Гданьская Біблія

**Гданьская Біблія** () — пераклад Святога Пісання на польскую мову 1632 г., зроблены сумесна Чэшскімі братамі і кальвіністамі. Адзін з самых папулярных польскіх пратэстанцкіх перакладаў.

## Паходжанне 
Больш за чвэрць стагодзя доўжыліся намаганні пратэстанцкіх суполак над новым выданнем Святога Пісання на польскай мове пасьля Берасцейскай Бібліі. У 1600 г. на сінодзе ў Ажараве гэтая праца была даручана Марцыну Яніцкаму, пастыру рэфармацкай царквы ў Сецыміне. На сінодзе ў Баранове ў 1604 г. наказы атрымалі Даніэль Мікалаеўскі, старшы кангрэгацыі Куяў, і Ян Турноўскі, старшы Чэшскіх братоў у Вялікай Польшчы, каб параўнаць пераклад Яніцкага з Берасцейскай Бібліяй 1563 г., Краліцкай Бібліяй (1579—1594), французскім і лацінскім перакладамі.

Нягледзячы на ​​намаганні, Біблія Яніцкага так і не была выдадзена. Невядома таксама, што сталася з яго рукапісам. Па просьбе розных сінодаў Мікалаеўскі пачаў перагляд Берасцейскай Бібліі. Плёнам гэтага супрацоўніцтва кальвіністаў і чэшскіх братоў з’яўляецца другі (пасля Берасцейскай Бібліі) пераклад Бібліі евангельскіх цэркваў.

## Крыніцы перакладу 
Крыніцамі Гданьскай Бібліі былі:
# Септуагінта, выданні: Базель (1545), Сікстына (1586), Антверпенская паліглота (1569—1572);
# Таргум арамейскі (Пяцікніжжа і Кнігі Прарокаў) — ад Антверпенскай паліглоты;
# Клеменцінская Вульгата (1593);
# іншыя польскія пераклады: Біблія Леапаліты (1561), Берасцейская Біблія (1563), Нясвіжская Біблія (1572), Біблія Якуба Вуека (1599);
# Чэшская Краліцкая Біблія (1596);
# Французская: каталіцкі пераклад Жака Лефеўра д’Этапла 1530 г. (рэвізія 1579 г.) і пратэстанцкага выдання П’ера Рабера Алівэтана 1535 г.;
# Нямецкая Біблія Лютэра (выданне 1574 г.);
# Лацінскі тэкст Бібліі *Santes Pagnino* з 1527 г.;
# Лацінскі пераклад Францыска Юнія і Імануіла Трэмелія з 1579 года.

## Выданні 
Спачатку ў 1606 г. быў апублікаваны *«Новы Запавет Госпада нашага Ісуса Хрыста, старанна перакладзены з грэчаскай на польскую мову, а цяпер зноў перагледжаны і выдадзены з дазволу Старэйшых. У Гданьску ўдава Гільгельма Гільмотана друкавала ў год Пана 1606»*. Пераклад пачаў друкавацца ў 1630 г. Поўны пераклад быў апублікаваны 18 лістапада 1632 г. у друкарні Анджэя Гюнефельда ў Гданьску (адсюль пазнейшая назва). Як правіла, дбайная карэктура не выявіла памылкі друку ў Евангеллі ад Мацвея 4:1, і быў перададзены тэкст: «Ісус быў заведзены ў пустыню Духам, каб Яго спакушаў д’ябал» — замест «*ад д’ябла*». Памылка друку прывяла да доўгага і дарагога працэсу. Па гэтай прычыне ў 1633 годзе Новы Запавет быў апублікаваны ў невялікім фармаце без гэтай памылкі.

У 1633 годзе Святы Пасад унёс Гданьскую Біблію ў Індэкс забароненых кніг. Годам пазней прымас Ян Венжык строга забараніў каталікам, каб «пад анафемай Святога Пасаду яны не адважваліся чытаць, хаваць, прадаваць ці ахвяраваць каму-небудзь, але калі хто атрымае, павінен неадкладна вярнуць» пробашчу, а пробашч свайму біскупу. Ён загадаў кнігагандлярам і друкарам «не адважвацца прадаваць гэтую Біблію або перадрукоўваць яе любым спосабам».

Першапачаткова пераклад не карыстаўся вялікай папулярнасцю, бо істотна адрозніваўся ад агульнаўжыванага тэксту Берасцейскай Бібліі 1563 г. Аднак з часам Гданьскую Біблію прынялі польскія лютэране. Нягледзячы на ​​амстэрдамскае выданне, апублікаванае ў 1660 г. па ініцыятыве Яна Амоса Каменскага ў Крыстафеля Кунрадуса, яно было ўнікальным ужо ў канцы XVII ст. Ён заставаўся лінгвістычна правільным больш за трыста гадоў як біблейскі пераклад польскіх пратэстантаў.

## Значэнне 
На працягу сваёй гісторыі Гданьская Біблія мела такое ж значэнне для польскіх пратэстантаў, як і для католікаў Біблія Якуба Вуека. Па гэтай прычыне ён быў апублікаваны 6 разоў да 19-га стагоддзя.

У 19-м і 20-м стагоддзях (да канца Другой сусветнай вайны) Бібліі шмат разоў перавыдаваліся (не менш за 75 разоў)

Гданьская Біблія заставалася асноўным перакладам, якім карысталіся польскія евангелісты і евангельскія хрысціяне да 1975 г., гэта значыць да выдання Варшаўскай Бібліі.

Як ужо было сказана, асабліва ў першых выданнях Гданьскай Бібліі таксама былі кнігі, якія пратэстанты лічылі апокрыфамі (некаторыя з іх у каталіцкай тэрміналогіі называюцца другакананічнымі кнігамі, некаторыя — Трэцяя кніга Макавеяў , Другая кніга Ездры і Трэцяя кніга Ездры і Малітва Манасіі — таксама лічыцца апокрыфам), якія былі змешчаны паміж Старым і Новым Запаветамі. Сучасныя выданні не працягваюць гэтай традыцыі.

## Крыніцы 
## Спасылкі 
* Гданьская Біблія на Вікікрыніцах
* Biblia Gdańska (1632)
* Гданьская Біблія анлайн

Катэгорыя:Пратэстанцкія пераклады Бібліі
Катэгорыя:Кнігі XVII стагоддзя
Катэгорыя:Пераклады Бібліі