open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Вольга Аляксандраўна Талаева

**Вольга Аляксандраўна Талаева** (, Орша, Віцебская вобласць Беларусь) — беларуская спарстменка, інструктар па шорт-трэку Міністэрства спорту і турызму Рэспублікі Беларусь, удзельніца XXII Алімпійскіх гульняў у горадзе Сочы.

## Спартыўныя дасягненні 
* Чэмпіянат Еўропы 2011 (Херэнвен) — 7, 24 месца
* Чэмпіянат Еўропы 2012 (Млада-Баляслаў) — 9, 31 месца
* Чэмпіянат Еўропы 2013 (Мальмё) — 9, 22 месца
* Кубак свету 2010/2011 г. 500м — 51 месца; 1000м — 81 месца
* Кубак свету 2011/2012 г. 500м — 72 месца; 1500м — 80 месца
* Кубак свету 2012/2013 г. 500м — 64 месца; 1500м — 60 месца
* Кубак свету 2013/2014 г. 500м — 55 месца; 1000м — 57 месца; 1500 — 38 месца.

## Літаратура 
* Дымов, Р. Рекорды на «Минск-Арене» / Р. Дымов // Витебский проспект. — 2013. — 21 февр. — С. 22.
* Талаева, О. Ольга Талаева: «На Олимпиаде в Сочи сделаю всё возможное» / О. Талаева; беседовала Н. Молочкова // Аршанская газета. — 2014. — 1 лют. — С. 4.
* Талаева, О. Ближе к пьедесталу, или Как девушка из Орши собирается покорять сочинский лед / О. Талаева; беседовала А. Алимова // Витебские вести. — 2014. — 28 янв. — С. 1, 3.
* Талаева, В. Вольга Талаева: «Шорт-трэк у нас увесь час блытаюць з веласпортам» / В. Талаева; гутарыла Д. Запольская // Звязда. — 2013. — 27 снеж. — С. 6.

Катэгорыя:Шорт-трэкісты на зімовых Алімпійскіх гульнях 2014 года
Катэгорыя:Шорт-трэкісты Беларусі
Сонечны (Краснаярскі край)

**Сонечны** () — пасёлак у Краснаярскім краі Расіі. У межах адміністрацыйна-тэрытарыяльнага ладу мае статус закрытага адміністрацыйна-тэрытарыяльнага ўтварэння.
## Насельніцтва 
Катэгорыя:Пасёлкі гарадскога тыпу Краснаярскага края
Бускі павет

**Бускі павет** () — павет у Польшчы, уваходзіць у склад Свентакшыскага ваяводства. Утвораны ў 1999 годзе.  Цэнтр павета — горад Буска-Здруй. Займае плошчу 968 км². Насельніцтва павета складае 73 тыс. чалавек (на 2018 год).

## Спасылкі 
* Афіцыйная старонка павета
Петэр Якаб

**Петэр Якаб** (нар. , Мішкальц, Венгрыя) — венгерскі палітык.

## Паходжанне і кар’ера 
Петэр Якаб заўсёды адкрыта гаварыў пра сваё яўрэйскае паходжанне. Яго прадзед памёр у Асвенціме. Яго бабуля прыняла хрысціянства ў 1925 годзе і выхавала 11 дзяцей у Месетуры.

Скончыў універсітэт Мішкальца ў 2004 годзе. З 2009 па 2010 год быў выкладчыкам гісторыі ў Цыганскай сярэдняй школе і Малой прафесійнай школе Калі ў Мішкальцы.

На парламенцкіх выбарах 2018 года ён быў абраны дэпутатам парламента. З лютага па чэрвень 2019 года быў намеснікам лідара парламенцкай групы Ёбіка. З чэрвеня 2019 года з’яўляецца лідарам парламенцкай групы Ёбіка.

25 студзеня 2021 года Пётр Якаб прыняў рашэнне: ён будзе ўдзельнічаць у першасных выбарах у якасці кандыдата ў прэм'ер-міністры.https://hvg.hu/itthon/20210125_jakab_peter_miniszterelnok_jelolt_elovalasztas

Катэгорыя:Палітыкі Венгрыі
Турава

**Турава** — прозвішча, тапонім.

## Прозвішча 
* Алеся Мікалаеўна Турава — беларуская спартсменка
* Маргарыта Мікалаеўна Турава — беларуская спартсменка

## Тапонім 
### Беларусь 
* Турава (Сенненскі раён)
### Польшча 
* Турава (гміна)
### Расія 
* Турава (Вяземскі раён)
* Турава (Рослаўльскі раён)
* Турава (Смаленскі раён)

### Украіна 
* Турава (Бараніўскі раён)
Эвенкійскі раён

**Эвенкійскі раён** () — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка з асаблівым статусам (раён) і муніцыпальнае ўтварэнне (муніцыпальны раён) у Краснаярскім краі Расіі.

Адміністрацыйны цэнтр — сяло Тура.

Катэгорыя:Раёны Краснаярскага края
Туруханск

**Туруханск** () — сяло (якое страціла статус горада) у Краснаярскім краі. Адміністрацыйны цэнтр Туруханскага раёна і Туруханскага сельсавета. У сяле маюцца аэрапорт і рачны порт. Туруханск знаходзіцца за 1474 км на поўнач ад Краснаярска, пры ўпадзенні Ніжняй Тунгускі ў Енісей, за 120 кіламетраў на поўдзень ад палярнага круга. Пасёлак размешчаны на правым беразе Енісея; геаграфічна адносіцца да заходняй часткі Усходняй Сібіры і да заходніх перадгор’яў Сярэднесібірскага пласкагор’я.
## Насельніцтва 
Катэгорыя:Населеныя пункты Краснаярскага края
Алэніўка (Захарыўскі раён)

**Алэніўка** () — вёска ў Захарыўскім раёне Адэскай вобласці Украіны.
## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Захарыўскага раёна
Канстанцін Валер’евіч Сямёнаў

**Канстанцін Валер’евіч Сямёнаў** (нар. , Дуброўна, Віцебская вобласць Беларусь) — беларускі дзюдаіст. Майстар спорту Рэспублікі Беларусь міжнароднага класа.

## Біяграфія 
Актыўна займацца дзюдо пачаў з ранняга дзяцінства. Упершыню заявіў пра сябе ў сезоне 1995 года, атрымаўшы перамогу на Еўрапейскім юнацкім алімпійскім фестывалі ў Вялікабрытаніі. Праз два гады выйграў сярэбраны медаль на чэмпіянаце Еўропы сярод юніёраў у Любліне.

Першага сур’ёзнага поспеху на дарослым міжнародным узроўні дасягнуў у 2000 годзе, калі трапіў у асноўны склад беларускай нацыянальнай зборнай і дэбютаваў у заліку Кубка свету, у прыватнасці на этапе ў Маскве атрымаў бронзу.

У наступным сезоне ў лёгкай вагавай катэгорыі стаў бронзавым прызёрам Кубка свету ў Мінску і летняй Універсіяды ў Пекіне. Яшчэ праз год упершыню атрымаў перамогу ў Кубку свету, гэта адбылося зноў жа ў Мінску. У 2003 годзе стаў чэмпіёнам Беларусі ў лёгкай вазе, узяў бронзу на Суперкубку свету ў Маскве.

У 2005 годзе быў лепшым у заліку беларускага нацыянальнага першынства, выйграў бронзавы медаль на міжнародным турніры класа «Б» у Стамбуле. Праз год, атрымаўшы перамогу на чэмпіянаце Беларусі, заваяваў бронзавыя ўзнагароды на этапе Кубка свету ў Мінску і на камандным чэмпіянаце Еўропы ў Белградзе, тады як у асабістым заліку на еўрапейскім першынстве ў Тампэрэ заняў толькі пятае месца.

У 2007 годзе ў чацвёрты раз выйграў нацыянальнае першынства, стаў бронзавым прызёрам асабістага і каманднага чэмпіянатаў Еўропы, атрымаў бронзу на міжнародным турніры ў Германіі.

На чэмпіянаце Еўропы 2008 года ў Лісабоне заняў сёмае месца, выйграў сярэбраны медаль на этапе Кубка свету ў Празе. Дзякуючы чарадзе удалых выступленняў удастоіўся правы абараняць гонар краіны на летніх Алімпійскіх гульнях у Пекіне.

Акрамя ўдзелу ў спаборніцтвах па дзюдо рэгулярна выступаў на турнірах па самба. З’яўляецца чэмпіёнам свету і Еўропы па спартыўных самба. За выдатныя спартыўныя дасягненні ўдастоены ганаровага звання «Майстар спорту Рэспублікі Беларусь міжнароднага класа».

## Спартыўныя дасягненні 
* Чэмпіянат Еўропы па самба 2000 года (Мадрыд) — 1 месца
* Чэмпіянат Еўропы па самба 2002 года (Кунеа) — 1 месца
* Чэмпіянат Еўропы па дзюдо 2007 года (Бялград) — 3 месца
* Чэмпіянат Свету па самба 2000 года (Кіеў) — 3 месца
* Чэмпіянат Свету па самба 2002 года (Панама) — 1 месца
* Чэмпіянат Свету па самба 2003 года (Санкт-Пецярбург) — 3 месца
* XXI Летняя Універсіяда 2001 года (Пекін) — 3 месца

## Літаратура 
* *Дудараў, Л.* Чалавек-маланка / Л. Дудараў // Дняпроўская праўда. — 2003. — 26 сак. — С. 4.

Катэгорыя:Дзюдаісты паводле алфавіта
Катэгорыя:Дзюдаісты на летніх Алімпійскіх гульнях 2008 года
Катэгорыя:Майстры спорту Беларусі міжнароднага класа
Катэгорыя:Дзюдаісты Беларусі
Катэгорыя:Самбісты Беларусі
Катэгорыя:Чэмпіёны Еўропы па самба
Марк Якаўлевіч Рэпінскі

**Марк Я́каўлевіч Рэпі́нскі** (, в. Восава, , Магілёўская губерня — да 3 сакавіка 1966) — дзеяч УКП(б), выконваючы абавязкі 3-га сакратара ЦК КП(б) Беларусі ў 1938 годзе.

## Біяграфія 
Нарадзіўся ў 1904 годзе ў в. Восава Клімавіцкага павета Магілёўскай губерні ў сям’і селяніна-серадняка. Беларус. Член УКП(б) з лістапада 1927 года.

Скончыў сельскую школу ў Гавяновічах Рэчыцкага павета Гомельскай губерні ў 1916 годзе, тры класы прафтэхнічнай школы металістаў у Рэчыцы, вячэрні радыётэхнікум ў Ленінградзе.

З лістапада 1924 года па чэрвень 1925 года — сакратар сельсавета ў Балашаўке. У чэрвені-кастрычніка 1925 года — навучэнец курсаў паштова-тэлеграфных адміністрацыйных работнікаў у Мінску. З кастрычніка 1925 года па кастрычнік 1926 года — работнік паштова-тэлеграфнай канторы на станцыі Калінкавічы Мазырскай акругі. З кастрычніка 1926 года па студзень 1928 года — чырванафлоцец у Кранштаце. Са студзеня 1928 года па кастрычнік 1937 года працаваў у Ленінградзе, да 1931 года — на флоце, пасля — на партыйнай рабоце. З 25 кастрычніка 1937 года да сакавіка 1938 года — трэці сакратар ЦК КП(б) Беларусі. З сакавіка па верасень 1938 года — першы сакратар Аргбюро ЦК КП(б)Б па Магілёўскай вобласці, першы сакратар Магілёўскага абкама КП (б)Б. З верасня 1938 года па ліпень 1941 года — дырэктар Дзяржаўнага выдавецтва БССР. З ліпеня 1941 года — на службе на Балтыйским флоце: камандзір узвода, пасля роты службы назірання і сувязі Кранштацкага ўмацаванага сектара, з 1942 года — камандзір роты асобнага батальёна сувязі. Са жніўня 1942 года па красавік 1945 года — тэхнік, старшы радыст склада № 200 аддзела сувязі флоту, з красавіка 1945 года па студзень 1948 года — у службе радыёлакацыі флоту. Са студзеня 1948 года — старшы афіцэр Ленінградскага інстытута № 6 ВМС. У лютым 1954 года працягваў працаваць на гэтай пасадзе. Партыйныя дакументы былі пагашаныя Ленінградскім гаркамам КПСС 3 сакавіка 1966 года, як памерлага.

Член Бюро ЦК КП(б) Беларусі (1938—1939), ЦК КП(б) Беларусі (1938—1940).

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
* Репинский Марк Яковлевич // Справочник по истории Коммунистической партии и Советского Союза 1898—1991

Катэгорыя:Трэція сакратары ЦК КП(б)Б
Катэгорыя:Члены бюро ЦК КПБ
Катэгорыя:Дэпутаты Вярхоўнага Савета БССР 1-га склікання
Рагоза (пісар гаспадарскі)

**Рагоза** (2-я палова XIV ст. — пасля 1432) — пісар найвышэйшы рускі вялікіх князёў Вітаўта і Свідрыгайлы.

На думку Сяргея Палехава, Рагоза быў русінам або доўга жыў на Русі, што пацвярджае яго мянушка, добра зразумелая з русінскай мовы. Падобныя прозвішчы былі распаўсюджаны як у літоўскай, так і ў маскоўскай частцы Русі.

Пэўны час Палехаў лічыў, што Рагоза паходзіў з Чарнігаўскай зямлі, якой працяглы час валодаў Свідрыгайла перад вялікім княжаннем, але, паводле самога даследчыка, думка грунтавалася на кантэксце і даволі няпэўнай крыніцы. Пазней Палехаў выявіў кароткае апісанне ліста вялікага князя Вітаўта да вялікага магістра, якое праясняе асобу Рагозы. Ліст, напісаны ў канцы кастрычніка — пачатку лістапада 1418 года, сам не захаваўся, тычыўся крадзяжу вопраткі, каштоўнасцяў і грошай вялікага князя падчас літоўска-ордэнскай сустрэчы ў Вялёне (13-22 кастрычніка 1418) трыма русінамі, якія збеглі ў Ордэн, акалічнасці падзей у лісце пацвярджае «наш найвышэйшы рускі пісар Рагоза» («unsir obirster Ruwssche schreiber Rahoza»). На думку Палехава, пацвярджэнне словамі Рагозы сведчыць, што русіны-злачынцы маглі быць яго падначаленымі, а таксама пра пэўны давер да яго вялікага князя Вітаўта.

Таксама Палехаў звяртае ўвагу на надаўчую грамату вялікага князя Вітаўта нейкаму Санку Андрэйкаву Радзевічу, выдадзеную 22.8.1424 года падчас падарожжа па Заходнім Падоллі. Грамата раней выдавалася Ежы Ахманскім, але ў польскай траслітарацыі, якая дакладна грамату не перадае. У правым ніжнім вуглу дакумента ёсць подпіс «Раг», перададзены Ахманскім як «Ra», які з веданнем месца Рагозы у канцылярыі, і пазнейшай традыцыі скарочаных подпісаў, можна дапусціць за яго подпіс. Такім чынам, напэўна, Рагоза заставаўся на службе і ў 1424 годзе.

Пазней успамінаецца пад 1431—1432 гадамі як давераны вялікага князя Свідрыгайлы. На пачатку ліпеня 1431 года пасланы разам з пісарам гаспадарскім да вялікага магістра па пытаннях сустрэчы. У сярэдзіне жніўня 1431 года — разам з панам Андрушкам Няміравічам пасланы да караля Ягайлы па пытанні спынення баявых дзеянняў у вайне на Валыні, 6 верасня ён паручыўся каралю за вялікалітоўскіх палонных. У канцы студзеня 1432 года, разам з навагародскім намеснікам Петрашам Мантыгірдавічам і сакратаром гаспадарскім, Рагоза вёў перамовы з палякамі пра ахоўныя граматы (глейты) для ордэнскіх і малдоўскіх паслоў, якія, па словах вялікага князя Свідрыгайлы, мусілі ўзяць удзел у польска-літоўскай сустрэчы запланаванай на 2 лютага, але ахоўных грамат ім не выдалі. Пасля Рагоза крыніцамі не ўспамінаецца. Усё гэта дазволіла Рымвідасу Пятраўскасу сцвярджаць, што Рагоза быў набліжаным вялікага князя Свідрыгайлы. На думку Палехава, вялікі князь Свідрыгайла «успадкаваў» Рагозу разам з канцылярыяй вялікага князя Вітаўта.

Не ясна, ці тоесны гэты Рагоза і Рагоза Якшыч, які ў сярэдзіне XV ст. атрымаў 10 «чалавек» ад вялікага князя Казіміра Ягелончыка.

## Літаратура 
* 
* 
* 

Катэгорыя:Пісары гаспадарскія
Астравецкі павет

**Астравецкі павет** () — павет у Польшчы, уваходзіць у склад Свентакшыскага ваяводства. Утвораны ў 1999 годзе.  Цэнтр павета — горад Астровец Свентакшыскі. Займае плошчу 616,81 км². Насельніцтва павета складае 112 тыс. чалавек (на 2018 год).

## Спасылкі 
* Афіцыйная старонка павета
Віктар Яўгенавіч Шэршукоў

**Віктар Яўгенавіч Шэршукоў** (нар. , Хабараўск) — трэнер нацыянальнай каманды Рэспублікі Беларусь па цяжкай атлетыцы.

## Біаграфія 
Віктар Яўгенавіч Шэршукоў нарадзіўся ў г. Хабараўск у сям’і кадравага вайскоўца, спартсмен. У 1959 годзе сям’я пераехала ў Наваполацк.

Спартыўную кар’еру пачынаў з заняткаў барацьбой, затым захапіўся цяжкай атлетыкай. Уладальнік двух срэбных медалёў чэмпіянатаў СССР і 4-разовы чэмпіён БССР у вагавай катэгорыі да 82,5 кг. Майстар спорту СССР (1976), Заслужаны трэнер Рэспублікі Беларусь (мае вышэйшую кваліфікацыйную катэгорыю), суддзя рэспубліканскай катэгорыі (1996).

Унёс вялікі ўклад у развіццё цяжкай атлетыкі ў Наваполацку. За час трэнерскай працы ў СДЮШАР-1 ім падрыхтавана цэлая плеяда спартсменаў міжнароднага класа, заслужаных майстроў спорту, майстроў спорту. З 2001 годзе — старшы трэнер нацыянальнай каманды Рэспублікі Беларусь па цяжкай атлетыцы.

## Узнагароды 
Узнагароджаны ордэнам «Знак Пашаны», медалём «За працоўныя заслугі». Неаднаразова адзначаўся Падзякай Кіраўніка дзяржавы. У 2010 годзе прысвоена званне «Чалавек года Віцебшчыны». У 2004 годзе прысвоена званне «Ганаровы грамадзянін горада Наваполацка».

## Літаратура 
* Быньков, А. Ордена олимпийцам / А. Быньков // Витебские вести. — 2016. — 15 дек. — С. 2.
* Факеев, В. Заклинатель железа / В. Факеев // Новая газета (Наваполацк). — 2009. — 11 верас. — С. 1.
* Факеев, В. Один против миллиона китайцев / В. Факеев // Новая газета (Наваполацк). — 2009. — 5 снеж. — С. 1-2.
* Факеев, В. Рекорды воспитанников сокращают жизнь тренера / В. Факеев // Новая газета (Наваполацк). — 2002. — 5 лют. — С. 3-4.
* Факеев, В. Шершуков и штанга / В. Факеев // Витебский курьер. — 2000. — 25 февр. — С. 3.
* Факеев, В. Собиратель талантов / В. Факеев // Новополоцк сегодня. — 2017. — 10 янв. — С. 1, 4.
* Шершуков, В. Е. «Уже готовимся к следующей Олимпиаде» / В. Е. Шершуков; беседовал А. Быньков // Народнае слова. — 2012. — 13 верас. — С. 16.
* Шершуков Виктор Евгеньевич // Почетные граждане белорусских городов : биографический справочник / Б. Д. Долготович. — Минск : Беларусь, 2008. — С. 94.
* Шершуков Виктор Евгеньевич // Почетные граждане города Новополоцка / [сост. С. Б. Филиппенкова; ред. совет: Н. М. Марченко, В. К. Мартыненко, М. В. Караваева]. — Новополоцк : ПГУ, 2015. — С. 23.

Катэгорыя:Цяжкаатлеты Беларусі
Катэгорыя:Ганаровыя грамадзяне Наваполацка
Катэгорыя:Узнагароджаныя медалём «За працоўныя заслугі»
Катэгорыя:Кавалеры ордэна «Знак Пашаны»
Катэгорыя:Майстры спорту СССР
Катэгорыя:Трэнеры Беларусі
Катэгорыя:Заслужаныя трэнеры Рэспублікі Беларусь
Катэгорыя:Уладальнікі ганаровага звання «Чалавек года Віцебшчыны»
Вясёлкавая рыбка

**Вясёлкавая рыбка** (*Melanotaenia maccullochi*) — аўстралійская рыбка, якую часта разводзяць у акварыумах.

## Апісанне 
Самцы светла-аліўкава-карычневыя з серабрыстым бляскам, хваставы плаўнік кармінава-чырвоны. На жаберных вечках знаходзіцца чырвоная пляма. Даўжыня 6 см. Адчувае сябе добра як у прэснай, так і ў марской вадзе.

## Размнажэнне 
Падчас мятання ікры самец асабліва прыгожа афарбаваны. Ікрынкі светла-жоўтага колеру, параўнальна буйныя. Выметаная ікра павісае на раслінах, і пры тэмпературы 24-25 °C праз 4-5 дзён з яе выводзяцца маляўкі.

Самец будуе гняздо з пены і раслін — напрыклад, з водных пячоначных імхоў роду .

## Літаратура 
* . — С. 525

## Спасылкі 
* Радужная меланотения Маккаллоча 
* Радужная меланотения Маккаллоча на сайте Aquafors.ru
* 

Катэгорыя:Акварыумныя рыбы
Катэгорыя:Атэрынападобныя
Капліца (Кальварыйскія могілкі, у цэнтры могілак)

**Капліца** — каталіцкая капліца на Кальварыйскіх могілках Мінска, размешчаная ў цэнтральнай частцы могілак, побач з цаглянай і зруйнаванай неагатычнай капліцамі-пахавальнямі. Пабудавана ў пачатку XX ст. з цэглы як пахавальня.

## Архітэктура 
Вырашана кампактным прамавугольным у плане аб’ёмам пад двухсхільным дахам. Фасады расшыты па тынкоўцы рустам, апяразаны шырокім прафіляваным карнізам-антаблементам, крапаваны вуглавымі пілястрамі (класіцыстычная рэтраспекцыя). Прамавугольны ўваходны праём аформлены стылізаваным гатычным парталам, завершаным стральчатай аркай і бакавымі пінаклямі.

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
Катэгорыя:Капліцы-пахавальні Беларусі
Катэгорыя:Кальварыйскія могілкі
Катэгорыя:З’явіліся ў XX стагоддзі
Катэгорыя:XX стагоддзе ў Мінску
Катэгорыя:Збудаванні Мінска ў стылі эклектыкі
Катэгорыя:Капліцы Мінска
Неагатычная капліца (Кальварыйскія могілкі)

**Капліца** — каталіцкая капліца на Кальварыйскіх могілках Мінска, размешчаная ў цэнтральнай частцы могілак, побач з цаглянай і электычнай капліцамі-пахавальнямі. Пабудавана ў пачатку XX ст. з цэглы як пахавальня.

## Архітэктура 
Узведзена з цэглы і бетону. Захавалася ў рэштках. Помнік архітэктуры неаготыкі. Фасад прамавугольнага ў плане аб’ёму (не захаваўся) быў вырашаны прысадзістай перспектыўнай стральчатай аркай (станам на 2020 год не існуе).

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
Катэгорыя:Капліцы-пахавальні Беларусі
Катэгорыя:Кальварыйскія могілкі
Катэгорыя:З’явіліся ў XX стагоддзі
Катэгорыя:XX стагоддзе ў Мінску
Катэгорыя:Збудаванні Мінска ў неагатычным стылі
Катэгорыя:Капліцы Мінска
Цагляная капліца (Кальварыйскія могілкі)

**Капліца** — каталіцкая капліца на Кальварыйскіх могілках Мінска, размешчаная ў цэнтральнай частцы могілак, побач з эклектычнай і зруйнаванай неагатычнай капліцамі-пахавальнямі. Пабудавана ў пачатку XX ст. з цэглы як пахавальня.

## Архітэктура 
Помнік «цаглянага» напрамку архітэктуры мадэрна. Фасад прамавугольнага ў плане аб’ёму рытуальнага памяшкання вырашаны двух’яруснай плоскасцю, завершанай трохвугольным франтонам і вуглавымі пінаклямі, крапаванай лапаткамі абапал шырокага лучковага ўваходнага праёма.

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
Катэгорыя:Капліцы-пахавальні Беларусі
Катэгорыя:Кальварыйскія могілкі
Катэгорыя:З’явіліся ў XX стагоддзі
Катэгорыя:XX стагоддзе ў Мінску
Катэгорыя:Капліцы Мінска
Капліца-пахавальня Вярыгаў

**Капліца-пахавальня Вярыгаў** — колішняя капліца на Крупецкіх могілках у Мінску. Пабудавана ў XIX ст. з цэглы як пахавальня Вярыгаў. У апошнія гады знаходзілася ў паўзруйнаваным стане. У 2012 годзе ў час рэканструкцыі могілак знесена.

## Архітэктура 
Помнік архітэктуры класіцызму. Цэнтрычнае квадратнае ў плане збудаванне, крапаванае вуглавымі лапаткамі.

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
Катэгорыя:Капліцы-пахавальні Беларусі
Катэгорыя:Крупцы
Катэгорыя:Зніклі ў 2012 годзе
Катэгорыя:Знішчаныя збудаванні Мінска
Катэгорыя:З’явіліся ў XIX стагоддзі
Катэгорыя:XIX стагоддзе ў Мінску
Катэгорыя:Капліцы Мінска
Ярамір Аляксандравіч Печкін

**Ярамір Аляксандравіч Печкін** (, г. Ленінград − ) — беларускі скульптар і архітэктар.

## Біяграфія 
Вучыўся ў 1943—1945 гадах у Казанскім мастацкім вучылішчы, у 1952 годзе скончыў архітэктурнае аддзяленне Інстытута жывапісу, скульптуры і архітэктуры імя І. Рэпіна ў Ленінградзе. Дыпломная праца — праект будынка мастацкага інстытута ў Маскве. У 1954—1957 гадах выкладаў у Беларускім політэхнічным інстытуце. Творы знаходзяцца ў Нацыянальным мастацкім музеі Беларусі, фондах БСМ.

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Скульптары Беларусі
Катэгорыя:Скульптары XX стагоддзя
Светнік зязюлін

**Све́тнік зязюлін** (*Silene flos-cuculi*) — від кветкавых раслін роду  сямейства , некаторымі аўтарамі ўключаецца ў род .

## Назвы 
Светнік зязюлін, зязюлін цвет.

## Батанічнае апісанне 
Шматгадовая травяністая расліна вышынёй 30—90 см. Сцябло прамое, шурпатае, галінастае ў верхняй частцы. Лісце супраціўнае, простае, суцэльнае, з гладкім краем і завостранай верхавінкай. Сцябловае лісце сядзячае, вузкаланцэтнае, прыкаранёвае — падоўжаналанцэтнае, звужанае ў чаранок. Кветкі ружовага колеру, часам белыя, сабраныя ў мяцёлчатыя суквецці з супраціўнымі галінкамі. Плод — сухая каробачка.

## Распаўсюджанне і экалогія 
Еўраазіяцкі від. Натуралізаваўся на тэрыторыі Паўночнай Амерыкі і Японіі. Святлолюбівая расліна, гідрафіт, мезатроф і эўтроф. Расце на вільготных і забалочаных лугах, лясах і хмызняках, на нізінных балотах і па берагах вадаёмаў. Цвіце ў чэрвені—ліпені.

## Гаспадарчае значэнне 
Лекавая, дэкаратыўная і меданосная расліна.

## Літаратура 
* 
* 

## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Гваздзіковыя
Катэгорыя:Флора Еўразіі
Катэгорыя:Флора Паўночнай Амерыкі
Катэгорыя:Лекавыя расліны
Катэгорыя:Дэкаратыўныя расліны
Катэгорыя:Меданосныя расліны
Катэгорыя:Расліны, апісаныя ў 1753 годзе
Алеся Мікалаеўна Турава

**Алеся Мікалаеўна Турава** (, , Беларуская ССР) — беларуская спартсменка. Майстар спорту міжнароднага класа. Старэйшая сястра Маргарыты Туравай.

## Біаграфія 
Першымі трэнерамі спартсменкі былі выкладчыкі Дубровенскай СДЮШАР Юрый Уладзіміравіч і Вольга Міронаўна Максакі.

Алеся Турава не раз вызначалася на турнірах Гран-пры. Удзельнічала ў чэмпіянатах Еўропы, турніры Супер Гран-пры ў Манака, у фінале Гран-пры ў Штутгарце, на Кубку свету ў Афінах.

На чэмпіянаце Еўропы ў горадзе Гётэбаргу (Швецыя, 2006) заваявала залаты медаль у бегу на 3000 м з перашкодамі — стыпль-чэзе. Такі від легкаатлетычных спаборніцтваў быў уключаны ў праграму еўрапейскага першынства ўпершыню, таму імя спартсменкі будзе ўнесена ў гісторыю першынства Еўропы-2006.

## Спартыўныя дасягненні 
* Чэмпіянат Еўропы 2006 года (Гётэбарг) — 1 месца

## Літаратура 
* Арыштаев, И. Алеся Турова :"Учусь бегу…" / И. Арыштаев // Дняпроўская праўда (дуброўна). — 2002. — 18 мая. — С. 2.
* Горунович, О. Триумф в Гетеборге / О. Горунович // Народная газета. — 2006. — 15 жн. — С. 22.
* Дубровенскі, Л. Алеся Турава падтрымала пачын сястры / Л. Дубровенскі // Дняпроўская праўда (Дуброўна). — 2006. — 16 жн. — С. 1.
* Дубровенскі, Л. Сёмае месца на чэмпіянаце свету / Л. Дубровенскі // Дняпроўская праўда (Дуброўна). — 2001. — 15 жн. — С. 2.
* Казакевіч, З. Чэмпіёнскія характары загартоўваюцца ў Дуброўне / З. Казакевіч // Народнае слова. — 2008. — 26 студз. — С. 4.
* Кислицина, Т. Мировой рекорд! / Т. Кислицина // Советская Белоруссия. — 2002. — 14 июня. — С. 3.
* Круцько, С. Імя Алесі Туравай зноў на слыху / С. Круцько // Дняпроўская праўда (Дуброўна). — 2001. — 14 сак. — С. 2.
* Ломоновская, Д. Алеся Турова: пойду на рекорд / Д. Ломоновская // Спортивная панорама. — 2006. — 1 дек. — С. 3.
* Максимович, Е. Мечты золотых сестер / Е. Максимович // Дняпроўская праўда (Дуброўна). — 2006. — 23 верас. — С. 2.
* Навойков, А. Алеся и Алина попали в историю / А. Навойков // Витебские вести. — 2015. — 10 сент. — С. 15.
* Шырко, В. Залатыя сёстры / В. Шырко // Дняпроўская праўда (Дуброўна). — 2007. — 17 лют. — С. 5.

Катэгорыя:Спартыўныя хадакі Беларусі
Катэгорыя:Бегуны на сярэднія дыстанцыі Беларусі
Катэгорыя:Бегуны на доўгія дыстанцыі Беларусі
Шыпка (горад)

**Шыпка** () — горад у Балгарыі, размешчаны ля паўднёвага падножжа Балканскіх гор, за 12 км ад г. Казанлык. Горад Шыпка ўяўляе сабой паўднёвы ўваход у Шыпкінскі перавал.

Насельніцтва горада на 16 чэрвеня 2008 года — 1452 чалавекі.

## Насельніцтва 
## Крыніцы 
Катэгорыя:Гарады Старазагорскай вобласці
Мадэрнавая капліца (Кальварыйскія могілкі)

**Капліца** — каталіцкая капліца на Кальварыйскіх могілках Мінска, размешчаная злева ад касцёла Узвіжання Святога Крыжа, побач з капліцай-пахавальняй Паўла Равы. Пабудавана ў пачатку XX ст. як пахавальня.

## Архітэктура 
]]

Помнік архітэктуры мадэрна. Цагляная капліца вырашана кампактным прамавугольным у плане аб’ёмам з асіметрычна высунутым бакавым рызалітам; накрыта перакрыжаванымі паўвальмавымі дахамі. Прамавугольныя плоскасці фасадаў завершаны трапецападобнымі шчытамі над такой жа формы бакавымі аконнымі праёмамі і перспектыўным уваходным парталам. Рысы мадэрна прасочваюцца ў крыжовых пераплётах вокнаў і філёнгавай крапоўцы 2-створкавых дзвярэй.

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Капліцы-пахавальні Беларусі
Катэгорыя:Кальварыйскія могілкі
Катэгорыя:XX стагоддзе ў Мінску
Катэгорыя:Збудаванні Мінска ў стылі мадэрн
Катэгорыя:З’явіліся ў XX стагоддзі
Катэгорыя:Капліцы Мінска
Дупніца

**Дупніца** () — горад у Балгарыі, у Кюстэндзілскай вобласці, адміністрацыйны цэнтр абшчыны Дупніца. Размешчаны на берагах ракі Джэрман, ля падножжа горнага масіва Рыла, за 65 км на поўдзень ад Сафіі.

Катэгорыя:Гарады Кюстэндзілскай вобласці
Варануха (заказнік)

**Заказнік «Варануха»** — заказнік мясцовага значэння. Заснаваны рашэннем Шумілінскага райвыканкама ад 24 лютага 2009 года № 123.

## Апісанне 
У паўднёвай частцы Шумілінскага раёна, на ўсход ад в. Заручэўе і на захад ад в. Алыпанікі, размяшчаецца водна-балотны заказнік мясцовага значэння — тарфяное радовішча «Варануха». Плошча заказніка 806 га, мэтавае прызначэнне — захаваць балотна-азёрна-лясныя ландшафты. Заказнік амаль цалкам пакрыты лесам (у асноўным сасна і бяроза). На нізінных балотах расце бяроза, вольха чорная, елка, на мінеральных балотах — бяроза, сасна, асіна, вольха шэрая. У цэнтральнай частцы заказніка да 30 % усёй плошчы занята журавіннікам, у заходняй і ўсходняй частках да 15-20 % — бруснічнікам. Сустракаюцца лось, дзік, ліса, янот, цецярук. Чырвоная кніга заказніка багатая на птушак: скапа, арол-вужаед, белая курапатка, шэры журавель, балотная сава, чорны бусел, трохпальцы дзяцел, шэры саракуш і інш..

## Літаратура 
* Прыродаахоўныя тэрыторыі раёна // Гісторыка-краязнаўчы курс «Наша Шуміліншчына». Шуміліназнаўства / уклад.: В. А. Падляшчук [і інш.]. — Віцебск : Віцебская абласная друкарня, 2010. — С. 33-35.
* Шумілінскі раён / Ф. Ф. Бурак [і інш.] // Энцыклапедыя прыроды Беларусі : у 5 т. / рэдкал.: І. П. Шамякін [і інш.]. — Мінск : БелСЭ імя П. Броўкі, 1986. — Т. 5 : Стаўраструм-Яшчур. — С. 390—391.

Катэгорыя:Заказнікі Беларусі
Катэгорыя:Шумілінскі раён
Катэгорыя:2009 год у Беларусі
Катэгорыя:З’явіліся ў 2009 годзе
Васіль Фёдаравіч Пятроў

**Васіль Фёдаравіч Пятроў** (; ,  — ) — вучоны ў галіне эпізааталогіі, доктар ветэрынарных навук (1954), прафесар (1955), Заслужаны дзеяч навукі БССР (1968). Удзельнік Вялікай Айчыннай вайны.

## Біяграфія 
Нарадзіўся ў горадзе Чэбаксары. У 1926 годзе скончыў Казанскі ветэрынарны інстытут. У 1926—1930 гг. працаваў ветэрынарным урачом у Татарскай АССР, у 1930—1937 гг. асістэнтам кафедры эпізааталогіі Казанскага ветэрынарнага інстытута і старэйшым навуковым супрацоўнікам эпізаатычнага аддзела Казанскага навукова-даследчага ветэрынарнага інстытута. З 1937 года ў Віцебскім ветэрынарным інстытуце на пасадзе загадчыка кафедрай эпізааталогіі. У 1938 годзе быў арыштаваны, у 1940 — рэабілітаваны.

## Навуковая дзейнасць 
Аўтар навуковых прац па эпізааталогіі, патагенезе і тэрапіі інфекцыйных захворванняў жывёл. Займаўся пытаннямі адначасовай вакцынацыі ад некалькіх хвароб. У 1954 годзе абараніў доктарскую дысертацыю на тэму «Аллергия при роже свиней и её значение в патогенезе и диагностике заболевания». Аўтар больш за 70 навуковых прац, у тым ліку 2 манаграфій. Пад яго кіраўніцтвам абаронены 2 доктарскія і 8 кандыдацкіх дысертацый.

Сярод апублікаваныз прац:
* Рожа свиней. — Мн., 1963.;
* Одновременная вакцинация животных против нескольких инфекций. — Мн., 1963.

## Узнагароды і званні 
* Заслужаны дзеяч навукі Беларускай ССР
* Ордэн Чырвонай Зоркі
* Ордэн «Знак Пашаны»
* медалі.

## Літаратура 
*  — С. 325.
* 

## Спасылкі 
* История кафедры эпизоотологии и инфекционных болезней  // Сайт ВДАВМ
* *Головина Н. С.* Петров Василий Фёдорович // Чувашская энциклопедия / Чувашский государственнвй институт гуманитарных наук, Чувашское книжное издательство

Катэгорыя:Выпускнікі Казанскай дзяржаўнай акадэміі ветэрынарнай медыцыны
Катэгорыя:Выкладчыкі Віцебскай дзяржаўнай акадэміі ветэрынарнай медыцыны
Катэгорыя:Ветэрынары СССР
Катэгорыя:Эпідэміёлагі СССР
Катэгорыя:Заслужаныя дзеячы навукі Беларускай ССР
Катэгорыя:Удзельнікі Вялікай Айчыннай вайны
Балчык

**Балчык** () — горад на паўночным усходзе Балгарыі, адміністрацыйны цэнтр абшчыны Балчык Дабрыцкай вобласці. Размешчаны на ўзбярэжжы Чорнага мора, недалёка ад курорта Албена і за 47 км (па Е87) ад Варны. Балчык падпарадкоўваецца непасрэдна суполцы і мае свайго кмета. Насельніцтва — 11,6 тыс. чалавек (2012).

Балчык — трэці па значнасці пасля Варны і Бургаса порт у Балгарыі.

## Гарады-пабрацімы 
## Зноскі 
Катэгорыя:Гарады Дабрыцкай вобласці
Сосна (заказнік)

**Гідралагічны заказнік «Сосна»** — заказнік рэспубліканска значэння. Возера стала заказнікам у 1979 годзе, пераўтвораны пастановай Савета Міністраў Рэспублікі Беларусь ад 27 снежня 2007 года № 1833. Тут захоўваюцца рэдкія і знікаючыя віды раслін, чыстая вада і непашкоджаныя чалавекам навакольныя ландшафты прыроды.

## Апісанне 
Гідралагічны заказнік рэспубліканскага значэння возера Сосна размешчаны на паўднёвым усходзе Шумілінскага раёна, за 14 км ад г. п. Шуміліна, паміж вёскамі Рускія на поўначы і Гародна на поўдні, у басейне ракі Заходняя Дзвіна.

Плошча возера 71 га. Найбольшая глыбіня 22,9 м. Даўжыня 1,29 км, максімальная шырыня 0,96 км. Даўжыня берагавой лініі складае 4,83 км. Аб’ём вады 4,72 млн м3. Плошча вадазбору 3,79 км2. Схілы катлавіны вышынёй да 12 м (на поўнач і ўсход 3-5 м) параслі хмызняком. Ёсць некалькі невялікіх заліваў і мысаў, тры выспы агульнай плошчай 0,012 км2. Берагі нізкія, на захад і паўночны ўсход зліваюцца са схіламі. Вада возера адрозніваецца павышанай празрыстасцю. Дно на глыбіні 2-5 м пясчанае, ніжэй выслана глеем. Шырыня расліннай паласы вагаецца ад 3 да 30 метраў і складаецца ў асноўным з трыснягу, чароту, аеру і мячэўніку вузкалістага. Гарлачык белы і гарлачык жоўты сустракаюцца толькі ў залівах. У возеры выяўлены гідрыла кальчаковая і наяда марская — рэдкія віды раслін. Па берагах возера можна сустрэць бабра, выдру, у возеры добра ловяцца шчупак, акунь, плотка і інш.

## Літаратура 
* Федотов, В. Озерный заказник «Сосна» : [Шумилинский район] / В. Федотов // Родная прырода. — 2005. — № 3. — С. 17.
* Шумілінскі раён / Ф. Ф. Бурак [і інш.] // Энцыклапедыя прыроды Беларусі : у 5 т. / рэдкал.: І. П. Шамякін [і інш.]. — Мінск : БелСЭ імя П. Броўкі, 1986. — Т. 5 : Стаўраструм-Яшчур. — С. 390—391.

Катэгорыя:Гідралагічныя заказнікі рэспубліканскага значэння Беларусі
Катэгорыя:Шумілінскі раён
Катэгорыя:2007 год у Беларусі
Катэгорыя:1979 год у Беларусі
Катэгорыя:З’явіліся ў 1979 годзе
Керэс (мова)

**Ке́рэс** — мова індзейскага народа керэс на паўднёвым захадзе ЗША. Колькасць носьбітаў (2007 г.) — 10 670 чал.

На мове керэс размаўляюць жыхары 7 пуэбла ў штаце Нью-Мексіка. З’яўляецца ізаляванай. Генетычныя сувязі з іншымі сем’ямі моў не выяўлены. Падзяляецца на 2 групы дыялектаў:

* Усходняя (дыялекты *Kotyit*, *Katishtya*, *Kewa*, *Ts’ia*, *Tamaiya*)
* Заходняя (дыялекты *Áak’u*, *Kawaika*)

Існуе некалькі варыянтаў пісьма на аснове лацінкі.

## Спасылкі 
* Keres language, alphabet and pronunciation
* Keres Pueblo Language (Keresan, Queresan, Queres)
* KERES DICTIONARY 

Катэгорыя:Ізаляваныя мовы
Катэгорыя:Мовы ЗША
Катэгорыя:Індзейскія мовы
Санданскі

**Санданскі** () — горад у Благоеўградскай вобласці Балгарыі. Адміністрацыйны цэнтр абшчыны Санданскі. Знаходзіцца прыкладна за 54 км на поўдзень ад цэнтра горада Благоеўград. Па дадзеных перапісу насельніцтва 2011 года, у горадзе пражывала 26255 чалавек.

Да 1949 года горад насіў імя **Светы Урач**, але быў перайменаваны ў гонар балгарскага рэвалюцыянера Яне Санданскі, пахаванага ў Рожанскім манастыры паблізу горада Мелнік.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Гарады Благоеўградскай вобласці
Гарачагорск

**Гарачагорск** () — пасёлак гарадскога тыпу ў Краснаярскім краі Расіі. Уваходзіць у склад гарадской акругі горад Шарыпава. Размешчаны на беразе ракі Базыр. Статус пасёлка гарадскога тыпу — з 1956 года.
## Насельніцтва 
Катэгорыя:Пасёлкі гарадскога тыпу Краснаярскага края
Мазульскі

**Мазульскі** () — пасёлак гарадскога тыпу ў Краснаярскім краі Расіі. Уваходзіць у склад гарадскога акругі горад Ачынск. Статус пасёлка гарадскога тыпу — з 1940 года.

11 лістапада 1941 года руднік перададзены ў адміністрацыйнае падпарадкаванне Ачынскаму гарадскому Савету. Пасёлак атрымаў назву Марганцавы руднік. У перыяд Вялікай Айчыннай вайны здабыча руды ішла вялікімі аб’ёмамі. Ён з’яўляўся пастаўшчыком марганцавай руды на ўсю Сібір і Далёкі Усход. У 1955 годзе руднік быў закансерваваны. Частка жыхароў перайшла працаваць на Ачынскі гліназёмны камбінат.
## Насельніцтва 
Катэгорыя:Пасёлкі гарадскога тыпу Краснаярскага края
Падцёсава

**Падцёсава** () — пасёлак гарадскога тыпу ў Енісейскім раёне Краснаярскага края. Утварае муніцыпальнае ўтварэнне са статусам гарадскога паселішча пасёлак Падцёсава як адзіны населены пункт у яго складзе. Размешчаны на правым беразе Енісея, прыблізна за 20 км на поўнач ад райцэнтра — горада Енісейска — і за 100 км ніжэй па цячэнні ад вусця ракі Ангары. Статус пасёлка гарадскога тыпу — з 1946 года.
## Насельніцтва 
Катэгорыя:Пасёлкі гарадскога тыпу Краснаярскага края
Казулька (Краснаярскі край)

**Казулька** () — пасёлак гарадскога тыпу ў Казульскім раёне Краснаярскага края Расіі. Уваходзіць у гарадское паселішча пасёлак Казулька як яго адміністрацыйны цэнтр. Знаходзіцца за 100 км на захад ад Краснаярска па чыгунцы і за 105 км па аўтадарозе. Населены пункт заснаваны ў 1892 годзе. Статус пасёлка гарадскога тыпу — з 1962 года.

У пасёлку нарадзіўся Герой Савецкага Саюза Міхаіл Хлебнікаў.
## Насельніцтва 
Катэгорыя:Пасёлкі гарадскога тыпу Краснаярскага края
Тасееўскі раён

**Тасееўскі раён** () — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка (раён) і муніцыпальнае ўтварэнне (муніцыпальны раён) у Краснаярскім краі Расіі.

Адміністрацыйны цэнтр — сяло Тасеева.

Катэгорыя:Раёны Краснаярскага края
Падвялікі Мох

**Гідралагічны заказнік «Падвялікі мох»** — заказнік рэспубліканска значэння. Утвораны пастановай Савета Міністраў Рэспублікі Беларусь ад 13 мая 2005 года № 1434.

## Апісанне 
На тэрыторыі Ганцавіцкага раёна ў 2005 годзе быў створаны Рэспубліканскі гідралагічны заказнік «Падвялікі мох». Ён з’яўляецца адным з найбуйнейшых балотных масіваў Еўропы, які сфарміраваўся на месцы старажытнага возера «Ясельдскае мора».

Гідралагічны заказнік прызначаны для захавання ўнікальнага лесабалотнага комплексу з папуляцыямі рэдкіх і знікаючых відаў раслін і жывёл. Жывёльны свет заказніка — гэта 177 відаў птушак, 8 — амфібій, 5 — рэптылій. 11 жывёл занесены ў Чырвоную кнігу Рэспублікі Беларусь. На тэрыторыі заказніка можна ўбачыць 459 відаў раслін.

Катэгорыя:Гідралагічныя заказнікі рэспубліканскага значэння Беларусі
Катэгорыя:Ганцавіцкі раён
Катэгорыя:2005 год у Беларусі
Катэгорыя:З’явіліся ў 2005 годзе
Пётр Аляксеевіч Кальцоў

**Пётр Аляксе́евіч Кальцо́ў** (, в. Сасновы Ключ Чыстапальскага павета  — лістапад ) — савецкі дзяржаўны і партыйны дзеяч, 2-гі сакратар ЦК КП(б) Беларусі (1938—1939). 

## Біяграфія 
Нарадзіўся ў 1907 годзе ў в. Сасновы Ключ Чыстапальскага павета Казанскай губерні ў сям’і селяніна. Рускі. Член УКП(б) са студзеня 1931. 

Скончыў сельскагаспадарчы тэхнікум у горадзе Чыстапаль ТАССР (1927), Сельскагаспадарчую акадэмію імя Ціміразева ў Маскве (1936). 

Працаваў аграномам у Татарстане, з лістапада 1932 па жнівень 1936 года студэнт, з верасня 1936 па сакавік 1938 аспірант сельгасакадэміі імя Ціміразева ў Маскве. У сакавіку-ліпені 1938 года дырэктар сельскагаспадарчай акадэміі ў Горках. У ліпені 1938 — ліпені 1939 года працаваў у Мінску. З ліпеня 1938 па
студзень 1939 года наркам земляробства БССР. У студзені-ліпені 1939 года 2-гі сакратар ЦК КП(б)Б. З ліпеня 1939 па сакавік 1942 года працаваў і вучыўся ў Маскве. У ліпені-кастрычніку 1939 года ў рэзерве ЦК УКП(б). З кастрычніка 1939 па чэрвень 1941 года аспірант сельгасакадэміі імя Ціміразева. У чэрвені 1941 — сакавіку 1946 года служыў у войсках НКУС. З сакавіка 1946 па кастрычнік 1953 года першы намеснік міністра сельскай гаспадаркі Літоўскай ССР ў Вільнюсе. З кастрычніка 1953 па сакавік 1960 года працаваў у Міністэрстве сельскай гаспадаркі РСФСР. З сакавіка 1960 па ліпень 1967 года дацэнт Маскоўскага дзяржаўнага бібліятэчнага інстытута ў горадзе Хімкі Маскоўскай вобласці. З верасня 1967 года дацэнт Вышэйшай школы прафсаюзнага руху УЦСПС. З ліпеня 1972 годзе персанальны пенсіянер саюзнага значэння. Памёр у лістападзе 1983 года.

## Крыніцы 
## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
* Кольцов Пётр Алексеевич // Справочник по истории Коммунистической партии и Советского Союза 1898—1991

Катэгорыя:Другія сакратары ЦК КПБ
Катэгорыя:Члены бюро ЦК КПБ
Катэгорыя:Рэктары Беларускай дзяржаўнай сельскагаспадарчай акадэміі
Катэгорыя:Народныя камісары земляробства БССР
Барыс Мікалаевіч Малахаў

**Барыс Мікалаевіч Мала́хаў** (, г. Пружаны, Брэсцкая вобласць) — беларускі мастак.

## Біяграфія 
Скончыў у 1974 годзе архітэктурны факультэт Брэсцкага інжынерна-будаўнічага інстытута. Працуе ў галінах мастацкага праектавання і комплекснага афармлення адміністрацыйных і грамадскіх будынкаў, музейных экспазіцый, міжнародных фотавыставак.

Член Беларускага саюза мастакоў з 1994 года. Жыве ў г. Брэсце.

## Творчасць 
Асноўныя творы: мастацкія канцэпцыі і праекты афармлення музея «Захаваныя мастацкія каштоўнасці», Дома грамадзянскіх абрадаў, акцыянернага таварыства «Скарб» — усе ў г. Брэсце, музея «Цэнтр-хлеб» у калгасе «Савецкая Беларусь» Брэсцкай вобласці (усе ў сааўтарстве); дзіцячай музычнай школы ў г.п. Ружаны, Дома культуры ў г.п. Івацэвічы; фотавыстаўкі ў Доме савецкай навукі і культуры ў Варшаве (Польшча), міжнароднай выстаўкі плаката «Інтурыст».

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Асобы
Катэгорыя:Мастакі Беларусі
Катэгорыя:Мастакі паводле алфавіта
Казанлык

**Казанлык** () — горад у Балгарыі. Знаходзіцца ў Старазагорскай вобласці, уваходзіць у абшчыну Казанлык. Казанлык размешчаны ў Казанлыкскай катлавіне, у паўднёвых схілаў хрыбта Стара-Планіна. Знаходзіцца за 194 км на ўсход ад Сафіі, за 185 км на захад ад Бургаса, за 36 км на паўночны захад ад Стара Загор’е, за 114 км на паўночны ўсход ад Плоўдзіва і за 320 км на паўднёвы захад ад Варны.

## Гарады-пабрацімы 
Катэгорыя:Гарады Старазагорскай вобласці
Днепра-Сожскі (заказнік)

**Біялагічны заказнік «Днепра-Сожскі»** — заказнік рэспубліканска значэння. Размешчаны на паўднёвым усходзе Рэспублікі Беларусь у міжрэччы двух буйных рэк Беларусі Дняпра і Сожа на тэрыторыі Лоеўскага раёна Гомельскай вобласці. Агульная плошча заказніка — 14556 га.

## Апісанне 
Вялікая разнастайнасць лясных, травяных, прыбярэжна-водных і водных экасістэм абумовілі багацце флоры і фаўны заказніка. На агульным балансе тэрыторыі заказніка плошчы пад натуральнай расліннасцю (лясамі, лугамі, ляснымі балотамі, хмызнякамі і водамі) займаюць каля 12 тысяч гектараў, або 80 % тэрыторыі.

З групы рэдкіх і знікаючых відаў раслін, занесеных у Чырвоную кнігу Беларусі, у заказніку расце 15 відаў.

Нямала ў флоры рэгіёну гаспадарча-карысных відаў раслін — лекавых, харчовых, кармавых, медоносных, дэкаратыўных і тэхнічных.

Заказнік багаты не толькі разнастайнай флорай і расліннасцю, але і прадстаўнікамі жывёльнага свету. На тэрыторыі заказніка фаўна птушак характарызуецца вялікай разнастайнасцю 140 відаў птушак, з іх 131 — гняздуюць у дадзеным рэгіёне.
 

Катэгорыя:Біялагічныя заказнікі рэспубліканскага значэння Беларусі
Катэгорыя:Лоеўскі раён
Катэгорыя:1999 год у Беларусі
Катэгорыя:З’явіліся ў 1999 годзе
Юрый Віктаравіч Назараў

**Юрый Віктаравіч Назараў** (нар. , Горкі, Магілёўская вобласць) — беларускі дзяржаўны дзеяч, Намеснік Прэм’ер-міністра Беларусі (2020—2022), Кіраўнік справамі Прэзідэнта Беларусі (з 2022).

## Біяграфія 
### Адукацыя 
* Беларускі тэхналагічны інстытут па спецыяльнасці «Лясная гаспадарка»;
* Акадэмію кіравання пры Прэзідэнце Рэспублікі Беларусь па спецыяльнасці «Міжнародныя эканамічныя адносіны».

### Працоўная дзейнасць 
З 1981 па 1982 гады працаваў лабарантам Беларускага тэхналагічнага інстытута імя С. М. Кірава.

З 1983 па 1988 гады працаваў ляснічым Зуброўскага лясніцтва, інжынерам па ахове лесу і паляўнічай фауны, галоўным ляснічым Горацкага лясгаса.

У 1988—2001 гадах выконваў абавязкі дырэктара, дырэктар Горацкага лясгаса.

З 2001 па 2004 гады займаў пасаду намесніка Старшыні Камітэта лясной гаспадаркі пры Савеце Міністраў Рэспублікі Беларусь, з 2004 па 2010 гады — намесніка Міністра лясной гаспадаркі Рэспублікі Беларусь.

У 2010—2013 гады — Намеснік кіраўніка спраў Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь.

17 снежня 2013 года прызначаны Старшынёй канцэрна «Беллеспаперапрам».

3 сакавіка 2020 года прызначаны Намеснікам Прэм’ер-міністра Беларусі.

16 жніўня 2022 года прызначаны Кіраўніком справамі Прэзідэнта Беларусі.

У красавіку 2024 года быў выбраны дэлегатам на Усебеларускі народны сход 7-га склікання ад Федэрацыі прафсаюзаў Беларусі.

### Санкцыі 
* У чэрвені 2022 года Назараў трапіў у санкцыйны спіс Канады.
* З сакавіка 2025 года знаходзіцца ў санкцыйным спісе Еўрасаюза.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Намеснікі прэм’ер-міністраў Беларусі
Катэгорыя:Намеснікі міністраў Рэспублікі Беларусь
Катэгорыя:Кіраўнікі справамі Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь
Катэгорыя:Дэлегаты Усебеларускага народнага сходу 7-га склікання
Неапластычны пакой

**Неапластычны пакой** — прастора мастацкага музея ў Лодзі, распрацаваная Уладзіславам Страмінскім у 1946 годзе. Першапачаткова зала складалася з прац Катаржыны Кобра, Тэа ван Дусбурга і Генрыка Берлеві.

Неапластычны пакой быў адкрыты ў 1948 годзе ў новай, пасляваеннай сядзібе Музея мастацтваў на вуліцы , у палацы прамыслоўца Маўрыцыя Пазнаньскага. Зала яскрава адлюстроўвала ідэі Уладзіслава Страмінскага і авангардныя распрацоўкі групы «а. р.» .

У пачатковым выглядзе Неапластычны пакой захаваўся толькі да 1950 года. Пасля пакой перафарбавалі, а творы, якія не адпавядалі сацрэалістычным поглядам на мастацтва, былі адпраўленыя ў запаснікі.

У 1960 годзе Баляслаў Уткін — студэнт Страмінскага — рэканструяваў Неапластычны пакой на аснове захаваных фотаматэрыялаў. У прастору вярнуліся скульптуры Катажыны Кобра, карціны Генрыка Стажэўскага, творы Тэа ван Дусбурга і мэбля дызайну Страмінскага. Баляслаў Уткін таксама распрацаваў так званы Малы неапластычны пакой, дзе змясціў карціны Страмінскага.

У 2010 годзе Неапластычная зала зрабілася дасяжнай для наведвальнікаў у межах праекта «Неапластычны пакой. Адкрытая кампазіцыя». У самім пакоі і ў сумежных з ім прасторах прадстаўленыя творы сучасных мастакоў, якія ўсталёўваюць і вядуць дыялог з авангарднай спадчынай. Дзякуючы гэтай формуле, неапластычная зала з’яўляецца каталізатарам і арыенцірам для дзейнасці шматлікіх сучасных мастакоў.

У праекце былі прадстаўленыя працы такіх мастакоў як ДДаніэль Бюрэн, Магдалена Фернандэс, Ігар Крэнц, Гжэгаж Штвертня, Яраслаў Флініцкі, Эльжбета Яблонска, Юліта Войчык, Моніка Сасноўска, Нейры Баграмян, Ліям Гілік і Селін Кандарэлі, групы Тважыва

## Спасылкі 
* http://www.dwutygodnik.com/artykul/149-daniel-buren-w-muzeum-sztuki-w-lodzi.html
* http://mgzn.pl/artykul/900/mala-wielka-sala 
* http://www.newsweek.pl/kultura/wiadomosci-kulturalne/lodz-fabryczna--lodz-neoplastyczna,104085,1,1.html
* http://culture.pl/pl/wydarzenie/sala-neoplastyczna-kompozycja-otwarta
* https://web.archive.org/web/20160723211731/http://msl.org.pl/pl/wydarzeniams/wystawy-biezace/sala-neoplastyczna-kompozycja-otwarta.html
* Фільм пра выставу

Катэгорыя:1948 год у Польшчы
Катэгорыя:З’явіліся ў 1948 годзе
Катэгорыя:Музей мастацтва ў Лодзі
Гідралагічны заказнік Споры

**Гідралагічны заказнік «Споры»** — заказнік рэспубліканска значэння. Заснаваны пастановай Савета Міністраў Рэспублікі Беларусь ад 8 кастрычніка 2015 года.

## Апісанне 
Размяшчаецца на плошчы 1170,59 га і часткова ўключае тэрыторыю існуючага геалагічнага помніка прыроды мясцовага значэння «Спорыцкая ледніковая лагчына».

Заказнік створаны для захавання ў натуральным стане ўнікальнага прыроднага ландшафтна-азёрнага комплексу, дзікарослых раслін і дзікіх жывёл, якія ўключаны ў Чырвоную кнігу, а таксама месцаў іх росту і знаходжання.

У ходзе навуковых даследаванняў на яго тэрыторыі выяўлена:

* 16 тыпаў біятопаў на плошчы 485,6 га (41,2 % тэрыторыі заказніка), якія маюць найбольш высокую экалагічную каштоўнасць і служаць рэзерватам для дзікарослых раслін і дзікіх жывёл, якія адносяцца да відаў, уключаных у Чырвоную кнігу Рэспублікі Беларусь;
* 1 від дзікарослай расліны, уключанай у Чырвоную кнігу Рэспублікі Беларусь (баранец звычайны);
* 6 відаў дзікіх жывёл, уключаных у Чырвоную кнігу Рэспублікі Беларусь (чорны бусел, скапа, шызая чайка, драч, беласпінны дзяцел, вялікі бугай).

## Літаратура 
* *Пивень, Е.* Эти территории особо охраняемые / Е. Пивень // Пастаўскі край. — 2017. — 7 чэрв. — С. 6.

Катэгорыя:Гідралагічныя заказнікі рэспубліканскага значэння Беларусі
Катэгорыя:Геаграфія Пастаўскага раёна
Катэгорыя:2015 год у Беларусі
Катэгорыя:З’явіліся ў 2015 годзе
Беларуская асацыяцыя міжнародных аўтамабільных перавозчыкаў

**Беларуская асацыяцыя міжнародных аўтамабільных перавозчыкаў «БАМАП»** — рэспубліканскае, некамерцыйнае, добраахвотнае, аб’яднанне камерцыйных арганізацый і індывідуальных прадпрымальнікаў, якія ажыццяўляюць перавозкі грузаў і пасажыраў аўтамабільным транспартам, у тым ліку ў міжнародных зносінах, а таксама арганізацый жадаючых аказваць садзейнічанне ў развіцці названых перавозак, наймальнікаў.

## Гісторыя 
Створана ў 1992 годзе па ініцыятыве 24 аўтатранспартных прадпрыемстваў Беларусі. У цяперашні час аб’ядноўвае ў сваіх шэрагах каля 1000 аўтамабільных перавозчыкаў.

З 1992 года ўваходзіць у склад Міжнароднага саюза аўтамабільнага транспарту (Швейцарыя) на правах сапраўднага члена і ў адпаведнасці з пастановай Савета Міністраў Рэспублікі Беларусь ад 29 снежня 1998 года № 1996 выконвае функцыі гарантыйнага аб’яднання на тэрыторыі Рэспублікі Беларусь з прадастаўленнем права выдачы кніжак МДП.

## Мэты 
* садзейнічанне развіццю ў Рэспубліцы Беларусь аўтамабільных перавозак грузаў і пасажыраў, у тым ліку ў міжнародных аўтамабільных зносінах, і выкананне на тэрыторыі Рэспублікі Беларусь палажэнняў Канвенцыі МДП 1975 года;
* садзейнічанне ў комплекснай абароне інтарэсаў членаў і асацыіраваных членаў асацыяцыі і іх інфармацыйнае забеспячэнне, у тым ліку шляхам вытворчасці і выпуску газеты.

## Структура 
* старшыня — Мікалай Іванавіч Баравы
* генеральны дырэктар — Аляксандр Яўгенавіч Зянкевіч
* намеснік генеральнага дырэктара — Аляксандр Якаўлевіч Салошчаў
* намеснік генеральнага дырэктара — Наталля Аляксандраўна Высоцкая

## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Грамадскія арганізацыі Беларусі
Юрый Барысавіч Колакалаў

**Ю́рый Бары́савіч Ко́лакалаў** (, сяло Талстое,  Смаленскай вобласці — , ) — савецкі беларускі партыйны, дзяржаўны і гаспадарчы дзеяч БССР. Кандыдат тэхнічных навук.

## Біяграфія 
Скончыў Беларускі політэхнічны інстытут (1954). 

Працоўны шлях пачаў у будаўніча-мантажным упраўленні, пасля перайшоў на партыйную працу: інструктар у Мінскім гарадскім (з 1955) і Цэнтральным Камітэце (інструктар у 1956—1960, загадчык аддзела у 1965—1969) Камуністычнай партыі Беларусі, узначальваў Мінскі домабудаўнічы камбінат № 1 (1961—1965), у 1970—1978 гады намеснік Старшыні Савета Міністраў БССР, з 1978 да 1990 года сакратар ЦК КПБ. 

Узнагароджаны ордэнам Працоўнага Чырвонага Сцяга, медалямі.
 
Член ЦК КПБ з 1971 года, член Бюро ЦК КПБ з 1978 года. Дэпутат ВС БССР у 1967—1974 гадах.

## Літаратура 
* Колоколов Юрий Борисович // Белорусская ССР: Краткая энциклопедия. В 5-ти т. Т.5. Биографический справочник. / Ред. колл.: П. У. Бровка и др. — Мн.: Гл. ред. Белорус. Сов. Энциклопедии, 1981. — Т. 5. — 740 с. — 50 000 экз.

Катэгорыя:Дэпутаты Вярхоўнага Савета БССР 7-га склікання
Катэгорыя:Дэпутаты Вярхоўнага Савета БССР 8-га склікання
Катэгорыя:Намеснікі Старшыні Савета Міністраў БССР
Катэгорыя:Сакратары ЦК КПБ
Катэгорыя:Члены бюро ЦК КПБ
Катэгорыя:Члены ЦК КПБ
Катэгорыя:Кандыдаты тэхнічных навук
Катэгорыя:Заслужаныя будаўнікі Беларускай ССР