Пётр Міхайлавіч Казлоў

{{Ваенны дзеяч
|імя              = Пётр Міхайлавіч Казлоў
|дата нараджэння  = 
|дата смерці       = 
|месца смерці      = 
|прыналежнасць     = 
|гады службы       = 1914—1944
|званне            = 
|род войскаў       = пяхота
|камандаваў        = 9-я армія,37-я армія,47-я армія,77-ы стралковы корпус
|бітвы             = Першая сусветная вайна,Грамадзянская вайна ў Расіі,Вялікая Айчынная вайна
|узнагароды        = {
 
}
{
 
-
 
}
}}
**Пётр Міха́йлавіч Казло́ў** (12 ліпеня 1893, вёска Залесная, Глыбоцкага раёна, Віцебская вобласць — 17 красавіка 1944, Масква) — савецкі военачальнік. Генерал-лейтэнант. Герой Савецкага Саюза.

## Юнацтва 
Нарадзіўся 12 чэрвеня 1893 года ў сялянскай сям’і ў вёсцы Залесная. З сямі гадоў жыў і выхоўваўся ў станіцы Гарачаводскай.

З 15 гадоў пачаў працаваць. Спачатку падручным слесара ў майстэрнях кампаніі «Зінгер» у Мінеральных Водах, Пяцігорску, Уладзікаўказе, Есентуках, але ў 1938 годзе быў вызвалены.

У жніўні Пётр Казлоў быў прызначаны на пасаду камандзіра  (60-я армія), які вызначыўся ў ходзе  і вызваленні Канатопа (6 верасня), Бахмача (9 верасня) і Нежына (15 верасня).

Загадамі Вярхоўнага Галоўнакамандуючага І. В. Сталіна ад 9 і 15 верасня войскам, якія прымалі ўдзел у баях за Канатоп і Бахмач, а таксама якія ўдзельнічалі ў вызваленні Нежына, аб’яўлена падзяка і ў Маскве дадзены салют 12-ю артылерыйскімі залпамі з 124-х гармат.

Пётр Міхайлавіч Казлоў асабліва вызначыўся ў бітве за Дняпро, калі ён кіраваў корпусам пры фарсіраванні рэк Асцёр, Дзясна і Днепр. З ходу заняўшы, корпус ўтрымліваў плацдарм на Дняпры.

Указам № 1685 Прэзідыума Вярхоўнага Савета СССР ад 17 кастрычніка 1943 года за ўмелае камандаванне корпусам і праяўленыя пры гэтым мужнасць і адвагу генерал-маёру Пятру Міхайлавічу Казлову прысвоена званне Героя Савецкага Саюза з уручэннем ордэна Леніна і медалі «Залатая Зорка».

У лістападзе 1943 года камандзір корпуса Пётр Міхайлавіч Казлоў быў паранены, цяжка захварэў, быў вызвалены ад пасады і эвакуіраваны ў шпіталь у Маскве. 17 студзеня 1944 года было прысвоена званне «генерал-лейтэнант».

Пётр Міхайлавіч Казлоў памёр 17 красавіка 1944 года ў Маскве. З воінскімі ўшанаваннямі пахаваны на Новадзявочых могілках (участак 1).

## Памяць 
У 1957 годзе ў гонар П. М. Казлова быў усталяваны бюст у Пяцігорску.

У 1977 годзе ўстаноўлена мемарыяльная дошка на доме генерала П. М. Казлова ў станіцы Гарачаводскай.

У яго гонар названы вуліцы ў Пяцігорску і Нальчыку.

## Узнагароды 
* Медаль «Залатая Зорка»
* Ордэн Леніна
* Два ордэны Чырвонага Сцяга
* Ордэн Кутузава II ступені
* Медаль «XX гадоў РККА»
* Аздобленая срэбрам каўказская шашка ад урада Кабардзіна-Балкарыі
* Ганаровы грамадзянін горада Пяцігорска

## Літаратура 
* Белорусская СССР: Краткая энциклопедия. В 5-и т. Т 5. Биографический справочник / Редкол.: И. П. Шамякин (гл. ред.) [и др.]. — Мн.: Изд-во «Бел. Сов. энциклопедия» им. П. Бровки, 1981. — 740 с., ил.
* *Коллектив авторов* Великая Отечественная. Командармы. Военный энциклопедический словарь / Под общей ред. М. Г. Вожакина. — М.; Жуковский: Кучково поле, 2005. — С. 96-97. — ISBN 5-86090-113-5.
* Анна Багдасарян. Освободительная миссия генерала Козлова. Газета «Пятигорская правда». 23 августа 2014 года № 137 [8112]

## Спасылкі 
* 
* Биография П. М. Козлова
* Пётр Михайлович Козлов

Катэгорыя:Камандзіры карпусоў у Вялікай Айчыннай вайне
Катэгорыя:Камандуючыя арміямі ў Вялікай Айчыннай вайне
Катэгорыя:Рэпрэсаваныя военачальнікі
Катэгорыя:Удзельнікі Грамадзянскай вайны ў Расіі
Катэгорыя:Удзельнікі Першай сусветнай вайны (Расійская імперыя)
Катэгорыя:Члены КПСС