open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Сабор Святога Іосіфа (Бухарэст)

**Сабор Святога Іосіфа** () — каталіцкі сабор у горадзе Бухарэст, Румынія. Кафедральны сабор Бухарэсцкія архідыяцэзіі, помнік архітэктуры.

## Гісторыя 
thumb|left|Акно-ружа на фасадзе
Сабор пабудаваны ў 1873—1884 гадах па праекце венскага архітэктара Фрыдрыха Шміта. Храм выкананы ў неараманскім стылі з элементамі неаготыкі. Мае памеры 40 на 22 метра. Будаўнічыя працы былі завершаны ў 1884 годзе, асвячэнне сабора адбылося 15 лютага 1885 года.

## Архітэктура 
У архітэктуры фасада вылучаецца вялікае неагатычнае акно-ружа над галоўным уваходам.

Галоўны алтар сабора выкананы ў Рыме з белага карарскага мармуру. Арыгінальныя вітражы загінулі падчас бамбардзіроўкі горада ў красавіку 1944 года і пасля вайны былі заменены іншымі.

Арган сабора — адзін з лепшых у Румыніі. Ён пабудаваны ў 1930 годзе ў Тымішаары і мае тры мануалы, 3375 труб, 54 асноўныя рэгістры і 36 дадатковых.

Сабор некалькі разоў цярпеў ад частых у Бухарэсце землетрасенняў і шмат разоў рэстаўраваўся, апошні раз у 1991 годзе.

## Спасылкі 
* Catedrala Sfantul Iosif
* La 15 februarie, aniversarea consacrarii Catedralei «Sf. Iosif»
* Сабор на сайце gcatholic.org

Катэгорыя:Будынкі і збудаванні Бухарэста
Катэгорыя:Саборы Румыніі
Катэгорыя:Касцёлы Румыніі
Катэгорыя:Храмы Святога Іосіфа
Катэгорыя:Збудаванні ў неараманскім стылі
Сядзібна-паркавы ансамбль (Залессе)

**Сядзібна-паркавы ансамбль Мольляў** — помнік сядзібна-паркавай архітэктуры сярэдзіны XIX стагоддзя. Створаны ў в. Залессе (Глыбоцкі раён) на месцы старажытнага замка, уздоўж выцягнутага з усходу на захад перашыйку паміж азёрамі Мураўшчына і Белае. Належаў графу Моле. Уключае гасподу (часткова разбураная ў гады Другой сусветнай вайны, збераглася ўсходняя частка), гаспадарчыя пабудовы і парк пейзажнага тыпу.

У чэрвені 2021 года будынак (адзіны, які захаваўся) стайні быў выкуплены праз аўкцыён прыватнай асобай за 30 беларускіх рублёў на ўмове рэканструкцыі на працягу 24 месяцаў.

## Архітэктура 
Гаспода — мураваны прамавугольны ў плане двухпавярховы будынак асіметрычнай аб’ёмна-прасторавай кампазіцыі, мае рысы стылю рэтраспектыўнай готыкі. Спачатку да яе прылягала высокая трох’ярусная вежа (зруйнаваная ў 1982 г.). У дэкоры фасаду выкарыстаныя пінаклі, стральчатыя праёмы ў прафіляваных ліштвах.

З боку галоўнага фасада зроблены парадны партэр, з дваровага — насыпная відавая тэраса. У аснове парку (плошча каля 8 га) кальцавы шпацырны маршрут праз яго густы масіў і ўздоўж паўночнай ускраіны. У парку два ставы, сажалкі, 48 парод дрэваў. Сярод насаджэнняў пераважаюць елка звычайная, хвоі веймутава і чорная, лістоўніцы еўрапейская, сібірская і японская, ліпы амерыканская і ліпы буйналістая.

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
* 
* 
* 

Катэгорыя:Гісторыка-культурныя каштоўнасці Рэспублікі Беларусь
Катэгорыя:Збудаванні Беларусі ў неагатычным стылі
Катэгорыя:Палацава-паркавыя і сядзібна-паркавыя ансамблі Беларусі
Катэгорыя:Славутасці Глыбоцкага раёна
Вадзяны млын (Зарачча)

**Вадзяны млын** — помнік прамысловай архітэктуры канца XVIII — 1-й паловы XIX ст. Пабудаваны ў цэнтральнай частцы в. Зарачча (Браслаўскі раён). Помнік рэспубліканскага значэння.

Будынак быў разбураны, пазней адноўлены і накрыты двухсхільным дахам. Запруда не захавалася. Аднаколавы механізм млын ацалеў часткова. Ад пачатковай пабудовы засталася толькі частка мураваных сцен з буйных бутавых камянёў на вапнавым растворы. Між імі з маленькіх каменьчыкаў з вострымі краямі выкладзеныя выявы людзей, кветак, птушак, якія арганічна ўпісваюцца ў просты адвольны ўзор з такіх жа маленькіх каменьчыкаў. Дэкаратыўна вырашаныя сцены — адзіны з уцалелых на Браслаўшчыне помнікаў народнай творчасці падобнага тыпу.

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
* 
* 

Катэгорыя:Славутасці Браслаўскага раёна
Катэгорыя:Зарачча
Катэгорыя:Вадзяныя млыны Беларусі
Касцёл Святых Пятра і Паўла (Дрысвяты)

**Касцёл Святых Пятра і Паўла** — помнік драўлянага дойлідства ў в. Дрысвяты Браслаўскага раёна.

## Гісторыя 
Пабудаваны ў 1929 годзе па праекце архітэктара Л. Вітан-Дубейкаўскага.

Касцёл закрыты ў 1970-я гады. Занесены ў Дзяржаўны спіс гісторыка-культурных каштоўнасцей Рэспублікі Беларусь як аб'ект гісторыка-культурнай спадчыны рэгіянальнага значэння.

## Архітэктура 
Мае рысы стылю мадэрн. Прамавугольны ў плане будынак з пяціграннай алтарнай апсідай, бабінцам і сакрысціямі накрыты дахам складанай формы. Галоўны фасад вылучае высокая пяціярусная вежа-званіца (першы і другіі ярусы чацверыковыя, трэці — васьмерыковы, чацверты і пяты — цыліндрычныя, уваход афармляюць падчэні на чатырох мураваных слупах. Сцены ашаляваныя дошкамі, прарэзаныя прамавугольнымі арачнымі і круглымі вокнамі. Інтэр'ер падзелены васьмю слупамі на тры нефы. Столь кесаніраваная, з арнаментальнай размалёўкай. Над бабінцам — хоры.

## Літаратура 
* 
* Харэўскі, С. В. Культавае дойлідства Заходняй Беларусі 1915—1940 гг. — Вільня: ЕГУ, 2008. ISBN 978-9955-77-13-9.

## Спасылкі 
* 
* 

Катэгорыя:Касцёлы Браслаўскага раёна
Катэгорыя:Касцёлы Віцебскай дыяцэзіі
Катэгорыя:Дрысвяты (аграгарадок)
Катэгорыя:Драўляныя касцёлы Беларусі
Катэгорыя:Збудаванні Беларусі ў стылі мадэрн
Катэгорыя:1929 год у Беларусі
Катэгорыя:Будынкі і збудаванні Лявона Дубейкаўскага
Касцёл Найсвяцейшай Тройцы (Засвір)

**Касцёл Святой Троіцы** — помнік архітэктуры пачатку XVIII стагоддзя.

## Гісторыя 
Пабудаваны ў 1713—1714 гг. Крыштафам і Ядвігай Зяновічамі ў в. Засвір Мядзельскага раёна ў стылі барока.

Кляштар кармелітаў дзейнічаў у 1697—1831 гг., парафія існуе з 1832 г.

У 1865—1920 гадах касцёл перабудаваны пад царкву. Касцёл адноўлены ў 1990 годзе. Комплекс занесены ў Дзяржаўны спіс гісторыка-культурных каштоўнасцей Рэспублікі Беларусь як аб’ект гісторыка-культурнай спадчыны рэспубліканскага значэння.

## Архітэктура 
Касцёл — мураваны аднанефны храм з дзвюхвежавым галоўным фасадам і паўкруглай алтарнай апсідай, накрыты высокім двухсхільным дахам (над апсідай паніжаны і пераходзіць у конусападобны). У цэнтры да галоўнага фасада прылягае невялікая паўкруглая прыбудова, якая мае рысы абарончага збудавання. Дэкаратыўная аздоба сканцэнтраваная на галоўным фасадзе: плоскія прамавугольныя і паўцыркульныя нішы, трохвугольны атыкавы франтон і фігурныя завяршэнні вежаў. Аконныя праёмы з лучковымі завяршэннямі. Неф перакрыты драўляным корабавым скляпеннем.

З поўначы да касцёла прылягае мураваны П-падобны ў плане аднапавярховы будынак кляштара, які ўтварае замкнёны ўнутраны двор. Планіроўка калідорная, памяшканні перакрыты крыжовымі скляпеннямі. У баку ад касцёлу стаіць невялікая мураваная брама і вежа-званіца — квадратны ў плане будынак на бутавым цокалі, накрыты чатырохсхільным шатром.

Па восі вежы ўсталяваны слуп, у кожнае рабро якога, паступова падымаючыся ўгару, урэзаны ступені з тоўстых плах, якія пашыраюцца па меры аддалення ад восі, а таксама падступёнкі.

## Літаратура 
* 
* Габрусь Т. В. Мураваныя харалы: Сакральная архітэктура беларускага барока / Т. В. Габрусь. Мн.: Ураджай, 2001.— 287 с.: іл. ISBN 985-04-0499-X, с. 135.

## Спасылкі 
* 
* 
* 

Катэгорыя:Засвір
Катэгорыя:Касцёлы Мядзельскага раёна
Катэгорыя:Збудаванні Беларусі ў стылі сармацкага барока
Катэгорыя:1714 год у Беларусі
Катэгорыя:Касцёлы Мінска-Магілёўскай архідыяцэзіі
Свята-Троіцкая царква (Зёлава)

**Свята-Троіцкая царква** — праваслаўная царква ў Зёлаве. Помнік драўлянага дойлідства. Пабудавана ў 1842 у в. Зёлава Драгічынскага раёна ў стылі позняга класіцызму.

У 1960-я гады зачыненая, у 1990 г. аддадзеная вернікам. Помнік рэспубліканскага значэння.

Згарэла 20 чэрвеня 2005 года. Ацалела званіца.

Пасля пажару 2005 ад храма засталіся некалькі цагляных калон ды падмурак з крыптай. У 2012 годзе было скончана ўзвядзенне новай царквы на месцы згарэлага храма.

## Архітэктура 
Мае крыжова-цэнтрычную кампазіцыю. Складаецца з пяці зрубаў. Цэнтральны, квадратны ў плане зруб, завершаны масіўным граненым купалам, яго вуглы фланкіраваны чацверыковымі вежачкамі, увянчанымі галоўкамі. Па восях сіметрыі да асноўнага аб'ёму прылягаюць зрубы бабінца, алтару і бакавыя, утвараючы крыжападобную кампазіцыю. Яны накрытыя двухсхільнымі дахамі з франтонамі на тарцах. Сцены вертыкальна ашаляваныя дошкамі з нашчыльнікамі і гарызантальнай панэллю ўнізе, завершаныя карнізам на мадульёнах. Вокны прамавугольныя, размешчаныя ў два ярусы. Чацверыковы аб'ём над асноўным зрубам і хоры над бабінцам асвятляюцца паўцыркульнымі вокнамі.

## Інтэр'ер 
Інтэр'ер двухсветлавы. Зрубы бабінца і алтару маюць аднолькавую вышыню столі з асноўным аб'ёмам, бакавыя зрубы больш нізкія. Перамычкі праёмаў і хоры над уваходам падтрымліваюць калоны карынфскага ордара.

## Брама-званіца 
Па восі царквы размешчаная трох'ярусная званіца-брама (васьмярык на двух чацверыках), накрытая купалам.

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
* 
* 
* 
* 

Катэгорыя:Праваслаўныя храмы Драгічынскага раёна
Катэгорыя:Храмы паводле алфавіта
Катэгорыя:Колішнія праваслаўныя храмы Брэсцкай вобласці
Катэгорыя:Драўляныя цэрквы Беларусі
Катэгорыя:Помнікі беларускага народнага дойлідства
Катэгорыя:Зёлава
Катэгорыя:Храмы Брэсцкай і Кобрынскай епархіі
Катэгорыя:1842 год у Беларусі
Свята-Міхайлаўская царква (Ізабелін)

**Царква Святога Міхаіла Архангела** — праваслаўны храм у в. Ізабелін (Ваўкавыскі раён). Помнік архітэктуры барока. Пабудаваная ў другой палове XVIII ст. як касцёл (з 1863 г. царква).

## Архітэктура 
Прамавугольны ў плане мураваны аб’ём накрыты двухсхільным дахам. У трохвугольны франтон галоўнага фасада «ўрэзана» аднаярусная чацверыковая званіца з шатровым верхам і цыбулепадобнай галоўкай у завяршэнні. Пазбаўленыя дэкору плоскасныя фасады рытмічна расчлянёны лучковымі аконнымі праёмамі і буйнымі лапаткамі, апяразаны нескладанага профілю карнізам. Уваход арганізаваны праз нізкі драўляны прытвор (1924 г.), які парушае стылявое адзінства будынку. У сцяне вузкага скляпеністага ўваходу сходы на другі ярус — памяшканне хораў, якія расчынены ў залу лучковай аркай з балюстрадай. Алтарнае памяшканне вылучанае ў агульнай прасторы зала дугамі бакавых капітальных сцен.

## Інтэр’ер 
Абразы 18 ст.: «Зняцце з крыжа», «Параскева Шматпакутніца», «Укрыжаванне» (1796, мастак Антоній Лукашэвіч), «Тайная вячэра», «Спас Нерукатворны», «Уваскрасенне».

## Літаратура 
* 
* Праваслаўныя храмы Беларусі: энцыклапедычны даведнік / А. М. Кулагін; [рэдакцыйны савет: Г. П. Пашкоў, Л. В. Календа]. — Мінск: Беларуская Энцыклапедыя, 2007. — 653 с. 2000 экз. ISBN 978-985-11-0389-4.

## Спасылкі 
* 
* 
* 

Катэгорыя:Ізабелін (Ваўкавыскі раён)
Катэгорыя:Праваслаўныя храмы Ваўкавыскага раёна
Катэгорыя:Збудаванні Беларусі ў стылі барока
Катэгорыя:З’явіліся ў XVIII стагоддзі
Катэгорыя:Храмы Гродзенскай і Ваўкавыскай епархіі
Катэгорыя:XVIII стагоддзе ў Беларусі
Палацава-паркавы комплекс Оштарпаў (Дукора)

**Палац Оштарпаў** — існаваў у XIX — пачатку XX стагоддзя.

## Гісторыя 
Створаная на паўночнай ускраіне в. Дукора Пухавіцкага раёна ў стылі класіцызму. Належала Оштарпам, з 1874 года — Гартынгам. У комплекс уваходзілі палац, касцёл, гаспадарчыя пабудовы, парк.

Палац быў зруйнаваны савецкімі партызанамі ў часы Другой сусветнай вайны пад кіраўніцтвам Мікалая Пакроўскага.

## Архітэктура 
Палац збудаваны ў XIX стагоддзі Л. Оштарпам. Мураваны двухпавярховы прамавугольны ў плане будынак. Паверхі падзяляў карнізны пояс, сцены завяршаў развіты антаблемент. Прамавугольныя вокны абрамлёныя ліштвамі. Галоўны фасад аформлены манументальным чатырохкалонным порцікам на вышыню абодвух паверхаў з трохвугольным франтонам у завяршэнні і прасторным балконам у другім паверсе. Да абодвух тарцоў палацу прыбудаваныя аднапавярховыя прамавугольныя ў плане аранжарэі з шырокімі аконнымі праёмамі. Усе аб’ёмы накрытыя двухсхільнымі дахамі. У палацы было шмат жылых і парадных пакояў, бібліятэка на некалькі тысяч тамоў, архіў і іншыя памяшканні. Мелася вялікая калекцыя твораў выяўленчага і дэкаратыўна-прыкладнога мастацтва (у т.л. карціны Ф. Смуглевіча, Я. Дамеля). Л. Оштарп трымаў аркестр. Непадалёку ад палацу існаваў касцёл XVIII стагоддзя. У 1918 годзе палац перабудоўваўся пад школу. Зруйнаваны ў гады Другой сусветнай вайны. Засталіся флігель, уязная брама, фрагменты парку.

Флігель — амаль квадратны ў плане двухпавярховы мураваны будынак, завершаны нізкім чатырохсхільным дахам. Падзелены на два ярусы (ніжні аздоблены гарызантальнай рустыкай, верхні гладкі з руставанымі лапаткамі па вуглах. Планіроўка анфіладная. У будынку размешчаны школьны музей.

Брама — мураванае двух’яруснае вежападобнае збудаванне. Ніжні ярус, у якім абапал праезду знаходзіцца вартоўня, мае круглыя вокны і арачныя парталы. Верхні асноўны ярус — квадратная ў плане вежа, пастаўленая на ніжні чацвярык і завершаная чатырохфрантонным дахам са шпілем. Мае рысы несапраўднай готыкі і класіцызму. У верхняй частцы знаходзіўся гадзіннік.

## Парк 
Парк пейзажнага тыпу ўключае галоўную алею, ручай, курціны з таполяў, ліп, піхтаў і лістоўніц. У парку зберагліся гаспадарчыя пабудовы: лядоўня, свіран, бровар, стайні (адбудаваныя ў XXI стагоддзі).

Dukora, Aštorp. Дукора, Ашторп (1914).jpg|Сядзіба Оштарпаў, брама
Stable in Palace of Hartings in Dukora.JPG|Стайня
Dukora, Aštorp. Дукора, Ашторп (1901-17).jpg|Палац Оштарпаў
Dukora, Aštorp. Дукора, Ашторп (1914) (2).jpg|Палац, галоўны фасад
Dukora, Aštorp. Дукора, Ашторп (1914) (3).jpg|Палац, бакавы фасад
Dukora, Aštorp. Дукора, Ашторп (1932).jpg|Школа ў палацы, 1932 г.

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
*  (сучасны стан)
*  (страчаная спадчына)
* 
* 

Катэгорыя:Палацава-паркавыя і сядзібна-паркавыя ансамблі Пухавіцкага раёна
Катэгорыя:Славутасці Дукоры
Катэгорыя:Оштарпы
Катэгорыя:Гартынгі
Касцёл Святой Тройцы (Зэльва)

**Касцёл Святой Тройцы** — помнік архітэктуры неаготыкі ў г.п. Зэльва. Пабудаваны ў 1913 г. (архітэктар Іосіф Піус Дзяконскі).

Парафія створана ў 1407 г., сённяшні касцёл пабудаваны i асвечаны ў 1913 г., зачынены ў 50-х гг. i прыстасаваны пад краму, вернуты ў 1989 г.

## Архітэктура 
Трохнефны аднаапсідны дзвюхвежавы мураваны будынак мае сіметрычна-восевую кампазіцыю, у якой дамінуюць двух’ярусныя масіўныя вежы, завершаныя складанымі па малюнку канічнымі шпілямі (першы ярус квадратны ў плане, другі — васьмігранны з вузкімі паўцыркульнымі праёмамі). Асноўны аб’ём накрыты высокім вальмавым дахам з двухпрыступкавай навіссю на галоўным фасадзе. Уваход вырашаны ў выглядзе адкрытай галерэі з шырокімі паўцыркульнымі і вузкімі стральчатымі праёмамі, партал уваходу з трохвугольным завяршэннем. Сцены асноўнага аб’ёму і пяціграннай алтарнай апсіды ўмацаваныя контрфорсамі, прарэзаныя стральчатымі вокнамі. У 1960-я гады касцёл быў перададзены калгасу імя Леніна, тут было сховішча збожжа, з 1988 г. — склад райспажыўсаюза.

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
* 
* 

Катэгорыя:Славутасці Зэльвы
Катэгорыя:Касцёлы Гродзенскай дыяцэзіі
Катэгорыя:Касцёлы Зэльвенскага раёна
Катэгорыя:1913 год у Беларусі
Касцёл Святога Антонія Падуанскага (Каменка)

**Касцёл Святога Антонія Падуанскага** — помнік архітэктуры неаготыкі ў в. Каменка Шчучынскага раёна.

Пабудаваны ў 1908 годзе.

## Архітэктура 
Асноўны прамавугольны ў плане аб'ём накрыты двухсхільным дахам. Цэнтральны неф пераходзіць у пяцігранную апсіду з самастойным дахам, па баках якой невялікія гранёныя сакрысціі. Двух'ярусная чацверыковая вежа на галоўным фасадзе завершаная стромкім шатром з люкарнамі. Верхні чацвярык вежы на ўсіх фасадах выразна вылучаны высокімі патройнымі арачнымі вокнамі (трыфорыумам). Галоўны ўваход аформлены парталам, над якім размешчаныя акно-«ружа» і ніша са скульптурай. Дзверы аздобленыя мастацкай коўкай. Астатнія фасады рытмічна расчлянёныя ступеньчатымі контрфорсамі і стральчатымі аконнымі праёмамі. У інтэр'еры асноўны аб'ём падзелены на тры нефы, перакрытыя крыжовымі скляпеннямі. Над уваходам — хоры з арганм. Сцены і скляпенні атынкаваныя, пабеленыя, астатнія канструкцыйныя элементы падкрэсленыя чырвоным колерам муроўкі.

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
* 
* 
* 

Катэгорыя:Збудаванні Беларусі ў неагатычным стылі
Катэгорыя:Касцёлы Гродзенскай дыяцэзіі
Катэгорыя:Касцёлы Шчучынскага раёна
Катэгорыя:Каменка (аграгарадок, Шчучынскі раён)
Катэгорыя:Храмы Святога Антонія Падуанскага
Жаберскі замак

**Жаберскі замак**, таксама вядомы як **замак Вішнявецкіх** — колішні замак паблізу вёскі Жабер Драгічынскага раёна Брэсцкай вобласці Беларусі. Існаваў у XVII — пачатку XVIII ст. Размяшчаўся за 3 км на паўночны захад ад вёскі, на правым беразе Ясельды, цяпер **урочышча Замак**. Належаў князям Дольскім, затым князям Вішнявецкім.

## Апісанне 
Прамавугольнае ў плане ўмацаванне (плошча каля 1,5 га) акружанае з трох бакоў вадзяным ровам (шырыня да 20 м, глыбіня 5 м), а з захаду — ракой. Умацаваны высокім земляным валам з нарожнымі бастыёнамі і дубовым частаколам. З наваколлем злучалася брамай і мостам. На тэрыторыі замка месціліся два мураваныя будынкі (або драўляныя на падмурках) — на думку Міколы Волкава, напэўна, палац і брама (або парахавы пограб).

Замак пабудаваны прыкладна ў канцы XVI — 1-й палове XVII ст., пасля войнаў 1648—1651 і 1654—1667 гадоў значна мадэрнізаваны. У 2-й палове XVII ст. замак быў адной з цэнтральных рэзідэнцый Дольскіх, у прыватнасці Яна Караля Дольскага, які, мусіць, і займаўся мадэрнізацыяй. У канцы XVII ст. замак перайшоў да Вішнявецкіх. У 1706 годзе падчас Паўночнай вайны 1700—1721 гадоў захоплены і разбураны шведамі на чале з Карлам XII. Пазней не аднаўляўся і не выкарыстоўваўся.

## Сучаснасць 
Збярогся падмурак брамы. Тэрыторыя замка, у тым ліку падмурак, моцна цярпяць ад «чорных капацеляў».

У 2015 годзе, 16—17 красавіка, археолагі з Інстытута гісторыі НАН Беларусі праводзілі даследаванні на Жаберскім замку.

## Крыніцы 
## Літаратура 
* *Волкаў М.*, *Ліневіч С.* Гісторыя і ваенны патэнцыял Жаберскага замка паводле пісьмовых і археалагічных крыніц // Архіварыус. 2016. Вып. 15. — С. 126—140.
* *Ткачоў М.* Жаберскі замак //  — С. 209.
* *Ткачоў М.* Жаберскі замак // Энцыклапедыя літаратуры і мастацтва Беларусі: У 5 т. Т. 2 / Рэдкал.: І. П. Шамякін (гал. рэд.) і інш. — Мн.: БелСЭ, 1985. — 702 с.: іл. — С. 421.
* 

## Спасылкі 
* 
* 

Катэгорыя:Жабер
Катэгорыя:Замкі Вялікага Княства Літоўскага
Катэгорыя:Замкі Беларусі
Катэгорыя:Зніклі ў XVIII стагоддзі
Катэгорыя:Вішнявецкія
Катэгорыя:Славутасці Драгічынскага раёна
Катэгорыя:Бастыённыя замкі Беларусі
Катэгорыя:Дольскія
Палаца-паркавы ансамбль (Каменец)

Існавалі ў XVII—XIX стст. Былі пабудаваныя ў г.п. Каменец непадалёку ад вежы на беразе р. Лясная.

1) Комплекс драўляных збудаванняў аднай паловы XVII ст. быў умацаваны земляным валам і абкружаны вадзяным ровам, праз які з боку Каменца быў мост. У цэнтры дзядзінца стаяў двухпавярховы палац у стылі рэнесансу з аркаднай галерэяй на галоўным фасадзе. Уваход на дзядзінец быў праз двух'ярусную браму, накрытую шатровым дахам (у ніжнім ярусе — гаспадарчыя памяшканні, у верхнім — зала, абкружаная адкрытай галерэяй з балюстрадай). Паблізу брамы знаходзіліся два жылыя флігелі, кухня, гаспадарчыя пабудовы. За межамі ўмацаванняў на беразе ракі стаялі бровар і вялікі двухпавярховы свіран. У другой палове XVII — пачатку XVIII стст. комплекс перабудаваны.

2) Комплекс другой паловы XVII — сярэдзіны XVIII ст. складаўся з дзядзінца і ўмацаванага драўлянай абарончай сцяной "перадзамачча". Дзядзінец быў умацаваны земляным валам і астрогам. У цэнтры знаходзіўся невялікі аднапавярховы анфіладнай планіроўкі палац, галоўны ўваход якога афармляў слупавы ганак, завершаны купалам. За ім размяшчаліся жылыя флігелі, гаспадарчыя пабудовы. "Перадзамачча", дзе размяшчалася больш за 40 двароў заможных гараджан, злучалася з дзядзінцам праз вадзяны роў мостам з дзвюма брамамі. У замкавай браме ў ніжнім ярусе па баках ад праезду была вязніца, у верхнім — лямус з адкрытай галерэяй. У XVIII ст. комплекс перабудаваны.

3) Парадны барочны палацавы комплекс сярэдзіны XVIII—XIX ст. захаваў ранейшыя знешнія ўмацаванні (вадзяны роў, вал і драўляную сцяну), двух'ярусную браму. Насупраць брамы стаяў двухпавярховы драўляны палац, накрыты двухсхільным дахам, з ганкам, завершаным трыма вежамі. Дзверы палацу былі ўпрыгожаны арнаментальнай разьбой, сцены — шпалерамі, падзеленымі разнымі ліштвамі на асобныя панэлі. Паблізу ад брамы размяшчаліся дом аканома, кухня, гаспадарчыя пабудовы. У канцы XVIII — пачатку XIX ст. комплекс прыйшоў у заняпад.

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
* 
* 

Катэгорыя:Каменец
Сезон 2014 ФК Мінск

У 2014-м годзе футбольны клуб «Мінск» прымаў удзел у чатырох афіцыйных турнірах: 
* Чэмпіянаце Беларусі 2014 (7 месца), 
* Суперкубку Беларусі 2014 (паражэнне), 
* Кубку Беларусі 2013/2014 (паражэнне ў паўфінале), 
* Кубку Беларусі 2014/2015 (вылет на стадыі 1/16 фінала).

## Склад каманды 
### Ігракі 
|-----
! colspan="9" bgcolor="#B0D3FB" align="left" |
|----- bgcolor="#DFEDFD"

*Заўвагі*
# Ігрок пакінуў ФК «Мінск» (яго нумар можа быць выдадзены іншаму іграку).
# Пасля рыскі пададзены ігракі, якія прыйшлі ў каманду ў сярэдзіне сезону.
# Некаторыя нумары выкарыстоўваліся некалькімі рознымі ігракамі на працягу сезону.

* Капітан каманды:  Аляксандр Сачыўка

### Трэнерскі штаб 
*да чэрвеня 2015*
*  Андрэй Скорабагацька (1968 г.н.) — галоўны трэнер
*  Юрый Малееў (1968 г.н.) — старшы трэнер
*  Дзмітрый Клецаў (1983 г.н.) — трэнер па навукова-метадычнай працы
*  Уладзімір Рыжчанка (1971 г.н.) — трэнер брамнікаў
*  Андрэй Пышнік (1968 г.н.) — галоўны трэнер дубля

*пасля чэрвеня 2015*
*  Андрэй Пышнік (1968 г.н.) — галоўны трэнер
*  Юрый Малееў (1968 г.н.) — старшы трэнер
*  Аляксандр Скакалін (1976 г.н.) — трэнер брамнікаў
*  Андрэй Сінічын (1972 г.н.) — галоўны трэнер дубля

## Трансферы 
### Зіма 2013—2014 
#### Прыйшлі ў клуб 
#### Пакінулі клуб 
* З арэнды

### Лета 2014 
#### Прыйшлі ў клуб 
* У арэнду

#### Пакінулі клуб 
## Спасылкі 
* Сезон 2014 на сайце football.by
* Сезон 2014 на сайце teams.by

2014
Мінск
Катэгорыя:2014 год у Мінску
Свята-Пакроўская царква (Карма)

**Свята-Пакроўская царква** — праваслаўны храм у в. Карма (Добрушскі раён). Помнік архітэктуры псеўдарускага стылю. Пабудаваная ў другой палове XIX стагоддзя.
## Гісторыя 
У цэнтры вёскі ў Свята-Іаана-Кармянскім жаночым манастыры, заснаваным у 2000 годзе. Пабудавана ў 1906 года з цэглы. Занесена ў Дзяржаўны спіс гісторыка-культурных каштоўнасцей Рэспублікі Беларусь як аб’ект гісторыка-культурнай спадчыны рэгіянальнага значэння.

31 мая 1998 года адбылося далучэнне да ліку мясцовашанаваных святых праведнага протаіерэя Іаана Гашкевіча (Кармянскага), чые мошчы, паводле рашэння Сінода Рускай Праваслаўнай Царквы, былі адкрыты для пакланення ў 1997 годзе. З 1996 года пачалося паломніцтва да яго магілы.

## Архітэктура 
Крыжападобная ў плане, трохапсідная. Над сяродкрыжжам невялікая галоўка на чацверыку. Дамінантай аб'ёмна-прасторавай кампазіцыі з'яўляецда высокая двух'ярусная званіца, якая прымыкае да бабінца. Паверхня сцен гарызантальна руставаная. Аконныя і дзвярныя праёмы дэкарыраваны ліштвамі з кілепадобнымі завяршэннямі франтончыкаў, аркамі з паўкалонамі. Неф і трансепт храму перакрытыя цыліндрычнымі скляпеннямі, бабінец — крыжовым, апсіды — конхамі.
## Інтэр'ер 
Унутры памяшканні царквы перакрыты скляпеннямі — крыжовым у трапезнай, цыліндрычным у малітоўнай зале, конхай у апсідзе. Апсіда вылучана вялізнай аркай і 4-ярусным разным іканастасам. У малітоўную залу адкрыта галерэя хораў.
## Літаратура 
*  С. 79.
* 
* Праваслаўныя храмы Беларусі: энцыклапедычны даведнік / А. М. Кулагін; [рэдакцыйны савет: Г. П. Пашкоў, Л. В. Календа]. — Мінск: Беларуская Энцыклапедыя, 2007. — 653 с. 2000 экз. ISBN 978-985-11-0389-4.

## Спасылкі 
* 
* 
* 
* 

Катэгорыя:Карма (Добрушскі раён)
Катэгорыя:Збудаванні Беларусі ў псеўдарускім стылі
Катэгорыя:Праваслаўныя храмы Добрушскага раёна
Катэгорыя:Храмы Гомельскай і Жлобінскай епархіі
Палацава-паркавы ансамбль Плятэраў (Заполле)

**Палацава-паркавы ансамбль Плятэраў** — помнік драўлянага дойлідства. Пабудаваны ў 1920-я гады ў в. Заполле Пінскага раёна. Выкарыстоўваецца як адміністрацыйны будынак. Помнік рэспубліканскага значэння.

## Гісторыя 
Перад 1930 годам запольскі маёнтак стаў асноўнай рэзідэнцыяй Плятэраў пасля таго, як Пясэчна было раздзелена і распрададзена. У гэты час у Заполлі існаваў стары пейзажны парк, у якім Плятэры пабудавалі новы палац сярод цудоўных ліпавых шпалер і альтанак. Палац меў больш сціплы выгляд, чым папярэдні стары дом у Пясэчне, які быў знішчаны ў Першую сусветную вайну.

Шэраг айчынных даследчыкаў палацава-паркавай архітэктуры Беларусі лічаць, што Запольскі палац паходзіць з канца XVIII — пачатку XIX стагоддзя. На самай справе Запольскі палац пабудаваны ў 1920-я гады.

## Архітэктура 
Палац мае рысы стыляў барока і класіцызму. Ён уяўляе сабой П-падобны ў плане аднапавярховы драўляны будынак накрыты ламаным вальмавым дахам, на галоўным фасадзе две алькежы. Цэнтральны фасад у сярэдняй частцы вылучаны класічным высокім порцікам на чатырох мураваных калонах тасканскага ордара, над якімі ўзвышаецца трохвугольны шчыт з паўкруглым акенцам. З боку парку палац меў порцік, ідэнтычны франтальнаму, размешчаны па цэнтры фасада.

Сцены гарызантальна ашаляваныя, вокны прамавугольныя.

## Інтэр'ер 
Пакоі ў цэнтральнай частцы (залы і кабінеты) маюць анфіладную планіроўку, бакавыя крылы з жылымі і гаспадарчыя памяшканні — калідорную.

## Парк 
У парку растуць векавыя дубы, клёны, каштаны і іншыя мясцовыя пароды дрэў.

## Літаратура 
* 
* 

## Спасылкі 
* 
* 
* 

Катэгорыя:Гісторыка-культурныя каштоўнасці Рэспублікі Беларусь
Катэгорыя:Збудаванні Беларусі ў стылі класіцызм
Катэгорыя:Збудаванні Беларусі ў стылі барока
Катэгорыя:Славутасці Пінскага раёна
Катэгорыя:Палацава-паркавыя і сядзібна-паркавыя ансамблі Беларусі
Катэгорыя:Помнікі беларускага народнага дойлідства
Катэгорыя:Плятэры
Катэгорыя:Заполле (Пінскі раён)
Кваліфікацыя да Мастэрс 2008 (снукер)

**Кваліфікацыя да Мастэрс 2008** () — прафесійны нярэйтынгавы турнір па снукеры, які праходзіў з 7 па 12 верасня 2007 года ў акадэміі сусветнага снукера, у Шэфілдзе, Англія. Турнір стаў 18-м розыгрышам кваліфікацыйнага турніра да Мастэрс, які праводзіцца з 1990 года.

Пераможцам турніру стаў Бары Хокінс, які атрымаў права на выступ на найбуйнейшым запрашальным снукерным турніры.

Катэгорыя:Кваліфікацыя да Мастэрс (снукер)
Катэгорыя:Снукерны сезон 2007/2008
Катэгорыя:2007 год у снукеры
Катэгорыя:Спорт у Англіі ў 2007 годзе
Катэгорыя:Снукерныя турніры ў Англіі
Катэгорыя:2007 год у Шэфілдзе
Карэліцкая сядзіба Радзівілаў

**Карэліцкая сядзіба** — страчаны палацава-паркавы комплекс, які існаваў у XVII—XVIII стст. у г.п. Карэлічы. Сядзіба належала Радзівілам.

1) У 1640 г. сядзіба складалася з драўляных пабудоў княжага двара (гаспода, дом аканома, двухпавярховыя свірны з балюстраднымі галерэямі, кухня) і гаспадарчай часткі (дом парабкаў, стайні, бровар, сыраварня, свірны, гумно і інш.), якая злучалася з княжацкім дваром праз браму з назіральнай пляцоўкай, з боку мястэчка ў двор вяла двух'ярусная брама, атынкаваная звонку глінай, з трыма жылымі пакоямі ў верхнім ярусе. Гаспода — аднапавярховы будынак з двума алькежамі, накрыты гонтавым дахам з двума дэкаратыўнымі флюгерамі, уключала прыхожую, тры жылыя пакоі, сталовую, кухню, камору. Галоўны ўваход вылучаны слупавым ганкам, завершаным купалам. Каля гасподы быў сад. Сядзіба разбурана ў 1655 г.

2) Комплекс другой паловы XVII — пачатку XVIII ст. складаўся з двух драўляных аднапавярховых будынкаў, накрытых саломай, кухні, сыраварні, варыўні, стайняў, свірнаў, двух млыноў і іншых гаспадарчых пабудоў. Разбураны ў 1706 г.

3) У 1730-я гады пабудаваны новы сядзібна-палацавы комплекс: палац у стылі барока, флігель, гаспадарчыя пабудовы, две брамы з боку мястэчка і з дарогі на Навагрудак, вялікі сад. Палац — двухпавярховы прамавугольны ў плане драўляны будынак, завершаны вальмавым гонтавым дахам з мансардай. На першым паверсе — прыхожая, гардэроб, зала, тры жылыя пакоі, парадная лесвіца на другі паверх, тры жылыя пакоі якога аздобленыя палатнянымі шпалерамі з выявамі кветак, размалёўкай, творамі дэкаратыўна-прыкладнога мастацтва (каляровая кафля, разная мэбля). Перад палацам былі кветнікі, за ім — «італьянскі» сад на трох тэрасах з прамавугольнымі ўчасткамі пладовых дрэў і хмызняку. У садзе былі лабірынты, аранжарэя.

Комплекс не збярогся.

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
* 
* 

Катэгорыя:Славутасці Карэлічаў
Касцёл Унебаўзяцця Найсвяцейшай Дзевы Марыі (Канстанцінава)

**Касцёл Унебаўзяцця Найсвяцейшай Дзевы Марыі** — помнік архітэктуры позняга класіцызму. Пабудаваны ў другой палове ХІХ стагоддзя ў в. Канстанцінава Мядзельскага раёна.

## Архітэктура 
Прамавугольны ў плане будынак накрыты двухсхільным дахам. З усходняга боку далучаны кубападобны аб'ём апсіды з нізкай бакавой сакрысціяй. Цэнтр галоўнага атынкаванага фасада вылучаны рызалітам з трохвугольным франтонам у завяршэнні, прамавугольным уваходным парталам з лучковым франтонам і фігурнай люкарнай над ім. Над дахам з боку галоўнага фасада гранёная вежа-званіца з арачнымі праёмамі і шатровым завяршэннем, над алтарным аб'ёмам ліхтар. На фоне бутавай муроўкі бакавых сцен вылучаюцца простыя атынкаваныя ліштвы арачных акон і люкарнаў, руставаныя кутнія пілястры.

Вакол касцёла бутавая агароджа з арачнай брамай.

## Інтэр'ер 
Унутраная прастора падзеленая аркадамі на тры нефы, якія перакрытыя плоскай столлю. У высокі цэнтральны неф выступае на двух слупах галерэя хораў з арганам; прамавугольнае алтарнае памяшканне раскрываецца шырокім арачным парталам з дзвюма калонамі. У інтэр'еры драўляны амбон.

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
* 
* 
* 

Катэгорыя:Збудаванні Беларусі ў стылі класіцызм
Катэгорыя:Канстанцінава (Свірскі сельсавет)
Катэгорыя:Касцёлы Мядзельскага раёна
Катэгорыя:Касцёлы Мінска-Магілёўскай архідыяцэзіі
Сімяонаўская царква (Камянец)

**Сімяонаўская царква** — праваслаўны храм у г. Каменец. Пабудавана ў 1912—1914 гг. з цэглы (вул. Гогаля) у цэнтры горада. Помнік архітэктуры рэтраспектыўна-рускага стылю.

## Архітэктура 
Мае традыцыйную чатырохчасткавую кампазіцыю, выцягнутую па восі ўсход-захад: трох'ярусная званіца, трапезная, квадратны трохнефны асноўны аб'ём і пяцігранная апсіда. У аб'ёмна-пластычнай структуры храму выкарыстаныя формы маскоўскай архітэктуры XVII ст.: кампазіцыя званіцы (васьмярык на чацверыку), якая завершаная васьмігранным шатром, прарэзаным люкарнамі, з цыбулепадобнай галоўкай, какошнікі, броўкі, закамары асноўнага аб'ёма, пяцікупалле і інш. Асноўны кубападобны аб'ём пастаўлены на высокі цокаль і завершаны светлавым цыліндрычным барабанам. Над арачным парталам галоўнага ўваходу зробленая ніша такой самай формы з размалёўкай. У дэкоры фасадаў выкарыстаныя какошнікі, сухарыкі, броўкі, закамары і інш.

## Інтэр'ер 
Унутры нефы перакрытыя цыліндрычнымі скляпеннямі на папружных арках і сферычным купалам барабану ў цэнтры. Асноўны кампазіцыйны і дэкаратыўны элемент інтэр'еру — трох'ярусны іканастас, які адмяжоўвае акруглую апсіду.

Абразы 19 ст.: «Маці Божая Балезная», «Маці Божая Адзігітрыя», «Увядзенне Багародзіцы ў храм», «Дзева Марыя» (у разным ківоце).

## Літаратура 
*  С. 555.
* 
* Праваслаўныя храмы Беларусі: энцыклапедычны даведнік / А. М. Кулагін; [рэдакцыйны савет: Г. П. Пашкоў, Л. В. Календа]. — Мінск: Беларуская Энцыклапедыя, 2007. — 653 с. 2000 экз. ISBN 978-985-11-0389-4.

## Спасылкі 
* 
* 
* 

Катэгорыя:Славутасці Каменца
Катэгорыя:Збудаванні Беларусі ў псеўдарускім стылі
Катэгорыя:Праваслаўныя храмы Камянецкага раёна
Катэгорыя:Храмы Брэсцкай і Кобрынскай епархіі
Катэгорыя:1914 год у Беларусі
Свята-Успенская царква (Кашэвічы)

**Свята-Успенская царква** — праваслаўны храм у в. Кашэвічы (Петрыкаўскі раён). Помнік драўлянага дойлідства. Пабудаваная ў 1642 г.

## Архітэктура 
Спачатку мела глыбінна-прасторавую кампазіцыю, складалася з квадратнага ў плане асноўны аб’ёму і пяціграннай алтарнай апсіды. У другой палове XIX ст. да асноўнага аб’ёму з захаду прыбудаваная двух’ярусная чацверыковая вежа-званіца з дахам складанай канфігурацыі. Над асноўным аб’ёмам двух’ярусны васьмерыковы верх (у інтэр'еры пераход да яго ад ніжняга чацверыка на ветразях, у якіх прарэзаныя дэкаратыўныя галаснікі), завершаны цыбулепадобным купалам. Алтарная апсіда накрытая шатровым дахам з купалком на глухім барабане. Дахі злучаныя прамежкавай двухсхільнай стрэшкай. Сцены звонку гарызантальна ашаляваныя, прамавугольныя вокны аздобленыя плоскімі ліштвамі.

## Інтэр’ер 
У інтэр’еры асноўны аб’ём злучаны з алтарнай часткай праёмам у выглядзе стылізаванай двухпралётнай аркі, мае кансольна-бэлечныя хоры, агароджаныя балюстрадай. Помнік адметны своеасаблівай сістэмай прапорцый, звязанай са старажытна-рускім дойлідствам.

## Літаратура 
*  С. 202—203.
* 
* Праваслаўныя храмы Беларусі: энцыклапедычны даведнік / А. М. Кулагін; [рэдакцыйны савет: Г. П. Пашкоў, Л. В. Календа]. — Мінск: Беларуская Энцыклапедыя, 2007. — 653 с. 2000 экз. ISBN 978-985-11-0389-4.

## Спасылкі 
* 
* 
* 

Катэгорыя:Кашэвічы
Катэгорыя:Драўляныя цэрквы Беларусі
Катэгорыя:Помнікі беларускага народнага дойлідства
Катэгорыя:Праваслаўныя храмы Петрыкаўскага раёна
Катэгорыя:Храмы Тураўскай і Мазырскай епархіі
Катэгорыя:1642 год у Еўропе
Катэгорыя:XVII стагоддзе ў Беларусі
Касцёл Беззаганнага Зачацця Найсвяцейшай Дзевы Марыі (Касцяневічы)

**Касцёл Беззаганнага Зачацця Найсвяцейшай Дзевы Марыі** — помнік архітэктуры позняга барока. Пабудаваны ў сярэдзіне XVIII стагоддзя ў в. Касцяневічы Вілейскага раёна.

## Архітэктура 
Прамавугольны ў плане будынак накрыты высокім двухсхільным дахам з вальмай над алтарнай часткай. Сцены апрацаваныя плоскімі пілястрамі. Галоўны фасад завершаны атыкавым франтонам складанай формы з паўцыркульным аконным праёмам. Франтон упрыгожаны валютамі, пілястрамі, шматслаёвым карнізам. Уваходны партал і аконныя праёмы лучковыя. Да ўсходняга фасада далучаная прыбудова, накрытая стромкім двухсхільным дахам з атыкавым барочным франтонам над уваходам.

## Інтэр'ер 
Унутраная прастора перакрытая каробчатай столлю. Падлога выкладзеная каляровай мазаікай. Сцены аздобленыя двухслаёвымі пілястрамі. Алтар сіметрычнай кампазіцыі з вялікай паўцыркульнай нішай у цэнтры, аздоблены шасцю паўкруглымі калонамі з іанічнымі капітэлямі, якія падтрымліваюць шматслойны карніз. Паміж калонамі гіпсавая пафарбаваная скульптура. На невысокія драўляныя хоры вядзе бакавая лесвіца.

## Ахова 
Занесены ў Дзяржаўны спіс гісторыка-культурных каштоўнасцей Рэспублікі Беларусь як аб'ект гісторыка-культурнай спадчыны рэспубліканскага значэння.

## У мастацтве 
У 2013 годзе Белпошта выпусціла паштовую картку з арыгінальнай маркай, на якой знаходзіцца касцёл у Касцяневічах.

## Гл. таксама 
* Вілейскі дэканат

## Літаратура 
* 
* Габрусь Т. В. Мураваныя харалы: Сакральная архітэктура беларускага барока / Т. В. Габрусь. Мн.: Ураджай, 2001.— 287 с.: іл. ISBN 985-04-0499-X, с. 265.

## Спасылкі 
* 
* 

Катэгорыя:Касцяневічы
Катэгорыя:З’явіліся ў 1763 годзе
Катэгорыя:Касцёлы Вілейскага раёна
Катэгорыя:Збудаванні Беларусі ў стылі барока
Катэгорыя:1763 год у Беларусі
Катэгорыя:Касцёлы Мінска-Магілёўскай архідыяцэзіі
Свята-Пакроўская царква (Кішчыцы)

**Свята-Пакроўская царква** — праваслаўны храм у вёсцы Кішчыцы Дрыбінскага раёна Магілёўскай вобласці. Знаходзіцца ў цэнтры вёскі.

## Гісторыя 
Пабудавана ў 1845 годзе з цэглы на месцы храма 1740 года.

## Архітэктура 
Помнік архітэктуры рэтраспектыўна-рускага стылю з рысамі класіцызму. Аб’ёмна-прасторавая кампазіцыя храма развітая па падоўжнай восі. Цэнтральны квадратны ў плане аб’ём накрыты пакатым шатровым дахам з цыбулепадобнай галоўкай. Яго фасады завершаныя кілепадобнымі франтонамі. Трох’ярусная вежа-званіца, прыбудаваная з боку галоўнага фасада, накрытая шатровым дахам з галоўкай. Прамавугольныя аб’ёмы бабінца і апсіды накрытыя двухсхільнымі дахамі. Сцены будынка прарэзаныя вялікімі паўцыркульнымі аконнымі праёмамі.

У дэкаратыўным аздабленні фасадаў выкарыстаныя пілястры, франтоны, сандрыкі, нішы, прафіляваныя карнізы і інш. Ва ўнутранай прасторы царквы дамінуе зала, якая перакрытая самкнутым скляпеннем на папружных арках. Пакрыцці астатніх аб’ёмаў цыліндрычныя. Аб’ём ніжняга ярусу званіцы падзелены сценамі на тры памяшканні: у левым зробленая двухмаршавая лесвіца, якая вядзе на верхнія ярусы, сярэдняе — тамбур-прытвор, правае прыстасавана для гаспадарчых патрэб.

Унутры малітоўная зала перакрыта самкнутым скляпеннем на папружных арках, астатнія памяшканні — цыліндрычнымі. Прытвор прасценкамі расчлянёны на ўваходны тамбур і бакавыя прасвірню і лесвічную клетку.

## Літаратура 
*  — С. 241
*  — С. 386
* Праваслаўныя храмы Беларусі: энцыклапедычны даведнік / А. М. Кулагін; [рэдакцыйны савет: Г. П. Пашкоў, Л. В. Календа]. — Мінск: Беларуская Энцыклапедыя, 2007. — 653 с. 2000 экз. ISBN 978-985-11-0389-4.

## Спасылкі 
* 
* 
* 
* 

Катэгорыя:Кішчыцы
Катэгорыя:Збудаванні Беларусі ў псеўдарускім стылі
Катэгорыя:Праваслаўныя храмы Дрыбінскага раёна
Катэгорыя:1845 год у Беларусі
Катэгорыя:Храмы Магілёўскай і Мсціслаўскай епархіі
Благавешчанскі касцёл і кляштар дамініканцаў (Клецк)

**Дабравешчанскі касцёл і кляштар дамініканцаў** — помнік архітэктуры сталага барока. У цэнтры горада Клецка Мінскай вобласці, па вул. Панкратаўская, 8.

## Гісторыя 
Кляштар быў заснаваны ў 1683 г. скарбнікам навагрудскім Ежы Казімірам Булгакам і яго жонкай Кларай з Галтоўскіх. У тым жа годзе па фундацыі маршалка літоўскага князя С.К. Радзівіла драўляны касцёл заменены на мураваны, асвячоны 6 чэрвеня 1684 г. Пасля скасавання ў 1832 годзе Дамініканскага кляштара ў Дабравешчанскім касцёле была ўладкавана праваслаўная Спаса-Уваскрасенская царква. У 1854 г. царква адрамантавана за кошт князя Гераніма Лявона Радзівіла (быў створаны драўляны іканастас на 13 абразоў). У савецкі час храм закрыты (у ім быў размешчаны філіял механічнага завода). Царква адноўлена ў 2000 г.

## Архітэктура 
thumb|Унутры Васкрасенскай царквы.
Неф (у плане выцягнуты прамавугольнік) і алтарная апсіда з паўцыркульным завяршэннем накрыты высокім агульным дахам. З поўначы — невялікая сакрысція. Галоўны фасад вырашаны як аб’ёмная дзвюхвежавая пласціна і падзелены карнізам (ніжэй узроўню карнізу нефу) на две роўныя па вышыні часткі. Масіўныя чацверыковыя вежы спачатку завяршаліся пакатымі, потым высокімі чатырохсхільнымі шатрамі (вярхі разбураныя), тарэц даху закрываўся трохвугольным франтонам, па вышыні амаль роўным з вежамі. Фасады рытмічна расчлянёныя шырокімі пілястрамі, пластыка галоўнага фасада ўзбагачаная нішамі, франтончыкамі, скульптурай і лепкай.

## Будынак кляштара дамініканцаў 
На ўсходзе за касцёлам пастаўлены двухпавярховы прамавугольны ў плане мураваны будынак кляштара, накрыты вальмавым дахам. Фасады рытмічна расчлянёныя шырокімі лапаткамі і прамавугольнымі аконнымі праёмамі. Планіроўка галерэйная з тарцовай двухмаршавай лесвіцай. Перакрыцці памяшканняў, галерэй і падвалаў скляпеністыя. З 1795 г. пры кляштары існавала школа на дзесяць студэнтаў шляхецкага паходжання і шпіталь (заснаваны М. Адахоўскім).

Цяпер у кляштары размешчаны інтэрнат. Касцёл і кляштар — помнікі рэспубліканскага значэння.

## Літаратура 
* Архітэктура Беларусі. Энцыклапедычны даведнік. — Мінск, 1993.
* Габрусь Т. В. Мураваныя харалы: Сакральная архітэктура беларускага барока / Т. В. Габрусь. Мн.: Ураджай, 2001.— 287 с.: іл. ISBN 985-04-0499-X, с. 133—134.
* Праваслаўныя храмы Беларусі: энцыклапедычны даведнік / А. М. Кулагін; [рэдакцыйны савет: Г. П. Пашкоў, Л. В. Календа]. — Мінск: Беларуская Энцыклапедыя, 2007. — 653 с. 2000 экз. ISBN 978-985-11-0389-4.
* Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. Т. 8: Канто — Кулі / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш. — Мн.: БелЭн., 1999. ISBN 985-11-0144-3, С. 333—334.

## Спасылкі 
* 
* 
* 
* 

Катэгорыя:Храмы Клецка
Катэгорыя:Збудаванні Беларусі ў стылі сармацкага барока
Катэгорыя:XVIII стагоддзе ў Беларусі
Катэгорыя:Храмы Слуцкай епархіі
Катэгорыя:Праваслаўныя храмы Клецкага раёна
Катэгорыя:Колішнія касцёлы Мінскай вобласці
Касцёл Нараджэння Найсвяцейшай Дзевы Марыі (Кемелішкі)

**Касцёл Нараджэння Найсвяцейшай Дзевы Марыі** — каталіцкі храм у в. Кемелішкі Астравецкага раёна Гродзенскай вобласці.

## Гісторыя 
Па адных дадзеных, касцёл пабудаваны ў 1900 годзе на месцы храма 1781 года. Паводле іншых звестак, у 1900 годзе стары храм быў толькі перабудаваны.

Узведзены па фундацыі Станіслава Прушынскага, асвечаны ў 1799 годзе віленскім біскупам-суфраганам Давыдам Пільхоўскім. У 1886—1889 гадах пробашчам служыў вядомы рэлігійны дзеяч, гісторык рымска-каталіцкай царквы Ян Курчэўскі. У 1931 годзе пры касцёле існаваў кляштар місіянерак.

## Архітэктура 
Помнік архітэктуры барока, які ў выніку перабудовы 1900 года набыў рысы неаготыкі.

Hanna Prušynskaja (Kamaroŭskaja). Ганна Прушынская (Камароўская) (XVIII).jpg|Партрэт Ганны Прушынскай (Камароўскай)
Stanisłaŭ Prušynski. Станіслаў Прушынскі (XVIII).jpg|Партрэт Станіслава Прушынскага. XVIII ст.
Stanisłaŭ Prušynski. Станіслаў Прушынскі (XVIII) (2).jpg|Партрэт Станіслава Прушынскага
Арханёл Міхал. Канец XVIII ст., в. Кемелішкі Астравецкага р-на.jpg|Арханёл Міхал. Канец XVIII ст.
Уручэнне ружанца святому Дамініку. ХVІІІ ст., в. Кемелішкі, Астравецкі раён.jpg|Уручэнне ружанца святому Дамініку. XVIII ст.

## Літаратура 
*  — С. 240
*  — С. 177
*  — С. 91

## Спасылкі 
* 
* 

Катэгорыя:Касцёлы Гродзенскай дыяцэзіі
Катэгорыя:Кемелішкі
Катэгорыя:1781 год у Беларусі
Катэгорыя:Драўляныя касцёлы Беларусі
Катэгорыя:Касцёлы Астравецкага раёна
Катэгорыя:Збудаванні Беларусі ў стылі барока
Сядзіба князёў Мяшчэрскіх (Клімавічы)

**Сядзібны дом князёў Мяшчэрскіх** — будынак у Клімавічах па вуліцы Савецкай, 69. Помнік драўлянага дойлідства XIX ст., пабудаваны ў 1867 годзе ў псеўдарускім стылі. Цяпер музей.

У асабняку да Кастрычніцкай рэвалюцыі жыла з сям’ёй Марыя Мікалаеўна з Мяшчэрскіх, жонка апошняга клімавіцкага павятовага маршалка Мікалая Бекмана. Пазней сям’ю перасялілі ў невялікі бедны дамок на ўскраіне горада.

## Архітэктура 
Драўляны аднапавярховы амаль квадратны ў плане будынак з прыбудовай у паўднёва-заходняй частцы. Кампазіцыя галоўнага фасада трохчасткавая. Цэнтральная частка вылучаная мансардай з кілепадобным франтонам, поле якога падзелена крыж-накрыж прафіляванымі сцяжкамі, упрыгожанае разнымі накладнымі дэталямі, ламанымі лесвічнымі стужкамі. Бакавыя часткі завершаныя трохвугольнымі франтонамі. Шырокая паласа фрызу дэкараваная разьбой у выглядзе карунак. Вокны лучковыя, на галоўным і паўднёвым фасадах упрыгожаныя разнымі ліштвамі. Планіроўка калідорная. З паўночнага боку размешчаны вестыбюль з лесвіцай у мансарду.

## Крыніцы 
## Літаратура 
* 
* 

## Спасылкі 
* 
* 
* 

Катэгорыя:Сядзібы Беларусі
Катэгорыя:Славутасці Клімавічаў
Катэгорыя:Будынкі і збудаванні Клімавічаў
Катэгорыя:Род Мяшчэрскіх
Катэгорыя:Збудаванні Беларусі ў псеўдарускім стылі
Катэгорыя:Драўляная архітэктура Беларусі
Сядзібны дом (Кобрын)

**Сядзібны дом** — будынак у Кобрыне, размешчаны па адрасе вул. Суворава, 16. Помнік архітэктуры класіцызму. У будынку размешчаны ваенна-гістарычны музей імя А. В. Суворава.

## Гісторыя 
Пабудаваны да 1794 г. у Кобрыне з дрэва. Аўтар праекта і першы гаспадар дома не вядомы. Верагодна, пасля задушэння паўстання 1794 г. пад кіраўніцтвам Т. Касцюшкі дом быў канфіскаваны ў яго гаспадароў, таму што ў канцы 1795 г. ён пуставаў ужо. З 1797 г. у ім жыў А. Сувораў. У 1860 г. у доме жыў адзін з кіраўнікоў нацыянальна-вызваленчага паўстання 1863 г. генерал Р. Траўгут. Разбураны ў гады Другой сусветнай вайны. Адноўлены ў 1948 г. і прыстасаваны пад ваенна-гістарычны музей. Рэстаўрыраваны ў 1980 г.

## Архітэктура 
Прамавугольны ў плане аднапавярховы драўляны будынак накрыты гонтавым вальмавым дахам. Сіметрычна-восевая кампазіцыя галоўнага і дваровага фасадаў вылучаная ў цэнтры ганкамі (на чатырох слупах), завершанымі трохвугольнымі франтонамі. Сцены атынкаваныя, з прамавугольнымі вокнамі і акаванымі аканіцамі. Планіроўка анфіладная. Абапал галоўнага ўваходу дзве гарматы 1812 г. Перад домам у 1848 г. устаноўлены бронзавы бюст Суворава (скульптар П. Кюферле).

## Літаратура 
* 
* 

## Спасылкі 
* 
* 

Катэгорыя:Славутасці Кобрына
Катэгорыя:Будынкі і збудаванні Кобрына
Катэгорыя:З’явіліся ў XVIII стагоддзі
Катэгорыя:Аляксандр Васільевіч Сувораў
Катэгорыя:Сядзібы Беларусі
Катэгорыя:Збудаванні Кобрына ў стылі класіцызм
Сезон 2014 ФК Гомель

У 2014-м годзе футбольны клуб «Гомель» прымаў удзел у трох афіцыйных турнірах: 
* Чэмпіянаце Беларусі 2014 (6 месца), 
* Кубку Беларусі 2013/2014 (вылет у чвэрцьфінале), 
* Кубку Беларусі 2014/2015 (вылет у 1/8 фінала).

## Склад каманды 
### Ігракі 
|-----
! colspan="9" bgcolor="#B0D3FB" align="left" |

|----- bgcolor="#DFEDFD"

* Капітан каманды:  Дзмітрый Камароўскі

*Заўвагі*
# Ігрок пакінуў ФК «Гомель» (яго нумар можа быць выдадзены іншаму іграку).
# Пасля рыскі пададзены ігракі, якія прыйшлі ў каманду ў сярэдзіне сезону.

### Трэнерскі штаб 
*  Аляксей Мяркулаў (1972 г.н.) — галоўны трэнер (да мая)
*  Уладзімір Гольмак (1966 г.н.) — галоўны трэнер (з мая)
*  Валерый Яначкін (1954 г.н.) — старшы трэнер, у маі — в.а. галоўнага трэнера
*  Інна Сідрылёва (1986 г.н.) — трэнер (да мая)
*  Вячаслаў Ляўчук (1971 г.н.) — трэнер па навукова-метадычнай працы 
*  Андрэй Свіркоў (1972 г.н.) — трэнер брамнікаў
*  Фёдар Лузай (1973 г.н.) — галоўны трэнер дубля

## Трансферы 
### Зіма 2013—2014 
#### Прыйшлі ў клуб 
#### Пакінулі клуб 
* З арэнды
** У арэнду

### Лета 2014 
#### Прыйшлі ў клуб 
* З арэнды

#### Пакінулі клуб 
* У арэнду

## Спасылкі 
* Сезон 2014 на сайце football.by
* Сезон 2014 на сайце teams.by

2014
Гомель
Катэгорыя:2014 год у Гомелі
Крысціян Лубутэн

**Крысціян Лубутэн** (; нар. , , Францыя) — французскі дызайнер абутку. У абутку Лубутэн заўсёды ўжывае чырвоныя лакавыя падэшвы, што сталі яго візітнай карткай. Мадэлі брэнда «Christian Louboutin» прызнаны найпрэстыжнейшым жаночым абуткам у 2007, 2008 і 2009 гадах. Да 2011 года «Christian Louboutin» стаў абутковым брэндам, мадэлі якога часцей за іншыя шукалі ў інтэрнэце.

## Асабістае жыццё
З 1997 года партнёрам Лубутэна быў ландшафтны архітэктар Луі Бенеш. Партнёры жывуць паміж сваімі дамамі ў I акрузе Парыжа, рыбацкім катэджам у Лісабоне, дамамі ў партугальскіх Мелідэсе і Кампарце, палацам у Халебе, плавучым домам на Ніле, які называюць Дахабібі (*лодка майго кахання*), і домам у Луксоры. Дом у Луксоры — былая рамесніцкая майстэрня, пабудаваная з цэглы, з надбудаваным паверхам і бельведэрам на даху.

Апроч гэтага, Лубутэн разам са сваім бізнес-партнёрам Бруна Чэмберленам сумесна валодае замкам XIII ст. у Вандэі.

Катэгорыя:Мадэльеры Францыі
Катэгорыя:Гандлёвыя маркі класа «люкс»
Катэгорыя:Дызайнеры абутку
Спаскі манастыр (Кобрын)

**Спаскі манастыр** — колішні манастыр у г. Кобрын, размешчаны па адрасе вул. 17-га Верасня, 11. Помнік архітэктуры барока.

## Гісторыя 
Упершыню ўпамінаецца ў 1465 г. у лісце княгіні кобрынскай Ульяны. У 1501 г. удава князя Івана княгіня Фядора (Тэадора) з Рагатынскіх адпісала манастыру сяло Корчыцы з людзьмі і ўсімі данінамі, 2 карчмы ў Кобрыне, 10-ю мерку жыта з млына на р. Кобрынка і 10-ю капу жыта і яравога збожжа з Кобрына. На пачатак XVI ст. манастыр ужо меў цагляныя жылыя і службовыя карпусы, капліцу. Пасля Брэсцкай уніі 1596 г. манастыр стаў уніяцкім. У XVII—XVIII стст. неаднаразова перабудоўваўся. У манастыры праходзіў Кобрынскі сабор 1626 г. У 1632—1633 гг. яго архімандрытам быў уніяцкі царкоўны дзеяч Р. Корсак.

Указам расійскага імператара 1828 г. у манастыры адкрыта духоўнае вучылішча. Пасля Полацкага сабору 1839 г., дзе была скасавана унія, манастыр быў закрыты. Пасля пажару ў другой палове ХІХ ст. не аднаўляўся. У 1920-я гады рэстаўрыраваны, у ім быў павятовы суд.

## Архітэктура 
У пачатку XVI ст. манастыр меў мураваныя жылы і службовыя карпусы, капліцу. Да нашага часу захаваўся мураваны двухпавярховы прамавугольныны ў плане, накрыты высокім ламаным дахам будынак (даўжыня 30 м, шырыня 10 м). Сіметрычны галоўны фасад вылучаны цэнтральным рызалітам, завершаным фігурным атыкавым франтонам. Фасады раскрапаваныя пілястрамі і фігурнымі філёнгамі вакол прамавугольных аконных праёмаў. Па верху сцен праходзіць развіты карніз. У інтэр'еры пры ўваходзе шырокая аднамаршавая лесвіца. Пачатковая планіроўка змененая. У інтэр'еры зберагліся элементы барочнага дэкору. Таўшчыня сцен 1,2 м, у сутарэннях больш за 2 м. Перакрыцці над паверхамі плоскія бэлечныя, над сутарэннямі — цыліндрычныя скляпенні. Пачатковая планіроўка змененая, у левым крыле частка акон замураваная.

## Літаратура 
* 
* 
* Праваслаўныя храмы Беларусі: энцыклапедычны даведнік / А. М. Кулагін; [рэдакцыйны савет: Г. П. Пашкоў, Л. В. Календа]. — Мінск: Беларуская Энцыклапедыя, 2007. — 653 с. 2000 экз. ISBN 978-985-11-0389-4.

## Спасылкі 
* 
* 
* 

Катэгорыя:Культавыя збудаванні Кобрына
Катэгорыя:Колішнія манастыры Беларусі
Катэгорыя:Праваслаўныя манастыры Беларусі
Катэгорыя:Уніяцкія манастыры Беларусі
Катэгорыя:З’явіліся ў 1465 годзе
Катэгорыя:З’явіліся ў XVII стагоддзі
Катэгорыя:Збудаванні Беларусі ў стылі барока
Катэгорыя:Брэсцкая і Кобрынская епархія