open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ерназар (Абайская вобласць)

**Ерназар** (, да 2011 г. — Сасноўка) — сяло ў Бескарагайскім раёне Абайскай вобласці Казахстана. Адміністрацыйны цэнтр Ерназараўскай сельскай акругі. Код КАТА — 633651100.

## Насельніцтва 
У 1999 годзе насельніцтва сяла складала 1337 чалавек (644 мужчыны і 693 жанчыны). Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у сяле пражывалі 1248 чалавек (613 мужчын і 635 жанчын).

## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Бескарагайскага раёна
Каянбай (Абайская вобласць)

**Каянбай** () — сяло ў Бескарагайскім раёне Абайскай вобласці Казахстана. Уваходзіць у склад Сасноўскай сельскай акругі. Знаходзіцца прыкладна за 78 км на поўнач ад раённага цэнтра, сяла Бескарагай. Код КАТА — 633651200.

## Насельніцтва 
У 1999 годзе насельніцтва сяла складала 874 чалавекі (419 мужчын і 455 жанчын). Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у сяле пражывалі 765 чалавек (389 мужчын і 376 жанчын).

## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Бескарагайскага раёна
Група армій «Вісла»

**Гру́па а́рмій «Ві́сла»** () — створана 24 студзеня 1945 года на аснове штаба групы армій «Верхні Рэйн».

## Баявы шлях групы армій 
Група армій была створана для абароны Берліна з розных часцей (некаторыя з іх былі аслабленыя ў баях на захад ад ракі Вісла, некаторыя часці былі спешна сфармаваныя з запасных і абмежавана здольных).

Рэшткі групы армій «Вісла» былі ўзятыя ў савецкі палон у першых днях мая 1945 года.

## Склад групы армій 
**люты 1945:**
* 2-я армія
* 9-я армія
* 11-я армія
**сакавік 1945:**
* 3-я танкавая армія
* 2-я армія
* 9-я армія
**красавік 1945:**
* 3-я танкавая армія
** 3-ці танкавы корпус СС
*** 11-я добраахвотніцкая танкава-грэнадзёрская дывізія СС «Нордланд»
*** 23-я танкава-грэнадзёрская дывізія СС «Недэрланд»
*** 27-я грэнадзёрская дывізія СС «Лангемарк»
*** 28-я грэнадзёрская дывізія СС «Валонія»
** 46-ы танкавы корпус
*** 4-я танкавая дывізія
*** 227-я пяхотная дывізія
*** 389-я пяхотная дывізія
** 32-гі армейскі корпус
*** 281-я пяхотная дывізія
*** 549-я народна-грэнадзёрская дывізія
* 9-я армія
** 5-ы горны корпус СС
*** 32-я грэнадзёрская дывізія СС
** 11-ы корпус СС
*** 25-я танкава-грэнадзёрская дывізія
*** 712-я пяхотная дывізія
** 101-ы армейскі корпус
*** пяхотная дывізія «Берлін»
*** пяхотная дывізія «Дзёберыц»

## Камандуючыя групай армій 
* З 24 студзеня 1945 — Рэйхсфюрар СС Генрых Гімлер
* З 21 сакавіка 1945 — генерал-палкоўнік Готхард Гайнрыцы
* З 29 красавіка 1945 — генерал-палкоўнік Курт Штудэнт (фактычна ў камандаванне не ўступіў)

## Гл. таксама 
* Спіс камандуючых нямецкімі групамі армій падчас Другой сусветнай вайны

## Літаратура 
* Tessin, Georg. *«Verbände und Truppen der deutschen Wehrmacht und Waffen-SS im Zweiten Weltkrieg 1939—1945»*, Biblio Verlag, Osnabrück, 1976. ISBN 3-7648-1083-1

Катэгорыя:Нямецкія групы армій у Другой сусветнай вайне
Шаблыкіна (Арлоўская вобласць)

**Шаблыкіна** () — пасёлак гарадскога тыпу, адміністрацыйны цэнтр Шаблыкінскага раёна Арлоўскай вобласці Расіі.

Насельніцтва — 3005 чал. (2017). Размешчаны за 40 км ад чыгуначнай станцыі Карачаў (на лініі Арол — Бранск) і за 68 км ад Арла. 8 ліпеня 2005 года рабочы пасёлак атрымаў статус гарадскога паселішча.

Катэгорыя:Пасёлкі гарадскога тыпу Арлоўскай вобласці
Хамутова (Арлоўская вобласць)

**Хамутова** () — пасёлак гарадскога тыпу ў Арлоўскай вобласці Расіі, адміністрацыйны цэнтр Новадзеравенькаўскага раёна. Насельніцтва — 4084 чал. (2017). Пасёлак размешчаны за 108 км на ўсход ад Арла. Чыгуначная станцыя на лініі Арол — Ялец. 19 снежня 1972 года сяло Хамутова аднесена да катэгорыі рабочых пасёлкаў.

З 1 студзеня 2006 года Хамутова ўтварае гарадское паселішча «Пасёлак Хамутова».

Катэгорыя:Пасёлкі гарадскога тыпу Арлоўскай вобласці
Група армій «F»

**Гру́па а́рмій «F»** () — адна з груп армій Германіі падчас Другой сусветнай вайны.

## Другая сусветная вайна 
Была сфарміравана 12 жніўня 1943 года ў 13-й ваеннай акрузе пад кіраваннем штаба асобага прызначэння оберкватэрмайстара. Падчас Другой сусветнай вайны група армій «F» дзейнічала на Балканах. З 25 жніўня 1943 года адначасова называлася Глаўнакамандаваннем Паўднёвага Усходу (). У падпарадкаванні групы армій знаходзіліся ўсе нямецкія войскі на акупаваных тэрыторыях Югаславіі, Грэцыі і Албаніі, а таксама на прылеглых астравах Міжземнага мора. Таксама камандаванне групы фактычна ажыццяўляла кіраўніцтва войскамі ўсташскай Харватыі і сербскіх калабарацыяністаў. Да другой паловы 1944 года, галоўнай задачай падраздзяленняў групы армій было ажыццяўленне акупацыйных функцый і барацьба з партызанскім рухам на тэрыторыях Грэцыі і Югаславіі. У выніку Балгарскай аперацыі савецкія войскі занялі Балгарыю і выйшлі на балгарска-югаслаўскую мяжу, увайшоўшы ў баявое сутыкненне з войскамі групы армій «F». У ходзе Белградская аперацыі Чырвонай Арміі нямецкія войскі былі разбітыя і адступілі ў Венгрыю і паўднёвыя раёны Германіі. Частка сіл групы армій «F» ўдзельнічала ў баях за Будапешт. 25 сакавіка 1945 года група армій «F» была расфарміравана.

## Баявы склад групы армій «F» 
**Кастрычнік 1943**
* штаб групы армій «F»
* 521-ы полк сувязі групы армій «F»
* група армій «E» — камандуючы генерал-палкоўнік Александэр Лёр
* 2-я танкавая армія — камандуючы генерал-палкоўнік Лотар Рэндуліч
**Кастрычнік 1944**
* штаб групы армій «F»
* 521-ы полк сувязі групы армій «F»
* група армій «E» — камандуючы генерал-палкоўнік Александэр Лёр
* 2-я танкавая армія — камандуючы генерал ад артылерыі Максіміліян дэ Ангеліс
* Армейская група «Сербія» — камандуючы
**Люты 1945**
* штаб групы армій «F»
* 521-ы полк сувязі групы армій «F»
* група армій «E» — камандуючы генерал-палкоўнік Александэр Лёр

## Камандуючы групай армій 
* генерал-фельдмаршал Максіміліян фон Вейхс (26.08.1943-25.03.1945)

## Гл. таксама 
* Спіс камандуючых нямецкімі групамі армій падчас Другой сусветнай вайны

## Літаратура 
* *Буркхарт Мюллер-Гиллебранд.* Сухопутная армия Германии, 1939—1945 гг.&nbsp;— М.: Изографус, Эксмо, 2002.&nbsp;— 800&nbsp;с.&nbsp;— 5000 экз.&nbsp;— ISBN 5-94661-041-4.
* *Залесский К. А.* Вооружённые силы III Рейха. Полная энциклопедия.Вермахт, люфтваффе, кригсмарине.&nbsp;— М.: Эксмо, 2008.&nbsp;— 944&nbsp;с.&nbsp;— 4000 экз.&nbsp;— ISBN 978-5-903339-73-0.

Катэгорыя:Нямецкія групы армій у Другой сусветнай вайне
Група армій «Курляндыя»

**Гру́па а́рмій «Курля́ндыя»** () — аператыўна-стратэгічнае аб’яднанне войск Германіі ў Другой сусветнай вайне на паўночным участку Усходнееўрапейскага тэатра ваенных дзеянняў у 1945 годзе.

## Гісторыя групы армій 
25 студзеня 1945 года адступіўшая ў Курляндыю Група армій «Поўнач» была перайменавана ў Групу армій «Курляндыя». Трымала абарону ў Курляндскім катле.

## Склад групы армій 
* 16-я армія
** 16-ы армейскі корпус
*** 81-я пяхотная дывізія
*** 21-я палявая дывізія
*** 300-я запасная дывізія
** 38-ы армейскі корпус
*** 122-я пяхотная дывізія
*** 329-я пяхотная дывізія
** 6-ы армейскі корпус СС
*** 12-я танкавая дывізія
*** 19-я грэнадзёрская дывізія войск СС (латышская)
*** 24-я пяхотная дывізія

* 18-я армія
** 1-ы армейскі корпус
*** 132-я пяхотная дывізія
*** 218-я пяхотная дывізія
** 2-гі армейскі корпус
*** 263-я пяхотная дывізія
*** 563-я народна-грэнадзёрская дывізія
** 10-ы армейскі корпус
*** 30-я пяхотная дывізія
*** 87-я пяхотная дывізія
*** 126-я пяхотная дывізія
*** 12-я палявая дывізія

## Камандуючыя групай армій 
* З 30 студзеня 1945 — генерал-палкоўнік Генрых фон Фіцінхоф
* З 10 сакавіка 1945 — генерал-палкоўнік Лотар Рэндуліч
* З 25 сакавіка 1945 — генерал пяхоты Карл Хільперт (з 1 мая 1945 — генерал-палкоўнік)

## Гл. таксама 
* Спіс камандуючых нямецкімі групамі армій падчас Другой сусветнай вайны
* Курляндскі кацёл

## Літаратура 
* Tessin, Georg. «Verbände und Truppen der deutschen Wehrmacht und Waffen-SS im Zweiten Weltkrieg 1939—1945», Biblio Verlag, Osnabrück, 1976. ISBN 3-7648-1083-1

Катэгорыя:Нямецкія групы армій у Другой сусветнай вайне
Ханс Гюнтэр фон Клюгэ

{{Ваенны дзеяч
 |поўнае імя       = Ханс Гюнтэр Адольф Фердынанд фон Клюгэ
 |арыгінал імя     = 
 |дата нараджэння  = 
 |месца нараджэння = 
 |дата смерці      = 
 |месца смерці     = 
 |Перыяд жыцця     = 
 |выява            = 
 |подпіс           = 
 |мянушка          = Разумны Ганс
 |псеўданім        = 
 |прыналежнасць    = 
 |гады службы      = 1899—1944
 |званне           = 
 |род войскаў      =  Вермахт
 |камандаваў       = 
 |частка           = 
 |бітвы            = 
 |узнагароды       = {

     
-
     
-
     
}
 |Commons        = 
 |Rodovid        =
 |сувязі         = 
 |у адстаўцы     = 
 |роспіс         = 
}}
**Ханс Гю́нтэр Адо́льф Фердына́нд фон Клю́гэ** (, , Позен, Германская імперыя, цяпер , Польшча — , каля Клермон-на-Аргон, Францыя) — германскі военачальнік, генерал-фельдмаршал (1940).

## Біяграфія 
Паходзіў з сям’і прускага ваеннага, які атрымаў у 1913 годзе дваранства. Па заканчэнні кадэцкага корпуса ў 1901 годзе паступіў на вайсковую службу ў артылерыю. У гады Першай сусветнай вайны афіцэр генштаба. З 1919 у рэйхсверы.

Пасля ўстанаўлення ў Германіі нацысцкай дыктатуры зрабіў хуткую кар’еру: у 1933 годзе прысвоена званне генерал-маёра, назначаны інспектарам войскаў сувязі; у 1934 генерал-лейтэнант, камандзір дывізіі і камандуючы 6-й ваеннай акругай; у 1938 генерал артылерыі, камандуючы 6-й групай сухапутных войск; у 1939 генерал-палкоўнік. У час германа-польскай вайны 1939 года, Французскай кампаніі 1940 года і пасля нападу на СССР камандаваў 4-й арміяй. З 16 снежня 1941 года галоўнакамандуючы групай армій «Цэнтр» на савецка-германскім фронце. 12 кастрычніка 1943 года цяжка пацярпеў у выніку дарожна-транспартнага здарэння, быў вызвалены ад пасады, да ліпеня 1944 знаходзіўся на лячэнні. Пасля выпіскі са шпіталя прызначаны галоўнакамандуючым германскімі войскамі ў Заходняй Еўропе.

16 жніўня 1944 года адхілены ад пасады па падазрэнні ў датычнасці да змовы супраць Гітлера 20 ліпеня 1944 года. Выкліканы ў стаўку, па дарозе скончыў жыццё самагубствам, прыняўшы яд (па іншай версіі — арыштаваны і забіты з інсцэніроўкай самагубства). У перадсмяротным лісце А. Гітлеру запэўніваў яго ў сваёй адданасці і заклікаў заключыць мір з заходнімі дзяржавамі.

Пахаваны ў г. Бёне (цяпер у межах г. Ратэнаў, зямля Брандэнбург), дзе ў 1930 годзе набыў маёнтак. Пасля вайны труп быў выняты з магілы невядомымі, яго месцазнаходжанне не ўстаноўлена.

## Крыніцы 
## Літаратура 
* *Залесский К. А*. Кто был кто в Третьем рейхе. — М.: АСТ, 2002. — 944 с. — 5000 экз. — ISBN 5-271-05091-2. 
* *Barnett C.* Hitler’s Generals. — New York, NY: Grove Press, 1989. — 528 p. — ISBN 0-802-13994-9. 
* *Gerd F. Heuer*. Die deutschen Generalfeldmarschälle und Großadmirale 1933—1945. — Раштатт: Pabel-Moewig Verlag, 1988. — 175 с. — ISBN 3-8118-1406-0. 
* *Gerd R. Ueberschär*. Hitlers militärische Elite. — Darmstadt: Primus Verlag, 1998. — С. 28—36. — 302 с. — ISBN 3-89678-083-2. 

## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Удзельнікі Ржэўскай бітвы
Катэгорыя:Згаданыя ў Вермахтберыхце
Катэгорыя:Самазабойцы, якія прынялі яд
Катэгорыя:Артылерысты Першай сусветнай вайны (Германія)
Чарнейка (рака)

**Чарне́йка, Чарняўка** — рака ў Полацкім раёне Віцебскай вобласці Беларусі, левы прыток ракі Дрыса (басейн Заходняй Дзвіны).

Даўжыня ракі 16 км. Плошча вадазбору 72 км². Сярэдні нахіл воднай паверхні 1,7 м/км. Выток ракі знаходзіцца за 2 км у напрамку на паўночны ўсход ад вёскі Чорнае, вусце за 2 км на паўночны захад ад вёскі Фядоценкі. Вадазбор у межах Полацкай нізіны.

Прыток — Чорны (справа).
У басейне ракі возера Чорнае.

## Літаратура 
*  — С. 322.
* Ліст карты N-35-10. Выданне 1987 г. Стан мясцовасці на 1986 г.
* Ліст карты N-35-22. Выданне 1987 г. Стан мясцовасці на 1986 г.

## Спасылкі 
* Общая характеристика речной сети Витебской области (в разрезе районов) // Справочник «Водные объекты Республики Беларусь» 

Катэгорыя:Рэкі Полацкага раёна
Катэгорыя:Прытокі Дрысы
Шчацінка (рака)

**Шчаці́нка**, **Шарсцінка**.

## Літаратура 
* 
* 
* 
* Ліст карты N-36-74. Выданне Выданне 1982 г. Стан мясцовасці на 1974 г.
* Ліст карты N-36-73. Выданне 1979 г.

## Спасылкі 
* Общая характеристика речной сети Могилёвской области (в разрезе районов) // Справочник «Водные объекты Республики Беларусь» 

Катэгорыя:Рэкі Магілёўскага раёна
Катэгорыя:Басейн Дняпра
Катэгорыя:Рэкі Чавускага раёна
Чаротніца (значэнні)

Назву **Чаротніца** маюць:

*  — вадаплаўная птушка з сямейства 
*  — род раслін сямейства
Таўр

**Таўр**, **Торас** (, ) — горны хрыбет на поўдні Малой Азіі, што цягнецца з захаду на ўсход уздоўж міжземнаморскага берага і стварае паўднёвую мяжу Анаталійскага плато. Уся тэрыторыя горнага масіва ўваходзіць у склад Турцыі. Найвышэйшы пункт — гара Дэмірказік (3726 м над узроўнем мора).

Складзены пераважна з вапнякоў, крышталічных сланцаў і іншых метамарфічных горных парод. Рэльеф у цэнтральнай частцы альпійскі, на захадзе — карставыя ландшафты.

## Гл. таксама 
* Антытаўр
* Усходні Таўр

## Крыніцы 
## Літаратура 
* 
* 
* 
* 

## Спасылкі 
* Taurus
* Taurus Mountains
* Travels in Geology: Turkey’s storied Turquoise Coast

Катэгорыя:Горы Турцыі
Катэгорыя:Горныя хрыбты паводле алфавіта
Катэгорыя:Горныя хрыбты Азіі
Ячонка (значэнні)

**Ячо́нка** — тапонім:

## Беларусь 
* Ячонка — вёска ў Стаўбцоўскім раёне Мінскай вобласці
* Ячонка — рака ў Стаўбцоўскім раёне Мінскай вобласці, правы прыток Нёмана

## Гл. таксама 
* Ячанка — вёска ва Уздзенскім раёне Міскай вобласці Беларусі.
Дэмірказік

**Дэмірказік** () — найвышэйшая гара Таўрскага хрыбта на поўдні Малой Азіі (Турцыя). Вышыня — 3756 м.

## Спасылкі 
* Moutaineering in Turkey — All About Turkey
* [Cengiz Yetiş1, Bayram Ali Mert, Meryem Yeşilot Kaplan, Origin of Dolomitization in Demirkazık Formation (Adana-Turkey)]

Катэгорыя:Горы Турцыі
Антытаўр

**Антыта́ўр** (, ) — горны хрыбет на поўдні Малой Азіі (Турцыя), частка горнай сістэмы Таўр. Найвышэйшая гара — Дэмірказік (3756 м).

## Спасылкі 
* Taurus
* Taurus — Anti-Taurus

Катэгорыя:Горы Турцыі
Нехантукет

**Нехантукет** (саманазва: *Naïantukq-ut*, літаральна «людзі звілістых вод») — алганкінскі народ, карэнныя насельнікі ЗША. Агульная колькасць (1998 г.) — каля 100 чал.

Нехантукет насялялі ўсходняе ўзбярэжжа сучасных ЗША паміж вусцем ракі Канектыкут і паўднёвым захадам Род-Айленда. Займаліся рыбалоўствам, збіральніцтвам, паляваннем і ручным земляробствам.

Першы кантакт з галандскімі маракамі быў усталяваны ў 1614 г. У выніку ўварвання пеквот тэрыторыя, населеная нехантукет, была разарвана на заходнюю і ўсходнюю часткі. На момант заснавання Плімуцкай калоніі заходнія нехантукет жылі на поўдні Канектыкута, а ўсходнія — на паўднёвым захадзе Род-Айленда і востраве Блок. У 1620 г. іх агульная колькасць набліжалася да 1600 чалавек. Заходнія нехантукет знаходзіліся ў залежнасці ад пеквот. Усходнія падтрымлівалі саюз з нарагансет.

У 1637—1638 гг. заходнія нехантукет падтрымалі пеквот у войнах з англічанамі і іх саюзнікамі, але ў выніку пацярпелі паражэнне і панеслі вялізарныя страты. Каля 100 палонных, якія выжылі, былі перададзены пад кантроль моэган. У пачатку XIX ст. на ўзбярэжжы Канектыкута налічвалася толькі некалькі сем’яў нехантукет. У іх карыстанні была рэзервацыя плошчай 121,4 га. Пасля заканчэння вайны караля Філіпа у 1680 г. усходнія нехантукет разам з нарагансет былі пераселены ў рэзервацыю ў Чарлстаўне.

Да 1870 г. улады Канектыкута дэкларавалі выміранне нехантукет, зямля іх рэзервацыі была прададзена. Аднак у 1998 г. у Канектыкуце налічвалася 35 сем’яў, што атаяснялі сябе з гэтым народам. Імі была створана некамерцыйная арганізацыя «Племя і нацыя нехантукет». Яна звярнулася з петыцыяй аб прызнанні.

## Спасылкі 
* NIANTIC HISTORY
* FOUR DIRECTIONS INSTITUTE Niantic 
* About East Lyme 
* Now the Nehantics Ask U.S. Recognition

Катэгорыя:Алганкіны
Катэгорыя:Народы ЗША
Аягоз

Аягоз (каз. **Аягөз**) — горад раённага падпарадкавання ва Абайскай вобласці Казахстана, адміністрацыйны цэнтр Аягозскага раёна.

Размешчаны на ўсходзе Казахстана, на абодзюх берагах ракі Аягоз. З'яўляецца буйным транспартным вузлом рэспублікі. Буйны вузел Туркестана-Сібірскай магістралі, развілка аўтатрас рэспубліканскага значэння: Алматы — Усць-Каменагорск, Караганда — Аягоз — Багаз. 

## Насельніцтва і састаў 
Па стану на 1 студзеня 2016 года ў горадзе было 38 126 жыхароў (18 554 мужчыны і 19572 жанчыны).

Нацыянальны састаў (на 1 лістапада 2012 года):
* казахі — 39 113 чолаў. (93,02 %)
* рускія — 1 715 чолаў. (4,68 %)
* татары — 387 чолаў. (1,06 %)
* уйгуры — 128 чолаў. (0,35 %)
* немцы — 66 чолаў. (0,18 %)
* іншыя — 262 чолаў. (0,71 %)
* Усяго — 43 671 чолаў. (100,00 %)
28 мая 2004 года ў Аягозском раддоме нарадзіўся 15-мільённы жыхар Казахстана.

## Гісторыя 
### Назва 
Сучасная назва горада адбываецца ад назвы працякаючай праз яго ракі Аягоз. Назва ракі, па меркаванню учёных, адбываецца ад цюркскай родаплемянной н*азвы* ай і старажытнацюркскай *угуз* «рака», гэта значыць «рака роду ай»; згодна папулярнай народнай этымалогіі назва ракі і горада адбываецца ад цюркскага *ая* — «прыгожы» і гөз/коз — «вока».

Пастановай кіраўніка Сяміпалацінскай  абласной адміністрацыі ад 1 верасня 1994 г. транскрыпцыя г. Аягуз зменена на г. Аягоз.

### Першыя згадванні 
Першыя згадванні адносяць к XVI—XVII ст., лічыцца, што ў гэтым рэгіёне жылі «казахскія Рамэо і Джульета» — «Казы Корпеш — Баян сулу».

У 1831—1860 гадах быў акружным горадам і меў назву Аягуз па аднайменнай рацэ. Пасля 1860 года быў сельскім населеным пунктам і насіў назву Сергіопаль, Сергіопальская станіца Лепсінскага павета спачатку Сяміпалацінскай, потым Сямірэчынскай вобласці. Цяпер на месцы Сергіопаля размяшчаецца прыгараднае сяло, якое раней мела назву **Сергіопаль**, а ў перыяд незалежнасці Казахстана перайменаванае ў Мамырсу. Сучасны горад узнік каля гэтага сяла ў 1931 годзе ў якасці прыстанцыйнага пасёлка, у сувязі з будаваннем Туркестана-Сібірскай чыгункі, у 1939 году ён атрымаў статус горада і назву Аягуз, якую меў да распаду Савецкага Саюзу, затым ужо ў незалежным Казахстане афіцыйна быў перейменаваны ў Аягоз (транслітарацыя казахского назвы «Аягөз»).

## Геаграфія 
Горад Аягоз знаходзіцца на крайнім паўднёвым усходзе стэпу Сарыарка і ў паўднёвай частцы Усходне-Казахстанскай вобласці. Горад размешчаны ў паўпустыннай прыроднай зоне па абедзвюм берагам працякаючай праз горад аднайменнай ракі Аягоз. Вышыня над узроўнем мора 654 метра. Перапад вышынь у горадзе невялікі, самая высокая кропка знаходзіцца на ўскрайку горада, а самая нізкая кропка — урэзак вады ракі Аягоз пад чыгуначным мастом. 

### Клімат 
Клімат рэгіёна — рэзка-кантынентальны, што звязана з найбольшым выдаленнем на мацярыке ад акіянаў і абумоўлівае вялікія амплітуды ў гадавым і сутачным хаду тэмпературы. Тэрыторыя раёна адчынена для арктычнага басейна, аднак ізалявана горнымі сістэмамі Азіі ад уплыву Індыйскага акіяна.

## Спасылкі 
* Афіцыйны сайт акима Аягозского раёна 

Катэгорыя:Гарады Абайскай вобласці
Катэгорыя:Населеныя пункты Аягозскага раёна
Міжкантынентальны кубак па футболе

**Міжкантынентальны кубак па футболе** () — футбольнае спаборніцтва, якое праводзілася еўрапейскай і паўднёваамерыканскай канфедэрацыямі паміж пераможцамі галоўных клубных турніраў гэтых кантынентаў (болей развітых, чым усе астатнія у свеце футбола): Лігі чэмпіёнаў УЕФА (раней — Кубак еўрапейскіх чэмпіёнаў) і Кубка Лібертадорэс. Міжкантынентальны кубак разыгрываўся штогод пачынаючы з 1960 года, а з 1980 года фіналы праводзіліся толькі ў Японіі.

Часам Міжкантынентальны кубак называлі клубным чэмпіянатам свету, пакуль Клубны чэмпіянат свету па футболе не пачаў праводзіцца пад эгідай ФІФА ў 2000 годзе. З 2005 года Міжкантынентальны кубак канчаткова спыніў існаванне і быў заменены Клубным чэмпіянатам свету ФІФА.

Апошнім уладальнікам Кубка быў партугальскі клуб «Порту», які перамог калумбійскі клуб «Онсэ Кальдас» у серыі пенальці ў 2004 годзе. 27 кастрычніка 2017 года ФІФА афіцыйна прызнала ўсе каманды-пераможцы Міжкантынентальнага кубка клубнымі чэмпіёнамі свету.

## Пераможцы 
## Перамогі паводле краін 
## Гл. таксама 
* Спіс клубных чэмпіёнаў свету па футболе
* Клубны чэмпіянат свету па футболе

Катэгорыя:УЕФА
Катэгорыя:КАНМЕБОЛ
Катэгорыя:Міжнародныя клубныя спаборніцтвы па футболе
Фрай Ота

е]]
**Фрай Паўль Ота** (; 31 мая 1925 — 9 сакавіка 2015) — нямецкі .

Атрымаў сусветнае прызнанне як стваральнік тэнтавых і мембранных канструкцый, якія ён ужываў у сваіх збудаваннях.

## Біяграфія 
Нарадзіўся 31 мая 1925 года ў горадзе Зігмар (цяпер раён Хемніца, Германія) у сям’і скульптара.

У 1931—1943 гадах вучыўся ў школе Цэлендорфа (Берлін) на муляра.

Да прызыву ў люфтвафэ вывучаў архітэктуру ў Берліне. У канцы Другой сусветнай вайны ваяваў як лётчык-знішчальнік.

Быў інтэрнаваны ў французскі лагер для ваеннапалонных. У час будаўніцтва гэтага лагера яму ўдалося праявіць сябе ў якасці інжынера-канструктара, прапанаваўшы некалькі праектаў пабудоў з палегчаных канструкцый, якія былі рэалізаваны (у прыватнасці — палаткі для хованкі).

Вызваліўшыся, Фрай Ота паступіў у Берлінскі тэхнічны ўніверсітэт, які скончыў у 1950 годзе з дыпломам архітэктара. Затым нядоўгі час стажыраваўся ў ЗША, дзе сустракаўся з такімі архітэктарамі, як Эрых Мендэльсон, Людвіг Міс ван дэр Роэ, Рыхард Нойтра і Фрэнк Лойд Райт.

Сваю архітэктурную дзейнасць Ота пачаў у Германіі ў 1952 годзе, заснаваўшы ўласнае архітэктурнае бюро ў Цэлендорфе. У 1954 годзе ён атрымаў доктарскую ступень за збудаванні з падвесных (нацягнутых) канструкцый.

У 1964 годзе Ота заснаваў Інстытут лёгкіх канструкцый Штутгарцкага ўніверсітэта і ўзначальваў яго як прафесар да выхаду на пенсію. На пенсіі актыўна працаваў як архітэктар, інжынер і кансультант.

Памёр 9 сакавіка 2015 года.

## Некаторыя працы 
* 1967 год — павільён Заходняй Германіі на «Экспа-1967» у Манрэалі.
* 1972 год — дах Алімпійскага стадыёна ў Мюнхене.
* 1985 год — будынак Tuwaiq Palace у Саудаўскай Аравіі (сумесна з бюро Хапалда).
* 2000 год — дах японскага павільёна на «Экспа-2000» у Гановеры.

## Некаторыя ўзнагароды 
* 1974 год — медаль Томаса Джэферсана ў вобласці архітэктуры.
* 1980 і 1998 — прэмія Ага-хана ў архітэктуры.
* 1990 год — Прэмія Хонда
* 1996 год — Прэмія Вольфа ў архітэктуры.
* 2005 год — залаты медаль RIBA (Каралеўскі Інстытут Брытанскіх Архітэктараў).
* 2006 год — Імператарская прэмія ў архітэктуры.
* 2015 год — Прытцкераўская прэмія.

## Гл. таксама 
* Уладзімір Рыгоравіч Шухаў

## Спасылкі 
* Афіцыйны сайт Фрая Ота
* Frei Paul Otto 
* Architekt von internationalem Renommée 
* Ausstellung des Architekturmuseums zu Frei Otto  

Катэгорыя:Удзельнікі Другой сусветнай вайны
Лыжныя гонкі на зімовых Алімпійскіх гульнях 2018

**Лыжныя гонкі на зімовых Алімпійскіх гульнях 2018** прайшлі 10 – 25 лютага 2018 г. у  Цэнтры Альпензія (Пхёнчхан, Паўднёвая Карэя). Былі разыграны 12 камплектаў медаляў.

## Каляндар 
Мясцовы час (UTC+9).

## Медалі 
### Агульны залік 
### Мужчыны 
### Жанчыны
Рэспубліканскі клінічны медыцынскі цэнтр

**«Рэспубліканскі клінічны медыцынскі цэнтр» Кіраўніцтва справамі Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь** — шматпрофільная медыцынская ўстанова. На базе Цэнтра апыняюцца ўсе віды амбулаторна-паліклінічнай, лячэбна-дыягнастычнай, стацыянарнай і рэабілітацыйнай дапамогі.

Размешчана па адрасе Мінская вобласць, Мінскі раён, Ждановіцкі сельсавет, 81, раён аг. Ждановічы. Дабрацца з Мінска можна на гарадскіх аўтобусах № 44Д, 189Э і № 190Э, даехаўшы да прыпынку «РКМЦ».

Фонды Рэспубліканскага клінічнага медыцынскага цэнтра перададуць у камунальную ўласнасць Мінска і далучаць да 2-й гарадской клінічнай бальніцы, якая ў далейшым будзе ператворана ў гарадскі клінічны цэнтр.

## Структура 
* Паліклініка
** Тэрапеўтычнае аддзяленне
** Кардыялагічнае аддзяленне
** Хірургічнае аддзяленне
** Стаматалагічнае аддзяленне
** Афтальмалагічнае аддзяленне
** Аддзяленне дзённага знаходжання
** Жаночая кансультацыя
** Неўралагічны кабінет
** Псіхіятрычны кабінет
** Эндакрыналагічны кабінет
** Гематалагічны кабінет
** Пульманалагічны кабінет
** Дэрматалагічны кабінет
** Алергалагічны кабінет
** Інфекцыйны кабінет
** Отарыналарынгалагічны кабінет
** Мамалагічны кабінет
** Самналагічны кабінет
** Кабінет амбулаторнай хіміятэрапіі
* Стацыянар
** Тэрапеўтычнае аддзяленне
** Кардыялагічнае аддзяленне
** Хірургічнае аддзяленне
** Уралагічнае аддзяленне
** Гінекалагічнае аддзяленне
** Неўралагічнае аддзяленне
** Аддзяленне анестэзіялогіі, рэанімацыі і інтэнсіўнай тэрапіі
* Аддзяленне медыцынскай рэабілітацыі
* Фізіятэрапеўтычнае аддзяленне
* Медыка-рэабілітацыйная экспертная камісія
* Дыягнастычныя службы
** Аддзяленне функцыянальнай дыягностыкі
** Аддзяленне ўльтрагукавой дыягностыкі
** Рэнтгенаўскае аддзяленне
** Эндаскапічнае аддзяленне
** Клініка-дыягнастычная лабараторыя
* Патолагаанатамічнае аддзяленне
* Аддзяленне хуткай медыцынскай дапамогі

Катэгорыя:Ждановічы (Мінскі раён)
Катэгорыя:Медыцына ў Беларусі
Пхёнчхан

**Пхёнчха́н** (, *Пхёнчхангун*) — адміністрацыйная адзінка ў правінцыі Канвандо, Паўднёвая Карэя. Адміністрацыйны цэнтр — павятовы горад Пхёнчхан. З’яўляецца трэцім паводле плошчы паветам у краіне. Размешчаны ў гарах Тхэбэксан прыкладна за 180 км на ўсход ад сталіцы краіны, Сеула. Пхёнчхан двойчы быў кандыдатам на правядзенне Зімовых Алімпійскіх гульняў — 2010 і 2014 гадоў. 6 ліпеня 2011 года ў Дурбане, ПАР, прэзідэнт МАК Жак Рогэ абвясціў, што ў Пхёнчхане пройдуць XXIII Зімовыя Алімпійскія гульні 2018 года.

## Гісторыя 
У часы Кагуро на месцы сучаснага Пхёнчхана месцілася акруга (хён) Уко, якая пасля, у эпоху Аб’яднанай Сілы, была пераназвана ў Пэго. У эпоху Каро, у 1387 годзе акруга атрымала статус павета (кун або гун) і сучасную назву. Адразу пасля гэтага Пхёнчхану зноў быў прысвоены статус акругі, аднак у 1392 годзе Пхёнчхан ізноў зрабілі паветам, бо тут нарадзілася і жыла жонка тагачаснага караля Карэі — вана Макчо.

За час свайго існавання Пхёнчхан некалькі разоў мяняў сваі межы, апошняе змяненне адбылося ў 1996 годзе.

## Геаграфія 
Пхёнчхан размешчаны ў гарах Тхэбэксан па цэнтры правінцыі Канвандо. У межах павета знаходзяцца болей за 100 пікаў вышынёй больш за 1000 метраў. Мяжуе з Канынам, Чхонсонам, Хвэнсонам, Ёнволем і Ханчхонам.

## Адміністрацыйны падзел 
Пхёнчхан адміністрацыйна дзеліцца на 1 павятовы горад (*ып*) і 7 валасцей (*мен*):

## Спорт 
### Зімовыя Алімпійскія гульні 2018 
З трэцяй спробы Пхёнчхану ўсё ж такі атрымалася стаць сталіцай зімовай Алімпіяды. 6 ліпеня 2011 года падчас сесіі Міжнароднага алімпійскага камітэта (МАК) у паўночнаафрыканскім Дурбане была прынята пастанова пра тое, што Зімовыя Алімпійскія гульні 2018 года пройдуць у паўднёвакарэйскім горадзе. Пхёнчхан абыйшоў германскі Мюнхен і французскі Ансі, якія таксама прэтэндавалі на правядзенне алімпіяды. Сталіца Гульняў-2018 вызначылася ў першым туры: карэйскі горад атрымаў большасць галасоў.

### Іншае 
У лютым 2009 года ў Пхёнчхане праходзіў Чэмпіянат свету па біятлоне-2009.

У студзені 2013 года ў горадзе адбыліся Спецыяльныя Сусветныя Зімовыя Алімпійскія гульні (для людзей з абмежаванымі разумовымі магчымасцямі.

## Турызм 
Пхёнчхан — шматфункцыянальны гарналыжны курорт, дзе размешчаны: лыжны комплекс «Альпензія», біятлонны комплекс, гарналыжны цэнтр «Ёнпхён» і стадыён «Чунбон», цэнтр для скачкоў з трампліна, парк для сноўборда і фрыстайла «Пугван Фенікс Парк», санка-бабслейная траса.

Галоўныя культурныя славутасці — будысцкія манастыры Вальджонс і Санвонс.

## Зноскі 
Катэгорыя:Паветы Паўднёвай Карэі
Катэгорыя:Паўднёвая Карэя
Домса

**До́мса** — рака ў Бялыніцкім раёне Магілёўскай вобласці Беларусі, правы прыток ракі Запакулка (басейн Дняпра).

## Назва 
Назва Домса балцкага паходжання.

Корань *Dom-* таксама ў літоўскіх рачных назвах *Domija* (< **Domė*), *Dom-antas*, роднасны корань *Dam-* у гідроніме *Damaša*. Корань параўноўваецца з латышскім *duoms* «глыбокае месца ў рацэ».

Гэты ж корань у назве Домша (рэкі ў басейнах Сожа і Дзясны), у назве жыздрынскай ракі Дамаслаўка на Верхнім Павоччы (з пашыральнікам *-sl-*).

Пашыральнік *-s-* як у рачной назве Водса (< **Vad-(u)s-a*) на Верхнім Дняпры.

Значэнне назвы Домсы можна перадаць як «Глыбокая (рака)» («Глыбачка»).

У басейне ракі Друць, дзе працякае Домса, балцкія назвы таксама ў рэк Няропля, Рэкта.

## Гідраграфія 
Даўжыня ракі 8,5 км. Пачынаецца на паўднёвай ускраіне вёскі Ветка, вусце за 1 км на поўдзень ад вёскі Шылавічы.

Ад вытоку да вёскі Вялікі Кудзін (1,9 км) рэчышча каналізаванае. Асноўны прыток — рака Баран (злева).

## Крыніцы 
## Літаратура 
* 
* Ліст карты N-35-84. Выданне 1982 года. Стан мясцовасці на 1979 год.
* Ліст карты N-35-72. Выданне 1981 года.

Катэгорыя:Рэкі Бялыніцкага раёна
Катэгорыя:Басейн Друці
Запакулка

**Запаку́лка**, **Паку́лка** — рака ў Бялыніцкім раёне Магілёўскай вобласці Беларусі, левы прыток ракі Няропля (басейн Дняпра).

Даўжыня ракі 10 км. Пачынаецца за 1 км на паўднёвы ўсход ад вёскі Студзёнка, вусце на ўсходняй ускраіне пасёлка Няропля. Рэчышча каналізаванае на працягу 7 км (ад вытоку да вёскі Запакулле). Асноўны прыток — рака Домса (справа).

## Літаратура 
* 
* Ліст карты N-35-84. Выданне 1982 года. Стан мясцовасці на 1979 год.

Катэгорыя:Рэкі Бялыніцкага раёна
Катэгорыя:Басейн Друці
Шчацінка (возера)

**Шчаці́нка** — возера ў Мсціслаўскім раёне Магілёўскай вобласці Беларусі, у басейне ракі Сож.

Плошча паверхні возера 0,12 км². Катлавіна старычнага тыпу, моцна выцягнутая ў напрамку з поўначы на поўдзень. Размешчана на левабярэжнай пойме Сажа, насупраць вёскі Парадзіна, за 1 км у напрамку на захад ад вёскі Засожжа. У возера ўпадаюць некалькі ручаёў і меліярацыйных каналаў.

## Літаратура 
* 
* 

## Спасылкі 
* Морфометрические параметры озёр Могилёвской области // Справочник «Водные объекты Республики Беларусь» 

Катэгорыя:Азёры Мсціслаўскага раёна
Катэгорыя:Басейн Сажа
Сарын Грындзяну

**Сарын Грындзяну** (; нар. , Карансебеш, Караш-Северын, Румынія) — румынскі палітык. Прэм’ер-міністр Румыніі з 4 студзеня па 29 чэрвеня 2017 года.

## Біяграфія 
Сарын Грындзяну нарадзіўся ў СРР у снежні 1973 года. У 1997 годзе скончыў аддзяленне інфарматыкі матэматычнага факультэта Універсітэта Тымішаары. Неўзабаве ён стаў займацца палітыкай.

Грындзяну быў членам Палаты дэпутатаў ад Сацыял-дэмакратычнай партыі да мясцовых выбараў чэрвеня 2016 года, калі ён стаў прэзідэнтам акруговага савета жудзеца Тыміш.

Таксама ён быў міністрам камунікацый ва ўрадзе Віктара Понта ў перыяд з 17 снежня 2014 года па 17 лістапада 2015 года.

28 снежня 2016 года, пасля таго, як прэзідэнту не спадабалася кандыдатура Севіл Шайдэх, Грындзяну быў вылучаны Сацыял-дэмакратычнай партыяй на пасаду прэм’ер-міністра Румыніі. Праз 2 дні прэзідэнт Клаус Яханіс афіцыйна пацвердзіў яго прызначэнне.

## Прэм’ер-міністр 
Уступіў на пасаду прэм’ер-міністра краіны 4 студзеня 2017 года. У гэты дзень яго кабінет быў затверджаны парламентам Румыніі. Пакінуў пасаду пасля канфлікту з лідарам партыі Лівіу Драгняй. Пасля пратэстаў у Румыніі 2017 года Сарын Грындзяну адмовіўся ад прыняцця скандальнага карупцыйнага закона, але Драгня жадаў яго прыняцця і спрыяў адсоўванню Грындзяну з пасады.

Катэгорыя:Прэм’ер-міністры Румыніі
Лыжныя гонкі на зімовых Алімпійскіх гульнях 2018 — скіатлон 7,5+7,5 км (жанчыны)

Спаборніцтвы па **лыжных гонках у скіатлоне сярод жанчын** прайшлі 10 лютага 2018 года ў Цэнтры Альпензія (Пхёнчхан, Паўднёвая Карэя).

Першую палову дыстанцыі пасля масавага старта — 7,5 км — удзельніцы прайшлі класічным стылем, потым памянялі лыжы і палкі ў спецыяльнай зоне і прайшлі другую палову дыстанцыі свабодным стылем. У спаборніцтве прынялі удзел 62 спартсменкі з 23 краін.

## Вынік 
## Крыніцы 
Катэгорыя:Лыжныя гонкі на зімовых Алімпійскіх гульнях 2018
Прэм’ер-міністр Румыніі

**Прэм’ер-міністр Румыніі** — кіраўнік выканаўчай улады Румыніі. Прызначаецца Прэзідэнтам Румыніі пасля адабрэння яго кандыдатуры абедзвюма палатамі Парламента. Кіруе урадам і каардынуе дзейнасць яго членаў. Таксама прадстаўляе Палаце Дэпутатаў або Сенату справаздачы і заявы пра палітыку Урада. Калі прэм’ер-міністр не ў стане ажыццяўляць свае паўнамоцтвы, то Прэзідэнт Румыніі прызначае іншага члена Урада для часовага замяшчэння прэм’ер-міністра і ажыццяўлення паўнамоцтваў прэм’ер-міністра да сфармавання новага Урада. Часовае замяшчэнне спыняецца, калі прэм’ер-міністр аднаўляе сваю дзейнасць ва ўрадзе.

## Спасылкі 
* CV of the PM 
* Government site
Лімнічанка

**Лімніча́нка**, **Лямнічанка** — рака ў Бялыніцкім раёне Магілёўскай вобласці, левы прыток ракі Вабіч (басейн Дняпра). Даўжыня 6,8 км. Пачынаецца за 2 км на поўнач ад вёскі Рафалава, вусце за 2 км на захад ад вёскі Лямніца. Рэчышча каналізаванае на працягу 1,2 км ад вытоку і на працягу 1,7 км каля вёскі Рафалава. У вёсцы Рафалава на рацэ створана сажалка (плошча 0,25 км²).

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Рэкі Магілёўскай вобласці
Катэгорыя:Рэкі Бялыніцкага раёна
Свяцілаўка

**Свяці́лаўка** — рака ў Бялыніцкім раёне Магілёўскай вобласці, правы прыток ракі Вабіч (басейн Дняпра). Даўжыня 12 км. Пачынаецца за 2 км на ўсход ад пасёлка Калініна, вусце на заходняй ускраіне вёскі Рудня Лебядзянкаўскага сельсавета. Рэчышча на працягу 4,8 км ад вытоку да аграгарадка Свяцілавічы і на працягу 0,6 км каля паўднёвай ускраіны гэтай вёскі каналізаванае. У нізоўі рака перасыхае.

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Рэкі Магілёўскай вобласці
Катэгорыя:Рэкі Бялыніцкага раёна
Глазуноўка

**Глазуноўка** () — пасёлак гарадскога тыпу ў Арлоўскай вобласці Расіі, адміністрацыйны цэнтр Глазуноўскага раёна. Насельніцтва — 5378 чал. (2017). Пасёлак размешчаны за 62 км на поўдзень ад Арла. Чыгуначная станцыя на лініі Курск — Арол.

## Гісторыя 
З 1935 года сяло Глазуноўка з’яўлялася цэнтрам Глазуноўскага раёна Курскай вобласці (з 1944 года ў складзе Арлоўскай вобласці). 31 мая 1962 года сяло Глазуноўка аднесена да катэгорыі рабочых пасёлкаў. З 1 студзеня 2006 года Глазуноўка ўтварае гарадское паселішча «Пасёлак Глазуноўка».

Катэгорыя:Пасёлкі гарадскога тыпу Арлоўскай вобласці
Група армій «Дон»

**Гру́па а́рмій «Дон»** () — створана 21 лістапада 1942 года на паўднёвым участку Усходняга фронту. 12 лютага 1943 года зноўку перафарміравана ў групу армій «Поўдзень».

## Баявы шлях групы армій 
Група армій «Дон» была створана на аснове штаба 11-й арміі (пад камандаваннем генерал-фельдмаршала Эрыха фон Манштэйн), на Сталінградскім участку Усходняга фронту. 6-я армія, якая ўваходзіла ў склад групы армій «Дон», і некаторыя іншыя часці былі акружаны ў Сталінградзе. Астатнія часці групы армій спрабавалі вызваліць 6-ю армію.

## Склад групы армій 
**У снежні 1942:**
* 6-я армія
* армейская група «Холіт»
* армейская група «Гот»
* 3-я армія (румынская)
**У лютым 1943:**
* 1-я танкавая армія
* 4-я танкавая армія
* армейская група «Холіт»
* 3-я армія (румынская)
* 4-я армія (румынская)

## Камандуючы групай армій 
* Генерал-фельдмаршал Эрых фон Манштэйн

## Гл. таксама 
* Спіс камандуючых нямецкімі групамі армій падчас Другой сусветнай вайны

## Літаратура 
* Tessin, Georg. «Verbände und Truppen der deutschen Wehrmacht und Waffen-SS im Zweiten Weltkrieg 1939—1945», Biblio Verlag, Osnabrück, 1976. ISBN 3-7648-1083-1

Катэгорыя:Нямецкія групы армій у Другой сусветнай вайне
Клубны чэмпіянат свету па футболе

**Клубны чэмпіянат свету па футболе** ці *Клубны чэмпіянат свету ФІФА* (, раней вядомы як ) — спаборніцтва паміж наймацнейшымі прадстаўнікамі шасці кантынентальных канфедэрацый (хоць з 2007 года пераможца Лігі чэмпіёнаў ОФК павінен гуляць плэй-оф супраць клуба-чэмпіёна краіны-гаспадаркі турніру). Клубны чэмпіянат свету праводзіцца галоўным органам сусветнага футбола — ФІФА, турнір вызначае чэмпіёнаў свету.

Першы розыгрыш *клубнага чэмпіянату свету ФІФА* () адбыўся ў Бразіліі ў студзені 2000 года. Ён быў прызнаны ФІФА ў якасці правапераемніка Міжкантынентальнага кубка, які разыгрываўся штогод у Якагаме (Японія) паміж пераможцам Лігі чэмпіёнаў УЕФА і ўладальнікам Кубка Лібертадорэс. Пасля чатырохгадовага перапынку, турнір пад новай назвай () зноў пачаў праводзіцца з 2005 года.

## Пераможцы 
## Перамогі паводле краін 
## Гл. таксама 
* Міжкантынентальны кубак па футболе; 27 кастрычніка 2017 года ФІФА афіцыйна прызнала ўсе каманды-пераможцы Міжкантынентальнага кубка клубнымі чэмпіёнамі свету.
* Спіс клубных чэмпіёнаў свету па футболе

Катэгорыя:ФІФА
Катэгорыя:Міжнародныя клубныя спаборніцтвы па футболе
Зайсанскі раён

**Зайсанский раён** () — раён на паўднёвым усходзе Усходне-Казахстанскай вобласці ў Казахстане. Адміністрацыйны цэнтр раёна — горад Зайсан.

## Геаграфія 
Зайсанскі раён займае паўднёва-ўсходнюю частку тэрыторыі вобласці. На захадзе раён мяжуе з Тарбагатайскім раёнам, на поўначы — з Куршымскім раёнам (мяжа праходзіць па Чорнаму Іртышу і возеру Зайсан), на поўдні і ўсходзе — з Сіньцзян-Уйгурскім аўтаномным раёнам Кітая.

Вялікая частка раёна размешчана ў Зайсанскай і Шылікцінскай западзінах, якія ўяўляюць сабой шырокі міжгорны прагін. Менш за палову тэрыторыі раёна занята гарамі. Горы цягнуцца ў шыротным кірунку, займаючы ўсю паўднёвую частку раёна, і прадстаўлены хрыбтамі Саура і Манырак. Хрыбет Саура размешчаны ў паўднёва-ўсходняй частцы тэрыторыі раёна. Найвышэйшыя пункты Саурскага хрыбта, горы Музтау («ледзяная гара»), дасягаюць 3500—3816 м, з іх спускаюцца невялікія ледавікі. У напрамку на паўночны захад вышыні паступова зніжаюцца да 1500—1800 м.

Клімат раёна — рэзка кантынентальны, з вялікімі сутачнымі амплітудамі тэмпературы паветра. Па кліматычных умовах тэрыторыя раёна адносіцца да пустынна-стэпавай сухой і альпійскай тундрава-лугавой зон. Лета сухое і гарачае, зіма маласнежная і суровая. Сярэднегадавая колькасць ападкаў — 281 мм. Сярэднегадавая тэмпература паветра — −4 °C. Абсалютны мінімум тэмпературы прыпадае на студзень — −50 °C, абсалютны максімум на ліпень — +46 °C. Працягласць безмарознага перыяду 130—150 дзён. Снежнае покрыва ўсталёўваецца ў другой палове лістапада, сыходзіць у першых чыслах красавіка. Сярэдняя вышыня снежнага покрыва да канца зімы дасягае 20-30 см, з ваганнем у асобныя гады ад 5 да 40 см.

## Гісторыя 
Зайсанскі раён у складзе Сяміпалацінскай вобласці ўтвораны 17 студзеня 1928 года са Сталінскай, частак Дарственай, Нор-Зайсанскай і Тарбатагайскай валасцей Зайсанскага павета.

17 снежня 1930 года акружное дзяленне ў Казахскай АССР скасавана, усе раёны перададзены ў прамое дачыненне рэспубліканскім уладам.

10 сакавіка 1932 года раён увайшоў у склад Усходне-Казакскай (с 31 студзеня 1935 года — Усходне-Казакстанскай, с 1936 года — Усходне-Казахстанскай) вобласці.

16 кастрычніка 1939 года ў склад зноў утворанага Маркакольскага раёна перададзены 6 сельсаветаў.

25 кастрычніка 1957 года ў склад раёна перададзена тэрыторыя скасаванага Тарбагатайскага раёна.

11 чэрвеня 1959 года Тарбагатайскі раён адноўлены.

2 студзеня 1963 года на базе Зайсанскага і Тарбагатайскага раёнаў утвораны Зайсанскі сельскі раён.

31 снежня 1964 года Тарбагатайскі раён адноўлены.

## Насельніцтва 
Нацыянальны склад (на 1 студзеня 2016 года):
* казахі — 36 777 чал. (96,93 %)
* рускія — 856 чал. (2,26 %)
* татары — 186 чал. (0,49 %)
* уйгуры — 45 чал. (0,12 %)
* узбекі — 29 чал. (0,08 %)
* іншыя — 47 чал. (0,12 %)
* Усяго — 37 940 чал. (100,00 %)

## Адміністрацыйна-тэрытарыяльны падзел 
У склад раёна ўваходзяць 1 гарадская адміністрацыя і 8 сельскіх акруг, у якіх знаходзіцца 36 сельскіх населеных пунктаў.
Тэорыі прыбярэжных міграцый

**Тэорыі прыбярэжных міграцый** існуюць у сучаснай палеаантрапалогіі і генетыцы. Згодна з названымі тэорыямі, пасля ўзнікнення сучаснага чалавека ў Афрыцы 100—200 тысяч гадоў таму чалавек першапачаткова рассяляўся з Афрыкі на ўсход уздоўж узбярэжжа заселеныя Аравійскі паўвостраў, Індастан, Паўднёва-Усходняя Азія, Новая Гвінея, Аўстралія (40 тыс. гадоў таму), прыбярэжны Кітай і Японія. Згодна з гэтай тэорыяй, людзі, падобныя да сучасных негрытосаў або прота-аўстралоідаў, прыбылі на Аравійскі паўвостраў з Афрыкі, затым на паўднёвае ўзбярэжжа Індастана, затым на Андаманскія астравы і ў Інданезію, адкуль ужо рассяліліся на поўдзень, у Аўстралію, і на поўнач, у Японію. Генаграфічны праект, ініцыяваны часопісам National Geographic, выкарыстоўвае тэрмін «прыбярэжны клан» для апісання першапачатковых чалавечых групаў, якія адносіліся да гаплагрупы C (Y-ДНК) і рассяліліся на ўсход з Афрыкі ўздоўж узбярэжжа каля 50 тыс. гадоў таму.

## Тэорыя прыбярэжнай міграцыі ў Новы свет 
У рамках гэтых тэорый часам разглядаецца пытанне аб перасяленні чалавека праз Берынгаў перашыек, які злучаў у эпоху апошняга ледніковага перыяду Паўночную Амерыку з Сібір’ю, і далей — у Цэнтральную і Паўднёвую Амерыку ўздоўж заходняга амерыканскага ўзбярэжжа. Зробленыя ў нядаўні час адкрыцці, у прыватнасці, абапіраюцца на тое, што асадкавыя пароды ў пячорах Порт-Эліза на востраве Ванкувер паказваюць на існаванне ў гэтых месцах спрыяльнага для чалавека клімату каля 16 тыс. гадоў таму. З іншага боку, нягледзячы на паказанае даследаванне, дадзены тэзіс па-ранейшаму застаецца спрэчным.

## Гл. таксама 
* Гіпотэза афрыканскага паходжання чалавека
* Палеаантрапалогія
* Палеаіндзейцы
* Негрытосы

Катэгорыя:Антрапагенез
Катэгорыя:Дагістарычная Азія
Катэгорыя:Генетычная генеалогія
Перасека (рака)

**Перасе́ка** — рака ў Клічаўскім раёне Магілёўскай вобласці, правы прыток ракі Перасопенка (басейн Дняпра). Даўжыня 7,6 км. Пачынаецца за 3 км на паўднёвы захад ад вёскі Убалацце, вусце за 1,5 км на паўднёвы захад ад вёскі Восаў. Рэчышча на працягу 1,5 км ад вытоку каналізаванае. Перасякае забалочаны лес.

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Рэкі Магілёўскай вобласці
Катэгорыя:Рэкі Клічаўскага раёна
Перасека

Назву **Перасе́ка** маюць:
* Перасека — вёска ў Рагачоўскім раёне Гомельскай вобласці
* Перасека — рака ў Клічаўскім раёне Магілёўскай вобласці, правы прыток ракі Перасопенка
Канькабежны спорт на зімовых Алімпійскіх гульнях 2018

Спаборніцтвы па канькабежным спорце на зімовых Алімпійскіх гульнях 2018 прайшлі з 10 па 24 лютага 2018 года (Пхёнчхан, Паўднёвая Карэя).

## Каляндар 
Мясцовы час (UTC+9).

## Медалі 
### Агульны залік 
### Мужчыны 
### Жанчыны
Барадуліхінскі раён

**Бараду́ліхінскі раён** () — раён на поўначы Абайскай вобласці ў Казахстане. Адміністрацыйны цэнтр раёна — сяло Барадуліха.
Барадуліха

**Барадуліха** () — сяло ў Барадуліхінскім раёне Усходне-Казахстанскай вобласці Казахстана. Адміністрацыйны цэнтр Барадуліхінскай сельскай акругі. Код КАТА — 633830100.

## Насельніцтва 
У 1999 годзе насельніцтва сяла складала 6122 чалавекі (2991 мужчына і 3131 жанчына). Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у сяле пражывалі 5226 чалавек (2465 мужчын і 2761 жанчына).

## Вядомыя асобы 
* Зоя Андрэеўна Азёрная (1920—1988) — урач-акушэр-гінеколаг. Доктар медыцынскіх навук (1973), прафесар (1977).

## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Барадуліхінскага раёна
Барышоўка (Усходне-Казахстанская вобласць)

**Барышоўка** () — сяло ў Барадуліхінскім раёне Усходне-Казахстанскай вобласці Казахстана. Уваходзіць у склад Барадуліхінскай сельскай акругі. Код КАТА — 633830200.

## Насельніцтва 
У 1999 годзе насельніцтва сяла складала 118 чалавек (64 мужчыны і 54 жанчыны). Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у сяле пражывалі 57 чалавек (27 мужчын і 30 жанчын).

## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Барадуліхінскага раёна
Успенка (Усходне-Казахстанская вобласць)

**Успенка** () — сяло ў Барадуліхінскім раёне Усходне-Казахстанскай вобласці Казахстана. Уваходзіць у склад Барадуліхінскай сельскай акругі. Знаходзіцца прыкладна за 13 км на поўдзень ад раённага цэнтра, сяла Барадуліха. Код КАТА — 633830600.

## Насельніцтва 
У 1999 годзе насельніцтва сяла складала 367 чалавек (186 мужчын і 181 жанчына). Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у сяле пражывалі 254 чалавекі (130 мужчын і 124 жанчыны).

## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Барадуліхінскага раёна
Міхайлічэнкава

**Міхайлічэнкава** () — сяло ў Барадуліхінскім раёне Усходне-Казахстанскай вобласці Казахстана. Адміністрацыйны цэнтр Андрэеўскай сельскай акругі. Знаходзіцца прыкладна за 16 км на паўднёвы ўсход ад раённага цэнтра, сяла Барадуліха. Код КАТА — 633833100.

## Насельніцтва 
У 1999 годзе насельніцтва сяла складала 785 чалавек (382 мужчыны і 403 жанчыны). Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у сяле пражывалі 703 чалавекі (345 мужчын і 358 жанчын).

## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Барадуліхінскага раёна
Бель-Агач

**Бель-Агач** () — сяло ў Барадуліхінскім раёне Усходне-Казахстанскай вобласці Казахстана. Адміністрацыйны цэнтр Бель-Агачскай сельскай акругі. Знаходзіцца прыкладна за 20 км на захад ад раённага цэнтра, сяла Барадуліха. Код КАТА — 633835100.

## Насельніцтва 
У 1999 годзе насельніцтва сяла складала 1249 чалавек (596 мужчын і 653 жанчыны). Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у сяле пражывалі 1033 чалавекі (480 мужчын і 553 жанчыны).

## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Барадуліхінскага раёна
Вядзерка

**Вядзе́рка** — рака ў Клічаўскім і Бялыніцкім раёнах Магілёўскай вобласці Беларусі, правы прыток ракі Друць (басейн Дняпра).

Даўжыня ракі 19 км, з іх 12 км у Бялыніцкім раёне. Плошча вадазбору 69 км². Сярэдні нахіл воднай паверхні 1 м/км. Пачынаецца з балота Галага за 4 км на поўдзень ад вёскі Рубеж, вусце каля вёскі Пільшычы. На большым працягу цячэ праз лес. Вадазбор раўнінны.

## Літаратура 
* 
* 
* 
* Ліст картыN-35-84. Выданне 1982 г. Стан мясцовасці на 1979 г.

Катэгорыя:Рэкі Клічаўскага раёна
Катэгорыя:Рэкі Бялыніцкага раёна
Катэгорыя:Прытокі Друці
Парламенцкія выбары ў Чэхіі (2006)

thumb|300px|Участак для галасавання

**Парламенцкія выбары ў Чэхіі 2006 года** праходзілі 2 і 3 чэрвеня. На 200 месцаў Палаты дэпутатаў Чэхіі прэтэндавалі 27 партый. Выбары праходзілі па прапарцыйнай сістэме. Яўка выбаршчыкаў на выбарах склала 64,47%.

## Вынікі 
## Наступствы 
Па выніках выбараў у Чэхіі наступіў палітычны крызіс, звязаны з немагчымасцю сфарміраваць як левы, так і правы ўрад (левыя партыі ЧСДП — КПЧМ і правацэнтрысцкія ГДП — ХДС-ЧНП — Зялёныя кантралявалі па 100 месцаў). Хоць урэшце прэзідэнт краіны Вацлаў Клаус прызначыў прэм'ер-міністрам Мірака Топаланека ад ГДП, кіруючы кабінет міністрам знаходзіўся ў вельмі хісткім становішчы.

## Спасылкі 
* Выбары на сайце volby.cz

Катэгорыя:Выбары ў Чэхіі
Катэгорыя:Выбары 2006 года
Катэгорыя:Чэрвень 2006 года
Катэгорыя:2006 год у Чэхіі
Дзюсакен

**Дзюсакен** () — раз’езд у Барадуліхінскім раёне Усходне-Казахстанскай вобласці Казахстана. Уваходзіць у склад Бель-Агачскай сельскай акругі. Код КАТА — 633835600.

## Насельніцтва 
У 1999 годзе насельніцтва раз’езда складала 72 чалавекі (41 мужчына і 31 жанчына). Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у раз’ездзе пражывалі 64 чалавекі (34 мужчыны і 30 жанчын).

## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Барадуліхінскага раёна
Умурзак (Усходне-Казахстанская вобласць)

**Умурзак** () — сяло ў Барадуліхінскім раёне Усходне-Казахстанскай вобласці Казахстана. Уваходзіць у склад Бель-Агачскай сельскай акругі. Код КАТА — 633835900.

## Насельніцтва 
У 1999 годзе насельніцтва сяла складала 75 чалавек (35 мужчын і 40 жанчын). Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у сяле пражываў 21 чалавек (15 мужчын і 6 жанчын).

## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Барадуліхінскага раёна
Карастэлі (Усходне-Казахстанская вобласць)

**Карастэлі** () — сяло ў Барадуліхінскім раёне Усходне-Казахстанскай вобласці Казахстана. Адміністрацыйны цэнтр Бакінскай сельскай акругі. Знаходзіцца прыкладна за 37 км на поўнач ад раённага цэнтра, сяла Барадуліха. Код КАТА — 633837100.

## Насельніцтва 
У 1999 годзе насельніцтва сяла складала 1063 чалавекі (517 мужчын і 546 жанчын). Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у сяле пражывалі 609 чалавек (284 мужчыны і 325 жанчын).

## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Барадуліхінскага раёна
Аул (Усходне-Казахстанская вобласць)

**Аул** () — станцыя ў Барадуліхінскім раёне Усходне-Казахстанскай вобласці Казахстана. Уваходзіць у склад Бакінскай сельскай акругі. Код КАТА — 633837200.

## Насельніцтва 
У 1999 годзе насельніцтва станцыі складала 991 чалавек (467 мужчын і 524 жанчыны). Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у населеным пункце пражывалі 803 чалавекі (394 мужчыны і 409 жанчын).

## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Барадуліхінскага раёна
Тарск (Усходне-Казахстанская вобласць)

**Тарск** () — сяло ў Барадуліхінскім раёне Усходне-Казахстанскай вобласці Казахстана. Уваходзіць у склад Бакінскай сельскай акругі. Код КАТА — 633837700.

## Насельніцтва 
У 1999 годзе насельніцтва сяла складала 117 чалавек (63 мужчыны і 54 жанчыны). Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у сяле пражывалі 67 чалавек (36 мужчын і 31 жанчына).

## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Барадуліхінскага раёна
Дзмітрыеўка (Усходне-Казахстанская вобласць)

**Дзмітрыеўка** () — сяло ў Барадуліхінскім раёне Усходне-Казахстанскай вобласці Казахстана. Адміністрацыйны цэнтр Дзмітрыеўскай сельскай акругі. Знаходзіцца прыкладна за 9 км на паўночны захад ад раённага цэнтра, сяла Барадуліха. Код КАТА — 633843100.

## Насельніцтва 
У 1999 годзе насельніцтва сяла складала 1330 чалавек (636 мужчын і 694 жанчыны). Паводле дадзеных перапісу 2009 года, у сяле пражывалі 1188 чалавек (576 мужчын і 612 жанчын).

## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Барадуліхінскага раёна