open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Посальч (Літва)

**Посальч** або **Пасолча**, таксама **Пашальчы́с** () — вёска ў Салечніцкім раёне Віленскага павета Літвы. Уваходзіць у склад Гервішкаўскай сянюніі. Адміністрацыйны цэнтр сянюнайціі. Размешчана за 7 км на паўднёвы захад ад Салечнікаў, на правым беразе ракі Сольча, на мяжы з Беларуссю, насупраць беларускай Посальчы. Вёска злучана дарогамі з Пачобутамі і Трыбанцамі.

## Гісторыя 
У канцы XVIII стагоддзя аколіца Посальчы (Пчольцы) у Лідскім павеце Віленскага ваяводства, уладанне Бжастоўскіх.

У выніку трэцяга падзелу Рэчы Паспалітай 1795 года ў Расійскай імперыі, у Віленскім павеце Віленскай губерні, пасля 1861 года ў Салечніцкай воласці.

За часамі Першай сусветнай вайны з 1915 года да восені 1918 года тэрыторыя акупаваная войскамі Германскай імперыі. 25 сакавіка 1918 года згодна з Трэцяй Устаўной граматай  абвешчана часткай Беларускай Народнай Рэспублікі. З 27 лютага 1919 года — у ЛітБел ССР. Пазней пад кантролем войскаў Літвы, увосень 1920 года тэрыторыю заняла польская аператыўная група «Беняконі» пад камандаваннем Люцыяна Жалігоўскага. З 1922 года Посальч як частка Сярэдняй Літвы трапіла ў склад Польскай Рэспублікі. У беларускай гістарыяграфіі землі вядомы як Заходняя Беларусь.

У верасні 1939 года тэрыторыя занята савецкімі войскамі і ў лістападзе далучана да Беларускай ССР. 1—2 кастрычніка 1940 года землі былі перададзены Літоўскай ССР. З 22 чэрвеня 1941 года да першай паловы ліпеня 1944 года пад акупацыяй Германіі.

З 1990 года ў складзе адноўленай незалежнай Літвы.

## Насельніцтва 
## Крыніцы 
## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
Катэгорыя:Населеныя пункты Салечніцкага раёна
Посальч

**Посальч**:

## Беларусь 
* Посальч (Воранаўскі раён)

## Літва 
* Посальч (Літва)
Анатоль Раманавіч Азаронак

**Анатоль Раманавіч Азаро́нак** ( — савецкі ваенны дзеяч, контр-адмірал (1968).
## Біяграфія 
Нарадзіўся ў горадзе Орша. Скончыў чатыры курсы рабфака ў Мінску і адзін курс Інстытута народнай гаспадаркі. На службе ў Ваенна-марскім флоце СССР з 1935 года. У 1939 годзе скончыў Ленінградскае вышэйшае ваенна-марское вучылішча імя М. В. Фрунзэ. У час Вялікай Айчыннай вайны ўзначальваў гідраграфічную службу Чарнаморскага флоту (участкі Азоў, Ачамчыра, Поці, Керч, Марыупаль і іншыя). У 1944—1946 гадах А. Азаронак праходзіў службу на Дунайскай ваенна флатыліі, у 1946—1948 гадах — на Каўказскім участку Чарнаморскага флоту.

У 1953—1982 гадах А. Р. Азаронак займаў розныя пасады ў Галоўным штабе Ваенна-Марскіх Сіл СССР. У 1968 годзе яму было прысвоена воінскае званне контр-адмірал.

Памёр А. Р. Азаронак 21 лютага 2001 года.

## Узнагароды 
А. Р. Азаронак узнагароджаны ордэнам Леніна, двума ордэнамі Чырвонага Сцяга, двума ордэнамі Айчыннай вайны 2-й ступені, двума ордэнамі Чырвонай Зоркі, ордэнам Працоўнага Чырвонага Сцяга, медалём «За баявыя заслугі» і іншымі ўзнагародамі.

## Крыніцы 
## Літаратура 
* 
* Регионы Беларуси : энциклопедия : в 7 т. — Минск, 2010. — Т. 2, кн. 1 : Витебская область. Кн. 1. — С. 11.
* На вершине славы : очевидное — невероятное: люди, события, факты  / Б. Д. Долготович, Ю. В. Солонович. — Минск : Колорград, 2019. — 254 с. — 100 экз. — ISBN 978-985-596-453-8.
* Командный состав Красной Армии в годы Великой Отечественной войны (1941—1945 гг.): генералы (адмиралы) — белорусы и уроженцы Беларуси : пособие / Б. Д. Долготович, Д. А. Козел. — Мн.: БНТУ, 2018. — 71 с. — 100 экз. — ISBN 978-985-550-971-5.

## Спасылкі 
* Контр-адмирал Азарёнок Анатолий Романович // Беларускі саюз ваенных маракоў
* Азарёнок Анатолий Романович // Праект «Память народа»
* Азарёнок Анатолий Романович // Музейный комплекс «Дорога памяти»

Катэгорыя:Контр-адміралы СССР
Катэгорыя:Удзельнікі Вялікай Айчыннай вайны
Сезон 2017/2018 «Энергіі» Гомель

У сезоне 2017—2018 валейбольны клуб «Энергія» з горада Гомель прымаў удзел у наступных турнірах:
* Першая ліга чэмпіяната Беларусі 2017/2018 (**4-е месца**).

## Склад каманды 
1. Аляксандр Старавойтаў (1983)
2. Ягор Брэль (2001)
3. Данііл Зубаў (2002)
4. У. Пятрэнка (1995)
5. Вадзім Навуменка (1986)
7. Уладзімір Галота (2001)
8. Іван Вараненка (1991)
9. Павел Пачэбут (1991)
10. Дзмітрый Маёранка (2000)
11. Яўгеній Радзівон 1983)
12. Максім Ліпкін (2002)
13. Ігар Папсуеў (2002)
14. Я. Серыкаў (1987)
15. М. Карабанёў (1992)
16. М. Знахарэнка (1989)
17. Аляксей Паўчанка (1995)
18. Даніла Бяляеў (2002)

## Трэнеры каманды 
*  Андрэй Карабанёў (галоўны трэнер)
*  Мікалай Верамей (трэнер)

## Гл. таксама 
* Сезон 2018/2019 «Энергіі» Гомель

## Спасылкі 
* Энергия
* Гомельский волейбол: расставляя точки над «i»
2017/2018
Энергія
Катэгорыя:2017 год у Гомелі
Катэгорыя:2018 год у Гомелі
Чорны Каршак

**Чорны Каршак** (; ) — ваенны правадыр індзейскага племя саўкаў. Удзельнічаў у Англа-амерыканскай вайне 1812—1815 гадоў на баку Брытанскай імперыі, у 1832 годзе ўзначаліў ваенныя дзеянні саўкаў і фоксаў супраць ЗША.

## Крыніцы 
## Спасылкі
Сезон 2016/2017 «Марка-ВДТУ»

У сезоне 2016—2017 валейбольны клуб «Марка-ВДТУ» з горада Віцебск прымаў удзел у наступных турнірах:
* Чэмпіянат Беларусі 2016/2017 (**6-е месца**),
* Кубак Беларусі 2016 (**Чвэрцьфінал**).

## Склад каманды 
1. Ігар Петрачэнка (1981; 200) 
2. Аляксей Блізняцоў (1996; 185) 
3. Арцём Масько (1996; 194) 
4. Андрэй Пруднікаў (1987; 195) 
5. Аляксандр Навалетаў (1995; 196) 
6. Максім Шкрэдаў (1997; 202)
7. Аляксей Рабека (1992; 198)
8. Юрый Галкоўскі (1999; 186)
9. Уладзімір Юзвовіч (1990; 195)
10. Антон Анташкевіч (1992; 197)
11. Багдан Суханаў (1999; 186)
12. Яўген Хадзянок (1996; 192)
13. Анатоль Анташкевіч (1992; 190)
14. Кірыл Капылоў (1997; 192)

## Трэнеры каманды 
*  Міхаіл Хоняк (галоўны трэнер)	
*  Уладзімір Лук’янаў (трэнер)

## Гл. таксама 
* Сезон 2015/2016 «Марка-ВДТУ»
* Сезон 2017/2018 «Марка-ВДТУ»

## Спасылкі 
* 2016/17 
* Марко-ВГТУ
2016/2017
Марка
Катэгорыя:2016 год у Віцебску
Катэгорыя:2017 год у Віцебску
Sikorsky UH-60 Black Hawk

**«Блэк хоўк»** ( — «Чорны каршак», названы ў гонар ваеннага правадыра індзейскага племя саўкаў; заводскі індэкс вытворцы — **S-70**, S — ад Sikorsky, агульнавайсковы індэкс — **UH-60**, UH — ад Utility Helicopter) — амерыканскі шматмэтавы верталёт. Паступіў на ўзбраенне Арміі ЗША, замяніўшы верталёт Bell UH-1 «Х’юі».

Лётныя выпрабаванні доследнай мадыфікацыі UH-60 былі завершаны ў 1974 годзе, у 1976 годзе верталёт выйграў конкурс на пастаўку ў Армію ЗША. Да 1985 года Армія ЗША закупіла больш за 300 верталётаў UH-60. Да сярэдзіны 1990-х гадоў было пабудавана больш за 2600 верталётаў.

Пры ўсталёўцы дадатковых пілонаў можа абсталёўвацца ПТУР AGM-114 Hellfire, дадатковымі паліўнымі бакамі для палётаў вялікай далёкасці. Таксама ў пярэдняй частцы грузавога адсека можа ўстанаўлівацца кулямёты М240, М134 і 30-мм гармата M230.

Мадэль, якая выкарыстоўвалася ў арміі ЗША ў 2025 годзе — UH-60M.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Верталёты ЗША
Сезон 2016/2017 МВК Магілёў

У сезоне 2016—2017 валейбольны клуб «Магілёў» прымаў удзел у наступных турнірах:
* Чэмпіянат Беларусі 2016/2017 (**8-е месца**).

## Склад каманды 
1. Дзмітрый Булахаў (1994; 190) 
2. Дзмітрый Бярэзін (1993; 196) 
3. Сяргей Вайцянкоў (1996; 195) 
4. Ягор Зуеў (1998; 196) 
5. Арцём Зайко (1995; 194) 
6. Павел Завадскі (1997; 194) 
7. Мікалай Казлоў (1999; 192) 
8. Уладзіслаў Карэнка (1997; 196) 
9. Станіслаў Кубар (1998; 185) 
10. Арцём Караткевіч (1993; 204) 
11. Дзмітрый Ляонаў (1999; 190) 
12. Арцём Лысянкоў (1993; 191) 
13. Ілья Лютынскі (1997; 193) 
14. Антон Скварцоў (1998; 194) 

## Гл. таксама 
* Сезон 2015/2016 МВК Магілёў
* Сезон 2017/2018 «Магілёва» (валейбол)

## Спасылкі 
* players 
* МВК
2016/2017
Камунальнік Магілёў
Катэгорыя:2016 год у Магілёве
Катэгорыя:2017 год у Магілёве
Metagonimus yokogawai

**Metagonimus yokogawai** — від паразітычных плоскіх чарвей сямейства , які выклікае метаганімоз.

## Апісанне 
*Metagonimus yokogawai* даўжынёй 1-2,5 мм, шырынёй 0,4—0,7 мм. Цела пакрыта маленькімі шыпікамі, брушная прысоска зліца з ротавай. Яйцы маюць памеры 0,023 — 0,029 х 0,014—0,018 мм з вечкам на адным і патаўшчэннем шкарлупіны на іншым канцы.

## Гаспадары 
Развіццё адбываецца са зменай двух гаспадароў — прэснаводных малюскаў і розных відаў рыбы (фарэль, , , ,  і інш.).

У якасці прамежкавых гаспадароў азначаны малюскі родаў , , ,  і .

Дарослыя паразіты лакалізуюцца ў тонкім кішачніку чалавека, сабакі, кошкі.

## Эпідэміялогія 
Заражэнне чалавека адбываецца пры ўжыванні ў ежу сырой рыбы і выпадковым заглынанні яе лускавінак. Захворванне распаўсюджана ў Кітаі, Карэі, Японіі, у басейне Амура, а таксама на Сахаліне.

## Крыніцы 
## Літаратура 
* Noriji Suzuki: *Color atlas of human helminth eggs.* 1975
* Ralph Muller, Derek Wakelin: *Worms and human disease.* 1975 S. 53f
* Dwight D. Bowman: *Feline clinical parasitology.* 2002, S. 137f

Катэгорыя:Паразіты млекакормячых
Катэгорыя:Паразіты чалавека
Катэгорыя:Дыгенетычныя смактуны
Катэгорыя:Паразіты рыб
Гёд

**Гёд** () — горад у цэнтральнай частцы Венгрыі, у медзье Пешт. Плошча горада — 22,30 км². Шчыльнасць насельніцтва — 720,20 чал./км².

## Насельніцтва 
## Крыніцы 
Катэгорыя:Гарады Венгрыі
Метаганімоз

**Метаганімоз** (**metagonimosis**) — гельмінтоз з групы трэматадозаў, які характарызуецца разладам дзейнасці кішачніка.

## Этыялогія і эпідэміялогія 
Узбуджальнік трэматода  даўжынёй 1-2,5 мм, шырынёй 0,4-0,7 мм. Цела пакрыта маленькімі шыпікамі, брушная прысоска зліта з ротавай. Яйцы маюць памеры 0,023 — 0,029 х 0,014—0,018 мм з вечкам на адным і патаўшчэннем шкарлупіны на іншым канцы. Дарослыя паразіты лакалізуюцца ў тонкім кішачніку чалавека, сабакі, кошкі. Развіццё адбываецца са зменай двух гаспадароў-прэснаводных малюскаў і розных відаў рыб.

Заражэнне чалавека адбываецца пры ўжыванні ў ежу сырой рыбы і выпадковым заглынанні яе лускавінак. Захворванне распаўсюджана ў Кітаі, Карэі, Японіі, у басейне Амура, а таксама на Сахаліне.

## Патагенез 
Гуляюць ролю сенсібілізацыя арганізма антыгенамі гельмінта і пашкоджанне слізістай абалонкі тонкай кішкі лічынкамі і дарослымі асобінамі паразіта.

На ранняй стадыі захворвання характэрныя ліхаманка, скурны сверб, эазінафілія. Трохі пазней развіваецца энтэрыт, які выяўляецца болем у верхняй палове жывата, млоснасцю, зацяжным паносам. Працягласць інвазіі каля 1 года.

## Лячэнне 
Дыягназ ставіцца па выяўленні ў фекаліях яец гельмінта.

Хворых шпіталізуюць, лячэнне праводзяць эфірным экстрактам , а таксама нафтамонам і празіквантэлам.

Прагноз спрыяльны.

## Крыніцы 
## Літаратура 
* Болезни животных, опасные для человека. М. 1997 г.
* Гельминтозы человека, под ред. Ф. Ф. Сопрунова, с 124, М., 1985;
* Озерецковская Н. Н., Зальнова Н. С. и Тумольская Н. И. Клиника и лечение гельминтозов, с. 113, М., 1984.

Катэгорыя:Трэматадозы
Сезон 2015/2016 РДВАР (валейбол)

У сезоне 2015—2016 валейбольны клуб «РДВАР» з горада Мінск.

## Склад каманды 
1. Пётр Мінянкоў (1999; 206)
2. Канстанцін Цюшкевіч (1999; 190)
3. Уладзіслаў Татура (1999; 197)
4. Аляксей Трацэўскі (1999; 193)
5. Максім Какатнёў (1999; 186)
6. Яраслаў Лабецкі (2000; 195)
7. Аляксей Лабуць (1999; 200)
8. Мікалай Палачанін (1999; 196)
9. Аляксандр Рэдзькоў (1999; 191)
10. Іван Яціновіч (1999; 196)
11. Раман Пасавец (1999; 200)
12. Андрэй Шэлюцін (2000; 191)
13. Кірыл Юніцкі (2000; 192)
14. Максім Багатка (2001; 182)
15. Антон Сушынскі (2001; 193)

## Гл. таксама 
* Сезон 2016/2017 РДВАР (валейбол)

## Спасылкі 
* РГУОР 1
* players  
2015/20161
РДВАР
Катэгорыя:2015 год у Мінску
Катэгорыя:2016 год у Мінску
Трыбанцы

**Трыбанцы**, таксама **Трыбо́ніс** () — вёска ў Салечніцкім раёне Віленскага павета Літвы. Уваходзіць у склад Гервішкаўскай сянюніі. Адміністрацыйны цэнтр сянюнайціі. Размешчана за 3 км на паўднёвы захад ад Салечнікаў, каля мяжы з Беларуссю. У вёсцы дзейнічае філіял гімназіі імя Я. Снядэцкага.

У міжваенны перыяд вёска ў гміне Салечнікі Віленска-Троцкага павета Віленскага ваяводства. Маёнтак Трыбанцы належаў Марце Бароўскай.

## Насельніцтва 
## Крыніцы 
## Спасылкі 
Катэгорыя:Населеныя пункты Салечніцкага раёна
Сезон 2015/2016 «Прыбужжа-ЦАР-Вікторыі» Брэст

У сезоне 2015—2016 жаночы валейбольны клуб «Прыбужжа-ЦАР-Вікторыі» з горада Брэст прымаў удзел у наступных турнірах:
* Чэмпіянат Беларусі 2015/2016 (**6-е месца**).

## Склад каманды 
1. Ганна Давідовіч (2000; 183)
2. Ксенія Шум (2000; 170)
3. Валерыя Жук (1999; 170)
4. Дар’я Нікітчык (1999; 174)
5. Вераніка Клімчук (1999; 168)
6. Валерыя Панюська (1999; 173)
7. Ксенія Палачаніна (1999; 181)
8. Вера Касцючык (2000; 181)
9. Юлія Мінюк (2000; 181)
10. Юлія Кіслюк (2000; 181)
11. Ганна Князёва (2000; 181)
12. Таццяна Холад (2000; 181)
13. Аліна Ягорава (2000; 181)
14. Лізавета Кароль (2000; 181)
15. Валерыя Майсюк (2000; 181)
16. Ганна Пашкевіч (1999; 181)
17. Юлія Гетманчюк (1999; 175)
18. Элеанора Барычэўская (1999; 180)
19. Анастасія Шупянёва (1999; 187)
20. Лізавета Манчак (2000; 172)

## Спасылкі 
* Pribuzhie Brest II 
2015/2016
Прыбужжа-ЦАР-Вікторыя
Катэгорыя:2015 год у Брэсце
Катэгорыя:2016 год у Брэсце
Піянер-1

**Піянер-1** () — амерыканскі зонд для даследавання Месяца. Першы апарат запушчаны пад кіраваннем NASA.

Запуск ажыццяўляўся пры дапамозе ракеты-носьбіта Тор-Эйбл 11 кастрычніка 1958 года. «Піянер-1» павінен быў выйсці на арбіту Месяца і правесці там даследаванні, у тым ліку атрымаць выяву адваротнага боку Месяца, аднак з-за памылкі навядзення не набраў неабходнай хуткасці і здзейсніў субарбітальны палёт з апагеем 117 тысяч кіламетраў. Нягледзячы на няўдачу, «Піянер-1» цалкам функцыянаваў і 43 гадзіны палёту перадаваў навуковыя дадзеныя аб стане асяроддзя паміж Зямлёй і Месяцам (у тым ліку замеры магнітнага поля).

13 кастрычніка 1958 года астаткі апарата «Піянер-1» упалі недзе ў паўднёвай частцы Ціхага акіяна. Пры гэтым зонд перадаваў даныя аж да ўваходу ў атмасферу Зямлі.

## Крыніцы 
Піянер-1
Катэгорыя:1958 год у ЗША
Сезон 2016/2017« МАПІДа» (валейбол)

У сезоне 2016—2017 валейбольны клуб «МАПІДа» з Мінска прымаў удзел у наступных турнірах:
* Чэмпіянат Беларусі 2016/2017 (**5-е месца**),
* Кубак Беларусі 2016 (**чвэрцьфінал**).

## Склад каманды 
1. Арцём Кудрашоў (1995; 202)
2. Яўгеній Назараў (1995; 188)
3. Уладзімір Хмялеўскі (1998; 198)
4. Піліп Гудаў (1998; 197)
5. Артур Сабыніч (1996; 190)
6. Павел Емяльянаў (1998; 193)
7. Міхаіл Косач	(1985; 198)
8. Станіслаў Сачкоўскі (1998; 189)
9. Дзмітрый Лаўрушка (1998; 190)
10. Ілья Абраменка (1999; 192)
11. Дзмітрый Абраменка (1997; 197)

## Трэнеры каманды 
*  Уладзімір Майсіевіч (трэнер)
*  Алег Мікановіч (трэнер)

## Гл. таксама 
* Сезон 2015/2016 «МАПІДа» (валейбол)
* Сезон 2017/2018 «МАПІДа» (валейбол)

## Спасылкі 
* players 
* МАПИД

2016/2017
МАПІД
Катэгорыя:2016 год у Мінску
Катэгорыя:2017 год у Мінску
Халакост у Вілейскім раёне

У пачатку акупацыі ў 1941 годзе ў Вілейскім раёне знаходзіліся  яўрэяў (уключаючы і тых, якія былі пераселены з заходніх раёнаў Літвы). Да вясны 1943 года ў жывых заставаліся каля 3000 яўрэяў, большасць з якіх выкарыстоўваліся ў якасці рабскай сілы ў армейскіх будаўнічых падраздзяленнях у Красным, а некалькі дзясяткаў спецыялістаў працавалі ў шэрагу майстэрняў. Неўзабаве былі забітыя і гэтыя апошнія габрэі. Такім чынам, за час акупацыі былі забітыя практычна ўсе прадстаўнікі народа, а большасць ацалелых ваявалі пасля ў партызанскіх атрадах.

Самыя масавыя забойствы яўрэяў у Вілейскім раёне адбываліся ў Вілейцы, Даўгінаве, Ільі, Касцяневічах, Падбярэззі, Сосенцы, Рэчках, Куранцы, Хаценчыцах, Слабадзе.

Немцы, рэалізуючы нацысцкую праграму знішчэння яўрэяў, стварылі на тэрыторыі раёна 6 гета:
* У гета ў Вілейцы (28 чэрвеня 1941 — вясна 1943) былі забітыя каля 1500 габрэяў.
* У гета ў Даўгінаве (лета 1941 — 5 чэрвеня 1942) былі забітыя каля 3000 габрэяў.
* У гета ў Ільі (лета 1941 — ліпень 1942) былі забітыя каля 2000 габрэяў.
* У гета ў Вязыні (да лета 1942) загінула невядомая колькасць чалавек.
* У гета ў Куранцы (да 9 верасня 1942) загінула прыкладна 1000 чалавек.
* У гета ў Хаценчыцах (ліпень 1941 — мая 1942) загінула невядомая колькасць чалавек.

У Вілейскім раёне 16 чалавек былі ўдастоены ганаровага звання «Праведнік народаў свету» ад ізраільскага мемарыяльнага інстытута «Яд ва-Шэм» «*у знак глыбокай удзячнасці за дапамогу, аказаную яўрэйскаму народу ў гады Другой сусветнай вайны*»: Станько Андрэй і Наталля, Сафонаў Генадзь, Владыка Андрэй і Анастасія, Гараніны Ганна, Пётр і Фёдар, Кур’яновіч Юльян, Кісялёў Мікалай, Марцінкевіч Францішак і Кліменціна, Валынец Сяргей, Ульяна і Мікалай, Жалняровіч Сцяпан.

Помнікі забітым яўрэям раёна ўстаноўлены ў Вілейцы (тры помнікі), Даўгінаве, Ільі і Куранцы.

## Крыніцы 
## Літаратура 
* 
* 
* 
* 

Вілейскі раён
Катэгорыя:Гісторыя Вілейскага раёна
Дойліды (Літва)

**Дойліды**, таксама **Дайлі́дзес** () — вёска ў Салечніцкім раёне Віленскага павета Літвы. Уваходзіць у склад Бутрыманцаўскай сянюніі. Адміністрацыйны цэнтр сянюнайціі. Размешчана за 5 км на ўсход ад Эйшышак, за 2 км ад граніцы з Беларуссю, на аўтамабільнай дарозе . На поўнач і ўсход ад вёскі працякае рака Вярсяка.

У вёсцы дзейнічала Дойлідская школа-мнагафункцыянальны цэнтр. Маецца прыдарожная капліца.

## Насельніцтва 
## Крыніцы 
## Спасылкі 
Катэгорыя:Населеныя пункты Салечніцкага раёна
Сезон 2015/2016 «Надзеі-Гомельдрэў» Гомель

У сезоне 2015—2016 жаночы валейбольны клуб «Надзея-Гомельдрэў» з горада Гомель прымаў удзел у наступных турнірах:
* Першая ліга 2015/2016 (**7-е месца**).

## Склад каманды 
1. Лізавета Чабай	(1997; 181)
2. Ганна Жукава (1990; 180)
3. Алена Ермакова (1991; 182)
4. Яўгенія Французава (1990; 176)
5. Анастасія Антасюк (1998; 170)
6. Ганна Антасюк (1996; 176)
7. Святлана Назарчук (1978; 186)
8. Кацярына Антанчэнка (1986; 190)
9. Вікторыя Арцёмава (1993; 189)
10. Юліяна Арлюк (1996; 178)
11. Марына Жарнасек (1992; 178)
12. Вольга Пальчэўская (1984; 183)
13. Вікторыя Брысюк	(1992; 180)
99. Юліяна Півавар (1996)
99. Кацярына Курыловіч (1986)

## Гл. таксама 
* Сезон 2014/2015 «Надзеі-Гомельдрэў» Гомель
* Сезон 2016/2017 «Надзеі-Гомельдрэў» Гомель

## Спасылкі 
* Nadezhda Gomel 
* Надежда
2015/2016
Надзея-Гомельдрэў|
Надзея Гомель
Катэгорыя:2015 год у Гомелі
Катэгорыя:2016 год у Гомелі
Бутрыманцы (Салечніцкі раён)

**Бутрыманцы**, таксама **Бутрымо́ніс** () — вёска ў Салечніцкім раёне Віленскага павета Літвы. Адміністрацыйны цэнтр Бутрыманцаўскай сянюніі і сянюнайціі. Размешчана за 15 км на паўночны ўсход ад Эйшышак, на аўтамабільнай дарозе .

## Славутасці 
* касцёл Святога Арханёла Міхаіла (1926)

## Насельніцтва 
## Крыніцы 
## Спасылкі 
Катэгорыя:Бутрыманцаўская сянюнія
Катэгорыя:Населеныя пункты Салечніцкага раёна
Катэгорыя:Віленскі павет
Дзмітрый Аляксандравіч Емяльянаў

**Дзмітрый Аляксандравіч Емяльянаў** (нар. , Чалябінск, Расія) — расійскі валейбаліст.

## Біяграфія 
У сезоне 2022-2023 выступаў за казахстанскі клуб «Буравеснік» з Алматы, з якім заваяваў бронзу Чэмпіянату Казахстана і срэбра Кубка Казахстана. У сезоне 2023-2024 пачаў выступаць за ізраільскую каманду «Макабі» з Ашдода, а ў студзені перайшоў у беларускую каманду «Энергія» з Гомеля, дзе дапамог камандзе ўпершыню ў гісторыі клуба заваяваць срэбра Чэмпіянату Беларусі.

## Дасягненні 
*   Срэбраны прызёр чэмпіянату Беларусі (1): 2023/24.
*   Сярэбраны прызёр Кубка Беларусі (1): 2023/24.
## Крыніцы 
## Спасылкі 
* Дмитрий Емельянов

Катэгорыя:Валейбалісты Расіі
Сезон 2015/2016 «Атланта-Д» Паставы

У сезоне 2015—2016 валейбольны клуб «Атлант» з горада Паставы.

## Склад каманды 
1. Дзмітрый Аксёненка (1987; 190) 
2. Арцём Бандарэнка	(1999; 184) 
3. Дзмітрый Бабровіч (1985; 189) 
4. Віталь Варанец (1987; 187) 
5. Ігар Гінько (1996; 187) 
6. Сяргей Давідзюк (1996; 177) 
7. Дзяніс Захарэвіч	(1990; 185) 
8. Дзяніс Зямчонак (1998; 177) 
9. Аляксей Іўчанка (1998; 174) 
10. Валерый Казека (1997; 185) 
11. Арцём Кароль (1993; 195) 
12. Андрэй Казлоўскі (2000; 176) 
13. Аляксандр Каспер (2000; 187) 
14. Сяргей Плюто (1992; 190) 
15. Дзяніс Радзевіч (1999; 186) 
16. Мікіта Саўчук (1995; 187) 
17. Сяргей Цімашэнка (1988; 197) 
18. Алег Шылей (1978; 190) 
19. Даніла Шышко (1985; 202) 
20. Раман Фурс (1997; 188) 
21. Пётр Марцінкевіч (2000; 175) 

## Гл. таксама 
* Сезон 2014/2015 «Атланта-Д» Паставы
* Сезон 2016/2017 «Атланта» Паставы

## Спасылкі 
* Atlant Postavy 
* АТЛАНТ
2015/2016
Атлант
Яфім Залманавіч Шыфрын

**Нахі́м (Яфім) Залманавіч Шыфрын** (нар. , Нексікан, Сусуманскі раён, Магаданская вобласць, РСФСР) — расійскі акцёр тэатра, кіно, тэлебачання і агучвання, гумарыст, спявак, артыст эстрады, рэжысёр.

## Біяграфія 
Нарадзіўся 25 сакавіка 1956 года ў пасёлку Нексікан Магаданскай вобласці. Годам раней яго бацьку Залмана Шмуілавіча Шыфрына (паходзіў з Дрыбіна) рэабілітавалі і вызвалілі ад прымусовага пражывання на Калыме.

У 1973—1974 гадах вучыўся на філалагічным факультэце Латвійскага дзяржаўнага ўніверсітэта, а з 1974 па 1978 год — на эстрадным аддзяленні ДВЦЭМ, на курсе Рамана Вікцюка. У яго з 1977 года пачаў граць у Студэнцкім тэатры МДУ. Сярод тэатральных работ Яфіма Шыфрына ў той час — спектаклі «Да спаткання, хлопчыкі!», «Ноч пасля выпуску».

У 1979 годзе стаў лаўрэатам 1-га Маскоўскага конкурсу артыстаў эстрады, у 1983 годзе — лаўрэатам 7-га Усесаюзнага конкурсу артыстаў эстрады. Першы сольны спектакль «Я хацеў бы сказаць» — у асноўным паводле твораў Віктара Каклюшкіна — Шыфрын сыграў у 1985 годзе. Тэксты В. Каклюшкіна ляглі таксама ў аснову спектакляў «Тры пытанні» і «Круглы месяц». У 1980—1985 гадах вучыўся на факультэце рэжысёраў эстрады ў ГІТІСе.

У 1990 годзе сыграў у эстрадным музычным монаспектаклі «Я граю Шастаковіча». 

Стварыў «Шыфрын-Тэатр», якім кіруе да гэтага часу. 

У 1992 годзе Яфім Шыфрын стаў першым лаўрэатам прэміі «Залаты Астап».
## Крыніцы 
Катэгорыя:Пісьменнікі Расіі XXI стагоддзя
Андрэйс Шульцс

**Андрэйс Шульцс** (; , Мікэльторніс — , Латвія) — латвійскі мастак ліўскага паходжання.

## Біяграфія 
Нарадзіўся ў рыбацкай сям’і. Пасля атрымання сярэдняй адукацыі ў Вэнтспілсе ў 1930 годзе паступіў у Латвійскую мастацкую акадэмію. У 1940 годзе працаваў настаўнікам у Рэньгэ. З 1945 па 1968 год быў дырэктарам Вэнтспілскага музея гісторыі. У 1954 годзе заснаваў у Вэнтспілсе музей Марскога рыбалоўства пад адкрытым небам.

Андрэйс Шульцс быў мараком, працаваў тапографам, удзельнічаў у Другой сусветнай вайне, быў членам ліўскага таварыства.

У 1997 годзе быў узнагароджаны вышэйшым ордэнам Латвіі Трох Зорак.
## Крыніцы 
Катэгорыя:Мастакі Латвіі
Саўнагс

**Саўнагс** (, ) — старажытная ліўская вёска ў Латвіі. Размешчана ў Колкскай воласці Дундагскага краю, у Слітарскім запаведніку непасрэдна на беразе Балтыйскага мора, недалёка ад мыса Колка. У савецкі час тут была памежная зона, на беразе стаялі памежныя вышкі.

## Насельніцтва 
## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Латвіі
Сікрагс

**Сікрагс** (, ) — ліўская вёска ў Латвіі. Размешчана ў Колкскай воласці Дундагскага краю.

У Сікрагсе нарадзіўся вядомы ліўскі паэт Петэр Дамберг.
## Насельніцтва 
## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Латвіі
Петэр Дамберг

**Петэр Дамберг** (, ; , Сікрагс — , Адажы) — лінгвіст ліўскай мовы, ліўскі паэт, празаік, педагог. Адзін з найярчэйшых прадстаўнікоў ліўскай літаратуры.

У 1978 годзе ў Эстоніі быў апублікаваны артыкул Дамберга «Lībiešu valodas kopšana» на эстонскай і ліўскай мовах, які доўгі час быў самым шырокім даследаваннем развіцця ліўскай пісьменнасці. Дзякуючы шырокаму ўкладу Дамберга ў складанне ліўскага слоўніка, у 2012 годзе з’явілася магчымасць апублікаваць ліўска-эстонска-латышскі слоўнік, які на сённяшні дзень з’яўляецца найбуйнейшай крыніцай ліўскай лексікі.

Катэгорыя:Паэты Латвіі
Цыбла

**Цыбла** () — населены пункт у Цыблскім краі Латвіі. Адміністрацыйны цэнтр Цыблінскай воласці. Знаходзіцца на левым беразе ракі Лудза. За 12 км ад горада Лудза.

## Насельніцтва 
## Інфраструктура 
Валасная адміністрацыя, сярэдняя школа, народны дом, аптэка, фельчарска-акушэрскі пункт, касцёл, краязнаўчы музей, маёнтак Эверсмуйжа.
## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Латвіі
Цырулі (Віесіцкі край)

**Цырулі** () — населены пункт у Віесіцкім краі Латвіі. Адміністрацыйны цэнтр Рыцкай воласці. Знаходзіцца каля аўтадарогі P72 (Ілукстэ — Бэбрэнэ — Біржы).

## Насельніцтва 
## Інфраструктура 
Валасная адміністрацыя, пачатковая школа, дом культуры, паштовае аддзяленне, бібліятэка.
## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Латвіі
Чырвонка

**Чырвонка** () — населены пункт у Аўгшдаўгаўскім краі Латвіі. Адміністрацыйны цэнтр Вэцсаліенскай воласці. Знаходзіцца каля аўтадарогі P69 (Скрудаліена — Каплава — Краслава). За 19 км ад горада Даўгаўпілс.
## Насельніцтва 
## Інфраструктура 
Валасная адміністрацыя, фельчарскі пункт, клуб, бібліятэка, прадуктовая крама.
## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Латвіі
Капуцын (род малпаў)

**Капуцын** (*Cebus*) — род прыматаў з сямейства Cebidae. Арэал роду ўключае ў сябе шырокія прасторы трапічных лясоў ад Гандураса на поўначы да Паўднёвай Бразіліі на поўдні.

## Апісанне 
Іх называюць «шыроканосымі малпамі» з-за шырокай перагародкі паміж ноздрамі, у супрацьлегласць вышэйшым прыматам Старога Свету (Афрыка і Азія), якіх называюць «вузканосымі малпамі». Па гэтым і шэрагу іншых не гэтак відавочных прыкмет прыматы Новага Свету добра адасоблены ад іншых вышэйшых прыматаў у выніку іх працяглага і незалежнага развіцця. Рост не большы за 60 см (без уліку хваста), даўжыня хваста роўная даўжыні цела, маса ад 1,5 да 5 кг. Самцы звычайна буйнейшыя за самак.

## Паводзіны 
Капуцыны жывуць у кронах гіганцкіх трапічных дрэў, там шукаюць сабе ежу: плады, арэхі, насенне, сакавітыя парасткі, насякомыя, жабы і інш.. Гэтыя малпы трымаюцца групамі ў 10-30 асобін на пэўнай тэрыторыі. Капуцыны вельмі рухомыя малпы, яны бегаюць і ходзяць на ўсіх канечнасцях, рэдка на дзвюх лапах, часам скачуць. Іх галасы поўныя разнастайных гукаў. Капуцыны карыстаюцца заслужанай рэпутацыяй як адны з найболей кемлівых відаў прыматаў Амерыкі. У прыродзе нярэдка разбіваюць арэхі камянямі або адбіваюць занадта цвёрдыя плады аб цвёрдыя сукі дрэў, а злоўленых квакш абціраюць аб кару дрэў, счышчаючы з іх слізь; у няволі добра паддаюцца навучанню. Яны добра вядомыя сваёй звычкай шараваць сваю поўсць пахкімі рэчывамі. Падчас лажання па дрэвах капуцын часта карыстаецца чэпкім канцом хваста, якім добра чапляецца за галінкі, але павіснуць на хвасце ён не можа. У супрацьлегласць шырока распаўсюджанаму меркаванню, малпы Старога Свету і пераважная большасць Новага не могуць павіснуць на хвасце і не робяць гэтага. Выключэнне ў гэтых адносінах складаюць равуны, шарсцістыя і павукападобныя малпы.

Капуцыны жывуць калоніямі ці статкамі. Днём яны кормяцца, гуляюць ці займаюцца грумінгам. Усе члены статка клапоцяцца пра дзіцянят, у выпадку небяспекі кідаюцца на выручку. Правадыром статка з’яўляецца высокарангавы самец, аднак ён не прэтэндуе на ўсіх самак, якія вольныя выбіраць любога самца ў сваім статку. Чым большая група, тым больш паспяхова яна можа супрацьстаяць натуральным ворагам (арлам і іншым драпежным птушкам).

## Крыніцы 
Катэгорыя:Шыраканосыя малпы
Капсуль

**Капсуль** — у патронах, снарадах: каўпачок з выбуховым рэчывам, якое загараецца ад удару.

Капсуль з’явіўся пасля адкрыцця французскімі хімікамі ў 1784 годзе Баенам грымучай ртуці і ў 1788 Бертале — хларнаватакіслага калію (берталетава соль) і фульміната срэбра (грымучае срэбра). Капсуль у металічным каўпачку адкрытага тыпу быў створаны амерыканцам Д. Шоу ў 1814 годзе, у іншай крыніцы пазначана што капсуль вынайдзены ў 1818 годзе англічанінам Іосіфам Эгам.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Прынцыпы працы агнястрэльнай зброі
Нясінеўла

**Нясінеўла** () — аглядальная вежа, размешчаная на тэрыторыі парку забаў Сяркяніемі ў горадзе Тамперэ (Фінляндыя). Узвышаецца над возерам Нясіярві. Адзін з сімвалаў Тамперэ.

Нясінеўла — найвышэйшае адасобленае збудаванне не толькі ў Фінляндыі, але і скандынаўскіх краін. Пабудавана ў 1971 годзе. Вышыня вежы 168 метраў. На вышыні 124 метра размешчаны рэстаран, які верціцца (паварот доўжыцца 45 хвілін).

Высакахуткасны ліфт, які падымае пасажыраў за 32 секунды на вышыню 124 метры.

Назіральная вежа была спраектавана архітэктарам Пекам Ільвескаскі.
## Крыніцы 
Катэгорыя:Вежы Фінляндыі
Катэгорыя:Будынкі і збудаванні Фінляндыі
Мурсійскі сабор

**Сабор Найсвяцейшай Панны Марыі ў Мурсіі** () — сабор дыяцэзіі Картахены Рымска-каталіцкай царквы ў горадзе Мурсія, у рэгіёне Мурсія (Іспанія).

## Архітэктура 
Званіца вышынёй у 93 метраў (98 метраў разам з флюгерам) была пабудавана паміж 1521 і 1791 гадамі. Другая па велічыні званіца ў Іспаніі. Яна складаецца з пяці ўзроўняў рознай шырыні. Вежа таксама спалучае ў сабе змешванне архітэктурных стыляў.

Першы ўзровень пабудаваны ў стылі Рэнесанс архітэктарамі Франсіска і Якаба Фларэнціна і ўпрыгожаны мясцовым дэкорам плацарэска.

Другі ўзровень таксама пабудаваны ў стылі Рэнесанс архітэктарам Хераніма Кіхана, але менш дэкараваны.

Трэці ўзровень пабудаваны ў стылі барока і ракако, і мае купал, збудаваны Вентурай Радрыгесам у стылі неакласіцызму.

На чацвёртым узроўні знаходзяцца чатыры кан’юраторыі, у кожным куце.

На званіцы знаходзяцца 25 званоў, усе XVII і XVIII стагоддзяў. Кожны з іх мае сваю назву. Званы папярэджвалі насельніцтва пра паводкі, пра пачатак вайны, пра святы і ўрачыстасці Самы стары звон XIV стагоддзя, Ла Кампана Мора, захоўваецца ў музеі пры саборы ў Мурсіі.

Унутранае ўбранне храма вытрымана ў гатычным стылі. Сабор складаецца з трох нефаў з апсідай і дваццаці трох капел. Капліцы прысвечаны святым заступнікам рамесных саюзаў або з’яўляюцца месцамі пахавання біскупаў і арыстакратаў, якія дапамагалі ўзвядзенню сабора, напрыклад, капэла маркіза дэ Велеса.

Лавы хораў выкананы ў стылі плацарэска. У гэтым жа стылі вытрымана ўбранне за хорамі і дзверы ў сакрыстыю (рызніцу).

Фасад выкананы ў стылі барока па ўнікальным праекце архітэктара Хаймэ Борта. Партал «Апосталаў» быў пабудаваны ў 1488 годзе Дыега Санчэс дэ Альмасан у гатычным стылі. Бакі партала ўпрыгожаны статуямі чатырох апосталаў (адсюль яго назва). На партале знаходзіцца герб каралевы Ізабелы Кастыльскай.
## Крыніцы 
Катэгорыя:Саборы Іспаніі
Нексікан

**Нексікан** () — былы пасёлак (раней пасёлак гарадскога тыпу) у Сусуманскім раёне Магаданскай вобласці Расіі. Размяшчаўся на правым беразе ракі Берэлех (басейн Калымы), на аўтатрасе Магадан — Усць-Нера, за 25 км на захад ад горада Сусуман.

## Вядомыя ўраджэнцы і жыхары 
* Яфім Залманавіч Шыфрын, расійскі сатырык, пісьменнік
## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Магаданскай вобласці
Юрый Рыгоравіч Арэхаў

**Юрый Рыгоравіч Арэхаў** (; ,  — , ) — савецкі скульптар, Народны мастак РСФСР (1988); Лаўрэат Ленінскай (1984) і Дзяржаўнай прэмій СССР (1982), Прэміі Прэзідэнта Расійскай Федэрацыі ў галіне літаратуры і мастацтва (2000), правадзейны член Расійскай акадэміі мастацтваў (1995), ганаровы член Акадэміі прыгожых мастацтваў горада Карары (Італія, 1989).

Творчасць скульптара атрымала шырокае прызнанне ў Расіі і за яе межамі. Залаты медаль ВДНГ СССР за скульптурную кампазіцыю А. С. Пушкін (1972), 1-я прэмія на Міжнародным сімпозіуме скульптараў у Вышніх Ружбахах (Чэхаславакія) за кампазіцыю «Элегія» (1973), 1-я прэмія на Міжнародным сімпозіуме скульптараў за кампазіцыю «Шчасце» (1975), 1-я прэміі на Творчым пленэры ў Бургасе (Балгарыя) за скульптурную кампазіцыю «Кірыл і Мяфодзій» (1978), 1-я прэмія на Міжнародным сімпозіуме па скульптуры на Кубе за кампазіцыю «Сон хвалі» (1983).

Катэгорыя:Скульптары Расіі
Сезон 2017/2018 «МАПІДа» (валейбол)

У сезоне 2017—2018 валейбольны клуб «МАПІДа» з Мінска прымаў удзел у наступных турнірах:
* Чэмпіянат Беларусі 2017/2018 (**7-е месца**),
* Кубак Беларусі 2017 (**4-е месца**).

## Склад каманды 
* Дзмітрый Лаўрушка (1998; 190)
* Канстанцін Цюшкевіч (1999; 190)
* Уладзімір Хмялеўскі (1998; 198)
* Уладзіслаў Татура (1999; 197)
* Павел Дзеравянка (1998; 203)
* Піліп Гудаў (1998; 197)
* Пётр Мінянкоў (1999; 208)
* Раман Пасавец (1999; 203)
* Дзмітрый Абраменка (1997; 197)
* Кірыл Юніцкі (2000; 197)
* Уладзіслаў Давыскіба (2001; 193)
* Станіслаў Сачкоўскі (1998; 189)
* Павел Емяльянаў (1998; 193)
* Аляксей Папека (1998; 187)
* Ілья Абраменка (1999; 192)
* Ілья Ганчарук	(2000; 194)

## Трэнеры каманды 
*  Алег Мікановіч (галоўны трэнер)
*  Уладзімір Майсіевіч (трэнер)

## Гл. таксама 
* Сезон 2016/2017 «МАПІДа» (валейбол)
* Сезон 2018/2019 «МАПІДа» (валейбол)

## Спасылкі 
* players 
* МАПИД
2017/2018
МАПІД
Катэгорыя:2017 год у Мінску
Катэгорыя:2018 год у Мінску
Міхаіл Пятровіч Канцавой

**Міхаіл Пятровіч Канцавой** (нар. , г. Барань) — беларускі скульптар.

## Біяграфія 
Нарадзіўся  года ў Барані. У 1976 годзе скончыў Мінскае мастацкае вучылішча. Вучыўся ў І. Краўчанкі. З 1987 года — кіраўнік мастацка-ліцейнага прадпрыемства «Адраджэнне рамёстваў» у Мінску.

Член Беларускага саюза мастакоў з 1990 года.

## Творчасць 
Удзельнік мастацкіх выстаў з 1977 года. Працуе ў галіне станковай, манументальна-дэкаратыўнай скульптуры.

Асноўныя творы: помнік М. Казлоўскаму ў в. Гапонавічы Мінскай вобласці, помнік А. Гараўцу ў Віцебску (у сааўт.); кампазіцыі: «Цяжкавагавікі», «Вяртанне. Прысвячэнне М. Багдановічу», «Успаміны маёй маці», «Перамога», «Чорная кветка», «З глыбіні стагоддзяў», «Сляпец»; серыя «Чарнобыль»; дэкаратыўнае афармленне Нясвіжскага парку.

Творы мастака знаходзяцца ў Нацыянальным мастацкім музеі Беларусі.

## Крыніцы 
## Літаратура 
* 
* 

Катэгорыя:Скульптары Беларусі
Катэгорыя:Скульптары XX стагоддзя
Помнік Мікалаю Гастэлу (Радашковічы)

**Помнік Мікалаю Францавічу Гастэлу** — помнік у Радашковічах Мінскай вобласці, размешчаны ў скверы на плошчы Гастэлы. Прысвечаны Герою Савецкага Саюза Мікалаю Гастэлу (1907—1941), камандзіру эскадрыллі 207-га авіяпалка 42-й бамбардзіровачнай авіядывізіі ў час Вялікай Айчыннай вайны. З 22 чэрвеня 1941 года Гастэла ўдзельнічаў у баях супраць нямецка-фашысцкіх войскаў. 26 чэрвеня 1941 года здзейсніў таранны ўдар па калоне ворага і загінуў.

## Апісанне 
Помнік уяўляе сабой бронзавы бюст Гастэлы на прамавугольным гранітным пастаменце. Аўтарам помніка з’яўляецца скульптар З. Азгур. Агульная вышыня манумента — 5,5 м, вышыня бюста — 1,5 м.

Партрэт выкананы ў рэалістычнай манеры з дэталёвай прапрацоўкай элементаў. Выраз твару, выпрастаныя плечы, галава з гонарам узнятая ўгару — усё гэта падкрэслівае рашучасць і сілу характару героя. Вобраз дапоўнены форменнай скураной курткай і шлемам.

## Крыніцы 
## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Помнікі Вялікай Айчыннай вайны ў Беларусі
Катэгорыя:Помнікі Радашковічаў
Катэгорыя:Помнікі Мікалаю Гастэлу
Катэгорыя:Творы Заіра Азгура
Чорная (Рэзэкнэнскі край)

**Чорная** () — вёска ў Рэзэкнэнскім краі Латвіі, адміністрацыйны цэнтр Чарнайскай воласці, у паўднёва-ўсходнім рэгіёне Латгаліі.

Размешчана каля паўночнага ўзбярэжжа возера Разна, на беразе яго заліва Дукстыгала (Аўкстыгала), і за 15 км на поўдзень ад горада Рэзэкнэ.
## Насельніцтва 
## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Латвіі
Шэдэрэ

**Шэдэрэ** () — населены пункт у Аўгшдаўгаўскім краі Латвіі, адміністрацыйны цэнтр Шэдэрскай воласці. Знаходзіцца на правым беразе ракі Ілукстэ. За 37 км ад горада Даўгаўпілс.
## Насельніцтва 
## Інфраструктура 
Валасная адміністрацыя, дом культуры, бібліятэка, фельчарскі пункт, пошта, крама.
## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Латвіі
Кафедральны сабор Оўлу

**Кафедральны сабор Оўлу** () — лютэранскі сабор у фінскім горадзе Оўлу.

Сабор быў пабудаваны ў 1777 годзе як парафіяльны храм Сафіі Магдалены ў гонар Сафіі Магдалены Дацкай, жонкі шведскага караля Густава III.

Храм згарэў у гарадскім пажары 1822 года. Адноўлены ў 1832 годзе па праектах архітэктара Карла Людвіга Энгеля з выкарыстаннем сцен, якія пацярпелі ад пажару. Падчас рэканструкцыі была прыбудавана званіца вышынёй 56,5 метра.

Кафедральны сабор Оўлу атрымаў статус сабора ў 1900 годзе, калі рэзідэнцыя біскупа была перанесена з Куопіа ў Оулу. Арган з 1939 года.

Катэгорыя:Саборы Фінляндыі
Дзяніс Фазулаў

**Дзяніс Фазулаў** (нар. ) — расійскі валейбаліст.

## Біяграфія 
У 2022 годзе стаў лепшым форвардам мужчынскага чэмпіянату Беларусі па валейболе. C 2007 года вучыўся ў ДЮСШ горада Іжэўск. Да 2018 года гуляў за каманду ІжДТУ.

## Дасягненні 
*   Срэбраны прызёр чэмпіянату Беларусі (1): 2023/24.
*   Бронзавы прызёр чэмпіянату Беларусі (2): 2022/23, 2021/22
*   Сярэбраны прызёр Кубка Беларусі (2): 2024/25, 2023/24
*   Бронзавы прызёр Кубка Беларусі (1): 2021/22
## Крыніцы 
## Спасылкі 
* Denis Fazulov (Den)
* Фазулов Денис
* Денис Фазулов признан лучшим нападающим волейбольного чемпионата страны
* Денис Фазулов: о начале карьеры, тонкостях турецкого чемпионата и переезде в Гомель

Катэгорыя:Валейбалісты Расіі
Вуліца Нігулістэ

**Вуліца Нігулісцтэ** () — вуліца працягласцю 140 м у гістарычным раёне Стары горад Таліна (Эстонія), злучае вуліцы Ратаскаэву, Руйтлі, Люхіке-Ялг і вуліцы Хар’ю, Куласепа, Кунінга.

Названа ад царквы Нігулістэ, якая размяшчаецца на вуліцы. Царква ўпершыню згадваецца ў 1316 г., аднак лічыцца, што яна існавала ўжо на сто гадоў раней. У перыяд з 1948 па 1987 год вуліца была аб’яднана з вуліцай Кунінга пад агульным найменнем — Нігулістэ.

Катэгорыя:Вуліцы Таліна
Вуліца Пійскапі

**Вуліца Пійскапі** ( — «Біскупская») — вуліца працягласцю 86 м у гістарычным раёне Стары горад Таліна, на Вышгарадзе, паміж плошчамі Кірыку і Лосі.

## Гісторыя 
У XIX стагоддзі насіла назву Дуглаская вуліца (эст. Douglase mägi, літаральна — Дуглаская горка) ад імя губернатара Рэвеля Густава Ота Дугласа (1687—1771). Цяперашняя назва была зацверджана 10 красавіка 1935 года, бо вуліца вядзе да Домскага сабора, які афіцыйна завецца Талінская біскупская домская царква (эст. Tallinna Piiskoplik Toomkirik).

З 13 ліпеня 1948 года па 13 лістапада 1989 года насіла назву вуліца Калаку (эст. Kallaku tänav — «Пакатая»).
Катэгорыя:Вуліцы Таліна
Арвід Посэ

Граф **Арвід-Рутгер-Фрэдрыксан Посэ** (; ,  — , ) — шведскі дзяржаўны і палітычны дзеяч, прэм’ер-міністр Швецыі (19 красавіка 1888—13 чэрвеня 1883). Лідар аграрнай партыі.

## Біяграфія 
Сын губернатара Мальмёхуса графа Фрэдрыка Посэ і баранэсы Шарлоты Бенет. Да 1840 года вывучаў права ў Лундскім універсітэце, потым працаваў у судовых установах Швецыі. З 1847 года — член Вярхоўнага суда. У 1849 г. пакінуў дзяржаўную службу і засяродзіўся на вядзенні сельскагаспадарчай вытворчасці ў сваіх маёнтках.

У 1856 — заняўся палітыкай. Быў абраны ў Рыксдаг. У 1858 годзе стаў старшынёй Банкаўскага камітэта. На працягу шэрагу гадоў быў самым вядомым і ўплывовым чальцом рыксдага. З 1867 па 1875 — старшыня Урадавай камісіі і Спецыяльнага парламента, намеснік старшыні выбарчай камісіі (Särskilda Utskottet).

У 1867 годзе дэпутаты-аграрнікі і некаторыя дэпутаты ад памешчыкаў з другой палаты аб’ядналіся ў новую партыю, пад назвай: партыя «сельскіх гаспадароў» (Аграрная партыя). Узначалілі партыю памешчыкі — граф Арвід Посэ, Эміль Кей і землеўладальнік Карл Іварсан. Партыя «сельскіх гаспадароў» стала праводзіць апазіцыйную палітыку ў адносінах да ўрада Луі дэ Геера, энергічна абараняла інтарэсы земляробаў і змагалася супраць вышэйшага чынавенства, буйных землеўладальнікаў і прамыслоўцаў.

З 1876 года — спікер рыксдага.

19 красавіка 1880 г. заняў пасаду прэм’ер-міністра Швецыі. Са снежня 1880 па сакавік 1881 года, адначасова — міністр фінансаў.

13 чэрвеня 1883 г. падаў у адстаўку. Пасля адстаўкі з пасады прэм’ер-міністра, у 1883—1889 быў прэзідэнтам апеляцыйнага адміністрацыйнага суда Швецыі.

У 1882—1890 абіраўся членам Першай палаты (Första kammaren) Рыксдага ў якасці прадстаўніка лена Паўднёвы Кальмар. Як дэпутат выступаў супраць увядзення тарыфаў на зерне ў 1887 г., змагаўся за свабодны гандаль. Ён таксама выказаў свае сімпатыі за ўмераную рэформу выбарчага права.

Ён быў абраны членам Шведскай каралеўскай акадэміі сельскай і лясной гаспадаркі (1879), ганаровым членам Каралеўскага фізіяграфічнага таварыства ў Лундзе (1878) і таварыства афіцэраў Каралеўскага ваенна-марскога флоту (1880).
## Крыніцы 
Катэгорыя:Прэм’ер-міністры Швецыі
Тура (Венгрыя)

**Тура** () — горад у цэнтральнай частцы Венгрыі, у медзье Пешт. Горад размешчаны за 50 км на ўсход ад Будапешта, у даліне ракі Гальга.

## Насельніцтва 
## Крыніцы 
Катэгорыя:Гарады Венгрыі
Фату-Хіва

**Фату-Хіва** () — самы паўднёвы востраў архіпелага Маркізскія астравы. Плошча — 84 км², самы высокі пункт — гара Таўаўоха, вышыня над узроўнем мора — 960 метраў. Сам востраў сфарміраваны двума вулканічнымі пікамі. На Фату-Хіва захаваліся старажытныя драўляныя будынкі, пабудаваныя яшчэ да прыходу еўрапейцаў, а таксама скала з петрагліфамі. На востраве пражываюць пераважна палінезійцы, па дадзеных 2007 года — 587 чалавек у трох вёсках: Ханававэ, Амоа і Уя. Сусветную вядомасць востраў атрымаў дзякуючы Туру Хеердалу, які здзейсніў у 1937—1938 гадах сваю першую экспедыцыю менавіта на Фату-Хіва і напісаў кнігу «Фату-Хіва: вяртанне да прыроды».

Катэгорыя:Астравы Ціхага акіяна
Трубапракатны агрэгат

**Трубапрака́тны агрэга́т**, **трубапракатны стан** — сістэма канструктыўна аб’яднаных пракатных станаў і дапаможных машын і абсталявання для вырабу металічных бясшоўных труб са зліткаў, качаных або каваных загатовак. Асноўны від абсталявання тубапракатнай вытворчасці.

Асноўныя аперацыі, якія выконваюцца трубапракатным агрэгатам:
* нагрэў зыходнай прадукцыі (зліткаў або круглай загатоўкі),
* прашыўка, звычайна на прашыўныя пракатным стане з утварэннем у цэнтры падоўжнай круглай адтуліны,
* далейшая раскатванне атрыманай гільзы на падаўжаючым стане з мэтай павелічэння яе даўжыні і памяншэння таўшчыні сценкі трубы,
* каліброўка,
* праўка,
* абразанне,
* кантроль якасці гатовай прадукцыі.

Усе машыны і агрэгаты, якія выконваюць гэтыя аперацыі, звязаныя паміж сабой транспартнымі механізмамі, што забяспечвае поўную аўтаматызацыю і паточнасць вытворчасці.

Памер трубапракатнага агрэгата вызначаецца найбольшым дыяметрам пракатваемых труб, а тып — у асноўным канструкцыяй падаўжаючага стана. Па гэтай прыкмеце адрозніваюць трубапракатныя агрэгаты наступных асноўных тыпаў:
* з аўтаматычным,
* бесперапынным,
* рэйкавым,
* трохвалковым,
* пілігрымавым станам

Найбольш пашыраны трубапракатныя агрэгаты з бесперапынным падаўжальным станам, на якім вырабляюць тубы дыяметрам да 102 мм.

## Гл. таксама 
* Пілігрымавы стан

## Крыніцы 
## Літаратура 
* 
* 
* 
* 
* 
* Машины и агрегаты трубного производства: Учебное пособие для вузов / А. П. Коликов, В. П. Романенко, С. В. Самусев и др. — М.: «МИСИС», 1998. — 536 с. — ISBN 5-87623-025-1.
* Производство горячекатанных труб на современных пилигримовых установках / О. А. Пляцковский, И. Е. Осипенко, В. А. Ткаченко и др. ; Таганрог. металлург. з-д. — Ростов-на-Дону: Ростовское книжное издательство, 1971. — — 203 с. : ил.; 21 см.

## Спасылкі 
* *Романцев Б. А., Гончарук А. В., Алещенко А. С.* Труопрокатный агрегат с трёхвалковым раскатным станом винтовой прокатки — МИНИ ТПА 40-80
* АСУ прокатки труб на непрерывном и редукционном станах трубопркатного агрегата ТП-80 // Восканьянц А. Автоматизированное управление процессами прокатки: Учебное пособие — М.: МГТУ им. Баумана, 2010.

Катэгорыя:Пракат
Катэгорыя:Металаапрацоўка
Помнік Мікалаю Гастэлу (Радашковічы, каля школы)

**Помнік Мікалаю Францавічу Гастэлу** — помнік у Радашковічах Мінскай вобласці, размешчаны на вуліцы Гастэлы. Устаноўлены ў 1976 г. каля будынка школы-інтэрната імя М. Ф. Гастэлы (цяпер Радашковіцкая сярэдняя школа № 2). Аўтарам помніка з’яўляецца скульптар А. Анікейчык.

Прысвечаны Герою Савецкага Саюза Мікалаю Гастэлу (1907—1941).

## Крыніцы 
## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Помнікі Вялікай Айчыннай вайны ў Беларусі
Катэгорыя:Помнікі Радашковічаў
Катэгорыя:Помнікі Мікалаю Гастэлу
Катэгорыя:1976 год у Беларусі
Катэгорыя:Творы Анатоля Анікейчыка
Помнік Мікалаю Гастэлу

**Помнік Мікалаю Гастэлу** — скульптурная кампазіцыя, прысвечаная Мікалаю Гастэлу.

## Вядомыя помнікі 
* Помнік Мікалаю Гастэлу — помнік у Мінску.
* Помнік Мікалаю Гастэлу — помнік у Радашковічах, на плошчы.
* Помнік Мікалаю Гастэлу — помнік у Радашковічах, каля школы.
* Помнік экіпажу М. Ф. Гастэлы — помнік каля Радашковічаў.
Сезон 2016/2017 «Камунальніка-МДУ» Магілёў

У сезоне 2016—2017 жаночы валейбольны клуб «Камунальнік-МДУ» з Магілёва прымаў удзел у наступных турнірах:
* Чэмпіянат Беларусі 2016/2017 (**8-е месца**).

## Склад каманды 
1. Ганна Барынава (1998; 180)
2. Яўгенія Бяржаніна (1998; 181)
3. Вікторыя Брысюк (1992; 182)
4. Анастасія Волкава (1998; 178)
5. Маргарыта Валчкова (1999; 168)
6. Вікторыя Ганчаронак (1996; 175)
7. Кацярына Даўкарт (1998; 178)
8. Крысціна Ермалаева (1999; 182)
9. Надзея Каванская (1999; 175)
10. Ганна Саўлук (1997; 176)
11. Паліна Самусенка (1998; 163)
12. Анастасія Ціткова (2001; 178)
13. Аліна Хіліманюк (2000; 176)
14. Марыя Шапялевіч (1999; 181)
15. Анастасія Шрамук (1999; 180)
99. Анастасія Шупянёва (1999; 186)

## Гл. таксама 
* Сезон 2015/2016 «Камунальніка-МДУ» Магілёў
* Сезон 2017/2018 «Камунальніка-МДУ» Магілёў

## Спасылкі 
* Коммунальник-МГУ-Могилев
* Kommunalnik Mogilev 
2016/2017
Камунальнік Магілёў
Катэгорыя:2016 год у Магілёве
Катэгорыя:2017 год у Магілёве
Euro Truck Simulator 2

**Euro Truck Simulator 2** (скарочана **ETS2**; ) — камп’ютарная гульня ў жанры сімулятара кіравання грузавіком, распрацаваная чэшскай студыяй SCS Software. Гульня была выпушчана 19 кастрычніка 2012 года для платформы Microsoft Windows, а пазней стала даступнай на Linux і macOS.

Гэта другая частка серыі «Euro Truck Simulator», якая атрымала шырокае прызнанне дзякуючы рэалістычнаму геймплэю, вялікай геаграфіі і магчымасці ствараць уласную транспартную кампанію.

## Геймплэй 
У «Euro Truck Simulator 2» гулец выконвае ролю кіроўцы грузавіка, які перавозіць грузы па дарогах Еўропы. Гулец выбірае заказы, вызначае пункты прызначэння і плануе маршруты з улікам адлегласці, часу і кошту паліва. Гульня імітуе рэальнае кіраванне транспартным сродкам, уключаючы выкарыстанне руля, педаляў і пераключэнне перадач. Гулец можа зарабляць грошы, выконваючы заказы, і інвеставаць іх у развіццё ўласнай транспартнай кампаніі. Сімулятар ўлічвае такія фактары, як знос транспартнага сродку, выдаткі на паліва і рамонт, а таксама патрабаванні да дарожнага руху.

## Асаблівасці 
Гульнявая карта ахоплівае больш за 25 краін Еўропы, уключаючы Германію, Францыю, Італію, Польшчу, Вялікабрытанію і іншыя. Дадатковыя рэгіёны даступныя праз DLC (дапаўненні).

У гульні прадстаўлены ліцэнзаваныя грузавікі такіх вядомых брэндаў, як Volvo, Scania, MAN, Mercedes-Benz, DAF, Iveco і Renault.

Праз праект TruckersMP гулец можа гуляць у сеткавым рэжыме з іншымі карыстальнікамі, што дазваляе ездзіць па адной карце і ўдзельнічаць у канвоях.

## Дапаўненні (DLC) 
SCS Software рэгулярна выпускае дапаўненні для гульні. Некаторыя з самых папулярных DLC:

* Going East! — дадае краіны Усходняй Еўропы.
* Scandinavia — дадае Скандынавію.
* Vive la France! — пашырае карту Францыі.
* Beyond the Baltic Sea — дадае краіны Балтыі і частку Расіі.
* Iberia — дадае Іспанію і Партугалію.
* Greece — дадае Грэцыю
* Nordic Horizons (у распрацоўцы) — ўключаюць рэгіёны Паўночнай Еўропы.
* Heart of Russia (у распрацоўцы) — абяцаюць дадаць цэнтральную Расію.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Камп’ютарныя гульні 2012 года
Катэгорыя:Працягі камп’ютарных гульняў
Катэгорыя:Гульні для Linux
Катэгорыя:Гульні для macOS
Трубаўкладчык

а]]
]]
**Трубаўкла́дчык** — самаходная (часам прычапная) гусенічная грузападымальная машына, прызначаная для ўздыму і ўкладкі труб і транспартавання абсталявання для трубаправодаў, выканання грузападымальных і мантажных работ пры зварцы, ачыстцы, ізаляцыі трубаправодаў, перагрузцы труб і інш.

Трубаўкладчык робіцца на базе гусенічнага трактара і мае спецыяльна сканструяваныя складовыя часткі, напрыклад галоўную раму, процівагу, механізм уздыму стралы і грузу, бакавую стралу, якая паварочваецца толькі ў вертыкальнай плоскасці. Існуюць прычапныя трубаўкладчыкі на двухвосевым прычэпе, на якім усталёўваюць паваротную калонку з пад’ёмнай стралой і грузазахопным прыстасаваннем. Яны агрэгатуюцца з трактарамі.

Выкарыстоўваюцца трубаўкладчыкі сумесна з іншымі спецыяльнымі механізмамі. Асноўныя патрабаванні да трубаўкладчыкаў вызначаюцца тэхналогіяй выканання работ пры будаўніцтве трубаправода: забеспячэннем неабходнай грузападымальнасці на тэхналагічна забяспечаным вылеце стралы (крука).

Асноўныя тэхнічныя паказчыкі трубаўкладчыка:
* максімальная грузападымальнасць, вызначаная дыяметрам трубаправода (звычайна да 50 т),
* вышыня ўздыму,
* вылет стралы (да 7,5 ),
* скорасць руху трубаўкладчыка (да 11 км/гадз),
* расстаноўка машын для вытворчасці работ і іншыя.

Для пракладкі падводных трубаправодаў выкарыстоўваюць спецыяльныя трубаўкладачныя судны).

## Крыніцы 
## Літаратура 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Спасылкі 
* Трубоукладчик // Горная энциклопедия онлайн
* ГОСТ 27963-88 Машины землеройные. Трубоукладчики. Термины, определения и техническая характеристика для коммерческой документации

Катэгорыя:Будаўнічыя тэхналогіі
Катэгорыя:Пад’ёмна-транспартныя машыны
Катэгорыя:Трубаправодны транспарт