Індакітай (фільм)

**Індакіта́й** () — французская гістарычная меладрама, знятая рэжысёрам  ў 1992 годзе па арыгінальным сцэнарыі , ,  і . Фільм атрымаў разнастайныя ўзнагароды, у тым ліку прэмію «*Оскар*» (1992) як найлепшы фільм на замежнай мове. Бюджэт карціны склаў каля 13 мільёнаў долараў.

Фільм апавядае пра лёс французскай плантатаркі Эліяны, яе прыёмнай в’етнамскай дачкі Каміла і маладога французскага афіцэра Жана-Батыста. Падзеі адбываюцца напачатку 1930-ых гадоў у каланіяльным французскім Індакітаі.

## Сюжэт 
Эліяна Дэўры — багатая гаспадыня вялікай каўчукавай плантацыі ў французскім Індакітаі, расціць прыёмную дачку Камілу — в’етнамку з арыстакратычнай сям’і, чые бацькі, добрыя сябры Эліяны, загінулі пры аварыі самалёта. Мадам Дэўры знаёміцца з маладым афіцэрам французскага каланіяльнага флота — Жанам-Батыстам. Нягледзячы на вялікую розніцу ва ўзросце і моцны супраціў Эліяны сваім эмоцыям, паміж імі ўспыхвае гарачы раман. Аднак, захапленне Жана-Батыста немаладой жанчынай, якая зняла перад ім маску халоднай абшарніцы, праз некаторы час пачынае спадаць.

Аднаго дня французскі паліцэйскі, намагаючыся на вуліцы застрэліць уцёклага зняволенага, ледзь не трапляе ў Камілу, якая губляе прытомнасць. Жан-Батыст, які выпадкова аказваецца непадалёк, уносіць яе, але бачыць, што яна не параненая. Тым часам, прыйшоўшы ў сябе, маладая і рамантычная дзяўчына думае, што афіцэр выратаваў яе жыццё, і закахваецца ў яго.

Калі Дэўры чуе прызнанне сваёй дачкі, яна, каб выратаваць яе ад няшчаснага кахання, хадайнічае, каб афіцэра адправілі служыць на аддаленую загароду на поўначы калоніі. Каміла ж па старой дамове выдаецца замуж за Тана, маладога в’етнамскага інтэлігента з багатай сям’і, які вучыўся ў Парыжы і вельмі кахае дзяўчыну. Праз дзень пасля вяселля Каміла кажа, што ідзе шукаць афіцэра, якому належыць яе сэрца. Тан хоча ёй шчасця і не затрымлівае яе.

Каміла сустракае в’етнамскую сям’ю, якая рушыць на поўнач у пошуках лепшага жыцця. Па дарозе яна па-сапраўднаму знаёміцца са сваёй краінай і бачыць, наколькі цяжкае жыццё яе народа пад прыгнётам каланіялізму. Урэшце рэшт яны дасягаюць вострава, дзе служыць Жан-Батыст, не ведаючы, што выспа выкарыстоўваецца ў якасці рынку нявольнікаў. Мужа і жонку, з якімі вандравала Каміла, разлучаюць, а дзяцей забіваюць. Жан-Батыст, які прыходзіць у той момант, бачыць дзяўчыну і хоча яе забраць, аднак Каміла заўважае, што здарылася з яе сябрамі. Пачынаецца беспарадак, у рукі Камілы патрапляе пісталет, і яна забівае аднаго з французаў.

Даведаўшыся пра гэта, Эліяна хоча знайсці і выратаваць дачку, аднак ня можа гэтага зрабіць, тым болей што цяпер яе шукаюць як забойцу. А Каміле і Жану-Батысту пасля гэтага застаецца толькі ўцякаць. Пасля доўгага дрэйфу ў лабірынце выспаў паўночнага Індакітаю іх выратоўваюць камуністы. Цяпер каханыя разам, і Каміла зацяжарвае ад Жана. Тан, насамрэч адзін з кіраўнікоў камуністычнага падполля, ведае пра іх і хоча выратаваць іх жыцці. Ён накіроўвае іх у Кітай разам з трупай вандроўнага тэатра. Аднак, недалёка ад мяжы Жан-Батыст адзін адыходзіць пахрысціць сваё дзіця і трапляе пад арышт.

Афіцэр аказваецца ў астрогу за дэзертырства, а дзіця, якога назвалі Эцьенам, забірае мадам Дэўры. Жана-Батыста часова «*выпускаюць*» і забіваюць францускія агенты, а Камілу арыштоўваюць і саджаюць у турму, дзе яна таксама становіцца камуністкай. Праз некалькі гадоў яе выпускаюць, і ў Эліяны атрымоўваецца хутка яе ўбачыць. Каміла плача, аднак кажа, што цяпер ужо нічога не вярнуць, і яна мусіць забыць мінулае, бо яно занадта балючае, а Індакітая, які ведала Эліяна, болей няма. Пасля гэтага Дэўры прадае сваю плантацыю, забірае Эцьена і назаўсёды з’язджае ў метраполію.

Канец фільма адбываецца ў Жэневе. Эліяна распавядае ўсю гісторыю Эцьену, цяпер ужо даросламу маладому чалавеку. На перамовах бягучага 1954 года Францыя мусіць афіцыйна прызнаць незалежнасць В’етнама. У складзе в’етнамскай дэлегацыі знаходзіцца і маці Эцьена, Каміла. Мадам Дэўры пытаецца, ці хоча ён убачыць яе, аднак яны абодва разумеюць абсурднасць гэтага жадання, а Эцьен кажа, што ў яго толькі адна маці — Эліяна.

## Акцёрскі склад 
* Катрын Дэнёў — *Эліяна Дэўры*
* Венсан Перэс — *Жан-Батыст*
* Фам Лінь Дан — *Каміла*
* Дамінік Блан — *Івет*
* Анры Марто — *Эміль*
* Анджэй Северын — *Хебрард*
* цю Хынг — *муж Шао*
* Нгуен Эрык — *Тхань*
* Чынь Тхінь — *сышчык Мінь*
* Ньы Куінь — *Шао*
* Жан-Батыст Хюінь — *дарослы Эцьен*

## Узнагароды 
Паводле інфармацыі сайта «*Internet Movie Database*» фільм быў адзначаны 12 кінаўзнагародамі і яшчэ 13 намінацыямі.

## Зноскі 
## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Фільмы Францыі 1992 года
Катэгорыя:Фільмы-драмы 1992 года
Катэгорыя:Фільмы-меладрамы 1992 года
Катэгорыя:Фільмы-драмы Францыі
Катэгорыя:Фільмы-меладрамы Францыі
Катэгорыя:Гістарычныя фільмы Францыі
Катэгорыя:Фільмы на французскай мове
Катэгорыя:Фільмы на в’етнамскай мове
Катэгорыя:Фільмы Рэжыса Варнье
Катэгорыя:Фільмы, музыку да якіх напісаў Патрык Дойл