Міграцыя з Беларусі пасля 2020 года

відаў на жыхарства ў Польшчы]]
**Міграцыя з Беларусі пасля 2020 года** — масавы выезд грамадзян Беларусі за мяжу, абумоўлены палітычным крызісам пасля прэзідэнцкіх выбараў 2020 года і наступных маштабных пратэстаў, маштабнымі рэпрэсіямі, а таксама саўдзелам беларускіх уладаў ва ўварванні Расіі ва Украіну. Гэтая хваля эміграцыі характарызуецца высокай колькасцю вымушаных перасяленцаў, значным адтокам кваліфікаваных кадраў і бізнесу, а таксама фарміраваннем устойлівых дыяспар у краінах Еўрапейскага саюза. Паводле розных ацэнак, колькасць людзей, якія пакінулі краіну ў гэты перыяд, вагаецца ад 200 да 500 тысяч чалавек.

## Маштабы эміграцыі 
Дакладная колькасць мігрантаў застаецца прадметам дыскусій з-за адсутнасці адзінай метадалогіі падліку і розніцы ў даных краін прыёму, аднак нават афіцыйныя беларускія крыніцы пацвярджаюць маштабнасць з'явы. У пачатку 2024 года начальнік Дэпартамента па грамадзянстве і міграцыі МУС РБ Аляксей Бягун паведаміў, што толькі за 2021—2022 гады з краіны выехала больш за 200 тысяч грамадзян. Намеснік міністра ўнутраных спраў Мікалай Карпянкоў у верасні 2023 года ацэньваў колькасць «палітычных мігрантаў» яшчэ вышэй — у 350 тысяч чалавек. Міжнародныя структуры, такія як Парламенцкая асамблея Савета Еўропы, у сваіх дакладах прыводзяць ацэнкі ў дыяпазоне ад 200 да 500 тысяч чалавек, якія былі вымушаныя пакінуць Беларусь з-за рэпрэсій.

Незалежныя даследчыкі, абапіраючыся на статыстыку выдачы віз і дазволаў на жыхарства ў краінах ЕС, прыходзяць да высновы, што станам на пачатак 2024 года колькасць беларусаў, якія легалізаваліся за мяжой пасля 2020 года, складае не менш за 220 тысяч чалавек. Гэтая лічба не ўлічвае тых, хто знаходзіцца ў працэсе легалізацыі, а таксама мігрантаў, якія накіраваліся ў Расію або краіны па-за межамі еўрапейскага рэгіёна.

## Геаграфія рассялення 
Галоўным цэнтрам прыцягнення для беларускіх эмігрантаў стала Польшча. Паводле даных польскага МЗС, толькі са жніўня 2020 па ліпень 2021 года беларусам было выдадзена больш за 178 тысяч віз, з якіх 12 тысяч былі гуманітарнымі. На пачатак 2024 года розныя тыпы дазволаў на пражыванне мелі каля 130 тысяч беларусаў, а ў сістэме сацыяльнага страхавання (ZUS) было зарэгістравана 122 тысячы грамадзян Беларусі. Паводле даных польскіх улад, беларусы з’яўляюцца другой па колькасці групай замежнікаў у краіне пасля ўкраінцаў.

Другой па папулярнасці краінай з'яўляецца Літва. За перыяд з верасня 2020 па жнівень 2021 года літоўскія ўлады выдалі беларусам 20 тысяч нацыянальных віз і больш за 4 тысячы гуманітарных. Па стане на пачатак 2025 года ў Літве пражывала 57,5 тысяч грамадзян Беларусі. Нягледзячы на тэндэнцыю да скарачэння колькасці ў параўнанні з папярэднім годам з-за ўзмацнення жорсткасці міграцыйнай палітыкі, беларусы застаюцца адной з найбуйнейшых груп замежных работнікаў у краіне. У 2024 годзе менавіта беларусы падалі найбольшую колькасць заявак на атрыманне прытулку ў Літве.

Сярод іншых напрамкаў вылучаюцца Грузія, дзе пражывае каля 10—11 тысяч беларусаў, Германія (каля 6—8 тысяч) і Ізраіль (каля 5 тысяч). Пасля пачатку вайны ва Украіне ў 2022 годзе папулярнасць Украіны як краіны для рэлакацыі рэзка знізілася, а многія беларусы, якія там пражывалі, былі вымушаныя пераехаць у краіны ЕС.

Асноўнымі прычынамі выезду рэспандэнты называюць меркаванні бяспекі (59 % адчувалі неабароненасць, 49 % баяліся пераследу), адсутнасць перспектыў для самарэалізацыі і эканамічныя праблемы. Важным фактарам стала таксама пачатак вайны ва Украіне ў 2022 годзе. Беларусы за мяжой захоўваюць шчыльныя сувязі з радзімай, актыўна спажываюць беларускі інфармацыйны кантэнт і ўдзельнічаюць у праектах дапамогі.

## Эканамічныя наступствы і рэлакацыя бізнесу 
Масавая эміграцыя суправаджалася маштабнай рэлакацыяй беларускага бізнесу. Паводле ацэнак эканамістаў, толькі са жніўня 2020 па чэрвень 2022 года ў краінах ЕС было зарэгістравана больш за 2000 кампаній з беларускім капіталам, з якіх 80 % — у Польшчы. Да канца 2023 года колькасць такіх кампаній у Польшчы дасягнула амаль 6000, а колькасць беларускіх індывідуальных прадпрымальнікаў перавысіла 11 тысяч. Найбольш пацярпелымі ад адтоку кадраў і бізнесаў сталі сектары з высокай даданай вартасцю, у прыватнасці IT-сфера.

У той час як Польшча прапаноўвала спрыяльныя ўмовы для рэлакацыі (праграма Poland Business Harbour), у Літве і Латвіі беларускі бізнес сутыкнуўся з больш жорсткімі міграцыйнымі правіламі і праблемамі з адкрыццём банкаўскіх рахункаў, што прывяло да запаволення росту беларускага бізнес-сегмента ў гэтых краінах. У адказ улады ініцыявалі змены ў заканадаўства, якія дазваляюць пазбаўляць грамадзянства беларусаў, што пакінулі краіну, за «экстрэмісцкую дзейнасць».

Урады суседніх краін, такіх як Польшча і Украіна, прынялі шэраг мер для палягчэння легалізацыі беларускіх уцекачоў, у тым ліку праграму Poland Business Harbour для IT-сектара. Аднак пытанне вяртання на радзіму застаецца складаным для беларускіх мігрантаў. Паводле даследавання цэнтра BEROC (2024), толькі 35 % апытаных цвёрда плануюць вярнуцца ў Беларусь, у той час як 38 % не плануюць гэтага рабіць. Галоўнымі ўмовамі для вяртання называюцца спыненне палітычных рэпрэсій, змена ўлады і вызваленне палітвязняў. Чым даўжэй людзі знаходзяцца ў эміграцыі, тым менш яны схільныя да вяртання. Апытанні паказваюць, што перспектыва ўступлення Беларусі ў ваенныя блокі або ЕС не з’яўляецца вызначальным фактарам для вяртання, а ў некаторых выпадках нават зніжае гатоўнасць вярнуцца.

## Гл. таксама 
* Пратэсты ў Беларусі (2020—2021)
* Беларуская дыяспара
* Палітычны крызіс у Беларусі (2020)

## Крыніцы 
Катэгорыя:Эмігранты з Беларусі
Катэгорыя:Палітычны крызіс у Беларусі (2020)
Катэгорыя:Беларуская дыяспара
Катэгорыя:Беларуска-польскія адносіны
Катэгорыя:Беларуска-літоўскія адносіны