open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Севярына Віславух (філолаг)

**Севярына Марыя Віславух** (; нар. 25 снежня 1940, Гастынін) — польская літаратуразнаўца, прафесарка гуманітарных навук.

## Біяграфія 
Паходзіла са шляхецкага роду Віславухаў. Дачка інжынера Віктара Віславуха і Мар’яны з Фронтчакаў.

Сяброўка Літаратурнага таварыства імя Адама Міцкевіча.

У 1984 адзначаная залатым Крыжам Заслугі.

## Творчасць 
Разам з Бажэнай Храстоўскай апублікавала ў 1974 том даследаванняў *Ведамасці з тэорыі літаратуры ў літаратурным аналізе*. Аўтар прац *Проза Міхала Харамянскага* (1977), *Праблематыка адначаснасці ў прозе* (1981), *Літаратура і візуальныя мастацтвы* (1994), *Літаратура і семіётыка* (2001).

Суаўтар падручнікаў: *Сучасная літаратура. Падручнік для выпускных класаў* і *Дастасоўная паэтыка*.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Выпускнікі Універсітэта імя Адама Міцкевіча
Катэгорыя:Літаратуразнаўцы Польшчы
Катэгорыя:Выкладчыкі Універсітэта імя Адама Міцкевіча
Катэгорыя:Паланісты
Катэгорыя:Філолагі Польшчы
Севярына
Барбара Петразолін-Скаўроньска

**Барбара Анна Петразолін-Скаўроньска** (польск.: *Barbara Anna Petrozolin-Skowrońska* ; нарадзілася 24 ліпеня 1937 ў Варшаве. У 1955—1961 гадах вывучала гісторыю ў Варшаўскім універсітэце. Там скончыла дактарантуру (1962—1966) па спецыяльнасцях: гісторыя друку, гісторыя польскай інтэлігенцыі ў 19-20 стагоддзях.

У 1966—1990 гадах была рэдактарам энцыклапедыі PWN. Аўтар артыкулаў *Вялікай універсальнай энцыклапедыі PWN.* Ва ўніверсальных энцыклапедыях PWN з 1970-х гг. і 80. была аўтарам запісаў і рэдактарам раздзелаў: гісторыя Польшчы 19 ст. і гісторыя прэсы. З 1990 па 1998 год была галоўным рэдактарам энцыклапедыі PWN*.* Пісала пра Студзеньскае паўстанне (у тым ліку кнігу *Przed tą nocą* — *Перад гэтай ноччу*) і гісторыю польскай інтэлігенцыі (у тым ліку адзначаную прэміяй біяграфію Тытуса Халубіньскага). Публікавала артыкулы пра польскі лібералізм , польскую інтэлігенцыю (у тым ліку Нарцыз Жміхоўскую ) і гістарычную прэсу (у тым ліку часопіс «Сфінкс»). Рэдагавала «Nieświeskie wspomnienia» — успаміны жыхароў Нясвіжа (палякаў, беларусаў, габрэяў, рускіх).

Займалася эсэістыкай, друкавалася ў такіх часопісах як: «Kultura», «Literatura», «Mówią Wieki». У 1973—1981 гадах супрацоўнічала з Польскім радыё, дзе, між іншым, ініцыявала цыкл «Радыёпартрэты палякаў». У 1970—2023 гадах належала да Польскага таварыства кнігавыдаўцоў (PTWK) — генеральны сакратар PTWK (2000—2005). Член Асацыяцыі польскіх журналістаў (з 1978 г.), Таварыства аматараў гісторыі (з 1980 г., у кіраўніцтве ў 1996—2001 гг.), Таварыства сяброў Варшавы (TPW), Асацыяцыі «Адкрытая Рэспубліка» (Otwarta Rzeczpospolita).

Дачка Віктара Петразоліна і Ядвігі Петразолін народжанай Каладкевіч
* 2023 — Афіцэрскі крыж Ордэна Адраджэння Польшчы
* Заслужана для Варшавы
* Медаль 400-годдзя Варшавы

## Кніжныя выданні 
* «Inteligencja Warszawy przed powstaniem styczniowym» ["Варшаўская інтэлігенцыя перад Студзеньскім паўстаннем"], w: *Inteligencja polska XIX i XX w.*, red. Ryszarda Czepulis-Rastenis, t.4, IH PAN/PWN, Warszawa 1985.
* *Nieświeskie wspomnienia [Нясвіжскія ўспаміны]*(Stowarzyszenie Nieświeżan, т. I, 1999, т. II Łośgraf 2004).
* *Przed tą nocą [Перад гэтай ноччу]* IW Pax 1988, ed. 2, PWN 1997, у 2013 г. пад змененай назвай *Przed nocą styczniową* (Zysk i S-ka, 2013).
* *Król Tatr z Mokotowskiej 8. Portret Doktora Tytusa Chałubińskiego [Кароль Татраў з Макатоўскай 8. Партрэт доктара Тытуса Халубінскага]* (Iskry 2005, 2011).
* *Zofia Wóycicka. Szkic do portretu [Зоф’я Вуйціцкая.* *Эскіз да партрэта]* (TPW Oddział Powiśle, 2013).

## Крыніцы 
Катэгорыя:Гісторыкі Польшчы
Катэгорыя:Узнагароджаныя сярэбраным крыжом Заслугі
Катэгорыя:Заслужаныя дзеячы культуры Польшчы
Катэгорыя:Члены Польскага гістарычнага таварыства
Катэгорыя:Энцыклапедысты
Ігар Анатолевіч Маршалаў

**Ігар Анатолевіч Маршалаў** (нар. , Шклоў, Магілёўская вобласць, БССР) — беларускі дзяржаўны дзеяч, генерал-маёр фінансавай міліцыі. Дырэктар  (2013–2023), пасол Беларусі ў Зімбабвэ з 2023 года. Фігурант Чорнага спісу ЕС, спісу спецыяльна прызначаных грамадзян і заблакіраваных асоб ЗША, санкцыйных спісаў шэрагу іншых краін.

## Біяграфія 
У 1993 годзе скончыў Вольскае вышэйшае ваеннае вучылішча тылу, атрымаў кваліфікацыю «інжынер-эканаміст». У 1998 годзе скончыў Беларускі камерцыйны інстытут кіравання па спецыяльнасці «правазнаўства». У 2018 годзе скончыў Акадэмію кіравання пры Прэзідэнце Рэспублікі Беларусь па спецыяльнасці «міжнародныя адносіны».

У лістападзе 1993 года прыняты на службу ў аддзел падатковых расследаванняў па горадзе Мазыры Дзяржаўнай падатковай інспекцыі Міністэрства фінансаў Рэспублікі Беларусь па Гомельскай вобласці.

Далей служыў на розных пасадах у органах фінансавых (падатковых) расследаванняў, прайшоў шлях ад старэйшага інспектара міжраённага аддзела да намесніка начальніка ўпраўлення — начальніка следчага аддзела ўпраўлення Дэпартамента фінансавых расследаванняў Камітэта дзяржаўнага кантролю Рэспублікі Беларусь па Гомельскай вобласці.

З кастрычніка 2012 года па жнівень 2013 года — намеснік дырэктара  Камітэта дзяржаўнага кантролю Рэспублікі Беларусь.

9 жніўня 2013 года прызначаны намеснікам старшыні Камітэта дзяржаўнага кантролю Рэспублікі Беларусь — дырэктарам .

20 лістапада 2023 года прызначаны Надзвычайным і Паўнамоцным Паслом Рэспублікі Беларусь у Рэспубліцы Зімбабвэ.

12 жніўня 2024 года прызначаны Надзвычайным і Паўнамоцным Паслом Рэспублікі Беларусь у Рэспубліцы Ангола і Рэспубліцы Замбія па сумяшчальніцтве.

## Міжнародныя санкцыі 
2 снежня 2021 года Маршалаў быў даданы ў Чорны спіс Еўрасаюза. 20 снежня Маршалава ў свой санкцыйны спіс уключыла Швейцарыя. 22 снежня да адпаведнага пакета санкцый ЕС далучыліся Албанія, Ісландыя, Ліхтэнштэйн, Нарвегія, Паўночная Македонія, Сербія, Чарнагорыя.

9 жніўня 2023 года Маршалаў быў ўнесены ў спіс спецыяльна прызначаных грамадзян і заблакіраваных асоб ЗША.

## Крыніцы 
## Спасылкі 
* Маршалов Игорь Анатольевич 

Катэгорыя:Дыпламаты Беларусі
Катэгорыя:Беларускія асобы ў Чорным спісе ЕС
Катэгорыя:Беларускія асобы ў спісе спецыяльна прызначаных грамадзян і заблакіраваных асоб ЗША
Катэгорыя:Генерал-маёры міліцыі (Беларусь)
Катэгорыя:Паслы Беларусі ў Зімбабвэ
Катэгорыя:Паслы Беларусі ў Замбіі
Независимая газета

**Независимая газета** — савецкая і расійская штодзённая грамадска-палітычная газета. Заснавана Маскоўскім гарадскім саветам у 1990 годзе. Выпускае дзесяць тэматычных прыкладанняў.

## Крыніцы 
## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Газеты Расіі
Аляксей Іванавіч Алексін

**Аляксей Іванавіч Алексін** (нар. 29 кастрычніка 1966) — беларускі бізнесмен, раней знаходзіўся на дзяржслужбе. Асноўныя напрамкі дзейнасці звязаны з аптовым гандлем нафтапрадуктамі, цыгарэтамі і электроннымі цыгарэтамі, мясаперапрацоўкай, гасцінічна-рэстаранным бізнесам. Саўладальнік нацыянальнага лагістычнага аператара «Брэміна груп». Да чэрвеня 2021 года валодаў буйным беларускім банкам «МТБанк». Вёў бізнес і ў Латвіі (вытворчасць біяпаліва, піва, гандаль). Згодна з расследаваннем OCCRP, Siena і Белсата, Алексін і Аляксандр Зайцаў у 2012 годзе атрымалі ў Літве від на жыхарства і адкрылі там некалькі кампаній. Хоць гэтыя кампаніі працавалі без прыкметнай дзелавой актыўнасці і без персаналу, праз іх рахункі правялі больш за 46 мільёнаў еўра. Праз некалькі месяцаў пасля атрымання тытунёвых прэферэнцый у 2018 годзе Алексін падарыў службе бяспекі прэзідэнта дзевяць машын і матацыклаў агульным коштам у 1,7 мільёна даляраў.

Да 2012 года Алексін быў бізнес-партнёрам уладальніка групы «Трайпл» Юрыя Чыжа, але пасля яго арышту стараўся дыстанцыявацца ад яго. У лютым 2022 года ў швейцарскім банку  знайшлі рахунак Алексіна з 39 мільёнамі долараў, які існаваў з 2012 па 2014 год.

Па дадзеных , у 2022 годзе Аляксей Алексін і яго малодшы сын Віталь атрымалі пашпарты Вануату.

## Міжнародныя санкцыі
У студзені 2021 года на фоне магчымых санкцый Еўрасаюза Аляксей Алексін перадаў свае долі ў кампаніях сынам — Віталю і Дзмітрыю. У чэрвені 2021 года на Алексіна, а таксама на звязаныя з ім кампаніі «Брэміна груп» і «Новая нафтавая кампанія» былі накладзены санкцыі Еўрапейскага Саюза. У хуткім часе да санкцый супраць Алексіна, «Брэміна груп» і «ННК» далучыліся Албанія, Ісландыя, Ліхтэнштэйн, Нарвегія, Паўночная Македонія, Чарнагорыя, Канада і Швейцарыя. 9 жніўня 2021 года Алексіна, «Брэміна груп», «ННК», а таксама раней звязаныя з бізнесменам кампаніі «Інтэр табака», «Энерга-Оіл», «Белнафтагаз» уключылі ў Спіс спецыяльна прызначаных грамадзян і заблакіраваных асоб ЗША. Пасля пачатку уварвання Расіі ва Украіну ў 2022 годзе да санкцый супраць Алексіна, «Брэміна груп» і «ННК» далучыліся Японія і Украіна.

У жніўні 2023 года жонка Аляксея Алексіна Іна, а таксама яго сыны Віталь і Дзмітрый Алексіны трапілі ў санкцыйны спіс ЗША. Яшчэ да гэтага, у 2022 годзе, Еўрапейскі саюз і Швейцарыя увялі санкцыі супраць Дзмітрыя і Віталя Алексіных і кампаніі «Інтэр табака», а Канада – супраць Іны і Віталя Алексіных, а таксама супраць «Інтэр табака».

У лістападзе 2023 года Еўрапейскі суд у Люксембургу адмовіўся зняць санкцыі ЕС з «Брэміна груп».

Па дадзеных журналісцкага расследавання «Бюро», некаторыя актывы сям’і Алексіна былі перапісаныя на Вікторыю Губанаву, жонку яго сына Дзмітрыя, пасля ўключэння апошняга ў санкцыйны спіс ЕС.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Беларускія асобы ў Чорным спісе ЕС
Катэгорыя:Беларускія асобы ў спісе спецыяльна прызначаных грамадзян і заблакіраваных асоб ЗША
Катэгорыя:Прадпрымальнікі паводле алфавіта
Катэгорыя:Прадпрымальнікі Беларусі
Свободная пресса

**Свободная пресса** — расійскае інтэрнэт-выданне. Спецыялізуецца на палітычных, грамадска-эканамічных і культурных навінах, ёсць раздзелы з блогамі, анлайн-канферэнцыі з вядомымі людзьмі, фота- і відэагалерэі.

Заснавана ў снежні 2008 года. Першым галоўным рэдактарам стаў Уладзімір Локцеў, які доўгі час працаваў у газеце «Труд». Затым яго месца заняў Канстанцін Дземчанка. У 2010 годзе яго змяніў Павел Пернікаў, прапрацаваўшы да лістапада 2011 года.

31 ліпеня 2023 года галоўным рэдактарам прызначаны Андрэй Палунін, які доўгі час працаваў вядучым аглядальнікам гэтага выдання.

## Заўвагі 
## Спасылкі 
* Сайт інтэрнэт-выдання

Катэгорыя:Сайты, якія з’явіліся ў 2008 годзе
Катэгорыя:Рунэт
Катэгорыя:Інтэрнэт-СМІ Расіі
Сем ружаў

«**Сем ружаў**» — зборнік казак. Аўтар кнігі — Надзея Ясмінска, ілюстратар — Кацярына Дубовік. Выдавецтва «Галіяфы», 2015 год. Для дзяцей малодшага і сярэдняга школьнага ўзросту.

## Сюжэт 
Кніга складаецца з сямі чароўных гісторый, якія распавядаюць пра каханне і сяброўства, адвагу, незвычайныя прыгоды і сапраўдныя цуды. 

Галоўныя гераіні кнігі — сем дзяўчынак, якім чарадзейкі падаравалі сем ружаў. Пунсовую мусіла знайсці самая цікаўная дзяўчынка, жоўтую — самая кемлівая, белую — самая адданая, кармінавую — самая добрая, блакітную — сціплая, залатую — моцная духам, чорную — самая адважная. Чароўную атмасферу на страронках кнігі ствараюць зачараваныя замкі, эльфы і чарадзейкі, адважныя рыцары і прынцэсы, волаты і гномы....

## Змест 
# Таямніца Густога лесу, або з чаго ўсё пачалося.
# Пунсовая Ружа і сад вядзьмаркі.
# Жоўтая Ружа і лясная чарадзейка.
# Белая Ружа і чорны рыцар.
# Кармінавая Ружа і кароль эльфаў.
# Блакітная Ружа і скарб волаткі.
# Залатая Ружа і чароўны калодзеж.
# Чорная Ружа і вандроўны музыка.

## Агучка кнігі 
У пачатку 2021 года кніга «Сем ружаў» была агучана аўдыёпраектам «Кніжны воз». Агучылі кнігу: Алена Сідарава, Крысціна Дробыш, Андрэй Мілюхін. Музыку стварыў Лёнік Паўлёнік.

## Прэміі і адзнакі 
* 2016 год — кніга стала лаўрэатам першай «Прэміі Цёткі» адразу ў двух намінацыях, «Найлепшая кніга для дзяцей і падлеткаў» і «Найлепшае мастацкае афармленне».
* 2019 год — кніга ўвайшла ў ТОП-10 (паводле Еўрарадыё), якія варта чытаць дзецям па-беларуску.

## Крыніцы 
## Спасылкі 
Катэгорыя:Кнігі 2015 года
Катэгорыя:Літаратурныя творы Беларусі
Катэгорыя:Літаратурныя творы на беларускай мове
Катэгорыя:Прэмія Цёткі
Катэгорыя:Зборнікі і серыі
Катэгорыя:Казкі
Мікалай Мікалаевіч Варабей

**Мікалай Мікалаевіч Варабей** (нар. , УССР) — беларускі бізнесмен, уладальнік кампаній «Інтэрсэрвіс», «Нафтабітумны завод» і іншых. Большасць бізнес-праектаў рэалізуе сумесна з Аляксандрам Шакуціным.

Сумесна з Аляксандрам Зайцавым і Аляксеем Алексіным валодае кампаніяй «Брэміна груп» — аператарам асаблівай эканамічнай зоны «Брэміна-Орша».

У красавіку 2019 года беларуская кампанія «Нафтабітумны завод» Мікалая Вараб’я набыла 51 % акцый украінскага нафтапрадуктаправода «Прыкарпатзападтранс», які эксплуатуе ўчастак нафтапрадуктаправода «Самара — Заходні напрамак» працягласцю каля 800 км і прызначаны для прапампоўвання дызельнага паліва з Расіі і Беларусі для Украіны і транзіту ў Еўропу.

У снежні 2021 года BYPOL выпусціў расследаванне аб дарагіх аўтамабілях, якія дарылі Аляксандру Лукашэнку. Па дадзеных аўтараў расследавання, Мікалай Варабей падарыў яму электрамабіль  і  1947 года выпуску, агульным коштам больш за паўмільёна долараў ЗША.

У верасні 2022 года «Беларускі расследавальніцкі цэнтр» і  заявілі, што сям’я Вараб’я валодае актывамі ў Аўстрыі, у тым ліку кватэрамі ў Вене і горным шале, а яго даўнім партнёрам з’яўляецца Максіміліян-Крыстаф фон Габсбург-Латарынгскі.

## Міжнародныя санкцыі
Са снежня 2020 года на самога прадпрымальніка, а з чэрвеня 2021 года і на звязаныя з ім кампаніі «Брэміна груп» і «Новая нафтавая кампанія» накладзены санкцыі Еўрапейскага Саюза. Да гэтых санкций далучыліся Албанія, Ісландыя, Ліхтэнштэйн, Нарвегія, Паўночная Македонія, Чарнагорыя, Канада і Швейцарыя, а Вялікабрытанія увяла санкцыі супраць Вараб’я. 9 жніўня 2021 года Вараб’я, «Брэміна груп», «ННК», яе дачка «Новая нафтавая кампанія „Ўсход“», а таксама звязаныя з бізнесменам «Абсалютбанк», «БелКазТранс», «БелКазТранс Украіна», «Інтэрсэрвіс» і Нафтабітумны завод уключылі ў Спіс спецыяльна прызначаных грамадзян і заблакіраваных асоб ЗША. Пасля пачатку уварвання Расіі ва Украіну ў 2022 годзе да санкцый супраць Вараб’я, «Брэміна груп» і «ННК» далучыліся Японія і Украіна, а Канада пашырыла свае санкцыі на «Абсалютбанк» і дачку.

Пасля ўвядзення пад еўрапейскіх санкцый супраць Вараб’я «Абсалютбанк» стаў належаць топ-менеджарам іншых кампаній бізнесмена.

У лістападзе 2023 года Еўрапейскі суд у Люксембургу адмовіўся зняць санкцыі ЕС з Мікалая Вараб’я і «Брэміна груп».

## Крыніцы 
Катэгорыя:Беларускія асобы ў Чорным спісе ЕС
Катэгорыя:Беларускія асобы ў спісе спецыяльна прызначаных грамадзян і заблакіраваных асоб ЗША
Катэгорыя:Прадпрымальнікі паводле алфавіта
Катэгорыя:Прадпрымальнікі Беларусі
Золтан Лаціновіч

**Золтан Лаціновіч** (,  — ) — венгерскі акцёр тэатра і кіно.

## Жыццё і творчасць 
Золтан Лаціновіч нарадзіўся ў заможнай сталічнай сям’і. Бацькі расталіся неўзабаве пасля нараджэння сына. Атрымаў архітэктурную адукацыю, займаўся жывапісам, увогуле быў шырока адораным і адукаваным чалавекам.

Дэбютаваў у кіно ў 1959 годзе. Здымаўся ў найбуйнейшых айчынных і еўрапейскіх кінарэжысёраў (Хуан Антоніа Бардэм, Міклаш Янча, Золтан Хусарык, , Зольтан Фабры). На мяжы 1960—1970-х гадоў быў адным з самых папулярных кінаакцёраў Венгрыі.

Вядомы таксама выкананнем вершаў Эндрэ Адзі і Атылы Ёжэфа.

Скончыў жыццё самагубствам, кінуўшыся пад цягнік.

## Крыніцы 
## Літаратура 
* Кино: Энциклопедический словарь / Гл. ред. С. И. Юткевич — Москва, «Советская энциклопедия», 1987. — с. 228—229
* Якубович О., Золтан Латинович, в сборнике Актёры зарубежного кино. Выпуск 9. — М., 1975. — с. 125—143
* Hegyi B. Latinovits: legenda, valóság, emlékezet. Budapest: Gondolat, 1983
* Ablonczy L. Latinovits Zoltán tekintete: dokumentumok, tűnődések, beszélgetések. Budapest: Minerva, 1987
* Szigethy G. Latinovits: jelenetek egy színész életéből. Budapest: Gabo Kiadó, 1999

## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Акцёры Венгрыі
Катэгорыя:Акцёры тэатра Венгрыі
Катэгорыя:Акцёры XX стагоддзя
Катэгорыя:Самазабойцы
Катэгорыя:Кінуліся пад цягнік
Катэгорыя:Лаўрэаты прэміі Кошута
Надзежда Кавалірава

**На́дзежда Ка́валірава** (, у дзявоцтве **Мо́раўкава** ; 13 лістапада 1923, Опачна, Чэхаславакія — 20 студзеня 2017, Пардубіцы, Чэхія) — чэшская парамедык, абаронца правоў чалавека, палітычны вязень за камуністычным часам.

## Біяграфія 
Надзея Мораўкава нарадзілася ў міжваеннай Чэхаславакіі. Далучылася да Чэшскай нацыянальна-сацыяльнай партыі. З 1945 года навучалася медыцынскім факультэце Карлавага ўніверсітэта. У 1948, пасля прыходу да ўлады камуністаў, выключаная з універсітэту як палітычна ненадзейная, хоць з Нацыянальна-сацыяльнай партыі выйшла раней.

У 1949 годзе выйшла за доктара права Іржы Каваліра, члена КПЧ, які быў суддзём у Празе, а пазней перайшоў у Міністэрства ўнутраных спраў. Працавала медсястрой на ўранавых шахтах, стала ўдзельніцай апазіцыйнага руху. У 1956 годзе па абвінавачанні ў дзяржаўнай здрадзе і шпіянажы асуджаная да пяці гадоў пазбаўлення волі. Вызваленая ў 1959 пасля трох гадоў зняволення. Працавала рознарабочай, памочніцай токара, дзяржслужбоўкай. У эпоху нармалізацыі цягам 18 гадоў працавала ў Міністэрстве працы і сацыяльных спраў.

Па рэвалюцыі стала намесніцай кіраўніка Канфедэрацыі палітычных вязняў Чэшскай рэспублікі, з 2003 і да скону была яе кіраўніцай. У 2007—2013 гадах узначальвала Інстытут даследавання таталітарных рэжымаў.

Катэгорыя:Рэпрэсаваныя ў  Чэхаславакіі
Катэгорыя:Медыкі Чэхіі
Катэгорыя:Праваабаронцы Чэхіі
Гуаякіль (значэнні)

**Гуаякіль** () — тапонім.

* Гуаякіль — найбуйнейшы горад Эквадора.
* Гуаякіль — заліў на захадзе Паўднёвай Амерыкі.
* Гуаякіль — дэпартамент у Вялікай Калумбіі.
Раман Генадзевіч Раманоўскі

**Раман Генадзевіч Раманоўскі** (нар. ) — беларускі дыпламат. Кандыдат гістарычных навук (2006).

## Біяграфія 
Працаваў начальнікам аддзела ЗША і Канады упраўлення Амерыкі, начальнікам упраўлення агульнаеўрапейскай супрацы Міністэрства замежных спраў Рэспублікі Беларусь. З 2014 — саветнік-пасланец Пасольства Рэспублікі Беларусь у Аўстрыйскай Рэспубліцы.

Працаваў намеснікам начальніка галоўнага ўпраўлення — начальнікам упраўлення агульнаеўрапейскага супрацоўніцтва галоўнага ўпраўлення Еўропы і Паўночнай Амерыкі МЗС.

20 лістапада 2023 года прызначаны Надзвычайным і Паўнамоцным Паслом Рэспублікі Беларусь у Рэспубліцы Інданезія і па сумяшчальніцтву ў Малайзіі, Рэспубліцы Сінгапур і Рэспубліцы Філіпіны. 12 жніўня 2024 года быў таксама прызначаны Пастаянным прадстаўніком Беларусі пры Асацыяцыі дзяржаў Паўднёва-Ўсходняй Азіі.

## Спасылкі 
* Романовский, Роман Геннадьевич (кандидат исторических наук)

Катэгорыя:Дыпламаты Беларусі
Катэгорыя:Паслы Беларусі ў Інданезіі
Катэгорыя:Паслы Беларусі на Філіпінах
Mak.by

**Унітарнае прадпрыемства «Мак.Бай»** або **Mak.by** — беларуская сетка рэстаранаў хуткага харчавання.

## Гісторыя 
Амерыканская сетка рэстаранаў McDonald’s прыйшла ў Беларусь 10 снежня 1996 года, тады былі адкрыты адразу тры рэстараны McDonald’s у Мінску. Рэстараны сеткі McDonald`s працавалі ў Беларусі пад кіраваннем УП «КСБ Віктары Рэстараны», якой валодаў казахстанскі прадпрымальнік Кайрат Баранбаеў.

У лістападзе 2023 года расійская кампанія «Смачна — і кропка», якая замяніла McDonald’s у Расіі, абвясціла, што былыя магутнасці амерыканскай сеткі ў Беларусі неўзабаве стануць часткай расейскай франшызы. Аднак гэты пераход быў адменены, і беларуская сетка атрымала назву Mak.by.

Улетку 2024 стала вядома, што сетка прададзена кампаніі «Кволiцi Фуд».

## Крыніцы 
## Спасылкі 
* mak.by – афіцыйны сайт «Mak.by».

Катэгорыя:Фастфуд
Катэгорыя:Сеткі рэстаранаў
Катэгорыя:Кампаніі Беларусі
Алексін

**Алексін** — шматзначны тэрмін.

## Тапонімы 
* Алексін (горад) — горад у Алексінскім раёне Тульскай вобласці Расіі

## Вядомыя асобы 
* Аляксей Іванавіч Алексін — беларускі бізнесмен
Крысціна Новікава

**Крысціна Новікава** (нар. , , Беларусь) — беларуская баскетбалістка. Цяжкі форвард. Выступала за юніёрскую зборную Беларусі.

## Біяграфія 
Выхаванка СДзЮШАР №5 г. Магілёў. Першы трэнер — Таццяна Барысаўна Краўчанка. Скончыла Магілёўскі дзяржаўны ўніверсітэт імя Аркадзя Куляшова (2014).

У жаночым чэмпіянаце Беларусі па баскетболе выступала за «Магіляўчанку», «Гарызонт» і «Бярэзіну-РЦАР».

Выступала за зборныя U-16 (2008) і U-18 (2010).

## Кар’ера 
* 2006—2010 — Магіляўчанка (Магілёў)
* 2010—2011 — Барысфен (Магілёў)
* 2011—2012 — Гарызонт (Мінск)
* 2013 — Бярэзіна-РЦАР (Барысаў)

## Дасягненні 
*  Чэмпіёнка Беларусі (1): 2011/2012.
*  Уладальнік Кубка Беларусі (1): 2011.
*  Сярэбраны прызёр Балтыйскай лігі (1): 2011/2012.

## Спасылкі 
* Профіль на сайце eurobasket.com
* Профіль на сайце bbw-g2n.jimdofree.com 

Катэгорыя:Баскетбалісткі Беларусі
Катэгорыя:Ігракі ЖБК «Магіляўчанка»
Катэгорыя:Ігракі «Гарызонта» Мінск
Катэгорыя:Ігракі «Бярэзіны» Барысаў
Данііл Іванавіч Барысевіч

**Данііл Іванавіч Барысевіч** (нар. , , Гродзенская вобласць, Беларусь) — беларускі баскетбаліст. Атакуючы абаронца. Майстар спорту Рэспублікі Беларусь. Выступаў за нацыянальную зборную Беларусі.

## Біяграфія 
Выхаванец ДЮСШ №1 г. Ліда. Першы трэнер — Артур Аляксандравіч Арлавец. Навучаўся ў Мінску ў Рэспубліканскім дзяржаўным вучылішчы алімпійскага рэзерву пад кіраўніцтвам Аляксандра Аляксандравіча Падзерачова.

З 2017 года — у сістэме мінскіх «Цмокаў», выступаў за юніёрскую, рэзервовую і асноўную каманду. У 2024 годзе перайшоў у «Гродна-93». Прызнаны лепшым гульцом Кубка Беларусі-2024 і чэмпіянату Беларусі-2024/25.

Выступаў за юнацкую (2017), юніёрскую (2018—2019), маладзёжную (2020—2021) і нацыянальную (з 2020) зборную Беларусі. У складзе маладзёжнай зборнай заваяваў сярэбраны медаль Еўрапейскага Кубка Выкліку-2021.

## Кар’ера 
* 2015—2017 — РДВАР (Мінск)
* 2017—2018 — РЦАП-СДЮШАР (Мінск)
* 2018—2022 — Цмокі-Мінск (рэзервовая каманда)
* 2020—2022 — Цмокі-Мінск
* 2022—2023 — Мінск (рэзервовая каманда)
* 2022—2024 — Мінск
* з 2024 — Гродна-93

## Дасягненні 
*  Чэмпіён Беларусі (6): 2019/2020, 2020/2021, 2021/2022, 2022/2023, 2023/2024, 2024/2025.
*  Бронзавы прызёр чэмпіянату Беларусі (1): 2018/2019.
*  Уладальнік Кубка Беларусі (2): 2020, 2024.

## Спасылкі 
* Профіль на сайце РФБ
* Профіль на сайце БК «Мінск» 
* Профіль на сайце eurobasket.com

Катэгорыя:Баскетбалісты Беларусі
Катэгорыя:Ігракі РДВАР
Катэгорыя:Ігракі «Цмокі-Мінск»
Катэгорыя:Ігракі РЦАП-СДЮШАР
Катэгорыя:Ігракі «Гродна-93»
Катэгорыя:Ігракі зборнай Беларусі па баскетболе U-20
Еменскі крызіс

**Еменскі крызіс** — барацьба розных фракцый на тэрыторыі Емена.

Падзеі пачаліся з выступленняў супраць Алі Абдула Салеха ў 2011—2012 гадах, якія скончыліся звяржэннем урада. Улада перайшла да Абд Рабу Мансура аль-Хадзі. Супраць яго таксама паўстала апазіцыя: актывізавалія ячэйкі Аль-Каіды, на поўначы вялі барацьбу хусіты (шыіцкі рух, які падтрымліваецца Іранам), на поўдні разгарнуўся сепаратысцкі рух за аднаўленне незалежнасці Паўднёвага Емена.

У 2014 годзе палітычная барацьба перарасла ў грамадзянскую вайну. Падчас баявых дзеянняў войскі хусітаў захапілі сталіцу краіны.

## Гл. таксама 
* Расстрэлы ў Сане (2013)
* Лівійскі крызіс

## Крыніцы
Індыянскі ўніверсітэт — Універсітэт імя Джона Перд’ю ў Індыянапалісе

**Індыянскі ўніверсітэт — Універсітэт імя Джона Перд’ю ў Індыянапалісе** () — амерыканская дзяржаўная вышэйшая навучальная ўстанова са статусам даследчага ўніверсітэта, якая месціцца ў горадзе Індыянапаліс у штаце Індыяна, ЗША. У 2024 годзе плануецца ажыццявіць падзел універсітэта на дзве незалежныя ўстановы.

## Агульная характарыстыка 
Вучэльня ўваходзіць адразу ў дзве ўніверсітэцкія сістэмы штата — гэта адна з дзевяці ўстаноў адукацыі сістэмы Індыянскага ўніверсітэта і адна з пяці ўстаноў адукацыі сістэмы Універсітэт імя Джона Перд’ю. Яна прапануе больш за 550 адукацыйных праграм, якія прадстаўляюцца 17 рознымі школамі.

Кампус універсітэта знаходзіцца на захад ад цэнтра горада Індыянапаліс, у некалькіх хвілінах хады ад будынка заканадаўчага сходу штата і іншых урадавых устаноў.

У рэйтынгу U.S. News & World Report за 2022 год універсітэт заняў 196-е месца сярод усіх універсітэтаў у ЗША і 99-е месца сярод дзяржаўных універсітэтаў ЗША, 46-е месца ў катэгорыі «Самыя інавацыйныя вучэльні», 67-е месца ў катэгорыі «Найлепшая вучэльня», і заняла 114-е месца ў «Лепшая інжынерная праграма бакалаўрыяту».

## Структура 
* Школа мастацтва і дызайну
* Школа бізнесу
* Школа стаматалогіі
* Школа адукацыі
* Школа грамадскага здароўя
* Школа здароўя і навук аб чалавеку
* Школа інфарматыкі і вылічальнай тэхнікі
* Школа права
* Школа вольных мастацтваў
* Школа медыцыны
* Школа медсястрынства
* Школа грамадскіх і экалагічных спраў
* Школа сацыяльнай працы
* Школа дабрачыннасці
* Школа інжынерыі і тэхналогій
* Школа прыродазнаўчых навук

## Гл. таксама 
* Спіс універсітэтаў штата Індыяна

## Крыніцы 
## Спасылкі 
* Афіцыйная інтэрнэт-старонка ўстановы

Катэгорыя:Навучальныя ўстановы з англійскай мовай навучання
Катэгорыя:Універсітэты паводле алфавіта
Катэгорыя:Універсітэты Індыяны
Катэгорыя:Індыянапаліс
Беларуска-ўсходнегерманскія адносіны

**Беларуска-ўсходнегерманскія адносіны** — двухбаковыя кантакты паміж БССР і ГДР.

## Гісторыя 
У перыяд летніх канікул 1958 года паміж Мінскім дзяржаўным інстытутам замежных моў і Енскім універсітэтам праведзены абмен студэнтамі. 40 беларускіх і нямецкіх студэнтаў атрымалі магчымасць прайсці трохтыднёвую моўную стажыроўку ў партнёрскім ВНУ. 

У 1964 годзе 6 студэнтаў БДУ выехалі на вучобу ў ГДР.

У 1965 годзе ў БССР прайшоў Дзень культуры ГДР.

У 1967 годзе паміж БДУ і Енскім універсітэтам падпісана пагадненне аб супрацоўніцтве. Адначасова пастаянныя кантакты ўсталявалі БПІ і вышэйшая тэхнічная школа ў Ільменаў.

У 1968 Мінская вобласць падпісала пагадненне аб супрацоўніцтва з Патсдамскай акругай. У наступным годзе аналагічны дакумент падпісаны Віцебскай вобласцю і акругай Франкфурт-на-Одэры.

У 1972 годзе ў Мінску адкрылася генеральнага консульства ГДР.

## Студэнты-русісты 
Студэнты з ГДР ездзілі ў БССР вывучаць рускую мову. Усе дысцыпліны былі арыентаваны на шырокае выкарыстанне матэрыялаў беларускай культуры. У асобных выпадках усходнегерманскія студэнты азнаёміліся з беларускай лексікай — назвы некаторых прадметаў побыту, гістарычныя паняцці, фразеалагізмы і іншае. У курс рускай літаратуры ўводзіліся творы рускамоўных беларускіх аўтараў альбо пераклады беларускамоўных літаратараў. Усё гэта прывяло да таго, што ў рускай мове студэнтаў з’явіліся беларусізмы.

## Заўвагі 
## Літаратура 
* 

ГДР
Катэгорыя:Палітыка ГДР
Катэгорыя:БССР
Індыянскі ўніверсітэт — Універсітэт імя Джона Перд’ю ў Калумбусе

**Індыянскі ўніверсітэт — Універсітэт імя Джона Перд’ю ў Калумбусе** () — амерыканская дзяржаўная вышэйшая навучальная ўстанова са статусам універсітэта, якая месціцца ў горадзе Калумбус у штаце Індыяна, ЗША. На 2024 год запланаваны падзел універсітэта на дзве самастойныя ўстановы.

## Агульная характарыстыка 
Вучэльня была заснавана ў 1970 годзе як філіял Індыянскага ўніверсітэта — Універсітэта імя Джона Перд’ю ў Індыянапалісе. Першапачаткова філіял не меў адзінага кампуса, замест гэтага праводзячы заняткі ў розных месцах па ўсім горадзе. Стары будынак аэрапорта быў ператвораны ў першы будынак кампуса ўніверсітэта, неўзабаве адрамантаваны для акадэмічнага выкарыстання і перададзены вучэльне ў 1985 годзе.

## Структура 
* Аддзяленне бізнесу
* Аддзяленне адукацыі
* Аддзяленне вольных мастацтваў
* Аддзяленне механічнай інжынерыі
* Аддзяленне навук пра здароўе
* Аддзяленне прыродазнаўчых навук
* Універсітэцкі каледж
* Ганаровыя праграмы

## Гл. таксама 
* Спіс універсітэтаў штата Індыяна

## Крыніцы 
## Спасылкі 
* Афіцыйная інтэрнэт-старонка ўстановы

Катэгорыя:Навучальныя ўстановы з англійскай мовай навучання
Катэгорыя:Універсітэты паводле алфавіта
Катэгорыя:Універсітэты Індыяны
Іўліян Мітрафанавіч Рукавішнікаў

**Іўліян Мітрафанавіч Рукавішнікаў** (; ,  — , ) — савецкі, расійскі скульптар. Народны мастак СССР (1988).

## Біяграфія 
Вучыўся ў лётнай школе разам з В. І. Сталінам.

У 1952 годзе скончыў Маскоўскі мастацкі інстытут імя У. І. Сурыкава (аддзяленне скульптуры). Вучань А. Ц. Мацвеева і М. В. Томскага. Яшчэ студэнтам атрымаў праз Васіля Сталіна і выканаў замову на праект помніка на магіле Кацярыны Геладзэ ў пантэоне Мтацмінда.

Разам з сынам А. І. Рукавішнікавым стаяў ля вытокаў Галерэі «М’АРС».

Член-карэспандэнт АМ СССР (1978). Сапраўдны член РАМ (1997). Член КПСС з 1970 года.

Памёр 14 снежня 2000 г. у Маскве. Пахаваны на Ваганькаўскіх могілках.

Катэгорыя:Скульптары СССР
Рукавішнікаў

**Рукавішнікаў** — прозвішча.

## Вядомыя носьбіты 
* Іўліян Мітрафанавіч Рукавішнікаў — савецкі скульптар
* Мікалай Мікалаевіч Рукавішнікаў — савецкі касманаўт
Выпасовыя жывёлы

. Добра відаць разнайстайнасць паверхні травянога покрыва]]
**Выпасовыя жывёлы** — экалагічная група жывёл, часцей за ўсё маюцца на ўвазе траваедныя млекакормячыя, але могуць мецца на ўвазе і іншыя групы, што харчуюцца травой. Гэты тэрмін супрацьпастаўляецца , якія ядуць галіны дрэў і кустоў.

Спосаб жыцця,  і стрававальная сістэма выпасовых жывёл адрозніваюцца ад браўзераў такім чынам, каб справіцца з праблемамі паядання і пераварвання травы. Гэта добра відаць на эвалюцыі такой групы, як коні.  з’яўляюцца самай вялікай групай выпасовых жывёл, але многія іншыя жывёлы, такія як гіганцкія панды ці кенгуру, таксама .

Калі выпасовыя жывёлы вымушаны есці траву на абмежаванай тэрыторыі, што не дае раслінам часу аднавіць зялёную масу, гэта называецца празмерным выпасам.

## Значэнне выпасовых жывёл 
, пячорныя львы над тушай паўночнага аленя, шарсцісты насарог]]
Буйныя выпасовыя жывёлы звычайна з’яўляюцца асяроддзеўтваральнай групай жывёл і выконваюць найважнейшыя экасістэмныя функцыі. Яны не толькі дапамагаюць пажыўным рэчывам з траў хутка вяртацца ў глебу назад, але і падвышаюць разнастайнасць ландшафту, ствараючы роўныя ўчасткі нізкай, нібы скошанай, травы там, дзе пасвіліся, і курціны — там, дзе нешта прапусцілі. Акрамя гэтага, выпасовыя жывёлы паспяхова знішчаюць парасткі дрэў і кустоў, не даючы ланшафту змяніцца з лугавога на хмызняковы.

Некаторыя вучоныя лічаць, што знікненне комплексу, утворанага буйнымі выпасовымі жывёламі, так званай , стала адным з галоўных фактараў пераўтварэння тундрастэпу (мамантавага стэпу) у прыпалярных рэгіёнах у тундру.

Катэгорыя:Траваедныя
Катэгорыя:Харчаванне
Міні Мінаві

**Суліман Аркуа Мінаві** (; нар. 12 снежня 1968), больш вядома як **Міні Мінаві** () — суданскі палітык, лідар найбуйнейшай фракцыі расколатай Вызваленчай арміі Судана. 

## Біяграфія 
Працаваў педагогам. 

Да расколу арганізацыі ў 2004 годзе быў сакратаром лідара паўстанцкай групоўкі «Вызваленчая армія Судана» Абдула Вахіда Нура. У маі 2006 года падпісаў з урадам мірны дагавор. У тым жа годзе прызначаны старшынёй Пераходнага рэгіянальнага органа Дарфура і старэйшага памочніка прэзідэнта.

Падтрымаў увод у Дарфур міратворцаў ААН. Выступаў супраць дыскрымінацыйнай праграмы ўрада Судана, якую Амар аль-Башыр праводзіў супраць народа загава.

У снежні 2010 года, пасля неаднаразовых скаргаў на невыкананне ўладамі мірных пагадненняў, Вызваленчы рух Судана выйшаў з мірнага пагаднення, а Мінаві пакінуў дзяржаўныя пасады і вярнуўся да паўстанцкай дзейнасці

У маі 2021 года, пасля заключэння новага пагаднення, Міні Мінаві быў прызначаны губернатарам Дарфура.

На фоне канфлікту паміж прыхільнікамі генералаў Абдэля аль-Бурхана і Махамеда Дагала ўзначаліў кааліцыю «Аб’яднаныя сілы абароны Дарфура», якая стваралася для абароны цывільнага насельніцтва (арганізацыя заяўлена як нейтральная і міратворчая).
У лістападзе атрады Вызваленчай арміі Судана, падпарадкаваныя Міні Мінаві, афіцыйна далучыліся да сіл Бурхана ў барацьбе з генералам Дагала.

## Заўвагі 
Катэгорыя:Палітыкі Судана
Катэгорыя:Дарфурскі канфлікт
Катэгорыя:Постаці трэцяй грамадзянскай вайны ў Судане
Агафоненка

**Агафоненка** — прозвішча.

## Вядомыя носьбіты 
* Анатоль Арцёмавіч Агафоненка — беларускі мастак
* Таіса Паўлаўна Агафоненка — майстар мастацкага саломапляцення
Marumba

**Marumba** — род матылькоў з сямейства .

## Віды 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

Файл:Marumba_amboinicus_MHNT_CUT_2010_0_57_Ambon_Isl_70m_Indonesia_male.jpg|
Файл:Marumba_cristata_cristata_MHNT_CUT_2010_0_123_Himachal_Pradesh_male.jpg|
Файл:Marumba_diehli_MHNT_CUT_2010_0_487_Wu_She_Taiwan_male.jpg|
Файл:Marumba_dyras_dyras_MHNT_CUT_2010_0_192_Ban_Kheum_Laos_male.jpg|
Файл:Marumba_gaschkewitschii_echephron_MHNT_CUT_2010_0_51_Male.jpg|
Файл:Marumba_juvencus_MHNT_CUT_2010_0_221,_Sabah,_Borneo,_male.jpg|
Файл:Marumba_nympha_MHNT_CUT_2010_0_124_Mudumalai_National_Park_male.jpg|
Файл:Marumba_quercus_MHNT_CUT_2010_0_89_La_Croix-Valmer_Male.jpg|
Файл:Marumba_saishiuana_MHNT_CUT_2010_0_221_Tsushima_Island_Japan_male.jpg|
Файл:Marumba_spectabilis_MHNT_CUT_2010_0_122_Chiang_Mai_Thailand_male.jpg|
Файл:Marumba_sperchius_MHNT_CUT_2010_0_120_Gifu_Japan_Male.jpg|

Катэгорыя:Бражнікі
Васіль Васілевіч Ванін

**Васілій Васільевіч Ванін** (; па некаторых крыніцах сапраўднае прозвішча — Іваноў; 13 студзеня 1898,  — , ) — савецкі акцёр тэатра і кіно, тэатральны рэжысёр, педагог. Народны артыст СССР (1949), лаўрэат трох Сталінскіх прэмій другой ступені (1943, 1946, 1949).

## Біяграфія 
З 1924 года — акцёр і рэжысёр у Маскоўскім Тэатры імя МДСПС (Тэатр імя МАСПС у 1929—1938 гадах, Тэатр імя Массавета — з 1938 года). У 1930—1936 гадах выкладаў у драматычнай школе пры тэатры.

З 1950 года — акцёр і галоўны рэжысёр у Маскоўскім драматычным тэатры імя А. С. Пушкіна), адкрытага на месцы Камернага тэатра. З 1927 года здымаўся ў кіно. З 1944 года выкладаў ва УДІКу, кіраўнік акцёрскай майстэрні (з 1949 — прафесар).

Памёр 12 мая 1951 года ў Маскве.

Пахаваны на Новадзявочых могілках (участак № 2).
SAIC Motor

**SAIC Motor Corp., Ltd.** — кітайскі дзяржаўны вытворца аўтамабіляў. Штаб-кватэра — у Анцінг, Шанхай.

SAIC належаць маркі MG, Roewe, Maxus і Feifan. У 2021 годзе SAIC прадала 1,11 мільёна аўтамабіляў па ўсім свеце, без уліку аўтамабіляў, вырабленых на сумесных прадпрыемствах з Volkswagen (SAIC Volkswagen), General Motors (SAIC-GM, SAIC-GM-Wuling) і Iveco (Nanjing Automobile).

## Крыніцы 
## Гл. таксама 
* Roewe


Катэгорыя:Шанхай
Катэгорыя:Аўтамабілебудаўнічыя кампаніі Кітая
Сусветны ўніверсітэт імя Джона Перд’ю

**Сусветны ўніверсітэт імя Джона Перд’ю** () — амерыканская дзяржаўная вышэйшая навучальная ўстанова анлайн-адукацыі са статусам універсітэта, галоўная сядзіба якой фармальна знаходзіцца ў горадзе Індыянапаліс у штаце Індыяна, ЗША.

## Агульная характарыстыка 
Вучэльня з’яўляецца часткай сістэмы Універсітэт імя Джона Перд’ю і спецыялізуецца на наданні анлайн-адукацыі.

Створаны ў 2018 годзе шляхам набыцця і рэбрэндынгу прыватнага камерцыйнага ўніверсітэта. Яго галоўная сядзіба юрыдычна для мэтаў акрэдытацыі знаходзіцца ў Індыянапалісе, а цэнтры падтрымкі ў інтэрнэце знаходзяцца ў Чыкага і Форт-Лодэрдэйле.

Універсітэт спецыялізуецца на навучанні працуючых дарослых, якія маюць жыццёвы вопыт і часта ўжо маюць пэўны досвед навучання ў каледжы ці ўніверсітэце.

## Гл. таксама 
* Спіс універсітэтаў штата Індыяна

## Крыніцы 
## Спасылкі 
* Афіцыйная інтэрнэт-старонка ўстановы

Катэгорыя:Навучальныя ўстановы з англійскай мовай навучання
Катэгорыя:Універсітэты паводле алфавіта
Катэгорыя:Універсітэты Індыяны
Катэгорыя:Індыянапаліс
Сезон 2017/2018 «Гродна-93»

У сезоне 2017/2018 баскетбольны клуб «Гродна-93» з Гродна прымаў удзел:
* Чэмпіянат Беларусі 2017/2018 ( **3 месца**),
* Кубак Беларусі 2017 ( **бронзавы прызёр**).

## Склад каманды 
*  Сяргей Дадыкін
*  Іван Каляеў
*  Рыгор Крук
*  Дзмітрый Кузьмін
*  Андрэй Куліш
*  Дзмітрый Куратнік
*  Максім Мірашнічэнка
*  Юрый Мішукоў
*  Кірыл Сітнік
*  Павел Сувораў
*  Дзмітрый Чумакоў
*  Ілля Шарыпаў (прыйшоў у каманду падчас сезона)

## Трэнеры каманды 
*  Андрэй Васілеўка (галоўны трэнер)
*  Юрый Чарняк

## Гл. таксама 
* Сезон 2016/2017 «Гродна-93»
* Сезон 2018/2019 «Гродна-93»

## Крыніцы 
## Спасылкі 
* 2017-2018
2017/2018
Гродна-93
Катэгорыя:2017 год у Гродне
Катэгорыя:2018 год у Гродне
Андрэй Куліш

**Андрэй Куліш** (нар. , Днепрапятроўск, Украіна) — украінскі прафесійны баскетбаліст.

## Кар’ера 
Пачаў спартыўную кар’еру ў раннім дзяцінстве. Вучыўся ў спецыялізаванай спартовай школе Днепрапятроўска і адразу пасля паступлення на першы курс інстытута пачаў гуляць за каманду дублёраў клуба «Дняпро», у складзе якой выйграў золата.

Выступаў за іншыя клубы Украіны, а таксама за мяжой. У 2020 годзе рэпатрыяваўся ў Ізраіль.

## Спасылкі 
* В Израиль репатриировался чемпион Украины по баскетболу

Катэгорыя:Баскетбалісты Украіны
Катэгорыя:Ігракі «Чаркаскіх Малпаў»
Сезон 2015/2016 «Гродна-93»

У сезоне 2015/2016 баскетбольны клуб «Гродна-93» з Гродна прымаў удзел:
* Чэмпіянат Беларусі 2015/2016 ( **2 месца**),
* Кубак Беларусі 2015 ( **бронзавы прызёр**).

## Склад каманды 
*  Павел Блізнец (пераведзены ў фарм-клуб падчас сезона)
*  Цімафей Еўсіевіч (прыйшоў у каманду падчас сезона)
*  Іван Каляеў
*  Павел Карасевіч
*  Вячаслаў Корж
*  Дзмітрый Кузьмін
*  Алег Макараў
*  Арцём Малькоў
*  Андрэй Мастоў
*  Юрый Мішукоў
*  Андрэй Навойчык
*  Кірыл Сітнік
*  Кірыл Чумакоў
*  Дарол Эрнандэс-Зіненка

## Трэнеры каманды 
*  Андрэй Васілеўка (галоўны трэнер)
*  Юрый Чарняк

## Гл. таксама 
* Сезон 2014/2015 «Гродна-93»
* Сезон 2016/2017 «Гродна-93»

## Крыніцы 
## Спасылкі 
* 2015-2016
2015/2016
Гродна-93
Катэгорыя:2015 год у Гродне
Катэгорыя:2016 год у Гродне
Парламенцкія выбары на Фарэрскіх астравах (1940)

**Выбары ў Лёгтынг Фарэрскіх астравоў** — выбары ў прадстаўнічы орган Фарэрскіх астравоў, якія прайшлі 30 студзеня 1940 года.

## Вынікі 
Партыя саюза набрала 32,29 % і атрымала 8 мандатаў. Другое месца заняла Народная партыя, якая была створана на базе «Вінафлокурын» і часткі членаў Партыі самакіравання. Партыя набрала 24,72 % і атрымала 6 мандатаў. Такую ж колькасць мандатаў атрымала Сацыял-дэмакратычная партыя. Партыя самакіравання з-за расколу набрала 16,19 % галасоў і атрымала толькі 4 мандата. У выбарах зноў прыняла ўдзел Сепаратысцкая партыя, якая набрала толькі 1,65 % галасоў.

## Вынікі выбараў 
## Крыніцы 
## Літаратура 
* 
* Løgtingið 150: hátíðarrit: 150 ár liðin, síðani Løgtingið varð endurstovnað. Hátíðarrit 3. Løgtingið. — Tórshavn: Løgtingið, 2003. — Ss. 78—79, 149—175.
* Waag, E. Val og valtøl 1906—1966. — Klakksvík: Egiđ forlag, 1967. — Ss. 1—12.

1940
Катэгорыя:1940 год на Фарэрскіх астравах
Катэгорыя:Падзеі 30 студзеня
Катэгорыя:Студзень 1940 года
Катэгорыя:Выбары 1940 года
Дарол Эрнандэс-Зіненка

**Дарол Эрнандэс-Зіненка** (нар. , , Куба) — кубінскі баскетбаліст. Мае беларускае паходжанне, маці родам з Беларусі. Выступаў за нацыянальную зборную Беларусі.

## Кар’ера 
Пачынаў прафесійную кар’еру на Кубе, пасля гуляў у Мексіцы, Эквадоры.

У 2014 годзе па прыездзе ў Беларусь прыходзіў трэніравацца ў баскетбольны клуб «Цмокі», але з-за таго, што не былі аформлены ўсе патрэбныя дакументы, былі складанасці для супрацы. Выступаў за беларускія клубы БДУ (2014—2015), «Гродна-93» (2015—2016, 2024), ЦАР-Барысфен (2018—2019, 2020—2021), «Цмокі-Мінск» / БК «Мінск» (2021—2023).

У сезоне 2024/25 выступаў за расійскі клуб Чалбаскет (Чалябінская вобласць).

Выступаў за мужчынскую зборную Беларусі ў 2021—2022 гадах. Раней прыцягваўся на збор беларускай нацыянальнай каманды ў 2016 годзе.

## Дасягненні 
*  Чэмпіён Беларусі (1): 2021/2022.
*  Сярэбраны прызёр чэмпіянату Беларусі (5): 2015/2016, 2018/2019, 2019/2020, 2020/2021, 2023/2024.
*  Уладальнік Кубка Беларусі (2): 2021, 2022.
*  Фіналіст Кубка Беларусі (1): 2020.

## Крыніцы 
## Спасылкі 
* Профіль на сайце РФБ
* Дарол Эрнандес-Зиненко: «Число 9 для меня очень значимо»
* Форвард Дарол Эрнандес-Зиненко стал игроком БК «Цмокi-Мiнск» 
* ДАРОЛ ЭРНАНДЕС-ЗИНЕНКО СТАЛ ЧЕМПИОНОМ ПЕРВОГО ТУРНИРА ПО NBA 2K15 В БЕЛАРУСИ
* Darol Hernandez-Zinenko

Катэгорыя:Баскетбалісты Кубы
Катэгорыя:Ігракі зборнай Беларусі па баскетболе
Катэгорыя:Ігракі «БДУ» (баскетбол)
Катэгорыя:Ігракі «Чалбаскета» Чалябінск
Вінсенскі ўніверсітэт

**Вінсенскі ўніверсітэт** () — амерыканская дзяржаўная вышэйшая навучальная ўстанова, якая месціцца ў горадзе Вінсенс у штаце Індыяна, ЗША.

## Агульная характарыстыка 
Вучэльня заснаваная ў 1801 годзе як Акадэмія Джэферсана, яна з'яўляецца старэйшай дзяржаўнай вышэйшай навучальнай установай у Індыяне. Яна заставалася адзіным дзяржаўным чатырохгадовым дзяржаўнай ВНУ ў Індыяне да заснавання Індыянскага ўніверсітэта ў 1820 годзе. У 2005 годзе ўніверсітэт пачаў надаваць ступені бакалаўра.

## Структура 
* Каледж бізнесу і дзяржаўнай службы
* Каледж наук пра здароўе і дзейнасць чалавека
* Каледж гуманітарных навук
* Каледж прыродазнаўчых навук, інжынерыі і матэматыкі
* Каледж сацыяльных навук, выканальніцкага мастацтва і камунікацый
* Каледж тэхналогій

## Гл. таксама 
* Спіс універсітэтаў штата Індыяна

## Крыніцы 
## Спасылкі 
* Афіцыйная інтэрнэт-старонка ўстановы

Катэгорыя:Навучальныя ўстановы з англійскай мовай навучання
Катэгорыя:Універсітэты паводле алфавіта
Катэгорыя:Універсітэты Індыяны
Універсітэт імя Джона Перд’ю ў Форт-Уэйне

**Універсітэт імя Джона Перд’ю ў Форт-Уэйне** () — амерыканская дзяржаўная вышэйшая навучальная ўстанова са статусам універсітэта, якая месціцца ў горадзе Форт-Уэйн у штаце Індыяна, ЗША.

## Агульная характарыстыка 
Вучэльня ўваходзіць у сістэму Універсітэта імя Джона Перд’ю і была заснавана 1 ліпеня 2018 года, калі яго папярэднік — *Індыянскі ўніверсітэт — Універсітэт імя Джона Перд’ю ў Форт-Уэйне* афіцыйна падзяліўся на дзве асобныя ўстановы: Універсітэт імя Джона Перд’ю ў Форт-Уэйне і Індыянскі ўніверсітэт ў Форт-Уэйне.

## Структура 
* Каледж вольных мастацтваў
* Каледж прыродазнаўчых навук
* Каледж інжынерыі, тэхналогій і інфарматыкі
* Каледж візуальных і выканальніцкіх мастацтваў
* Школа бізнесу
* Школа адукацыі

## Гл. таксама 
* Спіс універсітэтаў штата Індыяна

## Крыніцы 
## Спасылкі 
* Афіцыйная інтэрнэт-старонка ўстановы

Катэгорыя:Навучальныя ўстановы з англійскай мовай навучання
Катэгорыя:Універсітэты паводле алфавіта
Катэгорыя:Універсітэты Індыяны
Вайна ў Дафары

**Вайна ў Дафары** — узброены канфлікт паміж урадам брытанскага Амана і дафарскімі сепаратыстамі.

## Гісторыя 
У апошнія дзесяцігоддзі брытанскага панавання краінай кіраваў султан Саід бен Цеймур. Пры яго кіраванні існавала рабства, а кінематограф, радыё, музыка і танцы, еўрапейскае адзення і нават сонечныя акуляры былі забаронены. У дзяржаве не існавала сістэмы аховы здароўя і адукацыі. Практыкавалася публічная лупцоўка і калектыўныя пакаранні смерцю. Тэймур не жадаў праводзіць мадэрнізацыю. Больш за тое, брытанцы з гэтым нічога не рабілі, пакуль у Амане былі разведаны значныя запасы нафты.

Напярэдадні вайны рэвалюцыйныя ўрады Баасісцкага Ірака і Паўднёвага Емена ціснулі на аманскі рэжым з патрабаваннямі правесці рэформы. Замежныя эмісары выкарыстоўвалі незадаволенасць жорсткім праўленнем султана жыхароў горнай правінцыі Дафар. Як вынік іх дзейнасці, тут пачалося паўстанне пад кіраўніцтвам Фронту вызвалення Дафара (з 1970 года — Народны фронт вызвалення Дафара).

Акрамя вышэй згаданых Ірака і Паўднёвага Емена, дапамога баевікам паступала і з СССР.

У 1972 годзе баевікі пацярпелі буйное паражэнне пад Мірбатам. Гэты правал крытычна адбіўся на баяздольнасці атрадаў сепаратыстаў, пачасціліся сутыкнення паміж рознымі баявымі
групамі руху і пераходы на ўрадавы бок. Дапамога з Паўднёвага Емена, уключаючы цяжкую артылерыю, сітуацыю не выправіла, таму ў 1976 годзе паўстанцы канчаткова былі разгромлены.

## Крыніцы 
## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Гісторыя Амана
Катэгорыя:Халодная вайна
Катэгорыя:Паўстанні
Сырдар’я (значэнні)

Назву **Сырдар’я** маюць:

* Сырдар’я — рака ў Сярэдняй Азіі, у Казахстане, Узбекістане, Таджыкістане і Кыргызстане.
* Сырдар’я — горад у Сырдар’інскай вобласці Узбекістана.
* Сырдар’я — сяло ў Атырарскім раёне Туркестанскай вобласці Казахстана.
Універсітэт імя Джона Перд’ю

**Універсітэт імя Джона Перд’ю** () — амерыканская дзяржаўная вышэйшая навучальная ўстанова са статусам даследчага ўніверсітэта, якая месціцца ў горадзе Уэст-Лафает у штаце Індыяна, ЗША.

## Агульная характарыстыка 
Вучэльня была заснавана ў 1869 годзе пасля таго, як мясцовы бізнесмен і мецэнат Джон Перд’ю ахвяраваў зямлю і грошы для стварэння каледжа навукі, тэхнікі і сельскай гаспадаркі. Першыя заняткі адбыліся 16 верасня 1874 года з 6 выкладчыкамі і 39 студэнтамі. Сёння ўніверсітэт ацэньваецца як адзін з лепшых дзяржаўных універсітэтаў у Злучаных Штатах па асноўных рэйтынгах і шырока вядомы сваёй адукацыйнай праграмай у галіне інжынерыі. Гэта галоўная ўстанова аднайменнай універсітэцкай сістэмы.

Галоўны кампус ва Уэст-Лафаеце прапануе больш за 200 спецыяльнасцей бакалаўрыяту, больш за 70 магістарскіх і доктарскіх праграм, а таксама прафесійныя курсы і праграмы. Акрамя таго, універсітэт налічвае 18 міжвузаўскіх спартыўных каманд і больш за 1000 студэнцкіх арганізацый, а таксама дзявятую па велічыні колькасць замежных студэнтаў сярод усіх універсітэтаў ЗША.

Сучасны ўніверсітэт з’яўляецца сябрам Асацыяцыі амерыканскіх універсітэтаў і класіфікуецца як доктарскі ўніверсітэт з вельмі высокай даследчай актыўнасцю. Універсітэт звязаны з 13 лаўрэатамі Нобелеўскай прэміі, 1 лаўрэатам прэміі Цьюрынга, 3 лаўрэатамі Пулітцэраўскай прэміі, 18 алімпійскімі медалістамі, 3 лаўрэатамі Нацыянальнага медаля за тэхналогіі і інавацыі, 2 лаўрэатамі Нацыянальнага медаля навукі, 3 лаўрэатамі Прэзідэнцкага медаля Свабоды, 7 канрэсменамі, 3 губернатарамі штатаў і 2 кіраўнікамі дзяржаў.

## Структура 
* Політэхнічны інстытут
* Каледж сельскай гаспадаркі
* Каледж адукацыі
* Каледж інжынерыі
* Каледж здароўя і навук аб чалавеку
* Каледж вольных мастацтваў
* Каледж фармацыі
* Каледж ветэрынарнай медыцыны
* Каледж прыродазнаўчых навук
* Школа бізнесу

## Гл. таксама 
* Спіс універсітэтаў штата Індыяна

## Крыніцы 
## Спасылкі 
* Афіцыйная інтэрнэт-старонка ўстановы

Катэгорыя:Навучальныя ўстановы з англійскай мовай навучання
Катэгорыя:Універсітэты паводле алфавіта
Катэгорыя:Універсітэты Індыяны
Катэгорыя:Асацыяцыя амерыканскіх універсітэтаў
Сыркін

**Сыркін** — прозвішча.

## Вядомыя носьбіты 
* Леў Абрамавіч Сыркін (1894—1951) — савецкі вучоны, гігіеніст, антраполаг, педагог.
* Якаў Ківавіч Сыркін (1894—1974) — савецкі фізікахімік.
Паўночна-Заходні ўніверсітэт імя Джона Перд’ю

**Паўночна-Заходні ўніверсітэт імя Джона Перд’ю** () — амерыканская дзяржаўная вышэйшая навучальная ўстанова са статусам універсітэта, якая месціцца ў горадзе Хаманд у штаце Індыяна, ЗША.

## Агульная характарыстыка 
Вучэльня ўваходзіць у сістэму Універсітэта імя Джона Перд’ю і прапануе больш за 70 праграм бакалаўрыяту і магістратуры. Універсітэт быў створаны ў 2016 годзе, калі два філіялы Універсітэта імя Джона Перд’ю, адзін у Хамандзе, а другі ва Уэствіле, аб’ядналіся.

## Структура 
* Каледж бізнесу
* Каледж інжынерыі і прыродазнаўчых навук
* Каледж сацыяльна-гуманітарных навук і адукацыі
* Каледж медсястрынства
* Каледж тэхналогій
* Ганаровы каледж

## Гл. таксама 
* Спіс універсітэтаў штата Індыяна

## Крыніцы 
## Спасылкі 
* Афіцыйная інтэрнэт-старонка ўстановы

Катэгорыя:Навучальныя ўстановы з англійскай мовай навучання
Катэгорыя:Універсітэты паводле алфавіта
Катэгорыя:Універсітэты Індыяны
Шыман Сыркус

**Шыман Сы́ркус** (;  — ) — польскі архітэктар, тэарэтык архітэктуры, адзін са стваральнікаў польскай архітэктурнай школы XX стагоддзя.

## Біяграфія 
Нарадзіўся ў Варшаве. Скончыў рэальную гімназію. У 1912—1920 гадах вывучаў архітэктуру ў Вене, Грацы, Рызе, Маскве і Варшаве. У 1918—1921 гадах вучыўся ў Кракаўскай акадэміі мастацтваў. У 1922 годе скончыў архітэктурны факультэт Варшаўскага політэхнічнага ўніверсітэта. У 1922—1924 гадах здзейсніў падарожжа па Еўропе, наведаў Берлін, Веймар, Парыж, вучыўся ў Акадэміі прыгожых мастацтваў у Парыжы.

У 1942 годзе Шыман Сыркус быў арыштаваны і заключаны ў канцлагер Асвенцым. Пасля вайны вярнуўся ў Варшаву. З 1949 года прафесар Варшаўскага політэхнічнага ўніверсітэта.

Памёр Шыман Сыркус 6 чэрвеня 1964 года ў Варшаве.

## Творчасць 
Шыман Сыркус — адзін з заснавальнікаў і тарэтык аб’янання архітэктараў «Прэзенс» (з 1926 года). Працаваў разам са сваёй жонкай Геленай Сыркус. У 1920—1930-х гадах будаваў асабнякі ў духу функцыяналізму. У 1940—1960-х гадах вёў работу па ўніфікацыі жыллёвага будаўніцтва ў Польшчы. Праектам Шымана Сыркуса ўласцівы прастата і функцыянальнасць форм, камернасць прапорцый. Сярод яго прац: віла ў Саснаўцах каля Пінска (1933—1934); дамы на вуліцах Катавіцкай і Дамбравецкай (1930-я гады), будынак тэатра ў раёне Жалібож (1932—1934), забудова раёнў Кола і Прага (1947—1962) у Варшаве.

Аўтар публікацыі «Варшава функцыяналістычная» (1934, разам з Я. Хмялеўскім).

## Зноскі 
## Літаратура 
* 
* 
* Сы́ркус Шимон // Популярная художественная энциклопедия. Архитектура. Живопись. Скульптура. Графика. Декоративное искусство. В 2 т. / Под ред. Полевого В. М. Ред. кол.: В. Ф. Маркузон, Д. В. Сарабьянов, В. Д. Синюков (зам. гл. ред.) — М.: Издательство «Советская энциклопедия», 1986. — Книга II. М—Я, 1986. — С. 272. — 432 с, ил., 32 л. ил. — 200 000 экз.

## Спасылкі 
* Сыркус Шимон // Информационно-образовательный портал «Искусство стран и народов мира»
* Prof. arch. Szymon Piotr Syrkus // Izba Architektów Rzeczpospolitej Polskiej (IARP)
* Szymon Piotr Syrkus // Internetowy Polski Słownik Biograficzny 
* *Jurgita Biliukevičiūtė* Szymon Syrkus // LNB Mokslo ir enciklopedijų leidybos centras

Катэгорыя:Архітэктары Польшчы
Катэгорыя:Архітэктары Варшавы