Пінская ваенная флатылія

**Пінская ваенная флатылія** — фарміраванне (флатылія) Ваенна-марскога флоту Узброеных Сіл Саюза ССР.

Аб’яднанне створана 17 ліпеня 1940 года з упраўлення, карабелёў і частак перайменаванай Дняпроўскай ваеннай флатыліі. Галоўная база — Пінск, тылавая — Кіеў.

## Склад 
Да пачатку Вялікай Айчыннай вайны флатылія мела ў сваім складзе:

* кіраванне (штабны карабель «Прыпяць»)
* Дывізіён рачных манітораў — 5 адзінак («Жытомір», «Віцебск», «Вініца», «Бабруйск», «Смаленск») і плаўбаза Нёман.
* атрад кананерскіх лодак («Беларус», «Працоўны»)
* дывізіён бронекатэраў — 11 бранякатэраў і 3 плаўбазы
* дывізіён тральшчыкаў-загараджальнікаў (мінны загараджальнік, 11 катэраў-тральшчыкаў)
* атрад глісараў — 11 адзінак
* навучальны атрад (2 манітора, 2 кананерскія лодкі, 6 бранякатэраў, 4 плаўбазы)
* 78 гармат берагавой артылерыі і 15 гармат зенітнай артылерыі ў складзе 109-га асобнага зенітнага артылерыйскага дывізіёна
* 16 самалётаў у складзе 46-й асобнай авіяцыйнай эскадрыллі (46 ААЭ)
* роту марской пяхоты
* Кіеўскі ваенны порт і 2 ўзвода аховы
* падраздзяленні назірання, сувязі, тылу

Асноўныя караблі Пінскай ваеннай флатыліі:

Штатная колькасць асабовага складу флатыліі да мабілізацыі налічвала 2 307 чалавек, у ходзе вайны колькасць асабовага складу павялічылася да 3 386 чалавек (346 камандзіраў, 110 асоб палітсаставу, 650 старшын і сяржантаў, 2 290 чырвонафлотцаў і чырвонаармейцаў).

У аператыўным дачыненні флатылія складалася з атрадаў рачных караблёў (Бярэзінскі, Прыпяцкі, Дняпроўскі, ужо ў ходзе вайны былі сфармаваныя Кіеўскі і Чарнігаўскі атрады). У страі знаходзіліся 27 баявых караблёў і 30 катэраў.

## Камандны склад 
Камандуючы — контр-адмірал Д. Д. Рагачоў (22 чэрвеня — 18 верасня 1941 года).

Ваенны камісар — палкавы камісар Г. В. Татарчанка (22 чэрвеня — 14 ліпеня 1941 года), памёр ад сардэчнага прыступу

* брыгадны камісар І. І. Кузняцоў (23 ліпеня — верасень 1941 года).

Начальнік штаба — капітан 2-га рангу Р. І. Брахтман (22 чэрвеня — 20 верасня 1941 года).

## Баявыя дзеянні 
Пінская вайсковая флатылія дзейнічала на стыку Заходняга і Паўднёва-Заходняга франтоў. Падраздзяленні гідраграфаў флатыліі, якія займаліся прамерамі рэчышча ракі Заходні Буг, апынуліся заспеты вайной у Брэста і ўступілі ў бой у першыя хвіліны вайны. Да 11 ліпеня 1941 года асноўныя сілы флатыліі былі зведзены ў 3 атрады: Бярэзінскі, Прыпяцкі (на Бярэзіне і Прыпяці ў аператыўным падначаленні заходняму фронту) і Дняпроўскі (на Дняпры ў аператыўным падпарадкаванні Паўднёва-Заходняму фронту). Бярэзінскі атрад узаемадзейнічаў з 21-я арміяй, Прыпяцкі — з часткамі 4-й і 5-й арміяй, Дняпроўскі — з часткамі 26-й і 38-й арміяй. У жніўні 1941 года былі сфармаваныя Кіеўскі і Чарнігаўскі атрады.
 № 266 ад 14.08.1941 года на падрыхтоўку Канеўскага прарыву караблёў Пінскай ваеннай флатыліі, падпісаны генерал-маёрам Тупіковым, палкавым камісарам Салаўёвым і камандуючым Пінскай ваеннай флатыліяй контр-адміралам Рагачовым.Архіў: ЦАМО, Фонд: 229, Вопіс: 161, Справа: 11, ліст дакумента ў справе: 216.]]
 і 5-й арміі ад 29.08.1941 года на падрыхтоўку 2-га прарыву караблёў Пінскай ваеннай флатыліі праз Акунінава ў Кіеў. Архіў: ЦАМО, Фонд: 229, Вопіс: 161, Справа: 128, Ліст пачатку дакумента ў справе: 155.]]
Кіеўскі атрад рачных караблёў (АРК), сфармаваны 4 жніўня для садзейнічання войскам Кіеўскага ўмацаванага раёна, пачаў актыўную падтрымку левага фланга КіУР з 7 жніўня, калі нямецкія часткі падышлі да Пірагова, наблізіўшыся да Дняпра. Склад атрада часта мяняўся, але першапачаткова ў яго ўваходзілі: канлодка «Крэмль», канлодка «Кагановіч», канлодка «Дзімітраў», манітор «Пляшын», вартавыя катэры «С-1» і «С-2», бронекатэр «Н-15». Таксама КіУР аказвала падтрымку артылерыя з усходняга берага Дняпра, напрыклад 135 пап РГК. Стральба караблёў вялася з закрытых пазіцый з пратокі ў раёне Асакоркі — Вішанькі па зваротах сухапутных частак, у прыватнасці 147 сд. Назіральныя пункты, якія складаліся з асабістага складу флатыліі, знаходзіліся ў сухапутных частках і трымалі сувязь са сваімі караблямі па тэлефоне ці радыё. Навучальны атрад расфармавалі ўжо пасля распаду СССР у 1992 годзе 2 снежня. Цяпер у горадзе Пінск не засталося вайскова-марскіх падраздзяленняў, як гэта было ў савецкі час. Цяпер на матэрыяльна-тэхнічнай базе 1-га навучальнага атрада рыхтуюць сувязістаў і вадалазаў для памежнай службы незалежнай Беларусі, а большая частка вайсковага гарадка маракоў перайшла да Пінскага памежнага атрада (які заняў месца вайсковых маракоў у горадзе), навучальны корпус электрамеханічнай школы аддалі Пінскай рэгіянальнай мытні, будынак штаба і Дом афіцэраў аддалі каталіцкай суполцы пад духоўную семінарыю, матроскі клуб ператварылі ў краму, матроскі сад ператварылі ў проста сквер, адзін з будынкаў вайсковага гарадка ператварылі ў цэнтральную паліклініку горада, стадыён «Хваля» з прылеглымі тэрыторыямі аддалі Палескаму дзяржаўнаму ўніверсітэту для стварэння сучаснай спартыўнай базы, а набярэжная ракі Піна ў выніку рэканструкцыі атрымала новае мірнае аблічча. У выніку ад былога вайсковага гарадка маракоў застаўся толькі напамін у выглядзе назвы стадыёна і гарадской каманды «Хваля» і абноўленая алея герояў-дняпроўцаў ля ўваходу ў цэнтральную паліклініку.

## Дакументы 
* Пинская военная флотилия: гриф секретности снят. Отчёт начальника штаба флотилии капитана 2 ранга Брахтман Г. И. о боевых действиях ПВФ в июне—сентябре 1941 года. // Морской сборник. — 2010. — № 6. — С. 67—81.

## Крыніцы 
## Літаратура 
* 
* 
* 
* 
* 

## Спасылкі 
* У. А. Спічакоў «Пінская ваенная флатылія ў дакументах і ўспамінах»
* Пінская ваенная флатылія

Катэгорыя:Старонкі з недагледжанымі перакладамі
Катэгорыя:Узброеныя сілы СССР у час Вялікай Айчыннай вайны
Катэгорыя:Ваенна-марскі флот СССР