Пціч (рака)

**Пціч** — рака ў Мінскай, Магілёўскай і Гомельскай абласцях, левы прыток Прыпяці. Даўжыня 421 км. Вадазбор 9470 км². Сярэднегадавы расход вады ў вусці 49,7 м³/с. Агульнае падзенне ракі 176 м. Сярэдні нахіл воднай паверхні&nbsp;0,4&nbsp;‰.

## Назва 
На думку М. Фасмера, назва ракі Пціч паходзіць ад ст.-руск. *пътичь* «птушка». Паводле В. Жучкевіча, найбольш імаверная сувязь назвы Пціч са словам *птица* «птушка». На думку А. Стрыжака, назва ракі Пціч паходзіць ад *пціца*.

У. Тапароў, зважаючы на добра адрозны балцкі гідранамічны слой у гэтым раёне (Даколька і інш.), дапускае славянізацыю балцкай назвы ад  «птушаня», этымалагічна тоеснай славянскай.

У. Ніканаў, заўважае, што яшчэ ў XV ст. захоўвалася форма *Бчичь*, і калі гэтая форма зыходная, то сучасная толькі вынік пераасэнсавання.

На думку С. Мельнікава, назва ракі Пціч утворана ад асновы *пець*, якая роднасная грэчаскаму *потамос* «рака».

На думку А. Рогалева, у гідроніме Пціч адлюстраваны старажытны геаграфічны тэрмін **pet* «пашырэнне, расцяканне» ці «хутка рухацца, цячы», а сувязь з птушкамі з'яўляецца народнай этымалогіяй.

## Гідраграфія 
Пачынаецца на вышыні 295 м над узроўнем мора за 1 км на захад ад вёскі Нарэйкі Дзяржынскага раёна, вусце за 1 км на ўсход ад вёскі Багрымавічы Петрыкаўскага раёна. Верхняе цячэнне ў межах Мінскага ўзвышша, сярэдняе — на захадзе Цэнтральнабярэзінскай раўніны, ніжняе — на нізіне Прыпяцкае Палессе.

Паводле будовы даліна і рэчышча падзяляюцца на 2 участкі: верхні (ад вытоку да вёскі Дараганава Асіповіцкага раёна, 203 км) і ніжні (ад вёскі Дараганава да вусця, 218 км). Даліна на ўсім працягу пераважна трапецападобная (шырыня ад 1,5 км да 5,5 км, у вытоку да 0,1 км), у нізоўі невыразная. Пойма двухбаковая, яе шырыня да вёскі Гарадзішча (Мінскі раён) ад 60 м да 300 м, ніжэй 1—3 км, каля вёскі Пясчанка (Асіповіцкі раён) да 5 км.

Рэчышча свабодна меандруе, разгаліноўваецца пратокамі, якія ўтвараюць астравы. Яго шырыня ў верхнім цячэнні да вусця ракі Асачанка (85 км ад вытоку) 5—10 м, ніжэй 20—45 м, у ніжнім цячэнні 45—70 м.

Воўчкавіцкае вадасховішча створана ў вярхоўі. У басейне ракі балота Арэхаўскі мох.

### Асноўныя прытокі 
**Справа**: Асачанка, Шаць, Зарудзеча, Даколька, Арэса, Альхоўка, Нямегля.
**Злева**: Нератоўка, Няслаўка.

## Гідралагічны рэжым 
Разводдзе ў канцы сакавіка, у верхнім цячэнні каля 40 сутак, у ніжнім 84 сутак. Найвышэйшы ўзровень разводдзя ў пачатку красавіка, сярэдняя вышыня над межанным узроўнем 1,4—3,2 м, найбольшая — 3,7 м. Замярзае ў сярэдзіне снежня, крыгалом у канцы сакавіка. У час веснавога разводдзя частка вады з Пцічы пераліваецца ў Свіслач праз Цітаўку і Трэмлю. Каля вёскі Лучыца Петрыкаўскага раёна (60 км ад вусця) найбольшы расход вады 800 м³/с (1931), найменшы 5,76 м³/с (1915).

## На рацэ 
**Гарадскія пасёлкі**: Праўдзінскі, Глуск, Капаткевічы.
**Аграгарадок** Завалочыцы. **Вёскі**: Гарадок, Самахвалавічы, Бярозаўка і інш. 

Санаторый-прафілакторый «Пціч» у вёсцы Гарадок (Глускі раён).

## Зноскі 
## Літаратура 
* 
* 
* 
* 

## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Прытокі Прыпяці
Катэгорыя:Рэкі Дзяржынскага раёна
Катэгорыя:Рэкі Мінскага раёна
Катэгорыя:Рэкі Пухавіцкага раёна
Катэгорыя:Рэкі Асіповіцкага раёна
Катэгорыя:Рэкі Глускага раёна
Катэгорыя:Рэкі Акцябрскага раёна
Катэгорыя:Рэкі Петрыкаўскага раёна