open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Кі-Ларга

**Кі-Ла́рга** () — востраў у Фларыдскім праліве. З'яўляецца часткай архіпелага Фларыда-Кіс. Уваходзіць у склад амерыканскага штата Фларыда. Плошча - 150 км². Насельніцтва - 10 433 чал. (2010 г.)

## Геаграфія і прырода 
Кі-Ларга — самы буйны і доўгі востраў Фларыда-Кіс. Ён аддзелены ад паўвострава Фларыда пралівам, які ў самым вузкім месцы дасягае ўсяго 1,45 км. У астатніх месцах праліва рыфы і пясчаныя косы ўтвараюць шэраг неглыбокіх заліваў. У нашы дні некаторыя з гэтых вузкіх кавалкаў сушы аб'яднаны мастамі і шашой і выкарыстоўваюцца для камунікацыйнага злучэння Кі-Ларга з кантынентам. Аднак у мінулым яны стваралі істотныя перашкоды для суднаходства. 

Даўжыня вострава Кі-Ларга — 63,22 км. Найбольшая шырыня — 6,63 км, але ў некаторых месцах яна не перавышае 445 м. Кі-Ларга мае каралавае паходжанне. Суша нізкая, складзена з вапняку і дробнага пяску. Маецца некалькі ўнутраных лагун. 

Клімат трапічны вільготны. Улетку здараюцца моцныя ўраганы.

Наземныя флора і фаўна значна пацярпелі ад прысутнасці чалавека. На некаторых участках узбярэжжа захаваліся мангравыя лясы. На Кі-Ларга спыняюцца пералётныя птушкі. Значна большую разнастайнасць мае навакольны падводны свет, дзе налічваецца 55 відаў каралаў і 500 відаў рыб. Для захавання прыроды на Кі-Ларга створаны марскі нацыянальны парк, два батанічныя паркі, цэнтр назірання за дзікімі птушкамі, два дзяржаўныя і прыватная ўстановы вывучэння і гадавання дэльфінаў. 

## Гісторыя 
Найстаражытнейшымі вядомымі насельнікамі вострава Кі-Ларга былі прадстаўнікі індзейскага народа *кулуса*, якія перасяліліся сюды з суседняй Фларыды. Археолагамі знойдзены рэшткі буйных штучных пабудоў, узведзеных паміж 1000 г. і 1499 г. Мяркуецца, што яны маглі выкарыстоўвацца для навігацыі або ў рэлігійных мэтах. У пачатку XVI ст. востраў быў адкрыты іспанцамі і названы імі *Cayo Largo* (літаральна "доўгі рыф"). Сучасная назва з'явілася толькі ў 1870 г. Да канца XVIII ст. мясцовае карэннае насельніцтва вымерла ў выніку сутычак з піратамі або эпідэміі. У XVI - XIX стст. праз Фларыдскі праліў праходзіў ажыўлены марскі шлях, які злучаў Вест-Індыю з Еўропай. Каля Кі-Ларга выяўлены рэшткі частых караблекрушэнняў.

У XIX ст. на Кі-Ларга з'явіліся перасяленцы з ЗША, якія займаліся ловам рыбы і вырошчваннем ананасаў і лайма. Першае вядомае паселішча мела назву Плантэр. У 1870 г. на востраве жыло 60 чалавек. У 1881 г. на Кі-Ларга была адкрыта пошта. У 1908 г. востраў злучаны з кантынентам чыгункай, што дзейнічала да 1935 г. З 1940 г. развіваецца турызм. 

Кі-Ларга
Кі-Ларга
Кі-Ларга
Кі-Ларга
Нацыянальная мова

**Нацыяна́льная мо́ва** — мова, якая выступае сродкам вусных і пісьмовых зносін нацыі. Складваецца з мовы народнасці ў перыяд станаўлення нацыі. Функцыянуе ў некалькіх разнавіднасцях: літаратурная мова, прастамоўе, мясцовыя гаворкі і сацыяльныя дыялекты. Найвышэйшая форма нацыянальнай мовы — літаратурная мова, якая лічыцца ўзорнай і прызнаецца ўсімі носьбітамі гэтай мовы. Нацыянальная мова ёсць адной з найбольш істотных прыкмет нацыі. Звычайна адна нацыя атаясамліваецца з адной мовай (напрыклад англічане — з англійскай, французы — з французскай мовай). Часам адна мова можа абслугоўваць моўныя патрэбы некалькіх нацый, што звязана з каланіяльнай спадчынай гэтых нацый і фарміраваннем нацыі з каланістаў і эмігрантаў (напрыклад, англійская мова ў Вялікабрытаніі, ЗША, Канадзе, Аўстраліі і інш. краінах). У апошнім выпадку фарміруюцца нацыянальныя варыянты адной мовы: англійская брытанская, англійская амерыканская, англійская аўстралійская і г.д.

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Моўная палітыка
Ганна Паўлаўна Рагель

**Ганна Паўлаўна Рагель** (, в. Белыя, цяпер у Маладзечанскім раёне — , ) — найстарэйшая жыхарка Беларусі.

Паводле пэўных звестак Ганна Рагель нарадзілася 4 ліпеня 1889 года, аднак у пашпарце спадарыні Рагель пазначаны толькі год бяз даты.

Муж Ганны Рагель быў кавалём, яна яму дапамагала. Пасля таго, як савецкая ўлада забрала кузню, працавала ў калгасе. Нарадзіла чатырох дзяцей, наймаладзейшую дачку — у веку 59 гадоў. На пенсію пайшла ў 1965 годзе, маючы 76 гадоў. Цяпер пражывае ў прыватнай хаце ў горадзе Маладзечна разам з дачкой.

Ганна Рагель магла б лічыцца і, магчыма, з'яўляецца найстарэйшай жыхаркай планеты, але дакументальных пацвярджэнняў яе веку, якія б прызнаваліся на міжнародным узроўні, няма. Цяпер яна мае 120 гадоў і з'яўляецца старэйшай за Максіма Багдановіча.

## Літаратура 
* Найстарэйшай жыхарцы Беларусі ўчора споўнілася 118 гадоў // Польскае радыё для замежжа, 5 ліпеня 2007 г.

## Спасылкі 
* Глеб Лабадзенка, Самая старая жыхарка Беларусі , 16 мая 2008 г.
* Глеб Лабадзенка, Перадайце ім, што яны памыляюцца , 3 студзеня 2009 г.
* Арцём Багданаў, У самай старой жыхаркі Беларусі яшчэ захаваліся свае зубы // Польскае радыё для замежжа, 20 лістапада 2008 г.
* Сто васямнаццатая вясна бабулі Ганны // «Народная газета», 28 красавіка 2007 г.
* Найстарэйшая жыхарка Беларусі святкуе 120-годдзе  // БЕЛТА, 4 ліпеня 2009 г.

Катэгорыя:Нарадзіліся ў Маладзечанскім раёне
Mart Inn

**ЗТАА «Mart Inn»** (вымаўляецца *Ма́рт Ін*) — сетка гандлёвых комплексаў у Беларусі, якія належаць кіпрскім фірмам «Mart Inn Food Ltd.» і «Glera Ltd» (уласнікі — літоўскія прадпрымальнікі Гінтарас і Міндаўгас Марцінкявічусы).

Першая крама «Mart Inn» была адчынена ў Мінску ў 2012 годзе. У пачатку 2015 года дзейнічала 30 крамаў у 15 гарадах Беларусі: Бабруйску, Баранавічах, Брэсце, Ваўкавыску, Гомелі, Жодзіне, Івацэвічах, Калінкавічах, Лідзе, Мазыры, Мінску, Пружанах, Рэчыцы, Салігорску, Смаргоні.

Ва ўсіх крамах сеткі ад стварэння шыльды, абвесткі, рэкламныя буклеты, касавыя квіткі і іншая друкаваная прадукцыя, за выключэннем цэннікаў на тавары, друкуецца па-беларуску.

## Спасылкі 
* Афіцыйная старонка 
* Старонка УКантакце

Катэгорыя:Гандлёвыя сеткі Беларусі
Мрай

Назву **Мрай** маюць:

* Мрай — рака ў Барысаўскім раёне Мінскай вобласці, правы прыток ракі Бярэзіна, басейн Дняпра
* Мрай — вёска ў Барысаўскім раёне Мінскай вобласці
Андрэй Юр’евіч Пышнік

**Андрэй Пышнік** (нар. , Мінск) — беларускі футбаліст (паўабаронца) і трэнер. У цяперашні час працуе галоўным трэнерам жаночага футбольнага клуба «Мінск».

Андрэй Пышнік з’яўляецца сынам вядомага беларускага трэнера Юрыя Антонавіча Пышніка.

## Клубная кар’ера 
Выхаванец мінскай СДЮШАР-5, у савецкі час выступаў у Сярэдняй Азіі. З 1992 года выступаў за мінскае «Тарпеда», пазней гуляў за «Атаку-Аўру». У 1996 годзе разам з мазырскім МПКЦ стаў чэмпіёнам краіны. Апошнія гады кар’еры правёў у складзе мінскага РВАРа.

## Трэнерская кар’ера 
З 2001 года стаў працаваць памочнікам свайго бацькі: спачатку ў РВАРы, потым у мінскім «Дынама» і юнацкіх зборных Беларусі. Пазней узначаліў дубль дынамаўцаў. Дадаткова ў верасні 2012 года стаў галоўным трэнерам юніёрскай зборнай Беларусі (юнакі 1995 года нараджэння). У снежні 2012 года быў звольнены з «Дынама».

У студзені 2013 года ўзначаліў дубль футбольнага клуба «Мінск», адначасова застаўшыся галоўным трэнерам юніёрскай зборнай. Увосень 2013 года, пасля няўдалага выступу ў кваліфікацыі чэмпіянату Еўропы, зборная 1995 года спыніла існаванне, і Пышнік сканцэнтраваўся на працы з дублем «Мінска».

У чэрвені 2014 года пасля адстаўкі Андрэя Скорабагацькі быў прызначаны выканаўцам абавязкаў, а неўзабаве — і галоўным трэнерам «Мінска». У сезоне 2014 прывёў каманду да сёмага месца ў чэмпіянаце, і застаўся галоўным трэнерам на сезон 2015. У новым сезоне каманда значны час ішла ўверсе табліцы і прэтэндавала на брозавыя медалі, але ў канцы атрымала пяць паражэнняў запар і ў выніку скончыла сезон на шостым месцы. Па заканчэнні сезону кантракт з трэнерам было вырашана не падаўжаць, і ў лістападзе 2015 года Пышнік пакінуў пасаду галоўнага трэнера «Мінска». Неўзабаве стала вядома, што Пышнік працягне працу ў клубе ў якасці спецыяліста па моладзевым футболе.
 
У чэрвені 2016 года быў прызначаны галоўным трэнерам мінскага «Тарпеда», якое выступала ў Першай лізе. Па выніках сезону 2016 «Тарпеда» заняла дзявятае месца, а ў сезоне 2017 каманда доўгі час ішла сярод прэтэндэнтаў на выхад у Вышэйшую лігу, аднак у выніку стала трэцяй. У снежні 2017 года кантракт «Тарпеда» з Пышнікам быў разарваны.

Пазней стаў працаваць з юнацкімі камандамі «Мінска». У сакавіку 2021 года ўзначаліў жаночую каманду клуба.

У студзені 2015 года атрымаў трэнерскую ліцэнзію катэгорыі PRO.

## Дасягненні 
*   Залаты прызёр чэмпіянату Беларусі: 1996

## Крыніцы 
Катэгорыя:Футбалісты СССР
Катэгорыя:Футбалісты Беларусі
Катэгорыя:Футбольныя трэнеры Беларусі
Катэгорыя:Ігракі ФК РВАР Мінск
Катэгорыя:Ігракі ФК Тарпеда Мінск
Катэгорыя:Ігракі ФК Славія Мазыр
Катэгорыя:Ігракі ФК Атака Мінск
Катэгорыя:Ігракі ФК Атака-Спорт Мінск
Катэгорыя:Ігракі ФК Алга Бішкек
Катэгорыя:Ігракі ФК Віцебск
Катэгорыя:Ігракі ФК Акжайык Уральск
Катэгорыя:Трэнеры ФК Тарпеда Мінск
Катэгорыя:Трэнеры ФК Мінск
Катэгорыя:Трэнеры юніёрскай зборнай Беларусі па футболе
Катэгорыя:Трэнеры ЖФК Мінск
Ляйкі

Назву **Ляйкі** маюць:

* Ля́йкі — вёска ў Іўеўскім раёне Гродзенскай вобласці
* Ляйкі́ — вёска ў Шчучынскім раёне Гродзенскай вобласці
Карпілаўка

Назву **Карпі́лаўка** маюць:

## Населеныя пункты 
### Беларусь 
* Гомельская вобласць:
** Карпілаўка — былая вёска і раённы цэнтр у Акцябрскім раёне, цяпер у складзе г.п. Акцябрскі
** Карпілаўка — былы пасёлак у Хойніцкім раёне

* Мінская вобласць:
** Карпілаўка — вёска ў Валевачскім сельсавеце Чэрвеньскага раёна
** Карпілаўка — вёска ў Лядскім сельсавеце Чэрвеньскага раёна
** Карпілаўка — вёска ў Лагойскім раёне
** Карпілаўка — былая вёска ў Смалявіцкім раёне
** Карпілаўка — вёска ва Уздзенскім раёне

## Рэкі 
* Карпілаўка — рака ў Чэрвеньскім раёне Мінскай вобласці
Канстанцін Уладзіміравіч Селіханаў

**Канстанцін Уладзіміравіч Селіханаў** (, Мінск) — беларускі ,  унук вядомага беларускага савецкага скульптара Сяргея Селіханава.

## Біяграфія 
З 1978 па 1985 гады вучыўся ў Рэспубліканскай школе-інтэрнаце па выяўленчым мастацтве і музыцы імя І. В. Ахрэмчыка (скульптурнае аддзяленне), у выкладчыка Л. Г. Давідзенкі.

З 1987 па 1993 — у Беларускім дзяржаўным тэатральна-мастацкім інстытуце (кафедра скульптуры), у выкладчыка У. П. Слюнчанкі.

З 1989 года ўдзельнічае ў мастацкіх выставах.

З 1995 года з'яўляецца членам Беларускага саюза мастакоў. Жыве ў Мінску.

У 1999 годзе — стыпендыят «ArtLinks», Берклі, ЗША.

У 2004 годзе — стыпендыят «KulturKontakt», Вена, Аўстрыя.

## Спасылкі 
Катэгорыя:Выпускнікі Беларускай акадэміі мастацтваў
Катэгорыя:Скульптары Беларусі
Катэгорыя:Мастакі Беларусі
Катэгорыя:Скульптары XX стагоддзя
Катэгорыя:Скульптары XXI стагоддзя
Катэгорыя:Мастакі XXI стагоддзя
Катэгорыя:Члены Беларускага саюза мастакоў
Мошна (возера, Шумілінскі раён)

**Мошна** — возера ў Шумілінскім раёне Віцебскай вобласці Беларусі ў басейне ракі Сечна, за 4 км у напрамку на поўдзень ад гарадскога пасёлка  Шуміліна, каля вёскі Прыазёрная.

Плошча паверхні возера 0,65 км². Даўжыня 2,1 км, найбольшая шырыня 0,5 км. Даўжыня берагавой лініі 6,03 км. Найбольшая глыбіня 3,9 м. Аб’ём вады 1,51 млн м³. Плошча вадазбору 16,3 км².
Катлавіна возера значна выцягнутая ў напрамку з захаду на ўсход. Схілы катлавіны маюць вышыню 3—5 м, у паўднёвай частцы возера дасягаюць вышыні 9 м. Берагавая лінія звілістая. Берагі нізкія, тарфяныя, на ўсходзе пясчаныя, у залівах сплавінныя. Дно возера выслана сапрапелем, месцамі (да глыбіні 2 м) пяском. Возера моцна зарастае падводнай расліннасцю. У Мошна ўпадаюць ручаі, у тым ліку з возера Круглік, і выцякае ручай у возера Дабееўскае.

У возеры расце рэдкі ахоўны від флоры — .

## Спасылкі 
* Возера Мошна на сайце «Белорусский Посейдон» 

Катэгорыя:Азёры Віцебскай вобласці
Катэгорыя:Азёры Шумілінскага раёна
Медаль «За перамогу над Германіяй у Вялікай Айчыннай вайне 1941—1945 гг.»

**Медаль «За перамогу над Германіяй у Вялікай Айчыннай вайне 1941—1945 гг.»** Заснавана Указам Прэзідыума ВС СССР ад 9 траўня 1945 года. Аўтары медалі — мастакі Я. М. Раманаў і І. К. Андрыянаў. Медалём «За перамогу над Германіяй у Вялікай Айчыннай вайне 1941—1945 гг.» Ўзнагароджваліся: усе вайскоўцы і асобы штатнага саставу, якія прымалі непасрэдны ўдзел на франтах Айчыннай вайны, або забяспечвацца перамогу сваёй працай у ваенных акругах ў шэрагах Чырвонай Арміі, Ваенна-Марскога Флота і войскаў НКУД ; усе вайскоўцы і асобы штатнага саставу, якія служылі ў перыяд Вялікай Айчыннай вайны ў складзе дзеючай Чырвонай Арміі, Ваенна-Марскога Флота і войскаў НКУС, але якія выбылі з іх па прычыне ранення, хваробы ці калецтва, а таксама перведзеныя рашэннем дзяржаўных і партыйных арганізацый на іншую працу па-за арміі. Паводле дадатка да Палажэння аб медалю, зацверджанага пастановай Прэзідыума Вярхоўнага Савета СССР ад 1945/07/05, медалём «За перамогу над Германіяй у Вялікай Айчыннай вайне 1941—1945 гг.» ўзнагароджваўся таксама асабісты склад органаў Народнага Камісарыята Ўнутраных Спраў і Народнага Камісарыята Дзяржаўнай Бяспекі СССР. Медаль «За перамогу над Германіяй у Вялікай Айчыннай вайне 1941—1945 гг.» носiцца на левай грудзіне i пры наяўнасцi iншых медалёў СССР размяшчаецца пасля медаля «За абарону Савецкага Запаляр'я». Асобы, узнагароджаныя медалём «За перамогу над Германіяй у Вялікай Айчыннай вайне 1941—1945 гг.» таксама мелі права на ўзнагароджанне юбілейнымі медалямі:

Медаль «За перамогу над Германіяй у Вялікай Айчыннай вайне 1941—1945 гг.» Вырабляецца з латуні і мае форму правільнага круга дыяметрам 32 мм. На вонкавым боку медаля профільнае выява І. В. Сталіна, ў форме маршала Савецкага Саюза, павернутая у левы бок. У верхняй частцы медаля па акружнасці надпіс «Наша справа правая», у ніжняй частцы па акружнасці надпіс «Мы пераможам» .На адваротным боку медаля надпісы: па акружнасці — «За перамогу над Германіяй», у цэнтры — "У Вялікую Айчынную вайну 1941—1945 ГГ. ", у ніжняй частцы — пяціканечная зорка. Усе надпісы і малюнкі на медалі выпуклыя. Медаль пры дапамозе вушка i кальца мацуецца да пяцікутнай калодкай, абцягнутай шаўковай муаравай стужкай шырынёй 24 мм. На стужцы пяць аднолькавых па шырыні палосак чаргуюцца паміж сабой — тры чорнага і два аранжавага колеру. Краі стужкі абрамленыя вузенькімі аранжавымі палоскамі.

Медаль «За перамогу над Германіяй у Вялікай Айчыннай вайне 1941—1945 гг.» стаў самым распаўсюджаным медалём. Пазней большая колькасць узнагарод адбывалася толькі юбілейнымі медалямі. Станам на 1 студзеня 1995 медалём «За перамогу над Германіяй у Вялікай Айчыннай вайне 1941—1945 гг.» узнагароджана прыблізна 14.933.000 чалавек.

## Спасылкі 
* Указ и Положение о медали 
* Медали и ордена СССР

Катэгорыя:Медалі СССР
Патэльня (гітара)

thumb|right|Чарцёж «патэльні», дадатак да патэнта 1934 года

**«Патэльня»** () — першая ў свеце электрагітара. Гэты інструмент быў вынайдзены ў 1931 годзе Жоржам Башамам і вырабляўся кампаніяй Rickenbacker. Сваю назву інструмент атрымаў дзякуючы сваёй форме: плоскі круглы корпус з доўгім грыфам нагадваў аднайменнае кухоннае прыстасаванне. Таксама «Патэльня» вядомая па сваім афіцыйным нумары мадэлі: A-22. «Патэльня» была гавайскай гітарай, гэта значыць ігралі на ёй пры дапамозе слайда, паклаўшы гітару на калены.

«Патэльня» мела алюмініевы корпус і гуказдымальнік, які складаецца з пары падковападобных магнітаў, паміж палюсамі якіх праходзілі струны. Башам і Адольф Рыкенбекер пачалі прадаваць «Патэльні» ў 1932 годзе, аднак патэнт на электрычную гітару Башаму ўдалося атрымаць толькі ў 1937 годзе, што дазволіла іншым гітарным кампаніям вырабляць свае версіі электрагітар у гэты перыяд.

## Спасылкі 
Катэгорыя:Электрагітары
Дрэдноўт (гітара)

thumb|Дрэдноўт|100px

**Дрэдноўт** () — від акустычных гітар, які адрозніваецца павялічаным корпусам характэрнай «прамавугольнай» формы. У параўнанні з класічным корпусам валодае павышанай гучнасцю і перавагай нізкіх частот у тэмбры. Распрацаваны ў 1920-х гадах фірмай «Марцін» і дагэтуль лічыцца стандартам у гітарабудаванні.

У 20-х гадах выкарыстоўваўся галоўным чынам для «кантры» і папулярна-эстраднай музыкі. У 50-х, нароўні з іншымі фолк-гітарамі, таксама выкарыстоўваўся для сямейнікаў ці бардаўскіх стыляў, акустычнага блюза.

У адрозненне ад аркестравых мадэляў, якія звычайна выкарыстоўваюцца для гульні пальцавай тэхнікай, дрэдноўт часцей ужываецца для гульні «чосам». Таксама дрэдноўт гучыць грамчэй, чым аркестравыя мадэлі, хоць у іх і больш збалансаваны гук.

## Спасылкі 
Катэгорыя:Гітара
Акустычная гітара

**Акустычная гітара** — папулярны шчыпковы струнны музычны інструмент (у большасці разнавіднасцей 6 струн), гучанне якога ажыццяўляецца дзякуючы ваганню струн, які ўзмацняецца за кошт рэзанавання полага корпуса. Сучасныя акустычныя гітары могуць мець убудаваныя гуказдымальнікі: магнітныя ці п'езаэлектрычныя, з эквалайзерам і рэгулятарам гучнасці.

Акустычная гітара з'яўляецца асноўным інструментам такіх жанраў, як аўтарская песня, фолк, займае важнае месца ў цыганскай і кубінскай народнай музыцы, року, блюзе, блюграсе і іншых жанрах.

Існуе некалькі відаў акустычных гітар.

## Спасылкі 
Катэгорыя:Гітара
Хардафон

[thumb|Выканаўца на [Гітара|гітары зашчыпвае струну]]

**Хардафон** — музычны інструмент, у якім элементам, якія выдаюць гук з’яўляецца струна (струны), нацягнутая паміж двума зафіксаванымі пунктамі.

У гэту групу ўключаюцца практычна ўсе струнныя інструменты і мноства клавішных інструментаў — напрыклад, фартэпіяна і клавесін.

Сістэма Хорнбастэля — Закса прысвойвае ім нумар **3**. Далей яны дзеляцца:

* **3.1 Простыя (цытры)**. Інструмент складаецца са струн і механізму нацяжэння, рэзанатар можа быць аддзелены ад астатняй канструкцыі ці наогул адсутнічаць.
* **3.2 Складовыя хардафоны**. Рэзанатар з’яўляецца часткай інструмента, і іх немагчымы падзяліць.
* **3.3 Хардафоны без класіфікацыі**.

## Спасылкі 
Катэгорыя:Музычныя інструменты
Камп’енскі вагон

'''Камп'енскі вагон'* (у французскай гістарыяграфіі мае назву *Wagon de l’Armistice'' — «вагон перамір'я») — чыгуначны вагон, у якім 11 лістапада 1918 года было падпісана Першае камп’енскае перамір’е паміж Францыяй і іншымі саюзнікамі і Германіяй у Камп'енскім лесе, дэпартамент Уаза, якое завяршыла баявыя дзеянні Першай сусветнай вайны. 
[thumb|злева|alt=чорна-белая фатаграфія|Прадстаўнікі саюзнікаў пры падпісанні перамір'я. [Фердынанд Фош, другі справа, каля свайго вагона ў Камп'енскім лесе.]]

Вагон быў выпушчаны ў 1914 годзе кампаніяй Compagnie Internationale des Wagons-Lits і быў выбраны ў 1918 годзе для падпісання ў ім перамір'я асабіста маршалам Фошам. У міжваенны перыяд вагон спачатку быў прызначаны асабістым вагонам прэзідэнта Мільерана, на якім ён у снежні 1920 года здзейсніў паездку ў Вердэн, затым выстаўляўся ў Доме інвалідаў і на мемарыяльнай Паляне перамір'я. 11 лістапада 1927 года для вагона быў пабудаваны будынак на Паляне перамір'я.

У чэрвені 1940 года, калі французскія войскі былі разбіты арміяй Трэцяга Рэйха, вагон па непасрэдным загадзе Адольфа Гітлера быў выняты з гэтага будынка, для чаго прыйшлося ўзарваць сцяну. Жадаючы зняважыць Францыю, ён настаяў, каб падпісанне Другога камп'енскага перамір'я, якое азначала фактычную капітуляцыю Францыі перад Германіяй, адбылося менавіта ў ім. Праз два дні пасля падпісання перамір'я, 24 чэрвеня 1940 года, вагон быў дастаўлены ў Берлін, дзе на працягу тыдня быў выстаўлены на ўсеагульны агляд ля Брандэнбургскіх варотаў. У 1944 годзе ён быў вывезены з Берліна ў горад Рула ў Цюрынгіі, а ў красавіку 1945 года па загадзе Гітлера спалены салдатамі СС.

11 лістапада 1950 года на адноўленай Паляне перамір'я быў усталяваны вагон той жа серыі, але 1913 года выпуску; яго нумар замянілі на нумар арыгінальнага Камп'енскага вагона. У 1992 годзе высвятлілася, што некаторыя рэшткі спаленага Камп'енскага вагона ўсё ж захаваліся, пасля чаго ўрад Германіі перадаў іх Францыі.

## Спасылкі 
Катэгорыя:Першая сусветная вайна
Катэгорыя:Вагоны
Катэгорыя:Другая сусветная вайна
Помнік Сымону Буднаму (Нясвіж)

**Помнік Сымону Буднаму** — помнік выдатнаму дзеячу эпохі Адраджэння Сымону Буднаму ў Нясвіжы. Устаноўлены ў 1982 г. перад будынкам былой плябаніі. Аўтары помніка — скульптар С. Гарбунова, архітэктар Ю. Казакоў.

У Нясвіжы Сымон Будны разам з Мацеем Кавячынскім і Лаўрэнціем Крышкоўскім заснаваў друкарню. Тут у 1562 г. выдаў першую на тэрыторыі Беларусі кнігу «Катэхізіс» на беларускай мове, затым «Пра апраўданне грэшнага чалавека перад богам» і інш.

## Апісанне 
Бронзавая фігура Сымона Буднага вышынёй 2,85 м велічна ўзвышаецца на гранітным пастаменце вышынёй 0,65 м. Ва ўзнятай руцэ кніга з эмблемай сонца — сімвалам святла і ведаў. Фігура вылеплена буйнымі аб’ёмамі. Спакойная пластыка паставы, падкрэсленая рытмам складак адзення, надае статуі манументальнасць, стварае вобраз вялікай духоўнай сілы.

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
* 
* 

Катэгорыя:Помнікі Мінскай вобласці
Катэгорыя:Славутасці Нясвіжа
Катэгорыя:Помнікі паводле алфавіта
Катэгорыя:З’явіліся ў 1982 годзе
Катэгорыя:Сымон Будны
Катэгорыя:1982 год у Беларусі
Катэгорыя:Будынкі і збудаванні Юрыя Казакова
Катэгорыя:Творы Святланы Гарбуновай
Захараў

**Заха́раў** — прозвішча.

## Вядомыя носьбіты 
* Андрэян Дзмітрыевіч Захараў (1761—1811) — рускі архітэктар.
* Арцём Захараў (нар. 2002) — беларускі футбаліст.
* Васіль Кірылавіч Захараў (1886—1967) — вучоны ў галіне лесаводства.
* Веньямін Міхайлавіч Захараў (1969—2024) — беларускі артыст балета.
* Георгій Няфёдавіч Захараў (1908—1996) — удзельнік Вялікай Айчыннай вайны, Герой Савецкага Саюза.
* Георгій Фёдаравіч Захараў (1897—1957) — савецкі ваенны дзеяч, генерал арміі.
* Іван Кузьміч Захараў (1909—1982) — Герой Савецкага Саюза.
* Канстанцін Фёдаравіч Захараў (1919—1944) — ваенны лётчык, Герой Савецкага Саюза.
* Марк Анатолевіч Захараў (1933—2019) — савецкі і расійскі рэжысёр театра і кіно, акцёр, сцэнарыст, педагог, літаратар, грамадскі дзеяч.
* Мацвей Васільевіч Захараў (1898—1972) — савецкі военачальнік, Маршал Савецкага Саюза, двойчы Герой Савецкага Саюза.
* Сяргей Сцяпанавіч Захараў (1901—1990) — вучоны ў галіне земляробства, доктар сельскагаспадарчых навук.

## Гл. таксама 
* Захараў камень
* Захарава
Мілена Драгічэвіч-Шэшыч

**Мілена Драгічэвіч-Шэшыч** (, Трагір, Харватыя, СФРЮ) — міжнародны эксперт у галіне культурнай палітыкі і менеджменту ў культуры, кіраўнік секцыі ЮНЕСКА па культурнай палітыцы, прафесар і дэкан факультэта драматычных мастацтваў Універсітэта мастацтва ў Белградзе. Член Нацыянальнага савета па навукова-тэхнічнаму развіццю (2006—2010 гады). Член Сената Універсітэта мастацтва ў Белградзе. Рэктар Універсітэта мастацтваў у Белградзе (2000—2004).

## Біяграфія 
Аспірантура ва ўніверсітэтах Парыж VIII у Венсене (1976/77) і Універсітэт Парыж IV Сарбона (1977/78), кандыдацкую дысертацыю абараняла на факультэце філалогіі ў Белградзе ў 1990 годзе, з 1991 года працуе ў якасці ардынарнага прафесара ў Еўрапейскай камісіі кіравання культурай (Брусель), па запрашэнні выкладае ў розных універсітэтах свету (Лондан, Бухарэст, Масква, Дрэздэн).

З’яўляецца даследчыкам, пісьменнікам, кансультантам, аўтарам і рэдактарам шматлікіх кніг і даследаванняў. Яе працы былі пераведзены на 15 моў. Аўтар больш за 100 артыкулаў па шырокаму колу пытанняў, у тым ліку арт-менеджменту, культурнай палітыкі і міжкультурных адносін. Прымала ўдзел у больш чым 50 культурных праектаў у Паўднёва-Усходняй Еўропе, дзяржавах-сябрах ЕС і іншых краінах Еўропы, Міжземнамор’я, Каўказа, Цэнтральнай Азіі і Індыі.

Міжнародны выкладчык культурнай палітыцы і кіравання. Эксперт-кансультант па культурнай палітыцы і кіраванню Еўрапейскага культурнага фонда, Савета Еўропы, ЮНЕСКА, Фонда Марсэля Хіктера (Бельгія), Швейцарскага савета па культуры «Про Гельвецыя», Брытанскага Савета.

З’яўляецца членам Міжнароднай Асацыяцыі французскіх культуролагаў, сацыёлагаў і эканамістаў, Міжнароднай асацыяцыі культуры, членам Выканаўчага савета Еўрапейскай асацыяцыі цэнтра падрыхтоўкі менеджэраў у сферы культуры (Гамбург), членам рэдкалегіі «Еўрапейскага журнала культурнай палітыкі» і рэдакцыйнай калегіі часопіса «Культура» (Белград).

## Спасылкі 
* https://www.culturalmanagement.ac.rs/en/see/cv/milena-dragicevic-sesic  Milena Dragićević Šešić, PhD
Купал-цыбуліна

), IX ст.]]
**Купал-цыбуліна** () — купал, які мае пукатую форму з плыўным завострываннем у верхавіне і падобны да цыбуліны. Традыцыйна распаўсюджаны ў Расіі, Турцыі, Індыі і на Сярэднім Усходзе.

 ў Маскве, XVI ст.]]

Купалы-цыбуліны звычайна маюць большы дыяметр, чым аснова, на якой яны стаяць, а іх вышыня пераўзыходзіць шырыню. Асноўныя адрозненні гэтых купалоў ад традыцыйных для дойлідства Беларусі барочных завяршэнняў сакральных збудаванняў — баняў — адсутнасць падзелу на грані, просты сілуэт.

## Гісторыя 
### Маскоўская дзяржава 
Згодна з найбольш пашыраным меркаваннем, выкладзеным у шэрагу падручнікаў, даведнікаў, навуковых і папулярных прац, купалы-цыбуліны ўпершыню пачалі выкарыстоўвацца ў архітэктуры Маскоўскай дзяржавы ў другой пал. XVI ст. Гэтае датаванне грунтуецца на тым, што купалы падобнага кшталту, старэйшыя за мяжу XVI—XVII стагоддзяў, да нашага часу не захаваліся.

 у Маскве, XVI ст.]]

Як мяркуецца, масавую папулярнасць купалы-цыбуліны атрымалі толькі ў часе кіравання Івана Грознага, калі ў гонар узяцця татарскай Казані той збудаваў Сабор Васіля Блажэннага. Некаторыя даследчыкі разглядаюць дадзены архітэктурны элемент як запазычанне ў мусульман, існуюць і іншыя тлумачэнні

, XIX ст.]]

На гэтым тле асобна вылучаецца меркаванне расійскага мастацтвазнаўца Сяргея Заграеўскага, што грунтуецца на наступным прынцыпе: ''«адсутнасць архітэктурна-археалагічнай інфармацыі пра купалы-цыбуліны, старэйшыя за XVI ст., не можа з'яўляцца інфармацыяй пра адсутнасць такіх элементаў у рэчаіснасці»''. Паводле сцвярджэння самога даследчыка, у сваёй працы.

Аднак як падкрэслівае Заграеўскі:

» у Мюнхене (XV ст.) з «вежамі-цыбулінамі» ()]]

У пацверджанне гэтай тэзы даследчык адзначае, што ў даўнія часы золатам пакрывалася параўнальна малая колькасць купалоў (толькі ў найбуйнейшых храмах), тым часам шматлікія зялёныя, сінія, карычневыя і чорныя завяршэнні ніякіх асацыяцыяў з полымем не выклікаюць.

## Цікавыя факты 
* У вайну 1812 года Напалеон пры падыходзе да сталіцы Расіі (паглядзеўшы на яе ў сваю трубу) напісаў Жазефіне, што ўжо бачыць «мячэці Масквы» (), такім чынам зблытаўшы купалы-цыбуліны маскоўскіх цэркваў з мусульманскімі храмамі. 
* У нямецкамоўнай мастацтвазнаўчай тэрміналогіі існуе паняцце такога архітэктурнага элементу, як «вежа-цыбуліна» (), што ўжываецца датычна да вежаў, завершаных падобнымі на цыбуліны купаламі (гранёнымі і без пазалоты). Гэты архітэктурны элемент з'яўляецца адметнасцю архітэктуры Баварыі эпохі барока.

## Галерэя 

Файл:Kerbela.JPG|Мячэць імама Хусейна ў Кербеле (Ірак), IX ст.
Файл:Bogolub-cerkov-2.jpg|Царква ў с. Пушкіна (Расія, Маскоўская вобласць), XX ст.
Файл:Oman (3).jpg|Купал даўняй мячэці ў Нізве (Аман)
Файл:Suzdal Nativity Cathedral.jpg|Купалы сабора Раства ў Суздалі (Расія), XVI ст.

## Гл. таксама 
* Какошнік
* Шацёр

## Спасылкі 
Катэгорыя:Архітэктурныя элементы
1996 год у гісторыі беларускага выяўленчага мастацтва

[thumb|[Анатоль Бараноўскі «Час роздуму», 1996 год, 80 х 60 см. Карпаратыўная калекцыя Парытэтбанка]]**1996** год быў адзначаны шэрагам падзей, якія пакінулі прыкметны след у гісторыі беларускага выяўленчага мастацтва.

## Падзеі 
* 4 студзеня — створаны Музей-майстэрня народнага мастака Беларусі Заіра Азгура
* март — групавая выстаўка Артура Клінава, Міхаіла Баразны, Вольгі Сазыкінай  у Зямлі Паўночны Рэйн-Вестфалія, Германія
* 3 жніўня — адкрыццё мемарыяла Востраў слёз, прысвечанага беларускім воінам-інтэрнацыяналістам, загінулым ў Афганістане ў 1979—1989 г. За аснову мемарыяла бралася першапачатковае аблічча Храма Еўфрасінні Полацкай XI ст. Скульптар — Ю. Паўлаў
* Фотавыстаўка «Рэха маўчання», Нацыянальный музей гісторыі і культуры Беларусі
* выстаўка твораў мастака Станюты М. П., прысвечаная 115-годдзю з дня нараджэння, Чэрвень
* «BelART. Zeitgenössische Kunst aus Belarus». Охтруп, Ібенбюрэн, Германія (Міхаіл Баразна)
* «Аўтапартрэт іншага». Галерэя візуальных мастацтваў «NOVA», Мінск (Міхаіл Баразна)
* «Смерць Піянера–2», арт-праект Артура Клінава, галерэя незалежнага мастацтва «Шостая лінія», Мінск
* Калектыўная выстаўка беларускіх мастакоў у рамках фестывалю канцэптуальнага мастацтва, «Манеж», Санкт-Пецярбург, Расія
* Рэспубліканская выстаўка «10 гадоў Чарнобылю», Палац мастацтва, Мінск
* Юбілейная выстаўка бабруйскага мастака Уладзіміра Рубцова ў Мінску, прысвечаная да яго 60-годдзя
* 24 кастрычніка – 12 лістапада — персанальная выстаўка «Далягляды бацькаўшчыны» (мастак Анатоль Бараноўскі). Музей БелАМ. г. Мінск.

## Ганаровыя званні 
* Мастак Барыс Аракчэеў (1926—2013) атрымаў ганаровае званне  Заслужанага дзеяча мастацтваў Беларусі

## З’явіліся 
* 4 студзеня — Мемарыяльны музей-майстэрня Заіра Ісакавіча Азгура

## Памерлі 
* 11 сакавіка — Леанід Марчанка (нар. 1941), беларускі мастак-графік
* 3 мая — Яўген Ганкін (нар. 1922), беларускі мастак. Заслужаны дзеяч мастацтваў БССР (1968)
* 25 верасня — Алег Прусаў, беларускі мастак – жывапісец і графік (нар. 1970)
* 25 верасня — Мікалай Селяшчук (нар. 1947), беларускі мастак

## Галерэя жывапісу

Выява:Alexey Kuzmich Portrait of national actor of USSR Nikolai Eremenko 1996.JPG|Аляксей Кузьміч. Партрэт Мікалая Яроменкі
Выява:Alexey Kuzmich - Our Saviors 1996.JPG|Аляксей Кузьміч. «Нашы выратавальніцы»

Катэгорыя:1996 год у Беларусі
Катэгорыя:Гісторыя беларускага выяўленчага мастацтва паводле гадоў
Беларусь
2001 год у гісторыі беларускага выяўленчага мастацтва

ў Мсціславе. Скульптары Аляксандр Батвінёнак і Аляксандр Чыгрын, архітэктар Юрый Казакоў]]
**2001** год быў адзначаны шэрагам падзей, якія пакінулі прыкметны след у гісторыі беларускага выяўленчага мастацтва.

## Падзеі 
* «Still life» — персанальная выстаўка графікі Андрэя Скіцёва, галерэя «Золата», Мінск
* «Беларусь — трэцяму тысячагоддзю», рэспубліканская мастацкая выстаўка — рэтраспекцыя, Палац мастацтва, Мінск 
* «Вечны горад», арт-праект Міхаіла Баразны. БелЭКСПА, Мінск
* «Preview», арт-праект Міхаіла Баразны. Галерэя Інстытута імя Гётэ ў Мінску
* «Неба і зямля Фердынанда». Музей сучаснага выяўленчага мастацтва, Мінск
* «Палацы для птушак», арт-праект Артура Клінава, Цэнтр сучаснага мастацтва «Уяздоўскі палац», Варшава, Польшча
* «Саракі», выстаўка мастацкай выцінанкі Святланы Адамовіч, Магілёў, Горкі
* 25 сакавіка: «Пэрфоманс Вясны», Чырвоны касцёл, Мінск
* 25 сакавіка: «Панарама 2001», Палац мастацтва, Мінск, Да 8 з’езду Саюза мастакоў Беларусі

Выява:Спас на прастоле. XVII ст. Валынь.jpg
Выява:Цуд святога Юрыя Змеяборца. XVІII ст. Валынь.jpg
Выява:Багародзіца Пачаеўская з цудамі. 2-я пал. XVIII ст., Валынь.jpg
Выява:Уцёкі ў Егіпет. 1-я пал. XVII ст., Галіччына.jpg
Выява:Святыя мучаніцы Соф’я, Вера, Надзея і Любоў. XVІII ст. Валынь.jpg
Выява:Прападобныя Антоній і Феадосій Пячэрскія. Канец XVII ст., Чарнігаўшчына.jpg
Выява:Сабор Арханёла Міхала. 1760-я гады. Чарнігаўшчына.jpg

* 13 снежня: адкрыццё выстаўкі «Не дазволена цэнзурай», Мінск, галерэя «Золата», вул. Сурганава, 16
* Да 100-годавага юбілею І. І. Гусакоўскага РУП «Белпошта» і выдавецкім цэнтрам «Марка» была выдана мастацкая маркіраваная капэрта, прысвечаная гэтай падзее. Мастак — Мікола Рыжы

Выява:Gusakowski.jpg

## З’явіліся 
* Талачынскі гісторыка-краязнаўчы музей
* Дом-музей Элізы Ажэшкі, Гродна
* Помнік Пятру Мсціслаўцу, Мсціслаў
* Помнік Кірыле Тураўскаму, Мінск, двор будынка БДУ, да 80-годдзя БДУ. Скульптар Ігар Голубеў

## Памерлі 
*  24 сакавіка — Антон Бархаткоў (нар. 1917), беларускі жывапісец, заслужаны дзеяч мастацтваў Беларусі (1991)
* Уладзімір Лятун (нар. 1935), беларускі скульптар
* Мікалай Кандрацьеў (нар. 1925) — беларускі скульптар
* Сяргей Раманаў (нар. 1914), беларускі мастак-графік, заслужаны дзеяч мастацтваў БССР

## Галерэя жывапісу 

Выява:Boris Arakcheev 2001 The blue lakes of Vitebsk 34.5 x 48 cm Oil on cardboard.jpg|Барыс Аракчэеў. «Сінь Віцебскіх азёр». Кардон, алей. 34,5 х 48 см

## Галерэя жывапісу Аляксея Кузьміча

Выява:Alexey Kuzmich Portrait of national actor Boris Lutsenko 2001.JPG|Аляксей Кузьміч. Партрэт Барыса Луцэнкі
Выява:Alexey Kuzmich Portrait of actress Maria Zakharevich 2001.JPG|Аляксей Кузьміч. Партрэт Марыі Захарэвіч
Выява:Alexey Kuzmich Madonna 2001.JPG|Аляксей Кузьміч. Мадонна
Выява:Alexei Kuzmich 2001 Still life Protection.JPG|Аляксей Кузьміч. Нацюрморт з серыі «Пакровы»

## Крыніцы 
Катэгорыя:2001 год у Беларусі
Катэгорыя:Гісторыя беларускага выяўленчага мастацтва паводле гадоў
Беларусь
Коды ONS

**Коды ONS** ( — Нацыянальная статыстычная служба) — серыя кодаў Нацыянальнай статыстычнай службы (НСС) Вялікабрытаніі для ідэнтыфікацыі геаграфічных адзінак Вялікабрытаніі, якая выкарыстоўваецца пры табуляванні вынікаў перапісу і іншых статыстычных даных. Часам называюць GSS ( — Дзяржаўная статыстычная служба), бо НСС з'яўляецца часткай апошняй.

Са студзеня 2011 года папярэдняя іерархічная сістэма кодаў была заменена сістэмай дзевяцізнакавых кодаў для геаграфічных адзінак усіх тыпаў без сувязі паміж кодамі адзінак розных узроўняў. Старая сістэма функцыянавала паралельна з новай да канца 2013 года.

Катэгорыя:Геакоды
Давыд-Гарадоцкае княства

**Давыд-Гарадоцкае княства,** да канца XV ст. **Гарадзецкае княства** — феадальная адміністрацыйная-тэрытарыяльная адзінка XIV—XVI ст. у Вялікім Княстве Літоўскім у нізоўях Гарыні з цэнтрам у Давыд-Гарадку (Гарадку Давыдавым).

Вядома з 1382 года, калі дачка вялікага князя літоўскага Альгерда Марыя выйшла замуж за князя Давыда Дзмітрыевіча Гарадзецкага. Каля 1390 года ў дакументах згадваюцца князі Іван і Юрый Гарадзецкія, напэўна, мясцовыя Рурыкавічы, нашчадкі Ізяславічаў. Да 1440 года княствам валодаў князь Мітка Давыдавіч, сын Давыда Дзмітрыевіча.

Потым вялікі князь Казімір аддаў яго князю Свідрыгайлу, а пасля яго смерці ў 1452 — удаве Ганне Іванаўне з роду цвярскіх князёў (памерла паміж 26 жніўня 1483 і 28 верасня 1484). Каля 1492 года кароль Казімір даў Давыд-Гарадоцкае княства ўцекачу з Маскоўскай дзяржавы князю Івану Васілевічу Яраславічу, пасля яго смерці (1507) яно перайшло сыну Фёдару (памёр у 1521-1522).

Як вымарачнае ўладанне перайшло вялікаму князю Жыгімонту Старому, які ў 1522 годзе перадаў яго сваёй жонцы Боне Сфорцы. З таго часу Давыд-Гарадоцкае княства — складовая частка Пінскага княства. У 1554 годзе ў Давыд-Гарадоцкім княстве праведзена валочная памера. З 1556 года яно пад кіраваннем велікакняжацкай адміністрацыі. У 1558 годзе вялікі князь Жыгімонт Аўгуст перадаў яго князям Радзівілам (адпаведная грамата выдадзена ў 1551), якія з Давыд-Гарадоцкага і Клецкага княстваў утварылі ў 1586 годзе Клецкую ардынацыю.

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Удзельныя княствы ў складзе Вялікага Княства Літоўскага
Катэгорыя:Княствы ў беларускай гісторыі
Катэгорыя:Пінскае княства
Катэгорыя:Гісторыя Давыд-Гарадка
Падзенне ракі

**Падзенне ракі** — фізічная велічыня, выкарыстоўваецца для характарыстыкі ракі. Сэнс падзення — абсалютная вышыня вытоку (найвышэйшы пункт) мінус абсалютную вышыню вусця (найніжэйшы пункт). Падзенне ракі вымяраецца ў метрах.

## Прымяненне 
Падзенне ракі выкарыстоўваецца пры праектаванні розных гідратэхнічных збудаванняў на рэках, навукоўцамі пры апісанні і аналізу рэк, для вылічэння патэнцыяльнай энергіі ракі.

Патэнцыяльная энергія ракі моцна залежыць ад падзення (чым больш падзенне, тым больш энергія).

## Прыклад вылічэння 
Вылічым падзенне для ракі Лоа — самай доўгай ракі Чылі.

Выток ракі (схілы вулкана Міньё) — 4277 м, вусце ракі (узровень Ціхага акіяна) — 0 м.

Падзенне = выток (4277 м) — вусце (0 м) = 4277 м.

## Спасылкі 
* Падзенне ракі (руск.)

Катэгорыя:Гідралогія
Семярэнка

**Семярэнка** — прозвішча.

## Вядомыя носьбіты 
* Валянціна Аляксандраўна Семярэнка (нар. 1986) — украінская біятланістка.
* Віта Аляксандраўна Семярэнка (нар. 1986) — украінская біятланістка.
Нацыянальная статыстычная служба Вялікабрытаніі

**Нацыянальная статыстычная служба** (, ) — служба ў Вялікабрытаніі, у кампетэнцыю якой уваходзіць збор і апрацоўка статыстычнай інфармацыі пра эканоміка-дэмаграфічнае становішча на нацыянальным ці рэгіянальным узроўні. Апроч гэтага ONS сочыць за станам экалогіі, злачыннасці, турызму, дзіцячай школьнай адукацыі і палітычнай сітуацыі.

Служба была заснавана ў 1996 годзе праз зліццё Цэнтральнай статыстычнай службы () і Службы паводле перапісу насельніцтва і грамадскім апытанням (). З 2008 года па законе аб абслугоўванні статыстыкі і рэгістрацыі" служба з’яўляецца неміністэрскай.

У службе працуе каля 3 тысяч супрацоўнікаў. Генеральны дырэктар — Стывен Пенек. Бюджэт за 2009—2010 гг. складаў 206,5 мільёнаў фунтаў стэрлінгаў. Аддзяленні службы размяшчаюцца ў Ньюпарце (непадалёк ад Офіса інтэлектуальнай уласнасці Вялікабрытаніі і Tredegar House), Тычфілдхе і Хэмпшыры. Невялікі офіс знаходзіцца таксама ў Лондане.

## Гл. таксама 
* ONS

## Спасылкі 
* 
* 
* 

Катэгорыя:Кампаніі, заснаваныя ў 1996 годзе
Катэгорыя:Статыстычныя арганізацыі
Катэгорыя:Арганізацыі Вялікабрытаніі
2006 год у гісторыі беларускага выяўленчага мастацтва

**2006** год быў адзначаны шэрагам падзей, якія пакінулі прыкметны след у гісторыі беларускага выяўленчага мастацтва.

## Падзеі 
* «Мастацтва Беларусі — 20 гадоў пасля Чарнобыля», выстаўка ў Аўстрыі (Bildungshaus Grobbach 2114) 
* «Як я правёў лета», рэспубліканская моладзевая выстаўка ў мастацкай галерэі БСМ, Палац мастацтва, Мінск 
* «Калядная зорка», групавая выстаўка ў Мастацкай галерэі Універсітэта культуры, Рэспубліканскай мастацкай галерэі БСМ, Мінск
* «Беларуская графіка», рэспубліканская выстаўка ў мастацкай галерэі БСМ, Мінск
* «Рух трохкутніка», персанальны праект Міхаіла Баразны. Галерэя Інстытута імя Гётэ ў Мінску
* «Ураўненне з двума невядомымі», персанальная выстаўка жывапісу Аляксандра Некрашэвіча, галерэя «Падземка», Мінск
* «Універсум», рэспубліканская мастацкая галерэя Беларускага саюза мастакоў, Мінск; Магілёўскі абласны мастацкі музей імя Паўла Масленікава, Магілёў
* «Прыпынак Еўропа». V міжнародны тэматычны выставачны праект. Музей сучаснага выяўленчага мастацтва, Мінск; Карцінная галерэя, Полацк; Магілёўскі абласны мастацкі музей імя Паўла Масленікава, Магілёў; Карцінная галерэя Г. Х. Вашчанкі, Гомель; Гродзенскі дзяржаўны гісторыка-археалагічны музей; Музей «Выратаваныя мастацкія каштоўнасці» і Абласны краязнаўчы музей, Брэст.
* 15 снежня — –студзень 2006 г. Мастак Анатоль Бараноўскі. Персанальная выстаўка прымеркавана да 40-х угодкаў творчасці. Міністэрства замежных спраў Рэспублікі Беларусь. г. Мінск.

## Памерлі 
* 13 жніўня — Ліяна Азаранка (нар. 1938), савецкі мастак-жывапісец
* 21 верасня — Віктар Шматаў (нар. 1936), беларускі мастак-жывапісец, доктар мастацтвазнаўства

## Галерэя жывапісу 

Выява:Denis Barsukov Breakfast at the dacha 2006 oil on canvas.jpg|Дзяніс Барсукоў «Сняданак на дачы», 80 Х 70 cм, палатно, алей
Выява:Denis Barsukov Pat me 2006 oil on canvas.jpg|Дзяніс Барсукоў «Пагладзь мяне!», 80 Х 90 cм, палатно, алей

## Мастацкі тэкстыль 

|Габелен «Рагнеда». Мастак Наталля Сухаверхава. Нацыянальная бібліятэка Беларусі

## Маркі 

Выява:2006. Stamp of Belarus 0634.jpg|Герб Навагрудка. Мастак Алег Гайко
Выява:2006. Stamp of Belarus 0633.jpg|Герб Турава. Мастак Алег Гайко

## Мастацкія капэрты і паштоўкі

Выява:Карачун Ю. А.конверт.jpg|75 год з дня нараджэння Юрыя Карачуна. Мастак Арцём Рыбчынскі
Выява:Konvert 64 Castle of Mir 500 let 2006 Rybchinsky.jpg|500 год Мiрскаму замку. Мастак Анатоль Рыбчынскі
Выява:Konvert 65 Spiridon Sobol 2006 Viktor Starukhin.jpg|Спірыдон Собаль. 375 гадоў з дня выдання буквара. Мастак Віктар Старухін
Выява:Konvert 63 Day of Belarusian Writing in Postavy 2006 Mikola Ryzhy.jpg|Дзень беларускага пісьменства ў Паставах. Мастак Мікола Рыжы
Выява:Уладзімір Кароль 41-2012-11-06-card.jpg|Уладзімір Кароль. Мастак Мікола Рыжы

Выява:Covers of Belarus 2006 Viktar Mikita Albrecht Dürer.jpg|Віктар Мікіта. Інтэрпрэтацыя гравюры Дзюрэра. Камбінаваная тэхніка, 110 х 75 см

Катэгорыя:2006 год у Беларусі
Катэгорыя:Гісторыя беларускага выяўленчага мастацтва паводле гадоў
Свянціцкі

**Свянціцкі** — прозвішча.

## Вядомыя носьбіты 
* Генрых Іпалітавіч Свянціцкі — інжынер, член Віцебскага таварыства сельскай гаспадаркі і Мінскага таварыства сельскай гаспадаркі, грамадскі дзеяч і палітык
* Іларыён Сямёнавіч Свянціцкі — украінскі вучоны, этнограф, доктар філілагічных навук з 1902. Стваральнік і першы дырэктар Нацыянальнага музея ў Львове
* Мечыслаў Карлавіч Свянціцкі — расійскі медык і арганізатар аховы здароўя, брат Сігізмунда
* Сігізмунд Карлавіч Свянціцкі — беларускі медык і арганізатар аховы здароўя, брат Мечыслава
Публічны дом

[thumb|Два бардэлі на маленькай вулачцы ў [Квартал чырвоных ліхтароў|квартале чырвоных ліхтароў Амстэрдама]]

**Публічны дом**, таксама **дом распусты**, **бардэль** () — месца для арганізаванага гаспадаром такога дому заняцця прастытуцыяй. 

У шматлікіх краінах, у тым ліку ў Беларусі, утрыманне публічных дамоў з'яўляецца крымінальна каральным дзеяннем, што, аднак, не азначае іх адсутнасці. У шэрагу краін яны маюць афіцыйны статус.

Публічныя хаты вядомыя ў гісторыі на працягу многіх стагоддзяў. У 1862 годзе пры раскопках Пампеі быў выяўлены старажытнарымскі лупанарый (ад  — ваўчыца, праст. *сучка* ў значэнні *блудніца*). Пазней ён быў пераўтвораны ў музей у рамках агульнага музейнага комплексу Пампеі. Пампейскі лупанарый быў ізноў адкрыты для турыстаў пасля рэстаўрацыі ўлетку 2006 года.

## Гл. таксама 
* Квартал чырвоных ліхтароў
* Прастытуцыя
* Секс-індустрыя
* Станцыя камфорту

## Спасылкі
Запруддзе

Назву **Запру́ддзе** маюць:

## Населеныя пункты 
### Беларусь 
* Віцебская вобласць:
** Запруддзе — вёска ў Слабодкаўскім сельсавеце Браслаўскага раёна
** Запруддзе — хутар у Мяжанскім сельсавеце Браслаўскага раёна
** Запруддзе — вёска ў Віцебскім раёне
** Запруддзе — вёска ў Глыбоцкім раёне
** Запруддзе — вёска ў Сенненскім раёне
** Запруддзе — вёска ў Талачынскім раёне
** Запруддзе — вёска ў Чашніцкім раёне
** Запруддзе — вёска ў Шаркаўшчынскім раёне

* Гродзенская вобласць:
** Запруддзе — вёска ў Зэльвенскім раёне

* Магілёўская вобласць:
** Запруддзе — вёска ў Горацкім раёне
** Запруддзе — аграгарадок у Круглянскім раёне
** Запруддзе — вёска ў Махаўскім сельсавеце Магілёўскага раёна
** Запруддзе — вёска ў Падгор’еўскім сельсавеце Магілёўскага раёна

* Мінская вобласць:
** Запруддзе — вёска ў Барысаўскім раёне
** Запруддзе — вёска ў Валожынскім раёне
** Запруддзе — вёска ў Крупскім раёне
** Запруддзе — вёска ва Уздзенсікм раёне

### Расія 
* Запруддзе — вёска ў Дарагабужскім раёне Смаленскай вобласці

## Рэкі 
* Запруддзе — ручай у Валожынскім раёне Мінскай вобласці, левы прыток ракі Яршоўка
Дынастыя Канстанціна

**Дынастыя Канстанціна** — неафіцыйная назва сямейства, якое кіравала Рымскай імперыяй ад Канстанцыя I Хлора (305) да смерці Юліяна Адступніка ў 363 годзе. Назву дынастыя атрымала па імі яе найбольш вядомага прадстаўніка, Канстанціна I Вялікага, які стаў аднаасобным кіраўніком імперыі ў 324 годзе. Дынастыя таксама называецца Новыя (ці Другія) Флавіі, бо кожны член дынастыі дадаваў да свайго імя імя Флавіяў, як і кіраўнікі першай дынастыі Флавіяў I стагоддзя.

## Дрэва 
*Курсівам* пазначаны:
* Аўгуст;
* Аўгуста.

----

* *Канстанцый I Хлор*
*# Ад шлюбу *Канстанцыя Хлора* і *Алены*
*#* *Канстанцін I*
*#*# Ад шлюбу *Канстанціна I* і *Мінервіны*
*#*#* Крысп
*#*# Ад шлюбу *Канстанціна I* і *Фаўсты*
*#*#* *Канстанціна*, жонка Анібаліяна і Канстанцыя Гала
*#*#* *Канстанцін II*
*#*#* *Канстанцый II*
*#*#*# Ад шлюбу *Канстанцыя II* і яго першай жонкі, дачкі Юлія Канстанцыя не было дзяцей
*#*#*# Не было дзяцей і ад другога шлюбу *Канстанцыя II* і *Еўсевіі*
*#*#*# Ад шлюбу *Канстанцыя II* і *Фаўсціны*
*#*#*#* Флавія Максіма Фаўсціна Канстанцыя, жонка *Грацыяна*
*#*#* *Канстант I*
*#*#* *Алена*, жонка *Юліяна*
*# Ад шлюбу *Канстанцыя Хлора* і *Феадоры*
*#* Далмацый
*#*# Ад шлюбу Флавія Далмацыя і яго невядомай жонкі
*#*#* Далмацый
*#*#* Анібаліян, муж Канстанціны
*#* Юлій Канстанцый
*#*# Ад шлюбу Юлія Канстанцыя і Галы
*#*#* сын, загінуў падчас разні 337 года
*#*#* дачка, першая жонка *Канстанцыя II*
*#*#* Флавій Клаўдзій Канстанцый Гал
*#*#*# Не было дзяцей ад шлюбу *Гала* і *Канстанціны*
*#*# Ад шлюбу Юлія Канстанцыя і Васіліны
*#*#* *Флавій Клаўдзій Юліян*
*#*#*# Не было дзяцей ад шлюбу *Юліяна* і *Алены*, дачкі Канстанціна I
*#* Анібаліян (хутчэй за ўсё памёр перад разнёй 337 года, бо яго няма сярод забітых);
*#* Анастасія;
*#* *Флавія Юлія Канстанцыя*, жонка *Ліцынія*
*#* Еўтропія
*#*# Ад шлюбу Еўтропіі і Вірыя Непацыяна
*#*#* Непацыян

Катэгорыя:Дынастыі рымскіх імператараў
Катэгорыя:Рымская імперыя
Ігар Юр’евіч Хамляк

**Ігар Хамляк** (нар. ) — беларускі футбаліст, брамнік.

## Клубная кар’ера 
Пачынаў кар’еру ў дублі мінскага «Дынама» і салігорскага «Шахцёра». За асноўную каманду гарнякоў згуляў у 8 матчах (у сезонах 2006 і 2008). У сезоне 2010 быў асноўным брамнікам «Баранавічаў» у Першай лізе. Другую палову сезона 2011 правёў у наваполацкім «Нафтане», дзе быў другім брамнікам, але ніводнага разу не з’явіўся на полі.

У 2012 годзе стаў іграком мікашэвіцкага «Граніта», дзе замацаваўся ў якасці асноўнага брамніка. Сезон 2013 правёў у складзе «Гарадзеі», але праз год вярнуўся ў «Граніт». У сезоне 2014 быў другім брамнікам пасля Арцёма Гамялько, з’явіўся на полі толькі 22 лістапада ў матчы апошняга тура супраць «Віцебска» (0:0).

У лютым 2015 года падоўжыў кантракт з «Гранітам». У сезоне 2015 з’яўляўся другім брамнікам пасля Ільі Гаўрылава, на полі ў асноўнай камандзе не з’яўляўся. У студзені 2016 года кантракт брамніка з мікашэвіцкім клубам быў разарваны, аднак у сакавіку ён зноў прыбыў у Мікашэвічы і неўзабаве падпісаў новы кантракт. У сезоне 2016 заставаўся другім брамнікам каманды, правёў 1 матч у Вышэйшай лізе — 5 чэрвеня супраць БАТЭ (0:4). 6 ліпеня 2016 года разарваў кантракт з «Гранітам» і завяршыў прафесійную кар’еру.

## Дасягненні 
*   Бронзавы прызёр чэмпіянату Беларусі: 2008
*  Пераможца Першай лігі чэмпіянату Беларусі: 2014

## Крыніцы 
Катэгорыя:Футбольныя варатары
Катэгорыя:Футбалісты Беларусі
Катэгорыя:Ігракі ФК Дынама Мінск
Катэгорыя:Ігракі ФК Шахцёр Салігорск
Катэгорыя:Ігракі ФК Баранавічы
Катэгорыя:Ігракі ФК Нафтан
Катэгорыя:Ігракі ФК Граніт Мікашэвічы
Катэгорыя:Ігракі ФК Гарадзея
Сомава

**Сомава** — прозвішча, тапонім.

## Прозвішча 
* Аліна Аляксееўна Сомава — прыма-балерына Марыінскага тэатра
* Ірына Уладзіміраўна Сомава — беларуская лёгкаатлетка

## Тапонім 
* Сомава (Адоеўскі раён)
* Сомава (Сафонаўскі раён)
Тупічына

Назву **Тупі́́чына** маюць:

## Населеныя пункты 
### Беларусь 
* Віцебская вобласць
** Тупічына 1 — вёска ў Шаркаўшчынскім раёне
** Тупічына — вёска ў Шумілінскім раёне
* Магілёўская вобласць
** Тупічына — аграгарадок у Касцюковіцкім раёне
Васілёўка

Назву **Васілёўка** маюць:

## Населеныя пункты 
### Беларусь 
* Гомельская вобласць
** Васілёўка — пасёлак у Добрушскім раёне
** Васілёўка — вёска ў Светлагорскім раёне
* Магілёўская вобласць
** Васілёўка — вёска ў Касцюковіцкім раёне
** Васілёўка — вёска ў Клімавіцкім раёне
** Васілёўка 1 — вёска ў Хоцімскім раёне
** Васілёўка 2 — вёска ў Хоцімскім раёне
### Расія 
* Васілёўка (Сычоўскі раён)
Ціхань

Назву **Ціхань** маюць:

## Населеныя пункты 
### Беларусь 
* Ціха́нь — вёска ў Хоцімскім раёне Магілёўскай вобласці
* Ці́хань — вёска ў Слуцкім раёне Мінскай вобласці