open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Данецкі нацыянальны тэхнічны ўніверсітэт

**Данецкі нацыянальны тэхнічны ўніверсітэт** () — тэхнічная вышэйшая навучальная ўстанова.

ДНТУ быў заснаваны як **Данецкі горны тэхнікум** у 1921 годзе. У 1926 годзе тэхнікум быў ператвораны ў **Данецкі горны інстытут**. У 1935 годзе горны інстытут быў перайменаваны ў **Данецкі індустрыяльны інстытут**.
У пачатку Вялікай Айчыннай вайны з-за акупацыі Данецка інстытут быў эвакуіраваны ў горад Пракоп’еўск Новасібірскай вобласці. На Данбас інстытут вярнуўся толькі ў 1943 годзе, пасля вызвалення Данецка.

У 1960 году інстытут быў перайменаваны ў **Данецкі політэхнічны інстытут**. У 1993 годзе ДПІ быў перайменаваны ў **Данецкі нацыянальны тэхнічны ўніверсітэт**.

З пачаткам узброенага канфлікту на ўсходзе Украіны Міністэрствам адукацыі Украіны быў выдадзены загад, згодна з якім Данецкі нацыянальны тэхнічны ўніверсітэт неабходна перанесці ў горад Пакроўск Данецкай вобласці. У 2014 годзе была праведзена эвакуацыя. Нягледзячы на гэта, у непрызнанай ДНР працягвае функцыянаваць свой Данецкі нацыянальны тэхнічны ўніверсітэт.

## Вядомыя выпускнікі 
* Мікіта Сяргеевіч Хрушчоў — кіраўнік СССР с 1953 па 1964 год
* Віктар Фёдаравіч Януковіч — 4-ы прэзідэнт Украіны
* Анатоль Барысавіч Салаўяненка — оперны спявак

## Спасылкі 
* Гісторыя ВНУ на сайце пакроўскага ДНТУ
* Гісторыя ВНУ на сайце данецкага ДНТУ 


Катэгорыя:Нацыянальныя вышэйшыя навучальныя ўстановы Украіны
Катэгорыя:Вышэйшыя тэхнічныя навучальныя ўстановы Украіны
Hexomyza

**Hexomyza** — род двухкрылых, які ўключаюць у сямейства .

## Віды 
* *Hexomyza abutilonicaulis*
* *Hexomyza caraganae*
* *Hexomyza centaureae*
* *Hexomyza gymnosporivora*
* *Hexomyza halimodendronis*
* *Hexomyza paederiae*
* *Hexomyza sarothamni* (Hendel, 1923)
* *Hexomyza schineri* (Giraud, 1861)
* *Hexomyza simplicoides* (Hendel, 1920)

Катэгорыя:Караткавусыя двухкрылыя
Сонечнае зацьменне 26 снежня 2019 года

**Сонечнае зацьменне 26 снежня 2019 года** — кольцападобнае сонечнае зацьменне 132 сараса. Максімальная фаза зацьмення назіралася на Аравійскім паўвостраве, у Індыі і Інданезіі.

Зацьменне мела велічыню 0,9701 і дасягнула свайго максімуму ў 05:18:53 UTC у пункце з каардынатамі 1° пн. ш. 102° у. д. Працягласць максімальнай фазы зацьмення склала 3 хв. 40 с., а месяцавы цень на зямной паверхні дасягнуў шырыні 118 км.

Зацьменне 26 снежня 2019 года стала 3-ім сонечным зацьменнем у 2019 годзе і 42-ім у XXI стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 2 ліпеня 2019 года, наступнае — 21 чэрвеня 2020 года.

## Звязаныя зацьменні 
## Галерэя 

Файл:Annular Solar Eclipse in Jaffna - 26 December 2019 (5).jpg|Частковая фаза ў Джафне, Шры-Ланка (03:38 UTC).
Файл:26th December 2019 solar eclipse as viewed in Kuwait.jpg|Частковая фаза ў Кувейце (03:52 UTC).
Файл:Annular Solar Eclipse in Jaffna - 26 December 2019 (2).jpg|Кольцападобная фаза ў Джафне, Шры-Ланка (04:05 UTC).
Файл:Solar eclipse of 2019 December 26 mangalore.jpg|Кольцападобная фаза ў Мангалуры, Індыя (04:16 UTC).
Файл:Partial Solar Eclipse (26 Dec 2019) in Jakarta, Indonesia.jpg|Частковая фаза ў Джакарце, Інданезія (05:18 UTC).
Файл:Solar eclipse of December 12, 2019 in Marina Bay, Singapore No 338.jpg|Кольцападобная фаза ў Марына-Бэй, Сінгапур (05:19 UTC).
Файл:2019-12-26 Annular-Solar-Eclipse-in-Singapore.jpg|Кольцападобная фаза ў Сінгапуры (05:22 UTC).
Файл:Solareclipsesingapore12262019.jpg|Частковая фаза ў Сінгапуры, пасля кольцападобнай фазы.
Файл:Partial Solar Eclipse of December 26, 2019.jpg|Частковая фаза ў Хэфэй, правінцыя Аньхой, Кітай (06:17 UTC).
Файл:December 26, 2019 Solar Eclipse.jpg|Частковая фаза ў Сан-Хасэ-дэль-Монтэ, Філіпіны (06:19 UTC).
Файл:Digos eclipse 122619.jpg|Частковая фаза ў Дыгас, Філіпіны (06:21 UTC).
Файл:Solar eclipse viewed near southern Bay of Bengal 26 Dec 2019.png|Від з Бенгальскага заліва за некалькі хвілін да канца зацьмення.

## Гл. таксама 
* Сонечныя зацьменні XXI стагоддзя

## Зноскі 
## Спасылкі 
* Каталог сонечных зацьменняў 2001 — 2100
* Каталог сонечных зацьменняў 132 сараса
* Малая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення
* Вялікая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення

Катэгорыя:2019 год у астраноміі
2019-12-26
2019-12-26
2019-12-26
Катэгорыя:Падзеі 26 снежня
Катэгорыя:Снежань 2019 года
Сальсет

**Са́льсет** (, ) — востраў у Аравійскім моры каля ўзбярэжжа індыйскага штата Махараштра. Большая частка вострава занята горадам Мумбаі. Плошча - 619 км². Насельніцтва (2011 г.) - 15 111 974 чал.

## Прырода 
Востраў Сальсет сфарміраваўся ў выніку ваганняў Аравійскага мора, калі прылівы ў чацвярцічны перыяд паступова затапілі нізіны, што злучалі сушу з мацерыком. У нашы дні востраў адлучаны ад паўвострава Індастан вузкім пралівам (каля 70 м), праз які пракладзена некалькі мастоў. Аднак астраўны масіў мае больш старажытнае вулканічнае паходжанне, уяўляе сабою базальтавае плато, утворанае на лініі геалагічных разломаў. Выхады базальту фарміруюць скалістыя пагоркі. Найвышэйшая вяршыня Кахеры дасягае 467 м. Берагі нізкія, часам абрамленыя пясчанымі пляжамі. У выніку меліярацыі ўзбярэжжа плошча вострава істотна ўзрасла ў параўнанні з мінулым. 

Клімат трапічны вільготны. З сярэдзіны чэрвеня да пачатку верасня працягваецца сезон мусонаў. Дажджы жывяць глебу, утвараюць унутраныя рэкі і азёры, якія з'яўляюцца важнай крыніцай пітной вады для гараджан Мумбаі. 

На поўначы вострава створаны невялікі нацыянальны парк Санджай-Гандзі (87 км²), дзе пад аховай знаходзяцца каля 1000 відаў флоры, 251 від птушак і 40 відаў сысуноў, у тым ліку некалькі леапардаў.

## Гісторыя 
У старажытнасці востраў Сальсет з'яўляўся важным гандлёвым і рэлігійным цэнтрам Конканскага берага. Згодна традыцыі, Св. Варфаламей ператварыў мясцовых жыхароў у хрысціян ужо ў I ст. н. э. У II ст. н. э. яго ўпадабалі будысцкія манахі. Захавалася 109 пячор з рэшткамі будысцкіх храмавых комплексаў. Найбольш вядомы пячоры Канхеры. К канцу 1 тысячагоддзя н. э. пануючай рэлігіяй стаў індуізм. 

Лічыцца, што ў мінулым на востраве існавала 66 вёсак, жыхары якіх займаліся рыбалоўствам і сельскай гаспадаркай. У 1343 г. ён трапіў у склад Гуджарата. У 1534 г. быў захоплены партугальцамі. На ім некаторы час жыў Гарсія дэ Орта, партугальскі натураліст яўрэйскага паходжання. Ён займаўся апісаннем індыйскіх лекавых раслін. У 1668 г. Сальсет быў здадзены ў арэнду англічанам. Яны заснавалі горад Бамбей, куды пераехала з Сурата штаб-кватэра Ост-Індскай кампаніі. У 1737 — 1774 гг. Сальсет быў акупаваны маратхамі. У 1782 г. афіцыйна далучаны да Брытанскай Індыі. З 1947 г. у складзе незалежнай Індыі.

## Галерэя 

Kanheri Cave1.JPG|Адна з пячор Канхеры
Monkey Brothers.jpg|Малпы ў парку Санджай-Гандзі 
Madh-fort3.jpg|Партугальская крэпасць Мадх у Мумбаі

## Спасылкі 
* Maharashtra State Gazetteers - Greater Bombay District
* S.F. Sethna, Geology of Mumbai and surrounding areas and its position in the Deccan Volcanic Stratigraphy, India

Катэгорыя:Астравы Індыйскага акіяна
Катэгорыя:Астравы Індыі
Катэгорыя:Мумбаі
Вішаўскі сельсавет

**Ві́шаўскі сельсавет** — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Казлоўшчынскага раёна Гродзенскай вобласці. Цэнтр — вёска Вішаў.

Утвораны 12 кастрычніка 1940 года ў складзе Казлоўшчынскага раёна Баранавіцкай вобласці БССР. З 8 студзеня 1954 года ў складзе Гродзенскай вобласці. 16 ліпеня 1954 года скасаваны, тэрыторыя далучана да Мяляхавіцкага сельсавета.

## Крыніцы 
## Літаратура 
* Административно-территориальное устройство БССР: справочник: в 2 т. / Главное архивное управление при Совете Министров БССР, Институт философии и права Академии наук БССР. — Минск: «Беларусь», 1985―1987.

Катэгорыя:Былыя сельсаветы Казлоўшчынскага раёна
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, утвораныя ў 1940 годзе
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, скасаваныя ў 1954 годзе
Валуйчык

**Валуйчык** — сяло ў Краснагвардзейскім раёне Белгародскай вобласці Расіі. З’яўляецца адміністрацыйным цэнтрам Валуйчанскага сельскага паселішча. Чыгуначная станцыя — Растрыжана.

## Геаграфія 
Сяло размешчана ў паўднёва-усходняй частцы Белгародскай вобласці, на абедзвюх берагах ракі пад назвай Валуй (басейн Северскага Данца), паміж вусцямі яго правых прытокаў (аднайменнай ракі Валуйчыка вышэй і Сеннай ніжэй), за 23,3 км па прамой на паўднёвы захад ад раённага цэнтра, горада Біруча.

## Гісторыя 
Сяло Валуйчык было заснавана ў XVII стагоддзі.

Катэгорыя:Населеныя пункты Белгародскай вобласці
Пячоры Канхеры

**Пячоры Канхеры** () — старажытны пячорны будысцкі манастырскі комплекс на востраве Сальсет каля Мумбаі ў Індыі. 

Уяўляе сабою 109 штучных пячор, выразаных у базальтавым масіве ўзвышша Канхеры на працягу 1 тысячагоддзя н. э. Комплекс славуты шматлікімі рэльефамі, скульптурамі, а таксама надпісамі, калонамі, заламі для супольных збораў і прыватнымі кельямі манахаў. Захаваліся каналы і цыстэрны для сцёка, падачы і захавання пітной вады, каменныя ложкі, ступы. 

Комплекс з'яўляўся важным рэлігійным і адукацыйным цэнтрам дзяржавы Маўр'яў і Кушанскай імперыі. 

## Спасылкі 
* Kanheri Caves: An Archeological Marvel In An Indian National Park
* Kanheri Cave Complex 
* The History Of The Kanheri Caves, Mumbai In 1 Minute 

Катэгорыя:Мумбаі
Катэгорыя:Будызм у Індыі
Катэгорыя:Будыйскія храмы і манастыры
Канхеры
Бжостак

**Бжостак** () — горад у Польшчы, уваходзіць у склад Дэмбіцкага павета Падкарпацкага ваяводства. Сядзіба вяскова-гарадской гміны Бжостак. Займае плошчу 6,84 км². Насельніцтва — 2599 чалавек.
Cnephia

**Cnephia** — род двухкрылых. Яны распаўсюджаны ў абасобленых лакалітэтах па Паўночным паўшар’і ад Украіны да Усходняй Сібіры і ў некаторых частках Паўночнай Амерыкі.

## Віды 
* *C. angarensis* Rubtsov, 1956
* *C. chaurensis* Yankovsky, 2000
* *C. dacotensis* (Dyar & Shannon, 1927)
* *C. eremites* Shewell, 1952
* *C. intermedia* Rubtsov, 1956
* *C. ornithophilia* Davies, Peterson & Wood, 1962
* *C. pallipes* (Fries, 1824)
* *C. pecuarum* (Riley, 1887)
* *C. toptchievi* Yankovsky, 1996

Катэгорыя:Мошкі
Гродзенскае благачынне

**Гродзенскае благачынне**, **Гродзенская благачынная акруга** — акруга ў Гродзенскай і Ваўкавыскай епархіі Беларускай праваслаўнай царквы. Аб’ядноўвае прыходы горада Гродна Гродзенскай вобласці.

## Храмы і прыходы 
# Пакроўскі кафедральны сабор (Гродна). Да прыхода прыпісана царква ў імя святой роўнаапостальнай княгіні Вольгі (Гродна)
# Свята-Уладзімірская царква (Гродна)
# Дамавая царква ў гонар святога Кірылы Тураўскага (Гродна)
# Барысаглебская царква (Гродна)
# Свята-Марфінская царква (Гродна)
# Царква ў гонар Адсячэння Главы Іаана Прадцечы (Гродна). Да прыхода прыпісана капліца ў гонар абраза Божай Маці «Ціхвінскі» (Гродна)
# Царква ў гонар Сабора Усіх Беларускіх Святых (Гродна)
# Храм на тэрыторыі гродзенскай абласной клінічнай бальніцы (Гродна)
# Царква ў гонар абраза Божай Маці «Адшуканне загінулых» (Гродна)
# Свята-Мікалаеўская царква (Гродна)
# Царква ў гонар абраза Божай Маці «Жыровіцкі» (Гродна)
# Царква ў імя прападобнага мучаніка Афанасія Брэсцкага (Гродна)
# Царква ў гонар Раства Хрыстова (Гродна)
# Царква ў імя свяціцеля Спірыдона Трыміфунцкага (Гродна)
# Храм у гонар Аўгустоўскай іконы Божай Маці (Гродна)

## Манастыры 
* Свята-Раства-Багародзіцкая царква і кляштар базыльянак (Гродна)

## Благачынныя настаяцелі 
Протаіерэй Аляксандр Велісейчык.

## Спасылкі 
* Гродзенскае благачынне  на orthos.org
 

Катэгорыя:Рэлігія ў Гродне
Катэгорыя:Благачынныя акругі Гродзенскай і Ваўкавыскай епархіі
Царква ў імя святой роўнаапостальнай княгіні Вольгі (Гродна)

**Царква ў імя святой роўнаапостальнай княгіні Вольгі** — мураваны праваслаўны храм у горадзе Гродна. Знаходзіцца за Пакроўскім кафедральным саборам на вул. Ажэшкі, 23.

## Гісторыя 
Пабудавана ў 1995 годзе з цэглы. 24 ліпеня 1995 года патрыярх Алексій ІІ асвяціў храм і заклаў у яго сцяну капсулу з патрыяршай граматай.

## Архітэктура 
Архітэктарам з’яўляецца Віктар Якаўлевіч Глухаў. Храм вырашаны цэнтрычным крыжовым аб’ёмам, завершаным у цэнтры шатром з цыбулепадобным купалам на высокім барабане-чацверыку. Кампазіцыя галоўнага фасада пабудавана на рытмічным нарастанні 2-гранных шчыпцоў прытвора, крылаў асноўнага аб’ёму і граняў барабана. Плоскасныя сцены і паўкруглая прарэзаны арачнымі аконнымі праёмамі. Уваход вырашаны арачным перспектыўным парталам. Высокі цокаль, прарэзаны прамавугольнымі аконнымі праёмамі, якія асвятляюць ніжнюю царкву, асобныя ўваходы ў цокаль арганізаваны праз бакавыя сходы. Уваход у рызніцу арганізаваны праз высокую тэрасу каля апсіды.

## Літаратура 
* Праваслаўныя храмы Беларусі : энцыклапедычны даведнік / А. М. Кулагін; [рэдакцыйны савет: Г. П. Пашкоў, Л. В. Календа]. — Мінск: Беларуская Энцыклапедыя, 2007. — 653 с. 2000 экз. ISBN 978-985-11-0389-4

Катэгорыя:Праваслаўныя храмы Гродна
Катэгорыя:Храмы Гродзенскай і Ваўкавыскай епархіі
Катэгорыя:1995 год у Гродне
Царква ў гонар Сабора Усіх Беларускіх Святых (Гродна)

**Царква ў гонар Сабора Усіх Беларускіх Святых** — мураваны праваслаўны храм у Гродне. Знаходзіцца на праспекце Янкі Купалы, 90.

## Гісторыя 
У 1994 годзе па блаславенні мітрапаліта Філарэта была зарэгістравана грамада. У 1999 годзе быў ўсталяваны крыж на месцы будучага будаўніцтва храма. У снежні 2000 года на месцы будаўніцтва храма быў усталяваны чыгуначны вагон.

1 красавіка 2002 года пачаліся работы па ўзвядзенні храма. 12 чэрвеня 2005 года епіскап Арцемій асвяціў ніжні храм у гонар мучаніка немаўля Гаўрыіла Беластоцкага. 3 мая 2009 года былі асвечаны і ўстаноўлены крыжы і тры залатыя купалы, выкананыя ў візантыйскім стылі.

7 лістапада 2011 года мітрапаліт Філарэт асвяціў верхні храм.

## Архітэктура 
Інстытут Гроднаграмадзянпраект выканаў дакументацыю па будаўніцтве храма, царкоўнага дома, трансфарматарнай падстанцыі і кацельні. Аўтарам і галоўным архітэктарам храма стала Ніна Сяргееўна Емяльянава, галоўным інжынерам праекта — Уладзімір Рыгоравіч Дзем’янчук.
 

Катэгорыя:Праваслаўныя храмы Гродна
Катэгорыя:Храмы Гродзенскай і Ваўкавыскай епархіі
Катэгорыя:2011 год у Гродне
Badister

**Badister** (ад  «пешаход») — род жужаляў падсямейства .

## Распаўсюджаннне 
Гэтыя жужалі родам з Паўночнай Афрыкі, Еўропы, блізкага Усходу і Палеарктыкі.

## Апісанне 
Жужалі даўжынёй звычайна 4-9 мм. Вусікі апушаны пачынаючы з трэцяга сегмента. Апошнія сегменты шчупікаў завостраныя. Прамежкі надкрылляў без шчыльнай кропкавасці.

## Сістэматыка 
У родзе вылучаюць тры падроды з невялікай колькасцю відаў.

Катэгорыя:Жужалі
Капліца ў гонар абраза Божай Маці «Ціхвінскі» (Гродна)

**Капліца ў гонар абраза Божай Маці «Ціхвінскі»** — драўляная праваслаўная капліца ў горадзе Гродна. Знаходзіцца на вуліцы Курчатава, 19.

## Гісторыя 
Абшчына зарэгістравана ў 1997 годзе. У 1998 годзе была пабудавана драўляная капліца ў гонар абраза Божай Маці «Ціхвінскі».

## Архітэктура 
Твор архітэктуры, вырашаны ў стылізаваных формах драўлянага царкоўнага дойлідства рускай Поўначы XVI-XVII стагоддзяў. Нарастаючую да цэнтра кампазіцыю фарміруюць прамавугольныя зрубы прытвора і малітоўнай залы, гранёнай апсіды. Двухсхільны дах асноўнага зруба завершаны па цэнтры цыбулепадобным купалам на цыліндрычным барабане. Над 2-схільным дахам прытвора ўзведзена 8-гранная каркасная шатровая званіца з макаўкай. Уваход вылучаны 2-слуповым ганкам пад 2-схільным пакрыццём. Зрубленыя «ў вугал з астаткам» фасады прарэзаны прамавугольнымі аконнымі праёмамі.

## Літаратура 
* Праваслаўныя храмы Беларусі : энцыклапедычны даведнік / А. М. Кулагін; [рэдакцыйны савет: Г. П. Пашкоў, Л. В. Календа]. — Мінск: Беларуская Энцыклапедыя, 2007. — 653 с. 2000 экз. ISBN 978-985-11-0389-4

Катэгорыя:Культавыя збудаванні Гродна
Катэгорыя:Храмы Гродзенскай і Ваўкавыскай епархіі
Катэгорыя:1998 год у Гродне
Катэгорыя:Капліцы Гродзенскай вобласці
Макшан

**Макшан** () — рабочы пасёлак у Расіі, адміністрацыйны цэнтр Макшанскага муніцыпальнага раёна Пензенскай вобласці. Пасёлак размешчаны па абодвух берагах ракі Мокша (прыток Акі), частка па правым высокім і абрывістым беразе, астатняя частка ў пойме і надпойменнай тэрасе ракі, за 44 км на паўночны захад ад Пензы, за 70 км ад Ніжняга Ломава.
## Насельніцтва 
## Вядомыя ўраджэнцы і жыхары 
* Мікалай Аляксеевіч Сакалоў

Катэгорыя:Пасёлкі гарадскога тыпу Пензенскай вобласці
Ланьцуцкі павет

**Ланьцуцкі павет** () — павет у Польшчы, уваходзіць як адміністрацыйная адзінка ў Падкарпацкае ваяводства. Цэнтр павета — горад Ланьцут. Займае плошчу 451,95 км². Насельніцтва — 80 079 чалавекі (на 2015 год).
Факультэт даўніверсітэцкай падрыхтоўкі БДПУ імя М. Танка

**Факультэт даўніверсітэцкай падрыхтоўкі БДПУ імя М. Танка** — структурнае падраздзяленне БДПУ імя М. Танка. Быў створаны 9 кастрычніка 1989 года як *Факультэт даўніверсітэцкай падрыхтоўкі і прафесійнай арыентацыі навучэнскай і працоўнай моладзі*. Факультэт складаецца з адной кафедры — кафедры методыкі выкладання інтэграваных школьных курсаў. Пры садзейнічанні кафедры ствараюцца навучальныя планы для педагагічных класаў. Адбор у 10-я педагагічныя класы ажыццяўляўся з дапамогай распрацаваных на кафедры псіхолага-педагагічных дыягнастычных метадаў.

## Дэканы 
* Аляксандр Іванавіч Смолік (1989-?)
* Віктар Леанідавіч Цыбоўскі
* Сяргей Уладзіміравіч Якавенка

## Спасылкі 
* Афіцыйны сайт Факультэт даўніверсітэцкай падрыхтоўкі БДПУ імя М. Танка.

Даўніверсітэцкай падрыхтоўкі
Катэгорыя:1989 год у Мінску
Дукля

* Дукля (горад) — горад у Польшчы
* Дукля (дзяржава) 
* Дукля (гміна)
Красненскі павет

**Красненскі павет** — назвы паветаў у Польшчы. 
* Красненскі павет (Падкарпацкае ваяводства) 
* Красненскі павет (Любушскае ваяводства)
Трыбушкоўскі сельсавет

**Трыбушко́ўскі сельсавет** — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Слонімскага раёна Гродзенскай вобласці. Цэнтр — вёска Трыбушкі.

Утвораны 12 кастрычніка 1940 года ў складзе Слонімскага раёна Баранавіцкай вобласці БССР. З 8 студзеня 1954 года ў складзе Гродзенскай вобласці. 16 ліпеня 1954 года скасаваны, тэрыторыя ўвайшла ў склад новаўтворанага Масілавіцкага сельсавета.

## Крыніцы 
## Літаратура 
* Административно-территориальное устройство БССР: справочник: в 2 т. / Главное архивное управление при Совете Министров БССР, Институт философии и права Академии наук БССР. — Минск: «Беларусь», 1985―1987.

Катэгорыя:Былыя сельсаветы Слонімскага раёна
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, утвораныя ў 1940 годзе
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, скасаваныя ў 1954 годзе
Валянцін (Мішчук)

**Архіепіскап Валянцін** (свецкае імя *Цімафей Адамовіч Мішчук*; нарадзіўся , ) — беларускі праваслаўны дзеяч, архіепіскап.

## Біяграфія 
У 1957 годзе скончыў сярэднюю школу. У 1966 годзе скончыў Маскоўскую духоўную семінарыю. 30 сакавіка 1969 года пастрыжаны ў манаства.
20 красавіка 1969 года пасвечаны ў іерадыякана, а 18 ліпеня ў іераманаха. У 1970 годзе скончыў Маскоўскую духоўную акадэмію са ступенню кандыдата багаслоўя.

У 1971 годзе ўзведзены ў сан ігумена. З 1972 года быў выкладнікам Маскоўскай духоўнай семінарыі. 20 ліпеня 1976 года ўзведзены ў сан архімандрыта.

З 18 лютага 1992 года да 26 лютага 1994 года быў архіепіскап Гродзенскім і Ваўкавыскім.

## Спасылкі 
* Валентин (Мищук) на web.archive.org

Катэгорыя:Епіскапы гродзенскія і ваўкавыскія
Катэгорыя:Рэктары Стаўрапольскай духоўнай семінарыі
Катэгорыя:Рэктары Арэнбургскай духоўнай семінарыі
Катэгорыя:Арэнбургская епархія
Катэгорыя:Уладзімірская і Суздальская епархія
Катэгорыя:Бакінская і Азербайджанская епархія
Катэгорыя:Епіскапы Беларускай праваслаўнай царквы
Міжнародная канфедэрацыя прафсаюзаў

**Міжнародная канфедэрацыя прафсаюзаў** () — міжнародная прафсаюзная арганізацыя. Канфедэрацыя была заснавана ў 2006 годзе на ўстаноўчым кангрэсе ў Вене. У наступстве МКП правяла яшчэ тры кангрэса: у Ванкуверы ў 2010 годзе, у Берліне ў 2014 годзе і ў Капенгагене ў 2018 годзе.

Міжнародная канфедэрацыя прафсаюзаў аб’ядноўвае ў сабе 332 прафсаюза з 163 краін свету. Найбуйнейшымі прафсаюзамі, якія ўваходзяць у МКП, з’яўляюцца Індыйскі нацыянальны кангрэс прафсаюзаў (34 мільёны сябраў), Федэрацыя незалежных прафсаюзаў Расіі (20 мільёнаў сябраў) і Амерыканская федэрацыя працы — Кангрэс вытворчых прафсаюзаў (8 мільёнаў сябраў). Беларускія прафсаюзы ў МКП прадстаўленыя Беларускім кангрэсам дэмакратычных прафсаюзаў.

## Спасылкі 
* Афіцыйны сайт

Катэгорыя:Міжнародныя прафсаюзныя арганізацыі
Катэгорыя:З’явіліся ў 2006 годзе
Катэгорыя:НДА з кансультатыўным статусам пры ЭСС ААН
Мяжанскі сельсавет

Назву **Мяжа́нскі сельсавет** маюць:

* Мяжанскі сельсавет — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Браслаўскага раёна Віцебскай вобласці
* Мяжанскі сельсавет — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Гарадоцкага раёна Віцебскай вобласці
Дуднік лясны

**Ду́днік лясны, заячы кроп, ствольнік** (*Angelica sylvestris*) — від кветкавых раслін з роду  сямейства . Тыпавы від роду.

## Назвы 
Дуднік лясны, дзягель, відомец, дзягіль, дзегіл, заячы кроп, дзягель лесавы, блёкат, кудравы дзягіль, ствольнік. Ценевынослівая расліна. Расце на сырых і забалочаных лугах, берагах вадаёмаў, у лясах і на ўзлесках, асаковых і мохавых балотах, у прыбярэжных і пойменных хмызняках, на пустках, каля дарог. Цвіце чэрвені—ліпені.

## Выкарыстанне 
Лекавая і меданосная расліна. Выкарыстоўваецца ў ежу ў якасці прыправы.

## Літаратура 
*  — С. 264.

## Спасылкі 
* 


Катэгорыя:Флора Еўразіі
Катэгорыя:Расліны, апісаныя ў 1753 годзе
Катэгорыя:Лекавыя расліны
Катэгорыя:Меданосныя расліны
Філіп Рыў

**Філіп Рыў** (; нар. ) — англійскі пісьменнік.

## Спасылкі 
* Афіцыйны сайт

Катэгорыя:Выпускнікі Оксфардскага ўніверсітэта
Катэгорыя:Пісьменнікі паводле алфавіта
Катэгорыя:Англамоўныя пісьменнікі
Катэгорыя:Пісьменнікі Вялікабрытаніі
Катэгорыя:Пісьменнікі XXI стагоддзя
Катэгорыя:Казачнікі
Катэгорыя:Камандоры ордэна Брытанскай імперыі
Дом Шульмана

**Дом Шульмана** — будынак у Мінску, размешчаны ў квартале, які прымыкае да Верхняга Горада, па адрасе вуліца Рэвалюцыйная, 8. Пабудаваны ў XIX ст. з цэглы.

## Гісторыя 
У XIX стагоддзі на гэтым зямельным пляцы існавала драўляная і мураваная забудова, якая моцна пацярпела падчас вялікага пажару 1881 года. Пасля пажару ўладальнік пляца мінскі купец Ш. Шульман звярнуўся ў Мінскую гарадскую ўправу з праектам на аднаўленне пашкоджаных будынкаў.. Цяпер у будынку размяшчаецца ў тым ліку Беларускі саюз кампазітараў.

## Архітэктура 
Чатырохпавярховы чатырохвугольны ў плане будынак з прамавугольным арачным праездам у левай частцы. Чацвёрты паверх надбудаваны ў пачатку 20 ст. Кампазіцыя галоўнага фасада вырашана пластычна разнастайна. Паміж 3-м і 4-м паверхамі праходзіць развіты шматслойны карніз з сухарыкамі. Плоскасці сцяны расчлянёны высокімі пілястрамі са стылізаванымі капітэлямі. Аконныя праёмы 1-га, 2-га і 4-га паверхаў маюць прамавугольную форму, а на 3-м паверсе рытмічна чаргуюцца з больш высокімі паўцыркульнымі вокнамі.

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
* БУДЫНАК № 8 ДОМ ШУЛЬМАНА 

Катэгорыя:Рэвалюцыйная вуліца (Мінск)
Катэгорыя:Будынкі і збудаванні Мінска
Катэгорыя:З’явіліся ў 1880-я гады
Катэгорыя:1880-я ў Мінску
Diplocladius

**Diplocladius** — род званцоў з падсямейства .

## Віды 
*  Kieffer in Kieffer & Thienemann, 1908

Катэгорыя:Званцы
Дом Гурвіча

**Дом Гурвіча** — будынак у Мінску, размешчаны ў квартале, які прымыкае да Верхняга Горада, па адрасе вуліца Рэвалюцыйная, 6. Пабудаваны ў XIX ст. з цэглы. Помнік архітэктуры класіцызму.

## Гісторыя 
Мураваны будынак на гэтым пляцы быў пабудаваны ў пачатку XIX стагоддзя. Гэта быў двухпавярховы жылы дом, з высокім цокальным паверхам. Канчаткова яго архітэктурны выгляд сфарміраваўся да сярэдзіны XIX стагоддзя. У другой палове XIX стагоддзя будынак разам з пляцам належаў мінскаму мешчаніну Калману Гурвічу.

4 снежня 2015 года абрынулася частка фасаднай сцяны плошчай 15 м² над аркай і дзвярным праёмам пры правядзенні работ па ўмацаванні сцен і падмурка. 

У 2020-2023 гадах была праведзеная рэканструкцыя будынка. Праз аварыйны стан будынак быў практычна цалкам дэмантаваны, захаваліся фрагменты галоўнага і дваравога фасада, якія прымыкаюць да суседніх будынкаў. Фасады будынка былі адноўленыя ў гістарычным выглядзе з узнаўленнем раней страчаных адметных элементаў: балконы, каваныя элементы, сталярныя вырабы, агульны каларыт. 

## Архітэктура 
Уяўляе сабой двухпавярховы прамавугольны ў плане будынак на глухім высокім цокалі. На галоўным фасадзе 1-ы і 2-і паверхі расчлянёны карнізам. Прамавугольныя вокны дэкарыраваны прамымі сандрыкамі. Праезная арка, перакрытая крыжовымі скляпеннямі, размешчана асіметрычна.

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
* БУДЫНАК № 6 ДОМ ГУРВІЧА 

Катэгорыя:Рэвалюцыйная вуліца (Мінск)
Катэгорыя:Будынкі і збудаванні Мінска
Катэгорыя:Збудаванні Мінска ў стылі класіцызм
Канстанцін (Гаранаў)

**Мітрапаліт Канстанцін** (свецкае імя *Алег Аляксандравіч Гаранаў*; нар. , Казахстан) — праваслаўны дзеяч, мітрапаліт.

## Біяграфія 
У 1974 годзе скончыў Вінніцкі медыцынскі інстытут. У 1983 годзе паступіў у Маскоўскую духоўную семінарыю. У 1989 годзе скончыў Маскоўскую духоўную акадэмію.

2 сакавіка 1990 годзе ўзведзены ў сан ігумена. 20 сакавіка 1990 года прызначаны рэктарам Мінскай духоўнай семінарыі. У верасні 1990 года ўзведзены ў сан архімандрыта.

19 лютага 1992 года прызначаны кіраўнікам Навагрудскай епархіі. З 1996 года — у Расіі.

25 лютага 2003 года ўзведзены ў сан архіепіскапа.

## Спасылкі 
* Константин, митрополит Петрозаводский и Карельский (Горянов Олег Александрович) на http://www.patriarchia.ru/

Катэгорыя:Епіскапы навагрудскія і слонімскія
Катэгорыя:Рэктары Мінскай духоўнай семінарыі
Катэгорыя:Узнагароджаныя медалём «За заслугі» (ФССП)
Катэгорыя:Кавалеры ордэна РПЦ свяціцеля Макарыя мітрапаліта Маскоўскага і ўсяе Русі
Катэгорыя:Епіскапы Беларускай праваслаўнай царквы
Катэгорыя:Рэктары Санкт-Пецярбургскай духоўнай семінарыі
Івоніч-Здруй

**Івоніч-Здруй** () — горад у Польшчы, уваходзіць у склад Красненскага павета Падкарпацкага ваяводства. Сядзіба вяскова-гарадской гміны Івоніч-Здруй. Займае плошчу 5,82 км². Насельніцтва — 1963 чалавекі (на 2004 год).
Любачоўскі павет

**Любачоўскі павет** () — павет у Польшчы, уваходзіць як адміністрацыйная адзінка ў Падкарпацкае ваяводства. Цэнтр павета — горад Любачаў. Займае плошчу 1308,37 км². Насельніцтва — 56 658 чалавекі (на 2015 год).
Дом Крукоўскага

**Дом Крукоўскага** — будынак у Мінску, размешчаны ў квартале, які прымыкае да Верхняга Горада, па адрасе вуліца Рэвалюцыйная, 9, на рагу з Камсамольскай вуліцай. Пабудаваны ў XIX ст. з цэглы.

## Гісторыя 
 і Камсамольскай вуліц у ліпені 1944 года. Злева бачная вуглавая частка разбуранага дома № 9 ]]

У XIX стагоддзі на гэтым зямельным пляцы існавала драўляная і мураваная забудова, якая была моцна пашкоджана падчас вялікага пажару 1881 года.

Адразу пасля пажару быў распрацаваны праект на будаўніцтва новага мураванага дома, які галоўным фасадам выходзіў на вуліцу Койданаўскую. Гэта было трохпавярховае прамавугольнае ў плане збудаванне, накрытае двухсхільным дахам, які быў аддзелены ад сцяны прафіляваным карнізам. Сіметрычны па кампазіцыі галоўны фасад быў падзелены на ярусы прафіляванымі цягамі. У цэнтры будынка знаходзілася праязная арка, перакрытая скляпеннямі. Рытм фасадаў ствараўся сеткай прамавугольных і лучковых аконных праёмаў. Аконныя і дзвярныя праёмы першага паверха не мелі ліштваў. Вокны другога паверха былі аздоблены сандрыкамі. У двары знаходзіўся комплекс мураваных і драўляных гаспадарчых пабудоў.

У канцы XIX стагоддзя ўладальнікам гэтага будынка з’яўляўся мінскі мешчанін Іван Крукоўскі.

Паводле інвентарызацыі 1910 года большую частку памяшканняў першага і другога паверхаў у доме Крукоўскага займала гасцініца, якая мела 13 нумароў. Значная частка трэцяга паверха выкарыстоўвалася пад жылыя кватэры. Акрамя таго, на першым паверсе знаходзілася бакалейная лаўка, а таксама гадзіннікавыя майстэрня і крама.

Пасля 1920 года былы дом Крукоўскага нацыяналізаваны.

У часы Другой сусветнай вайны моцна пацярпеў. Пасля вайны значная частка будынка разбурана, на месцы якой ў 1950-я гады быў пабудаваны вялікі трохпавярховы будынак, які галоўным фасадам выходзіў на вуліцу Камсамольскую.

## Спасылкі 
* БУДЫНАК № 9 ДОМ І ГАТЭЛЬ КРУКОЎСКАГА 

Катэгорыя:Рэвалюцыйная вуліца (Мінск)
Катэгорыя:Будынкі і збудаванні Мінска
Катэгорыя:Камсамольская вуліца (Мінск)
Катэгорыя:1880-я ў Мінску
Катэгорыя:З’явіліся ў 1880-я гады
Будынак гасцініцы «Нова Варшава»

**Будынак гасцініцы «Нова Варшава»** — будынак у Мінску, размешчаны ў квартале, які прымыкае да Верхняга Горада, па адрасе вуліца Рэвалюцыйная, 9А. Пабудаваны ў XIX ст. з цэглы.

## Гісторыя 
У XIX стагоддзі на гэтым зямельным пляцы існавала забудова, якая была знішчана падчас вялікага пажару 1881 года. Пасля пажару мінскі мешчанін Гілель Вечарэвін пабудаваў на месцы страчаных будынкаў вялікі дом, які выходзіў на Койданаўскую вуліцу.

У савецкі час у ім размяшчалася швейна-трыкатажнае атэлье.

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
* [БУДЫНАК № 11 (ДОМ ВЕЧАРЭВІНА) ГАТЭЛЬ «НОВА ВАРШАВА»](http://spadchina.by/g%D1%96staryichnaya-zabudova-x%D1%96x-stagoddzya-budyinak-%E2%84%9611-(dom-vecharev%D1%96na)-gatel-%E2%80%9Cnova-varshava%E2%80%9D.html)
* 

Катэгорыя:Рэвалюцыйная вуліца (Мінск)
Катэгорыя:Будынкі і збудаванні Мінска
Катэгорыя:1880-я ў Мінску
Катэгорыя:З’явіліся ў 1880-я гады
Віленская і Літоўская епархія

**Віленская і Літоўская епархія** — епархія Рускай праваслаўнай царквы ў Літве.

## Гісторыя 
Заснаваная ў 1839 годзе.

Епархія падзелена на 5 благачынняў: Віленскае, Віленскае акруговае, Ковенскае, Клайпедскае і Вісагінаскае. На 1 студзеня 2005 года дзейнічала 50 прыходаў, два манастыры. Служэнне ў епархіі здзяйсняюць 39 святароў.

## Благачынныя акругі 
* Віленскае;
* Віленскае акруговае;
* Вісагінаскае;
* Каўнаскае;
* Клайпедскае.

## Епіскапы 
* Іосіф (Сямашка) (6 сакавіка 1839 — 23 лістапада 1868)
* Макарый (Булгакаў) (10 снежня 1868 — 8 красавіка 1879)
* Аляксандр (Дабрынін) (22 траўня 1879 — 28 красавіка 1885)
* Аляксій (Лаўроў-Платонаў) (11 мая 1885 — 9 лістапада 1890)
* Данат (Бабінскі-Сакалоў) (13 снежня 1890 — 30 красавіка 1894)
* Іеранім (Экзэмплярскі) (30 красавіка 1894 — 27 лютага 1898)
* Ювеналій (Полаўцаў) (7 сакавіка 1898 — 12 красавіка 1904)
* Нікандр (Малчанаў) (23 красавіка 1904 — 5 чэрвеня 1910)
* Агафангел (Праабражэнскі) (13 жніўня 1910 — 22 снежня 1913)
* Ціхан (Бялавін) (22 снежня 1913 — 23 чэрвеня 1917)
* Елеўферый (Богаяўленскі) (13 жніўня 1917 — 31 снежня 1940), да 28 чэрвеня 1921 часовы кіраўнік
* Сергій (Васкрасенскі) (сакавік 1941 — 29 красавіка 1944)
* Данііл (Юзьвюк) (29 красавіка — чэрвень 1944), часовы кіраўнік; епіскап Ковенскі
* Васіль (Ратміраў) (12 лютага — 13 красавіка 1945), часовы кіраўнік; архіепіскап Мінскі
* Карнілій (Папоў) (13 красавіка 1945 — 18 лістапада 1948)
* Фоцій (Тапіра) (18 лістапада 1948 — 27 снежня 1951)
* Філарэт (Лебедзеў) (1 лютага 1952 — 22 лістапада 1955), часовы кіраўнік; архіепіскап Рыжскі
* Аляксій (Дзехцяроў) (22 лістапада 1955 — 19 красавіка 1959)
* Раман (Танг) (21 мая 1959 — 18 ліпеня 1963)
* Антоній (Варжанскі) (25 жніўня 1963 — 28 мая 1971)
* Ермаген (Арэхаў) (18 чэрвеня 1971 — 25 жніўня 1972)
* Анатолій (Кузняцоў) (3 верасня 1972 — 3 верасня 1974)
* Герман (Цімафееў) (3 верасня 1974 — 10 красавіка 1978)
* Віктарын (Бяляеў) (19 красавіка 1978 — 10 красавіка 1989)
* Антоній (Чарамісаў) (22 красавіка 1989 — 25 студзеня 1990)
* Хрызастом (Марцішкін) (26 студзеня 1990 — 24 снежня 2010)
* Інакенцій (Васільеў) (з 24 снежня 2010)

## Манастыры 
* Віленскі Свята-Духаўскі манастыр

## Спасылкі 
* Сайт епархіі
Дом Слёзберга

**Дом Слёзберга** — будынак у Мінску, размешчаны ў квартале, які прымыкае да Верхняга Горада, па адрасе вуліца Рэвалюцыйная, 13. Пабудаваны ў XIX ст. з цэглы.

## Гісторыя 
У XIX стагоддзі на гэтым зямельным пляцы існавала драўляная і мураваная забудова, якая моцна пацярпела падчас вялікага пажару 1881 года. Адразу пасля пажару мінскі мешчанін Давід Слёзберг звярнуўся ў Мінскую гарадскую ўправу з праектам на аднаўленне пашкоджанага пажарам мураванага двухпавярховага жылога дома, які выходзіў на Койданаўскую вуліцу, з надбудовай дадатковага паверха.

У савецкі час знаходзіліся дзяржаўныя ўстановы.

## Архітэктура 
Трохпавярховая пабудова прымыкае да дома № 15, мае складаную замкнёную аб’ёмна-прасторавую кампазіцыю, накрыта двухсхільным дахам. Галоўны фасад сіметрычны, яго цэнтральная частка вылучана 2 плоскімі лапаткамі. Паміж 1-м і 2-м паверхамі праходзіць карнізны пояс. Аконныя праёмы 1-га паверха прамавугольныя, 2-га і 3-га — лучковыя з простым абрамленнем, на 2-м паверсе вокны дэкарыраваны прамымі сандрыкамі. Пад дахам праходзіць шматслойны карніз. Да правай часткі дома шчыльна прымыкае аднапавярховая прыбудова з высокай ступеньчатай атыкавай сценкай.

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
* БУДЫНАК № 13 ДОМ СЛЁЗБЕРГА 

Катэгорыя:Рэвалюцыйная вуліца (Мінск)
Катэгорыя:Будынкі і збудаванні Мінска
Катэгорыя:З’явіліся ў 1880-я гады
Катэгорыя:1880-я ў Мінску
Дом Вендарфа

**Дом Вендарфа** — будынак у Мінску, размешчаны ў квартале, які прымыкае да Верхняга Горада, па адрасе вуліца Рэвалюцыйная, 10. Пабудаваны ў XIX ст. з цэглы. Помнік архітэктуры класіцызму.

## Гісторыя 
Мураваны будынак на гэтым пляцы быў пабудаваны ў пачатку XIX стагоддзя. Вузкі, працяглы ў бок двара, двухпавярховы жылы дом, з высокім цокальным паверхам, тарцовым фасадам выходзіў на Койданаўскую вуліцу.

Пры яго будаўніцтве былі выкарыстаны падвальныя памяшканні, перакрытыя скляпеннямі, якія засталіся ад будынка XVIII стагоддзя. Канчаткова яго архітэктурны выгляд сфарміраваўся да сярэдзіны XIX стагоддзя.

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
* БУДЫНАК №10 ДОМ ВЯНДОРФА 

Катэгорыя:Рэвалюцыйная вуліца (Мінск)
Катэгорыя:Будынкі і збудаванні Мінска
Катэгорыя:Збудаванні Мінска ў стылі класіцызм
Катэгорыя:XIX стагоддзе ў Мінску
Катэгорыя:З’явіліся ў XIX стагоддзі
Дом Прушынскай

**Дом Прушынскай** — будынак у Мінску, размешчаны ў квартале, які прымыкае да Верхняга Горада, па адрасе вуліца Рэвалюцыйная, 4. Пабудаваны ў XIX ст. з цэглы. Помнік архітэктуры класіцызму.

## Гісторыя 
Мураваны двухпавярховы будынак пабудаваны ў 1824 годзе на Койданаўскай вуліцы побач з сядзібай, якая належала Юрыю Кабылінскаму.

Цяпер у ім размешчаны грамадскія арганізацыі.

## Архітэктура 
Двухпавярховая прамавугольная ў плане пабудова накрыта двухсхільным дахам. Галоўны фасад мае плоскаснае строгае вырашэнне, расчлянёны прамавугольнымі аконнымі праёмамі, якія на 2-м паверсе дэкарыраваны трохвугольнымі сандрыкамі ў выглядзе франтонаў з карнізамі і плоскімі тымпанамі. У цэнтры была праезная арка, над ёй балкон. Пад карнізам даху праходзіць пояс сухарыкаў. З боку дваровага фасада магутныя вуглавыя контрфорсы.

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
* БУДЫНАК № 4. ДОМ ПРУШЫНСКАЙ 

Катэгорыя:Рэвалюцыйная вуліца (Мінск)
Катэгорыя:Будынкі і збудаванні Мінска
Катэгорыя:Збудаванні Мінска ў стылі класіцызм
Катэгорыя:1824 год у Мінску
Дом Каплана

**Дом Каплана** — будынак у Мінску, размешчаны ў квартале, які прымыкае да Верхняга Горада, па адрасе вуліца Рэвалюцыйная, 15. Пабудаваны ў XIX ст. з цэглы. Помнік архітэктуры класіцызму. У 1924—1928 гадах будынак займаў Інстытут беларускай культуры (Інбелкульт), цяпер у ім размяшчаецца пасольства Швецыі ў Рэспубліцы Беларусь.

## Гісторыя 
На гэтым пляцы мураваны будынак быў узведзены ў першай палове XIX стагоддзя, які сваім галоўным фасадам выходзіў на вуліцу Койданаўскую. Першапачаткова гэта быў складаны ў плане трохпавярховы будынак у стылі класіцызму. Сіметрычны па кампазіцыі галоўны фасад быў падзелены на два ярусы прафіляванай цягай. Першы паверх быў аформлены рустам, другі і трэці паверхі ўпрыгожвалі пілястры. Прамавугольныя аконныя і дзвярныя праёмы мелі ляпныя ліштвы. Пад вокнамі другога паверха знаходзіліся нішы з філёнгамі, а над вокнамі — прамавугольныя сандрыкі. Сіметрычнасць кампазіцыі падкрэслівалася фігурным атыкам.

У 1877 годзе ўладальнік будынка стацкі саветнік Фебус Каплан падрыхтаваў праект яго рэканструкцыі, паводле якога з паўднёвага захаду планавалася дабудаваць дадатковы трохпавярховы аб’ём, дзе была змешчана вялікая парадная мармуровая лесвіца.

## Мемарыяльныя дошкі 
20 студзеня 2017 года на будынку была адкрытая мемарыяльная дошка з інфармацыяй пра тое, што ў студзені-лютым 1919 года ў будынку знаходзіўся Камісарыят па замежных справах ССРБ, першая знешнепалітычная ўстанова Беларусі.

У цырымоніі прынялі ўдзел міністр замежных спраў Беларусі Уладзімір Макей, намеснік старшыні Мінскага гарадскога выканаўчага камітэта Жанна Бірыч, ветэраны беларускага МЗС, прадстаўнікі дыпламатычнага корпуса, акрэдытаванага ў Беларусі, дзяржаўных і грамадскіх арганізацый, моладзь.

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
* [БУДЫНАК № 15 (ІНБЕЛКУЛЬТ)](http://spadchina.by/g%D1%96staryichnaya-zabudova-x%D1%96x-stagoddzya-budyinak-%E2%84%96-15-(%D1%96nbelkult).html) 

Катэгорыя:Рэвалюцыйная вуліца (Мінск)
Катэгорыя:Будынкі і збудаванні Мінска
Катэгорыя:XIX стагоддзе ў Мінску
Катэгорыя:З’явіліся ў XIX стагоддзі
Катэгорыя:Збудаванні Мінска ў стылі класіцызм
Дом Левіна

**Дом Левіна** — будынак у Мінску, размешчаны ў квартале, які прымыкае да Верхняга Горада, па адрасе вуліца Рэвалюцыйная, 14. Пабудаваны ў XIX ст. з цэглы. Помнік архітэктуры класіцызму.

## Гісторыя 
У першай палове XIX стагоддзя на тэрыторыі гэтага вялікага зямельнага пляца, які меў складаную канфігурацыю і выходзіў як на вуліцу Койданаўскую, так і на вуліцу Феліцыянаўскую (пасля 1866 года Багадзельную), сфарміраваўся комплекс мураваных і драўляных будынкаў.

Двухпавярховы мураваны будынак у стылі класіцызму, які выходзіў на Койданаўскую вуліцу, быў пабудаваны ў першай палове XIX стагоддзя. Пры яго будаўніцтве былі выкарыстаны падмуркі і перакрытыя скляпеннямі падвальныя памяшканні мураванага будынка XVIII стагоддзя. У сярэдзіне XIX стагоддзя гэты дом на Койданаўскай вуліцы належаў мінскім мяшчанам Левіным.

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
* БУДЫНАК №14 ДОМ ЛЕВІНА. У ГЭТЫМ ДОМЕ ЖЫЎ ВІНЦЭНТ ДУНІН-МАРЦІНКЕВІЧ 

Катэгорыя:Рэвалюцыйная вуліца (Мінск)
Катэгорыя:Будынкі і збудаванні Мінска
Катэгорыя:XIX стагоддзе ў Мінску
Катэгорыя:З’явіліся ў XIX стагоддзі
Катэгорыя:Збудаванні Мінска ў стылі класіцызм
Мялецкі павет

**Мялецкі павет** () — павет у Польшчы, уваходзіць як адміністрацыйная адзінка ў Падкарпацкае ваяводства. Цэнтр павета — горад Мелец. Займае плошчу 880,21 км². Насельніцтва — 136 211 чалавекі (на 2015 год).
Нова Сажына

**Нова Сажына** () — горад у Польшчы, уваходзіць у склад Ляжайскага павета Падкарпацкага ваяводства. Сядзіба вяскова-гарадской гміны Нова Сажына. Займае плошчу 9,15 км². Насельніцтва — 6430 чалавек (на 2004 год).

## Гарады-пабрацімы
Ваенна-паветраныя сілы Кот-д’Івуара

**Ваенна-паветраныя сілы Кот-д’Івуара** () — від войск Узброеных сіл Рэспублікі Кот-д’Івуар. Раней называліся **Групай паветранага транспарту і сувязі Кот-д’Івуара** (). У 2004 годзе тэхнапарк ВПС краіны быў амаль цалкам знішчаны.

## Гісторыя 
Пасля атрымання незалежнасці ад Францыі ў 1960 годзе Кот-д’Івуар падпісаў з былой метраполіяй шэраг двухбаковых абаронных пагадненняў, паводле якіх французскія ваенныя павінны былі падрыхтаваць лётны склад і паставіць баявыя самалёты. Пастаўкі авіятэхнікі пачаліся ў 1961 годзе з трох самалётаў Douglas C-47 і сямі MH.1521 Broussard. На 1979 год ВПС Кот-д’Івуара мелі толькі адзін транспартны і адзін сувязны самалёты. Першымі рэактыўнымі самалётамі ў ВПС краіны сталі шэсць Alpha Jet CI, набытыя ў кастрычніку 1980 года. Пасля яшчэ адзін быў набыты ў 1983 годзе.

Падчас грамадзянскай вайны 2002—2007 гадоў урад Л. Гбагбо выкарыстоўваў ВПС супраць паўстанцкіх сіл. Так, 4 лістапада 2004 года прэзідэнт Гбагбо загадаў аднавіць паветраныя налёты на паўстанцаў. 6 лістапада івуарыйскі Су-25 памылкова разбамбіў французскую базу блізу Буаке, забіўшы дзевяць французскіх салдат і амерыканскага рабочага, пераблытаўшы іх з паўстанцамі. У адказ французскія войскі здзейснілі напад на аэрапорт Ямусукра, знішчыўшы два Су-25 і тры верталёты Мі-24, яшчэ два вайсковыя верталёты былі імі збіты над Абіджанам. Праз гадзіну пасля нападу на лагер французская армія ўстанавіла кантроль над аэрапортам Абіджана і запытала падмацавання з базы ў Габоне. Прэзідэнт Гбагбо абвінаваціў Францыю ў падтрымцы паўстанцаў.

У 2005 годзе, нягледзячы на ​​эмбарга СБ ААН на аказанне ваеннай дапамогі і пастаўкі зброі ў Кот-д’Івуар, для аднаўлення ваенна-паветраных сіл краіны таемна прыбыла група з 10 авіятэхнікаў з Беларусі і Украіны.

На 2007 год, паводле інфармацыі Aviation Week & Space Technology, у эксплуатацыі знаходзіліся шэсць лятальных апаратаў: адзін Ан-32, адзін Cessna 421, два верталёты Eurocopter SA 365 Dauphin, адзін VIP-самалёт Gulfstream IV і адзін верталёт Мі-24. Акрамя таго, Deagel.com паведаміў пра два штурмавікі МіГ-23. Аднак не ўсе лятальныя апараты знаходзіліся ў спраўным стане.

## Уніформа і эмблемы 
Эмблемай ВПС служыць малюнак пчалы і двух крылаў. Эмблему гэтую носяць на версе фуражкі і на пагонах паўсядзённай формы, часам на грудзях над правай кішэняй. Нацыянальных знакаў для пілотаў у Кот-д’Івуары няма, замест гэтага звычайна носяць французскія, мараканскія ці тых краін, дзе атрымалі лётную адукацыю.

## Тэхніка 
## Галерэя 

Ivory Coast Air Force Gulfstream G-III at Zurich.jpg|thumb|Івуарыйскі Gulfstream G-III у Цюрыху.
Aerospatiale SA-330G Puma, Ivory Coast - Air Force AN0350178.jpg|thumb|Верталёт SA330 Puma ВПС Кот-д’Івуара ў аэрапорце Фару (Партугалія).

## Гл. таксама 
* Авіяцыя Кот-д’Івуара падчас грамадзянскай вайны

## Крыніцы 
## Спасылкі 
* Ivoirian Air Force (Force Aerienne de Cote d’Ivoire — FACI)

Кот-д’Івуар
Катэгорыя:З’явіліся ў 1960 годзе
Катэгорыя:Кот-д’Івуар
Цудзенішкаўскі сельсавет

**Цу́дзенішкаўскі сельсавет** — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Ашмянскага раёна Маладзечанскай вобласці. Цэнтр — вёска Цудзенішкі.

Утвораны 12 кастрычніка 1940 года ў складзе Ашмянскага раёна Вілейскай вобласці БССР. З 20 верасня 1944 года ў складзе Маладзечанскай вобласці. 16 ліпеня 1954 года скасаваны, тэрыторыя ўвайшла ў склад новаўтворанага Каменналогскага сельсавета.

## Крыніцы 
## Літаратура 
* Административно-территориальное устройство БССР: справочник: в 2 т. / Главное архивное управление при Совете Министров БССР, Институт философии и права Академии наук БССР. — Минск: «Беларусь», 1985―1987.

Катэгорыя:Былыя сельсаветы Ашмянскага раёна
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, утвораныя ў 1940 годзе
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, скасаваныя ў 1954 годзе
Казлоўшчынскі сельсавет (Дзятлаўскі раён)

**Казло́ўшчынскі сельсавет** — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Дзятлаўскага раёна Гродзенскай вобласці. Цэнтр — гарадскі пасёлак Казлоўшчына.

Утвораны 12 кастрычніка 1940 года ў складзе Казлоўшчынскага раёна Баранавіцкай вобласці БССР. Цэнтр — вёска Казлоўшчына. З 8 студзеня 1954 года ў Гродзенскай вобласці. 28 чэрвеня 1958 года вёска Казлоўшчына атрымала статус гарадскога пасёлка, Казлоўшчынскі сельсавет скасаваны, населеныя пункты перададзены ў адміністрацыйнае падпарадкаванне Казлоўшчынскаму пассавету.

30 снежня 2003 года да пассавета далучана тэрыторыя скасаванага Дзянісаўскага сельсавета (25 населеных пунктаў: Амбражылевічы, Ананічы, Гарадкі, Дзянісава, Доўбневічы, Драбавічы, Дубароўшчына, Колкі, Куцкі, Малая Воля, Маськаўцы, Нянадавічы, Падвялікае, Пархуты, Пацавічы, Рандзілаўшчына, Русакі, Салавічы, Самойлаўшчына, Скрундзі, Скрэндзевічы, Смаляная Печ, Трахімавічы, Хамічы і Чарлёнка). 13 ліпеня 2007 года ў склад пассавета перададзена частка скасаванага Гярбелевіцкага сельсавета (7 населеных пунктаў: Гярбелевічы, Лозкі, Лявонавічы, Малдавічы, Мядзвінавічы, Сверплевічы і Скіпоравічы).

26 снежня 2013 года Казлоўшчынскі пассавет быў рэарганізаваны ў сельсавет.

Насельніцтва пассавета паводле перапісу 2009 года (32 населеныя пункты, без гарадскога пасёлка Казлоўшчына) — 2456 чалавек, з іх 93,4 % — беларусы, 3,9 % — палякі, 1,7 % — рускія. Насельніцтва сельсавета паводле перапісу 2019 года (33 населеныя пункты) — 3237 чалавек.

## Крыніцы 
## Літаратура 
* Административно-территориальное устройство БССР: справочник: в 2 т. / Главное архивное управление при Совете Министров БССР, Институт философии и права Академии наук БССР. — Минск: «Беларусь», 1985―1987.
* Административно-территориальное устройство Республики Беларусь (1981—2010 гг.): справочник. — Минск: БелНИИДАД, 2012. — 172 с.


Катэгорыя:Былыя сельсаветы Казлоўшчынскага раёна
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, утвораныя ў 1940 годзе
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, скасаваныя ў 1958 годзе
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, утвораныя ў 2013 годзе
Трусевіч

**Трусевіч** — прозвішча

## Вядомыя асобы 
* Барыс Іпалітавіч Трусевіч — беларускі тэрапеўт
* Іван Данілавіч Трусевіч — удзельнік Кастрычніцкай рэвалюцыі, Грамадзянскай і Вялілкай Айчыннай войнаў
* Лізавета Сяргееўна Трусевіч — руская кінарэжысёр, сцэнарыст, пісьменнік і драматург
* Станіслаў Трусевіч — дзеяч рэвалюцыйнага руху на Беларусі, у Польшчы і Літве, публіцыст
Будынак гасцініцы «Лівадзія»

**Будынак гасцініцы «Лівадзія»** — будынак у Мінску, размешчаны ў квартале, які прымыкае да Верхняга Горада, па адрасе вуліца Рэвалюцыйная, 22. Пабудаваны ў XIX ст. з цэглы.

## Гісторыя 
У XVIII — першай палове XIX стагоддзяў на гэтым пляцы знаходзіліся будынкі мінскага кляштара бенедыкцінцаў, заснаванага ў 1700 годзе. У 1832 годзе кляштар бенедыкцінцаў быў зачынены, а яго маёмасць перададзена гарадскім уладам. Доўгі час будынкі былога кляштара выкарыстоўваліся як складскія памяшканні.

Да сярэдзіны XIX стагоддзя ўсе пабудовы былога кляштара бенедыкцінцаў былі разбураны, а яго тэрыторыя паступова забудавана жылымі дамамі. Гэтыя будынкі былі знішчаны падчас вялікага пажару 1881 года. У 1888 годзе мінскі мешчанін Берка Футэр пабудаваў на месцы страчанай драўлянай забудовы першай паловы XIX стагоддзя мураваны аднапавярховы жылы дом, які сваім галоўным фасадам выходзіў на Койданаўскую вуліцу, а таксама мураваны флігель і комплекс гаспадарчых пабудоў. У 1893 годзе ў гэтага дома быў дабудаваны другі паверх.

Жылы двухпавярховы дом, які выходзіў фасадам на Койданаўскую вуліцу, быў прамавугольны ў плане і накрыты двухсхільным дахам, аддзеленым ад сцяны прафіляваным карнізам. Галоўны фасад яго быў падзелены на два ярусы прафіляванай цягай. Аконныя і дзвярныя праёмы першага паверха прамавугольныя без ліштваў мелі драўляныя аканіцы. Другі паверх, які меў лучковыя аконныя праёмы з сандрыкамі, быў багата аздоблены дэкаратыўнымі ляпнымі элементамі. Пад вокнамі былі нішы з філёнгамі. Балконныя дзверы фланкіравалі круглыя калонкі. У паўднёва-заходняй частцы будынка знаходзілася праязная арка, перакрытая скляпеннямі.

Паводле інвентарызацыі 1910 года, тут знаходзілася гасцініца «Лівадзія», а астатнія памяшканні будынка выкарыстоўваліся пад жылыя кватэры. Акрамя таго, на першым паверсе знаходзіліся розныя крамы і лаўкі.

У 1920 годзе ў гатэлі «Лівадзія» спыняўся вядомы савецкі кінарэжысёр С. М. Эйзенштэйн. Захаваўся ліст, які ён пісаў сваёй маці з нумара гатэля:

Пасля 1920 года будынак быў нацыяналізаваны, а яго асноўныя памяшканні перароблены пад камунальныя кватэры.

У гады Другой сусветнай вайны будынак не пацярпеў. У выніку пасляваенных рамонтаў быў у значнай ступені страчаны дэкор фасадаў, а таксама металічныя краты балконаў. Да канца XX стагоддзя будынак выкарыстоўваўся пад жыллё.

## Архітэктура 
Двухпавярховая прамавугольная ў плане пабудова накрыта двухсхільным дахам. Галоўны фасад мае сіметрычную кампазіцыю, расчлянёны карнізам. Плоскасць сцяны 1-га паверха прарэзана прамавугольнымі аконнымі праёмамі без ліштваў. На 2-м паверсе вокны лучковыя, дэкарыраваны падаконнымі плітамі і лучковымі сандрыкамі, сіметрычна размешчаны 2 невялікія балконы.

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
* БУДЫНАК № 22 ГАТЭЛЬ «ЛІВАДЗІЯ» 
* 

Катэгорыя:Рэвалюцыйная вуліца (Мінск)
Катэгорыя:Будынкі і збудаванні Мінска
Катэгорыя:1888 год у Мінску