Пётр Рыгоравіч Чавус

{{Дзяржаўны дзеяч
| беларускае імя     = Пётр Рыгоравіч Чавус
| арыгінальнае імя   = 
| партрэт            = 
| подпіс             = 
| шырыня партрэта    = 
| тытул              = Міністр абароны Беларусі
| парадак            = 
| сцяг               = Flag_of_Belarus_(1918,_1991-1995).svg
| сцяг2              = Эмблема Министерства обороны Республики Беларусь.png
| перыядпачатак      = снежань 1991
| перыядканец        = красавік 1992
| папярэднік         = *пасада створанная*
| пераемнік          = Павел Паўлавіч Казлоўскі
| прэзідэнт          = 
| нацыянальнасць     = беларус
| веравызнанне       = 
| дата нараджэння    = 07.01.1939
| месца нараджэння   = 
| дата смерці        =
| месца смерці       =
| пахаваны           =
| бацька             =
| маці               =
| жонка              = Лідзія Аляксееўна
| дзеці              = сын Алег
| гады службы        = -1995
| прыналежнасць      = 
| род войскаў        =
| званне             = 
| камандаваў         = Міністэрствам абароны Беларусі
| бітвы              =
| партыя             =
| дзейнасць          =
| прафесія           =
| утварэнне          = 1. Мінскае сувораўскае ваеннае вучылішча 2. Ташкенцкае вышэйшае агульнавайсковае каманднае вучылішча 3. Ваенная акадэмія імя Фрунзе 4. Ваенная акадэмія Генеральнага штаба
| навуковая ступень  =
| узнагароды         =
{ style="background:transparent"
     
-

}
| аўтограф           =
| сайт               =
| Commons            =
}}
**Пётр Рыгоравіч Чавус** (нар. , в. Старына, Петрыкаўскі раён, Гомельская вобласць) — ваенны і дзяржаўны дзеяч Беларусі, першы міністр абароны Беларусі (1991—1992).

## Біяграфія 
Сын загінулага партызана. Скончыў Мінскае сувораўскае ваеннае вучылішча, потым Ташкенцкае вышэйшае агульнавайскавое каманднае вучылішча. Службу пачаў на пасадзе камандзіра танкавага ўзвода ў Паўночна-Каўказскай ваеннай акруге. Пасля быў намеснікам камандзіра танкавага батальёна ў Беларускай ваеннай акрузе. У 1968 годзе ўдзельнічаў у ўводзе войскаў Варшаўскага дагавора ў Прагу. Завочна скончыў Ваенна-палітычную акадэмію імя Леніна.
У 1978 годзе паступіў у Ваенную акадэмію Генеральнага штаба Узброеных Сілаў. З 1980 служыў у Сярэднеазіяцкай ваеннай акруге. З 1987 — саветнік начальніка генеральнага штаба Дэмакратычнай Рэспублікі Афганістан. У 1988—1991 — начальнік штаба Прыбалтыйскай ваеннай акругі.
У 1991 годзе займаў пасады начальніка інстытута ваеннай гісторыі СССР, начальніка штаба і першага намесніка начальніка Грамадзянскай абароны СССР.

У канцы 1991 года падчас службовай камандзіроўкі ў Мінску прыняў прапанову ўзначаліць ствараемае Міністэрства па справах абароны Беларусі.

З мая 1992 года — намеснік міністра абароны Рэспублікі Беларусь.

У 1994—1995 быў саветнікам ва ўрадзе Рэспублікі Беларусь.

## Пасля адстаўкі 
Узначальвае міжнародны кадэцкі рух, з’яўляецца старшынёй Міжнароднай асацыяцыі сувораўскіх, нахімаўскіх і кадэцкіх аб’яднанняў «Кадэцкае братэрства», ганаровым старшынёй Беларускага Сувораўска-нахімаўскага саюза, перайменаванага пасля ў Беларускі саюз сувораўцаў і кадэтаў.

## Узнагароды 
Кавалер двух ордэнаў Чырвонай Зоркі, ордэна «За службу Радзіме ва Узброеных Сілах СССР» III ступені, двух ордэнаў Чырвонага Сцяга Дэмакратычнай Рэспублікі Афганістан, больш за трыццаць медалёў СССР, Рэспублікі Беларусь і замежных дзяржаў.

У 2005 годзе сярод першых быў узнагароджаны Міжнароднай асацыяцыяй «Кадэцкае братэрства» ордэнам «Кадэцкі крыж» I ступені.

У 2013 годзе Мітрапаліт Мінскі і Слуцкі, Патрыяршы Экзарх усяе Беларусі ўзнагародзіў яго ордэнам Беларускай праваслаўнай царквы — свяціцеля Кірылы Тураўскага II ступені.

## Сям’я 
Жанаты, мае сына, дачку, двух унучак, унука.

## Спасылкі 
* http://vsr.mil.by/2014/01/09/ot-suvorovca-do-generala/ 
* http://belkadet.by/?page_id=3637
* Першы ваенны міністр незалежнай Беларусі 

Катэгорыя:Міністры абароны Рэспублікі Беларусь
Катэгорыя:Ваенныя Беларусі
Катэгорыя:Генерал-палкоўнікі Беларусі