open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Оберштурмбанфюрар

тут СС-Оберштурмбанфюрар Вафен-СС]]

**Оберштурмбанфюрар** () — званне ў СА і СС. Званне штурмбанфюрара ўведзена ў структуру СС у 1933 годзе ў якасці звання кіраўнікоў тэрытарыяльных падраздзяленняў «СС-штурмбан» (*SS Sturmbann*). У штурмбан (батальён) уваходзілі чатыры штурмы (роты), невялікіх падраздзяленняў, прыблізна роўных па лічбаваму складу армейскай роце (ад 54 да 180 чалавек), адзін узвод санітараў і ваенна-аркестравая група. Колькасць штурмбана складала 500—800 чалавек. З 1936 года, пасля стварэння войскаў СС, адпавядала званню падпалкоўніка вермахта і пасадзе камандзіра батальёна, а таксама шырокаму спектру штабных і адміністрацыйных пасад, такіх, як начальнік штаба дывізіі.

;Знакі адрознення Оберштурмбанфюрар Вафен-СС:

Файл:  Shoulder-wss-ill-obersturmbannf.jpg |Пагон
Файл:  SS-Obersturmbannführer.svg |Пятліца
Выява:  OTL Ostubaf OF4 cam slv 1942-1945.png|Нарукаўная нашыўка на Маскіровачны касцюм

## Гл. таксама 
* Корпусныя колеры (Войскі СС)
* Званні і знакі адрознення войскаў СС

Катэгорыя:Воінскія званні СА
Катэгорыя:Воінскія званні СС
Свята-Успенская царква (Снітава)

**Свята-Успенская царква** — мураваны праваслаўны храм у в. Снітава Іванаўскага раёна Брэсцкай вобласці. Знаходзіцца на вул. Ленінская, 80а.

## Гісторыя 
У 1833 годзе на месцы трухлявай царквы быў пабудаваны новы драўляны будынак. У 1933 годзе была пабудавана званіца. У 1962 годзе храм быў закрыты, а ў 1983 годзе быў цалкам разбураны.

5 чэрвеня 2004 года архіепіскап Стэфан асвяціў месца і камень пад будаўніцтва новага храма. 8 верасня 2007 года архіепіскап Стэфан учыніў чын асвячэння храма.

## Спасылкі 
* 
* 

Катэгорыя:Праваслаўныя храмы Іванаўскага раёна
Катэгорыя:Снітава
Катэгорыя:Храмы Пінскай і Лунінецкай епархіі
Катэгорыя:2007 год у Беларусі
Катэгорыя:Храмы Успення Багародзіцы
Алег Іванавіч Даль

**Алег Іванавіч Даль** () — савецкі акцёр тэатра і кіно. Аўтар вершаў і тэатральных пастановак. Народны артыст УССР (1978).

У 1959 годзе скончыў Вышэйшае тэатральнае вучылішча імя М. С. Шчэпкіна.
## Фільмаграфія 
* «Кароль Лір» (1970) — *блазан*
* Зямля Саннікава (1973)
Свята-Крыжаўзвіжанская царква (Святая Воля)

**Свята-Крыжаўзвіжанская царква** — мураваны праваслаўны храм у аграгарадку Святая Воля Івацэвіцкага раёна Брэсцкай вобласці. Знаходзіцца ў цэнтры паселішча.

## Гісторыя 
Першы храм быў пабудаваны ў 1727 годзе на сродкі князёў Іосіфа і Міхаіла Агінскіх. У пачатку XX стагоддзя храм згарэў ад удару маланкі. У 1928 годзе была заснавана часовая царква.

У 1991 годзе побач са старым храмам быў закладзены новы аднайменны храм, а ў 1994 годзе быў асвячоны архіепіскапам Стэфанам. Стары храм у 1994 годзе быў разабраны. У 1997 годзе каля храма была пабудавана нядзельная школа, а ў 2000 годзе званіца.

## Архітэктура 
Пабудавана з цэглы паводле праекта архітэктара Л. В. Макарэвіча

Архітэктура храма вырашана ў стылізаваных формах уладзіміра-суздальскага царкоўнага дойлідства. Цэнтрычны аб’ём завершаны сферычным купалам, над якім узведзены цыліндрычны светлавы барабан пад цыбулепадобным купалам. Бакавыя фасады расчлянёны на 3 арачныя праслы з высока ўзнятымі арачнымі праёмамі. Алтарны фасад вырашаны 3 паўкруглымі апсідамі з конхавымі пакрыццямі. З боку храма адасоблена пастаўлена 3-ярусная (васбмярык на 2 чацьверыках) званіца, завершаная макаўкай. Насычаная архітэктурная пластыка заснавана на формах старажытнарускага царкоўнага дойлідства.

## Галерэя 

Выява:Bell-tower-in-sviataja-volia.jpg|Званіца
Выява:2021.08.22 Exaltation of the Holy Cross church in Sviataja Volia 02.jpg
Выява:2021.08.22 Exaltation of the Holy Cross church in Sviataja Volia 01.jpg
Выява:Former-church-monument-sviataja-volia.jpg|Помнік на месцы былой царквы
Выява:Ww1-german-cemetry-in-sviataja-volia.jpg|Нямецкія могілкі часоў Першай сусветнай вайны

## Літаратура 
* Праваслаўныя храмы Беларусі: энцыклапедычны даведнік / А. М. Кулагін; [рэдакцыйны савет: Г. П. Пашкоў, Л. В. Календа]. — Мінск: Беларуская Энцыклапедыя, 2007. — 653 с. 2000 экз. ISBN 978-985-11-0389-4.

## Спасылкі 
* 
* 

Катэгорыя:Праваслаўныя храмы Івацэвіцкага раёна
Катэгорыя:Святая Воля
Катэгорыя:1994 год у Беларусі
Катэгорыя:Храмы Пінскай і Лунінецкай епархіі
Катэгорыя:Будынкі і збудаванні Леаніда Макарэвіча
Казімір Юльянавіч Мэтэ

**Казімір Юльянавіч Мэтэ** (, в. Бараўляны, Мінскі павет — , Бараўляны) — адзін з арганізатараў Магілёўскага патрыятычнага падполля ў час Вялікай Айчыннай вайны, педагог.

## Біяграфія 
Паходзіў з польскай сялянскай сям’і. З 1927 года настаўнічаў у Бабруйскім раёне, Менску, Магілёве. Скончыў у 1931 годзе Ленінградскі педагагічны інстытут імя А. Герцэна. Выкладаў у Польскім педагагічным тэхнікуме, быў супрацоўнікам БелАН. Ажаніўся, гадаваў дзіця.

Арыштаваны 7 лістапада 1933 у Мінску. Асуджаны паводле пастановы калегіі АДПУ 27.2.1934 як «член ПАВ і за антысавецкую дзейнасць» да 3 гадоў папраўча-працоўных работ. Этапаваны ў Сібірскі канцлагер НКУС (Марыінск, Кемераўская вобласць, Новасібірск). Вызвалены 23 ліпеня 1936 года.

У ліпені 1941 года НКУС Магілёўскай вобласці пакінуты ў тыле немцаў для арганізацыі падпольнай работы. У пачатку 1942 быў у ліку стваральнікаў падпольнай арганізацыі «Камітэт садзеяння Чырвонай арміі», якая аб’яднала многія падпольныя групы, мела сувязі з партызанамі. З сакавіка 1943 года ў партызанах. З 1944 года выкладчык Магілёўскага педагагічнага інстытута. Зноў арыштаваны 8 чэрвеня 1946. Абвінавачваўся ў здрадзе радзіме. Асуджаны не быў.

Вызвалены і рэабілітаваны 8 мая 1947. За актыўны ўдзел у партызанскім руху ў час Другой сусветнай вайны 9 лютага 1949 судзімасць з Мэтэ была знята. У 1948—1964 гадах дырэктар, завуч Бараўлянскай СШ. Па першай справе (№ 14225-с; захоўваецца з фотаздымкам у архіве КДБ Беларусі) рэабілітаваны калегіяй Вярхоўнага суда БССР 29.5.1959.

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Рэпрэсаваныя ў БССР
Катэгорыя:Рэабілітаваныя ў СССР
Катэгорыя:Партызаны Вялікай Айчыннай вайны
Свята-Міхайлаўская царква (Забараўцы)

**Свята-Міхайлаўская царква** — драўляны праваслаўны храм у аграгарадку Забараўцы Пінскага раёна Брэсцкай вобласці.

## Гісторыя 
Пабудавана ў 1996 годзе. 27 красавіка 1996 года была асвячона.

## Архітэктура 
Пабудавана з дрэва ў традыцыях народнага дойлідства.

Трохчасткавую аб’ёмна-прасторавую кампазіцыю фарміруюць прамавугольная ў плане прытвор-званіца і апсіда, кубападобная малітоўная зала. У сілуэце пануюць цыбулепадобныя галоўкі над 2-яруснай 4-граннай званіцай, вальмавымі дахамі малітоўнай залы і апсіды. Гарызантальна ашаляваныя фасады (цокальная частка — вертыкальна) расчлянёны прамавугольнымі аконнымі праёмамі ў стральчатых ліштвах. Бакавы ўваход аформлены 2-слуповым арачным ганкам пад 2-схільным пакрыццём.
 

## Літаратура 
* Праваслаўныя храмы Беларусі: энцыклапедычны даведнік / А. М. Кулагін; [рэдакцыйны савет: Г. П. Пашкоў, Л. В. Календа]. — Мінск: Беларуская Энцыклапедыя, 2007. — 653 с. 2000 экз. ISBN 978-985-11-0389-4.

## Спасылкі 
* 
* 

Катэгорыя:Праваслаўныя храмы Пінскага раёна
Катэгорыя:Забараўцы
Катэгорыя:1996 год у Беларусі
Катэгорыя:Храмы Пінскай і Лунінецкай епархіі
Катэгорыя:Драўляныя цэрквы Беларусі
Катэгорыя:Храмы Святога Міхаіла
Свята-Аляксандра-Неўская царква (Лышча)

**Свята-Аляксандра-Неўская царква** — драўляны праваслаўны храм у в. Лышча Пінскага раёна Брэсцкай вобласці.

## Гісторыя 
У 1889 годзе была пабудавана і асвячона першая вядомая царква. У 1962 годзе храм быў разбураны.

Новазбудаваны храм быў узведзены ў 1995 годзе. 22 чэрвеня таго ж года адбылося яго асвячэнне.

## Архітэктура 
Пабудавана з дрэва ў традыцыях царкоўнага дойлідства другой паловы XIX стагоддзя. Падоўжна-восевую кампазіцыю фарміруюць 3-ярусная 4-гранная званіца, кубападобны аб’ём малітоўнай залы, прамавугольная ў плане апсіда. Дынамічна нарастаючы сілуэт храма адзначаюць 3 цыбулепадобныя купалы над аб’ёмамі, узбагачае вертыкальная шалёўка фасадаў, расчлянёных прамавугольнымі аконнымі праёмамі. Тры ўваходы адзначаны ганкамі пад паўкруглымі пакрыццямі.
 

## Літаратура 
* Праваслаўныя храмы Беларусі: энцыклапедычны даведнік / А. М. Кулагін; [рэдакцыйны савет: Г. П. Пашкоў, Л. В. Календа]. — Мінск: Беларуская Энцыклапедыя, 2007. — 653 с. 2000 экз. ISBN 978-985-11-0389-4.

## Спасылкі 
* 
* 

Катэгорыя:Праваслаўныя храмы Пінскага раёна
Катэгорыя:Лышча
Катэгорыя:1995 год у Беларусі
Катэгорыя:Храмы Пінскай і Лунінецкай епархіі
Катэгорыя:Драўляныя цэрквы Беларусі
Катэгорыя:Храмы Святога Аляксандра Неўскага
Жарушнік балотны

**Жару́шнік балотны** (*Rorippa palustris*) — від кветкавых раслін з роду  сямейства .

## Батанічнае апісанне 
Шматгадовая травяністая расліна вышынёй 20—70 (да 100) см. Сцябло адно ці некалькі, прамастойнае або прыўзнятае, галінастае. Лісце чаргаванае. Ніжняе лісце лірападобнай формы, на чаранках, верхняе — перыста-рассечанае, з вушкамі каля асновы, сядзячае. Кветкі дробныя, светла-жоўтага колеру. Пялёсткі кветак (4). Натуралізаваўся ў Новай Зеландыі і Паўднёвай Амерыкі. Цвіце ў чэрвені—верасні. Святлолюбівая расліна, але добра пераносіць цень. Гіграфіт і эўтроф.

Лекавая расліна.

## Літаратура 
*  — С. 278.
* Сосудистые растения советского Дальнего Востока. Том 3. / Отв. ред. С. С. Харкевич. — Л.: Наука, 1988. — С. 62.
* 

## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Жарушнік
Катэгорыя:Флора Еўразіі
Катэгорыя:Флора Паўночнай Амерыкі
Катэгорыя:Флора Паўднёвай Амерыкі
Катэгорыя:Флора Афрыкі
Катэгорыя:Флора Аўстраліі і Акіяніі
Катэгорыя:Лекавыя расліны
Чупрыс

**Чу́прыс** — беларускае прозвішча.

## Вядомыя носьбіты 
* Вольга Іванаўна Чупрыс (нар. 1969) ─ беларускі юрыст, намеснік кіраўніка Адміністрацыі Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь.
* Яраслаў Расціслававіч Чупрыс (нар. 1981) ─ беларускі хакеіст, нападнік.
Легіянова

**Легіянова** () — горад у Польшчы, за 25 км на поўнач ад цэнтра Варшавы, адміністрацыйны цэнтр Легіяноўскага павета Мазавецкага ваяводства. Утварае гарадскую гміну. З’яўляецца часткай Варшаўскай агламерацыі. Займае плошчу 14 км². Насельніцтва 54 тыс. чалавек (на 2018).

## Спасылкі 
* Афіцыйная старонка горада
Пінскае благачынне

**Пінскае благачынне**, **Пінская благачынная акруга** — акруга ў Пінскай і Лунінецкай епархіі Беларускай праваслаўнай царквы. Аб’ядноўвае прыходы Пінскага раёна і горада Пінска Брэсцкай вобласці.

## Храмы і прыходы 
# Свята-Пакроўская царква (Бярозавічы)
# Царква (Беразцы)
# Царква Святога Кірылы Тураўскага (Баяры)
# Свята-Успенская царква (Валішча)
# Свята-Раства-Багародзіцкая царква (Вяляцічы)
# Свята-Ільінская царква (Вуйвічы)
# Свята-Раства-Багародзіцкая царква (Вылазы)
# Свята-Троіцкая царква (Дабраслаўка)
# Свята-Раства-Багародзіцкая царква (Дубае)
# Свята-Параскева-Пятніцкая царква (Садовы, у многіх крыніцах аднесены да суседняй вёскі Жабчыцы)
# Свята-Міхайлаўская царква (Жыдча)
# Свята-Параскева-Пятніцкая царква (Жытнавічы)
# Спаса-Праабражэнская царква (Жолкіна)
# Свята-Міхайлаўская царква (Забараўцы)
# Свята-Аляксандра-Неўская царква (Кончыцы)
# Свята-Іаана-Багаслоўская царква (Кашавічы)
# Свята-Мікалаеўская царква (Купяцічы)
# Свята-Раства-Багародзіцкая царква (Лемяшэвічы)
# Свята-Троіцкая царква (Лагішын)
# Свята-Аляксандра-Неўская царква (Лышча)
# Свята-Троіцкая царква (Месткавічы)
# Свята-Параскева-Пятніцкая царква (Мясяцічы)
# Свята-Ефрасіннеўская царква (Малоткавічы)
# Цаква ў гонар Цуду, здзейсненага Архістратыга Міхаілам ў Хонех (Малоткавічы)
# Свята-Успенская царква (Новы Двор)
# Свята-Раства-Багародзіцкая царква (Востраў)
# Свята-Крыжаўзвіжанская царква (Ахова)
# Свята-Раства-Багародзіцкая царква (Парахонск)
# Свята-Пакроўская царква (Пінкавічы)
# Царква на тэрыторыі рэабілітацыйнага цэнтра для дзяцей-інвалідаў (Пінск)
# Свята-Варварынскі сабор (Пінск)
# Царква ў імя святога вялебнага пакутніка Макарыя Пінскага (Пінск)
# Царква Святых Пятра і Феўронні Мурамскіх (Пінск)
# Свята-Раства-Багародзіцкая царква (Пінск)
# Свята-Фёдараўскі сабор (Пінск)
# Свята-Міхайлаўская царква (Плешчыцы)
# Свята-Мікалаеўская царква (Пласкінь)
# Царква Святых Кірыла і Мяфодзія (Пагост Загародскі). Да прыхода прыпісана Свята-Мікалаеўская царква (Камень)
# Царква Раства Багародзіцы (Парэчча)
# Царква ў імя святой роўнаапостальнай княгіні Вольгі (Сошна)
# Свята-Ушэсцеўская царква (Ставок)
# Свята-Мікалаеўская царква (Сташаны)
# Царква Увядзення ў храм Прасвятой Багародзіцы (Церабень)
# Свята-Пакроўская царква (Тырвовічы)
# Свята-Раства-Багародзіцкая царква (Чухава)

## Благачынныя настаяцелі 
Протаіерэй Канстанцін Балакай.

## Спасылкі 
* Пінскае благачынне  на pinskeparh.by
 

Катэгорыя:Рэлігія ў Пінскім раёне
Катэгорыя:Рэлігія ў Пінску
Катэгорыя:Благачынныя акругі Пінскай і Лунінецкай епархіі
Варшаўская агламерацыя

**Варшаўская агламерацыя** () — монацэнтрычная агламерацыя ў цэнтральнай і ўсходняй Польшчы, у Мазавецкім ваяводстве, у Сярэднемазавецкай нізіне. Уключае Варшаву і некалькі невялікіх навакольных гарадоў.

З часам такія тэрміны як «агламерацыя» () і «гарадская группа» () ў Польшчы змянялі сваё значэнне. У апоні час больш часта ужываецца катэгорыя «метрапалітальны абшар» () ці блізкія да яго паняцці «рэгіянальная агламерацыя» і «мегаполіс».

## Прававое становішча 
Варшаўская агламерацыя не мае юрыдычнага статусу. У 1975—1998 гадах існавала Варшаўскае ваяводства, якое ўключала абшары сучаснай агламерацыі і некалькі дзясяткаў навакольных гмін. У 1975—1989 гады прэзідэнт Варшавы адначасова выконваў функцыі варшаўскага ваяводы.

Падчас абмеркавання адміністрацыйнай рэформы 1999 г. планавалася стварэнне Варшаўскай гарадской акругі (яна ўключала б як агламерацыю, так і прыгарадныя раёны), у склад якой павінны былі ўваходзіць: Варшава і паветы: Варшаўскі заходні, Легіяноўскі, Валамінскі, Міньскі, Атвоцкі, Пясэчынскі, Прушкаўскі, Навадворскі і Градзіскі. Акруга павінна была мець свой уласны савет з прадстаўнікамі асобных адзінак і мець адміністрацыйны статус павета. Закон быў прыняты Сеймам у 2001 годзе, але ў канчатковым рахунку прэзідэнт Аляксандр Квасьнеўскі не падпісаў закон, а Сейм не адхіліў яго вета.

Існавалі і іншыя дэпутацкія праекты, сярод якіх законапраект аб стварэнні Варшаўскай сталічнай акругі, якая павінна была бы быць акругай, якая аб’ядноўвае Варшаву і навакольныя муніцыпалітэты. Праект гэты не быў, аднак, прыняты Сеймам. У 2017 годзе група дэпутатаў унесла законапраект аб ладзе сталічнага горада Варшавы у выглядзе агламерацыі, якая ўключае Варшаву і 33 навакольных гміны.

## Межы і склад 
Не існуе адзінай, агульнапрынятай сучаснай дэлімітацыі Варшаўскай агламерацыі. Згодна з адным падыходам, межы агламерацыі — ад 20 да 30 км ад цэнтра Варшавы, згодна з іншым — да 40-50 км.

### Гарады 
* Варшава

### Паветы цалкам 
* Градзіскі
* Легіяноўскі
* Пясэчынскі
* Прушкоўскі
* Варшаўскі заходні
* Жырардоўскі

### Асобныя гміны 
* Груецкі (гміны: Хынаў, Груец, Пневы)
* Міньскі (гміны: Дэмбэ Вельке, Халінаў, Міньск Мазавецкі (гарадская), Міньск Мазавецкі (вясковая), Суляёвак)
* Навадворскі (гміны: Чоснаў, Ляонцін, Новы Двур Мазавецкі, Памяховак, Закрочым)
* Атвоцкі (гміны: Цэлястынаў, Юзэфаў, Карчаў, Колбель, Отвацк, Вянзоўна)
* Сахачэўскі (гміны: Брохаў, Нова Суха, Сахачаў (гарадская), Сахачаў (вясковая), Тэрэсін)
* Валамінскі (гміны: Дамброўка, Клембаў, Кабылка, Маркі, Радзымін, Тлушч, Валомін, Зомбкі, Зялёнка)
* Вышкоўскі (гміны: Самянка, Вышкаў, Заброддзе)

Катэгорыя:Гарадскія агламерацыі
Катэгорыя:Геаграфія Мазавецкага ваяводства
Водна-зялёны дыяметр Магілёва

**Водна-зялёны дыяметр ** — аснова гарадской сістэмы азелянення Магілёва, якая аб’ядноўвае ўнутрыгарадскія зялёныя насаджэнні з прылеглымі зялёнымі масівамі поймаў рэк Дняпро, Дубравенка, ручая Дзебра, Любужскім і Пячэрскім лесапаркамі. Забяспечвае прыток чыстага паветра да цэнтра горада. Працягласць 10 км, плошча складае 1500 га. Знаходзіцца ў стадыі фарміравання (у 1987 годзе БелНДІПгорадабудаўніцтва прыступіў да распрацоўкі праекта). У 1975—1985 гадах у цэнтральнай частцы водна-зялёнага дыяметра на левым беразе Дняпра пабудаваны дзіцячы парк, вяслярная станцыя, добраўпарадкавана набярэжная, будуецца выратавальная станцыя (з 1987); на правым беразе створаны гарадскія пляжы. Вуліцы, якія прылягаюць да водна-зялёнага дыяметра, забудоўваюцца буйнамаштабнымі архітэктурнымі ансамблямі, разлічанымі на ўспрыманне з вялікіх адлегласцяў.

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Ландшафтна-рэкрэацыйныя тэрыторыі Магілёва
Школа № 10 імя С. Ф. Рубанава (Слуцк)

**Школа № 10 імя С. Ф. Рубанава** — сярэдняя навучальная ўстанова, якая знаходзіцца ў Слуцку па адрасе вул. Уласаўца, 3.

## Будынак 
Гісторыя школы пачалася з будынка, у якім было 13 класных памяшканняў, 28 лістапада 1938 года. Пры школе не мелася спартыўнай залы і навучальных майстэрняў. У час вайны ў школе быў размешчаны ваенны шпіталь з чэрвеня 1941 года да канца чэрвеня 1944 года. Падчас вызвалення школа была часткова разбурана, але ўжо ў ліпені 1944 годзе на пасяджэнні гарвыканкама было прынята рашэнне аднавіць будынак да пачатку навучальнага году. У 1947 годзе быў праведзены капітальны рэмонт школы.

У канцы 1950-х гаспадарчым спосабам была пабудавана спартыўная зала. У сярэдзіне 1960-х гадоў да школы быў прыбудаваны двухпавярховы корпус

## Узнагароды 
У 1974 годзе 10-я школа была ўдзельніцай , дзе ўзнагароджана дыпломамі I і II ступені. Настаўнік фізікі, 32-гадовы педагог І. П. Лазоўскі за дасягнутыя поспехі ў развіцці народнай адукацыі быў узнагароджаны бронзавым медалём Галоўнага камітэта ВДНГ СССР.

Катэгорыя:1938 год у Беларусі
*
Станіслаў Страціеў

**Станіслаў Страціеў** (; , Сафія, Балгарыя — , Сафія, Балгарыя) — балгарскі пісьменнік, драматург, кінасцэнарыст.

## Біяграфія 
Станіслаў Страціеў нарадзіўся 9 верасня 1941 г. у Сафіі. Працуючы журналістам, газета «Народная моладзь» (; 1964—1968), сатырычны штотыднёвік «Шэршань» (; 1968—1975), завочна скончыў філалагічны факультэт Сафійскага ўніверсітэта імя Клімента Охрыдскага. 

С. Страціеў — аўтар шэрага твораў у розных жанрах — зборнік апавяданняў «Самотныя ветраныя млыны», кнігі аповесцей «Дзікая качка між дрэў», «Падарожжа без чамадана», «Падрабязнасці пейзажу», зборнікі сатырычных апавяданняў «Траянскі конь», «Карабель пяюн», «Пейзаж з сабакам» «Балгарская мадэль», п’есы «Рымская купальня», «Замшавая куртка», «Аўтобус», сцэнарыі некалькіх мастацкіх фільмаў. Фільм «Аркестр без назвы» (1982) паводле ягонага сцэнара многія лічаць найлепшым балгарскім фільмам усіх часоў. Драматургічная дзейнасць Страціева звязаная з сафійскім Тэатрам сатыры, у якім ён працаваў да самай сваёй смерці.

## П’есы 
* «Рымская лазня» (1974)
* «Замшавая куртка» (1976)
* «Аўтобус» (1980)
* «Максімаліст» (1984)
* «Падрабязнасці пейзажу» (1987)
* «Мамант» (1990)
* «Пустыя пакоі» (1999)

## Празаічныя творы 
* «Самотныя ветраныя млыны» (1969)
* «Кароткае сонца» (1977)
* «Дзікія пчолы» (1977)

## Фільмаграфія 
Аўтар кінасцэнарыяў:
* «Кароткае сонца» (1979)
* «Аркестр без назвы» (1982)
* «Эквілібрыум» (1983)

## Беларускія пераклады 
* «Кароткае сонца» // «Далягляды», Мастацкая літаратура, Мінск — 1979. С. 10-70. Пераклад Уладзімір Анісковіч.
* «Дзікія пчолы» // «Полымя» № 6 (710) — 1988. Пераклад Уладзімір Анісковіч.
* «Балгарская мадэль» [Апавяданьні: «Балгарская рыба»; «Балгарская доля»; «Балгарскі пункт гледжання»; «Балгарская мадэль»; «Балгарскі самурай»; «Фільм па-балгарску»; «Фотапавелічэнне»; «Развод па-балгарску» і інш.] // «ARCHE», № 4 (103) — 2011. С. 513—534. Выбрала і пераклала Ірына Пінхасік.

## Спасылкі 
* stanislavstratiev.org — Афіцыйны сайт
* 
* «Максімаліст» | Студэнцкі тэатр «АРТ» (Полацкі дзяржаўны ўніверсітэт, Наваполацк) 
* «Аўтобус» | Студэнцкі тэатр «АРТ» (Полацкі дзяржаўны ўніверсітэт, Наваполацк) 

Катэгорыя:Пісьменнікі Балгарыі
Свята-Успенская царква (Ліпнікі)

**Свята-Успенская царква** — мураваны праваслаўны храм у аграгарадку Ліпнікі Драгічынскага раёна Брэсцкай вобласці. Знаходзіцца на вул. Калгасная, 2а.

## Гісторыя 
Пабудавана ў 1991 годзе з цэглы.

## Архітэктура 
Вырашана 4-часткавай кананічнай кампазіцыяй: прытвор-званіца, трапезная, кубападобная малітоўная зала, паўкруглая апсіда. Шацёр званіцы завершаны макаўкай, 4-схільны дах малітоўнай залы — цыбулепадлбнай галоўкай. Уваход вырашаны 2-слуповым рундуком. Сцены расчлянёны арачнымі аконнымі праёмамі з броўкамі. У дэкоры выкарыстаны аркатурныя фрызы, вуглавыя лапаткі.
 

## Літаратура 
* Праваслаўныя храмы Беларусі: энцыклапедычны даведнік / А. М. Кулагін; [рэдакцыйны савет: Г. П. Пашкоў, Л. В. Календа]. — Мінск: Беларуская Энцыклапедыя, 2007. — 653 с. 2000 экз. ISBN 978-985-11-0389-4.

## Спасылкі 
* 
* 

Катэгорыя:Праваслаўныя храмы Драгічынскага раёна
Катэгорыя:Ліпнікі (Драгічынскі раён)
Катэгорыя:1991 год у Беларусі
Катэгорыя:Храмы Брэсцкай і Кобрынскай епархіі
Катэгорыя:Храмы Успення Багародзіцы
Свята-Пакроўская царква (Хомск)

**Свята-Пакроўская царква** — мураваны праваслаўны храм у аграгарадку Хомск Драгічынскага раёна Брэсцкай вобласці. Знаходзіцца ў цэнтры паселішча.

## Гісторыя 
Пабудавана ў 1990 годзе.

## Архітэктура 
Пабудавана з цэглы. Вырашана прамавугольным у плане аб’ёмам пад 2-схільным дахам, завершаным на фасадзе драўляным 8-гранным шатровым барабанам з макаўкай. Над вальмавым дахам прамавугольнай са скругленымі вугламі апсіды ўзведзены цыбулепадобны купал на 8-гранным барабане. Уваход адзначаны 4-слуповым ганкам пад 2-схільным пакрыццём. Фасады рытмічна расчлянёны арачнымі аконнымі праёмамі ў руставаных ліштвах.

## Літаратура 
* Праваслаўныя храмы Беларусі: энцыклапедычны даведнік / А. М. Кулагін; [рэдакцыйны савет: Г. П. Пашкоў, Л. В. Календа]. — Мінск: Беларуская Энцыклапедыя, 2007. — 653 с. 2000 экз. ISBN 978-985-11-0389-4.

## Спасылкі 
* 
* 

Катэгорыя:Праваслаўныя храмы Драгічынскага раёна
Катэгорыя:Хомск
Катэгорыя:Храмы Брэсцкай і Кобрынскай епархіі
Катэгорыя:Храмы Пакрова Найсвяцейшай Багародзіцы
Катэгорыя:1990 год у Беларусі
Царква ў гонар Раства Хрыстова (Бездзеж)

**Царква ў гонар Раства Хрыстова** — мураваны праваслаўны храм у аграгарадку Бездзеж Драгічынскага раёна Брэсцкай вобласці. Знаходзіцца каля могілак.

## Гісторыя 
Пабудавана на мяжы XX—XXI стагоддзяў. Акаймавана каванай агароджай з 3-пралётнай арачнай брамай з макаўкамі.

## Архітэктура 
Пабудавана з цэглы ў сталізаваных формах старажытнарускага царкоўнага дойлідства. Манументальны храм вырашаны па кананічнай 4-часткавай падоўжна-восевай акмпазіцыі: 2-ярусная 4-гранная шатровая званіца-прытвор, кароткая трапезная, кубападобная малітоўная зала, паўкруглая апсіда з бакавымі рызніцамі. Са старажытнага дойлідства пазычана маляўнічае 5-купалле з лемехавымі пакрыццямі, чляненне фасадаў на тры праслы з кілепадобнымі завершамі, бочкавыя дахі, высока ўзнятыя арачныя аконныя праёмы ў перспектыўных ліштвах, зубчастыя фрызы, кілепадобныя казыркі трох 2-слуповых ганкаў, мазаічныя пано над уваходамі.
 

## Літаратура 
* Праваслаўныя храмы Беларусі: энцыклапедычны даведнік / А. М. Кулагін; [рэдакцыйны савет: Г. П. Пашкоў, Л. В. Календа]. — Мінск: Беларуская Энцыклапедыя, 2007. — 653 с. 2000 экз. ISBN 978-985-11-0389-4.

## Спасылкі 
* 
* 

Катэгорыя:Праваслаўныя храмы Драгічынскага раёна
Катэгорыя:Бездзеж
Катэгорыя:Храмы Брэсцкай і Кобрынскай епархіі
Катэгорыя:Храмы Успення Багародзіцы
2-я армія (Аўстра-Венгрыя)

**2-я а́рмія** () — воінскае аб’яднанне армейскага ўзроўню сухапутных сілаў Аўстра-Венгрыі падчас Першай сусветнай вайны.

## Гісторыя 
Была сфармавана ў жніўні 1914 года і мела 6,5 пяхотных і 1 кавалерыйскай дывізіі. Згодна з планам Генеральнага штаба, армія планавалася для вядзення баявых дзеянняў на Сербскім фронце, але ўжо 20 жніўня пасля разбуральнай паразы аўстра-венгерскіх войскаў 3-й арміі пры бітве пры Гнілой Ліпе была тэрмінова пераведзена на Усходні фронт для барацьбы з войскамі Расійскай імперыі. Са жніўня 1914 г. армія змагалася ў Галіцыйскай бітве. Перад яе пачаткам складалася з чатырох карпусоў і шасці асобных дывізій:

Пачынаючы з 25 жніўня, першыя часткі VII корпуса былі замацаваны на плацдарме ракі Днестр каля Галіча. У далейшым часткі ўсёй арміі ўвайшлі на вызначаныя рубяжы на Усходнім фронце і супрацьстаялі наступленню расійскай 8-я арміі.

У канцы кастрычніка, пасля бітвы на рацэ Вісла, увесь нямецка-аўстрыйскі фронт быў вымушаны адступіць ад Польшчы, 2-я армія падтрымала саюзнікаў у гэтых баях. У лістападзе яна ўдзельнічала ў Лодзінскай бітве на паўднёвым флангу крыла 9-й нямецкай арміі.

У далейшым армія ўдзельнічала ў зімовай бітве ў Карпатах, разгроме расійскай арміі і адступленні ў 1915 годзе. У 1916 годзе войскі генерала фон Бём-Эрмалі выступілі супраць наступу расійскіх войскаў генерала Брусілава. Пасля разгрому расійскай арміі і распаду Расійскай імперыі ў 1917—1918 гг., яе фарміраванні былі ўцягнуты ў акупацыю частак Украіны і Беларусі.

Неўзабаве пасля распаду Аўстра-Венгерскай імперыі армія была распушчана.

## Камандуючыя 
Армія за ўсю гісторыю вайны мела двух камандуючых.
* генерал ад кавалерыі, ад 1 мая 1916 генерал-палкоўнік, са студзеня 1918 фельдмаршал Эдуард фон Бём-Эрмалі () (14 жніўня 1914 — май 1918)
* генерал ад пяхоты Альфрэд Краўс () (май — лістапад 1918)

## Літаратура 
* 
* Juliusz Bator&nbsp;— «Wojna galicyjska», Kraków 2005, ISBN 83-921494-4-0

## Спасылкі 
* Order of Battle Galicia August, 1914 
* Heer und Flotte Österreich-Ungarn
* Österreichisch-Ungarische Truppen und Waffen im I. Weltkrieg 
* ÖSTERREICH-UNGARNS LETZTER KRIEG 1914—1918 

Катэгорыя:Арміі Аўстра-Венгрыі ў Першай сусветнай вайне
Іаан (Хама)

**Архіепіскап Іаан** (свецкае імя: **Леў Данілавіч Хама**; нар. , Калбаевычы, Самбірскі раён, Львоўская вобласць, УССР) — беларускі праваслаўны дзеяч, архіепіскап Брэсцкі і Кобрынскі, кандыдат багаслоўя.

## Біяграфія 
Скончыў Маскоўскую духоўную семінарыю ў 1989 годзе. Пасля яе заканчэння быў залічаны ў Маскоўскую духоўную акадэмію, вучобу ў якой завяршыў экстэрнам у 1993 годзе.

З 1990 года працаваў у Мінскім Епархіяльным упраўленні.

15 снежня 1992 года прыняў манаскі пострыг з імем Іаан. 3 студзеня 1993 года быў пасвечаны ў сан іерадыякана, а 20 чэрвеня — у сан іераманаха.

Са жніўня 1992 года — выкладчык Мінскай духоўнай семінарыі на кафедрах сектазнаўства і літургікі. З верасня 2001 года — дацэнт Мінскай духоўнай акадэміі на кафедры царкоўнай гісторыі.

13 сакавіка 2002 года Свяшчэнны Сінод Рускай Праваслаўнай Царквы благаславіў сакратара Мінскага Епархіяльнага ўпраўлення архімандрыта Іаана прыняць архіерэйскі сан.

На пасяджэнні Святога Сінода Беларускага Экзархата ад 4 чэрвеня 2002 года было прынята рашэнне, зацверджанае Свяцейшым Патрыярхам Маскоўскім і ўсяе Русі Аляксіем II, аб прызначэнні епіскапа Барысаўскага Іаана, вікарыя Мінскай епархіі, на Брэсцкую епіскапскую кафедру.

20 лістапада 2016 года, у дзень святкавання 70-годдзя Свяцейшага Патрыярха Маскоўскага і ўсяе Русі Кірыла, у маскоўскім кафедральным саборным Храме Хрыста Збавіцеля быў узведзены ў сан архіепіскапа.

## Узнагароды 
* Ордэн Святога Дабравернага князя Данііла Маскоўскага III ст.;
* Медаль Святога Дабравернага князя Данііла Маскоўскага;
* Ордэн Святой Роўнаапостальнай Марыі Магдаліны III ст. Польскай Праваслаўнай Царквы;
* Ордэн Святога Прападобнага Паісія Велічкоўскага II ст. Праваслаўнай Царквы Малдовы.

Катэгорыя:Епіскапы брэсцкія і кобрынскія
Катэгорыя:Выкладчыкі Мінскай духоўнай акадэміі
Катэгорыя:Епіскапы барысаўскія і мар’інагорскія
Катэгорыя:Епіскапы Беларускай праваслаўнай царквы
Канстанцінас Міцатакіс

**Канстанцінас Міцатакіс** (; 18 снежня 1918, Ханья, Грэцыя — 29 мая 2017, Афіны, Грэцыя) — грэчаскі палітычны і дзяржаўны дзеяч, прэм’ер-міністр Грэцыі ў 1990—1993 гадах. Адвакат.

## Біяграфічныя звесткі 
Скончьгў Афінскі ўніверсітэт. Удзельнік руху Супраціўлення ў Другую сусветную вайну. У 1946—1967 гадах дэпутат парламента. 3 1963 года міністр фінансаў, з 1965 года на іншых міністэрскіх пасадах. У час ваеннай дыктатуры (1967—74) двойчы зняволены (1967, 1973—74), жыў у эміграцыі ў Парыжы. У 1977 годзе заснаваў Неаліберальную партыю, якая ў 1980 злілася з партыяй Новая дэмакратыя. 3 1977 зноў дэпутат парламента. 3 1978 міністр каардынацыі і планавання ва ўрадзе К. Караманліса, з 1980 года міністр замежных спраў, выступаў за членства Грэцыі ў Еўрапейскім эканамічным супольнііцтве. У 1984—1993 гадах старшыня партыі Новая дэмакратыя. У 1990—1993 гадах прэм’ер-міністр Грэцыі.

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Прэм’ер-міністры Грэцыі
Катэгорыя:Міністры замежных спраў Грэцыі
Катэгорыя:Міністры фінансаў Грэцыі
Катэгорыя:Міністры Грэцыі
Драгічынскае благачынне

**Драгічынскае благачынне**, **Драгічынская благачынная акруга** — акруга ў Брэсцкай і Кобрынскай епархіі Беларускай праваслаўнай царквы. Аб’ядноўвае прыходы Драгічынскага раёна Брэсцкай вобласці.

## Храмы і прыходы 
# Васкрасенская царква (Антопаль)
# Свята-Троіцкая царква (Бездзеж). Да прыхода прыпісана царква ў гонар Раства Хрыстова (Бездзеж)
# Спаса-Праабражэнская царква (Брашэвічы)
# Свята-Раства-Багародзіцкая царква (Вавулічы)
# Свята-Георгіеўская царква (Валавель)
# Свята-Крыжаўзвіжанская царква (Галоўчыцы)
# Свята-Пакроўская царква (Дзеткавічы)
# Свята-Ціханаўская царква (Дзераўная)
# Стрэчанская царква (Драгічын)
# Царква ў гонар прападобнай Ефрасінні Полацкай (Драгічын)
# Царква (Заверша) (Заверша)
# Свята-Мікалаеўская царква (Закозель)
# Свята-Троіцкая царква (Зёлава)
# Богаяўленская царква (Імянін)
# Свята-Успенская царква (Ліпнікі)
# Свята-Успенская царква (Ласінцы)
# Свята-Раства-Багародзіцкая царква (Ляхавічы)
# Спаса-Праабражэнская царква (Новая Папіна)
# Свята-Міхайлаўская царква (Восаўцы)
# Свята-Успенская царква (Пярковічы)
# Свята-Пакроўская царква (Радастава)
# Свята-Петра-Паўлаўская царква (Сварынь)
# Свята-Раства-Багародзіцкая царква (Субаты)
# Царква ў гонар Казанскага абраза Маці Божай (Толкава)
# Свята-Пакроўская царква (Хомск)

## Благачынныя настаяцелі 
Протаіерэй Іаан Пінчук.

## Спасылкі 
* Драгічынскае благачынне  на ekklisia.by
 

Катэгорыя:Рэлігія ў Драгічынскім раёне
Катэгорыя:Благачынныя акругі Брэсцкай і Кобрынскай епархіі
Адоніс вясновы

**Адо́ніс вясновы**, **Гарыцвет**, **Жаўтацвет вясенні**, **Чараквет** (*Adonis vernalis*) — від кветкавых раслін з роду  сямейства .

## Батанічнае апісанне 
Шматгадовая травяністая расліна вышынёй 15—30 см з кароткім, тоўстымі каранямі буравата-чорнага колеру). Плод — шматарэшак. Арэшкі валасістыя, з падобным на кручок носікам, запавольвае рытм сэрца, падаўжае дыясталу, ўзмацняе сісталу, павялічвае ўдарны аб’ём крыві, умерана тармозіць ўнутранасардэчную праводнасць. Дзеянне адоніса вясновага адбываецца хутчэй, але яно карацей і слабей дзеяння дыгіталіса. Прэпараты адоніса вясновага паказаны пры сардэчнай недастатковасці, якая суправаджаецца парушэннем праводнасці, таму што дыгіталіс у такіх выпадках можа выклікаць з’явы сардэчнага блоку. Прэпараты адоніса вясновага, у параўнанні з іншымі гліказідамі, маюць больш выяўленае седатыўнае і дыўрэтычнае дзеянне. Апошняе звязана з утрыманнем у расліне цымарыну, які мае высокую біялагічную актыўнасць. Характар дзеяння цымарыну блізкі да страфанціну, але ён мае болей выяўленыя кумулятыўныя ўласцівасці. У параўнанні з наперстаўкай кумулятыўныя ўласцівасці гліказідаў адоніса вясновага значна меншыя. Адоніс вясновы выкарыстоўваецца пры функцыянальных неўрозах сэрца, вегета-сасудзістай дыстаніі, інфекцыйных захворваннях, што праходзяць з паслабленнем сардэчнай дзейнасці пры нервова-псіхічных хваробах, нырачных захворваннях са з’явамі недастатковасці сардэчна-сасудзістай сістэмы і пры вострых прыступах глаўкомы. Гарыцвет вясновы — старажытны народны сродак лячэння сардэчных і нырачных захворванняў. Яго выкарыстоўвалі пры ацёках сардэчнага паходжання, як заспакаяльны сродак пры сутаргах, кашлі, асабліва пры коклюшы, як болесуцішальны сродак — пры рэўматычных болях у суставах і мышцах. Гарыцвет вясновы ўжывалі і пры эмфізэме, запаленні і сухотах лёгкіх, пры ліхаманцы, вадзянцы, жаўтусе, тыфе, грыпе і шкарлятыне, а ў выглядзе прысыпак — пры раненнях.

## Літаратура 
* 
* Адонис // 

## Спасылкі 
* 
* 
* 

Катэгорыя:Казяльцовыя (падсямейства)
Катэгорыя:Флора Еўразіі
Катэгорыя:Лекавыя расліны
Катэгорыя:Дэкаратыўныя садовыя расліны
Катэгорыя:Фарбавальныя расліны
Катэгорыя:Ядавітыя расліны
Катэгорыя:Расліны, апісаныя ў 1753 годзе
Сцяфан (Нешчарэт)

**Архіепіскап Сцяфан** (свецкае імя: **Анатоль Уладзіміравіч Нешчарэт**; нар. , Вэрцііўка, Ніжынскі раён, Чарнігаўская вобласць, УССР) — беларускі праваслаўны дзеяч, архіепіскап Гомельскі і Жлобінскі.

## Біяграфія 
У 1988 годзе закончыў курс навучання ў Маскоўскай духоўнай семінарыі.

З 1987 года па кастрычнік 1988 года іераманах Сцяфан служыў у Свята-Мікалаеўскім храме вёскі Рыбоцін Корапскага раёна Чарнігаўскай вобласці, затым па май 1990 года нёс розныя послухі ў Свята-Успенскай царкве Кіева-Пячэрскай лаўры, а з мая па верасень 1990 года быў настаяцелем Свята-Мікалаеўскай царквы ў вёсцы Сварычэўка Ічнянскага раёна Чарнігаўскай вобласці.

1 лістапада 1990 года іераманах Сцяфан быў пераведзены ў Гомельскую епархію Беларускага Экзархату Маскоўскага Патрыярхату і прызначаны настаяцелем Свята-Пакроўскага храма ў вёсцы Карма Добрушскага раёна Гомельскай вобласці.

У сан ігумена іераманах Сцяфан быў узведзены 13 студзеня 1994 года, у сан архімандрыта — 14 кастрычніка 1997 года.

22 снежня 1998 года архімандрыт Сцяфан быў прызначаны благачынным Добрушска-Кармянскай парафіяльнай акругі.

У 2002 годзе архімандрыт Сцяфан скончыў поўны курс Кіеўскай духоўнай акадэміі.

Пастановай Свяшчэннга Сінода ад 24 снежня 2004 года прызначаны епіскапам Тураўскім і Мазырскім.

Рашэннем Сінода БПЦ ад 12 студзеня 2012 года (журнал № 150) прызначаны старшынёй Камісіі па кананізацыі святых Беларускай Праваслаўнай Царквы. Рашэннем Святога Сінода ад 7 чэрвеня 2012 года (журнал № 53) прызначаны Праасвяшчэнным Гомельскім і Жлобінскім.

1 лютага 2018 года за Бажэственнай літургіяй у Храме Хрыста Збавіцеля ў Маскве Свяцейшым Патрыярхам Маскоўскім і ўсяе Русі Кірылам узведзены ў сан архіепіскапа.

## Спасылкі 
* СЦЯФАН, АРХІЕПІСКАП ГОМЕЛЬСКІ І ЖЛОБІНСКІ на http://www.church.by/

Катэгорыя:Епіскапы гомельскія і жлобінскія
Катэгорыя:Архіепіскапы Рускай праваслаўнай царквы
Катэгорыя:Епіскапы тураўскія і мазырскія
Катэгорыя:Епіскапы Беларускай праваслаўнай царквы
Івацэвіцкае благачынне

**Івацэвіцкае благачынне**, **Івацэвіцкая благачынная акруга** — акруга ў Пінскай і Лунінецкай епархіі Беларускай праваслаўнай царквы. Аб’ядноўвае прыходы Івацэвіцкага раёна Брэсцкай вобласці.

## Храмы і прыходы 
# Свята-Ільінская царква (Бялавічы)
# Царква ў гонар Адсячэння галавы Іаана Прадцечы (Була)
# Свята-Успенская царква (Бусяж)
# Свята-Успенская царква (Быцень)
# Царква (Волька)
# Царква ў імя святога праведнага Іаана Кранштацкага (Вулька Аброўская)
# Свята-Пакроўская царква (Выганашчы)
# Свята-Раства-Багародзіцкая царква (Глінная)
# Свята-Панцеляймонаўская царква (Горталь)
# Свята-Крыжаўзвіжанская царква (Гошчава)
# Свята-Мікалаеўская царква (Дабромысль)
# Царква (Даманава)
# Царква ў гонар абраза Божай Маці «Дзяржаўны» (Івацэвічы)
# Царква ў папраўчай калоніі № 5 (Івацэвічы)
# Царква ў папраўчай калоніі № 22 (Івацэвічы)
# Свята-Георгіеўская царква (Знаходзіцца паміж вёскамі Альба і Ёдчыкі)
# Свята-Антоніеўская царква (Косава)
# Царква Святой Ганны (Любішчыцы)
# Спаса-Праабражэнская царква (Міронім)
# Свята-Міхайлаўская царква (Аброва)
# Царква (Рэчкі)
# Свята-Крыжаўзвіжанская царква (Святая Воля)
# Свята-Троіцкая царква (Целяханы)
# Царква ў гонар абраза Божай Маці «Усіх Гаротных Радасць» (Хадакі)
# Свята-Георгіеўская царква (Яглевічы)

## Благачынныя настаяцелі 
Протаіерэй Рыгор Піліпчук.

## Спасылкі 
* Івацэвіцкае благачынне  на pinskeparh.by
 

Катэгорыя:Рэлігія ў Івацэвіцкім раёне
Катэгорыя:Благачынныя акругі Пінскай і Лунінецкай епархіі
Юраўскі карагод

**Юраўскі карагод** — традыцыйны веснавы абрад у вёсцы Пагост Жыткавіцкага раёна Гомельскай вобласці ў Беларусі. Ладзіцца ў дзень святкавання Юр’я, 6 мая. 11 снежня 2019 года быў уключаны ў спіс нематэрыяльнай культурнай спадчыны ЮНЕСКА як аб’ект, якому неабходная тэрміновая абарона.

Абрад «Юраўскі карагод» раней меў распаўсюджанне ў шэрагу вёсак Жыткавіцкага раёна, хоць геаграфічныя межы ў гэтым выпадку вельмі ўмоўныя. Традыцыя найбольш поўна захоўваецца і жыве толькі ў вёсцы Пагост, што ўваходзіць у Азяранскі сельсавет.

Складаецца абрад з дзвюх частак. Спачатку ва ўнутраным двары асобнай сялянскай гаспадаркі з хлява пасля зімы першы раз выводзяць скаціну. Другая ж частка ўключае выпечку і раздачу рытуальнага хлеба, шэсце вяскоўцаў на веснавое поле, песні ды гульні, пажаданні адно аднаму добрага здароўя і багатага ўраджаю.

У 2004 годзе веснавы «Юраўскі карагод» быў разгледжаны Беларускай рэспубліканскай навукова-метадычнай радай па пытаннях гісторыка-культурнай спадчыны пры Міністэрстве культуры Беларусі для ўключэння ў рэспубліканскі спіс нематэрыяльных гісторыка-культурных каштоўнасцяў — і праз тры гады, у 2007 годзе, паводле адпаведнай пастановы Савета Міністраў стаў першым у Беларусі нематэрыяльным элементам, які атрымаў такі статус.

Абрад знаходзіцца пад пагрозай знікнення, сярод прычын — старэнне носьбітаў, тэндэнцыя з’язджання моладзі з вёскі, не вельмі спрыяльныя сацыяльна-эканамічныя ўмовы ў рэгіёне.

## Спасылкі 
* Што такое «Юраўскі карагод» — zviazda.by
* 

Катэгорыя:Сусветная спадчына ў Беларусі
Катэгорыя:Абрады і рытуалы
Катэгорыя:Пагост (Жыткавіцкі раён)
Катэгорыя:Святы Беларусі
Катэгорыя:Культура Жыткавіцкага раёна
Свята-Уладзімірская царква

**Царква ў імя святога роўнаапостальнага князя Уладзіміра** — хрысціянскія храмы, асвячоныя ў гонар Уладзімірскага абраза Божай Маці або святога роўнаапостальнага князя Уладзіміра.

## Беларусь 
* Свята-Уладзімірская царква (Агарэвічы)
* Свята-Уладзімірская царква (Бронная Гара)
* Свята-Уладзімірская царква (Варанілавічы)
* Свята-Уладзімірская царква (Гродна)
* Свята-Уладзімірская царква (Зарэчча)
* Свята-Уладзімірская царква (Лепель)
* Хрысцільны храм у гонар роўнаапостальнага князя Уладзіміра (Мінск)
* Свята-Уладзімірская царква (Мухавец)
* Свята-Уладзімірская царква (Стрыгава)
* Свята-Уладзімірская царква (Талачын)
* Свята-Уладзімірская царква (Цюхінічы)
* Свята-Уладзімірская царква (Шуміліна)
* Свята-Уладзімірская царква (Чыжэўшчына)

## Гл. таксама 
* Капліца ў імя святога роўнаапостальнага князя Уладзіміра (Асінагарадок)
Адоніс палымяны

**Адо́ніс палымяны**, **жаўтацвет палымяны** (*Adonis flammea*) — від кветкавых раслін з роду  сямейства .

## Батанічнае апісанне 
Аднагадовая травяністая расліна вышынёй 20—40. Плод — шматарэшак. Арэшкі маюць авальную форму і прамы носік.

## Распаўсюджанне і экалогія 
Расліна распаўсюджана ва ўмераных зонах Азіі і на тэрыторыі Еўропы. Расце на сухіх лугах, у стэпах, на камяністых россыпах і скалах, аблогах, пустках, агародах, каля дарог. Святлолюбівая расліна, мезафіт і мезатроф.

Цвіце ў чэрвені—ліпені. Плады паспяваюць у жніўні.

## Гаспадарчае значэнне 
Лекавая і дэкаратыўная расліна. Ядавітая.

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Казяльцовыя (падсямейства)
Катэгорыя:Флора Еўразіі
Катэгорыя:Лекавыя расліны
Катэгорыя:Дэкаратыўныя расліны
Катэгорыя:Ядавітыя расліны
Катэгорыя:Расліны, апісаныя ў 1776 годзе
Свята-Іаана-Прадцечанская царква (Чаравачыцы)

**Свята-Іаана-Прадцечанская царква** — мураваны праваслаўны храм у вёсцы Чаравачыцы Кобрынскага раёна Брэсцкай вобласці. Знаходзіцца на могілках.

## Гісторыя 
Пабудавана ў канцы XX стагоддзя з цэглы на месцы драўлянага храма XIX стагоддзя, разабранага ў 1970-х гадах. Храм быў асвячоны ў 1995 годзе.

## Архітэктура 
Аб’ёмна-прасторавую сіметрычна-восевую кампазіцыю фарміруюць прытвор-званіца, прамавугольная малітоўная зала, 5-гранная апсіда. Шацёр званіцы (васьмярык на чацверыку) завершаны макаўкай, 4-схільны дах малітоўнай залы — цыбулепадобным купалам на цыліндрычным барабане. Бакавыя фасады расчлянёны на 3 праслы з акруглымі і трохвугольнымі франтонамі і арачнымі аконнымі праёмамі па цэнтры.

## Літаратура 
* Праваслаўныя храмы Беларусі: энцыклапедычны даведнік / А. М. Кулагін; [рэдакцыйны савет: Г. П. Пашкоў, Л. В. Календа]. — Мінск: Беларуская Энцыклапедыя, 2007. — 653 с. 2000 экз. ISBN 978-985-11-0389-4.

## Спасылкі 
* 
* 

Катэгорыя:Праваслаўныя храмы Кобрынскага раёна
Катэгорыя:Чаравачыцы
Катэгорыя:Храмы Брэсцкай і Кобрынскай епархіі
Катэгорыя:Храмы Святога Іаана Прадцечы
Катэгорыя:1995 год у Беларусі
Царква прападобнага Серафіма Сароўскага (Белаазёрск)

**Царква ў імя святога вялебнага Серафіма Сароўскага** — мураваны праваслаўны храм у горадзе Белаазёрск Бярозаўскага раёна Брэсцкай вобласці. Знаходзіцца ў цэнтры горада, на перакрыжаванні вуліц Леніна і Міру.

## Гісторыя 
Пабудавана ў 1992—1995 гадах з цэглы паводле праекта архітэктара Л. В. Макарэвіча.

## Архітэктура 
Архітэктура храма вырашана ў стылізаваных формах старажытнарускага царкоўнага дойлідства. Уяўляе сабой цынтрычнае квадратнае ў плане збудаванне зграбных вертыкальна выцягнутых прапорцый, маляўнічага сілуэта, які фарміруе 5-купалле. Цэнтральны цыбулепадобны купал узняты на 8-гранны светлавы барабан, вуглавыя «апостальскія» купалы завяршаюць стройныя, узнятыя над фасадамі вежы. Архітэктурная выразнасць храма дасягаецца складаным рытмам высокіх арачных аконных праёмаў. Паменшанага маштабу прытвор і бакавыя прыдзелы таксама вырашаны трыма арачнымі прасламі, завершанымі макаўкамі. Уваходная высокая паперць аформлена кілепадобным казырком.
 

## Літаратура 
* Праваслаўныя храмы Беларусі: энцыклапедычны даведнік / А. М. Кулагін; [рэдакцыйны савет: Г. П. Пашкоў, Л. В. Календа]. — Мінск: Беларуская Энцыклапедыя, 2007. — 653 с. 2000 экз. ISBN 978-985-11-0389-4.

## Спасылкі 
* 
* 

Катэгорыя:Праваслаўныя храмы Бярозаўскага раёна
Катэгорыя:Славутасці Белаазёрска
Катэгорыя:Храмы Брэсцкай і Кобрынскай епархіі
Катэгорыя:1995 год у Беларусі
Катэгорыя:Будынкі і збудаванні Леаніда Макарэвіча
Катэгорыя:Аб’екты на марках
Прыгоды Шэрлака Холмса і доктара Ватсана

**Прыгоды Шэрлака Холмса і доктара Ватсана** () — другая частка савецкай серыі тэлефільмаў па матывах апавяданняў Артура Конан Дойла пра Шэрлака Холмса, якая выйшла ў 1980 годзе.

## Літаратура 
**Игорь Масленников*. Бейкер-стрит на Петроградской / Любовь Аркус. — СПб.,: «Сеанс», 2007. — 255 с. — ISBN 978-5-367-00592-9.

## Спасылкі 
* 
* Пра здымкі фільма на Малой Кастрычніцкай чыгунцы 
* Голас за кадрам  *сайт пра агучку*

Катэгорыя:Фільмы СССР
Катэгорыя:Ленфільм
Катэгорыя:Фільмы СССР 1980 года
Свята-Міхайлаўская царква (Бародзічы)

**Свята-Міхайлаўская царква** — мураваны праваслаўны храм у в. Бародзічы Кобрынскага раёна Брэсцкай вобласці.

## Гісторыя 
У 1766 годзе ў Бародзічах упершыню ўзгадваецца царква. У 1791 годзе тут быў збудаваны новы храм. Службы праводзіліся ў храме да 1960 года. У 1966 годзе царкоўны будынак разабралі для будаўніцтва школьнай спортзалы ў суседнім сяле Грушава.

У 1992 годзе было вырашына адбудаваць царкву на месцы папярэдняга драўлянага храма. Царква была асвячона ў ліпені 2000 года.

## Архітэктура 
Твор архітэктуры ў стылізаваных формах старажытнарускага царкоўнага дойлідства. Вырашана па канону 4-часткавага праваслаўнага храма падоўжна-восевай аб’ёмна прасторавай кампазіцыі: 2-ярусная (васьмярык на чацверыку) званіца над прытворам, працяглая прамавугольная ў плане малітоўная зала, 2-схільны дах над якой завершаны цыбулепадобным купалам на 8-гранным барабане. 2-слуповы ганак завершаны 3-лопасцевым франтонам.

Трайныя прамавугольныя аконныя праёмы на бакавых фасадах дэкарыраваны трохвугольны-мі сандрыкамі і адзначаны такімі ж зломамі даху.

## Літаратура 
* Праваслаўныя храмы Беларусі: энцыклапедычны даведнік / А. М. Кулагін; [рэдакцыйны савет: Г. П. Пашкоў, Л. В. Календа]. — Мінск: Беларуская Энцыклапедыя, 2007. — 653 с. 2000 экз. ISBN 978-985-11-0389-4.

## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Праваслаўныя храмы Кобрынскага раёна
Катэгорыя:Бародзічы (Кобрынскі раён)
Катэгорыя:Храмы Брэсцкай і Кобрынскай епархіі
Катэгорыя:Храмы Святога Міхаіла
Катэгорыя:2000 год у Беларусі
Свята-Крыжаўзвіжанская царква (Галоўчыцы)

**Свята-Крыжаўзвіжанская царква** — драўляны праваслаўны храм у аграгарадку Галоўчыцах Драгічынскага раёна Брэсцкай вобласці.

## Гісторыя 
Першая прыходская царква была пабудавана каля 1766 года. У 1942 годзе ў храме адбыўся пажар. У 1943 годзе царква была адбудавана з разабранай і перавезенай яўрэйскай сінагогі з Антопаля. У 1948 годзе храм быў закрыты, будынак выкарыстоўваўся пад склад. У 1952 годзе будынак царквы быў аддадзены пад сельскі клуб.

У верасні 1989 года будынак быў вернуты вернікам. 31 сакавіка 1990 года царква была асвячона. У 2007 годзе царква была занесена ў Дзяржаўны спіс гісторыка-культурных каштоўнасцей Рэспублікі Беларусь як аб’ект гісторыка-культурнай спадчыны рэгіянальнага значэння.

## Спасылкі 
* 
* 

Катэгорыя:Праваслаўныя храмы Драгічынскага раёна
Катэгорыя:Галоўчыцы (Драгічынскі раён)
Катэгорыя:1943 год у Беларусі
Катэгорыя:Храмы Брэсцкай і Кобрынскай епархіі
Катэгорыя:Драўляныя цэрквы Беларусі
Катэгорыя:Гісторыка-культурныя каштоўнасці Рэспублікі Беларусь
663 да н.э.

## Падзеі 
* Новаасірыйская імперыя пры Ашурбаніпале выцясняе кушыраў з Егіпта.

## Нарадзіліся 
* 

## Памерлі 
* 

Катэгорыя:660-я да н.э.
664 да н.э.

## Падзеі 
* Зафіксавана першая марская бітва ў грэчаскай гісторыі паміж Карынфам і Керкірай.
* Апошні кушыцкі фараон Танутамон уступіў на прастол.
* Новаасірыйская імперыя пры Ашурбаніпале захапіла і разрабавала Фівы.

## Нарадзіліся 
* 

## Памерлі 
* Тахарка, фараон XXV дынастыі Старажытнага Егіпта.
* Нехо I, намарх V ніжнеегіпецкага нома (септа).

Катэгорыя:660-я да н.э.
Свята-Уладзімірская царква (Стрыгава)

**Свята-Уладзімірская царква** — мураваны праваслаўны храм у аграгарадку Стрыгава Кобрынскага раёна Брэсцкай вобласці. Знаходзіцца на вул. Савецкай.

## Гісторыя 
Пабудавана на мяжы XX—XXI стагоддзяў з цэглы.

## Архітэктура 
Вырашана квадратным у плане аб’ёмам, пакаты шатровы дах якога завершаны цыбулепадобнай галоўкай на высокім 8-гранным барабане. Да фасада далучаны прамавугольны прытвор з лучковым перспектыўным уваходным парталам і 3-лопасцевым кілепадобным завяршэннем. Бакавыя фасады лапаткамі расчлянёны на 3 праслы з арачнымі аконнымі праёмамі і нішамі па цэнтры. З тыльнага боку далучана 3-гранная ніжэйшая апсіда.

## Літаратура 
* Праваслаўныя храмы Беларусі: энцыклапедычны даведнік / А. М. Кулагін; [рэдакцыйны савет: Г. П. Пашкоў, Л. В. Календа]. — Мінск: Беларуская Энцыклапедыя, 2007. — 653 с. 2000 экз. ISBN 978-985-11-0389-4.

## Спасылкі 
* 
* 

Катэгорыя:Праваслаўныя храмы Кобрынскага раёна
Катэгорыя:Стрыгава
Катэгорыя:Храмы Брэсцкай і Кобрынскай епархіі
Катэгорыя:XXI стагоддзе ў Беларусі
Бярозаўскае благачынне

**Бярозаўскае благачынне**, **Бярозаўская благачынная акруга** — акруга ў Брэсцкай і Кобрынскай епархіі Беларускай праваслаўнай царквы. Аб’ядноўвае прыходы Бярозаўскага раёна Брэсцкай вобласці.

## Храмы і прыходы 
# Царква прападобнага Серафіма Сароўскага (Белаазёрск)
# Свята-Петра-Паўлаўская царква (Бяроза)
# Свята-Міхайлаўская царква (Бяроза)
# Свята-Уладзімірская царква (Бронная Гара)
# Свята-Раства-Багародзіцкая царква (Здзітава)
# Свята-Сімяонаўская царква (Малеч)
# Свята-Троіцкая царква (Міжлессе)
# Свята-Крыжаўзвіжанская царква (Мацвеевічы)
# Свята-Мікалаеўская царква (Першамайская)
# Свята-Пакроўская царква (Равяцічы)
# Свята-Успенская царква (Сялец)
# Царква Святой Марыі Магдаліны (Сігневічы)
# Свята-Іаана-Прадцечанская царква (Сакалова)
# Свята-Ануфрыеўская царква (Спорава)
# Царква Святой Тройцы (Пескі)
# Свята-Іаана-Багаслоўская царква (Стрыгінь)
# Царква (Хрыса)
# Свята-Мікалаеўская царква (Чарнякава)

## Благачынныя настаяцелі 
Протаіерэй Георгі Шаўцоў.

## Спасылкі 
* Бярозаўскае благачынне  на ekklisia.by
 

Катэгорыя:Рэлігія ў Бярозаўскім раёне
Катэгорыя:Благачынныя акругі Брэсцкай і Кобрынскай епархіі
Лісты да жывых

**«Лісты да жывых»** () — беларускі мастацкі фільм, зняты рэжысёрам Валянцінам Вінаградавым на кінастудыі «Беларусьфільм» у 1964 годзе.

## Сюжэт 
## Акцёры 
### У галоўнай ролі 
### У ролях 
### У эпізодах 
## Здымачная група 
* аўтар сцэнарыя — Алесь Кучар
* рэжысёр-пастаноўшчык — Валянцін Вінаградаў
* аператары — Міхаіл Ардаб’еўскі, Аляксандр Княжынскі
* мастак-пастаноўшчык — Юрый Альбіцкі
* кампазітар — Леанід Афансьеў
* рэжысёр — Юрый Філін
* гукааператары — Міхаіл Лазарэў, Канстанцін Бак
* мастакі-грымёры — Б. Ягораў, Л. Емельянаў
* мастак па касцюмах — А. Грыбава
* камбінаваныя здымкі: аператар — Л. Аксёненка, мастак — І. Каваленка
* музычны афарміцель — М. Лазараў
* рэдактар — К. Губарэвіч
* аркестр дзяржаўнага камітэта па кінематаграфіі: дырыжор — Г. Гамбург
* дырэктары карціны — С. Тульман, Т. Ковалёва

## Спасылкі 
Катэгорыя:Фільмы студыі «Беларусьфільм»
Катэгорыя:Фільмы Валянціна Вінаградава
Свята-Ануфрыеўская царква

**Свята-Ануфрыеўская царква** — назва шэрагу праваслаўных храмаў, асвячоных у гонар святога прападобнага Ануфрыя Вялікага.

## Беларусь 
* Свята-Ануфрыеўская царква (Баршчэва)
* Свята-Ануфрыеўская царква пры Мікольскім манастыры (Магілёў) 
* Свята-Ануфрыеўская царква (Обаль)
* Свята-Ануфрыеўская царква (Сялец)
* Свята-Ануфрыеўская царква (Спорава)
* Свята-Ануфрыеўская царква (Сяменча)