open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Агурочнік лекавы

**Агуро́чнік лекавы, Бура́чнік, Агуро́чная трава**, **Агурэчнік, Масляная капля** (*Borago officinalis*) — аднагадовая травяністая расліна сямейства .

## Батанічнае апісанне 
Расліна вышынёй 30—100 см з прамым тоўстым сцяблом. Кветкі паніклыя, блакітныя з ружовым адценнем, двухполыя. Цвіце у чэрвені — ліпені. Плод — 4 арэшкі.

Лацінская і (дыялектычная беларуская) назвы ад *burra* — «жорсткія валасы» (якімі пакрытая расліна), літаратурная беларуская — ад паха агуркоў, які зыходзіць ад лісця.

## Распаўсюджанне 
Зрэдку трапляецца па ўсёй Беларусі як пустазелле, іншы раз вырошчваюць у агародах. Радзімай расліны лічыцца Міжземнамор’е і Блізкі Усход.

## Выкарыстанне 
Утрымлівае дубільныя рэчывы, сапанін, смолы, кальцый, крэмневую кіслату, вітамін C, рутын, карацін.
У многіх еўрапейскіх краінах (таксама і ў Беларусі) вялікае, моцна зморшчанае, лісце (часам і кветкі) агурочніку ўжываюць у веснавых салатах (у Германіі такія салаты звычайна гатуюць з кропам); у Францыі і Італіі яго таксама дадаюць у тушаныя стравы, і вараць адмысловы суп. Сцябло, ачышчанае ад скуркі, адварваюць як гародніну, праціраюць на пюрэ (гарнір да рыбы ці мяса). У Брытаніі і Паўночнай Амерыцы лісце выкарыстоўваецца як інгрэдыент прахаладжальных напояў, а таксама некаторых гатункаў джына. У Заходняй Еўропе даўней меў рэпутацыю танізуючага сродку, які нібыта ўздымае настрой, паляпшае ўвагу і г.д. У Кітаі з лісцем агурочніку гатуюць страву накшталт галубцоў або далмы.

## Галерэя пылку 

Файл:Borago officinalis zoom10 05-10-25 1.png|Пылок. Павелічэнне 10х
Файл:Borago officinalis zoom40 05-10-25 3.png|Павелічэнне 40х
Файл:Borago officinalis zoom60 05-10-25 2.png|Павелічэнне 60х
Файл:Borago officinalis zoom60 05-10-25 1.png|Павелічэнне 60х

## Літаратура 
* *Дзмітрыева С. А.* Агурочнік лекавы // 
* 

## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Бурачнікавыя (падсямейства)
Катэгорыя:Лекавыя расліны
Катэгорыя:Дэкаратыўныя расліны
Катэгорыя:Травы
Катэгорыя:Флора Еўразіі
Катэгорыя:Расліны, апісаныя ў 1753 годзе
Катэгорыя:Пустазелле
Гарадок (Брагінскі раён)

**Гарадо́к** (, ) — былая вёска ў Брагінскім раёне Гомельскай вобласці. Уваходзіла ў склад Малейкаўскага сельсавета.

Ліквідавана 20 жніўня 2008 года.

## Геаграфія 
### Размяшчэнне 
За 10 км на ўсход ад Брагіна, за 38 км ад чыгуначнай станцыі Хойнікі (на галінцы Васілевічы — Хойнікі ад лініі Калінкавічы — Гомель), за 129 км ад Гомеля.

### Водная сістэма 
Вакол меліярацыйныя каналы.

## Транспартная сістэма 
Транспартныя сувязі па прасёлкавай, затым аўтадарозе Брагін — Лоеў. Хаты драўляныя сядзібнага тыпу.

## Гісторыя 
Заснавана напачатку 1920-х гадоў перасяленцамі з суседніх вёсак. У 1930 годзе арганізаваны калгас «Гарадок», працавала гамарня. У складзе калгасу «Сцяг Леніна» (цэнтр — вёска Зарэчча).

Да 26 сакавіка 1987 года вёска ўваходзіла ў склад Крыўчанскага сельсавета.

## Насельніцтва 
* 1930 год — 10 двароў, 50 жыхароў.
* 1959 год — 184 жыхара (паводле перапісу).
* 2004 год — 1 двор, 1 жыхар.
* 2006 год — 1 двор, 1 жыхар

## Літаратура 
* Гарады і вёскі Беларусі: Энцыклапедыя. Т.1, кн.1. Гомельская вобласць/С. В. Марцэлеў; Рэдкалегія: Г. П. Пашкоў (галоўны рэдактар) і інш. — Мн.: Белэн, 2004. 632с.: іл. Тыраж 4000 экз. ISBN 985-11-0303-9 ISBN 985-11-0302-0
Авёс

**Авёс** (*Avena*) — род аднагадовых травяністых раслін сямейства злакаў.

## Біялогія 
Каля 30 відаў, пашыраных у Еўразіі, Паўночнай Афрыцы, Амерыцы, Аўстраліі. Кармавыя травы, збожжавыя культуры, ёсць пустазельныя віды. У Беларусі культывуецца  яравы і азімы (каштоўная харчовая і кармавая культура; вядомы прынамсі з VII стагоддзя), 2 віды —  і  — дзікарослыя (пустазелле ў пасевах яравых культур). Авёс пасяўны — вільгацелюбівая, непатрабавальная да цяпла расліна. Вышыня 70 — 110 см. Лісце лінейнае, кветкі двухполыя, суквецце — мяцёлка, плод — апушаная зярняўка. Вегетацыйны перыяд 85 — 115 сутак. Самаапыляльнік. Асноўная зернефуражная культура. Пажыўнасць 1 кг зерня аўса прынята за кармавую адзінку.

## Віды 
Ніжэй прыведзены поўны спіс відаў роду Авёс (*Avena*) па звестках сайта *Germplasm Resources Information Network* (*GRIN*); у ім 31 від, уключаючы два гібрыдныя віды:
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
*  [= *Avena sativa* × *Avena fatua*]
*  [= *Avena sativa* × *Avena sterilis*]
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Гісторыя культуры 
Авёс — адна з галоўных культур у старажытных славян, якая адыгрывала найважнейшую ролю ў харчаванні. Акультураны пазней за іншыя злакі (каля 1000 года да н.э.), авёс меў невысокую рэпутацыю ў народаў Міжземнамор’я, егіпцян, грэкаў, рымлян, які лічылі яго непрыдатным для спажывання чалавекам і выкарыстоўвалі амаль выключна як фураж. У цэлым такое стаўленне да аўса захавалася да нашых дзён: толькі каля 5 % сусветнага ўраджаю аўса спажываецца ў ежу людзьмі. У апошнія гады авёс усё часцей выкарыстоўваецца як паліва для ацяплення індывідуальных дамоў. Аднак у народаў поўначы Еўропы (кельтаў, германцаў, балтаў і славян) авёс заўжды шанаваўся значна вышэй. Талакно (або мілта), аўсяны кісель (важная рытуальная страва), жур, цэжа і аўсяныя бліны-цадавікі з глыбокай старажытнасці да пачатку XX стагоддзя складалі істотную частку рацыёну.

Авёс таксама выкарыстоўваўся ў піваварстве: дадатак аўсянай мукі надае піву саладкавы смак і крыху «масляністы» характар. Да XIII стагоддзя піва з аўса было самым распаўсюджаным у Еўропе, асабліва ў бедных пластоў насельніцтва. У інвентары маёнтка Смаргонь 1621 года пераважаюць менавіта аўсяныя солады; у броварах Гомельскага павета ў 1856 годзе авёс быў другім пасля ячменю піваварным збожжам.

## Уласцівасці 
Збожжа аўса ўтрымлівае 9—19,5 % бялку, 21—55 % крухмалу, 7—24 % клятчаткі, 2—11 % тлушчу, вітаміны, мінеральныя солі. Яго перапрацоўваюць на крупы, муку, талакно.

## Выкарыстанне 
Аўсяныя крупы выпрацоўваюцца з аўса ў выглядзе ўласна аўсянай крупы (нядробненай і расплюшчанай), крупаў-камячкоў «Геркулес» і высокапажыўнай мукі-талакна, выкарыстоўваюцца для прыгатавання супоў, супоў-пюрэ, слізістых супоў, каш, біточкаў, кісялёў. Таксама з’яўляюцца асноўным кампанентам большасці зерневых сумесяў «Мюслі». Аўсяныя крупы багатая бялком (11,9 %), а па ўтрыманні тлушчу пераўзыходзяць усе іншыя віды крупаў (5,8 %). Тлушч у іх не прагаркае дзякуючы наяўнасці ў аўсе антыакісляльных рэчываў.

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
* 


Катэгорыя:Збожжавыя культуры
Катэгорыя:Вікіпедыя:Істотныя артыкулы
Зарэчча (Брагінскі раён)

**Зарэ́чча** (, ) — вёска ў Брагінскім раёне Гомельскай вобласці. Уваходзіць у склад Малейкаўскага сельсавета.

## Геаграфія 
### Размяшчэнне 
За 7 км на ўсход ад Брагіна, за 38 км ад чыгуначнай станцыі Хойнікі (на галінцы Васілевічы — Хойнікі ад лініі Калінкавічы — Гомель), за 149 км ад Гомеля.

### Водная сістэма 
На захадзе меліярацыйныя каналы.

## Транспартная сістэма 
Транспартныя сувязі па прасёлкавай, затым аўтадарогах, якія адыходзяць ад Брагіна.

Планіроўка складаецца з 2 кароткіх, паралельных паміж сабой вуліц, арыентаваных з паўднёвага захаду на паўночны ўсход і забудаваных драўлянымі хатамі сядзібнага тыпу.

## Гісторыя 
Па пісьмовых крыніцах вядомая з XVIII стагоддзя. У 1811 годзе згадана як вёска ў Рэчыцкім павеце Мінскай губерні, валоданне Ракіцкіх. У 1897 годзе ў Брагінскай воласці. У 1931 годзе арганізаваны калгас «Сцяг Леніна», працавалі вятрак (з 1912 года) і гамарня. Падчас Вялікай Айчыннай вайны на франтах і ў партызанскай барацьбе загінулі 142 мясцовых жыхара, у памяць пра загінулыя ў 1967 годзе збудаваны абеліск. У 1959 годзе цэнтр калгаса «Сцяг Леніна». Размяшчаліся сярэдняя школа, Дом культуры, бібліятэка, аддзяленне сувязі, крама.

Да 26 сакавіка 1987 года вёска ўваходзіла ў склад Крыўчанскага сельсавета.

## Насельніцтва 
* 1850 год — 9 двароў.
* 1897 год — 23 двары, 182 жыхара (паводле перапісу).
* 1908 год — 36 двароў, 202 жыхара.
* 1930 год — 218 жыхароў.
* 1959 год — 540 жыхароў (паводле перапісу).
* 2004 год — 72 гаспадаркі, 209 жыхароў.
* 2006 год — 69 гаспадарак, 195 чалавек, з якіх 35 ва ўзросце да 16 гадоў, 110 — у працаздольным і 50 — старэйшым за працаздольны.

## Вядомыя асобы 
* Васіль Ульянавіч Протчанка (1930—2002) — беларускі вучоны ў галіне педагогікі і мовазнаўства, аўтар падручнікаў для агульнаадукацыйных і вышэйшых навучальных устаноў, метадычных дапаможнікаў для настаўнікаў, выдатнік асветы БССР (1977).

## Літаратура 
* Гарады і вёскі Беларусі: Энцыклапедыя. Т.1, кн.1. Гомельская вобласць/С. В. Марцэлеў; Рэдкалегія: Г. П. Пашкоў (галоўны рэдактар) і інш. — Мн.: Белэн, 2004. 632с.: іл. Тыраж 4000 экз. ISBN 985-11-0303-9 ISBN 985-11-0302-0

## Спасылкі 
Катэгорыя:Малейкаўскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Брагінскага раёна
Катловіца

**Катло́віца** (, ) — вёска ў Брагінскім раёне Гомельскай вобласці. Уваходзіць у склад Малейкаўскага сельсавета.

## Геаграфія 
### Размяшчэнне 
У 10 км на ўсход ад Брагіна, 34 км ад чыгуначнай станцыі Хойнікі (на галінцы Васілевічы — Хойнікі ад лініі Калінкавічы — Гомель), 124 км ад Гомеля.

### Водная сістэма 
На поўдні і захадзе меліярацыйныя каналы.

## Транспартная сістэма 
Транспартныя сувязі па прасёлкавай, затым аўтадарозе, якая злучае Брагін з аўтадарогай Рэчыца-Лоеў.

Планіроўка складаецца з просталінейнай шыротной вуліцы, забудаванай двухбакова, драўлянымі хатамі сядзібнага тыпу.

## Гісторыя 
Па пісьмовых крыніцах вядомая з XVI стагоддзя, як вёска ў валоданні князя Вішнявецкага, а ва 2-й палове XVII стагоддзя — Каняцпольскіх. Пасля 2-га раздзела Рэчы Паспалітай (1793 год) у складзе Расійскай імперыі. Паводле перапісу 1897 года ў Брагінскай воласці Рэчыцкага павета Мінскай губерні. У 1931 годзе арганізаваны калгас. Паводле перапісу 1959 года ў складзе калгаса «Пераможца» (цэнтр — вёска Малейкі), быў клуб.

## Насельніцтва 
### Колькасць 
* 2004 год — 53 гаспадаркі, 105 жыхароў.

### Дынаміка 
* 1850 год — 19 двароў.
* 1897 год — 28 двароў, 205 жыхароў (паводле перапісу).
* 1908 год — 33 двары, 274 жыхара.
* 1930 год — 55 двароў, 322 жыхара.
* 1959 год — 519 жыхароў (паводле перапісу).
* 2004 год — 53 гаспадаркі, 105 жыхароў.
* 2006 год (01.01.2006) — 53 гаспадаркі, 101 чалавек, з якіх 1 ва ўзросце да 16 гадоў, 40 — у працаздольным і 60 — старэйшым за працаздольны.

## Літаратура 
* Гарады і вёскі Беларусі: Энцыклапедыя. Т.1, кн.1. Гомельская вобласць/С. В. Марцэлеў; Рэдкалегія: Г. П. Пашкоў (галоўны рэдактар) і інш. — Мн.: Белэн, 2004. 632с.: іл. Тыраж 4000 экз. ISBN 985-11-0303-9 ISBN 985-11-0302-0

## Спасылкі 
Катэгорыя:Малейкаўскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Брагінскага раёна
Новы Макрэц

**Но́вы Макрэ́ц** (, ) — вёска ў Брагінскім раёне Гомельскай вобласці. Уваходзіць у склад Малейкаўскага сельсавета.

## Геаграфія 
### Размяшчэнне 
У 9 км на ўсход ад Брагіна, 37 км ад чыгуначнай станцыі Хойнікі (на галінцы Васілевічы — Хойнікі ад лініі Калінкавічы — Гомель), 120 км ад Гомеля.

## Транспартная сетка 
Побач аўтадарога Брагін — Лоеў.

Планіроўка складаецца з просталінейнай вуліцы, арыентаванай з паўднёвага захаду на паўночны ўсход, да якой з захаду далучаюцца 2 кароткія просталінейныя вуліцы. Жылыя хаты драўляныя сядзібнага тыпу.

## Гісторыя 
Вядомая з XIX стагоддзя як вёска ў Ручаеўскай воласці Рэчыцкага павета Мінскай губерні У канцы XIX стагоддзя дзейнічала школа граматы.

З 8 снежня 1926 года па 30 снежня 1927 года цэнтр Новамакрэцкага сельсавета Лоеўскога, з 4 жніўня 1929 года Брагінскага раёнаў Рэчыцкай, з 9 чэрвеня 1927 года Гомельскай акруг.

У 1931 годзе арганізаваны калгас. У 1959 годзе ў складзе калгасу «Пераможца» (цэнтр — вёска Малейкі).

## Насельніцтва 
### Колькасць 
* 2004 год — 20 гаспадарак, 31 жыхар.

### Дынаміка 
* 1930 год — 62 двары, 321 жыхар.
* 1959 год — 364 жыхара (паводле перапісу).
* 2004 год — 20 гаспадарак, 31 жыхар.
* 2006 год — 20 гаспадарак, 32 чалавекі, з якіх 1 ва ўзросце да 16 гадоў, 13 — у працаздольным і 18 — старэйшым за працаздольны.

## Літаратура 
* Гарады і вёскі Беларусі: Энцыклапедыя. Т.1, кн.1. Гомельская вобласць/С. В. Марцэлеў; Рэдкалегія: Г. П. Пашкоў (галоўны рэдактар) і інш. — Мн.: Белэн, 2004. 632с.: іл. Тыраж 4000 экз. ISBN 985-11-0303-9 ISBN 985-11-0302-0

## Спасылкі 
Катэгорыя:Малейкаўскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Брагінскага раёна
Верхнежароўскі сельсавет

**Верхнежаро́ўскі сельсавет** (), сустракаецца таксама **Верхняжарскі** — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Брагінскага раёна Гомельскай вобласці Беларусі. Адміністрацыйны цэнтр — вёска Верхнія Жары. Знаходзіўся на крайнім поўдні раёна і з’яўляўся самым паўднёвым сельсаветам Беларусі.

## Гісторыя 
Пасля другога ўзбуйнення БССР з 8 снежня 1926 года **Верхняжарскі сельсавет** у складзе Камарынскага раёна Рэчыцкай акругі БССР. З 9 чэрвеня 1927 года ў складзе Гомельскай акругі. Пасля скасавання акруговага падзелу 26 ліпеня 1930 года ў складзе Камарынскага раёна БССР. 15 ліпеня 1933 года рэарганізаваны ў **Верхняжарскі нацыянальны ўкраінскі сельсавет**. У 1937 годзе рэарганізаваны ў беларускі сельсавет. З 20 лютага 1938 года ў складзе Палескай вобласці, з 8 студзеня 1954 года — Гомельскай вобласці. 16 ліпеня 1954 года да сельсавета далучана тэрыторыя скасаванага Ніжняжарскага сельсавета. З 25 снежня 1962 года ў складзе Брагінскага раёна. На 1 студзеня 1974 года ў складзе сельсавета 2 населеныя пункты. 30 снежня 2003 года ў склад сельсавета з адміністрацыйнага падпарадкавання Камарынскага пассавета перададзена вёска Гдзень. 28 снежня 2005 года перайменаваны ў Верхнежароўскі сельсавет. Скасаваны 26 верасня 2006 года, тэрыторыя далучана да Камарынскага пассавета.

На момант скасавання ў Верхнежароўскі сельсавет уваходзілі 3 вёскі (Верхнія Жары, Гдзень, Ніжнія Жары). Насельніцтва (01.01.2006) складала 502 чалавекі, з якіх 64 ва ўзросце да 16 гадоў, 222 — у працаздольным і 216 — старэйшым за працаздольны. Колькасць гаспадарак — 228.

## Літаратура 
* Административно-территориальное устройство БССР: справочник: в 2 т. / Главное архивное управление при Совете Министров БССР, Институт философии и права Академии наук БССР. — Минск: «Беларусь», 1985―1987.
* Административно-территориальное устройство Республики Беларусь (1981—2010 гг.): справочник. — Минск: БелНИИДАД, 2012. — 172 с.

## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Былыя сельсаветы Брагінскага раёна
Катэгорыя:Былыя сельсаветы Камарынскага раёна
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, утвораныя ў 1926 годзе
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, скасаваныя ў 2006 годзе
Катэгорыя:Нацыянальныя ўкраінскія сельсаветы БССР
Стары Макрэц

**Стары́ Макрэ́ц** (, ) — вёска ў Брагінскім раёне Гомельскай вобласці. Уваходзіць у склад Малейкаўскага сельсавета.

## Геаграфія 
### Размяшчэнне 
У 12 км на ўсход ад Брагіна, 40 км ад чыгуначнай станцыі Хойнікі (на галінцы Васілевічы — Хойнікі ад лініі Калінкавічы — Гомель), 125 км ад Гомеля.

## Транспартная сетка 
Транспартныя сувязі па прасёлкавай, затым аўтамабільнай дарозе Брагін — Лоеў.

Планіроўка складаецца з просталінейнай вуліцы мерыдыянальнай арыентацыі. Жылыя хаты драўляныя сядзібнага тыпу.

## Гісторыя 
Выяўленае археолагамі гарадзішча (у 400 м ад вёскі, на ўзвышшы сярод балот) сведчыць пра засяленне тутэйшых месцаў з даўніх часоў. Па пісьмовых крыніцах вядомая з XIX стагоддзя як вёска ў Рэчыцкім павеце Мінскай губерні. У 1908 годзе ў Ручаёўскай воласці.

У 1929 годзе арганізаваны калгас «Краіна Саветаў», працавалі 2 ветракі (з 1904 і 1907 г.), 2 гамарні і воўначасальня. Падчас Вялікай Айчыннай вайны ў маі 1943 года фашысты цалкам спалілі вёску і забілі 16 жыхароў. У 1959 годзе ў складзе калгаса «Пераможца» (цэнтр — вёска Малейкі), знаходзіўся фельчарска-акушэрскі пункт.

## Насельніцтва 
### Колькасць 
* 2004 год — 7 гаспадарак, 10 жыхароў.

### Дынаміка 
* 1850 год — 17 двароў.
* 1897 год — 33 двары, 190 жыхароў (паводле перапісу).
* 1908 год — 39 двароў, 251 жыхар.
* 1930 год — 36 двароў, 217 жыхароў.
* 1940 год — 57 двароў.
* 1959 год — 275 жыхароў (паводле перапісу).
* 2004 год — 7 гаспадарак, 10 жыхароў.
* 2006 год — 7 гаспадарак, 10 чалавек, з якіх 0 ва ўзросце да 16 гадоў, 3 — у працаздольным і 7 — старэйшым за працаздольны.

## Славутасць 
* Гарадзішча перыяду ранняга жалезнага веку (1-е тысячагоддзе да н.э.), 0,65 км на поўднёвы захад ад вёскі — .

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Малейкаўскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Брагінскага раёна
Сцежарнае (вёска)

**Сце́жарнае** (, ) — вёска ў Брагінскім раёне Гомельскай вобласці. Уваходзіць у склад Малейкаўскага сельсавета.

## Геаграфія 
### Размяшчэнне 
За 7 км на паўднёвы ўсход ад Брагіна, 36 км ад чыгуначнай станцыі Хойнікі (на галінцы Васілевічы — Хойнікі ад лініі Калінкавічы — Гомель), 126 км ад Гомеля.

### Гідраграфія 
Вакол меліярацыйныя каналы.

## Транспартная сетка 
Транспартныя сувязі па прасёлкавай, затым аўтамабільнай дарозе Камарын — Хойнікі.

Планіроўка складаецца з просталінейнай вуліцы, блізкай да мерыдыянальнай арыентацыі. З усходу да яе далучаецца просталінейная вуліца. Забудова пераважна драўляная, двухбаковая, сядзібнага тыпу.

## Гісторыя 
Па пісьмовых крыніцах вядомая з XVI стагоддзя, калі вёска належала князям Вішнявецкім, а ў 2-й палове XVII стагоддзя перайшла да Каняцпольскіх. Пасля 2-га раздзела Рэчы Паспалітай (1793 год) у складзе Расійскай імперыі. У 1850 годзе ў Рэчыцкім павеце Мінскай губерні. Паводле перапісу 1897 года размяшчаліся: школа граматы, хлебазапасны магазін, вятрак. У 1908 годзе ў Брагінскай воласці.

З 8 снежня 1926 года па 30 снежня 1927 года цэнтр Сцежарэнскага сельсавета Брагінскага раёна Рэчыцкай, з 9 чэрвеня 1927 года Гомельскай акруг.

У 1931 годзе арганізаваны калгас «Чырвоны рассвет», працавалі вятрак (з 1910 года) і гамарня. Падчас Вялікай Айчыннай вайны на франтах і ў партызанскай барацьбе загінулі 34 мясцовых жыхара. У памяць пра загінуўшых у 1976 годзе ў цэнтры вёскі ўсталявана стэла з барэльефнай выявай салдата. У 1959 годзе ў складзе калгасу «Сцяг Леніна» (цэнтр — вёска Зарэчча). Размяшчаліся клуб, бібліятэка, пачатковая школа, дзіцячы сад.

Да 26 сакавіка 1987 года вёска ўваходзіла ў склад Крыўчанскага сельсавета.

## Насельніцтва 
### Колькасць 
* 2004 год — 96 гаспадарак, 245 жыхароў.

### Дынаміка 
* 1850 год — 22 двары.
* 1897 год — 58 двароў, 438 жыхароў (паводле перапісу).
* 1908 год — 74 двары, 540 жыхароў.
* 1930 год — 113 двароў, 643 жыхара.
* 1959 год — 592 жыхара (паводле перапісу).
* 2004 год — 96 гаспадарак, 245 жыхароў.
* 2006 год — 89 гаспадарак, 215 чалавек, з якіх 42 ва ўзросце да 16 гадоў, 98 — у працаздольным і 75 — старэйшым за працаздольны.

## Літаратура 
* Гарады і вёскі Беларусі: Энцыклапедыя. Т.1, кн.1. Гомельская вобласць/С. В. Марцэлеў; Рэдкалегія: Г. П. Пашкоў (галоўны рэдактар) і інш. — Мн.: Белэн, 2004. 632с.: іл. Тыраж 4000 экз. ISBN 985-11-0303-9 ISBN 985-11-0302-0

Катэгорыя:Малейкаўскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Брагінскага раёна
Аджыка

thumb|Аджыка
**Аджыка** — абхазская і грузінская нацыянальная прыправа.

Вырабляюць з чырвонага перцу, часнаку, солі, каляндры, кропу, пажытніку блакітнага, воцату. Прадаецца ў выглядзе пасты (можна зрабіць і ў хатніх умовах). Ужываюць паводле смаку пры варцы баршчоў, капусты, запяканні, тушэнні і смажанні мяса, рыбы, гародніны. Як сталовая прыправа ўжываецца таксама з таматным сокам.

З сумесі аджыкі (1 частка) і кансерваваных брусніц (3 часткі) ў савецкай кухні гатавалі вострую прыправу да страў з мяса, рыбы і гародніны.

Аджыкай у краінах былога СССР часта называюць вострыя хатнія кансервы з перцу, таматаў, часнаку, яблыкаў і інш.

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Абхазская кухня
Катэгорыя:Грузінская кухня
Пацкаў

**Пацкаў** () — былы хутар у складзе Малейкаўскага сельсавета Брагінскага раёна Гомельскай вобласці. Станам на 2025 год насельніцтва няма.

## Гісторыя 
У 1900-я гады на карце Рэчыцкага павета Мінскай губерні Расійскай імперыі ў Брагінскай воласці пазначаны як хутар *Пашчэкаў* ().

У 1998 годзе хутар уваходзіў у склад Малейкаўскага сельсавета.

Уваходзіў у склад калгаса імя Эрнста Тэльмана.

Згодна з рашэннем Гомельскага абласнога выканаўчага камітэта ад 17 лістапада 2005 года № 793 з 29 лістапада 2005 года хутар *Пацкоў* выключаны з даных уліку і рэгістрацыі адміністрацыйна-тэрытарыяльных і тэрытарыяльных адзінак.

## Крыніцы 
## Спасылкі 
Катэгорыя:Малейкаўскі сельсавет
Петрыцкае

**Пе́трыцкае** (, ) — вёска ў Брагінскім раёне Гомельскай вобласці. Уваходзіць у склад Малейкаўскага сельсавета.

## Геаграфія 
### Размяшчэнне 
У 17 км на паўночны ўсход ад Брагіна, 43 км ад чыгуначнай станцыі Хойнікі (на галінцы Васілевічы — Хойнікі ад лініі Калінкавічы — Гомель), 114 км ад Гомеля.

## Транспартная сетка 
Побач аўтадарога, якая злучае Брагін з дарагой Лоеў — Рэчыца.

Планіроўка складаецца з просталінейнай шыротнай вуліцы, якая на ўсходзе далучаецца да кароткай вуліцы блізкай да мерыдыянальнай арыентацыі. Забудова драўлянымі хатамі сядзібнага тыпу.

## Гісторыя 
Па пісьмовых крыніцах вядомая з XVIII стагоддзя як вёска ў Рэчыцкім павеце Мінскай губерні. Пасля 2-га раздзела Рэчы Паспалітай (1793 год) у складзе Расійскай імперыі. У 1811 годзе валоданне Ракіцкіх. Паводле перапісу 1897 года працавалі царкоўна-прыхадская школа, хлебазапасны магазін, карчма. У 1908 годзе ў Ручаёўскай воласці.

З 8 снежня 1926 года па 30 снежня 1927 года цэнтр Петрыцкага сельсавета Лоеўскага, з 4 жніўня 1927 года Брагінскага раёнаў Рэчыцкай, з 9 чэрвеня 1927 года Гомельскай акруг.

У 1931 годзе арганізаваны калгас імя А. Г. Чарвякова, працавалі вятрак (з 1920 года), паравы млын (з 1928 года), гамарня і поўсцечасальня.

Падчас Вялікай Айчыннай вайны у ліпені 1943 года фашысты спалілі 158 двароў і забілі 6 жыхароў. Пры вызваленні ў кастрычніку 1943 года вёскі і наваколляў загінулі 36 салдат 81-й стралковай дывізіі 89-го стралковага корпуса 61-й арміі (пахаваны ў брацкай магіле ў цэнтры вёскі). У 1959 годзе ў складзе калгасу імя Э. Тэльмана (цэнтр — вёска Тэльман). Ёсць ляснікоўства, фельчарска-акушэрскі пункт.

## Насельніцтва 
### Колькасць 
* 2004 год — 68 гаспадарак, 117 жыхароў.

### Дынаміка 
* 1834 год — 42 двары.
* 1850 год — 50 двароў, 388 жыхароў.
* 1885 год — 75 двароў 503 жыхара.
* 1897 год — 106 двароў, 666 жыхароў (паводле перапісу).
* 1908 год — 115 двароў, 749 жыхароў.
* 1930 год — 149 двароў, 859 жыхароў.
* 1940 год — 176 двароў.
* 1959 год — 752 жыхара (паводле перапісу).
* 2004 год — 68 гаспадарак, 117 жыхароў.
* 2006 год — 64 гаспадаркі, 115 чалавек, з якіх 7 ва ўзросце да 16 гадоў, 39 — у працаздольным і 69 — старэйшым за працаздольны.

## Вядомыя выхадцы 
* Мікола Ракітны (Мікалай Ісакавіч Новікаў; 1920—2000) — беларускі пісьменнік.
* В. М. Верамейчык — беларускі пісьменнік.

## Літаратура 
* Гарады і вёскі Беларусі: Энцыклапедыя. Т.1, кн.1. Гомельская вобласць/С. В. Марцэлеў; Рэдкалегія: Г. П. Пашкоў (галоўны рэдактар) і інш. — Мн.: Белэн, 2004. 632с.: іл. Тыраж 4000 экз. ISBN 985-11-0303-9 ISBN 985-11-0302-0

## Спасылкі 
Катэгорыя:Малейкаўскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Брагінскага раёна
Малейкаўскі сельсавет

**Мале́йкаўскі сельсавет** () — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Брагінскага раёна Гомельскай вобласці Беларусі. Адміністрацыйны цэнтр — аграгарадок (да 2011 года вёска) Малейкі. Знаходзіцца на паўночным усходзе раёна.

## Гісторыя 
Пасля другога ўзбуйнення БССР з 8 снежня 1926 года сельсавет у складзе Брагінскага раёна Рэчыцкай акругі БССР. З 9 чэрвеня 1927 года ў складзе Гомельскай акругі. 30 снежня 1927 года сельсавет узбуйнены, у яго склад увайшла тэрыторыя скасаваных Новамакрэцкага і Сялецкага сельсаветаў. Пасля скасавання акруговага падзелу 26 ліпеня 1930 года ў складзе Брагінскага раёна БССР. З 20 лютага 1938 года ў складзе Палескай вобласці, з 8 студзеня 1954 года — Гомельскай вобласці. На 1 студзеня 1974 года ў складзе Малейкаўскага сельсавета 9 населеных пунктаў. 26 сакавіка 1987 года ў склад сельсавета з Крыўчанскага сельсавета перададзены 4 населеныя пункты (вёскі Гарадок, Зарэчча, Сцежарнае і пасёлак Сцежарнае). 17 лістапада 2005 года скасаваны пасёлак Сцежарнае. 20 жніўня 2008 года была ліквідавана вёска Гарадок. 25 сакавіка 2011 года скасавана вёска Гарадзішча (далучана да вёскі Сялец).

## Насельніцтва 
Насельніцтва сельсавета паводле перапісу 2009 года (10 населеных пунктаў) — 1239 чалавек, з іх 95,4 % — беларусы, 3,5 % — рускія; паводле перапісу 2019 года (9 населеных пунктаў) — 935 чалавек.

## Крыніцы 
## Літаратура 
* Административно-территориальное устройство БССР: справочник: в 2 т. / Главное архивное управление при Совете Министров БССР, Институт философии и права Академии наук БССР. — Минск: «Беларусь», 1985―1987.
* Административно-территориальное устройство Республики Беларусь (1981—2010 гг.): справочник. — Минск: БелНИИДАД, 2012. — 172 с.

## Спасылкі 
* 


Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, утвораныя ў 1926 годзе
Аляксееўка (Брагінскі раён)

**Аляксе́еўка**, **Новая Аляксееўка** (, ; да 1913 — *Цюцькі*) — вёска ў Брагінскім раёне Гомельскай вобласці. Уваходзіць у склад Малажынскага сельсавета.

## Гісторыя 
Станам на 1986 год, у складзе калгаса «XVIII партз’езд» (цэнтр — вёска Крыўча).

## Насельніцтва 
Насельніцтва (01.01.2006) налічвалася 249 чалавек, з якіх 43 ва ўзросце да 16 гадоў, 108 — у працаздольным і 98 — старэйшым за працаздольны. Колькасць гаспадарак 105.

## Крыніцы 
## Спасылкі 
Катэгорыя:Малажынскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Брагінскага раёна
Малейкі

**Мале́йкі** (, ) — аграгарадок ў Брагінскім раёне Гомельскай вобласці. Цэнтр Малейкаўскага сельсавета.

## Геаграфія 
### Размяшчэнне 
У 8 км на ўсход ад Брагіна, 32 км ад чыгуначнай станцыі Хойнікі (на галінцы Васілевічы — Хойнікі ад лініі Калінкавічы — Гомель), 138 км ад Гомеля.

### Гідраграфія 
На захадзе сетка меліярацыйных каналаў.

## Транспартная сетка 
Транспартныя сувязі па прасёлкавай, затым аўтамабільнай дарозе, якая злучае Брагін з аўтадарогай Рэчыца — Лоеў.

Планіроўка складаецца з просталінейнай вуліцы мерыдыянальнай арыентацыі, да якой на поўдні пад прамым кутом далучаецца кароткая просталінейная вуліца. На захадзе, паралельна асноўны, размешчана яшчэ адна кароткая вуліца. Забудова двухбаковая, пераважна драўляная, сядзібнага тыпу.

## Гісторыя 
Выяўлены археолагамі курганны магільнік (30 насыпаў, у 1,2 км ад вёскі, ва ўрочышчы Курганне) сведчыць пра засяленне тутэйшых мясцін у глыбокай старажытнасці. Па пісьмовых крыніцах вядомая з XVI стагоддзя як вёска ў валоданні князя Вішнявецкага, ва 2-й палове XVII стагоддзя — Каняцпольскіх. Пасля 2-га раздзела Рэчы Паспалітай (1793 год) у складзе Расійскай імперыі. У 1811 годзе згадана як вёска ў Рэчыцкім павеце Мінскай губерні, валоданне Ракіцкіх. У 1897 годзе размяшчаўся хлебазапасны магазін, у Брагінскай воласці Рэчыцкага павета Мінскай губерні.

З 8 снежня 1926 года цэнтр Малейкаўскага сельсавета Брагінскага раёна Рэчыцкага, з 9 чэрвеня 1927 года Гомельскага (з 26 ліпеня 1930 года) акруг, з 20 лютага 1938 года Палескай, з 8 студзеня 1954 года Гомельскай абласцей. Дзейнічала пачатковая школа.

У 1930 годзе арганізаваны калгас, працаваў крухмальны завод. Падчас Вялікай Айчыннай вайны фашысты ў 1943 годзе часткова спалілі вёску. У баях за вызваленне вёскі і наваколляў у 1943 годзе загінулі 75 салдат 356-й стралковай дывізіі, у памяць пра якія ў 1965 годзе ўсталявана скульптура салдата. На франтах і ў партызанскай барацьбе загінуў 171 мясцовы жыхар. У памяць пра іх у 1970 годзе ўсталявана скульптурная кампазіцыя. Цэнтр калгасу «Пераможца». Размяшчаліся крухмальны завод, сярэдняя школа, клуб, бібліятэка, дзіцячы сад, фельчарска-акушэрскі пункт, аддзяленне сувязі, крама.

У склад Малейкаўскага сельсавета ў 1962 годзе ўваходзілі цяпер не існыя: вёска Усход, у 1966 годзе пасёлак крухмальнага завода, у 1998 годзе вёска Пацкаў.

## Насельніцтва 
### Колькасць 
* 2004 год — 142 гаспадаркі, 392 жыхара.

### Дынаміка 
* 1897 год — 55 двароў, 354 жыхара (паводле перапісу).
* 1908 год — 56 двароў, 383 жыхара.
* 1959 год — 497 жыхароў (паводле перапісу).
* 1999 год — 143 двары, 404 жыхары.
* 2004 год — 142 гаспадаркі, 392 жыхара.
* 2006 год — 137 гаспадарак, 379 чалавек, з якіх 86 ва ўзросце да 16 гадоў, 218 — у працаздольным і 75 — старэйшым за працаздольны.

## Літаратура 
* Гарады і вёскі Беларусі: Энцыклапедыя. Т.1, кн.1. Гомельская вобласць/С. В. Марцэлеў; Рэдкалегія: Г. П. Пашкоў (галоўны рэдактар) і інш. — Мн.: Белэн, 2004. 632с.: іл. Тыраж 4000 экз. ISBN 985-11-0303-9 ISBN 985-11-0302-0
*  — С. 26.

## Спасылкі 
Катэгорыя:Малейкаўскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Брагінскага раёна
Дубраўка (Брагінскі раён)

**Ду́браўка** (, ) — пасёлак у Брагінскім раёне Гомельскай вобласці. Уваходзіць у склад Малажынскага сельсавета.

За 11 км на паўднёвы ўсход ад Брагіна, 39 км ад чыгуначнай станцыі Хойнікі (на галіне Васілевічы — Хойнікі ад лініі Калінкавічы — Гомель), 130 км ад Гомеля. Транспартныя сувязі па прасёлкавай дарозе, затым аўтамабільнай дарозе Камарын — Брагін.

## Гісторыя 
Заснавана на пачатку XX стагоддзя. У 1908 годзе ўрочышча ў Брагінскай воласці Рэчыцкага павета Мінскай губерні.

У 1931 годзе арганізаваны калгас. У 1959 годзе ў складзе калгаса «XVIII партз’езд» (цэнтр — вёска Крыўча).

Да 8 студзеня 1987 года пасёлак уваходзіў у склад Крыўчанскага сельсавета, да 26 верасня 2006 года — у склад Дублінскага сельсавета (у 1987—2005 гадах — Спярыжскі сельсавет), да 1 снежня 2009 года — у склад Чамярыскага сельсавета, пасля — у складзе Малажынскага сельсавета.

Планіроўка складаецца з кароткай мерыдыянальнай вуліцы. Забудавана драўлянымі хатамі сядзібнага тыпу.

## Насельніцтва 
* 1908 год — 5 жыхароў.
* 1930 год — 16 двароў, 124 жыхары.
* 1959 год — 161 жыхар (перапіс).
* 2004 год — 7 гаспадарак, 12 жыхароў.
* 2006 год — няма

## Крыніцы 
## Літаратура 
* Гарады і вёскі Беларусі: Энцыклапедыя. Т.1, кн.1. Гомельская вобласць / С. В. Марцэлеў; Рэдкалегія: Г. П. Пашкоў (галоўны рэдактар) і інш. — Мн.: БелЭн, 2004. 632с.: іл. Тыраж 4000 экз. ISBN 985-11-0303-9 ISBN 985-11-0302-0

## Спасылкі
Бераснёўка (Брагінскі раён)

**Бераснёўка** — вёска ў Малажынскім сельсавеце Брагінскага раёна Гомельскай вобласці Беларусі.

## Геаграфія 
### Размяшчэнне 
У 25 км на ўсход ад Брагіна, 51 км ад чыгуначнай станцыі Хойнікі (на галінцы Васілевічы — Хойнікі ад лініі Калінкавічы — Гомель), 142 км ад Гомеля.

### Водная сістэма 
На паўночным усходзе сетка меліярацыйных каналаў.

## Транспартная сістэма 
Транспартныя сувязі па прасёлкавай, затым аўтадарозе Брагін-Лоеў.

Планіроўка складаецца з крывалінейнай, мерыдыянальнай вуліцы з завулкам. Забудова няшчыльная, драўляная, сядзібнага тыпу.

## Гісторыя 
Паводле пісьмовых крыніц вядомая з пачатку XIX стагоддзя як вёска ў Дзеражыцкай воласці Рэчыцкага павета Мінскай губерні. У 1897 годзе размяшчалася карчма.

З 8 снежня 1926 года па 30 студзеня 1927 года цэнтр Бераснёўскага сельсавета. У 1930 годзе ў карыстанні сялян было 558 га землі. У 1931 годзе створаны калгас «Чырвоны партызан», працавала гамарня. Паводле перапісу 1959 года ў складзе калгаса «Першамайск» (цэнтр — вёска Малажын). У складзе Малажынскага сельсавета.

## Насельніцтва 
### Колькасць 
* 2004 год — 66 гаспадарак, 127 жыхароў.

### Дынаміка 
* 1850 год — 25 двароў, 136 жыхароў.
* 1897 год — 7 двароў, 404 жыхара (паводле перапісу).
* 1908 год — 86 двароў, 602 жыхара.
* 1930 год — 617 жыхароў.
* 1959 год — 499 жыхароў (паводле перапісу).
* 2004 год — 66 двароў, 127 жыхароў.

## Літаратура 
* Гарады і вёскі Беларусі: Энцыклапедыя. Т.1, кн.1. Гомельская вобласць/С. В. Марцэлеў; Рэдкалегія: Г. П. Пашкоў (галоўны рэдактар) і інш. — Мн.: Белэн, 2004. 632с.: іл. Тыраж 4000 экз. ISBN 985-11-0303-9 ISBN 985-11-0302-0

Катэгорыя:Малажынскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Брагінскага раёна
Крыўча

**Кры́ўча** (, ) — вёска ў Брагінскім раёне Гомельскай вобласці. Уваходзіць у склад Малажынскага сельсавета.

## Геаграфія 
### Размяшчэнне 
У 11 км на паўднёвы ўсход ад Брагіна, 39 км ад чыгуначнай станцыі Хойнікі (на галінцы Васілевічы — Хойнікі ад лініі Калінкавічы — Гомель), 130 км ад Гомеля.

## Транспартная сістэма 
Транспартныя сувязі па прасёлкавай, затым аўтадарозе Камарын — Брагін.

Планіроўка складаецца з просталінейнай вуліцы, арыентаванай з паўднёвага ўсходу на паўночны захад, да якой з поўдня пад вострым кутом далучаецца кароткая просталінейная вуліца. Забудова драўлянымі хатамі сядзібнага тыпу.

## Гісторыя 
Па пісьмовых крыніцах вядомая з XVI стагоддзя як сяло Крыўча ў валоданні князя Вішнявецкага, з 2-й паловы XVII стагоддзя — Канецпольскіх. Пасля 2-га падзелу Рэчы Паспалітай (1793 год) у складзе Расійскай імперыі. У 1811 годзе ў Рэчыцкім павеце Мінскай губерні, валоданне Ракіцкіх. У 1897 годзе знаходзіўся хлебазапасны магазін, вятрак. У 1908 годзе ў Брагінскай воласці.

З 8 снежня 1926 года цэнтр Крыўчанскага сельсавета Брагінскага раёна Рэчыцкай, з 9 чэрвеня 1927 года Гомельскай (да 26 ліпеня 1930 года) акруг, з 20 лютага 1938 года Палескай, з 8 студзеня 1954 года Гомельскай абласцей.

У 1931 годзе арганізаваны калгас «Пераможца», працавалі 2 ветракі (з 1907 года), конная крупарушка (з 1907 года), 3 гамарні. На ўскраіне ў 1930-40 гадах размяшчалася Крыўчанская МТС.

Падчас Вялікай Айчыннай вайны у верасні 1943 года фашысты спалілі 115 двароў і забілі 11 жыхароў. У баях за вызваленне вёскі і яе наваколля загінулі 22 салдаты (пахаваны ў брацкай магіле ў цэнтры вёскі). Тут жа ўсталявана скульптура салдата, якая ўвекавечвае памяць 209 мясцовых жыхароў, якія загінулі на франтах і ў партызанскай барацьбе. У 1959 годзе цэнтр калгаса «XVIII партз’езд». Размяшчаліся сярэдняя школа, Дом культуры, бібліятэка, дзіцячы сад, амбулаторыя, аддзяленне сувязі, 2 крамы.

Паблізу ёсць радовішчы жалезняку.

Да 1998 года ў склад Крыўчанского сельсавета ўваходзіла цяпер не існая вёска Чырвоная Дуброва.

## Насельніцтва 
### Колькасць 
* 2004 год — 40 гаспадарак, 107 жыхароў.

### Дынаміка 
* 1850 год — 18 двароў.
* 1897 год — 45 двароў, 348 жыхароў (паводле перапісу).
* 1908 год — вёска (47 двароў, 416 жыхароў) і фальварак (1 двор, 12 жыхароў).
* 1940 год — 116 двароў, 402 жыхары.
* 1959 год — 285 жыхароў (паводле перапісу).
* 2004 год — 40 гаспадарак, 107 жыхароў.
* 2006 год (01.01.2006) — 38 гаспадарак, 99 чалавек, з якіх 22 ва ўзросце да 16 гадоў, 42 — у працаздольным і 35 — старэйшым за працаздольны.

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Малажынскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Брагінскага раёна
Жылічы (Брагінскі раён)

**Жы́лічы** (, ) — вёска ў Брагінскім раёне Гомельскай вобласці. Уваходзіць у склад Малажынскага сельсавета.

## Геаграфія 
### Размяшчэнне 
У 24 км на паўднёвы ўсход ад Брагіна, 52 км ад чыгуначнай станцыі Хойнікі (на галінцы Васілевічы — Хойнікі ад лініі Калінкавічы — Гомель), 143 км ад Гомеля, 1,5 км ад дзяржаўнай мяжы з Украінай.

## Транспартная сістэма 
Транспартныя сувязі па прасёлкавай, затым аўтадарозе Камарын — Брагін.

Планіроўка складаецца з просталінейнай вуліцы, блізкай да мерыдыянальнай арыентацыі, да яе з усходу далучаецца кароткая, дугападобная вуліца. Жылыя хаты драўляныя сядзібнага тыпу.

## Гісторыя 
Па пісьмовых крыніцах вядомая з XVIII стагоддзя як вёска ў Рэчыцкім павеце Мінскай губерні. Гаспадыня аднайменнага маёнтка Кабыліцкая мела ў 1848 годзе 662 дзесяцін зямлі. У 1897 годзе ў вёсцы размяшчаліся школа граматы, хлебазапасны магазін. У 1908 годзе ў Дзеражыцкай воласці.

З 8 снежня 1926 года па 30 снежня 1927 года цэнтр Жыліцкага сельсавета Брагінскага раёна Рэчыцкай, з 9 чэрвеня 1927 года Гомельскай акруг.

У 1931 годзе арганізаваны калгас «Дняпровец», працавалі конны млын, крупадрабілка, майстэрня (з 1925 года) і гамарня. Падчас Вялікай Айчыннай вайны ў кастрычніку 1943 года фашысты цалкам спалілі вёску і забілі 1 жыхара. Савецкае войска ў кастрычніку 1943 года недалёка ад вёскі фарсіравалі раку Дняпро. 18 кастрычніка 1943 года ў баі каля вёскі загінуў Герой Савецкага Саюза камандзір сяржант М. Ф. Махаў (пахаваны ў брацкай магіле ў гарадскім пасёлку Брагін). У баі каля вёскі 17 кастрычніка 1943 года вылучылася рота пад камандаваннем Г. Я. Чарэшнева (прысвоена званне Героя Савецкага Саюза). У 1959 годзе ў складзе калгаса «Першамайскі» (цэнтр — вёска Малажын).

## Насельніцтва 
### Колькасць 
* 2004 год — 47 гаспадарак, 88 жыхароў.

### Дынаміка 
* 1811 год — 19 двароў.
* 1850 год — 27 двароў, 157 жыхароў.
* 1897 год — 50 двароў, 284 жыхара (паводле перапісу). У маёнтак 3 двары, 21 жыхар.
* 1908 год — 70 двароў, 523 жыхара.
* 1930 год — 109 двароў, 563 жыхара.
* 1959 год — 518 жыхароў (паводле перапісу).
* 2004 год — 47 гаспадарак, 88 жыхароў.
* 2006 год (01.01.2006) — 46 гаспадарак, 83 чалавекі, з якіх 14 ва ўзросце да 16 гадоў, 15 — у працаздольным і 54 — старэйшым за працаздольны.

## Літаратура 
* Гарады і вёскі Беларусі: Энцыклапедыя. Т.1, кн.1. Гомельская вобласць/С. В. Марцэлеў; Рэдкалегія: Г. П. Пашкоў (галоўны рэдактар) і інш. — Мн.: Белэн, 2004. 632с.: іл. Тыраж 4000 экз. ISBN 985-11-0303-9 ISBN 985-11-0302-0

## Спасылкі 
Катэгорыя:Малажынскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Брагінскага раёна
Малажын

**Ма́лажын** (, ) — аграгарадок у Брагінскім раёне Гомельскай вобласці Беларусі. Цэнтр Малажынскага сельсавета.

## Геаграфія 
За 24 км на паўднёвы ўсход ад Брагіна, 50 км ад чыгуначнай станцыі Хойнікі (на галінцы Васілевічы — Хойнікі ад лініі Калінкавічы — Гомель), 154 км ад Гомеля. Транспартная сувязь па прасёлкавай, затым аўтамабільнай дарозе Камарын — Брагін.

Паблізу радовішча жалезнякоў і торфу.

## Гісторыя 
Выяўленыя ў XIX стагоддзі археалагічныя помнікі сведчаць пра дзейнасць чалавека ў гэтых месцах з даўніх часоў.

Вядома з XVIII стагоддзя як вёска ў Дзеражыцкай воласці Рэчыцкага павета Мінскай губерні. У 1850 годзе 57 двароў, 390 жыхароў, валоданне Юдзіцкіх. У 1897 годзе знаходзіліся школа граматы, хлебазапасны магазін, крама, карчма; побач знаходзіўся аднайменны фальварак. У выніку пажару 24 ліпеня 1902 года згарэла 108 двароў.

З 8 снежня 1926 года цэнтр Малажынскага сельсавета Брагінскага раёна Рэчыцкай і з 9 чэрвеня 1927 года Гомельскай (з 26 ліпеня 1930 года) акруг, з 20 лютага 1938 года Палескай, з 8 студзеня 1954 года Гомельскай абласцей.

У 1930 годзе размяшчаліся школа, хата-чытальня, аддзяленне спажывецкай кааперацыі, вятрак (з 1908 года), нафтавы млын (з 1930 года), воўначасальня. У 1931 годзе арганізаваны калгасы «Чырвоная гаспадарка» і «Першамайскі».

Падчас Вялікай Айчыннай вайны нямецкія акупанты размясцілі ў вёсцы гарнізон, разгромлены партызанамі. У верасні 1943 года карнікі спалілі 119 двароў і забілі 3 жыхароў. У баях за вызваленне вёскі ў кастрычніку 1943 года загінулі 7 салдат (пахаваны ў брацкай магіле ў цэнтры вёскі). На франтах і ў партызанскай барацьбе загінулі 174 мясцовыя жыхары, у памяць пра якіх у 1967 годзе ў скверы пастаўлены абеліск.

У 1959 годзе ў вёску перасяліліся жыхары вёскі Вораўшчына (цяпер не існуе). Цэнтр калгасу «Першамайск». Размяшчаліся ветэрынарны ўчастак, швейная майстэрская, сярэдняя школа, Дом культуры, бібліятэка, фельчарска-акушэрскі пункт, дзіцячы сад, аддзяленне сувязі, 2 крамы.

Планіроўка складаецца з просталінейнай вуліцы, арыентаванай з паўднёвага захаду на паўночны ўсход, паралельна да якой на ўсходзе праходзіць кароткая вуліца, а з захаду далучаюцца яшчэ 4 кароткія вуліцы, якія ўтвараюць даволі шчыльную забудову. Жылыя дамы пераважна драўляныя сядзібнага тыпу.

У 1986—1987 гадах пабудаваны цагляныя дамы на 79 кватэр для перасяленцаў з месцаў, забруджаных радыяцыяй у выніку катастрофы на Чарнобыльскай АЭС.

## Насельніцтва 
* 1850 год — 57 двароў, 390 жыхароў.
* 1897 год — 125 двароў, 892 жыхара (паводле перапісу).
* 1930 год — 143 двары, 750 жыхароў.
* 1959 год — 718 жыхароў (паводле перапісу).
* 1999 год — 207 двароў, 582 жыхары.
* 2004 год — 202 гаспадаркі, 599 жыхароў.
* 2006 год — 204 гаспадаркі, 565 чалавек, з якіх 142 ва ўзросце да 16 гадоў, 290 — у працаздольным і 133 — старэйшым за працаздольны.

## Памятныя мясціны 
* Помнік землякам, загінулым у Вялікую Айчынную вайну
* Храм Казанскай іконы Божай Маці

## Крыніцы 
## Літаратура 
* 
* 

## Спасылкі 
Катэгорыя:Малажынскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Брагінскага раёна
Громкі

**Гро́мкі** (, ) — пасёлак у Брагінскім раёне Гомельскай вобласці. Уваходзіць у склад Малажынскага сельсавета.

## Геаграфія 
### Размяшчэнне 
У 26 км на ўсход ад Брагіна, 52 км ад чыгуначнай станцыі Хойнікі (на галінцы Васілевічы — Хойнікі ад лініі Калінкавічы — Гомель), 143 км ад Гомеля.

## Транспартная сістэма 
Транспартныя сувязі па прасёлкавай, затым аўтадарозе Камарын — Брагін.

Планіроўка складаецца з просталінейнай вуліцы, блізкай да мерыдыянальнай арыентацыі, забудаванай драўлянымі хатамі сядзібнага тыпу.

## Гісторыя 
Заснаваны на пачатку 1920-х гадоў перасяленцамі з суседніх вёсак на былых памешчыцкіх землях. У 1932 годзе арганізаваны калгас. Падчас Вялікай Айчыннай вайны ў верасні 1943 года фашысты цалкам спалілі пасёлак і забілі 2 жыхароў. У баях за вызваленне мястэчка і суседніх вёсак у кастрычніку 1943 года загінулі 140 салдат 356-й стралковай дывізіі 89-га стралковага корпуса 61-й арміі (пахаваны ў брацкай магіле ў цэнтры пасёлка). 

У 1959 годзе ў складзе калгаса «Першамайск» (цэнтр — вёска Малажын).

## Насельніцтва 
### Колькасць 
* 2004 год — 6 гаспадарак, 8 жыхароў.

### Дынаміка 
* 1930 год — 19 двароў, 103 жыхара.
* 1940 год — 27 двароў, 121 жыхар.
* 1959 год — 86 жыхароў (паводле перапісу).
* 2004 год — 6 гаспадарак, 8 жыхароў.
* 2006 год (01.01.2006) — 6 гаспадарак, 7 жыхароў, з якіх 0 ва ўзросце да 16 гадоў, 2 — у працаздольным і 5 — старэйшым за працаздольны.

## Літаратура 
* Гарады і вёскі Беларусі: Энцыклапедыя. Т.1, кн.1. Гомельская вобласць/С. В. Марцэлеў; Рэдкалегія: Г. П. Пашкоў (галоўны рэдактар) і інш. — Мн.: Белэн, 2004. 632с.: іл. Тыраж 4000 экз. ISBN 985-11-0303-9 ISBN 985-11-0302-0

## Спасылкі 
Катэгорыя:Малажынскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Брагінскага раёна
Дзямееўка

**Дзяме́еўка** — былы пасёлак у Малажынскім сельсавеце Брагінскага раёна Гомельскай вобласці Беларусі.

У 2005 годзе пасёлак быў выключаны са звестак па ўліку населеных пунктаў.

## Геаграфія 
### Размяшчэнне 
У 12 км на ўсход ад Брагіна, 40 км ад чыгуначнай станцыі Хойнікі (на галінцы Васілевічы — Хойнікі ад лініі Калінкавічы — Гомель), 125 км ад Гомеля.

### Водная сістэма 
На поўначы і поўдні меліярацыйныя каналы.

## Транспартная сістэма 
Транспартныя сувязі па прасёлкавай, затым аўтадарозе Брагін — Лоеў.

Забудова драўлянымі хатамі сядзібнага тыпу.

## Гісторыя 
Заснаваны ў 1-й палове 1920-х гадоў перасяленцамі з вёсак Стары Макрэц і Новы Макрэц, на былых памешчыцкіх землях. У 1932 годзе арганізаваны калгас. У 1940 годзе 24 двары. Падчас Вялікай Айчыннай вайны ў верасні 1943 года фашысты цалкам спалілі пасёлак. У 1959 годзе ў складзе калгаса «XVIII партз'езд» (цэнтр — вёска Крыўча).

## Насельніцтва 
### Колькасць 
* 2004 год — 1 двор, 1 жыхар.

### Дынаміка 
* 1930 год — 21 двор, 137 жыхароў.
* 1959 год — 87 жыхароў (паводле перапісу).
* 2004 год — 1 двор, 1 жыхар.
* 2006 год — жыхароў няма

## Літаратура 
* Гарады і вёскі Беларусі: Энцыклапедыя. Т.1, кн.1. Гомельская вобласць/С. В. Марцэлеў; Рэдкалегія: Г. П. Пашкоў (галоўны рэдактар) і інш. — Мн.: Белэн, 2004. 632с.: іл. Тыраж 4000 экз. ISBN 985-11-0303-9 ISBN 985-11-0302-0
Красная Ніва (Брагінскі раён)

**Кра́сная Ні́ва** (, ) — пасёлак у Брагінскім раёне Гомельскай вобласці. Уваходзіць у склад Малажынскага сельсавета.

## Геаграфія 
### Размяшчэнне 
У 12 км на паўднёвы ўсход ад Брагіна, 40 км ад чыгуначнай станцыі Хойнікі (на галінцы Васілевічы — Хойнікі ад лініі Калінкавічы — Гомель), 131 км ад Гомеля.

### Гідраграфія 
На ўсходзе меліярацыйныя каналы.

## Транспартная сетка 
Транспартныя сувязі па прасёлкавай, затым аўтамабільнай дарозе Камарын — Брагін.

Планіроўка складаецца з кароткай просталінейнай вуліцы, блізкай да шыротнай арыентацыі і забудаванай двухбакова драўлянымі хатамі сядзібнага тыпу.

## Гісторыя 
Заснаваны напачатку 1920-х гадоў перасяленцамі з суседніх вёсак на былых памешчыцкіх землях. У 1931 годзе арганізаваны калгас. У 1959 годзе ў складзе калгасу «XVIII партз'езд» (цэнтр — вёска Крыўча).

## Насельніцтва 
### Колькасць 
* 2004 год — 28 гаспадарак, 63 жыхара.

### Дынаміка 
* 1930 год — 26 двароў 172 жыхара.
* 1959 год — 198 жыхароў (паводле перапісу).
* 2004 год — 28 гаспадарак, 63 жыхара.
* 2006 год — 27 гаспадарак, 63 чалавекі, з якіх 7 ва ўзросце да 16 гадоў, 28 — у працаздольным і 28 — старэйшым за працаздольны.

## Літаратура 
* Гарады і вёскі Беларусі: Энцыклапедыя. Т.1, кн.1. Гомельская вобласць/С. В. Марцэлеў; Рэдкалегія: Г. П. Пашкоў (галоўны рэдактар) і інш. — Мн.: Белэн, 2004. 632с.: іл. Тыраж 4000 экз. ISBN 985-11-0303-9 ISBN 985-11-0302-0

## Спасылкі 
Катэгорыя:Малажынскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Брагінскага раёна
Катэгорыя:Перайменаваныя населеныя пункты Беларусі
Чырвоная Паляна (Брагінскі раён)

**Чырво́ная Паля́на** (, ) — пасёлак у Брагінскім раёне Гомельскай вобласці. Уваходзіць у склад Малажынскага сельсавета.

## Геаграфія 
### Размяшчэнне 
У 25 км на ўсход ад Брагіна, 51 км ад чыгуначнай станцыі Хойнікі (на галінцы Васілевічы — Хойнікі ад лініі Калінкавічы — Гомель), 142 км ад Гомеля.

## Транспартная сетка 
Транспартныя сувязі па прасёлкавай, затым аўтамабільнай дарозе Камарын - Брагін. Планіроўка складаецца з кароткай просталінейнай мерыдыянальнай вуліцы, забудаванай драўлянымі хатамі сядзібнага тыпу.

## Гісторыя 
Вядомы з пачатку XX стагоддзя як сяліба, з 1914 года працаваў вятрак. Напачатку 1920-х гадоў сюды перасяліліся некалькі сем'яў з суседніх вёсак. У 1931 годзе арганізаваны калгас "Будаўнік сацыялізму". Падчас Вялікай Айчыннай вайны ў верасні 1943 года фашысты цалкам спалілі мястэчка. У 1959 годзе ў складзе калгасу "Першамайск" (цэнтр — вёска Малажын).

## Насельніцтва 
### Колькасць 
* 2004 год — 9 гаспадарак, 13 жыхароў.

### Дынаміка 
* 1930 год — 29 двароў, 149 жыхароў.
* 1940 год — 105 жыхароў.
* 1959 год — 132 жыхара (паводле перапісу).
* 2004 год — 9 гаспадарак, 13 жыхароў.
* 2006 год — 9 гаспадарак, 13 чалавек, з якіх 0 ва ўзросце да 16 гадоў, 2 — у працаздольным і 11 — старэйшым за працаздольны.

## Літаратура 
* Гарады і вёскі Беларусі: Энцыклапедыя. Т.1, кн.1. Гомельская вобласць/С. В. Марцэлеў; Рэдкалегія: Г. П. Пашкоў (галоўны рэдактар) і інш. - Мн.: Белэн, 2004. 632с.: іл. Тыраж 4000 экз. ISBN 985-11-0303-9 ISBN 985-11-0302-0

Катэгорыя:Малажынскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Брагінскага раёна
Пераносы

**Перано́сы** (, ) — вёска ў Брагінскім раёне Гомельскай вобласці. Уваходзіць у склад Малажынскага сельсавета.

## Геаграфія 
### Размяшчэнне 
У 11 км на паўднёвы ўсход ад Брагіна, 39 км ад чыгуначнай станцыі Хойнікі (на галінцы Васілевічы — Хойнікі ад лініі Калінкавічы — Гомель), 130 км ад Гомеля.

### Гідраграфія 
На поўначы сетка меліярацыйных каналаў.

## Транспартная сетка 
Транспартныя сувязі па прасёлкавай, затым аўтамабільнай дарозе Камарын — Брагін.

Планіроўка складаецца з просталінейнай вуліцы, арыентаванай з паўднёвага ўсходу на паўночны захад. Забудавана драўлянымі хатамі сядзібнага тыпу.

## Гісторыя 
Вядомая з пачатку XIX стагоддзя як вёска ў Брагінскай воласці Рэчыцкага павета Мінскай губерні. У 1897 годзе працаваў хлебазапасны магазін.

З 8 снежня 1926 года па 30 снежня 1927 года цэнтр Пераноскага сельсавета Брагінскага раёна Рэчыцкай, з 9 чэрвеня 1927 года Гомельскай акруг.

У 1930 годзе арганізаваны калгас «Чырвоны партызан», працавалі вятрак (з 1929 года) і гамарня. У 1959 годзе ў складзе калгасу «XVII партз'езд» (цэнтр — вёска Крыўча).

## Насельніцтва 
### Колькасць 
* 2004 год — 39 гаспадарак, 87 жыхароў.

### Дынаміка 
* 1850 год — 20 двароў.
* 1897 год — 41 двор, 300 жыхароў (паводле перапісу).
* 1908 год — 54 двары, 376 жыхароў.
* 1930 год — 75 двароў, 456 жыхароў.
* 1959 год — 399 жыхароў (паводле перапісу).
* 2004 год — 39 гаспадарак, 87 жыхароў.
* 2006 год — 39 гаспадарак, 72 чалавека, з якіх 16 ва ўзросце да 16 гадоў, 30 — у працаздольным і 26 — старэйшым за працаздольны.

## Літаратура 
* Гарады і вёскі Беларусі: Энцыклапедыя. Т.1, кн.1. Гомельская вобласць/С. В. Марцэлеў; Рэдкалегія: Г. П. Пашкоў (галоўны рэдактар) і інш. — Мн.: Белэн, 2004. 632с.: іл. Тыраж 4000 экз. ISBN 985-11-0303-9 ISBN 985-11-0302-0

## Спасылкі 
Катэгорыя:Малажынскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Брагінскага раёна