Валянцін Уладзіміравіч Цішко

**Валянцін Уладзіміравіч Цішко** (нар. 23 ліпеня 1989 ў Маладзечне) − беларускі хрысціянскі і палітычны дзеяч, актывіст руху ЛГБТ, паэт і пісьменнік; член Партыі БНФ, у 2011 годзе старшыня маладзечанскага аддзялення Моладзі БНФ, за студзеня 2013 года каардынатар Культурна-асветніцкага праекту Рух ЛГБТ-хрысціян Беларусі «Mysterium Fidei», за жніўня 2013 года дыякан некананічнай Грэчаскай аўтакефальнай праваслаўнай царквы Амерыкі і Канады, адзіны іерадыякан гэтай царквы ў Беларусі; абкладзены малой анафемай Каталіцкага касцёла.

## Біяграфія 
Нарадзіўся 23 ліпеня 1989 года ў горадзе Маладзечна, у Мінскай вобласці БССР, СССР. Яго дзед, паводле яго, быў *заўзятым камуністам*, але бацькі мелі больш памяркоўны светапогляд. У 2007 годзе скончыў Сярэднюю школу нумар 11 як семінарыст Беларускай Грэка-Каталіцкай Царквы. У часе, калі атрымліваў там навуку, ён быў абвінавачаны ў немаральных паводзінах, між іншым у гомасексуальнасці. У выніку пакінуў семінарыю і быў абкладзены малой анафемай апостальскім візітатарам грэка-каталіцкіх касцёлаў у Беларусі, Сяргеем Гаекам. Пад канец 2011 і напачатку 2012 года супрацоўнічаў з інфармацыйным інтэрнэт-парталам *Заўтра тваёй краіны*, для якога рабіў інтэрв’ю з Рыгорам Барадуліным, Вячаславам Кебічам і Станіславам Шушкевічам. Працаваў таксама для інтэрнэт-партала kraj.by.

### Палітычная дзейнасць 
Валянцін Цішко з’яўляўся членам Партыі БНФ і яе маладзёжнай арганізацыі — Моладзі БНФ. У 2010 годзе збіраўся кандыдаваць ад Партыі БНФ ў мясцовых выбарах ў Маладзечанскі раённы савет дэпутатаў. Паводле адной з крыніц, партыя адмовіла яму гэтай магчымасці з-за яго адкрытай гомасексуальнасці. У часе, калі веў кампанію ў гэтым горадзе, шматразова звяртаў увагу на неправільнасці і цяжкасці, якія на яго погляд улада стварала кандыдатам ад апазіцыі. У 2011 годзе Цішко з’яўляўся старшынёй маладзечанскага аддзялення Моладзі БНФ. Застаючыся членам Партыі БНФ, у маі 2012 года зарганізаваў разам з Сяргеям Андросенкай мітынг каля галоўнага офісу партыі, пратэстуючы супраць гамафобскіх выказванняў некаторых людзей з яе кіраўніцтва.

### Рэлігійна-грамадская дзейнасць 
Падчас візыты ў Кіеве, звязанай з мерапрыемствам асяроддзяў ЛГБТ, якое там праходзіла Грэчаскай аўтакэфальнай праваслаўнай царквы Амерыкі і Канады. Гэтая царква прыязна адносіцца да гомасексуалаў. З гэтага часу Цішко і Вільде регулярна кантачылі і сустракаліся. З 2011 года Цішко шматразова прасіў улады Беларусі замяніць яму абавязковую ваенную службу на альтэрнатыўную службу грамадзянскую. Такую магчымасць гарантіруе яму канстітуцыя Беларусі, аднак улада не дала яму дазвол. З-за таго, 1 ліпеня 2013 года Валянін Цішко заявіў, што адмаўляецца ад грамадзянства Беларусі.

У жніўні 2013 года, падчас 6. Форуму ЛГБТ-хрысціян Сярэдняй Азіі і Ўсходняй Еўропы, Валянцін Цішко быў пазначаны дыяканам. Пазначэнне зрабіў Уладзімір Вільде. У 2014 годзе заставаўся адзіным ў Беларусі ерадыяконам Грэчаскай аўтакефальнай праваслаўнай царквы Амерыкі і Канады. Быў бязпрацоўны.

## Літаратурная творчасць 
Валянцін Цішко з’яўляецца аўтарам вершаў і апавяданняў. Першы верш напісаў ва ўзросце 13 год, а да 2010 года стварыў каля 50 вершаў і шмат апавяданняў. Тварыць у беларускай, рускай і ўкраінскай мовах. З 2005 года супрацоўнічае з паэтычным аб’яднаннем Агмень. Тры яго творы: *Пераклад Б. Ахмадулінай*, *Калыханка для Альжбеты* і *Адзінокае прызнанне* былі выдадзеныя ў 2010 годзе ў зборе вершаў пад тытулам *Агмень*.

16 мая 2015 года Валянцін Цішко атрымаў прэмію за 3. месца ў канкурсе літэратараў зарганізаваным ў рамках моладзевага фэсту творчых ініцыятываў *Час жыць!* у Маладзечне.

## Асабістае жыццё 
Валянцін Цішко з’яўляецца гомасексуалам і адкрыта гаворыць пра сваю арыентацыю. У мінулым ён быў у адносінах з мужчынам, аднак разышоўся з ім з-за розніц поглядаў у пытанні рэлігіі. Паводле яго словаў ён захоўвае цэлібат, але хацеў б закахацца і ўзяць шлюб; аднак ён гэта не зробіць, таму што грамадства сёння не ўспрымае святара, які знаходзіцца ў шлюбе з мужчынам.

## Погляды 
У Валянціна Цішко рэзка адмоўнае стаўленне да цяперашняй палітычнай сістэмы у Беларусі. Ён кажа, што *імкнецца змагацца за нежалежнасць краіны*. Цішко — прыхільнік узмацнення пазіцыі беларускай мовы. Ён адкідвае афіцыйную, навучаную ў школах версыю гісторыі і кажа, што яго краіна ніколі не сябравала з Расіяй, але была *разменнай манетай* дла Расійскай імпрерыі і буфорнай дзяржавай для СССР. На яго погляд *быць беларусам — небязпечна*, але ён пагаджаецца на гэтую небязпеку *з радасцю і пачуццём абавязку*. На сфарміраванне яго поглядаў паўплывала між іншым яго настаўніца беларускай мовы ў школе, якая разпавядала на занятках пра творчасць беларускіх літератараў спаза афіцыйнай праграмы, а таксама візыты ва Украіне, дзе прымусіла яго задумацца нашмат мацнейшая пазіцыя роднай мовы за Беларусь.

Цішко лічыць, што ў шматлікіх святароў і вернікаў неправільны падыход да Бібліі. Яна была напісана паэтычнай мовай і не трэба адносіцца да яе як да метадыкі. Адначасова Цішко лічыць, што да хрысціян адносіцца толькі Новы Запавет, таму што Стары Запавет быў напісаны для людзей, якія толькі чакалі прыходу Месія. Цішко лічыць папу рымскага Францыска *цікавай асобай* з-за яго выказванняў, якія намякалі, што каталіцкі касцёл павінен прадумаць змены ў сваіх адносінах да раду спраў. Адначасова, у Цішко ёсць неадназначныя думкі наконт патрыярха Кірыла І, таму што, паводле яго, *некаторыя праваслаўныя святары гавораць, што на патрыяршым троне сеў садаміт*. Паводле Цішко хрысціяне — члены супольнасці ЛГБТ з’яўляюцца *апазіцыяй ў апазіцыі*, таму што не ўспрымаюць іх ані хрысціяне, ані супольнасць ЛГБТ. Гэта група, якой *ненавідзяць усе — грамадства, самі геі, хрысціяне і ўсе астатнія*.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Актывісты ЛГБТ-руху ў Беларусі
Катэгорыя:Нарадзіліся ў 1989 годзе