open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Магіла Невядомага Салдата (Парыж)

**Магіла Невядомага Салдата** () — надмагілле салдату, які загінуў падчас Першай сусветнай вайны, знаходзіцца пад скляпеннямі парыжскай трыумфальнай аркі.

Першапачаткова было вырашана (у лістападзе 1919, у першую гадавіну перамір’я) пахаваць Невядомага Салдата ў Пантэоне, аднак пад ціскам грамадскасці было вырашана размясціць магілу пад Трыўмфальнай аркай. 28 студзеня 1921 года адбылося ўрачыстае пахаванне.

2 гады праз зарадзілася традыцыя штодзённага сімвалічнага запальвання Мемарыяльнага агню (flamme de Souvenir) на магіле Невядомага салдата. Гэтага гонару ўдастойваюцца французскія ветэраны другой сусветнай вайны.

Гэты агонь з’яўляецца першым у Заходняй Еўропе вечным агнём пасля таго, як імператар Феадосій пагасіў рымскі агонь Весты ў 394 годзе.

Катэгорыя:Славутасці Парыжа
Катэгорыя:Помнікі Першай сусветнай вайны
Сад раслін (Парыж)

**Сад раслін** () — адкрыты для публікі батанічны сад у 5-й акрузе Парыжа, паміж Парыжскай мячэццю, універсітэцкім гарадком Жусьё і Сенай. З'яўляецца часткай Музея прыродазнаўства. Займае плошчу ў 23,5 га.

## Гісторыя саду 
2 мая 1635 года лекары Людовіка XIII арганізавалі ў Парыжы сад лекавых раслін. Да Рэвалюцыі дырэктарам саду служыў Б'юфон. 

Заапарк сада раслін () адкрыўся ў 1794 годзе, сам сад быў абсталяваны ў XIX стагоддзі. 

У рамках праграмы пераўтварэнні Музея прыродазнаўства, сад раслін будзе абноўлены, канец работ прадугледжаны да 2011 года.

## Вядомыя жыхары 
* Кікі, чарапаха, (1863—2009)
* Джамбо, слон

## Глядзіце таксама 
* Батанічны сад, Парыж

Катэгорыя:V акруга Парыжа
Катэгорыя:Сады і паркі Парыжа
Катэгорыя:Батанічныя сады Францыі
I акруга Парыжа

**1-я акруга Парыжа**, Arrondissement du Louvre — адзін з найстарэйшых муніцыпальных акруг Парыжа. Адзін з кварталаў, якія ўваходзяць у склад акругі, Quartier des Halles, бярэ свой пачатак у Сярэдніх стагоддзях.

## Геаграфічнае становішча 
1-я парыжская акруга размешчаны галоўным чынам на правым беразе ракі Сена, але ўключае ў сябе заходнюю частку вострава Сітэ. Плошча акругі складае 183 га, такім чынам акруга з’яўляецца адной з самых маленькіх. На поўначы акруга мяжуе з 2-й, на захадзе з 8-й, на поўдні (супрацьлеглы бераг) з 4-й і 5-й, на ўсходзе з 3-й і 4-й муніцыпальнымі акругамі.

## Гл. таксама 
* Севастопальскі бульвар

Катэгорыя:Парыж
Інфляцыя

[thumb|282px|upright=1.3|Узровень інфляцыі па краінах света за [2019 г.]]

**Інфляцыя** (ад  — уздуцце) — працэс абясцэньвання грошай, якія знаходзяцца ў абарачэнні, зніжэнне іх пакупной здольнасці; наяўнасць у сферы абарачэння лішку грошай, не забяспечаных ростам таварнай масы.

Адбываецца ў выніку празмернай эмісіі грошай, празмернага попыту на розныя тавары (інфляцыя попыту), апярэджванне росту зарплаты і цэн на рэсурсы (інфляцыя выдаткаў), нізкага курсу нацыянальнай валюты, дэфіцыту бюджэту і інш.

У пераважнай большасці выпадкаў наступствам інфляцыі з’яўляецца рост цэн і адпаведнае абясцэньванне грашовай адзінкі. Таму для вымярэння інфляцыі выкарыстоўваюцца розныя індэксы росту цэн (напрыклад, індэкс спажывецкіх цэн), і наогул часта інфляцыя атаясамліваецца з ростам цэн, хаця гэта няправільна. Ва ўмовах, калі рост цэн стрымліваецца, напрыклад, адміністрацыйнымі мерамі, наступствам інфляцыі з’яўляецца дэфіцыт тавараў на рынку, перш за ўсё, тавараў масавага попыту.

Ва ўмовах нестабільнай і высокай інфляцыі хатнія гаспадаркі імкнуцца як мага хутчэй матэрыялізаваць свае грашовыя сродкі, якія абясцэньваюцца, у тавары і паслугі або перавесці ў актывы, якія служаць «сховішчам» ад інфляцыі, перш за ўсё ў замежную валюту. У выніку інфляцыя яшчэ больш узмацняецца, павышаецца ціск на абменны курс. Інфляцыя падаўляе стымулы да інвестыцый, зніжае здольнасць эканомікі рэалізаваць свой вытворчы патэнцыял. Высокая інфляцыя перашкаджае рэалізацыі доўгатэрміновых інвестыцыйных праектаў, узмацняючы тым самым зніжэнне дзелавой актыўнасці, скарачэнне аб’ёмаў вытворчасці і колькасці занятых. У выніку высокая і нестабільная інфляцыя негатыўна ўплывае на доўгатэрміновы рост эканомікі і дабрабыт грамадзян.

Беларусь адносіцца да ліку краін з высокім узроўнем інфляцыі. Так, за 2012 г. узровень інфляцыі склаў 59,2 %.

### Формы інфляцыі 
Тэрмін «інфляцыя» часта ўжываецца, калі размова ідзе аб падвышэнні цэн.
* Крэдытная інфляцыя — празмерны рост аб’ёму выдачы крэдытаў банкамі
* Індуцыраваная інфляцыя — інфляцыя, абумоўленая нейкімі эканамічнымі фактарамі
* Адміністрацыйная інфляцыя — інфляцыя, выкліканая адміністрацыйным кіраваннем цэнамі
* Сацыяльная інфляцыя — рост цэн пад уплывам росту выдаткаў, звязаных з новымі запатрабаваннямі спажыўцоў да якасці прадукцыі, аховы прыроды і г.д.

## Гл. таксама 
* Эмісія грошай
* Індэкс спажывецкіх цэн
* Дэфляцыя (эканоміка)
* Галапуючая інфляцыя
* Гіперінфляцыя
* Агфляцыя
* Стагфляцыя
* Біфляцыя
* Індэкс Біг-Маку
* Дэнамінацыя (эканоміка)
* Грашовая рэформа
* Правіла 72 (хуткая прыблізная ацэнка ўплыву інфляцыі на кошты)
* Таварны дэфіцыт

## Літаратура 
* 
## Спасылкі 
* Інфляцыйны калькулятар з 1800 па 2008 год


Катэгорыя:Эканамічныя тэрміны
Катэгорыя:Грошы
Катэгорыя:Эканамічныя праблемы
Катэгорыя:Макраэканамічныя індыкатары
Ампір

**Ампі́р** (ад  — «імперыя») — стыль у архітэктуры і дэкаратыўна-прыкладным мастацтве першай траціны XIX ст. у Францыі і Расійскай імперыі, завяршальная фаза класіцызму.

## Мэбля і іншыя віды мастацтва 
. «Напалеон Банапарт у каранацыйным касцюме». Пачатак XIX ст. Музей Версаля.]]
Ампір праявіўся таксама ў мастацтве мэблі (сям’я Жакоб, мэбля па праектах Ж. Л. Давіда ў Францыі, праекты А. Н. Вараніхіна і К. І. Росі ў Расіі). Моцны ўплыў аказаў стыль ампір на формы і дэкор вырабаў з металу, фарфору, шкла, на мадэлі адзення, а таксама на выяўленчае мастацтва (жывапіс Ж. Л. Давіда, А. Гро, Ф. Жэрара; скульптура А. Кановы, І. П. Мартаса, І. П. Віталі, В. І. Дэмут-Маліноўскага і інш.).

File:Colonne Vendôme.jpg|Вандомская калона, Парыж
Image:Arc de Triomphe du Carrousel 2006.jpg|Арка Карузель, Парыж
File:Kazan Cathedral, St. Petersburg, Russia.jpg|Казанскі сабор, Санкт-Пецярбург
File:Triumphal Gates on the Poklonnaya Hill.JPG|Трыўмфальныя вароты, Масква
File:TrafalgarSquare.JPG|Калона Нельсана, Лондан

Image:Napoleon-Throne.480.jpg|Трон Напалеона
Image:Armchair Parent Louvre OA11736.jpg|Крэсла з Луўра
Image:Clock Thomire Louvre OA9511.jpg|Настольны гадзіннік
Image:Tabouret.jpg|Аздабленне палаца ў Фантэнбло
File:Sevres Egyptian Service.JPG|Егіпецкі сервіз Віван-Дэнона

## Ампір у Беларусі 

Файл:Сноў. Палац Рдултоўскіх. Галоўны фасад.jpg|міні|Палацава-паркавы комплекс у Снове
Файл:Сядзібны_комплекс_Булгакаў_"Добасна"_2.jpg|міні|Палацава-паркавы комплекс у Жылічах
Файл:Гомельскі_палацава-паркавы_комплекс._Бакавы_фасад_сабора.jpg|міні|Петрапаўлаўскі сабор у Гомелі
Файл:Альтанка-маяк_(Нароўля).jpg|міні|Альтанка ў Нараўлянскім палацава-паркавым комплексе

## Гл. таксама 
* Сталінскі ампір

## Літаратура 
* 
* Курбатов В. Классицизм и ампир // Старые годы. 1912. Июль — сентябрь;
* Vaequier J., Marmottan P. Le Style Empire: En 5 vol. P., 1924—1934;
* Некрасов А. И. Русский ампир. М., 1935;
* Isermayer C. Empire. Münch., 1977;
* Гайдамак А. Русский ампир. М., 2000;
* Турчин В. С. Александр I и неоклассицизм в России. Стиль империи или империя как стиль. М., 2001.

## Спасылкі 
Катэгорыя:Архітэктурныя стылі
Музей іміграцыі (Парыж)

**Музей іміграцыі** () адкрыўся 10 кастрычніка 2007 года.

## Экспазіцыя 
Калекцыя музея прасочвае 200-гадовую гісторыю іміграцыі ў Францыі, утрымлівае прадметы мастацтва і аб’екты штодзённага жыцця, звязаныя з французскай іміграцыяй.

## Практычная інфармацыя 
Музей знаходзіцца ў памяшканні палаца Palais de la Porte Dorée, размешчаным у XII акрузе Парыжа, бліжэйшая станцыя метро — Porte Dorée.

Калекцыя Музея краін Афрыкі і Акіяніі, якая знаходзілася раней у палацы цяпер знаходзіцца ў музеі прымітыўнага мастацтва на набярэжнай Бранлі. Акрамя музея іміграцыі, у палацы знаходзіцца таксама акварыум трапічных рыб.

Музей адчынены кожны дзень акрамя:
* панядзелкаў

Гадзіны працы:
* з 10:00 да 17:30
* па суботах і нядзелях з 10:00 да 19:00

## Гл. таксама 
* Іміграцыя насельніцтва
* Эміграцыя
* Белая эміграцыя
* Спіс музеяў Парыжа

## Спасылкі 
* Афіцыйны сайт музея

Катэгорыя:Музеі Парыжа
Катэгорыя:XII акруга Парыжа
Катэгорыя:Іміграцыя насельніцтва
Луксорскі абеліск (Парыж)

[right|250px|thumb|Луксорскі абеліск на [плошча Згоды|галоўнай плошчы Парыжа]]
[250px|thumb|Уваход у [Луксорскі храм; на першым плане пустое месца, дзе стаяў правы абеліск, вывезены ў Францыю]]
**Луксорскі абеліск** (; вядомы таксама як Ігла Клеапатры) у Парыжы — адзін з двух абеліскаў на ўваходзе ў Луксорскі храм у Егіпце, падораны Францыі ў пачатку 1830-х гг. егіпецкім віцэ-каралём Мухамедам Алі і сённа ўстаноўлены ў цэнтры плошчы Згоды. Гэта самы старажытны манумент французскай сталіцы.

## Гісторыя 
Адмова ад другога абеліска была афіцыйна адрасавана егіпецкаму ўраду французскім прэзідэнтам Франсуа Мітэранам падчас яго першага прэзідэнцкага мандата.

## П’едэстал 
Гравіроўкі на п'едэстале абеліска, якія могуць расказаць:

Image:Concorde Obelix (4).jpg|як абеліск быў ссечаны са свайго месца ў Егіпце і вывезены ў Францыю
Image:Concorde Obelix (5).jpg|і як ён быў устаноўлены ў Парыжы.

## Гл. таксама 
* Абеліск
* Плошча Згоды
* Луксорскі храм
* Карнак

## Бібліяграфія 
* Жан Батыст Апалінэр Лёба (*Jean Baptiste Apollinaire Lebas*), *L’Obélisque de Louxor*, Paris, 1839.
* 

Катэгорыя:Манументы Парыжа
Луксорскі
Катэгорыя:VIII акруга Парыжа
Катэгорыя:Егіпталогія
Катэгорыя:Гістарычныя помнікі Францыі
Газавоз

**Газавоз** — судна для перавозкі звадкаваных газаў.

Адрозніваюць па прызначэнні, спосабу перавозкі звадкаванага газу, а таксама канструкцыі судна. Газавозы па прызначэнні падзяляюць на дзве групы: для звадкаваных нафтавых газаў — прапан-бутан і інш; для звадкаванага прыроднага газу (метан).

Цыстэрны (танкі) газавозаў падзяляюць на ўбудаваныя, мембранныя, паўмембранныя і ўкладныя. Убудаваныя — частка канструкцыі корпуса судна, мембранныя складаюцца з тонкай абалонкі, якая не нясе нагрузкі. Паўмембранныя маюць элементы першых і другіх. Укладныя цыстэрны — аўтаномныя ад корпуса. Форма газавых цыстэрнаў газавоза — прызматычная, сферычная, цыліндрычная і інш.

Упершыню перавозка звадкаваных газаў спецыяльнымі судамі была ажыццёўлена кампаніяй «Shell» у пачатку 1930-х гг. Сучасныя міжнародныя перавозкі звадкаванага газу складаюць каля 20 % агульнага аб'ёму прыроднага газу, які транспартуецца спажыўцам.

Акрамя таго, газавозамі называюць спецыяльныя грузавыя аўтамабілі, прызначаныя для перавозкі і запраўкі звадкаванымі вуглевадароднымі газамі аўтамабіляў або для зліву ў стацыянарныя ёмістасці газанапаўняльных станцый уласнай помпай па лічыльніку.

## Гл. таксама 
* Танкер

## Спасылкі 
* Газовоз // Вялікая савецкая энцыклапедыя 

Катэгорыя:грузавыя судны
Катэгорыя:Газавая прамысловасць
Катэгорыя:Тыпы цывільных суднаў
Матлакіт

**Матлакі́т** () — рэдкі галагенідавы мінерал, фторхларыд свінцу ланцужковай будовы. Названы паводле гораду Мэтлак у Дэрбішыры, Англія, у ваколіцах якога ён упершыню быў знойдзены. Да матлакітаў адносяць таксама групу рэдкіх мінералаў падобнай структуры.

Асобнік вялікага памеру, 10 см у папярэчыне, знойдзены ў Дэрбішыры, захоўваецца ў калекцыі Амерыканскага музея прыродазнаўства. 7-сантыметровы экзэмпляр знаходзіцца ў зборах музея і мастацкай галерэі Дэрбі.

Катэгорыя:Галагеніды (мінералы)
Катэгорыя:Мінералы свінцу
Катэгорыя:Мінералы фтору
Бензавоз

**Бензавоз** (скарачэнне ад*[бензін]*-*[вазіць]*) — тып спецыяльнай тэхнікі, прызначанай для перавозкі нафтапрадуктаў.

Як і ўсе камерцыйныя грузавыя машыны, бензавоз прызначаны для транспарціроўкі грузаў. Іншымі словамі, бензавоз — гэта такі ж аўтамабіль, як і звычайны грузавік, рэжым працы якога і галоўныя патрабаванні да іх эксплуатацыі аналагічныя. Асноўнае, што адрознівае бензавоз ад іншага грузавіка — гэта высокія патрабаванні па яго пажарнай бяспекі. Гэта абумоўліваецца тым, што да іх функцый дадаецца асобная — запраўка АТС, да бензавозы ставяцца і АТЗ, якія ажыццяўляюць запраўку транспарту ў палявых умовах, на вялікім машынным двары або аўтагаспадарцы. У гэтым выпадку выкарыстанне іх проста эканамічна мэтазгодна і абумоўлена асаблівасцю запраўляемся цяжкай тэхнікі. Таму яны даюць магчымасць эканоміць прадпрымальніку, чыя дзейнасць звязана з выкарыстаннем негабарытным тэхнікі. Натуральна, што пры гэтых умовах парк аўтатэхнікі павінен быць вызначана вялікім. Бывае, што без автозаправщика не абысціся, напрыклад, у выпадку аддаленых спажыўцоў, асобных будаўнічых аб'ектаў.

Бензавоз і ўсе элементы, з якіх ён выраблены, павінны быць высокай якасці. Апроч пажарабяспекі і зносаўстойлівасці, у вялікіх гарадах прад'яўляюць падвышаны патрабаванне да манеўранасці, для якой бензавоз мала прыстасаваны.

## Разнавіднасці бензавозаў 
Аўтацыстэрна — бензавоз з усталяванай на шасі цыстэрнай.

Паўпрычэп-цыстэрна — гэта бензавоз, ёмістасць якога ўстаноўлена на подкатную каляску і аснашчана шворане. Выкарыстоўваецца ў складзе аўтацягнікі з седлавыя цягачы.

Прычэп-цыстэрна — бензавоз, цыстэрна якога ўстаноўлена на самастойнае шасі або восі прычэпа і абсталёўваецца счэпным прыладай.
## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Грузавыя аўтамабілі
Катэгорыя:Класіфікацыя аўтамабіляў
Катэгорыя:прычэпы
Гравель

Возера **Гравель** () — найменшае з 4 азёр Венсенскага лесу. Аб'ём возера складае 28000 м³, плошча люстэрка - ≈ 0,01 км². Знаходзіцца ў паўднёва-ўсходняй частцы Венсенскага лесу, прыкладна ў 50 метрах на поўдзень ад . Як і тры іншыя возера парку (Мінім, Сен-Мандэ і Даменіль), Гравель з'яўляецца часткай гідрасістэмы Венсенскага лесу. Возера Гравель размешчана вышэй за астатнія азёры парка, таму менавіта праз яго ажыццяўляецца забеспячэнне азёр парка водамі Сены. З астатнімі азёрамі парка Гравель злучаецца пры дапамозе двух невялікіх каналаў; з Сен-Мандэ і Даменіль каналам, званым «Ручай Гравель» (), а з Мінім — каналам, які называецца «Рака Жуэнвіль» ().

Возера было выкапана ў 1860-ых гадах, падчас пераўтварэння Венсенскага леса ў парк, пад кіраўніцтвам інжынера . З 1866 года па 1974 год возера Гравель было злучана праз помпавую станцыю Сен-Мор-дэ-Фасэ з Марнай, але пасля адкрыцця , якая праходзіць крыху паўднёвей, нагнятанне вод у возера ідзе з Сены, праз помпавую станцыю размешчаную каля ..

## Глядзіце таксама 
* Возера Мінім
* Возера Сен-Мандэ
* Возера Даменіль

Катэгорыя:Азёры Парыжа
Катэгорыя:Венсенскі лес
Катэгорыя:Парыж
Бібліятэка Мазарыні

thumb|Фасад Бібліятэкі Мазарыні
**Бібліятэка Мазарыні** () — найстарэйшая публічная бібліятэка Францыі, знаходзіцца ў Парыжы.

## Гісторыя 
Бібліятэка першапачаткова была прыватным зборам кніг кардынала Мазарыні (1602—1661), які быў вядомым бібліяфілам. Пасля ўцёкаў Мазарыні з Парыжа падчас Фронды яго першая бібліятэка была страчана. Вярнуўшыся ў Парыж, ён стаў нанава збіраць калекцыю. У 1643 годзе да бібліятэкі атрымалі доступ навукоўцы, а ў 1661 годзе, пасля смерці Мазарыні, па яго завяшчанні бібліятэка перайшла ва ўласнасць Калежа чатырох нацый. У 1682 годзе бібліятэка адкрылася ва ўсходнім крыле будынка каледжа, у якім з 1805 года таксама размяшчаецца Інстытут Францыі.

Падчас Французскай рэвалюцыі і без таго немалая калекцыя з 60000 тамоў папоўнілася за кошт кніг, канфіскаваных у дваранства і царквы. Тады ж бібліятэка стала публічнай. У калекцыі бібліятэкі знаходзіцца адна з Бібліі Гутэнберга, вядомая як Біблія Мазарыні.

## Спасылкі
* Афіцыйны сайт Бібліятэкі Мазарыні

Катэгорыя:Бібліятэкі Францыі
Катэгорыя:Славутасці Парыжа
Парк Сен-Клу

right|thumb|250px|Парк Сен-Клу. Былое месцазнаходжанне шато Сен-Клу
**Парк Сен-Клу** () — адзін з самых вядомых паркаў Францыі. Знаходзіцца ў дэпартаменце О-дэ-Сен, у Сен-Клу, заходнім прыгарадзе Парыжа. Тэрыторыя парка складае каля 460 гектараў. З 1923 г. з'яўляецца запаведнікам. Зімою 1999 быў цяжка пашкоджаны бурай.

На самой тэрыторыі парка знаходзіцца невялікі музей шато Сен-Клу, Інстытут Пастэра, балюстрада з відам на Парыж, каля дзесяці фантанаў, англійскі парк і ружоўнік Марыі Антуанеты.

## Шато Сен-Клу 
Гісторыя парка звязана з шато (замкам-палацам) Сен-Клу, якое было пабудавана ў XVI стагоддзі банкірскай сям'ёй Гондзі. У 1658 – 1701 шато належала Філіпу I Арлеанскаму, брату Людовіка XIV. У 1784 яно адышло Марые Антуанэце, каралеве Францыі, пры якой адбылася значная перабудова. У 1799 тут адбыўся пераварот 18 брумера, а ў 1804 Напалеон Банапарт быў абвешчаны імператарам. Падчас Франка-прускай вайны у шато знаходзіўся штаб прускай арміі, пакуль атака французаў не знішчыла яго 13 кастрычніка 1870. Канчатковы дэмантаж руін адбыўся ў жніўні 1892. У наш час засталося толькі некалькі будынкаў арыгінальнага палаца.

## Спасылкі 
* Афіцыйны сайт 

Катэгорыя:Сады і паркі Парыжа
Катэгорыя:Сен-Клу
II акруга Парыжа

**2-я акруга Парыжа**, Arrondissement de la Bourse, плошчай 99 га з’яўляецца самай маленькай адміністрацыйнай акругай Парыжа.

## Геаграфічнае становішча 
2-я парыжская акруга знаходзіцца на правым беразе Сены. На поўначы яна мяжуе з 9-й і 10-й, на поўдні з 1-й, на ўсходзе з 3-й і на захадзе з 8-й акругамі.

## Гл. таксама 
* Бульвар Капуцынак

Катэгорыя:Парыж
Набярэжная Бранлі

**Набярэжная Бранлі́** () — вуліца і набярэжная ўздоўж левага берага Сены ў VII і XV акрузе Парыжа.
Названа ў гонар Эдуарда Бранлі (1844-1940), французскага вынаходніка і медыка.

## Характэрныя будынкі і збудаванні 
* Музей на набярэжнай Бранлі
* Эйфелева вежа

Катэгорыя:VII акруга Парыжа
Катэгорыя:XV акруга Парыжа
Катэгорыя:Вуліцы Парыжа
Усходні вакзал (Парыж)

thumb|300px|Усходні вакзал у Парыжы
**Усходні вакзал** () — адзін з сямі парыжскіх вакзалаў, які абслугоўвае ўсходні напрамак Францыі (Нансі, Страсбург, Рэймс), а таксама дальнія кірункі: Швейцарыя, Люксембург, Германія, Аўстрыя. Знаходзіцца на Плошчы 11 лістапада 1918 г. (Place du 11-Novembre-1918) у 10-ай акрузе Парыжа.

## Гісторыя 
thumb|Фае вакзала
[thumb|Цягнікі [TGV на платформе вакзала]]
Пабудаваны архітэктарам Ф. Дзюкенэ ў 1847—1849 гг.
4 кастрычніка 1883 г. з гэтага вакзала ўпершыню адправіўся легендарны цягнік Усходні экспрэс (Venice Simplon Orient-Express).

## Архітэктура 
У памяць бітвы пад Вердэнам над касамі вакзала размешчаны два пано: «Патрыёты ўходзяць на фронт» і «Вяртанне ваеннапалонных».

## Здарэнні 
5 красавіка 2007 г. цягнік, які рухаўся з прыгарада Шато-Цьеры (Chateau-Thierry), урэзаўся ў абмежавальны буфер. У выніку аварыі раненні атрымалі 71 чалавек.

Катэгорыя:Вакзалы Парыжа
Елісейскі палац

**Елісе́йскі пала́ц** () — рэзідэнцыя прэзідэнта Французскай рэспублікі ў Парыжы (VIII акруга, Фабур Сент-Анарэ, д. 55, недалёка ад Елісейскіх Палёў). У Елісейскім палацы адбываюцца таксама пасяджэнні Савета міністраў Францыі. У садах палаца ўвечары 14 ліпеня (раней Дзень узяцця Бастыліі) ладзяцца святкаванні з нагоды дня Французскай рэспублікі.

У Елісейскім палацы прэзідэнт прымае кіраўнікоў замежных дзяржаў, з ганаровай вартай Рэспубліканскай гвардыі.

## Гісторыя 
thumb|злева|Брама палаца
Будынак будаваўся для графа Эўро з сямейства Латур д'Авернь і яго жонкі (народжанай Кроза) як фешэнэбельны сталічны асабняк (''hôtel de l'Élysée'') архітэктарам Арман-Клодам Мале ў 1718—1722 у стылі Рэгенцтва. Пасля смерці графа ў 1753 г. набыты Людовікам XV для маркізы дэ Пампадур, а пасля яе смерці ў 1764 годзе перайшоў да далёкіх сваякоў караля.

Пры Напалеоне I упершыню выкарыстоўваўся для патрэб урада. У 1816 г. набыты Людовікам XVIII. У 1848 зроблены афіцыйнай рэзідэнцыяй прэзідэнта Другой рэспублікі Луі Напалеона Банапарта, які ў 1852 г. абвясціў сябе імператарам Напалеонам III і заняў звычайную манархавую рэзідэнцыю ў Цюільры. Сам жа Елісейскі палац быў перабудаваны па распараджэнню імператара ў 1853—1867 архітэктарам Лакруа, і з таго часу яго вонкавы выгляд не мяняўся.

## Гл. таксама 
* Спіс парыжскіх палацаў

## Спасылкі 
* Афіцыйны сайт прэзідэнта рэспублікі

Катэгорыя:Палацы Парыжа
Катэгорыя:VIII акруга Парыжа
Катэгорыя:Дзяржаўныя рэзідэнцыі ў Парыжы
Катэгорыя:Афіцыйныя рэзідэнцыі кіраўнікоў дзяржавы
Катэгорыя:Збудаванні Парыжа ў стылі класіцызм
Чакра

**Чакра** (, літар. «круг», «кола», «дыск») у духоўных практыках індуізму — адзін з цэнтраў сілы і свядомасці, размешчаных ва ўнутраных (тонкіх) целах чалавека. У сучасным індуізме лічыцца, што ў целе чалавека чакрам адпавядаюць розныя нервовыя спляценні і залозы. У духоўных практыках індуізму чакры (або махавыя колы, якія рэгулююць механізм цела) — гэта пункты перасячэння Надзі, па якіх у целе чалавека працякае жыццёвая энергія (Прана, Цы). 

Акрамя індуізму паняцце чакр выкарыстоўваецца ў некаторых сістэмах будызму, тантрычнага сексу і ёгі, у сучасных акультных сістэмах. Згадка пра чакры ёсць і ў ісламе.

### Галоўныя чакры 
Катэгорыя:Індуізм
III акруга Парыжа

**3. акруга Парыжа**, Arrondissement du Temple, муніцыпальная акруга ў цэнтральнай частцы Парыжа. Засяленне раёна адбывалася галоўным чынам пры Карле V ў 13-14-х стагоддзях, але самыя старыя пабудовы адносяцца да XVI стагоддзя. Большую частку акругі займае так званы квартал Марэ.

## Геаграфічнае становішча 
3 акруга размешчана на правым беразе Сены. На поўначы ён мяжуе з 10-й, на ўсходзе з 11-й, на поўдні з 4-й, на захадзе з 1-й і 2-й акругамі.

## Гл. таксама 
* Атэль Субіз

Катэгорыя:Парыж
IV акруга Парыжа

**4-я акруга Парыжа**, Arrondissement de l'Hôtel de Ville, з'яўляецца адной з найстарэйшых частак Парыжа. Плошча акругі складае 160 га.

## Геаграфічнае становішча 
4-я акруга размешчаны на правым беразе Сены. На поўначы ён мяжуе з 3-й, на поўдні з 5-й, на захадзе з 1-й, на ўсходзе з 11-й і 12-й акругамі. У склад акругі ўваходзіць востраў Сен-Луі і ўсходняя частка вострава Сітэ.

Катэгорыя:Парыж
Парк Багатэль

]]
**Парк Багатэль** () знаходзіцца на тэрыторыі Булонскага леса ў Парыжы. З'яўляецца часткай парыжскага Батанічнага саду, нараўне з ацёйскімі цяпліцамі ў тым жа Булонскім лесе, кветкавым паркам і дэндрарыем школы Брой у Венсенскім лесе.

Парк носіць назву невялікага палаца на сваёй тэрыторыі, пабудаванага ў 1775 г. братам Людовіка XVI на пары са сваёй нявесткай Марыяй-Антуанэтай: — Пабудаваць палац за 2 месяцы? — Што за дробязь! (*Une bagatelle!*). Заклад ён выйграў за кошт 900 задзейнічаных рабочых, якія працавалі днём і ноччу. Гарадскі муніцыпалітэт набыў палац Багатэль у 1904 г.

## Глядзіце таксама 
* Батанічны сад, Парыж
* Булонскі лес
* Венсенскі лес

## Спасылкі 
* Аб парку Багатэль на сайце гарадской мэрыі 
*Аб парку на сайце Інфасад 
*Аб парку на сайце "Сады і паркі Парыжа" 

Катэгорыя:Сады і паркі Парыжа
VI акруга Парыжа

**6-я акруга Парыжа**, Arrondissement du Luxembourg, з'яўляецца разам з 5-й найстарэйшымі часткамі Парыжа. Плошча акругі складае 215 га.

## Геаграфічнае становішча 
6-я акруга знаходзіцца на левым беразе ракі Сена. На ўсходзе мяжуе з 5-й, на поўдні з 14-й, на поўначы (супрацьлеглы бераг) з 1-й і на захадзе з 7-й і 15-й муніцыпальнымі акругамі.

## Насельніцтва 
У 2005 годзе ў 6-й акрузе пражывалі 45800 чалавек пры шчыльнасці насельніцтва 21303 чал./км ². Такім чынам тут пражываюць 2,1% парыжскага насельніцтва.

Катэгорыя:Парыж
VII акруга Парыжа

**7-я акруга Парыжа**, Arrondissement du Palais Bourbon, узнік падчас пашырэння межаў Парыжа ў XIX стагоддзі. Плошча акругі складае 408,8 га.

У ёй знаходзіцца сімвал Парыжа — Эйфелева вежа на плошчы Бранлі, дзякуючы якой тут заўсёды шмат турыстаў. Акрамя таго 7-я акруга з'яўляецца разам з 8-я акругай палітычным цэнтрам горада — тут знаходзіцца мноства міністэрстваў і Нацыянальны сход Францыі.

## Геаграфічнае становішча 
7-я акруга размешчаны непасрэдна на левым беразе Сены. На ўсходзе мяжуе з 6-й, на поўдні з 15-й, на процілеглым беразе яго суседзямі з'яўляюцца 16-я, 8-я і 1-я акругі.

Катэгорыя:Парыж
Марсава поле (Парыж)

[thumb|250px|right|Погляд на Марсава поле з верхняга паверха [Эйфелева вежа|Эйфелевай вежы]]

**Марсава поле** () — грамадскі парк у 7-й акрузе Парыжа, паміж Эйфелевай вежай з паўночнага захаду і Ваеннай школай з паўднёвага захаду. Знаходзіцца ў заходняй частцы горада, на левым беразе Сены.

## Гісторыя 
У 1751 годзе Людовік XV прыняў рашэнне аб стварэнні Ваеннай школы для хлопчыкаў са збяднелых арыстакратычных сем'яў. Адкрытая шырокая тэрыторыя перад будынкам новай школы была названая Марсавым полем у гонар бога вайны Марса і выкарыстоўвалася як ваенны пляц і для парадаў. Менавіта тут была ўрачыста прынесена прысяга першай французскай канстытуцыі 14 ліпеня 1790 года, тут адбываліся падзеі народнага паўстання 17 ліпеня 1791 года.

У 1783 годзе фізікі Шарль і браты Рабер праводзілі на Марсавым поле першыя вопыты па аэрастатыцы. У 1874 годзе адзін з піянераў паветраплавання Бланшар упершыню здзейсніў кіраваны палёт на паветраным шары.

Пасля Вялікай рэвалюцыі на Марсавым поле ладзіліся патрыятычныя святы. З 1833 па 1860 год праводзіліся скачкі. З 1867 года тут сталі рэгулярна праводзіцца сусветныя выставы.

Катэгорыя:Сады і паркі Парыжа
Катэгорыя:VII акруга Парыжа
Катэгорыя:Гісторыя Парыжа
Нацыянальная Асамблея Францыі

[thumb|right|300px|Нацыянальны сход займае перабудаваны [Бурбонскі палац — праз мост ад Плошчы Згоды]]
**Нацыянальная Асамблея Францыі** () — ніжняя палата Парламента Францыі, у той час як верхняя палата — Сенат. Засядае Нацыянальная Асамблея у Бурбонскім палацы Парыжа, размешчаным на левым беразе Сены насупраць плошчы Згоды. Пале-Бурбон пабудаваны ў 1728 г., дэпутаты засядаюць у ім з 1798.

Асамблея складаецца з 577 дэпутатаў, абіраных на 5 гадоў у ходзе прамых усеагульных выбараў, якія праходзяць у два туры. Падобна сенатарам, дэпутаты выконваюць двайную ролю: назіраюць за дзеяннямі ўрада, даюць справаздачу перад Асамблеяй ў пісьмовай або вуснай форме, і прымаюць новыя законы.

Прэзідэнт Нацыянальнай Асамблеі Францыі — гэта, як правіла, прадстаўнік лідзіруючай партыі. Яму асістыруе віцэ-прэзідэнт, як правіла, прадстаўнік іншай партыі. Тэрмін мандата Нацыянальнай Асамблеі — 5 гадоў, аднак Прэзідэнт Францыі можа яго распусціць і аб’явіць датэрміновыя выбары, калі ён ужо не распускаў яго ў мінулым годзе.

## Гл. таксама 
* Сенат Францыі

## Спасылкі 
* Афіцыйны сайт
* Нацыянальная Асамблея на Палітычным атласе 

Катэгорыя:Ніжнія палаты парламентаў паводле краін
Катэгорыя:Палітыка Францыі
Катэгорыя:Дзяржаўныя рэзідэнцыі ў Парыжы
Катэгорыя:VII акруга Парыжа
Гранд-Жат

*, Жорж-П’ер Сёра, 1884—1886, Інстытут мастацтваў, Чыкага]]
**Гранд-Жат** () — востраў на Сене, прыблізна 2 км даўжынёй, размешчаны ў О-дэ-Сен паміж Нёі-сюр-Сен і Левалуа-Перо з аднаго боку і Курбевуа з іншага боку. Паўднёвая частка вострава належыць да камуны Нёі-сюр-Сен, а паўночная да камуны Левалуа-Перо.

## Геаграфія і гісторыя 
Востраў Жат перасечаны двума мастамі — мостам Левалуа на паўночным ускрайку і мостам Курбевуа ў сярэдзіне. На востраве Жат, які раней насіў імя Гранд-Жат, пабудаваны жылы квартал. На востраве таксама размешчаны гарадскія паркі, з якіх *сад храма Кахання* знаходзіцца на поўдні і злучаны з правым берагам (Нёі-сюр-Сен) пераходам, а *парк вострава Жат* размешчаны на паўночным ускрайку вострава разам з пчальнікамі і музеем Сены.

Востраў Жат з’яўляецца адным з фешэнебельных і дарагіх месцаў Парыжа. Вядомы як месца жыхарства многіх парыжскіх знакамітасцяў. Нікаля Сарказі жыў там са сваёй былой жонкай. Многія вядомыя акцёры, спевакі, журналісты пражываюць на востраве.

## Адлюстраванне ў мастацтве 
Востраў стаў знакаміты дзякуючы карціне Жоржа Сёра «Нядзельны дзень на востраве Гранд-Жат», завершанай мастаком у маі 1886 года, якая знаходзіцца цяпер у Інстытуце мастацтваў у Чыкага.

Image:Georges Seurat 036.jpg|*Figures assises*, 1884
Image:Gray Weather, Grand Jatte (1888) - Georges Seurat (Metropolitan Museum of Art).jpg|
Image:Georges Seurat 038.jpg|*Groupe de personnages'', 1884-1885
Image:Georges Seurat 026.jpg

## Спасылкі 
Катэгорыя:Астравы Парыжа
Катэгорыя:Астравы на Сене
VIII акруга Парыжа

**8-я акруга Парыжа**, Arrondissement de l'Élysée — вынік пашырэння межаў французскай сталіцы ў заходнім напрамку ў сярэдзіне XIX стагоддзя. У гэтай акрузе пражываюць пераважна багатыя гараджане.

## Геаграфічнае становішча 
8-я акруга размешчана на правым беразе Сены. На ўсходзе мяжуе з 9, 2 і 1-й, на захадзе з 16-й, паўночная і паўночна-заходняя частка мяжуе з 17-й парыжскай адміністрацыйнай акругай. На процілеглым беразе ляжыць 7-я акруга.

## Гл. таксама 
* Вуліца Дару

Катэгорыя:Парыж
IX акруга Парыжа

**9-я акруга Парыжа**, Arrondissement de l’Opéra — адзна з 20 муніцыпальных акруг Парыжа. Плошча акругі складае 218 га.

## Геаграфічнае становішча 
9-я акруга размешчана на правым беразе Сены. На ўсходзе мяжуе з 10-й, на захадзе з 8-й, на поўначы з 18-й і на поўдні з 2-й акругай.

## Кварталы 
Кварталы № 33-36:

* Сен-Жорж (Quartier Saint-Georges)
* Шаша-д’Антан (Quartier de la Chaussée-d’Antin)
* Фабур-Манмартр (Quartier du Faubourg Montmartre)
* Рашэшуар (Quartier de Rochechouart)

Катэгорыя:Парыж
X акруга Парыжа

**10-я акруга Парыжа**, Arrondissement de l'Entrepôt — адна з 20 муніцыпальных акруг Парыжа. Плошча акругі складае 289 га. 

## Геаграфічнае становішча 
10-я акруга размешчаны на правым беразе Сены. На ўсходзе мяжуе з 11-й, на захадзе з 9-й, на поўначы з 18-й і на поўдні з 3-й акругай. 

## Кварталы 
Кварталы № 37-40:
* Сен-Вэнсен-дэ-Поль (Quartier Saint-Vincent-de-Paul)
* Порт-Сен-Дэні (Quartier de la Porte-Saint-Denis)
* Порт-Сен-Мартэн (Quartier de la Porte-Saint-Martin)
* Шпіталь Сен-Луі (Quartier de l'Hôpital-Saint-Louis)

## Гл. таксама 
* Брама Сен-Дэні

Катэгорыя:Парыж
Спіс парыжскіх палацаў

## Афіцыйныя палацы 
Парыжскія палацы з каралеўскім мінулым ці займаемыя афіцыйнымі ўладамі:
* Палац Правасуддзя (*le Palais* ou *Palais de justice*)
* Елісейскі палац (''Palais de l'Élysée*) - рэзідэнцыя прэзідэнта
* Люксембургскі палац (*Palais du Luxembourg*) — Французскі Сенат
* Бурбонскі палац (*Palais Bourbon*) — Нацыянальная асамблея Францыі
* Палац Маціньён (*Hôtel Matignon'') - рэзідэнцыя прэм'ер-міністра
* Пале-Раяль (*Palais-Royal*)
* Енскі палац (*Palais d’Iéna*)
* Палац Цюільры (*Palais des Tuileries*)
* Луўрскі палац (*Palais du Louvre*)
* Палац Ганаровага легіёна (*Palais de la Légion d’honneur*)

Заўв.: Версальскі палац не ўваходзіць у гэты спіс, таму што знаходзіцца па-за Парыжам, у яго прыгарадзе.

## Грамадзянскія палацы 
Наступныя парыжскія будынкі заслужылі званне палаца за свой манументальны веліч:
*Палац Браньяр (*Palais Brongniart*) — Парыжская фондавая біржа
*Палац Шаё (*Palais de Chaillot*)
*Палац Гарнье (*Palais Garnier*)
*Палац Камбон (*Palais Cambon*)
*Палац Тракадэро (*Palais du Trocadéro*)
*Палац адкрыццяў і вынаходніцтваў (*Palais de la découverte*)
*Вялікі Палац (*Grand Palais*)
*Малы Палац (*Petit Palais*)
*Палац з'ездаў (*Palais des Congrès*)
*Такійскі палац (*Palais de Tokyo*)
*Палац спорту Берсі (*Palais Omnisports de Paris-Bercy*)
*Палац спорту (Palais des Sports)
*Ружовы палац (''Palais Rose de l'avenue Foch*) больш не існуе.
*Люстраны палац (*Palais des Glaces'')

*
Катэгорыя:Палацы Францыі
V акруга Парыжа

thumb|250px|Карта 5-й акругі

**Пятая акруга Парыжа**, акруга Пантэона (фр. Arrondissement de Panthéon) — адна з 20 муніцыпальных парыжскіх акругаў, найстарэйшы раён горада. У склад акругі ўваходзіць Лацінскі квартал, забудова якога рымлянамі пачалася ў антычнасці. Плошча акругі складае 254 га.

## Геаграфічнае становішча 
5-я акруга размешчана на левым беразе Сены. На поўдні яна мяжуе з 14-й, на захадзе з 6-й, на ўсходзе з 13-й, на поўначы (супрацьлеглы бераг) — з 4-й акругамі Парыжа. Тры моста злучаюць тэрыторыю акругі з востравам Сітэ, два — з востравам св. Людовіка.

## Гл. таксама 
* Інстытут арабскага свету

Катэгорыя:Парыж
Бурбонскі палац

**Бурбонскі палац** (*Palais Bourbon*) — месца пасяджэнняў Нацыянальнай асамблеі Францыі ў Парыжы, на левым беразе Сены, на набярэжнай Арсэ, прама насупраць царквы Мадлен і плошчы Згоды, з якой ён злучаны мостам Згоды.

Будаваўся ў 1722-28 гадах па праекце Ларэнца Джардзіні пад наглядам Жака Габрыэля як *hôtel particulier* (сталічны асабняк) узаконенай дачкі Людовіка XIV і маркізы дэ Мантэспан — герцагіні Луізы-Франсуазы Бурбонскай. У 1756 г. выкуплены ў казну Людовікам XV, затым адчужаны на карысць наследніка герцагіні, прынца Кондэ, які замовіў Суфло пашырэнне палаца ў стылі класіцызму.

У гады Французскай рэвалюцыі асабняк быў нацыяналізаваны і выкарыстоўваўся (з 1798 года) для пасяджэнняў Савета пяцісот. Пры Напалеонаўскай перабудове Парыжа ў духу ампіра перад палацам быў узведзены манументальны порцік накшталт рымскага храма, які калькіруе падобны франтон царквы Мадлен на процілеглым боку Сены. Будаўніцтвам фасада займаўся ў 1803-07 гг. Бернар Пае. Рэстаўрацыя Бурбонаў вярнула палац ранейшым гаспадарам, аднак ужо ў 1827 годзе ён быў за астранамічную суму выкуплены дзяржавай для размяшчэння парламента.

У сувязі з новай функцыяй спатрэбілася пераафармленне інтэр’ераў. Над порцікам узвышаецца франтон з алегарычныя сюжэтам, выкананым у 1842 годзе скульптарам Карто. Іншыя алегарычныя барэльефы выкананы Рудам і Прадзье на крылах будынка. Будучы дэпутат Дэлакруа ўпрыгожыў памяшканне палацавай бібліятэкі «Гісторыяй цывілізацыі» (1838—1845); там жа ўстаноўлены Гудонавы бюсты Дзідро і Вальтэра.

## Гл. таксама 
* Люксембургскі палац — другі парламенцкі будынак у Парыжы
* Елісейскі палац — рэзідэнцыя Прэзідэнта
* Codex Borbonicus — скарб Бурбонскай бібліятэкі

## Літаратура 
* Джованна Мажди. «Весь Париж» (2002)

## Спасылкі 
Катэгорыя:Палацы Францыі
Катэгорыя:Асабнякі Парыжа
Катэгорыя:Будынкі парламентаў
Катэгорыя:Збудаванні Парыжа ў стылі класіцызм
Катэгорыя:1728 год у Еўропе
Катэгорыя:З’явіліся ў 1728 годзе
Палац герцагаў Бургундскіх

**Палац герцагаў Бургундскіх** () — былая рэзідэнцыя бургундскіх герцагаў у сталіцы Бургундыі — горадзе Дыжоне.

Самая старажытная частка палаца — Барская вежа. Яе будаўніцтва пачалося пры Філіпе Адважным у 1365 г. Пры Філіпе Добрым у рэзідэнцыі герцагаў з’явілася вежа, якая носіць яго імя. Пышныя гатычныя надмагіллі герцагаў Філіпа Адважнага і Іаана Бясстрашнага працы Слютэра перанесены ў палац са скасаванага кляштара Шанмоль.

Большасць збудаванняў комплексу былі ўзведзены ў XVII—XVIII стагоддзях у стылі французскага класіцызму. У цяперашні час у палацы размяшчаецца Дыжонскі музей выяўленчых мастацтваў з рэдкім зборам старафранцузскага і старанідэрландскага жывапісу.

thumb|center|700px|Палац герцагаў Бургундскіх

Катэгорыя:Дыжон
Катэгорыя:Палацы Францыі
Катэгорыя:Рэзідэнцыі кіраўнікоў
Сцяна Рэфармацыі

**Сцяна Рэфармацыі** (, ) — помнік са статуй і берэльефаў, устаноўлены ў Жэневе, Швейцарыя ў гонар асноўных дзеючых асоб і падзей пратэстанцкай Рэфармацыі.

Сцяна Рэфармацыі размешчана на тэрыторыі універсітэта Жэневы, заснавальнікам якога быў Жан Кальвін, і была адкрыта ў 1909 годзе ў гонар 400-годдзя з дня нараджэння Кальвіна і 350-годдзя з даты заснавання ўніверсітэта.
[thumb|злева|У цэнтры Сцяны Рэфармацыі — [Гіём Фарэль, Жан Кальвін, Тэадор Беза, і Джон Нокс.]]
thumb|злева|Даўжыня Сцяны Рэфармацыі — 100 метраў
У цэнтры помніка выяўлены пяціметровыя статуі чатырох галоўных дзеячаў кальвінізма:
* Тэадор Беза (1519—1605)
* Жан Кальвін (1509—1564)
* Гіём Фарэль (1489—1565)
* Джон Нокс (c.1513 — 1572)

Злева ад цэнтра размешчаны трохметровыя статуі:
* Вільгельм I Аранскі (1533—1584)
* Гаспар II дэ Каліньі (1519—1572)
* Фрыдрых Вільгельм I Брандэнбургскі (1620—1688)

Справа ад цэнтра размешчаны трохметровыя статуі:
* Роджэр Уільямс (1603—1684)
* Олівер Кромвель (1599—1658)
* Іштван Бачкаі (1557—1606)

Уздоўж сцяны, па абодва бакі ад цэнтральнай статуі, выгравіраваны дэвіз Рэфармацыі і Жэневы: *Post Tenebras Lux* (лац. *Пасля змроку святло*). На пастаменце цэнтральнай статуі выгравіравана хрыстаграма: ΙΗΣ.

## Спасылкі 
Катэгорыя:Творы 1909 года
Катэгорыя:Помнікі Швейцарыі
Катэгорыя:Жэнева
Катэгорыя:Сцены
Катэгорыя:Рэфармацыя
Парыжская каланіяльная выстаўка

**Парыжская каланіяльная выстаўка** () — міжнародная выстаўка, якая праходзіла на працягу 6 месяцаў у 1931 ў Парыжы, прызначаная для дэманстрацыі разнастайнасці культур і велізарных рэсурсаў французскіх каланіяльных уладанняў.  

Экспазіцыя адкрылася 6 мая 1931 у Венсенскім лесе на ўсходнім ускрайку Парыжа. Размах выстаўкі ўражваў сучаснікаў сваёй беспрэцэдэнтнасцю. На выстаўку былі дастаўленыя рамеснікі з розных калоній для дэманстрацыі народных рамёстваў, быў пабудаваны «чалавечы заапарк» на базе адноўленай сенегальскай вёскі. Акрамя Францыі ўдзел у выстаўцы ўзялі Вялікабрытанія, Нідэрланды, Бельгія, Італія, Партугалія, ЗША і Японія. Выстаўку наведалі 33 млн. чалавек.

Па закліку Камінтэрна французская кампартыя і федэрацыя прафсаюзаў правялі невялікую контр-выстаўку «Праўда аб калоніях».

Катэгорыя:Каланіялізм
Катэгорыя:Гісторыя Францыі
Катэгорыя:1931 год у Парыжы
Катэгорыя:Сусветныя выстаўкі
Аэрапорт Парыж-Арлі

**Аэрапорт Парыж-Арлі** () (IATA: ORY, ICAO: LFPO) — аэрапорт за 13 км ад Парыжа (Францыя).

Да пабудовы аэрапорта Шарля дэ Голя Арлі быў галоўным аэрапортам Парыжа. Пасля пераносу міжнароднага авіятрафіка пераважна ў Шарль дэ Голь Арлі застаецца самым загружаным аэрапортам краіны па унутраных перавозках і другім аэрапортам па колькасці перавезеных пасажыраў (больш за 26 млн чалавек).

Аператар — Aéroports de Paris, які кіруе таксама аэрапортамі Шарля дэ Голя і Ле Буржэ.

Мае тры бетонныя ўзлётна-пасадачныя паласы: 2400, 3650 і 3320 м.

## Спасылкі 
Катэгорыя:Парыж
Парыж-Арлі
Катэгорыя:З’явіліся ў 1932 годзе
Малы палац (Парыж)

**Малы палац** () — былы выставачны павільён Сусветнай выстаўкі, якая праходзіла ў Парыжы ў 1900 г. Павільён быў узведзены ў перыяд з 1897 па 1900 гг., цяпер у ім знаходзіцца гарадскі музей вытанчаных мастацтваў (), які ўключае калекцыі грэчаскага, рымскага і егіпецкага мастацтва, прадметы эпохі Сярэднявечча і Рэнесанса, збору кніг і эмаляў, карціны галандскіх і фламандскіх майстроў XVI і XVII стст., калекцыі мэблі і габеленаў XVIII ст., а таксама палотны французскіх мастакоў XIX ст., уключаючы працы Дэлакруа і Сезана.

## Глядзіце таксама 
* Вялікі Палац
* Спіс музеяў Парыжа

## Спасылкі 
* 

## Галерэя

Image:Gustave Courbet - Le Sommeil (1866), Paris, Petit Palais.jpg|Гюстаў Курбэ. Сон. 1866
Image:Amedeo Modigliani 028.jpg|Амедэо Мадыльяні. Партрэт Луніі Чэхаўской з веерам. 1919
Image:Jean-Baptiste-Camille_Corot_-_Marietta.jpg|Жан Батыст Каміль Каро. Марыэта (Рымская адаліска). 1843
Image:Portrait de Théodore Duret (1868) - Edouard Manet ( Musée des Beaux-Arts de la ville de Paris).jpg|Эдуар Манэ. Партрэт Тэадора Дзюрэ. 1868

Катэгорыя:Музеі Парыжа
Катэгорыя:Мастацкія музеі Францыі
Катэгорыя:Палацы Парыжа
Катэгорыя:VIII акруга Парыжа
Сент-Эсташ

Парыжская **царква Сент-Эсташ** () — царква Святога Яўстафія ў 1-й акрузе французскай сталіцы; побач з былым Цэнтральным рынкам, цяпер цэнтрам Ле-Аль. Адна з апошніх гатычных цэркваў Парыжа; спалучае архітэктуру готыкі з рэнесанснымі формамі аб’ёмаў і класічным фасадам. У храме рэгулярна праходзяць арганныя канцэрты.

## Апісанне 
* Даўжыня: 105 м.
* Шырыня (макс.): 43,5 м.
* Вышыня скляпення: 33,46 м.

## Гісторыя 
Будаўніцтва пачалося ў 1532 годзе паводле плана архітэктара Лемерсье, які ўзяў за прыклад Сабор Парыжскай Божай Маці. Былі ўзведзены неф, паўночныя капэлы і паўднёвы фасад. У XVII стагоддзі дабудаваны паўднёвыя капэлы і скляпенні нефа, — але ўжо пад уплывам стылю рэнесанс. У XVIII стагоддзі фасад быў перабудаваны па новай модзе ў стылі класіцызма, дзеля чаго быў разбураны першы пралёт царквы з двума капэламі.

## Арган 
Знакаміты арган царквы Сент-Эсташ лічыцца найбуйнейшым па колькасці труб арганам Францыі, пераўзыходзячым памеры арганаў царквы Сен-Сюльпіс і Нотр-Дам-дэ-Пары (найбуйнейшы па колькасці рэгістраў). Арган налічвае каля 8000 труб. Сучасны варыянт аргана быў зманціраваны ў 1989 годзе, пры мантажы выкарыстоўвалася частка труб старога інструмента.

## Гл. таксама 
* Вялікапакутнік Яўстафій
* Сен-Жэрмэн-л’Аксеруа
* Ле-Аль

## Спасылкі 
* Афіцыйны сайт
* Выгляд з вышыні птушынага палёту на Вікімапіі

Катэгорыя:Храмы Парыжа
Катэгорыя:I акруга Парыжа
Катэгорыя:Збудаванні Парыжа ў гатычным стылі
Катэгорыя:1532 год у Еўропе
Катэгорыя:З’явіліся ў 1532 годзе
Спіс самых высокіх будынкаў Лос-Анджэлеса

right|thumb|400px|Лос-Анджэлес, Каліфорнія
Гісторыя небаскробаў у Лос-Анджэлесе пачынаецца ў 1903 годзе з моманту завяршэння будаўніцтва будынка , якое лічыцца першым вышынным будынкам у горадзе. Continental Building мае 13 паверхаў і вышыню 46 метраў. Будынак, першапачаткова пабудаваны для камерцыі, пасля быў пераабсталяваны ў жылую вежу і цяпер называецца «Кантынентальным будынкам».

Апошні са скончаных небаскробаў Лос-Анджэлеса — , які мае 54 паверхі і ўздымаецца на вышыню ў 199 метраў. Па стане на май 2011 года, у горадзе засталося 12 небаскробаў, зацверджаных або прапанаваных для будаўніцтва. Самым буйным з прапанаваных з'яўляецца , офісны будынак вышынёй 381 метр з 60 паверхамі. Калі будаўніцтва будзе завершана, то гэты небаскроб стане самым высокім у Лос-Анджэлесе і Каліфорніі.

Спіс уключае ў сябе вышынныя будынкі ад 120 м і вышэй, якія знаходзяцца ў Лос-Анджэлесе (Каліфорнія, ЗША).

## Самыя высокія будынкі 
У гэтым спісе пералічаны вышынныя будынкі Лос-Анджэлеса вышынёй не менш за 120 метраў (вышыня вымяраецца па вышыні верхняга архітэктурнага элемента, гэта значыць да вярхушкі шпіля). Элементы, якія не з'яўляюцца архітэктурным прадаўжэннем будынка, напрыклад, антэны, не ўлічваюцца. Знак роўнасці (=) у слупку «месца» азначае аднолькавую вышыню двух будынкаў. У слупку «год» указаны год заканчэння будаўніцтва.

## Вышынныя будынкі ў стадыі будаўніцтва, зацверджаныя і прапанаваныя 
### Будуюцца 
На май 2011 года будаўніцтва вышынных будынкаў вышэй за 120 м у Лос-Анджэлесе не вядзецца.

### Зацверджаныя да будаўніцтва 
Спіс уключае будынкі вышынёй не менш за 120 метраў, зацверджаныя да будаўніцтва ў Лос-Анджэлесе.

### Прапанаваныя 
Спіс уключае будынкі вышынёй не менш за 120 метраў, прапанаваныя да будаўніцтва ў Лос-Анджэлесе.

## Храналогія самых высокіх будынкаў 
Гэта спіс будынкаў, якія калі-небудзь насілі званне самага высокага будынка ў Лос-Анджэлесе.

## Каментары 
: **A.** У Нью-Ёрку 216 пабудаваных і, якія будуюцца, будынкаў вышынёй больш за 152 метраў, у Чыкага 107, у Маямі 37, у Х'юстане 31 і Лос-Анджэлесе 22. Дадаткова можна даведацца ў крыніцы: SkyscraperPage.com: New York, Chicago, Miami, Houston, Los Angeles.
: **B.** Гэты будынак першапачаткова называўся Braly Building, але потым быў перайменаваны ў Continental Building.
: **C.** Вышыня будынка не была апублікавана забудоўшчыкам.
: **D.** ^ City National Tower и Paul Hastings Tower з'яўляюцца вежамі-блізнятамі вышынёй 213 метраў. На момант будаўніцтва ў 1972 годзе былі самымі высокімі будынкамі Лос-Анджэлеса, да завяршэння будаўніцтва ў 1974 годзе будынка Aon Center.

## Зноскі 
## Дадатковыя спасылкі 
* Diagram of Los Angeles skyscrapers на сайце SkyscraperPage.com
* Los Angeles: High-rise Buildings (all) на сайце Emporis.com

Катэгорыя:Небаскробы ЗША
Катэгорыя:Лос-Анджэлес
Катэгорыя:Небаскробы Лос-Анджэлеса
Катэгорыя:Спісы будынкаў і збудаванняў паводле гарадоў
Луі Лево

**Луі Лево**, радзей **Луі Ле Ва** ( або *Levau*) — французскі архітэктар, адзін з заснавальнікаў французскага класіцызму, з 1653 па 1670 год — першы каралеўскі архітэктар. Над найбуйнейшымі заказамі архітэктар працаваў звычайна разам з ландшафтаналаджвальнікам Ленотрам і мастаком па інтэр'еры Лебрэнам.

Луі Лево нарадзіўся ў Парыжы ў сям'і архітэктара. Лево вучыўся архітэктуры ў Італіі, у прыватнасці, у Рыме і Генуі, у эпоху росквіту барока. Вялікі ўплыў на яго таксама аказаў Франсуа Мансар. Адхіліўшыся ад рэнесансна-барочных формаў, Лево звярнуў увагу на больш простыя элементы класіцызму, у далейшым стаўшы адным з вядучых майстроў класіцызму ў Францыі.

Па замове суперінтэрданта фінансаў Нікаля Фуке Лево пабудаваў раскошны палац Во-ле-Віконт, які прыцягнуў да яго ўвагу караля Людовіка XIV. Пасля падзення Фуке яму было даручана паўтарыць поспех пры праектаванні і будаўніцтве Версальскага палаца. Адначасова Лево займала перабудова палаца Цюільры.

Акрамя гэтага, пад кіраўніцтвам Лево былі пабудаваны будынак Французскай акадэміі і шматлікія гарадскія асабнякі («атэлі»), у прыватнасці на востраве Сен-Луі.

## Асноўныя працы 
* 1634—1637 Атэль Кальбер — рэзідэнцыя Кальбера і Філіпа Арлеанскага. У 1826 годзе на гэтым месцы была збудавана галерэя Кальбер.
* 1640—1644 Атэль Ламбер
* 1642 — ? Атэль Лево
* 1656—1657 Атэль Лазен
* 1656—1661 Во-ле-Віконт
* 1655—1670 Луўрскі палац
* 1661—1665 Калеж Чатырох Нацый — будынак Французскай акадэміі
* 1661—1670 Версальскі палац
* 1670—1672 Вялікі Трыянон

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Архітэктары класіцызму
Катэгорыя:Архітэктары Францыі
Палац у Э

**Шато-д’Э** (*Château d’Eu*) — каралеўскі палац у горадзе Э на поўначы Францыі, за 4 км ад Ла-Манша. 
[thumb|злева|Візіт ў Э каралевы [Вікторыя (каралева брытанская)|Вікторыі стаў першай за 300 гадоў сустрэчай ангельскага і французскага манархаў.]]

Пабудаваны герцагам Генрыхам Гізам і яго жонкай, Кацярынай Клеўскай, у канцы XVI стагоддзя на месцы замка, разбуранага ў 1475 годзе каб пазбегнуць яго ўзяцця англічанамі. Свой цяперашні выгляд палац набыў у XVII стагоддзі, калі яго жыхаркай была герцагіня дэ Манпансье. Кароль Луі-Філіп ператварыў Шато д’Э у сваю летнюю рэзідэнцыю; двойчы ён прымаў у ім англійскую каралеву Вікторыю. З 1973 года ў палацы размяшчаецца музей Луі-Філіпа і яго эпохі.

## Спасылкі 
* Музей Луі-Філіпа ў Э 

Э
Э
Катэгорыя:Э (горад)
Катэгорыя:XVI стагоддзе ў Францыі
XII акруга Парыжа

**12-я акруга Парыжа** (фр. 12e arrondissement de Paris) — адна з дваццаці акруг Парыжа.

## Геаграфічнае становішча 
12-я акруга размешчана ва ўсходняй частцы горада, гэта першая акруга правага берага Сены, калі прытрымлівацца плыні ракі. На поўначы мяжуе з 11-й і 20-й акругамі, на захадзе з 3-й і 4-й, поўдзень абмываецца Сенай, а да ўсходняга боку прылягаюць камуны Сан-Мандэ і Шарантон-ле-Пон. Тэрыторыя 12-й акругі таксама ўключае Венсенскі лес на паўднёвым усходзе.

Без Венсенскага лесу (9,95 км ²), плошча 12-й акругі складае 6,37 км ², што ставіць яе на 5-е месца сярод акруг Парыжа. Калі ўключаць тэрыторыю Венсенскага лесу, агульная плошча складае 16,32 км ², і робіць 12-ю акругу другой па плошчы (пасля 16-й з Булонскім лесам), займаючы 15 % тэрыторыі горада.
XIII акруга Парыжа

**13-я акруга Парыжа**, Arrondissement des Gobelins — адна з дваццаці акруг Парыжа. Раней тут пражывалі ў асноўным сем’і працоўных, цяпер акруга вядомая як парыжскі Чайна-Таўн, з мноствам шматпавярховак і мала цікавая турыстам. 13-я акруга таксама знакамітая новымі будынкамі Нацыянальнай бібліятэкі Францыі і нядаўна адбудаваным дзелавым кварталам *Paris Rive Gauche*.

## Геаграфічнае становішча 
thumb|230px|Абрысы 13-й акругі на карце Парыжа

13-я акруга размешчана на левым беразе Сены. Мяжуе на захадзе з 14-й, на поўначы з 5-й акругамі. Ва ўсходняй частцы акруга аддзелена Сенай ад суседняй 12-й акругі. Плошча акругі складае 7146 км ².

## Насельніцтва 
Паводле даных 2005 года ў 10-й акрузе пражываюць 177 900 чалавек пры шчыльнасці насельніцтва 24 882 чал/км ². Гэта складае 8,3 % парыжскага насельніцтва.

## Адміністрацыйны падзел 
thumb|200px|Будынак мэрыі 13-й акругі

Акруга, як і ўсе акругі Парыжа, складаецца з чатырох кварталаў:
* *Quartier de la Salpêtrière* (Квартал Сальпетрыер)
* *Quartier de la Gare* (Квартал Дэ-Ля-Гар — Вакзальны)
* *Quartier de la Maison-Blanche* (Квартал Дэ-Ля-Мезон-Бланш)
* *Quartier de Croulebarbe* (Квартал Крульбарб)

## Гл. таксама 
* Азіяцкі квартал Парыжа

Катэгорыя:Парыж
XIV акруга Парыжа

**14-я акруга Парыжа** — адна з 20-ці адміністрацыйных акруг французскай сталіцы.

## Геаграфічнае становішча 
Знаходзіцца на левым беразе Сены ў паўднёвай частцы Парыжа. Уключае кварталы, якія раней адносіліся да мястэчка Жанційі (фр. Gentilly), Манруж (фр. Montrouge) і Ванв (фр. Vanves).

## Кварталы 
Адміністрацыйна-тэрытарыяльны падзел:

* Манпарнас (фр. Monparnasse)
* Мансуры (Montsouris)
* Пёці-Манруж (Petit-Montrouge)
* Плезанс (Plaisanse)

Катэгорыя:Парыж
XV акруга Парыжа

**15-я акруга Парыжа** — адна з 20-ці адміністрацыйных акруг французскай сталіцы. Знаходзіцца на левым беразе Сены. Да яе часткова адносіцца штучны Лебядзіны востраў. Акруга была створаны пасля далучэння да Парыжа гарадкоў Важырар (фр. Vaugirard) і Гронель (фр. Grenelle) ў 1860 годзе. Самая густанаселеная акруга Парыжа.

## Насельніцтва 
На момант перапісу насельніцтва 1999 года, на тэрыторыі акругі плошчай ў 848 га пражывала 225362 жыхара, гэта значыць 26576 чал./км ².

## Кварталы 
Адміністрацыйна-тэрытарыяльны падзел:

* Сен-Ламбер (фр. Saint-Lambert)
* Некер (Necker)
* Гронель (Grenelle)
* Жавель (Javel)