open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Севан

**Сева́н** () — возера ў Арменіі, на вышыні 1900 м; найбольшае з азёр Каўказа. 

Плошча — 1240 км². Глыбіня да 83 м. Выцякае рака Раздан. Воды Севана і Раздана выкарыстоўваюцца Севанскім каскадам ГЭС. Для папаўнення вод Севана пабудаваны тунэль (49 км) для перакідання ў возера вод р. Арпа. У 1978 годзе створаны прыродны нацыянальны парк «Севан»..

Севан аточаны горнымі хрыбтамі: з паўночнага захаду — Памбацкім, з паўночнага ўсходу — Арэгуні, з паўднёвага ўсходу — Севанскім і Усходне-Севанскім, з захаду — Гегамскім, з поўдня — Вардэніскім хрыбтамі.

Возера прэснаводнае, водная паверхня мае лазурна-сіні колер. Севан — адзіная буйная гарантаваная крыніца свежай вады ў Арменіі.

## Гл. таксама 
* Севанскі паўвостраў
* Севанская катлавіна
* Паўвостраў Артаніш
* мыс Наратус
* Ішхан, рыба

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Азёры Арменіі
Катэгорыя:Горныя азёры
Катэгорыя:Басейн Куры
Катэгорыя:Завальныя азёры
Санту-Антан

**Санту-Антан** () — востраў у краіне Каба-Вердэ, уваходзіць у паўночную групу астравоў Барлавенту. Агульная плошча 779 км². Насельніцтва — 47484 чал. (2011 г.). Адміністрацыйна падзяляецца на 3 муніцыпалітэты. Найбуйнейшы з іх — Рыбейра-Грандэ, які выконвае функцыі сталіцы вострава.

## Геаграфія 
Востраў Санту-Антан мае вулканічнае паходжанне. Высокі горны хрыбет падзяляе яго на паўночную і паўднёвую часткі. Найвышэйшыя пункты — горы Топу-дэ-Кароа (1979 м) і Піку-да-Круз (1585 м). Горы складзены пераважна базальтамі. Шмат маладых вулканічных утварэнняў з шырокімі кальдэрамі.

Дзякуючы горнаму рэльефу, які садзейнічае затрыманню вільготнага ветру, на востраве маюцца сталыя натуральныя вадацёкі, а таксама штучныя вадаёмы для абрашэння палёў.

На паўднёвым усходзе вылучаецца засушлівая зона.

Лепшыя пляжы размешчаны на захадзе вострава.

## Гісторыя 
Востраў быў адкрыты партугальцамі 17 студзеня 1462 года і атрымаў сваю назву ў гонар Святога Антонія. Аднак сталае насельніцтва з’явілася на ім толькі ў 1548 г. Гэта былі пераважна ахрышчаныя яўрэі, выгнаныя з метраполіі.

У XVII ст. выхадцы з Паўночнай Партугаліі і паўднёвых астравоў Сатавенту заснавалі на Санту-Антане камерцыйныя плантацыі кавы, бавоўны, цукровага трыснягу. З-за асаблівасцей мясцовага рэльефу паселішчы астравіцян амаль не былі звязаныя паміж сабою да XIX ст., калі на Санту-Антане з’явіліся наземныя дарогі. Тады ж насельніцтва паступова перайшло да вырошчвання гародніны, запатрабаванай маракамі іншаземных суднаў.

## Асаблівасці культуры 
На Санту-Антане захавалася традыцыйная вясковая культура Каба-Вердэ. У розных раёнах вострава яна мае некаторыя асаблівасці, у тым ліку ў мове мясцовых жыхароў. Сярод наведвальнікаў востраў славіцца сваім «гругі» (), моцным алкагольным напоем з цукру.

## Эканоміка 
Традыцыйны занятак мясцовага насельніцтва — арашальнае тэрасавае земляробства, вырошчванне зерневых, цукровага трыснягу, садавіны і гародніны. Жыхары ўзбярэжжа таксама займаюцца ловам і перапрацоўкай рыбы. Для будаўнічай прамысловасці наладжана здабыча пуцалану. Важнае значэнне для развіцця эканомікі вострава набывае турызм.

## Галерэя 

Image:PontadoSolOeste.JPG|Паўночнае ўзбярэжжа
Image:Garca Sao Antao 1.jpg|Горны пейзаж
Image:Espadana Krater Sao Antao.jpg|Вулканічны кратар
Image:ValeRibeiraGarca.JPG|Цэнтральная частка Санту-Антана
Image:PortoNovoVista.JPG|Паўднёвая частка вострава
Image:PontaSol.JPG|Порт на поўначы Санту-Антана

## Спасылкі 
* Санту-Антан — горны востраў
* Даведнік для турыстаў
* Фотаздымкі 

Катэгорыя:Астравы Каба-Вердэ
Катэгорыя:Астравы Атлантычнага акіяна
Канзас-Сіці

Тапоніму **Ка́нза́с-Сі́ці** () адпавядаюць некалькі аб'ектаў на карце ЗША:

* **Канзас-Сіці** — горад у штаце Місуры.
* **Канзас-Сіці** — горад у штаце Канзас.
* **Канзас-Сіці** — канурбацыя на мяжы штатаў Канзас і Місуры.

Іншыя значэнні:

* **Канзас-Сіці** — амерыканскі фільм 1996 года Роберта Олтмена.
Пуцалан

thumb|250px|Пуцалан
**Пуцала́н** — адкладанні з попелу і іншых прадуктаў вулканічных вывяржэнняў, багатыя крэмнезёмам. Знешне нагадвае крупчасты пясок. Вылучаюць чорныя, белыя, чырвоныя, шэрыя тыпы пуцаланаў.

Першым месцам здабычы лічыцца горад Пацуолі каля Неапаля ў Італіі.

Выкарыстоўваецца ў вытворчасці будаўнічых матэрыялаў, у тым ліку трывалых бетонаў і штучнага дэкаратыўнага камення, а таксама ў хімічнай прамысловасці.

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Горныя пароды
Катэгорыя:Будаўнічыя матэрыялы
Карл V

* Карл V Мудры — кароль Францыі (1337—1380).
* Карл V Габсбург — імператар Свяшчэннай Рымскай імперыі, кароль Іспаніі (1516—1556) пад імем Карл I, кіраўнік адной з найбуйнейшых дзяржаў у гісторыі Еўропы.
* Карл V — герцаг Латарынгіі (1643—1690).
* Карл V — кароль Неапаля (1666—1700).
Агурок пасяўны

**Агурок пасяўны**, таксама **агурок звычайны** (*Cucumis sativus*) — аднагадовая травяністая расліна сямейства , від роду .

## Назва 
Агурок, агуркі, гурок, гуркі.

## Хімічны склад 
У яго пладах 95-98 % вады і нікчэмна малая колькасць бялкоў, тлушчаў і вугляводаў. Пакінутыя 3 % уключаюць каратын, вітаміны PP, C і B, а таксама макра- і мікраэлементы. У тым ліку агурок утрымлівае шмат калію.

## Вырошчванне ў культуры 
Святло- і вільгацелюбная расліна кароткага дня, скараспелая, патрабавальная да цяпла і ўрадлівасці глебы. Вырошчваецца ў адкрытым грунце і ў цяпліцах з насення або расады. Вегетацыйны перыяд ва ўмовах Беларусі — 90-105 сутак. Добра расце на супясчаных і лёгкіх сугліністых глебах, багатых гумусам.

### Шкоднікі і хваробы 
Сярод шкоднікаў , тля, павуцінны клешчык.

Хварэе на мучністую расу, бактэрыёз, антракноз, аліўкавую плямістасць, белую гніль.

## Выкарыстанне 
### Гісторыя 
Агурок з’явіўся ў культуры больш 6 тысяч гадоў назад. Радзіма гэтага віду — трапічныя і субтрапічныя раёны Індыі, падножжы Гімалаяў, дзе ён дагэтуль расце ў натуральных умовах. Згадаюць у Бібліі як гародніна Егіпта ().

Гэта культура была вядома ўжо грэкам, ад якіх перайшла да рымлян, і ў эпоху Карла Вялікага была распаўсюджана ўжо па Сярэдняй Еўропе.

Цяпер культура агурка распаўсюджана паўсюдна і мае мноства разнавіднасцей і сартоў. Плады дзікіх агуркоў дробныя і неядомыя з-за ўтрыманні горкіх рэчываў — кукурбітацынаў.

### У мастацтве 
* У горадзе Шклове ў 2007 годзе адкрыты помнік агурку.

## Гл. таксама 
* Карнішон

## Спасылкі 
Катэгорыя:Гародніна
Катэгорыя:Агурок
Андрэ Маруа

**Андрэ Маруа** (; сапр. **Эміль Эрзог**, ; , Эльбёф каля Руана, Францыя — ) — французскі пісьменнік. Член Французскай акадэміі (з 1938).

## Біяграфія 
Нарадзіўся ў 1885 годзе ў яўрэйскай сям’і з Эльзаса, якая пераехала ў Нармандыю.

Здольны да вучобы, малады чалавек скончыў ліцэй у Руане, пасля чаго вырашыў не паступаць вучыцца ў Парыж, а пэўны час папрацаваць на суконнай фабрыцы бацькі, каб набрацца жыццёвага вопыту, неабходнага пісьменніку.

У час Першай сусветнай вайны Эміль Эрзог быў прызначаны перакладчыкам у брытанскі экспедыцыйны корпус. Па просьбе камандавання ён прыняў псеўданім Андрэ Маруа (Андрэ — у гонар стрыечнага брата, забітага ў пачатку вайны, а Маруа — па назве вёскі на поўначы Францыі). Пасля смерці бацькі прадаў сямейную вытворчасць і прафесійна заняўся літаратурнай дзейнасцю.

Калі пачалася Другая сусветная вайна, Маруа добраахвотнікам запісаўся ў войска. Фашысты разрабавалі яго дом, арыштавалі маці. Пісьменнік згадваў, што гестапа, не знайшоўшы яго самога, забрала яго бібліятэку. Пасля захопу Францыі Германіяй на пэўны час творца эмігрыраваў у ЗША. Затым грамадзянская пазіцыя прывяла яго ў Алжыр, на Корсіку, дзе ён браў удзел у французскім дэсанце. Пазней Андрэ Маруа вярнуўся жыць у Францыю.

Першая жонка Андрэ Маруа Жанна-Мары памерла, пакінуўшы яму маленькіх дзяцей. Ён ажаніўся другі раз — з маладой паэтэсай Сімонай дэ Каявэ.

Памёр пісьменнік у 1967 годзе.

## Творчасць 
Першыя раманы «Маўклівы палкоўнік Брамбл» (1918), «Гаваркі доктар О’Грэдзі» (1922). Аўгар псіхалагічных раманаў «Бернар Кенэ» (1926), «Зменлівасць кахання» (1928), «Зямля запаветная» (1945), зборніка навел «Лісты да незнаёмкі» (1953) і інш., эсэ, гістарчных і літаратуразнаўчых прац, кнігі «Мемуары» (апубл. 1970).

Майстар жанру т.зв. раманізаванай біяграфіі («Арыэль, або Жыццё Шэлі», 1923; «Байран», 1930; «Лелія, або Жыццё Жорж Санд», 1952; «Алімпіо, або Жыццё Віктора Гюго», 1954; «Тры Дзюма», 1957; «Праметэй, або Жыццё Бальзака», 1965, і інш.). У жыццеапісаннях вялікіх людзей асноўным лічыў складанасць і супярэчлівасць асобы, цікавасць да яе ўнутранага свету, смелы пошук праўды.

Яго творчасць і тэарэтычныя погляды спрыялі пераадоленню ўсталяванага схематычнага падыходу да адлюстравання героя і метадаў стварэння яго вобраза. Зрабіў вялікі ўклад у развіццё біяграфічнага жанру ХХ ст., садзейнічаў нараджэнню «новай біяграфіі» ў канцы 1920-х г.

На беларускую мову асобныя навелы А. Маруа пераклалі Ю. Гаўрук, Л. Казыра, Г. Скрыган.

## Беларускія пераклады 
* Падарожжа ў нябьгт і яшчэ 24 навелы. Мн., 1974.
* Навелы. Мн., 1996.

## Крыніцы 
## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Пісьменнікі Францыі
Катэгорыя:Франкамоўныя пісьменнікі
Катэгорыя:Эсэісты Францыі
Катэгорыя:Члены Французскай акадэміі
Катэгорыя:Асобы, вядомыя пад літаратурнымі псеўданімамі
Катэгорыя:Біёграфы
Катэгорыя:Мемуарысты Францыі
Катэгорыя:Удзельнікі Першай сусветнай вайны (Францыя)
Олівер Голдсміт

**Олівер ГОЛДСМІТ** (*Oliver Goldsmith*; , Кілкені-Уэст, графства Уэстміт, Ірландыя — ) — брытанскі пісьменнік, , паэт.

## Біяграфічныя звесткі 
Скончыў Дублінскі ўніверсітэт (1749). Вывучаў медыцыну ва ўніверсітэтах Эдынбурга і Лейдэна (1752—56). Прафесар Каралеўскай акадэміі (з 1770).

## Творчасць 
Першы твор — «Даследаванне пра сучасны стан славесных навук у Еўропе» (1759). Вядомасць яму прынёс цыкл сатырычных нарысаў, прысвечаных найважнейшым праблемам духоўнага і палітычнага жыцця Англіі, «Грамадзянін свету, або Пісьмы кітайскага філосафа, які жыве ў Лондане, сваім сябрам на Усходзе» (1760— 61). Новым этапам у англійскай асветніцкай літаратуры стаў напісаны ў рэчышчы сентыменталізму яго раман «Уэйкфілдскі святар» (1766), у якім паказана патрыярхальнае жыццё ў адзінстве з прыродай, непрыняцце эгаізму «вялікага свету». Паэмы «Вандроўнік» (1764) і «Пакінутая вёска» (1770) з дэмакратычнасцю мовы і жанравымі навацыямі прадвызначылі пазнейшыя адкрыцці рамантыкаў. Аўтар камедый «Дабрачок» (1766) і «Ноч памылак» (1773), сатырычнай паэмы «Адплата» (1774), літаратурна-крытычных трактатаў.

## Літаратура 
* Саркісава Н. Голдсміт // БЭ ў 18 т. Т. 5. Мн., 1997.

## Спасылкі 
* Разгорнуты артыкул у «Брытаніку»

Катэгорыя:Паэты Вялікабрытаніі
Катэгорыя:Пісьменнікі Вялікабрытаніі
Катэгорыя:Пісьменнікі Ірландыі
Катэгорыя:Англамоўныя пісьменнікі
Катэгорыя:Англамоўныя паэты
Катэгорыя:Эсэісты Ірландыі
Катэгорыя:Пісьменнікі-ўрачы
Себасцьяна дэль П’ёмба

thumb|200px|*Уваскрашэнне Лазара*
**Себасцьяна Лучані** (, 1485?, Венецыя — 21 чэрвеня 1547, Рым), больш вядомы як **Себасцьяна дэль П’ёмба** ( — «свінцовы Себасцьян») — італьянскі жывапісец, прадстаўнік венецыянскай школы.
thumb|200px|left|*Нясенне крыжа*

## Біяграфія і творчасць 
Нарадзіўся ў Венецыі прыблізна ў 1485. Быў вучнем Джавані Беліні. У ранніх творах П’ёмба адчуваецца ўплыў Джарджонэ і Тыцыяна. У 1511 годзе мастак пераязджае ў Рым, дзе збліжаецца з Рафаэлем. Яго працы набываюць строгасць, робяцца больш ураўнаважанымі, але пры гэтым не губляюць венецыянскі каларыт. Пасля 1515, карціны Себасцьяна дэль П’ёмба знаходзяць драматычную афарбоўку, гэта звязана з уплывам Мікеланджэла, якое той аказвае на венецыянцаў. У якасці ілюстрацыі можна паказаць карціну «Уваскрашэнне Лазара», напісаную з 1517 па 1519 гады. Работы мастака, створаныя ў перыяд контррэфармацыі, адрозніваюцца змрочнай суровасцю вобразнага ладу (напрыклад, карціна «Нясенне крыжа»), якая сведчыць пра крызіс мастацкіх прынцыпаў Высокага Адраджэння. Себасцьяна дэль П’ёмба належаць партрэты многіх яго вядомых сучаснікаў (Хрыстафор Калумб, Папа Клімент VII, Джулія Ганзага, П’етра Арэціна і інш.) Яго біяграфію напісаў Джорджа Вазары.

## Літаратура 
* 
* Pallucchini R. Sebastiano del Piombo. Milano: Fratelli Fabbri, 1966
* Volpe C., Lucco M. L’opera completa di Sebastiano del Piombo. Milano: Rizzoli, 1980
* Hirst M. Sebastiano del Piombo. Oxford: Oxford UP, 1981

## Спасылкі 
* http://www.newadvent.org/cathen/12104b.htm
* http://www.britannica.com/eb/article-9066503/Sebastiano-Del-Piombo
* Працы ў музеях свету

Катэгорыя:Мастакі Італіі
Катэгорыя:Мастакі Венецыі
Катэгорыя:Мастакі маньерызму
Гільермі Фігейрэду

**Гільермі Фігейрэ́ду** (*Guilherme Figueiredo*; , г. , Бразілія — ) — бразільскі драматург і пісьменнік.

Скончыў універсітэт у Рыа-дэ-Жанейра.

## Творчасць 
Дэбютаваў як тэатральны крытык. Яго п’есы «Герой», «Лісістрата» (абедзве 1943), «Трагічная пантаміма» (1948), «Бог пераначаваў у доме» (1949), «Усеагульная забастоўка» (1950), «Балада для Сатаны» (1957), «Марыя да Понці» (1959) і інш. адметныя алегарычнасцю, міфалагічнымі матывамі, гратэскавасцю сітуацый. Сусветную вядомасць прынесла драма «Ліса і вінаград» (1953), у якой сцвярджаецца права чалавека на свабоду і годнасць. Аўтар раманаў, сатырычнага «Трыццаць гадоў без ландшафту» (1939), псіхалагічнага «Па той бок ракі» (1961), трактата пра драматычнае мастацтва «Ксанф» (1957), вершаў, гумарэсак і інш.

На беларускай мове яго п’есу «Ліса і вінаград» першым паставіў Беларускі тэатр імя Я. Купалы (1957, у перакладзе Ю. Гаўрука).

## Літаратура 
* Фігейрэду // БЭ ў 18 т. Т. 16. Мн., 2003.

Катэгорыя:Драматургі Бразіліі
Катэгорыя:Пісьменнікі Бразіліі
Катэгорыя:Партугальскамоўныя пісьменнікі
Станіслаў Кішка (ваявода віцебскі)

**Станіслаў Пятровіч Кішка** (? — ) — дзяржаўны дзеяч Вялікага Княства Літоўскага.

Староста браслаўскі (1522), дзяржаўца ўсвяцкі і азярышчанскі, ваявода віцебскі з 1544.

## Сям'я 
Сын троцкага кашталяна Пятра Кішкі і Алены Ільініч, дачкі дворнага літоўскага маршалка Юрыя Іванавіча Ільініча. Меў братоў Пятра і Мікалая.

Яго жонкай была Ганна Радзівіл (каля 1525 — 1600), дачка жамойцкага старосты Яна Радзівіла. Меў з ёй дзяцей:
* Яна (каля 1540 — 1592), віленскага кашталяна,
* Станіслава (каля 1550 — 1617),
* Ганну, якая была замужам за берасцейскім ваяводам Крыштафам Зяновічам.

Пасля смерці Станіслава Кішкі яго жонка выйшла замуж паўторна за Крыштафа Садоўскага.

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
* Генеалогія Кішкаў 

Станіслаў (ваявода віцебскі)
Катэгорыя:Ваяводы віцебскія
Катэгорыя:Старосты браслаўскія
Катэгорыя:Старосты ўсвяцкія
Катэгорыя:Старосты азярышчанскія
Бітва пад Друяй

**Бітва пад Друяй** — бітва лютага 1661 года, у якой рускае войска на чале з князем Іванам Хаванскім перамагло войска Рэчы Паспалітай пад камандаваннем Лісоўскага. Нягледзячы на тактычную перамогу, Хаванскі пасля бітвы адышоў у Вялікія Лукі ў чаканні падмацавання.

Катэгорыя:Бітвы паводле алфавіта
Катэгорыя:Бітвы Рэчы Паспалітай
Катэгорыя:Бітвы ў Беларусі
Катэгорыя:Бітвы вайны Расіі з Рэччу Паспалітай 1654—1667 гадоў
Катэгорыя:1661
Катэгорыя:Друя
Станіслаў Кішка (біскуп жамойцкі)

**Станіслаў Кішка** (каля 1577 — ) — рэлігійны дзеяч Вялікага Княства Літоўскага.

Нарадзіўся ў пратэстанцкай сям'і. У маладосці ажаніўся з Соф'яй Канстанцыяй Зяновіч, дачкой берасцейскага ваяводы Крыштафа Зяновіча, які таксама падтрымліваў рэфармацыю. Аднак каля 1608 года Станіслаў развёўся з жонкай (яна потым паўторна выйшла за Аляксандра Слушку), перайшоў у каталіцтва і стаў святаром.

Вялікі рэферэндар літоўскі з 1615, біскуп жамойцкі з 1618. Дзеяч контррэфармацыі (у ліку вернутых ім у каталіцтва быў і яго глуханямы ад нараджэння бацька).

Заснавальнік каталіцкай парафіі і парафіяльнай школы ў Докшыцах (1608). У 1621 годзе падараваў мястэчка Докшыцы разам з вёскамі Таргуны і Дамашы капітуле жамойцкага біскупства.

Яго братам быў вялікі літоўскі гетман Януш Кішка.

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
* Генеалогія Кішкаў 

Станіслаў, біскуп жамойцкі
Катэгорыя:Сенатары Рэчы Паспалітай
Катэгорыя:Біскупы жамойцкія
Катэгорыя:Рэферэндары вялікія духоўныя літоўскія
Катэгорыя:Канонікі Віленскага кафедральнага капітула
П’ер Леско

'''П'ер Леско''' (, 1515, Парыж — 10 верасня 1578, Парыж) — французскі архітэктар і скульптар.

З 1541 па 1544 гады працаваў над унутраным аздабленнем царквы Сен-Жэрмен-л’Асеруа (Saint-Germain-l’Auxerrois). З 1545 — над асабняком Карнавале (Hôtel Carnavalet), замкам Жака дэ Ліньеры. У 1546 годзе па загаду караля Францыска I, Леско пачаў перабудоўваць Луўр (у той час — крэпасць) і зараз яго імем завецца заходняе крыло «квадратнага двара». Праца над будынкам была скончана праз 9 гадоў, у 1555 годзе, пры каралі Генрыху II і стала яркім прыкладам архітэктуры эпохі Рэнесансу ў Францыі.

Таксама да прац П'ера Леско адносяцца «Фантан нявінных» і Замак Валеры.

Леско часта працаваў разам са скульптарам Жанам Гужонам. Быў блізка знаёмы з пісьменнікам П'ерам дэ Рансарам.

Image:FontaineDesInnocents02.jpg|«Фантан нявінных» у Парыжы
Image:Louvre FranzI.JPG|Заходняе крыло «квадратнага двара» Луўра
Image:Louvre86.jpg|Заходняе крыло «квадратнага двара» Луўра

## Літаратура 
* Grand Larousse Encyclopédique

Катэгорыя:Архітэктары Францыі
Катэгорыя:Архітэктары XVI стагоддзя
Катэгорыя:Скульптары Францыі
Катэгорыя:Скульптары XVI стагоддзя
Пецярбургска-Варшаўская чыгунка

**Пецярбургска-Варшаўская чыгунка** — чыгунка, пабудаваная за кошт расійскай казны паводле царскага ўказу ад 15 лютага 1851 года. Праектная працягласць 1280 км. Праходзіла праз Гатчыну, Лугу, Плюсу, Пскоў, Остраў, Пыталава, Рэжыцу, Дзвінск, Вільню, Гродна, Беласток. Уводзілася ў эксплуатацыю ўчасткамі. На 1-м участку Санкт-Пецярбург — Гатчына (45 км) адкрыты рух восенню 1853 года. У пастаянную эксплуатацыю ўведзена 15 снежня 1862 года. На тэрыторыі сучаснай Беларусі ўключала ўчастак Парэчча — Гродна — Ласосна (каля 30 км).

У наш час участкі дарогі адносяцца да Кастрычніцкай чыг., Латвійскай чыг., Літоўскім чыг., Беларускай чыг. і Польскіх чыг.

## Гл. таксама 
* Варшаўскі вакзал, Санкт-Пецярбург
* Варшаўская вуліца, Санкт-Пецярбург
* Пецярбургска-Варшаўскі вакзал
Катэгорыя:Гістарычныя чыгункі Расіі
Катэгорыя:Кастрычніцкая чыгунка
Сцяг Канарскіх астравоў

**Сцяг Аўтаномнай супольнасці Канарскія астравы** (Каралеўства Іспанія) — гэта вертыкальны трыкалор, які складаецца з трох роўных палос — белай, сіняй і жоўтай. Сцяг нясе таксама Герб Канарскіх астравоў на цэнтральнай паласе. Афіцыйна сцяг быў прыняты 16 жніўня 1982 года.

## Сцягі Канарскіх астравоў 

Выява:Flag of Gran Canaria.svg|Сцяг вострава Гран-Канарыя
Выява:Flag of La Gomera.svg|Сцяг вострава Ла-Гамера
Выява:Flag of Lanzarote.svg|Сцяг вострава Лансаротэ
Выява:Flag of La Palma with CoA.svg|Сцяг вострава Ла-Пальма
Выява:Flag of Tenerife.svg|Сцяг вострава Тэнэрыфэ
Выява:Flag of Fuerteventura.svg|Сцяг вострава Фуэртэвентура
Выява:Flag of El Hierro with CoA.svg|Сцяг вострава Эль-Ера

## Гл. таксама 
* Герб Канарскіх астравоў

## Спасылкі 
* World Statesmen.org. Canary Islands.

Сцяг
Сцяг Азорскіх астравоў

**Сцяг аўтаномнага рэгіёна Партугаліі Азорскія астравы.**

Сучасны сцяг Азорскіх астравоў падобны на сцяг Партугаліі (1830—1911 гг.). Адзінае адрозненне — партугальскі герб быў перанесены з цэнтральнай часткі сцяга на левы верхні яго край, а ў цэнтр быў змешчаны ястраб — сімвал архіпелага.

Назва Азорскіх астравоў паходзіць ад партугальскага «*acor*» у перакладзе — ястраб-цецяроўнік. Першаадкрывальнікі архіпелага звярнулі ўвагу на велізарнае скопішча птушак, якія па сваім выглядзе нагадвалі адну з разнавіднасцяў ястрабаў.

Белы і блакітны колеры — традыцыйныя колеры Партугаліі.

Дзевяць зорак на сцягу азначаюць дзевяць астравоў архіпелага.

right|thumb|200px|Бела-блакітны сцяг Партугаліі ў 1830—1911 гг.

## Гл. таксама 
* Сцяг Партугаліі

Сцяг
Катэгорыя:Сцягі Партугаліі
Навагрудскі павет (Расійская імперыя)

**Навагру́дскі паве́т** () — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка Расійскай імперыі ў складзе Слонімскай, Літоўскай, Гродзенскай і Мінскай губерняў, якая існавала з 1795 г. па 1920 г. Цэнтр — горад Навагрудак.
## Ураднікі павета 
* Навагрудскія павятовыя маршалкі
## Спасылкі 
* Навагрудскі павет . Адміністрацыйная карта

Катэгорыя:Паветы Гродзенскай губерні
Катэгорыя:Паветы Мінскай губерні
Юзаф Сасноўскі

{{Шляхціч
 | беларускае імя = Юзаф Сасноўскі
 | поўнае імя =
 | арыгінальнае імя =Józef Sosnowski
 | партрэт =
 | шырыня партрэта =
 | подпіс =
 | герб= POL COA Nałęcz.svg
 | шырыня герба =120px
 | подпіс герба= Герб «Налэнч»

 | тытул =Ваявода полацкі
 | парадак = 
 | перыядпачатак =1781
 | перыядканец       =31 снежня 1783
 | перыяд праўлення =
 | папярэднік =Аляксандр Міхал Сапега
 | пераемнік = Тадэвуш Жаба

 | тытул_2 =Польны гетман літоўскі
 | парадак_2 = 
 | перыядпачатак_2 =1775
 | перыядканец_2       =1780
 | перыяд праўлення_2 =
 | папярэднік_2 =Аляксандр Міхал Сапега
 | пераемнік_2 = Людвік Тышкевіч

 | дата нараджэння =
 | месца нараджэння =
 | дата смерці =31.12.1783
 | месца смерці =
 | пахаваны = 
 | пахаваная =
 | род =Сасноўскія
 | бацька =Марцін Сасноўскі
 | маці =Тэафіла Крушынская
 | муж =
 | жонка =Тэкля Дэспат-Зяновіч
 | дзеці =Кацярына, Людвіка
 | рэлігія =
 | узнагароды ={ style="background: transparent"
 
}
 | аўтограф =
 | Commons            =
 | Rodovid=
}}

**Юзаф Сасноўскі** (? — ) — вялікалітоўскі дзяржаўны дзеяч.

Прадстаўнік шляхецкага роду Сасноўскіх герба «Налэнч», сын Марціна і Тэафілы з Крушынскіх.

Вялікі пісар літоўскі (1754—1764), польны пісар літоўскі (1764—1771), ваявода смаленскі (1771—1775), гетман польны літоўскі (1775—1780), ваявода полацкі (з 1781). Кавалер ордэнаў Белага Арла (1762) і Святога Станіслава (1765).

Звязаў сваю кар'еру з партыяй Чартарыйскіх, дзякуючы падтрымкі якіх спачатку абіраўся паслом на сойм, пазней — маршалкам элекцыйнага сойму 1764.

Ажаніўся з Тэкляй Дэспат-Зяновіч, з якой меў дачок Кацярыну і Людвіку. Атрымаў вядомасць тым, што адмовіўся даць згоду на шлюб сваёй дачкі з Тадэвушам Касцюшкам (палічыў ягоны род занадта бедным).

Юзаф
Катэгорыя:Сенатары Рэчы Паспалітай
Катэгорыя:Ваяводы полацкія
Катэгорыя:Ваяводы смаленскія
Катэгорыя:Пісары польныя літоўскія
Катэгорыя:Пісары вялікія літоўскія
Катэгорыя:Маршалкі Сойма Рэчы Паспалітай
Катэгорыя:Канфедэраты Анджэя Макраноўскага
Катэгорыя:Старосты берасцейскія
Сцяг Маёты

**Сцяг Маёты** — белае поле з выявай двух марскіх канькоў, якія трымаюць шчыт, падзелены на сіняе поле з выявай белага паўмесяца і чырвонае поле з выявай двух залатых шасціканцовых зорак, і дэвізам «Ra Hachiri». Афіцыйны сімвал вострава Маёта, французскага ўладання ў Індыйскім акіяне.

## Гл. таксама
* Герб Маёты

Катэгорыя:Востраў Маёта
Катэгорыя:Сцягі Францыі
Сцяг Мелільі

**Сцяг Мелільі** ўяўляе сабой блакітнае палатно з гербам горада ў цэнтры.

Герб Мелільі складаецца з:

Блакітнага поля, двух катлоў, разбітых на залатыя і чырвоныя квадраты, і напоўненых сям'ю зялёнымі змеямі.

Па краях гербы Кастыліі і Леона, дзевяць чырвоных квадратаў з залатымі замкамі, якія чаргуюцца з дзевяццю сярэбранымі квадратамі з чырвонымі львамі.

Герб увянчаны герцагскай каронай, над якой узвышаецца фігура чалавека, якая ўяўляе сабой Гусмана Добрага. Па баках стаяць Гераклавы слупы з надпісам «Non Plus Ultra» ().

Пад гербам знаходзіцца зялёны дракон.

Дэвіз: У верхняй частцы герба развяваецца стужка з надпісам *«Praeferre Patriam Liberis Parentem Decet»* ().

## Гл. таксама 
* Мелілья
* Герб Мелільі
* Гімн Мелільі

Сцяг
Сцяг Брытанскай тэрыторыі ў Індыйскім акіяне

**Сцяг Брытанскай тэрыторыі ў Індыйскім акіяне** — з'яўляецца сімвалам Брытанскай тэрыторыі ў Індыйскім акіяне.

Сцяг быў прыняты 8 лістапада 1990 года, аднак, дагэтуль з'яўляецца напаўафіцыйным. Судносіны бакоў сцяга — 1:2.

Карона і сцяг Вялікабрытаніі сімвалізуюць прыналежнасць да Аб'яднанага Каралеўства, звілістыя сінія лініі — хвалі Індыйскага акіяна, а какосавая пальма — асноўную расліннасць астравоў.

Катэгорыя:Сцягі Вялікабрытаніі
Катэгорыя:Брытанская тэрыторыя ў Індыйскім акіяне
Сцяг Рэюньёна

**Сцяг Рэюньёна** — неафіцыйны сімвал вострава Рэюньён, французскага ўладання. 

Хоць федэральны перыяд устанавіў некалькі сцягоў французскай метраполіі, **Рэюньён** не мае асобнага афіцыйнага сцяга.

Адзін сцяг быў абраны асацыяцыяй вексілолагаў Рэюньёна ў 2003. На ім намаляваны вулкан Пітон-дэ-ла-Фурнез на Рэюньёне, упрыгожаны разыходнымі прамянямі сонца.

Іншыя прапанаваныя сцягі намаляваны ніжэй.

Выява:Proposed flag of Réunion (ARF).svg|Сцяг прапанаваны, але афіцыйна не прыняты Прапанаваны сцяг для Рэюньёна
Выява:Flag of Reunion.gif|Сцяг прапанаваны, але афіцыйна не прыняты Прапанаваны асацыяцыяй вексілолагаў Рэюньёна
Выява:Proposed flag of Réunion (Nationalist movement).svg|Сцяг прапанаваны, але афіцыйна не прыняты Прапанаваны сцяг нацыянальнага руху Рэюньёна

Катэгорыя:Рэюньён
Катэгорыя:Сцягі Францыі
Ямал — Еўропа

міні|250пкс|Газаправод Ямал — Еўропа
міні|250пкс|Асноўныя існуючыя і запланаваныя газаправоды з Расіі ў Еўропу
**Ямал — Еўропа** — расійскі магістральны экспартны газаправод, пабудаваны прадпрыемствам Ленгазспецстрой. Злучае газавыя радовішчы поўначы Заходняй Сібіры з канцавымі спажыўцамі ў Заходняй Еўропе. Праходзіць праз тэрыторыю Беларусі і Польшчы.

Трубаправод мае дыяметр 1420 мм, ціск у ім забяспечвае 31 кампрэсар, сумарная магутнасць якіх складае 2399 МВт. Прыкладна 3000 км труб праходзіць па тэрыторыі Расіі, 575 км — па тэрыторыі Беларусі і 680 км — Польшчы. У Германіі ён падзяляецца на лакальную сетку трубаправодаў. Прапускная здольнасць газаправода Ямал—Еўропа складае каля 30 млрд кубаметраў газу ў год.

## Гл. таксама 
* Газатранспартная сістэма Беларусі
* «Газпрам»

## Спасылкі 
* Ямал — Еўропа 
* «Белтрансгаз» павялічвае магутнасць беларускага ўчастку «Ямал-Еўропа»

Катэгорыя:Газаправоды Расіі
Катэгорыя:Эканоміка Ямала-Ненецкай аўтаномнай акругі
Катэгорыя:Энергетыка Беларусі
Катэгорыя:Энергетыка Польшчы
Катэгорыя:Энергетыка Германіі
Сцяг астравоў Трыстан-да-Кунья

thumb|200px|Сцяг брытанскага губернатара астравоў Трыстан-да-Кунья
**Сцяг астравоў Трыстан-да-Кунья** — адзін з дзяржаўных сімвалаў архіпелага, быў прыняты 20 кастрычніка 2002 года. Дызайн сцяга распрацаваў Грехэм Бартрэм.

Сцяг уяўляе сабой сіняе палатно з суадносінамі бакоў 1:2, у левым верхнім вуглу намаляваны сцяг Вялікабрытаніі, у правай палове адцэнтраваны герб астравоў Трыстан-да-Кунья.

У рэдкіх выключных выпадках нароўні са сцягам астравоў выкарыстоўваецца і сцяг вострава Святой Алены.

Губернатар астравоў Трыстан-да-Кунья выкарыстоўвае сцяг брытанскіх губернатараў, адаптаваны да архіпелага з выкарыстаннем мясцовага герба.

Катэгорыя:Трыстан-да-Кунья
Трыстан-да-Кунья, астравы
Герб Вострава Святой Алены

**Герб Вострава Святой Алены**, упершыню ўведзены 30 студзеня 1984 года, уяўляе сабой шчыт, у залатой главе якога намалявана птушка — сявец Вострава Святой Алены сямейства сеўцападобных, які з’яўляецца мясцовым эндэмікам. У блакітным полі шчыта намалявана паруснае судна на фоне скалістага берага, узятае з каланіяльнай пячаткі вострава.

Над шчытом размяшчаецца шлем, марская карона і Святая Алена з крыжам і кветкай у руках. У падножжы герба нацыянальны дэвіз *Loyal and unshakable*.

Герб Вострава Святой Алены не выкарыстоўваецца ў залежных тэрыторыях вострава Святой Алены. На астравах Трыстан-да-Кунья выкарыстоўваецца герб астравоў Трыстан-да-Кунья, а на востраве Узнясення — герб Вялікабрытаніі.

Катэгорыя:Востраў Святой Алены
Святой Алены
Сцяг Сеуты

**Дзяржаўны сцяг іспанскага аўтаномнага горада Сеуты** — палотнішча з чатырох прамавугольнікаў, падзеленых па дыяганалі на чорныя і белыя трохвугольнікі. У цэнтры сцяга выяўлены гарадскі герб. Выява ідэнтычная сцягу Лісабона і нагадвае пра партугальскае заваяванне ў 1415 годзе.

## Гл. таксама 
* Герб Сеуты
* Гімн Сеуты
* Сцяг Лісабона

Сцяг
Бір-Лелу

**Бір-Лелу** (, , ) — часовы адміністрацыйны цэнтр Сахарскай Арабскай Дэмакратычнай Рэспублікі, дзяржавы на паўночным захадзе Афрыкі. Бір-Лелу стаў часовай сталіцай САДР пасля акупацыі Эль-Аюна Марока.

## Спасылкі 
Катэгорыя:Гарады Заходняй Сахары
Газпрам

thumb|Галаўны офіс Газпрама
**ААТ «Газпрам»** — расійская газаздабыўная і газаразмеркавальная кампанія, найбуйнейшая кампанія ў Расіі (па даных часопіса «Эксперт»), найбуйнейшая газавая кампанія свету, валодае самай працяглай газатранспартнай сістэмай (больш 160 000 км). Лічыцца сусветным лідарам галіны. Паводле спісу Forbes 2000 (2010 год), «Газпрам» па выручцы займае 24-е месца сярод сусветных кампаній. Паводле рэйтынгу Fortune Global 500, па выніках 2009 года «Газпрам» стаў самай прыбытковай кампаніяй у свеце, апярэдзіўшы амерыканскую Exxon Mobil, заняўшы пры гэтым 50-е месца па агульным аб’ёме выручкі. Кампанія займае агульнае 22 месца ў Fortune Global 500 (2009 год).

Поўнае фірменнае найменне — *Адкрытае акцыянернае таварыства «Газпрам»*; папярэдняя назва — *Расійскае акцыянернае таварыства «Газпрам»*. Зарэгістраваныя таварныя знакі і знакі абслугоўвання — Газпром (ГАЗПРОМ) і Gazprom (GAZPROM). Штаб-кватэра — у Маскве.

## Даччыныя кампаніі 
5 чэрвеня 2018 г. суд у Нідэрландах арыштаваў долі ў галандскіх даччыных кампаніях «Газпрама» па пазове «Нафтагаза Украіны». Арышт накладзены для выканання лютаўскага рашэння Стакгольмскага арбітражу аб спагнанні з расійскай кампаніі больш за 2,5 млрд долараў ЗША кампенсацыі за недапастаўкі «Газпрамам» узгодненых аб’ёмаў газу для транзіту.

Акружны суд Амстэрдама заблакаваў 100% акцый кампаніі South Stream Transport BV, якая адказвае за будаўніцтва і ўпраўленне «Турэцкага патока». Гэта зроблена ў сувязі з разглядам справы «Газпрома» праз перадачу названых акцый кампаніі «Трансгаз Краснадар».

## Актывы 
Няпоўны спіс паводле краін

#### Беларусь 
* «Белгазпрамбанк» (49 %)
* «Белтрансгаз» (100 %)
* «Брэстгазаапарат» (51 %)
* «Газпрам трансгаз Захад» (100 %)

#### Расія 
* Даччыннае прадпрыемства АТ «Газпром центрэнергогаз», якое займаецца комплекснымі работамі па тэхнічным абслугоўванні, капітальным рамонце, рэканструкцыі, пуска-наладцы, тэхпераўзбраенні, інжынерным забеспячэнні і суправаджэнні работ на аб’ектах кампрэсарных станцый, газапрамысловых упраўленняў, газаперапрацоўчых заводаў.

## Гл. таксама 
* Паўночна-Еўрапейскі газаправод
* Блакітны паток
* Ямал — Еўропа
* Энергетычная палітыка ЕС
* Расійска-беларускі энергетычны канфлікт, 2006
* Расійска-беларускі энергетычны канфлікт, 2010

## Спасылкі 
* Афіцыйны сайт 

* Артыкулы (на англійскай)
** Schroeder — Putin Pact: Germany and Russia Divide Europe Again
** Alexander’s Gas & Oil Connections — Gazprom 
** Guardian.co.uk: Gazprom bond in heavy demand
** Артыкул з Businessweek пра скандалы 1998—2000 года
** Gazprom’s Management Needs to Look at Post-Crisis Market


Катэгорыя:Нафтагазаздабыўныя кампаніі Расіі
Катэгорыя:Кампаніі Расіі, якія займаюцца вытворчасцю і размеркаваннем газу
Катэгорыя:Холдынгі Расіі
Сцяг Французскіх Паўднёвых і Антарктычных тэрыторый

**Сцяг Французскіх Паўднёвых і Антарктычных тэрыторый** — сцяг заморскага адміністрацыйна-тэрытарыяльнага ўтварэння Францыі з асобым статусам — быў афіцыйна прыняты 23 лютага 2007 года.

Сцяг уяўляе собой сіняе палатно з сцягам Францыі ў крыжы. На палатне, бліжэй да правага ніжняга вугла, размешчана абрэвіятура TAAF () якая з французскага і перакладацца як Французскія Паўднёвыя і Антарктычныя тэрыторыі. Эмблему TAAF апраўляюць пяць пяціканцовых зорак белага колеру, якія пазначаюць 5 груп астравоў, якія і складаюць гэта ўладанне Францыі — астравы Амстэрдам і Сен-Поль, Кергелен, астравы Кразэ, Астравы Эпарсэ, Зямля Адэлі.

## Спасылкі 
* Flags of the World — French Southern and Antarctic Lands (Overseas Territory, France)

Катэгорыя:Сцягі Францыі
Катэгорыя:Французскія Паўднёвыя і Антарктычныя тэрыторыі
Сцяг Вануату

**Дзяржаўны сцяг Вануату** - прыняты 18 лютага 1980.

У якасці асновы нацыянальнага сцяга былі выбраны колеры партыйнага сцяга партыі Вануаку, якая прывяла краіну да незалежнасці ў 1980 годзе, — чырвоны, зялёны, чорны і жоўты. Канчатковы варыянт быў абраны парламенцкім камітэтам з некалькіх прапаноў мясцовых мастакоў.

Зялёны колер сімвалізуе багацце астравоў, чырвоны - колер крыві людзей і свіней, чорны - мясцовых жыхароў ні-вануату. Па прапанове прэм'ер-міністра Вануату былі ўключаныя жоўтая і чорная раздзяляльныя палосы (en: Fimbriation). Жоўтая Y-падобная фігура сімвалізуе святло Евангелля, якое асвятляе астравы Ціхага акіяна (у Вануату каля 90% хрысціян).

Жоўтая эмблема на чорным фоне - ікол дзіка - сімвал дабрабыту, які носяць на астравах як талісман, і дзве лісцінкі мясцовай папараці намеле. Лісцінкі з'яўляюцца сімвалам міру, а 39 іх лісточкаў прадстаўляюць 39 членаў заканадаўчага органа Вануату (на момант прыняцця сцяга парламент Вануату складаўся з 39 чалавек).

## Іншыя сцягі 

Выява:Flag of Franceville.svg| Сцяг Англа-французскай ваенна-марской камісіі  — 
Выява:Flag of France.svg| Сцяг французскай адміністрацыі кандамініума Новыя Гебрыды  — 
Выява:Flag of the British New Hebrides (1906–1952).svg| Сцяг англійскай адміністрацыі Новых Гебрыдаў  — 
Выява:Flag of the British New Hebrides (1952–1980).svg| Сцяг англійскай адміністрацыі Новых Гебрыдаў  — 
Выява:Flag of the President of Vanuatu.svg| Штандар прэзідэнта Вануату

Катэгорыя:Дзяржаўныя сімвалы Вануату
Вануату
Сцяг Грэнландыі

**Сцяг Грэнландыі** — прыняты 21 чэрвеня 1985 года.

Уяўляе сабой прамавугольнае палотнішча з двума гарызантальнымі палосамі. Зверху размешчана паласа белага колеру, унізе - чырвонага. На палосах размешчаны чырвона-белы круг. Верхняя частка круга чырвонага колеру, ніжняя - белага.

Паласа белага колеру сімвалізуе ледзяныя горныя вяршыні Грэнландыі, чырвоная паласа - акіян. Белая частка круга азначае айсбергі і пакавы лёд, чырвоная яго частка - фіёрды. Іншыя інтэрпрэтацыі трактуюць круг на сцягу як сімвал захаду і ўзыходу сонца. Каляровая гама паўтарае колеры сцяга Даніі, валоданнем якой з'яўляецца Грэнландыя.

Першыя спробы стварэння сцяга Грэнландыі адносяцца да 1973 года. У прыватным парадку было створана некалькі праектаў. У 1980 годзе ўрад аб'яўляе афіцыйны конкурс на стварэнне сцяга, дзе было разгледжана больш за 500 праектаў. У выніку перамог дадзены варыянт.

Image:Flag of Greenland (construction sheet).svg|Пабудова сцяга Грэнландыі
Image:Proposed flag of Greenland (1984).svg|«Альтэрнатыўны» сцяг Грэнландыі, прапанаваны ў 1984 годзе (на манер скандынаўскіх)

Грэнландыя
Катэгорыя:Дзяржаўныя сімвалы Грэнландыі
Сцяг Коста-Рыкі

**Дзяржаўны сцяг Коста-Рыкі** — прыняты 27 лістапада 1906.

Белы і сіні колеры сцяга сімвалізуюць незалежнасць краіны, а чырвоны - цывілізацыю. На чырвонай паласе размешчаны герб Коста-Рыкі, на якім намаляваныя тры вулканы паміж двух акіянаў, якія нагадваюць стары федэральны герб, яны ўвасабляюць геаграфічнае становішча і рэльеф Коста-Рыкі.

## Гістарычныя сцягі 

Выява:Flag of Costa Rica (1821-1823).svg|  — 
Выява:Flag of Costa Rica (1823-1824).svg|  — 
Выява:Flag of the United Provinces of Central America.svg|  — 
Выява:Flag of Costa Rica (1824).svg|  — 
Выява:Flag of Costa Rica (1824-1840).svg|  — 
Выява:Flag of Costa Rica (1840-1842).svg|  — 
Выява:Flag of Costa Rica (1842-1848).svg|  — 
Выява:Flag of Costa Rica (1848-1906).svg|  — 

Сцяг
Коста-Рыка
Сцяг Фіджы

**Дзяржаўны сцяг Фіджы** — прыняты 10 кастрычніка 1970 года. Дызайн распрацаваны Робі Уілкакам (анг. Mr. Robi Wilcock) і Мюрэй МакКензі (анг. Mrs. Murray MacKenzie).

Разам са зменай назвы краіны змянялася і назва сцяга, сам малюнак заставаўся нязменным:
* Сцяг Фіджы - з 10 снежня 1970 г.;
* Сцяг Рэспублікі Фіджы - з 7 кастрычніка 1987 г.;
* Сцяг суверэннай Дэмакратычнай Рэспублікі Фіджы - з 25 ліпеня 1990 г.;
* Сцяг Рэспублікі Астравоў Фіджы - з 27 ліпеня 1998 года.

## Апісанне і сімволіка 
Сцяг Фіджы ўяўляе сабой прамавугольнае палотнішча блакітнага колеру, у верхнім левым вуглу якога знаходзіцца выява сцяга Вялікабрытаніі, а ў правай частцы - гербавага шчыта, які з'яўляецца элементам герба Фіджы. Аснову гербавага шчыта складае Георгіеўскі крыж, на якім размешчана выява геральдычнага льва, які трымае сваімі лапамі плод какава. У правай верхняй секцыі шчыта - выява цукровага трыснягу, у правай ніжняй частцы - звязак бананаў, у левай верхняй - какосавая пальма, у левай ніжняй - белы голуб.

* Сцяг Вялікабрытаніі сімвалізуе гістарычную сувязь краіны са сваёй былой метраполіяй.
* Цукровы трыснёг, бананы, какосавыя пальмы складаюць аснову эканомікі Фіджы.
* Голуб сімвалізуе мір.
* Блакітны колер сцяга сімвалізуе Ціхі акіян.

## Іншыя сцягі 
У каланіяльныя гады, у 1924 годзе, на Фіджы быў прыняты сцяг, падобны да сучаснага. Адрозненне складалася ў тым, што колер палатна быў сіні, а не блакітны, а замест гербавага шчыта ў левай частцы быў намаляваны поўны герб Фіджы.

Выява:Flag of Fiji (1924–1970).svg|Сцяг Каралеўства Фіджы   — 
Выява:Civil Ensign of Fiji.svg| Гандлёвы сцяг
Выява:Government Ensign of Fiji.svg| Дзяржаўны марскі сцяг
Выява:Naval Ensign of Fiji.svg| Ваенна-марскі сцяг
Выява:Civil Air Ensign of Fiji.svg|Сцяг грамадзянскай авіяцыі

## Спасылкі 
* FOTW Flags Of The World website. Fiji

Катэгорыя:Дзяржаўныя сімвалы Фіджы
Фіджы
Герб Фіджы

Афіцыйны **герб Фіджы** выкарыстоўваецца з 4 ліпеня 1908 года.

Па абодва бакі гербавага шчыта размешчаны выявы фіджыйскіх воінаў. Левы воін узброены дзідай, правы — дубцом.

У верхняй частцы — выява *такіа* (фіджыйскага каноэ). У ніжняй — нацыянальны дэвіз: «*Rerevaka na Kalou ka doka na Tui*» (у перакладзе з фіджыйскай мовы «*Бойся Бога і шануй каралеву*»).

Аснову гербавага шчыта складае Георгіеўскі крыж, на якім размешчана выява геральдычнага льва, які трымае сваімі лапамі плод какава.

У правай верхняй секцыі шчыта — выява цукровага трыснягу, у правай ніжняй частцы — звязак бананаў, у левай верхняй — какосавая пальма, у левай ніжняй — белы голуб.

## Спасылкі 
* Апісанне герба  

Катэгорыя:Дзяржаўныя сімвалы Фіджы
Сцяг Маршалавых Астравоў

**Дзяржаўны сцяг Рэспублікі Маршалавы Астравы** — прыняты 1 мая 1979 года. Дызайн сцяга распрацаваны першай лэдзі Эмлаін Кабуа ().

## Апісанне і сімволіка 
Дзяржаўны сцяг Рэспублікі Маршалавы Астравы ўяўляе сабой сіняе палатно з двума датыкальнымі трапецападобнымі палосамі, якія цягнуцца ад ніжняга левага вугла сцяга па дыяганалі ў верхні правы вугал. Верхняя паласа сцяга афарбавана ў аранжавы колер, ніжняя — у белы. У верхняй левай частцы сцяга размешчана белая дваццацічатырохканцовая (24) зорка; пры гэтым у зоркі чатыры канцы даўжэй астатніх дваццаці.

Колеры маюць наступнае значэнне:
* Сіні колер сімвалізуе Ціхі акіян.
* Аранжавы колер сімвалізуе адвага і мужнасць.
* Белы колер сімвалізуе мір.

Белая паласа сімвалізуе ланцуг Ратак (у перакладзе з маршальскай мовы «*узыход*»), аранжавая — ланцуг Ралік («*заход*»). Зорка ўвасабляе хрысціянскі крыж, а яе 24 канцы — колькасць выбарчых акруг (з іх 4 найбольш буйных — Маджура, Эбее, Джалуіт і Вацье).

## Гістарычныя сцягі 

Выява:Flag of the United Nations.svg|Сцяг ААН ( — )
Выява:Flag of the Trust Territory of the Pacific Islands.svg|Сцяг Падапечнай тэрыторыі Ціхаакіянскія астравы ( — )

## Спасылкі 
* FOTW Flags Of The World website. Marshall Islands

Сцяг
Маршалавы Астравы
Сцяг Науру

**Дзяржаўны сцяг Науру** намаляваны ў выглядзе гарызантальнай жоўтай лініі на сінім фоне, якая пралягае пасярэдзіне і вялікай белай 12-канцовай зоркі пад лініяй у левым вуглу. Зорка пазначае месцазнаходжанне краіны ў адносінах да экватара (жоўтая паласа). 12 канцоў зоркі сімвалізуюць 12 плямёнаў Науру. Сіні колер пазначае Ціхі акіян. Сцяг быў прыняты 31 студзеня 1968 года.

Катэгорыя:Дзяржаўныя сімвалы Науру
Науру
Сцяг Палау

**Сцяг Палау** быў зацверджаны 1 студзеня 1981 года. Сцяг быў распрацаваны на аснове сцяга Японіі.

Сіні колер сімвалізуе акіян і месца нацыі ў ім. Гэта родніць сцяг Палау са сцягамі шматлікіх іншых астраўных дзяржаў, у прыватнасці, са сцягам Федэратыўных Штатаў Мікранезіі. У той жа час дыск, размешчаны не ў цэнтры сцяга, падобны на дыск на сцягу Бангладэш, аднак ён увасабляе ў гэтым выпадку не сонца, а месяц. Поўны месяц указвае час, прыдатны для лоўлі рыбы, рубкі дрэў, збору ўраджая.

Выява:Flag of the United Nations.svg|Сцяг ААН ( — )
Выява:Flag of the Trust Territory of the Pacific Islands.svg|Сцяг Падапечнай тэрыторыі Ціхаакіянскія астравы ( — )

Палау
Катэгорыя:Дзяржаўныя сімвалы Палау
Герб астравоў Трыстан-да-Кунья

**Герб астравоў Трыстан-да-Кунья** зацверджаны ў 2002 годзе, раней на астравах выкарыстоўваўся герб Вострава Святой Алены.

Герб уяўляе сабой перасечаны на блакіт і срэбра шчыт, у поле якога пераменна афарбаваны ромб, які суправаджаецца пераменна афарбаванымі альбатросамі, па два ў блакіце і срэбры. На шчыце сярэбраны шлем, увянчаны стылізаванай марской каронай. У нашлемніку блакітная лодка. Шчыт падтрымліваюць амары натуральнага колеру. Знізу сярэбраная стужка, на якой блакітнымі літарамі напісаны дэвіз: *Our faith is our strength*.

Катэгорыя:Трыстан-да-Кунья
Катэгорыя:Гербы Вялікабрытаніі
Катэгорыя:Гербы паводле алфавіта
Сцяг Самоа

**Дзяржаўны сцяг Незалежнай дзяржавы Самоа** — прыняты 24 лютага 1949 года. Сцяг Самоа ўяўляе сабой чырвонае палатно з суадносінамі бакоў 1:2 з верхняй левай чвэрцю сіняга колеру, на якой намаляваны белыя зоркі сузор'я Паўднёвы Крыж. З 17 снежня 1920 года па 4 ліпеня 1997 года, краіна звалася — Заходняе Самоа.

Падчас новазеландскага кіравання на астравах у якасці сцяга выкарыстоўваліся палотны сіняга (урадавы марскі) і чырвонага (грамадзянскі марскі) колераў з выявай сцяга Вялікабрытаніі ў верхняй левай чвэрці.

## Гістарычныя сцягі 

Выява:Flag of Germany (1867–1919).svg| Сцяг Германскай імперыі як сцяг Германскага Самоа  — 
Выява:Flag of German Samoa.svg|Рысунак прапанаваны, але не прыняты афіцыйна Праект сцяга Германскага Самоа 
Выява:Flag of New Zealand.svg| Сцяг Новай Зеландыі як сцяг Заходняга Самоа  — 
Выява:Flag of the Samoa Trust Territory.svg| Сіні сцяг Заходняга Самоа  — 
| Чырвоны сцяг Заходняга Самоа  — 
Выява:Flag of Samoa (1948-1949).svg| Сцяг Заходняга Самоа  — 

## Гл. таксама 
* Герб Самоа

Катэгорыя:Дзяржаўныя сімвалы Самоа
Самоа
Сцяг Саламонавых Астравоў

**Дзяржаўны сцяг Саламонавых Астравоў** — прыняты 18 лістапада 1977 года. Дызайн сцяга распрацаваны новазеландцам Джонам Хазелдайнам ().

## Апісанне і сімволіка 
Дзяржаўны сцяг Саламонавых Астравоў уяўляе сабой прамавугольнае палатно з жоўтай паласой, якая цягнецца ад ніжняга левага вугла сцяга па дыяганалі ў верхні правы вугал. Верхні прамавугольны трохвугольнік афарбаваны ў сіні колер, а ніжні — у зялёны колер. У верхнім левым вуглу знаходзіцца выява пяці роўных па памеры пяціканцовых зорак белага колеру.

Колеры маюць наступнае значэнне:
* Сіні колер сімвалізуе ўнутраныя воды і навакольны акіян.
* Зялёны колер увасабляе ўрадлівую зямлю краіны.
* Жоўты колер сімвалізуе сонечнае святло.

Пяць зорак сімвалізуюць пяць першапачатковых правінцый краіны (пасля іх лік павялічыўся).

## Іншыя сцягі 

Выява:Civil Ensign of the Solomon Islands.svg|  Грамадзянскі марскі і гандлёвы сцяг. Суадносіны бакоў: 1:2.
Выява:Government_Ensign_of_the_Solomon_Islands.svg|  Дзяржаўны марскі сцяг. Суадносіны бакоў: 1:2.
Выява:Naval Ensign of the Solomon Islands.svg|  Ваенна-марскі сцяг. Суадносіны бакоў: 1:2.

## Гістарычныя сцягі 
Брытанскі пратэктарат над большай часткай Саламонавых астравоў быў устаноўлены ў 1893 годзе. Уведзены сцяг быў тыповым для брытанскіх калоній. Ён уяўляў сабой сіняе палатно, у верхнім левым вуглу якога знаходзіўся сцяг Вялікабрытаніі, а ў правай частцы — герб пратэктарата (на ім была намалявана карона і надпіс *«British Solomon Islands»*).

У 1947 годзе быў уведзены новы сцяг: на ім была зменена выява герба (зараз на гербе была намалявана стылізаваная чорна-белая марская чарапаха на чырвоным фоне). Гэты сцяг выкарыстоўваўся да 1956 года. На чарговым сцягу зноў быў зменены герб: на шчыце з'явіліся выявы арла, чарапахі, льва, фрэгата і разнастайных мясцовых узбраенняў.

Сучасны варыянт герба быў прыняты ў 1977 годзе, за год да атрымання незалежнасці ад Вялікабрытаніі.

## Крыніцы 
## Спасылкі 
* FOTW Flags Of The World website. Solomon Islands

Катэгорыя:Дзяржаўныя сімвалы Саламонавых Астравоў
Саламонавы Астравы
Сцяг Папуа — Новай Гвінеі

**Дзяржаўны сцяг Незалежнай дзяржавы Папуа — Новая Гвінея** — прыняты 1 ліпеня 1971 года. Суадносіны шырыні сцяга да яго даўжыні 3:4. Да 16 верасня 1975 года краіна звалася Тэрыторыя Папуа — Новая Гвінея.

## Гісторыя сцяга 
Аўтарства сцяга належыць Сьюзен Харэха Карыке.

Пяць зорак — гэта сузор'е Паўднёвы Крыж — з'яўляецца вядомым астэрызмам, чырвоны і чорны колеры традыцыйныя для мастацтва папуасаў, а райская птушка, намаляваная ў палёце, сустракаюцца амаль толькі ў Новай Гвінеі.

## Гістарычныя сцягі Папуа — Новай Гвінеі 

Выява:Flag of German New Guinea.svg|Сцяг Германскай Новагвінейскай кампаніі  — 
Выява:Flag of the German Empire.svg|Сцяг Германскай імперыі як сцяг Германскай Новай Гвінеі — 
Выява:Flag of the United Kingdom.svg|Сцяг Вялікабрытаніі як сцяг Паўночна-Усходняй Новай Гвінеі — 
Выява:Flag of the Territory of New Guinea.svg|Сцяг Тэрыторыі Новая Гвінея — 

Выява:Flag of the British New Guinea (1884–1888).svg|Сцяг Брытанскай Новай Гвінеі  — 
Выява:Flag of the British New Guinea (1888–1906).svg|Сцяг Брытанскай Новай Гвінеі   — 
Выява:Flag of the Territory of Papua.svg|Сцяг Папуа  — 
Выява:Flag of the Governor of the Territory of Papua.svg|Сцяг брытанскага губернатара Папуа

Выява:Flag of Australia.svg|Сцяг Аўстраліі як сцяг Тэрыторыі Папуа і Новай Гвінеі  — 
Выява:Flag of Papua New Guinea 1965.svg|Неафіцыйны сцяг Тэрыторыі Папуа і Новай Гвінеі Неафіцыйны сцяг 1965 — 1970
Выява:Flag of Papua New Guinea 1970.svg|Сцяг Тэрыторыі Папуа і Новай Гвінеі 1970 — 
Выява:Flag of the Territory of Papua.svg|Мытны сцяг 1949 — 1952

Катэгорыя:Дзяржаўныя сімвалы Папуа — Новай Гвінеі
Папуа — Новая Гвінея
Сцяг Новай Каледоніі

**Дзяржаўным сцягам Новай Каледоніі**, як заморскай тэрыторыі Францыі, з'яўляецца французскі трыкалор.

Неафіцыйным сцягам з'яўляўся сцяг канакскага сацыялістычнага нацыянальнага фронта вызвалення (КСНФВ), прыняты 1 снежня 1984 года. 17 ліпеня 2010 года гэты сцяг атрымаў статус афіцыйнага сцяга Новай Каледоніі, які можна выкарыстоўваць нароўні са сцягам Францыі.

|Сцяг урада Новай Каледоніі, мае афіцыйны статус
Выява:New Caledonia Sports Flag.svg|Сцяг Новай Каледоніі на Паўднёва-ціхаакіянскіх гульнях 2007 г.

Катэгорыя:Сцягі Францыі
Сцяг Вострава Каляд

**Сцяг вострава Каляд** — быў неафіцыйна прыняты ў 1986 годзе, пасля перамогі на конкурсе. Аўтарам сцяга з'яўляецца Тоні Коўч () з Сіднея (Аўстралія). Сцяг атрымаў афіцыйны статус у 2002 годзе.

Сцяг уяўляе сабой сіне-зялёны дыяганальны бікалор. На сіняй частцы сцяга размешчана сузор'е Паўднёвы Крыж, на зялёнай — мясцовая трапічная птушка «залаты боцман» (, ), разнавіднасць белахвостага фаэтона (White-tailed Tropicbird). У цэнтры сцяга размешчаны контур краіны зялёнага колеру ў жоўтым дыску.

## Сімвалізм 
Сіняе поле ўвасабляе мора, якое абмывае востраў, зялёнае поле — пышную расліннасць вострава. Паўднёвы крыж увасабляе сувязь з Аўстраліяй, а таксама яго размяшчэнне ў паўднёвым паўшар'і. Птушка «залаты боцман» — жыхар вострава. Жоўты дыск уяўляе сабой гісторыю здабычы фасфарытаў на востраве.

Катэгорыя:Сцягі Аўстраліі
Сцяг Вострава Норфалк

**Сцяг вострава Норфалк** (Аўстралія) — прыняты 17 студзеня 1980 года.

## Апісанне і сімволіка 
Сцяг Норфалка ўяўляе сабой прамавугольнае палатно, якае складаецца з трох вертыкальных палос зялёнага, белага і зялёнага колераў. Прапорцыі палос — 7:23, 8:23, 7:23. У цэнтры белай паласы знаходзіцца зялёная выява ), эндэміка вострава (гэты сілуэт з’явіўся ўпершыню на гербе Норфалка ў 1856 годзе).

Зялёныя палосы сімвалізуюць багатую расліннасць вострава.

## Спасылкі 
* FOTW Flags Of The World website. Norfolk Island (Australia)

Катэгорыя:Сцягі Аўстраліі
Сцяг Ніуэ

**Дзяржаўны сцяг Ніуэ** — прыняты ў 1974 годзе.

Залаціста-жоўты колер палатна сцяга сімвалізуе цёплыя пачуцці, якія іспытваюць жыхары Ніуэ да Новай Зеландыі і яе грамадзян.

Сцяг Вялікабрытаніі ў крыжы сімвалізуе цесныя сувязі Ніуэ з Вялікабрытаніяй: 20 красавіка 1900 года над востравам быў устаноўлены брытанскі пратэктарат.

Чатыры маленькія зоркі сімвалізуюць сузор'е Паўднёвы Крыж і Новую Зеландыю, пад кіраваннем якой Ніуэ знаходзіцца з 1901 года.

Буйнейшая зорка ў сінім крузе сімвалізуе самакіравальны статус Ніуэ, якое з усіх бакоў акружана водамі акіяна.

## Спасылкі 
* Сцяг Ніуэ на сайце «Flags of the World».

Сцяг
Герб Піткэрна

**Герб Піткэрна** () — адзін з дзяржаўных сімвалаў заморскага брытанскага ўладання Астравы Піткэрн.

Герб упершыню ўведзены быў 4 лістапада 1969 года. Цэнтральнае месца ў шчыце герба займае выява якара і Бібліі з карабля «Баўнці». Уверсе герба намаляваны кветка тэспезіі звычайнай і тачка. Сам герб знаходзіцца ў жоўта-зялёным апраўленні.

Піткэрн
Г
Сцяг Піткэрна

thumb|250px|Сцяг губернатара Піткэрна
**Дзяржаўны сцяг Піткэрна** — прыняты 2 красавіка 1984 года. Уяўляе сабой Blue Ensign з гербам Піткэрна.

Сцяг
Катэгорыя:Сцягі Вялікабрытаніі