open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Наталля Яўгеньеўна Лапцева

**Наталля Яўгеньеўна Лапцева** (, в. Асінаўка, Чавускі раён, Магілёўская вобласць) — беларуская педагог, спецыяліст у галіне тэорыі і методыкі навучання і выхавання (замежныя мовы). Кандыдат педагагічных навук (2004), дацэнт (2006).

## Біяграфія 
Скончыла Мінскі дзяржаўны педагагічны інстытут замежных моў (спецыяльнасць «Нямецкая і англійская мова», 1990), Мінскі дзяржаўны лінгвістычны ўніверсітэт (аспірантура, 2001).
    
Працавала ў Беларускім дзяржаўным універсітэце (дацэнт кафедры нямецкай мовы). Працуе ў Мінскім дзяржаўным лінгвістычным універсітэце (факультэт нямецкай мовы, дацэнт кафедры лексікалогіі нямецкай мовы, з 2013 — дэкан факультэта, з 2020 — рэктар).

Навуковыя інтарэсы: распрацоўка канцэпцыі для стварэння дапаможнікаў па навучанню замежнай мове дарослых.

## Літаратура 
* Формирование речевого лексического навыка на основе дифференцированного использования знаний (немецкий язык, неязыковой вуз) : диссертация … кандидата педагогических наук : 13.00.02 : защищена 23.12.2004 : утверждена 23.03.2005 / Лаптева Наталья Евгеньевна. — Минск, 2004.
* Немецкий язык для студентов-юристов : учебно-методическое пособие / Н. Е. Лаптева [и др.]. — Минск, 2008.
* Комплекс упражнений для формирования речевого лексического навыка на основе квантования знаний / Н. Е. Лаптева // Замежныя мовы ў Рэспубліцы Беларусь. — 2004. — № 3. — С. 39—43.
* О путях повышения эффективности профессиональной деятельности преподавателя иностранных языков / Н. Е. Лаптева, И. Е. Руденкова // Замежныя мовы ў Рэспубліцы Беларусь. — 2008. — № 2. — С. 30—34.

Катэгорыя:Педагогі Беларусі
Катэгорыя:Рэктары Мінскага дзяржаўнага лінгвістычнага ўніверсітэта
Хаджы Хасроў

**Хаджы Хасроў**, або **Азі Хасроў** (да 1563, Полацк(?) — пасля 8 красавіка 1595) — персідскі дыпламат 1590-х гадоў.

Пра яго беларускае паходжанне паведамляе ў адпісцы астраханскі ваявода : *«А родом… он литвин, полотцкого взятья»*. Пасля захопу Полацка ў 1563 годзе войскамі Івана Грознага быў вывезены ў Маскоўскую дзяржаву, адтуль прададзены ў Персію. Пры двары шаха Абаса займаў пасаду перакладчыка. У маі 1592 — лістападзе 1594 года ўзначальваў пасольства ў Маскву. Вёў паспяховыя перагаворы з урадам Фёдара Іванавіча пра саюз і гандаль паміж Персіяй і Маскоўскай дзяржавай. У Маскве меў кантакты з аўстрыйскім пасольствам Мікалая Варкача адносна саюзу еўрапейскіх дзяржаў і Персіі супраць Турцыі.

## Літаратура 
* 
* *Бушев П. П.* История посольств и дипломатических отношений Русского и Иранского государств в 1586—1612 гг.: (по русским архивам). — М., 1976.

Катэгорыя:Нарадзіліся ў XVI стагоддзі
Катэгорыя:Дыпламаты Ірана
Катэгорыя:Ірана-расійскія адносіны
Ежы Францкевіч-Радзімінскі

**Ежы Францкевіч-Радзімінскі** (? — пасля 1629) — вялікалітоўскі дзяржаўны дзеяч.

## Біяграфія 
Паходзіў са шляхецкага роду Францкевічаў-Радзімінскіх герба «Бродзіц». Сын падкаморыя полацкага Міхала і Ганны з Сапегаў, сястры канцлера Льва Сапегі. Лідскі войскі, суддзя земскі, з 1629 года маршалак, каралеўскі сакратар; маршалак Трыбунала ВКЛ у 1628 годзе. Удзельнічаў у вайне Рэчы Паспалітай са Швецыяй 1600—1629 гадоў.

## Літаратура 
* 
* *Лаўрэш Л.* Маршалкі Лідскага павета // Лідскі летапісец. № 2 (90). 2020.

Катэгорыя:Войскія лідскія
Катэгорыя:Суддзі земскія лідскія
Катэгорыя:Каралеўскія сакратары
Катэгорыя:Маршалкі Трыбунала Вялікага Княства Літоўскага
Данбаскі дзяржаўны педагагічны ўніверсітэт

**Данбаскі дзяржаўны педагагічны ўніверсітэт** () — украінская дзяржаўная вышэйшая навучальная ўстанова са статусам універсітэта, размешчаная ў Славянску.

## Гісторыя 
ВНУ заснавана ў 1939 годзе на базе педагагічнага вучылішча як настаўніцкі інстытут з двухгадовым тэрмінам навучання. У склад інстытута ўваходзілі тады два факультэты: гістарычны і філалагічны, на якія ў першы год паступілі 210 студэнтаў. У 1954 годзе Славянскі настаўніцкі інстытут набывае статус вышэйшай навучальнай установы з пяці- і чатырохгадовым тэрмінам навучання і новую назву - Славянскі дзяржаўны педагагічны інстытут. У 2011 годзе адбылося аб'яднанне Славянскага дзяржаўнага педагагічнага ўніверсітэта з Горліўскім дзяржаўным педагагічным інстытутам. Новая вышэйшая навучальная ўстанова атрымала назву "Данбаскі дзяржаўны педагагічны ўніверсітэт".

## Структура 
* Фізіка-матэматычны факультэт
* Філалагічны факультэт
* Факультэт пачатковай, тэхналагічнай і прафесійнай адукацыі
* Педагагічны факультэт
* Факультэт спецыяльнай адукацыі
* Факультэт фізічнага выхавання
* Факультэт гуманітарнай і эканамічнай адукацыі

## Спасылкі 
* Афіцыйная старонка ўніверсітэта

Катэгорыя:Універсітэты Украіны
Катэгорыя:Славянск
Катэгорыя:1939 год ва Украіне
Уладзімір Георгіевіч Пятроў

**Уладзімір Георгіевіч Пятроў** (нар. , ) — беларускі оперны спявак, Народны артыст Беларусі (2006).

## Біяграфія 
Уладзімір Пятроў нарадзіўся 3 лютага 1956 года ў Чалябінску ў сям’е рабочых. Яго маці — Ганна Разганава ў 1948 годзе з Магілёўшчыны пераехала ў Чалябінск, дзе працавала на трактарным заводзе.

Уладзімір Пятроў у 20 год скончыў мантажны тэхнікум па спецыяльнасці «тэхнік-электрык», працаваў як і яго маці на трактарным заводзе дзе і трапіў у завадскі хор. Пасла службы ў арміі ва Уральскай ваеннай акрузе паступіў ва Уральскаю кансерваторыю (клас прафесара Б. Вінаградава)

З 1986 па 1992 працаваў у Омскім музычным тэатры

З 1992 па 1995 працаваў у Беларускім музычным тэатры і з 1993 саліст Вялікага тэатра Беларусі.

Жанаты, мае двух дзяцей і двух унукаў.

Сын — Ілья Пятроў, старшы выкладчык кафедры спецыяльнага фартэпіяна БДАМ.

## Творчасць 
У рэпертуары: Яўген Анегін (Анегін), Саламея (Іаканаан), Іаланта (Роберт), Царская нявеста (Гразной), Рыгалета (Рыгалета), Аіда (Аманасра), Набука (Набука), Пікавая дама (Томскі, Ялецкі), Барыс Гадуноў (Рангоні), Хаваншчына (Шаклавіты), Алека (Алека), Дон Жуан (Дон Жуан), Трубадур (Граф дзі Луна), Дон Карлас (Радрыга дзі Поза), Травіята (Жэрмон), Баль-маскарад (Рэната), Макбет (Макбет), Мадам Батэрфляй (Шарплес), Багема (Марсэль), Тоска (Скарпія), Джані Скікі (Джані), Севільскі цырульнік (Фігаро), Паяцы (Сільвіё, Тоніа), Лючыя дзі Ламермур (Генрых Астан), Кармэн (Эскамільё), Сельскі гонар (Альфіа), Седая легенда (Кізгайла), Лятучы галандзец (Галандзец), Князь Ігар (Князь Ігар Святаслававіч, Князь Уладзімір Галіцкі).

Партыя саліруючага барытона ў кантаце «Карміна Бурана»

Катэгорыя:Постаці Вялікага тэатра оперы і балета Рэспублікі Беларусь
Катэгорыя:Народныя артысты Беларусі
Катэгорыя:Заслужаныя артысты Беларусі
Катэгорыя:Нарадзіліся ў Чалябінску
Катэгорыя:Выпускнікі Уральскай кансерваторыі
Хаджэнне архімандрыта Графенія

**«Хаджэнне архімандрыта Графенія»** — помнік літаратуры канца XIV ст. Напісана архімандрытам, відаць, Смаленскага Багародзіцкага (з 1658 Спаса-Аўраміева) манастыра Графеніем. Увесну 1375 года ён наведаў Іерусалім, летам таго ж года абышоў і апісаў інш. святыя мясціны Палесціны: Віфлеем, Назарэт, раку Іардан і інш. «Хаджэнне» складзена ў Палесціне, у XV ст. адрэдагавана невядомым кніжнікам. 

Асаблівую ўвагу Графеній звяртаў на тэхнічныя асаблівасці будынкаў, апісваў муроўку сцен, слупы, скляпенні, падмуркі. У творы адлюстраваны шматлікія паданні пра Ісуса Хрыста, Багародзіцу, першых хрысціян. Даюцца звесткі эканамічнага, сельскагаспадарчага, палітычнага, этнаграфічнага зместу. Апавяданне вызначаецца сухім інфармацыйна-дзелавым стылем.

У творы прадстаўлены шырокі пласт старабеларускай лексікі, якая не сустракаецца ў творах больш позняга часу. Нягледзячы на запазычанні з «Хаджэння ігумена Данііла» (спосаб стварэння аповеду, формы выкладання), Графеній стварыў цалкам арыгінальны і змястоўны твор.

У аднымі са спісаў «Хаджэння» захаваліся замалёўкі палесцінскіх цэркваў, якія, магчыма, узыходзяць да эскізаў, зробленых самім Графеніем.

## Літаратура 
* 
* Гаранін С. Л. Шляхамі даўніх ван-драванняў: Гіст.-тэарэт. нарыс развіцця паломніцкай літаратуры Беларусі XII—XVI стст. Мн., 1999.

Катэгорыя:Праваслаўная літаратура
Катэгорыя:Кнігі XIV стагоддзя
Катэгорыя:Літаратурныя творы на старабеларускай мове
Мацей Міхал Францкевіч-Радзімінскі

**Мацей Міхал Францкевіч-Радзімінскі** (? — 24 жніўня 1654) — вялікалітоўскі дзяржаўны дзеяч.

## Біяграфія 
Паходзіў са шляхецкага роду Францкевічаў-Радзімінскіх герба «Бродзіц». Харунжы новагародскі з 1636 года, староста мазырскі з 1651 года, пісар польны літоўскі з 1653 года.

Загінуў 24 жніўня 1654 года ў бітве пад Шапялевічамі.

## Крыніцы 
## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Харунжыя новагародскія
Катэгорыя:Старосты мазырскія
Катэгорыя:Пісары польныя літоўскія
Катэгорыя:Памерлі ў Круглянскім раёне
Катэгорыя:Удзельнікі вайны Расіі з Рэччу Паспалітай 1654—1667 гадоў (Рэч Паспалітая)
Гедэон Міхал Францкевіч-Радзімінскі

**Гедэон Міхал Францкевіч-Радзімінскі** (? — 16 чэрвеня 1712) — вялікалітоўскі дзяржаўны дзеяч.

## Біяграфія 
Паходзіў са шляхецкага роду Францкевічаў-Радзімінскіх герба «Бродзіц», сын Стафана. Староста слонімскі з 1693, харунжы надворны літоўскі з 1695.

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Старосты слонімскія
Катэгорыя:Харунжыя надворныя літоўскія
Ха (народ)

**Ха** (саманазва *Buha*) — усходнеафрыканскі народ, жыхары Танзаніі. Жывуць пераважна ўздоўж усходняга берага возера Танганьіка і мяжы з Бурундзі. Агульная колькасць (2020 г.) — 1 915 тысяч чал.

## Гісторыя 
Лічыцца, што ха мігрыравалі на сучаснае месца рассялення ў XVI — XVII стст. з поўначы. Да сярэдзіны XIX ст. на іх землях сфарміраваўся шэраг дробных дзяржаў, дзе ў якасці арыстакратыі выступалі жывёлагадоўцы, якія выводзілі свой род ад тутсі або хіма. Ха актыўна супраціўляліся палітыцы каланіялізму з боку Германіі, а потым Вялікабрытаніі, не выплочвалі падаткаў і ігнаравалі каланіяльных чыноўнікаў. 

У міжваенны перыяд брытанская каланіяльная адміністрацыя арганізавала кампанію па перасяленню тых ха, што жылі ў раёнах з распаўсюджаннем соннай хваробы. Гэта саслабіла ўладу арыстакратыі і садзейнічала інтэграцыі выхадцаў з розных дзяржаўных утварэнняў у адзіны народ. Але працэс стварэння інтэлектуальнай эліты, адрознай ад старой арыстакратыі, быў запаволеным і скончыўся толькі пасля абвяшчэння незалежнасці Танзаніі. 

## Асаблівасці культуры 
Галоўнымі заняткамі ха з'яўляюцца земляробства і жывёлагадоўля. Нават у нашы дні багацце чалавека вызначаецца наяўнасцю жывёлы. Яна перадаецца ў спадчыну па мужчынскай лініі. Сям'я жаніха расплочваецца жывёлай з сям'ёй нявесты падчас шлюбу. Аднак у паўночных раёнах рассялення ха жывёлагадоўля амаль адсутнічае з-за неспрыяльных эпізаатычных умоў, што робіць мясцовых насельнікаў залежнымі ад жывёлагадоўцаў з суседніх раёнаў. У апошнія дзесяцігоддзі назіраецца паступовая міграцыя ў гарады і іншыя рэгіёны Танзаніі.  

Ха захавалі багаты фальклор, у тым ліку вусныя гістарычныя і генеалагічныя паданні, што перадаюць падзеі некалькіх стагоддзяў. Пашырана вера ў духаў продкаў і прыроды. Вышэйшым бажаством лічыцца стваральнік сусвету *Імана*. 

## Літаратура 
* Brian J., The Tutsi and the Ha: A Study in Integration // Journal of Asian and African Studies. Vol. 8, no 1, 1973. P. 39 — 49
* Weiskopf J., Resettling Buha: A Social History of Resettled Communities in Kigoma Region, Tanzania, 1933—1975

Катэгорыя:Народы банту
Катэгорыя:Народы Афрыкі
Катэгорыя:Народы Танзаніі
Стафан Францкевіч-Радзімінскі

**Стафан Францкевіч-Радзімінскі** (? — 1693) — вялікалітоўскі дзяржаўны дзеяч.

## Біяграфія 
Паходзіў са шляхецкага роду Францкевічаў-Радзімінскіх герба «Бродзіц». Малодшы сын харужага лідскага Яна і невядомай з Нарушэвічаў. Харужы новагародскі ў 1654 годзе, каралеўскі дваранін, староста слонімскі.

Удзельнічаў у вайне Расіі з Рэччу Паспалітай 1632—1634 гадоў, у , у вайне Расіі з Рэччу Паспалітай 1654—1667 гадоў. Вызначыўся ў Хацінскай бітве 1673 года, у Венскай кампаніі 1683 года.

Шмат разоў з 1648 года выбіраўся паслом на соймы, уваходзіў у шматлікія соймавыя камісіі.

## Сям’я 
Быў некалькі разоў быў жанаты: спачатку з Крышкоўскай, потым з Ежавай Храптовічавай і, нарэшце, з Марыянай з Раецкіх, ваевадзянкай менскай, з якой пакінуў дачку Ганну Эльжбету і двух сыноў. Адзін з іх, Міхал Гедэон, быў харунжым надворным літоўскім.

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Харунжыя новагародскія
Катэгорыя:Старосты слонімскія
Катэгорыя:Дэпутаты Сойма Рэчы Паспалітай
Катэгорыя:Удзельнікі вайны Расіі з Рэччу Паспалітай 1654—1667 гадоў (Рэч Паспалітая)
Мікалай Францкевіч-Радзімінскі

**Мікалай Францкевіч-Радзімінскі** (каля 1585 — каля 1630) — вялікалітоўскі дзяржаўны дзеяч.

## Біяграфія 
Паходзіў са шляхецкага роду Францкевічаў-Радзімінскіх герба «Бродзіц». Сын падкаморыя полацкага Міхала і Ганны з Сапегаў, сястры канцлера Льва Сапегі. Харужы надворны літоўскі ў 1611—1613 гадах, маршалак Трыбунала ВКЛ у 1620; староста мсціслаўскі з 1613, васілішскі, радамльскі. Удзельнічаў у Інфлянцкай вайне 1558—1582 гадоў.

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Харунжыя надворныя літоўскія
Катэгорыя:Старосты мсціслаўскія
Катэгорыя:Маршалкі Трыбунала Вялікага Княства Літоўскага
Катэгорыя:Старосты радамльскія
Катэгорыя:Старосты васілішскія
Катэгорыя:Удзельнікі Лівонскай вайны
Канур

**Канур** () — горад на поўначы штата Керала ў Індыі. Насельніцтва — 56 823 (2011 г.).

## Гісторыя 
Першыя пасяленні на месцы горада з’явіліся ў неаліце. Дакладны час заснавання не вядомы. Эліністычным мараплаўцам ён быў вядомы як Нау́ра. Каля VI ст. стаў сталіцай княства Калатхунаду. У 1498 г. сюды прыбыла партугальская экспедыцыя на чале з Васка да Гама. У 1505 г. партугальцы заснавалі на поўнач ад горада крэпасць, захопленую ў 1663 г. галандцамі і ў 1790 г. — брытанцамі. Уладу ў горадзе захапіла мусульманская дынастыя, якая стварыла султанат Аракал. У 1792 г. Брытанская Ост-Індская кампанія канчаткова авалодала Канурам і ператварыла яго ў адзін з найбуйнейшых гандлёвых цэнтраў на поўдні Індыі.

Выхадцы з Канура ўдзельнічалі ў стварэнні Мусульманскай лігі і ў руху індыйскіх сацыялістаў. Падчас II сусветнай вайны горад і навакольныя тэрыторыі моцна пацярпелі ад эпідэміі халеры. У 1945—1946 гг. тут адбываліся актыўныя выступленні супраць брытанскіх уладаў. Пасля абвяшчэння незалежнасці Індыі горад стаў часткай штата Керала.

## Эканоміка 
Канур — важны транспартны цэнтр Кералы, дзе працуюць порт і аэрапорт. Прамысловасць прадстаўлена тэкстыльнымі і харчовымі прадпрыемствамі. Развіваецца турызм.

## Спасылкі 
* Афіцыйны гарадскі сайт
* Афіцыйны сайт раёна Канур

Катэгорыя:Гарады Кералы
Катэгорыя:Былыя сталіцы
Сцяпан Еўдакімавіч Савіцкі

**Сцяпан Еўдакімавіч Савіцкі** (, в. Вялікая Сліва, Слуцкі раён, Мінская вобласць — ) — беларускі спецыяліст у галіне тэхналогіі сілікатных і тугаплаўкіх неметалічных матэрыялаў, арганізатар адукацыі. Кандыдат тэхнічных навук (1955), прафесар (1971). Удзельнік Вялікай Айчыннай вайны.

## Біяграфія 
Скончыў Беларускі політэхнічны інстытут (1951; аспірантура, 1954).
    
Працаваў у Беларускім політэхнічным інстытуце (1954—1960), Беларускім дзяржаўным інстытуце народнай гаспадаркі імя В. У. Куйбышава (1960—1965, загадчык кафедры агульнай хіміі), Віцебскім тэхналагічным інстытуце лёгкай прамысловасці (1965—1988, рэктар).

Навуковыя інтарэсы: агульная хімія; фізікахімія сілікатаў і тэхналогія шкла; педагогіка вышэйшай школы.

## Узнагароды 
Ордэны Працоўнага Чырвонага Сцяга (1971), «Знак Пашаны» (1981), медалі «За перамогу над Германіяй у Вялікай Айчыннай вайне 1941—1945 гг.», «За ўзяцце Кёнігсберга», «За ўзяцце Берліна» і інш.

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Рэктары Віцебскага дзяржаўнага тэхналагічнага ўніверсітэта
Аляксандр Сяргеевіч Ключнікаў

**Аляксандр Сяргеевіч Ключнікаў** (, г. Давыд-Гарадок, Столінскі раён, Брэсцкая вобласць — ) — беларускі спецыяліст у галіне радыёфізікі і інфарматыкі. Доктар тэхнічных навук (1984), прафесар (1986). Віцэ-прэзідэнт Міжнароднай акадэміі навук інфармацыйных працэсаў і тэхналогій (2006).

## Біяграфія 
Скончыў Беларускі дзяржаўны ўніверсітэт імя У. І. Леніна (спецыяльнасць «Радыёфізіка», 1967; аспірантура, 1969).
    
Працаваў у Беларускім дзяржаўным універсітэце (1967—1988), Віцебскім дзяржаўным тэхналагічным інстытуце (1988—1998, у 1988—1993 — рэктар, 1993—1998 — загадчык кафедры аўтаматызацыі тэхналагічных працэсаў і вытворчасцей), Віцебскім філіяле Інстытута сучасных ведаў (з 1995), Гродзенскім філіяле Інстытута сучасных ведаў (з 2000), СП «Фортэкс — водныя тэхналогіі» (з 2004), Віцебскім дзяржаўным універсітэце імя П. М. Машэрава (1999—2000, 2006—2013, матэматычны факультэт, кафедра інжынернай фізікі, у 1999—2000 і 2006—2012 — загадчык кафедры).

Навуковыя інтарэсы: інфарматыка; радыёлакацыйнае ўзбраенне; дыфракцыя электрамагнетычных хваль; галаграфія; педагогіка вышэйшай школы.

## Узнагароды 
* Дзяржаўная прэмія Беларускай ССР (1974)
* Дзяржаўная прэмія СССР (1983).

## Літаратура 
* Ключнікаў Аляксандр Сяргеевіч / М. П. Савік // Беларуская энцыклапедыя : у 18 т. Мінск, 1999. Т. 8. С. 352.
* Ключников Александр Сергеевич / Н. П. Савик // Регионы Беларуси : энциклопедия : в 7 т. Минск, 2010. Т. 2, кн. 1. С. 495.
* Ключников Александр Сергеевич // Регионы Беларуси : энциклопедия : в 7 т. Минск, 2009. Т. 1, кн. 1. С. 461.
* Ключников Александр Сергеевич / Н. П. Савик // Республика Беларусь : энциклопедия : в 7 т. Минск, 2007. Т. 4. С. 90.
* Ключников Александр Сергеевич // Кто есть кто в Республике Беларусь. Деловой мир СНГ. Минск, 2006. Вып. 3. С. 172.
* Ключников Александр Сергеевич // Кто есть кто в Республике Беларусь. Минск, 2004. С. 131.
* Ключнікаў Аляксандр Сяргеевіч // Памяць. Столінскі раён : гіст.-дакум. хроніка. Мінск, 2003. С. 505.
* Ключников Александр Сергеевич // Кто есть кто. Деловой мир СНГ. Минск, 2002. Вып. 2. С. 173.

Катэгорыя:Рэктары Віцебскага дзяржаўнага тэхналагічнага ўніверсітэта
The Beach Boys

**The Beach Boys** — амерыканскі рок-гурт. Аснову ансамбля ў гады творчай актыўнасці складалі браты Уілсаны — Браян (бас-гітара, вакал), Дэніс (ударныя) і Карл (сола-гітара, вакал), іх стрыечны брат Майк Лаў (вакал) і іх агульны сябар Алан Джардзіні (рытм-гітара, вакал); пазней да гурта далучыўся Брус Джонстан. На станаўленне музычнага стылю паўплывалі ранні рок-н-рол і вакальныя гурты 1950-х гг.

Поспех групе прынеслі гарманічныя песні ў жанры сёрф-року, якія апісваюць мора, сонечныя пляжы і спартыўныя аўтамабілі («Surfin 'U.S.A.», «Surfer Girl», «Little Deuce Coupe»); пік папулярнасці The Beach Boys ў Амерыцы прыйшоўся на сярэдзіну 1960-х гадоў.

## Дыскаграфія 
**Студыйныя альбомы**

* ''Surfin' Safari* (1962)
* *Surfin' U.S.A.* (1963)
* *Surfer Girl* (1963)
* *Little Deuce Coupe* (1963)
* *Shut Down Volume 2* (1964)
* *All Summer Long* (1964)
* *The Beach Boys' Christmas Album* (1964)
* *The Beach Boys Today!* (1965)
* *Summer Days (And Summer Nights!!)* (1965)
* *Beach Boys' Party!* (1965)
* *Pet Sounds* (1966)
* *Smiley Smile* (1967)
* *Wild Honey* (1967)
* *Friends* (1968)
* *20/20* (1969)
* *Sunflower* (1970)
* *Surf's Up* (1971)
* *Carl and the Passions – "So Tough"* (1972)
* *Holland* (1973)
* *15 Big Ones* (1976)
* *The Beach Boys Love You* (1977)
* *M.I.U. Album* (1978)
* *L.A. (Light Album)* (1979)
* *Keepin' the Summer Alive* (1980)
* *The Beach Boys* (1985)
* *Still Cruisin'* (1989)
* *Summer in Paradise* (1992)
* *Stars and Stripes Vol. 1* (1996)
* *That's Why God Made the Radio'' (2012)

Катэгорыя:Рок-гурты ЗША
Катэгорыя:Выканаўцы, якія ўзначальвалі Billboard Hot 100
Катэгорыя:Музычныя калектывы з Каліфорніі
Катэгорыя:Выканаўцы, уключаныя ў Залу славы рок-н-рола
Катэгорыя:Поп-рок-гурты
Катэгорыя:Гурты псіхадэлічнага рока ЗША
Катэгорыя:Выканаўцы Capitol Records
Катэгорыя:Лаўрэаты прэміі «Грэмі»
Катэгорыя:Музычныя калектывы, якія з’явіліся ў 1961 годзе
Public Enemy

**«Public Enemy»** (скарочана «PE»; з англ. — «Вораг грамадства») — амерыканскі хіп-хоп-гурт з Лонг-Айленда, вядомы сваімі палітызаванымі тэкстамі, крытыкай СМІ і актыўнай цікавасцю да праблем афраамерыканскай супольнасці. Іх візітнай карткай з’яўляецца кампазіцыя «Fight the Power», якая ўпершыню прагучала ў фільме Спайка Лі «Рабі, як трэба!» (1989).

Пасля выпуску скандальнага і радыкальнага альбома «It Takes a Nation of Millions to Hold Us Back» (1988) яны абышлі Run-D.M.C. як самы авангардны праект у асяроддзі хіп-хопа. У адрозненне ад эратычнага эскапізму N.W.A, тэксты Public Enemy былі прысвечаны вострасацыяльным тэмам і заклікалі слухачоў займаць актыўную жыццёвую пазіцыю.

## Дыскаграфія 
### Студыйныя альбомы 
* Yo! Bum Rush the Show (1987)
* It Takes a Nation of Millions to Hold Us Back (1988)
* Fear of a Black Planet (1990)
* Apocalypse 91... The Enemy Strikes Black (1991)
* Muse Sick-n-Hour Mess Age (1994)
* There's a Poison Goin' On (1999)
* Revolverlution (2002)
* New Whirl Odor (2005)
* How You Sell Soul to a Soulless People Who Sold Their Soul??? (2007)
* Most of My Heroes Still Don't Appear on No Stamp (2012)
* The Evil Empire of Everything (2012)
* Man Plans God Laughs (2015)
* Nothing Is Quick in the Desert (2017)
* Loud Is Not Enough (2020) (выпушчаны пад назвай гурта Enemy Radio)
* What You Gonna Do When the Grid Goes Down? (2020)
* Black Sky Over the Projects: Apartment 2025 (2025)

### Сааўтарства 
* Rebirth of a Nation з рэперам Paris (2006)

### Саўндтрэк 
* He Got Game (1998)

Катэгорыя:Хіп-хоп-гурты ЗША
Катэгорыя:Музычныя калектывы ЗША
Катэгорыя:Выканаўцы, уключаныя ў Залу славы рок-н-рола
Катэгорыя:Музычныя калектывы, якія з’явіліся ў 1982 годзе
Філ Спектар

**Філ Спектар** (, поўнае імя **Харві Філіп Спектар**,  нар.  года, Бронкс) — адзін з самых уплывовых прадзюсараў у гісторыі папулярнай музыкі, распрацоўнік канцэпцыі «сцяна гуку», першаадкрывальнік такіх гукавых эфектаў, як фленджар. З 1989 года імя Спектара занесена ў Залу славы рок-н-ролу. У 2009 годзе 69-гадовы музыкант быў асуджаны да зняволення на 19 гадоў за забойства актрысы Ланы Кларксан.
Сцюарт Саткліф

**Сцюарт Фергюсан Віктар Саткліф** (; , Эдынбург — Шатландыя — , , Германія) — брытанскі мастак і музыкант, таксама вядомы як былы бас-гітарыст гурта The Beatles.

Знаёмства з Джонам Ленанам у 1960 годзе прывяло яго ў групу «Бітлз», дзе ён граў да 1961 года. Саткліф сыграў з The Beatles тры песні, запісаныя ў 1960 годзе: «Hallelujah, I Love Her So», «You’ll Be Mine» і «Cayenne». Пазней пакінуў гурт і вярнуўся да жывапісу. Памёр у 21 год ад кровазліцця ў мозг.
The Who

**«The Who»** — брытанскі рок-гурт, сфарміраваны ў 1964 годзе. Першапачаткова складаўся з Піта Таўнсенда, Роджэра Долтры, Джона Энтвістла і Кіта Муна. Гурт набыў велізарны поспех за кошт неардынарных канцэртных выступленняў і лічыцца як адным з самых уплывовых у 60-х і 70-х гадх, так і адным з найвялікшых рок-гуртоў усіх часоў.

The Who праславіліся на радзіме як за кошт наватарскага прыёму — разбівання інструментаў на сцэне пасля выступу, так і за кошт хіт-сінглаў, якія траплялі ў Топ-10, пачынаючы з хіт-сінгла 1965 года «I Can not Explain» і альбомаў, якія траплялі у Топ-5 (уключаючы My Generation). Першым хіт-сінглам, якія трапіў у Топ-10 у ЗША, стаў «I Can See For Miles» у 1967 годзе. У 1969 выйшла рок-опера Tommy, якая стала першым альбомам, які трапіў у Топ-5 у ЗША, за імі — паспяховыя Live at Leeds (1970), Who’s Next (1971), Quadrophenia (1973).

## Дыскаграфія 
**Студыйныя альбомы**

* *My Generation* (1965)
* *A Quick One* (1966)
* *The Who Sell Out* (1967)
* *Tommy* (1969)
* ''Who's Next* (1971)
* *Quadrophenia* (1973)
* *The Who by Numbers* (1975)
* *Who Are You* (1978)
* *Face Dances* (1981)
* *It's Hard* (1982)
* *Endless Wire* (2006)
* *Who'' (2019)

## Зноскі 
Катэгорыя:Рок-гурты Вялікабрытаніі
Катэгорыя:Хард-рок-гурты
Катэгорыя:Выканаўцы рытм-н-блюза
Катэгорыя:Лаўрэаты прэміі «Грэмі»
Катэгорыя:Выканаўцы, уключаныя ў Залу славы рок-н-рола
Катэгорыя:Музычныя калектывы, якія з’явіліся ў 1964 годзе
Фанк

**Фанк** () — адна з асноватворных плыняў афраамерыканскай музыкі. Тэрмін пазначае музычны напрамак, нароўні з соўлам, якія з’яўляюцца складнікамі рытм-н-блюз. Фарміраванне фанка пачалося ў 60-х гадах у процівагу рытм-н-блюзу, які набіраў камерцыйную папулярнасць. Заснавальнікамі стылю з’явіліся Джэймс Браўн, Джордж Клінтан і Слай Стоўн.

Слова фанк — жаргоннае, яно азначае танчыць так, каб моцна ўзмакрэць. Слова «фанк» («Get funk! Get funky!») джазавыя музыканты ўжывалі з пачатку XX стагоддзя, калі звярталіся да гледачоў, нароўні з ім ўжывалася слова «сканк» (англ. Skunk). Пазней слова «фанк» замацавалася за стылем музыкі, які лічыцца найбольш танцавальным ва ўсім рытм-н-блюзе.

Фанк, перш за ўсё, з’яўляецца танцавальнай музыкай, што вызначае яго музычныя асаблівасці: максімальная сінкапаванасць партый усіх інструментаў (сінкапаваны бас называецца «фанкі»), пульсаваны рытм, крыклівы вакал, шматразовае паўтарэнне кароткіх меладычных фраз. Лары Грэму часта прыпісваюць вынаходніцтва «ударнай тэхнікі ігры на бас-гітары» слэп, які з’яўляецца адметным элементам фанка. Гітарысты ў фанкавых гуртах граюць у рытмічным стылі, часта выкарыстоўваючы эфект гуку wah-wah. «Мёртвыя» або прыглушаныя ноты выкарыстоўваюцца ў рыфах, каб узмацніць ударныя элементы.
Катэгорыя:Афраамерыканская музыка
Катэгорыя:Музычныя жанры
Літл Рычард

**Літл Рычард** (; сапраўднае імя **Рычард Уэйн Пеніман**, ;  — ) — амерыканскі спявак, піяніст і кампазітар, стаяў ля вытокаў рок-н-ролу.

## Дыскаграфія 
; Асноўныя альбомы

* ''Here's Little Richard* (1957)
* *Little Richard* (1958)
* *The Fabulous Little Richard* (1958)
* *Pray Along with Little Richard* (1960)
* *Pray Along with Little Richard (Vol 2)* (1960)
* *The King of the Gospel Singers* (1962)
* *Little Richard Is Back (And There's A Whole Lotta Shakin' Goin' On!)* (1964)
* *Little Richard's Greatest Hits* (1965)
* *The Incredible Little Richard Sings His Greatest Hits - Live!* (1967, канцэртны)
* *The Wild and Frantic Little Richard* (1967, зборнік)
* *The Explosive Little Richard* (1967)
* *Little Richard's Greatest Hits: Recorded Live!* (1967, канцэртны)
* *The Rill Thing* (1970)
* *Mr. Big* (1971, зборнік)
* *The King of Rock and Roll* (1971)
* *Friends from the Beginning – Little Richard and Jimi Hendrix* (1972, зборнік)
* *The Second Coming* (1972)
* *Right Now!* (1974)
* *Talkin' 'bout Soul* (1974, зборнік)
* *Little Richard Live* (1976)
* *God's Beautiful City* (1979)
* *Lifetime Friend* (1986)
* *Shake It All About* (1992)
* *Little Richard Meets Masayoshi Takanaka* (1992)
* *Southern Child'' (2005, запісаны ў 1972)

Катэгорыя:Спевакі і спявачкі ЗША
Катэгорыя:Піяністы ЗША
Катэгорыя:Кампазітары ЗША
Катэгорыя:Тэнары
Катэгорыя:Артыстычныя псеўданімы
Катэгорыя:Рок-музыканты ЗША
Катэгорыя:Выканаўцы рок-н-рола
Катэгорыя:Выканаўцы, уключаныя ў Залу славы рок-н-рола
Катэгорыя:Выканаўцы RCA Records
Андрэй Аляксандравіч Кузняцоў

**Андрэй Аляксандравіч Кузняцоў** (, Віцебск) — беларускі спецыяліст у галіне радыёэлектронікі, матэрыялазнаўства вытворчасцей тэкстыльнай і лёгкай прамысловасці. Доктар тэхнічных навук (2008), дацэнт (2005).

## Біяграфія 
Скончыў Ваенны інжынерна-касмічны інстытут імя А. Ф. Мажайскага, г. Санкт-Пецярбург (спецыяльнасць «Радыёэлектронныя сродкі», кваліфікацыя «Інжынер радыёэлектроннай тэхнікі», 1992), Маскоўскі дзяржаўны тэкстыльны ўніверсітэт імя А. М. Касыгіна (дактарантура, 2007).
    
Працуе ў Віцебскім дзяржаўным тэхналагічным універсітэце (з 1993, механіка-тэхналагічны факультэт, кафедра фізікі, прафесар, з 2011 — кафедра аўтаматызацыі тэхналагічных працэсаў і вытворчасцей, загадчык кафедры, з чэрвеня 2016 — рэктар).

Навуковыя інтарэсы: метады і сродкі ацэнкі і прагназавання паказчыкаў якасці вырабаў і матэрыялаў лёгкай і тэкстыльнай прамысловасці.

## Узнагароды 
Грамата Міністэрства адукацыі Рэспублікі Беларусь (2014), стыпендыя Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь (2009), ганаровая грамата Віцебскага абласнога выканаўчага камітэта (2015).

Катэгорыя:Рэктары Віцебскага дзяржаўнага тэхналагічнага ўніверсітэта
Катэгорыя:Матэрыялазнаўцы Беларусі
Катэгорыя:Тэкстыльшчыкі Беларусі
Вядомыя асобы Давыд-Гарадка

]]
Вядомыя ўраджэнцы Давыд-Гарадка:

__NOTOC__
]]
]]

## А 
* Алена Васілеўна Абрамчук (нар. 1988) — беларуская лёгкаатлетка. Спецыялізуецца ў штурханні ядра. Майстар спорту Беларусі міжнароднага класа.

## В 
* Віктар Іванавіч Валюшыцкі (нар. 1962) — беларускі палітык, дэпутат Палаты прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь V склікання.

## Г 
* Уладзімір Сцяпанавіч Глушакоў (нар. 1952) — беларускі пісьменнік

## Д 
* Леанід Васільевіч Дранько-Майсюк (нар. 1957) — беларускі паэт.
* Бен Душнік (; 1897—?) — амерыканскі матэматык. Прафесар Мічыганскага ўніверсітэта.

## К 
* Аляксандр Сяргеевіч Ключнікаў (1945—2014) — беларускі спецыяліст у галіне радыёфізікі і інфарматыкі. Доктар тэхнічных навук (1984), прафесар (1986). Віцэ-прэзідэнт Міжнароднай акадэміі навук інфармацыйных працэсаў і тэхналогій (2006).

## Л 
*  (1913—1976) — ізраільскі гісторык. Прафесар Яўрэйскага ўніверсітэта ў Іерусаліме.

## М 
* Георгій Васільевіч Марчук (1947—2023) — беларускі пісьменнік, сцэнарыст і драматург. Лаўрэат Дзяржаўнай прэміі Беларусі (1996).
* Павел Аляксеевіч Матусевіч (нар. 1930) — вучоны ў галіне хіміі высокамалекулярных злучэнняў, доктар хімічных навук (1990).
* Раіса Аляксееўна Місюра (нар. 1961) — беларускі ўрач, член Савета Рэспублікі Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 4-га склікання.

## Р 
* Рыгор Пятровіч Рычагоў (нар. 1944) — вучоны, хірург, доктар медыцынскіх навук, прафесар.

## С 
* Андрэй Міхайлавіч Самсон (1932—1997) — вучоны-фізік, доктар фізіка-матэматычных навук.
* Трафім Трафімавіч Семянюк (нар. 1937) — беларускі архітэктар.

## Ц 
* Аляксей Аляксандравіч Цяслюк (нар. 1994) — беларускі футбаліст.

## Ш 
*  (1910—2005) — ізраільскі пісьменнік.

Катэгорыя:Постаці Давыд-Гарадка
Піт Бест

**Рэндальф Пітэр (Піт) Бест** (; нар. , Мадрас, Брытанская Індыя) — брытанскі музыкант і аўтар песень. Вядомы як ударнік гурта The Beatles з 1960 да 1962 года.
Стывен Тайлер

**Стывен Тайлер** (; пры нараджэнні **Стывен Віктар Таларыка** (); нар. , Ёнкерс, Нью-Ёрк, ЗША) — амерыканскі спявак, аўтар песень, музыкант і акцёр, найбольш вядомы як лідар-вакаліст гурта «Aerosmith».

Выходзіў на сцэну ў яркім і маляўнічым адзенні, яго фірмовым знакам з’яўляюцца мікрафонавыя стойкі, з прывязанымі на іх шалікамі. Яго імя знаходзіцца на 99-й пазіцыі ў спісе Найвялікшых Вакалістаў часопіса «Rolling Stone». Таксама ён адзначаны на 3-м радку ў хіт-парадзе вакалістаў «100 Parader’s Metal».

## Дыскаграфія 
**Сольныя альбомы**

* ''We're All Somebody from Somewhere'' (2016)

**Сінглы**

Катэгорыя:Спевакі і спявачкі ЗША
Уотэрс

**Уотэрс** — прозвішча.

## Вядомыя носьбіты 
* Білі Уотэрс — вулічны музыкант
* Мадзі Уотэрс — амерыканскі блюзмэн
* Роджэр Уотэрс — брытанскі рок-музыкант
* Этэль Уотэрс — амерыканская джазавая спявачка
The Police

**The Police** — брытанскі рок-гурт, сфарміраваны ў Лондане ў 1977 годзе. Трыа складалася з брытанцаў Гордана Самнера (Стынга) (вакал, бас-гітара) і Эндзі Самерса (гітара, вакал) і амерыканца Сцюарта Коўпленда (ударныя, перкусія, вакал). Гурт зрабіўся сусветна вядомым у канцы 1970-х і наогул разглядаецца як адзін з першых гуртоў новай хвалі, які дажыў да поспеху сярод шырокай аўдыторыі, граючы ў стылі рок, з элементамі джаза, панка і рэгі. Іх альбом Synchronicity 1983 года стаў нумарам адзін у хіт-парадах Вялікабрытаніі і ЗША і быў прададзены тыражом больш за 8 мільёнаў асобнікаў толькі ў Злучаных Штатах.

Нягледзячы на тое, што афіцыйна пра распад гурта ніколі не было заяўлена, «The Police», за выключэннем кароткага ўз’яднання ў 1986 годзе, спынілі сумесную дзейнасць у сакавіку 1984 года. У лютым 2007 года яны ўз’ядналіся ў гонар святкавання трыццацігоддзя хіт-сінгла «Roxanne» для правядзення сусветнага тура, які падоўжыўся да жніўня 2008 года. За час існавання гурта было прададзена больш за 50 мільёнаў альбомаў па ўсім свеце.

## Дыскаграфія 
**Студыйныя альбомы**

* ''Outlandos d'Amour* (1978)
* *Reggatta de Blanc* (1979)
* *Zenyatta Mondatta* (1980)
* *Ghost in the Machine* (1981)
* *Synchronicity'' (1983)

## Крыніцы 
Катэгорыя:Рок-гурты Вялікабрытаніі
Катэгорыя:Выканаўцы, якія ўзначальвалі Billboard Hot 100
Катэгорыя:Выканаўцы, уключаныя ў Залу славы рок-н-рола
Катэгорыя:Музычныя калектывы, якія з’явіліся ў 1977 годзе
Катэгорыя:Лаўрэаты прэміі BRIT Awards
Катэгорыя:Лаўрэаты прэміі «Грэмі»
Катэгорыя:Пераможцы MTV Video Music Awards
Мадзі Уотэрс

**Мадзі Уотэрс** (, сапраўднае імя *Макінлі Морганфілд*, ; 4 красавіка 1913 ці 1915 — ) — амерыканскі блюзмэн, заснавальнік чыкагскай школы блюзу.
Дафі Дак

**Дафі Дак** () — герой серыі мультфільмаў і коміксаў, у якім ён звычайна маляваўся ў выглядзе фальгі для Багса Бані. 

Створаны ў творчым саюзе рэжысёра Тэкса Эйверы, у 1937 годзе. У першыню выходзіць на сцэну ў мультфільме «Паляванне на качку з свініны» () (1937). З таго часу не губляе папулярнасць. З’яўляецца эмблемай студыі.

У мультфільмах выступае як трыкстэр, нярэдка як антыгерой.

## Спасылкі 
Катэгорыя:Персанажы мультфільмаў
Aerosmith

**«Aerosmith»** — музычны гурт, прадстаўнік амерыканскага хард-року. Крыніцай натхнення для гурта быў брытанскі блюз-рок, які дамінаваў на рок-сцэне ў канцы 1960-х і пачатку 1970-х гадоў: «Cream», «Led Zeppelin», «Jeff Beck Group», а таксама «The Rolling Stones».

Стывен Тайлер, Джо Перы і Том Хэмілтан упершыню сустрэліся ў мястэчку Сьюнапі ў канцы 1960-х гадоў. Першы прыехаў з Нью-Ёрка, другі з Масачусетса, а трэці з Нью-Хэмпшыра. У 1970 годзе хлопцы вырашылі аб’яднацца ў гурт і вырашылі, што Бостан стане для іх ідэальнай базай. Гітарыст Брэд Уітфард з барабаншчыкам Джоем Крамерам дапоўнілі склад, і ў 1973 годзе гурт запісаў свой дэбютны аднайменны альбом.

За наступныя гады гурт выпусціў шэраг паспяховых пласцінак, шмат гастраляваў і карыстаўся вялікай папулярнасцю, але потым сутыкнуўся з праблемамі наркатычнай і алкагольнай залежнасці, якія ледзь не сталі прычынай распаду. У цяжкі перыяд 1979—1984 гадоў Пэры і Уітфард сышлі з гурта, але шмат у чым дзякуючы намаганням менеджара Ціма Колінза арыгінальны склад быў адноўлены, і гурт фактычна адрадзіўся. З тых часоў гурт дамогся нават большага, чым у 1970-я гады.

Да 2008 года было прададзена 150 млн альбомаў.

## Дыскаграфія 
**Студыйныя альбомы**

* *Aerosmith* (1973)
* *Get Your Wings* (1974)
* *Toys in the Attic* (1975)
* *Rocks* (1976)
* *Draw the Line* (1977)
* *Night in the Ruts* (1979)
* *Rock in a Hard Place* (1982)
* *Done with Mirrors* (1985)
* *Permanent Vacation* (1987)
* *Pump* (1989)
* *Get a Grip* (1993)
* *Nine Lives* (1997)
* *Just Push Play* (2001)
* ''Honkin' on Bobo* (2004)
* *Music from Another Dimension!'' (2012)

Катэгорыя:Рок-гурты ЗША
Катэгорыя:Хард-рок-гурты
Катэгорыя:Лаўрэаты прэміі «Грэмі»
Катэгорыя:Квінтэты
Катэгорыя:Пераможцы MTV Video Music Awards
Катэгорыя:Выканаўцы, якія ўзначальвалі Billboard 200
Катэгорыя:Выканаўцы, якія ўзначальвалі Billboard Hot 100
Катэгорыя:Выканаўцы, уключаныя ў Залу славы рок-н-рола
Катэгорыя:Музычныя калектывы, якія з’явіліся ў 1970 годзе
The Velvet Underground

**The Velvet Underground** (у перакладзе з англійскай — «аксамітнае падполле») — амерыканскі рок-гурт 1960-х і 1970-х гадоў, які стаяў ля вытокаў альтэрнатыўнай і эксперыментальнай рок-музыкі. Назву часта скарачаюць да V.U. або The Velvets. Ключавыя ўдзельнікі Velvet Underground — Лу Рыд і Джон Кейл, адносна паспяхова працягнулі сольную кар’еру пасля сыходу з гурта.

Кружэлкі гурта прадаваліся невялікімі накладамі, але Velvet Underground аказалі велізарны ўплыў на лёс рок-музыкі. Добра дэманструе уплыў Velvet Underground вядомая фраза (якую часта прыпісваюць Браяну Іна), што мала хто купляў пласцінкі Velvet Underground у той час, калі яны выходзілі, але кожны, хто купіў, заснаваў свой уласны гурт. Крытыкі згаджаюцца, што творчасць гурта стала паваротным момантам у гісторыі рок-музыкі. Velvet Underground былі адным з першых гуртоў, хто эксперыментаваў у авангардным напрамку. Складаны, эксперыментальны гук і жорсткія, рэалістычныя тэксты Лу Рыда аказалі моцны ўплыў на развіццё панка, нойз-року і альтэрнатыўнага року.

У 2021 годзе на Канскім кінафестывале адбылася прэм'ера дакументальнага фільма .

## Дыскаграфія 
**Студыйныя альбомы**

* *The Velvet Underground & Nico* (1967)
* *White Light/White Heat* (1968)
* *The Velvet Underground* (1969)
* *Loaded* (1970)
* *Squeeze* (1973)

Катэгорыя:Музычныя калектывы, якія з’явіліся ў 1965 годзе
Катэгорыя:Гурты псіхадэлічнага рока ЗША
Катэгорыя:Выканаўцы Verve Records
Катэгорыя:Выканаўцы, уключаныя ў Залу славы рок-н-рола
Катэгорыя:Лаўрэаты прэміі «Грэмі»
Балашаўскі сельсавет

**Бала́шаўскі сельсавет** — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Рэчыцкага раёна БССР. Цэнтр — вёска Балашаўка.

Пасля другога ўзбуйнення БССР з 8 снежня 1926 года сельсавет у складзе Горвальскага раёна Рэчыцкай акругі БССР. З 9 чэрвеня 1927 года ў складзе Гомельскай акругі. З 4 жніўня 1927 года ў складзе Рэчыцкага раёна. 30 снежня 1927 года сельсавет рэарганізаваны ў **Балашаўскі нацыянальны польскі сельсавет**. Пасля скасавання акруговай сістэмы 26 ліпеня 1930 года ў Рэчыцкім раёне БССР. 20 лістапада 1934 года рэарганізаваны ў беларускі сельсавет. У 1935 годзе скасаваны.

## Літаратура 
* Административно-территориальное устройство БССР: справочник: в 2 т. / А.И. Карпачева и др. / Главное архивное управление при Совете Министров БССР, Институт философии и права Академии наук БССР. — Т. 1: (1917―1941 гг.). — Мн., «Беларусь», 1985. — 390 с.

Катэгорыя:Былыя сельсаветы Рэчыцкага раёна
Катэгорыя:Былыя сельсаветы Горвальскага раёна
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, утвораныя ў 1926 годзе
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, скасаваныя ў 1935 годзе
Катэгорыя:Нацыянальныя польскія сельсаветы БССР
Валадарскі сельсавет

**Валада́рскі сельсавет** — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Рэчыцкага раёна Гомельскай вобласці. Цэнтр — вёска Валадарск.

Пасля другога ўзбуйнення БССР з 8 снежня 1926 года **Гавенавіцкі сельсавет** у складзе Горвальскага раёна Рэчыцкай акругі БССР. Цэнтр — вёска Гавенавічы. З 9 чэрвеня 1927 года ў складзе Гомельскай акругі. З 4 жніўня 1927 года ў складзе Рэчыцкага раёна. Пасля скасавання акруговай сістэмы 26 ліпеня 1930 года ў Рэчыцкім раёне БССР. 15 лютага 1935 года вёска Гавенавічы атрымала назву Валадарская, сельсавет перайменаваны ў Валадарскі. З 20 лютага 1938 года ў складзе Гомельскай вобласці. 16 ліпеня 1954 года скасаваны, тэрыторыя далучана да Камсамольскага сельсавета.

## Літаратура 
* Административно-территориальное устройство БССР: справочник: в 2 т. / Главное архивное управление при Совете Министров БССР, Институт философии и права Академии наук БССР. — Минск: «Беларусь», 1985―1987.

Катэгорыя:Былыя сельсаветы Рэчыцкага раёна
Катэгорыя:Былыя сельсаветы Горвальскага раёна
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, утвораныя ў 1926 годзе
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, скасаваныя ў 1954 годзе
Таўрычаскі дзяржаўны агратэхналагічны ўніверсітэт імя Дзмітрыя Маторнага

**Таўрычаскі дзяржаўны агратэхналагічны ўніверсітэт імя Дзмітрыя Маторнага** () — украінская дзяржаўная вышэйшая навучальная ўстанова са статусам універсітэта, размешчаная ў Мэлітопалі.

## Агульная характарыстыка 
Вышэйшая навучальная ўстанова IV ўзроўню акрэдытацыі размешчана ў горадзе Мэлітопаль Запарожскай вобласці. У склад ВНУ уваходзяць 6 каледжаў: Мэлітопальскі, Бэрдзянскі, Васільеўскі, Нагайскі, Арыхіўскі (Запарожская вобл.), Новакахоўскі (Херсонскай вобл.), 6 інстытутаў — механізацыі земляробства поўдня Украіны, агратэхналогій і экалогіі, сацыяльна-эканамічнага развіцця Поўдня Украіны, абрашанага садаводства і інш. Сёння ва ўніверсітэцкім цэнтры вучыцца каля 10 тысяч студэнтаў розных узроўняў адукацыі.

## Структура 
* Механіка-тэхналагічны факультэт
* Факультэт энергетыкі і камп’ютарных тэхналогій
* Факультэт эканомікі і бізнесу
* Факультэт агратэхналогій і экалогіі
* Інстытут агульнаўніверсітэцкай падрыхтоўкі
* Інстытут павышэння кваліфікацыі

## Спасылкі 
* Афіцыйная старонка ўніверсітэта

Катэгорыя:Універсітэты Украіны
Катэгорыя:Мэлітопаль
Катэгорыя:1932 год ва Украіне
Міхаіл Іванавіч Зырын

**Міхаіл Іванавіч Зырын** ( — , Мінск) — генерал-маёр міліцыі, былы начальнік Мінскай вышэйшай школы МУС СССР, кандыдат юрыдычных навук, дацэнт, заслужаны работнік МУС, удзельнік ліквідацыі наступстваў аварыі на ЧАЭС.

Былы памочнік камандзіра ўзвода 139-га гвардзейскага стралковага палка 46-й стралковай дывізіі 3-яй ударнай арміі.

## Узнагароды 
Узнагароджаны ордэнамі Працоўнага Чырвонага Сцяга (двойчы), Айчыннай вайны I ступені, Чырвонай Зоркі, «Знак Пашаны», медалямі «За баявыя заслугі», «За Перамогу над Германіяй у Вялікай Айчыннай вайне 1941—1945 гг.», «За выдатную службу па ахове грамадскага парадку», «За адвагу на пажары», «Ветэран працы».

За шматгадовую службу ў органах унутраных спраў і ў сувязі з 50-гадовым юбілеем Указам Прэзідыума Вярхоўнага Савета БССР ад 15 кастрычніка 1973 года узнагароджаны Ганаровай граматай Вярхоўнага Савета БССР. За шматгадовую актыўную працу ў органах унутраных спраў і ў сувязі з 60-гадовым юбілеем Указам Прэзідыума Вярхоўнага Савета БССР ад 14 кастрычніка 1983 года узнагароджаны Ганаровай граматай Вярхоўнага Савета БССР.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Рэктары Акадэміі Міністэрства ўнутраных спраў Рэспублікі Беларусь
Катэгорыя:Пехацінцы Вялікай Айчыннай вайны
Каніякумары (мыс)

**Каніякума́ры** (), вядомы таксама як **Камары́н** (), **Ко́марын** () — самы паўднёвы пункт паўвострава Індастан. Знаходзіцца на поўдні штата Тамілнад у Індыі. Уяўляе сабою камяністы мыс, заканчэнне горнай сістэмы Заходнія Гаты. На кантыненце вакол мыса Каніякумары знаходзіцца аднайменны горад. Мыс з'яўляецца турыстычнай славутасцю і месцам пілігрымак індуістаў. 

## Спасылкі 
* Kanyakumari, Tamil Nadu - Maps of India

Катэгорыя:Геаграфія Таміл-Наду
Катэгорыя:Мысы Азіі
Георгій Іванавіч Пятроў

**Георгій Іванавіч Пятро́ў** (;  — ) — вучоны ў галіне гідрадынамікі і аэрадынамікі, доктар тэхнічных навук (1950), акадэмік Акадэміі навук СССР (1958, член-карэспандэнт з 1953), Герой Сацыялістычнай Працы (1961).

## Біяграфія 
Нарадзіўся ў пасёлку Пінега (Архангельская вобласць Расіі). Жыў з бацькамі ва Уладзіміры, Іванава-Вазнясенску. У 1928 годзе скончыў сярэднюю школу. Працаваў вучнем ткача на фабрыцы «8 Марта», займаўся ў аэраклубе і вучыўся на курсах падрыхтоўкі у ВНУ. У 1935—1941 гадах займаў у ЦАГІ пасады інжынера, старшага інжынера, намесніка начальніка лабараторыі, начальніка групы.
* У 2012 годзе, да 100-годдзя з дня нараджэння вучонага, пры ўваходзе ў памяшканне на кафедру аэрамеханікі і газавай дынамікі механіка-матэматычнага факультэта Маскоўскага дзяржаўнага ўніверсітэта імя М. В. Ламаносава ўстаноўлена мемарыяльная дошка.

## Літаратура 
* 
* 

## Спасылкі 
* *В. Б. Баранов, Б. В. Бункин, В. Л. Гинзбург, Я. Б. Зельдович, В. А. Котельников, В. Б. Леонас, А. А. Логунов, А. М. Прохоров, Р. З. Сагдеев, И. М. Яворская *Памяти Георгия Ивановича Петрова // Успехи физических наук. — Российская академия наук, 1987. — Т. 153. — Вып. 10. — С. 365—366. 
* Петров Георгий Иванович  // Экцыклапедыя «Кругасвет»
* Петров Георгий Иванович. Биография.  // Інстытут касмічных даследаванняў РАН
* Петров Георгий Иванович // ЦАГИ в лицах. 

Катэгорыя:Нарадзіліся ў Архангельскай губерні
Катэгорыя:Фізікі СССР
Катэгорыя:Выкладчыкі МДУ
Уладзімір Уладзіміравіч Бачыла

**Уладзімір Уладзіміравіч Бачыла** () — генерал-маёр міліцыі, былы кіраўнік Акадэміі МУС Рэспублікі Беларусь. Кандыдат юрыдычных навук, дацэнт.

## Біяграфія 
Скончыў Беларускі дзяржаўны ўніверсітэт, Маскоўская вышэйшая школа міліцыі.

Служыў ва Ўзброеных Сілах, працаваў у экспертна-крыміналістычнай групе на станцыі Мінск, затым у экспертна-крыміналістычным аддзяленні Беларускага УУС на транспарце.

Пасля абароны дысертацыі ў 1994 годзе працаваў на кафедры аператыўнай працы і раскрыцця злачынстваў Акадэміі МУС, з 1999 да 2003 года ўзначальваў яе.

У 2003—2004 гадах быў намеснікам начальніка Акадэміі МУС па вучэбнай рабоце, а з 2004 да 2010 года начальнікам упраўлення падрыхтоўкі кадраў.

Катэгорыя:Рэктары Акадэміі Міністэрства ўнутраных спраў Рэспублікі Беларусь
Катэгорыя:Міліцыянеры Беларусі
Міхаіл Андрэевіч Караткевіч

**Міхаіл Андрэевіч Караткевіч** (нар. , в. Кішчына Слабада, Барысаўскі раён, Мінская вобласць) — беларускі вучоны ў галіне электраэнергетыкі. Доктар тэхнічных навук (1990), прафесар (1991).

## Біяграфія 
Скончыў БПІ ў 1966 годзе. З 1966 па 1969 год працаваў у Пінскім прадпрыемстве электрычных сетках. З 1969 года ў БПА. У 1973 годзе атрымаў навуковую ступень кандыдат тэхнічных навук, у 1977 навуковае званне — дацэнт. У перыяд са жніўня 1978 года па чэрвень1980 года працаваў у Камагуэйскім універсітэце Рэспублікі Куба. Навуковыя працы па праблемах удасканалення эксплуатацыі электрычных сетак. Распрацаваў тэарэтычныя асновы ацэнкі эфектыўнасці сістэм тэхнічнага абслугоўвання і капітальнага рамонту электрасеткавага абсталявання і ліній электраперадач, прынцыпы пабудовы аўтаматызаванай сістэмы кіравання прадпрыемствам электрычных сетак.

## Літаратура 
* 
* Электроэнергетические системы и сети. Система и опыт подготовки инженерных и научных кадров : посвящается 50-летию кафедры «Электрические системы» БНТУ / А. А. Волков [и др.]. — Минск : БНТУ, 2013. — 395 с.
* Короткевич Михаил Андреевич // Республика Беларусь : энциклопедия : [в 7 т.]. — Минск, 2007. — Т. 4. — С. 229.
* Короткевич Михаил Андреевич // Кто есть кто : Доктора наук, профессора, заслуженные деятели науки и лауреаты премий Белорусской государственной политехнической академии : справочник. — Минск, 2000. — С. 151—152.
* Короткевич Михаил Андреевич // Кто есть кто в энергетике Беларуси : энциклопедический справочник. — Минск, 2004. — С. 342.
* Короткевич Михаил Андреевич // Кто есть кто в Республике Беларусь. Люди дела. — Минск, 1999. — С. 284.
* Михаилу Андреевичу Короткевичу — 70 лет! // Энергия и менеджмент. — 2009. — № 6. — С. 50.

Катэгорыя:Выпускнікі БНТУ
Катэгорыя:Электраэнергетыка
Катэгорыя:Выкладчыкі энергетычнага факультэта БНТУ
Іван Сцяпанавіч Сяргей

**Іван Сцяпанавіч Сяргей** (? — ) — генерал-маёр міліцыі, былы кіраўнік Акадэміі МУС Рэспублікі Беларусь.

## Біяграфія 
У 1986 годзе скончыў Мінскую Вышэйшую школу МУС СССР, а працоўную кар’еру пачаў у Шчучынскім РАУС з пасады ўчастковага інспекцыі па справах непаўналетніх, дайшоўшы да пасады начальніка РАУС. Далей узначальваў Упраўленні ўнутраных спраў Магілёўскай і Мінскай абласцей.

У 2008 годзе стаў начальнікам Акадэміі МУС.

У канцы 2009 года пайшоў у адстаўку, а ў хуткім часе быў запрошаны на працу ў «Беларусбанк», спачатку ў якасці памочніка старшыні праўлення, у пачатку 2011 года стаў дырэктарам дэпартамента бяспекі.

Катэгорыя:Рэктары Акадэміі Міністэрства ўнутраных спраў Рэспублікі Беларусь
Катэгорыя:Міліцыянеры Беларусі
Катэгорыя:Генерал-маёры міліцыі (Беларусь)
Піліп Мацвеевіч Караткевіч

**Піліп Мацвеевіч Караткевіч** (,  — ) — беларускі палітычны дзеяч.

## Біяграфія 
Скончыў Нясвіжскую настаўніцкую семінарыю ў 1901 годзе, настаўнічаў. На 1-м Усерасійскім з’ездзе сялянскіх дэпутатаў (май 1917, Петраград) увайшоў у групу «14-ці беспартыйных» з Беларусі на чале з М. В. Фрунзэ, абраны членам Выканкама Усерасійскага Савета сялянскіх дэпутатаў. У 1917 годзе старшыня выканкама Бабруйскага павета Савета сялянскіх дэпутатаў, намеснік старшыні Беларускага абласнога камітэта пры Усерасійскім Савеце сялянскіх дэпутатаў, узначальваў (з В. Селіванавым) Беларускі аддзел Наркамнаца. Дэлегат Усебеларускага з’езда 1917 года. У 1918 і 1919 гадах арыштоўваўся нямецкімі і польскімі ўладамі. З 1920 года на педагагічнай рабоце.

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Выпускнікі Нясвіжскай настаўніцкай семінарыі
Санкт-Пецярбургскі дзяржаўны інстытут культуры

**Санкт-Пецярбургскі дзяржаўны інстытут культуры** — вышэйшая навучальная ўстанова па падрыхтоўцы і павышэнні кваліфікацыі спецыялістаў у сферы культуры і мастацтва.

У інстытуце ажыццяўляецца прыём на асноўныя адукацыйныя праграмы бакалаўрыяту, магістратуры і на спецыялітэту. Навучанне студэнтаў вядзецца на 6 факультэтах:

* бібліятэчна-інфармацыйны;
* сацыяльна-культурных тэхналогій;
* мастацтваў;
* сусветнай культуры;
* музычнага мастацтва эстрады.
У аспірантуры і дактарантуры СПбДзІК вядзецца падрыхтоўка навукова-педагагічных кадраў, працуюць дысертацыйныя саветы. Акрамя таго, у інстытуце дзейнічаюць цэнтр бесперапыннай адукацыі і павышэння кваліфікацыі творчых і кіраўніцкіх кадраў у сферы культуры і лінгвістычны адукацыйны цэнтр.

## Вядомыя выкладчыкі і выпускнікі 
* Нэлі Васілеўна Караткевіч — Заслужаная артыстка БССР
* Раман Львовіч Трахтэнберг — расійскі акцёр