Дзмітрый Уладзіміравіч Кубараў

**Дзмітрый Уладзіміравіч Кубараў** (нар. ) — беларускі UX/UI дызайнер, палітычны зняволены, абвінавачаны і асуджаны падчас пратэстаў у Беларусі ў 2020 годзе.

## Біяграфія 
Жыў разам з маці Ірынай у Крычаве, адкуль паехаў вучыцца на дызайнэра сайтаў ў Мінск. Спрабаваў атрымаць спецыяльнасць у некалькіх ВНУ, з якіх сыходзіў праз незадаволенасць якасцю адукацыі, у выніку адвучыўся на прыватных IT-курсах.

## Палітычны пераслед 
Кубараў быў затрыманы 11 жніўня 2020 на акцыі пратэсту і дастаўлены ў СІЗА КДБ, у ноч з 11 на 12 жніўня там жа падпісаў яўку з павіннай. Пазней на судзе ён засведчыў, што затрыманне адбавалася жорстка і гвалтоўна, а яўку ён падпісаў пад прымусам і катаваннямі. Вядома, што скаргі па фактах збіцця і катаванняў Кубарава за яго ў СІЗА КДБ пісаў Віктар Бабарыка, бо «*гэтак былі зьбітыя пальцы, што не трымаў асадку, і сядзець нармальна ня мог*». Спачатку Дзмітрыю выставілі абвінавачванне па ч.2 артыкула 293 Крымінальнага кодэкса (Удзел у масавых беспарадках), але пазней перакваліфікавалі на першую частку гэтага ж артыкула (Арганізацыя масавых беспарадкаў). Праз месяц у СІЗА КДБ быў пераведзены ў СІЗА на Валадарскага, дзе ў карцары сустрэў сваё 25-годзе.

14 снежня 2020 сімвалічным хросным Дзмітрыя Кубарава стаў дэпутат Бундэстагу .

12 сакавіка 2021 ў судзе Фрунзенскага раёна Мінска суддзя Дзмітрый Лукашэвіч пачаў разгляд крымінальнай справы ў адносінах да Дзмітрыя Кубарава, абвінавачванне прадстаўляла памочніца пракурора Аліна Касьянчык, якая раней была дзяржабвінаваўцай на некалькіх палітычна матываваных крымінальных працэсах, у прыватнасці, па справе журналістак Дар’і Чульцовай і Кацярыны Андрэевай. Згодна з пазіцыяй Касьянчык, Кубараў заклікаў людзей у інтэрнэце і афлайн да актыўнага ўдзелу ў масавых беспарадках, сам арганізоўваў масавыя беспарадкі і ўдзельнічаў у іх: блакаваў транспартныя камунікацыі, «*кідаў дошкі, палкі, піратэхнічныя вырабы, распыляў слёзатачывы газ, будаваў барыкады з дапамогай калясак*», таксама Дзмітрыю ставіліся ў віну намеры вырабіць кактэйль Молатава.

Сам Кубараў не адмаўляў свайго ўдзелу ў акцыях 10 і 11 жніўня, але сцвярджаў, што дапамагаў пратэстоўцам, прамываў вочы і раны пасля атак сілавікоў. На акцыю 11 жніўня ён надзеў шчыткі і ўзяў з сабой на акцыю рупар, падчас акцыі ўдзельнічаў у перакрыцці дарогі. Абвінавачванне ў арганізацыі Кубараў не прызнаў, патлумачыў, чаму ён запісаў відэа, на якім ён сам называе сябе каардынатарам: у адным з тэлеграм-чатаў з ім звязалася дзяўчына, якая паведаміла, што яна з Масквы і гатовая пералічыць грошы на дапамогу пратэстоўцам, але дзеля гэтага Кубараву варта было запісаць відэа і сказаць на ім, што ён каардынатар, што ён зрабіў. Пасля яму было пералічана 20000 рублёў, якія ён хацеў патраціць на ваду і медыкаменты, але ў выніку ён нічога не паспеў набыць, бо быў затрыманы.

24 сакавіка суддзя Лукашэвіч вынес прысуд Кубараву, у якім прызнаў яго вінаватым і пастанавіў прызначыць 7 гадоў пазбаўлення волі з адбываннем у калоніі ўзмоцненага рэжыму (менавіта такое пакаранне, як запрасіла напярэдадні Касьянчык).

У чэрвені 2021 быў запланаваны разгляд апеляцыйнай скаргі Кубарава, але 18 чэрвеня стала вядома, што супраць Кубарава завялі яшчэ адну крымінальную справу: следчыя «забылі» выставіць абвінавачанне паводле ч. 2 арт. 295-3 Крымінальнага кодэксу (Дзеянні з прадметамі, учыненне якіх заснаванае на выкарыстанні гаручых рэчываў). Праз гэта Кубараў быў пераведзены з жодзінскага ізалятару зноў у СІЗА № 1 у Мінску.

З канца жніўня па сярэдзіну верасня 2021 у судзе Фрунзенскага раёна асобна разглядаўся матэрыяльны пазоў да Кубарава ад «Мінсктранса». Сам Кубараў на суд не быў дастаўлены, таксама не была забяспечана яго яўка праз відэасувязь, яго інтарэсы на судзе прадстаўляў адвакат. Юрысты перапрацавалі пазоўны акт да Кубарава і у выніку на думку «Мінсктранса» з Кубарава павінны былі спагнаць больш за 45 тысяч рублёў за тое, што ён спыніў грамадскі транспарт на 107 маршрутах. Гэты пазоў быў падтрыманы ранейшым прысудам Кубарава, дзе яго прызналі арганізатарам масавых беспарадкаў, таму юркансультант прадпрыемства заявіла, што «*Кубараў арганізаваў блакіроўку руху на ўсіх 107 маршрутах па ўсім Мінску*», а пракурор Раман Прановіч прапанаваў Кубараву самому спаганяць суму з астатніх «невысвятленых асобаў», якіх прызнаюць вінаватымі па гэтым эпізодзе. У выніку, суддзя Інэса Курко пастанавіла спагнаць з палітвязня Дзмітрыя Кубарава на карысць «Мінсктранса» больш чым 45 тысяч рублёў. Кубараў стаў першым з ліку тых, з каго ў грамадзянскім парадку спагналі ўсю суму пазову, заяўленую «Мінсктрансам».

Праз некалькі тыдняў, 27 верасня 2021, у судзе Завадскога раёна Мінска Кубараву вынеслі прысуд па яшчэ адной справе, распачатай на яго ў чэрвені 2021. Гэтым разам суддзя Жанна Хвайніцкая падтрымала запыт пракурора Аляксандра Кулакоўскага і асудзіла Кубарава на тры гады калоніі за незаконныя дзеянні ў адносінах да прадметаў, паражальнае дзеянне якіх заснавана на выкарыстанні гаручых рэчываў (арт. 295-3 Крымінальнага кодэкса РБ), на падставе таго, што Кубараў захоўваў ў кватэры сродкі для вырабу кактэйляў Молатава. З улікам першага прысуда, агульны тэрмін пакарання для Кубарава склаў 8 гадоў калоніі ўзмоцненага рэжыму. Кубараў на судзе адмовіўся даваць паказанні, таму зачытваліся тыя, якія ён даваў падчас следства.

У сярэдзіне студзеня 2022 стала вядома аб пераводзе Дзмітрыя з СІЗА-2 у папраўчую калонію № 1 у Наваполацку.

5 мая 2022 новай хроснай Кубарава стала дэпутатка Бундэстагу , якая раней была хроснай палітвязня Аляксея Караткова, які адсядзеў прызначаны яму тэрмін; а Матэрн фон Маршал стаў ужо былым дэпутатам Бундэстагу.

Выйшаў са зняволення 19 сакавіка 2026 года, вывезены з Беларусі.

## Спасылкі 
* Старонка Дзмітрыя Кубарава на сайце Праваабарончага цэнтра «Вясна»

Катэгорыя:Палітвязні Беларусі
Катэгорыя:Асобы, прызнаныя палітычнымі зняволенымі праваабарончым цэнтрам «Вясна»