open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Апостальская лыжка

**Апостальская лыжка** — гэта лыжка (звычайна сярэбраная або , а часам і з іншых металаў, такіх як ) з выявай апостала ці іншага святога на канцы дзяржальніцы, кожны з якіх нясе свой адметны знак. Апостальскія лыжкі былі асабліва папулярныя ў перыяд перад Рэфармацыяй, калі вера ў святых патронаў была яшчэ моцная. Яны сімвалізуюць Тайную вячэру Хрыста ў асяроддзі апосталаў. Апостальскія лыжкі былі асабліва папулярныя ў Англіі, але былі таксама знойдзены ў вялікай колькасці ў Германіі.

## Паходжанне 
Такія наборы з’явіліся ў пачатку пятнаццатага стагоддзя ў Еўропе ў якасці лыжак, што выкарыстоўваюцца за сталом (часта ў наборы іх было трынаццаць, дзе трынаццатая лыжка, якая паказвала Ісуса, звычайна згадвалася як лыжка 'Збавіцель' або 'Майстар'). У Брытанскім музеі ў Лондане ёсць набор з Англіі, датаваны 1536-7, які на трынаццатай лыжцы нясе фігуру Панны Марыі . У шаснаццатым стагоддзі яны сталі папулярныя ў якасці падарунка на хрысціны , але гэта традыцыя прыпынілася ў 1660-я гады. У некаторых супольнасцях гэтая традыцыя працягвалася як мінімум да сярэдзіны дваццатага стагоддзя.

Набораў з дванаццаці апостальскіх лыжак засталося нямнога, а поўныя камплекты з трынаццаці лыжак, у якіх маецца вялікая лыжка з фігурай Ісуса, сустракаюцца яшчэ радзей.

## Атрыбуты 
Ідэнтыфікацыя апосталаў можа быць зроблена з дапамогай вядомых , згаданых у наступным спісе:

* 1 Майстар: крыж і 
* 2 Святы Пётр: меч або ключ, часам рыба
* 3 Святы Андрэй: крыж
* 4 Святы Якаў Зевядзееў: посах пілігрыма
* 5 Святы Ян: чаша смутку
* 6 Святы Філіп: посах
* 7 Святы Варфаламей: нож
* 8 Святы Фама: 
* 9 Святы Матфей: сякера або алебарда
* 10 Якаў Алфееў: сукнавальная палка
* 11 Святы Фадзей: цяслярскі 
* 12 Сымон Кананіт: доўгая піла
* 13 Іуда Іскарыёт: мяшок грошай

## Згадкі ў літаратуры 
Упершыню згаданы як спадчына ў завяшчанні нейкай Эмі Брэнт, якая ў 1516 годзе завяшчала «13 срэбраных лыжак з Хрыстом і 12 апосталамі» (). Яны з’яўляліся ў творах такіх драматургаў, як, , ,  і . Шэкспір згадвае іх у «», акт 5, сцэна 3, дзе Кранмер адмаўляецца быць апекуном для дзіцяці Элізабэт з-за адсутнасці грошай. Кароль Генрых жартуе з ім: «Прыйдзі, Прыйдзі, мілорд, лыжкі абыйдуцца танна» ().

## Крыніцы 
## Літаратура 
* 
* 
* Cripps, W.J. *Old English Plate*, 9th ed., 1906.
* Hone, William. *The Everyday Book* and *Table Book*, 1831.
* Rupert, C.G. *Apostle Spoons*. Oxford, 1929.

## Спасылкі 
* Some Steps in the Evolution of the Apostle Spoon H. D. Ellis The Burlington Magazine for Connoisseurs, Vol. 23, No. 125 (Aug., 1913), pp. 283—285+287
* Apostle spoons — includes photographs

Катэгорыя:Хрысціянскія сімвалы
Катэгорыя:Лыжкі
Дом Маховера (Ленінская вуліца)

**Дом Маховера** — будынак у гістарычным цэнтры Магілёва, размешчаны па Ленінскай вуліцы, 22.

## Гісторыя 
Пабудаваны ў пачатку XX ст. з цэглы як жылы. Належыў Гіршы Маховеру. Меліся 34 пакоі, два мураваныя двухпавярховыя флігелі. Да 1917 года тут размяшчалася аддзяленне Паўднёва-прамысловага банка, аптэка Зелінскага. З 1912 года ў скляпеннях знаходзілася падпольная бібліятэка групы актывістаў газеты «Праўда» на чале з А. І. Чарніцкім. У 1919 годзе на першым паверсе размясцілася ўстанова здраўаховы, другі паверх (былыя пакоі Маховера) заняў выканкам саюза навучэнцаў г. Магілёва і 3-ці — саюз рабочай моладзі Трэцяга Інтэрнацыянала. Падвальныя памяшканні былі заняты кватэрамі. У 1924 г. тут размяшчаўся клуб швейнікаў, затым саюз кустароў. Пасля вайны — магілёўскі марскі клуб і радыёклуб ДТСААФ.

## Архітэктура 
Уяўляе сабой трохпавярховы Т-падобны ў плане будынак, які галоўным фасадам выходзіць на вул. Ленінскую. На першым і другім паверхах аконныя праёмы прамавугольныя, на трэцім — паўцыркульныя з ліштвамі. На першым паверсе рэстаран, другі і трэці выкарыстоўваюцца пад жыллё.

## Мемарыяльная дошка 
* Мемарыяльная дошка ў памяць аб дзейнасці падпольнай бібліятэкі групы праўдзістаў. Устаноўлена ў 1962 г. У 1912 г. у Магілёве адбыўся арганізацыйны сход групы актывістаў «Правды» (50 чалавек). Па ім было выбрана бюро з 5 чалавек, кіраўнік бальшавік А. І. Чарніцкі. Група арганізоўвала стачкі і мітынгі, стварала гурткі па вывучэнні марксізму, скамплектавала падпольную бібліятэку, якая размяшчалася ў падвале дома 22, дзе на той час была сталярная майстэрня. У бібліятэцы налічвалася 2 тыс. кніг і брашур, творы К. Маркса, Ф. Энгельса, У. І. Леніна. Праўдзісцкая група трымала сувязь з А. Я. Бадаевым, дэпутатам фракцыі бальшавікоў IV Дзяржаўнай думы, інфармавала пра становішча на прадпрыемствах горада, па яго даручэнні вяла палітычную работу сярод працоўных, растлумачвала ім дзейнасць бальшавіцкай фракцыі ў думе.

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
Катэгорыя:Будынкі і збудаванні Магілёва
Катэгорыя:Ленінская вуліца (Магілёў)
Катэгорыя:З’явіліся ў XX стагоддзі
Катэгорыя:XX стагоддзе ў Магілёве
Юліус Сёке

**Юліус Сёке** (; нар. , Гнушця, Славакія) — славацкі футбаліст, паўабаронца кіпрскага клуба «Арыс» з Лімасола.

## Клубная кар’ера 
Дарослую кар’еру пачаў у 2012 годзе ў клубе другога славацкага дывізіёна «Шпорт». У 2014—2015 гадах гуляў у арэндзе ў клубах славацкай Суперлігі «Ружамберак» і «ВіОн». У ліпені 2015 года вярнуўся ў «Шпорт», а ў пачатку 2016 года перайшоў у казахстанскі клуб «Шахцёр» з Караганды, куды яго запрасіў галоўны трэнер Ёзеф Вукушыч, які працаваў з паўабаронцам у «Ружамбераку». Пасля паспяховага для іграка сезона 2016 кантракт быў падоўжаны яшчэ на год. У канцы 2017 года па заканчэнні кантракта пакінуў карагандзінскі клуб.

У студзені 2018 года падпісаў двухгадовы кантракт з беларускім клубам «Шахцёр» з Салігорска. У салігорскай камандзе стаў трывалым іграком стартавага складу. У кастрычніку 2019 года падоўжыў кантракт з салігорцамі да 2021 года. У 2020 і 2021 гадах дапамог «Шахцёру» стаць чэмпіёнам краіны.

У лістападзе 2021 года было абвешчана, што Сёке пакідае «Шахцёр» і ў наступным годзе далучыцца да ізраільскага клуба «Хапаэль Ірані» з Кір’ят-Шманы.

У ліпені 2022 года стаў іграком кіпрскага «Арыса». Па выніках сезона 2022/23 дапамог клубу ўпершыню ў гісторыі стаць чэмпіёнам Кіпра. У ліпені 2023 года падоўжыў кантракт з «Арысам» да 2026 года.

## Міжнародная кар’ера 
Выступаў за юніёрскую і моладзевую зборныя Славакіі.

## Дасягненні 
*   Чэмпіён Беларусі (2): 2020, 2021
*   Срэбраны прызёр чэмпіянату Беларусі: 2018
*   Бронзавы прызёр чэмпіянату Беларусі: 2019
*  Уладальнік Кубка Беларусі: 2019
*  Уладальнік Суперкубка Беларусі: 2021
*  У спісе 22 найлепшых ігракоў чэмпіянату Беларусі (2): 2018, 2021
*   Чэмпіён Кіпра: 2023
*  Уладальнік Суперкубка Кіпра: 2023

## Крыніцы 
Катэгорыя:Футбалісты Славакіі
Катэгорыя:Ігракі ФК Жэлезярнэ Подбразава
Катэгорыя:Ігракі ФК Ружамберак
Катэгорыя:Ігракі ФК ВіОн
Катэгорыя:Ігракі ФК Шахцёр Караганда
Катэгорыя:Ігракі ФК Шахцёр Салігорск
Катэгорыя:Ігракі ФК Хапаэль Ірані Кір’ят-Шмана
Катэгорыя:Ігракі ФК Арыс Лімасол
Хатынь (значэнні)

**Хатынь**:
* Хатынь — колішняя вёска ў Лагойскім раёне Мінскай вобласці Беларусі.
* «Хатынь» — мемарыяльны комплекс на месцы колішняй вёскі.
Яўген Яўгенавіч Казлоў

**Яўген Казлоў** (нар. , ) — расійскі футбаліст, паўабаронца індыйскага клуба «Махамедан» з Калькуты.

## Клубная кар’ера 
Выхаванец ДЮСШ Сергіева Пасада, дарослую кар’еру пачаў у 2012 годзе ў падольскім «Віцязі» ў ПФЛ (трэці расійскі дывізіён). У другой палове 2013 года выступаў у арэндзе за моладзевую каманду казанскага «Рубіна». У 2014 годзе перайшоў у ніжагародскую «Волгу», у складзе якой 15 мая 2014 года дэбютаваў у Прэм’ер-лізе ў матчы апошняга тура супраць «Урала» (1:2), адгуляўшы другі тайм.

У верасні 2014 года перайшоў у санкт-пецярбургскі «Зеніт», гуляў за моладзевую каманду і фарм-клуб «Зеніт-2». У ліпені 2015 года на правах арэнды далучыўся да санкт-пецярбургскага «Дынама».

У пачатку 2016 года гуляў за фінскі «Лахты» ў неафіцыйным Кубке лігі Фінляндыі, а пазней перайшоў у латвійскі «Спартак» з Юрмалы, з якім двойчы стаў чэмпіёнам краіны. У сезоне 2017 стаў таксама адным з найлепшых бамбардзіраў чэмпіянату Латвіі, быў прызнаны найлепшым паўабаронцам і найлепшым іграком першынства.

У студзені 2018 года далучыўся да беларускага клуба «Шахцёр» з Салігорска і неўзабаве падпісаў кантракт. Не здолеў замацавацца ў асноўным складзе каманды, прыцягваўся да матчаў дубля. З мая па жнівень 2018 года амаль не гуляў з-за траўмы, пасля вяртання стаў з’яўляцца на полі эпізадычна. У сезоне 2019 гуляў толькі за дубль салігорцаў. У жніўні 2019 года разарваў кантракт з «Шахцёрам».

У пачатку 2020 года далучыўся да латвійскага «Вэнтспілса», а ў сакавіку 2021 года перайшоў у казахстанскі «Акжайык». У студзені 2022 года стаў іграком «Кызыл-Жара», пакінуў клуб у студзені 2023 года. У лютым 2023 года папоўніў склад «Атырау».

У студзені 2024 года далучыўся да індыйскага «Махамедана».

## Міжнародная кар’ера 
У 2015 годзе выступаў за моладзевую зборную Расіі.

## Дасягненні 
*   Чэмпіён Латвіі (2): 2016, 2017
*  Найлепшы бамбардзір чэмпіянату Латвіі: 2017
*  Найлепшы ігрок чэмпіянату Латвіі: 2017
*   Срэбраны прызёр чэмпіянату Беларусі: 2018
*  Уладальнік Кубка Беларусі: 2019

## Крыніцы 
Катэгорыя:Футбалісты Расіі
Катэгорыя:Ігракі ФК Віцязь Падольск
Катэгорыя:Ігракі ФК Рубін Казань
Катэгорыя:Ігракі ФК Волга Ніжні Ноўгарад
Катэгорыя:Ігракі ФК Зеніт Санкт-Пецярбург
Катэгорыя:Ігракі ФК Зеніт-2 Санкт-Пецярбург
Катэгорыя:Ігракі ФК Дынама Санкт-Пецярбург
Катэгорыя:Ігракі ФК Спартак Юрмала
Катэгорыя:Ігракі ФК Шахцёр Салігорск
Катэгорыя:Ігракі ФК Вэнтспілс
Катэгорыя:Ігракі ФК Акжайык Уральск
Катэгорыя:Ігракі ФК Кызыл-Жар
Катэгорыя:Ігракі ФК Атырау
Катэгорыя:Ігракі ФК Махамедан Калькута
Екерэ (камуна, лен Стакгольм)

**Камуна Екерэ** () — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка мясцовага самакіравання, якая знаходзіцца ў лене Стакгольм у цэнтральнай Швецыі. Размешчана на 140 астравах возера Мэлярэн, найбольш значныя з якіх Экерэн, Фэрінгсё, Лювён, Адэльсё, Б'ёркё, Гэльгё, Мунсё. З’яўляецца часткай Вялікага Стакгольма. Галоўны горад — Екерэ.

На тэрыторыі камуны знаходзяцца адразу два аб’екты, уключаныя ў Спіс сусветнай спадчыны ЮНЕСКА — каралеўскі палац Дротнінгхальм, які цяпер з’яўляецца галоўнай рэзыдэнцыяй шведскага караля, і Бірка — рэшты горада эпохі вікінгаў (на востраве Б'ёркё).

## Насельніцтва 
Насельніцтва складае 26 984 чалавек (станам на студзень 2015 года).

## Асобы 
* Карл XVI Густаў — кароль Швэцыі
* Сільвія — каралева Швецыі
* Людміла Энгквіст — шведская спартсмэнка расійскага паходжання
* Агнэта Фэльтскуг — шведская спявачка, былая ўдзельніца ABBA
* Макс Мартын — шведскі прадюсер і аўтар песень, на рахунку якога супрацоўніцтва з шэрагам сусветнавядомых выканаўцаў

## Спасылкі 
* Афіцыйны сайт камуны Екерэ

## Гл. таксама 
* Камуна (Швецыя)
* Спіс камун Швецыі

Катэгорыя:Камуны лена Стакгольм
Біятлон на зімовых Алімпійскіх гульнях 2018 — эстафета (жанчыны)

Жаночая эстафета на 4×6 км у біятлоне на зімовых Алімпійскіх гульнях 2018 г. прайшла 22 лютага. У спаборніцтвах прынялі ўдзел 72 спартсменкі з 18 краін. Месцам правядзення гонкі стаў Лыжна-біятлонны цэнтр «Альпензія». Спаборніцтвы распачаліся ў 20:15 па мясцовым часе (UTC+9).

## Вынікі 
Катэгорыя:Біятлон на зімовых Алімпійскіх гульнях 2018
Патрык Сібамана

**Патрык Сібамана** (; нар. , Кігалі, Руанда) — руандыйскі футбаліст, паўабаронца мазамбікскага клуба «Ферувіярыу» з Бейры і былы ігрок нацыянальнай зборнай Руанды.

## Клубная кар’ера 
Пачынаў кар’еру ў клубе «Ісонга», а ў 2013 годзе перайшоў у АПР, з якім стаў трохразовым чэмпіёнам Руанды і двухразовым уладальнікам Кубка Руанды.

У жніўні 2017 года пасля прагляду падпісаў трохгадовы кантракт з беларускім клубам «Шахцёр» з Салігорска. Дэбютаваў у Вышэйшай лізе 13 жніўня 2017 года ў хатнім матчы з «Мінскам» (3:0), правёўшы на полі ўсе 90 хвілін. Неўзабаве, аднак, атрымаў траўму, вярнуўся ў строй толькі ў самым канцы сезона 2017. У сезоне 2018 гуляў пераважна за дубль, за асноўную каманду згуляў толькі ў адным матчы чэмпіянату Беларусі і ў адным кубкавым. У снежні 2018 года па пагадненні бакоў разарваў кантракт з «Шахцёрам».

У лютым 2019 года вярнуўся ў Руанду, папоўніўшы склад клуба «Мукура». Улетку таго ж года далучыўся да танзанійскага клуба «Янг Афрыканс». У верасні 2020 года перайшоў у «Паліс», дзе гуляў да канца сезона 2021/22. У лютым 2023 года стаў іграком мазамбікскага «Ферувіярыу».

## Міжнародная кар’ера 
У 2012—2015 гадах выступаў за нацыянальную зборную Руанды. У 2019 годзе зноў быў выкліканы ў нацыянальную каманду.

## Дасягненні 
*   Чэмпіён Руанды (3): 2013/14, 2014/15, 2015/16
*   Срэбраны прызёр чэмпіянату Руанды: 2016/17
*   Бронзавы прызёр чэмпіянату Руанды (2): 2012/13, 2018/19
*  Уладальнік Кубка Руанды (2): 2014, 2017
*   Срэбраны прызёр чэмпіянату Беларусі: 2018
*   Бронзавы прызёр чэмпіянату Беларусі: 2017

## Крыніцы 
Катэгорыя:Футбалісты Руанды
Катэгорыя:Ігракі зборнай Руанды па футболе
Катэгорыя:Ігракі ФК АПР
Катэгорыя:Ігракі ФК Шахцёр Салігорск
Катэгорыя:Ігракі ФК Мукура
Катэгорыя:Ігракі ФК Янг Афрыканс
Катэгорыя:Ігракі ФК Паліс Кігалі
Катэгорыя:Ігракі ФК Ферувіярыу Бейра
Медзяніца грушавая

**Медзяніца грушавая** (*Cacopsylla pyri*) — адзін з самых важных грушавых фітафагаў. Пры гэтым від не лічыцца шкоднікам, паколькі яго колькасць дастаткова лёгка рэгулюецца мерамі, якія павялічваюць колькасць натуральных ворагаў гэтага насякомага.

## Апісанне 
Лічынкі маюць пляскатую форму і жаўтлява-аранжавы колер, які цямнее з часам да карычнева-чарнаватага колеру.

У маладых стадыях пакрыты падзю ў ахоўных мэтах; яйкі таксама пакрыты падзю і маюць жоўта-аранжавы колер, акрамя таго, маюць завостраную форму, у канечнасці, у той час як у іншых ёсць хвост.

Імага дасягаюць даўжыні каля 2,5-3 мм і маюць вохраны або карычневы колер; крылы празрыстыя.

Засяляюць бутоны, маладое лісце і парасткі і, часам, плады таксама.

## Значэнне 
Страты могуць быць прамымі і ўскоснымі: першыя тычацца вегетатыўна пашкоджанняў і дэфармацый пры невялікіх некрозах на бутонах і лісці пасля праколаў; іныя справакаваны багатай колькасцю падзі, якая вызывае асфіксію зялёных органаў і апёкі тканак. Акрамя таго, падзь абясцэньвае плады і гэта робіць бескарысным лячэнне; падзь, нарэшце, садзейнічае росту грыбоў, што памяншае фотасінтэтычны выхад, змяняючы абмен рэчываў у расліне.

Катэгорыя:Клаповыя
Рохер Каньяс

**Рохер Каньяс** (; нар. , , Калумбія) — калумбійскі футбаліст, паўабаронца казахстанскага клуба «Шахцёр» з Караганды.

## Клубная кар’ера 
Дарослую кар’еру пачаў у 2009 годзе ў клубе «Індэпенд’ентэ Медэльін», з якім стаў чэмпіёнам Калумбіі. У 2010 годзе быў блізкі да пераходу ў італьянскі «Удзінезэ», аднак з-за змянення ліміту на легіянераў пераход не адбыўся, і Рохер, некаторы час пагуляўшы за латвійскі «Транзіт», перайшоў у новасібірскую «Сібір». Разам з «Сібір’ю» гуляў у Лізе Еўропы, застаўся ў камандзе і пасля яе выніку з Прэм’ер-лігі па выніках сезона 2010. У другой палове 2011 года на правах арэнды быў іграком польскай «Ягелоніі», аднак за асноўны склад правёў толькі адзін матч у Кубку Польшчы.

У студзені 2012 года стаў іграком карагандзінскага «Шахцёра», з якім у 2012 годзе стаў чэмпіёнам краіны, а ў 2013 годзе — уладальнікам Кубка і Суперкубка, гуляў таксама ў групавым раўндзе Лігі Еўропы. У канцы 2013 года стала вядома пра пераход Каньяса ў данецкі «Металург», аднак па выніках медагляду клуб адмовіўся адмовіўся ад падпісання іграка з-за наяўнасці ў яго толькі адной ныркі. У выніку ў лютым 2014 года Каньяс падпісаў двухгадовы кантракт з «Астаной». Па выніках сезона 2014 дапамог сталічнаму клубу ўпершыню стаць чэмпіёнам Казахстана. У 2015 годзе выйграў Суперкубак Казахстана, а таксама ўдзельнікаў у складзе «Астаны» ў групавым раўндзе Лігі чэмпіёнаў.

У жніўні 2016 года стаў капітанам каманды і падоўжыў кантракт да канца 2018 года. Дапамог клубу выйсці ў групавы раўнд Лігі Еўропы, а ў канцы сезона выйграў Кубак Казахстана. У студзені 2017 года быў адпраўлены ў арэнду ў кіпрскі АПОЭЛ, якому дапамог здабыць пятае запар чэмпіёнства. Пасля вяртання з арэнды ў чэрвені 2017 года «Астана» разарвала кантракт з паўабаронцам, і ў ліпені Каньяс падпісаў кантракт з «Ардабасы», з якім стаў бронзавым прызёрам чэмпіянату Казахстана 2017.

У лютым 2018 года падпісаў кантракт з беларускім клубам «Шахцёр» з Салігорска. Замацаваўся ў стартавым складзе салігорскай каманды. У жніўні 2018 года самавольна ад’ехаў у Калумбію і пазней паведаміў, што не збіраецца вяртацца ў Беларусь.

У студзені 2019 года зноў апынуўся ў Казахстане, стаўшы іграком паўладарскага «Іртыша». Пакінуў каманду ў ліпені 2019 года, пасля чаго доўгі час заставаўся без каманды, пакуль у красавіку 2021 года не далучыўся да чылійскага «Барнечэа». У студзені 2022 года вярнуўся ў карагандзінскі  «Шахцёр».

## Дасягненні 
*   Чэмпіён Калумбіі: 2009-II
*   Чэмпіён Казахстана (4): 2012, 2014, 2015, 2016
*   Бронзавы прызёр чэмпіянату Казахстана: 2017
*  Уладальнік Кубка Казахстана (2): 2013, 2016
*  Уладальнік Суперкубка Казахстана (2): 2013, 2015
*   Чэмпіён Кіпра: 2016/17
*   Срэбраны прызёр чэмпіянату Беларусі: 2018

## Крыніцы 
Катэгорыя:Футбалісты Калумбіі
Катэгорыя:Ігракі ФК Шахцёр Караганда
Катэгорыя:Ігракі ФК Барнечэа
Катэгорыя:Ігракі ФК Іртыш Паўладар
Катэгорыя:Ігракі ФК Шахцёр Салігорск
Катэгорыя:Ігракі ФК Ардабасы Шымкент
Катэгорыя:Ігракі ФК АПОЭЛ
Катэгорыя:Ігракі ФК Астана
Катэгорыя:Ігракі ФК Ягелонія Беласток
Катэгорыя:Ігракі ФК Сібір Новасібірск
Катэгорыя:Ігракі ФК Транзіт
Катэгорыя:Ігракі ФК Індэпенд’ентэ Медэльін
Дом Локшына

**Дом Локшына** — будынак у гістарычным цэнтры Магілёва. Размешчаны па Ленінскай вуліцы, 10.

## Гісторыя 
Пабудаваны ў канцы ХІХ ст. на вул. Вялікай Садовай як жылы будынак. Належаў Локшыну. Верхні паверх займалі жылыя кватэры, на ніжнім размяшчаўся шэраг крам. Будынак завершаны тонкапрафіляваным карнізам.

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
Катэгорыя:Будынкі і збудаванні Магілёва
Катэгорыя:Ленінская вуліца (Магілёў)
Катэгорыя:Стары горад (Магілёў)
Катэгорыя:З’явіліся ў XIX стагоддзі
Катэгорыя:XIX стагоддзе ў Магілёве
Альшоў

Назву **Альшоў** маюць:

## Населеныя пункты 
### Беларусь 
* Магілёўская вобласць
** Альшоў 1 — вёска ў Хоцімскім раёне
** Альшоў 2 — вёска ў Хоцімскім раёне
Лі Цінчжаа

**Лі Цінчжаа** (李清照;  – ) — кітайская паэтэса. 

## Біяграфічны звесткі 
Паходзіла са знатнай сям'і, атрымала класічную адукацыю. У 1101 годзе вышла замуж за гісторыка і антыквара Чжаа Мінчэна. У 1129 годзе яе муж памёр. Лі Цінчжаа ў адзіноце пасялілася ў Ханчжоу (правінцыя Чжэцзян).

## Творчасць 
Сама сябе назвала Лі Цінчжаа “блазнаватай пустэльніцай”. Усмешка і слёзы, жарсць і пакуты, бясконцыя ўзрушэнні адлюстраваліся ў яе творчасці. *“Уся стракатая гама эмоцый тонка і ўразліва паўстае з яе вершаваных радкоў, якія хвалююць і нас, сучасных, амаль праз тысячу гадоў”*, –  так ахарактарызавала творчасць кітайскай паэтэсы XII стагоддзя Дар’я Нечыпарук.

На беларускую мову яе творы перакладалі Анэля Тулупава, Яўгенія Янішчыц, Ніна Загорская, Валянціна Коўтун, Вольга Іпатава, Юлія Алейчанка, Валерыя Радунь, Раман Мышкоўскі, Мікола Мятліцкі.

## Беларускія пераклады 
* Мост цераз Млечны Шлях: зборнік паэзіі / Лі Цінчжаа; укладальнік Ю. Алейчанка; прадмовы А. Карлюкевіча, Д. Нечыпарук. — Мінск: Звязда, 2016. — 77 с. — (Светлыя з накі: паэты Кітая)

Катэгорыя:Паэты Кітая
Сухі мур

]]
**Сухі мур** — метад будаўніцтва, пры якім будынкі або іх элементы будуюцца з каменя без выкарыстання звязальнага раствора. Устойлівасць сухога мура забяспечваецца наяўнасцю фасада са старанна падабраных адзін да аднаго счэпленых камянёў, які нясе на сабе асноўнае напружанне. Гэта найбольш архаічны з метадаў каменнага мура. Звычайна выкарыстоўваецца для збудавання сцен, аднак вядомыя цэлыя будынкі і масты, збудаваны падобным метадам.

Першымі будаўнікамі, якія звярнулі асаблівую ўвагу на сейсматрываласць капітальных пабудоў, у прыватнасці, сухога мура сцен будынкаў, былі інкі, старажытныя жыхары Перу. Асаблівасцямі архітэктуры інкаў з'яўляецца надзвычай старанная і шчыльная (так, што паміж блокамі нельга прасунуць і ляза нажа) падгонка каменных блокаў (часта няправільнай формы і розных памераў) адзін да аднаго без выкарыстання будаўнічых раствораў.

Дзякуючы гэтым асаблівасцям мур інкаў не меў рэзанансных частот і кропак канцэнтрацыі напружанняў, валодаючы дадатковай трываласцю скляпення. Пры землятрусах невялікай і сярэдняй сілы такі мур заставаўся практычна нерухомым, а пры моцных — камяні «скакалі» на сваіх месцах, не губляючы ўзаемнага размяшчэння і пры заканчэнні землятрусу ўкладваліся ў ранейшым парадку.

Гэтыя абставіны дазваляюць лічыць сухі мур сцен у інкаў адной з першых у гісторыі прылад пасіўнага  будынкаў.

## Літаратура 
* Murray-Wooley, Carolyn and Karl Raitz. *Rock Fences of the Bluegrass*, University Press of Kentucky. 1992.
* Francis Pryor, *Britain BC*, Harper Perennial. 2003.
* Colonel F. Rainsford-Hannay, *Dry Stone Walling*, Faber & Faber. 1957

Катэгорыя:Гісторыя архітэктуры
Сюй Чжымо

**Сюй Чжымо** (;  — ) — кітайскі пісьменнік.

## Біяграфічныя звесткі 
Вучыўся на банкіра ў ЗША і Англіі. Але ніколі не пакідаў сваіх паэтычных, літаратурных зацікаўленняў.

Вярнуўшыся на радзіму з замежных вандровак, Сюй Чжымо стварыў арганізацыю «Малады месяц», заснаваў штотыднёвае выданне «Сучасная паэтычная крытыка». Пачаў займацца драматургіяй. Усё гэта адбывалася на фоне драматычныхх падзей кітайскага жыцця: войны, рэвалюцыйныя, грамадзянскія міжусобіцы.

У 1931 годзе загінуў у авіяцыйнай катастрофе.

## Творчасць 
Аўтар некалькіх паэтычных зборнікаў, некалькіх эсэ і апавяданняў. Асновай для паэтычнага грунту ў Сюй Чжымо сталі рамантызм, амерыканскі і англійскі эстэтызм.

Дакладны ў вызначэннях унутранага свету чалавека, у асэнсаванні кахання, самой ідэі блізкасці людзей, кітайскі рамантык Сюй Чжымо пранікае ў глыбіні светабачання і спрабуе замацаваць няўлоўнасць прыгажосці жыцця. *«Іншы па манеры сузірання навакольнай рэчаіснасці, іншы ў памкненнях зазірнуць за небакрай душы, паэт вельмі падобны на такіх разбуральнікаў кансерватыўных традыцый, як Андрэй Вазнясенскі, Бэла Ахмадуліна, Алесь Разанаў»*, — заўважыў беларускі пісьменнік і літаратуразнаўца Алесь Карлюкевіч.

На беларускую мову яго творы пераклалі Навум Гальпяровіч, Юлія Алейчанка, Дар’я Нечыпарук, Марыя Мішкінь, Аляксандра Беразняцкая, Кацярына Валадзько, Вольга Антоненка, Анастасія Галаган, Дар’я Шарэйка, Ксенія Галкоўская.

## Беларускія пераклады 
* Лілеі тварык чароўны: зборнік паэзіі / Сюй Чжымо; укладальнік Ю. Алейчанка; прадмовы А. Карлюкевіча, Д. Нечыпарук. — Мінск: Звязда, 2017. — 93, [1] с. — (Светлыя знакі: паэты Кітая)

## Гл. таксама 
* Лінь Хуэінь

Катэгорыя:Паэты Кітая
Аляксандр Васільеў

**Аляксандр Васільеў**:
* Аляксандр Аляксандравіч Васільеў (мастацтвазнавец)
* Аляксандр Андрэевіч Васільеў (нар. 1994) — украінскі футбаліст
* Аляксандр Карпавіч Васільеў (1904—1956) — поўны кавалер ордэна Славы
* Аляксандр Паўлавіч Васільеў (нар. 1975) — генерал-маёр міліцыі, начальнік Акадэміі МУС Рэспублікі Беларусь (2021—2025)
Нікола Стаянавіч

**Нікола Стаянавіч** (; нар. ) — сербскі футбаліст, паўабаронца.

## Клубная кар’ера 
Выхаванец бялградскага «Партызана», дарослую кар’еру пачаў у 2014 годзе ў грэчаскім клубе «Эргатэліс». У 2016 годзе вярнуўся ў Сербію, гуляў у Першай лізе за клубы «Сінджаліч», ОФК і «Слабада».

У лютым 2018 года прыбыў на прагляд у беларускі клуб «Мінск» і ў выніку падпісаў кантракт. У красавіку-маі не гулў з-за траўмы, пасля вярнуўся ў склад мінчан. У ліпені 2018 года па пагадненні бакоў пакінуў сталічную каманду.

У верасні 2018 года далучыўся да грэчаскага клуба «Спарта», дзе гуляў да канца года. У ліпені 2019 года вярнуўся ў Сербію, папоўніўшы склад клуба «Бачка» з Бачка-Паланкі. У лютым 2020 года адправіўся ў Чарнагорыі, разам з «Дэчычам» перамог у мясцовай Другой лізе, пасля выступаў за «Петравац».

У чэрвені 2021 года стаў іграком клуба «Махамедан» з індыйскай I-Лігі, дзе гуляў да канца сезона 2022/23.

## Дасягненні 
*  Пераможца Другой лігі Чарнагорыі: 2019/20

## Крыніцы 
Катэгорыя:Футбалісты Сербіі
Катэгорыя:Ігракі ФК Эргатэліс
Катэгорыя:Ігракі ФК Сінджаліч Бялград
Катэгорыя:Ігракі ФК ОФК
Катэгорыя:Ігракі ФК Слабада Ужыцэ
Катэгорыя:Ігракі ФК Мінск
Катэгорыя:Ігракі ФК Спарта
Катэгорыя:Ігракі ФК Бачка Бачка-Паланка
Катэгорыя:Ігракі ФК Дэчыч Тузі
Катэгорыя:Ігракі ФК Петравац
Катэгорыя:Ігракі ФК Махамедан Калькута
Уолтэрс

**Уолтэрс** — англійскае прозвішча

## Вядомыя носьбіты 
* Генры Б’ючамп Уолтэрс (1867—1944) — брытанскі класічны археолаг
* Джонатан Уолтэрс (нар. 1983) — ірландскі футбаліст
* Джулі Уолтэрс — брытанская актрыса і раманістка
Генры Б’ючамп Уолтэрс

**Генры Б’ючамп Уолтэрс** (6 красавіка 1867, Олдэм — 24 красавіка 1944) — брытанскі класічны археолаг.

## Біяграфія 
Уолтэрс наведваў Ітанскі каледж і вучыўся ў Каралеўскім каледжы ў Кембрыджы. З 1890 года ён працаваў у антычным аддзеле Брытанскага музея, дзе займаў пасаду  з 1925 да сваёй адстаўкі ў 1932 годзе. У 1920 годзе ён атрымаў ордэн Брытанскай імперыі.

## Асобныя публікацыі 
* *Catalogue of the Greek and Etruscan vases in the British Museum*
** Volume 1, 2: *Cypriote, Italian, and Etruscan pottery*, London 1912 (online)
** Volume2: *Black-figured vases*, London 1893 (online)
** Volume 4: *Vases of the latest period*, London 1896 (online)
* *Catalogue of the bronzes, Greek, Roman, and Etruscan in the Department of Greek and Roman Antiquities, British Museum*, London 1899
* mit Alexander S. Murray, Arthur H. Smith, *Excavations in Cyprus, bequest of Miss E. T. Turner to the British Museum*, London 1900 (online)
* *Catalogue of the terracottas in the Department of Greek and Roman Antiquities, British Museum*, London 1903
* *History of ancient pottery* 1-2, London 1905
* *The art of the Greeks*, London 1906
* *Catalogue of the Roman pottery in the Departments of Antiquities, British Museum*, London 1908
* *Catalogue of the Greek and Roman lamps in the British Museum*, London 1914
* *Select bronzes, Greek, Roman, and Etruscan, in the Departments of Antiquities* [73 plates], London 1915
* *Catalogue of the silver plate (Greek, Etruscan and Roman) in the British Museum*, London 1921
* *Catalogue of the engraved gems and cameos Greek, Etruscan and Roman in the British Museum*, London 1926
* *The art of the Romans*, 2. ed., London 1928
* *Marbles and bronzes: 52 plates from selected subjects in the Department of Greek and Roman Antiquities*, 3. ed., London 1928

## Спасылкі 
* Dictionary of Art Historians 

Катэгорыя:Кавалеры ордэна Брытанскай імперыі
Катэгорыя:Археолагі Вялікабрытаніі
Катэгорыя:Мастацтвазнаўцы Вялікабрытаніі
Катэгорыя:Класічныя археолагі
Аляксандр Андрэевіч Васільеў

**Аляксандр Васільеў** (нар. ) — украінскі футбаліст, паўабаронца адэскага «Чарнаморца».

## Клубная кар’ера 
Выхаванец кіеўскага «Дынама», пачынаў кар’еру ў дублі гэтага клуба. У 2012 годзе перабраўся ў днепрапятроўскі «Дняпро», дзе таксама гуляў за моладзевы склад. За першую каманду «Дняпро» дэбютаваў 8 красавіка 2015 года ў чвэрцьфінальным матчы Кубка Украіны супраць «Чарнаморца» (1:0), выйшаўшы ў стартавым складзе. 23 мая 2015 года ўпершыню згуляў у Прэм’ер-лізе, выйшаўшы на замену ў другім тайме матчу супраць данецкага «Шахцёра» (3:2). У студзені 2017 пакінуў клуб у якасці свабоднага агента. У другой палове 2017 года выступаў у Першай лізе за кіеўскі «Арсенал».

У лютым 2018 года прыбыў на прагляд у беларускі клуб «Мінск» і ў выніку падпісаў кантракт. У складзе мінчан стаў трывалым іграком асновы. У снежні 2018 года па заканчэнні кантракта пакінуў сталічны клуб, аднак у студзені 2019 года зноў стаў трэніравацца з «Мінскам» і ў лютым падпісаў новы кантракт. У 2019—2020 гадах заставаўся адным з асноўных ігракоў, быў галоўным бамбардзірам каманды, забіўшы за два гады 19 гадоў у Вышэйшай лізе. У студзені 2021 года па заканчэнні кантракт пакінуў «Мінск».

У красавіку 2021 года стаў іграком «Гомеля». Замацаваўся ў стартавым складзе гомельскай каманды, дапамог ёй заняць чацвёртае месца ў чэмпіянаце Беларусі 2021. У студзені 2022 года, пакінуўшы «Гомель» па заканчэнні кантракта, падпісаў пагадненне са «Львовам».

У студзені 2023 года перайшоў у адэскі «Чарнаморац».

## Міжнародная кар’ера 
Выступаў за юнацкія зборныя Украіны. У сакавіку 2015 года згуляў за моладзевую зборную Украіны ў таварыскіх матчах супраць Славеніі і Славакіі.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Футбалісты Украіны
Катэгорыя:Ігракі ФК Дынама Кіеў
Катэгорыя:Ігракі ФК Дняпро Дніпро
Катэгорыя:Ігракі ФК Арсенал Кіеў
Катэгорыя:Ігракі ФК Мінск
Катэгорыя:Ігракі ФК Гомель
Катэгорыя:Ігракі ФК Львоў
Катэгорыя:Ігракі ФК Чарнаморац Адэса
Эгідыюс Вайткунас

**Эгідыюс Вайткунас** (; нар. , ) — літоўскі футбаліст, абаронца клуба «Шаўляй» і нацыянальнай зборнай Літвы.

## Клубная кар’ера 
Выхаванец вільнюскага «Жальгірыса», з 2006 года пачаў выступаць за асноўную каманду. У 2009 годзе ў сувязі з пераводам «Жальгірыса» ў Першую лігу выступаў за «Бангу» і «Таўрас», аднак у 2010 годзе вярнуўся ў сталічны клуб. У 2013 годзе ўпершыню выйграў з «Жальгірысам» чэмпіёнства. У першай палове 2014 года на правах арэнды выступаў за пражскі «Багеміянс 1905», аднак згуляў толькі ў двух матчах і вярнуўся ў «Жальгірыс», з якім яшчэ тройчы стаў чэмпіёнам Літвы.

У лютым 2018 года прыбыў на прагляд у беларускі клуб «Мінск» і ў выніку падпісаў кантракт. Замацаваўся ў стартавым складзе мінскай каманды, у кастрычніку не гуляў з-за траўмы. У студзені 2019 года па заканчэнні кантракта пакінуў «Мінск».

Неўзабаве пасля зыходу з беларускага клуба вярнуўся ў Літву і папоўніў склад «Каўна Жальгірыса». Пакінуў клуб у снежні 2022 года і неўзабаве далучыўся да «Шаўляя».

## Міжнародная кар’ера 
Выступаў за моладзевую зборную Літвы. 29 мая 2012 года дэбютаваў у нацыянальнай зборнай Літвы ў таварыскім матчы супраць Расіі.

## Дасягненні 
*   Чэмпіён Літвы (4): 2013, 2014, 2015, 2016
*   Срэбраны прызёр чэмпіянату Літвы (4): 2011, 2012, 2017, 2022
*   Бронзавы прызёр чэмпіянату Літвы (3): 2010, 2020, 2021
*  Уладальнік Кубка Літвы (5): 2012, 2013, 2015, 2016, 2016 (восень)
*  Уладальнік Суперкубка Літвы (3): 2013, 2016, 2017

## Крыніцы 
Катэгорыя:Футбалісты Літвы
Катэгорыя:Ігракі зборнай Літвы па футболе
Катэгорыя:Ігракі ФК Жальгірыс Вільнюс
Катэгорыя:Ігракі ФК Банга Гаргждай
Катэгорыя:Ігракі ФК Таўрас Таўраге
Катэгорыя:Ігракі ФК Багеміянс 1905
Катэгорыя:Ігракі ФК Каўна Жальгірыс
Катэгорыя:Ігракі ФК Шаўляй
Залачэнне

[thumb|Залачэнне драўлянай рамкі лістамі [сусальнае золата|сусальным золатам]]
[thumb|240px|Пазалочаная брама ў Новым Каралеўскім замку ў [Прага|Празе]]
thumb|240px|Пазалочаныя электронныя кантактныя элементы
**Залачэ́нне** — пакрыццё вырабаў, асобных частак прылад, канструкцый або збудаванняў тонкім слоем золата з дэкаратыўнымі, ахоўнымі і ахоўна-дэкаратыўнымі мэтамі.

Выкарыстоўваецца ў ювелірнай і гадзіннікавай вытворчасці, паўправадніковай тэхніцы, прыкладным мастацтве і іншых галінах.

## Спосабы залачэння 
Існуе некалькі спосабаў нанясення залатога пакрыцця:
*   Ліставое залачэнне — наклейванне на падрыхтаваную паверхню тонкіх (0,1—0,3 мкм) лістоў золата. Гэты спосаб вядомы з 3-га тысячагоддзя да н.э. (у Егіпце). У Кіеўскай Русі ён пашырыўся з X—XI стагоддзяў і ўжываўся для аддзелкі палацаў і храмаў. У паліграфіі выкарыстоўваецца для спецыяльнага мастацкага друкавання і ціснення пераплётаў.
*   Парашковае залачэнне — нанясенне на выраб, пакрыты клейкім лакам, тонкага слоя залатога парашку.
*   Агнявое залачэнне — пакрыццё металічных, звычайна медных, лістоў амальгамай (сплаў золата і ртуці) з наступнай адгонкай ртуці пры награванні. Другі варыянт гэтага спосабу — нанясенне на фарфора-фаянсавыя вырабы лаку, у якім ёсць золата. Пры абпальванні лак выгарае, а залатое покрыва застаецца.
*   Залачэнне плакіроўкай — гарачая пракатка лістоў золата з лістамі іншага металу або валачэнне металічных пруткоў, абкручаных лістамі золата. Такім спосабам вырабляюць біметал для карпусоў гадзіннікаў і іншых вырабаў.
*   Гальванічнае залачэнне (выкарыстоўваецца з сярэдзіны XIX стагоддзя) — нанясенне залатога пакрыцця метадам электралітычнага асаджэння, пераважна ў цыяністых залатых электралітах.
*   Залачэнне катодным распыленнем пашырана ў вытворчасці фотаэлементаў.

Залачэннем таксама называюць пакрыццё прадметаў рэчывамі залацістага колеру.

## Крыніцы 
## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Дэкаратыўна-прыкладное мастацтва
Катэгорыя:Металургія
Катэгорыя:Ювелірная справа
Катэгорыя:Паліграфія
Катэгорыя:Пакрыцці
Катэгорыя:Ювелірныя тэхнікі
Катэгорыя:Золата
Давід Левавіч Гацікоеў

**Давід Гацікоеў** (нар. , ) — расійскі футбаліст, нападнік.

## Клубная кар’ера 
З 2011 года пачаў выступаць за «Аланію-Д» (другая каманда ўладзікаўказскай «Аланіі») у ПФЛ (трэці расійскі дывізіён). У лютым 2014 года «Аланія» спыніла існаванне, а ў чэрвені таго ж года каманда была адноўлена на базе «Аланіі-Д» і стала выступаць у ПФЛ, за адноўленую каманду стаў выступаць і Гацікоеў. У 2015 годзе перайшоў у хабараўскую «СКА-Энергію», з якой гуляў у ПФЛ (другі дывізіён), аднак у жніўні 2016 года вярнуўся ва ўладзікаўказскі клуб, які змяніў назву на «Спартак». У другой палове 2017 года гуляў за пензенскі «Зеніт».

У лютым 2018 года прыбыў на прагляд у беларускі клуб «Мінск» і неўзабаве падпісаў кантракт. Сезон 2018 пачынаў у стартавым складзе мінчан, пазней стаў выхадзіць на замену. У чэрвені 2018 года па пагадненні бакоў пакінуў «Мінск».

У ліпені 2018 года вярнуўся ва ўладзікаўказскі «Спартак». У лютым 2020 года далучыўся да армянскага «Алашкерта», пакінуў клуб у кастрычніку таго ж года.

## Дасягненні 
*   Бронзавы прызёр чэмпіянату Арменіі: 2019/20

## Крыніцы 
Катэгорыя:Футбалісты Расіі
Катэгорыя:Ігракі ФК Алашкерт
Катэгорыя:Ігракі ФК Спартак Уладзікаўказ
Катэгорыя:Ігракі ФК Аланія Уладзікаўказ
Катэгорыя:Ігракі ФК Мінск
Катэгорыя:Ігракі ФК Зеніт Пенза
Катэгорыя:Ігракі ФК СКА-Хабараўск
Катэгорыя:Ігракі ФК Аланія-Д Уладзікаўказ
Кайванскі вазапісец

**Кайванскі вазапісец** (, ) — ананімны грэчаскі вазапісец, працаваў у Капуя ў 4 стагоддзі да н.э. у . Вядомы сваёй майстэрняй кампанскага вазапісу.

Як і ў большасці старажытнагрэчаскіх вазапісцаў, яго сапраўднае імя невядома. Ён названы ў гонар горада Кайвана, дзе знойдзена большасць яго работ. Асноўнымі тэмамі майстра былі незвычайныя міфалагічныя і тэатральныя тэмы. Воіны звычайна носяць асканскія даспехі (оскі — адно з самніцкіх плямёнаў), а жанчыны часцей за ўсё адлюстроўваюцца ў сукенках у палоску. Кайванскі вазапісец выкарыстоўваў дадаткова белы, жоўты і фіялетава-чырвоны колеры. Уплыў Кайванскага вазапісца адбіўся на тэхніцы вазапісу Пестума і гарадоў Паўднёвай Італіі. Некаторыя даследчыкі нават лічаць, што Кайванский вазапісец мог працаваць у Пестуме.

## Спасылкі 
* Caivano Painter — Getty Museum
* Storage Jar with an Episode from "The Seven against Thebes"

Катэгорыя:Вазапісцы Старажытнай Грэцыі
Махамед Канатэ

**Махамед Канатэ** (; нар. ) — івуарыйскі і буркінійскі футбаліст, нападнік расійскага клуба «Ахмат» з Грознага і нацыянальнай зборнай Буркіна-Фасо.

## Клубная кар’ера 
Пачынаў кар’еру на радзіме ў клубе «Дэнгеле», у 2016 годзе трэніраваўся разам з малдаўскім «Саксанам», прымаючы ўдзел у таварыскіх матчах. У жніўні 2016 года быў заяўлены за расійскі «Урал». Аднак, у восеньскай частцы сезона правеў толькі 4 матчы ў Прэм’ер-лізе і адзін у Кубку Расіі, дзе адзначыўся голам. У лютым 2017 года пакінуў «Урал». Пазней далучыўся да латвійскага «Бабітэ», за які згуляў у адзіным матчы і забіў гол, а ўлетку 2017 года каманда была выключана з чэмпіянату Латвіі. У ліпені 2017 года разам з суайчыннікам Седрыкам Гагуа перайшоў у «Кайрат», стаў выступаць за моладзевую каманду «Кайрат-Акадэмія» ў Першай лізе.

У лістападзе 2017 года прыбыў на прагляд у беларускі клуб «Гомель», і пасля некалькіх збораў у лютым 2018 года падпісаў кантракт. У складзе гомельскай каманды стаў трывалым іграком асновы, у 12 матчах забіў 2 галы. У чэрвені 2018 года перайшоў у армянскі клуб «Пюнік».

У ліпені 2019 года далучыўся да дэбютанта расійскай Прэм’ер-лігі «Тамбова», аднак правёў за яго толькі два матчы і ўжо ў верасні таго ж года перайшоў у «Хімкі». У маі 2021 года па заканчэнні кантракта з «Хімкамі» падпісаў пагадненне з грозненскім «Ахматам».

## Міжнародная кар’ера 
Махамед быў народжаны ў Конга, але дзякуючы буркінійскаму паходжанню атрымаў магчымасць выступаць за нацыянальную зборную Буркіна-Фасо. Дэбютаваў у буркінійскай зборнай 9 кастрычніка 2020 года ў таварыскім матчы супраць Дэмакратычнай Рэспублікі Конга (3:0).

## Дасягненні 
*   Срэбраны прызёр чэмпіянату Арменіі: 2019

## Крыніцы 
Катэгорыя:Футбалісты Кот-д’Івуара
Катэгорыя:Футбалісты Буркіна-Фасо
Катэгорыя:Ігракі зборнай Буркіна-Фасо па футболе
Катэгорыя:Ігракі ФК Ахмат Грозны
Катэгорыя:Ігракі ФК Хімкі
Катэгорыя:Ігракі ФК Тамбоў
Катэгорыя:Ігракі ФК Пюнік
Катэгорыя:Ігракі ФК Гомель
Катэгорыя:Ігракі ФК Кайрат Алматы
Катэгорыя:Ігракі ФК Бабітэ
Катэгорыя:Ігракі ФК Урал Екацярынбург
Катэгорыя:Ігракі ФК Дэнгеле
Аксель Конан

**Аксель Конан** (нар. ) — івуарыйскі футбаліст, абаронца.

## Клубная кар’ера 
У сезоне 2016/17 выступаў у Нацыянальным дывізіёне Малдовы за клуб «Саксан».  Па выніках сезона «Саксан» выбыў у Дывізіён A, аднак абаронца застаўся ў камандзе.

У студзені 2018 года прыбыў на прагляд у беларускі клуб «Гомель» і ў лютым падпісаў кантракт. У пачатку сезона часам выхадзіў у стартавым складзе каманды, з ліпеня перастаў з’яўляцца на полі. У студзені 2019 года стала вядома, што абаронца пакінуў каманду па заканчэнні кантракта.

У красавіку 2019 года далучыўся да клуба другога эстонскага дывізіёна «Ярвэ» з Кохтла-Ярвэ, дзе гуляў да канца сезона 2019.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Футбалісты Кот-д’Івуара
Катэгорыя:Ігракі ФК Ярвэ Кохтла-Ярвэ
Катэгорыя:Ігракі ФК Гомель
Катэгорыя:Ігракі ФК Саксан
Мілаван Капар

**Мілаван Капар** (нар. , ) — канадскі футбаліст сербскага паходжання, абаронца славацкага клуба «Акадэмія Гамшыка» з Банскай-Бістрыцы.

## Клубная кар’ера 
Пачынаў займацца футболам у Канадзе, пазней гуляў за ўніверсітэцкую каманду «Рэтрыверс». З 2014 года пачаў выступаць у Еўропе, на працягу трох гадоў гуляў у чэмпіянаце Славакіі. У першай палове сезона 2017/18 гуляў у другім дывізіёне Ізраіля за «Хапаэль» з Хадэры.

У лютым 2018 года прыбыў на прагляд у беларускі клуб «Гомель» і неўзабаве падпісаў кантракт. Замацаваўся ў стартавым складзе каманды. Сезон 2019 таксама пачынаў у аснове, часам выконваў функцыю капітана каманды, аднак пазней стаў часам заставацца на лаўцы запасных. У ліпені 2019 года пакінуў «Гомель» і неўзабаве папоўніў склад «Бухары».

У жніўні 2020 года стаў іграком клуба «Атлетыка Атава» з канадскай Прэм’ер-лігі. У студзені 2022 года зноў адправіўся ў Славакію, далучыўшыся да «Пагроння», а ў ліпені 2022 года перайшоў у «Акадэмію Гамшыка».

## Крыніцы 
Катэгорыя:Футбалісты Канады
Катэгорыя:Футбалісты Сербіі
Катэгорыя:Ігракі ФК Кадыс
Катэгорыя:Ігракі ФК П’ешцяны
Катэгорыя:Ігракі ФК Дукла Банска-Бістрыца
Катэгорыя:Ігракі ФК Жэлезярнэ Подбразава
Катэгорыя:Ігракі ФК ВіОн
Катэгорыя:Ігракі ФК Хапаэль Хадэра
Катэгорыя:Ігракі ФК Гомель
Катэгорыя:Ігракі ФК Бухара
Катэгорыя:Ігракі ФК Атлетыка Атава
Катэгорыя:Ігракі ФК Пагронне
Катэгорыя:Ігракі ФК Акадэмія Гамшыка
Дварок

Назву **Дваро́к** маюць:
## Населеныя пункты 
### Беларусь 
* Гродзенская вобласць:
** Дварок — вёска ў Мастоўскім раёне
* Магілёўская вобласць:
** Дварок — вёска ў Асіповіцкім раёне
Жылыойскі раён

**Жылыойскі раён** () — раён на паўднёвым усходзе Атыраўскай вобласці Казахстана. Адміністрацыйны цэнтр — горад Кульсары.
Індэрскі раён

**Індэрскі раён** () — раён на поўначы Атыраўскай вобласці Казахстана. Адміністрацыйны цэнтр — пасёлак Індэрборскі.

## Спасылкі 
* На сайте акимата Атырауской области
Аксай (Атыраўская вобласць)

**Аксай** () — сяло ў Атыраўскай вобласці Казахстана. Знаходзіцца ў падпарадкаванні гарадской адміністрацыі Атырау. Адміністрацыйны цэнтр Аксайскай сельскай акругі. Код КАТА — 231033100.

## Насельніцтва 
У 1999 годзе насельніцтва сяла складала 1147 чалавек (562 мужчыны і 585 жанчын). Паводле даных перапісу 2009 года, у сяле пражываў 1671 чалавек (829 мужчын і 842 жанчыны).

## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты гарадской адміністрацыі Атырау
Акжар (Атыраўская вобласць)

**Акжар** () — сяло ў Атыраўскай вобласці Казахстана. Знаходзіцца ў падпарадкаванні гарадской адміністрацыі Атырау. Уваходзіць у склад Аксайскай сельскай акругі. Код КАТА — 231033200.

## Насельніцтва 
У 1999 годзе насельніцтва сяла складала 2406 чалавек (1179 мужчын і 1227 жанчын). Паводле даных перапісу 2009 года, у сяле пражывалі 3337 чалавек (1609 мужчын і 1728 жанчын).

## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты гарадской адміністрацыі Атырау
Атырау (сяло)

**Атырау** () — сяло ў Атыраўскай вобласці Казахстана. Знаходзіцца ў падпарадкаванні гарадской адміністрацыі Атырау. Адміністрацыйны цэнтр Атыраўскай сельскай акругі. Код КАТА — 231035100.

## Насельніцтва 
У 1999 годзе насельніцтва сяла складала 2347 чалавек (1180 мужчын і 1167 жанчын). Паводле даных перапісу 2009 года, у сяле пражывалі 2202 чалавекі (1184 мужчыны і 1018 жанчын).

## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты гарадской адміністрацыі Атырау
Балыкшы (пасёлак)

**Балыкшы** () — пасёлак у Атыраўскай вобласці Казахстана. Знаходзіцца ў падпарадкаванні гарадской адміністрацыі Атырау. Адміністрацыйны цэнтр Балыкшынскай пасялковай адміністрацыі. Код КАТА — 231037100.

## Насельніцтва 
У 1999 годзе насельніцтва пасёлка складала 11207 чалавек (5267 мужчын і 5940 жанчын). Паводле даных перапісу 2009 года, у пасёлку пражывалі 12954 чалавекі (6036 мужчын і 6918 жанчын).

## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты гарадской адміністрацыі Атырау
Акжайык (гарадская адміністрацыя Атырау)

**Акжайык** () — аул у Атыраўскай вобласці Казахстана. Знаходзіцца ў падпарадкаванні гарадской адміністрацыі Атырау. Уваходзіць у склад Балыкшынскай пасялковай адміністрацыі. Код КАТА — 231037200.

## Насельніцтва 
У 1999 годзе насельніцтва аула складала 1888 чалавек (885 мужчын і 1003 жанчыны). Паводле даных перапісу 2009 года, у ауле пражываў 2191 чалавек (1062 мужчыны і 1129 жанчын).

## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты гарадской адміністрацыі Атырау
Карабатан

**Карабатан** () — станцыя ў Атыраўскай вобласці Казахстана. Знаходзіцца ў падпарадкаванні гарадской адміністрацыі Атырау. Уваходзіць у склад Геолагскай сельскай акругі. Код КАТА — 231039300.

## Насельніцтва 
У 1999 годзе насельніцва станцыі складала 107 чалавек (54 мужчыны і 53 жанчыны). Паводле даных перапісу 2009 года, у населеным пункце пражывалі 135 чалавек (67 мужчын і 68 жанчын).

## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты гарадской адміністрацыі Атырау
Раз’езд 496

**Раз’езд 496** () — раз’езд у Атыраўскай вобласці Казахстана. Знаходзіцца ў падпарадкаванні гарадской адміністрацыі Атырау. Уваходзіць у склад Геолагскай сельскай акругі. Код КАТА — 231039500.

## Насельніцтва 
У 1999 годзе насельніцтва раз’езда складала 88 чалавек (45 мужчын і 43 жанчыны). Паводле даных перапісу 2009 года, у раз’ездзе пражывалі 92 чалавекі (54 мужчыны і 38 жанчын).

## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты гарадской адміністрацыі Атырау
Губерт Герхард

]]
**Губерт Герхард** (*Hubert Gerhard*) (каля 1540—1550 — каля 1620) — скульптар фламандскага паходжання.

## Творчасць 
Найбольш вядомыя творы Герхарда знаходзяцца ў Аўгсбургу (Фантан Аўгуста) і Мюнхене (тэракотавыя статуі ў *Царкве Св. Міхаэля*, статуя *«Баварыя»* ў парку Хофгартэн). Скульптуры Герхарда з тэракоты таксама размешчаны ў замку Фугераў *Кірхайм*.

Катэгорыя:Скульптары Германіі
Катэгорыя:Скульптары паводле алфавіта
Артур Оўкен

**Артур Мелвін Оўкен** (; 1928—1980) — амерыканскі эканаміст, аўтар «закона Оўкена». Старшыня Савета эканамічных кансультантаў пры прэзідэнце ЗША ў 1968-1969 гадах.

## Біяграфія 
Выпускнік Калумбійскага ўніверсітэта, дзе атрымаў ступень бакалаўра (1949) і ступень доктара філасофіі (1956). Выкладаў у Ельскім універсітэце з 1952 года. Прадстаўнік неакейнсіянства. Аўтар канцэпцыі «індэкса няшчасця».

Лаўрэат прэміі Ф. Сейдмана (1979).

## Бібліяграфія 
* «Палітычная эканомія працвітання» (The Political Economy of Prosperity, 1970);
* «Цэны і аб'ёмы: макраэканамічны аналіз» (Prices and Quantities: A macroeconomic analysis, 1981).

## Літаратура 
* *Блауг М.* Оукен, Артур // 100 великих экономистов после Кейнса = Great Economists since Keynes: An introduction to the lives & works of one hundred great economists of the past. — СПб.: Экономикус, 2009. — С. 225—227. — 384 с. — (Библиотека «Экономической школы», вып. 42). — 1 500 экз. — ISBN 978-5-903816-03-3.

## Спасылкі 
* Біяграфія А.Оўкена

Катэгорыя:Выпускнікі Калумбійскага ўніверсітэта
Катэгорыя:Выкладчыкі Ельскага ўніверсітэта
Катэгорыя:Эканамісты ЗША
Катэгорыя:Эканамісты паводле алфавіта
Еркінкала

**Еркінкала** () — сяло ў Атыраўскай вобласці Казахстана. Знаходзіцца ў падпарадкаванні гарадской адміністрацыі Атырау. Адміністрацыйны цэнтр Еркінкалінскай сельскай акругі. Код КАТА — 231045100.

## Насельніцтва 
У 1999 годзе насельніцтва сяла складала 2536 чалавек (1247 мужчын і 1289 жанчын). Паводле даных перапісу 2009 года, у сяле пражывалі 3333 чалавекі (1668 мужчын і 1665 жанчын).

## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты гарадской адміністрацыі Атырау
Ласіна Дао

**Ласіна Дао** (нар. ) — івуарыйскі футбаліст, нападнік.

## Клубная кар’ера 
З 2014 года пачаў выступаць за малдаўскі клуб «Саксан». Улетку 2015 года далучыўся да іншага малдаўскага клуба — «Зары», з якім выйграў Кубак Малдовы. У чэрвені 2016 года стаў іграком казахстанскага «Актабэ», за які гуляў у Лізе Еўропы, але ўжо праз два месяцы пакінуў клуб. Пазней гуляў у Ізраілі за клубы «Хапаэль» (Ашкелон) і «Бней Сахнін».

У жніўні 2017 года стаў іграком беларускага клуба «Гомель». Стаў адным з асноўных нападнікаў, хоць галамі і перадачамі да канца сезона не адзначыўся.

У лютым 2018 года падоўжыў кантракт з «Гомелем» на адзін сезон. У студзені 2019 года стала вядома, што нападнік пакінуў каманду па заканчэнні кантракта.

У красавіку 2019 года стаў іграком армянскага клуба «Пюнік», аднак ужо ў чэрвені пакінуў яго.

## Дасягненні 
*  Уладальнік Кубка Малдовы: 2016
*   Срэбраны прызёр чэмпіянату Арменіі: 2019

## Крыніцы 
Катэгорыя:Футбалісты Кот-д’Івуара
Катэгорыя:Ігракі ФК Пюнік
Катэгорыя:Ігракі ФК Гомель
Катэгорыя:Ігракі ФК Бней Сахнін
Катэгорыя:Ігракі ФК Хапаэль Ашкелон
Катэгорыя:Ігракі ФК Актабэ
Катэгорыя:Ігракі ФК Зара Бэлць
Катэгорыя:Ігракі ФК Саксан
Бесікты

**Бесікты** () — сяло ў Атыраўскай вобласці Казахстана. Знаходзіцца ў падпарадкаванні гарадской адміністрацыі Атырау. Уваходзіць у склад Каіршахцінскай сельскай акругі. Код КАТА — 231053200.

## Насельніцтва 
У 1999 годзе насельніцтва сяла складала 856 чалавек (432 мужчыны і 424 жанчыны). Паводле даных перапісу 2009 года, у сяле пражываў 1021 чалавек (499 мужчын і 522 жанчыны).

## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты гарадской адміністрацыі Атырау
Акізтагай

**Акізтагай** () — сяло ў Жылыойскім раёне Атыраўскай вобласці Казахстана. Адміністрацыйны цэнтр і адзіны населены пункт Акізтагайскай сельскай акругі. Код КАТА — 233633100.

## Насельніцтва 
У 1999 годзе насельніцтва сяла складала 1379 чалавек (735 мужчын і 644 жанчыны). Паводле даных перапісу 2009 года, у сяле пражывалі 2232 чалавекі (1138 мужчын і 1094 жанчыны).

## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Жылыойскага раёна
Тургызба (Жэмская сельская акруга)

**Тургызба** () — сяло ў Жылыойскім раёне Атыраўскай вобласці Казахстана. Адміністрацыйны цэнтр Жэмскай сельскай акругі. Код КАТА — 233635100.

## Насельніцтва 
У 1999 годзе насельніцтва сяла складала 2483 чалавекі (1285 мужчын і 1198 жанчын). Паводле даных перапісу 2009 года, у сяле пражывалі 2846 чалавек (1450 мужчын і 1396 жанчын).

## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Жылыойскага раёна
Караша (Атыраўская вобласць)

**Караша** () — сяло ў Жылыойскім раёне Атыраўскай вобласці Казахстана. Уваходзіць у склад Жэмскай сельскай акругі. Код КАТА — 233635300.

## Насельніцтва 
У 1999 годзе насельніцтва сяла складала 179 чалавек (101 мужчына і 78 жанчын). Паводле даных перапісу 2009 года, у сяле пражывалі 146 чалавек (87 мужчын і 59 жанчын).

## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Жылыойскага раёна
Рэмбаза (Атыраўская вобласць)

**Рэмбаза** () — аул у Атыраўскай вобласці Казахстана. Знаходзіцца ў падпарадкаванні гарадской адміністрацыі Атырау. Уваходзіць у склад Жумыскерскай пасялковай адміністрацыі. Код КАТА — 231047200.

## Насельніцтва 
У 1999 годзе насельніцтва аула складала 1993 чалавекі (964 мужчыны і 1029 жанчын). Паводле даных перапісу 2009 года, у ауле пражывалі 2625 чалавек (1273 мужчыны і 1352 жанчыны).

## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты гарадской адміністрацыі Атырау
Кайсары

**Кайсары** () — аул у Жылыойскім раёне Атыраўскай вобласці Казахстана. Уваходзіць у склад Жэмскай сельскай акругі. Код КАТА — 233635400.

## Насельніцтва 
У 1999 годзе насельніцтва аула складала 100 чалавек (53 мужчыны і 47 жанчын). Паводле даных перапісу 2009 года, у ауле пражывалі 106 чалавек (48 мужчын і 58 жанчын).

## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Жылыойскага раёна
Шакпартагай

**Шакпартагай** () — сяло ў Жылыойскім раёне Атыраўскай вобласці Казахстана. Адміністрацыйны цэнтр і адзіны населены пункт Караарнінскай сельскай акругі. Код КАТА — 233637100.

## Насельніцтва 
У 1999 годзе насельніцтва сяла складала 2478 чалавек (1252 мужчыны і 1226 жанчын). Паводле даных перапісу 2009 года, у сяле пражывалі 2789 чалавек (1460 мужчын і 1329 жанчын).

## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Жылыойскага раёна