open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Уладзімір Міхайлавіч Зельдзін

**Уладзімір Міхайлавіч Зельдзін** (; , Казлоў, Тамбоўская губерня — , Масква) — савецкі і расійскі акцёр тэатра і кіно. Артыст Цэнтральнага акадэмічнага тэатра расійскай арміі (1945—2016).

## Фільмаграфія 
* Карнавальная ноч (1956)

## Узнагароды 
* Сталінская прэмія II ступені (1951),
* Народны артыст СССР (1975),
* поўны кавалер ордэна за заслугі перад Айчынай,
* прэмія Урада Расійскай Федэрацыі (2008).

Катэгорыя:Стагадовыя доўгажыхары
Катэгорыя:Лаўрэаты прэміі Урада РФ
Кыштоўка

**Кыштоўка** () — сяло, адміністрацыйны цэнтр Кыштоўскага раёна Новасібірскай вобласці. Таксама з’яўляецца цэнтрам Кыштоўскага сельскага паселішча.

Катэгорыя:Населеныя пункты Новасібірскай вобласці
Карнавальная ноч

**«Карнавальная ноч»** — савецкі камедыйны музычны фільм 1956 года рэжысёра Эльдара Разанава. Гэта першы яго фільм, які выйшаў на вялікі экран, і другая роля Людмілы Гурчанка (пасля дэбюту ў фільме «Дарога праўды»). Фільм быў лідарам савецкага кінапракату ў 1956 годзе з агульнай колькасцю прададзеных квіткоў — 48,64 млн штук.

## Сюжэт 
Работнікі Дома культуры рыхтуюцца да штогадовага мерапрыемства — касцюміраванага навагодняга балю. Забаўляльная праграма ўключае ў сябе сольныя, танцавальныя і цыркавыя нумары, а таксама выступленні джазавага аркестра, фокусніка і блазнаў. Серафім Іванавіч Агурцоў, прызначаны выконваючым абавязкі дырэктара Дома культуры, азнаёміўшыся з праграмай і не ўхваліўшы яе, прапануе сваю — грунтоўную, стандартна-бюракратычную, на высокім, як тады гаварылася, ідэйна-палітычным узроўні, з выступам дакладчыка і лектара-астранома.

З музычных нумароў таварыш Агурцоў прапануе абмежавацца класічнай музыкай і выступленнем ансамбля песні і танца. Ніхто з работнікаў Дома культуры не хоча змяняць раней складзеную і адрэпетыраваную праграму, тым больш замяняць яе на такое сумнае мерапрыемства. Яны аб’ядноўваюць намаганні і робяць усё магчымае, каб перашкодзіць ажыццяўленню планаў Агурцова.

Звяртаючыся да розных хітрыкаў, адцягваючы і ўводзячы Агурцова у зман, яны адзін за адным выконваюць усе намечаныя раней забаўляльныя нумары і весела святкуюць наступленне Новага Года.

## Акцёры і ролі 
* Ігар Ільінскі — *Серафім Іванавіч Агурцоў, выконваючы абавязкі дырэктара Дома культуры*
* Людміла Гурчанка — *Леначка Крылова*
* Юрый Бялоў — *Грыша Кальцоў, электрык*
* Георгій Кулікоў — *Сярожа Усікаў, мастак*
* Сяргей Філіпаў — *Некадзілаў, лектар з «таварыства па распаўсюджванні»*
* Вольга Уласава — *Адэлаіда Кузьмінічна Рамашкіна, загадчыца бібліятэкі*
* Андрэй Тутышкін — *Фёдар Пятровіч Міронаў, бухгалтар*
* Тамара Носава — *Тося Бурыгіна, сакратар Агурцова*
* Генадзь Юдзін — *дырыжор аркестра*
* Барыс Петкер — *Мікалай Сідараў, ён жа клоўн Топ*
* Уладзімір Зельдзін — *Нікалаеў, ён жа клоўн Тып*

## Зноскі 
Катэгорыя:Фільмы 1956 года
Катэгорыя:Фільмы СССР
Катэгорыя:Фільмы студыі «Масфільм»
Катэгорыя:Кінакамедыі 1956 года
Севернае (Новасібірская вобласць)

**Севернае** () — сяло, адміністрацыйны цэнтр Севернага раёна Новасібірскай вобласці. Насельніцтва — 5 710 жыхароў (2007). У 2002 годзе Севернае па колькасці насельніцтва знаходзілася на 11 месцы сярод паселішчаў Новасібірскай вобласці і на 739 месцы сярод усіх сельскіх паселішчаў Расіі.

Катэгорыя:Населеныя пункты Новасібірскай вобласці
Ардынскае

**Ардынскае** () — пасёлак гарадскога тыпу ў Расіі, адміністрацыйны цэнтр Ардынскага раёна Новасібірскай вобласці. Пасёлак размешчаны на беразе Новасібірскага вадасховішча, за 103 км ад Новасібірска. Праз населены пункт праходзіць аўтадарога Р380, якая злучае яго з Новасібірскам і Барнаулам.

Катэгорыя:Пасёлкі гарадскога тыпу Новасібірскай вобласці
Рыкі (горад)

**Рыкі** () — горад у Польшчы, адміністрацыйны цэнтр Рыцкага павета Люблінскага ваяводства. Сядзіба вяскова-гарадской гміны Рыкі. Займае плошчу 27,22 км². Насельніцтва 9,7 тыс. чалавек (на 2018).

## Спасылкі 
* Афіцыйная старонка горада 

Катэгорыя:Населеныя пункты, заснаваныя ў 1442 годзе
Свіднік

**Свіднік** () — горад у Польшчы, адміністрацыйны цэнтр Свідніцкага павета Люблінскага ваяводства. Утварае гарадскую гміну. Займае плошчу 20,35 км². Насельніцтва 40 тыс. чалавек (на 2018). Горад-спадарожнік (фактычна — усходняе прадмесце) Любліна, які пачынаецца за 5 км ад яго цэнтра. У горадзе размешчаны Люблінскі міжнародны аэрапорт.

## Спасылкі 
* Афіцыйная старонка горада
Праваслаўная энцыклапедыя

**Праваслаўная энцыклапедыя** () — спецыялізаваная энцыклапедыя, якая выдаецца Царкоўна-навуковым цэнтрам «Праваслаўная энцыклапедыя». Кіраўніком Цэнтра «Праваслаўная энцыклапедыя» з дня яго заснавання з’яўляецца Сяргей Кравец.

Мэтамі выдання заяўленыя:
* даць усеабдымную інфармацыю па двухтысячагадовай гісторыі і сучаснаму стану сусветнага праваслаўя;
* азнаёміць чытача з іншымі хрысціянскімі канфесіямі, нехрысціянскімі рэлігіямі, а таксама з з'явамі навукі, культуры, філасофіі, мастацтва, палітыкі, так ці інакш звязанымі з рэлігіяй.

Усяго запланавана выданне 75 тамоў. На кастрычнік 2024 выпушчана 73 тамы. Пытанне аб даступнасці і абнаўленні інфармацыі, якая змяшчаецца ў «Праваслаўнай энцыклапедыі», закліканая вырашыць яе электронная версія.

## Змест 
Катэгорыя:Рускія энцыклапедыі
Катэгорыя:Хрысціянскія энцыклапедыі
1-е Мінскае раённае благачынне

**1-е Мінскае раённае благачынне**, **1-я Мінская раённая благачынная акруга** — акруга ў Мінскай епархіі Беларускай праваслаўнай царквы. Аб’ядноўвае прыходы на паўночным захадзе Мінскага раёна Мінскай вобласці.

## Храмы і прыходы 
# Свята-Петра-Паўлаўская царква (Сеніца)
# Царква ў імя пакутніц Веры, Надзеі, Любові і Сафіі (Азярцо)
# Свята-Раства-Багародзіцкая царква (Прылукі)
# Царква Раства Хрыстова (Вялікае Сціклева)
# Свята-Духаўская царква (Гатава)
# Свята-Міхайлаўская царква (Гарадзішча)
# Царква ў гонар Прападобнага Серафіма Сароўскага (Замасточча)
# Свята-Успенская царква (Крупіца)
# Свята-Панцеляймонаўская царква (Мачулішчы)
# Царква ў імя святога Дзімітрыя Растоўскага (Міханавічы)
# Свята-Міхайлаўская царква (Новы Двор)
# Свята-Мікалаеўская царква (Прывольны)
# Свята-Духаўская царква (Самахвалавічы)
# Царква ў імя святога Лаўрэнція Тураўскага (Шчомысліца)

## Благачынныя настаяцелі 
Протаіерэй Барыс Пташынскі.

## Спасылкі 
* 1-е Мінскае раённае благачынне  на pravminsk.by
 

Катэгорыя:Рэлігія ў Мінскім раёне
Катэгорыя:Благачынныя акругі Мінскай епархіі
Павел Леанідавіч Мачалаў

**Павел Леанідавіч Мачалаў** (нар. , г.п. Багушэўск, Сенненскі раён, Віцебская вобласць) — беларускі архітэктар.

## Біяграфія 
Скончыў у 1995 годзе Віцебскі індустрыяльна-тэхналагічны тэхнікум, у 2000 годзе Беларускую дзяржаўную політэхнічную акадэмію. У 2000—2001 гадах архітэктар у «Творчай майстэрні архітэктара Кузняцова Я. С.», у 2001—2012 гадах у праектнай арганізацыі ЗАТ «Сіці-Арх», з 2012 года «Сіці-Арх плюс».
 
Член Беларускага саюза архітэктараў з 2004 года.

Пражывае ў Віцебску па вул. Праўды, 66/1.

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Архітэктары Беларусі
Катэгорыя:Архітэктары XXI стагоддзя
Катэгорыя:Архітэктары Віцебска
Сезар (прэмія, 2011)

**36-я цырымонія прысуджэння прэміі «Сезар»** адбылася 25 лютага 2011 года ў Парыжы.

Найлепшым фільмам была прызнана карціна «». Гэты ж фільм стаў лідарам па колькасці намінацый — 11 намінацый. Найбольшую колькасць узнагарод атрымаў фільм «Прывід пяра» — 4 узнагароды.

## Пераможцы 
## Зноскі 
## Спасылкі 
* 36-я прэмія «Сезар»  на сайце Акадэміі мастацтваў і тэхналогій кінематографа
* 36-я прэмія «Сезар»  на сайце «*AlloCiné*»
* 36-я прэмія «Сезар»  на сайце «*Internet Movie Database*»

Катэгорыя:Кінапрэмія «Сезар»
Катэгорыя:Кінапрэміі 2011 года
Катэгорыя:2011 год у Францыі
Катэгорыя:Люты 2011 года
Катэгорыя:Падзеі 25 лютага
Катэгорыя:Падзеі ў Парыжы
Царква Раства Хрыстова (Вялікае Сціклева)

**Царква Раства Хрыстова** — мураваны праваслаўны храм у в. Вялікае Сціклева Мінскага раёна Мінскай вобласці.

## Гісторыя 
Пабудавана ў 1996 годзе. Архітэктар храма Мікалай Іосіфавіч Лук’янчык.

## Архітэктура 
Пабудавана з цэглы ў традыцыях рэтраспектыўна-рускага стылю. Вырашана кубападобным аб’ёмам, завершаным магутным цыліндрычным светлавым барабанам пад цыбулепадобным купалам. Над папярочным прытворам надбудавана цыліндрычная званіца, завершаная 3-ярусным арачным каскадам і макаўкай. Усходні фасад завершаны паўкруглай апсідай пад конхавым пакрыццём. Асноўная архітэктурная тэма — закамарна-арачнае вырашэння фасадаў і іх бочкавае перакрыцце. Сцены прарэзаны вузкімі вертыкальна цягнутымі аконнымі праёмамі. Уваход вырашаны арачным рундуком пад бочкавым перакрыццем. Перад храмам пастаўлена драўляная шатровая каплічка ў стылі Рускай Поўначы.

## Літаратура 
* Праваслаўныя храмы Беларусі : энцыклапедычны даведнік / А. М. Кулагін; [рэдакцыйны савет: Г. П. Пашкоў, Л. В. Календа]. — Мінск: Беларуская Энцыклапедыя, 2007. — 653 с. 2000 экз. ISBN 978-985-11-0389-4

## Спасылкі 
* 
* 

Катэгорыя:Праваслаўныя храмы Мінскага раёна
Катэгорыя:Вялікае Сціклева
Катэгорыя:Храмы Мінскай епархіі
Катэгорыя:1996 год у Беларусі
Катэгорыя:Будынкі і збудаванні Мікалая Лук’янчыка
Марфа Дзмітрыеўна Шаройка

**Ма́рфа Дзмі́трыеўна Шаро́йка** ( — ) — беларускі савецкі гаспадарчы, дзяржаўны і палітычны дзеяч.

Займала пасады намесніка народнага камісара мясной і малочнай прамысловасці Беларускай ССР, была выконваючая абавязкі старшыні Выканаўчага камітэта Баранавіцкага абласнога Савета, народны камісар, пасля міністр мясной і малочнай прамысловасці Беларускай ССР, міністр прамысловасці мясных і малочных прадуктаў Беларускай ССР.

## Спасылкі 
* Шаройко Марфа Дмитриевна

Катэгорыя:Дэпутаты Вярхоўнага Савета СССР 3-га склікання
Катэгорыя:Міністры мясной і малочнай прамысловасці БССР
Катэгорыя:Народныя камісары БССР
Катэгорыя:Члены КПСС
Любоў Сяргееўна Сакалова

**Любоў Сяргееўна Сакалова** () — савецкая і расійская актрыса. Згуляла парадку чатырохсот роляў, стаўшы адной з самых здымаюцца акторак. Народная артыстка СССР (1990).
## Біяграфія 
Скончыла УДІК (1946). У 1951-1956 гадах — актрыса драматычнага тэатра групы Савецкай Арміі ў Германіі (Патсдам), у 1946-1951 гадах і з 1956 г. — актрыса Дзяржаўнага тэатра-студыі акцёра.

Узнагароджаны медалямі.

Пахавана ў Маскве на Кунцаўскіх могілках.

## Фільмаграфія 
* Аварыя — дачка мянта (1989)
* Джэнтльмены ўдачы (1971)
Аляксандр Васільевіч Аляксанкін

**Алякса́ндр Васі́льевіч Алякса́нкін** (, в. Петракова, Ершыцкага раёна Смаленскай вобласці — ) — савецкі дзяржаўны і палітычны дзеяч.

## Біяграфія 
Нарадзіўся ў 1929 годзе. Член УКП(б) з 1956 года.

З 1953 года — на грамадскай і палітычнай працы. У 1956—1991 гг. — у апараце Міністэрства меліярацыі і воднай гаспадаркі Беларускай ССР, дырэктар меліярацыйнай станцыі ў Гродзенскай вобласці, міністр меліярацыі і воднай гаспадаркі Беларускай ССР, першы намеснік міністра меліярацыі і воднай гаспадаркі СССР, намеснік старшыні Савета Міністраў РСФСР, старшыня Дзяржаўнага аграпрамысловага камітэта Нечарназёмнай зоны РСФСР.

Абіраўся дэпутатам Вярхоўнага Савета РСФСР 9-га, 10-га і 11-га скліканняў. Народны дэпутат СССР.

Памёр у 2014 годзе ў Маскве. Пахаваны на Траякураўскіх могілках.

## Спасылкі 
* http://www.moscow-tombs.ru/2014/alexankin_av.htm
* Алексанкин 

Катэгорыя:Народныя дэпутаты СССР ад акруг РСФСР
Катэгорыя:Дэпутаты Вярхоўнага Савета РСФСР 11-га склікання
Катэгорыя:Дэпутаты Вярхоўнага Савета РСФСР 10-га склікання
Катэгорыя:Дэпутаты Вярхоўнага Савета РСФСР 9-га склікання
Катэгорыя:Міністры воднай гаспадаркі і аднаўлення зямель БССР
Катэгорыя:Члены КПСС
Васіль Фёдаравіч Шышкоў

**Васі́ль Фёдаравіч Шышкоў** (, в. Новае Сяло  — *невядома*) — савецкі партыйны і дзяржаўны дзеяч.

## Біяграфія 
Нарадзіўся ў 1900 годзе ў вёсцы Новае Сяло. Член КПСС з 1925 года.

З 1914 года на гаспадарчай, грамадскай і палітычнай працы. У 1914—1960 гг. — пастух, парабак, удзельнік Грамадзянскай вайны, сакратар Навасельскага сельсавета, сакратар партячэйкі, арганізатар калгаса, старшыня Талачынскага райвыканкама, загадчык ОРГА Асіповіцкага райкама УКП(б), палітработнік Чырвонай Арміі, народны камісар земляробства Беларускай ССР, на партыйнай працы ў Беларускай ССР, удзельнік Вялікай Айчыннай вайны, намеснік інтэнданта 47-й арміі па палітычнай частцы, пасля вайны жыў у Сімферопалі.

Абіраўся дэпутатам Вярхоўнага Савета СССР 1-га склікання.

Памёр у Севастопалі пасля 1985 года.

## Спасылкі 
* Шишков

Катэгорыя:Дэпутаты Вярхоўнага Савета СССР 1-га склікання
Катэгорыя:Народныя камісары земляробства БССР
Катэгорыя:Старшыні Талачынскага раённага выканаўчага камітэта
Катэгорыя:Члены КПСС
Катэгорыя:Дэпутаты Савета Нацыянальнасцей Вярхоўнага Савета СССР ад Беларускай ССР
Вольга Львоўна Ліпніцкая

**Вольга Львоўна Ліпніцкая** (нар. , , Беларуская ССР, СССР) — беларускі гісторык і археолаг. Кандыдат гістарычных навук (1988), дацэнт (2000).

## Біяграфія 
У 1973 г. скончыла Магілёўскі педагагічны інстытут. У 1979—1998 гг. працавала у Інстытуце гісторыі НАН Беларусі. У 1988 г. абараніла кандыдацкую дысертацыю на тэму «Кремнедобывающие шахты и кремнеобрабатывающие мастерские Запада и Центра Европейской части СССР» (навук. кіраўнік — М. М. Гурына). З 1996 г. працуе на кафедры крыніцазнаўства гістарычнага факультэта БДУ.

## Навуковыя інтарэсы 
Даследавала шэраг помнікаў археалагічнага комплексу Краенасельскія крэменездабыўныя шахты і крэменеапрацоўчыя майстэрні ў Ваўкавыскім раёне Гродзенскай вобласці. Даследуе пытанні выкарыстоўвання камп’ютэрных тэхналогій у адукацыі, крыніцазнаўстве, археалогіі.

## Творы 
### Кнігі 
* Историческая информатика: учебно-методическое пособие для студентов. — Могилев, 2002.
* Историческая информатика: (информатика для исторических специальностей). — Мн., 1998.
* Старажытныя шахцёры на Росі / М. М. Чарняўскі, В. Я. Кудрашоў, В. Л. Ліпніцкая. — Мн., 1996.
* Теория и история источниковедения: учебно-методический комплекс / С. Б. Каун, О. Л. Липницкая, С. Н. Ходин. — Мн., 2001.
* Учебно-методический комплекс по исторической информатике: базовый курс / О. Л. Липницкая, Е. Э. Попова. — Мн., 2002.

### Артыкулы 
* Базы данных в исторических исследованиях Беларуси // Компьютер и историческое знание. — Барнаул, 1994.
* Некаторыя пытанні класіфікацыі крэменеапрацоўчых майстэрань // Весці АН БССР. Серыя грамадскіх навук. — 1984. — №4. — С.

## Літаратура 
* Калечыц, А. Г. Ліпніцкая Вольга Львоўна / А. Г. Калечыц // Археалогія Беларусі: энцыклапедыя: у 2 т. / [склад. Ю. У. Каласоўскі; рэдкал.: Т. У. Бялова (гал. рэд.) і інш.]. Т. 2: Л — Я. — Мн.: Беларуская Энцыклапедыя, 2009. — 492, [1] c. — С. 18—19. — ISBN 978-985-11-0354-2.
* Липницкая Ольга Львовна // Корзенко, Г. В. Историки Беларуси в начале XXI столетия: биобиблиографический справочник / Г. В. Корзенко; НАН Беларуси, Ин-т истории. — Мн.: Белорусская наука, 2007. — 469, [1] с. — С. 221. — ISBN 978-985-08-0855-4.

Катэгорыя:Гісторыкі Беларусі
Катэгорыя:Археолагі Беларусі
Замчышча (фальварак Варатніцкіх)

**За́мчышча** або **Замэ́чак** — колішні фальварак на правым беразе Свіслачы, цяпер у межах горада Мінска.

На поўначы ад Замчышча месціцца Архірэйская Слабада, па паўночным захадзе — Архірэйская Пустынь, на захадзе — Чыжоўка, на ўсходзе — Падлоссе.

## Гісторыя 
»]]

Засценак Замэчак вядомы прынамсі з другой паловы XIX стагоддзя, уласнасць Варатніцкіх, двор якіх быў у Падлоссі. Уваходзіў склад Мінскага павета Мінскай губерні. Пасля 1861 года ў Сеніцкай воласці Мінскага павета.

У 1876 годзе ўласнасць двараніна рыма-каталіцкага веравызнання Аўгусціна Вінцэнтавіча Варатніцкага (нар. 1822), разам з Падлоссем было 56 дзесяцін зямлі, права валодання паводле купчых крэпасцяў ад 1855 і 1860 гадоў, гаспадарку вёў уладальнік.

У 1914 годзе ўладальнікамі Замшчышча былі Антоні (нар. 1849) і Зянон-Францішак (нар. 1854) Аўгуставы Варатніцкія, мелі 28 і 32 дзесяціны адпаведна.

З канца лютага 1918 года тэрыторыя акупаваная войскамі Германскай імперыі. 25 сакавіка 1918 года згодна з Трэцяй Устаўной граматай абвешчана часткай Беларускай Народнай Рэспублікі. У снежні 1918 года занята Чырвонай Арміяй, з 1 студзеня 1919 года ў адпаведнасці з пастановай І з’езда КП(б) Беларусі яна ўвайшла ў склад Савецкай Беларусі, з 27 лютага 1919 года — у ЛітБел ССР. У час польска-савецкай вайны ў жніўні 1919 — ліпені 1920 гадоў пад акупацыяй Польшчы (Мінская акруга ГУУЗ).

З 31 ліпеня 1920 года ў Беларускай ССР. У 1930 годзе арыштаваны і сасланы Шаблоўскі Франц Язэпавіч (нар. 1869), уласнік аднаасобнай гаспадаркі на хутары Замшчышча, тады Самахвалавіцкага раёна Менскай акругі. Уласнасць нацыяналізаваная, тут размясціўся Дом адпачынку «Замчышча».

У Другую сусветную вайну з канца чэрвеня 1941 года да пачатку ліпеня 1944 года пад акупацыяй Германіі.

Пасля вайны размешчанае педагагічнае вучылішча. У 1975 годзе тут утворанае Мінскае авіяцыйнае вучылішча.

## Насельніцтва 
* 1908 год — 3 двары, 8 жыхароў
* 1917 год — 1 двор, 18 жыхароў (10 беларусаў і 8 палякаў)

## Крыніцы 
## Літаратура 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Населеныя пункты, якія ўвайшлі ў склад Мінска
Сезар (прэмія, 1994)

**19-я цырымонія прысуджэння прэміі «Сезар»** адбылася 26 лютага 1994 года ў Парыжы.

Найлепшым фільмам была прызнана карціна «». Гэты ж фільм атрымаў найбольшую колькасць узнагарод — 5 узнагарод. Лідарам па колькасці намінацый стаў фільм «» — 12 намінацый.

## Пераможцы 
## Зноскі 
## Спасылкі 
* 19-я прэмія «Сезар»  на сайце Акадэміі мастацтваў і тэхналогій кінематографа
* 19-я прэмія «Сезар»  на сайце «*AlloCiné*»
* 19-я прэмія «Сезар»  на сайце «*Internet Movie Database*»

Катэгорыя:Кінапрэмія «Сезар»
Катэгорыя:Кінапрэміі 1994 года
Катэгорыя:1994 год у Францыі
Катэгорыя:Люты 1994 года
Катэгорыя:Падзеі 26 лютага
Катэгорыя:Падзеі ў Парыжы
Любартаў

**Любартаў** () — горад у Польшчы, адміністрацыйны цэнтр Любартоўскага павета Люблінскага ваяводства. Утварае гарадскую гміну, таксама з’яўляецца сядзібай вясковай гміны Любартаў. Займае плошчу 13,91 км². Насельніцтва 22 тыс. чалавек (на 2018).

## Гарады-пабрацімы 
## Спасылкі 
* Афіцыйная старонка горада 

Катэгорыя:Населеныя пункты, заснаваныя ў 1543 годзе
Піліп Мікалаевіч Рачыцкі

**Пілі́п Мікала́евіч Рачы́цкі** (,  — , ) — беларускі дзяржаўны і партыйны дзеяч, Наркам земляробства Беларускай ССР (1929—1933).

## Біяграфія 
Нарадзіўся ў 1893 годзе ў Лепелі ў сям’і рабочых. Член УКП(б) з 1917 года.

З 6 красавіка 1929 да 4 мая 1933 года займаў пасаду Народнага камісара земляробства Беларускай ССР.

29 чэрвеня 1937 года арыштаваны ў Мінску па адрасе: вул. Савецкая, 71/36. Быў выключаны з УКП(б) і 19 снежня 1937 года быў асуджаны Ваеннай калегіяй Вярхоўнага суда СССР як «член антысавецкай дыверсійна-тэрарыстычнай арганізацыі „правых“ да ВМП». Расстраляны на наступны дзень.

4 ліпеня 1957 года быў рэабілітаваны ваеннай калегіяй Вярхоўнага Суда СССР. Асабовая справа Н. № 10612-с захоўваецца ў архіве КДБ Беларусі.

## Спасылкі 
* [Рачицкий Филипп Николаевич (1893)](https://ru.openlist.wiki/%D0%A0%D0%B0%D1%87%D0%B8%D1%86%D0%BA%D0%B8%D0%B9_%D0%A4%D0%B8%D0%BB%D0%B8%D0%BF%D0%BF_%D0%9D%D0%B8%D0%BA%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D0%B5%D0%B2%D0%B8%D1%87_(1893))

Катэгорыя:Народныя камісары земляробства БССР
Катэгорыя:Члены КПСС
Катэгорыя:Расстраляныя ў БССР
Катэгорыя:Пасмяротна рэабілітаваныя ў СССР
Парчаў

**Парчаў** () — горад у Польшчы, адміністрацыйны цэнтр Парчэўскага павета Люблінскага ваяводства ў гістарычнай вобласці Малапольшча. Сядзіба вяскова-гарадской гміны Парчаў. Займае плошчу 8,05 км². Насельніцтва 10,7 тыс. чалавек (на 2018).

## Гарады-пабрацімы 
## Вядомыя асобы 
* Павал Ратаевіч (1818—1885) — польскі акцёр, антрэпрэнёр.

## Спасылкі 
* Афіцыйная старонка горада
Свята-Панцеляймонаўская царква (Мачулішчы)

**Царква Раства Хрыстова** — мураваны праваслаўны храм у гарадскім пасёлаку Мачулішчы Мінскага раёна Мінскай вобласці. Знаходзіцца на вул. Панцеляймонаўская, 1.

## Гісторыя 
28 ліпеня 1997 года Мінаблвыканкам зарэгістраваў статут новага прыходу. У верасні 1998 года пробашчам быў прызначаны Георгій Мікалаевіч Распопаў.

У студзені 1999 года быў усталяваны вагончык для набажэнстваў.

У 2000 годзе было пачата будаўніцтва прыходскага храма, разлічанага на 250 чалавек.

## Архітэктура 
Храм цагляны ў візантыйскім стылі. Архітэктарам храма з’яўляецца Мікалай Міхайлавіч Дзятко.
 

Катэгорыя:Праваслаўныя храмы Мінскага раёна
Катэгорыя:Мачулішчы
Катэгорыя:Храмы Мінскай епархіі
Мікалай Фядосіевіч Нізоўцаў

**Мікала́й Фядо́сіевіч Нізо́ўцаў** (**Нізаўцо́ў**) (, Вялікі Усцюг  — , ) — савецкі партыйны і дзяржаўны дзеяч, наркам земляробства БССР. 

## Біяграфія 
Нарадзіўся ў 1896 годзе ў горадзе Вялікі Усцюг. З сям’і службоўца. Член КПСС з 1918 года.

З 26 красавіка 1937 года займаў пасаду народнага камісара земляробства Беларускай ССР. 29 ліпеня 1937 года быў вызвалены ад займанай пасады пастановай пленума ЦК КПБ(б). 4 лютага 1938 года быў арыштаваны ў Мінску па адрасе: вул. К. Маркса, д. 2, кв. 8. Быў выключаны з УКП(б) і 8 лютага быў асуджаны пазасудовым органам НКУС як «член антысавецкай дыверсійна-тэрарыстычнай арганізацыі «правых» да ВМП з канфіскацыяй маёмасці. Расстраляны. 

15 снежня 1956 года быў рэабілітаваны ваеннай калегіяй Вярхоўнага Суда БССР. Асабовая справа Н. № 8173-с захоўваецца ў архіве КДБ Беларусі.

## Літаратура 
* НІЗОЎЦАЎ (НІЗАЎЦОЎ) Мікалай Федасеевіч // 

Катэгорыя:Народныя камісары земляробства БССР
Катэгорыя:Расстраляныя ў СССР
Катэгорыя:Рэабілітаваныя ў СССР
Катэгорыя:Члены КПСС
Царква ў гонар абраза Божай Маці «Уладзімерскі» (Мінск)

**Царква ў гонар абраза Божай Маці «Уладзімерскі»** — мураваны праваслаўны храм у горадзе Мінску. Знаходзіцца на вул. Волжскім праездзе, 8.

## Гісторыя 
Пабудавана ў 1990-я гг. паводле праекта А. Яроменкі. Першая служба адбылася ў 1991 годзе.

Шануюцца абразы Уладзімірскія і Чантахоўскія Маці Божая, «Святы Дабраверны князь Аляксандр Неўскі», святыя мошчы шматлікіх святынь у ківоце. Пры царкве нядзельная школа, бібліятэка-чытальня.

## Архітэктура 
Храм вырашаны асіметрычнай аб’ёмна-прасторавай кампазіцыяй, у якой дамніруе 2-ярусная (цыліндр на чацверыку) званіца пад сферычным купалам. Франтальны плоскасны фасад завершаны акруглымі атыкамі, прарэзаны арачнымі ўваходнымі і двайным аконным праёмамі.

## Літаратура 
* Праваслаўныя храмы Беларусі: энцыклапедычны даведнік / А. М. Кулагін; [рэдакцыйны савет: Г. П. Пашкоў, Л. В. Календа]. — Мінск: Беларуская Энцыклапедыя, 2007. — 653 с. 2000 экз. ISBN 978-985-11-0389-4.

## Спасылкі 
* 
* 

Катэгорыя:Праваслаўныя храмы Мінска
Катэгорыя:Храмы Мінскай епархіі
Ялатамскі павет

**Ялатамскі павет** () — адміністрацыйная адзінка ў складзе Тамбоўскай губерні Расійскай імперыі, якая існавала ў 1779—1924 гадах. Цэнтр — Ялацьма. Знаходзіўся на поўначы губерні і меў плошчу 3570,8 вёрст².

## Гісторыя 
Павет быў утвораны ў 1779 годзе ў складзе Тамбоўскага намесніцтва. З 1796 года — у складзе Тамбоўскай губерні. Пастановай Прэзідыума Усерасійскага ЦВК ад 4 студзеня 1923 года «Аб зменах у складзе Тамбоўскай губерні» Ялатамскі павет быў перададзены ў склад Разанскай губерні.

20 лютага 1924 года дэкрэтам УЦВК павет быў скасаваны. Тэрыторыя павета адышла да Касімаўскага павета.

## Адміністрацыйны падзел 
У 1893 годзе павет падзяляўся на 26 валасцей.

## Насельніцтва 
Па дадзеных перапісу 1897 года ў павеце пражывала 141 027 чалавек.

Катэгорыя:Паветы Тамбоўскай губерні
Каменданцкі праспект (станцыя метро)

**Каменданцкі праспект** () — станцыя Фрунзенска-Прыморскай лініі Пецярбурскага метрапалітэна.

Катэгорыя:Станцыі Пецярбургскага метрапалітэна 
Катэгорыя:Станцыі метрапалітэна паводле алфавіта
Чкалаўская (станцыя метро, Санкт-Пецярбург)

**Чкалаўская** () — станцыя Фрунзенска-Прыморскай лініі Пецярбурскага метрапалітэна. Размешчана паміж станцыямі «Спартыўная» і «Крастоўскі востраў». Да ўводу ў эксплуатацыю ўчастка «Дастаеўская» — «Спаская» 7 сакавіка 2009 года эксплуатавалася ў складзе Правабярэжнай лініі.

Станцыя адкрыта 15 верасня 1997 года ў складзе ўчастка «Садовая» — «Чкалаўская». Названа ад аднайменнага праспекта.

Катэгорыя:Станцыі Пецярбургскага метрапалітэна
Катэгорыя:Станцыі метрапалітэна паводле алфавіта
2-е Мінскае раённае благачынне

**2-е Мінскае раённае благачынне**, **2-я Мінская раённая благачынная акруга** — акруга ў Мінскай епархіі Беларускай праваслаўнай царквы. Аб’ядноўвае прыходы на захадзе Мінскага раёна Мінскай вобласці.

## Храмы і прыходы 
# Спаса-Праабражэнская царква (Заслаўе)
# Царква ў гонар абраза Божай Маці «Млекапітацельніца» (Раўбічы)
# Царква ў гонар абраза Божай Маці «Суцяшэнне» (Аксакаўшчына)
# Царква Сабора Беларускіх Святых (Заслаўе)
# Царква ў гонар Раства Хрыстова (Наваселле)
# Царква ў імя святога Іаана ваяра (Аколіца)
# Царква ў імя свяціцеля Феадосія Чарнігаўскага (Пятрышкі)
# Свята-Петра-Паўлаўская царква (Ратамка)
# Свята-Раства-Багародзіцкая царква (Старое Сяло)
# Свята-Раства-Багародзіцкая царква (Тарасава)
# Свята-Троіцкая царква (Хацежына)
# Свята-Пакроўская царква (Чачкава)

## Благачынныя настаяцелі 
Протаіерэй Мікалай Мазгоў.

## Спасылкі 
* 2-е Мінскае раённае благачынне  на pravminsk.by
 

Катэгорыя:Рэлігія ў Мінскім раёне
Катэгорыя:Благачынныя акругі Мінскай епархіі
Аберацыйнае дэкадаванне

**Аберацыйнае дэкадаванне** — панятак, які быў уведзены італьянскім пісьменнікам, культуролагам Умберта Эка для абазначэння выпадку, калі паведамленне, што было закадавана з дапамогай адной сістэмы кадавання, пазней дэкадуецца ў адпаведнасці з іншай сістэмай. Панятак звязаны са словам «аберацыя» (лац. *aberare* - адхіляцца), што азначае адхіленне ад нормы, ісціны. Адно і тое ж паведамленне, перададзенае праз радыё, тэлебачанне або інтэрнэт, па-рознаму ўспрымаецца прадстаўнікамі розных культур і субкультур. 

## Літаратура 
* Аберацыйнае дэкадаванне // Культуралогія: Энцыкл. даведнік Уклад. Э. Дубянецкі. — Мн.: БелЭн, 2003. ISBN 985-11-0277-6

*
Тэатр абсурду

**Тэатр абсурду**, **драма абсурду** (лац. *absurdus* — недарэчны) — плынь у заходнееўрапейскай драматургіі і тэатры другой паловы ХХ ст. 

Для драматургіі абсурду ўласцівы адсутнасць яснага сюжэту і распрацаваных характараў персанажаў, песімістычнае светаўспрыманне, адчуванне трагізму і адчужанасці чалавека ў недасканалым свеце, успрыманне рэчаіснасці як чагосьці пазбаўленага ўнутранага сэнсу і прычынных сувязей, гратэскна-камічная дэманстрацыя абсурднасці і бессэнсоўнасці чалавечага быццця. Найбольш вядомыя творы — «У чаканні Гадо» Сэмюэла Бекета, «Лысая спявачка» Эжэна Іанеска. 

## Літаратура 
* Культуралогія: Энцыкл. давед./ Э.С. Дубянецкі; Маст. А.А. Глекаў. — Мн.: БелЭн, 2003. —384 с.:іл ISBN 985-11-0277-6

Катэгорыя:Драматургія
Свята-Успенская царква (Крупіца)

**Свята-Успенская царква** — мураваны праваслаўны храм у Крупіцы Мінскага раёна Мінскай вобласці. Знаходзіцца па вуліцы Слуцкай, 2.

## Гісторыя 
У 1995 годзе адроджаны прыход у Пяцеўшчыне. У 1998 годзе па рашэнні агульнага сходу вернікаў прыход перанесены ў Крупіцу. У 1998 годзе настаяцелем царквы прызначылі іерэя Канстанціна Канстанцінавіча Дубковіча.

З 1998 года пачалося будаўніцтва новага цаглянага храма. На час будаўніцтва храма набажэнствы здзяйсняюцца ў памяшканні гандлёвага цэнтра.

## Архітэктура 
Стыль храма нагадвае царкву ў Сеніцы, але з пяццю купаламі.

Архітэктар храма -- Леанід Канстанцінавіч Шулаеў.

## Спасылкі 
* 
* 

Катэгорыя:Праваслаўныя храмы Мінскага раёна
Катэгорыя:Крупіца
Катэгорыя:Храмы Мінскай епархіі
Анатоль Кірылавіч Мурашкевіч

**Анатоль Кірылавіч Мурашкевіч** (нар. , г. Прапойск, Магілёўская вобласць) — беларускі архітэктар.

## Біяграфія 
Скончыў у 1956 годзе Мінскае тэхнічнае вучылішча. У 1956—1959 гадах служыў у Савецкай Арміі. Скончыў у 1965 годзе Маскоўскі архітэктурны інстытут. У 1965—1976 гадах архітэктар, кіраўнік групы, галоўны архітэктар праектаў праектнага інстытута «Белпрампраект» Дзяржбуда БССР. Член Саюза архітэктараў СССР з 1967 года. Член КПСС з 1975 года. Пражывае ў г. Мінск.

У 1976—1996 гадах галоўны архітэктар Мінскага філіяла праектнага інстытута «Саюзмашпраект» Міністэрства абароннай прамысловасці СССР, кіраўнік творчых калектываў пры праектаванні і будаўніцтве аб’ектаў абароннай прамысловасці ў гарадах: Волагда, Новасібірск, Растоў, Жалезнагорск, Казань, Мінск, Рагачоў, Вілейка, Смаргонь інш.

У 1991—2000 гадах кіраўнік архітэктурнай творчай майстэрні.

Пражывае ў Мінску па вул. Някрасава, 3.

## Творчасць 
Аўтар асноўных пабудаваных аб’ектаў: Магілёўскі завод прылад для падрыхтоўкі першаснай інфармацыі ў г. Магілёве (1974); завод «Аўтагідраўзмацняльнік» у г. Барысаве (1975); завод «Рампрыбор», аптычны корпус механічнага заводаў імя Вавілава (1981) у г. Мінску; адміністрацыйна-бытавы корпус Мінскага падшыпнікавага завода (1976); адміністрацыйна-лабараторны корпус завода «Газаапарат» у г. Брэсце (1975); завод газавай апаратуры ў г. Навагрудку; піянерскі лагер «Барок» Мінскага раёна; камбінат сянажных веж у г. Баранавічы; помнік загінулым у Вялікай Айчыннай вайне ў в. Барок Гомельскага раёна і інш.

Па праектах ягонай майстэрні пабудаваны сядзібы, дамы, банкі, крамы, рэстараны і інш.

## Узнагароды 
За праектаванне грамадскіх цэнтраў прамысловых вузлоў узнагароджаны медалямі ВДНГ СССР.

## Літаратура 
* 
* 

Катэгорыя:Архітэктары Беларусі
Катэгорыя:Архітэктары XX стагоддзя
Катэгорыя:Архітэктары Мінска
Катэгорыя:Архітэктары Магілёва
Катэгорыя:Архітэктары Барысава
Катэгорыя:Архітэктары Брэста
Катэгорыя:Архітэктары Навагрудка
Катэгорыя:Архітэктары Баранавічаў
Ліпнякі (археалагічны комплекс)

**Ліпнякі** — археалагічны помнік — гарадзішча мілаградскай і зарубінецкай культур і ранняга сярэдневякоўя за 1 км на паўночны захад ад вёскі Ліпнякі (Лоеўскі раён, Гомельская вобласць, Беларусь), на пагорку каля ракі Брагінка.

Пляцоўка прамавугольная з закругленымі вугламі, памерамі 60х70 м, была ўмацавана валам вышынёй каля 2 м, шырынёй да 15 м (разбураны ў 1973 годзе пры правядзенні меліярацыйных работ). Выявіў у 1929 годзе І. Х. Юшчанка, абследавалі ў 1955 годзе В. М. Мельнікоўская, у 1957 годзе Л. Д. Побаль, даследавалі ў 1976 годзе М. Ф. Гурын (900 м²), у 1977 годзе М. І. Лашанкоў (200 м²).

Культурны пласт да 0,6 м. Выяўлена 57 ям гаспадарчага прызначэння, разнастайных форм і памераў, адна з іх нагадвае рэшткі паўзямлянкавага жытла памерамі 5х2,8 м, заглыбленага ў мацярык на 0,2—0,3 м. Знойдзены фрагмент ляпной пасудзіны, частка якой арнаментавана па шыйцы, плечуку і тулаве ўцісканнямі пазногця або пастаўленай пад вуглом папачкі. Сярод прылад працы крамянёвыя нажы, скобля, пракрутка, рэтушор, жалезны наканечнік кап’я, фрагменты 2 нажоў, скоблі, спражка, бронзавыя фрагменты тыгля, бранзалета. Асобную групу знаходак складаюць гліняныя прасліцы біканічнай, шарападобнай і посудападобнай формы, частка з іх арнаментавана кропкавымі ўцісканнямі, рыскамі, лініямі. У паўзямлянцы выяўлены 2 ляпныя гаршчкі, падпраўленыя на ганчарным крузе, якія адносяцца да сярэдневякоўя. Магчыма, гарадзішча выконвала функцыю сховішча.

## Літаратура 
* 
* *Гурын, М. Ф., Лашанкоў, М. І.* Гарадзішча Ліпнякі / М. Ф. Гурын, М. І. Лашанкоў // Весці Акадэміі навук Беларусі. — 1984. — № 2. — С.

Катэгорыя:Мілаградская культура
Катэгорыя:Зарубінецкая культура
Катэгорыя:Гарадзішчы Лоеўскага раёна
Катэгорыя:Ліпнякі (Лоеўскі раён)
Цынія

**Цы́нія** (*Zinnia*) — род кветкавых раслін сямейства .

## Батанічнае апісанне 
Аднагадовыя і шматгадовыя травяністыя расліны, зрэдку — паўкусты. Лісце супраціўнае, простае, суцэльнае. Кветкі трубчастыя і язычковыя, сабраныя ў простыя ці махрыстыя адзіночныя кошыкі. Колер кветак аранжавы, жоўты, пурпуровы, белы. Плод — сямянка.

## Распаўсюджанне і экалогія 
Радзімай цыніі з’яўляецца тэрыторыя Амерыкі, пераважна Цэнтральнай. У цяперашні час у якасці дэкаратыўнай расліны культывуецца паўсюдна. Цвіце з сярэдзіны чэрвеня. Размнажаецца насеннем.

## Віды 
Род налічвае больш за 15 відаў (па дадзеных сайта The Plant List — 22 віды). Некаторыя з іх:
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Літаратура 
*  — С. 146.
* 

## Спасылкі 
* 
* Zinnia // The Plant List
* *Zinnia* L. // Germplasm Resources Information Network (GRIN-Taxonomy)

Катэгорыя:Астравыя
Катэгорыя:Таксоны раслін, названыя ў гонар людзей
Катэгорыя:Флора Амерыкі
Катэгорыя:Дэкаратыўныя расліны
Праспект Бальшавікоў (станцыя метро)

**«Праспект Бальшавікоў»** () — станцыя Лахцінска-Правабярэжнай лініі Пецярбурскага метрапалітэна.

Катэгорыя:Станцыі Пецярбургскага метрапалітэна
Катэгорыя:Лахцінска-Правабярэжная лінія метрапалітэна
Калывань (Новасібірская вобласць)

**Калывань** () — пасёлак гарадскога тыпу, былы горад, адміністрацыйны цэнтр Калыванскага раёна Новасібірскай вобласці.

Калывань размешчана на рацэ Чавус (басейн Обі), за 45 км на паўночны захад ад Новасібірска.

Катэгорыя:Пасёлкі гарадскога тыпу Новасібірскай вобласці
Катэгорыя:Населеныя пункты, заснаваныя ў 1797 годзе
Машкова (Новасібірская вобласць)

**Машкова** () — пасёлак гарадскога тыпу ў Новасібірскай вобласці. Адміністрацыйны цэнтр Машкоўскага раёна і гарадскога паселішча рабочы пасёлак Машкова.

Машкова размешчана за 56 км на паўночны ўсход ад Новасібірска, за 70 км на паўднёвы захад ад горада Балотнае на Транссібірскай магістралі. Побач з пасёлкам праходзіць федэральная аўтамабільная дарога M53.

Катэгорыя:Пасёлкі гарадскога тыпу Новасібірскай вобласці
Баган (Баганскі раён)

**Баган** () — сяло ў Новасібірскай вобласці Расіі, адміністрацыйны цэнтр Баганскага раёна і Баганскага сельсавета.

Баган размешчаны ў паўднёвай частцы Барабінскай нізіны на рацэ Баган, за 360 км на паўднёвы-захад ад Новасібірска, за 40 км на паўднёвы ўсход ад горада Купіна, за 60 км на паўночны захад ад горада Карасук.

Катэгорыя:Населеныя пункты Новасібірскай вобласці
Качанёва

**Качанёва** () — пасёлак гарадскога тыпу ў Новасібірскай вобласці, адміністрацыйны цэнтр Качанёўскага раёна.

Качанёва знаходзіцца за 50 км на захад ад Новасібірска. Побач з пасёлкам пралягае аўтамабільная дарога федэральнага значэння М51 «Байкал». Таксама праз Качанёва праходзіць Транссібірская магістраль, на якой размяшчаецца чыгуначная станцыя.

 

Катэгорыя:Пасёлкі гарадскога тыпу Новасібірскай вобласці
Катэгорыя:Населеныя пункты, заснаваныя ў 1650 годзе
Зона адпачынку экіпажа

**Зона адпачынку экіпажа** — адсек або спецыяльна адведзенае месца ўнутры самолёта, прызначанае для адпачынку членаў экіпажа пры выкананні дальніх рэйсаў. Паколькі максімальна дапусцімая працягласць работы экіпажа абмежаваная авіяцыйным рэгламентам, а часам таксама працоўным заканадаўствам, рэйсы, якія па працягласці перавышаюць гэты час, выконваюцца са зменным экіпажам. Члены экіпажа могуць скарыстацца зонамі адпачынку ў нерабочы час..

## Размяшчэнне 
.]]
.]]
.]]
Адсекі для адпачынку экіпажа звычайна прысутнічаюць на далёкамагістральных лайнерах і могуць размяшчацца над пасажырскім салонам (у гэтым выпадку ў іх трэба падымацца па сходах) або побач з ім. Секцыі для пілотаў, размешчаныя ў пярэдняй частцы самалёта, аддзеленыя ад размешчаных ззаду секцый для бортправаднікоў.

На некаторых самалётах існуе магчымасць усталявання такога адсека ў выглядзе модуля (). Модуль альбо мае форму стандартнага грузавога кантэйнера і памяшчаецца ў грузавы адсек самалёта, размешчаны пад пасажырскім салонам (уваход у яго ажыццяўляецца праз спецыяльны люк, схаваны ад пасажыраў), альбо прызначаны для ўстаноўкі ўнутры пасажырскага салона. Такая схема дазваляе ўсталёўваць адсекі па неабходнасці і здымаць іх, калі борт не выкарыстоўваецца для далёкіх рэйсаў.

Адсекі адпачынку таксама могуць прысутнічаць на транспартных і ваенна-транспартных самалётах.

## Апісанне 
Адсекі могуць абсталёўвацца спальнымі месцамі, часам — дадатковымі сядзеннямі. Спальныя месцы могуць быць койкамі або секцыямі капсульнага тыпу, могуць аддзяляцца перагародкамі ці фіранкамі. Ложкі маюць пасы на выпадак траплення ў турбулентнасць, аднак знаходзіцца на іх падчас рулення, узлёту і пасадкі забаронена. Выключэнні могуць рабіцца для адсекаў, абсталяваных крэсламі з пасамі. Для забеспячэння адпачынку адсекі могуць мець палепшаную гукаізаляцыю ў параўнанні з пасажырскім салонам.

Доступ пасажыраў у адсекі адпачынку абмежаваны рэгламентам. Для прадухілення несанкцыянаванага доступу ўваходы ў адсекі могуць быць абароненымі звычайнымі або кодавымі замкамі. Паколькі ўстаноўка гэтых секцый павялічвае кошт самалёта, кампаніі могуць на іх эканоміць, да прыкладу, не абсталёўваючы самалёты адсекамі для бортправаднікоў. Так, на далёкамагістральных самалётах Аэрафлота адасоблены адсек адпачынку ёсць толькі ў лётнага экіпажа, бортправаднікі ж могуць адпачываць толькі на задніх шэрагах салонаў, калі там няма пасажыраў.

## Тыпы зон адпачынку 
FAA вызначае 3 класы зон адпачынку, якія павінны надавацца ў залежнасці ад колькасці членаў экіпажа і працягласці рэйса:

* **1 клас** — адсек фізічна аддзелены ад кабіны пілотаў і пасажырскага салона; абсталяваны ложкамі або плоскасцямі для сну; ёсць магчымасць гукавой і светлавой ізаляцыі.
* **2 клас** — ёсць магчымасць заняць ляжачае становішча (раскладныя сядзенні ў бізнэс-класе альбо некалькі размешчаных побач крэслаў эканомкласа); наяўнасць фіранак, якія можна запнуць.
* **3 клас** — наяўнасць адкідных крэслаў з падтрымкай для ног.

## Самалёты, абсталяваныя адсекамі адпачынку 
## Крыніцы 
Катэгорыя:Грамадзянская авіяцыя
Катэгорыя:Канструкцыя самалёта
Катэгорыя:Паветраны транспарт
Чаны (пасёлак)

**Чаны** () — рабочы пасёлак у Расіі, адміністрацыйны цэнтр Чанаўскага раёна Новасібірскай вобласці.

Пасёлак размешчаны ў Барабінскім стэпе, за 402 км на захад ад Новасібірска. Чыгуначная станцыя на Транссібірскай магістралі, на ўчастку Омск — Новасібірск.

Катэгорыя:Пасёлкі гарадскога тыпу Новасібірскай вобласці
Красназёрскае

**Красназёрскае** () — пасёлак гарадскога тыпу, адміністрацыйны цэнтр Красназёрскага раёна Новасібірскай вобласці.

Красназёрскае размешчана на правым беразе ракі Карасук, за 270 км на паўднёвы захад ад Новасібірска, за 88 км на паўночны ўсход ад горада Карасук, за 32 км на поўнач ад чыгуначнай станцыі Красназёрскае на Сярэднесібірскай магістралі, размешчанай у сяле Палавіннае.

Катэгорыя:Пасёлкі гарадскога тыпу Новасібірскай вобласці
3-е Мінскае раённае благачынне

**3-е Мінскае раённае благачынне**, **3-я Мінская раённая благачынная акруга** — акруга ў Мінскай епархіі Беларускай праваслаўнай царквы. Аб’ядноўвае прыходы на ўсходзе Мінскага раёна Мінскай вобласці.

## Храмы і прыходы 
# Свята-Троіцкая царква (Бараўляны)
# Спаса-Праабражэнская царква (Бальшавік)
# Царква ў імя святых праведных Богаайцоў Іаакіма і Ганны (Вішнёўка)
# Свята-Петра-Паўлаўская царква (Жукаўка)
# Свята-Ільінская царква (Касынь)
# Спаса-Ушэсцеўская царква (Калодзішчы)
# Царква Успення Прасвятой Багародзіцы (Калодзішчы)
# Царква ў гонар Раства Хрыстова (Калодзішчы)
# Свята-Крыжаўзвіжанская царква (Каралёў Стан)
# Царква ў гонар абраза «У горы і журбе суцяшэнне» (Малінаўка)
# Спаса-Праабражэнская царква (Астрашыцкі Гарадок)
# Спаса-Ушэсцеўская царква (Сёмкава)
# Свята-Раства-Багародзіцкая царква (Сёмкаў Гарадок)
# Царква Пакрова Прасвятой Багародзіцы (Юзуфова)

## Благачынныя настаяцелі 
Протаіерэй Андрэй Круцялёў.

## Спасылкі 
* 3-е Мінскае раённае благачынне  на pravminsk.by
 

Катэгорыя:Рэлігія ў Мінскім раёне
Катэгорыя:Благачынныя акругі Мінскай епархіі
Давольнае

**Давольнае** () — сяло, адміністрацыйны цэнтр Даволенскага раёна Новасібірскай вобласці.

Давольнае размешчана ў Барабінскай нізіне на рацэ Баган, за 230 км на паўднёвы захад ад Новасібірска, за 95 км на поўдзень ад горада Каргат, у якім размешчана чыгуначная станцыя Транссібірскай магістралі і побач з якім праходзіць федэральная аўтамабільная дарога М-51 «Байкал».

 

Катэгорыя:Населеныя пункты Новасібірскай вобласці
Катэгорыя:Населеныя пункты, заснаваныя ў 1703 годзе
Венгерава

**Венгерава** () — сяло, адміністрацыйны цэнтр Венгераўскага раёна Новасібірскай вобласці.

Венгерава размешчана на рацэ Тартас.

Сяло заснавана ў 1753 годзе.

Катэгорыя:Населеныя пункты Новасібірскай вобласці
Здвінск

**Здвінск** () — сяло, адміністрацыйны цэнтр Здвінскага раёна Новасібірскай вобласці.

Здвінск размешчаны ў Барабінскай нізіне на рацэ Каргат, за 280 км на паўднёвы захад ад Новасібірска, за 80 км на поўдзень ад горада Барабінск, які мае чыгуначную станцыю на Транссібірскай магістралі і побач з якім праходзіць федэральная аўтамабільная дарога М-51 «Байкал».

Катэгорыя:Населеныя пункты Новасібірскай вобласці
Кочкі (Новасібірская вобласць)

**Кочкі** () — сяло, адміністрацыйны цэнтр Кочкаўскага раёна Новасібірскай вобласці.

Сяло размешчана на рацэ Карасук, за 178 км на паўднёвы захад ад Новасібірска. Адлегласць па аўтамабільных дарогах ад Новасібірска да вёскі — 202 км.

 

Катэгорыя:Населеныя пункты Новасібірскай вобласці
Агон

**Аго́н** (стар.-грэч. *ἀγών*) — барацьба альбо спаборніцтва ў грэкаў і рымлян; гульні падчас рэлігійных або палітычных святкаванняў, напрыклад Аганалій.

Аганальнасць з'яўляецца спецыфічнай рысай старажытнагрэчаскай культуры, якая выражалася ў імкненні грэкаў да спаборніцтваў у розных сферах жыццядзейнасці (эканоміцы, палітыцы, культуры). Грэкі любілі спартыўныя, музычныя, тэатральныя спаборніцтвы, на якіх галоўным лічылася атрымаць перамогу. Агоны праводзіліся часта, а пераможцы атрымлівалі разнастайныя ўзнагароды, карысталіся грамадскай павагай, мелі шырокую вядомасць. Найбольш вядомымі і буйнымі спаборніцтвамі былі Алімпійскія, Істмійскія, Піфійскія, Нямейскія гульні, а таксама Вялікія гарадскія Дыянісіі, на якіх спаборнічалі харавыя групы, трагічныя і камічныя паэты-драматургі. Былі папулярнымі таксама конкурсы прамоўцаў, выканаўцаў на музычных інструментах, скульптураў, жывапісцаў.

## Літаратура 
* Культуралогія: Энцыкл. давед./ Э. С. Дубянецкі; Маст. А. А. Глекаў. — Мн.: БелЭн, 2003. —384 с.:іл ISBN 985-11-0277-6

Катэгорыя:Спаборніцтвы
Катэгорыя:Тэатр Старажытнай Грэцыі
Катэгорыя:Паэтыка
Усць-Тарка

**Усць-Тарка** () — сяло, адміністрацыйны цэнтр Усць-Тарцкага раёна Новасібірскай вобласці.

Усць-Тарка размешчана на рацэ Ом, ля ўпадзення ў яе ракі Тарка, за 509 км на захад ад Новасібірска, за 52 км на поўнач ад горада Татарск, у якім размешчана чыгуначная станцыя Татарская на Транссібірскай магістралі.

Катэгорыя:Населеныя пункты Новасібірскай вобласці
Катэгорыя:Населеныя пункты, заснаваныя ў 1752 годзе
Свята-Духаўская царква (Самахвалавічы)

**Царква Раства Хрыстова** — мураваны праваслаўны храм у аграгарадку Самахвалавічы Мінскага раёна Мінскай вобласці. Знаходзіцца на вул. Калініна, 7.

## Гісторыя 
З 1 лютага 1994 году па благаславенні Філарэта пад царкву быў зняты ў арэнду дом. У 1995 годзе пачалося будаўніцтва храма.

## Архітэктура 
Пабудавана з цэглы. Вырашана крыжовым у плане аб’ёмам, які фарміруюць прамавугольная ў плане малітоўная зала, бакавыя прыдзелы, 5-гранная апсіда, трапезная з плоскай 2-яруснай званіцай-сценкай. Аб’ёмная пластычнасць храма дасягаецца спалучэннем разнастайных па форме дахаў: 2-схільнага над малітоўнай залай, трапецападобнага «церамнога» над прыдзеламі, гранёнага пад апсідай. Над алтарнай часткай і прыдзеламі ўзведзены макаўкі. Фасады расчлянёны арачнымі і прамавугольнымі аконнымі і дзвярнымі праёмамі.

## Літаратура 
* Праваслаўныя храмы Беларусі : энцыклапедычны даведнік / А. М. Кулагін; [рэдакцыйны савет: Г. П. Пашкоў, Л. В. Календа]. — Мінск: Беларуская Энцыклапедыя, 2007. — 653 с. 2000 экз. ISBN 978-985-11-0389-4

## Спасылкі 
* 
* 

Катэгорыя:Праваслаўныя храмы Мінскага раёна
Катэгорыя:Самахвалавічы (аграгарадок)
Катэгорыя:Храмы Мінскай епархіі
Катэгорыя:1999 год у Беларусі
Убінскае (сяло)

**Убінскае** () — сяло, адміністрацыйны цэнтр Убінскага раёна Новасібірскай вобласці.

Убінскае размешчана ў Барабінскай нізіне, за 210 км на захад ад Новасібірска. Сяло мае чыгуначную станцыю на Транссібірскай магістралі, за 3118 км ад Масквы. Побач з вёскай праходзіць федэральная аўтамабільная дарога М-51 «Байкал».

Катэгорыя:Населеныя пункты Новасібірскай вобласці
Катэгорыя:Населеныя пункты, заснаваныя ў 1675 годзе
Чыстаазёрнае

**Чыстаазёрнае** () — рабочы пасёлак, адміністрацыйны цэнтр Чыстаазёрнага раёна Новасібірскай вобласці і гарадскога паселішча рабочы пасёлак Чыстаазёрнае.

Чыстаазёрнае знаходзіцца ў Барабінскай нізіне, за 420 км на захад ад Новасібірска, за 70 км на паўднёвы ўсход ад горада Татарск, за 63 км на паўночны захад ад горада Купіна, за 12 км ад возера Чаны.

Катэгорыя:Пасёлкі гарадскога тыпу Новасібірскай вобласці
Свята-Петра-Паўлаўская царква (Ратамка)

**Свята-Петра-Паўлаўская царква** — мураваны праваслаўны храм у аграгарадку Ратамка Мінскага раёна Мінскай вобласці. Знаходзіцца каля чыгуначнай станцыі на вул. Прывакзальная, 9.

## Гісторыя 
Пабудавана ў 1997 годзе.

## Архітэктура 
Пабудавана з дрэва, у пачатку XXI стагоддзя абкладзена цэглай і павялічана. Вырашана прамавугольным у плане аб’ёмам, па цэнтры якога ўзвышаецца 4-гранны шатровы барабан са шпілем-крыжом. Па баках далучаны прыдзелы пад 2-схільнымі пакрыццямі, да фасада — нізкі прытвор з 4-граннай шатровай званіцай. Фасады расчлянёны стральчатымі аконнымі праёмамі.

## Літаратура 
* Праваслаўныя храмы Беларусі : энцыклапедычны даведнік / А. М. Кулагін; [рэдакцыйны савет: Г. П. Пашкоў, Л. В. Календа]. — Мінск: Беларуская Энцыклапедыя, 2007. — 653 с. 2000 экз. ISBN 978-985-11-0389-4

## Спасылкі 
* 
* 

Катэгорыя:Праваслаўныя храмы Мінскага раёна
Катэгорыя:Ратамка (аграгарадок)
Катэгорыя:Храмы Мінскай епархіі
Катэгорыя:1997 год у Беларусі
Царква ў гонар Раства Хрыстова (Наваселле)

**Царква ў гонар Раства Хрыстова** — мураваны праваслаўны храм у аграгарадку Наваселле Мінскага раёна Мінскай вобласці. Знаходзіцца каля каля шашы Мінск — Гродна на вул. Раждзественская, 2.

## Гісторыя 
Пабудавана ў пачатку XXI стагоддзя.

## Архітэктура 
Архітэктар храма Генадзь Іванавіч Чырван.

Пабудавана з цэглы. Вырашана ў стылі драўлянага дойлідства Рускай Поўначы XVII стагоддзя. Цэнтрычны квадратны ў плане аб’ём узняты на высокі подыум, завершаны 8-гранным шатровым барабанам. Па баках далучаны прытворы і апсіда, завершаныя 2-яруснымі 2-схільнымі дахамі.

## Літаратура 
* Праваслаўныя храмы Беларусі : энцыклапедычны даведнік / А. М. Кулагін; [рэдакцыйны савет: Г. П. Пашкоў, Л. В. Календа]. — Мінск: Беларуская Энцыклапедыя, 2007. — 653 с. 2000 экз. ISBN 978-985-11-0389-4

## Спасылкі 
* 
* 
* 

Катэгорыя:Праваслаўныя храмы Мінскага раёна
Катэгорыя:Наваселле (Мінскі раён)
Катэгорыя:Храмы Мінскай епархіі
Катэгорыя:Будынкі і збудаванні Генадзя Чырвана
Свята-Раства-Багародзіцкая царква (Тарасава)

**Свята-Раства-Багародзіцкая царква** — мураваны праваслаўны храм у в. Тарасава Мінскага раёна Мінскай вобласці. Знаходзіцца на вул. Раждзественская, 2.

## Гісторыя 
Пабудавана ў 2001 годзе.

## Архітэктура 
Пабудавана з цэглы паводле праекта архітэктара Л. Шулаева і мастака В. Міцічкіна. Шматпланавую, прасторава развітую ярусную кампазіцыю фарміруюць цэнтральны 8-гранны светлавы барабан, завершаны цыбулепадобным купалам, ніжэйшыя аб’ёмы прыдзелаў, 3 прытвораў і апсіды. Архітэктурны рытм ствараюць 2-гранныя шчыты 2-схільных дахаў, чаргаванне арачных і прамавугольных аконных праёмаў.

## Літаратура 
* Праваслаўныя храмы Беларусі : энцыклапедычны даведнік / А. М. Кулагін; [рэдакцыйны савет: Г. П. Пашкоў, Л. В. Календа]. — Мінск: Беларуская Энцыклапедыя, 2007. — 653 с. 2000 экз. ISBN 978-985-11-0389-4

## Спасылкі 
* 
* 

Катэгорыя:Праваслаўныя храмы Мінскага раёна
Катэгорыя:Тарасава (Мінскі раён)
Катэгорыя:Храмы Мінскай епархіі
Катэгорыя:2001 год у Беларусі
Баганскі раён

**Баганскі раён** () — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка (раён) і муніцыпальнае ўтварэнне (муніцыпальны раён) у Новасібірскай вобласці Расіі.

Адміністрацыйны цэнтр — сяло Баган.

Катэгорыя:Раёны Новасібірскай вобласці