу законаў — стаўшы суддзёй, ён мог беспакарана абкрадаць людзей. Другі паехаў вучыцца медыцыне — стаўшы ўрачом, ён мог не адказваць за смерці хворых. Трэці сын быў накіраваны ў семінарыю — як святар, ён мог есці дармавы хлеб і не адчуваць сябе зняважаным. Так каралеўскае сямейства было выратавана ад праклёну, а ўвесь Конахт — ад паганай славы.

У старажытнаірландскім цыкле легенд «Выкраданне быка з Куальнгэ» Конахт вядзе пастаянную барацьбу з каралеўствам Ульстэр (тады яно называлася Улад). Кароль Айліль і каралева Медб, якія кіруюць у Конахце, ненавідзяць уладскага караля-самадура Канхабара, а уладскі герой Конал заяўляе: «Не мінула дня, каб я не забіў хоць аднаго з конахтаў, не праходзіла ночы, каб я не зрабіў набегу на зямлю іх, і ні разу не спаў я, не падклаўшы пад калена галавы конахта.».

## Гл. таксама 
* Рэспубліка Конахт

## Крыніцы 
## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Правінцыі Ірландыі
Мадапалам

**Мадапалам** ( < ) &nbsp;— лёгкая баваўняная тканіна . Сваю назву атрымаў ад індыйскага горада Мадхавапалам (, )&nbsp;— цяпер прыгарад горада Нарсапура ў штаце Андхра-Прадэш.

## Гісторыя ўзнікнення 
Упершыню матэрыял быў выраблены ў Індыі, краіне, якая здаўна славіцца багатымі тэкстыльнымі традыцыямі. Рамеснікі з горада Мадхавапалам (Мадапалам) навучыліся вырабляць асаблівую тканіну, якая пазней атрымала такую ж назву і, можна нават сказаць, праславіла месца свайго паходжання на ўвесь свет.

## Апісанне тканіны 
Гэта лёгкая баваўняная тканіна . Сыравінай для яе з’яўляецца міткаль. Выкарыстоўваецца для ніжняй і пасцельнай бялізны, аснова для батыку. Шчыльнасць 40х31 нітку на 1&nbsp;см.

Катэгорыя:Пакрыцці
Катэгорыя:Баваўняныя тканіны
Катэгорыя:Трыкатаж
Матласэ

**Матласэ** (ад  — прашыты) — двайная тканіна з пластычнай пухіравастай структурай.

Для вытворчасці патрабуюцца дзве сістэмы нітак асновы і тры ўтка. Асноўным перапляценнем з’яўляецца  (тафта), узор звычайна ў атласным перапляценні, а ўзоры запаўняюцца больш тоўстай утковай ніткай. Так званым падшывальным утком узоры аддзяляюцца ад асноўнай прасторы тканіны, па краях узораў ствараюцца выемкі, якія надаюць праваму боку тканіны характэрную рэльефную паверхню.

Матласэ падобная на піке, ад якога ён адрозніваецца тым, што тканіна прашыта толькі ўтковым швом, у той час як піке змяшчае ніткі як утка, так і асновы.

Раней матласэ рабілі з шоўку або з шаўковай асновы і шарсцянога ўтка, цяпер выкарыстоўваюцца ўсе звычайныя штучныя або натуральныя матэрыялы.

Выкарыстанне: чахлы для мэблі, дэкарацыі, адзенне.

## Літаратура 
* Denninger/Giese: *Textil- und Modelexikon*, Deutscher Fachverlag Frankfurt/Main 2006, , стар. 444—445

Катэгорыя:Шаўковыя тканіны
Катэгорыя:Шарсцяныя тканіны
Катэгорыя:Баваўняныя тканіны
Паводкі ў Эміліі-Раманьі (2023)

У маі 2023 года серыя паводак абрынулася на гарады Балоння, Чэзена, Фарлі, Равена і Рыміні і іх наваколлі ў італьянскім рэгіёне Эмілія-Раманья. Першыя патопы адбыліся 2—3 мая і прывялі да гібелі 2 чалавек. Яшчэ адна серыя паводак пачалася 16 мая. У выніку апошняй загінула па меншай меры чатырнаццаць чалавек і 50 000 былі вымушаны пакінуць свае дамы. 

Бедства стала следствам таго, што за два тыдні выпала сямімесячная норма ападкаў, а гэта выклікала разліў 23 рэк па ўсім рэгіёне. У некаторых раёнах амаль палова сярэднегадавой нормы ападкаў выпала ўсяго за 36 гадзін. Больш за тое, адбылося прынамсі 300 апоўзняў, 43 гарады аказаліся закрануты паводкамі. 

Дэпартамент грамадзянскай абароны краіны абвясціў у правінцыі найвышэйшы ўзровень небяспекі, італьянскага Чырвонага Крыжа і розных узброеных і паліцэйскіх сіл, уключаючы італьянскую армію, ваенна-марскі флот, ваенна-паветраныя сілы і карабінераў. 

Паводка стала самай магутнай у Італіі за апошнія 100 гадоў.

## Заўвагі 
Катэгорыя:2023 год у Італіі
Катэгорыя:Май 2023 года
Катэгорыя:Паводкі
Катэгорыя:Стыхійныя бедствы 2023 года
Меланжавая пража

**Мела́нжавая пра́жа** — пража з валокнаў, афарбаваных у розныя колеры. Можа быць баваўнянай, шарсцяной, штучнай. Валакно звычайна афарбоўваюць перад прадзеннем; можа быць выкарыстана натуральная афарбоўка валокнаў.

Тканіны з такой пражы называюцца меланжавымі. Да найбольш распаўсюджаных баваўняных тканін з меланжавай пражы адносяцца трыко, , трыко касцюмнае, дыяганаль, каверкот, сукно; іх не падвяргаюць адбельванню. Для шарсцяных тканін да назвы дадаюць слова «меланж» — напрыклад, сукно-меланж, драп-меланж.

## Літаратура 
* Меланжевые ткани // Краткая энциклопедия домашнего хозяйства / под ред. А. И. Ревина. — М.: Советская энциклопедия, 1960. — Т. 1. — С. 344. — 770 с.

Катэгорыя:Тэкстыль
Горны (Краснапартызанскі раён)

**Горны** () — пасёлак гарадскога тыпу, адміністрацыйны цэнтр і найбуйнейшы населены пункт Краснапартызанскага раёна Саратаўскай вобласці Расіі. Таксама адміністрацыйны цэнтр Горнаўскага муніцыпальнага ўтварэння.

Насельніцтва — 4336 чал. (2021). Пасёлак размешчаны на рэчцы Сакма (левы прыток Вялікага Іргіза). Чыгуначная станцыя Савельеўка на тупіковай чыгуначнай лініі ад лініі Пугачоў — Яршоў.

Катэгорыя:Пасёлкі гарадскога тыпу Саратаўскай вобласці
Чашніцкія баі

**Чашніцкія баі** — баі паміж Чашніцкай партызанскай брыгадай «Дубава» 19—22 студзеня 1943 года, Смаленскім партызанкім палком 19—21 кастрычніка 1943 года і нямецкім гарнізонам гарадскога пасёлка Чашнікі.

## Бой у студзені 1943 года 
План разгрому гарнізона ў гарадскім пасёлку Чашнікі, які налічваў каля 300 чалавек, быў распрацаваны ў студзені 1943 года камандаваннем Чашніцкай брыгады. У яго ажыццяўленні ўдзельнічалі 1-ы, 2-гі і 3-і атрады брыгады (320 чалавек).

19 студзеня партызаны блакіравалі Чашнікі і на працягу трох дзён абстрэльвалі гарадскі пасёлак з гарматы. 22 студзеня на дапамогу абложанаму гарнізону з вёскі Бачэйкава Бешанковіцкага раёна выйшла падмацаванне. Партызаны, якія кантралявалі шашу Бачэйкава — Чашнікі, узарвалі мост цераз раку Ула на поўнач ад вёскі Іванск Чашніцкага раёна і завязалі з акупантамі бой, які працягваўся дзве гадзіны. З-за перавагі сіл праціўніка з наступленнем цемнаты партызаны адышлі ў распалажэнне брыгады. У выніку трохдзённых баёў партызаны забілі і паранілі больш за 100 гітлераўцаў, захапілі трафеі, знішчылі льнозавод і пякарню.

## Бой у кастрычніку 1943 года 
Бой у кастрычніку 1943 года з’яўляўся часткай Лепельскай аперацыі, якая праводзілася пад камандаваннем сакратара Чашніцкага падпольнага райкама КП(б)Б генерал-маёра Ф. Ф. Дуброўскага ў адпаведнасці з указаннем ЦК КП(б)Б і загадам ЦШПР у мэтах садзеяння наступленню Чырвонай Арміі. Смаленскаму партызанскаму палку па плану аперацыі ставілася задача авалодаць Чашніцкім гарнізонам (каля 700 чалавек, абсталяваны 4 лініямі ўмацаванняў і дзотамі). У ноч на 20 кастрычніка партызанскі полк атакаваў праціўніка і выбіў яго з займаемых пазіцый. Нямецкі гарнізон заняў цагляныя будынкі касцёла, бальніцы, школы, дома культуры, потым на працягу дня немцы арганізавалі 4 контратакі, якія былі адбіты партызанамі. У ноч на 21 кастрычніка партызаны зноў атакавалі праціўніка. Бой працягваўся ўвесь дзень. Да абложанага гарнізона з горада Сянно падышло падмацаванне. У партызан скончыліся боепрыпасы, і яны пад прыкрыццём дымавой заслоны адышлі, страціўшы ў гэтым баі 27 чалавек забітымі.

У 1965 годзе ў горадзе Чашнікі на брацкай магіле партызан, якія загінулі ў кастрычніку 1943 года, быў пастаўлены помнік.

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Бітвы Другой сусветнай вайны з удзелам савецкіх партызан у Беларусі
Катэгорыя:Канфлікты 1943 года
Катэгорыя:Студзень 1943 года
Катэгорыя:Кастрычнік 1943 года
Катэгорыя:1943 год у Беларусі
Катэгорыя:Гісторыя Чашнікаў
Каменскі (Саратаўская вобласць)

**Каменскі** () — пасёлак гарадскога тыпу ў Краснаармейскім раёне Саратаўскай вобласці Расіі, адміністрацыйны цэнтр Каменскага муніцыпальнага ўтварэння.

Насельніцтва — 2483 чал. (2021).

Адлегласць да чыгуначнай станцыі Сувораўскай Прыволжскай чыгункі — 5 км.

Катэгорыя:Пасёлкі гарадскога тыпу Саратаўскай вобласці
Дзергачы (Саратаўская вобласць)

**Дзергачы** () — пасёлак гарадскога тыпу, адміністрацыйны цэнтр і найбуйнейшы населены пункт Дзергачоўскага раёна Саратаўскай вобласці Расіі. Пасёлак размешчаны за 230 км на ўсход ад Саратава і за 44 км на паўднёвы ўсход ад Яршова на берагах ракі Алтата ў месцы ўпадзення ў яе прытокаў Камышоўка і Камышлейка (басейн Вялікага Узеня).

У пасёлку знаходзіцца чыгуначная станцыя Алтата на лініі Саратаў — Яршоў — Уральск. Каля паўночнай ускраіны пасёлка праходзіць аўтадарога А298 «Саратаў — Яршоў — мяжа з Казахстанам» (на Уральск).

Катэгорыя:Пасёлкі гарадскога тыпу Саратаўскай вобласці
Клёны (рабочы пасёлак, Саратаўская вобласць)

**Клёны** () — пасёлак гарадскога тыпу (рабочы пасёлак) у Вольскім раёне Саратаўскай вобласці Расіі. Уваходзіць у муніцыпальнае ўтварэнне горад Вольск. Размешчаны за 10 км на ўсход ад цэнтра горада Вольска.

На поўнач да пгт прымыкае чыгуначная станцыя Клёны. Заснаванне пасёлка адносіцца да 1978 года. Першы раз статус пгт Клёны атрымалі ў 1990 годзе. У 1996 годзе пгт быў скасаваны і ўключаны ў склад горада Вольска. Да 2004 года адноўлены як асобны пасёлак.

Катэгорыя:Пасёлкі гарадскога тыпу Саратаўскай вобласці
Красны Акцябр (пасёлак гарадскога тыпу, Саратаўская вобласць)

**Красны Акцябр** () — пасёлак гарадскога тыпу ў Саратаўскім раёне Саратаўскай вобласці Расіі. З 1 студзеня 2022 года ўваходзіць у склад гарадской акругі Саратава. Статус пасёлка гарадскога тыпу — з 1951 года. Пасёлак размешчаны на захадзе Саратаўскага раёна. За 18 км ад Саратава, да найбліжэйшай чыгуначнай станцыі Жасмінная — 17 км. Насельніцтва — 3656 чалавек (2021).

Катэгорыя:Пасёлкі гарадскога тыпу Саратаўскай вобласці
Пінераўка

**Пінераўка** () — пасёлак гарадскога тыпу ў Балашоўскім раёне Саратаўскай вобласці Расіі. Насельніцтва — 3345 чал. (2021). Пасёлак размешчаны на правабярэжжы ракі Хапёр.

Адлегласць да адміністрацыйнага цэнтра 18 км. Побач з пасёлкам знаходзіцца чыгуначная станцыя Пінераўка на лініі Балашоў — Тамбоў.

Катэгорыя:Пасёлкі гарадскога тыпу Саратаўскай вобласці
Ручнік (значэнні)

**Ручнік** — шматзначны тэрмін.

## Тэкстыль 
* Ручнік — выраб тканіны ці паперы, які добра ўпітвае вільгаць, звычайна ў выглядзе прамавугольніка
* Вясельны ручнік — традыцыйны элемент славянскага вясельнага абраду
* Ручнік традыцыйны — прамавугольны кавалак ільнянога або канаплянага палатна, які мае па канцах, а часта і па ўсім палатне розныя вышываныя або тканыя кампазіцыі, што адлюстроўваюць светапогляд і звычаі продкаў

## Іншае 
* Ру́чнік — гліняны посуд з выцягнутым тулавам, пукатымі бакамі, звужаным горлам, дзюбай-літком і вушкам-ручкай

## Гл. таксама 
* Ручнікі
Лінкруст

**Лінкруст** (ад англійскага брэнда ; назва якога была ўтворана ад  (лён) і  (рэльеф), таксама **лінкруста**) —  (пакрыццё для сцен) з мыйнай гладкай або рэльефнай паверхняй. Пры вырабе лінкруста на шчыльную тканевую або папяровую аснову наносіцца тонкі пласт пластмасы з прыродных матэрыялаў (гель на аснове ільнянога алею) або  з напаўняльнікамі (драўняная або коркавая мука). Матэрыял лёгка афарбоўваецца як алейнымі, так і  фарбамі.

## Гісторыя 
Матэрыял быў вынайдзены ў 1877 годзе ангельскай вынаходнікам і прадпрымальнікам  (1834—1928), які таксама вынайшаў лінолеум. Першапачаткова прадукт называўся , але пазней быў перайменаваны ў . Кампанія працягвае вырабляць матэрыял на заводзе ў Ланкашыры.

## Прымяненне 
Спалучэнне лёгкасці пры фарбаванні, магчымасці глыбокага ціснення і зносаўстойлівасці адразу ж прыцягнула дэкаратараў Віктарыянскай эпохі. Матэрыял хутка атрымаў распаўсюджванне як недарагі заменнік ляпніны.

У другой палове XX стагоддзя лінкруст звычайна ўжываўся для аздаблення грамадскіх будынкаў, а таксама салонаў цягнікоў метро і карабельных кают. У другім выпадку лінкруст выкарыстоўваўся з самых першых савецкіх, серыйных вагонаў  і заканчваючы вагонамі  у 1971 годзе. Выкарыстанне лінкруста ў аздабленні рэзка скарацілася пасля распаўсюджання слаістых пластыкаў і мыйных шпалер. Лінкруст у цяперашні час ужываецца толькі пры рэстаўрацыі віктарыянскіх дамоў.

## Блізкія матэрыялы 
У лінкруста ёсць роднасны матэрыял, які носіць назву «**анагліпта**» (Anaglypta, ад греч. ana — ляпны, рэльефны і греч. glypta — камея). Яго вынайшаў Томас Палмер, што працаваў на Фрэдэрыка Уолтана ў якасці мэнэджэра яго салона продажаў. Першапачатковы склад анагліпты грунтаваўся на бавоўне і драўнянай масе, затым ён вырабляўся на папяровай аснове. Матэрыял атрымаўся больш лёгкім і гнуткім, чым лінкруст.

## Літаратура 
* 
* Линкруст // Товарный словарь / И. А. Пугачёв (главный редактор). — М.: Государственное издательство торговой литературы, 1958. — Т. V. — Стб. 66—68. — 588 с.
* Линкруст — статья из Большой советской энциклопедии.

Катэгорыя:Аздобныя матэрыялы
Катэгорыя:Старонкі з недагледжанымі перакладамі
Прыволжскі (Саратаўская вобласць)

**Прыволжскі** () — рабочы пасёлак у Энгельскім муніцыпальным раёне Саратаўскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад гарадскога паселішча горад Энгельс. Адзін з найбуйнейшых пасёлкаў гарадскога тыпу ў Расіі і Саратаўскай вобласці. Размешчаны на левым беразе Волгі, за 4 км на паўднёвы захад ад горада Энгельса. Праз пасёлак праходзіць аўтамабільная дарога Р226. Злучаны аўтадарогай з Энгельсам і чыгуначным мастом — з Саратавам.

Паблізу пасёлка знаходзіцца чыгуначная станцыя Анісаўка — вузлавая станцыя Саратаўскага аддзялення Прыволжскай чыгункі.

Катэгорыя:Пасёлкі гарадскога тыпу Саратаўскай вобласці
Ручнік

ручнікі]]
**Ручнік** — выраб з упітвальнай тканіны або паперы, звычайна ў выглядзе прамавугольніка; прызначаны для высушвання або выцірання прадметаў і цела чалавека шляхам убірання вадкасці з іх паверхні пры непасрэдным кантакце.

Для цела ў асноўным выкарыстоўваюцца тканевыя махровыя ручнікі, якія маюць у складзе пераважна баваўняныя валокны з-за іх вялікай упітвальнай здольнасці (якая даходзіць да 300 %) .

Тканевыя ручнікі адносяцца да групы адзінкавых тэкстыльных вырабаў. Тэкстыльныя ручнікі часта маюць прышытую пятлю, з дапамогай якой іх можна павесіць на насценныя мэблевыя гаплікі для выкарыстання (раней рэкамендавалася прышываць пятлю на абодвух канцах, каб ручнік зношваўся больш раўнамерна). Акрамя гаплікаў, ручнікі таксама могуць размяшчацца ў перакінутым праз штангу стане, і дзякуючы такому разгарнутаму падвешванню, хутчэй высыхаюць. Тканевыя ручнікі могуць мець рознае аздабленне, напрыклад, карункі, вышыўку, аплікацыю і гэтак далей.

Аднаразовыя ручнікі могуць вырабляцца як у адзінкавым выглядзе, так і ў рулоне, як з паперы, так і з нятканага матэрыялу.

## Літаратура 
* Беловинский Л. В. Полотенце // Иллюстрированный энциклопедический историко-бытовой словарь русского народа. XVIII — начало XIX в. / под ред. Н. Ерёминой. — М.: Эксмо, 2007. — С. 507. — 784 с. — 5000 экз. — ISBN 978-5-699-24458-4.
* Полотенца // Товарный словарь / И. А. Пугачёв (главный редактор). — М.: Государственное издательство торговой литературы, 1959. — Т. VII. — Стб. 197—205. — 563 с.
* 

Катэгорыя:Тэкстыль
Катэгорыя:Лазня
Катэгорыя:Прадметы асабістай гігіены
Катэгорыя:Старонкі з недагледжанымі перакладамі
Савецкае (Саратаўская вобласць)

**Савецкае** () — рабочы пасёлак у Саратаўскай вобласці Расіі, другі па велічыні пасля раённага цэнтра Сцяпнога населены пункт аднайменнага раёна. Утварае аднайменнае Савецкае муніцыпальнае ўтварэнне са статусам гарадскога паселішча як адзіны населены пункт у яго складзе. Заснаваны ў 1766 годзе як нямецкая калонія Марыенталь (). Савецкае размяшчаецца на левым беразе Волгі ў паўночна-заходняй частцы Савецкага раёна. Адлегласць да абласнога цэнтра — 60 кіламетраў, да раённага — 10 кіламетраў.

Катэгорыя:Пасёлкі гарадскога тыпу Саратаўскай вобласці
Туркі (Саратаўская вобласць)

**Туркі** () — рабочы пасёлак, адміністрацыйны цэнтр Туркаўскага раёна Саратаўскай вобласці Расіі. Размяшчаецца на рацэ Хапёр. Чыгуначная станцыя галіны (13 км) Ляцяжаўка — Туркі (пасажырскага руху няма) ад лініі Балашоў — Рцішчава.

Насельніцтва — 5272 чал. (2021).

Катэгорыя:Пасёлкі гарадскога тыпу Саратаўскай вобласці
Мярлушка

**Мерлу́шка** — скурка ягня грубашэрснай пароды авечак. Узрост ягня на момант забою не больш за 30 дзён.

Адрозніваюць рускую і стэпавую мярлушку. Рускую атрымліваюць ад авечак грубашэрсных паўночных парод, яна мае першасны валасяны пакроў з колцападобнымі і штопарападобнымі завіткамі. Стэпавую атрымліваюць ад курдзючных авечак.

Мярлушка можа быць белай, чорнай, карычневай.

Выкарыстоўваецца для вырабу галаўных убораў, галантарэйных вырабаў, верхняга адзення.

Катэгорыя:Авечкагадоўля
Катэгорыя:Футра
Мярэя (скура)

)]]
**Мярэя** — малюнак на паверхні . У працэсе вырабу скуры выдаляецца , агаляючы няроўнасці . Выступы і западзіны дермы разам з порамі ўтвараюць прыродную мярэю — узор, па якім можна адрозніваць скуры розных відаў жывёл. Штучная мярэя любога малюнка можа быць нанесена  на абодва бакі скуры з дапамогай мярэйных дошак з баразёнкамі для надання скуры больш роўнай паверхні і большай гнуткасці.

## Літаратура 
* 
* 

Катэгорыя:Скура (матэрыял)
Сакаловы

**Сакаловы** () — пасёлак гарадскога тыпу ў Саратаўскім раёне Саратаўскай вобласці Расіі. З 1 студзеня 2022 года ўваходзіць у склад гарадской акругі Саратава. Заснаваны не пазней за 1775 г. Статус пасёлка гарадскога тыпу — з 1990 года. Насельніцтва — 4937 чалавек (2021).

Катэгорыя:Пасёлкі гарадскога тыпу Саратаўскай вобласці
Свабодны (Саратаўская вобласць)

**Свабодны** () — пасёлак гарадскога тыпу ў Базарна-Карабулацкім раёне Саратаўскай вобласці Расіі. Чыгуначная станцыя. Статус пасёлка гарадскога тыпу — з 20 лютага 1943 года. Насельніцтва — 1820 чалавек (2021).

Катэгорыя:Пасёлкі гарадскога тыпу Саратаўскай вобласці
Сянной (Саратаўская вобласць)

**Сянной** () — пасёлак гарадскога тыпу ў Вольскім раёне Саратаўскай вобласці Расіі. Буйны чыгуначны вузел Прыволжскай чыгункі (станцыя Сянная) на лініі Саратаў — Сызрань. Пасёлак гарадскога тыпу Сянной утвораны ў 1957 годзе. Насельніцтва — 5881 чалавек (2021).

Катэгорыя:Пасёлкі гарадскога тыпу Саратаўскай вобласці
Сцяпное (Савецкі раён)

**Сцяпное** () — пасёлак гарадскога тыпу ў Саратаўскай вобласці Расіі. Адміністрацыйны цэнтр Савецкага раёна. Утварае аднайменнае Сцяпноўскае муніцыпальнае ўтварэнне са статусам гарадскога паселішча як адзіны населены пункт у яго складзе.

Заснаваны ў 1767 годзе як нямецкая калонія Луй.

Насельніцтва — 12 355 чал. (2021).

Катэгорыя:Пасёлкі гарадскога тыпу Саратаўскай вобласці
Катэгорыя:Населеныя пункты, заснаваныя ў 1767 годзе
Амуцінскае

**Амуцінскае** () — сяло (у 1959—1993 гадах — пасёлак гарадскога тыпу Амуцінскі) у Цюменскай вобласці Расіі. Адміністрацыйны цэнтр Амуцінскага раёна і Амуцінскага сельскага паселішча. Размешчана на беразе ракі Вагай пры чыгуначнай станцыі Амуцінская (на лініі Цюмень — Омск). 
## Насельніцтва 
Катэгорыя:Населеныя пункты Цюменскай вобласці
Санчурск

**Санчурск** (, , ) — пасёлак гарадскога тыпу, адміністрацыйны цэнтр Санчурскага раёна Кіраўскай вобласці Расіі. Утварае Санчурскае гарадское паселішча. Насельніцтва — 3865 чалавек (2021).

Пасёлак размешчаны на рацэ Вялікая Какшага ў месцы ўпадзення ў яе прытокаў Мамокша і Меленка на крайнім паўднёвым захадзе вобласці, за 230 км на паўднёвы захад ад абласнога цэнтра горада Кірава, за 50 км на паўночны захад ад Іашкар-Алы і за 31 км ад чыгуначнай станцыі Нуж’ялы.

Катэгорыя:Пасёлкі гарадскога тыпу Кіраўскай вобласці
Катэгорыя:Населеныя пункты, заснаваныя ў 1584 годзе
Пушкіна (Саратаўская вобласць)

**Пушкіна** () — пасёлак гарадскога тыпу ў Савецкім раёне Саратаўскай вобласці Расіі. Насельніцтва — 2334 чал. (2021).

Вузлавая чыгуначная станцыя Урбах Прыволжскай чыгункі. Заснаваны падчас будаўніцтва ліній Пакроўская Слабада — Уральск і Урбах — Аляксандраў Гай Разанскай-Уральскай чыгункі ў 1892—1895 гадах. Статус пасёлка гарадскога тыпу — з 1968 года.

## Вядомыя асобы 
* Алена Гразнова (нар. 1992) — расійская футбалістка, брамнік.

Катэгорыя:Пасёлкі гарадскога тыпу Саратаўскай вобласці
Міткаль

**Міткаль** (ад перс. *меткал*) — суровая тонкая баваўняная тканіна . Складаецца з даволі тоўстых нітак неадбеленай пражы, звычайна мае шараватае адценне.

Міткаль з’яўляецца паўфабрыкатам для вытворчасці розных тканін і іншых матэрыялаў. Калі міткаль адпаведным чынам апрацаваць, то з яго можна атрымаць паркаль (пры гэтым наносіцца друкаваны малюнак) і розныя бялізнавыя тканіны, такія як муслін і мадапалам. Таксама міткаль выкарыстоўваюць для вырабу дэрмаціну і цыраты.

У XIX стагоддзі міткаль таксама называлі папяровай тканінай, а таксама ненабіўным паркалем. Выкарыстоўвалі міткаль для абіўкі і для вырабу простага адзення. Міткаль быў адным з біржавых тавараў .

## Літаратура 
* Андреева Р. П. Миткаль // Энциклопедия моды. — СПб.: Издательство «Литера», 1997. — С. 248. — ISBN 5-86617-030-2.
* Беловинский Л. В. Миткаль // Иллюстрированный энциклопедический историко-бытовой словарь русского народа. XVIII — начало XIX в. / под ред. Н. Ерёминой. — М.: Эксмо, 2007. — С. 391. — 784 с. — 5000 экз. — ISBN 978-5-699-24458-4.
* Глинкина Л. А. Миткаль // Иллюстрированный словарь забытых и трудных слов русского языка: ок. 7000 единиц: более 500 ил. / Л. А. Глинкина; худож. М. М. Салтыков. — М.: Мир энциклопедий Аванта+, 2008. — С. 182. — 432 с. — ISBN 978-5-98986-208-5.
* 
* 
* Кирсанова Р. М. Миткаль // Розовая ксандрейка и драдедамовый платок: Костюм — вещь и образ в русской литературе XIX в. / под ред. Э. Б. Кузьминой. — М.: Книга, 1989. — С. 149. — 286 с. — 55 000 экз. — ISBN 5-212-00130-7.
* 

## Спасылкі 
* Миткаль в словаре русских историзмов и в словаре моды

Катэгорыя:Баваўняныя тканіны
Катэгорыя:Старонкі з недагледжанымі перакладамі
Страматапараідэі

**Страматапараідэ́і** (*Stromatoporoidea*) — група выкапнёвых каланіяльных марскіх беспазваночных. Сістэматычнае становішча дакладна не вызначана. Умоўна адносяць да ; раней іх прылічалі да . Налічваецца некалькі сямействаў і каля 70 (больш за 70) родаў.
, Швецыя]]
Вядомыя з ардовіка. Зніклі ў карбоне, зноў з’явіліся ў трыясе. У мелавым перыядзе набылі новы росквіт і канчаткова вымерлі ў яго канцы. Жылі ў цёплай мелкаводнай зоне мораў. Памеры складалі ад некалькіх міліметраў да двух і больш метраў у папярочніку. Мелі вапнавы шкілет рознай формы, які складаўся з гарызантальных пласцінак, злучаных вертыкальнымі слупкамі. На паверхні — сістэма каналаў (астрарыз), якая складалася з аднаго вертыкальнага і адыходзячых ад яго на розных узроўнях гарызантальных галінастых каналаў.
У сілуры і дэвоне з’яўляліся асноўнымі ўтваральнікамі каралавых рыфаў. Маюць значэнне для стратыграфіі сілурыйскіх і дэвонскіх адкладаў.

На тэрыторыі Беларусі рэшткі выяўлены ў адкладах сілуру і дэвону.

## Крыніцы 
## Літаратура 
* 
* 
* 
* Строматопороидеи (*Stromatopora*) // Геологический словарь: в 2-х томах. / Под редакцией К. Н. Паффенгольца и др. — М.: Недра, 1978.
* Строматопороидеи верхнего ордовика и силура Приполярного Урала : автореферат диссертации на соискание ученой степени кандидата геолого-минералогических наук: 25.00.02 / Антропова Евгения Викторовна; [Институт геологии Коми научного центра Уральского отделения Российской академии наук] — Сыктывкар, 2007. 

## Спасылкі 
* 
* *Антропова Е. В.* Актуальные проблемы изучения строматопороидей // Вестник института геологии Коми научного центра Уральского отделения РАН, 2004, № 11. 
* *Хромых В. Г.* Древнейшие роды строматопороидей // Геология и геофизика, 1999, т. 40, № 2, с. 221—223. 
* *Антропова Е. В.* Строматопороидеи как основные строители органогенных структур в силуре на Западном склоне Приполярного Урала  // Электронная бібліятэка « Научное наследие Урала» Уральскага аддзялення РАН
* Stromatoporoidea // Palaeos 
* *Camilla Souto* Stromatoporoids // University of California Museum of Paleontology (UCMP) 
* Digital Encyclopedia of Ancient Life // Paleontological Research Institution 

Катэгорыя:Вымерлыя жывёлы
Катэгорыя:Губкі
Армізонскае

**Армізонскае** () — сяло ў Цюменскай вобласці Расіі, адміністрацыйны цэнтр Армізонскага раёна. Размешчана побач з возерам Армізонскае, за 242 км на паўднёвы ўсход ад г. Цюмені і за 71 км на поўдзень ад чыгуначнай станцыі Амуцінская. 
## Насельніцтва 
Катэгорыя:Населеныя пункты Цюменскай вобласці
Модал

**Модал** — мадэрнізаванае віскознае прадзільнае валакно, вырабленае з цэлюлозы, атрыманай з драўніны і атрыманай у выніку віскознага працэсу.

Яго трываласць на разрыў вышэй, чым у віскозы, а па  ён пераўзыходзіць бавоўну (амаль у 1,5 разы). Тканіна модал, у адрозненне ад бавоўны, мае невялікі адсотак усаджвання, пасля мыцця застаецца мяккай за кошт таго, што гладкая паверхня модала не дазваляе забруджванням (вапна або мыйныя сродкі) заставацца на тканіне, робячы яе цвёрдай навобмацак. Мадальнае валакно вельмі лёгкае. Дзесяць тысяч метраў гэтага валакна важаць усяго 1 грам. Усё гэта робіць модал ідэальным кампанентам у смесавых тканінах.

## Перавагі 
* Надае мяккі бляск;
* Робіць тканіну мяккай і далікатнай;
* Не дае ўсаджвання і не губляе эластычнасці;
* Забяспечвае камфорт пры нашэнні: злёгку «астуджае» скуру ў спякоту, не выклікае раздражнення;
* Добрыя гігіенічныя паказчыкі (вільгаць хутка выходзіць знутры на паверхню);
* Захоўвае ўсе ўласцівасці нават пасля шматразовых пранняў;
* Амаль не змяняе колер (не цьмянее і не ліняе).

## Недахопы 
* Модал захоўвае эластычныя ўласцівасці крыху горш, чым віскоза
* Яго вытворчасць даражэй, чым вытворчасць іншых тканін

## Выкарыстанне 
Выкарыстоўваецца ў тканінах для вытворчасці пасцельнай бялізны, ручнікоў, панчошна-шкарпэткавых вырабаў, хатняга і высокатэхналагічнага спартыўнага адзення і іншых тэкстыльных вырабаў.

## Мікрамодал 
Мікрамодал, у параўнанні са звычайным, павышае трываласць і зносаўстойлівасць вырабаў за кошт больш тонкіх асобных валокнаў.

Катэгорыя:Тэкстыльныя валокны
Катэгорыя:Старонкі з недагледжанымі перакладамі
ДДС

**ДДС** — абрэвіятура, якая можа азначаць:

* ДДС — дваранскі дэпутацкі сход;
* ДДС — дзяжурна-дыспетчарская служба.
Багдановічы герба «Багорыя»

thumb|Герб «Багорыя»
**Багдановічы** — шляхецкі род герба «Багорыя». Паходзіў з Менскага ваяводства. Першы вядомы прадстаўнік Андрэй Багдановіч, які меў сыноў Казіміра, гараднічага смаленскага, Антонія і Яна.

Прызнаны ў дваранстве пастановай Мінскага дваранскага дэпутацкага сходу 31 снежня 1802 года (1-я частка), зацверджаны ўказам Сената 15 чэрвеня 1833 года (№ 4469). Дадатковыя далучэнні да роду былі 28 лістапада 1832 года (перанесены ў 6-ю частку), 30 лістапада 1833 года, 23 лістапада 1836 года і 31 снежня 1862 года.

Асноўныя ўладанні роду Багдановічаў знаходзіліся ў Вілейскім павеце. Гэта сядзібы Стайкі, Абадоўцы, Старынкі, Мацькоўцы.

## Літаратура 
*
Нанбук

**Нанбук** — шчыльная і трывалая разнавіднасць баваўняных тканін, якая выпрацоўваецца з пражы сярэдняй якасці і мае гладкую правую паверхню з утковым насцілам.

Нанбук шырока выкарыстоўваецца як падкладачны матэрыял для касцюмаў і паліто. Як правіла, ён вырабляецца гладкаафарбаваным у цёмныя адценні, у стандартных рулонах шырынёй 62 см. Працэс яго мыцця не адрозніваецца ад такога для каляровых баваўняных тканін, а прасаванне ажыццяўляецца са сподняга боку.

## Літаратура 
* Андреева Р. П. Нанбук // Энциклопедия моды. — СПб.: Издательство «Литера», 1997. — С. 254. — ISBN 5-86617-030-2.
* Нанбук // Товарный словарь / И. А. Пугачёв (главный редактор). — М.: Государственное издательство торговой литературы, 1959. — Т. VI. — Стб. 51.

## Спасылкі 
* «Нанбук» в мегаэциклопедии Кирилла и Мефодия

Катэгорыя:Баваўняныя тканіны
Малескін

**Малескін** ( «кратовая скурка» ад  + ) — тоўстая, шчыльная і трывалая баваўняная тканіна з начосам на ўнутранай паверхні і гладкім глянцавым правым бокам.

Выпрацоўваецца атласным, саржавым перапляценнем або перапляценнем «узмоцнены сацін» з прадзіва сярэдняй якасці са шчыльным гладкім насцілам з утка на адным баку. Выпускаўся пераважна гладкафарбаваным у цёмных колерах. Малескін адрозніваецца высокай зносаўстойлівасцю і заслужыў у народзе назву «чортава скура». Ён добра захоўвае цяпло, дрэнна прапускае вільгаць, выкарыстоўваецца для абароны ад канвектыўнай цеплыні і пылу. У Расійскай імперыі малескін вядомы з XIX стагоддзя і першапачаткова ішоў на пашыў цёплага хатняга адзення — халатаў і кашуль. У першай палове XX стагоддзя з малескіна шылі плашчы, рабочае, спецыяльнае і спартыўнае адзенне, у асноўным лыжныя касцюмы, якія карысталіся папулярнасцю ў падлеткаў і моладзі да канца 1950-х гадоў. Найбольш шчыльныя гатункі малескіна часам называюць «чортавай скурай».

## Літаратура 
* Андреева Р. П. Молескин // Энциклопедия моды. — СПб.: Издательство «Литера», 1997. — С. 248. — ISBN 5-86617-030-2.
* 
* 
* 
* Молескин // Товарный словарь / И. А. Пугачёв (главный редактор). — М.: Государственное издательство торговой литературы, 1958. — Т. V. — Стб. 748—750.

Катэгорыя:Баваўняныя тканіны
Катэгорыя:Старонкі з недагледжанымі перакладамі
Яркава (Цюменская вобласць)

**Яркава** () — сяло ў Цюменскай вобласці Расіі. Адміністрацыйны цэнтр Яркаўскага раёна і Яркаўскага сельскага паселішча. Размешчана ва ўсходняй частцы Турынскай раўніны, на рацэ Табол (прыток Іртыша), прыкладна за 100 км на паўночны ўсход ад Цюмені.

## Насельніцтва 
Катэгорыя:Населеныя пункты Цюменскай вобласці
Бібліятэчная вуліца (Мінск)

**Бібліятэчная вуліца** — вуліца ў Савецкім раёне Мінска. Раней злучала паміж сабой вуліцы Хмяльніцкага і Ламаносава, цяпер упіраецца ў вул. Някрасава.
## Цікавыя факты
* Дом 49 быў жылым домам, які знеслі ў 2010 г. і адбудавалі пад офісны будынак.
* Дом 52 быў Процітуберкулёзным дыспансерам № 1 станам на ліпень 1981 г.
* Станам на 2023 год лічылася самай кароткай вуліцай горада: яе даўжыня 90 м. 

## Спасылкі 
* Вуліца Бібліятэчная на АТО.ВУ
* Бібліятэчная вуліца ў архітэктурнай базе Рhotobuildings
* Владимир Савич. Много цифр и шифрограмм: загадки названий минских улиц  // Точка BY
* Бібліятэчная вуліца на фотаграфіях 2023 г.

Катэгорыя:Вуліцы Мінска
Катэгорыя:Савецкі раён (Мінск)
Палітычны крызіс у Эквадоры (2023)

Палітычны крызіс у Эквадоры пачаўся 17 мая 2023 года з-за судовага працэсу па імпічменце прэзідэнта Гільерма Ласо. Працэс імпічменту пачаўся ў Нацыянальным Сходзе 9 мая і працягваўся да 17-га чысла, калі кіраўнік дзяржавы распусціў парламент з дапамогай канстытуцыйнай меры, вядомай як *muerte cruzada* («узаемная смерць»). Гэта падзея паклала канец расследаванню імпічменту, прывяла да роспуску Нацыянальнага сходу і прызначэнню пазачарговых усеагульных выбараў.

## Зноскі 
Катэгорыя:Май 2023 года
Катэгорыя:Канфлікты 2023 года
Катэгорыя:Палітыка Эквадора
Катэгорыя:2023 год у палітыцы
Вуліца Ламаносава (Мінск)

**Вуліца Ламаносава** — вуліца ў Савецкім раёне горада Мінска. Названа ў гонар вучонага М. В. Ламаносава. Ідзе паралельна вул. Някрасава і злучае зав. Ламаносава і вул. Я. Коласа. На вуліцы Ламаносава знаходзяцца 5 дамоў, у тым ліку дзіцячы сад № 426 і паліклініка № 13.

## Спасылкі 
* Вуліца Ламаносава на АТО.ВУ
* Вуліца Ламаносава на фотаграфіях 2023 г.

Ламаносава
Ламаносава
Юргінскае

**Юргінскае** () — сяло ў Цюменскай вобласці Расіі. Адміністрацыйны цэнтр Юргінскага раёна і Юргінскага сельскага паселішча. Размешчана на абодвух берагах ракі Юргі, прытоку Табола. За 41 км ад чыгуначнай станцыі Вагай (на лініі Цюмень — Омск), за 49 км ад Амуцінскага, за 56 км ад Новай Заімкі, за 87 км ад Заводаўкоўска, за 104 км ад Ялутараўска, за 177 км ад Цюмені.
## Насельніцтва 
Катэгорыя:Населеныя пункты Цюменскай вобласці
Сезон 2014 ЖФК Бабруйчанка

У 2014 годзе жаночы футбольны клуб «Бабруйчанка» з Бабруйска прымаў удзел у двух афіцыйных турнірах на рэспубліканскім узроўні:
* Чэмпіянат Беларусі 2014 (4 месца),
* Кубак Беларусі 2014 (паўфінал).

## Склад каманды 
## Спасылкі 
* FK BOBRUICHANKA BOBRUISK

2014
Бабруйчанка
Катэгорыя:2014 год у Бабруйску
Багдановічы

**Багдановічы** — шляхецкія роды рознага паходжання:

* Багдановічы невядомага герба
* Багдановічы герба «Багорыя»
* Багдановічы герба «Бонча»
* Багдановічы герба «Лада»
* Багдановічы герба «Магіла»
* Багдановічы герба «Нязгода»
* Багдановічы, Дваржэцкія-Багдановічы невядомага герба
* Багдановічы, Дваржэцкія-Багдановічы герба «Астоя»
* Багдановічы, Дваржэцкія-Багдановічы герба «Лада»
* Багдановічы, Дваржэцкія-Багдановічы герба «Магіла»
Юлія Яраславаўна Стэц

**Юлія Стэц** (; нар. ) — украінская футбалістка.

## Клубная кар’ера 
Упершыню выйшла на поле ў складзе прафесійнай каманды ва ўзросце 11 гадоў. Пазней яе перавялі ў старэйшую групу. Гуляла ў херсонскай «Южанцы».

Калі споўнілася 16 гадоў, ёй прапанавалі пераехаць ва Умань і выступаць за мясцовы ЖФК «Ятрань». За гэты клуб яна гуляла чатыры гады. Потым паступіла першая прапанова з-за мяжы: яе паклікалі ў беларускі клуб «Універсітэт». Пазнея год у мінскай «Зорцы-БДУ», яшчэ год — у «Бабручанцы».

## Крыніцы 
## Спасылкі 
* Юлія Стэц
* СТЕЦЬ ЮЛІЯ ЯРОСЛАВІВНА

Катэгорыя:Футбалісткі Украіны
Катэгорыя:Ігракі ЖФК Зорка-БДУ
Катэгорыя:Ігракі ЖФК Бабруйчанка
Катэгорыя:Ігракі ЖФК Універсітэт Віцебск
Катэгорыя:Ігракі ЖФК Ятрань Бэрэсцівэць
Катэгорыя:Ігракі ЖФК Южанка Херсон
Катэгорыя:Ігракі ЖФК Васход Стара Маячка
Катэгорыя:Ігракі ЖФК Ладамір Уладзімір
Новы Свет (фільм, 2005)

«**Новы Свет**» () — гістарычны драматычны фільм 2005 года, пастаўлены рэжысёрам Тэрэнсам Малікам па ўласным сцэнарыі. Галоўныя ролі ў фільме выканалі Колін Фарэл, К’орыянка Кілчэр, Крысціян Бейл і іншыя.

## Сюжэт 
Падзеі адбываюцца ў Амерыцы XVII стагоддзя, у паселішчы Джэймстаўн. На працягу пяці тысяч гадоў Паўночная Амерыка была велізарным кантынентам, на якім пражывала вялікая колькасць народаў — прадстаўнікоў розных племянных культур. Яны здолелі знайсці агульную мову і жыць у гармоніі як з навакольным светам, так і паміж сабой. І толькі адно можа парушыць гэтую гармонію — няпрошаныя госці з невядомага ім свету.

Увесну 1607 года, пераадолеўшы акіян, на гэтыя землі высаджваюцца людзі, каб пачаць новае духоўнае, культурнае і заможнае жыццё. У труме аднаго з караблёў малады бунтар  чакае прывядзення прысуду ў выкананне: на сушы яго павесяць за непадпарадкаванне ўладам. Сміт — сапраўдны ваяр, ветэран шматлікіх войнаў, герой, і гэтым разам удача не адварочваецца ад яго: капітан карабля праяўляе літасць і вызваляе яго. Капітан разумее, што для таго, каб выжыць на гэтай зямлі, такой новай, дзікай і невядомай цывілізаванаму свету і такой старажытнай, звыклай і святой для карэнных насельнікаў — каланістам спатрэбяцца якасці ўсіх людзей без выключэння… асабліва такіх людзей, як Сміт.

## Акцёрскі склад 
* Колін Фарэл — ''*
* К’орыянка Кілчэр — *Пакахонтас*
* Крысціян Бейл — *Джон Рольф*
* Крыстафер Пламер — *капітан Крыстафер Ньюпарт*
* Джонатан Прайс — *Якаў I, кароль Англіі*
* Дэвід Т’юліс — *Эдвард Уінгфілд*
* Бен Чаплін — *Робінсан*
* Уэс Ст’юдзі — *Апечанкануг*
* Ірэн Бедард — *маці Пакахонтас*
* Аўгуст Шэленберг — *Поўхатан*
* Рауль Трухільё — *Тамакома*

## Узнагароды 
Паводле рэсурса «*Internet Movie Database''» фільм быў адзначаны 6 кінаўзнагародамі і яшчэ 34 намінацыямі.

## Зноскі 
## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Фільмы-драмы 2005 года
Катэгорыя:Фільмы-меладрамы 2005 года
Катэгорыя:Фільмы ЗША 2005 года
Катэгорыя:Фільмы Вялікабрытаніі 2005 года
Катэгорыя:Фільмы-драмы ЗША
Катэгорыя:Фільмы-драмы Вялікабрытаніі
Катэгорыя:Гістарычныя фільмы ЗША
Катэгорыя:Гістарычныя фільмы Вялікабрытаніі
Катэгорыя:Фільмы-біяграфіі ЗША
Катэгорыя:Фільмы-біяграфіі Вялікабрытаніі
Катэгорыя:Фільмы-меладрамы ЗША
Катэгорыя:Фільмы-меладрамы Вялікабрытаніі
Катэгорыя:Фільмы на англійскай мове
Катэгорыя:Фільмы Тэрэнса Маліка
Катэгорыя:Фільмы па сцэнарыях Тэрэнса Маліка
Катэгорыя:Фільмы, музыку да якіх напісаў Джэймс Хорнер