open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Свята-Пакроўская царква (Акцябр)

**Свята-Пакроўская царква** — праваслаўны храм у в. Акцябр (Кобрынскі раён) на ўскраіне вёскі. Пабудавана ў 1937 г. з дрэва. Помнік народнага дойлідства.

## Архітэктура 
Развітую і шматпланавую аб'ёмна-прасторавую кампазіцыю храма складаюць асноўны цэнтрычна-крыжовы зруб, пяцігранная апсіда з партатыўнымі бакавымі рызніцамі, далучаны праз трапезную прытвор-званіца. Званіца вырашана высокім шатровым васьмерыком і разам з 8-гранным шатровым барабанам з макаўкай дамінуе ў сілуэце храма. Грані-прыдзелы асноўнага зруба і бабінца завершаны трохвугольнымі франтонамі. Гарызантальна ашаляваныя сцены прарэзаны адзінарнымі і здвоенымі прамавугольнымі аконнымі праёмамі, фланкіраванымі вертыкальнымі брусамі-сцяжкамі.

### Інтэр'ер 
У інтэр'еры пануе падкупальная прастора светлага барабана, абапёртага праз складную сістэму ветразяў на сцены цэнтральнага квадратнага зруба. У яго прастору шырокімі 3-граннымі прасветамі раскрываюцца бакавыя прыдзелы, трапезная, апсіда, вылучаная драўляным 2-ярусным іканастасам.

Абраз «Тры свяціцелі» (18-19ст.), скульптура «Укрыжаванне» (18ст.), драўляны ківот (1887).

## Літаратура 
* Праваслаўныя храмы Беларусі / А. М. Кулагін, З. Э. Герасімовіч, У. П. Свентахоўскі. — Мн., БелЭн, 2007.
* 

## Спасылкі 
* 
* 
* 
* 

Катэгорыя:Праваслаўныя храмы Кобрынскага раёна
Катэгорыя:Помнікі беларускага народнага дойлідства
Катэгорыя:Драўляныя цэрквы Беларусі
Катэгорыя:Акцябр (Кобрынскі раён)
Катэгорыя:Храмы Брэсцкай і Кобрынскай епархіі
Катэгорыя:1937 год у Беларусі
Ког

**Ког** — грузавое ветразевае судна. Мела адну мачту з прамым ветразем, высокія надбудовы на носе і карме. Даўжыня 24-28 м, шырыня 7-8 м. Водазмяшчэнне 130—200 тон. Будаваліся ў 13-15 стагоддзях у еўрапейскіх краінах.

Катэгорыя:Судны і караблі
Свята-Георгіеўская царква (Альба)

**Свята-Георгіеўская царква** — праваслаўны храм у в. Альба (Івацэвіцкі раён), на могілках. Помнік народнага дойлідства.

## Гісторыя 
У ведамасці царквы за 1931 г. значыцца дата пабудовы 1692 г. Паводле іншых пісьмовых крыніц, царква ў в. Альба была пабудавана ў 1790 г. на сродкі прыхаджан. У 1904 г. перабудавана. У 1908 г. да царквы была прыбудавана званіца. Капітальны рамонт быў праведзены ў 1923 г. Да 1993 г. царква не дзейнічала.

## Архітэктура 
Прамавугольны зруб і 5-сценны алтарны прыруб накрыты агульным вальмавым дахам, які над апсідай завершаны цыбулепадобнай галоўкай на 8-гранным барабане. Да апсіды далучана адна бакавая рызніца. На галоўным фасадзе ўзвышаецца 2-ярусная чацверыковая званіца, завершаная шатром з макаўкай. Будынак накрыты агульным 2-схільным гонтавым дахам з застрэшкамі і хвалямі ў месцы злучэння галоўнага і апсіднага зрубаў. Гарызантальна ашаляваныя сцены прарэзаны арачнымі праёмамі, расчлянёны брусамі-сцяжкамі ў прасценках, вуглы аздоблены руставанымі лапаткамі. Уваход вылучаны 2-схільным 2-слуповым ганкам.

### Інтэр'ер 
Малітоўная зала перакрыта драўляным корабавым скляпеннем, у яе фігурнай аркай раскрываецца галерэя хораў, апсіда вылучана драўляным іканастасам з разнымі пазалочанымі царскімі варотамі. Абраз 19 ст. «Маці Божая Адзігітрыя».

## Літаратура 
Праваслаўныя храмы Беларусі / А. М. Кулагін, З. Э. Герасімовіч, У. П. Свентахоўскі. — Мн., БелЭн, 2007.

## Спасылкі 
* 
* 
* 

Катэгорыя:Праваслаўныя храмы Івацэвіцкага раёна
Катэгорыя:Альба (Івацэвіцкі раён)
Катэгорыя:З’явіліся ў 1692 годзе
Катэгорыя:Драўляныя цэрквы Беларусі
Катэгорыя:Помнікі беларускага народнага дойлідства
Катэгорыя:Заходнепалеская школа дойлідства
Катэгорыя:1692 год у Еўропе
Катэгорыя:Храмы Пінскай і Лунінецкай епархіі
Катэгорыя:XVII стагоддзе ў Беларусі
Свята-Уваскрасенская царква (Альгомель)

**Свята-Уваскрасенская царква** — праваслаўны храм у цэнтры в. Альгомель (Столінскі раён). Помнік народнага дойлідства. Прыпісная да Магдалінаўскай царквы.

Пабудавана ў 1817 г. з дрэва па фундацыі памешчыка Рамана Фарэйстэра.

## Архітэктура 
Да чатырохсценнага зруба з захаду далучана чацверыковая званіца, падзеленная на два ярусы карнізам з разным аркатурным фрызам і завершаная шатром з макаўкай. Такое ж завяршэнне мае васьмігранны светлавы барабан над двухсхільным дахам аб'ёму малітоўнай залы. Вертыкальна ашаляваныя сцены расчлянёны лучковымі аконнымі праёмамі ў простых ліштвах і брусамі-сцяжкамі ў прасценках.
]]
». XVІIІ ст. Музей старажытнабеларускай культуры НАН РБ]]
Унутры зала перакрыта столлю на падугах, яе прастора пашырана васьмігранным пірамідальным скляпеннем барабана. Апсіда вылучана драўляным разным трох'ярусным іканастасам 18 ст.: 12 абразоў апостальскага чыну, «Спас з прадстаячымі» дэісуснага чыну, «Благавешчанне» (падпісаны: «Року 1759, месяца второго пятого дня… раб Божы Стефан Кардаш справил образ Богу на хвалу») у святочным чыне, «Маці Божая Адзігітрыя» ў мясцовым чыне. Да іканастасных па мастацкай трактоўцы падобны насценныя абразы «Сашэсце ў пекла» (17 ст.), «Маці Божая Адзігітрыя», «Васіль Вялікі», «Троіца старазапаветная» і «Дэісус» (усе 18ст.; перанесены з Івана-Багаслоўскай царквы в. Вялікае Малышава Столінскага раёна), «Пакроў Багародзіцы» (19ст.).

## Літаратура 
* Праваслаўныя храмы Беларусі / А. М. Кулагін, З. Э. Герасімовіч, У. П. Свентахоўскі. — Мн., БелЭн, 2007.
* Іканапіс Беларусі XV—XVIII стагоддзяў. Мн., 1998. С. 75, 120.
* Историко-статистическое описание Минской епархии, составленное ректором Минской духовной семинарии архимандритом Николаем. Спб., 1864.

## Спасылкі 
* 
* 
* 
* 

Катэгорыя:Альгомель
Катэгорыя:Праваслаўныя храмы Столінскага раёна
Катэгорыя:З’явіліся ў 1817 годзе
Катэгорыя:Драўляныя цэрквы Беларусі
Катэгорыя:Помнікі беларускага народнага дойлідства
Катэгорыя:Храмы Пінскай і Лунінецкай епархіі
Васкрасенская царква (Альманы)

**Васкрасенская царква** — праваслаўны храм у в. Альманы (Столінскі раён). Размешчана ў цэнтры вёскі. Твор архітэктуры рэтраспектыўна-рускага стылю.

Пабудавана ў 1888—1893 гг. з дрэва на месцы храма першай паловы 19 ст.

## Архітэктура 
. Другая палова 17 ст. МСБК НАН]]
Царква вырашана кананічнай чатырохчасткавай падоўжана-восевай кампазіцыяй: прытвор-званіца (два васьмерыкі на чацверыку), прамавугольны бабінец, кубападобная малітоўная зала, прамавугольная апсіда. Сілуэт храма фарміруюць макаўка над шатром званіцы, цыбулепадобная галоўка на двух'ярусным васьмігранным барабане над шатровым з заломам дахам малітоўнай залы, вальмавае пакрыццё апсіды. Гарызантальна ашаляваныя фасады апяразаны шырынкавымі фрызамі і вуглавымі лапаткамі, расчлянёны прамавугольнымі аконнымі праёмамі ў разных ліштвах і брусамі-сцяжкамі ў прасценках. Тры ўваходы вылучаны двухслуповымі ганкамі пад двухсхільнымі пакрыццямі.

Унутры малітоўная зала перакрыта корабавым драўляным скляпеннем, апсіда вылучана трох'ярусным іканастасам і двума ківотамі.

## Літаратура 
* Праваслаўныя храмы Беларусі / А. М. Кулагін, З. Э. Герасімовіч, У. П. Свентахоўскі. — Мн., БелЭн, 2007.

## Спасылкі 
* 
* 
* 

Катэгорыя:Альманы
Катэгорыя:Праваслаўныя храмы Столінскага раёна
Катэгорыя:Збудаванні Беларусі ў псеўдарускім стылі
Катэгорыя:Драўляныя цэрквы Беларусі
Катэгорыя:1893 год у Беларусі
Катэгорыя:Храмы Пінскай і Лунінецкай епархіі
Свята-Успенская царква (Альпень)

**Свята-Успенская царква** — праваслаўны храм у в. Альпень (Столінскі раён). Размешчана ў цэнтры вёскі. Помнік народнага дойлідства.

Пабудавана ў 1784 г. прыхаджанамі з дрэва, у 1888 г. адноўлена, пабудавана званіца.

## Архітэктура 
Храм чатырохчасткавай падоўжана-восевай кампазіцыі: прамавугольныя ў плане прытвор, бабінец, малітоўная зала, апсіда. У кампазіцыі храма вылучаецца асноўны высокі кубападобны аб'ём малітоўнай залы, пакаты чатырохсхільны дах якога завершаны васьмігранным светлавым барабанам з гранёным цыбулеподобным купалам і макаўкай у завяршені. Такія ж завяршенні маюць двухсхільныя дахі аднолькавых зрубаў бабінца і апсіды, што стварае ярусна-пірамідальную кампазіцыю. Гарызантальна ашаляваныя сцены расчлянёны прамавугольнымі аконнымі праёмамі ў ліштвах з сандрыкамі-франтончыкамі і брусамі-сцяжкамі ў прасценках. Тры ўваходы аформлены парталамі і люкарнамі.

### Інтэр'ер 
У інтэр'еры пануе прастора малітоўнай залы, у якую адкрываецца светлы барабан, які падтрымліваецц сістэмай ветразяў. У ансамбль з царквой уваходзіць адасоблена пастаўленая чацверыковая званіца зрубнакаркаснай канструкцыі, накрытая гонтавым дахам з макаўкай у завяршенні і гарызантальна ашаляваная. Шырокі гонтавы адліў падзяляе званіцу на два ярусы.

## Літаратура 
* Праваслаўныя храмы Беларусі / А. М. Кулагін, З. Э. Герасімовіч, У. П. Свентахоўскі. — Мн., БелЭн, 2007.
* 

## Спасылкі 
* 
* 
* 

Катэгорыя:Драўляныя цэрквы Беларусі
Катэгорыя:Помнікі беларускага народнага дойлідства
Катэгорыя:З’явіліся ў 1784 годзе
Катэгорыя:Праваслаўныя храмы Столінскага раёна
Катэгорыя:Альпень
Катэгорыя:1784 год у Беларусі
Катэгорыя:Храмы Пінскай і Лунінецкай епархіі
Свята-Узвіжанская царква (Амелянец)

**Свята-Узвіжанская царква** — праваслаўны храм у в. Амелянец (Камянецкі раён). Помнік драўлянай архітэктуры неарускага стылю.

Размешчаны ў цэнтры вёскі, на месцы драўлянай царквы, спаленай  г. Існуючы храм перавезены ў 1925 г. з Яблачынскага манастыра (Польшча).

## Архітэктура 
Да крыжападобнага ў плане цэнтральнага зруба па падоўжнай восі далучаюцца трапезная з прытворам і пяцігранная апсіда з бакавымі рызніцамі. Над прытворам узвышаецца чацверыковая званіца пад двухсхільным «церамным» з паўвальмамі дахам з заломам і цыбулепадобнай макаўкай у завяршенні. У сілуэце храма дамінуе вялікі васьмігранны светлавы барабан пад шатровым верхам з макаўкай, які кампазіцыйна падтрымліваюць вуглавыя цыбулепадобныя галоўкі асноўнага аб'ёму. Сцены храма зроблены ў вугол з «астаткам», прарэзаны шырокімі лучковымі аконнымі праёмамі, умацаваны вертыкальнымі вуглавымі і прасценачнымі брусамі-сцяжкамі. Галоўны ўваход аформлены ганкам пад 2-схільным пакрыццём на фігурных кранштэйнах, створаных выступамі брусоў зруба. У інтэр'еры двух'ярусны іканастас.

## Літаратура 
* Праваслаўныя храмы Беларусі / А. М. Кулагін, З. Э. Герасімовіч, У. П. Свентахоўскі. — Мн., БелЭн, 2007.
* 

## Спасылкі 
* 
* 
* 

Катэгорыя:Драўляныя цэрквы Беларусі
Катэгорыя:Колішнія праваслаўныя храмы Польшчы
Катэгорыя:Збудаванні Беларусі ў псеўдарускім стылі
Катэгорыя:Праваслаўныя храмы Камянецкага раёна
Катэгорыя:Амелянец
Катэгорыя:Храмы Брэсцкай і Кобрынскай епархіі
Катэгорыя:1925 год у Беларусі
Васкрасенская царква (Антопаль)

**Васкрасенская царква** — праваслаўны храм у г.п. Антопаль на вул. Савецкай. Помнік народнага драўлянага дойлідства з рысамі класіцызму.

## Гісторыя 
Пабудавана ў 1854 г. з дрэва на месцы старой царквы за кошт уладальніка мястэчка памешчыка князя Юльяна Гедройца паводле заказанага ім плана, зацверджанага ў 1852 г. У 1866 г. перад царквой пастаўлена званіца.

## Архітэктура 
Прамавугольная ў плане адназрубная пабудова накрыта двухсхільным дахам з вальмай над алтарнай часткай. Галоўны фасад вылучаны стылізаваным чатырохкалонным порцікам, над франтонам якога ўзвышаецца цыбулепадобны купал на васьмігранным светлавым барабане. Такая ж вежачка (меншага памеру) узведзена над апсіднай часткай. Вертыкальна ашаляваныя сцены рытмічна прарэзаны арачнымі аконнымі праёмамі ў кілепадобных ліштвах і брусамі-сцяжкамі ў прасценках. Пры будаўніцтве храма былі зроблены значныя адхіленні ад праекта — замест двух купалоў пастаўлены адзін на франтальным фасаде, пастаўлены порцік, зменены запраектаваныя памеры.

Перад царквой драўляная двух’ярусная каркасная званіца пад шатровым дахам з макаўкай у завяршэнні. На могілках прыпісная цагляная капліца.

## Інтэр’ер 
Унутры памяшканне расчлянёна чатырма калонамі на тры нефы і мае характар базілікі. Апсіда вылучана драўляным іканастасам 19-20 ст. Над уваходам — кансольныя хоры. Абразы: 17 ст. — «Троіца», 18 ст. — «Троіца новазапаветная», «Маці Божая Замілаванне», «Маці Божая Адзігітрыя», «Маці Божая Адзігітрыя Чанстахоўская», «Спас Пантакратар», «Святы Ілія», «Маці Божая Балезная», «Пакланенне вешчуноў», «Спас з прадстаячымі», «Прарокі», «Святы Сцяфан» (1796), «Свяціцель» (падпісаны «Маловал Е. Есафат Кохановіч дня 22 мая 1791 г.»), канца 19 ст. — «Аляксандр Неўскі», драўляныя скульптуры святых.

## Літаратура 
* Праваслаўныя храмы Беларусі / А. М. Кулагін, З. Э. Герасімовіч, У. П. Свентахоўскі. — Мн., БелЭн, 2007.

## Спасылкі 
* 
* 
* 
* 

Катэгорыя:Драўляныя цэрквы Беларусі
Катэгорыя:З’явіліся ў 1854 годзе
Катэгорыя:Антопаль (Драгічынскі раён)
Катэгорыя:Праваслаўныя храмы Драгічынскага раёна
Катэгорыя:Храмы Брэсцкай і Кобрынскай епархіі
Катэгорыя:1854 год у Беларусі
Ленін (ледакол)

**Ленін** — першае ў свеце цывільнае судна з ядзернай энергетычнай устаноўкай; атамны ледакол. Пабудаваны ў Ленінградзе. Спушчаны на ваду 5 снежня 1957 года; водазмяшчэнне 16000 тон, моцнасць галоўных турбін 32,4 МВт, найбольшая даўжыня 134 м, шырыня 27,6 м, хуткасць па чыстай вадзе 18 вузлоў (каля 33 км/гадз.). Мае пляцоўку для верталётаў. У 1967-1970 гг. праводзілася пераабсталяванне ледакола.

## Крыніцы 
## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
Катэгорыя:Атамныя ледаколы
Катэгорыя:Ледаколы СССР
Катэгорыя:Аб’екты, названыя ў гонар Уладзіміра Леніна
Катэгорыя:З’явіліся ў 1957 годзе
Катэгорыя:Караблі на паштовых марках
Катэгорыя:Судны, задзейнічаныя ў Арктыцы
Катэгорыя:Караблі-музеі
Катэгорыя:Судны паводле алфавіта
Катэгорыя:Музеі Мурманска
Царква Узвіжання Святога Крыжа (Аранчыцы)

**Царква Узвіжання Святога Крыжа** - праваслаўны храм у в. Аранчыцы (Пружанскі раён), на заходняй ускраіне вёскі. Пабудавана ў 1914 г. з цэглы на месцы драўлянага храма.

## Архітэктура 
Помнік архітэктуры рэтраспектыўна-рускага стылю. Кананічную чатырохчасткавую падоўжна-восевую кампазіцыю храма складаюць трох'ярусная званіца, прамавугольная ў плане трапезная, кубападобная малітоўная зала, пяцігранная апсіда. Шатровая званіца (2 васьмерыкі на чацверыку) і чатырохсхільны дах асноўнага аб'ёму завершаны цыбулепадобнымі галоўкамі на 8-гранных светлавых барабанах. У дэкоры фасадаў выкарыстаны зубчастыя фрызы, вытанчаныя пілястры і вуглавыя лапаткі. крыжы ў круглых разетках. Арыгінальнае вырашенне атрымалі бакавыя фасады асноўнага аб'ёму — вялікі арачны аконны праём фланкіраваны двума ярусамі лучковых аконных праёмаў.

Інтэр’ер асветлены светлавым барабанам на ветразях. Прастора трапезнай адкрыта ў залу шырокім арачным прасветам. Апсіда вылучана драўляным іканастасам. Абразы 18 ст. «Святы Мікалай», «Маці Божая Адзігітрыя».

## Літаратура 
* Праваслаўныя храмы Беларусі / А. М. Кулагін, З. Э. Герасімовіч, У. П. Свентахоўскі. — Мн., БелЭн, 2007.
* 

## Спасылкі 
* 
* 
* 
* 

Катэгорыя:Аранчыцы
Катэгорыя:Збудаванні Беларусі ў псеўдарускім стылі
Катэгорыя:Праваслаўныя храмы Пружанскага раёна
Катэгорыя:Храмы Брэсцкай і Кобрынскай епархіі
Катэгорыя:1914 год у Беларусі
Свята-Пакроўская царква (Арэпічы)

**Свята-Пакроўская царква** — праваслаўны храм у цэнтры в. Арэпічы (Жабінкаўскі раён). Помнік драўлянага дойлідства.

## Гісторыя 
Праваслаўная царква на гэтым месцы існавала з XVII ст. Цяперашні будынак узведзены ў 1761 г. з драўлянага бруса і звонку вертыкальна ашаляваны. У 1846 г. царква капітальна адрамантавана. У сярэдзіне XIX ст. была прыбудавана двух'ярусная званіца.

## Архітэктура 
Вырашана працяглым прамавугольным зрубам, да якога ў 1877 г. прыбудавана двух'ярусная чацверыковая шатровая званіца цяжкіх прапорцый. Двухсхільны дах па цэнтры завершаны макаўкай. Вертыкальна ашаляваныя сцены прарэзаны прамавугольнымі аконнымі праёмамі і ўмацаваны брусамі-сцяжкамі ў прасценках. Да алтарнай часткі далучаюцца бакавыя вузкія рызніцы. Пры ўваходзе ў малітоўную залу выступаюць хоры на двух слупах. Абразы 18-19 ст.: «Пакроў», «Маці Божая Замілаванне Уладзімірская», «Мікалай Цудатворац».

## Літаратура 
* Праваслаўныя храмы Беларусі / А. М. Кулагін, З. Э. Герасімовіч, У. П. Свентахоўскі. — Мн., БелЭн, 2007.
* 

## Спасылкі 
* 
* 
* 
* 

Катэгорыя:Арэпічы
Катэгорыя:Праваслаўныя храмы Жабінкаўскага раёна
Катэгорыя:Драўляныя цэрквы Беларусі
Катэгорыя:Помнікі беларускага народнага дойлідства
Катэгорыя:1761 год у Беларусі
Катэгорыя:Храмы Брэсцкай і Кобрынскай епархіі
Свята-Міхайлаўская царква (Восаўцы)

**Свята-Міхайлаўская царква** — праваслаўны храм у імя святого архангела Міхаіла ў в. Восаўцы Драгічынскага раёна Брэсцкай вобласці.

## Гісторыя 
Пабудавана ў 1780 годзе з дрэва на ўсходняй ускраіне вёскі. Каля царквы пастаўлена 2-ярусная чацверыковая шатровая званіца-брама.

Занесена ў Дзяржаўны спіс гісторыка-культурных каштоўнасцей Рэспублікі Беларусь як аб'ект гісторыка-культурнай спадчыны рэгіянальнага значэння.

## Архітэктура 
Помнік народнага дойлідства. Кампазіцыя будынка складаецца з 3 прамавугольных зрубаў прытвора, малітоўнай залы і апсіды, якія накрыты агульным дахам з хвалямі і трохвугольнымі застрэшкамі ў месцы іх злучэння. Над галоўным фасадам вільчык даху завершаны 8-гранным светлавым барабанам з купалам. Вертыкальна ашаляваныя сцены прарэзаны арачнымі аконнымі праёмамі. У малітоўную залу выступае вузкая галерэя хораў з парапетам цяслярскай работы.

## Літаратура 
* Праваслаўныя храмы Беларусі / А. М. Кулагін, З. Э. Герасімовіч, У. П. Свентахоўскі. — Мн., БелЭн, 2007.

## Спасылкі 
* 
* 
* 

Катэгорыя:Восаўцы (Драгічынскі раён)
Катэгорыя:Помнікі беларускага народнага дойлідства
Катэгорыя:Храмы Святога Міхаіла
Катэгорыя:Праваслаўныя храмы Драгічынскага раёна
Катэгорыя:Драўляныя цэрквы Беларусі
Катэгорыя:Колішнія ўніяцкія храмы Брэсцкай вобласці
Катэгорыя:1780 год у Беларусі
Катэгорыя:Храмы Брэсцкай і Кобрынскай епархіі
Свята-Міхайлаўская царква (Аўсямірава)

**Свята-Міхайлаўская царква** — праваслаўны храм у імя святого архангела Міхаіла ў в. Аўсямірава Столінскага раёна Брэсцкай вобласці.

## Гісторыя 
Пабудавана на вясковых могілках у 1-й палавіне XIX стагоддзя з дрэва. Прыпісана да царквы ў гонар Раства Прасвятой Багародзіцы ў в. Радчыцк.

## Архітэктура 
Помнік народнага дойлідства. Падоўжна-восевую кампазіцыю складаюць шатровая 2-ярусная 4-гранная званіца-прытвор, кароткі і нізкі бабінец, прамавугольная малітоўная зала, якая пераходзіць у трохгранную апсіду. Канёк вальмавага даху фланкіраваны цыбулепадобнай галоўкай і макаўкай. Гарызантальна ашаляваныя фасады расчлянёны прамавугольнымі аконнымі праёмамі ў разных ліштвах.

## Літаратура 
* Праваслаўныя храмы Беларусі / А. М. Кулагін, З. Э. Герасімовіч, У. П. Свентахоўскі. — Мн., БелЭн, 2007.
* Историко-статистическое описание Минской епархии, составленное ректором Минской
духовной семинарии архимандритом Николаем. Спб., 1864.

## Спасылкі 
* 
* 
* 

Катэгорыя:Аўсямірава
Катэгорыя:Помнікі беларускага народнага дойлідства
Катэгорыя:Храмы Святога Міхаіла
Катэгорыя:Праваслаўныя храмы Столінскага раёна
Катэгорыя:Драўляныя цэрквы Беларусі
Катэгорыя:1780 год у Беларусі
Катэгорыя:Храмы Пінскай і Лунінецкай епархіі
Панашэму

**Панашэму** (саманазва *Ponaschemu*, у перакладзе на беларускую: «па-нашаму») — кантактная мова на нямецкай і ніжнелужыцкай аснове.

## Нарыс 
Панашэму складаецца з нямецкіх і ніжнелужыцкіх элементаў, лексіка мовы змяшаная, граматыка — ніжнелужыцкая.

Мова ўжывалася да перыяду 1950-х гадоў. Панашэму ў асноўным была распаўсюджаная ў вёсках Шпрэвальда з лужыцка-нямецкім насельніцтвам. У мястэчках і іншых местах, напрыклад, у Котбусе, мова не выкарыстоўвалася з-за кпінаў з боку гарадскіх жыхароў і прыхільнікаў чыстай лужыцкай мовы.

У цяперашнім часе мова выкарыстоўваецца рэдка, бо тагачасныя вясковыя жыхары, будучы двухмоўнымі, перайшлі на нямецкую мову.

## Прыклад 
Дзіцячы вершык 1890 года, запісаны нямецкім даследчыкам  у мясцовасці Еншвальдэ (Яншойцэ). Варыянт панашэму запісаны паводле лужыцкай арфаграфіі:

* панашэму: *«Morgenrot, swinja tot. Škla grochow, zwerjcha knochow. Šklicka rajsa, zwerjcha šajsa.»*
* 
* 

## Літаратура 
* Der Niedersorben Wendisch — Domowina-Verlag ISBN 3-7420-1886-8
* Serbska Pratyja 2008

Катэгорыя:Мовы Германіі
Катэгорыя:Нямецкая мова
Катэгорыя:Лужыцкія мовы
Катэгорыя:Змяшаныя мовы
Сялявічы (Баранавіцкі раён)

**Сяля́вічы** (, ) — вёска ў Баранавіцкім раёне Брэсцкай вобласці. Уваходзіць у склад Гарадзішчанскага сельсавета. Размешчаны за 30 км на поўнач ад Баранавічаў, за 10 км ад чыгуначнай станцыі Мордзічы на лініі Баранавічы — Ліда.

## Гісторыя 
У 1897 годзе ў Гарадзішчанскай воласці Навагрудскага павета Мінскай губерні, працаваў хлебазапасны магазін.

З 1921 года ў складзе Польскай Рэспублікі.

З 1939 года ў складзе БССР. З 15 студзеня 1940 года ў Гарадзішчанскім раёне Баранавіцкай, з 8 студзеня 1954 года Брэсцкай абласцей, з 25 снежня 1962 года ў Баранавіцкім раёне.

У Вялікую Айчынную вайну з канца чэрвеня 1941 года да пачатку ліпеня 1944 года акупіраваны нямецка-фашысцкімі захопнікамі.

Да 17 лютага 1975 года вёска ўваходзіла ў склад Гірмантаўскага сельсавета, да 6 жніўня 1979 года знаходзілася ў адміністрацыйным падпарадкаванні Гарадзішчанскага пассавета, да 26 чэрвеня 2013 года ўваходзіла ў склад Гірмантаўскага сельсавета.

## Насельніцтва 
* 17 двароў, 99 жыхароў (1897)
* 25 двароў, 163 жыхароў (1909)
* 196 жыхароў (1939)
* 143 жыхары (1959)
* 23 двары, 27 жыхароў (1998)
* 11 гаспадарак, 21 жыхар (2005)

## Вядомы ўраджэнцы 
* Мікалай Васілевіч Шкут (1937—2002) — вучоны ў галіне інфарматыкі, кандыдат фізіка-матэматычных навук.

## Літаратура 
* Гарады і вёскі Беларусі: Энцыклапедыя ў 15 тамах. Т. 3, кн. 1. Брэсцкая вобласць / пад навук. рэд. А. І. Лакоткі. — Мн.: БелЭн, 2006. ISBN 985-11-0373-X.

## Спасылкі 
Катэгорыя:Гарадзішчанскі сельсавет (Баранавіцкі раён)
Катэгорыя:Населеныя пункты Баранавіцкага раёна
Царква Прападобнай Параскевы Сербскай (Балата)

**Царква Прападобнай Параскевы Сербскай** — праваслаўны храм у вёсцы Балата Кобрынскага раёна Брэсцкай вобласці. Помнік драўлянага дойлідства з рысамі стылю класіцызму.

## Гісторыя 
Пабудавана ў 1882 годзе з дрэва паводле праекта інжынера Фёдара Афанасьева (складзены ў 1880) на месцы старога храма. У 1879 годзе вяскоўцы сабралі 694 рублі, мясцовы памешчык А. М. Ган ахвяраваў дрэва і жалеза на дах. Будаўніцтва храма ажыццявілі селянін В. Гарбузаў з сям’ёй і мясцовыя жыхары.

## Архітэктура 
Аб’ёмна-прасторавая кампазіцыя ўключае кубападобны цэнтральны аб’ём з цыбулепадобнай галоўкай над стронкім чатырохсхільным дахам, памавугольную апсіду з бакавымі рызніцамі і тро’ярусную званіцу. Цэнтральны і два бакавыя ўваходы вылучаны адпаведна шасцю- і чатырохкалоннымі порцікамі пад двухсхільнымі дахамі. Фасады аздоблены прафіляванымі карнізамі, ліштвамі аконных праёмаў, гарызантальнай і вертыкальнай шалёўкай.

### Інтэр’ер 
У інтэр’еры драўляны трох’ярусны іканастас, створаны ў 1885 г. паводле праекта інжынера Аляксандра Рэмера. Абразы XVIII — XIX стагоддзяў: «Прападобная Параскева Пятніца», «Мікалай Цудатворац», «Ражджаство Хрыстова», «Ісус Хрыстос», «Сабор Маці Божай», «Архідыякан Сцяфан», «Свяціцель»; Евангелле 1780 г.

## Літаратура 
* Праваслаўныя храмы Беларусі / А. М. Кулагін, З. Э. Герасімовіч, У. П. Свентахоўскі. — Мн., БелЭн, 2007.
*  — С. 253

## Спасылкі 
* 
* 
* 
* 

Катэгорыя:Збудаванні Беларусі ў стылі класіцызм
Катэгорыя:Драўляныя цэрквы Беларусі
Катэгорыя:Праваслаўныя храмы Кобрынскага раёна
Катэгорыя:Балата
Катэгорыя:Храмы Брэсцкай і Кобрынскай епархіі
Катэгорыя:1885 год у Беларусі
Катэгорыя:Гісторыка-культурныя каштоўнасці Рэспублікі Беларусь
Катэгорыя:Будынкі і збудаванні Фёдара Афанасьева
Свята-Крыжаўзвіжанская царква (Ахова)

**Свята-Крыжаўзвіжанская царква** — царква ў гонар Раства Найсвяцейшай Багародзіцы ў в. Ахова, Пінскага раёна Брэсцкай вобласці. Размешчана на могілках.

## Гісторыя 
Царква пабудавана ў 1758 г. з дрэва як уніяцкая. У 1786 годзе пасля пажару перабудавана ў касцёл. У 1864 г. касцёл перабудаваны ў праваслаўны храм. У 1924 г. храм перайшоў да католікаў, а пасля вайны вярнуўся да праваслаўных.

## Архітэктура 
Вырашана ў традыцыях народнага дойлідства з рысамі стылю барока. Складаецца з працяглага прамавугольнага зруба, да якога далучаны 5-гранны апсідны прыруб з бакавымі рызніцамі, накрытыя агульным дахам. Над галоўным фасадам узвышаецца барабан, завершаны цыбулепадобным купалам. Ашаляваныя сцены расчлянёны аконнымі праёмамі ў ліштвах, з пілястрамі ў прасценках і апярэзаны прафіляваным карнізам з аркатурным фрызам. У інтэр'еры разны алтар 18 ст.

## Літаратура 
Праваслаўныя храмы Беларусі / А.М. Кулагін, З.Э. Герасімовіч, У.П. Свентахоўскі. - Мн., БелЭн, 2007.

## Спасылкі 
* 
* 
* Храм Раства Найсвяцейшай Багародзіцы 
* 

Катэгорыя:Збудаванні Беларусі ў стылі барока
Катэгорыя:Праваслаўныя храмы Пінскага раёна
Катэгорыя:Ахова
Катэгорыя:1758 год у Беларусі
Катэгорыя:Храмы Пінскай і Лунінецкай епархіі
Свята-Троіцкая царква (Белавуша)

**Свята-Троіцкая царква** — праваслаўны храм у гонар Святой Троіцы ў в. Белавуша Столінскага раёна Брэсцкай вобласці.

## Гісторыя 
Пабудавана ў цэнтры вёскі ў 1905 годзе з дрэва на месцы драўлянага храма 1833 года паводле праекта архітэктара В. І. Струева.

Занесена ў Дзяржаўны спіс гісторыка-культурных каштоўнасцей Рэспублікі Беларусь як аб'ект гісторыка-культурнай спадчыны рэгіянальнага значэння.

## Архітэктура 
Помнік архітэктуры неарускага стылю. Мае кананічную чатырохчасткавую падоўжна-восевую кампазіцыю: прытвор-званіца, бабінец, малітоўная зала, апсіда з тарцовай рызніцай. Асноўны магутны кубападобны зруб завершаны васьмігранным светлавым барабанам з гранёным сферычным купалам і макаўкай у завяршэнні. Такія ж макаўкі вянчаюць вальмавы дах прамавугольнай апсіды і высокі шацёр двух’яруснай (васьмярык на высокім чацверыку) званіцы (святар і прыхаджане ў 1891 набылі 20-пудовы звон). Гарызантальна ашаляваныя сцены расчлянёны прамавугольнымі аконнымі праёмамі ў разных ліштвах, цокальная частка вылучана вертыкальнай шалёўкай. Тры ўваходы вырашаны ганкамі з вастраверхімі навісямі на матыў церамковай старажытнарускай архітэктуры.

У інтэр'еры адкрываецца светлавы барабан, які праз вуглавыя парусы абапіраецца на сцены зруба.

## Літаратура 
* Праваслаўныя храмы Беларусі / А. М. Кулагін, З. Э. Герасімовіч, У. П. Свентахоўскі. — Мн., БелЭн, 2007.
* Историко-статистическое описание Минской епархии, составленное ректором Минской духовной семинарии архимандритом Николаем. Спб., 1864.

## Спасылкі 
* 
* 
* 
* 

Катэгорыя:Праваслаўныя храмы Столінскага раёна
Катэгорыя:Белавуша
Катэгорыя:Драўляныя цэрквы Беларусі
Катэгорыя:Збудаванні Беларусі ў псеўдарускім стылі
Катэгорыя:Храмы Пінскай і Лунінецкай епархіі
Катэгорыя:1905 год у Беларусі
Сцяг Браслава

**Сцяг Браслава** — сцяг горада Браслаў і Браслаўскага раёна.

## Апісанне 
Сцяг Браслава ўяўляе сабой прамавугольнае палотнішча белага колеру з суадносінамі бакоў 1:2, пасярэдзіне знаходзіцца блакітная паласа шырынёй, роўнай 1/3 шырыні палотнішча, у цэнтры якой — выява герба горада Браслава.

## Гісторыя 
Герб і сцяг Браслава зацверджаны Указам Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь ад 20 студзеня 2006 года № 36.

## Гл. таксама 
* Герб Браслава

Катэгорыя:Браслаў
Катэгорыя:Браслаўскі раён
Браслаў
Сцяг Глыбокага

**Сцяг Глыбокага** — сцяг горада Глыбокае і Глыбоцкага раёна. Сцяг і герб зацверджаны Указам Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь ад 20 студзеня 2006 г. № 36.

## Апісанне 
Сцяг Глыбокага ўяўляе сабой белае палотнішча прамавугольнай формы з суадносінамі бакоў 1:2, якое перасечана па цэнтры поясам блакітнага колеру з трыма зубцамі зверху, які складае 1/3 шырыні палотнішча. Унізе знаходзіцца паласа жоўтага колеру, якая складае 1/3 шырыні палотнішча.

## Гл. таксама 
* Герб Глыбокага

## Спасылкі 
* [Указ Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь(https://be.wikipedia.org/wiki/%D0%9F%D1%80%D1%8D%D0%B7%D1%96%D0%B4%D1%8D%D0%BD%D1%82_%D0%A0%D1%8D%D1%81%D0%BF%D1%83%D0%B1%D0%BB%D1%96%D0%BA%D1%96_%D0%91%D0%B5%D0%BB%D0%B0%D1%80%D1%83%D1%81%D1%8C) ад 20 студзеня 2006 г. № 36.]

Катэгорыя:Глыбокае
Катэгорыя:Глыбоцкі раён
Глыбокае
Сцяг Бешанковічаў

**Сцяг Бешанковічаў** — сцяг гарадскога пасёлка Бешанковічы і Бешанковіцкага раёна. Сцяг і герб зацверджаны Указам Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь ад 20 студзеня 2006 г. № 36.

## Апісанне 
Сцяг гарадскога пасёлка Бешанковічы ўяўляе сабой прамавугольнае палотнішча белага колеру з суадносінамі бакоў 1:2. У ніжняй частцы палотнішча размешчаны тры хвалістыя паласы блакітнага колеру, на якіх злева знаходзіцца чырвоная ладдзя з залатым грузам, на чырвоным ветразі намаляваны герб «Ліс» — белая страла, пераракрыжаваная дзвюма белымі перакладзінамі.

## Гл. таксама 
* Герб Бешанковічаў

## Спасылкі 
* [Указ Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь(https://be.wikipedia.org/wiki/%D0%9F%D1%80%D1%8D%D0%B7%D1%96%D0%B4%D1%8D%D0%BD%D1%82_%D0%A0%D1%8D%D1%81%D0%BF%D1%83%D0%B1%D0%BB%D1%96%D0%BA%D1%96_%D0%91%D0%B5%D0%BB%D0%B0%D1%80%D1%83%D1%81%D1%8C) ад 20 студзеня 2006 г. № 36.]

Катэгорыя:Бешанковічы
Катэгорыя:Бешанковіцкі раён
Бешанковічы
Свята-Ануфрыеўская царква (Баршчэва)

**Свята-Ануфрыеўская царква** — праваслаўны храм у в. Баршчэва (Камянецкі раён). Размешчана на заходняй ускраіне вёскі, каля могілак. 
Помнік архітэктуры позняга класіцызму.

Пабудавана ў 1840 г. з мясцовага бутавага каменю на сродкі вернікаў і мясцовай памешчыцы.

## Архітэктура 
Царква вырашана кампактным прамавугольным у плане аб'ёмам пад двухсхільным дахам. На галоўным фасадзе вылучаецца рызаліт прытвора, на тыльным — прамавугольная апсіда з бакавымі рызніцамі. Плоскасныя фасады раскрапаваны руставанымі лапаткамі і прарэзаны прамавугольнымі аконнымі праёмамі, апяразанымі ліштвамі з замковымі камянямі. Атынкоўка і пабелка архітэктурнага дэкору кантрастна вылучае яго на фоне паліхромнай бутавай муроўкі сцен. Бляшаны дах па цэнтры завершаны двух'ярусным васьмігранным барабанам з цыбулепадобным купалам. Прамавугольны ўваходны праём і паўкруглая люкарна над ім вылучаны атынкаванымі ліштвамі.

Унутраная прастора з парамі драўляных слупоў размежавана на тры нефы. Апсіда вылучана драўляным разным іканастасам з паўкруглай салеяй перад ім. Над уваходам кансольна выступаюць хоры. Абраз 18 -19 ст. «Святая Магдаліна».

На восі царквы размешчана двух'ярусная (васьмярык на чацверыку) шатровая брама-званіца з макаўкай, выкладзена з бутавага каменю майстрамі з г. Высокае Камянецкага р-на.

## Літаратура 
* Праваслаўныя храмы Беларусі / А.М. Кулагін, З.Э. Герасімовіч, У.П. Свентахоўскі. - Мн., БелЭн, 2007.
* 
## Спасылкі 
* 
* 
* 

Катэгорыя:З’явіліся ў 1840 годзе
Катэгорыя:Баршчэва
Катэгорыя:Збудаванні Беларусі ў стылі класіцызм
Катэгорыя:Праваслаўныя храмы Камянецкага раёна
Катэгорыя:Храмы Брэсцкай і Кобрынскай епархіі
Катэгорыя:1840 год у Беларусі
Сцяг Лёзна

**Сцяг Лёзна** — сцяг гарадскога пасёлка Лёзна і Лёзненскага раёна. Сцяг і герб зацверджаны Указам Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь ад 20 студзеня 2006 г. № 36.

## Апісанне 
Сцяг Ліёзна ўяўляе сабой блакітнае палотнішча прамавугольнай формы з суадносінамі бакоў 1:2. У ніжняй частцы палотнішча размешчаны ламаны пояс жоўтага колеру.

## Гл. таксама 
* Герб Лёзна

## Спасылкі 
* [Указ Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь(https://be.wikipedia.org/wiki/%D0%9F%D1%80%D1%8D%D0%B7%D1%96%D0%B4%D1%8D%D0%BD%D1%82_%D0%A0%D1%8D%D1%81%D0%BF%D1%83%D0%B1%D0%BB%D1%96%D0%BA%D1%96_%D0%91%D0%B5%D0%BB%D0%B0%D1%80%D1%83%D1%81%D1%8C) ад 20 студзеня 2006 г. № 36.]

Катэгорыя:Лёзна
Катэгорыя:Лёзненскі раён
Лёзна
Сцяг Шаркаўшчыны

**Сцяг Шаркаўшчыны** — сцяг гарадскога пасёлка Шаркаўшчына і Шаркаўшчынскага раёна. Сцяг і герб зацверджаны Указам Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь ад 20 студзеня 2006 г. № 36.

## Апісанне 
Сцяг Шаркаўшчына ўяўляе сабой белае палотнішча прамавугольнай формы з суадносінамі бакоў 1:2, у верхняй частцы якога размешчаны зубчасты пояс чырвонага колеру, у ніжняй — такі ж зубчасты пояс зялёнага колеру.

## Гл. таксама 
* Герб Шаркаўшчыны

## Спасылкі 
* [Указ Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь(https://be.wikipedia.org/wiki/%D0%9F%D1%80%D1%8D%D0%B7%D1%96%D0%B4%D1%8D%D0%BD%D1%82_%D0%A0%D1%8D%D1%81%D0%BF%D1%83%D0%B1%D0%BB%D1%96%D0%BA%D1%96_%D0%91%D0%B5%D0%BB%D0%B0%D1%80%D1%83%D1%81%D1%8C) ад 20 студзеня 2006 г. № 36.]

Катэгорыя:Шаркаўшчына
Катэгорыя:Шаркаўшчынскі раён
Шаркаўшчына
Сцяг Барані

**Сцяг Барані** — сцяг горада Барань Аршанскага раёна. Сцяг і герб зацверджаны Указам Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь ад 20 студзеня 2006 г. № 36.

## Апісанне 
Сцяг Барані уяўляе сабой белае прамавугольнае палотнішча з суадносінамі бакоў 1:2, у ніжняй частцы якога размешчаны дзве паласы: блакітная, над ёй жоўтая, якія складаюць адпаведна 1/4 і 1/8 шырыні палотнішча, у цэнтры верхняй часткі знаходзіцца выява герба Барані.

## Гл. таксама 
* Герб Барані

## Спасылкі 
* [Указ Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь(https://be.wikipedia.org/wiki/%D0%9F%D1%80%D1%8D%D0%B7%D1%96%D0%B4%D1%8D%D0%BD%D1%82_%D0%A0%D1%8D%D1%81%D0%BF%D1%83%D0%B1%D0%BB%D1%96%D0%BA%D1%96_%D0%91%D0%B5%D0%BB%D0%B0%D1%80%D1%83%D1%81%D1%8C) ад 20 студзеня 2006 г. № 36.]

Катэгорыя:Барань
Барань
Сцяг Полацка

**Сцяг Полацка** — сцяг горада Полацк Полацкага раёна. Сцяг зацверджаны Указам Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь ад 20 студзеня 2006 г. № 36.

## Апісанне 
Сцяг Полацка ўяўляе сабой прамавугольнае палотнішча з суадносінамі бакоў 1:2, якое складаецца з трох роўнавялікіх вертыкальных палос: дзвюх блакітнага колеру, размешчаных па краях, і цэнтральнай паласы белага колеру, на якой намаляваны герб Полацка.

## Гл. таксама 
* Герб Полацка

## Спасылкі 
* [Указ Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь(https://be.wikipedia.org/wiki/%D0%9F%D1%80%D1%8D%D0%B7%D1%96%D0%B4%D1%8D%D0%BD%D1%82_%D0%A0%D1%8D%D1%81%D0%BF%D1%83%D0%B1%D0%BB%D1%96%D0%BA%D1%96_%D0%91%D0%B5%D0%BB%D0%B0%D1%80%D1%83%D1%81%D1%8C) ад 20 студзеня 2006 г. № 36.]

Катэгорыя:Полацк
Полацк
Сцяг Шумілінскага раёна

**Сцяг Шумілінскага раёна** — сцяг Шумілінскага раёна. Сцяг і герб зацверджаны Указам Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь ад 20 студзеня 2006 г. № 36.

## Апісанне 
Сцяг Шумілінскага раёна ўяўляе сабой прамавугольнае блакітнае палотнішча з суадносінамі бакоў 1:2. У цэнтры сцяга знаходзіцца гербавая выява — у залатым ззянні сярэбраная фігура Арханёла Міхаіла. У паднятай правай руцэ Арханёла — сярэбраны меч і чорныя шалі, у левай — сярэбраны шчыт з выявай двух залатых месяцаў, накіраваных рогамі ў розныя бакі, паміж якімі размешчаны аголены меч залатога колеру дзяржанне уверх. Пад нагамі Арханёла ляжыць змей зялёнага колеру з чорным языком.

## Гл. таксама 
* Герб Шумілінскага раёна

## Спасылкі 
* [Указ Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь(https://be.wikipedia.org/wiki/%D0%9F%D1%80%D1%8D%D0%B7%D1%96%D0%B4%D1%8D%D0%BD%D1%82_%D0%A0%D1%8D%D1%81%D0%BF%D1%83%D0%B1%D0%BB%D1%96%D0%BA%D1%96_%D0%91%D0%B5%D0%BB%D0%B0%D1%80%D1%83%D1%81%D1%8C) ад 20 студзеня 2006 г. № 36.]

Катэгорыя:Шумілінскі раён
Шумілінскі
Свята-Троіцкая царква (Аздамічы)

**Свята-Троіцкая царква** — драўляны праваслаўны храм у вёсцы Аздамічах Столінскага раёна Брэсцкай вобласці, помнік архітэктуры рэтраспектыўна-рускага стылю з рысамі мадэрну.

## Гісторыя 
Да 1796 году Аздаміцкі прыход складаўся толькі з аднаго сяла Аздамічы, прыкладна у тым жа годзе да яго была далучана вёска Цераблічы, у 1817 годзе — вёска Кароцічы, а ў 1867 годзе прыпісаны Альгомель і Талмачава.

Калі менавіта быў створаны Аздаміцкі прыход і калі была пабудавана першая царква не вядома. З «Кліровых ведомостей» за 1809 год відаць, што царква Святой Жываначальнай Тройцы і прыход пры ёй існавалі ўжо ў XVI стагоддзі і царква мела ў тыя часы дакументы на царкоўную зямлю. Папярэдняя царква, згаданая ў 1864 годзе і пабудаваная на дубовых сваях, існавала да 1873 года. 17 красавіка 1874 года пачалі разбіраць старую царкву, а 30 красавіка закладаць новую, якакая была пабудавана і асвечана да 28 снежня 1877 года. Цяперашні храм быў пабудаваны ў 1893 годзе.

## Архітэктура 
Размешчана на паўднёвай ускраіне вёскі, каля ракі Маствы. Вырашана па каноне чатырохчасткавай падоўжна-восевай кампазіцыі: прытвор-званіца васьмярык на чацверыку, трапезная, кубападобны зруб малітоўнай залы, пяцігранная апсіда з бакавымі рызніцамі. У сілуэце храма дамінуюць шпіль над шатровым пакрыццём званіцы і цыбулепадобная галоўка на васьмігранным трох’ярусным барабане над шатровым дахам цэнтральнага аб’ёму. Гарызантальна ашаляваныя фасады (цокальная частка вертыкальна ашалявана) прарэзаны адзінарнымі і строенымі прамавугольнымі аконнымі праёмамі ў простых ліштвах. Архітэктурны декор абмежаваны вуглавымі лапаткамі са стылізаванамі капітэлямі, крыжовымі люкарнамі.

На царкоўны пагост вядзе цагляная трохпралётная арачная брама ў агароджы. Маецца прыпісная капліца.

У інтэр’еры трапезная шырокім арачным прасветам адкрываецца у малітоўную залу, перакрытую шатровым скляпеннем даху. Апсіда вылучана трох’ярусным іканастасам у «рускім» стылі. У царкве абраз 19 ст. «Святы Мікалай».

## Святары 
У розныя часы у Аздамічах працавалі наступныя святары:

## Літаратура 
* Праваслаўныя храмы Беларусі / А. М. Кулагін, З. Э. Герасімовіч, У. П. Свентахоўскі. — Мн., БелЭн, 2007.

## Спасылкі 
* 
* 
* 
* 

Катэгорыя:Збудаванні Беларусі ў псеўдарускім стылі
Катэгорыя:Збудаванні Беларусі ў стылі мадэрн
Катэгорыя:Аздамічы
Катэгорыя:Драўляныя цэрквы Беларусі
Катэгорыя:Праваслаўныя храмы Столінскага раёна
Катэгорыя:1893 год у Беларусі
Катэгорыя:Храмы Пінскай і Лунінецкай епархіі
Герб Барані

**Герб Барані** — герб горада Барань Аршанскага раёна. Герб і сцяг зацверджаны Указам Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь ад 20 студзеня 2006 г. № 36.

## Апісанне 
Герб Барані ўяўляе сабой выяву ў блакітным поле іспанскага шчыта паніжанага залатога вілападобнага крыжа, у цэнтры якога знаходзіцца паляўнічы ражок натуральнага колеру, зверху — сярэбраны кавалерскі крыж.

## Гл. таксама 
* Сцяг Барані

## Спасылкі 
* [Указ Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь(https://be.wikipedia.org/wiki/%D0%9F%D1%80%D1%8D%D0%B7%D1%96%D0%B4%D1%8D%D0%BD%D1%82_%D0%A0%D1%8D%D1%81%D0%BF%D1%83%D0%B1%D0%BB%D1%96%D0%BA%D1%96_%D0%91%D0%B5%D0%BB%D0%B0%D1%80%D1%83%D1%81%D1%8C) ад 20 студзеня 2006 г. № 36.]

Катэгорыя:Барань
Барань
Герб Бешанковічаў

**Герб Бешанковічаў** — герб гарадскога пасёлка Бешанковічы і Бешанковіцкага раёна. Герб і сцяг зацверджаны Указам Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь ад 20 студзеня 2006 г. № 36.

## Апісанне 
Герб Бешанковічаў уяўляе сабой выяву ў сярэбраным поле іспанскага шчыта на пяці блакітных хвалях чырвонай ладдзі з залатым грузам, на чырвоным ветразі намаляваны герб «Ліс» — белая страла, перакрыжаваныя дзвюма белымі перакладзінамі.

## Гл. таксама 
* Сцяг Бешанковічаў

## Спасылкі 
* [Указ Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь(https://be.wikipedia.org/wiki/%D0%9F%D1%80%D1%8D%D0%B7%D1%96%D0%B4%D1%8D%D0%BD%D1%82_%D0%A0%D1%8D%D1%81%D0%BF%D1%83%D0%B1%D0%BB%D1%96%D0%BA%D1%96_%D0%91%D0%B5%D0%BB%D0%B0%D1%80%D1%83%D1%81%D1%8C) ад 20 студзеня 2006 г. № 36.]

Катэгорыя:Бешанковічы
Катэгорыя:Бешанковіцкі раён
Бешанковічы
Бешанковіцкі
Герб Новалукомля

**Герб Новалукомля** — герб горада Новалукомль Чашніцкага раёна. Герб зацверджаны Указам Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь ад 20 студзеня 2006 г. № 36.

## Апісанне 
Герб Навалукомля ўяўляе сабой іспанскі шчыт блакітнага колеру, рассечаны ў «слуп». У правай частцы намалявана сярэбраная ступень турбіны, у левай — тры залатыя слупы.

## Гл. таксама 
* Сцяг Новалукомля

## Спасылкі 
* [Указ Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь(https://be.wikipedia.org/wiki/%D0%9F%D1%80%D1%8D%D0%B7%D1%96%D0%B4%D1%8D%D0%BD%D1%82_%D0%A0%D1%8D%D1%81%D0%BF%D1%83%D0%B1%D0%BB%D1%96%D0%BA%D1%96_%D0%91%D0%B5%D0%BB%D0%B0%D1%80%D1%83%D1%81%D1%8C) ад 20 студзеня 2006 г. № 36.]

Катэгорыя:Новалукомль
Новалукомль
Герб Шаркаўшчыны

**Герб Шаркаўшчыны** — герб гарадскога пасёлка Шаркаўшчына і Шаркаўшчынскага раёна. Герб і сцяг зацверджаны Указам Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь ад 20 студзеня 2006 г. № 36.

## Апісанне 
Герб Шаркаўшчыны ўяўляе сабой выяву ў сярэбраным полі іспанскага шчыта каменнай сцяны натуральнага колеру з трыма зубцамі ўверсе і аркай унізе. У верхняй частцы поля размешчаны дзве галінкі брусніцы і ў арцы — адна галінка брусніцы з сямю ягадамі чырвонага колеру і зялёным лісцем на кожнай.

## Гл. таксама 
* Сцяг Шаркаўшчыны

## Спасылкі 
* [Указ Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь(https://be.wikipedia.org/wiki/%D0%9F%D1%80%D1%8D%D0%B7%D1%96%D0%B4%D1%8D%D0%BD%D1%82_%D0%A0%D1%8D%D1%81%D0%BF%D1%83%D0%B1%D0%BB%D1%96%D0%BA%D1%96_%D0%91%D0%B5%D0%BB%D0%B0%D1%80%D1%83%D1%81%D1%8C) ад 20 студзеня 2006 г. № 36.]

Катэгорыя:Шаркаўшчына
Катэгорыя:Шаркаўшчынскі раён
Шаркаўшчына
Шаркаўшчынскі
Герб Мёраў

**Герб Мёраў** — герб горада Мёры і Мёрскага раёна. Герб зацверджаны Указам Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь ад 20 студзеня 2006 г. № 36.

## Апісанне 
Герб Мёры ўяўляе сабой выяву ў блакітным полі іспанскага шчыта трох хвалістых паясоў белага колеру, над імі — белы лебедзь з паднятымі крыламі.

## Гл. таксама 
* Сцяг Мёраў

## Спасылкі 
* [Указ Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь(https://be.wikipedia.org/wiki/%D0%9F%D1%80%D1%8D%D0%B7%D1%96%D0%B4%D1%8D%D0%BD%D1%82_%D0%A0%D1%8D%D1%81%D0%BF%D1%83%D0%B1%D0%BB%D1%96%D0%BA%D1%96_%D0%91%D0%B5%D0%BB%D0%B0%D1%80%D1%83%D1%81%D1%8C) ад 20 студзеня 2006 г. № 36.]

Катэгорыя:Мёры
Катэгорыя:Мёрскі раён
Мёры
Герб Чашнікаў

**Герб Чашнікаў** — герб горада Чашнікі і Чашніцкага раёна. Герб зацверджаны Указам Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь ад 20 студзеня 2006 г. № 36.

## Апісанне 
Герб Чашнікаў уяўляе сабой выяву ў чырвоным полі іспанскага шчыта сярэбранай крэпасці на трох зялёных горках, над ёй герб «Радван» — залатая царкоўная харугва з трыма канцамі, над якой размешчаны залаты крыж.

## Гл. таксама 
* Сцяг Чашнікаў

## Спасылкі 
* [Указ Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь(https://be.wikipedia.org/wiki/%D0%9F%D1%80%D1%8D%D0%B7%D1%96%D0%B4%D1%8D%D0%BD%D1%82_%D0%A0%D1%8D%D1%81%D0%BF%D1%83%D0%B1%D0%BB%D1%96%D0%BA%D1%96_%D0%91%D0%B5%D0%BB%D0%B0%D1%80%D1%83%D1%81%D1%8C) ад 20 студзеня 2006 г. № 36.]

Катэгорыя:Чашнікі
Катэгорыя:Чашніцкі раён
Чашнікі
Герб Расонаў

**Герб Расонаў** — герб гарадскога пасёлка Расоны і Расонскага раёна. Герб зацверджаны Указам Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь ад 20 студзеня 2006 г. № 36.

## Апісанне 
Герб Расонаў уяўляе сабой выяву ў зялёным полі іспанскага шчыта сярэбранага хвалістага пояса і звернутага направа залатога лася, размешчанага над гэтым поясам.

## Гл. таксама 
* Сцяг Расонаў

## Спасылкі 
* [Указ Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь(https://be.wikipedia.org/wiki/%D0%9F%D1%80%D1%8D%D0%B7%D1%96%D0%B4%D1%8D%D0%BD%D1%82_%D0%A0%D1%8D%D1%81%D0%BF%D1%83%D0%B1%D0%BB%D1%96%D0%BA%D1%96_%D0%91%D0%B5%D0%BB%D0%B0%D1%80%D1%83%D1%81%D1%8C) ад 20 студзеня 2006 г. № 36.]

Катэгорыя:Расоны
Катэгорыя:Расонскі раён
Расоны
Расонскі
Герб Талачына

**Герб Талачына** — герб горада Талачын і Талачынскага раёна. Герб зацверджаны Указам Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь ад 20 студзеня 2006 г. № 36.

## Апісанне 
Герб Талачына ўяўляе сабой выяву герба «Друцк»: чырвоным полі іспанскага шчыта сярэбранага мяча з залатым дзяржаннем уверх, абапал ляза мяча — чатыры залатыя паўмесяцы.

## Гл. таксама 
* Сцяг Талачына

## Спасылкі 
* [Указ Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь(https://be.wikipedia.org/wiki/%D0%9F%D1%80%D1%8D%D0%B7%D1%96%D0%B4%D1%8D%D0%BD%D1%82_%D0%A0%D1%8D%D1%81%D0%BF%D1%83%D0%B1%D0%BB%D1%96%D0%BA%D1%96_%D0%91%D0%B5%D0%BB%D0%B0%D1%80%D1%83%D1%81%D1%8C) ад 20 студзеня 2006 г. № 36.]
* Герб Талачына: шукаем вытокі // Наша Талачыншчына — 2016-10-10  

Катэгорыя:Талачын
Катэгорыя:Талачынскі раён
Талачын
Герб Янавічаў

**Герб Янавічаў** — герб гарадскога пасёлка Янавічы Віцебскага раёна. Герб зацверджаны Указам Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь ад 20 студзеня 2006 г. № 36.

## Апісанне 
Герб Янавічаў уяўляе сабой выяву ў блакітным полі іспанскага шчыта двух сярэбраных перавязяў, пакладзеных у Андрэеўскі крыж, у верхняй частцы — залатыя шалі.

## Гл. таксама 
* Сцяг Янавічаў

## Спасылкі 
* [Указ Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь(https://be.wikipedia.org/wiki/%D0%9F%D1%80%D1%8D%D0%B7%D1%96%D0%B4%D1%8D%D0%BD%D1%82_%D0%A0%D1%8D%D1%81%D0%BF%D1%83%D0%B1%D0%BB%D1%96%D0%BA%D1%96_%D0%91%D0%B5%D0%BB%D0%B0%D1%80%D1%83%D1%81%D1%8C) ад 20 студзеня 2006 г. № 36.]

Катэгорыя:Янавічы
Янавічы
Медаль «Залатая Зорка» (Азербайджан)

**Медаль «Залатая зорка»** — Медаль Нацыянальнага Героя Азербайджана, асаблівы знак Нацыянальнага Героя Азербайджана. Вышэйшая ступень адрознення Азербайджанскай Рэспублікі.

Зацверджана прэзідэнтам Азербайджана Абульфазом Эльчибеем 25 сакавіка 1992 законам пад нумарам № 201. Упершыню гэтай медалём былі ўзнагароджаны 23 чалавека ў чэрвені 1992 года.

Гэтая ўзнагарода прысуджаецца за асабістую мужнасць і адвагу, праяўленыя пры абароне суверэнітэту і тэрытарыяльнай цэласнасці Азербайджанскай Рэспублікі, забеспячэнне бяспекі мірнага насельніцтва.

## Гісторыя 
Першапачаткова медаль мела форму пазалочанага паўмесяца, звернутага направа, усярэдзіне якога размяшчалася васьміканцовая зорка з гладкімі Двухгранны прамянямі на адным боку.

thumb|left|120px|Медаль «Паўмесяц і Зорка»
Адваротны бок мае гладкую паверхню і абмежаваная па контуры выступоўцам тонкім абадком. На адваротным боку ў цэнтры медаля размешчана надпіс выпуклымі літарамі: «Нацыянальны Герой Азербайджана». У верхнім промні — нумар медалі, вышынёй у 1 мм. Медаль пры дапамозе вушка i кольца злучаецца з металічнай пазалочанай калодачкай, якая прадстаўляе сабой Пяцівугольная пласцінку вышынёй 20 мм і шырынёй 26 мм, абрамленым па перыметры абадком. Уздоўж падставы калодачкі ідуць прарэзы, унутраная яе частка абцягнута муаравай трохкаляровай стужкай у адпаведнасці з расфарбоўкай Дзяржаўнага сцяга Азербайджанскай Рэспублікі. Маса 21,5 грама.

Закон ад 7 ліпеня 1992 г абвяшчаў:

::: 3акон Азербайджанскай Рэспублікі ад 7 ліпеня 1992 г. № 201
::: «Аб установе адмысловага знака адрознення Нацыянальнага Героя Азербайджана»
::: Нацыянальны сход Азербайджанскай Рэспублікі пастанаўляе:
::: 1. Заснаваць асаблівы знак Нацыянальнага Героя Азербайджана-медаль «Паўмесяц і Зорка».
::: 2. Зацвердзіць малюнак і апісанне медалі «Паўмесяц і Зорка» (прыкладаюцца).
::: Прэзідэнт Азербайджанскай Рэспублікі Абульфаз Эльчибей.

Пасля прыняцця змяненняў і дапаўненняў згодна з законам № 429 ад 6 лютага 1998 да ранейшага закону ў якасці знака ўзнагароды «Нацыянальны Герой Азербайджана» была выпушчаная медаль «Залатая зорка».

## Апісанне 
thumb|100px|Медаль на марцы Азербайджана 2011
Новая медаль «Залатая зорка» ўяўляе сабой залатую васьміканцовую зорку з гладкімі Двухгранны прамянямі дыяметрам 31,5 мм, злучаную двума вушкамі і кольцам з пяцікутнай пласцінай, апраўленай па перыметры абадком 27×20 мм. Унутраная частка пласціны абцягнута муаравай стужкай, колеры якой адпавядаюць сцягу Азербайджанскай Рэспублікі (блакітны, чырвоны, зялёны). На адваротным боку медаля ў цэнтры маецца надпіс «Azərbaycanın Milli Qəhrəmanı». У верхнім промні выгравіраваны парадкавы нумар. Медаль носіцца на левым боку грудзей вышэй іншых ордэнаў і медалёў.

## Гл. Таксама 
* Нацыянальны Герой Азербайджана
* Спіс Нацыянальных Герояў Азербайджана

## Спасылкі 
* 25 сакавіка — Дзень установы вышэйшай ганаровага звання «Нацыянальны герой Азербайджана» 
* Медалі і ордэны Азербайджана 

Катэгорыя:Медалі Азербайджана
Катэгорыя:Вышэйшыя дзяржаўныя ўзнагароды
Касцёл Узвіжання Святога Крыжа (Шаркаўшчына)

**Касцёл Узвіжання Святога Крыжа** — рымска-каталіцкі храм збудаванне ў Шаркаўшчыне, будаваўся ў 1992—1995 гг. (асвечаны ў 1995) з цэглы.

## Архітэктура 
Прамавугольная ў плане трохнефная 1-вежавая базіліка з 5-граннай апсідай. На фасадзе выступае трохярусная 4-гранная шатровая званіца. Плоскасныя бакавыя фасады рытмічна расчлянёны арачнымі аконнымі праёмамі. Вальмавае пакрыццё апсіды завершана 4-граннай сігнатурай.

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
* 
* 

Катэгорыя:Касцёлы Віцебскай дыяцэзіі
Катэгорыя:Храмы Шаркаўшчыны
Катэгорыя:Касцёлы Шаркаўшчынскага раёна