open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Паралельныя маці

**«Паралельныя маці»** () — атмасферная драма ад іспанскага класіка Пэдра Альмадовара з шыкоўнай Пенелопай Крус у галоўнай ролі. Карціна была фільмам-адкрыццём 78-га Венецыянскага міжнароднага кінафестываля, і там стужку сустрэлі дзевяціхвіліннай авацыяй.

## Сюжэт 
Галоўныя гераіні стужкі — іспанкі Джэніс і Анна, якія сталі маці ў адзін дзень. Джэніс — прафесійная фатографка ва ўзросце за трыццаць, што чакае дзіця ад жанатага крыміналіста-антраполага Артура.

У палаце шпіталя, дзе Джэніс збіраецца нараджаць дзіця, яна сустракае яшчэ адну будучую маці, Анну. Гэта дзяўчына-падлетак, якая зацяжарала пры даволі складаных абставінах. Абедзве жанчыны нараджаюць дачок у адзін і той жа дзень і дапамагаюць адна адной падчас пераходу ў статус маці. Далей лёсы жанчын пераплятаюцца.

Паралельна з матывам мацярынства — дарэчы, любімым Альмадоварам — рэжысёр уздымае яшчэ і тэму вайны. Джэніс, жыхарка Мадрыда, захопленая адной мэтай — раскрыць у яе роднай вёсцы масавае пахаванне ахвяр грамадзянскай вайны, дзе ляжаць парэшткі яе прадзеда і яго паплечнікаў, чыю памяць ніхто ніколі не ўшаноўваў належным чынам.

Джэніс хоча гэта выправіць, бо некалі яна дала абяцанне сваёй бабулі дастойна пахаваць прадзеда, яе бацьку. Бабуля, што і вырасціла Джэніс, апошні раз бачыла тату ва ўзросце сваіх дзесяці гадоў, калі яго забралі з дому фалангісты — прадстаўнікі галоўнай партыі пры таталітарным рэжыме Франка.

Катэгорыя:Фільмы-драмы 2021 года
Катэгорыя:Фільмы Іспаніі 2021 года
Катэгорыя:Фільмы-драмы Іспаніі
Катэгорыя:Фільмы на іспанскай мове
Катэгорыя:Фільмы пра Мадрыд
Катэгорыя:Фільмы Педра Альмадовара
Катэгорыя:Фільмы, музыку да якіх напісаў Альберта Іглесіяс
Псалом 148

**Псалом 148** ўваходзіць у 20-ю кафізму. Галоўная тэма гэтага псалма: увесь свет хай хваліць Госпада.

## Спасылкі 
* 148 псальма — Пераклад Васіля Сёмухі
* Кніга псальмаў у перакладзе Лукаша Дзекуць-Малея і Антона Луцкевіча
* 148 псалом у перакладзе Яна Станкевіча і Майсея Гітліна
* Катызма 20 (Псалмы 143—150)  у перакладзе Аляксандра Надсана
* Кафісма 20 у перакладзе Міхаіла Астапчыка
* 

## Гл. таксама 
* Псалмы
* Псалтыр

Катэгорыя:Псалмы
Час у Азербайджане

На тэрыторыі Азербайджана дзейнічае **азербайджанскі час** (**AZT**), адрозны на +4 гадзіны ад UTC (адпавядае часавому поясу UTC+4).

У 2016 годзе Урад Азербайджана адмяніў пераход на летні час.

Як бачна з карты, час у Азербайджане адстае ад сонечнага на адну гадзіну.
Спіс беларусаў, якія загінулі падчас расійска-ўкраінскай вайны

]]
**Беларусы, якія загінулі** падчас падзей Еўрамайдана, вайны на ўсходзе Украіны і ўварвання Расіі ва Украіну ў 2022 годзе.

## Еўрамайдан 
* Міхаіл Міхайлавіч Жызнеўскі — кавалер ордэна Героя Нябеснай сотні, грамадзянін Беларусі, пазаштатны карэспандэнт украінскай газеты «Саборная Кіеўшчына» (). Раніцай 22 студзеня 2014 года бяззбройны забіты стрэлам паляўнічай кулі ў сэрца на вуліцы Грушэўскага ў Кіеве.

## Вайна на ўсходзе Украіны 
### На баку УСУ 
10 жніўня 2015 года таксама загінуў украінскі ваенны Віталь Ціліжэнка, які лічыцца заснавальнікам тактычнай групы «Беларусь».

### На баку сепаратыстаў 
''¹ Васіль Кліменцьевіч і Васіль Аляксандравіч, аднафамільцы.

## Поўнамаштабнае ўварванне Расіі ва Украіну 
## Гл. таксама 
* Беларусь ва ўварванні Расіі ва Украіну
* Беларусь і канфлікт на ўсходзе Украіны

Катэгорыя:Беларуска-ўкраінскія адносіны
Катэгорыя:Беларусы ва Украіне
*
*
Катэгорыя:Беларусь падчас расійска-ўкраінскай вайны
Мюнхен: на мяжы вайны

**«Мюнхен: на мяжы вайны»** () — брытанскі шпіёнскі трылер пра Мюнхенскую змову, які пакідае адчуванне дэжавю. У студзені 2022 года сэрвіс Netflix прадставіў новую стужку пра Мюнхенскую змову — адну з апошніх і самых спрэчных перадваенных спробаў спыніць Гітлера. Гэта падзея 1938 года, калі пры пасярэдніцтве заходніх лідараў Германія анексавала Судэцкую вобласць у Чэхаславакіі.

## Апісанне 
Карціну разам стваралі кінематаграфісты з Брытаніі і Германіі. Самая вядомая персона ў акцёрскім складзе — уладальнік Оскара Джэрэмі Айранс («Лаліта», «Моцны арэшак», «Дом Gucci»), што бліскуча выконвае ролю брытанскага прэм’ера Нэвіла Чэмберлена. Галоўных герояў граюць брытанец Джордж Макей і немец Яніс Нівенер — не самыя вядомыя акцёры, але ў фільме яны ззяюць.

## Сюжэт 
Пасля Першай сусветнай вайны развалілася Аўстра-Венгерская імперыя, і Чэхаславакія абвясціла аб суверэнітэце. Праз гэта немцы, што жылі ў краіне, больш не адчувалі сябе прывілеяванай нацыяй.

Найбольш вострай была сітуацыя ў вобласці Судэты, дзе немцы складалі 90 % насельніцтва. Сярод іх набрала папулярнасць думка, што славяне — большасць грамадзян Чэхаславакіі — парушаюць іх правы, і немцы пачалі імкнуцца да ўз’яднання з Германіяй. Гэтага ж патрабаваў і Адольф Гітлер.

Заходнія лідары прадчувалі, што ўварванне гітлераўскіх войск у Чэхаславакію стане пачаткам вялікага канфлікту на кантыненце, таму пайшлі на саступкі.

30 верасня 1938 года кіраўнікі Брытаніі, Францыі, Італіі і Германіі падпісалі сумеснае пагадненне, згодна з якім Судэты перадаваліся Германіі. Прадстаўнікі Чэхаславакіі былі вымушаныя падпісаць гэтую дамову пад ціскам брытанскай і французскай дэлегацый.

На фоне змовы аўтары карціны распавядаюць прыдуманую гісторыю двух сяброў — нямецкага дыпламата Паўля фон Хартмана і асабістага сакратара Чэмберлена Х’ю Легата. У рукі хлопцаў трапляе дакумент, які даказвае, што Гітлер не спыніцца на Судэтах і пажадае весці сапраўдную вайну на знішчэнне, таму нельга ісці з ім на дамову.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Фільмы Вялікабрытаніі 2021 года
Катэгорыя:Фільмы-драмы 2021 года
Катэгорыя:Фільмы-трылеры 2021 года
Катэгорыя:Фільмы-драмы Вялікабрытаніі
Катэгорыя:Фільмы-трылеры Вялікабрытаніі
Катэгорыя:Гістарычныя фільмы Вялікабрытаніі
Катэгорыя:Фільмы, знятыя ў Берліне
Катэгорыя:Фільмы на нямецкай мове
Бай (мова)

**Бай** (саманазва: *Baip‧ngvp‧zix*, 白语) — сіна-тыбецкая мова, распаўсюджаная пераважна ў кітайскай правінцыі Юньнань. Родная мова народа бай. У 2003 г. на ёй размаўлялі каля 1,3 мільёна чалавек.

## Класіфікацыя 
Існуюць 2 розныя класіфікацыі мовы бай. Традыцыйна адносіцца да тыбета-бірманскай галіны сіна-тыбецкай моўнай сям'і. Аднак некаторыя лінгвісты лічаць, што яна бліжэй да сінійскіх моў.

## Дыялекты 
Вылучаюцца 3 асноўныя дыялекты: далі, цзяньчуань і біцзян. Носьбіты дыялектаў далі і цзяньчуань могуць зразумець адзін аднаго, калі правядуць некаторы час разам. Дыялект біцзян значна адрозніваецца ад двух першых і можа разглядацца як асобная мова, або нават як 2 асобныя мовы. Літаратурная мова на аснове дыялекта далі.

## Пісьмо 
Першыя запісы на мове бай кітайскім пісьмом былі зроблены ў сярэднявеччы. У нашы дні выкарыстоўваюцца як лацінскі алфавіт, так і кітайскае пісьмо (спрошчаны варыянт). 

## Спасылкі 
* Bai language, alphabet and pronunciation — Omniglot
* Bai Language Resources

Катэгорыя:Сіна-тыбецкія мовы
Катэгорыя:Мовы Кітая
Як стаць тыранам

**«Як стаць тыранам»** () — амерыканскі дакументальны, гістарычна-біяграфічны міні-серыял. Рэжысёр: Джона Бекор, Ёнас Бэл Пашт, Пол Дэктар.

## Апісанне 
Дакументальны серыял расказвае пра дыктатараў, якія ўвайшлі ў гісторыю, а таксама пра тое, на што гатовы пайсці такія людзі, каб утрымаць уладу ў сваіх руках.

Усяго ў серыяла 6 эпізодаў: «Захапіце ўладу» — пра гісторыю Адольфа Гітлера, «Знішчыце супернікаў» — аб Садаме Хусейне, «Кіруйце пры дапамозе страху» — пра Ідзі Аміна, «Кантралюйце праўду» — пра Іосіфа Сталіна, «Стварыце новае грамадства» — пра гісторыю Муамара Кадафі, «Кіруйце вечна» — аб дынастыі Кім у Паўночнай Карэі.

Катэгорыя:Тэлесерыялы ЗША
Катэгорыя:Тэлесерыялы 2021 года
Катэгорыя:Арыгінальныя праграмы Netflix
Катэгорыя:Дакументальныя тэлесерыялы
Катэгорыя:Адольф Гітлер
Катэгорыя:Іосіф Сталін
Катэгорыя:Садам Хусейн
Забіць дракона

**«Забіць дракона»** () — кінастужка-прыпавесць рэжысёра Марка Захарава, яго апошняя рэжысёрская кінапраца.

## Апісанне 
Нашчадак легендарнага героя, рыцар Ланцэлот, аказваецца ў горадзе, які знаходзіцца са старадаўніх часоў пад прыгнётам Дракона, які валодае тут неабмежаванай уладай. Жыхары ўжо даўно змірыліся са становішчам спраў, і ніхто нават не наракае на яго. Некаторыя і зусім баяцца змен і не жадаюць, каб іх пазбаўлялі ад цяжкага ярма. Аднак Ланцэлот не змог стаць безуважным назіральнікам такога стану рэчаў. Даведаўшыся, што нявінная дзяўчына можа стаць ахвярай пачвары, рыцар выклікае яго на бой.

## Зноскі
Катэгорыя:Фільмы на рускай мове
Катэгорыя:Фільмы 1988 года
Катэгорыя:Фільмы СССР 1988 года
Катэгорыя:Фільмы студыі «Масфільм»
Катэгорыя:Фільмы-меладрамы СССР
Катэгорыя:Фільмы-прытчы
Катэгорыя:Фільмы ФРГ
Хрусталёў, машыну!

**«Хрусталёў, машыну!»** () — — мастацкі фільм рэжысёра Аляксея Германа. «Хрусталёў, машыну!» рэальная рэпліка, кінутая Лаўрэнціем Берыям, калі той пакідаў цела Сталіна, які памёр у сябе на лецішчы ў самым пачатку вясны 1953 года.

## Апісанне 
Іван Хрусталёў — гэбіст, які дзяжурыў на дачы ў той дзень. Але галоўны герой гісторыі, канешне, не ён. І не Берыя. І нават не Сталін, які памірае.

У цэнтры апавядання — генерал-лекар Кленскі, якому на працягу некалькіх дзён даводзіцца трапіць у няласку партыі (ён праходзіць па так званай «справе лекараў» — сфабрыкаваным абвінавачванням у адрас вядучых савецкіх дактароў, якія нібыта атруцілі партыйных лідараў), перажыць жорсткае згвалтаванне бандай нібыта ўцёклых зэкаў па загадзе ўсё тых жа вярхоў і нарэшце назад упасці ў літасць і ўдастоіцца «гонару» выратаваць жыццё, паміраючага правадыра, што яму не ўдаецца.

Катэгорыя:Фільмы на рускай мове
Катэгорыя:Фільмы 1998 года
Катэгорыя:Фільмы-драмы Расіі
Катэгорыя:Фільмы-драмы Францыі
Катэгорыя:Фільмы Расіі
Катэгорыя:Чорна-белыя фільмы
Катэгорыя:Фільмы пра СССР
Катэгорыя:Фільмы Францыі
Катэгорыя:Ленфільм
Трыер

**Трыер**:
* Трыер (машына)

## Прозвішча 
* Ёакім Трыер, нарвежскі кінарэжысёр і сцэнарыст
* Ларс фон Трыер
Портман

**Портман** — прозвішча.

## Вядомыя носьбіты 
* Наталі Портман — амерыканская актрыса
* Рэйчэл Портман — англійскі кампазітар
Цар (фільм)

**«Цар»** () — расійскі гістарычны фільм рэжысёра Паўла Лунгіна, што апавядае аб жыцці цара Івана Грознага, яго стасункі з мітрапалітам Маскоўскім Піліпам і падзеі эпохі апрычыны.

## Апісанне 
1565 год. Кіраванне Івана Грознага. Масковія разадрана голадам і лівонскай вайной. Верныя слугі Івана Грознага, апрычнікі, залілі краіну крывёй. У кожным гатовы яны ўбачыць валадара ворага. Галоўны закон для іх — цар. Адзіны, хто пайшоў супраць царскай волі і апрычных зладзействаў, — мітрапаліт Філіп, верны сябар дзяцінства Івана Грознага. Ён узвысіў голас свой і прынёс сябе ў ахвяру. Гэтае супрацьстаянне раскажа пра тое, на што была здольная Русь і ў падзенні і ў велічы духу.

Катэгорыя:Фільмы 2009 года
Катэгорыя:Фільмы-драмы Расіі
Катэгорыя:Гістарычныя фільмы пра XVI стагоддзе
Катэгорыя:Фільмы пра смяротнае пакаранне
Дана

**Дана** — прозвішча.

## Вядомыя носьбіты 
* Джэймс Дуайт Дана — амерыканскі геолаг
* Майкл Дана — канадскі кінакампазітар
Хорхэ Кастыльё

**Хорхэ Хасэ Кастыльё Касальдэрэй** (нар. , ) — іспанскі мастак і скульптар .

Большую частку дзяцінства ён разам з сям’ёй пражыў у Аргенціне. У 1955 годзе вярнуўся ў Іспанію, дзе стварыў шмат малюнкаў тушшу і гуашы ў сюррэалістычнай манеры. З 1962 года жыў у Барселоне і Нью-Ёрку.

Касцілью вельмі захапляўся творчасцю Пабла Пікаса, і гэты ўплыў праяўляецца ў яго карцінах, афортах і літаграфіях. Яго сталёвая скульптура «Ушанаванне веласіпедыста» стаіць на плошчы Сантс у Барселоне.
Серыя A 2021/2022

Серыя А 2021/2022 - 120-ты сезон вышэйшай лігі па футболе ў Італіі. Чэмпіёнам стаў Мілан у 19-ты раз у сваёй гісторыі. Срэбраным прызёрам - Інтэр Мілан. Бронзавым прызёрам - Напалі.

Па выніках сезона ў групавы этап Лігі чэмпіёнаў трапілі Мілан, Інтэрнацыянале Мілан, Напалі і Ювентус. У групавы этап Лігі Еўропы - Лацыа і Рома. У раўнд плэй-оф Лігі канферэнцый - Фіярэнтына.

Па выніках сезона Серыю А пакінулі Кальяры, Джэноа і Венецыя, якія прымуць удзел у Серыі B 2022/2023.

## Выніковая турнірная табліца 
## Бамбардзіры 
Даныя паводле афіцыйнага сайта Серыі А

## Глядзіце таксама 
Кубак Італіі 2021/2022

Суперкубак Італіі 2021

Беларускія футбалісты ў італьянскіх футбольных клубах
2021
Італія
Катэгорыя:2021 год у Італіі
Катэгорыя:2022 год у Італіі
Джавані Бенедэта Кастыльёнэ

**Джавані Бенедэта Кастыльёнэ** (іт. Giovanni Benedetto Castiglione; 1607,  — , ) — італьянскі жывапісец і гравёр, прадстаўнік генуэзскай школы. Лічыцца аўтарам тэхнікі манатыпіі.

Выпрабаваў уплыў Ван Дэйка, Рубенса, Бернарда Строцы і Даменіка Феці, Нікала Пусэна. Працаваў у Генуі, Венецыі, Рыме. Майстэрства гравёра набыло Кастыльёнэ славу другога Рэмбранта, творчасць якога ён вывучаў. Асноўныя тэмы карцін мастака — біблейскія і міфалагічныя сюжэты, пастаральныя сцэны.
Джузэпэ Кастыльёнэ

**Джузэпэ Кастыльёнэ** (Giuseppe Castiglione, кіт. 로세닝, кіраўніцтвам. кіт. ローセ宁, піньінь Láng Shìníng,  — , ) — італьянскі манах-езуіт, місіянер і прыдворны мастак

## Біяграфія 
Нарадзіўся ў Мілане. У 1715 годзе адправіўся місіянерам у Кітай. Яго таленты жывапісца і архітэктара былі адзначаны імператарам Цяньлунам. У 1744 годзе скончыў альбом з садовымі эскізамі для парка Юаньмін’юань, у 1749—1759 гадах пад заступніцтвам імператара Кастыльёнэ пабудаваў палац у заходнім стылі пры парку Юаньмін’юань (圓明園) у Пекіне.

У Кітаі прыняў імя Лан Шынін (郎世宁), пад якім і цяпер вядомы ў гэтай краіне. Ганенні на хрысціянскіх місіянераў не закранулі Кастыльёнэ. У 1750 годзе быў узведзены ў сан мандарына трэцяга класа. Быў пахаваны з ушанаваннямі на кітайскіх могілках.

Маляўнічы стыль Кастыльёнэ характарызуецца сумессю еўрапейскай тэхнікі і традыцыйных кітайскіх сюжэтаў.

Катэгорыя:Мастакі Кітая
Катэгорыя:Мастакі Італіі
Таня Майрхофер

**Таня Майрхофер** (;  , , Паўднёва-Афрыканская Рэспубліка) ― аўстрыйская пісьменніца, тэлевядучая і актрыса.

## Творчасць 
Вяла праграмы на музычных станцыях MTV, «Viva Zwei» і дзіцячым . У 2003 годзе была адной з вядучых сцэнічнага шоу пад назвай «The Dome».

## Зноскі 
## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Постаці тэлебачання
Катэгорыя:Актрысы Аўстрыі
Працэс (фільм)

**«Працэс»** () — дакументальны фільм 2018 года рэжысёра Сяргея Лазніцы, змантаваны з кінахронікі судовага працэсу па Справе Прампартыі.

## Апісанне 
Масква, 1930 год. Калонная зала Дома Саюзаў. Група высокапастаўленых эканамістаў і інжынераў абвінавачваецца ў змове з мэтай дзяржаўнага перавароту. Сцвярджаецца, што яны заключылі таемны пакт з прэм’ер-міністрам Францыі Раймонам Пуанкарэ, мэтай якога з’яўляецца знішчэнне савецкай улады і аднаўленне капіталізму. Усе абвінавачанні сфабрыкаваныя, і абвінавачаныя вымушаны прызнаць злачынствы, якіх яны ніколі не ўчынялі. Суд выносіць смяротныя прысуды.

Катэгорыя:Фільмы на рускай мове
Катэгорыя:Фільмы 2018 года
Катэгорыя:Фільмы Сяргея Лазніцы
Катэгорыя:Дакументальныя фільмы
Катэгорыя:Чорна-белыя фільмы
Вінчэнца Катэна

**Вінчэнца Катэна** (; 1470—1531) — венецыянскі мастак канца XV — пачатку XVI стагоддзя. Ствараў рэлігійныя кампазіцыі і партрэты.

## Біяграфія 
Захавалася вельмі мала звестак аб ранніх гадах мастака. Дыскусійнымі застаюцца месяц і год яго нараджэння, паходжанне і месца нараджэння. Год нараджэння размяшчаюць то ў 1470, то ў 1480 годзе. Калі ён нарадзіўся ў 1470 годзе (ці бліжэй да 1475), то ў 1500 годзе яму было каля 30 ці крыху менш, гэта значыць ён належаў да пакалення Джарджонэ і Тыцыяна.

Па здагадках, ён мог быць сынам Б’яджа Катэна, які паходзіў з Істрыі.

У 1520 годзе вестку пра папулярнага мастака (якому было за 40) пакінуў венецыянец Маркантоніа Мікелі, які падаў і пералік твораў мастака, вядомыя яму ў прыватных зборах жыхароў Венецыі. Сярод заказчыкаў Катэна — багатыя жыхары Венецыі, а апекуном мастака быў дож Леанарда Ларэдана.

У Венецыі Вінчэнца Катэна заваяваў папулярнасць у кансерватыўнага кола заказчыкаў, асабліва як руплівы партрэтыст. Нейкім чынам ён быў блізкі да Себасцьяна дэль П’ёмба, які стаў кіраўніком у майстэрні пасля смерці Джарджонэ. Вядома, што Катена прысутнічаў на вяселлі сястры Себасцьяна дэль П’ёмба.

Дакладная дата смерці мастака невядомая. Вядома, што пахаванне адбылося ў верасні 1531 года.

## Зноскі 
Катэгорыя:Мастакі Італіі XV стагоддзя
Катэгорыя:Мастакі Італіі XVI стагоддзя
Катэгорыя:Мастакі-партрэтысты Італіі
Катэгорыя:Мастакі Венецыі
Катэгорыя:Мастакі Адраджэння
Маскоўскае вышэйшае ваеннае каманднае вучылішча

**Маскоўскае вышэйшае агульнавайсковае каманднае ордэнаў Жукава, Леніна і Кастрычніцкай Рэвалюцыі Чырванасцяжнае вучылішча** () — вышэйшая ваенная навучальная ўстанова ў СССР і Расійскай Федэрацыі.

Вучылішча было створана да апублікавання дэкрэта аб стварэнні РСЧА і пачало сваю работу па асабістым указанні Уладзіміра Леніна 15 снежня 1917 года, як *1-я Маскоўская рэвалюцыйная кулямётная школа*. У 1918 годзе школа пераўтворана ў кулямётныя курсы РСЧА, у 1922 годзе — у ваенную школу РСЧА. У чэрвені 1958 года вучылішча пераўтворана ў *Маскоўскае Чырванасцяжнае вышэйшае агульнавайсковае каманднае вучылішча імя Вярхоўнага Савета РСФСР*. У 2004 годзе вучылішча перайменавана ў *Маскоўскае вышэйшае ваеннае каманднае вучылішча (ваенны інстытут) Міністэрства абароны РФ*.

22 сакавіка 2017 года распараджэннем Урада РФ вучылішча было рэарганізавана ў *Маскоўскае вышэйшае ваеннае агульнавайсковае вучылішча*.

## Вядомыя выпускнікі 
* *Гл. :Катэгорыя:Выпускнікі Маскоўскага вышэйшага ваеннага каманднага вучылішча*

## Спасылкі 
* Афіцыйны старонка вучылішча 
* Гісторыя на сайце Міністэрства абароны РФ 

Катэгорыя:Вышэйшыя навучальныя ўстановы Масквы
Катэгорыя:Ваенныя вышэйшыя навучальныя ўстановы Расіі
Катэгорыя:Ваенныя вышэйшыя навучальныя ўстановы СССР
Кастыльёнэ

**Кастыльёнэ** — прозвішча, тапонім.

## Вядомыя асобы 
* Джавані Бенедэта Кастыльёнэ — мастак
* Джузэпэ Кастыльёнэ — мастак

## Тапонімы 
* Каласка-Кастыльёнэ
* Кастыльёнэ-д’Ада
* Кастыльёнэ-д’Інтэльві
* Кастыльёнэ-К’яварэзэ
* Кастыльёнэ-д’Орчыя
* Кастыльёнэ-дзі-Гарфан’яна
* Кастыльёнэ-Тарынезэ
* Кастыльёнэ-Тынела
* Кастыльёнэ-Фалета
* Кастыльёнэ-дэль-Джэнавезі
* Кастыльёнэ-дэла-Пеская
* Кастыльёнэ-а-Казаўрыя
* Кастыльёнэ-дэй-Пеполі
Viva Zwei

**«Viva Zwei»** ― нямецкая , якая пачала вяшчанне 21 сакавіка 1995 года і закрылася 7 студзеня 2002 года на карысць . Будучы адгалінаваннем , станцыя першапачаткова была арыентавана на гледачоў старэйшых за 25 гадоў, а затым перайшла да маладой аўдыторыі, якая належыць да .
## Зноскі
## Спасылкі
* Tribute to Viva Zwei website

Катэгорыя:Тэлеканалы, якія спынілі вяшчанне ў 2002 годзе
Вільгельм фон Каўльбах

**Вільгельм фон Каўльбах** (; , Бад-Арользен, Гесэн — , , Баварыя) — нямецкі мастак, малявальшчык і жывапісец, адзін з найбольш значных прадстаўнікоў акадэмічнага кірунку ў нямецкім мастацтве перыяду гістарызму. Працаваў у жанрах партрэта і гістарычнага жывапісу, а таксама ў галіне манументальных роспісаў і кніжнай ілюстрацыі.

Катэгорыя:Мастакі Германіі XIX стагоддзя
Катэгорыя:Мастакі гістарычнага жанру
Катэгорыя:Мастакі-манументалісты Германіі
Катэгорыя:Мастакі рамантызму
Станіслаў Ягмін

**Станіслаў Ягмін** (; 1796 — ) — дзяржаўны службовец.

## Біяграфія 
Паходзіў са шляхецкага роду Ягмінаў герба «Пелікан». Нарадзіліся ў сям’і Каэтана Станіслава Ягміна і Даміцэлы з Малішэўскіх. Меў братоў  Паўла і Фелікса.

Суддзя апеляцыйна-межавага суда Кобрынскага павета. У 1815 — суддзя апеляцыйна-межавага суда Гродзенскай губерні. У 1817 — прысяжны 2-га дэпартамента Гродзенскага галоўнага суда. У 1819—1821 — асэсар Гродзенскага галоўнага суда. У 1823 г. — маршалак кобрынскі. У 1832 — камер-юнкер імператарскага двара. У 1835 — сябра Брэсцкага камітэта да спраў апісання грамадзянскай нерухомасці.

## Сям’я 
У шлюбе з графіняй Паўлінай з Валовічаў, дачкой Казіміра Валовіча і Марыі з Фёлькерзамбаў.

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Масоны Беларусі
Станіслаў
Катэгорыя:Суддзі Расійскай імперыі
Катэгорыя:Камер-юнкеры
Катэгорыя:Павятовыя маршалкі кобрынскія
1995 год у гісторыі тэлебачання

**1995** год быў адзначаны шэрагам падзей у тэлебачанні.

## Падзеі 
*21 сакавіка — пачаў вяшчанне музычны тэлеканал «Viva Zwei».

## Узнагароды 
## З’явіліся 
### Тэлевізійныя праграмы 
### Тэлевізійныя каналы 
### Серыялы 
## Нарадзіліся 
### Беларусь 
## Памерлі 
### Беларусь 
## Спасылкі
Тэлебачанне
Катэгорыя:Гады ў тэлебачанні
Аляксандр Андрэевіч Спіцын

**Аляксандр Андрэевіч Спі́цын** (;  — ) — рускі і савецкі гісторык і археолаг, член-карэспандэнт Акадэміі навук СССР (1927).

## Біяграфія 
Нарадзіўся ў горадзе Яранск Вяцкай губерні Расійскай імперыі ў сям’і служачага. Праз некалькі гадоў пасля смерці бацькі сям’я Спіцыных пераехала ў Кацельніч, а затым у Вятку, дзе Аляксандр паступіў у мужчынскую гімназію. Гімназію А. А. Спіцын скончыў у 1878 годзе і адразу паступіў на гісторыка-філалагічны факультэт Санкт-Пецярбурскага ўніверсітэта. Скончыўшы ўніверсітэт у 1882 годзе вярнуўся Вятку, дзе працаваў выкладчыкам гісторыі ў Вяцкай жаночай гімназіі. У 1892 годзе А. А. Спіцын быў запрошаны ў Санкт-Пецярбург і прызначаны членам Расійскай Імператарскай Археалагічнай камісіі. У 1909 годзе пачаў чытаць курс лекцый па рускай археалогіі ў Пецярбургскім універсітэце, у 1914 годзе і ў Петраградскім археалагічным інстытуце. Пасля Кастрычніцкай рэвалюцыі А. А. Спіцын стаў членам Дзяржаўнай акадэміі гісторыі матэрыяльнай культуры з дня яе заснавання ў 1918 годзе. Таксама ў у 1919 і 1920 гадах чытаў лекцыі на настаўніцкіх курсах у Пецярбургу, Ноўгарадзе, на музейных курсах у Маскве. У 1929 годзе абраны членам-карэспандэнтам Акадэміі навук СССР.

Памёр А. А. Спіцын 17 верасня 1931 года і быў пахаваны на Смаленскіх могілках.

## Навуковая дзейнасць 
А. А. Спіцын займаўся вывучэннем усходне-славянскай старажытнасці. Адным з першых пачаў спалучаць археалогію з гісторыяй. Склаў картатэку археалагічных помнікаў на тэрыторыі былога СССР. Абагульніў і апублікаваў матэрыялы раскопак, праведзеных у басейне Нёмана В. Шукевічам, Ф. В. Пакроўскім, Э. А. Вольтэрам. Склаў першыя навуковыя кіраўніцтвы па археалагічных разведках і раскопках.

## Літаратура 
* 
* 
* *Пассек Т. С., Латынин Б. А.* К столетию со дня рождения А. А. Спицына (1858—1958) // Советская археология : журнал. — М.: Издательство Академии наук СССР, 1958. — № 3. — С. 3—6.

## Спасылкі 
* Спицын Александр Андреевич // Проект «Открытая археология» 

Катэгорыя:Археолагі Расійскай імперыі
Катэгорыя:Археолагі СССР
Група савецкіх войск у Германіі

**Група савецкіх войскаў у Германіі, ГСВГ** () — кантынгент Узброеных Сіл СССР на тэрыторыі ГДР.

## Гісторыя 
Кантынгент утвораны 9 чэрвеня 1945 года як Група савецкіх акупацыйных войск у Германіі (ГСАВГ) для кантролю за выкананнем патрабаванняў Акта аб безагаворачнай капітуляцыі УС Германіі ў савецкай зоне акупацыі. Упраўленне, сфармаванае на базе палявога ўпраўлення 1-га Беларускага фронту, першапачаткова размяшчалася ў г. Патсдаме, а ў 1946 пераведзена ў г. Вюнсдорф. У 1949-м у сувязі з утварэннем ГДР ГСАВГ ператворана ў ГСВГ. У 1957 ахова дзяржаўнай мяжы перададзена пагранвойскам ГДР, а за групай захавана права кантролю праезду ў Заходні Берлін ваеннаслужачых ЗША, Вялікабрытаніі, Францыі і іншыя кантрольныя функцыі згодна з Патсдамскай дэкларацыяй.

У чэрвені 1989 года ГСВГ перайменавана ў Заходнюю групу войск.

У 1990 годзе кіраўнікамі СССР і ФРГ заключаны дагавор, які прадугледжваў, што ўсе савецкія войскі на тэрыторыі Германіі павінны былі пакінуць яе з канца 1990 па 1994 год. 31 жніўня 1994 вывад войск завершаны.

## Склад 
На перыяд 1980-х і пачатку 1990-х гадоў у ГДР знаходзіліся:
* 82-я брыгада асобага прызначэння
* 3-я асобная гвардзейская брыгада спецыяльнага прызначэння
* мотастралковая брыгада
* 43-і асобны полк аховы і забеспячэння
* 34-я артылерыйская дывізія
* 1-я гвардзейская танкавая армія
** 9-я танкавая дывізія (фарміравання 1945 года)
** 11-я танкавая дывізія
** 20-я гвардзейская мотастралковая дывізія
* 2-я гвардзейская танкавая армія
** 16-я танкавая дывізія
** 21-я мотастралковая дывізія
** 94-я гвардзейская мотастралковая дывізія
** 207-я мотастралковая дывізія
* 3-я агульнавайсковая армія
** 7-я танкавая дывізія
** 10-я танкавая дывізія
** 12-я танкавая дывізія
** 47-я танкавая дывізія
* 8-я гвардзейская агульнавайсковая армія
** 27-я мотастралковая дывізія
** 39-я мотастралковая дывізія
** 57-я гвардзейская мотастралковая дывізія
** 79-я танкавая дывізія
* 20-я агульнавайсковая армія
** 25-я танкавая дывізія
** 32-я танкавая дывізія
** 35-я мотастралковая дывізія
** 90-я танкавая дывізія
* 16-я паветраная армія

## Статус 
Прававы статус савецкіх войск на тэрыторыі ГДР вызначаўся пагадненнем 1957 года.

Катэгорыя:Замежныя кантынгенты Узброеных сіл СССР
Катэгорыя:Акупацыя Германіі войскамі саюзнікаў
Катэгорыя:Гісторыя ГДР
Лесвіца (міні-серыял)

**«Лесвіца»** () — амерыканскпая захапляльная судовая драма з Колінам Фёртам. Прэм’ера адбылася 5 мая 2022 года на амерыканскім канале НВО Max. Фільм распавядае пра сапраўдныя падзеі 20-гадовай даўніны, калі ў ЗША расследавалі трагедыю ў сям’і вядомага пісьменніка Майкла Петэрсана.

## Апісанне 
З таго самага часу, як Майкл Петэрсан знайшоў сваю жонку ўнізе лесвіцы ў іх дома (ці штурхнуў яе туды), ва ўсіх, хто ведае гэтую гісторыю, заставалася адно пытанне — гэта забойства ці не?

Частка кінематаграфістаў схілялася да гэтага меркавання. Лаўрэат «Оскара», дакументаліст Жан-Ксав’ер дэ Лестрад быў заінтрыгаваны ідэяй прасачыць за чарговай мутнай справай у амерыканскім судзе і пачаў здымаць фільм пра падзеі вакол Петэрсана раней, чым у 2003 годзе над пісьменнікам пачаўся працэс, піша Wall Street Journal.

Увагу Лестрада, як і ўвагу стваральніка цяперашняй «Лесвіцы», прыцягнулі адны і тыя ж моманты гэтай гісторыі — тыя, што не маюць нічога супольнага з правасуддзем і, тым не менш, уплываюць на вынікі шмат якіх судоў па гучных справах. Гэта палітыка, асвятленне справы ў прэсе і персаналіі.

Знакаміты Колін Фёрт, які звычайна грае больш прыемных персанажаў, тут увасабляе асобу, да якой цяжка адчуць прыязнасць. Петэрсан, якога ён нам паказвае, эгаістычны і двудушны, а на яго пераслед уплываюць два фактары. Першы з іх — бісэксуальнасць пісьменніка, а другі — тое, што за 20 гадоў да смерці цяперашняй жонкі Кэтлін ён знайшоў іншую жанчыну ўнізе іншай лесвіцы, і зноў ён быў апошнім, хто бачыў яе жывой. Магчыма, гэтыя аспекты жыцця Петэрсана ніяк не звязаныя са смерцю Кэтлін, але ж яны не дадаюць яму станоўчасці ў вачах суда.

Гэта складаная справа, якая заслугоўвае ўсіх васьмі серый серыяла.

## Сюжэт 
Падчас свайго першага шлюбу Петэрсан жыў у Германіі, дзе яны з мінулай жонкай блізка сябравалі з суседзямі і іх дочкамі. Потым раптоўна памёр бацька суседскага сямейства, а пазней і яго жонка — меркавана, што ад анеўрызмы, але насамрэч яе знайшлі ўнізе лесвіцы з разбітай галавой пасля вячэры з Петэрсанам. Пасля трагедыі Петэрсаны, у якіх было двое ўласных сыноў, узялі да сябе дачок суседзяў, але потым хутка разышліся. Тады Майкл Петэрсан завязаў адносіны з Кэтлін, у якой тады ўжо было дзіця ад першага шлюбу.

Колін Фёрт і Тоні Калет (выканаўца ролі Кэтлін) проста геніяльна граюць свае ролі закаханых сужэнцаў, якія могуць ненавідзець адзін аднаго. Не менш якасна дэманструе сябе Кален Мос у ролі пракурора Джэймса Хардзіна і Паркер Поўзі ў ролі яго асістэнткі Фрэды Блэк. Але ж іх праца не дае канчатковага адказу на пытанне пра тое, ці была гісторыя Кэтлін Петэрсан забойствам — напэўна, гэты адказ кожны глядач мусіць шукаць сам.

Катэгорыя:Тэлесерыялы на англійскай мове
Катэгорыя:Арыгінальныя праграмы «HBO Max»
Помнік Міхаілу Мураўёву

**Помнік Міхаілу Мураўёву** — колішні помнік расійскаму дзяржаўнаму дзеячу графу Міхаілу Мікалаевічу Мураўёву, віленскаму генерал-губернатару і душыцелю паўстання 1863—1864 гадоў на Беларусі і Літве. Помнік быў адкрыты ў Вільні ў 1898 годзе і прастаяў да 1915 года.

## Гісторыя 
### Задума 
У 1890 годзе некалькі праваслаўных віленчукоў пачалі збор подпісаў пад прашэннем да расійскіх улад пра ўсталяванне помніка Міхаілу Мураўёву ў Вільні. У лютым 1891 г. віленскі генерал-губернатар Іван Каханаў падаў адпаведны даклад міністру ўнутраных спраў Пятру Дурнаво і, атрымаўшы ў сакавіку Найвышэйшае ўхвалення, абвясціў збор сродкаў. Праект манумента быў ухвалены імператарам у лютым 1896 года, пасля чаго было выбрана месца на Палацавай плошчы (пасля перайменаванай у Мураўёўскую) перад генерал-губернатарскім палацам. 3 кастрычніка 1897 г. адбылася закладка помніка.

### Дэмантаж 
Помнік прастаяў да 1915 года, калі ў час Першай сусветнай вайны Вільня была ўзята нямецкімі войскамі. Паводле адной з версій, як і помнік Кацярыне II, ён быў эвакуіраваны, паводле іншай — застаўся ў горадзе і польскія ўлады пасля ўчынілі з яго найбольш магчымы здзек — пабудавалі грамадскія гарадскія прыбіральні.

## Кампазіцыя 
Падножжа бронзавай статуі складаў высокі чатырохвугольны гранітны пастамент, на пярэднім боку якога быў прымацаваны радавы герб Мураўёвых з дэвізам «Не посрамим земли Русской» (). Пад гербам быў надпіс: «Граф М. Н. Муравьев 1863—1865» (). На правым боку пастамента была нанесена дата нараджэння, на левым — дата смерці графа. На заднім боку размяшчалася карта Паўночна-Заходняга края.

Статуя адлюстроўвала Мураўёва ва ўвесь рост, у генеральскім сурдуце і непакрытай галавой. Граф абапіраўся правай рукой на кій, з якім праз атрыманае ў бітве пад Барадзіным раненне нагі ніколі не раставаўся. Левая рука ляжала на эфесе шаблі. Помнік удала перадаваў усе характэрныя абрысы фігуры і рысы твару Мураўёва. Помнік быў абнесены жалезнай рашоткай, вакол якой па кутах стаялі чатыры кандэлябры.

## Гл. таксама 
* Помнік Кацярыне II (Вільня)

## Спасылкі 
* Помнік Міхаілу Мураўёву ў Вільні у блогу Szhaman.livejournal.com
*  у Вікікрыніцах 

Катэгорыя:1898 год у Вільні
Мураўёў
Мураўёў Міхаіл
Катэгорыя:З’явіліся ў 1898 годзе
Катэгорыя:Зніклі ў 1915 годзе
Мураўёў
Катэгорыя:Помнікі Вільні
Вядомы спецыяліст па вырыванні зубоў у вялікім гатэлі «Еўропа»

**«Вядомы спецыяліст па вырыванні зубоў у вялікім гатэлі „Еўропа“»** () ― першы . Ён быў паказаны ў  у Маракайба, Сулія, 28 студзеня 1897 года як другі ў  з чатырох; у блоку таксама быў паказаны яшчэ адзін фільм з Маракайба («»). Пра пастаноўку фільма вядома няшмат, і навукоўцы не ўпэўненыя ў асобе яго рэжысёра. Поўных копій арыгінальнага фільма не захавалася. На працягу 2010-х гадоў у Венесуэле была зроблена рэканструкцыя фільма з захаваных  з арыгінала. У фільме хірург-стаматолаг у  ў Маракайба . Нягледзячы на тое, што тэма можа зрабіць яго раннім фільмам жахаў, навукоўцы пагаджаюцца, што . Рэцэнзент-сучаснік раскрытыкаваў сеанс за неадпаведную хуткасць праекцыі і кінатэатральнае асвятленне, але хваліў фільм.
## Зноскі
## Спасылкі
Уладзімір Фёдаравіч Паначэўны

**Уладзімір Паначэўны** ( — ) — беларускі акцёр і рэжысёр. Члена Беларускага саюза кінематаграфістаў.

## Біяграфія 
У 1961-м скончыў акцёрскі факультэт Усесаюзнага дзяржаўнага інстытута кінематаграфіі. Працаваў на студыі «Беларусьфільм».

Здымаўся ў фільмах «Увага! У горадзе чараўнік!», «Апошняя ноч у раі», «Сыны ідуць у бой», «Руіны страляюць…», «Дзяржаўная мяжа», тэлефільме «Час выбраў нас», серыялах «Каменская-1», і «Паласатае шчасце».
Чып і Дэйл спяшаць на дапамогу (фільм)

**«Чып і Дэйл спяшаць на дапамогу»** () — амерыканскі прыгодніцкі камедыйны мастацкі фільм з элементамі кампутарнай графікі, заснаваны на аднайменным мультсерыяле і што з’яўляецца яго працягам. Фільм быў выпушчаны 20 мая 2022 года.

## Апісанне 
У новым фільме высвятляецца, што колішні «Чып і Дэйл спяшаць на дапамогу» — гэта было ўсяго толькі вядомае шоу, у якім некалі здымаліся тыя самыя бурундукі і іх сябры. Новая стужка расказвае пра час праз 30 гадоў пасля выхаду серыяла, а там…

Чып уладкаваўся на працу ў страхавую кампанію, а Вжух і Гаечка пажаніліся — у выніку пладавітая Гаечка нарадзіла 42 мухамышы. Або мышамухі. Плады кахання мышкі і мухі маюць спецыфічны выгляд: гэта то мыш з некалькімі лапкамі, то муха з мышынымі вушамі, а часам і яшчэ больш арыгінальныя істоты.

Тым часам Дэйл зрабіў сабе 3D-аперацыю і, у адрозненне ад сяброў, ён адзіны прадстаўлены ў стужцы ў трохмерным фармаце. Ракфор жа па-мінуламу адзінокі, ды яшчэ і стаў залежны ад сыру.

## Сюжэт 
Бурундукі жывуць побач са звычайнымі людзьмі: разам у школу ходзяць, разам тусяць. Ідылія, калі не лічыць, што Чып і Дэйл пасля заканчэння шоу не размаўляюць паміж сабой. Звыклы парадак жыцця парушае трывожная навіна пра тое, што знік стары таварыш бурундучкоў, з якім яны некалі здымаліся ў серыяле. І тады каманда зноў аб’ядноўваецца, каб выратаваць сябра.

Катэгорыя:Фільмы 2022 года
Катэгорыя:Фільмы на англійскай мове
Катэгорыя:Мультфільмы 2022 года
Катэгорыя:Сатырычныя фільмы
Катэгорыя:Фільмы, музыку да якіх напісаў Браян Тайлер
Катэгорыя:Фільмы пра Лос-Анджэлес
Сезон 2020 ФК Арсенал Дзяржынск

У 2020 годзе футбольны клуб «Арсенал» з горада Дзяржынск прымаў удзел у двух афіцыйных турнірах на рэспубліканскім узроўні:
* Першая лізе чэмпіянату Беларусі 2020 (4 месца),
* Кубку Беларусі 2020/2021 (паражэнне ў чвэрцьфінале).

## Склад 
*Станам на кастрычнік 2020 года*.

|-----
! colspan="9" bgcolor="#B0D3FB" align="left" |
|----- bgcolor="#DFEDFD"

|-----
! colspan="9" bgcolor="#B0D3FB" align="left" |
|----- bgcolor="#DFEDFD"

|-----
! colspan="9" bgcolor="#B0D3FB" align="left" |
|----- bgcolor="#DFEDFD"

## Спасылкі 
* 

2020
Арсенал Дзяржынск
Павел Ягмін (1794—1865)

**Павел Антоній Фелікс Ягмін** (;  — , Вільня) — памешчык, дзяржаўны службовец у Расійскай імперыі.

## Біяграфія 
Паходзіў са шляхецкага роду Ягмінаў герба «Пелікан». Сын Каэтана Ягміна (1758—1813?). Меў братоў Станіслава і Фелікса, а таксама сясцёр.

Нарадзіўся ў 1794 годзе. Пачатковую адукацыю атрымаў у Віленскай гімназіі. Наколькі можна зразумець з успамінаў яго сына, у дзіцячым узросце застаўся сіратой. Пасля заканчэння гімназіі паступіў на юрыдычны факультэт Віленскага ўніверсітэта. У гэты час памёр дзядзька Павел Ягмін, ад якога яму застаўся велізарны стан. Дзязькава спадчына дазволіла яму стаць адным найбагацейшых памешчыкаў Брэсцкага павета. Частку спадчыны, якая дасталася яму ад дзядзькі, Павел Ягмін падзяліў паміж двума збяднелымі братамі.

Сябра ложы «Сябры чалавецтва» ў Гродне, масон 2-й ст. у 1819—1821.

Паводзіны Паўла Ягміна ў час паўстання 1831 года так пісвае ягоны сын Юлій у сваіх успамінах:

Апошнія гады жыцця правёў у Вільні.

## Сям’я 
Сын Юлій удзельнічаў у паўстанні 1863 года, ваяваў у атрадзе Стасюкевіча, пра што падрабязна апавядае ў сваіх мемуарах. Пасля паражэння паўстання будзе арыштаваны, нядоўгі час правёў у турме. Пасля вяртання дадому, у маёнтак у Кавярдзяны, перайшоў праваслаўе пад імем Аляксандр. Павел Ягмін быў настолькі незадаволены падобнай выхадкай сына, што фактычна пазбавіў спадчыны, адправіўшы кіраваць адным са сваіх маёнткаў у Чэрнях.

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Масоны Беларусі
Павел
Катэгорыя:Павятовыя маршалкі брэсцкія
Віталь Міхайлавіч Быкаў

**Віталь Быкаў** (, г. Даўгаўпілс, Латвія — , г. Мінск, Беларусь) — беларускі акцёр Нацыянальнага акадэмічнага драматычнага тэатра імя Горкага.

## Біяграфія 
У 1964 годзе скончыў Ленінградскі інстытут тэатра, музыкі і кіно, перабраўся ў Мінск. У Тэатры імя Горкага працаваў з 1972 года, там сыграў больш за 60 роляў. Сярод якіх: Гаўрыла — «Гарачае сэрца» А. Астроўскага, Чорт — «Птушкі нашай маладосці», Дональбайн — «Макбет», Роберт — «Трохграшовая опера» Б. Брэхта, Гільдэнстэрн — «Гамлет», Каландзёнак — «Знак бяды» ды інш.

Сыграў таксама некалькі роляў у кіно, у тым ліку дырэктара дзіцячага дома ў культавых «Корціку» і «Бронзавай птушцы», Свянткоўскага ў «Знаку бяды».

 

Катэгорыя:Акцёры СССР
Катэгорыя:Акцёры Беларусі
Катэгорыя:Акцёры XX стагоддзя
Катэгорыя:Акцёры XXI стагоддзя
Фелікс Ягмін

**Фелікс Ягмін** (;  — ?) — дзяржаўны службовец.

## Біяграфія 
Паходзіў са шляхецкага роду Ягмінаў герба «Пелікан».

Быў камер-юнкерам імператарскага двара, павятовым маршалкам (1837—1840). У 1850-я гады знаходзіўся пад паліцэйскім наглядам — ці то з прычыны ўдзелу сваёй жонкі ў змове Мераслаўскага, ці то праз уласны ўдзел ў ёй.

## Сям’я 
У шлюбе з Юзэфай з Мержаеўскіх. Іх сыны: Юльян (1840-?), Аўгуст (1840-?) і Фелікс (1842-?) скончылі Брэсцкі кадэцкі корпус. У час паўстання 1863 года Юльян ваяваў у атрадзе Стасюкевіча. Аўгуст таксама прыняў актыўны ўдзел у паўстанні і быў сасланы ў Варонежскую губерню.

Катэгорыя:Павятовыя маршалкі брэсцкія
Катэгорыя:Камер-юнкеры
Фелікс
Катэгорыя:Удзельнікі Крымскай вайны
Катэгорыя:Удзельнікі паўстання 1863—1864 гадоў
Сезон 2020 ФК Ашмяны-БДУФК

У 2020 годзе футбольны клуб «Ашмяны-БДУФК» з Ашмян прымаў удзел у двух афіцыйных турнірах на рэспубліканскім узроўні:
* Першая ліга чэмпіянату Беларусі 2020 (10 месца),
* Кубку Беларусі 2020/2021 (паражэнне ў 1/16 фіналу).

## Склад каманды 
*Станам на красавік 2020 года*.

|-----
! colspan="9" bgcolor="#B0D3FB" align="left" |
|----- bgcolor="#DFEDFD"

|-----
! colspan="9" bgcolor="#B0D3FB" align="left" |
|----- bgcolor="#DFEDFD"

|-----
! colspan="9" bgcolor="#B0D3FB" align="left" |
|----- bgcolor="#DFEDFD"

## Спасылкі 
* 

2020
Ашмяны-БДУФК
Сезон 2021 ФК Асіповічы

У 2021 годзе футбольны клуб «Асіповічы» з Асіповіч прымаў удзел у двух афіцыйных турнірах на рэспубліканскім узроўні:
* Другой лізе чэмпіянату Беларусі 2021 (4 месца і выхад у Першую лігу),
* Кубку Беларусі 2021/2022 (паражэнне ў 1/32 фіналу).

## Склад каманды 
*Станам на жнівень 2021 года*.

|-----
! colspan="9" bgcolor="#B0D3FB" align="left" |
|----- bgcolor="#DFEDFD"

|-----
! colspan="9" bgcolor="#B0D3FB" align="left" |
|----- bgcolor="#DFEDFD"

|-----
! colspan="9" bgcolor="#B0D3FB" align="left" |
|----- bgcolor="#DFEDFD"

## Спасылкі 
* Сезон 2021 на сайце teams.by

2021
Асіповічы
Ільменская вуліца (Мінск)

**Ільменская вуліца** — вуліца ў Першамайскім раёне Мінска. Сваю назву атрымала ў гонар возера Ільмень у заходняй частцы Наўгародскай вобласці.

## Размяшчэнне 
Пачынаецца ад скрыжавання з вуліцай Ватуціна, ідзе з паўднёвага захаду на паўночны ўсход, заканчваецца скрыжаваннем з Севастопальскай вуліцай. Мяжуе з Севастопальскім паркам. Таксама перасякаецца з вуліцай Чайкоўскага. Ідзе паралельна вуліцам Суворава і Пскоўскай. 

## Грамадскі транспарт 
Рух грамадскага транспарту непасрэдна па вуліцы адсутнічае. Бліжэйшая станцыя метро — «Маскоўская».

## Цікавыя факты 
* У Заводскім раёне Мінска ёсць Ілімская вуліца, якую не трэба блытаць з Ільменскай.

## Крыніцы 
## Спасылкі 
* Ильменская улица на geodzen.com

Катэгорыя:Першамайскі раён (Мінск)
Сезон 2020 ФК Баранавічы

У 2020 годзе футбольны клуб «Баранавічы» прымаў удзел у двух афіцыйных турнірах: 
* Другая ліга чэмпіянату Беларусі 2020 (4 месца і выхад у Першая ліга),
* Кубку Беларусі 2020/2021 (паражэнне ў 1/16 фіналу).

## Склад каманды 
*Станам на жнівень 2020 года*.

|-----
! colspan="9" bgcolor="#B0D3FB" align="left" |
|----- bgcolor="#DFEDFD"

|-----
! colspan="9" bgcolor="#B0D3FB" align="left" |
|----- bgcolor="#DFEDFD"

|-----
! colspan="9" bgcolor="#B0D3FB" align="left" |
|----- bgcolor="#DFEDFD"

## Спасылкі 
* Сезон 2020 на сайце teams.by

2020
Баранавічы
Сезон 2021 ФК Баранавічы

У 2021 годзе футбольны клуб «Баранавічы» прымаў удзел у двух афіцыйных турнірах: 
* Першая ліга чэмпіянату Беларусі 2021 (10 месца),
* Кубку Беларусі 2021/2022 (паражэнне ў 1/16 фіналу).

## Склад каманды 
*Станам на кастрычнік 2021 года*.

|-----
! colspan="9" bgcolor="#B0D3FB" align="left" |
|----- bgcolor="#DFEDFD"

|-----
! colspan="9" bgcolor="#B0D3FB" align="left" |
|----- bgcolor="#DFEDFD"

|-----
! colspan="9" bgcolor="#B0D3FB" align="left" |
|----- bgcolor="#DFEDFD"

### Трэнерскі штаб 
*  Алег Кароль (нар. 1969) — галоўны трэнер
*  Сяргей Казлоўскі (нар. 1983) — трэнер
*  Андрэй Хлебасолаў (нар. 1965) — трэнер

## Спасылкі 
* Сезон 2021 на сайце teams.by

2021
Баранавічы
Гродзенскія павятовыя маршалкі

Спіс маршалкаў дваранства Гродзенскага павета.

## Літаратура 
* Сяргей Токць. Спісы маршалкаў шляхты Гарадзенскан губерні ў XIX ст. (паводле Люцыяна Шчукі). // Герольд Litherland.- № 3-4 (3) — Горадня, 2001

Катэгорыя:Павятовыя маршалкі гродзенскія
Ляхаўскі абруб

**Ляхаўскі абруб** — мясцовасць пад Гомелем у XVI—XVIII стст. — абшар шляхецкіх і, імаверна, царкоўных уладанняў, які не ўваходзіў у склад Гомельскага староства, але быў аточаны яго тэрыторыяй.

Вызначэнне меж і стан адасобленасці ад Гомельскага староства зафіксавалі Рыгор Валовіч і Мікалай Нарушэвіч, рэвізоры вялікага князя Жыгімонта Аўгуста ў 1560 годзе (арыгінал дакумента невядомы).

Крыніцы канца XVIII ст. адносяць з’яўленне Ляхаўскага абруба да 1522 года ў сувязі з наданнем вялікім князем Жыгімонтам Старым «добраў […] пад назвай Плёсы Харку Мальцэвічу на службе земскай пад вольнасцю шляхецкай».

Апроч Плёсаў да Ляхаўскага абруба ў розны час належалі Валатава, Пакалюбічы, Метуноўшчына, слабоды Яроміна, Касцюкоўка, Лапацін, Княжаўка, Прудок і шматлікія ўрочышчы.

Катэгорыя:Гісторыя Гомеля
Сезон 2021 ФК Маладзечна

У 2021 годзе футбольны клуб «Маладзечна» з Маладзечна прымаў удзел у двух афіцыйных турнірах на рэспубліканскім узроўні:
* Другая ліга чэмпіянату Беларусі 2021 (9-16 месца),
* Кубку Беларусі 2021/2022 (паражэнне ў 1/16 фіналу).

## Склад каманды 
*Станам на ліпень 2021 года*.

|-----
! colspan="9" bgcolor="#B0D3FB" align="left" |
|----- bgcolor="#DFEDFD"

|-----
! colspan="9" bgcolor="#B0D3FB" align="left" |
|----- bgcolor="#DFEDFD"

|-----
! colspan="9" bgcolor="#B0D3FB" align="left" |
|----- bgcolor="#DFEDFD"

## Спасылкі 
* 

2021
Маладзечна
Катэгорыя:2021 год у Маладзечне
Фелікс Станіслававіч Ягмін

**Фелікс Станіслававіч Ягмін** (нар. , Корсуны, Кобрынскі павет) — вайсковы дзеяч, удзельнік паўстання 1863—1864 гадоў.

## Біяграфія 
Паходзіў са шляхецкага роду Ягмінаў герба «Пелікан». Нарадзіўся ў 1834 годзе ў радавым маёнтку Корсуны Кобрынскага павета ў сям’і Станіслава Ягміна, камер-юнкера імператарскага Двара і былога павятовага маршалка, і Паўліны з Валовічаў.

Пасля заканчэння аднаго з прыватных пансіёнаў, Фелікс у 1852 годзе паступіў на ваенную службу ў лейб-грэнадзёрскі Курляндскі полк. У 1854—1855 гадах Фелікс у чыне прапаршчыка ўдзельнічаў у Крымскай вайне, паступова падымаючыся па кар’ернай лесвіцы. За спагаду польскаму руху ў сакавіку 1862 года штабс-ротмістр Ягмін быў пераведзены з гвардыі ва . Аднак, ужо ў ліпені таго ж года ён падаў прашэнне аб адстаўцы і са жніўня пасяліўся ў сваім маёнтку Стэфанты Кобрынскага павета (104 «душы» часоваабавязаных сялян).

З пачаткам паўстання 1863—1864 гадоў Фелікс Ягмін актыўна ўключыўся ва ўзброеную барацьбу спачатку ў складзе атрада Рамуальда Траўгута, затым перайшоў да Казіміра Нарбута. Як былы кавалерыйскі афіцэр рускай арміі, Ягмін у абодвух атрадах узначальваў асобныя конныя падраздзяленні. Падчас разгрому атрада Траўгута 14 мая 1863 года ў Кобрынскім павеце Ягмін у сілу непраходнай мясцовасці не змог выкарыстоўваць кавалерыю для дапамогі паўстанцам. Як затым адзначаў на следстве Пётр Радавіцкі, *«13 мая падчас перапраўкі Ягмін вывеў кавалерыю за вярсту на балоты, але калі ўбачыў як бягуць урассыпную з поля бітвы, то пайшоў балотам, трымаючы коней у руках, да процілеглага лесу і, дачакаўшыся там некалькіх пехацінцаў, загадаў коней пусціць на волю, а сам амаль праз непраходныя балоты ў колькасці да 50 чалавек пераправіўся ў лес. У гэтым лесе прабыўшы два дні, Ягмін накіраваўся да Траўгута, адкуль сам не вярнуўся, а даслаў да нас загад з подпісам Траўгута, каб, не рухаючыся з месца, пачакаць дні тры да яго прыбыцця з падмацаваннем з Царства Польскага»*. У гэтай бітве сам Ягмін атрымаў раненне і, калі выйшаў з акружэння, вярнуўся ў радавы маёнтак залечваць раны. Там ён і быў арыштаваны 21 мая.

Улічваючы гучнае прозвішча арыштанта і ўплыў гэтага арыстакратычнага роду, Ягмінам займаўся асабіста гродзенскі губернатар граф У. А. Бабрынскі, які і зацвердзіў прысуд ваеннага трыбунала. Адстаўны штабс-ротмістр Фелікс Ягмін быў прысуджаны да пажыццёвай катаргі ў Сібіры. У красавіку 1864 года ён памёр на этапе каля Казані.

Фелікс Станіслававіч
Катэгорыя:Удзельнікі паўстання 1863—1864 гадоў
Катэгорыя:Сасланыя ў Сібір
Сезон 2019 ФК Дняпро Магілёў

У 2019 годзе футбольны клуб «Дняпро» з Магілёва прымаў удзел трох афіцыйных турнірах:
* Чэмпіянаце Беларусі 2019 (14 месца і вылет у Другую лігу),
* Кубку Беларусі 2018/2019 (паражэнне ў 1/16 фіналу),
* Кубку Беларусі 2019/2020 (паражэнне ў чвэрцьфінале).

## Склад каманды 
*Станам на снежань 2019 года, згодна з афіцыйным сайтам клуба*.

|-----
! colspan="9" bgcolor="#B0D3FB" align="left" |
|----- bgcolor="#DFEDFD"

|-----
! colspan="9" bgcolor="#B0D3FB" align="left" |
|----- bgcolor="#DFEDFD"

|-----
! colspan="9" bgcolor="#B0D3FB" align="left" |
|----- bgcolor="#DFEDFD"

### Рэзервовы склад 
|-----
! colspan="9" bgcolor="#B0D3FB" align="left" |
|----- bgcolor="#DFEDFD"

|-----
! colspan="9" bgcolor="#B0D3FB" align="left" |
|----- bgcolor="#DFEDFD"

|-----
! colspan="9" bgcolor="#B0D3FB" align="left" |
|----- bgcolor="#DFEDFD"

## Трансферы 
### Зіма 2018—2019 
*Прыведзены трансферы мінскага «Промня».*

#### Прыйшлі ў клуб 
1 Раней — у арэндзе
² У арэнду

#### Пакінулі клуб 
1 З арэнды
² Раней — у «Баранавічах» у арэндзе
³ У арэнду; прыйшоў у каманду 12.03.2019 з магілёўскага «Дняпра»
4 У арэнду
5 У арэнду; прыйшоў у каманду 11.03.2019 з магілёўскага «Дняпра»
6 Прыйшоў у каманду 06.02.2019 з «Іслачы»

### Лета 2019 
#### Прыйшлі клуб 
#### Пакінулі клуб 
1 У арэнду
² Раней — у арэндзе

## Спасылкі 
* Сезон 2019 на сайце football.by

2019
Дняпро Магілёў
Катэгорыя:2019 год у Магілёве
Фрыдрых Аўгуст фон Каўльбах

**Фрыдрых Аўгуст фон Каўльбах** (таксама падпісваўся як Фрыц Аўгуст Каўльбах, ням.: Friedrich August von Kaulbach; ,  — , Ольштат каля Мурнаў-на-Штафельзэе) — нямецкі мастак. Сын майстра гістарычнага жывапісу Фрыдрыха Вільгельма Каўльбаха. Пісаў алегорыі і гістарычныя карціны, але знакаміты ў першую чаргу сваімі летуценнымі партрэтамі, у асноўным жаночымі, напісанымі ў французскім стылі XIX стагоддзі.

## Біяграфія 
Фрыдрых Аўгуст фон Каўльбах вучыўся ў Акадэміі мастацтваў Нюрнберга ў Крэлінга і Раўпа, а пазней у свайго бацькі Фрыдрыха Вільгельма Каўльбаха. У 1871 годзе ён пераехаў у Мюнхен. Фрыдрых Аўгуст таксама пабываў у Парыжы. У 1886 годзе ён быў прызначаны дырэктарам Мюнхенскай акадэміі мастацтваў.

Катэгорыя:Мастакі Германіі
Каўльбах

**Каўльбах** — прозвішча.

## Вядомыя носьбіты 
* Вільгельм фон Каўльбах — нямецкі мастак
* Фрыдрых Аўгуст фон Каўльбах — нямецкі мастак
Каўфман

**Каўфман** — прозвішча, тапонім.

## Прозвішча 
* Ангеліка Каўфман, швейцарская мастачка
* Бел Каўфман, амерыканская пісьменніца
* Вальтэр Каўфман (фізік)
* Вальтэр Каўфман (філосаф)
* Вілі Каўфман, швейцарскі мастак
## Тапонім 
* Каўфман (акруга)
* Каўфман (Тэхас)
Макс Каўс

**Макс Каўс** (; ) — нямецкі жывапісец і графік, выкладчык універсітэта і намеснікам дырэктара Універсітэта выяўленчых мастацтваў (HfbK) Берліна.

Вучыўся з 1908 па 1913 год у навучальным інстытуце Берлінскага музея мастацтваў (UAKGM), а ў 1913 і 1914 гадах — у Берлінскай акадэміі мастацтваў у Эрыха Хекеля і Эрнста Людвіга Кірхнера. З 1926 г. выкладчык мастацка-рамеснай школы ў Берліне-Шарлотэнбургу, з 1937 па 1939 г. выкладчык Злучаных дзяржаўных школ. У 1937 годзе шэраг твораў з нямецкіх музеяў і грамадскіх калекцый былі канфіскаваныя ў рамках нацысцкай акцыі «дэгенератыўнае мастацтва».

У 1940-я гады Каўс жыў па адрасе Mommsenstraße 40 у Берліне-Шарлотэнбург. Пасля заканчэння вайны, 15 ліпеня 1945 года, ён быў прызначаны ў Берлінскую акадэмію прыгожых мастацтваў (HfbK) у якасці выкладчыка універсітэта і намесніка дырэктара пад кіраўніцтвам Карла Хофера. У 1959 годзе Каўс выйшаў на пенсію.
Ангеліка Каўфман

**Марыя Ганна Ангеліка Катарына Каўфман** (ням.: Maria Anna Angelika/Angelica Katharina Kauffmann, , , Вольная дзяржава Трох Саюзаў —, ) — швейцарская мастачка: жывапісец і графік, прадстаўніца неакласіцызму. Адна з дзвюх жанчын — заснавальнікаў Каралеўскай акадэміі мастацтваў у Лондане ў 1768 годзе.
Альховікі

**Альховікі** — тапонім.

## Беларусь 
* Альховікі (Глыбоцкі раён)

## Расія 
* Альховікі (Клімаўскі раён)
* Альховікі (Смаленскі раён)
Satellite

**«Satellite»** () — чацвёрты альбом хрысціянскага ню-метал-гурта P.O.D., запісаны на мэйджар-лэйбле і шосты альбом у агульнай дыскаграфіі гурта. Самы прадаваны альбом гурта, «Satellite» выйшаў у продаж 11 верасня 2001 года. Усяго выйшла 4 сінглы з дадзенага альбома, на кожны з якіх былі знятыя відэакліпы: «Alive», «Boom», «Youth of the Nation», «Satellite».

## Спіс кампазіцый 
## Зноскі 
## Спасылкі 
Катэгорыя:Альбомы 2001 года
Сезон 2020 ФК Дняпро Магілёў

У 2020 годзе футбольны клуб «Дняпро» з Магілёва прымаў удзел трох афіцыйных турнірах:
* Другая ліга 2020 (1 месца і выхад у Першую лігу),
* Кубку Беларусі 2019/2020 (паражэнне ў чвэрцьфінале),
* Кубку Беларусі 2020/2021 (паражэнне ў 1/16 фіналу).

## Склад каманды 
*Станам на красавік 2020 года, згодна з афіцыйным сайтам клуба*.

|-----
! colspan="9" bgcolor="#B0D3FB" align="left" |
|----- bgcolor="#DFEDFD"

|-----
! colspan="9" bgcolor="#B0D3FB" align="left" |
|----- bgcolor="#DFEDFD"

|-----
! colspan="9" bgcolor="#B0D3FB" align="left" |
|----- bgcolor="#DFEDFD"

## Спасылкі 
* Сезон 2020 на сайце football.by

2020
Дняпро Магілёў
Катэгорыя:2020 год у Магілёве