open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Павел Уладзіміравіч Баркоўскі

**Павел Уладзіміравіч Баркоўскі** () — беларускі філосаф і грамадскі дзеяч. Кандыдат філасофскіх навук. З 2009 па 2020 год дацэнт факультэта філасофіі і сацыяльных навук БДУ. Гасцявы прафесар Інстытута філасофіі і сацыялогіі Польскай акадэміі навук. З 10 жніўня 2025 года прадстаўнік па нацыянальным адраджэнні ў Аб’яднаным пераходным кабінеце.

## Біяграфія 
Нарадзіўся 12 снежня 1978 года ў Мінску.

Скончыў Ліцэй імя Якуба Коласа ў 1995 годзе, затым філасофскі факультэт Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэта ў 2000 годзе. У 2005 абараніў кандыдацкую дысертацыю ў БДУ. У 2002—2003 і 2007 гадах навучаўся ў Фрайбургскім універсітэце ў рамках акадэмічных стажыровак.

Падчас пратэстаў у Беларусі 2020 года звольніўся з БДУ, бо быў не гатовы мірыцца з ціскам на выкладчыкаў з палітычных матываў. У 2021 годзе ўладкаваўся капірайтарам у IT-кампанію.

## Грамадская дзейнасць 
З 2009 года з’яўляўся каардынатарам «Беларускай філасофскай прасторы», у рамках якой арганізоўваў лекцыі, семінары, дыскусіі, міжнародныя канферэнцыі, летнія школы і культурныя праекты. З 2010 года прымаў актыўны ўдзел у працы «Лятучага ўніверсітэта». У 2013 годзе ініцыяваў праект «500 перакладаў гуманітарыстыкі для патрэбаў беларускамоўнага навучання», накіраваны на пераклад і публікацыю значных філасофскіх і гуманітарных тэкстаў. 10 жніўня 2025 года быў афіцыйна зацверджаны на гэтай пасадзе Святланай Ціханоўскай.

## Акадэмічная кар’ера 
У 2001—2002 гадах выкладаў у Еўрапейскім гуманітарным універсітэце, а таксама чытаў лекцыі ў Беларускім Калегіюме (2002—2005). У 2005—2008 гадах працаваў асістэнтам у Беларускім дзяржаўным тэхналагічным універсітэце. У 2020 годзе быў запрошаным даследчыкам Інстытута навук аб чалавеку (Вена). З 2022 года — гасцявы прафесар Інстытута філасофіі і сацыялогіі Польскай акадэміі навук.

Аўтар больш за 50 навуковых артыкулаў і публікацый.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Асобы Аб’яднанага пераходнага кабінета Беларусі
Катэгорыя:Філосафы Беларусі
Навагрудскі дыстрыкт

**Навагрудскі дыстрыкт** — дыстрыкт (акруга) евангелічна-рэфармацкай царквы на тэрыторыі Вялікага Княства Літоўскага. Уваходзіў у склад Літоўскай правінцыі.

Вышэйшым органам дыстрыкта быў партыкулярны сінод, у рабоце якога ўдзельнічалі духоўныя і свецкія асобы. Кіраваўся сіньёрам віленскім, у ХІХ — пачатку ХХ стагоддзя суперінтэндантам.

Навагрудскі дыстрыкт складаўся з грамад Новагародка, Ваўкавыска, Мазыра, Рэчыцы і іншых прылеглых да іх населеных пунктаў.

Каля 1716 года ў дыстрыкце дзейнічалі зборы ў Слуцку (кафедральны збор), Беліцы, Капылі, Асташын, Любчы, Арлове, Дакудаве, Зароі. Тры апошнія зборы не мелі пастаянных пастыраў, а ў Арлове набажэнствы ўжо наогул не праводзіліся

## Крыніцы 
Катэгорыя:Кальвінізм у Вялікім Княстве Літоўскім
Катэгорыя:Гісторыя Слуцка
Яўген Баркоўскі

**Яўген Баркоўскі**:

* Яўген Віктаравіч Баркоўскі (нар. 1946) — беларускі хімік.
* Яўген Нікіфаравіч Баркоўскі (1910—1997) — савецкі генерал-лейтэнант.
Шчолкаўская шаша

**Шчолкаўская шаша** () — вуліца Масквы ў раёнах Ізмайлава, Паўночнае Ізмайлава, Гальянава і Усходні Усходняй адміністрацыйнай акругі. Праходзіць ад Малога кальца Маскоўскай чыгункі да мяжы горада.

## Назва 
Стромынская дарога ад назвы вёскі Стромынь узнікла ў XIV стагоддзі і выходзіла да гарадоў Кіржача і Юр’ева-Польскага, затым у Суздаль. Першапачаткова яна насіла назву Стромынская шаша. 1 сакавіка 1960 года перайменавана ў Шчолкаўскую шашу з-за размяшчэння ў паўночна-ўсходнім напрамку горада Шчолкава, які ў мінулым з’яўляўся адным з цэнтраў ткацтва.
Катэгорыя:Вуліцы Масквы
Ізмайлава (гасцінічны комплекс)

**Гасцінічны комплекс «Ізмайлава»** у Маскве размешчаны на захад ад былой царскай сядзібы Ізмайлава на Серабрана-Вінаградных сажалках (р. Серабранка) і быў пабудаваны для абслугоўвання XXII Алімпійскіх гульняў, якія праходзілі ў Маскве ў 1980 годзе. Мае амаль 5000 нумароў, займае 8-ы радок у спісе найбуйнейшых гасцініц свету. Станам на 2016 год уласнікам будынкаў «Альфа», «Бэта», «Дэльта», «Гама» і «Вега» з’яўлялася ААТ «ТГК „Ізмайлава“», 75 % якога належала Маскоўскай федэрацыі прафсаюзаў.

Калектыў аўтараў, якія стварылі праект комплексу, атрымаў Дзяржаўную прэмію СССР 1982 года.

Катэгорыя:Гасцініцы Масквы
Ізмайлава (раён Масквы)

**Ізмайлава** () — раён ва Усходняй адміністрацыйнай акрузе горада Масквы, а таксама аднайменнае ўнутрыгарадское муніцыпальнае ўтварэнне. Размяшчаецца на ўсход ад Маскоўскага чыгуначнага кальца.

На тэрыторыі раёна шмат гістарычных і архітэктурных помнікаў. У склад раёна ўваходзіць, апроч жылой забудовы, заходняя частка Ізмайлаўскага лесапарку.
## Насельніцтва 
Катэгорыя:Раёны Масквы
Першамайская вуліца (Масква)

**Першамайская вуліца** () — вуліца ва Усходняй адміністрацыйнай акрузе горада Масквы, адна з найбуйнейшых вуліц раёна Ізмайлава.

З’яўляецца ўсходнім працягам Ізмайлаўскай шашы, ад якой і вядзецца нумарацыя дамоў. Праходзіць ад Галоўнай алеі да 16-й Паркавай вуліцы.

Вуліца перасякае 2-ю, 3-ю, 5-ю, 6-ю, 7-ю, 9-ю, 11-ю і 15-ю Паркавыя вуліцы, злева прымыкаюць Ізмайлаўскі праезд, Ізмайлаўская плошча, 13-я Паркавая вуліца, справа — 1-я, 4-я, 4-я, 8-я. Першамайская — адзіная вуліца, з якой можна звярнуць на любую з шаснаццаці Паркавых вуліц, якія пачынаюцца побач з Ізмайлаўскім лесам.
Да Вялікай Айчыннай вайны забудова вуліцы была пераважна драўлянай: двухпавярховыя баракі, атынкаваныя і пабеленыя фасады.

З 1946 года будаваліся трох-пяціпавярховыя мураваныя дамы, з 1950-х — шматпавярховыя дамы. У 1970-я гады праект забудовы ствараўся пад кіраўніцтвам архітэктара З. М. Розенфельда.

Катэгорыя:Вуліцы Масквы
Міціна (раён Масквы)

**Міціна** () — раён Масквы, размешчаны па вонкавым баку МКАД. Уваходзіць у склад Паўночна-Заходняй адміністрацыйнай акругі. На тэрыторыі раёна дзейнічае аднайменнае ўнутрыгарадское муніцыпальнае ўтварэнне. Тэрыторыя раёна ўвайшла ў склад Масквы ў 1985 годзе. Раён масавай забудовы. Да 1991 года большая частка сучаснай тэрыторыі ўваходзіла ў склад Тушынскага раёна Масквы.
## Насельніцтва 
Катэгорыя:Раёны Масквы
Бегавая

**Бегавая**:
* Бегавая (станцыя метро, Масква)
* Бегавая (станцыя метро, Санкт-Пецярбург)
Пралетарская

**Пралетарская**:

## Беларусь 
* Пралетарская (станцыя метро, Мінск)

## Расія 
* Пралетарская (станцыя метро, Масква)
* Пралетарская (станцыя метро, Ніжні Ноўгарад)
* Пралетарская (станцыя метро, Санкт-Пецярбург)
Лермантаўскі праспект

**Лермантаўскі праспект**:
* Лермантаўскі праспект (Масква)
* Лермантаўскі праспект (Санкт-Пецярбург)
* Лермантаўскі праспект (станцыя метро)
Славянскі бульвар

**Славянскі бульвар** () — бульвар у Заходняй адміністрацыйнай акрузе горада Масквы на тэрыторыі раёна Філі-Давыдкава.

## Апісанне 
Бульвар праходзіць паралельна Кутузаўскаму праспекту, злучае Давыдкаўскую і Крэменчугскую вуліцы. Нумарацыя дамоў пачынаецца ад Давыдкаўскай вуліцы.

Бульвар уяўляе сабой аднапалосную двухбаковую дарогу і вузкую палоску зялёных насаджэнняў паміж Кутузаўскім праспектам і гэтай дарогай. Прытым частка бульвара, прылеглая да Кутузаўскага праспекта, адведзена пад лёгкія крытыя гаражы (у 2015 годзе гаражы былі дэмантаваны, на іх месцы абсталявана бясплатная стаянка для аўтамабіляў).

Бульвар забудоўваўся ў 1968—1972 гады па адзіным праекце архітэктараў А. Афанасьева, Я. Раеўскай, А. Часова, інжынера Ю. Аўруціна і іншых.

Катэгорыя:Вуліцы Масквы
Катэгорыя:Бульвары Масквы
Boys

«**Boys**» () — песня, напісаная амерыканскімі аўтарамі Лютэрам Дзіксанам і Весам Фарэлам, упершыню выкананая амерыканскім жаночым гуртом The Shirelles (песня выйшла на баку «Б» іх сінгла «*Will You Love Me Tomorrow*» у 1960-м годзе). Песня шырока вядома дзякуючы кавер-версіі гурта «The Beatles», якая выйшла ў складзе іх першага альбома *Please Please Me*.

## Версія «The Beatles» 
Гурт запісаў сваю версію песні для свайго першага альбома *Please Please Me*. Запіс адбыўся 11 лютага 1963 года (падчас гэтай сесіі гурт запісаў 10 песень для альбома). Асноўную вакальную партыю выканаў Рынга Стар — гэта быў яго першы запіс з «The Beatles» у ролі вядучага вакаліста. Акрамя гэтай песні, «The Beatles» уключылі ў свой першы альбом яшчэ адну песню гурта The Shirelles — «Baby It’s You». Песня была запісана з першага і адзінага дубля.

Пры запісе і выкананні песні (тэкст якой быў першапачаткова напісаны ад асобы жанчыны) удзельнікі гурта не бралі пад увагу магчымы гомасэксуальны кантэкст, аднак яны змянілі займеннікі, якія маюць дачыненне да полу. У кастрычніку 2005 года Пол Мак-Картні ў інтэрв'ю часопісу «Rolling Stone» заявіў наступнае: «Гэта сапраўды была дзявочая песня: „Я зараз кажу пра хлопчыкаў!“. А можа, гэта была гомасэксуальная песня. Але мы нават не ўслухоўваліся. Гэта — проста выдатная песня. Я думаю, гэта проста песня пра маладосць — і да лямпачкі ўсё астатняе. Я вельмі люблю наіўнасць тых дзён».

У далейшым «The Beatles» запісвалі гэтую песню сем разоў для BBC, аднак песня не ўвайшла ў ніводны з эфіраў гурта**:**
* Рынга Стар — вакал, ударныя
* Джон Ленан — бэк-вакал, рытм-гітара
* Пол Мак-Картні — бэк-вакал, бас-гітара
* Джордж Харысан — бэк-вакал, сола-гітара

## Крыніцы 
## Спасылкі 
* 
* 
* 

Катэгорыя:The Beatles
Зімняя вуліца (Мінск)

**Зімняя вуліца** — вуліца ў Заводскім раёне Мінска. Адна з трох вуліц Паўночнага пасёлка, названых у гонар пор года. Пачынаецца ад скрыжавання з Ахоцкай вуліцай і ідзе на ўсход да скрыжавання з Ангарскай вуліцай. Архітэктура складаецца з сядзібных дамоў.

## Цікавыя факты 
* Тры «сезонныя» вуліцы, акрамя Вясенняй, знаходзяцца ў Паўночным пасёлку Мінска.
* Згодна ўспамінаў фатографа Аляксандра Маламы, у раён гэтай вуліцы і іншы прылягаючы прыватны сектар пэўны час быў славуты гандлярамі золатам, наркотыкамі і крадзяжом аўтамабілямі, але з пачатку 2000-х гг. стаў значна бяспечней. Таксама ён узгадваў пра дваровыя бойкі паміж хлопцамі з Зімняй і з Ангарскай вуліц і лоўлю трытонаў у балоце каля Зімняй вуліцы, пакуль балота не асушылі.

## Крыніцы 
## Спасылкі 
* Зімняя вуліца на АТО.ВУ
* Зімняя вуліца ў базе даных Геадзэн
* Зімняя вуліца на Оpenalfa.com
* Зімняя вуліца на Streetmaps
* Ангарская: 5 месцаў раёна, якога баяўся кожны мінчук

Катэгорыя:Заводскі раён (Мінск)
Канстанцін Габрыэль Пшаздзецкі

**Канстанцін Габрыэль Пшаздзецкі** (пол. *Konstanty Gabriel Przezdziecki***,** 18 верасня 1879, Варапаева — 21 красавіка 1966, Стакгольм) — землеўладальнік, палкоўнік кавалерыі Войска Польскага .

## Біяграфія 
Ён нарадзіўся 18 верасня 1879 года ў радавым маёнтку Варапаева ў сям’і Канстанціна і яго жонкі Эльжбеты Ізабэлы, і быў братам-блізнюком Стэфана. У яго было яшчэ два браты, Юзэф і Райнальд, і дзве сястры, Марыя і Гелена .

У царскай арміі ён даслужыўся да звання палкоўніка лейб-гвардыі уланаў. Як афіцэр гвардзейскага палка пад камандаваннем Манэргейма ў Варшаве ўдзельнічаў у конных спаборніцтвах і быў сярод лепшых вершнікаў.

У 1912 годзе ён быў пасвечаны ў рыцары Мальтыйскага ордэна. У наступным годзе ён і яго браты атрымалі спадчынны тытул графа ад цара Мікалая II.

Пасля таго, як Польшча аднавіла незалежнасць, ён быў верыфікаваны ў званні падпалкоўніка і служыў у 3-м палку ўланаў у склады Кельцкага генеральнага акруговага камандавання.

У лютым 1922 года ён прыняў камандаванне 14-м палком Язлавецкіх уланаў у Львове, а затым, у сярэдзіне 1925 года, стаў камендантам Школы кавалерыйскіх курсантаў у Грудзёндзе.

Падчас Майскага перавароту ён заклікаў кадэтаў да вернасці законнаму ўраду, у выніку чаго быў адпраўлены ў адстаўку і выехаў маёнтак Варапаева ў Віленскім краі .

Аднавіў гэты маёнтак ад ваенных разбурэнняў і зрабіў з яго прамысловы цэнтр. Заснаваў паравы лесапільны завод, сучасны шкляны завод, цагельні, алейныя млыны, сушылкі і іншыя прамысловыя майстэрні. Арганізоўваў вядомыя паляўнічыя паездкі ў навакольныя лясы, на якія запрашаў замежных дыпламатаў, якія знаходзіліся ў Польшчы.

Быў інвестарам і ўладальнікам гатэля «Polonia Palace» на Алеях Ерусалімскіх, пабудаванага ў 1913 годзе, і ўваходзіў у савет дырэктараў акцыянернага таварыства «Hotel Europejski». Фінансава падтрымліваў Ніжнюю гасцінічную школу, якая знаходзілася ў гатэлі «Палонія».

У 1935 годзе, як чалец дэлегацыі Мальтыйскага ордэна, браў удзел у пахаванні Юзафа Пілсудскага.

Быў жанаты на Зофіі, народжанай Любамірскай (шлюб 2 красавіка 1916 года ў Кіеве), і меў дачку Габрыэлу Эльжбету (замужам за Янам Любамірскім, жыла ў ЗША). З 1940 года жыў у Швецыі, памёр у Стакгольме 21 красавіка 1966 года і пахаваны на каталіцкіх могілках Хага-Нора.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Памерлі ў 1966 годзе
Катэгорыя:Постаці Варшавы
Катэгорыя:Пшаздзецкія
Катэгорыя:Нарадзіліся ў 1879 годзе
Катэгорыя:Старонкі з недагледжанымі перакладамі
Катэгорыя:Нарадзіліся ў Варапаеве
Ліпман Левін

**Ліпман Левін**, Левін-Ліпман (афіцыйнае імя **Леў Ісаевіч Ліпман-Левін**, ) — яўрэйскі празаік, рэдактар, грамадскі дзеяч.

## Біяграфія 
Нарадзіўся ў сям’і рабіна, праўнук магілёўскага рабіна Хаіма Смалянера, старэйшы брат яўрэйскага публіцыста Хаіма Левіна. Працаваў настаўнікам. Стаў пісаць на іўрыце, пад уплывам Пінскага перайшоў на ідыш. З 1900 года жыў у Варшаве, у першы шабас пасля прыезду чытаў тут свой маналог «Скарб — Дэр ойцэр», які слухалі Перац, Номберг, Рэйзен; твор захапіў іх. Бал-Махшовэс заўважыў яго талент і рэкамендаваў яго рэдактару газеты «Дэр юд» доктару Ёйсіфу Лур’е, у гэтай газеце Левін Ліпман дэбютаваў апавяданнем «Сірата — Дос ёсэмл». Друкаваўся ў розных яўрэйскіх выданнях на ідышы і іўрыце. Парадніўся з Хаімам Гурвічам. У 1904 годзе пераехаў у Пецярбург, працаваў у газеце «Фрайнд», 1908 года жыў у Вільні, рэдагаваў газеты і часопісы — «Ідышэ цайтунг» Ф. Марголіна, гандлёвую газету «Дэр холц-гэндлер» (з 1909), «Вілнэр вохенблат» (1909—1914). Укладальнік святочных выданняў Ш. Фіна «Ханікэ-блат», «Лековэд пэйсэх», «Зангэн», «Най ёр» і іншых.

На пачатку вайны працаваў у штодзённай газеце Марголіна «Фрайнд» і ў «Хад хазман», з закрыццём гэтых выданняў паехаў у Пецярбург, дзе працаваў у Яўрэйскім камітэце дапамогі ахвярам вайны (Якапо), быў прадстаўніком камітэта ў Магілёўскай і Смаленскай губерні.

У пачатку 1916 года яго мабілізавалі ў армію. Пасля Лютаўскай рэвалюцыі 1917 года ён спыніўся ў Смаленску, затым працаваў у Маскве сакратаром рэлігійнай абшчыны. Не прымаў бальшавікоў і доўга не друкаваўся. Пісаў успаміны. З 1932 года выступае ў савецкіх выданнях.

Памёр у 1946 годзе, крэміраваны 26 красавіка, пахаваны на Новых данскіх могілках. Жонка — Гіта Якаўлеўна Левіна — памерла 9 лістапада 1939 года, пахаваны разам.

На пахаванні трымалі слова Лейб Квітка, Дабрушын, Нусінаў.

## Кнігі 
У 1903 у варшаўскім выдавецтве Тушыя выйшлі апавяданні на іўрыце «Ор вацэль» (Святло і цені), 85 стар. У 1909 і 1914 гг. два тамы твораў выдаў Шрэберк у Вільні, другі том пад загалоўкам «Элэндэ».

У пачатку стагоддзя напісаў на іўрыце і пераклаў на ідыш трылогію «Дэр фрылінг фун дэр вэлт» (Вясна сусвету), прысвечаную рэвалюцыі 1905 года. Яна стала асновай для наступных раманаў «Дойрэс дэрвахтэ» (Абуджэнне пакаленняў) (1934), «Дэм штурэм анткэгн» (Насустрач буры) (1939), аўтар аповесці «Тэг фаргангэнэ» (Дні мінуўшчыны) (1941). Перакладаў творы Горкага, Лявады, у тым ліку «Польскі магнат».

## Крыніцы 
## Спасылкі 
* Зайнвел Дыямант Levin Lipman
* Lipman Lewin
* Захаванне

Катэгорыя:Пісьменнікі на іўрыце
Катэгорыя:Пісьменнікі на ідыш
Катэгорыя:Пісьменнікі Беларусі
Катэгорыя:Пісьменнікі Расійскай імперыі
Катэгорыя:Перакладчыкі з рускай мовы
Chains

«**Chains**» () — песня, напісаная амерыканскімі аўтарамі Джэры Гофінам і Кэрал Кінг. Песня стала вядомым хітом у выкананні амерыканскага гурта «The Cookies» (заняла 17-ю пазіцыю ў хіт-парадзе *U.S. Pop*). Пазней гурт «The Beatles» запісаў кавер-версію гэтай песні (іх версія ўвайшла ў альбом «*Please Please Me*»).

## Версія «The Beatles» 
Песня «Chains» даволі хутка стала папулярнай сярод музычных гуртоў Ліверпуля і была ўключана таксама і ў рэпертуар «The Beatles».

Гурт запісаў сваю версію 11 лютага 1963 года падчас марафонскай сесіі, на працягу якой была запісана большая частка матэрыялу для першага альбома «*Please Please Me*» (было запісана чатыры дублі, але першы быў палічаны найбольш удалым). У песні (поруч з «*Do You Want to Know a Secret?*» з таго ж альбома) асноўную вакальную партыю выконвае Джордж Харысан. Ва ўступе да песні гучыць характэрная для ранніх песень «The Beatles» губны гармонік.

Гурт выконваў гэтую песню ўжывую на некалькіх радыёшоў для BBC (*Side by Side*, *Here We Go* и *Pop Go the Beatles*). Музычны крытык Іэн Макдональд негатыўна паставіўся да версіі «The Beatles», адзначыўшы, што яна гучыць крыху фальшыва і ёй бракуе натуральнасці.

: **У запісе ўдзельнічалі:**
* Джордж Харысан — вакал, сола-гітара
* Джон Ленан — бэк-вакал, рытм-гітара, губны гармонік
* Пол Мак-Картні — бэк-вакал, бас-гітара
* Рынга Стар — ударныя

1 лістапада 1963 песня была выпушчана ў складзе міні-альбома *The Beatles (No. 1)*.

## Крыніцы 
## Спасылкі 
* 
* 
* 

Катэгорыя:The Beatles
Anna (Go to Him)

«**Anna (Go to Him)**» () — песня, напісаная і выкананая Артурам Александэрам (амерыканскі аўтар і выканаўца). Яго версія выйшла на аднайменным сінгле 17 верасня 1962 года. Песня асабліва праславілася дзякуючы кавер-версіі, якая выйшла на дэбютным альбоме гурта «The Beatles».

## Песня 
Паводле Рычы Антэрбергера, музычнага аглядальніка сайта Allmusic,

Версія Александэра была выпушчана на аднайменным сінгле ў 1962 годзе, а таксама ўвайшла ў яго альбом «*You Better Move On*». У яго выкананні песня дасягнула 10 пазіцыі ў хіт-парадзе R&B Singles і 68-й пазіцыі ў хіт-парадзе Billboard Hot 100.

Нягледзячы на загаловак, у самім тэксце замест «go **to** him» прысутнічае «go **with** him» ().

## Версія «Бітлз» 
Песня вельмі падабалася Джону Ленану, таму ўвайшла ў ранні рэпертуар гурта і была адабрана для яго дэбютнага альбома. У ЗША песня была выпушчана на альбомах «*Introducing… The Beatles*» (10 студзеня 1964), «*The Early Beatles*» (22 сакавіка 1965), а таксама на міні-альбоме «*Souvenir of Their Visit: The Beatles*».

Гурт запісаў песню 11 лютага 1963 года за тры спробы; базавай версіяй стала трэцяя. Характэрную музычную фразу, якая ў арыгінале выконвалася на фартэпіяна, выконвае Джордж Харысан на гітары.

Антэрбергер добра ацаніў версію «The Beatles», адзначыўшы:

Музычны крытык Іэн Макдональд, аднак, меў іншае меркаванне адносна вакалу Ленана, заявіўшы, што ён гучыць як у «закаханага юнака, які ўзяўся за дарослую песню».

1 лістапада 1963 песня была выпушчана ў складзе міні-альбома *The Beatles (No. 1)*.

: **У запісе ўдзельнічалі:**
* Джон Ленан — вакал, акустычная рытм-гітара
* Пол Мак-Картні — бэк-вакал, бас-гітара
* Джордж Харысан — бэк-вакал, сола-гітара
* Рынга Стар — ударныя

## Крыніцы 
## Спасылкі 
* 
* 
* 

Катэгорыя:The Beatles
Misery

**«Misery»** () — песня гурта The Beatles з альбома *Please Please Me*. Песня была напісана Джонам Ленанам і Полам Мак-Картні. Паводле Ленана, «гэта была больш песня Джона, чым песня Пола, аднак яна была напісана сумесна». Мак-Картні ж прыпісваюцца наступныя словы: «Не думаю, што хтосьці з нас быў галоўным у гэтай песні, гэта была проста заказная праца».

Аднайменны сінгл Кені Лінча (Kenny Lynch), які выйшаў у 1963 годзе, стаў першай у гісторыі кавер-версіяй песні The Beatles.

## Гісторыя песні 
У лютым 1963 года найбольш паспяховай брытанскай спявачкай была Хелен Шапіра, якая дасягнула поспеху ў чартах яшчэ на два гады раней, ва ўзросце 14 гадоў. Менеджар спявачкі, Норы Парамар, шукаў свежы матэрыял для яе новага альбома і прапанаваў The Beatles напісаць песню адмыслова для яе.

«Misery» была задумана за кулісамі перад выступам The Beatles у зале Kings Hall у Сток-он-Трэнце 26 студзеня 1963 года, а скончана была ў доме Пола Мак-Картні на Фортлін-Роўд 20 у Ліверпулі. Як каментаваў сам Мак-Картні, «мы назвалі яе „Пакута“, яна не настолькі павольная, наколькі яна гучыць, яна даволі жывая, і мы думалі, што для Хелен яна цалкам падыдзе». Аднак Парамар палічыў, што яна не падыходзіць, стаўшы тым самым аўтарам першай кавер-версіі песні The Beatles. Версія Лінча не ўвайшла ў чарты; яго аранжыроўка была больш папулярна-арыентаванай, чым тая, якую выкарыстоўвалі ўдзельнікі The Beatles.

**У запісе ўдзельнічалі:**
* Джон Ленан — вакал, рытм-гітара
* Пол Мак-Картні — вакал, бас-гітара
* Джордж Харысан — сола-гітара
* Рынга Стар — ударныя
* Джордж Марцін — фартэпіяна

## Выпуск песні 
Песня была выпушчана на наступных альбомах гурта:
* LP-альбом *Please Please Me* (Вялікабрытанія)
* LP-альбом *Introducing… The Beatles* (ЗША)
* EP-альбом *The Beatles (No. 1)* (Вялікабрытанія)

## Крыніцы 
## Літаратура 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Спасылкі 
* 
* 
* 

Катэгорыя:The Beatles
Лермантаўскі праспект (Масква)

**Лермантаўскі праспект** () — вуліца ў Паўднёва-Усходняй акрузе Масквы працягласцю 2,1 км. Назва дадзена ў гонар рускага паэта Міхаіла Юр’евіча Лермантава. Лермантаўскі праспект цалкам знаходзіцца ў раёне Жулебіна (адміністрацыйна Выхіна-Жулебіна) і праходзіць уздоўж Казанскага/Разанскага напрамку МЧ. Пачынаецца ад МКАД і ідзе ў бок вобласці, працягваючы Разанскі праспект, заканчваецца на мяжы Масквы, перацякаючы ў Кастрычніцкі праспект горада Люберцы.
Катэгорыя:Вуліцы Масквы
Катэгорыя:Праспекты Масквы
Арбат (раён Масквы)

**Арбат** () — гістарычны і адміністрацыйны раён Масквы, а таксама ўнутрыгарадское муніцыпальнае ўтварэнне.

Раён знаходзіцца на тэрыторыі Цэнтральнай адміністрацыйнай акругі на захад ад Крамля. Плошча тэрыторыі раёна — 211 га. Насельніцтва — 26,9 тыс. чалавек (на 1 студзеня 2010 года). На тэрыторыі знаходзяцца важныя міністэрствы: Мінабароны Расіі, МЗС Расіі, Мінэканамразвіцця (Трубнікоаскі зав., 19). Асноўныя вуліцы — Арбат (пешаходная) і Новы Арбат, Садовае кальцо, Ваздзвіжанка.
## Насельніцтва 
Катэгорыя:Раёны Масквы
Якіманка (раён Масквы)

**Якіманка** () — раён Масквы. Размешчаны ў Цэнтральнай адміністрацыйнай акрузе.

У склад раёна ўваходзіць заходняя частка гістарычнага Замаскварэчча (мяжа з раёнам Замаскварэчча праходзіць па вуліцы Вялікая Ардынка) у межах Садовага кальца, а таксама Парк культуры імя Горкага, Няскучны сад і шэраг кварталаў за Садовым кальцом (мяжа па Цітоўскім праездзе, вуліцах Акадэміка Пятроўскага, Шабалаўцы, Конным завулку, Хаўскай, Мытнай, 4-му Дабрынінскім завулку, 1-му Дабрынінскім завулку, вул. Каровій вал). На тэрыторыі раёна размешчана Дзяржаўная Траццякоўская галерэя.

## Насельніцтва 
## Крыніцы 
## Спасылкі 
Катэгорыя:Раёны Масквы
Вялікая Ардынка

**Вуліца Вялікая Ардынка** () — вуліца ў Цэнтральнай адміністрацыйнай акрузе горада Масквы. Праходзіць ад Малога Маскварэцкага моста да Серпухаўской плошчы. Цэнтральная і найстаражытная вуліца гістарычнага Замаскварэчча, мяжа паміж сучаснымі раёнамі (муніцыпальнымі акругамі) Якіманка (цотны, заходні бок) і Замаскварэчча (няцотны, усходні бок). На Вялікую Ардынку выходзяць завулкі: з захаду 2-гі Кадашэўскі, 3-і Кадашэўскі, Ардынскі тупік, Вялікі Талмачоўскі, Пыжэўскі, 1-ы Казачы, Пагарэльскі; з усходу Чарнігаўскі, Кліментаўскі, Іверскі, Вялікі Ардынскі, Малы Ардынскі завулак.
## Памятныя мясціны 
* Адраджэнне (помнік)
* Храм Велікамучаніцы Кацярыны на Усполлі
Катэгорыя:Вуліцы Масквы
Варварка

**Вуліца Варварка** (; *Варварская вуліца*, у 1933—1990 гадах — вуліца Разіна) — вуліца ў Цэнтральнай адміністрацыйнай акрузе горада Масквы. Адна з самых старажытных і вядомых маскоўскіх вуліц. Праходзіць ад Краснай плошчы да плошчы Варварскія Вароты, працягласць 550 метраў. Нумарацыя дамоў вядзецца ад Краснай плошчы. Першыя згадкі пра яе датуюцца 1380 годам з адным толькі нюансам, што называлася яна тады Усясвяцкай. Назва Варварка ў гонар царквы Варвары Вялікапакутніцы ўпершыню згадваецца ў 1434 годзе.
Катэгорыя:Вуліцы Масквы
Кітай-горад

**Кітай-горад** () — гістарычны раён Масквы ўнутры Кітайгародскай крапасной сцяны, прыбудаванай у 1538 годзе да вуглавых веж Маскоўскага Крамля: Беклемішаўскай і Арсенальнай. Пасля разбурэнняў у XIX—XX стагоддзях захаваліся толькі невялікія ўчасткі старажытнай сцяны Кітай-горада.

Кітай-горад пачынаецца ад Краснай плошчы, мяжуе на поўначы з Ахотным Радам, Тэатральнай плошчай і Тэатральным праездам, на ўсходзе з Лубянскай і Старой плошчамі, на поўдні з Масквой-ракой.

Тэрыторыя Кітай-горада ўваходзіць у склад Цвярскога раёна. Цяпер гэта адміністрацыйны, культурны і дзелавы цэнтр Масквы. Уключае ў сябе вуліцы: Мікольская, Ільінка, Варварка, а таксама раён Зараддзя. Да 1991 года тэрыторыя ўваходзіла ў Хамоўніцкі, Таганскі і Басманны раёны.

Пасля перайменавання станцыі метро «Плошча Нагіна» ў «Кітай-горад» у 1990 годзе, суседнія кварталы Белага горада часам памылкова называюць Кітай-горадам. Насамрэч адзінай станцыяй метро ў межах гістарычнага Кітай-горада з’яўляецца «Плошча Рэвалюцыі».
Катэгорыя:Гістарычныя раёны Масквы
Катэгорыя:Кітай-горад
Пячатнікі

**Пячатнікі**:
* Пячатнікі (вёска, Холм-Жыркоўскі раён)
* Пячатнікі (раён Масквы)
* Пячатнікі (станцыя метро, Вялікая кальцавая лінія)
* Пячатнікі (станцыя метро, Люблінска-Дзмітраўская лінія)
Яніс Варуфакіс

**Яніс Варуфакіс** (грэч. Γιάνης Βαρουφάκης; нар. 24 сакавіка 1961, Афіны) — грэчаскі эканаміст і палітык. Дэпутат парламента, міністр фінансаў Грэцыі са студзеня па ліпень 2015 года. Заснавальнік палітычнай арганізацыі DiEM25.

## Адукацыя і акадэмічная кар'ера 
Скончыў эканамічны факультэт ва Універсітэце Эсэкса (Вялікабрытанія), дзе спецыялізаваўся на тэорыі гульняў. У 1987 годзе там жа атрымаў ступень доктара эканамічных навук. Выкладаў ва ўніверсітэтах Усходняй Англіі і Сіднея. У 2000 годзе вярнуўся ў Грэцыю, стаў прафесарам эканамічнай тэорыі ў Афінскім універсітэце. У 2004–2006 гадах быў дарадцам прэм'ер-міністра Ёргаса Папандрэу.

З 2012 года працаваў галоўным эканамічным кансультантам у кампаніі Valve, дзе займаўся эканомікай віртуальных светаў у гульнях, такіх як *Counter-Strike: Global Offensive* і *Dota 2*.

## Палітычная дзейнасць 
У студзені 2015 года быў абраны ў парламент Грэцыі ад партыі «СІРЫЗА» і прызначаны міністрам фінансаў ва ўрадзе Алексіса Цыпраса. Вёў жорсткія перамовы з еўрапейскімі крэдыторамі (ЕЦБ, МВФ, Еўракамісія) аб рэструктурызацыі дзяржаўнага доўгу Грэцыі.

Пасля рэферэндуму 5 ліпеня 2015 года, на якім грэкі адхілілі прапановы крэдытораў, падаў у адстаўку, заявіўшы, што міністры фінансаў еўразоны лічылі яго прысутнасць «непажаданай».

У лютым 2016 года ініцыяваў стварэнне левага пан'еўрапейскага руху DiEM25 (Рух за дэмакратыю ў Еўропе 2025). У 2018 годзе ў Грэцыі заснаваў партыю MeRA25, ад якой быў абраны ў парламент у 2019 годзе.

## Асноўныя публікацыі 
З'яўляецца аўтарам шэрагу кніг па эканоміцы і палітычнай тэорыі, сярод якіх:

* *The Global Minotaur: The True Origins of the Financial Crisis and the Future of the World Economy* (2011)
* ''And the Weak Suffer What They Must? Europe's crisis, America’s economic future* (2016)
* *Adults in the Room: My Battle With Europe's Deep Establishment* (2017)
* *Technofeudalism: What Killed Capitalism'' (2023)

## Асабістае жыццё 
Жанаты з мастачкай Данай Страту. Мае дачку ад папярэдняга шлюбу.

## Зноскі 
Катэгорыя:Эканамісты
Катэгорыя:Эканамісты XXI стагоддзя
Катэгорыя:Нарадзіліся ў Афінах
Катэгорыя:Выпускнікі Бірмінгемскага ўніверсітэта
Катэгорыя:Выкладчыкі Афінскага ўніверсітэта
Катэгорыя:Дэпутаты парламента Грэцыі
Катэгорыя:Міністры фінансаў Грэцыі
Вуліца Валхонка

**Вуліца Валхонка** (; да 1658 — *Чартольская (Чарторская)*, затым *Прачысценская (Прачысценка)*, з канца XVIII стагоддзя *Валхонка*) — вуліца ў Цэнтральнай адміністрацыйнай акрузе горада Масквы. Праходзіць ад Баравіцкай плошчы да плошчы Прачысценскія Вароты, размешчана паміж Прачысценскай набярэжнай і вуліцай Знаменка. Нумарацыя дамоў вядзецца ад Баравіцкай плошчы.

## Апісанне 
Валхонка пачынаецца ад Баравіцкай плошчы насупраць паўднёвага ўскрайка Махавой вуліцы, праходзіць на паўднёвы захад, да яе прымыкаюць Ляніўка (злева), затым Калымажны і Малы Знаменскі завулкі (справа), далей Усіхсвяцкі праезд (злева) і Вялікі Знаменскі завулак (справа). Выходзіць на плошчу Прачысценскія Вароты, за якой працягваецца як Прачысценка.
Катэгорыя:Вуліцы Масквы
Саборная плошча

**Саборная плошча**:

## Беларусь 
* Саборная плошча (Віцебк) — *назва плошчы Свабоды да 1919 года*
* Саборная плошча (Магілёў)
* Саборная плошча (Мінск)

## Расія 
* Саборная плошча (Масква)

## Украіна 
* Саборная плошча (Львоў)
Ліянозава (раён Масквы)

**Ліянозава** () — раён у Паўночна-ўсходняй адміністрацыйнай акрузе горада Масквы, а таксама аднайменнае ўнутрыгарадское муніцыпальнае ўтварэнне. У паўночнай частцы раёна размяшчаецца Ліянозаўскі парк культуры і адпачынку.
## Насельніцтва 
Катэгорыя:Раёны Масквы
Дарагамілава

**Дарагамілава** () — раён горада Масквы, размешчаны ў Заходняй адміністрацыйнай акрузе, а таксама аднайменнае ўнутрыгарадское муніцыпальнае ўтварэнне. Муніцыпальныя акругі «Кутузаўская» і «Дарагамілаўская» былі створаны пасля адміністрацыйнай рэформы 1991 года на частцы тэрыторыі былога Кіеўскага раёна Масквы і ўваходзілі ў склад Заходняй адміністрацыйнай акругі. У 1994 годзе гэтыя муніцыпальныя акругі аб'ядналі. Пасля прыняцця ў 1995 годзе закона «Аб тэрытарыяльным падзеле горада Масквы» на іх тэрыторыі быў утвораны раён «Дарагамілава».

Катэгорыя:Раёны Масквы
Жылы дом на Кудрынскай плошчы

**Жылы дом на Кудрынскай плошчы** () — гмах, пабудаваны ў Маскве ў 1948—1954 гадах, адна з сямі пабудаваных «сталінскіх гмахаў». Праект будынка выкананы архітэктарамі магістральнай майстэрні № 9 інстытута «Маспраект» Міхаілам Пасохіным і Ашотам Мндаянцам, канструктарам М. М. Валхонскім. У гістарычнай літаратуры часта выкарыстоўваюць вызначэнне «вышынніца на Паўстанні», тапонім звязаны з былой назвай Кудрынскай плошчы. Небаскроб адрозніваўся ўнікальнымі для савецкага жылога домабудавання рашэннямі: наяўнасцю падземнай паркоўкі, аддзялення для дзіцячых калясак на першым паверсе і сучаснай кухоннай тэхнікай.
International (гасцініца, Прага)

**«International»** (раней Дружба, Чадок, Holiday Inn, Crown Plaza) — чатырохзоркавы гатэль і найбуйнейшы будынак у Празе ў стылі сталінскай архітэктуры, размешчаны ў раёне Дэйвіцэ Прагі 6. Ахоўваецца як помнік культуры з 2000 года.

Будынак быў узведзены ў 1952—1954 гадах пад кантролем міністра абароны Чэхаславакіі Аляксея Чапічкі. Будынак мае вышыню 88 м (дах на вышыні 67 м, а таксама 10-метровы шацёр і чырвоная зорка вышынёй 1,5 м) і 16 паверхаў. У будынку таксама ёсць прытулак грамадзянскай абароны на 600 чалавек, які цяпер выкарыстоўваецца для захоўвання адзення персаналу.

Першапачаткова гасцініца называлася «Дружба» (), наступныя назвы звязаны з яе ўладальнікамі — па дзяржаўным турыстычным агенцтве «Чадок» (з 1957 года), а Holiday Inn і Crown Plaza з’яўляюцца філіяламі InterContinental Hotels Group, прададзенай у 2014 годзе аўстрыйскай кампаніі Герстнер.

На вялізным габелене ў вестыбюлі намаляваны від зверху на Прагу разам з іншымі сталінскімі помнікамі, такімі як помнік Сталіну і савецкім танкістам.

Катэгорыя:Сталінская архітэктура
Азія (значэнні)

* **Азія**
* Азія (рымская правінцыя)
* Дыяцэзія Азія

## Тапонім 
* Малая Азія
* Паўднёвая Азія
* Усходняя Азія
* Пярэдняя Азія
* Сярэдняя Азія
* Цэнтральная Азія

## Астраномія 
* (67) Азія
Жорж Леметр

**Жорж Леметр** (поўнае імя — *Жорж Анры Жазеф Эдуар Леметр*, ); , , Эно — , Лёвен, Брабант) — бельгійскі святар, астрафізік, касмолаг і матэматык, аўтар тэорыі Вялікага выбуху. Адзін з найбольш уплывовых астрафізікаў XX стагоддзя.

## Біяграфія 
Нарадзіўся ў Шарлеруа (Бельгія), у 1914 годзе скончыў езуіцкі каледж у Шарлеруа, пасля чаго працягнуў адукацыю ў Лёвенскім універсітэце па інжынернай спецыяльнасці. У час Першай сусветнай вайны быў мабілізаваны ў армію, служыў у артылерыі, быў узнагароджаны Ваенным Крыжам (фр. Croix de guerre). Пасля вайны працягнуў навучанне ў Лёвенскім універсітэце, дзе вывучаў матэматыку, фізіку, астраномію і тэалогію. У 1923 годзе атрымаў сан абата, пасля чаго накіраваўся ў Кембрыджскі ўніверсітэт. У якасці студэнта-даследчыка каледжа Святога Эдмунда Леметр пад кіраўніцтвам А. С. Эдынгтана выканаў шэраг работ па касмалогіі, зорнай астраноміі і вылічальнай матэматыцы. Заняткі астраноміяй ён працягнуў у ЗША — у Гарвардскай абсерваторыі, дзе ён працаваў з Харлоу Шэплі ў Масачусецкім тэхналагічным інстытуце, дзе Леметр атрымаў ступень доктара навук.

З 1925 года, вярнуўшыся ў Бельгію, працаваў прафесарам астрафізікі, а пазней — прыкладной матэматыкі Лёвенскага ўніверсітэта.

У 1936 годзе быў абраны членам Папскай акадэміі навук, а ў сакавіку 1960 года быў прызначаны яе прэзідэнтам і займаў гэтую пасаду да сваёй смерці. У 1960 г. папам Янам XXIII быў узведзены ў сан прэлата. У канцы працы Другога Ватыканскага сабора Леметр са здзіўленнем даведаўся, што пастаўлены на чале камісіі па даследаванні пытанняў, звязаных з кантролем нараджальнасці, але адмовіўся ад гэтага прызначэння з прычыны слабога здароўя, якое перашкаджае яму здзяйсняць паездкі ў Рым (перанёс сардэчны прыступ у снежні 1964 года).

Член Амерыканскага філасофскага таварыства (1945).
Леметр

**Леметр** — прозвішча.

## Вядомыя носьбіты 
* Жорж Леметр — бельгійскі святар, астрафізік
* Фрэдэрык Леметр — французскі акцёр

## Астраномія 
* (1565) Леметр
Ікар (значэнні)

* Ікар — персанаж старажытнагрэчаскай міфалогіі
* (1566) Ікар — астэроід
* Ікар (месяцовы кратар)
Замаскварэчча (раён Масквы)

**Замаскварэчча** () — раён і муніцыпальнае ўтварэнне ў Цэнтральнай адміністрацыйнай акрузе Масквы, размешчаныя ў лукавіне ракі Масквы, на правым яе беразе, на поўдзень ад Крамля.

Насельніцтва — 55 293 чал. (2024). Тэрыторыя 4,32 км². У раёне Замаскварэчча размешчаны станцыі метро «Новакузнецкая», «Траццякоўская», «Павялецкая», «Дабрынінская», «Серпухаўская».
## Насельніцтва 
## Тэрыторыя і межы 
Раён размешчаны ў цэнтральнай частцы Масквы, у складзе Цэнтральнай адміністрацыйнай акругі.

Контуры муніцыпалітэта праходзяць па восях наступных геаграфічных аб’ектаў (па гадзіннікавай стрэлцы): па восі Кажэўніцкай вуліцы, Летнікаўскай вуліцы, Жукава праезду, Дубінінскай вуліцы, 4-га і 1-га Шчыпкоўскіх завулка, вуліцы Паўла Андрэева, Мытнай вуліцы, — Каровій Вал, заходняй і паўночнай межам Серпухаўской плошчы, вуліцы Вялікая Ардынка і Кадашоўскай набярэжнай, Чыгуннага моста, вуліцы Балчуг, рэчышча Масквы-ракі, Наваспаскага моста да Кажэўніцкай вуліцы.

Замаскварэчча мяжуе з раёнамі Якіманка, Данілаўскі, Таганскі і Цвярскі.

Катэгорыя:Раёны Масквы
Дом Мельнікава

**Дом Мельнікава** (*Дом-майстэрня архітэктара Канстанціна Сцяпанавіча Мельнікава*) — аднакватэрны жылы дом, помнік архітэктуры савецкага авангарда. Пабудаваны ў 1927—1929 гадах у Крываарбацкім завулку ў Маскве па праекце расійкага архітэктара Канстанціна Мельнікава для сябе і сваёй сям’і.

Дом-майстэрня з’яўляецца вяршыняй творчасці Мельнікава і адрозніваецца наватарскімі канструктыўнымі асаблівасцямі, арыгінальным мастацкім рашэннем і аб’ёмна-прасторавай кампазіцыяй, прадуманай функцыянальнай планіроўкай. Аднакватэрны жылы асабняк у цэнтры Масквы — унікальны для савецкага часу прыклад такога роду пабудовы.

У 2011 годзе будынак перададзены ў аператыўнае ўпраўленне Дзяржаўнага музея архітэктуры імя А. В. Шчусева і з’яўляецца аб’ектам паказу заснаванага ў 2014 годзе яго філіяла — Музея Мельнікавых.

У 2022 годзе ў сувязі з правядзеннем рэстаўрацыі інтэр’еры дома зачыненыя для наведвання, аднак доступ у сад і вонкавы агляд адкрытыя.

Катэгорыя:Помнікі архітэктуры Масквы
Аліса Віктараўна Рыжычэнка

**Аліса Рыжычэнка** — беларуская эканамістка і грамадска-палітычная дзяячка. Прадстаўнік Аб’яднанага пераходнага кабінета Беларусі па пытаннях эканомікі і фінансаў (з 2025).

## Біяграфія 
Нарадзілася ў Полацку. Пасля смерці бацькі сям’я сутыкнулася з цяжкім фінансавым становішчам, з падлеткавага ўзросту сумяшчала вучобу з працай. Вучылася ў Беларускім дзяржаўным эканамічным універсітэцэ, дзе атрымала ступень магістра эканомікі. Працавала ў банкаўскай сферы і ў агенцтве нерухомасці.

З 2020 года ўдзельнічала ў беларускіх дэмакратычных ініцыятывах і валанцёрскіх праектах, звязаных з падтрымкай палітвязняў і прасоўваннем правоў чалавека. Супрацоўнічала з арганізацыямі «Краіна для жыцця», Асацыяцыя беларускага бізнесу за мяжой, «Дыхай вольна», незалежнымі медыя і даследчымі цэнтрамі. Выступала спікерам на канферэнцыі «Новая Беларусь» і экспертных круглых сталах, прысвечаных пытанням эканомікі і сацыяльнай палітыкі.

10 жніўня 2025 года на канферэнцыі «Новая Беларусь» у Варшаве Святлана Ціханоўская аб’явіла аб прызначэнні Алісы Рыжычэнка прадстаўніком Аб’яднанага пераходнага кабінета па эканоміцы і фінансах. Прызначэнне было ўхвалена Каардынацыйнай радай.

## Асабістае жыццё 
Бацька — беларус, працаваў у аддзяленні «Раснафты» ў Наваполацку. Маці — руская, якая нарадзілася ў Германіі і працавала інжынерам-тэхнолагам у Полацку, ветэран працы. Мае сына. Пасля пераезду ў Аўстрыю развялася з мужам, але застаецца з ім у нармальных адносінах дзеля выхавання дзіцяці.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Асобы Аб’яднанага пераходнага кабінета Беларусі
Катэгорыя:Эмігранты з Беларусі
Катэгорыя:Жанчыны-палітыкі Беларусі
Колі

**Колі** — шматзначнае паняцце.

* Колі — парода сабак.

## Вядомыя асобы 
* Мікалай Джэмсавіч Колі (1894—1966) — савецкі архітэктар

## Тапонімы 
* Колі — камуна ў Італіі
* Колі — вёска ў Эстоніі
Пазднякоў

**Пазднякоў** — прозвішча.

## Вядомыя носьбіты 
* Андрэй Аляксандравіч Пазднякоў (нар. 1993) — беларускі лёгкаатлет.
* Валерый Сямёнавіч Пазднякоў (нар. 1963) — беларускі археолаг, археограф, гісторык.
* Уладзімір Міхайлавіч Пазднякоў (нар. 1984) — беларускі ўрач-тэрапеўт ветэрынарнай медыцыны.
Уладзімір Міхайлавіч Пазднякоў

**Уладзімір Міхайлавіч Пазднякоў** () — рэктар Міжнароднага ўніверсітэта МІПСА (з 2022). Кандыдат тэхнічных навук (2010), дацэнт.

## Біяграфія 
Нарадзіўся 28 мая 1984 годзе ў Магілёве.

C адзнакай скончыў Магілёўскі дзяржаўны ўніверсітэт харчавання з прысваеннем кваліфікацыі «інжынер-механік»; аспірантуру Магілёўскага дзяржаўнага ўніверсітэта харчавання па спецыяльнасці «працэсы і апараты харчовых вытворчасцяў». У 2010 годзе абараніў кандыдацкую дысертацыю. Прысвоена вучонае званне дацэнта па спецыяльнасці «Тэхналогія (харчовая прамысловасць)». Мае міжнародны дыплом Ph.D in Technical Sciences.

Працаваў у Беларускім дзяржаўным аграрным тэхнічным універсітэце (БДАТУ) на пасадах — дацэнт кафедры «тэхналогіі і тэхнічнае забеспячэнне працэсаў перапрацоўкі і захоўвання сельскагаспадарчай прадукцыі», намеснік прарэктара па навуковай рабоце, прарэктар па выхаваўчай рабоце, прарэктар па вучэбнай і выхаваўчай рабоце БДАТУ.

У 2021—2024 гадах — намеснік старшыні Федэрацыі прафсаюзаў Беларусі.

З 2022 года — рэктар Міжнароднага ўніверсітэта «МІПСА».

У красавіку 2024 года быў выбраны дэлегатам на Усебеларускі народны сход 7-га склікання ад Федэрацыі прафсаюзаў Беларусі.

## Крыніцы 
## Спасылкі 
* Поздняков Владимир Михайлович

Катэгорыя:Рэктары Міжнароднага ўніверсітэта МІПСА
Катэгорыя:Дэлегаты Усебеларускага народнага сходу 7-га склікання
Саборная плошча (Масква)

**Саборная плошча** () — гістарычны і архітэктурны цэнтр Маскоўскага Крамля. Займае самую высокую частку крамлёўскага ўзгорка. Плошчу атачаюць Гранавітая і Патрыяршыя палаты, Успенскі сабор, Архангельскі сабор, Дабравешчанскі сабор, Рызапаложанская царква, Званіца Івана Вялікага і іншыя будынкі.
Катэгорыя:Маскоўскі Крэмль
Бібірава (раён Масквы)

**Бібірава** () — раён у Паўночна-Усходняй адміністрацыйнай акрузе Масквы, а таксама аднайменнае ўнутрыгарадское муніцыпальнае ўтварэнне. Знаходзяцца на паўночнай ускраіне Масквы, прымыкаюць да МКАД. Мяжуюць з раёнамі Паўднёвае Мядзведкава, Паўночнае Мядзведкава, Ліянозава, Алтуф’еўскі. Асноўная магістраль — вуліца Ляскова. Бібірава — адзін з самых экалагічна чыстых раёнаў Масквы. На тэрыторыі раёна размешчаны 2 невялікія паркі і зоны адпачынку, такія як Этнаграфічная вёска і Ліянозаўскі гадавальнік.
## Насельніцтва 
Катэгорыя:Раёны Масквы
Аляксандр Мікалаевіч Пачко

**Аляксандр Мікалаевіч Пачко** () — беларускі дзяржаўны службовец, спецыяліст у галіне сельскай гаспадаркі.

## Біяграфія 
Нарадзіўся ў 1975 годзе ў вёсцы Атвержычы Столінскага раёна Брэсцкай вобласці.

У 2005 годзе скончыў Беларускую дзяржаўную сельскагаспадарчую акадэмію, а пазней — Акадэмію кіравання пры Прэзідэнце Рэспублікі Беларусь.

Працоўную дзейнасць пачаў загадчыкам аўтагаража саўгаса «Манькавіцкі» Столінскага раёна. Прайшоў шлях ад кіраўніка сельскагаспадарчых падраздзяленняў да першага намесніка старшыні райвыканкама і начальніка ўпраўлення сельскай гаспадаркі і харчавання.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Старшыні Лунінецкага раённага выканаўчага камітэта
Катэгорыя:Старшыні Кобрынскага раённага выканаўчага камітэта
Катэгорыя:Старшыні Столінскага раённага выканаўчага камітэта
Яўген Яўгеньевіч Карняг

**Яўген Яўгеньевіч Карняг** (нар. , ) — беларускі тэатральны рэжысёр.

## Біяграфія 
Нарадзіўся ў Мінску у 1983 годзе, скончыў Беларускую дзяржаўную акадэмію мастацтваў на курсе ў Аляксея Ляляўскага.

Працаваў некалькі год у Беларускім дзяржаўным тэатры лялек акцёрам. Першыя яго поспехі звязаныя з драматычна-пластычным жанрам. Не будучы харэографам, ён яшчэ студэнтам прыдумаў танцавальныя эцюды, якія ляглі ў аснову яго дэбютнага спектакля ў якасці рэжысёра Cest la vie. Exercices pres du baton. Неўзабаве здарыліся «Не танцы», якія прынеслі яму славу, тэмай сталі гвалт і агрэсія. У 2010 годзе рэжысёр арганізаваў уласны калектыў — KorniagTHEATRE. Адна з яго самых заўважных пастановак — «Латэнтныя мужчыны», дзе каманда разважала пра крызіс маскуліннасці і жаноцкасці. Яго наступныя работы былі прысвечаныя страху — «Спектакль № 7», адзіноце ў вялікіх гарадах — «Бетон», яны ішлі ў РТБД. Трылогію склалі спектаклі «Пачупкі», «Шлюб з ветрам» і «Забалоцце» пра тры ключавыя этапы жыцця чалавека — народзіны, вяселле і смерць. Вялікая роля ў матэрыяле адводзіцца беларускаму фальклору і народным танцам, песням.

З 2022 года ў Беларускім дзяржаўным тэатры лялек. Адзначыўся аўтарскімі пастаноўкамі: «Інтэрв’ю з вядзьмаркамі», «Запіскі юнага лекара», «На чорнай-чорнай вуліцы»; паставіў бэбі-спектакль «Матылькі». З 2024 года — галоўны рэжысёр. У 2025 годзе паставіў спектакль «Хутар» па аповесці Васіля Быкава «Знак бяды».

## Прэміі і ўзнагароды 
* Лаўрэат Нацыянальнай тэатральнай прэміі (2018).

## Крыніцы 
Катэгорыя:Тэатральныя рэжысёры Беларусі
Катэгорыя:Рэжысёры лялечнага тэатра Беларусі
It Won’t Be Long

«**It Won’t Be Long**» () — песня, якая адкрывае другі студыйны альбом гурта «The Beatles» *With The Beatles*. Песня стала першай арыгінальнай кампазіцыяй, запісанай для гэтага альбома. Яе аўтарства ўказана як Ленан/Мак-Картні, аднак асноўным яе аўтарам быў Джон Ленан (Мак-Картні толькі крыху дапамог з тэкстам і аранжыроўкай).

## Кампазіцыя 
Прыпеў песні заснаваны на гульні слоў *be long* и *belong*. Для песні характэрны раннія асаблівасці творчасці «The Beatles», такія як падпеўкі «yeah-yeah», «перазовы» паміж сола-вакалістам і бэк-вакалістамі, а таксама гама-падобныя гітарныя рыфы. Яшчэ адна асаблівасць — заканчэнне (падобнае на такое ў песні «She Loves You», запісанай незадоўга да гэтага), пры якім музыка даволі нечакана перапыняецца, даючы Ленану магчымасць прадэманстраваць кароткую сольную вакальную імправізацыю перш чым песня скончыцца на вялікім мажорным сэптакордзе.

Джон Ленан у сваім апошнім інтэрв'ю часопісу «Playboy» сказаў, што менавіта гэтая песня адкрыла для «The Beatles» шырэйшую аўдыторыю, чым тыя натоўпы моладзі, якія з жарсцю следавалі за гуртом яшчэ з часоў клубнага жыцця ў Ліверпулі. «Сярэдні клас пачаў нас слухаць толькі пасля таго, як нейкі хлопец у лонданскай „The Times“ сказаў, што мы ўключылі „эалійскія кадэнцыі“ ў песню It Won’t Be Long… Я і сёння не ўяўляю, што такое гэтыя эалійскія кадэнцыі». У іншым інтэрв'ю Ленан заявіў, што «хлопец у лонданскай „The Times“ напісаў пра „эалійскія кадэнцыі ў акордах“ — і з гэтага пачалася ўся гэтая інтэлектуальная лухта вакол „The Beatles“». Насамрэч крытык Ўільям Мэн сказаў гэта пра іншую песню з таго ж альбома — «Not a Second Time».

## Запіс і выпуск песні 
Гурт запісаў песню 30 ліпеня 1963 года на працягу дзвюх сесій. Першая сесія адбылася раніцай, калі было зроблена 10 спроб. Другая сесія адбылася ў абед, калі гурт запісаў 7 спроб, якія былі памылкова пранумераваны як 17-23. Выніковая зводка была зроблена 21 жніўня са спроб 17 і 21.

Песня была апублікавана на другім студыйным альбоме гурта ў Вялікабрытаніі 20 лістапада 1963 года. У ЗША песня была ўпершыню апублікавана на альбоме *Meet the Beatles!*, які выйшаў 20 студзеня 1964 года.

Ужывую «The Beatles» ніколі не выконвалі гэтую песню, аднак для тэлевізійнага шоў «Ready Steady Go!» яны выканалі яе пад фанаграму ў сакавіку 1964 года.

**У запісе ўдзельнічалі****:**
* Джон Ленан — двойчы запісаны і зведзены вакал, рытм-гітара
* Пол Мак-Картні — падгалоскі, бас-гітара
* Джордж Харысан — падгалоскі, сола-гітара
* Рынга Стар — ударныя

## Крыніцы 
## Літаратура 
* 
* 
* 

Катэгорыя:The Beatles
Сяргей Мікалаевіч Пачко

**Сяргей Мікалаевіч Пачко** () — беларускі дзяржаўны службовец, спецыяліст у галіне сельскай гаспадаркі.

## Біяграфія 
Нарадзіўся ў 1969 годзе ў вёсцы Белавуша Столінскага раёна Брэсцкай вобласці. Брат дзяржаўнага службоўца Аляксандра Пачко.

У 1994 годзе скончыў Беларускую дзяржаўную сельскагаспадарчую акадэмію, у 2005 годзе прайшоў перападрыхтоўку ў Брэсцкім дзяржаўным тэхнічным універсітэце.

З 1988 па 1997 год працаваў эканамістам па гаспадарчым разліку ў калгасе «Імя Энгельса» ў Драгічынскім раёне. У 1997—2010 гадах быў галоўным бухгалтарам, затым — намеснікам старшыні сельскагаспадарчага вытворчага кааператыва «Агра-Дзеткавічы». У 2010—2013 гадах узначальваў адкрытае акцыянернае таварыства «Драгічынскі райаграсэрвіс».

## Крыніцы 
Катэгорыя:Старшыні Драгічынскага раённага выканаўчага камітэта
Аляксандр Уладзіміравіч Майсеюк

**Аляксандр Уладзіміравіч Майсеюк** (нар. , в. Яўсімавічы, Кобрынскі раён, Брэсцкая вобласць) — беларускі дзяржаўны службовец.

## Біяграфія 
Нарадзіўся 9 сакавіка 1977 года ў вёсцы Яўсімавічы Кобрынскага раёна Брэсцкай вобласці. У 1999 годзе скончыў Брэсцкі політэхнічны інстытут па спецыяльнасці «Прамысловае і грамадзянскае будаўніцтва».

Працоўную дзейнасць пачаў у жніўні 1999 года прарабам у калгасе імя Суворава Слонімскага раёна, затым майстрам перасоўнай механізаванай калоны № 164 у г. Слонім. У 2000 годзе праходзіў тэрміновую службу ва Узброеных Сілах. У 2001—2002 гадах працаваў майстрам у таварыстве «Дом-Люкс» у Кобрыне, у 2002—2008 гадах — вядучым, а пазней спецыялістам першай катэгорыі Кобрынскага раённага ўпраўлення капітальнага будаўніцтва. Стаў старшынёй Кобрынскага раённага Савета дэпутатаў.

17 красавіка 2025 года прызначаны старшынёй Кобрынскага райвыканкама.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Старшыні Кобрынскага раённага выканаўчага камітэта
Катэгорыя:Старшыні Кобрынскага раённага Савета дэпутатаў
Аляксандр Мікалаевіч Шчаковіч

**Аляксандр Мікалаевіч Шчаковіч** (нар. , Дзяржынск, Мінская вобласць) — беларускі дзяржаўны службовец, прафсаюзны дзеяч.

## Біяграфія 
Нарадзіўся 25 красавіка 1980 года ў Дзяржынску Мінскай вобласці. Скончыў Беларускі дзяржаўны ўніверсітэт інфарматыкі і радыёэлектронікі па спецыяльнасці «метралогія, стандартызацыя і сертыфікацыя».

Яшчэ студэнтам быў выбраны прафгрупаргам БДУІР, затым займаў пасады намесніка старшыні і старшыні прафкама студэнтаў. У 2007 годзе перайшоў у Мінскае гарадское аб’яднанне прафсаюзаў, дзе прайшоў шлях ад загадчыка арганізацыйнага аддзела да старшыні.

У красавіку 2024 года быў выбраны дэлегатам на Усебеларускі народны сход 7-га склікання ад мясцовых Саветаў дэпутатаў.

## Узнагароды 
Узнагароджаны «Прафсаюзным знакам пашаны», падзякай і граматай Федэрацыі прафсаюзаў Беларусі, ганаровай граматай Мінскага гарадскога выканаўчага камітэта, ганаровай граматай Мінскага гарадскога Савета дэпутатаў, юбілейнымі медалямі да 110-, 115- і 120-годдзя прафсаюзнага руху Беларусі.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Прафсаюзныя дзеячы Беларусі
Катэгорыя:Дэлегаты Усебеларускага народнага сходу 7-га склікання