open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Дрозд-спявун

**Дрозд-спявун**, **пеўчы дрозд**, **дрозд-пявун** (*Turdus philomelos*) — невялікая пеўчая птушка з сямейства драздовых, жыве ў Еўропе, Малой Азіі і Сібіры.

## Апісанне 
Даўжыня яго цела — 210—250 мм, крыла — 113—122 мм, размах крылаў — 340—390 мм, маса — 55-100 г. Верх галавы, спіны і хваста шакаладна-карычневы, шараваты. Жывот белы, крыху вохрысты па баках. Грудзі жаўтлявыя, як і жывот з выразнымі цёмна бурымі стракацінамі. Падкрылле рудаватае. Палавы і сезонны дымарфізм адсутнічае. Маладыя пафарбаваны больш страката і цьмяна.

Песня дразда складаецца з свіставых флейтавых гукаў, якія паўтараюцца.

## Пашырэнне 
Арэал: Еўропа, Сібір да воз. Байкал і р. Лены, Малая Азія і Каўказ, поўнач Ірана. Інтрадуцыраваны ў Аўстраліі і Новай Зеландыі. Арэал характарызуе дразда-спявуна як паўночную птушку. Ён актыўна засяляе паўночныя вобласці Скандынаўскага паўвострава, і шматлікі ва Усходнееўрапейскай лесатундры, пранікаючы нават у тундру. Дрозд-спявун актыўна рассяляліся на ўсход. Але ён адсутнічае ў Паўднёвай Еўропе, на астравах Міжземнага мора, хоць там прысутнічаюць прыдатныя для драздоў-спявуноў біятопы.

Пералётны, на поўдні арэала аселы. Месца зімовак: у Паўднёвай і Заходняй Еўропе, у Паўночнай Афрыцы і на Блізкім Усходзе.

Біятоп: розныя тыпы дрэвастояў з падростам і адкрытымі месцамі як у лісцевых, так і хваёвых лясах, часцей краі вялікіх лясоў і непадалёку ад палян і высечак, кусты і дрэвы побач з лугамі, асабліва бярозы, букі, дубы, якія даюць цень і вільгаць, у апошнія гады займае дробныя ўчасткі лесапасадак у сельскагаспадарчых, прамысловых і урбанізаваных ландшафтах, кусты каля чыгункі і ўздоўж дарог, могілкі, паркі, нават у цэнтры гарадоў. У Цэнтральнай Еўропе гняздзіцца да вышыні 2200 м, у Фенаскандыі — да 1000 м над у.м. На Беларусі звычайны на гнездаванні пералётны і транзітна мігрыруючы від.

## Асаблівасці біялогіі 
Корміцца насякомымі, малюскамі, ягадамі.

Гняздо ладзіць у развілцы галінак або непадалёку ад ствала (на маладых дрэвах), часам у развілцы ніжніх галін высокіх ядлоўцаў, а таксама ў ліянах, на сценах, у ярах або на зямлі сярод густой расліннасці. Яно двухслойнае, як і ў іншых драздоў. Знешняя частка са сцёблаў сухой травы, лісця, моху і лішайнікаў (спарадычна з прымессю сухіх галінак у аснове). Унутраная частка з парахні, без высцілкі. Дыяметр 10-18 см.

Яйкі (звычайна 4-5, часам 2-7) пераважна з даволі завостраным вузейшым канцом, светла-блакітныя; з чорнымі або цёмна-бардовымі плямкамі або без іх. Памеры: 27 х 20 мм.

## Падвіды 
* *T. p. philomelos* — ад Скандынавіі, Польшчы і ўсходняй часткі Румыніі на ўсход да Заходняй Сібіры і Каўказа;
* *T. p. clarkei* — Цэнтральная, Заходняя і Паўднёвая Еўропа і Брытанскія астравы;
* *T. p. hebridensis* — Гебрыды і востраў Скуе;
* *T. p. nataliae* — Цэнтральная Азія і Іран.

## Літаратура 
* Птушкі Еўропы: Палявы вызначальнік. — Варшава: Навуковае выдавецтва ПНВ, 2000. — 540 с.: іл. ISBN 83-01-13187-X

Катэгорыя:Драздовыя
Катэгорыя:Птушкі Еўразіі
Катэгорыя:Жывёлы, апісаныя ў 1831 годзе
Пап’ямента

**Пап’ямента** (саманазва на востраве Аруба *Papiamento*) або **Пап’яменту** (саманазва на астравах Кюрасаа і Банайрэ *Papiamentu*) — крэольская мова, распаўсюджаная на поўдні Малых Антыльскіх астравоў, галоўным чынам на астравах Аруба, Кюрасаа і Банайрэ. У аснове ляжаць партугальская і іспанская мовы, з ясна акрэсленым уплывам галандскай, англійскай моў, а таксама розных дыялектаў, на якіх размаўлялі афрыканцы-рабы і індзейцы-аравакі.

## Гісторыя 
Пап’ямента сфарміравалася на поўдні Малых Антыльскіх астравоў у галандскіх калоніях, аднак у аснову ўвайшлі гутарковыя партугальская і іспанская мовы, на якіх размаўлялі пасяленцы з Пірэнейскага паўвострава, што з’явіліся раней за сярэдзіну XVII ст. Некаторыя даследчыкі ўпэўнены, што асновай была мова яўрэяў-сефардаў. Моцны ўплыў таксама аказалі гаворкі афрыканскіх рабоў і мясцовых індзейцаў-аравакаў. У сярэдзіне XVII — XX стст. ішло лексічнае запазычанне з галандскай і англійскай моў.

Такі рознабаковы ўплыў тлумачыцца гістарычнымі асаблівасцямі развіцця дадзенага рэгіёну, а таксама сталымі гандлёвымі і культурнымі кантактамі з іншымі Антыльскімі астравамі і Лацінскай Амерыкай.

Назва мовы паходзіць ад слова «*Papia*» («размаўляць», «балбатаць»), меркавана запазычанага з старой гаворкі партугальскіх маракоў або партугальскіх сефардаў.

У пісьмовых крыніцах пап’ямента была зафіксавана ў XVIII ст. Першы слоўнік складзены ў 1876 г.

У 2007 г. стала афіцыйнай мовай Нідэрландскіх Антыльскіх астравоў. У 2010 г. гэты статус фактычна захаваўся на астравах Аруба і Кюрасаа. На Банайрэ мясцовыя жыхары маюць права звяртацца на пап’ямента да ўладаў і атрымоўваць на гэтай мове адказ.

## Асаблівасці 
Вылучаюць 2 асноўныя дыялекты: непасрэдна *пап’ямента*, на якім размаўляюць на Арубе, і *пап’яменту*, характэрны для насельнікаў Кюрасаа і Банайрэ. Яны адрозніваюцца лексічна, а таксама ў напісанні і інтанацыі вымаўлення пэўных слоў:

Пісьмовасць на аснове лацінкі.

## Спасылкі 
* Papiamento (Papiamentu) на omniglot.com
* Amaro's Project Papiamentu 
* Ethnologue
* Aruba Language

Катэгорыя:Крэольскія мовы
Катэгорыя:Раманскія мовы
Катэгорыя:Аруба
Кубак Беларусі па футболе 2007/2008

**Кубак Беларусі па футболе 2007/2008** — 17-ы розыгрыш Кубка Беларусі. 
Пераможцам Кубка стаў футбольны клуб МТЗ-РІПА з Мінска (другі раз у гісторыі), 
які перамог у фінале салігорскі «Шахцёр» з лікам 2:1.

## Каляндар 
## 1/32 фінала 
На гэтай стадыі прынялі ўдзел 32 клубы:
* 7 пераможцаў рэгіянальных Кубкаў (Д4 — КФК);
* 13 клубаў Другой Лігі (Д3) (усе клубы лігі, акрамя трох фарм-клубаў);
* 12 клубаў Першай Лігі (Д2) (з 14).

Гульні прайшлі 28 па 30 ліпеня 2007.
*Згодна з рэгламентам, на дадзенай стадыі пераможца вызначаецца па выніку аднаго матчу.*

## 1/16 фінала 
На гэтай стадыі прынялі ўдзел 32 клубы:
* 16 пераможцаў 1/32 фінала;
* 2 астатнія клубы Першай Лігі (Д2): «Белшына» (Бабруйск) і «Лакаматыў» (Мінск).
* 14 клубаў Вышэйшай Лігі (усе).

Гульні прайшлі з 16 жніўня па 11 верасня 2007.
*Згодна з рэгламентам, на дадзенай стадыі пераможца вызначаецца па выніку аднаго матчу.*

## 1/8 фінала 
Клуб «Камунальнік» з Жлобіна зняўся з турніру, яго суперніку была залічана тэхнічная перамога.

*Згодна з рэгламентам, на дадзенай стадыі пераможца вызначаецца па выніках двух матчаў.*

### Першыя матчы 
Першыя матчы прайшлі 15 і 16 сакавіка 2008.

### Адказныя матчы 
Адказныя матчы прайшлі 21 і 22 сакавіка 2008.

## Чвэрцьфіналы 
*Згодна з рэгламентам, на дадзенай стадыі пераможца вызначаецца па выніках двух матчаў.*

### Першыя матчы 
Першыя матчы прайшлі 29 сакавіка 2008.

### Адказныя матчы 
Адказныя матчы прайшлі 2 красавіка 2008.

## Паўфіналы 
*Згодна з рэгламентам, на дадзенай стадыі пераможца вызначаецца па выніках двух матчаў.*

### Першыя матчы 
Першыя матчы прайшлі 16 красавіка 2008.

### Адказныя матчы 
Адказныя матчы прайшлі 30 красавіка 2008.

## Фінал 

## Спасылкі 
* football.by 
* weltfussballarchiv.com 

2008
Катэгорыя:Спорт у Беларусі ў 2007 годзе
Катэгорыя:Спорт у Беларусі ў 2008 годзе
Катэгорыя:2007 год у футболе
Катэгорыя:2008 год у футболе
Вальвоксавыя

**Вальвоксавыя** (*Volvocales*) — парадак (клас) зялёных водарасцей.

## Апісанне 
Найбольш прымітыўная група зялёных водарасцей. Аднаклетачныя, цэнабіяльныя ці каланіяльныя арганізмы, маюць манадную структуру цела і жгуцікі (1—2, радзей 4—8). У вегетатыўным стане рухомыя на працягу ўсяго жыцця. Бясполае размнажэнне адбываецца падоўжным дзяленнем клетак або зааспорамі, палавы працэс — галагамія, ізагамія, гетэрагамія і аагамія. Пры масавым развіцці выклікаюць зялёнае і чырвонае «цвіценне» вады, што вядзе да зніжэння ў ёй кіслароду і замору рыб.

## Сістэматыка і арэал 
Уключае поліблефарыдавыя, хламідаманадавыя і вальвоксавыя; агульная колькасць сямействаў, родаў і відаў не вызначана. Пашыраны амаль па ўсім зямным шары, на Беларусі трапляюцца ўсюды. Растуць у стаячых прэсных вадаёмах (планктонныя формы), таксама ў глебе. Найбольш вядомыя роды: , , , , , , .

## Значэнне і выкарыстанне 
Біялагічныя ачышчальнікі і індыкатары забруджаных і сцёкавых водаў, удзельнічаюць ва ўтварэнні сапрапелю. Вальвоксавыя — важнае звяно ў ланцугу спажывання гідрабіёнтаў. 3 некаторых відаў атрымліваюць карацін.

На прыкладзе вальвокса даследаваны асаблівасці будовы і жыццядзейнасці каланіяльных водарасцей.

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Зялёныя водарасці
Арон Рыгоравіч Касталянскі

**Арон Рыгоравіч Касталянскі (Касцялянскі, Кашталянскі)** (,  — верасень , ) — беларускі мастак, яўрэй.

## Біяграфія 
250px|thumb|Арон Касталянскі стаіць другі справа, побач з ім сын Саламон, сядзіць справа трэцяя яго жонка Дора з дачкою Рахіллю
У 1910-я вучыўся ў мастацкіх студыях Масквы. Выкладаў у мастацкіх студыях Мінска. Сакратар Камісіі па вывучэнні мастацтва яўрэйскага аддзела Інстытута беларускай культуры (1927). Удзельнік выставак з 1919 г. Жыў у Бабруйску (1918—1922), Мінску

Катэгорыя:Мастакі Беларусі
Кірхгоф

**Кірхгоф** — прозвішча.

* Альфрэд Кірхгоф — нямецкі географ
* Густаў Кірхгоф — нямецкі фізік
* Паўль Кірхгоф — мексіканскі антраполаг нямецкага паходжання
Ігнацій Яцкоўскі

**Ігнацы Яцкоўскі**, у расійскай традыцыі **Ігнацій Яцкоўскі**, **Ігнат Яскоўскі** (,  — ) — пісьменнік, мемуарыст, удзельнік паўстання 1830—1831 гадоў.

## Біяграфія 
Адвакат навагрудскіх прысутных месцаў. Падчас паўстання 1830—1831 гадоў дзейнічаў сярод навагрудскіх паўстанцаў, падафіцэр атрада навагрудскай кавалерыі. Затым у 13-м уланскім палку атрада Г. Дэмбінскага, у складзе якога адышоў у Варшаву. У Варшаве ўдзельнічаў у Гродзенскім сейміку 8.8.1831 года па абранні дэпутатаў на сейм. Па заканчэнні ваенных дзеянняў хаваўся ў Кракаве, інтэрніраваны. Выехаў 18.9.1833 з Трыеста ў Паўночную Амерыку. У студзені 1834 апынуўся ў Вялікабрытаніі, з 6.1.1834 да 18.6.1849 атрымліваў грашовую дапамогу брытанскага ўрада. У 1837 член Аб’яднання польскай эміграцыі, пасля 1844 выконваў абавязкі сакратара лонданскага аддзела Таварыства Трэцяга мая і яго карэспандэнта, у 1852 годзе член рады Таварыства навуковай дапамогі. У 1852—1855 гадах быў кампаньёнам А. Рыпінскага па выдавецкай справе — кіраваў польскай друкарняй і кнігарняй прыгарадзе Лондана . Атрымаў 2.9.1854 года брытанскае грамадзянства. Рашэннем Гродзенскай губернскай следчай камісіі ад 28.10.1832 аднесены да 2 разраду злачынцаў, маёмасць канфіскавана. У 1857 годзе атрымаў дазвол вярнуцца на радзіму, вярнуўся і жыў пад Навагрудкам, дзе і памёр. Выступаў у друку з публіцыстычнымі творамі, успамінамі, вершамі.

## Творчасць 
Аўтар публіцыстычных кніг «Палітычныя творы» (Лондан, 1853), «Трохгадовае знаходжанне на Усходзе» (Лондан, 1857). У мемуарах «Аповесць з майго часу, або Літоўскія прыгоды» (выйшла ананімна, 1-е выд. Лондан, 1854; 2-е выд. По­знань, 1858) паказаны побыт і звычаі жыхароў Беларусі, апавядаецца пра хваляванне сялян у мястэчку Крошын Навагрудскага павета ў 1828 годзе. Гэтыя мемуары — адна з асноўных крыніц пра паэта Паўлюка Багрыма і яго творчасць, там апублікаваны і верш «Зайграй, зайграй, хлопча малы…». Трэба адзначыць, Яцкоўскі называе хлопчыка 10-гадовым Пётрыкам, а Паўлюку Багрыму падчас хваляванняў было 16 гадоў, аднак, мемуары Яцкоўскі пісаў з памяці.

## Крыніцы 
## Літаратура 
* 
* Гарбачова В. В. Удзельнікі паўстання 1830—1831 гг. на Беларусі: біябібліягр. слоўнік. — Мн., 2006.
** Potrykowski J. Tułactwo Polaków we Francji. Dziennik emigranta / Wyd. A. Owsiñska. T. 1-2. Kraków, 1974. — Т. 2. S. 268, 270;
** Bielecki R. Słownik biograficzny oficerów powstania listopadowego. T. 1-3. Warszawa, 1995—1998. — T. 2. S. 184;
** Kaczkowski J. Konfiskaty na ziemiach polskich pod zaborem rosyjskim po powstaniach roku 1831 i 1863. — Warszawa, 1918;
** Paszkiewicz M. Lista emigrantów polskichw Wielkiej Brytanii otrzymujłcych zasiłki od rządu brytyjskiego w latach 1834—1899 // Materiały do biografii, genealogii i heraldyki polskiej. T. 2. Buenos Aires, 1964. S. 59-109. — S. 76;
** Paszkiewicz M. Polacy naturalizowany w Wielkiej Brytanii w XIX wieku // Materiały do biografii, genealogii i heraldyki polskiej. T. 3. Buenos Aires, 1964. S. 65-116. — S. 88;
** PSB.
* Пачынальнікі: З гісторыка-літаратурных матэрыялаў XIX ст.  — Мн., 1977. — С. 186—191;
* Хаўстовіч М. Айчына здалёку і зблізку. — Мн., 2006.

Катэгорыя:Асобы
Катэгорыя:Удзельнікі паўстання 1830—1831 гадоў
Стаўрыды

**Стаўры́ды** (*Trachurus*) — род марскіх драпежных рыб з сямейства  атрада .

## Назва 
Лацінская назва роду паходзіць ад грэчаскіх слоў trachys — «грубы», і oura — «хвост».

## Апісанне 
Цела рыбы падоўжанае, верацянападобнае. Даўжыня ў сярэднім каля 30 сантыметраў, але можа дасягаць 70, канчаецца тонкім хваставым сцяблом і шырока раздвоеным хваставым плаўніком. Два спінныя плаўнікі. На падхваставым плаўніку ёсць два вострыя прамяні. Вага ў сярэднім каля 300 грам, але можа дасягаць больш за 1 кілаграм. Луска дробная, на бакавой лініі знаходзяцца касцяныя пласцінкі з шыпамі, якія абараняюць рыбу ад драпежнікаў.

Кормяцца дробнай рыбай і ракападобнымі.

## Віды 
Найбольш вядомыя віды: , 

## Літаратура 
* 
* Семейство Ставридовые (Carangidae) // Жизнь животных: в 6-ти томах. / Под редакцией профессоров Н. А. Гладкова, А. В. Михеева. — М.: Просвещение, 1970.

Катэгорыя:Стаўрыдавыя
Славутыч

**Славутыч** () — горад у Кіеўскай вобласці Украіны. Горад стаіць на левым беразе Дняпра (Славутыч — старажытная славянская назва Дняпра). Станам на сакавік 2025 года, насельніцтва Славутыча каля 20.000 чалавек. Большасць дарослага насельніцтва працуе на Чарнобыльскай АЭС.

## Геаграфія 
Славутыч размешчаны на левым беразе Дняпра, за 40 км ад Чарнігава, 45 км ад Прыпяці, 50 км ад Чарнобыля і 200 км ад Кіева. Геаграфічна знаходзіцца ў межах Чарнігаўскага раёна Чарнігаўскай вобласці, аднак адміністрацыйна адносіцца да Кіеўскай вобласці.

## Гісторыя 
Славутыч — наймаладзейшы горад Украіны. Яго будаўніцтва пачалося ў 1986 годзе неўзабаве пасля Чарнобыльскай аварыі, каб размясціць у ім працаўнікоў АЭС з сем’ямі, эвакуіраваных з Прыпяці. Назва ўзятая ад старарускай назвы ракі Дняпро.

Першыя жыхары засяліліся ў свае хаты ў кастрычніку 1988 года. Дагэтуль тут пераважна жывуць пацярпелыя, адселеныя з забруджанай зоны, 8000 з якіх у часе аварыі былі дзецьмі. Большасць працаздольнага насельніцтва Славутыча працуе на атамнай станцыі, куды пракладзеная , што двойчы перасякае беларускую мяжу, а таксама на прадпрыемствах зоны адчужэння.

Славутыч быў запланаваны як «горад XXI стагоддзя», у яго пабудове ўдзельнічалі будаўнікі і архітэктары з васьмі савецкіх рэспублік: Азербайджанскай, Армянскай, Грузінскай, Латвійскай, Літоўскай, Расійскай, Украінскай і Эстонскай. У выніку горад падзелены на восем мікрараёнаў, якія маюць свой унікальны стыль і атмасферу.

Да 17 ліпеня 2020 горад меў статус абласнога значэння і не ўваходзіў у склад якога-небудзь раёнаў. Горад быў цэнтрам Славутыцкага гарадскога савета.

## Насельніцтва 
### Колькасць 
У Славутычы назіраецца высокая нараджальнасць і нечакана нізкая смяротнасць, таму сярэдні ўзрост жыхара Славутыча значна меншы за любы іншы горад Украіны. Больш за ⅓ ягоных насельнікаў маладзейшыя за 18 гадоў.

### Мова 
## Гарады-пабрацімы 
## Спасылкі 
* Афіцыйны сайт  
* База дадзеных Дзяржаўнай службы статыстыкі Украіны  

Катэгорыя:Гарады Кіеўскай вобласці
Катэгорыя:Населеныя пункты, заснаваныя ў 1986 годзе
Стахава

**Ста́хава** (, ) — вёска ў Столінскім раёне Брэсцкай вобласці Беларусі. Уваходзіць у склад Плотніцкага сельсавета.

## Геаграфія 
Размешчана за 27 км на паўночны захад ад Століна, за 248 км ад Брэста, за 6 км ад чыгуначнай станцыі Прыпяць, 6 км на паўночны ўсход ад Плотніцы, за 5 км на поўнач ад Асаўцоў.

## Гісторыя 
Упершыню згадана ў прывілеі пінскага князя Фёдара Іванавіча Яраславіча ад 1503 года баярыну Карпу Карпавічу на востраў Асавы і дварышчы ў сёлах Стахава і Плотніца.

У XVI—XVIII стагоддзях вёска ў складзе Вялікага Княства Літоўскага.

З 1793 года ў складзе Расійскай імперыі.

З 1921 года ў складзе Польшчы. З 1939 года ў складзе Беларускай ССР. У 1940—1954 гадах цэнтр Стахаўскага сельсавета.

## Насельніцтва 
* 2001 год -- 1162 жыхары, 470 двароў

## Славутасці 
* Царква Покрыва Прасвятой Багародзіцы (1857) — .

## Памятныя мясціны 
* Помнік землякам, якія загінулі ў Вялікую Айчынную вайну.

## Эканоміка 
Каля вёскі размешчана Міні-ГЭС «Стахава»

## Вядомы асобы 
* Уладзімір Уладзіміравіч Апанасовіч (нар. 1951) — беларускі спецыяліст у галіне прыбораў і метадаў эксперыментальнай фізікі, інфарматыкі.
* Міхаіл Аляксандравіч Бычкоўскі — беларускі кераміст.
* Харытон Сцяпанавіч Гарагляд (1898—1985) — беларускі вучоны ў галіне ветэрынарыі, акадэмік АН БССР (1950), Акадэміі сельскагаспадарчых навук БССР (1957), Заслужаны дзеяч навукі БССР (1949).

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
* Стахава на Radzima.org
* Рэальны прагноз надвор’я ў вёсцы Стахава

Катэгорыя:Плотніцкі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Столінскага раёна
Кадзііўка

**Кадзііўка**.

## Назва 
У 1937—1943 — **Сэрго**, або **Сярго** (), у 1978—2016 — **Стаха́наў** ().

12 мая 2016 года Вярхоўная Рада Украіны ў рамках дэкамунізацыі прыняла пастанову аб перайменаванні Стаханава ў Кадзііўку.

## Крыніцы 
## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
* Неафіцыйны сайт горада 

Катэгорыя:Гарады Луганскай вобласці
Васіль Сямёнавіч Стафанік

**Васіль Сямёнавіч Стафа́нік** (; ) — украінскі пісьменнік.

## Біяграфія 
Нарадзіўся 14 мая 1871 года ў сялянскай сям’і.

У 1892—1900 гадах вучыўся на медыцынскім факультэце Кракаўскага ўніверсітэта. Браў удзел у дзейнасці польскіх сацыял-дэмакратычных гурткоў.

## Асаблівасці творчасці 
Друкавацца пачаў у 1897 годзе.
Пісаў галоўным чынам навелы пра жыццё і норавах галіцыйскай вёскі. У цэлым шэрагу навел («Палій», «Суд», «Кленові лісткі», «Навіна», «Камінний хрест», «Май», «Злодій», «Лесева прозвішча», «Стратився», «Виводили з вёскі» і інш) Стафанік паказаў побыт прыгнечанага галіцкага працоўнага сялянства ва ўмовах капіталістычнай рэчаіснасці, адбіўшы праявы «ідыятызму вясковага жыцця», бесперспектыўнае існаванне ў празмернай працы. Персанажы ў Стафаніка нясуць на сабе адбітак фаталістычнай асуджанасці. Падкрэсліваючы біялагічны пачатак у чалавеку, Стафанік надаваў часам шмат увагі паталагічным з’явам («Басараба») або праявам глыбокага адзічання («Злодій»). Апавяданні, напісаныя падчас імперыялістычнай вайны, маюць пацыфісцкае адценне.
 
Для мастацкага метаду пісьменніка ўласціва спалучэнне экспрэсіянізму з натуралістычнымі тэндэнцыямі.

Паводле навел Васіля Стафаніка ў 1968 годзе зняты мастацкі фільм «Каменны крыж». Асобныя яго творы пераклалі на беларускую мову Максім Багдановіч, Рамуальд Зямкевіч, Янка Саламевіч, Кузьма Чорны.
 Украіны, 1996]]

## Крыніцы 
## Літаратура 
* 
* Енциклопедія українознавства. У 10-х т. / Гол. ред. Володимир Кубійович. — Париж; Нью-Йорк: Молоде Життя, 1954—1989.
* 

## Спасылкі 
Катэгорыя:Украінамоўныя пісьменнікі
Катэгорыя:Памерлі ад пнеўманіі
Катэгорыя:Асобы на марках
Табліца

**Таблі́ца** (ад  — дошка) — спосаб перадачы зместу, які палягае ў арганізацыі структуры даных, у якой асобныя элементы змешчаны ў ячэйкі, кожнай з каторых супастаўлена пара значэнняў — нумар радка і нумар калонкі (слупка). Такім чынам, усталёўваецца адмысловая сувязь паміж элементамі, прыналежнымі аднаму слупку ці аднаму радку.

* Табліца памнажэння — табліца Піфагора.
* Табліца вытворных — спіс матэматычных формул для вылічэння вытворных.
* Табліца Мендзялеева — перыядычная сістэма элементаў.
* Хэш-табліца — структура даных, якая асацыіруе ключы са значэннямі.
* Каскадная табліца стыляў — CSS (англ. Cascading Style Sheets).
* Табліца маршрутызацыі — найпрасцейшая форма правіл маршрутызацыі.
* Сімплекс-табліца — табліца для рашэння задачы лінейнай аптымізацыі сімплекс-метадам.
* Табліца ў рэляцыйных базах даных — структура даных, якая захоўвае набор аднатыповых запісаў.
* Электронная табліца — арганізацыя даных і формул для апрацоўкі таблічным працэсарам; часта сам таблічны працэсар называюць электроннай табліцай.

## Зноскі 
## Літаратура 
* 
* Таблі́ца // 
* 
* 

Катэгорыя:Базы даных
Кубак Беларусі па футболе 2009/2010

**Кубак Беларусі па футболе 2009/2010** — 19-ы розыгрыш Кубка Беларусі. 
Пераможцам Кубка стаў футбольны клуб БАТЭ з Барысава (другі раз у гісторыі), 
які ў фінале разграміў жодзінскае «Тарпеда» з лікам 5:0.

## Каляндар 
## 1/32 фінала 
На гэтай стадыі прынялі ўдзел 32 клубы:
* 6 пераможцаў рэгіянальных Кубкаў (Д4 — КФК);
* 14 клубаў Другой Лігі (Д3) (усе клубы лігі);
* 12 клубаў Першай Лігі (Д2) (з 14).

Гульні прайшлі 12 і 15 ліпеня 2009.
*Згодна з рэгламентам, на дадзенай стадыі пераможца вызначаецца па выніку аднаго матчу.*

## 1/16 фінала 
На гэтай стадыі прынялі ўдзел 32 клубы:
* 16 пераможцаў 1/32 фінала;
* 2 астатнія клубы Першай Лігі (Д2): «Хваля» (Пінск) і «Верас» (Нясвіж).
* 14 клубаў Вышэйшай Лігі (усе).

Гульні прайшлі з 7 па 9 жніўня 2009.
*Згодна з рэгламентам, на дадзенай стадыі пераможца вызначаецца па выніку аднаго матчу.*

## 1/8 фінала 
*Згодна з рэгламентам, на дадзенай стадыі пераможца вызначаецца па выніках двух матчаў.*

### Першыя матчы 
Першыя матчы прайшлі з 28 кастрычніка па 22 лістапада 2009.

### Адказныя матчы 
Адказныя матчы прайшлі з 4 па 27 лістапада 2009.

## Чвэрцьфіналы 
*Згодна з рэгламентам, на дадзенай стадыі пераможца вызначаецца па выніках двух матчаў.*

### Першыя матчы 
Першыя матчы прайшлі 13 і 14 сакавіка 2010.

### Адказныя матчы 
Адказныя матчы прайшлі 17 і 18 сакавіка 2010.

## Паўфіналы 
*Згодна з рэгламентам, на дадзенай стадыі пераможца вызначаецца па выніках двух матчаў.*

### Першыя матчы 
Першыя матчы прайшлі 24 сакавіка 2010.

### Адказныя матчы 
Адказныя матчы прайшлі 28 сакавіка 2010.

## Фінал 

## Спасылкі 
* football.by

2010
Катэгорыя:Спорт у Беларусі ў 2009 годзе
Катэгорыя:Спорт у Беларусі ў 2010 годзе
Катэгорыя:2009 год у футболе
Катэгорыя:2010 год у футболе
Ялавічына

**Я́лавічына**, таксама **гавя́дзіна** — мяса буйной рагатай жывёлы.

## Назва 
## Разбор тушы 
У розных краінах існуюць разнастайныя традыцыі разбору тушы. Але звычайна разбор складаецца з паслядоўных аперацый: падзелу на асобныя часткі; выдалення сухажылляў і храсткоў; аддзялення мяса ад костак. Разабранае мяса сартуюць у залежнасці ад кулінарнага выкарыстання.

Найбольш важныя часткі тушы:
* Шыя (для фаршу, катлет і супу)
* Лапатка (для варэння, тушэння дробнымі кавалкамі і фаршу)
* Грудзінка (для тушэння, варэння, запякання і фаршу)
* Пакромка (для фаршу, катлет і супу)
* Пахвінне (для смажання, катлет і фаршу)
* Паяснічная частка (для паляндвіцы, запякання, смажання, катлет, фаршу, супу)
* Сцягно (верхняя і ўнутраная часткі для смажання і запякання, бакавая і вонкавая часткі толькі для варэння і тушэння)
* Выразка (для смажання і запякання вялікімі кавалкамі)
* Галава
* Рабрынне
* Нага і галёнка
thumb|center|400px

## Літаратура 
* Анфимова Н., Захарова Т., Татарская Л. Кулинария. — М.: Экономика, 1982. С. 54 — 60

## Спасылкі 
* Кухня Беларусі 
* Производство говядины в Беларуси: перспективы развития 
* Як гэта па-нашаму?

Катэгорыя:Мяса
Касцёл Святога Станіслава (Мядзел)

**Касцёл Святога Станіслава** — касцёл, які існаваў у Мядзелі з 1454 да 1942 года. У другой палове XIX стагоддзя ў архітэктуры касцёла спалучаліся элементы стыляў барока і класіцызму.

Да пачатку XX стагоддзя Мядзел падзяляўся на два мястэчкі — Стары Мядзел і Новы Мядзел, у выніку чаго да Другой сусветнай вайны ў кожнай з частак існавала асобная парафія.

У 1543 годзе на месцы былога касцёла былі пабудаваныя капліца і двор.

У 1843 годзе касцёл уваходзіў у Мінскую дыяцэзію Надвіленскага дэканата. 1850 год — касцёл у складзе Віленскай дэцэзіі Надвіленскага дэканату.

У першай палове XIX стагоддзя касцёл размяшчаўся на цэнтральным пляцы мястэчка Новы Мядзел. Уяўляў сабой драўляны храм крыжовай кампазіцыі. Меў купал у цэнтральнай частцы і дзве сакрыстыі пры прэзбітэрыі. На галоўным фасадзе знаходзіліся дзве чацверыковыя дзвух’ярусныя вежы, якія завяршаліся барочнымі фігурнымі купаламі. Па баках уваходу ў будынак былі размешчаныя падвойныя высокія круглыя калоны, якія неслі франтон з паўцыркульным акном. Унутры касцёла знаходзіліся 6 алтароў «старасвецкай разьбы».

Пасля 1852 года пасля рэканструкцыі санктуарый стаў прамавугольным, а сам касцёл быў вертыкальна ашаляваны і пакрыты гонтавым дахам.

## Літаратура 
* Габрусь Т. В. Мураваныя харалы: Сакральная архітэктура беларускага барока / Т. В. Габрусь. Мн.: Ураджай, 2001.— 287 с.: іл. ISBN 985-04-0499-X, с. 226—227.

## Спасылкі 
* Касцёл Святога Станіслава // Radzima.org
* Здымак касцёла і ўваходнай брамы (1936) // Збор Нацыянальнага лічбавага архіву Польшчы

Катэгорыя:Касцёлы Мядзела
Катэгорыя:Гісторыя Мядзела
Катэгорыя:Колішнія касцёлы Мінскай вобласці
Кубак Беларусі па футболе 2004/2005

**Кубак Беларусі па футболе 2004/2005** — 14-ы розыгрыш Кубка Беларусі. 
Пераможцам Кубка ўпершыню стаў футбольны клуб МТЗ-РІПА з Мінска, 
які ў фінале перамог барысаўскі БАТЭ з лікам 2:1.

## Каляндар 
## 1/32 фінала 
На гэтай стадыі прынялі ўдзел 30 клубаў:
* 2 пераможцы рэгіянальных Кубкаў (Д4 — КФК);
* 13 клубаў Другой Лігі (Д3) (усе клубы лігі);
* 15 клубаў Першай Лігі (Д2) (усе клубы лігі, акрамя мінскага «Дынама-Юні»).

Гульні прайшлі 14 ліпеня 2004.
*Згодна з рэгламентам, на дадзенай стадыі пераможца вызначаецца па выніку аднаго матчу.*

## 1/16 фінала 
На гэтай стадыі прыняў удзел 31 клуб:
* 15 пераможцаў 1/32 фінала;
* 16 клубаў Вышэйшай Лігі (усе).

Па прычыне няцотнай колькасці клубаў, мазырская «Славія» па жараб'ёўцы аўтаматычна прайшла ў наступны раўнд.

Гульні прайшлі з 14 жніўня па 25 верасня 2004.
*Згодна з рэгламентам, на дадзенай стадыі пераможца вызначаецца па выніку аднаго матчу.*

## 1/8 фінала 
Гульні прайшлі з 12 кастрычніка па 14 лістапада 2004.
*Згодна з рэгламентам, на дадзенай стадыі пераможца вызначаецца па выніку аднаго матчу.*

## Чвэрцьфіналы 
*Згодна з рэгламентам, на дадзенай стадыі пераможца вызначаецца па выніках двух матчаў.*

### Першыя матчы 
Першыя матчы прайшлі 3 красавіка 2005.

### Адказныя матчы 
Адказныя матчы прайшлі 7 красавіка 2005.

## Паўфіналы 
*Згодна з рэгламентам, на дадзенай стадыі пераможца вызначаецца па выніках двух матчаў.*

### Першыя матчы 
Першыя матчы прайшлі 12 красавіка 2005.

### Адказныя матчы 
Адказныя матчы прайшлі 4 мая 2005.

## Фінал 

## Спасылкі 
* football.by 

2005
Катэгорыя:Спорт у Беларусі ў 2004 годзе
Катэгорыя:Спорт у Беларусі ў 2005 годзе
Катэгорыя:2004 год у футболе
Катэгорыя:2005 год у футболе
Герб Лёзна

**Герб Лёзна** — герб гарадскога пасёлка Лёзна і Лёзненскага раёна. Герб і сцяг зацверджаны Указам Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь ад 20 студзеня 2006 г. № 36.

## Апісанне 
Герб Ліёзна ўяўляе сабой выяву ў блакітным полі іспанскага шчыта — залатая кроква, пад ёй — герб «Агінец». Вароты крэпасці, або трон чырвонага колеру, на якім крыж, або скіпетр срэбнага колеру.

## Гісторыя 
У 1555 г. Мікулінская воласць каралём Жыгімонтам II была падорана Рыгору Валовічу, старасце Мярэцкаму, а ў 1573 г. — ваяводзе Смаленскаму. Ягоная дачка Раіна (Рэгіна) Валовіч выйшла замуж за Багдана Мацвеевіча Агінскага і перадала Мікуліна ў якасці пасагу роду князёў Агінскіх. Яе сын Самуэль Багданавіч Агінскі пры падзеле бацькоўскіх маёнткаў у 1625 г. атрымаў Мікуліна і Лёзна, якое, як сведчаць некаторыя крыніцы, было заснавана ў пачатку ХVII стагоддзя князем Багданам. У 1654 г. Лёзна згадваецца ў дакументах як мястэчка. Пасля смерці Самуэля Багданавіча ў 1657 г. адбыўся падзел уладанняў паміж яго сынамі. Старэйшы Сымон (Шыман) Караль Агінскі, ваявода Мсціслаўскі, валодаў Лёзнам да 1699 г. Пасля яго смерці мястэчка было падзелена паміж сынамі Багуславам, Марцыянам Міхалам і Аляксандрам. У 1786 г. Агінскія заснавалі тут каменную праваслаўную царкву. Пасля першага падзелу Рэчы Паспалітай мястэчка Лёзна ў 1870 г. ад Агінскіх перайшло да Храпавіцкіх, а пазней — да палкоўніка Шыбекі.

Такім чынам, асновай сучаснага афіцыйнага геральдычнага сімвалу Лёзна з'яўляецца герб «Агінец» — родавы знак князёў Агінскіх, якія на працягу даволі доўгага гістарычнага перыяду былі ўладальнікамі гэтага паселішча. Апроч фамільнай сімволікі ў гербе скарыстана такая геральдычная фігура, як залатая кроква. Яе можна разглядаць і як літару «л» — першую ў назве гарадскога пасёлка. Спалучэнне родавага знака былых уладальнікаў з разнастайнымі геральдычнымі фігурамі з'яўляецца папулярным прыёмам у сучаснай геральдыцы.

Аўтар герба М. М. Елінская, мастак А. У. Леўчык.

## Гл. таксама 
* Сцяг Лёзна

## Літаратура 
г. п. Лёзна // Адамушка, У. І. Геральдычны вянок Віцебшчыны / У. І. Адамушка, М. М. Елінская, С. В. Рублеўскі. — Віцебск : Віцеб. абл. друк., 2010. — С. 55, 56.

## Спасылкі 
* [Указ Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь(https://be.wikipedia.org/wiki/%D0%9F%D1%80%D1%8D%D0%B7%D1%96%D0%B4%D1%8D%D0%BD%D1%82_%D0%A0%D1%8D%D1%81%D0%BF%D1%83%D0%B1%D0%BB%D1%96%D0%BA%D1%96_%D0%91%D0%B5%D0%BB%D0%B0%D1%80%D1%83%D1%81%D1%8C) ад 20 студзеня 2006 г. № 36.]

Катэгорыя:Лёзна
Катэгорыя:Лёзненскі раён
Лёзна
Лёзненскі
Тэарэма Грына — Тао

У тэорыі лікаў **тэарэма Грына-Тао**, даказаная Бенам Грынам і Тэрэнцам Тао ў 2004 годзе, сцвярджае, што паслядоўнасць простых лікаў змяшчае адвольна доўгія арыфметычныя прагрэсіі. А дакладней, для любога натуральнага  існуюць арыфметычныя прагрэсіі, якія ўтрымліваюць  простых лікаў. Па сутнасці, доказ тэарэмы ўяўляе сабою пашырэнне тэарэмы Семерэдзі.

## Гісторыя задачы
Гіпотэза аб існаванні адвольна доўгіх арыфметычных прагрэсій з простых лікаў дастаткова вядомая. Аўтар гэтай гіпотэзы невядомы, і яе можна апісаць як класічную, ці, нават, "народную". У Дзіксанавай "Гісторыі тэорыі лікаў"
адзначана, што каля 1770 года Лагранж і Варынг даследавалі, якой мае быць рознасць арыфметычнай прагрэсіі з *L* простых, і цяжка ўявіць, каб яны не цікавіліся тым, ці былі іхнія ацэнкі дакладнымі для ўсіх *L*.

З’яўленне гэтай гіпотэзы не было нечаканасцю, бо простая эўрыстыка, заснаваная на тэарэме пра размеркаванне простых лікаў наводзіць на думку, што існуе \gg N^2/(\log N)^k  -членных паслядоўнасцей простых  p_1,p_2,\ldots,p_k  у арыфметычнай прагрэсіі, дзе кожны з p_i не перавышае . У 1923 годзе Хардзі і Літльвуд
выставілі адну дужа агульную гіпотэзу, якая ў адмысловым выпадку ўтрымлівае гіпотэзу пра тое, што лік такіх -членных прагрэсій асімптатычна роўны 
C_k N^2/(\ln N)^k
 з некаторай яўнай сталай C_k > 0.

Першы поспех на шляху доказу гэтых здагадак быў дасягнуты ван-дэр-Корпутам,
які, карыстаючыся метадам Вінаградава для сум па простых ліках, даказаў гіпотэзу ў выпадку ,
гэта значыць, што існуе бясконца многа троек простых лікаў у арыфметычнай прагрэсіі. Аднак, тады пытанне пра даўжэйшыя арыфметычныя паслядоўнасці канчаткова развязана не было.
Пазней былі атрыманы некаторыя іншыя вынікі, якія ўскосна пацвярджалі выказаныя здагадкі.
Развязак задачы пра арыфметычныя прагрэсіі з простых лікаў быў завершаны работай Грына і Тао.
Больш дакладна, няхай дадзены любыя цэлалікавыя мнагасклады  ад адной зменнай  з нулявымі сталымі складнікамі, тады існуе бясконца многа цэлых , , такіх што лікі  адначасова простыя. Адмысловы выпадак, калі мнагасклады роўныя , дае папярэдні вынік пра існаванне арыфметычных прагрэсій даўжыні  з простых лікаў.

## Лікавыя вынікі
Вышэйазначаныя вынікі ёсць тэарэмамі існавання і не паказваюць, як знайсці такія прагрэсіі. 18 студзеня 2007 Яраслаў Урублеўскі знайшоў першую вядомую арыфметычную прагрэсію з 24 простых лікаў:
:468 395 662 504 823 + 205 619 · 223 092 870 · *n*, для *n* ад 0 да 23.
Сталая 223092870 ёсць здабыткам усіх простых лікаў ад 2 да 23.

17 траўня 2008 года Урублеўскі і Раанан Чэрмані адшукалі першы вядомы выпадак з 25 простых лікаў:
:6 171 054 912 832 631 + 366 384 · 223 092 870 · *n*, для *n* = ад 0 да 24.

12 красавіка 2010 Бенуа Перышон, карыстаючыся праграмай Урублеўскага і Джэфа Рэйнальдса ў праекце размеркаваных вылічэнняў PrimeGrid адшукаў першы вядомы выпадак 26 простых лікаў ():
:43 142 746 595 714 191 + 23 681 770 · 223 092 870 · *n*, для *n* = ад 0 да 25.

Катэгорыя:Тэорыя лікаў
Катэгорыя:Простыя лікі
Катэгорыя:Тэарэмы
Жуль дэ Сверт

**Жуль дэ Сверт** (; , Лёвен — , Астэндэ) — бельгійскі віяланчэліст, кампазітар і музычны педагог.

## Біяграфія 
Скончыў з адзнакай Брусельскую кансерваторыю (1858) у Адрыяна Франсуа Серва. Канцэртаваў па Еўропе, у 1865 г. паступіў канцэртмайстрам у аркестр Дзюсельдорфа, у 1868 г. быў салістам прыдворнай капэлы ў Веймары, у 1869—1872 гг. выкладаў у Берлінскай Вышэйшай школе музыкі. У 1874 г. па запрашэнні Рыхарда Вагнера працаваў канцэртмайстрам у Байрайце. Затым працаваў у Вісбадэне і Лейпцыгу. У 1888 г. узначаліў Музычную акадэмію ў Астэндэ і мясцовы аркестр, па сумяшчальніцтве выкладаючы віяланчэль у кансерваторыях Гента і Бругэ.

Кампазітарская спадчына дэ Сверта ўключае оперу «Альбігойцы» (; 1878), сімфонію, тры віяланчэльныя канцэрты, песні.

## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Віяланчэлісты
Катэгорыя:Кампазітары Бельгіі
Катэгорыя:Акадэмічныя музыканты Бельгіі
Катэгорыя:Музычныя педагогі Бельгіі
Катэгорыя:Нарадзіліся ў Лёвене
Катэгорыя:Памерлі ў Астэндэ
Табліца маршрутызацыі

**Табліца маршрутызацыі** — электронная табліца (файл) ці база дадзеных, што змяшчаецца ў маршрутэзатары ці вузле сеткі, і апісвае суадносіны паміж адрасамі прызначэння і інтэрфейсамі, праз якія належыць адправіць пакет дадзеных да наступнага маршрутызатара. З'яўляецца найпростай формай *правілаў маршрутызацыі*.

Табліца маршрутызацыі звычайна змяшчае:
* адрас сеткі ці вузла прызначэння, альбо указанне, што маршрут з'яўляецца *маршрутам по змоўчванню*
* маску сеткі прызначэння (для IPv4-сетак маска /32 (255.255.255.255) дазваляе указаць адзінкавы вузел сеткі)
* шлюз, што пазначае адрас маршрутызатара ў сетцы, праз які патрэбна адаслаць пакет, наступны да загаданага адраса прызначэння
* інтэрфейс (у залежнасці ад сістэмы гэта можа быць парадкавы нумар, GUID ці сімвальнае імя прылады)
* **метрыка** — лічбавы паказнік, што задае пераважнасць маршрута. Чым меншы лік, тым больш пераважны маршрут маршрут (інтуітыўна ўяўляецца як адлегласць).

У табліцы можа быць адзін, а ў некаторых аперацыйных сістэмах і некалькі шлюзаў па змоўчванню. Такі шлюз ужываецца для сетак у якіх няма больш дакладных маршрутаў у *табліцы маршрутызацыі*.

Тыпы запісаў у табліцы маршрутызацыі:
* маршрут да сеткі
* маршрут до камп'ютара
* маршрут па змоўчванню

## Гл. таксама 
:Статическая маршрутизация
:Таблица наведения

Катэгорыя:Маршрутызацыя
Менскае Евангелле

**Менскае Евангелле** — помнік старабеларускай пісьмова-кніжнай культуры XIV ст. Цяперашняе месцазнаходжанне рукапісу невядома.

Паводле сцвярджэння ўкраінскага навукоўца , які грунтоўна даследаваў Менскае Евангелле і ўпершыню апублікаваў яго частку ў 1931 годзе, фрагмент гэтага помніка (35 аркушаў пергаменту) быў знойдзены ў 1860-я гады ў руінах старой пабудовы, магчыма царквы, у фальварку Масюкоўшчына каля Мінска. У 1920-я гады належаў жыхарцы ўкраінскага горада Камянца-Падольскага Ларысе Кузьмінскай.

Тэкст Мінскага Евангелля напісаны на аркушах пергаменту буйнога фармату (in folio) уставам у два слупкі. Сустракаліся ініцыялы (загалоўныя літары), намаляваныя ў так званым звярыным стылі. Па сваіх моўных асаблівасцях рукапіс быў, на думку даследчыка, «копіяй з царкоўна-славянскага апракаса, у якой захаваліся паўднёва-славянскія і агульныя ўсходне-славянскія рысы і ў якую перапісвальнікі-беларусы… унеслі асаблівасці жывой беларускай мовы». На думку ўкраінскага навукоўца, гэты помнік узнік на мяжы паўднёва-заходняга і паўночна-ўсходняга дыялектаў беларускай мовы, быў перапісаны ў XIV ст. дзесьці паміж Дняпром і Бярэзінай. Тэкст гэтага Евангелля апублікаваны ў дадатку да даследаванняў М. Драй-Хмары, дзе змешчаны таксама фотакопіі першай і апошняй старонкі захаванай часткі рукапісу.

Паводле агульнага характару Менскае Евангелле блізкае да Друцкага, Лаўрышаўскага, Мсціжскага і іншых евангелляў падобнага тыпу, што шырока бытавалі, перапісваліся і чыталіся на беларускіх землях у часы Сярэднявечча.

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Старажытнабеларуская літаратура
Катэгорыя:Рукапісы Евангелляў
Катэгорыя:Гісторыя Мінска
Катэгорыя:Гісторыя Вялікага Княства Літоўскага
Парламенцкія выбары ў Грузіі (2012)

thumb|300px|Вынікі галасавання па партыйных спісамі
**Парламенцкія выбары ў Грузіі** адбыліся 1 кастрычніка 2012 года. Абіралася 150 дэпутатаў Парламента на чатырохгадовы тэрмін. 73 дэпутата былі абраны па мажарытарнай сістэме ў аднамандатных акругах, яшчэ 77 — па прапарцыйнай сістэме па партыйных спісах. Выбары прайшлі па новым выбарчым кодэксе. 19 партыям было адмоўлена ў рэгістрацыі. Да 24 верасня Цэнтравыбаркам зарэгістраваў 2806 кандыдатаў, на адно месца ў аднамандатных акругах прэтэндавалі ад 2 да 10 чалавек. Чакаецца, што новае скліканне парламента будзе засядаць ужо ў Кутаісі.

Па выніках выбараў, у парламент увайшлі прадстаўнікі толькі дзвюх палітычных сіл: «Грузінская мара — Дэмакратычная Грузія» (83 месцы) і «Адзіны нацыянальны рух» (67 месцаў).

Катэгорыя:2012 год у Грузіі
Катэгорыя:Выбары 2012 года
Катэгорыя:Выбары ў Грузіі
Катэгорыя:Падзеі 1 кастрычніка
Катэгорыя:Кастрычнік 2012 года
Навушнікі

[thumb|right|Навушнікі [Technics]]
**Навушнікі** — прылада для персанальнага праслухоўвання музыкі, мовы ці іншых гукавых сігналаў. У камплекце з мікрафонам могуць служыць галаўной гарнітурай — сродкам для вядзення перамоў па тэлефону ці іншаму сродку галасавой сувязі. Акрамя таго, навушнікі выкарыстоўваюцца ў гуказапісвальных студыях для дакладнага кантролю запіснога трэка музычнай кампазіцыі.

## Гл. таксама 
* Гучнагаварыцель

## Спасылкі 
* Нетрадыцыйныя выпраменьвальнікі. Артыкул.

Катэгорыя:Бытавая электроніка
Катэгорыя:Акустычныя сістэмы
Катэгорыя:Радыётэхніка
*
Студыйны альбом

**Студыйны альбом** — музычны альбом, які складаецца з кампазіцый, запісаных пад кантролем гукарэжысёра на студыі гуказапісу. Студыйны альбом змяшчае нядаўна напісаны і запісаны матэрыял, які вылучаецца з кампіляцый ці перавыданняў альбома, ці канцэртны запіс, зроблены падчас выканання на месцы. Студыйныя альбомы, як правіла, доўга пішуцца і апрацоўваюцца, перш чым будуць скончанымі.

У сучаснай тэхналогіі запісу музыканты могуць быць запісаны ў паасобных пакоях і ў розны час, слухаючы іншыя часткі пры дапамозе навушнікаў; кожная запісаная частка ўлічваецца як асобны трэк.

## Гл. таксама 
* Музычны альбом
* Музычны рэліз

## Крыніцы 
Катэгорыя:Тыпы музычных альбомаў
Кубак Беларусі па футболе 2005/2006

**Кубак Беларусі па футболе 2005/2006** — 15-ы розыгрыш Кубка Беларусі. 
Пераможцам Кубка ўпершыню стаў футбольны клуб БАТЭ з Барысава, 
які ў фінале перамог салігорскі «Шахцёр» у дадатковы час з лікам 3:1 (1:1 пасля асноўнага часу).

## Каляндар 
## 1/32 фінала 
На гэтай стадыі прынялі ўдзел 32 клубы:
* 3 пераможцы рэгіянальных Кубкаў (Д4 — КФК);
* 13 клубаў Другой Лігі (Д3) (усе клубы лігі, акрамя мінскай «Змены-2»);
* 16 клубаў Першай Лігі (Д2) (усе клубы лігі).

Гульні прайшлі 15 чэрвеня 2005.
*Згодна з рэгламентам, на дадзенай стадыі пераможца вызначаецца па выніку аднаго матчу.*

## 1/16 фінала 
На гэтай стадыі прынялі ўдзел 30 клубаў:
* 16 пераможцаў 1/32 фінала;
* 14 клубаў Вышэйшай Лігі (усе).

Па жараб'ёўцы «Баранавічы» і «Полацк» аўтаматычна прайшлі ў наступны раўнд.

Гульні прайшлі 23 і 24 ліпеня 2005.
*Згодна з рэгламентам, на дадзенай стадыі пераможца вызначаецца па выніку аднаго матчу.*

## 1/8 фінала 
Гульні прайшлі 21 верасня 2005.
*Згодна з рэгламентам, на дадзенай стадыі пераможца вызначаецца па выніку аднаго матчу.*

## Чвэрцьфіналы 
*Згодна з рэгламентам, на дадзенай стадыі пераможца вызначаецца па выніках двух матчаў.*

### Першыя матчы 
Першыя матчы прайшлі 1 красавіка 2006.

### Адказныя матчы 
Адказныя матчы прайшлі 5 красавіка 2006.

## Паўфіналы 
*Згодна з рэгламентам, на дадзенай стадыі пераможца вызначаецца па выніках двух матчаў.*

### Першыя матчы 
Першыя матчы прайшлі 10 красавіка 2006.

### Адказныя матчы 
Адказныя матчы прайшлі 14 красавіка 2006.

## Фінал 

## Спасылкі 
* football.by 
* weltfussballarchiv.com 

2006
Катэгорыя:Спорт у Беларусі ў 2005 годзе
Катэгорыя:Спорт у Беларусі ў 2006 годзе
Катэгорыя:2005 год у футболе
Катэгорыя:2006 год у футболе
Энрыке Іглесіяс

**Энрыке́ Міге́ль Ігле́сіяс Прэ́йслер** (; нар. 8 мая 1975 Мадрыд, Іспанія) — іспанскі спявак, аўтар песень, прадзюсар і акцёр. Іглесіяс пачынаў сваю кар’еру пад псеўданімам «Энрыке Марцінез» () і працаваў на непрыкметны мексіканскі лэйбл «FonoMusic». Цяпер Энрыке Іглесіяс — самы вядомы з прадстаўнікоў лацінаамерыканскай музыкі ў свеце, а ў яго калекцыі шмат статуэтак «Грэмі» і «American Music Awards». За сваю кар’еру Энрыке выпусціў больш 40 сінглаў і 9 студыйных альбомаў, якія 116 разоў станавіліся плацінавымі, 227 залатымі, а агульны аб’ём продажаў складае 100 млн пласцінак..

Энрыке — сын спевака Хуліа Іглесіяса, якога яшчэ ў пачатку сваёй кар’еры зацямніў сваёй папулярнасцю, і малодшы брат спевака Хуліа Іглесіяса-малодшага.

## Спасылкі 
* Афіцыйны сайт 
* 
* 
* Пераклады англійскіх песень Энрыке Іглесіяса 
* Пераклады іспанскіх песень Энрыке Іглесіяса

Катэгорыя:Выканаўцы, якія ўзначальвалі Billboard Hot 100
Джон Генры Бонэм

**Джон Генры Бонэм** (, мянушка «**Bonzo**»; 31 мая 1948, Рэдыч, Вустэршыр, Англія — 25 верасня 1980, Клэвер, Віндзар, Англія) — брытанскі барабаншчык, удзельнік групы Led Zeppelin, за час гульні ў якой стаў адным з найвялікіх і найуплывовых ударнікаў у рок-музыцы. Спецыялісты адзначалі ўнікальную моц яго гульні і пачуццё ўнутранай энергетыкі рытму. Encyclopædia Britannica назвала Бонэма «ідэальным прыкладам для ўсіх барабаншчыкаў хард-рока, якія пайшлі па яго стопах». Пасля смерці Бонэма ва ўзросце 32 гадоў Led Zeppelin распаліся.

У 2005 годзе брытанскі часопіс Classic Rock паставіў Бонэма на першае месца ў спісе лепшых рок-барабаншчыкаў усіх часоў.

Катэгорыя:Led Zeppelin
Катэгорыя:Рок-музыканты Вялікабрытаніі
Катэгорыя:Ударнікі Вялікабрытаніі
Заслаўскі замак

**Заслаўскі замак** — помнік абарончага дойлідства канца XVI—XVII стст. Пабудаваны ў г. Заслаўе ў пойме р. Свіслач. Адзін з першых бастыённых замкаў Вялікага Княства Літоўскага і Беларусі. Уваходзіць у Гісторыка-культурны музей-запаведнік «Заслаўе».

## Гісторыя 
]]
* ХІ стагоддзе — узнікненне гарадзішча на месцы сучаснага замка.
* Другая палова XVI — пачатак XVII — на месцы сярэднявечнага замчышча панамі Глябовічамі збудаваны бастыённы замак. У замку ўзведзены кальвінскі збор і мураваны палац.
* 1676 — заходняя частка замка была прададзеная заслаўскаму кляштару дамініканцаў.
* XVIII — замак канчаткова страціў ваеннае прызначэнне, рэзідэнцыя ўладальнікаў Заслаўя была перанесеная ў іншае месца.
* 1870-я — дадатковыя мураваныя бастыёны разабраны на цэглу мясцовымі жыхарамі.

## Архітэктура 
thumb|270px|злева|Заслаўскі бастыённы замак, з плану XIX ст.

Бастыённы замак быў збудаваны ў традыцыях стараітальянскай фартыфікацыйнай школы і лічыцца адным са старэйшых у ВКЛ. Ён знаходзіўся ў 200 метрах на поўнач ад горада і быў абкружаны з трох бакоў шырокім вадзяным ровам, а з поўначы замак надзейна прыкрывала рэчка Княгінька.

Як адзначалася вышэй, Заслаўская бастыённая фартэцыя была ўзведзена на тэрыторыі ранейшага замчышча Заслаўя, што і абумовіла яе абрысы: крыху звужаны з захаду прамавугольнік 215×190×120×80 м. Звонку бастыёны і курціны былі абмураваны цэглай і каменем. Для абароны курцін у фланках бастыёнаў размяшчаліся капаніры з гарматамі, якія забяспечвалі моцны флангавы агонь. З напольнага боку ўсе курціны мелі таксама дадатковыя ўмацаванні т. зв. п'ятаформы, своеасаблівыя паўкруглыя бастыёны. Знутры валы-курціны, каб не асыпаліся ўнутр, былі ўмацаваны мураванай сцяной вышынёй 2,5 метры і таўшчынёй 0,33, а таксама мелі ўнутры схаваны ход для перамяшчэння абаронцаў. Валы і бастыёны былі насыпаны з пяску, жвіру і гліны з выкарыстаннем фашын.

Галоўны ўваход у замак быў вырашаны ў выглядзе двухпавярховае брамы і размяшчаўся ў паўднёвай курціне. З паўночнага боку, скіраванага ў бок ракі, размяшчалася меншая брама. Каля галоўнай брамы першапачаткова меўся падземны ход, зроблены з цэглы. Першапачаткова ён быў прыстасаваны, верагодна, для патаемных вылазак. Значнай дамінантай замка была ўваходная вежа кальвінскага збора, які стаіць амаль пасярод прамавугольніка замка. Вежа, як і сам храм, мела абарончыя функцыі: на шасці паверхах вежы і па перыметры храма меліся баявыя байніцы.

## Сучасны стан 
У наш час захаваліся толькі малаважныя руіны замкавай брамы, валы і равы замка.

## Літаратура 
* Заяц, Ю. А. Заславль X—XVIII веков. Мн., 1987.
* Вялікае княства Літоўскае: Энцыклапедыя. У 2 т. Т.1. Мінск, 2006. ISBN 985-11-0314-4
* Ткачоў, М. А. Замкі і людзі. Мн.,1991 ISBN 5-343-00880-1
* Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. Т. 6: Дадаізм — Застава / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш. — Мн.: БелЭн, 1998. — Т. 6. — 576 с. — 10 000 экз. — ISBN 985-11-0106-0 (т. 6) с. 546-547

## Спасылкі 
* Заслаўскі замак на www.radzima.org

Катэгорыя:замкі Беларусі
Катэгорыя:Замкі Вялікага Княства Літоўскага
Замак
Call Me Maybe

**«Call Me Maybe»** — песня канадскай спявачкі Карлі Рэй Джэпсен. Сінгл дасягнуў першага месца ў хіт-парадах шматлікіх краін свету, уключаючы ЗША (восем тыдняў на № 1 у «Billboard Hot 100»), Канаду (№ 1 у «Canadian Hot 100»), Аўстралію, Бразілію, Венесуэлу, Чэхію, Данію, Фінляндыю, Францыю, Венгрыю, Ірландыю, Іспанію, Польшчу, Новую Зеландыю, Швейцарыю, ПАР і інш. Кліп на сінгл «Call Me Maybe» мае 262 мільёна праглядаў на YouTube. 14 красавіка 2012 года песня «Call Me Maybe» узначаліла брытанскі чарт «UK Singles Chart». Відэакліп гэтай песні 17 чэрвеня 2012 года ў Таронта атрымаў 4 намінацыі на канадскую музычную прэмію «MuchMusic Video Awards» 2012 года і выйграў у трох: у катэгорыях «Video of the Year», «UR Fave Video» і «Most Streamed Video».

## Гісторыя 
Песня «Call Me Maybe» выйшла 20 верасня 2011 і была ўключана ў другі студыйны альбом «Curiosity», прадзюсарамі сінгла сталі Джош Рамсей і Марынас Трэнч.
23 сакавіка 2012 Джэпсен упершыню выступіла на амерыканскім тэлебачанне ў шоу «The Ellen DeGeneres Show», выканаўшы «Call Me Maybe». Карлі Рэй таксама стала першым удзельнікам Canadian Idol, які здолеў узначаліць UK Singles Chart з сінглам «Call Me Maybe».
20 мая 2012 года Джэпсен прадставіла трэк на цырымоніі Billboard Music Awards 2012. 9 чэрвеня 2012 года Джэпсен разам з папулярным спеваком Джасцінам Біберам выканала песню на Summertime Ball 2012 на стадыёне Уэмблі ў Лондане.

## Чарты і сертыфікацыі 
## Крыніцы 
## Спасылкі 
* 
*  on Kidd Kraddick in the Morning
* 

Катэгорыя:Сінглы, якія ўзначальвалі UK Singles Chart
Катэгорыя:Сінглы, якія ўзначальвалі Billboard Hot 100
Катэгорыя:Сінглы, якія ўзначальвалі Canadian Hot 100
Катэгорыя:Сінглы, якія ўзначальвалі хіт-парад Аўстраліі
Карлі Рэй Джэпсен

**Карлі Рэй Джэпсен** (*Carly Rae Jepsen*; род. 21 лістапада 1985) — канадская спявачка з Брытанскай Калумбіі. У 2007 годзе яна ўдзельнічала ў пятым сезоне Canadian Idol. Неўзабаве пасля ўдзелу на Canadian Idol яна падпісала кантракт з рэкард-лэйбламі Fontana і MapleMusic і 30 верасня 2008 года выпусціла свой дэбютны альбом *Tug of War*. Праз тры гады яна выпусціла новы сінгл пад назвай «Call Me Maybe», за ім рушыў услед новы альбом *Curiosity*, які выйшаў 14 лютага 2012 года. «Call Me Maybe» на сённяшні дзень самы паспяховы сінгл спявачкі, ён дасягнуў 1-га месца ў Billboard Hot 100 і вяршыні Canadian Hot 100. Джэпсен падпісала кантракт з Interscope. Кліп на сінгл «Call Me Maybe» мае 273 млн праглядаў на YouTube (па стане на 28 верасня 2012 года). 14 красавіка 2012 песня «Call Me Maybe» узначаліла UK Singles Chart.

## Дыскаграфія 
### Альбомы 
* *Tug of War* (2008)
* *Kiss* (2012)
* *Emotion* (2015)
* *Dedicated* (2019)
* *Dedicated Side B* (2020)
* *The Loneliest Time* (2022)
* *The Loveliest Time* (2023)

### EP 
* Dear You (2004)
* Curiosity (2012)
* Emotion: Side B (2016)
* Spotify Singles (2019)

### Сінглы 
## Узнагароды і намінацыі 
Катэгорыя:Спевакі і спявачкі Канады
Катэгорыя:Выканаўцы, якія ўзначальвалі Billboard Hot 100
Катэгорыя:Удзельнікі шоу талентаў
Сташэўскі

**Сташэўскі** — беларускае прозвішча.

## Выбітныя носьбіты 
* Аляксандр Восіпавіч Сташэўскі — дзяржаўны дзеяч БССР.
* Васіль Пятровіч Сташэўскі — беларускі драматург, празаік.
Стваловыя клеткі

стваловыя клеткі чалавека пад мікраскопам.]]
**Ствало́выя кле́ткі**, **камбіяльныя клеткі** — недыферэнцаваныя (няспелыя) клеткі, ёсць ва ўсіх мнагаклетачных арганізмах. Стваловыя клеткі здольныя самаабнаўляцца, утвараючы новыя стваловыя клеткі, дзяліцца з дапамогай мітозу і дыферэнцавацца ў спецыялізаваныя клеткі, гэта значыць ператварацца ў клеткі розных органаў і тканак.
 
Развіццё мнагаклетачных арганізмаў пачынаецца з адной стваловай клеткі — зіготы. У выніку шматлікіх цыклаў дзялення і працэсу дыферэнцыявання ўтвараюцца ўсе віды клетак, характэрныя для дадзенага біялагічнага віду. У чалавечым арганізме такіх відаў клетак больш за 220. Стваловыя клеткі захоўваюцца і функцыянуюць і ў дарослым арганізме, дзякуючы ім можа ажыццяўляцца абнаўленне і аднаўленне тканак і органаў. Тым не менш, у працэсе старэння арганізма іх колькасць змяншаецца.

## Крыніцы 
## Літаратура 
* 
* 
* 

## Спасылкі 
Катэгорыя:Біялогія развіцця
Катэгорыя:Стваловыя клеткі