Віліс Лаціс

{{Дзяржаўны дзеяч
|імя          = Віліс Лаціс
|арыгінал імя     =  Vilis Lacis 
|пасада = Старшыня Савета Міністраў (Савета Народных Камісараў) Латвійскай ССР
|парадак = 1
|сцяг = Emblem of the Latvian SSR.svg
|перыядпачатак = 25 жніўня 1940
|перыядканец = 27 лістапада 1959
|папярэднік = Пасада заснавана
|пераемнік = Ян Пейвэ
|пасада_2 = Старшыня Савета Нацыянальнасцей Вярхоўнага Савета СССР
|парадак_2 = 4
|сцяг_2 = Coat of arms of the Soviet Union 1.svg
|перыядпачатак_2 = 20 красавіка 1954
|перыядканец_2 = 27 сакавіка 1958
|папярэднік_2 = Жумбай Шаяхметаў
|пераемнік_2 = Ян Пейвэ
|партыя = КПСС
|дата нараджэння = 12.05.1904 
|месца нараджэння = сяло Рынужы, Ліфляндская губерня, Расійская імперыя 
|дата смерці = 6.2.1966
|месца смерці = Рыга, Латвійская ССР, СССР
| узнагароды          = { style="background:transparent"
       
-
        
}
{
   
}
}}
**Віліс Лаціс** (; ) — латышскі пісьменнік, латвійскі і савецкі дзяржаўны дзеяч.

Народны пісьменнік Латвійскай ССР (1947). Лаўрэат дзвюх Сталінскіх прэмій (1949, 1952). Член Камуністычнай партыі Латвіі з 1928 года. Член УКП (б) з 1940 года. Старшыня СМ (СНК) Латвійскай ССР (1940—1959).

## Біяграфія 
Нарадзіўся 12 мая 1904 года ў в. Рынужы Ліфляндскай губерні Расійскай імперыі (цяпер — у межах мікрараёна Вецмілгравіс Рыгі) ў сям’і партовага рабочага.

У 1933—1935 гадах быў бібліятэкарам Рыжскай гарадской бібліятэкі.

Старшыня Савета народных камісараў (Савета Міністраў) Латвійскай ССР з 25 жніўня 1940 года па 27 лістапада 1959 года.

З 20 красавіка 1954 года па 27 сакавіка 1958 года — Старшыня Савета Нацыянальнасцей Вярхоўнага Савета СССР.

Памёр 6 лютага 1966 года ў Рызе. Пахаваны ў Рызе на Лясных могілках.

## Творчасць 
У 1935—1940 гадах супрацоўнічаў з газетай «Яўнакас зіняс». У 1933—1934 гадах стварыў свой самы папулярны твор — раман «Сын рыбака», у якім ўвёў у латышскую літаратуру самабытнага, валявога героя — неспакойнага шукальніка праўды, носьбіта лепшых якасцяў працоўнага народа. Раман меў велізарную папулярнасць. Пасля яго поспеху Лаціс прыняў рашэнне цалкам прысвяціць сябе прафесійнай пісьменніцкай працы.

Творчасць Лаціса, яго раманы, напісаныя ў духу твораў Джэка Лондана («Кумір натоўпу» (1935), «Старое марацкае гняздо» (1937), «Страчаная радзіма» (1940) і іншыя) карысталіся вялікай папулярнасцю. Імпанавала творчасць Лаціса і прэзідэнту К. Ульманiсу, які не звяртаў увагі на ​​камуністычную дзейнасць пісьменніка.

22 студзеня 1940 года адбылася прэм’ера экранізацыі рамана «Сын рыбака», якая стала падзеяй у культурным жыцці Латвіі.

## Літаратура 
* *Краулинь К.* Вилис Лацис. — , 1958.
* *Соколова И.*, *Бочаров А.* Вилис Лацис. — , 1959.
* *Табун Б.* Вилис Лацис // История латышской литературы. Т. 2. — Рига, 1971.

## Спасылкі 
Катэгорыя:Пісьменнікі XX стагоддзя
Катэгорыя:Міністры ўнутраных спраў Латвіі
Катэгорыя:Кіраўнікі ўрада Латвійскай ССР
Катэгорыя:Пісьменнікі Латвіі
Катэгорыя:Пісьменнікі СССР
Катэгорыя:Народныя пісьменнікі Латвійскай ССР
Катэгорыя:Члены КПСС
Катэгорыя:Пісьменнікі-сацрэалісты
Катэгорыя:Члены Саюза пісьменнікаў СССР
Катэгорыя:Дэпутаты «Народнага Сойма» Латвіі
Катэгорыя:Драматургі Латвіі
Катэгорыя:Кандыдаты ў члены ЦК КПСС
Катэгорыя:Дэпутаты Вярхоўнага Савета СССР 1-га склікання
Катэгорыя:Дэпутаты Вярхоўнага Савета СССР 2-га склікання
Катэгорыя:Дэпутаты Вярхоўнага Савета СССР 3-га склікання
Катэгорыя:Дэпутаты Вярхоўнага Савета СССР 4-га склікання
Катэгорыя:Старшыні Савета Нацыянальнасцей Вярхоўнага Савета СССР