open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Вячаслаў Міхайлавіч Шаўчэнка

**Вячаслаў Міхайлавіч Шаўчэнка** (нар. , в. Завітая-2, Нясвіжскі раён, Мінская вобласць) — беларускі архітэктар.

## Біяграфія 
Скончыў у 1954 годзе Мінскі архітэктурна-будаўнічы тэхнікум, у 1960 годзе — Беларускі політэхнічны інстытут. Працаваў старшым архітэктарам, галоўным архітэктарам праектаў у Магілёўграмадзянпраекце, першым намеснікам начальніка Упраўлення па будаўніцтве і архітэктуры Мінаблвыканкама, з 1970 года — галоўны архітэктар у Белкааппраекце.

Член Саюза архітэктараў СССР з 1962 года. Пражываў у Мінску.

## Творчасць 
]]
]]
]]
]]
Асноўныя працы: летні тэатр-кінатэатр, Дом палітасветы і будынак аблспажыўсаюза ў Магілёве, гандлёвыя цэнтры ў г.п. Бараўляны і в. Сеніца Мінскага раёна,  у пас. Ждановічы (залаты медаль ВДНГ СССР); у аўтарскім калектыве: гандлёвы комплекс у г.п. Івянец, комплекс Гомельскага кааператыўнага інстытута па праспекце Кастрычніка,  па вул. Ленінскай, 85 у Стоўбцах (у сааўтарстве з Ф. Шукайлам; сярэбраны медаль ВДНГ СССР), помнікі загінулым воінам і партызанам у Любані, Слуцку, Стоўбцах.

Аўтар артыкулаў па пытаннях архітэктурнага праектавання.

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Архітэктары Беларусі
Катэгорыя:Архітэктары XX стагоддзя
Катэгорыя:Нарадзіліся ў Нясвіжскім раёне
Катэгорыя:Архітэктары Магілёва
Катэгорыя:Архітэктары Івянца
Катэгорыя:Архітэктары Стоўбцаў
Гліннае (Краснінскі раён)

**Гліннае** () — вёска ў Краснінскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Малееўскага сельскага паселішча.

## Геаграфія 
Размешчана ў заходняй частцы вобласці за 18 км на захад ад пасёлка гарадскога тыпу Красны, на беразе ракі Мярэя.

## Гісторыя 
Згадваецца ў 1669 годзе як вёска ў Смаленскім ваяводстве Вялікага Княства Літоўскага.

У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была пад нямецкай акупацыяй з ліпеня 1941 года, вызвалена ў верасні 1943 года.

## Насельніцтва 
## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Краснінскага раёна (Смаленская вобласць)
Звяровічы

**Звяровічы** () — вёска ў Краснінскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Малееўскага сельскага паселішча.

## Гісторыя 
У 1860-х пасля правядзення сялянская рэформы, па вёсцы прайшла хваля сялянскіх хваляванняў і барацьба сялян за адрэзкі.

25 сакавіка 1918 года згодна з Трэцяй Устаўной граматай Папоўка абвяшчалася часткай Беларускай Народнай Рэспублікі. 1 студзеня 1919 года згодна з пастановай I з’езда КП(б) Беларусі яна ўвайшла ў склад Беларускай ССР, аднак 16 студзеня Масква адабрала вёску разам з іншымі этнічна беларускімі тэрыторыямі ў склад РСФСР.

У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была пад нямецкай акупацыяй з ліпеня 1941 года, вызвалена ў верасні 1943 года.

## Вядомыя асобы 
* Аляксей Глебаў — беларускі скульптар, народны мастак БССР.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Краснінскага раёна (Смаленская вобласць)
Наталля Сцяпанаўна Чуйко

**Наталля Сцяпанаўна Чуйко** (, Ліда) — беларускі архітэктар.

## Біяграфія 
Нарадзілася 4 мая 1948 года ў Лідзе.

Скончыла Беларускі політэхнічны інстытут у 1972 годзе. З 1972 года — архітэктар, старшы архітэктар, кіраўнік групы архітэктараў у Гроднаграмадзянпраекце.

Член Саюза архітэктараў СССР з 1978 года. Пражывае ў Гродне.

## Творчасць 
Асноўныя працы: магістраль Поўнач—Поўдзень (1975), інтэрнаты з індывідуальным блокам абслугоўвання па вул. Урублеўскага (1979), 5-, 9-, 13-павярховыя жылыя дамы з убудаванымі памяшканнямі камунальна-бытавога абслугоўвання і крамай «1000 дробязяў» па вул. М. Горкага (1982), мікрараён Дзевятоўка-2 (1986, у аўтарскім калектыве), рэканструкцыя дзіцячых садкоў-ясляў па вул. М. Горкага, Савецкай плошчы (1980) у Гродне, мікрараён Паўднёва-Заходні ў Навагрудку (1974), мікрараён № 26 (1978, у аўтарскім калектыве), галантарэйная крама з навучальнымі класамі (1981) у Ваўкавыску.

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Архітэктары Беларусі
Катэгорыя:Архітэктары XX стагоддзя
Катэгорыя:Архітэктары Гродна
Катэгорыя:Архітэктары Навагрудка
Катэгорыя:Архітэктары Ваўкавыска
Брацкая магіла савецкіх воінаў і партызан (Стоўбцы)

**Брацкая магіла савецкіх воінаў і партызан** — помнік у горадзе Стоўбцы Мінскай вобласці, размешчаны на плошчы Бессмяротнасці.

Пахаваны 419 воінаў і партызан, якія загінулі пры вызваленні горада і раёна ад нямецка-фашысцкіх захопнікаў у канцы чэрвеня — пачатку ліпеня 1944 г. Сярод пахаваных — воіны 9-й гвардзейскай і 30-й кавалерыйскай дывізій 4-га гвардзейскага кавалерыйскага корпуса конна-механізаванай групы генерал-лейтэнанта I. А. Пліева, партызаны брыгады імя Г. К. Жукава.

У 1966 годзе на магіле пастаўлены помнік (скульптар Ігар Мікалаевіч Глебаў) з бетону, пакрытага мармуровай крошкай. Вышыня пастамента — 2,1 м, скульптур — 3 м. Уяўляе сабой скульптурную кампазіцыю — воін, які трымае сцяг, і партызанка з аўтаматам. Мадэліроўка форм згладжаная і абагульненая. Узняты сцяг, пастава фігур ствараюць уражанне руху. За скульптурнай кампазіцыяй 2 мемарыяльныя сцяны. На іх мармуровыя дошкі з імёнамі загінуўшых воінаў і партызан. Перад помнікам кветкавыя газоны, высаджаны дрэвы.

У 2016 годзе скульптура была рэканструявана ў тэхніцы дыфоўкі (выбівання) па медным лісце. У 2020 годзе помнік рэканструяваны да 75-годдзя Перамогі. Мемарыяльныя сцены і пастамент былі абліцаваны керамагранітам на клямерах, 31 мемарыяльную дошку з прозвішчамі 497 загінулых (спіс быў удакладнены і абноўлены) замянілі на гранітныя пліты, з’явіліся новыя надмагільныя пліты на магілах невядомых салдатаў.

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:1966 год у Беларусі
Катэгорыя:Брацкія магілы Беларусі
Катэгорыя:Помнікі Вялікай Айчыннай вайны ў Беларусі
Катэгорыя:Славутасці Стоўбцаў
Бюлаў

**Бю́лаў** () — нямецкае або дацкае прозвішча.

## Вядомыя носьбіты 
* Бернгард II Бюлаў — дэрпцкі біскуп.
* Бернгард фон Бюлаў (1849—1929) — нямецкі дзяржаўны і палітычны дзеяч, рэйхсканцлер Германскай імперыі.
* Ганс фон Бюлаў (1830 ― 1894) — нямецкі дырыжор і піяніст, кампазітар, музычны педагог.
* Карл фон Бюлаў (1846—1921) — германскі ваенны дзеяч, фельдмаршал.
Роза Дзмітрыеўна Шэліхава

**Роза Дзмітрыеўна Шэліхава** (нар. , Тбілісі — ) — беларускі архітэктар.

## Біяграфія 
Нарадзілася  года ў Тбілісі. Скончыла Азербайджанскі індустрыяльна-будаўнічы інстытут у 1947 годзе. Працавала ў Гарпраекце ў Кіраваградзе. З 1953 года — архітэктар, старшы архітэктар, кіраўнік групы архітэктараў у Белдзяржпраекце, з 1970 па 1982 год — кіраўнік групы архітэктараў, галоўны архітэктар праектаў у БелНДІПгорадабудаўніцтва.

Член Саюза архітэктараў СССР з 1959 года. Член КПСС з 1950 года. Пражывала ў г. Мінск. Асноўныя працы ў Беларусі: генпланы Барысава (1966), Івацэвічаў (1969), праекты размяшчэння жылога і культурна-бытавога будаўніцтва ў Бабруйску (1971, 1981), Слуцку (1972); у аўтарскім калектыве: генпланы Бабруйска (1966), Горак (1973), Добруша (1974), Слуцка (1978), ПДП Паўночнага жылога раёна Бабруйска (1966).

## Літаратура 
* 

* 

Катэгорыя:Архітэктары Беларусі
Катэгорыя:Архітэктары XX стагоддзя
Катэгорыя:Архітэктары Крапыўныцкага
Катэгорыя:Архітэктары Барысава
Катэгорыя:Архітэктары Івацэвічаў
Катэгорыя:Архітэктары Бабруйска
Катэгорыя:Архітэктары Слуцка
Катэгорыя:Архітэктары Горак
Катэгорыя:Архітэктары Добруша
Дубовік

**Дубовік** — шматзначны тэрмін.

## Вядомыя носьбіты 
* Аляксандр Канстанцінавіч Дубовік (нар. 1954) — беларускі гісторык.
* Барыс Валянцінавіч Дубовік (нар. 1939) — беларускі і расійскі вучоны ў галіне радыяцыйнай фармакалогіі і радыебіялогіі.
* Кацярына Дубовік (нар. 1988) — беларуская мастачка.
* Леў Антонавіч Дубовік (нар. 1940) — дзяржаўны дзеяч Беларусі, спецыя­ліст у галіне энергетыкі, заслужаны энергетык Беларусі.
* Мікалай Мікалаевіч Дубовік (нар. 1955) — беларускі палітык.
* Мікола Дубовік (1905—1928) — беларускі паэт-маладняковец.
* Сяргей Валянцінавіч Дубовік (нар. 1952) — беларускі журналіст, літаратуразнавец. Кандыдат філалагічных навук (2000), дацэнт (2006).
* Юрась Дубовік (1927—2014) — беларускі грамадскі дзеяч, былы вязень ГУЛАГу, пісьменнік.

## Грыбы 
* народная назва віду 
* народная назва віду
Уладзімір Уладзіміравіч Жвікаў

**Уладзімір Уладзіміравіч Жвікаў** (нар. , Орша Віцебскай вобласці) — беларускі палітык.

## Біяграфія 
Скончыў Беларускі інстытут інжынераў чыгуначнага транспарту, інжынермеханік. Служыў у ракетных войсках стратэгічнага назначэння Савецкай Арміі, падпалкоўнік запасу. Працаваў памочнікам машыніста, майстрам, старшынёй прафкама лакаматыўнага дэпо Орша. Выбіраўся сакратаром камітэта КПБ Аршанскага чыгуначнага вузла. Працаваў першым намеснікам старшыні, старшынёй Аршанскага гарвыканкама, намеснікам дырэктара Аршанскага вышэйшага тэхнічнага каледжа, начальнікам лакаматыўнага дэпо Орша.

Выбіраўся дэпутатам Палаты прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь другога і трэцяга скліканняў.

## Узнагароды 
Узнагароджаны юбілейным медалём «90 год Узброеных Сіл Рэспублікі Беларусь», Ганаровай граматай Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь, знакам «Ганароваму чыгуначніку».

Катэгорыя:Чыгуначнікі Беларусі
Катэгорыя:Дэпутаты Палаты Прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 2-га склікання
Катэгорыя:Дэпутаты Палаты Прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 3-га склікання
Катэгорыя:Старшыні гарадскіх выканаўчых камітэтаў Беларусі
Аляксей Паўлавіч Шалякін

**Аляксей Паўлавіч Шалякін** (, Пецярбург — пасля 1974) — беларускі і расійскі архітэктар.

## Біяграфія 
Скончыў Маскоўскі архітэктурны інстытут у 1931 годзе. Удзельнік Вялікай Айчыннай вайны. Працаваў архітэктарам Маскоўскага аэрапорта, у Міністэрстве сувязі СССР, з чэрвень 1946 па чэрвень 1948 года галоўным архітэктарам Курска. 16 чэрвеня 1946 года быў арыштаваны па справе паэта . Працаваў у праектных арганізацыях Сыктыўкара, з пачатку 1950-х гадоў Уладзіміра, Іванава, з 1960 па 1969 год — галоўным архітэктарам праектаў у Мінскпраекце.

Член Саюза архітэктараў СССР з 1935 года. Пражываў у Ленінградзе.

## Творчасць 
Асноўныя працы (у аўтарскім калектыве): галоўная зала Акруговага Дома афіцэраў па пр. Рэвалюцыі, 32 у Варонежы (1945), праект унутранага аздаблення канцэртнай залы музвучылішча, праекты планіровак новых кварталаў у слабодах Курска , пасёлак аэрапорта «Унукава», планіроўка і забудова жылых раёнаў Уладзіміра, Іванава, Прыволжска (1931—1959), раёнаў Зялёны Луг-1, 2, Чыжоўка-1, 2, квартала Бондараўская—Высокая ў Мінску.

## Узнагароды 
Узнагароджаны медалямі.

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Удзельнікі Вялікай Айчыннай вайны
Катэгорыя:Архітэктары СССР
Катэгорыя:Архітэктары XX стагоддзя
Катэгорыя:Архітэктары Мінска
Катэгорыя:Архітэктары Варонежа
Катэгорыя:Архітэктары Курска
Катэгорыя:Архітэктары Іванава (Расія)
Мікалай Мікалаевіч Дубовік

**Мікалай Мікалаевіч Дубовік** (нар. , Слабада Уздзенскага раёна Мінскай вобласці) — беларускі палітык.

## Біяграфія 
Скончыў Мазырскі дзяржаўны педагагічны інстытут (інжынер-педагог), Беларускі дзяржаўны ўніверсітэт (юрыст). Працоўную дзейнасць пачаў слесарам на вытворчым аб’яднанні «Інтэграл». Служыў у радах Узброеных Сіл. Працаваў майстрам вытворчага навучання Мінскага прафесійна-тэхнічнага вучылішча № 23 будаўнікоў, намеснікам дырэктара Мінскага прафесійна-тэхнічнага вучылішча № 55 будаўнікоў, намеснікам начальніка арганізацыйнага ўпраўлення Службы кантролю Адміністрацыі Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь.

Кіраўнік беларускага грамадскага аб’яднання «Рэспубліка без наркотыкаў», старшыня грамадскага аб’яднання «Рэспубліканскі турысцка-спартыўны саюз».
 
Выбіраўся дэпутатам Вярхоўнага Савета Рэспублікі Беларусь 13-га склікання, Палаты прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь другога і трэцяга скліканняў. Прызначаўся дэпутатам Палаты прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь першага склікання.

## Узнагароды 
Мае Падзяку Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь. Узнагароджаны ордэнам Пашаны, медалём Пушкіна (Расійская Федэрацыя), пяццю юбілейнымі медалямі, Ганаровай граматай Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь, Ганаровай граматай Парламенцкага Сходу Саюза Беларусі і Расіі, медалём Рускай праваслаўнай царквы Прападобнага Сергія Раданежскага ІІ ступені .

Катэгорыя:Дэпутаты Вярхоўнага Савета Рэспублікі Беларусь 13-га склікання
Катэгорыя:Дэпутаты Палаты Прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 1-га склікання
Катэгорыя:Дэпутаты Палаты Прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 2-га склікання
Катэгорыя:Дэпутаты Палаты Прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 3-га склікання
Жукоўская

**Жукоўская** — жаночая форма прозвішча Жукоўскі.

## Прозвішча 
* Валянціна Мікалаеўна Пашкевіч (дзявочае Жукоўская; 1916—2004) — беларускі педагог, лексікограф, грамадска-культурны дзеяч.
* Іда Мазэ (дзявочае Жукоўская) — яўрэйская паэтка з Беларусі
* Лідзія Андрэеўна Жукоўская (1920—1999) — Заслужаны настаўнік БССР (1968).
* Людміла Лявонаўна Жукоўская (нар. 1949) — беларускі палітык.
* Раіса Мікалаеўна Жук-Грышкевіч (дзявочае Жукоўская; 1919—2009) — беларуская грамадская дзяячка.
* Юзафата Жукоўская (1772—1845) — польская актрыса.
Ніна Уладзіміраўна Жданюк

**Ніна Уладзіміраўна Жданюк** (нар. , Мінск) — беларускі палітык.

## Біяграфія 
Скончыла Мінскі дзяржаўны педагагічны інстытут імя А. М. Горкага (настаўнік беларускай мовы і літаратуры), Акадэмію кіравання пры Прэзідэнце Рэспублікі Беларусь па спецыяльнасці дзяржаўнае кіраванне сацыяльнай сферай.

Працавала настаўнікам рускай мовы і літаратуры Філіпіняцкай васьмігадовай школы Валожынскага раёна Мінскай вобласці, выкладчыкам беларускай мовы і літаратуры Валожынскага ПТВ-208, інструктарам ідэалагічнага аддзела, загадчыкам кабінета палітасветы, загадчыкам ідэалагічнага аддзела Валожынскага райкама КПБ. Была намеснікам дырэктара па вучэбнай рабоце Валожынскага ПТВ-208, намеснікам загадчыка аддзела адукацыі Валожынскага райвыканкама. Займала пасаду дырэктара дзяржаўнай установы адукацыі «Валожынская агульнаадукацыйная школа-інтэрнат для дзяцей-сірот, якія засталіся без апекі бацькоў».

Выбіралася дэпутатам Палаты прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь трэцяга склікання.

## Узнагароды 
Узнагароджана Ганаровай граматай Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь, Ганаровай граматай Савета Міжпарламенцкай Асамблеі дзяржаў — удзельніц Садружнасці Незалежных Дзяржаў, знакам «Выдатнік адукацыі».

 

Катэгорыя:Дэпутаты Палаты Прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 3-га склікання
Юлій Анатолевіч Шаравера

**Юлій Анатолевіч Шаравера** (, Дрэздэн, ГДР — , Мінск, Беларусь) — беларускі архітэктар.

## Біяграфія 
Скончыў Беларускі політэхнічны інстытут у 1971 годзе. Працаваў у Белпрампраекце, з 1975 года — кіраўнік групы архітэктараў, з 1987 года — начальнік Упраўлення горадабудаўніцтва ГалоўАПУ Мінгарвыканкама, з 1995 года віцэ-прэзідэнт «SOS — Дзіцячая вёска Бараўляны».

Член Саюза архітэктараў СССР з 1975 года. Памёр у Мінску 14 сакавіка 2000 года.

## Творчасць 
Асноўныя працы: інжынерны корпус завода «Прамсувязь» па вул. Дамашэўскай (1977), перадпраектныя прапрацоўкі вытворча-лабараторнага корпуса завода эндакрынных прэпаратаў (1976—1977), рэканструкцыя і пашырэнне станкабудаўнічага завода імя Кастрычніцкай рэвалюцыі (1978) у Мінску, праект «SOS — Дзіцячая вёска Бараўляны» (1995).

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Архітэктары Беларусі
Катэгорыя:Архітэктары XX стагоддзя
Анатоль Іванавіч Шышакін

**Анатоль Іванавіч Шышакін** (, в. Чарнышова-Пачынкі, Касімаўскі раён, Разанская вобласць — ) — беларускі архітэктар.

## Біяграфія 
Скончыў у 1968 годзе Новасібірскі інжынерна-будаўнічы інстытут. Працаваў у Новасібірску, старшым архітэктарам у Мінскпраекце. 

Член Саюза архітэктараў СССР з 1974 года.

## Творчасць 
Асноўныя працы (у аўтарскім калектыве): тыпавыя праекты 5-, 9-павярховых буйнапанэльных жылых дамоў серыі 464-Д, 11-97 у Новасібірску (1969), 9-павярховы 10-секцыйны ў мікрараёне Серабранка-6 і 16-павярховы, 9-павярховы 14-секцыйны з убудаванымі памяшканнямі ў мікрараёне Серабранка-7 жылыя дамы серыі 464 М у Мінску (1971-1980).

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Архітэктары Беларусі
Катэгорыя:Архітэктары XX стагоддзя
Гліннае (Гардзееўскі раён)

**Гліннае** () — сяло ў Гардзееўскім раёне Бранскай вобласці Расіі. Адміністрацыйны цэнтр .

## Геаграфія 
Размешчана за 13 км на паўночны ўсход ад сяла Гардзееўка, да бліжэйшай чыгуначнай станцыі Сураж — 23 км.

## Гісторыя 
Заснавана ў сярэдзіне XVIII стагоддзя.

## Інфраструктура 
У вёсцы маюцца аддзяленне сувязі, бібліятэка, Царква Тройцы Жываначальнай.

## Насельніцтва 
## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Гардзееўскага раёна
Людміла Лявонаўна Жукоўская

**Людміла Лявонаўна Жукоўская** (нар. , в. Харашкі Дзятлаўскага раёна Гродзенскай вобласці) — беларускі палітык.

## Біяграфія 
Скончыла Віцебскі тэхналагічны інстытут лёгкай прамысловасці, інжынер-тэхнолаг. Працавала інжынерам-нарміроўшчыкам, зменным майстрам, начальнікам трыкатажнага цэха № 2 Мазырскай трыкатажна-ткацкай фабрыкі імя Н. К. Крупскай, дырэктарам адкрытага акцыянернага таварыства «Мазырская швейная фабрыка „Надэкс“».

Выбіралася дэпутатам Палаты прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь трэйяга склікання

## Узнагароды 
Узнагароджана медалём «За працоўную доблесць», Ганаровай граматай Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь, Ганаровай граматай Парламенцкага Сходу Саюза Беларусі і Расіі.

 

Катэгорыя:Дэпутаты Палаты Прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 3-га склікання
Барыс Эмануілавіч Школьнікаў

**Барыс Эмануілавіч Школьнікаў** (, Гомель) — беларускі архітэктар. Член-карэспандэнт, прафесар Міжнароднай акадэміі архітэктуры.

## Біяграфія 
Скончыў у 1971 годзе Брэсцкі інжынерна-будаўнічы інстытут. Працаваў у Брэстграмадзянпраекце, з 1976 года — кіраўнік групы архітэктараў, галоўны архітэктар праектаў у Мінскпраекце.

Член Саюза архітэктараў СССР з 1976 года.

## Сям’я 
У шлюбе з архітэктарам Ларысай Аляксееўнай Мінінай, айчым біятланісткі Дар’і Домрачавай і архітэктара Мікіты Домрачава.

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Архітэктары Беларусі
Катэгорыя:Архітэктары СССР
Катэгорыя:Архітэктары XXI стагоддзя
Катэгорыя:Архітэктары Мінска
Бітва за Ум-Каср

**Бітва за Ум-Каср** — адна з першых буйных сутычак у рамках ваеннага ўварвання ў Ірак кааліцыі на чале з ЗША. Аб сваім поспеху тут кааліцыя аб’яўляла чатыры разы, трое з якіх апынуліся недакладнымі паведамленнямі.

21 сакавіка 2003 года вайсковыя злучэнні ЗША пачалі штурм стратэгічна важнага порта Ум-Каср. На захоп горада былі кінуты сілы 15-га марскога экспедыцыйнага атрада ЗША, 3-я брыгада спецыяльнага прызначэння Вялікабрытаніі і байцы польскага «Грома».

Іракскія ваенныя аказалі моцнае супраціўленне. У горадзе вяліся жорсткія баі. 25 сакавіка горад быў абвешчаны бяспечным, пачалося размініраванне акваторыі порта з выкарыстаннем тральшчыкаў і дэльфінаў.

Пасля размініравання горад Ум-Каср адыграў важную ролю щ назапашванні ваенных сіл кааліцыі і перавозцы гуманітарных грузаў для грамадзянскага насельніцтва.

Катэгорыя:Бітвы і аперацыі Іракскай вайны
Катэгорыя:Бітвы ЗША
Катэгорыя:Бітвы Вялікабрытаніі
Катэгорыя:Бітвы Польшчы
Катэгорыя:Бітвы паводле алфавіта
Катэгорыя:Сакавік 2003 года
Катэгорыя:Канфлікты 2003 года
Пыздры

**Пыздры** () — горад у Польшчы на рацэ Варта. Размешчаны за 250 км на захад ад Варшавы і за 70 км на ўсход ад Познані. Уваходзіць у склад Ужэсінскага павета Велікапольскага ваяводства, сядзіба вяскова-гарадской гміны Пыздры. Займае плошчу 12,16 км². Насельніцтва 3,2 тыс. чалавек.

## Спасылкі
Лявон Іванавіч Грышук

**Ляво́н Іванавіч Грышу́к** (, в. Глінкі, Уздзенскі раён, Мінская вобласць, БССР — 2 жніўня 2020, Мінск, Беларусь) — беларускі мастак, ліквідатар аварыі на Чарнобыльскай АЭС.

## Біяграфія 
Навучаўся ў 1957—1963 гадах у дзіцячай мастацкай студыі Сяргея Каткова, у 1960—1963 гадах у Рэспубліканскай школе па выяўленчым мастацтве № 1. Скончыў Мінскае мастацкае вучылішча імя А. Глебава ў 1976 годзе.

Служыў у савецкім войску. У 1986 годзе як ваеннаабавязаны браў удзел у ліквідацыі наступстваў аварыі на Чарнобыльскай АЭС. Узнагароджаны Ганаровай граматай і медалём за працу на даху рэактара. Атрымаў інваліднасць III групы.

У 1995 годзе стаў вернікам пратэстанцкай царквы «Ласка Божая». Апошнія гады з’яўляўся парафіянінам мінскай царквы «Ян Прадвеснік».

## Творчасць 
Удзельнічаў у мастацкіх выставах з 1990 года. Працаваў у галіне станковага жывапісу і графікі ў жанрах пейзажа i фігуратыўнай карціны. Найбольш значныя творы: «Сыход Духа Святога» (1999), «Пацалунак Юды» (2001), «Выйсце» (2002), «Развітанне» (2002), «Адкрыццё Яна 6; 8» (2006), «Мелодыя» (2006), «Віфляемская зорка» (2014), «Божае святло» (2014), «У лістападзе» (2014), «Даруй мне, Божа» (2015). З 2000 года разам з М. Басавым i М. Нудновым рэгулярна ўдзельнічаў у творчых пленэрах па Беларусі.

Выстаўляўся ў Беларусі, Германіі, Польшчы, Расіі. Творы захоўваюцца ў прыватных зборах у Беларусі, ЗША, Ізраілі, Ірландыі, Германіі, Польшчы, дзяржаў СНД.

## Спасылкі 
* Мастацкая суполка «Пагоня» 

Катэгорыя:Мастакі Беларусі
Катэгорыя:Ліквідатары Чарнобыльскай аварыі
Катэгорыя:Памерлі ад каранавіруснай інфекцыі COVID-19
Надзея Антонаўна Шыдлоўская

**Надзея Антонаўна Шыдлоўская** (, в. Цалевічы, , Мінская вобласць) — беларускі архітэктар.

## Біяграфія 
Скончыла Беларускі політэхнічны інстытут у 1973 годзе. З 1965 г. — старшы тэхнік, архітэктар, галоўны архітэктар аддзела генпланаў і прамвузлоў у Белпрампраекце, з 1979-га — архітэктар Савецкага агульнабудаўнічага трэста ў Мангольскай Народнай Рэспубліцы, з 1984-га — кіраўнік групы прамвузлоў, з 1987 года — начальнік аддзела генплана ў Белпрампраекце.

Член Саюза архітэктараў СССР з 1976 года. Член КПСС з 1972 года. Пражывала ў Мінску.

## Творчасць 
Асноўныя працы (у аўтарскім калектыве): заводы газавай апаратуры ў Навагрудку (1966), аўтатрактарнага электраабсталявання ў Барысаве (1968), філіял Мінскага трактарнага (1984) і ліцейна-кавальскага (1986) заводаў у Смаргоні, праекты планіроўкі прамвузлоў у Слуцку (1968), Пінску (1969), Магілёве (1970), Кобрыне (1972), Барысаве (1974), Маладзечне (1984).

## Узнагароды 
Узнагароджана ордэнам «Знак Пашаны» (1974).

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Асобы
Катэгорыя:Архітэктары Беларусі
Катэгорыя:Архітэктары XX стагоддзя
Катэгорыя:Архітэктары Навагрудка
Катэгорыя:Архітэктары  Смаргоні
Катэгорыя:Архітэктары Слуцка
Катэгорыя:Архітэктары Пінска
Катэгорыя:Архітэктары  Магілёва
Катэгорыя:Архітэктары   Кобрына
Катэгорыя:Архітэктары    Барысава
Катэгорыя:Архітэктары     Маладзечна
Шпіт

**Шпіт** — прозвішча.

## Вядомыя носьбіты 
* Ірына Пятроўна Шпіт (1930—2018) — беларускі архітэктар.
* Юрый Васілевіч Шпіт (1930—2008) — беларускі архітэктар.
Уладзімір Мікалаевіч Баршчоў

**Уладзімір Мікалаевіч Баршчоў** (нар. , Грозны, Чачэна-Інгушская АССР) — беларускі ваенны і палітык.

## Біяграфія 
Нарадзіўся 22 верасня 1956 года ў г. Грозны Чэчэна-Інгушскай АССР.

Скончыў Кіеўскае вышэйшае танкавае інжынернае вучылішча, Ваенна-палітычную акадэмію імя У. І. Леніна, Беларускі дзяржаўны інстытут народнай гаспадаркі імя В. У. Куйбышава (эканаміст-менеджар).

Праходзіў службу ў Паўночна-Каўказскай, Туркестанскай ваенных акругах. Выконваў інтэрнацыянальны абавязак у Рэспубліцы Афганістан у якасці памочніка начальніка палітычнага аддзела злучэння па камсамольскай рабоце. Служыў памочнікам начальніка палітычнага аддзела корпуса па камсамольскай рабоце ў горадзе Ашхабадзе, старшым інструктарам палітычнага ўпраўлення Туркестанскай ваеннай акругі па камсамольскай рабоце ў горадзе Ташкенце. Быў начальнікам аддзела — памочнікам начальніка палітычнага аддзела арміі па камсамольскай рабоце, намеснікам камандзіра палка па палітычнай частцы ў ГДР. З’яўляўся намеснікам камандзіра палка па палітычнай частцы — намеснікам камандзіра дывізіі па выхаваўчай рабоце і кадрах у горадзе Мінску. Займаў пасады намесніка генеральнага дырэктара замежнага прадпрыемства «ІТЭРАБЕЛ», кіраўніка прадстаўніцтва адкрытага акцыянернага таварыства «Прамысловая група „ЛанРусінвест“». З’яўляўся намеснікам старшыні рэспубліканскага грамадскага аб’яднання «Беларускі саюз ветэранаў вайны ў Афганістане», з 2006 года — старшыня.

Выбіраўся дэпутатам Палаты прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь трэцяга склікання.

## Узнагароды 
Мае дзве падзякі Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь. Узнагароджаны ордэнам Чырвонай Зоркі, васемнаццаццю медалямі СССР і Рэспублікі Беларусь, Ганаровай граматай Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь, Ганаровай граматай Парламенцкага Сходу Саюза Беларусі і Расіі.

 

Катэгорыя:Ваенныя СССР
Катэгорыя:Ваенныя Беларусі
Катэгорыя:Дэпутаты Палаты Прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 3-га склікання
Ірына Пятроўна Шпіт

**Ірына Пятроўна Шпіт** (, в. Васьковычы, Жытомірская вобласць — ) — беларускі архітэктар.

## Біяграфія 
Нарадзіўся  года ў Васьковычах Жытомірскай вобласці. Скончыла Ленінградскую лесатэхнічную акадэмію ў 1954 годзе. З 1954 года — архітэктар, старшы архітэктар, кіраўнік групы архітэктараў, галоўны архітэктар праектаў, кіраўнік брыгады ў Белдзяржпраекце, БелНДІПгорадабудаўніцтва.

Член Саюза архітэктараў СССР з 1965 года. Пражывала ў Мінску.

## Творчасць 
Асноўныя працы (у аўтарскім калектыве): рэканструкцыя Батанічнага саду (1962), азеляненне плошчы Леніна ў Мінску (1963),  (1963, дыплом ВДНГ СССР), праекты планіроўкі і азелянення ўчастку БССР на ВДНГ у Маскве (1969), планіроўкі ўчастку БССР у  ва Ульянаўску (1970), праекты планіроўкі і азелянення парку культуры і адпачынку ў Гродне, азелянення тэрыторыі Брэсцкай крэпасці, праекты планіроўкі прыгарадных зон Баранавічаў, Брэста, Оршы, Пінска, Светлагорска (1971), водна-зялёнага дыяметра Брэста (1978, дыплом 1 ступені ВДНГ БССР), паркавая зона ў Наваполацку (1979, бронзавы медаль ВДНГ СССР).

## Літаратура 
* 
* 

Катэгорыя:Нарадзіліся ў Жытомірскай вобласці
Катэгорыя:Архітэктары Беларусі
Катэгорыя:Архітэктары XX стагоддзя
Ісаеў

**Ісаеў** — прозвішча.

## Вядомыя носьбіты 
* Васіль Ісаевіч Ісаеў — расійскі мікрабіёлаг
* Рамазан Ісаеў (нар. 1998) — расійскі футбаліст.
* Уладзімір Міхайлавіч Ісаеў (нар. 1954) — беларускі палітык.

## Гл. таксама 
* Ісаева
Павел Аляксандравіч Баранаў

**Павел Аляксандравіч Бара́наў** (;  — ) — вучоны-батанік, доктар біялагічных навук, прафесар (1928), член-карэспандэнт Акадэміі навук СССР (1943).

## Біяграфія 
Нарадзіўся ў Маскве. У 1917 годзе скончыў фізіка-матэматычны факультэт Маскоўскага дзяржаўнага ўніверсітэта. У 1917—1920 гадах выкладаў у гімназіі, сярэдняй школе, а таксама ў Межавым інстытуце ў 1918—1920 гадах. З 1924 па 1944 год працаваў у Сярэднеазіяцкім дзяржаўным універсітэце. У 1920—1944 гадах на пасадзе загадчыка кафедры марфалогіі і анатоміі раслін, у 1921—1928 гадах дацэнт, з 1928 года прафесар, у 1921—1930 гадах дырэктар Батанічнага інстытута, у 1928—1944 гадах дырэктар Фундаментальнай бібліятэкі ўніверсітэта. У 1944—1945 гадах займаў пасаду дырэктар Маскоўскага батанічнага сада Акадэміі навук СССР, у 1945—1952 гадах намесніка дырэктара па навуковай частцы і загадчыка Лабараторыяй марфалогіі і анатоміі раслін Галоўнага батанічнага сада АН СССР. У 1948—1952 гадах — прафесар, загадчык кафедры батанікі ў Маскоўскім педагагічным інстытуце, у 1949—1954 — старшыня прэзідыума Малдаўскага філіяла Акадэміі навук СССР. З 1952 года П. А. Баранаў у Ленінградзе, на пасадзе дырэктара Батанічнага інстытута імя У. Л. Камарова Акадэміі навук СССР.

## Навуковая і грамадская дзейнасць 
Займаўся вывучэннем флоры Сярэдняй Азіі, анатоміі горных раслін. Аўтар навуковых прац па праблемах антагенезу і формаўтварэння раслін, комплексным вывучэнні бавоўніку і вінаграду, гісторыі эмбрыялогіі раслін.

У 1953—1955 гадах быў членам бюро Аддзялення біялагічных навук Акадэміі навук СССР, абіраўся дэпутатам Ленінградскага Савета дэпутатаў.

Сярод апублікаванага:
* Материалы к анатомии горных растений. — Ташкент: [б. и.], 1925.
* В далекой Африке — М.: Издательство Детской литературы, 1957.
* История эмбриологии растений в связи с развитием представлений о зарождении организмов. — М.: Издательство Академии наук СССР, 1955.

## Узнагароды і званні 
* Ордэн Леніна (1953)
* Ордэн Працоўнага Чырвонага Сцяга (1944)
* Ордэн Чырвонай Зоркі (1945)
* медаль
* Заслужаны дзеяч навукі Узбекскай ССР (1944)

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
* Баранов Павел Александрович, (1892—1962), ботаник, эмбриолог, морфолог растений, член-корреспондент АН // Архивы Российской академии наук 
* Баранов Павел Александрович // Летопись Московского университета  
* Баранов Павел Александрович // «Мегаэнциклопедия Кирилла и Мефодия» megabook.ru 
* Baranov, P. A. (Pavel Aleksandrovich), 1892—1962 // Library of U.S. Congress

Катэгорыя:Батанікі СССР
Катэгорыя:Вучоныя Таджыкістана
Катэгорыя:Уладальнікі ганаровага звання Узбекскай ССР
Катэгорыя:Аўтары батанічных таксонаў
Катэгорыя:Члены КПСС
Катэгорыя:Члены Рускага батанічнага таварыства
Катэгорыя:Выкладчыкі Нацыянальнага ўніверсітэта Узбекістана
Катэгорыя:Выкладчыкі ВНУ Масквы
Катэгорыя:Супрацоўнікі Расійскай акадэміі навук
Глеб Анатольевіч Іваноў

**Глеб Анатольевіч Іваноў** (нар. , Віцебск) — беларускі палітык.

## Біяграфія 
Скончыў Віцебскі тэхналагічны інстытут лёгкай прамысловасці (інжынер-механік), Акадэмію Міністэрства ўнутраных спраў Рэспублікі Беларусь (юрыст). Працоўную дзейнасць пачаў інжынерам-тэхнолагам завода заточных станкоў у горадзе Віцебску. Служыў у радах Узброеных Сіл. Працаваў у органах унутраных спраў Рэспублікі Беларусь, органах Дзяржаўнага камітэта фінансавых расследаванняў Рэспублікі Беларусь.

Выбіраўся дэпутатам Палаты прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь другога і трэцяга скліканняў.

## Узнагароды 
Узнагароджаны Ганаровай граматай Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь.

 

Катэгорыя:Дэпутаты Палаты Прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 2-га склікання
Катэгорыя:Дэпутаты Палаты Прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 3-га склікання
Ганна Мікалаеўна Бурава

**Ганна Мікалаеўна Бурава** (нар. , Малыя Мацвеевічы Бярозаўскага раёна Брэсцкай вобласці) — беларускі палітык.

## Біяграфія 
Скончыла Беларускі дзяржаўны ўніверсітэт (хімік), Акадэмію кіравання пры Прэзідэнце Рэспублікі Беларусь (эканаміст-менеджар). Працавала старшым інжынерам, начальнікам цэнтральнай лабараторыі, намеснікам галоўнага інжынера па экалогіі і тэхніцы бяспекі гродзенскага завода «Радыёпрыбор», дырэктарам па маркетынгу вытворчага аб’яднання «Радыёхваля», дырэктарам гродзенскага вытворчага гандлёвага камбіната «Хваля».

Выбіралася дэпутатам Палаты прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь другога і трэцяга скліканняў.

## Узнагароды 
Узнагароджана медалём «За працоўныя заслугі», Ганаровай граматай Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь, Ганаровай граматай Савета Міжпарламенцкай Асамблеі дзяржаў — удзельніц Садружнасці Незалежных Дзяржаў.

 

Катэгорыя:Дэпутаты Палаты Прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 2-га склікання
Катэгорыя:Дэпутаты Палаты Прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 3-га склікання
Сяргей Макаравіч Забалоцец

**Сяргей Макаравіч Забалоцец** (нар. , Таль Любанскага раёна Мінскай вобласці) — беларускі палітык.

## Біяграфія 
Скончыў Вышэйшую камсамольскую школу пры ЦК УЛКСМ (выкладчык гісторыі і грамадазнаўства), Беларускі дзяржаўны інстытут народнай гаспадаркі імя В. У. Куйбышава (эканаміст). Працоўную дзейнасць пачаў паляводам у калгасе «Беларусь» Любанскага раёна. Служыў у радах Узброеных Сіл. Працаваў першым сакратаром Любанскага райкама камсамола, загадчыкам арганізацыйнага аддзела Любанскага райкама КПБ, старшынёй Любанскага раённага камітэта народнага кантролю, інструктарам Мінскага абкама КПБ, другім, першым сакратаром Бярэзінскага райкама КПБ Мінскай вобласці, намеснікам начальніка ўпраўлення матэрыяльнага забеспячэння вытворчага аб’яднання «БелаўтаМАЗ».

Выбіраўся дэпутатам Палаты прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь другога і трэцяга скліканняў.

## Узнагароды 
Узнагароджаны ордэнам Пашаны, чатырма медалямі, Ганаровай граматай Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь, Ганаровай граматай Адміністрацыі Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь, Ганаровай граматай Парламенцкага Сходу Саюза Беларусі і Расіі.

Катэгорыя:Дэпутаты Палаты Прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 2-га склікання
Катэгорыя:Дэпутаты Палаты Прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 3-га склікання
Катэгорыя:Дэпутаты Парламенцкага сходу Беларусі і Расіі
Катэгорыя:Першыя сакратары райкамаў КПБ
Жалезкава (Краснінскі раён)

**Жалезкава** () — вёска ў Краснінскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Мерлінскага сельскага паселішча.

## Гісторыя 
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была пад нямецкай акупацыяй з ліпеня 1941 года, вызвалена ў верасні 1943 года.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Краснінскага раёна (Смаленская вобласць)
Віктар Панцялеевіч Ісачкін

**Віктар Панцялеевіч Ісачкін** (нар. , Краснаполле Магілёўскай вобласці) — беларускі медык і палітык.

## Біяграфія 
Скончыў Мінскі ордэна Працоўнага Чырвонага Сцяга дзяржаўны медыцынскі інстытут (лячэбная справа), Акадэмію кіравання пры Прэзідэнце Рэспублікі Беларусь (дзяржаўнае кіраванне сацыяльнай сферай). Працоўную дзейнасць пачаў урачом-інтэрнам акушэрам-гінеколагам медсанчасці Магілёўскага вытворчага аб’яднання «Хімвалакно». Працаваў урачом акушэрам-гінеколагам, загадчыкам родавага аддзялення, намеснікам галоўнага ўрача па родадапамозе, галоўным урачом установы аховы здароўя «Медыка-санітарная часць Магілёўскага вытворчага аб’яднання „Хімвалакно“».

Выбіраўся дэпутатам Палаты прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь трэцяга склікання.

## Узнагароды 
Узнагароджаны юбілейным медалём «90 год Узброеных Сіл Рэспублікі Беларусь», Ганаровай граматай Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь, знакам «Выдатнік аховы здароўя Рэспублікі Беларусь».

 

Катэгорыя:Акушэры Беларусі
Катэгорыя:Дэпутаты Палаты Прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 3-га склікання
Уладзімір Міхайлавіч Ісаеў

**Уладзімір Міхайлавіч Ісаеў** (нар. , в. Трылесіна Шклоўскага раёна Магілёўскай вобласці) — беларускі медык і палітык. Намеснік старшыні Беларускай асацыяцыі ўрачоў.

## Біяграфія 
Скончыў Мінскі дзяржаўны медыцынскі інстытут (урач-хірург), Акадэмію кіравання пры Прэзідэнце Рэспублікі Беларусь (менеджар сацыяльнай сферы). Працоўную дзейнасць пачаў лабарантам у Нава-Брашчынскай сярэдняй школе. Служыў у радах Узброеных Сіл. Працаваў урачом, загадчыкам хірургічнага аддзялення, намеснікам галоўнага ўрача Полацкай гарадской бальніцы, галоўным урачом Полацкай гарадской паліклінікі, галоўным урачом тэрытарыяльнага медыцынскага аб’яднання горада Полацка.

Выбіраўся дэпутатам Палаты прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь другога і трэцяга скліканняў.

## Узнагароды 
Узнагароджаны юбілейным медалём «90 год Узброеных Сіл Рэспублікі Беларусь», Ганаровай граматай Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь, знакам «Выдатнік аховы здароўя»
.

 

Катэгорыя:Хірургі Беларусі
Катэгорыя:Дэпутаты Палаты Прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 2-га склікання
Катэгорыя:Дэпутаты Палаты Прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 3-га склікання
Ярачэва

**Ярачэва** () — горад на захадзе Польшчы. Размешчаны за 290 км на захад ад Варшавы і за 70 км на паўдёвы ўсход ад Познані. Уваходзіць у склад Ярацінскага павета Велікапольскага ваяводства, сядзіба вяскова-гарадской гміны Ярачэва. Займае плошчу 10,07 км². Насельніцтва 1,5 тыс. чалавек.

## Спасылкі
Вінцэнты Іванавіч Казяк

**Вінцэнты Іванавіч Казяк** (нар. , Куляшы Смаргонскага раёна Гродзенскай вобласці) — беларускі палітык.

## Біяграфія 
Скончыў Мінскую вышэйшую партыйную школу, Гродзенскі сельскагаспадарчы інстытут (вучоны аграном).
Працоўную дзейнасць пачаў брыгадзірам паляводчай брыгады калгаса «Шлях камунізму» Смаргонскага раёна Гродзенскай вобласці. Пасля службы ў радах Узброеных Сіл працаваў інструктарам, загадчыкам арганізацыйнага аддзела Смаргонскага райкама КПБ. Быў намеснікам загадчыка аддзела
арганізацыйна-партыйнай работы, другім сакратаром Гродзенскага абкама КПБ, першым сакратаром Шчучынскага райкама КПБ Гродзенскай вобласці.
Займаў пасады старшыні Шчучынскага раённага Савета дэпутатаў, старшыні Шчучынскага райвыканкама, памочніка Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь -
галоўнага інспектара па Гродзенскай вобласці.

Выбіраўся дэпутатам Вярхоўнага Савета Рэспублікі Беларусь дванаццатага склікання. Выбіраўся дэпутатам Палаты прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь трэцяга склікання.

## Узнагароды 
Мае Падзяку Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь. Узнагароджаны ордэнамі Працоўнага Чырвонага Сцяга, «Знак Пашаны», Айчыны ІІІ ступені, трыма медалямі, Ганаровай граматай Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь, Ганаровай граматай Савета Міжпарламенцкай Асамблеі дзяржаў — удзельніц Садружнасці Незалежных Дзяржаў, Ганаровай граматай Савета Міністраў Рэспублікі Беларусь.

 

Катэгорыя:Дэпутаты Вярхоўнага Савета Рэспублікі Беларусь 12-га склікання
Катэгорыя:Дэпутаты Палаты Прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 3-га склікання
Катэгорыя:Першыя сакратары райкамаў КПБ
Катэгорыя:Другія сакратары Гродзенскага абкама КП Беларусі
Катэгорыя:Дэпутаты Шчучынскага раённага Савета дэпутатаў
Катэгорыя:Старшыні мясцовых саветаў Беларусі
Катэгорыя:Старшыні Шчучынскага раённага выканаўчага камітэта
Катэгорыя:Памочнікі Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь — інспектары па Гродзенскай вобласці
Маргонін

**Маргонін** () — горад на захадзе Польшчы. Уваходзіць у склад Хадзежскага павета Велікапольскага ваяводства, сядзіба вяскова-гарадской гміны Маргонін. Насельніцтва 2988 чалавек (2019).

## Геаграфія
Размешчаны за 330 км на захад ад Варшавы і за 80 км на поўнач ад Познані. Займае плошчу 5,15 км².

## Насельніцтва
## Спасылкі 
* Афіцыйны сайт
Ігар Васільевіч Катляроў

**Ігар Васільевіч Катляроў** (нар. , Відзы Браслаўскага раёна Віцебскай вобласці) — беларускі вучоны і палітык. Доктар сацыялагічных навук, прафесар.

## Біяграфія 
Скончыў Віцебскі тэхналагічны інстытут лёгкай прамысловасці (інжынер-механік), Мінскую вышэйшую партыйную школу (палітолаг). Працоўную дзейнасць пачаў канструктарам Мінскага эксперыментальна-канструктарскага тэхналагічнага бюро. Служыў у радах Узброеных Сіл. Працаваў загадчыкам канструктарскага аддзела праектна-канструктарскага бюро Віцебскага аблмясцпрама, загадчыкам аддзела Кастрычніцкага райкама КПБ горада Віцебска, інструктарам Віцебскага гаркама КПБ, абкама КПБ, загадчыкам сектара па вывучэнню і прагназіраванню грамадскай думкі, першым намеснікам загадчыка ідэалагічнага аддзела ЦК КПБ, кіраўніком рабочай групы па вывучэнню праблем сацыялогіі палітыкі Інстытута сацыялогіі Акадэміі навук Беларусі, начальнікам Цэнтра эканамічнага і сацыяльна-палітычнага аналізу, намеснікам дырэктара Інстытута па навукова-аналітычнай рабоце, дырэктарам Беларускага інстытута інфармацыі і прагнозу пры Адміністрацыі Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь.

Выбіраўся дэпутатам Вярхоўнага Савета Рэспублікі Беларусь 13-га склікання, Палаты прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь другога і трэцяга скліканняў. Прызначаўся дэпутатам Палаты прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь першага склікання.

## Узнагароды 
Узнагароджаны ордэнам Францыска Скарыны, трыма медалямі, Ганаровай граматай Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь .

Катэгорыя:Сацыёлагі Беларусі
Катэгорыя:Дэпутаты Вярхоўнага Савета Рэспублікі Беларусь 13-га склікання
Катэгорыя:Дэпутаты Палаты Прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 1-га склікання
Катэгорыя:Дэпутаты Палаты Прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 2-га склікання
Катэгорыя:Дэпутаты Палаты Прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 3-га склікання
Ніна Аўгустаўна Кабернік

**Ніна Аўгустаўна Кабернік** (нар. , Чалябінск, РСФСР) — беларускі палітык.

## Біяграфія 
Скончыла Чалябінскі політэхнічны інстытут, інжынер-металург. Працавала кантралёрам аддзела тэхнічнага кантролю, зменным кантрольным майстрам участка тэрмічнага цэха, майстрам аддзела тэхнічнага кантролю Чалябінскага металургічнага камбіната. Была старшым майстрам, намеснікам начальніка аддзела тэхнічнага кантролю, начальнікам упраўлення па забеспячэнню якасці рэспубліканскага ўнітарнага прадпрыемства «Беларускі металургічны завод» горада Жлобіна. Займала пасаду дырэктара па забеспячэнню якасці рэспубліканскага ўнітарнага прадпрыемства «Беларускі металургічны завод».

Выбіралася дэпутатам Палаты прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь трэцяга склікання.

## Узнагароды 
Узнагароджана Ганаровай граматай Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь, Ганаровай граматай Міжпарламенцкай Асамблеі Еўразійскага эканамічнага супольніцтва.

 

Катэгорыя:Інжынеры Беларусі
Катэгорыя:Дэпутаты Палаты Прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 3-га склікання
OnePlus 2

**OnePlus 2** — смартфон кітайскай кампаніі OnePlus, прадстаўлены 29 ліпеня 2015 года. Гэта другі смартфон серыі. OnePlus 2 ад свайго папярэдніка адрозніваўся дызайнам і тэхнічнымі характарыстыкамі.

У мадэлі быў упершыню для кампаніі OnePlus выкарыстаны сканер адпячаткаў пальцаў, убудаваны ў кнопку "дадому". Гэтак жа OnePlus 2 стаў першым смартфонам ў свеце з портам USB Type-C.

## Аперацыйная сістэма 
OnePlus 2 выпускаўся з фірмовай прашыўкай OxygenOS 2.0, якая грунтавалася на Android 5.1 «Lollipop».

Абнаўленне OxygenOS 3 на базе Android 6.0.1 было выпушчана ў маі 2016 года.

OnePlus 2 не атрымаў афіцыйнага абнаўлення на базе Android 7 «Nougat». Неафіцыйна OnePlus 2 магчыма абнавіць да Android 8.0 «Oreo» ў прашыўцы LineageOS 15.

У OnePlus 2 ўпершыню з'явіўся спецыяльны паўзунок «Alert Slider», размешчаны побач з кнопкай рэгулявання гучнасці. Паўзунок дазваляе пераключыць смартфон у тры загадзя выбраных карыстальнікам рэжыма, па змаўчанні гэта «Без гуку», «Вібрацыя» і «Званок».

## Продажы 
Версія White Basic з 16 Гб убудаванай памяці каштавала 329 $, а версія Sandstone Black Premium з 64 Гб 389 $.  Фірмовыя заднія панэлі з кеўлару або бамбука каштавалі 27 $.

OnePlus 2 паступіў у продаж у Еўропе, ЗША і Індыі ў сярэдзіне жніўня. Продажы ажыццяўляліся па запрашэнні, як і ў выпадку з OnePlus One.

У першыя 72 гадзіны пасля старту продажаў быў забраніраван 1 мільён OnePlus 2. Праз тыдзень было зроблена за 2 мільёны перадзаказаў. У верасні 2015 года агульная лічба перадзаказаў складала 5 мільёнаў.

12 кастрычніка 2015 года OnePlus прадавала OnePlus 2 з 12:00 да 13:00 HKT/CEST/PDT на сваім сайце без запрашэнняў.

## Цікавы факт 
Кампанія OnePlus дамовілася з Netflix аб рэкламе мадэляў OnePlus 2 і OnePlus X. Таму ў чацвёртым сезоне серыяла «Картачны дом» першая лэдзі выкарыстоўвае смартфон OnePlus 2.

## Крыніцы 
## Спасылкі 
* OnePlus 2
* Full phone specifications OnePlus 2

Катэгорыя:Смартфоны
Катэгорыя:Прылады на базе Android
Залужачча

**Залужачча** () — вёска ў Краснінскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Краснінскага гарадскога паселішча.

## Гісторыя 
У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была пад нямецкай акупацыяй з ліпеня 1941 года, вызвалена ў верасні 1943 года.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Краснінскага раёна (Смаленская вобласць)
Красуцкі

**Красуцкі** — прозвішча.

## Вядомыя носьбіты 
* Арцём Красуцкі (нар. 1991) — беларускі гандбаліст.
* Анатоль Віктаравіч Красуцкі (нар. 1947) — беларускі палітык. Заслужаны юрыст Рэспублікі Беларусь.
Лілія Васільеўна Кашанкова

**Лілія Васільеўна Кашанкова** (нар. , в. Яскалды Бераставіцкага раёна Гродзенскай вобласці) — беларускі палітык.

## Біяграфія 
Скончыла Магілёўскі дзяржаўны педагагічны інстытут (настаўнік геаграфіі), Мінскую вышэйшую партыйную школу. Працоўную дзейнасць пачала настаўнікам Жыжэмскай васьмігадовай школы Воранаўскага раёна Гродзенскай вобласці. Была настаўнікам, старшай піянерважатай сярэдняй школы № 3 горада Ваўкавыска Гродзенскай вобласці, сакратаром, другім і першым сакратаром Ваўкавыскага райкама ЛКСМБ, загадчыкам аддзела прапаганды і агітацыі Ваўкавыскага гаркама КПБ. Працавала інструктарам аддзела навукі і навучальных устаноў Гродзенскага абкама КПБ, сакратаром Гродзенскага райкама КПБ, дырэктарам Путрышкаўскай сярэдняй школы Гродзенскага раёна. Намеснік старшыні Гродзенскай абласной, старшыня Гродзенскай раённай арганізацый грамадскага аб’яднання «Беларускі саюз жанчын». Член рэспубліканскага і абласнога савета грамадскага аб’яднання «Белая Русь». Член бюро ЦК Кампартыі Беларусі.

Выбіраўся дэпутатам Палаты прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь трэцяга склікання.

## Узнагароды 
Узнагароджана Ганаровай граматай Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь, Ганаровай граматай Савета Міністраў Рэспублікі Беларусь, знакам «Выдатнік адукацыі».

 

Катэгорыя:Дэпутаты Палаты Прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 3-га склікання
Анатоль Віктаравіч Красуцкі

**Анатоль Віктаравіч Красуцкі** (нар. , Мінск) — беларускі палітык. Заслужаны юрыст Рэспублікі Беларусь. Акадэмік Міжнароднай акадэміі інфармацыйных тэхналогій. Член Нацыянальнага алімпійскага камітэта Рэспублікі Беларусь. Старшыня грамадскага аб’яднання «Беларуская федэрацыя хакея на траве».

## Біяграфія 
Скончыў Беларускі дзяржаўны ўніверсітэт (юрыст), Мінскую вышэйшую партыйную школу (палітолаг), Расійскую акадэмію дзяржаўнай службы пры Прэзідэнце Расійскай Федэрацыі (менеджар-эканаміст). Працоўную дзейнасць пачаў слесарам-інструментальшчыкам вытворчага аб’яднання цацак «Мір». Служыў у радах Узброеных Сіл. Працаваў памочнікам пракурора Савецкага раёна горада Мінска, кансультантам аддзела памілавання, старшым рэферэнтам прыёмнай Прэзідыума Вярхоўнага Савета БССР, загадчыкам аддзела, начальнікам Упраўлення пісем і прыёму грамадзян Сакратарыята Вярхоўнага Савета Рэспублікі Беларусь.

Выбіраўся дэпутатам Вярхоўнага Савета Рэспублікі Беларусь 13-га склікання, Палаты прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь другога і трэцяга склікання. Прызначаўся дэпутатам Палаты прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь першага склікання.

## Узнагароды 
Узнагароджаны ордэнам «Садружнасць» (Міжпарламенцкая Асамблея дзяржаў — удзельніц Садружнасці Незалежных Дзяржаў), медалямі «Ветэран працы», «90 год Узброеных Сіл Рэспублікі Беларусь», Ганаровай граматай Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь, Ганаровай граматай Савета Міжпарламенцкай Асамблеі дзяржаў — удзельніц Садружнасці Незалежных Дзяржаў, Ганаровай граматай Міжпарламенцкай Асамблеі Еўразійскага эканамічнага супольніцтва, Ганаровай граматай Савета Міністраў Рэспублікі Беларусь
 .

Катэгорыя:Юрысты Беларусі
Катэгорыя:Дэпутаты Вярхоўнага Савета Рэспублікі Беларусь 13-га склікання
Катэгорыя:Дэпутаты Палаты Прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 1-га склікання
Катэгорыя:Дэпутаты Палаты Прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 2-га склікання
Катэгорыя:Дэпутаты Палаты Прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 3-га склікання
Манаблок

**Манаблок** ( — *адзін*) — тып выканання тэхнікі, некалькі прылад у адным корпусе, ўжываецца для памяншэння займанай абсталяваннем плошчы, спрашчэння зборкі канчатковым карыстальнікам, надання эстэтычнага выгляду.
## Зноскі
Катэгорыя:Тэхнічная тэрміналогія
Катэгорыя:Класы камп’ютараў
Катэгорыя:Офісная тэхніка
Сяргей Антонавіч Кісялёў

**Сяргей Антонавіч Кісялёў** (нар. , Мінск) — беларускі палітык.

## Біяграфія 
Скончыў Беларускі дзяржаўны інстытут народнай гаспадаркі імя В. У. Куйбышава, эканаміст. Служыў у радах Узброеных Сіл. Працаваў інжынерам у мінскім навукова-даследчым інстытуце «Агат», майстрам у вытворчым аб’яднанні «Інтэграл», намеснікам галоўнага бухгалтара ў праектна-прамыслова-будаўнічым аб’яднанні Міністэрства хлебапрадуктаў БССР, галоўным інспектарам дзяржаўнай падатковай інспекцыі па Кастрычніцкаму раёну горада Мінска, намеснікам начальніка ўпраўлення Галоўнай дзяржаўнай падатковай інспекцыі пры Міністэрстве фінансаў Рэспублікі Беларусь, начальнікам інспекцыі № 1 дзяржаўнага падатковага камітэта па Фрунзенскаму раёну горада Мінска.

Выбіраўся дэпутатам Палаты прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь другога і трэцяга скліканняў.

9 студзеня 2009 года прызначаны намеснікам Міністра фінансаў Рэспублікі Беларусь.

## Узнагароды 
Узнагароджаны ордэнам Пашаны, юбілейным медалём «90 год Узброеных Сіл Рэспублікі Беларусь», Ганаровай граматай Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь, Ганаровай граматай Савета Міжпарламенцкай Асамблеі дзяржаў — удзельніц Садружнасці Незалежных Дзяржаў, Ганаровай граматай Парламенцкага Сходу Саюза Беларусі і Расіі, Ганаровай граматай Савета Міністраў Рэспублікі Беларусь.

Катэгорыя:Дэпутаты Палаты Прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 2-га склікання
Катэгорыя:Дэпутаты Палаты Прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 3-га склікання
Катэгорыя:Намеснікі міністра фінансаў Рэспублікі Беларусь
Крот (значэнні)

**Крот**:
* Крот еўрапейскі
* Кратовыя — сямейства млекакормячых атрада Землярыйкападобныя.

## Прозвішча 
* Аляксандр Міхайлавіч Крот (нар. 1960) — беларускі вучоны ў галіне тэхнічнай кібернетыкі і інфарматыкі.
* Зоя Карпаўна Крот (нар. 1950) — беларускі палітык.
* Лора Крот — амерыканская спартсменка ў канкуры.
* Юрый Міхайлавіч Крот (нар. 1968) — беларускі футбаліст і трэнер.