Патэрсан (фільм)

**«Па́тэрсан»** () — амерыканскі драматычны фільм 2016 года, пастаўлены рэжысёрам Джымам Джармушам па ўласным сцэнарыі. Галоўныя ролі выканалі Адам Драйвер і Гальшыфтэ Фарахані.

У фільме паказаны адзін тыдзень з жыцця Патэрсана — паэта, які працуе кіроўцам аўтобуса ў горадзе Патэрсан, штат Нью-Джэрсі. Кожны дзень Патэрсана падобны да папярэдняга, але ў яго атрымоўваецца ствараць паэзію з паўсядзённасці. Адным з вытокаў натхнення для Джармуша паслужыла творчасць Уільяма Карласа Уільямса, славутага амерыканскага паэта першай паловы XX стагоддзя, аўтара эпічнай пяцітомнай паэмы .

Прэм’ера фільма адбылася 16 мая 2016 года ў межах асноўнай конкурснай праграмы 69-га Канскага кінафестывалю.

## Сюжэт 
Фільм паказвае тыдзень з жыцця Патэрсана (Адам Драйвер), кіроўцы аўтобуса ў горадзе Патэрсан, штат Нью-Джэрсі. Кожны дзень Патэрсана — такі ж, як папярэдні: ён рана ўстае, снедае, ідзе ў аўтапарк, дзе сядае ў аўтобус і цэлы дзень ездзіць па вуліцах горада, а ў перапынках піша вершы ў сшытак. Увечары ён вяртаецца дадому, вячэрае са сваёй жонкай Лаўрай (), а потым ідзе гуляць з бульдогам Марвінам. Па дарозе ён заходзіць у бар выпіць піва.

Лаўра ўжо даўно просіць Патэрсана апублікаваць ягоныя вершы ці хаця б зрабіць копію рукапісу, які існуе ў адзіным экзэмпляры. Нарэшце Патэрсан абяцае, што на выходных зробіць копію сшытка ў капіравальным цэнтры. Але ў суботу ўвечары Патэрсан з Лаўрай сыходзяць у кіно, а тым часам Марвін разрывае на шматкі пакінуты на канапе сшытак.

Раніцай нядзелі спустошаны Патэрсан выбіраецца на шпацыр і прыходзіць у сваё ўлюбёнае месца — , дзе ён часта сядзіць у абедзены перапынак. Там да яго падсаджваецца загадкавы японец (), які пачынае размову пра , улюбёнага паэта Патэрсана, аўтара паэмы «''*». Сыходзячы, японец дорыць Патэрсану чысты сшытак.

Фільм сканчваецца кадрамі, у якіх Патэрсан піша новыя вершы ў сшытак, падараваны японцам.

## Акцёрскі склад 
## Праца над фільмам 
Фільм быў зняты за 30 дзён улетку 2015 года ў Патэрсане і Нью-Ёрку. Аператарам фільма выступіў .

## Крытыка 
Паводле дадзеных агрэгатара крытычных аглядаў «*Rotten Tomatoes*» сярод 244 рэцэнзентаў 234 далі станоўчую ацэнку фільму, што складае 96%. Іншы папулярны агрэгатар крытычных аглядаў, «*Metacritic*», дае фільму ўсярэдненую ацэнку ў 90 балаў са 100 магчымых на аснове 41 рэцэнзіі. Карыстальнікі папулярнага рэсурсу «*Internet Movie Database*» адзначылі фільм ацэнкай у 7,4 бала па дзесяцібальнай шкале.

Колін Коверт у рэцэнзіі для «*Star Tribune*» паставіў фільму найвышэйшы бал, адзначыўшы ўласцівую Джармушу ўвагу да дэталяў — бездакорнасць пастаноўкі любой, нават на першы погляд другаснай сцэны .

Оўэну Глейберману, вядучаму кінакрытыку часопіса «*Variety*», мастацкая мова Джармуша здалася ўстарэлай. Ён звярнуў увагу на тое, што эстэтыка яго фільмаў практычна не змянялася з часоў знятага ў 1987 годзе «*Таямнічага цягніка*», і да 2016 года чароўнасць медытатыўнага рытму паблякла — «*Патэрсан*» выглядае штучнай спробай застацца ў XX стагоддзі, стагоддзі чорна-белага кіно і паэтаў-бітнікаў.

Эн Хорнадэй у рэцэнзіі для «*The Washington Post*» адзначае, што вяртанне Джармуша да абвешчанага трыццаць гадоў таму прынцыпу адмовы ад сур’ёзных канфліктаў у апавяданні ўпрыгожвае фільм, дадаючы яму шчырасці і цеплыні, «*дзякуючы якім у гледача можа ўзнікнуць жаданне абняць спачатку герояў фільма, а затым яго аўтара*».

Крытык Іван Чувіляеў назваў фільм «*Патэрсан*» «*самай лірычнай і кранальнай*» карцінай 2016 года. Ён не разглядае манатоннасць насычанага паўтаральнымі структурамі апавядання як недахоп — у спакойным апавяданні «*пра маленькія рэчы, з якіх вытканы свет*» адчуваецца пазнавальны, гадамі адточаны стыль даўно знаёмага рэжысёра. Асабліва адзначыў кінакрытык працу аператара Фрыдэрыка Элмса, які працаваў з Лінчам над «*Галавой-гумкай*» і «*Сінім аксамітам*», а з Джармушам над «*Ноччу на зямлі*», «*Кавай і цыгарэтамі*» і «*Зламанымі кветкамі*»): 

Наталля Серабракова бачыць за сцэнамі сямейнага жыцця Патэрсана апавяданне пра «*адзіноту, што грызе душу, немагчымасць камунікаваць з блізкім чалавекам*», бергманаўскую трагедыю адносін. Не паўсядзённасць служыць крыніцай натхнення для Патэрсана, але наадварот — ён хаваецца ад паўсядзённасці ў свеце паэзіі. Пры гэтым недахопам карціны крытык называе не сам трагізм, а спробу змякчыць і замаскіраваць яго прыкрым штучным аптымізмам: 

 крытыкуе «*Патэрсана*» і іншыя апошнія карціны Джармуша («*Межы кантролю*», «*Выжывуць толькі закаханыя*») за страту натуральнай «*паэзіі паўсядзённасці*» і замену яе на штучную «*пропаведзь культурнага эскапізму*», з’яўленне засяроджанасці на ўласнай ранняй творчасці і ўласнай асобе: 

## Узнагароды і намінацыі 
Паводле інфармацыі сайта «*Internet Movie Database*» фільм быў адзначаны 10 кінаўзнагародай і 34 намінацыямі:

## Крыніцы 
## Літаратура 
* 
* 

## Спасылкі 
*   (на 15.07.2019)
*   (на 15.07.2019)
*   (на 15.07.2019)
*   (на 15.07.2019)
* Патэрсан на сайце «*КиноПоиск''»   (на 15.07.2019)

Катэгорыя:Фільмы-драмы 2016 года
Катэгорыя:Фільмы ЗША 2016 года
Катэгорыя:Фільмы-драмы ЗША
Катэгорыя:Фільмы на англійскай мове
Катэгорыя:Фільмы пра ЗША
Катэгорыя:Фільмы пра паэтаў
Катэгорыя:Фільмы Джыма Джармуша
Катэгорыя:Фільмы па сцэнарыях Джыма Джармуша
Катэгорыя:Фільмы Amazon Studios