open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Школьная вуліца (Наваполацк)

**Школьная вуліца** (, ) — вуліца ў паўночна-заходняй частцы Наваполацка.

## Апісанне 
Размешчана ў паўночна-заходняй частцы горада (2-гі мікрараён) і цягнецца з паўночнага захаду на паўднёвы ўсход ад вуліцы Ктатарава да вуліцы Кірава. Працягласць вуліцы складае 730 метраў. Забудова тыпавая, цагляная і панэльная, з павярховасцю пераважна ў 5 паверхаў.

## Сацыяльныя аб’екты 
* Наваполацкі дзяржаўны музычны каледж
* басейн "Ізумруд"
* школа № 2
* яслі-сад № 5, 7, 8

## Гл. таксама 
* Спіс вуліц Наваполацка

Катэгорыя:Вуліцы Наваполацка
Вуліца Ктатарава (Наваполацк)

**Вуліца Ктатарава** (, ) — вуліца ў паўночна-заходняй частцы Наваполацка, названая ў гонар першага кіраўніка Наваполацкага НПЗ Алега Ктатарава.

## Апісанне 
Першапачатковая назва - вуліца Нафтавікоў. У 1975 годзе вуліца атрымала сучасную назву. Размешчана ў паўночна-заходняй частцы горада (3-ці мікрараён) і цягнецца з паўночнага ўсходу на паўднёвы захад ад узбярэжжа Заходняй Дзвіны да прамзоны і трамвайнага дэпо, пасля чаго пераходзіць у вуліцу Прамысловую. Вуліца перасякае такія вуліцы, як Паркавая і Маладзёжная, да яе прымыкаюць вуліцы Школьная, Дзяржынскага, Блахіна і Слабадская. Працягласць вуліцы складае 2700 метраў. Забудова тыпавая, цагляная і панэльная, з павярховасцю пераважна ў 5 паверхаў.

## Сацыяльныя аб’екты 
* Наваполацкі дзяржаўны політэхнічны каледж
* Наваполацкі дзяржаўны прафесійна-тэхнічны каледж будаўнікоў
* магазіны
* АЗС

## Гл. таксама 
* Спіс вуліц Наваполацка

Катэгорыя:Вуліцы Наваполацка
Вуліца Дзяржынскага (Наваполацк)

**Вуліца Дзяржынскага** (, ) — вуліца ў паўночна-заходняй частцы Наваполацка, названая ў гонар савецкага дзяржаўнага дзеяча і рэвалюцыянера Фелікса Дзяржынскага.

## Апісанне 
Размешчана ў паўночна-заходняй частцы горада (1-ы мікрараён) і цягнецца з паўднёвага ўсходу на паўночны захад ад вуліцы Ктатарава ўглыб мікрараёна ў напрамку вуліцы Гайдара. Працягласць вуліцы складае 530 метраў. Рэгулярны рух грамадскага транспарту па вуліцы адсутнічае.

## Сацыяльныя аб’екты 
* школа № 5
* Наваполацкі ГАУС
* аддзел КДБ
* туберкулёзны дыспансер

## Гл. таксама 
* Спіс вуліц Наваполацка

Катэгорыя:Вуліцы Наваполацка
Паркавая вуліца (Наваполацк)

**Паркавая вуліца** (, ) — вуліца ў паўночнай частцы Наваполацка.

## Апісанне 
Размешчана ў паўночнай частцы горада (1-ы, 2-гі і 3-ці мікрараёны) і цягнецца з паўночнага захаду на паўднёвы ўсход ад вуліцы Дзвінскай да вуліцы Калініна, перасякаючы вуліцу Ктатарава. Працягласць вуліцы складае 2,5 км. Рэгулярны рух грамадскага транспарту па вуліцы адсутнічае. Да вуліцы з паўночнага боку прымыкае гарадскі Парк культуры і адпачынку, размешчаны ў пойме Заходняй Дзвіны. 

## Сацыяльныя аб’екты 
* Музей гісторыі і культуры Наваполацка
* Цэнтр занятасці
* Цэнтр рамёстваў
* стадыён «Атлант»
* школа № 10
* № 34 —  (1977—1980, архітэктар А. Караткоў). Будынак пабудаваны як Школа рабочай моладзі.

## Гл. таксама 
* Спіс вуліц Наваполацка

Катэгорыя:Вуліцы Наваполацка
Віталь Васілевіч Дударэнка

**Віталь Васільевіч Дударэнка** (нар. , Мінск) — беларускі мастак-ілюстратар

Нарадзіўся ў горадзе Мінску 2 студзеня 1965 года. Вучыўся ў агульнаадукацыйнай школе № 2. Калі быў вучнем пачатковай школы — вырашыў стаць мастаком-ілюстратарам. Займаўся ў студыі выяўленчага мастацтва пры Доме культуры трактарнага завода. Свае першыя малюнкі рабіў да кніг па школьнай праграме, за што атрымліваў высокія адзнакі на ўроках малявання, і нават нейкія прызы на розных конкурсах дзіцячага малюнка. У 1981 годзе паступіў у Мінскае мастацкае вучылішча імя А. К. Глебава. У 1985—1987 гадах служыў у войсках СА пад Масквой. З 1989—1995 вучыўся на факультэце графікі Беларускай акадэміі мастацтваў. З 1996—2001 год вучыўся ў той жа навучальнай установе на факультэце «Мастацтвазнаўства».

Віталь Дударэнка ўпарта займаецца менавіта той справай, якая яму больш за ўсё падабаецца — кнігай. Актыўны ўдзельнік суполкі ілюстратараў стран СНД illustrators.ru Віталь Дударэнка кажа: «*Я лічу, што кніга, гэта не толькі прыгожы малюнак пастаўлены на развароце, або на паласе старонкі — гэта куды больш складаны і суцэльны арганізм са сваёй структурай ад макета да шрыфта. За гэты час мною было створана ілюстрацый да каля 200 кніг. Праўда, трэба ўлічыць, што некаторыя кнігі былі аформленыя 3-5 ілюстрацыямі, а некаторыя 30-ю і больш*».

Віталь Дударэнка удзельнік 8 Рэспубліканскіх выстаў кніжнай ілюстрацыі «Мастак і кніга», 5 Міжнародных выстаў — конкурсаў мастакоў-ілюстратараў кнігі ў розных краінах свету. Мае два дыплома з конкурсу «Мастак і кніга» (за афармленне кнігі). Узнагароджаны медалём Васіля Віткі за шэраг ілюстрацый да дзіцячага часопіса «Вясёлка». Супрацоўнічае з выдавецтвамі па ўсяму свету.

Катэгорыя:Нарадзіліся ў Мінску
Катэгорыя:Выпускнікі Беларускай акадэміі мастацтваў
Катэгорыя:Мастакі Беларусі
Сент-Джордж (Бермуды)

**Сент-Джордж** — горад на Бермудскіх астравах, адно з першых паселішчаў англічан у Новым Свеце. Горад і яго ўмацаванні з’яўляюцца аб’ектам са спіса Сусветнай спадчыны ЮНЕСКА.

Бермудскія астравы ў Атлантычным акіяне былі адкрытыя іспанцамі ў 1503 г. Сент-Джордж — першая сталіца Бермуд, заснаваная ў 1612 г. на аднайменным востраве. Гэта адна з старэйшых сталіц брытанскіх калоній. Гістарычны цэнтр горада распавядае нам пра часы засваення брытанцамі Новага свету.

Дзяржаўную рэзідэнцыю пачалі будаваць у 1620 г. і працягвалі да пачатку 19 ст.; тут праводзіліся паседжанні парламенту, балы, суды і захоўваліся запасы пораху. Царква Св. Пятра 17 ст. з алтаром з чырвонага дрэва ўзведзена на фундаменце самай старой англіканскай царквы ў заходнім паўшар’і. Перад ратушай, пабудаванай у 1782 г., захаваўся ганебны слуп, ля каторага злачынцаў падвяргалі грамадскаму суду. Вакол — цэлыя кварталы гістарычных каланіяльных будынкаў 17-18 стст. Горад акружае кальцо фартоў, умацаваных для абароны ад піратаў. У Форце-Дэйвес, пабудаваным у 1620 г., захаваліся гаўптвахта і дзве адзінкі буйнакалібернай зброі.

## Насельніцтва 
## Гарады-пабрацімы 
## Літаратура 
* Тысяча чудес света. — СПб: ООО «СЗКЭО», 2007. — 336 с.

Катэгорыя:Бермудскія астравы
Катэгорыя:Сусветная спадчына паводле алфавіта
Катэгорыя:Гарады Паўночнай Амерыкі
Катэгорыя:Населеныя пункты паводле алфавіта
Слабадская вуліца (Наваполацк)

**Слабадская вуліца** (, ) — вуліца ў паўночна-заходняй частцы Наваполацка.

## Апісанне 
Размешчана ў паўночна-заходняй частцы горада (1-ы мікрараён) і цягнецца з паўднёвага ўсходу на паўночны захад ад вуліцы Ктатарава да вуліцы Маладзёжнай, пасля якой пераходзіць у мясцовую аўтадарогу, якая спалучае горад з прамзонай завода БВК. Працягласць вуліцы складае 1,5 км. На вуліцы налічваецца не больш за тузін шматкватэрных жылых дамоў у 9 паверхаў, якія размешчаны па цотным боку вуліцы.

## Гл. таксама 
* Спіс вуліц Наваполацка

Катэгорыя:Вуліцы Наваполацка
2023 год у гісторыі спорту

**2023** год быў адзначаны шэрагам спартыўных падзей.

## Каляндар падзей 
*21 чэрвеня—2 ліпеня — III Еўрапейскія гульні (Кракаў)

## Баскетбол 
*25 жніўня―10 верасня ― чэмпіянат свету (Філіпіны, Інданезія)

## Настольны тэніс
*10—17 верасня — чэмпіянат Еўропы (Мальмё)

## Футбол 
## Хакей
*12—28 мая — чэмпіянат свету (Фінляндыя, Латвія)

## Нарадзіліся 
## Памерлі 
## Спасылкі
*
Лясныя могілкі (Мінск)

**Лясныя могілкі** — дзеючыя могілкі ў Заводскім раёне Мінска.

## Гісторыя 
Ідэя стварэння могілак з’явілася ў 2013 годзе. У 2018 годзе праект быў вынесены на грамадскае абмеркаванне; планавалася зрабіць тры зоны пахаванняў: традыцыйныя з двайнымі ўчасткамі, газонныя без надмагільных узгоркаў і агароджаў, а таксама калумбарыі для захавання праху пасля крэмацыі. Актыўнае будаўніцтва першай чаргі пачалося ў снежні 2019 года. На могілках быдо запланавана будаўніцтва адміністратыўна-бытавога будынка з рытуальнай залай, акрамя таго, участак зямлі быў зарэзерваваны пад будаўніцтва царквы.

1 сакавіка 2021 года могілкі афіцыйна пачалі дзейнічаць. 2 сакавіка 2021 года пачаліся пахаванні.

## Размяшчэнне 
Знаходзяцца па адрасе: Мінск, Смілавіцкі тракт, 29, а ўсяго пад могілкі адведзена каля 70 га.

## Вядомыя асобы, пахаваныя на могілках 
* Серж Мінскевіч (1969—2022) — беларускі паэт і перакладчык.
* Андрэй Зельцэр (?-2021) — праграміст, забіты ў перастрэлцы супрацоўнікамі Камітэта дзяржаўнай бяспекі.

## Спасылкі 
* Кладбище «Лесное» на сайце УП «Спецыялізаваны камбінат камунальна-бытавога абслугоўвання»
* Кладбище Лесное 
* Лясныя могілкі  // Минск старый и новый
* Как выглядит с высоты новое минское кладбище и сколько мест осталось на старом 
* КЛАДБИЩЕ, ГДЕ ВАС ПОКА НЕ ЖДУТ… 
* Могілкі ў Шабанах і на паўднёвы ўсход ад Мінска // Блог Андрэя Берастоўскага (фотаграфіі могілак)

Катэгорыя:Могілкі Мінска
Вуліца Гайдара (Наваполацк)

**Вуліца Гайдара** () — вуліца ў паўночна-заходняй частцы Наваполацка, названая ў гонар савецкага пісьменніка Аркадзя Гайдара.

## Апісанне 
Размешчана ў паўночна-заходняй частцы горада (1-ы мікрараён) і цягнецца з паўночнага ўсходу на паўднёвы захад ад вуліцы Маладзёжнай да вуліцы Слабадской. Працягласць вуліцы складае 580 метраў, шырыня — па адной паласе ў кожны бок руху.

## Сацыяльныя аб’екты 
* Наваполацкая цэнтральная гарадская бальніца

## Гл. таксама 
* Спіс вуліц Наваполацка

Катэгорыя:Вуліцы Наваполацка
Вуліца 1-я Лінія (Наваполацк)

**Вуліца 1-я Лінія** (, ) — невялікая вуліца ў паўночна-заходняй частцы Наваполацка.

## Апісанне 
Размешчана ў паўночна-заходняй частцы горада (1-ы мікрараён) і цягнецца з паўднёвага захаду на паўночны ўсход ад вуліцы Дзяржынскага ўглыб мікрараёна. Працягласць вуліцы складае 140 метраў. Гістарычна гэта адна з першых вуліц горада, якая ўзнікла яшчэ ў канцы 1950-х - пачатку 1960-х гадоў.

## Сацыяльныя аб'екты 
* праваслаўная царква іконы Божай Маці "Неспадзяваная Радасць"

## Гл. таксама 
* Спіс вуліц Наваполацка

Катэгорыя:Вуліцы Наваполацка
Дзвінская вуліца (Наваполацк)

**Дзвінская вуліца** (, ) — вуліца ў паўночна-заходняй частцы Наваполацка.

## Апісанне 
Размешчана ў паўночна-заходняй частцы горада (1-ы мікрараён) і цягнецца з паўднёвага ўсходу на паўночны захад ад вуліцы Паркавай уздоўж Заходняй Дзвіны. Працягласць вуліцы складае 700 метраў, шырыня — па адной паласе руху ў кожны бок. Забудова вуліцы — пераважна індывідуальная сядзібнага тыпу. Рэгулярны рух грамадскага транспарту па вуліцы адсутнічае.

## Забудова 
* № 47 —  завода бялкова-вітамінавых канцэнтратаў (архітэктар У. Ісачанка).

## Гл. таксама 
* Спіс вуліц Наваполацка

Катэгорыя:Вуліцы Наваполацка
Вуліца Рэпіна (Наваполацк)

**Вуліца Рэпіна** (, ) — невялікая вуліца ў паўночна-заходняй частцы Наваполацка, названая ў гонар рускажа мастака Ільі Рэпіна.

## Апісанне 
Размешчана ў паўночна-заходняй частцы горада (раён аўтавакзала) і цягнецца з паўднёвага ўсходу на паўночны захад паралельна вуліцы Блахіна. Працягласць вуліцы складае 180 метраў. На вуліцы знаходзіцца некалькі жылых будынкаў сядзібнага тыпу. Рэгулярны рух грамадскага транспарту па вуліцы не ажыццяўляецца.

## Гл. таксама 
* Спіс вуліц Наваполацка

Катэгорыя:Вуліцы Наваполацка
Наваполацк
Плошча Будаўнікоў (Наваполацк)

**Плошча Будаўнікоў** (, ) — галоўная і фармальна адзіная плошча Наваполацка.

## Апісанне 
Плошча пабудавана ў 1966 годзе па праекце архітэктараў А. Бельскага і А. Данілавай. У плане ўяўляе сабой чатырохвугольнік з даўжынёй бакоў прыблізна 120 і 170 метраў. З паўночна-ўсходняга боку плошча абмежаваная вуліцай Маладзёжнай, якая аддзяляе яе ад сквера і стадыёна «Атлант», з паўночна-заходняга боку — вуліцай Кірава, з поўдня — будынкамі гарвыканкама і палаца культуры нафтавікоў. Асноўная прастора плошчы пешаходная, з шасцю фантанамі і газонамі па баках. У цэнтры плошчы ўсталяваны знак «Нулявы кіламетр».

## Сацыяльныя абъекты 
* Наваполацкі гарадскі савет дэпутатаў
* Наваполацкі гарадскі выканаўчы камітэт
* гасцініца «Беларусь»
* галоўпаштамт

## Гл. таксама 
* Спіс вуліц Наваполацка

Катэгорыя:Вуліцы Наваполацка
Катэгорыя:Плошчы Беларусі
Праезд Вусце (Наваполацк)

**Праезд Вусце** (, ) — вуліца ў Наваполацку.

## Апісанне 
Размешчана ў паўночна-заходняй (прамысловай) частцы горада ўздоўж Заходняй Дзвіны непадалёк ад вусця рэк Ушача і Залюхоўка. Спалучае прамзону БВК з прамзонай нафтаперапрацоўчага завода. Працягласць - каля 3 км. 

## Гл. таксама 
* Спіс вуліц Наваполацка

Катэгорыя:Вуліцы Наваполацка
Карставыя пячоры ў Маросе і Панкепе

**Карставыя пячоры ў Маросе і Панкепе** — пячоры з наскальнымі дагістарычнымі малюнкамі размешчаныя на тэрыторыі акруг Марос і Панкеп у інданезійскай правінцыі Паўднёвым Сулавесі. Малюнкі лічацца самым раннім узорам выяўленчага мастацтва ў свеце, іх узрост ацэньваецца прынамсі ў 45 500 гадоў.

## Апісанне 
Карставыя пячоры ўтвараюць комплекс, які таксама мае назву «Дагістарычнае месца Леанг-Ліянг» — гэтая назва паходзіць з макасарскай мовы. Пячоры маюць назвы: Петае, Джэйн, Сарыпа, Джары, Караса і гэтак далей, іх сцены складены з вапняку. Яны знаходзяцца ў 12 кіламетрах ад горада Марош і ў 30 кіламетрах ад горада Макасар — адміністрацыйнага цэнтра правінцыі. Уваход у пячоры знаходзіцца ў 30 метрах над рысавым полем, туды можна падняцца па лесвіцы.

Па даных даследавання 2014 года, трафарэтнай выяве рукі ў пячоры Леанг Тэмпусенг не менш за 39 900 гадоў. Выяве свінні-бабірусы з гэтай пячоры — 35 400 гадоў. У 2017 годзе ў пячоры Леанг Тэдонгнге была адкрыта выява цэлебескай свінні, узрост якой, згодна з апублікаванай ў студзені 2021 года датыроўкай, складае не менш за 45 500 гадоў, што робіць яе самым старажытным узорам выяўленчага мастацтва, вядомым навуцы на момант публікацыі даследавання.

## Гісторыя 
Мясцовае насельніцтва здаўна ведала аб гэтых пячорах і выкарыстоўвала іх для сваіх патрэб. Галандскія археолагі пачалі даследаваць сумежныя пячоры яшчэ ў 1950-х гадах, але пячора Петакарэ была ўпершыню даследавана брытанскім арехеолагам Янам Гловерам у 1973 годзе.

У кастрычніку 2014 года ўрад Інданезіі паабяцаў «узмацніць» абарону старажытных наскальных малюнкаў і аб’явіў аб планах уключыць усе пячоры Сулавесі ў афіцыйны спіс «культурнай спадчыны» краіны, а таксама падаць заяўку на уключэнне ў спіс аб’ектаў сусветнай спадчыны ЮНЕСКА.

## Літаратура 
* 
* 
* Maxime Aubert, Rustan Lebe, Adhi Agus Oktaviana, Muhammad Tang, Basran Burhan, Hamrullah, Andi Jusdi, Abdullah, Budianto Hakim, Jian-xin Zhao, I. Made Geria, Priyatno Hadi Sulistyarto, Ratno Sardi & Adam Brumm (2019): *Earliest hunting scene in prehistoric art*. Nature, **576**: 442—445.

Катэгорыя:Першабытнае мастацтва
Катэгорыя:Петрогліфы Азіі
Катэгорыя:Пячоры Азіі
Катэгорыя:Геалогія Інданезіі
Катэгорыя:Славутасці Інданезіі
Рагінскі

**Рагінскі** — прозвішча.

## Вядомыя носьбіты 
* Раман Рагінскі (1840—1915) — адзін з кіраўнікоў паўстання 1863—1864 гадоў.
* Сіман Залманавіч Рагінскі (1900—1970) — савецкі фізікахімік.

## Гл. таксама 
* Рагінскі сельсавет
Атурэчванне

**Атурэчванне** () — працэсс асіміляцыі нецюркскіх народаў шляхам распаўсюджвання сярод іх цюркскай самасвядомасці і (раней) ісламскай веры.

Масавы прыход у другой палове XI ст. цюркскіх пляменаў на тэрыторыю Анатоліі прывеў да павялячэння іх вагі ў дадзеным рэгіёне, у якім дагэтуль пражывалі народы розных культур. У 1071 годзе яны захапілі ўсю Анатолію.

Першая дзяржава — Сельджукідаў узнікла ў сяр. XI ст. у выніку экспансіі цюркаў-агузаў (сельджукаў) пад кіраўніцтвам дынастыі Сельджукідаў. Сельджукі аб’ядналі расколаты палітычны ландшафт ўсходняга ісламскага свету і адыгралі галоўную ролю ў першым і другім крыжовых паходах. Моцна персавізаваныя (а паздней і арабіізаваныя) у культуры і мове, сельджукі таксама адыгралі важную ролю ў развіцці цюрка-персідскай культуры, нават экспартуючы персідскую культуру ў астатнюю Анатолію. Рассяленне цюркскіх плямёнаў у паўночна-заходніх перыферыйных частках імперыі з ваенна-стратэгічнай мэтай аховы ад нападаў суседніх дзяржаў прывяло да паступовай цюркізацыі гэтых тэрыторый. Перашапачаткова ў склад дзяржавы ўвайшлі Заходні Іран, Азербайджан і Ірак. Да канца XI ст. былі заваяваныя Арменія, Малая Азія, Сірыя, Палесціна.

## Асманская імперыя 
Са з’яўленнем імперыі, у склад якой уваходзілі шматлікія хрысціянскія народы, з’явілася ўнікальная з’ява пад назвай *devşirme*, альбо «падатак крывей». Хлопчыкі ў дзяцінстве забіраліся з сямей і аддаваліся ў ісламскія сем’і, дзе вывучалі асмансую мову і ісламскія звычаі. Пазней яны выхоўваліся ў лагерах, дзе з іх рабілі ваяроў янычар (*yeniçeri*), якія былі адданыя асабіста султану. Пасля сканчэння службы янычары маглі займацца грамадскімі справамі, заводзіць сем’і, займаць дзяржаўныя пасады, гандляваць.

Палітычны крызіс і Першая сусветная вайна прывялі да масавага генацыду хрысціянскіх народаў, якія пражывалі на тэрыторыі Асманскай імперыі. Здараліся выпадкі, калі прадстаўнікі пераследуемых народаў прымусова адмаўляліся ад сваёй рэлігіі і ідэнтычнасці.

## Турэцкая рэспубліка 
Першы прэзідэнт Мустафа Кемаль неаднаразова падкрэсліваў, што збіраецца будаваць нацыянальную дзяржаву. Часткова гэтаму спрыяла тое, што землі, населеныя іншымі народамі ў Асманскай імперыі, атрымалі незалежнасць. Прынятая ў 1924 годзе Канстытуцыя прадугледжвала тое, што ўсе грамадзяне Турцыі — туркі. Гэтае слова з непрываблівай назвы простых людзей у Асманскай імперыі робіцца прэстыжным маркерам лаяльнасці да дзяржавы.

Катэгорыя:Культурная асіміляцыя
Катэгорыя:Цюркскія мовы
Біл Марно

**Уільям Фрэнсіс «Біл» Марно** (; нар. 7 кастрычніка 1962) — канадскі бізнэсмэн і палітык, міністр фінансаў Канады (2015—2020).

Катэгорыя:Міністры фінансаў Канады
Недайскі сельсавет

**Не́дайскі сельсавет** — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Буда-Кашалёўскага раёна Гомельскай вобласці Беларусі. Адміністрацыйны цэнтр — вёска Недайка.

Утвораны 20 жніўня 1924 года ў складзе Буда-Кашалёўскага раёна Бабруйскай акругі БССР. З 27 кастрычніка 1927 года ў складзе Гомельскай акругі. Пасля скасавання акруговай сістэмы 26 ліпеня 1930 года ў Буда-Кашалёўскім раёне БССР. З 20 лютага 1938 года ў складзе Гомельскай вобласці. 16 ліпеня 1954 года ў склад новаўтворанага Марозавіцкага сельсавета перададзены пасёлкі Беразоўка і Мігай. 26 чэрвеня 1969 года скасаваны пасёлкі Новая Сямёнаўка і Янаўка. На 1 студзеня 1974 года ў складзе Недайскага сельсавета 18 населеных пунктаў. 1 кастрычніка 1976 года скасаваны пасёлак Усход. 17 мая 1979 года ў склад сельсавета з Глазаўскага сельсавета перададзены 5 населеных пунктаў (вёска Старая Буда, пасёлкі Баец, Даліна, Зеляноўка і Лявады), наўзамен у склад Глазаўскага сельсавета перададзены 4 населеныя пункты (вёскі Іванаўка, Жытанежжа, пасёлкі Дзікава і Клянок). 17 снежня 1986 года скасаваны пасёлак Зеляноўка. 5 жніўня 1996 года цэнтр сельсавет перанесены ў вёску Старая Буда, сельсавет перайменаваны ў Старабудскі.

У склад Недайскага сельсавета ўваходзілі: да 1930 года — пасёлак Доўгія, да 1936 года — пасёлкі Новая Недайка і Пакроўск, да 1955 года — пасёлак Новыя Рэйкі, да 1969 года — пасёлкі Новая Сямёнаўка, Янаўка.

## Літаратура 
* Административно-территориальное устройство БССР: справочник: в 2 т. / Главное архивное управление при Совете Министров БССР, Институт философии и права Академии наук БССР. — Минск: «Беларусь», 1985―1987.
* Административно-территориальное устройство Республики Беларусь (1981—2010 гг.): справочник. — Минск: БелНИИДАД, 2012. — 172 с.

## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Былыя сельсаветы Буда-Кашалёўскага раёна
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, утвораныя ў 1924 годзе
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, скасаваныя ў 1996 годзе
Спіс узнагарод і намінацый фільма «Прывід пяра»

«**Прывід пяра**» () — палітычны трылер 2010 года рэжысёра і сцэнарыста Рамана Паланскага. Карціна з’яўляецца экранізацыяй рамана «''*» англійскага пісьменніка Роберта Харыса, які выступіў у ролі суаўтара сцэнарыя. Галоўныя ролі ў фільме выканалі Юэн Мак-Грэгар, Пірс Броснан, Кім Кэтрал і Алівія Уільямс.

Прэм’ера фільма адбылася 12 лютага 2010 года ў межах конкурснай праграмы 60-га Берлінскага кінафестывалю. Фільм быў высока ацэнены кінакрытыкамі і ўзнагароджаны мноствам прэстыжных кінапрэмій, у тым ліку «*Сярэбраным мядзведзем*» за найлепшую рэжысуру на Берлінскім кінафестывалі, 6 «*Еўрапейскімі кінапрэміямі*», а таксама 4 прэміямі «*Сезар*».

Карціна атрымала больш за дваццаць намінацый як найлепшы фільм года. Сярод перамог у гэтай катэгорыі: гран-пры Міжнароднай федэрацыі кінапрэсы — за найлепшы фільм года; «*Еўрапейская кінапрэмія*», «**» і Польская кінапрэмія «*Арлы*» — за найлепшы еўрапейскі фільм; прэмія «**» — за найлепшы замежны фільм; у свае топы найлепшых фільмаў карціну ўключылі Нацыянальны савет кінакрытыкаў ЗША і . Сярод розных складаючых фільма найбольшай увагі ўдастоіліся рэжысёрская праца Рамана Паланскага, сцэнарная праца Рамана Паланскага і Роберта Харыса, музыка Аляксандра Дэспла, а таксама акцёрскія працы Алівіі Уільямс, Пірса Броснана і Юэна Мак-Грэгара.

Паводле інфармацыі сайта «*Internet Movie Database*» агульная колькасць узнагарод фільма дасягнула 33, акрамя таго карціна была адзначана яшчэ 56 намінацыямі. Найбольшай колькасцю ўзнагарод і намінацый адзначыліся:
* Рэжысёр, сцэнарыст і прадзюсар Раман Паланскі: 12 узнагарод, 28 намінацый.
* Кампазітар Аляксандр Дэспла: 7 узнагарод, 6 намінацыі.
* Актрыса Алівія Уільямс: 3 узнагароды, 8 намінацый.
* Сцэнарыст Роберт Харыс: 2 узнагароды, 12 намінацый.

## Узнагароды і намінацыі 
У змешчанай ніжэй табліцы кінафестывалі і кінапрэміі прыведзены ў храналагічным парадку.

## Статыстыка 
## Крыніцы 
## Спасылкі 
* Спіс узнагарод і намінацый фільма «*Прывід пяра*» на сайце «*Internet Movie Database''»

Прывід пяра
Ціценскі сельсавет

**Ці́ценскі сельсавет** — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Гомельскага раёна БССР. Цэнтр — вёска Ціценка.

Пасля другога ўзбуйнення БССР з 8 снежня 1926 года сельсавет у складзе Гомельскага раёна Гомельскай акругі БССР. 30 снежня 1927 года ўзбуйнены, у яго склад увайшла тэрыторыя скасаванага Красненскага сельсавета. Пасля скасавання акруговай сістэмы 26 ліпеня 1930 года ў Гомельскім раёне БССР. З 10 лютага 1931 года ў межах гарадской рысы горада Гомеля. З 27 ліпеня 1937 года ў складзе Гомельскага раёна, з 20 лютага 1938 года — Гомельскай вобласці. 30 красавіка 1948 года ў склад гарадской рысы горада Гомеля ўключаны вёскі Ціценка і Верхні Брылёў, цэнтр сельсавета перанесены ў вёску Краснае, сельсавет перайменаваны ў Красненскі.

## Літаратура 
* Административно-территориальное устройство БССР: справочник: в 2 т. / А.И. Карпачева и др. / Главное архивное управление при Совете Министров БССР, Институт философии и права Академии наук БССР. — Т. 1: (1917―1941 гг.). — Мн., «Беларусь», 1985. — 390 с.

Катэгорыя:Былыя сельсаветы Гомельскага раёна
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, утвораныя ў 1926 годзе
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, скасаваныя ў 1948 годзе
Вуліца Будзённага (Гродна)

**Вуліца Будзённага** () — вуліца ў цэнтральнай частцы Гродна. Працягласць 1800 м, ад вуліцы Свярдлова да Прывакзальнай плошчы і пераезду цераз чыгуначныя шляхі каля Азёрскай шашы.

## Гісторыя 
Падчас вайны Расіі з Рэччу Паспалітай 1654—1667 гадоў для абароны горада ад шведаў тут былі збудаваны земляныя валы, якія пазней скапаны. Верагодна, вуліца ўзнікла ў XVIII ст. на іх месцы. Пасля будаўніцтва ў 1862 годзе чыгункі месцазнаходжанне вуліцы ўздоўж чыгуначных пуцей абумовіла яе далейшае развіццё. У пачатку XX ст. тут знаходзіліся вайсковыя казармы, спавівальная школа і інш. Гістарычныя назвы — *Новаўдзельная*, *Аляксандраўская*, *Ягелонаўская*, *Шашэйная*.

У 1940 годзе перайменавана ў гонар савецкага военачальніка С. М. Будзённага. У 1940 — пачатку 1950-х гг. вуліца забудавана пераважна 2—3-павярховымі дамамі.

У 1989 годзе на вуліцы размяшчаліся чыгуначны вакзал, мытня Гродзенскай вобласці, інспекцыя па ахове прыроды, цэх афсетнага друку абласной друкарні, паліклініка бальніцы вузлавой, ЦЭЦ-1, аддзяленне сувязі, дзіцячы сад, Кастрычніцкі камбінат грамадскага харчавання, санэпідстанцыя Гродзенскага аддзялення Беларускай чыгункі, аддзяленне абласной і санпрапускнік гарадской санітарна-эпідэміялагічнай станцый, крамы і інш. На скрыжаванні з Маркса Карла вуліцай знаходзіўся інстытут «Гроднасельбудпраект».

## Літаратура 
* 

Гродна
Сіман Залманавіч Рагінскі

**Сіман Залманавіч Рагі́нскі** ( — ) — савецкі вучоны ў галіне фізічнай хіміі, член-карэспандэнт Акадэміі навук СССР (1939).

## Біяграфія 
Нарадзіўся ў мястэчку Парычы (сучасны гарадскі пасёлак у Светлагорскім раёне Гомельскай вобласці Беларусі). У 1917 годзе скончыў рэальнае вучылішча ў Екацярынаславе, паступіў вучыцца ў Маскоўскі ўніверсітэт. У 1918 годзе вярнуўся ў Екацярынаслаў

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
* Рогинский Симон Залманович // Архивы Российской академии наук
* *Крылов О. В.* 100 лет со дня рождения члена-корреспондента академии наук СССР Симона Залмановича Рогинского // Федеральный исследовательский центр «Институт катализа СО РАН»
*  
* Рогинский Симон Залманович // «Мегаэнциклопедия Кирилла и Мефодия» megabook.ru
* *Борис Горобец* С. З. Рогинский ― ответственный исполнитель Атомного проекта по физической химии радионуклидов // Заметки по еврейской истории
* *Романовский Б. В.* Развитие теоретических представлений в гетерогенном катализе (1950-е годы) // Химия, №7/2005

Катэгорыя:Фізікахімікі СССР
Катэгорыя:Фізікі XX стагоддзя
Катэгорыя:Хімікі XX стагоддзя
Катэгорыя:Удзельнікі савецкага атамнага праекта
Мікалай Максімавіч Раганоўскі

**Мікалай Максімавіч Рагано́ўскі** (; нар. ) — матэматык і педагог, доктар педагагічных навук (1999), прафесар (1996).

## Біяграфія 
Нарадзіўся ў сяле Новасімбірка (Кувандыкскі раён Арэнбургскай вобласці, Расія). У 1964 годзе скончыў Орскі дзяржаўны педагагічны інстытут імя Т. Р. Шаўчэнкі па спецыяльнасці «Матэматыка. Фізіка», у 1969 годзе — аспірантуру пры Навукова-даследчым інстытуце агульнай педагогікі Акадэміі педагагічных навук СССР. З 1972 года працуе ў Магілёўскім дзяржаўным універсітэце імя А. А. Куляшова. Займаў пасаду дацэнта. З 1994 года прафесар кафедры методыкі выкладання матэматыкі факультэта матэматыкі і прыродазнаўства. У 1998 годзе абараніў доктарскую дысертацыю «Научно-методические основы конструирования учебника геометрии средней школы».

## Навуковая дзейнасць 
Аўтар прац па інтэграцыйных падыходах, сучасных тэхналогіях і методыцы навучання матэматыцы, праблемах школьнага падручніка матэматыкі, падручнікаў па геаметрыі для школ з паглыбленым вывучэннем матэматыкі.

Сярод публікацый:
* Векторное построение в стереометрии / Н. М. Рогановский, А. А. Столяр. — Мн.: Народная асвета, 1974.
* Вектары ў курсе геаметрыі сярэдняй школы. — Мн., 1977.
* Методика преподавания математики в средней школе. — Мн., 1990.
* Научно-методические основы построения учебника геометрии средней школы. — Мн., 1992.
* Геометрия: учебное пособие для 10-го класса общеобразовательных учреждений с русским языком обучения с 12-летним сроком обучения (углубленный уровень) / Н. М. Рогановский, Е. Н. Рогановская, О. И. Тавгень. — Мн., 2007.
* Школьный электронный учебник математики: технология разработки и использования. / Н. М. Рогановский, Е. Н. Рогановская, О. И. Тавгень. // Матэматыка: праблемы выкладання, 2007, № 2.

## Узнагароды і званні 
Узнагароджаны граматай Міністэрства асветы БССР (1978), граматамі Міністэрства адукацыі Рэспублікі Беларусь (2003, 2008, 2012), нагрудным знакам «Выдатнік адукацыі Рэспублікі Беларусь» (1998).

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
* Вучоныя Беларусі. Раганоўскі, Мікалай Максімавіч (доктар педагагічных навук; матэматыка; нар. 1942) // Нацыянальная бібліятэка Беларусі
* Гісторыя кафедры выкладання матэматыкі факультэта матэматыкі і прыродазнаўства МДУ імя А. А. Куляшова 
* Топ 100 самых цитируемых педагогов Беларуси. (Электронный ресурс) // Вестник Института образования человека. — 2016. — № 2.

Катэгорыя:Выпускнікі педагагічных ВНУ Расіі
Катэгорыя:Педагогі СССР
Катэгорыя:Педагогі Беларусі
Катэгорыя:Матэматыкі СССР
Катэгорыя:Матэматыкі Беларусі
Катэгорыя:Аўтары падручнікаў
Катэгорыя:Выдатнікі адукацыі Рэспублікі Беларусь
Данілавіцкі сельсавет (Веткаўскі раён)

**Дані́лавіцкі сельсавет** — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Веткаўскага раёна Гомельскай вобласці Беларусі. Адміністрацыйны цэнтр — аграгарадок (да 2009 года вёска) Данілавічы.

Пасля другога ўзбуйнення БССР з 8 снежня 1926 года сельсавет у складзе Гомельскага раёна Гомельскай акругі БССР. 30 снежня 1927 года сельсавет узбуйнены, у яго склад увайшла тэрыторыя скасаваных Замосцеўскага і Пыханскага сельсаветаў. Пасля скасавання акруговай сістэмы 26 ліпеня 1930 года ў Гомельскім раёне БССР. З 10 лютага 1931 года ў складзе Веткаўскага раёна, з 20 лютага 1938 года — Гомельскай вобласці. З 25 снежня 1962 года ў складзе Гомельскага раёна, з 6 студзеня 1965 года ў складзе адноўленага Веткаўскага раёна. На 1 студзеня 1974 года ў складзе Данілавіцкага сельсавета 15 населеных пунктаў. 17 лістапада 2005 года скасаваны пасёлкі Выгар, Новыя Лугінцы і Сіні Востраў.

Насельніцтва сельсавета паводле перапісу 2009 года — 876 чалавек, з іх 97,1 % — беларусы, 1,8 % — рускія; паводле перапісу 2019 года — 788 чалавек.

## Літаратура 
* Административно-территориальное устройство БССР: справочник: в 2 т. / Главное архивное управление при Совете Министров БССР, Институт философии и права Академии наук БССР. — Минск: «Беларусь», 1985―1987.
* Административно-территориальное устройство Республики Беларусь (1981—2010 гг.): справочник. — Минск: БелНИИДАД, 2012. — 172 с.


Катэгорыя:Былыя сельсаветы Гомельскага раёна
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, утвораныя ў 1926 годзе
Tube.by

**Tube.by** — першы беларускі відэахостынг, які быў адкрыты ў фармаце beta-версіі ў 2007 годзе. Станам на 16 сакавіка 2007 года сэрвіс меў  ролікаў у 18 катэгорыях. Тэхнічныя абмежаванні для запампоўвання відэа былі ўсталяваны ў 100 МБ на ролік. На сайце існаваў пошукавы рухавік, сістэма тэгінга, магчымасць ствараць групы сяброў і спампоўваць арыгінал у фармаце 3gp. Адміністрацыя адсочвала праблемы з капірайтам і выдаляла матэрыялы па запыце праваўладальніка. Фізічна сервер быў размешчаны ў датацэнтры РУП «Белтэлекам». Паводле даследаванняў лабараторый «НОВАК», у 2008 годзе відэарэсурсам карысталіся 2,7 % карыстальнікаў беларускага сегменту Інтэрнэт.

## Гл. таксама 
* YouTube
* Rutube

## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Відэахостынг
Катэгорыя:Байнэт
Усходняя вуліца (Наваполацк)

**Усходняя вуліца** (, ) — невялікая вуліца ў Наваполацку.

## Апісанне 
Размешчана ў паўднёва-ўсходняй частцы горада паміж 9-м мікрараёнам і царквой евангельскіх хрысціян-баптыстаў у раёне дыспетчарскай станцыі гарадскога транспарту «Падкасцельцы». Цягнецца з паўночнага захаду на паўднёвы ўсход ад вуліцы Палявой да вуліцы Рачной уздоўж вуліцы Маладзёжнай. Працягласць вуліцы складае 200 метраў. Забудавана індывідуальнымі дамамі катэджнага тыпу. Рух грамадскага транспарту па вуліцы не ажыццяўляецца.

## Гл. таксама 
* Спіс вуліц Наваполацка

Катэгорыя:Вуліцы Наваполацка
Esprit

**«Esprit»** — беларускі рок-гурт.

## Гісторыя 
Гурт быў створаны на мяжы 2006—2007 гадоў. Да гэтага ўдзельнікі гурта працавалі ў складзе іншых праектаў. Такім чынам, творчы і канцэртны вопыт музыкаў налічвае ўжо каля 8 гадоў. Вакалісткай гурта з’яўляецца Анастасія Някрасава, таксама ў складзе гурта ёсць гітарыст, басіст, клавішнік і ўдарнік.

Перамог у намінацыі «Адкрыццё году» на цырымоніі «Рок-каранацыя 2008». Пераможцу ў намінацыі вызначалі наведвальнікі музычнага партала «Тузін Гітоў» на працягу некалькіх тыдняў. Акрамя таго, на цырымоніі гурт атрымаў і дадатковы прыз ад студэнцкага сайта univer.by.

17 чэрвеня 2012 года прынялі ўдзел у канцэрце рок-гуртоў «Жывы рок», які адбыўся пры падтрымцы тэлеканала АНТ на тэрыторыі Мірскага замка.

## Склад 
* Анастасія Някрасава — вакал

## Дыскаграфія 
### Удзел у зборніках 
* Budzma The Best Rock / Budzma The Best Rock/New (2009), трэкі «Da Sinih Skałaŭ», «Znajdzi Mianie»

### Відэакліпы 
* «Знайдзі мяне»,  — Зміцер Сасноўскі (2009)
## Зноскі
## Спасылкі 
* 
* 
* Esprit на repa.by

Катэгорыя:Рок-гурты Беларусі
Сонечная вуліца (Наваполацк)

**Сонечная вуліца** (, ) — невялікая вуліца ў Наваполацку.

## Апісанне 
Размешчана ў паўднёва-ўсходняй частцы горада ў раёне катэджнай забудовы. Цягнецца з паўднёвага захаду на паўночны ўсход ад вуліцы Маладзёжнай у бок берага ракі да вуліцы Вялікай Радужнай. Працягласць вуліцы складае 300 метраў. Рух грамадскага транспарту па вуліцы не ажыццяўляецца. На процілеглым беразе Заходняй Дзвіны знаходзіцца вёска Чарнешчына.

## Гл. таксама 
* Спіс вуліц Наваполацка

Катэгорыя:Вуліцы Наваполацка
Вялікая Радужная вуліца (Наваполацк)

**Вялікая Радужная вуліца** (, ) — вуліца ў Наваполацку.

## Апісанне 
Размешчана ў паўднёва-ўсходняй частцы горада ў раёне катэджнай забудовы. Цягнецца паўколам з поўначы на поўдзень паміж вуліцай Маладзёжнай і берагам Заходняй Дзвіны, перасякаючы вуліцу Сонечную. Працягласць вуліцы складае каля 1 км. Рух грамадскага транспарту па вуліцы не ажыццяўляецца. На процілеглым беразе Заходняй Дзвіны знаходзіцца вёска Чарнешчына.

## Зноскі 
## Гл. таксама 
* Спіс вуліц Наваполацка

Катэгорыя:Вуліцы Наваполацка
Атрадны завулак (Наваполацк)

**Атрадны завулак** (, ) — невялікая вуліца ў Наваполацку.

## Апісанне 
Размешчаны ў паўднёва-ўсходняй частцы горада ў раёне катэджнай забудовы. Спалучае Вялікую Радужную і Малую Радужную вуліцы. Працягласць завулка складае каля 100 метраў. Рух грамадскага транспарту не ажыццяўляецца. 

## Зноскі 
## Гл. таксама 
* Спіс вуліц Наваполацка

Катэгорыя:Вуліцы Наваполацка
Катэгорыя:Завулкі
Бульвар Казіміра Кунцэвіча (Наваполацк)

**Бульвар Казіміра Кунцэвіча** (, ) — вуліца ў Наваполацку.

## Апісанне 
Размешчаны ў паўднёва-ўсходняй частцы горада (9-ы мікрараён) у раёне актыўнага будаўніцтва шматкватэрных жылых дамоў і цягнецца з паўночнага ўсходу на паўднёвы захад ад вуліцы Якуба Коласа углыб мікрараёна. Працягласць бульвара складае каля 300 метраў, асноўная прастора бульвара мае выключна пешаходны характар. Названы ў гонар Казіміра Адольфавіча Кунцэвіча, аднаго з першабудаўнікоў горада і горадаўтвараючага прадпрыемства, кіраўніка будаўніча-мантажнага трэста № 16 «Нафтабуд».

## Гл. таксама 
* Спіс вуліц Наваполацка

Катэгорыя:Вуліцы Наваполацка
Палявая вуліца (Наваполацк)

**Палявая вуліца** (, ) — невялікая вуліца ў Наваполацку.

## Апісанне 
Размешчана ў паўднёва-ўсходняй частцы горада паміж 9-м мікрараёнам і царквой евангельскіх хрысціян-баптыстаў у раёне катэджнай забудовы. Цягнецца з захаду на ўсход ад вуліцы Маладзёжнай у бок Заходняй Дзвіны да вуліцы Рачной. Працягласць вуліцы складае 280 метраў. З паўночнага боку да вуліцы прымыкае дыспетчарскі пункт гарадскога транспарту "Падкасцельцы".

## Гл. таксама 
* Спіс вуліц Наваполацка

Катэгорыя:Вуліцы Наваполацка
Вольга Калацкая

**Вольга Калацкая** (нар. ) — беларуская перакладчыца, педагог.

## Біяграфічныя звесткі 
Нарадзілася ў Мінску. Скончыла Мінскі інстытут замежных моў. У 1993—2001 гг. выкладала англійскую мову і пераклад у Мінскім дзяржаўным лінгвістычным універсітэце. У 1999—2008 гг. выкладала мастацкі пераклад на аддзяленні філасофіі і літаратуры Беларускага Калегіюма.

Перакладала творы Вірджыніі Вульф, Тэнесі Уільямса, Уільяма Голдынга, Пола Остэра, Тоні Парсанза, Артура Голдэна, Маргарэт Этвуд. Пераклады друкаваліся ў часопісах «Крыніца», «Дзеяслоў» і «ARCHE».

Супольна з Ілонай Урбановіч і Змітром Саўкам пераклала «Гладыятара», мультфільмы «Шрэк», «Шрэк-2» і інш. У 2010—2015 гг. перакладала фільмы для тэлеканала «Белсат», у тым ліку «Гіцляў», «Ідэальнага мужа», «Сямейку Смітаў», «», «Рычарда ІІІ».

У час пратэстаў у Беларусі ў студзені 2021 года яе затрымалі ў межах 342 арт. Крымінальнага кодэкса («Арганізацыя і падрыхтоўка дзеянняў, што груба парушаюць грамадскі парадак, альбо актыўны ўдзел у іх»). 24 сакавіка ёй прысудзілі два гады «хатняй хіміі» за поўху Рыгору Азаронку.

## Спасылкі 
* prajdzisvet.org
* nn.by

Катэгорыя:Перакладчыкі Беларусі
Катэгорыя:Перакладчыкі з англійскай мовы
Катэгорыя:Перакладчыкі на беларускую мову
Катэгорыя:Рэпрэсаваныя рэжымам Лукашэнкі
Катэгорыя:Палітвязні Беларусі
Маргарэт Этвуд

**Маргарэт Элінор Этвуд** (, 18 лістапада 1939, Атава, Канада) — канадская англамоўная пісьменніца, паэтка, літаратурны крытык, актывістка аховы навакольнага асяроддзя. Лаўрэатка шэрагу прэстыжных літаратурных прэмій, у тым ліку Букера (2006). Адна з найбольш вядомых англамоўных пісьменніц у свеце. Кавалерыня ордэна Канады. У 1987 годзе American Humanist Association уганаравала яе званнем Гуманіста года.

## Біяграфічныя звесткі 
Нарадзілася 18 лістапада 1939 года ў Атаве. У 1961 годзе атрымала ступень бакалаўра ва універсітэце Таронта, у 1962 годзе — ступень магістра у Коледжы Рэдкліф у Кэймбрыджы (ЗША). Дзеля працы яе бацькі, энтамолага, у дзяцінстве шмат часу прабавіла ў неабжытых раёнах на поўначы Канады, што істотна паўплывала на яе творчасць. У сталым веку яна працавала выкладчыцай у розных універсітэтах Канады. Яе публічная дзейнасць накіраваная на развіццё канадскай літаратуры. Маргарэт Этвуд — заснавальніца the Writers' Trust of Canada, творчай арганізацыі, мэта якой — падтрымка канадскіх пісьменнікаў. Яна таксама заснавала Паэтычную прэмію Грыфіна. У 2006 годзе Этвуд запатэнтавала LongPen — прыладу, якая дазваляе людзям дыстанцыйна падпісваць дакументы з дапамогай электроннага атраманту.

## Творчасць 
Маргарэт Этвуд — аўтарка пятнаццаці паэтычных зборнікаў. Многія яе вершы натхнёныя міфалогіяй, якой пісьменніцца захаплялася з ранняга дзяцінства. Найбольш вядомыя і прызнаныя яе раманы: The Edible Woman (1969), The Handmaid’s Tale (1985: прэмія Атура Кларка (1987), прэмія генерал-гебурнатара (1985), шорт-ліст Букера (1986)), Cat’s Eye (1988, шорт-ліст Прэміі генерал-губернатара (1988), шорт-ліст Букера (1989)), Alias Grace (1996: прэмія Джылера (Giller), шорт-ліст Букера (1996), шорт-ліст прэміі генерал-губернатара (1996)), The Blind Assassin (2000: Букер-2000, шорт-ліст прэміі генерал-губернатара(2000)), The Penelopiad (2005).

## Беларускія пераклады 
* Этвуд, Маргарэт. Балотны чалавек // ARCHE, № 3 (4) — 1999. С. 139—148.
* Пенелапіяда / Маргарэт Этвуд; пераклад з англійскай Вольга Калацкая і Марыя Мартысевіч. — Вільня. — Логвінаў, 2018. — 220 с. — (Амерыканка). ISBN 978-609-8213-27-0

## Спасылкі 
* Пенелапіяда. Урыўкі з рамана

Катэгорыя:Англамоўныя паэты
Катэгорыя:Англамоўныя пісьменнікі
Катэгорыя:Паэты Канады
Катэгорыя:Пісьменнікі Канады
Катэгорыя:Пісьменніцы XX стагоддзя
Катэгорыя:Пісьменніцы XXI стагоддзя
Катэгорыя:Паэтэсы
Катэгорыя:Стыпендыяты DAAD
Дом па Савецкай вуліцы, 12 (Гомель)

**Дом па Савецкай вуліцы, 12 ** — будынак у Гомелі, размешчаны ў гістарычным цэнтры горада. 

Пабудаваны ў пачатку XX ст. з цэглы. У Другую сусветную вайну часткова разбураны, адноўлены ў 1950 годзе. У архітэктуры будынка выявіліся рысы стылізатарска-эклектычнай плыні.

## Архітэктура 
П-падобны ў плане трохпавярховы будынак. Фасады папавярхова расчлянёны карнізнымі паясамі і лапаткамі. 2-і паверх расчлянёны лучковымі, 3-і — паўцыркульнымі аконнымі праёмамі. Фрыз антаблемента цэнтральнай часткі вырашаны ў выглядзе аркатурнага пояса з дэкаратыўнымі машыкулямі. Бакавыя часткі завершаны вежамі з байніцамі. У бакавых нішах скульптурныя ідылічныя выявы сялян з дарамі прыроды. Унутраная планіроўка анфіладная. На 1-м паверсе — гандлёвыя ўстановы, 2-і і 3-і выкарыстоўваюцца пад жыллё.

Гомель. Советская 12. Фото 02.JPG
Гомель. Советская 12. Фото 03.JPG
Гомель. Советская 12. Фото 07.JPG
Гомель. Советская 12. Фото 05.JPG
Гомель. Советская 12. Фото 08.JPG

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
Катэгорыя:Будынкі і збудаванні Гомеля
Катэгорыя:Савецкая вуліца (Гомель)
Катэгорыя:XX стагоддзе ў Гомелі
Катэгорыя:Збудаванні Гомеля ў стылі эклектыкі
Арнамент у выглядзе круглай кветкі з шарыкам ў сярэдзіне

ў  ў ў Оксфардшыры]]
**Арнамент у выглядзе круглай кветкі з шарыкам ў сярэдзіне** () — архітэктурны арнамент у выглядзе шарыка, устаўленага ў чашачку кветкі. Ён увайшоў ва ўжытак у другой палове XIII стагоддзя ў Англіі і стаў адным з галоўных упрыгожванняў з XIV стагоддзя ў перыяд, вядомы як дэкаратыўная готыка.

Шаравыя кветкі былі, як правіла, упарадкоўваюць шэрагамі на роўных адлегласцях у паражніны аблому, часта па баках біфорыумаў. Прыклады маюцца ў многіх цэрквах перыяду, у тым ліку ў ,  (каля 1300) і  (каля 1330). Наяўнасць гэтага арнаменту на заходняй частцы сабору Солсберы дапамагло датаваць гэты фасад як створаны да XIV стагоддзя.

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
* Picture of ball-flowers outlining a window of Gloucester Cathedral

Катэгорыя:Арнамент
Катэгорыя:Готыка
Катэгорыя:Матывы
Дом па Савецкай вуліцы, 20 (Гомель)

**Дом па Савецкай вуліцы, 20** — будынак у Гомелі, размешчаны ў гістарычным цэнтры горада.

Пабудаваны ў пачатку XX ст. з цэглы. Помнік архітэктуры стылю мадэрн. У савецкі час на 1-м паверсе размяшчаўся магазін, на 2-м — грамадская ўстанова, 3-і выкарыстоўваўся пад жыллё. Цяпер будынак займае Гомельскі дзяржаўны каледж мастацтваў імя Н. Ф. Сакалоўскага.

## Архітэктура 
Будынак Г-падобны ў плане, трохпавярховы. Кампазіцыя галоўнага фасада трохчасткавая. Цэнтральная вылучана лучковым шчытом і паўцыркульнымі аркамі. Па восі фасада зроблены арачны праезд. Асноўную дэкаратыўную нагрузку нясуць верхнія паверхі. Вокны левай часткі будынка згрупаваны папарна, правай — па 3 у кожным радзе. Фасады завяршае антаблемент з дэкаратыўным арнаментальным фрызам.

Гомель. Советская 20. Фото 03.JPG
Гомель. Советская 20. Фото 17.jpg
Гомель. Советская 20. Фото 04.JPG
Гомель. Советская 20. Фото 09.JPG
Гомель. Советская 20. Фото 07.JPG

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
Катэгорыя:Будынкі і збудаванні Гомеля
Катэгорыя:Савецкая вуліца (Гомель)
Катэгорыя:XX стагоддзе ў Гомелі
Катэгорыя:Збудаванні Гомеля ў стылі мадэрн
Юрый Пятровіч Гіль

**Юры Пятровіч Гіль** (11 снежня 1942, засценак Вашунава, цяпер Докшыцкі раён Віцебскай вобласці — 24 кастрычніка 2008, Вільнюс, Літва) — беларускі грамадскі дзеяч, заснавальнік Таварыства беларускай мовы імя Ф. Скарыны Віленскага краю.

## Біяграфія 
Вучыўся ў Параф’янаўскай школе. У 1961—1964 гадах праходзіў тэрміновую у Савецкай Арміі, в/ч 52108 у Калінінградзе. Скончыў Мінскі педагагічны інстытут (1968), працаваў настаўнікам у Докшыцкім раёне. У 1972 годзе вярнуўся ў Мінск, працаваў у арганізацыі «Веды».

У часы Перабудовы ўзначаліў Мінскую раённую арганізацыю БНФ «Адраджэньне». Пасля пераехаў у Вільнюс, дзе стварыў Таварыства беларускай мовы імя Ф. Скарыны Віленскага краю, быў яго кіраўніком да канца жыцця (2008).

Быў дэпутатам Віленскага раённага самакіравання.

Пахаваны ў Параф’янаве (Докшыцкі раён) побач бацькоў, надпіс на надмагіллі *«Юры Гіль, сын Пятра і Фэльці»*.

## Дзейнасць 
Вядомы актыўнай дзейнасцю па мемарыялізацыі памяці дзеячаў беларускага адраджэння. Арганізаваў ушанаванне памяці Францішка Багушэвіча і Браніслава Тарашкевіча на Віленшчыне — усталяванне шыльды і крыжа на месцы дома Францішка Багушэвіча ў Свіранах, найменаванне вуліцы ў  у гонар Браніслава Тарашкевіча.

У 1994 годзе заснаваў Гісторыка-этнаграфічны музей «Засьцянковая хатка» ў Вашунаве (цяпер не існуе).

У 1980-1990-х гадах выступаў з ініцыятывай стварэння чыгуначнага прыпынку каля Вашунава, але прыпынак за некалькі кіламетраў ад чыгуначнай станцыі Параф’янава прызналі не мэтазгодным.

## Бібліяграфія 
* *Юры Гіль* Адзін дзень у БНР // Ніва № 12 (2706), 23 сакавіка 2008.

## Спасылкі 
* Пайшоў у лепшы свет старшыня Таварыства Беларускай мовы Віленскага краю Юры Гіль 
* Гіне сядзіба Юрыя Гіля ў Вашунаве з цікавай калекцыяй этнаграфічных рарытэтаў
* Пяць год таму памёр віленскі беларускі дзяяч Юры Гіль
* Наша Слова № 46(937), 18 лістапада 2009 года
* Свіраны на radzima.org
* [Pawet.net 26(712)](http://pawet.net/ns/2005/26/%E2%84%96_26_(712).html)
* Чалавек памёр 

Катэгорыя:Грамадскія дзеячы Беларусі
Катэгорыя:Нарадзіліся ў Докшыцкім раёне
Катэгорыя:Члены Таварыства беларускай мовы
Катэгорыя:Параф’янава (Параф’янаўскі сельсавет)
Liqui Moly

**Liqui Moly GmbH** — нямецкая прыватная кампанія, якая спецыялізуецца на вытворчасці аўтамабільных масел, змазачных матэрыялаў і прысадак. З 1 студзеня 2018 года кампанія з'яўляецца часткай Würth Group, якая выкупіла астатнія акцыі папярэдняга мажарытарнага трымальніка і генеральнага дырэктара Эрнста Проста. 

## Спонсарства 
На працягу ўсёй гісторыі Liqui Moly актыўна падтрымлівае спорт. Кампанія з’яўлялася спонсарам каманд і спаборніцтваў у аўта- і матагонках, лыжных відах спорту, футболе, хакеі, баскетболе, гандболе, тэнісе і іншых спартыўных дысцыплінах.

Пачынаючы з чэмпіянату свету па хакеіи з шайбай 2017 года, які прайшоў у Германіі і Францыі, кампанія стала тытульным спонсарам спаборніцтва. 17 студзеня 2021 года кампанія адмовілася падтырмліваць чэмпіянат свету 2021 года, у выпадку яго правядзення ў Мінску, бо *«бягучая сітуацыя ў Беларусі, гэтак жа як і палітыка ўрада, стаўленне да дэманстрантаў і відавочнае парушэнне правоў чалавека ў Беларусі ў корані супярэчаць перакананням Liqui Moly і каштоўнасцям, якія падзяляе кампанія»*.

Катэгорыя:Кампаніі Германіі
Катэгорыя:Маторныя масла
Мазырскі народны тэатр

**Мазырскі народны тэатр гарадскога Дома культуры** — былы тэатр у Мазыры.

## Гісторыя 
Створаны з драматычнага гуртка (існаваў з перапынкамі з 1922 года, больш стала з пачатку 1950-х гадоў), званне народнага прысвоена ў 1960 годзе.

У 1990 годзе на аснове тэатра створаны прафесійны эксперыментальны тэатр «Верасень», які ў 1994 годзе быў перайменаваны ў Мазырскі драматычны тэатр імя Івана Мележа.

## Кіраўнікі 
* Н. Зальцман (пачатак 1950-х — 1959)
* М. Палтарацкі (1959—1963)
* М. Колас (1965—1990)

## Літаратура 
* Мазырскі народны тэатр // Тэатральная Беларусь : энцыклапедыя : у 2 т. / рэдкал.: Г. П. Пашкоў [і інш.]. — Мн., 2003. — Т. 2. — С. 63.

Катэгорыя:Культура Мазыра
Катэгорыя:Гісторыя Мазыра
Катэгорыя:Тэатры Беларусі
Катэгорыя:1922 год у Мазыры
Унорыцкі сельсавет

**Уно́рыцкі сельсавет** — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Рэчыцкага раёна Гомельскай акругі. Цэнтр — вёска Унорыца.

Пасля другога ўзбуйнення БССР з 8 снежня 1926 года сельсавет у складзе Рэчыцкага раёна Рэчыцкай акругі БССР. З 9 чэрвеня 1927 года ў складзе Гомельскай акругі. 30 снежня 1927 года скасаваны, тэрыторыя далучана да Азершчынскага сельсавета.

## Літаратура 
* Административно-территориальное устройство БССР: справочник: в 2 т. / А.И. Карпачева и др. / Главное архивное управление при Совете Министров БССР, Институт философии и права Академии наук БССР. — Т. 1: (1917―1941 гг.). — Мн., «Беларусь», 1985. — 390 с.

Катэгорыя:Былыя сельсаветы Рэчыцкага раёна
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, утвораныя ў 1926 годзе
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, скасаваныя ў 1927 годзе
Людміла Рагуля

**Людміла Рагуля** (дзяв. **Гутар**;  — ) — беларуская грамадская дзяячка, сябра і адна з кіраўніц СБМ. Жонка Барыса Рагулі.

## Біяграфія 
Нарадзілася 12 лютага 1925 года ў Навагрудку ў міжваеннай Польскай Рэспубліцы ў сям’і беларускага патрыёта, які загінуў у падвалах НКУС. Мела трох братоў і сястру. Хадзіла ў пачатковую школу, потым у гімназію. З будучым мужам Барысам Рагулем была знаёмая з дзяцінства, дзякуючы свайму брату, які быў ягоным сябрам.

У Другой сусветнай вайны падчас нямецкай акупацыі ў 1943—1944 г. была кіраўнічкай юначак Саюза беларускай моладзі на Наваградскую акругу.

Ад лета 1944 г. выехала на эміграцыю разам з будучым мужам Барысам Рагулем, у тым жа годзе выйшла замуж за яго замуж, шлюб бралі ў Варшаве. Па вайне жылі ў Германіі. 1 студзеня 1946 года страціла сына, які раптоўна нарадзіўся на шостым месяцы цяжарнасці. Вучылася ў Лювенскім універсітэце ў Бельгіі на фармацэўтычным аддзяленні.

4 снежня 1954 г. Барыс Рагуля, Людміла і дзеці, Рагнеда і Вітаўт, адплылі ў Канаду. Жылі ў Лондане (Антарыа). Была актывісткай Згуртавання беларусаў Канады, прыхаджанкай царквы Св. Кірылы Тураўскага ў Таронта. Разам з мужам Барысам Рагулей мелі чатырох дзяцей — дачку і трох сыноў. Пра жыццё з мужам і сваю грамадскую дзейнасць Людміла Рагуля казала так:

Памерла 20 лютага 2014 г.

## Спасылкі 
* Радыё Свабода. «Барыс Рагуля, дзе ні быў, меў харызму страшную»

Катэгорыя:Члены Саюза беларускай моладзі
Катэгорыя:Члены Згуртавання беларусаў Канады
Variety

«**Variety**» (у перакладзе з англійскай мовы «*разнастайнасць*») — амерыканская медыя-кампанія, якая належыць «*Penske Media Corporation*».

«*Variety*» была заснавана Сімам Сільверманам у 1905 годзе ў Нью-Ёрку. Кампанія займалася выданнем штотыднёвай газеты, якая пісала пра тэатр. У 1933 годзе кампанія пачала выпускаць яшчэ адну газету — «*Daily Variety*». Выданне базіравалася ў Лос-Анджэлесе і паведамляла пра падзеі ў кінаіндустрыі. Сайт «*Variety.com*» публікуе свежыя навіны ў свеце шоу-бізнеса, рэцэнзіі, інфармацыю пра касавыя зборы, відэа- і фотаматэрыялы, а таксама базы дадзеных з цітрамі, графікамі здымак і архівам, самыя раннія запісы якога адносяцца да 1905 года.

## Спасылкі 
Катэгорыя:Часопісы ЗША
Катэгорыя:Часопісы на англійскай мове
Катэгорыя:З’явіліся ў 1905 годзе