open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Сяргей Астравец

**Сяргей Астравец**, сапр. **Сяргей Аляксандравіч Астраўцоў** (нар. , ) — беларускі пісьменнік, эсэіст.

## Біяграфія 
Бацька — ваенны, маці — выкладчыца гісторыі і геаграфіі. З бацькамі жыў у ГДР у прыгарадах Берліна, школу скончыў у Літве. Служыў два гады ў Савецкай арміі. У 1979—1984 гадах вучыўся ў БДУ, атрымаў дыплом журналіста. Член Беларускай асацыяцыі журналістаў, Саюзу беларускіх пісьменнікаў, Беларускага ПЭН-цэнтру.

У 1984 годзе прыехаў у Гродна, дзе і жыве да сённяшняга часу.

## Творчасць 
Восем гадоў працаваў у рэдакцыі абласной газеты. У 1992-93 гадах рэдагаваў новы тыднёвік «Пагоня», затым быў рэгіянальным карэспандэнтам газет «Свабода», «Навіны», «Наша Свабода». З 1993 года супрацоўнічае з Радыё Свабода.

З ліпеня 2007 года С. Астравец рэгулярна вёў літаратурны дзённік на сваім блогу «Праз гарадзенскія акуляры», які размяшчаўся на інтэрнэт-сайце газеты «Наша Ніва»: www.nashaniva.by. За тры гады надрукаваў там паўтары сотні эсэ, тэмы: каралеўскі горад Гродна, літаратурная праца, беларускія пытанні. Каля 130 з іх увайшлі ў новую кнігу, падрыхтаваную да выдання. У 2012 годзе ў электронным выглядзе выйшлі дзве кнігі С. Астраўца. «Райскія яблычкі. Апавяданні з берагоў Нёмана і Гараднічанкі», сярод твораў «Мармур не смяецца», «Фабрыка сфінксаў», «Флот каўчэгаў». Аўтар разважае над лёсам каралёў Стэфана Баторыя і Станіслава Аўгуста Панятоўскага, якія жылі ў Гродне, закранае тэму зыходу з Крыму арміі генерала Урангеля і цывільных на 127 караблях. Вострай размове пра літаратурную творчасць прысвечаны тэксты «Біфштэкс з крывёй. Апавяданне пра кнігабудаўніцтва» і «Джоні Холідэй. Апавяданне пра пішучыя машынкі». Другая кніга — «Жалезная заслона з арнаментам. Стэнаграфічная сага». Абедзве з’явіліся ў Беларускай інтэрнэт-бібліятэцы Kamunikat.org. З 2009 года мае блог на сайце Радыё Свабода www.svaboda.org, з 2011-га — пад назвай «Дзённік пісьменніка». Выдадзеная ў Беластоку кніга «Цэнзарскія нажніцы» (545 старонак, 62 апавяданні і аповесці) адзначана прэміяй «Гліняны Вялес». У 2010 г. С. Астравец атрымаў месячную стыпендыю для творчай працы ў Балтыйскім цэнтры пісьменнікаў і перакладчыкаў у Швецыі ў Вісбю на востраве Готланд.

## Бібліяграфія 
* «Янычары» (1993),
* «Цэнзарскія нажніцы» (2000),
* «Лісты да хома саветыкуса» (2003),
* «Кактэйль Молатава» (2006),
* «Каты Ёзафа Ратцынгера» (2009).
* «Райскія яблычкі» (2012).
* «Жалезная заслона з арнаментам» (2012).

## Літаратура 
* Каты Ёзафа Ратцынгера: апавяданні, эсэ, зацемкі, рэпартажы з Горадні / Сяргей Астравец. — Вільня, 2009.

Катэгорыя:Эсэісты Беларусі
Катэгорыя:Эсэісты паводле алфавіта
Катэгорыя:Пісьменнікі Беларусі
Катэгорыя:Беларускамоўныя пісьменнікі
Электроніка

thumb|SMD-кампаненты на плаце
**Электро́ніка** – раздзел тэхнікі, які займаецца вытворчасцю, перасылкай і пераўтварэннем сігналаў праз дрот, электрычнасць або электрамагнітнае поле; навука пра выкарыстанне электрычных прылад, а таксама раздзел фізікі, які разглядае працэсы, што адбываюцца пры пераносе зараджаных часціц праз розныя асяроддзі.

## Гісторыя электронікі
Гістарычна электроніка з'явілася як радыётэхнікі – першымі электрычнымі прыладамі былі радыёперадатчыкі і радыёпрыёмнікі ў часы Першай сусветнай вайны. Электроніка развіваецца з дапамогай электратэхнікі, электрахіміі, інфарматыкі, тэлекамунікацыі і г.д.

На сучасным этапе электроніка развіваецца ў разнастайных кірунках, з прычыны вялікай запатрабаванасці ў сучасным жыцці. Акрамя радыётэхнікі асноўныя кірункі таксама оптаэлектроніка, тэлекамунікацыя, лічбавая электроніка, мікраэлектроніка, лазеры. Высокага ўзроўню развіцця электроніка дасягнула дзякуючы адкрыццям у фізіцы (паўправаднікі, оптыка, магнетызм), хіміі і матэматыцы.

## Электронныя кампаненты
### Пасіўныя элементы
*Цвёрдацельныя
**Рэзістар
**Кандэнсатар
**Катушка Індуктыўнасці
**Трансфарматар
**Варыстар

### Актыўныя элементы
*Вакуумныя
**Электронныя лямпы
*Цвёрдацельныя
**Дыёд
**Транзістар
**Рэзістар
**Тырыстар
**Семістар
**Інтэгральная схема

### Элементы адлюстравання
*Электронна-прамянёвая трубка
*Вадкакрышталічны дысплей
*Святлодыёд

### Электраакустычныя элементы
*Мікрафон
*Дынамік
*П'еза датчык

### Фотаэлектрычныя элементы
*Фотадыёд
*Фотарэзістар
*Фотатранзістар
*Оптапара
*Сонечная батарэя

### Тэрмаэлектрычныя элементы
*Тэрмапара
*Тэрмістар

### Антэнныя прылады
*Антэна

### Аналагавыя прылады 
* Узмацняльнік
* Фільтр
* Генератар
* Мультывібратар
* Рэле
* Фазаінвертар
* Крыніца сілкавання

### Лічбавыя прылады 
* Трыгер
* Мультыплексар
* Мікрапрацэсар

## Гл. таксама 
* Нувістар


Катэгорыя:Вікіпедыя:Істотныя артыкулы
Глоўсевічы

**Гло́ўсевічы** (, ) — вёска ў Слонімскім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіць у склад Дзеравянчыцкага сельсавета.

У 1940—1973 гадах цэнтр Глоўсевіцкага сельсавета.

## Назва 
Тут сама па суседстве, у Жыровіцах, у XVII ст. фіксавалася прозвішча Глаўсевіцкі ("*Głowsiewickі*").

## Славутасці 
Капліца ў імя свяціцеля Кірыла Туроўскага. Знаходзіцца на могілках, куды была перанесена ў 1960-я гады з цэнтра вёскі і пастаўлена на месцы разабранага драўлянага храма. Пабудавана ў пачатку 20 ст. Кампактнае зрубнае збудаванне пад 2-схільным дахам, завершаным над фасадам каркасным шатровым ліхтаром. Фасад вырашаны 2-слуповай лоджыяй. Будаўніцтва вясковага храма плануецца.

## Выбітныя ўраджэнцы і жыхары 
* Васіль Рыгоравіч Супрун, беларускі паэт
* Іван Хомчык (1915—1984) — удзельнік беларускага патрыятычнага падполля ў 1946—1947 гг. у Заходняй Беларусі.
* Іван Ціхан, беларускі спартсмен, алімпійскі медаліст

## Літаратура 
* Праваслаўныя храмы Беларусі: энцыклапедычны даведнік / А. М. Кулагін; [рэдакцыйны савет: Г. П. Пашкоў, Л. В. Календа]. — Мінск: Беларуская Энцыклапедыя, 2007. — 653 с. 2000 экз. ISBN 978-985-11-0389-4

## Спасылкі 
Катэгорыя:Дзеравянчыцкі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Слонімскага раёна
Брытні Спірс

**Бры́тні Джын Спірс** (; нар. ) — амерыканская поп-, уладальніца «Грэмі», , аўтар песень, .

## Дыскаграфія 
**Студыйныя альбомы**

* *...Baby One More Time* (1999)
* *Oops!... I Did It Again* (2000)
* *Britney* (2001)
* *In the Zone* (2003)
* *Blackout* (2007)
* *Circus* (2008)
* *Femme Fatale* (2011)
* *Britney Jean* (2013)
* *Glory* (2016)

## Заўвагі 
Катэгорыя:Спевакі і спявачкі ЗША
Законы Кеплера

**Зако́ны Ке́плера** — тры законы, якія апісваюць рух планет Сонечнай сістэмы. Эксперыментальна адкрыты ў пачатку XVII ст. нямецкім астраномам Іаганам Кеплерам на падставе аналізу назіранняў Ціха Браге.

З пэўнымі папраўкамі, законы Кеплера ўжывальныя для апісання руху любых нябесных цел пад дзеяннем гравітацыі. Законы Кеплера былі адкрыты эмпірычным шляхам, але яны даказваюцца матэматычна на аснове законаў Ньютана і закона сусветнага прыцягнення, якія былі адкрыты пазней. Для іх устанаўлення І. Ньютанам законы Кеплера адыгралі значную ролю.

На аснове адкрытых законаў пасля шматгадовых вылічэнняў у 1627 годзе Кеплер склаў табліцы, па якіх можна было знайсці на небе становішча кожнай планеты ў любы момант часу.

У наступнай табліцы прыведзены дадзеныя, выкарыстаныя Кеплерам для эмпірычнага вывядзення яго закона:

Для параўнання, вось сучасныя ацэнкі:

## Літаратура 
* Астраномія: падруч. для 11-га кл. устаноў агул. сярэд. адукацыі з беларус. мовай навучання / І. В. Галуза, У. А. Голубеў, А. А. Шымбалёў; пер. з рус. мовы Т. К. Слауты. — Мн.: Адукацыя і выхаванне, 2015. — 224 с.: іл. ISBN 978-985-471-765-4
* Кеплера законы // 
* 

Катэгорыя:Нябесная механіка
Катэгорыя:Законы класічнай механікі
Tennis for Two

**«Tennis for Two»** () — адна з першых камп’ютарных гульняў з графічным інтэрфейсам і першая шматкарыстальніцкая гульня. Была распрацавана ў 1958 годзе фізікам Уільямам Хігінботамам.

Увосень у Брукхэйвенскай лабараторыі праходзілі дні адкрытых дзвярэй. Хігінботам, кіраўнік прыборабудаўнічага аддзела, ведаў, што наведвальнікаў складана зацікавіць фатаграфіямі і іншымі статычнымі экспанатамі. У яго ўзнікла ідэя стварыць электронную гульню. На экране асцылографа маляваліся ў вертыкальным разрэзе тэнісны корт з сеткай і мяч . Два гульца пры дапамозе пульта з paddle перакідалі мяч праз сетку. Ні гульцы, ні ракеткі на экране не маляваліся.

Гульня была рэалізавана на АВМ. Хігінботам распрацаваў электронныя схемы для гульні; лабарант Роберт Дворжак праводзіў канчатковую зборку.

## Лёс гульні 
«Tennis for Two» была вельмі папулярным экспанатам, аднак Хігінботам у той час не зразумеў значнасць свайго вынаходства, і таму не паспрабаваў запатэнтаваць гульню. Нягледзячы на папулярнасць, гульня праіснавала меней двух гадоў. Пасля дзён адкрытых дзвярэй 1959 «Tennis for Two» была разабрана, а асцылограф і АВМ пушчаны на іншыя патрэбы лабараторыі.

## Зноскі
## Спасылкі 
* 
* 
* 
* Tennis For Two — The second ever computer game на YouTube
* First Video Game? 

Катэгорыя:Камп’ютарныя гульні паводле алфавіта
Катэгорыя:Камп’ютарныя гульні 1958 года
Катэгорыя:Шматкарыстальніцкія камп’ютарныя гульні
Астрэйка

**Астрэ́йка** — беларускае прозвішча.

## Вядомыя носьбіты 
* Анатоль Астрэйка (1911—1978) — беларускі пісьменнік, перакладчык.
* Вера Дзмітрыеўна Астрэйка (нар. 1968) — беларуская мовазнаўца.
* Сяргей Адамавіч Астрэйка (1912—1937) — беларускі паэт, перакладчык.
* Уладзімір Цімафеевіч Астрэйка — Герой Сацыялістычнай Працы.
Сяргей Уладзіміравіч Міхалкоў

**Сяргей Уладзіміравіч Міхалкоў** (28 лютага (13 сакавіка) 1913, Масква — , Масква) — літаратар, старшыня Саюза пісьменнікаў РСФСР, пісьменнік, паэт, байкапісец, драматург, ваенны карэспандэнт падчас Вялікай Айчыннай вайны, аўтар тэксту двух гімнаў Савецкага Саюза і гімна Расійскай Федэрацыі. Сяргей Міхалкоў — Герой Сацыялістычнай Працы, лаўрэат Ленінскай і Сталінскай прэмій, акадэмік Расійскай Акадэміі адукацыі, кавалер ордэна Святога Андрэя Першазваннага.

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
Катэгорыя:Постаці Расіі
Філёўская лінія

**Філёўская лінія** (; раней **Арбацка-Філёўская**) — адзіная лінія, пасля Бутаўскай лініі, большая частка якой знаходзіцца на паверхні. Працягласць — 14,9 км. Колькасць станцый — 13.
## Гісторыя 
Участак паміж станцыямі «Вуліца Камінтэрна» — «Смаленская» пачаў дзейнічаць у 1935 у складзе I чаргі будовы Маскоўскага Метрапалітэна. У 1937 быў пабудаваны ўчастак паміж станцыямі «Смаленская» і «Кіеўская», які ўключаў у сабе Смаленскі метрамост. Да 1938 года дзейнічаў вілачны рух. У 1938 годзе станцыі ўваходзяць у склад Арбацка-Пакроўскай лініі, якая ўключала ў сабе станцыі: «Кіеўская», «Смаленская», «Арбацкая», «Вуліца Камінтэрна», «Плошча Рэвалюцыі» і станцыю «Курская».
 
Пад час вайны перагон «Арбацкая»-«Смаленская» быў пашкоджаны. У 1953 годзе ўчастак «Калінінская» — «Кіеўская» зачыняецца, бо для Арбацка-Пакроўскай лініі ўжо пабудаваны тунэль глыбокага закладвання. Аднак участак «Калінінская» — «Кіеўская» адкрываецца 7 лістапада 1958 года разам з наземным участкам «Кіеўская» — «Кутузаўская». Праз год адкрываецца станцыя «Філі»
* У 1961 годзе лінія падаўжаецца далей на ўсход — да станцыі «Піянерская», а праз 4 гады, у 1965 годзе лінія даходзіць да станцыі «Маладзёжная».
* У 1985 годзе ў сувязі з рэканструкцыяй Смаленскага метрамоста на некалькі месяцаў зноў быў зачынены ўчастак «Калінінская» — «Кіеўская», цягнікі тым часам хадзілі ад «Маладзёжнай» да «Кіеўскай».
* У 1989 годзе цягнікі пачынаюць хадзіць на ўчастку «Маладзёжная» — «Крылацкае». Станцыя «Крылацкае» планавалася як часовая канцавая станцыя.
* У 1990 годзе станцыя «Калінінская» перайменоўваецца, спачатку ў «Ваздвіжанку»(рус.: *Воздвиженка*), а пасля ў «Аляксандраўскі Сад».
* У 2005 за станцыяй «Кіеўская» будуецца адгалінаванне да Маскоўскага міжнароднага дзелавога цэнтра са станцыяй «Дзелавы Цэнтр».
* У 2006 годзе ўчастак падаўжаецца да станцыі «Міжнародная».
* Пасля завяршэння будаўніцтва станцыі «Страгіно», 7 студзеня 2008 года, станцыі «Крылацкае» і «Маладзёжная» адышлі да Арбацка-Пакроўскай лініі. Канцавой станцыяй Філёўскай лініі становіцца «Кунцаўская», якая з’яўляецца таксама станцыяй Арбацка-Пакроўскай лініі, для падаўжэння якой на «Кунцаўскай» пабудавана яшчэ адна каляя, платформа і пераход паміж платформамі.

## Дэпо і цягнікі
### Дэпо, якія абслугоўваюць лінію
* "ТЧ-3 Ізмайлава" — 1958—1962 гг.
* "ТЧ-9 Філі" — з 1962 г.

### Колькасць вагонаў у цягніку 
* 4 — 1958—1974 гг, з 2005 для вагонаў тыпу 81-740/741 "Русіч".
* 6 - 1973.

### Тыпы вагонаў, які выкарыстоўваліся на лініі 
* А/Ам, Б/Бм — 1935—1953 гг.
* В4 — 1958—1964 гг.
* Д — 1961—1992 гг.
* Е — 1986—2007 гг.
* Ем-508, Ем-509, Еж, Еж1 - 1986–2009 гг.
* "Русіч" 81-740А/741А  — у 2005 - 2006 гг.
* "Русіч" 81-740.1/741.1 — з 2005 г.
* 81-717/81-714 — з 2011 г.

## У сеціве 
* Афіцыйны сайт Маскоўскага метрапалітэна(на рускай мове) 

Катэгорыя:Лініі Маскоўскага метрапалітэна
Катэгорыя:З’явіліся ў 1935 годзе
Катэгорыя:1935 год у Маскве
Велікашылавіцкі сельсавет

**Велікашы́лавіцкі сельсавет** — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Слонімскага раёна Гродзенскай вобласці. Цэнтр — аграгарадок (да 2009 г. вёска) Вялікія Шылавічы. Плошча сельсавета складала 13089,22 га.

## Гісторыя 
Утвораны 6 жніўня 1979 года ў Слонімскім раёне Гродзенскай вобласці БССР з цэнтрам у вёсцы Вялікія Шылавічы ў складзе 5 населеных пунктаў (вёскі Вялікія Шылавічы, Новая Стража, Савічы і Чапялева, якія ўваходзілі ў склад Жыровіцкага сельсавета, і вёска Якімавічы, якая ўваходзіла ў склад Слонімскага сельсавета). 16 сакавіка 1987 года ў склад сельсавета з Жыровіцкага сельсавета перададзена вёска Шылавічы. Скасаваны 28 жніўня 2013 года, тэрыторыя далучана да Дзеравянчыцкага сельсавета.

## Склад 
У склад сельсавета ўваходзілі 6 вёсак — Вялікія Шылавічы (цэнтр сельсавета), Чапялева, Савічы, Шылавічы (спіртзавод), Якімавічы і Новая Стража.

## Насельніцтва 
Насельніцтва сельсавета паводле перапісу 2009 года складала 1211 чалавек, з іх 95,5 % — беларусы, 2,7 % — рускія, 1,3 % — украінцы.

## Установы культуры, аховы здароўя, адукацыі, турызму 
Падчас існавання на тэрыторыі сельсавета знаходзіліся:
* Дом культуры
* Два ФАПы
* Велікашылавіцкая сярэдняя школа
* Дашкольная ўстанова яслі-дзіцячы садок
* Раённая турысцкая база
* 5 крам
* Паштовае аддзяленне
* Вясковая бібліятэка і інш.

## Геалагічныя помнікі. Выдатныя мясціны 
Геалагічны помнік каля в. Якімавічы — вялізны камень, які складаецца з двух злучаных паміж сабою валуноў. Даўжыня камня — 3,5 м, шырыня — 3 м, вышыня — каля 3,5 м.

* в. Шылавічы: спіртавы завод Пуслоўскіх (пачатак XX стагоддзя)
* в. Вялікія Шылавічы: царква Казанскай іконы Маці Божай (першая палова XIX стагоддзя)

## Крыніцы 
## Літаратура 
* Административно-территориальное устройство БССР: справочник: в 2 т. / С.Д. Гриневич и др. — Главное архивное управление при Совете Министров БССР, Институт философии и права Академии наук БССР. — Т. 2: (1944―1980 гг.). — Минск: «Беларусь», 1985―1987.
* Административно-территориальное устройство Республики Беларусь (1981—2010 гг.): справочник. — Минск: БелНИИДАД, 2012. — 172 с.

## Спасылкі 
* в. Шылавічы на globustut.by
* в. Вялікія Шылавічы на globustut.by

Катэгорыя:Былыя сельсаветы Слонімскага раёна
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, утвораныя ў 1979 годзе
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, скасаваныя ў 2013 годзе
Цар-дуб

**Цар-дуб** — назва дрэў у шэрагу мясцовасцей Еўропы, у кожнай з якіх ён лічыцца найстарэйшым дрэвам.

[thumb|Польскі Цар-дуб. [Белавежская пушча, кв. 513А]]

* Пажэжынскі цар-дуб — батанічны помнік прыроды рэспубліканскага значэння ў Маларыцкім раёне Брэсцкай вобласці.
* Польскі Цар-дуб у Белавежскай пушчы (кв. 513А)
* Цар-дуб у в. Тадуліна, узрост 400 гадоў
* Цар-дуб у Ваўкавыскім лясніцтве
* Запарожскі «цар-дуб» (1000—1100 гадоў)

## Спасылкі 
* Минтстерство Природных Ресурсов и Охраны Окружающей Среды Республики Беларусь 
* Народная Газета

Катэгорыя:Помнікі прыроды Беларусі
Катэгорыя:Батанічныя помнікі прыроды
Катэгорыя:Дубы
Сакольніцкая лінія

**Сакольніцкая лінія** (), да 1990 г. **Кіраўска-Фрунзенская** — першая лінія Маскоўскага Метрапалітэна.

## Гісторыя 
Дата адкрыцця — 15 мая 1935 года.

У 2010 годзе на Сакольніцкай лініі быў арганізаваны тэракт, у выніку якога загінула 40 чалавек і было паранена 88 чалавек.

Катэгорыя:Лініі Маскоўскага метрапалітэна
Катэгорыя:З’явіліся ў 1935 годзе
Катэгорыя:1935 год у Маскве
Каменная Горка (станцыя метро)

**Каменная Горка** () — канцавая станцыя Аўтазаводскай лініі Мінскага метрапалітэна ў заходнім напрамку. Была адкрыта 7 лістапада 2005 года разам са станцыямі Спартыўная і Кунцаўшчына.

## Агляд 
Платформа станцыі астраўная, разлічана на пяцівагонныя саставы. Як і ўсе станцыі мінскага метро, станцыя Каменная Горка мелкага залягання, таму замест эскалатараў выкарыстоўваюцца лесвіцы. На станцыі маецца ліфт для людзей з абмежаванымі магчымасцямі, але на сённяшні дзень ён спынены. На станцыі ўсталяваны тэрмінал Сбер Банка і 2 банкаматы, адзін з якіх не працуе.

## Падземны пераход 
У падземным пераходзе, які вядзе да ўваходу на станцыю, знаходзіцца гандлёвы цэнтр «Каменная горка». У павільёнах гандлёвага цэнтра можна набыць шэраг ліцэнзійных гульняў для камп’ютара, антывірусы, офісныя пакеты і іншыя праграмы, гульні для Playstation® 2 і Microsoft® Xbox 360®; адзенне, абутак; у гандлёвым цэнтры размешчаны салон сувязі, дзе можна набыць мабільныя тэлефоны і падлучыцца да аператараў А1 і Life:). Размешчаны банкамат Белінвестбанка.

## Выхады 
Адзін з уваходаў на станцыю размешчаны ў падземным пераходзе пад скрыжаваннем вуліц Прытыцкага, Кунцаўшчына і Лабанка. Канцавая другой лініі забяспечвае доступ да метро жыхарам мікрараёнаў Захад, Каменная Горка, Красны Бор, Кунцаўшчына і Сухарава.

## Цікавыя факты 
Каменная горка — самая заходняя станцыя метро ў СНД.

## Спасылкі 
Катэгорыя:Станцыі Мінскага метрапалітэна
Катэгорыя:Аўтазаводская лінія метро (Мінск)
Катэгорыя:Фрунзенскі раён (Мінск)
Катэгорыя:З’явіліся ў 2005 годзе
Катэгорыя:2005 год у Мінску
Кунцаўшчына (станцыя метро, Мінск)

**Кунцаўшчына** () — станцыя Мінскага метрапалітэна, размешчана паміж станцыямі «Каменная Горка» і «Спартыўная». Адкрыта 7 лістапада 2005 года ў складзе пятага ўчастка Аўтазаводскай лініі, які ўключаў тры станцыі.

## Канструкцыя 
Калонная станцыя мелкага залажэння, двухпралётная, з шэрагам круглых калон. У аздабленні калон ўжытая металакераміка, падлог — граніт. Столь станцыі — ячэістая, аздобленая залацістым алюмініем.

## Выхады 
«Кунцаўшчына» размешчаная пад перасячэннем вул. Прытыцкага і Ляшчынскага, на мяжы мікрараёнаў Захад і Кунцаўшчына.

## Спасылкі 
Катэгорыя:Станцыі Мінскага метрапалітэна
Катэгорыя:Фрунзенскі раён (Мінск)
Катэгорыя:З’явіліся ў 2005 годзе
Катэгорыя:2005 год у Мінску
Спартыўная (станцыя метро, Мінск)

**Спартыўная** () — станцыя Аўтазаводскай лініі Мінскага метрапалітэна паміж станцыямі Пушкінская і Кунцаўшчына. Адкрыта 7 лістапада 2005.

## Спасылкі 
Катэгорыя:Фрунзенскі раён (Мінск)
Катэгорыя:Станцыі Мінскага метрапалітэна
Катэгорыя:З’явіліся ў 2005 годзе
Катэгорыя:2005 год у Мінску
Пушкінская (станцыя метро, Мінск)

**«Пушкінская»** (, ) — станцыя Аўтазаводской лініі Мінскага метрапалітэна. Адкрыта 3 ліпеня 1995 года ў складзе другога ўчастку Аўтазаводской лініі, які ўключаў дзве станцыі. Размешчана паміж станцыямі «Спартыўная» і «Маладзёжная».

## Канструкцыя 
Калонная станцыя мелкага залажэння, трохпралётная, з двума шэрагамі калон, на якія абапіраюцца апорныя рыгелі ў форме выцягнутага паўэліпса.

## Выхады 
Уваходы на станцыю размешчаны ў падземных пераходах пад скрыжаваннем вул. Прытыцкага і пр. Пушкіна. Да 2005 года «Пушкінская» была канцавой і служыла буйным перасадкавым вузлом для жыхароў заходніх раёнаў Мінска. У 2005 годзе другая лінія была падоўжана на захад трыма станцыямі, і пасажырапаток на «Пушкінскай» некалькі паменшыўся.

## Фотагалерэя 

Выява:Push 07.jpg|Панарама станцыі
|
Выява:Push 05.jpg|Калоны
Выява:Push 03.jpg|Свяцільні
Выява:Push 01.jpg|Шлях у бок «Спартыўнай»

## Спасылкі 
Катэгорыя:Станцыі Мінскага метрапалітэна
Катэгорыя:Аўтазаводская лінія метро (Мінск)
Катэгорыя:Фрунзенскі раён (Мінск)
Катэгорыя:З’явіліся ў 1995 годзе
Катэгорыя:1995 год у Мінску
Катэгорыя:Аб’екты, названыя ў гонар Аляксандра Пушкіна
Катэгорыя:Будынкі і збудаванні Ігара Есьмана
Маладзёжная (станцыя метро, Мінск)

**«Маладзёжная»** () — станцыя Аўтазавадской лініі Мінскага метрапалітэна.

Адкрыта 3 ліпеня 1995 года ў складзе другога ўчастку Аўтазавадской лініі, які ўключаў дзве станцыі. Размешчана паміж станцыямі «Пушкінская» і «Фрунзенская».

## Канструкцыя 
Аднаскляпнёвая станцыя мелкага закладання з двума вестыбюлямі.

## Выхады 
Выхады са станцыі вядуць да вуліцы Кальварыйскай і на 1-ы Загарадны завулак. Побач з «Маладзёжнай» праходзіць чыгуначная лінія маладзечанскага кірунку, і размешчана станцыя «Мінск-Паўночны». Выхад з платформы ў кірунку чыгуначнай станцыі першапачаткова быў зачынены, эскалатары, што вывозяць да яго, спынены.

Восенню 2011 года будаўніцтва другога выхаду да станцыі «Мінск-Паўночны» было завершана. Вясной 2012 года адкрыты выхад на платформу чыгуначнай станцыі «Мінск-Паўночны». У 2015 годзе адкрыты пераход да гандлёвага цэнтра «Карона».

## Спасылкі 
Катэгорыя:Фрунзенскі раён (Мінск)
Катэгорыя:Станцыі Мінскага метрапалітэна
Катэгорыя:З’явіліся ў 1995 годзе
Катэгорыя:1995 год у Мінску
Дзераўноўскі сельсавет (Слонімскі раён)

**Дзераўно́ўскі сельсавет** — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Слонімскага раёна Гродзенскай вобласці. Цэнтр — аграгарадок (да 2011 г. вёска) Дзераўная.

## Гісторыя 
Утвораны 12 кастрычніка 1940 года ў складзе Казлоўшчынскага раёна Баранавіцкай вобласці БССР. З 8 студзеня 1954 года ў складзе Гродзенскай вобласці. 30 жніўня 1957 года ў склад сельсавета з Піронімскага сельсавета перададзена вёска Піронім, з Мяляхавіцкага сельсавета — вёска Вішава. З 20 студзеня 1960 года ў складзе Слонімскага раёна. 6 жніўня 1979 года да сельсавета далучана частка скасаванага Слонімскага сельсавета (4 населеныя пункты: вёскі Загрыцькава, Нагуевічы, Палатніца і Харашэвічы).

## Склад 
У склад сельсавета ўваходзяць 18 населеных пунктаў. Большасць вёсак сельсавета ўзгадваецца яшчэ ў дакументах Вялікага Княства Літоўскага з пачатку XVI ст. як маёмасць магнатаў і шляхты. Маёнткі існавалі ў в. Вішава, Ісаевічы, Дзераўная, Харашэвічы, Высацк, Львоўшчына, Нагуевічы, Падгорная. У в. Вішава быў конезавод, у в. Дзераўная і Львоўшчына — спіртавыя заводы (вінакурні).

## Насельніцтва 
Насельніцтва сельсавета паводле перапісу 2009 года — 1690 чалавек, з іх 95,9 % — беларусы, 2,4 % — рускія, 0,7 % — палякі, 0,7 % — украінцы; паводле перапісу 2019 года — 1139 чалавек.

## Выдатныя мясціны 
На тэрыторыі сельсавета знаходзіцца найвышэйшая кропка Слонімскага раёна - 223,4 м, на адлегласці 2 км на паўночны ўсход ад вёскі Баяры. Таксама на тэрыторыі сельсавета (на паўночнай ваколіцы Дзераўная) знаходзіцца гара Вартавая (187,5 м), якая ўяўляе сабой старажытнае гарадзішча 2-ой паловы 1-ага тысячагоддзя н.э. З узгорка адкрываецца захапляльнае відовішча навакольных ландшафтаў. Каардынаты:  53° 12,589' N, 25° 28,856' E.
* в. Баяры: вадзяны млын, царква
* в. Высацк: царква св. Георгія (пач. XIX ст.)
* в. Дзераўная: царква св. Троіцы (1914 г.)
* в. Ісаевічы: былая сядзіба (XIX ст., не захавалася), парк

## Крыніцы 
## Літаратура 
* Административно-территориальное устройство БССР: справочник: в 2 т. / Главное архивное управление при Совете Министров БССР, Институт философии и права Академии наук БССР. — Минск: «Беларусь», 1985―1987.
* Административно-территориальное устройство Республики Беларусь (1981—2010 гг.): справочник. — Минск: БелНИИДАД, 2012. — 172 с.

## Спасылкі 
*Дзераўноскі сельсавет 
*в. Баяры на globustut.by
*в. Высацк
*в. Дзераўная
*в. Ісаевічы


Катэгорыя:Былыя сельсаветы Казлоўшчынскага раёна
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, утвораныя ў 1940 годзе
Пралетарская (станцыя метро, Мінск)

**Пралетарская** () — станцыя Аўтазаводской лініі Мінскага метрапалітэна, размешчана паміж станцыямі «Першамайская» і «Трактарны завод». Адкрыта 31 снежня 1990 года у складзе першага ўчастку Аўтазаводской лініі, які ўключаў пяць станцый. Пабудавана па праекце архітэктараў Л. Пагарэлава, Л. Кустовай, А. Вішнеўскага і пры ўдзеле скульптара М. Рыжанкова.

## Канструкцыя 
Калонная станцыя мелкага залажэння, трохпралётная, з двума вестыбюлямі (эксплуатуецца толькі заходні). У канцы платформы размешчана скульптура рабочага на фоне горада, створаная М. Рыжанковым.

За дэкаратыўнай сцяной і скульптурай маюцца маленькія дзверы, якія служыць уваходам ва ўсходні вестыбюль. З моманту адкрыцця станцыі ў 1990 годзе ён ніколі не эксплуатаваўся. Ступень яго гатовасці складае 80 %: маецца ўнутраная абліцоўка сцен, зачыны пад касавыя і службовыя памяшканні, а таксама пераход з вестыбюля. Аднак выхадам на паверхню з’яўляецца вузкая лесвіца. Выхад з усходняга вестыбюля размешчаны ў двары дома № 5 па вуліцы Судмаліса і ўяўляе сабой асобна стаячы аб’ект тыпу «спуск у сховішча».

Ва ўмовах мясцовай шчыльнай забудовы пяціпавярховымі дамамі і вузкай праезнай часткі вуліцы Судмаліса, а таксама з прычыны адсутнасці паблізу аб’ектаў сацыя-культурнага ці гандлёвага прызначэння выхад не можа эксплуатавацца.

## Выхады 
«Пралетарская» размешчана каля лукавіны Свіслачы, побач з чыгуначнай станцыяй «Мінск-Усходні». На станцыі маюцца выхады на вуліцы Судмаліса і Смаленскую, а таксама на абедзве платформы «Мінска-Усходняга».

## Фотагалерэя 

Выява:pralet_09.jpg|Панарама станцыі
Выява:pralet_08.jpg|
Выява:pralet_01.jpg|Пасадачная платформа
Выява:pralet_03.jpg|Назва на пуцявой сцяне
Выява:pralet_04.jpg|Скульптура рабочага
Выява:pralet_05.jpg|
Выява:pralet_06.jpg|

## Спасылкі 
Катэгорыя:Станцыі Мінскага метрапалітэна
Катэгорыя:З’явіліся ў 1990 годзе
Катэгорыя:1990 год у Мінску
Катэгорыя:Будынкі і збудаванні Льва Пагарэлава
Катэгорыя:Будынкі і збудаванні Ларысы Кустовай
Катэгорыя:Творы Мікалая Рыжанкова
Аўтазаводская (станцыя метро, Мінск)

**«Аўтазаводская»** () — станцыя Мінскага метрапалітэна. Размешчана паміж станцыямі «Партызанская» і «Магілёўская». Адкрыта 7 лістапада 1997 года разам з «Партызанскай» у складзе трэцяга ўчастка Аўтазаводскай лініі.

## Спасылкі 
Катэгорыя:Станцыі Мінскага метрапалітэна
Катэгорыя:З’явіліся ў 1997 годзе
Катэгорыя:1997 год у Мінску
Магілёўская (станцыя метро)

**Магілёўская** () — канцавая станцыя Аўтазаводскай лініі Мінскага метрапалітэну. Адкрыта 5 верасня 2001 года ў складзе пятага ўчастка Аўтазаводскай лініі. На Магілёўскай упершыню былі пабудаванаы два ліфты для інвалідаў, а таксама ўсталяваны павільёны над выйсцямі, якія ахоўваюць лесвіцы ад дажджу і снегу.

## Выйсці
Выйсці з двух вестыбюляў станцыі вядуць да Партызанскага праспекту, Ангарскай і Байкальскай вуліц, Палаца спорту Мінскага аўтамабільнага заводу, аўтастанцыі «Аўтазаводская». У ноч з 5 на 6 ліпеня 2011 года ў адзін з уваходаў на станцыю ў выніку буйнога ДТЗ ўрэзаўся грузавік, праз гэта на некалькі дзён другое выйсце станцыі было зачынена на рамонт. Па стане на верасень 2011 году адзін з крытых уваходаў застаецца часткова разабраным.

## Галерэя 

|Зала станцыі
Файл:mahil_05.jpg|Калоны
Файл:mahil_02.jpg|Парэнчы на калоне
Файл:mahil_06.jpg|Назва на сцяне
Файл:mahil_01.jpg|Пасадачная платформа
Файл:mahil_08.jpg|Від са сходаў да паўднёвага вестыбюлю
Файл:mahil_09.jpg|Тэхнічныя калідоры над пуцямі
Файл:Minsk Metro in 2010 - Mogilevskaya Entrance.jpg|Уваход на станцыю
Файл:mahil_12.jpg|Уваход на станцыю
Файл:mahil_11.jpg|Купал над уваходам

## Спасылкі 
Катэгорыя:Станцыі Мінскага метрапалітэна
Катэгорыя:Аўтазаводская лінія метро (Мінск)
Катэгорыя:З’явіліся ў 2001 годзе
Катэгорыя:2001 год у Мінску
Міхалова (станцыя метро)

**Міхалова** () — станцыя Маскоўскай лініі Мінскага метрапалітэна паміж станцыямі «Грушаўка» і «Пятроўшчына». Уведзена ў эксплуатацыю 7 лістапада 2012 годзе. Размешчана на скрыжаванні вуліцы Гурскага і праспекта Дзяржынскага (Маскоўскі раён).

## Гісторыя 
У аснове назвы ляжыць назва былой вёскі Міхалова, у сувязі з чым у інтэр’еры прысутнічае тэма прыроды — халодны заход.

Будаўніцтва пачалося ў 2007 годзе. Першапачаткова станцыя праектавалася з двума ўваходнымі вестыбюлямі, абсталяванымі эскалатарамі. У далейшым праект станцыі зведаў змены, станцыя была запраектавана на метр бліжэй да зямлі, што дазволіла выключыць неабходнасць устаноўкі эскалатараў. Станцыі «Грушаўка», «Міхалова» і «Пятроўшчына» былі адкрыты 7 лістапада 2012 года у складзе 4-й чаргі першай лініі Мінскага метрапалітэна.

Катэгорыя:Станцыі Мінскага метрапалітэна
Катэгорыя:Маскоўская лінія метро (Мінск)
Катэгорыя:З’явіліся ў 2012 годзе
Катэгорыя:2012 год у Мінску
Грушаўка (станцыя метро)

**Грушаўка** () — станцыя Мінскага метрапалітэна. Адкрылася 7 лістапада 2012 года.

Беларускі скульптар Максім Пятруль з’яўляецца аўтарам твораў візуальнага мастацтва, інтэграваных у грамадскую прастору станцыі Малінаўка, спраектаванай архітэктарам Уладзімірам Целяпнёвым. На гэтай станцыі ажыццяўляецца ўкараненне твораў мастацтва М. Пятруля, а сама станцыя набыла экспазіцыйную функцыю, становячыся выставачнай пляцоўкай, альтэрнатыўнай традыцыйным выставачным прасторам — музеям, галерэям і арт-цэнтрам. Асноўнай задачай твораў з’яўляецца не столькі дэкаратыўная функцыя, колькі рэпрэзентатыўная — прадстаўленне саміх сябе ў якасці завершаных мастацкіх твораў «візуальнага мастацтва для грамадскіх прастор»
.

## Галерэя 

Выява:Maxim Piatrul Minsk Metro Station HRUSHAŬKA.jpg|Аўтар — Максім Пятруль
|Літары — Максім Пятруль

## Спасылкі 
Катэгорыя:Станцыі Мінскага метрапалітэна
Катэгорыя:З’явіліся ў 2012 годзе
Катэгорыя:2012 год у Мінску
Катэгорыя:Маскоўская лінія метро (Мінск)
Катэгорыя:Грушаўка (Мінск)
Пятроўшчына (станцыя метро)

**Пятроўшчына** () — станцыя Маскоўскай лініі Мінскага метрапалітэна. Размешчана паміж станцыямі «Міхалова» і «Малінаўка», на скрыжаванні праспекта Дзяржынскага з вуліцамі Голубева і Сямашкі. З боку вуліцы Голубева знаходзіцца жылы мікрараён Паўднёвы Захад, з боку вуліцы Сямашкі — Беларускі дзяржаўны медыцынскі ўніверсітэт, 9-я гарадская клінічная бальніца і Студэнцкая вёска. Лічыцца адной з самых прыгожых у Мінскім метрапалітэне.

Адкрылася 7 лістапада 2012 года ў складзе 4-й пускавой чаргі разам са станцыямі «Грушаўка» і «Міхалова». Да 3 чэрвеня 2014 года з’яўлялася канцавой станцыяй Маскоўскай лініі, пасля чаго была адкрыта станцыя метро «Малінаўка».

Названа ад колішняй вёскі і прадмесця Мінска Пятроўшчыны, якая ўвайшла ў склад горада.

## Будаўніцтва 
Будаўніцтва пачалося ў 2007 годзе. Адкрыццё станцый «Грушаўка», «Міхалова», «Пятроўшчына» было запланавана на 1 верасня 2012 года, аднак адкрыццё перанеслі. У выніку станцыі «Грушаўка», «Міхалова» і «Пятроўшчына» былі адкрыты 7 лістапада 2012 года.

Станам на ліпень 2011 года былі цалкам узведзены канструкцыі станцыі, канструкцыі разваротных тупікоў за станцыяй, канструкцыі вестыбюляў. Вялося будаўніцтва уваходаў і падземных пераходаў, з якіх цяпер ажыццяўляецца ўваход на станцыю. Былі пачаты аздобныя працы.

Станам на ліпень 2012 года было цалкам завершана ўзвядзенне канструкцый станцыі, а таксама абодвух пераходаў.

## Пасажырапаток 
У 2013 годзе пасажырапаток складаў каля 50 тысяч чалавек штодзень. Аднак пасля адкрыцця новай канцавой станцыі «Малінаўка» пасажырапаток зменшыўся да 32 тысяч.

## Дызайн і канструкцыя 
«Пятроўшчына» прадстаўляе сабой зімовае поле, над якім знаходзіцца зорнае неба. Паводле скульптара Максіма Пятруля, у аснове мастацкай канцэпцыі ляжыць ідэя мемарыялізацыі вёскі, якая ўвайшла ў склад горада.

Станцыя аднасклепяністая, два вестыбюля. Вядучы мастацкі матыў — прырода. У столь умантавана прыкладна 400 святлодыёдных лямпаў. Мармур, нержавеючая сталь, металакераміка з’яўляюцца асноўнымі матэрыяламі аздаблення.

Асаблівасцю станцыі з’яўляецца столь, упрыгожаная дыёдамі, якія выконваюць функцыю зорак на небе. Размешчаны ўсе зоркі ў хаатычным парадку, таму шукаць на імправізаваным начным небе сузор’я не варта.

## Цікавыя факты 
На станцыі «Пятроўшчына» праходзяць начныя музычныя мерапрыемствы ў метро. Першае ў гісторыі «Пятроўшчыны» і Беларусі падобнае мерапрыемства адбылося 14 кастрычніка 2018 года.

## Спасылкі 
Катэгорыя:Станцыі Мінскага метрапалітэна
Катэгорыя:Маскоўская лінія метро (Мінск)
Катэгорыя:З’явіліся ў 2012 годзе
Катэгорыя:2012 год у Мінску
Катэгорыя:Аб’екты на марках
Партызанская (станцыя метро, Мінск)

**Партызанская** () — станцыя Аўтазаводскай лініі Мінскага метрапалітэна, размешчана паміж станцыямі «Трактарны завод» і «Аўтазаводская». Адкрыта 7 лістапада 1997 разам з «Аўтазаводскай» ў складзе 3-га ўчастка Аўтазаводскай лініі.

## Канструкцыя 
Калонная станцыя дробнага закладу, двухпролетная, з шэрагам прамавугольных калон. На меншай глыбіні над станцыяй размешчаны гандлёвы цэнтр «Падземны Горад».
 
У архітэктурна-мастацкім афармленні станцыі падкрэслена нестандартнасць канструктыўнага рашэння платформеннай залы з адным цэнтральна размешчаным шэрагам калон. Рэбры пліт перакрыцця і апорныя рыгелі ўтвараюць прасторавую рашотку кесаніраванай столі і візуальна павялічваюць эфект шырыні прасторы.

## Выхады 
Выхады з двух вестыбюляў станцыі вядуць да гасцініцы «Турыст», універмага «Беларусь», Партызанскага праспекта, вуліц Даўгабродскай і Жылуновіча, парку імя 50-годдзя Кастрычніка.

## Спасылкі 
Катэгорыя:Станцыі Мінскага метрапалітэна
Катэгорыя:З’явіліся ў 1997 годзе
Катэгорыя:1997 год у Мінску
Адам Мацей Саковіч

**Адам Мацей Саковіч** (? — ) — вялікалітоўскі дзяржаўны і ваенны дзеяч. Староста ашмянскi (з 1649), ваявода смаленскі (ад 1.3.1658).

## Біяграфія 
Удзельнік вайны 1654—1667 гадоў, быў паручнікам у гусарскай харугве Вінцэнта Гасеўскага. У рамане Г. Сянкевіча «Патоп» паказаны з адмоўнага боку, як паплечнік Багуслава Радзівіла.

Катэгорыя:Сенатары Рэчы Паспалітай
Катэгорыя:Ваяводы смаленскія
Катэгорыя:Старосты ашмянскія
Адам Мацей
Сямён Гальшанскі

* Сямён Іванавіч Гальшанскі «Люты» (? — 1433) — актыўны ўдзельнік барацьбы паміж Жыгімонтам і Свідрыгайлам
* Сямён Сямёнавіч Гальшанскі-Трабскі — сын Сямёна «Лютага»
* Сямён Юр’евіч Гальшанскі (каля 1445—1505) — староста луцкі, маршалак Валынскай зямлі
* Сямён Юр’евіч Гальшанскі-Дубровіцкі (каля 1515—1556) — апошні мужчынскі прадстаўнік роду
Трактарны завод (станцыя метро, Мінск)

**Трактарны завод** () — станцыя Мінскага метрапалітэна. Адкрыццё адбылося 31 снежня 1990 года. Размешчана паміж станцыямі «Пралетарская» і «Партызанская». Адчынена 31 снежня 1990 года ў складзе першага ўчастка Аўтазаводскай лініі, які ўключаў 5 станцый. Пабудавана па праекце архітэктараў В. Крамарэнкі, А. Ладкіна і пры ўдзеле мастака Б. Скрамблевіча. Станцыя названая ў гонар размешчанага побач Мінскага трактарнага завода.

## Архітэктура 
У аснове канструкцыі — скляпенні. Вядучая тэма дэкору — таршэры, размешчаныя па цэнтры платформы з пэўным рытмам. Арыгінальная форма таршэраў шматфункцыянальная. Гэта і асвятленне станцыі, і месцы для адпачынку пасажыраў, візуальная інфармацыя і размяшчэнне дынамікаў радыётрансляцыі.

Усё разам утварае кампазіцыю, якая сімвалізуе элементы трактарабудавання. Гэта дасягаецца мастацкім увасабленнем формаў, якія асацыююцца з індустрыяльнай дынамікай. Ступень падобнага ўспрымання дасягаецца пры дапамозе вярчэння, што ляжыць у аснове формаўтварэння, а таксама розны падыход да апрацоўкі храмаванага металу, якім аздоблены паверхні.

Тарцы сцен вестыбюляў упрыгожаны дэкаратыўнымі кампазіцыямі з металу. Па мастацкай задуме яны ўвасабляюць элементы развіцця навукі і тэхнікі, паступова ўяўляючы працэс нараджэння і станаўлення індустрыі трактарнага завода.

Каляровы каларыт станцыі вырашаны ў стрыманай каляровай гаме, у якой пераважаюць белыя і шэрыя тоны. Такая гама спрыяе акцэнтаванню тэмы металу, як дамінуючай у вобразнай характарыстыцы станцыі.

## Перспектывы 
Пасля ўводу ў эксплуатацыю 4-й лініі пасля 2020 года павінна з’явіцца станцыя «Даўгабродская» недалёка ад станцыі Трактарны завод. Яны будуць злучаны і будзе пабудаваны пераход з Аўтазаводской лініі да чацвёртай.

## Пуцявое развіццё 
За станцыяй у бок «Партызанскай» знаходзіцца 6-стрэлачны адваротны тупік, які выкарыстоўваўся для адварота саставаў, калі станцыя была канцавой.

## Выхады 
Выхады станцыі размешчаны ў падземных пераходах пад вуліцай Даўгабродскай. Побач са станцыяй размешчана галоўная прахадная Мінскага трактарнага завода, Дом культуры МТЗ і бульвар Трактарабудаўнікоў.

## Фотагалерэя 

Выява:Traktar 02.jpg|Калонныя свяцільні
Выява:Traktar 01.jpg|Свяцільня
Выява:Traktar 03.jpg|Назва  на  пуцявой сцяне|Назва на пуцявой сцяне
Выява:Traktar 05.jpg|Выхад у горад да вуліцы Даўгабродскай і да трамвайнага прыпынку
Traktar 04.jpg|Пасадачная  платформа  

## Спасылкі 
Катэгорыя:Станцыі Мінскага метрапалітэна
Катэгорыя:Аўтазаводская лінія метро (Мінск)
Катэгорыя:З’явіліся ў 1990 годзе
Катэгорыя:1990 год у Мінску
Катэгорыя:Будынкі і збудаванні Віктара Крамарэнкі
Катэгорыя:Будынкі і збудаванні Алега Ладкіна
Катэгорыя:Творы Баляслава Скрамблевіча
Сандэнс (кінафестываль)

**Кінафестываль «Сандэнс»** () — міжнародны кінафестываль незалежнага кіно. Праводзіцца ў Парк-Сіці, штат Юта, ЗША штогод у канцы студзеня.

## Спасылкі 
* Афіцыйны сайт кінафестывалю «Сандэнс»  
* Кінафестываль «Сандэнс»  на сайце «*Internet Movie Database*»
* Гісторыя ўзнагарод фестывалю 

Катэгорыя:Кінафестывалі ЗША
Першамайская (станцыя метро, Мінск)

**Першамайская** () — станцыя Аўтазаводскай лініі Мінскага метрапалітэна, размешчана паміж станцыямі «Купалаўская» і «Пралетарская». Адкрыта 28 мая 1991 года, праз 5 месяцаў пасля першага ўчастку Аўтазаводской лініі. Адзіная станцыя ў Мінскім метрапалітэне з бакавым размяшчэннем платформаў.

## Гісторыя 
Пабудавана па праекце архітэктараў У. Целяпнёва, А. Пятрова і мастака Ю. Каралевіча. Першапачаткова станцыя, праектная назва якой была «Сацыялістычная», праектавалася з астраўной платформай, аднак пры будаўніцтве былі дапушчаны тэхнічныя памылкі — у прыватнасці, не ўлічана прысутнасць пылаватых пяскоў каля рэчышча Свіслачы. У выніку план тунэляў і станцыі быў зменены, а дата адкрыцця станцыі перанесена з 31 снежня 1990 года на першае паўгоддзе 1991 года. Да заканчэння будаўніцтва цягнікі другой лініі праязджалі «Першамайскую» транзітам.

## Канструкцыя 
Калонная станцыя мелкага залажэння, трохпралётная (адзін пралёт схаваны). Структура вестыбюля — двухузроўневая, лесвіцы з верхняга вядуць да платформаў, размешчаных на ніжнім узроўні.
На тарцавой сцяне вестыбюля размешчана мастацкая кампазіцыя. У аздабленні выкарыстаны пераважна белы мармур і шэры граніт.

На станцыі ўстаноўлены ліфты, прызначаныя для людзей з абмежаванымі магчымасцямі. Дзве празрыстыя шахты выведзены ў цэнтр платформаў з размешчанага на ўзровень вышэй вестыбюля.

## Выхады 
Выхады «Першамайскай» размешчаны ў падземных пераходах на вуліцы Леніна, побач з ракой Свіслач, і вядуць да канцэртнай залы «Мінск», завода «Мінск Крышталь», ліцэя БДУ і стадыёна «Дынама».

## Фотагалерэя 

Выява:Persham 09.jpg|Панарама станцыі
Выява:Persham 01.jpg|Электрацягнік 81.717/714 на станцыі
Выява:Persham 08.jpg|Пуць у бок «Пралетарскай»
Выява:Persham 06.jpg|Пано ў цэнтры станцыі
Выява:Persham 07.jpg|Калоны 
Выява:Persham 03.jpg|Мастацкі элемент на калоне 
Выява:Persham 04.jpg|Пано ля выхаду ў горад

## Спасылкі 
Катэгорыя:Станцыі Мінскага метрапалітэна
Катэгорыя:З’явіліся ў 1991 годзе
Катэгорыя:1991 год у Мінску
Катэгорыя:Будынкі і збудаванні Уладзіміра Целяпнёва
Катэгорыя:Будынкі і збудаванні Аляксандра Пятрова
Яечня

**Яечня** — страва еўрапейскай кухні, гатаваная з яек, разбітых і падсмажаных на патэльні.

У Вялікабрытаніі і Ірландыі яечня з беконам -- традыцыйны сняданак. Іспанская яечня **уэвас** (*huevos*) гатуецца на аладцы.

Катэгорыя:Стравы
РБМК

**РБМК**, **рэактар вялікай магутнасці канальны** () - серыя графіта-вадзяных ядзерных рэактараў канальнага тыпу. Вырабляліся ў СССР пачынаючы з 1960-я па 80-я гады. Эксплуатацыя гэтых рэактараў працягваецца ў Расіі. Раней гэтыя рэактары працавалі ва Украіне на Чарнобальскай АЭС, пасля аварыі на якой, рэактары гэтай серыі ў прастамоўі пачалі зваць **«рэактарамі чарнобальскага тыпу»**. Разам з рэактарам ВВЭР РБМК быў найбольш распаўпюджаны ў савецкай атамнай энергетыцы.

Былі пабудаваныя рэактары РБМК-1000 і РБМК-1500, а таксама спраектаваны РБМК-2000. Сваё далейшае развіццё гэтыя рэактары атрымоўваюць ў серыі МКЭР.

## Характарыстыкі РБМК 
## Канструкцыя 
Рэактары РБМК выкарыстоўвалісь на аднаконтурных АЭС, у якіх у паравую турбіну падаецца пара, што непасрэдна ўтвараецца ў ядзерным рэактары.

Аснову актыўнай зоны складае графітавы цыліндар, які ў сваю чаргу выкладзены з асобных блокаў. Графіт выконвае ролю замядляльніка. У гэтым цыліндры зроблены каналы, у частцы каторых знаходзяцца касеты з ядзерным палівам, а праз большасць праходзіць вада, якая ахалоджвае графіт, бо ён награваецца з-за таго, што замядляе нейтроны, што ўтвараюцца падчас ядзернай рэакцыі. Таксама ў частцы каналаў знаходзяцца стрыжні кіравання, часткова высоўваючы якія з актыўнай зоны можна змяняць інтэнсіўнасць ядзернай рэакцыі. Вада, калі праходзіць праз тэхналагічныю каналы часткова выпарваецца, і пасля, у барабане-сепаратары, пара адзяляецца ад вады: пара ідзе ў турбіну, а вада, да якой дадаецца вада, што вяртаецца з паратурбіннай устаноўкі, ідзе зноў у выпарвальныя каналы. 

У рэактары РБМКП-2000 планавалася, што вада будзе выпарвацца поўнасцью, а атрыманая пара будзе яшчэ ў дадатак перегравацца (у выніку пара будзе мець больш высокую тэмпературу, што павялічала б ККДз атамнай станцыі.

Катэгорыя:Ядзерныя рэактары
Billy’s Band

**Billy’s Band** — расійскі музычны гурт з Санкт-Пецярбурга, грае ў стылях блюз, свінг, джаз і рок. Заснаваны ў 2001 годзе Білі Новікам і Андрэем Рэзнікавым. Дыскаграфія Billy’s Band налічвае 5 студыйных, 3 канцэртныя альбомы, 3 сінглы і некалькі зборнікаў; гурт удзельнічаў у найбуйнейшых фестывалях джазавай музыкі ў ЗША і Канадзе.

## Дыскаграфія 
**Студыйныя альбомы**
* 2002 — Being Tom Waits
* 2003 — Парижские сезоны
* 2003 — Немного смерти, немного любви
* 2005 — Оторвёмся по-питерски
* 2005 — Being Tom Waits (Remastering)
* 2007 — Весенние обострения
* 2007 — Чужие (Альбом кавер-версий)
* 2010 — Блошиный рынок
* 2012 — Чужие-2 (Альбом кавер-версий)
* 2013 — Когда был один
* 2015 — In Rock
* 2016 — Слегка
* 2016 — Песни Дедов Морозов
* 2017 — Петербургские открытки (Студийный лайв)
* 2023 — В шляпе

**Канцертныя альбомы**

* 2003 — Открытка от…
* 2006 — Блюз в голове
* 2009 — Осенний алкоджаз

**Сінглы**

* 2004 — Оторвёмся по-питерски
* 2006 — Счастье есть!
* 2008 — Отоспимся в гробах
* 2022 — Старомоден
* 2023 — Ты мерещишься мне

**Складанкі**

* 2008 — «Купчино — столица мира» и другие лучшие песни
* 2010 — The Best Of Billy’s Band

## Спасылкі 
* Афіцыйны сайт 

Катэгорыя:Музычныя калектывы Расіі
Катэгорыя:Джазавыя калектывы Расіі
Катэгорыя:Музычныя калектывы, якія з’явіліся ў 2001 годзе
Аўтазаводская лінія (Мінск)

**Аўтазаводская лінія** — другая лінія Мінскага метрапалітэна. Даўжыня 18,1 км, 14 станцый. Перасякае Мінск з паўночнага ўсходу на захад.

Праектаванне другой лініі Мінскага метро пачалося ў пачатку 1980-х. Планавалася пабудаваць 15 станцый, якія павінны былі звязаць Заводскі раён і заходнія («спальныя») раёны горада. Будаўніцтва першай чаргі Аўтазаводскай лініі пачалося ў 1984 годзе. 31 снежня 1990 гэты ўчастак быў адкрыты. У яго склад уваходзілі: «Фрунзенская», «Няміга», «Купалаўская», «Пралетарская» і «Трактарны Завод». У сакавіку 1991 г., праз тры месяцы пасля астатніх, была адкрыта «Першамайская».

3 ліпеня 1995 г. лінія была падоўжана на захад участкам з двух станцый: «Маладзёжная» і «Пушкінская».

7 лістапада 1997 г. былі адкрыты яшчэ дзве станцыі на ўсходзе лініі: «Партызанская» і «Аўтазаводская».

5 верасня 2001 г. была адкрыта «Магілёўская», а праз два гады 1 верасня 2003 г. побач было пабудавана Магілёўскае электрадэпо.

7 лістапада 2005 г. быў адкрыты апошні на сённяшні дзень участак Аўтазаводскай лініі: «Спартыўная», «Кунцаўшчына» і «Каменная Горка».

## Дэпо і рухомы склад 
### Дэпо 
З 1990 года абедзве лініі мінскага метро абслугоўвала электрадэпо «Маскоўскае». Для яго разгрузкі было пабудавана дэпо «Магілёўскае», адкрытае 1 верасня 2003 года.

### Колькасць вагонаў у складзе 
### Тыпы вагонаў, што выкарыстоўваліся на лініі 
На лініі выкарыстоўваюцца вагоны мадэлі 81-717/714 вытворчасці Мыцішчанскага машынабудаўнічага завода і Вагонмаша. Да 1 чэрвеня 2009 года выкарыстоўваліся четырохвагонныя цягнікі; цяпер лінію абслугоўваюць 29 пяцівагонных цягнікоў. У будучыні цягнікі кампаніі Штадлер заменяць гэтыя вагоны, калі завод сможа ўзнавіць іх вытворчасць.

## Развіццё 
Магчыма падаўжэнне лініі на паўднёвы ўсход да «Шабаноў». Тэрміны будавання не вызначаны.

Будаванне станцыі «Чырвоны бор (Віленская)» скасавана ў сувязі са згортваннем праекта жылога раёна Дзегцяроўка.

## Спасылкі 
* КУП «Минсктранс»: Філіял «Мінскі метрапалітэн» 
* Афіцыйная старонка на сайце Мінска 
* Мінскае метро: аўтарскі праект
* Аўтазавадская лінія

Катэгорыя:З’явіліся ў 1990 годзе
Катэгорыя:1990 год у Мінску
Смерць ад смеху

**Смерць ад смеху** — досыць рэдкая і спецыфічная з’ява, пры якой доўгі і некантралюемы смех робіцца прычынаю біялагічнай смерці чалавека. У большасці выпадкаў працяглы смех з’яўляецца прычынай сардэчнай недастатковасці. Да таго ж, смерцю ад смеху часам лічыцца гібель, якая выкліканая стратай самакантролю падчас прыступу рогату.

## Гістарычныя прыклады 
Існуе некалькі гістарычных прыкладаў смерці ад смеху, некаторыя з іх можна лічыць дакладнымі.
* У III ст. да н.э. філосаф Хрысіп пачаставаў свайго асла віном, а неўзабаве памёр ад смеху, гледзячы, як жывёла спрабуе есці інжыр.
* Ёсць згадкі, што бірманскі кароль Нандабаін памёр ад смеху ў 1599 годзе, калі даведаўся, што Венецыя з’яўляецца дзяржаваю без караля.
* У 1660 г. шатландскі арыстакрат, пісьменнік і перакладчык Томас Уркхарт па адной з версій памёр ад смеху, даведаўшыся пра рэстаўрацыю Карла II.
* 7 лістапада 1893 г. вядомы кубінскі паэт Хуліан дель Касаль вячэраў з сябрамі, адзін з гасцей распавёў анекдот, ад якога ў паэта пачаўся бескантрольны прыступ рогату. Смех выклікаў разрыў анеўрызмы аорты, крывацёк і раптоўную гібель.

## Спасылкі 
* Snopes.com article 

Катэгорыя:Смерць
Катэгорыя:Гумар
Мергель

**Мергель** — асадкавая горная парода змешанага глініста-карбанатнага складу: 50 — 75 % карбанат (кальцыт, радзей даламіт), 25 — 50 % — нерастваральны астатак (SiO2 + R2O3). Колер светлы, пераважна шэры, з рознымі адценнямі. Тэкстура сланцаватая, аалітавая, мелападобная, шчыльная, зямлістая, камякаватая. Парода глеістая, у вільготным стане пластычная, пасля высыхання рыхлая. Вылучаюцца гліністы мергель (25—50 % карбанатаў), уласна мергель (50—75 %) і вапнавы мергель (75—95 %). У залежнасці ад дамешак адрозніваюць мергелі даламітавыя, крэменязёмістыя, пясчаныя, глаўканітавыя і інш. Утвараецца пераважна ў марскіх умовах, а таксама на дне азёр, у тарфяных балотах, на вільготных лугах. Трапляецца ў адкладах ад верхняга пратэразою да антрапагену. Заляганне пластавое, радзей лінзападобнае. Шырока выкарыстоўваецца ў цэментнай прамысловасці.

На Беларусі для вытворчасці цэменту, будаўнічага матэрыялу і вапнавых угнаенняў здабываецца мергель марскога паходжання. Найбольш радовішча Камунарскае (Касцюковіцкі раён Магілёўскай вобласці), дзе прамысловыя запасы складалі 386,5 млн т (1999). Выяўлена таксама 300 пакладаў вапнавага прэснаводнага мергелю з агульнымі запасамі да 200 млн т.

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
Катэгорыя:Асадкавыя горныя пароды
Ільф і Пятроў

**Ілля Ільф** (сапраўднае імя — Іехіел-Лейб бен Ар’евіч Файнзільберг; 1897—1937) і **Яўген Пятроў** (сапраўднае імя — Яўген Пятровіч Катаеў; 1902—1942) — савецкія пісьменнікі ў жанры сатыры, ураджэнцы Адэсы, найбольш вядомыя творамі «Дванаццаць крэслаў», «Залатое цяля» і «».

## Сумесная творчасць 
Будучыя суаўтары пазнаёміліся ў 1925 годзе. Спачатку разам прыдумлялі тэмы для малюнкаў і фельетонаў у часопісе «Смехач», апрацоўвалі матэрыялы для газеты «Гудок». Але ўжо ў 1928 годзе свет пабачыў іх першы сумесны раман «Дванаццаць крэслаў», які яскрава паказаў жыццё ранняга СССР з ягонымі недахопамі, заганамі і перагібамі.

Працяг кнігі выйшаў у 1931 у выглядзе новага рамана пад назвай «Залатое цяля», які стаў своеасаблівай энцыклапедыяй жыцця савецкіх людзей 1920—1930 гадоў.

У 1935—1936 Ільф і Пятроў вандравалі па ЗША, у выніку чаго паўстала кніга «Аднапавярховая Амерыка» (1936).

Раманы «Дванаццаць крэслаў» і «Залатое цяля» доўгі час заставаліся самымі смелымі творамі савецкай літаратуры сярод дазволеных цэнзурай. Пры гэтым з 1949 па 1956 яны былі забаронены ў СССР. Савецкія ўлады аб’явілі іхнюю творчасць паклёпніцкай, а публікацыю — грубай палітычнай памылкай. Першыя экранізацыі сталі магчымыя толькі ў 1970-я.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Пісьменнікі СССР
Беларускае слова (газета, Таронта)

**Беларускае слова** — газета, якая выдаецца на беларускай мове ў Таронта (Канада).

Выдаецца з 2002, выходзіць неперыядычна, да сакавіка 2009 было выдазена 11 нумароў.

Газета асвятляе гісторыю і сучаснасць Згуртавання беларусаў Канады, дзейнасць Беларускай аўтакефальнай праваслаўнай царквы, мае літаратурны дадатак.

## Спасылкі 
* Афіцыйная старонка

Катэгорыя:Беларусы ў Канадзе
Катэгорыя:Газеты Канады на беларускай мове
Беларускае слова

**«Беларускае слова»**, папулярная назва ў беларускай культуры.

## Беларускія выданні з такой назвай 
* **Газета «Беларускае слова» (1920)**
* **Газета «Беларускае слова» (1926)**
* **Газета «Беларускае слова» (1941)**
* **Газета «Беларускае слова» (2002)**