Гангста-рэп

**Гангста-рэп** (  скажэнне ад *gangster rap* - "*гангстарскі рэп*") — стыль хіп-хопа, які характарызуецца тэмамі і тэкстамі, якія звычайна падкрэсліваюць стыль жыцця "гангстара", "OG" і "Thug-Life". Гэты жанр ператварыўся з хардкор-рэпу ў самастойны жанр, упершыню створаны ў сярэдзіне 1980-х гадоў такімі рэперамі, як , і папулярызаваны ў канцы 1980-х гадоў рэп-гуртамі, такімі як N.W.A 1990-х гадоў, гангста-рэп, які першапачаткова з'яўляўся вельмі андэграўднай і альтэрнатыўнай формай хіп-хопа, неўзабаве стаў самым камерцыйна прыбытковым паджанрам хіп-хопа. Многія гангста-рэп-артысты адкрыта выхваляюцца сваімі асацыяцыямі з рознымі актыўнымі вулічнымі бандамі як часткай сваёй мастацкай выявы, прычым найбольш часта прадстаўленыя банды альянсаў  і .

Тэма, уласцівая гангста-рэпу, выклікала шмат спрэчак. Крытыка зыходзіла як ад левых, так і ад правых каментатараў, а таксама ад рэлігійных лідараў, якія абвінавачвалі жанр у заахвочванні злачынстваў (забойствы, стральба з аўтамабіля, серыйныя забойствы, гвалт, парушэнне грамадскага парадку, непавага да паліцэйскіх, вандалізм, крадзяжы, кіраванне ў стане алкагольнага ап'янення, наркагандаль), дыскрымінацыя (гамафобія, жаноненавісць, расізм), ненарматыўная лексіка, палавыя сувязі з многімі партнёрамі, сэксуальная залежнасць, вулічныя банды, злоўжыванне алкаголем, злоўленне псіхаактыўнымі рэчывамі, матэрыялізм і нарцысцызм. Адміністрацыі прэзідэнтаў ЗША Джорджа Буша-старэйшага і Біла Клінтана раскрытыкавалі гэты жанр. «Многія чорныя рэперы, у тым ліку Ice-T і Sister Souljah, сцвярджаюць, што іх несправядліва вылучаюць, таму што іх музыка адлюстроўвае глыбокія змены ў грамадстве, пра якія нідзе не гаворыцца ў публічнай сферы..

## Паходжанне: 1985-1990 
### Пачатак: Ice-T і Schoolly D 
Трэйсі «Ice-T» Морраў нарадзіўся ў Ньюарку, штат Нью-Джэрсі, у 1958 годзе. Падлеткам ён пераехаў у Лос-Анджэлес, дзе заняў вядомае месца на хіп-хоп сцэне Заходняга ўзбярэжжа. У 1986 годзе Ice-T выпусціў песню "6 in the Mornin'", якую часта разглядаюць як першую гангста рэп-песню. Ice-T займаўся рэпам з пачатку 80-х, але ўпершыню звярнуўся да тэм гангста-рэпу пасля таго, як на яго паўплываў Філадэльфійскі рэпер  і яго альбом *Schoolly D* 1985 года. У інтэрв'ю часопісу *PROPS* Ice-T сказаў:

: Вось дакладны храналагічны парадак таго, што насамрэч адбылося: першы запіс, які выйшаў у гэтым кірунку, была песня «PSK» ад Schoolly D. Затым сінкапіраванне гэтага рэпа выкарыстоўвалася мной, калі я зрабіў «6 in the Mornin'». Вакальная падача была аднолькавай: «…P.S.K. мы робім зялёным», «… шэсць раніцы, паліцыя ля маіх дзвярэй». Калі я пачуў гэты запіс, я сказаў: "О, чорт!" і называйце гэта капіраваннем стылю ці як хочаце, але я добра вывучыў гэты запіс. Мой запіс не гучаў як «P.S.K.», але мне спадабалася, як ён гучыць з ім. "PSK" казаў пра банду Park Side Killers, але гэта было вельмі расплывіста. Гэта было адзінае адрозненне, калі Schoolly зрабіў гэта, гэта было "… адзін за адным я накаўтую вас". Усё, што ён рабіў, гэта ўяўляў банду ў сваім запісе. Я ўзяў гэта і напісаў песню пра зброю, збіццё людзей, і ўсё гэта з "6 in the Mornin'". У той жа самы час, калі выйшаў мой сінгл, Boogie Down Productions з'явіліся з альбомам *Criminal Minded*, які быў гангстарскім альбомам. Гаворка ішла не пра паведамленні ці песню "You Must Learn", а пра бандытызм.

У 2011 годзе Ice-T паўтарыў у сваёй аўтабіяграфіі, што Schoolly D быў яго натхненнем для гангста-рэпу. Ice-T працягваў выпускаць гангсты альбомы да канца 1980-х гадоў: *Rhyme Pays* у 1987 годзе, *Power* у 1988 годзе і *The Iceberg/Freedom of Speech…Just Watch What You Say у 1989 годзе* Лірыка Ice-T таксама змяшчала моцныя палітычныя каментары і часта гуляла грань паміж услаўленнем гангстарскага ладу жыцця і яго крытыкай як бязвыхаднай сітуацыяй.

Дэбютны альбом Schoolly D, *Schoolly D*, і асабліва песня «P.S.K. What Does It Mean?», моцна паўплываў не толькі на Ice-T, але і на  з N.W.A (асабліва ў песні «Boyz-n-the-Hood»), а таксама на гурт Beastie Boys у іх альбоме *Licensed to Ill* (1986).

### Boogie Down Productions і NWA 
Boogie Down Productions выпусціла свой першы сінгл "Say No Brother (Crack Attack Don't Do It)" у 1986 годзе. За ім рушылі ўслед "South-Bronx/P is Free" і "9mm Goes Bang" у тым жа годзе. Апошні трэк — самая гангста-тэматычная песня з трох; у ёй  выхваляецца аб растрэле гандляра крэкам і яго смерці (у мэтах самаабароны). Альбом  які выйшаў у 1987 годзе, стаў першым рэп-альбомам з агнястрэльнай зброяй на вокладцы. Неўзабаве пасля выхаду гэтага альбома дыджэя BDP, Скота Ла Рока (), застрэлілі. Пасля гэтага наступныя запісы BDP былі больш сфакусаваныя на ўхіленні неадэкватнага абгрунтавання.

Першым блокбастарам у гангста-рэпе стаў альбом N.W.A , выпушчаны ў 1988 годзе. *Straight Outta Compton* заявіць аб хіп-хопе Заходняга ўзбярэжжа як аб асобным жывым стылі і зробіць Лос-Анджэлес канкурэнтам Нью-Ёрка, які быў сталіцай хіп-хопа. Альбом *Straight Outta Compton* справакаваў і першыя сур'ёзныя рознагалоссі ў дачыненні да тэкстаў у хіп-хопе. З-за песні "Fuck tha Police" удзельнікі N.W.A атрымалі ліст ад памочніка дырэктара ФБР Мілта Алерыха, у якім той рашуча выказваў непрыязнасць праваахоўных органаў да гэтай песні. З-за вялікага ўплыву Ice-T, N.W.A і  на гангста-рэп, яго часта памылкова лічаць феноменам Заходняга ўзбярэжжа, нягледзячы на уклад у фармаванне жанру групы Ўсходняга ўзбярэжжа Boogie Down Productions і рэпера з Філадэльфіі Schoolly D, які лічыцца першым гангста-рэперам.

У пачатку 1990-х гадоў былы ўдзельнік групы N.W.A, Ice Cube, яшчэ больш паўплываў на гангста-рэп сваімі хардкорнымі сацыяльна-палітычнымі сольнымі альбомамі, у якіх меркаваўся патэнцыял гангста-рэпу ў якасці палітычнага сродку, які дазваляе даць права голасу моладзі з гета. Другі альбом N.W.A  (1991) (выпушчаны пасля сыходу Ice Cube з групы), стаў першым гангста рэп-альбомам, які дасягнуў 1 месца ў поп-чартах часопіса *Billboard*.

### Іншыя 
Акрамя N.W.A і Ice T,  (з Окленда, Каліфорнія), Kid Frost і лацінаамерыканскі гурт з Саўт-Гейта  былі піянерамі на заходнім узбярэжжы з гангста рэп-песнямі і тэмамі. Гурт Above the Law таксама адыграў важную ролю ў гангста-рэп-руху, як і іх дэбютны альбом 1990 года ''Livin' Like Hustlers'', а таксама іх з'яўленне ў якасці госця ў альбоме NWA *Niggaz4Life* 1991 года, прадказваючы дамінаванне жанру з 1990 года Dre .

Beastie Boys былі адной з першых папулярных груп, якія назвалі сябе «гангстарамі», і адной з першых папулярных рэп-груп, якія казалі пра гвалт, ужыванне наркотыкаў і алкаголю, хоць у асноўным у больш гумарыстычнай манеры. Яны пачыналі як хардкор-панк -гурт, але пасля знаёмства з прадзюсарам Рыкам Рубінам і сыходам з гурта Кейт Шэленбах яны сталі рэп-групай. Паводле часопіса *Rolling Stone*, іх альбом Licensed to Ill (1986) «запоўнены дастатковай колькасцю згадкі пра зброю, наркотыкі і пусты сэкс (у тым ліку парнаграфічнае ўжыванне біты для лапты ў песні «Paul Revere»), каб кваліфікаваць яго як ключавы элемент гангста-рэпа.».

Альбом Beasties 1989 года '''' уключаў у сябе аналагічныя тэматычныя трэкі "Car Thief" (), "Looking Down the Barrel of the Gun" () і "High-Plains Drifter" ( ). У 1986 годзе гурт з Лос-Анджэлеса C.I.A. зачыталі рэп па-над трэкамі Beastie Boys для такіх песень, як "My Posse" і "Ill-Legal", і ўплыў Beastie Boys можна заўважыць у ранніх альбомах N.W.A.

Нью-ёркскай рэп-групе  часта прыпісваюць папулярызацыю хардкорных і канфрантацыйных поглядаў і тэкстаў у хіп-хоп культуры, і яны былі адной з першых рэп-груп, апранутых у вулічную вопратку, падобную на банду. Іх зрэзаныя, натхнёныя рокам біты былі таксама важныя для стварэння ранняга стылю прадакшэна гангста-рэпу. Эпахальны гурт Public Enemy з Лонг-Айленда паказаў агрэсіўную, палітычна зараджаную лірыку, якая асабліва моцна паўплывала на такіх гангста рэпераў, як Ice Cube. Хардкорныя рэперы Ўсходняга ўзбярэжжа, такія як , , , ,  і , таксама адлюстроўваюць тэндэнцыю хіп-хоп музыкі канца 1980-х да цвёрдым, злым, агрэсіўным і палітычна свядомасці. беднасці, войны і перастрэлак.

Х'юстанскі гурт, вядомы як Geto Boys, з'явіўся прыкладна ў канцы 1980-х і стварыў песні, якія змяшчаюць як гангстарскія тэмы аб злачыннасці і гвалце, так і сацыяльна-палітычныя каментарыі. У прыватнасці, гурт выпусціў прота-мафіёза-рэп музыку з песняй "Scarface", якая сканцэнтравана на продажы какаіну і забойстве членаў канкуруючай банды. Geto Boys таксама вядомая як першая рэп-група, якая ўзяла сэмпл з фільма *«**»*, які стаў асновай для розных мафіёза-рэп сэмплаў у 1990-х гадах. Акрамя таго, Geto Boys, нараўне з групай Джэм Майстар Джэя і Эрыка Сэрмона, Flatlinerz, і гуртом Prince Paul і RZA, Gravediggaz, часта згадваюцца як піянеры «хараркор» рэпа, трансгрэсіўнага і абразіўнага паджанра хардкор-рэпа ці гангста-рэпа, звышнатуральнае і акультызм, часта з гатычнай ці жудаснай лірыкай, сатанінскімі выявамі і гвалтам як у фільмах жанру слэшэр ці сплэтэр.

## 1990-цяпершы час 
### Ice-T 
Ice-T выпусціў адзін з асноўных альбомаў жанру, *OG: Original Gangster*, у 1991 годзе. У ім таксама змяшчалася песня яго новага трэш-метал гурта Body Count, які выдаў аднайменны альбом у 1992 годзе. Адмысловая палеміка атачыла адну з яго песень "Cop Killer" (  ). Рок-песня прызначалася для таго, каб гаварыць з пункту гледжання паліцэйскай мэты, якая прагне помсты расісцкім, жорсткім паліцыянтам. Рок-песня Ice-T раззлавала дзяржаўных службовых асоб,  і розныя паліцэйскія адвакацкія групы. Такім чынам, кампанія Time Warner Music адмовілася выдаць новы альбом Ice-T *Home Invasion* і скасавала кантракт з Ice-T. Ice-T выказаў здагадку, што фурор з-за гэтай песні быў празмернай рэакцыяй, кажучы журналісту Чаку Філіпсу: «…яны здымалі фільмы пра забойцаў медсясцёр, забойцаў настаўнікаў і забойцаў студэнтаў. Арнольд Шварцэнэгер знішчыў дзясяткі паліцыянтаў як Тэрмінатар. Але я не чую, каб хто-небудзь скардзіўся на гэта». У тым жа інтэрв'ю Ice-T прапанаваў Філіпсу, што недастатковае разуменне "Cop Killer", няправільная класіфікацыя яе як рэп-песні (не рок-песні) і спробы падвергнуць яе цэнзуры мелі расавы падтэкст: «Вярхоўны суд кажа, што гэта нармальна для белага чалавека, каб спаліць крыж на публіцы. Але ніхто не хоча, каб чорны чалавек напісаў песню пра забойцу паліцыянтаў».

Наступны альбом Ice-T, *Home Invasion*, быў адкладзены ў выніку спрэчкі і быў нарэшце выпушчаны ў 1993 годзе. Хоць ён утрымліваў элементы гангста, гэта быў ягоны самы палітычны альбом на сённяшні дзень. Пасля прапанаванай цэнзуры вокладкі альбома *Home Invasion* ён пакінуў лэйбл  . Наступныя рэлізы Ice-T вярнуліся да прамога гангста-ізму, але ніколі не былі так папулярныя, як яго больш раннія рэлізы. Ён аддаліўся ад сваёй асноўнай аўдыторыі сваім удзелам у метале, яго акцэнтам на палітыку і сваімі бітамі ў хуткім тэмпе ў стылі Bomb-Squad падчас папулярнасці джы-фанка. Ён апублікаваў кнігу «The Ice Opinion: Who Gives a @#!*% ?» у 1994 годзе.

### G-funk и Death Row Records 
У 1992 годзе былы ўдзельнік гурта N.W.A, Dr. Dre, выпусціў дэбютны альбом *The Chronic* (які стаў тройчы плацінавым), які паказаў, што нецэнзурны гангста-рэп можа ўтрымліваць масавую камерцыйную прывабнасць, як і больш поп-арыентаваныя рэперы, такія як MC Hammer, The Fresh Prince і Tone Lōc. Альбом усталяваў дамінаванне гангста-рэпу на Заходнім узбярэжжы і новага лэйбла Dre, Death Row Records (які належыць Dr.Dre разам з ), паколькі альбом Dre дэманстраваў каманду шматабяцальных новых рэпераў Death Row. Альбом таксама ўвёў паджанр , павольную, расцягнутую форму хіп-хопа, якая дамінавала ў рэп-чартах на працягу некаторага часу.

Актыўна сэмплюючы гурты ў жанры , асабліва Parliament і , джы-фанк быў шматузроўневым, але простым і лёгкім для танцаў. Простае паведамленне яго лірыкі аб тым, што жыццёвыя праблемы можна пераадолець з дапамогай зброі, алкаголю і марыхуаны, прыцягнула ўвагу падлеткавай аўдыторыі. Сінгл "Nuthin' But a "G" Thang" стаў красовер-хітом, з яго гумарыстычны відэа пад уплывам фільма , які стаў асноўным прадуктам MTV, нягледзячы на гістарычную арыентацыю гэтай сеткі на рок-музыку.

Іншым поспехам стаў альбом Ice Cube *Predator*, выпушчаны прыкладна ў той жа час, што і *The Chronic* у 1992 году. Ён быў прададзены тыражом больш за 5 мільёнаў копій і заняў першае месца ў чартах, прасоўваючыся з хітом "It Was a Good Day", нягледзячы на тое, што гэты Ice Cube не быў артыстам Death Row. Адной з найбуйнейшых красовер зорак жанру быў пратэжэ Dre, Snoop Doggy Dogg (), чые багатыя, арыентаваныя на вечарынку тэмы зрабілі такія песні, як " Gin and Juice" клубнымі гімнамі і лепшымі хітамі па ўсёй краіне. У 1996 годзе 2Pac падпісаў кантракт з Death Row і выпусціў мультыплацінавы падвойны альбом . Неўзабаве пасля гэтага яго шакавальнае забойства прывяло гангста-рэп у загалоўкі нацыянальных газет і прасунула да вяршыні чартаў яго пасмяротны альбом  (выпушчаны пад псеўданімам «Makaveli») (у якім Тупак намаляваны ўкрыжаваным на пярэдняй). Warren G быў яшчэ адным музыкам джы-фанка разам з цяпер нябожчыкам . Сярод іншых паспяховых артыстаў, якіх натхніў джы-фанк, былі Spice 1,  і , усе яны дасягнулі годных пазіцый у чарце *Billboard* 100, нягледзячы на тое, што не былі злучаны з Death Row.

Нараўне з рэперамі, якія звязаны з джы-фанкам,  з'яўляецца часткай новага пакалення рэпераў, на якіх уплывае джы-фанк. Будучы з таго ж раёна, што і Snoop Dogg, у Стэйплса ёсць лірычны гук у параўнанні з гангста рэпам. Яго альбом ''Summertime '06'' адлюстроўвае «праблемы расізму, несправядлівасці і гвалтоўных наступстваў у наваколлях яго дзяцінства».

### Мафіёза-рэп 
Мафіёзі-рэп — гэта паджанр хардкор-рэпу, заснаваны Kool G Rap у канцы 1980-х гадоў. Гэта псеўда-мафіёзнае працяг хардкор-рэпу ўсходняга ўзбярэжжа і лічыцца аналагам джы-фанка на заходнім узбярэжжы. Мафіёзі-рэп характарызуецца спасылкамі на вядомых гангстэраў і мафіёзі, рэкет і арганізаваную злачыннасць у цэлым (але асабліва сіцылійскую мафію, італа-амерыканскую мафію, афраамерыканскую арганізаваную злачыннасць і лацінаамерыканскую арганізаваную злачыннасць або наркакартэлі). Хоць значная частка мафіёзнага рэпу была больш жорсткай і арыентаванай на вуліцу, арыентуючыся на арганізаваную злачыннасць на ўзроўні вуліц, іншыя мафіёзныя рэп-выканаўцы часта засяроджваліся на шчодрай, паблажлівай, матэрыялістычнай і раскошнай тэматыцы, звязанай з крымінальнымі органамі і высокапастаўленымі бандытамі, такімі як дарагія наркотыкі, машыны і дарагое шампанскае. Нягледзячы на тое, што жанр сціх на працягу некалькіх гадоў, ён зноў з'явіўся ў 1995 годзе, калі ўдзельнік   выпусціў свой прызнаны крытыкамі сольны альбом *Only Built 4 Cuban Linx...*. У 1995 годзе таксама выйшаў рэліз *Doe or Die* ад пратэжэ Nas'а, , і альбом 4,5,6 ад стваральніка жанру . У гэтым альбоме ўдзельнічалі іншыя мафіёза-рэп-выканаўцы MF Grimm,  і B-1. Гэтыя тры альбомы прынеслі жанр да агульнага прызнання і натхнілі іншых артыстаў Усходняга ўзбярэжжа, такіх як ,  і Nas, каб прыняць тыя ж тэмы з іх альбомамі *,* '** **і'* *It Was Written* (адпаведна). Хоць да канца 1990-х мафіёза-рэп паменшыўся ў мэйнстрыме, у сярэдзіне 2000-х ён перажыў некаторы ажыўленне з альбомамі  *Fishscale*, Jay-Z *American Gangster* і Raekwon *Only Built 4 Cuban Linx... Pt. II*. Сапраўды гэтак жа ў апошнія гады многія рэпэры, такія як Conejo, Mr Criminal, , , , , Jim Jones и Cassidy, падтрымлівалі папулярнасць дзякуючы тэкстам пра эгацэнтрычны гарадскі крымінальны лад жыцця або "хастлінг". Мафіёзны альбом  *La Bella Mafia'', выпушчаны ў 2003 годзе, меў камерцыйны поспех і атрымаў плацінавую сертыфікацыю.

### Хардкор-рэп Усходняга ўзбярэжжа і суперніцтва паміж Усходнім і Заходнім узбярэжжамі 
:

Тым часам рэперы з Нью-Ёрка, такія як Wu-Tang Clan, , , , Nas, The Notorious BIG, , Lil' Kim і The LOX, сярод іншых, стварылі грубейшае гучанне, вядомае як хардкор-рэп Усходняга ўзбярэжжа. У 1994 годзе Nas і The Notorious BIG выпусцілі свае дэбютныя альбомы  і '''' адпаведна, якія праклалі шлях для Нью-Ёрка, каб вярнуць яму панаванне з Заходняга ўзбярэжжа. У інтэрв'ю для брытанскай газеты *The Independent* у 1994 годзе GZA з Wu-Tang Clan пракаментаваў тэрмін "гангста-рэп" і яго сувязь з музыкай яго гурта і хіп-хопам у той час:

Шырока распаўсюджана меркаванне аб тым, што бітва паміж «Усходнім узбярэжжам / Заходнім узбярэжжам» паміж Death Row Record і Bad Boy прывяла да гібелі 2Pac і The Notorious B.I.G. Яшчэ да забойстваў Death Row пачаў распадацца, паколькі сузаснавальнік лэйбла Dr. Dre пакінуў яго раней у 1996 годзе; Пасля смерці Тупака ўладальнік лэйбла Шуг Найт быў прыгавораны да турэмнага зняволення за парушэнне ўмоўна-датэрміновага вызвалення, і Death Row хутка патануў, паколькі большасць яго астатніх артыстаў, уключаючы Snoop Dogg'а, сышлі. Dr. Dre на цырымоніі MTV Video Music Awards заявіў, што "гангста-рэп быў мёртвы". Хоць лэйбл Bad Boy Entertainment, паказаў сябе лепш, чым яго супернік на Заходнім узбярэжжы, у канцы дзесяцігоддзя ён пачаў губляць папулярнасць і падтрымку з-за імкнення да больш мэйнстрымавым гучання, а таксама з-за праблем з боку лэйблаў Атланты і Новага Арлеана, асабліва, лэйбла Master P No Limit Records, які складаецца з папулярных рэпераў.

### Паўднёвы і Сярэднезаходні гангста-рэп 
Пасля смерці Тупака Шакура і Біггі Смолза і ўвагі сродкаў масавай інфармацыі, выкліканага забойствамі, гангста-рэп стаў яшчэ большай камерцыйнай сілай. Тым не менш, большасць буйных лэйблаў індустрыі былі ў замяшанні, збанкрутавалі або творча застаяліся, і ўзніклі новыя лэйблы, якія прадстаўляюць рэп-сцэны ў новых месцах.

Лэйбл Master P, No Limit Records, які базуецца ў Новым Арлеане, стаў даволі папулярным у канцы 1990-х гадоў, хоць поспеху ў крытыкаў было вельмі мала, за выключэннем некаторых пазнейшых дадаткаў, такіх як Mystikal (*Ghetto Fabulous*, 1998). No Limit пачаў сваю папулярнасць на нацыянальным узроўні з альбомам Майстры Пі *The Ghetto Is Trying to Kill Me!* (1994), і меў галоўныя хіты з альбомамі рэпераў Silkk the Shocker (*Charge It 2 Da Game*, 1998) і C-Murder (*Life or Death*, 1998). Лэйбл Cash Money Records, таксама які базуецца ў Новым Арлеане, меў велізарны камерцыйны поспех, пачынальна з канца 1990-х гадоў, з падобным музычным стылем, але ў адрозненне ад No Limit, выкарыстаў падыход, заснаваны на суадносінах колькасці і якасці.

Томмі Райт III заклаў аснову *мемфіс-рэпа*, и, пазней, фонка, выдаўшы пяць пласцінак з 1992 па 2001 год. Сэмплы яго трэкаў да гэтага часу выкарыстоўваюцца многімі фонк-выканаўцамі.

Мэмфіскі калектыў Hypnotize Minds, які ўзначальвае Three 6 Mafia і Project Pat, перанёс гангста-рэп у некаторыя са сваіх больш цёмных крайнасцяў. На чале з уласнымі прадзюсарамі DJ Paul і Juicy J, лэйбл стаў вядомы сваімі пульсавалымі, грознымі бітамі і бескампрамісна бандыцкай лірыкай. Тым не менш, у сярэдзіне 2000-х гадоў гурт пачаў набываць усё большую папулярнасць, у канчатковым выніку кульмінацыяй якой стала перамога Three 6 Mafia на кінапрэміі Оскар за песню "It's Hard Out Here for a Pimp" з альбома *Hustle and Flow*.

Гангста-рэп Сярэдняга Захаду ўзнік у сярэдзіне 1990-х гадоў і набыў шырокую вядомасць у 2000-х гадах. Тым не менш, у 2010-х гадах на Сярэднім Захадзе з'явілася новая форма гангста-рэпу, вядомая як *дрыл* (англ. Drill). Дрыл заваяваў папулярнасць у рэпераў, такіх як Lil Durk, Chief Keef, Lil Reese і Lil Herb. Сярэдне-заходні хіп-хоп першапачаткова адрозніваўся сваім хуткім флоў. Гэта відавочна ў стылях першых рэпераў Сярэдняга Захаду, якія выпусцілі альбомы, Twista з Чыкага и Bone Thugs-n-Harmony з Кліўленда. Bone Thugs, вядомыя сваім хуткім, гарманічным вакалам у спалучэнні са звышхуткім рэп-выкананнем, даб'юцца вялікіх поспехаў з іх прызнаным крытыкамі альбомам *E 1999 Eternal* 1995 года, які змяшчаў галоўны хіт "Tha Crossroads", які заваяваў Грэмі.

Х'юстан упершыню выйшаў на нацыянальную сцэну ў канцы 1980-х з жорсткімі і трывожнымі гісторыямі, расказанымі гуртом Geto Boys, з удзельнікам Scarface, які дасягнуў вялікага поспеху ў сольнай кар'еры ў сярэдзіне 90-х.

Жанр Chopped and Screwed развіваўся ў Х'юстане, штат Тэхас, які застаецца месцам, найболей звязаным са стылем. Нябожчыку DJ Screw, дыджэю з Паўднёвага Х'юстана, прыпісваюць стварэнне і раннія эксперыменты з жанрам. DJ Screw пачаў рабіць мікстэйпы з запаволенай музыкі ў пачатку 1990-х і стварыў калектыў Screwed Up Click. Гэта дало значны выхад для МС у раёне Паўднёвага Х'юстана і дапамагло мясцовым рэперам, такім як Big Moe, Lil' Flip, ESG, UGK, Lil' Keke, South Park Mexican, Spice 1 і Z-Ro, набыць рэгіянальную, а часам і нацыянальную вядомасць.

### Нарка-рэп 
Нарка-рэп - гэта музычная сцэна, падобная на раннюю андэграўндную гангста-рэп сцэну, якая ўзнікла ў паўночна-ўсходняй Мексіцы і на поўдні Тэхаса. Яго лірычны змест, папулярны сярод лацінаамерыканскай моладзі, носіць гвалтоўны характар і засяроджана на сіле наркакартэляў і жахлівай вайне з наркотыкамі ў памежным рэгіёне. Нарка-рэп узнік у гарадскім раёне Тамаўліпас, які цяпер знаходзіцца ў стане ўзброенай спрэчкі паміж Лос-Сетас і Картэлем Гольфа. Нарка-рэперы спяваюць пра жыццё бандытаў і рэальнасць гарадоў, якія знаходзяцца пад уладай картэля. Некаторыя з ключавых гульцоў жанру — Cano y Blunt, DemenT і Big Los.

### Мэйнстрым рэп 
Да канца 1990-х гадоў гангста-рэп, будучы жанрам велізарных продажаў, лічыўся таксама папулярным за межамі поп-мэйнстрыму, імкнучыся прадстаўляць досвед гета і не «прадавацца» поп-чартам. Тым не менш, рост Bad Boy Records, выкліканы велізарным поспехам альбома *No Way Out* (1997) кіраўніка лэйбла Bad Boy, Шона «Пафі» Комбса, стаў аб'ектам увагі прэсы, выкліканага забойствамі 2Pac'а і The Notorious B.I.G., сігналізаваў аб значным стылістычным змене. ўзбярэжжа, хардкор-рэпе), калі ён ператварыўся ў новы паджанр хіп-хопа, які стане яшчэ больш камерцыйна паспяховым і папулярным.

Раней, некалькі спрэчны праходзілы поспех, якім карысталіся папулярныя гангста-рэп песні, такія як «Gin and Juice», саступіў месца гангста-рэпу, які стаў шырока распаўсюджаным прадуктам у поп-чартах у канцы 1990-х. Напрыклад, паміж выпускам дэбютнага альбома The Notorious BIG *Ready to Die* ў 1994 годзе і яго наступным, пасмяротным *Life After Death* у 1997 годзе, яго гучанне змянілася з больш цёмнага, напружанага прадакшэна, з лірыкай, якая адлюстроўвае роспач, і для яго. спажывання (хоць згадванні аб зброі, наркагандлі і жыцці бандыта на вуліцы засталіся).

Прыпевы ў стылі R&B і імгненна пазнавальныя сэмплы вядомых соўл і поп песень 1970-х і 1980-х гадоў сталі асновай гэтага гучання, якое дэманстравалася галоўным чынам у нядаўняй прадакшн-працы Шона "Пафі" Комбса для The Notorious B.I.G. ("Mo Money Mo Problems"), Mase ("Feels So Good"), а таксама артыстамі, якія не адносяцца да Bad Boy, такія як Jay-Z («Can I Get A…») і Nas («Street Dreams»). Таксама дасягнуў узроўню поспеху з падобным гукам у той жа час, што і Bad Boy, Master P і яго лэйбл No Limit у Новым Арлеане, а таксама новы лэйбл Cash Money з Новага Арлеана.

Піянеры гангста-рэпу дабіліся поспеху і ў іншых формах поп-культуры. У 2016 годзе гурт N.W.A. быў уведзены ў Залу славы рок-н-ролу. За імі рушыў услед нябожчык Тупак Шакур у 2017 годзе, які быў уключаны як першы сольны хіп-хоп-выканаўца падчас яго першага года ўдзелу ў якасці намінанта. Сярод іншых хіп-хоп-гуртоў у Зале славы рок-н-ролу ўведзеная ў 2007 годзе   Grandmaster Flash and the Furious, якая лічыцца піянерам распаўсюджвання гучання хіп-хопа ад вечарынак у стылі дыска да вулічнай рэальнасці, якая натхніла сацыяльныя перамены. Увядзенне ў 2009 годзе Run-D.M.C у Залу славы рок-н-ролу адчыніла дзверы для новых хіп-хоп увядзенняў, бо за імі рушыла ўслед увядзенне The Beastie Boys у 2012 годзе і ўвядзенне Public Enemy у 2013 годзе.

## Крытыка і дэбаты 
Нецэнзурная прырода лірыкі гангста-рэпу зрабіла яго вельмі супярэчлівым. Існуе таксама дыскусія аб прычынна-выніковай сувязі паміж гангста-рэпам і агрэсіўнымі паводзінамі. Даследаванне, праведзенае Даследчым цэнтрам па прафілактыцы Ціхаакіянскага інстытута даследаванняў і ацэнкі ў Берклі, штат Каліфорнія, прыходзіць да высновы аб тым, што маладыя людзі, якія слухаюць рэп і хіп-хоп, больш схільныя злоўжываць алкаголем і здзяйсняць гвалтоўныя дзеянні.

Крытыкі гангста-рэпу лічаць, што ён услаўляе і заахвочвае злачынныя паводзіны і, прынамсі, часткова можа быць вінаваты ў праблеме вулічных банд. Хоць гэта часта расцэньваецца як пунктаў гледжання белых кансерватараў, яго падзяляюць некаторыя члены чорнай супольнасці, асабліва Біл Косбі.

Тыя, хто падтрымлівае ці, прынамсі, менш крытычна ставіцца да гангста-рэпу, лічыць, што злачыннасць на вуліцы з'яўляецца большай часткай рэакцыяй на беднасць, і гэты гангста-рэп адлюстроўвае рэальнасць жыцця ніжэйшага класа. Многія лічаць, што абвінавачанне злачынца ў гангста-рэпе з'яўляецца формай неабгрунтаванай  Напрыклад, у Дакладзе аб сусветным развіцці за 2011 год было пацверджана, што большасць сяброў вулічных банд сцвярджаюць, што беднасць і беспрацоўе прывялі іх да злачыннасці; ніхто не спасылаўся на музыку. Ice Cube, як вядома, высмеяў віну, ускладзеную на гангста-рэп за сацыяльныя праблемы, у сваёй песні "Gangsta Rap Made Me Do It".

Больш за тое, ангельскі навуковец Рональд А. Т. Джудзі сцвярджаў, што гангста-рэп адлюстроўвае досвед чарноцця ў канцы палітычнай эканоміі, калі капітал больш не цалкам вырабляецца чалавечай працай, але ў глабалізаванай сістэме тавараў. У гэтай эканоміцы гангста рэп выкарыстоўвае чарноцце як карысны эфект «быць нігерам». Іншымі словамі, гангста-рэп вызначае досвед чарноцця, у якім ён знаходзіць у гангста-рэпе выкарыстанне слова «нігер» у гэтай новай глабальнай эканамічнай сістэме як «адаптацыю да сілы каммадыфікацыі. Для Джудзі "нігер" (і гангста-рэп) становіцца эпістэмалагічна дакладнай катэгорыяй для апісання стану чарноцця ў сучасным "царстве рэчаў".

Нягледзячы на гэта, многія з тых, хто лічыць, што гангста-рэп не нясе адказнасці за сацыяльныя праблемы, крытычна ставяцца да таго, як многія гангсты рэперы наўмысна перабольшваюць сваё злачыннае мінулае дзеля аўтарытэту вуліцы. Rick Ross і Slim Jesus, сярод іншых, падвергліся жорсткай крытыцы за гэта.

### Спрэчка вакол *2Pacalypse Now* 
У 1992 годзе тагачасны віцэ-прэзідэнт ЗША Дэн Куэйл узарваў індустрыю гуказапісу за вытворчасць рэп-музыкі, якая, на яго думку, прывяла да гвалту. Куэйл заклікаў даччыную кампанію Time Warner Inc., Interscope Records, выключыць з крамаў дэбютны альбом Тупака Шакура 1991 года 2Pacalypse Now. Куэйл заявіў: "Няма абсалютна ніякіх прычын для публікацыі падобнага запісу – ёй няма месца ў нашым грамадстве". Матывацыя Куэйла з'явілася ў святле забойства патрульнага штата Тэхас Біла Дэвідсана, які быў застрэлены Рональдам Рэем Говардам пасля таго, як яго спынілі. Говард кіраваў скрадзеным аўтамабілем, у той час як песні з *2Pacalypse Now* гучалі з касетнай дэкі, калі яго спыніў афіцэр. Сям'я Дэвідсана падала грамадзянскі пазоў супраць Шакура і Interscope Records, сцвярджаючы, што жорсткія тэксты альбома падбухторваюць да «непазбежнага беззаконня». Акруговы суддзя Джон Д. Рэйні пастанавіў, што Шакур і гуказапісвальныя кампаніі не абавязаны перашкаджаць распаўсюджванню яго музыкі, калі яны не могуць разумна прадбачыць гвалт, звязаны з распаўсюджваннем, і не было ніякага намеру выкарыстоўваць музыку як "прадукт для мэт аднаўлення ў адпаведнасці з тэорыяй адказнасці за прадукцыю". Суддзя Рэйні завяршыў пазоў, кіруючыся довадам Дэвідсана аб тым, што музыка была неабароненай, гаворка ў Першай папраўцы была неактуальнай.

### C. Delores Tucker 
Палітыкі, такія як C. Дэлорэс Такер (), спасылаюцца на пытанні, звязаныя з адкрыта сэксуальнай і жанчынаненавіснікі лірыкай ў хіп-хоп трэках. Такер сцвярджала, што нецэнзурныя тэксты, якія выкарыстоўваюцца ў хіп-хоп песнях, пагражаюць афраамерыканскай супольнасці. Такер, якая калісьці была самай высокапастаўленай афраамерыканскай жанчынай ва ўрадзе штата Пенсільванія, засяродзілася на рэп-музыцы ў 1993 годзе, назваўшы яе «парнаграфічным брудам» і сцвярджаючы, што гэта абразліва і зневажальна для чорных жанчын. Такер заявіла: «*Вы не можаце слухаць ўсю гэтую мову і бруд без шкоды для сябе*». Такер таксама раздавала ўлёткі з тэкстамі з рэпу і заклікала людзей чытаць іх услых. Яна пікетавала крамы, якія прадавалі музыку і раздавала петыцыі. Затым яна стала купляць акцыі Time Warner, Sony і іншых кампаній з адзінай мэтай пратэставаць супраць рэп-музыкі на сходах акцыянераў. У 1994 годзе Такер выступіла з пратэстам, калі арганізацыя NAACP намінавала рэпера Тупака Шакура на адну з яго ўзнагарод як «Выбітнага акцёра ў кіно» за ролю ў фільме *Poetic Justice*. Некаторыя рэпэры назвалі яе «жанчына з забабонамі», а некаторыя высмеялі яе ў сваіх тэкстах, асабліва Шакур, які згадвае яе некалькі разоў у сваім сертыфікаваным як дыяментавы альбоме 1996 года *All Eyez On Me*. Шакурзгадвае Такер ў трэках "Wonda Why They Call U Bitch" (), і «How Do U Want It» (), дзе Шакур спявае: «*Далорэс Такер, тваю маці / замест таго, каб дапамагаць нігерам, ты знішчаеш брата*». Такер падала пазоў на 10 мільёнаў долараў супраць спадчыннікаў Шакура за каментары, зробленыя ў абедзвюх песнях. У сваім пазове яна сцвярджала, што каментары былі паклёпніцкімі, выклікалі яе эмацыйнае засмучэнне і ўварваліся ў яе асабістае жыццё. Справа ў выніку была спыненая. Шакур быў не адзіным рэп-выканаўцам, які згадваў яе ў сваіх песнях, паколькі Jay-Z, Eminem, Lil' Kim, The Game и Lil Wayne раней крытыкавалі Такер за яе нязгоду з жанрам.

### Першая папраўка 
Гангста-рэп таксама ўзняў пытанне аб тым, ці з'яўляецца гэта абароненай свабодай слова ў адпаведнасці з Першай папраўкай да Канстытуцыі ЗША, паколькі тэксты песень могуць выказваць гвалт і могуць разглядацца як сапраўдныя пагрозы. Вярхоўны суд пастанавіў у справе Elonis v. United States (2015), што  суб'ектыўны бок злачынства, намер здзейсніць злачынства, неабходны для асуджэння каго-небудзь за злачынства за выкарыстанне пагрозлівых слоў у рэп-песне. У вядомым выпадку рэпер Джамал Нокс, які выступае пад псеўданімам *Mayhem Mal*, напісаў ганста-рэп-песню пад назвай «F*** the Police» неўзабаве пасля таго, як яго арыштавалі за абвінавачванні ў выкарыстанні зброі і наркотыкаў у Пітсбургу. У тэксце песні спецыяльна названы два арыштоўваючыя афіцэры, і ў іх змяшчаліся нецэнзурныя гвалтоўныя пагрозы, у тым ліку «''Давайце заб'ем гэтых паліцыянтаў, таму што яны не прыносяць нам ніякай карысці''». Адзін з афіцэраў, лічачы, што яму пагражаюць, пасля сышоў з паліцыі. Пасля Нокс быў прызнаны вінаватым, пастанавіўшы, што тэкст песні ўяўляў сабой рэальную пагрозу і быў падтрыманы Вярхоўным судом Пенсільваніі. Нокс звярнуўся ў Вярхоўны суд з просьбай разгледзець справу, і навукоўцы далучыліся да рэпераў Killer Mike, Chance the Rapper, Meek Mill, Yo Gotti, Fat Joe і 21 Savage – усе далучыліся да экспертнага заключэння, каб падтрымаць ідэю аб тым, што песню Нокса варта разглядаць як палітычную заяву. Вярхоўны суд адмовіўся разглядаць справу ў красавіку 2019 года.

## Нататкі 
## Спасылкі 
* 
Катэгорыя:2020-я гады ў музыцы
Катэгорыя:2010-я гады ў музыцы
Катэгорыя:2000-я гады ў музыцы
Катэгорыя:Стылі хіп-хопа
Катэгорыя:Старонкі з недагледжанымі перакладамі