open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Сезон 2008/2009 БНТУ (баскетбол)

У сезоне 2008/2009 баскетбольны клуб БНТУ з Мінскай вобласці прымаў удзел:
* Чэмпіянат Беларусі 2008/2009 (**5 месца**),
* Кубак Беларусі 2008 (**групавы этап**).

## Склад каманды 
*  Павел Агеўнін
*  Дзмітрый Акуліч (прыйшоў у каманду падчас сезону)
*  Павел Арлоў (прыйшоў у каманду падчас сезону)
*  Іван Вінчэль
*  Аляксандр Галаўскі (прыйшоў у каманду падчас сезону)
*  Дзмітрый Гарачка
*  Сяргей Губанаў (прыйшоў у каманду падчас сезону)
*  Максім Даўганосаў
*  Ягор Дувакін (прыйшоў у каманду падчас сезону)
*  Андрэй Кулаковіч
*  Андрэй Лазарыдзі
*  Аляксей Майструк (прыйшоў у каманду падчас сезону)
*  Аляксандр Мацвееў
*  Арцём Мельнікаў
*  Павел Падалякаў (прыйшоў у каманду падчас сезону)
*  Аляксей Cкрундзь
*  Максім Сундукоў
*  Павел Тоўкач
*  Дзмітрый Тумашык (прыйшоў у каманду падчас сезону)
*  Сяргей Цітоў
*  Яўген Шамына
*  Дзмітрый Шпадарук
*  Аляксей Шымко

## Трэнеры каманды 
*  Анатоль Якубенка (галоўны трэнер)
*  Андрэй Клемезь

## Гл. таксама 
* Сезон 2007/2008 БНТУ (баскетбол)
* Сезон 2009/2010 БНТУ (баскетбол)

## Спасылкі 
* Профіль на сайце eurobasket.com

2008/2009
БНТУ
Антакольскі

**Антакольскі** — прозвішча.

## Вядомыя асобы 
* Марк Мацвеевіч Антакольскі — рускі скульптар
* Павел Рыгоравіч Антакольскі — рускі савецкі пісьменнік, паэт і перакладчык, драматург
Пётр Паўлавіч Альбядзінскі

**Пётр Паўлавіч Альбядзінскі** (; ) — генерал-ад’ютант, генерал ад кавалерыі, кіраўнік прыбалтыйскіх (1866—1870) і літоўскіх (1874—1880) губерняў, варшаўскі генерал-губернатар (1880—1883).

## Біяграфія 
Нарадзіўся ў 1826 годзе ў Маскве ў дваранскай сям’і.

Скончыў Пажаскі корпус (1843). Удзельнік баёў з горцамі на Каўказе, Крымскай вайны (1853—56). Займаўся ваенна-дыпламатычнай дзейнасцю, ажыццяўленнем ваенных рэформаў 1860—70-х гадоў. У 1866-70 гадах ліфляндскі, эстляндскі і курляндскі генерал-губернатар, камандуючы войскамі Рыжскай ваеннай акругі.

22 ліпеня 1874 года заняў пасаду Віленскага, Ковенскага і Гродзенскага генерал-губернатара і камандуючага войскамі Віленскай ваеннай акругі, і, застаючыся на гэтых пасадах да 1880 года, быў праведзены 16 красавіка 1878 года ў генералы ад кавалерыі. Разглядаў мясцовых памешчыкаў як сацыяльную апору самадзяржаўя, дазволіў выданне і распаўсюджванне кніг на польскай мове, аслабіў ганенні на каталіцкую царкву ў краі.

18 мая 1880 года адбылося прызначэнне Альбядзінскага варшаўскім генерал-губернатарам і камандуючым войскамі Варшаўскай ваеннай акругі, а 1 студзеня наступнага года ён прызначаны членам Дзяржаўнага савета.

Памёр у 1883 годзе ў Варшаве, пахаваны ў Царскім Сяле на Казанскіх могілках.

## Зноскі 
## Літаратура 
*
Віктар Уладзіслававіч Эйсымонт

**Віктар Уладзіслававіч Эйсымонт** (; 1904,  —1964) — савецкі кінарэжысёр. Заслужаны дзеяч мастацтваў РСФСР (1957). Лаўрэат трох Сталінскіх прэмій другой ступені (1942, 1947, 1951). Член ВКП(б) з 1945 года.

## Біяграфія 
Нарадзіўся 7 (20) снежня 1904 года ў Гродне.

У 1930 годзе скончыў Ленінградскі інстытут сцэнічнага мастацтва.

Пасля заканчэння інстытута працаваў памочнікам рэжысёра на фільмах «Златыя горы», «Сустрэчны», «Сяброўкі», «Сябры».

У 1939 годзе зняў свой першы самастойны фільм «Чацвёрты перыскоп» пра падкопы ананімнага ворага падчас вучэнняў савецкіх падводных лодак.

У траўні 1941 года на экраны выйшаў яго фільм «Франтавыя сяброўкі», прысвечаны Фінскай кампаніі. У самым пачатку Вялікай Айчыннай вайны зняў кароткаметражны працяг гэтага фільма пад назвай «Сяброўкі, на фронт!», а для «Баявога кіназборніка № 2» — навелу «Адзін з многіх».

Памёр 31 студзеня 1964 года. Пахаваны на Новадзявочых могілках (участак № 6).
Вясна на Зарэчнай вуліцы

**«Вясна на Зарэчнай вуліцы»** — савецкі мастацкі фільм, зняты ў 1956 годзе рэжысёрамі Феліксам Міронерам і Марленам Мартынавічам Хуцыевым. Адзін з самых папулярных фільмаў 1950-х гадоў, у кінапракаце СССР сабраў 30,12 млн гледачоў.

## Сюжэт 
У горад, дзе знаходзіцца буйны металургічны камбінат, прыязджае выпускніца педінстытута Таццяна Сяргееўна Леўчанка. У гарадскім аддзеле адукацыі яна атрымлівае накіраванне ў вячэрнюю школу рабочай моладзі, дзе вучыцца сталявар, ударнік працы Аляксандр Саўчанка. Гісторыя яго няпростых пачуццяў да маладой настаўніцы з’яўляецца асновай сюжэту карціны.

Сканчаецца фільм эпізодам, у якім Саўчанка адказвае на пытанне экзаменацыйнага білета, што такое шматкроп’е: «Шматкроп’е ставіцца ў канцы сказа ці цэлага апавядання, калі ён не скончаны і шмат чаго яшчэ засталося наперадзе…» У заключным кадры пасля слова «Канец» стаіць шматкроп’е, з чаго вынікае, што сюжэт фільма атрымае працяг.

У фільме «Лёгкае жыццё» (1964) у эпізодзе сустрэчы выпускнікоў (плакат перад аўдыторыяй абвяшчае: «Тут збіраюцца філолагі ўзору 1956 г.») выкладчык выклікае Таню Леўчанку, на што яна адказвае: «А я не Леўчанка, я зараз Саўчанка», з чаго можна выказаць здагадку, што Таццяна Сяргееўна з Аляксандрам у выніку ажаніліся, хоць фільмы напроста адзін з адным не звязаныя.
## У ролях 
* Ніна Георгіеўна Іванова
Ніна Георгіеўна Іванова

**Ніна Георгіеўна Іванова** (; , , РСФСР — , там жа, Расія) — савецкая кінаактрыса і рэжысёр.

Вядомасць атрымала дзякуючы ролі настаўніцы ў мастацкім фільме 1956 года «Вясна на Зарэчнай вуліцы».

## Біяграфія 
Ніна Іванова нарадзілася 6 студзеня 1934 года ў Маскве ў шматдзетнай сям’і. Упершыню патрапіла ў кінематограф у 10-гадовым узросце, згуляўшы ролю ў фільме «Жыла-была дзяўчынка» рэжысёра Віктара Эйсымонта. Аднак працягу не было: Ніна не здымалася, скончыла школу, паступіла ў медыцынскі інстытут. Вяртанне ў кіно адбылося выпадкова: ёй прапанавала ролю ў дыпломным фільме сяброўка — студэнтка УДІК. Праца патрапіла на вочы рэжысёру Марлену Хуцыеву, які запрасіў яе на галоўную ролю ў фільм «Вясна на Зарэчнай вуліцы». Поспех фільма прынёс пачынаючай актрысе славу, а знаёмства на здымках з аператарам Радамірам Васілеўскім перарасло ў сур’ёзныя адносіны. Адразу пасля заканчэння здымак фільма аператар і актрыса ажаніліся. Пасля вяселля Іванова з Васілеўскім пераехалі ў Адэсу, але праз некалькі гадоў яны развяліся.

Некалькі новых фільмаў прынеслі расчараванне: актрыса не мела профільнай адукацыі, і ролі даваліся ёй нялёгка, а вынік атрымліваўся не зусім здавальняючым. Скончыўшы працу над фільмам «Шэрая хвароба», Іванова адмовілася ад далейшай акцёрскай кар’еры, развялася з мужам і вярнулася ў Маскву. Канчаткова з кінематографам яна не парвала: яе новым месцам працы стала Кінастудыя імя М. Горкага, дзе яна атрымала пасаду памагатага рэжысёра, а з 1973 гады ўжо працавала ў якасці другога рэжысёра. На кінастудыі Ніна Іванова заставалася да канца 1980-х гадоў, пасля чаго пайшла на пенсію.

Уладальнік Бронзавага медаля Міжнароднага кінафестывалю, які праводзіцца ў Маскве ў рамках Сусветнага фестывалю моладзі і студэнтаў (1957).

З-за цяжкага эканамічнага жыцця ў краіне зноў вярнулася ў кінематограф: з 1992 па 1997 год ёю былі прыдуманы і зняты некалькі выпускаў кіначасопіса «Ералаш». Таксама яна працавала медсястрой у маскоўскай бальніцы.
Тамасаўскі працэс

**Тама́саўскі працэ́с** — тэхналагічны працэс чорнай металургіі, адзін з відаў перадзелу вадкага чыгуну ў сталь без выдатку паліва. Разнавіднасць канвертарнага працэса. Прапанаваны англійскім металургам і вынаходнікам С. Дж. Томасам у 1878 годзе.

У адрозненне ад бесемераўскага працэса перадзел у сталь фасфарыстага чыгуну, які атрымліваецца з доменнай печы, адбываецца шляхам доннага прадзімання скрозь расплаўлены чыгун акісляльнай газавай сумесі пад ціскам (сціснутае паветра, кісларод, сумесь кіслароду з вуглякіслым газам і вадзяной парай і іншыя). У выніку фосфар у выглядзе аксідаў пераходзіць з чыгуну ў шлак (тамасшлак), які можа быць выкарыстаны ў якасці фосфарнага ўгнаення. У выпадку выкарыстання чыстага кіслароду атрымліваюць сталь, нават вышэйшую па якасці за мартэнаўскую.

Прамысловае выкарыстанне тамасаўскага працэса пачалося ў 1879 годзе ў Вялікабрытаніі і Германіі. У Расійскай імперыі тамасаўскі працэс быў уведзены ў 1880-х гадах на Таганрогскім, Керчанскім і Марыупальскім заводах. Да сярэдзіны 1970-х гадоў у большасці краін тамасаўскі працэс выцеснены кіслародна-канвертарным працэсам.

## Зноскі 
## Літаратура 
* 
* 
* 
* *Раш М.* Томасовский процесс в Европе // Черные металлы, 2010, № 7.
* Энциклопедический словарь по металлургии : В 2 т. / Рос. акад. наук. Ин-т металлургии и материаловедения им. А. А. Байкова, Междунар. союз металлургов; Гл. ред. Н. П. Лякишев; Редкол. С. В. Колпаков [и др.]. — М. : Интермет Инжиниринг, 2000. — Т. 2: П — Я. — 416 с. : ил. — ISBN 5-89594-034-X.

## Спасылкі 
* *Дида Н. И., Раковский В. С., Лопатина А. О., Галич А. А., Сафонов С. О.* Анализ технологического передела фосфористых чугунов в томасовском конвертере // Научный журнал «Кронос». Том 6. № 1(62), 2021.

Катэгорыя:Чорная металургія
Катэгорыя:З’явіліся ў 1878 годзе
Катэгорыя:Вытворчыя працэсы і аперацыі
Універсітэт Святой Марыі (Галіфакс)

**Універсітэт Святой Марыі** () — канадская дзяржаўная вышэйшая навучальная ўстанова са статусам універсітэта, якая месціцца ў горадзе Галіфакс у правінцыі Новая Шатландыя, Канада.

## Агульная характарыстыка 
Папярэднікам універсітэта была вучэльня, заснаваная ў 1802 годзе каталіцкім святаром Эдмундам Бёркам. Уласна ўніверсітэт быў заснаваны ў 1840 годзе архідыяцэзіяй Галіфакса. У 1841 годзе ён быў прызнаны ўрадам правінцыі Новая Шатландыя, а ў 1852 годзе — урадам Канады. У 1970 годзе ўніверсітэт стаў дзяржаўнай установай.

## Структура 
* Факультэт адукацыі
* Факультэт мастацтваў
* Факультэт прыродазнаўчых навук
* Факультэт магістратуры, аспірантуры і даследаванняў
* Школа бізнесу

## Спасылкі 
* Афіцыйная інтэрнэт-старонка ўстановы

Катэгорыя:Навучальныя ўстановы з англійскай мовай навучання
Катэгорыя:Універсітэты паводле алфавіта
Катэгорыя:Універсітэты Канады
Grizzly APC

**Grizzly GFF4** — нямецкі шматмэтавы бронеаўтамабіль, распрацаваны фірмай Krauss-Maffei Wegmann.  Прызначаны для выкарыстання ў мотапяхотных падраздзяленнях сухапутных войск.

Заснаваны на грузавым шасі IVECO Trakker (6х6). Баявая маса — 25 т. Забяспечаны супрацьміннай абаронай. На даху магчымая ўстаноўка ўзбраення калібра да 50-мм з дыстанцыйным кіраваннем або 7,62-мм кулямётам, 40-мм аўтаматычным гранатамётам (Heckler & Koch GMG). Унутры маюцца сістэмы пажаратушэння, кандыцыянавання, вентыляцыі і фільтрацыі паветра. Аўтаномная крыніца энергіі і сістэмы жыццезабеспячэння дазваляюць знаходзіцца ў машыне на працягу некалькіх дзён. Яна камплектуецца рухавіком магутнасцю 440 к.с., механічнай ці аўтаматычнай трансмісіяй, аўтаматычнай сістэмай рэгулявання ціску ў шынах.

## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Бранятэхніка Германіі
Катэгорыя:Бронеаўтамабілі паводле алфавіта
Барбара Такман

**Барбара Вертхайм Такман** (; 30 студзеня 1912, Нью-Ёрк — 6 лютага 1989, Грынвіч, Канектыкут) — амерыканская пісьменніца і гісторык.

Двойчы лаўрэат Пулітцэраўскай прэміі за немастацкі празаічны твор — за кнігі «» (1963; бестселер аб перадумовах і першым месяцы Першай сусветнай вайны) і «Стылуэл і амерыканскі досвед у Кітаі, 1911—1945» (1972; біяграфія генерала ).

## Біяграфія 
Дачка банкіра  і яго першай жонкі Альмы Маргентау. Унучка пасла Вудра Вільсана ў Асманскай імперыі  па маці. Яе бацька быў уладальнікам часопіса «The Nation»(найстарэйшы з існуючых штотыднёвікаў у ЗША, заснаваны ў 1865 годзе), прэзідэнт , выбітны калекцыянер і заснавальнік Тэатра «Гільдыя».

У маладосці Вертхайм захаплялася кнігамі , ,  і гістарычнымі раманамі Аляксандра Дзюма. Яна атрымала дыплом бакалаўра мастацтваў у 1933 годзе ў  (з 1999 года ўваходзіць у Гарвардскі ўніверсітэт) ў Кембрыджы, дзе вывучала гісторыю і літаратуру.

Пасля выпуску працавала ў Інстытуце ціхаакіянскіх даследаванняў у Нью-Ёрку, прабыўшы год у Токіа ў 1934—1935 і месяц у Кітаі перад вяртаннем у ЗША праз Транссібірскую магістраль, Маскву і Парыж.

Затым яна напісала сваю першую кнігу, «The Lost British Policy: Britain and Spain Since 1700», апублікаваную ў 1938 годзе. У гады Другой сусветнай вайны Такман працавала ў офісе ваеннай інфармацыі. Пасля вайны Такман выхоўвала дзяцей, збіраючы базавыя даследаванні для працы, выдадзенай у 1956 годзе ў якасці кнігі «Bible and Sword: England and Palestine from the Bronze Age to Balfour».

Абіралася як чытальнік  у 1980 годзе.

З 1940 года была замужам за Лестэрам Г. Такманам (1904—1997), урачом, даследчыкам і прафесарам медыцынскіх навук. Тры дачкі, адна з якіх — .

Барбара Такман памерла ад інсульту 6 лютага 1989 у Грынвічы, штат Канектыкут.

## Закон Такман 
У прадмове да сваёй кнігі 1978 года «Загадка XIV стагоддзя» Такман апісала гістарычны феномен, названы ёю *законам Такман*:

Бедствы рэдка бываюць настолькі ўсёабдымнымі, як гэта ўяўляецца з іх захаваных апісанняў. У апісаннях яны паўстаюць бесперапыннымі і паўсюднымі, хоць на самай справе часцей за ўсё бываюць спарадычнымі як у часе, так і ў прасторы. Акрамя таго, жывучасць нармальнага становішча рэчаў звычайна вышэйшая за адхіленні ад яго, як мы добра ведаем з назіранняў эпохі, у якой жывем самі. Складаючы ўяўленне аб нашай эпосе з навін, можна падумаць, што наш свет цалкам складаецца з забастовак, злачынстваў, адключэнняў электрычнасці, труб, якія прарваліся, цягнікоў, якія затрымаліся, закрытых школ, рабаўнікоў, наркаманаў, неанацыстаў і гвалтаўнікоў. Аднак мы можам вярнуцца ўвечары дадому — ва ўдалы дзень — сустрэўшыся не больш чым з адной-дзвюма з гэтых з’яў. Гэта падштурхнула мяне сфармуляваць закон Такман, які гучыць наступным чынам: «Факт апісання памнажае бачныя маштабы любой сумнай з’явы ў 5-10 разоў» (або ў любой ступені па выбары чытача).

## Крыніцы 
## Спасылкі 
* Robert Wohl. World’s End // LRB, 21 May 1981.

Катэгорыя:Ганаровыя дактары Ельскага ўніверсітэта
Катэгорыя:Гісторыкі ЗША
Катэгорыя:Члены Амерыканскай акадэміі мастацтваў і навук
Франсіска Марцінес Дутор

**Франсіска Марцінес Дутор** (; ? — 26 чэрвеня 1937) — іспанскі палітычны, прафсаюзны і вайсковы дзеяч.

## Біяграфія 
Нарадзіўся ў Хаэне. Удзельнічаў у Рыфскай вайне. 

У далейшым працаваў у правінцыйным савеце Аўеда. З-за правалу выступленняў уцёк у Францыю і нядоўга жыў у СССР. Пасля перамогі Народнага фронту на ўсеагульных выбарах 1936 года вярнуўся на радзіму.

У маі 1936 года абраны дэлегатам сходу, які абіраў новага прэзідэнта рэспублікі.  

У ліпені, пасля пачатку грамадзянскай вайны ў Іспаніі, стаў адным з кіраўнікоў Калоны астурыйскіх шахцёраў. Адзначыўся пры падаўленні паўстання гарнізона Аўеда. Потым служыў палітычным камісарам III Астурыйскага армейскага корпуса. 

Сканаў у чэрвені 1937 года.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Удзельнікі грамадзянскай вайны ў Іспаніі (рэспубліканцы)
Катэгорыя:Члены ІСРП
Катэгорыя:Ваенныя Іспаніі
Symmetry454

**Сіметрычны454** (англ.: S*ymmetry454*) — праект календара, распрацаваны доктарам Ірвам Бромбергам з Таронцкага ўніверсітэта і прапанаваны ім як замена грыгарыянскаму календару.

## Агляд Сіметрычнага454 
Сіметрычны454 — гэта вечны сонечны каляндар з сямідзённым тыднем, які мае сіметрычныя роўныя кварталы кожны з якіх мае **4** + **5** + **4** тыдні, кожны месяц пачынаецца ў панядзелак.

Прапанаваны каляндар мае наступны выгляд:

|

|

|-
!style="color:white;background:green"| II
|

|

|

|-
!style="color:white;background:red"| III
|

|

|

|-
!style="color:black;background:orange"| IV
|

|

|

|}

: Апошнія 7 дзён снежня, паказаныя шэрым, з'яўляюцца ўстаўнымі днямі, якія дадаюцца толькі ў канцы высакосных гадоў.
: Звычайны год мае 364 дні, а высакосны — 371 дзень.

## Перавагі 
* Кожны год, квартал, месяц і тыдзень Сіметрычнага454 пачынаюцца ў панядзелак і скончваюцца ў нядзелю.
* Нумар кожнага дня ў кожным месяцы Сіметрычнага454 заўсёды прыпадае на адзін і той жа дзень у кожным месяцы.
* Кожнае свецкае свята, падзея, юбілей, дзень нараджэння і памятная дата маюць пастаянна фіксаваны дзень тыдня і дату, таму што каляндар вечны.

Катэгорыя:Календары
Alydidae

**Alydidae** — сямейства паўцвердакрылых з падатраду . Многія з прадстаўнікоў сямейства выпускаюць вельмі рэзкі моцна непрыемны пах.

## Распаўсюджанне 
У сямействе налічваецца больш за 250 відаў з прыкладна 45 родаў. Сустракаюцца ва ўмераным і гарачым клімаце, большасць відаў — насельнікі тропікаў і субтропікаў. У Еўропе сустракаецца крыху больш за 10 відаў:

*  (Linnaeus, 1758)
*  Fieber, 1861
*  (Germar, 1817)
*  (Saunders, 1877)
*  (Scopoli, 1763)
*  (Stål, 1858)
*  (Rossi, 1790)
*  (Burmeister, 1835)
*  Horváth, 1911
*  (Schaum, 1853)

## Апісанне 
Клапы даўжынёй 10-18 мм. Вонкава падобныя з прадстаўнікамі сямейства , але маюць больш шырокую галаву і доўгае вузкае цела.

## Экалогія 
Прадстаўнікі сямейства расліннаедныя. Сустракаюцца ў хмызняках і травах ля абочын дарог і ў лясістай мясцовасці.

## Класіфікацыя 
У сямейства ўваходзяць, у прыватнасці, такія роды:

* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

Катэгорыя:Сямействы насякомых
Катэгорыя:Клаповыя
Баляслаў Цітавіч Тамашэвіч

**Баляслаў Цітавіч Тамашэ́віч** () — мастак, графік, акварэліст.

Нарадзіўся ў вёсцы Колунь Дынабургскага павета (сучасны Калупэ ў Латвіі). У 1886 годзе скончыў Імператарскую Акадэмію мастацтваў у Санкт-Пецярбургу. Колькі часу працаваў у Старой Русе, потым вярнуўся на радзіму. У складзе археалагічнай камісіі падарожнічаў па сучасных Беларусі і Украіне, пабываў у Ашмянах, Гальшанах, Віцебску, Кіеве. Рабіў замалёўкі народнага побыту і адзення, мясцовай архітэктуры, даваў урокі малявання. У 1896 годзе пабываў у Крэве і зрабіў замалёўкі Крэўскага замка і мястэчка. Пісаў Баляслаў Тамашэвіч і пейзажы, партрэты, бытавыя кампазіцыі. Творы мастака публікавалі ў часопісах «Ніва», «Kraj», «Tygodnik Wileński» і альманаху «Z okolić Dźwiny».
, малюнак Баляслава Тамашэвіча ў 1897 годзе.]]
Сярод твораў Баляслава Тамашэвіча: «Паляванне на качак», «На канікулах», «Сустрэча», «Беларуска ў нацыянальным касцюме», «Калі ўціхла бура», «Дом Сыракомлі ў Залуччы», «Касцёл у Гальшанах» і іншыя.

## Крыніцы 
## Літаратура 
* 
* 
* 

Катэгорыя:Акварэлісты Расійскай імперыі
Катэгорыя:Мастакі-партрэтысты Расійскай імперыі
Катэгорыя:Графікі Расійскай імперыі
Катэгорыя:Графікі XIX стагоддзя
Катэгорыя:Мастакі-пейзажысты
Катэгорыя:Нарадзіліся ў Дзвінскім павеце
Катэгорыя:Памерлі ў XX стагоддзі
Аквакота

***Аквакота*** (з іт. «прыгатаваная вада») — гарачы італьянскі хлебны суп на булёне, першапачаткова быў сялянскай ежай. Паходзіць з прыбярэжнай зоны Марэма, што уключае паўднёвую Таскану і паўночны Лацыё. Страва была вынайдзена як спосаб прыгатавання чэрствага хлеба.

## Гісторыя 
Рэцэпт аквакоты, верагодна, прыдумалі вугальшчыкі, якія працавалі ў лясах Тасканы і звычайна былі вельмі беднымі. 

Суп аквакота быў прыдуманы як спосаб ужываць у ежу чэрствы, зацвярдзелы хлеб. Людзі, якія працавалі па-за домам на працягу значнага перыяду часу, такія як лесарубы і пастухі, бралі з сабой хлеб і іншыя прадукты, якія можна было доўга захоўваць (напрыклад, панчэту і салёную траску).  Аквакотту рыхтавалі, каб размякчаць у ёй чэрствы хлеб. У пачатку 1800-х гадоў у некаторых рэцэптах замест памідораў, што не былі распаўсюджанай ежай у Італіі да «апошніх дзесяцігоддзяў дзевятнаццатага стагоддзя», выкарыстоўваўся *агрэста*, кіслы сок, атрыманы з напаўспелага вінаграда, і дадаткова могуць уключацца такія інгрэдыенты, як булён з агародніны, яйкі, сыры (напрыклад, пармезан ці *пекарына таскана)*, сельдэрэй, часнык, базілік, бабы, капуста, капуста кейл, цытрынавы сок, соль, перац, бульба і іншыя. 

## Варыяцыі 
*Acquacotta con funghi* — гэта варыянт аквакоты, дзе галоўным інгрэдыентам з'яўляюцца баравікі. Дадатковыя інгрэдыенты ўключаюць хлеб, булён або ваду, кансерваваныя таматы, пармезан, яйкі, мяту палявую, часнык, пятрушку, аліўкавы алей, соль і перац. 

*Acquacotta con peperoni* — гэты рэцэпт супу ўключае сельдэрэй, чырвоны перац і часнык. 

## Зноскі 
Катэгорыя:Стравы паводле алфавіта
Катэгорыя:Супы
Катэгорыя:Супы з агародніны
Катэгорыя:Італьянская кухня
Віктар Мікалаевіч Тамашэвіч

**Віктар Мікалаевіч Тамашэ́віч** (, Мінск — ) — беларускі вучоны ў галіне эканомікі і статыстыкі, кандыдат эканамічных навук (1986), прафесар.

## Біяграфія 
Нарадзіўся 1 жніўня 1954 года ў Мінску. У 1975 годзе скончыў Беларускі інстытут народнай гаспадаркі па спецыяльнасці «Статыстыка». З 1975 года працаваў у Цэнтральным статыстычным упраўленні БССР: у 1975—1976 гадах эканаміст, у 1976—1977 гадах — інжынер-матэматык-праграміст Рэспубліканскага вылічальнага цэнтра ЦСУ БССР. У 1977—1979 гадах праходзіў службу ў Савецкай Арміі ў Паўднёва-Уральскай ваеннай акрузе ў званні старшага лейтэнанта.

Памёр 19 чэрвеня 2008 года.

## Навуковая дзейнасць 
Віктару Мікалаевічу Тамашэвічу належаць больш за 200 навуковых прац па пытаннях шматмернасці статыстычнага аналізу і мадэлявання макраэканамічных працэсаў, ацэнкі крэдытаздольнасці прадпрымальніка, праблемах сацыяльнай сферы беларускай вёскі, развіцця прыкладных даследаванняў у беларускай статыстыцы, па эканамічнаму становішчу Рэспублікі Беларусь, праблемах статыстычнага вывучэння эканомікі краін постсавецкай прасторы і інш.

Прымаў удзел у міжнародных праектах (TACIS, з універсітэтам Бундэсвера, Сусветным банкам, ААН і іншымі). Займаў пасаду віцэ-прэзідэнта Беларускай статыстычнай асацыяцыі, быў членам рэдакцыйных калегій часопісаў «Вопросы статистики» (Масква), «Статистика Украины» (Кіеў), «Беларускі эканамічны часопіс».

Сярод апублікаванага:
* Статистическое изучение влияния концентрации на эффективность сельскохозяйственного производства : автореферат дис. … кандидата экономических наук : 08.00.11 / Ленинград. финансово-экон. ин-т им. Н. А. Вознесенского. — Ленинград, 1986. — 16 с.;
* Оценка кредитоспособности предпринимателя — Мн., 1992 (у сааўтарстве);
* Многомерный статистический анализ в экономике: учебное пособие для вузов / Сошникова Л. А., Тамашевич В. Н., Уебе Готц, Шефер Мартин; под редакцией В. Н. Тамашевича; рецензенты Ю. Н. Иванов, Г. М. Булдык. — Москва: ЮНИТИ-ДАНА, 1999. — 600 с. — ISBN 5-238-00099-5;
* Макроэкономическое положение Республики Беларусь: монография — Мн., 1998.

## Зноскі 
## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
* Выпускники кафедры практики  // Кафедра статыстыкі БДЭУ
* Тамашевич, Виктор Николаевич (кандидат экономических наук ; 1954—2008) // Электронны каталог РНТБ
* Памяти В. Н. Тамашевича // Белорусский экономический журнал, № 3, 2008.
* Тамашевич Виктор Николаевич // ЭКОНОМИКА.by

Катэгорыя:Эканамісты СССР
Катэгорыя:Эканамісты Беларусі
Катэгорыя:Статыстыкі
Катэгорыя:Аўтары падручнікаў
6 кадраў

**6 кадраў** () — расійскае камедыйнае скетч-шоу. Першапачаткова, у 2005 годзе, выходзіла на РЕН ТБ пад назвай «Дарагая перадача». З 2006 года транслявалася на СТС; у 2014 годзе вытворчасць новых серый спынілася. «6 кадраў» не з'яўлялася адаптацыяй замежных праграм, ідэя скетчкома належыць Вячаславу Муругову.

Перадача ўяўляла сабой класічнае скетч-шоў без пастаянных персанажаў, якое паказвае паўсядзённае жыццё ў гратэскавым выглядзе.

## Гісторыя стварэння 
У 2004 годзе Вячаслаў Муругов, будучы прадзюсарам забаўляльных праграм на тэлеканале REN-TV, прапанаваў Аляксандру Жигалкину, тады рэжысёру тэатральных канцэртаў, стварыць праграму ў фармаце скетч-шоў «Дарагая перадача». Першы выпуск праграмы быў паказаны 1 красавіка 2005 года.

У 2005 годзе Муругов перайшоў на тэлеканал СТС ў якасці прадзюсара і сцэнарыста. За ім рушыў услед і ўвесь калектыў, у тым ліку сцэнарысты. Здымка новых выпускаў пад назвай «6 кадраў» пачалася ў снежні 2005 года, а першая серыя выйшла 5 сакавіка 2006 года.

У канцы 2009 года ў праграмы з'явілася новая тэлевізійная застаўка, у якой песню на вершы Аляксандра бачыла выканаў Аляксандр Пушны.

У лютым 2014 года стала вядома, што Фёдар Дабранраваў сыходзіць з праекта. Неўзабаве скончыліся здымкі 8 сезону, які стаў заключным.

## Акцёр 
* Галіна Данілава
* Эдуард Радзюкевіч
* Сяргей Дарагоў
* Андрэй Кайкоў
* Ірына Мядзведзева
* Фёдар Дабранраваў
* Аляксандр Жыгалкін (у эпізодах)

## Пародыі на гістарычных асоб 
У некаторых скетчах «6 кадраў» паказаны пародыі на знакамітых дзеячаў гісторыі:
* Пародыі на кіраўнікоў:
** Іван IV Грозны и Іосіф Вісарыёнавіч Сталін (Фёдар Дабранраваў),
** Пётр I (Аляксандр Жыгалкін),
** Кацярына II (Галіна Данілава),
** Аляксандр I (Эдуард Радзюкевіч),
** Уладзімір Ільіч Ленін, Георгій Максімілянавіч Малянкоў и Леанід Ільіч Брэжнеў (Сяргей Дарагоў),
** Адольф Гітлер (Андрэй Кайкоў).
* Пародыі на выбітных палкаводцаў: Міхаіл Іларыёнавіч Кутузаў (Сяргей Дарагоў).
* Пародыі на дзеячаў навукі:
** Дзмітрый Іванавіч Мендзялееў (Фёдар Дабранраваў),
** Аляксандр Сцяпанавіч Папоў (Эдуард Радзюкевіч).
* Пародыі на паэтаў і пісьменнікаў:
** Аляксандр Сяргеевіч Пушкін (Андрэй Кайкоў) з яго няняй Арынай Радзівонаўнай (Галіна Данілава) і жонкай Наталляй Ганчаровай (Ірына Мядзведзева),
** Мікалай Васільевіч Гогаль (Фёдар Дабранраваў),
** Леў Мікалаевіч Талстой (Эдуард Радзюкевіч).

## Прэмія 
* Прэмія «Залаты насарог 2011» — перамога у намінацыі «Лепшы скетч».
* ТЭФІ-2011 — перамога у намінацыі «Рэжысёр тэлевізійнай праграмы» (атрымаў Аляксандр Жыгалкін).

## Спасылкі 
* Старонка шоў на афіцыйным сайце СТС
* Пра што не распавядаюць артысты «6 кадраў» Інтэрв'ю Ірыны Мядзведзевай, 24 красавіка 2013

Катэгорыя:Тэлеперадачы Расіі
Катэгорыя:Тэлевізійныя гумарыстычныя праграмы
M1117 Armored Security Vehicle

**M1117 Armored Security Vehicle** — бронетранспарцёр, паўнапрывадная браняваная машына, прынятая на ўзбраенне ЗША ў 1999 годзе. Вырабляецца для ваеннай паліцыі фірмай Cadillac Gage.

Узбраенне складаецца з 40-мм гранатамёта Mk.19, 12,7-мм кулямёта M2HB і дадатковага кулямёта M240 калібра 7,62 мм. Яно знаходзіцца ў аднамеснай вежы, якая круціцца на 360° і забяспечвае вуглавое ўзвышэнне 45°. Бронеаўтамабіль абсталяваны дзённым і начным прыцэламі.

Машына масай 15 тон забяспечвае абарону экіпажа ад лёгкага стралковага агню і самаробных выбуховых прылад. V-вобразнае дно вытрымлівае падрыў міны 5,4 кг у трацілавым эквіваленце.

M1117 могуць выконваць шырокі спектр задач. Іх можна выкарыстоўваць як машыны разведкі, БМП, камандна-штабныя і рамонтна-эвакуацыйныя машыны. Асноўныя задачы зводзяцца да аперацый ваеннай паліцыі, абароне канвояў, баявому назіранні і лазернаму цэлеўказанню.

БТР выкарыстоўваецца Афганістанам, Балгарыяй, Калумбіяй, Грэцыяй, Косава, ЗША і Украінай.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Бронетранспарцёры
Катэгорыя:Бранятэхніка ЗША
Кейп-Брэтанскі ўніверсітэт

**Кейп-Брэтанскі ўніверсітэт** () — канадская дзяржаўная вышэйшая навучальная ўстанова са статусам універсітэта, якая месціцца ў горадзе Сідней у правінцыі Новая Шатландыя, Канада.

## Агульная характарыстыка 
Гэта адзіная ВНУ на востраве Кейп-Брэтан. Адкрыты ў 1951 годзе як кампус Універсітэта Святога Францыска Ксаверыя. У 1963 годзе ён атрымаў статус каледжа. У 1968 годзе адкрыўся Нова-Шатландскі ўсходні тэхналагічны інстытут, які ў 1974 годзе аб’яднаўся з каледжам, які ў 1982 годзе атрымае статус універсітэцкага каледжа. У 2004 годзе ўстанова была перайменавана ў Брэтанскі ўніверсітэт, а ў наступным 2005 годзе — у Кейп-Брэтанскі ўніверсітэт.

## Структура 
* Школа мастацтваў і сацыяльных навук
* Школа бізнесу
* Школа адукацыі і здароўя
* Школа прыродазнаўчых навук і тэхналогій
* Школа медсястрынства

## Спасылкі 
* Афіцыйная інтэрнэт-старонка ўстановы

Катэгорыя:Навучальныя ўстановы з англійскай мовай навучання
Катэгорыя:Універсітэты паводле алфавіта
Катэгорыя:Універсітэты Канады
Хаўер Лінарэс Аранзабе

**Хаўер Лінарэс Аранзабе** (; 14 лістапада 1892 — ?) — іспанскі ваенны дзеяч, удзельнік грамадзянскай вайны ў Іспаніі.

## Біяграфія 
У верасні 1907 года паступіў у Таледскую пяхотную акадэмію, якую скончыў праз тры гады ў званні лейтэнанта. Потым вывучаў права ў Севільскім універсітэце. Улетку 1932 года прызначаны камандзірам штаба ІІ ваеннай акругі. Пасля пачатку грамадзянскай вайны ў Іспаніі атрымаў пасаду ў Генеральным штабе.

У канцы верасня 1936 года накіраваны ў паўночную зону, дзе прызначаны камандуючым сектарам Аўеда. Кіраваў рэспубліканскімі войскамі пры аблозе Аўеда. Да канца года стаў кіраўніком урадавых войск у Астурыі. Вясной 1937 года ўзначаліў III Астурыйскі армейскі корпус, а затым XVII армейскі корпус.  

З лістапада 1937 года знаходзіўся на пасадзе начальніка штаба Эстрэмадурскай арміі, а з вясны 1938 года — начальніка штаба Усходняй арміі. 

У канцы вайны адправіўся ў эміграцыю ў Францыю. Спачатку быў інтэрнаваны ў канцэнтрацыйным лагеры Аржэлес-сюр-Мер. У маі 1942 года пераехаў у Мексіку. Там далучыўся да Сацыялістычнай групы Мексікі.

## Крыніцы 
## Літаратура 
* 
* 
* 
* 

Катэгорыя:Члены ІСРП
Катэгорыя:Удзельнікі грамадзянскай вайны ў Іспаніі (рэспубліканцы)
Катэгорыя:Ваенныя Іспаніі
Абвал хуткаснай дарогі ў Мэйчжоу (2024)

У 02:10 ночы 1 мая 2024 года абрынуўся ўчастак хуткаснай аўтамагістралі «Мэйда» (Мэйчжоу—Дабу) у правінцыі Гуандун на поўдні Кітая. Гэтаму папярэднічалі моцныя залевы.

У выніку здарэння загінулі 48 чалавек і яшчэ трыццаць атрымалі раненні. Большасць пацярпелых атрымалі касцявыя раненні, чэрапна-мазгавыя траўмы і кантузіі лёгкіх.

Даўжыня абваленага ўчастка склала 17,9 м, а плошча абвалу — 184,3 м².

З-за катастрофы на дарозе былі заблакаваны 23 транспартныя сродкі.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Падзеі 1 мая
Катэгорыя:Май 2024 года
Катэгорыя:Катастрофы 2024 года
Катэгорыя:2024 год у Кітаі
Мэйчжоу

**Мэйчжоу** () — гарадская акруга ў Кітаі на ўсходзе правінцыі Гуандун. Насельніцтва звыш 4 млн. чал.

Катэгорыя:Гуандун
Польска-ўкраінскія партызанскія баі

**Польска-ўкраінскія партызанскія баі** — серыя ўзброеных канфліктаў паміж польскімі і ўкраінскімі партызанска-падпольнымі арганізацыямі ў 1943—1945 гадах. Найбольш інтэнсіўна вяліся паміж Украінскай паўстанцкай арміяй (УПА) і Арміяй Краёвай (АК).

## Развіццё падзей 
Арэнай канфлікту сталі заходнеўкраінскія землі, якія ў міжваенны час былі пад уладай Польшчы. У 1939 годзе край уключаны ў склад СССР, а з пачаткам нямецка-савецкай вайны акупаваны Германіяй. З цягам часу польскія і ўкраінскія нацыяналістычныя рухі, якія спрачаліся вакол прыналежнасці гэтых зямель, перайшлі да ўзброенай канфрантацыі. У супрацьстаянне было ўцягнута мірнае насельніцтва.

З сакавіка 1943 года на Валыні атрады УПА разгарнулі масавыя забойствы этнічных палякаў. З канца лета 1943 года (асабліва актыўна — з восені) байцы АК сталі праводзіць масавыя напады на ўкраінскія вёскі, якія падтрымлівалі УПА. Шэраг украінскіх гісторыкаў лічыць, што напады палякаў пачаліся яшчэ ў 1942 годзе на Холмшчыне і ў Падляшшы. Як пісаў польскі гісторык Гжэгаж Матыка, забойствы ўкраінцаў у тых рэгіёнах разгарнуліся толькі ў 1943 годзе ўжо як адказ на дзеянні УПА.

У сувязі з абвастрэннем міжэтнічнай сітуацыі Армія Краёва накіравала афіцэраў і радавых байцоў кадравага складу на Валынь з мэтай стварэння партызанскіх атрадаў (дагэтуль буйных фарміраванняў тут не існавала). Згодна з вызначаным планам у ліпені 1943 года было створана дзевяць партызанскіх падраздзяленняў, якія налічвалі каля 1000 чалавек. Дзякуючы высокай мабільнасці яны маглі ў крытычныя моманты падтрымліваць базы самаабароны і атакаваць украінцаў.

Па падліках некаторых польскіх даследчыкаў, на працягу 1943—1944 гг. толькі на Валыні паміж АК і падраздзяленнямі УПА адбылося каля 150 баёў, падчас якіх з абодвух бакоў загінула па меншай меры па некалькі сотняў байцоў. Баі ў Паўднёвай Любліншчыне ў 1943—1944 гадах лічацца польскімі даследчыкамі найбольш буйнымі — абодва бакі страцілі ад 3 да 4 тысяч чалавек, пераважна грамадзянскага насельніцтва.

З уступленнем Чырвонай Арміі на тэрыторыю Заходняй Украіны Армія Краёва прыняла рашэнне пачаць аперацыю «Бура». Яе мэтай было заняць буйныя гарады Усходняй Галіцыі і Валыні, каб такім чынам прадэманстраваць актыўны ўдзел АК у барацьбе супраць нацысцкіх акупантаў. Гэта быў таксама план ваеннай і палітычнай дэманстрацыі прыналежнасці заходнеўкраінскіх зямель Польшчы. На думку польскіх гісторыкаў, аперацыя паказала, што шматлікія напады ўкраінскіх партызан не дасягнулі мэты — польскія падпольшчыкі захавалі значныя ўзброеныя сілы.

У сувязі з рэпрэсіямі савецкай улады супраць як АК, так і УПА, бакі перайшлі да супрацоўніцтва для барацьбы з Масквой.

## Гл. таксама 
* Польска-беларускія канфлікты XX стагоддзя

## Крыніцы 
Катэгорыя:Украіна ў гады Вялікай Айчыннай вайны
Катэгорыя:Польшча падчас Другой сусветнай вайны
Катэгорыя:Польска-ўкраінскія адносіны
Дрэвавыя шчытнікі

**Дрэвавыя шчытнікі** (*Acanthosomatidae*) — сямейства клапоў, якое налічвае 57 родаў і 317 відаў.

## Апісанне 
Цела блашчыц падоўжанае, шырокае ў вобласці сярэдняспінкі і звужаецца да канца цела. Каля асновы брушка адыходзіць шып, накіраваны наперад. Прадстаўнікі сямейства невялікіх памераў, у даўжыню дасягаюць ад 5 да 35 мм. У самак на брушку маюцца шчаціністыя ўчасткі, званыя органамі Пендэрграста. Яны труцца аб іх заднімі лапкамі падчас яйцакладкі, а затым прымацоўваюць яйцы да месца адкладкі.

Мацярынскі клопат (паводзіны аховы яец і німфаў) быў зафіксаваны ў некаторых родаў Acanthosomatidae, такіх як  (), ,  (),  (). Іншы спосаб рэпрадукцыі сустракаецца ў відаў, якія не клапоцяцца аб нашчадках — іх самкі абмазваюць яйцы перад выхадам з іх. Яны валодаюць парамі складаных органаў на брушку (органы Пендэрграста) і наносяць выдзяленні гэтага органа на кожнае яйцо заднімі нагамі, што, як мяркуецца, забяспечвае ахоўную функцыю ад ворагаў. Набыццё мацярынскага клопату карэлюе з памяншэннем або стратай органа Пендэрграста, што прадугледжвае эвалюцыйны кампраміс паміж гэтымі двума прыкметамі ў выніку фізіялагічных выдаткаў.

## Экалогія і месцапражыванні 
Жывуць у кронах дрэў і кустоў. Сустракаюцца ў лясных месцапражываннях, садах і парках. Высмоктваюць сокі з пладоў і бутонаў дрэвавых раслін. Зіму праводзяць у імагінальнай стадыі пад апалым лісцем або бярвёнамі. Яйцы самка адкладае вясной.

## Этымалогія 
Навуковая назва «Acanthosomatidae» паходзіць ад  — «шып» або " рог " і  — «цела», што звязана з пласціністым атожылкам на сярэднегрудзях і накіраваным наперад шыпом на аснаванні брушка. Беларуская назва «Дрэвавыя шчытнікі» апісвае іх месцапражыванні.

## Распаўсюджанне 
У сусветнай фаўне налічваецца 57 родаў і 317 відаў гэтага сямейства. У Паўночнай Амерыцы жывуць 5 відаў з 2 родаў.

## Сістэматыка 
Віды сямейства раней уключаліся ў склад сямейства . Цяпер да *Acanthosomatidae* адносяць наступныя падсямействы і роды:

*  
** 
** 
** 
** 
** 
** 
** 
** 
** 
** 
** 
** 
** 
** 
** 
** 
** 
** 
*  
** 
** 
** 
** 
** 
** 
** 
** 
** 
** 
** 
** 
** 
** 
** 
** 
** 
** 
** 
** 
** 
*  
** 
** 
** 
** 
** 
** 
** 
** 
** 
** 
** 
** 
** 
** 
** 
** 

## Спасылкі 
* Зоологические экскурсии по Байкалу Фауна в картинках

Катэгорыя:Сямействы насякомых
Катэгорыя:Клаповыя
Універсітэт Каралеўскага каледжа

**Універсітэт Каралеўскага каледжа** () — канадская дзяржаўная вышэйшая навучальная ўстанова са статусам універсітэта, якая месціцца ў горадзе Галіфакс у правінцыі Новая Шатландыя, Канада.

## Агульная характарыстыка 
Заснаваны ў 1789 годзе, гэта старэйшы ўніверсітэт у Канадзе, які мае каралеўскую хартыю, і старэйшы англамоўны ўніверсітэт у краінах Садружнасці за межамі Злучанага Каралеўства. Універсітэт быў заснаваны каралеўскай хартыяй ва Уінсары ў 1788 годзе намаганнямі мясцовай англіканскай супольнасці, але вучэльня пераехала ў сваё цяперашняе месцазнаходжанне ў Галіфаксе пасля таго, як пажар знішчыў значную частку першапачатковага кампуса ў 1920 годзе. Ён прапануе праграмы навучання ў галіне мастацтва, гуманітарных навук, прыродазнаўчых навук і музыкі. Адным з асноўных кірункаў працы ўніверсітэта з’яўляюцца праграмы па журналістыцы.

## Спасылкі 
* Афіцыйная інтэрнэт-старонка ўстановы

Катэгорыя:Навучальныя ўстановы з англійскай мовай навучання
Катэгорыя:Універсітэты паводле алфавіта
Катэгорыя:Універсітэты Канады
Стралок (фільм)

**«Стралок»** () ― амерыканскі кароткаметражны фільм у жанры вестэрн рэжысёра , зняты ў 2013 годзе кінакампаніямі «Six Shooter Films» і «DeeAFilm». Прэм’ера адбылася 13 лістапада 2013 года ў ЗША.
## Сюжэт
У традыцыях класічных вестэрнаў апавядальнік расказвае пра самотнага стралка, які заходзіць у салун. Аднак людзі ў гэтым салуне чуюць апавядальніка, а апавядальнік можа быць крыху крыважэрным.
## У ролях
## Здымачная група
*рэжысёр ― ;
*сцэнарыст ― Кевін Тэнглін;
*прадзюсары ― Сара Плат, Крыс Нортап;
*аператар ― Джон Агірэсаробе;
*кампазітар ― ;
*мастакі ― Пол МакКонэл, Кейт Мэлор;
*мантаж ― Лібі Куэнін.

## Узнагароды і намінацыі
*«» (2015) ― «Найлепшы кароткаметражны фільм».
*«» (2015) ― «Найлепшы кароткаметражны фільм».
*«» (2014) ― намінацыя ў катэгорыі «Найлепшы кароткаметражны фільм».
*«Los Angeles Film Festival» (2014) ― «Найлепшы кароткаметражны фільм».
*«Hang Onto Your Shorts Film Festival» (2015) ― намінацыя ў катэгорыях «Найлепшы акцёрскі склад», «Найлепшы рэжысёр камедыі», «Найлепшы камедыйны кароткаметражны фільм», «Найлепшы акцёр у кароткаметражнай камедыі».
*«Heart of Gold International Short Film Festival» (2015) ― «Найлепшы голас за кадрам».
*«American Short Film Awards» (2014) ― «Найлепшы камедыйны кароткаметражны фільм».
## Зноскі
## Літаратура
## Спасылкі
*
*
Антоніа Аранда

**Антоніа Аранда Мата** (; 13 лістапада 1888 — 8 лютага 1979) — іспанскі ваенны дзеяч, удзельнік Рыфскай вайны і  грамадзянскай вайны ў Іспаніі. Вызначыўся пры абароне Аўеда.

## Біяграфія 
Нарадзіўся ў Леганесе ў сям’і армейскага капрала.

Ва ўзросце трынаццаці гадоў паступіў у ваенную акадэмію Таледа. Атрымаў адукацыю па спецыяльнасці географа і інжынера. Удзельнічаў у Рыфскай вайне, быў адным з арганізатараў дэсантнай аперацыі ў Аль-Хасейме 1925 года. Вызначыўся як адзін з самых выбітных штабных афіцэраў. 

Стаў членам масонскай ложы.

У 1934 годзе ўдзельнічаў у падаўленні Астурыйскай рэвалюцыі. У канцы года прызначаны ваенным губернатарам Аўеда. 

У ліпені 1936 года падтрымаў мяцеж супраць урада. Разам з прыхільнікамі знаходзіўся ў аблозе ў Аўеда. У 1937 года стаў камандуючым Галісійскага армейскага корпуса, якім камандаваў да канца грамадзянскай вайны ў Іспаніі.

Пасля заканчэння вайны прызначаны камандуючым III ваеннай акругі (Валенсія). У сярэдзіне 1940 года ўзначаліў Вышэйшую армейскую школу ў Мадрыдзе.  

У гады Другой сусветнай, згодна з рассакрэчанымі дакументамі Брытанскай сакрэтнай службы, Аранда атрымаў два мільёны долараў у якасці хабару ад Вялікабрытаніі праз банкіра Хуана Марча, каб запэўніць кіраўніка Іспаніі Франсіска Франка захоўваць нейтралітэт і не далучацца да краін Восі.  

У 1943 годзе Аранда быў арыштаваны па абвінавачванні ў змове з мэтай рэстаўрацыі манархіі, але статус героя вайны дазволіў яму пазбегнуць пакарання.

У 1949 годзе ўзначаліў каардынацыйны камітэт з сацыялістамі і лібертарыянцамі, які вёў дысідэнцкую дзейнасць. За ўдзел у апазіцыі Аранда звольнены ў запас. 

Памёр у Мадрыдзе.

## Крыніцы 
## Літаратура 
* 
* 
* 
Катэгорыя:Удзельнікі грамадзянскай вайны ў Іспаніі (франкісты)
Катэгорыя:МанархістыКатэгорыя:МасоныКатэгорыя:Генерал-лейтэнантыКатэгорыя:Генералы Іспаніі
Чан’э-6

**«Чан’э-6»** () — кітайская аўтаматычная міжпланетная станцыя для вывучэння Месяца. Місія «Чан’э-6» заключаецца ў зборы і вяртанні ўзораў грунту са зваротнага боку Месяца і з’яўляецца першым у сваім родзе пачынаннем у гісторыі даследавання спадарожніка Зямлі чалавецтвам.

## Місія 
Ракета-носьбіт «Чанчжэн-5 Y8» з месяцовым зондам «Чан’э-6» на борце стартавала з касмадрома Вэньчан на ўзбярэжжы вострава Хайнань 3 мая 2024 года.

Зонд «Чан’э-6» складаецца з арбітальнага, пасадачнага, узлётнага і вяртальнага модуляў. У рамках місіі таксама маюць быць дастаўлены чатыры віды замежнай карыснай нагрузкі. На борце пасадачнага модуля «Чан’э-6» знаходзяцца навуковыя прыборы з Францыі, Італіі і Еўрапейскага касмічнага агенцтва, а на борце арбітальнага апарата — невялікі спадарожнік з Пакістана.

Ударны кратар, вядомы як басейн Апалона, размешчаны ў басейне Паўднёвы полюс — Эйткен на адваротным баку Месяца, быў абраны ў якасці асноўнай мэты для пасадкі і збору ўзораў у рамках місіі «Чан’э-6». Пасля пасадкі 2 чэрвеня пробаадборнік выкарыстоўваў два метады: свідравальнік для збору ўзораў пад паверхняй Месяца і рабатызаваную руку для захопу ўзораў з паверхні натуральнага спадарожніка Зямлі. Ён аўтаматычна сабраў разнастайныя ўзоры на розных участках. Адначасова з гэтым вяліся навуковыя даследаванні. Дэтэктар структуры месяцовай глебы здзейсніў аналіз і ацэнку структуры падземнай месяцовай глебы ў зоне адбору спроб, падаўшы даведачныя даныя для свідравання ўзораў.

«Чан’э-6» у інтэлектуальным і хуткасным рэжыме завяршыў работу па адборы ўзораў месяцовага грунту, яны былі размешчаны ў кантэйнеры ўнутры ўзлётнага модуля. Паралельна даследчыкі правялі мадэляваны адбор проб у наземнай лабараторыі на аснове даных, адпраўленых спадарожнікам-рэтранслятарам «Цюэцяа-2», што забяспечыла падтрымку для прыняцця рашэнняў і выкананні аперацый ва ўсіх звёнах працы.

4 чэрвеня з паверхні Месяца ўзляцеў і выйшаў на зададзеную арбіту зонд з узорамі грунту, якія ўпершыню ў гісторыі былі сабраны з адваротнага боку натуральнага спадарожніка Зямлі.

25 чэрвеня вяртаемы модуль кітайскага зонда «Чан’э-6» прызямліўся ва Унутранай Манголіі, даставіўшы першыя ў свеце ўзоры грунту, якія сабраны з адваротнага боку Месяца. Пад кіраваннем модуль аддзяліўся ад арбітальнага прыкладна на вышыні 5000 км над Паўднёвай Атлантыкай. Ён увайшоў у шчыльныя слаі атмасферы на вышыні каля 120 км з хуткасцю амаль 11,2 кіламетра ў секунду. Модуль дастаўлены самалётам у Пекін.

## Зноскі 
## Спасылкі 
* З адваротнага боку Месяца вяртаецца кітайскі зонд «Чан’э-6» — zviazda.by

Катэгорыя:Спускальныя апараты
Катэгорыя:Штучныя спадарожнікі Месяца
Катэгорыя:Аўтаматычныя міжпланетныя станцыі
Катэгорыя:Даследаванне Месяца
Тамбоўская раўніна

**Тамбо́ўская раўні́на** () — нізіна ў цэнтральнай частцы еўрапейскай часткі Расіі, у Тамбоўскай, часткова ў Разанскай і Варонежскай абласцях.

Тамбоўская раўніна займае асноўную частку Окска-Данской раўніны (паўночную і цэнтральную). Складзена лёсападобнымі суглінкамі, пад якімі знаходзіцца дняпроўская марэна, ніжэй — пясчана-гліністыя адклады неагену. Рэкі: Цна з прытокамі, Дон, Варонеж, Біцюг і іншыя. У ландшафтах лесастэп з чарназёмамі і шэрымі ляснымі глебамі.

Большая частка тэрыторыі раўніны пад сельскагаспадарчымі ўгоддзямі. Вырошчваюцца збожжавыя культуры, сланечнік, цукровыя буракі, бульба.

## Зноскі 
## Літаратура 
* 
* 
* 
* 

Катэгорыя:Раўніны Расіі
Катэгорыя:Усходне-Еўрапейская раўніна
Катэгорыя:Геаграфія Варонежскай вобласці
Катэгорыя:Геаграфія Разанскай вобласці
Катэгорыя:Геаграфія Тамбоўскай вобласці
Хаджа Ахмад Абас

**Хаджа Ахмад Абас** (, шырока вядомы як **K. A. Abbas**; ,  — , ) — індыйскі , , ,  і . Член Сусветнай рады свету. Стваральнік такіх вядомых індыйскіх фільмаў як «Сем індыйцаў» і «Тысяча начэй на ложы з каменя». Адзін з піянераў індыйскага паралельнага ці неа-рэалістычнага кіно.
Паніпат

**Паніпат** (хіндзі: पानीपत) — горад у індыйскім штаце Хар’яна. Размешчаны за 90 км на поўнач ад Дэлі і злучаны з ім чыгункай. За 169 км на поўдзень ад горада Чандыгарха. Вышыня горада над узроўнем мора: 219 м.

Горад быў месцам дзеяння трох Паніпацкіх бітваў.

## Вядомыя асобы 
* Хаджа Ахмад Абас, індыйскі пісьменнік і рэжысёр

Катэгорыя:Гарады Індыі
Нізва

**Нізва** (араб. نزوى) — найбуйнейшы горад і адміністрацыйны цэнтр правінцыі Эд-Дахілія Султаната Аман. Нізва знаходзіцца за 164 км ад Маската. Насельніцтва - 70 000 чалавек, уключаючы два раёны - Біркат-Эль-Муз і Эль-Джэбель Эль-Ахдар.

Нізва з'яўляецца адным са старэйшых гарадоў Амана, раней гэта быў цэнтр гандлю, рэлігіі, адукацыі і мастацтва.

Катэгорыя:Гарады Амана
Нахль

**Нахль** (араб. نخل) — горад у правінцыі Эль-Баціна Султаната Аман, цэнтр аднайменнага вілаета. Размешчаны за 40 км на поўдзень ад Аманскага заліва, прыкладна за 90 км на паўднёвы захад ад Маската. Насельніцтва - 16372 чалавекі (перапіс 2003). Насельніцтва - 18 118 чалавек (2010).

Катэгорыя:Гарады Амана
Сахам

**Сахам** (араб. صحم) — горад у правінцыі Аль-Баціна Султаната Аман, цэнтр аднайменнага вілаета. Размешчаны на беразе Аманскага заліва, прыкладна за 35 км на паўднёвы ўсход ад цэнтра правінцыі горада Сухар. Насельніцтва — 85 010 чалавек (перапіс 2003). Насельніцтва — 105 513 чалавек (2008).

Катэгорыя:Гарады Амана
Кузьма Андрыянавіч Андрыянаў

**Кузьма Андрыянавіч Андрыянаў** (; —) — савецкі хімік. Акадэмік АН СССР. Герой Сацыялістычнай Працы. Лаўрэат Ленінскай прэміі.

## Біяграфія 
Нарадзіўся 15 (28 снежня) 1904 года ў вёсцы Кандракова (цяпер Зубцоўскі раён, Цвярская вобласць). У 1930 годзе скончыў МДУ імя М. В. Ламаносава. У 1929—1954 гадах працаваў у ВЭІ. У 1930—1932 гадах выкладаў у МКІ. У 1933—1941 гадах выкладаў у МХТІ. У 1941—1959 гадах выкладаў у МЭІ (з 1946 года — прафесар). У 1946—1953 гадах працаваў у ВІАМ. З 1954 года працаваў у ІНЭАС РАН. З 1959 года загадваў кафедрай сінтэзу элементаарганічных і неарганічных палімераў у МИТХТ імя М. В. Ламаносава.

Акадэмік АН СССР (1964; член-карэспандэнт з 1953 года). Член ВКП(б) з 1949 года. Ганаровы член Будапешцкага політэхнічнага ўніверсітэта (1965).

Памёр 13 сакавіка 1978 года. Пахаваны ў Маскве на Новадзявочых могілках (участак № 9).

## Літаратура 
*
Сур (Аман)

**Сур** - адміністрацыйны цэнтр мухафазы Паўднёвая Эш-Шаркія Султаната Аман, а таксама аднайменнага вілаеце. Размешчаны за 150 км на паўднёвы ўсход ад Маската, на беразе Аманскага заліва. Насельніцтва - 75751 чалавек (2007).

Катэгорыя:Гарады Амана
Эль-Бураймі

**Эль-Бураймі** — горад у султанаце Аман, у аднайменным аазісе. Адміністрацыйны цэнтр мухафазы Эль-Бураймі. Насельніцтва — 104,8 тыс. чалавек (2013). Мяжуе з горадам Эль-Айн у эміраце Абу-Дабі. Тут знаходзіцца пункт пропуску праз дзяржаўную мяжу.

Катэгорыя:Гарады Амана
Самаіл

**Самаіл** — горад у мухафазе Эд-Дахілія, Аман. За 54 км ад Маската. Самаіл размешчаны ў аднайменнай цясніне, якая аддзяляе Заходні Хаджар ад Усходняга Хаджара і дае доступ унутраным тэрыторыям краіны да Аманскага заліва. У горадзе пражывае каля 30 000 жыхароў. Тут размешчана дзяржаўная турма Султаната Аман.

Катэгорыя:Гарады Амана
Білі Прэстан

**Білі Прэстан**, **Уільям Эвэрэт Прэстан** (; , Х'юстан, Тэхас, ЗША — , Скотсдэйл, Марыкопа, Арызона, ЗША) — амерыканскі музыкант-клавішнік. Супрацоўнічаў з Махаліяй Джэксан, Нэт Кінг Коўлам, Рэем Чарлзам, Сэмам Кукам, Літл Рычардам, Бобам Дыланам, The Beatles, The Rolling Stones, Арэтай Франклін, Элтанам Джонам.

## Творчасць 
Білі Прэстан нарадзіўся ў 1946 годзе. Навучыўся граць на піяніна ў тры гады.

У 1969 годзе Джордж Харысан прывёў яго на запіс альбома «The Beatles» «Get Back».

Пасля распаду «The Beatles» Прэстан працягваў супрацоўнічаць з Джонам Ленанам, Рынга Старам і асабліва з Джорджам Харысанам.

Памёр у коме, у якую ўпаў у 2005 годзе.

25 чэрвеня 2019 года '** назваў Білі Прэстана сярод соцень выканаўцаў, чый матэрыял быў знішчаны пры пажары 2008 года ў **'.

## Дыскаграфія 
**Альбомы разам з The Beatles**
* Abbey Road (1969)
* Let It Be (1970)

**Сольныя альбомы**

* *16 Yr. Old Soul* (1963)
* *The Most Exciting Organ Ever* (1965)
* *Early Hits of 1965* (1965)
* *Wildest Organ in Town!* (1966)
* ''That's the Way God Planned It* (1969)
* *Encouraging Words* (1970)
* *I Wrote a Simple Song* (1971)
* *Music Is My Life* (1972)
* *Everybody Likes Some Kind of Music* (1973)
* *The Kids & Me* (1974)
* *It's My Pleasure* (1975)
* *Billy Preston* (1976)
* *A Whole New Thing* (1977)
* *Behold!* (1978)
* *Late at Night* (1979)
* *Universal Love* (1980)
* *The Way I Am* (1981)
* *Billy Preston & Syreeta* (1981)
* *Pressin' On* (1982)
* *On the Air* (1984)
* *Ministry of Music* (1986)
* *You Can't Keep a Good Man Down* (1986)
* *Billy's Back!* (1995)
* *You and I* (1997)
* *Music from My Heart'' (2001)

## Зноскі 
## Спасылкі 
* Афіцыйны сайт
* 

Катэгорыя:Музыканты ЗША
Катэгорыя:Музыканты XX стагоддзя
Катэгорыя:Аўтары-выканаўцы ЗША
Юсаў

**Юсаў** — прозвішча.

## Вядомыя носьбіты 
* Вадзім Іванавіч Юсаў — савецкі аператар
* Дзмітрый Аляксандравіч Юсаў — украінскі футбаліст