open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Казімеж Біскупі (гміна)

**Казі́меж Біску́пі** () — вясковая гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Канінскага павета Велікапольскага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Казімежы Біскупім. Плошча гміны складае 107,96 км². Станам на 2010 год у гміне Казімеж Біскупі пражывалі 11 112 чалавек, шчыльнасць — 102,92 чал./км². Адміністрацыйна падзелена на 18 салецтваў.

## Спасылкі 
* Афіцыйная старонка

Катэгорыя:Гміны Канінскага павета
Казімеж Дольны (гміна)

**Казі́меж До́льны** () — вяскова-гарадская гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Пулаўскага павета Люблінскага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Казімежы Дольным. Плошча гміны складае 72,49 км². Станам на 2004 год у гміне Казімеж Дольны пражывалі 7060 чалавек, шчыльнасць — 97,4 чал./км². Адміністрацыйна падзелена на 14 салецтваў.

## Спасылкі 
* Афіцыйная старонка

Катэгорыя:Гміны Пулаўскага павета
Калушын (гміна)

**Калу́шын** () — вяскова-гарадская гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Міньскага павета Мазавецкага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Калушыне. Плошча гміны складае 94,52 км². Станам на 2004 год у гміне Калушын пражывалі 6182 чалавекі, шчыльнасць — 65,4 чал./км². Адміністрацыйна падзелена на 28 салецтваў.

## Спасылкі 
Катэгорыя:Гміны Міньскага павета
Казімежа Велька (гміна)

**Казіме́жа Ве́лька** () — вяскова-гарадская гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Казімежскага павета Свентакшыскага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Казімежы Велькай. Плошча гміны складае 139,86 км². Станам на 2010 год у гміне Казімежа Велька пражывалі 16 395 чалавек, шчыльнасць — 117 чал./км². Адміністрацыйна падзелена на 42 салецтвы.

## Населеныя пункты 
На тэрыторыі гміны размешчаны 43 населеныя пункты.

## Спасылкі 
* Афіцыйная старонка

Катэгорыя:Гміны Казімежскага павета
Кцыня (гміна)

**Кцы́ня** () — вяскова-гарадская гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Накельскага павета Куяўска-Паморскага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Кцыні. Плошча гміны складае 297,02 км². Станам на 2004 год у гміне Кцыня пражывалі 13 796 чалавек, шчыльнасць — 46,4 чал./км². Адміністрацыйна падзелена на 36 салецтваў.

## Спасылкі 
* Афіцыйная старонка

Катэгорыя:Гміны Накельскага павета
Каньчуга (гміна)

**Каньчу́га** () — вяскова-гарадская гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Пшэворскага павета Падкарпацкага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Каньчузе. Плошча гміны складае 105,15 км². Станам на 2004 год у гміне Каньчуга пражывалі 12 766 чалавек, шчыльнасць — 121,4 чал./км².

## Спасылкі 
* Афіцыйная старонка

Катэгорыя:Гміны Пшэворскага павета
Кярнозя (гміна)

**Кярно́зя** () — вясковая гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Лавіцкага павета Лодзьскага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Кярнозі. Плошча гміны складае 76,23 км². Станам на 2013 год у гміне Кярнозя пражывалі 3525 чалавек, шчыльнасць — 46 чал./км². Адміністрацыйна падзелена на 20 салецтваў.

## Населеныя пункты 
На тэрыторыі гміны размешчаны 22 населеныя пункты.

## Спасылкі 
* Афіцыйная старонка

Катэгорыя:Гміны Лавіцкага павета
Казмеж (гміна)

**Ка́змеж** () — вясковая гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Шаматульскага павета Велікапольскага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Казмежы. Плошча гміны складае 128,2 км². Станам на 2004 год у гміне Казмеж пражывалі 7112 чалавек, шчыльнасць — 55,5 чал./км². Адміністрацыйна падзелена на 18 салецтваў.

## Спасылкі 
* Афіцыйная старонка

Катэгорыя:Гміны Шаматульскага павета
Кетш (гміна)

**Кетш** () — вяскова-гарадская гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Глубчыцкага павета Апольскага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Кетшы. Плошча гміны складае 139,93 км². Станам на 2007 год у гміне Кетш пражывалі 11 776 чалавек, шчыльнасць — 84,2 чал./км².

## Спасылкі 
* Афіцыйная старонка

Катэгорыя:Гміны Глубчыцкага павета
Кялчыглаў (гміна)

**Кялчы́глаў** () — вясковая гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Паянчанскага павета Лодзьскага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Кялчыглаве. Плошча гміны складае 88,8 км². Станам на 2007 год у гміне Кялчыглаў пражывалі 4292 чалавекі, шчыльнасць — 48 чал./км². Адміністрацыйна падзелена на 14 салецтваў.

## Спасылкі 
* Афіцыйная старонка

Катэгорыя:Гміны Паянчанскага павета
Кіева Крулеўске (гміна)

**Кіе́ва Круле́ўске** () — вясковая гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Хэлмінскага павета Куяўска-Паморскага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Кіева Крулеўске. Плошча гміны складае 71,8 км². Станам на 2010 год у гміне Кіева Крулеўске пражывалі 4476 чалавек, шчыльнасць — 62,3 чал./км².

## Спасылкі 
* Афіцыйная старонка

Катэгорыя:Гміны Хэлмінскага павета
Кікул (гміна)

**Кі́кул** () — вясковая гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Ліпноўскага павета Куяўска-Паморскага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Кікуле. Плошча гміны складае 98,2 км². Станам на 2004 год у гміне Кікул пражывалі 7234 чалавекі, шчыльнасць — 73,7 чал./км². Адміністрацыйна падзелена на 16 салецтваў.

## Спасылкі 
* Афіцыйная старонка

Катэгорыя:Гміны Ліпноўскага павета
Карніцы (гміна)

**Карні́цы** () — вясковая гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Грыфіцкага павета Заходнепаморскага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Карніцах. Плошча гміны складае 133,12 км². Станам на 2009 год у гміне Карніцы пражывалі 4097 чалавек, шчыльнасць — 30,8 чал./км². Адміністрацыйна падзелена на 16 салецтваў.

## Населеныя пункты 
На тэрыторыі гміны размешчаны 30 населеных пунктаў.

## Спасылкі 
* Афіцыйная старонка

Катэгорыя:Гміны Грыфіцкага павета
Кісяліцы (гміна)

**Кісялі́цы** () — вяскова-гарадская гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Ілаўскага павета Вармінска-Мазурскага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Кісяліцах. Плошча гміны складае 172,8 км². Станам на 2004 год у гміне Кісяліцы пражывалі 6232 чалавекі, шчыльнасць — 36,1 чал./км². Адміністрацыйна падзелена на 15 салецтваў.

## Населеныя пункты 
На тэрыторыі гміны размешчаны 22 населеныя пункты.

## Спасылкі 
Катэгорыя:Гміны Ілаўскага павета
Кішкова (гміна)

**Кішко́ва** () — вясковая гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Гнязненскага павета Велікапольскага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Кішкове. Плошча гміны складае 114,58 км². Станам на 2012 год у гміне Кішкова пражывалі 5391 чалавек, шчыльнасць — 47,05 чал./км². Адміністрацыйна падзелена на 21 салецтваў.

## Населеныя пункты 
На тэрыторыі гміны размешчаны 27 населеных пунктаў.

## Спасылкі 
* Афіцыйная старонка

Катэгорыя:Гміны Гнязненскага павета
Клембаў (гміна)

**Кле́мбаў** () — вясковая гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Валамінскага павета Мазавецкага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Клембаве. Плошча гміны складае 85,79 км². Станам на 2011 год у гміне Клембаў пражывалі 9367 чалавек, шчыльнасць — 109,2 чал./км². Адміністрацыйна падзелена на 17 салецтваў.

## Спасылкі 
* Афіцыйная старонка

Катэгорыя:Гміны Валамінскага павета
Ківіты (гміна)

**Ківі́ты** () — вясковая гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Лідзбаркскага павета Вармінска-Мазурскага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Ківітах. Плошча гміны складае 145,38 км². Станам на 2004 год у гміне Ківіты пражывалі 3512 чалавек, шчыльнасць — 24,2 чал./км². Адміністрацыйна падзелена на 18 салецтваў.

## Населеныя пункты 
На тэрыторыі гміны размешчаны 18 населеных пунктаў.

## Спасылкі 
Катэгорыя:Гміны Лідзбаркскага павета
Клечаў (гміна)

**Кле́чаў** () — вяскова-гарадская гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Канінскага павета Велікапольскага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Клечаве. Плошча гміны складае 110,12 км². Станам на 2004 год у гміне Клечаў пражывалі 9729 чалавек, шчыльнасць — 88,3 чал./км². Адміністрацыйна падзелена на 20 салецтваў.

## Спасылкі 
* Афіцыйная старонка

Катэгорыя:Гміны Канінскага павета
Кляшчэлі (гміна)

**Кляшчэ́лі**, **Кляшчэ́ле** () — вяскова-гарадская гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Гайнаўскага павета Падляскага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Кляшчэлі. Плошча гміны складае 142,62 км². Станам на 2011 год у гміне Кляшчэле пражывалі 2836 чалавек, шчыльнасць — 19,9 чал./км². Адміністрацыйна падзелена на 14 салецтваў.

## Спасылкі 
* Афіцыйная старонка

Катэгорыя:Гміны Гайнаўскага павета
Юхновец Касцельны (гміна)

{{Гміна Польшчы
 |Беларуская назва       = Юхновец Касцельны
 |Арыгінальная назва     = 
 |Герб                   = POL gmina Juchnowiec Kościelny COA.svg
 |Сцяг                   = POL gmina Juchnowiec Kościelny flag.png
 |Статус                 = вясковая гміна
 |Павет                  = Беластоцкі
 |Салецтвы               = 46
 |Цэнтр                  = Юхновец Касцельны
 |Заснавана              = 
 |Глава                  = Кшыштаф Марціновіч
 |Від главы              = Войт
 |Мовы                   =
 |Насельніцтва           = 15 404
 |Год                    = 2014{
 |Шчыльнасць             = 89,5
 |Плошча                 = 172,06
 |Карта                  = POL powiat białostocki gmina Juchnowiec Kościelny.png
 |Памер карты            = 
 |Карта гміны            = 
 |Памер карты гміны      =
 |TERYT                  = 2002052
 |Тэлефонны код          = 85
 |Паштовы код            = 
 |Аўтамабільны код       = BIA
 |Сайт                   = http://www.juchnowiec.gmina.pl/
 |Заўвагі                =
}}
**Юхно́вец Касце́льны** () — вясковая гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Беластоцкага павета Падляскага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Юхноўцы Касцельным. Плошча гміны складае 172,06 км². Станам на 2014 год у гміне Юхновец Касцельны пражывалі 15 404 чалавекі, шчыльнасць — 89,5 чал./км². Адміністрацыйна падзелена на 46 салецтваў.

## Населеныя пункты 
На тэрыторыі гміны размешчаны 51 населены пункт.

## Спасылкі 
* Афіцыйная старонка

Катэгорыя:Гміны Беластоцкага павета
Кляшчэва (гміна)

**Кляшчэ́ва** () — вясковая гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Пазнаньскага павета Велікапольскага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Кляшчэве. Плошча гміны складае 74,77 км². Станам на 2009 год у гміне Кляшчэва пражывалі 6003 чалавекі, шчыльнасць — 80 чал./км². Адміністрацыйна падзелена на 12 салецтваў.

## Населеныя пункты 
На тэрыторыі гміны размешчаны 16 населеных пунктаў.

## Спасылкі 
* Афіцыйная старонка

Катэгорыя:Гміны Пазнаньскага павета
Клешчаў (гміна)

**Кле́шчаў** () — вясковая гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Бэлхатоўскага павета Лодзьскага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Клешчаве. Плошча гміны складае 124,82 км². Станам на 2011 год у гміне Клешчаў пражывалі 5044 чалавек, шчыльнасць — 39 чал./км².

## Спасылкі 
* Афіцыйная старонка

Катэгорыя:Гміны Бэлхатоўскага павета
Каргова (гміна)

**Карго́ва** () — вяскова-гарадская гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Зеленагурскага павета Любушскага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Каргове. Плошча гміны складае 128,47 км². Станам на 2004 год у гміне Каргова пражывалі 5782 чалавекі, шчыльнасць — 45 чал./км². Адміністрацыйна падзелена на 9 салецтваў.

## Спасылкі 
* Афіцыйная старонка

Катэгорыя:Гміны Зеленагурскага павета
Кіе (гміна)

**Кі́е** () — вясковая гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Піньчоўскага павета Свентакшыскага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Кіе. Плошча гміны складае 99,26 км². Станам на 2004 год у гміне Кіе пражывалі 4643 чалавекі, шчыльнасць — 46,8 чал./км².

## Спасылкі 
* Афіцыйная старонка

Катэгорыя:Гміны Піньчоўскага павета
Клянова (гміна)

**Кляно́ва** () — вясковая гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Сярадзкага павета Лодзьскага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Клянове. Плошча гміны складае 95,37 км². Станам на 2004 год у гміне Клянова пражывалі 3150 чалавек, шчыльнасць — 32,1 чал./км².

## Населеныя пункты 
На тэрыторыі гміны размешчаны 11 населеных пунктаў.

## Спасылкі 
* Афіцыйная старонка

Катэгорыя:Гміны Сярадзкага павета
Клюкова (гміна)

**Клюко́ва** () — вясковая гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Высокамазавецкага павета Падляскага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Клюкове. Плошча гміны складае 123,85 км². Станам на 2010 год у гміне Клюкова пражывалі 4498 чалавек, шчыльнасць — 36 чал./км². Адміністрацыйна падзелена на 37 салецтваў.

## Населеныя пункты 
На тэрыторыі гміны размешчаны 37 населеных пунктаў.

## Спасылкі 
* Афіцыйная старонка

Катэгорыя:Гміны Высокамазавецкага павета
Кльвоў (гміна)

**Кльвоў** () — вясковая гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Пшысухскага павета Мазавецкага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Кльвоў. Плошча гміны складае 90,46 км². Станам на 2004 год у гміне Кльвоў пражывалі 3,470 чалавек, шчыльнасць — 38 чал./км². Адміністрацыйна падзелена на 16 салецтваў.

## Спасылкі 
* Афіцыйная старонка

Катэгорыя:Гміны Пшысухскага павета
Кнышын (гміна)

**Кны́шын** () — вяскова-гарадская гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Манецкага павета Падляскага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Кнышыне. Плошча гміны складае 127,68 км². Станам на 2004 год у гміне Кнышын пражывалі 4965 чалавек, шчыльнасць — 38,9 чал./км². Адміністрацыйна падзелена на 14 салецтваў.

## Населеныя пункты 
На тэрыторыі гміны размешчаны 16 населеных пунктаў.

## Спасылкі 
* Афіцыйная старонка

Катэгорыя:Гміны Манецкага павета
Кабеле Вельке (гміна)

**Кабе́ле Ве́льке** () — вясковая гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Радамшчанскага павета Лодзьскага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Кабеле Вельке. Плошча гміны складае 101,85 км². Станам на 2010 год у гміне Кабеле Вельке пражывалі 4420 чалавек, шчыльнасць — 43 чал./км². Адміністрацыйна падзелена на 20 салецтваў.

## Населеныя пункты 
На тэрыторыі гміны размешчаны 32 населеныя пункты.

## Спасылкі 
* Афіцыйная старонка

Катэгорыя:Гміны Радамшчанскага павета
Клімонтаў (гміна)

**Клімо́нтаў** () — вяскова-гарадская гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Сандамежскага павета Свентакшыскага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Клімонтаве. Плошча гміны складае 99,24 км². Станам на 2010 год у гміне Клімонтаў пражывалі 8 450 чалавек, шчыльнасць — 85,15 чал./км². Адміністрацыйна падзелена на 35 салецтваў.

## Спасылкі 
* Афіцыйная старонка

Катэгорыя:Гміны Сандамежскага павета
Кобюр (гміна)

**Ко́бюр** () — вясковая гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Пшчынскага павета Сілезскага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Кобюры. Плошча гміны складае 49,5 км². Станам на 2006 год у гміне Кобюр пражывалі 4609 чалавек, шчыльнасць — 93,1 чал./км².

## Спасылкі 
* Афіцыйная старонка

Катэгорыя:Гміны Пшчынскага павета
Кабыля Гура (гміна)

**Кабы́ля Гу́ра** () — вясковая гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Астшэшоўскага павета Велікапольскага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Кабылі Гуры. Плошча гміны складае 128,95 км². Станам на 2014 год у гміне Кабыля Гура пражывалі 6098 чалавек, шчыльнасць — 47,3 чал./км².

## Спасылкі 
* Афіцыйная старонка

Катэгорыя:Гміны Астшэшоўскага павета
Клюкі (гміна)

**Клю́кі** () — вясковая гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Бэлхатоўскага павета Лодзьскага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Клюках. Плошча гміны складае 118,54 км². Станам на 2009 год у гміне Клюкі пражывалі 4125 чалавек, шчыльнасць — 35 чал./км².

## Спасылкі 
* Афіцыйная старонка 

Катэгорыя:Гміны Бэлхатоўскага павета
Кабылянка (гміна)

**Кабыля́нка** () — вясковая гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Старгардскага павета Заходнепаморскага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Кабылянцы. Плошча гміны складае 122,05 км². Станам на 2005 год у гміне Кабылянка пражывалі 5 512 чалавек, шчыльнасць — 45,16 чал./км². Адміністрацыйна падзелена на 11 салецтваў.

## Населеныя пункты 
На тэрыторыі гміны размешчаны 17 населеных пунктаў.

## Спасылкі 
* Афіцыйная старонка

Катэгорыя:Гміны Старгардскага павета
Кабылін (гміна)

**Кабы́лін** () — вяскова-гарадская гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Краташынскага павета Велікапольскага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Кабыліне. Плошча гміны складае 112,37 км². Станам на 2004 год у гміне Кабылін пражывалі 8022 чалавекі, шчыльнасць — 71,4 чал./км². Адміністрацыйна падзелена на 20 салецтваў.

## Населеныя пункты 
На тэрыторыі гміны размешчаны 23 населеныя пункты.

## Спасылкі 
* Афіцыйная старонка

Катэгорыя:Гміны Краташынскага павета
Кабылін-Бажымы (гміна)

**Кабы́лін-Бажы́мы** () — вясковая гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Высокамазавецкага павета Падляскага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Кабыліне-Бажымах. Плошча гміны складае 119,42 км². Станам на 2010 год у гміне Кабылін-Бажымы пражывалі 3469 чалавек, шчыльнасць — 29 чал./км². Адміністрацыйна падзелена на 40 салецтваў.

## Населеныя пункты 
На тэрыторыі гміны размешчаны 40 населеных пунктаў.

## Спасылкі 
* Афіцыйная старонка

Катэгорыя:Гміны Высокамазавецкага павета
Кабыльніца (гміна)

**Кабыльні́ца** () — вясковая гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Слупскага павета Паморскага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Кабыльніцы. Плошча гміны складае 244,95 км². Станам на 2010 год у гміне Кабыльніца пражывалі 10 183 чалавекі, шчыльнасць — 41,6 чал./км². Адміністрацыйна падзелена на 25 салецтваў.

## Спасылкі 
* Афіцыйная старонка

Катэгорыя:Гміны Слупскага павета
Каханавіцы (гміна)

**Каханаві́цы** () — вясковая гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Люблінецкага павета Сілезскага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Каханавіцах. Плошча гміны складае 80,02 км². Станам на 2012 год у гміне Каханавіцы пражывалі 6850 чалавек, шчыльнасць — 86 чал./км². Адміністрацыйна падзелена на 8 салецтваў.

## Населеныя пункты 
На тэрыторыі гміны размешчаны 9 населеных пунктаў.

## Спасылкі 
* Афіцыйная старонка

Катэгорыя:Гміны Люблінецкага павета
Коцк (гміна)

**Коцк** () — вяскова-гарадская гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Любартоўскага павета Люблінскага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Коцку. Плошча гміны складае 100,62 км². Станам на 2004 год у гміне Коцк пражывалі 6841 чалавек, шчыльнасць — 68 чал./км².

## Спасылкі 
* Афіцыйная старонка

Катэгорыя:Гміны Любартоўскага павета
Кацмыжаў-Любажыца (гміна)

**Кацмы́жаў-Любажы́ца** () — вясковая гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Кракаўскага павета Малапольскага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Любажыцы. Плошча гміны складае 82,53 км². Станам на 2004 год у гміне Кацмыжаў-Любажыца пражывалі 13 046 чалавек, шчыльнасць — 158,1 чал./км².

## Спасылкі 
* Афіцыйная старонка

Катэгорыя:Гміны Кракаўскага павета
Кацежаў Палуднёвы (гміна)

**Каце́жаў Палуднё́вы** () — вясковая гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Лавіцкага павета Лодзьскага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Кацежаве Палуднёвым. Плошча гміны складае 93,7 км². Станам на 2010 год у гміне Кацежаў Палуднёвы пражывалі 4573 чалавекі, шчыльнасць — 48 чал./км². Адміністрацыйна падзелена на 19 салецтваў.

## Спасылкі 
* Афіцыйная старонка 

Катэгорыя:Гміны Лавіцкага павета
Кодань (гміна)

**Ко́дань** () — вясковая гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Бяльскага павета Люблінскага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Кодані. Плошча гміны складае 150,33 км². Станам на 2008 год у гміне Кодань пражывалі 3892 чалавекі, шчыльнасць — 27,3 чал./км². Адміністрацыйна падзелена на 19 салецтваў.

## Спасылкі 
* Афіцыйная старонка

Катэгорыя:Гміны Бяльскага павета
Качала (гміна)

**Кача́ла** () — вясковая гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Члухоўскага павета Паморскага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Качале. Плошча гміны складае 223,39 км². Станам на 2012 год у гміне Качала пражывалі 3488 чалавек, шчыльнасць — 15,61 чал./км². Адміністрацыйна падзелена на 7 салецтваў.

## Населеныя пункты 
На тэрыторыі гміны размешчаны 29 населеных пунктаў.

## Спасылкі 
* Афіцыйная старонка

Катэгорыя:Гміны Члухоўскага павета
Кальбуды (гміна)

**Кальбу́ды** () — вясковая гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Гданьскага павета Паморскага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Кальбудах. Плошча гміны складае 82,8 км². Станам на 2011 год у гміне Кальбуды пражывалі 14 027 чалавек, шчыльнасць — 169,4 чал./км².

## Спасылкі 
* Афіцыйная старонка

Катэгорыя:Гміны Гданьскага павета
Кальбушова (гміна)

**Кальбушо́ва** () — вяскова-гарадская гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Кальбушоўскага павета Падкарпацкага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Кальбушове. Плошча гміны складае 170,59 км². Станам на 2012 год у гміне Кальбушова пражывалі 25 107 чалавек, шчыльнасць — 145,3 чал./км². Адміністрацыйна падзелена на 14 салецтваў.

## Населеныя пункты 
На тэрыторыі гміны размешчаны 15 населеных пунктаў.

## Спасылкі 
* Афіцыйная старонка

Катэгорыя:Гміны Кальбушоўскага павета
Кольна (гміна, Вармінска-Мазурскае ваяводства)

**Ко́льна** () — вясковая гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Альштынскага павета Вармінска-Мазурскага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Кольне. Плошча гміны складае 178,34 км². Станам на 2004 год у гміне Кольна, Альштынскі пражывалі 3529 павет чалавек, шчыльнасць — 20 чал./км². Адміністрацыйна падзелена на 14 салецтваў.

## Населеныя пункты 
На тэрыторыі гміны размешчаны 22 населеныя пункты.

## Спасылкі 
Катэгорыя:Гміны Альштынскага павета
Кольна (гміна, Падляскае ваяводства)

**Ко́льна** () — вясковая гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Кальнэнскага павета Падляскага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Кольне. Плошча гміны складае 282,13 км². Станам на 2009 год у гміне Кольна пражывалі 8 642 чалавекі, шчыльнасць — 30,6 чал./км². Адміністрацыйна падзелена на 45 салецтваў.

## Населеныя пункты 
На тэрыторыі гміны размешчаны 46 населеных пунктаў.

## Спасылкі 
* Афіцыйная старонка

Катэгорыя:Гміны Кальнэнскага павета
Кодрамб (гміна)

**Ко́драмб** () — вясковая гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Радамшчанскага павета Лодзьскага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Кодрамбе. Плошча гміны складае 105,79 км². Станам на 2010 год у гміне Кодрамб пражывалі 4746 чалавек, шчыльнасць — 45 чал./км². Адміністрацыйна падзелена на 19 салецтваў.

## Населеныя пункты 
На тэрыторыі гміны размешчаны 31 населены пункт.

## Спасылкі 
* Афіцыйная старонка 

Катэгорыя:Гміны Радамшчанскага павета
Кольска (гміна)

**Ко́льска** () — вясковая гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Навасольскага павета Любушскага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Кольску. Плошча гміны складае 80,57 км². Станам на 2004 год у гміне Кольска пражывалі 3235 чалавек, шчыльнасць — 40,2 чал./км². Адміністрацыйна падзелена на 8 салецтваў.

## Населеныя пункты 
На тэрыторыі гміны размешчаны 17 населеных пунктаў.

## Спасылкі 
* Афіцыйная старонка 

Катэгорыя:Гміны Навасольскага павета
Каляноўске (гміна)

**Каляно́ўске** () — вяскова-гарадская гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Стшэлецкага павета Апольскага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Каляноўске. Плошча гміны складае 83,61 км². Станам на 2004 год у гміне Каляноўске пражывалі 6267 чалавек, шчыльнасць — 75 чал./км².

## Спасылкі 
* Афіцыйная старонка

Катэгорыя:Гміны Стшэлецкага павета
Кабяжыцы (гміна)

**Кабяжы́цы** () — вясковая гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Урацлаўскага павета Ніжнесілезскага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Кабяжыцах. Плошча гміны складае 149,11 км². Станам на 2012 год у гміне Кабяжыцы пражывалі 17 268 чалавек, шчыльнасць — 116 чал./км².

## Спасылкі 
* Афіцыйная старонка

Катэгорыя:Гміны Урацлаўскага павета
21-я горная дывізія СС «Скандэрбег» (1-я албанская)

**21-я горная вафен-дывізія СС «Скандэрбег»** () — горнастралковая дывізія Вафен-СС нацысцкай Германіі, якая была сфарміравана з албанскіх добраахвотнікаў і існавала з мая па лістапад 1944 года. Ядро дывізіі складаў батальён албанскіх калабарацыяністаў, якія змагаліся супраць югаслаўскіх партызан ва Усходняй Босніі яшчэ ў складзе 13-й горнай дывізіі СС «Ханджар». Апроч албанцаў-мусульман, у дывізіі неслі службу югаслаўскія фольксдойчэ, якія займалі пасады малодшых і старшых афіцэраў. 21-я дывізія была названа ў гонар албанскага нацыянальнага героя Скандэрбега, які на працягу звыш 20 гадоў паспяхова адбіваў напады Асманскай імперыі на Албанскае княства ў XV стагоддзі.

Нягледзячы на статус дывізіі, падраздзяленне СС «Скандэрбег» па колькасці не перавышала 7 тысяч чалавек, што прыкладна адпавядала колькасці адной брыгады вермахта. Албанцы ўдзельнічалі ў некалькіх малазначных аперацыях вермахта на Балканах: падчас аперацыі «Драўфгенгер» у Чарнагорыі ўлетку 1944 года «Скандэрбег» ахоўваў шахты па здабычы хрому ў Косаве, аднак пры нападзе партызан дывізія была разбіта, а яе выжылыя ваеннаслужачыя дэзерціравалі ці патрапілі ў палон да партызанаў. У канцы 1944 года ў склад дывізіі ўключылі маракоў крыгсмарынэ, скараціўшы колькасць этнічных албанцаў да 500 чалавек. Падчас Косаўскай аперацыі ў лістападзе дывізія разгромлена. Фармальна яна была расфарміравана 1 лістапада 1944 года, салдат перавялі ў 7-ю горную дывізію СС «Прынц Ойген».

21-я дывізія СС была вядомая на Балканах сваімі ваеннымі злачынствамі супраць неалбанскага грамадзянскага насельніцтва (галоўным чынам супраць яўрэяў і сербаў). Так, у маі 1944 года албанскімі эсэсаўцамі ў Прышціне быў арыштаваны 281 жыхар яўрэйскага паходжання, усе арыштаваныя кінуты ў канцлагер Берген-Бельзен, дзе памерлі ад знясілення ці былі забіты аховай. Ваеннаслужачым дывізіі таксама прыпісваюцца шматлікія згвалтаванні жанчын і забойствы сербаў у Косаве і Мятохіі. Камандзір дывізіі брыгадэфюрар СС Аўгуст Шмітгубер у 1947 годзе быў асуджаны ў Бялградзе за ваенныя злачынствы і пакараны смерцю.

## Спасылкі 
* 
* 
* 
* 

Катэгорыя:Калабарацыянізм у Другой сусветнай вайне
Катэгорыя:Войскі СС
Катэгорыя:З’явіліся ў 1944 годзе
Катэгорыя:Зніклі ў 1944 годзе
Ключы (гміна)

**Клю́чы** () — вясковая гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Алькушскага павета Малапольскага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Ключах. Плошча гміны складае 119,3 км². Станам на 2013 год у гміне Ключы пражывалі 15 306 чалавек, шчыльнасць — 128 чал./км². Адміністрацыйна падзелена на 15 салецтваў.

## Населеныя пункты 
На тэрыторыі гміны размешчаны 15 населеных пунктаў.

## Спасылкі 
* Афіцыйная старонка

Катэгорыя:Гміны Алькушскага павета
Калюшкі (гміна)

**Калю́шкі** () — вяскова-гарадская гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Лудзкага Усходняга павета Лодзьскага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Калюшках. Плошча гміны складае 157,19 км². Станам на 2008 год у гміне Калюшкі пражывалі 23 125 чалавек, шчыльнасць — 146 чал./км². Адміністрацыйна падзелена на 24 салецтвы.

## Населеныя пункты 
На тэрыторыі гміны размешчаны 35 населеных пунктаў.

## Спасылкі 
* Афіцыйная старонка

Катэгорыя:Гміны Лудзкага Усходняга павета
Брыгадэфюрар

, брыгадэфюрар СС і генерал-маёр Вафен-СС]]

**Брыгадэфюрар** () — спецыяльнае званне вышэйшых службовых асоб СС і СА, адпавядала армейскаму званню генерал-маёр.

## Гісторыя 
19 мая 1933 года ўведзена ў структуру СС у якасці звання кіраўнікоў асноўных тэрытарыяльных падраздзяленняў СС-Оберабшніт (*SS-Oberabschnitt*). Гэта найвышэйшае структурнае падраздзяленне арганізацыі СС. Іх налічвалася 17. Яго можна прыраўнаваць да армейскай акругі, тым больш, што тэрытарыяльна межы кожнага оберабшніта супадалі з межамі армейскіх акруг.

З 1936 года ў войсках СС званне брыгадэфюрар адпавядала званню генерал-маёра і пасадзе камандзіра дывізіі.

Да 1942 г. на пятліцах брыгадэфюрараў былі намаляваны два дубовыя лісткі (як у оберфюрара) з зоркай у ніжнім левым вугле. З 1942 г. - тры дубовыя лісткі (раней такія пятліцы насілі групенфюрары).

Змяненне знакаў адрознення вышэйшых фюрараў (генералаў) СС у красавіку 1942 года было выклікана ўвядзеннем звання оберстгрупенфюрар і жаданнем уніфікаваць колькасць зорачак на пятліцах і на пагонах, якія насіліся на ўсіх іншых відах формы, акрамя партыйнай, паколькі з павелічэннем колькасці часцей войскаў СС усё часцей узнікалі праблемы з карэктным распазнаннем званняў СС звычайнымі ваеннаслужачымі вермахта.

Пачынаючы з гэтага звання СС у выпадку прызначэння яго ўладальніка на пасаду ваеннай (з 1936 года) ці паліцэйскай (з 1933 года) службы ён атрымліваў дублюючае званне ў адпаведнасці з характарам службы:
* брыгадэфюрар СС і генерал-маёр паліцыі — 
* брыгадэфюрар СС і генерал-маёр войскаў СС — 

## Знакі адрознення брыгадэфюрара СС і генерал-маёра войскаў СС 

SS Brigadeführer (2).png|Пагон
HH-SS-Brigadefuhrer-Collar.png|Пятліцы
Выява: GenMaj Brif OF6 cam slv02 1942-1945.png |Нарукаўная нашыўка на маскіровачны касцюм

## Літаратура 
* *Ю. Веремеев.* Войска СС (Waffen-SS). Знаки различия званий высших руководителей (Höhere Führer). 
* *Ю. Веремеев.* Таблицы званий германского вермахта (Die Wehrmacht) 1935-45 гг. Войска СС (Waffen SS). 

## Гл. таксама 
* Корпусныя колеры, Войскі СС
* Званні і знакі адрознення войскаў СС

Катэгорыя:Воінскія званні СА
Катэгорыя:Воінскія званні СС
Ключбарк (гміна)

**Клю́чбарк** () — вяскова-гарадская гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Ключборкскага павета Апольскага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Ключбарку. Плошча гміны складае 217 км². Станам на 2004 год у гміне Ключбарк пражывалі 37 148 чалавек, шчыльнасць — 179,7 чал./км².

## Спасылкі 
* Афіцыйная старонка

Катэгорыя:Гміны Ключборкскага павета
Ключэўска (гміна)

**Ключы́ўска** () — вясковая гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Улашчоўскага павета Свентакшыскага ваяводства. Сядзіба размешчана ў Ключэўску. Плошча гміны складае 137,05 км². Станам на 2004 год у гміне Ключэўска пражывалі 5196 чалавек, шчыльнасць — 37,9 чал./км².

## Спасылкі 
* Афіцыйная старонка

Катэгорыя:Гміны Улашчоўскага павета
Усерасійскі дзяржаўны інстытут кінематаграфіі імя С. А. Герасімава

**Усерасійскі дзяржаўны інстытут кінематаграфіі імя С. А. Герасімава** (УДIК) — федэральная дзяржаўная адукацыйная бюджэтная ўстанова вышэйшай і паслявузаўскай прафесійнай адукацыі Расійскай Федэрацыі, заснаваная 1 верасня 1919 г. у Маскве. Знаходзіцца ў падпарадкаванні Міністэрства культуры Расійскай Федэрацыі.

З мая 2004 года УДІК рэалізуе таксама праграмы сярэдняй прафесійнай адукацыі.

Інстытут рыхтуе творчых спецыялістаў у галіне кінематаграфіі, тэлебачання, відэа і іншых экранных мастацтваў. У аспірантуры УДІК рыхтуюцца спецыялісты для навуковай і педагагічнай дзейнасці.

15 красавіка 2013 года інстытут аднесены да асабліва каштоўных аб’ектаў культурнай спадчыны народаў Расійскай Федэрацыі і ўключаны ў Дзяржаўны спіс асабліва каштоўных аб’ектаў культурнай спадчыны народаў Расійскай Федэрацыі.

## Вядомыя выпускнікі 
* Атар Давідавіч Іаселіяні — грузінскі кінарэжысёр
* Анатоль Віктаравіч Красінскі (нар. 1930) — беларускі кіназнавец.

## Спасылкі 
Катэгорыя:Вышэйшыя навучальныя ўстановы Масквы
Катэгорыя:Кінематограф Расіі
Катэгорыя:Усерасійскі дзяржаўны інстытут кінематаграфіі
Катэгорыя:З’явіліся ў 1919 годзе
Катэгорыя:1919 год у Маскве
Штумсдорфскае перамір’е

'''Штумсдорфскае перамір'е''' - перамір'е, складзенае 12 верасня 1635 паміж Швецыяй і Рэччу Паспалітай каля вёскі Штумсдорф, якая размяшчалася на поўдзень ад горада Штум ў каралеўскай Прусіі, тэрмінам на 26 з паловай гадоў.
## Гісторыя
Вясной 1635 г. скончыўся тэрмін Альтмаркскага  перамір'я, якое завяршыла вайну 1600—1629 гг., і пачалася падрыхтоўка да аднаўлення ваенных дзеянняў. Паміж Швецыяй і Рэччу Паспалітай была абвешчана вайна, але рэальна яна так і не пачалася, так як Францыя, якая была саюзнікам як Швецыі, так і Рэчы Паспалітай, садзейнічала працягу перамір'я. Пасярэднікам на перамовах выступаў французскі дыпламат Клод д'Аво , які знаходзіўся пры двары ў 1634-1636 гадах.

Швецыя ў гэты час удзельнічала Трыццацігадовай вайне і пагадзілася на тэрытарыяльныя саступкі. Рэчы Паспалітай вярталіся тэрыторыі, страчаныя ў апошнія дзесяцігоддзі польска-шведскай вайны (1600-1629). Але перамір'е таксама было выгадна і Швецыі і яе саюзнікам па Трыццацігадовай вайне (Францыя, Англія і Нідэрланды), яно дазваляла ім сканцэнтравацца на баявых дзеяннях супраць Свяшчэннай Рымскай імперыі.

У адпаведнасці з Штумсдорфскай дамовай перамір'е працягвалася на 26 з паловай гадоў. Швецыя часова ўтрымлівала Лівонію на поўнач ад Даўгавы з Рыгай, але павінна была гарантаваць свабоду веравызнання для каталікоў. Швецыя таксама адмаўлялася ад заваёў Густава II Адольфа ў каралеўскай і княжацкай Прусіі, перадавала права на збор пошлін з балтыйскіх партоў і захопленыя ёю ў папярэднія гады караблі, пры ўмове, што Рэч Паспалітая не будзе падтрымліваць ворагаў Швецыі . Уладзіслаў IV афіцыйна адмаўляўся ад прэтэнзій на шведскі прастол. 

Штумсдорфскае перамір'е было парушана ў ліпені 1655 г. ўварваннем у Рэч Паспалітую Карла X Густава .

## Спасылкі
Катэгорыя:Гісторыя Беларусі (1569—1795)
Свята-Раства-Багародзіцкая царква (Гудзевічы)

**Свята-Раства-Багародзіцкая царква** — праваслаўны храм у вёсцы Гудзевічы Мастоўскага раёна Гродзенскай вобласці. Помнік архітэктуры рэтраспектыўна-рускага стылю.

## Гісторыя 
Першая царква была драўлянай і з’явілася прыкладна ў XVI стагоддзі. У канцы XVII стагоддзя быў пабудаваны новы храм, які пазней перанеслі у вёску Семярэнкі, дзе ён згарэў. Спачатку ён быў праваслаўны, потым стаў уніяцкі. У 1830-я гады царква стала зноў праваслаўнай.

Цяперашняя царква была збудавана ў 1852 годзе па праекце Віктара Міхаэліса. Аднак неўзабаве былі выяўлены расколіны ў сценах — вынік нядобрасумленна выкананых пры мураванні сцен работ. Намаганнямі святара Віктара Абрамовіча ў 1877 годзе былі выкананы работы па перабудове сцен храма, затым зроблены дзве прыбудоўкі, дзякуючы чаму царква прыняла крыжападобную форму.

Праект перабудовы ў 1866 годзе распрацаваў архітэктар Уласаў, але не быў зацверджаны, і ў 1873 годзе архітэктар Якуб Фардон склаў новы праект царквы на 700 чалавек. У 1909 годзе архітэктар Вільгельм Срока выканаў праект званіцы.

## Архітэктура 
Вырашана прамавугольным аб’ёмам, франтальны фасад якога завершаны двух’яруснай чацверыковай званіцай пад шатром з макаўкай (прыбудавана замест драўлянай). Галоўны ўваход вырашаны старажытнарускім рундуком на здвоеных калонах-дыньках. У тым жа стылі і кілепадобныя ліштвы арачных аконных праёмаў.

## Літаратура 
* Памяць: Гісторыка-дакументальная хроніка Мастоўскага раёна/ Уклад. А. С. Сабасцян. — , 2002. — С.533.
* Праваслаўныя храмы Беларусі: энцыклапедычны даведнік / А. М. Кулагін; [рэдакцыйны савет: Г. П. Пашкоў, Л. В. Календа]. — Мінск: Беларуская Энцыклапедыя, 2007. — 653 с. 2000 экз. ISBN 978-985-11-0389-4. — С. 133

## Спасылкі 
* 
* 
* 

Катэгорыя:Гудзевічы
Катэгорыя:Праваслаўныя храмы Мастоўскага раёна
Катэгорыя:Збудаванні Беларусі ў псеўдарускім стылі
Катэгорыя:Храмы Гродзенскай і Ваўкавыскай епархіі
Катэгорыя:1852 год у Беларусі
Свята-Мікалаеўская царква (Дабромысль)

**Свята-Мікалаеўская царква** — праваслаўны храм у вёсцы Дабромысль Івацэвіцкі раён Брэсцкай вобласці.

## Гісторыя 
Знаходзіцца на ўскраіне вёскі. Пабудавана ў 1874 г. з цэглы паводле тыповага праекта.

## Архітэктура 
Помнік архітэктуры сінадальнага накірунку рэтраспектыўна-рускага стылю. Храм чатырохчасткавай падоўжана-восевай кампазіцыі, якая ўключае двух'ярусную чатырохгранную званіцу, прамавугольныя ў плане трапезную, папярочны аб'ём малітоўнай залы і апсіду. Сферычны купал званіцы і двухсхільны дах асноўнага аб'ёму завершаны цыбулепадобнымі галоўкамі на васьмігранных барабанах. Фасады прарэзаны арачнымі (здвоенымі ў асноўным аб'ёме) аконнымі праёмамі ў плоскасных руставаных ліштвах. У дэкоры фасадаў выкарыстаны прамавугольныя панэлі, зубчастыя фрызы, прафіляваныя карнізы.

## Інтэр'ер 
Зала храма адмежавана ад апсіды двух'ярусным драўляным іканастасам (разьбяр А.Трэхнер). Абразы 18 ст. «Маці Божая Адзігітрыя» і «Святы Мікалай», драўляная скульптура «Укрыжаванне».

## Літаратура 
* Праваслаўныя храмы Беларусі: энцыклапедычны даведнік / А. М. Кулагін; [рэдакцыйны савет: Г. П. Пашкоў, Л. В. Календа]. — Мінск: Беларуская Энцыклапедыя, 2007. — 653 с. 2000 экз. ISBN 978-985-11-0389-4

## Спасылкі 
* 
* 
* 

Катэгорыя:Дабромысль
Катэгорыя:Праваслаўныя храмы Івацэвіцкага раёна
Катэгорыя:Збудаванні Беларусі ў псеўдарускім стылі
Катэгорыя:Храмы Святога Мікалая
Катэгорыя:Храмы Пінскай і Лунінецкай епархіі
Катэгорыя:1874 год у Беларусі
Сяргей Сцяпанавіч Мусінскі

**Сяргей Сцяпанавіч Мусі́нскі** (, с. Лісіцына, Нікольскі раён, Валагодская вобласць — ) — беларускі архітэктар. Заслужаны архітэктар БССР (1973). Акадэмік архітэктуры Беларусі.

## Біяграфія 
Скончыў у 1952 годзе Ленінградскі інстытут жывапісу, скульптуры і архітэктуры імя Рэпіна. Працаваў у Белдзяржпраекце, у 1960—1967 і з 1969 года кіраўнік майстэрні ў інстытуце «Мінскпраект», у 1967—1969 гадах галоўны архітэктар інстытута «Белдзяржпраект».

Член Саюза архітэктараў СССР з 1953 года.

## Сям’я 
З 1952 года быў у шлюбе са сваёй аднакурсніцай Ліяй Авейсаўнай Каджар. Мелі дачок Таццяну Сяргееўну (мастацтвазнаўцу) і Яўгенію Сяргееўну (мастак ДПМ, сябра СМБ), абедзве жывуць у Мінску, і сына Іван Сяргеевіч (вучыўся на фізічным факультэце Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэта, жыве ў Маскве).

## Асноўныя праекты 
]]

]]

Асноўныя работы: у Мінску — праект забудовы плошчы Калініна (1954—1962), праект планіроўкі і забудовы 2-й чаргі Ленінскага праспекта (1958—1964), жылыя дамы з крамамі «Моднае адзенне», «Дом абутку»,  (1958—1963), «Гастраном» і «Бульбяная» (1958),  (1964), корпус інстытута фізкультуры па праспекце Ф. Скарыны (1960), інтэрнат БПІ (1954); будынак гарвыканкама (1964), Палац культуры тэкстыльшчыкаў (1960), гасцініца «Мінск» (1968, 2-я чарга), Палац мастацтваў (1973), комплексы 5—14-павярховых інтэрнатаў БПІ па вуліцах Сурганава (1969—1975), 12-павярховых Цнянскай (1978), Карбышава (1979) і Металістаў (1979),  НДІ сродкаў аўтаматызацыі па праспекце Ф. Скарыны (1977), фантан «Юнацтва» каля гасцініцы «Мінск» (1978, усе ў сааўт.), комплекс жылых дамоў па вул. Няміга (1991, кіраўнік аўтарскага калектыву); санаторны комплекс «Беларусь» у Сочы (1953—1968), мемарыяльны комплекс «Вязынка» (1972, в. Вязынка Маладзечанскага раёна); будынак аблвыканкама ў Гомелі (1974), Дом Саветаў у Шчучыне (1979, усе ў сааўт.) і інш.

У вобласці манументальнага мастацтва: помнік двойчы героям Савецкага Саюза С. І. Грыцаўцу (1960) і лётчыку-касманаўту У. В. Кавалёнку (1984), мемарыяльны комплекс «Вязынка» (1970), Заслужаны архітэктар БССР (1973)

## Крыніцы 
## Літаратура 
* 
* 

Катэгорыя:Архітэктары Беларусі
Катэгорыя:Архітэктары Сочы
Катэгорыя:Архітэктары Мінска
Катэгорыя:Заслужаныя архітэктары Беларускай ССР
Катэгорыя:Архітэктары Гомеля
Катэгорыя:Нарадзіліся ў Валагодскай вобласці
Свята-Раства-Багародзіцкая царква (Дабрынёва)

**Свята-Раства-Багародзіцкая царква** — праваслаўны храм у вёсцы Дабрынёва Дзяржынскага раёна Мінскай вобласці.

## Гісторыя 
На заходняй ускраіне вёскі, на могілках. Пабудавана да 1864 г. з дрэва.

## Архітэктура 
Помнік народнага дойлідства. Складаецца з прамавугольных у плане асноўнага аб'ёму і апсіды, накрытых пры дапамозе трохвугольных застрэшкаў агульным гонтавым дахам. З боку да апсіды прыбудавана рызніца. З заходняга боку да фасада прыбудавана двух'ярусная чацверыковая шатровая вежа-званіца. Сцены храма вертыкальна ашаляваны дошкамі з нашчыльнікамі, расчлянёны лучковымі аконнымі праёмамі і брусамі-сцяжкамі.

## Інтэр'ер 
Зала храма перакрыта падшыўной столлю, папярочныя бэлькі якой адкрыты ў інтэр'ер. Кубападобнае памяшканне апсіды адкрыта ў залу шырокім арачным прасветам. Ніжні ярус званіцы служыць прытворам, над якім размешчаны хоры.

## Літаратура 
* Збор помнікаў гісторыі і культуры Беларусі. Мінская вобласць. Кніга 1. — : БелСЭ, 1987. — С. 169. — 284 с.: іл.
* Праваслаўныя храмы Беларусі: энцыклапедычны даведнік / А. М. Кулагін; рэдакцыйны савет: Г. П. Пашкоў, Л. В. Календа. — Мінск: Беларуская Энцыклапедыя, 2007. — 653 с. — 2000 экз. — ISBN 978-985-11-0389-4.

## Спасылкі 
* 
* 
* 
* 

Катэгорыя:Дабрынёва
Катэгорыя:Праваслаўныя храмы Дзяржынскага раёна
Катэгорыя:Храмы Маладзечанскай епархіі
Катэгорыя:Драўляныя цэрквы Беларусі
Вольга Мікалаеўна (вялікая княжна)

**Во́льга Мікала́еўна** (пасля лютага 1917 афіцыйна назвалася па прозвішчы **Рама́нава**; 1895—1918) — вялікая княжна, першынец імператара Мікалая II і імператрыцы Аляксандры Фёдараўны.
Пасля Лютаўскай рэвалюцыі разам з сям'ёй знаходзілася пад арыштам. У ноч з 16 на 17 ліпеня 1918 года была парасстрэльвана разам са сваёй сям'ёй у паўпадвальным памяшканні дома Іпацьева ў Екацярынбурзе.

Услаўлена разам з бацькамі, сёстрамі вялікімі княжнамі Таццянай, Марыяй, Анастасіяй і братам Цэсарэвічам Аляксеем у Саоборы навамучанікаў Расійскіх на юбілейным Архірэйскім саборы Рускай праваслаўнай царквы у жніўні 2000 года. Раней, у 1981 годзе, яны ж былі кананізаваны Рускай праваслаўнай царквой за мяжой.

## Літаратура 
* Августейшие сестры милосердия/ Сост. Н. К. Зверева.-М.: Вече, 2006.-464с. ISBN 5-9533-1529-5 (отрывки из дневников и писем царицы и её дочерей во время Первой мировой войны)
* Император Николай II и его семья. П. Жильяр. Вена, 1921
* Т. Мельник-Боткина. Воспоминания о Царской Семье.
* С. Павлов. Мои воспоминания о царской семье
* И. Степанов. Милосердия двери (Лазарет Ея Величества).
* М. Дитерихс. В своем кругу
* А. Мосолов. Царская фамилия
* Танеева (Вырубова) А. А. Страницы моей жизни  320 с., предисл. Ю. Ю. Рассулина. — М., Благо, 2000.
* 

## Спасылкі 
* Савченко П. Русская девушка. Светлой памяти Царственной Мученицы Великой Княжны Ольги Николаевны (1895—1918 гг) - М.: Трифонов Печенгский монастырь, «Ковчег», 2001
* Музей-заповедник «Царское село» просит снять с аукциона Sotheby’s икону святой равноапостольной княгини Ольги.
* Ольга Николаевна, великая княжна, дочь императора Николая II. Альбом с фотоснимками: 1907—1908.
* С. Макаренко. Русские принцессы
* Ольга КРАВЕЦ Русская царевна Ольга 

Катэгорыя:Сёстры міласэрнасці Расійскай імперыі
Катэгорыя:Раманавы
Еўрапейскае абароннае агенцтва

**Еўрапейскае абароннае агенцтва** - агенцтва Еўрапейскага саюза, штаб якога размешчаны ў Брусэлі. Яно з'яўляецца органам агульнай знешняй палітыкі і палітыкі бяспекі, заснавана 12 ліпеня 2004 года і прадастаўляе справаздачы Савету Еўрапейскага саюза. Усе краіны-члены ЕС за выключэннем Даніі ўдзельнічаюць у дзейнасці агенцтва. Нарвегія, якая не ўваходзіць у ЕС, атрымала права ўдзельнічаць у дзейнасці агенцтва, але без права голасу.

## Задачы 
Савет Еўрапейскага саюза стварыў агенцтва для падтрымкі дзяржаў-членаў у іх намаганнях па ўдасканаленні еўрапейскага абароннага патэнцыялу ў галіне крызіснага кіравання, еўрапейскай бяспекі і абароннай палітыкі. Галоўнымі функцыямі арганізацыі з'яўляюцца:
* Развіццё абароннага патэнцыялу;
* Садзейнічанне еўрапейскаму супрацоўніцтву ў галіне ўзбраення;
* Стварэнне канкурэнтаздольнага еўрапейскага рынку ваеннага абсталявання;
* Павышэнне эфектыўнасці еўрапейскіх абаронных даследаванняў і тэхналогій.

## Структура 
Агенцтва кіруецца трыма элементамі.
* Кіраўнік агенцтва: адказны за агульную арганізацыю і функцыянаванне, забяспечвае выкананне кіруючых прынцыпаў і рашэнняў, узначальвае нарады міністраў Кіруючага савета;
* Кіруючы савет: орган прыняцця рашэнняў, які складаецца з міністраў абароны ўдзельнічаючых дзяржаў, а таксама прадстаўніка Еўрапейскай камісіі.
* Выканаўчы дырэктар: кіраўнік апарата.

На 2009 год у Еўрапейскім абаронным агенцтве працавалі 109 чалавек.

## Бюджэт 
## Спасылкі 
* Афіцыйны сайт

Катэгорыя: Агенцтвы Еўрапейскага саюза
Еўрапейскі сацыяльна-эканамічны камітэт

**Еўрапейскі сацыяльна-эканамічны камітэт** () — дарадчы орган Еўрапейскага Саюза. Сацыяльна-эканамічны камітэт (ЕСЭК) створаны ў 1958 годзе ў адпаведнасці з Дагаворам аб заснаванні Еўрапейскай Супольнасці, каб забяспечыць прадстаўніцтва інтарэсаў розных эканамічных і сацыяльных груп.

Камітэт складаецца з 350 чальцоў; іх прызначае Савет Еўрапейскага саюза на 5 гадоў па рэкамендацыі нацыянальных урадаў. Члены Сацыяльна-эканамічнага камітэта адносяцца да такіх катэгорый так званай «арганізаванай грамадзянскай супольнасці» як працадаўцы, прафсаюзныя дзеячы і прадстаўнікі розных груп інтарэсаў (прафесійных аб’яднанняў, фермераў, абаронцаў навакольнага асяроддзя, спажыўцоў і да т.п.). Сацыяльна-эканамічны камітэт прадстаўляе іх пазіцыю і адстойвае іх інтарэсы ў дыялогу з Еўрапейскай Камісіяй, Саветам Еўрапейскага Саюза і Еўрапейскім парламентам. Задача Сацыяльна-эканамічнага камітэта заключаецца ў тым, каб даваць парады Камісіі і Савету, якія абавязаны кансультавацца з ім па сацыяльных і эканамічных пытаннях. Сацыяльна-эканамічны камітэт можа таксама выказваць сваю пазіцыю па ўласнай ініцыятыве. Такім чынам, сацыяльна-эканамічны камітэт мае ролю мастка паміж Еўрапейскім Саюзам і грамадзянамі.

Члены Сацыяльна-эканамічнага камітэта сустракаюцца на пленарных пасяджэннях каля дзесяці разоў на год, а часцей засядаюць меншымі групамі.

Ніцкі дагавор не змяніў размеркавання месцаў у Камітэце паміж дзяржавамі-членамі, ён толькі абгаварыў, улічваючы пашырэнне Саюза, у будучыні колькасць месцаў у сацыяльна-эканамічным камітэце не павінна перавышаць 350 (апошняе пашырэнне не выйшла за гэтую мяжу, гл. табл.). Дагавор выясніў таксама прынцыпы прызначэння членаў камітэта: ён павінен складацца з
«Прадстаўнікоў розных эканамічных і сацыяльных груп арганізаванай грамадзянскай супольнасці»

* (Артыкул 257 Дамовы аб заснаванні Еўрапейскай Супольнасці) *.

## Колькасць прадстаўнікоў у ЕСЭК 
## Спасылкі 
* Афіцыйны сайт

Катэгорыя:Інстытуты Еўрапейскага саюза
Катэгорыя:Глабалізацыя
Кіпарыс вечназялёны

**Кіпарыс вечназялёны** (*Cupressus sempervirens*) — від хвойных вечназялёных дрэў .

## Апісанне 
Дрэва вырастае вышынёй 25-30 м, з прамым ствалом да 50-60 см у дыяметры. Лісце цёмна-зялёнае, дыяметр шышак да 3,8 см. Вядома некалькі разнавіднасцяў — з пірамідальнай або разгалістай кронай.

## Пашырэнне 
У прыродзе сустракаецца на поўдні Еўропы і захадзе Азіі, дзе разводзіцца з антычных часоў. Расце даволі хутка, пераносіць працяглую засуху і кароткачасовыя паніжэнні тэмпературы да −20 °C. Дажывае да 2000 гадоў.

У культуры з антычных часоў. Міжнародная Чырвоная кніга лічыць кіпарыс таксонам мінімальнай рызыкі.

## Выкарыстанне 
Культывуюцца часцей за ўсё пірамідальныя формы (напрыклад, у Крыме і на Чарнаморскім узбярэжжы Каўказа). У Турцыі часта высаджваецца на могілках.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Кіпарысавыя (падсямейства)
Катэгорыя:Дрэвы
Катэгорыя:Флора Еўразіі
Катэгорыя:Расліны, апісаныя ў 1753 годзе
Катэгорыя:Расліны ў Бібліі
Чэмпіянат Еўропы па акадэмічным веславанні 2009

**Чэмпіянат Еўропы па акадэмічным веславанні-2009** прайшоў 18 верасня — 20 верасня 2009 года ў беларускім горадзе Брэсце на Брэсцкім вяслярным канале.

На чэмпіянаце было разгуляна 14 камплектаў узнагарод. Зборная Грэцыі перамагла ў агульнакамандным заліку, заваяваўшы 5 медалёў — чатыры залатыя і адзін сярэбраны. Другой стала каманда Украіны (2-1-1), трэцяй — Румыніі (2-0-1).

## Агульны медальны залік 
## Медалісты 
### Мужчыны 
### Жанчыны 
## Спасылкі 
* Вынікі Чэмпіянату Еўропы-2009 на сайце FISA.
Катэгорыя:Чэмпіянаты Еўропы па акадэмічным веславанні
Катэгорыя:Міжнародныя спартыўныя спаборніцтвы ў Беларусі
Катэгорыя:Спорт у Беларусі ў 2009 годзе
Катэгорыя:Верасень 2009 года
Катэгорыя:2009 год у Брэсце
Свята-Успенская царква (Дабраволя)

**Свята-Успенская царква** — праваслаўны храм у аграгарадку Дабраволі Свіслацкага раёна Гродзенскай вобласці. Знаходзіцца ў цэнтры аграгарадка.

## Гісторыя 
Пабудавана ў 1859 годзе з дрэва па праекце інжынера Леанарда Кржыжаноўскага. Па іншых крыніцах, узведзена ў 1840 годзе. Асвячэнне храма адбылося ў 1861 годзе.

Пастановай Савета Міністраў Рэспублікі Беларусь ад 2 жніўня 2016 года царкве быў нададзены статус гісторыка-культурнай каштоўнасці рэгіянальнага значэння.

## Архітэктура 
Помнік народнага дойлідства. Цэнтральны кубападобны зруб накрыты шатровым дахам, завершаным цыбулепадобнай галоўкай на васьмігранным барабане. Па падоўжнай восі далучаны квадратныя пад двухсхільнымі пакрыццямі аднолькавыя па габарытах прытвор і апсіда. Сцены ашаляваны гарызантальна. У дэкаратыўнай аздобе выкарыстаны разныя фрызы, падзоры, ліштвы прамавугольных аконных праёмаў і дзвярэй.

У інтэр’еры — абраз XIX стагоддзя «Разасланне апосталаў».

### Званіца 
Побач пастаўлена званіца народна-этнаграфічнай трактоўкі: каркаснае чатырохслуповае збудаванне пад шатровым пакрыццём.

## Літаратура 
*  — С. 288.
* Праваслаўныя храмы Беларусі: энцыклапедычны даведнік / А. М. Кулагін; [рэдакцыйны савет: Г. П. Пашкоў, Л. В. Календа]. — Мінск: Беларуская Энцыклапедыя, 2007. — 653 с. 2000 экз. ISBN 978-985-11-0389-4.

## Спасылкі 
* 
* 
* 

Катэгорыя:Праваслаўныя храмы Свіслацкага раёна
Катэгорыя:Дабраволя
Катэгорыя:Храмы Гродзенскай і Ваўкавыскай епархіі
Катэгорыя:1861 год у Беларусі
Катэгорыя:Помнікі беларускага народнага дойлідства
Катэгорыя:Будынкі і збудаванні Леанарда Кржыжаноўскага
Клімаў

**Клімаў** — рускае прозвішча.

## Вядомыя носьбіты 
* Алег Клімаў (нар. 1964) — беларускі музычны журналіст і крытык.
* Андрэй Яўгенавіч Клімаў (нар. 1965) — беларускі палітык, бізнесмен, літаратар.
* Барыс Канстанцінавіч Клімаў (1889—1953) — вучоны ў галіне арганічнай хіміі, доктар хімічных навук, член-карэспандэнт АН БССР.
* Віктар Віктаравіч Клімаў (нар. 1935) — беларускі архітэктар.
* Іван Фролавіч Клімаў (1903—1991) — савецкі партыйны дзеяч.
* Ігар Паўлавіч Клімаў — беларускі мовазнавец.
* Марат Васілевіч Клімаў (нар. 1972) — беларускі археолаг.
* Міхаіл Трафімавіч Клімаў (нар. 1929) — Герой Сацыялістычнай Працы (1976).
* Пётр Харытонавіч Клімаў — беларускі інжынер-архітэктар.
* Уладзімір Якаўлевіч Клімаў (1892—1962) — савецкі авіяканструктар.
* Элем Германавіч Клімаў (1933—2003) — савецкі кінарэжысёр.

## Гл. таксама 
* Клімава

Катэгорыя:Рускія прозвішчы