Людовік II Нямецкі

**Людовік II Нямецкі** (; 804/805 — , Франкфурт) — кароль Баварыі ў 817—843 гадах, кароль Усходне-Франкскага каралеўства (будучай Германіі) з 843 года, кароль Латарынгіі з 870 года. Трэці сын імператара Людовіка I Набожнага і Ірменгарды з Хеспенгау, родапачынальнік дынастыі нямецкіх Каралінгаў.

## Раздзел спадчыны Людовіка I Набожнага 
left|thumb|200px|Манета з партрэтам Людовіка II Нямецкага.

Людовік, унук Карла Вялікага, быў трэцім сынам імператара Людовіка I Набожнага і Ірменгарды з Хеспенгау.

У 817 годзе імператар падзяліў свае ўладанні паміж трыма сынамі, Лотарам, Піпінам і Людовікам, прычым Баварыя і прылеглыя да яе зямлі дасталіся Людовіку (празванаму ў сувязі з гэтым Нямецкім).

У 824 годзе, разам з бацькам і братам Піпінам, Людовік Нямецкі ўдзельнічаў у паходзе ў Брэтань для прыгнечання паўстання, паднятага Віямаркам.

У 826 годзе ён пачаў самастойна кіраваць вылучанымі яму бацькам уладаннямі. Наступныя гады кіравання Людовіка Нямецкага адзначыліся яго ўдзелам у мецяжы трох старэйшых сыноў Людовіка Набожнага (830—834), якія выступілі супраць спроб імператара забяспечыць за іх кошт правы іх адзінакроўнага брата Карла.

## Вердэнскі дагавор 
Калі ў 840 годзе Людовік Набожны памёр, Карл II (празваны Лысым) стаў каралём заходніх франкаў і аб’яднаўся з Людовікам Нямецкім супраць Лотара I (Піпін памёр у 838 годзе), якому дасталася паўночная Італія і тытул імператара. Атрымаўшы над Лотарам перамогу пры Фантэнуа (каля Асера) у 841 годзе, у 842 годзе Карл Лысы і Людовік пацвердзілі абавязацельствы адзін перад адным і прынеслі знакамітую клятву ў Страсбургу, прычым Людовік прыносіў яе «па-раманску», а Карл — «па-тэўтонску». 11 жніўня 843 года паміж братамі быў складзены Вердэнскі дагавор, у адпаведнасці з якім у каралеўства Людовіка ўвайшлі ўсе землі Карла Вялікага на ўсход ад Рэйна, за выключэннем Фрызіі. Павялічылася і каралеўства Карла (уся заходняя частка сучаснай Францыі і вобласць на поўдзень ад Пірэнеяў). Лотару зноў дасталася паўночная частка Італіі і невыразна вызначаная памежная тэрыторыя паміж заходне-франкскімі землямі Карла і ўсходне-франкскімі землямі Людовіка. Цяпер Людовік валодаў Саксоніяй, Франконіяй, Швабіяй, Баварыяй і залежнымі ад іх абласцямі.

## Барацьба за кантроль над абласцямі сярэдняга каралеўства 
thumb|400px|Усходне-франкская дзяржава і яе суседзі пры Людовіку II Нямецкім

Пасля таго як у 855 годзе імператар Лотар I памёр, яго землі былі падзелены паміж трыма яго сынамі. Неўзабаве паміж заходнімі і ўсходнімі каралямі пачалася працяглая барацьба за кантроль над абласцямі сярэдняга каралеўства. У 858 годзе Людовік уварваўся ў Францыю, але ў наступным годзе быў вымушаны адступіць, а ў 860 годзе паводле дагавора, заключанага ў Кобленцы, ранейшае становішча рэчаў было адноўлена. У Лотара II, сына Лотара I, не было законных дзяцей, і Карл з Людовікам Нямецкім дамовіліся аб тым, каб Латарынгію, якая дасталася яму, падзяліць паміж сабой пасля яго смерці, аднак, калі ён памёр у 869 годзе, Карл парушыў дамоўленасць і заняў усю яго вобласць. Тады Людовік уварваўся ў Латарынгію, і брату прыйшлося пайсці на саступкі. Паводле Мерсенскага дагавора 870 годзе, Людовік атрымаў Фрызію і значна павялічыў свае тэрыторыі на захад ад Рэйна. Людовік Нямецкі імкнуўся таксама павялічыць свае уладанні на ўсходзе, захопліваючы славянскія землі: у 844 годзе ён напаў на бодрычаў, імкнуўся ўплываць на справы Вялікамараўскай дзяржавы. Акрамя таго, яму ўвесь час вяртацца да вырашэння міжусобнай барацьбы сваіх трох сыноў (Карламана, Людовіка Малодшага і Карла Талстога), паміж якімі Людовік падзяліў свае ўладанні яшчэ ў 865 годзе.

## Смерць Людовіка Нямецкага 
У 875 годзе, пасля смерці імператара Людовіка II (сына Лотара I), Людовік Нямецкі спрабаваў замацаваць за сваёй лініяй імператарскі тытул і ўладанне Італіяй. Але нягледзячы на тое, што незадоўга да смерці Людовік II выказаўся на карысць Карламана як будучага імператара, Карл Лысы хутка захапіў Італію і каранаваўся як імператар пад імем Карла II, з чым Людовік Нямецкі не пажадаў змірыцца. Падчас падрыхтовак да новага паходу ён і памёр уФранкфурце 28 жніўня 876 года, пасля чаго Карл Лысы паспрабаваў захапіць яго каралеўства, аднак атрымаў адпор ад Людовіка Малодшага.

## Шлюб і дзеці 
* Жонка: (з 827 года) **Эма Баварская** (каля 808 — 31 студзеня 876), дачка графа Альтдорфа Вельфа I. Дзеці:
** **Хільдэгарда** (828 — 23 снежня 856) — абатыса манастыра ў Шварцаху-на-Майне з пасля 844—853, абатыса манастыра ў Цюрыху з 21 ліпеня 853 года
** **Карламан** (каля 830 — 22 сакавіка/22 верасня 880) — кароль Усходне-Франкскага каралеўства ў Баварыі, Паноніі, Карынтыі, Чэхіі і Маравіі з 876 года
** **Ірменгарда** (паміж 831 і 833 — 16 ліпеня 866) — абатыса ў Бухау і Кімзэе
** **Гізела** (? — ?)
** **Людовік III Малодшы** (835 — 20 студзеня/верасень 882) — кароль Усходне-Франкскага каралеўства ў Франконіі, Цюрынгіі, Саксоніі і Фрызіі з 876 года
** **Берта** (да 839 — 26 сакавіка 877) — абатыса манастыра ў Шварцаху-на-Майне з 853, абатыса манастыра ў Цюрыху з 856 года
** **Карл III Тоўсты** (839 — 13 студзеня 888) — кароль Усходне-Франкскага каралеўства 876—887 (да 882 года ў Алеманіі і Рэцыі), кароль Заходне-Франкскага каралеўства 884—887, кароль Італіі 879—887, кароль Латарынгіі (Карл II) 882—887, імператар Захаду 881—887

## Спасылкі 
* *Boris Bigott*. Ludwig der Deutsche und die Reichskirche im Ostfränkischen Reich: (826—876). — Husum, 2002. — ISBN 3-7868-1470-8. (Rezension) 
* *Ernst Dümmler* Geschichte des Ostfränkischen Reiches. Erster Band. Ludwig der Deutsche bis zum Frieden vom Koblenz 860: Wissenschaftliche Buchgesellschaft. — Darmstadt 1960 (Nachdruck der 2. Auflage von 1887; alte, aber grundlegende Darstellung). 
* *Ernst Dümmler*. Geschichte des Ostfränkischen Reiches. Zweiter Band. Ludwig der Deutsche vom Koblenzer Frieden bis zu seinem Tode (860—876): Wissenschaftliche Buchgesellschaft. — Darmstadt, 1960 (Nachdruck der 2. Auflage von 1887; alte, aber grundlegende Darstellung). 
* *Eric J. Goldberg*. Struggle for Empire. Kingship and Conflict under Louis the German. 817—876. — Ithaca: Cornell University Press, 2006. — ISBN 0-8014-3890-X (Rezension) 
* *Wilfried Hartmann*. Ludwig der Deutsche. — Darmstadt: Primus Verlag, 2002. — ISBN 3-89678-452-8 (Rezension). 
* Wilfried Hartmann (Hrsg.). Ludwig der Deutsche und seine Zeit. — Darmstadt, 2004 (Aufsatzsammlung mit 11 Beiträgen renommierter Mediävisten, Ergänzung zur Biographie von Wilfried Hartmann von 2002), ISBN 3-534-17308-2 (Rezension).

Катэгорыя:Нарадзіліся ў 800-я гады
Катэгорыя:Кіраўнікі Еўропы IX стагоддзя
Катэгорыя:Каралі германскія
Катэгорыя:Каралінгі
Катэгорыя:Каралі латарынгскія
Катэгорыя:Каралі баварскія