open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Нансук

для лэдзі з найтонкага нансуку. 1840]]
**Нансук** () — тонкая і трывалая адбеленая баваўняная тканіна палатнянага перапляцення з тонкай высакаякаснай пражы. Валодае гладкай паверхняй і шаўкавістым бляскам. Часам выпускаецца з тэкстыльным арнаментам у палоску або клетку. Разнавіднасць мусліну. Пераважна выкарыстоўваецца для пашыву бялізны. Назва паходзіць з хіндзі, у беларускую мову тэрмін прыйшоў праз французскую.

Першапачаткова выпускаўся з імпартаванай з Англіі баваўнянай сыравіны. Пасля Вайны за незалежнасць у Паўночнай Амерыцы Расійская імперыя закупляла бавоўну адтуль, у сувязі з чым распаўсюдзіліся баваўняныя тканіны з «амерыканскімі назвамі», напрыклад, «луізіяна». З далучэннем да Расійскай імперыі Сярэдняй Азіі баваўняныя тканіны патаннелі і бялізна з нансуку стала даступна насельніцтву з сярэднім дастаткам. Кофтачкі з нансуку згадваюцца ў рамане Л. М. Талстога «Ганна Карэніна».

## Літаратура 
* Андреева Р. П. Нансук // Энциклопедия моды. — СПб.: Издательство «Литера», 1997. — С. 256. — ISBN 5-86617-030-2.
* Нансук // Товарный словарь / И. А. Пугачёв (главный редактор). — М.: Государственное издательство торговой литературы, 1959. — Т. VI. — Стб. 52.
* 
* 
* Нансук // Товарный словарь / И. А. Пугачёв (главный редактор). — М.: Государственное издательство торговой литературы, 1958. — Т. V. — Стб. 52.

Катэгорыя:Баваўняныя тканіны
Оксфард (значэнні)

**Оксфард** — шматзначны тэрмін.

* Оксфард — горад у Вялікабрытаніі
* Оксфард — горад у штаце Агая ў ЗША
* Оксфард (Пенсільванія)
* Оксфард — від тканін
Нанка

**Нанка** (ад назвы кітайскага горада Нанкін) — трывалая баваўняная тканіна, як правіла, буравата-жоўтага колеру. Выкарыстоўваецца для вырабу наждачнага палатна і пры пашыве футравых вырабаў, галаўных убораў. Зроблены з нанкі — на́нкавы.

 у зборніку «Таваразнаўства сырых прадуктаў і мануфактурных вырабаў» пісаў, што нанку вырабляюць з бавоўніка сорту *Gossypium religiosum*, прыродны яе колер не пагаршаецца з часам і пры мыцці. Таксама ён пісаў, што ў Манчэстэры, у прырэйнскай Прусіі і ў Саксоніі для афарбоўкі нанкі выкарыстоўваюць вокіс жалеза.

Н. Сасніна, І. Шангіна ў ілюстраванай энцыклапедыі «Рускі традыцыйны касцюм» пішуць, што нанка выраблялася «на трох рамізках» саржавым перапляценнем. У XIX стагоддзі нанка была адной з самых танных тканін, якія выпускаліся рускімі фабрыкамі.

## У культуры 
У рускай класічнай літаратуры нанкавае адзенне часта згадваецца ў XIX стагоддзі: у Льва Талстога ў «Вайне і міры», у Гогаля ў «», у Тургенева ў «» і «», а таксама ў Дастаеўскага ў «Злачынстве і пакаранні».

## Крыніцы 
## Літаратура 
* Андреева Р. П. Нанка // Энциклопедия моды. — СПб.: Издательство «Литера», 1997. — С. 256. — .
* Нанка // Товарный словарь / И. А. Пугачёв (главный редактор). — М.: Государственное издательство торговой литературы, 1959. — Т. VI. — Стб. 51—52.
* *Соснина Н., Шангина И.* Русский традиционный костюм. Иллюстрированная энциклопедия. — : «Искусство-СПБ», 2006 (або пазнейшыя перавыданні). — Стр. 396.

## Спасылкі 
* 
* Товаровѣдѣніе сырыхъ продуктовъ и мануфактурныхъ издѣлій. // Составилъ Ф. Лесгафтъ. — ; : Изд. М. О. Вольфа. — 1875. Изданіе второе. — Том 1. — Стр. 252.
* *Муллер Н.* Жаконет, шанжан и другие. — журнал «Наука и жизнь» 1984, № 10. Стр. 133.
* Р. М. Кирсанова. Нанка // Костюм в русской художественной культуре 18 — первой половины 20 вв.: Опыт энциклопедии / под ред. Т. Г. Морозовой, В. Д. Синюкова. — М.: Большая Российская энциклопедия, 1995. — С. 186. — 383 с.: ил. с. — 50 000 экз. — ISBN 5-85270-144-0.
* 

Катэгорыя:Баваўняныя тканіны
Дымка (Чарнавіцкая вобласць)

**Дымка** (, ) — вёска ў Глыбоцкім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Глыбоцкага раёна (Украіна)
Оксфард (тканіна)

**Оксфард** () — від тканіны, традыцыйна выкарыстоўванай для пашыву мужчынскіх кашуль. Выконваецца ткацкім перапляценнем «». Існуе вялікая колькасць цалкам розных тканін, якія распаўсюджваюцца пад гандлёвай маркай «Оксфард»; іх не варта блытаць з класічнай тканінай дадзенага тыпу.

Тканіна оксфард (Oxford) дзеліцца на некалькі відаў у залежнасці ад таўшчыні ніткі, якая ляжыць у аснове палатна: 210den, 240den, 300den, 420den, 600den. Для вырабу чахлоў-тэнтаў для аўтамабіляў, матацыклаў, скутэраў, квадрацыклаў, снегаходаў, гідрацыклаў, прымяняецца тканіна 240-300den пры стаяначным захоўванні. Для транспарціроўкі тэхнікі (квадрацыклаў, снегаходаў, гідрацыклаў) выкарыстоўваецца больш шчыльны поліэстэр 600den, каб пазбегнуць разрыву чахла пры перавозцы.

Тканіны оксфард выкарыстоўваюцца ў вытворчасці тэнтаў, намётаў, полагаў, заплечнікаў, абутку, сумак, спецадзення і спецназаўскага адзення.

Гэтая тканіна была названая ў гонар англійскага горада Оксфард, дзе яе стварыў фламандскі ткач, вымушаны іміграваць у Англію пасля адмены Нанцкага эдыкта, у 1685 годзе. Зрэшты, у іншай крыніцы згадваецца, што яе стваральнікам быў шатландскі драпіроўшчык XX стагоддзя, які прадаваў баваўняныя тканіны, кожная з якіх насіла назву буйных універсітэтаў: Гарварда, Кембрыджа, Еля і Оксфарда.

## Структура 
Дадзеная тканіна мае тып пляцення «» (: *basket* — кошык, *weave* — пляценне), якое таксама называюць «панамскім пляценнем».

Шчыльнасць оксфарда абумоўлена таўшчынёй ніткі, якая пазначаецца ў den (дэнье). Чым больш d, тым таўсцей нітка выкарыстоўваецца пры вытворчасці, тым больш выразная структура оксфарда. Прапанаваныя разнавіднасці оОксфарда: 210den, 240den, 300den, 420den, 600den.

Пакрыццё: PU (поліўрэтан) — Унутранае бясколернае пакрыццё, якое забяспечвае воданепранікальнасць і ветраахоўныя ўласцівасці тканіны. Валодае устойлівасцю да арганічных растваральнікаў. Водатрываласць тканіны з PU пакрыццём вар’іруецца ад 200 да 5000 мм воднага слупа.

Вынік выпрабаванняў: Разрыўная нагрузка для розных відаў Оксфарда — 80-160 кгс (пры норме не менш за 50 кгс) па аснове, 45-120 кгс (пры норме не менш за 30 кгс) па ўтку. Водатрываласць для розных PU пакрыццяў — 450 мм; 800 мм; 1000 мм; 3000 мм воднага слупа. Марозаўстойлівасць — оксфард PU (-60 °C).

## Разнавіднасці 
* Пінпойнт *(Pinpoint)* — рагожка, у якой рапарт па аснове і ўтку роўны або больш 6.
* Роял Оксфард *(Royal Oxford)* — выконваецца з больш якаснай пражы.

Разнавіднасці PU пакрыццяў (водатрываласць у мм вадзянога слупа):

* 200—300 мм — для звычайнага адзення (забяспечвае мінімальную абарону);
* 400—500 мм — для звычайнага адзення (пачынае змакаць на згінах праз 1 гадзіну);
* 800 мм — спецвопратка для працы ў вільготных умовах;
* 1000-3000 мм — для тэнтаў на аўтамабілі, чахлы на матацыклы, скутары, снегаходы, квадрацыклы, гідрацыклы і намёткі.

## Літаратура 
* Андреева Р. П. Оксфорд // Энциклопедия моды. — СПб.: Издательство «Литера», 1997. — С. 264. — ISBN 5-86617-030-2.

Катэгорыя:Тканіны
Ірпінская дэкларацыя

**Ірпінская дэкларацыя** () — палітычны саюз паміж легіёнам «Свабода Расіі», Нацыянальнай рэспубліканскай арміяй і Рускім добраахвотніцкім корпусам, утвораны 31 жніўня 2022 года.

## Гісторыя 
Дэкларацыя была падпісаная 21 жніўня 2022 года ва ўкраінскім горадзе Ірпінь, дзе раней ішла бітва, дзе 3000 украінскіх абаронцаў у жорсткай гарадской сутычцы стрымлівалі штурм 30000 расійскіх нападнікаў. Дэкларацыя ўтварыла кааліцыю паміж Легіёнам «Свабода Расіі», Нацыянальнай рэспубліканскай арміяй і Рускім добраахвотніцкім корпусам, а таксама быў створаны сумесны палітычны цэнтр з мэтай прадстаўлення іх інтарэсаў перад дзяржаўнымі ўладамі розных краін і арганізацыі агульнай інфармацыйнай палітыкі, яго ўзначаліў расійскі палітык Ілля Панамароў. Паводле ацэнак *Kyiv Post*, на момант падпісання аб’яднаныя сілы налічвалі 1000 салдат. Пасля падпісання дакумента адбылася прэс-канферэнцыя, на якой лідары абмеркавалі змест дакумента. Сярод спікераў — Ілля Панамароў, галоўны рэдактар *After Tomorrow* Раман Папкоў, пісьменнік Аляксей Талкачоў, лідар «Гавары гучна» Андрэй Сідзельнікаў і Андрэй Іларыёнаў. Іх адзіная мэта:
«разгром расійскай арміі ва Украіне, вызваленне Данбаса і Крыма, а таксама знішчэнне пуцінскага рэжыму і яго рэшткаў».

## Гл. таксама 
* Полк Каліноўскага
* Беларускі полк «Пагоня»
* Тактычная група «Беларусь»

## Зноскі 
Катэгорыя:Арганізацыі, заснаваныя ў 2022 годзе
Мечыслаў Багдановіч

**Мечыслаў Багдановіч** (? — 1956) — землеўласнік.

## Біяграфія 
Паходзіў са шляхецкага роду Багдановічаў герба «Багорыя». Сын Отана Багдановіча і Марыі з Тукалаў. Меў братоў Ігнацыя і Юзафа, які пасля смерці бацькі дасталіся Арпа і Мацькаўцы адпаведна.

Разам з Аляксандрам Любанскім, сваяком Ігнаціем Тукалам з Асцюковічаў і родным братам Ігнаціем Багдановічам з Арпы ўваходзілі ў праўленне будаўнічага камітэта касцёла ў Вілейцы.

Вельмі рана ад сухотаў памерла яго дачка Ванда, якую ён усімі сіламі ратаваў, возячы на лячэнне нават у Аўстрыю. Але гэта не памагло. Як распавядаюць вяскоўцы, па чутках пакінула яго і жонка, перайшоўшы жыць да пана Бароўскага з Лукаўца.

З пачаткам Другой сусветнай вайны ў 1939 годзе Мечыслаў разам з дочкамі Марысяй і Рэняй паспеў выехаць з Абадоўцаў спачатку да Вільні, а адтуль — у Польшчу. Пасля вайны Мечыслаў Багдановіч жыў у Гданьску, шмат хварэў і памёр у 1956 годзе. Пахаваны ён на каталіцкіх могілках у Гданьску.

## Сям’я 
У шлюбе з Ганнай з Фалькоўскіх. Дзеці:
* Ванда
* Рэня. Даволі часта хварэла і памерла пасля вайны ў Польшчы ў вельмі цяжкіх пакутах.
* Марыся. Выйшла замуж за Яна Дэмбінскага, але дзяцей у яе не было. Разам з мужам, дзякуючы яго арыстакратычнаму паходжанню, змаглі падчас вайны дастаць візу ў Італію і выехаць з акупаванай Варшавы. Затым яны перабраліся ў ЗША.

Мечыслаў
Сезон 2013 ЖФК Бабруйчанка

У 2013 годзе жаночы футбольны клуб «Бабруйчанка» з Бабруйска прымаў удзел у двух афіцыйных турнірах на рэспубліканскім узроўні:
* Чэмпіянат Беларусі 2013 (2 месца),
* Кубак Беларусі 2013 (фіналіст).

## Склад каманды 
## Спасылкі 
* FK BOBRUICHANKA BOBRUISK

2013
Бабруйчанка
Катэгорыя:2013 год у Бабруйску
Ніжняя Таўда

**Ніжняя Таўда** () — сяло ў Цюменскай вобласці Расіі. Адміністрацыйны цэнтр Ніжнеўдзінскага раёна. Паселішча заснавана ў 1620 годзе як Таўдзінская слабада мітрапаліта Табольскага. Таўдзінскае на рацэ Таўда адзначана на карце С. У. Рэмезава 1701 года.

Да 1917 года уваходзіла ў Цюменскі павет Табольскай губерні. У 1965 годзе атрыманы статус пасёлка гарадскога тыпу. У 1991 годзе пасёлак пераўтвораны ў сельскі населены пункт.
## Насельніцтва 
Катэгорыя:Населеныя пункты Цюменскай вобласці
Катэгорыя:Населеныя пункты, заснаваныя ў 1620 годзе
Упорава

**Упорава** () — сяло ў Цюменскай вобласці Расіі. Адміністрацыйны цэнтр Упораўскага раёна і Упораўскага сельскага паселішча. Размешчана на беразе ракі Упораўка (раней называлася Чорная, Чарнушка) за 4 км ад яе ўпадзення ў раку Табол. За 139 км ад Цюмені.
## Насельніцтва 
Катэгорыя:Населеныя пункты Цюменскай вобласці
Абдул аль-Салам аль-Хілаль

**Абдул аль-Салам аль-Хілаль** (нар. 30 студзеня 1968 альбо 21 чэрвеня 1971) — грамадзянін Емена, які па падазрэнні ў тэрарыстычнай дзейнасці ўтрымліваўся ў турме Гуантанама.

## Біяграфія 
Абдул аль-Салам аль-Хілаль нарадзіўся ў горадзе Сана.

19 верасня 2002 года падчас камандзіроўкі ў Каіры схоплены спецслужбамі. Паводле Human Rights Watch, наступныя васемнаццаць месяцаў яго лёс быў невядомы, але як высветлілася потым, аль-Хілаль утрымліваецца ў амерыканскай турме Гуантанама, куды прыбыў 20 верасня 2004 года. У рассакрэчаных гутарках са сваім адвакатам вязень распавёў, што перад тым яго два месяцы ўтрымлівалі ў Баку (Азербайджан) і 16 месяцаў на сакрэтных базах у Афганістане, у тым ліку ў Солт-Піт. У зняволенні аль-Хілаль удзельнічаў у галадоўцы, якая прывяла да пагаршэння яго здароўя.

Як заявілі амерыканскія вайскоўцы, мужчына верагодна складаўся ў Аль-Каідзе.

8 чэрвеня 2021 года затрыманаму была ўхвалена перадача з Гуантанама ў іншыю краіну.

## Сям’я 
Аль-Хілаль меў чатырох дзяцей.

У 2008 годзе адміністрацыя Гуантанама пачала дазваляць паслухмяным палонным штогадовы тэлефонны званок дадому. Аль-Хілаль скарыстаўся такой магчымасцю і патэлефанаваў двум сваім сынам. Як пісала выданне The Yemen Post, праз два дні яны нечакана памерлі. Еменскія газеты потым паведамілі, што яны загінулі ў сваім доме, гуляючы з ручной гранаты.

## Спасылкі 
* Anger in Yemen Over Halt to Release of Cleared Guantánamo Prisoners Andy Worthington
* UN Secret Detention Report (Part Two): CIA Prisons in Afghanistan and Iraq Andy Worthington

Катэгорыя:Затрыманыя прывіды
Сладкова (Цюменская вобласць)

**Сладкова** () — сяло, адміністрацыйны цэнтр Сладкоўскага раёна і Сладкоўскага сельскага паселішча Цюменскай вобласці Расіі. Сяло размешчана паміж азёрамі Салёнае і Прэснае за 400 км ад абласнога цэнтра. Яго плошча складае 4,025 км.
## Насельніцтва 
## Вядомыя ўраджэнцы і жыхары 
* Рыгор Піліпавіч Клікушын (1921—2014) — беларускі мастак-графік.

Катэгорыя:Населеныя пункты Цюменскай вобласці
Ісецкае (Цюменская вобласць)

**Ісе́цкае** (таксама Ісе́цк; ) — сяло ў Цюменскай вобласці Расіі, цэнтр Ісецкага раёна. Размешчана ў паўднёвай частцы Турынскай раўніны, на рацэ Ісець (прыток Табола), за 72 км на поўдзень ад Цюмені і за 68 км на паўднёвы захад ад чыгуначнай станцыі Ялутараўск. 
## Насельніцтва 
Катэгорыя:Населеныя пункты Цюменскай вобласці
Катэгорыя:Населеныя пункты, заснаваныя ў 1650 годзе
Стрататып

**Стрататы́п** — пэўным разрэз (адзіны або складовы) адкладаў стратыграфічнага падраздзялення (стратона), указаны і апісаны ў якасці эталоннага. Дазваляе вызначыць аб’ём, межы, літалагічныя і палеанталагічныя характарыстыкі падраздзялення.
скага перыяду (агаленне даламітавай тоўшчы ў Энарама Крык, Паўднёвая Аўстралія). Бачны месцы адбору проб]]

Адрозніваюць наступныя стрататыпы:
* *галастрататып* (першасны стрататып) — устанаўліваецца аўтарам стратыграфічнага падраздзялення адначасова з устанаўленнем самога падраздзялення;
* *лектастрататып* (абраны стрататып) — выбіраецца ў тых выпадках, калі першасны стрататып не быў паказаны аўтарам падраздзялення;
* *неастрататып* (новы стрататып) — выбіраецца, калі першасны стрататып з якіх-небудзь прычын стаў недаступным для параўнання і вывучэння (напрыклад, у сувязі са знішчэннем агаленняў, затапленнем).

*Складовым стрататыпам* называецца сукупнасць разрэзаў, размешчаных у рамках стрататыповай мясцовасці, якія складаюць разам поўны тыповы разрэз пэўнага стратона. Яго варыянтам з’яўляецца *арэальны стрататып* — сукупнасць разрэзаў, якія размешчаны ў рамках стрататыповай мясцовасці і забяспечваюць вызначэнне ўзроставай паслядоўнасці слаёў і межаў дадзенага падраздзялення як стратыграфічнымі, так і геамарфалагічнымі метадамі. *Гіпастрататып* (другасны, дадатковы стрататып) — дадаткова абраны разрэз, які валодае больш выразнымі, у параўнанні з галастрататыпам, асаблівасцямі (больш даступны і лепш ахарактарызаваны). *Парастрататып* — разрэз, які быў выкарыстаны аўтарам пры першапачатковым вызначэнні галастрататыпа з мэтай дапаўнення яго характарыстыкі. *Стрататып стратыграфічнай мяжы* (лімітатып) — абраны ў якасці эталоннага разрэз, у якім фіксуецца становішча ніжняй мяжы стратона.

Кожнае стратыграфічнае падраздзяленне можа мець толькі адзін стрататып. У Міжнароднай стратыграфічнай шкале ўсе падраздзяленні павінны мець стрататып мяжы ў форме «глабальнага стратратапічнага разрэзу і кропкі» (GSSP), калі ў разрэзе паказана канкрэтнае месца ніжняй мяжы падраздзялення (так званы «залаты цвік»). Апублікаванне апісання стрататыпа — абавязковая ўмова валіднасці большасці катэгорый стратыграфічных падраздзяленняў.

## Крыніцы 
## Літаратура 
* 
* Стратотип // Горная энциклопедия: [в 5 томах] / Гл. ред. Е. А. Козловский. — М.: «Советская энциклопедия», 1991. — Т. 5. СССР — Яшма. — 541 с. — 44 126 экз. — ISBN 5-85270-007-X.
* Геологический словарь: в 2-х томах. / Под редакцией К. Н. Паффенгольца и др. — М.: Недра, 1978.
* 
* 
* 
* 

## Спасылкі 
* Стратотип // Усерасійскі навукова-даследчы геалагічны інстытут імя А. П. Карпінскага
* Global Boundary Stratotype Section and Points // International Commission on Stratigraphy
* Chapter 4. Stratotypes and Type Localities // International Commission on Stratigraphy

Катэгорыя:Стратыграфія
Катэгорыя:Геалагічныя помнікі прыроды
Вялікае Сарокіна

**Вялікае Сарокіна** () — сяло ў Цюменскай вобласці Расіі. Адміністрацыйны цэнтр Сарокінскага раёна і Сарокінскага сельскага паселішча. Размешчана на беразе ракі Ік за 59 км ад чыгуначнай станцыі Ішым (на лініі Цюмень — Омск). 
## Насельніцтва 
Катэгорыя:Населеныя пункты Цюменскай вобласці
Катэгорыя:Населеныя пункты, заснаваныя ў 1762 годзе
Вікулава (Цюменская вобласць)

**Вікулава** () — сяло ў Цюменскай вобласці Расіі. Адміністрацыйны цэнтр Вікулаўскага муніцыпальнага раёна. У сяле функцыянуе бальніца. Дзейнічаюць 2 сярэднеадукацыйныя школы і 3 дзіцячыя садкі.

Свята-Троіцкі храм 1820 года пабудовы.
## Насельніцтва 
Катэгорыя:Населеныя пункты Цюменскай вобласці
Бярдзюжжа (Цюменская вобласць)

**Бярдзюжжа** () — сяло, адміністрацыйны цэнтр Бярдзюжскага сельскага паселішча і Бярдзюжскага раёна Цюменскай вобласці Расіі. Бярдзюжжа размешчана на берагах двух невялікіх азёр — Малое і Вялікае Бярдзюжжа. Праз сяло праходзіць новая аўтадарога трасы Р254 «Іртыш» Курган — Ішым — Омск, у аб’езд казахстанскага ўчастка старой трасы. Адлегласць да Цюмені — 284 км, Ішыма — 90 км. 
## Насельніцтва 
Катэгорыя:Населеныя пункты Цюменскай вобласці
Да цуду

«**Да цуду**» () — амерыканскі драматычны фільм 2012 года, пастаўлены рэжысёрам Тэрэнсам Малікам па ўласным сцэнарыі. Галоўныя ролі ў фільме выканалі Бен Афлек, Вольга Курыленка, Рэйчэл Мак-Адамс і Хаўер Бардэм.

## Сюжэт 
Аповед вядзецца пра закаханую пару — Ніла і Марыну. Пасля наведвання Мон-Сен-Мішэля яны адчуваюць крызіс стасункаў: Марына, усумніўшыся ў пачуццях Ніла, заводзіць палюбоўніка. Вярнуўшыся ў Аклахому, яны звяртаюцца да святара па дапамогу, але і ён перажывае ўнутраную барацьбу.

## Акцёрскі склад 
* Бен Афлек — *Ніл*
* Вольга Курыленка — *Марына*
* Рэйчэл Мак-Адамс — *Джэйн*
* Хаўер Бардэм — *айцец Куінтана*
* Чарлз Бэйкер — *Чарлз*
* Раміна Мандэла — *Ганна*

## Узнагароды 
Паводле рэсурса «*Internet Movie Database*» фільм быў адзначаны 6 кінаўзнагародамі і яшчэ 9 намінацыямі.

## Зноскі 
## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Фільмы-драмы 2012 года
Катэгорыя:Фільмы-меладрамы 2012 года
Катэгорыя:Фільмы ЗША 2012 года
Катэгорыя:Фільмы-драмы ЗША
Катэгорыя:Фільмы-меладрамы ЗША
Катэгорыя:Фільмы на англійскай мове
Катэгорыя:Фільмы на французскай мове
Катэгорыя:Фільмы на іспанскай мове
Катэгорыя:Фільмы на італьянскай мове
Катэгорыя:Фільмы на рускай мове
Катэгорыя:Фільмы пра Францыю
Катэгорыя:Фільмы пра Парыж
Катэгорыя:Фільмы пра ЗША
Катэгорыя:Фільмы, знятыя ў Францыі
Катэгорыя:Фільмы, знятыя ў Парыжы
Катэгорыя:Фільмы, знятыя ў ЗША
Катэгорыя:Фільмы Тэрэнса Маліка
Катэгорыя:Фільмы па сцэнарыях Тэрэнса Маліка
Катэгорыя:Фільмы, музыку да якіх напісаў Ханан Таўншэнд
Арамашава

**Арамашава** () — сяло ў Цюменскай вобласці Расіі, адміністрацыйны цэнтр Арамашаўскага раёна і Арамашаўскага сельскага паселішча. Размешчана на паўднёвы ўсход ад Цюмені на рацэ Вагай, якая з’яўляецца прытокам Іртыша. За 175 км (па прамой), 255 км (па трасе) ад Цюмені. 
## Насельніцтва 
Катэгорыя:Населеныя пункты Цюменскай вобласці
Катэгорыя:Населеныя пункты, заснаваныя ў 1630 годзе
Шатой

**Шатой** (, ) — сяло на поўдні Чачэнскай Рэспублікі. Адміністрацыйны цэнтр Шатойскага раёна.

Адміністрацыйны цэнтр муніцыпальнага ўтварэння «Шатойскае сельскае паселішча». Знаходзіцца ў паўднёвай частцы рэспублікі, на правым беразе ракі Аргун, у Аргунскай цясніне. За 57 км ад сталіцы — горада Грозны. Насельніцтва — 2953 чалавекі (2010).

Катэгорыя:Населеныя пункты Чачні
Шалкаўская

**Шалкаўская** (, , таксама ) — горад (з 2024) у Чачэнскай Рэспубліцы. Адміністрацыйны цэнтр Шалкаўскога раёна. Утварае Шалкаўскае гарадское паселішча. Насельніцтва —  (2021) Утварае Шалкаўскае гарадское паселішча.

З 2000 года ў станіцы на сталай аснове дыслакуюцца часці 46-й асобнай брыгады аператыўнага прызначэння ўнутраных войск МУС РФ.

У снежні 2008 года станіца адзначыла 290-годдзе.

З 15 лютага 2024 года -- горад.

Катэгорыя:Гарады Чачні
Катэгорыя:Населеныя пункты, заснаваныя ў 1718 годзе
Казанскае (Казанскі раён)

**Казанскае** () — сяло (у 1970—1991 гадах — пасёлак гарадскога тыпу) у Цюменскай вобласці Расіі, адміністрацыйны цэнтр Казанскага раёна і Казанскага сельскага паселішча. Размешчана на беразе ракі Алабуга, за 55 км ад чыгуначнай станцыі Ішым (на лініі Цюмень — Омск). 
## Насельніцтва 
Катэгорыя:Населеныя пункты Цюменскай вобласці
Хімой

**Хімой** (, ) — сяло ў Чачэнскай Рэспубліцы. Адміністрацыйны цэнтр Шаройскага раёна. Утварае муніцыпальнае ўтварэнне «Хімойскае сельскае паселішча», як адзіны населены пункт у яго складзе. Насельніцтва — 351 чалавек (2021).

Размешчана ў паўднёвай частцы рэспублікі, на правым беразе ракі Шарааргун, каля ўпадзення ў яе левага прытоку Цэсіях. Знаходзіцца за 115 км на паўднёвы ўсход ад горада Грозны.

Бліжэйшыя населеныя пункты: на паўночным усходзе — сяло Кіры, на паўднёвым захадзе — сяло Хакмадай, на паўднёвым усходзе — сяло Чайры, на поўначы — сяло Дай.

Катэгорыя:Населеныя пункты Чачні
Кунгуртуг

**Кунгуртуг** (, ) — сяло, адміністрацыйны цэнтр Тэрэ-Хольскага кажууна Рэспублікі Тыва. Заснавана ў 1949 годзе. Размешчана на рацэ Кунгур-Тук, недалёка ад яе ўпадзення ў возера Тэрэ-Холь. Насельніцтва — 1580 чалавек (2020).

Катэгорыя:Населеныя пункты Тывы
Таора-Хем

**Таора-Хем** — сяло, адміністрацыйны цэнтр Таджынскага кажууна Рэспублікі Тыва. У Таора-Хеме размешчана адміністрацыя запаведніка Азас. Размешчана ў Таджынскай катлавіне, на рацэ Бій-Хем, пры ўпадзенні ў яго ракі Таора-Хем, за 306 км на паўночны ўсход ад Кызыла. Клімат Таора-Хема рэзка кантынентальны. Насельніцтва — 3264 чалавекі (2021).

Катэгорыя:Населеныя пункты Тывы
Хову-Аксы

**Хову-Аксы** (, ) — сяло, цэнтр Чэды-Хольскага кажууна Рэспублікі Тыва. Размешчана на рацэ Элегест, за 115 км на паўднёвы захад ад Кызыла. У 1956—2005 гадах — пасёлак гарадскога тыпу. Насельніцтва — 3612 чалавек (2021).

З 1970 па 1991 год у Хову-Аксы працаваў буйны прамысловы камбінат «Тувакобальт», які вырабляў медна-нікель-кобальтавы канцэнтрат. У маі-чэрвені 1990 года ў Хову-Аксы адбыліся сутыкненні на міжэтнічнай глебе.

Катэгорыя:Населеныя пункты Тывы
Уват (Цюменская вобласць)

**Уват** () — сяло ў Цюменскай вобласці Расіі, адміністрацыйны цэнтр Увацкага раёна. Адміністрацыйны цэнтр і адзіны населены пункт Увацкага сельскага паселішча. Сяло размешчана на левым беразе Іртыша, за 116 км на паўночны ўсход ад горада Табольск. 
## Насельніцтва 
Катэгорыя:Населеныя пункты Цюменскай вобласці
Катэгорыя:Населеныя пункты, заснаваныя ў 1628 годзе
Нажай-Юрт

**Нажай-Ю́рт** (, ) — сяло ў Чачэнскай Рэспубліцы. Адміністрацыйны цэнтр Нажай-Юртаўскага раёна. Утварае муніцыпальнае ўтварэнне Нажай-Юртаўскае сельскае паселішча. Знаходзіцца ва ўсходняй частцы Чачні, па абодвух берагах ракі Ямансу, за 90 км на паўднёвы ўсход ад горада Грозны і за 25 км на паўднёвы захад ад Хасавюрта.

Бліжэйшыя населеныя пункты: на поўначы — сёлы Балансу і Ямансу, на паўночным усходзе — вёскі Чапаева і Навалакскае, на паўднёвым усходзе — сяло Чурч-Ірзу, на поўдні — сёлы Більты і Мехкешты, на паўднёвым захадзе — сёлы Ішхой, Рагун-Кажа і Айці-Мохк, на захадзе — сяло Беці-Мохк і на паўночным захадзе — сяло Новы Замай-Юрт.

## Вядомыя ўраджэнцы і жыхары 
* Залімхан Анварбегавіч Дундараў, беларускі хірург

Катэгорыя:Населеныя пункты Чачні
Парусіна

парусіны ў суднаходстве]]
**Парусіна** — цяжкая шчыльная тканіна з натуральнай пражы: лён, каноплі, джут або так званая паўльняная (лён і бавоўна). У цяперашні час дапускаюць даданне сінтэтычных валокнаў.

Парусіна з канопляў мае высокую трываласць, адштурхвае вільгаць, не псуецца ад марской вады. У эпоху паруснага флоту парусіна з’яўлялася стратэгічным таварам. Значэнне парусіны ўзмацнілася з XV стагоддзя са з’яўленнем буйных флатылій і адкрыццём марскіх шляхоў у Індыю і Амерыку. У канцы XIX стагоддзя, у сувязі з укараненнем паравога флоту, патрэба ў парусіне знізілася, да з’яўлення сінтэтычных матэрыялаў яе шырока ўжывалі для пашыву непрамакальных плашчоў, джынсаў, спецвопраткі,  і чахлоў для багажу. Мода на адзенне з парусіны (штармоўкі, вятроўкі, кеды) паўстала ў 1960-я гады і да гэтага часу не страціла актуальнасці.

Грубую, шчыльную парусіну, прасякнутую вогнетрывалымі або воданепрымальнымі і супрацьгніласнымі саставамі, называюць «брызент».

## Літаратура 
* Андреева Р. П. Парусина // Энциклопедия моды. — СПб.: Издательство «Литера», 1997. — С. 274. — ISBN 5-86617-030-2.
* Парусины // Товарный словарь / И. А. Пугачёв (главный редактор). — М.: Государственное издательство торговой литературы, 1959. — Т. VI. — Стб. 702—707.

## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Тканіны
Катэгорыя:Льняныя тканіны
Катэгорыя:Старонкі з недагледжанымі перакладамі
Эса (Камчацкі край)

**Эса** () — сяло ў Камчацкім краі Расіі, адміністрацыйны цэнтр Быстрынскага раёна. Утварае Эсаўскае сельскае паселішча. Размешчана ў сярэднім цячэнні ракі Быстрая. За 520 км ад Петрапаўлаўска-Камчацкага.
Лесанарыхтоўкі, паляванне, рыбалка, турызм (базы адпачынку на гарачых крыніцах, басейны, турыстычныя маршруты на сабачых запрэжках).
## Насельніцтва 
Катэгорыя:Населеныя пункты Камчацкага края
Сезон 2012 ЖФК Бабруйчанка

У 2012 годзе жаночы футбольны клуб «Бабруйчанка» з Бабруйска прымаў удзел у двух афіцыйных турнірах на рэспубліканскім узроўні:
* Чэмпіянат Беларусі 2012 (Чэмпіён),
* Кубак Беларусі 2012 (паўфінал).

## Склад каманды 
## Спасылкі 
* FK BOBRUICHANKA BOBRUISK

2012
Бабруйчанка
Катэгорыя:2012 год у Бабруйску
Катэгорыя:Чэмпіёнскія сезоны паводле жаночых футбольных клубаў Беларусі
Марыэта Яннаку

**Марыёры (Марыэта) Яннаку** (,  6 чэрвеня 1951, Еракіён, Грэцыя — 27 лютага 2022, Афіны, Грэцыя) — грэчаскі палітычны і дзяржаўны дзеяч. Член партыі Новая дэмакратыя. Дэпутат парламента Грэцыі з 2019 года. Раней — дэпутат Еўрапейскага парламента і член фракцыі Еўрапейскай народнай партыі (1984—1990, 1999—2000, 2009—2014), міністр адукацыі і рэлігій (2004—2007), міністр аховы здароўя (1990—1991).

## Біяграфія 
Нарадзілася 5 чэрвеня 1951 года ў вёсцы Еракіён у Лаконіі. Дачка Панаётыса Янакіса ().

Скончыла медыцынскую школу Афінскага ўніверсітэта.

У кастрычніку 1974 года была адной з заснавальнікаў моладзевай арганізацыі новай дэмакратыі (), з’яўлялася членам Выканаўчага камітэта. У 1979 годзе ўступіла ў партыю Новая дэмакратыя, з 1997 года — член Цэнтральнага Камітэта, з 1998 года — член выканаўчага камітэта. 29 ліпеня 2004 года на VI з’ездзе партыі абраная членам палітсавета партыі. У ліпені 2007 года пераабрана членам палітсавета на VII з’ездзе. У 1981—1984 гадах — саветнік прэзідэнта партыі.

Чатыры разы абіралася ў Еўрапейскі парламент. Упершыню была абраная па выніках выбараў 1984 года. Была членам фракцыі Еўрапейскай народнай партыі. Пераабрана на наступных выбарах, узначаліла групу новай дэмакратыі ў Еўрапейскім парламенце.

Пяць разоў абіралася ў парламент Грэцыі. Па выніках выбараў 1993 года ўпершыню абраная дэпутатам парламента Грэцыі. Пераабрана па выніках наступных выбараў 1996 года.

Па выніках выбараў у Еўрапейскі парламент 1999 года зноў абраная дэпутатам, узначаліла групу новай дэмакратыі ў Еўрапейскім парламенце. 4 верасня 2000 года яе змяніў Стаўрас Ксархакас.

Па выніках парламенцкіх выбараў 2000 года зноў абраная дэпутатам. Пераабрана па выніках наступных выбараў 2004 года.

11 красавіка 1990 года атрымала партфель міністра аховы здароўя ва ўрадзе Канстанцінаса Міцатакіса, выконвала абавязкі да 7 жніўня 1991 года. 10 сакавіка 2004 года атрымала партфель міністра адукацыі і па справах рэлігій у першым кабінеце Костаса Караманліса. У 2006 годзе па яе ініцыятыве парламент Грэцыі ухваліў закон аб стварэнні Афінскай мячэці. Увесну 2006 года абвясціла пра рэформу адукацыі, што выклікала масавыя пратэсты студэнтаў і выкладчыкаў. Сышла ў адстаўку 16 верасня 2007 года.

Па выніках выбараў у Еўрапейскі парламент 2009 года зноў абраная дэпутатам, узначаліла групу новай дэмакратыі ў Еўрапейскім парламенце.

Па выніках парламенцкіх выбараў 2019 года зноў абраная дэпутатам. З’яўляецца кіраўніком дэлегацыі парламента Грэцыі ў Парламенцкая асамблеі НАТА.

Валодала французскай, англійскай, іспанскай і нямецкай мовамі.

## Асабістае жыццё 
У 1983 годзе выйшла замуж за Панаётыса Куцыкоса (), у 1997 годзе развялася. Дачка — Зоі-Электра Куцыку (, нар. 19 снежня 1991).

## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Дэпутаты парламента Грэцыі
Рыцар кубкаў (фільм)

«**Рыцар кубкаў**» () — амерыканскі драматычны фільм 2015 года, пастаўлены рэжысёрам Тэрэнсам Малікам па ўласным сцэнарыі. Галоўныя ролі ў фільме выканалі Крысціян Бейл, Кейт Бланшэт і Наталі Портман.

## Сюжэт 
Сцэнарыст з Лос-Анджэлеса спрабуе разабрацца ў дзіўных падзеях, якія адбываюцца ў ягоным жыцці. Ён паспяховы ў сваёй кар’еры, але адчувае сябе лішнім у гэтым жыцці. З-за смерці брата ў яго ўзнікаюць праблемы ў адносінах з бацькам, таму большую частку часу ён праводзіць, бадзяючыся з адной багемнай вечарыны на іншую, пры гэтым кожны раз мяняючы жанчын. Любоўныя раманы адцягваюць яго ад штодзённага болю з-за страты блізкага чалавека. І кожная новая сустрэча, якая ўзнікае на яго шляху, набліжае яго да пошуку свайго месца ў свеце.

## Акцёрскі склад 
* Крысціян Бейл — *Рык*
* Кейт Бланшэт — *Нэнсі*
* Наталі Портман — *Элізабет*
*  — *Джозеф*
* Антоніа Бандэрас — *Тоніа*
* Фрыда Пінта — *Хелен*
*  — *Бары*
* Ізабель Лукас — *Ізабель*
*  — *Карэн*
*  — *Дэла*
* Армін Мюлер-Шталь — *Зетлінгер*
* 
* 
* 
* 
* 
* Каця Вінтэр — *Кейт*
*  — *сябар Рыка*
* 
*  — *Херб*
*  — *Гас*
* 
* Бен Кінгслі
* Сяргей Бадроў-старэйшы — *у ролі самога сябе*

## Узнагароды 
Паводле рэсурса «*Internet Movie Database*» фільм быў адзначаны 4 кінаўзнагародамі і яшчэ 9 намінацыямі.

## Крыніцы 
## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Фільмы-драмы 2015 года
Катэгорыя:Фэнтэзійныя фільмы 2015 года
Катэгорыя:Фільмы-меладрамы 2015 года
Катэгорыя:Фільмы ЗША 2015 года
Катэгорыя:Фільмы-драмы ЗША
Катэгорыя:Фэнтэзійныя фільмы ЗША
Катэгорыя:Фільмы-меладрамы ЗША
Катэгорыя:Фільмы на англійскай мове
Катэгорыя:Фільмы на нямецкай мове
Катэгорыя:Фільмы на іспанскай мове
Катэгорыя:Фільмы на сербскай мове
Катэгорыя:Фільмы Тэрэнса Маліка
Катэгорыя:Фільмы па сцэнарыях Тэрэнса Маліка
Катэгорыя:Фільмы, музыку да якіх напісаў Ханан Таўншэнд
Ігнацій Багдановіч

**Ігнацій Багдановіч** ( — ?) — дзяржаўны службовец.

## Біяграфія 
Паходзіў са шляхецкага роду Багдановічаў герба «Багорыя». Сын Тадэвуша, старосты самніцкага і лоўчага менскага, і Людвігі з Вышынскіх. Ахрышчаны 11 жніўня 1787 года ў Ільскім касцёле.

Прэзідэнт Мінскага крымінальнага суда (1832), калежскі асэсар (1844).

## Сям’я 
У шлюбе з Барбарай са Свентаржэцкіх. Сыны:
* Браніслаў Тадэвуш Януарый (хр. 08.10.1816 у Мінскім кафедральным касцёле)
* Генрык Юзаф (хр. 20.03.1818 у Мінскім кафедральным касцёле, пам. да 07.01.1906).
* Тадэвуш, хр. 03.02.1829, калежскі рэгістратар, служыў у Мінскім крымінальным судзе (1848), тады ж хадайнічаў аб выданні пасведчання для паступлення братоў малодшых братоў ва ўніверсітэт, а Антона Яна Канстанціна і Генрыка Марка яшчэ і ў пансіён.
* Ігнацій Казімір (хр. 30.05.1830. у Мінскім кафедральным касцёле)
* Сергіуш Апалоніуш Адам (хр. 01.05.1832. у Мінскім кафедральным касцёле)
* Антон Ян Канстанцін.
* Генрых Марк, скончыў Віленскі дваранскі інстытут і прасіў аб выдачы пасведчання для паступлення ў Пецярбургскі універсітэт (1858).

Дочкі:
* Філіпіна, у шлюбе з Лукашэвічам
* Адэля
Хадайнічаў у 1844 годзе аб вольным праездзе дачок да Палангі на лячэнне.

Ігнацій
Павалока

**Павалока** (ад  — валачы) — шаўковая або папяровая тканіна. Згадваецца ў Аповесці мінулых гадоў у якасці дарагога матэрыялу, узятага князем Алегам у якасці даніны. Згадваецца ў Слове пра паход Ігараў у якасці дарагога матэрыялу.

Выкарыстоўваецца ў іканапісе як тканіна, што наклейваецца на  перад накладаннем ляўкасу. Служыць для лепшага счаплення ляўкасу з паверхняй дошкі.

Павалока ў іканапісе ўжывалася не заўсёды. Маюцца абразы, на якіх павалокай пакрыта ўся аснова пад грунтам, але часцей кавалкамі павалокі закрываліся стыкі шматчасткавай іконнай дошкі (шчыта) альбо лакальныя дэфекты (сучкі, завіліны і т. п.). Для вырабу дарагіх абразоў выбіралася якасная кіпарысавая дошка, а ў якасці павалокі ўжывалася дарагая тканіна складанага перапляцення. На больш танных абразах выкарыстоўвалася тканіна з больш рэдкім размяшчэннем нітак, так званая *сярпянка*. На масавых абразах — так званых «» — часам у якасці павалокі ўжывалася папера. У цяперашні час у якасці павалокі часта выкарыстоўваецца марля.

Катэгорыя:Шаўковыя тканіны
Катэгорыя:Іканапіс
Катэгорыя:Старонкі з недагледжанымі перакладамі
Сезон 2005 ЖФК Бабруйчанка

У 2005 годзе жаночы футбольны клуб «Бабруйчанка» з Бабруйска прымаў удзел у двух афіцыйных турнірах на рэспубліканскім узроўні:
* Чэмпіянат Беларусі 2005 (6 месца),
* Кубак Беларусі 2005 (невядома).

## Склад каманды 
* Марыя Дашкоўская,
* Іна Бяляўская,
* Анастасія Куніцкая,
* Алена Барыла,
* Кацярына Рафалёнак,
* Святлана Мірная,
* Анастасія Захарава
* Вікторыя Бундзюкова,
* Вольга Давідовіч
* Вікторыя Варанчыхіна,
* Інга Рэйдальф,
* Кацярына Ёшчык,
* Дыяна Комар,
* Лізавета Сцяпанава,
* Анастасія Тарасевіч,
* Багамолава
* Вольга Нагорная
* Кацярына Запруднова,
* Кандракова,
* Ольга Павлють,
* Ірына Траццякова,
* Мурашка,
* Клаўдыя Соф’іна,
* Вольга Літвін,
* Алена Вавула,
* Наталля Прыгунова,
* Ганна Церахава,
* Вольга Фаменка,
* Аксана Дзіброва,
* Марыя Захарава,
* Ганна Лапанцюк.

## Літаратура 
* Новшество у женщин — дублирующие составы // Всё о футболе. — 2005. — 7 мая (№ 22). — С. 12.
* Чемпионат Беларуси // Всё о футболе. — 2005. — 27 июня (№ 24). — С. 12.
* Михаленя, А. Студентки имеют только десятки // Всё о футболе. — 2005. — 5 июля (№ 26). — С. 8.
* Михаленя А. Кто побьет Новикову? // Все о футболе. — 2005. — 12 июня (№ 27). — С. 8.
* Плысов В. Кто остановит витебчанок? // Все о футболе. — 2005. — 19 июня (№ 28). — С. 11.
* Михаленя А. Без Кузнецовой, зато с Анисковцевой // Все о футболе. — 2005. — 20 сентября (№ 37). — С. 9.

2005
Бабруйчанка
Катэгорыя:2005 год у Бабруйску
Гусіныя лапкі

]]
**Гусіныя ла́пкі** (пье-дэ-куль ад  «курыная лапка», **сабачы зуб** (), таксама **ламаная клетка** — двухколерны геаметрычны арнамент, які звычайна выкарыстоўваецца ў тэкстылі і які ўяўляе сабой шматкроць паўтараныя сіметрычныя шэрагі ламаных клетак або абстрактных многавугольнікаў. Традыцыйнае каляровае рашэнне — белы і чорны колеры, хоць магчымыя і любыя іншыя спалучэнні.

Гусіныя лапкі з’яўляюцца традыцыйным узорам перапляцення шарсцяных нітак у Шатландыі, хоць у цяперашні час выкарыстоўваюцца і ў іншых тканінах. Традыцыйна гэты ўзор фармуецца перасячэннем чатырох цёмных і чатырох светлых нітак у абедзвюх асновах тканіны і запаўненнем або простым саржавым перапляценнем 2/2, дзве ніткі пад, дзве ніткі над асновай, кожны раз падымаючы перакрыцці на адну нітку.

Спосаб перапляцення нітак, у выніку якога атрымліваецца тканіна, якая нагадвае ламаную клетку, з чаргаванымі цёмнымі і светлымі блокамі 2 на 2 і 4 на 4 называецца гленплэйд. Выкананае ў кантрасных яркіх колерах, яно таксама вядома як «клетка Прынца Уэльскага» — арнамент увайшоў у моду пры Прынцы Уэльскім Эдуардзе і карыстаўся папулярнасцю ў 1930-я-1970-я гады.

«Гусіная лапка» быў любімым арнаментам французскага мадэльера Крысціяна Дыёра. Ён яго выкарыстаў не толькі ў тканінах ствараных касцюмаў, але і ў дызайне ўпакоўкі (скрынка і сам флакон) сваіх першых духаў  (1947), а таксама ў яго рэкламе.

Катэгорыя:Тэкстыльныя арнаменты
Пецінет

**Пецінет** — эластычны трыкатаж з ажурным узорам. Арыгінальная французская назва перакладаецца як тонкая сетка.

## Спосабы вырабу пецінету 
Адзінарнае вязанне ствараецца на нацяжных машынах з адным  шляхам пераносу  на суседні слупок. Над вочкам спачатку фармуецца , і толькі потым ствараецца новае вочка. У вязанні адсутнічаюць два вочки адно над адным, што стварае характэрныя адтуліны і грэбень. Вочкі могуць выконвацца індывідуальна ці групамі, вядома таксама выкананне паловы сцяжка (паўпяцінца). Згрупаваўшы адтуліны, можна стварыць на трыкатажным палатне розныя формы

Двухбаковае вязанне можа быць створана толькі на двух’ярусных машынах шляхам навешвання вочак з адной станіны на іншую. У двухбаковым трыкатажы адтуліны менш прыкметныя, таму што яны часткова закрытыя споднімі вочкамі з правага боку. У XXI стагоддзі мініяцюрныя ўзоры вырабляюць як на , так і на .

## Асаблівасці і прымяненне пецінету 
Трыкатаж з перапляценнем пецінет адрозніваецца высокай паветрапранікальнасцю, нізкай трываласцю і эластычнасцю. У асноўным яны выкарыстоўваюць для жаночага верхняга адзення і панчох.

## Літаратура 
* Denninger/Giese: Textil- und Modellexikon, ISBN 3-87150-848-9 Deutscher Fachverlag Frankfurt/Main 2006

Катэгорыя:Вязанне
Катэгорыя:Трыкатаж
Сезон 2014 ЖФК Гомель-СДЮШАР-8

У 2014 годзе жаночы футбольны клуб «Гомель-СДЮШАР-8» прымаў удзел у двух афіцыйных турнірах на рэспубліканскім узроўні:
* Чэмпіянат Беларусі 2014 (7 месца),
* Кубак Беларусі 2014 (чвэрцьфінал),

## Склад каманды 
## Спасылкі 
* FK GOMEL SDJUSHOR-8
2014
Гомель-СДЮШАР-8
Катэгорыя:2014 год у Гомелі
Т-72БМ2

**Т-72БМ2** — беларуская мадыфікацыя танка Т-72Б. Мае на ўвазе пад сабой устаноўку шматканальнага цеплавізійнага прыцэльнага прыстасавання наводчыка «Сасна-У», распрацаванага беларускай кампаніяй «Пеленг», мадэрнізаванай гладкаствольнай 125-мм гарматы 2А46М, рухавіка В-84МС, сучасных прыбораў назірання, а таксама камплекта дынамічнай абароны тыпу «Кантакт-5» уласнай вытворчасці. Ад арыгінальнага «Кантакт-5» беларускі варыянт адрозніваецца модульным мацаваннем для павышэння рамонтапрыдатнасці ў палявых умовах. Па бартах і ў кармавой частцы машыны былі ўсталяваны экраны для абароны маторнага аддзялення ад кумулятыўных боепрыпасаў. Танк абсталяваны наборам метэаралагічных датчыкаў, датчыкаў нахілу, тангажу, вятры і тэмпературы паветра. Сілавое аддзяленне абсталявана аўтаномным дызельным энергаагрэгатам з паветраным астуджэннем магутнасцю 7 кВт і на працягу года мадыфікаваўся з улікам досведу выкарыстання бранятанкавай тэхнікі расійскімі войскамі падчас уварвання Расіі ва Украіну. Публічны паказ танка адбыўся 17 траўня на Мінскай абароннай выставе MILEX-2023.

## Параўнанне з аналагамі 
*Т-72БМ2 адрозніваецца ад расійскага Т-72Б3 вялікім пляцам пакрыцця брані корпуса і вежы блокамі дынамічнай абароны і супрацькумулятыўнымі гуматканкавымі і рашэцістымі экранамі па бартах і ў кармавой частцы адпаведна.
*Маторнае аддзяленне Т-72БМ2 абсталявана аўтаномным агрэгатам электрасілкавання, які адсутнічае на расiйскiм Т-72Б3.

Катэгорыя:Танкі паводле алфавіта
Катэгорыя:Бранятэхніка Беларусі
Ведзено

**Ведзено** (, ) — сяло ў Чачэнскай Рэспубліцы. Адміністрацыйны цэнтр Ведзенскага раёна.

Утварае муніцыпальнае ўтварэнне «Ведзенскае сельскае паселішча». Размешчана ў цэнтральнай частцы Ведзенскага раёна, у міжрэччы рэк Хулхулау і Ахкічу, за 67 км на паўднёвы ўсход ад горада Грозны.

Ведзено фактычна зліўся з паселішчам Акцябрскае на паўночным захадзе і з Дышнэ-Ведзено на паўднёвым усходзе. Іншыя бліжэйшыя населеныя пункты: Нефцянка на паўднёвым захадзе, Эшылхатай на захадзе і Эрсенай на паўночным усходзе.

Сярэднія вышыні на тэрыторыі сяла складаюць каля 767 метраў над узроўнем мора. На поўдні над паселішчам узвышаецца хрыбет Хорач, з аднайменнай вяршыняй.

Катэгорыя:Населеныя пункты Чачні
Джаміль аль-Бана

**Джаміль Абдул Латыф аль-Бана** (; нар. 28 мая 1962) — грамадзянін Іарданіі палесцінскага паходжання, які па падазрэнні ў тэрарыстычнай дзейнасці ўтрымліваўся ў зняволенні ў сакрэтных турмах ЦРУ. Атрымаў вядомасць у сувязі з судовым працэсам «».

## Біяграфія 
Нарадзіўся ў горадзе Іерыхон на Заходнем беразе ракі Іардан. Неўзабаве пасля народжання аль-Бана яго сям’я пераехала ў Іарданію. У 1994 годзе, ужо будучы дарослым, ён атрымаў статус бежанца ў Вялікабрытаніі і пасяліўся ў паўночна-заходнім Лондане . Пазней уладкаваўся ў фірму брата сябра.

У лістападзе 2002 года разам з партнёрам Бішэрам аль-Раві вылецеў па рабоце ў Гамбію. Аль-Бана павінен быў сустрэць партыю дэталяў машын, але яго арыштавалі аператыўнікі Нацыянальнага разведвальнага ўпраўлення. Затрыманне адбылося па падазрэнні ў меркаваных сувязях з «Аль-Каідай». Мужчыну ўтрымлівалі ў гамбійскай турме, але допыты вялі прадстаўнікік ЦРУ. У канцы снежня. У сакавіку 2003 года яго перавялі ў Гуантанама.

Падчас зняволення пры падтрымцы адваката Джорджа Брэнта Мікама Джаміль аль-Бана, Бішэр аль-Раві і Марцін Мубанга падалі судовы пазоў у сувязі са сваім незаконным утрыманнем. Працэс стаў вядомы як «аль-Бана супраць Буша». Акруговы суддзя Томас Хоган вынес рашэнне на карысць вязняў.

У лістападзе 2007 года, дзякуючы намаганням брытанскіх уладаў, мужчына вызвалены. Пасля вяртання аль-Бана затрыманы партовым і памежным кантролем і дапытаны. 19 лістапада ён быў арыштаваны і перададзены іспанскім уладам па падазрэнні ў сувязях з «Аль-Каідай». У сакавіку 2008 года абвінавачванні зняты.

## Сям’я 
Жанаты, бацька пецярых дзяцей. Яго малодшая дачка нарадзілася пасля затрымання спецслужбамі.

## Спасылкі 
*Jamil El-Banna’s first interview since returning from Guantánamo — Andy Worthington
*UK judge approves use of secret evidence in Guantánamo case — Andy Worthington
*Former prisoners launch the Guantánamo Justice Centre in London — Andy Worthington
*Guantanamo Two will not be extradited — Metro.co.uk

Катэгорыя:Затрыманыя прывіды
Наурская

**Наурская** (, ) — горад (з 2024) у Чачэнскай Рэспубліцы, цэнтр Наурскага раёна. Утварае Наурскае гарадское паселішча. Размешчаны за 48 км на паўночны захад ад цэнтра Грознага (па простай і за 3 км на паўднёвы захад ад чыгуначнай станцыі Наурская.

Знаходзіцца на Церска-Кумскай нізіне, на левым беразе Церака, за 1—1,5 км на поўнач ад рэчышча. Уздоўж Церака густы лес, з іншых бакоў горад акружаны садамі і вінаграднікамі.

З 15 лютага 2024 года -- горад.

Катэгорыя:Гарады Чачні
Надцерачнае

**Надцерачнае** (, ) — сяло ў Надцерачным раёне Чачэнскай рэспублікі. Адміністрацыйны цэнтр Надцерачанскага сельскага паселішча, у склад якога таксама ўваходзіць хутар Мінеральны як Цэнтральная сядзіба дзяржгаса «Мінеральны». Сяло размешчана на правым беразе ракі Церак, за 20 км на паўднёвы ўсход ад раённага цэнтра сяла Знаменскае і за 28 км ад чыгуначнай станцыі Ішчэрскай. Таксама выкарыстоўваецца іншая назва — Ніжні Наур.

Бліжэйшыя населеныя пункты: на захадзе — сяло Верхні Наур (8 км), на паўночным усходзе — станіцы Мекенская і Савельеўская, на паўночным захадзе — станіца Наурская, на поўдні — пасёлак Сядзіба Дзяржгаса «Мінеральны», на ўсходзе — сяла Мекен-Юрт (8 км) і Падгорнае.

Катэгорыя:Населеныя пункты Чачні
Катэгорыя:Населеныя пункты, заснаваныя ў 1783 годзе
Шарачак

]]
**Шара́чак**, **плаце́нка** () — тканіна з малюнкам, утвораным у працэсе ткацтва, з выкарыстаннем нітак, або валокнаў розных колераў (у адрозненне ад малюнка, утворанага фарбаваннем гатовай тканіны). Малюнак звычайна мае выгляд палос або клетак, і ўтвараецца чаргаваннем рознакаляровых *падоўжных* або *папярочных* нітак (т. зв. *асновы* і *ўтка*). У гэтым выпадку каляровыя ніткі *асновы* чаргуюцца ў зададзеным, паўтаральным па шырыні тканіны парадку. Такі шарачак часцей за ўсё выпрацоўваецца *гладкім перапляценнем* нітак.

Катэгорыя:Тканіны
Сернаводск

**Сернаводск** (, ; да 2025 года — **Сернаводскае**) — горад (з 2024) на захадзе Чачэнскай Рэспублікі. Адміністрацыйны цэнтр Сернаводскага раёна. Утварае Сернаводскае гарадское паселішча.

Знаходзіцца каля падножжа паўднёвага схілу Сунжанскага хрыбта, па абодвух берагах Сунжы, за 58 км на захад ад Грознага і за 8 км на ўсход ад Сунжы.

Найбліжэйшыя населеныя пункты: на поўначы — сяло Нагорнае, на поўдні — станіца Асінаўская, на захадзе — Сунжа, на паўднёвым усходзе — сёлы Самашкі, Давыдзенка і Новы Шарой.

З 15 лютага 2024 года — горад.

У горадзе размешчаны рэспубліканскі бальнеялагічны курорт «Сернаводск-Каўказскі».

## Насельніцтва 
## Гарады-пабрацімы 
## Крыніцы 
Катэгорыя:Гарады Чачні
Адміністрацыйны падзел Дзяржавы Палесціна

Часткова прызнаная Дзяржава Палесціна (ці Палесцінская нацыянальная адміністрацыя) складаецца з 16 правінцый ( — *мухафаза*, мн. — *мухафазат*): 11 на Заходнім беразе ракі Іардан і 5 у Сектары Газа. Сектар Газа, дэ-факта, знаходзіцца пад кіраваннем радыкальнага руху Хамас.

;Правінцыі (мухафазы):
# Віфлеем
# Газа *(у Сектары Газа)*
# Дэйр-эль-Балах *(у Сектары Газа)*
# Джэнін
# Іерыхон
# Іерусалім
# Калькілія
# Наблус
# Рамала і эль-Біра
# Рафах *(у Сектары Газа)*
# Сальфіт
# Паўночная Газа *(у Сектары Газа)*
# Тубас
# Тулькарм
# Хан-Юніс *(у Сектары Газа)*
# Хеўрон

Палесціна
Катэгорыя:Дзяржава Палесціна
Ачхой-Мартанаўскі раён

**Ачхой-Мартанаўскі раён** (, ) — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка і муніцыпальнае ўтварэнне (муніцыпальны раён) у складзе Чачэнскай Рэспублікі.

Адміністрацыйны цэнтр — горад Ачхой-Мартан (да 2023 года — сяло).

## Геаграфія 
Раён знаходзіцца на захадзе Чачэнскай Рэспублікі і выцягнуты ў мерыдыянальным напрамку. Мяжуе на захадзе з Сернаводскім раёнам, на поўначы — з Грозненскім раёнам, на ўсходзе — з Урус-Мартанаўскім раёнам, на паўднёвым усходзе — з Ітум-Калінскім раёнам Чачні, на паўднёвым захадзе — з Сунжанскім і Джэйрахскім раёнамі Рэспублікі Інгушэціі. Плошча раёна са студзеня 2020 года — 753,21 км² (паводле даных на канец 2018 года — 1152,83 км²), 1 студзеня 2020 года плошча скарацілася ў сувязі з перадачай Бамуцкага сельскага паселішча ў Сернаводскі раён і частка ненаселенай тэрыторыі Стара-Ачхойскага сельскага паселішча перадаецца ва Урус-Мартанаўскі і Шатойскі раёны.

Раён размешчаны ў перадгор’ях Вялікага Каўказскага хрыбта, праз тэрыторыю раёна працягнуліся два з трох асноўных хрыбтоў Прадкаўказзя — Лясісты і Скалісты; на поўнач раёна заходзіць невялікі Сунжанскі хрыбет, на поўдні — хрыбет Мордлам. Найбуйнейшыя горы — Ахчынкорт, Барзонці (2511), Базгенты (1540,0), Даргакорт, Мордлам, Балой-Лам (2029,9) Хайхі (2162,8), Ханц-Бала-Корт (790,2), Хахалгі (3031) Чал-Гамі-Корт (760,7). Асноўныя рэкі — Аса, Ачху, Валярык, Нетхой, Сунжа, Фартанга і Шалажа; ёсць азёры — Галанчож, Гехі-Ам.

Катэгорыя:Раёны Чачні
Сернаводскі раён

**Сернаводскі раён** (, ; да 2019 года — Сунжанскі раён) — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка і муніцыпальнае ўтварэнне (муніцыпальны раён) у складзе Чачэнскай Рэспублікі.

Адміністрацыйны цэнтр — сяло Сернаводскае.

## Геаграфія 
Раён знаходзіцца на захадзе Чачэнскай Рэспублікі і выцягнуты ў мерыдыянальным напрамку. Мяжуе на поўначы — з Грозненскім раёнам, на поўдні і ўсходзе — з Ачхой-Мартанаўскім раёнам, на захадзе — з Сунжанскім раёнам Інгушэціі. Плошча раёна — 358,17 км².

Размяшчэнне — ля паўднёвага падножжа Сунжанскага хрыбта, які з’яўляецца часткай Церска-Сунжанскага масіва, праз раён працякаюць рэкі Сунжа і Аса. Нягледзячы на невялікую плошчу, клімат, расліннасць і глебы тут адрозніваюцца разнастайнасцю, бо тэрыторыя раёна дзеліцца на дзве розныя прыродныя зоны — перадгорную і раўнінную. Большасць глеб лугава-чарназёмныя, лясны масіў складае 91,18 км², на раўніне, у асноўным, рознатраўна-зёлкавыя лугі і пашы. Значныя вяршыні — гара Сернаводская (583,2 м) і курган Галоўны (316,9 м).

Па тэрыторыі раёна праходзіць хрыбет Ердые.

Катэгорыя:Раёны Чачні
Бадуэн III

Імя **Бадуэн III** насілі:
* Бадуэн III (935/940— 962) — граф Фландрыі (958—962).
* Бадуэн III (1088—1120) — граф Генегау (Эно) у 1098—1120 гадах.

## Гл. таксама 
* Балдуін III
Знаменскае (Чачня)

**Знаменскае** (, ) — сяло ў Надцерачным раёне Чачэнскай Рэспублікі. Адміністрацыйны цэнтр Надцерачнага муніцыпальнага раёна.

Утварае муніцыпальнае ўтварэнне Знаменскае сельскае паселішча як адзіны населены пункт у яго складзе. Размешчана на правым беразе ракі Церак, за 65 км на паўночны захад ад горада Грозны.

Найбліжэйшыя населеныя пункты: на поўначы — станіца Ішчэрская, з якой злучана мостам, на паўночным усходзе — сёлы Рубежнае і Алпатава (Чачня), на паўночным захадзе — сяло Бена-Юрт, на паўднёвым усходзе — сяло Верхні Наур, на поўдні — сёлы Калаус і Камарова, на паўднёвым захадзе — сяло Гвардзейскае.

Катэгорыя:Населеныя пункты Чачні
Катэгорыя:Населеныя пункты, заснаваныя ў 1809 годзе
Самашкі

**Самашкі** (, ) — сяло ў Ачхой-Мартанаўскім раёне Чачэнскай Рэспублікі. Адміністрацыйны цэнтр Самашкінскага сельскага паселішча. Сяло размешчана ў паўночнай частцы Ачхой-Мартанаўскага раёна, на левым беразе ракі Сунжа, за 9 км на поўнач аб раённага цэнтра Ачхой-Мартан і за 30 км на захад ад горада Грозны. За 4 км на поўдзень ад сяла праходзіць федэральная аўтатраса «Каўказ». Таксама праз сяло праходзіць чыгунка ад Назрані да Грознага. Насельніцтва — 12 899 чалавек (2021).

Катэгорыя:Населеныя пункты Чачні