open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Віктар Іосіфавіч Левін

**Віктар Іосіфавіч Левін** (; ,  — , ) — савецкі матэматык. Доктар фізіка-матэматычных навук (1939), прафесар (1939).

## Біяграфія 
У 1932 годзе скончыў Вышэйшая тэхнічнае вучылішча ў Берліне, затым стаў аспірантам Кембрыджскага універсітэта. Па заканчэнні выкладаў у Калькуцкім універсітэце. Выкладчык, загадчык кафедры Маскоўскага энергетычнага інстытута (1938—1949), Пензенскага індустрыяльнага інстытута (1949—1951), Маскоўскага завочнага педагагічнага інстытута (1951—1959), Маскоўскага інстытута сталі і сплаваў (1959—1962), загадчык кафедры матэматычнай фізікі Маскоўскага педагагічнага дзяржаўнага інстытута (1961—1985).

## Навуковыя працы 
* «Элементы операционного исчисления». М., 1948;
* «Дифференциальные уравнения математической физики» / у сааўтарстве с Ю. І. Гросбергом. М., 1951;
* «Функции комплексного переменного и их приложения» / у сааўтарстве с Б. А. Фуксам М. ; Л., 1951;
* «Методы математической физики». М., 1956;
* «Уравнения математической физики». М., 1964.

## Спасылкі 
* Левин Виктор Иосифович // Московский педагогический государственный университет

Катэгорыя:Выпускнікі Кембрыджскага ўніверсітэта
Катэгорыя:Матэматыкі СССР
Акт супраць анархістаў 1918 г. (ЗША)

**Акт супраць анархістаў** (, таксама вядомы як «Іміграцыйны акт 1918 года») — закон, прыняты ў ЗША 16 кастрычніка 1918 года.

Паводле гэтага дакумента асобы, якія прытрымліваліся анархісцкіх поглядаў ці былі членамі анархісцкіх арганізацый, не дапускаліся на тэрыторыю Злучаных Штатаў. Тых анархістаў, якія ўжо знаходзіліся ў ЗША, закон патрабаваў дэпартаваць з краіны. Дакумент пашырыў некаторыя палажэнні пункта 3 Іміграцыйнага акта 5.02.1917 г. і выкарыстоўваўся як адзін з прававых фундаментаў дэпартацыі «чырвоных» з тэрыторыі ЗША ў канцы 1919 года.

## Гл. таксама 
* Анархізм
* Першая чырвоная пагроза
* Іміграцыйны акт 1917 года

## Спасылкі 
* To Exclude and Expel from the United States Aliens Who are Members of the Anarchistic and Similar Classes  Sixty-fifth Congress. Session II. Charpter 186, pp. 1012—1013 (Поўны тэкст дакумента на англійскай мове)

Катэгорыя:Крыніцы права ЗША
Катэгорыя:Міграцыйнае права
Катэгорыя:Правы чалавека ў ЗША
Катэгорыя:Анархізм
Катэгорыя:1918 год у праве
Катэгорыя:1918 год у ЗША
Катэгорыя:З’явіліся ў 1918 годзе
Бурна-Бурыяш I

**Бурна-Бурыяш I** (*mBur-na-Bu-ri-ia-aš*) — касіцкі цар Вавілоніі, кіраваў у другой палове XVI стагоддзя да н.э.

## Біяграфія 
Каля 1510 г. да н.э. заключыў мірны дагавор з кіраўніком Ашура Пузур-Ашурам III, паводле якога граніца паміж абедзвюма дзяржавамі павінна была праходзіць па сярэднім цячэнні Тыгра.

Звесткі пра колькасць гадоў яго кіравання не захаваліся.

## Літаратура 
* 
* 

## Спасылкі 
* Хроніка Р 
* З Сінхранічнай гісторыі 

Катэгорыя: цары вавілонскія
Катэгорыя:Кіраўнікі Азіі XVI стагоддзя да н.э.
Катэгорыя:Кіраўнікі касітаў
Агароднікі (Казловіцкі сельсавет)

**Агаро́днікі** (, ) — вёска ў Слуцкім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Казловіцкага сельсавета.

## Гісторыя 
Адна з вёсак слуцкіх выбранцаў.

У пачатку XX ст. у складзе Цараўскай воласці Слуцкага павета, 65 двароў, звыш за 400 жыхароў. На 1 студзеня 1998 года — 132 двары, 308 жыхароў.

Ёсць базавая школа, клуб, бібліятэка, фельчарска-акушэрскі пункт, крама.

На могілках 2 брацкія магілы савецкіх воінаў, загінулых у Вялікую Айчынную вайну. У 1969 г. і 1975 г. пастаўлены абеліск і стэла.

## Вядомыя асобы 
* Фёдар Рыгоравіч Кітуновіч (нар. 1917) — беларускі педагог.

## Літаратура 
* Памяць: Гіст.-дакум. хроніка Слуцкага р-на і г. Слуцка. У 2 кн. Кн. 2-я. — : БЕЛТА, 2001. — 576 с.: іл. — ISBN 985-6302-31-5.

## Спасылкі 
Катэгорыя:Казловіцкі сельсавет (Слуцкі раён)
Катэгорыя:Населеныя пункты Слуцкага раёна
Ашурбаніпал

**Ашурбаніпа́л**, ці **Ашурбанапа́л** — цар Асірыі ў 669 — каля 633 да н.э. Сын Асархадона.

## Біяграфія 
Пры ім імперыя дасягнула найбольшай магутнасці, але страціла Егіпет (655). Перамог свайго брата Шамаш-шум-укіна (з 652 паўстаў супраць Ашурбаніпала) і заняў яго рэзідэнцыю Вавілон (648), пакарыў Элам (639) і інш.

Увайшоў у гісторыю і як збіральнік старажытных пісьмовых помнікаў; яго бібліятэка мела больш за 20 тыс. клінапісных гліняных таблічак (знойдзена ў 1849—54 на месцы апошняй асірыйскай сталіцы Ніневіі).

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
Катэгорыя:Кіраўнікі Асірыі
Княжно (возера, Шумілінскі раён)

**Княжно** — возера ў Шумілінскім раёне Віцебскай вобласці, за 8 км на паўднёвы ўсход ад гарадскога пасёлка Шуміліна, за 0,9 км на паўднёвы ўсход ад вёскі Непароты, у басейне ракі Сечна.

Плошча паверхні 0,06 км². Даўжыня 0,42 км, найбольшая шырыня 0,2 км. Даўжыня берагавой лініі 1,05 км.

Схілы катлавіны вышынёй 20— 25 м, параслі хмызняком. Злучана пратокамі з азёрамі Будавесць і Віцір.

## Літаратура 
* 
* 

## Спасылкі 
* Агульная характарыстыка азёр Віцебскай вобласці / Даведнік «Водныя аб’екты Рэспублікі Беларусь» 
* Морфаметрычныя параметры азёр Віцебскай вобласці / Даведнік «Водныя аб’екты Рэспублікі Беларусь» 

Катэгорыя:Азёры Віцебскай вобласці
Катэгорыя:Азёры Шумілінскага раёна
Іміграцыйны акт 1917 года

**Іміграцыйны акт 1917 г.** (англ. *The Immigration Act of 1917*) - гэта пастанова, прынятая ў ЗША 5 лютага 1917 г. пасля таго, як Кангрэс ЗША пераадоліў вета прэзідэнта В. Вільсана, накладзенае 14 снежня 1916 г. Вядомы таксама як "Акт стварэнні азіяцкай зоны выключэння" (англ. *Asiatic Barred Zone Act*). Гэты закон абмяжоўваў іміграцыю ў Злучаныя Штаты паводле пэўных крытэрыяў.

## Забароны Акта
Сярод іншага ў Іміграцыйным акце было зазначана: "Пункт 3. Таксама наступныя катэгорыі імігрантаў пазбаўлены права прыехаць у Злучаныя Штаты: усе ідыёты і іншыя псіхічна недзеяздольныя асобы і эпілептыкі;  асобы, якія аднойчы ці некалькі разоў у мінулым мелі прыступ вар'яцтва; людзі з хранічнай псіхічнай непаўнацэннасцю; хранічныя алкаголікі; паўперы; прафесіянальныя жабракі; брадзягі; асобы хворыя на якую-небудзь форму туберкулёза... палігамісты ці асобы, што жывуць палігамным шлюбам або падтрымліваюць палігамізм; анархісты альбо асобы, якія падтрымліваюць ідэі гвалтоўнага змяшчэння ўрада Злучаных Штатаў ці знішчэння ўсіх законаў, альбо асобы, якія не падпарадкоўваюцца якому-небудзь арганізаванаму ўраду, альбо асобы, якія падтрымліваюць ідэю забойства дзяржаўных служачых ці падтрымліваюць або распаўсюджваюць ідэю знішчення маёмасці; людзі, якія з'яўляюцца членамі арганізацый ці нейкім чынам звязаныя з арганізацыямі, якія падтрымліваюць ці распаўсюджваюць ідэі непадпарадкавання ці супраціўлення ўраду, якія падтрымліваюць ці распаўсюджваюць ідэю магчымасці ці неабходнасці насілля супраць дзяржаўных служачых ці іх забойства, пры гэтым гаворка можа быць і пра пэўных дзяжслужачых і пра дзяржслужачых увогуле, як тых што служаць ураду Злучаных Штатаў, так і якога-небудзь іншага ўрада...". Таксама Акт забараняў іміграцыю прастытутак і суценёраў, злачынцаў, непісьменных і непаўналетніх да 16 гадоў без суправаджэння дарослых. І нарэшце, гэты закон праславіўся менавіта забаронай ці абмежаваннем іміграцыі з Азіі і Акеаніі ў ЗША, што фактычна пашырала дзейнасць "Акта аб выключэнні кітайцаў" ( Chinese Exclusion Act) (1882 г.), які забараняў іміграцыю кітайцаў і Пагаднення з Японіяй 1907 г., якое абмяжоўвала іміграцыю японцаў у Злучаныя Штаты.

## Гл. таксама
Акт супраць анархістаў 1918 г., ЗША

## Зноскі 
Катэгорыя:Гісторыя ЗША
Катэгорыя:Крыніцы права ЗША
Катэгорыя:1917 год у ЗША
Асархадон

**Асархадо́н** (асір. Ашурахіддзін) — цар Асірыі ў 680—669 да н.э.

Уступіў на трон у выніку перамогі ў грамадзянскай вайне. Аднавіў разбураны яго бацькам Сінахерыбам горад Вавілон, вярнуў шэрагу гарадоў прывілеі, увёў падаткі на карысць храмаў, вёў войны ў Аравіі, Фінікіі і Егіпце. Пасля заваявання Мемфіса прыняў егіпецкія царскія тытулы. У 673—672 да н.э. рабіў паходы ў Шубрыю (на граніцы з Урарту).

## Літаратура 
* Асархадон //  С. 21.

## Спасылкі 
Катэгорыя:Кіраўнікі Асірыі
Арустукская вайна

**Арустукская вайна** (; фр. La guerre d’Aroostook) — бяскроўнае супрацьстаянне ў 1838—1839 гг. паміж Злучанымі Штатамі Амерыкі і Брытанскай імперыяй, выкліканае спрэчкамі вакол мяжы паміж ЗША і Канадай. Адзіным загінуўшым у выніку канфлікту стаў амерыканскі фермер, якога салдаты выпадкова застрэлілі ў ходзе святкавання з нагоды заканчэння супрацьстаяння.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Войны XIX стагоддзя
Катэгорыя:Войны Канады
Катэгорыя:Войны ЗША
Гнуткае тэставанне

**Гнуткае тэставанне** () — тэставанне праграмнага забеспячэння, якое заснавана на прынцыпах гнуткай распрацоўкі праграмнага забеспячэння. У працэсе гнуткага тэставання удзельнічаюць усе члены крос-функцыянальнай каманды для таго, каб забяспечыць пастаўку бізнес-каштоўнасці, якую жадае атрымаць заказчык, праз частыя прамежкі часу, працуючы ў стабільным тэмпе. Метад “спецыфікацыя па прыкладзе” выкарыстоўваецца для фіксацыі прыкладаў пажаданых і непажаданых паводзінаў і дапамагае накіроўваць распрацоўку прадукту.

## Літаратура 
* Lisa Crispin, Janet Gregory (2009). Agile Testing: A Practical Guide for Testers and Agile Teams. Addison-Wesley. ISBN 0-321-53446-8.
* Adzic, Gojko (2011). Specification by Example: How Successful Teams Deliver the Right Software. Manning. ISBN 978-1-61729-008-4.
* Ambler, Scott (2010). «Agile Testing and Quality Strategies: Discipline over Rhetoric». Retrieved 2010-07-15.

Катэгорыя:Тэставанне праграмнага забеспячэння
Катэгорыя:Гнуткая метадалогія распрацоўкі праграмнага забеспячэння
Хоцінка

**Хоцінка** — тапонім:

* Хоцінка — рака ў Бешанковіцкім раёне Віцебскай вобласці, левы прыток ракі Ула
* Хоцінка — рака ў Слаўгарадскім і Чавускім раёнах Магілёўскай вобласці, правы прыток ракі Раста

## Гл. таксама 
* Хоціна
* Хоцінскае
Церабаўля

**Цераба́ўля** — возера ў Гарадоцкім раёне Віцебскай вобласці Беларусі ў басейне ракі Обаль, за 22 км у напрамку на паўночны захад ад горада Гарадок, за 1,7 км на поўдзень ад вёскі Кісялі, прыкладна за 1,2 км на паўночны захад ад аграгарадка Селішча.

Плошча паверхні возера 0,17 км². Даўжыня 0,75 км, найбольшая шырыня 0,35 км, даўжыня берагавой лініі 1,98 км. Плошча вадазбору 2,5 км².
Схілы катлавіны спадзістыя, вышынёй 3—4 м. Возера акружана забалочанай поймай. Берагавая лінія звілістая. Берагі нізкія і пясчаныя, на паўночным захадзе забалочаныя. Ручаём злучаецца з возерам Верына.

## Літаратура 
* 
* 

## Спасылкі 
* *Иванов-Смоленский В. Г.* Все озёра Беларуси. Популярная иллюстрированная энциклопедия. Т. 5.

Катэгорыя:Азёры Віцебскай вобласці
Катэгорыя:Азёры Гарадоцкага раёна
Хоцінка (прыток Расты)

**Хо́цінка** — рака ў Слаўгарадскім і Чавускім раёнах Магілёўскай вобласці Беларусі, правы прыток ракі Раста.

Даўжыня ракі 18 км. Сярэдні нахіл воднай паверхні 0,8 м/км. Плошча вадазбору 106 км². Вадазбор у межах Чачорскай раўніны. Рака бярэ пачатак у паўночнай частцы возера Кульшыцкае. Упадае ў Расту прыкладна за 0,6 км у напрамку на паўднёвы захад ад вёскі Доўгі Мох. Рэчышча часткова каналізаванае.

Каля ракі вёскі Іванішчавічы, Машэцкая Слабада.

## Літаратура 
* 
* 
* Ліст карты N-36-86. Выданне 1981 года.

## Спасылкі 
* Общая характеристика речной сети Могилёвской области (в разрезе районов) // Справочник «Водные объекты Республики Беларусь» 

Катэгорыя:Рэкі Слаўгарадскага раёна
Катэгорыя:Рэкі Чавускага раёна
Катэгорыя:Прытокі Расты
Хоцінка (прыток Улы)

**Хо́цінка** — рака ў Бешанковіцкім раёне Віцебскай вобласці Беларусі, левы прыток ракі Ула (басейн Заходняй Дзвіны).

Даўжыня ракі 11 км. Сярэдні нахіл воднай паверхні 2,3 м/км. Плошча вадазбору 28 км². Выток Хоцінкі знаходзіцца прыкладна за 2,7 км у напрамку на паўночны ўсход ад вёскі Хоціна. Вусце прыкладна за 0,4 км на паўночны захад ад вёскі Саўрасы. Рака прымае сцёк з ручаёў і меліярацыйных каналаў.

Каля ракі вёска Прудзіны.

## Літаратура 
* 
* 
* Ліст карты N-35-35. Выданне 1991 года. Стан мясцовасці на 1987 год.

## Спасылкі 
* Общая характеристика речной сети Витебской области (в разрезе районов) // Справочник «=Водные объекты Республики Беларусь» 

Катэгорыя:Рэкі Бешанковіцкага раёна
Катэгорыя:Прытокі Улы
Эн-Мендурана

**Эн-Мендурана (Эн-мен-дур-ана)** () — сёмы дадынастычны цар легендарнага перыяду да Вялікага патопу, заснавальнік дынастыі і адзіны вядомы міфічны цар чацвёртага горада-дзяржавы старажытнага Шумера Сіпара, размешчанага на поўдні старажытнай Месапатаміі. Яму прыпісваюць боскае паходжанне.

Яго імя згадваецца ў Ніпурскім царскім спісе, паводле якога Эн-Мендурана быў царом Сіпара, якім кіраваў 21000 гадоў. Пасля яго смерці новым царом стаў Убар-Туту, які кіраваў ужо ў горадзе Шурупак.

Існуе міф, напісаны на семіцкай мове, паводле якога Эн-Мендурана быў забраны на неба багамі Шамашам і Ададам і навучаў сакрэтам нябёсаў і землі. У прыватнасці ён навучаў мастацтву прадказання.

Эн-Мендурану часам атаясамляюць з біблейскім патрыярхам Енохам, таксама ўзятым на неба. Падставай для гэтага паслужыла тое, што і Эн-Мендурану, і Енох — сёмыя ў спісе патрыярхаў-доўгажыхароў. Таксама паводле Бібліі Енох пражыў 365 гадоў, а Эн-Мендурану жыў у Сіпары, звязаным з культам сонца (у сонечным цыкле 365 дзён).

## Спасылкі 
* Ніпурскі царскі спіс

| colspan=3 align="center" style="background:Brown;"|**Ранні Дынастычны I перыяд Шумераў**

|-

Катэгорыя:Міфічныя доўгажыхары
Катэгорыя:Кіраўнікі Старажытнай Месапатаміі
Чарамха

**Чарамха́** — рака ў Буда-Кашалеўскім раёне Гомельскай вобласці Беларусі, левы прыток ракі Дняпро.

Даўжыня ракі 18 км. Сярэдні нахіл воднай паверхні 0,9 м/км. Плошча вадазбору 83 км². Пачынаецца каля вёскі Медзвядзёва, упадае ў Дняпро прыкладна за 1 км у напрамку на паўночны захад ад пасёлка Губіцкі Кардон. Вадазбор на тэрыторыі Прыдняпроўскай нізіны. Рэчышча ад вытоку да аграгарадка Губічы каналізаванае. Рака прымае сцёк з каналаў меліярацыйнай сеткі.

## Літаратура 
* 
* 
* Ліст карты N-36-109. Выданне 1979 года.

## Спасылкі 
* Общая характеристика речной сети Гомельской области (в разрезе районов) // Справочник «Водные объекты Республики Беларусь»  

Катэгорыя:Рэкі Буда-Кашалёўскага раёна
Чарабамірка

**Чарабамі́рка** — рака ў Кіраўскім раёне Магілёўскай вобласці Беларусі, левы прыток ракі Белая (басейн Дняпра).

Даўжыня ракі 17 (20) км. Сярэдні нахіл воднай паверхні 1,9 м/км. Плошча вадазбору 60 км². Пачынаецца ў напрамку на паўночны ўсход ад пасёлка Скачок. Упадае ў Белую прыкладна за 1,7 км (за 2 км) на ўсход ад вёскі Чарабамір. Вадазбор у межах Цэтральнабярэзінскай раўніны. Рэчышча Чарабаміркі ў ніжнім цячэнні каналізаванае.

Каля ракі вёскі Вяленка, Зялёная Рошча, Чарабамір.
  

## Літаратура 
*  — С. 314.
* 

## Спасылкі 
* Общая характеристика речной сети Могилёвской области (в разрезе районов) // Справочник «Водные объекты Республики Беларусь» 

Катэгорыя:Рэкі Кіраўскага раёна
Катэгорыя:Басейн Друці
Ашур (міфалогія)

thumb|300px|Фрагмент асірыйскага барэльефа з выявай Ашура
**А́шур (А́сур) (акад. 100x20px 100x20px)** — бог вайны, бог-ваяўнік, галоўнае бажаство старажытных асірыйцаў, якое ўвайшло затым у пантэон шумера-акадскіх багоў.

Ашур — гарадскі бог аднайменнай сталіцы Асірыі. Як і належыць мясцоваму бажаству, Ашур асацыяваўся з прысвечанай яму гарой Эпіх. Храм гэтага бога ў Ашуры насіў шумерскую назву Э-харсаг-курэй-кура, што азначае «Дом гары земляў». Першапачаткова Ашур быў племянным богам асірыйцаў. Ён працяглы час не лічыўся звязаным са з'явамі прыроды, а з'яўляўся спачатку богам-заступнікам палявання і адлюстроўваўся часцей за ўсё ў выглядзе паляўнічага з лукам, разам з быкамі — упадабанымі жывёламі асірыйцаў. Пазней, калі пачалася эпоха пастаянных войнаў і калі горад Ашур стаў цэнтрам самай магутнай дзяржавы таго часу, Ашур стаў галоўным чынам богам войнаў. Тэолагі надалі яму ўсе рэгаліі ўладара сусвету, стваральніка і ўпарадніка космасу і зрабілі бацькам багоў. Жонкай Ашура ў гэту эпоху асірыйскіх заваяванняў была абвешчана багіня Іштар. Вярхоўным жрацом Ашура быў сам цар Асірыі.

## Літаратура 
* М. Б. Ладыгин, О. М. Ладыгина Краткий мифологический словарь — М.: Издательство НОУ «Полярная звезда», 2003.

Катэгорыя:Асірыя
Катэгорыя:Акадская міфалогія
Катэгорыя:Багі вайны
Катэгорыя:Багі паводле алфавіта
Катэгорыя:Месапатамскія багі
Беньямін Якаўлевіч Двоскін

**Беньямін Якаўлевіч Двоскін** (; , ) — савецкі эканаміст-географ, доктар геаграфічных навук (1969), прафесар (1971).

## Біяграфія 
Скончыў ПДУ (1948) і аспірантуру там жа (1951). У 1951—1956 гг. у Казахскім дзяржаўным універсітэце. Быў дэканам геаграфічнага факультэта і выконваючым абавязкі загадчыка кафедры эканамічнай геаграфіі. У 1961—1983 гг. — загадчык аддзелам Інстытута эканомікі пры Дзяржплане Казахстана. У 1983—1986 — намеснік дырэктара Інстытута геаграфіі АН рэспублікі, з 1986 года — загадчык кафедры эканамічнай і сацыяльнай геаграфіі Казахскага педагагічнага інстытута. Апублікаваў больш за 400 навуковых прац.

## Навуковыя працы 
* «География сельского хозяйства Казахстана» 1956 (сааўтар);
* «Беседы о Казахстане». 1957 (сааўтар);
* «Целинный край». 1964 (сааўтар);
* «Проблемы развития промышленных узлов СССР (на примере Казахстана)». 1967 (сааўтар);
* «Казахская ССР. Экомико-географическая характеристика». 1971 (сааўтар);
* «Перспективы развития народного хозяйства Казахской ССР». 1972 (в сааўтарстве);
* «Проблемы региональной экономики Казахстана». 1977 (в сааўтарстве);
* «Промышленные комплексы Казахстана». 1978 (в сааўтарстве);
* «Будущее Казахстана». 1978 (в сааўтарстве);
* «Экономико-географическое районирование Казахстана». 1986.
* «Инфраструктурный территориальный комплекс: (теория, методы, практика)». 1990 (сааўтар).

## Спасылкі 
* http://www.centrasia.ru/person2.php?st=1094654612

Катэгорыя:Географы Казахстана
Катэгорыя:Вучоныя Казахстана
Іліман

**Іліман** — цар Краіны Мора, кіраваў у першай траціне XVIII стагоддзя да н.э.

Чытанне клінапісных знакаў, якія перадаюць яго імя, ненадзейна. Яны могуць чытацца і як *Іліман*, і як *Эльмаілум* або *Ілімаілум*.

Іліман, скарыстаўшыся паслабленнем Вавілона, якое адбылося ў выніку нашэсця касітаў і паўстанні Рым-Сіна II, аддзяліўся ад Самсу-ілуны і заснаваў сваё ўласнае царства. Царства Іліманы, якое атрымала назву Краіна Мора (Прымор’е), займала крайні поўдзень Вавілоніі, землі на поўдзень і на ўсход ад Лагуны, у тым ліку, магчыма, і Лагаш.

Каля 1722 Іліман атрымаў часовую перамогу над войскам Самсу-ілуны і на нейкі час захапіў Ніпур, дзе па яго кіраванні датавалі дакументы. Хоць Самсу-ілуну і ўдалося пазней адціснуць Ілімана назад у балоты нізоўяў і нават авалодаць Урам, але рашучай перамогі ён так і не атрымаў. Не меў поспеху ў вайне з Іліманам і пераемнік Самсу-ілуна Абіешу. Хутчэй поспех у гэтай вайне спадарожнічаў цару Краіны Мора, які знаходзіўся ў саюзе з эламітамі.

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Цары Краіны Мора
Катэгорыя:Кіраўнікі Азіі XVIII стагоддзя да н.э.
Катэгорыя:Асобы
Аступішча

Назву **Асту́пішча** маюць:

## Населеныя пункты 
### Беларусь 
* Мінская вобласць
** Аступішча — былая вёска ў Сорагскім сельсавеце Слуцкага раёна (да 2009 года ўваходзіла ў склад скасаванага Амговіцкага сельсавета)
** Аступішча — вёска ў Сорагскім сельсавеце Слуцкага раёна
Сераднякі

Назву **Сераднякі́** маюць:

## Населеныя пункты 
### Беларусь 
* Мінская вобласць
** Сераднякі — вёска ў Слуцкім раёне
** Сераднякі — былы пасёлак у Слуцкім раёне
Убар-Туту

**Убар-Туту** () — восьмы дадынастычны цар легендарнага перыяду да Вялікага патопу.

Заснавальнік дынастыі і першы з 2 вядомых міфічных цароў пятага горада-дзяржавы старажытнага Шумера Шурупака, размешчанага на поўдні старажытнай Месапатаміі, продак Гільгамеша. Яму прыпісвалася боскае паходжанне.

Імя Убар-Туту згадваецца ў дзвюх крыніцах. Першая крыніца — Ніпурскі царскі спіс, у якім паведамляецца пра цара Шурупака Убар-Туту, які кіраваў 18600 гадоў. Ён названы бацькам цара Зіўсудра, апошняга цара перад Патопам. Другая крыніца — «Эпас пра Гільгамеша», у 9-й табліцы якога згадваецца цар Убар-Туту, бацькі цара Утнапішты (), якога атаясамляюць з Зіўсудрай Ніпурскага спісу.

## Спасылкі 
* Ніпурскі царскі спіс

|-

Катэгорыя:Міфічныя доўгажыхары
Катэгорыя:Цары Шурупака
Нігушур

**Нігушур** — першы кіраўнік Ранняга Дынастычнага II перыяду Шумера пасля Сусветнага патопу, заснавальнік першай дынастыі горада-дзяржавы старажытнага Шумера Кіша, размешчанага на поўдні старажытнай Месапатаміі, які, паводле Ніпурскага царскага спісу, кіраваў 1200 гадоў.

Верагодна меў боскае паходжанне. Паводле царскага спісу да Сусветнага патопу ў Шумеры па чарзе кіравалі 9 цароў у 5 гарадах-дзяржавах, якія змяняліся па чарзе, агульнай працягласцю кіравання 277200 гадоў. Зыходзячы з таго ж спісу можна зрабіць выснову, што сусветны патоп здарыўся 12 тыс. гадоў да н.э., такім чынам пачатак кіравання цара Нігушура варта аднесці да пачатку XII тысячагоддзя да н.э.

Прынята лічыць, што гады яго кіравання значна завышаны. Паводле царскага спісу яго змяніў Куласіна-Бел.

## Літаратура 
* Ніпурскі царскі спіс

Катэгорыя:Цары кішскія
Катэгорыя:Міфічныя доўгажыхары
Грабніцкае

**Грабні́цкае** — возера ў Шумілінскім раёне Віцебскай вобласці, за 11 км на паўночны ўсход ад гарадскога пасёлка Шуміліна, каля вёскі Грабніца, у басейне ракі Шэвінка.

Плошча паверхні 0,08 км². Даўжыня 1,06 км, найбольшая шырыня 0,1 км. Даўжыня берагавой лініі 2,35 км.

Схілы катлавіны вышынёй 7—9 м, разараныя, у ніжняй частцы да ўрэзу вады расце хмызняк. На захадзе ўпадае ручай з возера Філіпенскае, на ўсходзе выцякае ручай у Заронаўскае возера.

## Літаратура 
* 
* 

## Спасылкі 
* Агульная характарыстыка азёр Віцебскай вобласці / Даведнік «Водныя аб’екты Рэспублікі Беларусь» 
* Морфаметрычныя параметры азёр Віцебскай вобласці / Даведнік «Водныя аб’екты Рэспублікі Беларусь» 

Катэгорыя:Азёры Віцебскай вобласці
Катэгорыя:Азёры Шумілінскага раёна
Forstera

**Forstera** — род невялікіх шматгадовых раслін сямейства .

Forstera названая ў гонар нямецкіх натуралістаў  (1729—1798) і яго сына —  (1754—1794).

## Віды 
Род уключае пяць відаў, чатыры з якіх эндэмічныя для Новай Зеландыі, а яшчэ адзін, , з’яўляецца эндэмікам Тасманіі.
* 
* 
* 
* 
* 

Катэгорыя:Астракветныя
Катэгорыя:Флора Аўстраліі і Акіяніі
Катэгорыя:Таксоны раслін, названыя ў гонар людзей
Лоўжа (возера, Шумілінскі раён)

**Ло́ўжа**, **Ло́важ** — возера ў Беларусі, у Шумілінскім раёне Віцебскай вобласці, за 9 км на захад ад гарадскога пасёлка Шуміліна, каля вёскі Лоўжа, у басейне ракі Будавесць.

Плошча паверхні 0,28 км². Даўжыня 1,62 км, найбольшая шырыня 0,2 км. Даўжыня берагавой лініі 3,77 км. Плошча вадазбору 82 км².

Схілы катлавіны вышынёй да 15 м, пераважна пад хмызняком.

## Літаратура 
* 
* 
* 

## Спасылкі 
* Агульная характарыстыка азёр Віцебскай вобласці / Даведнік «Водныя аб’екты Рэспублікі Беларусь» 
* Морфаметрычныя параметры азёр Віцебскай вобласці / Даведнік «Водныя аб’екты Рэспублікі Беларусь» 

Катэгорыя:Азёры Шумілінскага раёна
Катэгорыя:Басейн Обалі
Галынец (возера)

**Галыне́ц** — возера ў Шумілінскім раёне Віцебскай вобласці, за 14 км на захад ад гарадскога пасёлка Шуміліна, каля вёскі Латкова, у басейне ракі Будавіца (верхняе цячэнне ракі Будавесць).

Плошча паверхні 0,01 км². Даўжыня 0,16 км, найбольшая шырыня 0,1 км. Даўжыня берагавой лініі 0,4 км.

Размешчана сярод балота. Схілы катлавіны невыразныя.

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
* Агульная характарыстыка азёр Віцебскай вобласці / Даведнік «Водныя аб’екты Рэспублікі Беларусь» 
* Морфаметрычныя параметры азёр Віцебскай вобласці / Даведнік «Водныя аб’екты Рэспублікі Беларусь» 

Катэгорыя:Азёры Віцебскай вобласці
Катэгорыя:Азёры Шумілінскага раёна
Мізусы

**Мізусы** (*Myzus*) — род тлей з падсямейства  (*Macrosiphini*). Больш 50 відаў. Палеарктыка.

## Віды 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Значэнне 
Могуць з’яўляцца пераносчыкамі вірусаў раслін, у тым ліку прадстаўнікоў роду .

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
* 
* 

Катэгорыя:Сапраўдныя тлі
Білейца

**Біле́йца**, **Біле́іца** — возера ў Шумілінскім раёне Віцебскай вобласці, за 18 км на паўднёвы ўсход ад гарадскога пасёлка Шуміліна, паміж вёскамі Івоніна і Пятніцкае, у басейне ракі Заходняя Дзвіна.

Плошча паверхні 0,03 км². Даўжыня 0,38 км, найбольшая шырыня 0,09 км. Даўжыня берагавой лініі 0,8 км.

Берагі пераважна нізкія, пясчаныя, парослыя хмызняком. На паўночным захадзе ўпадае ручай, на ўсходзе выцякае ручай у Заходнюю Дзвіну. Возера істотна зарастае.

## Спасылкі 
* *Иванов-Смоленский В. Г.* Все озёра Беларуси. Популярная иллюстрированная энциклопедия. Т. 1.

Катэгорыя:Азёры Шумілінскага раёна
Катэгорыя:Басейн Заходняй Дзвіны
Japanolirion

**Japonolirion** — манатыпны род травяністых раслін сямейства . Адзіны від роду, *Japanolirion osense* — эндэмік Японіі.

## Спасылкі 
* Фатаграфія суквеццяў

Катэгорыя:Астракветныя
Катэгорыя:Флора Японіі
Катэгорыя:Эндэмікі Японіі
Катэгорыя:Манатыпныя роды раслін
Salvia macrosiphon

**Salvia macrosiphon** — від кветкавых раслін роду  сямейства .

## Батанічнае апісанне 
Гэта шматгадовая расліна. Кветкі з белым вяночкам. Цвіце ў маі, а плоданасіць з чэрвеня.

## Арэал 
Дадзены від распаўсюджаны ў Іраку, Іране, Пакістане, Афганістане, Закаўказзі і Турцыі, дзе ён расце па краях палёў.

## Класіфікацыя 
### Таксанамія 
Від **Salvia macrosiphon** уваходзіць у род  падсямейства  сямейства  парадку .

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Шалфей
Катэгорыя:Расліны, апісаныя ў 1844 годзе
Petrosavia

**Petrosavia** — род раслін сямейства , уключае ў сябе тры віды нефотасінтэзуючых мікатрофных раслін, якія жывуць ва Усходняй Азіі.

## Віды 
*  
* 
* 

## Спасылкі 
* Подсемейство петросавиевые (Petrosavioideae) 
* *Petrosavia sinii*. Выява

Катэгорыя:Аднадольныя
Катэгорыя:Флора Усходняй Азіі
Type 1 Ho-Ni I

**Самаходная артылерыйская ўстаноўка Тып 1** ( — літ. «танк з адной гарматай»), **«Хо-Ні I»** () — японская самаходная артылерыйская ўстаноўка (САУ) перыяда Другой сусветнай вайны. Створана ў 1941 годзе на шасі сярэдняга танка Тып 97 «Чы-Ха», у тым жа годзе было выраблена 26 адзінак гэтай САУ. «Хо-Ні I» у літаратуры часта адносяць да супрацьтанкавых САУ, аднак па сваім прызначэнні яна з’яўлялася САУ падтрымкі, больш прыстасаванай для стральбы з закрытых пазіцый. Выпушчаныя САУ выкарыстоўваліся японскімі войскамі ў баях на завяршальным этапе вайны.

## Гісторыя распрацоўкі 
Пасля пачатку вайны на Ціхім акіяне, падраздзяленні японскай імператарскай арміі пачалі сутыкацца з сярэднімі танкамі саюзнікаў, такімі як M4 Sherman. Японскім сярэднім танкам Тып 97 Чы-Ха бракавала брані або ўзбраення, каб справіцца з гэтай пагрозай, і была пачата праца над знішчальнікам танкаў.

Тып 1 Хо-Ні быў распрацаваны з выкарыстаннем існуючых шасі і рухавіка Тып 97, з заменай гарматнай вежы на 75-мм Тып 90 палявую гармату, усталяваную ў адкрытым каземаце, браняваным толькі з франту бакоў. (па аналогіі з раннімі знішчальнікамі танкаў нямецкімі Panzerjager). Тып 1 Хо-Ні І прызначаны для выкарыстання ў якасці самаходнай артылерыі ў танкавых дывізіях на далёкасцях да 12000м (7,5 мілі). Канструкцыя не прадугледжвала ўсталёўку абарончага кулямёту, таму разам з адкрытай структурай была вельмі ўразлівыя ў блізкім баі.

## Гісторыя выкарыстоўвання 
Тып 1 Хо-Ні I ўпершыню была разгорнута ў баі пад час Лусонскай Бітвы на Філіпінах ў 1944 годзе, з абмежаваным поспехам, але тая невялікая колькасць гэтых САУ не магла аказаць уплыў на Бітву за Філіпіны.

Тып 1 Хо-Ні I выраблялася ў невялікіх колькасцях паміж 1941 і лістападам 1943 года, да заменены на Тып 2 Ho-Ni II з яе Тып 91 105mm гаўбіцай. Агульная колькасць вырабленых САУ гэтага тыпу ўсяго 124 адзінкі.

Большасць з захаваных адзінак былі размешчаны на японскіх хатніх выспах і з’яўляліся часткай абароны супраць прагназаванага амерыканскага ўварвання, і не ўдзельнічалі ў баях да капітуляцыі Японіі.

## Гл. таксама 
* Type 54-1

## Літаратура 
* Foss, Christopher (2003). Great Book of Tanks: The World's Most Important Tanks from World War I to the Present Day. Zenith Press. ISBN 0-7603-1475-6.
* Foss, Christopher (2003). Tanks: The 500. Crestline. ISBN 0-7603-1500-0.
* Zaloga, Steven J. (2007). Japanese Tanks 1939-45. Osprey. ISBN 9781846030918.

Катэгорыя:Самаходныя артылерыйскія ўстаноўкі
Катэгорыя:Танкі Японіі перыяду Другой сусветнай вайны
Катэгорыя:Зброя паводле алфавіта
Катэгорыя:Зброя Японіі
Мікалай Абрамавіч Шэхтман

**Мікалай Абрамавіч Шэхтман** (; , ) — расійскі вучоны ў галіне лексікалогіі і семантыкі. Доктар філалагічных навук (1977), прафесар (1985). Член Расійскай акадэміі прыродазнаўчых навук і Акадэміі менеджменту ў адукацыі. Заслужаны дзеяч навукі РФ (1996). Акадэмік РАЕН, Выдатнік народнай асветы РСФСР (1965), Выдатнік народнай асветы СССР (1979),

## Біяграфія 
Скончыў Арэнбургскі педагагічны інстытут (1953) і аспірантуру Ленінградскага інстытута імя Герцэна (1963). З 1958 г. працуе ў Арэнбургскім дзяржаўным педагагічным універсітэце, дзе ў розныя гады загадваў кафедрай ангельскай філалогіі (1966—1984), быў дэканам факультэта замежных моў (1984—1985), прарэктарам па навуковай рабоце (1988—2001). Прафесар кафедры тэорыі і практыкі перакладу Арэнбургскага дзяржаўнага педагагічнага ўніверсітэта, акадэмік РАЕН, «Выдатнік народнай асветы РСФСР» (1965), «Выдатнік народнай асветы СССР» (1979).

## Навуковая дзейнасць 
Аўтар шасці манаграфій і 150 навуковых публікацый. Удзельнік міжнародных кангрэсаў у Амстэрдаме, Кембрыджы, Лейпцыгу і іншых цэнтрах сусветнай навукі. Стваральнік навуковай школы па семантыцы германскіх моў.

## Спасылкі 
* Оренбургская библиографическая энциклопедия
* http://orenlib.ru/index.php?dn=news&to=art&id=166

Катэгорыя:Мовазнаўцы СССР
Катэгорыя:Заслужаныя дзеячы навукі Расійскай Федэрацыі
Рыгор Якаўлевіч Белкін

**Рыгор Якаўлевіч Белкін** (; ,  — , ) — савецкі вучоны ў галіне ветэрынарыі. Прафесар (1929).

## Біяграфія 
Да 1929 г. празектар кафедры паталагічнай анатоміі Ленінградскага ветэрынарнага інстытута. З 1929 г. загадчык кафедры паталагічнай анатоміі Віцебскага ветэрынарнага інстытута. У гэтым жа годзе яго зацвердзілі ў вучоным званні прафесара. У 1938 году яму прысуджана вучоная ступень доктара ветэрынарных навук (без абароны дысертацыі). З 1938 па 1941 год ён быў дырэктарам Віцебскага ветэрынарнага інстытута.
З 1941 г. загадваў кафедрай паталагічнай анатоміі Арэнбургскага сельскагаспадарчага інстытута, а ў 1944—1949 гг. з’яўляўся тут прарэктарам па вучэбнай рабоце.

## Навуковая і грамадская дзейнасць 
Апублікаваў 30 друкаваных прац. У 1937—1946 гг. быў дэпутатам Вярхоўнага Савета СССР першага склікання.

## Спасылкі 
* Учёные Беларуси
* История кафедры патологической анатомии и гистологии  // Віцебская дзяржаўная акадэмія ветэрынарнай медыцыны

Катэгорыя:Ветэрынары СССР
Катэгорыя:Выкладчыкі Віцебскай дзяржаўнай акадэміі ветэрынарнай медыцыны
Катэгорыя:Дэпутаты Вярхоўнага Савета СССР 1-га склікання
Катэгорыя:Рэктары Віцебскай дзяржаўнай акадэміі ветэрынарнай медыцыны
Катэгорыя:Дэпутаты Савета Нацыянальнасцей Вярхоўнага Савета СССР ад Беларускай ССР
Эван Уільямс

**Эван Уільямс** () — амерыканскі прадпрымальнік, які заснаваў некалькі інтэрнэт-кампаній, у тым ліку Pyra Labs (распрацоўка Blogger) і Twitter, дзе ён раней быў генеральным дырэктарам.

## Кар’ера 
### Пачатак кар’еры 
Пасля заканчэння школы Уільямс працаваў на розных пасадах, звязаных з інтэрнэт-тэхналогіямі, у гарадах Кі-Уэст, Далас, Осцін (штат Тэхас), і зноў на яго сямейнай ферме ў штаце Небраска. У 1996 годзе Уільямс пераехаў у Севастопаль (штат Каліфорнія), каб працаваць у высокатэхналагічнай кампаніі O’Reilly Media. Кар’еру ў O’Reilly ён пачаў з маркетынгавых пазіцый, але ў рэшце рэшт стаў нанятым незалежным праграмістам-фрылансерам.

### Pyra Labs і Blogger 
Эван Уільямс разам з Meg Hourihan сазаснавалі ІТ-кампанію Pyra Labs. Галоўным яе прадуктам стаў Blogger, адно з першых вэб-прыкладанняў для стварэння і кіравання блогамі. Уільямс вынайшаў тэрмін «блогер» і сыграў важную ролю ў папулярызацыі тэрміна «блог». Кампанія Pyra Labs праіснавала яшчэ некаторы час пасля сыходу Мег Хурыхан і іншых супрацоўнікаў, пакуль урэшце не была набыта Google 13 лютага 2003 года. Часопіс PC Magazine ў 2004 годзе назваў Уільямса «Чалавекам года», нароўні з Хурыханам і Полам Баўшам за іх працу па стварэнні Blogger.

### Odeo 
Уільямс пакінуў Google у кастрычніку 2004 года і заснаваў кампанію Odeo. У канцы 2006 года Уільямс стаў сузаснавальнікам Obvious Corp. разам з Бізам Стоўнам і іншымі былымі супрацоўнікамі Odeo, каб набыць усё яе актывы. У красавіку 2007 года Odeo была набыта кампаніяй Sonic Mountain.

### Twitter 
Сярод праектаў карпарацыі Obvious Corp. быў Twitter, бясплатная служба мікраблогінгу. Twitter стаў акцянерным таварыст у красавіку 2007 года, і Уільямс, як сузаснавальнік, стаў членам савета дырэктараў і інвестарам. У кастрычніку 2008 года Эван Уільямс стаў генеральным дырэктарам Twitter, заняўшы месца Джэка Дорсей, які стаў старшынёй савета дырэктараў. 4. кастрычніка 2010 Уільямс сышоў з пасады галоўнага выканаўчага дырэктара (які зойме Дзік Костала).

### Маёмасць 
У рэйтынгу часопіса Forbes у 2015 годзе яго маёмасць ацэньваецца ў $ 2,9 млрд.

## Асабістае жыццё 
Уільямс з’яўляецца вегетарыянцам. Жыве ў Сан-Францыска з жонкай Сарай Марышдж. У іх ёсць двое дзяцей.

## Спасылкі 
* Evan Williams' weblog
*
Маргаліт Фінкельберг

**Маргаліт Фінкельберг** (імя пры нараджэнні — **Маргарыта Георгіеўна Карпюк**, нар. , , БССР, СССР)  — савецкі, затым ізраільскі гісторык і лінгвіст. Прафесар Тэль-Авіўскага ўніверсітэта, акадэмік Ізраільскай акадэміі навук. Спецыяліст па гісторыі, пісьменнасці і літаратуры Старажытнай Грэцыі, пазней пашырыла круг сваіх даследаванняў, уключыўшы туды археалогію Міжземнамор’я эпохі позняга бронзавага і ранняга жалезнага веку, а таксама дагрэчаскі субстрат.

## Біяграфія 
Скончыла МДУ (класічнае аддзяленне) у 1969 г., пазней там жа ў аспірантуры да 1972 г. У 1975 г. эмігравала з мужам у Ізраіль.

Яшчэ ў савецкі перыяд занялася вывучэннем старажытнагрэчаскай літаратуры, у тым ліку Гамера, у кантэксце гістарычных рэалій таго часу. Абараніла доктарскую дысертацыю ў Ізраілі. На рускай мове апублікаваны яе пераклад «Іўдзейскай вайны» Іосіфа Флавія.

## Бібліяграфія 
* The Homer Encyclopedia (ed). 3 vols. Wiley-Blackwell 2011
* Homer, the Bible, and Beyond: Literary and Religious Canons in the Ancient World
* Greeks and Pre-Greeks. Aegean Prehistory and Greek Heroic Tradition
* The Birth of Literary Fiction in Ancient Greecemor

## Спасылкі 
* Кароткая біяграфія і партрэт
* Асабістая старонка на сайце academia.edu
* Асабістая старонка на сайце Тэль-Авіўскага ўніверсітэта

Катэгорыя:Археолагі Ізраіля
Катэгорыя:Мовазнаўцы Ізраіля
Катэгорыя:Гісторыкі Ізраіля
Катэгорыя:Антыказнаўцы Ізраіля
Катэгорыя:Літаратуразнаўцы Ізраіля
Катэгорыя:Антыказнаўцы СССР
Катэгорыя:Літаратуразнаўцы СССР
Катэгорыя:Выкладчыкі Тэль-Авіўскага ўніверсітэта
Катэгорыя:Акадэмікі Ізраільскай акадэміі навук
Біз Стоўн

**Ісаак «Біз» Стоўн** (нарадзіўся 10 Сакавік 1974 г.) - адзін з заснавальнікаў і крэатыўны дырэктар Twitter, а таксама дапамог стварыць і запусціць Xanga, Blogger, Odeo і Obvious. Апублікаваў дзве кнігі па працы з блогамі: Blogging: Genius Strategies for Instant Web Content (New Riders, 2002) і Who Let The Blogs Out? (St Martins, 2004).

Джэк Дорсі і Стоўн напісалі прататып Twitter прыкладна за два тыдні. Стоўн - жыхар Берклі, штат Каліфорнія. Скончыў сярэднюю школу Wellesley High School ў Уэлслі, штат Масачусэтс. З'яўляецца веганов.

## Спасылкі 
* Сайт Біза Стоўна
* 
* Biz Stone Q&A with Boston Globe Magazine
* Biz Stone Responds to Malcom Gladwell’s Critique of Twitter
Дзік Костала

**Дзік Костала** () — былы CEO кампаніі Twitter з кастрычніка 2010 года па чэрвень 2015 года і яе былы COO. Заняў пасаду CEO пасля таго, як яе пакінуў Эван Уільямс у кастрычніку 2010 года.

## Біяграфія 
Скончыў Мічыганскі ўніверсітэт са ступенню бакалаўра і Каліфарнійскі ўніверсітэт у Берклі са ступенню магістра ў галіне камп’ютарных навук.

Перад тым, як пачаць свой бізнэс, Дзік Костала выступаў у Чыкага як эстрадны комік. Затым ён працаваў некалькі гадоў інжынерам у кампаніі Andersen Consulting. Звольніўся, каб стварыць кансалтынгавы інтэрнэт-партал.

У 2004 годзе разам з Эрыкам Лунтам, Стывам Аляхоўскім і Мэтам Шобам запусціў сэрвіс FeedBurner. Пасля куплі сэрвісу кампаніяй Google у 2007 годзе, Костала стаў яе супрацоўнікам. У ліпені 2009 года ён пакінуў Google, а ў верасні заняў пасаду COO у кампаніі Twitter.

## Спасылкі 
*  
* Dick Costolo on about.me 
* Dick Costolo | CrunchBase Profile 
* Dick Costolo: Executive Profile & Biography — BusinessWeek 
*
Ванькоўшчына

Назву **Ванько́ўшчына** маюць:

## Населеныя пункты 
### Беларусь 
* Мінская вобласць
** Ванькоўшчына — вёска ў Пухавіцкім раёне
** Ванькоўшчына — вёска ў Слуцкім раёне
Клаўдзіа Брава

**Клаўдзіа Андрэс Брава Муньяс** (; нар. , , Чылі) — чылійскі футбаліст, брамнік іспанскага клуба «Рэал Бетыс» і нацыянальнай зборнай Чылі.

## Клубная кар’ера 
### «Кола-Кола» 
У футбол Клаўдзіа Брава прывёў бацька, запісаўшы ў школу «Кола-Кола». У прафесійным футболе дэбютаваў у 2002 годзе. Дэбютаваў у асноўнай камандзе дзякуючы траўме Эдуарда Лобаса. У 2003 годзе Брава сам атрымаў траўму, аднак пасля стаў ключавым брамнікам сваёй каманды, а Лобас пакінуў клуб.

### «Рэал Сасьедад» 
Пасля перамогі ў Апертуры 2006 года Брава перайшоў у іспанскі «Рэал Сасьедад», падпісаўшы пяцігадовы кантракт і стаўшы самым маладым галкіперам Ла Лігі. Аднак у першым жа сезоне каманда заняла перадапошняе 19 месца ў чэмпіянаце і вылецела ў Сегунду, дзе выступала на працягу трох гадоў.

14 лютага 2010 года Брава забіў першы гол у сваёй кар’еры, са штрафнога, у гульні супраць «Хімнастыка», пры гэтым матч быў пераможным, а гульня скончылася з лікам 1:0. Аднак неўзабаве пасля гэтага ён перанёс цяжкую траўму калена, з-за якой быў вымушаны прапусціць канчатак сезона пераможным для баскаў.

На працягу двух наступных сезонаў каманда знаходзілася ў сярэдзіне табліцы Ла Лігі, а ў сезоне 2012/13 Клаўдзіа дапамог сваёй камандзе заняць 4 месца ў чэмпіянаце, што дало права яму і яго камандзе згуляць у Лізе чэмпіёнаў на наступны сезон. У першай палове 2014 года згуляў 200-ы матч у чэмпіянаце за «Рэал Сасьедад».

### «Барселона» і «Манчэстэр Сіці» 
Летам 2014 года перайшоў у «Барселону». У жніўні 2016 года стаў іграком «Манчэстэр Сіці». У сезоне 2016/17 быў асноўным брамнікам, пасля саступіў месца Эдэрсану. У сезоне 2018/19 не гуляў з-за траўмы. У жніўні 2020 года пакінуў «Манчэстэр Сіці».

### «Рэал Бетыс» 
У жніўні 2020 года падпісаў аднагадовы кантракт з клубам «Рэал Бетыс».

## Міжнародная кар’ера 
У 2004 годзе дэбютаваў у афіцыйных матчах за нацыянальную зборную Чылі.

## Дасягненні 
**«Кола-Кола»**:
* Чэмпіён Чылі: 2006 (а)

**«Барселона»**:
* Чэмпіён Іспаніі (2): 2015, 2016
* Уладальнік Кубка Іспаніі (2): 2015, 2016
* Уладальнік Суперкубка Іспаніі: 2016
* Пераможца Лігі чэмпіёнаў: 2015
* Уладальнік Суперкубка УЕФА: 2015
* Пераможца клубнага чэмпіянату свету: 2015

**«Манчэстэр Сіці»**:
* Чэмпіён Англіі: 2018
* Уладальнік Кубка Футбольнай лігі (2): 2018, 2020
* Уладальнік Суперкубка Англіі (2): 2018, 2019

**«Рэал Бетыс»**:
* Уладальнік Кубка Іспаніі: 2022

 **Зборная Чылі**:
* Пераможца Кубка Амерыкі (2): Чылі 2015, ЗША 2016

## Крыніцы 
Катэгорыя:Футбольныя варатары
Катэгорыя:Футбалісты Чылі
Катэгорыя:Ігракі зборнай Чылі па футболе
Катэгорыя:Ігракі ФК Рэал Бетыс
Катэгорыя:Ігракі ФК Манчэстэр Сіці
Катэгорыя:Ігракі ФК Барселона
Катэгорыя:Ігракі ФК Рэал Сасьедад
Катэгорыя:Ігракі ФК Кола-Кола
Катэгорыя:Чэмпіёны Паўднёвай Амерыкі па футболе
Марк Бартра

**Марк Бартра Арэгаль** (; нар. , Сант-Жаўмэ-дэльс-Даменьс, Іспанія) — іспанскі футбаліст, цэнтральны абаронца клуба «Рэал Бетыс» і былы ігрок нацыянальнай зборнай Іспаніі.

## Кар’ера 
Да футбольнай акадэміі «Барселоны» Марк далучыўся ў 11 гадоў, пасля таго як некаторы час правёў у футбольнай акадэміі «Эспаньёла». У 2009 годзе быў прасунуты ў склад клуба «Барселона B».

14 лютага 2010 года, праз месяц пасля свайго 19-годдзя, Бартра дэбютаваў у складзе клуба «Барселона», выйшаўшы на замену Хефрэну Суарэсу на апошнія 30 хвілін матча супраць «Атлетыка», які скончыўся паражэннем каталонцаў з лікам 1:2 на стадыёне «Вісентэ Кальдэрон».

4 чэрвеня 2016 года афіцыйна перайшоў у дортмундскую «Барусію», падпісаўшы кантракт да 2020 года. У студзені 2018 года вярнуўся ў Іспанію, папоўніўшы склад клуба «Рэал Бетыс».

У жніўні 2022 года перабраўся ў турэцкі «Трабзанспор». У ліпені 2023 года разарваў кантракт з турэцкім клубам і неўзабаве вярнуўся ў «Рэал Бетыс».

## Дасягненні 
**«Барселона»**:
* Чэмпіён Іспаніі (5): 2010, 2011, 2013, 2015, 2016
* Уладальнік Кубка Іспаніі (3): 2012, 2015, 2016
* Уладальнік Суперкубка Іспаніі: 2013
* Пераможца Лігі чэмпіёнаў (2): 2011, 2015
* Уладальнік Суперкубка УЕФА: 2015
* Пераможца клубнага чэмпіянату свету: 2015

**«Барусія» Дортмунд**:
* Уладальнік Кубка Германіі: 2017

**«Рэал Бетыс»**:
* Уладальнік Кубка Іспаніі: 2022

## Крыніцы 
Катэгорыя:Футбалісты Іспаніі
Катэгорыя:Ігракі зборнай Іспаніі па футболе
Катэгорыя:Ігракі ФК Барселона B
Катэгорыя:Ігракі ФК Барселона
Катэгорыя:Ігракі ФК Барусія Дортмунд
Катэгорыя:Ігракі ФК Рэал Бетыс
Катэгорыя:Ігракі ФК Трабзанспор
ФК Эспаньёл

**«Эспаньёл»** (, ) — іспанскі футбольны клуб, што ўваходзіць у спартыўную сістэму «Эспаньёл», дзе акрамя яго ёсць яшчэ і жаночы футбольны клуб, мужчынскі і жаночы баскетбольныя клубы, хакейны клуб, клуб жаночага валейбола і бейсбольны клуб. Размяшчаецца ў горадзе Барселона. Хатнія гульні праводзіць на стадыёне «Эстадзі Карнелі Эль Прат», што можа змясціць 40 500 гледачоў. Стадыён быў уведзены ў эксплуатацыю 2 жніўня 2009 года пераможным матчам над «Ліверпулам». «Эспаньёл» з’яўляецца шостым футбольным клубам Іспаніі па агульнай колькасці балаў у чэмпіянатах краіны, але клуб заўсёды знаходзіцца ў ценю галоўнай каманды горада «Барселоны», саступаючы ў дасягненні і папулярнасці.

## Гісторыя 
Клуб быў заснаваны 28 кастрычніка 1900 года іспанскім інжынерам з Барселонскага ўніверсітэта Анхелем Радрыгесам. Спачатку каманда звалася як «Саюз іспанскіх футбалістаў» (), але на наступны год каманда пачала звацца «іспанскі футбольны клуб» (), бо то была першая каманда сфарміраваная выключна іспанскімі аматарамі.

«Эспаньёл» гуляў спачатку ў жоўтых кашулях, але колер шортаў у кожнага футбаліста быў розным. Праз нейкі час сябар клуба адчыніў тэкстыльную фабрыку і пачаў забяспечваць каманду жоўтай тканінай. У 1910 годзе каманда зноў змяніла імя на «Спартыўны клуб Іспаніі» () і пераапранулася ў вопратку бела-сіняга колеру.

Сіні і белы быў абраны ў гонар колераў, якія выкарыстоўваюцца гербам вялікага сіцылійска-арагонскага адмірала Ражэ дэ Льюрыя, які камандаваў флотам Арагонскага каралеўства ў Міжземнамор’і ў Сярэдневякоўі. Клуб паспяхова выступаў ад самага свайго заснавання, атрымаўшы перамогу ў чэмпіянаце Каталоніі ў 1903 годзе, а пасля прыняўшы ўдзел у розыгрышу Кубка Іспаніі.

У 1906 годзе клуб быў скасаваны паводле фінансавых чынніках і большасць ігракоў далучыліся да клуба «X Спортынг Клуб». Гэты клуб атрымаў перамогу ў чэмпіянаце Каталоніі тры разы паміж 1906 і 1908 гадамі. У 1909 годзе гэты клуб стаў базавым для аднаўлення клуба «Спартыўны клуб Іспаніі». «Эспаньёл» з’яўляецца адным з некалькіх іспанскіх футбольных клубаў, якія маюць заступніцтва іспанскай кароны і тым самым маюць права выкарыстоўваць слова «Рэал» у сваёй назве і выяву каралеўскай кароны на эмблеме. Гэтае права было прадастаўлена «Эспаньёлу» ў 1912 годзе Альфонса XIII.

Пасля адмовы ад стальца Альфонсам XIII у 1931 годзе і абвяшчэння Другой іспанскай рэспублікі, у сувязі з забаронай каралеўскіх сімвалаў, клуб прыняў каталонскае імя «Эспортыю Эспаньёл» (). Пасля грамадзянскай вайны ў Іспаніі, клуб вярнуў сабе назву «Каралеўскі клуб спорту Іспаніі» ().

## Дасягненні 
* Уладальнікі Кубка Іспаніі **(4)**:
** 1929, 1940, 2000, 2006

* Фіналіст Кубка УЕФА **(2)**:
** 1988, 2007

## Розная інфармацыя 
* З 1994 года існуе «Эспаньёл B»
* Нумар 21 назаўсёды прыналежыць загінуўшаму капітану клуба Даніэлю Харке

## Склад 
*Станам на люты 2024 года.*

## Крыніцы 
## Спасылкі 
* Афіцыйны сайт

Эспаньёл
Жордзі Альба

**Жо́рдзі А́льба Ра́мас** (; нар. , Аспіталет-дэ-Льябрэгат, Іспанія) — іспанскі футбаліст (паводле нацыянальнасці з’яўляецца каталонцам), абаронца амерыканскага клуба «Інтэр Маямі» і нацыянальнай зборнай Іспаніі.

## Клубная кар’ера 
### «Валенсія» 
Займацца футболам Жордзі Альба пачаў у складзе «Барселоны», аднак сваім выпускніком яго мае права назваць футбольная школа іншага гранда іспанскага футболу — «Валенсіі», куды Жордзі перайшоў транзітам праз моладзевую каманду клуба «Карнелья».

Пасля сезона, праведзенага ў дублі, Жордзі Альба стаў прыцягвацца да гульняў за асноўны склад. Але з-за высокай канкурэнцыі на пазіцыі левага паўабаронцы малады ігрок сезон 2008/09 правёў у арэндзе ў клубе Сегунды «Хімнастык». Там Жордзі гуляў рэгулярна, а ў міжсезонні 2009 года Жордзі Альба вярнуўся ў «Валенсію».

У сярэдзіне новага сезона ігрок атрымаў шанц на сталую гульню ў асноўным складзе з-за траўмаў сваіх партнёраў на левым флангу абароны. Жордзі Альба цалкам годна справіўся з гульнёй у новым для сябе амплуа. 11 красавіка 2010 года Жордзі Альба забіў свой першы гол за «Валенсію», правёўшы мяч у браму «Мальёркі».

### «Барселона» 
28 чэрвеня 2012 года Альба падпісаў пяцігадовы кантракт са сваім былым клубам «Барселонай», за трансфер «Валенсія» атрымала 14 мільёнаў еўра. У маі 2023 года абвясціў пра выхад з клуба па заканчэнні сезона 2022/23.

### «Інтэр Маямі» 
У ліпені 2023 года падпісаў кантракт на 1,5 гады з амерыканскім клубам «Інтэр Маямі».

## Міжнародная кар’ера 
11 кастрычніка 2011 года малады паўабаронца дэбютаваў у складзе зборнай Іспаніі ў матчы супраць зборнай Шатландыі. Свой першы мяч за зборную забіў у фінальным матчы чэмпіянату Еўропы 2012 у браму зборнай Італіі.

## Дасягненні 
**«Барселона»**:
* Чэмпіён Іспаніі (6): 2013, 2015, 2016, 2018, 2019, 2023
* Уладальнік Кубка Іспаніі (5): 2015, 2016, 2017, 2018, 2021
* Уладальнік Суперкубка Іспаніі (4): 2013, 2016, 2018, 2022/23
* Пераможца Лігі чэмпіёнаў: 2015
* Пераможца клубнага чэмпіянату свету: 2015

**«Інтэр Маямі»**:
* Уладальнік Кубка ліг: 2023

**Іспанія**:
* Чэмпіён Еўропы: 2012
* Пераможца Лігі нацый УЕФА: 2023

## Крыніцы 
## Спасылкі 
Катэгорыя:Футбалісты Іспаніі
Катэгорыя:Ігракі зборнай Іспаніі па футболе
Катэгорыя:Ігракі ФК Валенсія Месталья
Катэгорыя:Ігракі ФК Валенсія
Катэгорыя:Ігракі ФК Хімнастык Тарагона
Катэгорыя:Ігракі ФК Барселона
Катэгорыя:Ігракі ФК Інтэр Маямі
Катэгорыя:Чэмпіёны Еўропы па футболе
Катэгорыя:Футбалісты на летніх Алімпійскіх гульнях 2012 года
Цвецень

**Цве́цень** — рака ў Маладзечанскім раёне Мінскай вобласці Беларусі, правы прыток ракі Заходняя Бярэзіна (басейн Нёмана).

Даўжыня ракі 14 км. Сярэдні нахіл воднай паверхні 1,8 м/км. Плошча вадазбору 94 км². Пачынаецца каля вёскі Малыя Кашэўнікі, упадае ў Бярэзіну прыкладна за 1,5 км у напрамку на паўднёвы ўсход ад аграгарадка Палачаны. Вадазбор на захадзе Мінскага ўзвышша. Рэчышча каналізаванае. Рака прымае сцёк з каналаў меліярацыйнай сеткі.

## Літаратура 
* 
* 
* Ліст карты N-35-66. Выданне 1986 г. Стан мясцовасці на 1983 г.

Катэгорыя:Рэкі Маладзечанскага раёна
Катэгорыя:Прытокі Заходняй Бярэзіны
Хоцемля (возера)

**Хо́цемля, Чорнае** — возера ў Рэчыцкім раёне Гомельскай вобласці Беларусі ў басейне ракі Дняпро, прыкладна за 9 км у напрамку на поўнач ад горада Рэчыца, каля вёсак Чорнае і Хацецкае.

Плошча паверхні возера 0,4 км². Даўжыня 4,55 км, найбольшая шырыня 0,12 км. Даўжыня берагавой лініі 9,3 км.
Катлавіна возера старычнага тыпу, на пойме Дняпра, выцягнутая ў напрамку з паўночнага захаду на паўднёвы ўсход. Схілы катлавіны на ўсходзе спадзістыя, вышынёй да 2 м астатнія схілы стромкія, вышынёй да 17 м. Заходнія берагі возера зліваюцца са схіламі катлавіны, усходнія нізкія. Берагі пясчаныя, месцамі на ўсходзе забалочаныя. У паўднёвай частцы пратокай злучаецца з возерам Капалка, на ўсходзе з возерам Вадземлі.

У возеры водзяцца шчупак звычайны, акунь, плотка, гусцяра, краснапёрка, лінь, язь і іншыя віды рыб.

## Літаратура 
* 
* 

## Спасылкі 
* *Иванов-Смоленский В. Г.* Все озёра Беларуси. Популярная иллюстрированная энциклопедия. Т. 5.

Катэгорыя:Азёры Рэчыцкага раёна
Катэгорыя:Басейн Дняпра