open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Іван Макаравіч

**«Іван Макаравіч»** — мастацкі фільм, кінааповесць рэжысёра Ігара Дабралюбава. Знята на кінастудыі «Беларусьфільм». Сцэнарый: В. Саўчанка. Аператар Дзмітрый Зайцаў. На экраны фільм выйшаў 18 лістапада 1968 года.

## Акцёры 
Віктар Махонін, Ірына Бразгоўка, Тамара Логінава, Аркадзь Трусаў

## Сюжэт 
У звычайным беларускім гарадку жыве просты хлопчык Ваня — жыве, як астатнія яго аднагодкі. Пачынаецца Вялікая айчынная вайна. 13-гадовы хлопчык Іван губляе ўсіх блізкіх. Бацька пайшоў на фронт, маці загінула пры бамбёжцы. Івану даводзіцца выжываць, спадзеючыся толькі на свае сілы. Ён эвакуіруецца за Урал, уладкоўваецца на завод і нават знаходзіць магчымасць дапамагчы незнаёмым людзям.

## Узнагароды 
* Гран-пры «Срэбраная Мінерва» «за высокае выканальніцкае майстэрства акцёраў і выдатнае тэхнічнае вырашэнне фільма, што надало яму асаблівую выразнасць» на 22-м МКФ дзіцячых фільмаў у Венецыі (Італія, 1970)
* Спецыяльны прыз і дыплом 1-й ступені за лепшы фільм для дзяцей і юнацтва на 10 КФ рэспублік Прыбалтыкі, Беларусі і Малдавіі (Мінск, 1969)

## Літаратура 
* *Игорь Авдеев*, *Лариса Зайцева* Все белорусские фильмы : каталог-справочник. Игровое кино (1926—1970). — Минск: Беларуская навука, 2001. — Т. 1. — 240 с. — ISBN 985-08-0023-2

Катэгорыя:Фільмы студыі «Беларусьфільм»
Надпіс на зрубе

**«Надпіс на зрубе»** — кінанавела, знятая на кінастудыі «Беларусьфільм». Выйшла на экран у маі 1969 года. Рэжысёр: Расціслаў Бабіч. Сцэнарысты: Эдгар (Эдгард) Дуброўскі, Элеанора Мілава. Аператар: Марк Браўдэ. Па матывах аднайменнага апавядання Янкі Брыля.  

Акцёры: Сяргей Калінін, Барыс Уладамірскі, Марыя Захарэвіч, Раман Філіпаў, Дзмітрый Арлоў.

## Сюжэт 
Стары рыбак Вячора ўсё жыццё пражыў у роднай вёсцы, усё тут яму люба і дорага. У гэтую зямлю ён ўклаў сваю працу, абараняў ад ворагаў ў цяжкую часіну. Фільм распавядае пра апошні дзень жыцця старога добрага чалавека.

## Літаратура 
* *Игорь Авдеев*, *Лариса Зайцева* Все белорусские фильмы : каталог-справочник. Игровое кино (1926-1970). — Минск: Беларуская навука, 2001. — Т. 1. — 240 с. — ISBN 985-08-0023-2

Катэгорыя:Фільмы студыі «Беларусьфільм»
Я, Францыск Скарына…

**«Я, Францы́ск Скары́на»** — гісторыка-біяграфічны фільм пра беларускага асветніка і першадрукара Францыска Скарыну, зняты на кінастудыі «Беларусьфільм». Выйшаў на экран 18 студзеня 1970 года.

## Акцёры і ролі 
* Алег Янкоўскі — Францыск Скарына
* Мікалай Грыцэнка — Рэйхенберг
* Гедымінас Карка — манах-езуіт
* Гунта Віркава — Маргарыта
* Яніс Грантыньш — Глагоўская
* Расціслаў Янкоўскі — Іван Скарына
* Барыс Гіцін — Вацлаў
* Стэфанія Станюта — абаціса
* Уладзімір Дзядзюшка — Месер
* Абрам Трэпель — шынкар
* Уладзімір Цопі — рэктар Ягелонскай акадэміі
* Уладзімір Залатухін (няма ў тытрах) шкаляр
* Аркадзь Трусаў (няма ў тытрах) завадатай расправы над вар’яткай

## Узнагароды 
* Ганаровы дыплом журы «за плённую распрацоўку гістарычнай тэмы і маляўнічае вырашэнне» на 4-м СКФ (Мінск, 1970)

## Літаратура 
* *Игорь Авдеев*, *Лариса Зайцева* Все белорусские фильмы : каталог-справочник. Игровое кино (1926—1970). — Минск: Беларуская навука, 2001. — Т. 1. — 240 с. — ISBN 985-08-0023-2

Катэгорыя:Фільмы студыі «Беларусьфільм»
Катэгорыя:Фільмы Барыса Сцяпанава
Катэгорыя:Фільмы 1969 года
Катэгорыя:Фільмы СССР 1969 года
Трэцяя ракета (фільм)

**«Трэцяя ракета»** — поўнаметражны чорна-белы мастацкі фільм пра Вялікую Айчынную вайну, пастаўлены на кінастудыі «Беларусьфільм» у 1963 годзе рэжысёрам Рычардам Віктаравым па аднайменнай аповесці Васіля Быкава. Прэм’ера адбылася 23 верасня 1963 года. Кампазітарам фільма быў Яўген Глебаў.

## Сюжэт 
Дзеянне фільма адбываецца ў Беларусі ў час Вялікай Айчыннай вайны. Нямецкі наступ прарывае абарону. Савецкія войскі адышлі назад, і разлік супрацьтанкавай зброі аказваецца на трое сутак адрэзаным ад сваіх войскаў. Лёс звёў у адным франтавым акопе розных людзей; ім трэба было выстаяць супраць нападаў гітлераўскіх войскаў. У цяжкай абстаноўцы пастаяннай смяротнай небяспекі раскрываюцца чалавечыя характары…

## У ролях 
* Станіслаў Любшын — Васіль Лазняк
* Георгій Жжонаў — Жаўтых
* Спартак Фядотаў — Пятроў
* Надзея Семянцова — Люся
* Ігар Камароў — Лук’янаў
* Юрый Дубровін — Крывёнак
* Леанід Давыдаў-Субач — Задарожны

## Узнагароды 
* Дыплом КФ Прыбалтыйскіх рэспублік, Беларусі і Малдовы (1964) за сцэнарый фільма (Васіль Быкаў)

## Літаратура 
* *Игорь Авдеев*, *Лариса Зайцева* Все белорусские фильмы : каталог-справочник. Игровое кино (1926—1970). — Минск: Беларуская навука, 2001. — Т. 1. — 240 с. — ISBN 985-08-0023-2

Катэгорыя:Фільмы студыі «Беларусьфільм»
Не плач, Алёнка

**«Не плач, Алёнка»** (іншая назва **Стрыжанёк**) — кінанавела, знятая на кінастудыі «Беларусьфільм» рэжысёрам Віталём Чацверыковым. Фільм выйшаў на экраны ў ліпені 1964 года.

## Сюжэт 
Маладая дзяўчына Алёнка, узав ад каханага чалавека, што ён не любіць яе, не з'явілася на працу і ледзь не парушыла ўвесь складаны вытворчы працэс буйнога прадпрыемства. Ужо паўстала пытанне аб яе звальненні. Але таварышы чуйна паставіліся да перажыванняў дзяўчыны і дапамаглі ёй ўсвядоміць свой учынак.

## Літаратура 
* *Игорь Авдеев*, *Лариса Зайцева* Все белорусские фильмы : каталог-справочник. Игровое кино (1926-1970). — Минск: Беларуская навука, 2001. — Т. 1. — 240 с. — ISBN 985-08-0023-2

Катэгорыя:Фільмы студыі «Беларусьфільм»
Апошні хлеб

**«Апошні хлеб»** — кінааповесць, знятая на кінастудыі «Беларусьфільм». Рэжысёр: Барыс Сцяпанаў. Сцэнарыст: Вадзім Трунін. Аператары: Анатоль Забалоцкі, Юрый Марухін. Кампазітар: Марк Фрадкін. Мастак: Яўген Ганкін. Па матывах аднайменнай аповесці В.Труніна. Прэм’ера: 19 жніўня 1963 года.

Акцёры: Юрый Салаўёў, Таццяна Гаўрылава, Аляксей Локцеў, Георгій Жжонаў, Іван Назараў, Генадзь Юхцін, Усевалад Кузняцоў, Павел Кашлакоў, Аркадзь Трусаў, Гінаят Касымханаў, Раман Філіпаў, Уладзімір Пратасенка, Ігар Ясуловіч.

## Сюжэт 
Перабраўшы сваімі рукамі ўсе дэталі старэнькага камбайна, цаліннік-першапраходзец дзед Якушэнка апошнюю сваю вялікую гарачую пару — уборку хлеба — сустрэў годным чынам. Але механік распарадзіўся па-свойму: зняў з машыны дзеда ўсе шасцярэнькі і пусціў іх на запчасткі прабуксоўвальнай тэхнікі. Аляксей, Ірына і Дзмітрый вырашылі дапамагчы дзеду — і адправіліся ўвечары шукаць па суседніх гаспадарках запчасткі для яго камбайна…

## Літаратура 
* *Игорь Авдеев*, *Лариса Зайцева* Все белорусские фильмы : каталог-справочник. Игровое кино (1926—1970). — Минск: Беларуская навука, 2001. — Т. 1. — 240 с. — ISBN 985-08-0023-2

Катэгорыя:Фільмы Барыса Сцяпанава
Катэгорыя:Фільмы студыі «Беларусьфільм»
Катэгорыя:Фільмы Беларусі 1963 года
Катэгорыя:Экранізацыі літаратурных твораў
Пётр Лукіч Даўбешкін

{{Ваенны дзеяч
 |поўнае імя       = Пётр Лукіч Даўбешкін
 |арыгінал імя     = 
 |дата нараджэння  = 
 |месца нараджэння = 
 |дата смерці      = 
 |месца смерці     = 
 |партрэт          = 
 |подпіс           = 
 |мянушка          = 
 |псеўданім        = 
 |прыналежнасць    = 
 |гады службы      = 1934—1943
 |званне           = гвардыі капітан
 |род войскаў      = артылерыя
 |камандаваў       = 
 |частка           = 
 |бітвы            = Вялікая Айчынная вайна
 |узнагароды       = { style="background:transparent"
  
}
{ style="background:transparent"
    
}
 |Commons        = 
 |Rodovid        =
 |сувязі         = 
 |у адстаўцы     = 
 |роспіс         = 
}}
**Пётр Лукіч Даўбешкін** ( — ) — удзельнік Вялікай Айчыннай вайны, гвардыі капітан, Герой Савецкага Саюза (17.11.1943, пасмяротна).

## Біяграфія 
Нарадзіўся ў вёсцы Паўлавічы Віцебскага павета (зараз у  Віцебскай вобласці Беларусі). У 1934 годзе скончыў Віцебскі фінансава-эканамічны тэхнікум, працаваў бухгалтарам-эканамістам. З 1934 г. у Чырвонай Арміі. У 1937 годзе скончыў Сумскае артылерыйскае ваеннае вучылішча. Падчас Вялікай Айчыннай вайны з 1941 г. на Калінінскім, Бранскім, Варонежскім, Цэнтральным, 1-м Украінскім франтах.

Камандзір дывізіёна 272-га гвардзейскага мінамётнага палка (6-ы гвардзейскі танкавы корпус, 3-я танкавая армія, Варонежскі фронт) гвардыі капітан П. Л. Даўбёшкін вызначыўся 22 верасня 1943 г. у баях каля горада Пераяслаў (Украіна). Дывізіён адным з першых фарсіраваў раку Дняпро каля сяла Грыгарыўка, на захопленым плацдарме адбіў 8 контратак праціўніка. Гвардыі капітан П. Л. Даўбёшкін загінуў у баі за сяло Грыгарыўка 3 кастрычніка 1943 года.

Пахаваны ў сяле Ташань Пераяслаў-Хмяльніцкага раёна Кіеўскай вобласці.

## Узнагароды 
* Медаль «Залатая Зорка»
* Ордэн Леніна
* Ордэн Чырвонай Зоркі

## Памяць 
* Мемарыяльная дошка ў аграгарадку Ноўка (Віцебскі раён) на будынку школы, у якой вучыўся П. Л. Даўбёшкін.

## Літаратура 
* 
* 
* 

## Спасылкі 
* 
* Афіцыйны сайт Віцебскага райвыканкама 

Катэгорыя:Артылерысты Вялікай Айчыннай вайны
Катэгорыя:Загінулі ў баях Вялікай Айчыннай вайны
Катэгорыя:Капітаны СССР
Заронава

**Заронава** — тапонім:

* Заронава — аграгарадок у Віцебскім раёне Віцебскай вобласці
* Заронава — возера ў Віцебскім раёне Віцебскай вобласці ў басейне ракі Заронаўка (Шэ́вінка)
Вялец (Глыбоцкі раён)

**Вяле́ц** (, ) — вёска ў Глыбоцкім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Пліскага сельсавета.

## Гісторыя 
У 1921—1945 гадах вёска ў складзе гміны Пліса Дзісенскага павета Віленскага ваяводства Польскай Рэспублікі.

## Насельніцтва 
* 1921 год — 172 жыхары, 28 двароў.
* 1931 год — 185 жыхароў, 34 двары.

## Славутасці 
* Царква Святой Троіцы і званіца 17 стагоддзя з вёскі Вялец (знаходзяцца на стадыі рэстаўрацыі) перанесены ў 1980-я ў Беларускі дзяржаўны музей народнай архітэктуры і побыту. — 
* Чортаў камень Вялецкі, геалагічны помнік прыроды рэспубліканскага значэння, размешчаны за 1 км на паўднёвы захад ад возера Вялец.

## Інфраструктура 
Праз вёску праходзяць мясцовыя аўтамабільныя дарогі  (Мнюта 2 — Вялец) і  (Апанасенкі — Лужкі — Гваздова).

Вялец. Месца, дзе стаяла царква.jpg|Месца, дзе стаяла царква
Stroczycy 2008 011.jpg|Царква Святой Троіцы і званіца з в. Вялец у БДМНАП
Вялец. Возера Мнюта.jpg|Дарога на Вялец каля возера Мнюта

## Вядомыя асобы 
* Лявон Савёнак — беларускі пісьменнік і журналіст

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
* Вялец на Radzima.org
* 


Катэгорыя:Пліскі сельсавет (Глыбоцкі раён)
Катэгорыя:Населеныя пункты Глыбоцкага раёна
Вялец

Назву **Вяле́ц** маюць:

## Населеныя пункты 
### Беларусь 
* Віцебская вобласць
** Вялец — вёска ў Глыбоцкім раёне
* Мінская вобласць
** Вялец — вёска ў Валожынскім раёне

## Азёры 
* Вялец — возера ў Глыбоцкім раёне Віцебскай вобласці, каля вёскі Вялец
Сезон 2013 ФК Нёман Гродна

У 2013-м годзе футбольны клуб «Нёман» з Гродна прымаў удзел у двух афіцыйных турнірах: 
* Чэмпіянаце Беларусі 2013 (4 месца),  
* Кубку Беларусі 2013/2014 (выхад у чвэрцьфінал)

## Склад каманды 
### Ігракі 
|-----
! colspan="9" bgcolor="#B0D3FB" align="left" |
|----- bgcolor="#DFEDFD"

*Заўвагі*
# Ігрок пакінуў ФК «Нёман» (яго нумар можа быць выдадзены іншаму іграку).
# Пасля рыскі пададзены ігракі, якія прыйшлі ў каманду ў сярэдзіне сезону.

* Капітан каманды:  Іван Дзенісевіч

### Трэнерскі штаб 
* Галоўны трэнер:  Сяргей Саладоўнікаў (1958 г.н.)
* Старшы трэнер:  Алег Дулуб (1965 г.н., з красавіка па чэрвень)
* Трэнер:  Алег Кірэня (1975 г.н.)
* Трэнер брамнікаў:  Андрэй Ашыхмін (1974 г.н.)
* Галоўны трэнер дубля:  Павел Раднёнак (1964 г.н.)

### Трансферы зіма 2012—2013 
#### Прыйшлі ў клуб 
#### Пакінулі клуб 
* З арэнды
** У арэнду

### Трансферы лета 2013 
#### Прыйшлі ў клуб 
#### Пакінулі клуб 
* У арэнду

## Спасылкі 
* Сезон 2013 на сайце football.by
* Сезон 2013 на сайце pressball.by
* Сезон 2013 на сайце teams.by

2013
Нёман Гродна
Катэгорыя:2013 год у Гродне
Гарадскія няўдачы

**«Гарадскія няўдачы»** — камічная кінанавела «Белдзяржкіно» рэжысёра Н.Чыкіна. Фільм выйшаў на экраны 4 мая 1927 года. Фільм не захаваўся.
у галоўнай ролі — В.Макараў (селянін).

## Сюжэт 
Селянін Ягорыч прыязджае ў Маскву, каб прадаць на рынку парсючка. Упершыню апынуўшыся ў вялікім горадзе, ён становіцца мімаволі парушальнікам правілаў вулічнага руху: пераходзіць вуліцы ў неналежных месцах, ідзе па тратуары насустрач людскаму патоку, садзіцца не ў той трамвай ды яшчэ з пярэдняй пляцоўкі, займае месца кандуктара і г.д. Змучыўшыся, заплаціўшы штраф і страціўшы парсючка, Ягорыч так і не здолеў дабрацца да патрэбнага месца.

## Літаратура 
* *Игорь Авдеев*, *Лариса Зайцева* Все белорусские фильмы : каталог-справочник. Игровое кино (1926-1970). — Минск: Беларуская навука, 2001. — Т. 1. — 240 с. — ISBN 985-08-0023-2

Катэгорыя:Фільмы Беларусі
Грышка-свінапас

**«Грышка-свінапас»** — чорна-белы героіка-прыгодніцкі фільм, зняты на кінастудыі «Белдзяржкіно» ў 1928 годзе. Сцэнарыст і рэжысёр-мантажор В.Кубліцкі. У глаўнай ролі Л.Данілаў (Грышка). Фільм не захаваўся.

## Сюжэт 
Лета 1920 года. Грышка пасе свіней. Пачынаецца наступ польскіх войскаў. У свой былы маёнтак вяртаецца пан. Але сяляне не хочуць падпарадкоўвацца яму і бяруцца за зброю. Грышка прабіраецца ў дом пана, дзе размешчаны польскі штаб, і падслухоўвае размову аб тым, што для злову сялян, якія пайшлі ў лясы, накіроўваюцца карнікі. Грышка папярэджвае партызан. На зваротным шляху палякі затрымліваюць яго і збіраюцца расстраляць, але Грышку ўдаецца бегчы. За яго злоў абяцаная вялікая ўзнагарода. Грышка становіцца партызанскім разведчыкам, распаўсюджвае пракламацыі, крадзе сакрэтныя паперы ў генерала Брухацкага. Даведаўшыся пра намер палякаў зладзіць паказальнае пакаранне сялян, якія адмовіліся прыбіраць панскі хлеб, Грышка з купкай храбрацоў нападае на канваіраў. Адбіць асуджаных на смерць ім дапамагаюць сяляне. Конь выносіць параненага Грышку з бою, але ён трапляе ў рукі свайго лютага ворага — польскага шпіёна Казюка, які хоча даставіць яго ў штаб і атрымаць абяцаную ўзнагароду. Грышку выходзіць перахітрыць яго. Неўзабаве Беларусь вызваляецца ад польскай акупацыі. Сябры знаходзяць Грышку на службе ў Чырвонай Арміі.

## Літаратура 
* *Игорь Авдеев*, *Лариса Зайцева* Все белорусские фильмы : каталог-справочник. Игровое кино (1926—1970). — Минск: Беларуская навука, 2001. — Т. 1. — 240 с. — ISBN 985-08-0023-2

Катэгорыя:Фільмы Беларусі
У вялікім горадзе

**«У вялікім горадзе»** (іншыя назвы: Будні / За і супраць / Масква карчомная / Горад кліча) — сацыяльна-псіхалагічная драма ў сямі частках «Белдзяржкіно». Рэжысёры і сцэнарысты: Марк Данскі і Міхаіл Авербах. 

Акцёры: Соф'я Якаўлева, Галіна Маліноўская, Георгій Бабынін, Аляксандр Цімантаеў, Васіль Макараў, Аляксандр Громаў, Яўген Габрыловіч, Соф'я Мей.

## Сюжэт 
Гады нэпа. У правінцыйным гарадку двое неразлучных сяброў, нядаўна прыехалі з вёскі — Саша Бутаў, які захапляецца вынаходніцтвам, і Герасім Агузкін (Кастраміна), піша вершы, — знаёмяцца з прыезджым лектарам і «масцітым паэтам» Апалонам Мысленскім. Ён угаворвае маладых людзей ехаць у Маскву, «дзе толькі і разгорнуцца іх здольнасці». Спачатку ўсе трое жывуць на гарышчы. Натхнёны прыездам у сталіцу, Герасім піша вершы і, забыўшыся пра свайго кампаньёна, сыходзіць з Мыслінскім у рэдакцыю. Пакінуты ў адзіноце Саша ідзе працаваць на будоўлю, дзе знаёміцца з дзясятнікам Громавым, яго дачкой Наташай і яе сяброўкай Галінай. Дзяўчыны-студэнткі будаўнічага тэхнікума — праходзяць тут практыку. Поспех усміхаецца Гарасіму: яго вершы «пад Ясеніна» падабаюцца, іх друкуюць. На кніжным кірмашы, дзе ён шукаў новую літаратуру па тэхніцы, Саша выпадкова купляе зборнік з вершамі і фатаграфіяй свайго сябра — цяпер вядомага паэта Грані Бяссмертнага. Саша паказвае вершы Наташы, і яны робяць на яе вялікае ўражанне. Бестурботнае, разгульнае жыццё багемы зацягвае Граню. Ён пачынае піць. Вершы Грані перастаюць друкаваць з-за «нездаровага ўхілу». Тыя, хто лічыліся яго сябрамі ў дні поспеху, кідаюць яго. Успомніўшы пра сябра юнацтва Граня вырашае наведаць яго, знаёміцца з Наташай, запрашае да сябе ў госці. Громаў хвалюецца за дачку, і Саша ідзе да Грані. Між тым Граня развівае перад Наташай тэорыю вольнага кахання і спрабуе ажыццявіць яе на практыцы, але з'яўляецца Саша. Паміж сябрамі адбываецца сварка. Мыслінскаму Граня з прыкрасцю кажа, што, жывучы па яго рэцэпце, «зрабіць жыццё» нельга. У роспачы Граня зноў прыходзіць да Сашы, які дамогся таго, пра што марыў: праект працоўнага пасёлка таленавітага вынаходніка Бутава зацверджаны. Сябры мірацца. Саша прызнаецца Наташы ў каханні.

## Літаратура 
* *Игорь Авдеев*, *Лариса Зайцева* Все белорусские фильмы : каталог-справочник. Игровое кино (1926-1970). — Минск: Беларуская навука, 2001. — Т. 1. — 240 с. — ISBN 985-08-0023-2

Катэгорыя:Фільмы Беларусі
Сезон 2013 ФК Мінск

У 2013-м годзе футбольны клуб «Мінск» прымаў удзел у чатырох афіцыйных турнірах: 
* Чэмпіянаце Беларусі 2013 (9 месца), 
* Кубку Беларусі 2012/2013 (перамога ў Кубку), 
* Кубку Беларусі 2013/2014 (выхад у чвэрцьфінал),
* Лізе Еўропы 2013/2014 (вылет на стадыі плэй-оф)

## Склад каманды 
### Ігракі 
|-----
! colspan="9" bgcolor="#B0D3FB" align="left" |
|----- bgcolor="#DFEDFD"

*Заўвагі*
# Ігрок пакінуў ФК «Мінск» (яго нумар можа быць выдадзены іншаму іграку).
# Пасля рыскі пададзены ігракі, якія прыйшлі ў каманду ў сярэдзіне сезону.

* Капітан каманды:  Андрэй Разін

### Трэнерскі штаб 
*  Вадзім Скрыпчанка (1975 г.н.) − галоўны трэнер (да 17 кастрычніка)
*  Андрэй Скорабагацька (1968 г.н.) - старшы трэнер, з 17 кастрычніка в.а. галоўнага трэнера
*  Дзмітрый Клецаў (1983 г.н.) − трэнер па навукова-метадычнай працы
*  Рыгор Цыркуноў (1960 г.н.) − трэнер брамнікаў
*  Павел Даўгулявец (1977 г.н.) − трэнер
*  Андрэй Пышнік (1968 г.н.) − галоўны трэнер дубля

### Трансферы зіма 2012—2013 
#### Прыйшлі ў клуб 
#### Пакінулі клуб 
* У арэнду

### Трансферы лета 2013 
#### Прыйшлі ў клуб 
#### Пакінулі клуб 
* З арэнды

## Спасылкі 
* Сезон 2013 на сайце football.by
* Сезон 2013 на сайце teams.by

2013
Мінск
Катэгорыя:2013 год у Мінску
Сезон 2013 ФК Дынама-Брэст

У 2013-м годзе футбольны клуб з Брэста, які ў мінулым сезоне выступаў пад назвай «Брэст», вярнуў больш звыклую назву і стаў называцца «Дынама-Брэст». Клуб прымаў удзел у трох афіцыйных турнірах: Чэмпіянаце Беларусі 2013, Кубку Беларусі 2012/2013 і Кубку Беларусі 2013/2014

## Склад каманды 
### Ігракі 
|-----
! colspan="9" bgcolor="#B0D3FB" align="left" |
|----- bgcolor="#DFEDFD"

*Заўвагі*
# Ігрок пакінуў ФК «Брэст» (яго нумар можа быць выдадзены іншаму іграку).
# Аляксандр Талканіца ўлетку змяніў 13-і нумар на 23-і.
# Пасля рыскі пададзены ігракі, якія прыйшлі ў каманду ў сярэдзіне сезону.

* Капітан каманды:  Яўген Клапоцкі

### Трэнерскі штаб 
*  Уладзімір Курнеў (1950 г.н.) − галоўны трэнер (да 20 верасня)
*  Андрэй Пракапюк (1978 г.н.) − старшы трэнер, в.а. галоўнага трэнера з 21 па 24 верасня 
*  Сяргей Кавальчук (1973 г.н.) − трэнер дубля (да 24 верасня), галоўны трэнер (з 25 верасня)
*  Дзмітрый Корзун (1981 г.н.) − трэнер па навукова-метадычнай працы
*  Алег Сыраквашка (1961 г.н.) − трэнер брамнікаў
*  Эдуард Сугак (1964 г.н.) − трэнер (да верасня), трэнер дубля (з верасня)
 
### Трансферы зіма 2012—2013 
#### Прыйшлі ў клуб 
* У арэнду

#### Пакінулі клуб 
* З арэнды

### Трансферы лета 2013 
#### Прыйшлі ў клуб 
* У арэнду

#### Пакінулі клуб 
* З арэнды

## Чэмпіянат Беларусі па футболе 2013 
Пасля дрэннага пачатку клуб выправіў сваё становішча і пасля першага круга апынуўся ў сярэдзіне табліцы. Пазней пачалася чарговая серыя няўдач, і першы этап клуб скончыў на 10-м месцы, маючы шанцы апынуцца ў зоне вылету. Гэтыя шанцы захоўваліся і на працягу трэцага кругу, і толькі дзякуючы перамогам у трох апошніх турах дынамаўцы ўзабраліся ажно на восьмы радок.

### Вынікі па турах 
### Першы этап 
#### Першы круг 
#### Другі круг 
#### Табліца 
### Другі этап 
#### Трэці круг 
#### Чацвёрты круг 
### Выніковая табліца 
### Бамбардзіры 
У дужках - галы з пенальці.

### Асістэнты 
## Кубак Беларусі 2012/13 
У пачатку 2013 «Дынама-Брэст» працягвала удзел у Кубку Беларусі 2012/2013. На стадыі чвэрцьфінала брэсцкаму клубу супрацьстаяў мінскі СКВІЧ. Саступіўшы з мінімальным лікам у дадатковы час, «Дынама» спыніла выступленне ў турніры.

## Кубак Беларусі 2013/14 
Улетку 2012 «Дынама-Брэст» пачало удзел у Кубку Беларусі 2013/2014. Як клуб Вышэйшай лігі, «Дынама» пачынала са стадыі 1/16 фінала. Перайграўшы на першай стадыі першалігавы «Слонім», «Дынама» саступіла на стадыі 1/8 фінала гродзенскаму «Нёману».

## Спасылкі 
* Сезон 2013 на сайце football.by
* Сезон 2013 на сайце teams.by

2013
Дынама-Брэст
Катэгорыя:2013 год у Брэсце
Янушаўка

**Яну́шаўка** (, ), **Янушоўка**  — вёска ў Мядзельскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Слабадскога сельсавета.

## Гісторыя 
]]
У 1904 г. засценак Жаснянскай воласці Віленскай губерні, валоданне Казлоўскай, 21 жыхар. У 1921 г. фальварак гміны Жосна Дунілавіцкага (з 1925 года Пастаўскі) павета Віленскага ваяводства, 5 двароў, 32 жыхара. З 12 кастрычніка 1940 г. — у Слабадскім сельсавеце Мядзельскага раёна Вілейскай, з 20 верасня 1944 г. — Маладзечанскай, з 20 студзеня 1960 г. — Мінскай абласцей. У 1940 г. вёска мела 5 двароў, 34 жыхара.

У снежні 1948 г. у вёсцы была адчынена школа для дарослых, вучылася 12 чалавек. У 1949 г. жыхары вёсак Зыкава і Янушаўка аб'ядналіся ў калгас імя Чкалава. 3 сакавіка 1954 г. вёска ў складзе калгаса «1 Мая» (цэнтр — вёска Канстанцінава).

У 1960 годзе мела 26 жыхароў. На 1 студзеня 1997 г. — 9 двароў, 15 жыхароў.

## Дадатковыя звесткі 
З вёскі Янушаўка паходзіць ветраны млын пачатку XX стагоддзя рэдкага ў Беларусі тыпу — пальтрак, перанесены ў Беларускі дзяржаўны музей народнай архітэктуры і побыту ().

## Спасылкі 
Катэгорыя:Слабадскі сельсавет (Мядзельскі раён)
Катэгорыя:Населеныя пункты Мядзельскага раёна
Крычаўскае паўстанне 1743—1744 гадоў

**Кры́чаўскае паўста́нне 1743—1744 гадоў** — буйное антыфеадальнае выступленне дзяржаўных сялян Крычаўскага староства князёў Радзівілаў. Выкліканае ўзмацненнем феадальнага прыгонніцкага прыгнёту і жорсткай эксплуатацыяй сялян. Паўстанне ўзначалілі мясцовыя сяляне Васіль Вашчыла і яго паплечнікі Іван Карпач, Стэсь Бачко, Васіль Вецер і іншыя. Падаўлена войскам Гераніма Фларыяна Радзівіла, удзельнікі жорстка пакараны.

## Перадумовы 
Крычаўскае староства размяшчалася на мяжы з Расіяй і лічылася ўласнасцю караля Рэчы Паспалітай, аднак было перададзена ў «дзяржанне» магнацкаму роду Радзівілаў, якія здавалі яго ў арэнду. Арандатары былі зацікаўлены ў тым, каб за вызначаны тэрмін паспець атрымаць як мага больш прыбытку, а таму парушалі вызначаныя Радзівілам інвентары, дзе вызначаліся павіннасці сялян. За два гады арандатары Валкавіцкія сабралі з сялян больш за 100 тысяч залатовак звыш інвентара. Сяляне скардзіліся Радзівілу на вышэйшыя за норму павіннасці. Праблемай староства былі таксама прастоі каралеўскага войска, якое, незадаволенае пастаўкамі правіянту, займалася рабункамі і нярэдка ўчыняла забойствы.

У 1730-х гадах староства было ў арэндзе ў братоў Гдайлы і Шмуйлы Іцкавічаў, падчас чаго становішча сялян стала вельмі складаным. Арандатары вымагалі ў сялян павышанага чыншу, нярэдка не выдавалі квіткоў пра аплату і потым ізноў патрабавалі грошы. За карыстанне млынам Іцкавічы бралі не дзясятую, як звычайна, а сёмую мерку збожжа.

Крычаўцы слалі князю Гераніму Фларыяну Радзівілу скаргі, але слугі арандатараў лавілі іх на дарогах і чынілі расправу. Войт вёскі Селішчы, Васіль Вашчыла, быў пакараны за тое, што ездзіў са скаргамі. Аднойчы Вашчыла быў збіты і кінуты ў астрог, а другім разам пакараны 150 бізунамі. Радзівіл, дзеля праверкі скаргаў, прысылаў сваіх камісараў, але Іцкавічы падкуплялі іх або абвяшчалі камісарамі сваіх людзей. Прыкладна так жа дзейнічаў і наступны арандатар, Марцыян Літавор Храптовіч. Крычаўцы пісалі ў сваіх скаргах пра тое, што «пан Храптовіч не лепшы за жыда-арандатара».

## Хада паўстання 
Хваляванні пачаліся ў канцы 1743 года, калі ўзброеныя сяляне пачалі нападаць на маёнткі шляхты, дамы купцоў і ліхвяроў, дзяліць іх маёмасць, знішчаць судовыя і даўгавыя кнігі, разганяць адміністрацыю.
* Пра пакаранне кіраўнікоў паўстання распавядае аповесць Уладзіміра Арлова «Міласць князя Гераніма», галоўныя героі якой — князь Геранім Радзівіл і крычаўскі бурмістр, гарматнік Іван Карпач.
* Лёсу Вашчылы і яго бліжэйшых паплечнікаў пасля паўстання прысвечана драма Івана Чыгрынава «Следчая справа Вашчылы», якая ўклад таксама і ў навуку, Чыгрынаў знайшоў архіўныя крыніцы пра кіраўніка паўстання і на іх грунце стварыў вобраз і раскрыў яго характар.

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
*  
* Гісторыя пад знакам Пагоні. Крычаўскае паўстанне

Катэгорыя:Паўстанні ў Рэчы Паспалітай
Катэгорыя:Паўстанні ў Беларусі
Катэгорыя:Гісторыя Крычава
Катэгорыя:1743 год у Беларусі
Катэгорыя:1744 год у Беларусі
Катэгорыя:Канфлікты 1743 года
Катэгорыя:Канфлікты 1744 года
Універсіяда

**Універсіяда** (Universiade) — міжнародныя спартыўныя спаборніцтвы сярод студэнтаў, якія праводзяцца Міжнароднай федэрацыяй універсітэцкага спорту (FISU). Назва «Універсіяда» паходзіць ад слоў «Універсітэт» і «Алімпіяда». Часта ўзгадваецца, як «Сусветныя студэнцкія гульні» і «Сусветныя ўніверсітэцкія гульні». Кожныя два гады праводзяцца летнія і зімовыя ўніверсіяды.

## Патрабаванні да ўдзельнікаў 
Усе ўдзельнікі спаборніцтваў павінны адпавядаць наступным патрабаванням:
# быць грамадзянінамі краіны, якую яны прадстаўляюць;
# быць не маладзейшымі за 16 і не старэйшымі за 26 гадоў на 1 студзеня года правядзення спаборніцтваў;
# быць дзейснымі студэнтамі навучальных устаноў.

## Месцы правядзення Універсіядаў 
## Спасылкі 

Катэгорыя:Студэнцкі спорт
Катэгорыя:Спартыўныя спаборніцтвы
Катэгорыя:Мультыспартыўныя спаборніцтвы
Аляксандр Глебавіч

* Аляксандр (?—1223), князь дубровіцкі (?—1223)
* Аляксандр Глебавіч (?—1313), князь мсціслаўскі (1278—1281), вялікі князь смаленскі (1281/1297—1313)
Джэймі Дорнан

**Джэймс «Джэймі» Дорнан** (, нар. 1 мая 1982) — ірландскі акцёр, мадэль і музыкант. Дорнан быў мадэллю шматлікіх вядомых марак, такіх як Calvin Klein, Dior, Armani і іншых. У 2006 годзе ён зняўся ў фільме Сафіі Копалы «Марыя-Антуанэта». Здымаўся ў ролі Паляўнічага ў першым сезоне тэлесерыяла «Аднойчы ў казцы».

## Фільмаграфія 
## Спасылкі 
* 
*  

Катэгорыя:Акцёры Вялікабрытаніі
Катэгорыя:Музыканты Вялікабрытаніі
Катэгорыя:Фотамадэлі Вялікабрытаніі
Яраполк Юр’евіч

**Яраполк Ю́р’евіч** (пасля 1144 — пасля 1190) — магчыма князь пінскі (зг. 1190).

Сын тураўскага князя Юрыя Яраславіча і гарадзенскай княжны Ганны Усеваладкаўны.

Пад 1190 годам паведамляецца пра шлюб Яраполка ў Пінску. З гэтага некаторыя даследчыкі робяць выснову, што раней згаданы ў сувязі з Пінскам князь Яраслаў Юр’евіч — брат Яраполка, да 1190 года ўжо мог памерці і ён такім чынам заняў пінскі сталец. Аднак не выключаны іншыя варыянты. Зімой 1190 года Пінск наведаў оўруцкі князь Рурык Расціславіч, паводле летапісу ён гасцяваў у «шурынаў» (братоў жонкі). Як шурыны ўжыты ў множным ліку, на думку Алега Рапава, князь Яраслаў быў яшчэ жывы, а Яраполк мог трымаць Пінск разам з ім або быць уладальнікам адной з пінскіх валасцей. Папярэдне Рурык збіраўся праз Пінск у паход супраць літоўцаў, але затрымаўся ў гасцях і потым веснавое надвор’е перашкодзіла яго намерам.

Падчас археалагічных даследаванняў у Пінску знойдзены аскепак амфары з надпісам «Яраполча віно». У папулярнай літаратуры віно суадносяць са згаданым у летапісе вяселлем, аднак, амфары з віном і алеем былі звычайным імпартам, не прынагодным і не толькі княжацкім або арыстакратычным, іх аскепкі сустракаюцца на многіх археалагічных помніках таго часу.

## Літаратура 
* *Леонтій Войтович.* Князівські династії Східної Європи (кінець IX — початок XVI ст.): склад, суспільна і політична роль. Історико-генеалогічне дослідження. — Львів: Інститут українознавства ім. І. Крип’якевича, 2000. — 649 с. — ISBN 966-02-1683-1
* 

Катэгорыя:Ізяславічы Тураўскія
Катэгорыя:Князі пінскія
Колін О’Донах’ю

'''Колін О’Донах'ю''' () — ірландскі акцёр тэлебачання, тэатра і кіно.

## Біяграфія 
Колін нарадзіўся і вырас у горадзе Дроэда ў графстве Лаўт у рымска-каталіцкай сям'і. Перш ён вучыўся ў гімназіі Дандалка, а затым паступіў у школу акцёрскага майстэрства *The Gaiety School of Acting* у Дубліне. Ва ўзросце 16 гадоў О’Донах'ю на месяц адправіўся ў Парыж для вывучэння французскай мовы.

## Кар'ера 
Ранняя кар'ера Коліна была звязана як з тэатрам, так і з працамі на тэлебачанні ў Ірландыі і Вялікабрытаніі.
У 2009 годзе ён прыняў удзел у здымках трэцяга сезона гістарычнага тэлесерыяла «Цюдары» у ролі Філіпа, герцага баварскага. У 2011 у Коліна адбыўся дэбют у галівудскім фільме ў жанры драмы і містыкі «Абрад», дзе ён сыграў нароўні з вядомым акцёрам Энтані Хопкінсам. Для праслухоўвання ў фільме О’Донах'ю спецыяльна падрыхтаваў відэа ў хатняй студыі яго сяброў і адправіў у Злучаныя Штаты.

Апроч акцёрства, Колін іграе на гітары і спявае ў гурце пад назвай „The Enemies“, утвораным у 2003 годзе ў Ірландыі.

### Тэлебачанне і кіно  
### Тэатр 
## Узнагароды і намінацыі 
* 2003 — узнагарода ірландскага кіно і тэлебачанні ў катэгорыі «Лепшы новы талент» за ролю *Норманы* у фільме «Дахаты на Ражство» (*Home For Christmas*).

## Крыніцы 
## Спасылкі 
*  
*
Канстанцін Заслонаў (фільм)

**«Канстанцін Заслонаў»** — чорна-белы мастацкі фільм, пастаўлены на кінастудыі «Беларусьфільм» у 1949 годзе рэжысёрамі Аляксандрам Файнцымерам і Уладзімірам Корш-Сабліным.

Прэм'ера фільма ў СССР адбылася 12 верасня 1949 года.

## Сюжэт 
Фільм апавядае пра дзейнасць на акупаванай тэрыторыі БССР партызанскага атрада пад кіраўніцтвам Канстанціна Сяргеевіча Заслонава.

## Акцёры і ролі 
* Уладзімір Дружнікаў — Заслонаў
* Юрый Талубееў — сакратар ЦК КП(б)Б
* Аляксандр Хвыля — сакратар абкама
* Глеб Глебаў — Кропля
* Уладзімір Дарафееў — Шурмін
* Уладзімір Дзядзюшка — Крушына
* Уладзімір Балашоў — Дакутовіч
* Іна Кандрацьева — Галіна
* Лідзія Штыкан — Аня
* Уладзімір Мар’еў — Семяніхін
* Якаў Малюцін — Кубэ
* Генадзь Мічурын — Хірт
* Уладзімір Салаўёў — Нейгаўз
* Леў Фенін — Гамэр
* Здзіслаў Стома — Бураўчык

## Літаратура 
* *Игорь Авдеев*, *Лариса Зайцева* Все белорусские фильмы : каталог-справочник. Игровое кино (1926—1970). — Минск: Беларуская навука, 2001. — Т. 1. — 240 с. — ISBN 985-08-0023-2

Катэгорыя:Фільмы студыі «Беларусьфільм»
Катэгорыя:Фільмы Уладзіміра Корш-Сабліна
Хто смяецца апошнім (фільм)

«**Хто смяецца апошнім**» — беларускі камедыйны фільм, зняты на кінастудыі «Беларусьфільм» рэжысёрам Уладзімірам Корш-Сабліным. Сцэнарыст: Кандрат Крапіва. Кампазітар: Дзмітрый Раманавіч Камінскі. Прэм’ера: 31 студзеня 1955 года (кіно).

Акцёры: Леанід Рахленка, Лідзія Шынко, Глеб Глебаў, Уладзімір Уладамірскі, Лілія Драздова, Іван Шаціла, Барыс Платонаў, Зінаіда Браварская, Лідзія Ржэцкая, Генрых Грыгоніс, Павел Малчанаў, Таццяна Аляксеева, Эдуард Шапко, Р. Раксанава, Алімпіяда Шах-Парана, Б. Ямпольскі.

## Сюжэт 
Па матывах аднайменнай сатырычнай камедыі Кандрата Крапівы, пра прайдзісветаў і падхалімаў, якія пракраліся ў навуковыя ўстановы. У цэнтры фільма — вобраз ілжэвучонага Гарлахвацкага і яго памагатага Зёлкіна.

## Літаратура 
* *Игорь Авдеев*, *Лариса Зайцева* Все белорусские фильмы : каталог-справочник. Игровое кино (1926—1970). — Минск: Беларуская навука, 2001. — Т. 1. — 240 с. — ISBN 985-08-0023-2

## Зноскі 
Катэгорыя:Фільмы студыі «Беларусьфільм»
Катэгорыя:Фільмы Уладзіміра Корш-Сабліна
Катэгорыя:Кінакамедыі 1954 года
Уладзімір Іосіфавіч Дзядзюшка

**Уладзімір Іосіфавіч Дзядзюшка** (—) — беларускі акцёр тэатра і кіно.

## Біяграфія 
, У. Дзядзюшка, Б. Бусел. 1920-я]]
У 1923—1937 гадах — артыст Беларускага трэцяга дзяржаўнага драматычнага тэатра, з 1937 — акцёр БелАДТ імя Я. Купалы. Асаблівага поспеху дасягнуў у нацыянальнай драматургіі. В. Дзядзюшка — адзін з найбольш яркіх прадстаўнікоў беларускага нацыянальнага тэатра, акцёр глыбока народны, самабытны. Бліскучы народны гумар, выдатнае майстэрства на працягу многіх гадоў паказваў у спектаклі «Паўлінка» Я. Купалы ў ролі Сцяпана Крыніцкага. Мяккасць, лірызм і гумар уласцівыя многім яго сцэнічным персанажам. У яго творчасці мяккі пластычны малюнак ролі, востра выяўленыя рысы характару, псіхалагічна матываваныя ўчынкі спалучаліся з яркім нацыянальным каларытам.

Здымаўся ў кіно і тэлевізійных пастаноўках: «Суд», «Людзі на балоце» і інш. Памёр 30 сакавіка 1973. Пахаваны ў Мінску на Усходніх могілках.

## Літаратура 
* Дзядзюшка Уладзімір Іосіфавіч // Бел. энцыкл. Мн., 1998. Т. 6. С. 135—136.
* Дзядзюшка Уладзімір Іосіфавіч // Тэатральная Беларусь: Энцыкл. Мн., 2002. Т. 1. С. 345—347.

Катэгорыя:Постаці Нацыянальнага акадэмічнага тэатра імя Янкі Купалы
Катэгорыя:Народныя артысты Беларускай ССР
Катэгорыя:Пахаваныя на Усходніх могілках Мінска
Катэгорыя:Людзі на паштовых канвертах
Дзядзюшка

**Дзядзюшка** — беларускае прозвішча.

## Вядомыя носьбіты 
* Аляксандр Віктаравіч Дзядзюшка, беларускі і расійскі акцёр
* Уладзімір Іосіфавіч Дзядзюшка, беларускі акцёр тэатра і кіно
Нарвежскі кінафестываль

**Нарвежскі кінафестываль** (, ) — штогадовы міжнародны кінафестываль, які праходзіць у жніўні ў нарвежскім горадзе Хёўгесун. Ён акрэдытаваны Міжнароднай федэрацыяй асацыяцый кінапрадзюсараў, як адзін з чатырох пазаконкурсных кінафестываляў ігравога кіно. Фестываль праводзіцца з 1973 года. У рамках кінафестывалю ўручаецца кінапрэмія «Аманда».

## Удзел у фестывалі 
Удзел у фестывалі абмежаваны. У ім могуць удзельнічаць толькі кінапрафесіяналы, прадстаўнікі сродкаў масавай інфармацыі і афіцыйныя прадстаўнікі мясцовых і агульнанацыянальных органаў дзяржаўнага кіравання. Акрэдытацыя для ўдзелу павінна быць завершана да канца чэрвеня.

## Спасылкі 
* 
* Нарвежскі міжнародны кінафестываль на IMDb
*  
*  

Катэгорыя:Кінафестывалі Нарвегіі
Каірскі міжнародны кінафестываль

**Каірскі міжнародны кінафестываль** (, ) — штогадовы міжнародны кінафестываль, які праходзіць у сталіцы Егіпта, горадзе Каір.

## Гісторыя 
Каірскі міжнародны кінафестываль быў заснаваны ў 1976 годзе і стаў першым міжнародным кінафестывалем, які праходзіць у арабскім свеце. Акрамя таго, ён з’яўляецца найстарэйшым і адзіным міжнародным конкурсным кінафестывалем, прызнаным FIAPF на Блізкім Усходзе і ў Афрыцы. Адным з натхняльнікаў кінафестывалю стаў крытык Камаль эль-Малакх, які наведаў ў 1975 годзе «Берлінале».

На першым фестывалі 1976 былі прадстаўлены каля 100 фільмаў з 33 краін свету, 14 фільмаў з 14 краін змагаліся за галоўны прыз.

З 1988 года Каірскі кінафестываль праводзіцца ў Каірскім нацыянальным культурным цэнтры, у прыватнасці, у памяшканні Каірскага опернага тэатра.

Гасцямі і лаўрэатамі Каірскага міжнароднага кінафестывалю станавілася мноства зорак сусветнага кінематографа: Амар Шарыф, Клаўдзія Кардынале, Джон Малкавіч, Нікалас Кейдж, Сафі Ларэн, Джына Лалабрыджыда, Сальма Хаек, Марчэла Мастраяні, Курт Расэл, Пітэр О’Тул, а таксама сусветна вядомыя кінарэжысёры — Роберт Уайз, Эліа Казан, Олівер Стоўн, Мікеланджэла Антаніоні і многія іншыя.

## Спасылкі 
* 
* Каірскі міжнародны кінафестываль на сайце IMDb 
* 
* Каірскі міжнародны кінафестываль на *YouTube* 
* Гісторыя і асновы Каірскага міжнароднага кінафестывалю  на *UKHotMovies.com* 

Катэгорыя:Кінафестывалі
Катэгорыя:Кінематограф Егіпта
Катэгорыя:З’явіліся ў 1976 годзе
Катэгорыя:Культура Каіра
Кино

**«Кино»** () — савецкі музычны калектыў, заснаваны Віктарам Цоем у 1982 годзе. Адзін з самых папулярных савецкіх рок-гуртоў 1980-х гадоў.

## Гісторыя 
6 і 7 мая 1989 года на мінскім стадыёне «Дынама» адбыліся першыя канцэрты гурта ў БССР.

## Дыскаграфія 
### Студыйныя альбомы 
* 1982 — «45»
* 1983 — «46»
* 1984 — «Начальник Камчатки» ()
* 1985 — «Это не любовь» ()
* 1986 — «Ночь» ()
* 1988 — «Группа крови» ()
* 1989 — «Звезда по имени Солнце» ()
* 1991 — Без назвы, «Кино» () (вядомы як «Чорны альбом»)

### Перазапісы 
* 1989 —  *Le Dernier Des Héros* («Последний герой») ()
* 2022 — «12 22»
* 2024 — «Это не любовь (Remake 2024)» () (перазапіс альбома «Это не любовь»)
* 2025 — «Молнии Индры» ()

Катэгорыя:Рок-гурты СССР
Катэгорыя:Квартэты
Катэгорыя:Музычныя калектывы, якія з’явіліся ў 1981 годзе
Люстра (фільм)

**«Люстра»** () — аўтабіяграфічны фільм Андрэя Таркоўскага.

## Сюжэт 
Аляксей (Ігнат Данільцаў) глядзіць тэлевізар, дзе паказваюць, як доктар лечыць заіклівага хлопчыка. Падзеі адбываюцца ў трох часавых пластах: да, у час і пасля вайны. Фільм складаецца са сноў і ўспамінаў Аляксея, яны датычаць збольшага маці, вясковай хаты, дзе Аляксей гадаваўся, а таксама Аляксеевай жонкі Наталлі і яго сына Ігната. Галоўныя падзеі ў жыцці героя — развод маці, паваеннае дзяцінства — падаюцца плаўна, паступова змяняючы адна адну. Сямейныя размовы надаюць ўтульнасці стужцы, у фінале — няспешная размова юных бацькоў Аляксея пра дзіця, якое яны толькі яшчэ чакаюць. Галоўны герой кінаапавядання — Аляксей, знаходзіцца ў кадры толькі дзіцём. Сталым на «поўны рост» яго не паказваюць: мы чуем толькі голас (І. Смактуноўскі), бачым яго рукі, і яго самога — камера нібыта глядзіць яго вачыма. У фільме шмат дакументальных уставак Грамадзянскай вайны ў Іспаніі, Вялікай Айчыннай, пагранічнага канфлікту з Кітаем, запуску савецкіх стратастатаў. Фільм суправаджаецца вершамі Арсенія Таркоўскага ў выкананні аўтара, музыкаю Баха, Пёрсела ды іншых кампазітараў.

## У ролях 
Тэкст ад аўтара чытае Інакенцій Смактуноўскі. Вершы чытае Арсеній Таркоўскі.
* Маргарыта Церахава — Маці, Наталля
* Алег Янкоўскі — Бацька
* Піліп Янкоўскі — Алёша (5 гадоў)
* Ігнат Данільцаў — Малады Аляксей (12 гадоў), Ігнат
* Мікалай Грынько — дырэктар друкарні
* Ала Дзямідава— Ліза
* Юрый Назараў — вайсковы інструктар
* Анатоль Саланіцын — Доктар
* Аляксандр Мішарын — доктар пры божай пасцелі Аляксея
* Ларыса Таркоўская — Надзея
* Тамара Агароднікава — няня, суседка, дзіўная жанчына за чайным столікам
* Дэль Боске — іспанец

Катэгорыя:Фільмы СССР 1974 года
Катэгорыя:Фільмы-драмы СССР
Катэгорыя:Фільмы на рускай мове
Катэгорыя:Фільмы Андрэя Таркоўскага
Катэгорыя:Фільмы па сцэнарыях Андрэя Таркоўскага
Катэгорыя:Фільмы студыі «Масфільм»
Тэрмінатар

**Тэрмінатар** (ад  — абмяжоўваць, завяршаць):

; У навуцы і тэхніцы
* **Тэрмінатар, астраномія** — рыса святлападзелу, якая аддзяляе асветленую (светлую) частку нябеснага цела ад неасветленай (цёмнай) часці.
* **Тэрмінатар, ДНК** — паслядоўнасць нуклеатыдаў ДНК, пазнавальная РНК-полімеразай як сігнал да спынення сінтэзу малекулы РНК і дысацыяцыі транскрыпцыйнага комплексу.
* **Тэрмінатар, электроніка** — паглынальнік энергіі (звычайна рэзістар) на канцы доўгай лініі, супраціўленне якога роўнае хвалеваму супраціўленню лініі.

; У мастацтве
* **Тэрмінатар, фільм** () — фантастычны мастацкі фільм, ЗША, 1984 год. Рэжысёр — Джэймс Кэмеран.
:* **Тэрмінатар 2: Судны дзень** () — фантастычны мастацкі фільм, ЗША, 1991. Рэжысёр — Джэймс Кэмеран.
:* **Тэрмінатар 3: Паўстанне машын** () — Трэцяя частка кінасагі, ЗША, 2003. Рэжысёр — Джонатан Мостаў.
:* **Тэрмінатар: Выратаванне** () — чацвёрты фільм кінасагі, ЗША, 2009 год. Рэжысёр — Джозэф Макджынці Нікало (Макджы).
:* **Тэрмінатар: Бойка за будучыню** () — тэлесерыял па матывам кінатрылогіі «Тэрмінатар», ЗША, 2008 год. Рэжысёр — Дэйвід Натэр.
* **Тэрмінатар II** () — італьянскі фантастычны баевік 1990 года рэжысёра Бруно Матэі (не з'яўляецца часткай арыгінальнай серыі).
* **Тэрмінатар, робат** — галоўны персанаж фільмаў і кніг аб Тэрмінатары.
* **Тэрмінатар, кніга** і **Тэрмінатар 2: Судны дзень, кніга** — фантастычныя трылеры амерыканскіх пісьменнікаў Рэндэла Фрэйкса і Ўільяма Вішэра на аснове сцэнарыя Джэймса Кэмерана і Гэйл Энн Херд да аднайменных фільмаў.
* **Тэрмінатар (Warhammer 40000)** — у навукова-фантастычным сусвеце Warhammer 40000 касмічны дэсантнік, убраны ў т. з. тэрмінатарскую браню — узмоцненую версію сілавога даспеха, які вытрымлівае нават траплянне снарада з танкавай зброі.
* **Тэрмінатар 2 3-D: Бойка скрозь час** — стэрэафільм-атракцыён 1996 года.

## Гл. таксама 
* **Фіналізатар** — спецыяльны метад, які выклікаецца асяроддзем выканання перад выдаленнем аб'екта збіральнікам смецця ў аб'ектна-арыентаваных мовах праграмавання, якія ўжываюць механізм зборкі смецця.
Каралеўцы

**Карале́ўцы** (, ) — вёска ў Вілейскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Іжскага сельсавета. Вядомая з 1443 года як вёска Іжа.

У 2012 годзе ў Каралеўцах 61 жылы двор, 90 жыхароў.

## Вядомыя асобы 
* Анатоль Рогач — беларускі краязнаўца, даследчык гісторыі Беларускага Павілля. Выпускнік Іжанскай сярэдняй школы, ураджэнец вёскі Каралеўцы.

## Памятныя мясціны 
* Помнік паўстанцам 1863 года, якія загінулі ва ўрочышчы Біты Лог у бітве з маскоўскім войскам.
* Помнік у гонар заснавання вёскі.
* Капліца Свяціцеля Мікалая Цудатворцы 2008 г.

Каралеўцы. Камень (01).jpg|Помнік у гонар заснавання вёскі
Біты Лог. Помнік (01).jpg|Помнік паўстанцам 1863 года
Belarus-SMFAL-Karalewtsy-Chapel-Burial-Vault-1.jpg|Капліца з Каралеўцаў. Беларускі дзяржаўны музей народнага дойлідства і побыту
Капліца Свяціцеля Мікалая Цудатворцы (Каралеўцы) 04.jpg|Капліца Свяціцеля Мікалая Цудатворцы

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
Катэгорыя:Іжскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Вілейскага раёна
Слабада (Іжскі сельсавет)

**Слабада** — вёска ў Вілейскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Іжскага сельсавета.

## Гісторыя 
У 1921—1945 гадах вёска ў складзе Польскай Рэспублікі, Віленскага ваяводства, Вілейскага павета, гміны Іжа, пазней (1932) у складзе гміны Вішнева.

## Насельніцтва 
* 1866 год — 563 жыхары, 52 двары.
* 1921 год — 518 жыхароў, 94 двары.
* 1931 год — 546 жыхароў, 100 двароў.

## Вядомыя асобы 
* Марыя Бачкарова. Народная руская гераіня. Служыла тут у 1916 годзе ў Полацкім пяхотным палку пад іменем Яшка.

## Літаратура 
* 
* 

## Спасылкі 
Катэгорыя:Іжскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Вілейскага раёна
Берасніха

**Берасні́ха** (, ) — вёска ў Вілейскім раёне Мінскай вобласці Беларусі. Уваходзіць у склад Іжскага сельсавета.

Размешчана на беразе Слабадскога возера. Забудова — хаатычная.

## Гісторыя 
У XVIII ст. вядома як засценак.

З 1921 года ў Іжскай гміне, з 1932 года ў Куранецкай гміне Вілейскага павета Польскай Рэспублікі.

## Насельніцтва 
* 1921 год — 58 жыхароў, 13 двароў.
* 1931 год — 62 жыхары, 12 двароў.
* 2012 год — 2 жыхары, 2 жылыя двары.

## Вядомыя асобы 
* Іван Трубач — начальнік пашпартнага стала Свірскага РАУС. Загінуў пры затрыманні бандыта ў 1950 годзе.

## Літаратура 
* 
* 

## Спасылкі 
Катэгорыя:Іжскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Вілейскага раёна
Дварэц (Іжскі сельсавет)

**Дварэц**— вёска ў Вілейскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Іжскага сельсавета. На 2012 год 13 двароў, 17 жыхароў.

Размешчана на аўтадарозе паміж вёскамі Іжа і Лыцавічы.

З 1921 года вёска ў складзе Польскай Рэспублікі, Віленскага ваяводства, Вілейскага павета, у гміне Іжа, пазней у гміне Войстам.

Пасля паходу Чырвонай Арміі ў 1939 годзе, у складзе БССР.

## Насельніцтва 
* 1921 год — 130 жыхароў, 22 двары.

## Літаратура 
* 
* 

Катэгорыя:Іжскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Вілейскага раёна
Зенанова

**Зенано́ва** (, ) — вёска ў Вілейскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Іжскага сельсавета. На 2012 год 6 двароў, 7 жыхароў.

Размешчана на поўначы сельсавета.

## Гісторыя 
У 1921—1945 гадах вёска ў складзе Польскай Рэспублікі, Віленскага ваяводства, Вілейскага павета, гміны Іжа, пазней у складзе гміны Вішнева.

## Насельніцтва 
* 1921 год — 15 жыхароў, 1 двор.
* 1931 год — 124 жыхары, 23 двары.

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
Катэгорыя:Іжскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Вілейскага раёна
Канаціха

**Канаці́ха** (, ) — вёска ў Вілейскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Іжскага сельсавета. На 2012 год 2 двары, 2 жыхары.

## Назва 
З-пад Мёраў (Новы Пагост) было прозвішча Канатовіч, з-пад Горадні (Азёры) - Конат. Былі віленскія Канатоўскі, Канаткоўскі.

## Гісторыя 
У 1921—1945 гадах засценак у складзе Польскай Рэспублікі, Віленскага ваяводства, Вілейскага павета, гміны Вішнева.

## Насельніцтва 
* 1921 год — 25 жыхароў, 2 двары.
* 1931 год — 26 жыхароў, 3 двары.

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
Катэгорыя:Іжскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Вілейскага раёна
Калодкі

**Кало́дкі** (, ) — вёска ў Вілейскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Іжскага сельсавета. На 2012 год 8 двароў, 10 жыхароў.

Паблізу Калодкаўскіх азёр, якія ў пачатку XIX стагоддзя называлі возера Бочка і возера Блесна.

У 1622 годзе Калодкі ўваходзілі ў склад маёнтка Смаргонь.

У 1884 годзе адкрываецца «перасоўная» школа граматы.

У 1938 годзе — у Войстамскай вайсковай гміне.

У снежні 1949 года арганізаваны калгас імя Сталіна з цэнтрам у вёсцы Каралеўцы.

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
Катэгорыя:Іжскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Вілейскага раёна
Засценкі (Вілейскі раён)

**Засценкі** — вёска ў Вілейскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Іжскага сельсавета. На 2012 год 16 двароў, 25 жыхароў.

Размешчана на аўтадарозе паміж вёскамі Іжа і Лыцавічы.

## Гісторыя 
У 1622 годзе — сяло ў фальварку Роскасельскі, што быў у маёнтку Лоск.

У 1800 годзе — вёска Засценак у маёнтку Іжа. У пачатку XX стагоддзя ў дакументах значыцца як вёска Засценка або Засценне.

У 1921—1945 гадах вёска ў складзе Польскай Рэспублікі, Віленскага ваяводства, Вілейскага павета, гміны Іжа, пазней у складзе гміны Войстам.

У канца 1940-х да засценка Іжа былі далучаныя засценкі Грэлікі і Пукалы (Пукелы) і паселішча атрымала сучасную назву Засценкі.

## Насельніцтва 
* 1921 год — 152 жыхары, 25 двароў.
* 1931 год — 141 жыхар, 29 двароў.

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Іжскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Вілейскага раёна
Цвіль

**Цвіль** (**цвільныя грыбы**) — розныя грыбы (у асноўным, зіга- і аскаміцэты), якія ўтвараюць галінаваныя міцэліі без буйных, лёгка прыкметных няўзброеным вокам, пладовых тэл.

## Апісанне 
Цвільныя грыбы распаўсюджаныя паўсюдна. У асноўным, вялікія калоніі вырастаюць у цёплых вільготных месцах, на пажыўных асяроддзях.

Многія цвільныя грыбы выпрацоўваюць другасныя метабаліты — антыбіётыкі і мікатаксіны, якія прыгнятальна або таксічна дзейнічаюць на іншыя жывыя арганізмы.

## Сямействы, роды і віды цвільных грыбоў 
Катэгорыя:Грыбы
Зорныя суткі

right|thumb|300px|Чаму зорныя суткі не адпавядаюць сонечным.  — зорныя суткі,  — сонечныя.
**Зорныя суткі**&nbsp;— перыяд кручэння якога-небудзь нябеснага цела вакол уласнай восі ў інерцыяльнай сістэме адліку, за якую звычайна прымаецца сістэма адліку, звязаная з аддаленымі зоркамі. Для Зямлі гэта час, за які Зямля здзяйсняе адзін абарот вакол сваёй восі адносна далёкіх зорак.

На 2000-ы год зорныя суткі на Зямлі роўныя 23г56хв4,090530833сек = 86164,090530833 с.

Зорныя суткі дзеляцца на зорныя гадзіны, хвіліны і секунды. Зорныя суткі на 3 хв 56 с. карацейшыя за сярэднія сонечныя суткі, зорная гадзіна карацейшая за агульнапрынятую на 9.86 с. Як адзінка часу ўжываецца ў рэдкіх выпадках для арганізацыі астранамічных назіранняў.

Гадзінны вугал пункта веснавога раўнадзенства роўны нулю ў момант яго верхняй кульмінацыі. Поўны абарот пункта веснавога раўнадзенства, як і любога іншага пункта нябеснай сферы (так званыя зорныя суткі, ці «24 гадзіны зорнага часу») адбываецца за 23 гадзіны 56 хвілін 04 секунд сярэдняга сонечнага часу. У годзе ўтрымліваецца колькасць зорных сутак роўна на адзінку больш, чым сярэдніх сонечных. Працягласць зорных сутак крыху мяняецца з прычыны нутацыі і руху полюсаў (гайдання Зямлі адносна восі яе кручэння), а таксама з-за нераўнамернасці кручэння Зямлі вакол восі. Гэтыя змены складаюць менш за 0.001 с.

Можна вызначыць дробныя перыяды зорных сутак:
# **Зорная гадзіна** — адзінка часу, ужывальная ў астраноміі і роўная 1/24 ад зорных сутак. За зорную гадзіну Зямля паварочваецца на 15° адносна далёкіх зорак, прымальных за інерцыяльную сістэму адліку. На 2000 год зорная гадзіна адпавядае 0г59хв50,1704387847сек.
# **Зорная хвіліна** — адзінка часу, ужывальная ў астраноміі і роўная 1/60 ад зорнай гадзіны. За зорную хвіліну Зямля паварочваецца на 15′ адносна далёкіх зорак, прымальных за інерцыяльную сістэму адліку. На 2000 год зорная хвіліна адпавядае 0г0хв59,8361739797451сек.
# **Зорная секунда** — адзінка часу, ужывальная ў астраноміі і роўная 1/60 ад зорнай хвіліны. За зорную хвіліну Зямля паварочваецца на 15″ адносна далёкіх зорак, прымальных за інерцыяльную сістэму адліку. На 2000 год зорная секунда адпавядае 0г0хв0,9972695663290856сек.

## Вуглавая хуткасць кручэння Зямлі 
Улічваючы, што Зямля адносна далёкіх зорак, прымальных за інерцыяльную сістэму адліку, здзяйсняе поўны абарот за зорныя, а не за сонечныя суткі, дзеля вылічэння вуглавой хуткасці кручэння Зямлі належыць браць менавіта гэтую велічыню:

: \omega = \frac{2\pi}{T} \approx 7,2921158553 \cdot 10^{-5}с−1

Ведаць вуглавую хуткасць кручэння Зямлі патрэбна для разліку сіл інерцыі (цэнтрабежнай, Карыёліса), што патрабуецца для рашэння задач гідралогіі, метэаралогіі, балістыкі, а таксама касманаўтыкі. Прымаючы перыяд кручэння зямлі за 86400 секунд, мы зробім памылку у 0,3 %, што можа стаць вырашальным падчас вядзення артылерыйскай стральбы і тым болей для разліку руху касмічных апаратаў.

## Гл. таксама 
* Зорны час
* Суткі
* Сонечныя суткі
* Сідэрычны перыяд
* Сінадычны перыяд
* Перыяд кручэння

Катэгорыя:Нябесная механіка
Катэгорыя:Адзінкі вымярэння часу
Катэгорыя:Час у астраноміі