open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Стражніца КАП «Верацейка»

у 1931 годзе]]

**Стражніца КАП «Верацейка»** — арганізацыйная адзінка Корпусу аховы памежжа на польска-савецкім памежжы.

## Памежная служба 
Памежны батальён з’яўляўся асноўным тактычным падраздзяленнем Корпуса аховы мяжы, прызначаным для выканання ахоўнай службы. Батальённы ўчастак падзяляўся на ротныя аддзелы, а гэтыя, у сваю чаргу, на стражніцы, якія з’яўляліся «асноўнымі падраздзяленнямі, якія выконвалі ахоўную службу», у колькасці паўзводу. Служба бяспекі ажыццяўлялася па зменнай сістэме, якая заключалася ў пастаянным патруляванні памежнай зоны, усталяванні пастоў трывогі, назірання і кантролю, патруляванні і арганізацыі засад у месцах, вызначаных як небяспечныя, праверцы дакументаў і затрыманні падазраваных, а таксама падтрыманні цеснай сувязі. паміж аддзеламі і адміністрацыйнымі органамі. Стражніцы КАП былі першай лініяй кардоннай групоўкі Корпуса аховы мяжы.

У 1932 г. стражніца «Верацейка» абараняла адрэзак дзяржаўнай мяжы 10 км у шырыню, 300 метраў у шырыню ад пагранічнага знака № **345** да **358**, а ў 1928 годзе, у 15 км да поўдня ад секцыі 702 метрах ад памежны знак ад **335** да **357**.

* стражніца КОП «Смалярня I» ⇔ стражніца КОП «Вараны» — 1928 , 1929 , 1931 , 1932 , 1934 
* стражніцы КАП «Камайск» ⇔ стражніцы КАП «Вароны» — 1938 г. 

## Крыніцы 
## Літаратура 
* 
* 
* Rajmund Szubański. Bataliony, kompanie, strażnice KOP. „Wojskowy Przegląd Historyczny”. 3 (145), 1993. Warszawa: Wydawnictwo „Czasopisma Wojskowe”. ISSN 0043-7182. 
* 
* 
* 
* 

Катэгорыя:Корпус аховы памежжа
Катэгорыя:Гісторыя Докшыцкага раёна
Катэгорыя:Гняздзілава (Докшыцкі раён)
Катэгорыя:Заходняя Беларусь
Стражніца КАП «Вараны»

у 1931 годзе]]

**Стражніца КАП «Вараны»** — арганізацыйная адзінка Корпуса аховы мяжы, якая выконвае ахоўную службу на польска-савецкай мяжы.

## Гісторыя 
Да канца польска-савецкай вайны ўсходнюю мяжу Польшчы пазначала лінія фронту. Толькі 6 лістапада 1920 года быў створаны Памежны кардон Міністэрства ваенных спраў  . У сярэдзіне студзеня 1921 г. была зменена форма аховы мяжы і пачалася арганізацыя Пагранічнага кардону Вярхоўнага камандавання Войска Польскага. Меркавалася ўкамплектаваць палявая жандармерыя і вайсковыя часткі  . Летам 1921 г. было прынята рашэнне даручыць ахову ўсходняй мяжы мытным батальёнам  . У Докшыцах былі разгорнуты камандна-штабныя падраздзяленні 31-га мытнага батальёна. Яго 1-я мытная рота знаходзілася ў Гняздзілаве. Яна стварыла ўстанову, у тым ліку ў Варонях. У другой палове 1922 г. была праведзена чарговая рэарганізацыя органаў улады, якія ахоўвалі ўсходнюю мяжу  . 1 верасня 1922 г. мытныя батальёны былі перайменаваны ў батальёны памежнай аховы  . У зоне адказнасці будучай памежнай роты КАП «Гняздзілава» памежную службу неслі падраздзяленні 31-га батальёна памежнай аховы . 1-я рота памежнай варты стаяла ў Гняздзілаве. Сярод іншага, яна пабудавала аб’ект у Варанах. Ужо ў наступным годзе Краёвая ахова была ліквідаваная, а 1 ліпеня 1923 г. Дзяржаўнай паліцыі было даручана выконваць памежную службу на ўсходняй мяжы  . У жніўні 1924 г. была прынята пастанова аб стварэнні Корпуса аховы мяжы — фарміравання, арганізаванага па вайсковай прыкмеце і якое выконвала абавязкі штатнага Міністэрства ўнутраных спраў  .

## Фарміраванне і арганізацыйныя змены 
У 1924 годзе ў складзе 3-й памежнай брыгады быў сфарміраваны 1-ы памежны батальён . У 1928 годзе батальён складаўся з 18 стражніц  . Стражніца КАП «Worony» ў 1928—1939 гадах уваходзіла ў структуру 2-й роты КАП «Hnieździłów»        ст. батальён КАП «Будслаў»  . Стражніца налічвала каля 18 вайскоўцаў і размяшчалася на лініі мяжы з задачай непасрэднай аховы дзяржаўнай мяжы  .

У 1932 годзе ў будынку КАПа размясціўся жаўнеры стражніцы  . Стражніца са штабам роты злучала палявая дарога працягласцю 7,2&nbsp;км  .

## Памежная служба 
У 1932 годзе стражніца «Worony» абараняла адрэзак дзяржаўнай мяжы 7 кіламетраў 560 метраў у шырыню ад пагранічнага знака № **359** да **367** , а ў 1938 годзе, ўчастак 10 км шырынёй 60 м ад мяжы маркер No **358** да **367**  .

**Суседнія стражніцы:**

* стражніца КАП «Верацейка» ⇔ стражніца КАП «Вардамічы» — 1928 , 1929 , 1931 , 1932 , 1934 , 1938 

## Крыніцы 
## Літаратура 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* Rajmund Szubański. Bataliony, kompanie, strażnice KOP. „Wojskowy Przegląd Historyczny”. 3 (145), 1993. Warszawa: Wydawnictwo „Czasopisma Wojskowe”. ISSN 0043-7182. 
* 
* 
* 
* 

Катэгорыя:Гняздзілава (Докшыцкі раён)
Катэгорыя:Віленскае ваяводства (1926—1939)
Катэгорыя:Корпус аховы памежжа
Катэгорыя:Заходняя Беларусь
Катэгорыя:Докшыцкі раён
Сялюцкі сельсавет

**Сялю́цкі сельсавет** — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Віцебскага раёна Віцебскай вобласці. Цэнтр — вёска Сялюты.

Утвораны 20 жніўня 1924 года ў складзе Віцебскага раёна Віцебскай акругі БССР. Пасля скасавання акруговай сістэмы 26 ліпеня 1930 года ў Віцебскім раёне БССР. 15 лютага 1931 года ўключаны ў гарадскую рысу Віцебска. З 27 ліпеня 1937 года ў складзе адноўленага Віцебскага раёна БССР, з 20 лютага 1938 года — Віцебскай вобласці. 16 ліпеня 1954 года скасаваны, тэрыторыя далучана да Акцябрскага сельсавета.

## Крыніцы 
## Літаратура 
* Административно-территориальное устройство БССР: справочник: в 2 т. / Главное архивное управление при Совете Министров БССР, Институт философии и права Академии наук БССР. — Минск: «Беларусь», 1985―1987.

Катэгорыя:Былыя сельсаветы Віцебскага раёна
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, утвораныя ў 1924 годзе
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, скасаваныя ў 1954 годзе
Джэймс Уэб (тэлескоп)

**Касмічны тэлескоп «Джэймс Уэб»** () — арбітальная інфрачырвоная абсерваторыя, якая меркавана заменіць касмічны тэлескоп «Хабл».

## Назва 
Першапачаткова называўся «Касмічны тэлескоп новага пакалення» (). У 2002 годзе перайменаваны ў гонар другога кіраўніка НАСА  (1906—1992), які ўзначальваў агенцтва ў 1961—1968 гадах, падчас рэалізацыі праграмы «Апалон».

## Апісанне 
«Джэймс Уэб» мае складное люстра 6,5 метра ў дыяметры з плошчай збіраючай паверхні 25 м², схаванай ад інфрачырвонага выпраменьвання Сонца і Зямлі цеплавым экранам.

25 снежня 2021 года тэлескоп быў паспяхова запушчаны з касмадрома Куру.

Тэлескоп размешчаны на  ў пункце Лагранжа L2 сістэмы Сонца — Зямля.

## Місія 
, першая апублікаваная выява, атрыманая касмічным тэлескопам «Джэймс Уэб».]]
11 ліпеня 2022 года апублікавана першая выява, атрыманая касмічным тэлескопам «Джэймс Уэб». На ёй бачна скопішча галактык SMACS J0723.3-7327, размешчанае на адлегласці 4,6 млрд светлавых гадоў, — ранні Сусвет з самым высокім разрозненнем з калі-небудзь атрыманых.

Катэгорыя:Касмічныя тэлескопы
Катэгорыя:Міжнародныя касмічныя праекты
Катэгорыя:Касманаўтыка Еўропы
Катэгорыя:НАСА
Катэгорыя:Касмалогія
Катэгорыя:2021 год у навуцы
Катэгорыя:Аб’екты, названыя ў гонар людзей
Катэгорыя:2022 год у касманаўтыцы
Уладзімір Міхайлавіч Правалінскі

**Уладзімір Міхайлавіч Правалінскі** (, Орша, Віцебская вобласць) — беларускі спявак. Народны артыст Беларусі (2021).

Спявак хітоў савецкага часу, стаў вядомы песняй Ігара Лучанка «Салаўі Хатыні» на Сусветным фестывалі моладзі і студэнтаў у Маскве.

Член грамадскага аб’яднання Беларускі саюз музычных дзеячаў.

## Біяграфія 
Нарадзіўся 3 верасня 1948 года ў Оршы.

У юнацтве займаўся боксам, уваходзіў у склад зборнай каманды Беларусі па боксе. Паралельна запісаўся ў харавы ансамбль «Юнацтва» пры кансерваторыі, стаў лаўрэатам Усесаюзнага тэлевізійнага конкурсу «Таварыш песня».

## Сям’я 
* Жонка — Яніна Дзіславаўна Правалінская-Карольчык (нар. 1976).

## Узнагароды 
* Заслужаны работнік культуры Рэспублікі Беларусь (1991),
* Заслужаны артыст Рэспублікі Беларусь (1994),
* Медаль Францыска Скарыны (2008),
* Народны артыст Беларусі (2021).

## Літаратура 
* Беларуская энцыклапедыя : у 18 т. — Мінск, 2001. — Т. 12. — С. 526.
* Культура Беларусі : энцыклапедыя : [у 6 т.]. — Мінск, 2015. — Т. 6. — С. 211.

## Спасылкі 
* Владимир Провалинский: «Пел, даже когда выступал за сборную Беларуси по боксу»

Катэгорыя:Спевакі і спявачкі Беларусі
МФК Белаўтасэрвіс

**«Белаўтасэрвіс»** — былы міні-футбольны клуб з Віцебска. Каманда была створана ў 1999 годзе . У сезонах 1999—2003 гадах каманда выступала пад назвай «Белаўтасэрвіс» (Наваполацк), з сезона 2003/2004 — «Белаўтасэрвіс» (Віцебск).

## Дасягненні клуба 
**Чэмпіянат Беларусі па міні-футболе**
*  **Серебряный призёр (3):**2000/2001, 2001/2002, 2002/2003
*  **Бронзавы прызёр (1)**: 2003/2004

**Кубак Беларусі па міні-футболе**
*  **Фіналіст (1)**: 2002/2003

## Статыстыка выступленняў 
## Трэнеры 
* Сяргей Лагутка (2002—2004)

## Спасылкі 
* МФК «Белаўтасэрвіс» на сайте belru.ru


Катэгорыя:Спорт у Віцебску
Катэгорыя:Спорт у Наваполацку
Спіс лаўрэатаў прэміі па эканоміцы імя Альфрэда Нобеля

**Нобелеўская прэмія па эканоміцы**, афіцыйна **Прэмія Шведскага дзяржаўнага банка па эканамічных навуках памяці Альфрэда Нобеля** (), заснаваная Банкам Швецыі ў памяць Альфрэда Нобеля ў 1968 годзе з нагоды 300-годдзя банка і ўручаецца за дасягненні ў эканамічных навуках. Першая прэмія была прысуджана ў 1969 годзе Рагнару Фрышу і Яну Тынбергену.

Штогод у кастрычніку Шведская каралеўская акадэмія навук аб’яўляе імя лаўрэата прэміі, папярэдне выбраўшы яго з кандыдатур, пададзеных Камітэтам прысуджэння прэміі па эканоміцы памяці Альфрэда Нобеля. Узнагароджанне лаўрэата прэміі праходзіць разам з лаўрэатамі ў іншых галінах у гадавіну смерці Альфрэда Нобеля 10 снежня. Кожнаму лаўрэату ўручаецца медаль, дыплом і грашовая ўзнагарода.

## Лаўрэаты 
__NOTOC__

1969—1970 • 1971—1980 • 1981—1990 • 1991—2000 • 2001—2010 • 2011—2020 • 2021—…

----
### 1969—1970 
### 1971—1980 
### 1981—1990 
### 1991—2000 
### 2001—2010 
### 2011—2020 
## 2021—… 
## Спасылкі 
* Афіцыйны сайт Нобелеўскай прэміі
* Афіцыйны сайт Шведскай каралеўскай акадэміі навук

Катэгорыя:Нобелеўская прэмія
Аляксей Ігаравіч Багданаў

**Аляксей Ігаравіч Багданаў** (нар. , Мінск, Беларуская ССР) — беларускі дзяржаўны дзеяч, міністр гандлю Беларусі (2021—2025). Надзвычайны і Паўнамоцны Пасол Рэспублікі Беларусь у Рэспубліцы Казахстан (з 2025).

## Біяграфія 
У 1995 годзе скончыў Акадэмію фізічнага выхавання і спорту Рэспублікі Беларусь. У 2008 годзе скончыў Міжнародны гуманітарна-эканамічны інстытут. У 2018 і 2019 годзе атрымаў дыплом Акадэміі кіравання пры прэзідэнце Рэспублікі Беларусь.

З 1995 па 2000 год працаваў трэнерам-выкладчыкам Беларускай федэрацыі традыцыйнага каратэ. На працягу 1996 года служыў ва Узброеных Сілах Рэспублікі Беларусь.

З 2000 па 2003 год — выкладчык кафедры фізвыхавання і спорту Гуманітарна-эканамічнага недзяржаўнага інстытута.

У 2003—2008 гадах — выкладчык кафедры спартова-баявых мастацтваў і спецрыхтоўкі Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэта фізічнай культуры.

У 2008—2011 гадах — начальнік аддзела знешнеэканамічнай дзейнасці ААТ «Агракамбінат „Дзяржынскі“» Дзяржынскага раёна Мінскай вобласці. З 2011 па 2013 год — намеснік генеральнага дырэктара па перапрацоўцы і гандлю ААТ «Агракамбінат „Дзяржынскі“».

У 2013—2014 гадах — намеснік генеральнага дырэктара ЗАТ «Мяса-малочная кампанія».

У 2014—2021 гадах — начальнік галоўнага ўпраўлення знешнеэканамічнай дзейнасці Міністэрства сельскай гаспадаркі і харчавання Рэспублікі Беларусь. З 5 красавіка 2021 па 21 снежня 2021 года займаў пасаду намесніка міністра сельскай гаспадаркі і харчавання Рэспублікі Беларусь.

21 снежня 2021 года прызначаны міністрам антыманапольнага рэгулявання і гандлю.

14 студзеня 2025 года прызначаны Надзвычайным і Паўнамоцным Паслом Беларусі ў Казахстане.

## Узнагароды 
* 2016 — Ганаровая грамата Савета Міністраў Рэспублікі Беларусь

## Спасылкі 
* Аляксей Ігаравіч Багданаў. Інфармацыя на сайце Міністэрства сельскай гаспадаркі і харчавання Рэспублікі Беларусь 

Катэгорыя:Дыпламаты Беларусі
Катэгорыя:Паслы Беларусі ў Казахстане
Катэгорыя:Міністры гандлю Рэспублікі Беларусь
Катэгорыя:Намеснікі міністра сельскай гаспадаркі і харчавання Рэспублікі Беларусь
Інстытут энергетыкі АПК НАН Беларусі

*Не варта блытаць з Інстытутам энергетыкі НАН Беларусі*

**Інстытут энергетыкі АПК НАН Беларусі** — былая навуковая арганізацыя па праблемах энергетыкі аграпрамысловага комплексу Беларусі.

## Гісторыя 
У 1966 годзе ў Мінску быў створаны Мінскі філіял Дзяржаўнага Усесаюзнага навукова-даследчага тэхналагічнага інстытута рамонту і эксплуатацыі машынна-трактарнага парка (ГОСНИТИ) Усесаюзнага аб’яднання «Саюзсельгастэхніка» пры Савеце Міністраў СССР. У 1970 пераўтвораны ва Усесаюзны навукова-даследчы і тэхналагічны інстытут мантажу, эксплуатацыі і рамонту машын і абсталявання жывёлагадоўчых і птушкагадоўчых ферм (УНДІТІМЖ). У 1992 увайшоў у склад Акадэміі аграрных навук Рэспублікі Беларусь Ліквідаваны ў 1993 г. Пастановай Савета Міністраў Рэспублікі Беларусь ад 17.09.1993 г. № 627. У 1996 створана дзяржаўнае прадпрыемства "Беларускі Інстытут «БЕЛНДІАГРАЭНЕРГА», пераўтворанае ў 2000 г. у рэспубліканскае ўнітарнае прадпрыемства «Беларускі навукова-даследчы інстытут энергетыкі і электрыфікацыі аграпрамысловага комплексу». У сувязі з расфарміраваннем Акадэміі аграрных навук і утварэннем Аддзялення аграрных навук НАН Беларусі атрымаў актуальную назву. Расфарміраваны ў 2006 годзе..

## Напрамкі навуковай дзейнасці 
* распрацоўка навуковых асноў перспектыўнага развіцця энергетыкі і электрыфікацыі аграпрамысловага комплексу, рацыянальнага энергазабеспячэння спосабаў эфектыўнага прымянення розных відаў энергіі
* распрацоўка сістэмы машын і абсталявання для паліўна-энергетычнага комплексу, камплектаў халадзільнага абсталявання, сродкаў аўтаматызацыі для кіравання тэхналагічнымі працэсамі
* распрацоўка энергазберагальных, эколагабяспечных тэхналогій для галін аграпрамысловага комплексу

## Кіраўніцтва 
* Вікенцій Іванавіч Русан — доктар тэхнічных навук, прафесар

## Спасылкі 
* Профіль Інстытута энергетыкі АПК на партале AgroWeb Беларусь (2004)
* Профіль Інстытута энергетыкі АПК на сайце Міністэрства сельскай гаспадаркі і харчавання Рэспублікі Беларусь (2004)
* Публікацыі Інстытута энергетыкі АПК ў электронным каталогу Нацыянальнай бібліятэкі Беларусі

Катэгорыя:Нацыянальная акадэмія навук Беларусі
Катэгорыя:Зніклі ў 2006 годзе
Катэгорыя:Інстытуты Нацыянальнай акадэміі навук Беларусі
Катэгорыя:Энергетыка Беларусі
Катэгорыя:Сельская гаспадарка Беларусі
Аляксандр Мікалаевіч Хіжняк

**Аляксандр Мікалаевіч Хіжняк** (нар. 16 сакавіка 1978, Хойнікі) — беларускі грамадскі дзеяч.

## Біяграфія 
Нарадзіўся 16 сакавіка 1978 года ў Хойніках. Яго бацька, Мікалай Васільевіч, працаваў на хойніцкай чыгунцы, маці, Ірына Іванаўна, — эканамістам на торфабрыкетным заводзе «Хойніцкі». Жылі па вуліцы Міру насупраць гэтага прадпрыемства ў адным пад’ездзе з дзядулем і бабуляй па бацькоўскай лініі, якія дапамагалі ў доглядзе ўнукаў. У Хойніках Аляксандр закончыў тры класы СШ № 3 на выдатна.

Пасля аварыі на ЧАЭС разам з маці і малодшай чатырохгадовай сястрой апынуўся ў Смалявіцкім раёне. Там эвакуіраваных размяркоўвалі па кватэрах. Крыху пазней пераехалі да мамінай сястры ў Віцебскую вобласць. На пастаяннае месца жыхарства сям’я Хіжняк пераехала ў пасёлак Чысць Маладзечанскага раёна. У школе займаўся грэка-рымскай барацьбой.

У 2000 годзе з чырвоным дыпломам скончыў Беларускі камерцыйны ўніверсітэт кіравання па спецыяльнасці «Правазнаўства». Працаваў у праектным інстытуце «Белдзіпрааграхарчпрам», дзе прайшоў шлях ад вядучага да галоўнага юрысконсульта. Узначальваў прадстаўніцтва ў Расійскай Федэрацыі, у Белгарадзе.

З адзнакай скончыў Акадэмію кіравання пры Прэзідэнце Рэспублікі Беларусь. Працаваў у «БелНДІПгорадабудаўніцтва» галоўным юрысконсультам, начальнікам інфармацыйна-прававога аддзела, кіраўніком прадстаўніцтва ў Смаленскай вобласці. З 2015 года дырэктар «БелНДІПгорадабудаўніцтва».

Рыхтаваўся станам на 2016 года да абароны кандыдацкай дысертацыі па тэме «Кіраванне горадабудаўнічай дзейнасцю Рэспублікі Беларусь».

Член Рэспубліканскай партыі працы і справядлівасці.
Дэпутат Мінскага гарадскога Савета дэпутатаў 28-га склікання ад Каменнагорскай выбарчай акругі № 35. З 2024 года дэпутат Мінскага гарадскога Савета дэпутатаў 29-га склікання ад Нёманскай выбарчай акругі № 35.

У красавіку 2024 года быў выбраны дэлегатам на Усебеларускі народны сход 7-га склікання ад мясцовых Саветаў дэпутатаў.

## Узнагароды 
У 2006 і 2015 гадах за добрасумленную працу і актыўны ўдзел у грамадскім жыцці атрымаў падзякі Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь.

## Сям’я 
З 2001 года ў шлюбе з Аленай Аляксандраўнай, якая працуе ў музейным сектары Палаца культуры прафсаюзаў г. Мінска, выхоўвае трох сыноў. Старэйшы Мікіта (нар. 2002) займаецца спортам, з’яўляецца віцэ-чэмпіёнам свету па кантактным боі ў каратэ, сярэдні Уладзіслаў таксама перамагаў у гэтым відзе спорту ў беларускіх і міжнародных спаборніцтвах, малодшы сын — Максім.

## Крыніцы 
## Спасылкі 
* За горадабудаўніцтва Мінска адказваюць і ўраджэнцы Хойнік 16.04.2016 
* Депутатский корпус. Хижняк Александр Николаевич 

Катэгорыя:Дэпутаты Мінскага гарадскога Савета дэпутатаў 28-га склікання
Катэгорыя:Дэпутаты Мінскага гарадскога Савета дэпутатаў 29-га склікання
Катэгорыя:Дэлегаты Усебеларускага народнага сходу 7-га склікання
Чэмпіянат Беларусі па міні-футболе 2020/2021

**Чэмпіянат Беларусі па міні-футболе 2020/2021** (32-ы чэмпіянат Рэспублікі Беларусь па міні-футболе) — чэмпіянат Беларусі па міні-футболе сярод беларускіх мужчынскіх каманд 2020-2021 годах.

## Турнірная табліца 
## Плэй-оф 
## Спасылкі 
* XXXII ЧЕМПИОНАТ БЕЛАРУСИ ПО МИНИ-ФУТБОЛУ
 

Катэгорыя:Спорт у Беларусі ў 2020 годзе
Катэгорыя:Спорт у Беларусі ў 2021 годзе
Катэгорыя:Чэмпіянат Беларусі па міні-футболе
Ілья-душ-Тыгрэс

**Ілья-душ-Тыгрэс** () — востраў каля паўднёва-заходняга ўзбярэжжа Афрыкі. Найбуйнейшы востраў Анголы. Агульная плошча — 98 км². Сталага насельніцтва няма.

## Геаграфія 
Востраў Ілья-душ-Тыгрэс месціцца за 9,45 км ад паўднёва-заходняга берага Анголы. Выцягнуты з поўдня на поўнач на 21,13 км. Найбольшая шырыня — 6,05 км.

Прастора паміж востравам і мацерыком уяўляе сабою плыткаводдзе з назвай Бая-душ-Тыгрэс. Яно, як і востраў, узнікла ў выніку моцных прыбояў, што ўтварае акіянічная прахалодная плынь, якая рухаецца з поўдня на поўнач уздоўж берагоў Афрыкі. Востраў сфарміраваны адносна нядаўна з асадкавых парод і пяску, прыбітых да плыткаводдзя хвалямі. Партугальскія маракі XV ст. не ўзгадвалі яго падчас даследавання ўзбярэжжа. Паверхня пакрыта пясчанымі выдмамі. Найвышэйшы пункт не перавышае 30 м.

Клімат мяккі сухі, характэрны для паўночнай часткі пустыні Наміб. Улетку тэмпература часцяком бывае вышэй за +30 °C, але ўзімку яна можа апускацца ніжэй за +10 °C. Найбольш вільготны месяц — студзень, калі выпадае да 150 мм ападкаў. У гэты перыяд над паверхняй зранку фарміруюцца туманы. Але ад мая да верасня надвор’е надзвычай сухое. На востраве існуе недахоп крыніц прэснай вады.

## Прырода 
Ілья-душ-Тыгрэс прыцягвае шматлікіх птушак, у тым ліку пеліканаў, сяўцоў, гарбатак. На беразе спыняюцца цюлені.

## Гісторыя 
Бераг у раёне Бая-душ-Тыгрэс быў адкрыты партугальскай экспедыцыяй на чале з Дыёгу Кау ў 1486 г. Востраў Ілья-душ-Тыгрэс з’явіўся на галандскіх навігацыйных картах толькі ў XVII ст. Па адной версіі, назва была дадзена з-за рознакаляровых выдмаў, што нагадвалі скуру тыгра. Паводле іншай, назва замацавалася з-за грукату хваляў, падобнага на рык гэтай жывёлы.

У 1860 г. партугальскія рыбакі заснавалі на востраве паселішча Сан-Марцінью. У 1968 г. яго насельніцтва моцна пацярпела з-за шторму, які разбурыў вадаправод праз Бая-душ-Тыгрэс. У 1974 г. паселішча было канчаткова пакінута жыхарамі напярэдадні абвяшчэння незалежнасці Анголы. Хаця прадстаўнікі ўрада краіны распрацоўвалі праекты па ўзнаўленню паселішча і лову рыбы, з-за недахопу фінансавання яны не рэалізоўваліся.

## Спасылкі 
* Isla Bahía de los Tigres (Ilha dos Tigres) — MAP
* A Baía dos Tigres é uma aldeia «fantasma» com administrador ausente
* Robert Simmons, First breeding records for Damara Terns and density of other shorebirds along Angola's Namib Desert coast
* Clima observado Ilha dos Tigres

Катэгорыя:Астравы Атлантычнага акіяна
Катэгорыя:Астравы Анголы
Катэгорыя:Незаселеныя астравы
Чэмпіянат Беларусі па міні-футболе 2003/2004

**Чэмпіянат Беларусі па міні-футболе 2003/2004** (15-ы чэмпіянат Рэспублікі Беларусь па міні-футболе) — чэмпіянат Беларусі па міні-футболе сярод беларускіх мужчынскіх каманд 2003—2004 года.

## Турнірная табліца 
## Спасылкі 
* BLR Premiere League 03-04
* XV чемпионат Республики Беларусь по мини-футболу

Катэгорыя:Спорт у Беларусі ў 2003 годзе
Катэгорыя:Спорт у Беларусі ў 2004 годзе
Катэгорыя:Чэмпіянат Беларусі па міні-футболе
Кіно маёй краіны

**«Кіно маёй краіны»** — тэлевізійны аўтарскі праект Уладзіміра Арлова, прымеркаваны да 95-годдзя беларускага кінематографа. Трансляваўся на тэлеканале «Беларусь 3» ў 2020 годзе. Аўтар фільма дзеліцца назіраннямі і развагамі прафесіянала, які ведае ўвесь працэс знутры, распавядае пра знакавыя падзеі і стужкі за 95-гадовую гісторыю беларускага кіно.

## Спіс серый
## Спасылкі
Катэгорыя:Тэлеперадачы Беларусі
Катэгорыя:З’явіліся ў 2020 годзе
Undertale

**Undertale"** — камп’ютарная ролевая гульня незалежнага распрацоўшчыка камп’ютарных гульняў Тобі Фокса. Яна была выпушчана 15 верасня 2015 года на англійскай мове для платформаў Microsoft Windows, macOS і Linux. 15 жніўня 2017 года была выпушчана версія для PlayStation 4 і PlayStation Vita, а 18 верасня 2018 года — версія для кансолі Nintendo Switch. 16 сакавіка 2021 года была выпушчана версія для Xbox One.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Камп’ютарныя гульні 2015 года
Катэгорыя:Камп’ютарныя ролевыя гульні
Катэгорыя:Гульні для Windows
Катэгорыя:Гульні для macOS
Васіль Аляксеевіч Чаркасаў

**Васіль Аляксеевіч Чаркасаў** (,  — ) — адзін з кіраўнікоў партызанскага руху ў Вілейскай вобласці.

## Біяграфія 
З 1926 года рабочы. Член ВКП(б) з 1928. З 1929 года — на службе ў Чырвонай Арміі. У партызанах з 1941 года: з 28 чэрвеня камандзір групы, памочнік камандзіра, з чэрвеня 1942 года камандзір атрада, у снежні 1943 — ліпені 1944 гадоў камандаваў партызанскай брыгадай імя С. М. Будзённага. З 1944 года на савецкай і партыйнай рабоце, з 1962 у ДТСААФ. У 1954 годзе скончыў Рэспубліканскую партыйную школу пры ЦК КПБ.

Яго імем названы завулак у горадзе Ашмяны.

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Члены КПСС
Катэгорыя:Партызаны Вялікай Айчыннай вайны
Катэгорыя:Камандзіры партызанскіх злучэнняў, брыгад і атрадаў у гады Вялікай Айчыннай вайны
Мікалай Аляксандравіч Паклонскі

**Мікалай Аляксандравіч Паклонскі** (нар. , в. Гарадок, БССР) — фізік, спецыяліст у галіне фізікі паўправаднікоў. Доктар фізіка-матэматычных навук (2002), прафесар (2004), член-карэспандэнт Нацыянальнай акадэміі навук Беларусі (2021), заслужаны дзеяч навукі Рэспублікі Беларусь (2021), замежны член РАН (2022).

## Біяграфія 
Пасля сканчэння фізічнага факультэта Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэта ў 1971 годзе працаваў у БДУ і ў НДІ прыкладных фізічных праблем імя А. Н. Сеўчанкі пры БДУ. Пасля сканчэння вочнай аспірантуры БДУ ў 1976 годзе працаваў у НДІ ПФП імя А. Н. Сеўчанка ў лабараторыі электронных метадаў эксперыментальнай фізікі.

З 1993 года працуе на кафедры фізікі паўправаднікоў і нанаэлектронікі БДУ. У 1982 годзе ім абаронена кандыдацкая дысертацыя, а ў 2001 годзе доктарская дысертацыя на тэму «Статычнае экранаванне і скокавы перанос зарадаў у паўправадніках». У 2003 годзе прысвоена навуковае званне прафесара. Пад яго кіраўніцтвам абаронена 5 кандыдацкіх дысертацый.

У 2008 годзе прысуджана прэмія імя А. Н. Сеўчанкі Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэта.

## Навуковая дзейнасць 
Навуковыя працы па фізіцы паўправаднікоў і нанаэлектроніцы. Распрацаваў тэорыю экранавання электрастатычнага поля ў кавалентных крышталях са скачковым пераносам электронаў па дамешкавых атамах. Выявіў інфранізкачастотныя аўтавагінні току ў легіраваным полікрыштальным крэмнію. Вымераў размагнічвальнае поле на паверхні ферамагнітных металаў метадам электроннага перамагнітнага рэзанансу.

Аўтар звыш 400 навуковых і навучальна-метадычных прац, у тым ліку 6 патэнтаў, больш за 170 навуковых артыкулаў, 2 манаграфій, 11 навучальных дапаможнікаў. Падрыхтаваў 5 кандыдатаў навук. Уваходзіць у склад Дзяржаўнага экспертнага савета Вышэйшай атэстацыйнай камісіі. Член навукова-рэдакцыйнай калегіі Беларускай энцыклапедыі.

## Спасылкі 
* 
* Николай Александрович Поклонский // Журнал Белорусского государственного университета. Физика. — №3. — 2019.
* Профіль М. А. Паклонскага на сайце БДУ 
* 

Катэгорыя:Фізікі Беларусі
Катэгорыя:Замежныя члены РАН
Рудніцкі сельсавет

**Рудніцкі сельсавет** — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Віцебскага раёна Віцебскай вобласці. Цэнтр — вёска Красоўшчына.

Утвораны 20 жніўня 1924 года ў складзе Віцебскага раёна Віцебскай акругі БССР. Цэнтр — вёска Рудніцына. Пасля скасавання акруговай сістэмы 26 ліпеня 1930 года ў Віцебскім раёне БССР. 15 лютага 1931 года ўключаны ў гарадскую рысу Віцебска. З 27 ліпеня 1937 года ў складзе адноўленага Віцебскага раёна БССР, з 20 лютага 1938 года — Віцебскай вобласці. У 1939 годзе цэнтр сельсавета перанесены ў вёску Красоўшчына. 16 ліпеня 1954 года скасаваны, тэрыторыя ўвайшла ў склад новаўтворанага Варонаўскага сельсавета.

## Крыніцы 
## Літаратура 
* Административно-территориальное устройство БССР: справочник: в 2 т. / Главное архивное управление при Совете Министров БССР, Институт философии и права Академии наук БССР. — Минск: «Беларусь», 1985―1987.

Катэгорыя:Былыя сельсаветы Віцебскага раёна
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, утвораныя ў 1924 годзе
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, скасаваныя ў 1954 годзе
Партызанская брыгада імя К. Я. Варашылава (Ф. Р. Маркаў, Ф. С. Шляхтуноў, І. Н. Крысаў)

**Партызанская брыгада имя К. Я. Варашылава** — партызанская брыгада, створаная ў лістападзе 1942 года на базе атрадаў імя Суворава (арганізаваны ў маі 1942 года на базе групы Ф. Р. Маркава, якая прыбыла ў нямецкі тыл у верасні 1941 года, і мясцовых груп С. А. Пронькі, Р. З. Крукава — А. А. Сударыкава) і «Знішчальнік» (арганізаваны ў кастрычніку 1942 года на базе групы У. Ц. Цабы, якая прыбыла ў нямецкі тыл па заданню ЦК КП(б)Б. Дзейнічала на акупаванай тэрыторыі Мядзельскага, Пастаўскага, Дунілавіцкага, Астравецкага, Свірскага, Смаргонскага, Куранецкага, Глыбоцкага, Крывіцкага раёнаў БССР і Швянчонскага раёна Літоўскай ССР. 4 ліпеня 1944 года брыгада (1865 партызан, 12 атрадаў) злучылася з Чырвонай Арміяй. Камандзіру брыгады Маркаву і памошніку камісара атрада па камсамолу Г. І. Маслоўскай прысвоена званне Героя Савецкага Саюза.

## Склад 
* партызанскі атрад імя Суворава;
* партызанскі атрад «Знішчальнік»;
* партызанскі атрад імя Чапаева;
* партызанскі атрад імя Аляксандра Неўскага;
* партызанскі атрад імя Пархоменкі;
* партызанскі атрад імя Кутузава;
* партызанскі атрад імя Калініна;
* партызанскі атрад «Грозны»;
* партызанскі атрад «Перамога»;
* партызанскі атрад «Слава»;
* разведвальны партызанскі атрад імя Лазо;
* партызанскі атрад імя Баграціёна.

## Камандаванне 
### Камандзіры 
* Ф. Р. Маркаў;
* Ф. С. Шляхтуноў;
* І. Н. Крысаў.

### Камісары 
* Ф. Р. Маркаў;
* І. М. Яўмененка;
* А. І. Шаўчэнка.

### Начальнікі штаба 
* У. У. Саўлевіч;
* І. Н. Крысаў;
* Л. І. Карабанаў.

## Гісторыя 
Партызаны ў маі 1942 года на шашы каля Лынтупаў знішчылі камісію па вывазу моладзі трох раёнаў на работы ў Германію. Увосень 1942 года ўдзельнічалі ў 98 км тэлефонна-тэлеграфнай лінііна тэрыторыі 13 раёнаў Вілейскай вобласці. У маі 1943 года вялі баі супраць карных атрадаў, вясной 1943 — баі ў Гадуцішскім і Нарачанскім лясах, у сакавіку 1944 года — каля вёскі Пасынкі. Увосень 1943 года наплі на нямецкі гарнізон у Лынтупах, знішчылі чыгуначную станцыю, склад, падарвалі вадакачку. Разбілі гарнізоны ў вёсках Дунілавічы, Мядзел, Груздава (верасень 1942 года), Кабыльнік (верасень 1942 года: Кабыльніцкі бой, жнівень 1943 года), Шэметава (снежань 1943) і іншых. У маі 1944 года памаглі партызанам і мясцоваму насельніцтву Ушацкай зоны выйсці з акружэння ў Вілейскую вобласць, разграмілі станцыю Гелядня. Толькі ў ноч на 1 чэрвеня 1944 года на чыгуначным участку Будслаў — Княгінін падарвалі больш за 950 рэек, знішчылі 4 км тэлефонна-тэлеграфнай лініі. 19-20 чэрвеня вывелі са строю чыгуначны ўчастак Варапаева — Паставы, знішчылі два масты. У ліпені разам з часцямі Чырвонай Арміі разбілі буйны гарнізон у Мядзелі, які брыгада блакіравала ў снежні 1943 года.

## Памяць 
У 1980 годзе ў вёсцы Чарэмшыцы Мядзельскага раёна ў гонар брыгады былі пастаўлены мемарыяльныя знакі. 

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Савецкія партызанскія злучэнні, брыгады і атрады на акупіраванай тэрыторыі Беларусі (1941—1944)
Катэгорыя:З’явіліся ў 1942 годзе
Катэгорыя:Зніклі ў 1944 годзе
Ваеннае будаўніцтва Беларусі

**Ваеннае будаўніцтва Беларусі** — складовая частка ваеннай палітыкі Беларусі, якая заключаецца ў фарміраванні і рэфармаванні ўзброеных сіл. Уключае эканамічныя, сацыяльна-палітычныя, ваенныя і іншыя мерапрыемствы па ўдасканаленні ваеннай арганізацыі.

## Гісторыя развіцця 
У пачатку 1990-х гадоў перад Беларуссю паўсталі задачы стварэння ўласных узброеных сіл. Іх будаўніцтва фактычна пачалося са скасавання 20 сакавіка 1992 года Беларускай ваеннай акругі. Аднак пачатковыя мерапрыемствы па пераўтварэнні савецкіх часцей у беларускую армію ў асноўным былі зведзены да скарачэння групоўкі войск.

Пасля прыходу ўрада Аляксандра Лукашэнкі ваеннае будаўніцтва перайшло на новы ўзровень. Пачалося значнае рэфармаванне арміі. 1 лістапада 1994 года Міністэрства абароны Рэспублікі Беларусь было пераведзена на новы штат. Саветам бяспекі 27 сакавіка 1995 года зацверджана першая канцэпцыя нацыянальнай бяспекі. Ваеннаслужачых вызвалілі ад выканання неўласцівых ім задач. У 1996 годзе быў распрацаваны План рэалізацыі Канцэпцыі ваеннай рэформы да 2000 года. У выніку створана эфектыўная сістэма дзяржаўнага кіравання, захаваны і ўмацаваны структуры забеспячэння нацыянальнай бяспекі і абараназдольнасці.

У 2015 годзе былі канкрэтызаваны асноўныя кірункі ваеннага будаўніцтва ў сучасных умовах. Прыярытэтнай задачай стала максімальна адаптаваць арміі да рэагавання на магчымыя выклікі і пагрозы. Пільная ўвага надавалася павелічэнню баявога складу сіл пастаяннай гатоўнасці, развіццю мабільнага кампанента. У снежні 2019 года зацверджаны План абароны на чарговае пяцігоддзе і канцэпцыя будаўніцтва і развіцця арміі да 2030 года. У іх зроблены акцэнт на прадухіленне развязвання агрэсіі і стратэгічным стрымліванні.

На далейшае ваеннае будаўніцтва паўплывалі падзеі жніўня 2020 года і расійска-ўкраінская вайна. У 2021 — пачатку 2023 года акцэнт зроблены на пастаянны маніторынг міжнароднай ваенна-палітычнай і стратэгічнай сітуацыі, удасканаленне заканадаўства па пытаннях абароны суверэнітэту і канстытуцыйнага ладу, падтрыманне патрэбаванага ўзроўню баявой і мабілізацыйнай гатоўнасці, умацаванне ідэй патрыятызму і гатоўнасці да абароны дзяржавы, узмацненне сістэмы калектыўнай бяспекі ў АДКБ. У краіне разгорнуты расійскія часці рэгіянальнай групоўкі войск. Узмоцненая ахова мяжы з Украінай.

## Гл. таксама 
* Гісторыя беларускай арміі

## Крыніцы 
## Літаратура 
* Армия белорусского народа : к 100-летию вооруженных сил Республики Беларусь / [А. Н. Гура, Н. Е. Бузин, А. М. Данилов и др.] . — Минск : Беларусь, 2018. — 262 с. : ил. — На рус., белорус. яз. — ISBN 978-985-07-1247-7 : б. ц.

## Спасылкі 
* Вооруженные Силы: реформирование завершено. Строительство и развитие продолжается // СБ. Беларусь Сегодня, 18 октября 2005
Катэгорыя:Ваенная палітыка Беларусі
Катэгорыя:Ваеннае будаўніцтва
Сяргей Міхайлавіч Шаўцоў

**Сяргей Міхайлавіч Шаўцоў** (нар. 1968, Калыбаўка, Жлобінскі раён, Гомельская вобласць, цяпер Беларусь) — беларускі суддзя. Старшыня Гомельскага абласнога суда.

## Біяграфія 
У 1989 г. скончыў Ленінградскае вышэйшае ваенна-палітычнае вучылішча, у 1996 годзе — Беларускі дзяржаўны ўніверсітэт па спецыяльнасці «правазнаўства». З 1989 па 1992 гады служыў ва Узброеных Сілах СССР на афіцэрскіх пасадах. З 1992 па 2000 гады рабіў следчым, старшым следчым Следчага ўпраўлення УУС Гомельскага аблвыканкама. З 2000 года — суддзя суда Жлобінскага раёна Гомельскай вобласці. У 2008 годзе прызначаны намеснікам старшыні гэтага суда. З 2010 года — суддзя Гомельскага абласнога суда. У лютым 2013 года прызначаны старшынёй Гомельскага абласнога суда.

Мае першы кваліфікацыйны класы суддзі.

Катэгорыя:Суддзі Беларусі
Катэгорыя:Старшыні Гомельскага абласнога суда
Шляхтуноў

**Шляхтуно́ў** — прозвішча.

## Вядомыя носьбіты 
* Уладзімір Іосіфавіч Шляхтуноў (нар. 22 жніўня 1936) — вучоны ў галіне жывёлагадоўлі,  акадэмік Акадэміі аграрных навук Рэспублікі Беларусь (1994).
* Фёдар Сазонавіч Шляхтуноў (17 верасня 1896 — 13 мая 1972) — адзін з кіраўнікоў партызанскага руху ў Вілейскай вобласці.
Фёдар Сазонавіч Шляхтуноў

**Фёдар Сазонавіч Шляхтуноў** (17 верасня 1896 вёска Сінякова, Бешанковіцкі раён — 13 мая 1972) — адзін з кіраўнікоў партызанскага руху ў Вілейскай вобласці.

## Біяграфія 
У арміі з 1915 года, з 1917 у Чырвонай Гвардзіі, Чырвонай Арміі. Член КПСС з 1919 года. З 1921 года на савецкай і адміністрацыйна-гаспадарчай рабоце. У партызанах з кастрычніка 1941 года: камандзір групы, з чэрвеня 1942 года — атрада, у снежні 1942 — студзені 1943 гадоў і сакавіку — кастрычніку 1943 года камандзір партызанскай брыгады імя Л. М. Даватара, у студзені — сакавіку 1943 года камандаваў партызанскай брыгадай імя К. Я. Варашылава. З 1944 года працаваў у СНК Беларускай ССР, у 1947—1960 гадах на адміністрацыйна-гаспадарчай рабоце. У 1952 годзе скончыў Рэспубліканскую партыйную школу.

## Крыніцы 
## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Члены КПСС
Катэгорыя:Партызаны Вялікай Айчыннай вайны
Катэгорыя:Камандзіры партызанскіх злучэнняў, брыгад і атрадаў у гады Вялікай Айчыннай вайны
Ягор Аляксандравіч Карпіцкі

**Ягор Карпіцкі** (нар. , Віцебск) — беларускі футбаліст, нападнік расійскага клуба «Сокал» з Саратава (у арэндзе з самарскіх «Крылаў Саветаў») і нацыянальнай зборнай Беларусі.

## Клубная кар’ера 
Выхаванец салігорскага «Шахцёра», з 2020 года пачаў выступаць за дубль клуба. У сезоне 2021 замацаваўся ў дублі і з 39 галамі стаў найлепшым бамбардзірам першынства дублёраў. З лета 2021 года стаў таксама прыцягвацца да асноўнай каманды. Дэбютаваў за «Шахцёр» 19 ліпеня 2021 года ў матчы Кубка Беларусі супраць «Узды» (3:0), калі выйшаў на замену ў першым тайме, а ў дадатковы час адзначыўся голам. 21 жніўня ўпершыню згуляў у Вышэйшай лізе, выйшаўшы на замену на 84-й хвіліне ў матчы з мазырскай «Славіяй» (4:0). У далейшым працягваў з’яўляцца ў асноўнай камандзе, дзе заставаўся на лаўцы запасных або выхадзіў на замену.

Сезон 2022 пачынаў у дублі салігорскага клуба, а ў красавіку быў пераведзены ў петрыкаўскі «Шахцёр». Замацаваўся ў складзе петрыкаўскай каманды, за 8 матчаў забіў 10 галоў, узначальваў спіс бамбардзіраў Першай лігі. У чэрвені 2022 года быў вернуты ў асноўную каманду салігарчан, дзе стаў рэгулярна з’яўляцца ў складзе, пераважна выходзячы на замену.

У 2023 годзе замацаваўся ў асноўным складзе «Шахцёра», дзе стаў рэгулярна забіваць, за 13 гульняў чэмпіянату адзначыўся 12 галамі. У ліпені 2023 года перайшоў у самарскія «Крылы Саветаў». З кастрычніка 2023 года стаў часцей заставацца на лаўцы запасных, а ў красавіку 2024 года быў адпраўлены ў рэзервовую каманду.

У ліпені 2024 года на правах арэнды далучыўся да саратаўскага «Сокала».

## Міжнародная кар’ера 
У кастрычніку 2021 года гуляў за юніёрскую зборную Беларусі (да 19 гадоў) у кваліфікацыйным раўндзе чэмпіянату Еўропы.

21 верасня 2022 года дэбютаваў у моладзевай зборнай Беларусі, выйшаўшы на замену ў другім тайме таварыскага матча супраць Расіі (1:6).

12 кастрычніка 2023 года ўпершыню згуляў за нацыянальную зборную Беларусі, калі выйшаў на замену ў канцы адборачнага матча чэмпіянату Еўропы 2024 супраць Румыніі (0:0).

## Дасягненні 
* Чэмпіён Беларусі: 2021
* Уладальнік Суперкубка Беларусі: 2023

## Статыстыка выступленняў 
## Крыніцы 
Катэгорыя:Футбалісты Беларусі
Катэгорыя:Ігракі зборнай Беларусі па футболе
Катэгорыя:Ігракі ФК Шахцёр Салігорск
Катэгорыя:Ігракі ФК Шахцёр Петрыкаў
Катэгорыя:Ігракі ФК Крылы Саветаў Самара
Катэгорыя:Ігракі ФК Крылы Саветаў-2 Самара
Катэгорыя:Ігракі ФК Сокал Саратаў
Раман Сяргеевіч Пілецкі

**Раман Пілецкі** (нар. , ) — беларускі футбаліст, паўабаронца барысаўскага БАТЭ.

## Клубная кар’ера 
Пачынаў займацца футболам у структуры мінскага МТЗ-РІПА, у юнацкім узросце трапіў у барысаўскі БАТЭ, з 2019 года пачаў прыцягвацца да дубля клуба, дзе замацаваўся на наступны год. У 2021 годзе стаў часам прыцягвацца да асноўнай каманды БАТЭ. 16 кастрычніка 2021 года дэбютаваў у Вышэйшай лізе ў матчы супраць мазырскай «Славіі», выйшаўшы на замену ў канцы сустрэчы.

У сакавіку 2022 года на правах арэнды далучыўся да «Слуцка», аднак не здолеў замацавацца ў складзе. У ліпені 2022 года па пагадненні бакоў пакінуў слуцкі клуб. У другой палове 2022 года выступаў за дубль БАТЭ.

У лютым 2023 года далучыўся да наваполацкага «Нафтана», які арандаваў паўабаронцу на сезон 2023. У студзені 2024 года, пасля вяртання з арэнды, стаў рыхтавацца да новага сезона з БАТЭ. У сакавіку 2024 года падоўжыў кантракт з барысаўчанамі да канца 2025 года.

## Дасягненні 
*   Срэбраны прызёр чэмпіянату Беларусі: 2021

## Статыстыка выступленняў 
## Крыніцы 
Катэгорыя:Футбалісты Беларусі
Катэгорыя:Ігракі ФК БАТЭ
Катэгорыя:Ігракі ФК Слуцк
Катэгорыя:Ігракі ФК Нафтан
Арцём Алегавіч Шуманскі

**Арцём Шуманскі** (нар. , ) — беларускі футбаліст, нападнік расійскага клуба ЦСКА з Масквы і нацыянальнай зборнай Беларусі.

## Клубная кар’ера 
Пачынаў займацца футболам у родным Віцебску, а вясной 2019 года далучыўся да барысаўскага БАТЭ, з 2020 года пачаў выступаць за дубль, дзе замацаваўся на наступны год, а таксама стаў прыцягвацца да асноўнай каманды. Дэбютаваў у асноўнай камандзе БАТЭ 22 чэрвеня 2021 года ў матчы Кубка Беларусі супраць «Баранавічаў» (6:1), дзе адгуляў першы тайм. 22 кастрычніка 2021 года ўпершыню згуляў у Вышэйшай лізе, выйшаўшы на замену ў канцы сустрэчы з гродзенскім «Нёманам» (2:0). У сезоне 2022 рэгулярна з’яўляўся ў асноўнай камандзе, пераважна выходзячы на замену.

У снежні 2022 года абвясціў аб тым, што пакідае БАТЭ, і ў студзені 2023 года падпісаў кантракт з кіпрскім «Арысам». Дэбютаваў за клуб 27 мая 2023 года ў матчы апошняга тура супраць АПОЭЛа (3:4). У першым сваім матчы ў новым сезоне, 28 жніўня 2023 года супраць «Доксы» (2:1), адзначыўся дэбютным голам за «Арыс».

У чэрвені 2024 года перайшоў у маскоўскі ЦСКА.

## Міжнародная кар’ера 
У кастрычніку 2021 года і верасні 2022 года гуляў за юніёрскую зборную Беларусі (да 19 гадоў) у кваліфікацыйным раўндзе чэмпіянату Еўропы.

16 лістапада 2022 года дэбютаваў у моладзевай зборнай Беларусі, калі выйшаў у стартавым складзе ў таварыскім матчы супраць Ірана (3:0) і быў заменены ў другім тайме.

26 сакавіка 2024 года дэбютаваў у нацыянальнай зборнай Беларусі, калі выйшаў у стартавым складзе ў таварыскім матчы супраць Мальты (0:0) і быў заменены ў другім тайме.

## Дасягненні 
* Сярэбраны прызёр чэмпіянату Беларусі: 2021
* Бронзавы прызёр чэмпіянату Беларусі: 2022
* Уладальнік Суперкубка Беларусі: 2022
* Чэмпіён Кіпра: 2023
* Уладальнік Суперкубка Кіпра: 2023

## Статыстыка выступленняў 
## Крыніцы 
Катэгорыя:Футбалісты Беларусі
Катэгорыя:Ігракі зборнай Беларусі па футболе
Катэгорыя:Ігракі ФК БАТЭ
Катэгорыя:Ігракі ФК Арыс Лімасол
Катэгорыя:Ігракі ФК ЦСКА Масква
Райса Леал

**Райса Леал** (;  ) — бразільская , сярэбраны прызёр Алімпійскіх гульняў 2020 года ў жаночых спаборніцтвах па скейтбордынгу ў дысцыпліне *«стрыт»*.

## Спасылкі 
Катэгорыя:Спартсмены Бразіліі
Катэгорыя:Скейтбардысты на летніх Алімпійскіх гульнях 2020 года
Катэгорыя:Сярэбраныя прызёры летніх Алімпійскіх гульняў 2020 года
Вячаслаў Анатолевіч Дзергачоў

**Вячаслаў Дзергачоў** (нар. , ) — беларускі футбаліст, брамнік.

## Клубная кар’ера 
Выхаванец барысаўскага БАТЭ, з 2018 года пачаў прыцягвацца да дубля клуба, а з 2019 года трывала замацаваўся ў складзе дубля. У 2021 годзе ў сувязі ў траўмамі асноўных брамнікаў стаў часам прыцягвацца да галоўнай каманды барысаўчан. Дэбютаваў за БАТЭ 22 чэрвеня 2021 года ў матчы Кубка Беларусі супраць «Баранавічаў» (6:1), калі выйшаў на замену ў другім тайме. 4 ліпеня 2021 года ўпершыню згуляў у Вышэйшай лізе, выйшаўшы на замену ў другім тайме матча з «Віцебскам» (0:0). У сезоне 2023 стаў другім брамнікам каманды пасля Андрэя Кудраўца.

У сакавіку 2024 года абвясціў пра завяршэнне прафесійнай кар’еры.

## Дасягненні 
*   Сярэбраны прызёр чэмпіянату Беларусі: 2021
*   Бронзавы прызёр чэмпіянату Беларусі: 2022
*  Уладальнік Суперкубка Беларусі: 2022

## Статыстыка выступленняў 
## Крыніцы 
Катэгорыя:Футбольныя варатары
Катэгорыя:Футбалісты аднаго клуба
Катэгорыя:Футбалісты Беларусі
Катэгорыя:Ігракі ФК БАТЭ
Уладзіслаў Генадзевіч Калінін

**Уладзіслаў Калінін** (нар. , ) — беларускі футбаліст, абаронца мінскага «Дынама» і моладзевай зборнай Беларусі.

## Клубная кар’ера 
Пачынаў займацца футболам на Чашніччыне, у юнацкім узросце трапіў у структуру мінскага «Дынама». З 2019 года пачаў гуляў за дубль клуба, дзе хутка замацаваўся ў складзе. У 2021 годзе стаў трэніравацца разам з асноўнай камандай. Дэбютаваў за «Дынама» 23 чэрвеня 2021 года ў матчы Кубка Беларусі супраць «Ліды» (3:0), адгуляўшы ўсе 90 хвілін. 4 ліпеня 2021 года ўпершыню згуляў у Вышэйшай лізе, выйшаўшы на замену ў канцы сустрэчы з мазырскай «Славіяй» (4:0), аднак у далейшым працягваў гуляць за дубль.

Са жніўня 2022 года замацаваўся ў стартавым складзе асноўнай каманды. У маі 2023 года выбыў з-за траўмы, вярнуўся ў строй у кастрычніку 2023 года. У лістападзе 2023 года падоўжыў кантракт з дынамаўцамі да канца 2024 года.

## Міжнародная кар’ера 
У кастрычніку 2018 года гуляў за юнацкую зборную Беларусі (да 17 гадоў) у кваліфікацыйным, а ў сакавіку 2019 года ў элітным раўндах чэмпіянату Еўропы.

27 верасня 2022 года дэбютаваў у моладзевай зборнай Беларусі, адгуляўшы ўсе 90 хвілін у таварыскім матчы супраць Казахстана (1:1).

## Дасягненні 
*   Чэмпіён Беларусі: 2023
*   Бронзавы прызёр чэмпіянату Беларусі: 2021

## Статыстыка выступленняў 
## Крыніцы 
Катэгорыя:Футбалісты Беларусі
Катэгорыя:Ігракі ФК Дынама Мінск
Скай Браўн

**Скай Браўн** (; , ) — брытанская , бронзавы прызёр Алімпійскіх гульняў 2020.

## Спасылкі
Мабільныя сілы Беларусі

**Мабільныя сілы Беларусі** — род войск ва Узброеных сілах Рэспублікі Беларусь, які існаваў у 1995—2007 гадах. Прызначаўся для прыкрыцця стратэгічнага разгортвання, зрыву спецыяльных аперацый праціўніка і выканання іншых раптоўных задач.
## Узнікненне 
У 1992 годзе была прынята першая ваенная дактрына незалежнай Беларусі. Дакумент вызначаў ваенную палітыку краіны як выключна абарончую. У гэтай сувязі пачаўся перагляд функцый і задач паветрана-дэсантных войскаў. У Рэспубліцы Беларусь пасля распаду СССР такіх падраздзяленняў існавала два: 103-я гвардзейская паветрана-дэсантная дывізія (Віцебск) і 38-я асобная гвардзейская дэсантна-штурмавая брыгада (Брэст).

У чэрвені 1995 года прэзідэнт Аляксандр Лукашэнка выдаў указ аб стварэнні мабільных сіл. У верасні падраздзяленні ПДВ зарабілі ў новым фармаце.
## Склад і арганізацыя 
У верасні 1995 года на базах 103-й дывізіі і 38-й брыгады створаны 38-ы, 317-ы і 350-ы асобныя гвардзейскія мабільныя брыгады, а таксама 357-ы асобны гвардзейскі навучальны батальён. У 2002 годзе 317-я, 350-я брыгады і 357-ы батальён аб’яднаны ў 103-ю брыгаду, чые асобныя батальёны атрымалі нумары 317, 350 і 357. У 2005-м там жа ўтворана міратворчая рота.

Мабільныя часці ўваходзілі ў склад сухапутных войскаў. Агульнае кіраўніцтва падраздзяленняў ажыццяўляла ўпраўленне мабільных сіл.

У пачатку 2000-х гг. мабільныя брыгады былі перападпарадкаваны Генеральнаму штабу, а ў складзе аператыўнага ўпраўлення створаны аддзел сіл спецыяльных аперацый, што павысіла ўзровень арганізаванага кіравання мабільнымі часцямі і падраздзяленнямі спецпрызначэння. У 2004-м аддзел рэарганізаваны да ўпраўлення.

## Функцыянал 
Пры стварэнні мабільных войскаў меркавалася, што задачы ў іх будуць агульнавайсковымі. На вучэннях падраздзяленням даручалі весці як наступальныя, так і абарончыя дзеянні, а таксама прыкрыццё асобных кірункаў. Мабільнасць, што з’яўлялася галоўнай іх перавагай, камандаванне фактычна не выкарыстоўвала. Аднак пазней злучэнні мабільных сіл сталі адпрацоўваць асобныя задачы спецыяльных дзеянняў, звязаныя, у асноўным, з процідзеяннем незаконным узброеным фарміраванням і дэсантна-дыверсійным сілам праціўніка.
## Рэарганізацыя 
2 жніўня 2007 года 103-я і 38-я брыгады мабільных войскаў былі аб’яднаны з 5-й асобнай брыгадай спецыяльнага прызначэння ГРУ ў новы род войскаў — сілы спецыяльных аперацый.

Катэгорыя:Былыя воінскія часці і фарміраванні Беларусі
Катэгорыя:Паветрана-дэсантныя войскі
Катэгорыя:З’явіліся ў 1995 годзе
Катэгорыя:Зніклі ў 2007 годзе
МФК Ліда

**«Ліда»** — беларускі міні-футбольны клуб з Ліды.

## Гісторыя 
У чэрвені 2019 года стала вядома, што новае кіраўніцтва «Лідсельмаша» адмовілася ад фінансавання лідскага МФК «Лідсельмаша», што прывяло да яго ліквідацыі. Летам 2020 года было прынята рашэння аб адраджэнні міні-футбола ў горадзе ў выглядзе каманды «Ліда». На месца галоўнага трэнера запрасілі Віктара Канстанцінавіча Тарчылу, былога трэнера МФК «Лідсельмаша», але, правёўшы два матчы, ён пакінуў клуб.

У сезоне 2021/2022 «Ліда» заняла 12 месца, прайграўшы 21 гульню з 24. У наступным сезоне Вышэйшай лігі каманда ўдзелу не прыняла.

## Статыстыка выступленняў 
## Трэнеры 
* Віктар Тарчыла (2020)
* Нікалаз Зэдэлашвілі (2020—2021)
* Аляксандр Уладзіміравіч Кавалёў 

## Спасылкі 
* Афіцыйны сайт клуба 
* ЛИДА (ЛИДА)
* Высшая лига по мини-футболу вернется в Лиду! Команда под руководством Виктора Тарчило уже провела первую тренировку
Тулаўскі сельсавет (Віцебскі раён)

**Ту́лаўскі сельсавет** —  адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Віцебскага раёна Віцебскай вобласці Беларусі. Цэнтр — аграгарадок (да 2009 года вёска) Тулава.

## Гісторыя 
Утвораны 27 снежня 1990 года ў складзе Віцебскага раёна Віцебскай вобласці БССР з часткі Бабініцкага сельсавета. У 2011 годзе скасавана вёска Селівоўшчына (увайшла ў склад Віцебска).

## Насельніцтва 
Насельніцтва сельсавета паводле перапісу 2009 года — 2162 чалавекі, з іх 85,4 % — беларусы, 12,0 % — рускія, 1,2 % — украінцы; паводле перапісу 2019 года — 2407 чалавек.

## Літаратура 
* Административно-территориальное устройство Республики Беларусь (1981—2010 гг.): справочник. — Минск: БелНИИДАД, 2012. — 172 с.


Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, утвораныя ў 1990 годзе
Дзмітрый Дзянісавіч Латыхоў

**Дзмітрый Латыхоў** (нар. , ) — беларускі футбаліст, нападнік расійскага клуба «Урал-2» з Екацярынбурга.

## Клубная кар’ера 
Выхаванец мінскага «Дынама», з 2019 года пачаў выступаць за дубль клуба, дзе замацаваўся на наступны год. З лета 2021 года стаў прыцягвацца да асноўнай каманды. Дэбютаваў за «Дынама» 23 чэрвеня 2021 года ў матчы Кубка Беларусі супраць «Ліды» (3:0), калі выйшаў на замену ў другім тайме. 4 ліпеня 2021 года ўпершыню згуляў у Вышэйшай лізе, выйшаўшы на замену ў другім тайме сустрэчы з мазырскай «Славіяй» (4:0). У далейшым працягваў гуляць за асноўную каманду дынамаўцаў, выходзячы на замену.

У снежні 2022 года падоўжыў пагадненне са сталічным клубам, аднак у студзені 2023 года перайшоў у «Іслач», падпісаўшы двухгадовы кантракт. У пачатку 2024 года страціў месца ў аснове «Іслачы», стаў гуляць за рэзервовую каманду. У ліпені 2024 года пакінуў «Іслач» і неўзабаве далучыўся да екацярынбургскага «Урала», стаў выступаць за каманду «Урал-2» у Другой лізе.

## Міжнародная кар’ера 
У кастрычніку 2019 года гуляў за юнацкую зборную Беларусі (да 17 гадоў) у кваліфікацыйным раўндзе чэмпіянату Еўропы.

У кастрычніку 2021 года гуляў за юніёрскую зборную Беларусі (да 19 гадоў) у кваліфікацыйным раўндзе чэмпіянату Еўропы.

12 лістапада 2021 года дэбютаваў за моладзевую зборную Беларусі, выйшаўшы на замену ў канцы адборачнага матча чэмпіянату Еўропы 2023 супраць Грэцыі (0:2). У наступным матчы 16 лістапада 2021 года супраць Ліхтэнштэйна (4:0) выйшаў у стартавым складзе і адзначыўся дублем.

## Дасягненні 
* Бронзавы прызёр чэмпіянату Беларусі: 2021

## Статыстыка выступленняў 
## Крыніцы 
Катэгорыя:Футбалісты Беларусі
Катэгорыя:Ігракі ФК Дынама Мінск
Катэгорыя:Ігракі ФК Іслач
Катэгорыя:Ігракі ФК Урал-2 Екацярынбург