open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Вальдэмар Станіслававіч Цірш

**Вальдэмар Станіслававіч Цірш** (нар. , г. Даўгаўпілс, ЛатССР)  — беларускі архітэктар.

## Біяграфія 
Скончыў архітэктурны факультэт БПІ. Працаваў у Белпрампраекце, у 1975—1989 гадах архітэктар, старэйшы архітэктар, кіраўнік групы архітэктараў, галоўны архітэктар аддзела Мінскага філіяла інстытута «Лендзіпрамясамалпрам»; у 1989—1992 гадах кіраўнік групы, галоўны архітэктар аддзела інстытута «Дзіпрабуд»; у 1992—2008 гадах галоўны архітэктар аддзела ТАА «Кампанія СЛІКА»; у 1991—1997 гадах сузаснавальнік, галоўны архітэктар і кіраўнік «Творчай майстэрня Цірша В. С.» Саюза архітэктараў; у 2003—2007 гадах індывідуальны прадпрымальнік; у 2007—2009 галоўны архітэктар ТАА «Тытунь-інвест». Кіраваў дыпломным праектаваннем у БНТУ.

Член Саюза архітэктараў Беларусі.

Пражывае ў Мінску па праспекце газеты «Праўда», 14.

## Творчасць 
Асноўныя творы: комплекс заводаў «Мінлегхарчмаш» у паўднёвым прамвузле г. Брэста; гармалзаводы № 3 у г. Мінску на вул. Солтыса (1982; першы ў СССР завод-аўтамат), г. Рыга (Латвія), г. Даўгаўпілс (Латвія), г. Гомелі, г. Вялікія Лукі (Расія), г. Лангепасе (Расія), г. Браславе, г. Брэсце, масласырзаводы ў г. Бярозе, г. Навагрудку, г. Глыбокае; мясакамбінаты ў г. Барысаве, г. Орша, г. Вільнюсе (Літва), г. Таліне (Эстонія), г. Буйнакск (Расія), г. Даўгаўпілсе (Латвія); сырзаводы ў г. Слуцку, г. Хойнікі; завод па вытворчасці шкла ў г. Гродна; шматпавярховыя жылыя дамы на вул. Чэхава, вул. Гвардзейскай у г. Мінску; дзіцячы садок з басейнам на вул. Чэхава ў г. Мінску; фабрыка галаўных убораў на вул. Пінскай у г. Мінску; адміністрацыйны будынак ЗАТ «Аўтамагістраль» на вул. Кіжаватава ў г. Мінску; СПТУ будаўнікоў на вул. Сурганава ў г. Мінску; офіс ААТ «Галактыка» на вул. Сурганава ў г. Мінску; ФАК Лідскага ВДА, завод бытавой хіміі ў г. Баранавічы; аўтабаза на 250 адзінак тэхнікі трэста «БелаўтаМАЗрамбудмантаж»; крытыя тэнісныя корты на вул. Кальцова ў г. Мінску; індывідуальныя жылыя дамы ў п. Ратамка, г. Заслаўі, п. Раўбічы, вул. Стэфанаўскай, Загарадным завулку ў г. Мінску; катэджная забудова «Тавалга»; верталётны клуб (ROBINSON).

## Узнагароды 
Мае дыплом Саюза архітэктараў Беларусі на Рэспубліканскім аглядзе лепшых архітэктурных твораў (пабудоў) 1982.

## Літаратура 
* 
* 

Катэгорыя:Архітэктары Беларусі
Катэгорыя:Архітэктары XX стагоддзя
Катэгорыя:Архітэктары XXI стагоддзя
Катэгорыя:Прамысловыя архітэктары Беларусі
Свята-Раство-Багародзічны жаночы манастыр (Брэст)

**Свята-Раство-Багародзічны жаночы манастыр** ― жаночы манастыр у Брэсце. Знаходзіцца на Шпітальным востраве ў Крэпасці.

## Гісторыя 
Папярэдні манастыр быў мужскі і знаходзіўся ў Замухавеччы. У манастыры былі два храмы: у гонар Нараджэння Багародзіцы і Пачэснага Крыжа (апошні заснаваны ў пачатку XV стагоддзя жонкай князя Вітаўта княгіняй Ганнай Святаславаўнай). У 1819 годзе будынкі манастыра згарэлі.

У 2001 годзе жаночы манастыр у гонар Нараджэння Багародзіцы быў адноўлены. У 2005 годзе гарадскія ўлады перадалі манастыру ў сталае карыстанне двухпавярховы будынак Брэсцкай крэпасці, у якім раней была палкавая школа 84-га стралковага палка. Манастыр таксама атрымаў 88 сотак зямлі.

## Крыніцы 
## Літаратура 
* Па святых месцах Беларусі // Беларускі праваслаўны каляндар, 2006 : звод іменаў святых, святыя зямлі Беларускай, рэлігійныя дзеячы XX ст., па святых месцах Беларусі / укладальнік Л. Я. Кулажанка, Т. А. Матрунчык. ― Мінск, 2005. — С 136—142.
* Праваслаўныя храмы на Беларусі : энцыклапедычны даведнік / А. М. Кулагін. — Мінск, 2001.

## Спасылкі 
* Свято-Рождество-Богородицкий женский монастырь, г. Брест  на monasterium.by

Катэгорыя:Праваслаўныя манастыры Беларусі
Катэгорыя:Брэсцкая і Кобрынская епархія
Катэгорыя:Жаночыя манастыры
Катэгорыя:Культавыя збудаванні Брэста
Катэгорыя:2001 год у Брэсце
Катэгорыя:З’явіліся ў 2001 годзе
Беланідый

**Беланідый** (*Belonidium*) — род грыбоў сямейства .

## Некаторыя віды 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Літаратура 
* *Сцефановіч А. І.* 

Катэгорыя:Аскаміцэты
Капліца памяці воінаў-інтэрнацыяналістаў (Магілёў)

**Капліца памяці воінаў-інтэрнацыяналістаў** — помнік у Магілёве, размешчаны на левым беразе Дняпра, па Вялікай Чавускай вуліцы. Адкрыта 15 лютага 2002 г. Аўтары помніка архітэктар Уладзімір Чаленка і скульптар Юрый Паўлаў.

## Архітэктура 
Капліца зроблена з жалезабетону і граніту, вышыня складае 16 м. Купал пакрыты суцэльнай меддзю. Прапорцыі і форма архітэктуры капліцы пераймаюць каноны старажытнарускай праваслаўнай архітэктуры. У плане капліца ўтварае квадрат — сімвал цвёрдасці веры, вышыня яе парталаў складае два квадраты, у аснову кампазіцыі закладзены сімвал крыжа, які сімвалізуе перамогу над смерцю.

Чатырохмятровая скульптурная кампазіцыя зроблена з бронзы і чырвонага граніту. Скульптура ўвасабляе святы і ўзнёслы вобраз Маці—Беларусі, якая бласлаўляе сваіх сыноў на ратны подзвіг. Скульптурная кампазіцыя сімвалізуе пераемнасць вайсковай доблесці ўсіх пакаленняў воінаў-інтэрнацыяналістаў. Імёны загінулых воінаў—інтэрнацыяналістаў Магілёўшчыны ўшанаваны на мемарыяльнай дошцы, устаноўленай на помніку. Ля падмурка помніка закладзены капсулы памяці з зямлёй Афганістана, мемарыяла «Востраў слёз» у горадзе Мінску, Буйніцкага поля і салдацкіх магіл Магілёўшчыны.

## Спасылкі 
* Каплица памяти воинов-интернационалистов

Катэгорыя:Мемарыяльныя збудаванні Беларусі
Катэгорыя:Славутасці Магілёва
Катэгорыя:Вялікая Чавуская вуліца
Катэгорыя:Капліцы Магілёва
Катэгорыя:2002 год у Магілёве
Катэгорыя:Творы Юрыя Паўлава
Катэгорыя:Будынкі і збудаванні Уладзіміра Чаленкі
Помнік Тарасу Шаўчэнку (Магілёў)

**Помнік Тарасу Шаўчэнку** — помнік у Магілёве, размешчаны на Траецкай набярэжнай на левым беразе Дняпра. Прысвечаны ўкраінскаму паэту і мастаку Тарасу Рыгоравічу Шаўчэнку.

Адкрыты 18 жніўня 2005 г., напярэдадні 14-годдзя незалежнасці Украіны, па ініцыятыве мясцовых украінскіх грамад пры арганізацыйнай падтрымцы пасольства Украіны ў Рэспубліцы Беларусь і пры актыўным удзеле гандлёва-эканамічнай місіі пры ўкраінскім дыпламатычным прадстаўніцтве. Аўтарамі помніка з’яўляюцца ўкраінскі скульптар   і беларускі архітэктар І. А. Бурэніна.

Уяўляе сабой пагрудны бронзавы бюст на гранітным пастаменце.

## Спасылкі 
* Памятник Т. Г. Шевченко

Катэгорыя:2005 год у Магілёве
Катэгорыя:Помнікі Магілёва
Катэгорыя:Траецкая набярэжная (Магілёў)
Катэгорыя:Помнікі Тарасу Шаўчэнку
Бластакладыя

**Бластакладыя** (*Blastocladia*)&nbsp;— род грыбоў сямейства . Класіфікавана ў 1877 годзе.

## Класіфікацыя 
Да роду Blastocladia адносяць 34 відаў:

* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

Катэгорыя:Бластакладыяльныя
Музей эвалюцыі Інстытута палеабіялогіі Польскай акадэміі навук

**Музей эвалюцыі Інстытута палеабіялогіі Польскай акадэміі навук** — музей, прысвечаны эвалюцыі і палеанталогіі, размешчаны ў  пры Палацы культуры і навукі ў Варшаве. Музей з’яўляецца пляцоўкай .

## Гісторыя 
У 1968—1984 гадах у залах Палаца Культуры і навукі ў Варшаве адбылася адкрытая па ініцыятыве Зоф’і Келян-Явароўскай выстаўка «Дыназаўры з пустыні Гобі», якая прадставіла вынікі польска-мангольскіх палеанталагічных экспедыцый у пустыню Гобі 1963—1971 гадоў.

У 1984 годзе  прыняў з  выставачныя залы ў Палацы моладзі і стварыў філіял Інстытута пад назвай *Музей эвалюцыі*. У 1985 годзе была адкрыта пастаянная выстаўка «Эвалюцыя на зямлі» (паводле працы Зоф’і Келян-Явароўскай у супрацоўніцтве з Анджэем Сулімскім і супрацоўнікамі Інстытута), якая прадставіла большасць узораў, сабраных падчас даследчых экспедыцый у Манголію. Частка выстаўкі таксама была прысвечана сучасным жывёлам, асабліва насякомым і птушкам з калекцый .

У 2001 годзе была адкрыта новая экспазіцыя, прысвечаная палеанталагічным адкрыццям  у  паблізу Аполе на могілках рэптылій і амфібій часоў трыясу. На выстаўцы былі прадстаўлены як асобнікі, так і рэканструкцыі водных і наземных жывёл. У 2003 годзе антрапалагічны аддзел узбагаціўся рэканструкцыяй аўстралапітэка. У 2005 годзе была завершана мадэрнізацыя пастаяннай экспазіцыі і створаны новыя рэканструкцыі шкілетаў дыназаўраў, выяўленыя ў Манголіі. У 2007 годзе была адкрыта новая выстаўка Музея і Інстытута заалогіі Польскай акадэміі навук «Забойцы без віны», якая прадставіла розных драпежнікаў.

У 2009 годзе з нагоды 150-годдзя першага выдання працы *«Паходжанне відаў»* Чарльза Дарвіна была адкрыта выстаўка, прысвечаная выхаду пазваночных жывёл на бераг.

## Спасылкі 
* Сайт музея

Катэгорыя:Музеі Варшавы
Катэгорыя:Палеанталагічныя музеі
Юрый Паўлавіч Паўлаў

**Юрый Паўлавіч Паўлаў** (25 ліпеня 1935, с. Кіпешына, Новасібірская вобласць — 8 кастрычніка 2019, Дніпро, Украіна) — украінскі скульптар. Заслужаны мастак Украіны.

## Біяграфія 
У 1947 годзе перабраўся ў Днепрапятроўск. У станковай скульптуры ён стварыў цэлую партрэтную галерэю выразных выяў сваіх сучаснікаў («Маці», «Ганнуся», «Настаўніца Н. Т. Гульцяева» і іншыя). Яго тэматычныя кампазіцыі вылучалися на абласных і рэспубліканскіх выстаўках паэтычнасцю вобразнай характарыстыкі і своеасаблівасцю пластычнай лексікі («Мантажнікі і сонца»", «Мацярынства», «Юнацтва», «Сорак першы год»).

]]
У Дніпры стварыў фантан «Муза» каля тэатра оперы і балета (1974), барэльефы і бронзавая скульптура на фасадзе тэатра імя Шаўчэнкі (1979), помнік воінам-афганцам «Выбух памяці» (1989), мемарыяльныя комплексы на , помнік загінулым воінам-афганцам, скульптура Льва ў , помнік навучэнцам тэхнікума чыгуначнага транспарту, якія загінулі пры абароне Днепрапятроўска, помнік «Фарсіраванне Дняпра».

Творы Юрыя Паўлава знаходзяцца і ў іншых буйных гарадах Украіны, а таксама ў Беларусі і Расіі

## Узнагароды 
Лаўрэат прэміі імя Вадзіма Сідура Днепрапятроўскага гарадскога савета.

## Спасылкі 
* Памятники скульптора Павлова Юрия Павловича

Катэгорыя:Скульптары Украіны
Катэгорыя:Узнагароджаныя Ганаровай граматай Прэзідыума Вярхоўнага Савета УССР
Свята-Пакроўскі жаночы манастыр (Хойнікі)

**Свята-Пакроўскі жаночы манастыр** ― жаночы манастыр у Хойніках Гомельскай вобласці. Знаходзіцца на вул. Сялянская, 163.

## Гісторыя 
Свята-Пакроўскі жаночы манастыр заснаваны ў 1705 годзе ў гонар Пакрова Прасвятой Багародзіцы. Галоўнай рэліквіяй храма з’яўляецца спіс іконы Божай Маці «Благадатнае Неба», які падарылі ў знак падзякі, калі сваталіся да княгіні Агаф’і.

У пачатку 1922 года царква і манастыр былі закрыты ўладамі, а ў 1928 годзе разрабаваны і разбураны.

Пасля аварыі на Чарнобыльскай АЭС у 1988 годзе зноў быў пабудаваны каменны Пакроўскі храм. Іканастас і сцены былі распісаны рускімі і ўкраінскімі мастакамі. Пры храме быў утвораны жаночы манаскі скіт, а пазней у 1999 годзе яго пераўтварылі ў манастыр. Тут знаходзіцца Казанская ікона Божай Маці, якую паднёс у дар Патрыярх Маскоўскі і ўсяе Русі Алексій II. Для дзяцей заўсёды адкрыта нядзельная школа.

## Літаратура 
* Праваслаўныя храмы Беларусі : энцыклапедычны даведнік / А. М. Кулагін; [рэдакцыйны савет: Г. П. Пашкоў, Л. В. Календа]. — Мінск: Беларуская Энцыклапедыя, 2007. — 653 с. 2000 экз. ISBN 978-985-11-0389-4

## Спасылкі 
* Свято-Покровский женский монастырь, г. Хойники  на monasterium.by

Катэгорыя:Праваслаўныя манастыры Беларусі
Катэгорыя:Жаночыя манастыры
Катэгорыя:Тураўская і Мазырская епархія
Катэгорыя:Славутасці Хойнікаў
Катэгорыя:Культавыя збудаванні Хойніцкага раёна
Oligostomis

**Oligostomis** — род ручайнікаў сямейства . У род *Oligostomis* уключаны як мінімум чатыры апісаныя віды.

## Віды 
Гэтыя чатыры віды належаць да роду *Oligostomis*:

*  (Walker, 1852)
*  (Walker, 1852)
*  (Linnaeus, 1761)
*  (Ulmer, 1932)

## Літаратура 
* 
* 
* 

Катэгорыя:Ручайнікі
Юрый Паўлаў

**Юрый Паўлаў**:
* 
* Юрый Віктаравіч Паўлаў (1952—2004) — савецкі баскетбаліст, пасля трэнер па баскетболе.
* Юрый Уладзіміравіч Паўлаў (1950—2016) — расійскі рэжысёр тэатра і кіно.
* Юрый Іванавіч Паўлаў (нар. 1931) — савецкі дыпламат, Надзвычайны і Паўнамоцны Пасланец I класа.
* Юрый Міхайлавіч Паўлаў (нар. 1935) — мастак, прадстаўнік ленінградскай школы жывапісу.
* Юрый Паўлавіч Паўлаў (1935—2019) — украінскі скульптар.
Катэнарыя

**Катэнарыя** (*Catenaria*)&nbsp;— род грыбоў сямейства . Назва ўпершыню апублікаваная ў 1876 годзе.

## Класіфікацыя 
Да роду *Catenaria* адносяць 11 відаў:

* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Літаратура 
* *Лемяза М. А.* . — С. 310—311.
* Sorokin, N. 1876. Note sur les végétaux parasites des Anguillulae. Annales des Sciences Naturelles Botanique. ser. 6, 4:62-71 — P. 67

Катэгорыя:Бластакладыяльныя
Юрый Аляксандравіч Паўлаў

**Юрый Аляксандравіч Паўлаў:**
* Юрый Аляксандравіч Паўлаў (нар. 1947) — савецкі хакеіст, абаронца; затым — трэнер.
* Юрый Аляксандравіч Паўлаў — дацэнт, лаўрэат Сталінскай прэміі ў галіны навукі.
Свята-Засіма-Саваціеўскі мужчынскі манастыр

**Свята-Засіма-Саваціеўскі мужчынскі манастыр** ― манастыр у в. Вялікая Кракотка, Слонімскага раёна Гродзенскай вобласці.

## Гісторыя 
Мужчынскі манастыр бярэ свой пачатак ад храма Божага Нараджэння Найсвятой Багародзіцы.

У 1883 годзе з бутавага каменя быў пабудаваны храм. У 1959—1961 гады храм закрылі і размясцілі ў ім клуб. У 1990—1991 гадах царква была адноўлена.

У 2002 годзе ў будынку былой школы быў арганізаваны скіт. 29 чэрвеня 2009 года сінод Беларускай Праваслаўнай Царквы заснаваў у вёсцы Вялікая Кракотка мужчынскі манастыр.

У комплекс манастыра ўваходзяць 2 храмы, надбрамная капліца з аркавым праходам, трапезная, жылы манастырскі комплекс, сталярная майстэрня, гаспадарчыя пабудовы, дом паломніка, агарод, пчальнік, сажалка.

## Спасылкі 
* Свято-Зосимо-Савватиевский Велико-Кракотский мужской монастырь, д. Великая Кракотка  на monasterium.by
* 
* 

Катэгорыя:Праваслаўныя манастыры Беларусі
Катэгорыя:Навагрудская і Слонімская епархія
Катэгорыя:Вялікая Кракотка
Катэгорыя:Культавыя збудаванні Слонімскага раёна
Кінастудыя імя М. Горкага

**Кінастудыя імя М. Горкага** — савецкая, затым расейская кінакампанія. Адна з найбуйнейшых кінакампаній Расіі.
## Фільмаграфія 
* Новы Гулівер (1935)
* Па шчупаковым загадзе (1938)
* Васіліса Прыгожая (1939)
* Маленькая Вера (1988)

## Спасылкі 
* Официальный сайт киностудии им. М. Горького
* 

Катэгорыя:Кінакампаніі СССР
Спіс божых каровак Беларусі

У Беларусі адзначана больш за 40 відаў **божых каровак**.

## Род  
* 
* 
* 

## Род  
* 

## Род  
* 

## Род  
* 

## Род  
* 
* 
* 

## Род  
* 
* 

## Род  
* 
* 

## Род  
* 

## Род  
* 
* 

## Род  
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Род  
* 

## Род  
* 

## Род  
* 

## Род  
* 
* 

## Род  
* 
* 
* 

## Род  
* 
* 
* 

## Род  
* 

## Род  
* 

## Род  
* 
* 
* 

## Род  
* 

## Род  
* 

## Род  
* 

## Род  
* 

## Род  
* 

## Род  
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Род  
* 

## Род  
* 

## Род  
* 

## Род  
* 

## Род  
* 

## Літаратура 
* *Лаўрова Н. К.* 
* *Круглова, О. Ю.* Фенооблик формирующихся в Республике Беларусь группировок инвазийного вида божьих коровок Harmonia axyridis Pallas (Coleoptera, Coccinellidae) / О. Ю. Круглова // Труды БГУ. — 2015. — т. 10, ч. 1. — С. 327—335.

## Спасылкі 
* Семейство COCCINELIDAE (Коровки или Божьи коровки) 
* Семейство Коровки (Сосcinellidae)  

*
Божыя кароўкі
Свята-Афанасьеўскі мужчынскі манастыр (Брэст)

**Свята-Афанасьеўскі мужчынскі манастыр** ― манастыр у Брэсце (былая вёска Аркадыя). Знаходзіцца на вуліцы Свята-Афанасьеўская, 39.

## Гісторыя 
У 1909 годзе на месцы смерці святога Афанасія Брэсцкага (1648 год) была пабудавана Свята-Афанасьеўская капліца. Пасля Другой сусветнай вайны храм быў закрыты.

У 1980 годзе пастановай Брэсцкага аблвыканкама будынак быў перададзены Праваслаўнай Царкве. Храм быў адноўлены і ў 1988 годзе ў ім адбылося першае набажэнства. У ліпені 1995 года святыню наведаў патрыярх Алексій II і блаславіў адкрыццё мужчынскага манастыра.

21 лютага 1996 года Свяшчэнным сінодам Рускай праваслаўнай царквы было зацверджана заснаванне манастыра.

## Архітэктура 
Царква — помнік народнага дойлідства з рысамі рэтраспектыўна-рускага стылю. Пабудавана з хваёвага бруса на падмурку. Выразнасць будынка дасягаецца падоўжна-восевым спалучэннем розных па памерах зрубаў выцягнутага бабінца з прытворам і крыжовай у плане малітоўнай залы, плаўным спалучэннем іх 2-схільных дахаў. Над сяродкрыжжам уздымаецца высокі гранёны шацёр з макаўкай. Макаўкамі завершаны і 3-вугольныя франтоны крылаў крыжа, апсіда і бабінец, што стварае партатыўнае маляўнічае залачонае 5-купалле. Па тыпу сялянскай хаты галоўны фасад завершаны 3-вугольным франтонам, ашаляваным «у вугал» і ахопленым разнымі падзорамі; па цэнтры франтона размешчаны абраз прападобнага Афанасія Філіповіча. Фасады ашаляваны гарызантальна, цокальная частка — вертыкальна. Уваход вылучаны 4-слуповым ганкам пад 2-схільным дахам.
У інтэр’еры апсіда вылучана шырокай кілепадобнай аркай. 1-ярусны драўляны іканастас у неарускім стылі; царскія вароты, арачныя рамы абразоў размежаваны карынфскімі калонкамі, завершаны кілепадобнымі франтончыкамі. Галерэя хораў падтрымана бакавымі ўвагнутымі кранштэйнамі.

## Спасылкі 
* Свято- Афанасьевский мужской монастырь, д. Аркадия  на monasterium.by

Катэгорыя:Праваслаўныя манастыры Беларусі
Катэгорыя:Брэсцкая і Кобрынская епархія
Катэгорыя:Культавыя збудаванні Брэста
Катэгорыя:1996 год у Брэсце
Катэгорыя:З’явіліся ў 1996 годзе
Катэгорыя:Аб’екты, названыя ў гонар Афанасія Філіповіча
Пуэбла (значэнні)

* **Пуэбла** — тып сельскага паселішча ў Паўночнай Амерыцы
:: **Таас-Пуэбла** — аб'ект сусветнай спадчыны ў ЗША

## Этнаграфія 
* **Пуэбла (індзейцы)** — група індзейскіх народаў на паўднёвым захадзе сучасных ЗША
::**Старажытныя пуэбла** — старажытная індзейская культура ў Паўночнай Амерыцы

## Геаграфія 
* Пуэбла (акруга)
* Пуэбла (штат) — мексіканскі штат
* Пуэбла (Каларада) — горад у амерыканскім штаце Каларада
* Эроіка-Пуэбла-дэ-Сарагоса — горад і муніцыпалітэт у Мексіцы

## Гл. таксама 
**Пуэбліта** — мураваныя абарончыя збудаванні індзейцаў-наваха
Ядранец (род раслін)

**Ядране́ц** (*Thesium*) — род кветкавых раслін сямейства .

## Батанічнае апісанне 
Аднагадовыя і шматгадовыя травяністыя расліны, пераважна паўпаразіты. Лісце чаргаванае, вузкае, звычайна лінейнае або лінейна-ланцэтнае. Кветкі дробныя, двухполыя, зеленаватыя, з травяністым 4—5-раздзельным калякветнікам. Тычынак 4—5. Плод — шарападобны або эліпсоідны рабрысты арэшак.

## Віды 
Род налічвае больш за 200 відаў. Па інфармацыі на сайце The Plant List — 305 відаў.

Некаторыя з іх:
*  
* 

## Літаратура 
*  — С. 455.
*  — С. 242—243.
* 

## Спасылкі 
* 
* Thesium // The Plant List
* Genus: *Thesium* L. // Germplasm Resources Information Network (GRIN-Taxonomy)
* Ленец // Проект «Архив природы России» 

Катэгорыя:Санталавыя
Шэран Тэйт

**Шэран Мары Тэйт** (, Далас — , Лос-Анджэлес) — амерыканская актрыса і мадэль.

Тэйт пачала сваю кар’еру ў 1960-я гады з невялікіх тэлевізійных роляў, пасля якіх яна знялася ў некалькіх фільмах. Атрымаўшы станоўчыя водгукі ад крытыкаў, яна была прызнана адной з самых перспектыўных актрыс маладога пакалення ў Галівудзе і была намінавана на «Залаты глобус» за ролю ў фільме *Даліна лялек* (1967). Яна таксама часта з’яўлялася ў модных часопісах як мадэль вокладкі.

У 1968 годзе яна выйшла замуж за рэжысёра Рамана Паланскі. На дзявятым месяцы цяжарнасці яна памерла ў сваім доме ў Беверлі-Хілз. Шэран Тэйт, разам з чатырма яе сябрамі, была жорстка забіта членамі секты на чале з Чарльзам Мэнсанам.

Прыкладна праз 10 гадоў пасля забойства, маці Шэран Тэйт, Дорыс, у адказ на ўзмацненне праявы культу забойцаў дачкі і магчымасці некаторых з іх атрымаць умоўна-датэрміновае вызваленне, арганізавала грамадскую кампанію па аказанні ціску на ўлады, каб выправіць недахопы, якія ўбачыла ў дзяржаўнай пенітэнцыярнай сістэме. У выніку гэтай кампаніі былі ўнесены некалькі паправак у крымінальнае заканадаўства Каліфорніі, якія дазваляюць ахвярам злачынстваў і іх сем’ям падаваць *заявы пацярпелых аб уздзеянні* — падчас фазы судовага разбору і падчас пасяджэнняў камісій датэрміновага вызвалення. Дорыс Тэйт таксама стала першай асобай, якая скарысталася нядаўна прынятым законам падчас пасяджэння камісіі аб магчымасці датэрміновага вызвалення Чарльза Уотсана, аднаго з забойцаў Шэран Тэйт. Пазней Дорыс Тэйт была перакананая, што з-за гэтых змяненняў у законе яе дачцэ была вернута чалавечая годнасць і што яе барацьба дазволіла «ператварыць след, які Шэран пакінула пасля сябе — ператварыўшы яе з ахвяры злачынства ў сімвал барацьбы за правы пацярпелых».

Катэгорыя:Актрысы ЗША
Катэгорыя:Фотамадэлі ЗША
Катэгорыя:Актрысы тэлебачання ЗША
Катэгорыя:Актрысы XX стагоддзя
Катэгорыя:Ахвяры забойстваў
Катэгорыя:Памерлі ад халоднай зброі
Школа № 2 (Слуцк)

**Школа № 2** — сярэдняя навучальная ўстанова, якая знаходзіцца ў Слуцку па адрасе вул. Віленская, 61.

## Гісторыя 
Школа была адкрыта ў 1923 годзе як школа-камуна № 2 другой ступені з сямігадовым тэрмінам навучання.

З 1961 года заняткі вядуцца ў новым будынку. У 1965 годзе былі адкрыты педагагічныя класы для падрыхтоўкі будучых педагогаў школ і педагогаў дашкольнай адукацыі. У 2001 годзе адкрыты ліцэйскія юрыдычныя класы.

## Вядомыя выпускнікі 
* Уладзімір Іванавіч Акулаў — мастак-жывапісец і графік
* Уладзімір Уладзіміравіч Барысавец — міліцыянер. Загінуў пры выкананні абавязкаў, яго імя носіць вуліца Слуцка
*  — авіяцыйны канструктар. Генеральны канструктар ААТ «Тупалеў», заслужаны канструктар Расійскай Федэрацыі, лаўрэат Дзяржаўнай прэміі Расійскай Федэрацыі

Катэгорыя:1923 год у Беларусі
Катэгорыя:Школы Слуцка
Катэгорыя:Віленская вуліца (Слуцк)
Калыніўка (Вэрхнёдніпроўскі раён)

**Калыніўка** () — вёска ў Вэрхнёдніпроўскім раёне Днепрапятроўскай вобласці Украіны.
## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Вэрхнёдніпроўскага раёна
Мятліцкі

**Мятліцкі** — беларускае прозвішча.

## Вядомыя носьбіты 
* Аляксандр Мятліцкі (нар. 1964) — беларускі футбаліст
* Леў Паўлавіч Мятліцкі (1930—2019) — беларускі савецкі партыйны і дзяржаўны дзеяч
* Мікола Мятліцкі (1954—2021) — беларускі паэт
Пышнік

**Пышнік** — прозвішча

## Вядомыя носьбіты 
* Андрэй Юр’евіч Пышнік — беларускі футбаліст і футбольны трэнер
* Дзяніс Андрэевіч Пышнік — беларускі футбаліст
* Рэгіна Ігнатаўна Пышнік — беларуская баскетбалістка і баскетбольны трэнер
* Сяргей Юр’евіч Пышнік — беларускі футбольны трэнер
* Юрый Антонавіч Пышнік — беларускі футбаліст і футбольны трэнер
Мікалай Іванавіч Прохараў

**Мікала́й Іва́навіч Про́хараў** — беларускі савецкі гаспадарчы, партыйны і дзяржаўны дзеяч.

## Біяграфія 
З 1929 года — на гаспадарчай, грамадскай і палітычнай працы. У 1929—1946 гг. — на партыйнай працы ў Беларускай ССР, загадчык арганізацыйна-партыйных аддзелам ЦК КП(б) Беларусі, сакратар ЦК КП(б) Беларусі па водным транспарце, начальнік Спецыяльнай школы Беларускага Штаба партызанскага руху, загадчык Ваеннага аддзела ЦК КП(б) Беларусі, 1-ы сакратар Віцебскага абласнога камітэта КП Беларусі.

Абіраўся дэпутатам Вярхоўнага Савета Беларускай ССР.

Дэлегат XIX з’езда КПСС.

Памёр да 1985 года.

## Спасылкі 
* Прохараў
* ООВ1

Катэгорыя:Дэпутаты Вярхоўнага Савета БССР
Катэгорыя:Першыя сакратары Віцебскага абкама КП Беларусі
Катэгорыя:Сакратары ЦК КПБ
Катэгорыя:Дэпутаты Вярхоўнага Савета БССР 1-га склікання
Леў Паўлавіч Мятліцкі

**Леў Па́ўлавіч Мятлі́цкі** (,  — 9 верасня 2019) — беларускі савецкі партыйны і дзяржаўны дзеяч. Кандыдат эканамічных навук.

## Біяграфія 
Скончыў Мінскі палітэхнікум (1950), Ленінградскі электратэхнічны інстытут імя У. І. Ульянава (Леніна) (ЛЭТІ) (1955) і Беларускі дзяржаўны інстытут народнай гаспадаркі імя В. У. Куйбышава (1972). Член КПСС з 1953 года.

У 1950—1953 гадах — радыетэхнік, электрасветлатэхнік, інжынер сувязі Мінскага аэрапорта.

У 1956—1957 гадах — выкладчык, старшы майстар вытворчага навучання, намеснік дырэктара па вучэбна-вытворчай рабоце тэхнічнага вучылішча № 6, г. Баранавічы Брэсцкай вобласці.

У 1957 годзе — інжынер-канструктар Мінскага станкабудаўнічага завода імя Варашылава.

У 1957—1962 гадах — інструктар, намеснік загадчыка Прамыслова-транспартнага аддзела ЦК КП Беларусі.

У 1962—1963 гадах — першы сакратар Баранавіцкага гарадскога камітэта КП(б) Беларусі (Брэсцкая вобласць).

У 1963—1964 гадах — першы сакратар Брэсцкага прамысловага абласнога камітэта КП Беларусі.

У 1965—1967 гадах — першы сакратар Мінскага гарадскога камітэта КП Беларусі.

У 1967—1972 гадах — намеснік дырэктара Навукова-даследчага інстытута эканомікі і эканоміка-матэматычных метадаў планавання пры Дзяржаўным планавым камітэце Савета Міністраў Беларускай ССР.

У 1972—1977 гадах — намеснік старшыні Дзяржаўнага планавага камітэта СМ Беларускай ССР — начальнік упраўлення Дзяржплана БССР па планаванні навукова-даследчых работ і ўкаранення дасягненняў навукі і тэхнікі ў вытворчасць.

У 1977—1980 гадах — кіраўнік групы савецкіх кансультантаў пры Цэнтральным савеце па планаванні на Кубе.

У 1980—1985 гадах — намеснік старшыні Дзяржаўнага планавага камітэта Беларускай ССР.

У 1985—1990 гадах — саветнік па пытаннях планавання Пасольства СССР, прадстаўнік Дзяржплана СССР у Рэспубліцы Куба; саветнік-пасланнік Пасольства СССР у Рэспубліцы Куба па эканамічных пытаннях.

У 1995—2005 гадах — кіраўнік Цэнтра даследаванняў сусветнай эканомікі НДЭІ Міністэрства эканомікі Рэспублікі Беларусь.

Абіраўся дэпутатам Вярхоўнага Савета БССР 6-га склікання (1963—1967) і Вярхоўнага Савета СССР 7-га склікання (1966—1970).

Жыве ў Мінску.

## Навуковая дзейнасць 
Аўтар больш як 75 навуковых прац. Асноўнымі напрамкамі навуковых даследаванняў былі пытанні распрацоўкі аўтаматызаванай сістэмы планавых разлікаў (АСПР), развіцця сферы паслуг і іх уліку ў валавым ўнутраным прадукце, даследаванні праблем сусветнай эканомікі, развіцця знешнеэканамічных адносін і інш. Неаднаразова прызначаўся прадстаўніком і кіраўніком рабочай групы ад БССР у ААН (Швейцарыя) па пытаннях знешнеэканамічнага супрацоўніцтва.

## Узнагароды 
Узнагароджаны Ордэнам Працоўнага Чырвонага Сцяга (1966) і 6-ю медалямі, Ганаровымі граматамі Вярхоўнага Савета БССР і Вярхоўнага Савета СССР. Узнагароджваўся Ганаровымі граматамі Савета Міністраў Рэспублікі Беларусь.

## Спасылкі 
* Мятліцкі

Катэгорыя:Дэпутаты Вярхоўнага Савета БССР 6-га склікання
Катэгорыя:Дэпутаты Вярхоўнага Савета СССР 7-га склікання
Катэгорыя:Першыя сакратары Брэсцкага абкама КП Беларусі
Катэгорыя:Першыя сакратары Мінскага гаркама КП Беларусі
Катэгорыя:Першыя сакратары Баранавіцкага гаркама КПБ
Рэгіна Ігнатаўна Пышнік

**Рэгіна Ігнатаўна Пышнік** ( —) — беларуская баскетбалістка, баскетбольны трэнер і рэферы. Заслужаны трэнер Рэспублікі Беларусь, майстар спорту міжнароднага класа, суддзя вышэйшай нацыянальнай катэгорыі, член саюза ветэранаў Рэспублікі Беларусь, выдатнік народнай адукацыі.

## Біяграфія 
Пасля завяршэння прафесійнай спартыўнай кар’еры 37 гадоў узначальвала СДЮШАР № 10 па баскетболу ў Мінску.

## Сям’я 
* муж  — беларускі футбаліст і футбольны трэнер
* сын  — беларускі футбольны трэнер
* сын Андрэй Юр’евіч Пышнік — беларускі футбаліст і футбольны трэнер
** унук  — беларускі футбаліст

Катэгорыя:Баскетбалісткі Беларусі
Катэгорыя:Баскетбалісты СССР
Катэгорыя:Баскетбольныя трэнеры Беларусі
Катэгорыя:Баскетбольныя трэнеры СССР
Катэгорыя:Баскетбольныя суддзі Беларусі
Катэгорыя:Баскетбольныя суддзі СССР
Забароўскі

**Забароўскі** — прозвішча

## Вядомыя носьбіты 
* Станіслаў Забароўскі (нар. 1988) — беларускі валейбаліст.
* Канстанцін Васілевіч Забароўскі — савецкі танкіст, Герой Савецкага Саюза
* Канстанцін Ксавер’евіч Забароўскі — беларускі спецыяліст у галіне спартыўнай медыцыны
* Цімон Забароўскі — польскі паэт эпохі нараджэння рамантызму
* Яраслаў Юр'евіч Забароўскі — украінскі гісторык
Анцыповіч

**Анцыповіч** — беларускае прозвішча.

## Вядомыя носьбіты 
* Анастас Анцыповіч — беларускі вайсковец, капітан, удзельнік Слуцкага збройнага чыну.
* Надзея Мікалаеўна Анцыповіч — беларуская і расійская тэатральная і кінаактрыса.
Ксянзоў

**Ксянзоў** — прозвішча

## Вялікія носьбіты 
* Ілья Віктаравіч Ксянзоў — беларускі плывец. Майстар спорту Беларусі.
* Сяргей Іванавіч Ксянзоў — беларускі педагог. Партызан Вялікай Айчыннай вайны
Кахановіч

**Кахановіч** — прозвішча

## Вядомыя носьбіты 
* Міхаіл Сілуянавіч Кахановіч — беларускі палітычны і грамадскі дзеяч, педагог, рэдактар, публіцыст
* Уладзімір Сямёнавіч Кахановіч (1929—1992) — заслужаны вынаходнік Беларусі.
Свята-Ціхвінскі жаночы манастыр (Гомель)

**Свята-Ціхвінскі жаночы манастыр** ― праваслаўны жаночы манастыр у горадзе Гомелі.

## Гісторыя 
У 1899 годзе са стараверскага мужчынскага манастыра быў утвораны праваслаўны жаночы. Быў закрыты пад канец 1920-х гадоў. У 1943 годзе быў часова адкрыты і ў пасляваенны час ізноў закрыты.

У 1992 годзе была арганізавана жаночая манаская грамада. Спачатку манастыр месціўся ў будынку Гомельскага епархіяльнага ўпраўлення, потым пераехаў ва ўласны будынак. 1 красавіка 1993 года грамада атрымала статус жаночага манастыра ў гонар Ціхвінскага абраза Божай Маці. У верасні 2004 года манастыру быў перададзены былы гомельскі Дом міласэрнасці з дамавым храмам.

## Святыні 
* Спіс Ціхвінскай іконы Божай Маці.
* Спіс іконы Божай Маці «Знаменне».
* Іконы з машчамі св. Іаана Кармянскага , св. Ефрасінні Полацкай.
* Мошчы чарнігаўскіх святых: свяціцеля Феадосія, архіепіскапа Чарнігаўскага, прападобнага Лаўрэнція Чарнігаўскага і свяціцеля Філарэта.
* Святая крыніца Казанскай іконы Божай маці.

## Спасылкі 
* Свято-Тихвинский женский монастырь, г. Гомель  на monasterium.by
* 
* 

Катэгорыя:Праваслаўныя манастыры Беларусі
Катэгорыя:Гомельская і Жлобінская епархія
Катэгорыя:Культавыя збудаванні Гомеля
Катэгорыя:Жаночыя манастыры
Катэгорыя:З’явіліся ў 1993 годзе
Катэгорыя:1993 год у Гомелі
Паліўскэ

**Паліўскэ** () — вёска ў Вэрхнёдніпроўскім раёне Днепрапятроўскай вобласці Украіны.
## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Вэрхнёдніпроўскага раёна
Правабэрэжнэ

**Правабэрэжнэ** () — вёска ў Вэрхнёдніпроўскім раёне Днепрапятроўскай вобласці Украіны.
## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Вэрхнёдніпроўскага раёна
Катэгорыя:Населеныя пункты, заснаваныя ў 1973 годзе
Свята-Успенскі Казіміраўскі жаночы манастыр

**Свята-Успенскі Казіміраўскі жаночы манастыр** ― манастыр у в. Казімірава Жлобінскага раёна Гомельскай вобласці.

## Гісторыя 
У 1713 годзе ў Казіміраве Казімірам Юдзіцкім быў заснаваны ўніяцкі манастыр пад кіраваннем ордэна базыльян. У 1832 годзе касцёл быў ператвораны ў праваслаўны храм, а манастыр быў скасаваны.

У 1996 годзе быў адроджаны праваслаўны прыход. У 2000 годзе пастановай Сінода Беларускага экзархату Маскоўскага патрыярхату Казіміраўскі прыход быў ператвораны ў жаночы манастыр.

## Спасылкі 
* Свято-Успенский женский монастырь, д. Казимирово  на monasterium.by
* 
* 

Катэгорыя:Праваслаўныя манастыры Беларусі
Катэгорыя:Гомельская і Жлобінская епархія
Катэгорыя:Казімірава (Жлобінскі раён)
Катэгорыя:Культавыя збудаванні Жлобінскага раёна
Катэгорыя:2000 год у Беларусі
Катэгорыя:З’явіліся ў 2000 годзе
Катэгорыя:Жаночыя манастыры
Тытаравэ

**Тытаравэ** (), да 2024 года **Горкага** () — пасёлак у Дніпроўскім раёне Днепрапятроўскай вобласці Украіны.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Дніпроўскага раёна
Пётр Венядзіктавіч Бандарэнка

**Пётр Венядзі́ктавіч Бандарэ́нка** — беларускі савецкі гаспадарчы, дзяржаўны і палітычны дзеяч.

## Біяграфія 
Нарадзіўся ў 1905 годзе. Член КПСС.

З 1929 года — на гаспадарчай, грамадскай і палітычнай працы. У 1929—1946 гг. — на камсамольскай і партыйнай працы ў Беларускай ССР, 1-ы сакратар Тураўскага райкама КП(б) Беларусі, 1-ы сакратар Парыцкага райкама КПБ, 2-гі сакратар Баранавіцкага абласнога камітэта КП(б) Беларусі, 1-ы сакратар Баранавіцкага абласнога камітэта КП(б) Беларусі, член Баранавіцкага падпольнага абласнога камітэта КП(б) Беларусі, старшыня Выканаўчага камітэта Баранавіцкага абласнога Савета, першы намеснік старшыні Маладзечанскага аблвыканкама.

Абіраўся дэпутатам Вярхоўнага Савета Беларускай ССР 2-га, 3-га, 4-га, 5-га скліканняў.

Памёр да 1985 года.

## Спасылкі 
* Бандарэнка

Катэгорыя:Дэпутаты Вярхоўнага Савета БССР 1-га склікання
Катэгорыя:Дэпутаты Вярхоўнага Савета БССР 5-га склікання
Катэгорыя:Дэпутаты Вярхоўнага Савета БССР 4-га склікання
Катэгорыя:Дэпутаты Вярхоўнага Савета БССР 3-га склікання
Катэгорыя:Дэпутаты Вярхоўнага Савета БССР 2-га склікання
Катэгорыя:Першыя сакратары Баранавіцкага абкама КП Беларусі
Катэгорыя:Другія сакратары Баранавіцкага абкама КП Беларусі
Катэгорыя:Першыя сакратары райкамаў КПБ
Катэгорыя:Члены КПСС
Школа № 1 (Слаўгарад)

**Школа № 1** — сярэдняя навучальная ўстанова, якая знаходзіцца ў Слаўгарадзе па адрасе вул. Акцябская, 20.

## Гісторыя 
Навучальная ўстанова была адкрыта ў 1864 годзе як Прапойскае народнае вучылішча, яно размяшчалася ў спецыяльна пабудаваным для яго доме.

Па стане на 18 кастрычніка 1917 года Прапойску было вышэйшае пачатковае вучылішча. У 1924 годзе школа стала сямігадовай, з 1935 — васьмігадовай, а з 1937 года ператворана ў сярэднюю школу.

## Будынак 
У 1938 годзе было здадзена тыпавое памяшканне пачатковай школы на 180 месцаў, якое стала базавым корпусам СШ № 1.

У 1972 годзе да яго была зроблена прыбудова на 360 месцаў, якая зараз з’яўляецца асноўным вучэбным корпусам школы.

У 2013 годзе была зробленая трохпавярховая прыбудова, у якой сёння змяшчаецца пачатковая школа.

## Вядомыя выпускнікі 
* Іван Паўлавіч Зяцькоў — беларускі фізік
* Васіль Мікалаевіч Бібікаў — генерал-лейтэнант авіяцыі
* Іван Рыгоравіч Цішчанка — беларускі хімік
* Алесь Яскевіч — беларускі літаратурны крытык, публіцыст, літаратуразнавец
* Аляксей Аляксандравіч Сёмкін — беларускі фізіёлаг
* Несцер Пятровіч Емяльянаў — беларускі хімік
* Даніла Сямёнавіч Варанцоў — украінскі электрафізіёлаг, акадэмік АН Украіны

Катэгорыя:1864 год у Беларусі
Катэгорыя:Слаўгарад
Катэгорыя:Школы Беларусі
Катэгорыя:Навучальныя ўстановы Магілёўскай вобласці
Друцк (Расія)

**Друцк** () — вёска Смаленскага раёна Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Прыгорскага сельскага паселішча.

За 8 км на поўдзень ад Смаленска, за 5 км на захад ад аўтадарогі  Арол — Віцебск. Каля вытокаў ручая, левага прытоку Сажа.

## Гісторыя 
На тэрыторыі паселішча выяўлена кераміка 2-й паловы XI—XIII ст. Вядома прынамсі з сярэдзіны XVIII ст. як уладанне кн. Друцкіх-Сакалінскіх. У 1770-я гады ўласнасць кн. A. M. Друцкай-Сакалінскай, пазней — надворнага саветніка А. З. Сомава і яго роду, у сярэдзіне — 2-й пал. XIX ст. — штабс-капітана І. М. Сомава, на пачатку XX ст. — М. П. Сіманава.

## Інфраструктура 
Аўтобусная сувязь са Смаленскам. Вуліцы Адміністрацыйная, Цэнтральная, Маладзёжная, Чаромушкі.

САДАУ «Друцкі псіханеўралагічны інтэрнат», медпункт, крамы (адна ў інтэрнаце, другая — за 0,5 км ад цэнтра ў лесапаласе).

Захаваўся двухпавярховы сядзібны дом канца XVIII ст. у стылі ранняга класіцызму з элементамі барока, драўляныя вежы ў стылі псеўдаготыкі прыбудаваны ў сяр. XIX ст., два аднапавярховыя флігелі простай архітэктуры, фрагменты парка з двума ставамі на розных узроўнях, уяздная алея. Цяпер у сядзібным доме размешчаны САДАУ «Друцкі псіханеўралагічны інтэрнат».

## Дэмаграфія 
* 1998 год — 420 чалавек
* 2007 год — 505 чалавек

## Літаратура 
* *Бегунова В. В.* Древнерусская керамика селища у в. Дрюцк Смоленского района // Музейный вестник. Выпуск X. — Смоленск, 2019. — С. 14-19, илл.
* *Чижков А. Б.*, *Гурская Н. Г.* Смоленские усадьбы. Каталог с картой расположения усадеб — Смоленск: НП «Русская усадьба», 2009. — 192 с. — ISBN 978-5-9901441-2-5

Катэгорыя:Населеныя пункты Смаленскага раёна (Смаленская вобласць)
Аляксандра Алегаўна Раманоўская

{{Спартсмен
|імя        = Аляксандра Алегаўна Раманоўская
|званне     = 
|медалі     =
 
  
 
  
  

{ style="background:transparent"
 
}
}}

**Аляксандра Алегаўна Раманоўская** (нар. , Мінск, Беларусь) — беларуская фрыстайлістка, спецыялізуецца ў акрабатыцы. Чэмпіёнка свету (2019), найлепшая спартсменка года Беларусі.

## Біяграфія 
Пачала займацца фрыстайлам у 2005 годзе, бацькі таксама займаюцца спортам.

Скончыла Беларускі дзяржаўны педагагічны ўніверсітэт. У вольны час любіць чытаць і вязаць.

Удзельнічала ў запісе відэазваротаў да спартыўных чыноўнікаў супраць ціску на спартсменаў за іх грамадзянскую пазіцыю. 6 кастрычніка 2020 года на сходзе фрыстайлістаў галоўнаму трэнеру нацыянальнай зборнай Мікалаю Казеку паведамілі, што чэмпіёнка «звольнена за прагулы».

У лістападзе 2020 года Аляксандра Раманоўская выставіла на аўкцыён залаты медаль  за $900 і прадала яго ў выніку таргоў за $15 тыс. Грошы, атрыманыя за медаль, пайшлі ў Беларускі фонд спартыўнай салідарнасці для падтрымкі спартсменаў, якія пацярпелі ад дзейнасці рэжыму Лукашэнкі.

## Спартыўная кар’ера 
З 2011 года трэніруецца пад кіраўніцтвам Мікалая Казекі. Праз год, у 2012 годзе, дэбютавала на спаборніцтвах Кубка свету, на дамашнім беларускім этапе.

У 2019 годзе выйграла тытул чэмпіёнкі свету ў акрабатычных скачках на першынстве планеты ў амерыканскім Парк-Сіці, штат Юта. У суперфінале выконвала другі па складанасці скачок, атрымаўшы ад суддзяў 113,18 бала, апярэдзіўшы расіянку Любоў Нікіціну на 23,3 бала. Праз тыдзень у Маскве атрымала другую перамогу на этапах Кубка свету. У 2019 годзе на зімовай Універсіядзе 2019 года ў Краснаярску атрымала перамогу ў асабістай акрабатыцы, у фінале набраўшы 100,29 бала. Затым стала двухразовай чэмпіёнкай Універсіяды ў пары з Арцёмам Башлаковым, абышоўшы расіян Крысціну Спірыдонаву і Станіслава Нікіціна на 1,15 бала. З 128 баламі ў заліку акрабатыкі заняла 9-е месца, сярод усіх фрыстайлістаў стала 47-й у сезоне.

## Крыніцы 
## Спасылкі 
* Аляксандра Раманоўская на сайце FIS
* Інтэрв’ю Раманоўскай 

Катэгорыя:Чэмпіёны свету па фрыстайле
Катэгорыя:Фрыстайлісты на зімовых Алімпійскіх гульнях 2018 года
Катэгорыя:Фрыстайлісты Беларусі
Катэгорыя:Выпускнікі БДПУ імя Максіма Танка
Катэгорыя:Рэпрэсаваныя рэжымам Лукашэнкі
Катэгорыя:Члены Свабоднага аб’яднання спартсменаў Беларусі
Бабруйская сінагога

**Бабруйская сінагога** — дзеючыя мураваная сінагога ў Бабруйску. Будынак стаіць на вуліцы Сацыялістычнай, 36 (на час заснавання — Мураўёўская, пазней — Керанскага, Цэнтральная, Перамогі).

## Гісторыя 
У XIX стагоддзі Бабруйск стаў культурным і грамадска-палітычным цэнтрам беларускіх яўрэяў. Першая сінагога ў горадзе з’явілася ў XVIII—XIX стагоддзях.

Будынак збудаваны ў 1901 годзе і стаў галоўнай сінагогай у горадзе. Яўрэйская абшчына была сілком выправаджана з гэтага будынка ў 1927 годзе, калі бальшавікі адабралі будынак і арганізавалі тут склад.

У 1939 годзе больш за 30 % насельніцтва Бабруйска былі яўрэі. Пасля вайны з 40 тысяч мірных жыхароў каля 25 тысяч загінуўшых падчас вайны былі яўрэямі, і гэта лічба складала амаль 80 % усяго яўрэйскага насельніцтва Бабруйска. Будынак сінагогі згарэў падчас вайны.

Пасля вызвалення Беларусі, у горад сталі вяртацца яўрэі, якія змаглі з’ехаць да таго, як Бабруйск быў захоплены. У 1945 годзе вернікі афіцыйна спрабавалі зарэгістраваць яўрэйскую суполку ў горадзе, але атрымалі адмову ад уладаў. Прычынай стала адсутнасць сінагогі. Прадстаўнікі дыяспары звярнуліся з просьбай вярнуць ім будынак згарэлай сінагогі з умовай, што ўласнымі сіламі і сродкамі прывядуць яго ў парадак. У 1946 годзе ўлады пагадзіліся і далі на аднаўленне яўрэйскага храма 7 месяцаў. Аднаўленчыя працы былі скончаны праз месяц, на яе адбудову было аддана каля 100 тысяч савецкіх рублёў.

Праз нейкі час гарадское кіраўніцтва адмяніла рашэнне аб рэгістрацыі абшчыны і адкрыцці сінагогі. Будынак апячаталі і зрабілі ў ім беларускую партшколу, потым — майстэрні таварыства інвалідаў Вялікай Айчыннай вайны. Сінагогу ў Бабруйску ў 1948 годзе адкрывалі і закрывалі некалькі разоў. Барацьба ўладаў і бабруйскіх яўрэяў працягвалася да 1960-х гадоў. Вярнулі сінагогу іўдзейскай дыяспары толькі ў пачатку 1990-х гадоў.

У 2002 годзе пачалося адраджэнне сінагогі, пасля таго як з Ізраіля ў горад прыехаў рабін Рауль Хабаба.

Унікальнасць сінагогі ў Бабруйску — у свяшчэннай іўдзейскай кнізе Тора, якая захоўваецца там. Для яе з Украіны быў прывезены каўчэг. У сінагозе 4 разы на тыдзень праводзяцца заняткі па вывучэнню Торы, традыцый і законаў яўрэяў. У праекце і адкрыццё музея традыцый яўрэйскага народа.
 

## Спасылкі 
* Бабруйская сінагога на «Радзіме майго духу»
* 

Катэгорыя:Сінагогі Беларусі
Катэгорыя:Культавыя збудаванні Бабруйска
Катэгорыя:1901 год у Бабруйску
Андрэй Пятровіч Эльман

**Андрэ́й Пятро́віч Э́льман** (, Ялабуга, Вяцкая губерня, цяпер  — ) — беларускі савецкі гаспадарчы, дзяржаўны і палітычны дзеяч.

## Біяграфія 
Член УКП(б) з 1919 года.

Працоўную дзейнасць пачаў у 1919 годзе справаводам Смаленскага Губсавнаргаса. З 1920 года на камсамольскай працы. У 1923 годзе — курсант Віцебскага ваенсельгастэхнікума і сакратар першай ячэйкі КП(б)Б Віцебскай абутковай фабрыкі. З 1924 па 1934 год на партыйнай працы, пачынаючы ад сакратара райкамаў КП(б)Б (Высачанскага, Езерышчанскага, Віцебскага, Гарадоцкага, Камарынскага) да памочніка загадчыка агітмасавага аддзела ЦК КП(б)Б у горадзе Мінску. З 1934 па 1937 год вучыўся на літаратурным аддзяленні Інстытута чырвонай прафесуры ў Маскве. З 1937 па 1939 працаваў дырэктарам Гомельскага дзяржаўнага педагагічнага інстытута імя В. П. Чкалава. З 1939 да 1947 года на партыйнай прыцы: 2-гі сакратар Гомельскага абласнога камітэта КП(б) Беларусі, 2-гі сакратар Беластоцкага абласнога камітэта КП(б) Беларусі, сакратар Беластоцкага абласнога камітэта КП(б) Беларусі па прапагандзе і агітацыі, 3-і сакратар Новасібірскага абласнога камітэта ВКП(б), 1-ы сакратар Беластоцкага абласнога камітэта КП(б) Беларусі, сакратар Гродзенскага абласнога камітэта КП(б) Беларусі па прапагандзе і агітацыі. З 1947 па 1948 год з’яўляўся намеснікам старшыні СМ Беларускай ССР. З 1948 па 1952 год займаў пасаду намесніка старшыні выканаўчага камітэта Палескага абласнога Савета. З 1952 да 1968 года працаваў дырэктарам і рэктарам Мазырскага дзяржаўнага педагагічнага інстытута імя Н. К. Крупскай. Пасля працаваў дырэктарам Мазырскага музея.

Званне «Ганаровы грамадзянін горада Мазыр» прысвоена рашэннем № 484 Мазырскага гарадскога Савета народных дэпутатаў ад 28 кастрычніка 1993 года.

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
* Эльман Андрей Петрович

Катэгорыя:Ганаровыя грамадзяне Мазыра
Катэгорыя:Дэпутаты Вярхоўнага Савета РСФСР 3-га склікання
Катэгорыя:Дэпутаты Вярхоўнага Савета СССР 1-га склікання
Катэгорыя:Другія сакратары Гомельскага абкама КП Беларусі
Катэгорыя:Сакратары Гродзенскага абкама КПБ
Катэгорыя:Першыя сакратары Беластоцкага абкама КП(б)Б
Катэгорыя:Другія сакратары Беластоцкага абкама КП Беларусі
Катэгорыя:Намеснікі Старшыні Савета Міністраў БССР
Катэгорыя:Рэктары Гомельскага дзяржаўнага ўніверсітэта
Катэгорыя:Выкладчыкі Мазырскага дзяржаўнага педагагічнага ўніверсітэта імя І. П. Шамякіна
Катэгорыя:Рэктары Мазырскага дзяржаўнага педагагічнага ўніверсітэта імя І. П. Шамякіна
Дзмітрый Фёдаравіч Маркін

**Дзмі́трый Фёдаравіч Ма́ркін** (, Пулкава — , в. , ) — савецкі гаспадарчы, дзяржаўны і палітычны дзеяч.

## Біяграфія 
Член УКП(б) з 1924 года.

Удзельнік Грамадзянскай вайны. З 1922 года — на гаспадарчай, грамадскай і палітычнай працы: рабочы-гумаўшчык, майстар цэха завода цацак, работнік парткама «Чырвоны трохкутнік», сакратар парткама Ленаблдарупра, сакратар парткама транспартнага ўпраўлення Ленінградскага саюза спажывецкіх таварыстваў, загадчык ОРГО Ленпрамбудсаюза, інструктар Куйбышаўскага райкама УКП(б), 1-ы сакратар Мазырскага акружкама УКП(б), 1-ы сакратар Арганізацыйнага бюро ЦК КП(б) Беларусі па Палескай вобласці, 1-ы сакратар Палескага абласнога камітэта КП(б) Беларусі, на партыйнай рабоце ў Ленінградзе, у штабе 2-й Ударнай арміі.

Абіраўся дэпутатам Вярхоўнага Савета СССР 1-га склікання.

Загінуў у 1942 годзе ў .

## Спасылкі 
* Филиппов С. Территориальные руководители ВКП(б) в 1934—1939 гг. Справочник. — Москва, РОССПЭН, 2016. (рус.)
* Маркин

Катэгорыя:Дэпутаты Вярхоўнага Савета СССР 1-га склікання
Катэгорыя:Першыя сакратары Палескага абкама КП Беларусі
Катэгорыя:Удзельнікі Грамадзянскай вайны ў Расіі
Катэгорыя:Нарадзіліся ў Санкт-Пецярбургу
Катэгорыя:Памерлі ў Наўгародскай вобласці
Катэгорыя:Дэпутаты Вярхоўнага Савета БССР 1-га склікання
Яўрэйская энцыклапедыя Бракгаўза і Эфрона

**Яўрэйская энцыклапедыя** () — першая выдадзеная ў Расійскай імперыі энцыклапедыя, прысвечаная, паводле азначэння самой энцыклапедыі, «яўрэйству і яго культуры ў мінулым і сучасным».

Энцыклапедыя была выдадзена выдавецтвам Бракгаўза і Эфрона ў 16 тамах у 1908—1913 гадах. У яе аснову пакладзена выдадзеная ў Нью-Ёрку ў 1901—1906 гадах «». Актыўную дапамогу ў фінансаванні і рэдагаванні энцыклапедыі аказалі барон Давід Гінцбург і доктар Леў Кацнельсон.

У савецкі час Яўрэйская энцыклапедыя не перавыдавалася. У 1991 годзе выдавецтвам «Терра» было выдадзена рэпрынтнае выданне энцыклапедыі.

## Спасылкі 
* Яўрэйская Энцыклапедыя Бракгаўза і Эфрона.  Змяшчае больш за 20 000 энцыклапедычных артыкулаў.
* О «Еврейской энциклопедии» Брокгауза-Ефрона, издававшейся в 1908—1913 годах.

Катэгорыя:Рускія энцыклапедыі
Катэгорыя:Навука пра яўрэйства
Катэгорыя:Энцыклапедыі Расійскай імперыі
Катэгорыя:Яўрэйская літаратура
Іван Нічыпаравіч Карасёў

**Іва́н Нічы́паравіч Карасёў** (, в. Недзведзь, Магілёўская губерня, цяпер  Магілёўскай вобласці — ) — беларускі савецкі гаспадарчы, дзяржаўны і палітычны дзеяч.

## Біяграфія 
Член КПСС з 1926 года.

З 1924 года на гаспадарчай, грамадскай і палітычнай працы: на службе ў Чырвонай Арміі, на савецкай і партыйнай рабоце ў Беларускай ССР, 1-ы сакратар Пінскага абласнога камітэта КП(б) Беларусі, удзельнік Вялікай Айчыннай вайны, 2-гі сакратар Віцебскага абласнога камітэта КП(б) Беларусі, 1-ы сакратар Палескага абласнога камітэта КП(б) Беларусі, 1-ы сакратар Магілёўскага абласнога камітэта КП(б) Беларусі, 1-ы сакратар Аршанскага гарадскога камітэта КП Беларусі, 1-ы сакратар Аршанскага раённага камітэта КП Беларусі, старшыня Выканаўчага камітэта Аршанскага гарадскога Савета.

Дэлегат XVIII з’езда УКП(б). Член ЦК КПБ (20 мая 1940 — 19 снежня 1960).

## Спасылкі 
* Карасёў
* Карасёў

Катэгорыя:Першыя сакратары райкамаў КПБ

Катэгорыя:Першыя сакратары Магілёўскага абкама КП Беларусі
Катэгорыя:Першыя сакратары Палескага абкама КП Беларусі
Катэгорыя:Другія сакратары Віцебскага абкама КП Беларусі
Катэгорыя:Першыя сакратары Пінскага абкама КП Беларусі
Катэгорыя:Члены ЦК КПБ
Катэгорыя:Старшыні гарадскіх выканаўчых камітэтаў Беларусі
Катэгорыя:Першыя сакратары Аршанскага гаркама КПБ
Катэгорыя:Дэлегаты XVIII з’езда УКП(б)
Катэгорыя:Дэпутаты Вярхоўнага Савета БССР 1-га склікання
Бакінская і Азербайджанская епархія

**Бакінская і Азербайджанская епархія** — епархія Рускай Праваслаўнай Царквы ў Азербайджане.

## Гісторыя 
19 мая 1905 года была заснавана вікарная Бакінская кафедра ў якасці 3-га вікарыяцтва Карталінскай і Кахецінскай епархіі Грузінскага Экзархата. У 1919 годзе з Бакінскага вікарыяцтва была створана самастойная епархія з цэнтрам у Баку, якая атрымала назву «Прыкаспійская і Бакінская».

У 1934 годзе епархія была ліквідавана і ўвайшла ў склад Стаўрапольскай епархіі.

Адноўлена 28 снежня 1998 года пастановай Свяшчэннага Сінода шляхам вылучэння са складу Стаўрапольскай епархіі.

## Благачынныя акругі 
* Бакінскае благачынне.
* Благачынне раёнаў Азербайджана.

## Епіскапы 
* Павел (Вількоўскі) (студзень 1919 — 26 жніўня 1923)
* Аляксандр (Раеўскі) (16 лютага — 11 жніўня 1933)
* Валянцін (Мішчук) (26 лютага 1994 — 17 ліпеня 1995)

## Спасылкі 
* Сайт епархіі 
 

Катэгорыя:Рэлігійныя арганізацыі Азербайджана
Катэгорыя:З’явіліся ў 1998 годзе
Аўксенцій Малахавіч Мінчанка

**Аўксе́нцій Мала́хавіч Мі́нчанка** (, в. Зябраўка, Магілёўская губерня — *невядома*) — беларускі савецкі гаспадарчы, дзяржаўны і палітычны дзеяч.

## Біяграфія 
Член КПСС з 1927 года.

З 1923 года на гаспадарчай, грамадскай і палітычнай працы: санітар, справавод, загадчык гаспадаркай 2-й чыгуначнай бальніцы, старшыня Лельчыцкай раённай кантрольнай камісіі КП(б) Беларусі, сакратар Лепельскага акруговага камітэта КП(б) Беларусі, сакратар Талачынскага раённага камітэта КП(б) Беларусі, старшыня Выканаўчага камітэта Пінскага абласнога Савета, 1-ы сакратар Пінскага абласнога камітэта КП(б) Беларусі, 2-гі сакратар Паўладарскага абласнога камітэта КП(б) Казахстана, у рэзерве ЦК КП(б) Беларусі, старшыня Выканаўчага камітэта Маладзечанскага абласнога Савета, намеснік міністра мясцовай/мясцовай і паліўнай прамысловасці Беларускай ССР, начальнік Галоўнага ўпраўлення матэрыяльна-тэхнічнага забеспячэння і збыту пры Савеце Міністраў Беларускай ССР, начальнік Аддзела арганізацыйна-масавай працы, кадраў і працаўладкавання інвалідаў Беларускага прамысловага Савета.

Памёр пасля 1960 года.

## Спасылкі 
* 
* Мінчанка

Катэгорыя:Першыя сакратары Пінскага абкама КП Беларусі
Катэгорыя:Першыя сакратары райкамаў КПБ
Катэгорыя:Дэпутаты Вярхоўнага Савета БССР 1-га склікання