Канстанцінаўскае артылерыйскае вучылішча

**Канстанці́наўскае артылеры́йскае вучы́лішча** ()&nbsp;— ваенна-навучальная ўстанова Расійскай імператарскай арміі, якая рыхтавала афіцэраў артылерыі. Размяшчалася ў Санкт-Пецярбургу па адрасе: Маскоўскі праспект, дом № 17.

Свята вучылішча адзначалася .

## Гісторыя 
### Дваранскі полк 
Гісторыя вучылішча пачалася ў 1807 годзе, калі пры 2-м кадэцкім корпусе быў створаны *Валанцёрскі корпус* пад кіраўніцтвам маёра Ф.&nbsp;Р.&nbsp;Гольтгоера. Першым шэфам быў цэсарэвіч Канстанцін Паўлавіч. У 1808 годзе ён быў перайменаваны ў *Дваранскі полк*.
» «Ваеннай энцыклапедыі»]]

У 1832 годзе полк стаў самастойнай навучальнай установай са штатам у 1000 выхаванцаў. У 1837 годзе быў пабудаваны новы будынак вучылішча. З 1851 года полк камплектаваўся выключна выпускнікамі губернскіх кадэцкіх карпусоў. У 1852 годзе быў заснаваны 3-і спецыяльны клас з трыма аддзяленнямі: артылерыйскім, інжынерным і Генеральнага штаба.

### Канстанцінаўскае вучылішча 
17 красавіка 1855 года Дваранскі полк быў перайменаваны ў *Канстанцінаўскі кадэцкі корпус* у гонар першага шэфа. У 1857 годзе корпус пераехаў у будынак былога Паўлаўскага кадэцкага корпуса. 14 мая 1859 года корпус быў пераўтвораны ў *Канстанцінаўскае ваеннае вучылішча*, выхаванцы якога сталі называцца юнкерамі.

У 1863 годзе ўстанова атрымала назву *2-е ваеннае Канстанцінаўскае вучылішча*. У 1864 годзе шэфам вучылішча стаў Вялікі князь Міхаіл Мікалаевіч.

У 1894 годзе вучылішча было рэарганізавана ў *Канстанцінаўскае артылерыйскае вучылішча* з двухгадовым курсам навучання. Яно складалася з дзвюх вучэбных батарэй. У 1907 годзе ў гонар 100-годдзя вучылішча Мікалай II уручыў батарэям срэбраныя трубы. У 1908 годзе тэрмін навучання павялічыўся да 3 гадоў.

З пачаткам Першай сусветнай вайны вучылішча перайшло на паскораную падрыхтоўку афіцэраў (6-8 месяцаў), выпускаючы іх у чыне прапаршчыка.

### Пасля 1917 года 
Вучылішча было расфарміравана  года. Многія юнкеры-канстанцінаўцы далучыліся да Белага руху на Поўдні Расіі.

На базе вучылішча былі створаны чырвоныя *Другія Петраградскія савецкія артылерыйскія курсы РСЧА*, якія пасля шэрагу рэарганізацый сталі Ленінградскім вышэйшым артылерыйскім камандным вучылішчам. У 1993 годзе на яго базе быў сфарміраваны Санкт-Пецярбургскі кадэцкі ракетна-артылерыйскі корпус.

## Вучэбная праграма 
Юнкеры вывучалі пераважна дакладныя навукі: матэматыку, аналітычную геаметрыю, дыферэнцыяльнае і інтэгральнае злічэнне, фізіку, хімію, механіку, чарчэнне. Таксама праводзіліся заняткі па пешым і конным страі, гімнастыцы, фехтаванні і верхавой яздзе. У летніх лагерах праходзілі практычныя заняткі па стральбе і тапаграфіі.

## Знакі адрознення 
Юнкеры насілі чырвоныя пагоны з чорнай выпушкай. За гэта, а таксама з-за паходжання ад «пяхотнага» Дваранскага палка, юнкера іншых вучылішчаў называлі іх «канстапупамі» і жартавалі пра «жалоба па пяхоце».

Нагрудны знак выпускніка ўяўляў сабой срэбраны вянок з арлом, накладзены на скрыжаваныя гарматы.

## Начальнікі вучылішча 
* Фёдар Рыгоравіч Гольтгоер (1807—?) — загадчык
* Андрэй Андрэевіч Клейнміхель (1808—1815)
* Андрэй Іванавіч Маркевіч (1815—1832)
* Хрысціян Іванавіч Вількен (1832—1834)
* Мікалай Мікалаевіч Пушчын (1834—1847)
* Пётр Аляксандравіч Грэсер (1847—1849)
* Якаў Уладзіміравіч Варанец (1849—?)
* Павел Пятровіч Кіновіч (да 1862—1866)
* Юліус Іванавіч Гакман (1866—1874)
* Канстанцін Дзмітрыевіч Кандзяроўскі (1874—1876)
* Пётр Мікалаевіч Анчуцін (1881—1886)
* Аляксандр Карлавіч Водар (1886—1891)
* Васіль Цімафеевіч Чарняўскі (1894—1903)
* Андрэй Адамавіч Атабекаў (1903—1907)
* Эмануіл Барысавіч Пахвіснеў (1907—1914)
* Мікалай Хрыстафоравіч Калачоў (1919—1920)

## Гл. таксама 
* 

## Крыніцы 
## Літаратура 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Спасылкі 
* 
* 

*
Катэгорыя:Навучальныя ўстановы, заснаваныя ў 1807 годзе
Катэгорыя:Артылерыйскія вучылішчы Расійскай імперыі