open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Зоркае

**Зоркае** — возера ў Полацкім раёне Віцебскай вобласці, за 40 км на паўночны ўсход ад горада Полацк, за 3 км на поўдзень ад вёскі Труды, у басейне ракі Дражбітка.

Плошча паверхні 0,04 км². Даўжыня 0,32 км, найбольшая шырыня 0,16 км. Даўжыня берагавой лініі 0,8 км.

Размешчана сярод лесу. З усходу возера акружана забалочаным хмызняком, з захаду — лясістымі ўзгоркамі вышынёй 10 м.

## Літаратура 
* 
* 

## Спасылкі 
* Агульная характарыстыка азёр Віцебскай вобласці / Даведнік «Водныя аб’екты Рэспублікі Беларусь» 
* Морфаметрычныя параметры азёр Віцебскай вобласці / Даведнік «Водныя аб’екты Рэспублікі Беларусь» 

Катэгорыя:Азёры Віцебскай вобласці
Катэгорыя:Азёры Полацкага раёна
Сцяг Лепеля

**Сцяг Лепеля** — сцяг горада Лепель і Лепельскага раёна. Сцяг зацверджаны Указам Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь ад 2 чэрвеня 2009 г. № 277.

## Апісанне 
Сцяг уяўляе сабой прамавугольнае палотнішча чырвонага колеру з суадносінамі бакоў 1:2, у верхняй частцы ліцавога боку якога размешчаны жоўты пояс з трыма зубцамі, ніжэй па цэнтры — срэбраны вершнік у даспехах, які трымае ў правай руцэ над галавой меч, а ў левай — шчыт з шасціканцовым крыжам.

## Гл. таксама 
* Герб Лепеля
* Герб Пагоня

## Спасылкі 
* [Указ [Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь](http://www.pravo.by/pdf/2009-144/2009-144(007-031).pdf)(https://be.wikipedia.org/wiki/%D0%9F%D1%80%D1%8D%D0%B7%D1%96%D0%B4%D1%8D%D0%BD%D1%82_%D0%A0%D1%8D%D1%81%D0%BF%D1%83%D0%B1%D0%BB%D1%96%D0%BA%D1%96_%D0%91%D0%B5%D0%BB%D0%B0%D1%80%D1%83%D1%81%D1%8C) ад 2 чэрвеня 2009 г. № 277.] 

Катэгорыя:Лепель
Лепель
Катэгорыя:Лепельскі раён
Brutto (гурт)

**«Brutto»** — беларускі рок-гурт, заснаваны ў 2014 годзе ў Мінску. Пра стварэнне гурта стала вядома 1 верасня 2014 года, адразу пасля спынення існавання былога калектыву Сяргея Міхалка — «Ляпіс Трубяцкі».

15 сакавіка 2015 года «Brutto» выпусцілі перавыданне свайго дэбютнага альбома «Underdog». У новую версію дададзена 7 бонусных трэкаў, знаёмыя па рэпертуары гурта «Ляпис Трубецкой»: «Воины света», «Железный», «Священный огонь», англамоўная версія хіта «Капитал», а таксама новыя песні «Adиdas», «Гарри» і «Будзь смелым!».

## Дыскаграфія 
### Студыйныя альбомы 
* «Underdog» (12 верасня 2014)
* «Родны край» (14 верасня 2015)
* «Рокі» (1 мая 2017)

### Сінглы 
* 2014 — Brutto
* 2014 — Underdog
* 2014 — Адидас
* 2014 — Будзь смелым!
* 2014 — Воины света
* 2015 — Гарри
* 2015 — Партизан рок
* 2015 — Ball
* 2015 — Kapital
* 2015 — Olympia
* 2015 — Родны край
* 2015 — Вечірнє сонце
* 2016 — 12 обезьян
* 2016 — Молодость и радость (feat. MC Шайба)
* 2016 — Чёрный Обелиск
* 2016 — Середні віки
* 2016 — Чайка
* 2017 — Телевизор
* 2017 — Рокi

### Відэакліпы 
* 2014 — Brutto
* 2014 — Underdog
* 2014 — Гири
* 2014 — Мяч
* 2014 — Адидас
* 2014 — Будзь смелым!
* 2014 — Наша возьме
* 2015 — Партизан Рок
* 2015 — BALL
* 2015 — Olympia
* 2015 — Kapital
* 2015 — Родны Край
* 2015 — Человек
* 2015 — Вечірнє сонце
* 2016 — 12 Обезьян
* 2016 — Чёрный Обелиск
* 2016 — Середні віки
* 2016 — Чайка
* 2017 — Телевизор
* 2017 — Рокi
* 2017 — Чёрный Обелиск (абноўленае лірык-відэа)

## Спасылкі 
* brut.to  — Афіцыйны сайт «Brutto»
* BruttoBand.ru — фан-сайт групы «Brutto»
* Старонка калектыву ВКонтакте
* Публічная старонка ВКонтакте
* Старонка калектыву на Facebook
* Старонка калектыву на SoundCloud
* Афіцыйны канал калектыву на Youtube
* Афіцыйны instаgram

## Спасылкі
Катэгорыя:Рок-гурты Беларусі
Катэгорыя:Панк-рокавыя гурты Беларусі
Катэгорыя:Музычныя калектывы паводле алфавіта
Катэгорыя:Музычныя калектывы, якія з’явіліся ў 2014 годзе
Сцяг Багушэўска

**Сцяг Багушэўска** — сцяг гарадскога пасёлка Багушэўск Сенненскага раёна. Сцяг зацверджаны Указам Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь ад 2 чэрвеня 2009 г. № 277.

## Апісанне 
Сцяг Багушэўска ўяўляе сабой прамавугольнае палотнішча з суадносінамі бакоў 1:2, вертыкальна падзеленае на дзве роўнавялікія часткі: левую — зялёнага і правую — жоўтага колеру. У цэнтры пярэдняга боку палотнішча размешчана выява герба Багушэўска.

## Гл. таксама 
* Герб Багушэўска

## Спасылкі 
* [Указ [Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь](http://www.pravo.by/pdf/2009-144/2009-144(007-031).pdf)(https://be.wikipedia.org/wiki/%D0%9F%D1%80%D1%8D%D0%B7%D1%96%D0%B4%D1%8D%D0%BD%D1%82_%D0%A0%D1%8D%D1%81%D0%BF%D1%83%D0%B1%D0%BB%D1%96%D0%BA%D1%96_%D0%91%D0%B5%D0%BB%D0%B0%D1%80%D1%83%D1%81%D1%8C) ад 2 чэрвеня 2009 г. № 277.] 

Катэгорыя:Багушэўск
Багушэўск
Андрэй Дзмітрыевіч Лебедзеў

**Андрэй Дзмітрыевіч Лебедзеў** (, ) — беларускі гісторык, кандыдат гістарычных навук (2011), дацэнт (2015).

## Біяграфія 
Нарадзіўся ў горадзе Гомелі. У 2002 годзе скончыў гістарычны факультэт Гомельскага дзяржаўнага ўніверсітэта. З 2006 года пачаў працаваць асістэнтам кафедры гісторыі Беларусі, паздней дацэнт той жа кафедры. З 2002 па 2006 год навучаўся ў завочнай аспірантуры Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэта (навуковы кіраўнік — к. г. н., дацэнт, дацэнт кафедры гісторыі Беларусі новага і навейшага часу БДУ Валянціна Анатольеўна Цяплова). У 2012 годзе абараніў кандыдацкую дысертацыю па гісторыі Беларусі на тэму «Политика советской власти по отношению к Римско-католической церкви в БССР (1919—1929 гг.)». Даследуе канфеісійную палітыку ў БССР ў 1920-1930-я гг. З 2012 года намеснік дэкана гістарычнага факультэту па выхаваўчай працы Гомельскага дзяржаўнага ўніверсітэта.

## Бібліяграфія 
* Политика советской власти по отношению к Римско-католической церкви в БССР (1919—1929 гг.) : автореферат диссертации на соискание ученой степени кандидата исторических наук : специальность 07.00.02 Отечественная история / Лебедев А. Д. ; БГУ. — Мн.: БГУ, 2011 — 26 с.
* Лебедев, А. Д. Политика советской власти по отношению к Римско-католической церкви в БССР (1919—1929 гг.) / Минск : РИВШ, 2013. — 196 с.
* Костёл и власть на Гомельщине (20-30-е годы XX в.). — Варшава-Люблин-Гомель: Instityt Pamieci Narodowei; Instityt Europy Srodkowo-Wschodniej, 2009. — 470 с. (у суаўтарстве з Віктарам Пічуковым і Славамірам Ляскоўскім).
* Конфессии на Гомельщине (20—30-е годы ХХ в.) : док. и материалы. Составители: М. А. Алейникова, З. А. Александрович, Я. Н. Блажей, **А. Д. Лебедев**, В. П. Пичуков, В. Д. Селеменев; под. ред. В. П. Пичукова; редкол.: В. И. Адамушко, В. Е. Казаченок, Е. В. Кушнова, Н. К. Рудаковский, В. Д. Селеменев, В. В. Скалбан, П. М. Черный. — Минск : НАРБ, 2013. — 388 с. : ил.
* Лебедев, А. Д. Советская власть и католическая церковь в БССР 20-х гг. ХХ в. (па-польску) / А. Д. Лебедев // Rocznik Instytutu Europy Środkowo-Wschodniej. 2006. № 4. С. 101—124.
* Лебедев, А. Д. Репрессии в отношении римско-католического духовенства в БССР (1920-е годы) / А. Д. Лебедев // Проблемы славяноведения : сборник научных статей и материалов. — Брянск, 2008. — Вып. 10. — С. 137—147.
* Лебедев, А. Д. Политика советской власти в отношении верующих католической церкви в БССР (1920-1930-е гг.) (на польском языке) / А. Д. Лебедев // Prorocy Europy Srodkowo-Wschodniej XX wieku. Materialy III i IV Forum Teologow Europy Srodkowo-Wschodniej. Redakcja: Stanislaw Celestyn Napiorkowski OFMConv. Wydawnictwo KUL. Lublin, 2009. — S. 845—866.
* Лебедев, А. Д. Политика советской власти по отношению к иудейской религии на Гомельщине в 1920-1930-х гг. / А. Д. Лебедев, В. П. Пичуков // Цайтшрифт. Журнал по изучению еврейской истории, демографии и экономики, литературы, языка и этнологии. Т. 7 (2). Вильнюс, 2012. — С. 28-35.

## Узнагароды і прэміі 
* 2015 — стыпендыят Прэзыдэнта 

Катэгорыя:Гісторыкі Беларусі
Катэгорыя:Кандыдаты гістарычных навук
Сцяг Мёраў

**Сцяг Мёраў** — сцяг горада Мёры і Мёрскага раёна. Сцяг зацверджаны Указам Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь ад 2 чэрвеня 2009 г. № 277.

## Апісанне 
Сцяг Мёраў уяўляе сабой прамавугольнае палотнішча блакітнага колеру з суадносінамі бакоў 1:2, у цэнтры пярэдняга боку якога размешчана апраўленая белай аблямоўкай выява герба Мёраў.

## Гл. таксама 
* Герб Мёраў

## Спасылкі 
* [Указ [Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь](http://www.pravo.by/pdf/2009-144/2009-144(007-031).pdf)(https://be.wikipedia.org/wiki/%D0%9F%D1%80%D1%8D%D0%B7%D1%96%D0%B4%D1%8D%D0%BD%D1%82_%D0%A0%D1%8D%D1%81%D0%BF%D1%83%D0%B1%D0%BB%D1%96%D0%BA%D1%96_%D0%91%D0%B5%D0%BB%D0%B0%D1%80%D1%83%D1%81%D1%8C) ад 2 чэрвеня 2009 г. № 277.] 

Катэгорыя:Мёры
Катэгорыя:Мёрскі раён
Мёры
Сцяг Новалукомля

**Сцяг Новалукомля** — сцяг горада Новалукомль Чашніцкага раёна. Сцяг зацверджаны Указам Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь ад 2 чэрвеня 2009 г. № 277.

## Апісанне 
Сцяг Навалукомля ўяўляе сабой прамавугольнае палотнішча з суадносінамі бакоў 1:2, якое складаецца з дзвюх гарызантальных роўнавялікіх палос: верхняй – белага і ніжняй – блакітнага колеру, якія аддзелены адна ад адной двума вузкімі хвалепадобнымі паясамі: верхнім – блакітнага і ніжнім – белага колеру. У цэнтры пярэдняга боку палотнішча размешчана выява герба Навалукомля.

## Гл. таксама 
* Герб Новалукомля

## Спасылкі 
* [Указ [Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь](http://www.pravo.by/pdf/2009-144/2009-144(007-031).pdf)(https://be.wikipedia.org/wiki/%D0%9F%D1%80%D1%8D%D0%B7%D1%96%D0%B4%D1%8D%D0%BD%D1%82_%D0%A0%D1%8D%D1%81%D0%BF%D1%83%D0%B1%D0%BB%D1%96%D0%BA%D1%96_%D0%91%D0%B5%D0%BB%D0%B0%D1%80%D1%83%D1%81%D1%8C) ад 2 чэрвеня 2009 г. № 277.] 

Катэгорыя:Новалукомль
Новалукомль
Сцяг Чашнікаў

**Сцяг Чашнікаў** — сцяг горада Чашнікі і Чашніцкага раёна. Сцяг зацверджаны Указам Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь ад 2 чэрвеня 2009 г. № 277.

## Апісанне 
Сцяг Чашнікаў уяўляе сабой прамавугольнае палотнішча з суадносінамі бакоў 1:2, якое складаецца з трох частак. Цэнтральная частка палотнішча белага колеру з бела-зялёнай аблямоўкай намалявана ў выглядзе ляза, размешчанага гарызантальна вяршыняй улева, верхняя і ніжняя часткі – чырвонага колеру. У дрэўкавай частцы белага ляза размешчана выява герба Чашнікаў.

## Гл. таксама 
* Герб Чашнікаў

## Спасылкі 
* [Указ [Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь](http://www.pravo.by/pdf/2009-144/2009-144(007-031).pdf)(https://be.wikipedia.org/wiki/%D0%9F%D1%80%D1%8D%D0%B7%D1%96%D0%B4%D1%8D%D0%BD%D1%82_%D0%A0%D1%8D%D1%81%D0%BF%D1%83%D0%B1%D0%BB%D1%96%D0%BA%D1%96_%D0%91%D0%B5%D0%BB%D0%B0%D1%80%D1%83%D1%81%D1%8C) ад 2 чэрвеня 2009 г. № 277.] 

Катэгорыя:Чашнікі
Катэгорыя:Чашніцкі раён
Чашнікі
Квазі-вайна

**Квазівайна** (, ) — узброены канфлікт паміж ЗША і Францыяй, які меў месца паміж 1798 і 1800 гадамі ў форме сутычак ваенных караблёў ЗША з флотам Францыі і каперскімі судамі. Вядома таксама пад назвамі «Неаб’яўленая вайна», «Паўвайна».

## Прычыны i ход вайны 
З 1776 года Францыя была галоўным саюзнікам амерыканскіх рэвалюцыянераў якія вялі вайну за незалежнасць ад Вялікабрытаніі. Дапамога французаў ішла і ў матэрыяльным снабжэнні і войскам. У 1778 годзе Каралеўства Францыя і Злучаныя Штаты падпісалі Союзны дагавор. Але пазней ЗША адмовіліся заплаціць доўг Каралеўству Францыя ўраду Французскай Рэспублікі. Таксама ЗША занялі нейтральную пазіцыю ў вайне паміж Францыяй і Вялікабрытаніяй і нават 19 лістапада 1794 года падпісала з былой метраполіяй «Дагавор Джэя».

У адказ французскіе каперы распачалі захоп амерыканскіх гандлёвых караблёў. На гэта ўрад ЗША 7 ліпеня 1798 года спыніў дзеянне дамоўленасцяў з Францыяй, распарадзіўся аднавіць ваенны флот Злучаных Штатаў і даў дазвол ваенным караблям атакаваць французскія караблі. Амерыканцы дасягнулі значных поспехаў у стварэнні канкурэнтназдольнага ваеннага флоту.

На баку ЗША выступіла Вялікабрытанія, флот якой таксама распачаў масавы захоп французскіх ваенных і гандлёвых караблёў. Неабходнасць ваяваць і з ЗША, і з Вялікабрытаніяй, а таксама ўнутраная нестабільнасць прымусілі Францыю заключыць мірнае пагадненне з ЗША 30 верасня 1800 года.

Пасля гэтага канфлікта Францыя перастала разглядаць ЗША як свайго сатэліта http://berastouski.blogspot.com/2015/02/blog-post.html. Таксама гэта вайна дапамагла працэсу паступовага збліжэння ЗША і Вялікабрытаніі як саюзнікаў.

Катэгорыя:Гісторыя ЗША
Македонская грэкакаталіцкая царква

**Македонская грэкакаталіцкая царква** — адна з усходнекаталіцкіх цэркваў, якія прытрымліваюцца візантыйскага абраду, гэта значыць належыць да ліку грэкакаталіцкіх цэркваў. Прыходы царквы размешчаны на тэрыторыі Паўночнай Македоніі.

## Гісторыя 
Царква была ўтворана ў 1918 годзе, калі пасля ўтварэння Каралеўства Югаславія, Святы Прастол заснаваў апостальскі экзархат для невялікай групы македонскіх каталікоў візантыйскага абраду. У 1924 годзе экзархат быў ліквідаваны, а большасць македонскіх грэкакатолікаў эмігравала ў Балгарыю. Экзархат ізноў адноўлены ў 2001 годзе, у незалежнай Македоніі.

## Сучасны стан 
Македонская грэкакаталіцкая царква мае статус апостальскага экзархата. Біскуп Скоп'я лацінскага абраду ў той жа час выконвае функцыю апостальскага экзарха візанта-каталікоў. З 2005 года дыяцэзію Скоп'я і грэкакаталіцкі экзархат Македоніі узначальвае біскуп Кіра Стаянаў. Экзархат налічвае каля 15 тысяч вернікаў, 7 прыходаў, аднаго біскупа і 13 святароў.

## Гл. таксама 
* Каталіцтва ў Паўночнай Македоніі

## Спасылкі 
* Статыстыка царквы на сайце http://www.gcatholic.org
* Статыстыка царквы на сайце catholic-hierarchy

Катэгорыя:Грэка-каталіцкая царква паводле краін
Катэгорыя:Каталіцтва ў Македоніі
Сцяг Сянна

**Сцяг Сянна** — сцяг горада Сянно і Сенненскага раёна.

## Апісанне 
Сцяг горада Сянно і Сенненскага раёна ўяўляе сабой прамавугольнае палотнішча з суадносінамі бакоў 1:2, якое складаецца з дзвюх гарызантальных роўнавялікіх палос: верхняй – жоўтага і ніжняй – зялёнага колеру. У цэнтры пярэдняга боку палотнішча размешчана выява герба Сянна і Сенненскага раёна.

## Гісторыя 
Герб і сцяг Сянна зацверджаны Указам Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь ад 20 студзеня 2006 года № 36.

## Гл. таксама 
* Герб Сянна

Катэгорыя:Сянно
Катэгорыя:Сенненскі раён
Сянно
Альбом Віленскі

«**Альбом Віленскі**» ();() ― серыя альбомаў літаграфій з відамі Вільні і яе наваколіц, помнікамі архітэктуры, партрэтамі гістарычных дзеячаў Беларусі і Польшчы.

## Выданні Альбома 
Альбомы выходзілі ў 1842 ― 1875 гг. па ініцыятыве віленскага лекара і мецэната  ― у шасці выпусках, неаднолькавых па аб'ёме і фармату, у двух варыянтах ― больш дарагія каляровыя літаграфіі і больш танныя манахромныя.

## Мастакі «Альбома Віленскага» 
Арыгіналамі ілюстрацый сталі каля 350 работ беларускіх, польскіх і рускіх мастакоў, якія жылі ці пабылі ў Літве і Беларусі: Ян Дамель, Міхал Андрыёлі, Канстанцін Кукевіч, Іван Хруцкі, , Марцін Залескі і інш. Эстампы з іх прац рабілі парыжскія мастакі-літографы , Франсуа Грэнье, , Філіп Бенуа (; 1813-1905) і інш. Альбомы друкавала парыжская друкарня Лемерсье.

## Сюжэты «Альбома Віленскага» 
Вялікая колькасць прац ў Альбоме прысвечана Вільні і яе наваколіцам: гэта гарадскія вуліцы, гістарычныя будынкі (універсітэт, сабор св. Станіслава, касцёлы і інш.). Разнастайныя па выкананні партрэты дзяржаўных і грамадскіх дзеячаў ― Стефана Баторыя, Яна Снядэцкага, Станіслава Юндзіла, Барбары Радзівіл, Станіслава Манюшкі, Уладзіслава Сыракомлі і інш. Трэцяя серыя «Віленскага альбома» (1850) ўяўляла дзевяць эстампаў з медных гравюр па малюнках Францішка Смуглевіча на тэмы польскай гісторыі («Прысяга Тадэвуша Касцюшкі на кракаўскім рынку»), («Смерць Хадкевіча»), («Уступленне Баляслава Храбрага ў Кіеў»).

У Музеі Віленскага ўніверсітэта захоўваецца 163 літаграфіі з Альбома. У віленскай карціннай галерэі адна зала цалкам прысвечана «Альбому Віленскаму».

## З «Альбома Віленскага» 

File:Album Wilenskie. 1845-1875 (5552361) (cropped).jpg|Ян Дамель. Адступленне французскай арміі па Ратушнай плошчы ў 1812 годзе
File:Album Wilenskie. 1845-1875 (5552457) (cropped).jpg|Кафедральны сабор Святога Станіслава, Вільнюс
File:Album Wilenskie. 1845-1875 (5552347) (cropped).jpg|Вострая брама
File:Album Wilenskie. 1845-1875 (5553003) (cropped).jpg|Касцёл Святых Янаў
File:MatkaBoskaOstrobramska.jpg|Абраз Маці Божай Вастрабрамскай
File:JanSniadecki.jpg|Ян Снядзецкі
File:Bonifacy Jundzill (5553233).jpg|Станіслаў Боніфацы Юндзіл
File:Mereszowszczyzna.jpg|Радавая сядзіба Касцюшкаў у Мерачоўшчыне

## Літаратура 
* 
* Pranciškus Smuglevičius ir jo epocha. Vilnius: Vilniaus dailės akademijos leidykla, 1997. — 

## Спасылкі 
* Album de Vilna
* Album de Vilna. 1845–1875:
* A View of Vilnius from the Northwest
* Dominikonu St. in Vilnius
* Gates of Dawn St
* Governor General’s Residence, and Astronomic Observatory in Vilnius
* The French Army in the Town Hall Square
* Verkiai
* Vilnius Cathedral
* Vilnius University
* Двор Петра Скарги (Великий) и костёл святых Янов (с “Album de Wilna” Я.Вильчинского) 

Катэгорыя:Выяўленчае мастацтва Літвы
Катэгорыя:Выяўленчае мастацтва Беларусі
Пакроўскі

-Назву **Пакро́ўскі** маюць:

## Населеныя пункты 
### Беларусь 
* Гомельская вобласць
** Пакроўскі — былы пасёлак у Добрушскім раёне
** Пакроўскі — пасёлак у Кармянскім раёне
** Пакроўскі — пасёлак у Чачэрскім раёне
* Магілёўская вобласць
** Пакроўскі — пасёлак у Быхаўскім раёне

## Прозвішча 
* Андрэй Пакроўскі, беларускі празаік і мастак;
* Веньямін Веньямінавіч Пакроўскі, рускі архітэктар, полацкі епархіяльны архітэктар у 1876—1882;
* Валянцін Іванавіч Пакроўскі (1929—2020) — інфекцыяніст і эпідэміёлаг;
* Віктар Леанідавіч Пакроўскі, рускі военачальнік, удзельнік Першай сусветнай і Грамадзянскай войн;
* Георгій Фёдаравіч Пакроўскі (1915—2002) — адзін з кіраўнікоў партызанскага руху ў Мінскай вобласці, Герой Савецкага Саюза;
* 
* Міхаіл Мікалаевіч Пакроўскі (1868—1932) — гісторык;
* Уладзімір Пятровіч Пакроўскі (1929—1987) — Герой Сацыялістычнай Працы (1974);
* Фёдар Васільевіч Пакроўскі, рускі археолаг.
Незалежная рэспубліка Македонія

**Незалежная Рэспубліка Македонія**, або **НРМ** (, ) (верасень—лістапад 1944) — няздзейснены праект кіраўніцтва нацыяналістычнай арганізацыі УМОРА па абвяшчэнні незалежнай дзяржавы ў канцы Другой сусветнай вайны на тэрыторыі югаслаўскай і грэчаскай Македоніі.

## Гісторыя 
У 1941—1944 гадах тэрыторыя Македоніі была занята балгарскімі войскамі і пазней анексавана Балгарыяй, якая далучылася да краін Восі.

У верасні 1944 года, з набліжэннем Чырвонай Арміі да румына-балгарскай мяжы і абвяшчэннем СССР вайны Балгарыі (5 верасня), у краіне адбыўся дзяржаўны пераварот, у выніку якога Балгарыя выйшла з нацысцкага блока і абвясціла вайну Трэцяму рэйху, а да ўлады ў Сафіі прыйшоў Айчынны фронт (9 верасня).

Нямецкія войскі, якія акупавалі Македонію ў 1944 годзе, актыўна падтрымлівалі славянскіх нацыяналістаў. У сувязі з вывадам з Македоніі балгарскіх войскаў з Македоніі сышлі і нямецкія войскі, што прывяло да аднаўлення кантролю над гэтай тэрыторыяй войскамі Грэцыі і Югаславіі.

Катэгорыя:Гісторыя Паўночнай Македоніі
Катэгорыя:Гісторыя Балгарыі
Катэгорыя:Марыянеткавыя дзяржавы Другой сусветнай вайны
Катэгорыя:Гістарычныя дзяржавы Балканаў
Ландмайстры Тэўтонскага ордэна ў Лівоніі

на карце
Іаана Портанцыя 1573 года]]
[thumb|275px|[Лівонія на карце
Герарда Меркатара, пасля 1604 года]]
[thumb|275px|[Лівонія на карцеІаана Янсонія 1642 года]]
[thumb|275px|Руіны ордэнскага замка [Розітэн у Лівоніі]]
[thumb|275px|Ордэнскі замак [Ракверэ|Везенберг у Лівоніі]]
[thumb|275px|План Эрмескага замка ў [Лівонія|Лівоніі. XVII стагоддзеСтакгольмскі ваенны архіў]]
[thumb|275px|Узбраенне [Тэўтонскі ордэн|тэўтонскага рыцара.Эстонскі гістарычны музей у Таліне]]
У гэтым спісе прыведзены **ландмайстры** (у крыніцах ужываецца тэрмін *магістр* (,  або .

Хоць лівонскае ландмайстарства (у крыніцах выкарыстоўваецца тэрмін **Тэўтонскі ордэн у Лівоніі** ( , *Teutsche orden zu Lifflanndt* і *Teutsche ordenn zu Liefflandt*)) карысталася некаторай аўтаноміяй, яно было толькі часткай адзінага Тэўтонскага ордэна. Папа і германскі кайзер былі патронамі і, прынамсі ў тэорыі, яго вярхоўнымі кіраўнікамі. Фармальна гросмайстар Тэўтонскага ордэна ажыццяўляў толькі кантрольныя функцыі. Спачатку гэта не мела вялікага значэння, таму што да 1309 года месца яго пастаяннага месцазнаходжання знаходзілася ў Венецыі, і нават пасля пераезду ў Марыенбург ён не вельмі абмежаваў яго аўтаномію, бо рэдка наведваў Лівонію асабіста ці пасылаў туды прадстаўнікоў для кантролю. Тым не менш, улада гросмайстра была значная, яго савет доўгі час лічыўся роўным загаду і яго інструкцыям падпарадкоўваліся беспярэчна.

## Гл. таксама 
* Гросмайстры Тэўтонскага ордэна
* Ландмайстры Тэўтонскага ордэна ў Германіі
* Ландмайстры Тэўтонскага ордэна ў Прусіі

## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Лівонская канфедэрацыя
Катэгорыя:Лівонскі ордэн
Катэгорыя:Тэўтонскі ордэн
Катэгорыя:Рыцары Тэўтонскага ордэна
Фёдар Васільевіч Пакроўскі

**Фёдар Васільевіч Пакро́ўскі** (; ,  — , г. Падольск, ) — археолаг, музейны супрацоўнік.

## Біяграфія 
Выхаванец Санкт-Пецярбургскай духоўнай акадэміі.

## Навуковая дзейнасць 
Вывучаў і апісваў літоўскія і беларускія археалагічныя помнікі. Вынікі раскопак і даследаванняў надрукаваў у шырокіх творах: «Археологические карты губерний Виленской, Гродненской и Ковенской», «Описание виленского музея древностей» і іншых. Апісаў фонд Віленскага музея старажытнасцей.

Прымаў удзел у падрыхтоўцы і правядзенні IX археалагічнага з’езда ў Вільні ў 1893 годзе. Член Маскоўскага археалагічнага таварыства з 1893 года.

## Працы 
* Описание Виленского музея древностей, Вильна, 1892.
* Археологическая карта Виленской губернии. Вильна, 1893.
* Археологическая карта Гродненской губернии. Вильна, 1895.
* Археологическая карта Ковенской губернии. Вильна, 1899.
* K исследованию курганов и городищ на восточной окрайне современной Литвы // Труды IX apxeoлогического съезда. — M., 1897. Т. II, с. 138—196.

## Літаратура 
* 
* 
* Fiodoras Pokrovskis. Lietuviškoji tarybinė enciklopedija, IX t. Vilnius: Mokslo ir enciklopedijų leidybos institutas, 1982. T.IX: Pintuvės-Samneris, 75 psl.
* «Ф. В. Покровский» (некролог, «Церковный Вестник», 1903, № 33).

## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Археолагі Расіі
Катэгорыя:Археолагі Беларусі
Катэгорыя:Археолагі Літвы
Катэгорыя:Музейныя работнікі Літвы
Канстытуцыя Эстоніі

**Канстытуцыя Эстоніі**  — асноўны закон Эстонскай Рэспублікі.

## Прыняцце канстытуцыі 
Канстытуцыя была прынята на рэферэндуме 28 чэрвеня 1992 года. Да ўдзелу ў рэферэндуме былі дапушчаныя толькі грамадзяне Эстонскай Рэспублікі, што выключыла ўдзел у галасаванні большай часткі нятытульнага насельніцтва, якое пражывала на той момант на тэрыторыі краіны (усяго ў спіс выбаршчыкаў было ўнесена 669 080 чалавек, тады як усё насельніцтва рэспублікі складала па стане на 1 студзеня 1992 года больш 1 550 000 чалавек). У галасаванні прыняло ўдзел усяго 446 708 чалавек, з якіх каля 91,3% падтрымалі прыняцце канстытуцыі.

## Структура 
Прэамбула
* Глава 1: Агульныя палажэнні
* Глава 2: Асноўныя правы, свабоды і абавязкі
* Глава 3: Народ
* Глава 4: Рыйгікогу
* Глава 5: Прэзідэнт Рэспублікі
* Глава 6: Урад Рэспублікі
* Глава 7: Заканадаўства
* Глава 8: Фінансы і дзяржаўны бюджэт
* Глава 9: Міжнародныя адносіны і міжнародныя дагаворы
* Глава 10: Дзяржаўная абарона
* Глава 11: Дзяржаўны кантроль
* Глава 12: Канцлер юстыцыі
* Глава 13: Суд
* Глава 14: Мясцовае самакіраванне
* Глава 15: Змена канстытуцыі

Эстонія
Катэгорыя:Дзяржаўны лад Эстоніі
Яраслаў Мікалаевіч Шкурко

**Яраслаў Шкурко** (нар. , ) — беларускі футбаліст, паўабаронца.

## Клубная кар’ера 
Пачынаў займацца футболам у роднай Керчы, аднак у маладым узросце пераехаў у Беларусь. Гуляў за дубль ждановіцкай «Дарыды», а пасля яе расфармавання перайшоў у «Зорку-БДУ». У сезоне 2010 замацаваўся ў асноўным складзе каманды ў Другой лізе.

Улетку 2011 года разам з партнёрамі па камандзе Паўлам Грачышкам, Артурам Слабашэвічам і Дзянісам Трапашкам перайшоў у клуб «Смалявічы», які ўзначаліў Юрый Пунтус. На наступны год разам з гэтым клубам атрымаў перамогу ў Другой лізе. У 2013—2014 гадах выступаў з «Смалявічы-СТІ» ў Першай лізе, за гэты час стаў адным з лідараў каманды.

У снежні 2014 года была дасягнута дамоўленасць аб пераходзе паўабаронцы ў мазырскую «Славію», якая па выніках сезона 2014 вярнулася ў Вышэйшую лігу. У сакавіку 2015 года падпісаў кантракт са «Славіяй». У складзе мазыран трывала замацаваўся ў аснове, выступаў пераважна на пазіцыі апорнага паўабаронцы.

У студзені 2017 года адправіўся на прагляд у сядлецкую «Погань», аднак не здолеў дамовіцца аб умовах пераходу. У лютым 2017 года далучыўся да «Нафтана» і ў выніку падпісаў кантракт з наваполацкім клубам. Быў асноўным іграком навапалачан, але ў ліпені 2017 года пакінуў каманду і неўзабаве стаў іграком бабруйскай «Белшыны», дзе таксама замацаваўся ў аснове. Сезон 2018 пачынаў у стартавым складзе бабруйчан, у маі атрымаў траўму, вярнуўся на поле ў ліпені, але стаў часцей выхадзіць на замену. У студзені 2019 года падоўжыў кантракт з бабруйскім клубам. У сезоне 2019 пераважна выхадзіў на замену. У студзені 2020 года пакінуў «Белшыну».

У красавіку 2020 года далучыўся да рагачоўскага «Дняпра» і стаў капітанам каманды. Па выніках сезона 2021 дапамог камандзе, якая змяніла назву на «Макслайн», выйсці ў Першую лігу. У лютым 2022 года падоўжыў кантракт з клубам. У якасці іграка стартавага складу дапамог «Макслайну» па выніках сезона 2022 выйсці ў Вышэйшую лігу, куды клуб, аднак, не быў дапушчаны.

У лютым 2023 года стала вядома, што паўабаронца застаецца ў «Макслайне» (які пераехаў у Віцебск) на сезон 2023. У снежні 2023 года пакінуў клуб.

## Дасягненні 
*  Пераможца Першай лігі чэмпіянату Беларусі: 2019
*  Пераможца Другой лігі чэмпіянату Беларусі: 2012

## Статыстыка выступленняў 
## Крыніцы 
Катэгорыя:Футбалісты Беларусі
Катэгорыя:Футбалісты Украіны
Катэгорыя:Ігракі ФК Дарыда
Катэгорыя:Ігракі ФК Энергетык-БДУ
Катэгорыя:Ігракі ФК Смалявічы
Катэгорыя:Ігракі ФК Славія Мазыр
Катэгорыя:Ігракі ФК Нафтан
Катэгорыя:Ігракі ФК Белшына
Катэгорыя:Ігракі ФК Дняпро Рагачоў
Катэгорыя:Ігракі ФК Макслайн
Артур Васілевіч Слабашэвіч

**Артур Слабашэвіч** (нар. , ) — беларускі футбаліст, абаронца.

## Клубная кар’ера 
Пачынаў кар’еру ў мінскай «Зорцы-БДУ». У сезоне 2007 замацаваўся ў асноўным складзе клуба.

У лютым 2008 года стаў іграком чэшскага клуба «Мост». Вярнуўся ў Беларусь улетку 2010 года, стаў выступаць за рэчыцкі «Ведрыч-97», а пазней вярнуўся ў «Зорку-БДУ».

Улетку 2011 года разам з партнёрамі па камандзе Паўлам Грачышкам, Яраславам Шкурко і Дзянісам Трапашкам перайшоў у клуб «Смалявічы», які ўзначаліў вядомы беларускі трэнер Юрый Пунтус. На наступны год разам з гэтым клубам атрымаў перамогу ў Другой лізе. У сезоне 2013 выступаў з «Смалявічы-СТІ» ў Першай лізе. Па заканчэнні сезона знаходзіўся на праглядзе ў брэсцкім «Дынама», але ў выніку ў сакавіку 2014 года перайшоў у «Іслач».

Са студзеня 2015 года знаходзіўся на праглядзе ў мазырскай «Славіі», якую на той момант узначальваў Пунтус. У выніку ў сакавіку падпісаў кантракт з клубам. У складзе «Славіі» замацаваўся на пазіцыі левага абаронцы.

У лютым 2016 года прыбыў у стан «Віцебска» і па выніках прагляду ў сакавіку падпісаў кантракт. Пачынаў сезон асноўным абаронцам, але потым страціў месца ў складзе. У ліпені 2016 года разарваў кантракт з «Віцебскам» і неўзабаве зноў стаў іграком «Іслачы». Здолеў замацавацца ў складзе «Іслачы», гуляў звычайна на пазіцыі левага абаронцы, але часам выкарыстоўваўся ў паўабароне. У студзені 2017 года падоўжыў кантракт з клубам. У красавіку 2017 года гуляў за дубль, але хутка вярнуўся ў асноўны склад каманды.

У студзені 2019 года падоўжыў пагадненне з «Іслаччу», аднак у новым сезоне стаў атрымоўваць менш часу на полі, часцей выхадзіў на замену ў канцы сустрэчы. У ліпені 2019 года кантракт з абаронцам быў разарваны, і неўзабаве ён стаў іграком гродзенскага «Нёмана». У складзе гродзенскай каманды трывала выступаў у стартавым складзе. У студзені 2021 года пакінуў «Нёман».

У лютым 2021 года стаў трэніравацца з брэсцкім «Дынама» і неўзабаве падпісаў кантракт з клубам. Замацаваўся ў стартавым складзе каманды.

У пачатку 2022 года некаторы час падтрымліваў форму з гродзенскім «Нёманам», а пазней далучыўся да бабруйскай «Белшыны» і ў сакавіку афіцыйна папоўніў склад клуба. У сезоне 2022 рэгулярна гуляў у асноўным складзе бабруйчан. У пачатку 2023 года некаторы час трэніраваўся з камандай, аднак у выніку не трапіў у заяўку «Белшыны» на сезон і пакінуў клуб.

## Дасягненні 
*  Пераможца Другой лігі чэмпіянату Беларусі: 2012

## Статыстыка выступленняў 
## Грамадзянская пазіцыя 
Пасля жорсткага разгону акцый пратэстаў, выкліканых масавымі фальсіфікацыямі на прэзідэнцкіх выбарах 2020 года, збіцця і катаванняў затрыманых пратэстоўцаў, разам з 92 іншымі беларускімі футбалістамі выступіў з асуджэннем гвалту ў Беларусі.

## Крыніцы 
## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Футбалісты Беларусі
Катэгорыя:Ігракі ФК Энергетык-БДУ
Катэгорыя:Ігракі ФК Банік Мост
Катэгорыя:Ігракі ФК Градзец-Кралавэ
Катэгорыя:Ігракі ФК Рэчыца-2014
Катэгорыя:Ігракі ФК Смалявічы
Катэгорыя:Ігракі ФК Іслач
Катэгорыя:Ігракі ФК Славія Мазыр
Катэгорыя:Ігракі ФК Віцебск
Катэгорыя:Ігракі ФК Нёман Гродна
Катэгорыя:Ігракі ФК Дынама Брэст
Катэгорыя:Ігракі ФК Белшына
Кізілавыя

**Кізілавыя** (*Cornaceae*) — сямейства двухдольных раслін, якое ўваходзіць у парадак .

Сямейства ўключае два падсямействы і каля 115 відаў дрэў і кустоў.

## Біялагічнае апісанне 
Формула кветкі: {{Nobr|\ast K_4 \; C_4 \; A_4 \;  G_{(\overline4)}}}

## Сістэматыка 
## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
* *Cornaceae* на http://delta-intkey.com 

Катэгорыя:Кізілакветныя
Катэгорыя:Сямействы раслін
Кохтла

**Кохтла**:
* Кохтла (вёска)
* Кохтла (воласць)
* Кохтла (станцыя)

## Гл. таксама 
* Кохтла-Нымэ
* Кохтла-Ярвэ
Максіміліян Бжазоўскі

**Максіміліян Бжазоўскі** (? — 1659) — праваслаўны шляхціч, вайсковы і палітычны дзеяч Рэчы Паспалітай. Ваявода берасцейскі (1653—1659), кашталян кіеўскі (1648—1653), падстолі кіеўскі з 1635, староста Тлумацкі.

Сын Івана Бжазоўскага і Юстыны з Елавіцкіх. Род вёўся ад вёскі Бярозаўка (Бжазоўка) на Берасцейшчыне.
Асеў на Кіеўшчыне, дзе меў значныя маёнткі, замак ды воласць Трыполле, якую набыў у 1633 г. Удзельнічаў у польска-турэцкіх бітвах як паручнік ваяводы Станіслава Любамірскага, які потым спрыяў яго кар’еры.

Меў цесныя стасункі з Кіеўскай праваслаўнай мітраполіяй. Пётр Магіла прысвяціў яму сваю працу «Літнас» (1642), як «стачачнаму сыну царквы святой». Прадстаўляў сродкі для дзейнасці царквы. Меў вялікі архіў, які згарэў подчас вайны ў Палоннам.

## Літаратура 
* Władysław Tomkiewicz. *Brzozowski Maksymilian, herbu własnego (†1659)* / Польскі Біяграфічны Слоўнік.— Кракаў, 1937.— т. III/1, стр. 66. (перавыданне 1989&nbsp;г.) ISBN 83-04-03291-0 

Максіміліян
Катэгорыя:Сенатары Рэчы Паспалітай
Катэгорыя:Ваяводы берасцейскія
Катэгорыя:Кашталяны кіеўскія
Катэгорыя:Старосты тлумацкія
Аляксандр Сяргеевіч Катляроў

**Аляксандр Катляроў** (нар. , ) — беларускі футбаліст, паўабаронца.

## Клубная кар’ера 
Пачаў займацца футболам у Мазыры, аднак ва ўзросце 15 гадоў быў запрошаны ў «Гомель». У сезоне 2010 выступаў за фарм-клуб «Гомель-2», пазней стаў гуляць за дубль. У сезоне 2012 разам з гомельскай камандай стаў пераможцам чэмпіянату дублёраў.

У сакавіку 2013 года быў аддадзены ў арэнду рэчыцкаму «Ведрычу-97». У першай палове сезона з’яўляўся ў стартавым складзе, але пасля таго, як улетку пасаду галоўнага трэнера заняў Аляксандр Бразевіч, стаў пераважна выхадзіць на замену.

Па заканчэнні сезона 2013 пакінуў «Гомель». З лютага 2014 года стаў трэніравацца ў складзе мазырскай «Славіі», і ў выніку пачаў у складзе гэтага клуба сезон 2014. Здолеў замацавацца ў аснове мазыран і дапамог клубу вярнуцца ў Вышэйшую лігу. У сезоне 2015 працягваў быць іграком асновы «Славіі», выступаў на пазіцыі правага паўабаронцы. У маі—жніўні 2016 года адсутнічаў з-за траўмы, пасля вярнуўся ў асноўны склад. У сезоне 2017 быў трывалым іграком асновы, з 4 галамі стаў найлепшым бамбардзірам каманды, але не здолеў выратаваць яе ад вылету ў Першую лігу.

У студзені 2018 года стала вядома аб зыходзе Катлярова са «Славіі», і неўзабаве паўабаронца падпісаў двухгадовы кантракт з жодзінскім «Тарпеда-БелАЗ». Замацаваўся ў стартавым складзе жодзінскага клуба, у лістападзе 2018 года адсутнічаў з-за траўмы.

У сезоне 2019 стаў радзей з’яўляцца на полі. У ліпені 2019 года разарваў кантракт з «Тарпеда-БелАЗ» і стаў іграком латвійскага клуба «Елгава», які незадоўга да таго ўзначаліў былы трэнер жодзінцаў Алег Кубараў. Аднак, у складзе латвійскай каманды не здолеў замацавацца, да канца сезона згуляў у чатырох матчах. У студзені 2020 года стала вядома, што беларускі паўабаронца пакінае «Елгаву».

У студзені 2020 года пачаў трэніравацца з мазырскай «Славіяй» і ў лютым падпісаў кантракт. У кастрычніку 2020 года атрымаў траўму і да канца года не з’яўляўся на полі, таксама з-за траўмы прапусціў пачатак 2021 года і не быў заяўлены за «Славію» на сезон 2021.

У ліпені 2021 года стаў іграком «Крумкачоў», дзе замацаваўся ў стартавым складзе. Пакінуў клуб па заканчэнні сезона 2021.

## Міжнародная кар’ера 
У ліпені 2017 года выступаў за другую зборную Беларусі на Кубку Караля ў Тайландзе.

## Статыстыка выступленняў 
## Грамадзянская пазіцыя 
Пасля жорсткага разгону акцый пратэстаў, выкліканых масавымі фальсіфікацыямі на прэзідэнцкіх выбарах 2020 года, збіцця і катаванняў затрыманых пратэстоўцаў, разам з 92 іншымі беларускімі футбалістамі выступіў з асуджэннем гвалту ў Беларусі.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Футбалісты Беларусі
Катэгорыя:Ігракі ФК Крумкачы Мінск
Катэгорыя:Ігракі ФК Славія Мазыр
Катэгорыя:Ігракі ФК Елгава
Катэгорыя:Ігракі ФК Тарпеда-БелАЗ
Катэгорыя:Ігракі ФК Рэчыца-2014
Катэгорыя:Ігракі ФК Гомель
Катэгорыя:Ігракі ФК Гомель-2
Riigi Teataja

**Ры́йгі Тэ́атая** ( — *Дзяржаўны веснік*) — афіцыйнае выданне ўрада Эстоніі. Першы нумар выйшаў 27 лістапада 1918 года.

З 1 чэрвеня 2002 года выданне выходзіць паралельна ў электронным фармаце пад назвай «Электро́анілінэ Ры́йгі Тэ́атая» ( — «Электронны дзяржаўны веснік», скар. *eRT*).

## Спасылкі 
* Хатняя старонка электроннай версіі Riigi Teataja (eRT) на рускай мове 
* Афіцыйны сайт Elektrooniline Riigi Teataja (eRT)   

Катэгорыя:Друкаваныя выданні, якія ўзніклі ў 1918 годзе
Катэгорыя:Газеты Эстоніі
Катэгорыя:Газеты на эстонскай мове
Катэгорыя:Урадавыя газеты
Дзяржаўны старэйшына Эстоніі

**Дзяржаўны старэйшына** () — пасада кіраўніка ўрада Эстоніі і кіраўніка эстонскай дзяржавы, якая існавала ў 1921—1937 гадах.

Паводле Канстытуцыі Эстонскай Рэспублікі, прынятай 15 чэрвеня 1920 года Устаноўчым сходам і ўведзенай у дзеянне Законам аб увядзенні ў дзеянне Канстытуцыі Рэспублікі і Закона аб выбарах у Рыйгікогу, рэферэндуме і праве народнай ініцыятывы" ад 2 ліпеня 1920 года (апублікавана ва ўрадавым бюлетэні «Riigi Teataja» 2 жніўня 1920 № 113/114), членамі Урада Эстонскай Рэспублікі з'яўляліся дзяржаўны старэйшына і міністры. Дзяржаўны старэйшына быў абавязаны прадстаўляць Эстонскую Рэспубліку, кіраваць і каардынаваць дзейнасць урада і кіраваць яго пасяджэннямі; ён меў права падаваць запыты аб дзейнасці міністраў. Урад Эстонскай Рэспублікі прызначаў са свайго складу намесніка дзяржаўнага старэйшыны.

Паводле канстытуцыі дзяржаўны старэйшына не мог выконваць ролю арбітра ў выпадку канфлікту паміж парламентам і ўрадам, паколькі быў цалкам залежны ад дэпутатаў і мог быць у любы момант адпраўлены імі ў адстаўку.

13 ліпеня 1922 Урад Эстонскай Рэспублікі зацвердзіла наступны пераклад назвы пасады дзяржаўнага старэйшыны:
* на англійскую: *State Head* ці *President*
* на французскую: ''Chef d'Etat* ці *President*
* на нямецкую: *Staatsprasident*
* на рускую: *Глава Республики''

## Дзяржаўныя старэйшыны Эстонскай Рэспублікі 
* Антс Пійп (1884—1941) — 20 снежня 1920 — 25 студзеня 1921
* Канстанцін Пятс (1874—1956) — 25 студзеня 1921 — 21 лістапада 1922
* Юхан (Ёхан) Кук (1885—1945) — 21 лістапада 1922 — 2 жніўня 1923
* Канстанцін Пятс — 2 жніўня 1923 — 26 сакавіка 1924
* Фрыдрых (Карл) Акель (1871—1941) — 26 сакавіка 1924 — 16 снежня 1924
* Юры Яаксан (1870—1942) — 16 снежня 1924 — 15 снежня 1925
* Яан Тээмант (1872—1941) — 15 снежня 1925 — 9 снежня 1927
* Яан Тынісан (1868- ?) — 9 снежня 1927 — 4 снежня 1928
* Аўгуст Рэй (1886—1963) — 4 снежня 1928 — 9 ліпеня 1929
* Ота Аўгуст Страндман (1875—1941) — 9 ліпеня 1929 — 12 лютага 1931
* Канстанцін Пятс — 12 лютага 1931 — 19 лютага 1932
* Яан Тээмант — 19 лютага 1932 — 19 ліпеня 1932
* Карл Эйнбунд (Каарэл Ээнпалу) (1888—1942) ?19 ліпеня 1932 — 1 лістапада 1932
* Канстанцін Пятс — 1 лістапада 1932 — 18 мая 1933
* Яан Тынісан — 18 мая 1933 — 21 кастрычніка 1933
* Канстанцін Пятс — 21 кастрычніка 1933 — 3 верасня 1937 (з 24 студзеня 1934 прэм'ер-міністр з паўнамоцтвамі дзяржаўнага старэйшыны, у адпаведнасці з Канстытуцыяй Эстонскай Рэспублікі 1934 года)

## Гл. таксама 
* Дзяржаўны лад Эстоніі
* Прэзідэнт Эстоніі

## Спасылкі 
* Афіцыйны сайт Прэзідэнта Эстонскай Рэспублікі

Катэгорыя:Палітыка Эстоніі
Карасінка

**Карасінка** — возера ў Полацкім раёне Віцебскай вобласці, за 26 км на паўночны ўсход ад горада Полацк, за 2 км на паўночны ўсход ад вёскі Бабовікі, у басейне ракі Палата.

Плошча паверхні 0,05 км². Даўжыня 0,37 км, найбольшая шырыня 0,2 км. Даўжыня берагавой лініі 0,95 км.

Размешчана сярод лесу, месцамі забалочанага, на паўднёвым захадзе і паўднёвым усходзе вылучаюцца схілы вышынёй да 5 м. На поўдні выцякае ручай у раку Палата.

## Літаратура 
* 
* 

## Спасылкі 
* Агульная характарыстыка азёр Віцебскай вобласці / Даведнік «Водныя аб’екты Рэспублікі Беларусь» 
* Морфаметрычныя параметры азёр Віцебскай вобласці / Даведнік «Водныя аб’екты Рэспублікі Беларусь» 

Катэгорыя:Азёры Віцебскай вобласці
Катэгорыя:Азёры Полацкага раёна
Плацічна

**Плацічна** — гідронім:

* Плацічна — возера ў Полацкім раёне Віцебскай вобласці ў басейне ракі Палата
* Плацічна — возера ў Полацкім раёне Віцебскай вобласці ў басейне ракі Чарнец
* Плацічна — другая назва возера Плацічнае ў Расонскім раёне Віцебскай вобласці ў басейне ракі Свольна
Яан Тээмант

**Я́ан Тэ́эмант** (эст. *Jaan Teemant*; 24 верасня 1872, воласць Вігала — 24 ліпеня (паводле іншых звестак, 3 ліпеня) 1941, Талін) — эстонскі дзяржаўны дзеяч.

## Адукацыя 
Скончыў прыватную гімназію Хуга Трэфнера, юрыдычны факультэт Пецярбургскага ўніверсітэта (1901). Ганаровы доктар права Тартускага ўніверсітэта (1932).

## Рэвалюцыйная дзейнасць і зняволенне 
Быў памочнікам прысяжнага паверанага ў Рэвелі (цяпер — Талін). У 1904—1905 — гласны гарадской думы Рэвеля. У 1905 актыўна ўдзельнічаў у рэвалюцыйных падзеях, у снежні 1905 быў выбраны кіраўніком Усеэстонскага сходу народных прадстаўнікоў у Тарту, кіраваў сходам у актавай зале Юр'еўскага (цяпер — Тартускі) універсітэта — так званым «аўласкім сходам». Быў вымушаны эміграваць у Швейцарыю, ва ўмовах ваеннага становішча быў завочна прысуджаны да смяротнага пакарання. Пасля адмены ваеннага становішча і смяротнага прысуду вярнуўся ў Эстонію (у 1908). Быў асуджаны да пазбаўлення свабоды на паўтара года. Адбыўшы тэрмін зняволення, у 1911—1913 знаходзіўся ў ссылцы ў Архангельскай губерні.

## Адвакат і палітык 
У 1913/1914 — 1940 — адвакат у Таліне, у 1919—1925 — старшыня калегіі адвакатаў. У 1917—1919 — член, у 1917 — першы намеснік старшыні Эстонскага часовага земскага савета, у 1918—1919 — генеральны пракурор Эстонскай рэспублікі, у 1919—1920 — член Устаноўчага сходу. Быў дэпутатам Рыйгікогу другога — пятага скліканняў. З 15 снежня 1925 па 9 снежня 1927 і з 19 лютага 1932 па 19 ліпеня 1932 — дзяржаўны старэйшына (глава дзяржавы).

Крытычна адносіўся да аўтарытарнага рэжыму Канстанціна Пятса, які ўсталяваўся пасля дзяржаўнага перавароту 1934. У 1939—1940 гг. — эстонскі прадстаўнік у Германскім апякунскім ўпраўленні (органе, створаным для апякунства над маёмасцю немцаў, якія перасяляліся ў Германію ў гэты перыяд).

## Гібель 
23 ліпеня 1940 быў арыштаваны органамі НКУС. Па розных звестках, памёр або быў расстраляны ў 1941 у Талінскай цэнтральнай турме.

## Бібліяграфія 
* Эстонский биографический словарь. Таллин. 2002.

## Спасылкі 
* Біяграфія

Катэгорыя:Нарадзіліся ў Рапламаа
Катэгорыя:Палітыкі Эстоніі
Катэгорыя:Выпускнікі гімназіі Хуга Трэфнера
Катэгорыя:Выпускнікі юрыдычнага факультэта Санкт-Пецярбургскага дзяржаўнага ўніверсітэта
Катэгорыя:Адвакаты Расійскай імперыі
Катэгорыя:Адвакаты паводле алфавіта
Катэгорыя:Памерлі ў месцах пазбаўлення волі
Катэгорыя:Дзяржаўныя старэйшыны Эстоніі
Плацічна (возера, басейн Чарняца)

**Плацічна** — возера ў Полацкім раёне Віцебскай вобласці, на мяжы з Пскоўскай вобласцю Расіі. Знаходзіцца за 50 км на паўночны ўсход ад горада Полацк, за 6 км на паўночны ўсход ад вёскі Вялікае Сітна, у басейне ракі Чарнец.

Плошча паверхні 0,04 км². Даўжыня 0,35 км, найбольшая шырыня 0,17 км. Даўжыня берагавой лініі 0,88 км.

Размешчана сярод лесу. Схілы катлавіны невыразныя, на поўдні прымыкае балотны масіў. На поўначы і поўдні забалочаная пойма шырынёй да 100 м. На поўначы выцякае ручай у Звярынае возера.

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
* Агульная характарыстыка азёр Віцебскай вобласці / Даведнік «Водныя аб’екты Рэспублікі Беларусь» 
* Морфаметрычныя параметры азёр Віцебскай вобласці / Даведнік «Водныя аб’екты Рэспублікі Беларусь» 

Катэгорыя:Азёры Полацкага раёна
Катэгорыя:Азёры Пскоўскай вобласці
Катэгорыя:Басейн Обалі
Спіс прэзідэнтаў Партугаліі

Спіс **прэзідэнтаў Партугальскай Рэспублікі** пачынаючы з рэвалюцыі 5 кастрычніка 1910 года, пасля якой у краіне быў усталяваны рэспубліканскі лад, уключае 20 глаў дзяржаў.

У гэты спіс уваходзяць не толькі тыя, хто прынёс прысягу ў якасці прэзідэнта Партугаліі, але таксама тыя, хто фактычна выконваў функцыі кіраўніка дзяржавы: Тэафілу Брага — быў прэзідэнтам часовага ўрада пасля рэспубліканскага дзяржаўнага перавароту; Сідоніу Паіш, Жазэ Мендыш Кабесадаш, Мануэл ды Алівейра Гоміш да Кошта — кіраўніка рэвалюцыйных часовых урадаў. Тэафіла Брага быў першым і адзіным прэзідэнтам часовага ўрада, і таму не лічыцца першым прэзідэнтам, хоць ён затым працаваў кіраўніком дзяржавы і быў другім прэзідэнтам Партугаліі пасля адстаўкі Мануэла ды Арыягі.

Цяперашні прэзідэнт Партугаліі — Марселу Рэбелу ды Соза, які перамог на прэзідэнцкіх выбарах 2016 года.

## Спіс 
* Датэрмінова спынілі свае паўнамоцтвы:
: [А] Сышоў у адстаўку.
: [П] Зрынуты ў выніку ваеннага перавароту.
: [З] Забіты.
: [Н] Натуральная смерць.

## Храналагічная дыяграма 

ImageSize = width:820 height:auto barincrement:15
PlotArea = top:15 bottom:30 right:20 left:20
AlignBars = early

DateFormat = yyyy
Period = from:1910 till:2026
TimeAxis = orientation:horizontal
ScaleMajor = unit:year increment:5 start:1910

Colors =
  id:canvas   value:rgb(0.97,0.97,0.97)
  id:NP  value:yellow
  id:RP  value:gray(0.8)
  id:DP  value:skyblue
  id:NR  value:yellow2
  id:ER  value:drabgreen
  id:NU  value:yelloworange
  id:PD  value:yellowgreen
  id:SP  value:coral
  id:SD  value:orange

Backgroundcolors = canvas:canvas

BarData =
  barset:Popes

PlotData=
  width:5 align:left fontsize:S shift:(5,-2) anchor:till
  barset:Popes
  from:1910 till:1911 color:RP text:"Тэафілу Брага"
  from:1911 till:1915 color:DP text:"Мануэл ды Арыяга"
  from:1915 till:1915 color:DP text:"Тэафілу Брага"
  from:1915 till:1917 color:DP text:"Бернардыну Машаду"
  from:1918 till:1918 color:NR text:"Сідоніу Паіш"
  from:1918 till:1919 color:NR text:"Жуан ду Канту і Каштру"
  from:1919 till:1923 color:ER text:"Антоніу Жазэ ды Алмейда"
  from:1923 till:1925 color:DP text:"Мануэл Тэйшэйра Гоміш"
  from:1925 till:1926 color:DP text:"Бернардыну Машаду"
  from:1926 till:1926 color:NP text:"Мендыш Кабесадаш"
  from:1926 till:1926 color:NP text:"Гоміш да Кошта"
  from:1926 till:1951 color:NU text:"А. Фрагозу Кармона"
  from:1951 till:1951 color:NU text:"Антоніу ды Алівейра Салазар"
  from:1951 till:1958 color:NU text:"Кравейру Лопіш"
  from:1958 till:1974 color:NU text:"Амерыку Томаш"
  from:1974 till:1974 color:NP text:"Антоніу ды Спінола"
  from:1974 till:1976 color:NP text:"Франсішку да Кошта Гоміш"
  from:1976 till:1986 color:PD text:"Рамалью Эаніш"
  from:1986 till:1996 color:SP text:"Марыу Суарыш"
  from:1996 till:2006 color:SP text:"Жоржы Сампаю"
  from:2006 till:2016 color:SD text:"Каваку Сілва"  
  from:2016 till:2021 color:SD text:"Марселу ды Соза"  

## Гл. таксама 
* Спіс кіраўнікоў Партугаліі
* Спіс прэм’ер-міністраў Партугаліі

## Заўвагі 
## Крыніцы 
## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
* 
* 
* 
* 
* 

Катэгорыя:Прэзідэнты Партугаліі
Партугалія
Ізмочка

**Ізмочка** — возера ў Полацкім раёне Віцебскай вобласці Беларусі, за 32 км на паўночны ўсход ад горада Полацк, за 1 км на поўдзень ад вёскі Дрэтунь, у басейне ракі Палата.

Плошча паверхні 0,04 км². Даўжыня 0,37 км, найбольшая шырыня 0,13 км. Даўжыня берагавой лініі 0,88 км.

Схілы катлавіны вышынёй да 2 м, пад лесам.

## Літаратура 
* 
* 
* Ліст карты N-35-23. Выданне 1987 года. Стан мясцовасці на 1986 год.

## Спасылкі 
* Агульная характарыстыка азёр Віцебскай вобласці // Даведнік «Водныя аб’екты Рэспублікі Беларусь»  
* Морфаметрычныя параметры азёр Віцебскай вобласці // Даведнік «Водныя аб’екты Рэспублікі Беларусь»  

Катэгорыя:Азёры Полацкага раёна
Катэгорыя:Басейн Палаты
Гародна (возера, Полацкі раён)

**Гаро́́дна** — возера ў Полацкім раёне Віцебскай вобласці Беларусі, за 33 км на паўночны ўсход ад горада Полацк, за 10 км на паўночны ўсход ад вёскі Домнікі, у басейне ракі Дражбітка, за 3,6 км на паўднёвы ўсход ад яе вусця.

Плошча паверхні 0,02 км². Даўжыня 0,35 км, найбольшая шырыня 0,06 км. Даўжыня берагавой лініі 0,65 км.

Схілы катлавіны на поўдні вышынёй да 5 м, астатнія невыразныя, параслі хмызняком, месцамі пад забалочаным лугам. Упадаюць 2 ручаі (адзін з возера Бочава), на поўначы выцякае ручай у возера Лоўжа.

## Літаратура 
* 
* 

## Спасылкі 
* Агульная характарыстыка азёр Віцебскай вобласці / Даведнік «Водныя аб’екты Рэспублікі Беларусь» 
* Морфаметрычныя параметры азёр Віцебскай вобласці / Даведнік «Водныя аб’екты Рэспублікі Беларусь» 

Катэгорыя:Азёры Віцебскай вобласці
Катэгорыя:Азёры Полацкага раёна
Труды

Назву **Труды́** маюць:

## Населеныя пункты 
### Беларусь 
* Труды — вёска ў Мёрскім раёне Віцебскай вобласці
* Труды — вёска ў Полацкім раёне Віцебскай вобласці

### Украіна 
* Труды — вёска ў Сарнэнскім раёне Ровенскай вобласці

## Іншае 
* Труды — гарадзішчы каля вёскі Труды Полацкага раёна Віцебскай вобласці Беларусі
Германская старакаталіцкая царква

thumb|160px|Царква Імя Ісуса ў Боне
**Германская старакаталіцкая царква** (), афіцыйная назва — **Каталіцкая дыяцэзія старакатолікаў у Германіі** () — незалежная кафалічная царква, якая ўваходзіць ва Утрэхцкую ўнію старакаталіцкіх цэркваў. У Германіі Старакаталіцкая царква з'яўляецца публічна-прававой карпарацыяй і мае права на збор царкоўнага падатку. Найстарэйшыя старакаталіцкія абшчыны размешчаны ў Паўночным Рэйне-Вестфаліі і Бадэн-Вюртэмбергу.

У адрозненне ад Рымска-каталіцкай царквы, у Старакаталіцкай царкве Германіі існуе адна адзіная дыяцэзія. Главой царквы з'яўляецца біскуп. З 20 сакавіка 2010 года гэту пасаду займае Маціяс Рынг (). Кафедральным саборам старакатолікаў у Германіі з'яўляецца Царква Імя Ісуса ў Боне ().

## Спасылкі 
* Offizielle Webseite der Alt-Katholischen Kirche 
* Alt-Katholisches Seminar der Universität Bonn 
* Bischöfliches Konvikt 

Германія
Катэгорыя:Хрысціянства ў Германіі
Чэмпіянат свету па футзале AMF 2015

**Чэмпіянат свету AMF па футзале 2015** — 11-ы чэмпіянат свету па футболе ў залах, які прайшоў з 17 па 25 красавіка 2015 года ў Беларусі. Арганізатарамі чэмпіянату выступілі Беларуская федэрацыя футбола ў залах (**БФФ**) і Міжнародная асацыяцыя футзала (**AMF**). У чэмпіянаце прынялі ўдзел 16 каманд.

## Кваліфікацыя 
## Стадыёны 
## Лёсаванне 
Лёсаванне прайшло 27 студзеня ў Мінску. У цырымоніі прыняў удзел, Хуліа Натарыа, спартыўны дырэктар Міжнароднай федэрацыі футзала (**AMF**). Зборная Беларусі на правах арганізатараў трапіла ў групу чатырох мацнейшых каманд першага кошыка. Разам з намі ў гэту групу будуць уваходзіць зборныя Калумбіі (чэмпіёны свету 2011 года), Парагвая (сярэбраныя прызёры чэмпіянату свету 2011 года) і Аргенціны (бронзавыя прызёры чэмпіянату свету 2011 года).

## Групавы этап 
### Група А 
### Група В 
### Група С 
### Група D 
## Плэй-оф 
### Чвэрцьфіналы 
----

----

----

----

### Паўфіналы 
----

----

### Матч за 3-е месца 
----

### Фінал 
----

## Спасылкі 
* Афіцыйны сайт турніра 

2015
Катэгорыя:Міжнародныя спартыўныя спаборніцтвы ў Беларусі
Катэгорыя:Спартыўныя спаборніцтвы ў Мінску
Катэгорыя:2015 год у Мінску
Катэгорыя:Спорт у Беларусі ў 2015 годзе
Катэгорыя:Красавік 2015 года
Брадоўскі

**Брадоўскі** — польскае і беларускае прозвішча.

## Выбітныя носьбіты 
* Антон Рафаілавіч Брадоўскі (1859—1928) — беларускі калекцыянер, нумізмат, музейны работнік
* Юзаф Брадоўскі — польскі мастак-жывапісец XIX стагоддзя
Зборная Беларусі па футзале

**Зборная Беларусі па футзале**  — прадстаўляе Беларусь на міжнародных футзальных турнірах і ў таварыскіх матчах. Чэмпіён Еўропы 2004 і 2014 гадоў.

## Дасягненні
### Чэмпіянат свету па футзале
### Чэмпіянат Еўропы па футзале AMF
## Спасылкі 
* Беларуская федэрацыя футзала 

Катэгорыя:Футзал у Беларусі
*
Катэгорыя:Зборныя Беларусі