open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
General Dynamics Land Systems

**General Dynamics Land Systems** (*GDLS*) — амерыканскі вытворца ваеннай тэхнікі, у тым ліку танкаў і лёгкіх баявых браняваных машын. Кампанія базуецца ў горадзе Стэрлінг-Хайтс (штат Мічыган) і з’яўляецца даччынай структурай карпарацыі General Dynamics.

Прадпрыемства было створана ў 1982 годзе пасля набыцця кампаніі Chrysler Defense.

GDLS вядомая распрацоўкай і вытворчасцю такіх узораў узбраення, як танк M1 Abrams, бронемашына Stryker, а таксама LAV 6.

## Гісторыя 
У лютым 1982 года кампанія Chrysler абвясціла аб продажы сваёй прыбытковай абароннай даччынай структуры Chrysler Defense карпарацыі General Dynamics за 348,5 млн долараў ЗША. Здзелка была завершана ў сакавіку 1982 года па ўдакладненай суме ў 336,1 млн долараў, пасля чаго прадпрыемства атрымала назву General Dynamics Land Systems. У межах новастворанага падраздзялення General Dynamics пераняла вытворчасць танкаў M60 і M1 Abrams для Сухапутных войскаў ЗША.

У 1985 годзе, праз тры гады пасля набыцця Chrysler Defense, вытворчыя заводы General Dynamics у штатах Агаё, Мічыган і Пенсыльванія распачалі забастоўку. Работнікі гэтых прадпрыемстваў уваходзілі ў Аб’яднаны прафсаюз працоўных аўтамабільнай прамысловасці. Асноўнай прычынай забастоўкі сталі патрабаванні павышэння заработнай платы. 

11 красавіка 2024 года Міністэрства замежных спраў КНР абвясціла санкцыі супраць кампаніі ў сувязі з ажыццяўленнем паставак узбраенняў Тайваню. 4 сакавіка 2025 года Міністэрства гандлю КНР уключыла 15 амерыканскіх кампаній, у тым ліку General Dynamics Land Systems, у свой спіс экспартнага кантролю, забараніўшы пастаўкі тавараў двайнога прызначэння ў іх адрас.

## Вытворчыя аб’екты 
Падраздзяленне кіруе Армескім танкавым заводам у Ліме і вытворчым комплексам General Dynamics Anniston Operations у Эністане (штат Алабама), а таксама меншымі аб’ектамі ў Талахасі (штат Фларыда) і Скрантане (штат Пенсільванія). Паводле стану на 2016 год, General Dynamics Land Systems налічвала 6800 супрацоўнікаў.

## General Dynamics Land Systems Аўстралія 
General Dynamics Land Systems Аўстралія (GDLS-Аўстралія ці GDLS-А) 

## Крыніцы
Заслаўскі

**Засла́ўскі** — мужчынскае прозвішча, тапонім. Жаночая форма прозвішча — **Засла́ўская**.

## Княжацкія роды 
* Заслаўскія — княжацкі род Гедзімінавічаў з Заслаўя (Міншчына).
* Заслаўскія — княжацкі род Рурыкавічаў з Ізяслава (Валынь), галіна Астрожскіх.

## Вядомыя носьбіты 
*  (1899—1962) — савецкі архітэктар.
* Аляксандр Заслаўскі (каля 1577—1629) — дзяржаўны дзеяч Рэчы Паспалітай, ваявода кіеўскі.
* Аляксандр Януш Заслаўскі (1650—1682) — магнат Рэчы Паспалітай, апошні князь Заслаўскі.
*  (нар. 1976) — расійскі рок-музыкант.
*  (1876—1924) — амерыканскі скрыпач і педагог.
*  (нар. 1939) — расійскі мастак.
*  (нар. 1989) — нямецкі музыкант, дыджэй і прадзюсар.
* Багдан Іванавіч Заслаўскі (каля 1465 — каля 1530) — дзяржаўны дзеяч Вялікага Княства Літоўскага, намеснік менскі.
*  (1933—1998) — савецкі і расійскі энтамолаг.
*  (1937—2009) — канадскі, амерыканскі і італьянскі гісторык і сацыёлаг.
*  (1901—1968) — савецкі авіяканструктар.
*  (нар. 1967) — расійскі тэатральны крытык, рэктар ГІТІСа.
*  (нар. 1932) — савецкі і расійскі судова-медыцынскі эксперт.
*  (1880—1965) — савецкі публіцыст, літаратуразнавец.
* Яўген Львовіч Заслаўскі (1920—2007) — беларускі архітэктар.
*  (1844—1878) — расійскі рэвалюцыянер-народнік.
*  (1932—2019) — савецкі і армянскі матэматык.
*  (нар. 1960) — расійскі палітычны дзеяч.
*  (1921—1993) — савецкі таксідэрміст.
*  (пам. каля 1534) — апошні ўдзельны князь Мсціслаўскі.
*  (1925—1976) — савецкі ўкраінскі балетмайстар.
*  (1928—2004) — пісьменнік і паэт, перакладчык.
*  (1910—1978) — савецкі кампазітар.
*  (1893—1937) — савецкі канструктар.
* Уладзіслаў Дамінік Заслаўскі (1616—1656) — магнат Рэчы Паспалітай, ваявода кракаўскі.
*  (нар. 1982) — украінскі прадпрымальнік, палітык.
*  (1560—1629) — ваявода валынскі.

### Заслаўская 
*  (?—1561) — княгіня, ініцыятарка стварэння Перасопніцкага Евангелля.
*  (нар. 1977) — украінская рускамоўная паэтэса.
*  (1928—1976) — украінская савецкая праваабаронца.
*  (1927—2013) — савецкі і расійскі сацыёлаг, эканаміст, акадэмік РАН.
*  (1654—1709) — польская княгіня.
* Кацярына Міхайлаўна Шульман (у дзявоцтве **Заслаўская**; нар. 1978) — расійскі палітолаг.

## Тапонімы і звязаныя паняцці 
*  — назва некалькіх каталіцкіх дэканатаў.
* Заслаўскі замак — замак у горадзе Заслаўе.
* Заслаўскі павет — назва некалькіх адміністрацыйна-тэрытарыяльных адзінак.
* Заслаўскі раён — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў БССР (1924—1959).
*  — былая адміністрацыйная адзінка ва Украіне.
Стэрлінг-Хайтс (Мічыган)

**Стэрлінг-Хайтс** () — горад у акрузе Макомб, штат Мічыган, ЗША. Размешчаны на поўнач ад Дэтройта, прыблізна за 29 км на поўнач ад цэнтру горада. Паводле перапісу 2020 года, насельніцтва горада складала 134 346 чалавек, што робіць Стэрлінг-Хайтс другім па велічыні прыгарадным населеным пунктам Дэтройта і чацвёртым па колькасці жыхароў горадам штата Мічыган.

## Насельніцтва 
## Гарады-пабрацімы 
## Крыніцы 
Катэгорыя:Гарады Мічыгана
Анегін

**Ане́гін** — шматзначны тэрмін.

## Адаптацыі рамана «Яўген Анегін» 
*  — балет Джона Кранка на музыку П. І. Чайкоўскага (1965).
*  — мастацкі фільм Марты Файнс (1999).
*  — расійскі мюзікл (2015).
*  — мастацкі фільм Сарыка Андрэасяна (2024).

## Прозвішча 
**Ане́гін** () — рускае мужчынскае прозвішча. Жаночая форма — **Ане́гіна** ().

### Вядомыя носьбіты 
*  (сапр. прозвішча *Ота*; 1845—1925) — рускі калекцыянер і пушкініст.
*  (1920—1989) — савецкі баяніст.
*  (1904 — ?) — дзеяч ДПУ/НКУС СССР.
* Сігрыд Анегін (1889—1943) — шведская оперная спявачка.
* Яўген Яўгенавіч Анегін (1932—2002) — савецкі вучоны ў галіне электроннай тэхнікі.

#### Анегіна 
*  (нар. 1989) — расійская тэлевядучая і журналістка.

## Гл. таксама 
* Яўген Анегін (значэнні)
Вірыён

**Вірыён** (таксама **дэ Вірыён**) — прозвішча.

* Вірыёны — шляхецкі род герба «Ляліва».

## Вядомыя носьбіты 
* Ежы дэ Вірыён (1901—1941) — землеўласнік, удзельнік польскага падпольнага руху.
* Карл Іосіф Вірыён (1749—1815) — урач, надворны кансуляр, галоўny лекар літоўскіх войскаў.
* Мечыслаў Антоній Ян дэ Вірыён (1835—1918) — землеўласнік.
*  (пам. 1909) — энтамолаг, калекцыянер.
*  (1926—2010) — польскі юрыст, дыпламат, удзельнік Варшаўскага паўстання.
*  (1896—1974) — польскі вайсковец.
*  (1833—1896) — гродзенскі павятовы маршалак.
*  (1924—1993) — удзельнік Варшаўскага паўстання, жаўнер Арміі Краёвай.
*  (1903—2003) — польскі вайсковец, лёгкаатлет.
*  (1924—2013) — удзельнік Варшаўскага паўстання, жаўнер Арміі Краёвай.
* Ян Тадэвуш Вірыён (каля 1795—?) — памешчык, падкаморы гродзенскі.
*  (1898—1952) — польскі вайсковец.

## Іншыя значэнні 
* Вірыён — паўнавартасная вірусная часціца.
Бардзілоўскі

**Бардзіло́ўскі** — беларускае мужчынскае прозвішча. Жаночая форма — **Бардзіло́ўская**.

* Бардзілоўскія (таксама *Гарбуз-Бардзілоўскія*) — шляхецкі род герба «Бялыня».

## Вядомыя носьбіты 
*  (1876—1962) — рускі ваенны дзеяч, удзельнік Белага руху.
* Антоні Бардзілоўскі — ураднік Рэчы Паспалітай, падчашы добжынскі.
* Бенядзікт Бардзілоўскі — ваенны дзеяч Вялікага Княства Літоўскага, маёр.
*  (1918—1979) — савецкі рэжысёр і мастак-пастаноўшчык мультфільмаў.
*  (1875—1949) — украінскі савецкі батанік.
*  (1852—1903) — расійскі батанік.
* Ігнаці Бардзілоўскі (нар. 1768) — падпалкоўнік расійскай арміі.
* Казімір Бардзілоўскі — ротмістр аршанскі.
* Пётр Бардзілоўскі — ураднік Вялікага Княства Літоўскага, чашнік старадубскі.
* Стэфан Бардзілоўскі — ураднік Вялікага Княства Літоўскага, стражнік смаленскі.
* Сымон Бардзілоўскі — ураднік Вялікага Княства Літоўскага, падстолі лідскі.
*  (1900—1986) — савецкі і польскі ваенны дзеяч, генерал-палкоўнік.

### Бардзілоўская 
* Віялета Аляксандраўна Бардзілоўская (нар. 2005) — беларуская гімнастка (скачкі на батуце), сярэбраны прызёр Алімпійскіх гульняў 2024 года.
Бабінскія (значэнні)

**Бабінскія** — шматзначны тэрмін.

* Бабінскія — шляхецкі род герба «Ляліва».
* Бабінскія — шляхецкі род герба ўласнага.

## Тапонімы 
*  — вёска ў Пскоўскай вобласці Расіі.
Бабінскія герба «Ляліва»

**Бабі́нскія** () — шляхецкі род герба «Ляліва». Прадстаўнікі роду ў XVIII стагоддзі валодалі землямі ў Гарадзенскім і Бельскім паветах Вялікага Княства Літоўскага, а ў XIX стагоддзі жылі ў Пружанскім і Бабруйскім паветах Расійскай імперыі.

Род Бабінскіх быў пароднены з такімі шляхецкімі радамі як Рукевічы, Лавецкія, Шарэмды і Багушэвічы.

## Уладанні 
У XVIII стагоддзі Францішак Бабінскі валодаў маёнткам Галавачы ў Гарадзенскім павеце. Яго сын Адам валодаў дзедзічным маёнткам Кажаны ў Бельскім павеце, які ў 1741 годзе перадаў у валоданне Міхаілу і Соф’і з Невядомскіх Лавецкім.

У XIX стагоддзі Міхаіл Бабінскі валодаў маёнткам Вежкі ў Пружанскім павеце. Яго сын Станіслаў, акрамя маёнтка Вежкі, у 1840 годзе набыў маёнтак Барбарава ў Бабруйскім павеце, дзе і жыў. У сярэдзіне XIX стагоддзя прадстаўнікі роду жылі пераважна ў Пружанскім і Бабруйскім паветах.

## Вядомыя прадстаўнікі 
* Францішак Бабінскі (узг. 1710) — лоўчы цеханоўскі, віцэ-інстыгатар ВКЛ.
* Ігнаці Бабінскі (хрышчоны 1750) — харужы Гродзенскага павета (з 1787).
* Рафаэль Бабінскі — маёр польскіх войскаў, служыў у Стараінгерманландскім палку. Кавалер ордэна Св. Ганны 4-й ступені, Залатога Крыжа на стужцы Св. Георгія і медаля за вайну 1812 года.
* Казімір Бабінскі — паручнік Стараінгерманландскага палка, кавалер ордэна Св. Ганны 4-й ступені і медаля за вайну 1812 года.
* Караль Бабінскі — асэсар Ломжынскага грамадзянскага трыбунала Герцагства Варшаўскага.

## Радавод 
* 1. **Францішак**, лоўчы цеханоўскі, віцэ-інстыгатар ВКЛ (1710), валодаў маёнткам Галавачы; жонка — Тэадора Рукевіч
** 2/1. **Адам**, валодаў маёнткам Кажаны ў Бельскім павеце (да 1741); жонка — Элеанора
*** 3/2. **Ігнаці** (хр. 1750), харужы Гродзенскага павета; жонка — Караліна Шарэмда
**** 4/3. **Міхаіл**, паручнік польскіх войскаў, валодаў маёнткам Вежкі
***** 10/4. **Станіслаў** (нар. каля 1810), засядацель Пружанскага павятовага суда, калежскі рэгістратар, уладальнік маёнткаў Вежкі і Барбарава; жонка — Ганна Багушэвіч
****** 11/10. **Хрысціна** (нар. 1831)
****** 12/10. **Вінцэнт-Міхаіл** (хр. 1838)
****** 13/10. **Юлія** (нар. 1839)
****** 14/10. **Люцыян-Напалеон** (хр. 1843)
****** 15/10. **Густаў-Станіслаў** (хр. 1845)
****** 16/10. **Эміліян** (нар. 1846)
**** 5/3. **Рафаэль**, маёр польскіх войскаў
**** 6/3. **Караль**, асэсар Ломжынскага грамадзянскага трыбунала
**** 7/3. **Казімір**, паручнік
**** 8/3. **Францішак**, прапаршчык Лібаўскага пяхотнага палка
**** 9/3. **Вінцэнт**, тытулярны радца

## Крыніцы 
; Заўвагі

## Літаратура 
* 
* 

Катэгорыя:Шляхецкія роды
Катэгорыя:Вялікалітоўская арыстакратыя
Бабіцкія герб «Даленга» (з Аршанскага павета)

**Бабі́цкія** () — шляхецкі род герба «Даленга». Паходзілі з Аршанскага павета Вялікага Княства Літоўскага, пазней розныя галіны роду аселі ў Мінскім і Барысаўскім паветах.

У пачатку XIX стагоддзя прадстаўнікі роду працягвалі жыць на арэндных землях, у прыватнасці, Андрэй і Ян-Станіслаў Бабіцкія арандавалі зямлю ў засценку Нарэйкі Барысаўскага павета (1815). Іншыя члены сям’і ў 1815 годзе ўжо жылі на ўласных землях у фальварку Застарына Мінскага павета
**** 13/9. **Феліцыян** (хр. 12.08.1764 у Валмянскім касцёле), калежскі рэгістратар, жыў у фальварку Застарына
***** 24/13. **Юрый** (хр. 26.07.1789 у Валмянскім касцёле), жыў у фальварку Застарына
***** 25/13. **Сымон** (хр. 04.07.1801 у Бытчанскай уніяцкай царкве), жыў у фальварку Застарына
**** 14/9. **Францішак** (хр. 29.01.1770 у Койданаўскім касцёле), жыў у фальварку Застарына
***** 26/14. **Ян** (хр. 23.10.1796 у Койданаўскім касцёле), жыў у фальварку Застарына
***** 27/14. **Стэфан** (хр. 26.12.1798 у Койданаўскім касцёле), жыў у фальварку Застарына
**** 15/9. **Стэфан** (хр. 05.01.1775 у Койданаўскім касцёле)
**** 16/9. **Людвік** (хр. 15.02.1778 у Койданаўскім касцёле), жыў у фальварку Застарына
**** 17/9. **Вінцэнт** (хр. 25.07.1782 у Койданаўскім касцёле), жыў у фальварку Застарына
** 4/1. **Антоні**, перасяліўся ў засценак Навасёлкі
*** 10/4. **Міхаіл**
**** 18/10. **Юзаф** (хр. 07.01.1770 у Траскоўшчынскай уніяцкай царкве)
**** 19/10. **Юрый-Францішак** (хр. 02.04.1786 у Валмянскім касцёле)
** 5/1. **Грыгоры**, перасяліўся ў засценак Навасёлкі
** 6/1. **Пётр**, перасяліўся ў засценак Навасёлкі
** 7/1. **Ян**, перасяліўся ў засценак Навасёлкі

## Крыніцы 
; Заўвагі

## Літаратура 
* 
* 
* 

Катэгорыя:Шляхецкія роды
Катэгорыя:Вялікалітоўская арыстакратыя
Бабіцкія герб «Даленга» (з Польшчы)

**Бабі́цкія** () — шляхецкі род герба «Даленга». Паходзілі з Аршанскага павета Вялікага Княства Літоўскага, пазней прадстаўнікі роду жылі ў Мінскім і Барысаўскім паветах.

## Гісторыя 
Паводле радавога падання, Бабіцкія паходзілі з Польшчы, адкуль перасяліліся ў Аршанскі павет. Родапачынальнікам гэтай галіны, як і ў іншых Бабіцкіх герба «Даленга», з’яўляецца Якуб, уладальнік маёнтка Бракава (узгадваецца ў 1667 годзе). Яго сыны перасяліліся на арэндныя землі ў Мінскае ваяводства.

## Вядомыя прадстаўнікі 
* Якуб Бабіцкі (узг. 1667) — уладальнік маёнтка Бракава, родапачынальнік.

## Радавод 
* 1. **Якуб**, уладальнік маёнтка Бракава (узг. 1667)
** 2/1. **Грыгоры**, арандаваў зямлю ў засценку Навасёлкі
*** 6/2. **Васіль**
**** 16/6. **Атрахім**
*** 7/2. **Парцемі**
**** 17/7. **Юзаф**
**** 18/7. **Ян**
**** 19/7. **Савелі**
**** 20/7. **Якуб**
*** 8/2. **Юзаф**
**** 21/8. **Ануфры**
**** 22/8. **Сымон**
**** 23/8. **Грыгоры**
**** 24/8. **Стэфан**
**** 25/8. **Лангін**
** 3/1. **Пётр**, арандаваў зямлю ў засценку Навасёлкі
*** 9/3. **Стэфан**
**** 26/9. **Казімір**
**** 27/9. **Ануфры**
*** 10/3. **Павел**
**** 28/10. **Ізідар**
**** 29/10. **Сымон**
** 4/1. **Ян**, арандаваў зямлю ў засценку Навасёлкі
*** 11/4. **Стэфан**
**** 30/11. **Філіп**
**** 31/11. **Тэадор I**
**** 32/11. **Дамінік**
**** 33/11. **Андрэй**
**** 34/11. **Тэадор II**
*** 12/4. **Якуб**
**** 35/12. **Антоні**
**** 36/12. **Сільверст**
**** 37/12. **Сымон**
*** 13/4. **Ігнаці**
**** 38/13. **Акула**
**** 39/13. **Малахіяш**
**** 40/13. **Ян**
** 5/1. **Мацей**
*** 14/5. **Аляксандр**
*** 15/5. **Іяхім**

## Крыніцы 
## Літаратура 
* 
* 
* 
* 

Катэгорыя:Шляхецкія роды
Катэгорыя:Вялікалітоўская арыстакратыя
Іван Юр’евіч Ціхаміраў

**Іван Юр’евіч Ціхаміраў** (нар. , , Беларусь) — беларускі футбаліст, абаронца клуба «Іслач».

## Клубная кар’ера 
Футболам пачаў займацца ў акадэміі мінскага «Мінска». У складзе маладзёжных каманд станавіўся пераможцам і прызёрам нацыянальных спаборніцтваў, удзельнічаў у Юнацкай лізе УЕФА. У 2022 годзе пачаў выступаць за другую каманду клуба. 2 жніўня перайшоў у склад «Іслачы», падпісаўшы двухгадовы кантракт. На працягу двух сезонаў выступаў за дубль «ваўкоў», правёў пяць матчаў і адзначыўся адным голам. 4 жніўня 2023 года на правах арэнды да канца сезона далучыўся да дзяржынскага «Арсенала».

Дэбютаваў 16 жніўня ў выязным матчы супраць «Асіповічаў», у якім забіў гол. Разам з клубам стаў пераможцам Першай лігі. Пасля вяртання ў «Іслач» пачаў трапляць у заяўку асноўнай каманды і выходзіць на поле ў канцоўках матчаў. Дэбютаваў 14 чэрвеня 2024 года ў гульні з «Гомелем», замяніўшы на 89-й хвіліне Валерыя Сенько. 13 снежня працягнуў кантракт да канца наступнага сезона. Першымі галамі за асноўны склад адзначыўся 23 мая 2025 года ў матчы супраць свайго папярэдняга клуба, аформіўшы дубль. 

8 снежня 2025 года працягнуў кантракт з Іслачу.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Футбалісты Беларусі
Катэгорыя:Ігракі ФК Арсенал Дзяржынск
Катэгорыя:Ігракі ФК Іслач
Збароўскі

**Збаро́ўскі** (, , ) — мужчынскае прозвішча. Жаночая форма — **Збаро́ўская**

* Збароўскія — польскі шляхецкі род.

## Вядомыя носьбіты 
*  (1919—1993) — польскі юрыст.
*  (1579/1582—1636) — староста мендзыжэцкі.
*  (пам. 1630) — кашталян асвенцімскі.
*  (каля 1525—1598) — маршалак надворны каронны.
*  (нар. 1986) — украінскі футбаліст.
*  (нар. 1951) — польскі акцёр.
*  (1889—1944) — рускі генерал-маёр.
*  (нар. 1938) — расійскі сацыёлаг.
* Іосіф Абрамовіч Збароўскі (1936—2007) — беларускі архітэктар.
*  (1875—1937) — украінскі грамадскі і культурны дзеяч, краязнавец.
*  (нар. 1982) — польскі хакеіст.
*  (пам. 1593) — падчашы каронны.
*  (1889—1932) — польскі і французскі паэт, калекцыянер.
*  (1895—1924) — брытанскі аўтаканструктар і гоншчык.
* Марк Збароўскі (1908—1990) — савецкі разведчык, амерыканскі антраполаг.
* Марцін Збароўскі (пам. 1565) — кашталян кракаўскі.
* Самуіл Збароўскі (пам. 1584) — гетман украінскага казацтва.
*  (1895—1937) — епіскап Рускай праваслаўнай царквы.
*  (нар. 1997) — расійскі хакеіст.
* Эдуард Іосіфавіч Збароўскі (нар. 1938) — беларускі кардыёлаг, доктар медыцынскіх навук.
* Ян Збароўскі (пам. 1603) — гетман польны каронны.

### Збароўская 
*  — савецкі дзяржаўны дзеяч.
*  (1962—2011) — украінскі літаратуразнавец, пісьменніца.
*  (1897—1973) — савецкі педыятр.

## Тапонімы 
* Збароўскі сельсавет — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў Рагачоўскім раёне Гомельскай вобласці.
*  — былы раён у Цярнопальскай вобласці Украіны.
*  — завулак у Маскве.

## Гл. таксама 
* Збораўскі дагавор
Святлана Піліпаўна Адамовіч

**Святлана Піліпаўна Адамовіч** (нар. , Слаўгарад, Алтайскі край, Расія) — беларускі гісторык, мастацтвазнаўца, архівіст.

## Біяграфія 
Нарадзілася 1 студзеня 1948 года ў горадзе Слаўгарад (Алтайскі край, РСФСР) у сям’і ваеннага авіяінжынера. Скончыла сярэднюю школу № 42 горада Мінска ў 1966 годзе. У 1970 годзе скончыла гістарычны факультэт Беларускага педагагічнага інстытута імя М. Горкага.

Працавала навуковым супрацоўнікам сацыялагічнай лабараторыі Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэта імя У. І. Леніна. З 1973 года працавала ў Гарадскім савеце Таварыства аховы помнікаў гісторыі і культуры, затым у інстытуце «Белпраектрэстаўрацыя» на пасадах навуковага супрацоўніка, начальніка гістарычнага аддзела.

З 1995 па 2000 год займала пасаду загадчыцы аддзела інфармацыі, публікацыі і навуковага выкарыстання Нацыянальнага гістарычнага архіва Беларусі. Пазней вярнулася да працы ў сферы рэстаўрацыі ў УП «Праектрэстаўрацыя».

## Навуковая дзейнасць 
За час працы ў рэстаўрацыйных установах выканала шэраг гісторыка-архіўных і бібліяграфічных даследаванняў, якія сталі асновай для распрацоўкі праектаў рэстаўрацыі многіх знакавых помнікаў беларускага дойлідства. Сярод аб’ектаў яе даследаванняў — помнікі ў Навагрудку, Пінску, Кобрыне, Мінску, Валожыне, Жыровічах, Ішкалдзі, Любчы і іншых населеных пунктах.

Мае вялікі вопыт працы ў архівах Беларусі, Расіі, Літвы, Украіны і Польшчы. Аўтар шэрагу артыкулаў па гісторыі сакральнай архітэктуры (касцёлаў і кляштараў). Удзельнічала ў падрыхтоўцы і выданні навуковых зборнікаў і канферэнцыях.

## Бібліяграфія 
* Костел Св. Михаила в Ивенце // Диалог. 1995. № 1.
* Троицкий костел в Ишкольди // Диалог. 1995. № 9.
* Пінскія камуністы // Беларуская мінуўшчына. 1997. № 3. — С. 57—59.
* Цуд адраджэння (гісторыя будаўніцтва і рэстаўрацыі Мінскага кафедральнага касцёла) // Наша вера. 1997. № 1(4).
* Загадкавая і старажытная (пра гісторыю Ішкальдскага касцёла) // Наша вера. 1997. № 1.
* Пинск. Фотоальбом (посвящается 900‑летию города). Мн., 1997 (у сааўтарстве).
* Страчаная спадчына (бенедыктынскі кляштар у Гарадзішчы пад Пінскам) // Каштоўнасці мінуўшчыны: Праблемы зберажэння гісторыка-культурнай спадчыны Мінска (Матэрыялы канферэнцыі (Мінск, 12 лістапада 1997 г.)). Мн., 1998.
* Занядбаная святыня: З гісторыі касцёла Зембінскага дамініканскага кляштара // Наша вера. 1999. № 1(7).
* Комплекс пинского иезуитского монастыря // Наша вера. 1999. № 3(9).

## Крыніцы 
## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Нарадзіліся 1 студзеня
Катэгорыя:Нарадзіліся ў 1948 годзе
Катэгорыя:Нарадзіліся ў Слаўгарадзе (Алтайскі край)
Катэгорыя:Гісторыкі Беларусі
Катэгорыя:Мастацтвазнаўцы Беларусі
Катэгорыя:Архівісты Беларусі
Катэгорыя:Супрацоўнікі Нацыянальнага гістарычнага архіва Беларусі
Катэгорыя:Выпускнікі БДПУ імя Максіма Танка
Катэгорыя:Гісторыкі архітэктуры Беларусі
Акуловіч

**Акуло́віч** — беларускае прозвішча.

## Вядомыя носьбіткі 
* Галіна Яўгенаўна Акуловіч (нар. 1957) — беларускі гісторык, архівіст.
* Ірына Барысаўна Акуловіч (нар. 1974) — беларускі дэпутатка, прапагандыстка рэжыму Лукашэнкі.
Мінскі дзяржаўны каледж рамёстваў і дызайну імя М. А. Кедышкі

**Мінскі дзяржаўны каледж рамёстваў і дызайну імя М. А. Кедышкі** — сярэдняя спецыяльная навучальная ўстанова ў Мінску. Размяшчаецца па адрасе вуліца Сурганава, 45/1.

## Гісторыя 
Навучальная ўстанова была заснавана ў 1924 годзе як *школа фабрычна-заводскага навучання № 5* (школа ФЗН № 5). Яе мэтай была падрыхтоўка рабочых кадраў з гарадской і сельскай моладзі для прамысловасці, будаўніцтва і транспарту.

2 кастрычніка 1940 года Указам Прэзідыума Вярхоўнага Савета СССР «Аб дзяржаўных працоўных рэзервах СССР» школа была рэарганізавана ў *школу фабрычна-заводскага навучання № 24 будаўнікоў* Мінскай вобласці.

## Крыніцы 
## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Каледжы Мінска
Катэгорыя:Аб’екты, названыя ў гонар Мікалая Кедышкі
Катэгорыя:Вуліца Сурганава (Мінск)
Катэгорыя:1924 год у Мінску
Саул Майсеевіч Гінзбург

**Саул (Шаул) Майсеевіч Гінзбург** () (1866, Мінск — 1940, Нью-Ёрк) — яўрэйскі гісторык, журналіст і грамадскі дзяяч.

## Біяграфія 
Нарадзіўся ў Мінску ў 1866 годзе. Паходзіў з заможнай сям’і купца і прамыслоўца ў Мінску. Пакінуў успаміны пра яўрэйскі Мінск канца ХІХ ст.

Атрымаў яўрэйскую адукацыю ў прыватных рэпетытараў і агульную адукацыю ў гімназіі і на юрыдычным факультэце Санкт-Пецярбургскага ўніверсітэта, які скончыў у 1892 годзе. Гінзбург пачаў сваю журналісцкую кар’еру даволі маладым карэспандэнтам умерана маскільскай і протанацыяналістычнай газеты на іўрыце «Га-Магід» . Анталогія змяшчала толькі тэксты песень і была заснавана на дасланых чытачамі запісамі песень у адказ на зварот у прэсе ў 1898 годзе.

У 1903 годзе заснаваў у Санкт-Пецярбургу першую штодзённую газету на ідышы «*Der fraynd*», рэдактарам якой быў да кастрычніка 1908 года. Газета хутка знайшла шырокую аўдыторыю (на піку сваёй папулярнасці ў яе было 90 000 падпісчыкаў) і прыцягнула некаторых з найлепшых расійскіх яўрэйскіх пісьменнікаў таго часу, у тым ліку многіх, хто ў асноўным атаясамліваў сябе з іўрытам і рускімі літарамі. З'яўленне «*Der fraynd*» стала важнай вяхой у гісторыі папулярнай прэсы на ідышы дзякуючы свайму рэвалюцыйнаму прававому статусу, журналісцкім стандартам і шырокаму ахопу. Газета адыграла важную кансалідуючую ролю ў развіцці сучаснай літаратуры на ідышы дзякуючы сваім адносна высокім літаратурным і арфаграфічным стандартам і заяўленай павазе да ідыша як асноўнага інструмента ўнутрыяўрэйскага нацыянальнага дыялогу.

Да сярэдзіны 1920-х гадоў Саўл Майсеевіч Гінзбург займаў кафедру яўрэйскай гісторыі ў Інстытуце вышэйшых яўрэйскіх ведаў у Петраградзе. У 1923 годзе ён выдаў зборнік нарысаў па гісторыі расійскіх яўрэяў «Мінулае»  .

У перыяд з 1922 па 1928 год Гінзбург размяшчаў свае працы ў перыядычных друкаваных выданнях "Яўрэйскі альманах", " Яўрэйская думка " і "Яўрэйскі веснік" і друкаваўся на ідыш у нью-ёркскім часопісе "Дзі цукунфт". Тэмы ўключалі гісторыю яўрэйскага друку, палітыку Расіі ў дачыненні да яўрэйскага тэатра і выдавецкай справы, рух Гаскала і расійскую яўрэйскую інтэлігенцыю, яўрэйскія сельскагаспадарчыя паселішчы і каланізацыю, а таксама кантаністаў .

На эміграцыі Гінзбург жыў першы час у Парыжы, а ў 1933 годзе перабраўся ў Злучаныя Штаты Амерыкі, дзе актыўна супрацоўнічаў з нью-ёркскай штодзённай яўрэйскай газетай «Форвертс»  .

Памёр 16 лістапада 1940 года ў Нью-Ёрку (ЗША).

## Спасылкі 
Катэгорыя:Грамадскія дзеячы СССР
Катэгорыя:Грамадскія дзеячы Расійскай імперыі
Катэгорыя:Яўрэйскія пісьменнікі
Катэгорыя:Выпускнікі юрыдычнага факультэта Санкт-Пецярбургскага дзяржаўнага ўніверсітэта
Катэгорыя:Памерлі ў Нью-Ёрку
Катэгорыя:Памерлі ў 1940 годзе
Катэгорыя:Памерлі 16 лістапада
Катэгорыя:Нарадзіліся ў Мінску
Катэгорыя:Вікіпедыя:Артыкулы з крыніцамі з Вікіданых
Катэгорыя:Нарадзіліся ў 1866 годзе
Катэгорыя:Старонкі з недагледжанымі перакладамі
Заапарк Аўстраліі

**Заапарк Аўстраліі** () — заапарк у горадзе Бірва, штат Квінсленд, Аўстралія.

Адкрыўся 3 чэрвеня 1970 года пад назвай «Парк рэптылій Бірвы». З 1987 года і да самай сваёй смерці ў 2006 годзе тут жыла галапагоская чарапаха Гарыета, якую вывучаў сам Чарлз Дарвін, пражыла яна 175 гадоў.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Заапаркі Аўстраліі
Катэгорыя:1970 год у Аўстраліі
Гульман

**Гульман** (*Semnopithecus entellus*) — від прыматаў з сямейства малпавых. Шануецца ў Індыі як святая жывёла, увасабленне бога Ханумана.

## Арэал 
У Індыі жыве на поўнач ад рэк Гадавары і Крышна і на поўдзень ад Ганга, у Кашміры, Асаме, Сікіме. Распаўсюджаны таксама ў Непале, Паўднёвым Тыбеце, Шры-Ланцы, Бангладэш. Прыродныя месцы пасялення — субтрапічныя ці трапічныя сухія лясы і субтрапічныя ці трапічныя сухія хмызнякі. Знаходзіцца пад пагрозай страты месцаў пасялення.

## Апісанне 
Даўжыня цела самцоў, звычайна, 60-70 сантыметраў, даўжыня хваста — 90-100 сантыметраў. Маса — 9-11 кілаграмаў, максімальная — да 20. Поўсць шэра- або жаўтлява-бурага колеру, бясшэрсны часткі цела — цёмна-фіялетавага. Поўсць вакол хмызы больш светлая, далоні, ступні і морда чорная; чорнага колеру таксама грэбень цвёрдых валасоў, які праходзіць над вачыма, кароткая барада жаўтлявага колеру. Маюць тыповыя надброўныя дугі. Пальцы на нагах доўгія, на руках кароткія. Жывот злёгку выпуклы.

Маюць нетыповы для малпаў страўнік, які складаецца з некалькіх секцый — бактэрыі ў ім валодаюць рознымі цікавымі ўласцівасцямі, у тым ліку здольнасцю нейтралізаваць дзеянне атрутных раслін і ўтылізаваць мачавіну ў выпадку недахопу вады: у засушлівых месцах назіраліся выпадкі, калі гульманы пілі ўласную мачу для спаталення смагі.

Добра лазяць па дрэвах і па іх кронам, здольныя здзяйсняць скачкі даўжынёй 4-12 метраў і скакаць з вялікай вышыні, хоць днём большую частку часу праводзяць на зямлі, добра бегаюць на ​​карачках, ноч заўсёды праводзяць на дрэвах. Актыўныя пераважна ў ранішнія і вячэрнія гадзіны, адпачываючы ў спякотны час сутак. Добра лазяць па скалах, але не ўмеюць плаваць. Выдаюць гучныя гукі; навукоўцы налічваюць больш за 16 розных гукаў, якія яны могуць выдаваць.

У лясах жывуць вялікімі групамі з самак, дзіцянят і маладых самцоў, на чале якіх знаходзяцца старыя і дасведчаныя самцы. Самцы дасягаюць палавой спеласці ў 4-5 гадоў, самкі — у 3-4 гады. Люта абараняюць сваю тэрыторыю, якая складае звычайна 30-60 км² для адной групы, ад чужынцаў. Самкі нараджаюць адно дзіцяня за раз. Цяжарнасць доўжыцца 168—200 дзён. Нованароджаны мае масу ад 0,8 да 1,2 кілаграма; перыяд груднога гадавання працягваецца каля 10-12 месяцаў, пасля чаго маці клапоціцца пра яго яшчэ 6-8 месяцаў, прычым часам з дапамогай іншых самак, у якіх у дадзены момант няма дзіцянят. Дарэчы, па гэтай прычыне сярод гульманаў нярэдка адзначаюцца выпадкі выкрадання самкамі чужых дзіцянят, якое часам прыводзіць да іх гібелі на глебе стрэсу, выкліканага прымусовым адрывам ад маці.

Самцы па дасягненні палавой сталасці выганяюцца са статка: хоць часам маладому самцу атрымоўваецца «зрынуць» старога важака, у сярэднім улада канкрэтнага альфа-самца практычна заўсёды доўжыцца некалькі гадоў. Самкі рэдка пераходзяць з адной групы ў іншую. Забойства дзіцянят з’яўляецца штодзённым у тых статках, дзе ўлада перайшла да новага самца. Працягласць жыцця ў сярэднім — 20 гадоў, у няволі — 25 гадоў, максімальная працягласць можа дасягаць 40 гадоў.

Катэгорыя:Мартышкавыя
Гульман (значэнні)

**Гульман**:
* Гульман
* Роза Ізраілеўна Гульман — беларускі літаратуразнаўца
Наталля Мікалаеўна Аліпчанка

**Наталля Мікалаеўна Аліпчанка** (нар. , Мінск) — беларуская архівістка.

## Біяграфія 
Нарадзілася 20 мая 1967 года ў Мінску. У 1986 годзе скончыла сярэдняе прафесійна-тэхнічнае вучылішча № 24 імя М. Кедышкі.

У Нацыянальным гістарычным архіве Беларусі працуе з сакавіка 1987 года. Пачынала працоўны шлях сакратаром-машыністкай. У 1988 годзе стала архівістам 2-й катэгорыі ў аддзеле інфармацыйна-пошукавых сістэм.

Са жніўня 2003 года працуе архівістам 2-й катэгорыі аддзела забеспячэння захаванасці дакументаў і фондаў.

## Прафесійная дзейнасць 
Займаецца выдачай і прыёмам спраў са сховішча ў чытальную залу і супрацоўнікам архіва, праверкай нумарацыі і нумараваннем аркушоў дакументаў, праверкай наяўнасці і стану спраў. Адказвае за захаванасць дакументаў комплексу былой Мінскай губерні архіўнага сховішча № 3.

## Узнагароды 
* Ганаровыя граматы архіва.

## Крыніцы 
## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Нарадзіліся 20 мая
Катэгорыя:Нарадзіліся ў 1967 годзе
Катэгорыя:Нарадзіліся ў Мінску
Катэгорыя:Архівісты Беларусі
Катэгорыя:Супрацоўнікі Нацыянальнага гістарычнага архіва Беларусі
Кучынг

**Ку́чынг** () — горад ва Усходняй Малайзіі, на востраве Калімантан, сталіца правінцыі Саравак. Клімат мяккі, экватарыяльны, сярэдняя колькасць гадавых ападкаў складае 4000 мм. Вільготны перыяд мусонаў доўжыцца з лістапада па люты. Сярэдняя тэмпература -+23 ° C па раніцах і падымаецца да 32 ° C пасля поўдня на працягу ўсяго года.

Кучынг раскінуўся па абодва бакі ракі Саравак.

Катэгорыя:Гарады Малайзіі
Саравак (значэнні)

* Саравак
* Грот Саравак
* Саравак (каралеўства)
* Саравак (рака)
Саравак (рака)

**Саравак** () — рака на паўночным захадзе вострава Калімантан (штат Саравак, Малайзія).

Даўжыня ракі — 120 км, плошча басейна — 2459 км². Саравак бярэ пачатак недалёка ад малайска-інданезійскай мяжы, цячэ на поўнач, дзе і ўпадае ў Паўднёва-Кітайскае мора. Крыху вышэй вусця на рацэ стаіць горад Кучынг. Уздоўж усяго рэчышча ракі размешчаны шматлікія паселішчы малайцаў.

Катэгорыя:Рэкі Малайзіі
Гунунг-Тахан

**Гунунг-Тахан** () або **Тахан** — найвышэйшая вяршыня паўвострава Малака. Вышыня — 2190 м. Частка горнага хрыбта Тахан у складзе горнага ланцуга Тэнасерым, які цягнецца ад Бірмы на поўначы да самага поўдня Малакскага паўвострава.

Размешчана ў Малайзіі, у штаце Паханг. Упершыню звесткі пра Гунунг-Тахан былі апублікаваны расійскім даследчыкам Міклуха-Маклаем у 1876 годзе, пасля правядзення ім у 1875 годзе этнаграфічнай экспедыцыі па паўвостраве Малака. Цяпер вяршыня Гунунг-Тахан знаходзіцца на тэрыторыі нацыянальнага парку Таман-Негара.
Катэгорыя:Горы Малайзіі
Сібу

**Сібу** — горад у губернатарстве Саравак, цэнтр акругі Сібу ў аднайменнай вобласці, Малайзія. Плошча — 129,5 км² і размешчаны на востраве Калімантан. Знаходзіцца ў месцы зліцця рэк Раджанг і Іган, прыкладна за 60 км ад Паўднёва-Кітайскага мора і за 191,5 км на паўночны ўсход ад сталіцы штата — горада Кучынг.

Катэгорыя:Гарады Малайзіі
Бінтулу

**Бінтулу** — прыбярэжны горад на востраве Калімантан у цэнтральным штаце Саравак, Малайзія. Бінтулу размешчаны за 610 км на паўночны ўсход ад Кучынга, за 216 км на паўночны ўсход ад Сібу і за 200 км на паўднёвы захад ад Міры. Насельніцтва — 114 058 чалавек (2010), цэнтр акругі Бінтулу.

Катэгорыя:Гарады Малайзіі
Тэном

**Тэном**  () — горад, цэнтр акругі Тэном, у штаце Сабах, Малайзія. Размешчаны прыкладна за 176 км на поўдзень ад Кота-Кінабалу. Вырошчванне кавы. Турызм.

Катэгорыя:Гарады Малайзіі
Кінабатанган (рака)

**Кінабата́нган** () — рака на малайзійскай тэрыторыі вострава Калімантан. Працякае ў межах штата Сабах. У вярхоўі носіць назву **Мілі́ян** (малайск. Milian). Даўжыня ракі — 563 км, плошча басейна — 16 800 км². Значная частка басейна вылучана ў нацыянальны парк «Кінабатанган».

Катэгорыя:Рэкі Малайзіі
Тавау

**Тавау** — горад у Малайзіі, у штаце Сабах. Адміністрацыйны цэнтр вобласці Тавау. Насельніцтва — 381736 чал. (паводле ацэнкі 2010 года). размешчаны на паўночным усходзе вострава Калімантан, недалёка ад мяжы з Інданезіяй. З усходу горад абмываецца водамі мора Сулавесі, на захадзе абгароджаны гарамі.

Катэгорыя:Гарады Малайзіі
Ларыса Аляксандраўна Доліна

**Ларыса Аляксандраўна Доліна** (дзявочае прозвішча — **Кудэльман**; ); ) — савецкая і расійская эстрадная спявачка, актрыса; народная артыстка Расійскай Федэрацыі (1998).

## Біяграфія 
Нарадзілася 10 верасня 1955 года ў Баку (Азербайджанская ССР) у яўрэйскай сям’і. Бацька — Аляксандр Маркусавіч Кудэльман, маці — Галіна Ізраілеўна Кудэльман (народжаная Доліна). У трохгадовым узросце пераехала з бацькамі ў іх родны горад — Адэсу.

Музычная кар’ера пачалася ў 1971 годзе ў эстрадным аркестры «Мы адэсіты». У далейшым была салісткай такіх музычных калектываў, як Дзяржаўны эстрадны аркестр Арменіі пад кіраўніцтвам Канстанціна Арбеляна і Дзяржаўны эстрадны ансамбль Азербайджана пад кіраўніцтвам Палада Бюльбюль аглы.

У 1984 годзе скончыла эстраднае аддзяленне Музычнага вучылішча імя Гнесіных у Маскве. Праз год пачала сольную кар’еру. У 1987 годзе скончыла эстрадны факультэт па класе вакалу Дзяржаўнага музычна-педагагічнага інстытута імя Гнесіных.

Да 1992 года супрацоўнічала з ленінградскім кампазітарам і паэтам-песеннікам Віктарам Рэзнікавым.

У 1996 годзе паэт Міхаіл Таніч і кампазітар Руслан Гарабец напісалі для Ларысы Долінай песню «Надвор’е ў доме», якая прынесла спявачцы ўсерасійскую папулярнасць.

## Скандал 
Улетку 2024 года Ларыса Доліна апынулася ў цэнтры скандалу пасля таго, як стала ахвярай махлярства. Злачынцы, прадставіўшыся супрацоўнікамі праваахоўных органаў, пераканалі яе прадаць сваю пяціпакаёвую кватэру ў цэнтры Масквы за 112 мільёнаў рублёў. Ашуканцы прымусілі Доліну перавесці грошы ад продажу і асабістыя зберажэнні на нібыта «бяспечныя рахункі». У агульнай складанасці спявачка пазбавілася больш за 200 мільёнаў рублёў. Ашуканцы выкарыстоўвалі розныя метады, у тым ліку прымяненне нейрасетак для генерацыі падробленых дакументаў. Яны таксама спрабавалі закласці дачу артысткі і аформіць крэдыты пад заклад яе нерухомасці на суму больш за 50 мільёнаў рублёў. Па гэтым факце была ўзбуджаная крымінальная справа. Пяцёра падазраваных, у тым ліку жанчына-кур’ер, былі затрыманыя, адзін з іх пазней памёр. Кватэра Долінай знаходзілася пад арыштам. Пакупніца кватэры спявачкі сцвярджае, што з’яўляецца добрасумленнай пакупніцай, і патрабуе вярнуць яе права ўласнасці ў судовым парадку. Скандал выклікаў шырокі грамадскі рэзананс у Расіі і атрымаў назву «эфект Долінай».

## Крыніцы 
## Спасылкі 
Катэгорыя:Спевакі і спявачкі Расіі
Міры

**Міры** () — горад у Малайзіі, на востраве Калімантан. Цэнтр аднайменных вобласці і акругі. Статус «вялікага горада» (малайск. bandar raya), прысвоены ў 2005 годзе. Насельніцтва — 228 212 чал. (паводле ацэнкі 2006 года). Узнікненне горада звязана з адкрыццём у гэтым раёне радовішчаў нафты ў 1910 годзе. Горад быў заснаваны ў 1911 годзе.

Катэгорыя:Гарады Малайзіі
Міжнародная федэрацыя хакея з шайбай

**Міжнародная федэрацыя хакея** (**IIHF**) — гэта сусветны кіруючы орган па хакеі з шайбай. Штаб-кватэра арганізацыі размешчаная ў Цюрыху, Швейцарыі. У федэрацыю ўваходзяць 84 краіны.

IIHF падтрымлівае сусветны рэйтынг IIHF на аснове міжнародных хакейных турніраў . Правілы гульні на мерапрыемствах IIHF адрозніваюцца ад хакея ў Паўночнай Амерыцы і правілаў Нацыянальнай хакейнай лігі (НХЛ). Рашэнні IIHF можна абскардзіць праз Спартыўны арбітражны суд у Лазане, таксама ў Швейцарыі. IIHF мае ўласную залу славы міжнароднага хакея. Зала славы IIHF была заснавана ў 1997 годзе і знаходзіцца ў Зале славы хакея з 1998 года.

## Краіны-ўдзельніцы 
Па стане на 2024 год IIHF налічвала 84 членаў.

Федэрацыя мае 62 паўнапраўных членаў, у тым ліку двух прыпыненых членаў: Арменія, Аўстралія, Аўстрыя, Азербайджан, Беларусь (адхіленая), Бельгія, Боснія і Герцагавіна, Балгарыя, Канада, Кітай, Харватыя, Чэхія, Данія, Эстонія, Фінляндыя, Францыя, Грузія, Германія, Вялікабрытанія, Ганконг, Венгрыя, Ісландыя, Індыя, Іран, Ірландыя, Ізраіль, Італія, Японія, Казахстан, Кувейт, Кыргызстан, Латвія, Літва, Люксембург, Малайзія, Мексіка, Манголія, Нідэрланды, Новая Зеландыя, Паўночная Карэя, Нарвегія, Філіпіны, Польшча, Румынія, Расія (адхіленая), Сербія, Сінгапур, Славакія, Славенія, Паўднёвая Афрыка, Паўднёвая Карэя, Іспанія, Швецыя, Швейцарыя, Тайвань, Тайланд, Турцыя, Туркменістан, Украіна, Аб'яднаныя Арабскія Эміраты, ЗША і Узбекістан. Паўнапраўныя члены маюць нацыянальную арганізацыю, прысвечаную спорту, і штогод удзельнічаюць у міжнародных чэмпіянатах. Толькі паўнапраўныя члены маюць права голасу.

Акрамя таго, ёсць 21 асацыяваны член і 1 даччыны член, якія альбо не маюць нацыянальнай арганізацыі, прысвечанай хакею, альбо не ўдзельнічаюць рэгулярна ў міжнародных чэмпіянатах. Гэта Алжыр, Андора, Аргенціна, Бахрэйн, Бразілія, Чылі, Калумбія, Грэцыя, Інданезія, Ямайка, Кенія, Ліван, Ліхтэнштэйн, Макао, Марока, Непал, Паўночная Македонія, Аман, Партугалія, Пуэрта-Рыка, Катар і Туніс.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Міжнародныя спартыўныя рэгулюючыя органы
Катэгорыя:Хакей з шайбай
Галіна Яўгенаўна Акуловіч

**Галіна Яўгенаўна Акуловіч** (нар. , Мінск) — беларускі гісторык, архівіст.

## Біяграфія 
Нарадзілася 30 жніўня 1957 года ў Мінску. У 1981 годзе скончыла гістарычны факультэт Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэта.

Працоўную дзейнасць пачала ў 1974 годзе ў Цэнтральным дзяржаўным гістарычным архіве БССР (цяпер Нацыянальны гістарычны архіў Беларусі) на пасадзе машыністкі. У лістападзе 1978 года стала малодшым навуковым супрацоўнікам аддзела навукова-даведачнага апарата, праз год — архівістам ІІ катэгорыі. У 1980 годзе прызначана старшым архівістам, у ліпені 1990 года — старшым навуковым супрацоўнікам аддзела навукова-даведачнага апарата архіва.

З мая 1991 года займала пасаду загадчыцы сектара ўліку дакументаў і фондаў аддзела інфармацыйна-пошукавых сістэм ЦДГА БССР. Пасля часовага аб’яднання ЦДГА і былога Партархіва Інстытута гісторыі партыі пры ЦК КПБ працавала вядучым навуковым супрацоўнікам. З пачатку 1993 года — загадчыца аддзела інфармацыйна-пошукавых сістэм Нацыянальнага гістарычнага архіва Беларусі.

## Навукова-практычная дзейнасць 
Займалася ўдасканальваннем сістэмы ўліку дакументаў і фондаў у архіве, а таксама камп’ютарызацыяй уліку.

Узначальвала працу па ўдасканальванню вопісаў фондаў устаноў рэлігійнага культу Мінскай, Магілёўскай, Віцебскай губерняў, судовых органаў Мінскай губерні, фонду князёў Радзівілаў. Кіравала працай па ўдасканаленні сістэматычнага і імяннога каталогаў НГАБ.

## Узнагароды 
* Нагрудны знак «Ганаровы архівіст Беларусі».

## Крыніцы 
## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Нарадзіліся 30 жніўня
Катэгорыя:Нарадзіліся ў 1957 годзе
Катэгорыя:Нарадзіліся ў Мінску
Катэгорыя:Гісторыкі Беларусі
Катэгорыя:Архівісты Беларусі
Катэгорыя:Супрацоўнікі Нацыянальнага гістарычнага архіва Беларусі
Катэгорыя:Выпускнікі гістарычнага факультэта БДУ
Катэгорыя:Ганаровыя архівісты Беларусі
Сандакан

**Санда́кан** () — горад ва ўсходняй частцы Малайзіі, у штаце Сабах на паўночным усходзе вострава Калімантан, на ўзбярэжжы мора Сулу. Цэнтр аднайменнай вобласці.

Насельніцтва — каля 366 тысяч чалавек (2018), плошча — 2266 км². Буйны марскі порт, прамысловы і інфраструктурны цэнтр. Аэрапорт, які прымае ўнутраныя рэйсы.

У 1883—1947 гадах быў адміністрацыйным цэнтрам мясцовага каланіяльнага ўладання Вялікабрытаніі — Брытанскага Паўночнага Барнэа (уключала ўсю тэрыторыю Сабаха).

У перыяд Другой сусветнай вайны быў важным цэнтрам японскай акупацыйнай адміністрацыі, падвергся моцным разбурэнням падчас баявых дзеянняў. У 1945 годзе перакідка адсюль вялікай колькасці аўстралійскіх ваеннапалонных пешымі маршамі, якая атрымала вядомасць як «Сандаканскія маршы смерці», прывяла да гібелі практычна ўсіх палонных аўстралійцаў.

## Насельніцтва 
## Гарады-пабрацімы 
## Крыніцы 
Катэгорыя:Гарады Малайзіі
Малайскі мядзведзь

**Малайскі мядзведзь** (*Helarctos malayanus*) — від млекакормячых з сямейства мядзведзевыя, які з’яўляецца адзіным відам манатыпічнага роду *малайскіх мядзведзяў*.

## Апісанне 
Малайскі мядзведзь — самы дробны прадстаўнік сямейства мядзведзяў (у 10 разоў меншы за белага і крыху большы за дзіцяня барыбала): у даўжыню ён не перавышае 1,5 м (плюс 3-7 см хвост), вышыня ў карку — 50-70 см; маса 27-65 кг. Самцы на 10-20 % буйнейшы за самак. Каржакаватая, моцная жывёла з кароткай і шырокай хмызай. Вушы кароткія, круглявыя. Канечнасці высокія з неадпаведна вялікімі лапамі; кіпцюры вельмі буйныя, выгнутыя. Ступні голыя. Іклы невялікія; карэнныя зубы небуйныя, сплошчаныя. Адметнай рысай, звязанай з харчаваннем насякомымі, з’яўляецца доўгі язык.

Поўсць малайскага мядзведзя кароткая, цвёрдая і гладкая. Афарбоўка чорная, на хмызе пераходзіць у чала-жоўтую. Часам светла-бурымі бываюць і канечнасці. На грудзях звычайна прысутнічае вялікая бялёсая або рудая пляма ў выглядзе падковы, якая нагадвае па форме і колеру ўзыходзячае сонца (адсюль навуковая назва роду — Helarctos, «сонечны мядзведзь»).

## Арэал 
Распаўсюджаны ад паўночнага ўсходу Індыі (Асам) і, магчыма, паўднёвай часткі Кітая (Сычуань) праз М’янму, Тайланд, паўвострава Індакітай і Малака да Інданезіі (Суматра і Калімантан). На востраве Калімантан жыве падвід *Helarctos malayanus euryspilus*.

Катэгорыя:Мядзведзевыя
Селангор

**Селангор** — султанат у складзе федэратыўнай дзяржавы Малайзія. Адзін з 13 штатаў краіны, размешчаны ў заходняй частцы паўвострава. Адміністрацыйны цэнтр Селангора — горад Шах-Алам. Двор кіруючага султана знаходзіцца ў Клангу. Гавань Кланга — Порт Кланг — з’яўляецца найбуйнейшым марскім малайзійскім портам. Іншыя гарады: Каджанг. Плошча штата — 7 960 км². Насельніцтва (на 2010 год) — 5462141 чалавек. Шчыльнасць насельніцтва — 686,20 чал./1 км² — з’яўляецца пятай у Малайзіі. Штат Селангор размешчаны на заходнім узбярэжжы Малайскага паўвострава. На захадзе ўзбярэжжа Селангора абмываецца водамі Малакскага праліва, на ўсходзе ён мяжуе са штатамі Перак, Паханг і Негеры-Сембелан.

Катэгорыя:Штаты Малайзіі
Багданка

**Багданка**:
## Беларусь 
* Багданка (Навагрудскі раён)
## Украіна 
* Багданка (Сумская вобласць)
Архівіст

**Архіві́ст**, **архіва́рыус** (ад , якое паходзіць ад ) — спецыяліст па архіўнай справе, супрацоўнік архіва, хавальнік архіўных дакументаў. Спецыяліст, які ацэньвае, збірае, арганізуе, захоўвае, падтрымлівае кантроль і забяспечвае доступ да запісаў і архіваў, што маюць доўгатэрміновую каштоўнасць.

## Адукацыя і падрыхтоўка 
Прафесія архівіста звычайна патрабуе вышэйшай адукацыі па спецыяльнасці «архівазнаўства» альбо «гісторыя» з адпаведнай спецыялізацыяй. Таксама ў прафесію прыходзяць выпускнікі сярэдніх спецыяльных навучальных устаноў або пасля праходжання адпаведных курсаў.

У некаторых краінах дзейнічаюць спецыялізаваныя архіўныя школы, напрыклад, Нацыянальная школа хартый () у Францыі або Марбургская архіўная школа () у Германіі. У ЗША найбольш распаўсюджанымі з'яўляюцца ступені ў галіне архівазнаўства, публічнай гісторыі або бібліятэказнаўства.

## Абавязкі і спецыфіка працы 
Архівіст займаецца захаваннем дакументаў, якія з'яўляюцца надзейнымі сведчаннямі мінулага, і дапамагае людзям знаходзіць і разумець інфармацыю, якая ў іх змяшчаецца. Гэта ўключае падзел спраў на тыя, што захоўваюцца пастаянна, і тыя, што падлягаюць знішчэнню праз пэўны час.
* Улік і парадкаванне: сістэматызацыя дакументаў згодна з прынцыпамі *паходжання* (захаванне дакументаў аднаго стваральніка разам) і *першапачатковага парадку* (захаванне парадку, усталяванага стваральнікам).
* Забеспячэнне захаванасці: кантроль умоў захоўвання (тэмпература, вільготнасць), прадухіленне пашкоджанняў носьбітаў інфармацыі (папера, электронныя файлы, аўдыёвізуальныя матэрыялы).
* Стварэнне даведкавага апарата: складанне вопісаў, каталогаў, баз даных і індэксаў для палягчэння пошуку.
* Выкарыстанне: прадастаўленне доступу да матэрыялаў даследчыкам, адказы на запыты, правядзенне выстаў і папулярызацыя дакументаў.

Архівісты кіруюцца ў сваёй працы этычнымі кодэксамі, якія рэгулююць пытанні заканадаўства, прафесійных стандартаў і адказнасці перад грамадствам.

## Адрозненне ад сумежных прафесій 
Прафесія архівіста адрозніваецца ад прафесій бібліятэкара, музейнага работніка і спецыяліста па кіраванні дакументамі:
* Ад бібліятэкараў: Бібліятэкары звычайна працуюць з апублікаванымі матэрыяламі (кнігі, часопісы), якія не з'яўляюцца ўнікальнымі і маюць стандартызаваныя метаданыя. Архівісты працуюць з неапублікаванымі, часта ўнікальнымі дакументамі, кантэкст якіх залежыць ад паходжання.
* Ад музейных работнікаў: Музейшчыкі часцей збіраюць і інтэрпрэтуюць трохмерныя аб'екты, у той час як архівісты маюць справу пераважна з папяровымі, электроннымі або аўдыёвізуальнымі запісамі, хоць іх функцыі могуць перасякацца.

## Крыніцы 
## Спасылкі 
Катэгорыя:Прафесіі
Катэгорыя:Архіўная справа
Катэгорыя:Архівісты
Балотня

**Балотня**:
## Беларусь 
* Балотня (Рагачоўскі раён)
## Украіна 
* Балотня (Іванкіўскі раён)
* Балотня (Пэрэмышлянскі раён)
Зінаіда Васілеўна Антановіч

**Зінаіда Васілеўна Антановіч** (нар. , Пінск, Брэсцкая вобласць) — беларускі гісторык, архівіст.

## Біяграфія 
Нарадзілася 2 лютага 1984 года ў Пінску. Скончыла сярэднюю школу № 12 горада Пінска ў 2001 годзе. У 2006 годзе скончыла гістарычны факультэт Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэта. У 2007 годзе паступіла ў аспірантуру БелНДІДАС.

З 2004 па 2007 год займала пасаду старшага навуковага супрацоўніка, з ліпеня 2007 года — галоўнага архівіста аддзела публікацыі дакументаў Нацыянальнага гістарычнага архіва Беларусі.

## Навуковая дзейнасць 
Займаецца падрыхтоўкай да выдання гістарычных крыніц. Удзельнічала ў распрацоўцы навукова-даследчых тэм «Крыніцы па гісторыі горадабудаўніцтва і архітэктуры Беларусі» і «Гісторыя дзяржаўных устаноў ВКЛ: Пінскі магістрат і Пінскі каптуровы суд». Прымала ўдзел у падрыхтоўцы навуковага зборніка дакументаў «Вінцэнт Дунін-Марцінкевіч».

Аўтар шэрагу артыкулаў, прысвечаных гісторыі рымска-каталіцкай царквы на Беларусі XVIII — пачатку XX стагоддзяў, а таксама знакамітым дзеячам айчыннай гісторыі і культуры (Максім Лужанін, Кузьма Чорны, Змітрок Бядуля). Рэгулярна друкуецца ў зборніку «Архіварыус».

## Бібліяграфія 
* Лёсы каталіцкага духавенства на Беларусі 1917–1939 гг.: асноўныя аспекты даследавання // Беларуска-польскія архіваліі: стан і перспектывы: Матэрыялы Другой беларуска-польскай канферэнцыі архівістаў (Мінск, 10‑11 кастрычніка 2001 г.). Мн., 2003. С. 216–220.
* Пінскі кляштар мар’явітак // Архіварыус: зб. навук. паведамл. і арт. Вып. 3. Мн.: НГАБ, 2005. С. 5–8.
* Лёсы каталіцкіх ксяндзоў Магілеўшчыны (1917–1939 гг.) // Шляхі магілёўскай гісторыі: зборнік навуковых прац. Магілёў, 2005.
* Перыядычны друк рыма-каталіцкай царквы г. Мінска кан. XVIII–пач. XX стст. // Міжнародная навуковая канферэнцыя «Знакамітыя мінчане ХІХ-ХХ стст.». (Мінск, 27 кастрычніка 2005 г.) (у сааўтарстве з З. Л. Яцкевічам).
* Крыніцы па генеалогіі шляхты Пінскага павета ВКЛ XVI‑пач. XX стст. // Герольд Litherland. 2006. № 17. С. 7‑23.
* Архіў Полацкага дамініканскага кляштара ў сярэдзіне ХІХ ст. // Архіварыус: зб. навук. паведамл. і арт. Вып. 5. Мн.: НГАБ, 2007. С. 8–14.
* Судовыя пратаколы рыма-каталіцкіх кансісторый Беларусі як крыніцы па справаводству канца XVIII–пачатку ХХ стагоддзя // Архівы і справаводства. 2007. № 6. С. 111–115 (у сааўтарстве з З. Л. Яцкевічам).

## Крыніцы 
## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Нарадзіліся 2 лютага
Катэгорыя:Нарадзіліся ў 1984 годзе
Катэгорыя:Нарадзіліся ў Пінску
Катэгорыя:Гісторыкі Беларусі
Катэгорыя:Архівісты Беларусі
Катэгорыя:Супрацоўнікі Нацыянальнага гістарычнага архіва Беларусі
Катэгорыя:Выпускнікі гістарычнага факультэта БДУ
Петалінг-Джая

**Петалінг-Джая** — горад-спадарожнік малайскай сталіцы Куала-Лумпур, размешчаны ў штаце Селангор. Плошча — 97,2 км², найбуйнейшы горад штата. Заснаваны ў 1954 годзе, а статус асобнага горада атрымаў 20 чэрвеня 2006 года.
## Насельніцтва 
## Гарады-пабрацімы 
## Крыніцы 
Катэгорыя:Гарады Малайзіі
Куала-Трэнгану

**Куала-Трэнгану** () — горад у Малайзіі, сталіца штата Трэнгану. Размешчаны на ўсходнім узбярэжжы паўвострава Малайзія, за 500 км ад сталіцы малайзійскай дзяржавы — Куала-Лумпура.

## Насельніцтва 
## Гарады-пабрацімы 
## Крыніцы 
Катэгорыя:Гарады Малайзіі
Кланг (рака)

**Кланг** () — рака, цячэ праз Куала-Лумпур і штат Селангор у Малайзіі, упадае ў Малакскі праліў. Даўжыня — прыблізна 120 км, плошча басейна — каля 1288 км². Мае 11 буйных прытокаў (Гомбак).

Катэгорыя:Рэкі Малайзіі