GQ

***GQ*** (скарочана ад '''''Gentlemen's Quarterly***, раней вядомы як ***Apparel Arts'''*) — міжнародны штомесячны часопіс пра мужчынскую моду, заснаваны ў Нью-Ёрку ў 1931 годзе. Выданне прысвечана модзе, стылю і культуры для мужчын, а таксама артыкулам пра ежу, фільмы, фітнес, сэкс, музыку, падарожжы, спорт знакамітасцяў, тэхналогіі і кнігі.

## Гісторыя 
Часопіс *Apparel Arts* быў запушчаны ў 1931 годзе ў ЗША як часопіс мужчынскай моды для гандлю адзеннем, прызначаны ў першую чаргу для аптовых пакупнікоў і рознічных прадаўцоў. Першапачаткова ён меў вельмі абмежаваны наклад і быў арыентаваны выключна на прадстаўнікоў галіны, каб яны маглі кансультаваць сваіх кліентаў. Папулярнасць часопіса сярод рознічных пакупнікоў, якія часта бралі часопіс у рознічных гандляроў, падштурхнула стварэнне часопіса ** ў 1933 годзе.

*Apparel Arts* працягваў існаваць да 1957 года, калі ён быў пераўтвораны ў штоквартальны часопіс для мужчын, які шмат гадоў выдавалася кампаніяй Esquire Inc. У 1958 годзе, пасля дзевяці выпускаў вясновага нумара, з лагатыпа выйшаў часопіс Apparel, і была ўсталявана назва *Gentlemen's Quarterly*.

У 1967 годзе *часопіс Gentlemen's Quarterly* быў перайменаваны ў *GQ* У 1970 годзе тэмпы выхаду павялічыліся з штоквартальнага да штомесячнага. У 1979 годзе выданне набыла кампанія , і рэдактар  змяніў курс часопіса, увёўшы артыкулы, якія не адносяцца да моды, і зрабіўшы *GQ* часопісам для мужчын агульнага профілю, які канкуруе з *Esquire*.

 была нанята часопісам *GQ'' на пасаду рэдактара моды ў 1984 годзе, раней яна працавала на той жа пасадзе ў '** і **'. Джым Мур, дырэктар па модзе часопіса на момант яе смерці ў 2009 годзе, ахарактарызаваў гэты выбар як незвычайны, заўважыўшы: «Яна не была з мужчынскага аддзела адзення, таму людзі казалі, што яна была дзіўным выбарам, але на самой справе яна была ідэальным выбарам». Джым Мур таксама адзначыў, што яна змяніла больш паўсядзённы выгляд выдання: «Яна дапамагла апрануць старонкі, а таксама мужчын, зрабіўшы пры гэтым больш захапляльным, разнастайным і даступным для мужчын».

Часопіс *GQ* цесна асацыюецца з метрасэксуальнасцю. Пісьменнік  увёў гэты тэрмін у артыкуле для брытанскай газеты *The Independent* пра сваё наведванне выставы *GQ* у Лондане: «Прасоўванне метрасэксуальнасці было пакінута на долю прэсы, прысвечанай мужчынскаму стылю, такіх часопісаў, як ''*, *GQ*, *Esquire'', '** і **', новых СМІ, якія набралі папулярнасць у васьмідзесятых гадах і працягваюць развівацца... Яны напаўнялі свае часопісы выявамі нарцысістычных маладых людзей у модным адзенні і аксэсуарах. І яны прымушалі іншых маладых людзей вывучаць іх з сумессю зайздрасці і жадання». Часопіс пашырыў сваё асвятленне за межы пытанняў ладу жыцця. ''* назваў *GQ* «святым тэкстам  сталіцы».

У 2016 годзе *GQ* запусціў штомесячны выпуск *GQ Style,* які ўзначаліў тагачасны рэдактар па стылі , які пазней стаў крэатыўным дырэктарам часопіса.

У 2018 годзе , якая пісала для *GQ*, атрымала  за артыкул пра , які . У верасні 2018 года Уіл Уэлч быў прызначаны новым галоўным рэдактарам GQ, змяніўшы на гэтай пасадзе Джыма Нэльсана.

У 2020 годзе GQ запусціў сваю інтэрнэт-краму і першы мерч-драйв. Асартымент крамы GQ быў распрацаваны рэдактарамі і арт-дырэктарамі вэб-сайта GQ.

## Мужчыны года 
Амерыканскі часопіс *GQ* упершыню назваў сваіх «Мужчын года» ў 1996 годзе і апублікаваў імёны лаўрэатаў у спецыяльным выпуску часопіса. Брытанскі *GQ* запусціў штогадовую прэмію «Мужчыны года» ў 2009 годзе, а  запусціў сваю версію ў наступным годзе. Іспанскі і бразільскі *GQ* запусцілі свае прэміі «Мужчыны года» ў 2011 годзе, а аўстралійскі *GQ* запусціў сваю версію ў 2007 годзе.

## Спрэчкі 
### Выбухі ў жылых дамах у Расіі 
У вераснёўскім амерыканскім часопісе *GQ* 2009 год у раздзеле «перадгісторыя» быў апублікаваны артыкул  «Ніхто не адважваецца назваць гэта змовай». Перад публікацыяй артыкула *GQ'' унутры электроннай пошты ад юрыста Condé Nast яго называлі «цёмным уздымам Уладзіміра Пуціна да ўлады». У артыкуле паведамлялася пра расследаванне Андэрсанам , а таксама былі ўключаны інтэрв'ю з , які расследаваў выбухі, будучы палкоўнікам Федэральнай службы бяспекі Расіі.

Гэтая гісторыя, у тым ліку і высновы самога Трэпашкіна, супярэчыла афіцыйнаму тлумачэнню выбухаў расійскім урадам і крытыкавала прэзідэнта Расіі Уладзіміра Пуціна.

Кіраўніцтва Condé Nast спрабавала не дапусціць траплення гэтай гісторыі ў Расію. Яно загадала кіраўнікам і рэдактарам не распаўсюджваць гэты нумар у Расіі і не паказваць яго «расійскім урадавым чыноўнікам, журналістам або рэкламадаўцам». Кіраўніцтва вырашыла не публікаваць гісторыю на ' *GQ* або ў замежных часопісах Condé Nast, не публікаваць яе і папрасіла Андэрсана не распаўсюджваць гісторыю «ў любых выданнях, якія з'яўляюцца ў Расіі».

На наступны дзень пасля публікацыі часопіса ў ЗША блогеры апублікавалі ў інтэрнэце арыгінальны англійскі тэкст і пераклад на рускую мову.

### Спрэчкі з-за тэлесерыяла "Хор" 
У 2010 годзе часопіс *GQ* запрасіў трох дарослых удзельніц тэлешоу *«Хор»* (,  і ) прыняць удзел у фотасесіі. Сэксуалізацыя акторак на фотаздымках выклікала спрэчкі сярод бацькоў падлеткаў, якія глядзяць серыял *«Хор»*.  першым адрэагаваў на распаўсюджванне фотаздымкаў, калі яны былі апублікаваныя да запланаванай даты *GQ*. Іх прэзідэнт Цім Уінтэр заявіў: «Дазволіўшы такі амаль парнаграфічны паказ, стваральнікі праграмы ўкаранілі свае намеры ў адпаведнасці з рэжысурай шоу. І гэта не добра для сем'яў». Фотасесія была апублікавана, як і планавалася, і Дыяна Агрон заявіла, што фотаздымкі сапраўды выходзяць за рамкі, што яны не адлюстроўваюць яе асобу, гэтак жа, як і іншыя фотасесіі для часопісаў, але што на фотасесіі ёй было 24 гады, і здзівілася, чаму занепакоеныя бацькі дазволілі сваім васьмігадовым дочкам чытаць любы пікантны нумар часопіса для дарослых *GQ*. Артыкул выклікаў негатыўную рэакцыю сярод інтэрнэт-каментатараў.

## Тыраж 
Паводле звестак часопіса, сярэдні сусветны платны тыраж у першай палове 2019 года склаў 934 000 асобнікаў , што на 1,1% менш, чым 944 549 у 2016 годзе, і на 2,6% менш, чым 958 926 у 2015 годзе.

Паводле звестак , сярэдні тыраж *брытанскага часопіса GQ* за першую палову 2019 года склаў 103 087 асобнікаў, што на 6,3% менш, чым 110 063 асобнікі за другую палову 2018 года, і на 10,3% менш, чым 114 867 асобнікаў за другую палову 2013 года.

## Рэдактары і выдаўцы 
 **Выдавецтва ў ЗША**
* Бернард Дж. Мілер (1957-1975)
* Сэл Шыліра (1975-1980)
* Стыў Флорыа (1975-1985
* Джакозье (1985-1988)
* Майкл Клінтан (1988-1994)
* Майкл Перліс (1994-1995)
* Рычард Бекер (1995-1999)
* Тым Флорыа (1999-2000)
* Рональд А. Галоці (2000-2003)
* Пітэр Мэгінг Хансінгер (2003-2011
* Крыс Мітчэл (2011-2014)
* Х. М. Мітман (2014-2017)

**Рэдактары ў ЗША**
* Эверэт Мэтлін (1957-1969)
* Джэк Хабер (1969-1983)
* Арт Купер (1983-2003)
* Джым Нэльсан (2003-2019)
* Уіл Уэлч (2019– цяперашні час)

 **Брытанскія рэдактары**
* Пол Кірс (1988-1990)
* Аляксандра Шульман (1990-1992)
* Майкл Вермюлен (1992-1995)
* Джэймс Браўн (1997-1999)
* Тым Хэйнс (1999)
* Дылан Джонс (1999-2021)
* Адам Байдаві (2021 – цяперашні час)

## Спасылкі 
Катэгорыя:Старонкі з недагледжанымі перакладамі
Катэгорыя:Часопісы ЗША