open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Маё каханне (фільм, 1940)

**«Маё каханне»** — савецкі мастацкі фільм 1940 года, зняты ў жанры лірычнай музычнай камедыі на кінастудыі «Савецкая Беларусь». Фільм выйшаў на экраны 8 ліпеня 1940 года.

## Сюжэт 
Верныя сябры — Грыша, Лёша і чароўная Шура — ударна працуюць на заводзе, а па вечарах вучацца ва ўніверсітэце. Маладыя людзі закаханыя ў Шуру і вырашаюць пагаварыць з ёй. Яна выбірае Грышу — прыгажэйшага, упэўненага ў сабе. Раптам гераіня даведваецца пра смерць роднай сястры-блізнюка, якая нядаўна развялася з мужам і завяшчала Шуры выхаваць яе маленькага (паўтарагадовага) сына. Шура едзе за дзіцем, а вярнуўшыся, па парадзе прафесара-медыка, хавае, што Фелікс — не яе сын. Знаёмыя і сябры заінтрыгаваныя. Сяброўка гераіні, Моця, мяркуе, што гэта дзіця Грышы. Той раздражнёны тым, што здарылася і патрабуе, каб Шура сказала ўсім, што Фелікс не яго дзіця. Яны сварацца. Лёша, наадварот, з задавальненнем важдаецца з малым, а з Грышай сварыцца з-за таго, што ён пакрыўдзіў Шуру. Гераіня атрымлівае тэлеграму ад былога мужа сястры, якога таксама клічуць Аляксей, дзе ён патрабуе аддаць яму дзіця. Шура сустракаецца з ім на вакзале. Лёша, выпадкова прачытаўшы тэлеграму, сочыць за імі, а Грыша — за Лёшам. У выніку размовы з Шурай Аляксей адмаўляецца ад дзіцяці, а Грыша па непаразуменні вырашае, што Шура сустракалася з Лёшам, якое і з’яўляецца бацькам дзіцяці. Шура з Феліксам з’яжджае ў дом адпачынку. Грыша расказвае ўсім, што Лёша — бацька Фелікса. Добры і спагадлівы чалавек, які шчыра любіць Шуру, Лёша не адмаўляецца ад бацькоўства, едзе ўслед за Шурай і робіць ёй прапанову. І хоць Грыша таксама прыязджае і спрабуе наладзіць адносіны з Шурай, на гэты раз яна выбірае Лёшу.

## У ролях 
* Лідзія Смірнова — Шурачка
* Іван Пераверзеў — Грыша
* Уладзімір Чобур — Лёша

## Зноскі 
Катэгорыя:Кінакамедыі 1940 года
Аляксандр Канстанцінавіч Касач

**Аляксандр Канстанцінавіч Касач** (, в. Грамошча, Полацкі раён — ) — беларускі вучоны ў галіне гісторыі медыцыны, арганізацыі аховы здароўя. Кандыдат медыцынскіх навук (1968). Заслужаны ўрач Беларусі (1964).

## Біяграфія 
У 1937 годзе скончыў Віцебскую фельчарска-акушэрскую школу і паступіў у Віцебскі медыцынскі інстытут. З трэцяга курса быў прызваны ў Чырвоную Армію, удзельнічаў у савецка-фінскай вайне, служыў на тэрыторыі Заходняй Украіны. Вялікую Айчынную вайну сустрэў на Заходнім фронце, абараняў Кіеў. Выйшаўшы з акружэння, у 1942 годзе становіцца начальнікам санітарнай службы партызанскай брыгады ў Дрысенскім раёне, адначасова ўзначальваў дыверсійную групу. У 1943 годзе быў прызначаны начальнікам штаба атрада, затым штаба 2-й Дрысенскай партызанскай брыгады. За ўдзел у баявых аперацыях узнагароджаны ордэнам Чырвонага Сцяга, двума ордэнамі Айчыннай вайны II ступені, медалямі «Партызану Айчыннай вайны» I і II ступеняў.

У 1948 годзе скончыў лячэбны факультэт Мінскага медыцынскага інстытута. З 1954 года — загадчык Полацкага абласнога аддзела аховы здароўя, з 1957 года — загадчык 4-га галоўнага ўпраўлення Міністэрства аховы здароўя Беларусі.

Спрыяў пашырэнню базы лячэбна-прафілактычных устаноў, увядзенню новых форм і метадаў арганізацыі медыцынскага абслугоўвання, развіваў санаторна-курортную справу. Арганізаваў будаўніцтва ў Беларусі і курортных зонах СССР многіх санаторыяў (Аксакаўшчына, Нясвіж, Друскінінкай, Кіславодск, Місхор, Юрмала, Сочы) з прыцягненнем сродкаў іншых ведамстваў.

У 1959 годзе ўзначаліў створаны ў Беларускім дзяржаўнім інстытуце ўдасканалення ўрачоў (БДІУУ) курс паслядыпломнай падрыхтоўкі арганізатараў аховы здароўя, ператвораны ў самастойную кафедру сацыяльнай гігіены і арганізацыі аховы здароўя, якой кіраваў з 1967 па 1983 гг. Актыўна вялася навуковая праца, базавыя лячэбна-прафілактычныя ўстановы ўкаранялі ў практыку прагрэсіўныя формы і метады дзейнасці. Вялікае навукова-практычнае значэнне мелі працы, прысвечаныя пытанням арганізацыі дзейнасці цэнтральнай раённай бальніцы — вядучага звяна ў сістэме сельскай аховы здароўя.

А. К. Касач — адзін з актыўных сяброў Беларускага рэспубліканскага таварыства гісторыкаў медыцыны з моманту заснавання (1958), з 1973 па 1989 гг. кіраваў ім. З 1985 года загадваў музейнай групай у Мінскім медыцынскім інстытуце, вырашыў шэраг праблем навуковай і экспазіцыйнай дзейнасці.

У мірны час узнагароджаны ордэнамі Кастрычніцкай рэвалюцыі, Працоўнага Чырвонага Сцяга, «Знак Пашаны».

Памёр Аляксандр Канстанцінавіч 1 лістапада 1989 года.

## Літаратура 
* Касач Аляксандр Канстанцінавіч // Беларуская энцыклапедыя : у 18 т. / рэдкал.: Г. П. Пашкоў [і інш.].
* Касач Аляксандр Канстанцінавіч // Памяць: Полацкі раён : гісторыка-дакументальныя хронікі гарадоў і раёнаў Беларусі / рэдкал.: І. Б. Каросцік, Р. І. Маслоўскі, А. Л. Петрашкевіч; уклад. С. С. Чарняўская; мастак Э. Э. Жакевіч. — Мінск : Вышэйшая школа, 1999. — С. 641—642.
Ігнацій Вікенцьевіч Кляро

**Ігнацій Вікенцьевіч Кляро** (,  — ) — савецкі ваенны дзеяч.

## Біяграфія 
Удзельнік грамадзянскай вайны. У 1917 годзе — камандзір Чырвонагвардзейскага атрада ў г. Гельсінгфорс (Хельсінкі). У маі 1918 года — чырвонаармеец 1-га Віцебскага камуністычнага палка. Прымаў удзел у баявых дзеяннях на Паўночным фронце. З мая 1919 года служыў у Віцебскім запасным палку на пасадах камандзіра ўзвода, памочніка камандзіра і камандзіра стралковай роты, прымаў актыўны ўдзел у баявых дзеяннях супраць белафінаў, а затым у савецка-польскай вайне. У сакавіку 1921 года прымаў удзел у падаўленні Кранштацкага паўстання.

У 1921 годзе скончыў Пецяргофскія паўторныя курсы камандзіраў рот Ленінградскай ваеннай акругі, пасля заканчэння якіх ў ліпені таго ж года быў прызначаны на пасаду камандзіра роты ў 497-м Бутырскім, затым — на гэтую ж пасаду ў 496-м Баўманскім стралковых палках (56-я стралковая дывізія). У чэрвені 1922 года быў пераведзены ў 39-ы стралковы полк (5-я стралковая дывізія), у якім служыў на пасадах камандзіра ўзвода, памочніка камандзіра і камандзіра роты.

Пасля грамадзянскай вайны служыў у Сярэдняй Азіі. У снежні 1930 года быў прызначаны на пасаду памочніка камандзіра 111-га стралковага палка (37-я стралковая дывізія, Беларуская ваенная акруга). У чэрвені 1932 года быў пераведзены ў Ваенна-палітычную акадэмію, дзе служыў на пасадах выкладчыка, кіраўніка агульнавайсковай падрыхтоўкі і старшага выкладчыка.

У 1934 годзе скончыў Акадэмію імя М. В. Фрунзэ. У сакавіку 1938 года быў прызначаны на пасаду выкладчыка, а ў ліпені 1939 года — на пасаду малодшага выкладчыка кафедры тактыкі Ваенна-транспартнай акадэміі імя Л. М. Кагановіча, а ў студзені 1941 года — на пасаду выкладчыка тактыкі стралкова-тактычных курсаў «Выстрал».

У гады Вялікай Айчыннай вайны Ігнацій Вікенцьевіч — камандзір 242-й стралковай дывізіі на Заходнім фронце, намеснік начальніка і начальнік Галоўнага ўпраўлення фарміравання і камплектавання войскаў Чырвонай Арміі, намеснік камандуючага Сталінградскім і Данскім франтамі.

Званне «генерал-маёр» І. В. Кляро было прысвоена ў 1943 годзе.

13 ліпеня 1944 года генерал-маёр Ігнацій Вікенцьевіч Кляро загінуў, падарваўшыся на супрацьтанкавай міне. Пахаваны ў Паставах.

Узнагароджаны ордэнамі Чырвонага Сцяга, Айчыннай вайны I ступені, медалямі.

## Літаратура 
* Кляро Игнат Викентьевич // Военачальники земли белорусской : энциклопедический справочник / Б. Д. Долготович. — Минск : БелЭн, 2005. — С. 144.
Лубянка (прыток Волкі)

**Лубя́нка** — рака ў Валожынскім раёне Мінскай вобласці Беларусі, левы прыток ракі Волка (басейн Заходняй Бярэзіны).

Даўжыня ракі 7 км. Выток знаходзіцца ў напрамку на поўнач ад вёскі Вуглы. Упадае ў Волку ў напрамку на поўдзень ад урочышча Ляхавыя Горы. Вадазбор у межах Налібоцкай пушчы.

## Зноскі 
## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
* Общая характеристика речной сети Минской области (в разрезе районов) // Справочник «Водные объекты Республики Беларусь» 

Катэгорыя:Рэкі Валожынскага раёна
Катэгорыя:Басейн Заходняй Бярэзіны
Лексінгтан

**Лексінгтан**:
* Лексінгтан (Кентукі)
* Лексінгтан (Масачусетс)
* Лексінгтан (Небраска)
Лексінгтан (Масачусетс)

**Лексінгтан** () — горад у акрузе Мідлсекс, штат Масачусетс, ЗША. Размешчаны ва ўсходняй частцы штата, за 16 кіламетраў ад сталіцы Масачусетса і ад акіяна. Насельніцтва — 34 454 чал. (1 красавіка 2020). Плошча горада — 42,8 км², з іх адкрытыя водныя прасторы — 0,3 км². Праз горад працякае рака Вайн-Брук; праходзіць буйная аўтадарога Massachusetts Route 128.

## Насельніцтва 
## Гарады-пабрацімы 
Катэгорыя:Гарады Масачусетса
Марк Савельевіч Браўдэ

**Марк Савельевіч Браўдэ** (нар. , ) — беларускі кінаакцёр, кінарэжысёр, сцэнарыст і кінааператар.

## Біяграфія 
Нарадзіўся 31 сакавіка 1941 года. Працаваў на кінастудыі «Беларусьфільм». Член СК БССР.

## Фільмаграфія 
### Акцёр 
* 1973 — Старая крэпасць

### Рэжысёр 
* 1970 — Бедныя духам
* 1979 — Дзіўныя прыгоды Дзяніса Караблёва. 4-я навэла
* 1985 — Цётка Маруся
* 1989 — Рамантык

### Сцэнарыст 
* 1970 — Бедныя духам
* 1970 — Не ўваходзьце — смерць

### Аператар 
* 1968 — Надпіс на зрубе
* 1970 — Дзень ды ноч
* 1972 — Вясновая казка
* 1972 — Пасля кірмашу
* 1974 — Апошняе лета дзяцінства
* 1975 — Гамлет Шчыгроўскага павета
* 1977 — Марынка, Янка і таямніцы каралеўскага замка
* 1989 — Рамантык
Браўдэ

**Браўдэ** — прозвішча.
## Вядомыя носьбіты 
* Ілья Рафаілавіч Браўдэ — савецкі вучоны ў галіне інфекцыйныя захворванняў
* Марк Савельевіч Браўдэ — беларускі кінааператар
Таццяна Дзмітрыеўна Пясецкая

**Таццяна Дзмітрыеўна Пясецкая** (нар. , в. Вялікі Лес, Брэсцкая вобласць) — беларуская мастачка.

## Біяграфія 
Нарадзілася  года ў вёсцы Вялікі Лес Брэсцкай вобласці. Скончыла ў 1973 годзе факультэт малюнка і жывапісу Завочнага народнага ўніверсітэта імя Н. Крупскай у Маскве. Удзельніца мастацкіх выставак з 1972 года.

Член Беларускага саюза мастакоў з 1994 года.

Жыве ў г. Брэсце.

## Творчасць 
Працуе ў станковай графіцы (пераважна акварэль, пастэль), а таксама ў жывапісе. Асноўныя творы: пейзажы «Палессе», «Раніца», «Апошні прамень», «Першая зеляніна», «Цішыня», «Позняя восень», «Хутарок», «Адліга», «У лесе», «Пасля навальніцы», «Зімовая казка», «Прыцемкі»; нацюрморты «Жоўтыя кветкі», «Рамонкі», «Кветкі палявыя».

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Мастакі Беларусі
Катэгорыя:Акварэлісты Беларусі
Арнольд

**Арнольд** — прозвішча.

## Вядомыя асобы 
* Андрэа Арнольд — брытанская кінарэжысёрка, сцэнарыстка і актрыса
* Іван Мікалаевіч Арнольд — рускі савецкі вучоны-іхціёлаг
* Мікалай Міхайлавіч Арнольд — энтамолаг Расійскай імперыі
* Карл Арнольд — нямецкі мастак-карыкатурыст і графік
* Уладзімір Ігаравіч Арнольд — савецкі і расійскі матэматык
* Фрэнсіс Арнольд — амерыканская вучоная і інжынер ў галіне бялковай інжынерыі
Музей Будучыні

**Музей Будучыні** () — славутасць, прысвечаная інавацыйным і футурыстычным ідэалогіям. Размешчаны ў фінансавым раёне Дубая, ААЭ, Музей Будучыні ўяўляе сабой будынак у форме тора з вокнамі ў форме паэмы пра будучыню, напісанай Яго Высокасцю шэйхам , віцэ-прэзідэнтам і прэм’ер-міністрам Аб’яднаных Арабскіх Эміратаў і кіраўніком Дубая. Заснаваны «Dubai Future Foundation». Урад Аб’яднаных Арабскіх Эміратаў адкрыў музей 22 лютага 2022 года. Выбар даты быў афіцыйна зроблены, таму што 22 лютага 2022 года з’яўляецца паліндромнай датай.

## Зноскі 
## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Тэхнічныя музеі
Катэгорыя:Навука ў Аб’яднаных Арабскіх Эміратах
Ламавіцкі бой

**Ламавіцкі бой** — бой партызанаў злучэння Мінскай і Палескай абласцей супраць нацысцкіх захопнікаў у вёсцы Ламавічы Акцябрскага раёна.

## Перадумовы 
План аперацыі па разгрому вялікага апорнага пункту ворага ў вёсцы Ламавічы, вакол якога былі ўзведзены дзоты і адкуль праціўнік рабіў пастаянныя вылазкі супраць партызан, распрацаваў штаб партызанскага злучэння Мінскай і Палескай абласцей.

## Бой 
Атрады М. П. Бумажкова і «Чырвоны Кастрычнік» арганізавалі засады на дарогах, якія звязвалі вёску Ламавічы з вёскамі Граб’ё, Жукавічы, Мушычы, Хойна, каб не дапусціць падыходу варожых падмацаванняў. Атрады А. І. Далідовіча, М. М. Розава, Дз. Ц. Гуляева, імя М. Ф. Гастэлы, узброеныя 3 гарматамі, штурмам авалодалі вёскай Ламавічы. У ходзе бою былі падаўлены 12 дзотаў, знішчана каля 50 гітлераўцаў. У гэтым баі, ратуючы параненага камандзіра, была смяротна паранена сувязная-інструктар ЦК ЛКСМБ Рыма Іванаўна Шаршнёва.

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Бітвы Другой сусветнай вайны з удзелам савецкіх партызан у Беларусі
Катэгорыя:Канфлікты 1942 года
Катэгорыя:Гісторыя Акцябрскага раёна
Катэгорыя:1942 год у Беларусі
Катэгорыя:Падзеі 25 лістапада
Катэгорыя:Лістапад 1942 года
Таццяна Іванаўна Хвайніцкая

**Таццяна Іванаўна Хвайніцкая** (нар. , г. Шчучын, Гродзенская вобласць) — беларуская мастачка ў галіне станковага жывапісу.

## Біяграфія 
Нарадзілася  года ў Шчучыне Гродзенскай вобласці. Скончыла ў 1993 годзе Беларускую акадэмію мастацтваў. Вучылася ў В. Грамыкі. Удзельніца мастацкіх выставак з 1984 года.

Член Беларускага саюза мастакоў з 1995 года.

Жыве ў г. Мінску.

## Творчасць 
Працуе ў розных жанрах станковага жывапісу. Асноўныя творы: палотны «Рамонкі», «Лета», «Аўтапартрэт», «Сон», «Дзяцінства», «Браслаўшчына», «Партрэт скульптара В. Янушкевіча», «Валя»; трыпціх «Мацярынства».

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Мастакі Беларусі
Людміла Пятроўна Палякова

**Людміла Пятроўна Палякова** (; нар. , ) — савецкая і расійская актрыса, народная артыстка Расійскай Федэрацыі (1999).

## Біяграфія 
Людміла Палякова нарадзілася 28 студзеня 1939 года ў Маскве.

У 1964 годзе скончыла Вышэйшае тэатральнае вучылішча (інстытут) імя М. С. Шчэпкіна пры Дзяржаўным акадэмічным Малым тэатры Расіі (курс Віктара Іванавіча Коршунава).

Працавала ў тэатрах:

* 1964—1965 — Маскоўскі драматычны тэатр на Малой Броннай,
* 1965—1982 — Маскоўскі драматычны тэатр імя К. С. Станіслаўскага,
* 1982—1987 — Маскоўскі тэатр на Таганцы,
* 1987—1990 — Тэатр «Школа драматычнага мастацтва» (Масква).
У 1990 годзе была запрошана ў Дзяржаўны акадэмічны Малы тэатр Расіі ў Маскве пад кіраўніцтвам народнага артыста СССР Юрыя Мяфодзьевіча Саломіна, у трупе якога служыць па цяперашні час.

## Фільмаграфія 
* (1990) «Маці ўрагану»
Таццяна Фёдараўна Дзеранок

**Таццяна Фёдараўна Дзеранок** (, в. Неглюбка, , Гомельская вобласць — ) — беларускі майстар народнага мастацкага ткацтва.

## Біяграфія 
Нарадзілася  года. Жыла і працавала ў в. Неглюбка. У тэхніках закладнога і пераборнага ткацтва вырабляй ручнікі, аздобленыя геаметрычным арнаментам (спалучэнне чырвонага і чорнага колераў на белым фоне), які шчыльнымі палосамі ўкрывае большую частку паверхні вырабаў (гл. Неглюбскія ручнікі). Кіравала з 1979 года гуртком «Юныя ткачыхі» пры Неглюбскай сярэдняй школе.

Памерла  года.

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Постаці ткацкай справы
Катэгорыя:Беларускае народнае ткацтва
Iris setosa

**Iris setosa** — расліна, від роду  сямейства  .

## Батанічнае апісанне 
Травяністы мнагалетнік да 1 м у вышыню, з тоўстым галінаваным дравяністым карэнішчам.

Лісце большай часткай прыкаранёвае, лінейнае, да 2 см шырынёй. На зіму ападае.

Кветкі сінія з рознымі адценнямі, 5-10 см у дыяметры, калякветнік сіне-фіялетавы або чырвона-фіялетавы. Цвіце ў чэрвені-ліпені.

Плод — уздутая трохгранная каробачка.

Дэкаратыўная расліна.

## Распаўсюджанне і экалогія 
Сустракаецца ва умеранай зоне Паўночнага паўшар’я. У Паўночнай Амерыцы распаўсюджаны ў Канадзе (Юкан і Брытанская Калумбія) і ЗША (Аляска), ва Усходняй Азіі — у Кітаі (Гірын), Японіі і на Карэйскім паўвостраве.

У Расіі сустракаецца ва Усходняй Сібіры і на Далёкім Усходзе (Камчатка, Сахалін, Амурская і Магаданская вобласці, Хабараўскі і Прыморскі край).

Расце на лугах, палянах, ускраінах балот у лясным поясе, радзей у высакагор’і.

## Значэнне і прымяненне 
Па назіраннях у Пенжынскім раёне Камчаткі адна з самых любімых раслін .

З лета да зімы расліну актыўна ядуць .

Непатрабавальная дэкаратыўная расліна, па стане на 2002 год зарэгістравана 23 культывары і 22 міжвідавых гібрыды з ,  і іншымі.

Абсмаленае і размолатае насенне выкарыстоўваюць як заменнік кавы.

Адвар карэнішчаў ужываюць як слабіцельны сродак.

## Літаратура 
* 
* 
* 
* Сосудистые растения советского Дальнего Востока : Плауновидные, Хвощевидные, Папоротниковидные, Голосеменные, Покрытосеменные (Цветковые) : в 8 т. / отв. ред. С. С. Харкевич. — Л. : Наука, 1987. — Т. 2 / ред. тома С. К. Черепанов. — С. 421. — 446 с. — 2000 экз. — ISBN 5-02-026590-X.

## Спасылкі 
* *Касач шчаціністы* на сайце USDA NRCS  
* *Касач шчаціністы* на сайце Plants For a Future  

Катэгорыя:Дэкаратыўныя садовыя расліны
Катэгорыя:Флора Паўночнай Амерыкі
Катэгорыя:Флора Еўразіі
Катэгорыя:Касач
Катэгорыя:Расліны, апісаныя ў 1820 годзе
Элементаль (мультфільм)

**«Элементаль»** () — амерыканскі камп'ютарна-анімацыйны камедыйна-драматычны фільм 2023 года. Рэжысёрам фільма выступіў Пітэр Сон, прадзюсарам - Дэніз Рым.

Мультфільм «Элементаль» быў упершыню паказаны 27 мая 2023 года на закрыцці 76-га Канскага кінафестывалю па-за конкурснай праграмай. Мультфільм быў намінаваны на некалькі ўзнагарод, у тым ліку на «Оскар» за найлепшы анімацыйны фільм і «Залаты глобус» за найлепшы анімацыйны фільм.

## Сюжэт 
У горадзе, дзе істоты агню, вады, зямлі і паветра жывуць разам, моцная і гарачлівая дзяўчына заводзіць выпадковае знаёмства з млявым, павольным, як плынь, хлопцам. Новае сяброўства кіне выклік уяўленням дзяўчыны пра сябе і пра свет вакол.

## Зноскі 
## Спасылкі 
* Афіцыйны сайт
* 

Катэгорыя:Фільмы на англійскай мове
Катэгорыя:Мультфільмы 2023 года
Катэгорыя:Фільмы ЗША ў 3D
Зарубін

**Зарубін** — прозвішча і тапонім.

## Вядомыя носьбіты 
* Іван Іванавіч Зарубін (1822—1902) — рускі інжынер-механік.
* Іван Іванавіч Зарубін (1887—1964) — мовазнавец-іраніст і педагог.
* Уладзімір Іванавіч Зарубін (1925—1996) — савецкі мастак-мультыплікатар.

## Тапонімы 
* Зарубін Вугал — вёска ў Кіраўскім раёне Магілёўскай вобласці Беларусі.

## Гл. таксама 
* Зарубіна
Cribraria violacea

**Cribraria cancellata** — від слізевікоў сямейства , распаўсюджаных на ўсіх матэрыках, акрамя Антарктыды.

## Апісанне 
Спаракарпы прамыя, 0,5-1,5 мм вышынёй. Гіпаталус дыскападобны. Сцябло складае каля 80 % ад агульнай вышыні, тонкае, баразёнкавае, цёмна-фіялетавае, чырвона-буры з уключэннямі ў прыкаранёвай частцы і фіялетавы зверху. Спаратэкі шарападобныя або выцягнутыя, 0,1-0,3 мм у дыяметры, цёмна-фіялетавыя з металічным бляскам. Перыдыяльная чаша фіялетавая, 50-66 % спаратэкі. Перыдыяльная сетка з буйнымі няправільнымі вузламі. Гранулы кальцыя вельмі цёмна-фіялетавыя, 1,0-1,5 мкм у дыяметры. Споравая маса фіялетавая. Споры бэзавыя, 7-8 мкм у дыяметры, густа-бародаўкавыя.

## Літаратура 
* Koch,J. 1964: Cribraria violacea Rex, en for Danmark ny slimsvamp. [in Danish, with English summary]. Friesea : 7: 369—370.
* Lado,C., Mosquera, J., Beltran Tejera, E. 1999: Cribraria zonatispora, development of a myxomycete with unique spores. Mycologia 91(1): 157—165.
* McManus,M.A. 1963: The plasmodium of the myxomycete Cribraria violacea. Proceedings of the Iowa Academy of Sciences 70: 97-100.
* McManus,M.A. 1964: Plasmodia of Myxomycetes Licea Biforis + Cribraria Violacea. Mycologia 56(2): 237-&.
* McManus,M.A. 1964: The plasmodia of the myxomycetes Licea biforis and Cribraria violacea. Mycologia 56: 237—239.
* McManus,M.A. 1966: Cultivation on Agar and study of the plasmodia of Licea biforis, Licea variabilis and Cribraria violacea. Mycologia 58: 479—483.
* Moreno,G., Illana, C., Lizarraga, M. 2001: SEM studies of the myxomycetes from the peninsula of Baja Californica (Mexico), III. Additions. Annales botanici Fennici 38: 225—247.
* Rex,G.A. 1891: New American Myxomycetes. Proceedings of the Academy of Natural Science of Philadelphia 43: 389—398.
* Schnittler,M., Marx, H. 1988: Cribraria violacea bei Naumburg gefunden. Boletus 12(1): 25-28.

Катэгорыя:Крыбрарыя
Віктар Ільіч Бандаровіч

**Віктар Ільіч Бандаровіч** (нар. , ) — беларускі аператар-пастаноўшчык, працуе на кінастудыі «Беларусьфільм».

## Біяграфія 
У 1986—1992 гадах Бандаровіч вучыўся ва УДІКу на кінааператарскім факультэце (майстэрня А. Гальперына). Працаваць на кінастудыі «Беларусьфільм» пачаў у 1981 годзе. За сваю творчую дзейнасць зняў больш за трыста дакументальных фільмаў, рэкламных ролікаў, сюжэтаў, таксама зняў шэраг мастацкіх фільмаў як аператар-пастаноўшчык.

Бандаровіч з’яўляецца сябрам праўлення «Беларускага Саюза Кінематаграфістаў».

## Працы 
* 1993 — «Старонні» (Беларусь-Літва)
* 2005 — «Масква-Берлін» (12 навэл аб вайне)
* 2008 — «Шчыт Айчыны» (к/c «Беларусьфільм»)
* 2008 — «Камандзіроўка» («СІФ» Масква)
* 2009 — «Дняпроўскі рубеж» 2 серыі (к/c «Беларусьфільм»)
* 2011 — «Ціхі цэнтр» 4 серыі (к/c «Беларусьфільм»)
* 2011 — «Навігатар» 16 серый («Art Line Cinema» для «ТБ 3»)
* 2011—2012 — «Выкрасці Бельмандо» 6 серый
* 2013 — «Ба-бу»
* 2014— «Неверагодныя прыгоды Арбузіка і Бябешкі»
* 2016—2018 — «Трымайся за аблокі» 8 серый (сумесна) (к/c «Беларусьфільм»)
* 2017—2018 — «Не гульня» (к/c «Беларусьфільм»)
* 2018 — кінаальманах «Вайна. Застацца чалавекам» (к/c «Беларусьфільм»)
Colloderma

**Colloderma**&nbsp;- род міксаміцэтаў сямейства . Назва ўпершыню апублікавана ў 1910 годзе.

## Апісанне 
Пладовыя целы — чарашковыя або сядзячыя спаракарпы, радзей плазмодыякарпіі. Перыдый мае два пласты, вонкавы ў свежым выглядзе жэлепадобны, пасля высыхання становіцца арагавелым і ломкім і таму паступова распадаецца, у той час як перапончаты ўнутраны пласт з’яўляецца пастаянным. Разгалінаваны да сеткаватага капіліцый расце радыяльна ад асновы да перыдыя. Споры ў масе цёмна-карычневыя да амаль чорных

## Класіфікацыя 
Да роду *Colloderma* адносяць 5 відаў:

* 
* 
* 
* 
* 

Катэгорыя:Стэманітальныя
Рэнэ Мушот

**Рэнэ Мушот** (; -) — лётчык Другой сусветнай вайны, які загінуў за вызваленне Францыі. Дзеяч Свабоднай Францыі. Афіцэр FAFL. Першы француз, які камандаваў эскадрылляй Каралеўскіх ВПС, 341-й эскадрылляй Biggin Hill.

15 мая 1943 года на чале свайго атрада збіў над Францыяй «Фоке-Вульф». 17 мая, зноў на чале свайго падраздзялення, ён збіў Messerschmitt BF109 G над Канам.

27 жніўня 1943 года ён вылецеў на апошняе заданне. Ён знік над Ла-Маншам падчас місіі па абароне 187 амерыканскіх бамбавікоў B-17 8-га ВПС ЗША, якія здзяйснялі першы дзённы налёт на блокгаўз Эперлек. Цела было знойдзена на пляжы Вестэндэ, у прыморскай вёсцы ў камуне Мідэлкерке ў Бельгіі, 3 верасня наступнага года. Ідэнтыфікаваны толькі ў сакавіку 1949 года, пахаваны на могілках Пер-Лашэз.
Cribraria aurantiaca

**Cribraria aurantiaca** — від невялікіх слізевікоў сямейства .

## Апісанне 
Спаракарпы сабраны групамі, агульнай вышынёй ад 1 да 2 мм, на сцяблінцы, шарападобныя або часам турбінныя, прамыя або нахіленыя, 0,4-0,7 мм дыяметрам; споравая маса залаціста-жоўтая; чаша ў адну траціну вышыні спарангія, бледна-карычневая або карычневая, нераўнамерная і з глыбокімі зубцамі па краі, часта больш правільная, усыпаная круглымі плазмадычнымі грануламі 0,5-1 мкм у дыяметры, размешчанымі цеснымі лініямі, якія прамяніста адыходзяць ад асновы спарангія; вузлы сеткі пляскатыя, шырокія, разгалінаваныя і вуглаватыя або вузкія, вуглы працягваюцца ў тонкія злучальныя ніткі, або патоўшчаныя і выпуклыя, часта з некалькімі свабоднымі прамянямі.

Сцябло шылападобнае, цёмна-карычневае, у два-чатыры разы перавышае вышыню спорангія або вышэй. Споры вохрыстага колеру ў праходзячым святле, дробна бародаўкавыя, 5-6 мкм у дыяметры.

Плазмодый зялёнага або шыферна-шэрага колеру.

## Арэал і экалогія 
Распаўсюджаны касмапалітычна, расце на мёртвай драўніне.

Катэгорыя:Крыбрарыя
Таццяна Васілеўна Гардашнікава

**Таццяна Васілеўна Гардашнікава** (нар. , г. Мінск) — беларуская мастачка.

## Біяграфія 
Нарадзілася  года ў Мінску. Скончыла Беларускі тэатральна-мастацкі інстытут у 1983 годзе. Вучылася ў П. Семчанкі і Л. Міронавай. Удзельніца мастацкіх выставак з 1981 года.

Член Беларускага саюза мастакоў з 1990 года, член Беларускага саюза дызайнераў з 1998 года. Жыве ў г. Мінску.

## Творчасць 
Працуе ў галінах плаката і кніжнай ілюстрацыі. Асноўныя творы: серыя плакатаў «Эканомія і беражлівасць» і «Беражыце будматэрыялы», а таксама «Хлеб усяму галава», «Кадры вырашаюць усё», «Справа N», «Сувеніры з Расіі», «Арменія. Фрагменты трагедыі» (усе ў сааўтарстве з Д. Сурскім); ілюстрацыі да двух зборнікаў «Французскія казкі».

## Узнагароды 
Узнагароджана дыпломамі ўсесаюзных і рэспубліканскіх конкурсаў плаката.

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Мастакі-плакатысты Беларусі
Катэгорыя:Мастакі-ілюстратары Беларусі
Strobilurus stephanocystis

**Strobilurus stephanocystis** — від грыбоў сямейства .

## Апісанне 
Шапка выпуклая ці пляскатая жоўтага ці карычневага колеру. Пласцінкі жаўтлява-белыя. Ножка бела-жоўтая або чырвона-карычневая ў аснове. Грыб расце на хваёвых шышках, закапаных у зямлю.

Катэгорыя:Агарыкаміцэты
Уладзімір Іванавіч Зарубін

**Уладзімір Іванавіч Зарубін** (, Андрыянаўка, Арлоўская губерня — , Масква) — савецкі і расійскі мастак-мультыплікатар.

## Біяграфія і кар’ера 
Нарадзіўся ў вёсцы Андрыянаўка Аляксееўскага сельскага савета Пакроўскага раёна Арлоўскай вобласці. Удзельнічаў у Вялікай Айчыннай вайне. Па словах яго сына, да пачатку вайны жыў з бацькамі ў Лісічанску. Калі горад быў захоплены нямецкімі войскамі, быў сагнаны ў Германію і працаваў у працоўным лагеры ў Руры, адкуль быў вызвалены амерыканскімі войскамі. Паштоўкі Зарубіна капіявалі на вітрынах магазінаў і ў насценгазетах, іх калекцыяніраванне з’яўляецца самастойнай тэмай у філакартыі. Намаляваныя на паштоўках персанажы — Дзед Мароз, дзеці, зайчыкі, вавёрачкі, медзведзяняты, вожыкі, снегавікі — адрозніваюцца абаяннем і добразычлівасцю.

Памёр у 1996 годзе. Пахаваны на Кузьмінскіх могілках.

У 2007 годзе быў выдадзены каталог паштовак Уладзіміра Зарубіна.

З 2017 года выключныя правы на ўсе ілюстрацыі Уладзіміра Зарубіна належаць выдавецтву «Речь».

## Узнагароды 
* Ордэн Айчыннай вайны II ступені.

## Літаратура 
* *Обухов Е.* Гномы, ёжики и миллиард улыбок   // Филателия. — 1992. — № 8.

## Спасылкі 
* 
* *Полынкин А.* Новогодний художник Владимир Зарубин   // Сайт Покровского районного клуба творческих личностей (Орловская область).
* Краткая биография и фильмография  
* Открытки художника   // «KVAclub.ru»
* Новогодние открытки В. И. Зарубина  
* Открытки художника  
* Форум, посвящённый открыткам Зарубина  

Катэгорыя:Філакартыя
Катэгорыя:Мастакі-мультыплікатары
Катэгорыя:Мультыплікатары СССР
Катэгорыя:Мультыплікатары паводле алфавіта
Катэгорыя:Мастакі Расіі XX стагоддзя
Катэгорыя:Мастакі СССР
Валерый Паўлавіч Козіч

**Валерый Паўлавіч Козіч** (нар.  года ў в. Тумілавічы, Докшыцкі раён) — беларускі фізік. Доктар фізіка-матэматычных навук (2003).

## Біяграфія 
Скончыў Маскоўскі дзяржаўны ўніверсітэт імя Ламаносава (1977). 3 1977 года — у Інстытуце фізікі НАН Беларусі, з 1978 г. малодшы, з 1985 г. старшы, з 1996 г. вядучы навуковы супрацоўнік.

Даследаванні ў галіне нелінейнай оптыкі і спектраскапіі. Прэмія Ленінскага камсамола СССР (1984) за распрацоўку высокаадчувальных метадаў актыўнай лазернай спектраскапіі камбінацыйнага рассейвання святла і іх ужыванне для даследавання газаў і вадкасцей. Мае больш за 50 навуковых публікацый.

## Літаратура 
* Козіч Валерый Паўлавіч // Памяць: Докшыцкі раён : гісторыка-дакументальныя хронікі гарадоў і раёнаў Беларусі / рэдкал.: Г. П. Пашкоў [і інш.]; уклад. А. В. Скараход; мастак Э. Э. Жакевіч. — Мінск : БелЭн, 2004. — С. 625.
Neotinea lactea

**Neotinea lactea** — від архідэй, які сустракаецца ў Еўропе ад Францыі да Турцыі і ў дзвюх краінах Паўночнай Афрыкі: Алжыры і Тунісе. Яго кветкі ад бледна- да светла-ружовага колеру адлюстроўваюць яго відавы эпітэт *lacteus* (малочны).

Упершыню від быў апісаны ў 1798 годзе Пуарэ з Алжыра.

## Апісанне 
*Neotinea lactea* — трывалы  геафіт ад 10 да 25 см вышынёй пры цвіценні. Сцябло кветкі круглага перасеку з разеткай з 4-6 лісця ў аснове і злёгку рабрыстае на верхавіне, некалькі больш дробных лістоў пакрываюць сцябло вышэй. Мноства дробных кветак утвараюць шчыльную гронку да 7 см даўжынёй авальнай або цыліндрычнай формы.

## Экалогія 
*Neotinea lactea* аддае перавагу сухім вапнавым глебам і добрым асвятленнем. Расліны можна знайсці на вышыні да 1800 м на , у закінутых аліўкавых садах, на адкрытых месцах у гарыгах і адкрытых лясах.

## Літаратура 
* , 1998.: *Les Orchidées de France, Belgique et Luxembourg*, Collection Parthenope, ISBN 2-9510379-1-0
* , 1994.:*Guide des orchidées d’Europe, d’Afrique du Nord et du Proche-Orient*, Delachaux et Niestlé, ISBN 2-603-01323-8

## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Архідныя
Лоша (прыток Дабранкі)

**Ло́ша** — рака ў Горацкім раёне Магілёўскай вобласці Беларусі, левы прыток Дабранкі (басейн Дняпра).

Даўжыня ракі 6,8 км. Пачынаецца за 3 км у напрамку на паўднёвы захад ад вёскі Сахараўка. Упадае ў Дабранку за 1 км на паўночны ўсход ад аграгарадка Добрая. Ад вёскі Сахараўка да вусця рэчышча Лошы каналізаванае. Паміж вёскай Сахараўка і аграгарадком Добрая на рацэ вадасховішча. За 3 км у напраму на паўночны захад ад вёскі Гулідаўка па сістэме меліярацыйных каналаў магчымы пераліў у раку Галубіну.

## Зноскі 
## Літаратура 
* 
* 
* Ліст карты N-36-62. Выданне 1979 года.

## Спасылкі 
* Общая характеристика речной сети Могилёвской области (в разрезе районов) // Справочник «Водные объекты Республики Беларусь» 

Катэгорыя:Рэкі Горацкага раёна
Катэгорыя:Басейн Проні
Калпакчы

**Калпакчы** — прозвішча.

## Вядомыя асобы 
* Марыя Адольфаўна Калпакчы — перакладчык і філолаг
* Рыгор Іванавіч Калпакчы — паліглот і егіптолаг
* Уладзімір Якаўлевіч Калпакчы — савецкі вайсковы дзеяч. Герой Савецкага Саюза (1945)
* Яўгенія Максімаўна Калпакчы — савецкая ўсходазнавец-япаніст, доктар філалагічных навук (1946)
2027

**2027 (дзве тысячы дваццаць сёмы) год** па грыгарыянскім календары — невысакосны год, які пачынаецца ў пятніцу. Гэта 2027-ы год нашай эры, 27-ы год 3-га тысячагоддзя, 27-ы год XXI стагоддзя, 7-ы год 3-га дзесяцігоддзя XXI стагоддзя, 8-ы год 2020-х гадоў.

Па рашэнні ААН 2027 год быў абвешчаны Міжнародны годам устойлівага турызму.

## Зноскі
## Спасылкі
Неааскарыс вітулорум

**Неааскарыс вітулорум** (*Neoascaris vitulorum*) — від нематод з сямейства .

## Апісанне 
Паразітуюць у тонкім кішэчніку буйной рагатай жывёлы, зебу, буйвалаў, зуброў, казуль, ланяў, аленяў.

Цыкл развіцця адпавядае цыклу . Цяля можа заразіцца ад маці яшчэ да нараджэння.

## Зноскі 
## Літаратура 
* Неоаскаридоз и ассоциативные нематодозы желудочно-кишечного тракта крупного рогатого скота : автореферат диссертации на соискание ученой степени кандидата ветеринарных наук : 03.00.19 : 31.05.2006 / Кирпанева Елена Анатольевна ; Национальная академия наук Беларуси, Институт экспериментальной ветеринарии им. С. Н. Вышелесского Национальной академии наук Беларуси. — Минск, 2006. — 21 с.
* Неоаскариоз крупного рогатого скота : (биология возбудителя, паразито-хозяинные отношения, меры борьбы) : автореферат диссертации на соискание ученой степени кандидата ветеринарных наук : 03.02.11 / Субботина Ирина Анатольевна ; Республиканское научно-исследовательское дочеренее унитарное предприятие «Институт экспериментальной ветеринарии им. С. Н. Вышелесского». — Минск, 2010. — 22 с.
* Формирование гельминтофауны желудочно-кишечного тракта крупного рогатого скота северной зоны Беларуси и факторы, ее обуславливающие : автореферат диссертации на соискание ученой степени кандидата биологических наук : специальность 03.02.11 Паразитология / Горовенко Мария Владимировна ; Учреждение образования «Витебский государственный ордена Дружбы народов медицинский университет». — Витебск, 2014. — 24 с.

Катэгорыя:Жывёлы, апісаныя ў 1782 годзе
Катэгорыя:Круглыя чэрві
Яўгенія Максімаўна Калпакчы

**Яўгенія Максімаўна Калпакчы** (таксама выкарыстоўвала імя па бацьку *Міхайлаўна*; 9 лістапада 1902, Санкт-Пецярбург — 9 верасня 1952, Ленінград) — савецкая ўсходазнавец-япаніст, доктар філалагічных навук (1946), прафесар (1936). Аўтар прац па семантыцы і марфалогіі, а таксама навучальных дапаможнікаў і слоўніка японскай і старажытнаяпонскай моў, перакладаў класічных твораў японскай літаратуры.

## Біяграфія 
Нарадзілася ў Санкт-Пецярбургу ў сям’і доктара медыцыны Макса Яфімавіча (Мордка Хаімавіча) Калпакчы (1869—1942, памёр ад знясілення ў Ленінградзе), ураджэнец Хаціна Бесарабскай губерні, купецкага сына, выпускнік Камянец-Падольскай мужчынскай гімназіі (1885) і Маскоўскага ўніверсітэта (1894), спецыяліста па скурных і венерычных хвароб і асістэнта , у савецкі час — урача бальніцы Ахвяр Рэвалюцыі. Маці — Мацільда Сямёнаўна Калпакчы. Па матчынай лініі прыходзілася пляменніцай бачнаму савецкаму афтальмолагу і навукоўцу-медыку Гаўрыілу Яфімавічу Выгодскаму (1863—1939), загадчыку кафедры вочных хвароб  (1927—1937), і стрыечнай сястрой гісторыку  (загінуў у 1941).

Пасля заканчэння  Пецярбургскага ўніверсітэта (1923), займалася ў , наведвала лекцыі на японскім аддзяленні , дзе з 1924 года выкладала (з 1930 года — дацэнт). З 1936 года прафесар Ленінградскага дзяржаўнага ўніверсітэта. Арыштавана 14 лютага 1938 года паводле артыкула 58-6, вызвалена пасля завяршэння следства 1 лютага 1939 года. З 1942 года — навуковы супрацоўнік Інстытута ўсходазнаўства АН СССР. У 1946 годзе абараніла доктарскую дысертацыю «Старажытнаяпонская мова па помніках эпохі Нара».

З запланаванай шматтомнай «Гісторыі японскай мовы», Я. М. Калпакчы ўдалося завяршыць толькі першы том, у якім разглядаюцца асноўныя катэгорыі дзеяслова на працягу ўсіх трынаццаці стагоддзяў дакументаванай гісторыі японскай мовы. Манаграфія, якая выйшла пасмяротна ў 1956 годзе, была падрыхтавана да друку .

З нараджэння і да канца 1920-х гадоў Я. М. Калпакчы пражывала па адрасе Вазнясенскі праспект (праспект Маёрава), дом 21, кв. 7.

## Сям’я 
* Стрыечная сястра (дачка інжынера Адольфа (Абрама) Яфімавіча Калпакчы) — перакладчык і філолаг Марыя Адольфаўна Калпакчы.
* Траюрадны брат — егіптолаг і паліглот .

## Манаграфіі 
* Начальный учебник японского разговорного языка (совместно с ). Л., 1933.
* Японо-русский иероглифический словарь. Л., 1933.
* Японский язык (совместно с Н. А. Невским). Л., 1934.
* Строй японского языка. Л., 1936.
* Очерки по истории японского языка. Т. 1: Морфология. Глагол. М.— Л. Изд-во АН СССР, 1956.

## Цікавыя факты 
Жэнька Калпакчы тройчы згадваецца ў рамане Веніяміна Каверына «».

Катэгорыя:Рэпрэсаваныя савецкай уладай
Катэгорыя:Выпускнікі ўсходняга факультэта Санкт-Пецярбургскага дзяржаўнага ўніверсітэта
Катэгорыя:Перакладчыкі СССР
Катэгорыя:Усходазнаўцы СССР
Катэгорыя:Мовазнаўцы СССР
Войны Расіі з Рэччу Паспалітай

У артыкуле пералічаны войны Маскоўскай дзяржавы і Расійскай імперыі з Рэччу Паспалітай.

## Пералік 
Катэгорыя:Інфармацыйныя спісы
Катэгорыя:Войны Расіі з Рэччу Паспалітай
Сярэдзінна-Атлантычны хрыбет

**Сярэ́дзінна-Атланты́чны хрыбе́т** — буйны сярэдзінна-акіянічны хыбет, найбуйнейшая горная сістэма на дне Атлантычнага акіяна.

Падзяляе Паўночна-Амерыканскую і Еўразійскую пліты ў паўночнай Атлантыцы і Афрыканскую пліту ад Паўднёва-Амерыканскай ў паўднёвай Атлантыцы. Агульная даўжыня складае больш за 18 тыс. км.

Сістэма Сярэдзінна-Атлантычнага хрыбта ўключае хрыбет Кніповіча, хрыбет Мона, Ісландска-Янмаенск хрыбет, хрыбет Рэйк’янес, Паўночна-Атлантычныт хрыбет, Паўднёва-Атлантычны хрыбет, Афрыканска-Антарктычны хрыбет. Хрыбет разбіты папярочнымі разломамі на ссунутыя адносна адзін аднаго сегменты. Велічыня зруху дасягае 300—600 км. У паўднёвай частцы Сярэдзінна-Атлантычны хрыбет больш маналітны, з падводнымі вулканамі, вяршыні асобных з якіх утвараюць астравы (напрыклад, востраў Узнясення, востраў Святой Алены, востраў Трыстан-да-Кунья). Шырыня хрыбта павялічваецца ад 300 км у раёне вострава Ісландыя да 2500 км у паўднёвай Атлантыцы. Адносная вышыня не перавышае 4 км.

## Зноскі 
## Літаратура 
* 
* 
* *Пущаровский Ю. М.* Основные черты тектоники южной Атлантики — М.: ГЕОС, 2002. — 81 с. (Труды ГИН РАН; Вып. 539). — ISBN 5-89118-251-3.
* Середи́нно-Атланти́чний хребе́т //  — Т. 10 : Салют — Стоговіз. — 1983. — С. 129. — 543, [1] с.
* 

## Спасылкі 
* *Жирнов А. М.* Морфоструктура дна Атлантики и Срединно-Атлантического хребта // Геология и полезные ископаемые мирового океана. 2019. 15, № 1.
* Америка всё быстрее уплывает от Европы в результате расширения Атлантического океана // Вестник Отделения наук о Земле РАН

Катэгорыя:Акіянічныя хрыбты
Катэгорыя:Атлантычны акіян
Сяргеенка

**Сяргеенка** — прозвішча.

## Вядомыя носьбіты 
* Вера Васілеўна Сяргеенка (нар. 1954) — вучоны, гісторык.
* Вячаслаў Андрэевіч Сяргеенка (нар. 1941) — вучоны ў галіне машынабудавання.
* Святлана Пятроўна Сяргеенка (нар. 1949) — габаісткака.

## Гл. таксама 
* Сергеенка
* Сергіенка
Алег Мікалаевіч Фрэліх

**Алег Мікалаевіч Фрэліх** (—) — савецкі акцёр тэатра і кіно, рэжысёр. Заслужаны артыст РСФСР (1947).

## Біяграфія 
Нарадзіўся 12 (24) сакавіка 1887 года ў Маскве.

Скончыў юрыдычны факультэт Маскоўскага ўніверсітэта, а ў 1911 годзе драматычнае аддзяленне Маскоўскага філарманічнага таварыства.

Да і пасля рэвалюцыі працаваў акцёрам тэатра і кіно.

14 сакавіка 1919 года прыгавораны да 1 года ўмоўнага турэмнага зняволення, быў прызнаны вінаватым у ненаўмысным забойстве артысткі Візаравай, які здарыўся 14 сакавіка 1918 года.

З сярэдзіны 20-х гадоў пачаў здымаць. Здымаў у асноўным для нацыянальных студый: «Белдзяржкіно», «Чувашкіно», «Узбекдзяржкіно», «Усходкіно». У 1935 годзе Фрэліх стаў артыстам Тэатра Чырвонай Арміі, а ў 1939 годзе прыйшоў у Тэатр імя Ленінскага камсамола. На сцэне Ленкама выступаў з 1939 па 1941 год, а потым з 1943 па 1951 год. Агулам Алег Мікалаевіч сыграў у больш чым 50 фільмах, у асноўным гэта было нямое кіно. Яго амплуа — спрытныя авантурысты, маладыя і элегантныя персанажы.

Памёр 6 верасня 1953 года.

## Фільмаграфія 
### Акцёр 
* (1925) «Сцяпан Халтурын» — Пляханаў

### Рэжысёр 
* (1927) «Прастытутка»
Барыс Мікалаевіч Ліванаў

**Барыс Мікалаевіч Ліванаў** (; 25.4(8.5).1904,  — , там жа) — савецкі акцёр і рэжысёр, народны артыст СССР (1948).

## Біяграфія 
Нарадзіўся ў акцёрскай сям’і. Вучыўся ў 4-й Студыі МХТ. З 1924 акцёр МХАТ. У 50-я гг. пачаў выступаць і як рэжысёр. Першыя акцёрскія працы Ліванава (Шахаўскі — «Цар Фёдар Іаанавіч» А. К. Талстога, Бондэзен — «Ля брамы царства» Гамсуна, Альмавіва — «Вар’яцкі дзень, або Жаніцьба Фігара» Бамаршэ, Апалас — «Унцілаўск» Лявонава, Касіа — «Атэла» Шэкспіра і інш.) вылучылі яго ў лік выдатных прадстаўнікоў маладога, паслякастрычніцкага пакалення артыстаў МХАТа. У далейшым ён граў ролі, прасякнутыя мажорным, святочным адчуваннем рэчаіснасці (Кімбаеў — «Страх» Афінагенава, Швандзя — «Каханне Яравое» Трэнёва) і ролі адкрытага сатырычнага гучання, выкананыя з рэдкім багаццем і сакавітасцю фарбаў, з захапляльным камедыйным тэмпераментам (кавалер Рыпафрата — «Гаспадыня гасцініцы» Гальдоні, Наздроў — «Мёртвыя душы» па Гогалі, і інш.); ствараў выявы, адзначаныя лірызмам (Чацкі — «Гора ад розуму» Грыбаедава), і ролі, якія спалучаюць у сабе рамантыку і шырыню пачуцці з падрабязнай бытавой дакладнасцю (Кудраш — «Навальніца» Астроўскага, Рыбакоў — «Крамлёўскія куранты» Пагодзіна).

## Фільмаграфія 
* (1928) «Кастусь Каліноўскі» — Пан Старжынскі
* (1937) «Балтыйцы» — камісар Віхараў
* (1947) «Святло над Расіяй» — Маякоўскі
Айран (акруга, Юта)

**Акруга Айран** () — акруга ў штаце Юта, ЗША. Афіцыйна ўтворана ў 1852 годзе. Насельніцтва — 46163 чалавекі (2010). Адміністрацыйны цэнтр — Параван.

Катэгорыя:Акругі Юты
Айран

**Айран**:
* Айран (напой)

## Акругі 
* Айран (акруга, Вісконсін)
* Айран (акруга, Місуры)
* Айран (акруга, Мічыган)
* Айран (акруга, Юта)
Параван

**Параван** () — горад у штаце Юта (ЗША). Адміністрацыйны цэнтр акругі Айран. Насельніцтва - 2790 чалавек (2010). Пасяленцы заснавалі горад у 1851 годзе паблізу ад радовішча жалеза.

Катэгорыя:Гарады Юты
Катэгорыя:Населеныя пункты, заснаваныя ў 1851 годзе
Echinostelium minutum

**Echinostelium minutum**&nbsp;— від слізевікоў сямейства .

## Апісанне 
Спарангіі раскіданыя або групамі, на ножках, белыя, шарападобныя, дыяметрам 40-50 мкм; спарангіяльная сценка ўстойлівая ў аснове ў выглядзе дробнага каўняра.

Сцябло тонкае, гіялінавае, 0,4-0,5 мм вышынёй. Калумела нізкая, тонкая. Капіліцый з некалькіх дугападобных нітак, простых або слаба разгалінаваных і анастамазавальных, са свабоднымі шыпамі або кручкападобнымі галінамі.

Споры бясколерныя, гладкія, 6-8 мкм у дыяметры. Плазмодый бясколерны.

## Арэал і экалогія 
Касмапалітычны від, сустракаецца на мёртвай драўніне.

Катэгорыя:Міксаміцэты
Бокс-Элдэр (акруга)

**Бокс-Элдэр** () — акруга ў штаце Юта, ЗША. Афіцыйна ўтворана ў 1856 годзе. Насельніцтва — 49975 чалавек (2010). Адміністрацыйны цэнтр — Брыгем-Сіці.

Катэгорыя:Акругі Юты
Zygaena ephialtes

**Zygaena ephialtes** — від молей з сямейства .

## Апісанне 
Матылёк вельмі ярка афарбаваны, як і большасць відаў гэтага роду. Крылы металічна-зялёныя. На пярэдніх крылах ёсць некалькі белых плям і дзве аранжавыя або чырвоныя. У гэтага віду назіраецца зменлівасць афарбоўкі найбольшая сярод усіх відаў гэтага роду. Калі ён знаходзіцца ў стане спакою, можна ўбачыць знакі для ідэнтыфікацыі віду. На канцы брушка яны маюць характэрны аранжавы або чырванаваты малюнак. Гэты від часта блытаюць з . Іх можна лёгка адрозніць па тым, што ў  плямы на крылах заўсёды белыя і ў яго ёсць дзве палоскі на жываце, у адрозненне ад *Z. ephialtes*, які мае адну.

## Распаўсюджанне і асяроддзе пражывання 
*Zygaena ephialtes* распаўсюджаная ў Еўропе ад Іспаніі да Урала. У Вялікабрытаніі і Скандынавіі не насяляе. Від насяляе шырокі спектр біятопаў: сухія лугі, стэпавыя ўчасткі, лясныя ўзлескі, рудэральныя ўчасткі і іншае.

## Біялогія 
Лёт імага з чэрвеня па жнівень, з пікам у ліпені. Від зімуе ў стадыі вусеня, які акукляецца ў маі. Вусень харчуецца амаль выключна раслінай , але ў якасці гаспадароў могуць сустракацца і іншыя віды таго ж роду, а таксама расліны родаў , і .

## Галерэя 

Файл:Zygaena_ephialtes_13.jpg
Файл:Zygaena_ephialtes.jpg
Файл:Zygaena_ephialtes_13.2.53.jpg
Файл:Zygaena_ephialtes_13.2.jpg

Катэгорыя:Стракаткі
Вашынгтон (акруга, Юта)

**Акруга Вашынгтон** () — акруга ЗША, у штаце Юта. Насельніцтва — 144 809 чалавек (2012). Атрымала сваю назву ад імя першага прэзідэнта ЗША Джорджа Вашынгтона. Адміністрацыйны цэнтр — Сент-Джордж.

Катэгорыя:Акругі Юты
Phyllocnistis insignis

**Phyllocnistis insignis** — від молей з сямейства , які сустракаецца па ўсёй тэрыторыі ЗША (уключаючы Мэн, Ілінойс, Агая, Мэрыленд, Мічыган, Кентукі, Місуры, Тэхас, Джорджыю, Фларыду і Каліфорнію).

Сярод раслін-гаспадароў для віду можна адзначыць , ,  і . Молі мінуюць лісце расліны-гаспадара. Міна мае форму доўгай вузкай лінейнай звілістай палоскі на верхнім баку ліста.

## Крыніцы 
## Спасылкі 
* Bug Guide

Катэгорыя:Молі
Пангуіч

**Пангуіч** () — горад у штаце Юта (ЗША). Адміністрацыйны цэнтр і самы буйны горад акругі Гарфілд. Насельніцтва - 1520 чалавек (2010).

Катэгорыя:Гарады Юты
Катэгорыя:Населеныя пункты, заснаваныя ў 1864 годзе
Суд павінен працягвацца

**«Суд павінен працягвацца»** — савецкі нямы чорна-белы фільм 1930 года. Агітпрапфільм выкрываў перажыткі патрыярхальнай буржуазнай маралі і недахопы сучаснай пралетарскай маралі. У аснове сцэнарыя фільма — скандальная «чубараўская справа» 1926 года пра групавое згвалтаванне дзяўчыны групай хуліганаў. Фільм здымаўся ў Ленінградзе, дзе і знаходзілася ў той час студыя «Белдзяржкіно».

## У ролях 
* Раіса Есіпава — Алена, лабарантка электразавода
* Сяргей Лангавай — муж Алены
* Павел Малчанаў — шафёр
* Іван Чувелеў — адвакат
* Віктар Кулакоў — сябра моладзевай камуны
* Галіна Інюціна — сябра моладзевай камуны
* Сямён Антонаў — лабарант
Бычак

**Бычак** — прозвішча.

## Вядомыя носьбіты 
* Алег Сяргеевіч Бычак (1921—1944) — старшы лейтэнант дзяржбяспекі НКУС БССР, удзельнік Вялікай Айчыннай вайны, Герой Савецкага Саюза (1944).
* Анатоль Мікалаевіч Бычак (1940—2011) — партыйны дзеяч БССР.
Яфім Львовіч Дзіган

**Яфім Львовіч Дзіган** (; 1898—1981) — савецкі кінарэжысёр, тэатральны рэжысёр, акцёр, сцэнарыст, педагог, публіцыст. Народны артыст СССР (1969). Лаўрэат Сталінскай прэміі другой ступені (1941).

## Біяграфія 
Нарадзіўся 2 (14) снежня 1898 года ў Маскве, у сям’і Льва Абрамавіча Дзігана (1869—1938) і Лізаветы Міхайлаўны Дзіган (1879—1968). Вучыўся ў вучылішчы пры евангеліцка-рэфармацкай царкве ў Вялікім Трохсвяціцельскім завулку.

У 1918 годзе вучыўся ў камерцыйным вучылішчы. Рана пачаў працоўную дзейнасць — грузчыкам, рабочым-будаўніком, чорнарабочым на кніжным складзе. Удзельнік Грамадзянскай вайны. У 1919—1922 гадах служыў у войску, ВЧК, ДПУ.

У 1923 годзе скончыў кінашколу Б. В. Чайкоўскага.

З 1924 года — акцёр, памочнік аператара, асістэнт рэжысёра на розных студыях краіны («Сеўзапкіно» (цяпер «Ленфільм»), «Саўкіно» (Масква), трэст АТ «Госкінпрам Грузіі» (цяпер «Грузія-фільм»), «Белдзяржкіно» (цяпер «Беларусьфільм») і інш. У 1932—1941 гадах і з 1954 года — рэжысёр кінастудыі «Масфільм». У 1941—1954 гадах працаваў на кінастудыях Алма-Аты (цяпер «Казахфільм»), Баку (цяпер «Азербайджанфільм»), Мінска, Кіева, Ленінграда.

Рэжысёрскую дзейнасць пачаў у 1928 годзе ў трэсце АТ «Дзяржкінпрам Грузіі», дзе зняў фільм «Першы карнет Страшнёў» (сумесна з М. Э. Чыаўрэлі). Вяршыняй творчасці стаў фільм «Мы з Кранштата». Зняў шэраг дакументальных фільмаў. Ажыццявіў шэраг сумесных пастановак, у тым ліку «У адзіным страі» (1959, з КНР). Суаўтар сцэнарыяў да шэрагу сваіх фільмаў.

Займаўся рэжысурай у тэатры: «Бравы салдат Швейк» паводле Я. Гашэка, «За тых, хто ў моры!» Б. А. Лаўрэнёва, «Брандэнбургскія вароты» М. А. Святлова (1944—1946).

З 1937 года — выкладчык УДІКа ў Маскве (з 1965 — прафесар). Чытаў лекцыі на Вышэйшых рэжысёрскіх курсах пры «Масфільме» (цяпер «Вышэйшыя курсы сцэнарыстаў і рэжысёраў»), у кінаінстытуце Пекіна (КНР).

Аўтар кніг «Мы з Кранштата. Прынцыпы рэжысёрскай пабудовы фільма» (М., Л., 1937), «Спасцігаючы героіку часу» (М., 1979), многіх артыкулаў пра кінамастацтва, успаміны.

Член Саюза кінематаграфістаў СССР. Член ВКП(б) з 1943 года.

Яфім Львовіч Дзіган памёр 31 снежня 1981 года ў Маскве. Пахаваны на Новадзявочых могілках.

## Фільмаграфія 
* (1930) «Суд павінен працягвацца»
* (1932) «Жанчына»
Рубікон (фільм, 1930)

**«Рубікон»** — савецкі фільм 1930 года, зняты на кінастудыі «Белдзяржкіно». Першая самастойная праца рэжысёра Уладзіміра Вайнштока. Выйшаў на экраны 3 студзеня 1931 г.

## Сюжэт 
У Біля Паркера, матроса англійскага гандлёвага флота радасць у яго «сабачым жыцці» — выпіўка ў кампаніі прастытутак падчас стаянак. У адным з партоў страйкуюць грузчыкі. Капітан карабля прымушае грузіць вугаль матросаў. Рабочыя называюць іх штрэйкбрэхерамі. Увечары ў карчме ў адказ на грубасць Біль б’е капітана. Яго выганяюць з карабля і не бяруць на іншыя. Толькі капітан савецкага лесавоза, які шукае ў канторы па найме замену хвораму качагару, гатовы ўзяць «пралетарыя, які знаходзіцца пад лакаўтам». Біль задаволены ўмовамі працы і побыту на лесавозе. Ён знаёміцца з Сіднеем — прадстаўніком заходняй фірмы, якая закупляе ў СССР лес. У ленінградскім порце знаёмы матрос адводзіць Біля ў інтэрнацыянальны клуб маракоў, будні якога — бібліятэка, гімнастычная зала, выступленні фізкультурнікаў, канцэрт артыстаў эстрады і цырка — робяць на яго моцнае ўражанне. У заходніх партах пачынаецца забастоўка качагараў. Біль падтрымлівае іх. Сідней прапануе яму паехаць пакуль з ім у якасці памочніка на Бабруйскі дрэваапрацоўчы камбінат. Біля ў СССР шмат што дзівіць і прымушае задумацца. На камбінаце ён дапамагае моладзі, якая вывучае замежныя мовы, удзельнічае ў самадзейнасьці.

У выніку яго адносіны з Сіднеем псуюцца. Партыя ставіць задачу павялічыць экспарт лесу. Прымаецца сустрэчны план. Узмацняецца барацьба з бракам і прагуламі. Паміж цэхамі пачынаецца сацыялістычнае спаборніцтва. Каб падтрымаць страйкоўцаў качагараў і грузчыкаў Захаду, маладыя перадавікі выходзяць на звышурочныя працы. Да незадавальнення Сіднея Біль далучаецца да іх. Сідней мае заданне сарваць тэрміны пастаўкі лесу, бо яго фірма зацікаўлена ў атрыманні і лесу, і няўстойкі. З дапамогай тых, хто «мае рахункі з бальшавікамі», ён ламае механічныя пілы, выкарыстоўваючы металічную падкову, якую Біль возіць з сабой на шчасце. Біль патрабуе ад Сіднея тлумачэньняў. Паміж імі адбываецца бойка. Біль дапамагае сябрам-працоўным затрымаць шкоднікаў. Сканчаецца фільм тытрам: «З кім ты, Біль, пралетарый мора?» На фоне баявога сцяга Чырвонага Інтэрнацыянала маракоў той адказвае: «У шэрагах майго класа! Нельга стаяць у баку ад барацьбы».