Паркер (сонечны зонд)

**Сонечны зонд «Паркер»** (, раней таксама *Solar Probe*, *Solar Probe Plus* або *Solar Probe+*) — аўтаматычны касмічны апарат НАСА для вывучэння знешняй кароны Сонца. Названы ў гонар амерыканскага астрафізіка Юджына Паркера, які ў 1958 годзе прадказаў існаванне сонечнага ветру.

У 2024 годзе касмічны зонд пагрузіўся ў знешнія слаі атмасферы Сонца і на некалькі дзён быў лакацыйна страчаны, пакуль не выйшаў на сувязь 27 снежня. У момант найбольшага збліжэння ад сонечнай паверхні «Паркер» аддзяляла 6,1 млн км. Апарат на гэты момант ужо 21 раз пралятаў міма Сонца, але гэта збліжэнне стала рэкордным.

## Сонечны зонд НАСА 
Праект НАСА *Сонечны зонд Паркер* — гэта прапанова запуску аўтаматычных касмічных апаратаў, якія наблізяцца да паверхні Сонца на адлегласць да дзесяці сонечных радыусаў. Гэта значна бліжэй, чым усе апараты, якія калі-небудзь накіроўваліся да свяціла. Гэты праект (таксама вядомы пад назвай «Solar Probe+» або «Solar Probe Plus») быў заяўлены як пачатак новай місіі ў фінансавым бюджэце на 2009 год. Яна павінна стаць адной з самых дарагіх у навуковай гісторыі НАСА — кошт апарата разам с запускам у космас абыйдзецца ў 750 мільёнаў долараў.

Навуковая каардынацыя праекта ўскладзена на Лабараторыю прыкладной фізікі універсітэта імя Джона Хопкінса ў Мэрылендзе (ЗША).
На 1 мая 2008 года гэтая лабараторыя далажыла аб распрацоўцы і будаўніцтве касмічнага апарата. Пры аблёце Сонца хуткасць зонда ў перыгеліі можа дасягаць 700 000 км/г (194 км/с).

Зонд «Паркер» быў запушчаны 12 жніўня 2018 года з мыса Канаверал (пасля пераносу старту на суткі). Юджын Паркер (яго ўзрост на гэты момант быў 91 год) быў на месцы запуску і развітаўся з «Паркерам».
 з мыса Канаверал 12 жніўня 2018 года.]]

## Навуковыя задачы 
* Вызначэнне структуры і дынамікі магнітных палёў у крыніцах сонечнага ветру.
* Выяўленне ўзроўню энергіі, выпусканай каронай Сонца, і паскарэння сонечнага ветру.
* Вызначэнне таго, якія механізмы паскараюць і пераносяць энергетычныя часціцы.
* Вывучэнне часціц плазмы каля Сонца і іх ўздзеянне на сонечны вецер і ўтварэнне энергетычных часціц.

### Даследаванні 
Для дасягнення пастаўленых навуковых задач, будуць праведзены пяць асноўных эксперыментаў даследаванняў:

* Электрамагнітныя палі — у ходзе даследавання будуць атрыманы вынікі вымярэнняў электрычных і магнітных палёў, радыёхваль, вектара Пойнтнінга, плазмы, тэмпературы і электронаў. Уключае ў сябе індукцыйны магнітаметр, флюксметр і 5 датчыкаў напружання. Галоўны даследчык — Сцюарт Бэйл з Каліфарнійскага ўніверсітэта.
* Комплекснае навуковае даследаванне Сонца — даследаванне электронаў, пратонаў і цяжкіх іонаў. Інструментар уключае ў сябе EPI-Hi і EPI-Lo. Галоўны даследчык — Дэвід МакКомас з Прынстанскага ўніверсітэта.
* Шырокавугольны прыемнік выявы — гэты аптычны тэлескоп будзе атрымліваць выявы кароны і геліясферы. Галоўны даследчык — Расэл Ховард з Навукова-даследчай лабараторыі ВМС ЗША.
* Альфа-часціцы, электроны і пратоны сонечнага ветру — гэта даследаванне падлічыць электроны, пратоны і іоны гелія і памерае іх ўласцівасці, такія як хуткасць, шчыльнасць, тэмпература. Асноўныя інструменты: два электрастатычных аналізатара і Цыліндр Фарадэя. Галоўны даследчык — Джасцін Каспер з Мічыганскага ўніверсітэта і Смітсанаўскай астрафізічнай абсерваторыі.
* Паходжанне сонечнай геліясферы — тэарэтычнае і мадэліраванае вывучэнне для максімальнага выніку місіі. Галоўны даследчык — Марка Вэлі з Каліфарнійскага ўніверсітэта ў Лос-Анджэлесе ЛРД.

## План палёту 
Пасля першага пралёта Венеры зонд выйдзе на эліптычную арбіту з перыядам 150 дзён (2/3 ад перыяду Венеры), робячы 3 абароты, калі Венера робіць 2. Пасля другога пралёта, перыяд памяншаецца да 130 дзён. Менш чым праз 2 абароту (198 дзён), КА сустрэцца з Венерай у трэці раз. Гэта скароціць перыяд да паловы венерыянскага, або каля 112,5 дзён. На чацвёртую сустрэчу перыяд будзе складаць 102 дня. Праз 237 дзён зонд сустрэне Венеру ў пяты раз, і перыяд скароціцца да 96 дзён, 3/7 ад венерыянскага. КА робіць 7 абаротаў, калі Венера робіць толькі 3. Шостая сустрэча, амаль праз два гады пасля папярэдняй, скароціць перыяд да 92 дзён (2/5 ад венерианского). Пасля яшчэ пяці абаротаў, зонд сустрэнецца з Венерай у сёмы і апошні раз, памяншаючы перыяд да 88-89 дзён, дазволіўшы падысці бліжэй да Сонца.

29 кастрычніка 2018 года NASA паведаміла, што зонд Паркер падышоў да Сонца на рэкордную адлегласць і пабіў дасягненне, пастаўленае апаратам  у 1976 годзе. Акрамя гэтага, Паркер развіў і рэкордную хуткасць адносна Сонца. Раней гэтыя рэкорды складалі 42,73 млн км і 246960 км/г адпаведна.

## Гл. таксама 
* Solar Orbiter
* Інтэргеліязонд

## Зноскі 
## Спасылкі 
* Неафіцыйная справаздача НАСА аб праекце «Сонечны зонд» 
* Афіцыйная старонка праекта НАСА «Сонечны зонд» 
* Миссия НАСА отправилась прямо к Солнцу. Зачем — и как это вообще возможно? // Руская служба Бі-бі-сі, жнівень 2018 

Катэгорыя:Касмічная тэхніка
Катэгорыя:Касманаўтыка ЗША
Катэгорыя:НАСА
Катэгорыя:Даследаванне Сонца
Катэгорыя:Лабараторыя прыкладной фізікі