open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Hasta La Fillsta

**Hasta La Fillsta** — беларускі гурт, які выконвае альтэрнатыўны рок. Заснаваны ў 1996 годзе. Першапачаткова выконваў песні на англійскай мове, цяпер на беларускай і рускай мовах.

## Гісторыя 
### Стварэнне 
Гурт узнік у 1996 годзе. Калектыў складаўся з трох хлопцаў і адной дзяўчынкі: гітарыст, басіст, барабаншчык і вакалістка — Сяргей Канановіч, Кастусь Калеснікаў, Зміцер Харытановіч і . Гурт гучна заявіў пра сябе ўжо праз месяц пасля стварэння, стаў лаўрэатам фестывалю альтэрнатыўнай музыкі «Уступи дорогу», які правадзіўся . У гэтым складзе гурт перамог на рок-фэсце «Басовішча’97».

У 1997 годзе вакалістка гурта Крысціна Мендзелеева на Рок-каранацыі атрымала званне «Рок-князёўна’97», абышоў Вераніку Круглову.

З лістапада 1998 па 1999 у гурце таксама граў басіст Улад Плюшчаў.

У 1999 годзе яркая вакалістка гурта Крысціна Мендзелеева з’ехала вучыцца ў Бельгію і гурт на доўгі час распаўся: пасля вучобы вакалістка засталася ў Бельгіі займацца кінематаграфіяй, а хлопцы пачалі граць у іншых калектывах.

### Адраджэнне 
Праз дзесяць год пасля распаду асноўны склад гурта вырашыў зноў сабрацца пад канец 2009 года, заявіў аб гэтым на «Еўрарадыё». Для запісу першых пяці песень запрасілі чатырох новых вакалістаў (Аляксандр Памідораў, Маша Яр, Саша Ракавец і Вольга Самусік), даручыў кожнаму свае кампазіцыі.

У складзе гурта вакалісткай засталася Вольга Самусік, якая раней спявала ў гуртах «Tarpach» і «žygimont VAZA». Вольга Самусік таксама атрымала тытул «Рок-князёўна» ў 2007 годзе.

Неўзабаве ўбачыў свет першы прэзентацыйны трэк з каляднага інтэрнэт-рэлізу «Праўда» на словы Францішка Багушэвіча (вакалісты Саша Ракавец і Аляксандр Памідораў).

Першы канцэрт пасля ўз’яднання, які музыкі падрыхтавалі да «Свята герояў», адбыўся 23 лютага 2010 года. Гурт выканаў новыя песні, якія ўвайшлі ў інтэрнэт-рэліз, а таксама некалькі старых хітоў. Канцэрт адбыўся ў кавярні «Jolly Roger Café», Мінск. У чэрвені 2010 года гурт прыняў удзел у праграме «Зорны рынг» тэлеканала СТБ.

У 2012 годзе сумесна з Палінай Рэспублікай гурт запісаў два сінгла: «Як ты», «Гадзіннік».

## Дыскаграфія 
* Demo (1996)
* № 1 EP (2010)
* Як ты (сумесны сінгл з Палінай Рэспублікай, 2012)
* Гадзіннік (сумесны сінгл з Палінай Рэспублікай, 2012)
* Место подписи (трыб’ют Neuro Dubel, 2013), трэк «Можно жить»

## Склад 
### Першапачатковы 
*  — вакал
* Кастусь Калеснікаў — бас-гітара (з 1996 г. па кастрычнік 1998 г.)
* Сяргей Канановіч — гітара
* Улад Плюшчаў — бас-гітара (з лістапада 1998 г. па 1999 г.)
* Зміцер Харытановіч — барабаны

### Бягучы склад 
* Сяргей Канановіч — гітара (таксама і ў «Крамбамбуля», «Zet»; бас ў «Pomidor/OFF»)
* Улад Плюшчаў — бас-гітара (таксама і ў «Крамбамбуля», «Zet»)
* Зміцер Харытановіч — барабаны (таксама і ў «Rainstorm» (ААЭ), «Dr. Jack» (Беларусь — ААЭ), «Pomidor/OFF»).

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
* «Hasta La Fillsta»: «Усё-такі за 10 гадоў мы сталі граць лепш»

Катэгорыя:Рок-гурты Беларусі
Катэгорыя:Музычныя калектывы, якія з’явіліся ў 1996 годзе
Альжбета Гальшанская

**Альжбета Гальшанская**, народжаная **Радзівіл** (? — ?) — дачка вялікалітоўскага дзяржаўнага дзеяча Мікалая Радзівіла.

## Біяграфія 
### Паходжанне 
Дачка Мікалая Радзівіла і яго жонкі Альжбеты з Саковічаў. Мела трох братоў і дзвюх сясцёр.

### Сям’я 
Была жонкай Януша Юр’евіча Гальшанскага-Дубровіцкага

Шлюб быў бяздзетным.

## У мастацтве 
Захаваўся партрэт Альжбеты Гальшанскай, які цяпер захоўваецца ў варшаўскім Нацыянальным музеі.

Альжбета
Альжбета
Катэгорыя:Жанчыны Вялікага Княства Літоўскага
Krok

**Krok** — беларускі музычны гурт.

Гурт быў створаны ў 2002 годзе. Krok граў у стылі грандж, песні пісалі на беларускай мове. У 2006 годзе гурт выпусціў аднайменны з назвай каманды альбом. Krok актыўна выступалі ў Беларусі, былі ўдзельнікі фэсту «Басовішча» ў 2006 годзе. У 2010 годзе гурт з-за шматлікіх разнагалоссяў распадаецца. Былы лідар Раман Сухоцкі заснаваў новы калектыў «Avias», Аляксей Камоцкі і Аляксандр Балахонаў пачалі працу ў гурце «Every Nine Time», а басіст Аляксей Худніцкі з’ехаў у Санкт-Пецярбург.

У 2012 годзе ўдзельнікі гурта Krok сабраліся арыгінальным складам, каб даць апошні настальгічны канцэрт, які адбыўся 13 мая 2012 года ў клубе «JackClub».

## Дыскаграфія 
* ''* («West Records», 2006)

### Удзел у зборніках 
* *Прэм’ер Тузін 2006 (2006) — «Рай»*
* *Басовішча XVII* (2007) — «Адное і тое ж»
* *Прэм’ер Тузін 2007'' (2008) — «Навальніца»

## Удзельнікі 
;Арыгінальны склад
* Раман Сухоцкі — спеў, гітара
* Андрэй Глотаў — гітара
* Аляксей Худніцкі — бас-гітара
* Аляксей Камоцкі — ударныя

;Былыя ўдзельнікі
* Уладзімір Агаян — ударныя (2009)

## Крыніцы 
## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
* Krok на Last.Fm
* Krok Вконтакте
* Алексей Худницкий (Krok): «Не успели захотеть чего-то нового» / Ultra-music.com

Катэгорыя:Рок-гурты Беларусі
Катэгорыя:Музычныя калектывы, якія з’явіліся ў 2002 годзе
Себежскі павет

**Се́бежскі павет** — адміністрацыйная адзінка ў складзе Пскоўскай і Полацкай губерняў, Полацкага намесніцтва, Беларускай і Віцебскай губерняў, якая існавала ў 1772—1927 гадах. Цэнтр — горад Себеж.

## Гісторыя 
Себежскі павет у складзе Пскоўскай губерні Расійскай імперыі быў утвораны ў 1772 годзе пасля 1-га падзелу Рэчы Паспалітай. У 1776 годзе павет быў перададзены ў Полацкую губерню (з 1778 г. — намесніцтва). У 1796 г. павет адышоў да Беларускай губерні, а ў 1802 г. — да Віцебскай. 24 сакавіка 1924 г. Віцебская губерня была скасавана, і павет быў перададзены ў Пскоўскую губерню. 1 жніўня 1927 г. павет быў скасаваны разам з губерняй.

## Насельніцтва 
Па дадзеных перапісу 1897 года, ў павеце пражывала каля 92,1 тыс. чал. У тым ліку беларусаў - 47,1%; рускіх - 47,1%; яўрэяў - 3,8%; палякаў - 1,5%. У павятовым горадзе Себеж пражывала 4326 чал.
 
## Адміністрацыйны падзел 
У 1913 годзе ў склад павета ўваходзіла 17 валасцей: 

## Сучаснае становішча 
У цяперашні час тэрыторыя павета (у межах на 1917 г.) уваходзіць у склад Расійскай Федэрацыі.

## Вядомыя асобы 
* Канстанцін Міхайлавіч Белавусаў (1907—1980) — адзін з кіраўнікоў партызанскага руху на тэрыторыі Магілёўскай вобласці ў гады Вялікай Айчыннай вайны

## Спасылкі 
* Старыя карты Себежскага павета на сайце "Литера Ру"
* Мапа Себежскага павета (1820) на Radzima.net
* Мапа Себежскага павета на сайце Мурманскай радаводнай грамады
* [Праваслаўныя цэрквы Себежскага павета на сайце Згуртавання Беларускай Шляхты(https://be.wikipedia.org/wiki/%D0%97%D0%B3%D1%83%D1%80%D1%82%D0%B0%D0%B2%D0%B0%D0%BD%D0%BD%D0%B5_%D0%91%D0%B5%D0%BB%D0%B0%D1%80%D1%83%D1%81%D0%BA%D0%B0%D0%B9_%D0%A8%D0%BB%D1%8F%D1%85%D1%82%D1%8B)]

Катэгорыя:Паветы Віцебскай губерні
Катэгорыя:Паветы Полацкай губерні
Indiga

**Indiga** — беларускі музычны гурт з Мінска.

## Гісторыя 
Гурт заснаваны ў 2002 годзе. Першы канцэрт музыкі далі ў 2003 годзе. Гурт з’яўляецца пераможцам «Басовішча-2003». Выступалі ў якасці гасцей на «Басовішчы-2004» і «Басовішчы-2006». Намінанты прэміі «Рок-каранацыя». У 2006 годзе Руся была ўганаравана тытулам «Рок-князёўны».

Дэбютны альбом з сямю песнямі і адным бонус-трэкам убачыў свет у сярэдзіне лета 2004 года. Альбом быў запісаны на студыі Беластоцкага радыё «Rembrandt Studio» і займеў назву «Dni», кожны трэк сімвалізаваў адзін дзень тыдня. З тэкстамі Русі дапамагаў паэт Андрэй Хадановіч. У 2005 годзе на гурт Indiga звярнуў увагу аўстрыйскі праект «Kingdom of Illusions». Вынікам творчага сяброўства стаў сінгл «Заенька», які выйшаў у 2006 годзе. Акрамя аўстрыйскіх дыджэяў, удзел у запісе прынялі Маша Васілеўская (скрыпачка гурта «Нагуаль») і Ігар Варашкевіч.

Музыканты з’явіліся на зборным канцэрце ў падтрымку выпуску серыі складанак «Песьні свабоды», на які сабраліся ўдзельнікі Neuro Dubel, Крама, N.R.M., Hair Peace Salon і шэрагу іншых знакамітых беларускіх рок-калектываў, які адбыўся на плошчы Бангалор 25 жніўня 2006 года.

Яшчэ ў 2007 годзе ішла актыўная праца над другім альбомам, якая, аднак, так і не была завершана.

1 лістапада 2008 года ў клубе «Bronx» Руся ў якасці ўдзельніцы фальклорнага гурта Akana-NHS выступіла на прэзентацыі самотніка *In Tune* Hair Peace Salon, што замацавала яе ў стане вакалісткі ў новым гурце Ірэны Катвіцкай, лідара раскіданага NHS, а сам пераход адбыўся падчас конкурснага праекту «Залатая акустыка» за месяц да таго ў сувязі з працяглым творчым адпачынкам Indiga з-за пературбацый у складзе.

## Дыскаграфія 
### Альбомы 
* Dni (2004)

### Сінглы 
* Заенька (2006)

## Удзел у зборніках 
* *Генералы айчыннага року* (2004) — «Тры сонцы»
* ''Прэм'ер Тузін 2005* (2005) — «Людзі»
* *Дыхаць!* (2006) — «Бяжы са мной»
* *Прэм'ер Тузін 2006* (2006) — «Заенька»
* *Басовішча XVII* (2007) — «Заенька (акустыка)»
* *Budzma The Best Rock / Budzma The Best Rock/New'' (2009) — «Try Soncy»

## Склад 
* Руся: спеў
* Зміцер Дзямідаў: гітара
* Зміцер Астроўскі: бас-гітара
* Уладзімір Бегер: ударныя

### Былыя ўдзельнікі 
* Аляксей Паўловіч: бас-гітара (да 2004)
* Андрэй Ганчарык: ударныя (да 2005)

## Спасылкі 
* Indiga на Last.fm
* Беларускі рок, які мы страцілі. Топ-10 гуртоў / Наша Ніва

Катэгорыя:Рок-гурты Беларусі

Катэгорыя:Музычныя калектывы, якія з’явіліся ў 2002 годзе
Спіс вуліц Барысава

У гэтым спісе прыведзены бульвары, вуліцы, дарогі, завулкі, плошчы, праезды, праспекты, шашы Барысава.

## Спасылкі
ТЭ10

**ТЭ10** — серыя цеплавозаў з секцыйнай магутнасцю 3000 конскіх сіл, якія выпускаліся ў агульнай складанасці з 1958 па 2007 гады, г. зн. на працягу паўстагоддзя. Канструкцыя цеплавоза ТЭ10 была распрацавана на Харкаўскім заводзе транспартнага машынабудавання, але ў 1960 годзе выпуск яго мадыфікацый наладзіў у сабе Луганскі (Варашылаўградскі) цеплавозабудаўнічы завод, прычым канструкцыя была зменена настолькі, што гэта быў ужо фактычна іншы лакаматыў. Пераважна цеплавозы серыі ТЭ10 выпускаліся ў двухсекцыйным грузавым варыянце, але таксама было пабудавана пяць з паловай соцень пасажырскіх аднасекцыйных лакаматываў (ТЭП10 і ТЭП10Л). Усяго было пабудавана 19 183 секцыі цеплавозаў ТЭ10 усіх мадыфікацый. З іх 339 секцый выпусціў Харкаўскі завод, а 18 787 секцый Луганскі (Варашылаўградскі) завод.

## Гісторыя 
У 1957—1958 гадах на харкаўскіх заводах «Электрацяжмаш» і Харкаўскім заводзе транспартнага машынабудавання пад кіраўніцтвам А. А. Кірнарскага быў спраектаваны аднасекцыйны цеплавоз магутнасцю 3000 конскіх сіл супраць 2000 конскіх сіл у секцыі цеплавоза ТЭ3, з нязначна большай масай. Стварэнне такога цеплавоза было новым не толькі для СССР, але і для замежных краін, бо ТЭ10 быў на той час самым магутным цеплавозам у свеце.

Катэгорыя:Грузавыя цеплавозы
Катэгорыя:З’явіліся ў 1958 годзе
Катэгорыя:Цеплавозы СССР
Катэгорыя:Цеплавозы Расіі
Катэгорыя:Цеплавозы Беларусі
Катэгорыя:Цеплавозы з электраперадачай
Катэгорыя:Цеплавозы Луганскага завода
Сабі

**Са́бі, Саві**, **Савэ** () — рака ў Афрыцы, у Зімбабвэ і Мазамбіку.

Даўжыня ракі 640 км, плошча вадазбору 96 000 км². Сярэдні расход вады 240 м³/с. Пачынаецца на плато Матабеле, прыкладна за 80 км у напрамку на поўдзень ад сталіцы Зімбабвэ — горада Харарэ. Упадае ў Мазамбікскі праліў (Індыйскі акіян). Найбольш паўнаводная рака ў снежні—лютым. У гэты час яна суднаходная ў ніжнім цячэнні (невялікія судны). Вада ракі выкарыстоўваецца на арашэнне.

## Літаратура 
* Африка: энциклопедический справочник. Т. 2. Л—Я / Гл. ред. А. Громыко. Ред. колл. В. М. Власов, Н. И. Гаврилов и др. — М.: Советская энциклопедия, 1987. — С. 326. — 671 с. с илл.

## Спасылкі 
* The Save River (formerly Sabi) // Zimbabwe Field Guide
* Sabi River // Encyclopædia Britannica

Катэгорыя:Рэкі Зімбабвэ
Катэгорыя:Рэкі Мазамбіка
Катэгорыя:Басейн Індыйскага акіяна ў Афрыцы
Сабакі (рака)

**Саба́кі**, у сярэднім цячэнні **Галана** — рака ў Афрыцы, на паўднёвым усходзе Кеніі.

Даўжыня ракі каля 550 км. Пад назвай **Аці** бярэ пачатак на плато Кікуйю, парожыстым рэчышчам перасякае яго і плато Ята. У ніжнім цячэнні працякае па паўпустыннай раўніне Ньяка і ўпадае ў Індыйскі акіян у напрамку на поўнач ад горада і порта Маліндзі. Паводкі ў сезон дажджоў — з сакавіка па май і ў снежні—лістападзе. Рака суднаходная на адлегласці 160 км ад вусця да вадаспада Лугардэ.

## Літаратура 
* Африка: энциклопедический справочник. Т. 2. Л—Я / Гл. ред. А. Громыко. Ред. колл. В. М. Власов, Н. И. Гаврилов и др. — М.: Советская энциклопедия, 1987. — С. 326. — 671 с. с илл.

## Спасылкі 
* East Africa Living Encyclopedia // Africa Center at the University of Pennsylvania
* Dynamic seasonal nitrogen cycling in response to anthropogenic N loading in a tropical catchment, Athi–Galana–Sabaki River, Kenya // Biogeosciences
* Tana, Athi & Coastal Drainages // Freshwater Ecoregions of the World 

Катэгорыя:Рэкі Кеніі
Катэгорыя:Басейн Індыйскага акіяна ў Афрыцы
Чатыры гідраўлічныя пад’ёмнікі Цэнтральнага канала

**Судапад’ёмнікі Цэнтральнага канала ў Бельгіі** (фр. *Ascenseurs à bateaux du Canal du Centre*) — чатыры судапад’ёмнікі, створаныя на працягу бельгійскага Цэнтральнага канала ў 1882-1917 гг., аб'екты са спісу Сусветнай спадчыны ЮНЕСКА.

У правінцыі Эна на захадзе Бельгіі захаваўся прыклад прамысловага ландшафту канца 19 ст. – чатыры існуючыя судапад’ёмнікі (раней іх было восем). Гэтыя выключныя гідратэхнічныя збудаванні дазваляюць падымаць судна на вышыню да 70 м.

Разам з іншымі пабудовамі і навакольным асяроддзем гэта адзіны ў свеце падобны ансамбль, які дазваляе ўявіць, на якім узроўні знаходзілася інжынерная навука і тэхніка ў Еўропе ў канцы 19 – пачатку 20 стст.

Усе чатыры судапад’ёмнікі захаваны ў тым стане, у якім яны былі пабудаваны. Пачынаючы з 2002 года іх камерцыйнае выкарыстанне забаронена.

## Літаратура 
* Тысяча чудес света. — СПб: ООО «СЗКЭО», 2007. — 336 с.

Катэгорыя:Сусветная спадчына ў Бельгіі
Катэгорыя:Транспарт у Бельгіі
Міхаіл Ільіч Марозаў

{{Ваенны дзеяч
|імя              = Міхаіл Ільіч Марозаў
|дата нараджэння  = 24.01.1922
|месца нараджэння = , Мінская вобласць
|дата смерці      = 18.11.1943
|месца смерці     = , Жытомірская вобласць
|выява            = 
|подпіс           = 
|мянушка          = 
|прыналежнасць    = 
|гады службы      = 1941—1945
|званне           = 
|род войскаў      = артылерыя
|пасада           = 
|частка           = 
|бітвы            = Вялікая Айчынная вайна
|узнагароды       = {
 
}
{
 
}
|сувязі           = 
|у адстаўцы       = 
}}
**Міхаіл Ільіч Марозаў** (1922—1943) — старшы лейтэнант Рабоча-сялянскай Чырвонай Арміі, удзельнік Вялікай Айчыннай вайны, Герой Савецкага Саюза (1943).

## Біяграфія 
Міхаіл Марозаў нарадзіўся 24 студзеня 1922 года ў горадзе Барысаве (цяпер — Мінская вобласць Беларусі). Пасля заканчэння Барысаўскага педагагічнага вучылішча ў 1939 годзе працаваў настаўнікам у сельскай школе. У мае 1941 года Марозаў быў прызваны на службу ў Рабоча-сялянскую Чырвоную Армію. У 1942 годзе паскораным курсам ён скончыў Сумскае артылерыйскае вучылішча. З ліпеня таго ж года — на франтах Вялікай Айчыннай вайны.

Да жніўня 1943 года старшы лейтэнант Міхаіл Марозаў камандаваў 1-й батарэяй 886-га артылерыйскага палка 322-й стралковай дывізіі 17-га гвардзейскага стралковага корпуса 13-й арміі Цэнтральнага фронту. Вызначыўся падчас вызвалення Украінскай ССР. Батарэя Марозава з баямі ў жніўні-верасні 1943 года прайшла каля 450 кіламетраў, знішчыўшы 3 артылерыйскіх гармат, 1 мінамёт, 2 кулямёты, 7 аўтамашын, каля 460 салдат і афіцэраў праціўніка, адбіла пяць нямецкіх контратак. У баях на плацдарме на рацэ Сейм Марозаў быў паранены, але застаўся ў страю. Пад яго кіраўніцтвам батарэя паспяхова пераправілася цераз Дзясну і Дняпро і прыняла актыўны ўдзел у баях за захоп і ўтрыманне плацдармаў на іх заходніх берагах.

Указам Прэзідыума Вярхоўнага Савета СССР ад 16 кастрычніка 1943 года за «паспяховае фарсіраванне ракі Дняпро на поўнач ад Кіева, трывалае замацаванне плацдарма на заходнім беразе р. Дняпро і праяўленыя пры гэтым адвагу і геройства» старшы лейтэнант Міхаіл Марозаў быў удастоены высокага звання Героя Савецкага Саюза. Ордэн Леніна і медаль «Залатая Зорка» ён атрымаць не паспеў, так як 18 лістапада таго ж года прапаў без вестак у баях пад Карастышавым.

У гонар Марозава названы вуліцы ў Луцку і Барысаве.

## Літаратура 
* 
* Навечно в сердце народном. 3-е изд., доп. и испр. Минск, 1984.

Катэгорыя:Артылерысты Вялікай Айчыннай вайны
Катэгорыя:Зніклі без вестак у час Вялікай Айчыннай вайны
Рэвут (значэнні)

Назву «**Рэ́вут**» маюць:

## Геаграфічныя назвы 
* Рэвут — вёска ў Кармянскім раёне Гомельскай вобласці

## Прозвішчы 
* Анатоль Антонавіч Рэвут (1928—2001) — савецкі дзяржаўны дзеяч
Блеона Керэці

**Блеона Керэці** (; нар. ) — албанская спявачка.

## Дыскаграфія 
* 1997 Kam Qejfin Tim
* 1999 Nese Me Do Fort
* 2001 S’me Behet Vone
* 2002 Ik Meso Si Dashurohet
* 2003 Ti Nuk Di As Me Ma Lyp
* 2005 Greatest Hits
* 2005 Boom Boom
* 2007 Mandarin

Катэгорыя:Спевакі і спявачкі Албаніі
Катэгорыя:Музыканты Албаніі
Вуліца Гогаля (Брэст)

**Вуліца Гогаля** () — вуліца ў Ленінскім раёне Брэста, у гістарычным цэнтры горада.

## Гісторыя 
Забудова вуліцы вядзецца з сярэдзіны XIX стагоддзя. Першапачаткова насіла назву **вуліца Сярэдняя**. У 1909 годзе пераназвана ў гонар рускага пісьменніка М. В. Гогаля. У 1921—1939 гадах, калі горад знаходзіўся пад уладай Польскай Рэспублікі, насіла назву **вуліца Тадэвуша Касцюшкі** ў гонар нацыянальнага героя Беларусі, Польшчы і ЗША, лідара нацыянальна-вызваленчага паўстання 1794 года. У гады нямецка-фашысцкай акупацыі — **Мітэналее**. Падчас Вялікай Айчыннай вайны вуліца моцна пацярпела. Пасля вызвалення горада ў 1944 г. зноў стала вуліцай Гогаля.

Фарміраванне вуліцы Гогаля завяршылася ў 1965 годзе, калі яе даўжыня была павялічана за кошт вул. Розы Люксембург.

## Размяшчэнне 
Арыентавана з паўднёвага захаду на паўночны ўсход. На большай частцы ўяўляе сабой бульвар. Пачынаецца ад вуліцы Зубачова каля Брэсцкай крэпасці, перасякае чыгуначныя пуці, вуліцу Фаміна, з паўночна-заходняга боку прымыкаюць вуліцы Наганава, Кааператыўная, Крупскай, далей перасякае вуліцы Камуністычную, Леніна, Карла Маркса, Камсамольскую, Савецкую ў пешаходнай яе частцы, з паўночна-заходняга боку прымыкае вуліца Куйбышава, перасякае вуліцу Карбышава і бульвар Касманаўтаў, пасля кругавога скрыжавання з вуліцай Кірава пераходзіць у вуліцу Папаніна. Даўжыня вуліцы складае каля 2,5 км.

## Забудова 
* № 4 — Спарткомплекс «Дынама»
* № 5 — Брэсцкі гарадскі цэнтр культуры

* № 7 — Брэсцкі музычны каледж імя Рыгора Шырмы
* № 9 — Абласны спартыўны комплекс «Брэсцкі» і стадыён «Брэсцкі»
* № 13 — Брэсцкае аддзяленне Беларускай гандлёва-прамысловай палаты
* № 16 — 
* № 18 — 

* № 25 — 
* № 33 — 

* № 37 — касцёл Святога Антонія Падуанскага — 
* № 41 (пл. Свабоды, 1) — 
* № 48 — Консульства Францыі
* № 53 (вул. Савецкая, 51) — 

* № 60 — 

## Славутасці 
* Помнік Гогалю на скрыжаванні за вул. Леніна (1962, скульптар А. Шмакаў).
* Помнік Тысячагоддзя Брэста (2009; архітэктар Аляксей Андрэюк, скульптар Аляксей Паўлючук) на скрыжаванні за вул. Савецкай
* Алея каваных ліхтароў урачыста адкрыта ў гонар гадавіны вызвалення Брэста 27 ліпеня 2013 года.

## Крыніцы 
## Спасылкі 
Катэгорыя:Ленінскі раён (Брэст)
Катэгорыя:Гістарычны цэнтр Брэста

Катэгорыя:Вуліцы, названыя ў гонар Мікалая Гогаля
Андрэй Іосіфавіч Мельнікаў

{{Ваенны дзеяч
|імя              = Андрэй Іосіфавіч Мельнікаў
|дата нараджэння  = 
|месца нараджэння = 
|дата смерці      = 
|месца смерці     = 
|выява            = 
|подпіс           = 
|мянушка          = 
|прыналежнасць    = 
|гады службы      = 1939—1943
|званне           = 
|род войскаў      = артылерыя
|пасада           = 
|часць            = 
|бітвы            = Вялікая Айчынная вайна
|узнагароды       = {
 
}
{
 
}
|сувязі           = 
|у адстаўцы       = 
}}
**Андрэй Іосіфавіч Мельнікаў** (1914—1943) — капітан Рабоча-сялянскай Чырвонай Арміі, удзельнік Вялікай Айчыннай вайны, Герой Савецкага Саюза (1943).

## Біяграфія 
Андрэй Мельнікаў нарадзіўся ў 1914 годзе ў вёсцы Коўбава (цяпер Кіраўскі раён Магілёўскай вобласці Беларусі). Да прызыву ў армію працаваў настаўнікам у вясковай школе. У 1939 годзе Мельнікаў быў прызваны на службу ў Рабоча-сялянскую Чырвоную Армію. Скончыў Харкаўскае ваенна-палітычнае вучылішча. З чэрвеня 1941 года — на франтах Вялікай Айчыннай вайны. Да верасня 1943 года капітан Андрэй Мельнікаў быў намеснікам па политчасти камандзіра дывізіёна 425-га артылерыйскага палка 132-й стралковай дывізіі 60-й арміі Цэнтральнага фронту. Вызначыўся падчас вызвалення Чарнігаўскай вобласці Украінскай ССР і бітвы за Дняпро.

8 верасня 1943 года Мельнікаў у крытычны момант бою ў раёне Бахмача замяніў сабой камандзіра батарэі і паспяхова кіраваў ёй. У тым баі артылерысты батарэі знішчылі 2 танкі, 1 штурмавых гармат і каля 2 рот праціўніка. 26 верасня 1943 года Мельнікаў разам з перадавой групай пераправіўся праз Дняпро у раёне вёскі Страхалессе  Кіеўскай вобласці Украінскай ССР і прыняў актыўны ўдзел у выведцы варожай абароны, захопе і ўтрыманні плацдарма на заходнім беразе ракі.

Указам Прэзідыума Вярхоўнага Савета СССР ад 17 кастрычніка 1943 года капітан Андрэй Мельнікаў быў удастоены высокага звання Героя Савецкага Саюза. Ордэн Леніна і медаль «Залатая Зорка» ён атрымаць не паспеў, так як загінуў у баі 28 кастрычніка 1943 года.

Быў таксама ўзнагароджаны ордэнамі Чырвонага Сцяга і Айчыннай вайны 1-й ступені, шэрагам медалёў.

У гонар Мельнікава названая вуліца ў Кіраўску.

## Літаратура 
* 
*  — С. 277.

## Спасылкі 
Катэгорыя:Артылерысты Вялікай Айчыннай вайны
Катэгорыя:Загінулі ў баях Вялікай Айчыннай вайны
Катэгорыя:Удзельнікі бітвы за Дняпро
Катэгорыя:Нарадзіліся ў Кіраўскім раёне
Лазапляценне

, Балгарыя]]
**Лазапляценне** — рамяство выраблення пляцёных вырабаў з лазы: хатняга начыння, ёмістасцей рознага прызначэння, такіх як скрыні, кошыкі, вазы і інш., мэблі (сталы, стулы, куфры, калыскі) і інш. Пад лазой маецца на ўвазе любы прыродны матэрыял расліннага паходжання, здольны пры азначанай апрацоўцы з лёгкасцю гнуцца, а ў звычайных умовах трымаць форму. Назва матэрыялу — «лаза» паходзіць ад вінаграднай лазы, з якой плялі кошыкі. Часта матэрыялам для пляцення служыць вярбовы прут, ён выкарыстоўваецца для пляцення як у Еўропе, так і ў Азіі, акрамя таго, ў Азіі плятуць з такога матэрыялу, як  і бамбук. Тэхніка пляцення з лазы можа быць самай разнастайнай.

## Гісторыя рамяства 
. Селянін пляце кошык у в. Цна, Лунінецкі раён. 1913 год.]]
Пляценне, як рамяство мае доўгую гісторыю і ўзнікла яно раней, чым метала- і дрэваапрацоўка, што абумоўлена вялікай колькасцю прыроднага матэрыялу і адсутнасцю прылад вытворчасці.

Катэгорыя:Рамёствы
Севанская бітва

**Севанская бітва** () — бітва, якая адбылася ў 921.

## Заўвагі 
## Крыніцы 
Катэгорыя:Бітвы X стагоддзя
Катэгорыя:921
Андрэй Сцяпанавіч Мілюцін

{{ваенны дзеяч
|імя              = Андрэй Сцяпанавіч Мілюцін
|дата нараджэння  = 15.02.1924
|месца нараджэння = вёска Царкавішча, , Магілёўская вобласць
|дата смерці      = 12.07.1985
|месца смерці     = вёска Царкавішча, , Магілёўская вобласць
|выява            = 
|подпіс           = 
|мянушка          = 
|прыналежнасць    = 
|гады службы      = 1942—1945
|званне           = 
|род войскаў      = супрацьпаветраная абарона
|пасада           = 
|частка           = 
|бітвы            = Вялікая Айчынная вайна
|узнагароды       = {
 
}
{
 
}
|сувязі           = 
|у адстаўцы       = 
}}
**Андрэй Сцяпанавіч Мілюцін** (1924—1985) — старшы сяржант Рабоча-сялянскай Чырвонай Арміі, удзельнік Вялікай Айчыннай вайны, Герой Савецкага Саюза (1946).

## Біяграфія 
Андрэй Мілюцін нарадзіўся 15 лютага 1924 года ў вёсцы Царкавішча (цяпер Шклоўскі раён Магілёўскай вобласці Беларусі). Пасля заканчэння школы-сямігодкі працаваў у калгасе. Пазней скончыў школу фабрычна-заводскага вучнёўства, працаваў на чыгунцы. У кастрычніку 1942 года Мілюцін быў прызваны на службу ў Рабоча-сялянскую Чырвоную Армію. З верасня 1943 года — на франтах Вялікай Айчыннай вайны. Да студзеня 1945 года старшы сяржант Андрэй Мілюцін камандаваў кулямётным узводам 1409-га зенітнага артылерыйскага палка 38-й зенітнай артылерыйскай дывізіі 2-га Украінскага фронту. Вызначыўся падчас штурму Будапешта.

У ходзе адбіцця варожай контратакі ўзвод Мілюціна, выкаціўшы свае кулямёты на адкрытую пазіцыю, знішчыў 1 бронетранспарцёр і каля 60 салдат і афіцэраў праціўніка, ачысціўшы некалькі гарадскіх кварталаў. У ходзе далейшага перамяшчэння Мілюцін знішчыў вялікую колькасць кулямётных кропак і снайпераў, што спрыяла перамяшчэнню наперад стралковых частак. 11 студзеня 1945 года Мілюцін замяніў сабой загінулага камандзіра роты. Пад яго кіраўніцтвам рота знішчыла 1 бронетранспарцёр, 12 назіральных пунктаў, 3 аўтамашыны, 20 агнявых кропак, каля 350 салдат і афіцэраў праціўніка.

Указам Прэзідыума Вярхоўнага Савета СССР ад 15 мая 1946 года за «ўзорнае выкананне заданняў камандавання і праяўленыя мужнасць і гераізм у баях з нямецкімі захопнікамі» старшы сяржант Андрэй Мілюцін быў удастоены высокага звання Героя Савецкага Саюза з уручэннем ордэна Леніна і медалі «Залатая Зорка» за нумарам 5549.

Пасля заканчэння вайны Мілюцін быў дэмабілізаваны. Пражываў на радзіме, пасля заканчэння саўпартшколы працаваў старшынёй сельсавета, намеснікам старшыні калгаса, загадчыкам МТФ калгаса. Памёр 12 ліпеня 1985 года, пахаваны ў Царкавішчы.

Быў таксама узнагароджаны ордэнамі Айчыннай вайны 1-й ступені і Чырвонай Зоркі, шэрагам медалёў.

## Літаратура 
* 
* Смирнов В. Адрес подвига — вятский. Киров, 1995.

Катэгорыя:Камандзіры ўзводаў у Вялікай Айчыннай вайне
Катэгорыя:Пахаваныя ў Шклоўскім раёне
Лёзненскі сельсавет

**Лё́зненскі сельсавет** — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Лёзненскага раёна Віцебскай вобласці Беларусі. Адміністрацыйны цэнтр — гарадскі пасёлак Лёзна (не ўваходзіць у склад сельсавета).

## Гісторыя 
Утвораны 20 жніўня 1924 года ў складзе Лёзненскага раёна Віцебскай акругі БССР. Цэнтр — мястэчка Лёзна. Пасля скасавання акруговай сістэмы 26 ліпеня 1930 года ў Лёзненскім раёне БССР, з 20 лютага 1938 года — Віцебскай вобласці. 27 верасня 1938 года Лёзна атрымала статус гарадскога пасёлка. 16 ліпеня 1954 года да сельсавета далучана тэрыторыя скасаванага Чарніцкага сельсавета. 17 ліпеня 1964 года ў склад сельсавета са Стасеўскага сельсавета перададзены 3 населеныя пункты (Красыншчына, Уна і Шахі). Да 1972 года цэнтр сельсавета перанесены з гарадскога пасёлка Лёзна ў вёску Зубкі. На 1 студзеня 1974 года ў складзе Лёзненскага сельсавета 31 населены пункт. 8 красавіка 2004 года да сельсавета далучана тэрыторыя скасаванага Стасеўскага сельсавета (16 населеных пунктаў: вёскі Асіпоўшчына, Баяры, Бычкова, Вялікае Сяло, Забалацце, Канашкава, Кляўцы, Красыні, Навароцце, Пыжы, Свірбы, Смародзіна, Стасева, Шарыкі, Шумшчына і Шэркіна). Да 2005 года цэнтр сельсавета вернуты ў гарадскі пасёлак Лёзна. 26 чэрвеня 2018 года скасавана вёска Вагараўшчына.

## Насельніцтва 
Насельніцтва сельсавета паводле перапісу 2009 года — 3122 чалавекі, з іх 85,6 % — беларусы, 11,1 % — рускія, 2,7 % — украінцы, 0,5 % — цыганы; паводле перапісу 2019 года — 2754 чалавекі.

## Іншае 
Будынак адміністрацыі сельсавета знаходзіцца ў гарадскім пасёлку Лёзна на вуліцы Чарняхоўскага, дом 4. Да 2011 года ў гэтым будынку размяшчалася гасцініца.

## Літаратура 
* Административно-территориальное устройство БССР: справочник: в 2 т. / Главное архивное управление при Совете Министров БССР, Институт философии и права Академии наук БССР. — Минск: «Беларусь», 1985―1987.
* Административно-территориальное устройство Республики Беларусь (1981—2010 гг.): справочник. — Минск: БелНИИДАД, 2012. — 172 с.


Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, утвораныя ў 1924 годзе
Unia

**«Unia»** — беларускі фолк-рок гурт, заснаваны ўлетку 2006 года ў Мінску.

## Гісторыя 
Першы склад гурта налічваў 9 асобаў. У канцы кастрычніка 2006 года было запісана першае дэма, якое музыкі прэзентавалі на радыё «Сталіца».

З 2007 года гурт пачаў выступаць у мінскіх клубах, у лютым адбыўся дэбют у хіт-парадзе «Тузін гітоў», хоць пасля першага ж тура песня «Свахначка» вылецела з хіт-парада. Неўзабаве гурт пакінула скрыпачка, затое з'явіўся дудар. Каманда ўзяла удзел у фэсце «Фолк-безумие» ў Мінску ды выступіла на беларускім тэлебачанні (у праграме «Музыкальный плей-офф»), пасля чаго здабыла ўхвальныя водгукі крытыкаў. Замест двух вакалістаў з'явіўся новы франтмен.

У чэрвені гурт прайшоў адбор на «Басовішча 2007», на якім заняў трэцяе месца. У кастрычніку 2007 года запрацаваў афіцыйны сайт гурта. Неўзабаве адбылася чарговая змена вакаліста. Пазней гурт перамог на студэнцкім фэсце «Такие пряники». У канцы 2007 гурт узяўся за запіс дэбютнага альбому.

На Раство 2008 года гурт правёў акустычны канцэрт у жывым эфіры Беларускага нацыянальнага радыё. У маі 2008 года быў прэзентаваны дэбютны альбом «Долам».

У 2009 годзе гурт узяў удзел у фэсце «Підкамінь-2009». На пятым фэсце беларускай музыкі «Амбасовішча» «Unia» заняла трэцяе месца. У тым жа годзе гурт Unia быў узнагароджаны ганаровым прызом ад Беларускага Дзяржаўнага Універсітэта Культуры і Мастацтва за ўнёсак у развіццё беларускай альтэрнатыўнай музыкі.

У 2012 годзе гурт выпускае другі студыйны альбом «Едзем». У 2015 годзе Unia прадпрымае спробу змяніць фармат свайго гучання, выпусціўшы новы EP «Usled za Taboj» і заявіўшы пра магчымасць адмовы гурта ад этнікі.

## Дыскаграфія 
### Рэлізы 
* 2008 — Крынічанька (інтэрнэт-сінгл)
* 2008 — Долам
* 2012 — Едзем
* 2015 — Usled za Taboj (EP)

### Удзел у зборніках 
* 2008 — НезалежныЯ (песня «Хлопец пашаньку пахае»)
* 2008 — LiveSound. Made in Belarus (песня «Крынічанька»)
* 2008 — Не заганяйся (песня «Крынічанька»)
* 2009 — Budzma (песня «Крынічанька»)

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
* Unia на Last.fm
* Unia Вконтакте

Катэгорыя:Рок-гурты Беларусі
Катэгорыя:Фолк-гурты Беларусі
Катэгорыя:Музычныя калектывы, якія з’явіліся ў 2006 годзе
Катэгорыя:Музычныя калектывы паводле алфавіта
Альжбета Саковіч

**Альжбета Радзівіл**, народжаная **Саковіч** (? — пасля 1542) — жонка вялікалітоўскага дзяржаўнага дзеяча Мікалая Радзівіла.

## Біяграфія 
### Паходжанне 
Дачка Багдана Саковіча.

### Сям'я 
Была жонкай вялікалітоўскага дзяржаўнага дзеяча Мікалая Радзівіла.

У шлюбе мелі трох сыноў і трох дачок.

* Ян (1492—1542) — падчашы ВКЛ з 1517, дзяржаўца маркаўскі ў 1520-34 і васілішскі з 1523, староста бельскі з 1522 і жамойцкі з 1535
* Мікалай (каля 1492 — 3 лістапада 1529/1530) — біскуп жамойцкі з 1515
* Станіслаў
* Алена — жонка князя Юрыя Алелькавіча
* Сафія — жонка Яна Забярэзінскага
* Альжбета — жонка князя Януша Гальшанскага-Дубровіцкага

## Літаратура 
* Вяроўкін-Шэлюта, У. Саковічы / Уладзіслаў Вяроўкін-Шэлюта // Вялікае Княства Літоўскае: Энцыклапедыя: У 2 т. / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў (гал. рэд.) [і інш.]; [Маст. З. Э. Герасімовіч]. Т. 2: К — Я. — Мн.: Беларуская энцыклапедыя, 2007. — 788 с.: іл. — С. 536. — ISBN 978-985-11-0394-8.

Альжбета
Альжбета
Катэгорыя:Жанчыны Вялікага Княства Літоўскага
Альжбета Радзівіл

* Альжбета Радзівіл (з Гаштольдаў) (XV—XVI ст.) — першая жонка Яна Радзівіла
* Альжбета Радзівіл (з Саковічаў) (? — пасля 1542) — жонка Мікалая Радзівіла
* Альжбета Гальшанская (з Радзівілаў) (XVI ст.) — жонка Януша Юр'евіча Гальшанскага-Дубровіцкага
* Альжбета Радзівіл (з Шыдлавецкіх) (1533—1562) — жонка Мікалая Радзівіла Чорнага
* Альжбета Сяняўская (з Радзівілаў) (? — 1565) — першая жонка 
* Альжбета Мялецкая (з Радзівілаў) (1550—1591) — жонка Мікалая Мялецкага
* Альжбета Радзівіл (з Вішнявецкіх) (1569—1596) — жонка Мікалая Радзівіла Сіроткі
* Альжбета Радзівіл (з Астрожскіх) (? — 1599) — жонка Яна Кішкі, потым Крыштафа Радзівіла Перуна
* Альжбета (Гальшка) Сапега (з Радзівілаў) (1583—1611) — другая жонка Льва Сапегі
* Альжбета Кішка (з Радзівілаў) (1585 — каля 1618) — жонка Габрыэля Тэнчынскага, потым Крыштафа Кішкі
* Альжбета Завіша (з Радзівілаў) (1592—1627) — жонка Андрэя Сапегі, потым Мікалая Завішы
* Альжбета Радзівіл (з Хадкевічаў) (XVIII ст.) — жонка Мацея Радзівіла
* Альжбета Мацільда Патоцкая (з Радзівілаў) (1861—1950) — жонка Рамана Патоцкага
* Альжбета Тамашэўская (з Радзівілаў) (1917—2021) — дачка апошняга гаспадара Нясвіжскага замка — Альбрэхта Радзівіла
Дражын

**Дра́жын** — прозвішча.

## Вядомыя носьбіты 
* Міхаіл Уладзіміравіч Дражын — беларускі дзяржаўны дзеяч
* Уладзімір Несцеравіч Дражын — беларускі дзяржаўны дзеяч і дыпламат
Мілаш Остаіч

**Мілаш Остаіч** (; нар. , , СФРЮ) — сербскі футбаліст, абаронца баснійскага клуба «Звіезда 09» з Біеліны.

## Клубная кар’ера 
Мілаш Остаіч з’яўляецца выхаванцам школы бялградскага «Партызана». У 2009—2012 гадах выступаў за фарм-клуб «Партызана» «Тэлеоптык». У студзені 2012 года падпісаў пяцігадовы кантракт з «Партызанам», і 12 красавіка 2012 года дэбютаваў у матчы з «Яварам». Хутка замацаваўся ў аснове бялградцаў, у Лізе Еўропы 2012/13 згуляў у шасці матчах груповога этапу. Аднак, пазней з-за траўм страціў месца ў складзе. Улетку 2016 года пакінуў «Партызан».

Са студзеня 2017 года знаходзіўся на праглядзе ў барысаўскім БАТЭ, з якім у лютым падпісаў кантракт. Аднак, за беларускі клуб згуляў толькі ў трох матчах у пачатку сезона (два ў Кубку Беларусі і адзін у чэмпіянаце), пасля чаго выбыў з-за траўмы. У ліпені 2017 года кантракт з абаронцам быў разарваны.

У студзені 2018 года стаў іграком сербскага клуба «Напрэдак». У жніўні 2019 года перайшоў у «Чукарычкі». У другой палове 2021 года гуляў у Латвіі за «Ліепаю», а ў лютым 2022 года вярнуўся ў Сербію і далучыўся да субаціцкага «Спартака».

У ліпені 2023 года папоўніў склад баснійскага клуба «Звіезда 09».

## Дасягненні 
*   Чэмпіён Сербіі (3): 2011/12, 2012/13, 2014/15
*   Бронзавы прызёр чэмпіянату Сербіі: 2020/21
*  Уладальнік Кубка Сербіі: 2015/16
*  Уладальнік Суперкубка Беларусі: 2017
*   Бронзавы прызёр чэмпіянату Латвіі: 2021

### Статыстыка выступленняў 
## Крыніцы 
Катэгорыя:Футбалісты Сербіі
Катэгорыя:Ігракі ФК Тэлеоптык
Катэгорыя:Ігракі ФК Партызан Бялград
Катэгорыя:Ігракі ФК БАТЭ
Катэгорыя:Ігракі ФК Напрэдак
Катэгорыя:Ігракі ФК Чукарычкі
Катэгорыя:Ігракі ФК Ліепая
Катэгорыя:Ігракі ФК Спартак Субаціца
Катэгорыя:Ігракі ФК Звіезда 09
Алена Мікалаеўна Радзівіл

**Алена Мікалаеўна Радзівіл**, у шлюбе **Алелькавіч** ( — ) — дачка вялікалітоўскага дзяржаўнага дзеяча Мікалая Радзівіла.

## Біяграфія 
### Паходжанне 
Дачка ваяводы віленскага і канцлера вялікага літоўскага, князя Мікалая Радзівіла.

### Сям'я 
У 1531 годзе стала жонкай князя слуцкага і капыльскага Юрыя Сямёнавіча Алелькавіча.

у шлюбе мелі трох дзяцей:

*  (пам. 1560), князь слуцкі (1542—1560)
*  (пам. 1578), князь слуцкі (1560—1578).
* Сафія — жонка Юрыя Хадкевіча з 1558 года

## Спасылкі 
* Helena Radziwiłł (Słucka) // Rodovid

Алена
Алена
Катэгорыя:Жанчыны Вялікага Княства Літоўскага
Рыгор Барысавіч Эйдзінаў

**Рыго́р Бары́савіч Эйдзі́наў** (,  — , Масква) — дзяржаўны і партыйны дзеяч БССР.

Член ЦК КП(б)Б (1940—1949), член Бюро ЦК КП(б)Б (1940—1947), дэпутат Вярхоўнага Савета БССР (1940—1951), дэпутат Вярхоўнага Савета СССР (1946—1950).

## Біяграфія 
Нарадзіўся 28 жніўня (10 верасня) 1908 года ў Баку.

Скончыў Інстытут падрыхтоўкі кадраў пры Інстытуце чырвонай прафесуры ў Маскве (1933), Вышэйшую партыйную школу пры ЦК КПСС (1958).

З 1928 года на партыйнай і камсамольскай працы ў Маскве, Маскоўскай вобласці і на Паўночным Каўказе.

У 1935 годзе быў пераведзены ў БССР, начальнік палітаддзела Асвейскай МТС, другі сакратар Шклоўскага, першы сакратар Кармянскага РК КП(б)Б, намеснік кіраўніка Белдзяржкіно, намеснік начальніка ўпраўлення кінафікацыі пры СНК БССР.

З 1938 года ў ЦК КП(б)Б: загадчык культасветаддзела, а пасля аргінструктарскага аддзела.

24 сакавіка 1940 года абраны дэпутатам Вярхоўнага Савета БССР 1-га склікання ад Клецкай акругі Баранавіцкай вобласці.

22 снежня 1940 года III пленумам быў абраны трэцім сакратаром ЦК КП(б)Б, 26 сакавіка 1941 года быў абраны сакратаром па авіяцыйнай прамысловасці, а 26 жніўня 1943 года стаў намеснікам сакратара ЦК КП(б)Б па прамысловасці Уладзіміра Маліна і загадчыкам прамысловым аддзелам ЦК КП(б)Б.

Падчас Вялікай Айчыннай вайны ў 1942 годзе ўзначальваў Паўночна-Заходнюю аператыўную групу ЦК КП(б)Б, якая кіравала партызанскім рухам на тэрыторыі Віцебскай і паўночных раёнаў Мінскай і Магілёўскай абласцей, з верасня 1942 года — першы намеснік начальніка БШПР.

У чэрвені 1944 года быў прызначаны старшынёй Дзяржплана БССР і намеснікам старшыні СНК БССР. У лютым 1946 года вызвалены ад абавязкаў старшыні Дзяржплана. Ізноў прызначаны на гэтую пасаду ў чэрвені 1946 года. Вызвалены ад яе ў красавіку 1947 года.

З 1948 года ў Савеце Міністраў РСФСР.

З 1967 да 1977 года з’яўляўся намеснікам старшыні Дзяржаўнага камітэта Савета Міністраў РСФСР па выкарыстанні працоўных рэсурсаў.

Памёр 2 мая 1977 года ў Маскве. Пахаваны ў Маскве на Кунцаўскіх могілках.

## Узнагароды 
15 жніўня 1944 года за ўзорнае выкананне заданняў ураду па развіццю партызанскага руху ў Беларусі і дасягнутыя поспехі ў барацьбе з нямецкімі захопнікамі быў узнагароджаны ордэнам Леніна.

## Спасылкі 
* Старшыні Дзяржплана і Дзяржэканомплана Беларускай ССР, Міністры эканомікі Рэспублікі Беларусь
* Справочник по истории Коммунистической партии и Советского Союза 1898—1991 

Катэгорыя:Партызаны Вялікай Айчыннай вайны
Катэгорыя:Намеснікі Старшыні Савета Міністраў БССР
Катэгорыя:Дэпутаты Вярхоўнага Савета СССР 2-га склікання
Катэгорыя:Трэція сакратары ЦК КП(б)Б
Катэгорыя:Члены бюро ЦК КПБ
Катэгорыя:Дэпутаты Вярхоўнага Савета БССР 1-га склікання
Катэгорыя:Дэпутаты Вярхоўнага Савета БССР 2-га склікання
Катэгорыя:Старшыні Дзяржплана БССР
Катэгорыя:Першыя сакратары райкамаў КПБ
Сакота (горад)

**Сако́та** — горад у Нігерыі, з 1976 г. адміністрацыйны цэнтр штата Сакота.

Горад знаходзіцца ў паўночна-заходняй частцы Нігерыі, за 80 км у напрамку на поўдзень ад мяжы, у даліне ракі Сакота (прыток Нігера). Насельніцтва горада ў 1981 годзе складала каля 100 000 чалавек. Горад з'яўляецца вузлом аўтамабільных дарог і гандлёва-размеркавальным цэнтрам рэгіёна па вырошчванню рысу, арахісу, цукровага трыснягу, бавоўны і жывёлагадоўлі. У Сакота дзейнічаюць прадпрыемствы харчовай прамысловасці, вытворчасць цэменту, апрацоўка скур і інш. Дзейнічае ўніверсітэт Асмана дан Фодзіа () чал.
* 1981 год — каля 100 000 чал.
* 2006 год — 428 760 чал. (вобласць мясцовага самакіравання)

## Літаратура 
* Африка: энциклопедический справочник. Т. 2. Л—Я / Гл. ред. А. Громыко. Ред. колл. В. М. Власов, Н. И. Гаврилов и др. — М.: Советская энциклопедия, 1987. — С. 372. — 671 с. с илл.

## Спасылкі 
* Сокото (город в Нигерии) // Большая советская энциклопедия. — М.: Советская энциклопедия. 1969—1978.
* Sokoto // Encyclopædia Britannica

Катэгорыя:Гарады Нігерыі
Катэгорыя:Населеныя пункты, заснаваныя ў 1804 годзе
Сакота

**Сакота**:

* Сакота — штат Нігерыі
* Сакота — горад у Нігерыі, цэнтр штата Сакота
* Сакота — рака ў Нігерыі, прыток ракі Нігер
* Сакота — дзяржава, існаваўшая ў XIX стагоддзі ў Афрыцы
Міхаіл Уладзіміравіч Дражын

{{ДД
| імя                = Міхаіл Уладзіміравіч Дражын
| жанчына            = 
| выява              = 
| шырыня партрэта    =  
| подпіс             =

| пасада_2           = Старшыня Магілёўскага аблвыканкама
| сцяг_2             = Coat of arms of Mohilev Oblast.svg
| перыядпачатак_2    = 12 сакавіка 1999
| перыядканец_2      = 17 кастрычніка 2000
| прэзідэнт_2        = 
| прэм'ер_2          = Сяргей ЛінгУладзімір Ярмошын
| папярэднік_2       = Аляксандр Кулічкоў
| пераемнік_2        = Барыс Батура

| гады службы        = 
| прыналежнасць      =
| род войскаў        = 
| званне             = 
| камандаваў         = 
| бітвы              = 

| дата нараджэння    = 
| месца нараджэння   = 
| дата смерці        =
| месца смерці       = 
| нацыянальнасць     = 
| назва_палітычнай_арганізацыі = 
| партыя             = 
| муж                = 
| жонка              = 
| сужэнец            = 
| дзеці              = 
| бацька             =
| маці               = 
| род                = 
| адукацыя           = 
| рэлігія            = 
| аўтограф           = 
| узнагароды         = { style="background:transparent"
   
}
}}

**Міхаі́л Уладзі́міравіч Дра́жын** (нар. , Дражна, Старадарожскі раён, Мінская вобласць) — беларускі гаспадарчы і дзяржаўны дзеяч, былы старшыня Магілёўскага аблвыканкама.

## Біяграфія 
Нарадзіўся ў 1951 годзе ў аграгарадку Дражна Старадарожскага раёна Мінскай вобласці. Скончыў Віцебскі ветэрынарны інстытут і Мінскую вышэйшую партыйную школу.

З 1971 года працаваў у гаспадарках Асіповіцкага раёна: фельчарам у саўгасе імя Ульянава, намеснікам старшыні калгаса «Бальшавік».

У 1980—1984 гадах — старшыня калгаса імя Валадарскага.

У 1985—1989 гадах — старшыня Магілёўскага раённага аграпрамысловага аб’яднання.

У 1989—1991 гадах — адказны арганізатар ЦК КПБ.

У 1991—1993 гадах — саветнік па аграпрамысловаму комплексу вытворчасці Рэспублікі Малдова ў Беларусі.

У 1993—1998 гадах працаваў генеральным дырэктарам аграгандлёвай фірмы «Ждановічы» Мінскага раёна.

У 1998 годзе быў прызначаны першым намеснікам старшыні Мінскага аблвыканкама.

У 1999—2000 гадах — старшыня Магілёўскага аблвыканкама.

Быў прызначаны генеральным дырэктарам РУП «Мінскаўтазапраўка», пасля да 2012 года быў спецыяльным прадстаўніком расійскай нафтавай кампаніі «Русснефть».

## Узнагароды 
Узнагароджаны ордэнам «Знак Пашаны» і медалём «За працоўныя заслугі».

## Спасылкі 
* Дражин Михаил Владимирович. Биография 

Катэгорыя:Старшыні калгасаў
Катэгорыя:Намеснікі старшыні Мінскага абласнога выканаўчага камітэта
Аляксей Аляксандравіч Яновіч

**Аляксе́й Алякса́ндравіч Яно́віч** (нар. , в. Зачэпічы Навагрудскага павета, Баранавіцкай вобласці) — беларускі гаспадарчы і дзяржаўны дзеяч, старшыня Магілёўскага аблвыканкама (1985—1987).

## Біяграфія 
Пасля заканчэння Гродзенскага сельскагаспадарчага інстытута шэсць год працаваў у Гродзенскім абласным упраўленні сельскай гаспадаркай, потым перайшоў працаваць у Гродзенскі абласны камітэт КПБ.

Быў прызначаны першым сакратаром Карэліцкага райкама КПБ Гродзенскай вобласці, намеснікам старшыні Гродзенскага аблвыканкама.

У 1985—1987 гадах быў старшынёй Магілёўскага аблвыканкама, пасля яго перавялі ў Маскву, працаваў загадчыкам аддзела, першым намеснікам начальніка Сакратарыята Вярхоўнага Савета СССР, намеснікам пастаяннага прадстаўніка Рэспублікі Беларусь у Расійскай Федэрацыі, начальнікам Упраўлення аграпрамысловага комплексу апарата Савета Міністраў Рэспублікі Беларусь.

Дэпутат Палаты прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь, член Камісіі па аграрных пытаннях.

## Крыніцы 
## Літаратура 
* Парламент — Нацыянальны сход Рэспублікі Беларусь. — Мн., 1997.

## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Старшыні Магілёўскага абласнога выканаўчага камітэта
Катэгорыя:Дэпутаты Палаты Прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 1-га склікання
Катэгорыя:Дэпутаты Вярхоўнага Савета Рэспублікі Беларусь 13-га склікання
Катэгорыя:Першыя сакратары райкамаў КПБ
Камсамольская вуліца (Брэст)

**Вуліца Камсамольская** () — вуліца ў Ленінскім раёне Брэста, у гістарычным цэнтры горада.

## Гісторыя 
Пачала забудоўвацца ў сярэдзіне XIX стагоддзя. Да 1921 года — **Узнясенская**, у часы Польскай Рэспублікі — **Уладзіслава Стацкевіча**, названай так у гонар капітана польскай арміі, які загінуў 9 лютага 1919 года пры вызваленні пешаходнага моста цераз чыгуначныя пуці (знесены ў 1986 годзе) каля скрыжавання вуліц Арджанікідзэ і Камсамольскай ад немцаў. У 1920 — 30-х гадах скрыжаванне вуліц Стацкевіча і Садовай (цяпер вул. Арджанікідзэ) займалі гасцініцы і рэстараны. Тут жа размяшчаліся рэдакцыя перыядычнага выдання «Brisker Wochenblatt» і прэс-бюро «Польскага часопіса». Другі ўчастак вуліцы (ад сучасных Пушкінскай да плошчы Свабоды) быў забудаваны прыватнымі дамамі, а паміж імі стаяў драўляны двухпавярховы будынак прыватнай агульнаадукацыйнай школы А. Горскай, у якой рыхтавалі дзяцей да паступлення ў гімназію. У 1939 годзе вуліца пераназвана ў Камсамольскую, у часы нямецка-фашысцкай акупацыі — **Бангофштрасэ** (), пасля вайны зноў Камсамольская.

## Размяшчэнне 
Арыентавана з паўночнага захаду на паўднёвы ўсход. Размешчана паміж вуліцамі Карла Маркса і Савецкай, да якіх паралельна. Пачынаецца ад скрыжавання вуліцай Арджанікідзэ, перасякае вуліцы Міцкевіча, Пушкінскай, Маякоўскага, завяршаецца скрыжаваннем з вуліцай Гогаля, пераходзячы ў плошчу Свабоды. Даўжыня вуліцы складае каля 850 м.

## Забудова 
* № 21 — 
* № 25 — 
* № 29 — 
* № 30 — 
* № 31 — 
* № 34 — 

* № 38 (*вул. Пушкінская, 11*) — двухпавярховы жылы дом.
* № 40 — будынак (ХІХ стагоддзе) — 
* № 41 — 
* № 45 — 

## Спасылкі 
Катэгорыя:Ленінскі раён (Брэст)
Катэгорыя:Гістарычны цэнтр Брэста
Aquilo

**Aquilo** — музычны дуэт з . Пачаў сваю кар’еру ў 2013 годзе з першых сінглаў: "Calling Me" і "You There". Удзельнікамі дуэту з’яўляюцца Бэн Флэчэр і Том Хаем.

## Дыскаграфія 
### Альбомы 
*  (2017)
* *ii* (2018)
* *A Safe Place To Be* (2021)
* *A Quiet Invitation To a Hard Conversation* (2024)
* *You Should Get Some Sleep* (2024)

### Міні-альбомы 
### Сінглы 
* "You There" (2014)
* "I Gave It All" (2014)
* "Losing You" (2014)
* "Calling Me" (2015)
* "Good Girl" (2015)
* "Sorry" (2016)
* "So Close to Magic" (2016)
* "You Won’t Know Where You Stand" (2017)
* "Silhouette" (2017)
* "Almost Over" (2017)

## Спасылкі 
* 
* 
* 
* 

Катэгорыя:Музычныя калектывы, якія з’явіліся ў 2013 годзе
Палеская літаратура

**Палеская літаратура** — галіна ў літаратуры, створаная на палескіх гаворках. У асобных выпадках можа быць часткай беларускай або ўкраінскай літаратур.

## Пісьмо 
### Буквар 
Каб пачаць фарміраванне палескай адзінай мовы і самасвядомасці, пачынаюць выходзіць падручнікі, буквары палескай мовы. Так сама кнігі аб палескіх гаворках, слоўнікі. На той час, у асноўным большасць насельніцтва Палесся называла сябе *«тутэйшымі»*, *«палешукамі»* або *«беларусамі»* ці *«ўкраінцамі»*. Палескімі лічыліся гаворкі, таму менавіта сваю адзіную мову вырашылі назваць *«русінскай»*, аб гэтым сведчаць назвы слоўнікаў.
* «Elementarz w nareczu Poleszukow» у Пінску ў 1906 годзе
* «Rusinski lemantar» у Пінску ў 1907 годзе
* «Rusinsky łementar. Русінски лементар. Napysau Staryj Hospodar» у 1907 годзе

### Пісьменнасць 
У асноўным карысталіся кірыліцай, але лацінскі правапіс не быў забыты. Таму нейкія выдавецтвы працавалі адразу на абодвух варыянтах пісьменнасці.

Кірылічны правапіс быў больш падобны да ўкраінскага.

## Гісторыя 
### XVI і XVII стагоддзі 
Палеская літаратура бярэ свой пачатак з XVI—XVII стагоддзяў. Першымі аўтарамі палескіх твораў з’яўляюцца Франц Савіч і Мікалай Янчук. Абодва пісалі вершы і паэмы. Вядома, што Францам Савічам былі напісаныя такія вершы як «Памятнік» і «Там блізка Пінска» (які захаваўся).

### XVIII — пачатак XX стагоддзі 
У 1866 годзе публікуецца п’еса вядома беларускага драматурга Вінцэнта Дуніна-Марцінкевіча «Пінская шляхта», якая ўпершыню была напісана на пінчуцкай гаворцы.

У 1901 годзе асобныя палескія словы і фразы выкарыстоўвае ў сваім аповедзе «Срэбны воўк» Аляксандр Купрын. У 1906 і 1907 гадах выдаліся першыя слоўнікі, падручнікі.

### Другая палова XX стагоддзя 
У ваенны перыяд палескія творы афіцыйна не друкуюцца. Але знойдзены вершы звычайнага народа. Напрыклад, былі знойдзены і апублікаваны ў сетку вершы Аляксандры Дзягель «Пахаронка» (1945) і «Разлука» (1951).

### Новаятвяская літаратура 
У 1980—1990 гадах пачынаецца рух палескай самасвядомасці, ці інакш кажучы «Адраджэнне ятвягаў». Ствараецца заходнепалеская літаратурная мова. На ёй Мікола Шэляговіч са згуртаваннем «Поліссе» *(Палессе)*, а потым «Етвызь» *(Ятвезь)* піша вершы і выдае газету «Збудінне».

### Нашыя часы 
У 2006 годзе выходзіць слоўнік штучнай лабарскай гаворкі.

У 2018–2019 гадах выходзяць два зборнічкі паэзіі на роднай заходнепалескай гаворцы беларуска- і рускамоўнай паэтэсы Надзеі Момлік.

У 2021 годзе Аляксей Дзікавіцкі выдае аўтарскі зборнік вершаў і апавяданняў на пінчуцкай гаворцы палескай мовы «Оньдэ». Кнігу прэзентавалі ў Вільнюсе, Польшчы і ва Украіне. Выдадзена каля 500 экзэмпляраў.

Катэгорыя:Палессе
Катэгорыя:Літаратура
СКБ-Банк Арэна

**СКБ-Банк Арэна** — спартыўнае збудаванне ў Екацерынбургу. Хатняя арэна ФК Урал Екацярынбург.

Катэгорыя:Футбольныя стадыёны Расіі
Катэгорыя:Будынкі і збудаванні Екацярынбурга
Катэгорыя:Спорт у Екацярынбургу
Катэгорыя:З’явіліся ў 1934 годзе