Удзел Германіі ў грамадзянскай вайне ў Іспаніі

У 1936 годзе Трэці Рэйх далучыўся да грамадзянскай вайны ў Іспаніі на баку паўстанцаў-нацыяналістаў Франсіска Франка. Удзел Германіі быў неафіцыйным, а нямецкія вайскоўцы, якія дзейнічалі ў зоне канфлікту, афармляліся як добраахвотнікі.

## Перадгісторыя 
Задоўга да пачатку грамадзянскай вайны германскі фюрэр Адольф Гітлер усталяваў цесныя сувязі з іспанскімі правымі арганізацыямі. Ён нават абяцаў фінансавую падтрымку партыі «Іспанская фаланга», якая была адной з галоўных проціваг левым сілам у Іспаніі. Перамога на парламенцкіх выбарах 1936 года кааліцыі «Народны фронт» была сустрэта нямецкімі ўладамі негатыўна, паколькі дадзены блок быў дружалюбны СССР. На выбары немцы ўскладалі вялікія надзеі, спадзеючыся, што да ўлады легальным шляхам прыйдзе «Іспанская канфедэрацыя аўтаномных правых». Паралельна сфарміравана марская група «Нордзэе», якая стварыла «мост» паміж германскімі, партугальскімі і іспанскімі партамі, захопленымі мяцежнікамі.

У жніўні па загадзе Гітлера палкоўнік Вальтэр Варлімант, выраблены неўзабаве ў генералы, быў прызначаны галоўнакамандуючым нямецкімі ўзброенымі сіламі ў Іспаніі і прадстаўніком вермахта пры лідары паўстанцаў Франка. З кастрычніка ў краіне быў разгорнуты Легіён «Кондар» — добраахвотніцкае германскае ваенна-авіяцыйнае падраздзяленне пад пачаткам Хуга Шперле. Адначасна былі кінуты танкавыя, зенітныя, інжынерныя і іншыя злучэнні.

## Удзел у канфлікце 
Ужо ў жніўні 1936 года замежная ваенная дапамога для Франка, у тым ліку нямецкая, адыгралі значную ролю ў перакідцы мараканскай групоўкі паўстанцаў з Паўночнай Афрыкі ў Іспанію праз Гібралтар. Авіяцыя з Германіі і Італіі не толькі дапамагла ў транспарціроўцы войскаў, але і аказала садзейнічанне ў баях за Эстрэмадуру.

Пасля афіцыйнага прызнання 18 лістапада Германіяй урада Франка інтэрвенцыя ў Іспаніі набыла якасна новы характар. Калі раней Берлін пасылаў толькі ваенную тэхніку і ваенных спецыялістаў, то зараз накіроўваў цэлыя воінскія злучэнні. Кіраўніцтва краіны імкнулася прапусціць праз іспанскі канфлікт як мага больш салдат і афіцэраў для авалодання баявым вопытам. У сярэднім штомесяц у баі знаходзілася 10—12 тысяч немцаў. Усяго на працягу 1936—1939 гадоў на баку мяцежнікаў у розны час ваявала больш за 300 тысяч замежных салдат, з іх не менш за 50 тысяч з Трэцяга Рэйха.

Значным для паўстанцаў апынулася і матэрыяльная дапамога. Толькі за першыя два гады вайны Германія накіравала генералу Франка 650 самалётаў, 200 танкаў, 700 артылерыйскіх гармат.

У Іспаніі ваеннае кіраўніцтва Рэйха апрабавала прынцыпы сваёй ваеннай дактрыны, асабліва метады вядзення татальнай вайны, а таксама баявую тэхніку, удасканальвала ўзбраенне і адпрацоўвала спосабы яе прымянення. Надаючы вялікае значэнне ў будучых аперацыях авіяцыі і матарызаваным войскам, немцы практычна выпрабавалі ўсе свае найноўшыя тыпы самалётаў, узоры зенітнай і супрацьтанкавай артылерыі, стралковай зброі, магчымасці танкаў і аўтамашын. Асаблівую цікавасць выяўляўся да савецкага ўзбраення.

## Значэнне 
Замежная інтэрвенцыя, у тым ліку германская, змяніла суадносіны сіл паміж праціўнікамі і прыхільнікамі Іспанскай Рэспублікі і стала вызначальным фактарам ваеннай перавагі франкістаў. Італія, што таксама актыўна ўдзельнічала ў канфлікце, сур’ёзна ўгразла ў Іспаніі, адправіўшы туды значныя ваенныя сілы і рэсурсы, што не дазволіла ёй процідзейнічаць нямецкаму захопу Аўстрыі і ўмацаванню пазіцый Берліна ў Цэнтральнай Еўропе, Прыдунайскай зоне і краінах Балканскага паўвострава.

Катэгорыя:Замежная ваенная інтэрвенцыя ў Іспаніі
Катэгорыя:Ваенная гісторыя Германіі