open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Міхаіл Міхайлавіч Фокін

**Міхаіл Міхайлавіч Фокін** (; 11(23).4.1880,  — , ) — рускі артыст балета, балетмайстар, педагог.

## Біяграфія 
У 1898 скончыў Пецярбургскае тэатральнае вучылішча па класе Мікалая Легата. Быў салістам Марыінскага тэатра. У 1901-11 гадах выкладаў у Пецярбургскім тэатральным вучылішчы (вучні — Л. П. Герт, Л. В. Лапухоў і інш.). Як балетмайстар дэбютаваў у 1905 годзе. У 1909-12 і 1914 гадах удзельнічаў у Рускіх сезонах ў Парыжы і Лондане. З 1918 года жыў і працаваў за мяжой (з 1921 у ЗША). Фокін імкнуўся ажыццявіць рэформу балетнага тэатра. Кожнаму спектаклю надаваў непаўторнае аблічча, ствараў балеты, вырашаныя анульнай харэаграфічнай мовай, звяртаўся да танцавальнага фальклору і сумежных мастацтваў; класічны танец спалучаўся ў яго балетах са свабоднай пластыкай і інш. выразнымі сродкамі. Эстэтычная праграма Фокіна ўключала стылізацыю, прайграванне ў танцы антычнага вазавага жывапісу, старадаўніх гравюр. Аднак пры гэтым балетмайстар заўсёды імкнуўся выказаць светаадчуванне сучаснага яму гледача. Кожны спектакль Фокіна рабіў псіхалагічна асэнсаваным, драматычна напружаным, тэатральна дзейсным. Звяртаючыся да сімфанічнай музыкі, не прызначанай для балета, Фокін працягнуў шуканні ў галіне танцавальнага сімфанізму і адасобіў бессюжэтны балет, пабудаваны па законах музычна-харэаграфічнай распрацоўкі, як самастойны жанр. Рэчаіснасць у балетах Фокіна паўставала вакхічным святам, у які дысанансам урываліся тэмы адзіноты, крушэння надзей, безвыходнасці неўтаймоўнага запалу. Як танцоўшчык Фокін валодаў высакароднай грацыёзнай манерай выканання, лёгкім высокім скачком (выконваў партыі класічнага рэпертуару). Сярод пастановак Фокіна: у Марыінскім тэатры — «Павільён Арміды» Чарапніна, «Егіпецкія ночы» Арэнскага, «Шапэніяна» на музыку Шапэна, «Іслам» на музыку Балакірава, і інш .; для Рускіх сезонаў — «Палавецкія скокі» з оперы «Князь Ігар» Барадзіна; балеты «Жар-птушка», «Пятрушка» Стравінскага, «Дафніс і Хлоя» Равеля, і інш. Для Г. П. Паўлавай паставіў харэаграфічны эцюд «Паміраючы лебедзь» на музыку Сен-Санса. У 1934-35 гадах працаваў у «Гранд-Опера», у 1936-39 — у трупе «Бале рус дэ Монтэ-Карла». У 1923-42 кіраваў студыяй у Нью-Ёрку. Аўтар мемуараў і артыкулаў пра балет.

Катэгорыя:Артысты балета паводле алфавіта
Катэгорыя:Артысты балета Расійскай імперыі
Катэгорыя:Артысты балета XIX стагоддзя
Катэгорыя:Артысты балета XX стагоддзя
Катэгорыя:Балетмайстры паводле алфавіта
Катэгорыя:Балетмайстры Расійскай імперыі
Катэгорыя:Балетмайстры Францыі
Катэгорыя:Балетмайстры ЗША
Катэгорыя:Балетмайстры XX стагоддзя
Катэгорыя:Балетныя педагогі паводле алфавіта
Катэгорыя:Балетныя педагогі Расійскай імперыі
Катэгорыя:Балетныя педагогі ЗША
Катэгорыя:Балетныя педагогі XX стагоддзя
Катэгорыя:Артысты балета Марыінскага тэатра
Катэгорыя:Артысты Рускага балета Дзягілева
Катэгорыя:Балетмайстры Рускага балета Дзягілева
Герайскія гульні

**Герайскія гульні**, або **Герайі** () — старажытнагрэчаскія святы ў гонар багіні Геры і спартыўныя спаборніцтвы ў бегу сярод дзяўчат. Гульні ладзіліся кожныя 4 гады ў Алімпіі, праз месяц пасля антычнай Алімпіяды.

## Паходжанне 
Бальшыня захаваных звестак дайшла з «*Апісання Элады*» Паўсанія. Невядома, з якіх часоў ладзіўся фестываль, але Паўсаній называў гульні «*старадаўнімі*». Культ Геры ў Алімпіі вядзецца з X ст. да н.э., але існуюць больш раннія ўпамінанні пра зараджэнне культу Зеўса ў Алімпіі. Культ Геры дакладна існаваў к 600 году да н.э., калі ў Алімпіі быў збудаваны першы Храм Геры.

Невядома, былі спаборніцтвы ў бегу першапачаткова часткай фестывалю ў гонар Геры, ці сталі ёй пазней. Паводле адной з версій, якую ўпамінае Паўсаній, гульні арганізоўвалі 16 жрыц багіні Геры, што адбылося ў часе канфлікту паміж Элідай і Пісай, калі памёр пісанскі тыран Дамафон (каля 580 года да н.э.); гісторыкі не выключаюць варыянт, што сам змест гульняў і свят мог быць зменены ў гэтыя гады. Паводле другой версіі, якую таксама ўпамінае Паўсаній, Герайскія гульні заклала Гіпадамія, дачка Энамая, ува ўдзячнасць багіні за тое, што дапамагла ёй зладзіць шлюб з Пелопам.

## Спаборніцтвы 
, каля 560 г. да н.э.]]
Адзіным спаборніцтвам на Герайскіх гульнях быў бег на дыстанцыю 5/6 стадыя, што адпавядае каля 160 м. У спаборніцтвах удзельнічалі толькі незамужнія дзяўчаты. Удзельніц дзялілі на тры ўзроставыя катэгорыі, але дакладна невядома, які быў узрост удзельніц. Усе дзяўчаты беглі з распушчанымі валасамі і насілі кароткія хітоны (вышэй за калена), але пры гэтым у кожнай былі адкрытыя правае плячо і правыя грудзі. Падобнае адзенне нагадвала экзоміс, які насілі рабочыя і які асацыяваўся з Гефестам. Пераможніц узнагароджвалі вянком алівы і часткай тушы каровы, якой рабілі ахвяру ў храме Геры. У гонар пераможніц ставілі статуі ў храме Геры, а на статуях пісаліся іх імёны (да нашых часоў не захавалася ніводная такая статуя). Таксама пераможніца станавілася жрыцай Геры ў сваім родным горадзе.

Герайскімі гульнямі кіравалі 16 жанчын, якія адказвалі за пляценне пепласа ў гонар Геры і ладзілі скокі з песнямі ў гонар Гіпадаміі і Фіскоі. У Паўсанія ёсць два тлумачэнні пра 16 жанчын: паводле версіі пра шлюб Гіпадаміі з Пелопам, Гіпадамія запрасіла шаснаццаць жанчын удзельнічаць у гульнях з нагоды свайго вяселля; паводле версіі пра канфлікт Эліды і Пісы, жыхары Эліды для рашэння спрэчкі абралі па адной жанчыне з кожнага поліса, і на гэтых жанчын была ўскладзеная адказнасць за правядзенне гульняў.

## Значэнне 
Паводле адной з версій, Герайскія гульні былі абрадамі палавога сталення або нават шлюбнымі рытуаламі. Мэцью Дылан адмаўляў версію пра шлюбныя рытуалы, пры гэтым спасылаўся на тры ўзроставыя катэгорыі ўдзельніц. Нэнсі Сэруінт меркавала, што вялося пра міфалагічныя вяселлі, а з вяселлямі асацыяваліся іншыя спаборніцтвы ў бегу (напрыклад, гонка Дыяніса ў Спарце).

## Літаратура 
* 
* 
* 
* 
* 

## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Жанчыны Старажытнай Грэцыі
Катэгорыя:Культура Старажытнай Грэцыі
Юрый Міхайлавіч Барзакоўскі

**Юрый Міхайлавіч Барзакоўскі** (; нар. , Кратава, Раменскі раён, Маскоўская вобласць) — расійскі лёгкаатлет, алімпійскі чэмпіён 2004 года, чэмпіён свету і трохразовы чэмпіён Еўропы, заслужаны майстар спорту Расіі (2001), галоўны трэнер зборнай Расіі па лёгкай атлетыцы (з 2015 года).

Адзін з шасці алімпійскіх чэмпіёнаў ад Расіі ў мужчынскай лёгкай атлетыцы і адзіны — у бегавых дысцыплінах. Ганаровы грамадзянін горада Жукоўскі Маскоўскай вобласці.
Уілфрэд Бунгей

**Уілфрэд Бунгей** (нар.  г.) — кенійскі бягун на сярэднія дыстанцыі. Алімпійскі чэмпіён 2008 года на дыстанцыі 800 метраў. Дзеючы рэкардсмен свету ў эстафеце 4 × 800 метраў.

Катэгорыя:Лёгкаатлеты Кеніі
Кратава (Маскоўская вобласць)

**Кратава** () — пасёлак гарадскога тыпу (дачны пасёлак) у Раменскім раёне Маскоўскай вобласці Расіі; найбуйнейшы населены пункт гарадскога паселішча Кратава.

Насельніцтва — 9077 чал. (2020).

Размешчаны за 20 км на паўднёвы ўсход ад МКАД, на 40-м кіламетры Казанскай чыгункі. Мяжуе на ўсходзе з горадам Раменскае, на поўдні — з Жукоўскім, на захадзе — з пасёлкам Ільінскі. На поўнач ад Кратава размешчаны вёскі Папоўка і Хрыпань. Платформы Кратава, Отдых і Ясенінскае Казанскага напрамку Маскоўскай чыгункі.

Па тэрыторыі пасёлка працякаюць рэкі Хрыпань і Кунілаўка.

## Вядомыя ўраджэнцы і жыхары 
* Юрый Міхайлавіч Барзакоўскі, расійскі лёгкаатлет

Катэгорыя:Пасёлкі гарадскога тыпу Маскоўскай вобласці
Дэвід Рудыша

**Дэвід Лекута Рудыша** (; нар. , Кілгарыс, Рыфт-Валі, Кенія) — кенійскі лёгкаатлет, спецыялізуецца ў бегу на 800 метраў. Двухразовы алімпійскі чэмпіён (2012 і 2016), двухразовы чэмпіён свету (2011 і 2015), двухразовы чэмпіён Афрыкі (2008 і 2010). Двухразовы пераможца Брыльянтавай лігі. Рэкардсмен свету на дыстанцыі 800 метраў (1:40,91, фінал Алімпійскіх гульняў у Лондане).

Лепшы лёгкаатлет свету па версіі IAAF 2010 года. Пасля 2017 года ў спаборніцтвах удзелу не прымаў.

Катэгорыя:Чэмпіёны свету па лёгкай атлетыцы
Катэгорыя:Лёгкаатлеты на летніх Алімпійскіх гульнях 2016 года
Катэгорыя:Лёгкаатлеты на летніх Алімпійскіх гульнях 2012 года
Катэгорыя:Чэмпіёны летніх Алімпійскіх гульняў 2016 года
Катэгорыя:Чэмпіёны летніх Алімпійскіх гульняў 2012 года
Катэгорыя:Алімпійскія чэмпіёны па лёгкай атлетыцы
Катэгорыя:Лёгкаатлеты Кеніі
Шуман

**Шуман** — прозвішча.

## Вядомыя носьбіты 
* Вінфрыд Ота Шуман — нямецкі фізік
* Клара Шуман — нямецкая піяністка, кампазітар і педагог
* Нільс Шуман — нямецкі лёгкаатлет
* Рабер Шуман — французскі дзяржаўны дзеяч
* Роберт Шуман — нямецкі кампазітар
Нільс Шуман

**Нільс Шуман** (, нар. , Бад-Франкенхаўзен, Цюрынгія) — нямецкі бягун на сярэднія дыстанцыі. Алімпійскі чэмпіён і пераможца Кубка Свету па лёгкай атлетыцы. Стаў чэмпіёнам Еўропы, быўшы юніёрам (19 гадоў). Асабісты рэкорд на 800 метраў 1.44.22 (усталяваны ў паўфінале Алімпійскіх гульняў у Сіднеі).

## Дасягненні 
* Алімпійскі чэмпіён 2000 года на 800 метраў з вынікам 1.45.08 (Сідней)
* пераможца Кубка Свету 1998 года (Яганэсбург)
* чэмпіён Еўропы 1998 года (Будапешт)
* чэмпіён Еўропы ў закрытых памяшканнях 1998 года (Валенсія)
* чэмпіён Еўропы сярод моладзі 1999 года (Гётэбарг)
* чэмпіён Еўропы сярод юніёраў 1997 гады ў бегу на 800 метраў (Любляна)
* віцэ-чэмпіён Еўропы ў закрытых памяшканнях 2000 года
* другое месца на Кубку Еўропы 2000 гады

Катэгорыя:Бегуны на сярэднія дыстанцыі Германіі
Катэгорыя:Алімпійскія чэмпіёны ад Германіі
Катэгорыя:Алімпійскія чэмпіёны па лёгкай атлетыцы
Катэгорыя:Чэмпіёны летніх Алімпійскіх гульняў 2000 года
Катэгорыя:Лёгкаатлеты на летніх Алімпійскіх гульнях 2000 года
Катэгорыя:Чэмпіёны свету па лёгкай атлетыцы
Катэгорыя:Чэмпіёны Еўропы па лёгкай атлетыцы
Аскер

**Аскер** () — камуна ў фюльке Акерсхус, Нарвегія, з’яўляецца часткай гістарычнай вобласці Вік. Адміністрацыйны цэнтр муніцыпалітэта — вёска Аскер. Аскер быў створаны як муніцыпалітэт з 1 студзеня 1838 года. Муніцыпалітэт названы ў гонар старой фермы Asker, бо тут была пабудавана першая царква. Назва са старанарвежскай Askar паказвае на множны лік, і азначае «ясень». Герб быў атрыманы 7 кастрычніка 1975 года.

## Гарады-пабрацімы 
## Спасылкі 
Катэгорыя:Камуны Нарвегіі
Катэгорыя:Акерсхус
Шлезінгер

**Шлезінгер** — прозвішча.

## Вядомыя носьбіты 
* Джон Шлезінгер — брытанскі рэжысёр тэатра і кіно
* Джэймс Шлезінгер — амерыканскі дзяржаўны дзеяч
Джэймс Шлезінгер

**Джэймс Родні Шлезінгер** (, ,  — , , Мэрыленд) — амерыканскі дзяржаўны дзеяч, дырэктар Цэнтральнай разведкі (1973, люты-ліпень), міністр абароны ЗША (1973—1975) , міністр энергетыкі ЗША (1977—1979).

## Біяграфія 
Нарадзіўся ў Нью-Ёрку ў сям’і габрэйскіх эмігрантаў з Літвы і Аўстрыі. У дарослым узросце стаў лютэранінам. Скончыў Гарвардскі ўніверсітэт, атрымаў у 1950 годзе ступень бакалаўра, у 1952 годзе — магістра і ў 1956 годзе — доктара эканомікі.

У 1955—1963 гадах — асістэнт, а затым дацэнт эканомікі ў Віргінскім універсітэце. Адначасова ў 1962—1963 гадах працаваў кансультантам Савета кіраўнікоў Федэральнай рэзервовай сістэмы.

У 1963—1967 гадах — член кіраўніцтва кампаніі «Рэнд Карпарэйшн», якая выконвала ваенныя заказы. У 1967—1969 гадах узначальваў у ёй аддзяленне стратэгічных даследаванняў. У 1969—1970 гадах — памочнік, а затым выконваючы абавязкі намесніка дырэктара Адміністрацыйна-бюджэтнага ўпраўлення. У 1970—1971 гадах — памочнік дырэктара Адміністрацыйна-бюджэтнага ўпраўлення.

У 1971—1973 гадах — старшыня Камісіі па атамнай энергіі. 21 снежня 1972 года прызначаны прэзідэнтам Рычардам Ніксанам дырэктарам Цэнтральнай разведкі і кіраўніком ЦРУ. 23 студзеня 1973 года зацверджаны Сенатам, 2 лютага ўступіў у пасаду. Узначальваў ЦРУ да 2 ліпеня 1973 года. З ліпеня 1973 па лістапад 1975 гады — міністр абароны ЗША.

Са жніўня 1977 па жнівень 1979 года — міністр энергетыкі ва ўрадзе прэзідэнта-дэмакрата Джымі Картэра, які стварыў Міністэрства энергетыкі ЗША.
Васіль Пятровіч Сюльжын

**Васіль Пятровіч Сюльжын** (нар. , в. Сяргеевічы, Пухавіцкі раён, Мінская вобласць) — беларуская спартсмен (барацьба вольная), трэнер, заслужаны майстар спорту СССР, чэмпіён свету (1973), Еўропы (1972, 1973), уладальнік Кубка свету (1975), Кубка Еўропы (1972), заслужаны трэнер Беларусі, сярод выхаванцаў якога — неаднаразовыя чэмпіёны і прызёры чэмпіянатаў СССР В. Крэйдзіч і С. Кітаеў

## Літаратура 
* Беларуская ССР : кароткая энцыклапедыя : у 5 т. — Мінск, 1981. — Т. 5. — С. 586.
* 
* Белорусская ССР : краткая энциклопедия : в 5 т. — Минск, 1982. — Т. 5. — С. 614.
* Республика Беларусь : энциклопедия : [в 7 т.]. — Минск, 2008. — Т. 7. — С. 176.
* 
* Энциклопедия белорусского физкультурно-спортивного общества «Динамо» : 90 лет : 1923—2013. — Минск, 2013. — С. 248—249.

## Спасылкі 
* Сюльжин Василий // Беларуская федэрацыя барацьбы
* *Владимир Упеньек* Василий Сюльжин: в ожидании зрелища // Спортивная панорама
* Вольная борьба // Нацыянальная бібліятэка Беларусі

Катэгорыя:Заслужаныя трэнеры БССР
Катэгорыя:Барцы СССР
Катэгорыя:Заслужаныя майстры спорту СССР
Катэгорыя:Трэнеры Беларусі па барацьбе
Катэгорыя:Трэнеры па вольнай барацьбе
Index Copernicus

**Index Copernicus** — анлайнавая навукаметрычная база дадзеных з унесенай карыстальнікамі інфармацыяй, у тым ліку навуковых устаноў, друкаваных выданняў і праектаў, створаная ў 1999 годзе ў Польшчы. 

База дадзеных мае некалькі інструментаў ацэнкі прадукцыйнасці, якія дазваляюць адсочваць ўплыў навуковых прац і публікацый, асобных навукоўцаў або навукова-даследчых устаноў. У дадатак да прадукцыйнасці індэкс таксама прапануе традыцыйнае рэферыраванне і індэксаванне навуковых публікацый. Названая ў гонар Мікалая Каперніка.

## Гісторыя 
База створана ў 1999 годзе. Па стане на 2013 год база дадзеных Index Copernicus ўтрымоўвала ўжо каля 5 тысяч навуковых часопісаў з усяго свету, у прыватнасці, больш за 1,2 тысяч польскіх часопісаў. Па стане на канец 2015 года ў базе было ўжо больш за 13 тысяч навуковых часопісаў, сістэма стала папулярнай таксама ва ўкраінскай навукаметрычнай прасторы. Па стане на 2017 год асноўны спіс Index Copernicus утрымліваў ужо больш за 30 тысяч часопісаў, у тым ліку 3 тысяч — з Польшчы.

## Спасылкі 
* Афіцыйны сайт Index Copernicus.

Катэгорыя:Базы даных
Лі Эванс

**Лі Эдвард Эванс** (; , Мадэра, Каліфорнія — , ) — амерыканскі лёгкаатлет (бег на 400 м). Двухразовы чэмпіён Алімпіяды 1968 г. у Мехіка (бег на 400 м, эстафета 4 × 400 м).

На Алімпіядзе ў Мехіка першым прабег 400 м хутчэй 44 секунд, усталяваўшы адзін з «вечных» сусветных рэкордаў (43,86), які быў перабіты толькі праз 20 гадоў.
Польская кінапрэмія «Арлы»

**Польская кінапрэмія «Арлы»** () — нацыянальная кінаўзнагарода Польшчы, якую штогадова прысуджае . Першая цырымонія ўзнагароджання адбылася 21 чэрвеня 1999 года.

## Намінацыі 
На першай цырымоніі ў 1999 годзе кінапрэмія «Арлы» прысуджалася ў 12 намінацыях. На сённяшні дзень колькасць намінацый дасягнула 20-ці:
* Найлепшы фільм (з 1999 года)
* Найлепшы еўрапейскі фільм (з 2005 года)
* Найлепшы дакументальны фільм (з 2013 года)
* Найлепшы мастацкі серыял (з 2015 года)
* Найлепшая рэжысура (з 1999 года)
* Найлепшы сцэнарый (з 1999 года)
* Найлепшая мужчынская роля (з 1999 года)
* Найлепшая мужчынская роля другога плана (з 2000 года)
* Найлепшая жаночая роля (з 1999 года)
* Найлепшая жаночая роля другога плана (з 2000 года)
* Найлепшая аператарская праца (з 1999 года)
* Найлепшая музыка (з 1999 года)
* Найлепшая сцэнаграфія (з 1999 года)
* Найлепшыя касцюмы (з 2001 года)
* Найлепшы грым (з 2020 года)
* Найлепшы мантаж (з 1999 года)
* Найлепшы гук (з 1999 года)
* Адкрыццё года (з 2008 года)
* Прыз глядацкіх сімпатый (з 2002 года)
* Прыз за прыжыццёвыя дасягненні (з 1999 года)

Устарэлыя катэгорыі:
* Найлепшы прадзюсар (1999—2001)
* Спецыяльная ўзнагарода (2001—2003)

## Спасылкі 
* Афіцыйны сайт Польскай кінапрэміі «Арлы» 


Катэгорыя:З’явіліся ў 1999 годзе
Катэгорыя:Кінапрэміі Польшчы
Web of Science

**Web of Science** — платформа, на якой размешчаны базы дадзеных навуковай літаратуры, да 2014 года вядома як Web of Knowledge. Да 2016 года належала Thomson Reuters. У лістападзе 2016 года Аддзяленне  IP & Science набыта інвестыцыйнымі фондамі і функцыянуе як Clarivate Analytics. Ахоплівае матэрыялы па прыродазнаўчых, тэхнічных, грамадскіх, гуманітарных навуках і мастацтву.

## Агульная характарыстыка 
Цэнтральнай часткай платформы з'яўляецца навукаметрычная рэфератыўная міжнародная база дадзеных Web of Science Core Collection, якая ўключае ў сябе больш 18 тысяч вядучых часопісаў, размешчаныя ў трох ключавых індэксах навуковай літаратуры:
* SCIE () — індэксуецца 8300 часопісаў, архіў з 1900 года;
* SSCI () — 2900 часопісаў, архіў з 1900.
* AHCI () — 1600 часопісаў, архіў з 1975.

Некаторыя выданні адначасова прадстаўлены ў некалькіх індэксах. У 2015 годзе база пашырана новай мультыдысцыплінарнай калекцыяй - ESCI (). Архіў ESCI для выданняў, якія тэхнічна могуць гэта забяспечыць, паглыблены да 2005 года. 

Таксама ў базу ўваходзяць:
* Conference Preceding Citation Index - матэрыялы канферэнцый (асобна для прыродазнаўчых і сацыяльна-гуманітарных навук);
* Book Citation Index - індэкс цытаванняў навуковых кніг (асобна для прыродазнаўчых і сацыяльна-гуманітарных навук);
* Index Chemicus (хімія); 
* Current Chemical Reaction (хімія).

У Web of Science індэксуюцца выданні як падпісныя, так і часопісы адкрытага доступу. Платформа валодае ўбудаванымі магчымасцямі пошуку, аналізу і кіравання бібліяграфічнай інфармацыяй.

## Спасылкі 
* Афіцыйны сайт Web of Science.

Катэгорыя:Базы даных
Конкурс песні Еўрабачанне 2022

**Конкурс песні Еўрабачанне 2022** — 66-ы конкурс песні, які праходзіў у Італіі пасля перамогі ў 2021 годзе рок-групы «Måneskin» з песняй «Zitti e buoni». Гэта быў трэці конкурс, які правяла Італія пасля Неапаля ў 1965 годзе і Рыма ў 1991 годзе.

Пераможцам конкурсу стала Украіна, якую прадстаўляў гурт Kalush Orchestra з песняй «Stefania». Гэта стала трэцяй перамогай Украіны, пасля перамог у 2004 і 2016 гады.

## Месца правядзення 
7 ліпеня 2021 года RAI афіцыйна абвясціла аб пачатку падачы заявак, абвясціўшы крытэрыі для патэнцыяльных гарадоў, якія будуць прымаць Еўрабачанне 2022. Горад, які прымае спаборніцтвы, павінен адпавядаць наступным патрабаванням:

* ёсць міжнародны аэрапорт, размешчаны не больш чым у 90 хвілінах ад горада.
* наяўнасць больш за 2000 гасцінічных нумароў у раёне, блізкім да захаду.
* стадыён / цэнтр (пляцоўка), здольны забяспечыць належную жывую трансляцыю.

У выпадку гэтага, трэба, каб месца правядзення было мала

Гарады, якія жадалі прыняць Еўрабачанне 2022, маглі падаць заяўку на мерапрыемства з 7 па 12 ліпеня 2021 года..

## Спасылкі 
* 

2022
Катэгорыя:Май 2022 года
Вярхлессе (курганны могільнік)

**Вярхлессе** — курганны могільнік перыяду ранняга сярэднявечча каля вёскі Вярхлессе Светлагорскага раёна Гомельскай вобласці.

## Курганны могільнік 
У 1976 годзе могільнік уяўляў сабой 46 насыпаў, большая частка іх была пашкоджана — парушана ямамі. 19 курганоў захаваліся добра. Насыпы параслі дрэвамі і кустамі. Дыяметр курганоў 8−15 м, высота 1,5−2 м. Пры даследаванні Н. М. Дубіцкай у 2003 годзе іх колькасць паменьшылася да 38, з якіх пашкоджанымі былі 30. З абодвух бакоў курганы абкружаны полем.

Курганны могільнік каля в. Верхлессе адкрыла і абследвала А. Г. Калечыц у 1976 годзе. Раскопкі не правозділіся.

## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Вярхлессе (Светлагорскі раён)
Катэгорыя:Курганныя могільнікі Светлагорскага раёна
Катэгорыя:Гісторыка-культурныя каштоўнасці Рэспублікі Беларусь
Давыдаўка (гарадзішча)

**Давыдаўка** — гарадзішча перыяду ранняга жалезнага веку каля в. Давыдаўка Светлагорскага раёна, размешчанае 3 км на паўночны захад ад вёскі, урочышча Гарадзінка.

## Апісанне 
Узнікла ў 1-ым тыс. да н.э. — 1-мы тыс. н.э. Пляцоўка гарадзішча мае форму неправільнага авала з памерамі па восях паўночны усход — паўднёвы захад 85 м і паўднёвы усход — паўночны захад 30 м. Па перыметры гарадзішча ўмацавана валам і ровам. Вышыня вала 1,5-2 м, шырыня 10 м, глыбіня рова 1-1,5 м, шырыня 3 м. Выявіла і абследавала ў 1981 годзе Н. М. Дубіцкая. Раскопкі не праводзіліся.
 

## Спасылкі 
Катэгорыя:Давыдаўка (Светлагорскі раён)
Катэгорыя:Гарадзішчы Светлагорскага раёна
Сальватацыя

**Сальвата́цыя** (ад  — раствараю) — узаемадзеянне часціц (малекул, іонаў) растворанага рэчыва з малекуламі растваральніка.

Абумоўлена электрастатычнымі і ван-дэр-ваальсавымі сіламі ўзаемадзеяння, а таксама каардынацыйнымі і вадароднай сувязямі. Сальватацыя ўплывае на фізічныя і фізіка-хімічныя працэсы ў растворах. У выніку сальватацыі ўтвараюцца *сальваты* — малекулярныя ўтварэнні пастаяннага або пераменнага складу, у якіх малекула (іон) растворанага рэчыва абкружана абалонкай малекул растваральніка.

Асобны выпадак сальватацыі — гідратацыя, у выніку якой утвараюцца гідраты.

Уяўленне аб сальватацыі ўведзена незалежна І. А. Каблуковым і У. А. Кісцякоўскім.

## Гл. таксама 
* Сальволіз

## Літаратура 
* 
* *Мишин В. П.* Сольватация // Большая медицинская энциклопедия : [в 30 т.] / гл. ред. акад. Б. В. Петровский; [Акад. мед. наук СССР]. — 3-е изд. — Москва : Советская энциклопедия, 1974—1989. — Т. 23.

## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Растворы
Курганскі сельсавет (Рагачоўскі раён)

**Курга́нскі сельсавет** — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Рагачоўскага раёна Гомельскай вобласці Беларусі. Цэнтр — аграгарадок (да 2011 года вёска) Курганне.

Утвораны 20 жніўня 1924 года ў складзе Гарадзецкага раёна Бабруйскай акругі БССР. З 4 жніўня 1927 года ў складзе Рагачоўскага раёна. Пасля скасавання акруговай сістэмы 26 ліпеня 1930 года ў Рагачоўскім раёне БССР. З 12 лютага 1935 года ў складзе Доўскага раёна, які 5 красавіка 1935 года перайменаваны ў Журавіцкі раён. З 20 лютага 1938 года ў складзе Гомельскай вобласці. У 1939 годзе цэнтр сельсавета перанесены ў вёску Рыскоў. 16 ліпеня 1954 года цэнтр сельсавета перанесены ў вёску Курганне. З 17 снежня 1956 года сельсавет у складзе Рагачоўскага раёна. 14 красавіка 1960 года да сельсавета далучана частка скасаванага Серабранскага сельсавета (вёска Малашкавічы). 16 студзеня 1975 года скасавана вёска Дзедлава (злілася з вёскай Курганне).

Насельніцтва сельсавета паводле перапісу 2009 года — 1061 чалавек, з іх 93,3 % — беларусы, 3,8 % — рускія, 0,8 % — украінцы; паводле перапісу 2019 года — 603 чалавекі.

## Літаратура 
* Административно-территориальное устройство БССР: справочник: в 2 т. / Главное архивное управление при Совете Министров БССР, Институт философии и права Академии наук БССР. — Минск: «Беларусь», 1985―1987.
* Административно-территориальное устройство Республики Беларусь (1981—2010 гг.): справочник. — Минск: БелНИИДАД, 2012. — 172 с.

## Спасылкі 
* Інфармацыя пра Курганскі сельсавет на сайце Рагачоўскага райвыканкама 


Катэгорыя:Былыя сельсаветы Гарадзецкага раёна
Катэгорыя:Былыя сельсаветы Доўскага раёна
Катэгорыя:Былыя сельсаветы Журавіцкага раёна
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, утвораныя ў 1924 годзе
Курганскі сельсавет

Назву **Курга́нскі сельсавет** маюць:

* Курганскі сельсавет — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Рагачоўскага раёна Гомельскай вобласці
* Курганскі сельсавет — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Смалявіцкага раёна Мінскай вобласці
Адвакаты, пазбаўленыя ліцэнзіі ў час палітычнага крызісу ў Беларусі

Гэты спіс змяшчае адвакатаў, якія прадстаўлялі палітычных зняволеных або пацярпелых ад катаванняў і пераследу ў час палітычнага крызісу ў Беларусі і былі пазбаўлены ліцэнзіі за сваю дзейнасць.

## Пасля выбараў 2010 года 
## Пасля выбараў 2020 года 
Інстытут правоў чалавека  і Фонд Дж. Клуні «За справядлівасць» (CFJ) у сумесным звароце асудзілі хвалю рэпрэсій супраць адвакатуры ў Беларусі, у выніку якой адвакаты былі пазбаўленыя ліцэнзіі на ажыццяўленне адвакацкай дзейнасці, у тым ліку абаронца Марыі Калеснікавай Людміла Казак. Сустаршыня IBAHRI Майкл Кірбі заявіў:

Паводле слоў Кірбі, гэта супярэчыць 16-му прынцыпу Асноўных прынцыпаў ААН, які тычыцца ролі юрыстаў і абвяшчае: ўрады павінны стварыць умовы, каб юрысты маглі выконваць усе свае прафесійныя функцыі без запалохвання, перашкод, пераследаў або неналежнага ўмяшання; юрысты «не павінны пакутаваць або падвяргацца пагрозам», а таксама судоваму пераследу або адміністрацыйным, эканамічным альбо іншым санкцыям за любыя дзеянні, прынятыя ў адпаведнасці з прафесійнымі абавязкамі, стандартамі і этыкай:
* Міністэрства юстыцыі будзе ўзгадняць кіраўніцтва калегій адвакатаў — Саветы, нават калі самі адвакаты супраць.
* Дысцыплінарныя вытворчасці будуць цяпер праводзіць Саветы калегій адвакатаў, а не прафесійныя дысцыплінарныя камісіі, якія выбіралі самі адвакаты з самых дасведчаных і аўтарытэтных калег.
* Кандыдатаў на пазіцыю адвакатаў таксама будуць узгадняць у Міністэрстве юстыцыі. Такім чынам ўжо на стадыі стажыроўкі Мінюст будзе адсяваць няўгодных кандыдатаў. Пры гэтым для былых супрацоўнікаў пракуратуры, судоў, следчых і праваахоўных органаў прадугледжаны спрошчаны парадак.
* З’езды адвакатаў пазбаўленыя магчымасці вызначаць фінансавыя пытанні — гэта таксама аддаюць Саветам калегій, то бок адвакатаў пазбаўляюць магчымасці як абіраць сваё кіраўніцтва, так і вызначаць бюджэт органаў кіравання.
* Скарачаецца спіс магчымых формаў адвакацкай дзейнасці. У новым законе вырашана зноў вярнуцца да адзінай формы працы — юрыдычных кансультацый, без незалежных адвакацкіх бюро і індывідуальнай практыкі. А юрыдычныя кансультацыі ствараюцца Саветамі калегій і знаходзяцца цалкам у іх пад кантролем.

## Спасылкі 
* https://mediazona.by/theme/lawyers 
* https://mediazona.by/article/2021/03/24/lawyers 
* Беларусь Адвокаты и юристы под угрозой: усиление преследования представителей юридических профессий в Беларуси ИЮЛЬ 2021 
* BELARUS Lawyers Under Threat: Increasing Suppression of the Legal Profession in Belarus JULY 2021 
* Persecution of lawyers in Belarus after the elections in 2020  
* Преследование адвокатов в Беларуси после выборов 2020 года 

Катэгорыя:Рэпрэсаваныя рэжымам Лукашэнкі
Катэгорыя:Адвакаты Беларусі
Дзмітрый Віталевіч Лаеўскі

**Дзмітрый Віталевіч Лаеўскі** — беларускі адвакат. Абараняў інтарэсы кандыдата ў прэзідэнты Віктара Бабарыкі і ягонага былога адваката Максіма Знака.

## Біяграфія 
Скончыў у 2008 годзе юрыдычны факультэт Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэта па спецыяльнасці «правазнаўства», а праз год атрымаў ступень магістра па спецыяльнасці «юрыспрудэнцыя». У 2013 годзе скончыў аспірантуру Інстытута прававых даследаванняў Нацыянальнага цэнтра заканадаўства і прававых даследаванняў Рэспублікі Беларусь.

З 2007 года пачаў сваю працоўную дзейнасць юрыстам у юрыдычнай фірме. У 2008 годзе прайшоў стажыроўку ў Мінскай гарадской калегіі адвакатаў (МГКА), пасля чаго ў 2009 годзе здаў кваліфікацыйны экзамен, быў прыняты ў МГКА ў якасці адваката і пачаў самастойную адвакацкую практыку — спачатку ў юрыдычнай кансультацыі, а з кастрычніка 2010 года — у адвакацкім бюро. З верасня 2012 па снежань 2015 года займаўся аказаннем юрыдычных паслуг суб’ектам гаспадарання на падставе пасведчання аб атэстацыі юрыста. 15 студзеня 2016 года, пасля атрымання ліцэнзіі на права ажыццяўлення адвакацкай дзейнасці, прыняты ў МГКА і практыкаваў у якасці адваката ў адным з адвакацкіх бюро. З верасня 2016 па лістапад 2017 ажыццяўляў адвакацкую дзейнасць індывідуальна.

## Прэміі і ўзнагароды 
У ліку чатырох беларускіх юрыстаў уганараваны прэміяй «За абарону правоў чалавека-2021» Рады адвакатаў і юрыдычных супольнасцей Еўропы.

Катэгорыя:Адвакаты Беларусі
Катэгорыя:Рэпрэсаваныя рэжымам Лукашэнкі
Серабранскі сельсавет

**Серабра́нскі сельсавет** — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Рагачоўскага раёна Гомельскай вобласці. Цэнтр — вёска Серабранка.

Утвораны 20 жніўня 1924 года як **Свержанскі сельсавет** у складзе Рагачоўскага раёна Бабруйскай акругі БССР. Цэнтр — вёска Свержань. Пасля скасавання акруговай сістэмы 26 ліпеня 1930 года ў Рагачоўскім раёне БССР. З 12 лютага 1935 года ў складзе Доўскага раёна, які 5 красавіка 1935 года перайменаваны ў Журавіцкі раён. З 20 лютага 1938 года ў складзе Гомельскай вобласці. 16 ліпеня 1954 года цэнтр сельсавета перанесены ў вёску Серабранка, сельсавет перайменаваны ў Серабранскі. З 17 снежня 1956 года ў складзе Рагачоўскага раёна. 14 красавіка 1960 года скасаваны, тэрыторыя далучана да Доўскага (10 населеных пунктаў: Кусочак, Новая Серабранка, Ракуціна, Свержань, Сіпораўка, Слабада, Старая Серабранка, Фёдараўка, Хмелянец і Юдзічы) і Курганскага (1 населены пункт: Малашкавічы) сельсаветаў.

На момант скасавання ў склад сельсавета ўваходзілі 11 населеных пунктаў.

## Літаратура 
* Административно-территориальное устройство БССР: справочник: в 2 т. / Главное архивное управление при Совете Министров БССР, Институт философии и права Академии наук БССР. — Минск: «Беларусь», 1985―1987.

Катэгорыя:Былыя сельсаветы Рагачоўскага раёна
Катэгорыя:Былыя сельсаветы Доўскага раёна
Катэгорыя:Былыя сельсаветы Журавіцкага раёна
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, утвораныя ў 1924 годзе
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, скасаваныя ў 1960 годзе
Спіс вуліц Драгічына

У гэтым спісе прыведзены бульвары, вуліцы, завулкі, паркі, плошчы, праезды, праспекты, спускі, тупікі, шасэ г. Драгічын

## Спасылкі
Марыус Іванавіч Петыпа

**Марыус Іванавіч Петыпа** (, ; , , Францыя — , ) — расійскі артыст балета, балетмайстар, педагог.

## Біяграфія 
На сцэне з 1838 года. Сярод партый: Феб («» Ц. Пуні), Конрад («» А. Адана) і іншыя. З 1847 года жыў у Расіі. У 1855-87 гадах выкладаў у Пецярбургскім тэатральным вучылішчы. З 1862 года балетмайстар, у 1869—1903 гадах галоўны балетмайстар Пецярбургскай балетнай трупы. Паставіў больш за 60 балетаў, у тым ліку «» (1863) і «» (1884) Адана, «Дон Кіхот» (1869) і «» (1877) Л. Мінкуса, «Наяда і рыбак» (1874) і «Канёк-гарбунок» (1895) Пуні, «Лебядзінае возера» (1895) П. Чайкоўскага (з Л. Івановым). Вяршыня творчасці Марыуса Петыпа — пастаноўка балетаў «Спячая прыгажуня» Чайкоўскага (1890) і «» А. Глазунова (1898).

Яго пастаноўкі вызначаліся майстэрствам кампазіцыі, зладжанасцю харэаграфічнага ансамбля, віртуознай распрацоўкай сольных партый. Стварыў сістэму балетнага акадэмізму, па-наватарску вырашыў праблему ўзаемадзеяння класічнага і характарнага танца, даў непераўзыдзеныя ўзоры абагульненай яго вобразнасці. Многія балеты з харэаграфіяй Петыпа пастаўлены ў Нацыянальным акадэмічным тэатры балета Рэспублікі Беларусь.

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Артысты балета паводле алфавіта
Катэгорыя:Артысты балета Расійскай імперыі
Катэгорыя:Артысты балета Францыі
Катэгорыя:Артысты балета XIX стагоддзя
Катэгорыя:Балетмайстры паводле алфавіта
Катэгорыя:Балетмайстры Расійскай імперыі
Катэгорыя:Балетмайстры XIX стагоддзя
Катэгорыя:Балетныя педагогі паводле алфавіта
Катэгорыя:Балетныя педагогі Расійскай імперыі
Катэгорыя:Балетныя педагогі XIX стагоддзя
Катэгорыя:Артысты балета Марыінскага тэатра
Катэгорыя:Балетмайстры Марыінскага тэатра
Катэгорыя:Балетмайстры Вялікага тэатра
Альберта Хуантарэна

**Альберта Хуантарэна Данхер** (, нар.  года, Сант’яга-дэ-Куба) — кубінскі бягун на кароткія і сярэднія дыстанцыі, алімпійскі чэмпіён 1976 г. у бегу на 400 і 800 м (з сусветным рэкордам). Усталяваў два сусветныя рэкорды: 800 м — 1.43,50 (1976), 1.43,44 (1977). Чэмпіён «Дружбы-84» у Маскве.

У 1987 годзе ўзнагароджаны сярэбраным Алімпійскіх ордэнам. Член Савета Міжнароднай асацыяцыі лёгкаатлетычных асацыяцый (ІААФ; ).

Катэгорыя:Лёгкаатлеты Кубы
Катэгорыя:Пераможцы спаборніцтваў «Дружба-84»
Петухоў

**Петухоў** — прозвішча.

## Вядомыя носьбіты 
* Аляксандр Іванавіч Петухоў — беларускі вучоны-эканаміст.
* Іван Антонавіч Петухоў (1917—1998) — беларускі хірург.
Алег Уладзіміравіч Хадыка

**Алег Уладзіміравіч Хадыка** (, Мінск — , Мінск) — беларускі мастацтвазнаўца, рэстаўратар, педагог.

## Біяграфія 
Рос без бацькі. Скончыў у 1966 годзе архітэктурны факультэт Беларускага політэхнічнага інстытута.

З 1964 года працаваў выкладчыкам архітэктурнага факультэта Беларускага політэхнічнага інстытута. Трохі пазней стаў супрацоўнікам Міністэрства культуры, займаўся прыцягненнем новых кадраў у рэстаўрацыйную сферу Беларусі.

З 1975 года выкладаў на мастацкім факультэце Беларускага дзяржаўнага тэатральна-мастацкага інстытута. Уваходзіў у мастацкі савет, які зацвярджаў тэмы, эскізы і выкананне манументальна-дэкаратыўных твораў.

Член Беларускага саюза мастакоў з 1975 года.

Жыў у Мінску. Памёр 11 чэрвеня 2021 года ў Мінску.

## Навуковая дзейнасць 
Працаваў у галіне тэорыі мастацтва. Выступаў у рэспубліканскім і замежным друку. Асноўныя работы: артыкулы «Адхіленне ў мастацкай творчасці», «Форма і яе імя», «Мысленны эксперымент у мастацкім праектаванні», «Прыгоды на курорце Сяргея Эйзенштэйна», «Аб жанры архітэктурных фантазій».

## Асноўныя працы 
* Праект рэстаўрацыі замкавага комплексу ў гарадскім паселішчы Мір. Прапанаваў сістэму захавання аб’екта.
* Праект рэстаўрацыі інтэр’ерных роспісаў Свята-Петра-Паўлаўскага сабора.
* Праект рэстаўрацыі Камянецкай вежы
* Праект рэстаўрацыі Лідскага замка

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
* 
Катэгорыя:Мастацтвазнаўцы СССР
Катэгорыя:Мастацтвазнаўцы Беларусі
Катэгорыя:Рэстаўратары СССР
Катэгорыя:Рэстаўратары Беларусі
Катэгорыя:Педагогі Беларусі
Петыпа

**Петыпа́** () — руская артыстычная дынастыя французскага паходжання. Яе прадстаўнікі:

* Жан-Антуан Петыпа (1787—1855) — французскі танцоўшчык і балетмайстар, бацька Люсьена і Марыуса Петыпа, выкладчык танцаў у Санкт-Пецярбургскім тэатральным вучылішчы
* **Люсьен Петыпа** (1815—1898) — артыст балета, выбітны танцоўшчык, саліст парыжскай Оперы ў 1839—1862 гадах.
* **Марыус Петыпа** (1818—1910) — артыст балета і педагог, выдатны балетмайстар XIX стагоддзя, кіраўнік пецярбургскай балетнай трупы ў 1869—1903 гадах, стваральнік класічнага балетнага рэпертуару.
:* Марыус Марыусавіч Петыпа (1850—1919) — акцёр і рэжысёр драматычнага тэатра, сын М. І. Петыпа і Тэрэзы Бурдэн, бацька акцёра Н. М. Радзіна.
::* Лідзія Пятроўна Петыпа (народж. *Яўстаф’ева*, пам. 1914/1915) — драматычная актрыса, жонка М. М. Петыпа.
* Марыя Сяргееўна Петыпа (народж. *Суроўшчыкава*, 1836—1882) — артыстка балета, салістка Імператарскіх тэатраў, прыма-балерына парыжскай Оперы ў 1861—1862; першая жонка М. І. Петыпа (з 1854 па 1869).
:* Марыя Марыусаўна Петыпа (1857—1930) — артыстка балета, салістка Імператарскіх тэатраў, першая выканаўца партыі феі Сірэні ў балеце «Спячая прыгажуня»; дачка М. І. Петыпа і М. С. Суроўшчыкавай.
:* Надзея Марыусаўна Петыпа (1874—1945) — артыстка балета Марыінскага тэатра, дачка М. І. Петыпа і яго другой жонкі, балерыны Л. Л. Савіцкай, унучка выдатнага рускага трагіка Л. Л. Леанідава.
Сальволіз

**Сальво́ліз** — абменная хімічная рэакцыя паміж малекуламі растворанага рэчыва і растваральніка.

Сальволіз суправаджаецца раскладаннем малекул растваральніка і растворанага рэчыва і прыводзіць да ўтварэння новых хімічных злучэнняў пэўнага складу. Больш вузка тэрмін выкарыстоўваецца ў арганічнай хіміі для рэакцый замяшчэння, элімініравання і фрагментацыі, у якіх часціцы растваральніка з’яўляюцца нуклеафіламі.

Для некаторых растваральнікаў выкарыстоўваюць спецыяльныя тэрміны: для вады працэс называецца гідролізам, для спіртоў — алкагалізам, для гліколяў — гліколізам і г. д.

## Гл. таксама 
* Сальватацыя

## Літаратура 
* 
* 

## Спасылкі 
* Сольволиз // Большая энциклопедия нефти и газа  

Катэгорыя:Хімічныя рэакцыі
Катэгорыя:Агульная хімія
Каменкаўскі сельсавет

Назву **Ка́менкаўскі сельсавет** маюць:

* Каменкаўскі сельсавет — назва Каменскага сельсавета Мазырскага раёна Гомельскай вобласці ў 1931—2005 гадах
* Каменкаўскі сельсавет — назва Слабодкаўскага сельсавета Бабруйскага раёна Магілёўскай вобласці ў 1924—1954 гадах
* Каменкаўскі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Горацкага раёна Магілёўскай вобласці
* Каменкаўскі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Слаўгарадскага раёна Магілёўскай вобласці
* Каменкаўскі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Чэрыкаўскага раёна Магілёўскай вобласці

## Гл. таксама 
* Каменскі сельсавет
* Камянкоўскі сельсавет
Расследаванне ЭКПЧ і УВКПЧ па Тыграі

**Расследаванне ЭКПЧ і УВКПЧ па Тыграі** () — сумеснае расследаванне Эфіопскай камісіі па правах чалавека (ЭКПЧ) і Упраўлення Вярхоўнага камісара ААН па правах чалавека (УВКПЧ) выпадкаў парушэнняў правоў чалавека ў ходзе Тыграйскага канфлікту (2020—2022). Мерапрыемствы па разглядзе злачынстваў пачаліся ў сакавіку 2021 года. У справаздачы рэкамендуецца правесці поўнамаштабнае міжнароднае расследаванне, каб *«выявіць характар і маштабы злоўжыванняў, а таксама вінаватых у самых цяжкіх злачынствах»*.

## Крытыка 
Як пісала The Guardian, многія тыграйскія дзеячы негатыўна ўспрынялі ўдзел ЭКПЧ у расследаванні.

Гебрэкірос Тэмарэ Гетачу ў артыкуле для Ethiopia Insight сцвярджаў, што мелася структурная прадузятасць: тыграйцы дэ-факта выключаны з Палаты народных прадстаўнікоў, перад якой ЭКПЧ падсправаздачна па законе. Ён раскрытыкаваў папярэднюю справаздачу камісіі аб разні ў Май Кадра за прадстаўленне *«этнічных амхара ў якасці адзіных ахвяр»*, а таксама чатырохмесячную затрымку паміж разнёй у Аксуме і папярэдняй справаздачай па дадзеных падзеях. Гебрэкірос акцэнтаваў увагу на адсутнасць адказнасці вінаватых у справаздачы ЭКПЧ аб сексуальным гвалце падчас Тыграйскага канфлікту. Ён таксама сцвярджаў, што расследаванне будзе неэфектыўным з-за недаверу тыграйцаў да любых дзяржаўных камісій.

У чэрвені Дэбрэцыан Гебрэмікаэль, абраны кіраўнік Тыграя і лідар паўстанцкага руху, адхіліў расследаванне, заявіўшы: *«Цалкам відавочна, што яно неаб’ектыўнае»*.

## Зноскі 
Катэгорыя:Тыграйскі канфлікт
Катэгорыя:Правы чалавека ў Эфіопіі
Кіраўскі сельсавет (Жлобінскі раён)

**Кі́раўскі сельсавет** — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Жлобінскага раёна Гомельскай вобласці Беларусі. Адміністрацыйны цэнтр — аграгарадок (да 2009 года вёска) Кірава.

Утвораны 21 жніўня 1925 года як **Свяцкі (Святкоўскі) сельсавет** у складзе Гарадзецкага раёна Бабруйскай акругі БССР. Цэнтр — вёска Святое. З 4 жніўня 1927 года ў складзе Рагачоўскага раёна. Пасля скасавання акруговай сістэмы 26 ліпеня 1930 года ў Рагачоўскім раёне БССР. З 20 лютага 1938 года ў складзе Гомельскай вобласці. 20 красавіка 1939 года цэнтр сельсавета перайменаваны ў вёску імя Кірава, а сельсавет — у Кіраўскі. З 29 красавіка 1950 года сельсавет у складзе Жлобінскага раёна. 9 жніўня 1962 года да сельсавета далучана частка скасаванага Бабоўскага сельсавета (вёска Піцераўка). 18 кастрычніка 1967 года скасаваны пасёлак Ленінскі. На 1 студзеня 1974 года ў складзе Кіраўскага сельсавета 4 населеныя пункты. 4 студзеня 2002 года ў склад сельсавета з Майскага сельсавета перададзены 6 населеных пунктаў (вёскі Асінаўка, Бабоўка, Баршчоўка, Даліна, Лугавая Вірня і Падлессе).

Насельніцтва сельсавета паводле перапісу 2009 года — 2216 чалавек, з іх 84,9 % — беларусы, 10,2 % — рускія, 3,6 % — украінцы; паводле перапісу 2019 года — 2146 чалавек.

## Літаратура 
* Административно-территориальное устройство БССР: справочник: в 2 т. / Главное архивное управление при Совете Министров БССР, Институт философии и права Академии наук БССР. — Минск: «Беларусь», 1985―1987.
* Административно-территориальное устройство Республики Беларусь (1981—2010 гг.): справочник. — Минск: БелНИИДАД, 2012. — 172 с.


Катэгорыя:Былыя сельсаветы Гарадзецкага раёна
Катэгорыя:Былыя сельсаветы Рагачоўскага раёна
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, утвораныя ў 1925 годзе
Сальтыльё

**Сальты́льё** () — горад у паўночна-ўсходняй частцы Мексікі, адміністрацыйны цэнтр штата Кааўіла. Заснаваны ў 1575 годзе іспанцамі.

## Эканоміка і транспарт 
Горад з’яўляецца вузлом чыгунак і аўтамабільных дарог. Дзейнічае аэрапорт. Цэнтр раёна па здабычы серабра і волава. Дзейнічаюць прадпрыемствы каляровай металургіі, машынабудавання, харчовай, лёгкай і хімічнай прамысловасці. Трубаправодным транспартам горад злучаны з раёнамі па здабычы нафты і газу на ўзбярэжжы Мексіканскага заліва.

## Адукацыя 
У Сальтыльё дзейнічаюць 2 універсітэты.

## Насельніцтва 
## Гарады-пабрацімы 
## Крыніцы 
## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
* Saltillo // Enciclopedia de Los Municipios y Delegaciones de México  

Катэгорыя:Гарады Мексікі
Катэгорыя:Населеныя пункты, заснаваныя ў 1577 годзе
Доўскі сельсавет

**До́ўскі сельсавет** — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Рагачоўскага раёна Гомельскай вобласці Беларусі. Адміністрацыйны цэнтр — аграгарадок Доўск.

Утвораны 20 жніўня 1924 года ў складзе Журавіцкага раёна Магілёўскай акругі БССР. Пасля скасавання акруговай сістэмы 26 ліпеня 1930 года ў Журавіцкім раёне БССР. З 8 ліпеня 1931 года ў складзе Рагачоўскага раёна, з 12 лютага 1935 года ў складзе Доўскага раёна, які 5 красавіка 1935 года перайменаваны ў Журавіцкі сельсавет. З 20 лютага 1938 года ў складзе Гомельскай вобласці. З 17 снежня 1956 года сельсавет у складзе Рагачоўскага раёна. 14 красавіка 1960 года да сельсавета далучана частка скасаванага Серабранскага сельсавета (10 населеных пунктаў: Кусочак, Новая Серабранка, Ракуціна, Свержань, Сіпораўка, Слабада, Старая Серабранка, Фёдараўка, Хмелянец і Юдзічы). 26 чэрвеня 1969 года скасавана вёска Старая Серабранка. На 1 студзеня 1974 года ў складзе сельсавета было 16 населеных пунктаў.

Насельніцтва сельсавета паводле перапісу 2009 года — 3075 чалавек, з іх 93,1 % — беларусы, 4,4 % — рускія, 1,1 % — украінцы, 0,4 % — татары; паводле перапісу 2019 года — 2333 чалавекі.

## Крыніцы 
## Літаратура 
* Административно-территориальное устройство БССР: справочник: в 2 т. / Главное архивное управление при Совете Министров БССР, Институт философии и права Академии наук БССР. — Минск: «Беларусь», 1985―1987.
* Административно-территориальное устройство Республики Беларусь (1981—2010 гг.): справочник. — Минск: БелНИИДАД, 2012. — 172 с.

## Спасылкі 
* Інфармацыя пра Доўскі сельсавет на сайце Рагачоўскага райвыканкама  


Катэгорыя:Былыя сельсаветы Журавіцкага раёна
Катэгорыя:Былыя сельсаветы Доўскага раёна
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, утвораныя ў 1924 годзе
Дзень вызвалення Беларусі ад белапалякаў

**Дзень вызвалення Беларусі ад белапалякаў** — дзяржаўнае свята ў БССР да 1939 года.

Гэтае свята было прымеркаванае да 11 ліпеня, калі ў 1920 годзе Чырвоная Армія выгнала з Менска польскае войска. Да 1939 года гэта было галоўнае ідэалагічнае свята рэспублікі. Яно святкавалася толькі ў БССР.

## Святкаванне 
На першую гадавіну вызвалення ад «белапалякаў» абвясцілі стварэнне БДУ. У 1930-м у Камароўскім парку (сёння Чалюскінцаў) быў адкрыты Усебеларускі стадыён імя 10-годдзя вызвалення Беларусі. У 1933-м быў закладзены фундамент Дзяржаўнага тэатра оперы і балета. У 1935 Калінін узнагародзіў БССР ордэнам Леніна.

## Вуліцы 
У Гродне ёсць вуліца 11 Ліпеня.

## Гл. таксама 
* Дзень народнага адзінства

## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:З’явіліся ў 1921 годзе
Катэгорыя:Зніклі ў 1939 годзе
Катэгорыя:Святы Беларусі
Катэгорыя:Польска-савецкая вайна
Катэгорыя:Святы 11 ліпеня
Катэгорыя:1921 год у Беларусі
Бургуста

**Бургуста** — рака ў Расіі, працякае ў Растоўскай вобласці. Вусце ракі знаходзіцца за 52 км па правым беразе ракі Керчык. Даўжыня ракі складае 10 км, плошча вадазборнага басейна 53,6 км².

## Даныя воднага рэестра 
Паводле даных дзяржаўнага воднага рэестра Расіі належыць да Данской басейнавай акругі, водагаспадарчы ўчастак ракі — Дон ад упадзення ракі Северскі Данец і да вусця, без рэк Сал і Маныч, рачны падбасейн рэкі — басейн прытокаў Дона ніжэйшы за ўпадзенне Северскага Данца. Рачны басейн ракі — Дон (расійская часць басейна).

Код аб’екта ў дзяржаўным водным рэестры — 05010500912107000015973.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Рэкі паводле алфавіта
Катэгорыя:Рэкі Растоўскай вобласці
Катэгорыя:Басейн Дона
Годныя песні

**«Годныя песні»** — беларускі музычны альбом, выдадзены ў 2020 годзе «Вольным хорам», які з’явіўся ў жніўні таго ж года, як рэакцыя на палітычныя падзеі ў краіне. Усе творы ў альбоме гучаць змешаным хорам a cappella. Калектыў прысвяціў свой альбом забітаму ў час пратэстаў Раману Бандарэнку і ўсім беларусам, якія змагаюцца за сваю свабоду.

## Спіс кампазіцый 
## Спасылкі 
Катэгорыя:Альбомы 2020 года
Катэгорыя:Музычныя альбомы Беларусі
Катэгорыя:2020 год у Беларусі
Катэгорыя:Пратэсты ў Беларусі (2020—2021)
Гросуатэр (культура)

**Культура Гросуатэр** () — археалагічная культура палеаэскімосаў, якая ў сярэдзіне III тысячагоддзя да н. э. — пачатку II тысячагоддзя да н. э. ахоплівала ўзбярэжжа паўвострава Лабрадор і вострава Ньюфаўндленд.

## Даследаванне 
Культура Гросуатэр у якасці самастойнай была вызначана амерыканскім археолагам Вільямам Фіц'ю на аснове знаходак на астравах заліва Гросуатэр на паўвостраве Лабрадор.

## Паходжанне 
Першыя палеаэскімосы з'явіліся на поўначы Лабрадора ў першай палове 3 тысячагоддзя да н. э. і, відавочна, належалі да культуры Індэпэндэнс I. У другой палове 3 тысячагоддзя да н. э. пачалося распаўсюджванне носьбітаў культуры Гросуатэр, якія выціснулі з узбярэжжа індзейцаў, прадстаўнікоў Марской архаічнай культуры. Яе пачатак і фарміраванне пакуль застаюцца спрэчнымі. Археолагі мяркуюць, што з'яўленню гросуатэрцаў папярэднічаў перыяд змяньшэння колькасці насельніцтва ў выніку кліматычных зменаў. Яны ў роўнай ступені могуць быць нашчадкамі носьбітаў Індэпэндэнс I і мігрантамі з поўначы.

## Матэрыяльная спадчына 
Асноўным заняткам палеаэскімосаў культуры Гросуатэр была здабыча марскіх сысуноў, у першую чаргу ластаногіх. Разам з гэтым, яны палявалі на марскіх птушак, наземных звяроў, займаліся рыбалоўствам і збіральніцтвам. На поўначы вострава Ньюфаўндленд былі знойдзены мікралітычныя прылады працы, у тым ліку скрэблы, лёзы гарпуноў, нажы, сякеры і г. д. Гросуатэрцы па-майстэрску апрацоўвалі крэмень і косць.

Для палеаэскімосаў Гросуатэр былі характэрны сезонныя перамяшчэнні. Так, раскопкі на поўначы Ньюфаўндленда арганізаваны на месцы летніх стаянак, дзе вялася здабыча цюленяў. Стаянкі ўяўлялі сабою часовыя паселішчы, што складаліся з некалькіх аднакамерных круглявых зямлянак дыяметрам 3 м — 3,25 м. Яны ўзводзіліся на прыморскіх тэрасах. Падлога ў іх была роўнай, крыху ніжэй за паверхню навакольнага грунту. Агменем знутры не карысталіся. Паглыбленні з тоўстым пластом попелу былі знойдзены непадалёк. Відавочна, насельнікі зямлянак на гэтым месцы рабілі першасную перапрацоўку здабычы. Сцены стаялі на вапняковым падмурку. Уваход рабіўся з боку акіяна. Знутры жытлы асвятляліся з дапамогай каменных свяцілень, якія запраўлялі тлушчом.

## Знікненне 
Каля 1900 г. да н. э. паселішчы культуры Гросуатэр пачынаюць знікаць. Пазней на іх месцы з'явіліся прадстаўнікі палеаэскімоскай культуры Дорсет. Некаторыя даследчыкі звязваюць знікненне з новымі кліматычнымі зменамі і наступам індзейцаў Марской архаічнай культуры. Існуе таксама версія асіміляцыі з боку носьбітаў Дорсет. Раскопкі на Лабрадоры паказваюць, што дзве палеаэскімоскія культуры маглі суіснаваць у адзін час.

## Спасылкі 
* Palaeo-Eskimo Peoples 
* Groswater Paleoeskimo 
* Middle Palaeo-Eskimo Culture
* Brenda L. Kennett, B.A. PIDLLIP'S GARDEN EAST: AN EXAMINATION OF THE GROSWATER PALAEO-ESKIMO PHASE
* John C. Erwin, A Groswater Palaeoeskimo feature from Coachman's Cove, Newfoundland

Катэгорыя:Эскімосы
Катэгорыя:Археалагічныя культуры Паўночнай Амерыкі
Катэгорыя:Археалогія ў Канадзе
Катэгорыя:Ньюфаўндленд і Лабрадор
Дысмальская культура

**Ды́смальская культура**, **культура ракі Ды́смал** () — паслякласічная археалагічная культура на захадзе штата Небраска ў ЗША. Узнікла і развівалася ў паслякалумбавую эпоху. Адкрыта ў 1930-х гг. Атрымала сваю назву ад мясцовай ракі, уздоўж якой былі знойдзены першыя культурныя помнікі.

Дысмальская культура ўзнікла каля 1675 г. на захадзе штата Небраска ў мясцовасці, знакамітай пясчанымі пагоркамі. Яе прадстаўнікі займаліся паляваннем на бізонаў, збіральніцтвам, а таксама былі знаёмы з земляробствам. Вырошчвалі кукурузу і гарбузы. Прылады працы выраблялі з каменя і костак. Так, асноўнай прыладай для капання з’яўлялася матыка з пляскатай косткі бізона. Дзякуючы абмену таксама карысталіся еўрапейскімі жалезнымі матыкамі, што, відавочна, мелі высокі кошт. Для керамікі характэрны шэра-чорны колер і гладкая або проста штампаваная паверхня. Жылі ў круглявых слупавых хацінах накшталт хоганаў, аднак пакрывалі іх скурамі, а не зямлёй. Памерлых хавалі ў звонападобных ямінах на тэрыторыі паселішчаў.

У першай чвэрці XVIII ст. прадстаўнікі дысмальскай культуры мелі рэдкія кантакты з іспанцамі і французамі. Апошнія называлі іх падукамі (*padoucas*). Старажытныя падукі былі паўднёвымі атабаскамі. Амерыканскія археолагі звычайна атаясняюць іх з продкамі апачы. Аднак у апошнія дзесяцігоддзі шэраг антраполагаў выступае супраць прамога атаесамлення паміж дысмальцамі і апачы. Падукі маглі быць таксама асіміляваны з боку наваха і пуэбла.

Пасля 1725 г. дысмальцы мігрыравалі на поўдзень. Іх выціснулі каманчы, якіх пазней таксама называлі падукамі.

## Спасылкі 
* Dismal River Culture
* A. T. HILL and GEORGE METCALF, A Site of the Dismal River Aspect in Chase County, Nebraska 
* Sarah Jane Trabert, Plural communities on the plains: dismal river people and the Puebloan diaspora 

Катэгорыя:Атабаскі
Катэгорыя:Археалагічныя культуры Паўночнай Амерыкі
Катэгорыя:Археалогія ў ЗША
Катэгорыя:Небраска
Свенсан

**Свенсан** — прозвішча.

## Вядомыя носьбіты 
* Анніка Свенсан (нар. 1983) — шведская футбалістка.
* Глорыя Свенсан (1899—1983) — амерыканская актрыса.