open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Данілу Соза Кампус

**Данілу Соза Кампус** (; нар. , Сан-Луіс, Бразілія), больш вядомы як проста **Данілу** ці **Даніла** — бельгійскі футбаліст бразільскага паходжання, паўабаронца кіпрскага клуба АПОЭЛ з Нікасіі.

## Клубная кар’ера 
Пачынаў займацца футболам у школе льежскага «Стандарда», дзе гуляў яго бацька, а ў 1998 годзе разам з бацькам перабраўся ў амстэрдамскі «Аякс». У чэрвені 2007 года падпісаў юнацкі кантракт з нідэрладскім клубам, у сезоне 2009/10 трапляў у заяўку на матчы Лігі Еўропы. У сезоне 2010/11 перайшоў у «Стандард», дзе дэбютаваў у прафесійным футболе, а ў лютым 2012 года падпісаў кантракт з данецкім «Металургам».

У ліпені 2014 года падпісаў аднагадовае пагадненне з расійскім клубам «Мардовія», у жніўні 2015 года вярнуўся ва Украіну, папоўніўшы склад днепрапятроўскага «Дняпра», аднак ужо ў снежні таго ж года пакінуў каманду. У студзені 2016 года стаў іграком турэцкага клуба «Антальяспор», падпісаўшы кантракт на 2,5 гады. У студзені 2019 года перайшоў у клуб «Аль-Вахда» з ААЭ, аднак неўзабаве пакінуў яго.

У лютым 2019 года падпісаў кантракт на 1,5 гады з беларускім клубам «Дынама» з Мінска. Быў адным з асноўны ігракоў каманды. У чэрвені 2020 года па заканчэнні кантракта пакінуў «Дынама».

У ліпені 2020 года далучыўся да кіпрскага АЭЛа. У ліпені 2021 года перайшоў у АПОЭЛ.

## Міжнародная кар’ера 
Выступаў за юнацкія і моладзевыя зборныя Бельгіі.

## Сям’я 
Бацькам Данілу з’яўляецца бразільскі футбаліст Вамберту. Малодшы брат Данілу, Вандэрсан, таксама з’яўляецца футбалістам.

## Дасягненні 
*   Срэбраны прызёр чэмпіянату Бельгіі: 2010/11
*   Бронзавы прызёр чэмпіянату Кіпра (2): 2020/21, 2021/22

## Крыніцы 
Катэгорыя:Футбалісты Бельгіі
Катэгорыя:Футбалісты Бразіліі
Катэгорыя:Ігракі ФК АПОЭЛ
Катэгорыя:Ігракі ФК АЭЛ Лімасол
Катэгорыя:Ігракі ФК Дынама Мінск
Катэгорыя:Ігракі ФК Аль-Вахда Абу-Дабі
Катэгорыя:Ігракі ФК Антальяспор
Катэгорыя:Ігракі ФК Дняпро Дніпро
Катэгорыя:Ігракі ФК Мардовія Саранск
Катэгорыя:Ігракі ФК Металург Данецк
Катэгорыя:Ігракі ФК Стандард Льеж
Катэгорыя:Ігракі ФК Аякс Амстэрдам
Вілюм Тоўр Вілюмсан

**Вілюм Тоўр Вілюмсан** (; нар. , , Ісландыя) — ісландскі футбаліст, паўабаронца нідэрландскага клуба «Гоу Эхед Іглс» з Дэвентэра.

## Клубная кар’ера 
Выхаванец клуба «Брэйдаблік». ДЭбютаваў у чэмпіянаце Ісландыі 1 кастрычніка 2016 года, выйшаўшы на замену ў канцы матчу супраць «Ф’ёлніра» (0:3). У сезоне 2016 больш не выхадзіў на поле, у 2017 годзе згуляў у 8 матчах чэмпіянату. У сезоне 2018 замацаваўся ў асноўным складзе «Брэйдабліка» і дапамог камандзе заваяваць срэбраныя медалі чэмпіянату.

У лютым 2019 года падпісаў кантракт з беларускім клубам БАТЭ з Барысава. У сезоне 2019 нярэдка заставаўся на лаўцы запасных, у 2020 годзе стаў часцей з’яўляцца ў стартавым складзе, але шмат прапусціў з-за траўм. У пачатку 2021 года быў трывалам іграком асновы, аднак у маі атрымаў цяжкую траўму і амаль не з’яўляўся на полі да канца сезона. У лютым 2022 года падоўжыў кантракт з БАТЭ да канца года.

У ліпені 2022 года перайшоў у нідэрландскі «Гоу Эхед Іглс».

## Міжнародная кар’ера 
Выступаў за юніёрскую і моладзевую зборныя Ісландыі. 15 студзеня 2019 года дэбютаваў у нацыянальнай зборнай Ісландыі, выйшаўшы на замену ў другім тайме таварыскага матчу супраць Эстоніі (0:0).

## Дасягненні 
*   Срэбраны прызёр чэмпіянату Ісландыі: 2018
*   Срэбраны прызёр чэмпіянату Беларусі (3): 2019, 2020, 2021
*  Уладальнік Кубка Беларусі (2): 2020, 2021
*  Уладальнік Суперкубка Беларусі: 2022

## Крыніцы 
## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Футбалісты Ісландыі
Катэгорыя:Ігракі зборнай Ісландыі па футболе
Катэгорыя:Ігракі ФК Брэйдаблік
Катэгорыя:Ігракі ФК БАТЭ
Катэгорыя:Ігракі ФК Гоу Эхед Іглс
Первый интернационал

**«Первый интернационал»** () — музычны зборнік, выдадзены кампаніяй «Vigma» ў 2006 годзе. Канцэпцыяй пласцінкі з’яўляецца тое, што беларускія артысты выконваюць песні на замежных мовах.

## Змест 
## Стварэнне і прэзентацыя 
Ідэя і прадзюсаванне праекту — Уладзімір Максімкоў, PR-менеджмент — Аляксандра Рогач, фота — Леанід Леўшынаў. Прэзентацыя альбома адбылася 1 мая 2006 года ў 23:52 у клубе-казіно «Белая Вежа» ў межах тэматычнай вечарыны.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Музычныя альбомы Беларусі
Катэгорыя:Альбомы 2006 года
Арцём Аляксандравіч Мітасаў

**Арцём Мітасаў** (нар. , ) — расійскі футбаліст, паўабаронца.

## Клубная кар’ера 
Выхаваец курскага футбола, кар’еру пачынаў у мясцовым «Авангардзе». У 2010 годзе выступаў за «Рубін-2», пасля вярнуўся ў «Авангард», за які гуляў у трэцім расійскім дывізіёне. У 2015 годзе перайшоў у яраслаўскі «Шыннік», у складзе якога правёў два сезоны ў ФНЛ (другі дывізіён). У 2017 годзе, калі «Авангард» выйшаў у ФНЛ, зноў апынуўся ў курскім клубе і дапамог яму дабіцца гістарычнага поспеху — выйсці ў фінал Кубка Расіі. У другой палове 2018 года выступаў за варонежскі «Факел».

У лютым 2019 года падпісаў кантракт з беларускім клубам «Гарадзея». У красавіку не гуляў з-за траўмы, пазней замацаваўся ў аснове, пераважна выхадзіў у стартавым складзе. У снежні 2019 года па пагадненні бакоў пакінуў «Гарадзею» і зноў стаў іграком курскага «Авангарда», дзе гуляў да лета 2021 года.

## Дасягненні 
*  Пераможца Другога дывізіёна чэмпіянату Расіі (зона «Цэнтр»): 2009

## Крыніцы 
Катэгорыя:Футбалісты Расіі
Катэгорыя:Ігракі ФК Авангард Курск
Катэгорыя:Ігракі ФК Рубін-2 Казань
Катэгорыя:Ігракі ФК Шыннік Яраслаўль
Катэгорыя:Ігракі ФК Факел Варонеж
Катэгорыя:Ігракі ФК Гарадзея
Органная музыка Беларусь XXI

**«Органная музыка Беларусь XXI»** () — музычны зборнік кампазітара Ганны Кароткінай, выдадзены кампаніяй «Vigma» у 2012 годзе.
## Змест 
## Удзельнікі 
* салістка Полацкага Сафійскага сабора — Ксенія Пагарэлая
* прафесар Беларускай акадэміі музыкі — Вячаслаў Зяленін
* саліст Белдзяржфілармоніі — Сяргей Выдрын
* арган — Вольга Падгайская
* літаўры — Андрэй Верасеў
* Полацкі камерны аркестр

## Спасылкі 
* «Органная музыка Беларусь XXI» на «Яндекс.Музыка»
* «Органная музыка Беларусь XXI» на «YouTube»
* «Органная музыка Беларусь XXI» на «iTunes»
* «Органная музыка Беларусь XXI» на «Spotify»
* «Органная музыка Беларусь XXI» на «qobuz»
* «Органная музыка Беларусь XXI» на «Deezer»

Катэгорыя:Музычныя альбомы Беларусі
Катэгорыя:Альбомы 2012 года
Асінара

**Асінара** () — востраў на паўночным захадзе італьянскага аўтаномнага рэгіёна Сардзінія. Плошча — 51,9 км². У нашы дні востраў з'яўляецца нацыянальным паркам.

## Геаграфія 
Востраў Асінара знаходзіцца ў 217 км на паўночны захад ад Кальяры, сталіцы аўтаномнага рэгіёна Сардзінія, і ў 356 км на паўднёвы захад ад Рыма, сталіцы Італіі. Даўжыня з паўночнага ўсходу на паўднёвы захад — 16,59 км. Найбольшая шырыня — 6,52 км, аднак ў некаторых месцах яна не перавышае 207 м. Працягласць берагавой лініі — каля 110 км.

Востраў фактычна з'яўляецца працягам ланцуга невысокіх старажытных гор, складзеных метамарфічнымі пародамі, на паўночным захадзе Сардзініі. Заходняе ўзбярэжжа скалістае і абрывістае. На ўсходнім беразе ёсць шырокія плоскія месцы вышынёй да 50 м, вылучаюцца тры пляжы. Найвышэйшы пункт на поўначы вострава дасягае 408 м.

Клімат міжземнаморскі засушлівы. Сярэдняя гадавая колькасць ападкаў — 481 мм.

## Прырода 
thumb|left|200 px|Асёл-альбінос
Флора вострава Асінара ўключае каля 800 відаў сасудзістых раслін. Пераважна гэта шматлікія травы, аднак сустракаюцца зараснікі ядлоўца і малачая, а на поўначы вылучаецца дубовы лес.

Фаўна даволі разнастайная. На востраве шмат птушак, зайцоў, муфлонаў і здзічэлых свойскіх жывёл. Найбольшую цікавасць для наведвальнікаў уяўляе статак аслоў-альбіносаў.

У 1997 г. Асінара і прыбярэжныя тэрыторыі былі абвешчаны нацыянальным паркам. Яго наведванне магчыма толькі ў складзе арганізаваных груп. Стала на востраве жыве толькі 1 метэаролаг, які абслугоўвае пабдаваную тут станцыю.

## Гісторыя 
Асінара была населена ўжо ў неаліце. На поўначы вострава выяўлены магільня тыпу домус-дэ-янас, а таксама бронзавая нурагічная статуэтка. Старажытныя рымляне называлі яго востравам Геркулеса.

У перыяд ранняга сярэднявечча Асінара была пакінута жыхарамі з-за пірацтва. У XII ст. яго нанава каланізавалі генуэзцы. Тут былі пабудаваны ваенныя ўмацаванні, адкрыты кляштар камедулаў. У пачатку XV ст. Асінара з'яўлялася важным стратэгічным пунктам генуэзцаў у барацььбе з арагонцамі за Сардзінію. У 1409 г. арагонскія войскі захапілі востраў і далучылі яго да сваіх валоданняў.

У 1775 г. Савойскі дом перадаў востраў у валоданне сардзінскаму рыцару Антоніа Манка Амату, які прыняў тытул герцага Асінары і перасяліў сюды сялян з іншых рэгіёнаў Сардзініі. У 1836 г. валоданне было вернута дзяржаве.

У 1885 г. італьянскі ўрад перасяліў тубыльцаў на поўнач Сардзініі, а на месцы іх вёскі стварыў сельскагаспадарчую калонію для зняволенных.  У 1937 г. сюды высылалі палонных эфіопаў. Калонія праіснавала да 1999 г. і была зачынена пасля пераўтварэння ў нацыянальны парк.

## Спасылкі 
* Parco Nazionale dell'Asinara  
* Sardinia's Asinara Island: A Former Prison Turned into National Park

Катэгорыя:Астравы Італіі
Катэгорыя:Астравы Міжземнага мора
Катэгорыя:Астравы Сардзініі
Катэгорыя:Нацыянальныя паркі Італіі
Маладзечанскі завод парашковай металургіі

**Маладзечанскі завод парашковай металургіі** — спецыялізаванае прадпрыемства ў складзе галіны чорнай металургіі Рэспублікі Беларусь. Гісторыя завода пачалася ў 1984 годзе, тады гэты напрамак метарургіі лічыўся найбольш перспектыўным. На заводзе выпускаюцца канструкцыйныя дэталі, цеплаадводы, антыфрыкцыйныя вырабы, цеплаадводы, бронзавы парашок, фільтруючыя элементы і інш.

У сярэдзіне 2010-х завод перажываў глыбокі крызіс: працаваў 3-4 дні ў тыдзень, у 2014 годзе запазычанасць завода крэдыторам складала 22 млрд рублёў (да дэнамінацыі). З 2015 пачалося адраджэнне завода. У 2017 годзе на прадпрыемстве працавала 210 чалавек. Паколькі за савецкім часам рабочых было некалькі тысяч, каля трох чацвёртых плошчаў завода не выкарыстоўваецца.

## Спасылкі 
* Афіцыйны сайт

Катэгорыя:Прадпрыемствы Маладзечна
Катэгорыя:Металургічныя прадпрыемствы Беларусі
Катэгорыя:Прадпрыемствы чорнай металургіі Беларусі
Катэгорыя:1984 год у Беларусі
Катэгорыя:Парашковая металургія
1840 год у гісторыі астраноміі

**1840** год быў адзначаны шэрагам падзей у астраноміі.

## Падзеі 
## Астранамічныя з’явы 
## Адкрытыя астранамічныя аб’екты 
## Нарадзіліся 
## Памерлі 
* 2 сакавіка — **Генрых Вільгельм Матэус Ольберс**, нямецкі астраном, урач і фізік (нар. 11.10.1758).

## Зноскі 

Катэгорыя:Гады ў астраноміі
Міхаіл Алегавіч Сарочкін

**Міхаіл Сарочкін** (нар. , ) — расійскі футбаліст, нападнік багародскага «Спартака».

## Клубная кар’ера 
Выхаванец нижагародскага футбола (школы «Водніка» і «Радыя»). Дарослую кар’еру пачынаў у дублі ніжагародскай «Волгі», у сезоне 2013/14 выступаў у ФНЛ за «Ангушт», пазней у ніжэйшых дывізіёнах за цвярскую «Волгу», «Разань» і «Шахцёр» з пасёлка Пешалань. У 2015 годзе вярнуўся ў Ніжні Ноўгарад, папоўніўшы склад новаўтворнага клуба «Волга-Алімпіец», і забіў першы афіцыйны гол у яго гісторыі. У пачатку 2016 года перастаў трапляць у склад і ўлетку перайшоў у «Сызрань-2003», аднак праз паўгады вярнуўся ў «Алімпіец» і дапамог яму атрымаць перамогу ў трэцім расійскім дывізіёне. Пасля сезона 2017/18 пакінуў каманду.

У сакавіку 2019 года пасля прагляду падпісаў кантракт з беларускім клубам «Гарадзея». Аднак, за асноўны склад каманды згуляў толькі ў трох матчах, выйшаўшы на замену. У ліпені 2019 года па пагадненні бакоў пакінуў «Гарадзею».

У верасні 2019 года перайшоў у «Мурам», а ў лютым 2020 года перабраўся ў «Калугу», аднак так і не згуляў за яе. У жніўні і верасні 2020 года гуляў у чэмпіянаце Крыма за сімферопальскі ТСК. Пасля стаў выступаць у чэмпіянаце Ніжагародскай вобласці за «Спартак» з Багародска.

## Дасягненні 
*  Пераможца Другога дывізіёна чэмпіянату Расіі (зона «Урал-Паволжжа»): 2016/17

## Крыніцы 
Катэгорыя:Футбалісты Расіі
Катэгорыя:Ігракі ФК ТСК Сімферопаль
Катэгорыя:Ігракі ФК Калуга
Катэгорыя:Ігракі ФК Мурам
Катэгорыя:Ігракі ФК Гарадзея
Катэгорыя:Ігракі ФК Ніжні Ноўгарад
Катэгорыя:Ігракі ФК Сызрань-2003
Катэгорыя:Ігракі ФК Разань
Катэгорыя:Ігракі ФК Волга Цвер
Катэгорыя:Ігракі ФК Ангушт Назрань
Катэгорыя:Ігракі ФК Волга Ніжні Ноўгарад
Hravitacyja

**«Hravitacyja»** () — пяты сольны студыйны альбом Лявона Вольскага, выдадзены 7 лютага 2019 года. Дыск быў запісаны на студыі «Ymir Audio» у Вільнюсе з нарвежскім саўндпрадзюсарам Снорэ Бергерудам. Ён завяршае трылогію альбомаў «Hramadaznaūstva» (2014) і «Псіхасаматыка» (2016). Сродкі на запіс і выданне кружэлкі былі сабраны праз краўдфандынг. Альбом мае канцэптуальны характар і распавядае пра гісторыю чалавечага жыцця: ад нараджэння да скону.

## Спіс кампазіцый 
## Удзельнікі 
* Лявон Вольскі — вакал, музыка, словы.
* Снорэ Бергеруд — сола-гітара, бас-гітара, аранжыроўкі, прадзюсаванне.
* Сіндрэ Скейе — барабаны, перкусія.
* Джэйм Арэлана — мастэрынг.

## Крытыка 
Альбом быў названы мацнейшым за «Псіхасаматыку» і «Грамадазнаўства» з-за ўдалага прадзюсавання і аранжыровак. Таксама ў станоўчым плане было адзначана кампазіцыйнае вырашэнне дыска. Асабліва была вылучана песня «Знiклыя людзi», апісаная як *«трэк неверагоднай сілы і таленту, неверагодная ўдача для любога музыкі»*.

## Зноскі 
Катэгорыя:Альбомы Лявона Вольскага
Катэгорыя:Альбомы 2019 года
I Won’t Break

**«I Won’t Break»** () — песня расійскай спявачкі Юліі Самойлавай, прадстаўленая на конкурсе «Еўрабачанне-2018» у Лісабоне.

## Еўрабачанне 
30 студзеня 2018 года «Першы канал» пацвердзіў, што Самойлава будзе прадстаўляць Расію на будучым конкурсе гэтага года. Песня была афіцыйна выпушчана 11 сакавіка 2018 года, і ў гэты ж дзень было аб’яўлена, што з ёй Самойлава і будзе выступаць на конкурсе. Песня ўпершыню была выканана Самойловай перад людзьмі на pre-party вечарынцы «Еўрабачанне-2018» ў Маскве, спеў быў раскрытыкаваны.

Расія прыняла ўдзел у другім паўфінале 10 мая 2018 года. Яна выступала пад нумарам 6, паміж Даніяй і Малдовай. Па выніках галасавання Расія атрымала толькі 15 месца, што не дало ёй магчымасці прайсці ў фінал. Выпадак з невыхадам у фінал стаў першым у гісторыі ўдзелу Расіі ў «Еўрабачанні».

## Кліп 
Кліп песні выйшаў у той жа дзень, калі афіцыйна выйшла песня. Сам кліп быў раскрытыкаваны гледачамі. На афіцыйным канале «Еўрабачання» на YouTube кліп мае вялікую колькасць дызлайкаў.

## Спіс кампазіцый 
## Гісторыя выдання 
## Спасылкі 
* Тэкст і пераклад песні на рускую мову

Катэгорыя:Песні на англійскай мове
Катэгорыя:Песні Расіі на конкурсе Еўрабачанне
Катэгорыя:Песні конкурсу Еўрабачанне 2018
Где калина цвела…

**«Где калина цвела…»** () — музычны альбом гурта «Сябры», выдадзены ў 2013 годзе. Прэзентацыя дыска адбылася ў рамках «Славянскага базару ў Віцебску» у 2013 годзе. Вышэйшы Дзяржаўны савет Саюзнай дзяржавы ўручыў стваральнікам альбома выканаўцу Анатолю Ярмоленка, кампазітару Алегу Елісеенкаву і паэту Івану Юркіну прэмію ў галіне літаратуры і мастацтва за 2015—2016 гады.

## Змест 
## Удзельнікі 
* Анатоль Ярмоленка — вакал
* Алег Елісеенкаў — кампазітар
* Іван Юркін — паэт

## Спасылкі 
* «Где калина цвела…» на «PlayVK»
* «Где калина цвела…»  на сайце газеты «Звязда»
* «Где калина цвела…» на «Soundcloud»
* «Где калина цвела…» на «Spotify»

Катэгорыя:Музычныя альбомы Беларусі
Катэгорыя:Альбомы 2013 года
Салі Муніру

**Салі Муніру** (; нар. , ) — ганскі футбаліст, паўабаронца.

Салі Муніру з’яўляецца малодшым братам былога футбаліста «Інтэра» і «Мілана» Салі Мунтары.

## Клубная кар’ера 
На юнацкім і моладзевым узроўні выступаў за ганскія каманды «Ашанці Акім Місайлз» і «Ліберці Прафешыяналс». У студзені 2013 года перабраўся ў Еўропу, стаўшы іграком румынскага ЧФР. У чэрвені 2015 года перайшоў у склад дзеючага чэмпіёна Румыніі «Сцяўа», падпісаўшы чатырохгадовы кантракт. Пакінуў «Сцяўа» па заканчэнні сезона 2016/17. У лістападзе 2017 года стаў іграком партугальскага клуба «Тандэла», аднак згуляў за яго толькі ў чатырох матчах. У жніўні 2018 года перабраўся ў турэцкі клуб «Ені Малат’яспор», дзе таксама не замацаваўся ў складзе.

У лютым 2019 года падпісаў кантракт з беларускім клубам «Дынама» з Мінска. Стаў адным з асноўных ігракоў мінчан. У чэрвені 2019 года па пагадненні бакоў пакінуў сталічны клуб і неўзабаве далучыўся да дэбютанта расійскай Прэм’ер-лігі — клуба «Тамбоў». У складзе «Тамбова» толькі аднойчы выйшаў на поле ў Кубку Расіі, у маі 2020 года пакінуў клуб. З лістапада 2020 года да студзеня 2021 года гуляў на радзіме за клуб «Асантэ Катока», дзе правёў 5 матчаў.

У лютым 2021 года зноў апынуўся ў Беларусі, падпісаўшы кантракт з «Мінскам». У камандзе стаў чаргаваць выхады ў стартавым складзе і на замену. У снежні 2021 года па заканчэнні кантракта пакінуў «Мінск».

## Міжнародная кар’ера 
Выступаў за юнацкія зборныя Ганы да 12 і да 15 гадоў.

## Дасягненні 
*   Срэбраны прызёр чэмпіянату Румыніі (2): 2015/16, 2016/17
*   Бронзавы прызёр чэмпіянату Румыніі: 2014/15
*  Уладальнік Кубка румынскай лігі: 2016

## Крыніцы 
Катэгорыя:Футбалісты Ганы
Катэгорыя:Ігракі ФК Мінск
Катэгорыя:Ігракі ФК Асантэ Катока
Катэгорыя:Ігракі ФК Тамбоў
Катэгорыя:Ігракі ФК Дынама Мінск
Катэгорыя:Ігракі ФК Ені Малат’яспор
Катэгорыя:Ігракі ФК Тандэла
Катэгорыя:Ігракі ФК Сцяўа Бухарэст
Катэгорыя:Ігракі ФК ЧФР
Катэгорыя:Ігракі ФК Ліберці Прафешыяналс
Лаціфа Аль Мактум

**Лаціфа бінт Махамед Аль Мактум (II)** (; нарадзілася 5 снежня 1985) — прынцэса (шэйха) ААЭ, член каралеўскай сям’і Дубая, дачка галавы Дубая, прэм’ер-міністра ААЭ шэйха Махамеда ібн Рашыда Аль Мактума і Хурыі Ахмед Аль Мааш з Алжыра, належыць да дома Аль-Фаласі. У шэйхі Лаціфы ёсць дзве адзінакроўныя сястры з тым жа імем (старэйшая і малодшая). Яна з’яўляецца роднай сястрой шэйхі Майты (1980), шэйхі Шамсы (1981) і шэйха Маджыда (1987). 

Прынцэса Лаціфа здзейсніла ўцёкі з Дубая ў канцы лютага 2018 года. У выніку сумеснай аперацыі Індыі і ААЭ ў міжнародных водах паблізу берага Індыі 4 сакавіка 2018 года яе гвалтоўна вярнулі назад.

У снежні 2018 года праз дзевяць месяцаў маўчання пра інцыдэнт улады ААЭ апублікавалі фота прынцэсы Лаціфы разам з былой прэзідэнткай Ірландыі Мэры Робінсан. Згодна Робінсан, Лаціфа робіць уражанне чалавека з псіхічнымі праблемамі і атрымлівае неабходнае лячэнне, пра прынцэсу клапоцяцца сваякі. У сваю чаргу сябры Лаціфы настойваюць на тым, што да ўцёкаў прынцэса была ў здаровым розуме, і яе цяперашні стан можа быць толькі вынікам працяглага ўтрымання ў зняволенні або гвалтоўнага прымянення да яе медыкаментаў.

## Запіс відэасведчання Лаціфы 
11 сакавіка 2018 года было апублікавана 39-хвіліннае відэа, калі той было дзевятнаццаць, з тых часоў жыве пад штохвілінным кантролем медыкаў і супраць волі прымае прэпараты, што цалкам прыгнятаюць яе асобу.

Відэа ўтрымлівае папярэджанне, што калі яно дасяжнае для прагляду, значыць прынцэса нежывая альбо знаходзіцца ў вельмі кепскай сітуацыі.

## Спасылкі 
Афіцыйны сайт кампаніі #FREELATIFA
Уладзімір Міхайлавіч Гараеў

{{Лёгкаатлет
 |імя            = 
 |партрэт        = 
 |памер          = 
 |подпіс         = 
 |поўнае імя     = 
 |мянушкі        = 
 |пол            =
 |грамадзянства  = 
 |клуб           = 
 |дата нараджэння  = 
 |месца нараджэння = 
 |дата смерці    = 
 |месца смерці   = 
 |года кар'еры   = 
 |трэнеры        = 
 |рост           = 182 см
 |вага           = 78 кг
 |IAAF           = 
 |трайны       =16,65 (1962)
 |медалі         =

{ style="background: transparent" align="center"
  
}
 |абнаўленне     = 
}}

**Уладзімір Міхайлавіч Гараеў** (19 мая 1939, , ) — беларускі савецкі лёгкаатлет (), срэбны прызёр Алімпійскіх гульняў.  (1969). Кандыдат тэхнічных навук (1972).

## Біяграфія 
Скончыў БДУ ў 1962 годзе. З 1977 года загадчык кафедры Беларускага інстытута народнай гаспадаркі.

## Спартыўная кар’ера 
На Алімпіядзе ў Рыме ў 1960 годзе Уладзімір Гараеў заваяваў сярэбраны медаль у трайным скачку з вынікам 16,63 метра.

Чэмпіён СССР  і  гадоў у трайным скачку.

Асабістага рэкорду ў 16,65 метраў дасягнуў у 1962 годзе ў Кіеве.

Пераможца і прызёр міжнародных і ўсесаюзных спаборніцтваў.

## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Лёгкаатлеты на летніх Алімпійскіх гульнях 1960 года
Катэгорыя:Сярэбраныя прызёры летніх Алімпійскіх гульняў 1960 года
Катэгорыя:Скакуны трайным СССР
Катэгорыя:Кандыдаты тэхнічных навук
Катэгорыя:Выпускнікі БДУ
Be My Valentine

**«Be My Valentine» (Anti-crisis Girl)** ()" — песня, якую выканала на конкурсе песні Еўрабачанне 2009 прадстаўніца Украіны Святлана Лабада.

Таксама існуе версія песні на рускай мове: «Парень, ты ничё».

## Еўрабачанне-2009 
«Be My Valentine» была абрана 8 сакавіка з 14 песень-кандыдатаў украінскага нацыянальнага адбору, абыйдзячы такіх удзельнікаў, як Аляксандр Панаётаў, «Заклёпки», «Горячий шоколад».

## Музычнае відэа 
15 сакавіка 2009 года Святлана Лабада прэзентавала промаролік на песню Be my Valentine (Anti-crisis Girl). У гэтым роліку можна ўбачыць нарэзкі з папярэдніх кліпаў спявачкі: «Не мачо», «Постой, МуЩина»!, «Мишка, гадкий мальчишка!», а таксама частка кадраў з выступлення Святланы на прэміі VIVA.

## Чарты 
## Спасылкі 
* Афіцыйны сайт Святланы Лабады
* Кліп Святлана Лабада — Be My Valentine
* Светлана Лобода презентовала клип во Владивостоке
* Лобода спасет Европу от кризиса (ФОТО+ВИДЕО)

Катэгорыя:Песні конкурсу Еўрабачанне 2009
Катэгорыя:Песні Украіны на конкурсе Еўрабачанне
Анастасія Канстанцінаўна Прыходзька

**Анастасі́я Канстанці́наўна Прыхо́дзька** (; нар. , Кіеў, УССР, СССР) — украінскі грамадскі і палітычны дзеяч, спявачка. Заслужаная артыстка Украіны (2017).

Прыняла ўдзел у шоу Першага канала «Фабрыка зорак 7», у якім зайняла першае месца, пасля чаго пачала супрацоўніцтва з прадзюсарам Канстанцінам Меладзэ. Прадстаўляла Расію на музычным конкурсе «Еўрабачанне-2009» з руска-ўкраінскай песняй «Мамо». У фінальнай частцы конкурсу заняла 11-ае месца. У кастрычніку 2018 года абвясціла пра зыход са сцэны.

## Дыскаграфія 
**Студыйныя альбомы**

* *Заждалась* (2012)
* *Я вільна* (2016)
* *Саме той* (2019)

## Спасылкі 
* 
* Кліпы анлайн 
* Блог Анастасіі Прыходзька на афіцыйным сайце Еўрабачання ва Украіне 

Катэгорыя:Поп-музыканты Украіны
Катэгорыя:Фабрыка зорак (Расія)
Катэгорыя:Удзельнікі шоу талентаў
Катэгорыя:Удзельнікі Еўрамайдана
Катэгорыя:Канстанцін Меладзэ
Катэгорыя:Грамадскія дзеячы Украіны
Катэгорыя:Удзельнікі конкурсу песні Еўрабачанне 2009
Катэгорыя:Прадстаўнікі Расіі на конкурсе песні Еўрабачанне
Эскадраны мінаносец Pistolet

**Эскадраны мінаносец Pistolet** — адзін з 20 эсмінцаў тыпу Arquebuse, пабудаваных для французскага флоту ў першым дзесяцігоддзі XX стагоддзя.

## Літаратура 
*
*
*
* 
* 

## Спасылкі 
*The *Arquebuse* class on navypedia.org 

Катэгорыя:Эскадраныя мінаносцы Францыі тыпу Arquebuse
Катэгорыя:Эскадраныя мінаносцы Францыі ў Першай сусветнай вайне
1803 год у гісторыі астраноміі

**1803** год быў адзначаны шэрагам падзей у астраноміі.

## Падзеі 
* 26 красавіка: У раёне французскай вёскі  (Нармандыя) выпаў метэарытны дождж — каля 3 тысяч каменных аскепкаў. Для даследавання з’явы ў Л’Эгль быў накіраваны фізік, астраном і геадэзіст, 29-гадовы акадэмік .
* 17 ліпеня: Жан-Батыст Біо прадставіў даклад у Французскай акадэміі навук, дзе пацвярджаўся факт падзення камянёў з неба, пасля чаго касмічнае паходжанне метэарытаў было прызнана сусветнай навуковай супольнасцю.
* Апублікавана першае выданне Палермскага зорнага каталога, якое змяшчала 6784 зорак з указаннем іх каардынат, вызначаных з беспрэцэдэнтнай на той час дакладнасцю.

## Астранамічныя з’явы 
## Адкрытыя астранамічныя аб’екты 
## Нарадзіліся 
## Памерлі 
## Зноскі 
## Літаратура 
* 
* 


Катэгорыя:Гады ў астраноміі
Белка і Стрэлка. Зорныя сабакі

**«Белка і Стрэлка. Зорныя сабакі»** — першы расійскі поўнаметражны камп'ютарны анімацыйны фільм з магчымасцю прагляду ў фармаце 3D. Рэжысёры: Святаслаў Ушакоў і Іна Еўланнікава. Прэм'ера на кінаэкранах Расіі адбылася 18 сакавіка 2010 года. Фільм заснаваны на рэальных падзеях і прымеркаваны да 50-годдзя палёта беспародных сабак Белкі і Стрэлкі на савецкім касмічным караблі «Спутнік-5».

Фільм зняты пры падтрымцы Міністэрствы культуры Расійскай Федэрацыі і Федэральнага касмічнага агенцтва «Раскосмас». Праект — стварэнне камп'ютарнага мультфільма, сюжэт якога цесна звязаны з рэальнымі гістарычнымі падзеямі, рэалізаваны ў Расіі ўпершыню. Вытворчасць карціны ажыццявілі кінастудыя «Цэнтр нацыянальнага фільма» сумесна з ТАА «ЦНФ-Аніма» (у цяперашні час перайменаваная ў «КіноАціс»). Мультфільм разлічаны на дзіцячую аўдыторыю і мае некаторыя неадпаведнасці з гістарычнымі дадзенымі. Узроставых абмежаванняў няма.

Унікальнасць мультфільма для расійскай анімацыйнай індустрыі ў тым, што ён выйшаў у пракат у асобных краінах за межамі Расіі і СНД. Быў паказаны больш чым у 160 краінах свету і пераведзены на 45 моў. У асноўным атрымаў станоўчыя водгукі ў аўдыторыі гледачоў усіх вякоў і большасці айчынных кінакрытыкаў.

## Спасылкі 
* 
* 
* 
* «Белка и Стрелка. Звёздные собаки» на сайте Tlum.ru
* «Белка и Стрелка. Звёздные собаки» на сайте Карусель
* Фан-сайт мультфильма «Белка и Стрелка. Звёздные собаки»
* Фотографии с премьеры в кинотеатре «Октябрь»
* Как собаки прокладывали дорогу в космос человеку
* Официальный сайт Мемориального Музея Космонавтики
* Официальный сайт мультфильма «Настоящие приключения Белки и Стрелки» 
* Мультсериал Белка и Стрелка
* «Белка и Стрелка. Звёздные собаки» на сайте Мегакритик.Ру

Катэгорыя:Мультфільмы 2010 года
Катэгорыя:Мультфільмы Расіі
Катэгорыя:Фільмы Расіі ў 3D
Катэгорыя:Фільмы 2010 года ў 3D
Катэгорыя:Поўнаметражныя анімацыйныя фільмы
Катэгорыя:Камп’ютарныя анімацыйныя фільмы
Крайнія пункты Башкартастана

**Крайнія пункты Башкартастана** ()&nbsp; — пункты, якія вызначаюць месцазнаходжанне Башкартастана ў сістэме геаграфічных каардынатаў, а таксама працягласць тэрыторыі з поўначы на поўдзень і з захаду на ўсход.

## Крайнія пункты 
* Паўночны пункт&nbsp;— сяло Байсарава Янаўльскага раёна ()
* Паўднёвы пункт&nbsp;— сяло Кужанак Зіанчурынскага раёна )
* Заходні пункт&nbsp;— сяло Іванаўка Бакалінскага раёна ()
* Усходні пункт&nbsp;— ст. Усцінава, сяло Усцінава Учалінскага раёна ()

## Крайнія вышыні 
* Вышэйшы пункт — гара Вялікі Ямантаў (1640 м).
: 

## Галерэя 

File:Южная точка РБ.jpg|Крайні паўднёвы пункт
File:На южной точке.jpg|На крайнім паўднёвым пункце
File:Восточная точка РБ.jpg|Крайні ўсходні пункт
File:Восточная точка.jpg|Крайні ўсходні пункт
File:Западная точка РБ.jpg|Крайні заходні пункт

## Зноскі 
Катэгорыя:Геаграфія Башкартастана
Лоскаўскі сельсавет

**Ло́скаўскі сельсавет** — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Валожынскага раёна Маладзечанскай вобласці. Цэнтр — вёска Лоск.

Утвораны 12 кастрычніка 1940 года ў складзе Валожынскага раёна Баранавіцкай вобласці БССР. З 20 верасня 1944 года ў складзе Маладзечанскай вобласці. 16 ліпеня 1954 года скасаваны, тэрыторыя далучана да Гародзькаўскага сельсавета.

## Крыніцы 
## Літаратура 
* Административно-территориальное устройство БССР: справочник: в 2 т. / Главное архивное управление при Совете Министров БССР, Институт философии и права Академии наук БССР. — Минск: «Беларусь», 1985―1987.

Катэгорыя:Былыя сельсаветы Валожынскага раёна
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, утвораныя ў 1940 годзе
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, скасаваныя ў 1954 годзе
Малара (востраў)

**Малара** () — востраў на паўночным усходзе італьянскага аўтаномнага рэгіёна Сардзінія. Плошча — 3,41 км². Сталага насельніцтва няма.

Малара месціцца ў 1,6 км ад паўночна-усходняга берага Сардзініі, у 256 км на паўднёвы захад ад Рыма, сталіцы Італіі. Даўжыня з захаду на ўсход — 2,4 км. Найбольшая шырыня — 1,77 км. Суша складаецца з вапнякоў і граніта. Берагі скалістыя, толькі на заходнім баку вылучаюцца пясчаныя пляжы. Найвышэйшы пункт — 158 м над узроўнем мора. На востраве ёсць крыніцы пітной вады.

Востраў быў населены ў перыяд сярэднявечча. Захаваліся капліца XV ст. і рэшткі жаночага кляштара. Канчаткова пакінуты насельнікамі ў сярэдзіне XX ст. У спадчыну ад іх захаваліся насаджэнні маслін. Сустракаюцца зараснікі фісташак, ядлоўца, шыпшыны, мальвакветных раслін. Фаўна прадстаўлена здзічэлымі каровамі і козамі, грызунамі, яшчаркамі і чарапахамі. Гняздуе 25 відаў птушак.

У нашы дні востраў знаходзіцца ў прыватнай уласнасці. Перыядычна наведваецца турыстамі.

## Спасылкі 
* Isole Tavolara, Molara e Molarotto 
* Isola Molara (Sardegna) 
* LE PISCINE DI MOLARA, DONO DI MADRE NATURA

Катэгорыя:Астравы Італіі
Катэгорыя:Астравы Міжземнага мора
Катэгорыя:Астравы Сардзініі
Катэгорыя:Незаселеныя астравы
1959 год у гісторыі астраноміі

**1959** год быў адзначаны шэрагам падзей у астраноміі.

## Падзеі 
* 2 студзеня — СССР запусціў першую ў свеце аўтаматычную міжпланетную станцыю «Месяц-1».
* 3 сакавіка — З касмадрома на мысе Канаверал запушчаны КА «Піянер-4», прызначаны для даследавання Месяца з пралётнай траекторыі.
* 4 сакавіка — У 22:25 (UTC) КА «Піянер-4» праляцеў на адлегласці 58 983 км ад Месяца на хуткасці 7230 км/гадз.
* 12 верасня — Запуск аўтаматычнай міжпланетнай станцыі «Месяц-2».
* 14 верасня — АМС «Месяц-2» упершыню ў свеце дасягнула паверхні Месяца.
* 4 кастрычніка — Запуск аўтаматычнай міжпланетнай станцыі «Месяц-3».
* 7 кастрычніка — АМС «Месяц-3» перадала на Зямлю фотаздымкі адваротнага боку Месяца.
* 4 лістапада — Адкрыты Санкт-Пецярбургскі планетарый, трэці планетарый у СССР пасля Маскоўскага і Валгаградскага.

## Астранамічныя з’явы 
## Адкрытыя астранамічныя аб’екты 
## Нарадзіліся 
## Памерлі 
## Крыніцы 

Катэгорыя:Гады ў астраноміі
Максім Фёдаравіч Болбас

{{Вучоны
 |Імя                  = Максім Фёдаравіч Болбас
 |Арыгінал імя         = 
 |Фота                 = 
 |Шырыня               = 
 |Грамадзянства        = 
 |Навуковая сфера      = эканоміка, гісторыя
 |Месца працы          = Беларуская сельскагаспадарчая акадэмія, Інстытут эканомікі АН БССР, Брэсцкі інжынерна-будаўнічы інстытут
 |Навуковая ступень    = 
 |Навуковае званне     = 
 |Альма-матэр          = Беларускі дзяржаўны ўніверсітэт
 |Навуковы кіраўнік    = 
 |Знакамітыя вучні     = 
 |Вядомы як            = 
 |Вядомая як           = 
 |Узнагароды і прэміі  = 
{ style="background:transparent"
 
}
 |Роспіс               = 
 |Шырыня роспісу       = 
 |Сайт                 = 
 |Вікікрыніцы             = 
}}

**Максім Фёдаравіч Бо́лбас** ( — ) — вучоны, эканаміст і гісторык, доктар эканамічных навук (1984), прафесар (1985).

## Біяграфія 
Нарадзіўся ў вёсцы Слабодка (зараз у Бабруйскім раёне Магілёўскай вобласці Беларусі). З 1934 года З 1934 г. на педагагічнай рабоце ў Клічаўскім раёне Магілёўскай вобласці БССР і Камчацкай вобласці РСФСР. Удзельнік Вялікай Айчыннай вайны — член Брожскага падполля, партызан атрада імя С. М. Кірава ў Мінскай вобласці. З 1944 года дырэктар школы ў Баранавіцкай вобласці, выкладчык у Бабруйскім педагагічным вучылішчы, Беларускай сельскагаспадарчай акадэміі, старшы навуковы супрацоўнік Інстытута эканомікі Акадэміі навук БССР. У 1962 годзе абараніў кандыдацкую дысертацыю на тэму «Формы и стадии развития промышленности в дореформенной Белоруссии». З 1968 г. М. Ф. Болбас у Брэсцкім інжынерна-будаўнічым інстытуце, у 1979—1984 гг. загадчык кафедрай палітычнай эканоміі. У 1984 годзе абараніў доктарскую дысертацыю на тэму «Развитие промышленности в Белоруссии (1795—1900 гг.)».

## Навуковая дзейнасць 
Займаўся даследаваннямі эканамічнай гісторыі Беларусі, развіцця прамысловасці ў перыяд да Кастрычніцкай рэвалюцыі.

Сярод апублікаванага:
* Развитие промышленности в Белоруссии (1795—1861 гг.). — Мн.: Наука и техника, 1966.
* Промышленность Белоруссии, 1860—1900 гг. — Мн.: Издательство БГУ, 1978.
* Прамысловасць дарэвалюцыйнай Беларусі / аўтар-складальнік М. Ф. Болбас. — Мінск: Беларуская савецкая энцыклапедыя, 1988.
* Помнікі навукі і тэхнікі Беларусі. — Мінск : Полымя, 1990. (разам з А. Л. Кіштымавым).

## Узнагароды 
Узнагароджаны ордэнам Айчыннай вайны I ступені ў 1985 годзе.

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
* Афіцыйны сайт Бабруйскага раённага выканаўчага камітэта 
* Болбас, Максим Фёдорович // PeopleLife.RU

Катэгорыя:Партызаны Вялікай Айчыннай вайны
Катэгорыя:Эканамісты Беларусі
Катэгорыя:Эканамісты СССР
Катэгорыя:Выкладчыкі Беларускай дзяржаўнай сельскагаспадарчай акадэміі
Катэгорыя:Выкладчыкі Брэсцкага дзяржаўнага тэхнічнага ўніверсітэта
Катэгорыя:Гісторыкі Беларусі
Катэгорыя:Гісторыкі СССР
Катэгорыя:Нарадзіліся ў Бабруйскім раёне
Залаты банан

**Залаты банан** (*Golden Banana*) — паўднёваеўрапейскі мегалаполіс — густанаселеная і высокаўрбанізаваная тэрыторыя, што цягнецца ад іспанскіх Валенсіі і Барселоны, праз паўднёвую Францыю (Праванс) і да заходняй Італіі (Генуі) уздоўж паўночнага ўзбярэжжа захаду Міжземнага мора. Насельніцтва Залатога банана сёння складае каля 45 млн чалавек.

Канцэпцыя банана  па аналогіі з *Блакітным* была прапанавана еўрапейскімі эканоміка-географамі ў 1995 годзе ў дакладзе Еўрапейскай камісіі «Europe 2000». Такім чынам, гэтая геаграфічная метафара не толькі канстатуе факт урбанізаванасці тэрыторыі, але і мае на мэце развіццё ўстойлівага турызму, заахвочванне выкарыстання аднаўляльных крыніц энергіі, ўмацаванне міждзяржаўных адносін, садзейнічанне эканамічнаму развіццю і больш цеснай сувязі паміж Іспаніяй, Італіяй і Францыяй.

Іншая назва Залатога банана — *Сонечны пояс* (sun belt).

## Спасылкі 
Катэгорыя:Еўрапейскі Саюз
Катэгорыя:Эканоміка Еўропы
Катэгорыя:Мегалаполісы
Цэнтропа

**Цэнтропа** () — рэгіён у цэнтральнай Еўропе на памежжы чатырох краін. Тут — у сярэднім цячэнні Дуная, на скрыжаванні гандлёвых шляхоў — судакранаюцца сваімі найбольш населенымі рэгіёнамі Аўстрыя, Славакія, Венгрыя і Чэхія.

## Гісторыя 
Яшчэ ў часы Старажытнага Рыма гэтая тэрыторыя была важным гандлёвым хабам, дзе Дунай перасякаўся з бурштынавым шляхам. Некалькі тысячагоддзяў народы, што насялялі рэгіён, мелі супольную гісторыю, аднак пасля Першай сусветнай вайны аказаліся падзеленым паміж нацыяналнымі краінамі, а пасля Другой сусветнай — нават апынуліся ў розных лагерах. Еўраінтэграцыя стала новай магчымасцю для знікнення межаў і сумеснага росквіту. Менавіта таму ў пачатку ХХІ стагоддзя гэтыя краіны былі названы «Lost and found» (згубленыя і знойдзеныя).

Яшчэ да ўваходжання Венгрыі, Чэхіі і Славакіі ў ЕС (2004) былі рэалізаваны наступныя праекты: «BAER — Building a European Region», закліканы спрыяць ператварэнню Цэнтропы ў транснацыянальны рэгіён; і Direct Investment Agency Net (DIANE), з мэтай прывабіць у Цэнтропу інвестыцыі.

## Геаграфія 
Цэнтропа ў пачатку ХХІ ст. уключала 48 гарадоў з насельніцтвам каля 7 млн чалавек. Ядрамі Цэнтропы выступаюць Вена і Братыслава, што ляжаць праз Дунай і ўтвараюць адну з найбуйнейшых еўрапейскіх канурбацый з насельніцтвам каля 3 млн чалавек. Нідзе ў заходнім свеце дзве сталіцы не размешчаны так блізка адна ад адной — усяго 55 км па прамой лініі.

Пашырэнне Еўрапейскага саюза, як і чакалі эксперты, ажывіла вялікі эканамічны, навуковы і культурны патэнцыял рэгіёна.

## Палітыка 
Зраэшты, на многія праблемы сучаснага свету краіны, з частак якіх складаецца Цэнтропа, глядзяць рознымі вачыма. Асабліва глыбокі разлом між імі праклаў Еўрапейскі міграцыйны крызіс, наконт якога пазіцыі Аўстрыі і Венгрыі прынцыпова адрозніваюцца.

Катэгорыя:Еўрапейскі Саюз
Катэгорыя:Эканоміка Еўропы
Молитва

**«Молитва»** () — трэці сінгл сербскай поп-спявачкі Марыі Шэрыфавіч. Быў выпушчаны 27 чэрвеня 2007 года. Аднайменная песня з сінгла прынесла ёй перамогу ў міжнародным конкурсе песні «Еўрабачанне-2007».

## Гісторыя 
Песня «Молитва» была першай поўнасцю неангламоўнай кампазіцыяй, атрымаўшай перамогу на Еўрабачанні, пачынаючы з 1998 года.

## Змест 
## Іншыя версіі 
Песня «Молитва» была перакладзена і запісана на трох мовах акрамя сербскай: рускай, англійскай, фінскай. У рускім варыянце — «Молитва», у англійскім — «Destiny», а ў фінскім — «Rukoilen».

## Спіс кампазіцый 
* «Molitva» (на сербскай мове) — 3:03
* «Destiny» (на англійскай мове) — 3:04
* «Molitva» (на рускай мове) — 3:01
* «Molitva» (Magnetic Club Reload Mix Serbian Version) — 4:26
* «Destiny» (Magnetic Club Reload Mix English Version) — 4:23
* «Molitva» (Magnetic Club Reload Mix Russian Version) — 4:25
* «Molitva» (Джаван Радамір Remix) — 3:38
* «Rukoilen» (на фінскай мове) — 3:06
* «Molitva» (інструментальная) — 3:02

## Чарты 
## Спасылкі 
*

Катэгорыя:Песні конкурсу Еўрабачанне 2007
Катэгорыя:Песні Сербіі на конкурсе Еўрабачанне
Катэгорыя:Песні на сербскай мове
Streptomyces globisporus

**Streptomyces globisporus** — від , які насяляе ў глебе.

## Значэнне 
Від выдзяляе , які з’яўляецца адным з самых магутных проціпухлінных агентаў. Падвід , як і некаторыя роднасныя яму арганізмы, выдзяляе ў працэсе жыццядзейнасці арганічнае аснаванне, соллю якога з’яўляецца антыбіотык .

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
* Type strain of *Streptomyces globisporus* at Bac*Dive* — the Bacterial Diversity Metadatabase

Катэгорыя:Бактэрыі
Леанід Іванавіч Бурак

{{вучоны 
 |Імя                  = 
 |Арыгінал імя         = Леанід Іванавіч Бурак
 |Фота                 = 
 |Шырыня               = 
 |Подпіс               = 
 |Месца нараджэння     =
 |Месца смерці         =
 |Навуковая сфера      = мовазнаўства
 |Месца працы          = 
 |Навуковая ступень    = 
 |Навуковае званне     = 
 |Альма-матэр          = 
 |Навуковы кіраўнік    = 
 |Знакамітыя вучні     = 
 |Вядомы як            = 
 |Вядомая як           = 
 |Узнагароды і прэміі  = { style="background:transparent"
  
}
 |Роспіс               = 
 |Шырыня роспісу       = 
 |Сайт                 = 
 |Вікікрыніцы          = 
}}

**Леанід Іванавіч Бура́к** ( — ) — вучоны ў галіне мовазнаўства, педагог, доктар філалагічных навук (1980), прафесар (1982). Заслужаны работнік народнай адукацыі Беларусі (1990).

## Біяграфія 
Нарадзіўся ў вёсцы Кульшыно Вілейскага павета Віленскага ваяводства (зараз у  Мінскай вобласці Беларусі). Скончыў філалагічны факультэт Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэта. Працаваў у Інстытуце мовазнаўства Акадэміі навук БССР, з 1966 года ў Беларускім дзяржаўным універсітэце.

## Навуковая дзейнасць 
Займаўся даследаваннямі сучаснай беларускай мовы, яе сінтаксісам і пунктуацыяй. Аўтар больш за 100 навуковых прац, у тым ліку манаграфій, шэрагу вучэбных дапаможнікаў, артыкулаў. Сааўтар акадэмічнага выдання «Граматыка беларускай мовы» (Т. 1, 1962; т. 2, 1966), падручніка «Курс сучаснай беларускай мовы: Сінтаксіс»(1959), нарматыўнага даведніка «Слоўнік беларускай мовы: Арфаграфія. Арфаэпія. Акцэнтуацыя. Словазмяненне» (1987).

## Выбраныя працы 
* Сложносочиненные предложения в современном белорусском литературном языке: автореферат диссертации на соискание ученой степени кандидата филологических наук. - Минск, 1958.
* Пунктуацыя беларускай мовы: дапаможнік для настаўнікаў і студэнтаў. - Мінск: Народная асвета, 1969; 3-е, дапоўненае і перапрацаванае выд. - Мінск : Народная асвета, 1982.
* Сучасная беларуская мова: вучэбны дапаможнік для філалагічных факультэтаў вышэйшых навучальных устаноў. - Мінск : Вышэйшая школа, 1974; Выд. 2-е, дапрацаванае. - Мінск : Вышэйшая школа, 1985.
* Далучэнне ў сучаснай беларускай мове. - Мінск: Выдавецтва БДУ, 1975.
* Присоединение в современном белорусском литературном языке: автореферат диссертации на соискание ученой степени доктора филологических наук: специальность 10.02.02 Языки народов СССР (Белорусский язык). - Минск, 1979.
* Сучасная беларуская мова: арфаграфія і пунктуацыя: практыкум: вучэбны дапаможнік для філалагічных факультэтаў вышэйшых навучальных устаноў / Л. І. Бурак, І. Л. Бурак. - Мінск : Універсітэцкае, 1993.

## Узнагароды 
* Медаль «Ветэран працы»,
* граматы.

## Літаратура 
* Бурак Леанід Іванавіч // 

## Спасылкі 
* Выстаўка, прысвечаная 75-годдзю Леаніда Іванавіча Бурака  // Нацыянальная бібліятэка Беларусі
* Нашы выпускнікі. Бурак Леанід Іванавіч (1930-1996) // Філалагічны факультэт БДУ

Катэгорыя:Выпускнікі філалагічнага факультэта БДУ
Катэгорыя:Супрацоўнікі Інстытута мовазнаўства НАНБ
Катэгорыя:Выкладчыкі БДУ
Катэгорыя:Мовазнаўцы СССР
Катэгорыя:Мовазнаўцы Беларусі
Катэгорыя:Педагогі СССР
Забыццё (танга)

**Забыццё** () — адно з самых папулярных танга аргенцінскага кампазітара Астара П’яцолы.

## Гісторыя стварэння 
Танга *Oblivion* стала шырока вядома дзякуючы саўндтрэку да фільма італьянскага рэжысёра  «Генрых IV, Кароль-вар’ят» па п’есе Луіджы Пірандэла. Фільм выйшаў у 1984 годзе. Досыць распаўсюджаная версія, што танга *Oblivion* Астара П’яцолы было напісана ў 1982 годзе для камернага ансамбля, а ў фільме толькі выкарыстоўвалася, іншая версія сцвярджае, што танга створана менавіта для фільма. Пажылы  італьянскі арыстакрат пасля падзення з каня лічыць сябе каралём Германіі Генрыхам IV. Сваякі, якія сабраліся ў яго асабняку, спрабуюць разабрацца ў тым, што здарылася, і справакаваць шок, які можа дапамагчы шалёнаму чалавеку вярнуцца ў ранейшае, нармальны стан. Арыстакрат, якога сыграў у фільме Марчэла Мастраяні, свядома (ён толькі разыгрывае вар’яцтва, хаваючы таямніцу замаху на сваё жыццё) спрабуе ўцячы ад рэчаіснасці і ахаваць свой унутраны свет ад хлуслівага і варожага грамадства. Стан галоўнага героя з’яўляецца «унутранай эміграцыяй». Тэма «забыцця» і мелодыя, адпаведная ёй, становіцца ў сюжэце ключавой і неаднаразова праходзіць праз фільм.

Невялікі твор П’яцолы неўзабаве пасля выхаду фільма быў запісаны ў многіх версіях, у тым ліку для скрыпкі, трубы, кларнета, клезмер-квартэта, габоя з аркестрам. Твор быў інструментальным, але паэт   напісаў да яго французскі вершаваны тэкст. Песня была запісаная многімі вядомымі спевакамі, у тым ліку італьянскай спявачкай .

У лютым 1993 года ў Лос-Анджэлесе Астар П’яцола быў намінаваны на прэмію «Грэмі» 1992 года за гэты твор у катэгорыі «Лепшая інструментальная кампазіцыя».

## Састаў выканаўцаў 
На першым афіцыйным дыску, які атрымаў назву «Oblivion», твор быў прадстаўлены для , трамбона, габоя і гітары і камернага аркестра ў чатырох версіях:

* А1 Oblivion (Bandoneon Solista, саліраваў сам кампазітар)
* А4 Oblivion (Trombone Solista)
* В1 Oblivion (Oboe E Orchestra)
* В4 Oblivion (Chitarra Solista)

Якую з гэтых версій кампазітар лічыў асноўнай — невядома.

## Асаблівасці твора 
Саліруючы інструмент лунае над празрыстым рытмічным і спакойным акампанементам (некаторыя мастацтвазнаўцы параўноўваюць яго з далікатным шклом), выконваючы задуменную сумную мелодыю. Сярэдні раздзел прапануе кантрасную тэму, больш экспрэсіўную і хуткую. Гэта — адно з самых традыцыйных танга П’яцолы, менш джазавае, чым некаторыя яго іншыя шырока распаўсюджаныя кампазіцыі, якому ўласцівыя гарманічная вытанчанасць і светлы смутак .

## Літаратура 
* Тэкст Жульена Клера ў рускім перакладзе.

## Спасылкі 
* (англ.)

Катэгорыя:Інструментальная музыка
Катэгорыя:Танга
Катэгорыя:Музычныя творы
Катэгорыя:Музычныя творы 1982 года
Катэгорыя:Музычныя творы 1984 года
Гомельскі ліцейны завод «Цэнтраліт»

**Гомельскі ліцейны завод «Цэнтраліт»** (ААТ «ГЛЗ „Цэнтраліт“») — адкрытае акцыянернае таварыства, найбуйнейшае прадпрыемства Беларусі, якое спецыялізуецца на вытворчасці літых вырабаў з шэрага і высокатрывалага чыгуну. На працягу 50 гадоў завод з’яўляецца вядомым пастаўшчыком літых вырабаў не толькі ў Беларусі, але і за мяжой. За гады працы «Цэнтраліт» асвоіў складанае ліццё для станкабудавання, машынабудавання, нафтагазавай і металургічнай прамысловасці, будаўніцтва шахт і метро. Гэтая наменклатура ўяўляе каля 5 тысяч найменняў прадукцыі. Завод асвоіў вытворчасць мастацкага ліцця, якое шырока выкарыстоўваецца для гарадскога дызайну.

## Гісторыя 
Праект прадпрыемства быў распрацаваны ў Кіеве інстытутам «Дзіпрахіммаш». Будаўніцтва пачалося ў 1963 годзе, а ў 1965 годзе завод даў першую прадукцыю, што прызначалася для працягу будаўніцтва. Першая плаўка адбылася ў 1968 годзе. Максімальны аб’ём выпуску адлівак быў дасягнуты ў 1988 годзе і склаў 85,5 тысяч тон. За савецкім часам у розных частках неабсяжнай дзяржавы працавалі яшчэ 9 «Цэнтралітаў», аб’яднаных у адну вытворчую сістэму. Пасля распаду СССР многія з іх закрыліся або зведалі вялікі крызіс, што адмоўна адбілася на Гомельскім заводзе, які, аднак, здолеў захаваць усе вытворчыя магутнасці.

17 красавіка 2024 года прадпрыемства ААТ «ГЛЗ «Цэнтраліт» увайшло ў склад холдынгу «МТЗ-холдынг»

## Карпусы 
Асноўная вытворчасць прадпрыемства размешчана ў 3 паасобных карпусах: ліцейны і плавільны корпус; корпус абрубкі і ачысткі ліцця, а таксама чарнавой механічнай апрацоўкі; корпус захоўвання і падрыхтоўкі шыхтавых і фармовачных матэрыялаў. Карпусы звязаныя паміж сабой рознымі камунікацыямі, захоўваючы тым самым вытворчую ўзаемасувязь. Сэрцам завода з’яўляецца цэх плаўленняў і спецыяльных спосабаў ліцця, які забяспечвае заліванне расплаўленага металу ў формы цэхаў буйнога і дробнага ліцця, а таксама вырабляе ўласную прадукцыю аб’ёмам да 9000 тон адлівак у год: неперарыўналітыя нарыхтоўкі, дарожную арматуру, кальцавыя чыгунныя грузы.

## Прадукцыя 
Першай прадукцыяй завода было ліццё для многіх тыпаў станкоў, якія выпускаліся на станказаводах саюзных рэспублік. У 1980-я «Цэнтраліт» стаў выпускаць чыгунныя цюбінгі для «Мінскметрабуда». За гады працы ГЛЗ «Цэнтраліт» асвоіў складанае ліццё для машынабудавання, станкабудавання, аўтамабілебудавання. Вытворчыя магутнасці дазваляюць вырабляць ліццё масай ад 1 кг да 19 тон.

Гомельскі ліцейны завод «Цэнтраліт» у ХХІ стагоддзі ажыццяўляў пастаўку прадукцыі 400 прадпрыемствам Беларусі, 70 прадпрыемствам Расіі, а таксама — кампаніям Фінляндыі, Францыі, Італіі, Венгрыі, Германіі, Турцыі, Арменіі, Азербайджана, Казахстана, Украіны, Літвы, Латвіі, Балгарыі.

## Перспектывы 
Тое, што 50 % працаўнікоў на заводзе складае моладзь да 30 гадоў, дазваляе «Цэнтраліту» з аптымізмам глядзець у будучыню.

## Спасылкі 
* Афіцыйны сайт

Катэгорыя:Прадпрыемствы Гомеля
Катэгорыя:Металургічныя прадпрыемствы Беларусі
Катэгорыя:Прадпрыемствы чорнай металургіі Беларусі
Сяргей Вячаслававіч Лазараў

**Сярге́й Вячасла́вавіч Ла́зараў** (; нар. , Масква, РСФСР, СССР) — расійскі спявак, акцёр тэатра, кіно і агучвання, тэлевядучы, былы ўдзельнік гурта , прадзюсар дуэта Dvoe. Лаўрэат прэміі «Залаты грамафон»; шматразовы ўдзельнік, а з 2007 года — вядучы фестывалю «Песня года». Прадстаўляў Расію на конкурсе песні «Еўрабачанне-2016», дзе заняў , выйграўшы пры гэтым па выніках глядацкага галасавання. У другі раз прымаў удзел у якасці прадстаўніка Расіі на конкурсе «Еўрабачанне-2019» ў Тэль-Авіве, таксама заняўшы .

## Спасылкі 
* Афіцыйны сайт Сяргея Лазарава
* Сяргей Лазараў: Інтэрв’ю часопісу Sex And The City 
* Сяргей Лазараў будзе прадстаўляць Расію на Еўрабачанні 2019

Катэгорыя:Поп-вакалісты Расіі
Катэгорыя:Дзеці-акцёры Расіі
Катэгорыя:Акцёры тэлебачання Расіі
Катэгорыя:Тэлевядучыя Першага канала
Катэгорыя:Дзеці-спевакі
Катэгорыя:Удзельнікі конкурсу песні Еўрабачанне 2016
Катэгорыя:Удзельнікі конкурсу песні Еўрабачанне 2019
Катэгорыя:Прадстаўнікі Расіі на конкурсе песні Еўрабачанне
Ваўкі і авечкі: вааар’яцкае ператварэнне

'''Ваўкі і авечкі: вааар'яцкае ператварэнне** (рус. **«Во́лки и о́вцы: бееезу́мное превраще́ние»''') — расійскі поўнаметражны камп'ютарны мультфільм з магчымасцю прагляду ў фармаце 3D. Расійская прэм'ера карціны адбылася 28 красавіка 2016 года, міжнародная жа прэм'ера прайшла шасцю днямі раней. Мультфільм трапіў у асноўную праграму міжнароднага фестываля ў Ансі, таксама быў прадстаўлены на фестывалі ў Зліне і Берлінскім кінафестывалі, атрымаў гран-пры карэйскага фестываля дзіцячага кіно ў Гуро, спецыяльны прыз  і намінаваўся на Азіяцка-ціхаакіянскую кінапрэмію.

## Спасылкі 
* 
* «Волки и овцы. Бееезумное превращение» на «Аниматор.ру» 
* «Волки и овцы. Бееезумное превращение» на сайте СТВ
* «Волки и овцы. Бееезумное превращение» на сайте Tlum.ru
* Волки и овцы (Wolves and Sheep) — Ассоциация анимационного кино 
*   
* 
* 
* 
* 
* 

Катэгорыя:Мультфільмы Расіі
Катэгорыя:Мультфільмы 2016 года
Катэгорыя:Поўнаметражныя анімацыйныя фільмы
Катэгорыя:Камп’ютарныя анімацыйныя фільмы
Катэгорыя:Фільмы Расіі ў 3D
Катэгорыя:Фільмы 2016 года ў 3D
Катэгорыя:Кінарэжысёрскія дэбюты