open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Супрэматызм

. Атлеты (1932)]]
. Супрэматычная кампазіцыя (1920-я)]]
**Супрэматы́зм** (ад  — найвышэйшы) — кірунак у авангардысцкім мастацтве, заснаваны ў 1-й палове 1910-х гадоў Казімірам Малевічам.

Тэорыя супрэматызма была выкладзена Казімірам Малевічам у 1916 годзе ў маніфесте «Ад кубізма і футурызма да супрэматызма». Першыя сваі супрэматычныя творы ён паказаў на выстаўцы «0,10» у Петраградзе ў 1915 .

З’яўляючыся разнавіднасцю абстракцыянізму, супрэматызм выяўляўся ў камбінацыях рознакаляровых плоскасцяў найпростых геаметрычных абрысаў (у геаметрычных формах прамой лініі, квадрата, круга і прамавугольніка). Спалучэнне рознакаляровых і рознай велічыні геаметрычных фігур ўтварае працятыя унутраным рухам ураўнаважаныя асіметрычныя супрэматычныя кампазіцыі.

На пачатковым этапе гэты тэрмін, узыходзіць да лацінскага кораню *suprem*, азначаў дамінаванне, перавагу колеру над усімі астатнімі ўласцівасцямі жывапісу. У беспрадметных палотнах фарба, на думку К. С. Малевіча, была ўпершыню вызвалена ад дапаможнай ролі, ад служэння іншым мэтам, — супрэматычныя карціны зрабіліся першым крокам «чыстай творчасці», гэта значыць акту, які рабіў роўнымі творчую сілу чалавека і Прыроды (Бога).

Сярод супрэматыстаў такія мастакі, як І. Клюн, І. Пуні, Эль Лісіцкі, М. Суэцін.

## Крыніцы 
## Літаратура 
* 
* 
* 
* Супремати́зм // Популярная художественная энциклопедия. Архитектура. Живопись. Скульптура. Графика. Декоративное искусство. В 2 т. / Под ред. Полевого В. М. Ред. кол.: В. Ф. Маркузон, Д. В. Сарабьянов, В. Д. Синюков (зам. гл. ред.) — М.: Издательство «Советская энциклопедия», 1986. — Книга II. М—Я, 1986. — С. 269. — 432 с, ил., 32 л. ил. — 200 000 экз.

## Спасылкі 
* Супрематизм // ART Узел
* Геометрическая абстракция. Супрематизм (Малевич. Супрематизм) // Ніжагародскі дзяржаўны мастацкі музей
* *Голенок М. П.* Философия супрематизма Казимира Малевича // Вестник Вятского государственного университета,2015 2015.
* *Рендл М. В.* Неклассическая методология К. Малевича: начало постмодернистской парадигмы мышления // Теория и практика общественного развития, 2015
Слонімская губерня

**Сло́німская губе́рня** — адміністрацыйна-тэрытарыяльнае ўтварэнне ў Расійскай імперыі, якое існавала ў 1796—1797 гадах. Губернскі горад — Слонім.

Утварэнне губерні было абвешчана 25 снежня 1795 года на землях, якія адышлі да Расійскай імперыі па трэцім падзеле Рэчы Паспалітай, указам расійскай імператрыцы Кацярыны II з частак Берасцейскага, Віленскага, Гарадзенскага і Навагрудскага ваяводстваў былога Вялікага Княства Літоўскага з цэнтрам у горадзе Слоніме, але рашэнне не было рэалізавана.

У другі раз утворана 8 жніўня 1796 года. Афіцыйна пачала дзейнічаць з 8 верасня 1796 года як намесніцтва. Падзялялася на 8 паветаў: Брэсцкі, Ваўкавыскі, Гродзенскі, Кобрынскі, Лідскі, Навагрудскі, Пружанскі, Слонімскі.

Насельніцтва ў 1796 годзе складала больш за 300 тыс. чалавек. У 1797 годзе ў складзе Слонімскай губерні 8 гарадоў, 39 мястэчак, 5851 вёска. Насельніцтва складала 608 тыс. чалавек.

У 1797 годзе ў выніку адміністрацыйна-тэрытарыяльных рэформаў Паўла I Слонімская і Віленская губерні былі аб’яднаныя ў Літоўскую губерню з цэнтрам у Вільні.

## Літаратура 
* 
* 

## Спасылкі 
* Хронология истории города Слонима  
* Герб Виленской губернии // Гербы городов Российской Федерации  

Катэгорыя:Губерні Расійскай імперыі
Катэгорыя:Гісторыя Беларусі (1795—1918)
Сцяг Калумбіі

**Дзяржаўны сцяг Калумбіі** быў прыняты 26 лістапада 1861 года. Уяўляе сабой гарызантальны трыкалор жоўтага, сіняга і чырвонага колераў. Жоўтая паласа займае верхнюю палову прасторы сцяга, сіняя і чырвоная займаюць па чвэрці прасторы.
## Сімвалізм і дызайн 
Гарызантальныя лініі (зверху ўніз) жоўтага, сіняга і чырвонага колераў маюць прапорцыі 2:1:1. Падобна сцягу Эквадора, ён узяў пачатак ад сцяга Вялікай Калумбіі, які адрозніваецца ад большасці трыкалораў (як гарызантальных, так і вертыкальных) тым, што мае палосы не роўнага памеру. (Венесуэла, чый сцяг таксама ўзяў пачатак ад яго, пайшла па класічным шляху, параўнаваўшы памер палос).

Афіцыйна замацаваных колеравых значэнняў не ўстаноўлена, аднак рэкамендуецца выкарыстоўваць наступныя:

У адпаведнасці з сучасным тлумачэннем, колеры азначаюць:

*    **Жоўты**: уяўляе ўсё золата калумбійскай зямлі.
*    **Сіні**: уяўляе ўсе моры калумбійскіх берагоў.
*    **Чырвоны**: уяўляе ўсю кроў, разлітую на палях бітваў героямі, якія абаранілі незалежнасць Калумбіі.

Існуюць таксама і некалькі іншыя тлумачэнні колераў, напрыклад: «жоўты — сонца і зямля Калумбіі, сіні — вада, якае дае жыццё людзям, чырвоны — колер разлітай крыві людзей, якія  абаранілі незалежнасць Калумбіі».

Хоць форма сцяга не ўрэгулявана законам, звычайна ён прадстаўлены ў традыцыйнай прапорцыі 2:3.

Катэгорыя:Калумбія
Калумбія
Сцяг Сурынама

**Дзяржаўны сцяг Сурынама** — прыняты 25 лістапада 1975. Мае прапорцыі 2:3.

Зялёны колер - сімвал урадлівасці сурынамскай зямлі, белы - справядлівасці і свабоды, чырвоны - прагрэсу. Залатая зорка - сімвал шчаслівага будучага, якога можна дасягнуць праз адзінства.

## Гістарычныя сцягі 

Выява:Flag of Suriname (1959–1975).svg|Сцяг Нідэрландскай Гвіяны  — 
Выява:Flag of the Governor of Suriname (1966–1975).svg|Сцяг губернатара Нідэрландскай Гвіяны

Катэгорыя:Сурынам
Сурынам
Уладзімір Пятровіч Савіч

**Уладзі́мір Пятро́віч Са́віч** (нар. 16 красавіка 1952, Акцябр, Лагойскі раён, Мінская вобласць, БССР) — мастак. Заслужаны дзеяч мастацтваў БССР (1990).

## Біяграфія 
Скончыў у сярэднюю школу № 2 горада Дзяржынска (Мінская вобласць). Скончыў Рэспубліканскую школу-інтэрнат па выяўленчым мастацтве. У 1976 годзе закончыў Беларускі дзяржаўны тэатральна-мастацкі інстытут. Вучыўся ў народнага мастака Беларусі Васіля Шаранговіча. Выкладае ў Беларускай дзяржаўнай акадэміі мастацтваў. Прафесар (1996). Член Беларускага саюза мастакоў (БСМ) з 1978 г. З 28 лістапада 2007 года па 23 снежня 2013 года займаў пасаду старшыні БСМ. Працуе ў станковай і кніжнай графіцы. Асноўныя творы: «А зязюля кукавала», «Асенні матыў», «Драўляная скульптура», «Паклон», «Памяць сівых курганоў», «Старая дарога. Зіма», «Шэсце», ілюстрацыі да кніг «Пінская шляхта» Вінцэнта Дуніна-Марцінкевіча, «Выбранае» Цёткі (Алаізы Пашкевіч).

Працуе ў вобласці станковай і кніжнай графікі, выстаўляецца з 1972 года.

Узнагароджаны шматлікімі дыпламамі і прэміямі за лепшае афармленне кніг. Працы мастака знаходзяцца ў шэрагу музеяў Беларусі і Расіі, у тым ліку ў Нацыянальным мастацкім музеі ў Мінску і Дзяржаўнай Траццякоўскай галерэі ў Маскве, а таксама ў галерэі Хагельстам Vil-Impex Oy (Фінляндыя) і галерэі графікі горада Банска-Бістрыца (Славакія).

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
Катэгорыя:Нарадзіліся ў Лагойскім раёне
Катэгорыя:Графікі СССР
Катэгорыя:Графікі Беларусі
Катэгорыя:Мастакі XX стагоддзя
Катэгорыя:Заслужаныя дзеячы мастацтваў Беларускай ССР
Катэгорыя:Экслібрысісты Беларусі
Сцяг Эквадора

**Дзяржаўны сцяг Эквадора** — прыняты 26 верасня 1860 г.. Створаны на базе «Калумбійскага трыкалора» - сцяга Вялікай Калумбіі з трох палос - жоўтай, сіняй і чырвонай. Ад сцяга Калумбіі адрозніваецца прапорцыямі (1:2 замест 2:3). З 1900 года на афіцыйны сцяг змяшчаюць герб Эквадора. Згодна з вексілалагічнай трактоўкай, жоўтая паласа сімвалізуе золата і іншыя прыродныя рэсурсы, сіняя - мора і неба, чырвоная - кроў.

## Гістарычныя сцягі 
### Сцягі Эквадора 

Выява:Flag_of_Ecuador_(1820-1822).svg| — 
Выява:Flag_of_Ecuador_(1822).svg| —   — 
Выява:Flag of Ecuador (1845).svg| — 
Выява:Flag of Ecuador (1845–1860).svg| — 

### Сцягі Вялікай Калумбіі 

Выява:Flag_of_Ecuador_(1822).svg|Сцяг Эквадора ў складзе Вялікай Калумбіі  — 
Выява:Flag of the Gran Colombia.svg| Сцяг Вялікай Калумбіі  — 

Катэгорыя:Эквадор
Эквадор
Сцяг Уругвая

**Сцяг Уругвая** — адзін з дзяржаўных сімвалаў Уругвая, шмат у чым падобны да сцяга Аргенціны, бо Уругвай уваходзіў у склад Аргенціны да набыцця незалежнасці. Першапачатковы варыянт сцяга быў заснаваны ў 1828 годзе з дзевяццю блакітнымі і дзесяццю белымі палосамі. У 1830 годзе колькасць палос была паменшана да дзевяці (чатыры сінія і пяць белых). Дзевяць палос з дзевяці першапачатковых рэгіёнаў (дэпартаментаў) Уругвая. У 1826 годзе ў кантон сцяга было змешчана жоўтае «сонца Мая» (ісп.: Sol de Mayo), якое сімвалізуе інкскага бога сонца і названае так у гонар Майскай рэвалюцыі 1810 у Буэнас-Айрэсе.
## Іншыя сцягі 

Выява:Flag of Artigas.svg|Сцяг Артыгаса
Выява:Flag of the Treinta y Tres.svg|Сцяг «трыццаці трох» 
Выява:Flag of Uruguay (1828-1830).svg|Сцяг Уругвая (1828—1830)

## Гл. таксама 
Герб Уругвая

## Спасылкі 
* Апісанне сцяга Уругвая на старонцы сухапутных войскаў  

Катэгорыя:Дзяржаўныя сімвалы Уругвая
Уругвай
Сцяг Парагвая

**Сцяг Парагвая** — адзін з дзяржаўных сімвалаў Парагвая, быў прыняты ў 1842 годзе. Выгляд, прапорцыі сцяга і эмблемы, змешчаныя на сцягу, змяняліся з часам.

Парагвайскі сцяг складаецца з трох гарызантальных палос, афарбаваных ў чырвоны, белы і сіні колеры. Колеры былі ўзятыя з французскага трыкалора - знака вызвалення. Сістэма сімвалаў сцяга шчодрая ў адносінах да парагвайскага народа. Чырвоны колер сімвалізуе патрыятызм, смеласць, доблесць, роўнасць і справядлівасць; белы - чысціню ідэй, стойкасць, мір і адзінства; сіні - спакой, любоў, веды, пачуццё рэальнасці і свабоду.

Парагвай — адзіная краіна свету, сцяг якой мае розныя эмблемы на асноўным і зваротным боку (і адна з двух, нараўне з Саудаўскай Аравіяй, у якіх наогул адрозніваецца малюнак двух бакоў). З 1990 года на адным боку намаляваны нацыянальны герб - жоўтая пяціканцовая зорка на сінім дыску, абрамленая вянком і словамі «República del Paraguay». На адваротным боку намаляваная друк казначэйства Парагвая - сімвал абароны свабоды - выява льва, якая ахоўвае чырвоны вянок волі. Суадносіны бакоў 3:5.

Дзень Сцяга ў Парагваі адзначаецца 14 жніўня.

Катэгорыя:Парагвай
Парагвай
Сцяг Балівіі

**Дзяржаўны сцяг Балівіі** — прыняты ў 1851 годзе. Нягледзячы на тое, што ў Балівіі няма выхаду да мора, у краіне існуе ваенна-марскі сцяг, які выкарыстоўваецца на рачных і азёрных суднах. Дзевяць зорак на марскім сцягу абазначаюць дзевяць дэпартаментаў Балівіі, вялікая зорка пазначае права на выхад да мора, страчанае ў выніку Ціхаакіянскай вайны ў 1884 годзе.

## Колеры палос сцяга Балівіі 
Верхняе чырвонае поле сцяга RGB 216:30:5
Сярэдняя жоўтае поле сцяга RGB 252:225:34 , ці Pantone 107C
Ніжняе зялёнае поле сцяга RGB 0:122:61

## Спасылкі 
Балівійскія сцягі

## Гістарычныя сцягі 

Выява:Flag of Bolivia (1825-1826).svg|   — 
Выява:Flag of Bolivia (state, 1825-1826).svg|   — 
Выява:Flag of Bolivia (1826-1851).svg|   — 
Выява:Flag of Bolivia (state, 1826-1851).svg|   — 

Катэгорыя:Дзяржаўныя сімвалы Балівіі
Балівіі
Менора

**Менора** ( , літ.: *свяцільня*) — залатая сямісвечкавая свяцільня, якая, паводле Бібліі, знаходзілася ў Скініі Збору падчас туляння яўрэяў па пустыні, а затым і ў Іерусалімскім храме, да разбурэння Другога храма.

З'яўляецца адным з самых старажытных сімвалаў іўдаізму і яўрэйскіх рэлігійных атрыбутаў. У цяперашні час выява меноры (нараўне з Маген Давідам) з'яўляецца найбольш распаўсюджанай нацыянальнай і рэлігійнай яўрэйскай эмблемай. Менора намаляваная і на гербе Дзяржавы Ізраіль.

Катэгорыя:Іўдаізм
Герб Ізраіля

**Герб дзяржавы Ізраіль** — адзін з дзяржаўных сімвалаў дзяржавы Ізраіль, уяўляе сабой геральдычны шчыт з намаляванай на ім менорай (сямісвечнікам), што стаяла ў Іерусалімскім храме. Сямісвечнік абрамлены аліўкавымі галінамі, якія сімвалізуюць мір; пад асновай меноры надпіс іўр. ישראל - «Ізраіль». Геральдычны шчыт заўсёды сіні, але малюнак меноры і аліўкавых галін можа быць белага (як на прэзідэнцкім сцягу) або залатога колеру (у большасці астатніх месцаў, напрыклад на вокладцы ізраільскага пашпарта).

Герб быў прыняты 10 лютага 1949 года ў выніку конкурсу, праведзенага ў 1948 г. Асновай герба стаў праект пераможцаў конкурсу – выхадцаў з Латвіі, братоў Габрыэля і Максіма Шаміра. Асобныя элементы былі ўзятыя з праектаў іншых удзельнікаў.

На арцы Ціта, прысвечанай заваяванню Іудзеі і размешчанай у Рыме на імператарскіх форумах ёсць выява палонных іудэяў, якія нясуць менору (мяркуема, з Другога Іерусалімскага храма). Менавіта гэтая менора ўзята за аснову выявы меноры на гербе Ізраіля.

Ізраіль
Катэгорыя:Дзяржаўныя сімвалы Ізраіля
Зорка Давіда

thumb|175px|Зорка Давіда
**Зорка Давіда** (іўр. מָגֵן דָּוִד — Маген Давід, «Шчыт Давіда», у ідышы вымаўляецца могендовід) — эмблема ў форме шасціканцовай зоркі (гексаграмы), у якой два роўнабаковыя трохвугольнікі накладзеныя адзін на другі: верхні — вяршыняй уверх, ніжні — вяршыняй уніз, утвораюць структуру з шасці роўнабаковых трохвугольнікаў, далучаных да бакоў шасцівугольніка.

Зорка Давіда намалявана на сцягу Дзяржавы Ізраіль і з'яўляецца адным з асноўных яго знакаў. Паводле легенды, гэты знак быў намаляваны на шчытах воінаў цара Давіда.

## У старажытнасці 
Гексаграма — інтэрнацыянальны сімвал старажытнага паходжання. Ад пачатку гексаграма не з'яўлялася адмысловым сімвалам яўрэяў і іўдаізму. На Сярэднім і Блізкім Усходзе яна была сімвалам багіні Іштар. Пачынаючы з бронзавага веку гексаграма часта выкарыстоўваецца ў дэкаратыўных і чарадзейных мэтах у шматлікіх народаў, якія знаходзіліся на вялікай адлегласці адзін ад аднаго. На Іберыйскім паўвостраве знойдзеныя выявы гексаграм датычных па часе да жалезнага веку. Трэба адзначыць, што пентаграма значна часцей выкарыстоўвалася ў якасці чарадзейнага сімвала. Тым не менш абедзве геяметрычныя фігуры мажліва знайсці на старонках шматлікіх сярэднявечных кніг па алхіміі і чараўніцтву.

Найбольш ранняя на Блізкім усходзе выява гексаграмы сустракаецца на яўрэйская пячатцы 7 ст. да н.э., якая належала Ісусу Бен Асаяху і знойдзеная ў Сідоне.

## Спасылкі 
* King Solomon’s Seal. Israel Ministry of Foreign Affairs.
* The Flag and the Emblem. Israel Ministry of Foreign Affairs.
* אלבום מגן דוד. Рэсурс, прысвечаны інфармацыі пра Маген Давіда на іўрыце.
* Star of David. Рэсурс, прысвечаны інфармацыі пра Маген Давіда на англійскім.
* zeevveez’s photos. Вялікая галерэя выяў Маген Давіда.
* Дыскусія пра яўрэйскую сімволіку 

Катэгорыя:Гісторыя яўрэйскага народа
Катэгорыя:Яўрэі
Катэгорыя:Іўдаізм
Катэгорыя:Дзяржаўныя сімвалы Ізраіля
Катэгорыя:Яўрэйскія сімвалы
Катэгорыя:Сімвалы ў выглядзе зоркі
Катэгорыя:Цар Саламон
Катэгорыя:Давід
Мура

* Мура (Іспанія) — горад у Іспаніі.
* Мура (Швецыя) — горад у Швецыі.
* Мура (камуна)
* Мура (муніцыпалітэт)

## Спорт 
* Мура (швед. Mora) — хакейная каманда ў Швецыі з горада Мура
* Мура 05 — славенскі футбольны клуб з горада Мурска-Сабота
Артур Харыс

Харыс, сэр **Артур Траверс Харыс**, 1-ы баранет Харыс (англ.: Sir Arthur Travers Harris, 1st Baronet, таксама вядомы як Бамбардзіроўшчык Харыс (англ.: Bomber Harris);  — ) — брытанскі ваенны дзеяч. Маршал Каралеўскіх ВПС (1 студзеня 1946), кіраўнік бамбавальнага камандавання Каралеўскіх ВПС у перыяд Другой сусветнай вайны. Найбольш вядомы як ідэолаг «стратэгічных бамбардзіровак» нямецкіх гарадоў, мэтай якіх было фізічнае знішчэнне і дэмаралізацыя грамадзянскага насельніцтва, знішчэнне гістарычнай і культурнай спадчыны варожай дзяржавы.

## Узнагароды 
{

} 

## Літаратура 
* 
* Cross, Robin; *Fallen Eagle*; London: John Wiley and Sons Inc; 1995
* Longmate, Norman; *The Bombers: The RAF offensive against Germany 1939—1945*; Pub. Hutchinson; 1983; ISBN 0-09-151580-7
* Probert, Henry; *«Bomber» Harris: His Life and Times*; Published; 2003; ISBN 1-85367-555-5; A good rounded modern biography, neither defending or condemning Harris.
* Shores, Christopher; *Above the Trenches*; Grub Street; 1990
* Taylor, Fredrick; *Dresden:Tuesday 13 February 1945*; Pub (NY): HarperCollins; ISBN 0-06-000676-5; Pub (Lon): Bloomsbury; ISBN 0-7475-7078-7.

## Спасылкі 
* Biography at spartacus.schoolnet.co.uk 
* Personality Profile: Air Marshal Sir Arthur Harris 
* Royal Air Force Bomber Command 60th Anniversary, Campaign Diary, March 1945
* The Destruction of Dresden — Die Zerstörung Dresdens
* The 'Bomber Harris Trust' Homepage 
* Air of Authority — A History of RAF Organisation — MRAF Harris

Катэгорыя:Асобы
Катэгорыя:Удзельнікі Першай сусветнай вайны
Катэгорыя:Удзельнікі Другой сусветнай вайны
Катэгорыя:Маршалы Вялікабрытаніі
Катэгорыя:Кавалеры ордэна Адраджэння Польшчы
Ваенная дыктатура

**Ваенная дыктатура** — форма дзяржаўнага кіравання, пры якой уся ўлада належыць вайскоўцам, якія, як правіла, захопліваюць яе ў выніку дзяржаўнага перавароту.

У Лацінскай Амерыцы ваенная дыктатура часцей за ўсё ўяўляе сабою камісію з некалькіх старэйшых генералаў, якую называюць **Хунта** () або **Жунта** (, рэдка і толькі ў партугаламоўных краінах). Для краін Азіі і Афрыкі больш характэрна аднаасобная дыктатура, якая ўзначальваецца адным чалавекам, які стварае свой культ асобы.

## Сучасныя ваенныя дыктатуры 
*  Паўночная Карэя (з 1998) — Дзяржаўны камітэт абароны абвешчаны вышэйшым органам улады.
*  Фіджы (з 2006) — міністр абароны, камандор Фрэнк Мбаінімарама адхіліў прэм’ер-міністра Лайсенія Нгарасэ ад улады і заняў пасаду часовага прэм’ер-міністра.
*  ЦАР (з 2013) — паўстанцкія групы на чале з Мішэлям Джатодыя скінулі ўрад Франсуа Базізэ.

## Гістарычныя прыклады 
*  Іспанія (1936—1975) — у грамадзянскай вайне перамаглі нацыяналісты на чале з генералісімусам Франсіскам Франкам, які заставаўся дыктатарам да перадачы ўлады каралю Хуану Карласу I.
*  Лівія (1969—2011) — група афіцэраў на чале з палкоўнікам Муамарам Кадафі здзейсніла пераварот, скінула караля Ідрыса I і абвясціла рэспубліку. Падчас Грамадзянскай вайны ў Лівіі Кадафі быў адхілены ад улады і забіты.
*  Польшча (1981—1983) — ваеннае становішча была ўведзена генералам Войцехам Ярузельскім у мэтах захавання камуністычнага рэжыму.
*  Буркіна-Фасо (1984—1991) — вайскоўцы пад камандаваннем міністра юстыцыі, капітана Блэза Кампаорэ, здзейснілі дзяржаўны пераварот.
*  Судан (1989—1993) — войскі пад камандаваннем Амара аль-Башыра здзейснілі дзяржаўны пераварот і скінулі папярэдні ўрад.
*  Егіпет (2011—2012) — пасля адстаўкі прэзідэнта Хосні Мубарака, выкліканай падзеямі Арабскай вясны, Вышэйшы савет ўзброеных сіл на чале з фельдмаршалам Махамедам Хусейнам Тантаві узяў уладу ў свае рукі і кіраваў краінай да выбараў 2012, паводле якіх прэзідэнтам стаў цывільны палітык Мухамед Мурсі.

## Гл. таксама 
* Мілітакратыя

Катэгорыя:Формы дзяржавы
Спіс нацыянальных паркаў Азербайджана

**У Азербайджане размешчаны 8 нацыянальных паркаў**, паводле дадзеных Міністэрства культуры і турызму Азербайджана.

## Спіс паркаў 
## Геаграфічнае размяшчэнне 

## Спасылкі 
* National Parks — Ministry of Ecology and Natural Recources of Azerbaijan  


Нацыянальныя паркі
Катэгорыя:Спісы:Нацыянальныя паркі і запаведнікі
Нацыянальныя паркі Азербайджана
Алена Аркадзьеўна Кабішчар-Якерсон

**Алена Аркадзьеўна Кабішчар-Якерсон** ( — ) — савецкі жывапісец і графік.

## Біяграфія 
Вучылася ў мастацкай студыі Юдэля Пэна. З 1918 па 1921 год вучылася ў Віцебскім мастацкім вучылішчы. У 1921 годзе выйшла замуж за Д. Якерсона. Разам з мужам пераехала ў Маскву. З 1921 па 1923 вучылася ў Вышэйшых мастацка-тэхнічных майстэрнях. З 1927 года ўдзельнічала ў выстаўках. З 1925 па 1929 год працавала ў Дзяржаўным Цэнтральным музеі народазнаўства, затым фальклорным кабінеце Дзяржаўнай акадэміі мастацтваў. У 1930—1940-я гады выконвала скульптурныя, жывапісныя і манекенавыя працы для розных устаноў. З 1950 па 1958 год працавала мастаком у Маскоўскім аддзяленні Мастацкага фонду СССР.

## Літаратура 
* *Кичина Е. М.* Переписка Ю. М. Пэна с Д. А. и Е. А. Якерсонами и И. Е. Мальциным // Паведамленні Нацыянальнага мастацкага музея Рэспублікі Беларусь. Вып.2. Мн.: Беларуская навука, 1997. С. 76-90.
* *Шишанов, В.* Материалы о Ю. М. Пэне в РГАЛИ / В. Шишанов. // Малевич. Классический авангард. Витебск — 11: [альманах / ред. Т. Котович]. — Минск: Экономпресс, 2009. — С. 42—55.http://issuu.com/linkedin63/docs/2009_mkav11 
* *Казовский Г.* Художники Витебска. Иегуда Пэн и его ученики. = Kasovsky G. Artists from Vitebsk. Yehuda Pen and his pupils. Москва: «Имидж», 1992.

Катэгорыя:Выпускнікі Віцебскага Народнага мастацкага вучылішча
Катэгорыя:Мастакі СССР
Катэгорыя:Мастакі Расіі
Стара-Сямёнаўскія могілкі

**Стара-Сямёнаўскай могілкі** — найстарэйшыя могілкі ў Чыгуначным раёне Віцебска. Плошча —4,8 га. Размяшчаюцца ў раёне паміж вуліцамі 3-я і 9-я Полацкія. У лютэранскай частцы могілак перад уваходам на галоўную алею захаваліся рэшткі цаглянай брамы канца XIX ст.

## Вядомыя людзі, пахаваныя на могілках 
* Іегуда Пэн (1854—1937) — беларуска-яўрэйскі мастак, першы настаўнік мастака Марка Шагала
* Іван Міхайлавіч Сталяроў — беларускі мастак
* Дарта Пліекшанэ (1828—1899) — маці латышскага паэта і драматурга Яніса Райніса
* Аляксандр Карлавіч Рыхтэр (1834—1897) — генерал ад інфантэрыі
* Аляксандр Аляксеевіч Воранаў (1809—1898) — расійскі генерал-маёр

## Брацкія магілы і мемарыялы 
* Магіла падпольнай групы Л. Д. Бярозкіна (1942)
* Мемарыял нямецкім салдатам, што загінулі ў гады Першай сусветнай вайны (пасля 1915)

## Літаратура 
* Витебск. Энциклопедический справочник. Мн., «Белорусская советская энциклопедия имени Петруся Бровки», Мн., 1988

Катэгорыя:Могілкі Віцебска
Катэгорыя:Чыгуначны раён (Віцебск)
Virgin Galactic

**Virgin Galactic** — кампанія, якая ўваходзіць у Virgin Group і плануе арганізоўваць турыстычныя субарбітальныя касмічныя палёты (пачынаючы з 2012 года) і запускі невялікіх штучных спадарожнікаў. У будучыні кампанія плануе прапанаваць сваім кліентам і арбітальныя палёты.

## Касмічныя караблі 
* Virgin Atlantic Global Flyer
* WhiteKnightOne
* WhiteKnightTwo Virgin MotherShip Eve
* SpaceShipOne
* SpaceShipTwo

 — першы прыватны лятальны апарат для палётаў вышэй 100 км ]]

## Супрацоўніцтва з НАСА 
У лютым 2007 года, службовыя асобы з Virgin Galactic і НАСА падпісалі мемарандум пра паразуменне з мэтай вывучэння магчымасцяў для супрацоўніцтва.

## Касмапорт 
23 кастрычніка 2010 г кампанія адкрыла першы ў свеце прыватны касмапорт «Амерыка».

## Спасылкі 
* The Spaceship Company
* Virgin Galactic’s SpaceShipTwo Mothership Makes Maiden Flight
* Virgin Galactic
* Virgin Galactic:Let the Journey Begin (Video)
* Branson And Rutan Launch New Spaceship Manufacturing Company
* U.S. Okays Virgin Galactic Spaceship Plans
* New Mexico Spaceport Bills Signed
* Lloyds Eyes Covering Virgin Spaceflights 
* The Future of Travel 
* Virgin Galactic Rolls Out Mothership «Eve»

Катэгорыя:Virgin Group
Катэгорыя:Праграмы пілатуемых палётаў
Катэгорыя:Ракетна-касмічныя кампаніі ЗША
Virgin Group

[250px|thumb|Лагатып Virgin на балідзе [Формула-1|Формулы-1 лепшай каманды 2009 года — Brawn GP.]]

**Virgin Group** — гэта кангламерат кампаній, заснаваны вядомым брытанскім бізнесменам сэрам Рычардам Брэнсанам. Больш усяго Virgin Group вядомая сваёй дзейнасцю ў вобласці гуказапісу, авіяперавозак, сотавай сувязі, кабельнага тэлебачання і радыё. На сённяшні дзень сукупны прыбытак усёй Virgin Group складае 20 мільярдаў долараў, а колькасць супрацоўнікаў кампаніі пераваліла за 50 тысяч. Цяпер Рычард Брэнсвн займаецца пабудовай новай кампаніі — Virgin Galactic, якая ўжо ў найбліжэйшыя гады абяцае адпраўляць людзей у космас за ўмераныя сумы.

## Кампаніі 
* Virgin Atlantic Airways — брытанская авіякампанія
* Virgin Records — брытанскі гуказапісны лэйбл
* Virgin Interactive — брытанскі выдавец відэагульняў
* Virgin Mobile — аператар сотавай сувязі
* Virgin Connect — інтэрнэт-правайдар
* Virgin Galactic — касмічны тураператар
* Virgin Racing — гоначная каманда Формулы 1
* Virgin Unite — некамерцыйны дабрачынны фонд

## Гл. таксама 
* Scaled Composites Virgin Atlantic GlobalFlyer — самалёт для кругасветных беспасадкавых пералётаў без дазаправак.

## Зноскі 
## Спасылкі 
* Virgin.com - афіцыйны сайт 

Virgin Group
Катэгорыя:Кампаніі Вялікабрытаніі
Катэгорыя:Транснацыянальныя карпарацыі
Катэгорыя:Авіяцыйныя холдынгі
Сцяг Гаяны

**Дзяржаўны сцяг Гаяны** — адзін з дзяржаўных сімвалаў Гаяны, прыняты 26 мая 1966 года.

## Апісанне 
На зялёным полі (сімвалізуе прыроду і сельскую гаспадарку Гаяны) трохвугольнік чырвонага колеру (упартасць і дынамічны характар народа ў будаўніцтве незалежнай дзяржавы) з чорнай акантоўкай (стойкасць народа краіны перад цяжкасцямі) ля асновы сцяга, упісаны ў трохвугольнік жоўтага колеру (багацце мінеральных рэсурсаў) з белай акантоўкай (рэкі і водныя рэсурсы краіны), які сімвалізуе стралу.

## Сцягі Брытанскай Гвіяны 

Выява:Flag of British Guiana (1875–1906).svg|  — 
Выява:Flag of British Guiana (1919-1955).svg|  — 
Выява:Flag of British Guiana (1955–1966).svg|  — 

Катэгорыя:Гаяна
Гаяна
Мура (Швецыя)

Му́ра () — горад у цэнтральнай Швецыі, адміністрацыйны цэнтр камуны Мура Даларнскага лена.

Колькасць насельніцтва — 10 940 чалавек (2005).
Размешчаны на беразе возера Сільян.

## Назва 
Назва горада паходзіць ад старажытнашведскага *mor* — «шчыльны лес на балоцістай зямлі».

## Гісторыя 
thumb|злева|250px|Помнік Густаву Вазу ў цэнтры Муры
Упершыню Мура згадваецца ў 1325 г., але магчыма, паселішча існавала ўжо ў XIII стагоддзі. У 1520 шведскі шляхціц Густаў Ваза ўцякаў праз Даларну ад праследавання датчан. У Муры, ля мясцовай царквы ён заклікаў гараджан да паўстання супраць дацкага панавання, але яны яго спачатку не паслухаліся, і іх будучы кароль пабег далей, у бок Нарвегіі. Падумаўшы над словамі Вазы, гараджане ўсё ж вырашылі падтрымаць яго ідэю і паслалі двух лыжнікаў дагнаць яго: гэта адбылося ў мястэчку Селен. Ваза вярнуўся ў Муру і ўзначаліў антыдацкае паўстанне, якое скончылася атрыманнем Швецыяй незалежнасці і каранацыяй Густава Вазы на шведскі прастол.

XVII стагоддзе стала цёмнай старонкай гісторыі горада, бо прайшло пад знакам шматлікіх Вядзьмарскіх працэсаў, што забралі жыццё дзясяткаў чалавек. У наступным стагоддзі, у выніку рада неўраджайных гадоў, многія жыхары Муры шукалі заробку ў Стакгольме, але потым усё ж вярталіся ў родныя мясціны. У канцы XVIII стагоддзя ў Муры пачалі вырабляць насценныя гадзіннікі, а з 1860-х гг. — швейныя машынкі. У канцы XIX стагоддзя чыгунка злучыла Муру з іншымі часткамі Швецыі.

## Славутасці 
[thumb|злева|250px|Хата, у якой нарадзіўся і жыў [Андэрс Цорн]]
* Музей Андэрса Цорна і хата, дзе ён нарадзіўся.
* Дом лыжнага марафону Васалапет і фінішны пункт гэтага забегу.
* Статуя Густава Вазы працы Андэрса Цорна (на месцы фінішу Васалапета).
* Царква Муры
* Томтэланд, або Краіна Томтэна — тэматычны парк, прысвечаны гэтаму шведскаму міфічнаму персанажу, якому прыкладна адпавядае беларускі Зюзя.
* Вытворчасць даларнскіх конікаў у Нюснесе (у наваколлі Муры).

## Вядомыя выхадцы і жыхары 
* Андэрс Цорн (1860—1920), мастак

## Спасылкі 
Катэгорыя:Гарады Швецыі
Сцяг Французскай Гвіяны

thumb|250px|right|Сцяг руху за свабодную Французскую Гвіяну
**Сцяг Французскай Гвіяны** — сцяг заморскага рэгіёна Францыі, размешчанага ў Паўднёвай Амерыцы — гэта белае поле, на якім размешчаны лагатып з жоўтай пяціканцовай зоркай у сінім полі над аранжавай фігурай у жоўтай лодцы ў зялёным полі, над двума аранжавымі лініямі хваль. Над лагатыпам надпіс *GUYANE* і *LA RÉGION*.

Рух за свабодную Французскую Гвіяну аспрэчвае выкарыстанне ўласнага нацыянальнага сцяга.

Катэгорыя:Французская Гвіяна
Французская Гвіяна
Шверынскі сабор

**Кафедральны сабор Святой Марыі і Святога Іаана** () — лютэранскі сабор у горадзе Шверын (Мекленбург-Пярэдняя Памеранія).

Сабор, трохнефавая базіліка, пабудаваны ў 1260-1416 гг. Вядома, што ў 1228 годзе на яго месцы была асвечана раманская царква, закладзеная яшчэ ў 1172 годзе і ад якой захаваўся парадны партал ля паўднёвага бакавога нефа. Па сваіх памерах ён лічыцца адным з самых буйных будынкаў, пабудаваных у стылі цаглянай готыкі. Па даўжыні свайго галоўнага нефа, роўнай 100 м ён лічыцца самай буйнай царквой ганзейскага перыяду на Балтыцы. Вышыня яго вежы, пабудаванай толькі ў 1889—1892 гг па праекце Георга Даніэля складае 117,5 м. Сучасны выгляд сабор набыў толькі ў 1980-я гг. Побач з саборам размешчаны Рыначная плошча і штучнае возера Пфафентайх.

У храме знаходзіцца бронзавая эпітафія герцагіні Алены, адлітая ў нюрнбергскай майстэрні Петэра Фішэра ў 1527 годзе.

Выява:Schwerin 20090410.jpg|Від на сабор з Пфафентайха.
File:Schweriner Dom Orgel1.jpg
File:Schweriner Dom und Dachpanorama.JPG
File:Schwerin 2009-10-20 013.jpg
File:Pfaffenteich.JPG

## Спасылкі 
* Herzlich Willkommen auf der Website der Evangelisch-Lutherischen Domgemeinde Schwerin

Катэгорыя:Славутасці Шверына
Катэгорыя:Саборы Германіі
Катэгорыя:Цагляная готыка
Катэгорыя:Збудаванні Германіі ў гатычным стылі
Катэгорыя:Лютэранскія храмы Германіі
Катэгорыя:Храмы Мекленбурга-Пярэдняй Памераніі
Магнус III Мекленбургскі

**Магнус III Мекленбургскі** (; 4 ліпеня 1509, Штаргард — 28 студзеня 1550, Бютцаў) — герцаг Мекленбург-Шверына, з 1516 года біскуп Шверына і з 1532 года адміністратар Шверынскага біскупства.

Магнус — старэйшы сын герцага Генрыха V Мекленбургскага. Паколькі ён памёр раней свайго бацькі, ён не кіраваў у Мекленбургу. 21 ліпеня 1516 года, гэта значыць яшчэ малалетнім, Магнус быў выбраны біскупам Шверына. Да сваёй канфірмацыі ў 1532 годзе пытаннямі кіравання займаўся пастар Шверынскага сабора Генрых Банцков. Дзякуючы ўводу ў Мекленбургу Рэфармацыі Магнус стаў з 16 верасня 1532 года адміністратарам Шверынскага біскупства. 26 жніўня 1543 года ён жаніўся на Елізавеце Дацкай, дачцэ караля Даніі Фрыдэрыка I. Вяселле праходзіла ў Кільскім палацы. Дзяцей у Магнуса і Елізаветы не было. Магнус памёр у Бютцаве і быў пахаваны каля царквы Даберанскага манастыра. Пераемнікам Магнуса III на пасадзе біскупа Шверына стаў яго стрыечны брат Ульрых Мекленбургскі.

## Спасылкі 
* Генеалагічнае дрэва Мекленбургскага дому 

Катэгорыя:Мекленбургскі дом
Катэгорыя:Біскупы Шверына
Касмапорт «Амерыка»

**Касмапорт «Амерыка»** (раней вядомы як паўднёва-заходні рэгіянальны касмапорт) — прыватны касмадром, у наш час ён будуецца на ўчастку пустыні плошчай прыкладна 70 квадратных кіламетраў, які належыць дзяржаве, недалёка ад Уфама, незаселенага месца ў акрузе Сьера штата Нью-Мексіка. Участак знаходзіцца за 72 кіламетры на поўнач ад горада Лас-Крусес і за 48 кіламетрах на ўсход ад горада Трут-ор-Кансекуэнсес.

У снежні 2008 года касмадром атрымаў ад Федэральнага кіравання авіяцыі ліцэнзію на прыём і адпраўку прыватных касмічных караблёў, прызначаных для субарбітальных палётаў. Першым афіцыйным карыстальнікам касмапорта «Амерыка» стала кампанія Virgin Galactic. Станам на 2011 год было вядома пра пяць субарбітальных запускаў з гэтага касмадрома.

## Спасылкі 
* Афіцыйны сайт касмапорта

Катэгорыя:Касмадромы
Сафія Памеранская

**Сафія Памеранская** (; 1498, Штэцін — , Шлезвіг) — прынцэса Памеранская, каралева Даніі і Нарвегіі, герцагіня Шлезвіг-Гольштэйн-Готарпская.

## Біяграфія 
Сафія — старэйшая дачка герцага Памераніі Багуслава X Вялікага і прынцэсы Ганны, дачцэ караля Польшчы Казіміра IV.

9 кастрычніка 1518 года ў Шлезвігу Сафія выйшла замуж за дацкага караля-ўдаўца Фрыдэрыка I, чацвёртага сына караля Даніі Крысціяна I і Даратэі Брандэнбург-Кульмбахскай. Каранацыя Сафіі ў шведскія каралевы адбылася 13 жніўня 1525 года ў Капенгагене. Сафія памерла ў 1568 годзе і была пахавана ў саборы Шлезвіга.

## Нашчадкі 
* Іаган (1521—1580), герцаг Шлезвіг-Гольштэйн-Хадэрслеўскі
* Елізавета (1524—1586), замужам за герцагам Магнусом III Мекленбург-Шверынскім, затым за герцагам Ульрыхам Мекленбург-Гюстраўскім
* Адольф (1526—1586), герцаг Шлезвіг-Гольштэйн-Готарпскі, жанаты на Крысціне Гесенскай
* Ганна (1527—1535)
* Даратэя (1528—1575), замужам за герцагам Крыстафам Мекленбург-Шверынскім (1537—1592)
* Фрэдэрык (1532—1556), біскуп Гільдэсгеймскі і Шлезвігскі

## Крыніцы 
Катэгорыя:Нямецкія прынцэсы
Катэгорыя:Мужы і жонкі манархаў Даніі
Катэгорыя:Жонкі манархаў Нарвегіі
Яўген Зайцаў

**Яўген Зайцаў**:
* Яўген Аляксеевіч Зайцаў (1907—1992) — народны мастак БССР.
* Яўген Станіслававіч Зайцаў (нар. 1970) — беларускі палітык.
Павел Пятровіч Чысцякоў

]]
**Павел Пятровіч Чысцякоў** (; 5 ліпеня 1832 — ) — рускі мастак і педагог, майстар гістарычнага, жанравага і партрэтнага жывапісу.

## Адрасы ў Санкт-Пецярбургу — Петраградзе 
* 1876 — 11.11.1919 года — дача — Царскае Сяло, Фрыдэнтальская калонія, 23.

## Вучні 
* Іегуда Пэн
* Віктар Міхайлавіч Васняцоў

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
* Біяграфічны нарыс Чысцякова Паўла Пятровіча 
* 

Катэгорыя:Памерлі ў Царскім Сяле
Катэгорыя:Мастакі Расіі XIX стагоддзя
Катэгорыя:Педагогі Расіі
Катэгорыя:Выпускнікі Імператарскай Акадэміі мастацтваў
Катэгорыя:Акадэмікі Акадэміі мастацтваў Расіі
Катэгорыя:Выкладчыкі Імператарскай Акадэміі мастацтваў Расіі
Елізавета Дацкая (1524—1586)

**Елізавета Дацкая** (; 14 жніўня 1524 — 15 жніўня 1586) — прынцэса з дынастыі Ольдэнбургаў, у першым шлюбе жонка Магнуса III Мекленбург-Шверынскага, у другім — Ульрыха III Мекленбург-Гюстраўскага.

Елізавета была старэйшай дачкой караля караля Даніі і Нарвегіі Фрыдэрыка I ад яго другога шлюбу з Сафіяй Памеранскай. Яна вырасла пры двары свайго зводнага брата-караля Крысціяна III. Сучаснікі адклікаліся пра яе, як пра незвычайную прыгажуню. Англійскі пасланец Роберт Барнс адзначаў у сваім данясенні, што ніколі яшчэ не бачыў прыгажэйшай і з больш добрым выхаваннем дзяўчыны.

У 1542 годзе яна была заручана з Магнусом III, герцагам Мекленбург-Шверынскім, і 26 жніўня 1543 года ў Кіле адбылося іх вяселле. Іх шлюб апынуўся бяздзетным, а праз дзевяць гадоў Елізавета заўдавела і ў 1551 годзе вярнулася ў Данію. 14 лютага 1556 года яна зноў выйшла замуж, на гэты раз за Ульрыха III, герцага Мекленбург-Гюстраўскага, кузена свайго памерлага мужа. Гэты саюз апынуўся шчаслівым, а ў 1557 годзе Елізавета нарадзіла сваё адзінае дзіця, дачка Сафію, якая потым стала жонкай караля Даніі і Нарвегіі Фрыдэрыка II.

Елізавета на працягу ўсяго жыцця падтрымлівала сувязь з сям’ёй і дацкім дваром, рэгулярна наведваючы сваю ятроўку Даратэю Саксен-Лаўэнбургскую. Калі яе дачка Сафія выйшла замуж за пляменніка Елізаветы, караля Фрэдэрыка, яе візіты ў Данію пачасціліся. Пры падтрымцы Елізаветы былі адноўлены цэрквы ў гарадах Гюстраў і Даберан, яна таксама патраніравала манастырам, школам і бальніцам.

Елізавета сканала ў 1586 годзе па вяртанні з адной са сваіх паездак у Данію. Яе рэшткі былі перавезены ў Мекленбург і пахаваны ў саборы ў Гюстраве. Праз некалькі гадоў яе другі муж быў пахаваны побач з ёй.

Катэгорыя:Ольдэнбургская дынастыя
Катэгорыя:Дацкія прынцэсы
Катэгорыя:Прынцэсы Нарвегіі
Уладзімір Антонавіч Тоўсцік

**Уладзімір Антонавіч Тоўсцік** () — беларуcкі мастак. Загадчык кафедры малюнка Беларускай дзяржаўнай акадэміі мастацтваў, прафесар (2011).

## Кароткая біяграфія 
Уладзімір Антонавіч Тоўсцік нарадзіўся ў 1949 годзе ў Мінску.

З 1966 па 1972 гады вучыўся ў Натана Воранава ў Беларускім тэатральна-мастацкім інстытуце.

1973—1976 гг. — вучоба ў творчых майстэрняў Акадэміі мастацтваў СССР у г. Баку пад кіраўніцтвам Абдулаева М. Г.

З 1972 г. — пастаянны ўдзельнік рэспубліканскіх, усесаюзных і замежных выстаў.

З 1978 г. Член Саюза мастакоў Беларусі.

З 1976 г. дацэнт кафедры малюнка Акадэміі мастацтваў Беларусі.

У 1990 г. прысвоена ганаровае званне «Заслужаны дзеяч мастацтваў Рэспублікі Беларусь».

У 1994 г. прысуджана Дзяржаўная прэмія Рэспублікі Беларусь за серыю жывапісных работ «Святло і цені».

У 1995 стаў лаўрэатам прэміі місіі ААН у Беларусі «Хабітат-II».

У 2011 прысвоена ганаровае званне «Народны мастак Беларусі» і вучонае званне «Прафесар».

## Грамадская дзейнасць 
Удзельнічаў у сумесных праектах «Літаратурнай газеты» і пастаяннага камітэта Сюзнай дзяржавы Беларусі і Расіі (2002), удзельнічаў у Мастацкай выставе ў «Бялградзе».

* 2006  у гарадской мастацкай галерэі твораў Леаніда Шчамялёва ў складзе выстаўкі «Прысвячэнне» (жывапіс).
* 2007 г. ў рамках выстаўкі Саюза Мастакоў Беларусі «Посттрадыцыя» у «Галерэі мастацтваў».
* 2008 г. прыняў удзел у Культурным дэсанце Беларусі ў Пекіне.

## Узнагароды 
* Лаўрэат прэміі Ленінскага камсамола Беларусі (1982) за *«за серыю жывапісных твораў „Людзі маёй рэспублікі“»*.
* Заслужаны дзеяч мастацтваў Беларускай ССР (1990).
* Дзяржаўная прэмія Рэспублікі Беларусь у галіне літаратуры, мастацтва і архітэктуры (1994) — *за серыю жывапісных прац «Святло i ценi» і трыпціх «Спадчына»*.
* Ганаровае званне «Народны мастак Беларусі» (2011).
* Ордэн Францыска Скарыны (2019).

## Крыніцы 
## Літаратура 
* 
* 
* 

Катэгорыя:Мастакі СССР
Катэгорыя:Члены Беларускага саюза мастакоў
Катэгорыя:Выпускнікі Беларускай акадэміі мастацтваў
Катэгорыя:Мастакі Беларусі
Катэгорыя:Заслужаныя дзеячы мастацтваў Рэспублікі Беларусь
Катэгорыя:Народныя мастакі Беларусі
Катэгорыя:Выкладчыкі Беларускай акадэміі мастацтваў
Катэгорыя:Педагогі Беларусі
Катэгорыя:Мастакі XX стагоддзя
Катэгорыя:Мастакі XXI стагоддзя
Катэгорыя:Вучні Сяргея Каткова
Сцяг Ізраіля

**Сцяг Ізраіля** (іўр. דגל מדינת ישראל - Дэгель Медынат Ісраэль, араб. علم إسرائيل) — адзін з дзяржаўных сімвалаў Дзяржавы Ізраіль, на заканадаўчым узроўні быў прыняты 28 кастрычніка 1948 г., праз пяць месяцаў пасля абвяшчэння незалежнасці дзяржавы.

Сцяг уяўляе сабой белае прамавугольнае палотнішча з двума гарызантальнымі сінімі палосамі па баках і зоркай Давіда ў цэнтры.

## Апісанне 
Сцяг быў распрацаваны для сіянісцкага руху ў 1891 годзе. Палотнішча сцяга нагадвае таліт (іўр. טַלִּית) - белую з сінімі палосамі яўрэйскую малельную накідку. Гексаграмма у цэнтры - Маген Давід, вядомая як «Шчыт Давіда», або «зорка Давіда». Асновы трохвугольнікаў, якія ўтварае Маген Давід, з'яўляюцца паралельнымі гарызантальным палосам на сцягу. Чаргуемыя гарызантальныя палосы, якія ўтвараюць сцяг, суадносяцца паміж сабой па шырыні як 3:5:16:5:3.

## Гл. таксама 
* 15px| Герб Ізраіля

## Спасылкі 
* 
* Israel — History of the National Flag 

Ізраіля
Катэгорыя:Дзяржаўныя сімвалы Ізраіля
Юрый Аляксандравіч Карачун

**Юрый Аляксандравіч Карачун** (, Менск — , Мінск) — беларускі мастак-графік, мастацтвазнаўца, заслужаны дзеяч мастацтваў Беларусі (1992), дырэктар Дзяржаўнага мастацкага музея Беларусі ў 1977—1997 гадах.

Пахаваны ў Мінску на Усходніх могілках.

## Творчасць 
Асноўныя працы: малюнкі «Сосны», «Крым. Місхор», «Гурзуф»; акварэлі «Першы снег», «Прага». З’яўляўся аўтарам-складальнікам альбомаў «Янка Купала ў творчасці мастакоў» і «Якуб Колас у творчасці мастакоў» (1982), аўтарам кнігі пра народнага мастака БССР Яўгена Зайцава. Працы Юрыя Карачуна захоўваюцца ў Нацыянальным мастацкім музеі Беларусі, Беларускім музеі народнай архітэктуры і побыту, Літаратурным музеі Якуба Коласа.

## Памяці мастака 
27 снежня 2006 года Міністэрства сувязі і інфарматызацыі Рэспублікі Беларусь увяло ў паштовы абарот мастацкі канверт з арыгінальнай маркай «75 гадоў з дня нараджэння Ю. А. Карачуна», падрыхтаваны выдавецкім цэнтрам «Марка» РУП «Белпошта». У дзень выхаду канверта ў абарот на Мінскам паштамце было праведзена спецыяльнае памятнае гашэнне. Мастак канверта і спецштэмпеля Арцём Рыбчынскі. Колер масцікі — чорны. Тыраж 56 тысяч экзэмпляраў.

## Выбраная бібліяграфія 
* 
* 
* 

## Крыніцы 
## Літаратура 
* 
* 
* 
* 

## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Графікі Беларусі
Катэгорыя:Графікі паводле алфавіта
Катэгорыя:Мастацтвазнаўцы Беларусі
Катэгорыя:Мастакі Беларусі
Катэгорыя:Мастакі XX стагоддзя
Катэгорыя:Мастакі СССР
Катэгорыя:Асобы на марках
Катэгорыя:Людзі на паштовых канвертах
Катэгорыя:Постаці Нацыянальнага мастацкага музея Рэспублікі Беларусь
Павел Васілевіч Масленікаў

**Па́вел Васі́левіч Ма́сленікаў** (, в. Нізкая Вуліца, Магілёўскі павет, Магілёўская губерня — ) — беларускі мастак, жывапісец, мастацтвазнаўца, педагог. Народны мастак Беларусі (1994).

## Біяграфія 
Нарадзіўся 14 лютага 1914 года ў вёсцы Нізкая Вуліца Магілёўскай губерні. Скончыў Віцебскае мастацкае вучылішча (1938) і Інстытут жывапісу, скульптуры, архітэктуры імя І. Я. Рэпіна ў Ленінградзе (1953). У 1953—1957 гадах — вучыўся ў аспірантуры Інстытута мастацтвазнаўства, этнаграфіі і фальклора Акадэміі Навук БССР без адрыву ад вытворчасці.

З 1938 года працаваў у Дзяржаўным тэатры оперы і балета Беларусі.

У 1941—1945 гадах удзельнічаў у Вялікай Айчыннай вайне. З 1946 па 1960 гады Масленікаў працаваў мастаком-пастаноўшчыкам у Беларускім дзяржаўным акадэмічным Вялікім тэатры оперы і балета. Аформіў спектаклі: у тэатры оперы і балета «Трыльбі» А. Юрасоўскага (1940), «Бахчысарайскі фантан» Б. Асаф’ева і «Прададзеная нявеста» Б. Сметаны (1949), «Салавей» М. Крошнера і «» А. Рубінштэйна (1950), «Паяцы» Р. Леанкавалы і «Запарожац за Дунаем» С. Гулак-Арцямоўскага (1951), «Іаланта» П. Чайкоўскага і «Страшны двор» С. Манюшкі (1952), «Маладая гвардыя» Ю. Мейтуса (1954), «Міхась Падгорны» Я. Цікоцкага (1957), «Яснае світанне» А. Туранкова (1958), «Джаконда» А. Панкелі (1962) і інш.

У Беларускім тэатры імя Я. Купалы: «Цудоўны скарб» П. Малярэўскага (1949), «Шчасце паэта» В. Віткі (1959), «Пінская шляхта» В. Дуніна-Марцінкевіча (1954).
* Імем Паўла Масленікава названы прыпыначны пункту пры адпаведнай вуліцы ў Мінску (2025).

## Галерэя 

Выява:2004. Stamp of Belarus 0531.jpg|«Павеяла вясной» 1973, кардон, масла, 50 x 38, НММ РБ
Выява:Pavel Maslenikov 100 let moneta.jpg
Выява:Pavel Maslenikov moneta.gif
Выява:Pavel Maslenikov 100 let konvert.jpg

## Літаратура 
* История Могилёва: Мультимедийный проект// Беляева Г. Н., СШ № 34: Разработка и дизайн МГКУП «ЦГИС», 2006—2010. DVD
* 

Катэгорыя:Педагогі Беларусі
Катэгорыя:Мастацтвазнаўцы СССР
Катэгорыя:Мастацтвазнаўцы Беларусі
Катэгорыя:Мастакі СССР
Катэгорыя:Мастакі Беларусі
Катэгорыя:Постаці Магілёва
Катэгорыя:Члены Саюза мастакоў БССР
Катэгорыя:Нарадзіліся ў Магілёўскім павеце (Магілёўская губерня)
Катэгорыя:Нарадзіліся ў Магілёўскім раёне
Катэгорыя:Рэктары Беларускай акадэміі мастацтваў
Катэгорыя:Асобы на манетах
Катэгорыя:Асобы на марках
Катэгорыя:Кандыдаты мастацтвазнаўства
Эхуд Барак

**Эхуд Барак** (прозвішча пры нараджэнні: **Бруг**, іўр. אהוד ברק, нарадзіўся 12 лютага 1942, кібуц Мішмар ха-Шарон, Ізраіль) — ізраільскі ваенны і палітычны дзеяч. Начальнік генштаба 1991—1995. Прэм’ер-міністр Ізраіля (1999—2001). Лідар партыі Авода 1997—2001 і з 2007—2011. З 2011 года лідар партыі Ацмаут.

Катэгорыя:Прэм’ер-міністры Ізраіля
Катэгорыя:Міністры абароны Ізраіля
Катэгорыя:Міністры замежных спраў Ізраіля
Катэгорыя:Ваенныя Ізраіля
Катэгорыя:Міністры ўнутраных спраў Ізраіля
Катэгорыя:Міністры адукацыі Ізраіля
Катэгорыя:Міністры абсорбцыі Ізраіля
Катэгорыя:Міністры сельскай гаспадаркі Ізраіля
Катэгорыя:Міністры прамысловасці і гандлю Ізраіля
Катэгорыя:Міністры навукі і тэхналогіі Ізраіля
Катэгорыя:Міністры турызму Ізраіля
Катэгорыя:Дэпутаты кнэсета 14-га склікання
Катэгорыя:Дэпутаты кнэсета 15-га склікання
Эхуд Ольмерт

**Эхуд Ольмерт** (іўр. אהוד אולמרט; , кібуц Нахлат-Жабацінскі, Палесціна) — ізраільскі палітычны і грамадскі дзеяч, шаснаццаты прэм’ер-міністр Ізраіля (з 14 красавіка 2006; затым выконваў абавязкі пасля адстаўкі з 21 верасня 2008 да 31 сакавіка 2009) у сувязі з датэрміновымі парламенцкімі выбарамі ў Ізраілі, лідар партыі Кадзіма (студзень 2006 — 30 ліпеня 2008).

## Спасылкі 
Катэгорыя:Прэм’ер-міністры Ізраіля
Катэгорыя:Міністры аховы здароўя Ізраіля
Катэгорыя:Міністры фінансаў Ізраіля
Катэгорыя:Міністры прамысловасці і гандлю Ізраіля
Катэгорыя:Кіраўнікі гарадоў
Катэгорыя:Міністры юстыцыі Ізраіля
Катэгорыя:Міністры сувязі Ізраіля
Катэгорыя:Міністры сацыяльнага забеспячэння Ізраіля
Катэгорыя:Міністры стратэгічнага планавання Ізраіля
Катэгорыя:Міністры турызму Ізраіля
Катэгорыя:Дэпутаты кнэсета 8-га склікання
Катэгорыя:Дэпутаты кнэсета 9-га склікання
Катэгорыя:Дэпутаты кнэсета 10-га склікання
Катэгорыя:Дэпутаты кнэсета 11-га склікання
Катэгорыя:Дэпутаты кнэсета 12-га склікання
Катэгорыя:Дэпутаты кнэсета 13-га склікання
Катэгорыя:Дэпутаты кнэсета 14-га склікання
Катэгорыя:Дэпутаты кнэсета 16-га склікання
Катэгорыя:Дэпутаты кнэсета 17-га склікання
Юньнань-Гуйчжоўскае нагор’е

**Юньнань-Гуйчжоўскае нагор’е** (кіт. 云贵高原) знаходзіцца на поўдні Кітая, аб’ядноўвае Юньнаньскае нагор’е на захадзе і Гуйчжоўскае нагор’е на ўсходзе.

## Агульная характарыстыка 
Даўжыня каля 1000 км, шырыня да 400 км. На захадзе —- хрыбты вышынёй 1800 — 4000 м, падзеленыя глыбокімі далінамі рэк Меконг, Салуін, Хонгха і інш. На ўсходзе горы паніжаюцца да 1000—1200 м і ўтвараюць бессістэмную групу кароткіх хрыбтоў і масіваў. Складзена пераважна з крышталічных парод і вапнякоў. Развіты своеасаблівыя карставыя ландшафты. Клімат субтрапічны мусонны. Вечназялёныя і лістападныя лясы, рэдкалессі.

У далінах вырошчваюць рыс, кукурузу, трапічныя культуры. Некалькі лясных заказнікаў.

## Юньнаньскае нагор’е 
Юньнаньскае нагор’е — больш высокая, заходняя частка Юньнань-Гуйчжоўскага нагор’я. Да Юньнаньскага нагор’я адносяць і паўднёвыя хрыбты Сіна-Тыбецкіх гор.

Усходняя і цэнтральная часткі нагор’я маюць вышыню 1800—2000 м, горныя хрыбты на захадзе ўздымаюцца да вышыні 3000 — 4000 м. Складзена са старажытных крышталічных парод, перакрытых вапнякамі мезазою. Радовішчы волава, фасфарытаў. Высокая сейсмічнасць. Пашыраны карст. Галоўныя рэкі Меконг, Салуін, Хонгха месцамі працякаюць у цяснінах глыбінёю да 1—2 км. Горныя азёры — Дзяньчы, Фусяньху, Эрхай.

Сярэдняя тэмпература студзеня 4—10 °C, ліпеня 19—25 °C. Ападкаў 1000—1500 мм, на наветраных схілах гор больш за 2000 мм. Каля 20 % нагор’я займаюць лясы. Трапічныя лясы (пальмы, фікусы, бананы і інш.) вышэй змяняюцца субтрапічнымі лясамі (вечназялёныя і лістападныя дубы, юньнаньская хвоя і інш.) і лугамі.

У катлавінах і на раўніннай паверхні вырошчваюць рыс, чай, садавіну, цытрусавыя і інш.

## Гуйчжоўскае нагор’е 
Гуйчжоўскае нагор’е — усходняя частка Юньнань-Гуйчжоўскага нагор’я.

Даўжыня каля 600 км, шырыня да 500 км, пераважная вышыня каля 1000 м. Складзена з вапнякоў, пясчанікаў і гліністых сланцаў. Развіты карст («каменныя лясы», паркавыя палі, варонкі, калодзежы, пячоры).

Хваёвыя і дубова-букавыя лясы, зараснікі бамбуку.

У міжгорных катлавінах — пасевы рысу, кукурузы, батату; на ўсходзе вырошчваюць субтрапічныя культуры (чай, бавоўнік, лакавае і тунгавае дрэвы, хурму).

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
* Encyclopedia Britannica

Катэгорыя:Горы Кітая
Катэгорыя:Гуйчжоу
Катэгорыя:Юньнань
Герман Кейн

**Герман Кейн** (; нар.  года, Мемфіс, Тэнесі, ЗША) — амерыканскі бізнесмен і палітык-рэспубліканец.

## Біяграфія 
Скончыў каледж Morehouse (Атланта, Джорджыя) са ступенню бакалаўра мастацтваў па матэматыцы (1967).

Скончыў Універсітэт Перд'ю са ступенню магістра па камп'ютарнай навуцы (1971)

## Прэзідэнцкая кампанія 2012 
Аб магчымым вылучэнні ў прэзідэнты ЗША Кейн ўпершыню заявіў у красавіку 2010 года. У снежні 2010 ён заявіў пра тое, што вылучыць сваю кандыдатуру з верагоднасцю 70%. Фармальна аб пачатку кампаніі было абвешчана 21 мая 2011 года.

Катэгорыя:Палітыкі ЗША
Манфрэд Герлах

**Манфрэд Герлах** (, 8 мая 1928, Лейпцыг – 17 кастрычніка 2011, Берлін) — усходнегерманскі палітык, старшыня Ліберальна-дэмакратычнай партыі Германіі з 1967 па 1990, апошні старшыня Дзяржаўнага савета ГДР з 6 снежня 1989 па 5 красавіка 1990.

## Спасылкі 
* Біяграфія 
* http://www.troglodit.ru/node/9994 

Катэгорыя:Палітыкі ГДР
Катэгорыя:Члены Свабоднай дэмакратычнай партыі Германіі
Катэгорыя:Члены Народнай палаты ГДР