open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Валенсійскі міжнародны ўніверсітэт

**Валенсійскі міжнародны ўніверсітэт** () — іспанская прыватная вышэйшая навучальная ўстанова са статусам універсітэта з сядзібай у горадзе Валенсія ў аўтаномнай супольнасці Валенсія.

## Структура 
* Дэпартамент мастацтваў і гуманітарных навук
* Інжынерна-архітэктурны дэпартамент 
* Дэпартамент навук аб здароўі
* Дэпартамент (дакладных) навук
* Дэпартамент грамадскіх навук і права

## Спасылкі 
* Афіцыйная інтэрнэт-старонка ўстановы

Катэгорыя:Універсітэты Іспаніі
Катэгорыя:Валенсія
Валенсійскі політэхнічны ўніверсітэт

**Валенсійскі політэхнічны ўніверсітэт** () — іспанская дзяржаўная вышэйшая навучальная ўстанова са статусам універсітэта з сядзібай у горадзе Валенсія ў аўтаномнай супольнасці Валенсія.

## Структура 
* Вышэйшая тэхнічная школа архітэктуры
* Вышэйшая тэхнічная школа аграноміі і навакольнага асяроддзя
* Вышэйшая тэхнічная школа праектавання
* Вышэйшая тэхнічная школа будаўніцтва
* Вышэйшая тэхнічная школа геадэзіі, картаграфіі і тапаграфіі
* Вышэйшая тэхнічная школа вылічальнай тэхнікі
* Вышэйшая тэхнічная школа інжынерыі дарог, каналаў і партоў
* Вышэйшая тэхнічная школа прамысловай інжынерыі
* Вышэйшая тэхнічная школа інжынераў электрасувязі
* Факультэт дзелавога адміністравання і менеджменту
* Факультэт выяўленчага мастацтва
* Вышэйшая політэхнічная школа ў Алькой
* Вышэйшая політэхнічная школа ў Гандзіі

## Спасылкі 
* Афіцыйная інтэрнэт-старонка ўстановы

Катэгорыя:Універсітэты Іспаніі
Катэгорыя:Валенсія
Пётр Фёдаравіч Яноўскі

**Пётр Фёдаравіч Яноўскі** (, в. Свіслач, Асіповіцкі раён Магілёўская вобласць — , г. Бабруйск, Беларусь) — беларускі трэнер па веславанні на байдарках і каноэ, заслужаны трэнер БССР, Ганаровы грамадзянін горада Бабруйска.

## Біяграфія 
У 1967 году уладкаваўся на працу трэнерам па веславанні ў ДЮСШ № 1 горада Бабруйска.

З 1986 года працаваў на пасадзе трэнера-выкладчыка па веславанню на байдарках і каноэ ў Бабруйскім дзяржаўнае вучылішча алімпійскага рэзерву.

Сярод яго выхаванцаў — беларускія весляры Аляксандр і Андрэй Багдановічы, Аляксандр Жукоўскі, Максім Пятроў.

## Узнагароды 
Неаднаразова перамагаў на чэмпіянатах Беларусі ў розных відах спорту, быў прызёрам Спартакіяды народаў СССР і чэмпіянату Савецкага Саюза.

Быў узнагароджаны ордэнам Працоўнага Чырвонага Сцяга, а таксама ордэнам Пашаны.

## Спасылкі 
* Мы стреляли в лесу  

Катэгорыя:Трэнеры Беларусі
Катэгорыя:Ганаровыя грамадзяне Бабруйска
Катэгорыя:Майстры спорту СССР
Катэгорыя:Заслужаныя трэнеры БССР
Анжэла Агілар

**Анджэла Агілар Альварэс** (нар. , Лос-Анджэлес, Каліфорнія) — амерыканская спявачка мексіканскай рэгіянальнай музыкі.

Атрымала значнае прызнанне пасля выканання «La Llorona» на 19-й штогадовай цырымоніі ўручэння прэміі Latin Grammy ў 2018 годзе. Унучка  Антоніа Агілар Элт-Чара дэ Мексіка.

## Біяграфія 
У 2012 годзе, калі ёй было ўсяго дзевяць гадоў, яна разам з братам Леанарда выпусціла сінгл «Новая традыцыя». У ім былі чатыры песні ў выкананні Леанарда і чатыры ў выкананні Анжэлы.

У 2016 годзе яна ўдзельнічала ў фестывалі BBC 100 жанчын у Мехіка. У 13 гадоў — яна была самай маладой артысткай — яна сказала BBC News, што ў музычнай індустрыі пераважаюць мужчыны, і яна спадзяецца, што гэта зменіцца.

20 верасня 2018 года яна была намінаваная на найлепшую новую выканаўцу, а яе альбом Primero soy Mexicana (ісп. Перш-наперш я мексіканка) быў намінаваны на найлепшы альбом Ranchera / Mariachi на 19-й штогадовай прэміі Latin Grammy Awards. 7 снежня 2018 года той жа альбом быў намінаваны на прэмію «Грэмі» за найлепшы рэгіянальны мексіканскі музычны альбом. 24 верасня 2021 года яна выпусціла свой трэці альбом пад назвай «Mexicana Enamorada» (Закаханая мексіканка).

## Дыскаграфія 
### Сольныя студыйныя альбомы 
* *Navidad con Ángela Aguilar* (2013)
* *Primero Soy Mexicana* (2018)
* *Mexicana Enamorada* (2021)
* *Bolero* (2024)
* *Nadie Se Va Como Llegó* (2025)

### EPs 
* *Baila Esta Cumbia* (2020)
* *Que No Se Apague la Música* (2020

Катэгорыя:Спевакі і спявачкі ЗША
Касцёл Найсвяцейшай Тройцы (Свіслач)

**Касцёл Найсвяцейшай Тройцы** — былы драўляны рымска-каталіцкі храм у г. Свіслач Гродзенскай вобласці.

## Гісторыя 
, сяр. XIX ст.]]
Касцёл у Свіслачы быў заснаваны прыватнай фундацыяй у 1550 годзе, але ў часы рэфармацыі ён дзейнічаў як кальвінісцкі збор. Святыня была перадана каталікам у 1630 годзе.

Новы драўляны касцёл пад тытулам Найсвяцейшай Тройцы быў пабудаваны ў 1666 годзе літоўскім падскарбіем Геранімам Крышпінам. У 1772 годзе адноўлены тагачаснай уладальніцай маёнтка Тэрэзай Тышкевіч. У 1782 годзе яго ізноў аднавіў і аздобіў Вінцэнт Тышкевіч, тагачасны ўладальнік Свіслачы. 

Да свіслацкай парафіі ў XIX ст. належалі капліцы ў Грынках, Краснай і Рудні. У самой жа Свіслачы па вуліцы Брэсцкай (цяпер вуліца Леніна) з другой паловы XIX ст. знаходзілася драўляная капліца Анёла-ахоўніка — ратондападобнае гранёнае збудаванне пад шатровым дахам з глаўкай, якое стаяла паміж дзвюх брам.

Пасля Першай сусветнай вайны капліцы ў Грынках і Рудні ўжо не ўзгадваюцца, затое капліца Святога Анёла-ахоўніка атрымала статус філіяльнага касцёла. У трыццатых гадах колькасць вернікаў свіслацкай парафіі перад Другой сусветнай вайной складала амаль 4000 чалавек.

13 ліпеня 1943 года ў лесе каля паселішча фашыстамі быў расстраляны пробашч свіслацкага касцёла кс. Юзаф Казлоўскі. У гады вайны згарэў парафіяльны касцёл, а філіяльны касцёл Анёла-ахоўніка быў знішчаны пасля вайны. Цяпер на месцы касцёла Найсвяцейшай Тройцы знаходзіцца адміністрацыйны будынак (на скрыжаванні вул. Леніна і Дзяржынскага, каля пл. К. Маркса). Захавалася толькі частка касцёльнай агароджы.

## Архітэктура 
Драўляная святыня мела наступныя памеры: 41 локаць даўжыні і 20 локцяў шырыні (прыблізна 26 на 13 м). Двух’ярусная шатровая вежа пазначала ўваходны фасад. Высокі гонтавы дах над алтаром завяршала сігнатурка. Асобна стаяла двух’ярусная чацверыковая званіца з гадзіннікам. Касцёльны ўчастак быў абнесены штакетнай агароджай на цагляных слупках з такой жа ўваходнай брамай.

## Спасылкі 
* slowo.grodnensis.by
* Праект «СГ» да Году малой радзімы «Здабытае страчанае». Касцёл, якога няма… 

Катэгорыя:Касцёлы Свіслацкага раёна
Катэгорыя:Колішнія касцёлы Гродзенскай вобласці
Катэгорыя:Згарэлыя будынкі і збудаванні
Катэгорыя:Будынкі і збудаванні Беларусі, знішчаныя нацыстамі
Катэгорыя:Зніклі ў 1940-я гады
Катэгорыя:1666 год у Беларусі
Катэгорыя:Драўляныя касцёлы Беларусі
Катэгорыя:Славутасці Свіслачы
Кароўнікі (Полацк)

**Кароўнікі** — мясцовасць у Полацку.

## Агульная характарыстыка 
Мясцовасць знаходзіцца на левым беразе Заходняй Дзвіны ў паўднёва-ўсходняй частцы горада. На захадзе мясцовасць абмяжоўвае чыгунка Полацк — Маладзечна. На поўначы натуральнай мяжой мясцовасці выступае рака Заходняя Дзвіна, а на ўсходзе аднайменная рака (упадае тут у Дзвіну), за якой пачынаецца ўжо вёска Каз’янкі. На паўднёвым захадзе да мясцовасці прылягае вёска Южная і тэрыторыя Полацкай птушкафабрыкі. Асноўнай транспартнай магістраллю мясцовасці з’яўляецца вуліца Бабушкіна. Забудова мясоцвасці ў асноўным малапавярховая сядзібнага тыпу.

## Гісторыя 
22 снежня 1959 года вёска Кароўнікі Экіманскага сельсавета Полацкага раёна ўключана ў гарадскую мяжу горада Полацк.

## Сацыяльныя аб’екты 
* Царква Святой Параскевы Полацкай Беларускай Грэка-Каталіцкай Царквы (1996)

Катэгорыя:Гістарычныя раёны Полацка
Катэгорыя:Былыя населеныя пункты Полацкага раёна
Кароўнікі

Назву **Кароўнікі** маюць:
### Беларусь 
* Кароўнікі — мясцовасць у Полацку.
* Кароўнікі — невялікая рака ў Беларусі, левы прыток Заходняй Дзвіны (вусце ў межах Полацка)
### Расія 
Кароўнікі — вёска ў Кардымаўскім раёне Смаленскай вобласці
Партызанская брыгада імя М. І. Калініна (Ф. Н. Гаўрыленка)

**Партызанская брыгада імя М. І. Калініна** — партызанская брыгада, створаная 12 мая 1944 года на базе 1-га (арганізаваны ў жніўні 1943 года ў 2-й Ушацкай партызанскай брыгадзе імя П. К. Панамарэнкі) і 2-га (арганізаваны ў партызанскай брыгадзе імя В. І Чапаева) Віцебскай вобласці. Дзейнічала на тэрыторыі Мёрскага раёна. 2 ліпеня 1944 года брыгада (186 партызан, 3 атрады) злучылася з Чырвонай Арміяй.

## Склад 
* 1-ы атрад;
* 2-і атрад;
* 3-і атрад.

## Камандаванне 
### Камандзір 
* Ф. Н. Гаўрыленка.

### Камісар 
* М. А. Клімянок.

### Начальнік штаба 
* М. М. Чупрак.

Партызаны ў кастрычніку 1943 года спалілі ўсе масты на бальшаку Германавічы — Дзісна. У лістападзе правялі засадны бой супраць нямецкага гарнізона ў Дзісне, які накіроўваўся супраць партызан. У лютым 1944 года напалі на гарнізон у вёсцы Лужкі, у маі 1944 года вялі баі супраць карнай экспедыцыі. Удзельнічалі ў аперацыі «рэйкавая вайна» на чыгуначным участку Навадруцк — Варапаева.

## Памяць 
У 1975 годзе ў горадзе Мёры ў гонар брыгады пастаўлена стэла.

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Савецкія партызанскія злучэнні, брыгады і атрады на акупіраванай тэрыторыі Беларусі (1941—1944)
Катэгорыя:З’явіліся ў 1944 годзе
Катэгорыя:Зніклі ў 1944 годзе
Капліца (Чамброва)

**Капліца** — каталіцкая капліца былой сядзібы ў Чамброве, размешчаная на могілках за 1,3 км на поўнач ад Валеўкі, справа ад дарогі  «Баранавічы — Навагрудак — Іўе».

## Гісторыя 
]]

Пабудавана ў 1896 годзе з цэглы як надмагілле ўладальніка маёнтка Чамброва Карповіча.

Капліца, якая доўга стаяла разбуранай, была адноўлена па ініцыятыве Генеральнага консула Рэспублікі Польшча ў Гродне Ярослаў Ксёнжак пры фінансавай падтрымцы Польскага нацыянальнага фонду. Стварыць праект з гістарычнай дакладнасцю дапамаглі архіўныя матэрыялы і працы фатографа Яна Булгака. Была адноўлена фігура Хрыста, які нясе крыж, ад якой заставалася толькі частка тулава, праведзена добраўпарадкаванне тэрыторыі, выкладзена дарожка і ўстаноўлены лаўкі.

24 верасня 2019 года адноўленая капліца была ўрачыста асвечана біскупам гродзенскім Аляксандрам Кашкевічам. На цырымоніі прысутнічалі нашчадкі звязаных з гэтым месцам родаў Карповічаў і Булгакаў, польскія дыпламаты з Гродна і Мінска, улады Польскага нацыянальнага фонду, прадстаўнікі польскага МЗС, маршалкоўскай управы Падляскага ваяводства і кіраўніцтва Навагрудскага раёна.

## Архітэктура 
Помнік архітэктуры позняга класіцызму. Вырашана ўзнятай на кубападобны пастамент 4-граннай вежай пад сферычным купалам. Другі ярус адкрыты арачнымі прасветамі і прызначаўся для сакральнай скульптуры; апяразаны карнізам з сухарыкамі, крапаваны па вуглах 3-чацвяртнымі калонамі.

## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Капліцы Гродзенскай вобласці
Катэгорыя:1896 год у Беларусі
Катэгорыя:Збудаванні Беларусі ў стылі класіцызм
Катэгорыя:Валеўка
Рачныя вугры

**Рачныя вугры** (*Anguillidae*) — сямейства рыб атрада вугрападобных. Адзіны род налічвае 15 відаў.

## Апісанне 
Цела вельмі падоўжанае. Жаберная адтуліна серпападобная, размешчана латэральна. Спінны і анальны плаўнікі зліваюцца з хваставым. Грудны плаўнік добра развіты. Пазванкоў 100—119. Маецца вельмі дробная луска. Бакавая лінія поўная на целе і галаве.

## Асаблівасці біялогіі 
Дарослыя вугры жывуць у прэснай вадзе ці эстуарыях. Перастаюць харчавацца пры наступленні палавой спеласці, калі мігруюць з прэсных вод у моры. Паўночнаамерыканскі і еўрапейскі (*Anguilla anguilla*) прэснаводныя вугры нерастуюць у Саргасавым моры.

Лічынкі лептацэфалы вяртаюцца ў прыбярэжную зону, перажываюць метамарфоз і заходзяць у прэсныя воды на стадыі «шклянога вугра».

## Промысел 
Рачныя вугры — каштоўныя аб’екты промыслу.

## Зноскі 
Катэгорыя:Вугрападобныя
Катэгорыя:Сямействы рыб
Гульні ў палях Госпада (саўндтрэк)

«**Гульні ў палях Госпада**» () — саўндтрэк Збігнева Прайснера да аднайменнага фільма 1991 года.

## Спіс кампазіцый 
## Узнагароды і намінацыі 
## Крыніцы 
## Спасылкі 
* «Гульні ў палях Госпада» на сайце «*AllMusic*» 
* «Гульні ў палях Госпада» на сайце «*Discogs*» 
* «Гульні ў палях Госпада» на сайце «*Soundtrack.net*» 
* «Гульні ў палях Госпада» на сайце «*Soundtrack Collector*» 

Катэгорыя:Саўндтрэкі Збігнева Прайснера
Катэгорыя:Саўндтрэкі 1992 года
Катэгорыя:Саўндтрэкі
Алег Ігаравіч Масліеў

**Алег Ігаравіч Масліеў** (, , Германія) — беларускі архітэктар.

## Біяграфія 
У 1996 г. закончыў Станькаўскую СШ, у 2003 г. Беларускі нацыянальны тэхнічны ўніверсітэт па спецыяльнасці архітэктар. У 2003 г. працаваў архітэктарам УПРП «Праектрэстаўрацыя» (Мінск). У 2003—2004 гг. вёў гурток «Творчая майстэрня» ў Станькаўскай СШ. У 2004 г. па сумяшчальніцтве архітэктар аддзела комплекснага праектавання будаўнічай дырэкцыі УП Беларускай праваслаўнай царквы «Дэпартамент знешніх сувязей Беларускага Экзархата».

Жыве ў Станькаве.

## Дзейнасць 
Вывучае гісторыю былога маёнтка Станькава графаў Чапскіх. У 1998—2002 гг. распрацаваў праект аднаўлення Свята-Мікалаеўскай царквы ў в. Станькаве, у 2000—2003 гг. — праект аднаўлення палаца Чапскіх у Станькаве. У 1999 г. распрацаваў праект рэстаўрацыі і аднаўлення палацава-паркавага ансамбля ў Станькаве. У 2004 г. адкрыў гісторыка-краязнаўчы музей у Станькаўскай СШ. З 2002 г. займаецца даследаваннем матэрыялаў па сядзібе ў в. Прылуках Мінскага раёна, з 2004 г. праектуе рэстаўрацыю царквы Раства Багародзіцы ў в. Прылуках і інш.

## Літаратура 
* Масліеў Алег Ігаравіч. // Памяць. Гісторыка-дакументальная хроніка Дзяржынскага раёна. Мінск. 2004. С. 603.

Катэгорыя:Архітэктары Беларусі
Катэгорыя:Архітэктары XXI стагоддзя
Уладзіслаў Анатолевіч Пятручык

**Уладзь Пятручык**, поўнае імя **Уладзіслаў Анатолевіч Пятручык** () — беларускі мастак.

## Біяграфія 
Нарадзіўся ў Мінску ў 1989 годзе. У 2005—2009 гадах вучыўся на аддзяленні графічнага дызайну Мінскага мастацкага вучылішча імя А. К. Глебава, у 2009—2015 гадах у Беларускай акадэміі мастацтваў на аддзяленні манументальна-дэкаратыўнага мастацтва.

## Творчасць 
Працуе пераважна ў жанры пейзажу. Працы знаходзяцца ў прыватных калекцыях Расіі, Кыргызстана, Аўстрыі, Нідэрландаў, Германіі. Асноўныя выстаўкі і пленэры: пленэр «Грані рэалізму. Уладзімірскія пералівы» (2008,Расія), выстаўка мастакоў Беларусі «Суквецця зямлі нашай» у Новым манежы (2010, Масква), выстаўка выкладчыкаў і студэнтаў кафедры манументальна-дэкаратыўнага мастацтва Беларускай дзяржаўнай акадэміі мастацтваў (2011, Светлагорск), пленэр «Ісык-куль. Блакітныя вароты Кыргызстана» (2011, Кыргызстан), маладзёжныя выстаўкі ў Палацы мастацтваў (2012, 2013, Мінск), персанальная выстаўка ў галерэі «Вільнюс» (2014, Мінск), выстаўка, прысвечаная 70-годдзю заснавання Беларускай дзяржаўнай акадэміі мастацтваў (2015, Мінск), маладзёжная выстаўка «Сэлфі» (2015, Мінск), аленэр «Прастора Суціна» (2015, Беларусь), пленэры «Пачаткі» (2015, 2016, Беларусь), персанальная выстаўка ў галерэі «Арт-гасцёўня Высокае места» (2016, Мінск), выстаўка «Прастора Суціна» ў Яўрэйскім цэнтры культуры і інфармацыі (2016, Вільнюс), выстаўка «Прастора Суціна» (2016, Францыя, Ле Блан)

Аформіў вокладкі беларускіх выданняў цыклу кніг Анджэя Сапкоўскага «Вядзьмар», «Дзюны» Фрэнка Герберта.

## Крыніцы 
## Спасылкі 
* Петручик Владислав

Катэгорыя:Мастакі-пейзажысты Беларусі
Лявонцій Пятровіч Фурса

**Лявонцій Пятровіч Фурса** (, г. Свіслач — ) — беларускі трэнер зборнай каманды Рэспублікі Беларусь па вольнай барацьбе, заслужаны трэнер БССР, майстар спорту СССР, Ганаровы грамадзянін горада Гродна.

## Біяграфія 
У 1953 годзе скончыў сярэднюю школу і ў гэтым жа годзе паступіў у Беларускі інстытут фізічнай культуры .

Усю сваю працоўную дзейнасць прысвяціў падрыхтоўцы спартсменаў. Сярод яго выхаванцаў 5 заслужаных трэнераў БССР, больш за 100 майстроў спорту па вольнай барацьбе, 2 удзельніка Алімпійскіх гульняў.

Штогод у горадзе Гродна праводзіцца Міжнародны турнір па вольнай барацьбе на прызы Ганаровага грамадзяніна горада — Л. П. Фурсы.

## Спасылкі 
* Фурса Леонтий Петрович

Катэгорыя:Майстры спорту СССР
Катэгорыя:Трэнеры СССР
Катэгорыя:Трэнеры Беларусі па барацьбе
Катэгорыя:Заслужаныя трэнеры БССР
Катэгорыя:Ганаровыя грамадзяне Гродна
Русакоўскі сельсавет

**Русако́ўскі сельсавет** — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Віцебскага раёна Віцебскай вобласці. Цэнтр — вёска Русакі.

Утвораны 20 жніўня 1924 года як **Шумнянскі сельсавет** у складзе Віцебскага раёна Віцебскай акругі БССР. Цэнтр — вёска Шумна. Пасля скасавання акруговай сістэмы 26 ліпеня 1930 года ў Віцебскім раёне БССР. 15 лютага 1931 года ўключаны ў гарадскую рысу Віцебска. З 27 ліпеня 1937 года ў складзе адноўленага Віцебскага раёна БССР, з 20 лютага 1938 года — Віцебскай вобласці. У 1939 годзе цэнтр сельсавета перанесены ў вёску Паддубляне. 16 ліпеня 1954 года цэнтр сельсавета перанесены ў вёску Русакі, сельсавет перайменаваны ў Русакоўскі. 22 снежня 1960 года скасаваны, тэрыторыя ўвайшла ў склад новаўтворанага Ноўкінскага сельсавета.

## Крыніцы 
## Літаратура 
* Административно-территориальное устройство БССР: справочник: в 2 т. / Главное архивное управление при Совете Министров БССР, Институт философии и права Академии наук БССР. — Минск: «Беларусь», 1985―1987.

Катэгорыя:Былыя сельсаветы Віцебскага раёна
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, утвораныя ў 1924 годзе
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, скасаваныя ў 1960 годзе
Авільскі каталіцкі ўніверсітэт

**Авільскі каталіцкі ўніверсітэт** () — іспанская прыватная вышэйшая навучальная ўстанова са статусам універсітэта з сядзібай у горадзе Авіла ў аўтаномнай супольнасці Кастылія і Леон. Кантралюецца Каталіцкім Касцёлам.

## Структура 
* Факультэт сацыяльных навук і права
* Факультэт навук і мастацтваў
* Факультэт навук аб здароўі
* Авільская бізнес-школа

## Спасылкі 
* Афіцыйная інтэрнэт-старонка ўстановы

Катэгорыя:Універсітэты Іспаніі
Катэгорыя:Каталіцкія ўніверсітэты
Катэгорыя:Авіла (правінцыя)
Бургаскі ўніверсітэт

**Бургаскі ўніверсітэт** () — іспанская дзяржаўная вышэйшая навучальная ўстанова са статусам універсітэта з сядзібай у горадзе Бургас у аўтаномнай супольнасці Кастылія і Леон. 

## Структура 
* Політэхнічная школа
* Гуманітарна-педагагічны факультэт
* Школа (дакладных) навук
* Школа права
* Факультэт эканомікі і бізнесу
* Школа медсястрынства
* Школа працоўных адносін
* Школа турызму

## Спасылкі 
* Афіцыйная інтэрнэт-старонка ўстановы 

Катэгорыя:Універсітэты Іспаніі
Катэгорыя:Бургас (Іспанія)
Orectolobiformes

***Orectolobiformes*** — атрад акул.

## Апісанне 
Валодаюць пярэстымі ўзорамі на целе, якія нагадваюць малюнак дывана.

Спінных плаўнікоў 2, без шыпоў, маецца анальны плаўнік. Жаберных шчылін 5, шырокія, заднія 2 ці 3 размяшчаюцца на аснове груднога плаўніка і ззаду ад яго. Пырскальца, ад невялікага да буйнага, ляжыць ззаду ад вока прыкладна на яго ўзроўні. Вока без мігальнай перапонкі, звычайна знаходзицца на ніжнім баку цела. Рот ад невялікага да буйнага, спераду ад вока. Ноздра размешчана ўздоўж, у большасці відаў маецца добра развітая баразёнка, якая ідзе ад ноздры да рота, і вусікі.

Многія віды буйныя (кітовая акула можа перавышаць 12 м), але яны не лічацца небяспечнымі для чалавека, хоць могуць абараніць сябе ў выпадку нанясення шкоды.

## Пашырэнне 
Атрад аб'ядноўвае 14 родаў і 32 віды.

Сустракаюцца ва ўсіх акіянах, але сканцэнтраваны ў Інда-Ціхаакіянскім і Аўстралійскім рэгіёнах.

## Асаблівасці біялогіі 
Кормяцца пераважна доннымі арганізмамі, у асноўным малюскамі і ракападобнымі. 

Некаторыя віды выношваюць жывых малявак, як напр. акула-нянька, а іншыя адкладаюць яйцы. 

Катэгорыя:Акулы
Катэгорыя:Атрады жывёл
Леонскі ўніверсітэт

**Леонскі ўніверсітэт** () — іспанская дзяржаўная вышэйшая навучальная ўстанова са статусам універсітэта з сядзібай у горадзе Леон у аўтаномнай супольнасці Кастылія і Леон.

## Структура 
* Факультэт ветэрынарнай медыцыны
* Факультэт біялагічных і экалагічных навук
* Юрыдычны факультэт
* Факультэт мастацтваў
* Факультэт эканомікі і дзелавога адміністравання
* Факультэт працы
* Школа прамысловай інжынерыі і інфармацыйных тэхналогій
* Вышэйшая тэхнічная школа горнай інжынерыі
* Вышэйшая тэхнічная школа сельскагаспадарчай інжынерыі
* Педагагічны факультэт
* Школа навук аб здароўі
* Школа сацыяльнай працы
* Факультэт навук аб фізічнай актыўнасці і спорце
* Школа турызму ў Леоне
* Школа турызму ў Панферадзе

## Спасылкі 
* Афіцыйная інтэрнэт-старонка ўстановы

Катэгорыя:Універсітэты Іспаніі
Катэгорыя:Леон (Іспанія)
Лідская абутковая фабрыка

**ААТ «Лідская абутковая фабрыка»** — беларускае прадпрыемства па вытворчасці абутку, якое знаходзіцца ў г. Ліда Гродзенскай вобласці. Фабрыка з’яўляецца адным з найстарэйшых прадпрыемстваў па вытворчасці абутку, якое выпускае больш за 300 000 пар у год.

## Прадукцыя 
Увесь асартымент выпускаемай прадукцыі падзелены на два прыярытэтных напрамкi: традыцыйны асартымент — тэкстыльны і скураны паўсядзённы і хатнi абутак для дзяцей і дарослых, а таксама спецабутак.

**Напрамак дзейнасці:**
* Хатнi і шпацырны абутак з тэкстыльных матэрыялаў;
* Хатнi і штодзённы абутак з лёну;
* Абутак для работнікаў лёгкай і тэкстыльнай прамысловасці;
* Паўсядзённы абутак з натуральнай скуры;
* Працоўны абутак з натуральнай скуры;
* Вытворчасць абутку на давальніцкіх умовах.

Пры вытворчасці скуранога абутку на прадпрыемстве выкарыстоўваецца сучаснае нямецкае абсталяванне.

## Дырэктары 
* Васіль Іванавіч Васільеў
* Тамара Ігнатовіч

## Спасылкі 
* Афіцыйны сайт

Катэгорыя:Прадпрыемствы Ліды
Катэгорыя:Кампаніі паводле алфавіта
Катэгорыя:Прадпрыемствы лёгкай прамысловасці Беларусі
Алор

* **Алор** — група астравоў у Малым Зондскім архіпелагу
* **Алор** — востраў у складзе Малых Зондскіх астравоў
Уладзімір Уладзіміравіч Шантаровіч

**Уладзімір Уладзіміравіч Шантаровіч** (нар. , Магілёў, БССР) — беларускі трэнер (веславанне на байдарках і каноэ), заслужаны трэнер Беларусі. Галоўны трэнер нацыянальнай каманды Рэспублікі Беларусь па веславанні на байдарках і каноэ.

## Біяграфія 
Сярод выхаванцаў Шантаровіча — алімпійскія чэмпіёны Раман Петрушэнка і Вадзім Махнеў.

## Узнагароды 
* Ордэн Пашаны (2012) — за дасягненне высокіх спартыўных вынікаў на ХХХ летніх Алімпійскіх гульнях 2012 года ў г. Лондане (Вялікабрытанія) і вялікі асабісты ўклад у развіццё фізічнай культуры і спорту.
* Кавалер ордэнаў Айчыны ІІ і ІІІ ступені
* Ганаровы грамадзянін Мазыра

## Літаратура 
* Гребля на байдарках и каноэ в Республике Беларусь = Canoe sprint in the Republic of Belarus : [65 лет/ составители: В. В. Шантарович, К. В. Шарпило; перевод на английский: О. В. Бобрицкая]. — Минск, 2016. — С. 140.
* Наш спорт. — 2018. — № 8. — С. 8-10.
* Спортtime : ежемесячный журнал о белорусском спорте. — 2015. — № 1. — С. 20-27.
* Энциклопедия белорусского физкультурно-спортивного общества «Динамо» : 90 лет : 1923—2013. — Минск, 2013. — С. 300.

## Спасылкі 
* Уладзімір ШАНТАРОВІЧ: «Маё хобі — гэта мая работа»

Катэгорыя:Трэнеры СССР
Катэгорыя:Трэнеры Беларусі
Катэгорыя:Заслужаныя трэнеры БССР
Катэгорыя:Лаўрэаты прэміі «Беларускі спартыўны Алімп»
Катэгорыя:Ганаровыя грамадзяне Мазыра
Катэгорыя:Кавалеры ордэна Айчыны III ступені (Беларусь)
Катэгорыя:Кавалеры ордэна Айчыны II ступені (Беларусь)
Катэгорыя:Кавалеры ордэна Пашаны (Беларусь)
Катэгорыя:Узнагароджаныя Ганаровай граматай Прэзідыума Вярхоўнага Савета БССР
Еўрапейскі ўніверсітэт імя Мігеля дэ Сервантэса

**Еўрапейскі ўніверсітэт імя Мігеля дэ Сервантэса** () — іспанская прыватная вышэйшая навучальная ўстанова са статусам універсітэта з сядзібай у горадзе Вальядалід у аўтаномнай супольнасці Кастылія і Леон. 

## Структура 
* Факультэт навук аб здароўі
* Факультэт грамадскіх навук
* Вышэйшая політэхнічная школа
* Школа бізнесу і менеджменту

## Спасылкі 
* Афіцыйная інтэрнэт-старонка ўстановы

Катэгорыя:Універсітэты Іспаніі
Катэгорыя:Вальядалід
Саламанкскі Папскі ўніверсітэт

**Саламанкскі Папскі ўніверсітэт** () — іспанская прыватная вышэйшая навучальная ўстанова са статусам універсітэта з сядзібай у горадзе Саламанка ў аўтаномнай супольнасці Кастылія і Леон. Кантралюецца Каталіцкім Касцёлам.

## Навучанне 
Універсітэт прапануе наступныя ступені бакалаўра, адаптаваныя да Еўрапейскай прасторы вышэйшай адукацыі:
* кананічнае права
* навукі аб фізічнай актыўнасці і спорце
* камунікацыі
* сацыяльная адукацыя
* медсястрынства
* філасофія
* біблейская філалогія
* гуманітарныя навукі
* камп’ютарныя навукі і тэхніка
* лагапедыя
* дашкольная адукацыя
* пачатковая адукацыя
* педагогіка
* журналістыка
* псіхалогія
* рэклама і сувязі з грамадскасцю
* архітэктура
* будаўнічая тэхніка
* камп’ютарныя навукі і тэхніка
* упраўленне на прадпрыемстве прамысловасці
* астэапатыя
* фізіятэрапія
* сацыялогія

## Спасылкі 
* Афіцыйная інтэрнэт-старонка ўстановы

Катэгорыя:Універсітэты Іспаніі
Катэгорыя:Папскія ўніверсітэты
Катэгорыя:Саламанка
Універсітэт «ІЕ»

**Універсітэт «ІЕ»** () — іспанская прыватная вышэйшая навучальная ўстанова са статусам універсітэта з сядзібай у горадзе Сеговія ў аўтаномнай супольнасці Кастылія і Леон. 

## Структура 
* Школа бізнесу
* Школа права
* Школа міжнародных адносін
* Школа архітэктуры і дызайну
* Школа камунікацый
* Школа сацыяльных і паводніцкіх навук
* Школа сацыяльных навук і тэхнік

## Спасылкі 
* Афіцыйная інтэрнэт-старонка ўстановы

Катэгорыя:Універсітэты Іспаніі
Катэгорыя:Сеговія
Партызанская брыгада імя М. І. Кутузава (Д. Л. Місуноў)

**Партызанская брыгада імя М. І. Кутузава** — партызанская брыгада, створаная ў жніўні 1943 года на базе атрадаў П. Ф. Рудава (арганізаваны ў сакавіку 1943 года на базе групы Рудава), Д. Л. Місунова (арганізаваны ў жніўні 1943 года на базе групы партызан на чале з Місуновым, вылучаных Лепельскай партызанскай брыгадай імя І. В. Сталіна) і А. І. Шаўчэнкі (арганізаваны ў сакавіку 1943 года на базе групы Шаўчэнкі). Дзейнічала на акупіраванай тэрыторыі Крывіцкага раёна. 1 ліпеня 1944 года брыгада (400 партызан, 4 атрады) злучылася з Чырвонай Арміяй.

## Склад 
* 1-ы атрад;
* 3-і атрад;
* 6-ы атрад;
* 8-ы разведвальны атрад.

## Камандаванне 
### Камандзір 
* Д. Л. Місуноў.

### Камісары 
* П. Ф. Рудаў;
* В. І. Бурачэўскі.

### Начальнікі штаба 
* Ц. М. Бондараў;
* М. Х. Красненкаў (загінуў);
* Я. Е. Малюшкін.

## Гісторыя 
Партызаны рабілі дыверсіі на чыгунках і шашэйных дарогах. У кастрычніку — лістападзе 1943 года на чыгуначным участку Зябкі — Падсвілле падарвалі тры масты. У 1943 — 1944 гадах некалькі разоў выводзілі са строю дарогу Сакавічы — Горная — Ізбішча, у верасні 1943 года вялі трохдзённы бой каля вёскі Мацеева Крывіцкага раёна. У маі 1944 года разбілі гарнізон у вёсцы Даўгінава. У чэрвені 1944 года падарвалі больш за 950 рэек. Летам 1944 года правялі баі з карнікамі, прарвалі нямецкую блакаду. Да прыходу Чырвонай Арміі занялі вёскі Даўгінава і Крывічы.

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Савецкія партызанскія злучэнні, брыгады і атрады на акупіраванай тэрыторыі Беларусі (1941—1944)
Катэгорыя:З’явіліся ў 1943 годзе
Катэгорыя:Зніклі ў 1944 годзе
Спаскі сельсавет

**Спа́скі сельсавет** — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Сіроцінскага раёна Віцебскай вобласці. Цэнтр — вёска Спаскае.

Утвораны 20 жніўня 1924 года ў складзе Сіроцінскага раёна Віцебскай акругі БССР. Пасля скасавання акруговай сістэмы 26 ліпеня 1930 года ў Сіроцінскім раёне БССР, з 20 лютага 1938 года — Віцебскай вобласці. 16 ліпеня 1954 года скасаваны, тэрыторыя далучана да Обальскага сельсавета.

## Крыніцы 
## Літаратура 
* Административно-территориальное устройство БССР: справочник: в 2 т. / Главное архивное управление при Совете Министров БССР, Институт философии и права Академии наук БССР. — Минск: «Беларусь», 1985―1987.

Катэгорыя:Былыя сельсаветы Сіроцінскага раёна
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, утвораныя ў 1924 годзе
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, скасаваныя ў 1954 годзе
Роўненскі сельсавет

**Ро́ўненскі сельсавет** — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Сіроцінскага раёна Віцебскай акругі. Цэнтр — маёнтак Роўнае.

Утвораны 20 жніўня 1924 года ў складзе Сіроцінскага раёна Віцебскай акругі БССР. 12 кастрычніка 1929 года скасаваны.

## Літаратура 
* Административно-территориальное устройство БССР: справочник: в 2 т. / А.И. Карпачева и др. / Главное архивное управление при Совете Министров БССР, Институт философии и права Академии наук БССР. — Т. 1: (1917―1941 гг.). — Мн., «Беларусь», 1985. — 390 с.

Катэгорыя:Былыя сельсаветы Сіроцінскага раёна
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, утвораныя ў 1924 годзе
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, скасаваныя ў 1929 годзе
Валерый Мікалаевіч Чарапіца

**Валерый Мікалаевіч Чарапіца** (нар. , ст. Жудзілава, Унецкі раён, Бранская вобласць, Расія) — беларускі гісторык. Кандыдат гістарычных навук (1956), прафесар (1991). Член Саюза пісьменнікаў Беларусі (2010)

## Біяграфія 
Скончыў Гродзенскі дзяржаўны педагагічны інстытут імя Я. Купалы (спецыяльнасць «Гісторыя», 1970; аспірантура, 1976).

Працаваў у Гродзенскім дзяржаўным універсітэце імя Я. Купалы (з 1970, кафедра ўсеагульнай і славянскай гісторыі, прафесар, у 1995—2015 — загадчык кафедры гісторыі славянскіх дзяржаў, 1979—1995 — дэкан факультэта), адначасова Гродзенскі дзяржаўны медыцынскі ўніверсітэт (з 2019, кафедра сацыяльна-гуманітарных навук, прафесар).

## Навуковыя інтарэсы 
Гістарыяграфія; крыніцазнаўства; гісторыя рэлігіі; ваенная гісторыя; гістарычнае краязнаўства.

## Узнагароды 
* Медаль Францыска Скарыны (2000)
* Ордэн Францыска Скарыны (2010)

## Літаратура 
* Чарапіца Валерый Мікалаевіч // Выкладчыкі Гродзенскага дзяржаўнага універсітэта імя Янкі Купалы : біябібліяграфічны даведнік. — Гродна, 1999. — С. 542—543.
* Чарапіца Валерый Мікалаевіч // Прафесары Гродзенскага дзяржаўнага універсітэта імя Янкі Купалы, 1940—2010 : біябібліяграфічны слоўнік. — Гродна, 2010. — С. 115—118.
* Чарапіца Валерый Мікалаевіч // Энцыклапедыя гісторыі Беларусі : у 6 т. — Мінск, 2003. — Т. 6, кн. 2. — С. 137.
* Через прошлое ― к настоящему и будущему : сборник научных статей (к 65-летию профессора В. Н. Черепицы). — Гродно, 2010.
* Черепица Валерий Николаевич // Историки Беларуси в начале XXI столетия : биобиблиографический справочник / Г. В. Корзенко. — Минск, 2007. — С. 421—422.

Катэгорыя:Гісторыкі Беларусі
Катэгорыя:Гісторыкі XX стагоддзя
Катэгорыя:Гісторыкі XXI стагоддзя
Катэгорыя:Краязнаўцы Беларусі
Вячаслаў Аляксандравіч Максімовіч

**Вячаслаў Аляксандравіч Максімовіч** (нар. , в. Пяскі, Шчучынскі раён, Беларусь) — беларускі трэнер (грэка-рымская барацьба). Майстар спорту СССР (1963). Заслужаны трэнер БССР (1979). Заслужаны трэнер СССР (1987). Кандыдат педагагічных навук (1991), прафесар. Загадчык кафедры фізічнага выхавання і спорту УА «Гродзенскі дзяржаўны універсітэт імя Янкі Купалы».

## Біяграфія 
Аўтар больш за 40 вучэбна-метадычных работ па фізічнай культуре і спорту.

9 ліпеня 2009 года прысвоена званне Ганаровага грамадзяніна г. Гродна за высокія спартыўныя дасягненні і вялікі асабісты ўклад у развіццё фізічнай культуры і спорту Рэспублікі Беларусь.

## Палітычныя погляды 
Падпісаў адкрыты ліст спартыўных дзеячаў краіны, якія выступаюць за дзеючую ўладу Беларусі пасля жорсткіх падаўленняў народных пратэстаў у 2020 годзе.

## Літаратура 
* Барацьба спартыўная: падручнік для спецыяльнасцей фізічнага выхавання і спорту ВНУ / В. С. Іўко, Я. І. Качурка, В. А. Максімовіч. — Гродна, 1997. (1Ба134094)

## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Заслужаныя трэнеры СССР
Катэгорыя:Трэнеры Беларусі па барацьбе
Катэгорыя:Ганаровыя грамадзяне Гродна
Постпраўда

**Постпраўда** () — паняцце, што апісвае грамадзкае хваляванне аб тым, хто з'яўляецца аўтарытэтнай крыніцай для ацэнкі праўдзівасці публічнае інфармацыі. Паняцце таксама тычыцца гістарычнага кантэксту, ў якім узніклі адпаведныя формы камунікацыі ды прыёмы. Оксфардскі слоўнік назваў гэты тэрмін словам году ў 2016, даўшы такое вызначэнне: "пазначае акалічнасці, пры якіх аб'ектыўныя факты з'яўляюцца менш значымімі для фармавання грамадзкае думкі, чым апеляцыя да эмоцый і асабістых перакананняў". Аўтары слоўніка растлумачваюць, што частата выкарыстання тэрміну вырасла ў камунікацыйным кантэксце перыяду прэзідэнцкіх выбараў у ЗША ды рэферэндуму пра Brexit, а само паняцце часта выкарыстоўваюць як акрэсленьне пэўнага віду палітыкі — палітыкі постпраўды.

Некаторыя даследнікі лічаць, што постпраўда падобная да мінулых маральных, эпістэмалягічных ды палітычных дэбатаў аб рэлятывізме, постмадэрнасці ды хлусні ў палітыцы,п тады як іншыя настойваюць на тым, што постпраўда тычыцца унікальных гістарычных, сацыяльных ды палітычных адносінаў і форм, ўласцівых тэхналогіям і культурным практыкам 21-га стагодздзя.

## Примітки 
Катэгорыя:Палітычная філасофія
45-я асобная гвардзейская брыгада спецыяльнага прызначэння

**45-я асобная гвардзейская ордэнаў Кутузава і Аляксандра Неўскага брыгада спецыяльнага прызначэння** — вайсковая часць Паветрана-дэсантных войскаў РФ. Да 2015 года — полк. Падраздзяленне сфарміравана ў лютым 1994 года на базе 218-га і 901-га асобных батальёнаў спецыяльнага прызначэння. Байцы брыгада ўдзельнічалі ў баявых дзеяннях у Чачні, Паўднёвай Асеціі і Сірыі, былі задзейнічаныя ў аперацыі ў Казахстане. На 2020 год за час удзелу ў баявых дзеяннях полк страціў забітымі 44 чалавекі, больш за 80 вайскоўцаў было паранена. За мужнасць і гераізм пры выкананні тых ці іншых баявых задач многія вайскоўцы ўзнагароджаны ўрадавымі ўзнагародамі.

## Спасылкі 
* 45-я отдельная гвардейская бригада специального назначения ВДВ на сайте Минобороны России
Катэгорыя:Паветрана-дэсантныя войскі Расіі
Катэгорыя:З’явіліся ў 1994 годзе
АСАМ

**Асобная служба актыўных мерапрыемстваў (АСАМ)** — спецпадраздзяленне пагранічнай службы Рэспублікі Беларусь, якое спецыялізуецца на барацьбе з тэрарыстычнай дзейнасцю.

На форменным шаўроне байца АСАМа — два скрыжаваныя мячы і ружа вятроў на фоне контуру Рэспублікі Беларусь.

## Гісторыя 
АСАМ сфарміравана 31 мая 1993 года. Першым кіраўніком стаў Генадзь Нявыглас.

За час існавання спецпадраздзялення яго супрацоўнікі затрымалі больш за 1000 парушальнікаў дзяржаўнай мяжы і 6000 нелегальных транзітных мігрантаў. З незаконнага звароту канфіскавана больш за 30 адзінак агнястрэльнай зброі, каля 13 000 штук боепрыпасаў, значныя аб’ёмы наркатычных і псіхатропных рэчываў (станам на 2007).

АСАМ прымалі актыўны ўдзел у памежным крызісе 2021 года і арганізацыі нелегальнага пераходу блізкаўсходнімі мігрантамі межаў з дзяржавамі Еўрасаюза. У сувязі з міграцыйным крызісам АСАМ і яе кіраўнік Ігар Кручкоў былі ўключаныя ў пяты пакет санкцый Еўрапейскага Саюзу, які ўступіў у сілу 2 снежня 2021 года, а 22 снежня — Албанія, Ісландыя, Ліхтэнштэйн, Нарвегія, Паўночная Македонія, Сербія, Чарнагорыя.

## Задачы 
АСАМ выконвае наступныя задачы:
* збор інфармацыі аб варожай дзейнасці на дзяржаўнай мяжы і ў пунктах пропуску праз яе спецслужбаў замежных дзяржаў, экстрэмісцкіх і злачынных груповак, а таксама барацьба з імі;
* абарона ў экстрэмальных умовах памяшканняў, транспартных сродкаў і іншых аб’ектаў аператыўных органаў;
* ажыццяўленне разведвальна-пошукавых мерапрыемстваў;
* забеспячэнне бяспекі мерапрыемстваў, якія праводзяцца кіраўніцтвам пагранічнага камітэта;
* вызваленне закладнікаў з ліку ваеннаслужачых войскаў, органаў і арганізацый пагранічнай службы;
* удзел у правядзенні спецыяльных мерапрыемстваў, звязаных з рэалізацыяй канкрэтнай аператыўнай інфармацыі, інфармацыі ўзаемадзейнічаюць праваахоўных органаў;
* удзел у вышуку і затрыманні ўзброеных груп і асоб, якія перасеклі або якія спрабуюць перасекчы мяжу;
* забеспячэнне бяспекі кіраўніцтва памежнай службы падчас паездак па краіне і за мяжу;
* забеспячэнне бяспекі аператыўнага складу памежнай службы пры правядзенні мерапрыемстваў на дзяржаўнай мяжы;
* забеспячэнне асабістай бяспекі ваеннаслужачых пагранічных сіл і членаў іх сем’яў у выпадках, прадугледжаных заканадаўствам.

## Камандзіры 
* Генадзь Мікалаевіч Невыглас (з 31 мая 1993)
* Юрый Станіслававіч Тэртэль (студзень 2009 — 7 чэрвеня 2018)
* Ігар Анатольевіч Кручкоў (у цяперашні час)

## У культуры 
* Спецпадраздзяленне сустракаецца ў 10-й і 11-й частках беларускага тэлесерыяла «Дзяржаўная граніца».

Катэгорыя:Пагранічныя войскі
Катэгорыя:Беларускія юрыдычныя асобы ў Чорным спісе ЕС
217-ы гвардзейскі парашутна-дэсантны полк

**217-ы гвардзейскі парашутна-дэсантны Іваноўскі ордэна Кутузава полк** — тактычнае фарміраванне Паветрана-дэсантных войскаў Расійскай Федэрацыі. Знаходзіцца ў складзе 98-й гвардзейскай паветрана-дэсантнай дывізіі.

Умоўнае найменне — воінская часць № 62295 (в/ч 62295). Скарочанае найменне — *217 гв. пдп*.

Полк дыслакуецца ў г. Іванава Іванаўскай вобласці.

Катэгорыя:Паветрана-дэсантныя войскі Расіі
Катэгорыя:З’явіліся ў 1948 годзе
98-я гвардзейская паветрана-дэсантная дывізія

**98-я гвардзейская паветрана-дэсантная Свірская Чырвонасцяжная, ордэна Кутузава дывізія імя 70-годдзя Вялікага Кастрычніка** — тактычнае злучэнне Паветрана-дэсантных войскаў Расійскай Федэрацыі ў Заходняй ваеннай акрузе. Умоўнае найменне — часць № 65451 (в/ч 65451). Пункт пастаяннай дыслакацыі — г. Іванава і г. Кастрама. Скарочанае найменне — **98 гв. вдд**.

Катэгорыя:Паветрана-дэсантныя войскі Расіі
Катэгорыя:З’явіліся ў 1944 годзе
31-я асобная гвардзейская дэсантна-штурмавая брыгада

**31-я асобная гвардзейская дэсантна-штурмавая ордэна Кутузава другой ступені брыгада** — тактычнае злучэнне Паветрана-дэсантных войскаў Узброеных сіл Расійскай Федэрацыі. Умоўнае найменне — часць № 73612 (в/ч 73612). Скарочанае найменне — 31 гв. адшбр'''.

Катэгорыя:Паветрана-дэсантныя войскі Расіі
Катэгорыя:З’явіліся ў 1998 годзе
Пуцеправод па праспекце Пераможцаў (Мінск)

**Пуцеправод па праспекце Пераможцаў** — аўтамабільна-пешаходны пуцеправод у Мінску. Злучае плошчу Свабоды ў Верхнім Горадзе з былой тэрыторыяй Замчышча, праходзячы над вуліцай Нямігай. 4 пралёты, даўжыня 62 м, шырыня 23 м. Па пуцеправодзе праходзіць праспект Пераможцаў. 

## Гісторыя 
. «Мой горад старажытны, малады» (1972)]]
Пуцеправод пабудаваны ў 1961 годзе. Неабходнасць у гэтым месцы пуцеправода тлумачылася няроўнасцю рэльефа. У тыя часы ў гэтым раёне існавала невялічкая вуліца Школьная, якая мела надта круты нахіл. На яе месцы з'явіўся пад’ём па сходах на вуліцу Леніна. Для транспартных плыняў такі перапад быў вельмі нязручны, таму яго і выраўнавалі пры дапамозе моста.

У 2004 годзе праведзены рамонт пуцеправода.

Вясной-восенню 2017 года на пуцеправодзе быў праведзены капітальны рамонт, неабходнасць якога тлумачылі *«фізічным зносам канструкцый і непрывабным знешнім выглядам аб’екта»*. Было заменена пакрыццё тратуараў і агараджальных канструкцый, а таксама гранітная абліцоўка тумбаў. Дырэктар ДПА «Гаррамаўтадар Мінгарвыканкама», які абслугоўвае маставыя аб’екты ў Мінску, Дзяніс Глінскі пасля кваліфікаваў той рамонт як касметычны. Кошт рамонту склаў каля 3 мільёнаў рублёў, непасрэдна работы выконваў будаўнічы трэст № 7. Цягам месяца было ўзведзена новае збудаванне. Пуцеправод адкрыты для руху 10 лютага. У снежні 2022 года вынеслі прысуд па справе абвалу моста, намесніка дырэктара прадпрыемства «Гораўтамост» асудзілі за службовую халатнасць.

## Спасылкі 
Катэгорыя:1962 год у Мінску
Катэгорыя:Праспект Пераможцаў (Мінск)
Катэгорыя:Пуцеправоды Мінска
Катэгорыя:2022 год у Беларусі
Сілы спецыяльных аперацый Расійскай Федэрацыі

**Сілы спецыяльных аперацый Узброеных Сіл Расійскай Федэрацыі** (скарочана **ССА УС РФ**) — структурнае падраздзяленне Узброеных Сіл Расійскай Федэрацыі, фарміраванне якога пачалося ў 2009 годзе падчас маштабнай рэформы Узброеных Сіл Расійскай Федэрацыі (2008—2020).

Катэгорыя: Узброеныя сілы Расіі
Катэгорыя:З’явіліся ў 2009 годзе
Валатоўскі сельсавет (Сіроцінскі раён)

**Валато́ўскі сельсавет** — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Сіроцінскага раёна Віцебскай акругі. Цэнтр — вёска Валатоўкі.

Утвораны 20 жніўня 1924 года ў складзе Сіроцінскага раёна Віцебскай акругі БССР. 12 кастрычніка 1929 года скасаваны.

## Літаратура 
* Административно-территориальное устройство БССР: справочник: в 2 т. / А.И. Карпачева и др. / Главное архивное управление при Совете Министров БССР, Институт философии и права Академии наук БССР. — Т. 1: (1917―1941 гг.). — Мн., «Беларусь», 1985. — 390 с.

Катэгорыя:Былыя сельсаветы Сіроцінскага раёна
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, утвораныя ў 1924 годзе
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, скасаваныя ў 1929 годзе
Au clair de la lune

«**Au clair de la lune»** () — 10-секундны аўдыёзапіс, які ўяўляе сабой голас, што спявае «». З’яўляецца самым .

## Гісторыя стварэння 
Даследчыкі з групы вывучэння гісторыі гуказапісу «First Sounds», выявілі і змаглі прайграць гукавы запіс народнай песні, зроблены французскім вынаходнікам у 1860 годзе, за 17 гадоў да таго, як Томас Эдысан вынайшаў . Працягласць запісу складае 10 секунд. На ім чутны меркавана жаночы голас, які спявае «Au clair de la lune, Pierrot repondit». Запіс быў зроблены 9 красавіка 1860 года парыжскім вынаходнікам  з дапамогай прылады, званай «». Апарат прадрапваў гукавыя дарожкі на аркушы паперы, вычарненым дымам ад алейнай лямпы. Адзін з гісторыкаў, Давід Джаваноні, паведаміў, што даведаўся пра існаванне запісу 1 сакавіка 2008 года. Ён захоўваўся ў парыжскім архіве. Эксперты з «First Sounds» перавялі яго ў лічбавы фармат. Джованоні сведчыць, што гэтая знаходка раўнацэнная знаходцы найстарэйшай у свеце фатаграфіі, якая была б зроблена за 17 гадоў да вынаходства камеры. Аднак запіс першапачаткова, не прызначаўся для праслухоўвання. Адзіным намерам вынаходніка было захаваць візуальна на паперы гукавыя ваганні.

## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Гуказапіс
Казьянскі сельсавет

**Казья́нскі сельсавет** — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Шумілінскага раёна Віцебскай вобласці Беларусі. Адміністрацыйны цэнтр — вёска Казьяны.

Утвораны 20 жніўня 1924 года ў складзе Сіроцінскага раёна Віцебскай акругі БССР. Пасля скасавання акруговай сістэмы 26 ліпеня 1930 года ў Сіроцінскім раёне БССР, з 20 лютага 1938 года — Віцебскай вобласці. 1 красавіка 1960 года да сельсавета далучана частка скасаванага Старынскага сельсавета (5 населеных пунктаў: Вугальніца, Глісцінец, Зальхаўе, Запалянка і Роўнае). 23 лістапада 1961 года Сіроцінскі раён перайменаваны ў Шумілінскі. З 25 снежня 1962 года сельсавет у складзе Полацкага раёна, за выключэннем 20 населеных пунктаў (Гарадзішча, Гарэлая Града, Глушыца, Заложнае, Замосце, Заполле, Зацішша, Калышкі, Канцы, Корасць, Куксы, Панамары, Рудня, Саломенка, Слесары, Ставіца, Сураўні, Трухоўка, Хрыпкі і Шавекі), якія былі перададзены ў склад Гарадоцкага раёна. 18 сакавіка 1963 года скасаваны, тэрыторыя далучана да Обальскага сельсавета (5 населеных пунктаў: вёскі Вугальніца, Глісцінец, Зальхаўе, Запалянка, Роўнае) і Пралетарскага сельсавета Гарадоцкага раёна (8 населеных пунктаў: вёскі Гапонава, Гульбішча, Казьяны, Карлава, Красамай, Панячына, Прудок і Скаціца).

12 студзеня 1968 года Казьянскі сельсавет утвораны зноў у складзе Шумілінскага раёна Віцебскай вобласці БССР з цэнтрам у вёсцы Казьяны ў складзе 31 населенага пункта Мішневіцкага сельсавета (Баравая, Гапонава, Гарадзішча, Гарэлая Града, Глушыца, Гульбішча, Заложнае, Замосце, Заполле, Зацішша, Казьяны, Калышкі, Канцы I, Канцы II, Карлава, Корасць, Красамай, Краснаполле, Куксы, Панамары, Панячына, Прудок, Саломенка, Скаціца, Слесары, Ставіца, Сураўні, Трухоўка, Хрыпкі, Ціжма і Шавекі) і 5 населеных пунктаў Обальскага сельсавета (Вугальніца, Залессе, Зальхаўе, Запалянка, Роўнае). На 1 студзеня 1974 года ў складзе Казьянскага сельсавета 32 населеныя пункты. 26 верасня 2002 года Казьянскі сельсавет скасаваны, яго тэрыторыя далучана да Мішневіцкага сельсавета.

На момант скасавання ў склад сельсавета ўваходзілі 16 населеных пунктаў: Гарэлая Града, Глушыца, Гульбішча, Заложнае, Запалянка, Заполле, Казьяны, Калышкі, Красамай, Панамары, Роўнае, Скаціца, Ставіца, Сураўні, Хрыпкі і Шавекі.

## Крыніцы 
## Літаратура 
* Административно-территориальное устройство БССР: справочник: в 2 т. / Главное архивное управление при Совете Министров БССР, Институт философии и права Академии наук БССР. — Минск: «Беларусь», 1985―1987.
* Административно-территориальное устройство Республики Беларусь (1981—2010 гг.): справочник. — Минск: БелНИИДАД, 2012. — 172 с.

Катэгорыя:Былыя сельсаветы Шумілінскага раёна
Катэгорыя:Былыя сельсаветы Сіроцінскага раёна
Катэгорыя:Былыя сельсаветы Полацкага раёна
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, утвораныя ў 1924 годзе
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, скасаваныя ў 1963 годзе
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, утвораныя ў 1968 годзе
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, скасаваныя ў 2002 годзе
Сухапутныя войскі Кыргызстана

**Сухапутныя войскі Кыргызстана** — адзін з відаў войск у складзе Узброеных Сіл Кыргызстана. Утвораны 25 студзеня 2017 года ўказам Прэзідэнта Кыргызстана Алмазбека Атамбаева. Сухапутныя войскі складаюць ядро Узброеных Сіл Кыргызстана.

Першым камандуючым сухапутнымі войскамі быў прызначаны палкоўнік Эрліс Тэрдзікбаеў.

Асабісты склад Сухапутных войскаў удзельнічае ў такіх вучэннях і манеўрах у рамках блокаў ШАС і АДКБ, як «Мірная місія» «Узаемадзеянне», «Рубеж», «Пошук» і «Непарушнае братэрства» , а таксама ў Армейскіх міжнародных гульнях (у тым ліку ў чэмпіянаце свету па танкавым біятлоне).

## Структура 
, 2013 год.]]
Па даных на 2017 год, агульная колькасць УС Кіргізіі складала 15 тысяч чалавек: на ўзбраенні ўласна кіргізскай арміі былі 150 танкаў, 438 БТР і БМП, 189 адзінак артылерый і 21 адзінка РСЗА.

Уласна Сухапутныя войскі дзеляцца на Паўночную і Паўднёвую групы войскаў (яны ж Паўночнае і Паўночна-Заходняе рэгіянальныя камандаванні)
* асобны танкавы полк
* два кулямётна-артылерыйскіх батальёна (Каракол, Нарын)
* інжынерны батальён
* асобны батальён сувязі (Бішкек)
*  25-я брыгада спецыяльнага прызначэння «Скарпіён» (Такмак)
* зенітна-артылерыйская брыгада
* часці і падраздзяленні забеспячэння, хімабароны і г. д. 

У склад Паўднёвай групы войскаў уваходзяць:
* 68-я асобная горна-стралковая брыгада (Ош)
* Ала-Букінскі зводны бранятанкавы батальён
* кулямётна-артылерыйскі батальён
* асобны Баткенскі горна-стралковы батальён (Баткен)
* 24-ы атрад спецыяльнага прызначэння «Ільбірс» (Кок-Жангак)
* разведвальны батальён
* зенітна-артылерыйскі полк
* часці і падраздзяленні забеспячэння, хімабароны і інш.

## Узбраенне 
### Стралковае 
* Пісталет Макарава (9 × 18 мм ПМ)
* АКМ (7,62 × 39 мм)
* АК-74 (5,45 × 39 мм)
* РПК (7,62 × 39 мм)
* СВД (7,62 × 54 мм R)
* СКС (7,62 × 39 мм, цырыманіяльная зброя)
* M4 (5,56 × 45 мм)

### Бранятэхніка 
Паводле звестак IISS The Military Balance на 2019 год, Сухапутныя войскі Кіргізіі мелі ў сваім распараджэнні наступную тэхніку.

### Пастаўкі 
У жніўні 2010 года Міністэрства абароны Кіргізіі атрымала 45 пікапаў Ford Ranger і 44 квадрацыклы Polaris ад пасольства ЗША для патрэб антытэрарыстычных падраздзяленняў і горных часцей. Пастаўкі сучаснай расійскай баявой тэхнікі для патрэб кіргізскіх войскаў пачаліся ў 2013 годзе. У 2019 годзе Кіргізія бязвыплатна атрымала ад Расіі два верталёта Мі-8МТ і дзевяць браняваных разведна-дазорных машын.
## Кіраўніцтва 
### Камандуючыя 
* Эрліс Тэрдзікбаеў (25 студзеня 2017)
* Нурлан Кірэшэеў (2 мая 2018—19 студзеня 2019)
* Алмазбек Карасартаў (з 19 студзеня 2019

### Начальнікі штаба 
* Бактыбек Бекбалатаў (2017—?)

## Зноскі 
## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Узброеныя сілы Кыргызстана
Катэгорыя:З’явіліся ў 2017 годзе
Катэгорыя:Сухапутныя войскі паводле краін
Партызанская брыгада «Кастрычнік»

**Партызанская брыгада «Кастрычнік»** — партызанская брыгада, створаная ў верасні 1943 года на базе атрада  «Кастрычнік», арганізаванага ў верасні 1942 года ў Усвяцкім раёне Смаленскай вобласці і накіраванага ў Вілейскую вобласць. Дзейнічала на акупаванай тэрыторыі Мёрскага, Дзісенскага, Шаркаўшчынскага, Глыбоцкага раёнаў. 2—4 ліпеня 1944 года брыгада (256 партызан, 4 атрады) злучылася з Чырвонай Арміяй.

## Склад 
* 1-ы атрад;
* 2-і атрад;
* 3-і атрад;
* 4-ы атрад імя Горкага.

## Камандаванне 
### Камандзіры 
* Ф. К. Юрчанка;
* І. І. Юкша (выконваў абавязкі).

### Камісар 
* І. І. Юкша.

### Начальнік штаба 
* Г. Т. Цяльноў (загінуў).

## Гісторыя 
Партызаны праводзілі баявыя дзеянні на чыгуначных і шашэйных дарогах. Летам 1943 года вялі засадныя баі на Заходняй Дзвіне. Каля вёскі Крукі разбілі нямецкі абоз з боепрыпасамі, у верасні вялі баі з карнікамі ў Мёрскім раёне. Зімой 1943—1944 гадоў і вясной 1944 года нападалі на нямецкія гарнізоны ў вёсках Бараўцы, Галубічы, Шыпы. У аперацыі «рэйкавая вайна» толькі на чыгуначным участку Крулеўшчына — Падсвілле падарвалі 730 рэек. На шашы Дзісна — Лужкі спалілі 12 мастоў. У лютым — сакавіку 1944 года разам з партызанамі Ушацкай зоны ўдзельнічалі ў разбурэнні палатна на чыгуначным участку Полацк — Маладзечна. У красавіку вялі баі па прарыву блакады. У красавіку — маі 1944 года ўдзельнічалі ў баях супраць карнікаў у Лепельска-Полацкай зоне.

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Савецкія партызанскія злучэнні, брыгады і атрады на акупіраванай тэрыторыі Беларусі (1941—1944)
Катэгорыя:З’явіліся ў 1943 годзе
Катэгорыя:Зніклі ў 1944 годзе
Жаночая зборная Беларусі па пляжным футболе

**Жаночая зборная Беларусі па пляжным футболе** прадстаўляе Беларусь на міжнародных турнірах па пляжным футболе для жанчын.

## Гісторыя 
Зборная была створана ў 2014 годзе. Першую гульню зборная правяла ў ліпені 2019 года на Кубку выкліку.

## Галоўныя трэнеры 
* Сяргей Трэска (2014 -?)
* Мікалай Касаткін

## Спасылкі 
* Женская сборная

Катэгорыя:Пляжны футбол у Беларусі
Катэгорыя:Зборныя Беларусі