Рабер Лафон

**Рабер Лафон** (акс. *Robèrt Lafont*; фр. *Robert Lafont*; 16 сакавіка 1923, Нім, Францыя — 24 чэрвеня 2009, Фларэнцыя, Італія) — аксітанскі і французскі пісьменнік, паэт, публіцыст і гісторык літаратуры. Аксітаніст, абаронца самабытнасці Аксітаніі. Пісаў на аксітанскай, французскай, каталонскай і італьянскай мовах. Прафесар лінгвістыкі. 

## Біяграфія 
Рабер Лафон нарадзіўся ў 1923 годзе ў Німе.

У 1940—1943 гадах вывучаў класічную філалогію ў Манпелье. У гэты перыяд, з 1941 па 1942 гады, ён стаў членам Фелібрыжа (Félibrige), культурнага руху за адраджэнне аксітанскай мовы і літаратуры ў Німе, перш чым стварыць асобны рух Joventuts Occitanas. З лета 1943 года да мая  наступнага года яму давялося працаваць над французскімі моладзевымі праектамі, спачатку ў Марыяку, а потым у Лескары.

Пасля вызвалення Францыі ён некалькі месяцаў працаваў у канцылярыі прэфекта Гара, перш чым у 1945 годзе быў мабілізаваны ў французскія акупацыйныя войскі ў Германіі і Аўстрыі.

У лютым 1945 года стаў сябрам новастворанага Інстытута аксітаназнаўства.

У 1964 годзе ён скончыў сваю дысертацыю *La Phrase occitane*, якая была апублікавана ў 1967 г. У 1972 г. ён стаў загадчыкам кафедры аксітанскай мовы і літаратуры ва ўніверсітэце Поля Валеры у Манпелье. Ён стане ганаровым прафесарам гэтага ўніверсітэта.

У 1970-я гады спрыяў узнікненню новай лінгвістычнай тэорыі — праксематыкі.

Памёр 24 чэрвеня 2009 года ў Фларэнцыі ў Італіі.

## Творчасць 
Творчая спадчына Рабера Лафона шматгранная і ўключае зборнікі вершаў, п’есы, даследаванні аксітанскай літаратуры і публіцыстычныя творы. У апошніх Лафон настойліва абараняў самабытнасць роднай Аксітаніі, крытыкаваў культурную палітыку Францыі, абвінавачваючы яе ва «ўнутраным каланіялізме». Акрамя твораў на аксітанскай і французскай мовах, Лафон напісаў некалькі прац на каталонскай і італьянскай, якімі таксама валодаў дасканала.

## Творы 
#### Паэзія 
* Paraulas au vièlh silenci, I.E.O., 1946.

* Dire, I.E.O., 1957.

* Pausa Cerdana, Action poétique, 1962.

* L'Ora, Oc, 1963.

* Aire Liure, P. J. Oswald, 1974.

* Lausa per un solèu mòrt e reviuda, Jorn,1984.

* La gacha a la cistèrna / Le guetteur à la citerne, Jorn, 1998.

* Cosmographia monspessulanensis, Jorn, 2000.

* Lo Viatge grand de l’Ulisses d’Itaca, Jorn, 2004.

* Poèmas 1943-1984, Jorn, 2011.

#### Раманы і казкі 
* Vida de Joan Larsinhac, IEO, 1951.

* Li Camins de la Saba, IEO, 1965.

* Lei Maires d’Anguilas,  I.E.O., 1966.

* Té tu té ieu, IEO,1968.

* L’Icòna dins l’Iscla, I.E.O., 1971.

* Lo Sant Pelau,  Cap e Cap, Agen, 1972.

* Tua Culpa, I.E.O., 1974.

* La Primiera Persona, Féderop, 1978.

* Lo Decameronet,  Vent Terral, Energas, 1982.

* La Festa: 1- Lo Cavalier de Març,  2- Lo Libre de Joan,  3 - Finisegle, Fédérop-Le Chemin Vert- Obradors, Lyon, Paris, Eglise-Neuve-d’Issac, 1983-1996.

* Bertomieu, Fédérop, 1986.

* La Reborsiera, Fédérop,1991.

* Chronique de l’Eternité, Fédérop, 1991.

* L’Enclaus, I.E.O., 1992.

* Insularas, I.E.O, 1996.

* Contes libertins e faulas amorosas, Trabucaire, 2000.

* L’Eròi talhat, Trabucaire, 2001.

* Lo Fiu de l’Uòu, Atlantica, Bayonne, 2001.

* Lei Miraus Infidèus, I.E.O., 2002.

* Nadala,  M.A.R.P.O.C, Nîmes, 2003.

* Lei Vidas d’Atanasi,  Reclams, Pau, 2005.

* Lo Cèrcadieu, Reclams, Pau, 2007.

* La cosmocritica, I.E.O., 2008.

#### Драматургія 
* Lo Pescar de la Sépia, I.E.O., 1958.

* La Loba, ò la Frucha dei Tres Aubas, Aubanel,Avignon, 1959.

* La Bourride du Comte, U.F.O.L.E.A., 1966.

* Ramon VII, Lo Libre Occitan, 1967.

* La Nuech deis Enganats, in Cinc Peçòtas,  I.E.O., 1967.

* Los Ventres Negres, I.E.O., 1967.

* Teatre Claus,  I.E.O, 1969.

* Dòm Esquichòte, I.E.O.,1973.

* Lei Cascaveus, C.D.O., 1977.

* La Croisade, Edisud, Aix-en-Provence, 1983.

* Istòria dau Trauc, lo Relòtge, la Cabra  in Teatre d’òc al sègle XX, C.R.D.P., Montpellier, 1984.

#### Мовазнаўчыя эсэ 
* Phonétique et Graphie du Provençal, I.E.O., 1952.

* La Phrase Occitane. Essai d’analyse systématique, P.U.F.,1967.

* L’ortografia occitana, sos principis, C.E.O., Montpellier, 1971.

* L’ortografia occitana, lo provençau, C.E.O.,  Montpellier, 1972.

* Le Travail et la Langue, Flammarion, Paris, 1978.

* Le Verbe occitan, M.A.R.P.O.C., Nîmes, 1981.

* Eléments de Phonétique Occitane, Vent Terral, Energas, 1983,  2005.

* Le Dire et le Faire, Praxiling, Montpellier, 1990.

* Il y a quelqu’un. La Parole et le Corps, Praxiling, Montpellier, 1994.

* Quarante ans de sociolinguistique à la périphérie, l’Harmattan, Paris, 1997.

* Schèmes et motivations. Le lexique du latin classique, l’Harmattan, Paris, 2000.

* Praxématique du latin classique, l’Harmattan, Paris, 2001.

* L’Être de Langage, Pour une anthropologie linguistique, Lambert-Lucas, Limoges, 2004.

* La motivation postérieure et nasale du schème en sémitique. Une approche par l’arabe classique, Lambert-Lucas, Limoges, 2006.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Аксітанамоўныя паэты
Катэгорыя:Франкамоўныя пісьменнікі
Катэгорыя:Франкамоўныя паэты
Катэгорыя:драматургі Францыі
Катэгорыя:палітыкі Францыі
Катэгорыя:перакладчыкі Францыі
Катэгорыя:мовазнаўцы Францыі
Катэгорыя:сацыялінгвісты Францыі