open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ціма Парвела

**Ціма Парвела** (; , Ювяскюля, Фінляндыя) — фінскі пісьменнік.

Паходзіць з сям'і настаўнікаў і сам некаторы час выкладаў у школе. Падзеі серыі яго кніг пра Элу адбываюцца менавіта там. Паводле дадзеных бібліятэк Фінляндыі, кнігі пра Элу і яе сяброў уваходзяць у топ-10 самых чытаных сярод дзяцей. 

Апавяданні «Эла і шантажыст», «Эла ў тэатры», «Элін клас падарожнічае» (першае выданне), «Эла і злачынца», «Эла і Патэ», «Эла і Задзірака», «Эла ў начной школе» (другое выданне) на беларускую мову пераклала Алена Казлова.

## Беларускія пераклады 
* Эла і сябры / пер. з фінскай мовы Алены Казловай. — Мн.: Мастацкая літаратура, 2017. ISBN 978-985-02-1750-9
* Эла і сябры 2 / пер. з фінскай мовы Алены Казловай. — Мн.: Мастацкая літаратура, 2019. ISBN 978-985-02-1888-9

Катэгорыя:Дзіцячыя пісьменнікі
Катэгорыя:Пісьменнікі Фінляндыі
Катэгорыя:Фінскамоўныя пісьменнікі
Лубенікоўскае падняцце

**Лубеніко́ўскае падня́цце** (ад назвы вёскі Лубенікі ў Брагінскім раёне) — тэктанічная структура ў Брагінскім і Хойніцкім раёнах Гомельскай вобласці, на ўсходзе паўночнага схілу Хойніцкага пахаванага выступу Прыпяцкага прагіну, на мяжы з Брагінскім выступам. Выяўлена сейсмаразведачнымі работамі. Выдзяляецца па паверхні фундамента, падсалявых, міжсалявых і верхнесаляносных дэвонскіх адкладах.

Па паверхні фундамента і падсалявых адкладах Лубенікоўскае падняцце — трохвугольны блок паменамі 12×16×21 км. На паўднёвым усходзе падняцце аддзяляецца разломам паўночна-ўсходняга распасцірання ад Мікуліцкага і Шкуратоўскага блокаў. На поўначы разлом субшыротнага распасцірання амплітудай 200—1000 м аддзяляе Лубенікоўскае падняцце ад Паўночна-Хойніцкага і Майскага блокаў. Паверхня падсалявых адкладаў апускаецца на поўнач ад адзнак -1000 да -2400 м. Па паверхні міжсалявых адкладаў блокавы характар падняцця захоўваецца, яно становіцца больш пакатым. Па паверхні верхнефаменскай саляноснай тоўшчы найбольш высокай частцы Лубенікоўскага падняцця адпавядае структурны нос паўднёва-ўсходняга распасцірання, які прымыкае на паўднёвым усходзе да зоны выкліньвання саляноснай тоўшчы. У заходняй апушчанай частцы блока невялкае Усходне-Хойніцкае падняцце, у паўночнай — Паўднёва-Майская сінкліналь. Па падэшве карбону Лубенікоўскае падняцце невыразнае. Сфарміравалася падняцце ў познафранскі і фаменскі час позняга дэвону.

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Прыпяцкі прагін
Катэгорыя:Геалогія Брагінскага раёна
Катэгорыя:Геалогія Хойніцкага раёна
Зуеў

**Зуеў** — рускае прозвішча.

## Вядомыя асобы 
* Віктар Валер’евіч Зуеў (нар. 1983) — беларускі баксёр.
* Мікалай Міхайлавіч Зуеў (нар. 1946) — беларускі матэматык.
* Юрый Панцеляймонавіч Зуеў (1934—2025) — беларускі мастак.
* Яўген Міхайлавіч Зуеў (нар. 1983) — беларускі футбаліст.

## Гл. таксама 
* Зуева
Шкуратоўскае падняцце

**Шкурато́ўскае падня́цце** (ад назвы вёскі Шкураты ў Брагінскім раёне) — тэктанічная структура ў Брагінскім раёне Гомельскай вобласці, ва ўсходняй скляпеністай частцы Хойніцкага пахаванага выступу Прыпяцкага прагіну, на мяжы з Брагінскім выступам. Выяўлена сейсмаразведкай у 1972 годзе і вывучана па паверхні фундамента і падсалявых дэвонскіх адкладах.

Па паверхні фундамента і падсалявых адкладах Шкуратоўскае падняцце — найбольш высокая паўднёва-ўсходняя частка чатырохвугольнага блока (10×6 км), абмежаванага скідамі амплітудай 400—1400 м і апушчанага на 400—500 м адносна Брагінскага выступу, Лубенікоўскага і Мікуліцкага блокаў, якія прылягаюць да яго на ўсходзе, поўначы і захадзе і паднятага на поўдні на 300 м адносна Астраглядскага блока. Скідамі паўночна-заходняга распасцірання Шкуратоўскае падняцце разбіта на паўднёвы і паўночны блокі. Паўднёвы блок апушчаны на 600 м адносна паўночнага, у яго межах паверхня падсалявых адкладаў апускаецца на паўночны захад ад адзнакі -1800 да -2100 м. У межах паўночнага блока паверхня падсалявых адкладаў апускаецца на поўнач ад -1200 да -2400 м. Па міжсалявых адкладах будова падняцця не вывучана, на большай частцы яны размытыя. Па паверхні верхнефаменскай саляноснай тоўшчы вывучаны два структурныя насы, якія прымыкаюць з захаду да зоны выкліньвання саляноснай тоўшчы. Яны раздзелены неглыбокім апусканнем і ўскладнены малаамплітуднымі падняццямі, якія не маюць выразнай сувязі з падсалявымі. Па падэшве каменнавугальных адкладаў падняцце не выражана. Сфарміравалася ў познафранскі і фаменскі час позняга дэвону.

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Прыпяцкі прагін
Катэгорыя:Геалогія Брагінскага раёна
Аляксей Аляксандравіч Вакуліч

**Аляксей Вакуліч** (нар. , ) — беларускі футбаліст, абаронца брэсцкага «Дынама» (у арэндзе з тульскага «Арсенала»).

## Клубная кар’ера 
Выхаванец ДЮСШ горада Івацэвічы, у юнацкім узросце трапіў у структуру гродзенскага «Нёмана», дзе ў 2015 годзе пачаў выступаць за дубль. У студзені 2016 года малады паўабаронца перайшоў у «Мінск», дзе таксама стаў у асноўным выступаць за дубль. 23 мая 2016 года дэбютаваў у Вышэйшай лізе, выйшаўшы на замену ў канцы матча супраць «Гарадзеі» (2:1), таксама згуляў за асноўную каманду «Мінска» ў адным матчы Кубка Беларусі. У сакавіку 2017 года гуляў у чвэрцьфінале Кубка Беларусі супраць БАТЭ, аднак пазней больш не прыцягваўся да асноўнай каманды «гараджан», выступаў выключна за дубль.

У лютым 2018 года праходзіў прагляд у «Смалявічах», але беспаспяхова і пачаў сезон 2018 у складзе «Энергетыка-БДУ». У жніўні 2018 года перабраўся ў «Баранавічы».

У снежні 2018 года папоўніў склад «Смалявічаў». Па выніках сезона 2019 дапамог камандзе выйсці ў Вышэйшую лігу, у 2020 годзе заставаўся асноўным іграком смалявічцаў. У ліпені 2020 года пакінуў клуб.

У жніўні 2020 года папоўніў склад расійскага клуба «Велес», дзе чаргаваў выхады ў стартавым складзе і на замену, у 2021 годзе стаў часцей заставацца на лаўцы запасных. У чэрвені 2021 года стала вядома, што расійскі клуб не будзе падаўжаць пагадненне з футбалістам, і неўзабаве той падпісаў двухгадовы кантракт з брэсцкім «Рухам». Гуляў пераважна ў стартавым складзе брэсцкай каманды. 7 кастрычніка 2021 года ў матчы супраць мінскага «Дынама» быў выдалены з поля на 30-й хвіліне за грубую гульню, у выніку «Рух» саступіў з лікам 1:3, а абаронца атрымаў дыскваліфікацыю на 6 матчаў (пазней скарочана да 4 матчаў) і больш не з’яўляўся на полі ў сезоне 2021.

У пачатку 2022 года рыхтаваўся да новага сезона з «Рухам», аднак у сакавіку, пасля таго як брэсцкі клуб зняўся з Вышэйшай лігі, падпісаў кантракт з мінскім «Дынама». Замацаваўся ў стартавым складзе дынамаўцаў, толькі восенню стаў часам заставацца на лаўцы запасных. У снежні 2022 года падоўжыў пагадненне са сталічным клубам.

У снежні 2023 года перайшоў у тульскі «Арсенал». У ліпені 2024 года на правах арэнды далучыўся да брэсцкага «Дынама».

## Міжнародная кар’ера 
У лістападзе 2016 года выступаў за юніёрскую зборнай Беларусі (да 19 гадоў) у адборачным раўндзе чэмпіянату Еўропы.

## Дасягненні 
* Чэмпіён Беларусі: 2023

## Статыстыка выступленняў 
## Крыніцы 
## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Футбалісты Беларусі
Катэгорыя:Ігракі ФК Нёман Гродна
Катэгорыя:Ігракі ФК Мінск
Катэгорыя:Ігракі ФК Энергетык-БДУ
Катэгорыя:Ігракі ФК Баранавічы
Катэгорыя:Ігракі ФК Смалявічы
Катэгорыя:Ігракі ФК Велес Масква
Катэгорыя:Ігракі ФК Рух Брэст
Катэгорыя:Ігракі ФК Дынама Мінск
Катэгорыя:Ігракі ФК Арсенал Тула
Катэгорыя:Ігракі ФК Дынама Брэст
Шаркі (востраў)

**Шаркі́** (, літаральна «ўсходні») — найбуйнейшы востраў архіпелага Керкена на ўсходзе Туніса. Плошча — 110 км². Насельніцтва (2004 г.) — 10 850 чал.

Востраў Шаркі ўяўляе нізкі кавалак сушы, значная частка якога пакрыта саланчакамі. Каля вострава знойдзены радовішчы нафты. На востраве спыняюцца пералётныя птушкі.

Клімат міжземнаморскі, вельмі сухі.

Мясцовае насельніцтва займаецца рыбалоўствам, вырошчвае пальмы, здабывае фасфаты. Распаўсюджана дробнае рамяство — пляценне.

## Спасылкі 
* Kerkennah Island Travel Guide, Tunisia

Катэгорыя:Астравы Туніса
Катэгорыя:Астравы Міжземнага мора
Магутны Фэст

**«Магутны Фэст»** — беларускі штогадовы музычны рок-фестываль на Браслаўскіх азёрах. Мэта — сабраць лепшых прадстаўнікоў аўтарскай рок-музыкі Беларусі, як калектываў-пачаткоўцаў, так і мэтраў беларускай рок-сцэны.

## Гісторыя 
Першы фестываль адбываўся ў 2017 годзе на працягу двух дзён. Выступілі гурты The Stoneface, Yann Zhanchak, FAKE LAB, Красавчики, The Road Dogs, WEESP, Minsk Rock Squad, USED FRIENDLY, OZON, Re1ikt, Electric Poets, TOK RUKOO, The Feedback, ONE STRING MAN, Taste of Submarines, LOUDSCAGE, NEWLEVEL, Gunships to Colorado, Касса.

З 30 чэрвеня па 2 ліпеня 2018 года прайшоў другі «Магутны Фэст». Удзельнікамі фестывалю былі Петля Пристрастия, , Tornado, Aillion, Yann Zhanchak, Electric Poets, NewleveL, Fake Lab, Used Friendly, Gunships to Colorado, Minsk Rock Squad, Russian Roulette, The Stoneface, Artefact, Paulinn, FIBI, Loudscage, Teleport, Бабанцуйка, BOD!ES, The Road Dogs, Красавчики, The Feedback, Бронепаровоз, Касса, Хлест-Off і спецыяльны госць — гурт Anthropos (Італія). Акрамя музыкі для гледачоў фестываля даступныя пляж, мегабургеры, , катанне на маторных лодках, забаўляльныя пляцоўкі, конкурсы і інтэрактывы. На фестываль прыехала каля 2 тысяч гледачоў.

## Спасылкі 
* 
* Рэпартаж аб «Магутным Фэсце» на БелСат

Катэгорыя:Фестывалі Беларусі
Арцём Аляксандравіч Галяк

**Арцём Галяк** (нар. , ) — беларускі футбаліст, нападнік. У цяперашні час працуе галоўным трэнерам гомельскага «Лясгаса».

## Клубная кар’ера 
Выхаванец калінкавіцкага футбола, у 2011—2012 гадах навучаўся таксама ў пастаўскай акадэміі ПМЦ. З 2012 года пачаў выступаць за дубль мазырскай «Славіі». Пасля вылету «Славіі» ў Першую лігу ў сезоне 2014 трэніраваўся з асноўнай камандзе, 26 ліпеня 2014 года дэбютаваў у яе складзе ў матчы Кубка Беларусі супраць «Гомельчыгунтранса» (1:2). Другую палову сезона 2014 правёў у арэндзе ў Другой лізе ў калінкавіцкай «Вертыкалі».

У першай палове 2015 года зноў выступаў за дубль мазыран, а ў жніўні 2015 года быў аддадзены ў арэнду ў клуб Першай лігі «Гомельчыгунтранс». У сезоне 2016 з 9 галамі стаў найлепшым бамбардзірам дубля «Славіі». У сакавіку 2017 года падоўжыў кантракт з мазыранамі і стаў прыцягвацца да асноўнай каманды, але так і не згуляў за яе і ў ліпені таго ж года пакінуў Мазыр. У верасні 2017 года далучыўся да наваполацкага «Нафтана», у складзе якога 17 верасня дэбютаваў у Вышэйшай лізе, выйшаўшы на замену ў канцы матча з «Нёманам» (3:2).

Па выніках сезона 2017 «Нафтан» страціў месца ў Вышэйшай лізе, і ў пачатку 2018 года Галяк праходзіў прагляд у «Славіі», аднак не падышоў і пачаў сезон у складзе мікашэвіцкага «Граніта».

У студзені 2019 года быў на праглядзе ў гомельскім «Лакаматыве», аднак сезон пачаў у складзе светлагорскага «Хіміка». Гуляў за гэты клуб да лета 2020 года.

У пачатку 2021 года далучыўся да калінкавіцкай «Вертыкалі» ў Другой лізе, дзе стаў галоўным трэнерам. У 2023 годзе перайшоў на пасаду галоўнага трэнера ў гомельскі «Лясгас».

## Статыстыка выступленняў 
## Крыніцы 
Катэгорыя:Футбалісты Беларусі
Катэгорыя:Ігракі ФК Славія Мазыр
Катэгорыя:Ігракі ФК Вертыкаль Калінкавічы
Катэгорыя:Ігракі ФК Лакаматыў Гомель
Катэгорыя:Ігракі ФК Нафтан
Катэгорыя:Ігракі ФК Граніт Мікашэвічы
Катэгорыя:Ігракі ФК Хімік Светлагорск
Катэгорыя:Футбольныя трэнеры Беларусі
Катэгорыя:Трэнеры ФК Вертыкаль Калінкавічы
Антон Сяргеевіч Лукашын

**Антон Лукашын** (нар. , ) — беларускі футбаліст, нападнік.

## Клубная кар’ера 
Выхаванец гродзенскай ДЮСШ «Белкард», з 2012 года пачаў выступаць за дубль «Нёмана», дзе на наступны год замацаваўся ў складзе. У другой палове 2014 года стаў прыцягваца да асноўнай каманды гродзенцаў, дэбютаваў у Вышэйшай лізе 2 лістапада 2014 года ў матчы супраць «Мінска» (1:2), выйшаўшы на замену ў другім тайме.

У 2015 годзе выступаў за дубль «Нёмана», забіў за сезон 11 галоў. У красавіку 2016 года быў аддадзены ў арэнду «Лідзе» да канца сезона. У красавіку 2017 года арэнда была падоўжана яшчэ на адзін сезон.

У лютым 2018 года далучыўся да мікашэвіцкага «Граніта». З 8 галамі стаў найлепшым бамбардзірам каманды ў сезоне 2018. У студзені 2019 года, вярнуўшыся з арэнды ў Гродна, пачаў падрыхтоўку да новага сезона з «Нёманам». У пачатковую заяўку каманды на сезон не трапіў, аднак 1 чэрвеня 2019 года згуляў за дубль «Нёмана» ў матчы супраць мазырскай «Славіі», пазней рэгулярна прыцягваўся да гульняў дубля.

У ліпені 2019 года на правах арэнды перайшоў у «Ліду», дзе часцей выхадзіў на замену. У пачатку 2020 года трэніраваўся з дублем «Нёмана», а ў лютым далучыўся да мікашэвіцкага «Граніта». Аднак, у красавіку з-за фінансавых пытанняў пакінуў каманду і стаў іграком рэчыцкага «Спадарожніка», якому дапамог перамагчы ў Першай лізе. У снежні 2020 года пакінуў рэчыцкі клуб.

## Дасягненні 
*  Пераможца Першай лігі чэмпіянату Беларусі: 2020

## Статыстыка выступленняў 
## Крыніцы 
## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Футбалісты Беларусі
Катэгорыя:Ігракі ФК Нёман Гродна
Катэгорыя:Ігракі ФК Ліда
Катэгорыя:Ігракі ФК Граніт Мікашэвічы
Катэгорыя:Ігракі ФК Спадарожнік Рэчыца
Павел Сяргеевіч Богуш

**Павел Богуш** (нар. , ) — беларускі футбаліст, нападнік.

## Клубная кар’ера 
Выхаванец мінскага МТЗ-РІПА, у юнацкім узросце трапіў у структуру барысаўскага БАТЭ, дзе з 2013 года пачаў выступаць за дубль. Восенню 2014 года разам з барысаўскай камандай прымаў удзел у Юніёрскай лізе УЕФА. 18 ліпеня 2015 года згуляў за БАТЭ у першым матчы 1/16 фіналу Кубка Беларусі супраць шклоўскага «Спартака» (1:2), калі на полі выйшлі ў асноўным дублёры барысаўчан.

У сакавіку 2016 года на правах арэнды далучыўся да клуба Першай лігі «Смалявічы-СТІ», які стаў фарм-клубам барысаўчан. Аднак, ужо ў ліпені пакінуў Смалявічы і ў жніўні стаў іграком сталічнага «Промня». У сакавіку 2017 года перайшоў у «Прамень» на трывалай аснове, аднак не згуляў ніводнага матча.

У жніўні 2017 года далучыўся да «Крумкачоў», дзе гуляў у асноўным за дубль. 20 кастрычніка 2017 года дэбютаваў у Вышэйшай лізе, выйшаўшы на замену ў канцы матча з «Гарадзеяй» (0:3).

Сезон 2018 пачаў у складзе мікашэвіцкага «Граніта», аднак у ліпені па пагадненні бакоў пакінуў клуб і неўзабаве стаў іграком «Чысці». У сезоне 2019 застаўся іграком клуба, які змяніў назву на «Андэрдог». У красавіку 2020 года, пасля таго як чысцінскі клуб не быў дапушчаны да ўдзелу ў Першай лізе, далучыўся да «Маладзечна», аднак так і не згуляў за гэты клуб і неўзабаве пакінуў яго.

У чэрвені 2021 года далучыўся да «Узды», аднак згуляў толькі ў адным матчы і неўзабаве пакінуў каманду.

## Міжнародная кар’ера 
У верасні 2012 года выступаў за юнацкую зборную Беларусі (да 17 гадоў) у адборачным раўндзе чэмпіянату Еўропы, дзе адзначыўся голам у браму Арменіі.

## Статыстыка выступленняў 
## Крыніцы 
Катэгорыя:Футбалісты Беларусі
Катэгорыя:Ігракі ФК БАТЭ
Катэгорыя:Ігракі ФК Смалявічы
Катэгорыя:Ігракі ФК Прамень Мінск
Катэгорыя:Ігракі ФК Крумкачы Мінск
Катэгорыя:Ігракі ФК Граніт Мікашэвічы
Катэгорыя:Ігракі ФК Чысць
Катэгорыя:Ігракі ФК Узда
Мана (значэнні)

**Мана** — шматзначны тэрмін:

* Мана — рака ў Краснаярскім краі Расіі, правы прыток ракі Енісей
* Мана — востраў у Тасманавым моры (Новая Зеландыя)
* Мана — старажытная дзяржава на тэрыторыі Іранскага Азербайджана
Шабла

**Шабла** () — курортны горад у Балгарыі. Размешчаны на ўзбярэжжы Чорнага мора. Знаходзіцца ў Дабрыцкай вобласці, уваходзіць у абшчыну Шабла. Насельніцтва — 3,4 тыс.жыхароў.

Катэгорыя:Гарады Дабрыцкай вобласці
Катэгорыя:Курорты Балгарыі
Лукашын

**Лукашын** — прозвішча, тапонім.

## Прозвішча 
* Антон Сяргеевіч Лукашын (нар. 1995) — беларускі футбаліст

## Тапонім 
* Лукашын — вёска ў Карэліцкім раёне Гродзенскай вобласці Беларусі
Дзеўня

**Дзеўня** () — горад у Балгарыі. Знаходзіцца ў Варненскай вобласці, уваходзіць у абшчыну Дзеўня. Насельніцтва — 9 322 чалавекі. Музей мазаікі.

## Насельніцтва 
* 1986 год — 10 тыс. жыхароў.

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Гарады Варненскай вобласці
Варненская вобласць

**Варненская вобласць** () — адна з дваццаці васьмі абласцей Балгарыі. Плошча 3818 км² (3,44 % ад агульнай тэрыторыі краіны), насельніцтва 472 654 чалавек (2016). Адміністрацыйны цэнтр — горад Варна. Аўтамабільны код вобласці — B. Размешчана на ўсходзе краіны. На ўсходзе абмываецца Чорным морам, мяжуе з Бургаскай, Дабрыцкай і Шуменскай абласцямі.

## Абшчыны 
У складзе вобласці налічваецца 12 абшчын.

Катэгорыя:Вобласці Балгарыі
Тырговіштэ

**Тырговіштэ** () — горад у Балгарыі. Адміністрацыйны цэнтр Тырговішцкай вобласці, уваходзіць у абшчыну Тырговіштэ. Насельніцтва — 35 841 чалавек. Да 1934 года горад называўся **Эскі-Джумая**. Знаходзіцца за 320 км на паўночны ўсход ад Сафіі, за 41 км на захад ад Шумена, за 25 км на паўночны захад ад Вяліка-Праслава і за 100 км на паўночны ўсход ад Вяліка-Тырнава.

## Гісторыя 
Археалагічныя даследаванні паказваюць, што ў гэтых мясцінах жылі людзі ў каменным веку. У непасрэднай блізкасці ад горада знаходзяцца рэшткі фракійскіх паселішчаў, а таксама больш позняга рымскага паселішча. Балгарскае паселішча было заснавана ў X стагоддзі за часам Першага Балгарскага царства, аднак парз блізкасць да сталіцы Вялікага-Праслава яно развілося толькі ў XII стагоддзі. У XII стагоддзі, дзякуючы размяшчэнню на галоўнай дарозе ад новай сталіцы Вяліка-Тырнава, была пабудавана крэпасць.

У XIII стагоддзі была адчынена манастырская школа, а ў 1846 годзе была створана першая свецкая школа. Развіццё прамысловасці пачалося пасля Другой сусветнай вайны. Былі адкрытыя заводы, якія вырабляюць аўтамабільныя акумулятары і машыны для харчовай прамысловасці; пазней развілася мэблевая і тэкстыльная прамысловасць.

## Насельніцтва 
## Гарады-пабрацімы 
## Крыніцы 
## Спасылкі 
Катэгорыя:Гарады Тырговішцкай вобласці
Тутракан

**Тутракан** () — горад у Балгарыі. Знаходзіцца ў Сілістранскай вобласці, на беразе Дуная, уваходзіць у абшчыну Тутракан.

Катэгорыя:Гарады на Дунаі
Катэгорыя:Гарады Сілістранскай вобласці
Свіштоў

**Свіштоў** () — горад і порт у Балгарыі, адміністрацыйны цэнтр абшчыны Свіштоў. Знаходзіцца ў Вялікатырнаўскай вобласці. Гаспадарчая акадэмія імя Д. А. Цэнова. Саборная царква Святой Тройцы.

## Насельніцтва 
## Гарады-пабрацімы 
## Вядомыя ўраджэнцы і жыхары 
* Алека Канстанцінаў (1863—1897) — балгарскі празаік, паэт.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Гарады Вялікатырнаўскай вобласці
Катэгорыя:Гарады на Дунаі
Леанід Трафімавіч Калодзежны

**Леані́д Трафі́мавіч Кало́дзежны** (27.02.1935, в. Солаўе, цяпер Андрэеўшчынскі сельсавет,Аршанскі раён, Віцебская вобласць, Беларусь — 26.12.2003,  Орша, Віцебская вобласць, Беларусь) — беларускі пісьменнік.

## Біяграфія 
Нарадзіўся 27 лютага 1935 года ў сялянскай сям’і вёсцы Солаўе. Пасля заканчэння школы вучыўся ў Віцебскім мастацка-графічным педвучылішчы з 1951 па 1953 год.
Служыў у арміі з 1954 па 1957 год. Супрацоўнік аршанскай раённай газеты «Ленінскі прызыў» у 1958—1960 гадах. З 1961 года — мастак-афарміцель на Аршанскім ільнокамбінаце.
З 1977 года ў Саюзе пісьменнікаў СССР. Памёр 26 снежня 2003 года.

## Творчасць 
Аповесці і апавяданні яго вытрыманы ў традыцыйнай для беларускай літаратуры рэалістычнай манеры.
Тэматычна творы Леаніда Калодзежнага звязаны переважна з жыццём вёскі.
Першае апавяданне пабачыла сьвет у літаратурна-мастацкім альманаху «Дзвіна» за 1958 год.
Мноства апавяданняў, навелы і аповесці: «Буян»  (1992 г.), «Вечнасць дымоў»  (1996 г.), «Пад халодным небам»  (1998 г.) —
надрукаваны у перыядычных выданнях «Літаратура і мастацтва», «Полымя», «Маладосць» і інш.
Аўтар кніг апавяданняў «Аўсяны звон» (1975 г.) і «Бярозы ў жыце» (1981 г.).

## Бібліяграфія 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Літаратура 
* 
* 
* 
*  С. 424.
* 
* 
* 
* 
* 

## Спасылкі 
Катэгорыя:Пісьменнікі Беларусі
Разград

**Разград** () — горад у Балгарыі, у гістарычнай вобласці Лудагорые. Знаходзіцца ў Разградскай вобласці, уваходзіць у абшчыну Разград. Насельніцтва — 33,4 тыс. жыхароў.

## Спорт 
* ФК Лудагорац Разград

## Насельніцтва 
## Гарады-пабрацімы 
## Крыніцы 
Катэгорыя:Гарады Разградскай вобласці
Нова-Загора

**Нова-Загора**  () — горад у Балгарыі. Знаходзіцца ў Слівенскай вобласці, уваходзіць у абшчыну Нова-Загора. Насельніцтва — 24 880 жыхароў.

Катэгорыя:Гарады Слівенскай вобласці
Дзімітраўград

Назву **Дзімітраўград** маюць:
* Дзімітраўград — горад у Хаскаўскай вобласці Балгарыі
* Дзімітраўград — горад ва Ульянаўскай вобласці Расіі
Мінскі рок-клуб

**Мінскі рок-клуб** (або *рок-клуб «Няміга»*) — савецкая музычная арганізацыя, створаная у Мінску пры падтрымцы камсамольскіх органаў для кантролю за андэрграўнднай музыкай.

## Гісторыя 
Рок-клуб «Няміга» створаны ў 1985 годзе пры падтрымцы Цэнтральнага камітэта камсамола для арганізацыі канцэртна-фестывальнага руху ў Мінску. Першае паседжанне рок-клубу здымала БТ з ініцыятывы Сяргея Вінаградава. Першы беларускі рок-клуб арганізавалі Вітаўт Мартыненка і Анатоль Мяльгуй, апошні яго ўзначаліў. Напачатку ў клуб уваходзіла восем гуртоў, сярод якіх былі беларускамоўныя «Мроя», «Бонда», «Блізьняты», «Магістрат», «Рэй». У 1987 годзе прэзідэнтам клубу абралі Уладзіміра Зайчанку. Рок-клуб ладзіў штогод па два фестывалі: дзень народзінаў Рычы Блэкмара ў красавіку і дзень народзінаў Джымі Хендрыкса ў лістападзе. Тройчы прайшоў фестываль «Тры колеры», чатыры «Рок-Рынгі», «Сустрэчы на Доўгім Бродзе». Паседжанні клубу праходзілі ў пакоі ў Камвольным камбінаце, затым у ДК Чыгуначнікаў, потым на прыступках кінатэатру «Мір». Канцэртнай пляцоўкі клуб не меў. Рок-клуб скончыў сваё існаванне ў 2003 годзе.

У 1986 годзе праводзіць першы фестываль «Тры колеры» з удзелам гуртоў «Магістрат», «Бонда» і «Мінск». Фестываль меў працяг — у 1988 годзе ў ім прынялі ўдзел гурты «Мроя», «Рэй», «Зартипо», «Бонда», «Тарнада», «Модуль», «Інтэр», «Даміно» і іншыя калектывы. У 1990 годзе на фестывалі выступілі папулярныя ўжо пасля на постсавецкай прасторы гурты «Ляпіс Трубяцкі» і «Би-2».

## Гл. таксама 
* 
* 
* 

## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Канцэртныя пляцоўкі
Дзімітраўград (Балгарыя)

**Дзімітраўград** () — горад у Балгарыі. Насельніцтва: 39,5 тыс. жыхароў (2010). Утвораны 2 верасня 1947 г. указам Георгі Дзімітрова. Пачатак будаўніцтву горада быў дадзены 10 мая 1947 года. Да таго часу ў гэтым месцы знаходзіліся 3 вёскі — Ракаўскі, Марыіна і Чарнаканёва. З 1948 па 1950 горад будавалі 50 000 членаў брыгады «Маладая гвардыя», якія прыехалі з 963 балгарскіх гарадоў і вёсак.

## Насельніцтва 
## Гарады-пабрацімы 
## Вядомыя асобы 
* Румен Радзеў (нар. 1963) — прэзідэнт Балгарыі

## Крыніцы 
## Літаратура 
* 
* 

Катэгорыя:Гарады Хаскаўскай вобласці
Катэгорыя:Аб’екты, названыя ў гонар Георгія Дзімітрава
Катэгорыя:Аб’екты, названыя ў гонар людзей прыжыццёва
Харманлі

**Харманлі** () — горад у Балгарыі. Знаходзіцца ў Хаскаўскай вобласці, уваходзіць у абшчыну Харманлі. Насельніцтва — 19 863 чалавека.

Катэгорыя:Гарады Хаскаўскай вобласці
Эселен

**Эселен** (саманазва: *Huelel*; ) — індзейскі народ на ўзбярэжжы Каліфорніі (ЗША). Прыкладная колькасць (2004 г.) - 460 чал.

## Гісторыя 
Продкі эселен з'явіліся на тэрыторыі Каліфорніі некалькі тысячагоддзяў таму. За некалькі стагоддзяў да нашай эры яны былі выціснуты з тэрыторыі сучаснага Сан-Францыска продкамі оланяў. Кантакты з іспанцамі пачаліся з 1602 г. 

3 чэрвеня 1770 г. іспанскія святары заснавалі на землях эселен місію. Сучасная назва была дадзена імі гэтаму народу па найменню буйной вёскі. У 1783 г. узгадваецца сутычка паміж эселен і салдатамі, што ахоўвалі місіянераў. Іспанцы імкнуліся хрысціць дзяцей індзейцаў і пасля дасягнення сталага ўзросту забіралі для жыцця і працы ў сваё паселішча. Там эселен навучаліся іспанскай мове, арганізацыі сельскай гаспадаркі і еўрапейскім прафесіям. Жыццё ў місіі было вельмі цяжкім, многія станавіліся ахвярамі прынесеных звонку хвароб, да якіх не было імунітэту. Па запрашэнню місіянераў каля паселішча сяліліся прадстаўнікі іншых народаў, часцяком варожыя ў дачыненні да тубыльцаў. Аднак да 1822 г. амаль усе эселен прынялі хрышчэнне і да сярэдзіны XIX ст. былі асіміляваны.

Лічыцца, што пасля 1834 г., калі мексіканскія ўлады пачалі ўводзіць цывільнае кіраванне місіянерскімі паселішчамі, частка эселен мігрыравала ў навакольныя горы і здолела захаваць сваю тоеснасць. У 1883 г. пра іх існаванне паведамляў амерыканскі агент па справах індзейцаў. Але Альфрэд Льюіс Кробер абвясціў у 1899 г. эселен вымерлымі. Пазней ён прызнаў, што памыліўся. Тым не менш, гэта паўплывала на тое, што эселен не прызнаваліся амерыканскімі ўладамі і былі пазбаўлены права на зямлю. Яны звычайна прыпісваліся да іншых індзейскіх груп.

У 2010 г. нашчадкі эселен падалі прашэнне пра федэральнае прызнанне іх у якасці асобнай нацыі.

## Культура 
Да прыходу еўрапейцаў эселен падзяляліся на 6 сваяцкіх груповак, якія будавалі вёскі як на ўзбярэжжы, так і ва ўнутраных раёнах. Адна групоўка магла мець некалькі вёсак, куды перамяшчалася ў залежнасці ад сезону. 

Галоўным заняткам былі збіральніцтва і паляванне. На ўзбярэжжы збіралі малюскаў, у перадгорных раёнах — жалуды. Палявалі на аленяў, трусоў, скунсаў, ужывалі ў ежу мяса сабак. Рыбай харчаваліся толькі падчас голаду. Археолагі выявілі, што эселен карысталіся плеценымі кашамі, каменнымі прыладамі працы, асабліва цанілі абсідыян. Вопраткі амаль не мелі. У прахалоднае надвор'е карысталіся скуранымі коўдрамі. Жытлы каркаснага тыпу, нагадвалі вікіяпы або буданы. 

Захаваліся наскальныя малюнкі, легенды пра культурнага героя каёта Мачкаса.

## Мова 
Эселен размаўлялі на ізаляванай мове. Ужо ў XIX ст. яна выйшла з ужытку. Захаваліся толькі некаторыя словы і выразы. 

## Рэлігія 
Звестак пра арыгінальную рэлігію эселен амаль не захавалася. Мяркуюць, што яна была заснавана на кульце продкаў. У канцы XVIII - пачатку XIX ст. эселен прынялі каталіцызм. 

## Спасылкі 
* Esselen Tribe of Monterey County
* Ohlone Costanoan Esselen Nation
* Esselen Indians 
* An Overview of the Esselen Indians of Monterey County
* Esselen — California Indians
* Esselen Indian Culture and History

Катэгорыя:Народы ЗША
Катэгорыя:Індзейцы Паўночнай Амерыкі
Смолян

**Смолян** () —  горад у Балгарыі. Знаходзіцца ў Смалянскай вобласці, уваходзіць у абшчыну Смолян. Насельніцтва — 32 139 жыхароў.

## Гарады-пабрацімы 
Катэгорыя:Гарады Смалянскай вобласці
Враца

**Враца** () — горад на паўночным захадзе Балгарыі ля паўночных перадгор’яў Стара-Планіна, адміністрацыйны цэнтр Врацкай вобласці і абшчыны Враца. За 18 км ад горада ў 1876 годзе падчас Красавіцкага паўстання ў баі з турэцкімі войскамі загінуў Хрыста Боцеў.

## Насельніцтва 
## Гарады-пабрацімы 
## Крыніцы 
## Спасылкі 
Катэгорыя:Гарады Врацкай вобласці
Янка Раковіч

**Янка Раковіч** (, в. Красная Воля Лунінецкі раён – , ЗША) — кіраўнік культурнага таварыства “Полацак” (Кліўленд, ЗША). 

Вучыўся ў Лунінецкім чыгуначным тэхнікуме. Вывезены ў Германію разам з маці. Адпрацаваў на заводзе тры гады.

Працаваў чыноўнікам у сістэме UNRRA і IRO. Вучыўся ў беларускай гімназіі імя Янкі Купалы.

Пераехаў у ЗША ў 1950 годзе.  У 1965 годзе быў запрошаны на інаўгурацыю прэзідэнта Джонсана.

Беларусь наведаў толькі аднойчы, калі прывозіў дапамогу для дзяцей Чарнобыля.

## Літаратура 
* Янка Раковіч. Беларускае жыццё ў нас у запусценні // Аляксандр Адзінец. Паваенная эміграцыя: скрыжаванні лёсаў: зборнік успамінаў

Катэгорыя:Беларусы ў ЗША
Катэгорыя:Беларусы ў Германіі
Маска (фільм, 1938)

«**Ма́ска**» () — мастацкі фільм (камедыя), зняты ў 1938 годзе на кінастудыі «Савецкая Беларусь» па аднайменным апавяданні Антона Чэхава.

## Сюжэт 
У грамадскім клубе з дабрачыннай мэтай давалі бал-маскарад. У самы разгар весялосці невядомы ў фурманскім гарнітуры і чорнай масцы ўчыніў скандал. Ён выштурхаў з чытальнай залы высакародных паноў і ўладкаваўся за сервіраваным столікам з дзвюма жанчынамі. Ніякія ўгаворванні клубнага старшыны і паліцэйскага чына не рабілі на яго ўплыву. Ён толькі яшчэ больш лаяўся, піў і куражыўся з гасцей, якія працягвалі абурацца.

Калі дэбашыр зняў маску, то перад ашаломленай публікай паўстаў Ягор Нілыч Пяцігораў, вядомы мільянер і мясцовы дабрадзей. Усеагульнае абурэнне хамскімі паводзінамі п’янага хулігана змянілася задаволенымі смешкамі. Кожны стараўся паказаць, што шануе выхадкі такога выдатнага жартаўніка. Распарадчык выпраўляе ганаровага госця да экіпажа і да вялікага задавальнення тых, хто сабраўся, кажа, што Ягор Нілыч з’ехаў задаволены.

## У ролях 
* Сцяпан Каюкаў — *Пяцігораў*
* Віталь Паліцэймака — *Яўстрат Спірыдонавіч*
* Аляксандр Беніямінаў — *дырыжор*
* Мікалай Ліцвінаў — *таўстун*
* Канстанцін Адашэўскі — *Белебухін*
* Уладзімір Таскін — *дырэктар банка Жэсцякоў*
* Пётр Гофман — *старшына клуба*
* Іван Назараў — *лёкай*

Катэгорыя:Фільмы СССР
Катэгорыя:Фільмы студыі «Беларусьфільм»
Катэгорыя:Фільмы СССР 1938 года
Арганізацыя дапамогі і аднаўлення Аб’яднаных Нацый

**Арганізацыя дапамогі і аднаўлення Аб’яднаных Нацый**, таксама **ЮНРРА** (UNRRA — ) — міжнародная арганізацыя, створаная дзяржавамі антыгітлераўскай кааліцыі (44 дзяржавы) 9 лістапада 1943 года ў Вашынгтоне дзеля дапамогі краінам, пацярпелым у вайне.

Арганізацыя займалася дапамогай краінам, што пацярпелі ў Другую сусветную вайну, у аднаўленні эканомікі. Атрымлівала яе дапамогу і насельніцтва Беларусі.

## Назва 
Поўная беларуская назва — *Арганізацыя дапамогі і аднаўлення Аб’яднаных Нацый*, англійская — *United Nations Relief and Rehabilitation Administration*; англамоўнае скарачэнне — UNRRA. У беларускай практыцы назвы міжнародных арганізацый, як правіла, перакладаюцца на беларускую мову; паралельна ўжываюцца скарачэнні: ААН утвараецца паводле беларускіх ініцыялаў, а назвы вытворных структур перадаюцца паводле практычнай транскрыпцыі англамоўных абрэвіятур (напрыклад, ЮНЕСКА, ЮНІСЕФ).

Скарочанай беларускай назвай ад *Арганізацыя дапамогі і аднаўлення Аб’яднаных Нацый* з’яўляецца, такім чынам, **ЮНРРА** (ад англ. UNRRA). Ян Максімюк у кнізе «Беларуская гімназія імя Янкі Купалы ў Заходняй Нямеччыне. 1945-1950» ужывае варыянт «УНРРА», аўтар звязвае гэта з узусам беларускага эмігранцкага друку; аднак у агульнабеларускай практыцы кампанент UN- у назвах арганізацый перадаецца як «ЮН-», таму ў гэтым артыкуле паслядоўна ўжываецца форма «ЮНРРА».

## Гісторыя 
### Стварэнне і фінансаванне 
Стварэнне ЮНРРА было звязанае з патрэбай падтрымкі краін, эканоміка якіх пацярпела ад вайны; дапамога мела форму паставак тавараў (харчаванне, прамысловыя і сельскагаспадарчыя вырабы), а не раздачы валюты. Рэгістрацыю планавалі завяршыць да 22 снежня 1945 года; пасля гэтай даты незарэгістраваныя асобы не маглі атрымаць статус перамешчанай асобы і адпаведныя дакументы (рэгістрацыйныя пасведчанні). ЮНРРА не дзейнічала ў савецкай акупацыйнай зоне Германіі, бо СССР не пагадзіўся на яе працу ў гэтай зоне. Акупацыйныя ўлады выдзялялі 10% месцаў у нямецкіх вышэйшых навучальных установах для перамешчаных асоб, а ЮНРРА спрыяла студэнтам з лагераў у выкарыстанні гэтай магчымасці. На гэты дзень у лагерах перамешчаных асоб у Германіі заставалася звыш 550 тысяч чалавек.

## Спыненне дзейнасці і пераемнікі 
У Кітаі ЮНРРА працавала да 31 сакавіка 1949 года, а яе функцыі па апецы над уцекачамі ўзяла Міжнародная арганізацыя па справах бежанцаў ().

## Гл. таксама 
* Арганізацыя Аб’яднаных Нацый
* Перамешчаная асоба
* Лагеры для перамешчаных асоб пасля Другой сусветнай вайны
* Беларускія лагеры для перамешчаных асоб

## Крыніцы 
## Літаратура 
* 
* 
* 

Катэгорыя:Наступствы Другой сусветнай вайны
Катэгорыя:Органы ААН
Катэгорыя:З’явіліся ў 1943 годзе
Катэгорыя:Зніклі ў 1949 годзе
Катэгорыя:Лагеры для перамешчаных асоб
Бялюк галінасты

**Бялю́к галінасты**, **вяночнік**, **білюк** (*Anthericum ramosum*) — від шматгадовых травяністых раслін сямейства . Раней ён адносіўся да ўласнага сямейства  (яшчэ раней да Лілейных (*Liliaceae*)).

## Батанічнае апісанне 
Расліна вышынёй да 110 см з падземным карэнішчам і вузкалінейным жалабатым лісцем каля асновы сцябла. Лісце даўжынёй 12—60 см, шырынёй 5—10 мм. Сцябло прамастойнае, слабагалінастае, тонкае бязлістае. Карэнішча тонкае, кароткае ад якога адыходзяць шматлікія карані цыліндрычнай формы. Кветкі двухполыя, белыя, зоркападобныя дыяметрам 2—2,5 см на тонкіх кветаножках, у мяцёлках або гронках. Калякветнік вяночкападобны з 6 адхіленых трохжылкавых лісцікаў. Суквецце даўжынёй 20—60 см. Плод — скурыстая шарападобная каробачка дыяметрам 3—7 мм. Насенне вугальна-чорнае, вуглаватае, 3 мм даўжынёй і 2 мм у дыяметры.

## Распаўсюджанне і экалогія 
Па тэрыторыі Беларусі праходзіць паўночна-ўсходняя мяжа суцэльнага пашырэння віду. Расце ў хваёвых і мяшаных лясах, дубровах, на ўзлесках і ў зарасніку хмызняку ўздоўж рэк. Цвіце ў чэрвені—ліпені. Святлолюбівая, ценевынослівая расліна, ксерафіт, мезафіт, эўтроф.

Дэкаратыўная расліна.

## Крыніцы 
## Літаратура 
* 
* 
* 
* 

## Спасылкі 
* Венечниковые Венечник ветвистый ··· Anthericaceae Anthericum ramosum L. // Гербарий ЦБС НАН Беларуси MSKH  
* 
* Венечник ветвистый (*Anthericum ramosum* L.)  // Калекцыя рэдкіх і знікаючых відаў флоры Беларусі на сайце Магілёўскага дзяржаўнага ўніверсітэта імя Аркадзя Куляшова

Катэгорыя:Спаржавыя
Катэгорыя:Дэкаратыўныя расліны
Катэгорыя:Расліны, апісаныя ў 1753 годзе
Катэгорыя:Флора Еўропы
Вуліца Цікоцкага (Мінск)

**Вуліца Цікоцкага** — вуліца ў Першамайскім раёне Мінска. Названа ў гонар Я. І. Цікоцкага. Ідзе ад Лагойскага тракту да вул. Карбышава і аддзяляе мікрараён Зялёны Луг ад аднайменнага лесапарку ў раёне МКАД.

## Аб’екты вуліцы 
* Аўтастаянка «Усход-2» (д.5)
* СШ № 13 (д.57)
* Сацыяльна-педагагічны цэнтр з прытулкам Першамайскага раёна г. Мінска (д. 59)

## Спасылкі 
* Вуліца Цікоцкага на maps.tut.by 
* Было — стало: как Зеленый Луг стал действительно зеленым // Оnliner
* Фотаздымкі вуліцы 2018 г.

Катэгорыя:Вуліцы Мінска
Катэгорыя:Першамайскі раён (Мінск)
Мана (рака)

**Ма́на** (у вярхоўі — **Правая Мана**; ) — рака ў Краснаярскім краі Расіі, правы прыток ракі Енісей.

Даўжыня ракі 475 км. Плошча вадазбору 9320 км². Сярэдні расход вады каля 100. Упадае ў Енісей каля пасёлка Усць-Мана, у напрамку на ўсход ад горада Дзіўнагорск. Рэчышча Маны ў верхнім цячэнні парожыстае, у сярэднім — меандруючае і разгалінаванае.

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
* Река Мана // Государственный водный реестр РФ
* *Иванов В. В.* Мана // Научно-популярная энциклопедия «Вода России»

Катэгорыя:Рэкі Краснаярскага края
Катэгорыя:Прытокі Енісея
Краснапэрэкопск

**Краснаперако́пск** ці **Краснапэрэко́пск** () — горад у Крыме. Цэнтр Краснаперакопскага раёна. Насельніцтва 25 450 чал. (2018 год). 12 мая 2016 пастановай Вярхоўнай Рады Украіны № 1352-VIII Краснаперакопск быў перайменаваны ў Яны Капу, што не было прызнана расійскімі ўладамі.

## Заўвагі 
## Крыніцы 
## Спасылкі 
* Чисельність наявного населення України на 1 січня 2013 року, Київ-2013

Катэгорыя:Гарады Крыма
Краснаперакопск (значэнні)

**Краснаперакопск**:

* Краснаперакопск — горад на поўначы Крыма.
* Краснаперакопск — муніцыпальнае ўтварэнне ў статусе гарадской акругі ў складзе Рэспублікі Крым Расіі.
* Краснаперакопск — чыгуначная станцыя ў Краснаперакопску.
* Краснаперакопскі гарсавет — рэгіён Аўтаномнай Рэспублікі Крым, Украіна.
Ашмянскі павет (Расійская імперыя)

**Ашмянскі павет** — адміністрацыйная адзінка ў складзе Літоўскай і Віленскай губерняў, якая існавала ў 1795—1920 гадах. Цэнтр — горад Ашмяны.

У выніку другога падзелу Рэчы Паспалітай у 1793 г. усходняя частка павета адышла да Расійскай імперыі. З 1795 г. Ашмянскі павет адышоў да Віленскай губерні. Складаўся з 7 валасцей (праўленні ў Ашмянах, Бакштах, Дзевянішках, Крэве, Лошы, Смаргоні, Трабах), у канцы XIX — пачатку XX стст. з 23 валасцей, тэрыторыя 6196,5 кв. вёрст, насельніцтва 233 559 чал.

## Ураднікі павета 
* Ашмянскія павятовыя маршалкі

## Спасылкі 
* Ашмянскі павет  (Віленская губерня). Адміністрацыйная мапа

Катэгорыя:Паветы Віленскай губерні
Сонцава

**Сонцава** — тапонім і прозвішча.

## Населеныя пункты 
### Расія 
* Сонцава — вёска ў Чаплыгінскім раёне Ліпецкай вобласці
* Сонцава — вёска ў Сонцаўскім раёне Курскай вобласці

## Прозвішча 
* Юлія Іпалітаўна Сонцава (1901—1989) — актрыса і рэжысёр.
## Іншае 
* Сонцава (станцыя метро)
Павел Юр’евіч Маркаў

**Павел Маркаў** (нар. ) — беларускі футбаліст, абаронца гомельскага «Лакаматыва».

## Клубная кар’ера 
Выхаванец магілёўскага «Дняпра», з 2009 года пачаў выступаць за дубль клуба, у тым жа годзе дэбютаваў у Вышэйшай лізе. Сезон 2012 правёў у Першай лізе ў арэндзе ў «Полацку». Пасля вяртання ў 2013 годзе гуляў за дубль, а ў сезоне 2014 стаў трывалым іграком асноўнага складу. Пасля вылету магілёўкай каманды ў Першую лігу застаўся ў клубе і праз два гады дапамог яму вярнуцца ў эліту, аднак сам пакінуў каманду. У сезоне 2017 выступаў у Першай лізе за гомельскі «Лакаматыў», які пакінуў у снежні таго ж года.

У пачатку 2018 года паслядоўна праходзіў прагляд у «Дняпры», «Крумкачах» і «Лідзе», у выніку ў сакавіку стаў іграком мікашэвіцкага «Граніта». У ліпені 2018 года вярнуўся ў «Лакаматыў», дзе на працягу трох гадоў быў іграком стартавага складу.

У ліпені 2021 года перайшоў у магілёўскі «Дняпро». Замацаваўся ў стартавым складзе каманды, у сезоне 2022 гуляў з ёй у Вышэйшай лізе. У снежні 2022 года падоўжыў кантракт з магілёўскім клубам.

У лютым 2024 года пакінуў «Дняпро» і неўзабаве стаў трэніравацца з гомельскім «Лакаматывам». У красавіку 2024 года афіцыйна папоўніў склад гомельскай каманды.

## Дасягненні 
*   Бронзавы прызёр чэмпіянату Беларусі: 2009

## Статыстыка выступленняў 
## Крыніцы 
Катэгорыя:Футбалісты Беларусі
Катэгорыя:Ігракі ФК Дняпро Магілёў
Катэгорыя:Ігракі ФК Полацк
Катэгорыя:Ігракі ФК Лакаматыў Гомель
Катэгорыя:Ігракі ФК Граніт Мікашэвічы
Вуліца Гікалы (Мінск)

**Вуліца Гіка́лы** — вуліца ў Першамайскім раёне Мінска. Названа ў гонар Мікалая Гікалы, савецкага палітыка. Да 1967 года называлася вуліцай Бондараўскай.

Ідзе ад праспекта Незалежнасці у раёне станцыі метро «Плошча Якуба Коласа» і ЦУМа да вуліцы Платонава, пасля скрыжавання з якой утварае тупік. Цотны бок вуліцы ўяўляе сабой пераважна жылую забудову, а няцотны выключна дзелавую тэрыторыю.

## Значныя аб’екты 
* Мінская абласная бібліятэка імя А. С. Пушкіна
]]
* корпус № 4 БДУІР

## Спасылкі 
* Вуліца Гікалы на АТО.ВУ
* Вуліца Гікалы на фотаздымках 2018 года

Катэгорыя:Вуліцы Мінска
Катэгорыя:Першамайскі раён (Мінск)
Стралічаўскае падняцце

**Стралі́чаўскае падня́цце** (ад назвы вёскі Стралічава ў Хойніцкім раёне) — тэктанічная структура ў Брагінскім і Хойніцкім раёнах Гомельскай вобласці, у паўднёва-ўсходняй скляпеністай частцы Хойніцкага пахаванага выступу Прыпяцкага прагіну, на мяжы з Брагінскім выступам. Устаноўлена сейсмаразведкай у 1953 годзе і пацверджана рэкагнасцыровачна-плошчавымі работамі ў 1956 годзе.

Па падсалявых адкладах Стралічаўскае падняцце — невялікі (9×2 км) монаклінальны блок, абмежаваны разломамі з чатырох бакоў і арыентаваны ў субшыротным напрамку; апушчаны адносна Брагінскага выступу і Астраглядскага блоку на 800—1000 м, падняты адносна Мокішскага выступу на 200 м. Сфарміравалася ў франскі і фаменскі час позняга дэвону.

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Прыпяцкі прагін
Катэгорыя:Геалогія Брагінскага раёна
Катэгорыя:Геалогія Хойніцкага раёна
Цэнтральнааршанскі горст

**Цэнтральнааршанскі горст** — тэктанічная структура ў Аршанскім, Дубровенскім, Горацкім і Шклоўскім раёнах. Перасякае Аршанскую ўпадзіну з паўднёвага захаду на паўночны ўсход, аддзяляе чашападобную асіметрычную Віцебскую і ізаметрычную Магілёўскую мульды. Выдзелены комплексам электра-, сейсмаразведачных, аэрамагнітных і буравых работ.

Па паверхні крышталічнага фундамента Цэнтральнааршанскі горст выдзяляецца як горстападобная структура, абмежаваная на паўночным усходзе малаамплітудным Аршанскім, на паўднёвым захадзе адносна высокаамплітудным Смаленскім разломамі. Даўжыня горста 35 км, шырыня 8 км. Паверхня фундамента на яго плошчы прыўзнята адносна сумежных участкаў да адзнак -1,2 км. У зоне сучлянення горста з сумежнымі мульдамі характэрны рэзкі нахіл паверхні фундамента з градыентам падзення да 20—30 м/км. У межах горста размешчана серыя лакальных малаамплітудных падняццяў. У асадкавым чахле Цэнтральнааршанскі горст адасабляецца ўдоўж разломаў па паверхнях рыфейскіх і ніжнявендскіх адкладаў. Па верхнявендскіх і дэвонскіх адкладах, якія ляжаць вышэй, Цэнтральнааршанскі горст аднесены да паўднёва-заходняга крыла Маскоўскай сінеклізы. Фарміраванне горста і лакальных падняццяў пачалося ў рыфеі.	

## Літаратура 
* *Клімовіч І. В.* Цэнтральнааршанскі горст // 

Катэгорыя:Аршанская ўпадзіна
Катэгорыя:Геалогія Аршанскага раёна
Катэгорыя:Геалогія Горацкага раёна
Катэгорыя:Геалогія Дубровенскага раёна
Катэгорыя:Геалогія Шклоўскага раёна
Вуліца Францыска Скарыны (Мінск)

**Вуліца Францыска Скарыны** — вуліца ў Першамайскім раёне Мінска. Названа ў гонар Францыска Скарыны. Да 2005 года мела назву **Старабарысаўскі тракт**. Аддзяляе Першамайскі раён ад Партызанскага. Ідзе ад вул. Філімонава за МКАД да Старынаўскай вуліцы.

## Забудова 
### Няцотны бок 
* № 11 — Дом Міласэрнасці

* № 13 — навучальны корпус № 7 БДПУ (1982, архітэктары І. Боўт, А. Ганчароў, Ю. Дзяменцьеў). Пабудаваны як будынак Інстытута будаўніцтва і архітэктуры Дзяржбуда БССР. Цяпер у будынку размяшчаюцца факультэт эстэтычнай адукацыі і Інстытут псіхалогіі БДПУ.
* № 15 — Інстытут жылля — НДПТІБ імя Атаева С. С.
* № 15б — Інстытут БелНДІБ
* *(вуліца Акадэміка Купрэвіча, 2)* — Інстытут мікрабіялогіі НАН Беларусі

### Цотны бок 
* № 2 — Гандлёвы дом Азербайджана
* Жылы комплекс «Язмінавая-1»
* Жылы комплекс «Парк-Сіці»
* № 4 — Гасцініца ААТ «Газпрам трансгаз Беларусь»
* № 8 — Бізнес-цэнтр «Імперыял»
* № 8/1 — інтэрнат Беларускай дзяржаўнай акадэміі сувязі
* № 8/2 — навучальны корпус № 1 Беларускай дзяржаўнай акадэміі сувязі
* № 10 — Інстытут прыродакарыстання НАН Беларусі
* № 12 — Бізнес-цэнтр «Валеа-цэнтр»
* № 16 — Клінічны радзільны дом Мінскай вобласці
* № 20 — Мінскае РУУС. Мінскі аддзел Дэпартамента аховы МУС Рэспублікі Беларусь
* № 24 — Рэспубліканскі навукова-практычны цэнтр неўралогіі і нейрахірургіі
* № 36 — Інстытут хіміі новых матэрыялаў НАН Беларусі
## Паркі і скверы 
Парк Пісьменнікаў і безназоўны парк у Сляпянскай воднай сістэме, шмат лесапаркаў.

## Спасылкі 
* Вуліца Скарыны на maps.tut.by 

Катэгорыя:Вуліцы Мінска
Катэгорыя:Першамайскі раён (Мінск)

Мінск
Людзвінскае падняцце

**Людзві́нскае падня́цце** (ад назвы вёскі Людзвін у Хойніцкім раёне) — тэктанічная структура ў Хойніцкім раёне Гомельскай вобласці, у скляпенні Хойніцкага пахаванага выступу Прыпяцкага прагіну. Выяўлена ў 1971 годзе сейсмаразведачнымі работамі.

Па падсалявых адкладах Людзвінскае падняцце — монаклінальны блок памерамі 12×9 км, абмежаваны на захадзе, паўночным захадзе, усходзе і поўдні разрывамі. Паверхня падсалявых і міжсалявых адкладаў у межах падняцця апускаецца на паўночны захад адпаведна ад адзнак -1200 да -2000 і -800 да -1200 м. Па паверхні верхнефаменскай (верхні дэвон) саляноснай тоўшчы Людзвінскае падняцце — малаамплітудная брахіантыкліналь, заходняя перыкліналь якой размешчана над паднятай часткай падсалявога блока. Фарміравалася падняцце ў познафранскі і фаменскі час позняга дэвону, у меншай ступені ў карбоне і пермі.

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Прыпяцкі прагін
Катэгорыя:Геалогія Хойніцкага раёна
Зямельны ўчастак

** Зямельны ўчастак** — частка зямной паверхні з размешчанымі на ёй будынкамі і збудаваннямі, якая мае мяжу і мэтавае прызначэнне. Іншыя назвы: дзялянка, надзел, пляц ( ад  з 1434 г. ад  — плошча ад  — вуліца ад  — дарога).

Уладальнік участка — юрыдычная або фізічная асобы, тэрытарыяльная супольнасць або дзяржава, якая мае лучнасць паўнамоцтваў на валоданне, карыстанне ды распараджэнне належным паводле права ўласнасці пляцам.

## Беларусь 
За 2009—2011 гады ў Беларусі выдалі звыш 40 000 зямельных надзелаў пад будаўніцтва асабістага жытла. З іх на больш як 23 000 (57,5 %) надзелаў будаўніцтва пачалося. Каля 10 000 (25 %) уладальнікаў надзелаў не атрымалі дазволу на будаўніцтва. Каля 2400 (6 %) надзелаў адабралі за пратэрмінаваны час, адведзены на будаўніцтва. На май 2012 года ў чарзе на атрыманне зямельных участкаў пад індывідуальнае жыллёвае будаўніцтва зафіксавана каля каля 60 000 чалавек, з іх каля паловы складалі жыхары Мінскай вобласці. Пагатоў налічвалася 35 000 (58,3 % ад чаргі) свабодных зямельных надзелаў, якія вылучылі пад будаўніцтва. У Мінскім раёне налічвалася каля 500 (2,4 % ад чаргі) свабодных надзелаў пры больш як 21 000 чалавек у чарзе на будаўніцтва.

Катэгорыя:Зямельнае права
Катэгорыя:Нерухомая маёмасць
Катэгорыя:Сельская гаспадарка
Ветэран

thumb|240px|«Ветэран з трыма дзецьмі» (Фердынанд Вальмюлер, 1827 г.)
**Ветэра́н** ( — стары) — ваенны, які быў удзельнікам вайны.

У Старажытным Рыме атрымліваў дзялянку зямлі, грашовае ўзнагароджанне, вызваляўся ад павіннасцей і атрымліваў рымскае грамадзянства.

## Беларусь 
Колькасць ветэранаў у Беларусі:
* Вялікай Айчыннай вайны — 814 чалавек (на 1 красавіка 2025 года).
* Воіны-інтэрнацыяналісты — 21 тысяча чалавек (люты 2025 года).

## Крыніцы 
## Спасылкі 
Катэгорыя:Удзельнікі войнаў
Катэгорыя:Ваенныя
Астраглядскае падняцце

**Астрагля́дскае падня́цце** (ад назвы вёскі Астрагляды ў Брагінскім раёне) — тэктанічная структура ў Брагінскім і Хойніцкім раёнах Гомельскай вобласці, ва ўсходняй скляпеністай частцы Хобненска-Хойніцкага пахаванага выступу Прыпяцкага прагіну, на мяжы з Брагінскім выступам. Выяўлена сейсмаразведачнымі работамі ў 1972 годзе.

Па падсалявых дэвонскіх адкладах Астраглядскае падняцце — найбольш высокая паўднёва-ўсходняя частка чатырохвугольнага блока (10×7 км), абмежаванага разломамі на поўначы, поўдні, захадзе і ўсходзе і ўскладненага разломамі на паўднёвым усходзе. Па разломах блок апушчаны адносна Брагінскага выступу на ўсходзе, Шкуратоўскага і Мікуліцкага блокаў на поўначы і ўзняты адносна Стралічаўскага блока, які прылягае з поўдня. Паверхня падсалявых адкладаў апускаецца на паўночны захад ад адзнакі -1000 да -2200 м. Па міжсалявых задонска-ялецкіх адкладах падняццю адпавядае паўночнае крыло структурнога носа, які раскрываецца на ўсход. Па паверхні верхнефаменскай саляноснай тоўшчы ў межах блока выяўлены субшыротна арыентаваны структурны нос, які прылягае з захаду да зоны выкліньвання верхнесаляносных адкладаў і ўскладнены 2 малаамплітуднымі (100 м) брахіантыкліналямі. Сфарміравалася ў асноўным у познафранскі і фаменскі час позняга дэвону.

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Прыпяцкі прагін
Катэгорыя:Геалогія Брагінскага раёна
Катэгорыя:Геалогія Хойніцкага раёна
Давернае кіраванне

**Давернае кіраванне** — кіраванне маёмасцю ў зацікаўленасцях даверніка за ўзнагароджанне.

Прадугледжвае перадачу маёмасці давернаму кіраўніку на вызначаны тэрмін без пераходу права ўласнасці. Здзелкі з перададзенай маёмасцю ажыццяўляюцца ад імя давернага кіраўніка з адпаведнай пазнакай «Д.К.». Прадметам давернага кіравання бываюць прадпрыемствы, нерухомасць, каштоўныя паперы, выключныя правы і грошы.

## Віды 
* *Па загадзе*. Здзелка з маёмасцю ажыццяўляюцца на пісьмовае распараджэнне даверніка.
* *Па ўзгадненні*. Даверны кіраўнік прапануе даверніку здзелку на ўхваленне.
* *Поўнае*. Даверны кіраўнік самастойна ажыццяўляе дзеянні з маёмасцю.

За 2017 год абсяг грошай у даверным кіраванні камерцыйных банкаў Беларусі вырас на 99,6% да 92,2 млн рублёў ($46,1 млн). Прычынай паслужыла падзенне працэнтных ставак па валютных укладах да ўзроўню, які перастаў пакрываць інфляцыю долара ЗША. Прыбытковасць размяшчэння сродкаў у замежныя каштоўныя паперы праз давернае кіраванне вымяралася ў некалькіх дзясятках працэнтаў гадавых. Пагатоў існавала пагроза страты ўкладанняў у выпадку падзення вартасці каштоўных папераў. На ліпень 2018 года найменшы памер укладанняў у давернае кіраванне банкам складала ад $10 000 у «Беларусбанка» да $50 000 у «Прыорбанка». Па закрытых у 2017 годзе дамовах давернага кіравання ў «Беларусбанку» сярэдняя прыбытковасць перавышала 17% за год.

## Крыніцы 
## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Агульнае права
Катэгорыя:Рэчавае права
Катэгорыя:Грамадзянскае права
Катэгорыя:Фінансавыя паслугі
Ціхае

**Ціхае** (, ) — сяло ў Сахалінскай вобласці Расіі, уваходзіць у склад Макараўскага раёна. Знаходзіцца недалёка ад аднайменнай бухты на беразе Ахоцкага мора Ціхага акіяна. 93 % насельніцтва сяла — рускія.

## Насельніцтва 
Катэгорыя:Населеныя пункты Сахалінскай вобласці
Дзімітроў

**Дзімітроў** — балгарскае прозвішча.

## Вядомыя носьбіты 
* Георгі Міхайлаў Дзімітроў — палітычны і дзяржаўны дзеяч Балгарыі
* Георгі Петраў Дзімітроў — балгарскі кампазітар
* Цветан Дзімітроў — балгарскі футбаліст