Эніра Браніцкая

**Эніра Браніцкая** (нар. , ) — былая  палітвязень Беларусі, вязень сумлення . Праваабаронца.

## Біяграфія 
Эніра Браніцкая нарадзілася 31 жніўня 1981 года ў Мінску.

* У 1998 годзе скончыла гімназію і паступіла на аддзяленне паліталогіі юрыдычнага факультэта БДУ.
* У 2003 годзе скончыла ўніверсітэт з дыпломам з адзнакай і паступіла ў аспірантуру на кафедру паліталогіі. Была адтуль выключаная падчас зняволення.
* У 2004—2005 гг. чытала ў БДУ курс «Ідэалогія беларускай дзяржавы».
* Брала ўдзел у працы гуманітарных грамадскіх арганізацый: працавала валанцёрам у дзіцячым лагеры ў Ірландыі (2002), у доме інвалідаў у Францыі (2003), была арганізатарам праекту аказання дапамогі недзяржаўнай дабрачыннай арганізацыі «Беларускі дзіцячы хоспіс» у Мінску (2004) (з 2007 г.)
* З 2010 года дырэктар офіса па правах людзей з інваліднасцю.
* Сузаснавальніца Ініцыятывы «Праваабаронцы супраць катаванняў».
* Удзельнічала ў місіях па назіранні за выбарамі ва Украіне, Сербіі, Македоніі, Францыі, Кыргызстане, Румыніі і ў Манака.
* Эксперт місіі Бюро па дэмакратыі і правах чалавека АБСЕ.

Суд Маскоўскага раёна г. Мінска прызнаў яе вінаватай у парушэнні ч.&nbsp;2 арт.&nbsp;167 КаАП РБ — удзел у несанкцыянаваным мерапрыемстве.

Таксама па 15 сутак арышту атрымалі кіраўнік арганізацыі Мікалай Астрэйка і ягоны намеснік Аляксандр Бондараў. Святлане Конанавай вынеслі штраф у памеры 30 базавых велічыняў.

8 лістапада 2005 Эніра Браніцкая выйшла са спецпрыёмніка-размеркавальніка пасля 10 сутак арышта.

У 2006 годзе грамадская ініцыятыва «Партнёрства» збіралася назіраць за ходам прэзідэнцкіх выбараў. Напярэдадні выбараў, 22 лютага 2006 г., Э. Браніцкую арыштавалі і змясцілі ў СІЗА КДБ разам з іншымі прадстаўнікамі «Партнерства» Цімафеем Дранчуком, Аляксандрам Шалайкам і Мікалаем Астрэйкам.

За некалькі тыдняў да выбараў тагачасны старшыня КДБ Сцяпан Сухарэнка заявіў, што арышты адбыліся ў сувязі з датычнасцю да падрыхтоўкі сілавога звяржэння ўлады. Паводле С. Сухарэнкі, сцэнар апазіцыі прадугледжваў правядзенне ў Мінску шматтысячнага мітынгу, падчас якога «у натоўпе планавалася ўзарваць выбуховыя прыстасаванні», гаворка тады ішла і пра дохлых пацукоў, якімі апазіцыя мелася атруціць ваду ў Мінску.

Акрамя таго, гаварылася, што «Партнёрства» нібыта падрыхтавала фальшывыя пратаколы «экзіт-полаў», паводле якіх перамогу на выбарах мусіў атрымаць апазіцыйны кандыдат Аляксандр Мілінкевіч.

2 сакавіка 2006 г. Э. Браніцкай і Ц. Дранчуку, М. Астрэйку, А. Шалайку было прад’яўлена абвінавачванне па ч.&nbsp;2 арт.&nbsp;193 КК РБ (арганізацыя ці кіраванне дзейнасцю грамадскага аб’яднання, рэлігійнай арганізацыі, якая пасягае на асобу, правы і абавязкі грамадзян).

Э. Браніцкая знаходзілася пад вартай спачатку ў следчым ізалятары КДБ, потым — у СІЗА МУС на вуліцы Валадарскага.

21 жніўня 2006 г. Э. Браніцкая была вызваленая пасля заканчэння тэрміну яе арышту.

## Літаратура 
* Парушэньні правоў чалавека ў Беларусі ў 2006 годзе. Аналітычны агляд. — Менск 2007, — 152 c. ISBN 978-5-002093-26-8.
* Адзін дзень палітвязьня. — Радыё Свабодная Еўропа / Радыё Свабода : Бібліятэка Свабоды. ХХІ стагодзьдзе, 2009, — 364 с. С. 271. ISBN 978-0-929849-27-0.
* Еднасць праваабаронцаў волі. Хроніка «Салідарнасці». / Рэд. С.Цітова. — Мінск, 2016. — 176 с.

Катэгорыя:Палітвязні Беларусі
Катэгорыя:Вязні сумлення