open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Катастрофа Юнцзя

**Катастрофа Юнцзя** () адносіцца да падзеі ў кітайскай гісторыі, якая адбылася ў 311 г. н. э. (5-ы год эры *Юнцзя* праўлення , адсюль і назва), калі войскі  пад кіраўніцтвам  захапілі і разрабаваў Лаян, сталіцу дынастыі Заходняя Цзінь. Пасля гэтай перамогі армія Хань учыніла разню жыхароў горада, забіўшы наследнага прынца Цзінь, мноства міністраў і больш за 30 000 мірных жыхароў. Яны таксама спалілі палацы і раскапалі маўзалеі дынастыі Цзінь. Гэта была ключавая падзея падчас  і пачатку эры , і яна адыграла важную ролю ў падзенні дынастыі Заходняя Цзінь у 316 г. н.э.

У 1907 годзе Аўрэль Стэйн знайшоў 5 лістоў, напісаных на , вядомых як «Старажытныя лісты» ў закінутай вартавой вежы каля Дуньхуана. Адзін ліст у калекцыі быў напісаны сагдыйцам Нанай-вандакам, адрасаваным сагдыйцам на радзіме ў Самаркандзе, у якім паведамлялася аб масавым паўстанні паўстанцаў хунну супраць іх кітайскіх кіраўнікоў хань з дынастыі Заходняя Цзінь. Далей ён паведаміў сваім людзям, што ўсе сагдыйцы і індыйцы ў кітайскай сталіцы Заходняга Цзінь Лаяне памерлі ад голаду з-за паўстання. Кітайскі імператар хань пакінуў Лаян, калі ён трапіў у аблогу паўстанцаў хунну, і яго палац быў спалены. Нанай-вандак таксама сказаў, што горада  больш не існуе, бо паўстанне хунну прывяло да катастрофы для сагдыйскай дыяспары ў Кітаі.

Катастрофа Юнцзя стала галоўным штуршком для масавай міграцыі і экспансіі ханьцаў на поўдзень Кітая. Многія генеалогіі кланаў прыпісваюць гэтую падзею, у прыватнасці, як прычыну, па якой іх продкі перасяліліся з поўначы ў месцы ў правінцыях Фуцзянь, Гуандун і г.д.

Катэгорыя:Эпоха Цзінь
Катэгорыя:Масавыя забойствы ў Кітаі
Катэгорыя:Ваенныя злачынствы ў Кітаі
Табар (значэнні)

**Табар**-шматзначны тэрмін.

* Табар — назва перасоўнага палявога ваеннага лагера (гуляй-горада) у чэхаў, палякаў, румын, венграў.
* Табар — у мінулым у казакоў — вайсковы лагер з абозам.
* Цыганскі табар — група цыганоў, звязаных сваяцтвам або якія пражываюць ці вандруюць сумесна, а таксама цыганскі лагер або месца кампактнага пражывання.
* Гара Табар — масонская ложа.

## Тапонім 
* Табар — горад у Чэхіі.
* Табар — вёска ў Духаўшчынскім раёне Смаленскай вобласці Расіі.

## Прозвішча 
* Войцех Табар (каля 1453—1507) — біскуп віленскі.
Вячаслаў Васілевіч Табаравец

**Вячаслаў Васілевіч Табараве́ц** (нар. ) — вучоны ў галіне кібернетыкі і інфарматыкі, кандыдат тэхнічных навук (1980), дацэнт (1982).

## Біяграфія 
Нарадзіўся ў вёсцы Відзібор Столінскага раёна Брэсцкай вобласці Беларусі. У 1973 годзе скончыў Мінскі радыётэхнічны інстытут па спецыяльнасці «Аўтаматызаваныя сістэмы кіравання» і працаваў у ім у 1973—1975 і 1978—1994 гадах. У 1987—1991 гадах прафесар каледжа ў Дар-эс-Саламе (Танзанія). У 1994—2017 гада працаваў у Мінскім інавацыйным універсітэце, прафесар кафедры інфармацыйных тэхналогій, у 1994—2007 гадах — прарэктар па вучэбнай рабоце. З 2017 года В. В. Табаравец у Беларускім дзяржаўным універсітэце інфарматыкі і радыёэлектронікі, дацэнт кафедры праграмнага забеспячэння.

## Навуковая дзейнасць 
Аўтар і сааўтар прац па вылічальным алгарытмам ў праграмаванні, метралогіі, стандартызацыі і сертыфікацыі ў інфармацыйных тэхналогіях, асновах інфармацыйных тэхналогій, асновах алгарытмізацыі і праграмавання, аўтаматызаваным сістэмам кіравання, метадах аўтаматызаванага праектавання.

Сярод апублікаванага:
* *Римский Г. В., Таборовец В. В.* Автоматизация исследований динамических систем / Под ред. [и с предисл.] д. т. н. П. М. Чеголина. — Мн.: Наука и техника, 1978. — 334 с. : ил. ; 22 см;
* Основы информатики и программирования : учеб.-метод. комплекс / В. В. Таборовец, Е. М. Демидович, Т. В. Русак — Мн.: Издательство МИУ, 2007. — 196 с. — ISBN 978-985-490-331-6;
* Основы алгоритмизации и программирования : учебно-методический комплекс / В. В. Таборовец, Т. В. Русак. ― Минск, 2008;
* *Суша Н. В., Гедранович В. В., Пикуль М. И., Спирков С. Н., Таборовец В. В.* Стандарт предприятия: Работы курсовые и дипломные. Структура и правила оформления. СТП МИУ 2.0.01-10 / авт-сост. Н. В. Суша и [др.]. — Мн.: Изд-во МИУ, 2010. — 48 с.;
* *Таборовец В. В., Богумил Д. В.* Выбор системы управления контентом // Наука, техника и образование, 2018.

## Зноскі 
## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
* Таборовец, Вячеслав Васильевич (кандидат технических наук; род. 1949)
* Таборовец Вячеслав Васильевич // Банк патентов РФ на изобретения и промышленные образцы ФИПС Роспатента
* Табаравец Вячаслаў Васільевіч // Узнагароды Беларусі

Катэгорыя:Кібернетыкі СССР
Катэгорыя:Кібернетыкі Беларусі
Катэгорыя:Постаці савецкай інфарматыкі
Катэгорыя:Постаці беларускай інфарматыкі
Катэгорыя:Вынаходнікі СССР
Катэгорыя:Вынаходнікі Беларусі
Джэйн Кэмпіён

Дама **Элізабэт Джэйн Кэмпіён** (; ) — новазеландская сцэнарыстка, пісьменніца і кінарэжысёр.

Яна найбольш вядомая як аўтар сцэнарыя і рэжысёр фільмаў, якія атрымалі прызнанне крытыкаў: «Піяніна» (1993) і «Улада сабакі» (2021), за якія яна атрымала дзве прэміі «Оскар» (у тым ліку за найлепшую рэжысуру), дзве прэміі BAFTA і дзве прэміі «Залаты глобус».

У 2016 годзе Джэйн Кэмпіён стала Дамай-кампаньёнам новазеландскага ордэна Заслуг.

## Зноскі 
## Спасылкі 
*
Эліса Хвасер

**Эба Шарлота Эліса Хвасер** (, *у дзявоцтве* **Якабсан**,  — ) — шведская тэатральная актрыса. Вядучая актрыса Каралеўскага драматычнага тэатра сярэдзіны 19-га стагоддзя.

## Біяграфія 
Эліса Якабсан нарадзілася ў Стакгольме ў 1831 годзе ў сям’і мытніка Юханеса Магнуса Якабсана і Катарыны (Кайсы) Марыі Бергстром. У дзяцінстве была пасыльнай у старэйшай сястры, дастаўляла яе кліентам штучныя кветкі.

У 1848 годзе паступіла ў  (). У наступным 1849 годзе, яшчэ вучаніцай, выступала ў Каралеўскім драматычным тэатры, а ў 1850 годзе замяніла  (1826—1850). У 1853 годзе Эліса стала прымай,

Эліса Хвасер лічылася першай на каралеўскай сцэне, здольнай па-сапраўднаму заняць месца тэатральнай актрысы Эмілі Хёгквіст (1812—1846) у так званых партыях інжэню і гераіні,

Эліса з поспехам выконвала ролі такіх класічных гераінь як , , , Марыя Сцюарт, але яе самымі вядомымі ролямі былі персанажы папулярных у тыя часы раманаў, напрыклад,   і Нора ў п’есе Ібсена «Лялечны дом».

У 1865 годзе Эліса Хвасер стала першай жанчынай, якая атрымала медаль Літаратуры і мастацтваў. У 1881 годзе была ўзнагароджана залатым медалём Шведскай акадэміі.

Эліса Хвасер выйшла на пенсію ў 1888 годзе.

Памерла на сваёй віле Вэстрат у Фіскебекскіле ў 1894 годзе.

## Асабістае жыццё 
Эліса лічылася эксцэнтрычнай, эмансіпаванай жанчынай, бо мела звычку курыць цыгары і ўжываць алкаголь, што на тыя часы было ўласціва толькі мужчынам. У гэтым шлюбе нарадзілася дачка — Ганна Ліза Хвасер-Энгельбрэхт.

У тым жа 1858 годзе яе муж стаў кіраўніком Каралеўскага драматычнага тэатра, і ў гэты ж час Эліса Хвасер пачала атрымліваць галоўныя ролі ў тэатральных пастаноўках, што адразу спарадзіла чуткі аб пратэкцыі з боку караля. Аднак чуткі паступова сціхлі, бо талент Элісы быў бясспрэчным. Галоўныя ролі яна атрымлівала дзякуючы ўласнаму таленту на працягу многіх гадоў пасля таго, як у наследнага прынца з’явілася новая каханая, а яе муж перастаў быць кіраўніком тэатра. Муж і жонка Хвасер мелі шырокае кола зносін як у артыстычных колах, так і ў асяроддзі Карла XV, асабліва падчас летніх вакацый каралеўскага двара ў палацы Ульрыксдаль.

## Крыніцы 
## Літаратура 
* Lars Löfgren (2003). *Svensk teater* (Stockholm: Natur & Kultur) . 
* Henrikson, Alf (1988) *Fram till Nybroplan: om Kungliga Dramatiska teatern* (Wiken, Höganäs)  (in Swedish)
* Thorsten Dahl (1944) *Svenska män och kvinnor. Nr 3* (Stockholm: Bonnier)
* Österberg, Carin, Lewenhaupt, Inga & Wahlberg, Anna Greta (1990) *Svenska kvinnor: föregångare nyskapare* (Signum, Lund) (Swedish)
* Nordensvan, Georg (1918) *Svensk teater och svenska skådespelare från Gustav III till våra dagar. Andra delen, 1842—1918* (Stockholm: Bonnier) (Swedish)

## Спасылкі 
Катэгорыя:Актрысы паводле алфавіта
Катэгорыя:Актрысы XIX стагоддзя
Катэгорыя:Актрысы тэатра Швецыі
Дэніэлы (рэжысёры)

**Дэніэл Кван** () (нар. 10 лютага 1988) і **Дэніэл Шайнерт** () (нар. 7 чэрвеня 1987), больш вядомыя як **«Дэніэлы»** () – рэжысёрскі дуэт.

Яны пачыналі сваю кар’еру ў якасці рэжысёраў музычных кліпаў, у тым ліку кліпа «Houdini» (2012) гурта Foster the People і кліпа DJ Snake і Lil Jon на сінгл «Turn Down for What» (2013), абодва з якіх прынеслі ім намінацыі на прэміі Грэмі.

З таго часу яны рызыкнулі заняцца кіно, напісаўшы сцэнарыі і стаўшы рэжысёрамі абсурдысцкіх камедыйных драм «Чалавек — швейцарскі нож» (2016) і «Усё ўсюды і адразу» (2022). Апошні стаў самым касавым фільмам незалежнай прадзюсарскай кампаніі A24 і прынёс дуэту мноства ўзнагарод, у тым ліку прэмію «Оскар» за найлепшы фільм, найлепшую рэжысуру і найлепшы арыгінальны сцэнар.

## Фільмаграфія 
## Зноскі 
## Спасылкі 
* 
* 
* 

Катэгорыя:Кінарэжысёры XX стагоддзя
Катэгорыя:Кінарэжысёры XXI стагоддзя
Катэгорыя:Кінарэжысёры ЗША
Катэгорыя:Сцэнарысты XX стагоддзя
Катэгорыя:Сцэнарысты XXI стагоддзя
Катэгорыя:Сцэнарысты ЗША
Катэгорыя:Лаўрэаты прэміі Гільдыі рэжысёраў ЗША
Катэгорыя:Лаўрэаты прэміі Гільдыі сцэнарыстаў ЗША
Кук (акруга, Ілінойс)

**Кук** () — акруга ў штаце Ілінойс. 2-я з самых густанаселеных акруг у ЗША пасля Лос-Анджэлеса. У акрузе Кук пражывае 5294664 чалавека, што складае 43,3% усіх жыхароў Ілінойса. Акруга ўключае ў сябе 130 жылых тэрыторый, найбуйнейшай з якіх з'яўляецца цэнтр акругі, Чыкага, у якім засяроджана 54% насельніцтва ўсёй акругі.

Катэгорыя:Акругі Ілінойса
Адамс (акруга, Ілінойс)

**Адамс** () — акруга ў штаце Ілінойс, ЗША. Па дадзеных перапісу 2010 года колькасць насельніцтва акругі склала 67103 чал., у параўнанні з перапісам 2000 года яно зменшылася на 1,7%. Акруговы цэнтр акругі Адамс - горад Куінсі.

Катэгорыя:Акругі Ілінойса
Бонд

**Бонд**:

## Прозвішча 
* Андрэй Андрэевіч Бонд — беларускі шоўмен
* Найджэл Бонд — англійскі прафесійны снукерыст

## Тапонім 
* Бонд (акруга)

## Персанажы 
* Джэймс Бонд
Бонд (акруга)

**Бонд** () — акруга ў штаце Ілінойс, ЗША. Паводле перапісу 2010 года, колькасць насельніцтва акругі склала 17768 чал., у параўнанні з перапісам 2000 года яно павялічылася на 0,8 %. Акруговы цэнтр акругі Бонд — горад Грынвіл. Сфарміравана ў 1817 годзе з акругі Мэдысан. Назву атрымала ў гонар Седраха Бонда, дэлегата ад Ілінойса ў Кангрэсе ЗША, які пазней стаў першым губернатарам штата (з 1818 па 1822 г.).

Катэгорыя:Акругі Ілінойса
Катэгорыя:Населеныя пункты, заснаваныя ў 1817 годзе
Леанід Эдуардавіч Слуцкі

**Леанід Эдуардавіч Слуцкі** (; нар. , ) — расійскі палітычны дзеяч. Старшыня Ліберальна-дэмакратычнай партыі Расіі (ЛДПР) з 27 мая 2022 года.

## Біяграфія 
Кіраўнік фракцыі ЛДПР у Дзяржаўнай думе Федэральнага сходу Расійскай Федэрацыі з 18 траўня 2022 года. Старшыня камітэта Дзярждумы па міжнародных справах з 5 кастрычніка 2016 года.

Дэпутат Дзяржаўнай думы з 2000 года да гэтага часу, член фракцыі ЛДПР. Доктар эканамічных навук. Загадчык кафедры міжнародных адносін факультэта паліталогіі МДУ імя М. В. Ламаносава і кафедрай міжнародных адносін МЭСІ. З сакавіка 2020 г. з’яўляецца прэзідэнтам факультэта сусветнай палітыкі МДУ. Надзвычайны і паўнамоцны пасол (2022).

З 2002 года — старшыня праўлення міжнароднага грамадскага фонду «Расійскі фонд міру».

З 2014 года знаходзіцца ў санкцыйных спісах ЗША, краін Еўрасаюза і шэрагу іншых краін за падтрымку выкарыстання расійскіх узброеных сіл на Украіне, падтрымку анэксіі Крыма і ўварвання Расіі ва Украіну.

У 2018 годзе стаў цэнтральным фігурантам першага ў гісторыі Дзярждумы РФ сексуальнага скандалу, які шырока асвятляўся ў расійскай і міжнароднай прэсе і стаў прычынай салідарнага «байкоту» дэпутата шэрагам СМІ.

У 2022 годзе быў адным з прадстаўнікоў Расіі на расійска-ўкраінскіх перамовах пасля расійскага ўварвання ва Украіну.

Кандыдат у прэзідэнты Расіі на прэзідэнцкіх выбарах 2024 года ад партыі «ЛДПР».
Уладзіслаў Андрэевіч Даванкоў

**Уладзіслаў Андрэевіч Даванкоў** (; нар. , ) — расійскі грамадскі і палітычны дзеяч, прадпрымальнік. Намеснік старшыні Дзяржаўнай думы Федэральнага сходу Расійскай Федэрацыі з 12 кастрычніка 2021 года. Першы намеснік кіраўніка фракцыі партыі «Новыя людзі» з 11 кастрычніка 2021 года.

Намеснік генеральнага дырэктара АНА «Расія — краіна магчымасцей» (2018—2021).

З-за падтрымкі ўварвання Расіі ва Украіну знаходзіцца пад міжнароднымі санкцыямі Еўрасаюза, ЗША, Вялікабрытаніі, Канады і шэрагу іншых краін.

Кандыдат на прэзідэнцкіх выбарах у Расіі 2024 года ад партыі «Новыя людзі».
Бун (акруга, Ілінойс)

**Бун** () — акруга ў штаце Ілінойс, ЗША. Па дадзеных перапісу 2010 года колькасць насельніцтва — 54 165 чал., у параўнанні з перапісам 2000 года яно павялічылася на 29,6 %. Акруговы цэнтр акругі Бун — горад Белвідыр. Сфарміравана ў 1837 годзе з акругі Уінэбейга. Назву атрымаў у гонар першапасяленца Даніэля Буна.

Катэгорыя:Акругі Ілінойса
Антуан Жорж Табет

**Антуан Жорж Та́бе́т** ( — ) — ліванскі архітэктар, публіцыст, грамадскі дзеяч.

## Біяграфія 
Нарадзіўся ў Бхамдун (Ліван) у сям’і вясковага каваля. У 1927 годзе скончыў Вышэйшую інжынерную школу ў Бейруце. Вучыўся ў Акадэміі мастацтваў у Парыжы ў Агюста Перэ. У маі 1939 года прымаў удзел у арганізацыі ў Бейруце Антыфашысцкага кангрэса, на якім была ўтворана Ліга барацьбы з фашызмам і нацызмам. Адзін з заснавальнікаў (1941), выдавец і рэдактар часопіса «Ат-Тарык» («Шлях»). На працягу шэрагу гадоў (1946—1948) А. Ж. Табет быў старшынёй Ліванскага таварыства сяброў СССР. З 1949 года старшыня Ліванскага нацыянальнага савета міру, з 1950 года член Прэзідыума Сусветнага савета міру. Першы прэзідэнт і да канца жыцця віцэ-прэзідэнт Таварыства інжынераў і архітэктараў Лівана.

У 1961 годзе ўзнагароджаны Міжнароднай Ленінскай прэміяй «За ўмацаванне міру паміж народамі».

Памёр Антуан Жорж Табет 16 мая 1964 года ў Маскве.

## Архітэктурная творчасць 
У сваіх пабудовах А. Ж. Табет зыходзіў з прынцыпаў сучаснай еўрапейскай архітэктуры, ажыццяўляў іх з улікам ліванскіх кліматычных умоў. Сярод яго прац:
* гатэль «Усходні Палац» у Дамаску, Сірыя, 1932;
* фабрыка піва ў Ждэйдзе, Бейрут, 1934;
* «Каледж мудрасці» ў Бейруце, 1938;
* вялікі шматкватэрны дом у Бейруце, 1949;
* група жылых дамоў у раёне Хазміі ў Бейруце, 1960.

Прымаў удзел у рэканструкцыі палаца Бейт-эд-Дзін.

## Зноскі 
## Літаратура 
* 
* 
* Та́бет Антуан Жорж (Табит Антун) // Популярная художественная энциклопедия. Архитектура. Живопись. Скульптура. Графика. Декоративное искусство. В 2 т. / Под ред. Полевого В. М. Ред. кол.: В. Ф. Маркузон, Д. В. Сарабьянов, В. Д. Синюков (зам. гл. ред.) — М.: Издательство «Советская энциклопедия», 1986. — Книга II. М—Я, 1986. — С. 274. — 432 с, ил., 32 л. ил. — 200 000 экз.

## Спасылкі 
* Табет Антуан Жорж // Галерея шедевров мирового искусства Арт-Рисунок
* Табет, Антуан. (Tabet, Antuan., 1907—1964) // Словарь терминов изобразительного искусства с иллюстрациями
* Электронная библиотечная система социо-гуманитарного знания SOCHUM

Катэгорыя:Выпускнікі ВНУ Лівана
Катэгорыя:Архітэктары XX стагоддзя
Катэгорыя:Публіцысты XX стагоддзя
Дзе знаходзіцца „нофелэт“?

**«Дзе знаходзіцца „нофелэт“?»** () — савецкі кінафільм, лірычная камедыя , свайго роду «мужчынская» версія яго папярэдняга фільма «Самая абаяльная і прывабная». Прэм’ера адбылася ў студзені 1988 года.
## Сюжэт
Таленавіты інжынер Павел Фёдаравіч Голікаў, які працуе ў  ў жаночым калектыве, у свае сорак з лішнім гадоў дзіўна баязлівы і неспрактыкаваны ў зносінах з жанчынамі - і таму дагэтуль халасты. Пражывае з бацькамі, якія ўжо даўно мараць аб унуках. Яны беспаспяхова пад падставай папраўкі тэлевізара знаёмяць сына з незамужняй дачкой сваіх сяброў Эмай (з замашкамі неўрастэнічкі) у надзеі, што той нарэшце ажэніцца.
## Гл. таксама
## Зноскі
## Літаратура
## Спасылкі
*
* Художественный фильм «Где находится нофелет?» // Сайт «Энциклопедия отечественного кино».
* 

Катэгорыя:Фільмы на рускай мове
Катэгорыя:Кінакамедыі СССР
Катэгорыя:Фільмы студыі «Масфільм»
Катэгорыя:Фільмы пра Маскву
Белвідыр (Ілінойс)

**Белвідыр** () — найбуйнейшы горад і акруговы цэнтр акругі Бун, штат Ілінойс, ЗША. Па дадзеных перапісу 2010 года колькасць насельніцтва горада склала 25 585 чалавек. Знаходзіцца ў паўночнай частцы штата Ілінойс, за 121 км на паўночны захад ад цэнтра Чыкага і за 19 км на ўсход ад Рокфарда.

## Зноскі 
Катэгорыя:Гарады Ілінойса
Фултан

**Фултан**:

## Прозвішча 
* Роберт Фултан — амерыканскі вынаходнік
* Уільям Роберт — амерыканскі матэматык

## Тапонім 
* Фултан (акруга, Ілінойс)
Кларк (акруга, Ілінойс)

**Кларк** () — акруга ў ЗША, штаце Ілінойс. Насельніцтва - 16335 чалавек (2010). Заснавана ў 1819 годзе, атрымала сваю назву ў гонар амерыканскага генерала Джорджа Роджэрса Кларка. Адміністрацыйны цэнтр - Маршал.

Катэгорыя:Акругі Ілінойса
Даніэль Бун

**Даніэль Бун**, або **Дэніэл Бун** (; 22 кастрычніка (2 лістапада) 1734 — ) — амерыканскі першапасяленец і паляўнічы, прыгоды якога зрабілі яго адным з першых народных герояў Злучаных Штатаў Амерыкі. Вядомы сваімі прыгодамі на тэрыторыі сучаснага штата Кентукі, межы якога знаходзіліся за межамі Трынаццаці калоній. Нягледзячы на супраціў амерыканскіх індзейцаў, для якіх Кентукі быў традыцыйным месцам палявання, у 1775 годзе Бун праклаў дарогу, вядомую як Дарога дзікіх месцаў, праз Камберлендскі перавал да ракі Кентукі. Там ён заснаваў горад Бунсбара, адно з першых англамоўных паселішчаў на захад ад гор Апалачы. У канцы XVIII стагоддзя больш за 200 000 чалавек скарысталіся Дарогай дзікіх месцаў, каб пасяліцца ў Кентукі.

## Біяграфія 
Даніэль Бун быў камандзірам народнага апалчэння падчас Вайны за незалежнасць ЗША 1775—1783 гадоў; у Кентукі, у асноўным, сутыкненні адбываліся паміж пасяленцамі і індзейцамі, якія былі саюзнікамі Вялікабрытаніі. У 1778 годзе Бун быў схоплены індзейцамі шауні, якія прынялі яго ў племя; але Бун збег і працягнуў дапамагаць абараняць паселішчы ў Кентукі. Падчас вайны Даніэль Бун быў абраны ў Генеральную Асамблею Віргініі, а таксама ўдзельнічаў у баі пры Блю Лікс у 1782 годзе, адным з апошніх баёў Вайны за незалежнасць ЗША. Пасля вайны Бун працаваў каморнікам і купцом, але глыбока ўлез у даўгі як спекулянт зямлёй у Кентукі. У сувязі з узніклымі праблемамі з законам з-за яго спекуляцый зямлёй Бун у 1799 годзе пераязджае ў Місуры, дзе ён правёў рэшту сваіх дзён.
Camaricus nigrotesselatus

**Camaricus nigrotesselatus** — від павукоў з роду  сямейства . Навукова апісаны Эжэнам Сімонам у 1895 годзе.

## Распаўсюджанне 
Від сустракаецца ў Паўднёвай Афрыцы.

Катэгорыя:Павукі-бакаходы
Эжэн Сімон

**Эжэн Сімон** (, ,  — , ) — французскі арахнолаг, карцынолаг і арнітолаг. У 2007 годзе Міжнароднае арахналагічнае таварыства заснавала прэмію Эжэна Сімона, якая прысуджаецца за выдатныя дасягненні. Апісаў каля 3700 відаў павукоў (больш, чым хто-небудзь у свеце).

## Біяграфія 
Эжэн Сімон атрымаў хатнюю адукацыю. Падчас навуковых паездак працаваў у Іспаніі (1865, 1868), Алжыры (некалькі паездак у перыяд 1882—1885), Венесуэле (1887—1888), Егіпце (1889), на Філіпінах (1890), Цэйлоне (1892), тэрыторыі сучаснай ПАР — у Капскай калоніі і Трансваалі (1893).

У 1875, 1887 і 1901 гадах быў прэзідэнтам Энтамалагічнага таварыства Францыі, а ў 1882 годзе — прэзідэнтам Заалагічнага таварыства Францыі.

Разам з павукамі, насякомымі і ракамі Сімон збіраў таксама птушак. Асабліва ён цікавіўся калібры (Trochilidae). Ён апісаў некалькі відаў і падвідаў калібры і сістэматызаваў іх у роды , ,  і . Яго наватарскай працай пра калібры стала кніга «Histoire naturelle des Trochilidae» (1921).
Роберт Лопес

**Роберт Лопес** (; нар. ) — амерыканскі аўтар песень і мюзіклаў, вядомы як стваральнік мюзіклаў «Кніга мармона» і «Авеню К’ю», а таксама суаўтар (са сваёй жонкай Крыстэн Андэрсан-Лопес) музыкі і песень у анімацыйных мультфільмах Дыснею «Халоднае сэрца» (і яго працягу, «Халоднае сэрца 2») і «Таямніца Кока».

Лопес — адзін з васемнаццаці ўладальнікаў статусу EGOT, гэта значыць выйгралі прэміі «Эмі», «Грэмі», «Оскар» і «Тоні». Пры гэтым ён заваяваў гэты статус самым маладым (39 гадоў) і хутчэй за ўсіх (за 10 гадоў), а з 2018 года з’яўляецца адзіным, хто выйграў усе чатыры ўзнагароды як мінімум двойчы.
Chrysocale regalis

**Chrysocale regalis** — від молей падсямейства . Быў апісаны Жанам-Батыстам Буадзювалем у 1836 годзе.

## Распаўсюджанне 
Сустракаецца ў Эквадоры і Балівіі.

Катэгорыя:Мядзведзіцы
Жан-Батыст Альфонс Дэшафур дэ Буадзюваль

**Жан-Батыст Альфонс Дэшафур дэ Буадзюваль** (, , Цішвіль — , ) — французскі энтамолаг і батанік.

## Біяграфія 
Урач і захавальнік энтамалагічнага кабінета графа Дэжана, належыць да ліку выдатных лепідаптэролагаў. Быў Прэзідэнтам Энтамалагічнага таварыства Францыі.
Фултан (акруга, Ілінойс)

**Фу́лтан** () — акруга ў штаце Ілінойс, ЗША. Паводле звестак перапісу 2010 года колькасць насельніцтва акругі склала 37 096 чал., у параўнанні з перапісам 2000 года яно зменшылася на 3,1 %. Акруговы цэнтр акругі Фултан — Люістаўн. Сфарміравана з акругі Пайк у 1823 годзе. Назву атрымаў у гонар амерыканскага інжынера, вынаходніка парахода Роберта Фултана.

Катэгорыя:Акругі Ілінойса
Цзі Кан

**Цзі Кан** (, 223—262) — кітайскі паэт і філосаф эпохі трохцарства.

## Біяграфія 
Жыў у царстве Вэй; нарадзіўся ў павеце Чжысянь акругі Цяацзюнь (цяпер гэта месца знаходзіцца на тэрыторыі павета Суйсі правінцыі Аньхой). Прыхільнік даасізму. Уваходзіў у творчую супольнасць Сем мудрацоў бамбукавага гаю.

Паэзіі ўласцівая шчырасць выкрыцця і сатыра, а таксама (па словах Чжун Жуна) узнёслы, праўдзівы, светлы стыль. Пакараны кіруючым родам Сыма, нягледзячы на шырокую падтрымку паэта ў народзе. Паэтычная спадчына Цзі Кана складаецца з двух од і 53 вершаваных тэкстаў. Гэтыя тэксты (пераважна малых формаў) напісаны чатырохслоўным памерам. Адным з галоўных паэтычных твораў Цзі Кана лічыцца «Ода аб цыне» («Ода аб лютні»).

## Сачыненні 
* Цзи Кан «О долголетии».- В кн.: Древний мир. М., 1962. — С. 432—439.
* Семененко И. И. Цзи Кан. Ода о лютне // Проблемы восточной филологии. М., 1979. С. 60-69.
* Цзи Кан Из цикла «Дар Сюцаю, уходящему в поход». Пер. В.Рогова. // Кравцова М. Е. Хрестоматия по литературе Китая. СПб.: Азбука-классика, 2004. С.166-167. ISBN 5-352-00653-0

## Літаратура 
* Семяненка і. і. Цзі Кан-кітайскі пісьменнік III ст. н. э. Аўтарэф.дыс. … к. філал.н. м., МДУ. 1974.
* Van Gulik, R.H. (Robert), Hsi K’ang and His Poetical Essay on the Lute. Tokyo, 1941.
* Holzman D., La vie et la pensée de Hi Kang (223—262 après J. C.), Leiden, 1957.
* Robert G. Henricks. The essays of Juan K’an and Hsi K’ang on residence and good fortune // Journal of Chinese Philosophy . September 1982 Volume 9, Issue 3. Pp. 329—347.
* Robert G. Henricks (ed. and tr.): Philosophy and argumentation in third-century China: the essays of Hsi K’ang. (Princeton Library of Asian Translations.) X 214 pp. Princeton, N.J.: Princeton University Press, 1983.

Катэгорыя:Пакараныя смерцю філосафы
Катэгорыя:Кітайскамоўныя паэты
Джордж Роджэрс Кларк

**Джордж Роджэрс Кларк** (; , Албемарл — , ) — амерыканскі военачальнік, герой вайны за незалежнасць ЗША. Кларк таксама вядомы як заснавальнік паселішча, якое пазней развілася ў горад Луісвіл. Яго брат Уільям Кларк — знакаміты падарожнік.
Табло

**Табло́** (ад  — карціна, дошка для аб’яў) — прылада адлюстравання інфармацыі, прызначаная для прадстаўлення знакавай і графічнай інфармацыі ў выглядзе светлавых сігналаў, знакаў ці надпісаў.

Бываюць перакіднымі, сегментнымі механічнымі, электрамеханічнымі блінкернымі, электроннымі. Ужываюцца ў дыспетчарскіх службах, на стадыёнах і спартыўных залах і пляцоўках, на транспарце, у рэкламнай і канцэртнай дзейнасці і інш.

## Гл. таксама 
* Рэкламны шчыт

## Літаратура 
* 
* 
* Табло́ // *Егорова Т. В.* Словарь иностранных слов современного русского языка. — М.: «Аделант», 2014. — С. 643. — 800 с. — 25 000 экз. — ISBN 978-5-93642-322-2.
* 
* Табло́ // 
* 

Катэгорыя:Прылады адлюстравання інфармацыі
Франс дэ Вааль

**Францыскус Бернардус Марыя (Франс, Франц) дэ Вааль (Ваал)** (; ) — нідэрландскі прыматолаг і этолаг. Доктар філасофіі (1977). Прафесар паводзін прыматаў кафедры псіхалогіі Універсітэта Эмары (ЗША). Дырэктар цэнтра Living Links Center у Нацыянальным цэнтры даследавання прыматаў Еркеса. Замежны член Нацыянальнай акадэміі навук ЗША (2004).

## Біяграфія 
Натхняўся сваім суайчыннікам і калегам Нікаласам Тынбергенам. Вучыўся ва ўніверсітэтах Наймегена, Гронінгена і Утрэхта. У 1977 годзе атрымаў ступень доктара філасофіі па біялогіі ва Утрэхцкім універсітэце. З 1993 года член Нідэрландскай каралеўскай акадэміі навук. У 1997 годзе трапіў у спіс ста самых уплывовых людзей у свеце па версіі часопіса «Time». У 2009 годзе атрымаў званне ганаровага доктара ва Універсітэце Гуманізму (Утрэхт).

У даследаванні прыматаў вучоны аналізаваў складаную сістэму сацыяльных адносін, у тым ліку фарміраванне шлюбных саюзаў, заснаваны на ўзаемнасці абмен, наступнае за агрэсіяй прымірэнне, падманныя зносіны, рэакцыю на спароджаны асяроддзем стрэс.

Навукова-папулярная кніга «Палітыка ў шымпанзэ» была апублікавана ў Лондане ў 1982 годзе. У ёй дэ Вааль адмовіўся ад традыцыйнага для акадэмічнай навукі патрабавання не прыпісваць чалавечыя якасці жывёлам, ад аналізу жывёл як «інстынктыўнай машыны». Такі падыход аказаў уплыў на развіццё навуковай галіны, якая вывучае пазнавальныя здольнасці (кагнітыўнасць) прыматаў у сувязі з такімі паводніцкімі ўстаноўкамі як супрацоўніцтва, альтруізм, справядлівасць.

У даследаваннях нідэрландскага вучонага ўпершыню паводзіны прыматаў разглядаліся ў тэрмінах планамерных сацыяльных стратэгій. У ранніх працах аналізаваліся такія паводніцкія стратэгіі як падман, вырашэнне канфлікту. У апошніх даследаваннях робіцца акцэнт на эмпатыі жывёл, і нават на зародкі маралі ў іх. Дэ Вааль сцвярджае адсутнасць выразных межаў паміж чалавекам і малпамі ў аспекце сацыяльных якасцяў, здольнасцяў да эмпатыі і кааперацыі.

У 2012 годзе Франс дэ Вааль сумесна з Джэніфер Пакорны атрымаў Ігнобелеўскую прэмію па анатоміі за адкрыццё, што шымпанзэ могуць распазнаць іншых шымпанзэ са сваёй групы не толькі па фатаграфіях «твару», але і па фатаграфіях анальна-палавой вобласці. Шымпанзэ гэтак жа паспяхова распазнавалі сярод незнаёмых фатаграфій асобін мужчынскага і жаночага полу, выкарыстоўваючы толькі выявы «твару».

Ганаровы доктар Ельскага ўніверсітэта (2018).

Памёр увечары 14 сакавіка 2024 года ў Атланце з-за метастатычнага раку страўніка ва ўзросце 75 гадоў.
Сезон 2019/2020 «Рубона»

У сезоне 2019/2020 баскетбольны клуб «Рубон» з горада Віцебск прымаў удзел:
* Чэмпіянат Беларусі 2019/2020 (**4 месца**),
* Кубак Беларусі 2019 ( **бронзавы прызёр**).

## Склад каманды 
**У чэмпіянаце Беларусі** (рэгулярны сезон, верасень 2019—сакавік 2020 года)

**У чэмпіянаце Беларусі** («Фінал Чатырох», верасень 2020 года)

**У Кубку Беларусі** (верасень 2019 года)

## Трэнеры каманды 
*  Руслан Байдакоў (галоўны трэнер)
*  Сяргей Махонь (старшы трэнер)
*  Дзмітрый Рыбакоў

## Гл. таксама 
* Сезон 2018/2019 «Рубона»
* Сезон 2020/2021 «Рубона»

## Спасылкі 
* Профіль на сайце eurobasket.com

 2019/2020
Рубон
Катэгорыя:2019 год у Віцебску
Катэгорыя:2020 год у Віцебску
Ксенія Сяргееўна Лябёдкіна

**Ксенія Сяргееўна Лябёдкіна** (нар. , Мінск, Беларусь) — беларуская валейбалістка. Майстар спорту Беларусь. Выступала за зборныя Беларусі розных узроставых катэгорый.

## Біяграфія 
Валейболам пачала займацца у ДЮСШАР валейбольнага клуба «Мінск». Першым трэнерм была І. І. Сідзельнікава. У 2018—2019 навучалася ў мінскай РДВАР і гуляла за каманду вучылішча ў чэмпіянаце Беларусі. З 2019 года на працягу двух сезонаў выступала за «Мінчанка-2» у чэмпіянаце Беларусі і Моладзевай лізе чэмпіянату Расіі. З 2020 гуляла за асноўны склад «Мінчанак», з якім у 2021 годзе стала чэмпіёнкай Беларусі.

У 2017—2021 гадах гуляла за зборныя Беларусі розных вякоў.

## Спасылкі 
* Kseniya Liabiodkina

Катэгорыя:Валейбалісткі Беларусі
Катэгорыя:Майстры спорту Беларусі
Катэгорыя:Ігракі жаночай зборнай Беларусі па валейболе
Катэгорыя:Ігракі жаночай зборнай Беларусі па валейболе U-16
Катэгорыя:Ігракі жаночай зборнай Беларусі па валейболе U-19
Катэгорыя:Ігракі жаночай зборнай Беларусі па валейболе U-20
Байран Джэніс

**Байран Джэніс** (; ) ― амерыканскі піяніст.

## Біяграфія і творчасць 
Нарадзіўся ў сям’і яўрэйскіх эмігрантаў з Рагачова Сэмюэла Янкілевіча (1887—1969) і Хэці Гарэлік (1892—1986). Вучыўся ў Іосіфа і Разіны Левіных, затым на працягу шасці гадоў у Адэлі Маркус. У 1943 годзе ўпершыню выступіў з Сімфанічным аркестрам NBC пад кіраваннем Фрэнка Блэка, выканаўшы Другі канцэрт Рахманінава. Праз год ён выканаў тое ж сачыненне з Піцбургскім сімфанічным аркестрам, за пультам якога стаяў чатырнаццацігадовы Лорын Маазель. У ліку прысутных на тым канцэрце быў Уладзімір Горавіц, які прапанаваў Джэнісу вучыцца ў яго. Супрацоўніцтва з Горавіцам доўжылася тры гады, і ў 1948 годзе Джэніс з вялікім поспехам дэбютаваў у Карнегі-холе, заявіўшы пра сябе як пра аднаго з самых перспектыўных маладых піяністаў сучаснасці. Ён пачаў выступаць з сольнымі канцэртамі і ў суправаджэнні вядучых сусветных аркестраў, гастраляваў у розных краінах, у 1960 і 1962 ― у СССР. У 1961 годзе ў гонар 150-годдзя з дня нараджэння Ферэнца Ліста ён выканаў два яго фартэпіянныя канцэрты ў суправаджэнні Бостанскага сімфанічнага аркестра пад кіраўніцтвам Шарля Мюнша. У 1962 годзе ў Лондане быў удастоены Міжнароднай музычнай прэміі Харыет Коэн.

З-за хваробы (артрыта) у сярэдзіне 1960-х Джэніс спыніў выступленні, але ў 1972 годзе зноў вярнуўся на сцэну. Поўнасцю пераадолець наступствы захворвання яму не ўдалося, таму выступаць ён пачаў нашмат радзей. У 1967 годзе Джэніс, знаходзячыся ў Францыі, знайшоў невядомыя да таго рукапісы вальсаў Фрыдэрыка Шапена, што зрабіла сенсацыю ў музычным свеце. Пра знаходку быў зняты фільм і напісана мноства артыкулаў. У 1985 па запрашэнні прэзідэнта Рэйгана Джэніс даў канцэрт у Белым доме.

З 1988 года ён актыўна займаўся кампазіцыяй, ствараў музыку пераважна для кіно і тэлебачання, а таксама выкладаў і дапамагаў маладым музыкантам, арганізуючы фестывалі і дабрачынныя фонды.

Джэніс ― піяніст-віртуоз, які бездакорна валодаў тэхнікай ігры на інструменце, валодаў жывым тэмпераментам і яркай музычнасцю. Рэпертуар піяніста вельмі шырокі, але ён найбольш вядомы як выканаўца твораў першай паловы XX стагоддзя — ад Рахманінава да Пракоф’ева. Джэніс ― лаўрэат мноства прэмій і ўзнагарод розных краін, у тым ліку французскага Ордэна мастацтваў і літаратуры (стаў першым амерыканскім піяністам, які атрымаў узнагароду) і Гран Пры дзю Дыск (найпрэстыжная французская ўзнагарода ў галіне гуказапісу).

Памёр 14 сакавіка 2024 года ў бальніцы Маўнт-Сінай у Нью-Ёрку ва ўзросце 95 гадоў.
Жан-Батыст Бары дэ Сен-Венсан

**Жан-Батыст Жорж Мары Жэнеўеў Марселен Бары дэ Сен-Венсан** (;  — ) — французскі батанік, прыродазнаўца, вулканолаг.

## Біяграфія 
У 1791—1793 гадах вывучаў медыцыну і хірургію. У 1798 годзе ўладкаваўся ў якасці натураліста ў экспедыцыю капітана Нікаля Бадэна ў Аўстралію, але па дарозе — на Маўрыкіі — адстаў ад яго і да 1802 года наведаў і даследаваў найблізкія да Афрыкі астравы, як у Атлантыцы так і Індыйскім акіяне, у тым ліку Рэюньён. Вынікі гэтага падарожжа ён выклаў у «Essai sur les îles fortunées et l’antique Atlantide, ou précis de l’histoire générale de l’archipel des Canaries» (Парыж, 1803) і «Voyage dans les quatres principales îles des mers d’Afrique» , Ténériffe, Maurice, Bourbon et Sainte-Hélène" (3 тамы, Парыж, 1804).

Пасля свайго вяртання капітан драгунаў французскай арміі Бары прымаў удзел у бітвах пры Ульме і Аўстэрліцы, у 1808 годзе адправіўся ў Іспанію, дзе служыў у генеральным штабе маршала Сульта. Узнагароджаны ордэнам Ганаровага легіёна.

Пасля вяртання Напалеона ў 1815 годзе Бары служыў у чыне палкоўніка, а з прычыны гэтага па дэкрэце аб амністыі павінен быў на 6 гадоў выдаліцца з Францыі. І з 31 студзеня 1816 года пражываў у Ахене, а затым у Бруселі, дзе выдаваў разам з Ван Монсам «Annales de sciences physiques» (8 тамоў, 1819—1821).

Тады ж напісаны ім «Voyage souterrain» (Парыж, 1821), пасля наведвання каменяломняў каля Маастрыхта. Вярнуўшыся ў Францыю ў 1820 годзе, Бары пісаў шмат у ліберальных часопісах, а ў 1829 годзе пастаўлены на чале экспедыцыі ў Марэю і на Кікладскія астравы. Справаздача ператварылася ў сачыненне «Expédition scientifique de Morée» (Парыж і Страсбург, 1832, з атласам), у якім аддзел батанікі апрацаваны Бары.

У 1832 годзе браў удзел у стварэнні Французскага энтамалагічнага таварыства.

Затым выдаў яшчэ разам з Л. А. Шабардам «Nouvelle flore du Péloponnèse et des Cycklades».

У 1830 годзе абраны членам Французскай Акадэміі навук пасля смерці Ламарка.

Агульная ўвага звярнула на Бары таксама яго сачыненне «L’homme, essai zoologique sur le genre humain» (2 тамы, 2-е выданне, Парыж, 1827).

Акрамя таго, удзельнічаў у шматлікіх навуковых часопісах, рэдагаваў «Dictionnaire classique de l’histoire naturelle» (у 17 тамах; 1822—1831, сумесна з Жафруа Сент-Ілерам) і ў 1839 годзе ўзяў на сябе кіраўніцтва вучонай камісіяй, пасланай урадам у Алжыр.
Pannaria

**Pannaria** — род лішайнікавых грыбоў сямейства . Шырока распаўсюджаны род уключае прыкладна 51 від, якія сустракаюцца пераважна ў трапічных рэгіёнах.

## Віды 
*  
*  
*  
*  
*  
*  
*  
*  
*  
*  
*  
*  
*  
*  
*  
*  
*  
*  
*  
*  
*  
*  
*  
*  
*  
*  
*  
*  
*  
*  
*  
*  
*  
*  
*  
*  
*  
*  
*  
*  
*  
*  
*  
*  
*  
*  
*  
*  
*  
*  
* 
*  
*  
*  
*  
*  
*  
*  
*  
*  
*  
*  
*  
*  
*  
*  
*  
*  
*  
*  
*  
*

## Заўвагі 
Катэгорыя:Пельтыгеральныя
Катэгорыя:Роды грыбоў
Крумкач (фільм, 1994)

**«Крумкач»** () — амерыканскі гатычны супергеройскі фільм 1994 года, зняты Алексам Проясам паводле сцэнарыя Дэвіда Дж. Шоў і Джона Шырлі. У ім адыграў апошнюю ролю ў кіно Брэндан Лі. Фільм заснаваны на аднайменным коміксе Джэймса О’Бара.

Падчас здымак выканаўца галоўнай ролі Лі быў смяротна паранены. Паколькі ён скончыў большасць сваіх сцэн перад смерцю, фільм быў завершаны за кошт перапісвання сцэнарыя, выкарыстанні дублёра і лічбавых эфектаў. «Крумкач» прысвечаны Брэндану Лі і яго нявесце Элізе Хатан.

Пасля смерці Лі Paramount Pictures адмовілася ад распаўсюджвання фільма, і правы перайшлі да Miramax, якая курыравала завяршэнне «Крумкача». Фільм атрымаў станоўчыя водгукі, а крытыкі Rotten Tomatoes высока ацанілі яго тон, візуальныя эфекты, аператарскую працу Дарыюша Вольскага, пастановачны дызайн і акцёрскую гульню Брэндана Лі. «Крумкач» таксама сабраў 94 мільёны долараў пры бюджэце ў 23 мільёны долараў і стаў культавым. Поспех фільма прывёў да стварэння медыяфраншызы, якая ўключае тры сіквелы, тэлесерыял і перазапуск. Сіквелы, у якіх у асноўным фігуравалі розныя персанажы і ніводны з першапачатковых акцёраў, не змаглі параўнацца з поспехам першага фільма.
Чэмпіянат Беларусі па валейболе сярод жанчын 2022/2023

**Чэмпіянат Беларусі па валейболе сярод жанчын 2022/2023** — 32-ы чэмпіянат Рэспублікі Беларусь па валейболе сярод жанчын.

## Выніковае размеркаванне месцаў 
## Найлепшыя гульцы 
* Пас — Лізавета Багаева (Мінчанка)
* Нападаючая — Таццяна Маркевіч (Мінчанка)
* Цэнтральны блок — Алена Лазюк (Мінчанка)
* Лібера — Вікторыя Ганіева (Мінчанка)
* Найлепшым гульцом чэмпіянату (MVP) — Аксана Кавальчук (Прыбужжа Брэст)

## Зноскі 
## Спасылкі 
* Минчанка — Чемпион Республики Беларусь по волейболу в сезоне 2022/2023
* Чемпионат Республики Беларусь 2022—2023
* Минчанка — Чемпион Республики Беларусь по волейболу в сезоне 2022/2023

2023
Катэгорыя:2022 год у валейболе
Катэгорыя:2023 год у валейболе
Катэгорыя:Спорт у Беларусі ў 2022 годзе
Катэгорыя:Спорт у Беларусі ў 2023 годзе
Вуліца Мяснікова (Віцебск)

**Вуліца Мяснікова** (гістарычная назва: *Вінны тупік*) — вуліца ў паўночна-заходняй частцы Віцебска ў Чыгуначным раёне.

Працягласць вуліцы — 620 м. Вуліца знаходзіцца ў прамысловай зоне. Перасякае 2 чыгуначныя лініі, адна ідзе на камбінат хлебапрадуктаў, другая на лікёра-гарэлачны завод.
Ад вуліцы Мяснікова пачынаецца вуліца Розы Люксембург. Да вуліцы прымыкаюць розныя прадпрыемствы: камбінат хлебапрадуктаў, Віцебскі гарадскі РЭС, аддзел кампаніі «ЦэнтрКурорт», Рэгіянальны аддзел збыту СП ААТ «РЭЧЫЦАПІВА», УП «Віцебская дыстанцыя грамадзянскіх збудаванняў НГЧ-6» Беларускай чыгункі, Мостаатрад 425.

У канцы вуліца праходзіць ушчыльную да лініі БЧ (напрамак на Санкт-Пецярбуг і Полацк).
## Літаратура 
* Витебск: Энциклопедический справочник / Гл. редактор И. П. Шамякин. — Мн.: БелСЭ им. П. Бровки, 1988. — 408 с. — 60 000 экз. — ISBN 5-85700-004-1
Катэгорыя:Вуліцы Віцебска
Чэмпіянат Беларусі па валейболе сярод жанчын 2021/2022

**Чэмпіянат Беларусі па валейболе сярод жанчын 2021/2022** — 31-ы чэмпіянат Рэспублікі Беларусь па валейболе сярод жанчын.

## Выніковае размеркаванне месцаў 
## Спасылкі 
* «Минчанка» стала девятикратной чемпионкой Республики Беларусь
* РЕГЛАМЕНТ

2022
Катэгорыя:2021 год у валейболе
Катэгорыя:2022 год у валейболе
Катэгорыя:Спорт у Беларусі ў 2021 годзе
Катэгорыя:Спорт у Беларусі ў 2022 годзе
Гордан

**Гордан**:

## Прозвішча 
* Алекс Гордан — амерыканскі баскетбаліст
* Самуэль Лейб Гордан — яўрэйскі пісьменнік
* Рут Гордан — амерыканская актрыса
* Рычард Фрэнсіс Гордан — астранаўт

## Тапонім 
* Гордан (вадасховішча)
* Гордан (востраў)
* Гордан (рака, Тасманія)
Смінтур зялёны

**Смінтур зялёны**, **Люцэрнавая блыха** (*Sminthurus viridis*) — від нагахвостак з сямейства .

## Апісанне 
Даўжыня цела 1-2 мм, самцы трохі драбнейшыя за самак. Жывёлы зелянявага або жаўтлявага колеру, з белым апушэннем на круглявым брушку. Вусікі да кончыка чырванаватыя, вобласць рота аранжавая. Зрокавая сістэма складаецца з 8 плямістых вачэй; ёсць добра развітая вілка для скачкоў (furcula). З яе дапамогай жывёлы адскокваюць пры небяспецы. У самцоў ёсць чапляльныя вусікі.

## Распаўсюджанне 
Від гістарычна распаўсюджаны ў Еўропе, Паўночнай Афрыцы і ўмеранай Азіі на ўсход да Кітая і Японіі. Дзякуючы чалавечай дзейнасці распаўсюдзіўся ў новыя рэгіёны — сустракаецца ў Амерыцы, Паўднёвай Афрыцы, на поўдні Аўстраліі і ў Тасманіі, у Новай Зеландыі. Сустракаецца на лугах, палях і асабліва часта ў садах. Участкаў з пясчанай глебай, як правіла, пазбягае. Аддае перавагу высокай вільготнасці ў месцах пражывання.

## Спосаб жыцця 
Жыве за кошт травяністых раслін розных відаў (пшаніцы, люцэрны, цукровых буракоў, амерыканскай лазы, гародніны і т. п.) Харчуецца ў асноўным павярхоўнымі клеткамі лісця, і калі сустракаецца ў асабліва высокай шчыльнасці, наносіць дастатковы ўрон, таму лічыцца шкоднікам сельскай гаспадаркі. Часам можа змяняць сваё харчовыя паводзіны, ператвараючыся ў драпежніка; у гэтым выпадку асобіны *S. viridis* харчуюцца яйцамі , двукрылых, якія жывуць на бураках, або нападаюць на іншых нагахвостак.

Катэгорыя:Насякомыя Азіі
Катэгорыя:Насякомыя Еўропы
Катэгорыя:Нагахвосткі
2026 год у гісторыі кіно

**2026** год быў адзначаны шэрагам кінематаграфічных падзей.

## Лідары праката
## Падзеі
## Фільмы
## Узнагароды 
## Нарадзіліся 
## Памерлі 
## Гл. таксама
## Зноскі
## Літаратура
## Спасылкі
Кіно
Катэгорыя:Гады ў кінематографе
Allacma fusca

**Allacma fusca** — від нагахвостак сямейства . Від з’яўляецца эндэмікам заходніх раёнаў кантынентальнай Еўропы і Брытанскіх астравоў, дзе ён жыве ў паверхневых пластах глебы ў вільготных месцах пражывання, напрыклад, сярод апалага лісця .

## Апісанне 
]]
*Allacma fusca* — буйны від нагахвостак з цёмна-карычневым шарападобным брушкам; дарослыя асобіны дасягаюць даўжыні каля 3,5 мм. Ротавы апарат унутраны, а на галаве ёсць пара вусікаў, дзве групы вочных плям, вядомых як «складаныя вочы», і пара невялікіх органаў пасля вусікаў. Шчацінкі трэцяга членіка вусіка неаднолькавыя па даўжыні, некаторыя з іх значна даўжэйшыя за іншыя, а чацвёрты членік вусіка падзелены на шаснаццаць падсегментаў. Ёсць тры грудныя сегменты, кожны з якіх нясе нагу, і пяць брушных сегментаў. Чацвёрты сегмент брушной поласці мае орган, вядомы як «dens», а на яго кончыку знаходзіцца структура, вядомая як «mucro». У гэтага віду mucro з гладкімі вонкавымі бакамі і запілаванымі ўнутранымі бакамі. У самак прыдатак на пятым брушным сегменце раздвоены.

## Распаўсюджанне і асяроддзе пражывання 
Радзімай гэтага віду з’яўляецца Заходняя Еўропа. Ён распаўсюджаны на Брытанскіх астравах і жыве ў вільготных наземных асяроддзях, такіх як .

Катэгорыя:Жывёлы, апісаныя ў 1758 годзе
Катэгорыя:Нагахвосткі
Алена Васілеўна Лазюк

**Алена Васілеўна Лазюк** (дзяв. Шабельная, нар. , Брэст, Беларусь) — беларуская валейбалістка. Майстар спорту Беларусь. Выступала за зборныя Беларусі розных узроставых катэгорый.

## Біяграфія 
Валейболам пачала займацца ў брэсцкім абласным ЦАР «Вікторыя» у трэнера У. У. Андрыевіча. У 2007—2016 (апроч сезона 2012—2013, праведзенага ва ўкраінскай камандзе «Валынь-Універсітэт») выступала за «Прыбужжа» (Брэст), у складзе якога выйгравала чэмпіянат, Кубак і Суперкубак Беларусі.
 
У 2016—2020 гуляла за польскую «Віслу», казахстанскі «Алтай-2», расійскія «Сахалін» і «Туліцу». У 2020 вярнулася ў Беларусь, дзе падпісала кантракт з магілёўскім «Камунальнікам», а ў 2021 перайшла ў «Мінчучку».

## Спасылкі 
Катэгорыя:Валейбалісткі Беларусі
Катэгорыя:Майстры спорту Беларусі
Катэгорыя:Ігракі жаночай зборнай Беларусі па валейболе
Катэгорыя:Ігракі «Сахаліна» (жаночы валейбол)
Катэгорыя:Ігракі «Віслы» Варшава
Катэгорыя:Ігракі «Камунальніка» Магілёў (жаночы валейбол)
Катэгорыя:Ігракі «Валыні» Луцк
Табмен

**Табмен** — прозвішча.

## Вядомыя носьбіты 
* Гарыет Табмен (1820—1913) — амерыканская абаліцыяністка, змагар супраць рабства ў ЗША.
* Уільям Ваканарат Шадрак Табмен (1895—1971) — дзяржаўны і палітычны дзеяч Ліберыі.
Васіль Елісеевіч Літко

**Васі́ль Елісе́евіч Літко́** (; 1900 — 17 лістапада 1939) — мастак, графік і ілюстратар перыяду СССР. У канцы 1920-х гадоў ілюстраваў беларускія кнігі.

## Біяграфія 
Нарадзіўся ў сям’і будаўнічага рабочага. У 1916 годзе паступіў Акадэмію мастацтваў горада Петраграда, адначасова з вучобай працуе грузчыкам, мулярам і малатабойцам. Пасля Кастрычіцкай рэвалюцыі 1917 года кідае вучобу і ўступае ў рабочую дружыну.

У 1918 годзе працуе ў бальшавіцкіх газетах «Южная правда» і «Солдат революции». У 1919 годзе прызначаны камісарам інжынерна-камандных курсаў у Екацярынаславе. Удзельнічаў у баявых дзеяннях Чырвонай арміі, трапіў палон да белых фармаванняў, дзе правёў 8 месяцаў, быў вызвалены. У час польска-савецкай вайны працуе камісарам цынкаграфіі і літаграфіі Заходняга фронту і «Палескія рабінзоны» (1930), «За савецкую Беларусь» Аляксандра Чарвякова (1927), «Угрунь» Андрэя Александровіча (1927), «Прысады» (1927, 1928) і «На перагібе» Цішкі Гартнага (1928) і інш.

З 1931 года ў Маскве, працуе ў выдавецтве Учпедгиз. У 1932—1934 гадах у газетах «За уголь» і «Московская кочегарка». У 1935—1937 гадах стварыў серыю плакатаў на сельскагаспадарчую тэму для выдавецтваў «Наркомзем» і «Колхозная многотиражка». У 1938—1939 гадах працаваў у Ваенным выдавецтве. Загінуў, трапіўшы пад цягнік.

### Кніжныя вокладкі аўтарства Васіля Літко 

Файл:За Савецкую Беларусь (1927).pdf|page=5|Аляксандр Чарвякоў, «За савецкую Беларусь» (1927)
Файл:Прысады (1927).pdf|Цішка Гартны, «» (1927)
Файл:Угрунь (1927).pdf|Андрэй Александровіч, «Угрунь» (1927)
Файл:Сокі цаліны. На перагібе (1928).pdf|Цішка Гартны, «На перагібе» (1928)
Файл:Вежа (1928).pdf|page=5|Алесь Дудар, «» (1928)

## Выстаўкі 
У студзені—лютым 1940 года ў выставачнай залі Маскоўскага саюза мастакоў прайшла пасмяротная выстаўка Васіля Літко.

## Крыніцы 
## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Мастакі СССР
Катэгорыя:Мастакі-ілюстратары Беларусі
Катэгорыя:Мастакі-ілюстратары СССР
Табол (значэнні)

**Табол** — шматзначны тэрмін.

## Тапонім 
* Табол — рака ў Казахстане і Расіі, левы прыток Іртыша.
* Табол — пасёлак у Кастанайскай вобласці Казахстана.
Лапато

**Лапато** — прозвішча.

## Вядомыя носьбіты 
* Анастасія Мікалаеўна Лапато (нар. 1996) — беларуская валейбалістка.
* Георгій Паўлавіч Лапато (1924—2003) — беларускі вучоны ў галіне вылічальнай тэхнікі і інфарматыкі.
* Ілья Лапато (нар. 1993) — беларускі валейбаліст.
ACMAT Bastion

**«Бастыён»** () — французскі шматмэтавы бронеаўтамабіль вытворчасці кампаніі Acmat, гэтак жа класіфікуецца як бронетранспарцёр.

Пастаўляецца ў краіны Афрыкі, Блізкага Усходу і Паўночнай Амерыкі.

Пабудаваны на шасі бронеаўтамабіля VLRA кампаніі Acmat. Упершыню машына прадстаўлена ў 2010 годзе. «Бастыён» ствараўся, перш за ўсё, для французскага спецназа ў Афрыцы. Бронеаўтамабіль цалкам адаптаваны да кліматычных умоў Афрыкі і Блізкага Усходу, можа выкарыстоўвацца і ў начны час.

«Бастыён» эксплуатуецца вайскоўцамі Арменіі, Беніна, Буркіна-Фасо, Габона, Камеруна, Кеніі, Кот-д’Івуара, Маўрытаніі, Малі, Нігера, Саудаўскай Аравіі, Сенегала, Самалі, Тога, Туніса, Уганды, Чада, Швецыі і Украіны. Машына выкарыстоўвалася падчас Туарэгскага паўстання, аперацый супраць Бока Харам, грамадзянскай вайны ў Емене.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Бронеаўтамабілі паводле алфавіта
Катэгорыя:Бронетранспарцёры
Катэгорыя:Аўтамабілі 2010-х
Катэгорыя:Аўтамабілі, прадстаўленыя ў 2010
Катэгорыя:Бранятэхніка Францыі
Анастасія Мікалаеўна Лапато

**Анастасія Мікалаеўна Лапато** (нар. , Брэст, Беларусь) — беларуская валейбалістка. Майстар спорту Беларусі. Выступала за зборныя Беларусі розных узроставых катэгорый.

## Біяграфія 
Пачала займацца валейболам у ЦАР «Вікторыя» горада Брэста. Першым трэнерам быў М. У. Мелянюк. З 2011 года на працягу трох сезонаў выступала за каманду «Прыбужжа» (Брэст), з якой у 2014 выйграла «золата» чэмпіянату Беларусі. У 2014—2018 гуляла ў Азербайджане за мясцовыя клубы азербайджанскай суперлігі. У 2018 пераехала ў Польшчу, дзе да канца года выступала за «Астровец Свентакшыскі», але ў студзені 2019 вярнулася ў Беларусь, падпісаўшы кантракт з «Мінчанкамі».

У 2012—2013 гуляла за моладзевую і юніёрскую зборныя краіны ў адборачных турнірах чэмпіянатаў Еўропы. З 2019 выступае за нацыянальную зборную Беларусі, у складзе якой у 2019 годзе стала бронзавым прызёрам Еўралігі.

## Спасылкі 
* Анастасия Шаш — новая связующая команды «Минчанка» 

Катэгорыя:Валейбалісткі Беларусі
Катэгорыя:Майстры спорту Беларусі
Катэгорыя:Ігракі жаночай зборнай Беларусі па валейболе
Quamtana

**Quamtana** — род афрыканскіх , упершыню апісаны Б. А. Хуберам у 2003 годзе.

## Віды 
На чэрвень 2019 года ў род уключаюць 26 відаў, якія знаходзяць только ў Афрыцы:

*  Huber, 2003 — Конга
*  Huber, 2003 — ПАР
*  (Lawrence, 1938) — ПАР
*  Huber, 2003 — ПАР
*  Huber, 2003 — ПАР
*  Huber, 2003 — ПАР, Лесота
*  Huber, 2003 — ПАР
*  Huber, 2003 — Уганда
*  Huber, 2003 г. — Гвінея, Ангола, Уганда, Бурундзі, Конга
*  Huber, 2003 г. — ПАР
*  Huber, 2003 — ПАР
*  Huber, 2003 — ПАР
*  (Strand, 1909) — ПАР
*  Huber, 2003 — ПАР
*  Huber, 2003 г. — ПАР, Свазіленд
*  Huber, 2003 — ПАР
*  Huber, 2003 (тып) — ПАР
*  Huber, 2003 г. — ПАР
*  Huber, 2003 — Лесота
*  Huber, 2003 — ПАР
*  Huber & Warui, 2012 — Кенія, Танзанія
*  Huber, 2003 — ПАР
*  Huber, 2003 — Камерун
*  Huber, 2003 — ПАР
*  Huber, 2003 — ПАР
*  Huber, 2003 — ПАР

Катэгорыя:Павукападобныя Афрыкі
Катэгорыя:Павукі-сенакосцы
Дзённая прэмія «Эмі» (2024)

**51-я цырымонія ўручэння дзённай прэміі «Эмі»**, якую ўручае , ушанавала найлепшыя  ЗША ў 2023 годзе. Цырымонія ўзнагароджання адбылася 7 чэрвеня 2024 года ў гатэлі «» у Лос-Анджэлесе. Поўны спіс намінацый апублікаваны на тыдні, пачынаючы з 15 красавіка 2024 года.

CBS валодае правамі ЗША на трансляцыю цырымоніі і яе трансляцыю на «» у адпаведнасці з апошнім годам двухгадовага кантракту.

## Зноскі 
Катэгорыя:Тэлевізійныя прэміі 2024 года
Клінтан (акруга, Ілінойс)

**Клінтан** () — акруга ў штаце Ілінойс, ЗША. Афіцыйна ўтворана ў 1824 годзе. Насельніцтва — 37 762 чалавекі (2010). Адміністрацыйны цэнтр — Карлайл.

Катэгорыя:Акругі Ілінойса
Клей (акруга, Ілінойс)

**Клей** () — акруга ў ЗША, штаце Ілінойс. Афіцыйна ўтворана ў 1824 годзе. Насельніцтва — 13815 чалавек (2010). Атрымала сваю назву ў гонар амерыканскага палітычнага і дзяржаўнага дзеяча Генры Клея. Адміністрацыйны цэнтр — Луісвіл.

Катэгорыя:Акругі Ілінойса
Колс (акруга)

**Колс** () — акруга ў штаце Ілінойс, ЗША. Афіцыйна ўтворана ў 1830 годзе. Насельніцтва - 53 873 чалавекі (2010). Адміністрацыйны цэнтр - Чарлстан.

Катэгорыя:Акругі Ілінойса
Маршал (акруга, Ілінойс)

**Маршал** () — акруга ў ЗША, штаце Ілінойс. Афіцыйна ўтворана ў 1839 годзе. Насельніцтва — 12640 чалавек (2010). Атрымала сваю назву ў гонар амерыканскага палітычнага дзеяча Джона Маршала. Адміністрацыйны цэнтр — Лейкан.

Катэгорыя:Акругі Ілінойса
Джон Маршал

**Джон Маршал** (;  — ) — старшыня Вярхоўнага Суда ЗША ў 1801—1835 гадах, адзін з родапачынальнікаў амерыканскай прававой сістэмы.

Падтрымаў ратыфікацыю Канстытуцыі і ўзначальваў партыю федэралістаў у Вірджыніі. Член Палаты Прадстаўнікоў.