open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Свята-Міхайлаўская царква (Хальч)

**Свята-Міхайлаўская царква** — праваслаўны храм у в. Хальч Гомельскай вобласці. Знаходзіцца на паўночна-ўсходняй ускраіне вёскі на вул. Школьная.

## Гісторыя 
Пабудавана ў 1991 годзе з дрэва.

## Архітэктура 
Вырашана прамавугольным зрубам, вальмавы дах якога завершаны па цэнтры і над фасадам 8-граннымі светлавымі барабанамі малітоўнай залы і званіцы. Іх шатры завершаны макаўкамі. Да фасада далучаны прамавугольны прытвор пад 2-схільным пакрыццём. Гарызантальна ашаляваныя бакавыя сцены прарэзаны прамавугольнымі аконнымі праёмамі.

## Літаратура 
* Праваслаўныя храмы Беларусі: энцыклапедычны даведнік / А. М. Кулагін; [рэдакцыйны савет: Г. П. Пашкоў, Л. В. Календа]. — Мінск: Беларуская Энцыклапедыя, 2007. — 653 с. 2000 экз. ISBN 978-985-11-0389-4.

## Спасылкі 
* 
* 

Катэгорыя:Праваслаўныя храмы Веткаўскага раёна
Катэгорыя:1991 год у Беларусі
Катэгорыя:Хальч (Веткаўскі раён)
Катэгорыя:Драўляныя цэрквы Беларусі
Катэгорыя:Храмы Гомельскай і Жлобінскай епархіі
Дзітвянскі сельсавет

**Дзітвя́нскі сельсавет** — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Лідскага раёна Гродзенскай вобласці. Цэнтр — аграгарадок (да 2009 г. пасёлак) Дзітва.

Утвораны 24 красавіка 1978 года з часткі Крупаўскага сельсавета (16 населеных пунктаў: Банцавічы, Бельскія, Дайнава 1, Дайнава 2, Дамейкі, Дзітва, Заполле, Засценак Бельскія, Кульбакі, Мальгі, Рапэйкі, Рылаўцы, Хрулі, Хутар Янцавічы, Янцавічы, Яўсеевічы) у складзе Лідскага раёна Гродзенскай вобласці БССР. У 1986 годзе скасавана вёска Кульбакі (злілася з пасёлкам Дзітва). 21 лютага 2023 года да сельсавета далучана частка скасаванага Крупаўскага сельсавета (16 населеных пунктаў: аграгарадок Крупава, вёскі Абрубы, Белевічы, Бенкевічы, Бярнуці, Верх-Крупава, Ворнішкі, Вялікія Рэксці, Жырмуны, Кербядзі, Козічы, Навіцкія 3, Наркуны, Пурсці, Чэрнікі і Шаўдзюкі).

Насельніцтва сельсавета паводле перапісу 2009 года (15 населеных пунктаў) — 2042 чалавекі, з іх 55,9 % — палякі, 35,5 % — беларусы, 6,5 % — рускія, 1,6 % — украінцы; паводле перапісу 2019 года (15 населеных пунктаў) — 1713 чалавек.

## Літаратура 
* Административно-территориальное устройство БССР: справочник: в 2 т. / С.Д. Гриневич и др. — Главное архивное управление при Совете Министров БССР, Институт философии и права Академии наук БССР. — Т. 2: (1944―1980 гг.). — Минск: «Беларусь», 1985―1987.
* Административно-территориальное устройство Республики Беларусь (1981—2010 гг.): справочник. — Минск: БелНИИДАД, 2012. — 172 с.


Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, утвораныя ў 1978 годзе
Фрампаль

**Фрампаль** () — горад у Польшчы, у гістарычнай вобласці Малая Польшча. Уваходзіць у склад Білгарайскага павета Люблінскага ваяводства. Сядзіба вяскова-гарадской гміны Фрампаль. Займае плошчу 4,67 км². Насельніцтва 1,4 тыс. чалавек (на 2018).

## Спасылкі 
* Афіцыйная старонка горада
Свята-Мікалаеўскі сабор (Добруш)

**Свята-Мікалаеўскі сабор** — праваслаўны храм у горадзе Добрушы Гомельскай вобласці. Знаходзіцца на вуліцы князя Паскевіча, 58.

## Гісторыя 
Пабудаваны ў 1995 годзе з цэглы.

## Архітэктура 
Уяўляе сабой стылізаваную трактоўку крыжова-купальнага храма 2-й паловы XIX стагоддзя. Аб’ёмна-прасторавую кампазіцыю складаюць прытвор-званіца (васьмярык на чацверыку), трапезная, кубападобная малітоўная зала з бакавымі прыдзеламі, апсіда. Сілуэт храма фарміруюць цыбулепадобныя купалы з макаўкамі над 8-граннымі барабанамі цэнтральнага аб’ёму і званіца. Хрысцільны храм у імя святога архангела Міхаіла. Маецца шыты бісерам абраз канца XIX стагоддзя «Маці Божая Казанская».

## Літаратура 
* Праваслаўныя храмы Беларусі: энцыклапедычны даведнік / А. М. Кулагін; [рэдакцыйны савет: Г. П. Пашкоў, Л. В. Календа]. — Мінск: Беларуская Энцыклапедыя, 2007. — 653 с. 2000 экз. ISBN 978-985-11-0389-4.

## Спасылкі 
* 
* 

Катэгорыя:Праваслаўныя храмы Добрушскага раёна
Катэгорыя:1995 год у Беларусі
Катэгорыя:Славутасці Добруша
Катэгорыя:Храмы Гомельскай і Жлобінскай епархіі
Царква Святой Марыі Магдаліны (Парычы)

**Царква Святой Марыі Магдаліны** — мураваны праваслаўны храм у г.п. Парычы Гомельскай вобласці. Знаходзіцца на вул. Кастрычніцкая, 1.

## Гісторыя 
Пабудавана ў 1991 годзе з цэглы.

## Архітэктура 
Вырашана кубападобным пад пакатым 4-схільным дахам аб’ёмам, завершаным цэнтрычным 8-гранным і вуглавымі 4-граннымі барабанамі з макаўкамі. Да франтальнага і тыльнага фасадаў далучаны прамавугольныя аб’ёмы прытвора і апсіды пад 2-схільнымі пакрыццямі. Фасады расчлянёны высокімі арачнымі аконнымі праёмамі ў цагляных ліштвах.

## Літаратура 
* Праваслаўныя храмы Беларусі: энцыклапедычны даведнік / А. М. Кулагін; [рэдакцыйны савет: Г. П. Пашкоў, Л. В. Календа]. — Мінск: Беларуская Энцыклапедыя, 2007. — 653 с. 2000 экз. ISBN 978-985-11-0389-4.

## Спасылкі 
* 
* 

Катэгорыя:Праваслаўныя храмы Светлагорскага раёна
Катэгорыя:1991 год у Беларусі
Катэгорыя:Парычы
Катэгорыя:Храмы Гомельскай і Жлобінскай епархіі
Спаса-Праабражэнская царква (Ветка)

**Спаса-Праабражэнская царква** — праваслаўны храм у горадзе Ветка Гомельскай вобласці. Знаходзіцца на вул. Парыжскай Камуны.

## Гісторыя 
Пабудавана ў 2003 годзе з цэглы.

## Архітэктура 
Кананічная 4-часткавая кампазіцыя праваслаўнага храма атрымала сучасную інтэрпрэтацыю: вертыкальную накіраванасць, геаметрычнасць. Цэнтральны кубападобны аб’ём завершаны магутным 4-гранным светлавым барабанам пад цыбулепадобным купалам. Такімі ж купаламі завершаны 4-гранная вертыкальна выцягнутая вежа-званіца і апсіда. Плоскасныя фасады расчлянёны разнастайнымі вертыкальна цягнутымі арачнымі аконнымі праёмамі.

Папярэдні стараабрадніцкі храм з’яўляўся творам народнага драўлянага дойлідства. Над аб’ёмам малітоўнай залы быў надбудаваны 3-ярусны барабан (два васьмерыкі на чацверыку), завершаны самкнутым сферычным купалам з залачонай макаўкай. Над прытворам узвышалася 2-ярусная 8-гранная званіца, верхні ярус якой адкрыты каркасны і завершаўся сферычным купалам з макаўкай.

## Літаратура 
* Праваслаўныя храмы Беларусі: энцыклапедычны даведнік / А. М. Кулагін; [рэдакцыйны савет: Г. П. Пашкоў, Л. В. Календа]. — Мінск: Беларуская Энцыклапедыя, 2007. — 653 с. 2000 экз. ISBN 978-985-11-0389-4.

## Спасылкі 
* 
* 

Катэгорыя:Праваслаўныя храмы Веткаўскага раёна
Катэгорыя:2003 год у Беларусі
Катэгорыя:Славутасці Веткі
Катэгорыя:Храмы Гомельскай і Жлобінскай епархіі
Параўнальна-гістарычнае мовазнаўства

**Параўнальна-гістарычнае мовазнаўства** (*Кампаратывістыка*) — галіна мовазнаўства, якая даследуе генетычныя сувязі моў, апісвае моўную роднасць у яе эвалюцыі ў часе і прасторы, вывучае асобную мову (або групу моў) у яе развіцці на падставе параўнання з адпаведнымі фактамі іншых моў.

Узнікла ў XIX ст., калі младаграматыкі стварылі ўласную канцэпцыю моўнай эвалюцыі і сфармулявалі ідэі фанетычеых законаў, змяненняў па аналогіі, адноснай храналогіі і інш. Да прыёму даследавання параўнальна-гістарычнага мовазнаўства адносяцца: вызначэнне генетычнай прыналежнасці пэўных фактаў; фармуляванне правіл суадпаведнасці паміж моўнымі структурамі ў сферы фанетыкі, марфалогіі, а таксама (у меншай ступені) сінтаксісу і семантыкі; мадэляванне архетыпаў — заходных форм прамовы; сстварэнне моўнай храналогіі; рэканструкцыя першасных і другасных станаў сістэмы мовы і інш.

Кампаратывістыка дазваляе пайсці ў глыб гісторыі мовы за межы самых старажытных тэктаў шляхам высвятлення асобных з’яў і фактаў пэўнай мовы з дапамогай фактаў роднаснай мовы, гісторыя якой прасочваецца з больш старажытных часоў (напрыклад, у адносінах да беларускай мовы такімі мовамі з’яўляюцца старажытнаруская і стараславянская мовы). Дае магчымаць высветліць ступень роднасці паміж мовамі адной моўнай сям’і і ўдакладніць генеалагічную класіфікацыю моў. Мае лінгвадыдактычную накіраванасць, бо дазваляе ствараць т.зв. параўнальна-гістарычныя граматыкі. Грунтуецца на прынцыпе параўнання моў, ўто звязвае яго з апісальным і агульным мовазнаўствам і прынцыпе гістарызму, што збліжае яго з гістарычнай лінгвістыкай і сацыялінгвістыкай. Выкарыстанне створанага ў яго межах параўнальна-гістарычнага метаду даследавання моўных з’яў дало магчымасць дасягнуць значных навуковых вынікаў у параўнальна-гістарычнай граматыцы індаеўрапейскіх, алтайскіх, фіна-угорскіх, семіцкіх, дравідыйскіх, кітайска-тыбецкіх і іншы моўных сем’яў, а таксама стварыць асновы граматыкі настратычных моў.

На Беларусі даследаванні ў галіне параўнальна-гістарычнага мовазнаўства вяліся і вядуцца Т. С. Глушак, Р. М. Казловай, Р. В. Краўчуком, В. У. Мартынавым, А. Я. Супруном і іншымі. Выдаецца шматтомны «Этымалагічны слоўнік беларускай мовы» (з 1978 г.).

## Літаратура 
* *Десницкая, А. В.* Сравнительное языкознание и история языков / АН СССР, Ин-т языкознания. — Л.: Наука, Ленинградсское отделение, 1984. — 351 с.
* *Мейе, А.* Сравнительный метод в историческом языкознании / А. Мейе. — М.: Издание иностранной литературы, 1954. — 100 с.
* 
* *Семереньи, О.* Введение в сравнительное языкознание. — М.: Прогресс, 1980. — 407 с.
Спаса-Праабражэнская царква (Светлагорск)

**Спаса-Праабражэнская царква** — мураваны праваслаўны храм у горадзе Светлагорск Гомельскай вобласці. Знаходзіцца на вул. Леніна, 71.

## Гісторыя 
Пабудавана ў 2006 годзе з цэглы паводле праекта архітэктара Л. В. Макарэвіча.

## Архітэктура 
Вырашана цэнтрычным 4-гранным 5-купальным аб’ёмам, да якога далучаны нізкія прамавугольныя прыбудовы прытвора, прыдзелаў і апсіды, завершаныя над 2-схільнымі дахамі макаўкамі. Архітэктура фасадаў заснавана на вертыкальна цягнутых арачных закамарах і аконных праёмах. Цэнтральны ўваход аформлены кілепадобным казырком.

## Літаратура 
* Праваслаўныя храмы Беларусі: энцыклапедычны даведнік / А. М. Кулагін; [рэдакцыйны савет: Г. П. Пашкоў, Л. В. Календа]. — Мінск: Беларуская Энцыклапедыя, 2007. — 653 с. 2000 экз. ISBN 978-985-11-0389-4.

## Спасылкі 
* 
* 

Катэгорыя:Праваслаўныя храмы Светлагорскага раёна
Катэгорыя:2006 год у Беларусі
Катэгорыя:Будынкі і збудаванні Светлагорска
Катэгорыя:Будынкі і збудаванні Леаніда Макарэвіча
Катэгорыя:Храмы Гомельскай і Жлобінскай епархіі
Катэгорыя:Славутасці Светлагорска
Сабор у гонар Казанскага абраза Маці Божай (Калінкавічы)

**Сабор у гонар Казанскага абраза Маці Божай** — мураваны праваслаўны храм у Беларусі, у горадзе Калінкавічы Гомельскай вобласці. Знаходзіцца на вуліцы Піянерская, 2б.

## Гісторыя 
Пабудаваны ў 1993 годзе з цэглы.

## Архітэктура 
Цэнтрычны квадратны ў плане са скругленымі вугламі аб’ём завершаны 5-купаллем. Фасады расчлянёны ў 2 ярусы арачнымі аконнымі праёмамі, вылучаны па цэнтры рызалітамі. У сілуэце пануе магутны цыліндрычны светлавы барабан з цыбулепадобным купалам. Перад храмам пастаўлена магутная 2-ярусная 4-гранная шатровая званіца, расчлянёная арачнымі праёмамі.

## Літаратура 
* Праваслаўныя храмы Беларусі: энцыклапедычны даведнік / А. М. Кулагін; [рэдакцыйны савет: Г. П. Пашкоў, Л. В. Календа]. — Мінск: Беларуская Энцыклапедыя, 2007. — 653 с. 2000 экз. ISBN 978-985-11-0389-4.

## Спасылкі 
* 
* 

Катэгорыя:Праваслаўныя храмы Калінкавіцкага раёна
Катэгорыя:1993 год у Беларусі
Катэгорыя:Храмы Тураўскай і Мазырскай епархіі
Катэгорыя:Храмы Калінкавічаў
Прамова

Назву **Прамова** маюць:

* Прамова — тып публічнага выступлення.
* Прамова — старажытная мова, яд якой паходзіць шэраг роднасных моў.
Гарадкіўка (Тульчынскі раён)

**Гарадкіўка** () — вёска ў ў Тульчынскім раёне Вінніцкай вобласці Украіны.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Крыжопільскага раёна
Катэгорыя:Перайменаваныя населеныя пункты Украіны
Дахталія

**Дахталія** () — вёска ў Тульчынскім раёне Вінніцкай вобласці Украіны.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Крыжопільскага раёна
Далынка (Тульчынскі раён)

**Далынка** () — вёска ў ў Тульчынскім раёне Вінніцкай вобласці Украіны.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Крыжопільскага раёна
Свята-Пакроўская царква (Хойнікі)

**Свята-Пакроўская царква** — мураваны праваслаўны храм у горадзе Хойнікі Гомельскай вобласці. Знаходзіцца на вул. Сялянская, 163.

## Гісторыя 
Храм узведзены ў 1988—1989 гадах. У 1992 годзе пры храме быў заснаваны манастыр.

## Архітэктура 
Царква вырашана складанай аб’ёмна-прасторавай кампазіцыяй — працяглы аб’ём малітоўнай залы пераходзіць у акруглую апсіду, з франтальнага боку фланкіраваны 2 шмат’яруснымі 4-граннымі шатровымі вежамі. Асноўны аб’ём перакрыжаваны трансептам, у сяродкрыжжы ўзведзены магутны чацвярык, над якім 8-гранны драўляны барабан пад сферычным купальным пакрыццём. Над цэнтральным франтонам, шатрамі вежаў, 2-схільнымі дашкамі трансепта, купалам барабана, вальмавым дахам апсіды — макаўкамі, што фарміруюць стракаты сілуэт будынка. Пластыку фасадам надаюць буйныя лішвы арачных аконных праёмаў. Малітоўная зала перакрыта цыліндрычным скляпеннем з мастацкай размалёўкай, апсіда вылучана драўляным іканастасам.

## Літаратура 
* Праваслаўныя храмы Беларусі: энцыклапедычны даведнік / А. М. Кулагін; [рэдакцыйны савет: Г. П. Пашкоў, Л. В. Календа]. — Мінск: Беларуская Энцыклапедыя, 2007. — 653 с. 2000 экз. ISBN 978-985-11-0389-4.

## Спасылкі 
* 
* 

Катэгорыя:Праваслаўныя храмы Хойніцкага раёна
Катэгорыя:1989 год у Беларусі
Катэгорыя:Славутасці Хойнікаў
Катэгорыя:Храмы Тураўскай і Мазырскай епархіі
Свята-Троіцкі сабор (Лоеў)

**Свята-Троіцкі сабор** — мураваны праваслаўны храм у гарадскім пасёлку Лоеў Гомельскай вобласці. Знаходзіцца на вул. Кааператыўная, 13.

## Гісторыя 
У 1990 годзе закладзены новы храм, які будаваўся на сродкі вернікаў. Будаўніцва храма завершана 21 лістапада 1990 года.

## Архітэктура 
Пабудаваны з цэглы. Вырашаны працяглым прамавугольным у плане аб’ёмам пад 2-схільным дахам, над фасадам якога надбудавана 4-гранная шатровая званіца з макаўкай. У алтарнай частцы далучаны бакавыя прыдзелы. Сяродкрыжжа 2-схільных дахаў завершана цыбулепадобнай галоўкай, дахі прытвораў і апсіды — макаўкамі. Фасады расчлянёны арачнымі аконнымі праёмамі і лапаткамі ў прасценках.

## Літаратура 
* Праваслаўныя храмы Беларусі: энцыклапедычны даведнік / А. М. Кулагін; [рэдакцыйны савет: Г. П. Пашкоў, Л. В. Календа]. — Мінск: Беларуская Энцыклапедыя, 2007. — 653 с. 2000 экз. ISBN 978-985-11-0389-4.

## Спасылкі 
* 
* 

Катэгорыя:Праваслаўныя храмы Лоеўскага раёна
Катэгорыя:1990 год у Беларусі
Катэгорыя:Славутасці Лоева
Катэгорыя:Храмы Гомельскай і Жлобінскай епархіі
Шадурскі

**Шадурскі** — прозвішча.

## Вядомыя асобы 
* Віктар Генадзьевіч Шадурскі (нар. 1961) — гісторык, доктар гістарычных навук, прафесар.
* Канстанцін Станіслававіч Шадурскі (1912—1983) — вучоны ў галіне фармакалогіі.
Свята-Параскева-Пятніцкая царква (Жыткавічы)

**Свята-Параскева-Пятніцкая царква** — мураваны праваслаўны храм у горадзе Жыткавічы Гомельскай вобласці. Знаходзіцца на вул. Камуністычная, 1.

## Гісторыя 
Пабудавана ў канцы XX стагоддзя з цэглы. Знаходзіцца на месцы старой царквы.

## Архітэктура 
Кананічны 4-часткавы храм: Прытвор з 8-граннай шатровай драўлянай званіцай, кароткая трапезная, кубападобная малітоўная зала, апсіда з бакавымі нізкімі рызніцамі. У сілуэце пануюць цыбулепадобныя галоўкі над шатрамі 8-гранных барабанаў званіцы і малітоўнай залы. Фасады расчлянёны арачнымі аконнымі праёмамі. Франтальны фасад фланкіраваны цыліндрычнымі шатровымі прытворнымі прыбудовамі.
 

## Літаратура 
* Праваслаўныя храмы Беларусі: энцыклапедычны даведнік / А. М. Кулагін; [рэдакцыйны савет: Г. П. Пашкоў, Л. В. Календа]. — Мінск: Беларуская Энцыклапедыя, 2007. — 653 с. 2000 экз. ISBN 978-985-11-0389-4.

## Спасылкі 
* 
* 

Катэгорыя:Праваслаўныя храмы Жыткавіцкага раёна
Катэгорыя:Жыткавічы
Катэгорыя:Храмы Тураўскай і Мазырскай епархіі
Анатоль Іванавіч Палякоў

**Анатоль Іванавіч Палякоў** (нар. , г. Барнаул, Алтайскі край, РСФСР) — беларускі архітэктар.

## Біяграфія 
Скончыў у 1966 годзе Беларускі політэхнічны інстытут. З 1966 года працаваў у Белдзяржпраекце, з 1980 года галоўны архітэктар праектаў у Белжылпраекце, з 1993 года кіраўнік творчай майстэрні. 

Член Беларускага саюза архітэктараў з 1970 года. Пражывае ў Мінску.

## Творчасць 
. Макет]]
Асноўныя працы:  па вул. Гагарына ў г. Барысаве (1973, у аўтарскім калектыве); рэканструкцыя плошчы грамадскага цэнтра з кінатэатрам «Перамога» ў г. Барысаве (1983);  мікрараёна № 10 у г. Салігорску (1975); комплекс піянерлагераў, баз адпачынку пад в. Ракаў Валожынскага раёна (1979); рэканструкцыя квартала ў граніцах вул. Філімонава, Сталетава і канала Сляпянскай воднай сістэмы (1986); рэканструкцыя мікрараёна ў граніцах вул. Асаналіева, Каржанеўскага (1988); рэканструкцыя квартала ў граніцах вул. Р. Люксембург, Карпава, К.Лібкнехта, Лермантава (1989); рэканструкцыя квартала ў граніцах вул. Куйбышава, Камуністычнай, Максіма Багдановіча, Кісялёва (1993) — усе ў Мінску.

## Узнагароды 
Узнагароджаны бронзавым медалём ВДНГ СССР за рэканструкцыю квартала ў граніцах вул. Філімонава, Сталетава і канала Сляпянскай воднай сістэмы ў г. Мінску (1985).

## Літаратура 
* 
* 

Катэгорыя:Архітэктары Беларусі
Катэгорыя:Архітэктары XX стагоддзя
Катэгорыя:Архітэктары Мінска
Катэгорыя:Архітэктары Барысава
Младаафганцы

**Младаафганцы** — удзельнікі нацыянальна-асветнага руху ў Афганістане ў 1-й трэці XX ст. Выступалі за нацыянальную незалежнасць Афганістана, асвечаную манархію, пашырэнне свецкай адукацыі. Галоўныя ідэолагі — Махмуд Тарзі і Абдулгані, якіх падтрымліваў эмір Аманула-хан. Младаафганцы займалі важныя пасады ва ўрадзе Аманулы, але крытыкавалі яго за паспешныя і непрадуманыя рэформы. Пасля падзення рэжыму Аманулы ў 1929 г. сышлі з палітычнай арэны.

## Літаратура 
* Младаафганцы //  — С. 495.
* Очильдиев, Д. Я. Младоафганское движение (1900—1929). — Ташкент: Фан, 1985. — 199 с.

Катэгорыя:Гісторыя Афганістана
Свята-Мікалаеўская царква (Мазыр)

**Свята-Мікалаеўская царква** — мураваны праваслаўны храм у горадзе Мазыр Гомельскай вобласці. Знаходзіцца на вул. Савецкая, 154.

## Гісторыя 
Учынена ў 1993 годзе ў цагляным будынку ДТСААФ 1920-х гадоў.
 
## Архітэктура 
Помнік архітэктуры класіцызму. Прамавугольны ў плане будынак дынамічна нарастаючай асіметрычнай аб’ёмна-прасторавай кампазіцыі. Яе дамінантай з’яўляецца акруглы вертыкальны аб’ём лесвічнай клеткі, завершаны адкрытай тэрасай пад навіссю; збоку ўваходная лоджыя з верхняй тэрасай. Двухсхільны дах ніжняга прамавугольнага ў плане аб’ёму малітоўнай залы завершаны па цэнтры цыбулепадобным купалам, 4-гранная званіца макаўкай. Фасады расчлянёны прамавугольнымі і арачнымі аконнымі праёмамі.
 

## Літаратура 
* Праваслаўныя храмы Беларусі: энцыклапедычны даведнік / А. М. Кулагін; [рэдакцыйны савет: Г. П. Пашкоў, Л. В. Календа]. — Мінск: Беларуская Энцыклапедыя, 2007. — 653 с. 2000 экз. ISBN 978-985-11-0389-4.

## Спасылкі 
* 
* 

Катэгорыя:Праваслаўныя храмы Мазырскага раёна
Катэгорыя:З’явіліся ў 1993 годзе
Катэгорыя:1993 год у Беларусі
Катэгорыя:Храмы Тураўскай і Мазырскай епархіі
Катэгорыя:Храмы Мазыра
Царква Святой Марыі Магдаліны (Альгомель)

**Царква Святой Марыі Магдаліны** — мураваны праваслаўны храм у в. Альгомель Брэсцкай вобласці. Знаходзіцца ў цэнтры вёскі каля Свята-Уваскрасенскай царквы.

## Гісторыя 
Пабудавана ў 1994 годзе з чырвонай цэглы.

## Архітэктура 
У аснове кампазіцыі храма крыжова-купальны аб’ём, да якога далучаны прытвор, завершаны 2-яруснай 8-граннай шатровай званіцай з макаўкай. Такімі ж макаўкамі завершаны самкнуты паўсферычны купал магутнага 2-яруснага 8-граннага драўлянага барабана над асноўным аб’ёмам, дахі апсіды, прыдзелаў і трапезнай. Архітэктурны дэкор выкананы муроўкай сілікатнай цэглай: прамавугольныя плакеткі з крыжамі, зубчатыя карнізы, арачныя дугі аконных праёмаў.

## Літаратура 
* Праваслаўныя храмы Беларусі: энцыклапедычны даведнік / А. М. Кулагін; [рэдакцыйны савет: Г. П. Пашкоў, Л. В. Календа]. — Мінск: Беларуская Энцыклапедыя, 2007. — 653 с. 2000 экз. ISBN 978-985-11-0389-4.

## Спасылкі 
* 
* 

Катэгорыя:Праваслаўныя храмы Столінскага раёна
Катэгорыя:Альгомель
Катэгорыя:1994 год у Беларусі
Катэгорыя:Храмы Пінскай і Лунінецкай епархіі
Царква ў імя святой праведнай Іуліаніі Альшанскай (Альшаны)

**Царква ў імя святой праведнай Іуліаніі Альшанскай** — мураваны праваслаўны храм у в. Альшаны Брэсцкай вобласці. Знаходзіцца на вул. Горная.

## Гісторыя 
Сярод жылой забудовы. Пабудавана ў 1994 годзе з сілікатнай цэглы. Прыпісная да Параскеўскай царквы.

## Архітэктура 
Вырашана двума прамавугольнымі ў плане аб’ёмамі. Над прытворам узведзена драўляная 4-гранная шатровая званіца, апяразаная трохвугольнымі франтонамі і завершана макаўкай. Над аб’ёмам малітоўнай залы — 8-гранны барабан з геаметрызаваным цыбулепадобным купалам і макаўкай ў завяршэнні. Такая ж макаўка над алтарным фасадам. Чырвонай цэглай выкладзены элементы дэкору: зубчастыя карнізы, паясы, броўкі арачных аконных праёмаў і круглых люкарнаў, крыжы.

## Літаратура 
* Праваслаўныя храмы Беларусі: энцыклапедычны даведнік / А. М. Кулагін; [рэдакцыйны савет: Г. П. Пашкоў, Л. В. Календа]. — Мінск: Беларуская Энцыклапедыя, 2007. — 653 с. 2000 экз. ISBN 978-985-11-0389-4.

## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Праваслаўныя храмы Столінскага раёна
Катэгорыя:Альшаны (Столінскі раён)
Катэгорыя:1994 год у Беларусі
Свята-Параскева-Пятніцкая царква (Альшаны)

**Свята-Параскева-Пятніцкая царква** — мураваны праваслаўны храм у в. Альшаны Брэсцкай вобласці. Знаходзіцца ў цэнтры вёскі на вул. Савецкая, 1.

## Гісторыя 
Пабудавана ў 1997 годзе з цэглы на месцы драўлянага храма 1866 года, пры якім у 1884 годзе была адкрыта царкоўнапрыходская школа.

## Архітэктура 
Вырашана ў стылізаваных формах царкоўнага дойлідства 2-й пал. 19 ст. Развітую аб’ёмна-прасторавую кампазіцыю фарміруюць прытвор-званіца (васьмярык на чацверыку), трапезная, кубападобны аб’ём малітоўнай залы, паўкруглая апсіда. Сілуэт храма фарміруюць пяцікупалле центральнага кубападобнага аб’ёму і 2-ярусны цыбулепадобны купал званіцы.

Асноўная архітэктурная тэма — арачны аконны праём разнастайнай трактоўкі: вялізны на бакавых фасадах, фланкіраваны вокнамі сярэдняй вялікасці і невялікімі на дугім ярусе. Выкарыстаны паўкруглыя вокны-люкарны. Уваход аформлены высокім 2-слуповым ганкам з 2-схільным пакрыццём. Драўляныя разныя царскія вароты 1767 года.

## Літаратура 
* Праваслаўныя храмы Беларусі: энцыклапедычны даведнік / А. М. Кулагін; [рэдакцыйны савет: Г. П. Пашкоў, Л. В. Календа]. — Мінск: Беларуская Энцыклапедыя, 2007. — 653 с. 2000 экз. ISBN 978-985-11-0389-4.
* Минские епархиальные ведомости. 1886. № 7-8. С.172.

## Спасылкі 
* 
* 

Катэгорыя:Праваслаўныя храмы Столінскага раёна
Катэгорыя:Альшаны (Столінскі раён)
Катэгорыя:1997 год у Беларусі
Катэгорыя:Храмы Пінскай і Лунінецкай епархіі
Карл-Адольф Голіт

{{Ваенны дзеяч
|поўнае імя       = Карл-Адольф Голіт
|арыгінал імя     = 
|дата нараджэння  = 
|дата смерці      = 
|месца нараджэння = 
|месца смерці     = 
|партрэт          = 
|подпіс           = 
|мянушка          = 
|прыналежнасць    =  Германская імперыя Веймарская рэспубліка
|гады службы      = 1907—1945
|званне           = 
|род войскаў      =  Сухапутныя войскі
|камандаваў       = 
|частка           =
|бітвы            =
Першая сусветная вайна 
Другая сусветная вайна 
|узнагароды       =
**Германская імперыя**
{
    
-

}
**Трэці рэйх**
{
     
-
     
-
     
-
 
}
|сувязі =
|у адстаўцы = 
}}
**Карл-Адольф Голіт** (;  — ) — нямецкі военачальнік, генерал-палкоўнік (1943), камандуючы 6-й арміяй (1945).

## Спасылкі 
Катэгорыя:Удзельнікі Першай сусветнай вайны (Германія)
Катэгорыя:Удзельнікі Другой сусветнай вайны
Свята-Аляксандра-Неўская царква (Рагачоў)

**Свята-Аляксандра-Неўская царква** — праваслаўны храм у горадзе Рагачове Гомельскай вобласці. Знаходзіцца на ўсходняй ускраіне горада на вул. Саннікава, 13.

## Гісторыя 
У 1886 годзе у Рагачове адкрыўся праваслаўны сабор Аляксандра Неўскага, пабудаваны ў псеўдавізантыйскім стылі. Манументальны пяцікупальны храм меў цэнтрычную аб’ёмна-прасторавую кампазіцыю. У час Вялікай Айчыннай вайны храм быў знішчаны.

У 1989 годзе быў пабудаваны новы храм з цэглы, які таксама носіць імя Аляксандра Неўскага.

## Архітэктура 
Архітэктура храма вырашана ў традыцыях царкоўнага дойлідства 2-й палавіны XIX стагоддзя. Фасад прамавугольнага ў плане аб’ёму завершаны 8-граннай шатровай званіцай з макаўкай і фланкіраваны макаўкамі. Алтарная частка павышана 4-гранным шатровым барабанам з цыбулепадобнай галоўкай. Па яе баках далучаны акруглыя прытворы і рызніцы. Фасады расчлянёны прамавугольнымі аконнымі праёмамі ў геаметрычных ліштвах. Уваход завершаны кілепадобным казырком.

## Літаратура 
* Праваслаўныя храмы Беларусі: энцыклапедычны даведнік / А. М. Кулагін; [рэдакцыйны савет: Г. П. Пашкоў, Л. В. Календа]. — Мінск: Беларуская Энцыклапедыя, 2007. — 653 с. 2000 экз. ISBN 978-985-11-0389-4.

## Спасылкі 
* 
* 

Катэгорыя:Праваслаўныя храмы Рагачоўскага раёна
Катэгорыя:1989 год у Беларусі
Катэгорыя:Храмы Святога Аляксандра Неўскага
Катэгорыя:Славутасці Рагачова
Катэгорыя:Храмы Гомельскай і Жлобінскай епархіі
Галіна Уладзіміраўна Палянская

**Галіна Уладзіміраўна Палянская** (нар. , г. Валгаград, РСФСР) — беларускі архітэктар. Кандыдат архітэктуры, дацэнт.

## Біяграфія 
Скончыла БПІ, аспірантуру Славацкай вышэйшай тэхнічнай школы. Працавала архітэктарам у праектным інстытуце «Мінскпраект»; асістэнтам, старэйшым выкладчыкам, дацэнтам кафедры «Горадабудаўніцтва»,  намеснікам дэкана, дэканам архітэктурнага факультэта БПІ (пасля БНТУ). 

З 2004 года дэпутат Палаты прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь. Старшыня пастаяннай камісіі па жыллёвай палітыцы, будаўніцтве, гандлі і прыватызацыі Палаты Прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь. Кіраўнік дэлегацыі Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь у Міжпарламенцкай асамблеі праваслаўя, старшыня камісіі па адукацыі ў Міжпарламенцкай асамблеі праваслаўя, кіраўнік рабочай групы Нацыянальнага сходу  Рэспублікі Беларусь  па супрацоўніцтве са славацкім парламентам, член рабочай групы Нацыянальнага сходу  Рэспублікі Беларусь па працы з нямецкім парламентам.

## Грамадская дзейнасць 
Член горадабудаўнічага савета Камітэта архітэктуры Мінгарвыканкама, намеснік старшыні Мінскай гарадской арганізацыі грамадскага аб'яднання «Белая Русь», член Савета Беларускага саюза архітэктараў.
## Узнагароды 
Узнагароджана медалём «За працоўныя заслугі» (6 снежня 2011), ордэнам прападобнай Ефрасінні Полацкай (20 кастрычніка 2020), медалём ордэна прападобнай Ефрасінні Полацкай Беларускай праваслаўнай царквы, Ганаровымі граматамі Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь, Мінгарвыканкама, Мінаблвыканкама. Ганаравана званнем «Мінчук года». Мае падзяку Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь. 

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Архітэктары Беларусі
Катэгорыя:Архітэктары XX стагоддзя
Катэгорыя:Архітэктары XXI стагоддзя
Катэгорыя:Архітэктары Мінска
Катэгорыя:Дэпутаты Палаты Прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 3-га склікання
Катэгорыя:Дэпутаты Палаты Прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 4-га склікання
Катэгорыя:Дэканы архітэктурнага факультэта БНТУ
Уладзімір Барысавіч Праабражэнскі

**Уладзімір Барысавіч Праабражэнскі** (нар. , г. Гродна) — беларускі архітэктар.

## Біяграфія 
Скончыў у 1972 годзе БІБІ па спецыяльнасці «Архітэктар». У 1972—1988 гадах працаваў архітэктарам, кіраўніком групы архітэктараў, галоўным архітэктарам праектаў у інстытуце «Гроднаграмадзянпраект»; у 1994—1997 гадах начальнік Упраўлення горадабудаўніцтва і архітэктуры Гродзенскага гарвыканкама; з 1988 года галоўны архітэктар праектнага ўпраўлення «Гроднажылбуд».

Член Саюза архітэктараў СССР з 1978 года. Пражывае ў Гродне.

## Творчасць 
Асноўныя працы: УУС Гродзенскага аблвыканкама па вул. Акадэмічнай (1968—1977); Дом навукі і тэхнікі па вул. Горкага (пры ўдзеле В. В. Бажко, 1977—1984); рэканструкцыя з прыбудовай будынка аблвыканкама на пл. Леніна (у суаўтарстве, ГАП У. М. Еўдакімаў); паліклініка КДБ па вул. Болдзіна; будынак будаўнічых арганізацый «Гроднажылбуд» па вул. Суворава (1987—1988). Жылыя будынкі: мікрараён «Пярэселка-3» у межах вул. Каліноўскага — Болдзіна — БЛК (1975—1977; у складзе аўтарскага калектыва, ГАП Клепікаў), па вул. Чайкінай (1975—1983), Дзевятоўка-2 (1986), група жылых дамоў на рагу вул. М. Горкага і бульвара Ленінскага камсамола (1982), лёгкаатлетычны манеж (1986); 9-павярховы дом на пл. Дзекабрыстаў (пры ўдзеле Б.  Шмыгі) — усе ў г. Гродна; прафілакторый у в. Залессе Смаргонскага раёна (1982), жылыя дамы ў г.п. Рось Ваўкавыскага раёна (1993—1994, сааўтары У. В. Аўсянка, А. М. Пяндзюрын); група жылых дамоў у г. Віднае Маскоўскай вобласці (2001—2003, сааўтары А. М. Пяндзюрын, У. В. Аўсянка, Т. І. Гусачок).

## Узнагароды 
Лаўрэат Дзяржаўнай прэміі Рэспублікі Беларусь у галіне літаратуры, мастацтва і архітэктуры (1998, у сааўтарстве) — *за архітэктуру жылога гарадка Рось Ваўкавыскага раёна Гродзенскай вобласці, здадзенага ў эксплуатацыю ў 1994—1997 гадах*.

## Літаратура 
* 
* 

Катэгорыя:Архітэктары Беларусі
Катэгорыя:Архітэктары XX стагоддзя
Катэгорыя:Архітэктары XXI стагоддзя
Катэгорыя:Архітэктары Гродна
Катэгорыя:Супрацоўнікі Гроднажылбуда
Свята-Раства-Багародзіцкая царква (Харомск)

**Свята-Раства-Багародзіцкая царква** — мураваны праваслаўны храм у в. Харомск Столінскага раёна Брэсцкай вобласці. Знаходзіцца ў цэнтры вёскі.

## Гісторыя 
Пабудавана ў 1995 годзе.

## Архітэктура 
Пабудавана з цэглы. Падоўжна-восевую кампазіцыю фарміруюць прамавугольныя ў плане аб’ёмы нізкага прытвора пад бочкавым пакрыццём, трапезнай, малітоўнай залы і апсіды. Маляўнічы сілуэт храма фарміруюць 5 цыбулепадобных купалоў на 4 гранных барабанах, узведзеныя над трапезнай, малітоўнай залай і апсідай. Фасады расчлянёны прамавугольнымі аконнымі праёмамі з арачнымі броўкамі.

## Літаратура 
* Праваслаўныя храмы Беларусі: энцыклапедычны даведнік / А. М. Кулагін; [рэдакцыйны савет: Г. П. Пашкоў, Л. В. Календа]. — Мінск: Беларуская Энцыклапедыя, 2007. — 653 с. 2000 экз. ISBN 978-985-11-0389-4.

## Спасылкі 
* 
* 

Катэгорыя:Праваслаўныя храмы Столінскага раёна
Катэгорыя:Харомск
Катэгорыя:1995 год у Беларусі
Катэгорыя:Храмы Пінскай і Лунінецкай епархіі
Царква ў гонар Раства Хрыстова (Вялікае Малешава)

**Царква ў гонар Раства Хрыстова** — мураваны праваслаўны храм у в. Вялікае Малешава Столінскага раёна Брэсцкай вобласці. Знаходзіцца ў цэнтры вёскі.

## Гісторыя 
Пабудавана ў канцы XX стагоддзя на месцы драўлянага храма 1792 года.

## Архітэктура 
Пабудавана з цэглы. Будынак збудаваны паўтараючы пяпярэдні храм. Складаецца з 4-часткавай кампазіцыі: 3-ярусная званіца (васьмярык на 2 чацверыках), трапезная, крыжападобная малітоўная зала, апсіда. Шацёр званіцы і 8-гранны светлавы барабан малітоўнай залы завершаны цыбулепадобнымі галоўкамі. Уваход адзначаны 2-слуповым ганкам пад 2-схільным пакрыццём.

## Літаратура 
* Праваслаўныя храмы Беларусі: энцыклапедычны даведнік / А. М. Кулагін; [рэдакцыйны савет: Г. П. Пашкоў, Л. В. Календа]. — Мінск: Беларуская Энцыклапедыя, 2007. — 653 с. 2000 экз. ISBN 978-985-11-0389-4.

## Спасылкі 
* 
* 

Катэгорыя:Праваслаўныя храмы Столінскага раёна
Катэгорыя:Вялікае Малешава
Катэгорыя:Храмы Пінскай і Лунінецкай епархіі
Канстанцін Станіслававіч Шадурскі

**Канстанцін Станіслававіч Шаду́рскі** (;  — ) — вучоны ў галіне фармакалогіі, доктар медыцынскіх навук (1948), прафесар (1948).

## Біяграфія 
Нарадзіўся ў горадзе Каінск Томскай губерні. У 1929 годзе скончыў сярэднюю школу, у 1933 годзе — Томскі медыцынскі інстытут і застаўся ў аспірантуры на кафедры фармакалогіі, дзе ў 1936—1939 гг. займаў пасаду асістэнта кафедры. У 1937 годзе абараніў кандыдацкую дысертацыю на тэму «Токсикология сибирской синтетической l-камфоры, борнеола и изоборнеола»). Трапіў у палон. Уцёк з палону і ў 1942—1944 гг. узначальваў медыка-санітарную службу асобнага партызанскага атрада «Баявы» НКУС БССР, які дзейнічаў на тэрыторыі Расонскага раёна.

З 1944 года К. С. Шадурскі ў Мінскім медыцынскім інстытуце, дацэнт кафедры фармакалогіі. У 1945—1952 гг. на пасадзе загадчыка кафедрай фармакалогіі Яраслаўскага медыцынскага інстытута і адначасова ў 1950—1952 гг. намеснік дырэктара інстытута па навукова-вучэбнай рабоце.
У 1947 годзе абараніў доктарскую дысертацыю. У 1952—1953 гг. на пасадзе загадчыка кафедрай фармакалогіі 1-а Маскоўскага медыцынскага інстытута. У 1953—1963 гг. К. С. Шадурскі зноў у Мінскім медыцынскім інстытуце — загадчык кафедры фармакалогіі і адначасова ў 1954—1957 намеснік дырэктар інстытута па навукова-вучэбнай рабоце, у 1960—1962 гг. намеснік дырэктара па навуковай рабоце, у 1959—1963 гг. навуковы кіраўнік і кансультант спецыяльнай лабараторыі Міністэрства аховы здароўя БССР, больш за 300.
* 2 ордэны.
* Дзяржаўная прэмія СССР 1975 года.
* Ганаровая грамата Вярхоўнага Савета БССР.

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
* Шадурский Константин Станиславович (31.03(13.04),1912—12.01.1983)  // Сайт Беларускага дзяржаўнага медыцынскага ўніверсітэта
* 
* Шадурский Константин Станиславович   // Сайт БелМАПА
* Шадурский Константин Станиславович. Военные годы.   // Сайт БелМАПА
* Шадурский Константин Станиславович (1912—1983)  // Сайт Яраслаўскага дзяржаўнага медыцынскага ўніверсітэта
* *Пуртов А. В.* Они сражались со смертью. Медицина Россонского района 1941—1944.  // Газета «Голас Расоншчыны»

Катэгорыя:Выпускнікі Сібірскага дзяржаўнага медыцынскага ўніверсітэта
Катэгорыя:Медыкі Вялікай Айчыннай вайны
Катэгорыя:Партызаны Вялікай Айчыннай вайны
Катэгорыя:Афіцэры СССР
Катэгорыя:Выкладчыкі БДМУ
Катэгорыя:Выкладчыкі Яраслаўскага дзяржаўнага медыцынскага ўніверсітэта
Катэгорыя:Выкладчыкі Беларускай медыцынскай акадэміі паслядыпломнай адукацыі
Катэгорыя:Медыкі СССР
Катэгорыя:Фармаколагі
Катэгорыя:Члены КПСС
Катэгорыя:Нарадзіліся ў Новасібірскай вобласці
Свята-Міхайлаўская царква (Рамель, 1999)

**Свята-Міхайлаўская царква** — мураваны праваслаўны храм у аграгарадку Рамель Столінскага раёна Брэсцкай вобласці. Знаходзіцца ў цэнтры вёскі.

## Гісторыя 
Пабудавана ў 1999 годзе побач з драўляным храмам XVIII стагоддзя.

## Архітэктура 
Пабудавана з цэглы. Кубападобная малітоўная зала завершана магутным 8-гранным барабанам і вуглавымі макаўкамі. Над прамавугольным прытворам надбудавана 2-ярусная (васьмярык на чацверыку) шатровая званіца з цыбулепадобнай галоўкай. Фасады прарэзаны арачнымі аконнымі праёмамі, уваход вылучаны 2-слуповым ганкам пад 2-східьным пакрыццём.

## Літаратура 
* Праваслаўныя храмы Беларусі: энцыклапедычны даведнік / А. М. Кулагін; [рэдакцыйны савет: Г. П. Пашкоў, Л. В. Календа]. — Мінск: Беларуская Энцыклапедыя, 2007. — 653 с. 2000 экз. ISBN 978-985-11-0389-4.

## Спасылкі 
* 
* 

Катэгорыя:Праваслаўныя храмы Столінскага раёна
Катэгорыя:Рамель
Катэгорыя:1999 год у Беларусі
Штраус

**Штраус** (, Straus ці Strauss) — нямецкае прозвішча.

## Аўстрыйская дынастыя кампазітараў Штраусаў 
* Ёзэф Штраус (1827—1870) — аўстрыйскі кампазітар, дырыжор, скрыпач і інжынер
* Ёган Штраус (бацька) (1804—1849) — аўстрыйскі кампазітар, скрыпач і дырыжор, родапачынальнік музычнай дынастыі Штраусаў
* Ёган Штраус (сын) (1825—1899) — аўстрыйскі кампазітар, дырыжор і скрыпач, прызнаны «кароль вальса»
* Эдуард Штраус (1835—1916) — аўстрыйскі кампазітар і дырыжор

## Вядомыя носьбіты 
* Адольф Штраус (1879—1973) — нямецкі военачальнік, генерал-палкоўнік
* Дамінік Строс-Кан (нар. 1949) — французскі палітык і эканаміст
* Клод Леві-Строс (1908—2009) — французскі антраполаг і этнолаг
* Натан Штраус (1848—1931) — амерыканскі прамысловец, філантроп і гуманіст
* Рыхард Штраус (1864—1949) — нямецкі кампазітар эпохі позняга рамантызму
* Франц Ёзэф Штраус — нямецкі дзяржаўны дзеяч
Свята-Параскева-Пятніцкая царква (Бастынь)

**Свята-Параскева-Пятніцкая царква** — драўляны праваслаўны храм у аграгарадку Бастынь Лунінецкага раёна Брэсцкай вобласці.

## Гісторыя 
У 1750 годзе арандатар вёскі памешчык Шчыт пабудаваў царкву ў імя Святой Вялікапакутніцы Параскевы. У 1960-я гады старая царква была разбурана.

Новая аднайменная царква пабудавана ў 1998 годзе.

## Архітэктура 
Знаходзіцца ў цэнтры вёскі. Вырашана ў традыцыях народнага храмабудаўніцтва XIX стагоддзя. Чатырохчасткавую прасторавую кампазіцыю ствараюць прамавугольныя зрубы прытвора, званіцы, малітоўнай залы, 5-граннай апсіды з рызніцамі. Шацёр званіцы, вальмавыя дахі малітоўнай залы і апсіды завершаны бдяшанымі цыбулепадобнымі купаламі. Гарызантальна ашаляваныя сцены (цокальная частка — вертыкальная) расчлянёны лучковымі аконнымі праёмамі ў прамавугольных ліштвах.

## Літаратура 
* Праваслаўныя храмы Беларусі: энцыклапедычны даведнік / А. М. Кулагін; [рэдакцыйны савет: Г. П. Пашкоў, Л. В. Календа]. — Мінск: Беларуская Энцыклапедыя, 2007. — 653 с. 2000 экз. ISBN 978-985-11-0389-4.

## Спасылкі 
* 
* 

Катэгорыя:Праваслаўныя храмы Лунінецкага раёна
Катэгорыя:Бастынь
Катэгорыя:1998 год у Беларусі
Катэгорыя:Драўляныя цэрквы Беларусі
Катэгорыя:Храмы Пінскай і Лунінецкай епархіі
Катэгорыя:Помнікі беларускага народнага дойлідства
Карл Штрэкер

{{Ваенны дзеяч
|поўнае імя       = Карл Штрэкер
|арыгінал імя     = 
|дата нараджэння  = 
|дата смерці      = 
|месца нараджэння = 
|месца смерці     = 
|партрэт          = 
|подпіс           = 
|мянушка          = 
|прыналежнасць    =  Германская імперыя Веймарская рэспубліка
|гады службы      = 1905—19201935—1945
|званне           = 
|род войскаў      =  Сухапутныя войскі
|камандаваў       = 
|частка           =
|бітвы            =
Першая сусветная вайна 
Другая сусветная вайна 
|узнагароды       =
**Германская імперыя**
{
   
}
**Трэці рэйх**
{
     
-
     
-
     
-
   
}
|сувязі =
|у адстаўцы = 
}}
**Карл Штрэ́кер** (;  — ) — нямецкі военачальнік, генерал-палкоўнік, камандуючы 11-м армейскім корпусам (1942—1943).

Катэгорыя:Удзельнікі Першай сусветнай вайны
Катэгорыя:Удзельнікі Другой сусветнай вайны
Вайзэ

**Вайзэ** — прозвішча.

## Вядомыя носьбіты 
* Губерт Вайзэ — нямецкі военачальнік, генерал-палкоўнік люфтвафэ
* Крысціян Вайзэ — нямецкі пісьменнік і педагог
Тамара Мікалаеўна Пракаповіч

**Тамара Мікалаеўна Пракаповіч** (нар. , г. Чэрвень, Мінская вобласць)  — беларускі архітэктар.

## Біяграфія 
Скончыла ў 1972 годзе Беларускі політэхнічны інстытут. Усю сваю прафесійную дзейнасць прысвяціла горадабудаўніцтву, працуючы ў «БелНДІПгорадабудаўніцтва».

Член Саюза архітэктараў СССР з 1979 года. Пражывала ў Мінску.

## Творчасць 
У аўтарскіх калектывах, а таксама пад яе кіраўніцтвам як галоўнага архітэктара праектаў (з 1990) выканана вялікая колькасць праектаў рознага горадабудаўнічага ўзроўню: праекты раённых планіровак раёнаў і абласцей, генеральныя планы гарадоў, дэталёвыя планы, праекты забудовы (архітэктурныя праекты) мікрараёнаў і кварталаў. Асноўныя працы: генеральныя планы Віцебска, г.п. Мір (1979), Бабруйска, Слуцка, Смаргоні (1985), Крычава, Горак, Беразіна, Лоева, Кармы, Брагіна, Касцюковічаў (1985), Суража Бранскай вобласці і інш.; дэталёвыя планы з праектамі рэгенерацыі гістарычнай забудовы цэнтра Віцебска, цэнтральнай часткі Бабруйска, гісторыка-культурнай каштоўнасці «Бабруйская крэпасць», цэнтральнай часткі г. Сураж Бранскай вобласці; дэталёвы план цэнтра (1986) Касцюковічаў; дэталёвыя планы раёнаў новага будаўніцтва: «Білева» і «Лучоса» ў Віцебску, Прыбярэзінскага (1980), Крывы Крук (1981) «Кісялевічы» ў Бабруйску, у Паўночнага прамвузла і па Віцебскім праспекце (1984) у Магілёве, Паўднёва-Усходняга раёна ў Горках, Усходняга жылога раёна ў Бабруйску і інш.; дэталёвыя планы раёнаў сядзібнай забудовы: «Альгова» ў Віцебску, Паўночнага раёна ў Смаргоні, Паўднёвага раёна ў Касцюковічах; праекты забудовы (архітэктурныя праекты): МЖК (маладзёжна-жылы комплекс), мікрараёны 5-А і 5-Б, Заходні, квартал 4.1 у Бабруйску, часткі Паўночнага жылога раёна ў Смаргоні, ПРП раёнаў Наўгародскай вобласці (1976, у аўтарскім калектыве).
 
## Літаратура 
* 
* 

Катэгорыя:Архітэктары Беларусі
Катэгорыя:Архітэктары XX стагоддзя
Катэгорыя:Архітэктары XXI стагоддзя
Катэгорыя:Архітэктары Віцебска
Катэгорыя:Горадабудаўнікі Беларусі
Неафіт Ермалаевіч Рагозін

**Неафіт Ермалаевіч Раго́зін** (, в. Капаткевічы, Мазырскі павет, Мінская губерня, Расійская імперыя — ) — беларускі географ, вучоны-эканаміст, спецыяліст у галіне эканамічнай гісторыі Расіі і СССР, а таксама ў галіне эканамічнай геаграфіі і рэгіянальнай эканомікі. Доктар эканамічных навук (1961), прафесар (1962).

## Біяграфія 
У студзені 1918 года добраахвотна ўступіў у Чырвоную Армію, у Першы беларускі конны атрад. У маі 1922 года дэмабілізаваўся і прыступіў да працы сакратаром КП(б)Б у Капаткевічах.

У 1923 годзе зноў прызваны ў Чырвоную Армію і ў пачатку 1925 года камандзіраваны на палітработу на Туркестанскі фронт. У 1927 годзе дэмабілізаваны і накіраваны на працу ў Наркамзем БССР. З 1928 па 1930 гады вучыўся ў Камуністычным універсітэце ім. Мархлеўскага ў Маскве па накіраванні ЦК КП(б)Б. У 1931—1933 гадах вучыўся ў аспірантуры Усесаюзнага камуністычнага універсітэта ім. Я. М. Свярдлова на кафедры эканамічнай геаграфіі.

З 1934 па 1936 гады працаваў дырэктарам Планавага інстытута (ПЛАНЗО) пры Дзяржплане СССР.

У даваенныя гады і аж да 1947 года працаваў у Новасібірску загадчыкам кафедры эканамічнай геаграфіі Педагагічнага інстытута, ваенкамам шпіталя, дырэктарам Педагагічнага інстытута.

11 сакавіка 1946 года на пасяджэнні Савета Маскоўскага дзяржаўнага універсітэта імя М. В. Ламаносава абараніў дысертацыю на суісканне вучонай ступені кандыдат эканамічных навук «Заходняя Сібір (гісторыя эканамічнага развіцця Заходняй Сібіры з моманту прыходу рускіх у Сібір да 1914 года)».

Загадам па Міністэрству вышэйшай адукацыі СССР ад 5 верасня 1947 года камандзіраваны для кіруючай працы ў Беларускі дзяржаўны універсітэт. У 1951 годзе паступіў у дактарантуру Маскоўскага дзяржаўнага універсітэта імя М. В. Ламаносава.

У 1960 годзе абараніў доктарскую дысертацыю «Прамысловасць Заходняй Сібіры». 8 чэрвеня 1961 года Вышэйшая атэстацыйная камісія СССР прысудзіла вучоную ступень доктара эканамічных навук. У пасляваенны перыяд Н. Е. Рагозін быў першым навукоўцам у Беларусі, хто атрымаў такую высокую ступень у галіне эканомікі.

Па заканчэнні дактарантуры і да 1965 года працаваў у БДУ, загадваў кафедрай эканамічнай геаграфіі, вёў актыўную прапаганду эканамічных ведаў у рэспубліцы.

Указам Прэзідыума Вярхоўнага Савета БССР за заслугі ў падрыхтоўцы спецыялістаў і развіцці навукі узнагароджаны Граматай Вярхоўнага Савета БССР (1961).

З 1965 па 1971 гады яго жыццё была звязана са станаўленнем і развіццём Вылічальнага цэнтра, перайменаванага пасля ў НДІЭМП пры Дзяржплане БССР.

## Выбраная бібліяграфія 
* Гісторыка-эканамічны нарыс Заходняй Сібіры.
* Размяшчэнне вытворчых сіл СССР у 3-й пяцігодцы.
* Эканамічная геаграфія рэспублік Сярэдняй Азіі.

## Літаратура 
* 
* Вклад учёных БГУ в развитие экономического образования и экономической мысли Беларуси / Т. И. Адамович, В. Н. Бусько, М. М. Ковалев. Минск: БГУ, 2002. 218 с. — С. 205.

Катэгорыя:Географы Беларусі
Катэгорыя:Эканамісты Беларусі
Катэгорыя:Выкладчыкі БДУ
Катэгорыя:Узнагароджаныя Граматай Прэзідыума Вярхоўнага Савета БССР
Катэгорыя:Дактары эканамічных навук
Свята-Ціханаўская царква (Ганцавічы)

**Свята-Ціханаўская царква** — мураваны праваслаўны храм у горадзе Ганцавічах Ганцавіцкага раёна Брэсцкай вобласці. Знаходзіцца на скрыжаванні вуліц Кастрычніцкай і Будаўнікоў.

## Гісторыя 
Царква ў імя свяціцеля Ціхана, патрыярха Маскоўскага, у Ганцавічах была пабудавана ў пачатку ХХІ стагоддзя з цэглы. Архітэктар храма Леанід Васілевіч Макарэвіч.

## Архітэктура 
Пяцікупальны храм са званіцай вырашаны ў традыцыях старажытнарускага царкоўнага дойлідства. Асноўная архітэктурная тэма — закамернае вырашэнне фасадаў, прарэзаных вузкімі вертыкальна выцягнутымі арачнымі аконнымі праёмамі. Будынак вызначаецца грабнасцю архітэктурных форм, маляўнічым шматкупальным сілуэтам, вертыкальнай імклівасцю.

## Спасылкі 
* 
* 

Катэгорыя:Праваслаўныя храмы Ганцавіцкага раёна
Катэгорыя:Славутасці Ганцавічаў
Катэгорыя:2000 год у Беларусі
Катэгорыя:Будынкі і збудаванні Леаніда Макарэвіча
Катэгорыя:Храмы Пінскай і Лунінецкай епархіі
Свята-Уладзімірская царква (Агарэвічы)

**Свята-Уладзімірская царква** — мураваны праваслаўны храм у аграгарадку Агарэвічах Ганцавіцкага раёна Брэсцкай вобласці.

## Гісторыя 
У 1845 годзе прыход у вёсцы быў скасаваны і аб’яднаны з Вялікакруговіцкім. У 1903 годзе пры царкве была пабудавана драўляная царкоўна-прыходская школа. У 1910 годзе царква ўзгадваецца як струхнелая. Старая царква была разабрана ў 1960 годзе. Яна ўяўляла сабой твор народнага драўлянага дойлідства. Храм быў вырашаны прамавугольным зрубам на дубовых стойках-штандартах. Над гонтавым дахам узвышалася галоўка, неашаляваныя фасады чляніліся чатырма аконнымі праёмамі.

У цяперашні час у Агарэвічах дабудоўваецца новая Свята-Уладзімірская царква.

## Архітэктура 
Вырашана ў стылізаваных формах маскоўска-яраслаўскага царкоўнага дойлідства XVII стагоддзя па канону чатырохчасткавага храма падоўжана-восевай кампазіцыі: прытвор-званіца (васьмярык на чацвярыку), трапезная, кубападобная двух’ярусная малітоўная зала з бакавымі прыдзеламі, паўкруглая апсіда з бакавымі рызніцамі. Другі кубападобны светлавы ярус малітоўнай залы апярэзаны какошнікавым парапетам і завершаны цыбулепадобным купалам на цыліндрычным барабане, архітэктурная выразнасць сродкамі арнаментальнай жоўта-чырвонай цаглянай муроўкі: гарадковыя фрызы, ліштвы арачных праёмаў, філёнгавыя вуглавыя лапаткі, аркатурныя парапеты. Цэнтральны ўваход адзначаны арачным двухслуповым рундуком пад двухсхільным пакрыццём, бакавыя — арачнымі парталамі.

## Спасылкі 
* 
* 

Катэгорыя:Праваслаўныя храмы Ганцавіцкага раёна
Катэгорыя:Агарэвічы
Катэгорыя:Храмы Пінскай і Лунінецкай епархіі
Ала Хрыстафораўна Прасяная

**Ала Хрыстафораўна Прасяная** (дзявочае **Таўпека**; нар. , в. Новы Двор, Слуцкі раён, Мінская вобласць) — беларускі архітэктар.

## Біяграфія 
Скончыла ў 1965 годзе архітэктурнае аддзяленне будаўнічага тэхнікума ў Кішынёве. У 1965—1967 гадах працавала тэхнікам-архітэктарам, старэйшым тэхнікам-архітэктарам інстытута «Малддзіпрабуд»

У 1976 годзе скончыла архітэктурны факультэт БПІ. Працавала ў інстытуце «Мінскпраект»: старэйшы тэхнік-архітэктар, архітэктар, старэйшы архітэктар, загадчык групы архітэктараў (1968—1995), галоўны архітэктар праектаў (1995—2011), з 2012 — галоўны спецыяліст па архітэктуры і горадабудаўніцтве.

Член Саюза архітэктараў СССР з 1983 года, пасля член Саюза архітэктараў Беларусі.

Пражывае ў Мінску па вул. Касманаўтаў, 33

## Творчасць 
На пасадзе галоўнага архітэктара праекта УП «Мінскпраект» і як аўтар (сааўтар) праектаў запраектаваны аб’екты для г. Мінска: комплекс будынкаў Дзяржаўнага мытнага камітэта Рэспублікі Беларусь па вул. Магілёўскай; рэканструкцыя вадналыжнай базы РСДЮШАР алімпійскага рэзерву па вадналыжным спорце на р. Пціч у в. Воўкавічы; інтэрнат на 300 месцаў з медыка-аднаўленчым цэнтрам алімпійскага рэзерву па лёгкай атлетыцы ў спорткомплексе «Працоўныя рэзервы» па вул. Каліноўскага; рэканструкцыя будынка Крытага катка ў парку імя М. Горкага; поле для хакея на траве з будынкам функцыянальных дапаможных памяшканняў у парку імя М. Горкага; рэканструкцыя будынка тэнісных кортаў па пр. Пераможцаў; фізкультурна-аздараўленчы комплекс завода халадзільнікаў па пр. Пераможцаў; галоўны навучальны корпус Міжнароднага дзяржаўнага экалагічна інстытута імя А. Дз. Сахарава па вул. Даўгабродскай; прыбудова да будынка Генеральнай пракуратуры Рэспублікі Беларусь па вул. Інтэрнацыянальнай; дзіцячыя яслі-сады на 230 і 160 месцаў у мікрараёнах «Брылевічы» і «Каменная Горка — 4»; школы на 1020 навучэнцаў у мікрараёне «Каменная Горка — 4 і 5»; падземныя аўтастаянкі па вул. Магілёўскай; дзіцячая паліклініка на 480 наведванняў за змену ў мікрараёне «Каменная Горка — 2»; жылыя дамы па вул. Пуліхава і іншыя аб’екты жыллёвай, адміністрацыйнай, сацыяльнай, медыцынскай, гандлёвай, і спартыўна-аздараўленчай скіраванасці.

## Узнагароды 
Мае 23 заахвочванні на прадпрыемстве за добрасумленную працу, высокі прафесіяналізм і высокія вытворчыя паказчыкі, у т.л. Ганаровыя граматы прадпрыемства (1968, 1969, 1971, 1972, 1978, двойчы 1984, 1986, 1988). Ёй абвешчана падзяка Мінгарвыканкама за шматгадовую добрасумленную працу ў будаўнічым комплексе і высокія прафесійныя якасці, праяўленыя пры рэканструкцыі Крытага катка ў парку імя М. Горкага ў Мінску (1998). Узнагароджана Ганаровай граматай Мінгарвыканкама за важкі асабісты ўнёсак у праектаванне забудовы г. Мінска (2005); па выніках вытворчай дзейнасці яе імя занесена на Дошку Пашаны прадпрыемства (2008, 2011). Узнагароджана нагрудным знакам «15 год Дзяржаўнай мытнай службе» за праектаванне і будаўніцтва комплексу будынкаў Дзяржаўнага мытнага камітэта Рэспублікі Беларусь у Мінску (2006). Ветэран працы.

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Архітэктары Беларусі
Катэгорыя:Архітэктары XX стагоддзя
Катэгорыя:Архітэктары XXI стагоддзя
Катэгорыя:Архітэктары Мінска
Чорныя горы

**Чорныя горы:**

* Чорныя горы (Бутан)
* Чорныя горы (Далёкі Усход)
* Чорныя горы (Каўказ)
* Чорныя горы (Уэльс)
* Чорныя горы (ЗША)

## Гл. таксама 
* Чорная гара
Чорная гара

** Чорная гара**

* Чорная гара (Беларусь)
* Чорная гара (Кіеў)

## Гл. таксама 
* Чорныя горы