open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Расонскі бой

**Расонскі бой** — бой Расонскай партызанскай брыгады імя І. В. Сталіна і войска гітлераўскай Германіі ў вёсцы Расоны 19 верасня 1942 года.

## Перадумовы 
У сярэдзіне 1942 года партызаны перарэзалі ўсе камунікацыі, якія вялі ў Расоны, і пачалі блакаду гарнізона праціўніка, які налічваў болей за 300 гітлераўцаў. Да сярэдзіны верасня ўдарамі па апорных пунктах праціўніка ў вёсках Клясціцы, Сакалішча, Сівошына і іншых, партызаны адрэзалі ад іх Расонскі гарнізон. Значную дапамогу аказалі партызанам падпольшчыкі Расонскага партыйна-камсамольскага падполля, якія сабралі і перадалі партызанскаму камандаванню звесткі пра колькасць і ўзбраенне праціўніка.

## Бой 
Артылерыйскім абстрэлам умацаванняў Расонскага гарнізона ў ноч на 19 верасня партызаны вымусілі пакінуць Расоны. Было знішчана каля 20 акупантаў, захоплена 2 мінамёты, 2 кулямёты, каля 75 вінтовак. З гэтага часу ў Расонах, Расонскім і суседніх з ім раёнах была адноўлена Савецкая ўлада, створана Расонска-Асвейская партызанская зона.

## Памяць 
У 1981 годзе ў Расонах у гонар партызан, якія ў 1942 годзе вызвалялі гарадскі пасёлак ад нямецка-фашысцкіх захопнікаў, пастаўлены помнік.

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Бітвы Другой сусветнай вайны з удзелам савецкіх партызан у Беларусі
Катэгорыя:Канфлікты 1942 года
Катэгорыя:Гісторыя Расонскага раёна
Катэгорыя:1942 год у Беларусі
Катэгорыя:Падзеі 19 верасня
Катэгорыя:Верасень 1942 года
Странгілаідэс рансомі

**Странгілаідэс рансомі** (*Strongyloides ransomi*) — від круглых чарвей сямейства , якія паразітуюць у тонкім кішэчніку  і . Таксама адзначаны ў .

## Значэнне 
Выклікаюць странгілаідоз парасят.

Катэгорыя:Странгілаідыды
Катэгорыя:Паразіты грызуноў
Катэгорыя:Паразіты свіней
Strongyloides ratti

**Strongyloides ratti** — від круглых чарвей сямейства , якія паразітуюць на грызунах.

## Гаспадары 
Сярод гаспадароў навукоўцамі адзначаны такія віды, як , , ,  і .

Катэгорыя:Странгілаідыды
Катэгорыя:Жывёлы, апісаныя ў 1925 годзе
Катэгорыя:Паразіты грызуноў
Сунішы Ямашыта

— японскі вучоны-медык, выконваючы абавязкі дэкана і прафесара ў Вышэйшай школе біямедыцынскіх навук ва Універсітэце Нагасакі.

## Біяграфія 
Сунішы Ямашыта нарадзіўся ў горадзе Нагасакі прэфектуры Нагасакі ў 1952 годзе. Яго маці была хібакуся, якая перажыла атамную бомбу, скінутую ў Нагасакі 9 жніўня 1945 года. Сунішы Ямашыта з’яўляецца нашчадкам  ва Уракамі (сучасны горад Нагасакі), якія таемна захоўвалі сваю веру больш за 200 гадоў пад жорсткім пераследам з боку сёгуната Такугава. Сам Ямашыта з’яўляецца каталіком і належыць да каталіцкай царквы Сіраяма архідыяцэзіі Нагасакі. Ён з’яўляецца членам Японскай асацыяцыі каталіцкіх урачоў і з’яўляецца прэзідэнтам яе аддзялення ў Нагасакі.

З дзяцінства Ямашыта паважаў Альберта Швейцэра і Пола . Яго дэвізы: «Шанаванне жыцця» і «Любі бліжняга твайго, як самога сябе». Згодна з інтэрв’ю , яго павага да доктара Пола  (аўтара «Звона Нагасакі») заахвоціла яго стаць урачом. Спачатку Ямашыту прыцягвала , таму што ён паважаў Хідэё Нагуці. Ён атрымаў адукацыю ў пачатковай і малодшай сярэдняй школе Святой Марыі, якая кіравалася ордэнам аўгустынцаў, ад дзіцячага сада да малодшай сярэдняй школы. Пазней Ямашыта вучыўся ў сярэдняй школе прэфектуры Нагасакі Кіта.

Ямасіта скончыў медыцынскі факультэт Універсітэта Нагасакі ў 1978 годзе. Скончыў дактарантуру ў аспірантуры таго ж універсітэта ў 1984 годзе. Пры падтрымцы доктара Шыгенобу Нагатакі ён вучыўся ў медыцынскім цэнтры Сідарс-Сінай пры Каліфарнійскім універсітэце ў Лос-Анджэлесе ў ЗША з 1984 па 1987 год. Пасля вяртання ў Японію Ямашыта працаваў пад кіраўніцтвам доктара Нагатакі. У 1989 годзе ён атрымаў ступень доктара медыцыны і ў наступным годзе быў прызначаны прафесарам медыцынскага факультэта Універсітэта Нагасакі. Пазней ён быў прызначаны прэзідэнтам Міжнароднага медыцынскага цэнтра хібакуся памяці Нагаі Такашы.

## Медыцынскія даследаванні ў Чарнобылі 
З 1991 года Ямашыта ўдзельнічаў у даследчым праекце аховы здароўя пры падтрымцы . Ён 100 разоў бываў у пацярпелых ад аварыі на ЧАЭС раёнах. Па словах Ямашыты, зносіны з дзецьмі, чый узрост быў такім жа, як і ў яго ўласных дзяцей, і іх маці, выклікалі ў яго адчуванне, быццам гэтая мясцовасць знаходзіцца побач з Нагасакі.

## Намаганні па зніжэнні радыяцыйнага ўздзеяння пры лячэнні 
Перад ядзерным крызісам у Фукусіме Ямашыта выказваў занепакоенасць дозай радыяцыі, якой падвяргаліся маладыя людзі. У «*The Journal of Japan Physicians Association»* ён піша: «У асноўным для людзей ва ўзросце да дваццаці гадоў, калі яны падвяргаюцца ўздзеянню празмернай радыяцыі ад 10 да 100 мЗв, рызыка канцэрагенезу бясспрэчная».

У іншым дакладзе, напісаным разам з іншымі навукоўцамі, адзначаецца, што «самыя нізкія дозы рэнтгенаўскага выпраменьвання, для якіх існуюць дастаткова надзейныя доказы павышэння рызыкі рака, вагаюцца ад 10 да 50 мГр».

Катэгорыя:Медыкі Японіі
Хідэё Нагуці

.]]
 — японскі мікрабіёлаг (бактэрыёлаг), які вызначыў бледныя спірахеты ў кары галаўнога мозга хворых на прагрэсіўны параліч.

У 1915 годзе атрымаў Імператарскую прэмію Японскай акадэміі навук.

Хідэё Нагуці падчас эксперыментаў заразіўся сіфілісам. Памёр у 1928 годзе ад амарылёза, праводзячы даследаванні ў Афрыцы. Яго апошнімі словамі былі: «Я не разумею».

Намаляваны на купюры ў 1000 іен узору 2004 года.

## Спасылкі 
* Hideyo Noguchi Memorial Hall

Катэгорыя:Ганаровыя дактары Ельскага ўніверсітэта
Катэгорыя:Члены Японскай акадэміі навук
Катэгорыя:Мікрабіёлагі Японіі
Катэгорыя:Біёлагі Японіі
Майнпуры

**Майнпуры** (, ) — горад ў  Майнпуры штата Утар-Прадэш. З’яўляецца штаб-кватэрай акругі Майнпуры і размяшчаецца на паўночным усходзе Агры. Майнпуры знаходзіцца ў рэгіёне , які мае асаблівае рэлігійнае значэнне для індусаў як радзіма Крышны.

## Насельніцтва 
Па стане на 2011 год насельніцтва Майнпуры складала 136 557 чалавек, 52,2 % з якіх — мужчыны (71 274), а 47,8 % — жанчыны (65 283). 12,7 % ад агульнай колькасці насельніцтва, або 17 360 чалавек (9 276 мужчын і 8 084 жанчыны), складаюць дзеці ва ўзросце ад 0 да 6 гадоў. 22 540 жыхароў былі членамі кастаў, або 16,5 % ад агульнай колькасці. Узровень пісьменнасці ў горадзе складаў 83,4 % (улічваючы толькі людзей ва ўзросце ад 7 гадоў).

## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Утар-Прадэш
Странгілаідэс стэркараліс

**Странгілаідэс стэркараліс** (*Strongyloides stercoralis*) — від паразітычных круглых чарвей з сямейства , які выклікае ў чалавека странгілаідоз. Распаўсюджаны ў краінах пераважна з трапічным і субтрапічным кліматам, ва ўмераным поясе рэгіструюцца рэдкія выпадкі заражэння (Закаўказзе, Малдова, Украіна, паўднёвыя рэгіёны Расіі, Беларусь).

Чарвяк валодае складаным і унікальным для нематод цыклам развіцця (упершыню апісаны Рудольфам Лейкартам у 1882 годзе), які складаецца з двух пакаленняў — свабодна жывучага (рабдытыформныя лічынкі) і паразітычнага (філярыяпадобныя лічынкі) — з трыма фазамі развіцця: дарослая асобіна, рабдытыформная лічынка, філярыяпадобныя лічынка. Свабодна жывучыя чарвякі могуць пераходзіць на паразітычны спосаб жыцця ў залежнасці ад умоў навакольнага асяроддзя.

## Будова 
Самка паразітычнага пакалення мае ніткападобную форму, памерам 2,2 × 0,04 мм і звужанае да галаўнога канца цела. Самцы маюць даўжыню каля 0,7 мм. Ротавая адтуліна акружана невялікімі губамі. У самцоў хваставы канец канічна завостраны і загнуты на брушны бок.

## Жыццёвы цыкл 
Месца паразітавання ў арганізме чалавека — дванаццаціперсная кішка і верхнія аддзелы худой кішкі. Самцы гінуць адразу пасля капуляцыі і выдаляюцца са спаражненнямі. Від паразітуе толькі ў чалавека. Геагельмінт. Інвазійныя філярыяпадобныя лічынкі пранікаюць праз скуру, радзей праглытваюцца з ежай. Яны трапляюць у крывяносныя сасуды і з токам крыві заносяцца ў сэрца, а затым у лёгкія. Ужо ў альвеолах частка лічынак пераўтвараецца ў палаваспелыя формы. З дыхальных шляхоў паразіты трапляюць у рот і заглынаюцца, пасля чаго паразітуюць у тонкай і дванаццаціперснай кішках. Апладненне адбываецца ў бронхах, трахеях або кішках.

Аплодненыя самкі адкладаюць яйцы, з якіх у кішках чалавека выходзяць рабдытыдныя лічынкі. З фекаліямі яны выкідваюцца вонкі. У знешнім асяроддзі рабдытыдныялічынкі харчуюцца раскладальнымі рэчывамі, ліняюць, ператвараюцца ў філярыяпадобныя, дасягаюць інвазійнай сталасці. Акрамя гэтага шляху развіцця ў дадзенага віду магчымыя яшчэ два:

# частка лічынак у глебе ператвараецца ў самцоў і самак свабоднажывучага пакалення, якое харчуецца арганічнымі рэчывамі. Свабоднажывучыя самкі апладняюцца, адкладаюць яйцы, з якіх выходзяць рабдытыдныя лічынкі. У залежнасці ад умоў асяроддзя лічынкі могуць ператварацца або ў палаваспелыя формы наступнай генерацыі або ў філярыяпадобных лічынак, здольных заразіць чалавека;
# рабдытыдныя лічынкі могуць затрымацца ў кішках і пасля лінькі пераходзяць у філярыяпадобную стадыю, якая, не выходзячы з арганізма чалавека, праходзіць увесь цыкл развіцця ў яго органах.

## Літаратура 
* 
* Чистенко Г. Н. Гельминты и их роль в патологии человека / Г. Н. Чистенко // Медицинские новости. — 1996. — № 2. — С. 20 — 25

Катэгорыя:Жывёлы, апісаныя ў 1876 годзе
Катэгорыя:Паразіты чалавека
Катэгорыя:Странгілаідыды
Рэджына Кінг

**Рэджына Рэнэ Кінг** (; ) — амерыканская  і рэжысёр. Лаўрэат прэмій «Оскар» (2019), «Залаты глобус» (2019) і чатырох прэмій «Эмі» (2015, 2016, 2018, 2020).

Атрымала вядомасць яшчэ падлеткам, здымаючыся ў сіткоме NBC «227» (1985—1990). У другой палове 1990-х гадоў Кінг перайшла на дарослыя ролі, пасля прарыву з фільмам «Джэры Магуайер». З тых часоў яна дабілася поспеху іграўчы другарадныя ролі цемнаскурых сябровак галоўных гераінь у галівудскіх фільмах. Яе асноўным поспехам стала роля палюбоўніцы галоўнага персанажа ў фільме 2004 года «Рэй».

У 2015 годзе Кінг зрэжысавала серыялы «Быць Мэры Джэйн» і «Скандал», у тым жа годзе атрымала «Эмі» за найлепшую жаночую ролю другога плана ў серыяле ABC «Амерыканскае злачынства». У 2019 годзе была ўзнагароджана прэміямі «Оскар» і «Залаты глобус» у намінацыі «Найлепшая жаночая роля другога плана» за фільм «Калі б Біл-стрыт магла загаварыць».

## Зноскі 
## Спасылкі 
*
Віталь Іванавіч Крэчатовіч

**Віталь Іванавіч Крэчатовіч** () — батанік, спецыяліст па асаковых раслінах.

## Біяграфія 
Нарадзіўся ў сям’і чыгуначнага служачага. Неўзабаве з бацькамі пераехаў у Клінцы Чарнігаўскай губерні. У 1919 годзе атрымаў у Клінцах сярэднюю адукацыю. Яшчэ ў сярэдняй школе вельмі цікавіўся прыродазнаўствам, у прыватнасці збіраў гербарый мясцовай флоры. У 1920 годзе заснаваў Клінцоўскі абласны музей, быў кіраўніком яго батанічнага аддзела і бібліятэкі .

У 1924−1926 гадах выкладаў прыродазнаўства ў мясцовых школах. Разумеючы недастатковасць сваёй падрыхтоўкі, у 1926 годзе пераехаў у Ленінград для працы на грамадскіх пачатках у Гербарыі Батанічнага інстытута Расійскай акадэміі навук. Там Крэчатовіч падрыхтаваў сваю першую навуковую публікацыю «Нататкі пра асаку Яраслаўскай губерні», надрукаваную ў 1927 годзе. Сістэматыка роду Carex (Асака) стала справай жыцця Крэчатовіча.

У 1928 годзе па рэкамендацыі Мікалая Іванавіча Вавілава Крэчатовіч быў залічаны ў аспірантуру ва Усесаюзны інстытут раслінаводства, варта адзначыць, што пры гэтым у Крэчатовіча не было вышэйшай адукацыі. У аспірантуры ён піша дзве працы па сістэматыцы чаю і камелій, аднак яны засталіся неапублікаванымі. Крэчатовіч працаваў таксама ў Гербарыі Галоўнага батанічнага саду СССР. З 1930 года Крэчатовіч − навуковы супрацоўнік Батанічнага інстытута. У 1935 годзе ён атрымаў ступень кандыдата біялагічных навук без абароны дысертацыі. Планаваў доктарскую дысертацыю па тэме «Паходжанне асакі», але абараніць яе не паспеў.

У 1941 годзе Крэчатовіч уступіў у шэрагі народнага апалчэння і стаў кандыдатам у члены УКП(б). Неўзабаве быў вернуты ў Батанічны інстытут. Удзельнічаў у будаўніцтве абарончых збудаванняў на подступах да горада, у работах па выратаванні раслін Батанічнага інстытута пасля прамога пападання бомбы ў аранжарэі батанічнага саду. Памёр у блакадным Ленінградзе 

Складальнік апісанняў да ўсіх відаў роду Асака ў выданні «Флора СССР». Акрамя гэтага роду апрацоўваў сямействы Сітавыя, Злакавыя, Марэнавыя і Бабовыя .

## Кнігі 
* «Флора СССР» (1934—1964, калектыўная праца савецкіх батанікаў).

## Асноўныя працы 
* Заметки об осоках Ярославской губернии. — Л., 1927.
* Carex L. — Осока // Флора Забайкалья. — Л., 1931. Вып. 2. — С. 113—136.
* Cyperaceae — Осоковые // Флора Туркмении. — Л., 1932. — Т. 1, вып. 2. — С. 213—233.
* Род Осока — Carex L. // Флора СССР. — Л., 1935. — Т. 3. — С. 111—464.
* Ключ для определения осок Средней Азии. — Ташкент, 1935.
* Новые осоки для Южно-Уссурийского края (соавт. З. И. Лучник) // Труды Дальневосточного филиала АН СССР. Серия «Ботаника». — 1937. — Т. 2. — С. 887—895.
* Carex L. // Флора Грузии. — Тбилиси, 1941. — Т. 2. — С. 366—419.
* Род Осока — Carex L. (соавт. — П. Н. Овчинников, А. П. Чукавина) // Флора Таджикской ССР. — М.; Л., 1963. — Т. 2. — С. 82-145.

## Роды і віды раслін названыя імем Крэчатовіча 
* Kreczetoviczia  (сінонім Trichophorum)
* Carex kreczetoviczii 
* Cytisus kreczetoviczii 

## Крыніцы 
Катэгорыя:Вучоныя Беларусі
Лінейная рэгрэсія

**Лінейная рэгрэсія** або **простая лінейная рэгрэсія** —  сувязі паміж дзвюма зменнымі на аснове лінейнага раўнання. Адна з гэтых зменных уважаецца тлумачальнай (незалежнай), а другая залежнай.

Лінія лінейнай рэгрэсіі апісваецца раўнаннем віду Y = a + bX, дзе X — тлумачальная зменная, а Y — залежная. Каэфіцыент b завецца , а a —  (значэнне Y пры X = 0).

## Прымяненне 
Лінейная рэгрэсія можа быць карыснай тады, калі значэнне адной з разглядаемых зменных залежыць ад значэння іншай. Пры гэтым існаванне залежнасці не заўсёды азначае, што адна зменная служыць  для другой. Так, напрыклад, добрыя вынікі ЦТ не прыводзяць самі па сабе да высокіх універсітэцкіх адзнак, але сувязь паміж імі існуе. Часта сувязь паміж зменнымі можна вызначыць візуальна з дапамогай , што дае магчымасць пабачыць спадальныя або нарастальныя трэнды. Лікавая мера сувязі паміж зменнымі — каэфіцыент карэляцыі, што змяняецца ад −1 да 1 ў залежнасці ад таго, наколькі моцная сувязь існуе.

Звычайна пры мадэляванні разглядаюцца зменныя са статыстычнай сувяззю. Гэта значыць, што лінейнае раўнанне апісвае даныя недакладна, дапускаючы некаторыя выпадковыя адхіленні. Напрыклад, з дапамогай лінейнай рэгрэсіі можна змадэляваць сувязь паміж  і , інтэнсіўнасцю курэння і , хуткасцю язды і расходам паліва.

## Зноскі 
Катэгорыя:Матэматычная статыстыка
Катэгорыя:Эканаметрыка
Парламенцкія выбары ў Фінляндыі (1922)

Парламенцкія выбары ў Фінляндыі 1-3 ліпеня 1922 года. Сацыял-дэмакратычная партыя засталася найбуйнейшай у парламенце з 53 месцамі з 200. Часовы ўрад прафесара Айма Каяндэра, які прэзідэнт Каарла Юха Стольберг прызначыў у чэрвені 1922 года пасля адстаўкі прэм’ер-міністра Юха Венала, працягваў існаванне, пакуль Кюёсці Каліа не сфармаваў урад аграрна-прагрэсіўнай меншасці ў лістападзе 1922 года. Яўка выбаршчыкаў склала 58,5 %.

## Гісторыя 
К 1922 году фінскае грамадства, эканоміка і палітыка пачалі стабілізавацца. Прагрэсіўны ліберальны прэзідэнт Каарла Юха Стольберг памілаваў многіх чырвоных палонных грамадзянскай вайны, найгоршая галеча, выкліканая Першай сусветнай і грамадзянскай войнамі, скончылася, і лідар аграрнай партыі Кюёсці Каліа рыхтаваў закон (), які меўся размеркаваць лішкі сельскагаспадарчых угоддзяў заможных землеўладальнікаў былым фермерам-арандатарам і іншым беззямельным сялянам. Сацыял-дэмакраты на чале з Вяйнё Танерам узялі на сябе абавязацельствы па мірным і дэмакратычным дасягненні мэт сацыялістычных рэформаў. Урады пераважна аграрна-прагрэсіўнай меншасці праводзілі ўмераную і прымірэнчую палітыку. Абавязковае школьнае навучанне фінскіх дзяцей было ўведзена ў 1921 годзе. Камуністы адважыліся арганізаваць Сацыялістычную рабочую партыю перад выбарамі, аддаўшы перавагу адкрытай палітычнай дзейнасці над падпольнай. Незадоўга да афіцыйнага пачатку выбарчай кампаніі парламент Фінляндыі адхіліў пяцігадовую абаронную дамову паміж Фінляндыяй, Польшчай, Латвіяй і Эстоніяй. Дэпутаты сумняваліся ў здольнасці Польшчы і краін Балтыі абараніць Фінляндыю ў выпадку вайны.

## Вынікі 
Катэгорыя:Выбары ў Фінляндыі
Катэгорыя:Выбары 1922 года
Катэгорыя:Ліпень 1922 года
Crepidorhopalon

**Crepidorhopalon** — род кветкавых раслін сямейства .

## Арэал 
Распаўсюджаны ў трапічнай і паўднёвай Афрыцы і на Мадагаскары.

## Віды 
*  
*  
*  
*  
*  
*  
*  
*  
*  
*  
*  
*  
*  
*  
*  
*  
*  
*  
*  
*  
*  
*  
*  
*  
*  
*  
*  
*  
*  
*  
*  
*  
*  

Катэгорыя:Ясноткакветныя
Metellina mengei

**Metellina mengei** — від аранеаморфных павукоў сямейства , які сустракаецца ў Еўропе да Грузіі. Калісьці від лічыўся формай , якая сустракаецца вясной. *M. mengei* сустракаецца значна радзей, чым *M. segmentata*.

## Апісанне 
*Metellina mengei* вельмі падобная на , адрозніць ад якой яе можна толькі параўнаўшы прыкметы палавых органаў. Прадстаўнікі віду каля 5&nbsp;мм даўжынёй. Дарослыя асобіны сустракаюцца з мая па ліпень.

Катэгорыя:Аранеаморфныя павукі
Пахігната Клерка

**Пахігната Клерка** (*Pachygnatha clercki*) — від аранеаморфных павукоў з сямейства .

## Арэал 
Жыве ў Паўночнай Амерыцы, Еўропе, на Каўказе, у Расіі, Сярэдняй Азіі, Кітаі, Карэі і Японіі.

Катэгорыя:Аранеаморфныя павукі
Лунінецкі павет

**Лунінецкі павет** () — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка Палескага ваяводства II Рэчы Паспалітай. Утвораны 1 сакавіка 1921 года, ліквідаваны ў выніку савецкага ўварвання ў верасні 1939 года. Павятовы горад — Лунінец. Складаўся з 15 сельскіх гмін (6 у 1939), 3 гарадоў і 3 мястэчак. Агульная плошча павета — 2722 км², насельніцтва — 109 300 чалавек, шчыльнасць — 19 чал. на км².

## Адміністрацыйны падзел 
### Гміны 
* гміна Бярозаў *(да 1922)*
* гміна Хорск *(да 1922)*
* гміна Кажан-Гарадок *(да ?)*
* гміна Круговічы
* гміна Ленін *(да 1939)*
* гміна Лахва
* гміна Лунін *(ліквідаваная пазней)*
* гміна Лунінец *(створана пазней)*
* гміна Плотніца *(да 1922)*

### Гарады 
* Давыд-Гарадок *(да 1922)*
* Гарадная *(да 1922)*
* Кажан-Гарадок *(пазней пазбаўлены статусу)*
* Лахва *(пазней пазбаўленая статусу)*
* Лунінец
* Столін *(да 1922)*

## Заўвагі 
## Літаратура 
* 
* 

Катэгорыя:Гістарычная геаграфія Беларусі
Катэгорыя:Паветы Палескага ваяводства
Странгілаідэс вульпіс

**Странгілаідэс вульпіс** (*Strongyloides vulpis*) — від круглых чарвей сямейства , якія паразітуюць на сабачых.

## Гаспадары 
Сярод гаспадароў навукоўцамі адзначаны такія віды, як , , ,  і .

Катэгорыя:Странгілаідыды
Катэгорыя:Жывёлы, апісаныя ў 1940 годзе
Катэгорыя:Паразіты млекакормячых
Катэгорыя:Паразіты сабак
Agroeca brunnea

**Agroeca brunnea** — від аранеаморфных павукоў сямейства .

## Арэал 
Сустракаецца ў Палеарктыцы і ўпершыню быў апісаны Джонам Блэквалам у 1833 годзе.

У англамоўных краінах характэрныя яйцавыя мяшкі вядомыя ў прастамоўі як «казачныя лямпы» () а самога павука часам называюць «павуком казачных лямпаў» ().

## Галерэя 

Файл:Agroeca_brunnea_palp.jpg|Педыпальп мужчынскі
Файл:Unbekannter_Kokon.jpg|Яйцавы мяшочак

Катэгорыя:Аранеаморфныя павукі
Катэгорыя:Жывёлы, апісаныя ў 1833 годзе
Acuaria anthuris

**Acuaria anthuris** — від круглых чарвей сямейства , якія паразітуюць на .

## Гаспадары 
Сярод гаспадароў навукоўцамі адзначаны такія віды, як , , .

Катэгорыя:Акуарыіды
Катэгорыя:Жывёлы, апісаныя ў 1819 годзе
Катэгорыя:Паразіты птушак
Таварыства мастакоў-станкавістаў

**Тавары́ства мастако́ў-станкаві́стаў**, **Таварыства станкавістаў** () — мастацкая групоўка, якая існавала ў Маскве ў 1925—1931 гадах.

Ядро таварыства склалася ў 1923—1924 гадах з выпускнікоў Вышэйшых мастацка-тэхнічных майстэрняў, галоўным чынам вучняў Д. П. Штэрэнберга і У. А. Фаворскага і моладзі, якая супрацоўнічала з Музеем жывапіснай культуры. Арганізавана таварыства ў 1925 годзе, а яго статут зацверджаны ў 1929 годзе. Сярод членаў-заснавальніка былі Д. П. Штэйнберг (старшыня праўлення.

У 1928 годзе намеціўся канфлікт двух груп мастакоў, якія рэзка разышліся ў разуменні стылю і зместу сучаснага мастацтва. У 1928—1931 гадах размежаванне дзвюх груп унутры таварыства ўзмацнялася, яно канчаткова страціла адзіную платформу. Апошнім агульным мерапрыемствам членаў Таварыства мастакоў-станкавістаў і «Изобригады» стала «Антыімперыялістычнага выстаўка, прысвечаная Міжнароднаму Чырвонаму дню», якая адбылася ў жніўні 1931 года ў Маскве. Канчаткова Таварыства мастакоў-станкавістаў ліквідавана ў 1932 годзе.

Вядучыя мастакі Таварыства станкавістаў адыгралі пэўную ролю ў развіцці станковага і манументальнага жывапісу, кніжнай графікі, плаката, сцэнаграфіі.

## Зноскі 
## Літаратура 
* 
* *Костин В. И.* ОСТ (Общество станковистов) — Л., 1976.
* 
* О́бщество худо́жников-станкови́стов; ОСТ // Популярная художественная энциклопедия. Архитектура. Живопись. Скульптура. Графика. Декоративное искусство. В 2 т. / Под ред. Полевого В. М. Ред. кол.: В. Ф. Маркузон, Д. В. Сарабьянов, В. Д. Синюков (зам. гл. ред.) — М.: Издательство «Советская энциклопедия», 1986. — Книга II. М—Я, 1986. — С. 72, 88. — 432 с, ил., 32 л. ил. — 200 000 экз.
* *Лучишкин C.* Общество станковистов // Творчество, 1966, № 1.

## Спасылкі 
* *Воронова Е. В.* Общество станковистов: композиционные и сюжетные параллели // Манускрипт. 2021. Том 14. Выпуск 11. С. 2439—2445.
* *Михиенко Т. Н.* ОСт (Общество станковистов) // Энциклопедия русского авангарда
* Общество станковистов (ОСТ) // АртРу.инфо

Катэгорыя:Рускі авангард
Катэгорыя:Выяўленчае мастацтва СССР
Катэгорыя:Культура Масквы
Экспедыцыі наведвання МКС

**Экспедыцыі наведвання МКС, ЭН** — кароткатэрміновыя пілатуемыя экспедыцыі на Міжнародную касмічную станцыю, дастаўка і вяртанне якіх ажыццяўляецца расійскімі касмічнымі караблямі серыі «Саюз». Дадзенае абазначэнне афіцыйна выкарыстоўваецца Раскосмасам і прадпрыемствамі расійскай ракетна-касмічнай галіны. Да ЭН не адносяцца кароткатэрміновыя пілатуемыя палёты амерыканскіх караблёў Space Shuttle, Crew Dragon і Starliner.

## Спіс 
Даты ў табліцы адпавядаюць часу UTC.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Пілатуемы касмічны палёт
Катэгорыя:Касманаўтыка Расіі
Мікалай Іванавіч Левы

**Мікалай Іванавіч Левы** (1928, в. Падгайна, Карэліцкі раён, Гродзенская вобласць — 1996) — беларускі педагог.

## Біяграфія 
У 1952—1966 гг. Мікалай Іванавіч працуе настаўнікам у Лаўрынавіцкай і Дзераўнянскай сярэдніх школах.

У 1966—1977 гг. М. І. Левы займае пасаду дырэктара Ястрамбельскай школы-інтэрната.

У 1977—1983 гг. з’яўляецца спачатку метадыстам ва УА «Баранавіцкая раённая вочна-завочная школа», а потым намеснікам дырэктара Каўпеніцкай сярэдняй школы.

## Узнагароды 
Ганаровае званне «Заслужаны настаўнік Беларускай ССР» прысвоена ў 1969 годзе.

## Крыніцы 
## Спасылкі 
* Мікалай Іванавіч Левы, ДУК «Цэнтралізаваная бібліятэчная сістэма г. Баранавічы»

Катэгорыя:Педагогі Беларусі
Катэгорыя:Нарадзіліся ў Карэліцкім раёне
Acuaria

**Acuaria** — род круглых чарвей з сямейства .

Род мае касмапалітычнае распаўсюджанне.

Катэгорыя:Акуарыіды
Ганна Міхайлаўна Ліхман

**Ганна Міхайлаўна Ліхман** (1928—2001) — балетмайстар, заслужаны работнік культуры БССР.

## Біяграфія 
У 1951 г. Г. М. Ліхман пераехала ў г. Баранавічы з г. Ашхабада, дзе да вайны жыла яе сям’я.
 
Скончыла харэаграфічнае аддзяленне культасветвучылішча г. Ашхабада, працавала ў складзе Свярдлоўскага вандроўнага тэатра оперы и балета, ансамблі песні і пляскі Беларускай ваеннай акругі.

У Баранавічах у 1966 годзе Г. М. Ліхман арганізавала народны дзіцячы ансамбль танцаў «Лялькі» пры Гарадскім Доме культуры. Гэтай працы яна прысвяціла 30 гадоў. У 1982 годзе ансамбль стаў лаўрэатам прэміі Ленінскага камсамола Брэстчыны, у 1984 годзе атрымаў званне лаўрэата прэміі ЛКСМБ, у 1995 годзе быў узнагароджаны дыпломам Сусветнага фестывалю моладзі і студэнтаў у г. Маскве.

У 1996 годзе Ганна Міхайлаўна перадала кіраўніцтва калектывам сваёй вучаніцы Алене Івановіч.

У 1991 г. балетмайстару і педагогу А. М. Ліхман было прысвоена ганаровае званне «Заслужаны работнік культуры Беларускай ССР» за вялікі ўклад у адраджэнне нацыянальнай культуры і народных традыцый, эстэтычнае выхаванне працоўных.

## Памяць 
У кастрычніку 2008 года была адкрыта мемарыяльная дошка на Гарадскім Доме культуры ў гонар Ганны Ліхман.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Педагогі Беларусі
Skrjabinoclava

**Skrjabinoclava** — род круглых чарвей сямейства .

Віды гэтага роду сустракаюцца ў Амерыцы.

## Віды 
*  
*  
*  
*  
*  
*  
*  
*  
*  
*  
*  
*  
*  
*  
*  
*  
*  
*  
*  
*  
*  
*  
*  
*  
*  
*  
*  
*  
*  
*  
*  
*  
*  
*  

## Значэнне 
Некаторыя віды з’яўляюцца гельмінтамі дробных сысуноў.

Катэгорыя:Акуарыіды
Acanthocephalus clavula

**Acanthocephalus clavula** — від паразітычных скрэбняў з сямейства . *Acanthocephalus clavula* быў апісаны Дзюжардэнам у 1845 годзе.

## Арэал 
У Беларусі быў знойдзены ў возеры Дрывяты і ў рацэ Сож.

## Гаспадары 
Сустракаецца ў такіх відаў, як   і іншых.

Катэгорыя:Жывёлы, апісаныя ў 1845 годзе
Катэгорыя:Скрэбні
Катэгорыя:Паразіты рыб
Акантацэфалус гусіны

**Акантацэфалус гусіны** (*Acanthocephalus anguillae*) — від паразітычных скрэбняў з сямейства .

## Арэал 
Кішачны паразіт, сустракаецца як у Балтыйскім моры, так і ўздоўж узбярэжжа Каліфорніі, дзе яго часта знаходзяць у пярэдняй і сярэдняй кішцы відаў  і .

У Беларусі быў знойдзены ў азёрах Ант, Белае, Вераўскае, Дзервяніскае, Дрывяты, Езярышча, Зацкава, Кань, Лосвіда, Мядзесна, Мястра, Нарач, Цёста, у рэках Дняпро (вярхоўе), Заходняя Дзвіна, Нёман (у раёне гарадоў Стоўбцы, Гродна), Прыпяць, у сажалкавай гаспадарцы «Чырвоная Зорка».

## Гаспадары 
Сустракаецца ў такіх відаў, як , , , , , , , , , , , , , , .

### Літаратура 
* 

Катэгорыя:Жывёлы, апісаныя ў 1780 годзе
Катэгорыя:Скрэбні
Катэгорыя:Паразіты рыб
Гітанджалі Шры

**Гітанджалі Шры** (хіндзі गीतांजलि श्री, нар. , Майнпуры, Утар-Прадэш, Індыя) — індыйская пісьменніца і біёграф , якая піша на хіндзі і англійскай мове. Пераможца Міжнароднай Букераўскай прэміі ў 2022 годзе за свой раман «Магіла з пяску».

## Біяграфія 
Нарадзілася 12 чэрвеня 1957 года ў горадзе Майнпуры ў штаце Утар-Прадэш. Бацька ― Анірудх Паньдзья і маці ― Шры Кумары Паньдзья. З-за любові да маці, аўтар змяніла сваё прозвішча з «Паньдзья» на «Шры».

У сваім штаце атрымала сярэднюю адукацыю ў розных гарадах, уключаючы Матхура, Алігарх і Музафарнагар. Пасля школы паступіла ў  у Нью-Дэлі. Вышэйшую адукацыю атрымала ва , дзе скончыла гістарычны факультэт. Ступень доктара гісторыі атрымала ва  за сваю працу «Прэмчанд і каланіяльна-адукаваны клас у Паўночнай Індыі» (). Раман распавядае пра тры пакаленні жанчын і мужчын вакол іх у  сям’і сярэдняга класа. Раман *«Маці»* быў перакладзены на некалькі моў, у тым ліку на сербскую і карэйскую. Таксама быў перакладзены на англійскую мову , якая атрымала прэмію ''*, і на урду Башырам Унванам з прадмовай ад . Сярод іншых перакладаў рамана — французскі, зроблены Эні Манто, і нямецкі, зроблены .

Дзеянне другога рамана Шры «Наш горад у тым годзе» () разгортваецца пасля зносу . Раман быў перакладзены на англійскую мову Дэйзі Роквел як *«Tomb of Sand»* і на французскую мову Эні Манто як *«Au-delà de la frontière»*.

### Раманы 
* «Маці» ()
* «Наш горад в тым годзе» ()
* «Зніклы» ()
* «Пустое месца» ()
* «Магіла з пяску» ()

### Зборнікі апавяданняў 
* «Рэха» ()
* «Аскетызм» ()
* «Сакавік, мама і сакура» ()
* «Рэпрэзентатыўныя апавяданні» ()
* «Тут жылі сланы» ()

### Навуковыя працы 
* «Паміж двума мірамі: інтэлектуальная біяграфія Прэмчанда» ()
* «Прэмчанд і індустрыялізм: даследаванне амбівалентнасці ў адносінах» (), *The Indian Economic and Social History Review*, XIX(2), 1982 
* «Прэмчанд і сялянства: стрыманы радыкалізм» (), *Economic and Political Weekly'', XVIII(26), 25 June 1983.
* «Інтэлігенцыя Паўночнай Індыі і індуісцка-мусульманскае пытанне» ()

## Узнагароды 
* 2022 — Міжнародная Букераўская прэмія
* 2022 — уключана ў спіс 100 жанчын BBC як адна з натхняльных і ўплывовых жанчын года ў свеце
* 2021 — Прэмія Эміль Гімэ за азіяцкую літаратуру () (намінант)
* 2013 — Прэмія ім. Крышна Балдзева Вайдзья ()
* 2004 — Прэмія Двідджава ()
* 2000 — Прэмія літаратурнай акадэміі ў Дэлі ()
* 1998 — Прэмія ім. Інду Шарма за апавяданні ()
* 1995 — Прэмія Юкей ()

## Крыніцы 
## Спасылкі 
* Творы Гітанджалі Шры ў адкрытым доступе
* Урыўкі з рамана «Наш горад у тым годзе» 
* Урыўкі з рамана «Зніклы» 

Катэгорыя:Пісьменнікі Індыі
Міжнародная канвенцыя аб ліквідацыі ўсіх форм расавай дыскрымінацыі

**Міжнародная канвенцыя аб ліквідацыі ўсіх форм расавай дыскрымінацыі** — канвенцыя, прынятая Генеральнай Асамблеяй ААН 21 снежня 1965 года і ўступіла ў сілу 4 студзеня 1969 года. Удзельнікамі станам на снежань 2020 года з’яўляюцца 182 краіны. Яшчэ 3 дзяржавы дакумент падпісалі, але не ратыфікавалі. За выкананнем канвенцыі вядзе нагляд Камітэт па ліквідацыі расавай дыскрымінацыі, які складаецца з 18 экспертаў. Ён таксама можа разглядаць міждзяржаўныя скаргі на парушэнні любымі краінамі-ўдзельніцамі і індывідуальныя скаргі на парушэнне канвенцыі ў дачыненні да тых 54 краін, якія зрабілі адпаведную заяву. На 2014 год камітэт прыняў рашэнні адносна 30 скаргаў, і ў 15 выпадках з іх угледзеў парушэнні канвенцыі. Яшчэ 18 скаргаў камітэт палічыў непрымальнымі без разгляду па сутнасці, разгляд 1 скаргі спынены па іншай прычыне, а яшчэ 6 спраў знаходзіліся ў працэсе разгляду. Першыя тры міждзяржаўныя скаргі — Катар супраць Саудаўскай Аравіі, Катар супраць ААЭ і Палесціна супраць Ізраіля — паступілі на разгляд вясной 2018 года.

Станам на 2020 год, у ААН вялася распрацоўка дадатковых стандартаў: пратаколу да дадзенай канвенцыі альбо новай канвенцыі, каб запоўніць прабелы ў дакуменце.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Міжнародныя канвенцыі
Катэгорыя:Міжнародныя праваабарончыя дакументы
Катэгорыя:Дагаворы і канвенцыі ААН
Катэгорыя:Антырасізм
Доўгая дарога дадому

**Доўгая дарога дадому** — кніга ўспамінаў беларускага пісьменніка Васіля Быкава, выдадзеная ў 2002 годзе. Другое выданне — 2004 год.

## Сюжэт 
Гэтая кніга — успаміны народнага пісьменніка Беларусі Васіля Быкава пра яго асабістыя перажыванні за амаль 70 гадоў яго насычанага жыцця. У цікавай аўтарскай манеры вядомы пісьменнік расказвае пра найбольш яркія старонкі сваёй біяграфіі, дае ацэнку грамадска-палітычным і культурным працэсам, якія адбываліся ў Беларусі на яго вачах. Быкаў прапануе досвед культурнага дзеяча, знакамітага пісьменніка, выказвае свае думкі аб далейшым развіцці краіны.

## Аўдыё 
У чэрвені 2010 годзе ў серыі «Бібліятэка Свабоды. XXI стагодзьдзе» выйшла аўдыёкніга «Васіль Быкаў. Доўгая дарога дадому». «Доўгая дарога дадому» гучыць у аўтарскім выкананні. Запіс быў зроблены ў 2002 годзе ў Празе.

## Зноскі 
## Спасылкі 
* Тэкст твора на «Беларускай палічцы»

Катэгорыя:Творы Васіля Быкава
Катэгорыя:Кнігі 2002 года
Алесь Зарамбюк

**Алесь (Аляксандр Віктаравіч) Зарамбюк** (нар. 5 ліпеня 1982, г. Масты) — беларускі грамадскі актывіст.

## Біяграфія 
Нарадзіўся 5 ліпеня 1982 года ў Мастах. Скончыў музычную школу.

У 2003—2007 гадах дэпутат Мастоўскага раённага Савета дэпутатаў. Пасля ўдзелу ў мясцовых выбарах КДБ завёў на яго крымінальную справу.

У 2010 годзе выехаў спачатку ва Украіну, а адтуль пераехаў у Польшчу. У 2012 годзе ўзначаліў новаствораны «Беларускі дом у Варшаве».

## Сям’я 
Жанаты, мае сына Якуба.

Катэгорыя:Рэпрэсаваныя рэжымам Лукашэнкі
Катэгорыя:Грамадскія дзеячы Беларусі
Катэгорыя:Дэпутаты Мастоўскага раённага Савета дэпутатаў
Катэгорыя:Беларусы ў Варшаве
Армін Дэйч

**Армін Джозэф Дэйч** (,  — ) — амерыканскі астраном і пісьменнік-фантаст.

## Біяграфія 
Нарадзіўся ў Чыкага 25 студзеня 1918 года. Атрымаў ступень бакалаўра ў Арызонскім універсітэце (1940). У 1946 годзе абараніў у Чыкагскім універсітэце дысертацыю на тэму «A Study of the Spectrum Variables of Type A».

## Крыніцы 
## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Астраномы ЗША
Катэгорыя:Астраномы XX стагоддзя
Катэгорыя:Пісьменнікі ЗША
Катэгорыя:Пісьменнікі XX стагоддзя
Катэгорыя:Пісьменнікі-фантасты ЗША
Катэгорыя:Выпускнікі Арызонскага ўніверсітэта
Сяргей Пяткевіч

**Сяргей Пяткевіч** (нар. , Казахстан) — дзеяч беларускай эміграцыі ў Вялікабрытаніі.

## Біяграфія 
Нарадзіўся  года ў Казахстане ў беларускай сям’і, разам з якой у хуткім часе вярнуўся ў Мінск. У 1980 г. скончыў Беларускі дзяржаўны інстытут народнай гаспадаркі. Да 1996 г. працаваў у Навукова-даследчым інстытуце эканомікі сельскай гаспадаркі ў Мінску.

У 1994 г. атрымаў стыпендыю на навучанне па магістарскай праграме ў Каралеўскім сельскагаспадарчым каледжы ў Сайрэнсестэры (Вялікабрытанія).
Acanthocephalus lucii

**Acanthocephalus lucii** — від паразітычных скрэбняў з сямейства .

Сустракаецца як кішачны паразіт у асноўным у рыб прэсных і саланаватых вод і выклікае ў іх .

## Апісанне 
Самкі дасягаюць даўжыні цела ад 8 да 21 міліметра, у той час як самцы застаюцца значна меншымі — максімум ад 4 да 7,5 міліметраў. Тулава спераду значна шырэйшае, чым ззаду. Ствол (хабаток) даўжынёй прыблізна ад 0,5 да 0,7 міліметра, кароткі і мае форму булавы і ад 12 да 16 шэрагаў кручкоў, кожны з якіх складаецца з 7-9 кручкоў, без пярэдняга пашырэння кораня кручка, хоць яны становяцца меншымі па меры росту.

Яйцы доўгія, авальныя і маюць толькі тонкія абалонкі. Яны маюць сярэднюю даўжыню 103 і шырыню ад 14 да 16 мікраметраў.

## Спосаб жыцця 
У дарослым узросце *Acanthocephalus lucii* жыве як кішачны паразіт у асноўным у кішачніку прэснаводных рыб, асабліва . Таксама можа сустракацца ў іншых прэснаводных відаў, а таксама ў саланаватых і салёных відаў, такіх як  і .

Паводле даных навукоўцаў, адным з прамежкавых гаспадароў паразітаў з’яўляецца .

## Літаратура 
* Серов, В. Г. Биология скребня Acanthocephalus Lucii (Muller) и особенности его отношений с окунем в паразитарной системе : Автореф. дис. на соиск. учен. степ. канд. биол. наук : 03.00.19 / Серов Вячеслав Григорьевич ; Моск. гос. ун-т им. М.В.Ломоносова, Биол. фак. — М., 1987. — 17 с. — Библиогр.: с. 16-17 (5 назв.).
* Theodor Hiepe, Renate Buchwalder, Siegfried Nickel: *Lehrbuch der Parasitologie.* *Band 3: Veterinärmedizinische Helminthologie.* Gustav Fischer Verlag, Jena 1985; Seiten 397

Катэгорыя:Жывёлы, апісаныя ў 1776 годзе
Катэгорыя:Скрэбні
Катэгорыя:Паразіты рыб
Acanthocephalus ranae

**Acanthocephalus ranae** — від паразітычных скрэбняў з сямейства , упершыню апісаны Шранкам у 1788 годзе.

## Гаспадары 
Сярод адзначаных гаспадароў такія віды, як , , , , ,  і .

Катэгорыя:Скрэбні
Катэгорыя:Паразіты земнаводных
Катэгорыя:Паразіты паўзуноў
Алена Гуркова

**Алена Гуркова** (нар. , Мінск, Беларусь) — беларуская валейбалістка. Выступала за зборную Беларусі.

## Біяграфія 
Ды 2005 гады выступала за «Славянку», познее гуляла ў Азербайджане, а пазнее ў Турцыі. Там яна змяніла некалькі клубаў.

## Спасылкі 
* Алена Гуркова может остаться в Азеррейле
* Гуркова сыграет против нашей сборной

Катэгорыя:Валейбалісткі Беларусі
Катэгорыя:Ігракі жаночай зборнай Беларусі па валейболе
Катэгорыя:Ігракі жаночай зборнай Беларусі па валейболе U-19
Катэгорыя:Ігракі жаночай зборнай Беларусі па валейболе U-20
Катэгорыя:Ігракі жаночай зборнай Беларусі па валейболе U-18
Алена Радкевіч

**Алена Радкевіч** — беларуская журналістка.

Працавала вядучай радыёстанцыі «Беларуская Маладзёжная», карэспандэнткай Бі-Бі-Сі, расійскай незалежнай прэсы, удзельнічала ў самвыдаце. Ад 1991 — на Радыё Свабода.

Здымае аўтарскія відэа пра чэшскі досвед дэмакратыі, рэжысёр дакументальнага фільма «Непахісныя» пра пражскі перыяд жыцця Ларысы і Янкі Геніюшаў, відэацыкла «Падарожжы ў БНР». Прадзюсар перадачы «Зона Свабоды», стварае відэапрадукцыю для сацыяльных сетак.

## Сям’я 
У 1982 годзе пабралася шлюбам з журналістам Віктарам Івашкевічам. Іх сын Станіслаў Івашкевіч таксама журналіст.

Катэгорыя:Журналісты Беларусі
PVP (бронеаўтамабіль)

**Petit Véhicule Protégé** (PVP) — лёгкі бронеаўтамабіль. Вырабляецца кампаніяй Panhard General Defense.

## Апісанне
Машына абсталёўваецца дызельным рухавіком Iveco з рабочым аб’ёмам 2,8 літра. Маса бронемашыны PVP — 4750 кілаграмам. Корпус выраблены з ужываннем керамічнай броні. Максімальны хуткасць: да 120 кіламетраў у гадзіну. Бронемашына можа абсталёўвацца кулямётам калібра 7,62 міліметра.

## Краіны-аператары 
*  — першая партыя машын пастаўлена ў 2008 годзе. Усяго да 2015 года планавалася паставіць 1500 машын.
*  — у 2010 годзе закуплена 6 машын.
*  — 9 машын.
*  — заказана 15 машын.

## Заўвагі 
## Спасылкі 
* https://web.archive.org/web/20080420084526/http://cursorinfo.co.il/news/world/2008/04/16/bron/
* http://www.russianamerica.com/common/arc/story.php/421340?id_cr=132

Катэгорыя:Бранятэхніка Францыі
Катэгорыя:Бронеаўтамабілі паводле алфавіта
ЮНІДА

**Арганізацыя Аб’яднаных Нацый па прамысловым развіцці, ЮНІДА** () — спецыялізаваная ўстанова ААН, місія якой, як выкладзена ў Лімскай дэкларацыі, прынятай на пятнаццатай сесіі Генеральнай канферэнцыі ЮНІДА ў 2013 годзе, заключаецца ў садзейнічанні і паскарэнні інклюзіўнага і ўстойлівага прамысловага развіцця ў дзяржавах-членах, а таксама прасоўванні міжнароднага прамысловага супрацоўніцтва.

Штаб-кватэра знаходзіцца ў Вене (Аўстрыя). Маюцца пастаянныя прадстаўніцтвы ў больш чым 60 краінах. Станам на красавік 2019 года ЮНІДА налічвае 170 дзяржаў-членаў. Палітыка, праграмы і прынцыпы арганізацыі вызначаюцца ў рамках Генеральнай канферэнцыі, якая праводзіцца раз на два гады.

ЮНІДА была створана ў 1966 годзе Генеральнай Асамблеяй ААН для садзейнічання і паскарэння індустрыялізацыі развіваных краін, якія выйшлі з дэкаланізацыі і практычна не маюць прамысловай базы. У 1979 годзе яна стала адной з 15 спецыялізаваных устаноў ААН, а яе новы Статут уступіў у сілу ў 1985 годзе. З моманту свайго заснавання арганізацыя некалькі разоў перабудоўвалася і рэфармавалася; Лімская дэкларацыя 2013 года пашырыла яе місію, уключыўшы ў яе садзейнічанне «інклюзіўнаму і ўстойліваму прамысловаму развіццю» (ISID ад Inclusive and Sustainable Industrial Development ). ЮНІДА з’яўляецца членам групы ААН па пытаннях устойлівага развіцця, нацэленай на дасягненне мэтаў у галіне ўстойлівага развіцця.

З 2018 па 2021 год стратэгічныя прыярытэты ЮНІДА ўключалі: стварэнне агульнага развіцця краін; прасоўванне эканамічнай канкурэнтаздольнасці; ахову навакольнага асяроддзя; умацаванне ведаў і інстытутаў.

## Крыніцы 
## Спасылкі 
* 
* 
* 

Катэгорыя:Спецыялізаваныя ўстановы ААН
Катэгорыя:Міжнародныя эканамічныя арганізацыі
Аксаміткі прамастойныя

**Аксамі́ткі прамастойныя** (*Tagetes erecta*) — від кветкавых раслін роду  сямейства .

## Апісанне 
Аднагадовая травяністая галінастая расліна вышынёй да 100 см. Сцябло прамастойнае. Галінкі рабрыстыя і апушаныя. Галінкі першага парадку адхілены ад галоўнага сцябла пад вострым вуглом і роўныя вышыні сцябла або даўжэйшыя за яго. Агульны выгляд мае адваротна-пірамідальную форму.

]]
Лісце чаргаванае, перыста-рассечанае, на чаранках. Краі сегментаў ліста пілаватыя. Кветкі з пяццю пялёсткамі, ад светла-жоўтага да цёмна-аранжавага колеру, у адзінкавых кошыках дыяметрам 5—10 см на канцах галінак. Плод — сухая сямянка чорнага колеру.

## Распаўсюджанне і экалогія 
Расліна паходзіць з паўднёвых рэгіёнаў Мексікі. З пачатку XVI стагоддзя вырошчваецца ў культуры. Святлолюбівая расліна, мезафіт і мезатроф. 

## Выкарыстанне 
Дэкаратыўная садовая, лекавая і тэхнічная расліна.

## Сінонімы 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Зноскі 
## Літаратура 
* 
* 
* 
* 

Катэгорыя:Астравыя
Катэгорыя:Расліны, апісаныя ў 1753 годзе
Катэгорыя:Флора Паўночнай Амерыкі
Катэгорыя:Дэкаратыўныя садовыя расліны
Катэгорыя:Расліны на марках
Юлія Ацкер

**Юлія Ацкер** (; ; 1898, Львоў, Каралеўства Галіцыі і Уладзімірыі, Аўстра-Венгрыя— , Львоў) — польская і ўкраінская мастачка яўрэйскага паходжання, жывапісец і графік, прадстаўніца экспрэсіянізму. Член Саюза мастакоў УССР з 1939 года.

## Біяграфія 
Нарадзілася ў 1898 годзе ў Львове.

Вучылася жывапісу ў Акадэміі гуманітарных навук Леанарда Падгарадзецкага і ў Паўла Гаеўскага ў Школе дэкаратыўна-прыкладнога мастацтва у Львове.

Дэбютавала ў 1930 годзе персанальнай выставай у Львоўскім філіяле Яўрэйскага літаратурна-мастацкага Таварыства.

На працягу 1934−1936 гадоў уваходзіла ў мастацкую групу *«Стэр»* (*«Ster»*).

У 1930-х удзельнічала ў мастацкіх выставах у Львове, Кракаве, Познані, Варшаве і Станіслававе. У прыватнасці, у 1937 годзе ў Познані на выставе *«Мастацтва інтэр’ераў і кветкі»* выстаўлены дзве карціны Ацкер.

У 1939 годзе Яўрэйскае Таварыства распаўсюджвання прыгожых мастацтваў арганізавала персанальную выставу Ацкер у Варшаве.

З 1939 года — член Саюза мастакоў УССР.

8 снежня 1942 года скончыла жыццё самагубствам — падчас гітлераўскай акупацыі Львова.

Пахавана ў Львове.

## Творчасць 
Прадстаўніца экспрэсіянізму. Жывапісец і графік.

Малявала нацюрморты, пейзажы, кампазіцыі на яўрэйскія тэмы, партрэты. У прыватнасці, намалявала партрэт Львоўскага рабіна Самуэля Вольфа Гутмана, а таксама партрэт кіраўніка яўрэйскай абшчыны, віцэ-прэзідэнта Львова Віктара Хаеса. Абодва партрэты ўпрыгожвалі адзін з пакояў Львоўскага кагалу.

У карцінах ранняга перыяду творчасці часта адлюстроўвала Тэатральныя рэквізіты.

Большая частка працы страчана падчас Другой сусветнай вайны і вядомыя сучаснікам пераважна дзякуючы публікацыям у прэсе.

Некаторыя карціны захоўваюцца ў Музеі Яўрэйскага Гістарычнага інстытута ў Варшаве, Нацыянальным музей ва Уроцлаве, Львоўскім гістарычным музеі і Львоўскай нацыянальнай галерэі мастацтваў імя Барыса Вазніцкага. А таксама — у прыватных калекцыях.

Файл:Julia Acker - Barwy kwiatów.jpg|«Кветкавыя фарбы» алей, да 1939 года
Файл:Julia Acker Martwa natura z nasturcjami 1940.jpg|«Нацюрморт з настуркамі» алей, 1940 год
Файл:Julia Acker Serwis śniadaniowy.jpg|«Падача сняданкаў» алей, да 1942 года

## Літаратура 
* Ацкер, Юлія  // Велика українська енциклопедія: [у 30 т.] / упоряд. д. і. н., проф. Киридон А. М. — К.: Державна наукова установа «Енциклопедичне видавництво», 2016. — Т. 1: *А — Акц.* — 592 с. — ISBN 978-617-7238-39-2.
* *Глембоцкая Галина.* Художники-евреи Львова первой половины ХХ века. Жизнь. Творчество. Судьба.&nbsp;— Львов: Ставропигион, 2015. — С. 55−56. — ISBN 978-966-2037-09-8.
* *Пінчевська Б. М.* Творчість єврейських художників Східної Галичини 1900−1939 років  / Монографія.&nbsp;— Корсунь-Шевченківський: Всесвіт, 2013. — С. 47; 96; 147. — ISBN 978-966-2652-00-0.
* *Piątkowska R.* Acker Julia// Про Юлію Ацкер на порталі DELET

Катэгорыя:Мастакі-партрэтысты Польшчы
Катэгорыя:Мастакі паводле алфавіта
Вера Клімовіч

**Вера Клімовіч** (нар. , Мінск, Беларусь) — беларуская валейбалістка. Майстар спорту Беларусь. Выступала за зборную Беларусі.

## Біяграфія 
З 2009 года па 2014 правяла ў «Лакаматыве» горада Баку. За гэты перыяд яна выйграла з камандай Кубак Чэлендж.

У 2023 годзе стала ўладальніцай Кубка Фінляндыі разам з «Хямеэнлінай». У фінальным матчы каманда з «Кангасалу» яна прынесла камандзе дзевяць ачкоў.

## Спасылкі 
* Вера Климович
* Vera Klimovich 

Катэгорыя:Валейбалісткі Беларусі
Катэгорыя:Ігракі жаночай зборнай Беларусі па валейболе
Катэгорыя:Ігракі «Макабі» Хадэра (жаночы валейбол)
Катэгорыя:Ігракі жаночай зборнай Беларусі па валейболе U-18
Катэгорыя:Ігракі жаночай зборнай Беларусі па валейболе U-20
Ксенія Пазняк

**Ксенія Пазняк** (нар. , Бяроза, Беларусь) — азербайджанская валейбалістка. Выступала за зборную Азербайджана.

## Біяграфія 
Выхаванка Баранавіцкай валейбольнай школы.

У 15 гадоў з’ехала з Беларусі ў Азербайджан, дзе закончыла школу і потым паступіла ў інстытут.

З 2017 года з’яўлялася капітанам каманды «Ленінградка».

## Спасылкі 
* Ксения ПОЗНЯК: В Азербайджане из меня сделали игрока
* Ксения Позняк: Сборные Турции, Сербии и России — наши самые сильные соперники на пути к финалу

Катэгорыя:Валейбалісткі Азербайджана
Катэгорыя:Ігракі жаночай зборнай Азербайджана па валейболе
Анастазоўскі

**Анастазоўскі** () — скасаваны хутар  воласьці  павета Валынскай губерні.

## Насельніцтва 
У 1906 годзе колькасць насельніцтва складала 15 жыхароў, двароў — 3.

## Гісторыя 
У 1906 годзе — хутар Гарадныцкай воласці Наваград-Валынскага павета Валынскай губерні. Адлегласць да павятовага цэнтра, г. Наваграда-Валынскага, складала 32 вярсты, да валасной управы ў мястэчку Гарадныця — 6 вёрст. Паштовае аддзяленне — Гарадныця.

## Зноскі 
Катэгорыя:Былыя населеныя пункты
Станіслаў Даўнаровіч

**Станіслаў Юзаф Даўнаровіч** (; 1874, Лохаў, Царства Польскае, Расійская імперыя — 1941, Аўшвіц, Трэці рэйх) — польскі палітычны дзеяч, міністр унутраных спраў (1921—1922 гг.), ваявода Валынскі (1921 г.), ваявода Палескі (1922—1924 гг.).

## Біяграфія 
Нарадзіўся 28 сакавіка 1874 года ў Лохаве, у сям’і польскага шляхціча Медарда Даўнаровіча герба Пржыяцель і Стэфаніі Харноўскай.

Вучыўся ў Імператарскім Варшаўскім універсітэце, але за дзейнасць у Польскай сацыялістычнай партыі быў адлічаны. З’ехаў у Львоў, дзе паступіў ва ўніверсітэт, затым перавёўся ў Львоўскую палітэхніку, якую і скончыў.

Арганізатар польскіх стралецкіх дружын на тэрыторыі Галіцыі.

З 1915 года знаходзіўся ў Вярхоўным нацыянальным камітэце ();
* Крыж Незалежнасці (1934).

## Сям’я 
Меў сястру Марыю і братоў Юзафа, Медарда і Казіміра. Быў жанаты, меў дачок Крысціну і Ядвігу.

## Заўвагі 
Катэгорыя:Масоны Польшчы
Катэгорыя:Ваяводы палескія
Катэгорыя:Міністры ўнутраных спраў Польшчы
Катэгорыя:Члены Польскай сацыялістычнай партыі
Катэгорыя:Кавалеры Крыжа Незалежнасці
Катэгорыя:Камандоры ордэна Адраджэння Польшчы
Уладзімір Сцяпанавіч Шымко

**Уладзімір Сцяпанавіч Шымко** (21 лютага 1905 — 16 кастрычніка 1990) — савецкі ваенны і палітычны дзеяч, генерал-лейтэнант авіяцыі.

Нарадзіўся ў пасёлку Касцюкоўка. Член КПСС.

З 1923 года — на ваеннай службе і палітычнай працы. У 1923—1956 гадах — курсант авіяцыйнага вучылішча, курсант артылерыйскай школы, палітработнік у ВПС РСЧА, удзельнік Вялікай Айчыннай вайны, ваенкам і намеснік камандуючага па палітчастцы ВПС Далёкаўсходняга фронту, удзельнік разгрому Квантунскай арміі, на партыйна-палітычнай працы ў Прыамурскай і Далёкаўсходняй арміях СПА і цэнтральным апараце ВПС СССР.

Дэлегат XVIII з’езда УКП (б).

Памёр у Маскве.

## Літаратура 
* Шимко Владимир Степанович // Белорусская ССР: Краткая энциклопедия. В 5-и т. Т. 5. Биографический справочник / Редкол.: И. П. Шамякин (гл. ред.) и др. — Мн.: Бел. Сов. Энцикл., 1981. — С. 693.
* Шымко Уладзімір Сцяпанавіч // Беларуская Савецкая энцыклапедыя: У 12 т. Т. 11: Футбол — Яя / Рэдкал.: П. У. Броўка (гал. рэд.) і інш. — Мн.: Бел. Сав. Энцыкл., 1974. — С. 389.
* 
* Шымко Уладзімір Сцяпанавіч // Беларусь у Вялікай Айчыннай вайне, 1941—1945: Энцыкл. / Беларус. Сав. Энцыкл.; Рэдкал.: І. П. Шамякін (гал. рэд.) і інш. — Мн.: БелСЭ, 1990. — С. 644.
* 

## Спасылкі 
* Шимко

Катэгорыя:Генерал-лейтэнанты авіяцыі (СССР)
Катэгорыя:Дэлегаты XVIII з’езда УКП(б)
Катэгорыя:Удзельнікі савецка-японскай вайны
Катэгорыя:Военачальнікі Вялікай Айчыннай вайны