open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ражок

**Ражо́к** (, ) — вёска ў Драгічынскім раёне Брэсцкай вобласці. Уваходзіць у склад Антопальскага сельсавета.

Да 17 верасня 2013 года вёска ўваходзіла ў склад Дзеткавіцкага сельсавета.

## Крыніцы 
## Спасылкі 
Катэгорыя:Антопальскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Драгічынскага раёна
1585

## Падзеі 
* 20 сакавіка: Горад Веліж атрымаў Магдэбургскае права
* 2 лістапада: Кароль польскі і вялікі князь літоўскі Стэфан Баторый прыбыў у Горадзен.

## Нарадзіліся 
* 25 студзеня: Хендрык Аверкамп, нідэрландскі жывапісец
* 9 верасня: Арман Жан дзю Плесі Рышэльё

## Памерлі 
* 10 красавіка: Рыгор ХІІІ (Уга Бонкампаньі), Папа Рымскі (нар. 7.1.1502)
* 6 верасня: Лука Камбіяза, італьянскі мастак
* 27 снежня: П'ер дэ Рансар, французскі паэт
Эжэн Дэлакруа

**Эжэ́н Фердына́нд Вікто́р Дэлакруа́** (; ) — выбітны французскі жывапісец і графік эпохі рамантызму, творчасць мастака моцна паўплывала на ўзнікненне новага жывапіснага кірунку — імпрэсіянізму.

## Творчасць 
Вучыўся ў П. Герэна (1816—22), зазнаў уплыў Т. Жэрыко. У Луўры вывучаў жывапіс старых майстроў (асабліва П. П. Рубенса), сучасны англійскі жывапіс (Дж. Констэбл).

[thumb|right|«Смерць [Сарданапала»]]
Творам Э. Дэлакруа ўласціва акрэсленая грамадзянская пазіцыя, жыццёвасць вобразаў, дынамічнасць кампазіцый, экспрэсіўнасць мазка, насычаны каларыт з кантрастамі светлаценяў і колеру. Карціна «Разня на Хіясе» (1823—24) — водгук на сучасныя яму падзеі: паказаў пакуты грэкаў пад турэцкім ярмом і выказаў пратэст супраць жорсткасці і гвалту. Звяртаўся да твораў У. Шэкспіра, І. В. Гётэ, В. Скота і інш. («Таса ў доме звар'яцелых», 1824; «Смерць Сарданапала», 1827; «Забойства епіскапа Льежскага», 1829). У 1830 пад уздзеяннем Ліпеньскай рэвалюцыі ў Францыі напісаў карціну «Свабода, якая вядзе народ» («Свабода на барыкадах»). Аўтар твораў на тэмы Французскай рэвалюцыі 1789—99 і нацыянальнай гісторыі («Бітва пры Пуацье», 1830, і інш.). Пасля паездак у Алжыр і Марока напісаў па замалёўках з натуры шэраг карцін, прасякнутых своеасаблівасцю нацыянальнага быту («Алжырскія жанчыны», 1833—34, «Яўрэйскае вяселле ў Марока», 1839). Пісаў партрэты (аўтапартрэт: 1829; «Ф. Шапэн», 1838, і інш.), працаваў у галіне манументальнага жывапісу (размалёўкі Бурбонскага палаца ў Парыжы, 1833—47, і інш.).

## Крыніцы 
## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
*  Эжэн Дэлакруа, жыццё і творчасць
* Дэлакруа Эжэн. Карціны і біяграфія

Катэгорыя:Мастакі Францыі
Тамара Генрыхаўна Пузіноўская

**Тамара Генрыхаўна Пузіноўская** (, в. Лань Нясвіжскага раёна Мінскай вобласці — , ), актрыса Нацыянальнага акадэмічнага тэатра імя Я. Купалы.

## Біяграфія 
Скончыла Беларускі дзяржаўны тэатральна-мастацкі інстытут (1974, курс А. Андросіка і З. Браварскай), залічаная да трупы Нацыянальнага акадэмічнага тэатру імя Янкі Купалы, дзе працавала да сваёй смерці ў 2006 годзе.

З’яўлялася адной з найболей запатрабаваных актрыс Купалаўскага тэатру. Ёй аднолькава ўдаваліся ролі трагічныя і камедыйныя, ролі глыбокага ўнутранага зместу. Найболей запамінальныя з больш чым 20 сыграных роляў — Кацярына («Навальніца» А. Астроўскага), Вольга («Тры сястры» А. Чэхава), Валя Кавалёва («Характары» паводле В. Шукшына), Цэрэра («Бура» В. Шэкспіра), Юлія («Ромул Вялікі» Ф. Дзюрэнмата).

Талент актрысы асабліва раскрыўся ў спектаклях нацыянальнай драматургіі, дзе праявілася яе майстэрства дасканала ствараць разнастайныя жаночыя вобразы, сярод гэтых роляў — Нэля («І змоўклі птушкі» І. Шамякіна), Ліда («Радавыя» А. Дударава), Маргарыта («Напісанае застаецца» А. Петрашкевіча), Бона Сфорца («Чорная панна Нясвіжа» А. Дударава). Апошняя праца актрысы — роля Жанчыны ў спектаклі «Дом, дзе спяць прыгажуні» Д. Хуана (2001).

Памерла 3 кастрычніка 2006 года ў Мінску.

## Асноўныя ролі 
* Кацярына («Навальніца» А. Астроўскага)
* Нэла («І змоўклі птушкі» І. Шамякіна)
* Ліда («Радавыя» А. Дударава)
* Нэла («Жыццё Карыцына, або Урокі хірамантыі» А. Паповай)
* Маргарыта («Напісанае застаецца» А. Петрашкевіча)
* Вольга («Тры сястры» А. Чэхава)
* Валя Кавалёва («Характары» паводле В. Шукшына)
* Цэрэра («Бура» У. Шэкспіра)
* Юлія («Ромул Вялікі» Ф. Дзюрэнмата)
* Анна («Князь Вітаўт» А. Дударава)
* Бона Сфорца («Чорная панна Нясвіжа» А. Дударава)
* Зінаіда Афанасьеўна («Дзядзечкаў сон» паводле Ф. Дастаеўскага)
* Алена («Дзеці Сонца» М. Горкага)
* Далорэс («Каменны гаспадар» Лесі Украінкі)
* Марыя («Закон вечнасці» Б. Глаголіна паводле Н. Думбадзэ)
* Ірына («Эшалон» М. Рошчына)
* Валя Кавалёва («Характары» паводле В. Шукшына)
* Ганна («Шлях» А. Рэмеза)
* Эльміра («Тарцюф» Мальера)
* Люсета («Нежанаты мнагажэнец, або Залёты пана дэ Пурсаньяка» Мальера)
* Роз д’Аранж («Гаральд і Мод» К. Хігінса, Ж. К. Кар’ера)
* Балета («Жанчына з мора» Г. Ібсена)
* Эліна Брукмаер («Крэў кёр» («Разбітае сэрца») Т. Уільямса)
* Жанчына («Дом, дзе спяць прыгажуні» Д. Хуана)

## Крыніцы 
Катэгорыя:Актрысы Беларусі
Катэгорыя:Выпускнікі Беларускай акадэміі мастацтваў
Даўганосік серабрысты

**Даўганосік серабрысты** (*Phyllobius argentatus*) — від жукоў з сямейства даўганосікаў (*Curculionidae*).

## Біялагічнае апісанне 
Даўжыня цела серабрыстага даўганосіка звычайна не перавышае 5 міліметраў. Надкрылы жука амаль што цалкам пакрытыя залёнай бліскучай луской. Цела прадаўгаватай формы. Шырока распаўсюджаны ў Еўропе. Селіцца на лісцевых дрэвах, асабліва на бярозах, ў разнастайных жыццёвых арэалах.

## Літаратура 
* *Горностаев Г. Н.* Насекомые СССР / Г. Н. Горностаев; под ред. Г. А. Мазохина-Поршнякова. — М.: Мысль, 1970. — Справочники-определители географа и путешественника.

Катэгорыя:Даўганосікі
597

## Падзеі 
* 

* Емен уваходзіць у склад Дзяржавы Сасанідаў.

## Нарадзіліся 
* 
## Памерлі 
* 8 снежня: Фрэдэгонда, франкская каралева
595

## Падзеі 
* Мухамад ажаніўся з Хадыджай.

## Нарадзіліся 
* 
## Памерлі 
*

* 2 верасня: Іаан IV Поснік, Патрыярх Канстанцінопальскі
596

## Падзеі 
* Запрашэнне Этэльбертам, каралём Кента, хрысціянскіх місіянераў. Пачатак хрысціянізацыі англасаксонскай Брытаніі. 
*Фрэдэгонда са сваім дванаццацігадовым сынам Хлотарам II разбіла войска Аўстразіі і Бургундыі ў бітве пры Лафо.

## Нарадзіліся 
*22 красавіка: Імператар Котаку, 36-ы імператар японскі

## Памерлі 
*
594

## Падзеі 
__NOTOC__
### Заходняя Еўропа 
* Рыгор I, Папа Рымскі пагадзіўся выплачваць лянгабардаў штогадовую даніну.
### Блізкі Усход 
*
### Паўднёвая Азія 
*
### Далёкі Усход 
* Будызм становіцца афіцыйнай рэлігіяй у Японіі.

## Нарадзіліся 
* 
## Памерлі 
* 17 лістапада: Грыгорый Турскі, гісторык і біскуп Тура
593

## Падзеі 
__NOTOC__
### Заходняя Еўропа 
* Папа Грыгорый I заплаціў лангабардам даніну, каб яны пайшлі.

*
### Блізкі Усход 
*
### Паўднёвая Азія 
*
### Далёкі Усход 
*

## Нарадзіліся 
* 
## Памерлі 
*
599

## Падзеі 
* 599/600 — Хлотар у вайне з Тэадэбертам і Тэадорыкам страціў шмат зямель.
* Каменціёл і Прыск, візантыйскія военачальнікі, ідуць супраць авараў. Пяць перамог візантыйцаў. Палонныя авары вернуты кагану.
* Авары разбілі Каменціёла і падышлі да Канстанцінопаля. У візантыйскім войску пачалася эпідэмія, імператар Маўрыкій адправіў пасольства з дарамі да авараў. Каган пагадзіўся на мір і прапанаваў Маўрыкію выкупіць 12000 палонных. Маўрыкій адмовіўся, авары перабілі ўсіх палонных. Дэпутаты Дунайскай арміі (сярод іх быў Фака́) з’явіліся ў Канстанцінопаль са скаргай на Каменціёла, імператар адмовіў.
* Канчатковае заваяванне Емена сасанідскім Іранам
*Маянскі горад Калакмуль напаў на горад Паленке і амаль зруйнаваў яго.

## Нарадзіліся 
*

## Памерлі 
*
598

**598** — невысакосны год, пачаўся ў сераду. 598 год нашай эры, 598 год 1 тысячагоддзя, 98 год VI стагоддзя, 8 год 10-га дзесяцігоддзя VI стагоддзя, 9 год 590-х гадоў.

## Падзеі 
* 

## Нарадзіліся 
* 

## Памерлі 
* Аэд мак Айнмерэх, вярхоўны кароль Ірландыі
*Брахмагупта, індыйскі матэматык
1598

## Падзеі 
* 
## Нарадзіліся 
* Банавентура Кавальеры, італьянскі матэматык (пам. 30.11.1647)
* 13 студзеня: Франсуа Мансар, французскі архітэктар (пам. 23.9.1666)
* 7 снежня: Джавані Ларэнца Берніні, італьянскі скульптар і архітэктар (пам. 28.11.1680)

## Памерлі 
* 13 верасня: Філіп II Габсбург, кароль Іспаніі і Неапаля (нар. 21.5.1527)
* 18 верасня: Таётомі Хідэёсі, японскі ваенны і палітычны дзеяч (нар. 1536)
Каты (Драгічынскі раён)

**Каты́** (, ) — вёска ў Драгічынскім раёне Брэсцкай вобласці. Уваходзіць у склад Антопальскага сельсавета.

Да 17 верасня 2013 года вёска ўваходзіла ў склад Дзеткавіцкага сельсавета.

## Крыніцы 
## Спасылкі 
Катэгорыя:Антопальскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Драгічынскага раёна
Вулькаўскі сельсавет (Драгічынскі раён)

**Ву́лькаўскі сельсавет** () — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Драгічынскага раёна Брэсцкай вобласці Беларусі. Цэнтр — аграгарадок (да 2008 года вёска) Вулька.

Утвораны 12 кастрычніка 1940 года ў складзе Драгічынскага раёна Палескай вобласці БССР. З 8 студзеня 1954 года ў складзе Брэсцкай вобласці. 20 мая 1958 года ў склад Старасельскага сельсавета перададзена вёска Навікі. На 1 студзеня 1974 года ў складзе Вулкаўскага сельсавета было 5 населеных пунктаў. 20 жніўня 2021 года сельсавет скасаваны, яго тэрыторыя далучана да Немяржанскага сельсавета. На момант скасавання ў склад сельсавета ўваходзілі 5 населеных пунктаў: аграгарадок Вулька, вёскі Асаўляны, Белянок, Ласінцы, Сіманавічы.

Насельніцтва сельсавета паводле перапісу 2009 года складала 903 чалавекі, з іх 97,1 % — беларусы.

## Крыніцы 
## Літаратура 
* Административно-территориальное устройство БССР: справочник: в 2 т. / Главное архивное управление при Совете Министров БССР, Институт философии и права Академии наук БССР. — Минск: «Беларусь», 1985―1987.
* Административно-территориальное устройство Республики Беларусь (1981—2010 гг.): справочник. — Минск: БелНИИДАД, 2012. — 172 с.

## Спасылкі 
* Сельскія выканаўчыя камітэты Драгічынскага раёна 

Катэгорыя:Былыя сельсаветы Драгічынскага раёна
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, утвораныя ў 1940 годзе
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, скасаваныя ў 2021 годзе
Белянок (Драгічынскі раён)

**Беляно́к** (, ) — вёска ў Драгічынскім раёне Брэсцкай вобласці. Уваходзіць у склад Немяржанскага сельсавета.

Да 20 жніўня 2021 года вёска ўваходзіла ў склад Вулькаўскага сельсавета.

## Крыніцы 
## Спасылкі 
Катэгорыя:Немяржанскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Драгічынскага раёна
1597

## Падзеі 
* 17 сакавіка: Віцебск атрымаў магдэбургскае права і герб

## Нарадзіліся 
]]
* Афанасій Філіповіч, беларускі філосаф, пісьменнік, царкоўны дзеяч (пам. 5.9.1648)
* 12 студзеня: Франсуа Дзюкенуа, фламандскі скульптар (пам. 12.7.1643)
* 24 лютага: Венсан Вуацюр, французскі паэт
* 23 снежня: Марцін Опіц, нямецкі паэт (пам. 20.8.1639)

## Памерлі 
* 6 лютага: Франчэска Патрыцы, італьянскі філосаф эпохі позняга Адраджэння (нар. 25.4.1529)
* 28 студзеня: Мікалай Дарагастайскі, дзяржаўны дзеяч Вялікага Княства Літоўскага (нар. каля 1530)
* 20 чэрвеня: Вілем Барэнц, галандскі мараплавец (нар. у 1550)
* 27 ліпеня: Якуб Вуек, каталіцкі святар, езуіт (нар. у 1541)
Вулька (Немяржанскі сельсавет)

**Ву́лька**  (, ) — аграгарадок у Драгічынскім раёне Брэсцкай вобласці. Уваходзіць у склад Немяржанскага сельсавета.

Да 20 жніўня 2021 года Вулька ўваходзіла ў склад і з’яўлялася цэнтрам Вулькаўскага сельсавета.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Драгічынскага раёна
Катэгорыя:Немяржанскі сельсавет
Глаголіца

— адзін з найстаражытнейшых вядомых помнікаў глаголіцы, XI ст.]]
**Глаго́ліца** — старажытны славянскі алфавіт. Назва паходзіць ад стараславянскага слова «глаголъ» (слова, маўленне). Улучае 40 літар, якія пераважна адпавядаюць назвам, адпаведным гукам і размяшчэнням літар кірыліцы. Літары алфавіта адрозніваліся ад кірылічных напісаннем. Глаголіца выкарыстоўвалася на славянскіх землях разам з кірыліцай.

Цяпер глаголіца не выкарыстоўваецца ні для адной славянскай мовы. Ва ўсходніх і паўднёвых славян выцеснена кірыліцай, у заходніх — лацінскім пісьмом. У 2023 годзе харвацкі пісьменнік Таміслаў Бэроніч выдаў цалкам на глаголіцы раман «Ⰿⰻⱄⰰⰾ ⰽⱀⰵⰸⰰ Ⰰⱀⰶⰰ Ⱇⱃⰰⱀⰽⱁⱂⰰⱀⰰ» («Misal kneza Anža Frankopana»)  — першае друкаванае выданне на глаголіцы больш чым за сто гадоў.

## Апісанне 
Мяркуюць, што гукавыя значэнні многіх літар перамясціліся пад уплывам кірыліцы ці пачалі блытацца з прычыны ранняга распаду на дыялекты, таму першапачатковае гукавое значэнне не заўсёды яснае. Напрыклад, глагалічная літара «ю» Ⱓ першапачаткова мабыць абазначала гук [у], але была заменена на лігатуру «оу» Ⱆ пад уплывам позняй кірыліцы. Некаторыя іншыя літары былі створаны пазней на кірылічны ўзор.

У наступнай табліцы пералічаны ўсе вядомыя літары глаголіцы ў сучасным парадку. Для кожнай глагалічнай літары таксама прыведзена выява кожнай літары (круглы варыянт), адпаведная сучасная кірылічная літара, прыблізнае гукавое значэнне (у IPA), назва, і здагадкі аб паходжанні. Некалькі літар не маюць сучасных адпаведнікаў.

У ранніх тэкстах *ук* і тры з чатырох юсаў часам запісваліся як дыграфы, двума асобнымі часткамі.

Парадак літар «іжэ» і «і», а таксама юсаў у розных крыніцах можа адрознівацца. Дакладная адпаведнасць паміж глагалічнымі «іжэ» ды «і» і кірылічнымі «И» ды «І» невядомая&nbsp;— падручнікі і слоўнікі часта ўпамінаюць толькі адзін з двух падобных варыянтаў, нічога не кажучы пра быццё іншага.

## Сучаснасць 
Станам на пачатак 2026 года адаптацыяй глаголіцы для ўкраінскай мовы займаюцца некалькі інтэрнэт-суполак, адна з іх тэлеграм-суполка «Глагалічная Рэдакцыя», кіруюць якой два энтузіясты — Максім Каваленка і Дзяніс Глушыч. Суполка існуе з 2023 года пасля вылучэння з праекта «Галаголіца», які вёў дзейнічаў у 2019—2024 гадах.

## Глаголіца ва Унікодзе 
Ва Унікодзе (пачынаючы з версіі 4.1) для глаголіцы адведзены дыяпазон `U+2C00` … `U+2C5F`.

## Заўвагі 
## Зноскі 
## Літаратура 
* 
* 

## Спасылкі 
* Афіцыйная кодавая табліца (PDF)


Катэгорыя:Алфавіты
Катэгорыя:Стараславянская мова
Катэгорыя:Вялікая Маравія
Катэгорыя:Сістэмы пісьма
Ульрых Цвінглі

**Цвінглі Ульрых** (*Ulrich Zwingli*, *Huldrych Zwingli*) ( — ) — дзеяч рэфармацыі ў Швейцарыі.

## Біяграфія 
Нарадзіўся ў 1484 годзе. Вучыўся ў Базелі, Берне. Да 1516 года быў вікарыем каталіцкай парафіі ў Гларус. У 1515 годзе сустрэўся з Эразмам Ратэрдамскім, які аказаў на яго вялікі ўплыў. Пачынае развіваць сваю ўласную рэлігійную дактрыну. Лічыў, што яго Касцёл не павінен наследаваць рымска-каталіцкую дысцыпліну і літургію. У 1518 годзе стаў народным прапаведнікам кафедры ў Цюрыху. У 1522 годзе патаемна ажаніўся з Аннай Мэер. Каталіцкі біскуп Канстанцыі спрабаваў нейтралізаваць погляды Цвінглі, але безвынікова. У 1528 годзе, у выніку яго дзейнасці, да руху рэфармацыі далучыліся (апрача Цюрыха): Базылея, Санкт Гален, Шафуза, Канстанцыя. У выніку непаразуменняў з Лютэрам у 1529 годзе, рэфаматарскі рух у Швейцарыі страціў падтрымку нямецкіх князёў. Загінуў у 1531 годзе ў бітве пад Катэль з войскамі каталіцкіх кантонаў Швейцарыі.

## Погляды 
Жадаў вярнуць хрысціянству яго першасную прастату. Лічыў Біблію падмуркам веры і ўлады. Гэтым тлумачыцца яго правядзенне рэфармацыі, поруч з грамадскімі ўладамі, «зверху». Прыхільнік нямецкай мовы ў літургіі. Асуджаў ужыванне абразоў, спецыяльных літургічных вопратак, музыкі ў літургіі. Лічыў, што Хрыстос толькі духоўна прысутнічае ў Эўхарыстыі. Цвінгліянства характарызуецца гуманізмам і рацыяналізмам (у адрозненне ад лютэранства). Лічыў, што свецкая ўлада мае права ўмешвацца ў справы Царквы. Не прызнаваў ніводнага сакрамэнту з тых, што прыняты ў каталіцтве і праваслаўі.

## Творы 
* «Заўвагі на тэму сапраўднай і фальшывай рэлігіі» (1528)

## Крыніцы 
Катэгорыя:Постаці пратэстанцтва
1595

## Падзеі 
* 6 лістапада: Запарожскія казакі атамана Севярына Налівайкі захапілі Слуцк.
* 30 лістапада: Казацкі атрад Севярына Налівайкі захапіў Магілёў.

## Нарадзіліся 
* 27 снежня: Багдан Хмяльніцкі, украінскі гетман

## Памерлі 
* Мурад III, султан Асманскай імперыі
* 25 красавіка: Тарквата Таса, італьянскі паэт
Паўднёва-Усходняя Азія

**Паўднёва-Усходняя Азія** — субрэгіён Азіі, які ўключае ў сябе Індакітай і Малайскі архіпелаг.

На тэрыторыі плошчай каля 4 млн км² пражывае каля 570 млн чал. — 8 % насельніцтва Зямлі.

У рэгіёне размешчаны: Бруней, Усходні Тымор, В’етнам, Інданезія, Камбоджа, Лаос, Малайзія, М’янма, Сінгапур, Тайланд, Філіпіны.
## Крыніцы
Уладзімір Блюднік

**Уладзі́мір Блю́днік** () — беларускі мастак (жывапіс, графіка, літаграфія), а таксама паэт і празаік, звязаны з Познанем.

Паводле матэрыялаў Цэнтра культуры і мастацтва ў Коніне нарадзіўся ў 1975 годзе ў вёсцы **Пятрэвічы** у Беларусі.

## Біяграфія 
У 1992 годзе прыехаў у Польшчу, а ў 1993 годзе пачаў навучанне на аддзяленні графікі ў познаньскай Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych (цяпер Пазнаньскі ўніверсітэт мастацтваў).

У 1998 годзе атрымаў дыплом з літаграфіі ў майстэрні прафесара **Люц’яна Мяноўскага** (Lucjan Mianowski).

Мастак неаднаразова праводзіў індывідуальныя і ўдзельнічаў у калектыўных выставах у Познані.

## Творчасць 
thumb|200px|«Вяртаньне» (выдавецтва «Белы Крумкач», 2008).

Літаратурны дэбют адбыўся ў 2008 годзе, калі ў Познані ў выдавецтве «Белы Крумкач» выйшла кніга **«Вяртаньне»**, якая ўключае вершы, прозу і рэпрадукцыі мастацкіх прац аўтара.

Блюднік выступаў ілюстратарам кніг беларускага пісьменніка Віталя Воранава — «*Szeptem*» і «*Wielkie Księstwo Białorus*».

## Аналіз творчасці 
Паводле матэрыялаў арганізатараў выстаў у Цэнтры культуры і мастацтва ў Коніне, Уладзімір Блюднік працуе пераважна ў галіне жывапісу, графікі і літаграфіі, спалучаючы фігуратыўную традыцыю з элементамі сімвалічнага мыслення.

Асноўнае месца ў ягоных працах займае вобраз чалавека — як носьбіт эмоцый, унутраных перажыванняў і духоўнага стану. Мастак канцэнтруецца не столькі на партрэтнай падабенстве, колькі на перадачы псіхалагічнай напружанасці і экзістэнцыйнага досведу персанажаў.

Для кампазіцый Блюдніка характэрныя выразная лінейнасць, стрыманая, але насычаная колеравая гама і свядомая праца з кантрастамі святла і ценю. У апісаннях яго творчасці падкрэсліваюцца адсылкі да традыцый іканапісу і класічнага еўрапейскага жывапісу, пераасэнсаваныя ў сучасным кантэксце.

Акрамя візуальнага мастацтва, Блюднік займаецца літаратурнай творчасцю — піша вершы і прозу, якія часта тэматычна суадносяцца з вобразным светам ягоных карцін і графічных прац, утвараючы адзінае мастацкае поле.

## Прыпісы 
## Спасылкі 
* Артыкул у польскай Вікіпедыі
* Архіваваная старонка мастака на free.art.pl

Катэгорыя:Беларускія мастакі
Катэгорыя:Беларускія паэты
Катэгорыя:Беларускія празаікі
Катэгорыя:Людзі, звязаныя з Познанню
Катэгорыя:Нарадзіліся ў 1975
Жан Кальвін

thumb|Кальвін
**Жан Кальвін** (; 10 ліпеня 1509 — 27 мая 1564) — дзеяч Рэфармацыі, заснавальнік кальвінізму — кірунку пратэстанцтва.

## Біяграфія 
Быў французам, нарадзіўся ў Наён у Пікардыі. Вучыўся ў Арлеане і ва ўніверсітэце ў Парыжы. У Парыжы малады Кальвін сутыкнуўся з навучаннем Марціна Лютэра. Выйшаў з каталіцтва, пакінуў Францыю і пасяліўся як выгнаннік у Базэлі. Тут пачаў фармуляваць сваю ўласную тэалогію. У 1536 годзе выдаў трактат «Institutio christianae religionis» (лац. «Навука хрысціянскай рэлігіі»), пазней зрабіў яго пераклад на французскую мову, які ў будучыні станецца адным з класічных тэкстаў маладой французскай мовы.

У 1537 годзе разам з Д. Фарэлям заклікаў жыхароў Жэневы прысягнуць на вернасць пратэстанцкаму вызнанню веры. Гараджане аднесліся да гэтага адмоўна. Калвін вымушаны быў выехаць у Страсбург, дзе Марцін Буцэр, мясцовы кіраўнік рэфармацыі, заахвоціў яго да далейшай дзейнасці. У 1539 годзе Кальвін пачынае публікаваць каментары да некаторых кніг Бібліі.

У верасні 1541 года Яна Кальвіна зноў запрашаюць да Жэневы. Тут, карыстаючы з падтрымкі грамадскай улады, ён засноўвае свой уласны Касцёл. Вернікі ў ім самі выбіраюць сваіх пастыраў, рэлігійны культ мае просты характар і скіраваны выключна да Бога.
Кальвін становіцца фактычным кіраўніком Жэневы. Пад яго ўплывам у горадзе былі адменены ўсе святы, забаронена гульня ў карты, танцы, адведванне тэатру, нашэнне шыкоўных вопратак і інш. Людзей, што не вялі жыццё згоднае з дактрынай кальвінізму і тых, хто яе актыўна асуджаў, выдавалі грамадскім уладам. Ад 1541 да 1546 года ў Жэневе было выдадзена 56 смяротных прысудаў і 78 загадаў на выгнанне. У 1553 годзе Мігель Сервет, актыўны крытык поглядаў Кальвіна, быў арыштаваны ў Жэневе і жывым спалены.

У 1549 годзе Кальвін і Г. Булінгер, спадкаемца Ульрыха Цвінглі, падпісалі Consensus Tigurinus, які прычыніўся да з’яднання швейцарскіх рэфармаваных Касцёлаў.

У 1559 годзе Кальвін засноўвае Жэнеўскую акадэмію да якой прыбываюць вучыцца студэнты з розных краін Еўропы.

У Швейцарыі ў тыя гады заставаліся моцнымі пазіцыі цвінгліянства, што абмяжоўвала распаўсюджванне кальвінізму. У іншых краінах (Нідэрланды, Францыя) колькасць прыхільнікаў Жана Кальвіна пачынае моцна ўзрастаць.

## Погляды 
На погляды Жана Кальвіна вялікі ўплыў аказала лютэранства. Паводле Кальвіна ўсе чалавечыя веды пра Бога паходзяць выключна з Бібліі. Можна пазнаць Бога толькі калі Ён дасць сябе пазнаць чалавеку. Прабачэнне заганаў і збаўленне чалавека магчыма толькі праз пасрэдніцтва Божае ласкі. Яшчэ да нараджэння чалавеку прызначана, незалежна ад яго будучага жыцця, трапіць пасля смерці ў Рай або ў Пекла. Кальвін лічыў, што Касцёл не можа абмяжоўвацца дзяржаўнай уладай.

## Творы 
«Навука хрысціянскай рэлігіі» 1536 год — зборны твор, які змяшчае перажытае Жанам Кальвінам на ўласным досведзе. У ім выказаў тэорыю прэдыстынацыі (прадвызначэнне Богам чалавечага лёсу). Паводле яго, таямніца прадвызначэння вынікае з усёмагутнасці Бога. У «Навуцы хрысціянскай рэлігіі» выказаны грамадскі характар кальвінісцкай пабожнасці.

## Крыніцы 
## Літаратура 
* Беларуская энцыклапедыя. Т. 7. — Мн., 1998.

Катэгорыя:Постаці пратэстанцтва
Брашэвіцкі сельсавет

**Брашэ́віцкі сельсавет** () — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Драгічынскага раёна Брэсцкай вобласці Беларусі. Цэнтр — аграгарадок (да 2008 года вёска) Брашэвічы.

Утвораны 12 кастрычніка 1940 года ў складзе Драгічынскага раёна Палескай вобласці БССР. З 8 студзеня 1954 года ў Брэсцкай вобласці. 16 ліпеня 1954 года ў склад сельсавета з Імянінскага сельсавета Антопальскага раёна перададзена вёска Пацы. На 1 студзеня 1974 года ў складзе Брашэвіцкага сельсавета было 10 населеных пунктаў.

Насельніцтва сельсавета паводле перапісу 2009 года — 1458 чалавек, з іх 92,7 % — беларусы, 2,6 % — украінцы, 2,4 % — цыганы, 1,9 % — рускія; паводле перапісу 2019 года — 1172 чалавекі.

## Крыніцы 
## Літаратура 
* Административно-территориальное устройство БССР: справочник: в 2 т. / Главное архивное управление при Совете Министров БССР, Институт философии и права Академии наук БССР. — Минск: «Беларусь», 1985―1987.
* Административно-территориальное устройство Республики Беларусь (1981—2010 гг.): справочник. — Минск: БелНИИДАД, 2012. — 172 с.

## Спасылкі 
* Сельскія выканаўчыя камітэты Драгічынскага раёна 


Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, утвораныя ў 1940 годзе
1582

## Падзеі 
* 6 студзеня: Заключаны Ям-Запольскі мір, якім скончана Лівонская вайна.
* 24 лютага: Папа Грыгорый XIII выдаў булу пра пераход з юліянскага календара на новы, які пасля атрымаў назву грыгарыянскага.

## Нарадзіліся 
* 26 студзеня: Джавані Ланфранка, італьянскі мастак

## Памерлі 
* 21 чэрвеня: Ода Набунага, ваенна-палітычны лідар Японіі перыяду Сэнгоку
1596

## Падзеі 
*10 чэрвеня: Галандскі мараплавец і даследчык Вілем Барэнц адкрыў Мядзведжы востраў.
*Прынятая Берасцейская унія
* Перанос сталіцы Польшчы з Кракава ў Варшаву.

## Нарадзіліся 
* 13 студзеня: Ян ван Гоен, нідэрландскі мастак-пейзажыст.
* 31 сакавіка: Рэнэ Дэкарт, французскі матэматык і філосаф.

## Памерлі 
* Жан Бадэн, французскі палітык, філосаф.
* 28 студзеня: Фрэнсіс Дрэйк, англійскі мараход (каля 1540).
Вулька

Назву **Ву́лька** маюць:
## Населеныя пункты 
### Беларусь 
* Брэсцкая вобласць:
** Вулька — вёска ў Брэсцкім раёне
** Вулька — вёска ў Антопальскім сельсавеце Драгічынскага раёна
** Вулька — вёска ў Брашэвіцкім сельсавеце Драгічынскага раёна
** Вулька — аграгарадок у Драгічынскім раёне
** Вулька — вёска ў Жабінкаўскім раёне
** Вулька — вёска ў Іванаўскім раёне
** Вулька — вёска ў Камянецкім раёне

## Азёры 
* Вулька — возера ў Лунінецкім раёне Брэсцкай вобласці
Брашэвічы

**Брашэ́вічы** (, ) — аграгарадок у Драгічынскім раёне Брэсцкай вобласці. Адміністрацыйны цэнтр Брашэвіцкага сельсавета.

## Назва 
Фіксаваліся гервяцкія прозвішчы Брашыс, Брашэвіч. Ёсць латышскія *Brašs, Brašis*.

## Славутасці 
* Спаса-Праабражэнская царква
* Брашэвіцкая карыя-экзот — батанічны помнік прыроды рэспубліканскага значэння.
* Надмагіллі каля колішняй уніяцкай царквы

## Вядомыя асобы 
* Ігнат Аляксеевіч Агіевіч — дырэктар народных вучылішчаў Гродзенскай і Віленскай губерняў, сапраўдны стацкі саветнік
## Крыніцы 
## Спасылкі 
Катэгорыя:Брашэвіцкі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Драгічынскага раёна
Завялёўе

**Завялёўе** (, ) — вёска ў Драгічынскім раёне Брэсцкай вобласці. Уваходзіць у склад Брашэвіцкага сельсавета.

## Вядомыя асобы 
* Віталь Васільевіч Кулік (нар. 1958) — беларускі палітык.
## Крыніцы 
## Спасылкі 
Катэгорыя:Брашэвіцкі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Драгічынскага раёна
Харальд I

**Харальд I**, значэнні:

* Харальд I — кароль Англіі (1016-1040)
* Харальд I — кароль Даніі і Нарвегіі (каля 910-987)
* Харальд I — кароль Нарвегіі (каля 852-932)
Субаты (Драгічынскі раён)

**Су́баты** (, ) — вёска ў Драгічынскім раёне Брэсцкай вобласці. Уваходзіць у склад Брашэвіцкага сельсавета.

## Славутасці 
* Царква Нараджэння Божай Маці
## Крыніцы 
## Спасылкі 
* Субаты на сайце Radzima.org
* 

Катэгорыя:Брашэвіцкі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Драгічынскага раёна
Пацы (Драгічынскі раён)

**Пацы́** (, ) — вёска ў Драгічынскім раёне Брэсцкай вобласці. Уваходзіць у склад Брашэвіцкага сельсавета.

16 ліпеня 1954 года перададзена са складу Імянінскага сельсавета Антопальскага раёна ў склад Брашэвіцкага сельсавета Драгічынскага раёна.

## Крыніцы 
## Спасылкі 
Катэгорыя:Брашэвіцкі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Драгічынскага раёна
Роберт Герсуні

**Роберт Герсуні** (; , , Багемія — , ) — аўстрыйскі хірург.

Вынаходнік шэрагу хірургічных і гінекалагічных аперацыйных метадаў, якія шырока практыкуюцца і ў сучаснай медыцыне. Да апошніх адносіцца, між іншым, павелічэнне памераў жаночых грудзей, упершыню здзейсненае Герсуні ў 1890 годзе.

## Крыніцы 
## Літаратура 
* Deutsche Biographische Enzyklopädie. Band 3, K.G. Sauer, München 1996, ISBN 3-5982-3160-1, S. 661
* Gersuny Robert. In: Österreichisches Biographisches Lexikon 1815—1950 (ÖBL). Band 1, Verlag der Österreichischen Akademie der Wissenschaften, Wien 1957, S. 431.
* Winfried Muschaweckh: Die Operation nach Gersuny und ihre Modifikation. Dissertation Erlangen-Nürnberg 1969

Катэгорыя:Постаці аўстрыйскай хірургіі
Рострум

**Рострум**, **растраль** або **растральны шчыток** — лускавіна галавы змей, а таксама некаторых іншых жывёл. Растральны шчыток уяўляе сабой няпарную лускавінку на пярэднім акраю насавой часткі галавы, непасрэдна над ратавой адтулінай.

Назва растраль паходзіць ад лацінскага *rostrum* — нос.

Катэгорыя:Анатомія змей
Пагранічны канфлікт у раёне возера Жаланашколь

**Баявыя дзеянні ў раёне возера Жаланашколь 1969**, адбіццё савецкімі пагранічнікамі і ваеннаслужачымі ўзброеных спроб парушэння тэрытарыяльнай цэласнасці СССР і недатыкальнасці дзяржаўнай граніцы СССР з кітайскага боку ў раёне возера Жаланашколь (Казахстан) у жніўні 1969.

Пасля веснавых падзей на востраве Даманскі ўзброеныя сутыкненні на савецка-кітайскай граніцы адбыліся на іншых участках. На пачатку лета кітайскі бок учыніў некалькі правакацый у раёне Джунгарскага выступу (казахстанскі ўчастак).

Раніцай 13 жніўня 1969 кітайскія ваенныя прайшлі на тэрыторыю СССР каля возера Жаланашколь і пачалі акопвацца. У выніку чатырохгадзіннага бою, у ходзе якога савецкімі пагранічнікамі было прадэманстравана ўмелае прымяненне бронетранспарцёраў і верталётаў, парушальнікі былі цалкам выкінуты з тэрыторыі СССР. Была знішчана добра экіпіраваная дыверсійная кітайская група. Загінула 2 савецкія пагранічнікі, паранена 10. Кітайскія страты: 19 загінула, 3 трапілі ў палон.

Пасля гэтага сутыкнення правакацыі на казахстанскім участку савецка-кітайскай граніцы спыніліся.

## Крыніцы 
Жаланашколь
Катэгорыя:Правакацыі
Катэгорыя:Падзеі 13 жніўня
Катэгорыя:Жнівень 1969 года
Катэгорыя:1969 год у СССР
Катэгорыя:1969 год у Кітаі
Катэгорыя:Канфлікты 1969 года
Катэгорыя:Гісторыя Усходне-Казахстанскай вобласці
Катэгорыя:Войны XX стагоддзя
Валавель

**Валаве́ль** (, ) — вёска ў Драгічынскім раёне Брэсцкай вобласці. Уваходзіць у склад Закозельскага сельсавета.

У 1940—1954 гадах цэнтр Валавельскага сельсавета.

## Славутасці 
У вёсцы знаходзіцца Царква Святога Георгія са званіцай, пабудаваная ў 1766 годзе. Занесена ў Дзяржаўны спіс гісторыка-культурных каштоўнасцей Рэспублікі Беларусь як аб'ект гісторыка-культурнай спадчыны рэспубліканскага значэння. 

У межах вёскі знаходзіцца адзінкавая магіла часоў Вялікай айчыннай вайны, якая занесена ў Дзяржаўны спіс гісторыка-культурных каштоўнасцей Рэспублікі Беларусь як гісторыка-культурная каштоўнасць рэгіянальнага значэння. 

## Крыніцы 
## Спасылкі 
Катэгорыя:Закозельскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Драгічынскага раёна
Вулька Радавецкая

**Ву́лька Радаве́цкая** (, ) — аграгарадок у Драгічынскім раёне Брэсцкай вобласці. Уваходзіць у склад Закозельскага сельсавета.

1 снежня 1975 года вёска перададзена з Папінскага сельсавета ў Закозельскі сельсавет.

## Крыніцы 
## Спасылкі 
Катэгорыя:Закозельскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Драгічынскага раёна
Закозель

**Зако́зель** (, ) — аграгарадок у Драгічынскім раёне Брэсцкай вобласці Беларусі. Адміністрацыйны цэнтр Закозельскага сельсавета.

## Геаграфія 
Знаходзіцца за 13 км у напрамку на паўднёвы захад ад горада Драгічын, за 118 км ад Брэста.

## Гісторыя 
У XVIII ст. гэтыя землі атрымала палеская галіна роду Арэшкаў (Ажэшкаў). У XIX ст., калі гаспадаром маёнтка быў Нікадзім Ажэшка, тут паўстаў сядзібны дом, парк плошчай 30 гектараў і капліца-пахавальня, збудаваная ў 1839 г. у неагатычным стылі па праекце Францішка Яшчалда, які таксама ўдзельнічаў у стварэнні палаца Пуслоўскіх у Косаве.

Згодна з некаторымі сцвярджэннямі, у капліцы пасля падаўлення паўстання 1863—64 гг. хаваўся нейкі час Рамуальд Траўгут, што ўзначальваў Кобрынскі паўстанцкі атрад. Калі яго пошукі пакрысе пачалі сціхаць, Эліза Ажэшка вывезла яго ў Польшчу.

Пасля падаўлення паўстання мужа Элізы Ажэшка — Пятра саслалі ў Пермскую губерню, маёнтак у Людвінове, што недалёка, канфіскавалі. У 1893 г. Закозель перайшоў графіні Бабрынскай, якая ўпарадкавала маёнтак, а капліцу пакінула ў нязменным стане.

З 1970 года цэнтр сельсавета.

## Насельніцтва 
* 1997 год — 767 жыхароў, 310 двароў.

## Славутасці 
]]
* Сядзібна-паркавы комплекс Ажэшкаў — 
* Капліца-пахавальня Ажэшкаў

## Крыніцы 
## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
Катэгорыя:Населеныя пункты Драгічынскага раёна
Катэгорыя:Закозельскі сельсавет
Сулічава

**Сулі́чава** (, ) — вёска ў Драгічынскім раёне Брэсцкай вобласці. Уваходзіць у склад Закозельскага сельсавета.

## Гісторыя 
Перад вайной у вёсцы жыло 989 чалавек у 278 дварах.

Падчас Вялікай Айчыннай вайны ў маі 1944 года гітлераўцамі было спалена 75 дамоў, забіта 103 чалавекі.

## Вядомыя асобы 
* Іван Міхайлавіч Кіявец (нар. 1952) — беларускі дзяржаўны дзеяч і палітык.

## Крыніцы 
## Спасылкі 
Катэгорыя:Закозельскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Драгічынскага раёна
Фотаблог

**Фотабло́г** — сайт, які складаецца, у асноўным, з рэгулярна публікаваных фатаграфій, часта дапоўненых назваю здымка, датай/часам, тэкставым апісаннем, данымі Exif і інш. Фотаблог часта дазваляе дадаваць каментары, ставіць рэйтынг і пад. Фотаблог можа публікаваць інфармацыю пра абнаўленні сродкамі тэхналогій RSS або Atom.

## Спасылкі 
### Каталогі фотаблогаў 
* www.photoblogs.org  — папулярны сайт з базай даных па больш за 20 тыс. фотаблогаў з усяго свету.

### Прыклады фотаблогаў байнэту 
* www.fotoblog.by — служба, якая дазваляе кожнаму стварыць уласны фотаблог, і ўдзельнічаць у абмеркаванні іншых фотаблогаў.

Катэгорыя:Фатаграфія
Катэгорыя:Фотажурналістыка
Катэгорыя:Блогі
Катэгорыя:Інтэрнэт-тэрміналогія
Амерыка

Адзіны Амерыканскі кантынент умоўна падзелены на дзве часткі — Паўночную і Паўднёвую Амерыкі. Як частку свету іх не падзяляюць і лічаць адзінай часткай свету — **Амерыкай**. Умоўна вылучаюць Цэнтральную Амерыку і Лацінскую Амерыку.

Назва «Амерыка» прапанавана ў 1507 годзе географам з Латарынгіі Вальдземюлерам.

Агульная плошча Амерыкі — 42 549 000 км², на 4,5 % менш за тэрыторыю Азіі, то-бок Амерыка — другая велічынёй частка свету. Буйнейшыя на яе тэрыторыі дзяржавы — Канада (9 984 670 км²), ЗША (9 147 593 км²) і Бразілія (8 515 767 км²). Агульная колькасць насельніцтва — больш за 953 млн жыхароў, Амерыка трэцяя колькасцю насельніцтва частка свету пасля Азіі і Афрыкі. Буйнейшыя колькасцю насельніцтва дзяржавы — Злучаныя Штаты Амерыкі (333 449 281 чал.) і Бразілія (207 353 391 чал.).

## Гісторыя 
Амерыка заселена людзьмі з Азіі дзесьці паміж 42-м і 14-м тысячагоддзямі таму. Хваля міграцыі эскімосаў / інуітаў за некалькі тысячагоддзяў да н. э. была апошняй з ліку карэнных амерыканскіх народаў (па традыцыі яны, за выключэннем эскімосаў і алеутаў, мелі атрыманаю ад еўрапейцаў памылковую назву амерыканскіх індзейцаў).

Першымі еўрапейцамі, пра знаходжанне якіх у Амерыцы пэўна вядома, былі мараплаўцы-вікінгі на чале з Лейфам Эрыксанам. Зрэшты, адкрыццё Амерыкі традыцыйна датавалі эпохай Вялікіх геаграфічных адкрыццяў — 1492 годам, калі экспедыцыя Хрыстафора Калумба дасягнула астравоў Вест-Індыі. Еўрапейская каланізацыя Амерыкі прывяла да знішчэння шэрагу дакалумбавых цывілізацый, дэмаграфічнай катастрофы карэнных народаў Амерыкі, масавай эміграцыі са Старога Свету і завозу афрыканскіх рабоў. У выніку адкрыццяў і заваёў тэрыторыя Амерыкі была падзелена паміж еўрапейскімі дзяржавамі — Іспаніяй, Партугаліяй, Англіяй, Францыяй, Нідэрландамі і Расіяй.

Станам на пачатак XXI ст. пераважная большасць амерыканскіх краін ёсць суверэннымі дзяржавамі. Галоўнымі вехамі ў дэкаланізацыі былі вайна за незалежнасць ЗША 1776—1783 гадоў, Гаіцянская рэвалюцыя 1791—1803 гадоў, вайна за незалежнасць іспанскіх калоній у Амерыцы пад кіраўніцтвам Сiмона Балівара 1810—1826 гадоў і вайна за незалежнасць Кубы.

## Спасылкі
Пагранічны канфлікт на востраве Даманскі

**Баявыя дзеянні на востраве Даманскі 1969 года** — адбіццё савецкімі пагранічнікамі і ваеннаслужачымі ўзброеных спроб парушэння тэрытарыяльнай цэласнасці СССР і недатыкальнасці дзяржаўнай граніцы СССР з кітайскага боку ў раёне вострава Даманскі (басейн ракі Усуры).

У сярэдзіне 1960-х гадоў у Кітаі пачалася «Вялікая пралетарская культурная рэвалюцыя», якая прывяла да ўсталявання ў краіне ваенна-бюракратычнай дыктатуры, павышэння ролі арміі, мілітарызацыі грамадства. Адной з асноў унутранай і знешняй палітыкі КНР стаў ваяўнічы антысаветызм. Пачасціліся правакацыйныя акты з боку Кітая на савецкай граніцы, спробы захопу ўчасткаў тэрыторыі СССР. Кітайскія ўлады размясцілі ў прыгранічных з Савецкім Саюзам раёнах шматлікія падраздзяленні ўзброеных сіл і так званай «працоўнай арміі», разгарнулі будаўніцтва ваенных пасяленняў. Прылеглая да савецкай граніцы паласа тэрыторыі да 200 км шырынёй была аб'яўлена «перадавой лініяй абароны Кітая», з высяленнем мясцовага насельніцтва ў глыбінныя раёны краіны.

У ноч на 2 сакавіка 1969 года каля 300 кітайскіх ваенных парушылі граніцу СССР па рацэ Усуры і высадзіліся на востраве Даманскі. Кітайцы абсталявалі пазіцыі супрацьтанкавымі гарматамі, мінамётамі, гранатамётамі і кулямётамі. Раніцай парушальнікі былі заўважаны савецкай пагранічнай аховай, якая пасля працяглага бою аднавіла граніцу. Загінулі 32 савецкія пагранічнікі, 14 атрымалі раненні.

15 сакавіка 1969 года на востраў Даманскі ўварваўся пяхотны полк Народна-вызваленчай арміі Кітая пры падтрымцы двух танкаў і артылерыі. Бой працягваўся ўвесь дзень, а востраў пераходзіў з рук у рукі восем разоў. Пагранічнікам аказалі падтрымку рэгулярныя часці Савецкай Арміі (падраздзяленні 45-га армейскага корпуса). Загінулі 17 пагранічнікаў і 9 мотастралкоў.

На працягу паўгода пагранічнікі адбівалі спробы кітайцаў высадзіцца на востраў (у тым ліку з прымяненнем рэактыўных установак «Град»).

У верасні 1969 года старшыні ўрадаў СССР і КНР падпісалі пагадненне аб захаванні статус-кво граніцы і непрымяненні зброі пры вырашэнні пагранічных спрэчак. Сітуацыя вакол вострава Даманскі была ўрэгулявана. Абодва бакі працягвалі сцвярджаць, што востраў належыць ім і знаходзіцца пад іх кантролем, але фактычна ён адышоў Кітаю. У пачатку 1990-х гадоў, пасля правядзення дэмаркацыі савецка-кітайскай граніцы, частка астравоў на рацэ Усуры, у тым ліку Даманскі, былі перададзены Кітаю афіцыйна.

Мяркуецца, што пагранічныя канфлікты СССР з Кітаем, хаця і маглі прывесці да поўнамаштабнага сутыкнення з прымяненнем ядзернай зброі, спынілі спробы кітайскага боку сілай аднавіць справядлівасць (паводле кітайскага пункту гледжання) адносна прыналежнасці спрэчных тэрыторый.

## Заўвагі 
## Крыніцы 
Даманскі
Катэгорыя:Правакацыі
Катэгорыя:Эпоха застою
Катэгорыя:Канфлікты 1969 года
Катэгорыя:1969 год у СССР
Катэгорыя:1969 год у Кітаі
Катэгорыя:Верасень 1969 года
Катэгорыя:Сакавік 1969 года
Антопальскі сельсавет

**Анто́пальскі сельсавет** () — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Драгічынскага раёна Брэсцкай вобласці. Цэнтр — гарадскі пасёлак Антопаль.

Утвораны 12 кастрычніка 1940 года як **Антопальскі пассавет** у складзе Антопальскага раёна Брэсцкай вобласці БССР. З 8 жніўня 1959 года ў Драгічынскім раёне. 8 сакавіка 1960 года ў адміністрацыйнае падпарадкаванне пассавета перададзены населеныя пункты скасаванага Першамайскага сельсавета. 21 ліпеня 1980 года ў склад Галоўчыцкага сельсавета перададзены вёскі Корсунь, Пігановічы і Толкава. 17 верасня 2013 года створаны Антопальскі сельсавет, які ўключыў усе населеныя пункты скасаванага Антопальскага пассавета (Антопаль, Вулька, Горыцы, Губерня, Падлессе, Першамайск, Свеклічы, Татарнавічы) і скасаванага Дзеткавіцкага сельсавета (Бобкі, Буды, Дзеткавічы, Дубавая, Залессе, Каты, Лавы, Менявеж, Новая Цемра, Ражок, Рашын) і частку населеных пунктаў скасаванага Галоўчыцкага сельсавета (Асіпавічы, Галік, Навасёлкі, Хамічыцы, Ямнік).

Насельніцтва паводле перапісу 2009 года (7 населеных пунктаў, без Антопаля) — 1173 чалавекі, з іх 94,1 % — беларусы, 2,7 % — украінцы, 2,2 % — рускія, 0,9 % — армяне; паводле перапісу 2019 года (24 населеныя пункты) — 3380 чалавек.

## Крыніцы 
## Літаратура 
* Административно-территориальное устройство БССР: справочник: в 2 т. / Главное архивное управление при Совете Министров БССР, Институт философии и права Академии наук БССР. — Минск: «Беларусь», 1985―1987.
* Административно-территориальное устройство Республики Беларусь (1981—2010 гг.): справочник. — Минск: БелНИИДАД, 2012. — 172 с.

## Спасылкі 
* Сельскія выканаўчыя камітэты Драгічынскага раёна 


Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, утвораныя ў 2013 годзе
Закозельскі сельсавет

**Зако́зельскі сельсавет** () — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Драгічынскага раёна Брэсцкай вобласці Беларусі. Цэнтр — аграгарадок (да 2008 года вёска) Закозель.

Утвораны 12 кастрычніка 1940 года як **Літоўскі сельсавет** у складзе Драгічынскага раёна Палескай вобласці БССР. Цэнтр — вёска Літоўск. З 8 студзеня 1954 года ў Брэсцкай вобласці. 16 ліпеня 1954 года да сельсавета далучана тэрыторыя скасаванага Валавельскага сельсавета, вёска Пігановічы пералічана ў склад Першамайскага сельсавета Антопальскага раёна. 21 снежня 1970 года цэнтр перанесены ў вёску Закозель, сельсавет перайменаваны ў Закозельскі. На 1 студзеня 1974 года ў складзе Закозельскага сельсавета было 8 населеных пунктаў. 1 снежня 1975 года ў склад сельсавета з Папінскага сельсавета перададзены вёскі Вулька Радавецкая, Каралін, Карлавічы, Селішча, Сулічава, у склад Драгічынскага сельсавета перададзены вёскі Нагор’е і Пярковічы. 17 верасня 2013 года да сельсавета далучана частка скасаванага Галоўчыцкага сельсавета (вёскі Галоўчыцы, Дзятлавічы, Корсунь, Пігановічы, Толкава).

Насельніцтва сельсавета паводле перапісу 2009 года (9 населеных пунктаў) — 2098 чалавек, з іх 90,9 % — беларусы, 5,8 % — украінцы, 2,3 % — рускія; паводле перапісу 2019 года (14 населеных пунктаў) — 2368 чалавек.

## Крыніцы 
## Літаратура 
* Административно-территориальное устройство БССР: справочник: в 2 т. / Главное архивное управление при Совете Министров БССР, Институт философии и права Академии наук БССР. — Минск: «Беларусь», 1985―1987.
* Административно-территориальное устройство Республики Беларусь (1981—2010 гг.): справочник. — Минск: БелНИИДАД, 2012. — 172 с.

## Спасылкі 
* Сельскія выканаўчыя камітэты Драгічынскага раёна 


Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, утвораныя ў 1940 годзе
Губерня (Драгічынскі раён)

: Пра адміністрацыйную адзінку гл. артыкул Губерня

**Губе́рня** (, ) — вёска ў Драгічынскім раёне Брэсцкай вобласці. Уваходзіць у склад Антопальскага сельсавета.

## Крыніцы 
## Спасылкі 
Катэгорыя:Антопальскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Драгічынскага раёна
Першамайск (Драгічынскі раён)

**Першама́йск** (, , былая назва **Прышы́хвасты**) — вёска ў Драгічынскім раёне Брэсцкай вобласці. Уваходзіць у склад Антопальскага сельсавета. За 25 кіламетраў на захад ад Драгічына, 130 кіламетраў ад Брэста, 3,5 км ад чыгуначнай станцыі Гарадзец.

У 1940—1960 гадах цэнтр Першамайскага сельсавета.

## Насельніцтва 
* 72 гаспадаркі, 181 жыхар (2005)

## Крыніцы 
## Літаратура 
* Гарады і вёскі Беларусі: Энцыклапедыя ў 15 тамах. Т. 3, кн. 1. Брэсцкая вобласць / пад навук. рэд. А. І. Лакоткі. — Мн.: БелЭн, 2006. ISBN 985-11-0373-X.

## Спасылкі 
Катэгорыя:Антопальскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Драгічынскага раёна
Катэгорыя:Перайменаваныя населеныя пункты Беларусі
1594

## Падзеі 
* 
## Нарадзіліся 
* 15 чэрвеня: Нікаля Пусэн, французскі мастак

## Памерлі 
*
Сальвадор Альендэ

{{Дзяржаўны дзеяч
|беларускае імя          = Сальвадор Альендэ Госенс
|арыгінальнае імя     = Salvador Allende Gossens
|парадак              = 29
|партрэт              =
|подпіс              = 
|тытул                = прэзідэнт Чылі
|сцяг                 = Flag of the President of Chile.svg
|перыядпачатак         = 3 лістапада 1970
|перыядканец          = 11 верасня 1973 
|папярэднік       = Эдуарда Фрэй Мантальва
|пераемнік             = Аўгуста Піначэт 
|адукацыя          = 
|прафесія            = 
|партыя               =
|дата нараджэння        = 
|месца нараджэння       = 
|дата смерці          = 
|месца смерці         = 
|жонка              = 
|дзеці                 = 
|пахаваны            = 
|нацыянальнасць             = 
|веравызнанне             = 
|бацька                 = 
|маці                 = 
|аўтограф              = Firma Salvador Allende.PNG
|узнагароды              = {
 
}
{
 
}
}}
**Сальвадор Альендэ** () (26 чэрвеня 1908 — 11 верасня 1973) — чылійскі палітык, прэзідэнт Чылі (1970—1973). Быў змешчаны з пасады ў выніку ваеннага перавароту ў 1973 годзе, пасля чаго, паводле версіі ўрада Піначэта, скончыў жыццё самагубствам. Паводле іншых версій, быў застрэлены.
thumb|200px|left|Сальвадор Альендэ

Сальвадор Альендэ нарадзіўся ў 1908 годзе ў Вальпараіса. Палітычную актыўнасць Альендэ пачаў выказваць у 1920-х гадах, будучы студэнтам медыцынскага факультэта. Ён удзельнічаў у пратэстах супраць дыктатуры Карласа Ібаньеса дэль Кампа і быў абраны намеснікам прэзідэнта Федэрацыі чылійскіх студэнтаў.

Памёр у афіцыйнай рэзідэнцыі прэзідэнта Чылі. Быў пахаваны ў Вінья-дэль-Мар, у жніўні 1990 года перапахаваны на цэнтральных могілках Сант’яга.

## Крыніцы 
## Спасылкі 
* Family information from official site  
* Pinera J. «A House Divided. How Allende Destroyed Democracy in Chile». «Society», September/October 2005, Vol.42, No 6. http://www.josepinera.com/libros/neveragain.htm 
* Pinera J. «Una Casa Dividida. Cómo el gobierno de Allende destruyó la democracia en Chile»  
* Спробы пабудовы сацыялістычнай эканомікі ў Чылі прэзідэнтам Сальвадорам Альендэ (1970—1973) 
* Чылі: Альендэ, Піначэт, Хара і іншыя

Катэгорыя:Асобы на марках
Катэгорыя:Прэзідэнты Чылі
Катэгорыя:Рэвалюцыянеры Чылі
Катэгорыя:Сацыялісты Чылі
Катэгорыя:Кандыдаты ў прэзідэнты Чылі
Катэгорыя:Марксісты
Катэгорыя:Міністры аховы здароўя Чылі
Катэгорыя:Масоны
Катэгорыя:Палітыкі-самазабойцы
Катэгорыя:Застрэліліся
Альендэ, Сальвадор
Альендэ, Сальвадор
1593

## Падзеі 
* 1 верасня: Справілі першае набажэнства ў касцёле Божага Цела ў Нясвіжы.
* 23 лістапада: Вялікі князь літоўскі Жыгімонт Ваза надаў Оршы грамату аб гарадскім органе самакіравання.

## Нарадзіліся 
* 6 красавіка: Мумтаз-Махал, любімая жонка ўладара імперыі Вялікіх Маголаў Шах-Джахана
* 19 мая: Якаб Іорданс, фламандскі мастак

## Памерлі 
* 13 студзеня: Сымон Будны, асветнік, філосаф, гісторык, паэт, дзеяч рэфармацыі ў ВКЛ (нар. каля 1530)
* 20 лістапада: Ханс Бол, фламандскі жывапісец
Фрыз

* Фрыз — прадстаўнік германскага народа
* Фрызскі конь — парода коней 
* Фрыз — дэкаратыўная кампазіцыя ў выглядзе гарызантальнай паласы або стужкі

## Прозвішча 
* Гуга дэ Фрыз — нідэрландскі батанік
* Якаб Фрыдрых Фрыз — нямецкі філосаф
Фрызскі конь

**Фрыз**, **фрызскі конь** — парода коней родам з Галандыі. Адзіная чыстакроўная галандская парода. Выведзена ў XVI—XVII стагоддзях шляхам скрыжавання iспанскіх коней з пераважна рэгіянальным, халоднакроўным тыпам у перыяд акупацыі Нідэрландаў іспанцамі.

## Гісторыя 
У пачатку XVIII стагоддзя верхавая язда паступова страціла сваю значымасць у заможнага насельніцтва, арыстакратыя пачала аддаваць первагу элегантным, лёгкім карэтам, што патрабавала прыдатных для гэтага коней. Так, фрызская парода паступова станавіліся карэтнай, саступіўшы сваё «верхавое» первенства больш спрытным і лёгкім прадстаўнікам іспанскіх парод. Пачынаючы з 1800 года фрызская парода паступова выйшла з моды, а развядзенне чыстакроўных фрызаў прыйшло ў заняпад.

У 1910 годзе пагалоўе племянных жарабцоў упала да чатырох коней, праз тры гады іх колькасць знізілася да трох, засталіся толькі жарабцы Прынс 109 (*Prins 109*), Альва 113 (*Alva 113*) і Фрызо 117 (*Friso 117*). У Нідэрландах зразумелі, што вымірае не толькі сельскагаспадарчая рабочая жывёла, але таксама і частка галандскай гісторыі — фрызскі конь быў і застаецца адзінай чыстакроўная пародай коней Галандыі.

Да 1996 года фрызаў пазначалі вытатуіраваным на языку знакам, сёння ў гэтых мэтах выкарыстоўваюцца чыпы.

## Відэаматэрыялы 
* **YouTube**: Конь фрызскай пароды: Romeo  (Даўжыня 2:13)
* **YouTube**: Фрызскі конь: здымкі, відэа  (Даўжыня 2:08)

## Спасылкі 
* Планета лошадей, фризская лошадь  (на рускай мове)

Катэгорыя:Пароды коней
Антопаль (Драгічынскі раён)

**Анто́паль**.
*  (1929—2017) — ізраільскі дзяржаўны дзеяч. Кіраўнік савета Кір’ят-Ано (1969—1978, 1983—1989).
* Віктар Трафімавіч Навуменка (1946—2001) — беларускі тэатразнавец.
* Фаіна Ахрэмаўна Стаўская (19.11.1890 — 13.07.1937) — удзельніца рэвалюцыйнага руху, тэрарыстка (анархістка, затым эсэрка), паліткатаржанка, прафсаюзны работнік, дырэктар Дзяржаўнай гістарычнай бібліятэкі ў Маскве (1933—1937), рэпрэсаваная.
* Барыс Фабіянавіч Шаган (; 1893—1982) — адзін з арганізатараў сістэмы дзіцячай аховы здароўя Кіргізскай ССР.
*  (1913—2006) — ізраільскі архітэктар. Лаўрэат Дзяржаўнай прэміі Ізраіля (1998)

## Крыніцы 
## Літаратура 
* 
* 
* 
* 
* 

## Спасылкі 
* 
* Фатаграфіі 1916 года на сайце «Шукаем Польшчу» 


Катэгорыя:Населеныя пункты Драгічынскага раёна
Катэгорыя:Антопальскі сельсавет
Джордж Лукас

**Джордж Лукас** () — амерыканскі , , прадзюсар і мантажор, аўтар вядомай касмічнай сагі «Зорныя войны», адзін з аўтараў «Індыяны Джонса».

## Біаграфія 
Нарадзіўся 14 мая 1944 года ў Мадэста, штат Каліфорнія. Скончыў кінафакультэт універсітэта Паўднёвай Каліфорніі. Першы фільм — 20-хвілінная караткаметражка «THX-1138» — заняў першае месца на Нацыянальным фестывалі студэнцкага кіно ў 1967 годзе.

Самай знакамітай працай Джорджа Лукаса з’яўляецца серыя фільмаў «Зорныя войны». Першая частка фільма з’явілася ў 1977 годзе. У ёй Джордж Лукас з’яўляўся рэжысёрам і сцэнарыстам, але пасля яе вырашыў скончыць рэжысёрскую дзейнасць, і ў наступных двух частках выконваў толькі працу прадзюсара і сцэнарыста. Тым не менш, у 1999 годзе ён вярнуўся да рэжысёрскай працы і зняў перадгісторыю сагі з 3-х фільмаў.

## Крыніцы 
## Спасылкі 
* 


Катэгорыя:Лаўрэаты прэміі «Сатурн»
Катэгорыя:Мільярдэры ЗША
Каралін (Драгічынскі раён)

**Каралі́н** (, ) — вёска ў Драгічынскім раёне Брэсцкай вобласці. Уваходзіць у склад Закозельскага сельсавета.

З 12 кастрычніка 1940 па 16 ліпеня 1954 года цэнтр Каралінскага сельсавета, з 16 ліпеня 1954 года па 1 снежня 1975 года ў складзе Папінскага сельсавета, з 1 снежня 1975 года ў складзе Закозельскага сельсавета.

## Крыніцы 
## Спасылкі 
Катэгорыя:Закозельскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Драгічынскага раёна