open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
ФК Лясгас Гомель

**«Лясгас»** — беларускі аматарскі футбольны клуб з Гомеля. У цяперашні час выступае ў Другой лізе чэмпіянату Беларусі. Свае хатнія матчы праводзіць на стадыёне СДЮШАР-7 («Зорка») у горадзе Гомель.

## Статыстыка выступленняў 
### Чэмпіянат і Кубак Беларусі 
## Галоўныя трэнеры 
* Вячаслаў Новікаў (красавік — верасень 2021)
* Дзмітрый Рабцаў (з верасня 2021)

## Крыніцы 
Лясгас Гомель
Навасільцаў

**Навасі́льцаў** (, ) — рускае прозвішча, жаночая форма — .

* **Навасільцавы** — дваранскі род, які паходзіць ад Юрыя Шалая. Яго прадстаўнікі:

* Антон Васільевіч Навасільцаў (1850—1923) — генерал-ад’ютант, камандзір 4-га армейскага корпуса.
* Ардаліён Мікалаевіч Навасільцаў (1816—1878) — палкоўнік, удзельнік Каўказскай і Крымскай вайны, нафтаздабытчык.
* Дзмітрый Васільевіч Навасільцаў (пам. 1520) — акольнічы і ваявода на службе ў маскоўскіх князёў Івана III і Васіля III.
* Іван Пятровіч Навасільцаў (2-я пал. XVI ст.) — пасланец Маскоўскага ўрада ў Турцыю ў 1570 г., складальнік артыкульнага спісу. У 1564—1565 гг. вёў перамовы з чаркаскім (кабардзінскім) князем Тэмрукам Айдаравічам, з 1579 г. быў прызначаны начальнікам Друкарскага прыказа.
* 
* Леанід Мікалаевіч Навасільцаў (1872—1934) — адвакат, член I і IV Дзяржаўнай думы ад Калужскай губерні.
* Пётр Пятровіч Навасільцаў (1797—1879) — маскоўскі віцэ-губернатар, разанскі грамадзянскі губернатар (1851—1858).
* Уладзімір Дзмітрыевіч Навасільцаў (1800—1825) — ад’ютант графа Ф. В. Сакена, флігель-ад’ютант Аляксандра I.

## Гл. таксама 
* 
* 
* 

Катэгорыя:Рускія прозвішчы
Мікалай Навасільцаў

* Мікалай Мікалаевіч Навасільцаў (1761—1838) — набліжаны Аляксандра I, старшыня Дзяржрады і Камітэта міністраў.
* Мікалай Пятровіч Навасільцаў (1789—1856) — расійскі дзяржаўны і грамадскі дзеяч, сенатар.
ФК Фармат Пагранічная

**«Фармат»** — беларускі аматарскі футбольны клуб з аграгарадка Пагранічная Брэсцкай вобласці. У цяперашні час выступае ў Другой лізе чэмпіянату Беларусі. Свае хатнія матчы праводзіць на стадыёне «Колас» у горадзе Камянец.

## Гісторыя 
Клуб быў заснаваны ў 2020 годзе пад назвай «Еўраэкспарт» і базаваўся ў Высокім. У сезоне 2020 выступаў у чэмпіянаце Брэсцкай вобласці, а на наступны год заявіўся ў Другую лігу.

У першым туры Другой лігі матч з бярозаўскім «Крэчатам» завяршыўся з лікам 0:0. Спачатку «Крэчат» паскардзіўся на незарэгістраванага іграка ў саперніка і атрымаў тэхнічную перамогу 3:0. Пасля «Еўраэкспарт» знайшоў у «Крэчата» дакладна такога ж іграка. У выніку, абедзвюм камандам залічаны тэхнічныя паражэнні. У сезоне 2021 «Еўраэкспарт» быў аўтсайдарам лігі, заняўшы апошняе месца ў Брэсцкім дывізіёне, а ў 2022 годзе стаў серадняком у Брэсцкай вобласці, атрымаўшы выніковае шостае месца з трынаццаці каманд.

У пачатку 2023 года каманда змяніла назву на «Фармат», а месца дыслакацыі на аграгарадок Пагранічная.

## Папярэднія назвы 
* 2020—2022: «Еўраэкспарт» (Высокае)
* з 2023: «Фармат» (Пагранічная)

## Статыстыка выступленняў 
### Чэмпіянат і Кубак Беларусі 
## Крыніцы 
Фармат Пагранічная

Катэгорыя:Высокае
Катэгорыя:Пагранічная
Мэры-Луіз Паркер

**Мэры-Луіз Паркер** (); нар. ) — амерыканская актрыса і пісьменніца.

## Біяграфія 
Пасля дэбюту на Брадвеі ў ролі Рыты ў «Прэлюдыі да пацалую» Крэйга Лукаса ў 1990 годзе (за якую яна атрымала намінацыю на прэмію «Тоні») Паркер атрымала вядомасць за ролі ў фільмах «Гранд-Каньён» (1991), «Смажаныя зялёныя памідоры» (1991), «Кліент» (1994), «Кулі над Брадвеем» (1994), «Месца для Эні» (1994), «Хлопчыкі на баку» (1995), «Партрэт ледзі» (1996) і «Стваральнік» (1997). Сярод наступных выступленняў на сцэне і ў незалежных фільмах Паркер атрымала прэмію Тоні за лепшую жаночую ролю ў п’есе за роль Кэтрын Левелін ў фільме Дэвіда Оберна «Доказ» у 2001 годзе, а таксама іншыя ўзнагароды. У перыяд з 2001 па 2006 год яна зноў з’явілася ў ролі Эмі Гарднер ў тэлесерыяле «Заходняе крыло», за які ў 2002 годзе была намінаваная на прэмію «Эмі» як лепшая акторка другога плана ў драматычным серыяле. У 2005—2012 гадах здымалася ў тэлесерыяле «Траўка», за які атрымала прэміі «Залаты глобус» і «Спадарожнік» (лепшая жаночая роль у тэлесерыяле, мюзікле ці камедыі). Яна атрымала прэмію «Залаты глобус» і прэмію «Эмі» за роль Харпер Піт ў тэлевізійным міні-серыяле HBO «Анёлы ў Амерыцы» ў 2003 годзе. З 2007 года Паркер публікуе артыкулы ў часопісе Esquirе. У лістападзе 2015 года выдавецтва Scribner Books апублікавала яе мемуары ў лістах пад назвай «Дарагі містэр Ты».

## Зноскі 
Катэгорыя:Актрысы ЗША
Катэгорыя:Актрысы тэлебачання ЗША
Катэгорыя:Пісьменніцы ЗША
Універсітэт Янаша Неймана

**Універсітэт Янаша Неймана** () — венгерская дзяржаўная вышэйшая навучальная ўстанова са статусам універсітэта і з сядзібай у горадзе Кечкемет. Названы ў гонар амерыканскага матэматыка венгерскага паходжання Янаша Неймана.

## Структура 
* Факультэт эканомікі
* Факультэт інжынерыі і інфарматыкі
* Факультэт сельскай гаспадаркі і развіцця

## Спасылкі 
* Афіцыйная інтэрнэт-старонка ўстановы

Катэгорыя:Універсітэты Венгрыі
Катэгорыя:Кечкемет
Джулія Луі-Дрэйфус

**Джулія Луі-Дрэйфус** (); нар. ) — амерыканская камедыйная актрыса і прадзюсар.

Атрымала вядомасць пасля ўдзелу ў музычна-гумарыстычнай перадачы «Суботнім вечарам у прамым эфіры» у пачатку 1980-х гадоў. У 1989 годзе яна выканала роль Элейн Бенес ў серыяле «Сайнфелд». Гэтая роля на працягу дзевяці сезонаў прынесла ёй прэміі «Эмі», «Залаты глобус» і ўзнагароду Гільдыі кінаакцёраў ЗША. У 2002 годзе актрыса і яе муж выпусцілі серыял «Назірайце Элі», які доўжыўся 2 сезоны. Пасля ўдзелу ў такіх шоў, як «Скараці свой энтузіязм» і «Запаволенае развіццё», атрымала сваю другую прэмію «Эмі» за роль Крысцін Кэмпбэл ў серыяле «Новыя прыгоды старой Крысцін», які працягваўся 5 сезонаў. У 2010 годзе актрыса ўзнагароджана імянной зоркай на Галівудскай алеі славы за ўклад у развіццё тэлевізійнага вяшчання. У перыяд з 2012 па 2019 год выконвала галоўную ролю ў серыяле «Віцэ-прэзідэнт», які атрымаў 6 прэмій «Эмі».

## Зноскі 
Катэгорыя:Актрысы ЗША
Катэгорыя:Актрысы тэлебачання ЗША
Катэгорыя:Пісьменніцы ЗША
Ануфрый Крыдаль

**Ануфрый Антоніевіч Крыдаль** (*Крыдзель*, ; 1789 — 17 чэрвеня 1855, Варшава) — дзяржаўны дзеяч.

## Біяграфія 
Паходзіў са шляхецкага роду Крыдаляў герба «Одсеч». Сын Антонія (Антона). Меў брата Аляксандра.

Дарадца гродзенскай і віленскай скарбовых палат. У 1834 г. — чыноўнік па спецдаручэннях пры генерал-інфанце расійскіх войскаў.

Валодаў разам з жонкай фальваркам Талькаўшчына з вёскамі Карабкі і Баяры (у 1844 годзе — 511 дзесяцін, 57 душ мужчынскага і 46 душ жаночага полу).

Член масонскай ложы «Сябры чалавецтва» ў Гродне. 

Памёр 17 чэрвеня 1855 года ў Варшаве. Пахаваны на Паванзкоўскіх могілках.

## Сям’я 
У шлюбе з Я.Фандбрэзілінай. Дзеці: сын: Міхал-Рудольф, у 1847 г. зацверджаны ў дваранстве і запісаны ў дваранскую кнігу Віленскай губерні. Магчыма, ягоная магіла захавалася каля касцёла ў Ішчалне.

## Узнагароды 
* Ордэн Святой Ганны 3-й ступені (22 чэрвеня 1846).

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Масоны Беларусі
Катэгорыя:Род Крыдаляў
Глыбачанскі сельсавет

**Глыбача́нскі сельсавет** — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Ушацкага раёна Віцебскай вобласці Беларусі. Адміністрацыйны цэнтр — аграгарадок (да 2011 года вёска) Глыбачка.

Утвораны 20 жніўня 1924 года ў складзе Ульскага раёна Полацкай акругі БССР. Цэнтр — вёска Глыбачка. Пасля скасавання акруговай сістэмы 26 ліпеня 1930 года ва Ульскім раёне БССР. З 8 ліпеня 1931 года ў складзе Ушацкага раёна БССР. У 1934 годзе цэнтр сельсавета перанесены ў вёску Рукшаніцы. З 21 чэрвеня 1935 года сельсавет у складзе Ушацкага раёна Лепельскай акругі, з 20 лютага 1938 года — Віцебскай вобласці, з 20 верасня 1944 года — Полацкай вобласці. З 9 верасня 1946 года ў складзе адноўленага Ульскага раёна Віцебскай вобласці. З 17 снежня 1956 года сельсавет у складзе Ушацкага раёна. 19 лютага 1958 года да сельсавета далучана частка скасаванага Усвейскага сельсавета (7 населеных пунктаў: Бадзяліна, Бальбінава, Двор Усвея, Капусціна, Маёўка, Пенная Ніва, Усвея), таксама ў склад сельсавета з Дубраўскага сельсавета перададзены 8 населеных пунктаў (Асінаўка, Бярозава, Кавалеўшчына, Краснае, Красная Горка, Ляхава, Рацькава, Шалапечына). Пасля 1958 года цэнтр сельсавет перанесены ў вёску Глыбачка. З 25 снежня 1962 года сельсавет у складзе Лепельскага раёна, з 30 ліпеня 1966 года — у складзе адноўленага Ушацкага раёна. На 1 студзеня 1974 года ў складзе Глыбачанскага сельсавета 29 населеных пунктаў. 27 чэрвеня 2008 года скасавана вёска Паўлоўшчына.

Насельніцтва сельсавета паводле перапісу 2009 года — 820 чалавек, з іх 93,4 % — беларусы, 5,1 % — рускія, 0,9 % — украінцы; паводле перапісу 2019 года — 574 чалавекі.

## Крыніцы 
## Літаратура 
* Административно-территориальное устройство БССР: справочник: в 2 т. / Главное архивное управление при Совете Министров БССР, Институт философии и права Академии наук БССР. — Минск: «Беларусь», 1985―1987.
* Административно-территориальное устройство Республики Беларусь (1981—2010 гг.): справочник. — Минск: БелНИИДАД, 2012. — 172 с.


Катэгорыя:Былыя сельсаветы Ульскага раёна
Катэгорыя:Былыя сельсаветы Лепельскага раёна
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, утвораныя ў 1924 годзе
Студзянецкі сельсавет (Касцюковіцкі раён)

**Студзяне́цкі сельсавет** — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Касцюковіцкага раёна Магілёўскай вобласці. Цэнтр — вёска Студзянец.

Утвораны 20 жніўня 1924 года ў складзе Касцюковіцкага раёна Калінінскай акругі БССР. З 9 чэрвеня 1927 года ў складзе Магілёўскай акругі. Пасля скасавання акруговай сістэмы 26 ліпеня 1930 года ў Касцюковіцкім раёне БССР, з 20 лютага 1938 года — Магілёўскай вобласці. 16 ліпеня 1954 года да сельсавета далучана тэрыторыя скасаванага Беладубраўскага сельсавета. 8 снежня 1959 года цэнтр Студзянецкага сельсавета перанесены ў вёску Белая Дуброва, сельсавет перайменаваны ў Беладубраўскі.

## Літаратура 
* Административно-территориальное устройство БССР: справочник: в 2 т. / Главное архивное управление при Совете Министров БССР, Институт философии и права Академии наук БССР. — Минск: «Беларусь», 1985―1987.

Катэгорыя:Былыя сельсаветы Касцюковіцкага раёна
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, утвораныя ў 1924 годзе
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, скасаваныя ў 1959 годзе
Аляксандр Крыдаль

**Аляксандр Антоніевіч Крыдаль** (*Крыдзель*, ; 1784 — каля 1841) — дзяржаўны дзеяч.

## Біяграфія 
Паходзіў са шляхецкага роду Крыдаляў герба «Одсеч». Сын Антонія (Антона). Меў брата Ануфрыя.

Маршалак шляхты Гродзенскага павета ў 1812—1813 гадах. Сябра Гродзенскай муніцыпальнай рады, створанай Часовай радай ВКЛ у 1812 г. У 1819 г. — асэсар 2-га дэпартамента Гродзенскага галоўнага суда. У 1820-я гады — старшыня Лідскага гродскага суда. У маі 1824 г., у часы следства, узяў на парукі брата сваёй жонкі, філарэта Юзафа Заржэцкага, будучага ваеннага інжынера. У 1829 г. — лідскі межавы суддзя. У 1834 г. — чыноўнік Гродзенскай скарбовай палаты да межавых справаў.

Член масонскай ложы «Сябры чалавецтва» ў Гродне.

Валодаў з жонкай маёнткам Малюзін з вёскай Пяцюлеўцы, атрыманым у 1819 годзе (у 1844 годзе — 826 дзесяцін, 47 душ мужчынскага і 33 душ жаночага полу).

## Сям’я 
У шлюбе з Кацярынай з Зарэцкіх (Заржэцкіх). Дзеці:
* Аляксандра, у шлюбе з Эдвардам Вайніцкім;
* Юзэфа, у шлюбе з Пятром Клейстам, сынам Казіміра Клейста і Пракседы з Шумкоўскіх.

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Масоны Беларусі
Катэгорыя:Суддзі Расійскай імперыі
Катэгорыя:Павятовыя маршалкі гродзенскія
Катэгорыя:Род Крыдаляў
Казімір Крэйбіх

**Казімір Крэйбіх** () — дзеяч мясцовага кіравання ў Гродне, масон.

## Біяграфія 
Нарадзіўся ў сям’і купца-чэха Францішка Крэйбіха, які меў пасэсію ў Горадні. Бацька таксама ўдзельнічаў у паўстанні 1794 года.

У 1810 г. быў абраны прэзідэнтам Гродна, але праз нейкі час звольнены па хваробе. Меў добрую рэпутацыю: працавіты, дабрадзейны, адукаваны (ад’юнкт), здольны чыноўнік. У 1812 г. спачатку стаў інтэндантам паліцыі пры губернатары , а потым па загаду Часовага ўрада ВКЛ ад 15 ліпеня прызначаны старшынёй паліцэйскага аддзела Гродзенскай адміністрацыйнай камісіі.

У 1817 г. — сябра Гродзенскага аддзялення Расійскага біблейскага таварыства. У 1819—1822 г. — прэзідэнт Гродзенскага гарадавога магістрата. У 1819 быў віцэ-прэзідэнтам Гродзенскага дабрачыннага таварыства.

Сябра масонскай ложы «Белага Арла» ў Пецярбургу, ложы «Сябры чалавецтва» ў Гродне, 2-і дазорца ў 1819—1821; масон 3-й ст. у 1819, 4-й ст. — у 1821. Яму гродзенскі губернатар М. Бутаўт-Андржэйкавіч даручыў у маі 1823 г. знайсці і спаліць масонскія дэкарацыі, якія не былі да гэтага часу знішчаны.

Пахаваны на фарных могілках у Гродне.

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Масоны Беларусі
Венскі прыродазнаўчы ўніверсітэт

**Венскі прыродазнаўчы ўніверсітэт** () — аўстрыйская дзяржаўная вышэйшая навучальная ўстанова са статусам універсітэта і з сядзібай у Вене.

## Кампус 
Пасля 27 гадоў працы ў палацы Шэнбарн ў 1896 годзе горад вырашыў пабудаваць новы кампус у 18 акрузе. Аддзелы сельскай гаспадаркі, глебазнаўства, садоўніцтва, жывёлагадоўлі, эканомікі і сацыяльных навук па-ранейшаму знаходзяцца ў гэтым кампусе і сёння. Яшчэ адзін гарадскі кампус, размешчаны ў 19 акрузе недалёка ад станцыі метро Хайлігенштат, з'яўляецца сядзібай аддзелаў біятэхналогій, хіміі, навук аб раслінах, кіравання воднымі рэсурсамі, кіравання адходамі і харчовых навук. У Туліне, на поўнач ад горада, таксама ёсць комплекс даследчых устаноў з лабараторыямі і абсталяваннем у галіне біятэхналогій і сельскагаспадарчых навук. Іншымі важнымі месцамі і выпрабавальнымі палямі з'яўляюцца Грос-Энзерсдорф (Ніжняя Аўстрыя), Едлерсдорф (Вена), Кнодэльхютэ (Вена), Гойберг (Бургенланд) і водны кластар Лунц-ам-Зээ (Ніжняя Аўстрыя).

## Структура
У рамках рэарганізацыі ў 2002 годзе аўтаномныя інстытуты былі ператвораныя ў 13 дэпартаментаў з падначаленымі аддзеламі і інстытутамі. У 2021 годзе пасля далейшых змяненняў у арганізацыйнай структуры ўніверсітэта існуе 15 дэпартаментаў:
* Дэпартамент матэрыялазнаўства і тэхналагічнага працэсу
* Дэпартамент біятэхналогій
* Дэпартамент водна-атмасфернай сферы
* Дэпартамент нанабіятэхналогій
* Дэпартамент хіміі
* Дэпартамент інтэгратыўнасці біялогіі і даследаванняў біяразнастайнасці
* Дэпартамент харчовых навук і харчовых тэхналогій
* Дэпартамент прасторы, ландшафту і інфраструктуры
* Дэпартамент эканамічных і сацыяльных навук
* Дэпартамент ўстойлівых сельскагаспадарчых сістэм
* Дэпартамент будаўнічай тэхнікі і прыродных небяспек
* Дэпартамент лясных і глебавых навук
* Дэпартамент сельскагаспадарчых навук
* Дэпартамент сельскагаспадарчых біятэхналогій
* Дэпартамент прыкладной генетыкі і клетачнай біялогіі

## Спасылкі 
* Афіцыйная інтэрнэт-старонка ўстановы

Катэгорыя:Універсітэты Аўстрыі
Венскі ўніверсітэт ветэрынарнай медыцыны

**Венскі ўніверсітэт ветэрынарнай медыцыны** () — аўстрыйская дзяржаўная вышэйшая навучальная ўстанова са статусам універсітэта і з сядзібай у Вене.

## Агульная характарыстыка
Вучэльня была заснавана ў 1767 годзе як трэцяя ў свеце школа ветэрынарнай медыцыны (пасля Ліёна і Мезон-Альфора) міланцам Людовіка Скоці і першапачаткова названая Імператарска-Каралеўскай школай лячэння і хірургіі коней. Сёння ва ўніверсітэце працуе каля 600 супрацоўнікаў.

## Структура
* Дэпартамент біямедыцынскія навук
* Дэпартамент  патабіялогіі
* Дэпартамент / універсітэцкая клініка сельскагаспадарчых жывёл і аховы здароўя ў ветэрынарыі
* Дэпартамент / універсітэцкая клініка для дробных жывёл і коней
* Дэпартамент інтэгратыўнасці біялогіі і эвалюцыі

## Спасылкі 
* Афіцыйная інтэрнэт-старонка ўстановы

Катэгорыя:Універсітэты Аўстрыі
Венская акадэмія выяўленчых мастацтваў

**Венская акадэмія выяўленчых мастацтваў** () — аўстрыйская дзяржаўная вышэйшая навучальная ўстанова са статусам універсітэта з сядзібай у Вене.

## Агульная характарыстыка 
Заснаваная ў 1692 годзе Пэтэрам Штрудэлем, акадэмія закрывае свае дзверы пасля яго смерці, у 1714 годзе. У 1725 годзе імператар Карл VI аднавіў яе пад кіраўніцтвам мастака Якаба ван Шупена. У 1772 годзе новыя рэформы рэарганізавалі структуру выкладання мастацтваў. Затым усе мастацкія школы аб’ядноўваюцца пад кіраўніцтвам акадэміі мастацтваў. У 1872 годзе імператар Франц-Іосіф I зацвердзіў закон, які робіць акадэмію вышэйшым органам мастацтваў у Аўстра-Венгрыі. У 1872—1876 гадах быў пабудаваны вялікі ўласны будынак. У 1907 годзе, затым у 1908 годзе малады Адольф Гітлер двойчы спрабаваў паступіць у акадэмію. У перыяд аншлюсу з 1938 па 1945 год акадэмія вымушана рэзка скараціць колькасць сваіх габрэйскіх супрацоўнікаў. Пасля Другой сусветнай вайны яна зноў адкрыта, а ў 1955 годзе стала самастойнай вышэйшай навучальнай установаў. У 1998 годзе яна стала дзяржаўным універсітэтам, захаваўшы сваю першапачатковую назву. У цяперашні час гэта адзіны аўстрыйскі ўніверсітэт, у афіцыйнай назве якога намя ўласна слова «універсітэт».

## Структура 
* Інстытут мастацтва і архітэктуры
* Інстытут выяўленчага мастацтва
* Інстытут навук і тэхналогій у мастацтве
* Інстытут выкладання мастацтва
* Інстытут мастацкіх і культуралагічных навук

## Спасылкі 
* Афіцыйная інтэрнэт-старонка ўстановы

Катэгорыя:Вышэйшыя навучальныя ўстановы Вены
Катэгорыя:Акадэміі мастацтваў
Эдуард Максімавіч Сарока

**Эдуард Максімавіч Саро́ка** ( — ) — філосаф, доктар філасофскіх навук (1992).

## Біяграфія 
Нарадзіўся ў горадзе Шклоў (Магілёўская вобласць Беларусі). У 1962 годзе скончыў Таджыкскі ўніверсітэт. З 1970 года працаваў ў Інстытуце філасофіі Нацыянальнай акадэміі навук Беларусі.

## Навуковая дзейнасць 
Аўтар навуковых прац прац па праблемах гарманізацыі, структурнай і функцыянальнай устойлівасці самаарганізавальных сістэм, сінергетыцы, сацыяльнай экалогіі, сімволікі піфагарэйскай спадчыны. Распрацаваў дыялектычна-сінергетычную канцэпцыю структурнай гарманізацыі сістэм у прыродзе і грамадстве.

Сярод апублікаванага:
* Концепция уровней, отношение, структура: к методологии социологического исследования / Э. М. Сороко. — Мн.: Наука и техника, 1978;
* Производственный коллектив. Функционирование и управление. — Мн., 1978 (у сааўтарстве);
* Структурная гармония систем. / Э. М. Сороко; ред. Е. М. Бабосов; Академия наук Белорусской ССР, Институт философии и права. — Мн.: Наука и техника, 1984;
* В поисках скрытого порядка. — Владивосток, 1995 (у сааўтарстве);
* Золотые сечения, процессы самоорганизации и эволюции систем: введение в общую теорию гармонии систем. / Э. М. Сороко. — Изд. стереотипное. — М.: URSS, Либроком, 2019.

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
* 
* *Колесников А. В., Куиш А. Л.* Жизнь, посвященная науке (К 80-летию со дня рождения Э. М. Сороко) // Философские исследования. Сборник научных трудов. Выпуск 7. — С. 379—381. 
* Эдуарду Сороко — 80 лет   // Інстытут філасофіі НАН Беларусі
* Ушел из жизни Эдуард Максимович Сороко   // Інстытут філасофіі НАН Беларусі

Катэгорыя:Выпускнікі ВНУ Таджыкістана
Катэгорыя:Філосафы СССР
Катэгорыя:Філосафы Беларусі
Кіраўнік Адміністрацыі Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь

**Кіраўнік Адміністрацыі Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь** — дзяржаўны грамадзянскі служачы, які выконвае непасрэднае кіраўніцтва працай Адміністрацыі прэзідэнта Рэспублікі Беларусь, агульнае кіраўніцтва якой выконвае Прэзідэнт Рэспублікі Беларусь. Пасада ўваходзіць у пералік вышэйшых дзяржаўных пасад Рэспублікі Беларусь.

## Кіраўнікі адміністрацыі 
* Леанід Сініцын (1994—1995)
* Міхаіл Мясніковіч (1995—2001)
* Урал Латыпаў (2001—2004)
* Віктар Шэйман (2004—2006)
* Генадзь Нявыглас (2006—2008)
* Уладзімір Макей (2008—2012)
* Андрэй Кабякоў (2012—2014)
* Аляксандр Косінец (2014—2016)
* Наталля Качанава (2016—2019)
* Ігар Сергеенка (6 снежня 2019 — 22 сакавіка 2024)
* Дзмітрый Крутой (з 27 чэрвеня 2024)

## Першыя намеснікі кіраўніка адміністрацыі 
* Міхаіл Сазонаў (15 ліпеня 1995 — 5 сакавіка 1997)
* Уладзімір Русакевіч (15 ліпеня 1997 — 19 чэрвеня 2000)
* Уладзімір Замяталін (19 чэрвеня 2000 — 12 верасня 2001)
* Станіслаў Князеў (12 верасня 2001 — 25 сакавіка 2003)
* Аляксандр Папкоў (18 жніўня 2003 — 4 студзеня 2006)
* Анатоль Рубінаў (4 студзеня 2006 — 30 кастрычніка 2008)
* Наталля Пяткевіч (9 студзеня 2009 — 28 снежня 2010)
* Аляксандр Радзькоў (28 снежня 2010 — 20 снежня 2014)
* Канстанцін Мартынецкі (3 красавіка 2015 — 5 снежня 2016)
* Максім Рыжанкоў (21 снежня 2016 — 27 чэрвеня 2024)
* Наталля Пяткевіч (з 27 чэрвеня 2024)

## Спасылкі 
* Кіраўніцтва Адміністрацыі Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь
ФК Няптунас Клайпеда

**«Няптунас»** — літоўскі футбольны клуб з Клайпеды. У цяперашні час выступае ў Першай лізе.

## Гісторыя 
У студзені 2020 года клайпедскі баскетбольны клуб «Няптунас» аб’явіў аб стварэнні футбольнага клуба.

## Статыстыка выступленняў 
### Чэмпіянат і Кубак Літвы 
***1** Пераходныя матчы за месца ў A Лізе супраць цяльшэйскага «Джугаса», перадапошняй каманды A Лігі 2022 (0:4, 0:1).

Няптунас Клайпеда
Усвейскі сельсавет

**Усве́йскі сельсавет** — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Ушацкага раёна Віцебскай вобласці. Цэнтр — вёска Стаі.

Утвораны 20 жніўня 1924 года ў складзе Ульскага раёна Полацкай акругі БССР. Цэнтр — вёска Усвея. Пасля скасавання акруговай сістэмы 26 ліпеня 1930 года ва Ульскім раёне БССР. З 8 ліпеня 1931 года ў складзе Сіроцінскага раёна БССР, з 25 ліпеня 1931 года — Бешанковіцкага раёна БССР, з 20 лютага 1938 года — Віцебскай вобласці. У 1939 годзе цэнтр сельсавета перанесены ў вёску Стаі. З 9 верасня 1946 года сельсавет у складзе адноўленага Ульскага раёна Віцебскай вобласці. З 17 снежня 1956 года сельсавет у складзе Ушацкага раёна. 19 лютага 1958 года скасаваны, тэрыторыя далучана да Глыбачанскага (7 населеных пунктаў: Бадзяліна, Бальбінава, Двор Усвея, Капусціна, Маёўка, Пенная Ніва, Усвея) і Дубраўскага (7 населеных пунктаў: Бортнікі 1-я, Бортнікі 2-я, Зарэчча, Казейшчына, Стаі, Старына Вялікая і Цянюгі) сельсаветаў.

## Крыніцы 
## Літаратура 
* Административно-территориальное устройство БССР: справочник: в 2 т. / Главное архивное управление при Совете Министров БССР, Институт философии и права Академии наук БССР. — Минск: «Беларусь», 1985―1987.

Катэгорыя:Былыя сельсаветы Ушацкага раёна
Катэгорыя:Былыя сельсаветы Ульскага раёна
Катэгорыя:Былыя сельсаветы Сіроцінскага раёна
Катэгорыя:Былыя сельсаветы Бешанковіцкага раёна
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, утвораныя ў 1924 годзе
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, скасаваныя ў 1958 годзе
Святлана Аляксандраўна Ганчарова

**Святлана Аляксандраўна Ганчарова** — беларускі вучоны, педагог. Кандыдат тэхнічных навук.

## Біяграфічныя звесткі 
Скончыла Беларускі політэхнічны інстытут (1986), аспірантуру Інстытута тэхнічнай кібернетыкі НАН Беларусі.

З 1995 працуе ў Беларускім універсітэце культуры, дацэнт. Прызнавалася найлепшым выкладчыкам універсітэта (2008).

## Навукова-даследчыцкая дзейнасць 
Навуковыя інтарэсы: трохмернае мадэляванне і анімацыя, вэб-дызайн, мабільныя і інтэрнэт-тэхналогіі. Прымала ўдзел у рэалізацыі праекта AMETMAS-NoE-CP96-0026 прграмы INCO-COPERNICUS Еўрапейскага Саюза.

У яе кандыдацкай дысертацыі (2000) распрацавана тэарэтычная аснова механізмаў разліку рухаў і дэфармацый аб’ектаў канструявання — іерархічная многаўзроўневая сістэма геаметрычных выразаў аб’ёмных цел, якая ў адрозненне ад раней вядомых, мае шэраг новых адзнак. Аўтар навучальных дапаможнікаў і вучэбных праграм.

## Выбраная бібліяграфія 
* Aed Theory in Hierarchical Knowledge Networks / S. Novikava, K. Miatluk, S. Gancharova, e. a. //Studies in Informatics and Control. — 1997. — Vol.6, № 1. — P.75-85.
* Геаметрычнае канструяванне на аснове матэматычных і кібернетычных механізмаў іерархічных многаўзроўневых сістэм: Аўтарэф. дыс. на суіск. вуч. ступ. канд. тэхн. навук: 05.13.12 / Нац. акад. навук Беларусі, Ін-т тэхн. кібернэтыкі. — Мн., 2000. — 22 с.
* Геаметрыя беларускага арнаменту / С. А. Ганчарова // Веснік Беларускага дзяржаўнага універсітэта культуры. — 2003. — № 2. — С. 57-63. — (Тэорыя і гісторыя мастацтва).
* Камп’ютарныя тэхналогіі ў аўтаматызацыі кіравання культуралагічнымі праектамі / С. А. Ганчарова, М. М. Другакова // Культура Беларусі: рэаліі сучаснасці: мат. міжнар. навук.-практ. канф. (Мінск, 12-13 чэрвеня 2012 г.) / рэдкал.: І.І.Крук (гал.рэд), А. А. Галкін, І.Р.Голубева. — Мінск: Інстытут культуры Беларусі, 2012. — С. 305—307.
* Мультымедыя як сродак уключэння аб’ектаў культурнай спадчыны Беларусі ў інфармацыйную прастору /С. А. Ганчарова, Л. А. Сярогіна // Культура Беларусі: рэаліі сучаснасці: мат. міжнар. навук.-практ. канф. (Мінск, 12-13 чэрвеня 2012 г.) / рэдкал.: І.І.Крук (гал.рэд), А. А. Галкін, І.Р.Голубева. — Мінск: Інстытут культуры Беларусі, 2012. — С. 312—314.
* Адлюстраванне беларускай фальклорнай спадчыны сродкамі ментальных карт / Махнач, Г. У., Ганчарова, С. А. // Навуковы пошук у сферы культуры і мастацтва: матэрыялы навук. канф. прафесарска-выкладчыцкага складу БДУКМ, прысвеч. Году культуры ў Рэспубліцы Беларусь, Мінск, 24 лістап. 2016 г. / М-ва культуры Рэсп. Беларусь, Беларус. дзярж. ун-т культуры і мастацтваў ; рэдкал.: Ю. П. Бондар (старш.) [і інш.]. – Мінск: БДУКМ, 2018. – C. 318-323.

## Спасылкі 
* buk.by 
* scholar.google.com

Катэгорыя:Выкладчыкі Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэта культуры і мастацтваў
Катэгорыя:Кандыдаты тэхнічных навук
Венскі ўніверсітэт прыкладнога мастацтва

**Венскі ўніверсітэт прыкладнога мастацтва** () — аўстрыйская дзяржаўная вышэйшая навучальная ўстанова са статусам універсітэта з сядзібай у Вене.

## Гісторыя 
* 1868—1918 — мастацкая школа Імператарскага і каралеўскага музея мастацтваў і прамысловасці
* 1919—1937 — мастацкая школа Аўстрыйскага музея мастацтваў і прамысловасці
* 1937—1941 — Дзяржаўная мастацкая школа ў Вене
* 1941—1945 — Імперская школа прыкладнога мастацтва ў Вене
* 1945—1948 — Вышэйшая школа прыкладнога мастацтва ў Вене
* 1948—1970 — Акадэмія прыкладнога мастацтва ў Вене
* 1970—1998 — Вышэйшая школа прыкладнога мастацтва ў Вене
* 1999 — Венскі ўніверсітэт прыкладнога мастацтва

## Агульная характарыстыка 
Студэнты прадстаўляюць 70 краін, сярод якіх больш за ўсё з Аўстрыі (60 %), краін ЕС (25 %) і іншых краін свету (15 %). Студэнты рэгулярна ўдзельнічаюць у выставах, перформансах, сцэнічных пастаноўках ─ колькасць такіх мерапрыемстваў складае некалькі сотняў у год. У структуру вучэльні ўваходзяць студыя керамікі, пераплётны цэх, некалькі майстэрняў, у якіх адпрацоўваюць прафесійныя навыкі будучыя спецыялісты па тэхналогіі апрацоўкі тканін, металаў, драўніны і інш.

## Спасылкі 
* Афіцыйная інтэрнэт-старонка ўстановы

Катэгорыя:Універсітэты Аўстрыі
Партызанская брыгада імя Аляксандра Неўскага (К. М. Ешчанка)

**Партызанская брыгада імя Аляксандра Неўскага** — партызанская брыгада, створаная ў лістападзе 1943 года. Дзейнічала на тэрыторыі Гродзенскага і Скідзельскага раёнаў.

## Склад 
Партызанская брыгада была арганізавана на базе атрадаў імя Аляксандра Неўскага (арганізаваны ў красавіку 1943 года на базе групы І. Дз. Ананчанкі і П. П. Дайнекі, вылучанай з 300-й партызанскай брыгады імя К. Я. Варашылава, атрада «За Радзіму» (арганізаваны ў лістападзе 1943), атрада імя Катоўскага (арганізаваны ў чэрвені 1943 на базе спецгрупы А. Е. Сарычава і партызанскіх груп, якія дзейнічалі ў 1942 і 1943 гадах у Ваўкавыскім, Гродзенскім і Скідзельскім раёнах), атрада імя Суворава (арганізаваны ў чэрвені 1943 года на базе арганізатарскай групы І. Я. Сямашкі і партызанскіх груп, якія дзейнічалі ў Гайнаўскім і Гродзенскім раёнах). У склад брыгады ўваходзілі таксама атрады імя Варашылава і імя Чапаева.

## Камандаванне 
### Камандзір 
* К. М. Ешчанка
### Камісар 
* П. П. Дайнека
### Начальнік штаба 
* В. Г. Жалязнякоў

## Дзейнасць брыгады 
Партызаны брыгады дзейнічалі на чыгунках і шашэйных дарогах Гродна — Ліда, Гродна — Вільнюс, Слонім — Ваўкавыск, зрывалі перавозкі, знішчалі жывую сілу і тэхніку немцаў. Летам 1944 года пашкодзілі некалькі ўчасткаў шашы Гродна — Вільнюс. Вялі шматлікія баі па ліквідацыі ўчасткаў і апорных пунктаў праціўніка.

13 ліпеня 1944 года брыгада (562 партызаны, 6 атрадаў) злучылася з Чырвонай Арміяй.

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Савецкія партызанскія злучэнні, брыгады і атрады на акупіраванай тэрыторыі Беларусі (1941—1944)
Катэгорыя:З’явіліся ў 1943 годзе
Катэгорыя:Зніклі ў 1944 годзе
Матчы зборнай Беларусі па футболе

У гэтым артыкуле даецца спіс **матчаў зборнай Беларусі па футболе.**

## Матчы 
### 1992 год 
### 1993 год 
### 2021 год 
## Агульная статыстыка матчаў 
## Статыстыка матчаў са зборнымі 
Катэгорыя:Зборная Беларусі па футболе
ФК Маларыта

**«Маларыта»** — беларускі футбольны клуб з Маларыты Брэсцкай вобласці. У 2020—2022 гадах выступаў у Другой лізе чэмпіянату Беларусі.

## Гісторыя 
У лютым 2020 года брэсцкае «Дынама» абвясціла аб стварэнні сваёй даччынай каманды «Дынама-Брэст-1960», якая будзе размяшчацца і гуляць у Маларыце. Склад каманды ўтварылі пераважна колішнія ігракі і дублёры брэсцкіх «Дынама» і «Руха». У дэбютным сезоне клуб вёў барацьбу ў заходняй зоне за выхад у фінальны этап, але саступіў іншым клубам і ў выніку фінішаваў на сёмым месцы ў Другой лізе.

У красавіку 2021 года клуб правёў рэбрэндынг і змяніў назву на «Маларыта». У Другой лізе каманда перамагла ў Брэсцкім дывізіёне, аднак у плэй-оф саступіла ў чвэрцьфінале і заняла выніковае сёмае месца. У студзені 2022 года ў выніку адмовы іншых клубаў «Маларыта» была запрошана ў склад удзельнікаў Першай лігі, аднак у лютым была адхілена ад удзелу ў другім дывізіёне і засталася ў Другой лізе.

У чэрвені 2022 клуб зняўся з Другой лігі. Усім футбалістам каманды быў нададзены статус свабодных агентаў. Каманда была выключана з турнірнай табліцы, вынікі матчаў з яе ўдзелам ануляваны.

У ліпені 2022 года старшыня Маларыцкага райвыканкама Міхаіл Бацэнка распавёў, што ў наступным годзе абноўленая каманда плануе вярнуцца ў Другую лігу, аднак у выніку каманды з Маларыты не апынулася сярод удзельнікаў сезона 2023.

## Статыстыка выступленняў 
### Чэмпіянат і Кубак Беларусі 
## Галоўныя трэнеры 
* Сяргей Грыб (люты — кастрычнік 2020)
* Андрэй Кіпра (кастрычнік 2020 — люты 2022)
* Дзмітрый Корзун ( у лютым — сакавіку 2022)
* Ігар Пывін (сакавік — красавік 2022)
* Дзмітрый Корзун ( у красавіку — чэрвені 2022)

## Крыніцы 
Маларыта
Пінк

**Алі́ша Бэт Мур** (, больш вядомая як **Pink**, стылізавана **P!nk**;  8 верасня 1979 года, Дойлстаўн, Пенсільванія, ЗША)&nbsp;— амерыканская спявачка, аўтарка песень і актрыса.

## Біяграфія 
Аліша Мур нарадзілася ў Дойлстаўне (штат Пенсільванія, ЗША). Яна з’яўляецца дачкой Джудзіт Мур, у дзявоцтве Кугель, медсястры, і Джэймса Мура-малодшага, ветэрана вайны ў В’етнаме. Яе бацька&nbsp;— каталік, маці — яўрэйка, а яе продкі эмігравалі з Ірландыі, Германіі і Літвы. Pink вырасла ў Дойлстаўне, дзе вучылася ў пачатковай школе Kutz, сярэдняй школе Lenape і вышэйшай школе Central Bucks West High School. Яе бацька іграў на гітары і спяваў для яе песні, і з малых гадоў яна імкнулася стаць рок-зоркай. У Pink ёсць брат, Джэйсан Мур (нарадзіўся ў 1977 годзе).

Аліша Мур развівала свой голас з дзяцінства. Нягледзячы на тое, што пры нараджэнні яна была здаровым дзіцём, Аліша хварэла на астму, якая пакутавала яе ў дзяцінстве. Яна пачала выступаць у клубах Філадэльфіі, калі ёй было 14 гадоў, і паспела пабываць скейтбардысткай, хіпхоперам і гімнасткай.

4 красавіка 2020 года яна паведаміла пра заражэнне каранавірусам: спявачка адзначыла, што ў яе і яе трохгадовага сына Джэймсана з’явіліся сімптомы каранавіруса двума тыднямі раней, і рэзультаты тэстаў на каранавірус былі станоўчымі. Праз некалькі дзён паўторныя аналізы далі адмоўны вынік. Pink адзначыла, што тэставанне трэба зрабіць больш даступным для грамадзян. Паводле яе слоў, яна ахвяравала 500 тысяч долараў у Фонд экстранай дапамогі бальніцы пры Тэмплскім універсітэце Філадэльфіі і яшчэ 500 тысяч долараў у крызісны фонд мэра Лос-Анджэлеса.

## Дабрачыннасць і грамадская дзейнасць 
Pink&nbsp;— вегетарыянка, удзельнічала ў шматлікіх мерапрыемствах PETA. Таксама яна з’яўляецца членам многіх дабрачынных фондаў.

## Фільмаграфія 
## Дыскаграфія 
;Студыйныя альбомы

* 2000: *Can’t Take Me Home*
* 2001: *Missundaztood*
* 2003: *Try This*
* 2006: *I’m Not Dead*
* 2008: *Funhouse*
* 2012: *The Truth About Love*
* 2017: *Beautiful Trauma*
* 2019: *Hurts 2B Human*
* 2023: *Trustfall*

;DVD

* 2006: *Pink: Live in Europe*
* 2007: *Pink: Live from Wembley Arena*
* 2009: *Pink: Live in Australia*

;Іншыя
* 2007: *Pink Box*
* 2010: *Greatest Hits… So Far!!!*

## Крыніцы 
## Спасылкі 
* 
* 

Катэгорыя:Пераможцы World Music Awards
Катэгорыя:Выканаўцы RCA Records
Катэгорыя:Актывісты ЛГБТ-руху ў ЗША
Катэгорыя:Лаўрэаты прэміі BRIT Awards
Катэгорыя:Пісьменніцы ЗША
Катэгорыя:Лаўрэаты прэміі «Грэмі»
Катэгорыя:Лаўрэаты Дзённай прэміі «Эмі»
Катэгорыя:Кантральта
ФК Меліяратар Жыткавічы

**«Меліяратар»** — беларускі футбольны клуб з Жыткавічаў Гомельскай вобласці. У 2020 годзе выступаў у Другой лізе чэмпіянату Беларусі.

## Гісторыя 
У сезоне 2020 «Меліяратар» заявіўся ў Другую лігу чэмпіянату Беларусі. Склад стварылі пераважна былыя ігракі клуба ЮАС, а галоўным трэнерам стаў трэнер ЮАС Андрэй Гарбар. Каманда добра пачала сезон, але пазней пайшлі паражэнні, у выніку «Меліяратар» апынуўся ў сярэдзіне табліцы група A і не здолеў выйсці ў фінальны турнір.

У 2021 годзе клуб не заявіўся ў Другую лігу.

## Статыстыка выступленняў 
### Чэмпіянат і Кубак Беларусі 
Катэгорыя:Спорт у Жыткавічах
Меліяратар Жыткавічы
Ежы Кунцэвіч

**Ежы Міхайлавіч Кунцэвіч** — ваенны, службовец, масон.

## Біяграфія 
У 1809 г. — сяржант 17-га пяхотнага палка. У 1811 г. — падафіцэрскі ад’юнкт. У 1812 г. — падпаручнік, у 1813 г. — паручнік. За ўдзел у
ваенных кампаніях 1809, 1812-1813 г. атрымаў польскі залаты ордэн і крыж французскага Ганаровага легіёна (за ўдзел у бітве пад в. Панкратаўцы пад Беразіной). У 1817 г. прызнаны ў дваранстве і запісаны ў дваранскую кнігу Віленскай губерні. У 1820-х — гродскі пісар Лідскага павета.

На старых Фарных могілках г. Ліды сустракаюцца магільныя склепы Кунцэвічаў ХІХ ст.

Член масонскай ложы «Сябры чалавецтва» ў Гродне, масон 3-й ст. у 1821 годзе.

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Масоны Беларусі
Катэгорыя:Удзельнікі вайны 1812 года
Зацякляскі сельсавет

**Зацякля́скі сельсавет** — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Лепельскага раёна Віцебскай вобласці. Цэнтр — вёска Зацякляссе.

Утвораны 20 жніўня 1924 года ў складзе Лепельскага раёна Барысаўскай акругі БССР. З 9 чэрвеня 1927 года ў складзе Полацкай акругі. Пасля скасавання акруговай сістэмы 26 ліпеня 1930 года ў Лепельскім раёне БССР, з 21 чэрвеня 1935 года — Лепельскай акругі, з 20 лютага 1938 года — Віцебскай вобласці. 20 мая 1960 года скасаваны, тэрыторыя далучана да Домжарыцкага (4 населеныя пункты: Барсукі, Валова Гара, Мар’янава і Чарніца), Стайскага (2 населеныя пункты: вёскі Вокана і Прудок) і Пышнянскага (3 населеныя пункты: Зацякляссе, Мядзвёдаўка і Селішча) сельсаветаў.

На момант скасавання ў склад сельсавета ўваходзілі 9 населеных пунктаў.

## Крыніцы 
## Літаратура 
* Административно-территориальное устройство БССР: справочник: в 2 т. / Главное архивное управление при Совете Министров БССР, Институт философии и права Академии наук БССР. — Минск: «Беларусь», 1985―1987.

Катэгорыя:Былыя сельсаветы Лепельскага раёна
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, утвораныя ў 1924 годзе
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, скасаваныя ў 1960 годзе
Міхал Юзафавіч Галынскі

**Міхал Юзафавіч Галынскі**, або **Міхаіл Восіпавіч Галынскі** (, ) — дзяржаўны дзеяч.

## Біяграфія 
Паходзіў са старажытнага беларускага роду Галынскіх. Нарадзіўся ў сям’і мсціслаўскага войта Юзафа Галынскага і Петранэлы з Жукоўскіх. Меў брата Яна (1746—1817).

Магілёўскі намесніцкі маршалак дваранства ў 1789—1795 гадах. У 1796 г. Магілёўскае і Віцебскае намесніцтвы былі аб’яднаны ў адну Беларускую губерню, а губернскі маршалак стаў прызначацца: у 1796—1797 гг. ім быў граф , брат вядомага , а пасля выконвалі абавязкі Ян-Непамуцэн Цеханавецкі, Міхал Юзафавіч Галынскі і Антон Косаў.

У 1810 годзе валодаў маёнткамі ў Чэрыкаўскім (366 дзесяцін, 43 двары, 1 615 прыгонных душ), Чавускім (280 дзесяцін, 7 двароў, 30 прыгонных душ) і Клімавіцкіх (15 000 дзесяцін, 658 двароў, 2 796 прыгонных душ) паветах.

## Сям’я 
З першай жонкай Тэкляй з Нагурскіх, дачкой Якуба Нагурскага, меў дачку Кацярыну, якая ўзяла шлюб з Булгарыным.

З другой жонкай Тэрэзай з Цеханавецкіх меў дачку Клацільду, якая ўзяла шлюб з Янам Ігнатавічам Цеханавецкім, абраным клімавіцкім павятовым маршалкам (1817—1820).

## Літаратура 
* *Краснолуцкий, А.Ю.* Злая судьба рода Голынских? / А.Ю. Краснолуцкий. — Санкт-Петербург : Политехн. ун-т, 2009. — 233 с.
* *Раюк, А.Р.* Нефармальныя сувязі паміж дваранствам Магілёўскай губерні ў 1772—1863 гг. / А.Р. Раюк, І.М. Рыжанкоў // Гісторыя Магілёва: мінулае і сучаснасць : зборнік навуковых прац удзельнікаў VIII Міжнародн. навук.-практычн. канф., Магілёў, 26-27 чэрв. 2013 г. / уклад. А.М. Бацюкоў, І.А. Пушкін. — Магілёў : УА МДУХ, 2013. — С. 314—319. 

Міхал Юзафавіч
Хоцінскі сельсавет

**Хо́цінскі сельсавет** — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Ульскага раёна Віцебскай вобласці. Цэнтр — вёска Хоціна.

Утвораны 20 жніўня 1924 года ў складзе Ульскага раёна Полацкай акругі БССР. Пасля скасавання акруговай сістэмы 26 ліпеня 1930 года ва Ульскім раёне БССР. З 8 ліпеня 1931 года ў складзе Бешанковіцкага сельсавета БССР, з 20 лютага 1938 года — Віцебскай вобласці. З 9 верасня 1946 года сельсавет у складзе адноўленага Ульскага раёна. 16 ліпеня 1954 года скасаваны, тэрыторыя далучана да Сокараўскага сельсавета.

## Крыніцы 
## Літаратура 
* Административно-территориальное устройство БССР: справочник: в 2 т. / Главное архивное управление при Совете Министров БССР, Институт философии и права Академии наук БССР. — Минск: «Беларусь», 1985―1987.

Катэгорыя:Былыя сельсаветы Ульскага раёна
Катэгорыя:Былыя сельсаветы Бешанковіцкага раёна
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, утвораныя ў 1924 годзе
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, скасаваныя ў 1954 годзе
ФК Брэстжылбуд

**«Брэстжылбуд»** — беларускі аматарскі футбольны клуб з Брэста Брэсцкай вобласці. У 2021 годзе выступаў у Другой лізе чэмпіянату Беларусі.

## Гісторыя 
Клуб заснаваны ў 2013 годзе і з тых часоў выступаў у чэмпіянаце Брэсцкай вобласці, дзе быў адной з самых паспяховых каманд. Чатыры разы (у 2014, 2015, 2017 і 2020 гадах) «Брэстжылбуд» станавіўся чэмпіёнам Брэсцкай вобласці.

У 2021 годзе ў выніку рэформы рэгіянальных чэмпіянатаў «Брэстжылбуд» трапіў у Другую лігу. У сезоне 2022 клуб адмовіўся ад удзелу ў чэмпіянаце Беларусі.

## Статыстыка выступленняў 
### Чэмпіянат і Кубак Беларусі 
Брэстжылбуд
Ян Юзафавіч Галынскі

**Ян Юзафавіч Галынскі**, або **Іван Восіпавіч Галынскі** (, ;  — ) — дзяржаўны дзеяч.

## Біяграфія 
Паходзіў са старажытнага беларускага роду Галынскіх. Нарадзіўся ў сям’і мсціслаўскага войта Юзафа Галынскага і Петранэлы з Жукоўскіх. Меў брата Міхала.

Клімавіцкі павятовы маршалак у 1772—1775 і 1778—1781 гадах. У 1776—1778 гг., за часы маршалка Юдыцкага, ад імя шляхты губерні Ян Галынскі, разам з Янам Юзафовічам і Янам Жукоўскім ігралі важную ролю ў канфлікце паміж шляхтай і магілёўскім губернатарам , які жадаў падпарадкаваць сабе судаводства ў губерні. Сутыкненне прынцыпаў аўтарытарна-валявога кіравання і рэгіянальнага шляхецкага самакіравання скончылася (паводле рашэння Кацярыны II) заменай Кахоўскага на .

Ян Галынскі не толькі хваліўся ўплывам на генерал-губернатарскую і губернатарскую ўладу, але і быў руплівым гаспадаром, што дазволіла яму набыць у Рыгора Пацёмкіна яго вялікую частку Крычаўскага староства і стаць латыфундыстам.

Маршалак дваранства Магілёўскага намесніцтва ў 1781—1789 гадах. Наступным магілёўскім намесніцкім маршалкам стаў яго брат Міхал Юзафавіч Галынскі.

## Літаратура 
* *Краснолуцкий, А.Ю.* Злая судьба рода Голынских? / А.Ю. Краснолуцкий. — Санкт-Петербург : Политехн. ун-т, 2009. — 233 с.
* *Раюк, А.Р.* Нефармальныя сувязі паміж дваранствам Магілёўскай губерні ў 1772—1863 гг. / А.Р. Раюк, І.М. Рыжанкоў // Гісторыя Магілёва: мінулае і сучаснасць : зборнік навуковых прац удзельнікаў VIII Міжнародн. навук.-практычн. канф., Магілёў, 26-27 чэрв. 2013 г. / уклад. А.М. Бацюкоў, І.А. Пушкін. — Магілёў : УА МДУХ, 2013. — С. 314—319.

Ян Юзафавіч
Катэгорыя:Павятовыя маршалкі клімавіцкія
Хакаіндэ Хічылема

**Хакаіндэ Хічылема** (; нар. , Манзэ, Паўночная Радэзія (цяпер — Паўднёвая правінцыя, Замбія) — замбійскі палітычны дзеяч, бізнэсмэн. Прэзідэнт Замбіі з 2021 года.

З 2006 года з'яўляўся кіраўніком апазіцыйнай Аб'яднанай партыі нацыянальнага адзінства. Пасля пяціразовага ўдзелу ў прэзідэнцкіх выбарах у 2006, 2008, 2011, 2015 і 2016 гадах атрымаў перамогу на выбарах 2021 года, заступіў на пасаду Прэзідэнта Замбіі 24 жніўня 2021.

## Ранняя жыццё і кар'ера 
Хічылема нарадзіўся ў вёсцы ў раёне Манзэ на тэрыторыі сучаснай Замбіі. Ён атрымаў стыпендыю для навучання ў Універсітэце Замбіі і скончыў яго ў 1986 годзе са ступенню бакалаўра ў галіне эканомікі і дзелавога адміністравання. Пасля гэтага ён атрымаў ступень MBA ў галіне фінансаў і бізнес − стратэгіі ў Бірмінгемскага ўніверсітэта ў Злучаным Каралеўстве.

## Прадпрымальніцкая дзейнасць 
Хічылема займаў пасаду галоўнага выканаўчага дырэктара Coopers and Lybrand Zambia (1994-1998) and Grant Thornton Zambia (1998-2006).

## Палітычная кар'ера 
Хічылема з'яўляецца членам ліберальнай палітычнай партыі Аб'яднанай партыі нацыянальнага адзінства. Пасля смерці Андерсона Мазока ў 2006 годзе ён быў абраны новым прэзідэнтам партыі. Ён таксама быў лідарам Аб'яднанага дэмакратычнага альянсу, саюза трох апазіцыйных палітычных партый.

На выбарах 2006 года Хічылема быў кандыдатам ад Аб'яднанага дэмакратычнага альянсу і балатаваўся супраць дзеючага прэзідэнта Леві Мванавасы ад Руху за шматпартыйную дэмакратыю і кандыдата ад Патрыятычнага фронту Майкла Сата. Ён атрымаў падтрымку ад былога прэзідэнта Кеннета Каунда. У выніку Хічылема заняў 3-е месца, атрымаўшы каля 25% галасоў.

Хічылема балатаваўся ў якасці кандыдата Аб'яднанай партыі нацыянальнага адзінства на выбарах 2008 года, якія былі абвешчаныя пасля смерці Леві Мванавасы. Ён заняў 3-е месца з 19,7% галасоў. У чэрвені 2009 года партыя Хічылемы заключыла дамову з Патрыятычным фронтам Майкла Саты, каб разам удзельнічаць у выбарах 2011 года. Аднак нерашучасць, глыбокае недавер і абвінавачванні ў трайбалізме з абодвух бакоў прывялі да краху пакту ў сакавіку 2011 года. У студзеня 2015 года Хічылема быў адным з двух асноўных кандыдатаў на прэзідэнцкіх выбарах, на якіх ён прайграў з невялікім адрывам у 27 757 галасоў (1,66%) кандыдату кіруючага Патрыятычнага фронту Эдгару Лунгу, пасля чаго назваў выбары фікцыяй, але заклікаў сваіх прыхільнікаў «захоўваць спакой». На прэзідэнцкіх выбарах у жніўні 2016 года ён быў вылучаны як асноўны кандыдат ад апазіцыі, аднак зноў пацярпеў паразу з невялікім адрывам у карысць Лунгу.

На прэзідэнцкіх выбарах 12 жніўня 2021 года перамог, атрымаўшы 59% галасоў. Заступіў на пасаду Прэзідэнта Замбіі 24 жніўня 2021 года.

Катэгорыя:Прэзідэнты Замбіі
Філіп Джозеф П’ер

**Філіп Джозеф П’ер** () (нар. 1954/1955 годзе, , Сент-Люсія) — дзяржаўны і палітычны дзеяч Сент-Люсіі. У выніку парламенцкіх выбараў 2021 года заняў пасаду прэм'ер-міністра Сент-Люсіі 28 ліпеня.

 

Катэгорыя:Прэм’ер-міністры Сент-Люсіі
Аймен Бенабдэрахман

**Аймен Бенабдэрахман** () (, , Алжыр) — алжырскі дзяржаўны і палітычны дзеяч. Пасля парламенцкіх выбараў 2021 года заняў пасаду прэм’ер-міністра Алжыра 30 чэрвеня.

## Біяграфія 
З 1991 па 2000 гады генеральны інспектар фінансаў і былы намеснік дырэктара па кантролі Генеральнай інспекцыі фінансаў. У 2010 годзе ён быў прызначаны ў Банк Алжыра, кіраўніком якога быў з лістапада 2019 да чэрвеня 2020 года. Ён таксама быў дэлегатам Алжыра ў Міжнародным валютным фондзе (МВФ) у перыяд з 2004 па 2006 год.

 

Катэгорыя:Прэм’ер-міністры Алжыра
Іцхак Герцаг

**Іцхак «Бужы» Герцаг** (; , , Ізраіль) — ізраільскі палітычны і дзяржаўны дзеяч, прыхільнік мірнага ўрэгулявання палестына-ізраільскага канфлікту па прынцыпе «дзве дзяржавы для двух народаў». Займаў пасады старшыні партыі «Авода», лідара апазіцыі ў Кнэсеце, міністра сацыяльнага забеспячэння (2007—2011 гады). 2 чэрвеня 2021 года абраны прэзідэнтам Ізраіля і ўступіў на пасаду 7 ліпеня.

Катэгорыя:Прэзідэнты Ізраіля
Катэгорыя:Дэпутаты кнэсета 16-га склікання
Катэгорыя:Дэпутаты кнэсета 17-га склікання
Катэгорыя:Дэпутаты кнэсета 18-га склікання
Катэгорыя:Дэпутаты кнэсета 19-га склікання
Катэгорыя:Дэпутаты кнэсета 20-га склікання
Міхал Янавіч Галынскі

**Міхал Янавіч Галынскі**, або **Міхаіл Іванавіч Галынскі** (, ; 1784 — , Хоцімск) — дзяржаўны дзеяч.

## Біяграфія 
Паходзіў са старажытнага беларускага роду Галынскіх. Нарадзіўся ў сям’і Яна (Восіпавіча) Галынскага, губернскага маршалка магілёўскага, і Барбары з Кашыцаў.

Магілёўскі губернскі маршалак у 1814—1823 і 1832—1844 гадах. У 1820-1840-я гг. дом Міхала Галынскага ў Магілёве быў адкрытым, гасцінным, «найпрыемнейшым» месцам для шляхты<.

## Сям’я 
У шлюбе з Лізаветай Талстой (нар. 1798), дачкой рускага графа Дзмітрыя Аляксандравіча Талстога (1754—1832), магілёўскага губернскага маршалка (1805—1808) і магілёўскага губернатара (1812—1820).

## Літаратура 
* *Краснолуцкий, А.Ю.* Злая судьба рода Голынских? / А.Ю. Краснолуцкий. — Санкт-Петербург : Политехн. ун-т, 2009. — 233 с.
* *Раюк, А.Р.* Нефармальныя сувязі паміж дваранствам Магілёўскай губерні ў 1772—1863 гг. / А.Р. Раюк, І.М. Рыжанкоў // Гісторыя Магілёва: мінулае і сучаснасць : зборнік навуковых прац удзельнікаў VIII Міжнародн. навук.-практычн. канф., Магілёў, 26-27 чэрв. 2013 г. / уклад. А.М. Бацюкоў, І.А. Пушкін. — Магілёў : УА МДУХ, 2013. — С. 314—319.

Міхал Янавіч
Педра Кастылья

**Педра Кастылья** () (, Пунья, Такабамба, Чота, Кахамарка, Перу) — перуанскі дзяржаўны і палітычны дзеяч. 6 ліпеня 2021 года абраны ў другім туры усеагульных выбараў і ўступіў на пасаду Прэзідэнта Перу 28 ліпеня.

У снежні 2022 г. зрынуты з пасады Кангрэсам Рэспублікі Перу, што акрэсліў як антыканстытуцыйны пераварот. Улада перайшла да віцэ-прэзідэнта Дзіны Балуартэ.

Катэгорыя:Прэзідэнты Перу
MINSK (фільм)

**«MINSK»** — мастацкі фільм расійскага рэжысёра  пра падзеі лета-восені 2020 года ў Беларусі. Прэм’ера была запланавана на восень 2021 года. 6 мая 2022 года фільм выходзіць у пракат у Эстоніі.

## Сюжэт 
Героі фільма Юля (Анастасія Шамякіна) і Паша (Аляксей Масладудаў) толькі пабраліся шлюбам і плануюць сумеснае жыццё. У жнівеньскі дзень яны выходзяць на прагулку па Мінску і трапляюць у самую гушчу беларускіх пратэстаў. 

## Здымкі 
Першапачаткова стваральнікі фільма шукалі лакацыю для здымак у Расіі яшчэ ў лістападзе 2020 года. Для гэтага былі адабраны 9 маскоўскі абласных гарадоў і Тула. Аднак і , і мясцовыя ўлады, і УМУС РФ адмовілі ўсе варыянты. У выніку, здымаўся фільм ў раёне Ласнамяэ Таліна (Эстонія) адным кадрам. Эстонскі інстытут кіно выдаткаваў на здымкі фільма  еўра.

## Акцёры
*Аляксей Масладудаў
*Анастасія Шамякіна
*Анастасія Проніна
*Даніл Сцяклоў
*Максім Стаянаў
*
*Алег Гас
*Філіп Магільніцкі
*Яўген Каракоўскі
*Іван Мулін
*Міхаіл Шыраеў
*Арцём Гарэеў
*Аляксей Дамавой
*Аляксандр Жыленка

## Пракат 
У чэрвені 2021 года падчас паездкі ў Маскву міністр замежных спраў Беларусі Уладзімір Макей правёў перамовы з Сяргеем Лаўровым, у тым ліку, і аб забароне паказа фільма ў Расіі.

## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Фільмы 2021 года
Катэгорыя:Пратэсты ў Беларусі (2020—2021)
Катэгорыя:Фільмы на рускай мове
Катэгорыя:Фільмы, заснаваныя на рэальных падзеях
Сядзібна-паркавы комплекс Жукоўскіх

**Сядзібна-паркавы комплекс Жукоўскіх** — сядзібна-паркавы комплекс на паўночнай ускраіне вёскі Дашкаўка Магілёўскага раёна, на высокай тэрасе Дняпра.

Парк закладзены ў другой палове XIX ст. у маёнтку Жукоўскага, цяперашні сядзібны дом пабудаваны ў пачатку XX ст. з цэглы. Дом — помнік эклектычнай архітэктуры з элементамі стылю мадэрн.

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
* 
* 

Катэгорыя:Сядзібы Магілёўскага раёна
Катэгорыя:Збудаванні Беларусі ў стылі эклектыкі
Катэгорыя:Збудаванні Беларусі ў стылі мадэрн
Катэгорыя:Дашкаўка (Магілёўскі раён)
Катэгорыя:Род Жукоўскіх
Даг Халвар Нюландэр

**Даг Халвар Нюландэр** () () — нарвежскі дыпламат.

## Біяграфія 
Скончыў Універсітэт Осла.

З 2012 па 2016 гады працаваў спецыяльным пасланнікам Нарвегіі па мірнаму працэсу ў Калумбіі, дзе адыграў ключавую ролю ў перамовах паміж урадам Калумбіі і леварадыкальнай паўстанцкай арганізацыяй «Рэвалюцыйныя ўзброенныя сілы Калумбіі» (ФАРК), якія завяршыліся падпісаннем мірнага пагаднення.

З 27 лютага 2017 года асабісты прадстаўнік Генеральнага сакратара ААН па памежнаму канфлікту паміж Гаянай і Баліварыянскай Рэспублікай Венесуэла.

У 2021 годзе выступаў у якасці пасрэдніка на перамовах у Мехіка паміж урадам Венесуэлы і апазіцыяй.

Катэгорыя:Дыпламаты Нарвегіі