open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Генеральны план

**Генеральны план** — адзін з асноўных чарцяжоў архітэктурнага праекта, які паказвае размяшчэнне ў плане аб’екта праектавання і добраўпарадкавання прылеглай да яго тэрыторыі ў пэўных межах. У сучасным горадабудаўніцтве генеральны план — комплексны праект, які вызначае структуру праектуемага горадабудаўнічага аб’екта — горада, гарадскога пасёлка ці іншага населенага пункта, прыгараднай зоны, тэрыторыі адміністрацыйнага раёна і інш. У ім намячаюць перспектывы развіцця і рэканструкцыі горадабудаўнічага аб’екта, яго паэтапнае фарміраванне з мэтай вырашэння сацыяльных, эканамічных, інжынерна-тэхнічных, экалагічных і эстэтычных задач, вызначаюць стратэгію іх вырашэння, прынцыпы аховы навакольнага асяроддзя, развіццё сістэмы грамадскага абслугоўвання, транспартнай і інжынернай інфраструктуры, доўгатэрміновае планаванне інвестыцыйных працэсаў.

Генеральны план распрацоўваюць на перспектыўны перыяд (15—20 гадоў) з вылучэннем 1-га этапа рэалізацыі (7—10 гадоў). Асноўныя палажэнні генеральнага плана зацвярджае ўрад краіны ці абласныя органы ўлады. На Беларусі генеральныя планы распрацоўваюць інстытут «Мінскпраект», БелНДІПгорадабудаўніцтва, БелНДІдзіпрасельбуд, абласныя праектныя арганізацыі. Распрацаваны і зацверджаны генеральны план развіцця ўсіх гарадоў і большасці сельскіх населеных пунктаў, у т.л. Мінска (1982, 1995), Брэста (1975, 1995), Віцебска (1973, 1983), Гомеля (1977), Гродна (1971, 1988), Магілёва (1970, 1981). Іх перыядычна карэкціруюць і абнаўляюць з улікам новых фактараў і задач.

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
*
Катэгорыя:Горад
Катэгорыя:Праектаванне
Усход (антарктычная станцыя)

**Усход** () — расійская антарктычная станцыя ва Усходняй Антарктыдзе на Зямлі Прынцэсы Елізаветы. Знаходзіцца ў адным з самых суровых месцаў планеты на вышыні 3500 м над узроўнем мора, адначасова на Полюсе холаду і адным з Полюсаў недасяжнасці. Да асноўных лімітуючых фактараў адносяцца тэмпература і амаль нулявая вільготнасць паветра, недахоп кіслароду. Менавіта на станцыі Усход 21 ліпеня 1983 года была зафіксавана самая нізкая на Зямлі тэмпература — −89,2 °C. Назву атрымала ў гонар судна «Усход», якім камандаваў Ф. Ф. Белінсгаузен, — флагмана Расійскай Імператарскай Антарктычнай экспедыцыі. Асноўныя напрамкі навуковых даследаванняў — вывучэнне ледавіковага шчыта, падлёднага возера Усход пад ім, а таксама магнітасферы Зямлі.

## Гісторыя 
Да сярэдзіны 1950-х у глыбіні Антарктыды не мелася сталых навуковых базаў. Станцыя Усход была ўзведзена савецкімі палярнікамі 16 снежня 1957 годзе падчас . З таго часу станцыя не спыняе сваёй працы больш за 60 гадоў, за выняткам лютага — лістапада 1994.

## Геаграфічнае становішча 
Адна з першых палярных станцый у глыбіні мацерыка і адна з самых ізаляваных палярных станцый. Самая паўднёвая круглагадовая станцыя пасля амерыканскай Амундсен-Скот. Станцыя знаходзіцца на высокім Антарктычным плато на вышыні 3489 м над узроўнем мора ў 1300 км ад Паўднёвага геаграфічнага полюса. Сувязь са знешнім светам ажыццяўляецца паветраным транспартам праз станцыю Мірны.

## Прыродныя ўмовы 
На станцыі палярны дзень і палярная ноч доўжацца па 4 месяцы. У плане пораў году палярны дзень тут супадае з «летам», у снежні-студзені сярэдняя тэмпература складае каля −27 °C (абсалютны максімум — −14 °C). Цягам 4 месяцаў палярнай ночы-зімы сярэднія тэмпературы складаюць −61 — −64 °C. Абсалютны мінімум −89,2 °C, зафіксаваны на станцыі 21 ліпеня 1983 года, дае ёй права звацца Полюсам холаду Зямлі. У 1974 годзе брытанскія навукоўцы праводзілі паветраную радарную здымку і выявілі пад ледавіковым шчытом вялізную вадкую масу, аднак існаванне падлёднага возера было даказана толькі ў 1991, а ў 1996 расійскія і брытанскія навукоўцы акрэслілі ягоныя межы.

## Чалавек на станцыі 
Насельніцтва станцыі, як правіла, складае 25 чалавек летам і 13 — зімой. Геаграфічнае становішча станцыі робіць яе найбольш зручным месцам для даследавання змяненняў стану магнітасферы. Іншыя напрамкі даследаванняў: актынаметрыя, кліматалогія, гляцыялогія, медыцына. Цяжкасці, з якімі прырода накідваецца на чалавека на Усходзе, апісаны палярнікам Уладзімірам Саніным у кнігах «72 °C ніжэй за нуль» і «Пачатковец у Антарктыдзе».

Побач са станцыяй размешчаны два гістарычныя манументы, што адлюстроўваюць мінулае палярных даследаванняў: гэта «ўдзельнік» экспедыцыі 1957 года трактар АТТ 11 і свідравальны комплекс прафесара Кудрашова.

Катэгорыя:Антарктычныя станцыі
Беларускі навукова-даследчы і праектны інстытут горадабудаўніцтва

**Беларускі навукова-даследчы і праектны інстытут горадабудаўніцтва** (**БелНДІПгорадабудаўніцтва**) — галаўная праектная арганізацыя па горадабудаўніцтве Беларусі. Размешчаны па адрасе пр. Машэрава, 29.

БелНДІПгорадабудаўніцтва — вядучая арганізацыя ў сферы тэрытарыяльнага планавання і распрацоўкі горадабудаўнічай дакументацыі, вядзення горадабудаўнічага кадастру ў Рэспубліцы Беларусь. Інстытут з’яўляецца аўтарам Генеральнай схемы комплекснай тэрытарыяльнай арганізацыі Рэспублікі Беларусь (ГСКТА РБ), схем комплекснай тэрытарыяльнай арганізацыі абласцей і адміністрацыйных раёнаў, генеральных планаў усіх рэгіянальных цэнтраў, гарадоў абласнога падпарадкавання, большасці сярэдніх і малых гарадоў Беларусі, сельскіх паселішчаў.

## Гісторыя 
Прадпрыемства было створана ў 1970 годзе загадам Дзяржграмадзянбуда пры Дзяржбудзе СССР як Мінскі філіял Цэнтральнага навукова-даследчага і праектнага інстытута горадабудаўніцтва (ЦНДІПгорадабудаўніцтва).

У лютым 1976 года пастановай Савета Міністраў Беларускай ССР на базе Мінскага філіяла ЦНДІПгорадабудаўніцтва быў арганізаваны Беларускі дзяржаўны навукова-даследчы і праектны інстытут горадабудаўніцтва (БелНДІПгорадабудаўніцтва) Дзяржбуда БССР. Яго дырэктарам стаў Віктар Паўлавіч Чарнышоў.

## Праектаванне 
Для Расійскай Федэрацыі ў розныя гады быў выкананы шэраг рэгіянальных работ, такіх як: схемы тэрытарыяльнай арганізацыі Бранскай і Пскоўскай абласцей, тэрытарыяльная комплексная схема развіцця Калінінградскай вобласці, уключаючы прыморскую зону, праект развіцця транспартнай інфраструктуры Белгарада, навукова-даследчая праца па падрыхтоўцы праекта генеральнага плана і правілаў землекарыстання і забудовы муніцыпальнага ўтварэння  Манастыршчынскага раёна Смаленскай вобласці.

Для Малдовы быў распрацаваны транспартны падзел у генплан г. Кішынёва.

Для Венесуэлы былі распрацаваны два генеральных плана горадабудаўнічага развіцця новых раёнаў у гарадах Барынас і Тэхерыес, тры генпланы сельскагаспадарчага развіцця мікракамун Ата Педрэгаль, Лас Пакас і Ла Педрэра.

Для Азербайджан выканана праектаванне жылога масіва Габу для вымушаных перасяленцаў у Апшэронскім раёне.
 
Для Казахстана ў 2010—2011 гг. выканана работа па аналізе тэрытарыяльнага планавання развітых краін з мэтай фарміравання эфектыўнага напрамку развіцця сельскай гаспадаркі, турысцка-рэкрэацыйнага развіцця і развіцця аднаўляльных крыніц энергіі на тэрыторыі, а таксама агляд вопыту Рэспублікі Беларусь і міжнароднай практыкі па рацыянальнай арганізацыі тэрыторый у маштабе краіны для выкарыстання ў распрацоўцы Генеральнай схемы арганізацыі тэрыторый Рэспублікі Казахстан.

## Дырэктары 
* Віктар Паўлавіч Чарнышоў (1970—1975)
* Юрый Васілевіч Шпіт (1975—1990)
* Віктар Паўлавіч Іўлічаў (1990—2014)
* Аляксандр Мікалаевіч Хіжняк (з 2015)

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
* Афіцыйны сайт БелНДІПгорадабудаўніцтва  

Катэгорыя:БелНДІПгорадабудаўніцтва
Катэгорыя:Праспект Машэрава (Мінск)
Катэгорыя:Праектныя арганізацыі Мінска
Катэгорыя:1970 год у Мінску
Эскадраны мінаносец Bombarde

**Эскадраны мінаносец Bombarde** — адзін з 20 эсмінцаў тыпу Arquebuse, пабудаваных для французскага флоту ў першым дзесяцігоддзі XX стагоддзя.

## Літаратура 
*
*
*
* 
* 

## Спасылкі 
*The *Arquebuse* class on navypedia.org 

Катэгорыя:Эскадраныя мінаносцы Францыі тыпу Arquebuse
Катэгорыя:Эскадраныя мінаносцы Францыі ў Першай сусветнай вайне
Падбярэзскі сельсавет

**Падбярэ́зскі сельсавет** — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Валожынскага раёна Мінскай вобласці. Цэнтр — вёска Падбярэзь.

Утвораны 25 мая 1967 года ў складзе Валожынскага раёна Мінскай вобласці БССР. У склад сельсавета ўвайшлі 23 населеныя пункты: вёскі Алянава, Анцэлеўшчына, Бабры, Вароні, Вуглы, Галянова, Гірбінята, Грушоўшчына, Добрая Зямля, Дуды, Ластаянцы, Мяхі, Падбярэзь, Поці, Пуні, Радзюкі, Руднікі, Рэўкі, Сіняя Гара, Тупчы, Шальціны з Багданаўскага сельсавета і вёскі Лаўскі Брод і Макарынята з Забрэжскага сельсавета. У 1976 годзе скасавана вёска Ластая. 30 кастрычніка 2009 года сельсавет скасаваны, тэрыторыя далучана да Вішнеўскага сельсавета.

Насельніцтва сельсавета паводле перапісу 2009 года складала 753 чалавекі, з іх 98,0 % — беларусы.

На момант скасавання ў склад сельсавета ўваходзілі 23 населеныя пункты.

## Крыніцы 
## Літаратура 
* Административно-территориальное устройство БССР: справочник: в 2 т. / С.Д. Гриневич и др. — Главное архивное управление при Совете Министров БССР, Институт философии и права Академии наук БССР. — Т. 2: (1944―1980 гг.).
* Административно-территориальное устройство Республики Беларусь (1981—2010 гг.): справочник. — Минск: БелНИИДАД, 2012. — 172 с.

Катэгорыя:Былыя сельсаветы Валожынскага раёна
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, утвораныя ў 1967 годзе
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, скасаваныя ў 2009 годзе
Кіт Флінт

**Кіт Чарлз Флінт** (;  — ) — вакаліст і танцор гурта «The Prodigy».

## Спасылкі 
Катэгорыя:Спевакі і спявачкі Вялікабрытаніі
Катэгорыя:Павесіліся
Катэгорыя:Музыканты-самазабойцы
Аниматор.ру

**Аниматор.ру** (**animator.ru**) — расійскі інтэрнэт-праект, прысвечаны рускай і савецкай мультыплікацыі. У яго базе даных сабрана інфармацыя пра больш чым 6200 мультфільмах,  персаналіях і пра 351 студыі (па стане на 2016 год). Інфармацыя на сайце ахоплівае перыяд больш чым за 100 гадоў існавання анімацыйнага кіно ў Расіі, начиная с 1912 года. Уся інфармацыя знаходзіцца ў вольным доступе. У даведачных выданнях пра Расію сайт *animator.ru* атрымлівае высокія ацэнкі і рэкамендуецца для падрабязнага вывучэння расійскай і савецкай анімацыі. На старонцы Камісіі анімацыйнага кіно Саюза кінематаграфістаў Расіі «Аниматор.ру» паказваецца ў якасці афіцыйнага сайта прафесійнай супольнасці.

Мае самы высокі тэматычны індэкс цытавання сярод сайтаў, прысвечаных мультыплікацыі (1700).

Катэгорыя:Базы даных фільмаў у Інтэрнэце
Катэгорыя:Кінасайты
Катэгорыя:Сайты Расіі
Катэгорыя:Базы даных у Інтэрнэце
Катэгорыя:Мультыплікацыя Расіі
Чэмпіёншып Англійскай футбольнай лігі

**Чэмпіёншып Англійскай футбольнай лігі** (, скарочана *EFL Championship*) — другі па значнасці дывізіён у англійскай сістэме футбольных ліг. Чэмпіёншып быў заснаваны ў 2004 годзе.

## Структура лігі 
Ліга складаецца з 24 каманд. На працягу сезону, які праходзіць штогод з жніўня па май наступнага года, кожная каманда гуляе двойчы супраць іншых у лізе, «дома» і «на выяздзе». Агулам ліга мае 46 тураў.

За перамогу налічваюцца тры ачкі, адзін пункт за нічыю і нуль за паразу. Месца каманды ў турнірнай табліцы залежыць ад набраных пунктаў, калі іх колькасць супадае, разглядаецца розніца мячоў, колькасць забітых галоў, а затым паказчыкі іх асабістых сустрэч у гэтым сезоне. У тым выпадку, калі дзве ці больш каманд скончылі сезон з роўным ва ўсіх адносінах паказчыкам, каманды ранжыруюцца ў алфавітным парадку, толькі, як ад гэтага не залежыць павышэнне, паніжэнне альбо месца ў плэй-оф. У такім выпадку ўсё вырашае дадатковая гульня. Аднак, за ўвесь час існавання Чэмпіёншыпу, такая сітуацыя не ўзнікала.

У канцы сезона, дзве каманды і пераможца чэмпіянату плэй-оф пераходзяць ў Прэм’ер-лігу, а тры апошнія каманды выбываюць у Футбольную лігу 1.

### Раўнд плэй-оф Чэмпіёншыпа 
Раўнд плэй-оф Чэмпіёншыпа гэта накаўт раўнд для каманд, скончыўшых сезон з трэцяга па шостае месца па выніках сезону. У плэй-оф трэцяе каманда гуляе супраць шостай, а чацвёртая супраць пятая, ў двухматчавым паўфінале (дома і на выездзе). Затым пераможцы кожнага паўфіналу сустракаюцца ў адным матчы на стадыёне Уэмблі, пераможца якога трапляе у Прэм’ер-лігу.

#### Пераможцы і ўдзельнікі Раўнду плэй-оф Чэмпіёншыпа 
## Папярэднія сезоны 
### Чэмпіёны, фіналісты і пераможцы плэй-оф 
## Пераможцы 
## Спасылкі 
* Афіцыйны сайт 

Катэгорыя:Чэмпіянат Англіі па футболе
Катэгорыя:Англійская футбольная ліга
Катэгорыя:З’явіліся ў 2004 годзе
Тузін. Немаўля

**«Тузін. Немаўля»** — праект інтэрнэт-парталу «Tuzin.fm» і  — Еўрапейскага цэнтру мастацтва ў Беластоку. У яго межах беларускія выканаўцы — «Ilo&Friends», Сяргей Пукст і «Re1ikt» напісалі арыгінальную музыку да беларускіх нямых кінафільмаў — «Прастытутка» (1926), «Кастусь Каліноўскі» (1927), «У агні народжаная» (1929). Мастакі Васіліса Паляніна-Календа, Лявон Вольскі і Анджэй Ветэшка стварылі сучасныя плакаты да гэтых фільмаў.

## Прэзентацыя 
Прэм’ера праекта прайшла ў Падляскай оперы і філармоніі (Беласток) 19 і 20 кастрычніка 2012 года, у клубах «Loft» і «Графіці» (Мінск) 22 і 25 лістапада 2012 года. Дадатковы паказ стужкі «Кастусь Каліноўскі» з жывой музыкай адбыўся 18 ліпеня 2013 года ў межах фестываля «Басовішча» ў Мастаўлянах, а таксама ў Варшаве ў межах фестываля «Bulbamovie» і на «Mirum Music Festival»-2014 у Міры. На ўручэнні музычнай прэміі «» праект быў прызнаны «Праектам года». Афіцыйная прэм’ера ў Беларусі адбылася ў межах 20-га МКФ «Лістапад». Адмыслова да гэтай падзеі ўсе тры фільма былі прадастаўлены на кінастужцы . У 2013 годзе ўдзельнікі праекту запісалі сваю музыку да фільмаў на студыях у Мінску і Беластоку адмыслова для выдання на DVD. У 2014 годзе праект заняў другое месца ў катэгорыі грамадсказначных праектаў на фестывалі рэкламы і камунікацыі «AD.NAK-2014». Пра працу над праектам быў зняты фільм «B-Side» (рэжысёр Яўген Шапчыц).

## Ацэнкі 
Музычны крытык Алег Клімаў станоўча ацаніў адметны праект у 2013 годзе: *«„Тузін.Немаўля“ засвяціўся яшчэ ў мінулым годзе, а ў гэтым набраў ход»*.

## Забароны 
У 2013 годзе брэсцкі канцэрт у падтрымку праекта быў адменены гарадскімі ўладамі па ідэалагічных прычынах.

## Спасылкі 
*
*«Тузін.Немаўля» на сайце «Тузін Гітоў»

Катэгорыя:Цэнзура ў Беларусі
Забрэзскі сельсавет

**Забрэ́зскі сельсавет** — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Валожынскага раёна Мінскай вобласці. Цэнтр — вёска Забрэззе.

Утвораны 12 кастрычніка 1940 года як **Забрэжскі сельсавет** у складзе Валожынскага раёна Баранавіцкай вобласці БССР. Цэнтр — вёска Забрэжжа. З 20 верасня 1944 года ў складзе Маладзечанскай вобласці. 16 ліпеня 1954 года да сельсавета далучана тэрыторыя скасаванага Філіпіняцкага сельсавета. З 20 студзеня 1960 года ў складзе Мінскай вобласці. З 25 снежня 1962 года па 6 студзеня 1965 года ў складзе Маладзечанскага раёна. 25 мая 1967 года ў склад новаўтворанага Падбярэзскага сельсавета перададзены вёскі Лаўскі Брод і Макарынята. 5 сакавіка 1981 года сельсавет перайменаваны ў Забрэзскі, а яго цэнтр — у Забрэззе. Скасаваны 30 кастрычніка 2009 года, тэрыторыя далучана да Гародзькаўскага сельсавета.

Насельніцтва сельсавета паводле перапісу 2009 года складала 783 чалавекі, з іх 99,0 % — беларусы.

На момант скасавання ў склад сельсавета ўваходзілі 19 населеных пунктаў: Алешчаняты, Барташы, Дзямідавічы, Долевічы, Жомайдзь, Забрэззе, Кабыльчыцы, Калдыкі, Куцяняты, Малая Дайноўка, Пагарэльшчына, Післякоўшчына, Роўкавічы, Славенск, Строкава Рэчка, Студзянец, Філіпіняты, Харытоны, Цвіраўшчына.

## Крыніцы 
## Літаратура 
* Административно-территориальное устройство БССР: справочник: в 2 т. / Главное архивное управление при Совете Министров БССР, Институт философии и права Академии наук БССР. — Минск: «Беларусь», 1985―1987.
* Административно-территориальное устройство Республики Беларусь (1981—2010 гг.): справочник. — Минск: БелНИИДАД, 2012. — 172 с.

Катэгорыя:Былыя сельсаветы Валожынскага раёна
Катэгорыя:Былыя сельсаветы Маладзечанскага раёна
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, утвораныя ў 1940 годзе
Катэгорыя:сельсаветы Беларусі, скасаваныя ў 2009 годзе
Наваполацкі дзяржаўны політэхнічны каледж

**Наваполацкі дзяржаўны політэхнічны каледж** — дзяржаўная сярэдняя спецыяльная навучальная ўстанова Наваполацка. Заснавана ў 1963 годзе. Рыхтуе тэхнікаў-механікаў, тэхнолагаў, будаўнікоў.

## Гісторыя 
5 ліпеня 1963 года на базе філіяла Мінскага палітэхнікума быў адкрыты **Полацкі нафтавы тэхнікум**. Першымі навучэнцамі дзённага і вячэрняга аддзялення былі будаўнікі, механікі і тэхнолагі. У чэрвені 1967 г. першыя 175 дыпломаў былі ўручаны маладым спецыялістам, якія атрымалі кваліфікацыю тэхнікаў-механікаў, тэхнолагаў, будаўнікоў.

Загадам Міністэрства вышэйшай і сярэдняй спецыяльнай адукацыі БССР у ліпені 1968 г. тэхнікум перайменаваны ў **Наваполацкі нафтавы тэхнікум**. У снежні 1968 г. за дасягненне высокіх вынікаў у сацыялістычным спаборніцтве тэхнікум узнагароджаны Ганаровай Граматай Вярхоўнага Савета БССР. У 1979 г. тэхнікум узнагароджаны Ганаровай граматай і трэцяй грашовай прэміяй па выніках Усесаюзнага сацыялістычнага спаборніцтва калектываў ССНУ Мінвуза СССР за павышэнне эфектыўнасці і якасці працы. У 1980 г. тэхнікум узнагароджаны Ганаровай Граматай прэзідыума Рэспубліканскага Савета педагагічнага таварыства СССР за дасягненне высокага ўзроўню навукова-метадычнай работы, шырокае ўключэнне выкладчыцкага саставу ў распрацоўку праблем педагогікі сярэдняй спецыяльнай школы.

15 ліпеня 1987 года Наваполацкі нафтавы тэхнікум перайменаваны ў **Наваполацкі політэхнічны тэхнікум**.

20 жніўня 2001 года тэхнікум стаў называцца: УА «**Наваполацкі дзяржаўны політэхнічны тэхнікум**». З 19 красавіка 2010 года нувучальная ўстанова змяніла назву на УА «Наваполацкі дзяржаўны політэхнічны каледж».

1 ліпеня 2014 года каледж аб’яднаны з УА «Наваполацкі дзяржаўны прафесійны ліцэй нафтахіміі».

За час сваёй працы ў каледжы падрыхтавана звыш 12 тыс. спецыялістаў для народнай гаспадаркі нашай рэспублікі і былога СССР, многія з якіх атрымалі дыпломы з адзнакай. Сярод выпускнікоў каледжа шмат заслужаных людзей, якія з гонарам працуюць на найбуйнейшых прамысловых прадпрыемствах, у будаўніцтве, у розных установах.

## Вядомыя навучэнцы 
* Анатоль Сцяпанавіч Крэмень — Герой Сацыялістычнай Працы(1964), Заслужаны будаўнік БССР (1963).
* Лявон Неўдах — беларускі празаік, паэт.

## Літаратура 

Катэгорыя:1963 год у Беларусі
Duck Hunt

(*Качынае паляванне*) — відэагульня для гульнявой кансолі «NES», выпушчана «Nintendo» у 1984 годзе. Прызначана для гульні з выкарыстаннем светлавога пісталета. Усяго было прададзена больш за 28 млн экземпляраў гульні, што робіць «Duck Hunt» другой па лепшай продажу гульнёй на NES.

## Геймплэй 
Гульцу было неабходна патрапіць у вылятаюць з травы качак, адну ці дзве, у залежнасці ад выбранага тыпу гульні. Паводле сюжэту качак прымушала ўзлятаць безназоўная паляўнічая сабака. На трапленне у цэль адводзіцца тры патрона. Пры трапленні сабака пераможна высоўваецца з травы са здабычай, пры промаху — смяецца.

У гульні прысутнічае тры рэжымы: адна качка, дзве качкі і стральба па талерках. Апошні рэжым заключаецца ў знішчэнні адной або некалькіх невялікіх аддаляюцца талерак (імітацыя стэндавай стральбы). Гэты рэжым складаней першых двух з-за памяншэння памеру мэты. Малавядомы факт, але качкамі можна было кіраваць з другога джойсціка, гэта была нават апісана ў інструкцыі да гульні.

Як і многія раннія відэагульні, *Duck Hunt* не мае вызначанай канцоўкі. Калі гулец дасягае ўзроўня 99 і праходзіць яго, ўзровень мяняецца на 00, і качкі паскараюцца. Пасля 10 качак чырвоныя індыкатары трапленняў перамяшчаюцца налева. Калі іх не хапае, каб закрыць сінюю палоску ўнізе, гульня заканчваецца.

Катэгорыя:Гульні для NES
Катэгорыя:Камп’ютарныя гульні 1984 года
Катэгорыя:Камп’ютарныя гульні з двухмернай графікай
1618 год у гісторыі астраноміі

**1618** год быў адзначаны шэрагам падзей у астраноміі.

## Падзеі 
* 8 сакавіка — Іаган Кеплер адкрыў трэці закон арбітальнага руху: квадраты перыядаў абарачэння дзвюх планет суадносяцца як кубы вялікіх паўвосей іх арбіт.

## Астранамічныя з’явы 
## Адкрытыя астранамічныя аб’екты 
## Нарадзіліся 
## Памерлі 
## Зноскі 
Астраномія
Катэгорыя:Гады ў астраноміі
Марына Васілеўна Золатава

**Марына Золатава** (нар. , Мінск, БССР, СССР.

Першапачаткова галоўнага рэдактара TUT.BY падазравалі адразу па двух артыкулах Крымінальнага кодэкса: ч. 2 арт. 349 (Несанкцыянаваны доступ да камп’ютарнай інфармацыі, зроблены з іншай асабістай зацікаўленасці, які пацягнуў прычыненне істотнай шкоды) і ч. 2 арт. 425 КК (Бяздзейнасць службовай асобы). Але абвінавачванне было прад’яўлена па апошняй. Яна стала адзінай з 15 журналістаў і рэдактараў некалькіх СМІ, якія праходзілі па справе, чыя справа дайшло да суда і ў дачыненні да каго следства не спыніла крымінальны пераслед. 25 мая 2021 года дзевять арганізацый (Праваабарончы цэнтр «Вясна», Беларуская асацыяцыя журналістаў, Беларускі Хельсінскі камітэт, Беларускі ПЕН-цэнтр і іншыя) выступілі з сумеснай заяваю і прызналі яе палітычный зняволенай.

17 сакавіка 2023 года Мінскі гарадскі суд прысудзіў Марыну Золатаву да 12 гадоў пазбаўлення волі з адбываннем пакарання ў калоніі агульнага рэжыму. 13 снежня 2025 года вызвалена і вывезена з Беларусі.

## Ацэнкі 
Удава заснавальніка TUT.BY Юрыя Зісера Юлія Чарняўская назвала Марыну Золатаву *«матуляю „TUT.BY“»*.

## Узнагароды 
* «Чалавек года» па версіі «Нашай Нівы» (2018).
* Прэмія «Гонар журналістыкі» імя Алеся Ліпая (2019).

## Сям’я 
Замужам, мае дачку Надзею і сына Фёдара.

## Спасылкі 
* Старонка Марыны Золатавай на сайце Праваабарончага цэнтра «Вясна»

Катэгорыя:Журналісты Беларусі
Катэгорыя:Журналісты XXI стагоддзя
Катэгорыя:Журналісты паводле алфавіта
Катэгорыя:Асобы, прызнаныя палітычнымі зняволенымі праваабарончым цэнтрам «Вясна»
Сусветная антыкамуністычная ліга

**Сусветная антыкамуністычная ліга** (анг. World Anti-Communist League) — антыкамуністычная арганізацыя, заснаваная ў 1966 г. у Тайбэй на Тайване. Ад 17 верасня 1994 г. вядомая як Сусветная Ліга за свабоду і дэмакратыю.

## Гісторыя 
Ініцыятарам стварэння Лігі быў дыктатар Тайваня Чан Кайшы. Сусветная антыкамуністычная ліга (САЛ) займалася фінансавым і матэрыяльным прасоўваннем правых арганізацый у барацьбе з камунізмам. Вялікую ролю ў стварэнні Лігі згуляла разведка южнакарэйскай дыктатуры прэзідэнта Пак Чон Хі, так званае Карэйскае нацыянальнае агенцтва выведкі, а таксама Царква аб'яднання. Кожны год арганізацыя праводзіла канферэнцыі працягласцю ў некалькі дзён, таксама праводзіліся навучанні ў сферы псіхалагічнай вайны. Сусветная антыкамуністычная ліга актыўна ўдзельнічала ў Халоднай вайне з антыкамуністычных і антысавецкіх пазіцый.

Адной з найбольш актыўных галін Лігі была Рада Спалучаных Штатаў па сусветнай свабодзе (анг. United States Council for World Freedom), якая была заснаваная ў 1980 г. генералам Джонам Сінглаўбам і прадстаўляла ЗША. Генерал Сінглаўб быў старшынёй Лігі з 1984 г. па 1986 г. У 1980 г. да Рады дырэктараў Сусветнай антыкамуністычнай Лігі належаў сенатар Джон Мак-Кейн. Лігу падтрымлівалі прэзідэнты ЗША Джіммі Картэр і Рональд Рэйган. Асабліва актыўнай Ліга была ў Лацінскай Амерыцы, дзе яна, напрыклад, падтрымлівала дзейнасць антыкамуністычных партызанаў Контрас у Нікарагуа.

У СССР САЛ падвяргалася крытыцы як цэнтр самай крайняй рэакцыі, «ударны атрад імперыялізму і фашызму». Пры гэтым аб канкрэтных дзеяннях Лігі ў савецкім друку паведамлялася вельмі скупа, а у перыяд распаду СССР некаторыя аўтары паказвалі на Лігу як на сілу крымінальнай фашызацыі постсавецкай прасторы.

З Сусветнай антыкамуністычнай лігай супрацоўнічаў Беларускі вызвольны фронт — беларуская эмігранцкая палітычна-вайсковая арганізацыя, заснаваная Радаславам Астроўскім.

Ад 17 верасня 1994 г. арганізацыя стала вядомая як Сусветная ліга за свабоду і дэмакратыю. У 2000-х гадах дзейнасць арганізацыі практычна цалкам звялася да прадстаўнічых мерапрыемстваў і ўрачыстага святкавання Сусветнага дня свабоды 23 студзеня (дата вяртання 14 тысяч тайваньскіх жаўнераў у Кітайскую Рэспубліку з палону Карэйскай вайны ў 1954 годзе).

## Вядомыя беларускія сябры Лігі 
* Дзмітрый Касмовіч — беларускі палітычны і грамадскі дзеяч.

## Гл. таксама 
* Антыкамунізм
* Халодная вайна

## Спасылкі 
* Артыкул аб асобах і арганізацыях САЛ 
* Спіс сябраў САЛ у 1986 г. 
* Артыкул аб унутраннай структуры і дзейнасці САЛ 
* Старонка пераемніка САЛ - Сусветнай лігі за свабоду і дэмакратыю  

Катэгорыя:Антыкамунізм
Катэгорыя:Антыкамуністычныя арганізацыі
Губка Боб Квадратныя Штаны

**«Губка Боб Квадратныя Штаны»** () — культавы амерыканскі мультсерыял вытворчасці тэлеканала Nickelodeon, які выйшаў у эфір летам 1999 года і стаў адным з самых папулярных анімацыйных тэлевізійных праграм, а таксама фактычна «тварам» канала «Nickelodeon». За час існавання Губка Боб набыў рэпутацыю серыяла з добрым, адначасова дурным гумарам, нечаканым сюжэтам і арыгінальнымі сцэнамі. Гэта самы вялікі паводле колькасці серый анімацыйны серыял тэлеканала «Nickelodeon» — станам на 2024 год мае 13 поўных сезонаў, ідзе 14 сезон.

## Сюжэт 
Дзеянні мультфільма разгортваюцца на дне Ціхага акіяна ў невялікім выдуманым мястэчку пад назвай Бікіні-Ботам, галоўнымі дзеючымі асобамі з’яўляюцца антрапаморфныя прадстаўнікі марской фаўны: губка, марская зорка, кальмар, краб, планктон, слімак, кашалот, рыба-вожык, вавёрка і суперкамп’ютар. Падводная тэматыка была апрацавана стваральнікам серыяла, Стывенам Хіленбергам, які, перш чым стаць аніматарам, доўгі час прапрацаваў марскім біёлагам.

## Персанажы 
Мультсерыял развіваецца вакол галоўнага героя Губкі Боба Квадратных Штаноў — энергічнай і аптымістычнай жоўтай марской губкі, што жыве ў пагружаным у ваду ананасе. Губка Боб мае дзіцячы энтузіязм да жыцця, які пераносіць на сваю працу шэф-кухара ў рэстаране хуткага харчавання «Красці Краб». Адна з галоўных яго мэт — атрымаць вадзіцельскае пасведчанне ў школе кіравання катарамі місіс Паф, але яму гэта ніколі не ўдаецца. Яго інтарэсы — лоўля медуз, падобная да лоўлі матылькоў, і пусканне мыльных бурбалак розных формаў. У яго ёсць дамашні марскі слімак па мянушцы Гэры, які мяўкае як кот.

За два дамы ад Губкі Боба, пад каменем, жыве яго найлепшы сябар Патрык Стар, дурнаватая, але даволі прыязная ружовая марская зорка. Нягледзячы на свае псіхічныя адхіленні, Патрык лічыць сябе разумным. Сквідвард Тэнтаклс, сусед Губкі Боба і яго калега па працы ў рэстаране «Красці Краб» — пагардлівы, нястрыманы васьміног, які жыве ў доме ў выглядзе Мааі. Ён любіць іграць на кларнеце і маляваць аўтапартрэты, але ненавідзіць сваю працу касіра. Ён таксама не любіць жыць паміж Губкай Бобам і Патрыкам з прычыны іх дурнога характару. Уладальнік «Красці Краб» — прагны чырвоны краб Юджын Крабс, што размаўляе як матрос і кіруе сваім рэстаранам, адзінокі бацька з дачкой-падлеткам, шэрым кашалотам Пэрл, якой хоча завяшчаць сваё багацце. Пэрл не хоча працягваць сямейны бізнес і бавіць час слухаючы музыку або працуючы ў мясцовым гандлёвым цэнтры. Сяброўка Губкі Боба — Сэндзі Чыкс, вавёрка, якая прыехала з Тэхаса, яна носіць напоўнены паветрам скафандр, каб дыхаць пад вадой. Жыве на дрэве з празрыстым шкляным купалам, эксперт у каратэ, а таксама вучоная.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Мультсерыялы ЗША
Катэгорыя:Фільмы 1999 года
Яўген Канстанцінавіч Касмовіч

**Яўген Касмовіч** (1922 — ?) — беларускі педагог, удзельнік антысавецкага падпольнага руху.

## Біяграфія 
Нарадзіўся ў 1922 г. у сялянскай сям'і. Атрымаў сярэднюю спецыяльную адукацыю. Падчас Другой сусветнай вайны заставаўся на акупаванай немцамі тэрыторыі, працаваў настаўнікам у мястэчку Гарадзея ў Нясвіжскім раёне. Належаў да Саюза беларускай моладзі. Пасля вайны праз удзел у СБМ атрымаў забарону ад уладаў працаваць настаўнікам. У 1947 г. пабраўся шлюбам з Верай Касмовіч, разам з якой належаў да падпольнага Саюза змагання за незалежнасць Беларусі — незалежніцкай падпольнай арганізацыі ў Заходняй Беларусі, якая дзейнічала ў 1946—1949 гадах.

Арыштаваны 12 студзеня 1949. Асуджаны ваенным трыбуналам МУС 17 чэрвеня 1949 да 25 гадоў савецкіх канцлагераў з канфіскацыяй маёмасці і 5 гадоў пазбаўлення правоў. Этапаваны ў Паўночна-Усходні лагер МУС Хабараўскага краю.

Вызвалены 30 верасня 1955 г. Далейшы лёс невядомы. Рэабілітаваны пракуратурай Мінскай вобласці 12 снежня 1980 г.. Групавая справа № 18256-с з фотаздымкам захоўваецца ў архіве КДБ Беларусі.

## Літаратура 
* КАСМОВІЧ Яўген Канстанцінавіч  // Маракоў Л. У. Рэпрэсаваныя літаратары, навукоўцы, работнікі асветы, грамадскія і культурныя дзеячы Беларусі, 1794—1991. Энц. даведнік. У 10 т. Т. 4. Кн. 1. — Мн:, 2003. ISBN 985-6374-04-9.

Катэгорыя:Педагогі Беларусі
Катэгорыя:Рэпрэсаваныя ў БССР
Катэгорыя:Рэпрэсаваныя савецкай уладай
Катэгорыя:Члены Саюза змагання за незалежнасць Беларусі
Катэгорыя:Члены Саюза беларускай моладзі
Вішнеўскі сельсавет (Валожынскі раён)

**Ві́шнеўскі сельсавет** — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Валожынскага раёна Мінскай вобласці. Цэнтр — аграгарадок Вішнева.

Утвораны 12 кастрычніка 1940 года ў складзе Валожынскага раёна Баранавіцкай вобласці БССР. З 20 верасня 1944 года ў складзе Маладзечанскай вобласці. З 20 студзеня 1960 года ў складзе Мінскай вобласці. З 25 снежня 1962 года па 6 студзеня 1965 года ў складзе Маладзечанскага раёна. 30 кастрычніка 2009 года да сельсавета далучана тэрыторыя скасаванага Падбярэзскага сельсавета (23 населеныя пункты: вёскі Алянава, Анцэлеўшчына, Бабры, Вароні, Вуглы, Галянова, Гірбінята, Грушоўшчына, Добрая Зямля, Дуды, Ластаянцы, Лаўскі Брод, Макарынята, Мяхі, Падбярэзь, Поці, Пуні, Радзюкі, Руднікі, Рэўкі, Сіняя Гара, Тупчы, Шальціны). 28 мая 2013 года да сельсавета далучана тэрыторыя скасаванага Багданаўскага сельсавета (26 населеных пунктаў: пасёлак Багданаў, вёскі Альшанка, Багданава, Беразніца, Вайганы, Войштавічы, Гута, Данілкі, Дзесятнікі, Доўкневічы, Зарэчная, Іванішкі, Ігнатава, Каралінова, Коцеўшчына, Людымы, Люташ, Масцішча, Наркаўшчына, Пічоўшчына, Праца, Рымавічы, Сантокі, Селішчы, Чырвоная Горка, Яхімаўшчына) і частка скасаванага Сакаўшчынскага сельсавета (9 населеных пунктаў: вёскі Адамова, Барок, Запур’е, Каліварыя, Кібы, Клімы, Няровы, Савічы, Слайкоўшчына).

Насельніцтва сельсавета паводле перапісу 2009 года (24 населеныя пункты) — 1130 чалавек, з іх 96,6 % — беларусы, 1,6 % — рускія; паводле перапісу 2019 года (82 населеныя пункты) — 3029 чалавек.

## Крыніцы 
## Літаратура 
* Административно-территориальное устройство БССР: справочник: в 2 т. / Главное архивное управление при Совете Министров БССР, Институт философии и права Академии наук БССР. — Минск: «Беларусь», 1985―1987.
* Административно-территориальное устройство Республики Беларусь (1981—2010 гг.): справочник. — Минск: БелНИИДАД, 2012. — 172 с.


Катэгорыя:Былыя сельсаветы Маладзечанскага раёна
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, утвораныя ў 1940 годзе
Магніт (сетка магазінаў)

**Магніт** — руская кампанія раздробнага гандлю і аднайменная сетка харчовых магазінаў (вялікая частка з іх маюць фармат «магазіна каля дома»). Па стане на 2016 год сетка «Магніт» налічвала 9929 магазінаў у фармаце «магазін каля дома», 306 гіпермаркетаў фармату «сямейны гіпермаркет» і 2639 магазінаў касметыкі, размешчаных у 2385 населеных пунктах Расіі. У сярэдзіны 2012 году «Магніт» увайшоў у пяцёрку найбуйнейшых па капіталізацыі рытэйлераў свету.  Галоўная кампанія сеткі — Акцыянернае Таварыства «Тандэр». Штаб-кватэра — у горадзе Краснадары.

Катэгорыя:Кампаніі Расіі
Катэгорыя:Гандлёвыя сеткі
Мікалай Канстанцінавіч Дэмух

**Мікалай Дэмух** (1920 — ?) — удзельнік узброенага антысавецкага падполля ў Беларусі, сябра Саюз змагання за незалежнасць Беларусі.

## Біяграфія 
Нарадзіўся ў 1920 у в. Квачы (Нясвіжскі раён) Нясвіжскага павета, Польская Рэспубліка (цяпер Нясвіжскі раён). У жніўні 1944 — ліпені 1945 г. служыў у Чырвонай арміі, удзельнічаў у баях, быў паранены. Пасля дэмабілізацыі вярнуўся ў Беларусь. У маі 1946 у Міколы Дэмуха быў знойдзены самагонны апарат, за што яго арыштавалі і 7 дзён пратрымалі ў КПЗ Нясвіжскага раённага аддзела НКУС, пасля чаго ён быў вызвалены рашэннем пракурора раёна. Пад пагрозай новага арышту 17 кастрычніка 1946 г. перайшоў на нелегальнае становішча, хаваўся ў склепе каля свайго дома, потым у лясах Нясвіжскага раёна. Рабіў спробы вярнуцца да легальнага жыцця, але пасля арышту жонкі, якую асудзілі да 6 месяцаў пазбаўлення волі, канчаткова застаўся ў лесе. 

У маі 1947 далучыўся да Саюза змагання за незалежнасць Беларусі антысавецкай падпольнай арганізацыі Івана Раманчука. На працягу 1947—1949 Мікалай Дэмух разам з іншымі сябрамі арганізацыі ўдзельнічаў у нападах на партыйна-савецкіх супрацоўнікаў, фінансавых агентаў і служачых унутраных сіл, у рэквізіцыях на поштах і ў крамах. Паводле аператыўных зводак МДБ, у сваіх акцыях Мікалай Дэмух вызначаўся незвычайнай адвагай. У маі 1949 з групай быў акружаны на хутары ў Нясвіжскім раёне, паранены ў баі і трапіў у палон. У ходзе следства яму інкрымінавалі ўдзел у падпольным «Саюзе змагання за вызваленне Беларусі», у анкеце арыштаванага, складзенай у турме МДБ у маі 1949 г., пазначана, што ён меў 5 класаў адукацыі, працаваў цесляром, быў беспартыйным. 17 лістапада 1949 г. асуджаны трыбуналам унутраных войск БВА да 25 гадоў савецкіх канцлагераў. У ходзе перагляду справы 10 снежня 1955 г. абвінавачанне ва ўдзеле ў падпольнай арганізацыі было знята. 

У Беларусь вярнуўся ў 1970-х г. Не рэабілітаваны. Далейшы лёс невядомы.

## Літаратура 
* Валаханович И. А. Антисоветское подполье на территории Беларуси в 1944—1953 гг. Мн., 2002.

## Спасылкі 
* Імёны Свабоды: Мікола Дэмух
* Л. Маракоў. Рэпрэсаваныя літаратары, навукоўцы, работнікі асветы, грамадскія і культурныя дзеячы Беларусі. 1794—1991. Том III. Кніга I
* Сяргей Ёрш. Кніга пра пасляваенны супраціў
* Беларускі рэзыстанс. № 1(10)/2011

Катэгорыя:Нарадзіліся ў 1920 годзе
Катэгорыя:Нарадзіліся ў Нясвіжскім раёне
Катэгорыя:Рэпрэсаваныя ў БССР
Катэгорыя:Рэпрэсаваныя савецкай уладай
Катэгорыя:Члены Саюза змагання за незалежнасць Беларусі
Сакаўшчынскі сельсавет

**Са́каўшчынскі сельсавет** — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Валожынскага раёна Мінскай вобласці. Цэнтр — аграгарадок (да 2009 г. вёска) Сакаўшчына.

Утвораны 12 кастрычніка 1940 года ў складзе Валожынскага раёна Баранавіцкай вобласці БССР. З 20 верасня 1944 года ў складзе Маладзечанскай вобласці. 16 ліпеня 1954 года да сельсавета далучана тэрыторыя скасаванага Адамоўскага сельсавета. 23 чэрвеня 1958 года ў склад сельсавета са Стайкаўскага сельсавета перададзены 10 населеных пунктаў (Баркі Нізавыя, Вялец, Жураўцы, Кражына, Крыніца, Навасёлкі, Петрашунцы, Пруднікі, Стайкі і Чартавічы). З 20 студзеня 1960 года ў складзе Мінскай вобласці. З 25 снежня 1962 года па 6 студзеня 1965 года ў складзе Маладзечанскага раёна. Скасаваны 28 мая 2013 года, тэрыторыя далучана да Валожынскага (аграгарадок Сакаўшчына, вёскі Баркі Нізавыя, Бомбалы, Буні, Вялец, Жураўцы, Замасцяны, Кражына, Крыніца, Навасёлкі, Нямоні, Петрашунцы, Пруднікі, Стайкі, Чартавічы, хутары Бартэніха, Падкаліна) і Вішнеўскага (вёскі Адамова, Барок, Запур'е, Каліварыя, Кібы, Клімы, Няровы, Савічы, Слайкоўшчына) сельсаветаў.

Насельніцтва сельсавета паводле перапісу 2009 года — 1528 чалавек, з іх 96,5 % — беларусы, 2,1 % — рускія, 0,7 % — палякі.

На момант скасавання ў склад сельсавета ўваходзілі 26 населеных пунктаў.

## Крыніцы 
## Літаратура 
* Административно-территориальное устройство БССР: справочник: в 2 т. / Главное архивное управление при Совете Министров БССР, Институт философии и права Академии наук БССР. — Минск: «Беларусь», 1985―1987.
* Административно-территориальное устройство Республики Беларусь (1981—2010 гг.): справочник. — Минск: БелНИИДАД, 2012. — 172 с.

Катэгорыя:Былыя сельсаветы Валожынскага раёна
Катэгорыя:Былыя сельсаветы Маладзечанскага раёна
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, утвораныя ў 1940 годзе
Катэгорыя:сельсаветы Беларусі, скасаваныя ў 2013 годзе
МегаФон

**«МегаФон»**&nbsp;— руская тэлекамунікацыйная кампанія, якая прадстаўляе паслугі сотавай (GSM, UMTS і LTE) сувязі, а таксама мясцовай тэлефоннай сувязі, шырокапалоснага доступу ў Інтэрнэт, кабельнага тэлебачання і шэраг спадарожных паслуг. «Мегафон» дзейнічае ва ўсіх 83 суб'ектах Расійскай Федэрацыі, ў Таджыкістане, а таксама у часткова прызнаных дзяржавах Абхазіі і Паўднёвай Асеціі. За дадзеных кампаніі, колькасць абанентаў кампаніі на 1 кастрычніка 2013 склала 66039040 чалавек.

Кампанія ўтворана ў маі 2002 года. Поўнае найменне&nbsp;— Адкрытае акцыянернае таварыства «Мегафон». Штаб-кватэра&nbsp;— у Маскве.

## Спасылкі 
Катэгорыя:Гандлёвыя маркі Расіі
Катэгорыя:Аператары сотавай сувязі
Катэгорыя:Арганізацыі Масквы
Цукровая пудра

300пкс|міні|Цукровая пудра
**Цукровая пудра** — тонка здробненыя крышталі цукровага пяску памерам не больш за 0,2 мм. Пудра выкарыстоўваецца ў падрыхтоўцы кандытарскіх вырабаў (напрыклад глазуры), для пасыпкі выпечкі. У хатніх умовах вырабляецца шляхам драбнення цукровага пяску ў кавамолцы ці расцірання яго ў ступцы.

Для прадухілення камякавання пудры, у яе склад дадаюць антызлежвальныя кампаненты: кукурузны крухмал (да 5 %), трыкальцыйфасфат, карбанат магнію, двухвокіс крэмнію, сілікат кальцыю, трысілікат магнію, алюмасілікат натрыю, алюмасілікат кальцыю (да 1,5 % аднаго ці некалькіх антызлежвальнікаў).

## Гл. таксама 
* Цукровы пясок

## Спасылкі 
Катэгорыя:Цукар
Бляха (посуд)

[thumb|[Цыбульны пірог на алюмініевай блясе]]

**Бля́ха** — пасудзіна, якая мае дно з тонкага металічнага, шклянога або керамічнага ліста з загнутымі краямі і невысокім борцікам, для смажання і выпякання ежы; форма для выпякання.
thumb|Пекар прыбірае бляху з булачкамі ў стойку для ахаладжэння

Па форме бляха звычайна прамавугольная або круглая. Дно ў асноўным гладкае, хоць бываюць таксама жароўні з перфараваным дном. Пасудзіна часцей за ўсё суцэльная, бываюць таксама лісты выпякальныя з раздымным борцікам. Ставіцца на накіравальныя ў духоўку ці печ.

Традыцыйна бляху вырабляюць з металу: сталі, алюмінію, чыгуну; часта іх пакрываюць антыпрыгарным пакрыццём. Таксама вырабляюць бляху са шкла і керамікі.

## Гл. таксама 
* Форма для выпякання
## Літаратура 
* 
## Спасылкі 
__NOTOC__
Катэгорыя:Кухоннае начынне
Аульс (могілкі)

**Ау́льс**, або **Ау́льсаўскія могілкі** — адзіныя дзеючыя могілкі ў г. Гродне Гродзенскай вобласці Беларусі. Размешчаны на ўсходняй ускраіне горада, каля былой вёскі Аульс (з 2008 года ў межах горада), ад якой і пайшла назва. Замаюць плошчу каля 50 гектараў. На могілках пахавана каля 30 тысяч чалавек.

Узніклі ў пачатку 1990-х гадоў на месцы старога гадавальніка раслін. Мясцовыя ўлады меркавалі, што ў горадзе будзе збудаваны крэматорый, а на могілках з’явіцца калумбарый — і пашыраць могілкавую тэрыторыю не будуць. Аднак гэтага не адбылося і могілкі імкліва разрасталіся. У пачатку 2000-х гадоў адбылася першая спроба пашырыць могілкі за кошт суседняй дубровы, але мясцовыя жыхары здолелі яе абараніць.

У маі 2018 года пачалася вырубка 23 га дубровы. Яго пабудавалі ў ліпені 2023 года праз дарогу ад старых могілак, насупраць канцавога прыпынку аўтобуса №13. Калумбарый складаецца са 136 бетонныйх пліт, у кожнай па восем ячэек. Агулам там можна размясціць 1088 урнаў з прахам памерлых. 

## Вядомыя асобы 
* Валерый Задаля (псеўданім *Антон Лабовіч*; 1953—2007) — беларускі журналіст, грамадска-палітычны дзеяч
* Уладзімір Кісель (1922—1999) — педагог, удзельнік антысавецкага падпольнага руху
* Зміцер Іваноўскі (1957—2013) — беларускі мастак, грамадскі актывіст.
* Іван Якаўлевіч Лепешаў (1924—2014) — беларускі мовазнавец.

У брацкай магіле на гарадскіх могілках «Аульс» (станам на 2017 год) пахавана каля 5 тысяч салдат, з іх вядомых — 3 тысячы (па знойдзеных і прачытаных медальёнах, а таксама вядомыя па даных спісу імёнаў загінуўшых у шталазе № 324 і адноўленых Цэнтральным архівам Міністэрства абароны Расійскай Федэрацыі).

Катэгорыя:Могілкі Гродна
Леанцюк

**Леанцюк** — прозвішча.

## Вядомыя носьбіты 
* Анатоль Сяргеевіч Леанцюк (1932—2010) — вучоны ў галіне гісталогіі, доктар медыцынскіх навук
* Антон Канстанцінавіч Леанцюк — Герой Савецкага Саюза
* Людміла Аляксандраўна Леанцюк (1931—1991) — вучоны ў гісталогіі, доктар медыцынскіх навук
* Юлія Сяргееўна Леанцюк — беларуская лёгкаатлетка
Мадлен (печыва)

thumb|Печыва мадлен

**Мадлен** () — французскае бісквітнае печыва невялікага памеру з Камерсі, звычайна ў форме марскіх грабеньчыкаў. Гэта выпечка карыстаецца нязменным поспехам у Францыі і Еўропе ў цэлым.

Цеста, замяшанае на харчовай содзе з мукі, цукровай пудры, яйкаў, сметанковага масла і рому, выкладваецца ў адмысловую бляху з фігурнымі паглыбленнямі з дапамогай кандытарскага шпрыца.

Найбольш распаўсюджаная версія паходжання гэтага печыва звязана з імем тытулярнага караля польскага і вялікага князя літоўскага, апошняга герцага Латарынгіі ў 1737—1766 гг. — Станіслава Ляшчынскага (1677—1766). У 1755 годзе Ляшчынскі даваў урачысты абед у сваім замку ў Камерсі (Латарынгія), але перад прыёмам яму паведамілі, што паміж інтэндантам і кухаром адбылася сварка, у выніку якой кухар звольніўся і сышоў, не прыгатаваўшы дэсерт. Служанка Мадлен Пальмье (*Madeleine Paulmier*) прапанавала прыгатаваць пірожныя па рэцэпце сваёй бабулі. Вынік перасягнуў усе чаканні, і новую страву назвалі па яе імі.

Сваёй сусветнай вядомасцю «мадленка» абавязаны раману Марселя Пруста «У кірунку да Свана» (першаму ў цыклі з сямі раманаў «У пошуках страчанага часу»). У адной з самых знакамітых сцэн сусветнай літаратуры галоўны герой мачае печыва ў чай — і на сотні старонак пераносіцца ў дзяцінства, з якім у яго навечна асацыюецца смак гэтага печыва. Андрэ Маруа звязвае гэта з дзіцячымі аўтабіяграфічнымі ўспамінамі самога пісьменніка. У французскай мове выраз «мадленка Пруста» ператварыўся ў метафару, якая абазначае «смак дзяцінства».

Філосаф Жыль Дэлёз падрабязна разглядае праблему мадлен як міжвольнага шлюза для «цэлага абвалу ўспамінаў» у працы «Марсель Пруст і знакі».

## Літаратура 
* *Пруст М.* В поисках утраченного времени. Полное издание в двух томах. Том 1: В сторону Свана. Под сенью девушек в цвету. Германт. / Пер. с фр. — М.: «Издательство АЛЬФА-КНИГА», 2009. — 1247 с.: ил. — (Полное издание в двух томах)
* Жиль Делёз. (2004) *Пруст и знаки* (Marsel Proust et les signes) / Пер. с фр. Е. Г. Соколова. — СПб.: Лаб. метафиз. исслед. при Философ. фак. СПбГУ: Алетейя, 1999.
* *Моруа А.* От Монтеня до Арагона / Пер. с фр. Сост. и предисл. Ф. С. Наркирьера. Комм. С. Н. Зенкина. Ред. З. В. Федотова. — М.: Радуга, 1983. — 678 с.

## Спасылкі 
Катэгорыя:Французскія дэсерты
Катэгорыя:Пячэнне
Катэгорыя:Аб’екты, названыя ў гонар людзей
Кандытарскі мяшок

з дапамогай кандытарскага мяшка ўпрыгожвае крэмам торт да Дня Святога Патрыка]]

**Кандытарскі мяшок** — прадмет кухоннага начыння, прызначаны для дакладнага нанясення дэкаратыўных дэталяў з узбітых вяршкоў, кандытарскіх крэмаў, маянэзу ці надання формы цесту, напрыклад для печыва ў формачках ці на блясе. Выконваецца з непрамакальнай тканіны і мае конусападобную форму. Кандытарскі мяшок дапаўняюць некалькі насадак-наканечнікаў для прадуктаў рознай кансістэнцыі з рознага памеру адтулінамі, часам фігурнай формы.

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
* Fruit-sweet and sugar-free : prize-winning pies, cakes, pastries, muffins & breads from the Ranch Kitchen Bakery
* Cake decorating for the first time

Катэгорыя:Кухоннае начынне
Маналетэ

**Мануэль Лаўрэáна Радрыгес Сáнчэс** (, , Кордава, Іспанія — , Лінарэс), вядомы як **Маналéтэ** () — знакаміты іспанскі матадор.

## Біяграфія 
Яго стрыечны дзед таксама быў матадорам, забітым быком; матадорамі былі таксама яго бацька і айчым. Пачаў прафесійна выступаць на арэне з 17 гадоў (хоць першы бой правёў яшчэ ў 1931 годзе) разам з двума сваімі прыяцелямі, якія сфармавалі каманду тарэра пад назвай «Кардоўскія халіфы». Яго настаўнікам быў тарэра Хасэ Камара.

Атрымаў вядомасць неўзабаве пасля заканчэння Грамадзянскай вайны і, на думку некаторых, быў лепшым тарэра Іспаніі усіх часоў, стаўшы таксама адным з самых папулярных людзей у краіне: у Іспаніі выпускаліся яго фігуркі, яму прысвячаліся песні, у яго гонар быў названы новы гатунак лікёру. У некаторыя гады ён здзяйсняў больш за сотню паядынкаў, 11 разоў быў сур’ёзна паранены.

Выступаючы не толькі ў Іспаніі, але і ў Мексіцы, ён стаў аўтарам мноства новых прыёмаў у карыдзе, у тым ліку аднаго з выкарыстаннем мулеты (кавалка чырвонай матэрыі), названай у яго гонар. Вылучаўся сур’ёзным стылем паядынку, але пры гэтым праславіўся крайняй эканоміяй сіл і рухаў і вонкава абыякавымі паводзінамі падчас яго; валодаў рэдкай стрыманасцю, стоячы нерухома і дазваляючы быку наблізіцца практычна ўшчыльную, перш чым нанесці ўдар.

Загінуў 29 жніўня 1947 года ва ўзросце 30 гадоў, выступаючы, як ён планаваў, апошні год на арэне, ад смяротнай раны, нанесенай яму быком па мянушцы Іслера. Іслера быў пятым быком, забітым Маналетэ ў той дзень, абедзве гэтыя падзеі шакавалі Іспанію. Папулярнасць і аўтарытэт Маналетэ ў краіне былі настолькі моцныя, што дыктатар Франсіска Франка пасля яго гібелі абвясціў у краіне трохдзённую нацыянальную жалобу, калі па радыё гралі толькі пахавальныя мелодыі.

Пасля гібелі Маналетэ лепшым тарэра Іспаніі стаў лічыцца Дамінгін. У Лінарэсе, дзе загінуў тарэра, яму ўсталявалі помнік; помнікі яму ёсць і ў іншых гарадах Іспаніі. У 1951 годзе быў збудаваны маўзалей Маналетэ. Пра яго напісана некалькі кніг і знята два фільмы (1948 і 2007 гадоў, «Маналетэ»).

Катэгорыя:Памерлі ад ран
Катэгорыя:Тарэадоры
Эдрыен Броўдзі

**Эдрыен Броўдзі** (; нар. , , ЗША) — амерыканскі акцёр і прадзюсар. Зняўся больш чым 40 фільмах. Лаўрэат прэмій «Оскар» і «Сезар» (адзіны амерыканскі акцёр) у намінацыі «Найлепшы акцёр». Сусветную вядомасць набыў пасля ролі польска-яўрэйскага музыканта Уладзіслава Шпільмана ў фільме «Піяніст».

Найбольш вядомыя кінакарціны: «Тонкая чырвоная лінія» (1998), «Піяніст» (2002), «Вёска» (2004), «Пінжак» (2005), «Кінг-Конг» (2005), «Вострыя брылі». Таксама выступаў у якасці прадзюсара ў фільмах «Хімера», «Джало» і «Кур’ер».

## Выбраная фільмаграфія 
## Крыніцы 
Катэгорыя:Акцёры тэлебачання ЗША
Катэгорыя:Акцёры ЗША
Катэгорыя:Дзеці-акцёры ЗША
Чорны плашч

**Чорны плашч** () — амерыканскі камедыйны супергеройскі мультсерыял у жанры экшан-адвенчура, створаны студыяй Disney Television Animation па ідэі Тэда Стоўнза, упершыню дэманстраваны у 1991—1992 гадах у ЗША ў блоку «The Disney Afternoon» і па нядзелях раніцай на канале ABC.

У цэнтры сюжэту серыяла — прыгоды вакол загадкавай антрапаморфнай качкі-героя па мянушцы Цемнакрылы Дак (), у звычайным жыцці — жыхара прыгарада і сем'яніна Дрэйка Маларда  (), якому дапамагаюць сябры і прыёмная дачка Гусалын ().

Паводле сюжэта, наяўныя серыі можна падзяліць на дзве асноўныя катэгорыі. У адных серыях Цемнакрылы Дак мае прамое заданне знайсці і абясшкодзіць злодзея, у іншых адбываецца (з розных прычын) трансформація когось із головних героїв (Цемнакрылы Дак раптам становіцца старым, Гусалын ператвараецца ў слімака і г.д.) і падчас пошукаў злодзея Цемнакрылы Дак і яго сябры мусяць знайсці сродак вярнуць пацярпеламу яго першапачатковы выгляд.

Падзеі серыяла адбываюцца ў тым жа свеце, што і «Качыных гісторыі». Лончпад Мак-Крак () з’яўляецца памочнікам галоўнага героя, у эпізодах з’яўляюцца іншыя героі «Качыных гісторыі». Некаторыя серыі ўтрымліваюць элементы з іншых серыялаў: згадваюцца Гуфі, Балу, Чып і Дэйл.

## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Мультсерыялы ЗША
Катэгорыя:Фільмы 1991 года