Андрэй Міхайлавіч Федарэнка

**Андрэ́й Міха́йлавіч Федарэ́нка** () — беларускі празаік.

## Біяграфія 
Скончыў Мазырскі політэхнічны тэхнікум і бібліятэчны факультэт Мінскага інстытута культуры (1985—1990). Служыў у Савецкай Арміі. Працаваў мулярам у Мікашэвічах Лунінецкага раёна, на чыгунцы ў Калінкавічах Гомельскай вобласці, старшым бібліятэкарам Бярозаўскай бібліятэкі № 2 Мазырскага раёна, карэктарам штотыднёвіка «7 дней», загадчыкам аддзела навукі і мастацтва часопіса «Полымя», на кінастудыі «Беларусьфільм». У 2005—2011 гадах — загадчык аддзела прозы ў часопісе «Маладосць». У 2011—2012 гадах супрацоўнік аддзела прозы і паэзіі газеты «Літаратура і мастацтва». Цяпер стыль-рэдактар часопіса «Дзеяслоў». Член Саюза беларускіх пісьменнікаў, у 2017 выбраны ў Раду Саюза. Удзельнік традыцыйных шахматных турніраў СБП.

## Творчасць 
Друкуецца з 1987 года.

Аўтар аповесцей «Гісторыя хваробы» (1989), дзе вывеў сацыяльна-псіхалагічны партрэт сучаснай моладзі, аповесці-фантасмагорыі «Смута, альбо XII фантазій на адну тэму» (1994), пра жыццё сучаснага грамадства, якое страціла маральныя арыенціры, аповесці «Вёска» (1995), філасофскага роздум над лёсам Беларусі і беларусаў, таксама «Такое кароткае лета» і «Ланцуг» (абедзве 1994), «Нічые» (2001). Аўтар дзіцячых і юнацкіх аповесцей «Шчарбаты талер» (1999), «Афганская шкатулка» (2002). Аўтар п’ес «Жаніх па перапісцы» (1993), «Багаты кватарант» (1997), публіцыстычных артыкулаў і іншага.

Творчасці Федарэнкі ўласцівы псіхалагічны аналіз, гуманістычны погляд на чалавека, драматызм, элементы фантастыкі, мастацкай умоўнасці, эмацыянальнасць, спавядальнасць.

У водгуку на кнігу Андрэя Федарэнкі «Сузіральнік» (2018), доктар філалагічных навук Ганна Кісліцына ахарактарызавала яго прозу як «*няспешную, удумлівую*»: «*Аўтар як быццам калекцыяніруе заканамернасці чалавечага быцця, якія знаходзіць у самым простым абывацельскім жыцці. Яго назіранні часта аказваюцца даволі нечаканымі*». Яна ж высока ацаніла раман «Жэтон на метро» (2019; выйшаў асобнай кнігай у 2020): «*Было вельмі цікава ўбачыць тэкст, які, з аднаго боку, бліскуча напісаны Андрэем Федарэнкам, адным з найлепшых беларускіх празаікаў, якога слушна лічаць выдатным стылістам, з другога боку — пабудаваны паводле законаў трылера*».

Перакладае з беларускай на рускую мову.

Асобныя творы Федарэнкі перакладзены на рускую, англійскую і іншыя мовы.

## Кнігі 
* «Гісторыя хваробы» (1989)
* «Смута» (1994)
* «Шчарбаты талер» (1999)
* «Афганская шкатулка» (2002)
* «Нічые» (2009)
* «Мяжа» (2011)
* «Сечка» (2012)
* «Ланцуг» (2012)
* «Вёска» (2013)
* «Ціша» (2014)
* «Сузіральнік» (2018)
* «Жэтон на метро» (2020)
* «Падслуханая казка» (2025), кніга для дзяцей у серыі «Ветрачок», пачатай у 2025 годзе выдаўцом Раманам Цымберавым.

## Узнагароды 
* Лаўрэат літаратурнай прэміі імя Івана Мележа (1995) за кнігу «Смута».
* Лаўрэат прэміі «Залатая літара» (2009) за кнігу «Нічые».
* Пісьменнік 2012 года па версіі часопіса «Sexus» за кнігу «Ланцуг».
* Шорт-ліст прэміі імя Ежы Гедройця (2011), трэцяя прэмія за кнігу «Мяжа».
* Лаўрэат літаратурнай прэміі «Гліняны Вялес» (2015) за кнігу «Ціша».

## Крыніцы 
## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Пісьменнікі Беларусі
Катэгорыя:Беларускамоўныя пісьменнікі
Катэгорыя:Драматургі Беларусі