open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Эхінастаматыды

**Эхінастаматыды** (*Echinostomatidae*) — сямейства плоскіх чарвей класу смактуноў, прадстаўнікі якога паразітуюць у стравальным тракце жывёл і чалавека.

## Падсямействы і роды 
* падсямейства  Looss, 1899
**  Skrjabin, 1944
**  Dietz, 1909
**  Skrjabin & Baschkirova, 1956
**  Dietz, 1909
**  Rudolphi, 1809
**  Ozdikmen, 2013
**  Dietz, 1909
**  Dietz, 1909
**  Lühe, 1909
**  Dronen, 2009
**  Bychovskaja-Pavlovskaja, 1953
**  Travassos, 1921
**  Hübner, 1939
**  Yamaguti, 1958
**  Wright & Smithers, 1956
**  Belopolskaya, 1954
**  Dietz, 1909
**  Teixeira de Freitas & Dobbin, 1967
**  Yamaguti, 1958
* падсямейства  Nasir, Diaz & Marcano, 1971
**  Nasir, Diaz & Marcano, 1971
**  Beaver, 1943
* падсямейства  Yamaguti, 1958
**  Teixeira de Freitas, 1948
* падсямейства  Mendheim, 1943
**  Dietz, 1909
**  Dietz, 1909
* падсямейства  Odhner, 1910
**  Ratz, 1903
* падсямейства  Yamaguti, 1958
**  Dietz, 1909
* падсямейства  Kostadinova, 2005
**  Saxena & Singh, 1982
* падсямейства  Skrjabin & Schulz, 1937
**  Kowalewski, 1902
* incertae sedis
**  Looss, 189
**  Baschkirova, 1941
**  Saito & Fukumoto, 1972
**  Travassos, 1916
**  Baschkirova, 1941

## Крыніцы 
Катэгорыя:Сямействы плоскіх чарвей
*
Максім Будзюхін

**Максім Будзюхін** (нар. ) — беларускі валейбаліст. Майстар спорту.

## Біяграфія 
Выхаванец Гомельскай ДЮСШАР «Энергія». Выступаў за «Гомель» (2007—2014), «Металург» (2010—2013), «Заходні Буг» (2014—2016), «Шахцёр» (2016—2019), «Будаўнік» (2019—2022) і «Сэнт-Квенцін» (2022—2023). Сезон 2023—2024 быў у ўфімскім «Урале» і правёў 36 матчаў у Суперлізе. На яго рахунку 812 прыёмаў, паказнік пазітыўнага прыёму быў 48 %, эфектыўнага — 23 %.

У чэрвені 2024 года падпісаў кантракт з клубам «Белагор’е».

У 2022 годзе быў прызнаны найлепшым лібера чэмпіянату Беларусі.

## Дасягненні 
*   Чэмпіён Беларусі (3): 2018/19, 2017/18, 2016/17
*   Срэбраны прызёр чэмпіянату Беларусі (3): 2021/22, 2020/21, 2019/20
*   Бронзавы прызёр чэмпіянату Беларусі (2): 2011/12, 2010/11
*   Уладальнік Кубка Беларусі (1): 2018/192015/16, 2010/11, 2009/10
*   Сярэбраны прызёр Кубка Беларусі (5): 2020/21, 2019/20, 2017/18, 2015/16, 2014/15
*   Бронзавы прызёр Кубка Беларусі (4): 2016/17, 2011/12, 2010/11, 2008/09
## Крыніцы 
## Спасылкі 
* Maksim Budziukhin
* МАКСИМ БУДЮХИН — НОВИЧОК «УРАЛА»
* Будюхин Максим

Катэгорыя:Валейбалісты Беларусі
Катэгорыя:Ігракі зборнай Беларусі па валейболе
Катэгорыя:Ігракі «Сен-Кантэна» (валейбол)
Станіслаў Забароўскі

**Станіслаў Забароўскі** (нар. ) — беларускі валейбаліст. Майстар спорту.

## Біяграфія 
У 2015 годзе скончыў Гродзенскі дзяржаўны ўніверсітэт імя Янкі Купалы.

Пачынаў кар’ера валейбаліста ў невялікім родным Сапоцкіне. Рэгулярна выступаў за Гродзенскую вобласць, потым ва Універсіядах за ўніверсітэт ім. Я.Купалы і за гродзенскі «Камунальнік».

## Дасягненні 
*   Чэмпіён Беларусі (6): 2023/24, 2022/23, 2021/22, 2020/21, 2019/20, 2015/16
*   Срэбраны прызёр чэмпіянату Беларусі (5): 2018/19, 2017/18, 2016/17, 2011/12, 2010/11
*   Бронзавы прызёр чэмпіянату Беларусі (4): 2013/14, 2012/13, 2009/10, 2007/08
*   Уладальнік Кубка Беларусі (9): 2023/24, 2022/23, 2021/22, 2020/21, 2019/20, 2017/18, 2016/17, 2015/16, 2011/12
*   Сярэбраны прызёр Кубка Беларусі (3): 2018/19, 2013/14, 2010/11
*   Бронзавы прызёр Кубка Беларусі (1): 2014/15
## Крыніцы 
## Спасылкі 
* Заборовский Станислав
* Динамика и драйв Станислава Заборовского
* Stanislau Zabarouski

Катэгорыя:Валейбалісты Беларусі
Катэгорыя:Майстры спорту Беларусі
Катэгорыя:Ігракі зборнай Беларусі па валейболе
Катэгорыя:Выпускнікі Гродзенскага дзяржаўнага ўніверсітэта імя Янкі Купалы
Станіслаў Уладзіміравіч Сувораў

**Станіслаў Уладзіміравіч Сувораў** (нар. , , Мінская вобласць, Беларусь) — беларускі футбаліст (абаронца) і трэнер.

## Гульнявая кар’ера 
Пачынаў футбольную кар’еру ў СДЮШАР горада Капыль, адкуль пазней перабраўся ў салігорскі «Шахцёр», дзе выступаў за дубль. У канцы 2012 года футбаліст завяршыў кар’еру футбаліста, так і не дэбютаваўшы на прафесійным узроўні.

## Трэнерская кар’ера 
У 2014 годзе стаў трэнерам юнацкай каманды салігорскага «Шахцёра». У студзені 2020 года футбаліст стаў галоўным трэнерам дубля салігорскага клуба. У верасні 2020 года спецыяліст быў прызначаны на пасаду выконваючага абавязкі галоўнага трэнера, аднак правеў толькі некалькі трэніровачных працэсаў.

У студзені 2022 года ўзначаліў трэнерскі штаб петрыкаўскага «Шахцёра». У лістападзе 2022 года ў ролі асістэнта галоўнага трэнера ўвайшоў у трэнерскі штаб маладзёжнай зборнай Беларусі. Па выніку сезона разам з петрыкаўскім «Шахцёрам» стаў бронзавым прызёрам Першай лігі. У снежні 2023 года вярнуўся ў салігорскі «Шахцёр», дзе стаў асістэнтам галоўнага трэнера. У жніўні 2023 года атрымаў трэнерскую ліцэнзію UEFA PRO.

У снежні 2023 года стаў галоўным трэнерам салігорскага "Шахцёра", з якім падпісаў двухгадовы кантракт з опцыяй падаўжэння яшчэ на сезон. У пачатку верасня 2024 года, падчас міжнароднай паузы ў чэмпіянаце, быў адпраўлены ў адстаўку. За ўвесь час кіравання салігорскім «Шахцёрам», які меў у складзе маладых гульцоў і быў пазбаўлены магчымасці падпісваць новых, Станіславу Сувораву не ўдалося падняць каманду з зоны вылету ў Першую лігу.

## Дасягненні 
### Трэнерскія 
*   Бронзавы прызёр Першай лігі чэмпіянату Беларусі (Д2): 2022

## Крыніцы 
Катэгорыя:Футбалісты Беларусі
Катэгорыя:Ігракі ФК Капыль
Катэгорыя:Ігракі ФК Узда
Катэгорыя:Футбольныя трэнеры Беларусі
Катэгорыя:Трэнеры ФК Шахцёр Петрыкаў
Катэгорыя:Трэнеры ФК Шахцёр Салігорск
Сідзюк

**Сідзюк** — прозвішча.

## Вядомыя носьбіты 
* Раман Сідзюк — беларускі валейбаліст
* Уладзімір Мікалаевіч Сідзюк — беларускі архітэктар
Раман Сідзюк

**Раман Сідзюк** (нар. ) — беларускі валейбаліст.

## Біяграфія 
Выступаў за брэскі «Заходні Буг» (2007—2011), жлобінскі Металург (2011—2013) і салігорскі «Шахцёр» (2013—2014).

## Дасягненні 
*   Срэбраны прызёр чэмпіянату Беларусі (1): 2013/14
*   Бронзавы прызёр чэмпіянату Беларусі (1): 2011/12
*   Сярэбраны прызёр Кубка Беларусі (1): 2008/09
*   Бронзавы прызёр Кубка Беларусі (3): 2013/14, 2011/12, 2009/10
## Крыніцы 
## Спасылкі 
* Raman Sidziuk
* Сидюк: «Шахтёр» доказал, что может играть с сильными командами Суперлиги
* РОМАН СИДЮК

Катэгорыя:Валейбалісты Беларусі
Катэгорыя:Ігракі зборнай Беларусі па валейболе
Шамякіна

**Шамякіна** — жаночая форма прозвішча Шамякін.

## Вядомыя носьбіты 
* Алеся Іванаўна Шамякіна — беларускі літаратуразнавец
* Таццяна Іванаўна Шамякіна — беларуская крытык, літаратуразнаўца, перакладчыца
Чараповіч

**Чараповіч** — прозвішча.

## Вядомыя носьбіты 
* Вячаслаў Чараповіч (нар. 1992) — беларускі валейбаліст.
* Крыстафер Чараповіч (нар. 1991) — шведскі баскетбаліст.
Ліпеньская манархія

**Ліпеньская манархія** (), афіцыйна **Каралеўства Францыя** () —  палітычны рэжым (ліберальная канстытуцыйная манархія) у Францыі пры Луі-Філіпе I, які доўжыўся з 26 ліпеня 1830 года (Ліпеньскай рэвалюцыі 1830 года) да 23 лютага 1848 года (Рэвалюцыі 1848 года). Усталяванне Ліпеньскай манархіі азначала канец перыяду Рэстаўрацыі праз звяржэнне кансерватыўнага ўрада Карла X.

Луі-Філіп, прадстаўнік больш ліберальнай Арлеанскай галіны дому Бурбонаў, абвясціў сябе «каралём французаў», а не традыцыйным «каралём Францыі», падкрэсліваючы народныя вытокі свайго праўлення. Кароль абяцаў прытрымлівацца так званага сярэдняга шляху, пазбягаючы крайнасцей як кансерватыўных раялістаў, так і левых радыкалаў.

У часы Ліпеньскай манархіі ў дзяржаве дамінавала заможная буржуазія і шматлікія былыя напалеонаўскія чыноўнікі. Урад прытрымліваўся кансерватыўнай палітыкі, асабліва пад уплывам Франсуа Гізо. Кароль падтрымліваў сяброўства з Вялікабрытаніяй і фінансаваў каланіяльную экспансію, асабліва французскае заваяванне Алжыра. Да 1848 года, калі ў многіх еўрапейскіх дзяржавах адбыліся рэвалюцыі, папулярнасць караля ўпала, і ён адрокся ад прастола, што азначала пачатак Другой рэспублікі.

Катэгорыя:Гісторыя Францыі
Вячаслаў Чараповіч

**Вячаслаў Чараповіч** (нар. ) — беларускі валейбаліст.

## Біяграфія 
Выхаванцам гомельскай школы валейбола і першым настаўнікам у валейбаліста быў Андрэй Карабанёў. Пачынаў прафесійную кар’еру ў мясцовых клубах «ГВК» і «Металург».

## Дасягненні 
*   Чэмпіён Беларусі (1): 2019/20
*   Срэбраны прызёр чэмпіянату Беларусі (2): 2015/16, 2013/14
*   Бронзавы прызёр чэмпіянату Беларусі (5): 2018/19, 2016/17, 2014/15, 2011/12, 2010/11
*   Уладальнік Кубка Беларусі (1): 2019/20
*   Сярэбраны прызёр Кубка Беларусі (1): 2016/17
*   Бронзавы прызёр Кубка Беларусі (5): 2018/19, 2015/16, 2013/14, 2011/12, 2010/11
## Крыніцы 
## Спасылкі 
* Черепович Вячеслав
* Вячеслав Черепович продолжит карьеру в румынском клубе «Ремат» из Залэу
* «Урал» подписал белорусского доигровщика
* Смена клубной прописки: Вячеслав Черепович переходит в румынский клуб
* Новичком «Урала» стал белорус Черепович
* Viachaslau Charapovich 

Катэгорыя:Валейбалісты Беларусі
Катэгорыя:Ігракі зборнай Беларусі па валейболе
Катэгорыя:Ігракі «Энергіі» Гомель
Летнія Паралімпійскія гульні 2024

**Летнія Паралімпійскія гульні 2024** (афіцыйна — **XVII Паралімпійскія летнія гульні**) — мультыспартыўныя спаборніцтвы, якія адбываліся ў Парыжы ў 2024 годзе. Гульні ўрачыста адкрыліся 28 жніўня працягваліся да 8 верасня. Спаборніцтвы ішлі на тых самых аб'ектах, дзе раней праходзілі Летнія Алімпійскія гульні 2024.

## Цырымонія адкрыцця 
Цырымонія адкрыцця адбылася 28 жніўня 2024 года. Месцам урачыстасцей стала Плошча Згоды ў Парыжы.

## Зноскі 
Катэгорыя:Паралімпійскія гульні
Катэгорыя:2024 год у спорце
Катэгорыя:2024 год у Францыі
Катэгорыя:Жнівень 2024 года
Катэгорыя:Верасень 2024 года
Балтыйская жаночая баскетбольная ліга 1999/2000

**Балтыйская жаночая баскетбольная ліга 1999/2000** з’яўляецца шостым сезонам БЖБЛ. Пераможцам стаў вільнюскі клуб «Тэлеком».

## Удзельнікі 
## Рэгулярны сезон 
### Група А 
Заўвагі: 

### Група B 
Крыніцы:

## Плэй-оф 
### За 5-8 месцы 
Крыніца:

## Выніковая табліца 
## Узнагароды 
### Самы перспектыўны гулец 
*  Алена Леўчанка ( Беларусь)

## Гл. таксама 
* Чэмпіянат Беларусі па баскетболе сярод жанчын 1999/2000

## Крыніцы 
Катэгорыя:1999 год у баскетболе
Катэгорыя:2000 год у баскетболе
2000
MCV

**MCV** (, , ) — японская баявая машына з цяжкім узбраеннем.

Машыну сканструяваў Тэхнічны праектна-канструктарскі інстытут Міністэрства абароны Японіі.

MCV прызначана для аснашчэння сіл хуткага разгортвання з мэтай павышэння агнявой моцы падраздзяленняў пры захаванні высокай мабільнасці. Браня забяспечвае абарону ад стрэлаў РПГ, 30 мм аўтаматычных гармат ў франтальнай і 12,7 мм кулямётаў у бакавой праекцыях. Зараджанне гарматы ручное.

Машына стваралася пад задачы новай стратэгіі ўзмацнення агнявой моцы без шкоды для паветранай транспартабельнасці.

На 2022 год японская армія валодала 123 адзінкамі MCV.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Бранятэхніка
Леанарда Маскара-Капілевіч

**Леанарда Маскара-Капілевіч** (, , Балеарскія астравы, Іспанія) — беларускі футбаліст, абаронца Севілья Атлетыка.

## Клубная кар’ера 
Выхаванец акадэміі клуба «Мальёрка». У сезоне 2022–2023 падпісаў кантракт з «Севілья Атлетыка», рэзервовай камандай клуба «Севілья».

## Міжнародная кар’ера 
У 2021 годзе быў выкліканы на збор юнацкай зборнай Беларусі да 19 гадоў, дзе прымаў удзел у двух таварыскіх матчах супраць зборнай Расіі. 

Быў выкліканы ў нацыянальную зборную на матчы кваліфікацыі Еўра-2024 супраць зборнай Андоры і зборнай Ізраіля.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Футбалісты Беларусі
Катэгорыя:Футбалісты Іспаніі
Катэгорыя:Ігракі ФК Мальёрка В
Катэгорыя:Ігракі ФК Севілья Атлетыка
Бальшой Гарадзец (Усвяцкі раён)

**Бальшой Гарадзец** () — вёска ва Усвяцкім раёне Пскоўскай вобласці Расіі.

## Насельніцтва 
## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Усвяцкага раёна
Балтыйская жаночая баскетбольная ліга 2000/2001

**Балтыйская жаночая баскетбольная ліга 2000/2001** з’яўляецца сёмым сезонам БЖБЛ. Пераможцам стаў вільнюскі клуб «Ліетувас Целекомас».

## Удзельнікі 
## Рэгулярны сезон 
Заўвагі: 
Крыніца:

## Плэй-оф 
Пераможца папярэдняга чэмпіянату «Ліетувас Целекомас» далучыўся да розыгрышу на стадыі плэй-оф.

### За 5-8 месцы 
Крыніца:

## Выніковая табліца 
## Узнагароды 
### Найлепшая абаронца 
*  Аўшра Бімбайце ( Лінцел 118)

### Найлепшы форвард 
*  Іева Тарэ ( ТТТ)

### Найлепшая цэнтравая 
*  Ірэна Баранаўскайце ( Ліетувас Целекомас)

### Самы перспектыўны гулец 
*  Эгле Шульчуце ( ТТТ)

### Самая тэхнічная баскетбалістка 
*  Кенья Робінсан ( Пантэрыт)

### Найлепшы снайпер 
*  Эла Брыедзіце ( Ліетувас Целекомас)

### Найлепшая на лініі штрафных 
*  Аляксандра Конава ( Балтыйская Звязда)

### Міс чэмпіянату 
*  Антра Яхавіча ( РТУ-Клондайка)

## Статыстыка 
## Гл. таксама 
* Чэмпіянат Беларусі па баскетболе сярод жанчын 2000/2001

## Крыніцы 
Катэгорыя:2000 год у баскетболе
Катэгорыя:2001 год у баскетболе
2001
Герман Маер Саламон Гольдшміт

**Герман Маер Саламон Гольдшміт** (;  — ) — нямецкі астраном і мастак, які пражыў большую частку жыцця ў Францыі.

## Біяграфія 
Нарадзіўся ў Франкфурце, у сям’і яўрэйскага гандляра. Пераехаў у Парыж вучыцца жывапісу, дзе напісаў шэраг карцін, пасля чаго пад уплывам лекцыі Урбена Левер’е зацікавіўся астраноміяй.

У красавіку 1861 г. абвясціў пра адкрыццё дзявятага спадарожніка Сатурна паміж Тытанам і Гіперыёнам, якога ён назваў Хірон. Тым не менш, ён памыляўся: спадарожніка не існавала. Сёння імя Хірон носіць зусім іншы аб’ект, незвычайны астэроід/камета (2060) Хірон.

Яму прыпісваюць першыя назіранні (у 1820) ценявых хваль, якія з’яўляюцца за некалькі хвілін да поўнага сонечнага зацьмення.

У 1861 годзе атрымаў Залаты медаль каралеўскага астранамічнага таварыства. У гонар яго названы кратэр Гольдшміта на Месяцы, а таксама астэроід (1614) Гольдшміт.
## Крыніцы
Сезон 2006/2007 «Камунальніка» Гродна

У сезоне 2006—2007 валейбольны клуб «Камунальнік» з Гродна прымаў удзел у наступных турнірах:
* Кубак Беларусі 2006 (**Фіналіст**).

## Склад каманды 
* Аляксей Кураш (1988)
* Кірыл Краснеўскі
* Дзмітрый Ліхарад (1977)
* Станіслаў Забароўскі (1988)
* Андрэй Шчаткоў (1982)
* Віктар Бекша (1974)
* Вадзім Азімка,
* Яўгеній Русак,
* Максім Акіменка

## Трэнеры каманды 
* Артур Папай (галоўны трэнер)

## Гл. таксама 
* Сезон 2005/2006 «Камунальніка» Гродна
* Сезон 2007/2008 «Камунальніка» Гродна

## Спасылкі 
* «Коммунальник» уже третий
* Kommunalnik Grodno 
2006/2007
Камунальнік Гродна
Катэгорыя:2006 год у Гродне
Катэгорыя:2007 год у Гродне
Дзмітрый Ваш

**Дзмітрый Ваш** (нар. , Жлобін, Беларусь) — беларускі валейбаліст. Майстар спорту.

## Біяграфія 
Нарадзіўся ў г. Жлобін, дзе і пачаў займацца валейболам ва ўзросце 9 гадоў, першымі трэнерамі былі Пятра Фёдаравіча Камарова і Аляксандра Васілевіча Пыталева.

Першы прафесійны кантракт падпісаў у 2005 годзе з клубам «Металург» (Жлобін) і тры гады гуляў у ім. Сезон 2009/2010 правёў у арэндзе ў салігорскім «Шахцёру», а потым тры гады ў «Энергіі Гомель».

Сезон 2018/19 правёў у гомельскай «Энергіі», потым тры гады ў салігорскім «Шахцёру». Сезон 2022/23 правёў за клуб «Цзянсу» (Нанкін, Кітай), потым вярнуўся ў «Шахцёр».

З 2012 года ў складзе зборнай Беларусі, з якой выйграваў срэбныя медалі Еўралігі ў 2019 годзе і быў бронзавым прызёрам Кубка прэтэндэнтаў. Браў удзел у чэмпіянатах Еўропы.

## Дасягненні 
*   Чэмпіён Беларусі (5): 2021/22, 2020/21, 2019/20, 2015/16, 2008/09
*   Срэбраны прызёр чэмпіянату Беларусі (4): 2017/18, 2016/17, 2013/14, 2009/10
*   Бронзавы прызёр чэмпіянату Беларусі (4): 2018/19, 2014/15, 2011/12, 2010/11
*   Уладальнік Кубка Беларусі (7): 2021/22, 2020/21, 2019/20, 2017/18, 2016/17, 2015/16, 2008/09
*   Сярэбраны прызёр Кубка Беларусі (1): 2009/10
*   Бронзавы прызёр Кубка Беларусі (3): 2018/19, 2013/14, 2011/12, 2010/11
## Крыніцы 
## Спасылкі 
* Dzmitry Vash
* Ваш Дмитрий
* ДМИТРИЙ ВАШ — ИГРОК «ДИНАМО-ЛО»

Катэгорыя:Валейбалісты Беларусі
Катэгорыя:Ігракі зборнай Беларусі па валейболе
Катэгорыя:Ігракі «Паўладара» (валейбол)
Валеры Мерэс

**Валеры Мерэс** (фр. Valérie Mairesse; нар. ) — французская кінаактрыса. Вядомая па ролях у фільмах «Укол парасонам», «Гэта не я, гэта — ён!», «Банзай!».

## Біяграфія 
Нарадзілася 8 чэрвеня 1954 у Парыжы. Правяла ўсё дзяцінства ў Афрыцы. У пачатку 70-х вяртаецца ў Парыж. Удзельнічала ў пастаноўках трупы Сплендыд. Потым з’яўляецца ў кіно. Здымалася ў карцінах у розных еўрапейскіх краінах. Спачатку камедыі, потым больш сур’ёзныя ролі. Сёння Валеры працягвае актыўна здымацца, чаргуючы лёгкі і сур’ёзны жанр. Жыве ў прыгарадзе Парыжа.
## Крыніцы
Петэр Аўгуст Фрыдрых фон Мантэйфель

**Петэр Аўгуст Фрыдрых фон Мантэйфель** (; 19 студзеня/30 студзеня 1768,  — 26 красавіка / 8 мая 1842, Равіла) — балтыйскі нямецкі дваранін і пісьменнік, які пісаў на эстонскай мове.

У раннія гады выступаў з вершамі на эстонскай мове, якія апублікаваў у выглядзе вершаваных дыялогаў пад назвай «Üks Ennemuiste lugu ühhe Warga peäle». Аднак большасць паэтычнай спадчыны страчана. У 1838 годзе выдаў асветніцкую кнігу апавяданняў «Aiawite peergo walguse» пра побыт і звычаі сялян Эстоніі. Кніга на эстонскай мове змяшчае разнастайную кароткую прозу, вясковыя апавяданні. У апавяданнях ёсць і народныя вершы.
## Крыніцы
Азандэ Ані Кпі Гбэ

**Азандэ Ані Кпі Гбэ** («Занадта шмат людзей азандэ загінула»), таксама **Wagner Ti Azandé** — этнічнае апалчэнне народа азандэ, якое дзейнічае ў прэфектуры Верхняе Мбому Цэнтральна-Афрыканскай Рэспублікі з сакавіка 2023 года. 

## Гісторыя 
3 сакавіка 2023 года група накіравала ліст з патрабаваннем адстаўкі прэфекта прэфектуры Верхняе Мбому Джуда Нгаяко, якога яны абвінавацілі ў змове з паўстанцамі. 

15 сакавіка групоўка захапіла горад Бамбуці, выбіўшы адтуль баевікоў арганізацыі «Саюз за мір».

30 сакавіка паўстанцы «Саюза за мір» ажыццявілі спробу адбіць Бамбуці. Апалчэнцы азандэ здолелі адбіць атаку праціўніка.

5 красавіка сілы Азандэ Ані Кпі Гбэ атакавалі ваенную базу ўрадавых войск ва Обе. Прычынай нападу стаў арышт двух членаў апалчэння. Бой працягваўся дваццаць хвілін, і апалчэнцы адступілі.

23 красавіка армія Паўднёвага Судана атакавала пазіцыі Азандэ Ані Кпі Гбэ ў Бамбуці, але групоўка ўтрымала горад. 

7 мая апалчэнцы атакавалі пазіцыі «Саюза за мір» за 10 кіламетраў ад Мбокі. На 8 мая Азандэ Ані Кпі Гбэ ўсталявала кантроль над 80% горада. Пазней атрады міліцыі адступілі на 7&nbsp;км, так як МІНУСКА прымусіла іх адысці. 

23 мая сілы групоўкі «Саюз за мір» напалі на апалчэнцаў у Каджэме. Бой працягваўся дзве гадзіны і скончыўся перамогай паўстанцаў.

15 чэрвеня Азандэ Ані Кпі Гбэ зноў паспрабавала ўзяць Мбокі, але байцы пацярпелі паражэнне. Загінулі 40 чалавек з абодвух ваюючых бакоў, а таксама чацвёра мірных жыхароў. 

З сакавіка 2024 года ПВК «Вагнер» прыступіла да навучанне байцоў апалчэння. Навучанне скончылася 1 мая, пасля чаго каля 100 апалчэнцаў былі ўключаны ва ўрадавую армію.

## Гл. таксама 
* Чорныя рускія
* Дзейнасць ПВК «Вагнер» у ЦАР

## Крыніцы 
Катэгорыя:ПВК «Вагнер»
Катэгорыя:Гісторыя Цэнтральна-Афрыканскай Рэспублікі
Ота Вільгельм Мазінг

**Ота Вільгельм Мазінг** (,  — ) — эстонскі пастар, асветнік, мовазнаўца.

## Біяграфія 
Нарадзіўся ў сям’і царкоўнага кістара — бацька Хрысціян Мазік (Christian Masick) быў эстонцам, а маці — Ганна Людовіка Хільдэбрант (Anna Ludovica Hildebrandt) — немкай.

Адукацыю атрымаў у Эстляндыі (Нарвская гарадская школа) і Германіі, дзе ён вучыўся ў гімназіі горада Торгау, а затым ва Універсітэце Гале на тэалагічным факультэце. Завяршыўшы адукацыю вярнуўся ў Эстонію.

Служыў пастарам, пачынаючы з 1788 года ў Люганузэ, з 1795 года ў Віру-Нігула. З 1815 года і да самай смерці ў 1832 годзе — пастар у Эксі. З 1818 года асэсар обер-кансісторыі Ліфляндскай губерні, а з 1821 пробст.

Пахаваны ў Тарту на могілках Раадзі.
## Крыніцы
Амон

**Амон**:
* Амон (бажаство)
* Амон (цар іўдзейскі)

## Прозвішча 
* Мішэль Амон — французскі акцёр
Вяртанне высокага бландзіна

**«Вяртанне высокага бландзіна»** () — шпіёнская кінакамедыя Іваа Рабера з П’ерам Рышарам. Працяг фільма «Высокі бландзін у чорным чаравіку». Другі фільм, зняты паводле сцэнарыя Франсіса Вебера, у якім прысутнічае персанаж Франсуа Перэн.

## У ролях 
* П'ер Рышар — Франсуа Перэн
* Мірэй Дарк — Крысцін
* Жан Рашфор — палкоўнік Луі Тулуз, начальнік французскай контрвыведкі
* Поль Ле Персан — Перраш
* Жан Кармэ — Марыс Лефеўр
* Калет Кастэль — Полет, жонка Марыса.
* Жан Буіз — Міністр
## Крыніцы
Мішэль Амон

**Мішэль Амон** (; ,  — ) — французскі акцёр тэатра і кіно. Трохразовы намінант на прэмію «Сезар».

## Біяграфія 
Нарадзіўся 15 кастрычніка 1936 г. у Парыжы. Вучыўся ў Парыжскай кансерваторыі драматычнага мастацтва.

З сярэдзіны 70-х гадоў стаў адным з вядучых камедыйных акцёраў французскага кіно, нягледзячы на ​​тое, што выконваў галоўным чынам ролі другога плана.

Трыццаць гадоў прапрацаваў на сцэне Камедзі Франсез.

## Фільмаграфія 
* (1976) «Забаўка» — дырэктар крамы забавак
## Крыніцы 
Катэгорыя:Акцёры Францыі
Кубінскі канверсоўны песа

**Кубінскае канверсоўнае песа** (), або ў прастамоўі **кук** (CUC), — паралельная валюта Кубы, якая служыла заменай доларам і першапачаткова прызначалася для замежных турыстаў і дыпламатаў.

## Гісторыя 
### Сертыфікаты і манеты INTUR 
У часы СССР на Кубе, акрамя асноўнай афіцыйнай валюты (кубінскага песа), было тры паралельныя: сертыфікат A (чырвоны), сертыфікат B (зялёны, аналаг канверсоўнага песа) і долары, якія свабодна хадзілі нароўні з сертыфікатамі А і B. Суадносіны было такое: 25 песа = 5 чырвоных сертыфікатаў = 1 зялёны сертыфікат. Нацыянальны банк Кубы выпускаў таксама сертыфікаты C і D.

Манеты «чырвоных» сертыфікатаў былі алюмініевымі, а манеты «зялёных» чаканілі з цяжкіх сплаваў. На манетах быў намінал (спачатку словамі, затым лічбай, але без абазначэння назвы адзінкі) і тэкст INTUR.

### Канверсоўны песа 
На пачатку 1990-х змена «зялёных» на канверсоўныя песа прайшла амаль раптоўна, практычна незаўважна. Ды і дазвол на трыманне долараў і канверсоўных песа для мясцовых жыхароў таксама ўступіў у сілу раптоўна — у самы кароткі тэрмін. Пазней была ўведзена афіцыйная забарона хаджэння долара паралельна з канверсоўнымі песа, і долары стала неабходна мяняць у абменных пунктах Cadeca (CAsa DE CAmbio, абменны дом). У сувязі з хаджэннем двух валют на Кубе адзначалася нямала выпадкаў махлярства: жулікі збывалі недасведчаным замежным турыстам за эквівалент у канверсоўных песа тавар, які на самай справе прадаецца за мясцовыя песа.

Пасля адмены сертыфікатаў ўся іх дробязь аўтаматычна стала лічыцца манетамі канверсоўнага песа, то бок каштоўнасць алюмініевых манет раптоўна вырасла ў 5 разоў у сваім кошце. Замест манет з надпісам INTUR сталі чаканіць манеты новага дызайну: на аверсе быў герб Кубы, на рэверсе — старадаўнія будынкі і намінал ад 1 сентава да 1 песа. Старыя манеты INTUR заставаліся ў звароце да зносу.

### Адмена 
23 кастрычніка 2013 года было апублікавана паведамленне Савета Міністраў Кубы аб узгадненні графіка рэалізацыі мер па ўніфікацыі грашовага звароту краіны, якія прадугледжваюць паступовы пераход ад сістэмы двух валют да адзінай кубінскай валюты.

З 1 студзеня 2021 года ў рэспубліцы стартавала маштабная рэформа па адмене двайной грашовай сістэмы, абвешчаная ў снежні 2020 года прэзідэнтам Кубы Мігелем Марыа Дыяс-Канелем. З пачатку 2021 года на Кубе пачалі выводзіць з абароту канверсоўнае песа, даўшы грамадзянам 180 дзён, каб абмяняць назапашванні ў банках на кубінскае песа па курсе 1:24.

## Крыніцы 
## Спасылкі 
* Галерэя банкнот Кубы (канверсоўнае песа)

Катэгорыя:Песа
Забаўка (фільм, 1976)

**«Забаўка»** () — французская кінакамедыя 1976 года, рэжысёра Франсіса Вебера. Дэбютная праца Вебера ў якасці рэжысёра і чацвёрты са знятых паводле яго сцэнарыяў фільмаў, у якіх прысутнічае персанаж Франсуа Перэн.

## Сюжэт 
Франсуа Перэн (П'ер Рышар) — беспрацоўны журналіст. Пасля месяцаў пошуку працы ўладкоўваецца ў газету «France Hebdo». Першым сур’ёзным заданнем Перэна стала напісанне газетнага артыкула пра краму цацак, якая належыць, як і сама газета, мільянеру П’еру Рамбалю-Кашэ. Гаспадар кіруе сваёй імперыяй як дыктатар, глыбока пагарджаючы ўсімі падначаленымі (напрыклад, загадвае звольніць аднаго журналіста толькі за тое, што ў таго вільготныя рукі, а аднаго інжынера — за тое, што той не захацеў згольваць бараду), але пры гэтым крывадушна называе ўсіх «сям’ёй».

У краме Перэн трапляецца на вочы сыну мільянера, Эрыку, якога за добрыя паводзіны прывялі купляць забаўкі. Хлопчык безапеляцыйна заяўляе, што хоча атрымаць у якасці забаўкі менавіта Перэна. Перэн пратэстуе, але яго ўсё ж угаворваюць за грашовую ўзнагароду пасяліцца на некаторы час у доме мільянера і адпраўляюць яго туды ў шчыльна забітай скрыні. Аднак пры ўсёй зневажальнасці такой ролі Перэн поўны пачуцця ўласнай добрай якасці. Гуляючы з Эрыкам і адначасова пазнаючы яго бліжэй, журналіст разумее, што сітуацыя не такая адназначная, як здаецца на першы погляд. Аднойчы, не вытрымаўшы здзеклівага стаўлення да яго з боку Эрыка, замыкае хлопчыка ў кладоўцы, але калі П’ер выпускае сына, Эрык, да здзіўлення Перэна, не паклёпнічае на апошняга.

Пазней, дзякуючы адкрыццю Бленака, Перэн даведаецца, што хлопчык глыбока самотны, у яго існуюць праблемы, звязаныя з разводам бацькоў і цяжкім характарам бацькі. Перэну ўсёткі ўдаецца пасябраваць з дзіцем і паказаць яму ўсю эгаістычнасць і нявартасць яго паводзін і паводзін яго бацькі. Адной з забаў Перэна і Эрыка становіцца выпуск сатырычнай «газеты», якая прыводзіць Рамбаль-Кашэ-старэйшага ў лютасць, але ў той жа час выклікае ў ім мімавольную павагу да Перэна. У апошняй размове паміж мужчынамі Франсуа заяўляе, што не проста прасякся да хлапчукі пачуццямі, але і хацеў дапамагчы Эрыку не стаць апантаным сваім эга багацеем, як бацька.

У канцоўцы бацька выпраўляе Эрыка дадому, але хлопчык збягае і вяртаецца да Перэна. Рамбаль-Кашэ-старэйшы спрабуе ўгаварыць сына, але той застаецца каля Перэна і не хоча сыходзіць.
## Крыніцы 
Катэгорыя:Фільмы Франсіса Вебера
Іў Рабер

**Іў Рабер** (; , Самюр — , ) — французскі кінаакцёр, кінарэжысёр, сцэнарыст і кінапрадзюсар.

## Біяграфія 
У маладыя гады Іў Рабер працаваў у выдавецтве. Затым змяніў некалькі прафесій. Упершыню на сцэне выступіў у Ліёне. Пасля вызвалення Францыі ад нямецкіх захопнікаў Іў Рабер пераехаў у Парыж і працаваў у кабарэ.

Сваю першую ролю ў кіно атрымаў у 1949 годзе.

За фільм «Вайна гузікаў» у 1962 годзе Іў Рабер атрымаў прэмію Жана Віго. Таксама стаў вядомы дзякуючы сваім сцэнарам і рэжысёрскім працам у жанры камедыі.
## Крыніцы 
Катэгорыя:Кінарэжысёры Францыі
Балтыйская жаночая баскетбольная ліга 2001/2002

**Балтыйская жаночая баскетбольная ліга 2001/2002** з’яўляецца восьмым сезонам БЖБЛ. Пераможцам стаў вільнюскі клуб «Ліетувас Целекомас».

## Удзельнікі 
## Рэгулярны сезон 
Заўвагі: 
Крыніца:

## Плэй-оф 
Пераможца папярэдняга чэмпіянату «Ліетувас Целекомас» далучыўся да розыгрышу на стадыі плэй-оф.

### За 5-8 месцы 
Крыніца:

## Выніковая табліца 
## Узнагароды 
### Сімвалічная зборная 
### Міс чэмпіянату 
*  Агне Абрамайце ( Ліетувас Целекомас)

## Статыстыка 
## Гл. таксама 
* Чэмпіянат Беларусі па баскетболе сярод жанчын 2001/2002

## Крыніцы 
Катэгорыя:2001 год у баскетболе
Катэгорыя:2002 год у баскетболе
2002
Сезон 2010/2011 «Металурга» Жлобін (валейбол)

У сезоне 2010—2011 валейбольны клуб «Металург» з горада Жлобін прымаў удзел у наступных турнірах:
* Чэмпіянат Беларусі 2010/2011 (**Бронзавы прызёр**),
* Кубак Беларусі 2010 (**Бронзавы прызёр**).

## Склад каманды 
* Дзмітрый Дзеравянчанка (1971; Украіна)
* Дзмітрый Ваш (1988)
* Юрый Варабей (1981; Украіна)
* Аляксандр Елістратаў (1977, к)
* Яўгеній Русак (1985)
* Міхаіл Неботаў (1972; Расія)
* Міхаіл Косач (1985)
* Рамана Эджаме (1980)
* Вадзім Азімка (1974)
* Вячаслаў Чараповіч (1992)
* Андрэй Маліноўскі (1984)
* Дзяніс Осіпаў (1983)
* Сяргей Тарас (1988)
* Вадзім Міцько (1980)
* Максім Будзюхін (1992)
* Сяргей Серада (1973; Украіна)
* Ігар Петрачэнка (1981)

## Трэнеры каманды 
*  Ігар Загорцаў (галоўны трэнер)

## Гл. таксама 
* Сезон 2009/2010 «Металурга» Жлобін (валейбол)
* Сезон 2011/2012 «Металурга» Жлобін (валейбол)

## Спасылкі 
* Кубок вызова. Анонс. Дебютанты из «Газпрома»
* Еврокубки. Вызов с Кипра
* Metallurg Zhlobin 
* Беларусь. Юбилейный колорит
2010/2011
Металург Жлобін
Катэгорыя:2010 год у Жлобіне
Катэгорыя:2011 год у Жлобіне
Я сарамлівы, але я лячуся

**Я сарамлівы, але я лячуся** (фр. Je Suis Timide Je Me Soigne) — фільм рэжысёра П’ера Рышара, які выйшаў на экраны ў 1978 годзе. Фільм меў камерцыйны поспех, і ў наступным годзе П’ер Рышар аднавіў сваё супрацоўніцтва з Альда Мачонэ ў фільме «Гэта не я, гэта — ён!».

## Сюжэт 
Касір П’ер Рэно — вельмі сарамлівы чалавек. У яго ніяк не атрымліваецца пазнаёміцца ​​з дзяўчынай сваёй мары, якая ўвесь час знікае ад яго. Ён ідзе за ёй па пятах, з гатэля ў гатэль. Спрабуючы наблізіцца да яе, П’ер выдае сябе за мільянера, але раптам даведаецца, што непрыступная прыгажуня — не тая, кім ён сабе яе ўяўляў.

## У ролях 
* П’ер Рышар — П’ер Рэно
* Альда Мачонэ — Альда Ферары
* Жак Франсуа— мсье Анры
* Мімі Кутэлье — Аньес
* Катрын Лашанс — кіроўца грузавіка
## Крыніцы 
Катэгорыя:Фільмы 1978 года
Шарль Дзюлен

**Шарль Дзюлен** (; , Ен, Савоя — , ) — французскі акцёр і тэатральны рэжысёр.

## Біяграфія 
Шарль Дзюлен вучыўся ў семінарыі; затым, жывучы ў Ліёне, спрабаваў сябе ў розных прафесіях — ад прыганятага да памагатага судовага выканаўцы. У 1905 годзе прыехаў у Парыж, дзе спачатку выступаў з вершаванымі дэкламацыямі ў невялікім тэатры «Спрытны трусік», удзельнічаў таксама ў п’есах. У 1907 годзе малады артыст пазнаёміўся з Андрэ Антуанам і па яго прапанове перайшоў у тэатр «Адэон». Дзюлен шмат чаму навучыўся ў Антуана, які тады быў лепшым тэатральным рэжысёрам Францыі.

У 1909 годзе Дзюлен паступіў у трупу «Тэатра мастацтваў». У 1911 годзе ён сыграў сваю першую значную ролю — Смярдзякова ў інсцэніроўцы «Братоў Карамазавых», зробленай Жакам Капо і Жанам Круэ, якую паставіў рэжысёр Андрэ Дзюрэк. У 1913 годзе Копа стварае «Тэатр Старой Галубятні», і Дзюлен граў у ім у «Братах Карамазавых». Тут ён знайшоў і іншую выдатную сваю ролю — Гарпагона ў мальераўскім «Скупым», якую будзе гуляць затым усё жыццё.

У 1919—1921 гадах Дзюлен граў у тэатры Гастона Баці, а ў 1922 годзе адкрыў свой уласны тэатр «Атэлье», які ўзначальвў да 1940 года, перадаўшы затым у кіраванне свайму вучню Андрэ Барсаку.
## Крыніцы
Сет (горад)

**Сет** (, ) — камуна на поўдні Францыі, порт на ўзбярэжжа Ліёнскага заліва, у дэпартаменце Эро (рэгіён Лангедок — Русільён).

З’яўляецца цэнтрам і адзінай камунай кантона Сет. Акруга камуны — Манпелье. Грузаабарот порта звыш 3,6 млн тон у год (2005).
## Крыніцы 
Катэгорыя:Камуны дэпартамента Эро
Балтыйская жаночая баскетбольная ліга 2002/2003

**Балтыйская жаночая баскетбольная ліга 2002/2003** з’яўляецца дзявятым сезонам БЖБЛ. Пераможцам стаў вільнюскі клуб «Ліетувас Целекомас».

## Удзельнікі 
## Рэгулярны сезон 
Пасля трэцяга тура пецярбургская «Вална» знялася з чэмпіянату праз фінансавыя праблемы. Вынікі ўсіх яе матчаў анулявалі.

Заўвагі: 
Крыніца:

## Выніковая табліца 
## Узнагароды 
### Сімвалічная зборная 
### Міс чэмпіянату 
*  Анастасія Фаміна ( Балтыйская Звязда)

## Статыстыка 
Крыніца:

## Гл. таксама 
* Чэмпіянат Беларусі па баскетболе сярод жанчын 2002/2003

## Крыніцы 
Катэгорыя:2002 год у баскетболе
Катэгорыя:2003 год у баскетболе
2003
Фані Катансон

**Фані Катансон** (; нар. , Порт-Жантыль, Габон) — французская актрыса.

## Біяграфія 
Нарадзілася ў Афрыцы, дзе яе бацька працаваў геолагам. У шасцігадовым узросце вярнулася ў Францыю. Вучылася ў міжнароднай тэатральнай студыі Бланш Салан. Спачатку пачала здымацца ў серыялах. У кіно першую вядомасць атрымала, зняўшыся ў камедыях Франсіса Перэна: «Кароль прыдуркаў» (1981), «Звар’яцелыя» (1982), «Кожны можа памыляцца» (1982). У 1983 годзе атрымала прэмію «Сезар» за лепшую жаночую ролю другога плана ў фільме «Паўночная зорка». Пасля некалькіх драматычных роляў Фані Катансон вярнулася да камедый. Затым знялася разам з Раланам Жыра ў фільме «Пакуль будуць жанчыны», з П’ерам Рышарам у «Налева ад ліфта» і Катрын Фро ў «Гэта застанецца паміж намі».

Адначасова актрыса шмат працуе на тэлебачанні. У 1990-я гады яна знялася ў тэлесерыяле «Анн ле Гуэн». У 1995 годзе актрыса знялася ў камедыйным фільме «Разам сумна, а паасобку…».
## Крыніцы 
Катэгорыя:Актрысы Францыі
Налева ад ліфта

**«Налева ад ліфта»** (фр. À gauche en sortant de l’ascenseur) — французская камедыя становішчаў з П’ерам Рышарам у галоўнай ролі.

## Сюжэт 
Ян і Барыс жывуць па суседстве. Ян Дзюкудро (П'ер Рышар) — сарамлівы мастак, даўно закаханы ў прыгожую замужнюю бландынку Фларанс Арно (Фані Катансон). Ён доўга не вырашалася запрасіць яе на спатканне, але, у рэшце рэшт, на сваім вернісажы, рашыўся. На гэтым жа вернісажы з’яўляецца тэмпераментны сусед Яна, таксама мастак, Барыс (Рышар Барэнжэ). Ён зусім змучыў сваю жонку, маладую прыгажуню Еву (Эмануэль Беар), заўсёдным недаверам і сваркамі, і цяпер зноў учыніў скандал, прыраўнаваўшы яе да кагосьці з наведвальнікаў.

У дзень спаткання Яна здарылася так, што Барыс забыўся свой кейс, і яго напаўголая жонка выбегла за ім з кейсам на пляцоўку да ліфта. Дзверы кватэры Барыса і Евы ўвесь час захлопваліся ад скразнякоў, што здарылася і ў гэты раз. Напаўаголенай красуні больш нічога не застаецца, як шукаць паратунку ў кватэры Яна. Каб дапамагчы суседцы, Ян лезе на суседскі балкон, аднак тут на парозе ўзнікае Барыс, які ўспомніў пра кейс. А ў кватэру Яна ў гэты ж момант тэлефануе яго каханая, на званок якой адказвае Ева і незнарок дае зразумець суразмоўніцы, што яна распранутая.

Барыс прыходзіць у лютасць, убачыўшы Яна ў сваёй кватэры, Яну ледзь удаецца збегчы.

Але гэта ўсяго толькі пачатак вельмі кур’ёзнай сітуацыі, усё пачынае хутка закручвацца. З-за бесперапыннага скандалу ўзнікае маса пацешных сітуацый і непаразуменняў. Барыс уладкоўвае цэлы тэатр сюр, у які апынуліся ўцягнутыя Ян, Фларанс, яе муж Андрэ, сябар Яна, двое паліцэйскіх, а таксама чарнаскурая пакаёўка Марыльда, якая ў дадатак апынулася палюбоўніцай Барыса.

У выніку Барыс папрасіў прабачэння ў жонкі, пажадаў удачы Марыльдзе ў яе асабістым жыцці, якую вырашыў суцешыць сябар Яна. Фларанс, выкрыўшы мужа ў чарговай здрадзе, разводзіцца з ім, і яны з Янам нарэшце ўз’ядноўваюцца.

## У ролях 
* П'ер Рышар — Ян Дзюкудро, мастак
* Рышар Барэнжэ — Барыс, мастак, сусед Яна
* Эмануэль Беар — Ева, жонка Барыса
* Фані Катансон — Фларанс Арно, жонка Андрэ і каханая Яна
## Крыніцы
Зелотэсы

**Зелотэсы** (*Zelotes*) — род аранеаморфных павукоў сямейства , які жыве пераважна ў хваёвых лясах у моху і подсціле.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Гнафазіды
Уцекачы (фільм, 1986)

**«Уцекачы»** () — кінафільм, камедыя становішчаў. Заключная з трох класічных камедый з камічным дуэтам Рышар — Дэпардзьё («Неўдахі», «Бацькі», «Уцекачы»). Саўндтрэк напісаў кампазітар Уладзімір Касма. У 1989 годзе ў Амерыцы зняты рэмейк фільма пад назвай «Тры ўцекачы».

У 2014 годзе ён увайшоў у лік найбольш папулярных сярод французаў фільмаў на ТБ (13,36 мільёнаў гледачоў), заняўшы 14-е месца.

## Сюжэт 
Вядомы рабаўнік банкаў Жан Люка выходзіць з турмы. Ён не хоча правесці ўсё сваё астатняе жыццё за кратамі і таму вырашае назаўжды завязаць са сваёй злачыннай дзейнасцю. Ён адпраўляецца ў бліжэйшы банк толькі дзеля таго, каб адкрыць там свой рахунак, але ў гэты час у памяшканне ўрываецца ўзброены рабаўнік — разгублены беспрацоўны Франсуа Піньён. Піньён жыве са сваёй маленькай дачкой, якая пасля смерці маці цалкам перастала гаварыць, і яны адчайна маюць патрэбу ў грошах. Паліцыя бярэ банк у аблогу, і тады Піньён, не бачачы іншага выйсця, бярэ Люка ў заложнікі. Але камісар Дюрок упэўнены, што ўсё ідзе роўна наадварот: Люка — сапраўдны рабаўнік, а Піньён — яго закладнік. Люка даводзіцца браць сітуацыю ў свае рукі і ратаваць і сябе, і Піньёна, а пазней і яго дачку. Пасля серыі прыгод усе трое пранікаюцца ўзаемнай сімпатыяй, а маленькая Жанна ўпершыню за доўгі час пачынае гаварыць. Піньён піша прызнанне, у якім тлумачыць, што ён сам спрабаваў абрабаваць банк і якая ва ўсім гэтым роля Люка. Піньён хоча з’ехаць са сваёй дачкой за мяжу, але ў гэты час Жанна аказваецца ў руках паліцыі і трапляе ў прытулак для сірот. Люка даказвае сваю невінаватасць, а Піньён тым часам хаваецца, ведучы жыццё валацугі. Прыяцелі выкрадаюць Жанну з прытулку. Спачатку Люка збіраецца дапамагчы Піньёну з дачкой абмінуць памежны кантроль і схавацца ад правасуддзя ў Італіі. Але потым, не жадаючы раставацца, ён адпраўляецца туды разам з імі.

## У ролях 
* Жэрар Дэпардзьё — Жан Люка
* П’ер Рышар — Франсуа Піньён
* Жан Кармэ — ветэрынар Мартэн
* Ралан Бланш — Ідрыс, адзін з людзей Лабіба.
* Марыс Бар’е — камісар паліцыі Дюрок
* Жан Бенгігі — месье Лабіб
* Філіп Лер’івер — памочнік Дзюрака
* Мішэль Блан — доктар Жыльбер
* Анаіс Брэ — Жанна Піньён
## Крыніцы 
Катэгорыя:Фільмы 1986 года
Octodon degus

**Octodon degus** — від грызуноў з сямейства , эндэмік Чылі. Аддае перавагу напаўзасушлівым камяністым біятопам, парослым хмызняком.

Найбольш актыўныя днём, але пасуцца пераважна ў ранішні і вячэрні час, летняй спякоты пазбягаюць, бо прамое сонечнае святло можа выклікаць у іх цеплавы ўдар. Сілкуюцца травой, лісцем хмызнякоў, карой дрэў, насеннем, каранямі і пладамі. Корм запасяць у норах або закопваюць у зямлі. У зімовую пару года сілкуюцца сухім лісцем і сенам.

Даўжыня цела — ад 9 да 22 см, даўжыня хваста 7-9 см. Вага — 200—300 грамаў. Поўсць кароткая, вельмі мяккая. Мызачка выцягнутая, вочы слабавыпуклыя, цёмна-карычневыя або чорныя, з вертыкальнымі зрэнкамі, вушы завостраныя, доўгія. Спіна шэра-карычневая, часта з аранжавым адценнем. Брушка крэмава-жоўтае. Лапы бледна-шэрыя. Кончык хваста белы або чорны, з невялікім пэндзлікам на канцы.

## Octodon degus і чалавек 
Octodon degus — сур’ёзны сельскагаспадарчы шкоднік: псуюць злакавыя культуры, сады і склады харчавання, могуць нанесці іншы ўрон сельскай гаспадарцы.

Аднак Octodon degus разводзяцца як дэкаратыўныя жывёлы, шырока выкарыстоўваюцца для лабараторных даследаванняў. На Octodon degus даследуюць рытмы ноч / дзень, у іх адзначана парушэнне талерантнасці да глюкозы, што дазваляе праводзіць даследаванні па цукровым дыябеце. Octodon degus выкарыстоўваюць для мадэлявання хваробы Альцгеймера, бо на 3-4 годзе жыцця ў іх мозгу ўтвараюцца амілаідныя бляшкі і агрэгаты таў-бялку. Разводзяцца таксама як свойская жывёла.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Грызуны
Катэгорыя:Жывёлы, апісаныя ў 1782 годзе
Віктар Пятровіч Тоўсты

**Віктар Пятровіч То́ўсты** ( — ) — ваенны дзеяч, генерал-лейтэнант войскаў сувязі, удзельнік Вялікай Айчыннай вайны.

## Біяграфія 
Нарадзіўся ў былой вёсцы Літавец (сучасны Дзяржынскі раён Мінскай вобласці Беларусі). У Чырвонай Арміі з 22 кастрычніка 1934 года. У 1937 годзе скончыў Ленінградскае ваеннае вучылішча сувязі, у 1941 годзе Ваенную электратэхнічную акадэмію сувязі. У Вялікую Айчынную вайну з ліпеня 1941 года В. П. Тоўсты на Ленінградскім, Данскім, Варонежскім, Сцяпным, 2-м Украінскім і 3-м Украінскім франтах. Займаў пасады начальніка штаба асобнага палка сувязі, начальніка сувязі стралковага палка. Удзельнік баёў пад Ленінградам, Сталінградам, на тэрыторыі Малдавіі, Румыніі, Венгрыі, Югаславіі, Аўстрыі. Пасля вайны да 1974 года працягваў службу на адказных пасадах Савецкай Арміі.

## Крыніцы 
## Літаратура 
* 
*  — С. 240.
* 
* 

## Спасылкі 
* Толстый (Толстых) Виктор Петрович // Праект «Память народа»
* Толстый (Толстых) Виктор Петрович // Музейный комплекс «Дорога памяти»
* Толстый Виктор Петрович // Беларусь помнит. Национальный поисковый проект издательского дома «Беларусь сегодня» и ОО «Белорусская республиканская пионерская организация»

Катэгорыя:Генерал-лейтэнанты СССР
Катэгорыя:Сувязісты Вялікай Айчыннай вайны
Катэгорыя:Удзельнікі Сталінградскай бітвы
Прэм’ер-міністр Францыі

**Прэм’ер-міністр Францыі**, афіцыйна **Прэм’ер-міністр Французскай Рэспублікі** () — кіраўнік урада Францыі, старшыня Рады міністраў.

Прэм’ер-міністр займае другую па значнасці пасаду ў Францыі пасля прэзідэнта. Прэзідэнт прызначае, але не можа звольніць прэм'ер-міністра, той можа толькі падаць у адстаўку. Урад Францыі, уключаючы прэм'ер-міністра, можа быць таксама адпраўлены ў адстаўку рашэннем Нацыянальнай асамблеі. Пры прызначэнні прэм'ер-міністр прапануе прэзідэнту спіс міністраў. Указы і пастановы, падпісаныя прэм'ер-міністрам, як і амаль усе рашэнні выканаўчай улады, падлягаюць абскарджанню ў адміністрацыйных судах. Некаторыя ўказы прымаюцца пасля парады Дзяржаўнай рады, дзе мае права старшынстваваць прэм'ер-міністр. Міністры абараняюць праграмы сваіх міністэрстваў перад прэм'ер-міністрам. 

Прэм’ер-міністра прызначае прэзідэнт, які тэарэтычна вольны выбіраць на пасаду каго заўгодна. На практыцы, паколькі Нацыянальная асамблея мае паўнамоцтвы прымусіць урад да адстаўкі шляхам прыняцця вотуму недаверу, выбар прэм'ер-міністра павінен адлюстроўваць волю большасці ў Нацыянальнай асамблеі. Сітуацыя, калі прэзідэнт вымушаны працаваць з прэм'ер-міністрам, які з'яўляецца ягоным палітычным апанентам, называецца «сужыцельствам».

Нягледзячы на ​​тое, што выбар прэзідэнтам кандыдата на пасаду прэм'ер-міністра павінен адбывацца ў адпаведнасці з волей большасці ў Нацыянальнай асамблее, прэм'ер-міністр аднак фармальна не павінен прасіць аб даверы ў парламента пасля фармавання ўрада. Але традыцыйна чакаецца, што ўрад імкнецца атрымаць вотум даверу ад парламента.

## Гл. таксама 
* Спіс прэм’ер-міністраў Францыі

## Спасылкі 
* Афіцыйны сайт ўрада Францыі 


Францыя
*
Катэгорыя:Палітыка Францыі
Міцько

**Міцько** — прозвішча.

## Вядомыя носьбіты 
* Вадзім Міцько (нар. 1980) — беларускі валейбаліст. 
* Сяргей Аляксандравіч Міцько (нар. 1981) — беларускі архітэктар.
Балтыйская жаночая баскетбольная ліга 2005/2006

**Балтыйская жаночая баскетбольная ліга 2005/2006** з’яўляецца 12-м сезонам БЖБЛ. Пераможцам стаў вільнюскі клуб «Ліетувас Целекомас».

## Удзельнікі 
## Першы этап 
Заўвагі: 
Крыніцы:

## Паўфінальны раўнд 
Пераможца папярэдняга чэмпіянату «Ліетувас Целекомас» далучыўся да розыгрышу ў паўфінальным раўндзе.

### Група A 
### Група B 
Крыніца:

## Фінал чатырох 
Крыніца:

## Узнагароды 
### Найлепшая цэнтравая 
*  Іева Кубліня ( Ліетувас Целекомас)

### Міс чэмпіянату 
*  Алеся Пушко ( Алімпія)

### Сімвалічная зборная 
## Статыстыка 
### Ачкі 
### Падборы 
### Перадачы 
### Іншае 
## Гл. таксама 
* Чэмпіянат Беларусі па баскетболе сярод жанчын 2005/2006

## Крыніцы 
## Спасылкі 
* Baltic League Basketball 2005—2006, News, Teams, Scores, Stats, Standings, Awards — eurobasket

Катэгорыя:2005 год у баскетболе
Катэгорыя:2006 год у баскетболе
2006
Рамана Эджаме

**Рамана Эджаме** (нар. ) — беларускі валейбаліст. Майстар спорту па валейболе (2001).

## Біяграфія 
У 2003 годзе скончыў факультэт фізічнай культуры Гомельскага дзяржаўнага ўніверсітэта імя Францыска Скарыны.

З 1995 года займаецца валейболам.

Правёў нямала паспяховых сезонаў за ГВК і жлобінскі «Металург», гуляў у родным Магілёве, выступаў за нацыянальную зборную.

## Дасягненні 
*   Чэмпіён Беларусі (4): 2008/09, 2007/08, 2003/04, 2000/01
*   Срэбраны прызёр чэмпіянату Беларусі (4): 2009/10, 2006/07, 2004/05, 2002/03
*   Бронзавы прызёр чэмпіянату Беларусі (3): 2011/12, 2010/11, 2001/02
*   Уладальнік Кубка Беларусі (6): 2008/09, 2007/08, 2003/04, 2002/03, 2001/02, 2000/01
*   Сярэбраны прызёр Кубка Беларусі (1): 2009/10
*   Бронзавы прызёр Кубка Беларусі (2): 2011/12, 2010/11

## Крыніцы 
## Спасылкі 
* Raman Ejame
* Романо Сидеравич Эджаме
* Сийака, Луцевич, Эджаме и другие белорусские спортсмены с африканскими корнями

Катэгорыя:Валейбалісты Беларусі
Катэгорыя:Выпускнікі факультэта фізічнай культуры ГДУ
Катэгорыя:Ігракі зборнай Беларусі па валейболе
Сяргей Серада

**Сяргей Серада** (нар. , Кіеў, Украіна) — украінскі валейбаліст.

## Біяграфія 
У 1992 годзе скончыў чыгуначны тэхнікум, і ў гэтым жа году паступіў пед.інстытут у Пераяславе.У 1996 годзе скончыў па спецыяльнасці выкладчык фіз.выхавання. Граў за каманды «Стырол» Горлаўка, «Падшыпнік» Луцк, «Азот» Чаркасы.
## Крыніцы 
## Спасылкі 
* Serhii Sereda (Сергiй Середа) 
* Середа Сергей Юрьевич

Катэгорыя:Валейбалісты Украіны
Катэгорыя:Ігракі зборнай Украіны па валейболе
Катэгорыя:Выпускнікі Універсітэта Рыгора Скаварады ў Пераяславе
Катэгорыя:Ігракі «Азота» Чаркасы
Катэгорыя:Ігракі «Юрыдычнай акадэміі» Харкаў
Катэгорыя:Ігракі «Лакаматыва» Кіеў (валейбол)
Катэгорыя:Ігракі «Букавіны» Чарнаўцы
Катэгорыя:Ігракі «МХП-Вінніца»
Сезон 2011/2012 «Заходняга Буга» Брэст

У сезоне 2011—2012 валейбольны клуб «Заходні Буг» з горада Брэст прымаў удзел у наступных турнірах:
* Чэмпіянат Беларусі 2011/2012 (**5-е месца**),
* Кубак Беларусі 2011 (**Кваліфікацыйны раўнд**).

## Склад каманды 
* Дзмітрый Кандраценя (1983)
* Грыгорый Юшчук (1994)
* Уладзімір Жыгмант (1989)
* Міхаіл Юшчук (1988)
* Андрэй Дамарод (1986)
* Аляксей Цярэшка (1983)
* Аляксей Комар (1990)
* Ягор Клюка (1995)
* Павел Пашкевіч (1987)
* Валерый Лычоў (1973, к)
* Сяргей Казанцаў (1985)
* Раман Борута (1989)

## Трэнеры каманды 
*  Анатоль Паняшын (галоўны трэнер)
*  Аляксандр Неўдах (трэнер)

## Гл. таксама 
* Сезон 2010/2011 «Заходняга Буга» Брэст
* Сезон 2012/2013 «Заходняга Буга» Брэст

## Спасылкі 
* Беларусь. Мужчины. Обещают плей-офф
* Zapadny Bug Brest
2011/2012
Заходні Буг Брэст
Катэгорыя:2011 год у Брэсце
Катэгорыя:2012 год у Брэсце
Бенджамін Льюін

**Бенджамін Льюін** — малекулярны біёлаг, заснавальнік навуковага часопіса *Cell* і аўтар падручніка *«Гены»*. Яму прыпісваюць пераўтварэнне *Cell* у прызнаны часопіс па біялогіі цэлі за кароткі перыяд часу, каб канкураваць з *Nature* і *Science*.

Пасля навучання ва ўніверсітэце Сусекса Льюін стаў рэдактарам *Nature New Biology*. Ён пакінуў працу ў Нацыянальным інстытуце аховы здароўя ЗША і, працуючы там, распрацаваў свае ідэі для ўсёабдымнага біялагічнага часопіса. Ён заснаваў *Cell* у 1974 годзе, і яна выдавалася выдавецтвам Масачусецкага тэхналагічнага інстытута да 1986 года, калі Льюін наўпрост купіў назву, заснаваўшы ўласную незалежную выдавецкую кампанію Cell Press. Льюін таксама з’яўляецца аўтарам шырока вядомай серыі падручнікаў па малекулярнай біялогіі *«Гены»*, выдадзенай Jones & Bartlett Learning, на гэты момант выйшла 12 выданне. У 1999 годзе ён прадаў Cell Press кампаніі Elsevier.

Льюін з’яўляецца майстрам віна і мае шмат публікацый на гэтую тэму, рэгулярна дадаючы ўклад у выданне *TONG*, *The World of Fine Wine* і часопіс *Decanter*, а таксама напісаў шэраг кніг на гэтую тэму.

## Бібліяграфія 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
*  

## Крыніцы 
Катэгорыя:Малекулярныя біёлагі
Катэгорыя:Майстры віна
Centauro

**«Чэнтаўра»** () — італьянская баявая машына з цяжкім узбраеннем, часта класіфікуецца таксама як знішчальнік танкаў.

Створаны канцэрнам Iveco FIAT Oto Melara па замове Арміі Італіі на ролю разведвальнай машыны, здольнай таксама да барацьбы з варожай бранятэхнікай. Серыйная вытворчасць ажыццяўлялася з 1991 года па 2006 год, усяго было выпушчана 484 машыны гэтага тыпу, частка з якіх, акрамя Італіі, была экспартаваная Іспаніі.

На агульнай з ім базе была створана баявая машына пяхоты «Фрэчыа».

## Літаратура 
* К. Рукавица. Самоходная противотанковая пушка В1 «Чентауро» // «Зарубежное военное обозрение». — № 7, 1994. — С. 34
* Суворов С. «Тараны» и «Кентавры» для новых центурионов // Мир оружия : журнал. — 2005. — Апрель (т. 7, № 4). — С. 42—47. — ISSN 1607-2009.

## Спасылкі 
* 
* 

Катэгорыя:Бранятэхніка
Балтыйская жаночая баскетбольная ліга 2004/2005

**Балтыйская жаночая баскетбольная ліга 2004/2005** з’яўляецца 11-м сезонам БЖБЛ. Пераможцам стаў вільнюскі клуб «Ліетувас Целекомас».

## Удзельнікі 
## Першы этап 
Заўвагі: 
Крыніцы:

## Паўфінальны раўнд 
Пераможца папярэдняга чэмпіянату «Ліетувас Целекомас» і «Балтыйская звязда» далучыліся да розыгрышу ў паўфінальным раўндзе праз удзел у Еўралізе.

### Група A 
### Група B 
Заўвагі: 
Крыніца:

## Фінал чатырох 
Крыніца:

## Узнагароды 
### MVP 
*  Кэці Даглас ( Ліетувас Целекомас)

### Міс чэмпіянату 
*  Аўдроне Рупейкайце ( Арві)

### Сімвалічная зборная 
## Статыстыка 
## Гл. таксама 
* Чэмпіянат Беларусі па баскетболе сярод жанчын 2004/2005

## Крыніцы 
## Спасылкі 
* Baltic League Basketball 2004-2005, News, Teams, Scores, Stats, Standings, Awards - eurobasket

Катэгорыя:2004 год у баскетболе
Катэгорыя:2005 год у баскетболе
2005
Стэрлінг Хэйдэн

**Стэрлінг Уолтар Хэйдэн** (;  — ) — амерыканскі акцёр і сцэнарыст.

## Біяграфія 
Нарадзіўся ў Апер-Мантклэр, Нью-Джэрсі, ЗША.

Быў жанаты з Мэдлін Кэрал, пазней развёўся. Сваю акцёрскую кар’еру пачаў у 1941 годзе, зняўшыся ў фільме «Віргінія».

Пазней стаў сцэнарыстам. У 1972 годзе сыграў ролю капітана нью-ёркскай паліцыі (Мак-Класкі) у фільме «Хросны бацька».

Памёр ва ўзросце 70 гадоў у Сасаліце, Каліфорнія, ЗША.

## Фільмаграфія 
* (1976) «Дваццатае стагоддзе» — Леа Далька
## Крыніцы 
Катэгорыя:Акцёры ЗША