open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Зміцер Алегавіч Казлоў

**Зміцер Алегавіч Казлоў** (нар. , Барань, Аршанскі раён, Віцебская вобласць, БССР, СССР)&nbsp;— беларускі блогер, кандыдат у дэпутаты на парламенцкіх выбарах у Беларусі 2019 года, актывіст супраць інтэграцыі Беларусі з Расіяй, палітычны зняволены.

## Біяграфія 
Скончыў аграбіялагічны факультэт Беларускай дзяржаўнай сельскагаспадарчай акадэміі па спецыяльнасці «Аграномія». З 2017 года вёў сацыяльна-палітычны відэаблог пад псеўданімам «Шэры Кот» на «YouTube».

У маі 2019 года прымаў удзел у акціі «Кава з блогерами» на Сафійскай плошчы ў Кіеве. Летам 2019 года балатаваўся ў ППНС ад Партыі БНФ па Оршы. У снежні 2019 года прымаў актыўны ўдзел у акцыях пратэсту супраць інтэграцыі Беларусі з Расіяй. Упершыню быў затрыманы 26 снежня 2019 года.

Быў арыштаваны 10 чэрвеня 2020 года па абвінавачванні па ч. 1 арт. 342 КК «Арганізацыя або актыўны ўдзел у дзеяннях, якія груба парушаюць грамадскі парадак», яму пагражала 3–4 гады турмы. 1 ліпеня 2020 года праваабарончая супольнасць Беларусі прызнала яго палітвязнем. Утрымліваўся ў СІЗА-1 Мінска (Пішчалаўскі замак).

20 верасня 2020 года Ніклас Нінас, дэпутат Еўрапейскага парламента, узяў шэфства над палітвязнем.

25 мая 2021 года Магілёўскі абласны суд (суддзя – Ірына Ланчава) пакараў Казлова пяццю гадамі пазбаўлення волі за «*падрыхтоўку да ўдзелу ў пратэстах у Беларусі»*. Казлоў – вязень турмы №4 Магілёва.

11 верасня 2025 года пасля памілавання быў фактычна дэпартаваны ў Літву разам з яшчэ пяццюдзесяццю беларускімі палітвязнямі.

## Зноскі 
## Спасылкі 
* Канал YouTube
* Старонка Змітра Казлова на сайце Праваабарончага цэнтра «Вясна»

Катэгорыя:Блогеры Беларусі
Катэгорыя:Грамадскія дзеячы Беларусі
Катэгорыя:Палітвязні Беларусі
Катэгорыя:Асобы, прызнаныя палітычнымі зняволенымі праваабарончым цэнтрам «Вясна»
Бад-Мюндэр-ам-Дайстэр

**Бад-Мюндэр-ам-Дайстэр** () — горад у Германіі, у зямлі Ніжняя Саксонія.

Уваходзіць у склад раёна Хамельн-Пірмонт. Насельніцтва складае 17 530 чалавек (на 31 снежня 2010 года). Займае плошчу 107,69 км². Афіцыйны код — 03 2 52 002.

Горад падпадзяляецца на 16 гарадскіх раёнаў.

## Вядомыя ўраджэнцы і жыхары 
* Хільдэгард Фальк — нямецкая спартсменка, алімпійская чэмпіёнка

Катэгорыя:Гарады Ніжняй Саксоніі
Харальд Уітлак

**Гектар Харальд Уітлак** (; , Хендан, Вялікі Лондан — , Уілквуд, Норфалк) — брытанскі лёгкаатлет (спартыўная хада), чэмпіён летніх Алімпійскіх гульняў 1936 года ў Берліне, удзельнік двух Алімпіяд.

## Біяграфія 
Спецыялізаваўся ў хадзе на 50 км. У 1931 годзе Уітлак стаў другім на чэмпіянаце Брытанскай асацыяцыі спартыўнай хады (RWA), у 1933 годзе пераможцам гэтага чэмпіянату. Усяго да пачатку Другой сусветнай вайны Уітлак перамагаў на гэтых спаборніцтвах шэсць разоў. Яго перамогі на гэтых чэмпіянатах чаргаваліся з перамогамі Томі Грына. У 1934 годзе Уітлак перамог на дыстанцыі «Лондан — Брайтан», а на наступны год стаў першым, хто прайшоў гэты маршрут хутчэй чым за 8 гадзін.

На летніх Алімпійскіх гульнях 1936 года ў Берліне Уітлак стаў алімпійскім чэмпіёнам, пераадолеўшы дыстанцыю за 4-30:41,4 с і апярэдзіўшы швейцарца Артура Шваба (4-32:09,2 с) і латыша Адалбертса Бубенку (4-32:42,2 с).

На летніх Алімпійскіх гульнях 1952 года Хельсінкі Уітлак быў сцяганосцам каманды Вялікабрытаніі на цырымоніі адкрыцця Гульняў. На гэтай Алімпіядзе Уітлак заняў 11-е месца.

Катэгорыя:Спартыўныя хадакі Вялікабрытаніі
Катэгорыя:Алімпійскія чэмпіёны ад Вялікабрытаніі
Катэгорыя:Алімпійскія чэмпіёны па лёгкай атлетыцы
Катэгорыя:Чэмпіёны летніх Алімпійскіх гульняў 1936 года
Катэгорыя:Лёгкаатлеты на летніх Алімпійскіх гульнях 1936 года
Катэгорыя:Лёгкаатлеты на летніх Алімпійскіх гульнях 1952 года
Катэгорыя:Чэмпіёны Еўропы па лёгкай атлетыцы
Уітлак

**Уітлак** — прозвішча.

## Вядомыя носьбіты 
* Макс Уітлак — англійскі гімнаст, алімпійскі чэмпіён
* Харальд Уітлак — брытанскі лёгкаатлет
Аляксандр Віктаравіч Мінькоў

**Аляксандр Віктаравіч Мінькоў** (нар. 1981 г., г. Віцебск) — беларускі скульптар.

## Біяграфія 
У 2000 г. скончыў мастацка-графічнае аддзяленне Магілёўскага педагагічнага каледжа, у 2007 — мастацка-графічны факультэт Віцебскага дзяржаўнага педагагічнага ўніверсітэта.

Асноўныя творы: скульптура «З’яўленне іконы» да Дня беларускага пісьменства ў Бялынічах (2020), памятны знак, прысвечаны Дню народнага адзінства (2021).

## Спасылкі 
* «ТРОГАТелЬная выставка» З 18 мая па 25 ліпеня 2011 года 

Катэгорыя:Постаці Магілёва
Катэгорыя:Скульптары Беларусі
Катэгорыя:Скульптары XXI стагоддзя
Катэгорыя:Скульптары-манументалісты
Анатоль Паўлавіч Бандарчук

**Анатоль Паўлавіч Бандарчук** () — украінскі кідальнік молата і трэнер. Алімпійскі чэмпіён (1972).

## Біяграфія 
Скончыў Камянец-Падольскі педагагічны інстытут у 1963 годзе, выкладчык. Доктар педагагічных навук. Выступаў за «Калгаснік» (Роўна), з 1970 года за «Колас» (Кіеў). Падрыхтаваў алімпійскага чэмпіёна Юрыя Сядых і прызёра Юры Тама.

Трэнер зборнай каманды СССР па кіданні молата на Алімпійскіх гульнях 1980 і 1988 гадоў. У лістападзе 1992 года заключыў трохгадовы кантракт са спартыўным клубам «Спортынг» (Партугалія), рыхтаваў лёгкаатлетаў-кідальнікаў.

Затым па 2004 год працаваў па кантракце ў Катары. З 2004 года працаваў ў Камлупсе (Канада).

## Дасягненні 
* Чэмпіён СССР (1969, 1970, 1972, 1973).
* Чэмпіён Еўропы 1969 (74,68).
* Усталяваў сусветны рэкорд — 74,68 і 75,48 (1969).
* Бронзавы прызёр чэмпіянату Еўропы 1971 (71,40).
* Заслужаны майстар спорту (1972).
* Чэмпіён Алімпійскіх гульняў 1972 года ў кіданні молата (75,50 — алімпійскі рэкорд).
* Бронзавы прызёр Алімпійскіх гульняў 1976 (75,48).
* Заслужаны трэнер СССР (1976).

## Крыніцы 
## Спасылкі 
Катэгорыя:Дактары педагагічных навук
Катэгорыя:Кідальнікі молата СССР
Катэгорыя:Трэнеры СССР
Катэгорыя:Алімпійскія чэмпіёны ад СССР
Катэгорыя:Алімпійскія чэмпіёны па лёгкай атлетыцы
Катэгорыя:Чэмпіёны Еўропы па лёгкай атлетыцы
Катэгорыя:Чэмпіёны летніх Алімпійскіх гульняў 1972 года
Катэгорыя:Бронзавыя прызёры летніх Алімпійскіх гульняў 1976 года
Катэгорыя:Заслужаныя майстры спорту СССР
Катэгорыя:Заслужаныя трэнеры СССР
Катэгорыя:Кавалеры ордэна Кастрычніцкай Рэвалюцыі
Катэгорыя:Кавалеры ордэна Дружбы народаў
Катэгорыя:Кавалеры ордэна «Знак Пашаны»
Катэгорыя:Лёгкаатлеты на летніх Алімпійскіх гульнях 1972 года
Катэгорыя:Лёгкаатлеты на летніх Алімпійскіх гульнях 1976 года
Ірына Алегаўна Леўшына

**Ірына Алегаўна Леўшына** — беларуская журналістка і палітычная зняволеная рэжыму Лукашэнкі. Галоўная рэдактарка ​​прыватнага інфармацыйнага агенцтва БелаПАН.

## Біяграфія 
Працавала няпоўны працоўны дзень у газетах «Счастливый случай» і «Рэспубліка», не магла знайсці сталую працу, бо гадавала маленькае дзіця. Прыйшла ў агенцтва БелаПАН у 1992 годзе. Пасаду галоўнага рэдактара агенцтва заняла ў 2018 годзе пасля смерці Алеся Ліпая, заснавальніка і галоўнага рэдактара БелаПАН з 1991 года.

9 жніўня 2018 года яе затрымалі на 48 гадзін па абвінавачванні ў незаконным выкарыстанні інфармацыі дзяржаўнага інфармацыйнага агенцтва БелТА. Следчы камітэт у справе БелТА абвінаваціў шэраг незалежных СМІ і журналістаў у незаконным выкарыстанні платнай інфармацыі агенцтва БелТА. Сумы, якія БелТА павінна была страціць з-за іх, вагаліся ад 3000 да 7000 BYN. З заклікам да вызвалення журналістаў выступілі Еўрапейскі Саюз, Савет Еўропы, АБСЕ і «Рэпарцёры без межаў». У канцы жніўня 2018 года ёй быў забаронены выезд з краіны. 29 лістапада 2018 года Следчы камітэт зняў абвінавачванні, але Леўшыне прышлося выплаціць кампенсацыю шкоды БелТА ў памеры 12000 BYN і штраф памерам 735 BYN. У лістападзе 2018 года была вылучана разам з Таццянай Каравянковай з БелаПАН і Аляксандрам Тамковічам са «Свободных новостей-плюс» на нацыянальную прэмію беларускіх праваабаронцаў.

18 жніўня 2021 года сілавікі рэжыму Лукашэнкі правялі ператрусы ў рэдакцыі і журналістаў БелаПАН, канфіскавалі тэхніку, некалькі супрацоўнікаў былі арыштаваныя, у тым ліку галоўная рэдактарка Леўшына. Леўшына была арыштаваная ў рамках крымінальнай справы паводле арт. 342 КК («Арганізацыя і актыўны ўдзел у дзеяннях, якія груба парушаюць грамадскі парадак»).

6 кастрычніка 2022 года прысуджана да 4 гадоў пазбаўлення волі ў калоніі агульнага рэжыму.

Напрыканцы кастрычніка 2022 года яе перавялі з СІЗА-1 у гомельскі СІЗА-3. 6 студзеня 2023 года Вярхоўны суд разгледзеў апеляцыйную скаргу фігурантаў «справы БелаПАН», прысуды пакінулі ў сіле. Неўзабаве Ірыну Леўшыну этапавалі ў гомельскую жаночую калонію № 4. 20 студзеня 2023 года МУС уключыла яе ў «Пералік грамадзян Беларусі, замежных грамадзян або асоб без грамадзянства, якія маюць дачыненне да экстрэмісцкай дзейнасці».

Выйшла на волю ў пачатку снежня 2024 года. 

## Узнагароды 
У 2018 годзе Ірыне Леўшынай нададзена званне журналісткі года ў рамках штогадовых узнагарод праваабаронцаў у Беларусі. У абгрунтаванні было сказана, што яна клапацілася, каб праблема правоў чалавека ў Беларусі не знікала з інфармацыйнай прасторы.

## Крыніцы 
## Спасылкі 
* Старонка Ірыны Леўшынай на сайце Праваабарончага цэнтра «Вясна»

Катэгорыя:Асобы, прызнаныя палітычнымі зняволенымі праваабарончым цэнтрам «Вясна»
Катэгорыя:Палітвязні Беларусі
Катэгорыя:Журналісты Беларусі
Балтыйская жаночая гандбольная ліга 2017/2018

**Балтыйская жаночая гандбольная ліга 2017/2018** — 6-ы чэмпіянат балтыйскай жаночай гандбольнай лігі.

## Турнірная табліца 
## Спасылкі 
* Львівська «Галичанка» — «Галичанка» — чемпіон Балтійської гандбольної ліги сезону 2017/2018 
* У третьому турі Балтійської ліги у «Галичанки» дві перемоги та одна поразка 
* Женская команда «Гомеля» начинает выступления в Балтийской лиге
* Гандбольна «Галичанка» стартує у Балтійській лізі 
 
Катэгорыя:2017 год у гандболе
Катэгорыя:2018 год у гандболе
2017
Балтыйская жаночая гандбольная ліга 2019/2020

**Балтыйская жаночая гандбольная ліга 2019/2020** — 8-ы чэмпіянат балтыйскай жаночай гандбольнай лігі.

## Турнірная табліца 
## Спасылкі 
* Цього тижня львівська “Галичанка” боротиметься за “золото” Балтійської ліги 
* Перший тур Балтійської ліги українські гандболістки пройшли на “відмінно” 
* Анжела Савченко: Жіноча Балтійська ліга потребує розширення
* BMRL. Lvivo komanda susigrąžino čempionės vardą
 

2019
Катэгорыя:2019 год у гандболе
Катэгорыя:2020 год у гандболе
Балтыйская ліга

**Балтыйская ліга** — назва клубных спартыўных спаборніцтваў, першапачаткова арганізаваных краінамі Балтыі. Потым да розыгрышаў па некаторых відах спорту дапускаліся клубы з некаторых іншых краін.

* Балтыйская баскетбольная ліга
* Балтыйская жаночая баскетбольная ліга
* Балтыйская гандбольная ліга
* Балтыйская жаночая гандбольная ліга
* Балтыйская ліга па футболе
* Жаночая Балтыйская баскетбольная ліга
Констанцкі ўніверсітэт

**Констанцкі ўніверсітэт** () — нямецкая дзяржаўная вышэйшая навучальная ўстанова са статусам універсітэта з сядзібай у горадзе Констанц.

## Агульная характарыстыка 
Галоўны кампус універсітэта быў адкрыты ў 1972 годзе пасля заснавання ў 1966 годзе. Універсітэт з'яўляецца самым паўднёвым універсітэтам Германіі і размешчаны на беразе Бодэнскага возера ўсяго ў чатырох кіламетрах ад швейцарскай мяжы. Ён з'яўляецца адным з элітных універсітэтаў перадавога вопыту Германіі. Гэта група прэстыжных універсітэтаў часта лічыцца нямецкай Лігай плюшчу. Універсітэт ўваходзіць у топ-100 па ўсім свеце ў галіне сацыяльных навук і кіравання ў сусветным рэйтынгу універсітэтаў QS і займае 51-е месца ў галіне паліталогіі ў адпаведнасці з Шанхайскім рэйтынгам. Міністэрства энергетыкі ЗША таксама называе ўніверсітэт "маленькім Гарвардам".

## Структура 
* Факультэт прыродазнаўчых навук
* Факультэт гуманітарных навук
* Факультэт палітыкі, права і эканомікі

## Спасылкі 
* Афіцыйная інтэрнэт-старонка ўстановы

Катэгорыя:Універсітэты Германіі
Бернд Каненберг

**Бернд Герхард Каненберг** (; , Кёнігсберг, Вольная дзяржава Прусія — , , Паўночны Рэйн-Вестфалія) — нямецкі лёгкаатлет (спартыўная хада), чэмпіён Алімпійскіх гульняў, удзельнік двух Алімпіяд.

## Спартыўная кар’ера 
Бернд Каненберг да 27 гадоў захапляўся лёгкай атлетыкай на аматарскім узроўні і толькі пасля 1969 года пачаў займацца гэтым відам спорту прафесійна. Праз тры гады ў маі 1972 года ён палепшыў сусветны рэкорд у хадзе на 50 км больш чым на восем хвілін.

У складзе алімпійскай зборнай ФРГ выйграў золата ў спартыўнай хадзе 50 км на Алімпійскіх гульнях 1972 годзе ў Мюнхене з новым алімпійскім рэкордам 3:56:11,6. З’яўляючыся вайскоўцам, за гэтую перамогу ён атрымаў званне старшага сяржанта, таксама быў ганараваны срэбнай лаўровай лісцінкай. Служыў у спартыўнай школе бундэсвера ў Варэндорфе.

Праз два гады ён дамогся яшчэ аднаго вялікага поспеху, фінішаваўшы другім у хадзе на 20 км на чэмпіянаце Еўропы ў Рыме з вынікам 1:29:38,2.

З’яўляецца залатым (1973), срэбным (1975) і бронзавым (1970) прызёрам Кубка свету па спартыўнай хадзе.

Каненберг тройчы за сваю кар’еру станавіўся чэмпіёнам Германіі ў хадзе на 50 км (1972, 1973, 1975) і хадзе на 20 км (1972, 1974, 1975). Ён выйграваў і чэмпіянаты Германіі ў камандных спаборніцтвах: двойчы на дыстанцыі 20 км (1972, 1975) і тройчы на дыстанцыі 50 км (1971, 1972, 1975).

Прымаў удзел у Алімпійскіх гульнях 1976 года ў Манрэалі ў хадзе на 20 км, аднак да фінішу не дайшоў з-за моцнага болю. Да канца спартыўнай кар’еры, якая доўжылася да 1978 года, моцна падарваў здароўе пахвіннай кілай.

У 1974 годзе ён быў ганараваны Мемарыяльнай прэміяй Рудольфа Харбіга.

Пасля завяршэння кар’еры спартсмена доўгі час працаваў трэнерам нацыянальнай зборнай Германіі па спартыўнай хадзе.

Катэгорыя:Спартыўныя хадакі Германіі
Катэгорыя:Чэмпіёны летніх Алімпійскіх гульняў 1972 года
Катэгорыя:Лёгкаатлеты на летніх Алімпійскіх гульнях 1972 года
Катэгорыя:Лёгкаатлеты на летніх Алімпійскіх гульнях 1976 года
Катэгорыя:Алімпійскія чэмпіёны ад Германіі
Катэгорыя:Алімпійскія чэмпіёны па лёгкай атлетыцы
Катэгорыя:Трэнеры Германіі
Ульмскі ўніверсітэт

**Ульмскі ўніверсітэт** () — нямецкая дзяржаўная вышэйшая навучальная ўстанова са статусам універсітэта з сядзібай у горадзе Ульм.

## Агульная характарыстыка 
Адкрыццё універсітэта яшчэ ў 1959 годзе ініцыяваў Савет па навуцы і Міністэрства культуры ФРГ, у планах якіх было стварэнне новай вышэйшай навучальнай установы медыцынскага профілю. Афіцыйна адкрыццё адбылося 25 лютага 1967 года. Новай навучальнай установе першапачаткова была дадзена назва Ульмскі інстытут медыцыны і прыродазнаўства, але ў тым жа годзе ўлады зямлі Бадэн-Вюртэмберг далі інстытуту статус універсітэта. Да 1990-х гадоў ішло актыўнае будаўніцтва дадатковых карпусоў і пашырэнне структуры універсітэта. У 2007 годзе універсітэт адсвяткаваў 40-годдзе. У тым жа годзе ўзнікла ідэя назваць універсітэт у гонар Альберта Эйнштэйна, які нарадзіўся ў горадзе Ульм. Але рашэнне па гэтым пытанні прынята не было.

## Структура 
* Факультэт інжынерных і камп'ютарных навук
* Факультэт матэматыкі і эканомікі
* Факультэт прыродазнаўчых навук
* Медыцынскі факультэт

## Спасылкі 
* Афіцыйная інтэрнэт-старонка ўстановы

Катэгорыя:Універсітэты Германіі
Беларусь на летніх Паралімпійскіх гульнях 2020

**Беларусь** у сёмы раз прымала ўдзел у **летніх Паралімпійскіх гульнях**, якія праводзіліся 24 жніўня — 5 верасня 2021 года ў Токіа. Краіну прадстаўлялі 19 спартсменаў у шасці відах спорту: акадэмічнае веславанне, веславанне на байдарках і каноэ, дзюдо, лёгкая атлетыка, плаванне і фехтаванне на калясках.

Па выніках спаборніцтва нацыянальная каманда Беларусі заваявала 7 медалёў (5 залатых, 1 срэбны і 1 бронзавы) і заняла 27 месца ў агульным медальным заліку.

## Прызёры 
## Склад зборнай 
* *Акадэмічнае веславанне*: Людміла Ваўчок;
* *Веславанне на байдарках і каноэ*: Ілья Таўпянец;
* *Дзюдо*: Алена Багданава;
* *Лёгкая атлетыка*: Сяргей Бурдукоў, Уладзіслаў Грыб, Ганна Канюк , Лізавета Пятрэнка;
* *Плаванне*: Ігар Бокій, Максім Вашкевіч, Анастасія Зудзілава, Рыгор Зудзілаў, Уладзімір Ізотаў, Дзмітрый Салей, Уладзімір Сотнікаў, Аляксей Талай, Наталля Шавель, Ягор Шчалканаў;
* *Фехтаванне на калясках*: Алеся Макрыцкая, Андрэй Праневіч.

## Вынікі спаборніцтваў 
### Акадэмічнае веславанне 
### Веславанне на байдарках і каноэ 
### Дзюдо 
### Лёгкая атлетыка 
### Плаванне 
### Фехтаванне на калясках 
Катэгорыя:Беларусь на Паралімпійскіх гульнях
Катэгорыя:Спорт у Беларусі ў 2021 годзе
Любоў Зямцова

**Любоў Зямцова** () — беларускі -дакументаліст.

## Біяграфія 
Скончыла Беларускую акадэмію мастацтваў (курс Міхаіла Жданоўскага) і курс дакументальнага кіно Doc Pro ў «Школе Вайды» (Варшава). Фільмы Зямцовай былі ўдзельнікамі такіх фестываляў, як «Astra Film Festival», «Artdocfest», «Watch Docs Belarus» і іншых.

Прэм’ера дэбютнай карціны Любові Зямцовай «Дзень перамогі» адбылася ў на «Artdocfest» у 2016 годзе. Фільм Зямцовай «Месца Любові» створаны пры падтрымцы тэлеканала «Настоящее время».

Пасля аўтамабільнай аварыі з 14 траўня 2020 года была ў рэанімацыі. Аварыя здарылася на 43-м км дарогі М5. У аварыі загінулі рэжысёр Уладзімір Міхайлоўскі і мастак-гукарэжысёр Максім Гаўрыленка. Памерла раніцай 22 траўня ў мінскім шпіталі хуткай дапамогі.

## Фільмаграфія 
## Ушанаванне памяці 
Да 30-годдзя з дня нараджэння Любові Зямцовай пляцоўка беларускага дакументальнага кіно BelarusDocs з 13 па 15 траўня 2021 года зладзіла анлайн-рэтраспектыву яе фільмаў.

## Крыніцы 
## Спасылкі
Спіс дэпутатаў Вярхоўнага Савета БССР 3-га склікання

Спіс дэпутатаў Вярхоўнага Савета БССР 3-га склікання. Выбары прайшлі 15 лютага 1951 года.

## Спіс дэпутатаў (няпоўны) 
# Заір Ісакавіч Азгур
# Ларыса Пампееўна Александроўская
# Міхаіл Сцяпанавіч Асмалоўскі
# Мікалай Яфрэмавіч Аўхімовіч
# Іван Восіпавіч Ахрэмчык
# Анатоль Васільевіч Багатыроў
# Ісідар Міхайлавіч Балоцін
# Пётр Венядзіктавіч Бандарэнка
# Фёдар Аляксеевіч Баранаў
# Аляксей Георгіевіч Бондар
# Іван Сямёнавіч Былінскі
# Іван Дзянісавіч Варвашэня
# Іван Дзмітрыевіч Вятроў
# Іван Пятровіч Ганенка
# Цімафей Сазонавіч Гарбуноў
# Павел Нічыпаравіч Гаўрыленка
# Анісся Фамінічна Гецман
# Еўдакія Трафімаўна Гуцянкова
# Канстанцін Навумавіч Длугашэўскі
# Дзмітрый Георгіевіч Дуброўскі
# Барыс Васілевіч Ерафееў
# Ірына Фларыянаўна Ждановіч
# Якім Аляксандравіч Жылянін
# Аляксандра Нічыпараўна Захарава
# Аляксей Ільіч Золаў
# Іван Макаравіч Ільюшын
# Іван Анісімавіч Інсараў
# Васіль Іванавіч Казлоў
# Пётр Захаравіч Калінін
# Уладзімір Георгіевіч Каменскі
# Іпаліт Сільвестравіч Канановіч
# Мікалай Піліпавіч Каралёў
# Іосіф Мітрафанавіч Кардовіч
# Пётр Іванавіч Катаводаў
# Гаўрыіл Іванавіч Кацяш
# Кузьма Венедыктавіч Кісялёў
# Рыгор Якаўлевіч Кісялёў
# Іван Фролавіч Клімаў
# Ілья Паўлавіч Кожар
# Георгій Міхайлавіч Кокін
# Якуб Колас
# Піліп Лаўрэнцьевіч Коханаў
# Кандрат Крапіва
# Мірон Емяльянавіч Крыштафовіч
# Уладзімір Георгіевіч Кудраеў
# Аркадзь Куляшоў
# Васіль Феафілавіч Купрэвіч
# Еўдакія Арцёмаўна Кухарава
# Андрэй Авяр’янавіч Куцак
# Уладзімір Елісеевіч Лабанок
# Канстанцін Ігнатавіч Лукашоў
# Давід Андрэевіч Лукашэвіч
# Міхась Лынькоў
# Васіль Антонавіч Лявонаў
# Сяргей Акімавіч Мазур
# Кірыл Трафімавіч Мазураў
# Іван Мікалаевіч Макараў
# Сяргей Мікалаевіч Малінін
# Уладзімір Восіпавіч Марзон
# Фёдар Рыгоравіч Маркаў
# Міхаіл Яфрэмавіч Мацапура
# Канстанцін Вікенцьевіч Мацюшэўскі
# Раман Навумавіч Мачульскі
# Пётр Міронавіч Машэраў
# Міхаіл Аляксандравіч Мінковіч
# Кузьма Кандрацьевіч Нікіцін
# Марыя Барысаўна Осіпава
# Уладзімір Мікалаевіч Перцаў
# Іван Пятровіч Першукевіч
# Раіса Нічыпараўна Пятроўская
# Пётр Іванавіч Ратайка
# Аркадзь Дзянісавіч Рудак
# Іосіф Іванавіч Рыжыкаў
# Мікола Садковіч
# Георгій Усеваладавіч Семяніхін
# Сяргей Іванавіч Сікорскі
# Уладзімір Васільевіч Скарабагаты
# Фёдар Анісімавіч Сурганаў
# Васіль Якаўлевіч Сядых
# Максім Танк
# Васіль Якаўлевіч Уласаў
# Еўдакія Ільінічна Уралава
# Надзея Аляксееўна Філіпава
# Лаўрэнцій Фаміч Цанава
# Дзмітрый Васілевіч Цябут
# Іван Міхайлавіч Чысцякоў
# Аляксей Сямёнавіч Шаўроў
# Тамара Іванаўна Шкурко
# Мінай Піліпавіч Шмыроў
# Сцяпан Пятровіч Шупеня
# Сцяпан Фёдаравіч Шутаў
# Алена Раманаўна Юркевіч

3
Старынкаўскі сельсавет (Слаўгарадскі раён)

**Стары́нкаўскі сельсавет** — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Слаўгарадскага раёна Магілёўскай вобласці Беларусі. Цэнтр — вёска Старынка.

Утвораны 20 жніўня 1924 года як Старынкаўскі (Старынскі) сельсавет у складзе Прапойскага раёна Магілёўскай акругі БССР. Пасля скасавання акруговай сістэмы 26 ліпеня 1930 года ў Прапойскім раёне БССР, з 20 лютага 1938 года — Магілёўскай вобласці. 23 мая 1945 года Прапойскі раён быў перайменаваны ў Слаўгарадскі. З 25 снежня 1962 года ў складзе Краснапольскага раёна, з 6 студзеня 1965 года ў складзе адноўленага Слаўгарадскага раёна. На 1 студзеня 1974 года ў складзе Старынкаўскага сельсавета было 9 населеных пунктаў. 30 студзеня 1992 года сельсавет скасаваны, тэрыторыя далучана да Каменкаўскага сельсавета.

## Літаратура 
* Административно-территориальное устройство БССР: справочник: в 2 т. / С. Д. Гриневич и др. — Главное архивное управление при Совете Министров БССР, Институт философии и права Академии наук БССР. — Т. 2: (1944―1980 гг.). — Минск: «Беларусь», 1987. — 283 с.
* Административно-территориальное устройство Республики Беларусь (1981—2010 гг.): справочник. — Минск: БелНИИДАД, 2012. — 172 с.

Катэгорыя:Былыя сельсаветы Слаўгарадскага раёна
Катэгорыя:Былыя сельсаветы Краснапольскага раёна
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, утвораныя ў 1924 годзе
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, скасаваныя ў 1992 годзе
Целяшоўскі сельсавет

Назву **Целяшо́ўскі сельсавет** маюць:

* Целяшоўскі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Гомельскага раёна Гомельскай вобласці
* Целяшоўскі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Слаўгарадскага раёна Магілёўскай вобласці
Старынскі сельсавет

Назву **Стары́нскі сельсавет** маюць:

* Старынскі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Сіроцінскага раёна Віцебскай вобласці
* Старынскі сельсавет — варыянт назвы Старынкаўскага сельсавета Слаўгарадскага раёна Магілёўскай вобласці
* Старынскі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Стаўбцоўскім раёне Мінскай вобласці

## Гл. таксама 
* Старынкаўскі сельсавет
Штутгарцкі ўніверсітэт

**Штутгарцкі ўніверсітэт** () — нямецкая дзяржаўная вышэйшая навучальная ўстанова са статусам універсітэта з сядзібай у горадзе Штутгарт.

## Агульная характарыстыка 
Штутгартскі ўніверсітэт быў заснаваны ў 1829 годзе і складаецца з 10 факультэтаў. Гэта адзін з найстарэйшых тэхнічных універсітэтаў Германіі з высокарэйтынгавымі праграмамі навучання, у прыватнасці, у галіне цывільнай, механічнай, прамысловай і электратэхнічнай інжынерыі. Ён з'яўляецца членам аб'яднання найбуйнейшых і найбольш вядомых нямецкіх тэхналагічных ВНУ. Універсітэт асабліва вядомы сваёй рэпутацыяй ў галіне перадавой аўтамабільнай тэхнікі, эфектыўнай прамысловай і аўтаматызаванай вытворчасці, праектавання тэхналагічных працэсаў, аэракасмічнай тэхнікі і інш.

## Структура 
* Факультэт архітэктуры і горадабудаўніцтва
* Факультэт цывільнай і экалагічнай інжынерыі
* Факультэт хіміі
* Факультэт энергетыкі, тэхналагічных працэсаў і біяінжынерыі
* Факультэт камп'ютарных навук, электратэхнікі і інфармацыйных тэхналогій
* Факультэт аэракасмічнай інжынерыі і геадэзіі
* Факультэт інжынернага праектавання, тэхналогіі вытворчасці і аўтамабілебудавання
* Факультэт матэматыкі і фізікі
* Факультэт гуманітарных навук
* Факультэт менеджменту, эканомікі і сацыяльных навук

## Спасылкі 
* Афіцыйная інтэрнэт-старонка ўстановы

Катэгорыя:Універсітэты Германіі
Целяшоўскі сельсавет (Слаўгарадскі раён)

**Целяшо́ўскі сельсавет** — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Слаўгарадскага раёна Магілёўскай вобласці. Цэнтр — вёска Целяшы.

Утвораны 20 жніўня 1924 года ў складзе Прапойскага раёна Магілёўскай акругі БССР. Пасля скасавання акруговай сістэмы 26 ліпеня 1930 года ў Прапойскім раёне БССР, з 20 лютага 1938 года — Магілёўскай вобласці. 23 мая 1945 года Прапойскі раён быў перайменаваны ў Слаўгарадскі. 30 лістапада 1961 года скасаваны, тэрыторыя далучана да Гіжэнкаўскага сельсавета.

22 лістапада 1963 года цэнтр Гіжэнкаўскага сельсавета Чавускага раёна Магілёўскай вобласці перанесены ў вёску Целяшы, сельсавет перайменаваны ў Целяшоўскі. З 6 студзеня 1965 года ў складзе адноўленага Слаўгарадскага раёна. 15 студзеня 1965 года цэнтр сельсавета перанесены ў вёску Гіжэнка, сельсавет перайменаваны ў Гіжэнкаўскі.

## Літаратура 
* Административно-территориальное устройство БССР: справочник: в 2 т. / Главное архивное управление при Совете Министров БССР, Институт философии и права Академии наук БССР. — Минск: «Беларусь», 1985―1987.

Катэгорыя:Былыя сельсаветы Слаўгарадскага раёна
Катэгорыя:Былыя сельсаветы Чавускага раёна
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, утвораныя ў 1924 годзе
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, скасаваныя ў 1961 годзе
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, утвораныя ў 1963 годзе
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, скасаваныя ў 1965 годзе
Ягор Пятровіч Шчалканаў

{{Спартсмен
 |імя                  = Ягор Пятровіч Шчалканаў
 |выява          = Egor Shchelkanov 2021 stamp of Belarus.jpg
 |шырыня               = 
 |апісанне выявы = На беларускай паштовай марцы 2021 года
 |поўнае імя           = 
 |грамадзянства          = 
 |спецыялізацыя        = плаванне
 |месца нараджэння       = 
 |дата смерці          = 
 |месца смерці         = 
 |рабочы бок      = 
 |гады кар’еры        = 2014 — цяперашні час
 |трэнеры              = Генадзь Вішнякоў
 |рост                 = 182 см
 |вага                  = 
 |званне              = 
 |медалі = 

{ style="background: transparent"
    
}
}}
**Ягор Пятровіч Шчалканаў** (нар. , Брэст) — беларускі паралімпійскі плывец з парушэннем апорна-рухальнай сістэмы.

## Біяграфія 
Займаецца плаваннем з 2012 года. Яго правая нага з нараджэння недаразвітая ніжэй за калена, таму ён носіць пратэз. Трэніраваўся ў Брэсце, з 2016 года — у Рэспубліканскім цэнтры алімпійскай падрыхтоўкі па паралімпійскіх і дэфлімпійскіх відах спорту пад кіраўніцтвам заслужанага трэнера Беларусі Г. А. Вішнякова. Выступае ў катэгорыях S9, SB9, SM9.

У 2016 годзе на  у Празе заваяваў два залатыя медалі на дыстанцыях 50 і 100 м брасам і срэбра на дыстанцыі 50 м вольным стылем.

Навучаецца ў Беларускім дзяржаўным універсітэце фізічнай культуры і спорту на кафедры спартыўнага менеджмента.

## Узнагароды 
Узнагароджаны медалём «За працоўныя заслугі» (2022).

Заслужаны майстар спорту Рэспублікі Беларусь (2024).

## Спасылкі 
* Профіль на сайце Міжнароднага паралімпійскага камітэта 
* Профіль  на сайце *olympics.com* 
* Статыстыка выступленняў  на сайце *paralympic.org* 

Катэгорыя:Паралімпійскія плыўцы Беларусі
Катэгорыя:Удзельнікі летніх Паралімпійскіх гульняў 2020 года
Катэгорыя:Асобы на марках
Спіс дэпутатаў Вярхоўнага Савета БССР 4-га склікання

Спіс дэпутатаў Вярхоўнага Савета БССР 4-га склікання. Выбары прайшлі 27 лютага 1955 года.

## Спіс дэпутатаў (няпоўны) 
# Пётр Андрэевіч Абрасімаў
# Заір Ісакавіч Азгур
# Аляксандр Нічыпаравіч Аксёнаў
# Ларыса Пампееўна Александроўская
# Міхаіл Трафімавіч Анішчык
# Мікалай Яфрэмавіч Аўхімовіч
# Іван Восіпавіч Ахрэмчык
# Анатоль Васільевіч Багатыроў
# Ісідар Міхайлавіч Балоцін
# Пётр Венядзіктавіч Бандарэнка
# Фёдар Аляксеевіч Баранаў
# Дзмітрый Іванавіч Барашкін
# Іосіф Аляксандравіч Бельскі
# Казімір Паўлавіч Буслаў
# Іван Дзянісавіч Варвашэня
# Гаўрыла Мікалаевіч Верасаў
# Фёдар Пятровіч Вінакураў
# Мікалай Дзмітрыевіч Ворвулеў
# Іван Дзмітрыевіч Вятроў
# Цімафей Сазонавіч Гарбуноў
# Іван Федасеевіч Гаркуша
# Пятро Глебка
# Еўдакія Трафімаўна Гуцянкова
# Віктар Іосіфавіч Давідкаў
# Міхаіл Васілевіч Дарашэвіч
# Дзмітрый Георгіевіч Дуброўскі
# Барыс Васілевіч Ерафееў
# Ірына Фларыянаўна Ждановіч
# Таццяна Іосіфаўна Жыгалка
# Іван Мацвеевіч Жыжаль
# Якім Аляксандравіч Жылянін
# Аляксандра Нічыпараўна Захарава
# Аляксей Ільіч Золаў
# Васіль Мартынавіч Зубец
# Аляксандр Канстанцінавіч Ільінскі
# Іван Макаравіч Ільюшын
# Сцепаніда Піліпаўна Ільючык
# Іван Анісімавіч Інсараў
# Георгій Ціханавіч Кавалеўскі
# Васіль Іванавіч Казлоў
# Іван Кузьміч Казлоў
# Уладзімір Георгіевіч Каменскі
# Іпаліт Сільвестравіч Канановіч
# Мікалай Піліпавіч Каралёў
# Пётр Іванавіч Катаводаў
# Кузьма Венедыктавіч Кісялёў
# Рыгор Якаўлевіч Кісялёў
# Іван Фролавіч Клімаў
# Ілья Паўлавіч Кожар
# Якуб Колас
# Піліп Лаўрэнцьевіч Коханаў
# Кандрат Крапіва
# Уладзімір Георгіевіч Кудраеў
# Аркадзь Куляшоў
# Андрэй Авяр’янавіч Куцак
# Васіль Іванавіч Лузгін
# Канстанцін Ігнатавіч Лукашоў
# Давід Андрэевіч Лукашэвіч
# Іван Сцяпанавіч Лупіновіч
# Васіль Канстанцінавіч Луцкін
# Міхась Лынькоў
# Сяргей Акімавіч Мазур
# Кірыл Трафімавіч Мазураў
# Іван Мікалаевіч Макараў
# Сяргей Мікалаевіч Малінін
# Фёдар Рыгоравіч Маркаў
# Міхаіл Яфрэмавіч Мацапура
# Уладзімір Андрэевіч Мікуліч
# Кузьма Кандрацьевіч Нікіцін
# Марыя Барысаўна Осіпава
# Уладзімір Мікалаевіч Перцаў
# Іван Пятровіч Першукевіч
# Раіса Нічыпараўна Пятроўская
# Пётр Яфімавіч Рубіс
# Аркадзь Дзянісавіч Рудак
# Іосіф Іванавіч Рыжыкаў
# Мікола Садковіч
# Георгій Усеваладавіч Семяніхін
# Антон Нічыпаравіч Сеўчанка
# Фёдар Анісімавіч Сурганаў
# Васіль Якаўлевіч Сядых
# Георгій Васільевіч Сямёнаў
# Максім Танк
# Мікалай Апанасавіч Тоўсцік
# Барыс Іпалітавіч Трусевіч
# Еўдакія Ільінічна Уралава
# Дзмітрый Фаміч Філімонаў
# Уладзімір Зянонавіч Царук
# Яўген Карлавіч Цікоцкі
# Дзмітрый Васілевіч Цябут
# Васіль Іванавіч Шарапаў
# Аляксей Сямёнавіч Шаўроў
# Мінай Піліпавіч Шмыроў
# Сцяпан Пятровіч Шупеня
# Рыгор Раманавіч Шырма
# Алена Раманаўна Юркевіч

4
Северн (значэнні)

**Северн** — шматзначны тэрмін.

## Рэкі 
* Северн — рака ў Вялікабрытаніі.
* Северн — рака ў Канадзе.

## Азёры 
* Северн — возера ў Канадзе.

## Прозвішча 
* Джозеф Северн (1793—1879) — англійскі мастак.
Ганверывал

**Ганверыва́л**, таксама **Ганверыва́ла** (, ) — помнік археалогіі на месцы старажытнага горада Індскай цывілізацыі. Знаходзіцца на ўсходзе Пакістана, не далёка ад мяжы з Індыяй. Прыкладная плошча — каля 81,5 га.

Ганверывал быў адкрыты і вылучаны як патэнцыйна перспектыўнае месца для далейшага вывучэння ў 1941 г. венгерскім даследчыкам Маркам Аўрэлем Стэйнам. У 1972—1976 гг. былі арганізаваны раскопкі пакістанскім археолагам Махамадам Рафікам Мугхалам. Яны паказалі, што паселішча на месцы Ганверывала ўзнікла ў 4 тысячагоддзі да н. э. У сталы перыяд Індскай цывілізацыі ператварылася ў буйны горад, што знаходзіўся на прыкладна аднолькавай дыстанцыі ад Махенджа-Дара і Харапы. Па плошчы ён перавышаў Харапу і быў параўнальны з Махенджа-Дара. У 2 тысячагоддзі да н. э. адбыўся заняпад. Паселішча існавала да эпохі сярэднявечча, але ўжо ніколі не дасягала ўзроўню бронзавага веку.

Сярод важных знаходак трэба вылучыць тэракотавыя таблеткі з выявамі і піктаграмамі. Ганверывал патрабуе далейшых даследаванняў, якія могуць больш расказаць пра яго мінулае і ролю ў жыцці Індскай цывілізацыі.

## Спасылкі 
* Ganweriwala — the least excavated Indus Valley Site 
* A Brief Introduction to the Ancient Indus Civilization
* The forgotten Indus Civilisation

Катэгорыя:Археалогія ў Пакістане
Катэгорыя:Бронзавы век
Катэгорыя:Харапская цывілізацыя
Северн (рака, упадае ў Гудзонаў заліў)

**Се́верн** () — рака ў Канадзе, у правінцыях Антарыа і Манітоба. Упадае ў Гудзонаў заліў.

Даўжыня ракі складае 981 км. Плошча вадазбору 101 000 км². Выток ракі знаходзіцца на Лаўрэнційскім узвышшы. Працякае праз шэраг азёр (Дыр, Санды, Северн і інш.). Упадае ў Гудзонаў заліў каля Форт-Северн.

## Гістарычныя звесткі 
Рака была адкрыта ў 1631 годзе капітанам Томасам Джэймсам і першапачаткова была ім названая Нью-Северн у гонар англійскай ракі Северн. Выкарыстоўвалася гандлярамі для перавозкі грузаў паміж Гудзоновым залівам і возерам Вініпег.

## Літаратура 
* 
* 

## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Рэкі Антарыа
Катэгорыя:Рэкі Манітобы
Катэгорыя:Рэкі, якія ўпадаюць у Паўночны Ледавіты акіян
Балтыйская гандбольная ліга

**Балтыйская гандбольная ліга** () — міжнароднае спаборніцтва па гандболе клубных каманд, заснаванае ў 1993 годзе, у якім прымаюць удзел гандбольныя клубы з шасці краін: Літвы, Латвіі, Эстоніі, Фінляндыі, Беларусі і Украіны.

## Пераможцы 
## Спасылкі 
* Балтийская лига. В одну кассу

Катэгорыя:Гандбольныя спаборніцтвы
Захар Прылепін

**Заха́р Прыле́пін** (сапраўднае імя — **Яўге́н Мікала́евіч Прыле́пін**; нар. , Ільінка, Скапінскі раён, Разанская вобласць, РСФСР, СССР) — расійскі палітычны і грамадскі дзеяч, пісьменнік, філолаг, публіцыст.

## Біяграфічныя звесткі 
Сустаршыня партыі, старшыня Палаты дэпутатаў партыі, член Презідыума Цэнтральнага савета партыі, Цэнтральнага савета палітычнай партыі «Справядлівая Расія — Патрыёты — За праўду» з 22 лютага 2021 года. Заснавальнік Руху і Гвардыі Захара Прылепіна. Член Цэнтральнага штабу Агульнарасійскага народнага фронту (ОНФ).

Вядомы таксама сваёй гуманітарнай і ваеннай дзейнасцю ў Расіі і краінах «блізкага замежжа». У шэрагу разнажанравых творчых праектаў выступаў у якасці прадзюсара, галоўнага рэдактара, тэлевядучага, рок-музыканта, рэп-выканаўцы і акцёра.

З 5 кастрычніка 2016 года — член Грамадскага саета пры Міністэрстве культуры Расійскай Федэрацыі.

З 4 снежня 2018 года — намеснік мастаацкага кіраўніка па літаратурнай частцы МХАТа імя Максіма Горкага.

Падтрымаў уварванне Расіі ва Украіну (2022). Паранены ў выніку замаху 6 мая 2023 года.

## Бібліяграфія 
* «Патологии» (раман)  — 2004
* «Санькя» (раман)  — 2006
* «Грех» (раман) — 2007
* «Ботинки, полные горячей водкой» (зборнік апавяданняў) — 2008
* «Я пришёл из России» (эсэ) — 2008
* «Война» — 2008
* «Terra Tartarara. Это касается лично меня» — 2009
* «Именины сердца. Разговоры с русской литературой» (аўтарскі зборнік інтэрв’ю з пісьменнікамі і паэтамі) — 2009
* «Революция» — 2009

## Прэміі і ўзнагароды 
Лаўрэат прэміі Урада Расійскай Федэрацыі ў галіне культуры і шэрагу іншых прэмій.

## Спасылкі 
* Захар Прилепин
* Нацыянал-бальшавісцкая партыя

Катэгорыя:Пісьменнікі Расіі
Катэгорыя:Палітыкі Расіі
Хельгэ Лёўланд

**Хельгэ Лёўланд** ( — ) — нарвежскі лёгкаатлет. На Алімпійскіх гульнях 1920 года выйграў залаты медаль у дзесяцібор’і з вынікам 6803,355 ачкі (5803 ачкі па сучаснай табліцы) і заняў 5-е месца ў пяцібор’і. 11 разоў станавіўся чэмпіёнам Нарвегіі; 5 разоў у бегу на 110 метраў з бар’ерамі, па 2 разы ў пяцібор’і і дзесяцібор’і, таксама па разу ў кіданні дыска і скачках у даўжыню. На цырымоніі адкрыцця Алімпіяды 1920 года быў сцяганосцам зборнай Нарвегіі.

Нарадзіўся ў сям’і лесаўладальніка Андэрса Лёўланла і настаўніцы Хельгі Лінграт. Падчас спартовай кар’еры выступаў за спартыўны клуб IF Ørnulf з Осла. Пасля завяршэння кар’еры быў спартыўным інспектарам з 1921 па 1930 гады. З 1930 года да 1940 года быў генеральным сакратаром Алімпійскага камітэта Нарвегіі. З 1948 па 1953 гады быў старшынёй спартыўнага савета Узброеных сіл Нарвегіі.

Катэгорыя:Мнагаборцы Нарвегіі
Катэгорыя:Алімпійскія чэмпіёны па лёгкай атлетыцы
Катэгорыя:Алімпійскія чэмпіёны ад Нарвегіі
Катэгорыя:Лёгкаатлеты на летніх Алімпійскіх гульнях 1920 года
Катэгорыя:Чэмпіёны летніх Алімпійскіх гульняў 1920 года
Генадзь Юр’евіч Семігін

**Гена́дзь Ю́р’евіч Семі́гін** (, Дунаеўцы, Дунаявецкі раён, Хмяльніцкая вобласць, УССР, СССР) — расійскі палітолаг, палітык і прадпрымальнік. Доктар палітычных навук, прафесар. Cустаршыня партыі «Справядлівая Расія — За праўду» з 22 лютага 2021 года.

Дэпутат Дзяржаўнай Думы III і IV скліканняў, старшыня Каардынацыйнага савета Народна-патрыятычнага саюза Расіі (1999—2003, паўнамоцтвы пасля гэтага тэрміну былі падоўжаныя з’ездам, вынікі якога не былі прызнаныя Міністэрствам юстыцыі і КПРФ). У Дзяржаўнай думе III склікання займаў пасаду намесніка старшыні Дзярждумы. Лідар партыі «Патрыёты Расіі» ў 2005—2021 гадах.

## Спасылкі 
* Генадзь Семігін на афіцыйным сайце партыі «Патрыёты Расіі»
* Профіль на сайце Дзяржаўнай Думы

Катэгорыя:Дактары палітычных навук
Катэгорыя:Прадпрымальнікі Расіі
Катэгорыя:Палітолагі Расіі
Катэгорыя:Аўтары энцыклапедый і слоўнікаў
Катэгорыя:Члены КПСС
Катэгорыя:Члены КПРФ
Катэгорыя:Члены партыі «Патрыёты Расіі»
Катэгорыя:Старшыні «Справядлівай Расіі»
Катэгорыя:Дэпутаты Дзяржаўнай думы Расійскай Федэрацыі
Зільке Хёрнер

**Зільке Хёрнер** (; нар. , ) — нямецкая плыўчыха, двухразовая чэмпіёнка летніх Алімпійскіх гульняў 1988 года, чэмпіёнка свету, трохразовая чэмпіёнка Еўропы.

## Біяграфія 
Зільке Хёрнер нарадзілася ў 1965 годзе. Яна была адной з найлепшых плыўчых брасам ў 1980-х. На Чэмпіянаце свету па водных відах спорту 1986 года перамагла на дыстанцыі 200 м брасам і заняла другое месца на дыстанцыі 100 м. На Чэмпіянаце Еўропы па водных відах спорту 1987 года заваявала тры залатыя медалі. На летніх Алімпійскіх гульнях 1988 года яна перамагла на дыстанцыі 200 метраў брасам і ў камбінаванай эстафеце 4 × 100 метраў у складзе зборнай ГДР, а таксама заваявала бронзавы медаль на дыстанцыі 100 м брасам, саступіўшы прадстаўніцам Балгарыі Тані Дангалакавай і Антаанеце Фрэнкевай. За сваю спартыўную кар’еру яна ўсталявала 4 сусветныя рэкорды.

Часопіс Swimming World назваў Хёрнер Еўрапейскім плыўцом года ў 1985 і 1987 гадах. Восенню 1989 года Хёрнер завяршыла спартыўную кар’еру. Яна выйшла замуж у 1993 годзе за вясляра, чэмпіёна свету Александэра Шука. Працавала фізіятэрапеўтам. У далейшым Хёрнер западозрылі ва ўжыванні допінгу, як і многіх іншых спартсменаў з ГДР, аднак у дачыненні да яе гэта не было даказана.

Катэгорыя:Плыўцы ГДР
Катэгорыя:Алімпійскія чэмпіёны ад ГДР
Катэгорыя:Алімпійскія чэмпіёны па плаванні
Катэгорыя:Плыўцы на летніх Алімпійскіх гульнях 1988 года
Катэгорыя:Чэмпіёны летніх Алімпійскіх гульняў 1988 года
Катэгорыя:Бронзавыя прызёры летніх Алімпійскіх гульняў 1988 года
Катэгорыя:Чэмпіёны свету па плаванні
Катэгорыя:Чэмпіёны Еўропы па плаванні
Айслебен

**Айслебен** — камуна і горад у Германіі, другі па велічыні горад у раёне Мансфельд-Зюдгарц, размешчаны ва ўсходняй частцы гор Гарц зямлі Саксонія-Анхальт.

Афіцыйны код — 15 2 60 017.

Да 1946 года насіў назву Айслебен, атрымаў дадатак да назвы Лютэрштат () — «горад Лютэра» ў гонар Марціна Лютэра, які нарадзіўся, хрысціўся і памёр у гэтым горадзе. Звязаныя з Лютэрам мемарыялы у Айслебене і Вітэнбергу з 1996 года ўваходзяць у спіс Сусветнай спадчыны ЮНЕСКА.

Камуна падзяляецца на 12 раёнаў.

## Насельніцтва 
## Гарады-пабрацімы 
Катэгорыя:Гарады Саксоніі-Ангальт
Уладзімір Мікалаевіч Арцёмаў

**Уладзімір Мікалаевіч Арцёмаў** (нар.  Уладзімір, СССР) — савецкі гімнаст, чатырохразовую алімпійскі чэмпіён 1988, шасціразовы чэмпіён свету. Заслужаны майстар спорту СССР (1984).

## Біяграфія 
Скончыў Уладзімірскі дзяржаўны педагагічны інстытут, у якім затым выкладаў. Выступаў за мясцовае ВДФСО прафсаюзаў «Буравеснік».

Чэмпіён свету ў камандным першынстве (1985, 1987 і 1989 гадоў), у практыкаваннях на брусах (1983, 1987 і 1989 гадоў), сярэбраны прызёр у мнагабор’і (1985), у камандным першынстве (1983), у вольных практыкаваннях (1987 і 1989), у практыкаваннях на перакладзіне (1989). Абсалютны чэмпіён СССР (1984).

У 1990 годзе з’ехаў у ЗША, дзе і жыве ў цяперашні час у Пенсільваніі.

## Зноскі
Томас Лангэ

**Томас Лангэ** (; нар.  Айслебен, Германія) — нямецкі вясляр, алімпійскі чэмпіён па акадэмічным веславанні 1988 і 1992 гадоў.

У 1980 годзе Лангэ стаў пераможцам юніёрскага чэмпіянату свету ў складзе парнай двойкі. У наступных двух моладзевых чэмпіянатах свету ён таксама выйграў, але адзіночкай.

На дарослым узроўні першым буйным поспехам у кар’еры маладога нямецкага весляра стала перамога ў пары з Увэ Хепнерам на чэмпіянаце свету 1983 года. Лангэ і Хепнер былі фаварытамі на Алімпійскіх гульнях 1984 года, але ГДР байкатавала Алімпіяду.

У 1986 годзе Лангэ пачаў выступаць у адзіночным разрадзе. Але хвароба перашкодзіла яму выступаць. У 1987 годзе ён выйграў свой першы чэмпіянат свету ў адзіночцы, апярэдзіўшы Перці Карпінена і Петэра-Міхаэля Кольбэ, якія перамагалі ў 10 чэмпіянатах свету і Алімпійскіх гульнях з 12. Томас паўтарыў гэты подзвіг на Алімпіядзе ў Сеуле і ў 1989 годзе.

Да гэтага часу Усходняя Германія распадалася і Лангэ распачаў вучобу ў якасцi ўрача. У 1990 годзе са Стэфанам Ульрыхам Лангэ выйграў сярэбраны медаль у парным заліку на сусветным чэмпіянаце ў Тасманіі.

У 1991 годзе, прадстаўляючы аб’яднаную Германію, Лангэ зноў выйграў тытул чэмпіёна свету ў адзіночцы. На летніх Алімпійскіх гульнях 1992 у Барселоне Лангэ зноў стаў пераможцам у адзіночным разрадзе. Для Лангэ гэта была яго пятая перамога ў чэмпіянаце свету або на алімпіядзе ў адзіночцы.

Пасля бронзы на чэмпіянаце свету 1993 года ў Рачыцах Ланге зрабіў паўзу, каб сканцэнтравацца на сваёй медыцынскай адукацыі і вярнуўся да летніх Алімпійскіх гульняў 1996 года ў Атланце, заваяваўшы бронзу. У цяперашні час працуе ўрачом у Ратцэбургу.

Катэгорыя:Нарадзіліся ў Саксоніі-Ангальт
Катэгорыя:Кавалеры ордэна «Зорка дружбы народаў» (ГДР)
Катэгорыя:Кавалеры ордэна «За заслугі перад Айчынай» (ГДР)
Катэгорыя:Весляры (акадэмічнае веславанне) Германіі
Катэгорыя:Весляры (акадэмічнае веславанне) ГДР
Катэгорыя:Алімпійскія чэмпіёны па акадэмічным веславанні
Катэгорыя:Алімпійскія чэмпіёны ад ГДР
Катэгорыя:Алімпійскія чэмпіёны ад Германіі
Катэгорыя:Чэмпіёны летніх Алімпійскіх гульняў 1988 года
Катэгорыя:Чэмпіёны летніх Алімпійскіх гульняў 1992 года
Катэгорыя:Бронзавыя прызёры летніх Алімпійскіх гульняў 1996 года
Катэгорыя:Весляры (акадэмічнае веславанне) на летніх Алімпійскіх гульнях 1988 года
Катэгорыя:Весляры (акадэмічнае веславанне) на летніх Алімпійскіх гульнях 1992 года
Катэгорыя:Весляры (акадэмічнае веславанне) на летніх Алімпійскіх гульнях 1996 года
Катэгорыя:Чэмпіёны свету па акадэмічным веславанні
Валерый Віктаравіч Люкін

**Валерый Віктаравіч Люкін** (нар., Актабэ, Казахская ССР) — савецкі гімнаст, двухразовы алімпійскі чэмпіён. Заслужаны майстар спорту СССР (1987). Выступаў за спартыўнае таварыства «Дынама» (Алматы).

## Біяграфія 
Чэмпіён Алімпійскіх гульняў 1988 года ў камандным першынстве і ў практыкаваннях на перакладзіне (1988), сярэбраны прызёр у мнагабор’і (1988) і ў практыкаваннях на брусах (1988). Чэмпіён свету ў камандным першынстве (1987, 1991), бронзавы прызёр у мнагабор’і (1991). Абсалютны чэмпіён Еўропы (1987). Абсалютны чэмпіён СССР (1987). Чэмпіён СССР у практыкаваннях на кані (1991), кольцах (1989), брусах (1991), перакладзіне (1988) і ў апорных скачках (1987). Першы выканаўца трайнога сальта назад у вольных практыкаваннях на міжнародных спаборніцтвах у 1987 годзе, якое ставіў яму Генадзь Анатолевіч Трэгубенка.

У 1992 годзе разам з сям’ёй пераехаў у ЗША, працаваў у Новым Арлеане ў дзіцячай спартыўнай школе. Пазней у ЗША разам з сябрам Яўгенам Марчанка арганізаваў Міжнародную Алімпійскую гімнастычную акадэмію (англ. World Olympic Gymnastics Academy). У 1993 годзе выступаў за зборную Казахстана на чэмпіянаце свету ў Бірмінгеме.
Алексантэры Саарвала

**Алексантэры Саарвала** (;  — ) — фінскі гімнаст, алімпійскі чэмпіён.

Алексантэры Саарвала нарадзіўся ў 1913 годзе ў Выбаргу. У 1936 годзе ў складзе фінскай каманды заваяваў бронзавы медаль на Алімпійскіх гульнях у Берліне, а таксама стаў чэмпіёнам у практыкаваннях на перакладзіне. У 1948 годзе ў складзе фінскай каманды стаў чэмпіёнам Алімпійскіх гульняў у Лондане.

У 1957 годзе эміграваў у Канаду.

Катэгорыя:Гімнасты Фінляндыі
Катэгорыя:Алімпійскія чэмпіёны ад Фінляндыі
Катэгорыя:Алімпійскія чэмпіёны па спартыўнай гімнастыцы
Катэгорыя:Гімнасты на летніх Алімпійскіх гульнях 1936 года
Катэгорыя:Гімнасты на летніх Алімпійскіх гульнях 1948 года
Катэгорыя:Чэмпіёны летніх Алімпійскіх гульняў 1936 года
Катэгорыя:Чэмпіёны летніх Алімпійскіх гульняў 1948 года
Катэгорыя:Бронзавыя прызёры летніх Алімпійскіх гульняў 1936 года
Міхаіл Якаўлевіч Варонін

**Міхаіл Якаўлевіч Варонін** (, - , п. Нова-Нікольскае, Краснагорскі раён, Маскоўская вобласць, Расія) — савецкі гімнаст, двухразовы алімпійскі чэмпіён 1968 года, двухразовы чэмпіён свету, заслужаны майстар спорту СССР, заслужаны трэнер СССР.

Скончыў ГЦОЛИФК (1973). Быў намеснікам старшыні Федэрацыі гімнастыкі СССР (1973), прэзідэнтам Федэрацыі гімнастыкі РСФСР (1978—1988), старшым (затым — галоўным) трэнерам Цэнтральнага савета «Дынама» (1973—1994). Член КПСС з 1974 года. З 1992 года — прэзідэнт гімнастычнага клуба «Дынама». Аўтар кнігі «Першы нумар» (1976).

Першая жонка — алімпійская чэмпіёнка 1968 гады па гімнастыцы Зінаіда Вароніна (Дружыніна).
Дзмітрый Уладзіміравіч Білазерчаў

**Дзмітрый Уладзіміравіч Білазерчаў** (; нар. , , СССР) — савецкі гімнаст, трохразовы алімпійскі чэмпіён 1988 года, 8-разовы чэмпіён свету, чатырохразовы сярэбраны прызёр чэмпіянатаў свету, дзесяціразовы чэмпіён Еўропы. Заслужаны майстар спорту СССР (1983).

## Біяграфія 
Абсалютны чэмпіён свету (1983 і 1987 гадоў). Чэмпіён свету ў камандным першынстве (1987), у практыкаваннях на кані (1983 і 1987), кольцах (1983) і перакладзіне (1983 і 1987), сярэбраны прызёр у камандным першынстве (1983), у вольных практыкаваннях (1983), у практыкаваннях на кольцах (1987) і брусах (1987). Двухразовы абсалютны чэмпіён Еўропы (1983 і 1985). Двухразовы чэмпіён СССР (1983 і 1988).

У пачатку 1990-х стварыў фірму ТЭС, якая заключыла кантракты з вядучымі савецкімі гімнастамі, дапамагаючы ім рыхтавацца і выступаць на буйных міжнародных спаборніцтвах і камерцыйных турнірах.

У 1993 годзе пераехаў у ЗША, дзе першы час працаваў трэнерам у Арэгоне. З 2005 года працуе асістэнтам галоўнага трэнера ва Універсітэце штата Агая.

Сын Дзмітрыя — Аляксей Дзмітрыевіч Білазерчаў — таксама гімнаст, абсалютны чэмпіён ЗША 2007 года сярод юніёраў, трэніруецца ў свайго бацькі. Дачка Аліса — таксама гімнастка.

Разам са сваёй жонкай з’яўляецца ўладальнікам гімнастычнай залы «The United Sports Academy» ў Бівертане, у штаце Арэгон.

Катэгорыя:Гімнасты СССР
Катэгорыя:Алімпійскія чэмпіёны ад СССР
Катэгорыя:Алімпійскія чэмпіёны па спартыўнай гімнастыцы
Катэгорыя:Гімнасты на летніх Алімпійскіх гульнях 1988 года
Катэгорыя:Чэмпіёны летніх Алімпійскіх гульняў 1988 года
Катэгорыя:Бронзавыя прызёры летніх Алімпійскіх гульняў 1988 года
Катэгорыя:Чэмпіёны свету па спартыўнай гімнастыцы
Катэгорыя:Чэмпіёны Еўропы па спартыўнай гімнастыцы
Міцуа Цукахара

**Міцуа Цукахара** (нар. ) — японскі гімнаст, пяціразовы алімпійскі чэмпіён, чатырохразовы чэмпіён свету. Бацька гімнаста Наоі Цукахары.

Нарадзіўся ў Токіа; скончыў Японскі ўніверсітэт спартыўнай навукі. У 1968 годзе на Алімпійскіх гульнях у Мехіка стаў уладальнікам залатога медаля. На чэмпіянаце свету 1970 года ён меў два залатыя і два срэбныя медалі. У 1972 годзе зарабіў два залатыя і бронзавы медалі Алімпійскіх гульняў у Мюнхене. У 1974 годзе стаў уладальнікам залатога медаля чэмпіянату свету. У 1976 годзе на Алімпійскіх гульнях у Манрэалі Міцуа Цукахара меў два залатыя, сярэбраны і два бронзавыя медалі. На чэмпіянаце свету 1978 года ён стаў уладальнікам залатога медаля.

Міцуа Цукахара быў віцэ-прэзідэнтам Японскай асацыяцыі гімнастыкі. У 2009 годзе ўрад Японіі ўзнагародзіў яго Медалём Пашаны з пурпуровай стужкай.

Катэгорыя:Гімнасты Японіі
Катэгорыя:Алімпійскія чэмпіёны ад Японіі
Катэгорыя:Алімпійскія чэмпіёны па спартыўнай гімнастыцы
Катэгорыя:Чэмпіёны летніх Алімпійскіх гульняў 1968 года
Катэгорыя:Чэмпіёны летніх Алімпійскіх гульняў 1972 года
Катэгорыя:Чэмпіёны летніх Алімпійскіх гульняў 1976 года
Катэгорыя:Сярэбраныя прызёры летніх Алімпійскіх гульняў 1976 года
Катэгорыя:Бронзавыя прызёры летніх Алімпійскіх гульняў 1972 года
Катэгорыя:Бронзавыя прызёры летніх Алімпійскіх гульняў 1976 года
Катэгорыя:Гімнасты на летніх Алімпійскіх гульнях 1968 года
Катэгорыя:Гімнасты на летніх Алімпійскіх гульнях 1972 года
Катэгорыя:Гімнасты на летніх Алімпійскіх гульнях 1976 года
Катэгорыя:Чэмпіёны свету па спартыўнай гімнастыцы
Metrioptera brachyptera

**Metrioptera brachyptera** — від сямейства .

## Апісанне 
Мае даўжыню цела 12-16&nbsp;мм, бураватага колеру, з зялёнымі элементамі на верхнім баку галавы і пярэдняспінцы, а таксама па баках цела. У самкі заднія лапы часта збольшага слаба-зеленаватыя. Як вынікае з лацінскай назвы, крылы звычайна рэдукаваныя, хоць могуць сустракацца і даўгакрылыя морфы.

## Арэал 
Арэал распаўсюджваецца на большую частку Еўропы, акрамя Пірэнейскага паўвострава. Звычайна сустракаецца ля балотаў і забалочаных вадаёмаў. Самцы могуць быць даволі агрэсіўнымі і прыцягваць таварышаў песняй, якая складаецца з простага паўторнага «зірр».

## Галерэя 

Файл:Kurzflügelige Beißschrecke (Metrioptera brachyptera), Quellgebiet der Emmels bei Medell, Ostbelgien (15634042312).jpg|Самка
Файл:Metrioptera brachyptera male.jpg|Самец
Файл:Metrioptera.brachyptera.female.nymph.jpg|Німфа

Катэгорыя:Конікавыя
Cetema elongatum

**Cetema elongatum** — від двухкрылых сямейства . Сустракаецца ў Палеарктыцы.

Лічынкі сілкуюцца на .

## Спасылкі 
* Ecology of Commanster

Катэгорыя:Злакавыя мухі
Катэгорыя:Жывёлы, апісаныя ў 1830 годзе