open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Захумска-Герцагавінская і Прыморская епархія

**Захумска-Герцагавінская і Прыморская епархія** () — епархія Сербскай праваслаўнай царквы на тэрыторыі гістарычнай вобласці Хум (Захумле, Герцагавіна) і ўзбярэжжы Адрыятычнага мора (Дуброўнік). Кафедра знаходзіцца ў манастыры Тврдош.

## Гісторыя 
Пасля сканчэння першай сусветнай вайны і ўтварэння Каралеўства сербаў, харватаў і славенцаў Захумска-Герцагавінская і Прыморская епархія ў 1920 годзе ўвайшла ў склад Сербскай праваслаўнай царквы, якая ізноў здабыла незалежнасць.

У 1931 годзе кафедра займала трэцяе месца ў спісе епархій Сербскай праваслаўнай царквы і ахапляла наступныя вобласці: Мостар, Білеча, Гака, Невесіне, Столац і Трэбіне, Меткавіч, Дуброўнік і востраў Корчула.

У час Другой сусветнай вайны адна царква была разбурана і 18 пацярпелі, 5 прыходскіх дамоў былі знішчаны, 4 пацярпелі, 12 царкоўных бібліятэк і 21 архіў былі знішчаны, епіскап Мікалай (Ёканавіч) быў выгнаны з епархіі ўсташамі.

Падчас узброенага канфлікту 1991—1995 гадоў на тэрыторыі епархіі былі знішчаны 36 і пашкоджаны 28 цэркваў, манастыр Жытамісліч быў падарваны, манастыр Завала моцна пацярпеў ад абстрэлаў. У 1992 годзе ў Мостары быў разбураны кафедральны сабор Свяцейшай Сёмухі і кафедра была перанесена ў манастыр Тврдош. У Дуброўніку біскупскі двор быў падарваны, а ў верасні 1996 года ў саборны храм была кінута бомба.

## Спасылкі 
* Званична страница Епархије захумско-херцеговачке и приморске
* Недељко Радосављевић: Херцеговачки митрополити 1766—1878, Историјски часопис, број 57, 2008. године

Катэгорыя:Епархіі Сербскай праваслаўнай царквы
Катэгорыя:Праваслаўе ў Босніі і Герцагавіне
Катэгорыя:Праваслаўе ў Харватыі
Францысканеркірхэ (Айзенштат)

**Францысканеркірхэ** () — царква ордэна францысканцаў у Айзенштаце, Аўстрыя. Размешчаны пры кляштары Святога Міхаіла, у гістарычным цэнтры горада, на вуліцы Ёзэфа Гайдна (), за 100 м на паўночны захад ад гарадской ратушы.

## Гісторыя 
Францысканскі кляштар і першы храм былі заснаваны на гэтым месцы яшчэ ў 1368 годзе, аднак першапачатковыя пабудовы былі разбураны ў 1529 годзе пры першай аблозе горада туркамі. Аднаўляць манастыр сталі ў 1625 годзе па ўказу графа  (1625—1645), які выконваў у горадзе ролю стаўленіка венгерскага двара. Будаўніцтва было завершана да 1630 годзе.

У 1705 годзе, пры князі-намесніку  (1687—1713) ва ўсходнім крыле кляштара была пабудавана неагатычная сямейная пахавальня гэтага княжацкага роду, які абгрунтаваўся ў Айзенштаце пры Габсбургах. У 1856—1857 гадах пахавальня была рэканструявана і пашырана.

Славутасцю царквы таксама з'яўляецца арган — адзін з так званых арганаў Гайдна (), названы так таму, што кампазітар, які доўгі час пражылы ў Айзенштаце, бываў у храме і іграў на гэтым інструменце.

Рэканструкцыя храма праходзіла ў 1958—1959 гадах, у 1971 годзе быў здзейснены капітальны рамонт.

## Спасылкі 
* Францысканская царква (Franziskanerkirche)

Катэгорыя:Храмы Айзенштата
Катэгорыя:Каталіцкія храмы Аўстрыі
Катэгорыя:З'явіліся ў 1368 годзе
Катэгорыя:Францысканскія кляштары
Катэгорыя:Збудаванні Аўстрыі ў стылі барока
Радыё і тэлебачанне Рэспублікі Сербскай

**«Радыё і тэлебачанне Рэспублікі Сербскай»** ці **РТРС** () — інфармацыйнае агенцтва ў Рэспубліцы Сербскай. 

## Тэлеканалы і радыёстанцыі 
У рамках РТРС дзеюць:
* Тэлебачанне Рэспублікі Сербскай (*Televizija Republike Srpske*, *Телевизија Републике Српске*)
* Радыё Рэспублікі Сербскай (*Radio Republike Srpske*, *Радио Републике Српске*)

Сігнал РТРС пакрывае ўсю Боснію і Герцагавіну і часткі суседніх краін Сербіі, Чарнагорыі і Харватыі.

## Гісторыя 
РТРС пачало вяшчанне 19 красавіка 1992 года, у час вайны ў Босніі і Герцагавіне, калі ў эфіры быў паказаны першы выпуск навін з банялукскай студыі навін «Канал 3». З пачатку сваёй дзейнасці і аж да 1999 года агенцтва працавала пад назвай «Сербскае радыё і тэлебачанне» (). Потым яно атрымала сучасную назву.

## Спасылкі 
* Афіцыйны сайт

Катэгорыя:Рэспубліка Сербская
Музыка Аўстрыі

**Му́зыка А́ўстрыі** — музыка, створаная на тэрыторыі Аўстрыі. Таксама да аўстрыйскіх музычных твораў адносяць кампазіцыі, створаныя за межамі Аўстрыі падчас вандровак кампазітараў, якія з'яўляліся рэзідэнтамі гэтай краіны.

Вена — сталіца Аўстрыі — з даўніх часоў была цэнтрам музычных інавацый. Кампазітары XVIII ст. і XIX ст. прыязджалі ў горад пад пратэжаваннем Габсбургаў і рабілі Вену сталіцай еўрапейскай класічнай музыкі. Вольфганг Амадэй Моцарт, Людвіг ван Бетховен і Іаган Штраус малодшы былі звязаны з горадам. У эпоху барока славянскія і венгерскія формы народнай музыкі ўплывалі на аўстрыйскую.
Баня-Лукская дыяцэзія

**Баня-Лукская дыяцэзія** (, ) — каталіцкая дыяцэзія лацінскага абраду ў Босніі і Герцагавіне з цэнтрам у горадзе Баня-Лука.

Дыяцэзія заснавана 5 ліпеня 1881 года, як суфраганная дыяцэзія мітраполіі Врхбосны. У 1887 годзе ў Баня-Луцы пабудаваны сабор Святога Банавентуры, цалкам разбураны землятрусам 1969 года. Сучасны будынак сабора збудаваны ў 1974 годзе.

Дыяцэзія большай часткай размешчана на тэрыторыі сучаснай Рэспублікі Сербскай з гістарычнай сербскай большасцю. Пераважная большасць каталікоў на тэрыторыі дыяцэзіі гістарычна складалі этнічныя харваты. У 1990 годзе каталікоў у дыяцэзіі была 91 тысяча чалавек. Баснійская вайна 1992—1995 гадоў прывяла да істотнай змены этна-канфесійнай карціны, у прыватнасці колькасць каталікоў яшчэ больш зменшылася з-за вялікай колькасці ўцекачоў з ліку баснійскіх харватаў у незалежную Харватыю падчас вайны і пасля яе. Цяпер у дыяцэзіі каталікоў каля 40 тысяч, прынамсі ўдвая менш, чым да вайны. Мноства каталіцкіх храмаў было разбурана падчас баявых дзеянняў, пасля сканчэння вайны іх аднаўленне было галоўнай мэтай дыяцэзіі.

## Спасылкі 
* Сайт дыяцэзіі
* «Diocese of Banjaluka» //Catholic Encyclopedia (1913)
* Статыстыка на gcatholic.org
* Статыстыка дыяцэзіі на catholic-hierarchy.org

Катэгорыя:Каталіцтва ў Босніі і Герцагавіне
Катэгорыя:Баня-Лука
Айзенштацкая ратуша

**Айзенштацкая ратуша** () — будынак у Айзенштаце, размешчаны ў самым цэнтры Старога горада, па адрасе Галоўная вуліца (), дом № 35.

## Гісторыя 
Ратуша была пабудавана ў 1560 годзе і перабудавана зноў у 1648 годзе, пасля прылічэння Айзенштата, паводле ўказа імператара Свяшчэннай Рымскай імперыі Фердынанда III, да вольных гарадоў. Насценныя роспісы былі створаны, верагодна, у эпоху ранняга Адраджэння і пазней скарэктаваны ў стылі барока. У 1940-х гадах яны былі адрэстаўраваны аўстрыйскім мастаком Рудольфам Гольцінгерам.

Алегарычныя жаночыя фігуры сімвалізуюць галоўныя дабрадзейнасці — Веру, Надзею, Любоў, Справядлівасць, Мудрасць, Мужнасць і Умеранасць. Тут жа намаляваны сцэны на біблейскія сюжэты — прытча пра Саламонава рашэнне, прытча пра Юдзіф і Алаферна, прытча пра Саламона і царыцу Саўскую. На цэнтральным эркеры размешчаны герб вольнага горада Айзенштата і сонечны гадзіннік.

Інтэр’ер ратушы рэканструявалі некалькі разоў, спачатку ў 1939—1940 гадах, а затым у 1959 годзе. Асабліва прыгожая Вясельная зала Ратушы са столлю ў стылі рэнесанс.

## Спасылкі 
* Ратуша (Rathaus)

Катэгорыя:Ратушы Аўстрыі
Катэгорыя:З’явіліся ў 1560 годзе
Катэгорыя:Будынкі і збудаванні Айзенштата
Катэгорыя:Славутасці Айзенштата
Пашпарт грамадзяніна Украіны

**Пашпарт грамадзяніна Украіны** — дакумент, які пацвярджае асобу і грамадзянства Украіны яго ўладальніка. Выдаецца кожнаму грамадзяніну Украіны цэнтральным органам выканаўчай улады, які рэалізуе дзяржаўную палітыку ў сферы грамадзянства. Пашпарт сапраўдны для заключэння грамадзянска-прававых пагадненняў, ажыццяўлення банкаўскіх аперацый, афармлення даручэнняў іншым асобам для прадстаўніцтва перад трэцяй асобай толькі на тэрыторыі Украіны, калі іншае не прадугледжана міжнароднымі дагаворамі Украіны.

З 1 студзеня 2016 года ва Украіне асобам, якія дасягнулі 14-гадовага ўзросту выдаюцца пашпарты, вырабленыя ў форме карткі, якая змяшчае бескантактавы электронны носьбіт (ID-картка). Яна будзе замяняцца кожныя 10 гадоў. У 2016—2020 гадах будуць сапраўдныя і папяровы, і пластыкавы ўнутраны пашпарты.

## Гісторыя 
З абвяшчэннем Украінскай Народнай Рэспублікі, яе ўрад стаў выдаваць грамадзянам пашпарты УНР. Пашпарт меў выгляд кнігі на 16 старонак і выконваў функцыю ўнутранага і замежнага. Першыя сем старонак былі прызначаны для інфармацыі аб грамадзяніне, а астатнія — для віз. Надпісы былі выкананы на трох мовах — украінскай, французскай і нямецкай. Пашпарты друкавалі ў друкарні Globus ў Будапешце.

File:Pasaporte UNR - pag. 1.jpg
File:Pasaporte UNR - pag. 2 - 3.jpg
File:Pasaporte UNR - pag. 4 - 5.jpg
File:Pasaporte UNR - pag. 6 - 7.jpg
File:Pasaporte UNR - pag. 8 - 9.jpg
File:Pasaporte UNR - pag. 16 final.jpg

## Літаратура 
* Гавриленко О.&nbsp;А.&nbsp;Генеза паспортної системи Російської імперії в Україні (XVIII&nbsp;— початок ХХ ст.) // Право та державне управління. Збірник наукових праць.&nbsp;— 2012.&nbsp;— №&nbsp;2 (7).&nbsp;— С. 9-13.

## Спасылкі 
* Про затвердження Порядку оформлення і видачі паспорта громадянина України
* Заміна фото у паспорті при досягненні 25-ти і 45-ти річного віку. 
* Стаття «Янукович дав старт „біометричним паспортам“» на сайті Українська правда

Катэгорыя:Нацыянальныя грамадзянскія пашпарты
Катэгорыя:Пасведчанне асобы
Міжнародны гандбольны турнір чэмпіёнаў Добая

**Міжнародны гандбольны турнір чэмпіёнаў Добая** () — клубны таварыскі міжнародны турнір па гандболе сярод мужчынскіх камандаў, які праходзілы штогод у горадзе Добай, Рэспубліка Сербская, Боснія і Герцагавіна.

## Правілы спаборніцтваў 
У турніры штогод бяруць удзел восем клубаў, сталым удзельнікам з'яўляецца мясцовы гандбольны клуб «Слога», тады як сем іншых удзельнікаў прыязджаюць па адмысловым запрашэнні, што выдаецца арганізатарамі. Каманды падзяляюцца на дзве групы, дзе кожная па чарзе гуляе з кожнай: каманды, якія занялі першыя месцы ў групах каманды адразу выходзяць у фінальную стадыю, тым часам як каманды, што размясціліся на другіх пазіцыях, змагаюцца за трэцяе месца. На матчах працуюць суддзі міжнароднай і федэральнай катэгорый. Прызёры турніру атрымваюць грашовую ўзнагароду, у апошнія гады яно складала 15 тыс. еўра за першае месца, 10 тыс. еўра за другое месца і 5 тыс. еўра за трэцяе месца. Дадаткова агаданы прызы самаму каштоўнаму гульцу турніру, прыз лепшаму брамніку, прыз лепшаму бамбардзіру, прыз за чыстую гульню.

## Спасылкі 
* Балкан хендбал 
* Татран освојио турнир у Добоју 2013. 

Катэгорыя:Гандбол у Босніі і Герцагавіне
Катэгорыя:Добай
Катэгорыя:Гандбольныя спаборніцтвы
Пашпарт грамадзяніна Літвы

**Пашпарт грамадзяніна Літоўскай Рэспублікі** () — афіцыйны дакумент, які выдаецца грамадзянам Літоўскай рэспублікі для пацверджання асобы ўладальніка ці для паездак за межы дзяржавы і Еўрапейскага саюза. Для ідэнтыфікацыі на тэрыторыі Літвы выкарыстоўваецца ідэнтыфікацыйная картка.

Пашпарт утрымоўвае 32 старонкі і старонку анкетных звестак з полікарбаната, дзе анкетныя звесткі, фатаграфія, і подпіс выгравіраваны лазерам. Пашпарт створаны ў адпаведнасці з патрабаваннямі Міжнароднай арганізацыі грамадзянскай авіяцыі. Усе звесткі напісаны на літоўскай, англійскай і французскай мове. Пашпарты выдаюцца літоўскім грамадзянам пасля запыту і сапраўдныя на працягу 10 гадоў для людзей у сталым узросце і 5 гадоў для дзяцей з 5 да 16 гадоў. Для малодшых дзяцей пашпарты сапраўдныя на працягу 2 гадоў, аднак перыяд можа быць пашыраны адмысловым запытам да 5 гадоў.

З 28 жніўня 2006 года пашпарт уключае электронныя біяметрычныя звесткі. У пашпарце знаходзіцца RFID чып памяці з антэнай. Гэты чып захоўвае фатаграфію і іншыя звесткі ў электроннай форме.

З 1 студзеня 2008 года выдаюцца новыя пашпарты еўрапейскага тыпу з чырвонай вокладкай. Гэтыя пашпарты былі створаны паводле агульных еўрапейскіх патрабаванняў да пашпарта.

## Галерэя 

Image:pasas2008.gif|Біяметрычны пашпарт еўрапейскага ўзору2008 года.
Image:Lt_pasport2003.jpg|Літоўскі пашпарт 2003—2007 гадоў.
Image: Lt_pasport1994.jpg|Літоўскі пашпарт 1992—2002 года.
Image:pasas1940.jpg|Стары пашпарт,выдадзены ў 1940 годзе.
Image:Lithuanian_passport_1920.jpg|Стары пашпарт, 1920 года.

Літва
Катэгорыя:Права Літвы
Пашпарт грамадзяніна Швейцарыі

**Швейцарскі пашпарт** — дакумент, які выкарыстоўваецца грамадзянамі Швейцарыі для міжнародных падарожжаў. Для падарожжаў ўнутры Еўрапейскага саюза грамадзяне Швейцарыі могуць выкарыстоўваць ID-картку.

## Гісторыя швейцарскіх пашпартоў 
Першыя швейцарскія пашпарты былі выдадзены ў 1915 годзе. Тады яны былі не чырвонымі, а шэра-зялёнага колеру. Знаёмыя нам чырвоныя пашпарты былі выраблены ў 1959 годзе. Да 1985 году швейцарскія пашпарты друкаваліся толькі на трох афіцыйных мовах плюс англійскай (у наступным парадку: французская, нямецкая, італьянскі і англійская). Рэтараманская мова была дададзена ў пашпарт пазней, пасля прыняцця яе афіцыйнаю на рэферэндуме. Парадак чарговасці моў змяніўся на: нямецкая, французская, італьянская, рэтараманская і англійская.

## Біяметрычныя пашпарты 
З 15 лютага 2010 года не біяметрычныя пашпарты больш не выдаюцца.

Пачынаючы з 1 сакавіка 2010 года і ў адпаведнасці з Шэнгенскім пагадненнем, усе швейцарскія пашпарты з’яўляюцца толькі біяметрычнымі. Гэта гарантуе тое, што ўсе паездкі ў ЗША застануцца бязвізавымі.

Швейцарыя
Катэгорыя:Швейцарыя
Катэгорыя:Пасведчанне асобы
Ёдль

нацыянальных касцюмах (1922).]]
**Ёдль**, або **Ё́длер**, або **Ё́длінг** — форма спеву, для якой характэрныя адсутнасць слоў (але не заўжды), хуткае і рэзкае пераключэнне галасавых рэгістраў, г. зн. чаргаванне грудных і фальцэтных гукаў. Сама назва гэтай тэхніка была пашырана цірольцамі і з’яўляецца фактычна імітацыяй тых гукаў, якія атрымліваюцца падчас спеву. Як правіла, альпійскія спевакі ў гэтай своеасаблівай манеры спяваюць гукаспалучэнні кшталту «*Hodaro*», «*Iohodraeho*», «*Holadaittijo*» і г. д. Нягледзячы на тое, што ў масавай свядомасці большасці еўрапейцаў гэта вакальная тэхніка асацыюецца з жыхарамі Альпаў, яна пашыранах сярод многіх культур па ўсім свеце.

Катэгорыя:Спевы
Катэгорыя:Культура Аўстрыі
Катэгорыя:Культура Швейцарыі
Ціроль

**Ціроль** — тапонім і прозвішча.

## Тапонім 
* Ціроль — гістарычная вобласць у Цэнтральнай Еўропе.
* Ціроль — федэральная зямля ў складзе Аўстрыі.

## Прозвішча 
* Жан Ціроль —  французскі эканаміст, лаўрэат Нобелеўскай прэміі па эканоміцы 2014 года.
Аляксандр Яўгенавіч Цішкевіч

**Аляксандр Цішкевіч** (нар. , Мінск) — беларускі футбаліст, паўабаронца.

## Клубная кар’ера 
Выхаванец мінскага РВАР, з 2004 года выступаў за «Дынама», але не здолеў замацавацца ў асноўнай камандзе. У другой палове 2006 года гуляў у арэндзе ў клубе «Фульнек» з трэцяга дывізіёна Чэхіі. Пасля вяртання выступаў у Вышэйшай лізе ў такіх клубах, як «Віцебск», «Нафтан» і «Белшына», у першалігавых ДБК, «Славіі» і «Граніце», у Арменіі, Польшчы, Венгрыі. У другой палове 2013 года гуляў за літоўскую «Круою», у тым ліку ў матчах Лігі Еўропы супраць мінскага «Дынама».

У сакавіку 2014 года вярнуўся ў Беларусь, падпісаўшы кантракт з «Іслаччу». У наступным годзе дапамог «Іслачы» перамагчы ў Першай лізе. У лютым 2016 года падоўжыў кантракт з клубам. У жніўні 2016 года быў адлічаны з «Іслачы» за ўдзел у дагаварных матчах.

У кастрычніку 2017 года па выніках справы аб дагаварных матчах быў прысуджаны да штрафу ў 18,4 тысячы рублёў, а ў лютым 2018 года атрымаў ад Дысцыплінарнага камітэта АБФФ пажыццёвую дыскваліфікацыю. Пасля зыходу з «Іслачы» стаў працаваць па-за футболам, удзельнічаючы ў аматарскіх турнірах.

У 2013 годзе стаў адным з арганізатараў паслясезоннага «Турніра сяброў» у Мінску.

## Міжнародная кар’ера 
Выступаў за моладзевую зборную Беларусі.

## Дасягненні 
*   Срэбраны прызёр чэмпіянату Беларусі: 2005
*  Пераможца Першай лігі чэмпіянату Беларусі (3): 2009, 2011, 2015

## Крыніцы 
Катэгорыя:Футбалісты Беларусі
Катэгорыя:Ігракі ФК РВАР Мінск
Катэгорыя:Ігракі ФК Дынама Мінск
Катэгорыя:Ігракі ФК Фульнек
Катэгорыя:Ігракі ФК Віцебск
Катэгорыя:Ігракі ФК Нафтан
Катэгорыя:Ігракі ФК Белшына
Катэгорыя:Ігракі ФК ДБК Гомель
Катэгорыя:Ігракі ФК Арарат Ерэван
Катэгорыя:Ігракі ФК Славія Мазыр
Катэгорыя:Ігракі ФК Алімпія Эльблёнг
Катэгорыя:Ігракі ФК Граніт Мікашэвічы
Катэгорыя:Ігракі ФК Залаэгерсег
Катэгорыя:Ігракі ФК Круоя Пакруойіс
Катэгорыя:Ігракі ФК Іслач
Onychocola canadensis

**Onychocola canadensis** ― адзін з відаў цвільных грыбоў, міцэліальны недэрматаміцэт. Належыць да сямейства .

## Марфалогія 
Адзін з узбуджальнікаў цвільных мікозаў. Не з’яўляецца самастойным патагенам. Магчымая клінічная форма: дыстальны. Па сістэме Сусветнай арганізацыі аховы здароўя, адносіцца да IV групы ўмоўна-патагенных арганізмаў. Паразітуе на кератынізаваных тканках чалавека і жывёл (валасяным покрыве, пазногцях, скуры, рогах, капытах і г.д.) і выклікае захворванне скуры. Сустракаецца ў асноўным у раёнах з умераным кліматам (у Канадзе, Новай Зеландыі, Францыі). Апісаны ў 1990 годзе канадскім біёлагам Лінне Сіглер.

## Даследаванні 
Звычайна мае жаўтлява-белы або бледна-шэры колер, расце павольна. У паветраным міцэліі ўтвараецца артраспора, і форма клетак ператвараецца з цыліндрычнай у эліпсоідную. Артраспоры звычайна аднаклетачныя або двухклетачныя, у памеры 4-17 мм у даўжыню, утвараюць доўгія ланцугі. Даследаванні дазваляюць выказаць здагадку пра яго ўзнікненне з глебы, бо інфікаваныя пацыенты — у асноўным людзі, якія працуюць на зямлі ці жывуць там. Onychocola canadensis дыягнаставана на падставе знаходжання сумяшчальных нітак на прамой мікраскапіі пазногця і паслядоўнай культуры ад паўторных узораў. Вынікі: у 10 пацыентаў было ўстаноўлена, што хвароба выяўлена дыстальным бакавым падногцевым оніхамікозам (6 хворых), белым павярхоўным оніхамікозам (1 пацыент), а таксама нязначнай прымешкай у пазногцях трох хворых. У рэдкіх выпадках Onychocola canadensis выклікае павярхоўны дэрматамікоз на далонях і падэшвах. Onychocola canadensis часцей выяўляецца ў пажылых жанчын. Традыцыйнае лячэнне: 20 % рэзарцынавую мазь на аснове ланаліну бязводнага накладвалі на хворую пазногцевую пласцінку на 72 гадзіны.

## Літаратура 
* *Chabasse D., Avenel-Audran M., Bouchara J.P., Cimon B.* et al. Two new French cases of toenail infection caused by Onychocola canadensis: mycological study // J. de Mycologie Médicale. 1997, № 7 (1). C. 43―46.
* *Fanti F., Conti S., Zucchi A., Polonelli L.* First Italian report of onychomycosis caused by Onychocola canadensis // Med. Mycol. 2003 Oct., № 41(5). C. 447―50.
* *Llovo J , Prieto E , Vazquez H.* et al. Onychomycosis due to Onychocola canadensis: report of the first two Spanish cases // Med. Mycol. 2002, № 40(2). C. 209―212.
* *Van Esbroeck M., Wuytack C., Van Looveren K., Swinne D.* Isolation of Onychocola canadensis from four cases of onychomycosis in Belgium // Acta Clin. Belg. 2003 May-Jun, № 58 (3). C. 190―192.

Катэгорыя:Анігенальныя
06 (альбом)

**«06»** (*Nul šeść*) — шосты альбом беларускага рок-гурта «N.R.M.» запісаны ў 2007 годзе.

## Змест 
## Удзельнікі 
* Алег Дземідовіч: бубны, спеў, дадатковы спеў, раз’юшаны крык
* Юрась Ляўкоў: бас-гітара, спеў, дадатковы спеў
* Піт Паўлаў: гітара, мандаліна, дадатковы спеў
* Лявон Вольскі: спеў, гітара, клавішы, бубны
* Юлія Глушыцкая: віяланчэль
* Кастусь Карповіч: пузон
* Адэля Вольская, Яна Ляўкова, Ян-Вінцэнт Луцэвіч, Паўліна Дземідовіч: харавы спеў

## Выданьне 
* «PRO-2-Studio» (Мінск, лета—зіма 2006): запіс, міксаванне
* Генадзій Сыракваш: саўндпрадзюсар
* Генрык Ліп («Vintage Mastering», Гётэборг, Швецыя): майстраванне
* Алег Дземідовіч: дызайн вокладкі, крыжоў і медаля
* Дзяніс Трусіла: камп’ютарная графіка
* Ігар Назаранка, Ігар Віркоўскі: паліграфія
* Stowarzyszenie Młodych Twórców — «Ku Teatrowi»: прадзюсіраванне

## Дадатковыя звесткі 
Шосты студыйны альбом «N.R.M.» быў запісаны, па словах лідара гурта Лявона Вольскага, пад уплывам палітычных падзей вясны 2006 года. Гэта, а таксама нумар альбому, і стала нагодай, каб назваць яго менавіта лічбай «06». На дыску змешчана 14 рознастылевых песень: ад тыповага *«нрмаўскага»* хард-року да джаз-блюзу. Упершыню адну з песень выканаў не Лявон Вольскі, а бубнач Алезіс Дземідовіч. А ў песні «Hadziučnik» кожны з удзельнікаў гурта спявае па некалькі радкоў песні. Акрамя таго, на апошняй песні «Mama, tata, heta ja» прысутнічае хор з дзяцей удзельнікаў гурта. Таксама ўпершыню, акрамя звычайнай гітары, бас-гітары і бубноў, у запісе песень выкарыстоўваліся іншыя інструменты — віяланчэль, мандаліна, клавішы.

Дыск мае незвычайны буклет з тэкстамі песьняў і выявамі ўзнагародаў — крыжоў і медаля — зробленых па тыпу вайсковых рэгалій. Як пазначана на старонках буклета, *«ўсе крыжы і медаль зацверджаныя на адмысловым паседжанні Кабінету Міністраў N.R.M. ад 25 снежня 2006 года»*.

Альбом запісываўся ў Мінску на студыі «PRO-2-Studio», а мастэрынгам займаўся шведскі спецыяліст Генрык Ліп са студыі «Vintage Mastering» у Гётэбаргу. Да рэлізу альбома была прысвечаная акцыя «Слухай! Прыдумляй! Выйгравай!» «Еўрапейскага Радыё для Беларусі». Першы наклад дыскаў трапіў у рукі прыхільнікаў 19 мая 2007 года.

Песня «Svabody hłytok» у 2009 годзе трапіла і на складанку Budzma The Best Rock / Budzma The Best Rock/New.

## Спасылкі 
### Артыкулы 
* «Выходзіць альбом „06“ N.R.M.» 
* Новы альбом N.R.M. «06» з’явіцца ў крамах праз тыдзень 
* «Hadziučnik» — лепшая песня года
* N.R.M. пачалі запіс новага альбому!

### Відэа 
* Miensk i Minsk
* Hadziučnik

Катэгорыя:Альбомы 2007 года
Катэгорыя:Альбомы N.R.M.
Аляксандр Дзмітрыевіч Скшынецкі

**Аляксандр Скшынецкі** (нар. , ) — беларускі футбаліст, паўабаронца дзяржынскага «Арсенала».

## Клубная кар’ера 
Выхаванец мінскага МТЗ-РІПА (пазней клуб змяніў назву на «Партызан»), з 2007 года пачаў выступаць за дубль. На наступны год пачаў прыцягвацца да асноўнай каманды, аднак за тры сезоны правёў у яе складзе толькі 10 матчаў. Пасля вылету «Партызана» з Вышэйшай лігі па выніках сезона 2010 апынуўся ў фарм-клубе «Партызан-2».

Пасля сезона 2011 «Партызан» спыніў існаванне, і Аляксандр працягнуў выступы ў Першай лізе, гуляючы за «Смаргонь» і «Іслач». У 2014 годзе стаў іграком клуба «Крумкачы», з якім прайшоў шлях ад Другой лігі да Вышэйшай. У сезонах 2016 і 2017 быў асноўным апорным паўабаронцам каманды ў Вышэйшай лізе.

У пачатку 2018 года рыхтаваўся да новага сезона з «Крумкачамі», аднак пасля ўзнікнення ў клуба праблем з атрыманнем ліцэнзіі на ўдзел у Вышэйшай лізе ў сакавіку 2018 года перайшоў у «Смалявічы». У сезоне 2018 быў трывалым іграком асновы смалявіцкай каманды.

У студзені 2019 года стаў іграком НФК. Пакінуў каманду ў студзені 2020 года.

У сакавіку 2020 года папоўніў склад дзяржынскага «Арсенала», дзе стаў трывалым іграком стартавага складу. У студзені 2021 года стала вядома, што паўабаронца застаецца ў «Арсенале» на наступны сезон. Па выніках сезона 2021 дапамог «Арсеналу» выйсці ў Вышэйшую лігу, дзе заставаўся іграком асновы ў 2022 годзе.

У пачатку 2023 года трэніраваўся з бабруйскай «Белшынай», аднак у сакавіку падпісаў новы кантракт з дзяржынскім клубам. Па выніках сезона 2023 дапамог камандзе вярнуцца ў Вышэйшую лігу. У студзені 2024 года падоўжыў пагадненне з «Арсеналам».

## Міжнародная кар’ера 
Выступаў за юніёрскую зборную Беларусі. У 2010—2011 гадах правёў 10 матчаў за малодшую моладзевую зборную Беларусі.

## Дасягненні 
*  Пераможца Першай лігі чэмпіянату Беларусі (2): 2021, 2023

## Статыстыка выступленняў 
## Крыніцы 
Катэгорыя:Футбалісты Беларусі
Катэгорыя:Ігракі ФК Партызан Мінск
Катэгорыя:Ігракі ФК Партызан-2 Мінск
Катэгорыя:Ігракі ФК Смаргонь
Катэгорыя:Ігракі ФК Іслач
Катэгорыя:Ігракі ФК Крумкачы Мінск
Катэгорыя:Ігракі ФК Смалявічы
Катэгорыя:Ігракі ФК Арсенал Дзяржынск
Сяргей Аляксеевіч Усеня

**Сяргей Усеня** (нар. , ) — беларускі футбаліст, абаронца клуба «Маладзечна».

## Клубная кар’ера 
Выхаванец мінскай футбольнай школы «Алімпія», з 2004 года пачаў выступаць за дубль барысаўскага БАТЭ. У асноўную каманду прабіцца не здолеў, таму стаў аддавацца ў арэнды ў клубы Першай лігі, як то «Хваля», «Белшына», «Баранавічы», «Рудзенск».

У сакавіку 2011 года падпісаў кантракт з жодзінскім «Тарпеда», дзе гуляў за дубль. У ліпені быў аддадзены ў арэнду ў «Гарадзею», дзе здолеў замацавацца і на наступны сезон перайшоў у гэты клуб на трывалай аснове.

У лютым 2015 года пераехаў у чэмпіянат Арменіі, стаўшы іграком клуба «Алашкерт», куды яго запрасіў іншы беларус Станіслаў Гнядзько. У студзені 2016 года вярнуўся ў «Гарадзею», якая выйшла ў Вышэйшую лігу. У складзе «Гарадзеі» замацаваўся ў якасці асноўнага правага абаронцы. У студзені 2017 года на два гады падоўжыў кантракт з клубам. У сезоне 2017 стаў часцей выхадзіць на замену, гуляў пераважна злева ў абароне. У сезоне 2018 зноў стаў звычайна гуляць у стартавым складзе.

У лістападзе 2018 года падоўжыў кантракт з «Гарадзеяй» на сезон 2019. У сезоне 2019 часцей заставаўся на лаўцы запасных, прыцягваўся да дубля, у верасні і кастрычніку не гуляў з-за траўмы. У снежні 2019 года падоўжыў кантракт з клубам на наступны сезон. 2020 год пачынаў у стартавым складзе каманды, аднак у маі атрымаў траўму, з-за якой выбыў да канца года.

У студзені 2021 года трэніраваўся з «Крумкачамі», а неўзабаве адправіўся на прагляд у брэсцкае «Дынама» і ў лютым падпісаў кантракт. У складзе брэсцкага клуба выкарыстоўваўся як ігрок ратацыі, часцей заставаўся на лаўцы запасных.

У пачатку 2022 года трэніраваўся з бабруйскай «Белшынай», а ў сакавіку стаў іграком «Смаргоні». Па выніках сезона 2022 дапамог камандзе вярнуцца ў Вышэйшую лігу. У лютым 2024 года пакінуў «Смаргонь» і неўзабаве папоўніў склад «Маладзечна».

## Крыніцы 
## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Футбалісты Беларусі
Катэгорыя:Ігракі ФК БАТЭ
Катэгорыя:Ігракі ФК Хваля Пінск
Катэгорыя:Ігракі ФК Белшына
Катэгорыя:Ігракі ФК Баранавічы
Катэгорыя:Ігракі ФК Рудзенск
Катэгорыя:Ігракі ФК Тарпеда-БелАЗ
Катэгорыя:Ігракі ФК Гарадзея
Катэгорыя:Ігракі ФК Алашкерт
Катэгорыя:Ігракі ФК Дынама Брэст
Катэгорыя:Ігракі ФК Смаргонь
Катэгорыя:Ігракі ФК Маладзечна
Раман Мікалаевіч Гаеў

**Раман Гаеў** (нар. , ) — беларускі футбаліст, абаронца польскага клуба «Тэмпа» з Жэшатараў.

## Клубная кар’ера 
З 2005 года выступаў у дублі мінскага «Дынама». У 2008 годзе правёў 9 матчаў у Вышэйшай лізе за асноўную каманду мінчан. Сезон 2010 правёў у арэндзе ў гомельскім ДБК, а пасля выступаў за сталічныя клубы Першай лігі, як то «Партызан», СКВІЧ і «Іслач». У красавіку 2015 года стаў іграком клуба «Крумкачы», якому дапамог выйсці ў Вышэйшую лігу.

У жніўні 2016 года перайшоў у мінскае «Тарпеда», дзе замацаваўся ў стартавым складзе. Толькі ў сезоне 2019 страціў месца ў аснове. У ліпені 2019 года пакінуў «Тарпеда» ў сувязі з фінансавымі цяжкасцямі.

У жніўні 2019 года стаў іграком «Андэрдога» з Чысці. У сакавіку 2020 года вярнуўся ў склад «Крумкачоў». Спачатку выхадзіў на замену, пасля стаў з’яўляцца ў стартавым складзе. У ліпені 2020 года пакінуў каманду і неўзабаве далучыўся да рагачоўскага «Дняпра».

У першай палове 2021 года заставаўся іграком рагачоўскай каманды, якая змяніла назву на «Макслайн», а ў ліпені 2021 года перайшоў у польскі клуб «Старогард Гданьскі» з чацвёртага дывізіёна. Пазней далучыўся да «Глухалазаў», а ў сезоне 2022/23 стаў выступаць за «Тэмпа».

## Міжнародная кар’ера 
У 2008—2009 гадах правёў тры матчы за малодшую моладзевую зборную Беларусі.

## Дасягненні 
*   Срэбраны прызёр чэмпіянату Беларусі: 2008

## Статыстыка выступленняў 
## Падзеі 2020 года 
8 лістапада 2020 года Раман Гаеў быў затрыманы за ўдзел у «Маршы народаўладдзя».

## Крыніцы 
Катэгорыя:Футбалісты Беларусі
Катэгорыя:Ігракі ФК Макслайн
Катэгорыя:Ігракі ФК Дняпро Рагачоў
Катэгорыя:Ігракі ФК Дынама Мінск
Катэгорыя:Ігракі ФК ДБК Гомель
Катэгорыя:Ігракі ФК Партызан Мінск
Катэгорыя:Ігракі ФК СКВІЧ
Катэгорыя:Ігракі ФК Іслач
Катэгорыя:Ігракі ФК Крумкачы Мінск
Катэгорыя:Ігракі ФК Тарпеда Мінск
Катэгорыя:Ігракі ФК Чысць
Катэгорыя:Рэпрэсаваныя рэжымам Лукашэнкі
Made in N.R.M.

**«Made in N.R.M.»** () — альбом беларускага рок-гурту «N.R.M.», скампанаваны і выдадзены ў 1997 годзе часопісам «Уши» на аўдыёкасеце.

## Змест 
## Удзельнікі 
* Алег Дземідовіч: бубны
* Юрась Ляўкоў: бас-гітара
* Піт Паўлаў: гітара
* Лявон Вольскі: спеў, гітара
* Слава Корань: запіс

Катэгорыя:Альбомы N.R.M.
Катэгорыя:Альбомы 1997 года
Одзірыдзідзіна

**«Одзірыдзідзіна»** — другі альбом беларускага рок-гурту «N.R.M.», запісаны ў 1996 годзе.

## Змест 
## Удзельнікі 
* Алег Дземідовіч: бубны, дадатковы спеў
* Юрась Ляўкоў: бас-гітара, дадатковы спеў
* Піт Паўлаў: гітара, дадатковы спеў
* Лявон Вольскі: гітара, спеў
* Слава Корань: запіс

Катэгорыя:Альбомы 1996 года
Катэгорыя:Альбомы N.R.M.
Пашпарт грамадзяніна N.R.M.

**«Pašpart hramadzianina N.R.M.»** () — трэці студыйны альбом беларускага рок-гурта «N.R.M.», запісаны ў 1998 годзе.

## Крытыка 
Вітаўт Мартыненка згадаў альбом у сваёй кнізе «222 альбомы беларускага року і ня толькі...»:

## Змест 
## Удзельнікі 
* Алег Дземідовіч: бубны, дадатковы спеў
* Юрась Ляўкоў: бас-гітара, дадатковы спеў
* Піт Паўлаў: гітара, дадатковы спеў
* Лявон Вольскі: спеў, гітара

## Дадатковыя звесткі 
Альбом «*Пашпарт грамадзяніна N.R.M.*» стаў першым альбомам N.R.M., выдадзеным на кампакт-дыску.

## Спасылкі 
* Рэцэнзіі альбома на сайце experty.by

Катэгорыя:Альбомы N.R.M.
Катэгорыя:Альбомы 1999 года
Томас Рафль

**Томас Рафль** (; , Філах, Аўстрыя) — аўстрыйскі прафесійны хакеіст, крайні нападаючы. Зараз гуляе за каманду «Манітоба Муз» Амерыканскай хакейнай лігі (АХЛ), але за кантрактам належыць да «Вініпег Джэтс» з Нацыянальнай хакейнай лігі (НХЛ). Старэйшы брат хакеіста Міхаэля Рафля з НХЛ.

Катэгорыя:Хакеісты на зімовых Алімпійскіх гульнях 2014 года
Катэгорыя:Хакеісты Аўстрыі
Івіца Васціч

**Івіца Васціч** (; нар. , ) — аўстрыйскі футбаліст харвацкага паходжання. Гуляў на пазіцыях паўабаронцы і нападніка. Выступаў за такія каманды, як «Аўстрыя», «Штурм» і ЛАСК, а таксама нацыянальную зборную Аўстрыі.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Футбалісты Харватыі
Катэгорыя:Футбалісты Аўстрыі
Катэгорыя:Ігракі зборнай Аўстрыі па футболе
Катэгорыя:Ігракі ФК ЛАСК Лінц
Катэгорыя:Ігракі ФК Аўстрыя Вена
Катэгорыя:Ігракі ФК Нагоя Грампус
Катэгорыя:Ігракі ФК Штурм Грац
Катэгорыя:Ігракі ФК Дуйсбург
Катэгорыя:Ігракі ФК Адміра Вакер Мёдлінг
Катэгорыя:Ігракі ФК Санкт-Пёльтэн
Катэгорыя:Ігракі ФК Фёрст Вена
Катэгорыя:Ігракі ФК Спліт
Катэгорыя:Футбольныя трэнеры Аўстрыі
Катэгорыя:Трэнеры ФК Матэрсбург
Катэгорыя:Трэнеры ФК Гафленц
Катэгорыя:Трэнеры ФК Аўстрыя Вена
Катэгорыя:Трэнеры ФК Вальдгофен/Ібс
Akustyčnyja kancerty kanca XX stahodździa

**«Akustyčnyja kancerty kanca XX stahodździa»** () — канцэртны акустычны альбом на 2-х дысках (выдадзены таксама на касетах) беларускага рок-гурта «N.R.M.», выдадзены ў 1999 годзе. У альбом увайшлі як новыя песні «N.R.M.», так і творы з рэпертуару няіснага ўжо гурта «Мроя», а таксама некалькі песень з супольнага музычнага праекта «Народны Альбом».

## Змест
### Частка першая
### Частка другая
## Удзельнікі
* Алег Дземідовіч: бубны, дадатковы спеў
* Юрась Ляўкоў: бас-гітара, дадатковы спеў
* Піт Паўлаў: гітара, дадатковы спеў
* Лявон Вольскі: спеў, гітара, раяль
* Сяргей Ахрамовіч: баян
* Алег Каранькоў: запіс
* Сяргей Лабандзіеўскі, Алег Каранькоў, Алег Пятровіч: камп’ютарнае майстраванне

Катэгорыя:Альбомы 1999 года
Катэгорыя:Альбомы N.R.M.
Катэгорыя:Канцэртныя альбомы
ŁaŁaŁaŁa

**«ŁaŁaŁaŁa»** () — першы альбом беларускага рок-гурта «N.R.M.», запісаны ў 1995 годзе. У 2007 годзе быў перавыдадзены з рэмастэрынгам.

## Змест 
## Удзельнікі 
* Алег Дземідовіч: бубны
* Юрась Ляўкоў: бас-гітара
* Піт Паўлаў: гітара, спеў
* Лявон Вольскі: спеў, гітара, губны гармонік
* Слава Корань: запіс

Катэгорыя:Альбомы 1995 года
Катэгорыя:Альбомы N.R.M.
Катэгорыя:Дэбютныя альбомы
Герцагства Аўстрыя

**Герцагства Аўстрыя** () — адна з дзяржаў Свяшчэннай Рымскай імперыі, створаная ў 1156 годзе, дзякуючы Privilegium Minus, калі Усходняя марка была аддзелена ад Баварыі і ўзведзена ў герцагства з уласным правам.

Катэгорыя:Былыя краіны Еўропы
Катэгорыя:Свецкія княствы Свяшчэннай Рымскай імперыі
Катэгорыя:Герцагствы Свяшчэннай Рымскай імперыі
Д.П.Б.Ч.

**«Д.П.Б.Ч.»** — сёмы студыйны альбом беларускага рок-гурта «N.R.M.», запісаны і выпушчаны ў 2013 годзе. Створаны пасля зыходу папярэдняга лідара групы — Лявона Вольскага.

## Спіс кампазіцый 
## Удзельнікі 
* Алег Дземідовіч: ударная ўстаноўка, спеў
* Юрась Ляўкоў: бас-гітара, спеў
* Піт Паўлаў: гітара, спеў

## Спасылкі 
* «Д.П.Б.Ч.» – роўны сярэднячок ад N.R.M. 

Катэгорыя:Альбомы 2013 года
Катэгорыя:Альбомы N.R.M.
Hramadaznaūstva

**Грамадазнаўства** — трэці сольны альбом Лявона Вольскага. Прэзентацыя альбома адбылася 25 сакавіка 2014 года і была прысвечана Дню Волі. Альбом пісаўся на віленскай студыі Ymir Audio. За музычны складнік «Грамадазнаўства» адказваў нарвежскі музыкант-мультыінструменталіст і саўнд-прадзюсар Снорэ Бергеруд, таму, на меркаванне Вольскага, «гук атрымаўся „нетутэйшым“, скандынаўскім».

## Змест 
## Удзельнікі 
* Лявон Вольскі — вакал, мелодыі, словы
* Snorre Bergerud — гітара, бас, аранжыроўкі
* Sindre Skeie — барабаны, перкусія

## Спасылкі 
* Лявон Вольскі «Грамадазнаўства» (+аўдыё)
* Лявон Вольскі збірае грошы на другую частку альбома «Грамадазнаўства»

Катэгорыя:Альбомы 2014 года
Катэгорыя:Альбомы Лявона Вольскага
Чырвоны Крыж Рэспублікі Сербскай

**Чырвоны Крыж Рэспублікі Сербскай** (, ) — гуманітарная арганізацыя Рэспублікі Сербскай, якая ажыццяўляе сваю дзейнасць у рамках Міжнароднага руху Чырвонага Крыжа і Чырвонага Паўмесяца. Сфармавалася з моманту пачатку Баснійскай вайны ў 1992 годзе, якая прывяла да распаду Чырвонага Крыжа Босніі і Герцагавіны.

## Статус і дзейнасць арганізацыі 
Чырвоны Крыж Рэспублікі Сербскай (ЧК РС) з’яўляецца добраахвотнай, недзяржаўнай, некамерцыйнай арганізацыяй, што працуе на тэрыторыі Рэспублікі Сербскай. Яе статус вызначаны як Законам пра паўнамоцтвы Чырвонага Крыжа Рэспублікі Сербскай (Афіцыйны вястун Рэспублікі Сербскай № 18/94 і № 110/03), так і палажэннямі Грамадства Чырвонага Крыжа Босніі і Герцагавіны. Апроч таго, ЧК РС ажыццяўляе сваю працу ў адпаведнасці з Чацвёртай жэнеўскай канвенцыяй ад 12 жніўня 1949 года. Місіяй ЧК РС з’яўляецца прадухіленне і палёгка пакут людзей, абарона іх жыцця і здароўя на грунце забеспячэння павагі да чалавечай асобы, асабліва ў перыяды ўзброеных канфліктаў і іншых надзвычайных сітуацый.

Праца ЧК РС пачыналася ў 1992 годзе практычна з нуля сіламі невялікай колькасці раней занятых у Чырвоным Крыжы Босніі і Герцагавіны і некалькімі прыцягнутымі добраахвотнікамі. Гуманітарная дапамога аказвалася ў экстрэмальных умовах з дапамогай, у тым ліку, міжнародных арганізацый.

У наш час Чырвоны Крыж РС ужыццяўляе працу па наступных кірунках:
* Сацыяльная гуманітарная дзейнасць;
* Аказанне першай медычнай дапамогі;
* Праграма па сястрынскім доглядзе;
* Праграма медычнай адукацыі;
* Добраахвотнае донарства крыві;
* Інфармацыйна-выдавецкая дзейнасць і прапаганда;
* Міжнароднае супрацоўніцтва;
* Праграма ліквідацыі наступстваў стыхійных бедстваў.

## Спасылкі 
* Афіцыйны сайт CKRS 

Катэгорыя:Рэспубліка Сербская
Аўстрафашызм

**Аўстрафашызм** () — аўтарытарны палітычны рэжым, які быў устаноўлены ў Аўстрыі ў выніку прыняцця Майскай канстытуцыі 1934 года, дзеянне якой прыпынілася пасля анэксіі і стварэння федэратыўнай аўстрыйскай дзяржавы ў складзе Нацысцкай Германіі ў 1938 годзе. Рэжым быў заснаваны на кіруючай партыі Айчынны фронт () і ваенізаванай міліцыі Хеймвер (). Лідарамі аўстрафашызму былі Энгельберт Дольфус і, пасля забойства Дольфуса, Курт Шушніг, які быў прадстаўніком Хрысціянска-сацыяльнай партыі. Аўстрафашызм, які меў нацыяналістычны характар, супрацьпастаўляўся аўстрыйскаму нацыянал-сацыялізму, які ў перспектыве разглядаў Аўстрыю як частку Германіі.

Тэрмін «аўстрафашызм» ужываецца, як правіла, левымі палітыкамі і гісторыкамі Аўстрыі і Германіі, а прадстаўнікі правых партый аддаюць перавагу больш нейтральнаму «Ständestaat» (карпаратыўная дзяржава, якая кіруецца вузкім колам капіталістаў і царкоўнікаў і падтрымліваецца масамі дробнай бужуазіі і сялянства). Тэрмін быў уведзены лідарам сацыял-дэмакратаў Отам Баўэрам і паходзіў ад таго, што рэжым Дольфуса-Шушніга выкарыстоўваў практыку дзяржаўнага ладу Італіі пры Мусаліні.

Катэгорыя:Фашызм
Катэгорыя:Палітыка Аўстрыі
Катэгорыя:Міжваенны перыяд
Катэгорыя:Гісторыя Аўстрыі
Даніел Шарыч

**Даніел Шарыч** (; нар. ) — катарскі гандбаліст сербскага паходжання, варатар клуба «Аль-Кіяда» і зборнай Катара.

## Кар'ера 
### Клубная 
Даніел Шарыч — выхаванец гандбольнага клуба «Борац» з Баня-Лукі. Пройдучы праз яе моладзевую сістэму, ён перабраўся ў белградскую «Црвену Звезду», дзе правёў наступныя 2 гады, павялічваючы свой узровень. У 1999 годзе Шарыч стаў гульцом каманды «Сінтэлон» з Бачка-Паланкі, дзе таксама адыграў 2 гады. У складзе сталічнага клуба Шарыч двойчы ставаў чэмпіёнам краіны і двойчы выйграваў нацыянальны кубак. Яшчэ адзін кубак краіны ён выйграў, выступаючы за «Сінтэлон».

У 2003 годзе Шарыч перабраўся ў Іспанію, дзе яго першай камандай стала «Тэка Кантабрыя» з Сантандэра. Далей ён гуляў за клубы «Алькабендас», «Адэмар Леон» і «Портленд Сан-Антоніа», пакуль у 2009 годзе не перайшоў у «Барселону». У складзе каталонскага клуба ён чатыры разы ставаў чэмпіёнам Іспаніі, выйграў мноства нацыянальных кубкаў, а таксама двойчы перамагаў у Лізе чэмпіёнаў ЕГФ, у розыгрышах 2010/11 і 2014/15 гадоў.

### Міжнародная 
За зборную Сербіі і Чарнагорыі Шарыч правёў 50 матчаў, ён быў рэзервовым галкіперам каманды на чэмпіянаце Еўропы 2006 года. Пазней ён кароткі час бараніў браму зборнай Босніі і Герцагавіны, правядучы ў яе складзе 7 матчаў.

У канцы 2014 года Шарыч стаў гульцом зборнай Катара па гандболе. У складзе каманды, дзе апроч яго быў яшчэ шэраг гульцоў балканскага паходжання, ён заваяваў срэбра чэмпіянату свету 2015 года, які праводзіўся ў Катары. Шарыч з 36% адбітых кідкоў заняў 5-е месца ў спісе лепшых галкіпераў турніру.

## Спасылкі 
* Профіль на сайце ЕГФ 
* Профіль на сайце «Барселоны»  

Катэгорыя:Гандбалісты Катара
Катэгорыя:Гандбалісты Босніі і Герцагавіны
Катэгорыя:Гандбалісты Сербіі
Катэгорыя:Гандбалісты Сербіі і Чарнагорыі
Катэгорыя:Ігракі зборнай Катара па гандболе
Катэгорыя:Ігракі зборнай Босніі і Герцагавіны па гандболе
Катэгорыя:Ігракі зборнай Сербіі па гандболе
Катэгорыя:Ігракі зборнай Сербіі і Чарнагорыі па гандболе
Катэгорыя:Ігракі ГК Аль-Кіяда
Катэгорыя:Ігракі ГК Барселона
Катэгорыя:Ігракі ГК Портленд Сан-Антоніа
Катэгорыя:Ігракі ГК Адэмар Леон
Катэгорыя:Ігракі ГК Алькабендас
Катэгорыя:Ігракі ГК Кантабрыя
Катэгорыя:Ігракі ГК Сінтэлон Бачка-Паланка
Катэгорыя:Ігракі ГК Црвена Звезда Бялград
Катэгорыя:Гандбалісты на летніх Алімпійскіх гульнях 2016 года
Любка Петравіч

**Любамір (Любка) Петравіч** (; нар. ) — югаслаўскі футбаліст і футбольны трэнер. Гуляў на пазіцыі нападніка.

## Крыніцы 
## Спасылкі 
* Афіцыйны сайт 
* Статыстыка *MISL*

Катэгорыя:Футбалісты Югаславіі
Катэгорыя:Ігракі ФК Осіек
Катэгорыя:Футбольныя трэнеры Югаславіі
Катэгорыя:Футбольныя трэнеры Сербіі
Катэгорыя:Трэнеры ФК ЦСКА Сафія
Катэгорыя:Трэнеры ФК АПР
Катэгорыя:Трэнеры ФК Тханьхаа
Катэгорыя:Трэнеры ФК Леўскі
Катэгорыя:Трэнеры ФК Літэкс Ловеч
Катэгорыя:Трэнеры ФК Акжайык Уральск
Катэгорыя:Трэнеры ФК Тараз
Катэгорыя:Трэнеры ФК Лакаматыва Заграб
Катэгорыя:Трэнеры ФК Вайводзіна
Катэгорыя:Трэнеры ФК Краацыя Сесветэ
Катэгорыя:Трэнеры ФК Црвена Звезда
Катэгорыя:Трэнеры ФК Бэйцзін Гаань
Катэгорыя:Трэнеры ФК Шанхай Шэньхуа
Катэгорыя:Трэнеры ФК Аль-Ахлі Дубай
Катэгорыя:Трэнеры ФК ГАК Грац
Катэгорыя:Трэнеры ФК Алімпіякос Пірэй
Катэгорыя:Трэнеры ФК ПАОК
Катэгорыя:Трэнеры ФК Пеньяроль
Катэгорыя:Трэнеры моладзевай зборнай Югаславіі па футболе
Катэгорыя:Трэнеры ФК Спартак Субаціца
Катэгорыя:Трэнеры ФК Осіек
Марка Марын

**Марка Марын** (; нар. , Босанска-Градзішка, ССР Боснія і Герцагавіна, СФРЮ) — нямецкі футбаліст сербскага паходжання, паўабаронца. Ігрок нацыянальнай зборнай Германіі (2008—2010).

## Крыніцы 
## Спасылкі 
* 
* Профіль на сайце *football-lineups.com* 

Катэгорыя:Футбалісты Германіі
Катэгорыя:Ігракі зборнай Германіі па футболе
Катэгорыя:Ігракі ФК Барусія II Мёнхенгладбах
Катэгорыя:Ігракі ФК Барусія Мёнхенгладбах
Катэгорыя:Ігракі ФК Вердэр
Катэгорыя:Ігракі ФК Чэлсі
Катэгорыя:Ігракі ФК Севілья
Катэгорыя:Ігракі ФК Фіярэнціна
Катэгорыя:Ігракі ФК Андэрлехт
Катэгорыя:Ігракі ФК Трабзанспор
Катэгорыя:Ігракі ФК Алімпіякос Пірэй
Катэгорыя:Ігракі ФК Црвена Звезда
Катэгорыя:Ігракі ФК Аль-Ахлі Джыда
Катэгорыя:Ігракі ФК Аль-Раед
Катэгорыя:Ігракі ФК Ферэнцвараш
Вера Бартуль

**Вера Бартуль** (дзявочае прозвішча Касцюкевіч; , в. Губічы Рагачоўскага павета Гомельскай губерні, цяпер Буда-Кашалёўскі раён Гомельскай вобласці — , Нью-Ёрк) — дзяячка беларускай эміграцыі, мадэль, кансультантка-куцюр’е.

## Пачатак мадэльнай дзейнасці 
У 1947 годзе ў дзяцінстве разам з сям’ёй пераехала ў Вялікабрытанію, дзе спачатку працавала ў шпіталі і вучылася ў медычнай школе. У 1949 годзе пабралася шлюбам з Францішкам Бартулем. Скончыла школу дэманстрацыі моды, каб працаваць мадэллю і кансультанткай-куцюр’е.

У 1956 годзе разам з мужам пераехала ў ЗША. Найбольшага поспеху як мадэль дасягнула, дэманструючы футровую вопратку. Пазней працавала менеджаркай у кампаніі мод. Яе працы дэманстраваліся ў найлепшых крамах у Нью-Ёрку, Сан-Францыска, Лос-Анджэлесе, Чыкага.

## Палітычная дзейнасць 
Вера стварыла сцэнічныя ўборы для славутага на эміграцыі танцавальнага гурта «Васілёк», разам з якім упершыню пасля доўгага расстання наведала Беларусь, а потым шмат разоў прыязджала сюды як сяброўка арганізацыі «CitiHope», што дапамагала ахвярам Чарнобыля. Збірала сродкі на падтрымку вяртанцам з ГУЛАГу. Сярод тых, хто атрымліваў гэтую дапамогу, былі Ларыса і Янка Геніюшы, Юрка і Лявон Луцкевічы.

Была старшынёй Жаночага Згуртавання / Секцыі БАЗА, сяброўкай Управы Нью-Ёрскага аддзелу БАЗА. Як адна з кіраўнічак жаночае структуры БАЗА найбольш спрыяла дапамозе суродзічам у Еўропе, найперш на Беласточчыне.

Выкладала беларускую мову і гісторыю ў беларускай дапаўняльнай школе ў Брукліне. Спявала ў самадзейнасці, у тым ліку ў жаночым секстэце «Гоман». Скарыстоўваючы свой прафесійны досвед, была арганізатаркай шэрагу публічных паказаў беларускіх народных строяў, у тым ліку на святкаванні 50-х угодкаў БАЗА (1999). Таксама збірала сродкі на выданне кружэлак Данчыка, на Беларускі музей у Гайнаўцы.

У 1993 годзе брала ўдзел у І з’ездзе беларусаў свету ў Мінску.

Да апошніх дзён жыцця Вера Бартуль з’яўлялася кіраўніцай Нью-Ёркскай суполкі Таварыства беларускай мовы імя Францішка Скарыны, а таксама старшынёй Беларуска-Амерыканскай жаночай арганізацыі — BAWA (Belarusian American Women Association).

## Крыніцы 
## Спасылкі 
* Імёны Свабоды: Вера Бартуль
* *Беларуская цывілізацыя ў Амэрыцы : Пяцьдзясят гадоў Беларуска-Амэрыканскага Задзіночаньня (1949—1999). Падзеі. Дакумэнты. Успаміны. Персаналіі. = Źmicier Saŭka. Belarusan Civilization in America : Fifty years of Belarusan American Association (1949—1999)* / Зьміцер Саўка; рэдактар Наталля Гардзіенка; прадмова Лявон Юрэвіч. — Мінск : Кнігазбор, 2019. — 604 с. : [12] с. іл. (Бібліятэка Бацькаўшчыны; кніга 38). .

Катэгорыя:Постаці беларускай эміграцыі
Юліус Рааб

**Юліус Рааб** (; , , Ніжняя Аўстрыя — , ) — аўстрыйскі кансерватыўны палітык, які быў федэральным канцлерам Аўстрыі з 1953 па 1961 гады. Рааб кіраваў Аўстрыяй, акупаванай саюзнымі войскамі, на шляху да незалежнасці і падпісаў Дэкларацыю незалежнасці Аўстрыі ў 1955 годзе. Ва ўнутранай палітыцы Рааб выступаў за прагматычнае сацыяльнае партнёрства і «Вялікую кааліцыю» аўстрыйскіх кансерватараў і сацыял-дэмакратаў.

Катэгорыя:Канцлеры Аўстрыі
Катэгорыя:Постаці аўстрыйскага каталіцтва
Катэгорыя:Члены Аўстрыйскай народнай партыі
Катэгорыя:Кандыдаты ў прэзідэнты Аўстрыі
Катэгорыя:Постаці аўстрафашызму
Упраўленне савецкай маёмасцю ў Аўстрыі

у Вене — былая штаб-кватэра УСІА.]]
**Упраўленне савецкай маёмасцю ў Аўстрыі** ці **УСМА** () было ўтворана ў савецкай зоне акупацыі Аўстрыі ў 1946 годзе і дзейнічала да вываду войск СССР з Аўстрыі ў 1955 годзе. УСМА дзейнічала як дэ-факта дзяржаўная карпарацыя і кантралявала больш за 400 экпрапрыяваных аўстрыйскіх фабрык, транспартных і гандлёвых кампаній. Актывы УСІА ўключалі раней незалежныя аўстрыйскія кампаніі (ÖAF), заводы, якія калісьці належалі нямецкім карпарацыям (AEG), і былыя прадпрыемствы СС (DEST). На сваім піку ў 1951 годзе ў кангламераце працавала каля 60 тысяч чалавек або 10% аўстрыйскіх індустрыяльных працоўных. УСІА была вызвалена ад аўстрыйскіх тарыфаў, ігнаравала падаткаабкладанне і магла гандляваць з Усходняй Еўропай, нягледзячы на жалезную заслону і заходнія гандлёвыя эмбарга. Экстарытарыяльная карапарацыя спрабавала быць самадастатковай і была вельмі слаба інтэграванай з астатняй часткай аўстрыйскай эканомікі.

Катэгорыя:Гісторыя Аўстрыі
Катэгорыя:Прадпрыемствы СССР
Катэгорыя:Наступствы Другой сусветнай вайны
Паўднёвыя Вапняковыя Альпы

**Паўднё́выя Вапняко́выя А́льпы** — сістэма горных масіваў, частка Альпаў на паўночным усходзе Італіі, на паўднёвай мяжы Аўстрыі і паўночна-заходняй мяжы Славеніі.

Выцягнутыя з захаду на ўсход на поўдні ад Цэнтральных Усходніх Альпаў.

Катэгорыя:Альпы
Катэгорыя:Горы Аўстрыі
Катэгорыя:Горы Італіі
Катэгорыя:Горы Славеніі
Баня-Лукская епархія

**Баня-Лукская епархія** () — епархія Сербскай праваслаўнай царквы на тэрыторыі паўночна-заходняй часткі Босніі.

## Гісторыя 
У 1900 годзе ў складзе Канстанцінопальскай праваслаўнай царквы была заснавана Баня-Лука-Біхачская епархія шляхам вылучэння з Дабра-Баснійскай мітраполіі. На тэрыторыі епархіі дзейнічалі звыш 200 цэркваў і капліц.

У 1925 годзе Баня-Лука-Біхачская епархія была падзелена на Баня-Лукскую епархію і Біхачскую епархію.

Напярэдадні Другой сусветнай вайны ў епархіі было 167 храмаў, 103 царкоўныя абшчыны, 102 прыходы і 2 дзейныя манастыры (Гаміёніца і Маштаніца). Праваслаўная паства налічвала 424075 чалавек.

Пасля акупацыі Югаславіі нямецкімі войскамі ў 1940 годзе епархія аказалася на тэрыторыі ўтворанай 12 красавіка 1941 года незалежнай дзяржавы Харватыя, у якім Сербская царква падпадала пад жорсткія пераследы. За час другой сусветнай вайны ў епархіі разбураны 64 праваслаўныя храмы і 1 манастыр, 34 прыходскія дамы, знішчаны 94 царкоўныя архівы, сур'ёзна пашкоджаны 21 храм і 3 манастыры. Паводле дадзеных Архірэйскага Сінода Сербскай Праваслаўнай Царквы на 1945 год, у епархіі забіты больш 100 тысяч праваслаўных сербаў, загінулі 14 святароў.

У 1948 годзе рашэннем Святога Архірэйскага Сабора епархіі перадалі некалькі раёнаў, што перш уваходзілі ў Горнакарлавацкую епархію.

У выніку ваенных дзеянняў 1991-1995 гадоў у епархіі знішчаны 2 праваслаўныя храмы, 3 пашкоджаны, спалены 2 прыходскія дамы.

Духоўным цэнтрам епархіі з'яўляюцца манастыры Гаміёніца, Маштаніца і Ліпле.

Катэгорыя:Епархіі Сербскай праваслаўнай царквы
Катэгорыя:З’явіліся ў 1900 годзе
Катэгорыя:Баня-Лука
Младан Баінавіч

**Мла́дан Баі́навіч** (; нар. , ) — югаслаўскі і сербскі гандбаліст, цэнтральны задні французскага клуба «Трамбле» і зборнай Сербіі. Бронзавы прызёр чэмпіянату свету, пераможца Лігі чэмпіёнаў ЕГФ, шматразовы чэмпіён нацыянальных і рэспубліканскіх першасцей.

## Спасылкі 
* Младен Боинович — статыстыка на сайце eurohandball.com
* Інтэрв'ю з Младанам Баінавічам 

Катэгорыя:Гандбалісты Сербіі
Катэгорыя:Гандбалісты Сербіі і Чарнагорыі
Катэгорыя:Ігракі зборнай Сербіі па гандболе
Катэгорыя:Ігракі зборнай Сербіі і Чарнагорыі па гандболе
Катэгорыя:Ігракі ГК Трамбле
Катэгорыя:Ігракі ГК Борац Баня-Лука
Катэгорыя:Ігракі ГК Пары Сен-Жэрмен
Катэгорыя:Ігракі ГК Манпелье
Катэгорыя:Ігракі ГК Барселона
Катэгорыя:Ігракі ГК Бідасоа
Катэгорыя:Ігракі ГК Адэмар Леон
Катэгорыя:Ігракі ГК Партызан Бялград
Федэральны Урад Аўстрыі

**Федэральны Урад Аўстрыі** () — калектыўны орган, які ажыццяўляе выканаўчую ўладу ў Рэспубліцы Аўстрыя. Складаецца з канцлера, які з'яўляецца кіраўніком урада, віцэ-канцлера і старэйшых міністраў. Федэральны прэзідэнт і Федэральны ўрад разам утвараюць выканаўчую галіну ўлады Аўстрыі.

Пасля рэформы аўстрыйскай канстытуцыі 1929 года ўсе члены Федэральнага ўрада прызначаюцца Федэральным прэзідэнтам Аўстрыі (у адпаведнасці з артыкулам 70), які, тым не менш, павінен шукаць кансенсусу з Нацыянальратам (ніжняя палата Парламента Аўстрыі), бо вотум недаверу можа неадкладна паклікаць звальненне членаў урада. На практыцы звычайна лідар самай моцнай палітычнай партыі, якога на парламенцкіх выбарах называюць «кандыдатам у канцлеры», становіцца Федэральным канцлерам (але ў гісторыі былі выключэнні). Канцлер і прапануе кандыдатуры міністраў, але прэзідэнт мае права выказаць сваё неадабрэнне. Акрамя таго, прэзідэнт можа ў любы час адхіліць ад пасады канцлера альбо ўвесь урад. Тым не менш, новы ўрад павінен быць сфарміраваны партыямі, якія кантралююць парламент.

Катэгорыя:Урады паводле краін
Катэгорыя:Палітыка Аўстрыі
Катэгорыя:Урады Еўропы