open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Дзмітрый Сяргеевіч Варанюк

**Дзмітрый Сяргеевіч Варанюк** (нар. , Ташкент, Узбекістан) — беларускі дзяржаўны службовец і дэпутат.

## Біяграфія 
Нарадзіўся 23 мая 1987 года ў горадзе Ташкент Рэспублікі Узбекістан.

Скончыў Магілёўскі дзяржаўны ўніверсітэт імя А. А. Куляшова, Акадэмію кіравання пры Прэзідэнце Рэспублікі Беларусь.

Праходзіў тэрміновую службу ў Узброеных Сілах Рэспублікі Беларусь. Працоўную дзейнасць пачаў сакратаром першаснай арганізацыі з правамі раённага камітэта БРСМ Магілёўскага дзяржаўнага ўніверсітэта імя А. А. Куляшова; быў першым сакратаром Ленінскага райкама БРСМ г. Магілёва, першым сакратаром Магілёўскага абкама БРСМ, сакратаром ЦК БРСМ, першым сакратаром Мінскага абкама БРСМ, першым сакратаром ЦК БРСМ.

Быў членам Савета Рэспублікі Нацыянальнага сходу Беларусі 7-га склікання.

Намеснік дырэктара — кіраўнік Прэс-цэнтра РУП «Дом прэсы».

## Узнагароды 
Атрымліваў падзякі Прэм’ер-міністра Рэспублікі Беларусь, Міністэрства культуры, Міністэрства гандлю.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Члены Савета Рэспублікі Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 7-га склікання
Аэрапорт (раён Масквы)

**Аэрапорт** () — раён і адпаведнае яму аднайменнае ўнутрыгарадское муніцыпальнае ўтварэнне Масквы. Раён уваходзіць у Паўночную адміністрацыйную акругу.

Раней гэтая тэрыторыя ўваходзіла ў склад Фрунзенскага раёна. У 1991 годзе была створана муніцыпальная акруга Аэрапорт, якая атрымала статус раёна ў 1995 годзе. Муніцыпальнае ўтварэнне створана ў 2003 годзе.

Мяжа раёна праходзіць па Ленінградскім праспекце, вуліцах Новая Башылаўка, Верхняя Маслаўка, 8 Сакавіка і Балтыйскай вуліцы, а таксама па ўчастку Рыжскага напрамку Маскоўскай чыгункі.
## Насельніцтва 
Катэгорыя:Раёны Масквы
Дзмітрый Уладзіміравіч Дзямідаў

**Дзмітрый Уладзіміравіч Дзямідаў** (нар. , Полацк) — беларускі дзяржаўны службовец і дэпутат.

## Біяграфія 
Нарадзіўся 11 снежня 1975 года ў горадзе Полацку Віцебскай вобласці.  

Скончыў Полацкі дзяржаўны ўніверсітэт, Акадэмію кіравання пры Прэзідэнце Рэспублікі Беларусь.  

Працаваў супрацоўнікам упраўлення Дэпартамента фінансавых расследаванняў КДК Беларусі па Віцебскай вобласці, супрацоўнікам упраўлення Камітэта дзяржаўнай бяспекі па Віцебскай вобласці; дырэктарам Наваполацкага камунальнага ўнітарнага прадпрыемства «Жыллёва-рамонтна-эксплуатацыйная арганізацыя»; першым намеснікам старшыні Наваполацкага гарвыканкама; старшынёй Наваполацкага гарвыканкама.  

Старшыня Віцебскага абласнога Савета дэпутатаў.  

Быў членам Савета Рэспублікі Нацыянальнага сходу Беларусі 7-га склікання.  

## Узнагароды 
Мае Падзяку Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь. Узнагароджаны ганаровай граматай Нацыянальнага сходу Беларусі, медалём Міжпарламенцкай Асамблеі дзяржаў — удзельніц СНД «За ўмацаванне парламенцкага супрацоўніцтва», ганаровай граматай гэтай арганізацыі, юбілейнай медалём «МПА СНД. 30 гадоў».  

## Крыніцы 
Катэгорыя:Члены Савета Рэспублікі Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 7-га склікання
Катэгорыя:Дэлегаты Усебеларускага народнага сходу 7-га склікання
Канстанцін Вікенцьевіч Драздоўскі

**Канстанцін Вікенцьевіч Драздоўскі** (нар. , Мінск) — беларускі медык і дэпутат. Кандыдат медыцынскіх навук.

## Біяграфія 
Нарадзіўся 26 мая 1974 года ў горадзе Мінску.  

Скончыў Мінскі дзяржаўны медыцынскі ўніверсітэт, Акадэмію кіравання пры Прэзідэнце Рэспублікі Беларусь. Кандыдат медыцынскіх навук.  

Працаваў у 1-й гарадской клінічнай бальніцы Мінска ў якасці ўрача-стажора і ўрача-хірурга; старшым лабарантам Беларускай медыцынскай акадэміі паслядыпломнай адукацыі; урачом-кардыёлагам, загадчыкам лабараторыі, намеснікам дырэктара па дзіцячай кардыяхірургіі РНПЦ «Кардыялогія».  

Дырэктар Рэспубліканскага навукова-практычнага цэнтра дзіцячай хірургіі.  

Быў членам Савета Рэспублікі Нацыянальнага сходу Беларусі 7-га склікання.  

## Узнагароды 
Узнагароджаны медалём «За працоўныя заслугі».  

## Крыніцы 
Катэгорыя:Члены Савета Рэспублікі Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 7-га склікання
Катэгорыя:Кардыяхірургі Беларусі
Алег Валянцінавіч Жынгель

**Алег Валянцінавіч Жынгель** (нар. , Глыбокае) — беларускі банкір і дэпутат.

## Біяграфія 
Нарадзіўся 19 сакавіка 1967 года ў горадзе Глыбокае Віцебскай вобласці.  

Скончыў Беларускі дзяржаўны эканамічны ўніверсітэт.  

Праходзіў службу ў Савецкай Арміі. Працаваў начальнікам Глыбоцкага ўчастка інкасацыі Віцебскага абласнога ўпраўлення інкасацыі, начальнікам Глыбоцкага ўчастка інкасацыі Галоўнага ўпраўлення Нацыянальнага банка Рэспублікі Беларусь па Віцебскай вобласці; старшым эканамістам, начальнікам крэдытнага аддзела аддзялення АКБ «Белаграпрамбанк» у Глыбокім; кіруючым аддзялення ААТ «Белаграпрамбанк» у Глыбокім; начальнікам філіяла ААТ «Белаграпрамбанк» — Віцебскае абласное ўпраўленне.   Начальнік рэгіянальнай дырэкцыі па Віцебскай вобласці ААТ «Белаграпрамбанк».  

Дэпутат Віцебскага абласнога Савета дэпутатаў 28-га склікання.  

Быў членам Савета Рэспублікі Нацыянальнага сходу Беларусі 7-га склікання.  

## Узнагароды 
Узнагароджаны юбілейнымі медалямі «110 гадоў прафсаюзнаму руху Беларусі», «100 гадоў Узброеным Сілам Рэспублікі Беларусь», «75 год Перамогі ў Вялікай Айчыннай вайне 1941—1945 гадоў»; ганаровай граматай Нацыянальнага сходу Беларусі, ганаровымі граматамі Міністэрства сельскай гаспадаркі і харчавання, Віцебскага абласнога Савета дэпутатаў, Віцебскага аблвыканкама, Лёзненскага райвыканкама; узнагароджаны нагрудным знакам «Выдатнік Белаграпрамбанка» і інш..  

## Крыніцы 
Катэгорыя:Члены Савета Рэспублікі Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 7-га склікання
Катэгорыя:Дэпутаты Віцебскага абласнога Савета дэпутатаў
Катэгорыя:банкіры Беларусі
Каліна Віктараўна Капуцкая

**Каліна Віктараўна Капуцкая** (нар. , Слуцк) — беларуская педагог і дэпутатка.

## Біяграфія 
Нарадзілася 16 лютага 1975 года ў горадзе Слуцку Мінскай вобласці.

Скончыла Салігорскае педагагічнае вучылішча, Беларускі дзяржаўны педагагічны ўніверсітэт імя М. Танка, Рэспубліканскі інстытут вышэйшай школы.

Працавала выхавальніцай групы падоўжанага дня, педагогам-арганізатарам СШ № 11 г. Слуцка; настаўніцай гісторыі сярэдняй школы № 1 імя Янкі Купалы г. Маладзечна; дырэктаркай сярэдняй школы № 9 г. Маладзечна. Дырэктарка сярэдняй школы № 14 г. Маладзечна.

Дэпутатка Маладзечанскага раённага Савета дэпутатаў 27-га склікання.

Была членам Савета Рэспублікі Нацыянальнага сходу Беларусі 7-га склікання.

## Узнагароды 
Узнагароджана ганаровай граматай Міжпарламенцкай Асамблеі дзяржаў — удзельніц СНД, граматай Міністэрства адукацыі, ганаровымі граматамі ўпраўлення адукацыі Мінскага аблвыканкама, Маладзечанскага райсавета, РГА «Белая Русь», ЦК прафсаюза работнікаў адукацыі і навукі; адзначана падзякамі старшыні Мінскага аблвыканкама і начальніка ўпраўлення адукацыі аблвыканкама.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Члены Савета Рэспублікі Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 7-га склікання
Катэгорыя:Дэпутаты Маладзечанскага раённага Савета дэпутатаў
Аляксандр Аляксандравіч Бачыла

**Аляксандр Аляксандравіч Бачыла** (нар. , Горкі) — беларускі дзяржаўны службовец і дэпутат.

## Біяграфія 
Нарадзіўся 26 лютага 1961 года ў горадзе Горкі Магілёўскай вобласці.  

Скончыў Беларускі дзяржаўны ўніверсітэт імя У. І. Леніна, Акадэмію кіравання пры Кабінеце Міністраў Рэспублікі Беларусь.  

Працоўную дзейнасць пачаў слесарам на Беларускім аўтамабільным заводзе ў Жодзіне. Працаваў следчым пракуратуры Цэнтральнага раёна г. Мінска, старшым следчым, пракурорам аддзела па наглядзе за следствам і дазнаннем у органах унутраных спраў пракуратуры Мінска; займаў розныя пасады ў Апараце Савета Міністраў Рэспублікі Беларусь і Адміністрацыі Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь.  

Начальнік галоўнага ўпраўлення юстыцыі Мінскага аблвыканкама.  

Быў членам Савета Рэспублікі Нацыянальнага сходу Беларусі 7-га склікання.  

## Узнагароды 
Мае тры падзячныя лісты Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь. Узнагароджаны медалём «За працоўныя заслугі», ганаровымі граматамі Савета Міністраў, Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь, Мінскага аблвыканкама і Міністэрства юстыцыі Рэспублікі Беларусь, нагрудным знакам адзнакі Міністэрства юстыцыі «Ганаровы работнік юстыцыі Беларусі», нагруднымі знакамі Міністэрства юстыцыі «За адзнаку» II і I ступеняў.  

## Крыніцы 
Катэгорыя:Члены Савета Рэспублікі Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 7-га склікання
Ігар Барысавіч Каско

**Ігар Барысавіч Каско** (нар. , Мінск) — беларускі анестэзіёлаг-рэаніматолаг і дэпутат.

## Біяграфія 
Нарадзіўся 13 лютага 1971 года ў горадзе Мінску.

Скончыў Мінскі медыцынскі інстытут, Акадэмію кіравання пры Прэзідэнце Рэспублікі Беларусь.

Працаваў урачом-анестэзіёлагам-рэаніматолагам 2-й гарадской дзіцячай клінічнай бальніцы Мінска; урачом-анестэзіёлагам-рэаніматолагам, затым намеснікам галоўнага ўрача па медыцынскай частцы Магілёўскай абласной дзіцячай бальніцы. Галоўны ўрач Магілёўскай абласной дзіцячай бальніцы.

Член РГА «Белая Русь», член праўлення Магілёўскага абласнога аддзялення Беларускага дзіцячага фонду, член адміністрацыі Ленінскага раёна г. Магілёва.

Дэпутат Магілёўскага абласнога Савета дэпутатаў 28-га склікання.

Быў членам Савета Рэспублікі Нацыянальнага сходу Беларусі 7-га склікання.

## Узнагароды 
Узнагароджаны медалём «За працоўныя заслугі», ганаровымі граматамі Савета Міністраў, Магілёўскага абласнога Савета дэпутатаў, знакам «Выдатнік аховы здароўя Рэспублікі Беларусь». Мае падзячны ліст Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь.

Удастоены ганаровага звання «Чалавек года Магілёўшчыны — 2015», спецыяльнай прэміі Магілёўскага аблвыканкама «За дасягненні ў сацыяльнай сферы».

## Крыніцы 
Катэгорыя:Члены Савета Рэспублікі Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 7-га склікання
Катэгорыя:Дэпутаты Магілёўскага абласнога Савета дэпутатаў 28-га склікання
Катэгорыя:рэаніматолагі Беларусі
Катэгорыя:Дэлегаты Усебеларускага народнага сходу 7-га склікання
Уладзімір Міхайлавіч Лук’янаў

**Уладзімір Міхайлавіч Лук’янаў** () — беларускі гаспадарчы дзеяч і дэпутат.

## Біяграфія 
Нарадзіўся 25 мая 1972 года ў Берліне (ГДР).

Скончыў Беларускі дзяржаўны ўніверсітэт, Інстытут дзяржаўнай службы Акадэміі кіравання пры Прэзідэнце Рэспублікі Беларусь.

## Узнагароды 
Мае падзяку Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь, падзякі і падзячны ліст старшыні Мінскага аблвыканкама, падзякі старшыні Дзяржынскага райвыканкама. Узнагароджаны ганаровай граматай Міжпарламенцкай Асамблеі дзяржаў — удзельніц СНД, юбілейнымі медалямі «МПА СНД. 30 гадоў», «100 гадоў прафсаюзнаму руху Беларусі». Удастоены ганаровага звання «Чалавек года Міншчыны — 2018».

* Ордэн Працоўнай Славы (2025).

## Крыніцы 
Катэгорыя:Члены Савета Рэспублікі Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 7-га склікання
Катэгорыя:Нарадзіліся ў 1972 годзе
Катэгорыя:Нарадзіліся ў Берліне
Курская

**Курская**:
* Курская (станіца)
* Курская (станцыя метро, Арбацка-Пакроўская лінія)
* Курская (станцыя метро, Кальцавая лінія)
Парк культуры

**Парк культуры**:
* Парк культуры (станцыя метро, Кальцавая лінія)
* Парк культуры (станцыя метро, Сакольніцкая лінія)
Курская (станіца)

**Курска́я** () — станіца, адміністрацыйны цэнтр Курскага раёна (муніцыпальнай акругі) Стаўрапольскага краю Расіі. размешчана на беразе ракі Куры, ад якой і атрымала сваю назву.

Бліжэйшая чыгуначная станцыя — у Маздоку — размешчана за 45 км на поўдзень. За 227 км ад краявога цэнтра.

## Насельніцтва 
Катэгорыя:Населеныя пункты Стаўрапальскага края
Алена Алегаўна Зяблікава

**Алена Алегаўна Зяблікава** (нар. , Почап, Бранская вобласць, Расія) — беларуская педагог і дэпутатка.

## Біяграфія 
Нарадзілася 11 лістапада 1967 года ў горадзе Почап Бранскай вобласці Расійскай Федэрацыі.

Скончыла Мінскі дзяржаўны педагагічны інстытут імя А. М. Горкага, Рэспубліканскі інстытут прафесійнай адукацыі.

Працавала выхавальніцай дзіцячага садка № 8 г. Барысава; намесніцай дырэктара па выхаваўчай рабоце сярэдняй школы № 13 г. Барысава; кіраўніцай комплексу педагагічнай рэабілітацыі пры сярэдняй школе № 20 г. Барысава; дырэктаркай сацыяльна-педагагічнага цэнтра Барысаўскага раёна; дырэктаркай Барысаўскага дзяржаўнага будаўнічага прафесійнага ліцэя. Старшыня Барысаўскага раённага аб’яднання арганізацый прафсаюзаў.

Была дэпутатам Мінскага абласнога Савета дэпутатаў 27-га склікання, дэпутатам Барысаўскага раённага Савета дэпутатаў 28-га склікання.

Была членам Савета Рэспублікі Нацыянальнага сходу Беларусі 7-га склікання.  

## Узнагароды 
Узнагароджана юбілейнай медалём «115 гадоў прафсаюзнаму руху Беларусі», ганаровай граматай Нацыянальнага сходу Беларусі.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Члены Савета Рэспублікі Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 7-га склікання
Катэгорыя:Дэпутаты Мінскага абласнога Савета дэпутатаў
Катэгорыя:Дэпутаты Барысаўскага раённага Савета дэпутатаў
Катэгорыя:педагогі Беларусі
Катэгорыя:Нарадзіліся ў 1967 годзе
Таксіст (фільм, 1976)

**«Таксіст»** () — амерыканская псіхалагічная драма ў стылі неануар 1976 года, пяты паўнаметражны фільм, зняты Марцінам Скарсэзэ паводле сцэнарыя Пола Шрэдэра. Дзеянне фільма адбываецца ў маральна разбэшчаным Нью-Ёрку пасля вайны ў В’етнаме. Роберт Дэ Ніра грае ветэрана марской пяхоты і таксіста Трэвіса Бікла, чый псіхічны стан пагаршаецца праз тое, што ён працуе па начах у горадзе. У фільме таксама здымаліся Джодзі Фостэр, Сібіл Шэперд, Харві Кейтэль, Пітэр Бойл, Леанард Харыс і Альберт Брукс (у сваёй першай ролі ў паўнаметражным фільме).

Паглядзеўшы «Не той чалавек» (1956) і «Вялікі ўсплёск» (1973), Скарсэзэ хацеў, каб фільм падаўся гледачам сном. Здымкі распачаліся ўлетку 1975 года, і акцёрам давялося скараціць ганарары, каб праект мог быць завершаны пры яго невялікім бюджэце ў 1,9 мільёна долараў.

Для саўндтрэка Бернард Херман напісаў тое, што стала яго апошняй партытурай. Музыка была скончана ўсяго за некалькі гадзін да яго смерці, і фільм прысвечаны яму.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Фільмы ЗША 1976 года
Катэгорыя:Фільмы-драмы 1976 года
Катэгорыя:Фільмы-драмы ЗША
Катэгорыя:Фільмы Марціна Скарсэзэ
Катэгорыя:Фільмы пра Нью-Ёрк
Катэгорыя:Нацыянальны рэестр фільмаў
Катэгорыя:Фільмы Columbia Pictures
Катэгорыя:Фільмы — лаўрэаты прэміі BAFTA
Катэгорыя:Выдатныя фільмы (Роджэр Эберт)
Цярэспаль (Докшыцкі раён)

**Цярэспаль** — колішняе паселішча, цяпер на тэрыторыі Параф’янаўскага сельсавета Докшыцкага раёна Віцебскай вобласці Беларусі.

## Гісторыя 
Пасля падзелаў Рэчы Паспалітай, у Віленскім павеце, Віленскай губерні Расійскай імперыі.

Паводле Рыжскага мірнага дагавора 1921 года ў складзе Польшчы, засценак, потым калонія ў Дунілавіцкім павеце Навагрудскага ваяводства (1921—1922), потым Віленскай зямлі (1922—1926), з 1926 года ў гміне Параф’янава Дзізенскага павета Віленскага ваяводства.

Паводле перапісу 1921 года, тут 31 чалавек, з якіх 30 рыма-каталікі і 1 праваслаўны; 30 жыхароў заявілі пра польскую нацыянальнасць і 1 — пра беларускую; было 4 жылыя будынкі. Паводле перапісу 1931 года, тут у 5 дамах жыло 34 чалавекі.

Вернікі належалі да рымска-каталіцкай парафіі ў Параф’янаве. Паселішча падпарадкоўваўся гарадскому суду ў Докшыцах і акруговаму суду ў Вільні; адпаведнае паштовае аддзяленне знаходзілася ў Параф’янаве.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Былыя населеныя пункты Докшыцкага раёна
Вольга Уладзіміраўна Зазулінская

**Вольга Уладзіміраўна Зазулінская** (у дзявоцтве **Анікевіч**; ) — беларуская грамадская дзеячка. Праваабаронца, кіраўніца фонду «Краіна для жыцця».

## Біяграфія 
Атрымала сярэднюю адукацыю ў Стоўбцах. Пасля навучалася ў Мінску па спецыяльнасцях «Бухгалтэрыя» і «Гандаль».

## Крыніцы 
Катэгорыя:Асобы Аб’яднанага пераходнага кабінета Беларусі
Карунэш

**Карунэш** (сапр. **Бруна Ройтэр**, ням. *Bruno Reuter,* нар. 1956, Кёльн, ФРГ) — нямецкі кампазітар і музыкант у жанры нью-эйдж, вядомы сваімі этна- і эмбіэнт кампазіцыямі. Ён атрымаў міжнародную вядомасць дзякуючы альбомам *Sounds of the Heart* (1987), *Global Spirit* (2000), *Zen Breakfast* (2001), якія шырока выкарыстоўваюцца ў медытацыйнай практыцы, ёзе і сферы рэлаксацыі.

## Біяграфія 
Бруна Ройтэр нарадзіўся ў Кёльне ў 1956 годзе. У маладосці ён цікавіўся рознымі музычнымі стылямі, але ключавым момантам яго жыцця стала цяжкая аварыя на матацыкле. Пасля аднаўлення ён пачаў шукаць новы духоўны і творчы кірунак.

У канцы 1970-х Ройтэр паехаў у Індыю, дзе захапіўся медытацыяй і вучэннем Оша. У гэты перыяд ён атрымаў духоўнае імя Карунэш (санскр.: करुणेश, «Бог спачування»). Там ён пачаў актыўна эксперыментаваць з музыкай, якая спалучала электронныя гукатэкстуры і традыцыйныя этнічныя інструменты.

З 1992 года Карунэш жыве на востраве Маўі ў штаце Гаваі.

## Музычны стыль 
Музыка Карунэша характарызуецца спалучэннем электронікі, эмбіэнту і традыцыйных інструментаў розных культур: сітaр, флейта, скрыпка, ней, дыджэрыду, табла. Асноўныя тэмы яго кампазіцый — духоўнасць, унутраны спакой, гармонія чалавека з прыродай.

## Дыскаграфія 
### Студыйныя альбомы 
### Зборнікі і спецыяльныя выданні 
### Асаблівасці 
* Большасць альбомаў пасля 2000 г. былі выдадзеныя пад лэйблам Real Music (ЗША), які спецыялізаваўся на нью-эйдж і эмбіэнт-музыцы.
* Раннія працы (*Colors of Light*, *Sky’s Beyond*, *Secrets of Life*) былі больш этна-арыентаваныя, з выразным выкарыстаннем індыйскіх і ўсходніх матываў.

* Альбомы 2000-х (*Zen Breakfast*, *Call of the Mystic*, *Joy of Life*) зрабіліся найбольш вядомымі ў міжнародным маштабе і часта траплялі ў плэйлісты для ёгі, медытацыі і спа-практык.

## Спадчына і ўплыў 
Карунэш лічыцца адным з найбольш вядомых прадстаўнікоў еўрапейскай школы нью-эйджу. Яго музыка выкарыстоўваецца для ёгі, медытацыі, масажных і аздараўленчых практык. Папулярныя трэкі, такія як *Punjab* і *Earthsong*, шырока распаўсюджаныя ў плэйлістах для рэлаксацыі і этна-ф'южн.

## Гл. таксама 
* Георг Дойтэр
* Андрэас Волленвайдэр
* Энія
* World music
* Нью-эйдж музыка

## Зноскі 
## Спасылкі 
* Афіцыйны сайт
* Карунэш на Discogs
* Карунэш на AllMusic

* Карунэш на Last.fm

Катэгорыя:Музыканты паводле алфавіта
Катэгорыя:Музыканты Германіі
Катэгорыя:Нью-эйдж
Цярэспаль (значэнні)

* Цярэспаль — колішняе паселішча, цяпер у Докшыцкім раёне.
* Цярэспаль — былы маёнтак у Ловажскай воласці Полацкага павета, цяпер у Шумілінскім раёне.
* Ціраспаль (Цярэспаль) — былы пасёлак, з 1966 года ў складзе Віцебска.
* Тэрэспаль, Цярэспаль (польск.: *Terespol*) — горад у Бяльскім павеце Люблінскага ваяводства Польшчы.

## Гл. таксама 
* Ціраспаль (значэнні)
Таццяна Генадзеўна Палушкіна

**Таццяна Генадзеўна Палушкіна** (нар. , Полацк) — беларуская педагог і дэпутатка. 

## Біяграфія 
Нарадзілася 14 лютага 1957 года ў горадзе Полацку Віцебскай вобласці.

Скончыла Віцебскі дзяржаўны педагагічны інстытут імя С. М. Кірава.  

Працоўную дзейнасць пачала настаўніцай сярэдняй школы № 7 г. Полацка; працавала выкладчыцай, намесніцай дырэктара па вучэбна-вытворчай рабоце Полацкага педагагічнага вучылішча імя Ф. Скарыны; дырэктаркай гэтага вучылішча (каледжа).  

Дырэктарка Полацкага каледжа Віцебскага дзяржаўнага ўніверсітэта імя П. М. Машэрава.  

Была членам Савета Рэспублікі Нацыянальнага сходу Беларусі 7-га склікання.  

## Узнагароды 
Удастоена ганаровых званняў «Заслужаны работнік адукацыі Рэспублікі Беларусь», «Чалавек года Віцебшчыны». Узнагароджана медалём «За працоўныя заслугі», ганаровай граматай Нацыянальнага сходу Беларусі, нагруднымі знакамі «Выдатнік адукацыі Рэспублікі Беларусь» і «За заслугі перад Полацкам».  

## Крыніцы 
Катэгорыя:Члены Савета Рэспублікі Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 7-га склікання
Аляксей Мікалаевіч Нявераў

**Аляксей Мікалаевіч Нявераў** (нар. , Уральск, Казахская ССР) — беларускі гаспадарчы дзеяч, дзяржаўны службовец і дэпутат.

## Біяграфія 
Нарадзіўся 16 чэрвеня 1973 года ў горадзе Уральску Казахскай ССР.

Скончыў Заходне-Казахстанскі сельскагаспадарчы інстытут па спецыяльнасці «Механізацыя сельскай гаспадаркі», Гомельскі дзяржаўны ўніверсітэт імя Францыска Скарыны па спецыяльнасці «Правазнаўства», Акадэмію кіравання пры Прэзідэнце Рэспублікі Беларусь па спецыяльнасці «Дзяржаўнае і мясцовае кіраванне».

Працоўную дзейнасць пачаў слесарам механазборачных работ на Уральскім заводзе «Зеніт». Працаваў спецыялістам, вядучым спецыялістам аддзела знешнеэканамічных сувязяў, намеснікам начальніка аддзела матэрыяльна-тэхнічнага забеспячэння СП ААТ «Спартак»; юрысконсультам, намеснікам начальніка камерцыйнага аддзела КСУП «Цяплічнае»; старшынёй Улукаўскага сельвыканкама Гомельскага раёна; намеснікам старшыні Гомельскага райвыканкама; кіраўніком адміністрацыі Навабеліцкага раёна г. Гомеля; старшынёй Гомельскага абласнога аб’яднання арганізацый прафсаюзаў, што ўваходзяць у ФПБ; генеральным дырэктарам ДУ «Гомельаблпрам». Намеснік генеральнага дырэктара (па камерцыйных пытаннях) СП ААТ «Спартак».

Выбіраўся дэпутатам Улукаўскага сельскага Савета дэпутатаў Гомельскага раёна 25-га склікання, Гомельскага раённага Савета дэпутатаў 26-га склікання.

Быў членам Савета Рэспублікі Нацыянальнага сходу Беларусі 7-га склікання.

## Узнагароды 
Узнагароджаны ганаровымі граматамі Нацыянальнага сходу Беларусі, Гомельскага гарвыканкама; мае падзякі ФПБ і Гомельскага аблвыканкама.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Члены Савета Рэспублікі Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 7-га склікання
Катэгорыя:Дэпутаты Гомельскага раённага Савета дэпутатаў
Катэгорыя:гаспадарчыя дзеячы Беларусі
Паўль Цэлан

**Паўль Цэлан** (, ; сапраўднае імя **Паўль Анчэль**, , ; ) — нямецкамоўны румынскі, пазней французскі паэт і перакладчык. Сям’я Анчэль належала да ліку нямецкамоўных яўрэяў Букавіны, і Паўль з юнацтва пісаў вершы на роднай для яго нямецкай мове. Другую сусветную вайну Паўль Анчэль перажыў у гета ў Чарнавіцах і потым на лагерных работах; яго бацькі загінулі ў час Халакосту. Халакост стаў тэмай ранняга і найбольш вядомага верша паэта, «», апублікаванага, як і пазнейшыя вершы, пад псеўданімам Паўль Цэлан (анаграма прозвішча Анчэль у румынскім напісанні).

Правёўшы некалькі гадоў у Бухарэсце і Вене, Цэлан у 1952 годзе асталяваўся ў Парыжы. У 1955 годзе ён атрымаў грамадзянства Францыі. Зборнік 1952 года «Мак і памяць», у які ўвайшла і «Фуга смерці», зрабіў Цэлана вядомым у літаратурных колах Германіі. У наступныя гады, жывучы ў Парыжы і выкладаючы ў , паэт выдаваў свае творы ў Германіі і прыязджаў туды для ўдзелу ў чытаннях і іншых мерапрыемствах. Нямецкі літаратурны істэблішмент не адразу прыняў Цэлана, але ў канцы 1950-х яму былі прысуджаны дзве прэстыжныя ўзнагароды —  (1958) і  (1960). У 1960-я гады Цэлана не аднойчы вылучалі на Нобелеўскую прэмію па літаратуры. Паралельна з сярэдзіны 1950-х гадоў удава паэта  Клэр публічна абвінавачвала Цэлана ў  вершаў Голя. Хоць гэтыя абвінавачанні амаль ніхто не падтрымаў, яны выклікалі ў Цэлана прагрэсуючы псіхічны разлад, які ў другой палове 1960-х прывёў да некалькіх нервовых зрываў і шпіталізацый. 20 красавіка 1970 года Цэлан пайшоў з жыцця, скочыўшы ў Сену.

Паэзія Цэлана (асабліва яго познія вершы, што адрозніваюцца фрагментаванасцю, «ламаным» сінтаксісам і выкарыстаннем рэдкіх слоў, у тым ліку прыдуманых самім паэтам) застаецца прадметам акадэмічнай цікавасці філосафаў, якія займаюцца праблемамі мовы і камунікацыі. «Фуга смерці» і іншыя вершы Цэлана, у якіх закранаецца тэма Халакосту, разам з яго асабістым досведам і тым, што ён пісаў па-нямецку, разглядаюцца як адзін з галоўных доказаў магчымасці «пісаць вершы пасля Асвенціма». Цэлан лічыцца найбольш значным нямецкім, а магчыма, і еўрапейскім паэтам пасляваеннага часу.

На беларускую мову творы Паўля Цэлана перакладалі Юлія Цімафеева, Ігар Бабкоў, Ганна Янкута, Яна Красоўская.

## Крыніцы 
## Літаратура 
* 
* 
* 

## Спасылкі 
* Паўль Цэлан на сайце часопіса ПрайдзіСвет
*
Рыгор Васільевіч Пратасавіцкі

**Рыгор Васілевіч Пратасавіцкі** (нар. , Клесава, Сарненскі раён, Ровенская вобласць, Украінская ССР) — беларускі гаспадарчы дзеяч, дзяржаўны службовец і дэпутат.

## Біяграфія 
Нарадзіўся 24 лістапада 1961 года ў пасёлку Клесава Сарненскага раёна Ровенскай вобласці Украінскай ССР.  

Скончыў Беларускі інстытут механізацыі сельскай гаспадаркі, Акадэмію кіравання пры Прэзідэнце Рэспублікі Беларусь.  

Працаваў інжынерам-электрыкам калгаса «XIX партз’езд» Столінскага раёна; другім, першым сакратаром Столінскага райкама ЛКСМБ; намеснікам старшыні Столінскага гарвыканкама; загадчыкам аддзела па рабоце з моладдзю, намеснікам старшыні, першым намеснікам старшыні Столінскага райвыканкама.  

Старшыня Столінскага райвыканкама.  

Быў членам Савета Рэспублікі Нацыянальнага сходу Беларусі 7-га склікання.  

## Узнагароды 
Мае Падзяку Прэм’ер-міністра Рэспублікі Беларусь. Узнагароджаны ганаровымі граматамі Савета Міністраў Рэспублікі Беларусь, Савета Рэспублікі, Адміністрацыі Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь, юбілейнымі медалямі.  

## Крыніцы 
Катэгорыя:Члены Савета Рэспублікі Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 7-га склікання
Катэгорыя:Нарадзіліся ў 1961 годзе
Катэгорыя:Нарадзіліся ў Ровенскай вобласці
Катэгорыя:гаспадарчыя дзеячы Беларусі
Алег Пятровіч Портнік

**Алег Пятровіч Портнік** (нар. , Мінск) — беларускі гаспадарчы дзеяч і дэпутат.

## Біяграфія 
Нарадзіўся 20 мая 1959 года ў горадзе Мінску.  

Скончыў Беларускую сельскагаспадарчую акадэмію.  

Працоўную дзейнасць пачаў кіраўніком племянной свінагадоўчай фермы дзяржплемпрадпрыемства «Індустрыя» Пухавіцкага раёна. Працаваў дырэктарам саўгаса «Добраахвотнік» Клічаўскага раёна. Дырэктар камунальнага сельскагаспадарчага ўнітарнага прадпрыемства «Саўгас „Добраахвотнік“» Клічаўскага раёна.  

Дэпутат Магілёўскага абласнога Савета дэпутатаў 27-га і 28-га склікання.  

Быў членам Савета Рэспублікі Нацыянальнага сходу Беларусі 7-га склікання.  

## Узнагароды 
Узнагароджаны медалём «За працоўныя заслугі», ордэнам Пашаны, юбілейным медалём «100 гадоў органам дзяржаўнага кіравання сельскай гаспадаркай і харчаваннем Беларусі».  

## Крыніцы 
Катэгорыя:Члены Савета Рэспублікі Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 7-га склікання
Катэгорыя:Дэпутаты Магілёўскага абласнога Савета дэпутатаў
Катэгорыя:гаспадарчыя дзеячы Беларусі
Бабітэ

**Бабітэ** () — населены пункт у цэнтральнай частцы Латвіі, размешчаны ў Бабіцкай воласці Марупскага краю. Да 1 ліпеня 2009 года ўваходзіў у склад Рыжскага раёна. Знаходзіцца за 4,7 км ад валаснога цэнтра пасёлка Пінькі і непасрэдна прылягае да гарадской мяжы Рыгі.

## Насельніцтва 
Катэгорыя:Населеныя пункты Латвіі
Ірына Юльянаўна Сачкоўская

**Ірына Юльянаўна Сачкоўская** (нар. , в. Бярэзніца, Пружанскі раён) — беларуская юрыстка, натарыус і дэпутатка.  

## Біяграфія 
Нарадзілася 28 кастрычніка 1968 года ў вёсцы Бярэзніца Пружанскага раёна Брэсцкай вобласці.  

Скончыла юрыдычны факультэт Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэта па спецыяльнасці «Правазнаўства».  

Працавала кансультанткай, дзяржаўнай натарыусам, загадчыцай дзяржаўнай натарыяльнай канторы горада Пінска. З'яўляецца загадчыцай натарыяльнай канторы Пінска, членам Беларускай натарыяльнай палаты, натарыусам Брэсцкага натарыяльнага акругі.  

Была членам Савета Рэспублікі Нацыянальнага сходу Беларусі 7-га склікання.  

## Узнагароды 
Адзначана падзякай Міністэрства юстыцыі Рэспублікі Беларусь, падзякамі і граматамі галоўнага ўпраўлення юстыцыі Брэсцкага аблвыканкама, Беларускай натарыяльнай палаты, ганаровымі граматамі Пінскага гарвыканкама, Нацыянальнага сходу Беларусі, Пінскай гарадской арганізацыі РГА «Белая Русь». Па выніках працы за 2021 год занесена на Дошку гонару Міністэрства юстыцыі.  

## Крыніцы 
Катэгорыя:Члены Савета Рэспублікі Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 7-га склікання
Катэгорыя:Юрысты Беларусі
Катэгорыя:Натарыусы Беларусі
Эльвіра Аляксееўна Сарока

**Эльвіра Аляксееўна Сарока** (нар. , Рыга, Латвійская ССР) — беларуская педагог і дэпутатка.  

## Біяграфія 
Нарадзілася 9 жніўня 1968 года ў горадзе Рыга Латвійскай ССР.  

Скончыла Беларускі дзяржаўны педагагічны ўніверсітэт.  

Працавала памочніцай выхавацеля дзіцячага садка № 1 у г. Олайне Рыжскага раёна Латвійскай ССР; старшай піянерважатай у школах Рыжскага раёна Латвійскай ССР і ў сярэдняй школе № 7 г. Навагрудка; сацыяльным педагогам-псіхолагам Цэнтра пазашкольнай работы г. Навагрудка; педагогам сацыяльным, намесніцай дырэктара па вучэбна-выхаваўчай рабоце Навагрудскага дзяржаўнага ПТВ № 193 сельскагаспадарчай вытворчасці; намесніцай дырэктара па вучэбна-выхаваўчай рабоце Навагрудскага дзяржаўнага сельскагаспадарчага прафесійнага ліцэя; дырэктаркай прафесійнага ліцэя. Дырэктарка Навагрудскага дзяржаўнага каледжа.  

Дэпутатка Гродзенскага абласнога 28-га склікання і Навагрудскага раённага Саветаў дэпутатаў 28-га склікання.  

Была членам Савета Рэспублікі Нацыянальнага сходу Беларусі 7-га склікання.  

## Узнагароды 
Узнагароджана ганаровымі граматамі Міністэрства адукацыі, Гродзенскага аблвыканкама і Гродзенскага абласнога Савета дэпутатаў.  

## Крыніцы 
Катэгорыя:Члены Савета Рэспублікі Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 7-га склікання
Катэгорыя:Дэпутаты Гродзенскага абласнога Савета дэпутатаў
Катэгорыя:Дэпутаты Навагрудскага раённага Савета дэпутатаў
Катэгорыя:педагогі Беларусі
Катэгорыя:Нарадзіліся ў 1968 годзе
Катэгорыя:Нарадзіліся ў Рызе
Катэгорыя:Дэлегаты Усебеларускага народнага сходу 7-га склікання
Валерый Валер’евіч Мацкевіч

**Валерый Валер’евіч Мацкевіч** () — беларускі палітык, грамадскі дзеяч і прадпрымальнік. З канца 1990-х гадоў актыўна ўдзельнічаў у дэмакратычных рухах, быў адным з кіраўнікоў моладзевай арганізацыі «Малады фронт». У кастрычніку 2023 года прызначаны кіраўніком апарата Аб’яднанага пераходнага кабінета Беларусі.

## Біяграфія 
У 2007 годзе скончыў Інстытут кіравання і прадпрымальніцтва па спецыяльнасці «Эканоміка і кіраванне на прадпрыемстве». У 2009 годзе атрымаў дыплом магістра ў Еўрапейскім гуманітарным ўніверсітэце па спецыяльнасці «Публічная палітыка».

У 2012 годзе адышоў ад палітычнай дзейнасці і сфакусаваўся на прадпрымальніцтве. Займаўся кіраваннем мінскай школы прадпрымальнікаў для падлеткаў «Спадчына 21» (*з рус.: «Наследие 21»*)*.*

Пасля выбараў прайшоў 2020 года праз зняволенне ў жодзінскай турме і Акрэсціна. У кастрычніку 2020 года, асцярагаючыся арышту, прайшоў 40 кіламетраў праз палескія балоты і лясы, каб патрапіць ва Украіну.

## Грамадская і палітычная дзейнасць 
Займаецца палітычным актывізмам з 1999 года. У 16 год удзельнічаў у Маршы Свабоды, на якім пазнаёміўся з Паўлам Севярынцам. Былы намеснік старшыні моладзевай арганізацыі «Малады Фронт». Удзельнічаў у прэзідэнцкіх кампаніях падчас выбараў 2001, 2006 і 2010 гадоў. У 2007 годзе балатаваўся ў мясцовыя саветы дэпутатаў.

У 2020 годзе прымаў удзел у выбарчым штабе Валерыя Цапкалы. У ім займаўся распрацоўкай стратэгіі агітацыйнай кампаніі.

Член Каардынацыйнай рады першага склікання. У кастрычніку 2023 года прызначаны Святланай Ціханоўскай кіраўніком апарату Аб’яднанага пераходнага кабінета Беларусі.

## Асабістае жыццё 
Евангельскі хрысціянін.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Асобы Аб’яднанага пераходнага кабінета Беларусі
Студэнцкая

**Студэнцкая**:

## Расія 
* Студэнцкая (станцыя метро, Масква)
* Студэнцкая (станцыя метро, Новасібірск)

## Украіна 
* Студэнцкая (станцыя метро, Харкаў)
Сяргей Аляксандравіч Бяспалаў

**Сяргей Аляксандравіч Бяспалаў** () — беларускі блогер, журналіст і палітычны актывіст. Стваральнік інтэрнэт-праектаў «Мая Краіна Беларусь» і «Вусы Лукашэнкі». Былы добраахвотнік палка Кастуся Каліноўскага.

## Біяграфія 
Падчас пратэстаў 2006 года прыносіў лекі ў намётавы гарадок для пратэстоўцаў. У 2007 і 2008 гадах удзельнічаў у акцыях грамадзянскай кампаніі «Джынс — за свабоду!». У 2010 годзе стаў актывістам руху «Гавары праўду», а ў 2011 годзе быў адным з каардынатараў маўклівых акцый пратэсту руху «Рэвалюцыя праз сацыяльныя сеткі».

Атрымаў вышэйшую эканамічную адукацыю, скончыўшы польскі ўніверсітэт па праграме Кастуся Каліноўскага.

У 2012 годзе, пасля пераследу беларускімі сілавымі органамі з-за адміністравання суполкі «Надакучыў нам гэты Лукашэнка» ва Укантакце, быў вымушаны эміграваць у Польшчу. У 2013 годзе стварыў праект «Мая Краіна Беларусь» і пачаў працаваць SMM-мэнэджэрам на беларускай службе Радыё «Свабода».

Падчас пандэміі каранавіруса супрацоўнічаў з блогерам Сяргеем Ціханоўскім. 26 чэрвеня 2020 года, на фоне арыштаў беларускіх блогераў і адміністратараў Telegram-каналаў, на арандаванай кватэры Бяспалава быў праведзены ператрус. Ён пакінуў Беларусь і з’ехаў у Прагу, дзе пражыў 5 месяцаў. У лістападзе 2020 года разам з сябрамі пераехаў у Кіеў. Пазней далучыўся да беларускай роты палка «Азоў», якая затым ператварылася ў палк Кастуся Каліноўскага. У палку выконваў абавязкі прэс-сакратара і здымаў відэа пра беларускіх добраахвотнікаў. У баявых выездах не ўдзельнічаў.

14 лістапада 2022 года асабістыя YouTube і Telegram-каналы Сяргея Бяспалава былі прызнаныя пракуратурай горада Мінска «экстрэмісцкімі матэрыяламі». Раней у чэрвені таго ж года Міністэрства ўнутраных спраў Рэспублікі Беларусь аб’явіла каналы Бяспалава экстрэмісцкімі фарміраваннямі.

У 2023 годзе пераехаў у Варшаву, дзе працягнуў працу ў медыя-сектары. 7 лістапада 2023 года быў прызначаны афіцыйным прадстаўніком і кіраўніком грамадзянскага штаба арганізацыі «Паспалiтае Рушэнне».

У канцы 2024 года супраць Бяспалава ў Беларусі распачалі завочны працэс. У 2025 годзе яго завочна прыгаварылі да 18 гадоў зняволення і штрафу.

Стаў прэс-сакратаром Сяргея Ціханоўскага, пасля яго вызвалення ў 2025 годзе  .

## Крыніцы 
Катэгорыя:Беларусь падчас расійска-ўкраінскай вайны
Катэгорыя:Журналісты Беларусі
Катэгорыя:Блогеры Беларусі
Катэгорыя:Нарадзіліся ў Мінску
Катэгорыя:Нарадзіліся ў 1992 годзе
Катэгорыя:Нарадзіліся 4 лютага
Андрэй Генадзевіч Шышкін

**Андрэй Генадзевіч Шышкін** (нар. , Рагачоў) — беларускі журналіст, галоўны рэдактар і дэпутат.

## Біяграфія 
Нарадзіўся 7 мая 1972 года ў горадзе Рагачове Гомельскай вобласці.

Скончыў Санкт-Пецярбургскі дзяржаўны ўніверсітэт.

Служыў у ваенна-марскім флоце СССР. Працаваў карэспандэнтам, рэдактарам аддзела гарадскога жыцця рэдакцыі рагачоўскай раённай газеты «Свабоднае слова»; намеснікам, выконваючым абавязкі галоўнага рэдактара гэтай установы. Галоўны рэдактар рэдакцыі газеты «Свабоднае слова».

Член Беларускага саюза журналістаў, абіраўся членам рады гэтай арганізацыі; быў дэпутатам раённага Савета дэпутатаў, старшынёй Рагачоўскай раённай арганізацыі РГА «Белая Русь».

Быў членам Савета Рэспублікі Нацыянальнага сходу Беларусі 7-га склікання.

## Узнагароды 
Мае Падзячны ліст Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь. Узнагароджаны ганаровымі граматамі Нацыянальнага сходу Беларусі, Міністэрства інфармацыі, Рагачоўскага райвыканкама, Рагачоўскага раённага Савета дэпутатаў, «Беларускага саюза журналістаў», Гомельскай абласной арганізацыі «Белай Русі»; адзначаны нагрудным знакам «Выдатнік друку Беларусі» і інш..

## Крыніцы 
Катэгорыя:Члены Савета Рэспублікі Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 7-га склікання
Катэгорыя:Журналісты Беларусі
Ляфортава (раён Масквы)

**Ляфортава** () — раён горада Масквы і ўнутрыгарадское муніцыпальнае ўтварэнне, размешчаны на беразе Яўзы ў Паўднёва-ўсходняй адміністрацыйнай акрузе горада Масквы.

Насельніцтва — 109711 чал. (2024). Плошча раёна — 906 га, 65 % тэрыторыі — прамысловая зона, на якой размешчана 52 буйныя прадпрыемствы. Раён знаходзіцца паміж р. Яўзай на паўночным захадзе, Курскім напрамкам Маскоўскай чыгункі на поўдні і Казанскім напрамкам Маскоўскай чыгункі на ўсходзе; мяжуе з раёнамі Таганскі, Басманны, Сакаліная Гара, Пярова і Ніжагародскі.
## Насельніцтва 
Катэгорыя:Раёны Масквы
Лізавета Сяргеяўна Пракопчык

**Лізавета Сяргеяўна Пракопчык** () — беларуская грамадская і палітычная дзяячка. З 2025 года віцэ-спікер Каардынацыйнай рады. Лідар фракцыі «Моладзевы наступ», актывістка студэнцкага руху.

## Біяграфія 
Нарадзілася ў Магілёве, але праз год бацькі перавезлі сям’ю ў Пружаны. Жыла там да 17 гадоў, пасля чаго ў 2016 годзе паступіла на факультэт нямецкай мовы ў Мінскі дзяржаўны лінгвістычны ўніверсітэт і пераехала жыць у сталіцу.

12 лістапада 2020 года, падчас прыходу сілавікоў на яе афіцыную кватэру, з’ехала з краіны праз Расію ва Украіну. Ва Украіне працавала ў бары «Карма». У першы дзень поўнамаштабнага ўварвання Расіі 24 лютага 2022 года з’ехала з Украіны ў Польшчу.

Працуе даследчыцай і праектнай менеджаркай у даследчым інстытуце «Палітычная сфера».

## Грамадская і палітычная дзейнасць 
У 2017 годзе паудзельнічала ў пратэстах «недармаедаў», з-за чаго была затрымана на 13 сутак арышту. Пасля вызвалення пазнаёмілася з Яўгенам Міхасюком і далучылася да Задзіночання беларускіх студэнтаў. У 2019 годзе падала ананімную скаргу на Аляксандра Лукашэнку. У 2020 годзе, на фоне каранавіруса, удзельнічала ў акцыі з раздачай медыцынскіх масак «Ха-ха, я тут памру».

21 мая 2025 года была абраная другім віцэ-спікерам Каардынацыйнай рады трэцяга склікання. За яе кандыдатуру прагаласаў 41 дэлегат (усяго ў галасаванні прынялі ўдзел 47 з 79 чальцоў).

## Погляды 
Прытрымліваецца лібертарыянскіх і анарха-капіталістычных поглядаў. Прыхільніца свабоднага рынку.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Жанчыны-палітыкі Беларусі
Катэгорыя:Члены Каардынацыйнай рады
Алег Міхайлавіч Слінько

**Алег Міхайлавіч Слінько** (нар. , в. Азяраны, Дзятлаўскі раён) — беларускі гаспадарчы дзеяч і дэпутат.

## Біяграфія 
Нарадзіўся 4 верасня 1975 года ў вёсцы Азяраны Дзятлаўскага раёна Гродзенскай вобласці.

Скончыў Беларускую дзяржаўную сельскагаспадарчую акадэмію. Працаваў заатэхнікам-селекцыянерам, начальнікам участка свінакомплексу, кіраўніком аддзялення саўгас-камбіната «Зара». Дырэктар гэтага прадпрыемства.

Быў дэпутатам Гомельскага абласнога і Мазырскага раённага Саветаў дэпутатаў 28-га склікання.

Быў членам Савета Рэспублікі Нацыянальнага сходу Беларусі 7-га склікання.

## Узнагароды 
Узнагароджаны медалём «За працоўныя заслугі».

## Крыніцы 
Катэгорыя:Члены Савета Рэспублікі Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 7-га склікання
Катэгорыя:Дэпутаты Гомельскага абласнога Савета дэпутатаў
Катэгорыя:Дэпутаты Мазырскага раённага Савета дэпутатаў
Катэгорыя:гаспадарчыя дзеячы Беларусі
Катэгорыя:Дэлегаты Усебеларускага народнага сходу 7-га склікання
Марфіна (раён Масквы)

**Марфіна** () — раён у Паўночна-ўсходняй адміністрацыйнай акрузе Масквы і аднайменнае ўнутрыгарадское муніцыпальнае ўтварэнне. Сучасны раён Марфіна геаграфічна мае замкнёныя межы, якія праходзяць па восі паласы адводу галоўнага ходу Кастрычніцкай чыгункі, далей па паўднёва-заходняй і заходняй межах паласы адводу Савёлаўскага напрамку МЧ, восі паласы адводу Малога кальца МЧ, паўночна-заходніх межаў тэрыторыі (выключаючы тэрыторыю доследнага поля Галоўнага батанічнага саду РАН), далей на поўдзень, перасякаючы вуліцу Акадэміка Каралёва, па восі вуліцы Дубовая Рошча да Кастрычніцкай чыгункі.
## Насельніцтва 
Катэгорыя:Раёны Масквы
Таганская

**Таганская**:
* Таганская плошча
## Станцыі метро 
* Таганская (станцыя метро, Кальцавая лінія)
* Таганская (станцыя метро, Таганска-Краснапрэсненская лінія)
Гагарынская

**Гагарынская**:
* Гагарынская (станцыя метро, Новасібірск)
* Гагарынская (станцыя метро, Самара)
Тамара Анатолеўна Шатлікава

**Тамара Анатолеўна Шатлікава** (нар. , в. Гершоны, Брэсцкі раён) — беларуская юрыстка, адвакатка і дэпутатка.

## Біяграфія 
Нарадзілася 10 мая 1961 года ў вёсцы Гершоны Брэсцкага раёна Брэсцкай вобласці.

Скончыла Магілёўскі бібліятэчны тэхнікум імя А. С. Пушкіна, Гродзенскі дзяржаўны ўніверсітэт імя Янкі Купалы.

Працавала бібліятэкаркай Брэсцкай гарадской бібліятэкі імя А. С. Пушкіна, стажоркай адваката Брэсцкай абласной калегіі адвакатаў, адвакаткай юрыдычнай кансультацыі Маскоўскага раёна г. Брэста; намесніцай старшыні Брэсцкай абласной калегіі адвакатаў. Старшыня Брэсцкай абласной калегіі адвакатаў.

Была членам Савета Рэспублікі Нацыянальнага сходу Беларусі 7-га склікання.

## Узнагароды 
Узнагароджана памятным знакам «Ex lege» Беларускага рэспубліканскага саюза юрыстаў, ганаровымі граматамі гэтага аб’яднання, Беларускай рэспубліканскай калегіі адвакатаў, Беларускай натарыяльнай палаты, галоўнага ўпраўлення юстыцыі Брэсцкага аблвыканкама, Міністэрства юстыцыі Рэспублікі Беларусь, Брэсцкага абласнога Савета дэпутатаў, Нацыянальнага сходу Беларусі; узнагароджана юбілейнай медалём «Беларускі фонд міру — 60 гадоў», нагрудным знакам Міністэрства юстыцыі «Заслужаны работнік юстыцыі Беларусі», памятным нагрудным знакам «За мужнасць і любоў да Айчыны 1941—1945 гг.» Міжнароднага грамадскага фонду імя Г. К. Жукава, нагрудным знакам адзнакі Беларускай рэспубліканскай калегіі адвакатаў «Ганаровы адвакат» I ступені.

Па выніках працы за 2016 год занесена на Дошку гонару Міністэрства юстыцыі. У 2017 годзе ўдастоена вышэйшай юрыдычнай прэміі «Феміда» Беларускага рэспубліканскага саюза юрыстаў.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Члены Савета Рэспублікі Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 7-га склікання
Катэгорыя:Адвакаты Беларусі
Пярова (раён Масквы)

**Пяро́ва** () — раён (а таксама аднайменнае ўнутрыгарадское муніцыпальнае ўтварэнне горада Масквы) ва Усходняй адміністрацыйнай акрузе горада Масквы, адміністрацыйная адзінка трэцяга ўзроўню.

Раён атрымаў назву ў гонар горада Пярова, які існаваў у 1925—1960 ггадах. Размешчаны на ўсходзе Масквы паміж чыгуначнай лініяй «Масква — Разань» (Казанская лінія МЧ) і шаша Энтузіястаў (Горкаўская шаша, федэральная аўтамабільная дарога М7 «Волга»). Цяперашняя тэрыторыя раёна ўяўляе сабой частку былога горада Пярова. У склад горада таксама ўваходзілі тэрыторыі сучасных суседніх раёнаў: «Навагірэева» (участкі былога дачнага пасёлка Нова-Гірэева), «Разанскі» (тэрыторыя вёскі Чухлінкі), «Вешнякі» (участкі дачнага пасёлка, былога сяла Кускова і сядзіба Шэрае Карачарава).

У цяперашні час «Пярова» — адзін з найбуйнейшых раёнаў Масквы. Яго плошча — 973 га. Насельніцтва — 134 308 чал. (2024). Адзін са спальных раёнаў Масквы.
## Насельніцтва 
Катэгорыя:Раёны Масквы
Анатоль Віталевіч Шалтанюк

**Анатоль Віталевіч Шалтанюк** (нар. , в. Ганькавічы, Пінскі раён) — беларускі гаспадарчы дзеяч, дзяржаўны службовец і дэпутат.

## Біяграфія 
Нарадзіўся 20 жніўня 1962 года ў вёсцы Ганькавічы Пінскага раёна Брэсцкай вобласці.

Скончыў Украінскі ордэна Дружбы народаў інстытут інжынераў воднай гаспадаркі (г. Роўна), Акадэмію кіравання пры Прэзідэнце Рэспублікі Беларусь.

Працаваў старшым інжынерам планавана-вытворчага аддзела ПМК-19 трэста «Брэствадбуд» (г. Жабінка); інструктарам, другім сакратаром Жабінкаўскага райкама камсамола; сакратаром партыйнай арганізацыі калгаса «Радзіма»; намеснікам старшыні гэтага калгаса; дырэктарам ТАА «RF»; старшынёй Хмелеўскага сельсавета; старшынёй калгаса «Заветы Ільіча»; намеснікам старшыні Жабінкаўскага райвыканкама.

Старшыня Жабінкаўскага раённага Савета дэпутатаў.

Быў членам Савета Рэспублікі Нацыянальнага сходу Беларусі 7-га склікання.

## Узнагароды 
Узнагароджаны ганаровымі граматамі Жабінкаўскага райвыканкама, Брэсцкага аблвыканкама, Брэсцкага абласнога Савета дэпутатаў.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Члены Савета Рэспублікі Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 7-га склікання
Катэгорыя:Дэпутаты Жабінкаўскага раённага Савета дэпутатаў
Катэгорыя:гаспадарчыя дзеячы Беларусі
Вазнясенскі завулак

**Вазнясенскі завулак** (; першая вядомая назва — Наўгародскі, затым з канца XVI па канец XVIII стагоддзя — Вазнясенскі, канец XVIII стагоддзя-1922 — Вялікі Чарнышэўскі, 1922—1993 — вуліца Станкевіча, з 1993 — Вазнясенскі) — завулак у Цэнтральнай адміністрацыйнай акрузе Масквы. Праходзіць ад Вялікай Мікіцкай да Цвярской вуліцы паміж Лявонцьеўскім завулкам і Брусавым завулкам. Перасякае Елісееўскі завулак. Нумарацыя дамоў вядзецца ад Вялікай Мікіцкай вуліцы.

Катэгорыя:Вуліцы Масквы
Катэгорыя:Завулкі Масквы
Ашмянскі дзяржаўны аграрна-эканамічны каледж

**Ашмянскі дзяржаўны аграрна-эканамічны каледж** — сярэдняя спецыяльная навучальная ўстанова ў Ашмянах Ашмянскага раёна Гродзенскай вобласці. Размяшчаецца ў будынку па вуліцы вул. Чкалава, 15.

## Гісторыя 
У 1950 годзе ў Ашмянах адкрылася аднагадовая сельскагаспадарчая школа брыгадзіраў паляводчых брыгад і рахункаводаў калгасаў.

У 1953 годзе яна была рэарганізавана ў *Ашмянскі сельскагаспадарчы тэхнікум*, які рыхтаваў спецыялістаў па спецыяльнасцях «Бухгалтарскі ўлік» і «Тэхнік-планавік». У 1960 годзе да тэхнікума далучылі навучэнцаў і дакументацыю ліквідаванага Лідскага тэхнікума механізацыі сельскай гаспадаркі. У 1968 годзе быў пабудаваны навучальны корпус (архітэктар Аляксей Сарокін) па вуліцы Савецкай, 19.

У 1964 годзе адкрылася завочнае аддзяленне. У 1972 годзе ўведзены ў эксплуатацыю новы 4-павярховы вучэбны корпус, у 1980 годзе — інтэрнат блочнага тыпу на 400 месцаў. У 1990 годзе адкрыта спецыяльнасць «Правазнаўства».

У 2001 годзе тэхнікум пераўтвораны ў Ашмянскі дзяржаўны аграрна-эканамічны каледж (УА «АДАЭК»). За час існавання падрыхтавана больш за 12 тысяч спецыялістаў (тэхнік-планавік, эканаміст, бухгалтар, юрыст).

У 2019 годзе да каледжа быў далучаны Ашмянскі дзяржаўны прафесійны аграрна-тэхнічны каледж. Ашмянскі дзяржаўны аграрна-эканамічны каледж размясціўся ў комплексе будынкаў былога прафесійна-тэхнічнага каледжа па вул. Чкалава, 15. 

## Крыніцы 
## Спасылкі 
* Афіцыйны сайт

Катэгорыя:Каледжы Беларусі
Катэгорыя:Ашмяны
Катэгорыя:1950 год у Беларусі
Катэгорыя:Адукацыя ў Гродзенскай вобласці
Ашмянскі дзяржаўны прафесійны аграрна-тэхнічны каледж

**Ашмянскі дзяржаўны прафесійны аграрна-тэхнічны каледж** — колішняя прафесійна-тэхнічная навучальная ўстанова ў Ашмянах Гродзенскай вобласці, якая існавала ў 1950–2019 гадах. У 2019 годзе далучаны да Ашмянскага дзяржаўнага аграрна-эканамічнага каледжа.

## Гісторыя 
У 1950 годзе ў Ашмянах была створана *школа механізацыі сельскай гаспадаркі*. У 1954 годзе яна рэарганізавана ў *вучылішча механізацыі сельскай гаспадаркі*, у 1962 годзе — у *сельскае прафесійна-тэхнічнае вучылішча № 18 (СПТВ № 18)*.

## Крыніцы 
## Глядзі таксама 
* Ашмянскі дзяржаўны аграрна-эканамічны каледж

Катэгорыя:Каледжы Беларусі
Катэгорыя:Ашмяны
Катэгорыя:1950 год у Беларусі
Катэгорыя:Адукацыя ў Гродзенскай вобласці
Катэгорыя:Колішнія навучальныя ўстановы Беларусі
Пячатнікі (раён Масквы)

**Пячатнікі** () — раён і адпаведная яму аднайменнае ўнутрыгарадское муніцыпальнае ўтварэнне ў Маскве. Раён размешчаны ў Паўднёва-ўсходняй адміністрацыйнай акрузе, паміж Курскім ходам МЧ (станцыя Любліно-Сартавальная) і ракой Масквой.

Яго межы праходзяць па восі Курскага напрамку МЧ, рэчышча Масквы-ракі, шлюза № 10 Пярэрвінскага гідравузла, зноў рэчышча ракі Масквы і старога рэчышча ракі Масквы, а затым па восях 2-га Паўднёвапартовага праезду, Паўднёвапартовай вуліцы, Шарыкападшыпнікавай вуліцы, 2-й вуліцы Маскоўскай чыгункі і Паўднёва-Усходняй хорды.

Муніцыпалітэт мяжуе з раёнамі Любліно, Мар’іна, Маскварэчча-Сабурава, Нагацінскі Затон, Ніжагародскі, Тэкстыльшчыкі і Паўднёвапартовы.
## Насельніцтва 
Катэгорыя:Раёны Масквы
Крылацкае (раён Масквы)

**Крыла́цкае** () — раён у Заходняй адміністрацыйнай акрузе Масквы і аднайменнае ўнутрыгарадское муніцыпальнае ўтварэнне (муніцыпальная акруга). Размешчаны на правым беразе Масквы-ракі, паміж раёнамі Кунцава, Харашова-Мнёўнікі, Страгіно і Філёўскі Парк.

Назва — ад былога сяла Крылецкае, вядомага з пачатку XV стагоддзя, у канцы XVI — пачатку XVII стст. — уладанні баяраў Раманавых. У 1862—1877 пабудавана царква Нараджэння Прасвятой Багародзіцы. З 1960 года знаходзіцца ў межах Масквы. У раёне Крылацкага праводзяцца спаборніцтвы дэльтапланерыстаў, матацыклістаў, аўтамабілістаў, лыжнікаў. У 1970-х гадах каля Крылацкага да Алімпіяды 1980 г. створаны аднайменны спартыўны комплекс, на якім праводзіліся спаборніцтвы па велагонках, стральбе з лука і акадэмічным веславанні. Ад Рублёўскай шашы пракладзена аўтадарога, добраўпарадкаваны набярэжныя. Асноўныя вуліцы: Крылацкая, Крылацкія Халмы, Асенні бульвар, Асенняя. У раёне размешчана станцыя метро «Крылацкае» Арбацка-Пакроўскай лініі Маскоўскага метрапалітэна.
## Насельніцтва 
Катэгорыя:Раёны Масквы
Крылацкае

**Крылацкае**:
* Крылацкае (раён Масквы)
* Крылацкае (станцыя метро)
Паварская вуліца

**Паварская вуліца** (; у 1923—1992 гадах — *вуліца Вароўскага*) — вуліца ў раёне Арбат і Прэсненскім раёне Цэнтральнай адміністрацыйнай акругі горада Масквы. Праходзіць ад вуліцы Новы Арбат да Кудрынскай плошчы, знаходзіцца паміж Вялікай Мікіцкай вуліцай і Новым Арбатам. Нумарацыя дамоў вядзецца ад Новага Арбата.

На працягу XVIII—XIX стагоддзяў Кухарская з’яўлялася адной з самых арыстакратычных вуліц Масквы. Тут жылі прадстаўнікі многіх шляхетных прозвішчаў: Даўгарукавы, Галіцыны, Шарамецевы, Гагарыны, Барацінскія, Валконскія і многія іншыя.
## Славутасці 
* Сядзіба Гагарыных
Катэгорыя:Вуліцы Масквы
Кейзер

**Кейзер** — прозвішча.

## Вядомыя носьбіты 
* Вілем дэ Кейзер — нідэрландскі архітэктар і скульптар
* Пітэр Дзірксан Кейзер — нідэрландскі картограф
* Філіп Кейзер — аўстралійскі грыбец, бронзавы прызёр Алімпійскіх гульняў
* Элізабет Кейзер — шведская мастачка