Пілонная станцыя

міні|справа|Станцыя «Беларуская» Кальцавой лініі Маскоўскага метрапалітэна
міні|справа|Станцыя «Чырвоныя вароты» Сакольніцкай лініі Маскоўскага метрапалітэна
**Пілонная станцыя** — тып станцыі метрапалітэна глыбокага залажэння. Асноўная адметная асаблівасць пілоннай станцыі — узаемная неперасякальнасць аздабленняў цэнтральнай залы і станцыйных тунэляў. Гэта самы стары тып станцый глыбокага залажэння. У краінах СНД усе станцыі падобнага тыпу былі пабудаваны закрытым метадам на глыбіні ад 15 да 105,5 метраў.

Пілонная станцыя ўяўляе сабой тры незалежныя залы, аддзеленыя адна ад адной шэрагам пілонаў з праходамі паміж імі. Будаўніцтва станцый падобнага тыпу пераважна ў складаных геалагічных умовах, з прычыны таго, што такая станцыя найлепш супрацьстаіць горнаму ціску (супраціўляльнасць апорных структур у сярэднім не вышэй 40 % нагрузкі, для прыкладу ў калонных станцыях падобнага залажэння яна дасягае 65 %, у калона-сценавых — каля 52—53 %). Аднак наяўнасць абмежаванай колькасці досыць вузкіх праходаў негатыўна адбіваецца на прапускной здольнасці.

Незалежнасць зал дазваляе дыферэнцыяваць архітэктурнае афармленне сярэдняй і бакавых зал, што асабліва характэрна для станцый 1960-х гадоў пабудовы, калі з прычыны татальнай эканоміі бакавыя залы і пуцявыя сцены афармляліся значна бядней цэнтральнай залы.

У Маскоўскім метрапалітэне тыпавымі пілоннымі станцыямі з’яўляюцца «Беларуская» (Замаскварэцкай і Кальцавой ліній), «Кіеўская», «Кастрычніцкая», «Ахотны рад», «Смаленская», «Таганская», «Тэатральная» і іншыя.

У Пецярбургскім — «Горкаўская», «Маскоўскія вароты», «Нарвская», «Плошча Леніна», «Пушкінская», «Спаская» і інш.

У Кіеўскім — «Крэшчацік», «Лыбедская», «Універсітэт», «Шуляўская» і іншыя станцыі глыбокага залажэння.

## Станцыя са скарочанай цэнтральнай залай 
thumb|left|Станцыя «Шуляўская» Кіеўскага метрапалітэна
Разнавіднасцю поўнапамернай пілоннай станцыі з’яўляецца станцыя са скарочанай цэнтральнай залай: пераходны тып паміж звычайнай пілоннай станцыяй і станцыямі лонданскага тыпу (гл. ніжэй). Часцей за ўсё падобныя станцыі будаваліся ў канцы 1950-х — пачатку 1960-х гадоў у мэтах эканоміі. Цэнтральная зала ў такіх станцыях больш чым ў тры разы карацейшая за бакавыя і мае максімум 5—6 пілонаў. Тыповымі прыкладамі з’яўляюцца станцыі «Уладзімірская», «Чарнышэўская», «Электрасіла», «Горкаўская» Пецярбургскага метрапалітэна, «Шуляўская», «Універсітэт», «Вакзальная» Кіеўскага метрапалітэна.

## Двухскляпеністая станцыя 
thumb|right|Станцыя «Арсенальная» Кіеўскага метрапалітэна
Двухскляпеністыя станцыі глыбокага залажэння таксама адносяцца да пілонных станцый. У Лонданскім метро гэты тып станцый распаўсюджаны найбольш шырока, таму канструкцыя атрымала назву *станцыя англійскага ці лонданскага тыпу*. Адметнай асаблівасцю з’яўляецца паменшаная да памераў аванзалы цэнтральная зала, якая прылягае да нацяжной камеры нахільнага ходу або ліфтавой шахты. У асобных выпадках ролю аванзалы выконвае і сама нацяжная камера.

У наш час у краінах былога СССР ёсць толькі адзін прыклад падобнай станцыі — «Арсенальная» у Кіеве. У Маскве падобнымі станцыямі да правядзення іх рэканструкцыі з’яўляліся: «Лубянка», «Чыстыя пруды» і «Павялецкая» (Замаскварэцкай лініі).

## Спасылкі 
* Пілонныя станцыі на metro.molot.ru 

Катэгорыя:Тыпы станцый метрапалітэна