Сімяон II

{{Дзяржаўны дзеяч
 | імя          = Сімяон II
 | арыгінал імя     = 
 | выява              = Simeon II of Bulgaria.jpg
 | пасада            = Прэм’ер-міністр Балгарыі
 | сцяг                 = Flag of Bulgaria.svg
 | прэзідэнт            = Пётр СтаянаўГеоргій Пырванаў
 | перыядпачатак         = 24 ліпеня 2001
 | перыядканец          = 17 жніўня 2005
 | папярэднік       = Іван Костаў
 | пераемнік             = Сяргей Станішаў
 | пасада_2          = Цар Балгарыі
 | пад імем_2         = 
 | сцяг_2               = Tsar of Bulgaria standard.svg
 | перыядпачатак_2       = 28 жніўня 1943
 | перыядканец_2        = 15 верасня 1946
 | папярэднік_2     = Барыс III
 | пераемнік_2           = тытул скасаваны
 | партыя               = НРСД
 | род          =
 | рэлігія = Праваслаўе
 | дата нараджэння        = 
 | месца нараджэння       = 
 | дата смерці          = 
 | месца смерці         = 
 | жонка              = 
 | дзеці                 =
 | бацька                 =
 | маці                 = 
 | сайт                 = 
 | аўтограф             = Signature of Simeon Saxe-Coburg-Gotha.png 
| манаграма = Royal Monogram of King Simeon II of Bulgaria.svg
| шырыня манаграмы = 60
 | узнагароды              = 
{

-

-

-

}
}}

**Сімяон II** (нар. 16 чэрвеня 1937) — балгарскі палітык, апошні цар Балгарыі у 1943—1946 гадах з Саксен-Кобург-Гоцкай дынастыі, прэм’ер-міністр Балгарыі з 24 ліпеня 2001 года па 17 жніўня 2005 года, да 2009 года быў старшынёй і лідарам Нацыянальнага руху Сімяона II.

## Валадаранне 
Адзіны сын і спадчыннік прастола цара Балгарыі Барыса III і царыцы Іааны (Ёваны, Джаванны), дачкі італьянскага караля Віктара Эмануіла III. Фармальна быў царом Балгарыі з 1943 па 1946, аднак з прычыны яго маленства паводле Тырнаўскай канстытуцыі ад яго імя кіраваў рэгенцкі савет. З 1943 па 1944 у яго ўваходзілі князь Кірыл Праслаўскі (дзядзька Сімяона), Багдан Філаў і Нікола Міхаў. Пасля камуністычнага перавароту ў Балгарыі члены рэгенцкага савета былі адхілены ад улады і неўзабаве пакараны смерцю, а з 1944 па 1946 членамі рэгенцкага савета былі Тодар Паўлаў, Вянелін Ганеў і Цвятка Бабашэўскі. У 1946 манархія скасавана на падставе рэферэндуму.

## Эміграцыя 
Пасля рэферэндуму Сімяон разам з сям’ёй эміграваў у Егіпет, а ў 1951 годзе ў Іспанію, дзе жыў да 2001. Па дасягненні паўналецця ў 1955 абвясціў сябе дзеючым царом на падставе Тырнаўскай канстытуцыі. З-за гэтага ўрад Балгарыі доўга адмаўляў яму ва ўязной візе, асцерагаючыся яго прэтэнзій на ўладу.

У 1956 годзе скончыў Французскі ліцэй у Мадрыдзе. У 1958 годзе скончыў ваенную адукацыю ў амерыканскім ваенным каледжы Valley Forge Military Academy and College (ЗША) і атрымаў званне сяржанта і медаль «За поспехі і дысцыпліну». У 1959 годзе вярнуўся ў Мадрыд і паступіў на юрыдычны факультэт Мадрыдскага ўніверсітэта, які і скончыў у 1964 годзе

Ў 1960—1990 гадах займаў кіраўнічыя пасады ў буйных карпарацыях, праявіў сябе як таленавіты менеджар і фінансіст.

## Прэм’ерства 
У 2001 годзе сфарміраваная ім партыя «Нацыянальны рух Сімяона II» выйграла парламенцкія выбары і Сімяон узначаліў урад (ён таксама ўключаў членаў ДПС і БСП, аднак не меў афіцыйнай падтрымкі сацыялістаў). У 2005 годзе ва ўрадзе адбыліся перастановы, у яго былі ўключаны прадстаўнікі партыі «Новы час» (раней — дыскусійны клуб у рамках парламенцкай групы Нац. руху Сімяона II). У выніку выбараў у чэрвені 2005 года партыя засталася другой палітычнай сілай і ўвайшла ў кааліцыйны кабінет разам з БСП і турэцкай партыяй ДПС. 5 ліпеня 2009 года на парламенцкіх выбарах партыя НРСД прайграла і не здолеўшы набраць 4 %, неабходных для ўваходжання ў парламент, засталася па-за парламентам. 6 ліпеня 2009 года на прэс-канферэнцыі Сімяон Саксен-Кобург-Гоцкі абвясціў, што падае ў адстаўку.

Сімяон Саксен-Кобург-Гоцкі — буйны землеўладальнік. Падчас яго прэм’ерства адбылася рэстытуцыя зямельнай уласнасці царскай сям’і, канфіскаванай камуністамі падчас зямельнай экспрапрыяцыі.

## Сям’я 
Жанаты на іспанскай каталіцкай дваранцы Маргарыце Гомес-Асеба-і-Сехуэле (дачкі маркіза і далёкай сваячкі караля Хуана Карласа). Іх шлюб адбыўся ў 1962 годзе праз трохступеньчатую цырымонію шлюбу (завяршальным быў шлюб у храме Святой Варвары Рускай Замежнай Царквы ў Вевэ). Чацвёра сыноў — князь Кардам (нар. 1962), князь Кірыл (1964), князь Кубрат (1965) і князь Канстанцін-Асень (1967), а таксама дачка князёўна Каліна (нар. 1972). Двое старэйшых хрышчоныя ў Праваслаўнай царкве, астатнія — у Каталіцкай.

З 2002 года рэзідэнцыяй Сімяона з’яўляўся пабудаваны яго дзедам на ўскраіне Сафіі палац Врана.

## Узнагароды 
* Ордэн «Стара планіна» I ступені (2007) 
* Ордэн Карласа III (Іспанія)
* Вялікі афіцэр ордэна Ганаровага легіёна (Францыя)
* Кавалер Вялікага крыжа ордэна Леапольда I (Бельгія)
* Кавалер Вялікага крыжа ордэна Незалежнасці (Іарданія)
* Кавалер Вялікага крыжа ордэна Збавіцеля (Грэцыя)
* Кавалер Вялікага крыжа ордэна Труны Гасподняй (Іерусалімскі праваслаўны патрыярхат)
* Кавалер Вялікага крыжа Мальтыйскага ордэна
* Ордэн Залатога руна
* Шматлікія дынастычныя ордэны, у тым ліку Ордэн Св. Андрэя Першазванага (ад Расійскага Імператарскага Дому ў 1976 г.)

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
* Simeon II Rey de Bulgaria King of Bulgaria  

Катэгорыя:цары балгарскія
Катэгорыя:Прэм’ер-міністры Балгарыі
Катэгорыя:Палітыкі-эмігранты
Катэгорыя:Саксен-Кобург-Гоцкая дынастыя
Катэгорыя:Лідары краін-удзельніц Другой сусветнай вайны
Катэгорыя:Манархі, зрынутыя ў дзяцінстве
Катэгорыя:Члены манархічных дамоў
Катэгорыя:Кавалеры Ваеннага і Гаспітальерскага Ордэна Святога Лазара Іерусалімскага
Катэгорыя:Ганаровыя грамадзяне Кобурга