Шанхай Мастэрс (снукер)

**Шанхай Мастэрс** () — прафесійны рэйтынгавы турнір па снукеры. Быў заснаваны ў 2007 годзе і з таго часу штогод праходзіць на шанхайскай гранд-сцэне у Шанхаі, Кітай. «Шанхай Мастэрс» стаў дзявятым рэйтынгавым турнірам у сезоне 2017/2018 і адным з пяці рэйтынгавых пяршынстваў, якія праходзяць на тэрыторыі Кітая (разам з чэмпіянатам Кітая, «World Open», «International Championship» і адкрытым чэмпіянатам Кітая). Прызавы фонд турніру ў 2017 годзе склаў £, перасягнуўшы прызавыя фонды ўсіх рэйтынгавых турніраў, апроч чэмпіянату свету, чэмпіянату Вялікабрытаніі і іншых кітайскіх спаборніцтваў.

З 2007 да 2016 года турнір праходзіў на працягу тыдня ў верасні (першы розыгрыш 2007 года праходзіў у жніўні, а розыгрыш 2008 года — у канцы верасня і пачатку кастрычніка), а фінал гуляўся на працягу двух гульнявых сесій у апошнюю нядзелю. У 2017 годзе час праведзення турніру быў перанесены на сярэдзіну лістапада, а турнір гуляўся на працягу шасці дзён з фінальным паядынкам у суботу.

Кітаец Дзін Цзюньхуэй (2013, 2016) і англічанін Роні О’Саліван (2009, 2017) па два разы здабывалі перамогу на Шанхай Мастэрс. О’Саліван (2008, 2009, 2017) і Джад Трамп (2012, 2015, 2017) па тры разы даходзілі да фіналаў турніру, але Трамп саступіў ва ўсіх трох вырашальных матчах.

## Гісторыя 
### Напярэдадні турніру 
 — пераможца Кітай Мастэрс 1986, першага прафесійнага турніру ў Шанхаі]]
У 1979 годзе ў індыйскам горадзе Бамбеі (цяперашні Мумбаі) прайшло два першых снукерных першынства на тэрыторыі Азіі з удзелам прафесійных ігракоў — Bombay International. З 1983 года запрашальныя турніры пачалі з'яўляцца ў краінах усходняй Азіі: Тайландзе, Ганконгу, Малайзіі, Сінгапуры. У іх прымалі ўдзел лепшыя снукерысты з Вялікабрытаніі і мясцовыя аматары. У верасні 1986 года ў Шанхаі прайшоў першы прафесійны снукерны турнір на тэрыторыі Кітая — Кітай Мастэрс (). Турнір меў статус запрашальнага, і ў ім прынялі ўдзел лідар сусветнага рэйтынгу і фіналіст чэмпіянату свету 1986 Стыў Дэвіс, трэці нумар афіцыйнага рэйтынгу Дэніс Тэйлар з Паўночнай Ірландыі, чвэрцьфіналіст чэмпіянату Вялікабрытаніі 1985 года і чэмпіянату свету 1986 года Тэры Грыфітс з Уэльса, а таксама кітайскія аматары Сун Лунь Пак і Цзун Чунь Хун і аматар з Сінгапура Лім Кун Гуань. У фінале турніру Стыў Дэвіс перайграў Тэры Грыфітса з лікам 3:0, а з азіятскіх ігракоў толькі Сун Лунь Пак здолеў выйграць фрэйм у матчы супраць Грыфітса. З 1987 па 1992 год (з перапынкам у 1989 годзе) у Пекіне штогод стаў праходзіць запрашальны турнір Kent Cup (у 1992 годзе — Kent Classic), удзельнікамі якога былі Стыў Дэвіс, Джымі Уайт, Вілі Торн, Алекс Хігінс, Джон Пэрат і іншыя вядомыя снукерысты. У жніўні 1989 года ў Азіі прайшлі першыя рэйтынгавыя турніры — адкрыты чэмпіянат Ганконга і адкрыты чэмпіянат Азіі ў Тайландзе, пераможцамі якіх сталі Майк Халет і Стывен Хендры адпаведна. Праз год, у кастрычніку і лістападзе 1990 года, адкрыты чэмпіянат Азіі праходзіў у кітайскім горадзе Гуанчжоу і стаў першым рэйтынгавым турнірам, які праходзіў на тэрыторыі Кітая. Фармат спаборніцтва не прадугледжваў удзел аматараў, і таму кітайскіх ігракоў на ім не было. Адзіным азіятам на турніры быў прфесіянал з Ганконга Фрэнкі Чань, які дайшоў да 1/8 фіналу чэмпіянату. У фінальным матчы шатландзец Стывен Хендры перамог Дэніса Тэйлара з лікам 9:3 і ў другі раз запар стаў пераможцам адкрытага чэмпіянату Азіі. Пад канец 1990-х у Гуанчжоу прайшло некалькі запрашальных турніраў, пераможцамі якіх сталі Стыў Дэвіс, Роні О’Саліван і Тоні Драга, а ў 1997 годзе ў Пекіне быў заснаваны турнір China International, які пазней быў перайменваны ў адкрыты чэмпіянат Кітая і тройчы праходзіў у Шанхаі. У 1999 годзе турнір атрымаў статус рэйтынгавага, стаўшы першым штогадовым рэйтынгавым спаборніцтвам у Кітаі. Адкрыты чэмпіянат Кітая ўключаў у сябе папярэдні ўайлдкард раўнд, дзе мясцовыя аматары гулялі супраць прафесійных гульцоў за права трапіць у асноўную сетку першынства, і ўжо на China International 1999 кітаец Пан Вэйго, які пазней стаў прафесіяналам, перайграў Пітэра Лайнса ў уайлдкард раўндзе і выйшаў у 1/16 фіналу турніру. У 2005 годзе 18-гадовы Дзін Цзюньхуэй з Кітая, які атрымаў уайлдкард ад арганізатараў, выйграў шэсць паядынкаў у рамках адкрытага чэмпіянату Кітая, уключаючы фінальны матч супраць сяміразовага чэмпіёну свету Стывена Хендры, і стаў першым пераможцам рэйтынгавага турніру з Кітая і самым маладым пераможцам рэйтынгавага турніру пасля Роні О’Салівана, які перамог на чэмпіянаце Вялікабрытаніі 1993 года ва ўзросце 17 гадоў. Гэтая перамога стала штуршком для папулярызацыі снукера сярод кітайскага насельніцтва, што пазней прывяло да з'яўлення шматлікіх прафесійных снукерыстаў з Кітая.

### 2007: Заснаванне і дэбютны розыгрыш 
 — пераможца першага розыгрышу Шанхай Мастэрс у 2007 годзе]]
У сярэдзіне 2000-х гадоў у Вялікабрытаніі выйшаў закон аб забароне тытунёвым кампаніям спансаваць спартыўныя падзеі на тэрыторыі краіны, у сувязі з чым прафесійны снукер згубіў амаль усіх буйных спонсараў, а прызавыя фонды на рэйтынгавых турнірах рэзка знізіліся. Сусветная асацыяцыя прафесійнага більярда і снукера павінна была шукаць новыя магчымасці для вяртання спорту на былы ўзровень і ў 2007 годзе сумесна з кітайскай асацыяцыяй більярда і снукера яна заснавала другі рэйтынгавы турнір у Кітаі, Шанхай Мастэрс, а таксама падпісала з ёй кантракт, згодна з якім адкрыты чэмпіянат Кітая і новы шанхайскі турнір павінны былі праходзіць штогод у бліжэйшыя пяць гадоў. Такім чынам, у каляндары мэйн-тура з'явіўся другі рэйтынгавы турнір у Кітаі, а сезон 2007/2008 стаў першым у гісторыі снукера, калі на тэрыторыі Кітая, дзе хутка расла папулярнасць снукера, было праведзена два чэмпіянату рэйтынгавага ўзроўню.

Першы турнір прайшоў з 6 па 12 жніўня 2007 года і стаў першым рэйтынгавым спаборніцтвам сезона. Арэнай для праведзення чэмпіянату была абраная шанхайская гранд-сцэна, якая ўжо састарэла ў параўнанні з сучаснымі спартовымі аб'ектамі, але актыўна выкарыстоўваецца для забаўляльных мерапрыемстваў. Прызавы фонд дэбютнага турніру склаў £250,000, перасягнуўшы такія рэйтынгавыя першынствы як трафей Паўночнай Ірландыі і адкрыты чэмпіянат Уэльса. На Шанхай Мастэрс 2007 прыняло ўдзел 102 удзельніка, з якіх 40 (16 першых сеяных ігракоў, 16 ігракоў, якія прайшлі кваліфікацыю і 8 уладальнікаў уайлдкард) гулялі ў асноўнай стадыі спаборніцтва. Турнір уключаў у сябе ўайлдкард раўнд, дзе восем кітайскіх аматараў змагаліся з васьмю снукерыстамі, якія прайшлі кваліфікацыю, за месцы ў асноўнай сетцы турніру. Тры непрафесійных кітайскіх іграка патрапілі ў 1/16 фіналу, але ніводны з іх не здолеў прабіцца далей. Дамінік Дэйл, які ў першым фрэйме стартавага паядынку ўайлдкард раўнда супраць Лю Чуана выканаў серыю ў 116 ачкоў, стаў аўтарам першага сэнчуры ў гісторыі Шанхай Мастэрс. На тым жа этапе Сцюарт Пэтман аформіў першую перамогу «пад нуль» на турніры, разграміўшы Цаа Кайшэна з лікам 5:0, а Ян Цынцянь і Скот Мак-Кензі згулялі першы вырашальны фрэйм у гісторыі спаборніцтва, пераможцам якога стаў аматар з Кітая. Дзін Цзюньхуэй стаў адзіным кітайскім снукерыстам, які здолеў пераадолець бар'ер 1/16 фіналу чэмпіянату, але саступіў у другім крузе. У фінал Шанхай Мастэрс 2007 прайшлі два валійскіх іграка, Дамінік Дэйл, які займаў 31-ы нумар у рэйтынгу і ў другі раз у сваёй кар'еры патрапіў у рэйтынгавы фінал пасля перапынку ў 10 гадоў, перамогшы на сваім шляху да вырашальнага паядынку Роры МакЛаўда ў кваліфікацыі (5:0), Лю Чуана ў уайлдкард раўндзе (5:0), экс-чэмпіёна свету Кена Доэрці (5:3), Эдрыяна Ганэла (5:1), Дэйва Харальда на чвэрцьфінальнай стадыі (5:1) і фіналіста чэмпіянату свету 2007 Марка Сэлбі (6:3) у паўфінале, і Раян Дэй, які займаў 16-ы радок у сусветным рэйтынгу і на сваім шляху да фінальнага матча адолеў Тоні Драгу (5:1), Яна Мак-Калаха (5:3), экс-фіналіста чэмпіянату свету суайчынніка Мэцью Стывенса (5:4) і чэмпіёна свету 2006 Грэма Дота з Шатландыі ў паўфінальным паядынку (6:2). Такім чынам фінал стартавага розыгрышу чэмпіянату стаў першым рэйтынгавым фіналам, у якім перасякліся два снукерыста з Уэльса, з 2000 года, калі ў фінале чэмпіянату свету гулялі Мэцью Стывенс і Марк Уільямс. У фінальным паядынку Дэйл саступаў суперніку з лікам 2:6 пасля першай сесіі, аднак здзейсніў цудоўны «камбэк», выйграўшы восем партый запар і зрабіўшы найвышэйшы брэйк на турніры ў 143 бала, і выйграў другі рэйтынгавы тытул у сваёй прафесійнай кар'еры. Нягледзячы на даволі высокі ўзровень гульні снукерыстаў, у сувязі с тым, што большасць сярыйных гульцоў прайграла ў пачатку першынства, на Шанхай Мастэрс 2007 было зроблена толькі 18 соценных серый (у сярэднім 0,47 сэнчуры ў матчы).

### 2008: Другая запар перамога нясеянага гульца 
 — аўтар першага максімальнага брэйка ў гісторыі Шанхай Мастэрс]]
 — пераможца розыгрышу 2008 года]]
Больш, чым праз год, 29 верасня 2008 года, стартаваў другі розыгрыш Шанхай Мастэрс, які стаў другім рэйтынгавым першынствам сезона 2008/2009. У 2008 годзе ў турніра з'явіўся спонсар — аўтамабільная марка Roewe, створаная дзяржаўнай аўтамабілебудаўнічай кампаніяй SAIC Motor у 2006 годзе, прызавы фонд спаборніцтва павысіўся да £282,000, а афіцыйнай назвай чэмпіянату стала *Roewe Shanghai Masters 2008*. Колькасць уладальнікаў уайлдкард знізілася з васьмі да сямі снукерыстаў, але ўсе кітайскія аматары саступілі ў папярэднім раўндзе. Леташні чэмпіён Дамінік Дэйл, які атрымаў першы нумар пасеву ў якасці дзеючага пераможцы, прайграў у першым жа матчы 51-гадоваму шасціразоваму чэмпіёну свету Стыву Дэвісу з лікам 4:5. Апроч таго, у 1/16 фіналу вылецелі два адзіныя гульцы з Кітая: Дзін Цзюньхуэй прайграў Дэйву Харальду з лікам 3:5, а Лян Вэньбо быў разгромлены леташнім фіналістам Раянам Дэем — 0:5. Джэймі Коўп, які без гульні прайшоў у 1/8 фіналу, у трэцім фрэйме матча супраць Марка Уільямса выканаў першы максімальны брэйк у гісторыі Шанхай Мастэрс, але саступіў двухразоваму чэмпіёну свету з лікам 2:5. Гэты максімум стаў 64-м у гісторыі снукера, другім на рэйтынгавых турнірах у Кітаі (Стывен Магуайр зрабіў першы на адкрытым чэмпіянаце Кітая 2008) і другой максімальнай серыяй у кар'еры Коўпа (першы максімум ён аформіў падчас Гран-пры 2006 года). Першым фіналістам Шанхай Мастэрс 2008 стаў 35-ы нумар сусветнага рэйтынгу Рыкі Уолдэн, які да гэтага ніколі не праходзіў далей за 1/4 фіналу на рэйтынгавых спаборніцтвах. На сваім шляху да фіналу ён прадэманстраваў выдатную гульню і перамог Лі Спіка (5:3) і Яна Мак-Калаха (5:2) у кваліфікацыі, Чжана Аньду (5:0) у ўайлдкард раўндзе, Стывена Хендры (5:4), Ніла Робертсана (5:4), прайграючы па ходзе паядынку з лікам 1:4, і Стыва Дэвіса (5:2) у першы раўндах асноўнай сеткі і Марка Сэлбі (6:4) у паўфінальным матчы, прайграючы з лікам 1:4 і выйграўшы 5 партый запар. Яго супернікам у вырашальным паядынку стаў лідар рэйтынгу і чэмпіён свету Роні О’Саліван, які выйшаў у трэці рэйтынгавы фінал запар, выйграўшы да гэтага на чэмпіянаце свету ў маі і трафеі Паўночнай Ірландыі ў жніўні 2008 года. Яго пераможная серыя складала ўжо 14 матчаў і ён мог стаць чацвёртым снукерыстам у гісторыі, які выйграў тры рэйтынгавыя спаборніцтвы запар. На шанхайскім турніры ён перайграў Сцюарта Пэтмана (5:2), Джо Пэры (5:3), Марка Уільямса (5:3) і Стывена Магуайра (6:5) у паўфінале. Першая палова фінальнага паядынку праходзіла ў барацьбе і скончылася з лікам 5:4 на карысць О'Салівана, але 25-гадовы Уолдэн лепей правёў канцоўку гульні і скончыў фінал перамогай з лікам 10:8, здабыўшы першы рэйтынгавы тытул у сваёй кар'еры. Такім чынам, на Шанхай Мастэрс перамогу другі раз запар атрымаў нясеяны гулец. Колькасць соценных серый, зробленых падчас турніру, перасягнула леташняе спаборніцтва больш, чым у 2 разы, і склала 39 сэнчуры (у сярэднім 1,05 соцен у матчы), па сённяшні дзень застаючыся рэкордным паказчыкам Шанхай Мастэрс.

### 2009: Поспех з другой спробы 
 — фіналіст розыгрышу 2009 года]]
 — пераможца розыгрышу 2009 года]]
З 2009 года Шанхай Мастэрс стаў праходзіць у пачатку—сярэдзіне верасня. У сезоне 2009/2010 спыніў сваё існаванне трафей Паўночнай Ірландыі, у выніку чаго шанхайскі рэйтынгавы турнір стаў першым рэйтынгавым спаборніцтвам сезона. Прызавы фонд першынства падняўся да £300,000, зраўнаваўшыся з адкрытым чэмпіянатам Кітая. Упершыню сярод уладальнікаў уайлдкард былі снукерысты не з Кітая: індыец Адыт’я Мехта і гулец з ААЭ Махамад Шэхаб. Усяго з сямі удзельнікаў-аматараў, двум кітайцам пашчасціла выйсці ў асноўную сетку: Цянь Пэнфэй разграміў Эндру Хігінсана (5:1), а Лі Янь у вырашальным фрэйме адолеў Джэрарда Грына (5:4), але абодва саступілі ў стартавых паядынках асноўнай сеткі. У матчы 1/8 фіналу супраць Джэймі Коўпа Шон Мёрфі зрабіў найвышэйшую серыю спаборніцтва, якая склала ўсяго 133 ачкі. Упершыню ў гісторыі снукера ў чвэрцьфінальнай стадыі рэйтынгавага турніру гулялі два снукерысты з Кітая: Дзін Цзюньхуэй і Лян Вэньбо. Апроч таго, Вэньбо, які да гэтага ніколі не праходзіў далей за чвэрцьфінальную стадыю рэйтынгавых першынстваў, стаў фіналістам Шанхай Мастэрс 2009, перайграўшы Дэвіда Гілберта (5:2) у кваліфікацыйным матчы, Пітэра Эбдана (5:1), Алістэра Картэра (5:0), леташняга пераможцу Рыкі Уолдэна (5:3) у чвэрцьфінале і Шона Мёрфі (6:5) у паўфінальным паядынку. Такім чынам, Лян, які працягваў здзіўляць заўзятараў і аматараў снукеру сваім востраатакуючым і ў пэўнай ступені безразважным стылем гульні, выйшаў у свой першы рэйтынгавы фінал у кар'еры і стаў другім кітайцам (пасля Дзіна Цзюньхуэя) і чацвёртым азіятам (пасля Джэймса Уотаны, Маркі Фу і Дзіна Цзюньхуэя) у гісторыі снукера, які выйшаў у фінал турніру рэйтынгавага ўзроўню. Другім фіналістам стаў Роні О’Саліван, які на шляху да вырышальнага матча перамог Грэма Дота (5:0), Марку Фу (5:2), Дзіна Цзюньхуэя (5:3) і лідара сусветнага рэйтынгу і дзеючага чэмпіёна свету Джона Хігінса (6:1) у паўфінале. Такім чынам, О'Саліван у другі раз запар выйшаў у фінал Шанхай Мастэрс, які стаў яго 32-м рэйтынгавым фіналам у кар'еры. Трохразовы чэмпіён свету здабыў перавагу ўжо пасля першай сесіі гульні, ведучы з лікам 6:3, і, замацаваўшы яе ў другой частцы паядынку, аформіў перамогу ў матчы з лікам 10:5 і выйграў свой 22-і рэйтынгавы тытул.

## Вынікі 
### Фіналісты турніру 
### Пераможцы турніру паводле краін 
## Статыстыка ўсіх удзельнікаў Шанхай Мастэрс 
## Рэкорды Шанхай Мастэрс 
### Агульныя вынікі розыгрышаў 
### Дасягненні гульцоў 
#### Усе розыгрышы 
; Найбольшая колькасць выйграных тытулаў: 2,  Дзін Цзюньхуэй (2013, 2016),  Роні О’Саліван (2009, 2017).
; Найбольшая колькасць фіналаў: 3,  Роні О’Саліван (2008, 2009, 2017),  Джад Трамп (2012, 2015, 2017).
; Найбольшая колькасць паўфіналаў: 6,  Марк Сэлбі (2007, 2008, 2010, 2011, 2014, 2016).
; Найбольшая колькасць чвэрцьфіналаў: 7,  Марк Сэлбі (2007, 2008, 2010, 2011, 2013, 2014, 2016).
; Найбольшая колькасць выхыдаў у 1/8 фіналу: 9,  Сцюарт Бінэм (2007, 2008, 2009, 2010, 2011, 2012, 2014, 2015, 2016),  Джон Хігінс (2007, 2008, 2009, 2011, 2012, 2013, 2015, 2016, 2017).
; Найбольшая колькасць удзелаў у асноўнай стадыі турніру: 11 (*усе розыгрышы*),  Раян Дэй.

#### Паслядоўныя 
; Найбольшая колькасць паслядоўных тытулаў: 1,  Дамінік Дэйл (2007),  Рыкі Уолдэн (2008),  Роні О’Саліван (2009, 2017),  Алістэр Картэр (2010),  Марк Сэлбі (2011),  Джон Хігінс (2012),  Дзін Цзюньхуэй (2013, 2016),  Сцюарт Бінэм (2014),  Кайрэн Уілсан (2015).
; Найбольшая колькасць паслядоўных фіналаў: 2,  Роні О’Саліван (2008—2009).
; Найбольшая колькасць паслядоўных паўфіналаў: 3,  Сцюарт Бінэм (2014–2016).
; Найбольшая колькасць паслядоўных чвэрцьфіналаў: 4,  Дзін Цзюньхуэй (2013—2016).
; Найбольшая колькасць паслядоўных выхадаў у 1/8 фіналу: 7,  Шон Мёрфі (2009—2015).
; Найбольшая колькасць паслядоўных удзелаў у асноўнай стадыі турніру: 11 (*усе розыгрышы*),  Раян Дэй.
; Найбольшая колькасць паслядоўных тытулаў, выйграных прадстаўнікамі адной краіны: 4,  Англія (2008—2011).
; Самае істотнае паляпшэнне выніку на паслядоўных розыгрышах: Не прайшоў кваліфікацыю і праз год выйграў тытул,  Рыкі Уолдэн (2007—2008),  Кайрэн Уілсан (2014—2015).

#### Перапынкі 
; Найбольшы перапынак паміж выйгранымі тытуламі: 3 гады,  Дзін Цзюньхуэй (2013—2016).
; Найбольшы перапынак паміж фіналамі: 5 гадоў,  Марк Сэлбі (2011—2016).
; Найбольшы перапынак паміж паўфіналамі: 8 гадоў,  Стывен Магуайр (2008—2016).
; Найбольшы перапынак паміж чвэрцьфіналамі: 8 гадоў,  Стывен Магуайр (2008—2016).
; Найбольшы перапынак паміж выхыдамі ў 1/8 фіналу: 7 гадоў,  Дамінік Дэйл (2007—2014).
; Найбольшы перапынак паміж удзеламі ў асноўнай стадыі турніру: 6 гадоў,  Мэй Сівэнь (2010—2016).

#### Дзеючыя пераможцы 
; Найлепшае дасягненне дзеючага пераможцы: Паўфінал,  Дзін Цзюньхуэй (2014),  Сцюарт Бінэм (2015).
; Найгоршае дасягненне дзеючага пераможцы: 1/16 фіналу,  Дамінік Дэйл (2008),  Роні О’Саліван (2010),  Алістэр Картэр (2011),  Марк Сэлбі (2012),  Кайрэн Уілсан (2016).

#### Дэбютанты 
; Найлепшае дасягненне дэбютанта: Перамога,  Дамінік Дэйл (2007),  Рыкі Уолдэн (2008).

#### Іншыя 
; Найбольшая колькасць фіналаў у гульцоў, якія ніколі не выйгравалі турнір: 2,  Джад Трамп (2012, 2015).
; Найбольшая колькасць паўфіналаў у гульцоў, якія ніколі не выйгравалі турнір: 2,  Шон Мёрфі (2009, 2012),  Марк Уільямс (2011, 2012),  Джад Трамп (2012, 2015),  Марк Ален (2014, 2015),  Стывен Магуайр (2008, 2016).
; Найбольшая колькасць чвэрцьфіналаў у гульцоў, якія ніколі не выйгравалі турнір: 4,  Грэм Дот (2007, 2010, 2012, 2014),  Марк Уільямс (2008, 2011, 2012, 2015),  Раян Дэй (2007, 2008, 2009, 2016).
; Найбольшая колькасць выхадаў у 1/8 фіналу гульцоў, якія ніколі не выйгравалі турнір: 8,  Раян Дэй (2007, 2008, 2009, 2012, 2013, 2014, 2015, 2016).
; Найбольшая колькасць удзелаў гульцоў, якія ніколі не выйгравалі турнір: 10 (*усе розыгрышы*),  Раян Дэй,  Шон Мёрфі,  Ніл Робертсан.
; Найбольшая колькасць паўфіналаў у гульцоў, якія ніколі не даходзілі да фіналу: 2,  Шон Мёрфі (2009, 2012),  Стывен Магуайр (2008, 2016).
; Найбольшая колькасць чвэрцьфіналаў у гульцоў, якія ніколі не даходзілі да фіналу: 4,  Грэм Дот (2007, 2010, 2012, 2014).
; Найбольшая колькасць выхадаў у 1/8 фіналу гульцоў, якія ніколі не даходзілі да фіналу: 7,  Шон Мёрфі (2009, 2010, 2011, 2012, 2013, 2014, 2015).
; Найбольшая колькасць удзелаў гульцоў, якія ніколі не даходзілі да фіналу: 10 (*усе розыгрышы*),  Шон Мёрфі,  Ніл Робертсан.
; Найбольшая колькасць чвэрцьфіналаў у гульцоў, якія ніколі не даходзілі да паўфіналу: 3,  Мэцью Стывенс (2007, 2010, 2011),  Марк Дэвіс (2010, 2013, 2015).
; Найбольшая колькасць выхадаў у 1/8 фіналу гульцоў, якія ніколі не даходзілі да паўфіналу: 5,  Мартын Гоўлд (2010, 2011, 2013, 2014, 2015).
; Найбольшая колькасць удзелаў гульцоў, якія ніколі не даходзілі да паўфіналу: 9,  Марка Фу (2007, 2008, 2009, 2010, 2012, 2013, 2014, 2015, 2016).
; Найбольшая колькасць выхадаў у 1/8 фіналу гульцоў, якія ніколі не даходзілі да чвэрцьфіналу: 2,  Роберт Мілкінс (2011, 2013),  Стывен Хендры (2007, 2009).
; Найбольшая колькасць удзелаў гульцоў, якія ніколі не даходзілі да чвэрцьфіналу: 7,  Роберт Мілкінс (2010, 2011, 2012, 2013, 2014, 2015, 2016),  Пітэр Эбдан (2007, 2008, 2009, 2010, 2011, 2012, 2015).
; Найбольшая колькасць удзелаў гульцоў, якія ніколі не даходзілі да 1/8 фіналу: 4,  Цзінь Лун (2007, 2010, 2011, 2012),  Юань Сыцзюнь (2013, 2014, 2015, 2016),  Юй Дэлу (2007, 2008, 2009, 2013).
; Найбольшая колькасць гульняў супраць дзеючых пераможцаў: 2,  Марк Кінг (2009, 2011),  Майк Дан (2013, 2015),  Мартын Гоўлд (2014, 2015).
; Найбольшая колькасць гульняў супраць дзеючых пераможцаў і фіналістаў: 3,  Лян Вэньбо (2008, 2009 (2)),  Марк Дэвіс (2012, 2013, 2015).

### Праходжанні гульцоў 
#### Усе розыгрышы 
; Найбольшая колькасць удзелаў у першым раўндзе асноўнай сеткі турніру: 10 (*усе розыгрышы*),  Сцюарт Бінэм,  Дзін Цзюньхуэй,  Раян Дэй,  Шон Мёрфі,  Ніл Робертсан.
; Найбольшая колькасць праходжанняў першага раўнду асноўнай сеткі турніру: 9,  Сцюарт Бінэм (2007, 2008, 2009, 2010, 2011, 2012, 2014, 2015, 2016).
; Найбольшая колькасць удзелаў гульцоў, якія заўсёды праходзілі першы раўнд асноўнай сеткі турніру: 1,  Джэймі Бёрнэт (2010),  Эдрыян Ганэл (2007),  Сцюарт Кэрынгтан (2016),  Пітэр Лайнс (2013),  Ян Мак-Калах (2007),  Эндзі Хікс (2008).
; Найбольшая колькасць удзелаў гульцоў, якія ніколі не праходзілі першы раўнд асноўнай сеткі турніру: 4,  Цзінь Лун (2007, 2010, 2011, 2012),  Юань Сыцзюнь (2013, 2014, 2015, 2016),  Юй Дэлу (2007, 2008, 2009, 2013).
; Найбольшая колькасць удзелаў гульцоў, якія не выйгралі ніводнага матча ў асноўнай стадыі турніру: 3,  Ню Чжуан (2014, 2015, 2016),  Цаа Сіньлун (2007, 2008, 2011),  Чэнь Цзыфань (2014, 2015, 2016).

#### Паслядоўныя 
; Найбольшая колькасць паслядоўных удзелаў у першым раўндзе асноўнай сеткі турніру: 10 (*усе розыгрышы*),  Сцюарт Бінэм,  Дзін Цзюньхуэй,  Раян Дэй,  Шон Мёрфі,  Ніл Робертсан.
; Найбольшая колькасць паслядоўных праходжанняў першага раўнду асноўнай сеткі турніру: 7,  Шон Мёрфі (2009–2015).
; Найбольшая колькасць паслядоўных параз у першым раўндзе асноўнай сеткі турніру: 3,  Стывен Лі (2009, 2010, 2011),  Роберт Мілкінс (2014, 2015, 2016),  Джо Пэры (2014, 2015, 2016),  Ніл Робертсан (2014, 2015, 2016),  Марка Фу (2014, 2015, 2016),  Пітэр Эбдан (2007, 2008, 2009).
; Найбольшая колькасць паслядоўных параз у 1/8 фіналу турніру: 4,  Сцюарт Бінэм (2008, 2009, 2010, 2011),  Раян Дэй (2012, 2013, 2014, 2015).
; Найбольшая колькасць паслядоўных параз у чвэрцьфіналах турніру: 2,  Раян Дэй (2008, 2009),  Мэцью Стывенс (2010, 2011).
; Найбольшая колькасць паслядоўных параз у паўфіналах турніру: 2,  Сцюарт Бінэм (2016),  Марк Сэлбі (2007, 2008).

#### Дзеючыя пераможцы 
; Паразы дзеючых пераможцаў у першых матчах:  Дамінік Дэйл (2008),  Алістэр Картэр (2011),  Марк Сэлбі (2012),  Кайрэн Уілсан (2016).

### Матчы і серыі 
#### Усе розыгрышы 
; Найбольшая колькасць згуляных матчаў: 31,  Марк Сэлбі.
; Найменшая колькасць згуляных матчаў: 1,  Лука Брэсэль,  Хусэйн Вафаі,  Бэн Вуластан,  Джэрард Грын,  Гуань Чжэн,  Майкл Джадж,  Марк Джойс,  Скот Дональдсан,  Джо Дэлані,  Лі Юань,  Лю Чуан,  Ма Бін,  Скот Мак-Кензі,  Адыт’я Мехта,  Махамад Саджад,  Пасакорн Суванават,  Сюй Ічэнь,  Танават Тырапонгпайбун,  Хань Бінь,  Ху Хаа,  Хуан Цзяхаа,  Цаа Кайшэн,  Цай Цзяньчжун,  Чжан Аньда,  Чжан Юн,  Махамед Шэхаб,  Шы Ханьцын,  Яа Пенчэн.
; Найбольшая колькасць перамог: 23,  Марк Сэлбі.
; Найбольшая колькасць паразаў: 10,  Раян Дэй,  Шон Мёрфі,  Ніл Робертсан.
; Найвышэйшы працэнт перамог: 80%,  Джэймі Бёрнэт,  Кайрэн Уілсан.
; Найбольшая колькасць згуляных матчаў без перамог: 3,  Ню Чжуан,  Цаа Сіньлун,  Чэнь Цзыфань.
; Найбольшая колькасць згуляных матчаў да першай перамогі: 3,  Пітэр Эбдан,  Майк Дан,  Юань Сыцзюнь.
; Найбольшая колькасць згуляных матчаў да першай паразы: 8,  Рыкі Уолдэн.

; Найбольшая колькасць згуляных фрэймаў: 253,  Марк Сэлбі.
; Найменшая колькасць згуляных фрэймаў: 5,  Бэн Вуластан,  Адыт’я Мехта,  Сюй Ічэнь,  Цаа Кайшэн,  Чжан Аньда,  Шы Ханьцын.
; Найбольшая колькасць выйграных фрэймаў: 123,  Марк Сэлбі.
; Найбольшая колькасць прайграных фрэймаў: 150,  Марк Сэлбі.
; Найвышэйшы працэнт выйграных фрэймаў: 63.16%,  Эндзі Хікс.

; Найбольшая колькасць паўсоценных брэйкаў: 84,  Дзін Цзюньхуэй.
; Найбольшая колькасць соценных брэйкаў: 15,  Марк Сэлбі.
; Найменшая колькасць паўсоценных брэйкаў: 0,  Хусэйн Вафаі,  Гуань Чжэнь,  Джо Дэлані,  Лі Юань,  Ма Бін,  Адыт’я Мехта,  Пасакорн Суванават,  Сюй Ічэнь,  Тан Цзюнь,  Цаа Кайшэн,  Чжан Аньда,  Чжан Юн,  Чжу Інхуэй,  Шы Ханьцын,  Махамед Шэхаб,  Яа Пенчэн,  Ян Цынцянь.
; Найбольшая колькасць згуляных матчаў без аніводнага паўсоценнага брэйка: 2,  Тан Цзюнь,  Чжу Інхуэй,  Ян Цынцянь.

; Найбольшая сярэдняя колькасць паўсоценных брэйкаў у матчы: 4,  Роні О’Саліван.
; Найбольшая сярэдняя колькасць соценных брэйкаў у матчы: 1,  Лука Брэсэль,  Сцюарт Кэрынгтан,  Ян Мак-Калах,  Фан Сюнмань,  Хуан Цзяхаа,  Цянь Пэнфэй.
; Найлепшая адносіна колькасці згуляных фрэймаў да колькасці зробленых паўсоценных брэйкаў: 1,91,  Цянь Пэнфэй.
; Найлепшая адносіна колькасці згуляных фрэймаў да колькасці зробленых соценных брэйкаў: 7,  Цянь Пэнфэй.

; Найбольшая колькасць матчаў паміж гульцамі: 4,  Раян Дэй -  Джон Хігінс (2-2) (2008, 2009, 2012, 2014).

## Выступы гульцоў на Шанхай Мастэрс 
### Дэбюты гульцоў 
### Вынікі гульцоў ва ўсіх розыгрышах турніру 
Ніжэй прадстаўлены вынікі ўсіх гульцоў, якія хаця б адзін раз выступалі ў асноўнай стадыі Шанхай Мастэрс, ва ўсіх розыгрышах турніру.

### Гульцы, якія даходзілі да паўфіналаў 
### Статыстыка па колькасці ўдзелаў на турніры 
### Турнірная табліца 
### Статыстыка па колькасці выхадаў у чвэрцьфіналы 
### Вынікі кітайскіх снукерыстаў 
### Вынікі дзеючых фіналістаў 
### Статыстыка паводле краін 
З заснавання турніру ў 2007 годзе прадстаўнікі толькі чатырох краін перамагалі на Шанхай Мастэрс: Уэльса, Англіі, Кітая і Шатландыі. Англічане выйгралі чатыры тытулы запар (з 2008 па 2011 гады) і яшчэ два ў 2014  і 2015 гадах, а астатнія краіны па аднаму. Марк Ален з Паўночнай Ірландыі гуляў у фінале спаборніцтва ў 2014 годзе і ў паўфінале ў 2015 годзе, а Ніл Робертсан з Аўстраліі даходзіў толькі да паўфінальнай стадыі.

#### Агульная колькасць прадстаўнікоў кожнай краіны 
## Спасылкі 
* Зала славы Шанхай Мастэрс на Snooker.org 
* Гісторыя Шанхай Мастэрс на CueTracker.net