open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Катаіб ат-Таяр ар-Рысалі

**Катаіб ат-Таяр ар-Рысалі** (, ) — іракская шыіцкая групоўка, якая ўваходзіць у кааліцыю «Сілы народнай мабілізацыі». Таксама вядома як **31-я брыгада**. Яна сфарміравалася ў 2014 годзе пасля публікацыі Алі Сістані, лідарам шыітаў Ірака, фетвы аль-Джыхада аль-Каф’і, якая абавязвала іракцаў далучыцца да барацьбы з ІДІЛ. Узброенае фарміраванне заснаваў шэйх Аднан аль-Шахрані, дэпутат іракскага парламента, кіраўнік парламенцкага камітэта па пытаннях вяршэнства права, блізкі да былога прэм’ер-міністра краіны Нуры аль-Малікі. Асноўнай сферай дзейнасці арганізацыі стала абарона шыіцкіх святынь. У 2015—2016 гадах яна ўдзельнічала ў бітве за Рамадзі. На 2018 год у групоўцы налічвалася дзве тысячы чалавек.

## Гл. таксама
* Спіс узброеных груповак грамадзянскай вайны ў Іраку (2011—2017)
* Спецыяльныя групы (Ірак)
* Прыватныя апалчэнні (Ірак)

Катэгорыя:Іракскія групоўкі, якія змагаюцца супраць ІДІЛ
Катэгорыя:Арганізацыі, заснаваныя ў 2014 годзе
Чэмпіянат Польшчы па баскетболе 2022/2023

**Чэмпіянат Польшчы па баскетболе 2022/2023** — 89-ы чэмпіянат Польшчы па баскетболе.

## Клубы-ўдзельнікі 
## Спасылкі 
*  Афіцыйны сайт
*  Składy drużyn EBL na sezon 2022/23 

2023
Катэгорыя:2022 год у баскетболе
Катэгорыя:2023 год у баскетболе
Катэгорыя:Спорт у Польшчы ў 2022 годзе
Катэгорыя:Спорт у Польшчы ў 2023 годзе
Кубак Польшчы па баскетболе 2021/2022

**Кубак Польшчы па баскетболе 2021/2022** — 58-ы кубак Польшчы па баскетболе.
 

## Спасылкі 
*  Афіцыйны сайт
*  Suzuki Puchar Polski dla Arged BM Stali Ostrów Wielkopolski! 

2022
Катэгорыя:2021 год у баскетболе
Катэгорыя:2022 год у баскетболе
Катэгорыя:Спорт у Польшчы ў 2021 годзе
Катэгорыя:Спорт у Польшчы ў 2022 годзе
Вышгруд (Быдгашч)

**Вышгруд** () — археалагічны помнік, гарадзішча, размешчана на левым беразе ракі Віслы на адміністрацыйнай тэрыторыі Быдгашчы, у раёне Фардона.

## Апісанне 
Паводле легенды, у 997 годзе святы Адальберт спыніўся ў Вышгрудзе з хрысціянскай місіяй да прусаў.

Гарадзішча з’яўлялася апорным пунктам на паморска-куяўскай мяжы. На гарадзішчы знаходзяцца рэшткі крэпасці кашталянаў, а з 1314 года князёў. Крэпасць была разбурана тэўтонскімі рыцарамі ў маі 1330 года падчас польска-тэўтонскай вайны 1327—1332 гадоў.

Да канца XVIII стагоддзя пры гарадзішчы існаваў касцёл, дзе існавала самая старажытная парафія, зафіксаваная ў пісьмовых крыніцах у сучасным горадзе Быдгашч і раёне.

Пераемнікам Вышагруда стаў горад Фордон (у 1973 годзе горад быў аб’яднаны з Быдгашчам у адну гарадскую агламерацыю), заснаваны ў 1382 годзе Уладзіславам Апольчыкам.

Быдгашч. Вышгруд 1.jpg
Быдгашч. Вышгруд 3.jpg
Быдгашч. Вышгруд 9.jpg
Быдгашч. Вышгруд 6.jpg
Быдгашч. Вышгруд 11.jpg 

## Гл. таксама 
* Паўлувэк

## Спасылкі 
* Witaj na stronie grodziska Wyszogród!

Катэгорыя:Гарадзішчы Быдгашча
Аэрапоніка

thumb|Прыкладная схема аэрапоннай устаноўкі
**Аэрапоніка** (ад  «паветра» і  «праца») — метад вырошчвання раслін без глебы ў вільготным паветры.

## Гісторыя 
Магчымасць вырошчвання раслін шляхам распылення пажыўнага раствору ў каранёвую сістэму была вынайдзена і апісана ў 1911 г. У. М. Арцыхоўскім, расійскім батанікам украінскага паходжання. У 1957 г. галандскі даследчык Ф. В. Вент упершыню ўжыў тэрмін «**аэрапоніка**». Першая аэрапонная ўстаноўка камерцыйнага прызначэння была створана ў ЗША ў 1983 г. Яе найменне «Машына генезісу» было запазычына з тэлесерыяла «Зорны шлях».

## Тэхналогія 
Аэрапоніка задавальняе патрабаванні раслін у вільгаці і пажыўных рэчывах дзякуючы частай дазаванай падачы аэразолепадобнага пажыўнага раствора непасрэдна ў зону каранёвай сістэмы раслін пры дапамозе помпы і распыляльнікаў. Такім чынам расліны могуць расці без глебы, хаця патрабуюць замацавання ў кантэйнерах або трубах, звычайна вырабленых з палімерных матэрыялаў. 

Раствор падаецца ў пэўныя прамежкі часу, неабходныя для змочвання каранёў. Большы прамежак яны застаюцца ў паветры і могуць болей эфектыўна спажываць кісларод, неабходны для функцыянавання расліны. Актыўны газаабмен спрыяе развіццю каранёў, вегетатыўнай масы і паскарае наступ генератыўнай фазы, таму ўраджай атрымоўваецца хутчэй. Культурныя расліны не пакутваюць з-за канкурэнцыі з пустазеллем, у замкнёным асяроддзі зніжаецца магчымасць уздзеяння патагенаў. Кантэйнеры або трубы з раслінамі размяшчаюць шмат'ярусна, што садзейнічае эканоміі плошчы. Акрамя атрымання ўраджаю, аэрапоніка актыўна выкарыстоўваецца для вегетатыўнага размнажэння каштоўных сартоў і гібрыдаў.   

Тэхналогія аэрапонікі ўключае дастаткова складаныя працэсы, у тым ліку сталы кантроль вады і ўгнаенняў для раствору, ачыстку кантэйнераў ад непажаданай мікрафлоры, а таму патрабуе аўтаматызацыю, высокатэхналагічнае абсталяванне і значны расход электрычнай энергіі. Для падвышэння эфектыўнасці сучасныя аэрапонныя ўстаноўкі забяспечаны помпамі высокага ціску, расліны атрымоўваюць дадатковы дыяксід вугляроду і прэпараты, што стымулююць іх рост.

## Спасылкі 
* How Does Aeroponics Work? - Modern Farmer
* Progressive Plant Growing is a Blooming Business - NASA 
* Mazhar H. Tunio, Jianmin Gao, Sher A. Shaikh, Imran A. Lakhiar, Waqar A. Qureshi, Kashif A. Solangi, Farman A. Chandio Potato production in aeroponics: An emerging food growing system in sustainable agriculture forfood security
* Priyanka B.J., Rohan Sharm, Somanna A. G., Sathyamurthy S. K. DIGITAL FARMING USING AEROPONICS

Катэгорыя:Раслінаводства
Заторскае княства

**Заторскае княства** () — княства са сталіцай у горадзе Затар. Самастойнае княства аддзялілася пасля смерці асвянцімскага князя Казіміра і было перададзена старэйшаму з яго сыноў Вацлаву. Заторскае княства было набыта польскім каралём Янам Ольбрахтам у 1494 годзе, але там на ўсё жыццё застаўся князь Януш V, пасля забойства якога ў 1513 годзе княства было дэ-факта ўключана ў склад Каралеўства Польскага.

## Гісторыя 
* 1445 — княства ўтворана ў выніку падзелу Асвянцімскага княства паміж спадкаемцамі князя Казіміра I; 
* 1456 — заторскі князь Вацлаў I склаў прысягу каралю Казіміру IV Ягелончыку; 
* 1462 — кароль Чэхіі Іржы з Подзебрадаў на кангрэсе з Казімірам Ягелончыкам у Глогаве абавязаўся не прад'яўляць прэтэнзій на захопленыя Польшчай землі Сілезіі; 
* 1494 - Януш V з-за адсутнасці законных нашчадкаў прадае княства каралю Яну І Ольбрахту з гарантыяй давечнага жыцця там; 
* 1513 — пасля забойства Януша V княства ўвайшло ў склад Польшчы; 
* 1564 - падпісанне на сейме ў Варшаве афіцыйнага акта аб уключэнні Заторскага і Асвянцімскага княстваў у склад Кракаўскага ваяводства, як гэтак званы Сілезскі павет. 

На практыцы, аднак, Габсбургі, як спадкаемцы чэшскіх манархаў, па-ранейшаму выкарыстоўвалі назвы абодвух княстваў у поўным афіцыйным тытулаванні аж да 1918 года.

## Гл. таксама 
* Каралеўства Галіцыі і Ладамерыі з Вялікім княствам Кракаўскім, княствамі Асвянціма і Затора

Катэгорыя:Кракаўскае ваяводства
Катэгорыя:Сілезскія княствы
Сталь Остраў Велькапольскі

**«Сталь»** () — польскі прафесійны баскетбольны клуб з горада Остраў Велькапольскі. Клуб быў створаны ў 1947 годзе. У вышэйшай лізе дэбютаваў у 1998 годзе.

## Дасягненні 
**Чэмпіянат Польшчы:**
*  **Чэмпіён (1)**: 2020/2021
*  **Сярэбраны прызёр (1)**: 2017/2018
*  **Бронзавы прызёр (2)**: 2001/2002, 2016/2017

**Кубак Польшчы:**
*  **Уладальнік (2)**: 2018/2019, 2021/2022

**Суперкубак Польшчы:**
*  **Фіналіст (2)**: 2019, 2021

**Кубак ФІБА Еўропы:**
*  **Фіналіст (1)**: 2020/2021
Суперкубак Польшчы па баскетболе 2021

**Суперкубак Польшчы па баскетболе 2021** — 16-ы штогадовы розыгрыш суперкубка Польшчы па баскетболе, які складаецца з аднаго матча паміж пераможцам чэмпіянату Польшчы і ўладальнікам Кубка Польшчы.

## Спасылкі 
*  Suzuki Superpuchar Polski dla Enea Zastalu BC Zielona Góra 

2021
Катэгорыя:2021 год у баскетболе
Катэгорыя:Спорт у Польшчы ў 2021 годзе
Мазавецкае ваяводства (значэнні)

**Мазавецкае ваяводства** — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка, якая існавала ў Польшчы ў розныя часы:
* Мазавецкае ваяводства (1529—1795);
* Мазавецкае ваяводства (1793 год);
* Мазавецкае ваяводства (1816—1837);
* Мазавецкае ваяводства (1863 год);
* Мазавецкае ваяводства (з 1999 года).

## Гл. таксама 
* Мазавецкае княства
* Варшаўскае ваяводства
Будскі сельсавет (Аршанскі раён)

**Бу́дскі сельсавет** — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Аршанскага раёна Віцебскай вобласці. Цэнтр — вёска Буда.

Утвораны 20 жніўня 1924 года ў складзе Дубровенскага раёна Аршанскай акругі БССР. Пасля скасавання акруговай сістэмы 26 ліпеня 1930 года ў Дубровенскім раёне БССР. З 15 кастрычніка 1931 года ў складзе Аршанскага раёна БССР, з 20 лютага 1938 года — Віцебскай вобласці. З 9 верасня 1946 года ў складзе Арэхаўскага раёна, з 17 снежня 1956 года ў складзе Аршанскага раёна. 16 верасня 1960 года скасаваны, населеныя пункты перададзены ў адміністрацыйнае падпарадкаванне Асінторфаўскага пассавета.

На момант скасавання ў склад сельсавета ўваходзілі 8 населеных пунктаў: вёскі Буда, Жабыкі, Лабаны, Ступакі, Шалашына, Шыбаны, пасёлкі станцыі Асінаўка і падсобнай гаспадаркі мясакамбіната.

## Крыніцы 
## Літаратура 
* Административно-территориальное устройство БССР: справочник: в 2 т. / Главное архивное управление при Совете Министров БССР, Институт философии и права Академии наук БССР. — Минск: «Беларусь», 1985―1987.

Катэгорыя:Былыя сельсаветы Аршанскага раёна
Катэгорыя:Былыя сельсаветы Дубровенскага раёна
Катэгорыя:Былыя сельсаветы Арэхаўскага раёна
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, утвораныя ў 1924 годзе
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, скасаваныя ў 1960 годзе
Выведвальная пляцоўка КАП «Глыбокае»

**Пляцоўка КАП «Глыбокае»** — адзінка разведкі Корпуса аховы памежжа на тэрыторыі Дзісненскага павета Віленскага ваяводства і сумежжа.

## Фарміраванне і змены 
Пляцоўка створана ў ліпені 1929 г. у Глыбокім.Уваходзіла ў склад Палку КАП «Глыбокае». Падпарадкоўвалася экспазітуры ІІ Аддзелу № 1 «Вільня», і рэферату інфармацыйнаму у Гродна (польск. DOK III Grodno), існавала адзінка пры штабе палку «Глыбокае». Дзейнічала ў межах зоны адказнасці19. 5. i 7 батальёнаў (Дзісненскі павет). Мела ў сваім складзе 3 афіцэра, 3 падафіцэра i 4 жаўнераў. Структура пляцоўкі была замацавана за Батальёнам КАП «Падсвілле».

30 верасня 1936 года пост КАП «Іванец» быў ліквідаваны, а пляцоўкі «Вілейка» зменена з Вілейкі на Маладзечна . Тэрыторыю выведзенага з эксплуатацыі gfcnf занялі суседнія аб’екты. Пляцоўка No 4 «Вілейка» адняла ад Маладзецкага павета гміны Ракаў і Гродзек і ўвесь Валожын . Да пляцоўкі № 5 «Стоўпцы» былі далучаны Рубежэвіцы, Наліборкі і Дзераўно Стаўпецкага павета . Пляцоўка № 3 «Глыбокае» пераняла ад заставы № 4 гміну Докшыцы і Слабада, Мядзел і Кабыльнік Пастаўскага павета. Мяжой паміж заставамі No 3 «Глыбокае» і No 4 «Вілейка» была паўночная мяжа Вілейскага павету .

У 1939 годзе пляцоўка КАП № 3 «Глыбокае» па-ранейшаму падпарадкоўваўся начальніку аддзялення ІІ аддзялення № 1 «Віленя»  і дыслакаваўся ў Глыбокім  .

## Персанал аб’екта 
; 

* паруч.. Пётр Чэкальскі (пасля 1929 -)
* кап. Баляслаў Людвік Мачальскі (24 лістапада 1932  — † 13 студзеня 1934 Адносіны )
* кап. Эдмунд Вепжэўскі (пасля 26 студзеня 1934  -)
* кап. Францішак Шэліга (пасля 15 красавіка 1934  -)

**Састаў ў ліпені 1929 г.** 

* выконваючы абавязкі кіраўніка пляцоўкі — лейт. Чэкальскі Пётр
* афіцэр — лейт. Мілер Лявон
* афіцэр мытні — лейт. Томчак Вацлаў

**Састаў сакавіку 1939 г.** 

* капітан Мечыслаў Усціновіч
* ротмістр. Мар’ян Акуліч-Казарын

## Крыніцы 
## Літаратура 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* Zarządzenie dowódcy KOP w sprawie reorganizacji Korpusu Ochrony Pogranicza («R.3» I Faza) nr L.500/Tjn.Og.Org/37 z 23 lutego 1937 roku.
* 
* 
* Marek Jabłonowski, Włodzimierz Jankowski, Bogusław Polak, Jerzy Prochwicz: O niepodległą i granice. Korpus Ochrony Pogranicza 1924—1939. Wybór dokumentów. Warszawa-Pułtusk: Wyższa Szkoła Humanistyczna w Pułtusku. Wydział Dziennikarstwa i Nauk Politycznych Uniwersytetu Warszawskiego, 2001. ISBN 83-88067-48-8.

Катэгорыя:Корпус аховы памежжа
Катэгорыя:1929 год у Заходняй Беларусі
Катэгорыя:XX стагоддзе ў Глыбокім
Мальбаркскае ваяводства

**Мальбаркскае ваяводства** () — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка Каралеўства Польскага і Рэчы Паспалітай як частка Каралеўскай Прусіі, якая існавала з 1466 па 1772 год. Падзялялася на 4 паветы. Сядзібай ваяводскіх улад быў горад Мальбарк. 

Катэгорыя:Ваяводствы Каралеўства Польскага
Катэгорыя:Велікапольская правінцыя
Драўляны мост (Калінінград)

**Драўляны мост** () — адзін з мастоў Кёнігсберга (цяпер Калінінграда) цераз Новую Прэголю, які злучаў Альтштат і Ломзэ. 
а — паднятая з вады рука, якая трымае карону. На заднім плане — Кафедральны сабор]]

Пабудаваны ў 1404 годзе. На Драўляным мосце знаходзілася памятная дошка з вытрымкамі з «Прускай хронікі» Альбрэхта Лухела Давіда. Гэта дзесяцітомная праца апавядала пра язычніцкую Прусію і гісторыю Тэўтонскага ордэна да 1410 года. У тым выглядзе, які ён набыў у 1904 годзе падчас рэканструкцыі, гэты мост захаваўся дагэтуль. Цяпер па ім ажыццяўляецца рух аўтатранспарту і трамваяў (па адным радзе ў кожны бок) і пешаходаў.

Holzbrücke-view.jpeg| 
Holzbrücke1935.jpeg| 1935 
ID003357 A262 AlteNeueHolzbruecke.jpg| 
NeueHolzbruecke.jpg| 
NeueHolzbrueckeg.jpg| 
ID003363 A268 NeuHolzbrDomkj.jpg| 
ID003364 A269 NeuHolzbrDomkj.jpg| 
ID003365 A270 HolzbrStrassenbahnllk.jpg| 
Pregel from wooden bridge.jpg| 

## Спасылкі 
Катэгорыя:Масты Калінінграда
Футбольная Бундэсліга Германіі 2022/2023

**Бундэсліга 2022/2023** — 60-ты сезон найвышэйшай лігі па футболе ў Германіі. Спаборніцтвы пачаліся 5 жніўня 2022 года і скончыліся 27 мая 2023 года. Тытул чэмпіёна абараніла мюнхенская «Баварыя». Другое месца прысуджана дортмундскай "Барусіі". У спаборніцтве прынялі ўдзел 18 клубаў.

27 мая 2023 года ў апошнім матчы сезона 2022/2023 "Баварыя" перамагла "Кёльн" з лікам 2:1. У той жа дзень яе асноўны канкурэнт "Барусія" Дортмунд страціла ачкі ў матчы з "Майнцам" - 2:2. Дзякуючы гэтаму абодва клуба атрымалі аднолькавую колькасць ачкоў у чэмпіянаце, але дзякуючы лепшай розніцы забітых-прапушчаных галоў, чэмпіёнства было прысуджана "Баварыі" Мюнхен. Такім чынам мюнхенскі клуб 11 раз запар стаў чэмпіёнам краіны і 33-і раз у сваёй гісторыі.

## Удзельнікі 
### У Бундэслігу выйшлі: 
* Шальке 04
* Вердэр Брэмен

### Клубы, якія занялі ў мінулым сезоне месцы з 1 па 16: 
## Турнірная табліца 
Станам на 28 мая 2023 года.

## Стыкавыя матчы 
Штутгарт - Гамбург - 3:0

**Штутгарт** - Гамбург - 3:1

У выніку стыкавых матчаў **Штутгарт** захаваў са сабой месца ў Бундэслізе ў сезоне 2023/2024.

## Бамбардзіры 
дадзеныя на 28.05.2023

## Гл. таксама 
* Кубак Германіі 2022/2023
* Суперкубак Германіі 2022
* Беларускія футбалісты ў нямецкіх футбольных клубах

2022
Катэгорыя:Нацыянальныя футбольныя чэмпіянаты ў сезоне 2022/2023
Катэгорыя:2022 год у Германіі
Катэгорыя:2023 год у Германіі
Жаночы Кубак Польшчы па футболе

**Жаночы Кубак Польшчы па футболе** — штогадовае жаночае футбольнае спаборніцтва. Упершыню праведзена ў 1985 годзе.

## Пераможцы 
## Уладальнікі кубка 
## Спасылкі 
*  Сайт пра жаночы футбол у Польшчы
Брыгада Імама Алі

**Брыгада Імама Алі** () — іракскае шыіцкае апалчэнне, сфармаванае ў чэрвені 2014 года ў якасці ўзброенага крыла Харакат аль-Ірак аль-Ісламія (Рух ісламскага Ірака). Мэтай арганізацыі стала барацьба з тэрарыстамі «Ісламскай дзяржавы». З’яўляецца часткай арганізацыі шыіцкага апалчэння Сіл народнай мабілізацыі.

У канцы 2014 года адзін з камандзіраў групы, Абу Азраіл, набыў шырокую вядомасць у заходніх СМІ пасля публікацыі фатаграфій, дзе ён узброены сякерамі, мячамі і кулямётамі.

## Гл. таксама
* Спіс узброеных груповак грамадзянскай вайны ў Іраку (2011—2017)
* Спецыяльныя групы (Ірак)
* Прыватныя апалчэнні (Ірак)

Катэгорыя:Іракскія групоўкі, якія змагаюцца супраць ІДІЛ
Катэгорыя:Арганізацыі, заснаваныя ў 2014 годзе
Сілы Абу аль-Фадля аль-Абаса

**Сілы Абу аль-Фадля аль-Абаса** ( *Quwwat ‘Ābū al-Faḍl al-‘Abbās*) — іракскае шыіцкае апалчэнне, сфармаванае ў 2014 годзе для барацьбы з ІДІЛ.

## Кіраўніцтва
Арганізацыю ўзначаліў шэйх Аус аль-Хафаджы, былы паплечнік Муктады ас-Садра. Паміж двума мужчынамі адбыўся канфлікт, паколькі першы выступаў супраць іранскага ўплыву ў Іраку. Аднак Хафаджы па-ранейшаму прытрымліваўся ідэалогіі Садра.

## Адносіны 
Групоўка мае цесныя кантакты з Ліва Абу аль-Фадль аль-Абас, якая змагаецца ў сірыйскай грамадзянскай вайне на баку ўрада Башара Асада, і Катаіб аль-Імам Алі.

## Гл. таксама
* Спіс узброеных груповак грамадзянскай вайны ў Іраку (2011—2017)
* Спецыяльныя групы (Ірак)
* Прыватныя апалчэнні (Ірак)

Катэгорыя:Іракскія групоўкі, якія змагаюцца супраць ІДІЛ
Катэгорыя:Арганізацыі, заснаваныя ў 2014 годзе
Сезон 2021/2022 ЖФК Быдгашч

У сезоне 2021/2022 жаночы футбольны клуб «Быдгашч» прымаў удзел у двух афіцыйных турнірах на рэспубліканскім узроўні:
* Экстралізе 2021/2022 (9 месца),
* Жаночым Кубку Польшчы 2021/2022 (паражэнне ў 1/8 фіналу).

## Склад каманды 
*  Аляксандра Судак (з лютага 2022) 
*  Аляксандра Вітчак
*  Караліна Майда
*  Агнешка Глінка
*  Агата Стэмпень
*  Дар’я Гугала
*  Мартына Багушынска
*  Алена Клепацка
*  Аляксандра Стасяк
*  Паўліна Алексяк
*  Эдыта Сабчак
*  Аліцыя Пехоцка
*  Юстына Заблотна
*  Марта Падух
*  Патрысія Свёнтак
*  Вікторыя Багінска
*  Дар’я Сакалоўскі
*  Вероніка Анджэеўска
*  Мартына Куява
*  Караліна Ланеўска
*  Вероніка Хэлінска
*  Каміла Расінска
*  Мая Кракавяк
*  Наталля Пёнтак

## Трэнеры каманды 
*  Адам Гурал (галоўны трэнер)

## Спасылкі 
* KKP Bydgoszcz
* DRUŻYNA

2021/2022
ЖФК Быдгашч
Вармінскае княства

**Вармінскае княства** () — царкоўнае княства (фактычна адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка, прыкладна адпаведная ваяводству) у складзе Каралеўства Польскага і Рэчы Паспалітай як частка Каралеўскай Прусіі, якое існавала з 1466 па 1772 год. Падзялялася на 10 паветаў (камарніцтваў). Сядзібай улад быў горад Лідзбарк Варміньскі.

Вышэйшую ўладу ў княстве ажыццяўлялі вармінскія біскупы, якія, знаходзячыся ў непасрэднай залежнасці ад Святога Прастола як князі Свяшчэннай Рымскай імперыі, як старшыні сената Каралеўскай Прусіі, старшынствавалі на пасяджэннях Сейма прускіх дзяржаў (Генеральны сход Каралеўскай Прусіі). Біскупы, як князі Варміі, былі як падданымі, так і знаходзіліся з польскімі каралямі ў леннай залежнасці.

Статус Вармінскага княства ў параўнанні з іншымі адміністрацыйна-тэрытарыяльнымі адзінкамі Рэчы Паспалітай быў аналагічны статусу Сявежскага княства. Мясцовую ўладу ў княстве ажыццяўлялі біскупы Варміі, а тэрыторыя Вармінскага княства з 1466 года на залежным становішчы была ўключана ў склад Кароны Каралеўства Польскага. Польскі кароль захаваў некаторыя феадальныя ўплывы (асабовы склад Вармінскага біскупства, прысяга на вернасць Польскай дзяржаве і інш.).

Вармінскія біскупы як свецкія кіраўнікі ў Вармінскім княстве мелі, між іншым, права мець свае ўзброеныя сілы і чаканіць сваю манету. Свецкае кіраванне яны ажыццяўлялі праз бургграфаў, якія ўзначальвалі 7 біскупскіх двароў і 3 вармінскіх капітулы. Адпаведную вайсковую ўладу на тэрыторыі княства ажыццяўлялі мальбаркскія ваяводы. Біскупы склікалі вармінскія сходы ў Лідзбарку Вармінскім. У 1718 годзе ў княстве былі ўведзены пастаянныя падаткі для войска Рэчы Паспалітай, і з гэтага часу соймікі склікаліся ўсё радзей. У 1772 годзе ў выніку першага падзелу Вармія ўвайшла ў склад Прусіі. Менавіта тады адбылася секулярызацыя і ліквідацыя Вармінскага княства.

Катэгорыя:Адміністрацыйны падзел Рэчы Паспалітай
Катэгорыя:Велікапольская правінцыя
Катэгорыя:Гісторыя Вармінска-Мазурскага ваяводства
Аквапоніка

[міні|[Цяпліца з аквапонікай (Арменія)]]
**Аквапоніка** (ад  «вада» і  «праца») — комплексная сістэма вытворчасці прадуктаў харчавання праз спалучэнне гідрапонікі і аквакультуры.

## Гісторыя 
Полікультурныя сістэмы, якія сумяшчалі вырошчванне наземных раслін, асабліва рысу, і рыбы, з’явіліся ў сярэднявеччы на поўдні Кітая і краінах Паўднёва-Усходняй Азіі. У 1985 годзе масачусетскія навукоўцы прапанавалі камерцыйную ўстаноўку, названую **аквапонікай**, якая ўключала аўтаматызаваную сістэму фільравання і аэрацыі. Першасна прыхільнікі аквапонікі арыентаваліся на цалкам замкнёны цыкл вытворчасці без унясення хімічных угнаенняў і такім чынам планавалі стварэнне асобнай галіны арганічнай сельскай гаспадаркі. Аднак угнаенне раслінных пасадак толькі адыходамі жыццядзейнасці рыб пакуль не дасягае рэнтабельнасці, патрэбнай для камерцыйнай вытворчасці. У нашы дні працягваюцца даследаванні з мэтай падвышэння эфектыўнасці аквапонных установак.

## Тэхналогія 
Аквапоніка адносіцца да тэхналогіі вырошчвання рыбы і раслін разам. Расліны сілкуюцца адыходамі жыццядзейнасці рыб.

У аквапоніцы існуюць два асноўных тыпа культывавання раслін:
* Субстратны
* Апускання

Субстратнае вырошчванне заснавана на наяўнасці друзлага або нават сітаватага субстрату, на якім растуць расліны. Цыклічна субстрат затапляецца пажыўным растворам. Пры апусканні расліны замацаваны на сітаватых плытах, што знаходзяцца на паверхні раствору, у які апушчаны карані раслін. У апошім выпадку раствор можа адначасова з’яўляцца асяроддзем, населеным рыбамі. Аднак у сучаснай аквапоніцы прынята падзяляць прасторы для вырошчвання раслін і рыб.

Кіраванне сістэмай аквапонікі ўключае:
* Сталы маніторынг
* Даданне ўгнаенняў
* Запаволенне назапашвання аміяку
* Фільтраванне
* Аэрацыя
* Падтрымка тэмпературнага рэжыму, ад якога залежаць як расліны, так і рыба, а таксама вільготнасці паветра
* Кантроль росту водарасцей

Прамысловыя аквапонныя ўстаноўкі звычайна аўтаматызаваны.

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
* Aquaponics: a brief history
* New Advances in Aquaponics Technology
* How To Build DIY Backyard Aquaponics System On A Budget
* Aquatic Network

Катэгорыя:Раслінаводства
Катэгорыя:Аквакультура
Ганна Якаўлеўна Гузік

'*Ганна (*Ханна*) Якаўлеўна Гузік*' або *Аня Гузік* (15 красавіка 1909, Мінск — 1994, Тэль-Авіў, Ізраіль) — яўрэйская савецкая актрыса.

## Біяграфія 
Ханна Гузік нарадзілася ў акцёрскай сям’і перасоўнага яўрэйскага Тэатра  і Разаліі Фрэйліх, вучняў вядомага тэатральнага дзеяча .

У 1907 Янкл Гузік арганізоўвае ўласную тэатральную трупу. Сцэнічную дзейнасць пачала ў 1924 у трупе свайго бацькі, у Пецярбургу — у п’есе па аповесці А. Купрына «», дзе гуляла ролю Зосенькі. Гуляла ў камедыях і аперэтах Гальдфадэна, у інсцэніроўках твораў Шолам-Алейхема і іншых. Творчая дзейнасць гэтай сям’і працягвалася і ў савецкі час.

У канцы 1920-х гадоў, «дзякуючы» намаганням «яўсекцыі» партыі бальшавікоў, трупа Гузікаў была абвешчаная буржуазнай і яе ліквідавалі. Для сям’і надышлі цяжкія дні і Аня выступала перад чырвонагвардзейцамі, выконваючы яўрэйскія і новыя, савецкія песні.

Затым бацька, Янкл Гузік узначаліў украінскую Яўмуз-драмкамедыю. У 1928 , адзінаму з яўрэйскіх артыстаў, было прысвоена званне .

14 жніўня 1930 года ў Ленінградзе пад яго кіраўніцтвам быў адкрыты Савецкі яўрэйскі тэатр — «Дер Найер Вег» («Новы шлях»), мэтай якога стала прапаганда савецкіх п’ес на мове ідыш. У гэтым тэатры працавала і Аня. "*Наш тэатр імкнецца цалкам парваць са старым яўрэйскім, пераважна аперэтачным рэпертуарам*, — казаў Якаў Гузік карэспандэнту «Чырвонай газеты». — *У цяперашні час у нас у працы «Гірш Лекерт»  "«Мястэчка Прылёт» Болатава і «Зямля» Якаўлева-п’есы, якімі мы разлічваем замацаваць нашы новыя пазіцыі на фронце савецкага тэатра…*"Але п’есы гэтыя былі даволі слабыя, тэатр абвінавацілі ў тым, што ён не падняўся вышэй самадзейнасці, і ў яго выніку зачынілі.

У пачатку 1930-х гадоў уваходзіла ў трупу Кіеўскага тэатра яўрэйскай аперэты.

У 1973 годзе Ганна Гузік рэпатрыюецца ў Ізраіль. Памерла ў Тэль-Авіве ў 1994.

## Ролі ў аперэтах 
* Шмендрык (о. п. Гальдфадэна),
* Двойрэ («Шостая жонка»),
* Шэйнделе і Рыўкеле («Для мяне ты прыгожая»),
* Афіцыянтка («Бейлке»).

Высокае майстэрства трансфармацыі дазваляла актрысе адной разыгрываць п’есы з некалькімі ролямі: эстрадныя кампазіцыі «Вядзьмарка» па Гальдфадэну «За святочным сталом» (тэкст , музыка Дормана). У рэпертуары-яўрэйскія народныя песні і танцы, эстрадныя фельетоны. У выкананні спалучаюцца элементы драмы і буфанады, патэтыкі і гумару. Яе гульня адрозніваецца тонкасцю нюансіроўка, выразнасцю вонкавага малюнка.

## Спасылкі 
* Анна Гузик 
* МЫ ЗДЕСЬ — Публикации 
* ОБЩЕСТВО «ЕВРЕЙСКОЕ НАСЛЕДИЕ»
* Погасшая звезда еврейского театра

Катэгорыя:Спевакі і спявачкі аперэты
Катэгорыя:Спевакі і спявачкі СССР
Катэгорыя:Спевакі і спявачкі паводле алфавіта
Катэгорыя:Актрысы XX стагоддзя
Катэгорыя:Актрысы тэатра СССР
Катэгорыя:Актрысы паводле алфавіта
Катэгорыя:Спевакі і спявачкі Ізраіля
Катэгорыя:Спевакі і спявачкі на ідыш
Катэгорыя:Актрысы тэатра Ізраіля
Спіс банкаў Беларусі

У **спі́се беларускіх банкаў** прыведзены дзейныя і ліквідаваныя банкі-рэзідэнты Рэспублікі Беларусь, а таксама прадстаўніцтвы замежных банкаў, зарэгістраваных на тэрыторыі Рэспублікі Беларусь.

## Нацыянальныя 
## Дзейныя 
## Прадстаўніцтвы замежных банкаў 
## Ліквідаваныя 
## Крыніцы 
## Спасылкі 
* Спіс дзейных банкаў на афіцыйнай старонцы Нацыянальнага банка Беларусі
* Звесткі пра ліквідаваныя банкі на афіцыйнай старонцы Нацыянальнага банка Рэспублікі Беларусь
* Звесткі пра прадстаўніцтвы замежных банкаў на афіцыйнай старонцы Нацыянальнага банка Рэспублікі Беларусь


Катэгорыя:Спісы:Беларусь
Пірагоўскі сельсавет

**Піраго́ўскі сельсаве́т** — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Дубровенскага раёна Віцебскай вобласці Беларусі. Адміністрацыйны цэнтр — вёска Пірагі.

## Гісторыя 
Утвораны 20 жніўня 1924 года ў складзе Дубровенскага раёна Аршанскай акругі БССР. У 1927 годзе цэнтр сельсавета перанесены ў вёску Мардашэвічы, сельсавет перайменаваны ў **Мардашэвіцкі сельсавет**. Пасля скасавання акруговай сістэмы 26 ліпеня 1930 года сельсавет у Дубровенскім раёне БССР, з 20 лютага 1938 года — Віцебскай вобласці. 16 ліпеня 1954 года цэнтр сельсавета вернуты ў вёску Пірагі, сельсавет перайменаваны ў Пірагоўскі. 16 верасня 1960 года ў склад сельсавета з Малабахаўскага сельсавета перададзены 5 населеных пунктаў (Махначы, Рыбалтова, Станіславова, Свіракі і Чубакова). З 25 снежня 1962 года сельсавет у складзе Аршанскага раёна. 17 ліпеня 1964 года ў склад Малабахаўскага сельсавета вернуты 5 населеных пунктаў (Махначы, Рыбалтова, Станіславова, Свіракі і Чубакова), а ў склад сельсавета з Азярэцкага сельсавета перададзены 7 населеных пунктаў (вёскі Буда, Жабыкі, Лабаны, Ступакі, Шалашына, Шыбаны і чыгуначная станцыя Асінаўка). З 6 студзеня 1965 года сельсавет у складзе адноўленага Дубровенскага раёна. На 1 студзеня 1974 года ў складзе Пірагоўскага сельсавета 20 населеных пунктаў. 8 красавіка 2004 года ў склад Асінторфскага сельсавета перададзена вёска Шабаны.

## Насельніцтва 
Насельніцтва сельсавета паводле перапісу 2009 года — 1362 чалавекі, з іх 96,2 % — беларусы, 2,7 % — рускія, 0,6 % — украінцы; паводле перапісу 2019 года — 1159 чалавек.

## Крыніцы 
## Літаратура 
* Административно-территориальное устройство БССР: справочник: в 2 т. / Главное архивное управление при Совете Министров БССР, Институт философии и права Академии наук БССР. — Минск: «Беларусь», 1985―1987.
* Административно-территориальное устройство Республики Беларусь (1981—2010 гг.): справочник. — Минск: БелНИИДАД, 2012.


Катэгорыя:Былыя сельсаветы Аршанскага раёна
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, утвораныя ў 1924 годзе
Сярадзкае ваяводства

**Сярадзкае ваяводства** — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка, якая існавала ў Польшчы ў розныя стагоддзі:
* Сярадзкае ваяводства (1339—1793);
* Сярадзкае ваяводства (1975—1998).

## Гл. таксама 
* Серадз
* Велікапольскае ваяводства
Герб Паўночнай Ірландыі

**Герб Паўночнай Ірландыі** быў зацверджаны ў 1924 годзе пасля ўтварэння Ірландскай Свабоднай дзяржавы як дамініёна Вялікабрытаніі і ў сувязі з неадкладным аддзяленнем Паўночнай Ірландыі ад Ірландскай Свабоднай дзяржавы.

## Выкарыстанне 
Герб выкарыстоўваўся ў якасці афіцыйнага сімвала Паўночнай Ірландыі ў 1925—1972 гадах. У 1972 годзе пасля таго, як урад Паўночнай Ірландыі быў распушчаны, герб быў выведзены з афіцыйных.

## Гл. таксама 
* Герб Шатландыі
* Герб Вялікабрытаніі

Паўночная Ірландыя
Катэгорыя:Паўночная Ірландыя
Паўночная Ірландыя
Лэнчыцкае ваяводства

**Лэнчыцкае ваяводства** () — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка Каралеўства Польскага і Рэчы Паспалітай, якая існавала з 1339 па 1793 год у складзе Велікапольскай правінцыі. Падзялялася на 3 паветы. Сядзібай улад быў горад Лэнчыца.

Катэгорыя:Ваяводствы Каралеўства Польскага
Remondis

**Remondis AG & KG** — нямецкая кампанія. Асноўная сфера дзейнасці збор, перапрацоўка і утылізацыя адходаў, сцёкавыя воды.

Была заснавана ў 1934 годзе, і да 2005 года працавала пад назвай **Rethmann**. У цяперашні час з’яўляецца найбуйнейшым аператарам па перапрацоўцы і ўтылізацыі адыходаў у Германіі, мае вялікую долю рынку ў Польшчы і ў Аўстраліі, працуе яшчэ ў 18 краінах Еўропы, а таксама ў Японіі, Індыі, Кітаі і на Тайвані.

## Remondis-Minsk 
Прадпрыемства створана на базе «Мінскіх другасных рэсурсаў» і часткі «Спецкамунаўтатранса». На цяперашні момант «Рэмондзіс-Мінск» працуе ў трох раёнах горада: Фрунзенскім, Кастрычніцкім і Маскоўскім. У першую чаргу, намаганні сумеснага прадпрыемства накіраваныя на раздзельны збор рэсурсаў.

Аб’ём прамых замежных інвестыцый складае больш за 4,5 млн долараў ЗША. Доля замежнага інвестара ў статутным фондзе сумеснага прадпрыемства складаў 51 %. Агульны капітал (статутны фонд) сумеснага прадпрыемства фарміруецца ў памеры каля 10 млн долараў ЗША.

## Спасылкі 
* Афіцыйная старонка

Катэгорыя:Кампаніі Беларусі
Малабахаўскі сельсавет

**Малаба́хаўскі сельсаве́т** — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Дубровенскага раёна Віцебскай вобласці Беларусі. Адміністрацыйны цэнтр — горад Дуброўна (не ўваходзіць у склад сельсавета).

## Гісторыя 
Утвораны 16 ліпеня 1954 года ў складзе Дубровенскага раёна Віцебскай вобласці БССР шляхам аб’яднання тэрыторыі скасаваных Цілівіцкага і Сваташыцкага сельсаветаў, цэнтр — вёска Малое Бахава. 16 верасня 1957 года ў склад Баброўскага сельсавета перададзены 3 населеныя пункты (Ерамееўшчына, Карабанавічы і Негаціна), а ў склад сельсавета з Дабрынскага сельсавета перададзены 3 населеныя пункты (Волева, Вячэрына і Глебава). 16 верасня 1960 года ў склад Пірагоўскага сельсавета перададзены 5 населеных пунктаў (Махначы, Рыбалтова, Станіславова, Свіракі і Чубакова). З 25 снежня 1962 года сельсавет у складзе Аршанскага раёна. 17 ліпеня 1964 года ў склад Дабрынскага сельсавета перададзены 5 населеных пунктаў (Барадзіно, Вячэрына, Глебава, Пішчыкі і Сваташыцы), а ў склад сельсавета з Пірагоўскага сельсавета перададзены 5 населеных пунктаў (Махначы, Рыбалтова, Станіславова, Свіракі і Чубакова). З 6 студзеня 1965 года сельсавет у складзе адноўленага Дубровенскага раёна. На 1 студзеня 1974 года ў складзе Малабахаўскага сельсавета 13 населеных пунктаў.

18 красавіка 2019 года цэнтр сельсавета перанесены ў горад Дуброўна.

## Насельніцтва 
Насельніцтва сельсавета паводле перапісу 2009 года — 1028 чалавек, з іх 95,4 % — беларусы, 2,9 % — рускія, 1,0 % — украінцы; паводле перапісу 2019 года — 885 чалавек.

## Крыніцы 
## Літаратура 
* Административно-территориальное устройство БССР: справочник: в 2 т. / С. Д. Гриневич и др. — Главное архивное управление при Совете Министров БССР, Институт философии и права Академии наук БССР. — Т. 2: (1944―1980 гг.). — Минск: «Беларусь», 1987. — 283 с.
* Административно-территориальное устройство Республики Беларусь (1981—2010 гг.): справочник. — Минск: БелНИИДАД, 2012.


Катэгорыя:Былыя сельсаветы Аршанскага раёна
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, утвораныя ў 1954 годзе
Гнезненскае ваяводства

**Гнезненскае ваяводства** () — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка Рэчы Паспалітай, якая існавала з 1768 па 1793 год у складзе Велікапольскай правінцыі. Падзялялася на 3 паветы. Сядзібай ваяводы быў горад Гнезна, сеймікі праходзілі ў горадзе Кола.

Катэгорыя:Ваяводствы Каралеўства Польскага
Катэгорыя:Велікапольская правінцыя
Цілівіцкі сельсавет

**Ці́лівіцкі сельсавет** — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Дубровенскага раёна Віцебскай вобласці. Цэнтр — вёска Малое Бахава.

Утвораны 20 жніўня 1924 года ў складзе Дубровенскага раёна Аршанскай акругі БССР. Цэнтр — вёска Цілівічы. Пасля скасавання акруговай сістэмы 26 ліпеня 1930 года ў Дубровенскім раёне БССР. У 1931 годзе цэнтр сельсавета перанесены ў вёску Малое Бахава. З 20 лютага 1938 года сельсавет у складзе Віцебскай вобласці. 16 ліпеня 1954 года скасаваны, тэрыторыя ўвайшла ў склад новаўтворанага Малабахаўскага сельсавета.

## Крыніцы 
## Літаратура 
* Административно-территориальное устройство БССР: справочник: в 2 т. / Главное архивное управление при Совете Министров БССР, Институт философии и права Академии наук БССР. — Минск: «Беларусь», 1985―1987.

Катэгорыя:Былыя сельсаветы Дубровенскага раёна
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, утвораныя ў 1924 годзе
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, скасаваныя ў 1954 годзе
Кузьмініцкі сельсавет (значэнні)

Назву **Кузьмі́ніцкі сельсавет** маюць:

* Кузьмініцкі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Добрушскага раёна Гомельскай вобласці
* Кузьмініцкі сельсавет — назва Дужаўшчынскага сельсавета Чавускага раёна Магілёўскай вобласці ў 1924—1925 гадах
Кубак Кыргызстана па футболе

**Кубак Кыргызстана па футболе** праводзіцца з 1992 года. Пераможца атрымлівае месца ў кваліфікацыйным раўндзе Кубка АФК. Гэта другое па значнасці футбольнае спаборніцтва краіны пасля Чэмпіянату Кыргызстана па футболе. Кубак Кыргызстана стартуе летам бягучага года, а фінальная гульня адбываецца, як правіла, восенню.

## Фіналы 
## Спасылкі 
* Kyrgyzstan - List of Cup Finals
Данфас

**Danfoss** — дацкая кампанія, у якой працуе больш за 40 043 супрацоўнікаў па ўсім свеце. Данфас была заснавана ў 1933 годзе інжынерам Мадсам Клаўзенам.

## Гісторыя 
У 1933 годзе Мадс Клаўзен (1905—1966) заснаваў **«Дацкі завод аўтаахаладжэння і агрэгатаў»** (), пазней у 1946 годзе назва кампаніі была зменена на *«Danfoss»*. Першым прадуктам быў пашыральны клапан для халадзільных установак, ён быў распрацаваны пасля вывучэння імпартных клапанаў з ЗША.

У 1941 годзе дзейнасць пашырылася да прадуктаў для ацяплення. Тэрмастатычны вентыль радыятара быў вынайдзены Мэдсам Клаўзенам у 1943 годзе, пазней запатэнтаваны, а ў 1952 годзе рэкламаваўся як энергазберагальная прылада.

У 1962 годзе кампанія пачала вытворчасць сілавой электронікі. Першым прадуктм стаў выраблены на заказ выпрамнікі, пазней у 1968 годзе пачалася вытворчасць, першага ў сваім родзе ў свеце пераўтваральніка частаты VLT.

У 2014 годзе «Danfoss» набыла кампанію «Vacon», вытворца частотна-рэгулюемых прывадаў.

1 сакавіка 2022 года, у сувязі з увараваннем Расіі ва Украіну, кампанія прыняла рашэнне прыпыніць дзейнасць на тэрыторыі Расіі і Беларусі (працавала ў Расіі з 1993 года). 15 ліпеня «Danfoss» паведаміла, што ў сувязі з далейшай эскалацыяй на тэрыторыі Украіны, яны падпісалі пагадненне аб перадачы бізнесу ў Расіі і Беларусі мясцоваму менеджменту і спыняюць усе кантакты да верасня 2022 года.

## Спасылкі 
* Афіцыйная старонка

Катэгорыя:Кампаніі Даніі
Мікольская царква (Пінск)

**Мікольская царква** — колішні храм у Пінску.

Мураваная Мікольская царква з могілкамі месцілася ў паўночна-ўсходняй частцы Старога рынку. Побач з ёю
знаходзiлiся епіскапскі двор і дом ігумена Лешчанскага манастыра. Царква лічылася месцам культа гандляроў і падарожнікаў. Да яе забеспячэння шмат спрычыніліся князь Фёдар Яраславіч з жонкай Аленай, якія надалі ёй невялічкі востраў Хамічоў каля прыстані, недалёка ад вёскі Кужалічы, за ракой Пінай разам з аседлымі там людзьмі, млыном над рэчкай Млынішча, сенажацямі, правам на лоўлю рыбы, 13 сажнямі зямлі вакол двара Копаця, зямлёй у вёсцы Чарневічы і на палове вострава Кротаў. Царква
Святога Мікалая была добра забяспечана і іншай маёмасцю.

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Колішнія праваслаўныя храмы Беларусі
Катэгорыя:Гісторыя Пінска
Катэгорыя:Храмы Пінска
Гарбаткі

**Гарбаткі**, або **бадушкі** (*Membracidae*) — сямейства насякомых з падатрада цыкадавых.

## Апісанне 
Насякомыя даўжынёй 7-8 мм. Характэрная асаблівасць — значнае развіццё пярэдняспінкі з рознымі вырастамі. Маюць 2 пары перапончатых празрыстых крылаў.

## Пашырэнне 
Пашыраны пераважна ў тропіках, Еўропе, Паўночнай Амерыцы. У сусветнай фаўне звыш 3000 відаў. На Беларусі на дрэвах і кустах трапляецца пераважна .

## Асаблівасці біялогіі 
Паліфагі.

Яйцы адкладваюць на пупышкі, лісце, карані, пад кару дрэў і кустоў, дзе яны і зімуюць. Лічынкі выходзяць вясной, часта трымаюцца групамі. Імага жывуць як і лічынкі. Генерацыя 1 год.

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Цыкадавыя
Катэгорыя:Сямействы насякомых
ХК Дынама Рыга

**«Дынама»** — латвійская хакейная каманда з Рыгі, заснаваная ў 2008 годзе.

У 1946 годзе для ўдзелу ў першым чэмпіянаце СССР па хакеі з шайбай была створана каманда майстроў «Дынама» (Рыга). Клуб неаднаразова мяняў назвы, аднак даўжэй за ўсё насіў назву «Дынама», пад якой дамогся самых сур’ёзных поспехаў у сваёй гісторыі. У 1995 годзе клуб быў расфарміраваны.

У 2008 годзе спецыяльна для ўдзелу ў першым розыгрышы КХЛ была створана каманда, якая атрымала назву «Дынама Рыга». 9 сакавіка 2022 года каманда аб’явіла аб выхадзе з КХЛ.

## Спасылкі 
* Афіцыйна сайт ХК Дынама Рыга  

Дынама Рыга
Дынама Рыга
Катэгорыя:Спорт у Рызе
Канстанцін Маскалік

**Канстанцін (Кастусь) Маскалік** (1918—2010) — беларускі грэка-каталіцкі царкоўны дзеяч.

## Біярафія 
Нарадзіўся 28 траўня 1918 года ў Гарадзеі ў сялянскай сям’і Тодара і Ганны (з роду Шыманскіх). Маці памерла, калі яму было ўсяго 8 месяцаў, а ў васьмігадовым узросце страціў і бацьку. Апеку і выхаванне ўзялі сваякі.
 
Скончыў мясцовую сямігодку, потым цягам двух гадоў жыў у Жыровіцкім праваслаўным манастыры. Некаторы час быў у грэка-каталіцкім манастыры айцоў студытаў ва Уніве каля Львова. У траўні 1941 мабілізаваны ў Чырвоную Армію, вывезены ў Расію, як «ненадзейны» ў хуткім часе апынуўся ў працоўным батальёне. Здолеў патрапіць у Армію Андэрса, разам з якой праз Іран, Ірак, Палесціну і Егіпет у 1944 годзе трапіў у Італію; працаваў пры кухні.

У 1947 годзе паступіў у калегію Русікум у Рыме. 10 красавіка 1955 году ўкраінскі грэка-каталіцкі архібіскуп Іван Бучко ўдзяліў яму святарскія свячанні. Праз паўгода Кастусь Маскалік прыехаў у Лондан, дзе служыў у Беларускай каталіцкай місіі. У 1958 годзе выехаў у Парыж на пасаду кіраўніка Беларускай каталіцкай місіі ў Францыі, аднак у 1962 годзе быў пераведзены ў Рым як памочнік Пятра Татарыновіча ў працы на Ватыканскім радыё. У 1985 годзе айцец Кастусь Маскалік вярнуўся ў Лондан на працу ў Місіі.

Памёр на 92 годзе жыцця 12 красавіка 2010 года. Пахаваны на могілках Св. Панкрата ў Лондане, побач з магіламі іншых беларускіх каталіцкіх святароў. Чын пахавання здзейсніў Апостальскі Візітатар беларусаў-католікаў у замежжы Аляксандр Надсан, які ведаў памерлага яшчэ з перадваеннага часу. У жалобнай падзеі прыняла ўдзел Прэзідэнт Рады БНР Івонка Сурвіла.

## Літаратура 
* Беларускія рэлігійныя дзеячы XX ст.: Жыццярысы, мартыралогія, успаміны. / Аўтар-укладальнік: Юрась Гарбінскі. — Мн.-Мюнхен: Беларускі кнігазбор, 1999. ISBN 985-6318-65-3

Катэгорыя:Нарадзіліся ў Гарадзеі
Катэгорыя:Постаці беларускага ўсходняга каталіцтва
Катэгорыя:Пахаваныя на могілках Святога Панкрата
Маці Божая Адзігітрыя (Пінск)

**Маці Божая Адзігітрыя** — абраз беларускай школы, напісаны майстрам Георгіусам у 1678 годзе. Раскрыты рэстаўратарам арэнднага прадпрыемства «Мінскрэстаўрацыя» А. В. Тарасікам у 1991—1994 гадах (Мінск).

## Выстаўкі 
* Іканапіс Беларусі XVI—XVIII стст. Новыя адкрыцці. Іспанія. 1999—2000. Мінск. 2001.
* Залаты век беларускага іканапісу. XVII стагоддзе. НММРБ. 2022.

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Абразы Беларусі
Катэгорыя:Выявы Дзевы Марыі
Катэгорыя:Рэлігія ў Пінску
Катэгорыя:Карціны 1678 года
Катэгорыя:Карціны са збораў Нацыянальнага мастацкага музея Рэспублікі Беларусь
Хрыстос Уседзяржыцель (абраз сярэдзіны XVIII ст., НММРБ)

**Хрыстос Уседзяржыцель** — абраз беларускай школы сярэдзіны XVIII ст. Захоўваецца ў калекцыі Нацыянальнага мастацкага музея Рэспублікі Беларусь ( ). Памер абраза — .

## Апісанне 
Хрыстос прадстаўлены амаль пакаленна ў чырвоным хітоне з карычневым клавам і сіне-зялёным на вохрыстай падкладцы гімаціі. Правай рукой благаслаўляе, левай падтрымлівае Евангелле з тэкстам у 6 радкоў. Фон пазалочаны з ляпным арнаментам. Клеймы пасярэбраныя з разнымі манаграмамі. Рама страчана, верхнія вуглы дошкі адпілаваны.

## Выстаўкі 
* Мастацтва Беларусі XVI—XIX стст. Новыя адкрыцці. Калекцыя В. К. Цвіркі. Мінск. 1994.
* Іканапіс Беларусі XVI—XVIII стст. Новыя адкрыцці. Іспанія. 1999—2000. Мінск.

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Абразы Беларусі
Катэгорыя:Выявы Ісуса Хрыста
Катэгорыя:Карціны XVIII стагоддзя
Катэгорыя:Карціны са збораў Нацыянальнага мастацкага музея Рэспублікі Беларусь
Сваташыцкі сельсавет

**Сваташы́цкі сельсавет** — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Дубровенскага раёна Віцебскай вобласці. Цэнтр — вёска Сваташыцы.

Утвораны 20 жніўня 1924 года як **Негацінскі сельсавет** у складзе Дубровенскага раёна Аршанскай акругі БССР. Цэнтр — вёска Негаціна. У 1927 годзе цэнтр сельсавета перанесены ў вёску Сваташыцы, сельсавет перайменаваны ў Сваташыцкі. Пасля скасавання акруговай сістэмы 26 ліпеня 1930 года ў Дубровенскім раёне БССР, з 20 лютага 1938 года — Віцебскай вобласці. 16 ліпеня 1954 года скасаваны, тэрыторыя ўвайшла ў склад новаўтворанага Малабахаўскага сельсавета.

## Крыніцы 
## Літаратура 
* Административно-территориальное устройство БССР: справочник: в 2 т. / Главное архивное управление при Совете Министров БССР, Институт философии и права Академии наук БССР. — Минск: «Беларусь», 1985―1987.

Катэгорыя:Былыя сельсаветы Дубровенскага раёна
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, утвораныя ў 1924 годзе
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, скасаваныя ў 1954 годзе
Кляноўскі сельсавет

**Кляно́ўскі сельсаве́т** — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Дубровенскага раёна Віцебскай вобласці Беларусі. Адміністрацыйны цэнтр — вёска Кляны.

## Гісторыя 
Утвораны 20 жніўня 1924 года ў складзе Дубровенскага раёна Аршанскай акругі БССР. Пасля скасавання акруговай сістэмы 26 ліпеня 1930 года сельсавет у Дубровенскім раёне БССР, з 20 лютага 1938 года — Віцебскай вобласці. З 25 снежня 1962 года сельсавет у складзе Аршанскага раёна, з 6 студзеня 1965 года — у складзе адноўленага Дубровенскага раёна. На 1 студзеня 1974 года ў складзе Кляноўскага сельсавета 16 населеных пунктаў. 16 кастрычніка 1989 года ў склад Дабрынскага сельсавета перададзены 5 населеных пунктаў (Вялікая Дзяцель, Вялікая Лыскаўка, Каўровае, Лугавая і Малая Лыскаўка). 10 кастрычніка 2013 года скасаваны, тэрыторыя далучана да Зарубскага сельсавета.

## Насельніцтва 
Насельніцтва сельсавета паводле перапісу 2009 года складала 573 чалавекі, з іх 95,6 % — беларусы, 3,5 % — рускія, 0,7 % — азербайджанцы.

## Склад 
На момант скасавання ў склад сельсавета ўваходзілі 10 населеных пунктаў: аграгарадкі Ляхаўка і Чырына, вёскі Быстрыёўка, Гладкія, Жарнеўка, Кляны, Кулакоўшчына, Пячонкі, Хаетчына і Цыбульскія.

## Крыніцы 
## Літаратура 
* Административно-территориальное устройство БССР: справочник: в 2 т. / Главное архивное управление при Совете Министров БССР, Институт философии и права Академии наук БССР. — Минск: «Беларусь», 1985―1987.
* Административно-территориальное устройство Республики Беларусь (1981—2010 гг.): справочник. — Минск: БелНИИДАД, 2012.

Катэгорыя:Былыя сельсаветы Дубровенскага раёна
Катэгорыя:Былыя сельсаветы Аршанскага раёна
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, утвораныя ў 1924 годзе
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, скасаваныя ў 2013 годзе
Маці Божая Адзігітрыя (Чарнякава)

**Маці Божая Адзігітрыя** — абраз беларускай школы, напісаны ў 1750—1759 гадах манаграмістам A.W. Захоўваецца ў калекцыі Нацыянальнага мастацкага музея Рэспублікі Беларусь ( ). Памер абраза — .

## Выстаўкі 
* Датаваныя помнікі мастацтва Беларусі XVII—XVIII стст. Мінск. 1999.
* Іканапіс Беларусі XVI—XVIII стст. Новыя адкрыцці. Іспанія. 1999—2000. Мінск.
* Іканапіс беларускага Палесся XVII—XVIII стст. Мінск. 2003.

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Абразы Беларусі
Катэгорыя:Выявы Дзевы Марыі
Катэгорыя:Карціны 1750-х гадоў
Катэгорыя:Карціны са збораў Нацыянальнага мастацкага музея Рэспублікі Беларусь
Катэгорыя:Чарнякава
Юрый Анатольевіч Грамакоўскі

**Юрый Анатольевіч Грамакоўскі** (нар. 6 мая 1969, Баранавічы) — беларускі дзяржаўны дзеяч. «Чалавек года Брэсцкай вобласці» (2012).

## Біяграфія 
Нарадзіўся 6 мая 1969 года ў Баранавічах.

У 1993 годзе скончыў Беларускую дзяржаўную політэхнічную акадэмію па спецыяльнасці «вытворчасць будаўнічых вырабаў і канструкцый», у 1999 годзе — Мінскі інстытут сучасных тэхналогій і маркетынгу па спецыяльнасці «менеджмент», у 2008 годзе — Акадэмію кіравання пры Прэзідэнце Рэспублікі Беларусь па спецыяльнасці «дзяржаўнае кіраванне нацыянальнай эканомікай».

20 гадоў прапрацаваў на розных пасадах на Баранавіцкім камбінаце жалезабетонных канструкцый. З 2000 года і да моманту прызначэння на пасаду старшыні Баранавіцкага гарадскога выканаўчага камітэта працаваў дырэктарам гэтага прадпрыемства.

З’яўляўся дэпутатам Баранавіцкага гарадскога Савета дэпутатаў 26-га склікання (15 выбарчая акруга).

## Узнагароды 
* Ганаровая грамата Савета Міністраў Рэспублікі Беларусь;
* ганаровая грамата Міністэрства архітэктуры і будаўніцтва Рэспублікі Беларусь;
* званне «Чалавек года Брэсцкай вобласці» (2012).

## Сям’я 
Жанаты, двое дзяцей — сын, 1998 года нараджэння, і дачка, 2001 года нараджэння.

## Спасылкі 
* Юрий Громаковский: 5 лет во главе города. Чего удалось достичь Барановичам, а что так и осталось в планах 
* Новая высота флагмана стройиндустрии

Катэгорыя:Будаўнікі Беларусі
Катэгорыя:Старшыні Баранавіцкага гарадскога выканаўчага камітэта
Катэгорыя:Дэпутаты Баранавіцкага гарадскога Савета дэпутатаў
Катэгорыя:Дэпутаты мясцовых саветаў Беларусі 26-га склікання
Мазурская акруга

**Мазурская акруга** (), таксама **акруга Усходняя Прусія** () — адміністрацыйная адзінка ў складзе пасляваеннай Польшчы, якая існавала на тэрыторыях былой нямецкай Усходняй і Заходняй Прусіі, далучаных да Польшчы у 1945—1946 гадах па выніках Другой сусветнай вайны (так званыя вернутыя тэрыторыі).

Акруга была ўтворана 14 сакавіка 1945 года. Яна ахоплівала тэрыторыю былой Усходняй Прусіі ў межах 1939 года, якія ўвайшлі ў склад Польшчы (уключаючы рэгіён ніжняга цячэння Віслы і субрэгіён Элка, Голдапа і Алецка). 28 чэрвеня 1946 года акруга была скасавана і пераўтворана ў Альштынскае ваяводства пасля ўключэння Павісля (без Сушскага павета) у Гданьскае ваяводства, а Элцкага, Галдапскага і Алецкага паветаў — у Беластоцкае ваяводства.

Акруговым адміністратарам быў урадавы ўпаўнаважаны Якуб Правін.

Катэгорыя:Гісторыя Вармінска-Мазурскага ваяводства
Катэгорыя:Гісторыя адміністрацыйнага падзелу Польшчы
Ніжнесілезская акруга

**Ніжнесілезская акруга** () — адміністрацыйная адзінка ў складзе пасляваеннай Польшчы, якая існавала на тэрыторыях Ніжняй Сілезіі (якія да гэтага належалі Германіі), далучаных да Польшчы у 1945–1946 гадах па выніках Другой сусветнай вайны (так званыя вернутыя тэрыторыі).

Акруга створана 14 сакавіка 1945 года. 28 чэрвеня 1946 года яна была расфарміравана і ўключана ў склад Урацлаўскага ваяводства.

Акруговым адміністратарам быў упаўнаважаны прадстаўнік польскага урада Станіслаў Пяскоўскі.

Катэгорыя:Гісторыя Ніжнесілезскага ваяводства
Катэгорыя:Гісторыя адміністрацыйнага падзелу Польшчы
Заходнепаморская акруга

**Заходнепаморская акруга** () — адміністрацыйная адзінка ў складзе пасляваеннай Польшчы, якая існавала на частцы тэрыторыі нямецкай правінцыі Памеранія, далучанай да Польшчы па выніках Другой сусветнай вайны (так званыя вернутыя тэрыторыі).

Акруга ўтворана 14 сакавіка 1945 года. 28 чэрвеня 1946 года яна была расфарміравана і ўключана ў склад Шчэцінскага ваяводства.

Акруговым адміністратарам быў упаўнаважаны прадстаўнік польскага ўрада Юзаф Качоха, а з 11 красавіка 1945 года — Леанард Барковіч.

Катэгорыя:Гісторыя Заходнепаморскага ваяводства
Катэгорыя:Гісторыя адміністрацыйнага падзелу Польшчы
Партрэт Ежы Радзівіла

**«Партрэт Ежы Радзівіла»** — карціна са збораў Нясвіжскага замка, напісаная пасля 1591 года невядомым італьянскім (?) мастаком. Захоўваецца ў калекцыі ў Нацыянальнага мастацкага музея Рэспублікі Беларусь ( ЗЖ—115). Памер карціны — .

## Апісанне 
Князь намаляваны ў адзенні каталіцкага прапаведніка. На ім прыгожая чырвоная разлятайка і манаская шапка. Старанна выпісаныя дэталі твару, свабодная, ураўнаважаная кампазіцыя сведчаць пра тое, што невядомы мастак атрымаў добрую адукацыю ў мастацкіх навучальных установах еўропы.

## Выстаўкі 
* Другое нараджэнне партрэтаў з Нясвіжа і Гродна. Мінск. 1982.
* Партрэты з Нясвіжа і Гродна. Каўнас, Яраслаўль. 1983.
* Мастацтва рэнесансу ў Беларусі. Мінск. 1990.
* Партрэты знакамітых постацяў даўняй Рэчы Паспалітай у мінскіх зборах. Кракаў. 1991.

## Літаратура 
* 
* . С. 213

Катэгорыя:Радзівілы
Катэгорыя:Нясвіжскі палацава-паркавы комплекс
Катэгорыя:Партрэты
Катэгорыя:Карціны са збораў Нацыянальнага мастацкага музея Рэспублікі Беларусь
Катэгорыя:Жывапіс барока Беларусі