open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Лісічыцы

**Лісі́чыцы** (, ) — вёска ў Бярозаўскім раёне Брэсцкай вобласці. Уваходзіць у склад Пескаўскага сельсавета. Размешчана за 29 ад Бярозы, за 2 км ад чыгуначнай станцыі Белаазёрск.

## Гісторыя 
Паводле перапісу 1897 года вёска ў Пескаўскай воласці Слонімскага павета Гродзенскай губерні, працавала кузня.

З 1915 года акупіравана германскімі войскамі, з 1919 года да ліпеня 1920 года і з жніўня 1920 года — войскамі Польшчы. З 1921 года — у складзе Польшчы. У 1924 годзе вёска ў Пескаўскай гміне Косаўскага павета Палескага ваяводства.

З 1939 года ў БССР. З 1940 года ў Альшэўскім сельсавеце.

У 1941—1944 гг. акупіраваны нямецка-фашысцкімі захопнікамі. Акупанты загубілі ў вёсцы 5 жыхароў.

З 16 ліпеня 1954 года ў Нікаўскім сельсавеце. З 12 студзеня 1960 года ў Белаазёрскім Савеце. Паводле перапісу 1970 года ў саўгасе «Белаазёрскі».

З 15 сакавіка 1971 года да 17 верасня 2013 года вёска ўваходзіла ў склад Белаазёрскага сельсавета.

## Планіроўка 
Планіровачна складаецца з арыентаванай з поўдня на паўночны ўсход вуліцы, да яе ў паўночнай частцы прымыкае другая, арыентаваная з паўночнага захаду на ўсход, побач з якой кароткая паралельная вуліца, злучаная з ёй 2 правулкамі.

## Насельніцтва 
* **XIX стагоддзе**:
** 1897 — 58 двароў, 344 жыхары.
* **XX стагоддзе**:
** 1905 — 395 жыхароў.
** 1924 — 77 будынкаў, 324 жыхары.
** 1940 — 102 двары, 588 жыхароў.
** 1959 — 129 гаспадарак, 549 жыхароў.
** 1970 — 607 жыхароў.
* **XXI стагоддзе**:
** 2005 — 112 двароў, 286 жыхароў.

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
Катэгорыя:Пескаўскі сельсавет (Бярозаўскі раён)
Катэгорыя:Населеныя пункты Бярозаўскага раёна
Манявічы

**Маняві́чы** (, ) — вёска ў Бярозаўскім раёне Брэсцкай вобласці. Уваходзіць у склад Пескаўскага сельсавета. Размешчана за 28 км ад Бярозы, за 1 км ад чыгуначнай станцыі Белаазёрск.

## Гісторыя 
Паводле перапісу 1897 года вёска ў Пескаўскай воласці Слонімскага павета Гродзенскай губерні.

З 1915 года акупіравана германскімі войскамі, з 1919 года да ліпеня 1920 года і з жніўня 1920 года — войскамі Польшчы. У ліпені—жніўні 1920 на кароткі час устаноўлена савецкая ўлада.

З 1921 года ў складзе Польшчы, у 1924 годзе вёска ў Пескаўскай гміне Косаўскага павета Палескага ваяводства, 35 будынкаў.

З 1939 года ў БССР. З 1940 года вёска ў Альшэўскім сельсавеце.

У 1941—1944 гг. акупіравана нямецка-фашысцкімі захопнікамі. З 16 ліпеня 1954 года ў Нікаўскім сельсавеце. З 12 студзеня 1960 года ў Белаазёрскім сельскім (з 25 чэрвеня 1960 пасялковым) савеце. З 1963 года ў Здзітаўскім сельсавеце, з 1968 года ў Белаазёрскім пасялковым Савеце. З 1971 года ў Белаазёрскім сельсавеце, вёска ў саўгасе «Белаазёрскі».

Да 17 верасня 2013 года вёска ўваходзіла ў склад Белаазёрскага сельсавета.

## Планіроўка 
Планіровачна складаецца з дугападобнай вуліцы, арыентаванай з паўночнага захаду на паўднёвы ўсход (да выгнутай на ўсход сярэдзіны вуліцы прымыкае кароткая вуліца, арыентаваная з захаду на ўсход).

## Насельніцтва 
* **XIX стагоддзе**:
** 1897 — 34 двары, 221 жыхар.
* **XX стагоддзе**:
** 1905 — 228 жыхароў.
** 1924 — 128 жыхароў.
** 1940 — 42 двары, 254 жыхары.
** 1959 — 59 гаспадарак, 288 жыхароў.
** 1970 — 395 жыхароў.
* **XXI стагоддзе**:
** 2005 — 73 двары, 191 жыхар.

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
Катэгорыя:Пескаўскі сельсавет (Бярозаўскі раён)
Катэгорыя:Населеныя пункты Бярозаўскага раёна
Ніўкі (Бярозаўскі раён)

**Ні́ўкі** (, ) — вёска ў Бярозаўскім раёне Брэсцкай вобласці. Уваходзіць у склад Пескаўскага сельсавета. Размешчана за 28 км ад Бярозы, за 1 км ад чыгуначнай станцыі Белаазёрск.

## Гісторыя 
У 1554 годзе ў «Рэвізіі пушч і пераходаў звярыных…» упамінаецца сяло Ніўскае Здзітаўскай пушчы Вялікага Княства Літоўскага (верагодна, сучасныя Ніўкі ці Нівы) «з людзьмі яго міласці Пана Астафія Воловіча і паноў Протасовічаў». Паводле перапісу 1897 года ў Пескаўскай воласці Слонімскага павета Гродзенскай губерні, вёска і фальварак ва ўладанні Пуслоўскага. Паблізу вёскі знаходзіўся цагляны завод.

З 1921 года ў складзе Польшчы, у 1924 годзе ў Пескаўскай гміне Косаўскага павета Палескага ваяводства, фальварак і вёска.

З 1939 года ў БССР, з 1940 года вёска ў Альшэўскім сельсавеце. Пачалі здабываць торф.

У 1941—1944 гг. акупіравана нямецка-фашысцкімі захопнікамі. Пасля вайны ў 1945 годзе працаваў цагельны завод.

З 16 ліпеня 1954 года сельсавет перайменаваны ў Ніўкаўскі, цэнтр яго перанесены ў в. Ніўкі. 12 студзеня 1960 года сельсавет ліквідаваны, вёска перададзена ў Белаазёрскі сельскі (з 25 чэрвеня 1960 пасялковы) савет. З 22 студзеня 1963 года ў складзе Здзітаўскага с/с, з 7 кастрычніка 1968 года ў Белаазёрскім пасялковым Савеце. З 15 сакавіка 1971 года ў Белаазёрскім сельсавеце. Цэнтр саўгаса «Белаазёрскі».

З 17 верасня 2013 года вёска ў складзе Пескаўскага сельсавета.

## Насельніцтва 
* **XIX стагоддзе**:
** 1897 — 28 двароў, 207 жыхароў, у фальварку — 1 двор, 4 жыхары, на цагляным заводзе — З чал.
* **XX стагоддзе**:
** 1924 — у фальварку і вёсцы — 44 будынкі, 251 жыхар.
** 1940 — 57 двароў, 297 жыхароў.
** 1959 — 88 гаспадарак, 349 жыхароў.
** 1970 — 293 жыхары.
* **XXI стагоддзе**:
** 2005 — 71 двор, 189 жыхароў.

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
Катэгорыя:Пескаўскі сельсавет (Бярозаўскі раён)
Катэгорыя:Населеныя пункты Бярозаўскага раёна
Нівы (Бярозаўскі раён)

**Ні́вы** (, ) — вёска ў Бярозаўскім раёне Брэсцкай вобласці. Уваходзіць у склад Пескаўскага сельсавета. Размешчана за 27 км ад Бярозы, за 2 км ад чыгуначнай станцыі Белаазёрск.

## Гісторыя 
Вядомы ў сярэдзіне XIX ст. ў Слонімскім павеце Гродзенскай губерні. Паводле перапісу 1897 года ў Пескаўскай воласці, працавалі хлебазапасны магазін і кузня. Маёнтак Нівы належаў Пуслоўскаму (1 вярста ў бок Ярцавіч). З 1915 года акупіраваны германскімі войскамі, з 1919 года да ліпеня 1920 года і з жніўня 1920 года — войскамі Польшчы.

З 1921 года ў складзе Польшы. У 1924 годзе ў Пескаўскай гміне Косаўскага павета Палескага ваяводства, фальварак і вёска.

З 1939 года ў БССР. З 1940 года вёска ў Альшэўскім сельсавеце.

У 1941—1944 гг. акупіравана нямецка-фашысцкімі захопнікамі, ад іх рук загінулі 7 жыхароў вёскі. Пасля вызвалення 30 сакавіка 1946 года ворагамі савецкай улады забіты 5 савецкіх актывістаў, у 1968 годзе на іх магіле быў пастаўлены абеліск.

З 1954 года ў Ніўкаўскім сельсавеце. З 12 студзеня 1960 года ў Белаазёрскім сельскім (з 25 чэрвеня 1960 пасялковым) савеце. З 22 студзеня 1963 года ў складзе Здітаўскага сельсавета, з 7 кастрычніка 1968 года ў Белаазёрскім пасялковым Савеце. Паводле перапісу 1970 года дзейнічала ДРЭС. З 15 сакавіка 1971 года ў Белаазёрскім сельсавеце.

З 17 верасня 2013 года вёска ў складзе Пескаўскага сельсавета.

## Насельніцтва 
* **XIX стагоддзе**:
** 1897 — 89 двароў, 520 жыхароў, у фальварку — 19 жыхароў на 4 дварах.
* **XX стагоддзе**:
** 1924 — у вёсцы — 132 будынкі, 659 жыхароў, у фальварку — 3 будынкі, 40 жыхароў.
** 1940 — 139 двароў, 861 жыхар.
** 1959 — 187 гаспадарак, 763 жыхары.
** 1970 — 1089 жыхароў.
* **XXI стагоддзе**:
** 2005 — 274 двары, 628 жыхароў.

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
Катэгорыя:Пескаўскі сельсавет (Бярозаўскі раён)
Катэгорыя:Населеныя пункты Бярозаўскага раёна
Хрыса

**Хры́са** (, ), часам **Хры́сы**, якая, відаць, дала назву населенаму пункту.

Паводле географа Вадзіма Жучкевіча, тапонім Хрыса паходзіць ад імя Хрыстафор, яго варыянтаў або вытворных прозвішчаў.

## Гісторыя 
Паселішча ўпершыню згадваецца ў 1559 годзе пад назвай Хрысіца, ва ўладанні Валахоўскай каля Здзітаўскай пушчы, адносілася да маёнтка Здзітаў. У дакументах сустракаліся назвы: *Хрысіца, Хрыса, Хрысы* (старабеларускай мовай: *Хрисица, Хрысица, Хриса, Хрисы*). Пасля адміністрацыйнай рэформы 1567 года ўваходзіла ў Слонімскі павет Новагародскага ваяводства Вялікага Княства Літоўскага. У канцы XVIII стагоддзя ў складзе маёнтка Здзітава, дзяржаўная ўласнасць.

У выніку трэцяга падзелу Рэчы Паспалітай 1795 года тэрыторыя апынулася ў складзе Расійскай імперыі, у Слонімскім павеце Гродзенскай губерні. У першай палове XIX стагоддзя дзяржаўная вёска. На карце 1860 года абазначаны фальварак і вёска на 24 двары. Пасля 1861 года ў Пескаўскай воласці Слонімскага павета. Паводле перапісу 1897 года былі царкоўна-прыходская школа граматы, хлебазапасны магазін, кузня, піцейны дом.

У Першую сусветную вайну з 1915 года акупаваная войскамі Германскай імперыі. 25 сакавіка 1918 года згодна з Трэцяй Устаўной граматай абвешчана часткай Беларускай Народнай Рэспублікі. Таксама на землі прэтэндавала Украінская Народная Рэспубліка, нямецкія акупацыйныя войскі дазвалялі тут дзейнасць органаў Украінскай дзяржавы. З 1 студзеня 1919 года ў адпаведнасці з пастановай І з’езда КП(б) Беларусі тэрыторыя ўвайшла ў склад Савецкай Беларусі, на кароткі час у другой палове студзеня 1919 года занята Чырвонай Арміяй, пазней пад кантролем войскаў Польшчы. У ліпені 1920 года на кароткі час занята бальшавікамі, уключана ў межы паўторна абвешчанай Беларускай ССР. З жніўня 1920 года пад кантролем Польшчы.

Паводле Рыжскага мірнага дагавора 1921 года тэрыторыя юрыдычна адышла да Польшчы, у беларускай гістарыяграфіі землі вядомы як Заходняя Беларусь. Уваходзіла ў склад гміны Пескі Косаўскага павета Палескага ваяводства.

У выніку паходу Чырвонай Арміі ў Заходнюю Беларусь з верасня 1939 года тэрыторыя занята Чырвонай Арміяй, з лістапада ў складзе Беларускай ССР, у складзе Альшэўскага сельсавета. З пачатку ліпеня 1941 года да сярэдзіны ліпеня 1944 года пад акупацыяй Германіі.

З 12 студзеня 1960 года ў Белаазёрскім сельсавеце (з 25 чэрвеня 1960 пасялковым савеце). З 22 студзеня 1963 года ў Здзітаўскім сельсавеце. З 7 кастрычніка 1968 года зноў у складзе Белаазёрскага пасялковага савета. З 15 сакавіка 1971 года да 17 верасня 2013 года вёска ўваходзіла ў склад Белаазёрскага сельсавета.

## Насельніцтва 
* 1897 год — 106 двароў, 682 жыхары
* 1905 год — 736 жыхароў
* 1924 год — 141 будынак, 788 жыхароў
* 1940 год — 188 двароў, 1050 жыхароў
* 1959 год — 141 двор, 717 жыхароў
* 1970 год — 1354 жыхары
* 2009 год — 519 жыхароў
* 2019 год — 354 жыхары

## Крыніцы 
## Літаратура 
* 
* 

## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Пескаўскі сельсавет (Бярозаўскі раён)
Катэгорыя:Населеныя пункты Бярозаўскага раёна
Боркі (Бярозаўскі раён)

**Бо́ркі** (, ) — аграгарадок у Бярозаўскім раёне Брэсцкай вобласці. Уваходзіць у склад Сігневіцкага сельсавета. Размешчана за 23 км ад Бярозы, за 28 км ад чыгуначнай станцыі Бяроза-Картузская.

## Гісторыя 
Згадваецца ў 1716 годзе ў складзе Блудзенскага войтаўства Блудзенскага староства.

У 1863 годзе жыхары вёскі прымалі ўдзел у паўстанні супраць царызму, 10 кастрычніка адбыліся сутыкненні паўстанцаў з войскамі. У 1864 годзе вёска ў Чарнякоўскай воласці Пружанскага павета Гродзенскай губерні, дзейнічаў хлебазапасны магазін.

З 1915 года акупіравана германскімі войскамі, з 1919 года да ліпеня 1920 года і з жніўня 1920 года — войскамі Польшчы. У ліпені—жніўні 1920 года ўстаноўлена савецкая ўлада.

З 1921 года ў складзе Палескага ваяводства Польшчы. Да 5 студзеня 1926 года ў Чарнякаўскай гміне, пасля яе скасавання далучана да Равяціцкай гміны, з 27 лютага 1932 года ў Сігнявіцкай гміне. 3 1939 года ў БССР, з 1940 года вёска ў Пешкаўскім сельсавеце.

У 1941—1944 гг. акупіравана нямецка-фашысцкімі захопнікамі. На фронце ў 1941—1944 гг. загінулі 10 воінаў-землякоў.

16 ліпеня 1954 года Пешкаўскі с/с перайменаваны ў Боркаўскі і вёска стала яго цэнтрам. У 1960 годзе ў складзе калгаса імя Чапаева, які аб'ядноўваў 7 вёсак, 517 двароў, у 1962 годзе перайменаваны ў калгас «Боркі» з цэнтральнай сядзібай у Борках. У 1998 ў склад калгаса ўваходзілі 5 вёсак з 630 жыхарамі, з іх працаздольных калгаснікаў было 195, дзейнічалі 4 фермы.

У 1986 годзе пры сярэдняй школе адкрыты грамадскі музей баявой і працоўнай славы.

Да 17 верасня 2013 года вёска ўваходзіла ў склад Боркаўскага сельсавета.

## Інфраструктура 
Дзейнічаюць сярэдняя школа, магазіны, Дом культуры, бібліятэка, фельчарска-акушэрскі пункт, сталовая.

## Планіроўка 
Планіровачна складаецца з трох паралельных, шчыльна забудаваных вуліц, злучаных завулкамі, арыентаваных з паўночнага захаду на паўднёвы ўсход.

## Насельніцтва 
* **XIX стагоддзе**:
** 1897 — 38 двароў, 247 жыхароў.
* **XX стагоддзе**:
** 1905 — 263 жыхары.
** 1940 — 50 двароў, 230 жыхароў.
** 1959 — 63 гаспадаркі, 188 жыхароў.
** 1970 — 241 жыхар.
** 1995 — 342 жыхары, 127 двароў.
* **XXI стагоддзе**:
** 2005 — 110 двароў, 279 жыхароў.

## Славутасці 
* На ўшанаванне памяці аднавяскоўцаў, якія загінулі ў Вялікую Айчынную вайну, у 1965 годзе пастаўлены абеліск і пліты з імёнамі тых, хто загінуў.

## Літаратура 
* 
* 

## Спасылкі 
Катэгорыя:Сігневіцкі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Бярозаўскага раёна
Малыя Лясковічы

**Малы́я Ляско́вічы** (, ) — вёска ў Бярозаўскім раёне Брэсцкай вобласці. Уваходзіць у склад Сігневіцкага сельсавета. Размешчана за 32,5 км ад Бярозы, за 37 км ад чыгуначнай станцыі Бяроза-Картузская.

## Гісторыя 
Узнікла ў канцы XIX ст. У 1890 годзе — маёнтак Чарнякоўскай воласці Пружанскага павета Гродзенскай губерні, які належаў памешчыку Івану Бічу, і вёска, жыхары якой былі аб'яднаны ў Малалясковіцкае сельскае таварыства, апрацоўвалі 225 дзес. зямлі. Паводле перапісу 1897 года фальварак ва ўладанні Івана і Васіля Бічаў.

З 1915 года акупіраваны германскімі войскамі, з 1919 года да ліпеня 1920 года і з жніўня 1920 года — войскамі Польшчы. У ліпені—жніўні 1920 устаноўлена савецкая ўлада.

З 1921 года ў складзе Палескага ваяводства Польшчы, у Чарнякоўскай, з 1926 — у Міжлескай (б. Мацвеевіцкай), з 1932 — у Сігневіцкай гмінах.

З 1939 года ў БССР. З 1940 года ў Пешкаўскім сельсавеце.

У 1941—1944 гг. акупіраваны нямецка-фашысцкімі захопнікамі. На фронце загінулі 5 воінаў-землякоў. За 0,3 км на поўнач ад вёскі, у лесе, на могілках, пахаваны 8 партызан і мірных жыхароў, якія загінулі ў Вялікую Айчынную вайну. У 1966 годзе на магіле быў пастаўлены абеліск.

З 16 ліпеня 1954 года ў Баркоўскімі с/с. Паводле перапісу ў 1970 годзе дзейнічала ферма.

Да 17 верасня 2013 года вёска ўваходзіла ў склад Боркаўскага сельсавета.

## Планіроўка 
Планіровачна складаецца з просталінейнай вуліцы, арыентаванай з паўднёвага захаду на паўночны ўсход.

## Насельніцтва 
* **XIX стагоддзе**:
** 1897 — у фальварку 1 двор з 10 жыхарамі.
* **XX стагоддзе**:
** 1905 — 106 жыхароў, у маёнтку — З жыхары.
** 1940 — 29 двароў, 109 жыхароў.
** 1959 — 30 гаспадарак, 110 жыхароў.
** 1970 — 76 жыхароў.
* **XXI стагоддзе**:
** 2005 — З двары, З жыхары.

## Вядомыя асобы 
* Аляксандр Іванавіч Юркевіч (нар. 1954) — беларускі палітык.

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
Катэгорыя:Сігневіцкі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Бярозаўскага раёна
Вялікія Лясковічы

**Вялі́кія Ляско́вічы** (, ) — вёска ў Бярозаўскім раёне Брэсцкай вобласці. Уваходзіць у склад Сігневіцкага сельсавета. Размешчана за 30,5 км ад Бярозы, за 35,5 км ад чыгуначнай станцыі Бяроза-Картузская.

## Гісторыя 
Узгадваецца ў 1864 годзе як вёска пад назвай Лясковічы ў Чарнякоўскай воласці Пружанскага павета Гродзенскай губерні. У 1890 годзе в. Лясковічы, таксама маёнтак Вялікія Лясковічы. Разам з маёнткам Малыя Лясковічы і маёнткам Лаза-Лясковічы памешчыку Івану Бічу належала 1070 дзес. зямлі. У другой палове XIX ст. ў маёнтку Лясковічы быў пабудаваны сядзібны драўляны дом, закладзены невялікі пейзажны парк з сістэмай каналаў і сажалак, побач размяшчалася капліца (не захавалася). Сучасную назву атрымала ў канцы XIX ст., працавалі хлебазапасны магазін і малочная крама.

З 1915 года акупіраваны германскімі войскамі, з 1919 года да ліпеня 1920 года і з жніўня 1920 года — войскамі Польшчы. У ліпені—жніўні 1920 на кароткі час устаноўлена савецкая ўлада. З 1921 года — у складзе Польшчы, в. Лясковічы Чарнякоўскай гміны Палескага ваяводства, з 1926 года — у Міжлескай (былой Мацвеевіцкай), з 1932 года — у Сігневіцкай гміне. Апошнім уладальнікам маёнтка быў Ян Біч.

З 1939 года ў БССР, з 1940 года ў Пешкаўскім сельсавеце.

У 1941—1944 гг. акупіраваны нямецка-фашысцкімі захопнікамі. Акупанты загубілі ў вёсках Вялікія і Малыя Лясковічы 11 жыхароў, на фронце загінулі 17 воінаў-землякоў.

З 16 ліпеня 1954 года ў Боркаўскім сельсавеце. Паводле перапісу 1970 года дзейнічалі сярэдняя школа, клуб, крама. У 1976 годзе ў выніку ўзбуйнення калгаса «Воркі» быў створаны калгас «Лясковічы» з цэнтр, сядзібай у Вялікіх Лясковічах.

Да 17 верасня 2013 года вёска ўваходзіла ў склад Боркаўскага сельсавета.

## Планіроўка 
Планіровачна складаецца з 2 вуліц, адна з якіх арыентавана з поўначы на поўдзень, друтая — з паўночнага захаду на поўдзень, злучаных трыма кароткімі паралельнымі вуліцамі, арыентаванымі з захаду на ўсход.

## Насельніцтва 
* **XIX стагоддзе**:
** 1897 — 66 двароў, 422 жыхары.
* **XX стагоддзе**:
** 1905 — 436 жыхароў, у маёнтку — 25 жыхароў.
** 1940 — 109 двароў, 549 жыхароў.
** 1959 — (разам з паселішчам Астроўкі) 135 гаспадарак, 453 жыхары.
** 1970 — 552 жыхары.
* **XXI стагоддзе**:
** 2005 — 145 двары, 430 жыхароў.

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
Катэгорыя:Сігневіцкі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Бярозаўскага раёна
Міхалкі (Бярозаўскі раён)

**Міха́лкі** (, ) — вёска ў Бярозаўскім раёне Брэсцкай вобласці. Уваходзіць у склад Сігневіцкага сельсавета. Размешчана за 24 км ад Бярозы, за 22 км ад чыгуначнай станцыі Бяроза-Картузская.

## Гісторыя 
Да 17 верасня 2013 года вёска ўваходзіла ў склад Боркаўскага сельсавета.

## Планіроўка 
Планіровачна складаецца з вуліцы, арыентаванай з поўначы на поўдзень, якую перасякаюць з усходу на захад дзве кароткія вуліцы, злучаныя з заходняга боку завулкам.

## Насельніцтва 
* **XXI стагоддзе**:
** 2005 — 36 двароў, 73 жыхары.

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
Катэгорыя:Сігневіцкі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Бярозаўскага раёна
Чарнякава

**Чарня́кава** (, ) — вёска ў Бярозаўскім раёне Брэсцкай вобласці. Уваходзіць у склад Сігневіцкага сельсавета.

Да 17 верасня 2013 года вёска ўваходзіла ў склад Боркаўскага сельсавета.

## Славутасці 
 з Мікалаеўскай царквы. 1750—1759. НММРБ]]
* Свята-Мікалаеўская царква 1725 г.

## Вядомыя асобы 
* Анатоль Антонавіч Гладышчук (нар. 1947) — беларускі фізік, краязнавец.

## Спасылкі 
Катэгорыя:Сігневіцкі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Бярозаўскага раёна
Круглае (Бярозаўскі раён)

**Кру́глае** (, ) — вёска ў Бярозаўскім раёне Брэсцкай вобласці. Уваходзіць у склад Бярозаўскага сельсавета. Размешчана за 5,5 км ад Бярозы, за 11,5 км ад чыгуначнай станцыі Бяроза-Картузская.

## Гісторыя 
Паводле перапісу 1897 года вёска ў Бярозаўскай воласці Пружанскага павета Гродзенскай губерні.

З 1915 года акупіравана германскімі войскамі, з 1919 года да ліпеня 1920 года і з жніўня 1920 года — войскамі Польшчы. У ліпені—жніўні 1920 устаноўлена савецкая ўлада.

З 1921 года ў складзе Палескага ваяводства Польшчы.

З 1939 года ў БССР. З 1940 года вёска Сакалоўскага сельсавета. У 1941—1944 гг. акупіравана нямецка-фашысцкімі захопнікамі. З 8 сакавіка 1960 года вёска ў Самойлавіцкім сельсавеце (з 14 красавіка 1964 Бярозаўскі). Паводле перапісу 1970 года дзейнічала ферма.

## Планіроўка 
Забудова рэдкая, нерэгулярная, вёска арыентавана з поўначы на паўднёвы захад.

## Насельніцтва 
* **XIX стагоддзе**:
** 1897 — 9 двароў, 64 жыхары.
* **XX стагоддзе**:
** 1905 — 75 жыхароў.
** 1939 — 23 двары, 107 жыхароў.
** 1959 — 22 гаспадаркі, 101 жыхар.
** 1970 — 63 жыхары.
* **XXI стагоддзе**:
** 2005 — 12 двароў, 23 жыхары.

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
Катэгорыя:Бярозаўскі сельсавет (Бярозаўскі раён)
Катэгорыя:Населеныя пункты Бярозаўскага раёна
Леашкі

**Леашкі́** (, ) — вёска ў Бярозаўскім раёне Брэсцкай вобласці. Уваходзіць у склад Бярозаўскага сельсавета. Размешчана за 7 км ад Бярозы, за 11 км ад чыгуначнай станцыі Бяроза-Картузская.

## Гісторыя 
У 1864 годзе вядомы ў Сашыцкай воласці Пружанскага павета Гродзенскай губерні. Паводле перапісу 1897 года, вёска знаходзілася ў Сялецкай воласці, дзейнічаў хлебазапасны магазін. Побач з ёй знаходзіўся аднайменны маёнтак ва ўладанні Дыядора Волкава.

У 1905 годзе дзейнічаў вапнавы завод. З 1915 года акупіраваны германскімі войскамі, з 1919 да ліпеня 1920 года і са жніўня 1920 года — войскамі Польшчы. У ліпені—жніўні 1920 года на кароткі час устаноўлена савецкая ўлада.

З 1921 года ў складзе Палескага ваяводства, у Бяроза-Картузскай гміне, з 1932 года ў Сялецкай гміне.

У выніку пахода Чырвонай Арміі ў Заходнюю Беларусь 17 верасня 1939 года Леашкі апынуліся ў БССР. З 1940 года вёска ў Самойлавіцкім сельсавеце.

У 1941—1944 гадах знаходзілася пад нямецкай акупацыяй. На фронце загінулі 8 воінаў-землякоў. З 1964 года ў Бярозаўскім сельсавеце. Паводле перапісу 1970 года, дзейнічаў крэйдавы завод.

## Планіроўка 
Планіровачна складаецца з дугападобнай двухбакова забудаванай вуліцы, арыентаванай з захаду на паўднёвы ўсход.

## Насельніцтва 
* **XIX стагоддзе**: 1897 год — 64 двары, 394 жыхары, у маёнтку — 4 двары, 31 жыхар.
* **XX стагоддзе**: 1905 — 470 жыхароў, у маёнтку 17 жыхароў, пры вапнавым заводзе — 10 чалавек, 1940 год — 72 двары, 431 жыхар, 1959 год — 112 гаспадарак, 445 жыхароў, 1970 год — 475 жыхароў.
* **XXI стагоддзе**: 2005 год — 108 двароў, 183 жыхары.

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
Катэгорыя:Бярозаўскі сельсавет (Бярозаўскі раён)
Катэгорыя:Населеныя пункты Бярозаўскага раёна
Навасёлкі (Бярозаўскі раён)

**Навасёлкі** (, ) — вёска ў Бярозаўскім раёне Брэсцкай вобласці. Уваходзіць у склад Бярозаўскага сельсавета. Размешчана за 2,5 км ад Бярозы, за 7 км ад чыгуначнай станцыі Бяроза-Картузская.

## Гісторыя 
У 1890 годзе ў Картузскабярозаўскай воласці Пружанскага павета Гродзенскай губерні. Паводле перапісу 1897 года дзейнічаў хлебазапасны магазін. Непадалёку ад вёскі дзейнічаў цагельны завод.

З 1915 года акупіравана германскімі войскамі, з 1919 года да ліпеня 1920 года і з жніўня 1920 года — войскамі Польшчы. У ліпені 1920 устаноўлена савецкая ўлада.

З 1921 года ў складзе Бяроза-Картузскай гміны Палескага ваяводства Польшчы, з 1932 года ў Сялецкай гміне.

З 1939 года ў БССР. З 1940 года вёска ва Углянскім сельсавеце. У 1941—1944 гг. акупіравана нямецка-фашысцкімі захопнікамі. З 14 красавіка 1964 года вёска ў Бярозаўскім сельсавеце.

У 1970 годзе вёска ў Бярозаўскім сельсавеце, ферма; племсаўгас «Прамень».

## Планіроўка 
Планіровачна складаецца з просталінейнай двухбакова забудаванай вуліцы, арыентаванай з паўночнага ўсходу на паўднёвы захад, якая ў паўд. частцы заканчваецца Т-падобнай развілкай.

## Насельніцтва 
* **XIX стагоддзе**:
** 1897 — 266 жыхароў, пры цагельным заводзе — 8 чал. у 1 доме.
* **XX стагоддзе**:
** 1905 — 271 жыхар, на цагельным заводзе — 11 жыхароў.
** 1940 — 61 двор, 343 жыхары.
** 1959 — 64 гаспадаркі, 245 жыхароў.
** 1970 — 172 жыхары.
* **XXI стагоддзе**:
** 2005 — 74 двары, 200 жыхароў.

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
Катэгорыя:Бярозаўскі сельсавет (Бярозаўскі раён)
Катэгорыя:Населеныя пункты Бярозаўскага раёна
Падоссе

**Падо́ссе** (, ) — вёска ў Бярозаўскім раёне Брэсцкай вобласці. Уваходзіць у склад Бярозаўскага сельсавета. Размешчана за 9 км ад Бярозы, за 13 км ад чыгуначнай станцыі Бяроза-Картузская.

## Гісторыя 
Да 1843 года вёска ўваходзіла ў склад маёнтка Сігневічы, які належаў жонцы генерала Блышынскага, з 2 красавіка 1843 года ўласнасць Рамуальда Нейгоф-Лея. У 1864 годзе ў Сігневіцкай воласці Пружанскага павета Гродзенскай губерні. Паводле перапісу 1897 года — вёска ў Равяціцкай воласці. Дзейнічалі хлебазапасны магазін і кузня. Побач з вёскай сядзіба ва ўладанні Маліноўскага і Амельні.

### Найноўшы час 
У 1905 годзе за 3 вярсты ад Падосся знаходзіўся маёнтак. З 1915 года акупіраваны германскімі войскамі, з 1919 года да ліпеня 1920 года і з жніўня 1920 года — войскамі Польшчы. У ліпені 1920 устаноўлена савецкая ўлада.

З 1921 года ў складзе Палескага ваяводства Польшчы.

З 1939 года ў БССР, з 1940 года вёска Углянскага сельсавета. У 1941—1944 гг. акупіравана нямецка-фашысцкімі захопнікамі. На фронце загінулі 9 воінаў-землякоў. З 1964 года вёска ў Бярозаўскім сельсавеце.

У 1970 годзе ў Бярозаўскім сельсавеце, у саўгасе «Прамень», 450 жыхароў.

## Насельніцтва 
* **XIX стагоддзе**:
** 1897 — 104 двары, 533 жыхары, у сядзібе — 2 двары, 10 жыхароў.
* **XX стагоддзе**:
** 1905 — 600 жыхароў, у маёнтку — 17 жыхароў.
** 1939 — 136 двароў, 705 жыхароў.
** 1959 — 121 гаспадарка, 461 жыхар.
** 1970 — 450 жыхароў.
* **XXI стагоддзе**:
** 2005 — 97 двароў, 176 жыхароў.

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
Катэгорыя:Бярозаўскі сельсавет (Бярозаўскі раён)
Катэгорыя:Населеныя пункты Бярозаўскага раёна
Пешкі

**Пе́шкі** (, ) — вёска ў Бярозаўскім раёне Брэсцкай вобласці. Уваходзіць у склад Сігневіцкага сельсавета. Размешчана за 24,5 км ад Бярозы, за 29,5 км ад чыгуначнай станцыі Бяроза-Картузская.

## Гісторыя 
У 1864 годзе вёска ў Чарнякоўскай воласці Пружанскага павета Гродзенскай губерні. Паводле перапісу 1897 г. дзейнічаў піцейны дом.

З 1915 года акупіравана германскімі войскамі, з 1919 года да ліпеня 1920 года і з жніўня 1920 года — войскамі Польшчы. У ліпеня 1920 устаноўлена савецкая ўлада.

З 1921 года ў складзе Чарнякаўскай гміны Палескага ваяводства Польшчы, з 1926 года ў Міжлескай (былой Мацвеевіцкай), з 1932 года ў Сігневіцкай гміне.

З 1939 года ў БССР. З 1940 года вёска ў Пешкаўскім сельсавеце. У сельсавеце ў той час дзейнічалі 2 пачатку школы. У 1941—1944 гг. акупіравана нямецка-фашысцкімі захопнікамі. 14 мірных жыхароў вёскі расстраляны фашыстамі ў красавіку 1944 года ў Бярозе. На фронце ў Вялікую Айчынную вайну загінулі 9 воінаў-землякоў.

16 ліпеня 1954 года сельсавет перайменаваны ў Боркаўскі (цэнтр перанесены ў в. Боркі). Паводле перапісу 1959 года — вёска і хутар. У 1970 годзе ў калгасе «Боркі», ферма.

Да 17 верасня 2013 года вёска ўваходзіла ў склад Боркаўскага сельсавета.

## Планіроўка 
Планіровачна складаецца з арыентаванай з паўночнага захаду на ўсход вуліцы (у заходняй і цэнтральнай частках забудова двухбаковая), да якой у цэнтры з паўднёвага боку прымыкае яшчэ адна вуліца, арыентаваная з поўначы на поўдзень.

## Насельніцтва 
* **XIX стагоддзе**:
** 1897 — 45 двароў, 288 жыхароў.
* **XX стагоддзе**:
** 1905 — 303 жыхары.
** 1940 — 96 двароў, 404 жыхары.
** 1959 — у вёсцы — 78 гаспадарак, 259 жыхароў, на хутары — 5 гаспадарак, 16 жыхароў.
** 1970 — 371 жыхар.
* **XXI стагоддзе**:
** 2005 — 80 двароў, 157 жыхароў.

## Вядомыя асобы 
* Антоні Арэшка (1800—1877) — зямянін, удзельнік паўстання 1830—1831 гадоў.
* Раіса Андрэеўна Баравікова (нар. 1947) — беларуская пісьменніца.
* Міхаіл Мікалаевіч Шыманскі — беларускі журналіст. Заслужаны дзеяч культуры Беларусі (1985).

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
Катэгорыя:Сігневіцкі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Бярозаўскага раёна
Светач (Бярозаўскі раён)

**Све́тач** (, ) (да 1964 года — **Горач**) — вёска ў Бярозаўскім раёне Брэсцкай вобласці. Уваходзіць у склад Бярозаўскага сельсавета. Размешчана за 17 км ад Бярозы, за 12 км ад чыгуначнай станцыі Бяроза-Картузская.

## Гісторыя 
У 1563 годзе ў Пружанскім павеце Кобрынскай экономіі, у Дабучынскай воласці, у абшары двара Блудзенскага і войтаўства Блудзенскага. У канцы XVI ст. — дзяржаўная ўласнасць у Берасцейскім павеце. У 1716 годзе ў складзе войтаўства Блудзенскага Блудзенскага староства.

### Пад уладай Расійскай імперыі 
Пасля Трэцяга падзелу Рэчы Паспалітай з 1795 года ў складзе Расійскай імперыі. У 1864 годзе — Горач у Блудзенскай воласці Пружанскага павета Гродзенскай губерні. Паводле перапісу 1897 года ў Картуз-Бярозскай воласці, дзейнічалі хлебазапасны магазін, малочная крама.

З 1915 года акупіравана германскімі войскамі, з 1919 да ліпеня 1920 года — войскамі Польшчы. У ліпені 1920 устаноўлена савецкая ўлада.

З 1921 года ў складзе Бяроза-Картузскай гміны Пружанскага павета Палескага ваяводства Польшчы. З 1932 года ў Сігневіцкай гміне. У вёсцы была створана ячэйка КПЗБ, якая ў 1924 годзе ўвайшла ў склад Блудзенскага падрайкома (сакратар В. С. Васілеўскі).

З 1939 года ў БССР. З 1940 года вёска Углянскага сельсавета. У 1941—1944 гг. акупіравана нямецка-фашысцкімі захопнікамі. Акупанты загубілі ў вёсцы 9 жыхароў, на фронце загінулі 18 воінаў-землякоў.

З 14 красавіка 1964 года вёска ў складзе Бярозаўскага сельсавета.

30 ліпеня 1964 года вёска Горач перайменавана ў Светач. У 1970 годзе ў Бярозаўскім сельсавеце, у племсаўгасе «Прамень».

## Насельніцтва 
* **XIX стагоддзе**:
** 1897 — 78 двароў, 454 жыхары.
* **XX стагоддзе**:
** 1905 — 495 жыхароў.
** 1940 — 97 двароў, 625 жыхароў.
** 1959 — 99 гаспадарак, 394 жыхары.
** 1970 — 660 жыхароў.
* **XXI стагоддзе**:
** 2005 — 193 двары, 467 жыхароў.

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
Катэгорыя:Бярозаўскі сельсавет (Бярозаўскі раён)
Катэгорыя:Населеныя пункты Бярозаўскага раёна
Катэгорыя:Перайменаваныя населеныя пункты Беларусі
Селаўшчына

**Се́лаўшчына** (, ) — вёска ў Бярозаўскім раёне Брэсцкай вобласці. Уваходзіць у склад Бярозаўскага сельсавета. Размешчана за б км ад Бярозы, за 11 км ад чыгуначнай станцыі Бяроза-Картузская.

## Назва 
Яшчэ на польскай карце 1933 г. назва фігуруе як *Сейлаўшчына*.

У гэтым рэгіёне (Моўчадзь) фіксавалася прозвішча Сейла. Ёсць латышскае *Seila*.

## Гісторыя 
Вядома ў XVIII ст. як маёнтак Сейлаўшчына ў Берасцейскім ваяводстве, які ротмістр Пётра Сербіеўскі завяшчаў кляштару картэзіянцаў у Бярозе.

### Пад уладай Расійскай імперыі 
Пасля Трэцяга падзелу Рэчы Паспалітай з 1795 года ў складзе Расійскай імперыі. У 1864 годзе ў Сашыцкай воласці Пружанскага павета Гродзенскай губерні. Паводле перапісу 1897 года пад назвай Селаўшчызна ў Сялецкай воласці, дзейнічаў хлебазапасны магазін. Вёска межавала з выселкам і сядзібай той жа назвы, а таксама з вёскай, у якой дзейнічаў хлебазапасны магазін, і аколіцай **Лазова**. У 1905 годзе чыгуначная будка Селаўшчына з 4 жыхарамі адносілася да Бярозаўскай воласці.

### Найноўшы час 
З 1915 года акупіравана германскімі войскамі, з 1919 года да ліпеня 1920 і з жніўня 1920 года — войскамі Польшчы. У ліпені 1920 устаноўлена савецкая ўлада.

З 1921 года ў складзе Палескага ваяводства Польшчы.
З 1939 года ў БССР. З 1940 года вёска ў Самойлавіцкім сельсавеце.

У 1941—1944 гг. акупіравана нямецка-фашысцкімі захопнікамі. На фронце ў Вялікую Айчынную вайну загінулі 6 воінаў-землякоў. З 1964 года ў Бярозаўскім сельсавеце (цэнтр — г. Бяроза). Паводле перапісу 1970 года мелася ферма, вёска Лазова ў саўгасе «Прамень».

21 мая 1984 года да Селаўшчыны далучана вёска Лазова.

## Насельніцтва 
* **XIX стагоддзе**:
** 1897 — 32 двары, 214 жыхароў, у выселку — 1 двор, 5 жыхароў, у сядзібе — 2 двары, 34 жыхары, у вёсцы Лазова — 8 двароў, 52 жыхары, у аколіцы Лазова — 17 двароў, 106 жыхароў.
* **XX стагоддзе**:
** 1940 — 54 двары, 295 жыхароў, у вёсцы Лазова — 42 двары, 182 жыхары.
** 1959 — 75 гаспадарак, 249 жыхароў, у вёсцы Лазова — 30 гаспадарак, 103 жыхары.
** 1970 — 314 жыхароў, у вёсцы Лазова — 122 жыхары.
* **XXI стагоддзе**:
** 2005 — 85 двароў, 158 жыхароў.

## Вядомыя асобы 
* Юрый Уладзіміравіч Васілевіч (нар. 1950) — беларускі спецыяліст у галіне механікі дэфармуемага цвёрдага цела, тэхнічнай акустыкі.

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
Катэгорыя:Бярозаўскі сельсавет (Бярозаўскі раён)
Катэгорыя:Населеныя пункты Бярозаўскага раёна
Вугляны (Бярозаўскі раён)

**Вугля́ны** (, ) — вёска ў Бярозаўскім раёне Брэсцкай вобласці. Уваходзіць у склад Здзітаўскага сельсавета.

У 1940—1988 гадах цэнтр Углянскага сельсавета.

## Спасылкі 
Катэгорыя:Здзітаўскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Бярозаўскага раёна
Парослава

**Паро́слава** (, ) — вёска ў Бярозаўскім раёне Брэсцкай вобласці. Уваходзіць у склад Бярозаўскага сельсавета. Размешчана за 6 км ад Бярозы, за 9 км ад чыгуначнай станцыі Бяроза-Картузская.

## Гісторыя 
У 1716 годзе ў складзе войтаўства Блудзенскага Блудзенскага староства.

### Пад уладай Расійскай імперыі 
Пасля Трэцяга падзелу Рэчы Паспалітай з 1795 года ў складзе Расійскай імперыі. У 1864 годзе ў Блудзенскай воласці Пружанскага павета Гродзенскай губерні. Паводле перапісу 1897 года ў Картузскабярозаўскай воласці.
### Найноўшы час 
З 1915 акупіравана германскімі войскамі, з 1919 года да ліпеня 1920 года і з жніўня 1920 года — войскамі Польшчы. У ліпені 1920 устаноўлена савецкая ўлада.

З 1921 года ў складзе Пружанскага павета Палескага ваяводства Польшчы, у Бяроза-Картузскай, з 1932 года ў Сялецкай гмінах.

З 1939 года ў БССР, з 1940 года ва Углянскім сельсавеце. У 1941—1944 гг. акупіравана нямецка-фашысцкімі захопнікамі. 
З 1964 года вёска ў Бярозаўскім сельсавеце.

У 1970 годзе ў племсаўгасе «Прамень».

## Планіроўка 
Планіровачна складаецца з просталінейнай, двухбакова забудаванай вуліцы, арыентаванай з захаду на ўсход.

## Насельніцтва 
* **XIX стагоддзе**:
** 1897 — 258 жыхароў.
* **XX стагоддзе**:
** 1905 — 263 жыхары.
* **XXI стагоддзе**:
** 2005 — 21 двор, 45 жыхароў.

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
Катэгорыя:Бярозаўскі сельсавет (Бярозаўскі раён)
Катэгорыя:Населеныя пункты Бярозаўскага раёна
Серык Ныгметавіч Ахметаў

**Серык Ныгметавіч Ахметаў** (; , Цеміртау, Казахстан) — казахстанскі дзяржаўны дзеяч, прэм'ер-міністр Рэспублікі Казахстан з 24 верасня 2012 года па 2 красавіка 2014 года, доктар эканамічных навук.

Катэгорыя:Прэм’ер-міністры Казахстана
Катэгорыя:Акімы Карагандзінскай вобласці
Катэгорыя:Палітыкі Казахстана
Катэгорыя:Міністры абароны Казахстана
Катэгорыя:Акімы гарадоў
Катэгорыя:Міністры транспарту і камунікацый Казахстана
Аўтаномнасць карабля

**Аўтано́мнасць карабля́** (скар. **аўтаномнасць**) — элемент тактыка-тэхнічных дадзеных, які характарызуе час (у сутках), на працягу якога карабель здольны знаходзіцца ў моры, выконваючы прызначаныя яму задачы, без папаўнення запасаў пітной і тэхнічнай вады, правіянту і расходных матэрыялаў, якія не адносяцца да руху, а таксама без змены асабовага саставу.

Аўтаномнасць карабля задаецца пры праектаванні, пры гэтым улічваюцца задачы, ускладзеныя на карабель і раёны плавання. Аўтаномнасць забяспечваецца надзейнасцю тэхнічных сродкаў, стварэннем для экіпажа неабходных умоў заселенасці і размяшчэннем на караблі патрэбных для функцыянавання карабля матэрыяльных запасаў.

У адрозненне ад далёкасці плавання, якая можа быць практычна неабмежаванай (для атамных караблёў), аўтаномнасць заўсёды мае мяжу. У тыповым выпадку — гэта аўтаномнасць па запасах правізіі і прэснай вады для каманды. У атамных авіяносцаў ЗША гэта можа быць аўтаномнасць па запасах паліва і боепрыпасаў для авіягрупы (у стандартным разліку — пры двух баявых вылетах у дзень на машыну).

Катэгорыя:Марскія тэрміны
Горск

**Горск** (, ) — вёска ў Бярозаўскім раёне Брэсцкай вобласці. Уваходзіць у склад Малецкага сельсавета. Размешчана за 22 км ад Бярозы, за 20 км ад чыгуначнай станцыі Бяроза-Картузская.

## Гісторыя 
Упершыню ўзгадваецца ў XVI ст. пад назвай Падагорцы. У 1890 годзе ўрочышча Горск, якое належала памешчыку Аляксею Бажанаву разам з 1815 дес. зямлі. Паводле перапісу 1897 года вёска ў Чарнякоўскай воласці Пружанскага павета Гродзенскай губерні і сядзіба арандатара Янкеля Ніцберга на зямлі Ганны Мікульскай, маёнтак Мікульскай, побач з вёскай строжка. У вёсцы працавалі кузня і хлебазапасны магазін.

У 1905 годзе вёска, старожка Горск адносілася да Малецкай воласці З 1915 года акупіравана нямецкімі войскамі, з 1919 года да ліпеня 1920 года і з жніўня 1920 года — войскамі Польшчы. У ліпені—жніўні 1920 устаноўлена савецкая ўлада.

З 1921 года ў складзе Польшчы, у 1924 годзе вёска ў Равяціцкай гміне Пружанскага павета Палескага ваяводства. З 27 лютага 1932 года ў Малецкай гміне.

З 1939 года ў БССР. З 12 кастрычніка 1940 года вёска ў Малецкім сельсавеце Пружанскага раёна.

У 1941—1944 гг. акупіравана нямецка-фашысцкімі захопнікамі. 23 чэрвеня 1941 года на подступах да Горска загінулі ў няроўным баі воіны 2 палка 205-й матарызаванай дывізіі 4-й арміі Заходняга фронту пад камандаваннем малодшага лейтэнанта М. І. Новікава. У 1960 годзе на магіле (за 1 км ад вёскі) пастаўлены абеліск. У сакавіку 1944 года ў баі з немцамі загінулі партызаны 345-га атрада, памяць пра якіх ушанавана мемарыяльнай дошкай на клубе. У гонар ураджэнца вёскі, партызана атрада № 345 Брэсцкага партызанскага злучэння І. В. Васілеўскага, які загінуў у Бярозе, названа вуліца ў Горску. Таксама мемарыяльная дошка ўстаноўлена ў гонар разгрому калоны нямецкіх войск і вызвалення вёскі 17 ліпеня 1944 года 138-м гвардзейскім стралковым палком 48-й гвардзейскай стралковай дывізіі (камандзір — палкоўнік П. П. Варапаеў). Ад рук акупантаў загінулі 13 жыхароў вёскі, не вярнуліся з фронту 15 воінаў-землякоў.

З 14 красавіка 1960 года ў Бярозаўскім раёне.

## Планіроўка 
Планіровачна складаецца з 2 вуліц, арыентаваных з паўднёвага ўсходу на паўночны захад, якія, сыходзячыся з паўночнай часткай, прымыкаюць да аўтадарогі Кобрын—Бяроза.

## Насельніцтва 
* **XIX стагоддзе**:
** 1897 — 56 двароў, 268 жыхароў, у маёнтку — 8 двароў, 21 жыхар, у строжцы — 3 дварамі і 8 жыхарамі.
* **XX стагоддзе**:
** 1905 — 314 жыхароў, у старожцы — 4 жыхары.
** 1924 — 25 будынкаў, 177 жыхароў.
** 1970 — 291 жыхар.
* **XXI стагоддзе**:
** 2005 — 59 двароў, 102 жыхары.

## Вядомыя асобы 
* Анатоль Казловіч — пісьменнік, які ў кнігах «На маёй далоні лінія ракі», «Дыханне», «Пара ісці» выкарыстаў рэальныя сюжэты і прататыпы герояў з Горска, а яго кнігі «Каб ды калі б» цалкам прысвечана роднай вёсцы і яе тапаніміцы.

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
Катэгорыя:Малецкі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Бярозаўскага раёна
Грыцавічы (Бярозаўскі раён)

**Грыцаві́чы** (, ) — вёска ў Бярозаўскім раёне Брэсцкай вобласці. Уваходзіць у склад Малецкага сельсавета. Размешчана за 20,5 км ад Бярозы, за 18 км ад чыгуначнай станцыі Бяроза-Картузская. Насельніцтва 36 двароў, 56 жыхароў (2005).

## Гісторыя 
Узгадваецца ў 1563 годзе ў Кобрынскай эканоміі, у абшары двара Блудзенскага і войтаўства Малецкага.

Пасля Трэцяга падзелу Рэчы Паспалітай з 1795 года ў складзе Расійскай імперыі. У 1864 годзе вёска ў Малецкай воласці Пружанскага павета Гродзенскай губерні, дзейнічалі царкоўна-прыходская школа, хлебазапасны магазін.

З 1915 года акупіраваны германскімі войскамі, з 1919 года да ліпеня 1920 года і з жніўня 1920 года — войскамі Польшчы. У ліпені—жніўні 1920 на кароткі час была ўстаноўлена савецкая ўлада.

З 1921 года ў складзе Польшчы, у 1924 годзе вёска ў Малецкай гміне Пружанскага павета Палескага ваяводства, 23 будынкі.

З 1939 года ў БССР. З 12 кастрычніка 1940 года вёска ў Малецкім сельсавеце Пружанскага раёна. У 1941—1944 гг. акупіравана нямецка-фашысцкімі захопнікамі. Акупанты загубілі 5 жыхароў вёскі, на фронце загінулі 12 воінаў-землякоў. З 1960 года ў Бярозаўскім раёне.

## Планіроўка 
Планіровачна складаецца з двухбакова забудаванай вуліцы, арыентаванай з паўночнага захаду на паўднёвы ўсход, да якой у цэнтры вёскі прымыкаюць два кароткія завулкі.

## Насельніцтва 
* **XIX стагоддзе**:
** 1897 — 52 двары, 282 жыхары.
* **XX стагоддзе**:
** 1905 — 274 жыхары.
** 1924 — 147 жыхароў.
** 1970 — 218 жыхароў.
* **XXI стагоддзе**:
** 2005 — 36 двароў, 56 жыхароў.

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
Катэгорыя:Малецкі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Бярозаўскага раёна
Віснявічы

**Вісняві́чы** (, ) — вёска ў Бярозаўскім раёне Брэсцкай вобласці. Уваходзіць у склад Малецкага сельсавета. Размешчана за 29 км ад Бярозы, за 22 км ад чыгуначнай станцыі Бяроза-Картузская.

## Назва 
Фіксаваліся ваўкавыскія прозвішчы Вісневіч, Віснеўскі.

## Гісторыя 
Паводле перапісу 1897 года ў Сялецкай воласці Пружанскага павета Гродзенскай губерні.

З 1915 года акупіраваны германскімі войскамі, з 1919 года да ліпеня 1920 года і з жніўня 1920 года — войскамі Польшчы. У ліпені—жніўні 1920 на кароткі час была ўстаноўлена савецкая ўлада.

З 1921 года ў складзе Польшчы, у 1924 годзе вёска ў Сялецкай гміне Пружанскага павета Палескага ваяводства, 11 будынкаў, з 5 лютага 1932 года ў Малецкай гміне.

З 1939 года ў БССР. З 12 кастрычніка 1940 года вёска ў Малецкім сельсавеце Пружанскага раёна.

У 1941—1944 гг. акупіравана нямецка-фашысцкімі захопнікамі. Ад рук акупантаў загінула 4 жыхары, на фронце — 9 воінаў-землякоў.

З 14 красавіка 1960 года ў Бярозаўскім раёне. Паводле перапісу 1970 года ў саўгасе «Малеч».

## Планіроўка 
Планіровачна складаецца з кароткай двухбакова забудаванай вуліцы, арыентаванай з усходу на захад.

## Насельніцтва 
* **XIX стагоддзе**:
** 1897 — 12 двароў, 95 жыхароў.
* **XX стагоддзе**:
** 1924 — 38 жыхароў.
** 1970 — 83 жыхары.
* **XXI стагоддзе**:
** 2005 — 11 двароў, 15 жыхароў.

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
Катэгорыя:Малецкі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Бярозаўскага раёна
Давыдавічы (Бярозаўскі раён)

**Давы́давічы** (, ) — вёска ў Бярозаўскім раёне Брэсцкай вобласці. Уваходзіць у склад Малецкага сельсавета. Размешчана за 27 км ад Бярозы, за 21 км ад чыгуначнай станцыі Бяроза-Картузская.

## Гісторыя 
У 1856 годзе ўзгадваецца ў Пружанскім павеце Гродзенскай губерні, нашчадкам Васілеўскага ў ёй належала разам з в. Глушэц.

З 1915 года акупіравана германскімі войскамі, з 1919 года да ліпеня 1920 года і з жніўня 1920 года войскамі Польшчы. У ліпені—жніўні 1920 на кароткі час была ўстаноўлена савецкая ўлада.

З 1921 года ў складзе Сялецкай гміны Палескага ваяводства. Польшчы. З 1932 года ў Малецкай гміне.

З 1939 года ў БССР. З 12 кастрычніка 1940 года вёска ў Малецкім сельсавеце Пружанскага раёна.

У 1941—1944 гг. акупіравана нямецка-фашысцкімі захопнікамі. Ад рук акупантаў загінулі 4 жыхары вёскі.

З 14 красавіка 1960 ў Бярозаўскім раёне. Паводле перапісу 1970 года ў саўгасе «Малец» (у 1979—1990 гг. імя 60-годдзя Кампартыі Беларусі).

## Планіроўка 
Планіровачна складаецца з дугападобнай вуліцы, арыентаванай з паўночнага ўсходу на поўдзень, забудова рэдкая, двухбаковая.

## Насельніцтва 
* **XIX стагоддзе**:
** 1856 — 29 душ.
* **XX стагоддзе**:
** 1970 — 111 жыхароў.
* **XXI стагоддзе**:
** 2005 — 15 двароў, 20 жыхароў.

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
Катэгорыя:Малецкі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Бярозаўскага раёна
Залужжа (Бярозаўскі раён)

**Залу́жжа** (, ) — вёска ў Бярозаўскім раёне Брэсцкай вобласці. Уваходзіць у склад Малецкага сельсавета. Размешчана за 23 км ад Бярозы, за 17 км ад чыгуначнай станцыі Бяроза-Картузская.

## Гісторыя 
Вядома на 1563 год у Кобрынскай эканоміі, у абшары Блудзенскага двара і Малецкага войтаўства. У 1716 г. ў складзе Кабацкага войтаўства Блудзенскага староства.

### Пад уладай Расійскай імперыі 
Пасля Трэцяга падзелу Рэчы Паспалітай з 1795 г. ў складзе Расійскай імперыі, падаравана Кацярынай II нашчадкам генерала-фельдмаршала графа П. А. Румянцава-Задунайскага. У 1864 годзе ў Малецкай воласці Пружанскага павета Гродзенскай губерні. Паводле перапісу 1897 года дзейнічалі царкоўна-прыходская школа, хлебазапасны магазін.

### Найноўшы час 
З 1915 года акупіравана германскімі войскамі, з 1919 года да ліпеня 1920 года і з жніўня 1920 года  — войскамі Польшчы. У ліпені—жніўні 1920 на кароткі час была ўстаноўлена савецкая ўлада. З 1921 года ў складзе Польшчы, у 1924 годзе вёска ў Малецкай гміне Пружанскага павета Палескага ваяводства, 32 будынкі.

З 1939 года ў БССР. З 12 кастрычніка 1940 года вёска ў Малецкім сельсавеце Пружанскага раёна. У 1941—1944 гг. акупіравана нямецка-фашысцкімі захопнікамі. На фронце загінулі 20 воінаў-землякоў.

У ліпеня 1949 года ў вёсцы створаны калгас імя Дзяржынскага, які ў студзені 1951 года ўвайшоў у калгас імя Панамарэнкі, у 1958 годзе перайменаваны ў калгас «Рассвет». З 14 красавіка 1960 года ў Бярозаўскім раёне. Паводле перапісу 1970 года ў саўгасе «Прагрэс».

## Планіроўка 
Планіровачна складаецца з двухбакова забудаванай вуліцы, арыентаванай з паўднёвага захаду на паўночны ўсход, якая паўночнай часткай прымыкае да сярэдзіны другой, больш кароткай вуліцы.

## Насельніцтва 
* **XIX стагоддзе**:
** 1897 — 79 двароў, 481 жыхар.
* **XX стагоддзе**:
** 1905 — 510 жыхароў.
** 1924 — 151 жыхар.
** 1970 — 221 жыхар.
* **XXI стагоддзе**:
** 2005 — 29 двароў, 46 жыхароў.

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
Катэгорыя:Малецкі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Бярозаўскага раёна
Падкраічы

**Падкра́ічы** (, ) — аграгарадок у Бярозаўскім раёне Брэсцкай вобласці. Уваходзіць у склад Малецкага сельсавета. Размешчаны за 22 км ад Бярозы, за 21 км ад чыгуначнай станцыі Бяроза-Картузская.

## Гісторыя 
У 1563 годзе ў Кобрынскай эканоміі, у абшары двара Блудзенскага і войтаўства Малецкага. У 1716 годзе ў складзе войтаўства Кабацкага Блудзенскага староства.

Пасля Трэцяга падзелу Рэчы Паспалітай з 1795 года ў складзе Расійскай імперыі. У 1864 годзе вёска ў Малецкай воласці Пружанскага павета Гродзенскай губерні. Паводле перапісу 1897 года дзейнічалі царкоўна-прыходская школа, хлебазапасны магазін, ветраны млын.

З 1915 года акупіравана германскімі войскамі, з 1919 года да ліпеня 1920 года і зжн. 1920 года — войскамі Польшчы. У ліпені 1920 устаноўлена савецкая ўлада.

З 1921 года ў складзе Польшчы, у 1924 годзе вёска ў Малецкай гміне Пружанскага павета Палескага ваяводства.

З 1939 года ў БССР. З 12 кастрычніка 1940 года вёска, цэнтр Падкрайчаўскага с/с Пружанскага раёна.

У 1941—1944 гг. акупіравана нямецка-фашысцкімі захопнікамі. Акупанты загубілі ў вёсцы 20 жыхароў, на фронце загінулі 14 воінаў-землякоў.

15 снежня 1949 года створаны калгас. З 14 красавіка 1960 года ў Бярозаўскім раёне. 21 студзеня 1961 года Падкрайчаўскі с/с скасаваны, вёска далучана да Малецкага с/с. Паводле перапісу 1970 года цэнтр калгаса «Прагрэс».

## Інфраструктура 
Дзейнічаюць школа, фельчарска-акушэрскі пункт, Дом культуры, магазіны.

## Насельніцтва 
* **XIX стагоддзе**:
** 1897 — 48 двароў, 295 жыхароў.
* **XX стагоддзе**:
** 1905 — 300 жыхароў.
** 1924 — 29 будынкаў, 130 жыхароў.
** 1970 — 379 жыхароў.
** 2000 — 596 жыхароў, 206 двароў.
* **XXI стагоддзе**:
** 2005 — 204 двары, 531 жыхар.

## Славутасці 
* Помнік на ўшанаванне памяці 114 аднавяскоўцаў (1975), якія загінулі ў Вялікую Айчынную вайну — скульптура воіна і партызана і 2 стэлы, на якіх выбіты імёны тых, хто загінуў. Перад помнікам запалены вечны агонь.
* Абеліск (1965) на брацкай магіле 100 воінаў Чырвонай Арміі, якія загінулі ў баях супраць нямецка-фашысцкіх акупантаў у 1941 і 1944 гг., у тым ліку воіны 205-й матарызаванай дывізіі 4-й арміі Заходняга фронту.

## Літаратура 
* 
*  — С. 500.

## Спасылкі 
Катэгорыя:Малецкі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Бярозаўскага раёна
Паўлавічы (Бярозаўскі раён)

**Па́ўлавічы** (, ) — вёска ў Бярозаўскім раёне Брэсцкай вобласці. Уваходзіць у склад Малецкага сельсавета. Размешчана за 23,5 км ад Бярозы, за 20 км ад чыгуначнай станцыі Бяроза-Картузская.

## Гісторыя 
У 1563 годзе ў Кобрынскай эканоміі, у абшары двара Блудзенскага і войтаўства Малецкага.

### Пад уладай Расійскай імперыі 
Пасля Трэцяга падзелу Рэчы Паспалітай з 1795 года ў складзе Расійскай імперыі, падаравана Кацярынай II нашчадкам генерала-фельдмаршала графа П. А. Румянцава-Задунайскага. У 1864 годзе вёска ў Малецкай воласці Пружанскага павета Гродзенскай губерні. У 1890 годзе побач з вёскай фальварак Паўловічы, які ўваходзіў у маёнтак Габрыелін і належаў памешчыку Аляксею Бажанаву. Паводле перапісу 1897 года дзейнічалі хлебазапасны магазін і ветраны млын; фальварак знаходзіўся ва ўладанні Бажанавай; былая карчма (у яе ж уладанні).

### Найноўшы час 
З 1915 года акупіравана германскімі войскамі, з 1919 года да ліпеня 1920 года і з жніўня 1920 года — войскамі Польшчы. У ліпені 1920 устаноўлена савецкая ўлада.

З 1921 года ў складзе Польшчы, у 1924 годзе вёска ў Малевіцкай гміне Пружанскага павета Палескага ваяводства.

З 1939 года ў БССР. З 12 кастрычніка 1940 года вёска ў Малецкім сельсавеце Пружанскага раёна. У 1941—1944 гг. акупіравана нямецка-фашысцкімі захопнікамі. На фронце загінулі 8 воінаў-землякоў. З 14 красавіка 1960 года сельсавет у Бярозаўскім раёне. Паводле перапісу 1970 года ў саўгасе «Малеч» (у 1979—1990 імя 60-годдзя Кампартыі Беларусі).

## Планіроўка 
Планіровачна складаецца з просталінейнай вуліцы, арыентаванай з паўночнага захаду на ўсход (з выхадам да чыгуначнага паўстанка Паўлавічы), да якой пад вострым вуглом прымыкае другая вуліца, арыентаваная з паўночнага захаду на паўднёвы ўсход.

## Насельніцтва 
* **XIX стагоддзе**:
** 1897 — 58 двароў, 367 жыхароў, у фальварку — 2 двары, 14 жыхароў, у былой карчме — 1 двор, 10 жыхароў.
* **XX стагоддзе**:
** 1905 — 313 жыхароў, у фальварку — 4 жыхары.
** 1924 — 21 будынак, 96 жыхароў.
** 1970 — 278 жыхароў.
* **XXI стагоддзе**:
** 2005 — 47 двароў, 78 жыхароў.

## Славутасці 
* На паўночна-ўсходняй ускраіне вёскі пахаваны 6 савецкіх воінаў, якія загінулі ў Вялікую Айчынную вайну, у 1966 годзе на магіле пастаўлены абеліск.

## Вядомыя асобы 
* Уладзімір Канстанцінавіч Мацяш (нар. 1951) — беларускі архітэктар.

У Паўлавічах нарадзіўся дзед па бацькавай лініі Андрэя Макарэвіча — вясковы настаўнік Рыгор Андрэевіч Макарэвіч (1886—1947).

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
Катэгорыя:Малецкі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Бярозаўскага раёна