open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Касцёл Найсвяцейшай Тройцы (Плюсы)

**Касцёл Найсвяцейшай Тройцы** — мураваны каталіцкі храм у в. Плюсы Браслаўскага раёна Віцебскай вобласці. Знаходзіцца на ўсходняй ускраіне вёскі.

## Гісторыя 
Пабудаваны ў пачатку ХХ стагоддзя з цэглы і бутавага каменю. Да гэтага тут існаваў невялікі філіяльны храм Браслаўскай парафіі, заснаваны ў 1770 годзе і капітальна адрамантаваны ў 1860 годзе. Паводле некаторых звестак, ён быў мураваным.

У парафіі на пачатку мінулага стагоддзя працавалі наступныя святары: кс. Малахоўскі, кс. Казімір Сяндоўскі, кс. Пётр Вайцякунас (памёр у 44 гады, пахаваны на мясцовых могілках), кс. Ігнацы Мантвіла, кс. Станіслаў Мажэйка, кс. Ян Жук, кс. Казімір Радзішэўскі і кс. Францішак Білша, вывезены савецкімі ўладамі.

У 1941—1944 гадах будынак быў пашкоджаны, моцна пацярпела адна з вежаў будынка. Пасля вайны храм ператварылі ў школу, потым у краму. Вернуты прыхаджанам у 1989 годзе. Адрамантаваны парафіянамі пад кіраўніцтвам ксяндза пралата Трубовіча і ксяндза Францішка Апячонка, і перададзены вернікам для сакральных мэтаў у 1991 годзе.

## Архітэктура 
Помнік архітэктуры неараманскага стылю. Пабудаваны па каноне трохнефавай двухвежавай базілікі памерамі 33,5х18,8х34 м, з пяціграннай апсідай і бакавымі сакрысціямі. Трохчасткавы фасад фланкіраваны дзвюх’яруснымі чатырохграннымі вежамі са спічастымі шатрамі. Па цэнтры фасад завершаны 2-гранным атыкавым шчыпцом з круглай люкарнай наверсе і 5-пралётнай аркадай унізе. Арачны ўваходны праём аформлены прамавугольным парталам.

Архітэктура храма заснавана на форме паўцыркульнай аркі, якая пакладзена ў малюнак уваходнага партала, трыфорыума над ім, біфорыума вежаў. Другі ярус галоўнага фасада вылучаны аркатурным фрызам, завершаным 2-гранным шчытом з акном-ружай. Бакавыя фасады рытмічна расчлянёны высокімі арачнымі аконнымі праёмамі ў 2-абломных цагляных ліштвах і лапаткамі ў прасценках, апяразаны зубчастымі фрызамі.

## Літаратура 
*  — С. 155.
*  — С. 295—296.

## Спасылкі 
* 
* 
* 

Катэгорыя:Касцёлы Браслаўскага раёна
Катэгорыя:Плюсы (аграгарадок)
Катэгорыя:Касцёлы Віцебскай дыяцэзіі
Катэгорыя:Збудаванні Беларусі ў неараманскім стылі
Катэгорыя:XX стагоддзе ў Беларусі
Касугаі

**Касугаі** — асаблівы горад Японіі, размешчаны ў паўночнай частцы прэфектуры Айты на ўсходнім беразе ракі Сакаі. Заснаваны 1 чэрвеня 1943 года шляхам аб’яднання пасёлка Катыгава і вёсак Тарыімацу, Сіногі і Такака павета Хігасікасугаі. Цяпер горад — цэнтр апрацоўчай, электратэхнічнай і лясной прамысловасці. Плошча горада — 92,71 км², насельніцтва — 308 217 чалавек (1 чэрвеня 2014), шчыльнасць насельніцтва — 3324,53 чал. /км².

## Насельніцтва 
## Гарады-пабрацімы 
## Крыніцы 
Катэгорыя:Гарады прэфектуры Айты
Катэгорыя:Адмысловыя гарады Японіі
Белагаш

**Белагаш** — тапонім.

## Казахстан 
* Белагаш (Жаксынскі раён)
* Белагаш (Карагандзінская вобласць)
* Белагаш (Паўладарская вобласць)
* Белагаш (раён Біржан сал)
Касцёл Святога Якуба (Мілюнцы)

**Касцёл Святога Якуба** — мураваны каталіцкі храм у в. Мілюнцы Браслаўскага раёна Віцебскай вобласці.

## Гісторыя 
Неагатычны касцёл пабудаваны з цэглы ў 1907 г. Пасля вайны святыню адабралі ў вернікаў і ў 1949—1990 гг. прызначылі спачатку пад склад збожжа, пасля пад склад штучных угнаенняў, свінарнік, пад гаражы.

Касцёл быў адбудаваны ў 1990—1994 гг. Рэкансэкраваны 29 чэрвеня 1994 г. кардыналам Казімірам Свёнткам.

## Архітэктура 
Мае памеры 18х35 м.

Мілюнцы. Касцёл Святога Якуба (02).jpg
Мілюнцы. Касцёл Святога Якуба (03).jpg
Мілюнцы. Касцёл Святога Якуба (04).jpg
Мілюнцы. Касцёл Святога Якуба (05).jpg

## Гл. таксама 
* Відзскі дэканат

## Спасылкі 
* Пеліканы — парафія Св. Якуба на Catholic.by
 
Катэгорыя:Касцёлы Браслаўскага раёна
Катэгорыя:Мілюнцы (Браслаўскі раён)
Катэгорыя:Касцёлы Віцебскай дыяцэзіі
Катэгорыя:1907 год у Беларусі
Катэгорыя:З’явіліся ў 1907 годзе
Касцёл Найсвяцейшага Сэрца Езуса (Падсвілле)

**Касцёл Найсвяцейшага Сэрца Езуса** — мураваны каталіцкі храм у гарадскім пасёлку Падсвілле Глыбоцкага раёна Віцебскай вобласці.

## Гісторыя 
Першы, драўляны, касцёл у Падсвіллі быў пабудаваны ў 1930 годзе. Святую Імшу адпраўляў прыязджаючы сюды ксёндз Міхал Бобрык з Бабрушчыны. У 1937 годзе ў Падсвіллі была ўтворана парафія Найсвяцейшага Сэрца Езуса. Душпастырам у той час быў ксёндз Сладзінскі, а з 1940 года тут працаваў ксёндз Макрэцкі. У 1946 годзе касцёл закрылі і зрабілі з яго спачатку клуб, пасля — збожжасховішча, а потым — склад для ільнофабрыкі. У 1984 годзе касцёл быў зруйнаваны ўшчэнт.

У пачатку 1990-х гадоў вернікі збіраліся ў дзіцячым садку. Калі месца стала мала, была набыта былая крама і перароблена ў капліцу. У 2000 годзе пачалося будаўніцтва касцёла. У 2004 годзе новую святыню накрылі дахам і ў ёй пачаліся ўнутраныя работы. 30 ліпеня 2011 года адбылося асвячэнне святыні.

## Галерэя 

Костёл старый и новый.jpg|Капліца і касцёл
Падсвілле. Касцёл (03).jpg
Падсвілле. Касцёл (02).jpg
Костёл в Подсвилье.jpg
Падсвілле. Касцёл (04).jpg

## Гл. таксама 
* Глыбоцкі дэканат

## Спасылкі 
* Падсвілле — парафія Найсвяцейшага Сэрца Езуса на Catholic.by
 
Катэгорыя:Касцёлы Глыбоцкага раёна
Катэгорыя:Падсвілле
Катэгорыя:Касцёлы Віцебскай дыяцэзіі
Катэгорыя:З’явіліся ў 2011 годзе
Катэгорыя:2011 год у Беларусі
Pseudochazara cingovskii

**Pseudochazara cingovskiiі** — від матылькоў сямейства . Жыве толькі ў македонскай вёсцы . Самцы крыху меншыя, чым самкі.

Матылёк халоднага светла-шэра-карычневага колеру з прыкметнымі палосамі на верхнім баку крылаў. Яго асяроддзе пражывання абсыпанае белымі вапняковымі скаламі, і, калі ён садзіцца на белым вапняку, яго вельмі цяжка заўважыць з-за вельмі бледнага ніжняга боку.

## Перыяд лёту 
Дае адно пакаленне ў год, лёт імага з канца чэрвеня па ліпень у залежнасці ад вышыні над узроўнем мора

## Харчовыя расліны 
Вусені харчуюцца на метлюжковых.

## Спасылкі 
* Species info
* «*Pseudochazara* de Lesse, 1951» at Markku Savela’s *Lepidoptera and Some Other Life Forms*
* *Butterflies of Europe*, Tom Tolman, 1997, Princeton University Press
* Satyrinae of the Western Palearctic — *Pseudochazara cingovskii*

Катэгорыя:Насякомыя Еўропы
Катэгорыя:Німфаліды
Катэгорыя:Эндэмікі Паўночнай Македоніі
Кафедральны касцёл Ісуса Міласэрнага (Віцебск)

**Кафедральны касцёл Ісуса Міласэрнага** — мураваны каталіцкі храм у г. Віцебску. Размяшчаецца па вуліцы Воінаў-Інтэрнацыяналістаў.

## Гісторыя 
22 кастрычніка 2000 г. была адпраўлена першая святая Імша для вернікаў парафіі Ісуса Міласэрнага ў касцёле Св. Барбары, прысутнічала 56 чалавек. 16 лістапада 2000 г. парафія Ісуса Міласэрнага атрымала дазвол на пабудову часовай капліцы. 3 снежня адбылася першая святая Імша ў новазбудаванай капліцы, 25 снежня капліцу асвяціў біскуп Уладзіслаў Блін.

З сакавіка 2001 г. першым пробашчам парафіі стаў кс. Дарыюш Кубіца. 30 чэрвеня 2001 г. у парафіі адбылася першая біскупская візітацыя. 12 верасня 2004 г. кс. біскуп ардынарый асвяціў пляцоўку, а ў сярэдзіне кастрычніка 2004 г. гарадскія ўлады далі канчатковы дазвол на будаўніцтва новай святыні.
 
Кансекрацыя касцёла Ісуса Міласэрнага адбылася 10 кастрычніка 2009 г. у межах святкавання 10-годдзя існавання Віцебскай дыяцэзіі. Літургію, падчас якой адбывалася асвячэнне, узначальваў Апостальскі нунцый у Беларусі архібіскуп Марцін Відавіч.

18 чэрвеня 2011 г. касцёл стаў кафедральным. Урачыстую літургію ў новай кафедры ўзначаліў прадстаўнік Папы Бенедыкта XVI кардынал-дыякан Рабер Сара.

## Гл. таксама 
* Віцебскі дэканат

## Спасылкі 
* Віцебск — парафія Ісуса Міласэрнага на Catholic.by

Катэгорыя:Касцёлы Віцебска
Катэгорыя:Касцёлы Віцебскай дыяцэзіі
Катэгорыя:З’явіліся ў 2009 годзе
Катэгорыя:2009 год у Віцебску
Катэгорыя:Вуліца Воінаў-Інтэрнацыяналістаў (Віцебск)
Касцёл Унебаўзяцця Найсвяцейшай Дзевы Марыі (Дзеркаўшчына)

**Касцёл Унебаўзяцця Найсвяцейшай Дзевы Марыі** — мураваны каталіцкі храм у в. Дзеркаўшчына Глыбоцкага раёна Віцебскай вобласці.

## Гісторыя 
Касцёл пад тытулам Унебаўшэсця Пана ў Дзеркаўшчыне пачалі будаваць 7 травень 1822 г. Парафія пачала існаваць з ХІХ ст. Падчас Другой сусветнай вайны святыню спрабавалі знішчыць.

У 1989 г. касцёл аддалі вернікам. Касцёл быў адбудаваны, адноўлены і асвечаны 15 траўня 1990 г. арцыбіскупам Тадэвушам Кандрусевічам.

## Архітэктура 
Касцёл збудаваны з каменя і цэглы. Памеры святыні — 25 м у шырыню і 40 м у даўжын. З’яўляецца помнікам архітэктуры з рысамі класіцызму.

Dzierkaŭščyna, Uniebaŭziaćcia. Дзеркаўшчына, Унебаўзяцьця (1900).jpg| Касцёл у 1900 г.
Дзеркаўшчына. Касцёл (01).jpg
Дзеркаўшчына. Касцёл.jpg
Дзеркаўшчына. Пліта ў сцяне касцёла.jpg
Костёл - panoramio - Иван Бай.jpg

## Гл. таксама 
* Глыбоцкі дэканат

## Спасылкі 
* Дзеркаўшчына — парафія Унебаўшэсця Пана на Catholic.by
 
Катэгорыя:Касцёлы Глыбоцкага раёна
Катэгорыя:Дзеркаўшчына
Катэгорыя:Касцёлы Віцебскай дыяцэзіі
Fritillaria macedonica

**Fritillaria macedonica** — від кветкавых раслін сямейства лілейных. Фларыстычны субэндэмік, вядомы ў гарах  і , а таксама ў Албаніі і Сербіі. Змешчаны ў глабальны Чырвоны спіс знікаючых відаў раслін.

## Спасылкі 
* Universal Postal Union, Flora of Macedonia — Endemic Species — *Fritillaria macedonica* Bornm македоснка поштенска маркичка *Fritillaria macedonica*
* Balkan Photos, *Fritillaria macedonica,* Mavrovo Macedonia 
* Smugmug, North American Rock Garden Society Photographic competition 2012, photo by Kees Jan van Zwienen

Катэгорыя:Рабчык
Colchicum macedonicum

**Colchicum macedonicum** — від аднадальных раслін роду  сямейства . Упершыню апісаны батанікам Кашаніным у 1911 годзе.

Сінонім — *Colchicum pieperianum* Markgr.

## Распаўсюджанне 
Паводле апошніх звестак вядомы з усходняй і цэнтральнай частак Албаніі і з паўночна-заходняй Македоніі; шэраг крыніц разглядаюць *Colchicum macedonicum* ў якасці эндэміка Македоніі.

Тыпавы асобнік сабраны на гары Караджыца (Рэспубліка Македонія), на вышыні 2150 м

## Батанічнае апісанне 
Цыбульны геафіт.

Лік храмасом — 2n=54.

Катэгорыя:Флора Еўропы
Катэгорыя:Лілеякветныя
Касцёл Святога Яна Хрысціцеля (Чарневічы)

**Касцёл Святога Яна Хрысціцеля** — мураваны каталіцкі храм у в. Чарневічы Глыбоцкага раёна Віцебскай вобласці.

## Гісторыя 
Касцёл пабудаваны ў 1920-1930-я гады. У 1950 годзе камуністычныя ўлады закрылі касцёл. Да 1990 года ў касцёле захоўвалі збожжа.

У 1991 годзе пробашчам парафіі стаў ксёндз Люцыян Паўлік, і парафіяне дабіліся ад уладаў вяртання касцёла вернікам. Першая святая імша пасля вяртання святыні была адпраўлена ў 1993 годзе у адноўленым касцёле.

## Архітэктура 
Помнік архітэктуры з рысамі канструктывізму. Вырашаны працяглым прамавугольным у плане аб’ёмам пад 2-схільным дахам. Да фасада далучана магутная трох’ярусная 4-гранная шатровая званіца. Плоскасныя фасады рытмічна расчлянёны арачнымі аконнымі і ўваходнымі праёмамі, крапаваны вуглавымі лапаткамі.

Вид со стороны апсиды - panoramio (1).jpg
Вид со стороны апсиды 2 - panoramio.jpg
Костёл - panoramio (21).jpg
Чарневічы. Адноўлены касцёл (01).jpg
Чарневічы. Адноўлены касцёл (03).jpg

## Літаратура 
* Касцёл Узвышэння Святога Крыжа // Каталіцкія храмы Беларусі / А. М. Кулагін; фат. А. Л. Дыбоўскі. — Мінск : БелЭн, 2008. — С. 367.

## Спасылкі 
* Чарневічы — парафія Узвышэння Святога Крыжа на Catholic.by

 

Катэгорыя:Касцёлы Глыбоцкага раёна
Катэгорыя:Чарневічы (Глыбоцкі раён)
Катэгорыя:Касцёлы Віцебскай дыяцэзіі
Viola allchariensis

**Viola allchariensis** — від двухдольных раслін роду  сямейства . Упершыню апісаны аўстрыйскім батанікам  у 1894 годзе.

## Батанічнае апісанне 
Кветкі памерам 2,2—3 см, цёмна-фіялетавага колеру.

Цвіце з красавіка па кастрычнік.

Лік храмасом — 2n=20.

## Распаўсюджанне 
Дадзеныя па арэалу адрозніваюцца. Паводле адных крыніц, *Viola allchariensis* — эндэмік Македоніі, вядомы з цэнтральнай часткі гэтай краіны з ваколіц рудніка ; паводле іншых звестак, арэал расліны шырэй, і ўключае ў сябе краіны былой Югаславіі, Албанію і Грэцыю.

## Класіфікацыя 
### Таксанамія 
Катэгорыя:Фіялка
Катэгорыя:Флора Еўропы
Катэгорыя:Эндэмікі Паўночнай Македоніі
Касцёл Маці Божай Каралевы (Порплішча)

**Касцёл Маці Божай Каралевы** — драўляны каталіцкі храм у в. Порплішчы Докшыцкага раёна Віцебскай вобласці.

## Гісторыя 
Драўляны касцёл быў пабудаваны перад вайной пад кіраўніцтвам кс. Рышарда Вербля, вікарыя з Параф’янава. Пасля пробашчам стаў кс. Пётр Барташэвіч.

Пасля вайны кс. Барташэвіч быў высланы ў Сібір, а касцёл быў перароблены пад школу і майстэрні.

Святыня была вернута католікам у 1990 г. Пасля рамонту, праведзенага пад кіраўніцтвам а. Пятра Ясевіча з Валкалаты, а пасля кс. Кірыла Клімовіча з Глыбокага, яе рэкансэкраваў кс. кардынал Казімір Свёнтэк.

На тэрыторыі парафіі ёсць каплічка ў вёсцы Барсукі.

Church of Mother of God the Queen in Porplišča - panoramio.jpg
Porplišča, kaścioł (4.06.2008).jpg
Porplišča. Порплішча (06.2008).jpg

## Гл. таксама 
* Докшыцкі дэканат

## Спасылкі 
* Порплішча — парафія Маці Божай Каралевы на Catholic.by
 

Катэгорыя:Касцёлы Докшыцкага раёна
Катэгорыя:Порплішча
Катэгорыя:Касцёлы Віцебскай дыяцэзіі
Катэгорыя:Драўляныя касцёлы Беларусі
Каражар

**Каражар** — тапонім.

## Казахстан 
* Каражар (Атбасарскі раён)
* Каражар (Баянаульскі раён)
* Каражар (Бурабайскі раён)
* Каражар (гарадская адміністрацыя Экібастуза)
* Каражар (Карагандзінская вобласць)
* Каражар (Цалінаградскі раён)
* Каражар (Шартандзінскі раён)
Крапіва канаплёвая

**Крапіва канаплёвая** (*Urtica cannabina*) — від шматгадовых травяністых раслін роду  сямейства .

## Батанічнае апісанне 
Крапіва канаплёвая — травяністая расліна з тоўстым паўзучым карэнішчам.

Сцябло — прамое, чатырохграннае, рабрыстае, негалінаванае, дасягае ў вышыню 150 см (пры спрыяльных умовах можа дасягаць да 2,4 метраў у вышыню).

Лісце — буйное, даўжынёй да 15 см, глыбока пальчата-3-5-раздзельнае, з пёрыстанадрэзанымі долямі, зубчастае, на хвосціках. Прылісткі свабодныя, даўгавата-лінейныя.

Суквецці галінастыя, доўгія, густакветкавыя. Расліна аднадомная або двухдомная, кветкі аднаполыя, у пазухах лісця.

Плод — арэшак, даўжынёй 2-2,5 мм.

Цвіце ў чэрвені—жніўні. Плоданасіць у жніўні.

Сцёблы і лісце пакрытае простымі, кароткімі, цвёрдымі пякучымі валасінкамі. Валасінкі ўтрымліваюць мурашыную кіслату, дотык да іх выклікае хваравітае адчуванне, а затым сверб, званы . Уся расліна вельмі пякучая.

## Распаўсюджанне і экалогія 
Арэал віду ахоплівае Сярэднюю Азію, Манголію і Кітай. У Расіі расліна сустракаецца на ўсёй тэрыторыі.

Расце па схілах, уздоўж дарог, на засмечаных месцах.

## Таксанамія 
Від **Крапіва канаплёвая** ўваходзіць у род  сямейства  парадку .

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Флора Еўразіі
Катэгорыя:Крапіва
Касцёл Святога Яна Хрысціцеля (Валкалата)

**Касцёл Святога Іаана (Яна) Хрысціцеля** — мураваны каталіцкі храм у в. Валкалата Докшыцкага раёна Віцебскай вобласці.

## Гісторыя 
Парафія была заснавана ў 1625 г. Касцёл пад тытулам св. Іаана (Яна) Хрысціцеля ў Валкалаце быў пабудаваны ў 1870 г. Асвечаны 12 кастрычніка 1885 г. ксяндзом дэканам Нікадэмам Цудзынам. Касцёл ніколі не быў адабраны або зачынены, дзейнічаў у гады савецкай улады. Пасля вайны душпастырамі парафіі былі кс. Станіслаў Гурскі, кс. Казімір Данковіч.

На тэрыторыі парафіі знаходзяцца філіяльныя капліцы: у Сергах — капліца пад тытулам святых апосталаў Пятра і Паўла, аддадзеная вернікам 15 жніўня 1992 г. і ў Янчуках — пад тытулам Маці Божай Вастрабрамскай, зробленая з жылога дома ў 1994 г.

## Архітэктура 
Пабудаваны з каменя і цэглы ў стылі неабарока. Памеры касцёла: даўжыня — 40 м, шырыня — 20 м і вышыня — 20 м.

Архітэктоніка храма ўяўляе несапраўдную «схаваную» 3-нефавую базіліку. Прамавугольны ў плане будынак накрыты двухсхільным дахам з атыкавымі франтонамі на тарцах, аздобленымі буйнымі валютамі. Фасады расчлянёны шырокімі пілястрамі, працягнутымі на фрыз антаблемента, фігурнымі абрамленнямі вокнаў і парталаў, белы колер якіх эфектна кантрастуе з маляўнічым фонам бутавай муроўкі.

Унутры прастора падзелена чатырма драўлянымі слупамі на 3 нефы, якія маюць бэлечныя столі рознай вышыні. Прэсбітэрый вылучаны сцяной з лучковым завяршэннем. Абапал прэсбітэрыя ў 2 ярусы размешчаны сакрыстыі. У нартэксе над уваходам знаходзяцца музычныя хоры з арганам. Верхнія ярусы бакавых памяшканняў нартэкса адкрываюцца ў асноўную залу арачнымі праёмамі. Аздобу інтэр’ера складаюць 5 драўляных алтароў, якія вырашаны як 2-ярусныя прысценныя архітэктурныя кампазіцыі з карынфскімі калонамі і пілястрамі, раскрапаванымі антаблементамі і разарванымі лучковымі франтонамі. Алтары ўпрыгожаны скульптурнымі выявамі святых і анёлаў, дэкаратыўнай разьбой. У фігурных філёнгавых рамах размешчаны каштоўныя абразы, сярод якіх абраз «Маці Божая з дзіцем» (1667). Падобны барочны дэкор мае арган, вырашаны як своеасаблівы карынфскі порцік са складаным фігурным завяршэннем і валютамі па баках. Многія элементы начыння інтэр’ера паходзяць з больш ранняга касцёла, які існаваў на гэтым месцы.

Побач з касцёлам размясцілася вялікая званіца, пабудаваная ў 1748 г. Касцёл з’яўляецца важным архітэктурным помнікам XIX стагоддзя.

Ваўкалата Касьцёл Яна Хрысьціцеля 1.JPG
Ваўкалата Касьцёл Яна Хрысьціцеля 2.jpg
Ваўкалата Касьцёл Яна Хрысьціцеля 3.jpg 

## Гл. таксама 
* Докшыцкі дэканат

## Спасылкі 
* Валкалата — парафія Святога Яна Хрысціцеля на Catholic.by
 
Катэгорыя:Касцёлы Докшыцкага раёна
Катэгорыя:Валкалата
Катэгорыя:Касцёлы Віцебскай дыяцэзіі
Катэгорыя:З’явіліся ў 1870 годзе
Катэгорыя:1870 год у Беларусі
Плывунец сярэдні

**Плывунец сярэдні** (*Utricularia intermedia*) — гэта невялікая шматгадовая драпежная расліна, якая адносіцца да роду  сямейства .

## Арэал і экалогія 
Цыркумбарэальны від і сустракаецца ў Паўночнай Амерыцы, Азіі і Еўропе.

Звычайна расце на субстраце, але таксама можа выжываць у вадзе.

## Крыніцы 
## Спасылкі 
* 
* 

Катэгорыя:Плывунец
Катэгорыя:Флора Еўразіі
Катэгорыя:Флора Паўночнай Амерыкі
Катэгорыя:Расліны, апісаныя ў 1800 годзе
Касцёл Божай Волі (Блізніца)

**Касцёл Божай Волі** () — мураваны каталіцкі храм у аграгарадку Блізніцы Полацкага раёна Віцебскай вобласці.

## Гісторыя 
21 чэрвеня 2001 года ў вёсцы зарэгістравана парафія пад тытулам Божага Провіду. Намаганнямі ксяндза Міхала Станчука пабудаваны касцёл, кансэкраваны 27 чэрвеня 2004 года яго Эксцэленцыяй біскупам Генрыкам Тамасікам з Седліцаў.

## Архітэктура 
Вырашаны прамавугольным у плане аб’ёмам пад двухсхільным дахам з вальмай над алтарнай часткай, да якой далучаны бакавыя сакрысціі. Над фасадам узведзена чатырохгранная шатровая вежа-званіца. Уваход вырашаны высокім арачным праёмам, над якім тры пірамідальна размешчаныя арачныя аконныя праёмы. Такімі ж вокнамі рытмічна расчлянёны бакавыя фасады.

## Літаратура 
* *Кулагін А. М.* Каталіцкія храмы Беларусі: Энцыкл. даведнік / А. М. Кулагін. — Мінск: Беларуская Энцыклапедыя, 2000. — 216 с.: іл.

## Гл. таксама 
* Лепельскі дэканат

## Спасылкі 
* Блізніца — парафія Божага Провіду на Catholic.by

Катэгорыя:Касцёлы Полацкага раёна
Катэгорыя:Блізніца (Полацкі раён)
Катэгорыя:Касцёлы Віцебскай дыяцэзіі
Катэгорыя:З’явіліся ў 2004 годзе
Катэгорыя:2004 год у Беларусі
Плывунец паўднёвы

**Плывунец паўднёвы**, **Плывунец непрыкмечаны** (*Utricularia australis*) — від шматгадовых кветкавых раслін роду .

## Назва 
Відавы эпітэт «australis» ад лацінскага «паўднёвы» і адлюстроўвае той факт, што адкрыццё гэтага віду было зроблена ў Аўстраліі ў 1810 годзе.

## Батанічнае апісанне 
Водная расліна.

## Арэал 
Від мае шырокі геаграфічны арэал, сустракаецца па ўсёй Еўропе, у трапічнай і ўмеранай Азіі, уключаючы Кітай і Японію на ўсходзе, Цэнтральную і Паўднёвую Афрыку, Аўстралію і Паўночны востраў Новай Зеландыі.

## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Плывунец
Катэгорыя:Флора Еўразіі
Катэгорыя:Флора Афрыкі
Катэгорыя:Флора Аўстраліі і Акіяніі
Катэгорыя:Драпежныя расліны
Катэгорыя:Водныя расліны
Эн Карсан

**Эн Карсан** (, нар. , Таронта) — канадскі элініст, пісьменніца і паэтэса, эсэіст, перакладчык. Піша на англійскай мове.

## Біяграфія 
Расла ў невялікіх гарадах Канады, дзе служыў у банках яе бацька. Вучылася ва ўніверсітэце Таронта, дзе атрымала ступені бакалаўра і магістра па класіцы, абараніла дысертацыю па творчасці Сапфо. Таксама займалася ў Скнт-Эндрускім універсітэце з К. Доверам. Карсан — выкладчык класічных моў і славеснасці ва ўніверсітэтах Канады і ЗША, перакладчык Сіманіда, Сапфо, Эсхіла, Сафокла, Еўрыпіда, Катула. Уводзіць у свае вершы класічную міфалогію, злучаючы Сіманіда з Цэланам, Сапфо з Гертрудай Стайн, а Платона з Кітсам.

## Прызнанне 
Творчасць Карсан высока ацанілі Харальд Блум і Сьюзен Зонтаг. Яна — лаўрэат прэміі Пушкарта (1997), прэмій Грыфіна і Эліята (абедзве — 2001), прэміі ПЭН-Клуба, за паэтычны пераклад (2010), Ордэн Канады (2005), а таксама мноства іншых літаратурных узнагарод і адрозненняў. Вершы і эсэ Карсан перакладзены на французскую, іспанскую, каталонскую, італьянскую, польскую, рускую мовы.

Катэгорыя:Пісьменніцы
Катэгорыя:Паэтэсы
Катэгорыя:Пісьменнікі Канады
Катэгорыя:Паэты Канады
Катэгорыя:Перакладчыкі Канады
Катэгорыя:Англамоўныя пісьменнікі
Катэгорыя:Англамоўныя паэты
Катэгорыя:Перакладчыкі са старажытнагрэчаскай мовы
Катэгорыя:Антыказнаўцы
Катэгорыя:Лаўрэаты стыпендыі Мак-Артура
Касцёл Святога Іасафата Кунцэвіча (Канстанцінава)

**Касцёл Святога Іасафата Кунцэвіча** — мураваны каталіцкі храм у в. Канстанцінаве Глыбоцкага раёна Віцебскай вобласці.

## Гісторыя 
Пабудаваны ў 1993—1995 гадах з цэглы на месцы касцёла, зруйнаванага 2 ліпеня 1962 года.

21 лістапада 1995 года кардынал Казімір Свёнтак асвяціў касцёл пад тытулам святога Іасафата Кунцэвіча. Часткова захавалася старая званіца.

## Архітэктура 
Вырашаны двумя прамавугольнымі ў плане пад двухсхільнымі дахамі аб’ёмамі малітоўнай залы і апсіды, да якой дабудавана сакрысція. Галоўны і тыльны фасады завершаны васьміграннымі шатровымі драўлянымі барабанамі. Плоскасныя фасады расчлянёны арачнымі аконнымі і лучковымі ўваходнымі праёмамі ў ліштвах, крапаваны вуглавымі пілястрамі.

Перад касцёлам захавалася званіца 19 ст. Васьміграннае трох’яруснае збудаванне пад шатровым пакрыццём. Першыя два ярусы мураваныя глухія, трэці драўляны, адкрыты прамавугольнымі прасветамі.
 

Костёл Святой Троицы - panoramio.jpg
Канстанцінава. Дзверы касцёла.jpg
Канстанцінава. Званіца касцёла.jpg
Канстанцінава. Касцёл. Цвінтар.jpg 

## Гл. таксама 
* Глыбоцкі дэканат

## Спасылкі 
* Канстанцінава — парафія Святой Тройцы (Віцебская дыяцэзія) на Catholic.by
 
Катэгорыя:Касцёлы Глыбоцкага раёна
Катэгорыя:Канстанцінава (Глыбоцкі раён)
Катэгорыя:Касцёлы Віцебскай дыяцэзіі
Катэгорыя:З’явіліся ў 1995 годзе
Катэгорыя:1995 год у Беларусі
Плывунец звычайны

**Плывунец звычайны** (*Utriculária vulgáris*) — водная расліна, від роду  сямейства .

## Апісанне 
Лісце тонка рассечена на вузкія долі, на якіх размешчаны маленькія авальныя лоўчыя бурбалкі з паветрам.

Ловіць дробных насякомых, ракападобных, водарасці (напрыклад, вольвакс).

Цвіце з чэрвеня па верасень. Кветканосы даўжынёй 15-30 см, на іх — буйныя ярка-жоўтыя кветкі ў друзлай малакветкавай гронцы.

Свабодна плавае ў павольна бягучых або стаячых водах канаў, сажалак, балот.

Размнажэнне пераважна вегетатыўнае.

## Распаўсюданне і асяроддзе пражывання 
### Ахоўны статус 
Плывунец звычайны ўключаны ў Чырвоныя кнігі шэрагу рэгіёнаў Расіі (Белгарадская і Ульянаўская вобласці, Рэспубліка Калмыкія, Стаўрапольскі край) і Украіны (Закарпатская, Палтаўская, Цярнопальская, Харкаўская і Чарнавіцкая вобласці), а таксама Туркменістана.

## Выкарыстанне 
Для міні-вадаёмаў.

## Батанічная класіфікацыя 
### Сінонімы 
Па дадых *The Plant List* на 2013 год, у сінаніміку віду ўваходзяць:

* 
* 
* 
* 

## Літаратура 
* 
* Taylor, Peter. (1989). The genus Utricularia: A taxonomic monograph. Kew Bulletin Additional Series XIV: London. 

## Спасылкі 
* 
* NCU-3e. Names in use for current extant plant genera Electronic version 1.0

Катэгорыя:Флора Еўразіі
Катэгорыя:Драпежныя расліны
Катэгорыя:Плывунцовыя
Маронэ

**Маронэ** — прозвішча, тапонім.

## Прозвішча 
* Лука Маронэ — італьянскі футбаліст
* Эма Маронэ — італьянская спявачка

## Тапонім 
* Маронэ (камуна)
Чарнушкі (значэнні)

**Чарнушкі**

* Чарнушкі — вёска ў Гродзенскім раёне Гродзенскай вобласці

## Біялогія 
*  — род дзённых матылькоў
* народная назва віду
Касігая

**Касігая** — цэнтральны горад у Японіі, знаходзіцца ў прэфектуры Сайтама.

Плошча горада — 60,31 км², насельніцтва — 332 305 чалавек (1 жніўня 2014), шчыльнасць насельніцтва — 5509,95 чал./км². Вытворчасць лялек Дарума. Размешчаны на востраве Хонсю, у рэгіёне Канто. З ім мяжуюць гарады Сайтама, Касукабэ, Кавагуты, Соку, Ёсікава і пасёлак Мацубусі.

Катэгорыя:Гарады прэфектуры Сайтама
Катэгорыя:Цэнтральныя гарады Японіі
Пальцакрылка аднапальцая

**Пальцакрылка аднапальцая** (*Emmelina monodactyla*) — від матылёў сямейства пальцакрылак.

Размах крылаў да 27 мм. Пярэднія крылы светлыя, з цёмнай плямай на кастыльным краі.

Пашырана ва ўмеранай кліматычнай зоне Еўропы. Насяляе лугі, палі, зараснікі хмызняку. На Беларусі трапляецца нярэдка. Лёт назіраецца ў маі-чэрвені. Кармавыя расліны бярозка, лебяда, люцэрна, гарох.

## Літаратура 
* *Емяльянаў І. М.* Пальцакрылкі // 

Катэгорыя:Пальцакрылкі
Катэгорыя:Жывёлы, апісаныя ў 1758 годзе
Катэгорыя:Насякомыя Еўропы
Testo

Нямецкі канцэрн Testo SE & Co. KGaA — найбуйнейшы еўрапейскі вытворнік кантрольна-вымяральнага абсталявання. Кампанія Testo з галаўным офісам у горадзе Ленцкирх, зямлі Баден-Вюртемберг была заснавана ў  1957 годзе. Сёння Testo Group аб'ядноўвае 33 кампаній-прадстаўніцтвы па ўсім свеце: у Еўропе (у тым ліку Беларусі, Расіі і Украіне), у краінах Азіі (Японіі, Кітаі, Карэі), Паўночнай Амерыкі (Канада, ЗША) і Аўстраліі.

## Гісторыя 
Кампанія Testoterm (Testo — пачынаючы з 1993 года) была заснавана ў 1957 годзе былымі спецыялістамі медыка-тэхналагічнай кампаніі Atmos. Пачатак кампаніі паклала  вынаходства першага ў міры электроннага медыцынскага тэрмометра са стрэлачным індыкатарам. Прыбор стаў сапраўдным прарывам у тэрмометрыі, аднак яго з'яўленне было ўспрынята многімі з вялікай доляй скепсісу, перш за ўсё-з-за высокага кошту.

Тады распрацоўшчыкі, канчаткова зацвердзіўшыся ў вырашэнні, што будучыня за дакладнымі і зручнымі электроннымі вымяральнымі прыборамі, засяродзіліся на стварэнні новых мадэляў тэрмометраў для іншых абласцей прымянення, што ўвянчалася ў пачатку 60-х гадоў стварэннем мадэляў тэрмометраў для прамысловага прымянення. Іх адметнай асаблівасцю стала наяўнасць зменных зондаў, пры выхадзе са строю якіх адпадала неабходнасць у куплі новага прыбора. У далейшым асартымент прадукцыі стаў пашырацца за кошт прыбораў для вымярэння іншых фізічных велічынь.

## Асартымент прадукцыі 
Кампанія прапануе вымяральныя прыборы і вымяральныя рашэнні для халадзільнай, кліматычнай і экалагічнай тэхнікі, прамысловага прымянення, для аналізу выхлапных газаў і аналізу дымавых газаў або кантролю якасці паветра ў памяшканні і харчовых прадуктаў.

**Прадукцыя** кампаніі Testo сёння падзяляцца на 4 асноўныя групы:

* **Партатыўныя вымяральныя прыборы** для вымярэння тэмпературы, вільготнасці паветра, расходу паветра, ціску, рн, праводнасці, асветленасці, ўзроўню шуму, актыўнасці вады і прыборы для налады халадзільных сістэм.

* **Пiрометры і цеплавізары** — прыборы для бескантактавага вымярэння тэмпературы, якія рэгіструюць інфрачырвонае (цеплавое) выпраменьванне ад аб'екта і пераўтвараюць яго ў значэнне тэмпературы або ў цеплавы малюнак.

* **Газааналізатары** — прыборы для аналізу розных характарыстык дымавых газаў у сістэмах ацяплення або прамысловых гарэлках, з мэтай налады абсталявання ў адпаведнасці з экалагічнымі патрабаваннямі.

* **Вымяральныя сістэмы** стацыянарна размешчаных прыбораў, якія выконваюць бесперапынныя вымярэння вільготнасці і тэмпературы на вытворчасці, у халадзільных камерах, на складах, у музеях, лабараторыях, у агрэгатах і тэхнічных сістэмах.

## Спасылкі 
* Сайт кампанії Testo :www.testo.de

Катэгорыя:Кампаніі Германіі
Катэгорыя:Вымяральныя прыборы
Касцёл благаслаўлёнага Юрыя Матулевіча (Ветрына)

**Касцёл благаслаўлёнага Юрыя Матулевіча** — мураваны каталіцкі храм у г.п. Ветрына Полацкага раёна Віцебскай вобласці.

## Гісторыя 
Парафія пад тытулам бл. Юрыя Матулевіча зарэгістравана 21 чэрвеня 2001 г. Адчынены ў 2001—2004 гг. у рэканструяваным гаспадарчым мураваным будынку. 11 ліпеня 2004 г. святыню ўрачыста кансэкраваў біскуп Збігнеў Кернікоўскі з Седліцаў.

## Архітэктура 
Вырашаны шырокім прамавугольным у плане аб’ёмам пад 2-схільным дахам. Да фасада далучаны прамавугольны 2-ярусны прытвор пад 2-схільным пакрыццём, завершаным скульптурай Мадонны. Плоскасныя фасады расчлянёны арачнымі аконнымі праёмамі. Побач з храмам створаны бутавы грот-горка са скульптурай Маці Божай на вяршыні.

## Гл. таксама 
* Полацкі дэканат

## Літаратура 
* Капліца благаслаўлёнага Юрыя Матулевіча // Каталіцкія храмы Беларусі / А. М. Кулагін; фатограф А. Л. Дыбоўскі. — Мінск : БелЭн імя П. Броўкі, 2008. — С. 58.
* Малашэня, Л. Адкрыўся новы касцёл / Л. Малашэня // Народнае слова. — 2004. — 15 ліп. — С. 2.

## Спасылкі 
* Ветрына — парафія благаслаўлёнага Юрыя Матулевіча на Catholic.by
 
Катэгорыя:Касцёлы Полацкага раёна
Катэгорыя:Ветрына
Катэгорыя:Касцёлы Віцебскай дыяцэзіі
Катэгорыя:З’явіліся ў 2004 годзе
Катэгорыя:2004 год у Беларусі
Плывунец (род раслін)

**Плывунец** (*Utricularia*)&nbsp;— род насякомаедных раслін сямейства . Вадзяныя і балотныя травы, некаторыя віды эпіфіты. Плывунцы не маюць каранёў; лісце іх шматкроць рассечанае на ніткападобныя дзелькі, асобныя з якіх метамарфазаваны ў бурбалкі, якія з’яўляюцца лаўцовымі апаратамі. У бурбалках насякомыя і іншыя дробныя бесхрыбетныя пераварваюцца з дапамогай ферментаў. Кветкі сабраны ў гронку на верхавіне бязліставага кветканоса. Плод&nbsp;— каробачка. У свеце вядома больш за 250 відаў, распаўсюджаных ва ўмераных і трапічных зонах зямнога шара.

## Віды 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
* 
* 

*
Кладофара

**Кладофара** (*Cladophora*) — род ніткавых зялёных водарасцей сямейства кладофаравых.

## Апісанне 
Макраскапічныя водарасці ў выглядзе рыхлых ніткавата-кусцістых дзярнінак шчыльных падушка- і паўшарападобных калоній ці бясформенных скопішчаў цёмна-зялёных, цвёрдых навобмацак нітак (ціна); прымацаваны рызоідамі да субстрату ці свабодна плаваюць, утвараючы ціну. Ніткі галінастыя, з адным радам звычайна выцягнутых (даўжыня перавышае шырыню ў 20 разоў), шмат’ядравых клетак — сегментаў. Хларапласт сеткаваты ці ў выглядзе мноства дыскападобных пласцін і пірэноідаў.

.]]
Вядома звыш 150 відаў, пашыраных у трапічных і ўмераных шыротах, на мелкаводдзі мораў, саланаватых і прэсных вадаёмаў. На Беларусі ў азёрах, сажалках і рэках адзначаны , .

Размнажэнне вегетатыўнае (часткамі талому, акінетамі), бясполае (зааспорамі), полавае (ізагамія). Адзначана чаргаванне пакаленняў: спарафіту і гаметафіту.

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Кладофаравыя
Касцёл Святога Андрэя Баболі (Полацк)

**Касцёл Святога Андрэя Баболі** — мураваны каталіцкі храм Полацку Віцебскай вобласці.

## Гісторыя 
У гісторыі Полацка было шмат каталіцкіх святынь -- касцёл Найсвяцейшай Панны Марыі, святога Стэфана, кляштар езуітаў, кляштар бернардзінцаў і іншыя. Да 1970-х гадоў ніводнага каталіцкага храма ў Полацку не захавалася.
 
Парафія святога Андрэя Баболі адрадзілася 20 верасня 1997 года. Вернікам перададзены будынак былога кінатэатра ў Задзвінні, які і перабудавалі ў касцёл.

## Архітэктура 
Архітэктар касцёла В. Пайругi. Будынак шмат’ярусны, па-сучаснаму асіметрычны, да яго было дабудавана памяшканне нядзельнай школы. Галоўнай часткай экстэр’ера з’яўляецца пяціярусная вежа-званіца, грацыёзная, увянчаная аграненым шатром.

Мастак Уладзімір Кандрусевіч намаляваў фрэскі, а скульптар Валер’ян Янушкевіч зрабіў барэльефы «За веру пакутнікі» на ўваходных дзвярах. Сёння полацкі касцёл Св. Андрэя Баболі — адметны помнік культавай архітэктуры канца ХХ ст.

Костёл Святого Андрея Баболи.jpg
BELARUS - POLOTSK. St Andrzej Bobola catholic church..jpg
BELARUS - POLOTSK. St Andrzej Bobola catholic church 2..jpg
Belarus-Polatsk-Church of Andrew Babola-1.jpg
Belarus-Polatsk-Church of Andrew Babola-2.jpg
Belarus-Polatsk-Church of Andrew Babola-3.jpg
Задвинье.Костёл Св.Андрея Баболи - panoramio.jpg

## Гл. таксама 
* Полацкі дэканат

## Спасылкі 
* Полацк — парафія Св. Андрэя Баболі на Catholic.by
 
Катэгорыя:Касцёлы Полацка
Катэгорыя:Касцёлы Віцебскай дыяцэзіі
Ульва

**Ульва**, **марская салата** (*Ulva*) — род марскіх зялёных водарасцей.

Адрозніваецца некалькі дзясяткаў відаў. Пашыраны пераважна ў морах субтрапічных і ўмераных паясоў.

Слаявіна пласціністая, суцэльная, рассечаная або разгалінаваная, вышыня 30—150 см. Складаеода з 2 шчыльна злучаных слаёў клетак. Спарафіт і гаметафіт аднолькавай будовы.

Палавы працэс ізагамія або гетэрагамія, гаметы зліваюцца з розных слаявін. 

У ежу спажываецца 

## Літаратура 
* Ульва // 

Катэгорыя:Зялёныя водарасці
Ульва салатная

**Ульва салатная** (*Ulva lactuca*) — від марскіх зялёных водарасцей.

## Апісанне 
Слаявіна даволі мяккая, ярка- ці светла-зялёная, з лопасцевым складкаватым краем, часта разарваным. Пласціна шыроколінейнай, ланцэтападобнай або акруглай формы з адтулінамі, да 30 см вышынёй і больш. Подэшва вельмі маленькая, сцябло адсутнічае. Аднагадовая.

## Пашырэнне 
Расце ў літаралі і сублітаралі ва ўмераных і субтрапічных шыротах па ўсім зямным шары. Сустракаецца на камянях, скалах, ракавінах.

## Выкарыстанне 
Спажываецца ў ежу. Водарасць багатыя жалезам, марганцам, ёдам, іншымі мікраэлементамі, а таксама вітамінамі В і С, амінакіслотамі.

Слаявіна выкарыстоўваюцца ў свежым выглядзе для прыгатавання салатаў ці ў вараным для супу, часам дадаюць у гарніры да рыбы або мяса. Часта ульву пасля адпаведнай апрацоўкі выкарыстоўваюць як дадатак да цеста пры выпечцы здобных вырабаў, дзякуючы чаму яны працяглы час не чарсцвеюць, набываюць своеасаблівы смак і ўзбагачаюцца вітамінамі. Ульву часта ўжываюць у комплексных праграмах па зніжэнні вагі з мэтай нармалізацыі абмену рэчываў у арганізме чалавека.

Катэгорыя:Зялёныя водарасці
Катэгорыя:Расліны, апісаныя ў 1753 годзе
Дубянец-Зарэчны

**Дубянец-Зарэчны** (, ) — хутар у Глускім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіць у склад Хваставіцкага сельсавета.

Утвораны 23 лістапада 2006 года.

## Спасылкі 
Катэгорыя:Хваставіцкі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Глускага раёна
Сонечны (Полацкі раён)

**Со́нечны** (, ) — пасёлак у Полацкім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Баравухскага сельсавета.

Утвораны 23 верасня 2008 года.

## Спасылкі 
Катэгорыя:Баравухскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Полацкага раёна
Катэгорыя:З’явіліся ў 2008 годзе
Маэбасі

**Маэбасі** — цэнтральны горад Японіі, размешчаны ў паўднёва-цэнтральнай частцы прэфектуры Гуму, адміністрацыйны цэнтр гэтай прэфектуры. Размешчаны ва ўсходняй частцы вострава Хонсю, на поўначы раўніны Канто, каля паўднёвага падножжа вулкана Акагі.

Плошча горада — 311,64 км², насельніцтва — 340 041 чалавек (1 ліпеня 2014), шчыльнасць насельніцтва — 1091,13 чал./км², працягласць з поўначы на поўдзень складае 25 км, з захаду на ўсход — каля 20 км.

Катэгорыя:Гарады прэфектуры Гуму
Катэгорыя:Цэнтральныя гарады Японіі
Спіс дэпутатаў Мінскага абласнога Савета дэпутатаў 28-га склікання

## Спасылкі 
* Паведамленне пра вынікі выбараў і спіс дэпутатаў Мінскага абласнога Савета дэпутатаў дваццаць восьмага склікання  


Катэгорыя:Спісы:Мінская вобласць
Мінская вобласць
Касцёл Беззаганнага Зачацця Найсвяцейшай Дзевы Марыі (Дзісна)

**Касцёл Беззаганнага Зачацця Найсвяцейшай Дзевы Марыі** — мураваны каталіцкі храм у г. Дзісна Мёрскага раёна Віцебскай вобласці.

## Гісторыя 
У 1630 г. шляхціц Полацкага ваяводства Крыштаф Малкевіч-Хялчоўскі запрасіў у Дзісну айцоў францішканцаў, пабудаваў для іх кляштар з касцёлам і званіцай. Гэта былі драўляныя будынкі, узнесеныя на беразе Дзвіны. Пасля ён падараваў ім маёнтак Клімоўшчыну.

У 1773 г. на месцы драўлянага касцёла францішканцы пабудавалі новы касцёл пад тытулам Беззаганнага Зачацця Найсвяцейшай Панны Марыі.

У 1831 г. касцёл ліквідавалі, а законнікі былі вымушаны пакінуць горад. У 1839 г. святыню вярнулі вернікам як парафіяльную, а ў 1851 г. яна была кансэкравана біскупам Жылінскім.

Падчас пажару 1882 г. касцёл быў значна пашкоджаны, аднак ужо ў 1883 г. адбудаваны і асвечаны кс. Пятром Валіцкім.

У 1938 г. касцёл зноў прынялі францішканцы, але праз год іх праца была спынена савецкай уладай, а кс. Валяр’ян Міхно арыштаваны.

На пачатку ліпеня 1941 г., калі нямецкія войскі дайшлі да Дзвіны і там адбываліся ваенныя дзеянні, згарэлі плябанія, званіца і касцёльны дах.

Пасля вайны католікі Дзісны хацелі адбудаваць святыню, але ўлады не далі на гэта дазволу. У 1958 г. вайскоўцы ўзарвалі касцёл разам з пахаваннямі, якія знаходзіліся пад падлогай. Засталіся толькі тры сцяны, пярэдняя сцяна была разбураная.

У 80-я гады католікі Дзісны зрабілі прыбудоўку да паўднёвай сцяны, і такім чынам утварылася капліца ў закрыстыі былога касцёла. На могілках ў 1990-я гг. пабудавана каталіцкая капліца, на месцы папярэдняй.

У траўні 2007 г. у касцёле адбываліся вялікія будаўнічыя работы. На 2016 г. касцёл меў усе сцены, быў адноўлены дах і вокны. Тры крыжы на фасадзе асвяціў Віцебскі біскуп Уладзіслаў Блін. Пачаты ўнутраныя работы.

## Архітэктура 
Мураваная святыня мае памер 35х16 м і сцены таўшчынёю 1,5 м.

Dzisna, Kaścielnaja, Franciškanski. Дзісна, Касьцельная, Францішканскі (1901-17).jpg|1901-1917
Dzisna, Daraškoŭskaja, Franciškanski. Дзісна, Дарашкоўская, Францішканскі (1918).jpg|1918
Dzisna, Kaścielnaja, Franciškanski. Дзісна, Касьцельная, Францішканскі (1936).jpg|1936
Dzisna, Kaścielnaja, Franciškanski. Дзісна, Касьцельная, Францішканскі (P. Vałyncevič, 1919-39).jpg|1919-1939
Dzisna, Franciškanski. Дзісна, Францішканскі (1936) (2).jpg|1936
Dzisna, Franciškanski. Дзісна, Францішканскі (1936).jpg|1936

## Гл. таксама 
* Мёрскі дэканат

## Спасылкі 
* Дзісна — парафія Беззаганнага Зачацця Найсвяцейшай Панны Марыі на Catholic.by
 
Катэгорыя:Касцёлы Мёрскага раёна
Катэгорыя:Культавыя збудаванні Дзісны
Катэгорыя:Касцёлы Віцебскай дыяцэзіі
Катэгорыя:З’явіліся ў 1773 годзе
Катэгорыя:1773 год у Беларусі
Пальцакрылкі

**Пальцакры́лкі** (*Pterophoridae*) — сямейства матылёў.

## Апісанне 
Крылы (размах 20—33 мм) вузкія, часцей шэрыя або бурыя, пярэднія расшчэплены звычайна на 2, заднія — на 3 пальцападобныя лопасці (адсюль назва). Ногі доўгія. Вусікі кароткія, у самцоў з дробнымі раснічкамі. Губныя шчупікі і хабаток развітыя.

Вусені ўкрыты валаскамі. 

## Пашырэнне 
У сусветнай фаўне налічваецца каля 1200 відаў. Пашыраны ўсюды. Найбольш шматлікія ў тропіках. На Беларусі адзначана каля 20 відаў. Жывуць у розных біятопах: ад тарфяных балот і вільготных лісцевых лясоў да сухадольных лугоў. Некаторыя шкодзяць дэкаратыўным і сельскагаспадарчым раслінам.

## Асаблівасці біялогіі 
Матылі актыўныя на змярканні. Вусені кормяцца лісцем, кветкамі, парасткамі раслін. Кукалкі ў большасці відаў без кокана, падвешваюцца заднім канцом цела да раслін.

## Класіфікацыя 
* *Agdistinae*
** *Agdistis*
* *Deuterocopinae*
** *Deuterocopus* — *Heptaloba* — *Hexadactilia* — *Leptodeuterocopus*
* *Macropiratidae*
** *Agdistopis* — *Macropiratis*
* *Ochyroticinae*
** *Ochyrotica*
* *Pterophorinae*
** *Calyciphora* — *Chocophorus* — *Cnaemidophorus* — *Cosmoclostis* — *Diacrotricha* — *Hellinsia* — *Imbophorus* — *Merrifieldia* — *Oirata* — *Patagonophorus* — *Porrittia* — *Pterophorus* — *Septuaginta* — *Singularia* — *Tabulaephorus* — *Wheeleria*

## Літаратура 
*Емяльянаў І. М.* Пальцакрылкі //
Шостка (значэнні)

**Шостка**:
* Шостка — горад ва Украіне
* Шостка (рака)
* Валянціна Міхайлаўна Шостка — беларускі гематолаг
Шалкар

**Шалкар** — тапонім.

## Казахстан 
* Шалкар (горад)
* Шалкар (Карагандзінская вобласць)
* Шалкар (Каргалжынскі раён)
* Шалкар (Кызылардзінская вобласць)
* Шалкар (Усходне-Казахстанская вобласць)
* Шалкар (Цалінаградскі раён)
Ураясу

**Ураясу** — горад у Японіі, знаходзіцца ў прэфектуры Тыба. Плошча горада — 17,29 км², насельніцтва — 163 114 чалавек (1 жніўня 2014), шчыльнасць насельніцтва — 9434,01 чал./км². Размешчаны на востраве Хонсю, у рэгіёне Канто. З ім мяжуе горад Ітыкава.

Катэгорыя:Гарады прэфектуры Тыба
Дурава

**Дурава** — народная назва расліны Буякі, таксама жаночая форма прозвішча Дураў, тапонім.
## Тапонім 
* Дурава (Бяленінскае сельскае паселішча)
* Дурава (вёска, Бараноўскае сельскае паселішча)
* Дурава (Гагарынскі раён)
* Дурава (пасёлак станцыі)
Віджая (кароль)

]]
**Віджая** (раней 543 г.да н.э. — 505 да н.э.) — міфічны прабацька сінгалаў, 1-ы кароль Шры-Ланкі.

Асноўная гістарычная крыніца — хроніка «Махавамса» дае гады яго кіравання — каля 543 г. да н.э. — 505 да н.э.. Верагодна, прыбыў у 6 ст.да н.э. у Шры-Ланку з каралеўства Ванга (поўнач Індыі). Яго стасункі з паўбагіняй (якхіні) Кувені параўнаў у 1837 годзе з гісторыяй Адысея з Кіркай выдавец першага англійскага перакладу Джордж Цёрнер. «Махавамса» больш не дае ніякіх дакладных гістарычных звестак, асоба Віджая верагодна не існавала.

Катэгорыя:Гісторыя Шры-Ланкі
Катэгорыя:Міфічныя кіраўнікі
Катэгорыя:Постаці Шры-Ланкі
Катэгорыя:Постаці VI стагоддзя да н.э.
Касцёл Святога Іосіфа (Барадзенічы)

**Касцёл Святога Іосіфа** — каталіцкі храм у в. Барадзенічы Браслаўскага раёна Віцебскай вобласці.

## Гісторыя 
Касцёл пабудаваны ў ХІХ стагоддзі фундатарам Лапацінскім. У галоўны фасад касцёла ўмаравана пліта з надпісам на латыні і лічбамі «1836», якія магчыма, датычыць асвяшчэнне касцёла. Гістарычныя дакументы, якія датычаць будаўніцтва, былі знішчаныя ў часы савецкай улады.

У гады Першай сусветнай вайны ксяндзом Віктарам Шутовічам быў адкрыты інтэрнат для сірот. Набажэнства ў храме вялося на беларускай мове.

Зачынены ў 1930-я гады. У 1939—1949 гадах пробашчам парафіі быў кс. Юзаф Інгелевіч. Наступныя два гады парафіяй кіраваў прыезджы святар. Да 1989 года касцёл стаяў зачынены. У 1989 годзе была адпраўлена першая Святая Імша на вуліцы, бо ў святыні на той час яшчэ мясціўся склад.

## Архітэктура 
Помнік архітэктуры позняга класіцызму. Прамавугольны ў плане аб’ём пад двухсхільным дахам, трохвугольны франтон якога на фасадзе завершаны 3-яруснай васьміграннай драўлянай званічкай. Канічны дах паўкруглай апсіды завершны 8-граннай сігнатуркай. Сіметрыя фасада вылучана арачнымі праёмамі ўвахода і 2 бакавых аконных праёмаў. 4 паўкалоны і трохвугольны франтон з прафіляваным антаблементам імітуюць класічны порцік.

Атынкаваныя і пабеленыя элементы архітэктурнага дэкору кантрастна вылучаюцца на паліхромным фоне бутавай муроўкі — плоскія ліштвы прамавугольных і арачных аконных праёмаў і паўкруглых люкарнаў, прафіляваны карніз і антаблемент. Франтон фасада запоўнены роспісам і скульптурай Мадонны ў арачнай эскедры.

Зала касцёла перакрыта плоскай столлю. Акрамя цэнтральнага чатырохкалоннага алтара, у ім ёсць два бакавыя 2-пілястравыя алтары: Святога Антонія і Святога Іосіфа. Яны вырашаны ў стылістыцы неакласіцызму са стылізаваным дарычным антаблементам. У галоўным алтары месціцца абраз Найсвяцейшай Дзевы Марыі, Маці Міласэрнасці.

Baradzieničy, Śviatoha Jazepa. Барадзенічы, Сьвятога Язэпа (1900).jpg|Касцёл у 1900 г.
Baradzieničy. Барадзенічы (1930).jpg|Касцёл у 1930 г.
Baradzieničy, Śviatoha Jazepa. Барадзенічы, Сьвятога Язэпа (J. Bułhak, 1930) (2).jpg|Касцёл у 1930 г.
Baradzieničy. Барадзенічы (J. Bułhak, 1930) (3).jpg|Касцёл у 1930 г.
Baradzieničy, Śviatoha Jazepa. Барадзенічы, Сьвятога Язэпа (J. Bułhak, 1930) (4).jpg|Касцёл у 1930 г.
Baradzieničy. Барадзенічы (J. Bułhak, 1930) (5).jpg|Касцёл у 1930 г.
Baradzieničy, Śviatoha Jazepa. Барадзенічы, Сьвятога Язэпа (J. Bułhak, 1930) (6).jpg|Касцёл у 1930 г.

## Літаратура 
*  — С. 25—26.

## Спасылкі 
* 
* 
* 

Катэгорыя:Касцёлы Браслаўскага раёна
Катэгорыя:Барадзенічы
Катэгорыя:Касцёлы Віцебскай дыяцэзіі
Катэгорыя:1836 год у Беларусі
Катэгорыя:З’явіліся ў 1836 годзе
Катэгорыя:Збудаванні Беларусі ў стылі класіцызм
Маун

**Маун**:

* Маун — 5-ы паводле насельніцтва горад Батсваны і сталіца Паўночна-Заходняй акругі.
* Маун (*валяр’ян*) — род кветкавых раслін сямейства бружмелевых.
Валер’янэла

**Валер’янэла** (*Valerianella*) — род травяністых раслін падсямейства , распаўсюджаных галоўным чынам у Міжземнамор’і, уключаючы Іран, Афганістан і Сярэднюю Азію, а таксама ў Заходняй Еўропе і Паўночнай Амерыцы.

Назва роду прадстаўляе сабой памяншальнае ад Valeriana.

## Батанічнае апісанне 
Аднагадовыя травы з больш-менш дыхатамічна галінастым сцяблом. Кветкі дробныя, сабраны ў шматкветкавыя паўпарасонікавыя (часам галоўкавыя) суквецці на канцах галін, часам растуць таксама паасобку ў верхніх развілках сцябла. Вяночак варонкападобны. Тычынкі тры. Малапрыкметны пры цвіценні адгін чашачкі пры плодзе ў многіх відаў валер’янэлы больш-менш моцна разрастаецца ў выглядзе варонкі, чары, доўгіх зубцоў або лопасцяў. Плод трохгнёздавы з адным поданосным і двума стэрыльнымі гнёздамі.

## Значэнне і прымяненне 
Некаторыя віды, напрыклад,  і  культывуюцца ў якасці харчовых раслін, якія выкарыстоўваюцца ў салаты і супы. Яны ўтрымліваюць менш горкіх і араматычных рэчываў, чым шматгадовыя расліны з сямейства валяр’янавых, лісце іх звычайна амаль без смаку.

## Класіфікацыя 
### Віды 
Паводле сайта The Plant List у родзе вылучаюць 46 відаў:

* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

### Сінонімы 
* 

## Спасылкі 
* 
* 

Катэгорыя:Флора Паўночнай Амерыкі
Катэгорыя:Флора Еўразіі
Катэгорыя:Валяр’янавыя
Ордэн Святых Роўнаапостальных Кірыла і Мяфодзія

**Ордэн Святых Роўнаапостальных** **Кірыла і Мяфодзія** () — найвышэйшая дзяржаўная ўзнагарода царства Балгарыя, уведзена 18 мая 1909 года ўказам цара Фердынанда I. Ім узнагароджваліся вайсковыя, духоўныя і цывільныя асобы, якія дасягнулі найвышэйшых пасад у дзяржаўнай іерархіі і атрымалі найвышэйшыя ступені іншых балгарскіх ордэнаў. Таксама маглі ўзнагароджвацца замежныя каранаваныя асобы і князі-хрысціяне за агульначалавечыя заслугі.

За час існавання ордэна ім былі ўзнагароджаны 9 балгараў і 52 замежнікі.

Пасля вераснёвага перавароту ў Балгарыі і запанавання левых сіл ордэн быў ліквадаваны. Сёння ордэн Святых Роўнаапостальных Кірыла і Мяфодзія ўсё яшчэ захоўваецца Балгарскім Царскім домам у выгнанні, як дынастычная ўзнагарода.

## Палажэнне аб узнагародзе 
Для ўзнагароджвання вайсковых, духоўных і цывільных асоб, якія дасягнулі найвышэйшых пасад у дзяржаўнай іерархіі і атрымалі найвышэйшыя ступені іншых балгарскіх ордэнаў. Таксама маглі ўзнагароджвацца замежныя каранаваныя асобы і князі-хрысціяне за агульначалавечыя заслугі.

## Апісанне 
### Знак і ланцуг ордэна 
## Узнагароджаныя ордэнам 
Падданыя Балгарыі:

* Фердынанд I, цар Балгарыі (Вялікі Магістарскі ланцуг);
* Барыс III, цар Балгарыі;
* Кірыл, князь Прэслаўскі;
* Ёсіф I, Экзарх Балгарскай праваслаўнай царквы;
* Іван Гешаў, прэм’ер-міністр;
* Васіл Радаславаў, прэм’ер-міністр;
* Іван Вазаў, народны пісьменнік;
* Сімяон, Мітрапаліт Варненскі і Прэслаўскі;
* Данаіл Нікалаяў, генерал пяхоты.

Кіраўнікі замежных дзяржаў:

* Вільгельм II, імператар Германіі;
* Георг VI, кароль Вялікабрытаніі;
* Франц Іосіф I, імператар Аўстра-Венгрыі;
* Мікалай II, імператар Расіі;
* Віктар Эмануіл III, кароль Італіі;
* Карл I, імператар Аўстра-Венгрыі;
* Аляксандр I, кароль Югаславіі.

У перыяд пасля Першай сусветнай вайны ордэнам узнагароджваліся кіраўнікі дзяржаў, а гэтаксама палітычныя кіраўнікі краін Восі:

* Ігнацы Масціцкі, прэзідэнт Польшчы;
* Беніта Мусаліні, прэм’ер-міністр Італіі;
* Герман Герынг, прэм’ер-міністр Прусіі (малы ланцуг);
* Ёахім фон Рыбентроп, міністр замежных спраў Германіі;
* Міхай I, кароль Румыніі;
* Міклаш Хорці, рэгент Венгерскага каралеўства.

## Гл. таксама 
* Ордэн Кірыла і Мяфодзія
* Ордэн Святых Кірыла і Мяфодзія

## Літаратура 
* Денков, В. (2001) *Български ордени и медали*, Сафія: Кибела.
* Павлов. П. (2003) *Български ордени и медали*, ????: ????.
* Петров, T. (2000) *Ордени и медали в България*, Сафія: ????.
* Потрашков, С. (2007) *Ордена и медали стран мира*, Масква: Эксмо. ISBN 978-5-699-20917-0

## Спасылкі 
* Орден Светите Равноапостоли Кирил и Методий 
* Ордэн Святых Роўнаапостальных Кірыла і Мяфодзія

Катэгорыя:Узнагароды Балгарыі