open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Кмен звычайны

**Кмен звычайны** (*Carum carvi*) — двухгадовая травяністая расліна роду  сямейства .

## Назва 
Кмен звычайны, кмін, кмен, тмень, цьмен, каралёк.

## Батанічнае апісанне 
Двухгадовая расліна.

У Расіі натуральна расце ў лясной і лесастэпавай зонах еўрапейскай часткі, на Каўказе, у паўднёвай частцы лясной зоны Заходняй і Усходняй Сібіры, радзей на Далёкім Усходзе.

Расліна мала патрабавальная да цяпла. Добра расце на суглінках і супесках. Расце на мурожных і пойменных лугах, лясных палянах, каля дарог, на ўзлесках разрэджаных лясоў ва ўмовах добрага асвятлення і ўвільгатнення.

## Хімічны склад 
Плады ўтрымліваюць 3-7 % эфірнага алею, 12-16 % тлустага алею. Галоўныя экспарцёры: Нідэрланды, Венгрыя.

### Развіццё 
Двухгадовая расліна. У першы год развіваецца падвойная або патройная разетка лісця і тоўсты корань.

### Нарыхтоўка 
Нарыхтоўваюць насенне кмена ў сырыя дні або па расе, каб пазбегнуць масавага асыпання, падрыхтоўцы квасу. Кмен у якасці спецый могуць дадаваць да печаных яблыкаў, смажаных і вараных прадуктаў, якія змяшчаюць вялікую колькасць тлушчу: катлет, каш, амлетаў, супоў, запяканак, соусаў і мяса (асабліва бараніну).

Кмен шырока выкарыстоўваецца ў Еўрапейскай кухні. У Вялікабрытаніі прынамсі з XVI стагоддзя з кменам пякуць традыцыйны . У Сербіі кменам пасыпаюць самаробныя выпечаныя салёныя аладкі ці невялікія булачкі хлеба (* s kimom*).

Кмен дадаюць для араматызацыі сыроў, у тым ліку шведскага , нарвежскага , дацкага  і .

У  з кменам робяць дэсерт, званы , з’яўляецца папулярнай стравай падчас Рамадану. Яго таксама традыцыйна гатуюць і падаюць у краінах Леванту зімой і пры нараджэнні новага дзіцяці. Кмен таксама дадаюць для араматызацыі , туніскай пасты з перцам чылі. У алепскай, сірыйскай кухні яго выкарыстоўваюць для прыгатавання салодкіх булачак, званых *келеача*.

Плады, карані, сцябло і лісце выкарыстоўваюцца ў якасці вострай прыправы.

Чаркесы гатуюць з пладоў муку для хлебапячэння.

Корань, утвораны ў першы год вегетацыі, з’яўляецца ядомым, яго можна патушыць ці запекчы падобна караням морквы ці пастарнаку.

#### Напоі з кменам 
Кмен таксама выкарыстоўваецца ў лікёра-гарэлачнай вытворчасці.

Кменавы алей выкарыстоўваюць у парфумернай вытворчасці для надання водару мылу,  і  і ў .

## Літаратура 
* 
* {{кніга
 |аўтар          = Дудченко Л. Г., Козьяков А. С., Кривенко В. В.
 |загаловак       = Пряно-ароматические и пряно-вкусовые растения: Справочник
 |спасылка         = http://herba.msu.ru/shipunov/school/books/dudchenko1989_pryanye_rast.djvu
 |адказны  = Отв. ред. К. М. Сытник
 |месца          = 
 |выдавецтва   = 
 |год            = 1989
 |старонак        = 304
 |isbn           = 5-12-000483-0
 |тыраж          = 100000
 |ref            = {}
}}
* 
* 

## Спасылкі 
* 
* КМИН ЗВИЧАЙНИЙ // 
* Euro+Med Plantbase 
* 

Катэгорыя:Парасонавыя
Катэгорыя:Флора Еўразіі
Катэгорыя:Лекавыя расліны
Катэгорыя:Меданосныя расліны
Катэгорыя:Расліны, апісаныя ў 1753 годзе
Катэгорыя:Харчовыя расліны
Рыкарду Кошта

**Рыка́рду Міге́л Марэ́йра да Ко́шта** (; нар. , Віла-Нова-ды-Гая, Партугалія) — партугальскі футбаліст, абаронца. Ігрок нацыянальнай зборнай Партугаліі (2005—2014).

## Кар’ера 
### Клубная 
Першы матч за «Порту» згуляў супраць «Буавішты». Кар’ера ў «Порту» была вельмі станоўчай, гэта значыць Рыкарду перамог у Кубку УЕФА і Лізе чэмпіёнаў, і Міжкантынентальным кубку.

Улетку 2007 года перайшоў з «Порту» ў «Вольфсбург» за 4 млн еўра. Першы раз на поле за «Вольфсбург» выйшаў 5 жніўня 2007 года ў таварыскім матчы супраць клуба «Вюрцбургер». Той матч скончыўся з лікам 4:0 на карысць каманды Рыкарду. Сам Рыкарду правёў на полі толькі першы тайм.

У Бундэслізе дэбютаваў 11 лістапада 2007 года ў матчы супраць леверкузенскага «Баера», дзе «Вольфсбург» атрымаў паражэнне з лікам 1:2. 29 студзеня 2010 года Кошта перайшоў у французскі «Ліль».

17 мая 2010 года было абвешчана аб пераходзе футбаліста, у якасці вольнага агента, у іспанскі клуб «Валенсія». Кошта пакінуў «Валенсію» па ўзаемнай згодзе 21 ліпеня 2014 года, хоць яго кантракт сканчваўся толькі ў чэрвені 2015 года. Праз тыдзень ён падпісаў кантракт з катарскім клубам «Аль-Сайлія», аднак у клубе не затрымаўся і ўжо ў пачатку 2015 года далучыўся да грэчаскага клуба ПАОК.

У студзені 2016 года вярнуўся ў чэмпіянат Іспаніі, стаўшы іграком «Гранады». У ліпені 2016 года датэрмінова скасаваў пагадненне з «Гранадай» і перайшоў у «Люцэрн», а ў ліпені 2017 года вярнуўся ў Партугалію, стаўшы іграком клуба «Тандэла». У ліпені 2019 года перайшоў у «Баавішту».

У жніўні 2020 года завяршыў кар’еру і стаў спартыўным дырэктарам «Баавішты».

## Міжнародная кар’ера 
За нацыянальную зборную Партугаліі выступаў з 2005 года.

## Дасягненні 
**«Порту»**:
* Чэмпіён Партугаліі (4): 2003, 2004, 2006, 2007
* Уладальнік Кубка Партугаліі (2): 2004, 2006
* Уладальнік Кубка УЕФА: 2003
* Пераможца Лігі чэмпіёнаў: 2004
* Уладальнік Міжкантынентальнага кубка: 2004

**«Вольфсбург»**:
* Чэмпіён Германіі: 2009

## Крыніцы 
## Спасылкі 
* 
* 

Катэгорыя:Футбалісты Партугаліі
Катэгорыя:Ігракі зборнай Партугаліі па футболе
Катэгорыя:Ігракі ФК Баавішта
Катэгорыя:Ігракі ФК Тандэла
Катэгорыя:Ігракі ФК Люцэрн
Катэгорыя:Ігракі ФК Гранада
Катэгорыя:Ігракі ФК ПАОК
Катэгорыя:Ігракі ФК Аль-Сайлія
Катэгорыя:Ігракі ФК Валенсія
Катэгорыя:Ігракі ФК Ліль
Катэгорыя:Ігракі ФК Вольфсбург
Катэгорыя:Ігракі ФК Порту
Катэгорыя:Ігракі ФК Порту B
Катэгорыя:Футбалісты на летніх Алімпійскіх гульнях 2004 года
Сілвештры Варэла

**Сілве́штры Мануэ́л Ганса́лвіш Варэ́ла** або **Сілвестрэ Варэла** (; нар. , Алмада, Партугалія) — партугальскі футбаліст, нападнік клуба «Порту B» і былы ігрок нацыянальнай зборнай Партугаліі.

## Кар’ера 
### «Спортынг» 
Варэла з’яўляецца выхаванцам акадэміі клуба «Пашкадорыш», адкуль у 2002 годзе перайшоў у моладзевы склад лісабонскага «Спортынга». У 2004 годзе Варэла перайшоў, на правах арэнды, у клуб «Каса Пія». У сезоне 2005/06 Варэла правёў першыя 4 матчы за «Спортынг». У наступным годзе ён зноў быў аддадзены ў арэнду, у іспанскі клуб «Рэкрэатыва», за які правёў 22 гульні.

У чэрвені 2008 года Варэла вярнуўся ў «Спортынг», але ў тым жа міжсезонні ён быў прададзены ў клуб «Эштрэла» з Амадоры. За «Эштрэлу» Варэла правёў добры сезон, забіўшы 7 галоў у 32 гульнях.

### «Порту» 
3 сакавіка 2009 года Варэла падпісаў 5-гадовы кантракт з клубам «Порту». Футбаліст перайшоў у «Порту» на правах свабоднага агента 1 ліпеня таго ж года.

У сваім першым сезоне ў «Порту» Варэла займаў пазіцыю другога нападніка пасля калумбійскага іграка Радамеля Фалькаа. У сакавіку 2010 года Сілвештры зламаў галёначную костку, з-за чаго выбыў на працяглы час. У жніўні 2014 года быў аддадзены ў арэнду клубу «Вест Бромвіч Альбіён» тэрмінам на адзін сезон, аднак у студзені 2015 года апынуўся ў складзе «Пармы». Улетку 2015 года вярнуўся ў «Порту».

У студзені 2017 года пасля сямі з паловай гадоў у «Порту» пакінуў каманду, стаўшы іграком турэцкага «Кайсерыспора», дзе выступаў да канца сезона 2018/19. У кастрычніку 2019 года перайшоў у «Белененсіш». З ліпеня 2021 года стаў выступаць за «Порту B».

## Міжнародная кар’ера 
3 сакавіка 2010 года Варэла дэбютаваў у складзе зборнай Партугаліі, выйшаўшы на замену ў таварыскай гульні супраць зборнай Кітая, у якой яго зборная атрымала перамогу з лікам 2:0.

## Дасягненні 
**«Порту»**
* Чэмпіён Партугаліі: 2011, 2012, 2013
* Уладальнік Кубка Партугаліі: 2010, 2011
* Уладальнік Суперкубка Партугаліі: 2009, 2010, 2011, 2012, 2013
* Пераможца Лігі Еўропы: 2011

## Крыніцы 
## Спасылкі 
Катэгорыя:Футбалісты Партугаліі
Катэгорыя:Ігракі зборнай Партугаліі па футболе
Катэгорыя:Ігракі ФК Спортынг B Лісабон
Катэгорыя:Ігракі ФК Спортынг Лісабон
Катэгорыя:Ігракі ФК Каса Пія
Катэгорыя:Ігракі ФК Віторыя Сетубал
Катэгорыя:Ігракі ФК Рэкрэатыва Уэльва
Катэгорыя:Ігракі ФК Эштрэла Амадора
Катэгорыя:Ігракі ФК Порту
Катэгорыя:Ігракі ФК Вест Бромвіч Альбіён
Катэгорыя:Ігракі ФК Парма
Катэгорыя:Ігракі ФК Кайсерыспор
Катэгорыя:Ігракі ФК Белененсіш
Катэгорыя:Ігракі ФК Порту B
Фрэдэрыку Шавіс Гедыс

**Фрэдэры́ку Ша́віс Ге́дыс** (; нар. , Тэофілу-Атані, Бразілія), больш вядомы як **Фрэд** — бразільскі футбаліст, нападнік. Ігрок нацыянальнай зборнай Бразіліі (2005—2014). Амаль усю кар’еру выступае ў чэмпіянаце Бразіліі, аднак з 2005 па 2009 гады абараняў колеры французскага клуба «Ліён», з якім стаў трохразовым чэмпіёнам Францыі.

## Клубная кар’ера 
Фрэд правёў чатыры сезоны ў клубе «Амерыка Мінейру», пасля чаго перайшоў у іншы больш вядомы клуб Белу-Арызонты «Крузейру» ў сярэдзіне сезона 2004. Пасля 41 голу ў 43 гульнях за «Крузейру» ў сезоне 2005 года Фрэд быў выкуплены французскім чэмпіёнам клубам «Ліён» за 15 мільёнаў еўра.

Забіўшы ў першым сваім сезоне ў новым клубе 14 галоў, Фрэд стаў другім бамбардзірам Лігі 1 у сезоне 2005/06, і выйграў свой першы чэмпіёнскі тытул з «Ліёнам». Хоць ігрок і прапусціў два месяцы сезона 2006/07 з-за траўмы, Фрэд усё ж такі забіў 11 галоў у 20 гульнях, і стаў найлепшым бамбардзірам клуба, а «Ліён» зноў узняўся на вяршыню французскага футбола. Тым не менш, падчас сезона 2007/08, Фрэд атрымаў траўму падчас трэніроўкі ў складзе зборнай. Пасля вяртання да футболу ў кастрычніку 2007 года, з-за ўзрослай канкурэнцыі збоку чэшскага галеадора Мілана Бараша і выхаванца ліёнскай футбольнай акадэміі Карыма Бензема, Фрэд меў няшмат гульнявой практыкі.

Пасля сканчэння дагавора з французскім клубам Фрэд падпісаў папярэдні кантракт з бразільскім клубам «Флуміненсі», і, такім чынам, пагадзіўся на пяцігадовы кантракт. У сваім дэбютным матчы 15 сакавіка 2009 года нападнік адзначыўся дублем, а клуб атрымаў перамогу з лікам 3:1.

З 2009 года на працягу сямі сезонаў выступаў за «Флуміненсі». У чэрвені 2016 года падпісаў двухгадовы кантракт з «Атлетыку Мінейру». У снежні 2017 года, разарваўшы кантракт з папярэднім клубам, перайшоў у «Крузейру». У чэрвені 2020 года вярнуўся ў «Флуміненсі», дзе і завяршыў кар’еру ў ліпені 2022 года.

## Міжнародная кар’ера 
Фрэд дэбютаваў у складзе зборнай Бразіліі 27 красавіка 2005 года, выйшаўшы на замену ў матчы супраць зборнай Гватэмалы. Фрэд забіў свой першы гол 12 лістапада 2005 года ў таварыскім матчы супраць зборнай Аб’яднаных Арабскіх Эміратаў. Ігрок быў уключаны ў склад зборнай на чэмпіянат свету 2006. Свой адзіны гол на турніры забіў у матчы супраць зборнай Аўстраліі (2:0) 18 чэрвеня 2006 года.

## Дасягненні 
### Клубныя 
**«Ліён»**:
* Чэмпіён Францыі (3): 2006, 2007, 2008
* Уладальнік Кубка Францыі: 2008

**«Флуміненсі»**:
* Чэмпіён Бразіліі (2): 2010, 2012
* Чэмпіён штата Рыа-дэ-Жанэйра (2): 2012, 2022
* Уладальнік Кубка Гуанабара: 2012

**«Атлетыку Мінейру»**:
* Чэмпіён штата Мінас-Жэрайс: 2017

**«Крузейру»**:
* Чэмпіён штата Мінас-Жэрайс (2): 2018, 2019
* Уладальнік Кубка Бразіліі: 2018

### Міжнародныя 
**Бразілія**:
* Уладальнік Кубка Амерыкі: 2007
* Уладальнік Кубка канфедэрацый: 2013

## Крыніцы 
## Спасылкі 
Катэгорыя:Футбалісты Бразіліі
Катэгорыя:Ігракі зборнай Бразіліі па футболе
Катэгорыя:Ігракі ФК Амерыка Мінейру
Катэгорыя:Ігракі ФК Крузейру
Катэгорыя:Ігракі ФК Алімпік Ліён
Катэгорыя:Ігракі ФК Флуміненсі
Катэгорыя:Ігракі ФК Атлетыку Мінейру
Катэгорыя:Чэмпіёны Паўднёвай Амерыкі па футболе
Вандалін Пуслоўскі

**Вандалін Пуслоўскі** ( — ) — шляхціц роду Пуслоўскіх. Уладальнік Косава Слонімскага павета, дзе збудаваў палац. Калекцыянер, аматар мастацтваў, нумізмат, цікавіўся архітэктурай і археалогіяй.

## Біяграфія 
Быў сынам Войцеха Пуслоўскага і Юзефы з роду Друцкіх-Любецкіх, меў старэйшага брата Францыска Ксаверыя (1806—1874). Між іншым, атрымаў у спадчыну ад бацькі маёнтак Дворышча.

Пабудаваў фабрыку сукна ў Хомску. Гэта была першая фабрыка з паравым рухавіком на Палессі.
. 1910-я гг.]]
У Косаве з яго ініцыятывы пабудаваны ў 1838 годзе неагатычны палац праекту Францішка Яшчалда.

Пасля смерці брата Францішка Ксаверыя Пуслоўскага валодаў Крулікарняй.

## Сям'я 
З жонкай Ядзвігай з Язерскіх мелі дачку Марту (1859—1943, у шлюбе Красіньская), яка большасць жыцця правяла ў Варшаве. Памерла ў эміграцыі ў Ніцы.

## Літаратура 
* Энцыклапедыя гісторыі Беларусі, Т. 6. Кн. 1: Пузыны — Усая / Беларус. Энцыкл.; Рэдкал.: Г. П. Пашкоў (галоўны рэд.) і інш.; Маст. Э. Э. Жакевіч. — Мн.: БелЭн, 2001. — 591 с.: іл. ISBN 985-11-0214-8., с. 7.
* Polski Słownik Biograficzny, Tom XV, Kozłowska Zofia — Kubicki Stanisław, 1970, s. 159 [Biogram Marty z Pusłowskich Krasińskiej]
* Polski Słownik Biograficzny, Zeszyt 122, Pułaski Antoni — Rabski J., 1986, s. 417—418 [biogram Franciszka Ksawerego]

Катэгорыя:Пуслоўскія
Катэгорыя:Постаці Косава (Беларусь)
Катэгорыя:Калекцыянеры мастацтва
Катэгорыя:Калекцыянеры Польшчы
Баранавіцкі павет (1919—1940)

**Бара́навіцкі павет** — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе міжваеннай Польскай Рэспублікі і БССР. Цэнтр — горад Баранавічы.

Утвораны 1 жніўня 1919 года Грамадзянскім ўпраўленнем Усходніх зямель з частак Слуцкага і Навагрудскага паветаў. Згодна з Рыжскім мірным дагаворам 18 сакавіка 1921 года тэрыторыя павета замацавана за Польшчай, увайшла ў Навагрудскае ваяводства. Плошча 3497 км², насельніцтва 124,2 тыс. чалавек (1922). Падзяляўся на гміны. У снежні 1925 года скасаваны Паланэчкаўская і Чэрніхаўская гміны, замест іх створана Вольнаўская. У студзені 1926 года са Слонімскага павета ў Баранавіцкі павет перададзены Дабромысленская і Моўчадская гміны. На тэрыторыі павета ўтворана Дуброўская гміна.

У верасні 1939 года тэрыторыя павета далучана да СССР і перададзена ў склад БССР. З 4 снежня 1939 года павет у Баранавіцкай вобласці. 15 студзеня 1940 года павет скасаваны, на яго тэрыторыі ўтвораны раёны.

## Літаратура 
*  — С. 299.

Катэгорыя:Паветы Навагрудскага ваяводства

Катэгорыя:З’явіліся ў 1919 годзе
Катэгорыя:Зніклі ў 1940 годзе
Леблон (Рыа-дэ-Жанэйра)

**Лебло́н** () — прэстыжны раён у паўднёвай частцы Рыа-дэ-Жанэйра і размешчаны на ім знакаміты марскі пляж.

Усходняй мяжой раёна з'яўляецца канал Жардын д'Ала (), які аддзяляе Леблон ад Іпанемы, на захадзе раён распасціраецца да гары Дойз-Ірманс, ля падножжа якой размешчана фавела Відыгал ().

Да апошніх дзесяцігоддзяў XIX стагоддзя на месцы цяперашняга раёна Леблон была пясчаная тэрыторыя з некалькімі фермамі. Гаспадаром адной з гэтых фермаў з 1845 года быў уладальнік кітабойнай кампаніі француз Карлус Леблон, у гонар якога і сталі называць мясцовасць.

## Гл. таксама 
* Іпанема
* Капакабана

## Спасылкі 
Катэгорыя:Раёны Рыа-дэ-Жанэйра
Катэгорыя:Пляжы Бразіліі
Сямейныя вузы (тэлесерыял, Бразілія)

**«Сяме́йныя ву́зы»**, або **«Сяме́йная су́вязь»** () — серыял Мануэла Карлуса, выпушчаны ў бразільскай тэлекампаніяй «TV Globo» у 2000 годзе.

Гэты серыял нароўні з серыялам «У імя кахання» лічыцца лепшым творам свайго аўтара. Усе серыялы Мануэла Карлуса маюць шмат агульнага: галоўная гераіня абавязкова носіць імя Элена, усе назвы серыялаў узаемазамяняльныя, дзеянне адбываецца ў прэстыжным прыбярэжным раёне Леблон у Рыа-дэ-Жанэйра, у застаўках абавязкова гучыць музыка Антоніу Карлуса Жабіна.

Гэты праект стаў увасабленнем даўняй задумы сцэнарыста: сутыкнуць маці і дачку ў суперніцтве з-за каханага мужчыны. Без удзелу Веры Фішэр і Тоні Рамуса ён не ўяўляў гэтага серыяла. Толькі Вера, паводле яго меркавання, са сваёй неўвядальнай маладосцю магла сыграць ролю сталай жанчыны, у якую здольны закахацца аднагодак яе дачкі, і толькі Тоні ён бачыў у ролі сумленнага і спакойнага мужчыны, які ўсё разумее і здольнага дараваць здраду дзеля сапраўднага кахання.

Адной з найбольш запамінальных сцэн серыяла, якая суправаджалася песняй Лары Фабіян «Love by grace», стала страта валасоў Камілай, вымушанай пайсці на гэты крок у сувязі са сваёй страшнай хваробай. Запамінальнай стала і роля Капіту, элітнай «дзяўчыны па вызаву», якая прынесла вядомасць актрысе Джаванне Антанелі. Як і ў многіх іншых серыялах Мануэла Карлуса, адну з роляў выконвае яго дачка — Жулія Алмейда. Роля Эду у серыяле «Сямейная сувязь» стала першай для мадэлі Рэйналду Джанекіні .

Першыя серыі серыяла здымаліся ў Токіа.

## У ролях 
* **Вера Фішэр** — *Элена* — урач-касметолаг, сястра Ірыс, кузіна Педру, маці Камілы і Фрэда, каханая Эду, дачка Алесіу
* **Тоні Рамус** — *Мігел* — уладальнік кнігарні ў Леблоне, бацька Сесы і Паўлу, сябар Паскуала
* **Жазэ Маер** — *Педру* — кузен Ірыс і Элены, муж Сілвіі, бацька Камілы, кіраўнік стайні Алмы
* Рэйналду Джанекіні — *Эду* — пляменнік Алмы, каханы Элены ў пачатку серыяла, брат Эстэлы
* Караліна Дыкман — *Каміла* — дачка Элены і Педру, сястра Фрэда, пляменніца Ірыс
* Дэбора Секу — *Ірыс* — дачка Інгрыд і Алесіу, кузіна Педру, сястра Элены, цётка Камілы і Фрэда
* Джаванна Антанелі — *Капіту* — суседка Элены, «дзяўчына па вызаву», маці Бруну, дачка Эмы і Паскуала
* Алешандры Боржыс — *Данілу Албукуркі* — муж Алмы
* Жулія Фелдэнс — *Сеса* — дачка Мігела, сястра Паўлу, сяброўка Паты
* Флавіу Сілвіну — *Паўлу* — сын Мігела, брат Сесы, фатограф
* Луіджы Барычэлі — *Фрэд* — сын Элены, муж Клары, брат Камілы, бацька Ніны, пляменнік Ірыс

Катэгорыя:Тэлесерыялы 2000 года
Катэгорыя:Тэлесерыялы Бразіліі
Катастрофа A330 над Атлантыкай

**Катастрофа A330 над Атлантыкай** — цяжкая авіяцыйная катастрофа, якая адбылася 1 чэрвеня 2009 года. Авіялайнер Airbus A330-203 авіякампаніі Air France, які выконваў рэйс AF447 па маршруце Рыа-дэ-Жанэйра — Парыж, зваліўся ў воды Атлантычнага акіяна. Загінулі ўсе 228 чалавек, што знаходзіліся на яго борце — 12 членаў экіпажа і 216 пасажыраў. Гэта найбуйнейшая катастрофа ў гісторыі авіякампаніі Air France.

## Падзеі 
thumb|злева|Прыкладная схема палёту рэйса 447. Суцэльная чырвоная лінія — пройдзены маршрут, пункцірная — меркаваны маршрут пасля апошняга радыёкантакту

Рэйс AF447 выляцеў з Рыа-дэ-Жанэйра ў Парыж у 23:29 UTC. Праз 2,5 гадзіны пілоты паведамілі пра турбулентнасць, затым бартавы камп'ютар самалёта перадаў некалькі сэрвісных паведамленняў, пасля чаго сувязь з самалётам была страчана.

Прадстаўнікі Air France днём заявілі, што шанцаў знайсці самалёт цэлым практычна не засталося, да зыходу дня было абвешчана, што самалёт разбіўся. На борце лайнера знаходзілася 228 чалавек (у тым ліку 12 членаў экіпажа). Гэта найбуйнейшая авіякатастрофа ў гісторыі Air France і найбуйнейшая катастрофа пасажырскага самалёта з 2001 года да катастрофы Boeing 777 пад Данецкам (298 загінулых).

У бразільскім штаце Рыа-дэ-Жанэйра 1 чэрвеня была абвешчаны трохдзённая жалоба. 3 чэрвеня ў Францыі ў саборы Нотр-Дам-дэ-Пары прайшло жалобнае набажэнства, на якім прысутнічаў прэзідэнт Нікаля Сарказі.

Канчатковая справаздача расследавання прычын катастрофы была апублікавана на прэс-канферэнцыі 5 ліпеня 2012 года. У якасці прычын катастрофы ў ім называюцца абмярзанне трубак Піто, наступнае адключэнне аўтапілота і няўзгодненыя дзеянні экіпажа, якія прывялі да звальвання, вывесці самалёт з якога экіпажу не ўдалося.

## Спасылкі 
* Апісанне катастрофы на Aviation Safety Network  

Атлантычны акіян
2009
Катэгорыя:Чэрвень 2009 года
Катэгорыя:2009 год у Францыі
Катэгорыя:Атлантычны акіян
ФК Алашкерт

**«Алашкерт»** () — армянскі футбольны клуб з Ерэвана (першапачаткова з горада Мартуні), заснаваны ў 2011 годзе.

## Гісторыя 
Клуб быў створаны ў 1990 і да стварэння незалежнага армянскага чэмпіянату па футболе ў 1992, выступаў у мясцовым чэмпіянаце Армянскай ССР. Каманда ўдзельнічала ў першым розыгрышы чэмпіянату Арменіі, дзе заняла апошняе 24 месца, і ў наступным, 1993 годзе, павінна была выступаць у Першай лізе. Але каманда знялася з чэмпіянату і неўзабаве была расфарміравана.

Перад пачаткам чэмпіянату краіны ў 1998, клуб узнавіўся і падаў заяўку на ўдзел у ім у Першай лізе. Па выніках першынства размясціўся ў сярэдзіне табліцы, заняўшы 6-е месца. У сезоне 1999 каманда ў чарговы раз здымаецца з розыгрышу. Клуб працягваў існаванне, і рабіў спробы ўзяць удзел у першынстве 2000. Але пазней усё ж зняўся да пачатку чэмпіянату, а пасля расфарміраваўся.

У снежні 2011 года бізнесмен і дырэктар турыстычнага агенцтва «Баграт тур» Баграт Наваян адрадзіў клуб, заснаваўшы яго з чыстага ліста. Каманда прыняла ўдзел у сезоне Першай лігі Арменіі 2012/13, дзе за чатыры туры да завяршэння чэмпіянату забяспечыла выхад у Прэм’ер-лігу. У сезоне 2013/14 клуб пераехаў у Ерэван дэбютаваў у Прэм’ер-лізе і заняў апошняе месца, але з-за таго што ў Першай лізе ўдзельнічалі толькі дублюючыя каманды, «Алашкерт» не пакінуў чэмпіянат у наступным сезоне. У чэмпіянаце 2014/15 «Алашкерт» заняў 4-е месца, якое дало права камандзе выступаць у Лізе Еўропы УЕФА. У 1-м кваліфікацыйным раўндзе «Алашкерт» сустракаўся з шатландскім «Сент-Джонстанам». Нягледзячы на тое, што шатландцы былі відавочнымі фаварытамі, «Алашкерт» перамог 1:0 у хатнім матчы і дзякуючы забітаму голу ў гасцях, прайшоў далей. У 2-м кваліфікацыйным раўндзе «Алашкерт» сустракаўся з казахстанскім «Кайратам», але ў гасцях прайграў 3:0, а ў хатнім матчы здабыў перамогу з лікам 2:1.

У сезоне 2015/16 «Алашкерт» здолеў упершыню стаць чэмпіёнам Арменіі, а два наступных года паўтараў свой поспех.

## Статыстыка выступленняў 
### Міжнародныя кубкі 
## Галоўныя трэнеры 
*  А. Е. Рэшатаў (1990—1991)
*  С. Багдасаран (1992)
*  С. Еганян (1992)
*  Альберт Саркісян (2011—2013)
*  Армен Гюльбудагянц (2013—2014)
*  Абраам Хашманян (2013—2016)
*  Арам Васканян (2016—2017)
*  Абраам Хашманян (2017—2018)
*  Варужан Сукіасян (2018)
*  Арам Васканян (2018—2019)
*  Абраам Хашманян (2019—2021)
*  Аляксандр Грыгаран (2021)
*  Мілан Міланавіч (2021—2022)
*  Арам Васканян (з 2022)

Алашкерт
Катэгорыя:Мартуні (Гегаркунік)
ФК Белененсіш

**«Белененсіш»** () — партугальскі футбольны клуб з Санта-Марыя-ды-Белена, аднаго з раёнаў Лісабона. Заснаваны ў 1919 годзе. Хатнія матчы праводзіць на стадыёне «Ду Рэштэлу».

## Гісторыя 
## Дасягненні 
### Нацыянальныя 
* **Чэмпіянат Партугаліі**:
** **Чэмпіён** (1): 1945/46

***Кубак Партугаліі:**: 
** **Пераможца** (3): 1941/42, 1959/60, 1988/89
** **Фіналіст** (5): 1939/40, 1940/41, 1947/48, 1985/86, 2006/07

***Суперкубак Партугаліі:**: 
** **Фіналіст** (1): 1989.

### Еўрапейскія 
***Кубак Інтэртота:**: 
** **Пераможца** (1): 1975

## Спасылкі 
* Афіцыйны сайт клуба

Белененсіш
Канец свету

. Невядомы мастак, XVI стагоддзе.]]
**Кане́ц све́ту** — распаўсюджаны фразеалагізм, які азначае рэальную або ўяўную пагрозу спынення існавання ўсіх людзей, цывілізацый, чалавецтва ў цэлым, Зямлі ці нават Сусвету. У вужэйшым сэнсе — вынішчэнне ўсяго жывога.

## Літаратура 
* 
* 
* 
* 

## Спасылкі 
* Канец свету на сусветнай мапе
* Храналогія «канцоў свету» 

Катэгорыя:Эсхаталогія
Катэгорыя:Апакаліптыка
Балзукевіч

**Балзукевіч** — прозвішча.

## Вядомыя носьбіты 
* Баляслаў Балзукевіч (1879—1935), польскі скульптар, сын Вінцэнта Балзукевіча
* Вінцэнты Балзукевіч (1835—1907), віленскі разьбяр, бацька мастакоў Юзафа, Баляслава і Люцыі Балзукевічаў
* Луцыя Балзукевіч (1887–1976), польскі мастак, дачка Вінцэнты Балзукевіча
* Юзаф Балзукевіч (1867—1915), польскі мастак, сын Вінцэнта Балзукевіча
Дамары

**Дамары́** (саманазва: *الدومريّة*) — індаіранская мова, распаўсюджаная ў краінах Блізкага Усхода, Паўночнай Афрыкі, Іране і Афганістане. Родная мова народа дом. Колькасць носьбітаў - 3 952 810 чал.

Дамары як асобная мова сфарміравалася ў краінах Заходняй Азіі ў выніку міграцыі ў гэты рэгіён групы качавых арыяў з паўвострава Індастан. Мае лексічныя запазычанні з арабскай і персідскай моў. Падзяляецца на шэраг дыялектаў. Найбольш  распаўсюджаныя з іх — *навары* (Егіпет, Сірыя, Ізраіль, Іарданія, часткова Турцыя) і *гарачы* (Іран, Азербайджан). 

Пісьмовасць на аснове арабскай графікі. 

## Спасылкі 
* Donald Kenrick, What is Domari? 
* Bruno Herin, The Domari Language of Aleppo (Syria) 

Катэгорыя:Індаарыйскія мовы
Катэгорыя:Мовы Афганістана
Катэгорыя:Мовы Егіпта
Катэгорыя:Мовы Ірана
Катэгорыя:Мовы Ірака
Катэгорыя:Мовы Ізраіля
Катэгорыя:Мовы Іарданіі
Катэгорыя:Мовы Лівіі
Катэгорыя:Мовы Палесціны
Катэгорыя:Мовы Судана
Катэгорыя:Мовы Сірыі
Катэгорыя:Мовы Турцыі
Цімашэвіцкі сельсавет

**Цімашэ́віцкі сельсавет** — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Ленінскага раёна Брэсцкай вобласці. Цэнтр — вёска Цімашэвічы.

## Гісторыя 
Утвораны 12 кастрычніка 1940 года ў складзе Ленінскага раёна Пінскай вобласці. З 8 студзеня 1954 года ў складзе Брэсцкай вобласці. Скасаваны 16 ліпеня 1954 года, населеныя пункты перададзены Ленінскаму сельсавету.

## Крыніцы 
## Літаратура 
* Административно-территориальное устройство БССР: справочник: в 2 т. / Главное архивное управление при Совете Министров БССР, Институт философии и права Академии наук БССР. — Минск: «Беларусь», 1985―1987.

Катэгорыя:Былыя сельсаветы Ленінскага раёна (Пінская вобласць)
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, утвораныя ў 1940 годзе
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, скасаваныя ў 1954 годзе
Главацкі

**Главацкі** — беларускае прозвішча.

## Вядомыя носьбіты 
* Аляксандр Главацкі — сапраўднае імя пісьменніка Баляслава Пруса.
* Антоній Главацкі — тэатральны мастак і партрэтыст, творчае жыццё якога звязана з Беларуссю і Польшчай.
Свята-Георгіеўская царква

**Свята-Георгіеўская царква** — назва шэрагу праваслаўных храмаў, асвячоных у гонар Святога Георгія.

## Беларусь 
* Свята-Георгіеўская царква, Альба
* Свята-Георгіеўская царква, Асвея
* Свята-Георгіеўская царква, Бабруйск
* Свята-Георгіеўская царква (Баранавічы)
* Свята-Георгіеўская царква, Валавель
* Свята-Георгіеўская царква, Вардамічы
* Свята-Георгіеўская царква, Вілейка
* Свята-Георгіеўская царква, Віцебск
* Свята-Георгіеўская царква, Вялікія Лукі
* Свята-Георгіеўская царква, Давыд-Гарадок
* Свята-Георгіеўская царква, Даматканавічы
* Свята-Георгіеўская царква, Жыровіцы
* Свята-Георгіеўская царква (Забалоцце)
* Свята-Георгіеўская царква, Заполле
* Свята-Георгіеўская царква, Кобрын
* Свята-Георгіеўская царква, Косава
* Свята-Георгіеўская царква, Лешня
* Свята-Георгіеўская царква, Львоў
* Свята-Георгіеўская царква, Лядзец
* Свята-Георгіеўская царква, Мір
* Свята-Георгіеўская царква (Партызанскі)
* Свята-Георгіеўская царква, Пугляі
* Свята-Георгіеўская царква, Рагава
* Свята-Георгіеўская царква, Сінкевічы
* Свята-Георгіеўская царква, Слабодка
* Свята-Георгіеўская царква, Славацічы
* Свята-Георгіеўская царква (Смілавічы)
* Свята-Георгіеўская царква (Старое Высокае)
* Свята-Георгіеўская царква, Чудзін
* Свята-Георгіеўская царква, Яглевічы

## ЗША 
* Царква Святога Георгія (Чыкага)

Катэгорыя:Храмы Святога Георгія
Вінцэнты Балзукевіч

**Вінцэнты Балзукевіч** (, , , Веркі — , Вільня) — скульптар, заснавальнік мастацкай дынастыі. Бацька мастакоў Юзафа, Баляслава і Луцыі Балзукевічаў.

## Творчасць 
Працаваў у Літве і Беларусі. Быў скульптарам-самавукам і працаваў як рамеснік у драўлянай сакральнай скульптуры, аздабляючы касцёлы Беларусі і Літвы творамі рэлігійнай тэматыкі:

* Анёл Захавальнік. Капэла Святой Ганны ў касцёле Святых Янаў (Вільнюс).
* Святы Георгій. Капэла Святой Ганны ў касцёле Святых Янаў (Вільнюс).
* Хрыстос, які нясе крыж. Касцёл Святога Рафала (Вільнюс).
* Св. Яцэк. Касцёл святых Якуба і Філіпа (Вільнюс).
* Маці Божая (Каўнас).
* Марыя Магдалена (Каўнас).
* Укрыжаванне (Лынтупы, Беларусь).

## Спасылкі 
* Погасшие звездочки Отечества: местечко Лынтупы и его жители. 

Катэгорыя:Скульптары Польшчы
Катэгорыя:Мастакі Польшчы
Катэгорыя:Скульптары XIX стагоддзя
Серхіа Агуэра

**Се́рхіа Леане́ль «Кун» Агуэ́ра дэль Касты́лья** (; нар. , , Аргенціна) — аргенцінскі футбаліст, нападнік. Ігрок нацыянальнай зборнай Аргенціны (2006—2021). Мянушку «Кун» атрымаў з-за любові да японскага персанажа мультыплікацыйных фільмаў Кум-Кума. Мае пашпарт грамадзяніна Іспаніі.

## Клубная кар’ера 
Серхіа далучыўся да моладзевай сістэмы «Індэпенд’ентэ» ва ўзросце дзевяці гадоў. Дэбютаваў за клуб у дарослым футбаоле ажно ў 15 гадоў і 35 дзён, усталяваўшы гэтым самым рэкорд яке самы малады ігрок у гісторыі лігі. Цягам некалькіх гадоў стаў асноўным іграком клуба. 30 мая 2006 года Агуэра афіцыйна перайшоў у склад мадрыдскага «Атлетыка» за 23 млн еўра, пераўзышоўшы папярэдні трансферны рэкорд клуба.

28 ліпеня 2011 года, «Манчэстэр Сіці» пацвердзіў той факт, што Агуэра падпісаў пяцігадовы кантракт з клубам. Трансфер, як паведамлялася, быў ацэнены ў памеры 38 мільёнаў фунтаў. Серхіа дэбютаваў за клуб 15 жніўня ў гульні супраць «Суонсі Сіці», якая скончылася перамогай манчэстэрцаў з лікам 4:0. Агуэра выйшаў на замену на 59-й хвіліне забіў свой першы гол за клуб пасля дзевяці хвілін выхаду на пляцоўку.

У 2012 годзе атрымаў прэмію найлепшага іграка клуба паводле вынікаў галасавання заўзятараў каманды.

У маі 2021 года стала вядома, што Агуэра ў ліпені ў якасці свабоднага агента папоўніць склад «Барселоны». З-за траўмы дэбютаваў за каталонцаў толькі 17 кастрычніка 2021 года, калі выйшаў на замену ў матчы з «Валенсіяй» (3:1). Пасля матча 30 кастрычніка супраць «Алавеса» (1:1) трапіў у бальніцу з дыягназам арытмія. У лістападзе стала вядома, што нападнік прапусціць як мінімум тры месяцы, а ў снежні Агуэра абвясціў аб завяршэнні кар’еры з-за праблем са здороўем.

## Міжнародная кар’ера 
3 верасня 2006 года Серхіа дэбютаваў у нацыянальнай зборнай Аргенціны, замяніўшы ў матчы супраць Бразіліі на 66-й хвіліне Карласа Тэвеса. Сама гульня скончылася паражэннем аргенцінцаў з лікам 0:3.

## Дасягненні 
### Клубныя 
**«Атлетыка»**:
* Уладальнік Кубка Інтэртота: 2007
* Пераможца Лігі Еўропы: 2010
* Уладальнік Суперкубка УЕФА: 2010

**«Манчэстэр Сіці»**:
* Чэмпіён Англіі (5): 2012, 2014, 2018, 2019, 2021
* Уладальнік Кубка Англіі: 2019
* Уладальнік Кубка Футбольнай лігі (6): 2014, 2016, 2018, 2019, 2020, 2021
* Уладальнік Суперкубка Англіі (3): 2012, 2018, 2019

### Міжнародная 
**Аргенціна**:
* Чэмпіён Алімпійскіх гульняў: 2008
* Пераможца Кубка Амерыкі: 2021

## Крыніцы 
## Спасылкі 
* Афіцыйная старонка

Катэгорыя:Футбалісты Аргенціны
Катэгорыя:Ігракі зборнай Аргенціны па футболе
Катэгорыя:Ігракі ФК Барселона
Катэгорыя:Ігракі ФК Манчэстэр Сіці
Катэгорыя:Ігракі ФК Атлетыка Мадрыд
Катэгорыя:Ігракі ФК Індэпенд’ентэ
Катэгорыя:Алімпійскія чэмпіёны ад Аргенціны
Катэгорыя:Алімпійскія чэмпіёны па футболе
Катэгорыя:Чэмпіёны летніх Алімпійскіх гульняў 2008 года
Катэгорыя:Футбалісты на летніх Алімпійскіх гульнях 2008 года
Катэгорыя:Чэмпіёны Паўднёвай Амерыкі па футболе
Руй Патрысью

**Руй Пе́дру душ Са́нтуш Патры́сью** або **Руй Патрысіу** (; нар. , Маразіш, Партугалія) — партугальскі футбаліст, брамнік італьянскага клуба «Рома» і нацыянальнай зборнай Партугаліі.

## Клубная кар’ера 
У раннім узросце Патрысью гуляў на пазіцыі нападніка. Аднойчы ён быў заўважаны скаўтам лісабонскага «Спортынга» і быў запрошаны ў моладзевую акадэмію. Дэбют у асноўнай камандзе адбыўся 19 лістапада 2006 года ў дзесятым туры чэмпіянату Партугаліі. На выездзе быў перайграны «Марытыму» з лікам 0:1. За 15 хвілін да канца гульні Руй адбіў пенальці. Гэта быў адзіны матч Патрысью ў гэтым сезоне.

Перад пачаткам наступнага сезона каманду пакінуў шматгадовы першы нумар брамнік Рыкарду Перэйра. Руй Патрысью перамог у канкурэнцыі за месца ў браме ў ветэрана Тыягу Ферэйра і сербскага галкіпера каманды Уладзіміра Стойкавіча. 27 лістапада 2007 года Патрысью правёў свой першы матч у Лізе чэмпіёнаў УЕФА. У госцевым матчы пятага тура групавога этапу «Спортынг» саступіў «Манчэстэр Юнайтэд» з лікам 2:1. У тым сезоне «Спортынг» перамог у розыгрышу Кубка Партугаліі, а ў чэмпіянаце фінішаваў другім. Руй Патрысью правёў у гэтым сезоне 28 матчаў, а ў студзені быў названы лепшым маладым іграком лігі.

У міжсезонне маладым брамнікам цікавіўся італьянскі гранд «Інтэрнацыянале», але трансфер не адбыўся. 16 жніўня 2008 года ў матчы за Суперкубак Партугаліі з лікам 2:0 быў перайграны «Порту». Патрысью адбіў пенальці ў выкананні Луча Гансалеса.

У канцы сезона 2017/18 увайшоў у канфлікт з прэзідэнтам лісабонскага клуба Бруну ды Карвалью з-за таго, што той адмовіўся адпусціць брамніка ў «Вулверхэмптан Уондэрэрс», нягледзячы на папярэднюю дамоўленасць, і ў аднабаковым парадку разарваў кантракт. Неўзабаве падпісаў з «Вулверхэмптан Уондэрэрс» чатырохгадовы кантракт.

У ліпені 2021 года за 11 млн еўра перайшоў у італьянскую «Рому».

## Міжнародная кар’ера 
29 студзеня 2007 года быў выкліканы Луісам Феліпі Скалары ў нацыянальную зборную Партугаліі на таварыскі матч супраць зборнай Італіі, але ўдзелу ў гульні не прыняў. Дэбютаваў за зборную 17 лістапада 2010 года ў таварыскім матчы супраць зборнай Іспаніі. Руй адыграў другі тайм, замяніўшы Эдуарду ў перапынку.

## Дасягненні 
**«Спортынг»**:
* Уладальнік Кубка Партугаліі (2): 2008, 2015
* Уладальнік Кубка партугальскай лігі: 2018
* Уладальнік Суперкубка Партугаліі (2): 2008, 2015

**«Рома»**:
* Пераможца Лігі канферэнцый: 2022

**Партугалія**:
* Чэмпіён Еўропы: 2016

## Крыніцы 
## Спасылкі 
Катэгорыя:Футбольныя варатары
Катэгорыя:Футбалісты Партугаліі
Катэгорыя:Ігракі зборнай Партугаліі па футболе
Катэгорыя:Ігракі ФК Спортынг Лісабон
Катэгорыя:Ігракі ФК Вулверхэмптан Уондэрэрс
Катэгорыя:Ігракі ФК Рома
Катэгорыя:Чэмпіёны Еўропы па футболе
Давід Сільва

**Даві́д Хасуэ́ Хіме́нес Сі́льва** (; нар. , Аргінегін, Канарскія астравы, Іспанія) — іспанскі футбаліст, паўабаронца. Ігрок нацыянальнай зборнай Іспаніі (2006—2018), чэмпіён свету 2010, чэмпіён Еўропы 2008 і 2012 у складзе нацыянальнай каманды. Давід з’яўляецца ўніверсальным іграком, які здольны гуляць на абодвух флангах і ў цэнтры паўабароны. Адной з галоўных якасцей Сільвы лічыцца ўмелая арганізацыя каманднай гульні. Давід выдатна бачыць поле, валодае добрым «апошнім» пасам, пастаўленым ударам, якім, праўда, карыстаецца зрэдку.

## Клубная кар’ера 
Кар’ера Давіда пачалася ў «Эйбары», куды ён перайшоў на правах арэнды з «Валенсіі», забіўшы за сезон 5 галоў. У сезоне 2005/06 Сільва быў аддадзены ў арэнду ў «Сельту», дзе згуляўшы 34 матчы і забіўшы 4 галы, зарэкамендаваў сябе як будучая зорка. 21 чэрвеня 2007 года Сільва падоўжыў кантракт з «Валенсіяй» на сем гадоў.

30 чэрвеня 2010 года было абвешчана аб пераходзе Давіда ў «Манчэстэр Сіці». Сума трансферу склала 28,5 мільёнаў еўра, а кантракт з «гараджанамі» быў разлічаны на 5 гадоў. У новым клубе Сільва раскрыўся па новаму, на пару з Тэвесам, іспанец быў прызнаны спецыялістамі адным з самых грозных ігракоў у лізе. У сезоне 2011/12, не зважаючы на тое, што да клуба далучыліся такія майстры, як Серхіа Агуэра і Самір Насры, Давід не толькі не згубіўся ў іх зорнай кампаніі, але і стаў вылучацца на іх фоне. У 2019 годзе стаў капітанам каманды.

У жніўні 2020 года перайшоў у «Рэал Сасьедад». У ліпені 2023 года абвясціў пра завяршэнне кар’еры.

## Міжнародная кар’ера 
Давід дэбютаваў у нацыянальнай зборнай Іспаніі ў таварыскім матчы супраць зборнай Румыніі 15 лістапада 2006 года. Ён таксама згуляў у пераможным матчы супраць зборнай Англіі. Паказаўшы добрую гульню ў першых матчах, Сільва захаваў месца ў зборнай. У таварыскім матчы супраць зборнай Грэцыі 22 жніўня 2007 года, які завяршыўся перамогай іспанцаў з лікам 3:2, Сільва забіў 2 галы. Давід браў удзел у трыўмфальным для іспанскай зборнай чэмпіянаце Еўропы 2008, у паўфінальным матчы супраць зборнай Расіі, якая скончылася з лікам 3:0 на карысць пірэнейцаў, ігрок забіў трэці гол на 82-й хвіліне.

## Дасягненні 
### Клубныя 
 **Валенсія**:
* Уладальнік Кубка Іспаніі: 2008
* Бронзавы прызёр чэмпіянату Іспаніі: 2010

 **Манчэстэр Сіці**:
* Чэмпіён Англіі (4): 2012, 2014, 2018, 2019
* Уладальнік Кубка Англіі (2): 2011, 2019
* Уладальнік Кубка Футбольнай лігі (5): 2014, 2016, 2018, 2019, 2020
* Уладальнік Суперкубка Англіі (2): 2012, 2019

 **Рэал Сасьедад**:
* Уладальнік Кубка Іспаніі: 2020

### Міжнародныя 
 **Іспанія**
* Чэмпіён свету: 2010
* Чэмпіён Еўропы (2): 2008, 2012

## Крыніцы 
## Спасылкі 
Катэгорыя:Футбалісты Іспаніі
Катэгорыя:Ігракі зборнай Іспаніі па футболе
Катэгорыя:Ігракі ФК Валенсія Месталья
Катэгорыя:Ігракі ФК Валенсія
Катэгорыя:Ігракі ФК Эйбар
Катэгорыя:Ігракі ФК Сельта
Катэгорыя:Ігракі ФК Рэал Сасьедад
Катэгорыя:Ігракі ФК Манчэстэр Сіці
Катэгорыя:Чэмпіёны свету па футболе
Катэгорыя:Чэмпіёны Еўропы па футболе
Марселу Віейра

**Марселу Віейра да Сілва Жуніяр** (; нар. , , Бразілія), больш вядомы як проста **Марселу** або **Марсела** — бразільскі футбаліст, абаронца клуба «Флуміненсі». Ігрок нацыянальнай зборнай Бразіліі (2006—2018). Вядомы па выступах за мадрыдскі «Рэал».

## Клубная кар’ера 
Марселу пачынаў кар’еру ў футзале, аднак у 13 гадоў ён далучыўся да акадэміі футбольнага клуба «Флуміненсі», у складзе якога дэбютаваў у 2005 годзе.

Марселу далучыўся да складу мадрыдскага «Рэала» падчас студзеньскага трансфернага акна ў 2007 годзе. Па прыбыцці прэзідэнт каралеўскага клуба Рамон Кальдэрон сказаў, што малады ігрок вельмі важны для клуба. Многія гледачы віталі яго як патэнцыйнага пераемніка Раберту Карлуса на левым флангу абароны. Дэбютаваў футбаліст 7 студзеня 2007 года, выйшаўшы на замену ў матчы супраць «Дэпартыва», дзе «сметанковыя» трывалі паражэнне з лікам 0:2. 14 красавіка 2007 года трэнер мадрыдцаў Фабіа Капэла ўпершыню выпусціў іграка ў стартавым складзе ў матчы супраць «Расінга», аднак і ў гэтым матчы «Рэал» трываў паражэнне з лікам 1:2.

У сезоне 2007/08 Марселу правёў амаль усе матчы клуба пад кіраўніцтвам Бернда Шустэра. Яго здольнасці, хуткасць па полі, гульня ў нападзе і надзейная гульня ў абароне дазволіла яму стаць вельмі важным іграком для «Рэала». Аднак ужо 2009 год стаў для іграка няўдалым, бо новы трэнер клуба Хуандэ Рамас больш давяраў месца ў складзе аргенцінцу Габрыэлю Хайнцэ. Аднак пасля сыходу трэнера, Марселу зноў пачаў праходзіць у склад каманды.

У сезоне 2021/22 Марселу быў капітанам «Рэала». У маі 2022 года абаронца абвясціў аб сыходзе з каманды па заканчэнні сезона. У чэрвені «Рэал» пацвердзіў, што Марселу пакідае клуб па заканчэнні кантракта.

У верасні 2022 года стаў іграком грэчаскага «Алімпіякоса». У лютым 2023 года разарваў кантракт з клубам і хутка далучыўся да «Флуміненсі».

## Міжнародная кар’ера 
Марселу забіў гол у сваім дэбютным матчы супраць зборнай Уэльса, матч скончыўся перамогай зборнай Бразіліі з лікам 2:0.

## Дасягненні 
### Клубныя 
**«Рэал»**
* Чэмпіён Іспаніі (6): 2007, 2008, 2012, 2017, 2020, 2022
* Уладальнік Кубка Іспаніі (2): 2011, 2014
* Уладальнік Суперкубка Іспаніі (5): 2008, 2012, 2017, 2019/20, 2021/22
* Пераможца Лігі чэмпіёнаў (5): 2014, 2016, 2017, 2018, 2022
* Уладальнік Суперкубка УЕФА (3): 2014, 2016, 2017
* Пераможца клубнага чэмпіянату свету (4): 2014, 2016, 2017, 2018

**«Флуміненсі»**
* Уладальнік Кубка Лібертадорэс: 2023

### Міжнародныя 
**Бразілія**
* Бронзавы прызёр Алімпійскіх гульняў: 2008
* Сярэбраны прызёр Алімпійскіх гульняў: 2012
* Пераможца Кубка канфедэрацый: 2013

## Крыніцы 
## Спасылкі 
* Профіль на афіцыйным сайце «Рэала»

 
Катэгорыя:Футбалісты Бразіліі
Катэгорыя:Ігракі зборнай Бразіліі па футболе
Катэгорыя:Ігракі ФК Флуміненсі
Катэгорыя:Ігракі ФК Рэал Мадрыд
Катэгорыя:Ігракі ФК Алімпіякос Пірэй
Катэгорыя:Бронзавыя прызёры летніх Алімпійскіх гульняў 2008 года
Катэгорыя:Сярэбраныя прызёры летніх Алімпійскіх гульняў 2012 года
Катэгорыя:Футбалісты на летніх Алімпійскіх гульнях 2008 года
Катэгорыя:Футбалісты на летніх Алімпійскіх гульнях 2012 года
Раул Мейрэліш

**Рау́л Жазэ́ Трыніда́ды Мейрэ́ліш** або **Раул Мейрэлеш** (; нар. , , Партугалія) — партугальскі футбаліст, паўабаронца. Ігрок нацыянальнай зборнай Партугаліі (2006—2014).

## Клубная кар’ера 
### «Буавішта» 
Раул з’яўляецца выхаванцам футбольнай акадэміі «Буавішты», але першыя гады прафесійнай кар’еры ён адыграў за клуб «Авіш». У «Буавішту» ён вярнуўся летам 2003 года. За адзін сезон ён згуляў 29 матчаў і не забіў ніводнага мяча.

### «Порту» 
У ліпені 2004 года Раул падпісаў пяцігадовы кантракт з «Порту». У заяве Мейрэліша пасля пераходу гаварылася, што ён ні секунды не сумняваўся пасля прапановы «Порту».

### «Ліверпул» 
28 жніўня 2010 года ў прэсе з’явілася інфармацыя аб тым, што «Ліверпул» разглядае Мейрэліша ў якасці замены Хаўеру Маскерана, які пераходзіць у «Барселону». У той жа дзень гэта было афіцыйна пацверджана прадстаўнікамі мерсісайдскага клуба — афіцыйны сайт «чырвоных» апублікаваў паведамленне аб тым, што сума трансферу іграка ўзгоднена з «Порту», а самому футбалісту засталося ў самы бліжэйшы час прайсці медагляд, абмеркаваць умовы асабістага кантракту і паставіць пад ім подпіс. Мейрэліш сказаў, што трэнер «Ліверпула» Рой Ходжсан прыклаў сур'ёзныя намаганні, каб заручыцца яго подпісам, і паабяцаў паспрабаваць увасобіць у рэальнасць мары і надзеі, якія ўскладаюць на яго заўзятары гэтай каманды. 16 студзеня 2011 года Раул забіў свой першы гол за «Ліверпул» у 215-м мерсісайдскім дэрбі. Мейрэліш вельмі хутка заваяваў любоў заўзятараў, і быў прызнаны лепшым іграком лютага ў АПЛ па версіях інтэрнэт-рэсурсу «ESPN» і выдання «Match of the Day».

### «Чэлсі» 
31 жніўня 2011 года за паўгадзіны да закрыцця трансфернага акна афіцыйны сайт «Ліверпула» апублікаваў паведамленне аб тым, што Мейрэліш падаў пісьмовы запыт на трансфер. Неўзабаве клуб афіцыйна пацвердзіў тое, што «Ліверпул» і «Чэлсі» ўзгаднілі суму трансферу паўабаронцы ў лонданскую каманду.

### «Фенербахчэ» 
3 верасня 2012 года, было пацверджана, што «Чэлсі» дамовіўся аб продажы Мейрэліша ў турэцкі клуб «Фенербахчэ» за 8 мільёнаў еўра. Пакінуў «Фенербахчэ» ўлетку 2016 года ў якасці свабоднага агента і ў выніку завяршыў кар’еру.

## Міжнародная кар’ера 
У зборнай Партугаліі Раул ужо мае званне чэмпіёна Еўропы сярод юніёраў, заваяванае ў Ізраілі ў 2000 годзе. Летам 2004 года ён быў у складзе моладзевай зборнай на чэмпіянаце Еўропы ў Германіі, дзе партугальцы занялі трэцяе месца. У 2008 годзе выступаў за зборную на чэмпіянаце Еўропы, які праходзіў у Аўстрыі і Швейцарыі.

## Дасягненні 
 **Порту**:
* Чэмпіён Партугаліі (4): 2006, 2007, 2008, 2009
* Уладальнік Кубка Партугаліі (3): 2006, 2009, 2010
* Уладальнік Суперкубка Партугаліі (3): 2006, 2009, 2010

 **Чэлсі**:
* Уладальнік Кубка Англіі: 2012
* Пераможца Лігі чэмпіёнаў: 2012

## Крыніцы 
## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Футбалісты Партугаліі
Катэгорыя:Ігракі зборнай Партугаліі па футболе
Катэгорыя:Ігракі ФК Фенербахчэ
Катэгорыя:Ігракі ФК Чэлсі
Катэгорыя:Ігракі ФК Ліверпул
Катэгорыя:Ігракі ФК Порту
Катэгорыя:Ігракі ФК Баавішта
Катэгорыя:Ігракі ФК Авіш
Катэгорыя:Футбалісты на летніх Алімпійскіх гульнях 2004 года
Угу Віяна

**У́гу Міге́л Ферэ́йра Го́міш Вія́на** (; нар. , , Партугалія) — партугальскі футбаліст, паўабаронца. Ігрок нацыянальнай зборнай Партугаліі (2001—2012). Вядомы за гульні ў складзе «Брагі» і «Спортынга». Добра вядомы сваімі здольнасцямі да выканання стандартаў і пасоў. Пачаўшы сваю спартыўную кар’еру Угу ў дзевятнаццаць гадоў накіраваўся за мяжу, спачатку ў Англію, а потым у Іспанію, перш чым спыніцца на партугальскім клубе «Брага».

## Кар’ера 
### Раннія гады 
Угу Віяна пачаў сваю кар’еру ў клубе «Спортынг» (Лісабон). Пасля таго, як ён атрымаў тытул лепшага маладога футбаліста года ў Еўропе ў 2002 годзе, ён быў набыты англійскім клубам «Ньюкасл Юнайтэд» за 12 млн еўра, за які адгуляў два сезоны, але гэтак і не стаў лідарам каманды, а затым і зусім перастаў траплаць у склад, пасля чаго вярнуўся на правах арэнды ў «Спортынг», а затым быў арандаваны «Валенсіяй», які вырашыў выкупіць трансфер Віяны за 2,250 млн еўра. У сезоне 2006/07 Угу прыйшлося вытрымліваць канкурэнцыю за месца ў складзе ад Рубена Барахі і Давіда Альбельды, якую ён прайграў і быў арандаваны клубам «Асасуна», але там ён атрымаў сур'ёзную траўму, якая не дазволіла яму трэніравацца на працягу чатырох месяцаў, а пасля Віяна прыйшлося вытрымаць працяглы перыяд аднаўлення. У сезоне 2008/09 Віяна на поле ў чэмпіянаце не выходзіў, абмежаваўшыся трыма матчамі на Кубак УЕФА і кубак Іспаніі.

### «Брага» 
31 ліпеня 2009 года, Віяна быў аддадзены ў арэнду клуба «Брага» на адзін сезон, тым самым вярнуўшыся ў Партугалію праз тры гады пасля выступленняў за лісабонскі клуб.

### Апошнія гады 
З 2013 года выступаў у Аб'яднаных Арабскіх Эміратах: спачатку ў клубе «Аль-Ахлі», потым у «Аль-Васле». У кастрычніку 2016 года абвясціў аб завяршэнні кар’еры.

## Міжнародная кар’ера 
У зборнай Партугаліі Віяна дэбютаваў 14 лістапада 2001 года ў матчы супраць зборнай Анголы, якая скончылася перамогай партугальцаў з лікам 5:1.

## Дасягненні 
**«Спортынг»**:
* Чэмпіён Партугаліі: 2002
* Уладальнік Кубка Партугаліі: 2002

**«Брага»**:
* Уладальнік Кубка партугальскай лігі: 2013

**«Аль-Ахлі»**:
* Чэмпіён ААЭ: 2014
* Уладальнік Суперкубка ААЭ: 2013
* Уладальнік Кубка лігі ААЭ: 2014

## Крыніцы 
## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Футбалісты Партугаліі
Катэгорыя:Ігракі зборнай Партугаліі па футболе
Катэгорыя:Ігракі ФК Аль-Васл
Катэгорыя:Ігракі ФК Шабаб Аль-Ахлі
Катэгорыя:Ігракі ФК Брага
Катэгорыя:Ігракі ФК Валенсія
Катэгорыя:Ігракі ФК Асасуна
Катэгорыя:Ігракі ФК Спортынг Лісабон
Катэгорыя:Ігракі ФК Ньюкасл Юнайтэд
Катэгорыя:Футбалісты на летніх Алімпійскіх гульнях 2004 года
Красны Вугал

Назву **Кра́сны Ву́гал** маюць:

## Населеныя пункты 
### Беларусь 
* Гомельская вобласць
** Красны Вугал — былая вёска ў Веткаўскім раёне
* Мінская вобласць
** Красны Вугал — вёска ў Бярэзінскім раёне
Кеста

**Ке́ста** — рака ў Лепельскім раёне Віцебскай вобласці Беларусі, упадае ў возера Бярэшча (басейн Заходняй Дзвіны).

Даўжыня ракі 14 км. Сярэдні нахіл воднай паверхні 1,1 м/км. Плошча вадазбору 76 км². Пачынаецца прыкладна за 1,5 км на паўночны ўсход ад вёскі Ніўкі. Упадае з паўднёвага захаду ў возера Бярэшча за 1 км на поўнач ад вёскі Чарніца. Вадазбор на тэрыторыі Бярэзінскага біясфернага запаведніка. Прытокі — Цягбіца і інш.

## Літаратура 
* 
* 

Катэгорыя:Рэкі Лепельскага раёна
Катэгорыя:Басейн Эсы
Патрыс Эўра

**Патры́с Лаці́р Эўра́** (; нар. , , Сенегал) — французскі футбаліст сенегальскага паходжання, левы абаронца. Ігрок нацыянальнай зборнай Францыі (2004—2016).

## Кар’ера 
### Раннія гады 
Патрыс нарадзіўся ў сям’і дыпламата. У шасцігадовым узросце ён з бацькамі перабраўся з Сенегала ў Еўропу. З 1984 па 1998 гады жыў з бацькамі ў прыгарадзе Парыжа. У Патрыса было ўвогуле 25 братоў і сясцёр, хоць двое з іх загінулі.

З’яўляючыся падлеткам, Эўра гуляў на пазіцыі нападніка за моладзевы склад «Пары Сен-Жэрмен».

### «Манака» 
У 1998—2000 гадах гуляў у Італіі, пазней вярнуўся ў Францыю, стаўшы іграком «Ніцы». У 2002 годзе перайшоў у «Манака», з якім у 2004 годзе дайшоў да фіналу Лігі чэмпіёнаў.

### «Манчэстэр Юнайтэд» 
У 2006 годзе стаў іграком «Манчэстэр Юнайтэд», дзе гуляў на працягу 8 гадоў. Па выніках сезонаў 2006/07, 2008/09 і 2009/10 Эўра ўваходзіў у сімвалічную зборную 11 найлепшых ігракоў Прэм’ер-лігі па версіі Прафесійнай футбольнай асацыяцыі.

### «Ювентус» 
У ліпені 2014 года перайшоў у «Ювентус», падпісаўшы двухгаовы кантракт. У чэрвені 2016 года падоўжыў пагадненне яшчэ на год, аднак у новым сезоне страціў месца ў асноўным складзе, правёўшы ў чэмпіянаце Італіі толькі 6 матчаў.

### «Марсель» 
У студзені 2017 года перайшоў у «Марсель». 2 лістапада 2017 года, перад матчам Лігі Еўропы супраць «Віторыю», Эўра нанёс удар нагой заўзятару, за што атрымаў чырвоную картку яшчэ да пачатку матча. 10 лістапада УЕФА дыскваліфікавала Эўра за гэты ўчынак да чэрвені 2018 года, пасля чаго яго кантракт з «Марселем» быў разарваны.

### «Вест Хэм Юнайтэд» 
У лютым 2018 года падпісаў кантракт з «Вест Хэм Юнайтэд» да канца сезона 2017/18. У маі 2018 года «Вест Хэм Юнайтэд» абвясціў аб раставанні з абаронцам.

У ліпені 2019 года, пасля праведзенага без клуба сезона, абвясціў аб завяршэнні кар’еры.

## Дасягненні 
**«Манака»**:
* Уладальнік Кубка Французскай лігі: 2003

**«Манчэстэр Юнайтэд»**:
* Чэмпіён Англіі (5): 2007, 2008, 2009, 2011, 2013
* Уладальнік Кубка Футбольнай лігі (3): 2006, 2009, 2010
* Пераможца Лігі чэмпіёнаў: 2008
* Уладальнік Суперкубка Англіі (5): 2007, 2008, 2010, 2011, 2013
* Пераможца клубнага чэмпіянату свету: 2008

**«Ювентус»**:
* Чэмпіён Італіі (2): 2015, 2016
* Уладальнік Кубка Італіі (2): 2015, 2016

## Крыніцы 
## Спасылкі 
* 
* Профіль на сайце *lfp.fr* 

Катэгорыя:Футбалісты Францыі
Катэгорыя:Ігракі зборнай Францыі па футболе
Катэгорыя:Ігракі ФК Вест Хэм Юнайтэд
Катэгорыя:Ігракі ФК Алімпік Марсель
Катэгорыя:Ігракі ФК Ювентус
Катэгорыя:Ігракі ФК Манчэстэр Юнайтэд
Катэгорыя:Ігракі ФК Манака
Катэгорыя:Ігракі ФК Ніца
Катэгорыя:Ігракі ФК Монца
Катэгорыя:Ігракі ФК Марсала