open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Народны фронт вызвалення Палесціны — Галоўнае камандаванне

**Народны фронт вызвалення Палесціны — Галоўнае камандаванне** або **Асноўнае камандаванне** (), скарочана **НФВП-ГК** — невялікая палесцінская нацыяналістычная ваенізаваная арганізацыя, прызнаная тэрарыстычнай у шэрагу краін. Была заснавана ў кастрычніку 1968 года былым капітанам сірыйскай арміі Ахмедам Джыбрылем з-за рознагалоссяў з «марксістамі» ў кіраўніцтве НФВП. 

У арганізацыі налічваецца некалькі сотняў баевікоў. Яна мае штаб-кватэру ў Дамаску, ячэйкі — у Ліване і Еўропе; карыстаецца падтрымкай Сірыі і Ірана. У арганізацыі маецца ўласнае баявое крыло пад назвай «Брыгады джыхаду Джыбрыля».

НФВП-ГК прызнана тэрарыстычнай арганізацыяй у Канадзе, Еўрапейскім саюзе і ЗША.

Пры стварэнні арганізацыі Джыбрыль абвясціў, што неабходна больш актыўна займацца ўзброенай барацьбой і менш увагі надаваць палітыцы. НФВП-ГК знаходзілася ў апазіцыі Народнаму фронту вызвалення Палесціны Наіфа Хаватмэ і ФАТХ Ясіра Арафата, хоць да 1974года з’яўлялася членам ААП. Джыбрыль называе сваю арганізацыю «піянерамі» ў правядзенні тэрактаў-самагубстваў супраць Ізраіля, першым з якіх ён лічыць напад на Кір’ят-Шмона ў 1974 годзе. Гэтыя акцыі адрозніваліся ад тэрактаў-самагубстваў 90-х і 2000-х гадоў з выкарыстаннем паясоў шахідаў, бо баевікі былі ўзброены агнястрэльнай і халоднай зброяй і забівалі ізраільцян да таго часу, пакуль іх саміх не знішчалі. Пры гэтым баявік ведаў, што ў яго няма шляху адступлення.

НФВП-ГК вельмі адмоўна паставілася да ізраільска-палесцінскіх пагадненняў у Осла.

Тэрарысты выкарыстоўвалі разнастайныя тэхнічныя сродкі: паветраныя шары, мотадэльтапланы і т. п.

Сярод найбольш гучных тэрактаў НФВП-ГК — выбух швейцарскага самалёта ў 1970 годзе, падчас якога загінуў 41 чалавек, бойня ў школьным аўтобусе з Авівім (12 забітых, у тым ліку 9 дзяцей), забойства 19 ізраільскіх грамадзян у Кір’ят-Шмона ў 1974 годзе.

У маі 1985 года баевікі НФВП-ГК захапілі трох ізраільскіх салдат у Ліване, высунуўшы патрабаванні іх абмену на палесцінскіх зняволеных, прадставіўшы спіс больш чым у тысячу чалавек. Патрабаванні былі выкананы: у ліку вызваленых палесцінскіх зняволеных былі такія вядомыя людзі як Джыбрыль Раджуб (у наступным ён стаў кіраўніком службы бяспекі ПНА) і духоўны лідар руху ХАМАС шэйх Ахмед Ясін.

З канца 80-х гадоў групоўка не здзяйсняла буйных узброеных акцый супраць Ізраіля і ў значнай ступені была неактыўнай.

У цяперашні час арганізацыя ўдзельнічае ў грамадзянскай вайне ў Сірыі на баку ўрада Башара Асада. 26 жніўня 2013 года групоўка заявіла аб гатоўнасці нанесці «зваротны ўдар» у выпадку знешняй агрэсіі супраць Сірыі.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Палесцінскія ваенныя фарміраванні
Катэгорыя:Леварадыкальныя арганізацыі
Катэгорыя:Праўрадавыя ваенныя арганізацыі Грамадзянскай вайны ў Сірыі
Катэгорыя:З’явіліся ў 1968 годзе
Эскадраны мінаносец Fanfare

**Эскадраны мінаносец Fanfare** — адзін з 10 эсмінцаў тыпу Branlebas, пабудаваных для французскага флоту ў першым дзесяцігоддзі XX стагоддзя. 

## Літаратура 
*
*
* 
*

## Спасылкі 
*The *Branlebas* class on navypedia.org 

Катэгорыя:Эскадраныя мінаносцы Францыі тыпу Branlebas
Катэгорыя:Эскадраныя мінаносцы Францыі ў Першай сусветнай вайне
Нава Вадалага

**Нава Вадалага** () — пасёлак гарадскога тыпу ў Нававадалажскім раёне Харкаўскай вобласці Украіны, раённы цэнтр. Чыгуначная станцыя «Вадалага» на лініі Харкаў — Краснаград.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Пасёлкі гарадскога тыпу Харкаўскай вобласці
Буды (Харкаўская вобласць)

**Буды** () — пасёлак гарадскога тыпу ў Харкаўскім раёне Харкаўскай вобласці Украіны. Чыгуначная станцыя на лініі Шпакіўка — Змііў.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Пасёлкі гарадскога тыпу Харкаўскай вобласці
Эсхар

**Эсхар** () — пасёлак гарадскога тыпу ў Чугуіўскім раёне Харкаўскай вобласці Украіны на рацэ Северскі Данец за 5 км ад Чугуіва.

Назва Эсхар паходзіць ад абрэвіятуры ЭСХАР — «Электрычная Станцыя Харкаўскага Адміністрацыйнага Раёна». Тут была пабудавана ў 1930 г. першая ў вобласці вялікая ГРЭС, якая працуе на вуглі. Да пабудовы ГРЭС на месцы паселішча былі хутары Карпаўскі, Паўліў і Рыздвяны.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Пасёлкі гарадскога тыпу Харкаўскай вобласці
Лычакіў

**Лычакіў** () — гістарычная мясцовасць Львова, якая стала асновай Лычакіўскага раёна. Абмежаваная паркам «Знэсіння», вуліцамі І. Франка і К. Лявіцкага, Лычакіўскімі могілкамі.

## Гісторыя 
Першапачатковы Лычакіў — тыповае прыгараднае сяло, якое, не маючы афіцыйнага статусу прадмесця, спраўна выконвала яго функцыі. Першыя дамы былі закладзеныя тут у XV ст. Доўгі час парафіяльнаю тут была Царква Узвіжання святога Крыжа да яе разборкі ў 1786 г. па загадзе аўстрыйскага імператара Іосіфа ІІ.

У XVIII ст. тут быў створаны маёнтак Лютцэнгоф, вакол якога існавала сяло. Яго жыхары займаліся агародніцтвам, млынарствам (малолі збожжа на крупы і муку) і пекарствам (адсюль назвы вуліц Пякарскай, Мучной, Крупярскай), мужчыны былі рамізнікамі, а лычакавянкі наймаліся ў львоўскія дамы на хатнія работы. Пасля на ўскраіне Лычаківа пабудавалі Лычакіўскія могілкі, дзе хавалі заможных львавян.

У XIX ст. Лычакіў стаў львоўскім прадмесцем, што не перашкодзіла яго жыхарам называць далей сябе лычакавянамі. На Лычакіў улетку 1907 г. пусцілі электрычны трамвай. Але з-за таго, што жыхары прадмесця былі рамізнікамі, лычакіўскія жанчыны закідалі першы вагон і яго кіроўцу памідорамі і тухлымі яйкамі.

## Сацыяльныя аб’екты 
* Адміністрацыя Лычакіўскага раёна Львова
* інфекцыйная клінічная бальніца
* Абласная клінічная бальніца
* Абласная бальніца аднаўляльнага лячэння
* Абласны дыягнастычны цэнтр
* Раддом № 1
* Акруговы ваенны шпіталь
* Акруговы шпіталь пагранічных войскаў
* Абласны кардыялагічны дыспансер

## Гістарычныя і культавыя аб’екты 
* Лычакіўскія могілкі
* Манастыр Кангрэгацыі Сясцёр Найсвяцейшай Сям’і
* Касцёл св. Антонія РКЦ
* Царква Пятра і Паўла ПЦУ
* Царква св. Георгія УПЦ МП
* Царква св. Іаана Залатавуста (былы касцёл і манастыр францысканак) ПЦУ
* Царква Пакрова Прасвятой Багародзіцы (былы касцёл Маці Божай Вастрабрамскай) УГКЦ
* Малітоўны дом хрысціян веры евангельскай (былы францысканскі касцёл і манастыр)

Катэгорыя:Геаграфія Львова
Арылька

**Арылька** () — пасёлак гарадскога тыпу ў Лазаўскім раёне Харкаўскай вобласці Украіны на аднайменнай рацэ. Чыгуначная станцыя на лініі Краснаград — Лазава.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Пасёлкі гарадскога тыпу Харкаўскай вобласці
Албанія на конкурсе песні Еўрабачанне

**Албанія на конкурсе песні Еўрабачанне** ўдзельнічае з 2004 года. Лепшы вынік Албанія паказала на конкурсе песні «Еўрабачанне 2012», які прайшоў у горадзе Баку. Тады ад краіны ўдзельнічала Рона Нішліў з песняй *«Suus»*, і заняла 5 месца. Горшы рэзультат быў паказаны ў Хельсінкі на «Еўрабачанні 2007», калі Фрэдэрык Ндоці стаў 17-ым у паўфінале. За 16 год удзелу ў конкурсе краіна 7 разоў не праходзіла ў фінал. За ўсю гісторыю Албанія атрымала 688 балаў.

## Удзельнікі 
:  *Пераможца*&nbsp;
:  *Другое месца*
:  *Трэцяе масца*
:  *Чацвертае месца*
:  *Пятае месца*
:  *Апошняе месца*
:  *Аўтаматычны праход у фінал*
:  *Не прайшла ў фінал*
:  *Не ўдзельнічала, або была дыскваліфікавана*

## Галасаванне (2004-2019) 
### Балы, якія аддала Албанія 
### Балы, якія атрымала Албанія 
У 2006, 2007, 2011, 2013, 2014, 2016, 2017 Албанія не выходзіла ў фінал.

## Фотагалерэя 

Файл:Anjeza Shahini - Albania 2004 Final.jpg|Ан'еза Шахіні ў Стамбуле Еўрабачанне 2004
Файл:Rona Nishliu Eurovision 2012 Baku Semi-Final.jpg|Рона Нішліў у Баку Еўрабачанне 2012
Файл:ESC2016 - Albania 08.jpg|Энеда Тарыфа ў Стакгольме Еўрабачанне 2016

## Спасылкі 
* Афіцыйны сайт конкурса песні Еўрабачанне 

Катэгорыя:Культура Албаніі
Катэгорыя:Краіны на конкурсе песні Еўрабачанне
Алентаўн (Пенсільванія)

**Алентаўн** () — горад на ўсходзе штата Пенсільванія, у акрузе Ліхай. Трэці па велічыні горад Пенсільваніі пасля Філадэльфіі і Пітсбурга. Па стане на 2004 год, колькасць насельніцтва складала 106.732 чалавека. Знаходзіцца за 97 км на поўнач ад Філадэльфіі — шостага па колькасці насельніцтва горада ЗША, за 130 км на ўсход ад Гарысберга — сталіцы штата, і за 140 км на захад ад Нью-Ёрка.

## Вядомыя ўраджэнцы і жыхары 
* Лі Якока — амерыканскі бізнесмен

Катэгорыя:Гарады Пенсільваніі
Катэгорыя:Населеныя пункты, заснаваныя ў 1762 годзе
Барава (значэнні)

**Барава** — тапонім.

## Беларусь 
* Барава — вёска, Іўеўскі раён, Гродзенская вобласць

## Украіна 
* Барава - пасёлак гарадскога тыпу, Бараўскі раён, Харкаўская вобласць
* Барава - пасёлак гарадскога тыпу, Фасціўскі раён, Кіеўская вобласць

## Гл. таксама 
* Баравая
Стайн

**Стайн** — прозвішча.

## Вядомыя носьбіты 
* Гертруда Стайн — амерыканская пісьменніца
* Джыл Стайн — амерыканскі ўрач
* Уільям Хоўвард Стайн — амерыканскі біяхімік, лаўрэат Нобелеўскай прэміі

## Гл. таксама 
* Стэйн
Сулак (Дагестан)

**Сулак** — пасёлак гарадскога тыпу ў Дагестане, размешчаны ў вусці ракі Сулак. Уваходзіць у гарадскую акругу горад Махачкала. Падпарадкаваны Кіраўскай раённай адміністрацыі горада Махачкала. Знаходзіцца на левым беразе ракі Сулак, недалёка ад упадзення яе ў Каспійскае мора, за 35 км на поўнач ад Махачкалы. Статус пасёлка гарадскога тыпу — з 1949 года.

Катэгорыя:Пасёлкі гарадскога тыпу Дагестана
Хербі Хэнкак

**Хербі Хэнкак** (поўнае імя  — Херберт Джэфры Хэнкак, нар. , , Ілінойс, ЗША) — амерыканскі джазавы піяніст і кампазітар, уладальнік 14 прэмій Грэмі і адзін з найбольш уплывовых джазавых музыкантаў XX стагоддзя.

## Творчасць 
Музыка Хэнкака спалучае ў сабе элементы рока і соўла нароўні з вольнымі элементамі джаза. Джазавыя імправізацыі музыканта ўключаюць у сябе унікальную сумесь джазу, блюзу і сучаснай класічнай музыкі. Некаторы час працаваў у гурце Майлса Дэйвіса, Хэнкак змог перавызначыць ролю джазавай рытм-групы і стаў адным з першых архітэктараў жанру пост-бібоп. Пазней ён выступіў адным з першых джазмэнаў, які сумясціў сінтэзатары і фанк. Нягледзячы на сваю эксперыментальнасць, яго музыка меладычная і даступная для масавага слухача, дзякуючы гэтаму музыканту ўдалося набыць папулярнасць у слухачоў поп-музыкі.

Найбольш вядомымі сола-працамі Хэнкака з’яўляюцца музычныя творы «Cantaloupe Island», «Watermelon Man», «Maiden Voyage» і «Chameleon», а таксама сінглы «I Thought It Was You» і «Rockit».

## Дыскаграфія 
**Студыйныя альбомы**
* ''Takin' Off* (1962)
* *My Point of View* (1963)
* *Inventions & Dimensions* (1964)
* *Empyrean Isles* (1964)
* *Maiden Voyage* (1965)
* *Speak Like a Child* (1968)
* *The Prisoner* (1969)
* *Fat Albert Rotunda* (1969)
* *Mwandishi* (1971)
* *Crossings* (1972)
* *Sextant* (1973)
* *Head Hunters* (1973)
* *Dedication* (1974)
* *Thrust* (1974)
* *Man-Child* (1975)
* *Secrets* (1976)
* *Third Plane* (1977)
* *Herbie Hancock Trio* (1977)
* *Sunlight* (1978)
* *Directstep* (1979)
* *The Piano* (1979)
* *Feets, Don't Fail Me Now* (1979)
* *Monster* (1980)
* *Mr. Hands* (1980)
* *Magic Windows* (1981)
* *Herbie Hancock Trio* (1982)
* *Quartet* (1982)
* *Lite Me Up* (1982)
* *Future Shock* (1983)
* *Sound-System* (1984)
* *Village Life* (1985)
* *Perfect Machine* (1988)
* *A Tribute to Miles* (1994)
* *Dis Is da Drum* (1994)
* *The New Standard* (1996)
* *1+1* (1997)
* *Gershwin's World* (1998)
* *Future 2 Future* (2001)
* *Possibilities* (2005)
* *River: The Joni Letters* (2007)
* *The Imagine Project '' (2010)

Катэгорыя:Паслы добрай волі ЮНЕСКА
Катэгорыя:Пераможцы MTV Video Music Awards
Катэгорыя:Лаўрэаты прэміі «Сезар» за найлепшую музыку
Катэгорыя:Лаўрэаты прэміі «Грэмі»
Катэгорыя:Лаўрэаты прэміі «Оскар» за «Найлепшую музыку да фільма»
Катэгорыя:Кампазітары ЗША
Катэгорыя:Джазмены ЗША
Сулак

**Сулак** — рака ў Дагестане.
* Сулак (Дагестан)
* Сулак (Носіўскі раён)
Сулак (рака)

**Сулак** () — рака ў Дагестане. 

Даўжыня ракі 169 км, плошча вадазбору 15 200 км².

Утворыцца пры зліцці рэк Аварскае Койсу (Джурмут) і Андыйскае Койсу, якія бяруць пачатак у гарах Вялікага Каўказа. Спачатку цячэ ў Галоўным Сулакскім каньёне (глыбіня 700—1500 м), затым у Ахетлінскай цясніне, Чыркейскім пашырэнні і Малым Сулакскім каньёне, далей у шырокай даліне, пры ўпадзенні ў Каспійскае мора ўтварае дэльту.

Жыўленне ракі змяшанае, з перавагай снегавога. Разводдзе з красавіка па верасень з максімумам у чэрвені — ліпені. Расход вады — за 123 км ад вусця 176 м³/с. Сярэдняя мутнасць 450 г/м³, найбольшая 45 000 г/м³.

Прытокі: Ах-су (Ак-су), Чвахун-бак.

## Спасылкі 
* Река Сулак // Государственный водный реестр РФ

Катэгорыя:Рэкі Дагестана
Катэгорыя:Басейн Каспійскага мора
Вільшаны

**Вільшаны** () — пасёлак гарадскога тыпу ў Дэргачыўскім раёне Харкаўскай вобласці Украіны за 28 км ад Харкава.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Пасёлкі гарадскога тыпу Харкаўскай вобласці
Катэгорыя:Населеныя пункты, заснаваныя ў 1655 годзе
Вільча (Харкаўская вобласць)

**Вільча** () — пасёлак гарадскога тыпу ў Ваўчанскім раёне Харкаўскай вобласці Украіны недалёка ад граніцы з Расіяй.

З 1993 па 1996 гг. у сувязі з аварыяй на Чарнобыльскай АЭС у Вільчу пераехалі 2 тыс. жыхароў сёння ўжо неіснуючага пасёлка гарадскога тыпу Вільча Кіеўскай вобласці. У пасёлку дзейнічае самая ўсходняя парафія Украінскай грэка-каталіцкай царквы.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Пасёлкі гарадскога тыпу Харкаўскай вобласці
Катэгорыя:Населеныя пункты, заснаваныя ў 1993 годзе
Эскадраны мінаносец Fanion

**Эскадраны мінаносец Fanion** — адзін з 10 эсмінцаў тыпу Branlebas, пабудаваных для французскага флоту ў першым дзесяцігоддзі XX стагоддзя. 

## Літаратура 
*
*
* 
*

## Спасылкі 
*The *Branlebas* class on navypedia.org 

Катэгорыя:Эскадраныя мінаносцы Францыі тыпу Branlebas
Катэгорыя:Эскадраныя мінаносцы Францыі ў Першай сусветнай вайне
Высокы (Харкаўская вобласць)

**Высокы** () — пасёлак гарадскога тыпу ў Харкаўскім раёне Харкаўскай вобласці Украіны за 15 км ад Харкава. Чыгуначная станцыя на лініі Харкаў — Мэрэфа.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Пасёлкі гарадскога тыпу Харкаўскай вобласці
Гамлет (фільм, 1948)

**«Гамлет»** () — мастацкі фільм рэжысёра Лорэнса Аліўе, экранізацыя аднайменнай трагедыі Уільяма Шэкспіра.

Катэгорыя:Фільмы — лаўрэаты прэміі «Оскар» за «Найлепшы фільм»
Механіка-тэхналагічны факультэт БНТУ

**Механіка-тэхналагічны факультэт БНТУ (МТФ БНТУ)** — адзін з факультэтаў Беларускага нацыянальнага тэхнічнага ўніверсітэта.

## Гісторыя 
Факультэт быў створаны ў 1958 годзе.

## Дэканы 
* Анатолій Міхайлавіч Дзмітровіч (1953—1964)
* Пашчанка (1964—1976)
* Бабушкін (1976—1985)
* Міхаіл Рыгоравіч Кісялёў (1985—1997)
* Валянцін Міхайлавіч Каралёў (1997—2003)
* Іваніцкі (2003—2013)
* Ігар Аркадзевіч Іваноў

## Выпускнікі 
* Леанід Васільевіч Анфімаў — дзяржаўны дзеяч Беларусі.
* Валянцін Аркадзевіч Гурыновіч — беларускі дзяржаўны дзеяч, дыпламат.
* Уладзімір Архіпавіч Лабуноў — беларускі вучоны ў галіне мікраэлектронікі, дыпламат.
* Аляксандр Аляксандравіч Міхалевіч — беларускі вучоны ў галіне цеплаабмену, агульнай і ядзернай энергетыкі.
* Міхаіл Васілевіч Сіткевіч — вучоны ў галіне матэрыялазнаўства, прафесар кафедры «Матэрыялазнаўства ў машынабудаванні».

## Склад факультэта 
Сёння ў склад факультэта ўваходзіць 7 кафедраў, 6 філіялаў.

## Спасылкі 
* Механіка-тэхналагічны факультэт БНТУ на сайце БНТУ 

Катэгорыя:1958 год у Мінску
Катэгорыя:З’явіліся ў 1958 годзе

БНТУ
Катэгорыя:Вуліца Якуба Коласа (Мінск)
Слатынэ

**Слатынэ** () — пасёлак гарадскога тыпу ў Дэргачыўскім раёне Харкаўскай вобласці Украіны. Чыгуначная станцыя на лініі Харкаў — Белгарад. Назва пасёлка паходзіць ад імя вядомага ўкраінскага піяніста і дырыжора  .

## Крыніцы 
Катэгорыя:Пасёлкі гарадскога тыпу Харкаўскай вобласці
Шэўчэнкавэ

**Шэўчэнкавэ** () — тапонім ва Украіне.

## Пасёлак гарадскога тыпу 
* Шэўчэнкавэ — Харкаўская вобласць, Шэўчэнкаўскі раён

## Сёлы 
* Шэўчэнкавэ — Жытомірская вобласць, Ямільчынскі раён
* Шэўчэнкавэ — Жытомірская вобласць, Малынскі раён
* Шэўчэнкавэ — Кіеўская вобласць, Абухіўскі раён
* Шэўчэнкавэ — Кіеўская вобласць, Браварскі раён
* Шэўчэнкавэ — Кіеўская вобласць, Валодарскі раён
* Шэўчэнкавэ — Кіеўская вобласць, Згурыўскі раён
* Шэўчэнкавэ — Кіеўская вобласць, Іванкіўскі раён
* Шэўчэнкавэ — Кіеўская вобласць, Іванкіўскі раён
* Шэўчэнкавэ — Кіеўская вобласць, Кіева-Святошынскі раён
* Шэўчэнкавэ — Кіеўская вобласць, Палескі раён
* Шэўчэнкавэ — Кіеўская вобласць, Пэрэяслаў-Хмэльныцкі раён
* Шэўчэнкавэ — Кіеўская вобласць, Ягатынскі раён
* Шэўчэнкавэ — Сумская вобласць, Бурыньскі раён
* Шэўчэнкавэ — Сумская вобласць, Вэлыкапысарыўскі раён
* Шэўчэнкавэ — Сумская вобласць, Глухіўскі раён
* Шэўчэнкавэ — Чарнігаўская вобласць, Бахмацкі раён
Nie Isnuje

**«Nie Isnuje»** () — другі музычны альбом гурта «Akute», выдадзены ў 2012 годзе.

## Змест 
## Удзельнікі 
* Станіслаў Мытнік — гітара, вакал
* Раман Жыгараў — бас
* Павел Філатаў — бубны
* Алекс Дубовік — дызайн
* Яўген Сухавей — мастэрынг
* Андрэй Немянкоў, Дзяніс Манёнак — запіс
* Кейт Волкава — фота
## Крытыка
Музычны крытык Сяргей Будкін лічыць, што гурт запісаў *«вельмі сьпелы і цікавы альбом, якому проста наканавана ўвайсьці ў шэраг самых яркіх музычных працаў 2012 году»*. Музычны журналіст Дзмітрый Падбярэзскі мяркуе, што альбом уяўляе сабой *«той самы выпадак, калі даволі няпроста аргумэнтаваць, чаму ж табе гэтак спадабалася музыка»* і задаецца пытаннем *«чаму новы альбом „Akute“ гэтак настойліва прымушае ўслухвацца ў яго яшчэ і яшчэ, аднак пры гэтым не падлягае таму, каб яго разьбіралі па костках?»*.

## Спасылкі 
*
*

Катэгорыя:Альбомы Akute
Катэгорыя:Альбомы 2012 года
Шарыўка

**Шарыўка** () — пасёлак гарадскога тыпу ў Багадухіўскім раёне Харкаўскай вобласці Украіны.

Паселішча названа ў гонар яго заснавальніка - Матвея Шарыя. Вядомае сваім палаца-паркавым комплексам XVIII-XIX ст. - помнікам садова-паркавага мастацтва агульнадзяржаўнага значэння.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Пасёлкі гарадскога тыпу Харкаўскай вобласці
Катэгорыя:Населеныя пункты, заснаваныя ў 1700 годзе
Стары Салціў

**Стары Салціў** () — пасёлак гарадскога тыпу ў Ваўчанскім раёне Харкаўскай вобласці Украіны на рацэ Северскі Данец за 40 км ад Харкава. Курортна-рэкрэацыйная мясцовасць.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Пасёлкі гарадскога тыпу Харкаўскай вобласці
Хорашэвэ

**Хорашэвэ** () — пасёлак гарадскога тыпу ў Харкаўскім раёне Харкаўскай вобласці Украіны на рацэ Уда за 12 км ад Харкава.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Пасёлкі гарадскога тыпу Харкаўскай вобласці
Катэгорыя:Населеныя пункты, заснаваныя ў 1653 годзе
Малады дубок (фільм)

**«Малады дубок»** — беларускі кароткаметражны мастацкі фільм, зняты ў 1980 годзе творчым аб’яднаннем мастацкіх фільмаў кінасудыі «Беларусьфільм» пры ўдзеле Вышэйшых двухгадовых курсаў сцэнарыстаў і рэжысёраў пры Дзяржкіно СССР. З’яўляецца дыпломнай работай рэжысёра Ул. Коласа (майстэрня А. Міты).

## Сюжэт
Паводле аднайменнага апавядання Якуба Коласа.
## У ролях
### У фільме здымаліся
## Здымачная група
*сцэнарый і пастаноўка — Ул. Коласа
*аператар-пастаноўшчык — А. Шклярэўскі
*мастак-пастаноўшчык — Ул. Гаўрыкаў
*рэжысёр — Я. Бялькевіч
*аператар — Л. Сушкевіч
*грым — М. Немава
*касцюмы — Н. Гурло
*гукааператар — Б. Шангін
*мантаж — А. Сватко
*асістэнты: рэжысёра — І. Мацюшаў, аператара — С. Чаплінскі
*рэдактар — Л. Пінчук
*дырэктар карціны — А. Асіненка

## Спасылкі
Катэгорыя:Фільмы студыі «Беларусьфільм»
Катэгорыя:Фільмы на беларускай мове
Катэгорыя:Фільмы СССР 1980 года
Маёрыўка (Львоў)

**Маёрыўка** () — мясцовасць у Лычакіўскім раёне Львова, якая размяшчаецца на поўдзень ад вул. Таджыцкай і амаль з усіх бакоў акружаная ляснымі масівамі: з поўначы, усходу і паўднёвага ўсходу - Віннікаўскім лесапаркам, з захаду — лесапаркам Пагулянка. 

## Гісторыя 
Назва гэтай часткі Львова ўтварылася ў ХІХ ст. ад імя ўласніка мясцовага фальварка Ёзэфа Маера. У 1870-1880-я гг. аўстрыйскія улады збудавалі тут форты. 

У 1930-я гг. Маёрыўку купіў мітрапаліт Андрэй Шаптыцкі і стварыў тут месца адпачынку для навучэнцаў грэка-каталіцкай багаслоўскай акадэміі і семінарыі. 

У 1909-1944 гг. мясцовасцю праходзіла чыгунка Львоў - Віннікі - Підгайці.

Катэгорыя:Геаграфія Львова
Крыж на зямлі і поўня ў небе (фільм)

**«Крыж на зямлі і поўня ў небе»** — беларускі мастацкі фільм, зняты творчым аб’яднаннем «Тэлефільм» (Нацыянальная дзяржаўная тэлерадыёкампанія Беларусі) ў 1993 годзе.
## Сюжэт
Паводле аднайменнай аповесці В. Карамазава пра мастака В. К. Бялыніцкага-Бярулю.
## У ролях
### У эпізодах
## Над фільмам працавалі
*аўтар сцэнарыя — Віктар Карамазаў
*рэжысёр-пастаноўшчык — Валеры Басаў
*аператар-пастаноўшчык — Аляксандр Ванковіч
*мастак-пастаноўшчык — Аляксандр Каткоў
*рэжысёр — С. Агеенка
*асістэнт рэжысёра — Дз. Аксанчанка
*аператар — Ул. Гур’ян
*асістэнты аператара — С. Шэршань, В. Лазоўскі, І. Сідляраў
*гукааператар — Ю. Прошкін
*мастак па касцюмах — Г. Юсіс
*масткаі-грымёры — М. Ражкоў, Н. Кудраўцава
*мантажор — Л. Юркевіч
*музычны рэдактар — В. Гапачка
*майстар па асвятленню — М. Сярмяжка
*рэдактары — В. Кацарэнка, М. Клебановіч
*адміністрацыйная група — Л. Старасвецкая, І. Ігнатовіч
*дырэктар — А. Баранаў

## Спасылкі
*«Крыж на зямлі і поўня ў небе» на сайце  

Катэгорыя:Фільмы Беларусі
Катэгорыя:Фільмы на беларускай мове
Малады дубок

Назву **«Малады дубок»** маюць:
*«Малады дубок»— апавяданне Якуба Коласа
*«Малады дубок» — мастацкі фільм
Дзед Аўсей і Палашка

Назву **«Дзед Аўсей і Палашка»** маюць:
*«Дзед Аўсей і Палашка» — апавяданне Міхася Лынькова
*«Дзед Аўсей і Палашка» — мастацкі фільм
Збянтэжаны Саўка

Назву **«Збянтэжаны Саўка»** маюць:
*«Збянтэжаны Саўка» — п’еса Леапольда Родзевіча
*«Збянтэжаны Саўка» — мастацкі фільм

## Гл. таксама 
* Саўка
Маці ўрагану

Назву **«Маці ўрагану»** маюць:
*«Маці ўрагану» — п’еса Уладзіміра Караткевіча
*«Маці ўрагану» — мастацкі фільм
Пакатыліўка

**Пакатыліўка** () — пасёлак гарадскога тыпу ў Харкаўскім раёне Харкаўскай вобласці Украіны на рацэ Уда. Чыгуначная станцыя на лініі Харкаў — Мэрэфа. Тэрыторыя пасёлка непасрэдна прымыкае да гарадской забудовы Харкава.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Пасёлкі гарадскога тыпу Харкаўскай вобласці
Краснакуцк

**Краснакуцк** () — пасёлак гарадскога тыпу ў Краснакуцкім раёне Харкаўскай вобласці Украіны, раённы цэнтр. Адзін з самых старажытных населеных пунктаў на Слабажаншчыне.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Пасёлкі гарадскога тыпу Харкаўскай вобласці
Катэгорыя:Населеныя пункты, заснаваныя ў 1651 годзе
Краснапаўліўка

**Краснапаўліўка** () — пасёлак гарадскога тыпу ў Лазаўскім раёне Харкаўскай вобласці Украіны. Чыгуначная станцыя на лініі Мэрэфа — Лазава.

## Персаналіі 
* Садоўнічы Віктар Антонавіч — рэктар Маскоўскага дзяржаўнага ўніверсітэта

## Крыніцы 
Катэгорыя:Пасёлкі гарадскога тыпу Харкаўскай вобласці
Кулынычы

**Кулынычы** () — мясцовасць у Нэмышлянскім раёне Харкава, калішні пасёлак гарадскога тыпу ў Харкаўскім раёне Харкаўскай вобласці Украіны (да 2012 г.).

## Крыніцы 
Катэгорыя:Пасёлкі гарадскога тыпу Харкаўскай вобласці
Панютынэ

**Панютынэ** () — пасёлак гарадскога тыпу ў Харкаўскай вобласці Украіны, адміністрацыйна падпарадкаваны Лазаўскому гарадскому савету. Чыгуначная станцыя на лініі Лазава - Мэрэфа.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Пасёлкі гарадскога тыпу Харкаўскай вобласці
Кэгычыўка

**Кэгычыўка** () — пасёлак гарадскога тыпу ў Кэгычыўскім раёне Харкаўскай вобласці Украіны, раённы цэнтр. Чыгуначная станцыя на лініі Лазава — Краснаград.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Пасёлкі гарадскога тыпу Харкаўскай вобласці
Бэрэзіўка (значэнні)

**Бэрэзіўка** () — тапонім ва Украіне.

## Горад 
* Бэрэзіўка - Адэская вобласць, Бэрэзіўскі раён

## Пасёлак гарадскога тыпу 
* Бэрэзіўка - Харкаўская вобласць, Харкаўскі раён

## Вёскі 
* Бэрэзіўка - Аўтаномная Рэспубліка Крым, Раздольнэнскі раён
* Бэрэзіўка - Жытомірская вобласць, Жытомірскі раён
* Бэрэзіўка - Жытомірская вобласць, Корасценскі раён
* Бэрэзіўка - Жытомірская вобласць, Любарскі раён
* Бэрэзіўка - Жытомірская вобласць, Ямільчынскі раён
* Бэрэзіўка - Кіеўская вобласць, Макарыўскі раён
* Бэрэзіўка - Сумская вобласць, Вэлыкапысарыўскі раён
* Бэрэзіўка - Чарнігаўская вобласць, Рыпкынскі раён
* Бэрэзіўка - Чарнігаўская вобласць, Талалаіўскі раён

## Гл. таксама 
* Бярозаўка
Кіўшарыўка

**Кіўшарыўка** () — пасёлак гарадскога тыпу ў Харкаўскай вобласці Украіны, адміністрацыйна падпарадкаваны Куп’янскаму гарадскому савету.

## Вядомыя асобы 
* Яўген Кашавы — украінскі камедыйны акцёр, удзельнік студыі «Квартал-95».
* Антон Саўлепаў — украінскі музыкант

## Крыніцы 
Катэгорыя:Пасёлкі гарадскога тыпу Харкаўскай вобласці
Вэлыкі Крыўчыці

**Вэлыкі Крыўчыці** () — мясцовасць у Лычакіўскім раёне Львова. Размешчана на паўночным усходзе горада і абмежаваная вул. Палявой, музеем народнай архітэктуры і побыту «Шаўчэнкаўскі гай», вуліцамі Нішчынскага і Тракт Глынянскі, Багданіўскай. Сёння — гэта ціхі раён горада з пераважна малапавярховай індывідуальнай забудовай.

## Гісторыя 
Вёска Крыўчыці ўпершыню згадваецца ў 1447 г., хоць паселішча на гэтым месцы было яшчэ ў дахрысціянскія часы. Падчас аблогі Львова ў 1648 і 1655 гг. войскамі Багдана Хмяльніцкага тут стаяў ягоны лагер. Сяло было пасагам другой жонкі кароннага гетмана Юзафа Патоцкага Людвікі Мнішак.

У 1830-х гг. у Крыўчыцах была заснавана сахараварня. У 1908 г. праз Крыўчыці праклалі чыгунку ад Підзамчэ да Лычакіўскага вакзала.

11 красавіка 1930 г. паўднёва-заходнюю частку Крыўчыц уключылі ў межы горада Львова. Рабочая калонія Крыўчыцы паўстала ўздоўж вуліц Крыўчыцкая Дарога, Вціха, Бярозавая. А бліжэй да горада, у раёне цяперашніх вуліц Вільдэ, Міжгорнай і Нішчынскага, у 1930-х гг. пабудавалі 80 пераважна двухпавярховых віл — так званую «прафесарскую калонію», дзе пасялілі прафесараў Львоўскага ўніверсітэта.

У 1939 г. у Крыўчыцах (той частцы, што не была далучана да Львова) было 1560 жыхароў: з іх 1320 палякаў, 160 украінцаў і 80 яўрэяў. Пасля вайны большасць палякаў з’ехала ў Польшчу, а на іх месца перасяліліся ўкраінцы.

У 1942 г. нямецкія ўлады далучылі Крыўчыці да Львова. У 1944 г. Крыўчыці зноў сталі сялом і ўвайшлі ў Новаярычыўскі раён, а канчаткова далучылі іх да Львова толькі ў 1962 г.

Катэгорыя:Геаграфія Львова
Крыж на зямлі і поўня ў небе

Назву **«Крыж на зямлі і поўня ў небе»** маюць:
*«Крыж на зямлі і поўня ў небе»— аповесць Віктара Карамазава
*«Крыж на зямлі і поўня ў небе» — мастацкі фільм
Знэсіння (Львоў)

**Знэсіння** () — мясцовасць у Лычакіўскім раёне Львова, размешчаная паміж вул. Апрышкіўскай, чыгункай Львоў - Броды і лесапаркам Кайзэрвальд; на ўсходзе Знэсіння мяжуе з Вэлыкімі Крыўчыцамі. Назва мясцовасці паходзіць ад царквы Узнясення Гасподняга, што размешчана тут.

## Гісторыя 
У траўні 1872 г. тут былі адкрытыя габрэйскія могілкі, дзе хавалі габрэяў з Бруховіч, Віннікаў, Замарстынава, Збоішч, Галоска, Клепарава, Крыўчыц і Кульпаркава. Пасля Першай сусветнай вайны могілкі зачыненыя. У савецкі час іх тэрыторыя выкарыстоўвалася аўтабазай. У 1920-я гг. частка тэрыторыі Знэсіння, якая прылягала да Верхняга Лычакава, аддалі выкладчыкам Львоўскага ўніверсітэта пад забудову прыватных дамоў, што ўтварыла так званую "прафесарскую калонію". Знэсіння ўвайшло ў межы горада 11 красавіка 1930 г. Частка зямель Знэсіння ўваходзіць у рэгіянальны ландшафтны парк "Знэсіння".

## Прадпрыемствы 
* Львоўскі лікёра-гарэлачны завод

Катэгорыя:Геаграфія Львова
Пагулянка (Львоў)

**Пагулянка** () — мясцовасць у Лычакіўскім раёне Львова, у якую ўваходзіць аднайменны лесапарк і раён паміж ім, Лычакіўскімі могілкамі, вул. Студэнцкай і Зялёнай.

## Гісторыя 
У XVII ст. цяперашняя Пагулянка была часткай так званай Аттэльмаерыўскай Пасікі. Першымі свой маёнтак тут пабудавала сям'я Дэймаў. У 1810 г. частку гэтых зямель набыў вядомы львоўскі адвакат Францішак Вянглінскі. Ён таксама пабудаваў тут маёнтак. Менавіта дзякуючы яму гэтая мясцовасць становіцца паркам для прагулак, а прылеглая да маёнтку тэрыторыя была названая ў ягоны гонар - "лясок Вянглінскага". У 1821 г. Пагулянку набыў рэстаратар Ёган Дыстль і высадзіў тут парк.

У сярэдзіне XIX ст. гэтыя землі перайшлі ва ўласнасць Яна Кляйна. Новы гаспадар добраўпарадкаваў іх і на месцы асушанай сажалкі пабудаваў бровар. Доўгі час піва Кляйна лічылася лепшым у Львове. Рэстаран на Пагулянцы славіўся смажанымі куранятамі і варэнікамі са смятанай, а ў летнім павільёне кандытарскай Майсана аматары адпачынку на прыродзе частаваліся марозівам розных гатункаў. У тыя часы мясцовасць сталі называць львоўскай Швейцарыяй.

У пачатку ХХ ст. Пагулянка некалькі страціла сваю былую прывабнасць з-за з'яўлення прамысловых аб'ектаў і пачаткам спекулятыўнай забудовы. Пасля прыходу савецкай улады ў 1940 г. былі распачаты работы па стварэнні гарадскога парку культуры і адпачынку «Пагулянка». Тады пачаліся работы па добраўпарадкаванні тэрыторыі паркавага масіва, але ўсе планы далейшых работ у парку перапыніў пачатак савецка-германскай вайны. За перыяд нямецкай акупацыі працы ў парку спыніліся, але па вайне аднавіліся. У 1962 г. быў распрацаваны праект лесапарку. У 1989 г. лесапаркам "Пагулянка" праклалі асфальтаваную сцежку, а тры сажалкі, праз якія цячэ паток Пасіка, абклалі каменням і бетонам, а таксама быў распрацаваны праект асвятлення Паркавай алеі.

У межах лесапарку ў пачатку ХХІ ст. засталіся два хутары: адзін з іх мае адрас — вул. Пасечная 86А і 88А, а другі - вул. Вахнянына 39, размешчаны ў глыбіні парку каля былога касцёла бенедыктынак, пабудаванага ў 1897 г. Цяпер храм належыць парафіі Маці Божай Нястомнай Дапамогі УГКЦ. Яго наведвае толькі некалькі чалавек, пераважна гэта жыхары найбліжэйшага хутара.

У 1988 г. да ўваходу ў лесапарк была пракладзеная трамвайная лінія, па якой курсіраваў трамвайны маршрут №7 (з 2019 г. — №1).

Сёння Пагулянка - гэта, акрамя лесапарку, таксама элітны раён малапавярховай забудовы, паступова тут з'яўляюцца сучасныя жылыя комплексы.

Катэгорыя:Геаграфія Львова
Мала Даныліўка

**Мала Даныліўка** () — пасёлак гарадскога тыпу ў Дэргачыўскім раёне Харкаўскай вобласці Украіны.

## Адукацыя і навука 
* Харкаўская дзяржаўная зааветэрынарная акадэмія

## Крыніцы 
Катэгорыя:Пасёлкі гарадскога тыпу Харкаўскай вобласці
Катэгорыя:Населеныя пункты, заснаваныя ў 1714 годзе
Сялянская вуліца (Магілёў)

**Сяля́нская вуліца** () — вуліца ў цэнтральнай частцы Магілёва.

## Гісторыя 
Гістарычная назва вуліцы — **Ледзькаўская**, па назве прадмесця Ледзькава (Ледзькаўка), якое размяшчалася злева ад дарогі з Магілёва ў Шклоў. З’яўлялался працягам Конназаводскай вуліцы (не існуе, захаваўся адзіны дом, які цяпер знаходзіцца па адрасе вул. Ленінскай, 68А). Перасякала Ледзькаўскі глухі і 2-і Ледзькаўскі завулкі.

У 1912 годзе ў доме па адрасе *вул. Ледзькаўская, 15* размяшчаліся Губернская па земскіх і гарадскіх справах прысутнасць і Губернскі камітэт па доглядзе дзяцей асоб, якія загінулі ў вайну з Японіяй. У доме Палубінскага знаходзілася Мясцовае Упраўленне Чырвонага Крыжа.

З 1918 года ў доме па адрасе *вул. Ледзькаўская, 23* жыла сям’я Юльяна Дрэйзіна. Дом Дрэйзіных прыцягваў магілёўскіх аматараў літаратуры і музыкі.

За савецкім часам перайменавана ў Сялянскую (па-руску спачатку мела назву , але пасля стала ).

Астатняя вуліца забудавана дамамі сядзібнага тыпу.

## Спасылкі
Сахноўшчына

**Сахноўшчына** () — пасёлак гарадскога тыпу ў Сахноўшчынскім раёне Харкаўскай вобласці Украіны, раённы цэнтр. Чыгуначная станцыя на лініі Краснаград — Лазава.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Пасёлкі гарадскога тыпу Харкаўскай вобласці
Рагань

**Рагань** () — пасёлак гарадскога тыпу ў Харкаўскім раёне Харкаўскай вобласці Украіны за 7 км ад Харкава. Чыгуначная станцыя на лініі Харкаў — Куп’янск.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Пасёлкі гарадскога тыпу Харкаўскай вобласці
Саланыціўка

**Саланыціўка** () — пасёлак гарадскога тыпу ў Дэргачыўскім раёне Харкаўскай вобласці Украіны на рацэ Уда за 15 км ад Харкава.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Пасёлкі гарадскога тыпу Харкаўскай вобласці
Катэгорыя:Населеныя пункты, заснаваныя ў 1662 годзе
Балгарыя на конкурсе песні Еўрабачанне

**Балгарыя** дэбютавала на конкурсе песні Еўрабачанне ў 2005 годзе. З моманту першага ўдзелу Балгарыя толькі 4 разы змагла прайсці ў фінал, у 2007 годзе, калі краіну прадстаўлялі Эліца Тодарава і Стаян Янкулаў з песняй «Water», якія ў выніку набралі 157 балаў і занялі 5 месца. А таксама ў 2016, 2017 і 2018 гадах. Лепшым вынікам Балгарыі на конкурсе стала 2 месца, якое атрымаў Крысціян Костаў у 2017 годзе. Горшы вынік паказаны ў 2005 у Кіеве, у выніку якога балгарскі гурт Kaffe заняў 19 месца ў паўфінале конкурса, набраўшы 49 балаў.

За 4 года ўдзелу ў фінале Балгарыя атрымала 1245 балаў, а ў паўфінале — 1251 бал.

## Удзельнікі 
:  *Пераможца*&nbsp;
:  *Другое месца*
:  *Трэцяе масца*
:  *Чацвертае месца*
:  *Пятае месца*
:  *Апошняе месца*
:  *Аўтаматычны праход у фінал*
:  *Не прайшла ў фінал*
:  *Не ўдзельнічала, або была дыскваліфікавана*

## Гісторыя галасавання 
Да 2018 года гісторыя балгарскага галасавання выглядае наступным чынам:

## Прэмія Марсэля Безансона 
## Фотагалерэя 

Image:ESC 2007-Elitsa Todorova-Stovan Yankulov.jpg|Эліца Тодарава і Стаян Янкулаў у Хельсінкі Конкурс песні Еўрабачанне 2007
Image:Deep_Zone_%26_Balthazar_2008_Eurovision.jpg|Deep Zone Project у Белградзе Конкурс песні Еўрабачанне 2008
Image:Софи_Маринова.JPG|Сафі Марынава ў Баку Конкурс песні Еўрабачанне 2012
Image:ESC2013 - Bulgaria 02.jpg|Эліца Тодарава і Стаян Янкулаў у Мальмё Конкурс песні Еўрабачанне 2013
Image:ESC2016_-_Bulgaria_19.jpg|Полі Генава ў Стакгольме Конкурс песні Еўрабачанне 2016
Image:Kristian_Kostov_(Bulgaria)._Photo_368.jpg|Крысціян Костаў у Кіеве Конкурс песні Еўрабачанне 2017
Image:ESC2018 - Bulgaria 04.jpg|Equinox у Лісабоне Конкурс песні Еўрабачанне 2018

Катэгорыя:Музыка Балгарыі
Катэгорыя:Краіны на конкурсе песні Еўрабачанне
Пэчэнігы

**Пэчэнігы** () — пасёлак гарадскога тыпу ў Чугуіўскім раёне Харкаўскай вобласці Украіны (да 2020 года цэнтр Пэчэніжскага раёна). Размешчаны за 40 км ад Харкава на рацэ Северскі Данец.

## Персаналіі 
* Генрык Семірадскі — польскі мастак, прадстаўнік акадэмічнага жывапісу.
* Рыгор Іванавіч Пятроўскі — расійскі рэвалюцыянер, савецкі партыйны і дзяржаўны дзеяч.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Пасёлкі гарадскога тыпу Харкаўскай вобласці
Катэгорыя:Населеныя пункты, заснаваныя ў 1653 годзе
Гуты (Харкаўская вобласць)

**Гуты** () — пасёлак гарадскога тыпу ў Багадухіўскім раёне Харкаўскай вобласці Украіны. Канцавая чыгуначная станцыя на адгалінаванні ад асноўнай лініі Харкаў — (Багадухіў) — Сумы.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Пасёлкі гарадскога тыпу Харкаўскай вобласці
Данэць

**Данэць** () — пасёлак гарадскога тыпу ў Балаклійскім раёне Харкаўскай вобласці Украіны.

Знаходзіцца на рацэ Северскі Данец. У пасёлку вядзецца здабыча прыроднага газу.

## Насельніцтва 
## Крыніцы 
## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Пасёлкі гарадскога тыпу Харкаўскай вобласці
Катэгорыя:Населеныя пункты, заснаваныя ў 1924 годзе
Касцянтыніўка (Багадухіўскі раён)

**Касцянтыніўка** () — пасёлак гарадскога тыпу ў Краснакуцкім раёне Харкаўскай вобласці Украіны.

## Вядомыя асобы 
* Кацярына Паўлаўна Мандэр (1933—1979) — вучоны, геолаг.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Пасёлкі гарадскога тыпу Харкаўскай вобласці
Катэгорыя:Населеныя пункты, заснаваныя ў 1780 годзе
Кайзэрвальд (Львоў)

**Кайзэрвальд ** () — мясцовасць у Лычакіўскім раёне Львова, абмежаваная вуліцамі М. Крываноса, Апрышкіўскай, М. Лысенка, Піскавой, І. Крып’якэвыча, Старазнэсэнскай, А. Доўбуша, Мітрапаліта Лыпкіўскага.

## Размяшчэнне 
Кайзэрвальд — гэта пераважна ўзгорыстая мясцовасць, усеяная шматлікімі ярамі, далінкамі, а таксама густым лесам. Разам з Лысай гарой і Высокім Замкам, ад якога ён аддзелены толькі Апрышкіўскай дарогай, Кайзэрвальд стварае досыць доўгі лясісты хрыбет у межах Львоўскага плато, вышыня якога месцамі перавышае 400 метраў над узроўнем мора. Зараз тэрыторыю Кайзэрвальда займае парк «Знэсіння» і Музей народнай архітэктуры і побыту імя Клімента Шаптыцкага.

## Гісторыя 
Раней гэтая мясцовасць, якая тады ўключала ў сябе маёнтак і лес Алембекаўская Пасіка, называлася з XVIII ст. Ланшаніўкай. Абедзве назвы паходзяць ад прозвішчаў уладальнікаў: да XVIII ст. Кайзэрвальд быў уласнасцю багатай львоўскай сям’і Алембекаў, а потым яго выкупіла багатая львоўская сям’я Лангшамп дэ Бэр’е ().

Назва «Кайзэрвальд» () узнікла ў сярэдзіне ХІХ ст. і даслоўна з нямецкай мовы перакладаецца як «Кайзераўскі (г. зн. імператарскі) лес». Прычына яе ўзнікнення ў тым, што імператар Аўстра-Венгрыі Франц Іосіф падчас візіту ў Львоў аглядаў гэтую лясістую мясцовасць, і яна яму вельмі спадабалася. Падчас свайго наступнага візіту ў Львоў імператар зноў наведаў яе. У гонар гэтага візіту ў лесе нават была ўсталяваная скульптура.

З 1908 па 1914 гг. на Кайзэрвальдзе дзейнічаў першы на тэрыторыі Украіны лунапарк са шматлікімі атракцыёнамі і летнімі рэстаранамі.

У пачатку 1960-х гг. у гарадской улады ўзнікла ідэя ператварыць Кайзэрвальд у ландшафтны парк. Тут запланавалі стварыць зоны адпачынку, Пеўчае поле, музей народнай архітэктуры, лыжны трамплін і трасу для бабслея. Таксама хацелі ўсталяваць велічны і манументальны помнік Тарасу Шаўчэнку. У 1966 г. у рамках гэтага праекта быў адкрыты Музей народнай архітэктуры і побыту, які ў 2016 г. атрымаў імя мітрапаліта Клімента Шаптыцкага.

Катэгорыя:Геаграфія Львова
Аляксандр Васілевіч Белякоў

**Аляксандр Васілевіч Белякоў** (20 снежня 1897 — ) — савецкі ваенны лётчык, генерал-лейтэнант авіяцыі (1943), доктар геаграфічных навук (1938), прафесар (1960). Герой Савецкага Саюза (1936).

Быў абраны дэпутатам Вярхоўнага Савета СССР 1-га склікання (1937—1946).

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Нарадзіліся ў Маскоўскай вобласці
Катэгорыя:Мемуарысты СССР
Катэгорыя:Выкладчыкі МФТІ
Катэгорыя:Удзельнікі Грамадзянскай вайны ў Расіі
Катэгорыя:Дэпутаты Савета Саюза Вярхоўнага Савета СССР ад акруг РСФСР
Катэгорыя:Дэпутаты Вярхоўнага Савета СССР 1-га склікання
Катэгорыя:Лётчыкі Вялікай Айчыннай вайны
Катэгорыя:Удзельнікі Першай сусветнай вайны (Расійская імперыя)
Катэгорыя:Генерал-лейтэнанты авіяцыі (СССР)
Катэгорыя:Лётчыкі СССР
1696 год у гісторыі астраноміі

**1696** год быў адзначаны шэрагам падзей у астраноміі.

## Падзеі 
* 1 і 30 мая — Адзін з двух выпадкаў у XVII стагоддзі, калі два сонечныя зацьменні адбыліся ў межах аднаго месяца.

## Астранамічныя з’явы 
## Адкрытыя астранамічныя аб’екты 
## Нарадзіліся 
* , нямецкі астраном († 1782).

## Памерлі 
* , французскі астраном, інжынер і картограф, акадэмік, памочнік Дж. Д. Касіні (нар. 1630).

## Зноскі 
Астраномія
Катэгорыя:Гады ў астраноміі
Нямецка-сербалужыцкі народны тэатр

**Нямецка-сербалужыцкі народны тэатр** (, ) — назва тэатра, які знаходзіцца ў горадзе Баўтцэн, Германія. Адзіны ў Германіі прафесійны тэатр з рэпертуарам на лужыцкіх мовах. Культурны цэнтр сербалужыцкага і двухмоўнага нямецка-сербалужыцкага тэатральнага мастацтва.

## Гісторыя 
Першы сербалужыцкі тэатр быў адкрыты ў летам 1796 года па ініцыятыве дэпутата гарадскога савета Карла Вільгельма Аўгуста Херынга (1749—1802), які заснаваў у 1795 годзе акцыянернае таварыства, якое фінансавала будаўніцтва тэатра. 26 кастрычніка 1796 годзе ў Баўтцэне быў заснаваны першы ў гісторыі сербалужыцкага народа тэатр пад назвай «Budyske činohrajne dźiwadło».Тэатр быў пабудаваны каля гарадской сцяны паміж раёнамі «Лаўскія грабяні» і «Жытнія вікі». У 1813 годзе ў час бітвы за Баўтцэн будынак тэатра выкарыстоўвалася ў якасці шпіталя і значна пацярпеў пры ўзяцці горада руска-прускімі войскамі. 2 кастрычніка 1862 году ў тэатры была прадстаўлена камедыя «Rohowin Štyrirohač», якую пастанавіў сербалужыцкі тэатральны дзеяч Петр Дучман. У 1865 годзе тэатр перайшоў пад кіраванне гарадскога савета і стаў называцца «Budyskе Měšćanskе dźiwadło». 2 верасня 1877 года ў тэатры была згуляны першы студэнцкі спектакль. У 1868—1871 гг. будынак тэатра быў капітальна перабудаваны і пашыраны. Пасля рамонту партэр тэатра налічваў 480 сядзячых і 130 стаячых месцаў. У 1905 годзе тэатр быў упрыгожаны створаным у 1840 годзе скульптурным пано «Трагедыя Арэста» нямецкага скульптара Эрнста Рытшэля. Падчас нацысцкага рэжыму прадстаўленні на лужыцкай мове былі забароненыя і ў будынку дзейнічаў нямецкі прапагандысцкі тэатр «Grenzlandtheater».

У 1948 годзе ў Баўтцэне была заснавана новая тэатральная трупа «Serbske ludowe dźiwadło» (Сербалужыцкі народны тэатр). У 1956 годзе тэатр быў удастоены прэміі імя Якуба Чышынскага. У 1968 годзе будынак тэатра быў разбураны падчас запланаванай перабудовы вуліц Баутцэна. У 1975 годзе быў пабудаваны новы будынак сучаснага тэатра. У гэтым будынку з 2003 года дзейнічаў «Гарадскі тэатр» (Burgtheater/ Dźiwadło). У гэтым жа годзе для зніжэння дзяржаўных выдаткаў гарадскія тэатры ў Баўтцэне, Гёрліцэ і Цытау, а таксама Новая лужыцкая філармонія былі аб’яднаны ў адзіную структуру пад назвай «Kulturraum-Theater», з якога ў 2004 годзе аддзялілася двухмоўная нямецка-сербалужыцкая тэатральная трупа, аб’яднаная з Сербалужыцкім народным ансамблем Баўтцэна. Пасля структурнага рэфармавання 17 лютага 2006 года адбыўся першы спектакль сучаснага Нямецка-сербалужыцкага народнага тэатра.

У цяперашні час тэатр ставіць лялечныя і драматычныя праграмы на верхнялужыцкай і ніжнялужыцкай мовах. Штогод летам тэатр паказвае фестывальную праграму «Bautzener Theatersommer» на тэрыторыі гістарычнага палаца Ортэнбург.

## Літаратура 
* Michael Lorenz: Bautzner Theater Geschichten. Theater der Zeit, Berlin 2013
* Дни лужицко-сербской литературы и искусства

## Спасылкі 
* Афіцыйны сайт   

Катэгорыя:Лужыцкая культура
Катэгорыя:Баўтцэн
Катэгорыя:Тэатры Германіі
1631 год у гісторыі астраноміі

**1631** год быў адзначаны шэрагам падзей у астраноміі.

## Падзеі 
* 1 і 31 мая — Адзін з двух выпадкаў у XVII стагоддзі, калі два сонечныя зацьменні адбыліся ў межах аднаго месяца.
* 7 лістапада — Праходжанне Меркурыя па дыску Сонца. П’ер Гасендзі стаў першым чалавекам у гісторыі, які назіраў праходжанне планеты па дыску Сонца. Праходжанне было прадказана Іаганам Кеплерам.
* 7 снежня — Праходжанне Венеры па дыску Сонца, першае з двух у XVII стагоддзі. Праходжанне было прадказана Іаганам Кеплерам.

## Астранамічныя з’явы 
## Адкрытыя астранамічныя аб’екты 
## Нарадзіліся 
## Памерлі 
* 20 кастрычніка — , нямецкі астраном і матэматык, настаўнік Іагана Кеплера (нар. 1550).

## Зноскі 
Астраномія
Катэгорыя:Гады ў астраноміі
Цэтнэрыўка

**Цэтнэрыўка** () — мясцовасць у Лычакіўскім раёне Львова, якая размяшчаецца ў раёне сучасных вуліц Чэрэмшыны, Банаха і Цэтнэрыўкі.

## Гісторыя 
Назва раёна паходзіць ад маёнтка ўладальніка гэтай мясцовасці - бэлзскага ваяводы Ігнацыя Цэтнэра, які ў канцы XVIII ст. стварыў тут парк з экзатычнымі раслінамі, дзе нават працаваў ўласнаручна. Дапамагаў яму ў гэтым французскі архітэктар П'ер Дэні Гібо. У 1787 г. Цэтнэр абмяняў званне бэлзскага ваяводы на аўстрыйскі тытул графа і даслужыўся да пасады маршалка Каралеўства Галіцыі і Ладамерыі ў Аўстрыйскай манархіі. Некаторы час ягоныя нашчадкі падтрымлівалі парк у належным стане, аднак пасля закінулі.

У пачатку ХХ ст. частку Цэтнэрыўкі плошчай 4,5 га выкупіў урад для батанічнага саду Львоўскага ўніверсітэта, затым яго тэрыторыя была павялічана да 16,5 га. Актыўная праца па добраўпарадкаванні саду праводзілася пад кіраўніцтвам прафесара С. Кульчыцкага ў 1920-х гг. У 1927 г. быў пабудаваны адміністрацыйны будынак. У 1970-х гг. пабудавалі аранжарэйны комплекс.

Ад батанічнага саду ўніверсітэта да вул. Лычакіўскай пралягае вул. Чэрэмшыны (ранейшая вул. Цэтнэрыўка), на якой захавалася некалькі цікавых дамоў. Тапонім Цэтнэрыўка захаваўся ў назве вуліцы, якая размешчана на поўдзень ад стадыёна Львоўскага ўніверсітэта фізічнай культуры. Цотная частка вул. Цэтнэрыўка забудавана віламі 1910-1930 гг. Сярод іх - дом №18, які пабудаваў для сябе ў 1930 г. вядомы ў даваенным Львове архітэктар У. Дэрдацкі.

Катэгорыя:Геаграфія Львова
Мікола Грышан

**Мікола (Мікалай Паўлавіч) Грышан** (12 снежня 1933, Чэрніхава, Баранавіцкі павет, Польская Рэспубліка — 22 верасня 2017, Мінск, Беларусь) — беларускі грамадскі дзеяч, паэт, публіцыст.

## Біяграфія 
Нарадзіўся 12 снежня 1933 года ў вёсцы Чэрніхава Баранавіцкага павету Навагрудскага ваяводства ў Польскай Рэспубліцы (цяпер Баранавіцкі раён Брэсцкай вобласці). У Баранавічах скончыў сярэднюю школу і настаўніцкі інстытут.

Першы друкаваны верш з’явіўся ў «Баранавіцкай газеце» ў 1942 годзе. 3 1950 года пачалося супрацоўніцтва са многімі газетамі. Вершы друкаваў у Дзятлаўскай раённай газеце «Перамога», «Настаўніцкай газеце», «Беластоцкай газеце», тыднёвіку «Ніва».

У 1960 годзе скончыў педінстытут імя Янкі Купалы ў Гродне.

3 1952 па 1993 гады працаваў настаўнікам беларускай мовы і літаратуры. Са з’яўленнем Беларускага Народнага Фронту стаў яго актыўным удзельнікам і дзеячом. На пачатку 1990-х гадоў займаўся пошукамі звестак пра рэпрэсаванага беларускага паэта Віталя Губарэвіча, удзельніка Саюза вызвалення Беларусі, а таксама напісаў і прысвяціў яму свой верш. У 1999 годзе далучыўся да Кансерватыўна-Хрысціянскай Партыі — БНФ.

У лютым 2013 года ў Дзятлаўскай цэнтральнай раённай бібліятэцы прайшла літаратурна-музычная кампазіцыя «Імя ў літаратурным жыцці Дзятлаўшчыны: Мікола Грышан», прысвечаная 80-годдзю з дня нараджэння Міколы Грышана.

Пасля выхаду на пенсію жыў у Дзятлаве, а апошнія гады — у дачкі ў Мінску. Быў старшынёй Дзятлаўскай раённай арганізацыі «ТБМ імя Ф. Скарыны». Памёр 22 верасня 2017 года.

## Памяць 
* З прычыны смерці Міколы Грышана старшыня БНФ Зянон Пазняк напісаў: *«У памяці сяброў ён застаўся добрым разумным чалавекам, гарачым прыхільнікам Адраджэння Беларусі. На такіх людзях трымаецца традыцыя і добрае наша жыццё. Вечная памяць»*.
* У лютым 2018 года ў Дзятлаўскім дзяржаўным гісторыка-краязнаўчым музеі адбылася літаратурная сустрэча, якую наладзілі Гарадзенскае аддзяленне Саюза беларускіх пісьменнікаў, Дзятлаўская суполка ТБМ і супрацоўнікі музею з нагоды 85-годдзя з дня нараджэння Міколы Грышана. Прысутныя калегі, краязнаўцы, педагогі і вучні мясцовай школы дзяліліся цёплымі ўспамінамі пра Мікалая Грышана, чыталі свае і ягоныя вершы з адзінага выдадзенага паэтычнага зборніка «Вернасць».

## Спасылкі 
* Вершы Міколы Грышана 
* Радыё Рацыя. Памёр Мікола Грышан — паэт і настаўнік з Дзятлаўшчыны 
* Хартыя’97. Ён заўсёды размаўляў па-беларуску

Катэгорыя:Беларускамоўныя паэты
Катэгорыя:Паэты Беларусі
Катэгорыя:Нарадзіліся ў Баранавіцкім раёне
Катэгорыя:Педагогі Беларусі
Катэгорыя:Члены Таварыства беларускай мовы
Катэгорыя:Члены Беларускага народнага фронту
Катэгорыя:Члены Кансерватыўна-Хрысціянскай Партыі — БНФ
Новы Львоў

**Новы Львоў** () — мясцовасць у Сыхіўскім раёне Львова, якая знаходзіцца між вуліц В. Стуса, Дзіброўнай, І. Франка і П. Мырнага.

## Гісторыя 
У пачатку ХХ ст. гэта быў фальварак, названы ў 1881 г. Красучынам - у гонар ягонага ўладальніка - М. Красуцкага (раней называўся Катэрыніўкай), які знаходзіўся на скрыжаванні сучасных вуліц В. Стуса і Герояў Крут.

Ф. Касслер і А. Остэн запланавалі ў 1910 г. стварыць тут раён індывідуальнай забудовы па тыпу віл. Яны стварылі план горада-саду ў выглядзе прамавугольніка з вялікай круглай плошчай у цэнтры, ад якой разыходзіліся шэсць вуліц. На іх планавалася будаваць вілы і 2-3-павярховыя дамы, акружаныя садамі. Да пачатку Першай сусветнай вайны паспелі збудаваць толькі некалькі домікаў у раёне цяперашніх вуліц Цярнопальскай (№15) і Герояў Крут (№6, 6а). Ад астатняга горада новы раён меў аддзяляць парк "Залізна вада", закладзены ў 1905 г. на схілах паміж Красучынам і Сафіеўкай.

У 1930-х гг. паміж вуліцамі Цешынскай (цяпер Цярнопальская) і Св. Сафіі (цяпер Яраславенка) быў перабудаваны пад кіраўніцтвам архітэктара Тадэвуша Врубеля раён віл ў стылі функцыяналізму. Большасць з іх пабудавана па тыпавых праектах. Толькі некалькі дамоў маюць індывідуальныя рысы. Сярод іх віла пры былой вул. Шлёнскай 11 (Сілезскай, цяпер Кібальчыча), пабудаваная Врубелем у 1932 г. для мастака А.Э. Бажэмскага, з кампазіцыяй "дзяўчына з ручніком" у стылі ар-дэко на сцяне фасада, пазней (у пасляваенныя гады аж да часу масавай пабудовы тыпавых пяціпавярховікаў) у адным з суседніх дамоў № 15 злева знаходзілася хлебная крама. Менавіта гэты ўчастак стаў называцца Новым Львовам.

У адным з такіх будынкаў з савецкіх часоў дзейнічала жыллёва-екстпуатаційная кантора (ЖЭК) Новага Львова, у пачатку 2010-х гг. кіраўніцтва камунальнага прадпрыемства ЖКХ Новага Львова перамясцілася ў памяшканне іншага аддзялення ЖЭС за рынкам «Верхні Шувар», сад каля дома прыватызаваны і забудаваны шматпавярховымі дамамі. За 1990-2000-я гг. у мікрараёне дадалося некалькі шматпавярховак, а многія вілы падвергліся перабудове, месцы былых вытворчых прадпрыемстваў паміж вул. Угорскай і Цярнопальскай ў 2010-х гг. забудоўваюцца дамамі-хмарачосамі.

Катэгорыя:Геаграфія Львова