Літоўска-Беларуская Савецкая Сацыялістычная Рэспубліка

**Літо́ўска-Белару́ская Саве́цкая Сацыялісты́чная Рэспу́бліка**, таксама **Саве́цкая Сацыялісты́чная Рэспу́бліка Літвы́ і Белару́сі** (скарочана **ЛітБе́л**) — дзяржаўнае ўтварэнне, якое з’явілася ў адпаведнасці з рэкамендацыямі ЦК РКП(б) 27 лютага 1919 года шляхам аб’яднання Савецкай Сацыялістычнай Рэспублікі Беларусі і Літоўскай Савецкай Рэспублікі.

## Гісторыя 
Адзін з галоўных ініцыятараў утварэння ЛітБел Я. Свярдлоў у тэлеграме ад 30 студзеня 1919 года ў ЦК КП Літвы паведамляў:

У склад Літбела былі ўключаны тэрыторыі Віленскай, Мінскай, часткі Ковенскай і Гродзенскай губерній. Адміністрацыйным цэнтрам абвешчана Вільня. 16 лютага 1919 года Цэнтральны выканаўчы камітэт ССРБ і Часовы рабоча-сялянскі ўрад ЛСР накіравалі ноту польскаму ўраду з прапановай стварыць змешаную камісію для мірнага ўрэгулявання спрэчных тэрытарыяльных пытанняў і вызначэння дзяржаўнай мяжы паміж толькі што абвешчанай ЛітБел і Польшчай. 28 лютага 1919 года ЦВК ЛітБел выдаў Дэкларацыю аб знешняй палітыцы, у якой зноў выказвалася гатоўнасць «вырашаць усе спрэчныя пытанні палюбоўна і міралюбіва». Канстатавалася тое, што ўрад Польшчы не адказаў на прапанову аб стварэнні змешанай камісіі і працягвае наступленне. У Дэкларацыі змяшчаўся паўторны (першы быў у Маніфесце аб стварэнні ССРБ) заклік «да ўсіх народаў і іх урадаў» прызнаць Сацыялістычную Савецкую Рэспубліку Літвы і Беларусі і ўступіць з ёю ў зносіны. 1 сакавіка 1919 года СНК ЛітБел ССР у ноце да ўрадаў ЗША, Вялікабрытаніі, Францыі і Японіі даў згоду на ўдзел у нарадзе на Прынцавых астравах для вырашэння спрэчных пытанняў паміж урадамі, што ўтварыліся на тэрыторыі былой Расійскай імперыі. Але ўсе гэтыя прапановы засталіся без адказу. Польшча і краіны Антанты не прызнавалі ЛітБел і адмаўляліся ўступаць з ёй у перагаворы.

Вядучая роля належала Камуністычнай партыі (бальшавікоў) Літвы і Беларусі (створана ў сакавіку 1919 года), дазвалялася дзейнасць камуністычных і рабочых партый і груп, якія прадстаўлялі яўрэйскае і польскае насельніцтва. Была абвешчана нацыяналізацыя прадпрыемстваў, прымусовая харчовая развёрстка, усеагульная працоўная павіннасць.

У красавіку — верасні 1919 года тры чвэрці Літбела занята польскімі войскамі. Пасля гэтага органы ўлады Літбела былі часткова ліквідаваны паводле рашэння ЦК РКП(б).

Пасля падпісання мірнага дагавора паміж РСФСР і Літвой 12 ліпеня 1920 года і другога абвяшчэння незалежнасці ССРБ 31 ліпеня 1920 года Літбел юрыдычна спыніла існаванне.

## Урад 
Урад Літбела ўзначаліў В. Міцкявічус-Капсукас. У склад увайшлі:
* Кіраўнік ЦВК КП ЛіБ: Вінцас Міцкявічус-Капсукас
* Кіраўнік ЦВК: Казімір Цыхоўскі
* Кіраўнік Віленскага Савета Дэлегатаў Рабочых і Салдацкіх дэпутатаў: Казімір Цыхоўскі
* Кіраўнік Савета Народных Камісараў: Вінцас Міцкявічус-Капсукас
* Народны камісар фінансаў: Казімер Цыхоўскі
* Народны камісар камунікацыі: Аляксандр Якшэвіч
* Народны камісар дзяржаўнага кантролю: Станіслаў Берсан
* Народны камісар асветы: Юліян Ляшчынскі, Аляксандар Чарвякоў
* Народны камісар працы: 
* Народны камісар унутраных спраў: Зігмас Алекса-Ангарэтыс, Якаў Далецкі
* Народны камісар вайсковых спраў: Іосіф Уншліхт
* Народны камісар замежных спраў: Вінцас Міцкявічус-Капсукас
* Народны камісар юстыцыі (справядлівасці): 
* Народныя камісары без партфеля: Канстанцінас Керванічус, Пранас Сватэліс-Пралетарас і Айзік Вайнштэйн.

## Ацэнкі 
Беларускі журналіст Валянцін Жданко адзначыў, што Літоўска-Беларуская ССР — «марыянэткавая буфэрная квазідзяржава, кароткае існаваньне якой паказала, наколькі мала расейскія бальшавікі лічыліся зь беларусамі і беларускімі нацыянальнымі інтарэсамі».

## Спасылкі 

Катэгорыя:Гісторыя Беларусі (1918—1939)
Катэгорыя:Гісторыя Літвы