open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Галеаца Кампі

**Галеаца Кампі** (іт. Galeazzo Campi; каля 1477,  — , ) — італьянскі мастак эпохі позняга Адраджэння.

## Біяграфія 
Галеаца Кампі быў вучнем мастака Бакача Бакачына. У пейзажах Кампі адчуваецца ўплыў Перуджына і Джавані Беліні. Г.Кампі быў заснавальнікам роду мастакоў, які жыў і працаваў пераважна ў Крэмоне ў сярэдзіне і канцы XVI стагоддзя; захаваліся шматлікія мастацкія працы сямейства Кампі. Найбольшую цікавасць уяўляе творчасць трох сыноў Галеаца Кампі — Джуліа Кампі, Антоніа Кампі і Вінчэнца Кампі.

Самымі вядомымі творамі Галеаца Кампі з’яўляюцца яго палотны Уваскрашэння Лазара (1515), а таксама выявы Марыі Магдаліны (сумесная праца з Тамаза Алені), Мадонны з немаўлём, св. Б’яджа і св. Антоніа, а таксама Мадонны з немаўлём, св. Джавані, св. Розай і св. Хрыстафорам (1518) і Мадонны з немаўлём і святымі (1519).

Мастацтвазнаўцы мяркуюць, што Галеаца намаляваны на карціне свайго сына Джуліа Кампі «Гульня ў шахматы» (1530—1532).
Nemastoma bimaculatum

**Nemastoma bimaculatum** — від сенакосцаў сямейства .

## Апісанне 
Цела чорнае, з двума крэмавымі плямамі на галавагрудзях (радзей цалкам чорнае).

## Арэал 
Сустракаецца ў Вялікабрытаніі, Ірландыі, Францыі, Германіі і Іспаніі.

Катэгорыя:Павукападобныя Еўропы
Катэгорыя:Сенакосцы
Хірасіма, любоў мая

**«Хірасіма, любоў мая»** (, ) — першы гульнявы фільм Алена Рэнэ па сцэнары французскай пісьменніцы Маргерыт Дзюрас (1959). У фільме не гучаць імёны галоўных герояў, толькі ў самым канцы яны даюць імёны адзін аднаму — назвы гарадоў, адкуль яны родам. Яна называе яго Хірасіма, ён яе — Невер.

## Сюжэт 
Пасляваенная Японія, Хірасіма. У страшных абставінах сустракаюцца двое. Яна — французская актрыса, што збіраецца вылятаць у Парыж, але затрымалася ў Хірасіме на здымках нейкага кіно. Ён — японскі архітэктар, які пазнаёміўся з замежнай прыгажуняй у бары.

Хуткае, мімалётнае каханне ўзнікае паміж гэтымі людзьмі. Але пры гэтым як ён, так і яна трымаюць у галаве сваё мінулае. Ён памятае пра тое, як праз ядзерны ўдар не стала ні яго горада, ні яго сям’і. Яна — як страціла каханага, акупанта, якога забілі з засады, і была дужа шчаслівая, калі ядзерны ўдар па Хірасіме спыніў вайну. Але ж такое трагічнае мінулае не перашкода для моцнага кахання.

 

Катэгорыя:Фільмы на французскай мове
Катэгорыя:Фільмы пра Японію
Катэгорыя:Хірасіма
Катэгорыя:Фільмы-меладрамы Японіі
Катэгорыя:Фільмы-меладрамы Францыі
Катэгорыя:Фільмы-драмы Японіі
Катэгорыя:Фільмы-драмы Францыі
Катэгорыя:Фільмы Японіі 1959 года
Катэгорыя:Фільмы Францыі 1959 года
Катэгорыя:Фільмы Алена Рэнэ
Катэгорыя:Фільмы 1959 года
Катэгорыя:Чорна-белыя фільмы
Джуліа Кампі

**Джуліа Кампі** (іт. Giulio Campi; 1502,  — , ) — італьянскі мастак.

## Жыццё і творчасць 
Нарадзіўся ў Крэмоне ў 1502 годзе. Джуліа Кампі быў старэйшым сынам мастака Галеаца Кампі. Першыя ўрокі атрымаў ад бацькі. У 1522 годзе ён паступіў у майстэрню Джуліа Рамана ў Мантуі, дзе, акрамя жывапісу, вывучаў таксама скульптуру і архітэктурнае майстэрства. Наведаў Рым. У некаторых працах ён супрацоўнічаў з Каміла Бакачына, сынам Бакача Бакачына, у якога Кампі, магчыма, таксама навучаўся. Яго браты Вінчэнца Кампі і Антоніа Кампі таксама сталі вядомымі мастакамі.

Найбольш вядомай яго працай з’яўляецца алтарная выява сабора Сан-Абандыа ў Крэмоне (1527), дзе Кампі аднавіў выяву Дзевы Марыі з двума святымі рыцарамі Цэльса і Назара. Карціна гэта выканана ў стылі венецыянскай школы жывапісу. Вядомыя таксама фрэскі пэндзля Джуліа Кампі ў крэмонскім саборы Санта-Маргарыта.
Кампі

**Кампі** — прозвішча, такпонім.

## Прозвішча 
* Галеаца Кампі — італьянскі мастак
* Джуліа Кампі — італьянскі мастак

## Тапонім 
* Кампі-Бізенцыа
* Кампі-Саленціна
Масіма Кампільі

**Масіма Кампільі** (, імя пры нараджэнні — *Макс Іленфельд*,  — , , Францыя) — нямецка-італьянскі журналіст, жывапісец і графік.

Правёўшы большую частку свайго дзяцінства і юнацтва ў Фларэнцыі, Масіма Кампільі ў 1909 годзе пераехаў у Мілан, дзе наладзіў свае першыя кантакты з мастацкай сцэнай, асабліва з мастакамі футурызму.

У 1919 годзе ён паехаў у Парыж у якасці замежнага карэспандэнта *Corriere della Sera*, дзе часта наведваў «Café du Dôme» на Манпарнасе, месца сустрэчы шматлікіх мастакоў, такіх як Джорджа дэ Кірыко, Альберта Савініа, Джына Северыні і Філіпа дэ Пізіса. Знаёмства з гэтымі мастакамі натхніла яго на творчасць.

На жывапіс Масіма Кампільі моцна паўплывалі яго ўражанні ад старажытнаегіпецкага мастацтва, якое ён наведваў у музеях — асабліва ў Луўры. Класічнае мастацтва Старажытнага Егіпта натхняла на яго творчасць на працягу ўсяго жыцця.

Ён таксама інтэнсіўна працаваў над кубістычнымі творамі Фернана Лежэ і метафізічным мастацтвам Карла Кара. У 1927 годзе Кампільі кінуў працу журналіста і з гэтага часу прысвяціў сябе жывапісу. Пасля наведвання «Museo Etrusco» на віле Джуліі ў Рыме ў 1928 годзе ён напісаў карціны з настальгічнымі, эфірнымі жаночымі фігурамі ў архаічнай абстаноўцы. Гэтыя матывы ён культываваў да канца жыцця.

З 1927 па 1930 год Масіма Кампільі ўдзельнічаў у выставах «Новацэнта» ў Цюрыху, Амстэрдаме, Берліне і Берне.
Nemastoma (Сенакосцы)

**Nemastoma** — род сенакосцаў, якія адносяцца да сямейства .

## Арэал 
Віды гэтага роду сустракаюцца ў Еўропе і Паўночнай Амерыцы.

## Віды 
*  Roewer, 1951
*  Roewer, 1951

Катэгорыя:Сенакосцы
Айван Райтман

**Айван Райтман** (, , г. Комарна, Чэхаславакія — , Манцесіта, ЗША) — канадскі кінарэжысёр і прадзюсар.

## Біяграфія 
Ва ўзросце чатырох гадоў ён з сям’ёй пераехаў у Канаду. Ва ўніверсітэце Мак-Мастэр у Гамільтане ён вывучаў музыку і драму і пачаў здымаць кароткаметражныя фільмы.

Яго фільм «Паляўнічыя за прывідамі» выйшаў у 1984 годзе, Пазней ён быў намінаваны на дзве прэміі «Оскар» — за найлепшыя візуальныя эфекты і найлепшую песню. У 2021 годзе выйшаў фільм «Паляўнічыя на прывідаў: жыццё пасля смерці», рэжысёрам якога стаў сын рэжысёра Джэйсан Райтман.

Сярод іншых вядомых фільмаў, якія зняў Айван Райтмен, — «Блізняты» (са Шварцэнэгерам і Дэ Віта), «Дзетсадаўскі паліцэйскі» (са Шварцэнэгерам), «Дэйв», «Джуніара» і «Шэсць дзён, сем начэй». Таксама Райтман быў прадзюсарам фільмаў «Бетховен» (пра сабаку), «Старая загартоўка», «Еўратур», «Мне б у неба», знятага яго сынам і намінаванага на «Оскар».

## Фільмаграфія 
## Зноскі 
Катэгорыя:Кінапрадзюсары XXI стагоддзя
Катэгорыя:Кінапрадзюсары XX стагоддзя
Катэгорыя:Кінапрадзюсары Канады
Катэгорыя:Кінарэжысёры XXI стагоддзя
Катэгорыя:Кінарэжысёры XX стагоддзя
Катэгорыя:Кінарэжысёры Канады
Lacinius ephippiatus

**Lacinius ephippiatus** — від сенакосцаў, які належыць да сямейства .

## Арэал 
Сустракаецца ў Еўропе.

Катэгорыя:Сенакосцы
Уладзімір Васілевіч Лукашэвіч

**Уладзімір Васілевіч Лукашэвіч** (нар. 2 студзеня 1943, в. Выгода, Капыльскі раён, Мінская вобласць) — беларускі дзяржаўны дзеяч.

## Біяграфія 
Нарадзіўся 2 студзеня 1943 г. у вёсцы Выгода Капыльскага раёна. Скончыў Гродзенскі педагагічны інстытут па спецыяльнасці «настаўнік фізікі і матэматыкі», пасля Беларускі інстытут народнай гаспадаркі імя В. У. Куйбышава па спецыяльнасці «эканаміст», Мінскую вышэйшую партыйную школу.

Працоўную дзейнасць пачаў загадчыкам вясковага клуба ў Ваўкавыскім раёне. Працаваў выкладчыкам Гродзенскага прафесійна-тэхнічнага вучылішча, першым сакратаром Лідскага райкама камсамола, другім сакратаром Гродзенскага абкама камсамола, старшынёй выканкама Ашмянскага раённага Савета народных дэпутатаў, старшынёй выканкама Слонімскага раённага Савета народных дэпутатаў, дырэктарам сярэдняй школы горада Ваўкавыска, дырэктарам Ваўкавыскага прадпрыемства па забеспячэнні нафтапрадуктамі, прэзідэнтам ААТ «Беллакт».

У 1998—2001 гг. займаў пасаду старшыні Ваўкавыскага раённага выканаўчага камітэта, дэпутат Палаты прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 2-га склікання па Ваўкавыскай выбарчай акрузе № 50. Намеснік старшыні Пастаяннай камісіі Палаты прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь па дзяржаўным будаўніцтве, мясцовым самакіраванні і рэгламенце.

Цяпер на пенсіі. Жыве ў Мінску.

## Сям’я 
Жанаты, мае сына і дзвюх дачок.

## Спасылкі 
* Куда уходят волковысские мэры. Волковыск. BY

Катэгорыя:Дэпутаты Палаты Прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 2-га склікання
Lophopilio palpinalis

**Lophopilio palpinalis** — від павукападобных, які належыць да сямейства .

## Апісанне 
Самцы маюць памеры ад 2,4 да 3,0 мм, а саміцы — ад 3,7 да 4,8 мм.

## Арэал 
Сустракаецца ў Еўропе.

## Літаратура 
* Herbst, 1799 : «Forsetzung der Naturgeschichte der Insectengattung Opilio.» *Natursystem der ungeflügelten Insekten*. Gottlieb August Lange, Berlin, p. 1-30
* Hadži, 1931 : «Opilioni Triglavskoga masiva — Die Opilionen des Triglavmassivs.» *Prirodoslovne Razprave*, 1, 107—154

Катэгорыя:Сенакосцы
Катэгорыя:Жывёлы, апісаныя ў 1799 годзе
Mitostoma chrysomelas

**Mitostoma chrysomelas** — від павукападобных, які належыць да сямейства .

## Арэал 
Шырока распаўсюджаны ў Цэнтральнай Еўропе, Брытанскіх астравах, Францыі і на паўднёвым усходзе да Балгарыі.

Катэгорыя:Жывёлы, апісаныя ў 1804 годзе
Катэгорыя:Павукападобныя Еўропы
Катэгорыя:Сенакосцы
Райтман

**Райтман** — прозвішча.

## Вядомыя носьбіты 
* Айван Райтман, канадскі кінарэжысёр
* Джэйсан Райтман, амерыканскі і канадскі акцёр
* Піліп Райтман, грамадскі дзеяч за мяжой, прадпрымальнік
Лулу і Брыгз

**«Лулу і Брыгз»** () — амерыканскі фільм жанру — роўд-муві. Прэм’ера фільма ў ЗША адбылася 18 лютага 2022 года. Гэта гісторыя пра сумеснае падарожжа чалавека і сабакі, якія праходзяць праз прыгоды і пачынаюць сябраваць. І гэтае сяброўства змяняе ўсё.

## Апісанне 
Герой Татума — Джэксан Брыгз — былы вайсковец. Праз траўму галавы Брыгз не мае дазволу служыць у арміі, але ж ён спадзяецца туды вярнуцца — трэба толькі, каб за яго закінулі слоўца. Гэтую задачу Брыгзу дапамогуць вырашыць, калі ён выканае заданне, то-бок даставіць Лулу на пахаванне ў Арызону.

І Лулу, і Брыгз маюць сваё цяжкае мінулае, і праз гэта не могуць давяраць навакольным і ўсяму свету. Сумеснае падарожжа дапамагае ім змяніцца да лепшага.

З аднаго боку, у стужцы хапае момантаў, што дэманструюць: і Лулу, і Брыгз усё яшчэ не пазбавіліся свайго посттраўматычнага расстройства. Напрыклад, сабака неяк бачыць чалавека ў мусульманскім адзенні і адразу нападае на яго, бо гэта тое, чаму аўчарку вучылі. Тым часам Брыгз хваліцца, колькі чалавек ён паспеў забіць, і не надта аналізуе, што гэта значыць.

## Сюжэт 
Лулу — бельгійская аўчарка (яе граюць тры розныя і сапраўды таленавітыя сабакі). Гэта былы армейскі пёс, істота, якую вучылі пераследаваць і забіваць людзей. Ён удзельнічаў у сапраўдных баях у Іраку і Афганістане. Лулу пакутуе ад наступстваў посттраўматычнага сіндрому, паводзіць сябе нестабільна і часам дэманструе лютасць.

Сабаку трэба даставіць на пахаванне былога ваеннага афіцэра, які некалі трэніраваў Лулу. Шлях няблізкі — са штата Вашынгтон у Арызону, каля тысячы кіламетраў. І ў гэтым падарожжы сабаку будзе суправаджаць чалавек, бадай, з не менш складанай гісторыяй

Катэгорыя:Фільмы ЗША 2022 года
Катэгорыя:Кінакамедыі ЗША
Катэгорыя:Фільмы пра сабак
Катэгорыя:Фільмы MGM
Катэгорыя:Фільмы FilmNation Entertainment
Катэгорыя:Фільмы на англійскай мове
Марсель Кан

**Марсель Кан** ( — ) — французская мастачка, адзін з членаў *Abstraction-Création*. Нарадзілася ў яўрэйскай сям’і Страсбурга. З 1915 года навучалася жывапісу ў Лавіса Карынта. У 1930 годзе ў Парыжы ўдзельнічала ў выставе «Круг і квадрат». У сваіх карцінах, пераважна абстрактных, часта заснаваных на геаметрычных формах, яна імкнулася стварыць «абсалютную прастору»; гэта ж самае яна спрабавала вырашыць у рэльефах і калажах.

Катэгорыя:Мастакі Францыі XX стагоддзя
Шарль Камуэн

**Шарль Камуэн (Камуан)** (,  — , ) — французскі мастак-фавіст.

## Біяграфія 
Нарадзіўся ў Марселі. У 1895 годзе паступіў у мясцовую мастацкую школу. Перабраўшыся ў Парыж, працягнуў навучанне ў студыі Гюстава Маро, дзе пазнаёміўся з Анры Мацісам і іншымі пачынаючымі мастакамі: Марке, Руо, Вламінкам, Дэрэнам і Мангенам. У далейшым усе гэтыя людзі склалі ядро групы фавістаў.

З 1903 года выстаўляўся ў «Салоне Незалежных», з 1904 — у Восеньскім Салоне, а таксама ў галерэі Берты Вейль, дзе прайшла яго персанальная выстава. У 1904 годзе ён наведаў Жыверні — месца жыхарства вядомага імпрэсіяніста Клода Манэ, дзе і адбылося знаёмства мастакоў.

З кола фавістаў Камуэн падтрымліваў блізкія адносіны з Анры Мацісам. У 1913 годзе ён суправаджаў яго ў адной з мараканскіх паездак. Шырока вядомы напісаны ім партрэт Маціса, які цяпер захоўваецца ў Цэнтры Жоржа Пампіду ў Парыжы.

У 1913 годзе Камуэн прыняў удзел у гістарычным «Armory Show» у Нью-Ёрку. Пасля паездкі ў Кань-сюр-Мер і наведвання майстэрні знакамітага мастака П’ера Агюста Рэнуара, Камуэн пачаў пісаць больш мякка і выразна.

У 1955 годзе Шарль Камуэн быў прэміраваны прэзідэнтам Францыі Рэнэ Каці за ўклад у французскае мастацтва. Мастак дажыў да глыбокай старасці і памёр ва ўзросце 85 гадоў у Парыжы. Пасля смерці Камуэна яго работы былі прадстаўлены на буйных фавістычных выставах у Токіа, Мюнхене, Маліне і Парыжы, а таксама на некалькіх пасмяротных асабістых выставах.

Значная частка работ Шарля Камуэна захоўваецца ў парыжскіх музеях, у прыватнасці, у Цэнтры Пампіду і Музеі сучаснага мастацтва, а таксама ў прыватных калекцыях.

Катэгорыя:Мастакі Францыі XIX стагоддзя
Катэгорыя:Мастакі Францыі XX стагоддзя
Катэгорыя:Фавізм
Odiellus spinosus

**Odiellus spinosus** —  від сенакосцаў сямейства .

## Апісанне 
*Odiellus spinosus* можа дасягаць даўжыні цела 6.5-8 мм у самцоў і 7-11 мм у самак. У гэтага сенакосца ёсць тры вялікіх, амаль плоскіх шыпа (адсюль і назва віду) перад вачыма і сядло з чорнай аблямоўкай на спіне. Акрамя таго, брушка выразна пляскатае, з некалькімі радамі карычневых плям папярок кожнага тэргіту.

## Біялогія 
Імага можна сустрэць з чэрвеня і да снежня.

Катэгорыя:Жывёлы, апісаныя ў 1792 годзе
Катэгорыя:Сенакосцы
Псалом 31

**Псалом 31** *(32 паводле масарэцкай нумарацыі)* адносіцца да ліку каяльных (пакутных) псалмоў, якія прысвечаны прызнанню грахоў і пакаянню.  Аўтарства прыпісваецца Давіду. 
## Спасылкі 
* 31 псальма - Пераклад Васіля Сёмухі
* Кніга псальмаў у перакладзе Лукаша Дзекуць-Малея і Антона Луцкевіча
* 31 псалом у перакладзе Яна Станкевіча і Майсея Гітліна
* Катызма 4 (Псалмы 24-31)  у перакладзе Аляксандра Надсана 
* Пакутныя Псальмы: 6, 31, 37, 50, 101, 129, 142  (вершаваны пераклад Вінцука Адважнага)
* Кафісма 4 у перакладзе Міхаіла Астапчыка
* 
## Гл. таксама 
* Псалмы
* Псалтыр

Катэгорыя:Псалмы
Камон Камон

**«Камон Камон»** () — амерыканская чорна-белая драма з Хаакінам Феніксам.

## Апісанне 
Галоўная зорка стужкі — 47-гадовы Хаакін Фенікс, які ў 2019 года атрымаў «Оскар» як лепшы выканаўца мужчынскай ролі ў фільме «Джокер».

Стужка ўключае ў сябе сапраўдныя інтэрв’ю з амерыканскімі дзецьмі ў розных гарадах краіны: Дэтройце, Нью-Ёрку, Новым Арлеане. Сярод іх — гутарка з дзевяцігадовым Дэвантэ Браянтам, хлопцам з Новага Арлеана, які пазней загінуў у трайным забойстве за месяц да свайго дзясятага дня нараджэння.

Рэжысёр карціны Майк Мілз у дзяцінстве шмат камунікаваў з чалавекам з Новага Арлеана. Той расказваў Мілзу пра свой горад і надзяляў яго ледзьве не містычнымі ўласцівасцямі, таму гэтае месца набыло важнасць для хлопца. Цяпер рэжысёр часам уключае ў свае стужкі тэму Новага Арлеана, і «Камон Камон» не стаў выключэннем.

Мілз пазнаёміўся з мастачкай Джэкі Самэл, што якраз жыла ў Новым Арлеане, і дамовіўся з ёй выкарыстоўваць яе дом як дэкарацыі для фільма. Высветлілася, што мастачка прыглядае за некалькімі дзецьмі са свайго раёна, і адным з іх якраз быў Дэвантэ Браянт. Так ён і яго двое сяброў апынуліся сярод маленькіх зорак карціны.

## Сюжэт 
Радыёжурналіст Джоні, які падарожнічае па ЗША і гутарыць з дзецьмі пра іх жыццё і будучыню. У Лос-Анджэлесе ён сустракаецца з Джэсі, сваім дзевяцігадовым пляменнікам. Маці хлопца Віў, сястра Джоні, просіць яго прыгледзець за Джэсі, пакуль яна будзе займацца здароўем мужа — той знаходзіцца на мяжы нервовага зрыву. Адносіны Джоні і яго сястры — асобная гісторыя: яны не размаўлялі год з таго часу, як іх маці памерла, пакутуючы на дэменцыю.

Джоні пагаджаецца на просьбу Віў і накіроўваецца разам з пляменнікам у падарожжа. Разам яны ездзяць па краіне, гутараць і спазнаюць адзін аднаго, ператвараючыся з намінальных сваякоў у сапраўдную сям’ю.

Катэгорыя:Фільмы-драмы 2021 года
Катэгорыя:Фільмы ЗША 2021 года
Катэгорыя:Фільмы-драмы ЗША
Катэгорыя:Фільмы на англійскай мове
ФК Колас Чэрвень

**«Колас»** — беларускі футбольны клуб з горада Чэрвень Мінскай вобласці. У цяперашні час выступае ў Другой лізе чэмпіянату Беларусі.

## Назвы 
* «Колас-Белінвест»
* «Колас»

## Статыстыка выступленняў 
### Чэмпіянат і Кубак Беларусі 
## Трэнеры 
* Ігар Шмідаў
* Аляксандр Курыловіч (да 2022)
* Дзяніс Трапашка (з сакавіка 2023)

У 2022 годзе на матчах Кубка рэгіёнаў УЕФА «Колас» узначальваў Юрый Пунтус.

## Крыніцы 
## Спасылкі 
* Колос (Червень)

Колас Чэрвень
Алонса Кана

**Алонса Кана** (; ,  — , Гранада) — іспанскі мастак і скульптар.

## Біяграфія 
Сын скульптара і архітэктара Мігеля Кана Пачэка, яго маці Марыя Альманса Пачэка выкладала малюнак. У 1614 годзе пераехаў у Севілью, дзе вучыўся жывапісу ў Франсіска Пачэка, настаўніка Веласкеса, а скульптуры — у Хуана Марцінеса Мантаньеса. Сябраваў з Веласкесам. Першае вядомае палатно — партрэт святога Франсіска Борджа — адносіцца да 1624 года. У 1629 годзе стварыў сваю самую вялікую працу — алтарны абраз царквы Санта Марыя дэ Лебрыха ў Севільі. У 1638 годзе перабраўся ў Мадрыд, быў блізкі да графа-герцага дэ Аліварэсу.

У 1644 годзе быў абвінавачаны ў забойстве жонкі, зняволены ў турму, падвяргаўся катаванням, але здолеў даказаць сваю невінаватасць. Пераехаў у Валенсію з намерам пайсці ў манастыр. У 1652 годзе вярнуўся ў родны горад, дзе, пры садзейнічанні караля Філіпа IV, стаў эканомам кафедральнага сабора. Упрыгожыў яго галоўную капліцу і быў прызначаны галоўным жывапісцам сабора, але неўзабаве памёр. Пахаваны ў крыпце кафедральнага сабора Гранады.

Жывапіс Алонса Кана ўяўляе сабой сінтэз маньерызму і барока, у ім моцна выяўлены італьянскі ўплыў.

Сярод выдатных вучняў Кано скульптар Педра дэ Мена.

Катэгорыя:Мастакі Іспаніі XVII стагоддзя
Катэгорыя:Мастакі барока
Катэгорыя:Мастакі маньерызму
Ховард Кановіц

**Говард Кановіц** ( — ) — амерыканскі жывапісец. У 1949-51 гадах вучыўся ў Школе дызайна штата Род-Айденд, а потым у Франца Клайна ў Нью-Ёрку. У 1952-55 гадах пісаў больш яркія па колеры карціны. Пасля паездкі ў Еўропу выканаў абстрактныя кампазіцыі, у якіх, аднак, прастора па-ранейшаму трактавалася ілюзорна. У 1963 годзе пад уплывам гіперрэалізму Кановіц пачаў выкарыстоўваць фатаграфію. Яго аграмадныя карціны, на якіх фігуры намаляваны ў натуральную велічыню, часам нагадваюць калажы.

Катэгорыя:Мастакі ЗША
Сімонэ Кантарыні

**Сімонэ Кантарыні** (празваны Пезарэзе; італ. Simone Cantarini; —) — італьянскі жывапісец.

Спачатку знаходзіўся пад уплывам венецыянцаў (Санта Перанда), а затым стаў вучнем Гвіда Рэні ў Балонні, дзе пасля заснаваў сваю ўласную школу. Жыў і працаваў, акрамя Балонні, у Рыме, Мантуі і Вероне. Яго карціны адрозніваюцца майстэрскім малюнкам.

Галоўныя яго творы:

* «Узяцце Маці Божай на неба» (у Балонскай пінакатэцы),
* «Праабражэнне» (у Міланскай Пінакатэцы Брэра),
* «Іосіф і жонка Пентэфрыя» (у Дрэздэне) і іншыя ў Вене і Мюнхене.

У Эрмітажы захоўваюцца яго «Святое Сямейства». Кантарыні вядомы таксама і як гравёр; 37 яго гравюр, выкананых у манеры Гвіда Рэні, вылучаюцца талентам выканання.
Краус

**Краус** — прозвішча.

## Вядомыя носьбіты 
* Альфрэда Краус — іспанскі спявак (лірычны тэнар)
* Карл Краус (1874—1936) — аўстрыйскі паэт
* Разалінда Краус (нар. 1941) — амерыканская мастацтвазнаўца
* Ферэнц Краус (нар. 1962) — фізік венгерскага паходжання
Псалом 15

**Псалом 15** *(16 паводле масарэцкай нумарацыі)* адносіцца да ліку месіянскіх псалмоў, якія ў хрысціянстве ўспрымаюцца як правобразныя ці прарочыя ў адносінах да Ісуса Хрыста і некаторых евангельскіх падзей, якія адбыліся праз сотні і нават тысячу гадоў пазней часу напісання. Аўтарства прыпісваецца Давіду. Асноўная тэма гэтага псалма — уваскрасенне Месіі з мёртвых.

## Спасылкі 
* 15 псальма — Пераклад Васіля Сёмухі
* Кніга псальмаў у перакладзе Лукаша Дзекуць-Малея і Антона Луцкевіча
* 15 псалом у перакладзе Яна Станкевіча і Майсея Гітліна
* Катызма 2 (Псалмы 9-16)  у перакладзе Аляксандра Надсана
* Кафісма 2 у перакладзе Міхаіла Астапчыка
* 

## Гл. таксама 
* Псалмы
* Псалтыр

Катэгорыя:Псалмы
Бухарэсцкі політэхнічны ўніверсітэт

**Бухарэсцкі політэхнічны ўніверсітэт** () — румынская дзяржаўная вышэйшая навучальная ўстанова са статусам універсітэта з сядзібай у горадзе Бухарэст. 

## Структура
* Электратэхнічны факультэт
* Энергетычны факультэт
* Факультэт камп'ютарных навук
* Факультэт электронікі, тэлекамунікацый і інфармацыйных тэхналогій
* Факультэт машынабудавання і мехатронікі
* Факультэт тэхнікі і кіравання тэхналагічнымі сістэмамі
* Факультэт біятэхнічных сістэм
* Факультэт транспарту
* Факультэт аэракасмічнай тэхнікі
* Факультэт матэрыялазнаўства і тэхнікі
* Факультэт прыкладной хіміі і матэрыялазнаўства
* Факультэт прыкладных навук
* Факультэт медыцынскай тэхнікі
* Факультэт прадпрымальніцтва, інжынерыі і кіравання бізнесам
* Інжынерны факультэт з выкладаннем на замежных мовах

## Спасылкі 
Катэгорыя:Універсітэты Румыніі
Катэгорыя:Бухарэст
Косаўская раўніна

**Косаўская раўніна** — геамарфалагічны раён на Беларусі ў міжрэччы Нарава, Ясельды і Зальвянкі.

Выцягнута з захаду на ўсход на 110 км, шырыня 20-30 км. Мяжуе з Ваўкавыскім і Слонімскім узвышшамі на поўначы, Баранавіцкай раўнінай і Нараўска-Ясельдзінскай нізінай на поўдні.

У тэктанічных адносінах прымеркавана да сучлянення Беларускай антэклізы і Падляска-Брэсцкай упадзіны крышталічнага фундамента (абсалютныя адзнакі ад −100 да −600 м). Карэнныя пароды знаходзяцца на вышыні 40-60 м, у ледавіковых лагчынах ад 20 м і ніжэй; прадстаўлены палеагенавымі і неагенавымі пяскамі і глінамі у паніжэннях — мелавымі пяскамі, мергелем і мелам.

Магутнасць чацвярцічнай тоўшчы змяняецца ад 140—150 м да 60—80 м. Пераважаюць ранне- і сярэднечацвярцічныя ледавіковыя адклады.

Рэльеф Косаўскай раўніны мае некалькі ярусаў: вышэй за 180 м — краявыя ледавіковыя ўтварэнні, радзей — формы марэннага рэльефу; ад 160 да 180 м — зандравая і марэнная раўніны; ніжэй за 160 м — рачныя даліны і забалочаныя паніжэнні з рэшткавымі вадаёмамі. Паверхня ледавіковых пяскоў часта ператворана эолавымі працэсамі ў грады, дзюны, бугры вышынёй да 10 м. Асобныя камавыя ўзгоркі прасочваюцца ў басейнах рэк Свіслач (прыток Нёмана) і Калонка.

Гідраграфічная сетка прадстаўлена невялікімі вадацёкамі і вярхоўямі адносна буйных рэк Зальвянка, Шчара, Цемра і інш.

Дзярнова-падзолістыя глебы развіваюцца на водна-ледавіковых пясках, марэнных супесках, дзярнова-падзолістыя забалочаныя глебы на марэнных суглінках. Тарфяна-балотныя глебы пашыраны ў паніжэннях, алювіяльныя — у поймах рэк.

Пад лесам занята каля 40 % тэрыторыі.

## Літаратура 
* *Нечипоренко Л. А.* Коссовская равнина // Природа Беларуси. Энциклопедия. В 3 томах. Том 1. Земля и недра. — Минск: Беларуская энцыклапедыя, 2010. — 464 с. — ISBN 978-985-11-0472-3

Катэгорыя:Раўніны Беларусі
Катэгорыя:Рэльеф Брэсцкай вобласці
Катэгорыя:Геаграфія Івацэвіцкага раёна
Бухарэсцкі тэхнічны ўніверсітэт будаўніцтва

**Бухарэсцкі тэхнічны ўніверсітэт будаўніцтва** () — румынская дзяржаўная вышэйшая навучальная ўстанова са статусам універсітэта з сядзібай у горадзе Бухарэст. 

## Структура
* Факультэт цывільнага, прамысловага і сельскагаспадарчага будаўніцтва
* Інжынерна-мантажны факультэт
* Гідратэхнічны факультэт
* Факультэт чыгунак, дарог і мастоў
* Геадэзічны факультэт
* Факультэт тэхналагічнага абсталявання
* Інжынерны факультэт з навучаннем на замежных мовах

## Спасылкі 
Катэгорыя:Універсітэты Румыніі
Катэгорыя:Бухарэст
Бухарэсцкі ўніверсітэт агранамічных навук і ветэрынарнай медыцыны

**Бухарэсцкі ўніверсітэт агранамічных навук і ветэрынарнай медыцыны** () — румынская дзяржаўная вышэйшая навучальная ўстанова са статусам універсітэта з сядзібай у горадзе Бухарэст. 

## Структура
* Сельскагаспадарчы факультэт
* Факультэт садаводства
* Факультэт жывёлагадоўлі
* Факультэт ветэрынарнай медыцыны
* Біятэхналагічны факультэт
* Факультэт добраўпарадкавання і інжынерыі навакольнага асяроддзя
* Факультэт кіравання, эканамічнай інжынерыі ў сельскай гаспадарцы і развіцця вёскі

## Спасылкі 
Катэгорыя:Універсітэты Румыніі
Катэгорыя:Бухарэст
Баі за Энэргадар

**Баі за Энэргадар** — узброеныя сутыкненні паміж Узброенымі Сіламі Украіны і Узброенымі Сіламі Расійскай Федэрацыі за кантроль над горадам Энэргадарам і Запарожскай АЭС.

## Храналогія 
28 лютага Міністэрства абароны Расійскай Федэрацыі заявіла аб узяцці пад кантроль горада Энэргадара і тэрыторыі вакол Запарожскай АЭС. Аднак, у гэты ж дзень, мэр Энэргадара Дзмітрый Арлоў абверг гэтую інфармацыю, заявіўшы, што горад і АЭС знаходзяцца пад кантролем Украіны. Таксама, паводле слоў Арлова, 28 лютага расійская калона ваеннай тэхнікі толькі наблізілася да горада, але ў горад не зайшла.

3 сакавіка расійская калона ваеннай тэхнікі накіравалася ў напрамку Запарожскай АЭС. У гэты ж дзень пачаліся спробы штурму атамнай электрастанцыі. Падчас штурму АЭС узнік пажар у адміністрацыйным будынку. Пажар удалося ліквідаваць толькі 4 сакавіка, пасля таго як расійскія войскі захапілі станцыю.

З 4 сакавіка Энэргадар і Запарожская АЭС знаходзяцца пад расійскай акупацыяй. 2 красавіка ў Энэргадары прайшоў антырасійскі мітынг, які, па шэрагу паведамленняў, быў разагнаны расійскімі войскамі.

Катэгорыя:Канфлікты 2022 года
Катэгорыя:Люты 2022 года
Катэгорыя:Сакавік 2022 года
Катэгорыя:Бітвы Украіны
Катэгорыя:Бітвы Расіі
Катэгорыя:Расійска-ўкраінская вайна
Катэгорыя:2022 год ва Украіне
Бухарэсцкі ўніверсітэт медыцыны і фармацыі імя Караля Давілы

**Бухарэсцкі ўніверсітэт медыцыны і фармацыі імя Караля Давілы** () — румынская дзяржаўная вышэйшая навучальная ўстанова са статусам універсітэта з сядзібай у горадзе Бухарэст. Названы ў гонар лекара, фармацэўта і грамадскага дзеяча Караля Давілы.

## Структура
* Медыцынскі факультэт 
* Факультэт стаматалогіі 
* Факультэт фармацыі
* Факультэт акушэрства і медсястрынства

## Спасылкі 
Катэгорыя:Універсітэты Румыніі
Катэгорыя:Бухарэст
Бухарэсцкі нацыянальны ўніверсітэт тэатральнага мастацтва і кінематаграфіі імя Іона Лукі Караджалэ

**Бухарэсцкі нацыянальны ўніверсітэт тэатральнага мастацтва і кінематаграфіі імя Іона Лукі Караджалэ** () — румынская дзяржаўная вышэйшая навучальная ўстанова са статусам універсітэта з сядзібай у горадзе Бухарэст. 

Названы ў гонар пісьменніка і драматурга Іона Лукі Караджалэ.

## Гісторыя 
Першы тэатральны факультэт пачаў сваю дзейнасць у Бухарэсце ў 1834 годзе ў рамках філарманічнай школы музыкі, дэкламацыі і літаратуры. У 1948 годзе ў рамках Інстытута мастацтваў быў створаны факультэт рэжысуры, які аб'яднаў на два гады ўсю мастацкую адукацыю ў Бухарэсце. У 1950 годзе былі створаны Інстытут кінематаграфічнага мастацтва і Тэатральны інстытут. У 1954 годзе два інстытуты аб'ядноўваюцца ў адзін. У 1990 годзе ён стаў Акадэміяй тэатра і кіно - адзінай традыцыйнай школай у галіне тэатра і кіно ў Румыніі з універсітэцкім званнем, прызнаным на міжнародным узроўні. З 1998 года акадэмія тэатра і кіно ператварылася ва ўніверсітэт.

## Структура
* Тэатральны факультэт
* Факультэт кінематраграфіі

## Спасылкі 
Катэгорыя:Універсітэты Румыніі
Катэгорыя:Бухарэст
Бухарэсцкі нацыянальны ўніверсітэт мастацтва

**Бухарэсцкі нацыянальны ўніверсітэт мастацтва** () — румынская дзяржаўная вышэйшая навучальная ўстанова са статусам універсітэта з сядзібай у горадзе Бухарэст. 

## Гісторыя 
* 1864 - Нацыянальная школа прыгожых мастацтваў
* 1931 — Акадэмія выяўленчага мастацтва
* 1942 - Вышэйшая школа мастацтваў
* 1948 - Інстытут выяўленчага мастацтва імя Нікалае Грыгарэску
* 1990 - Акадэмія мастацтваў
* 1995 – Універсітэт мастацтваў
* 2002 - Нацыянальны універсітэт мастацтваў

## Структура
* Факультэт выяўленчага мастацтва
* Факультэт дэкаратыўна-прыкладнога мастацтва і дызайну
* Факультэт гісторыі і тэорыі мастацтваў

## Спасылкі 
Катэгорыя:Універсітэты Румыніі
Катэгорыя:Бухарэст
Бухарэсцкі нацыянальны музычны ўніверсітэт

**Бухарэсцкі нацыянальны музычны ўніверсітэт** () — румынская дзяржаўная вышэйшая навучальная ўстанова са статусам універсітэта з сядзібай у горадзе Бухарэст. 

## Гісторыя 
Заснаваны ў 1864 годзе ўказам Александру Іаан Куза. Пачаў сваю дзейнасць 6 кастрычніка 1864 года як кансерваторыя музыкі і дэкламацыі пад кіраўніцтвам кампазітара Аляксандру Флехтэнмахера. У 1907 годзе кансерваторыя музыкі і дэкларацыі рэарганізавана ў кансерваторыю музыкі і драматычнага мастацтва. 17 ліпеня 1931 года стала называцца Каралеўскай акадэміяй музыкі і драматычнага мастацтва. З 1950 па 1990 год ВНУ называлася Кансерваторыя імя Чыпрыяна Парумбеску. З 1990 па 1998 год ён функцыянаваў пад назвай "Бухарэсцкая музычная акадэмія". З 1998 па 2001 год насіў назву Бухарэсцкі ўніверсітэт музыкі. Пастановай урада Румыніі ад студзеня 2001 года названы Бухарэсцкім нацыянальным універсітэтам музыкі.

## Структура
* факультэта кампазіцыі, музыказнаўства і музычнай педагогікі
* факультэта музычнага выканання

## Спасылкі 
Катэгорыя:Універсітэты Румыніі
Катэгорыя:Бухарэст
Страхоўшчык

**Страхоўшчык** () — юрыдычная асоба, якая мае ліцэнзію на ажыццяўленне страхавой дзейнасці, выдадзеную органам страхавога нагляду, якім у Беларусі з’яўляецца Міністэрства фінансаў. Страхоўшчык, паводле дагавора страхавання, за вызначаную ўзнагароду (страхавая прэмія) прымае на сябе абавязацельства пакрыць страхавальніку або іншай асобе (як фізічнай, так і юрыдычнай), на карысць якой аформлена страхаванне (выгаданабытчыку), страты, якія могуць узнікнуць у выніку наступлення страхавых выпадкаў, абумоўленых у дагаворы.

Страхоўшчык — гэта страхавая арганізацыя, якая займаецца страхаваннем (страхавая кампанія) ці перастрахаваннем, або арганізацыя, што займаецца узаемным страхаваннем (таварыства ўзаемнага страхавання). Грамадзянскі кодэкс Беларусі так вызначае страхоўшчыкаў у артыкуле 828 :

1. Страхоўшчыкі — камерцыйныя арганізацыі, створаныя для ажыццяўлення
страхавой дзейнасці, якія маюць спецыяльныя дазволы (ліцэнзіі) на ажыццяўленне
страхавой дзейнасці.
Для асобных відаў страхавання законамі ці актамі Прэзідэнта Рэспублікі
Беларусь можа быць прадугледжаны іншы склад страхоўшчыкаў.
2. Патрабаванні, якім павінны адпавядаць страхоўшчыкі, і парадак
ліцэнзавання іх дзейнасці вызначаюцца заканадаўствам.

У большасці краін свету, у тым ліку і ў Беларусі, дзейнасць страхоўшчыкаў носіць: а) эксклюзіўны характар (гэта значыць ім забаронена займацца чымсьці іншым, акрамя страхавання) і б) спецыялізаваны характар (гэта значыць страхоўшчык займаецца або толькі страхаваннем жыцця і вызначанымі відамі асабістага страхавання, або толькі іншымі відамі страхавання — маёмасным і некаторымі відамі асабістага страхавання).

У Беларусі ўсе страхоўшчыкі маюць ліцэнзіі і нароўні з перастраховачнымі кампаніямі (якой у Беларусі з’яўляецца толькі Рэспубліканскае ўнітарнае прадпрыемства «Беларуская нацыянальная перастраховачная арганізацыя»), уносяцца ў адзіны рэестр ліцэнзій на ажыццяўленне страхавой дзейнасці, які вядзе Міністэрства фінансаў Рэспублікі Беларусь .

Досыць часта страхоўшчыкамі называюць таксама зборна ўсіх супрацоўнікаў страхавых кампаній.

## Гл. таксама 
* Страхаванне
* Страхавальнік
* Перастрахоўшчык

## Крыніцы 
Катэгорыя:Страхавыя тэрміны
Даменіка Кампаньёла

**Даменіка Кампаньёла** (; 1500,  — 1564, там жа) — італьянскі гравёр, мастак, малявальшчык і ілюстратар кніг эпохі Адраджэння. Адзін з найзначнейшых майстроў падуанскай школы першай паловы XVI стагоддзі.

## Біяграфія 
Сын нямецкага рамесніка. Прыёмны сын і вучань Джуліа Кампаньёла. Значная частка яго ранняга жывапісу і гравюр прысвечана пейзажам у стылі Тыцыяна.

Пасля смерці настаўніка і бацькі каля 1515 года Дж. Кампаньёла быў адным з найзначнейшых майстроў у Венецыі.

Як і Джуліа Кампаньёла, ён займаўся гравюрай; першыя яго працы, датаваныя 1517 годам, узыходзяць да рымскіх узораў. Яго гравюры, чатырнаццаць з якіх вядомыя, былі створаны ў кароткі прамежак часу ў 1517—1518 гадах, калі ён усё яшчэ быў у маладым узросце; большасць з іх датаваны 1517 годам, падпісваючы іх скарочана «Do.Cap» або «Do.Camp». Раннія гравюры і малюнкі Дж. Кампаньёла паказваюць уплыў нямецкага мастака Альбрэхта Дзюрэра.

Адначасова Даменіка паспяхова займаўся жывапісам. Яго ранняя серыя святых (Падуя, царква Санта Крочэ) блізкая да традыцый падуанскай школы XV стагоддзі, але ўжо ў адной з самых удалых прац 25-гадовага майстра фрэсцы «Сустрэча Іаакіма і Ганны» (1525, Падуя, Скуола дэль Кармінэ) адчувальны ўплыў фрэсак Тыцыяна (1511).

Катэгорыя:Мастакі Італіі
Страхавальнік

**Страхавальнік** — гэта юрыдычная асоба ці дзеяздольная фізічная асоба, якая заключыла са страхоўшчыкам дагавор страхавання, або з’яўляецца страхавальнікам паводле закона.

*Страхавальнікі — грамадзяне, у тым ліку замежныя, асобы без грамадзянства, арганізацыі, у тым ліку замежныя і міжнародныя, а таксама Рэспубліка Беларусь і яе адміністрацыйна-тэрытарыяльныя адзінкі, замежныя дзяржавы, якія заключылі са страхоўшчыкамі дагаворы страхавання або з’яўляюцца гэтакімі паводле закона ці акта Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь*

Страхавальнікі могуць афармляць са страхоўшчыкамі дагаворы аб страхаванні трэціх асоб (застрахаваных асоб), але ў некаторых краінах (у тым ліку і ў Беларусі) толькі са згоды гэтых трэціх асоб, акрамя толькі выпадкаў, прадугледжаных законам. Застрахаваныя асобы могуць набываць правы і абавязкі страхавальніка паводле дагавора страхавання.

Страхавальнікі маюць права пры афармленні дагавораў асабістага страхавання прызначаць пры згодзе застрахаванай асобы грамадзян ці юрыдычных асоб (выгаданабытчык) для атрымання страхавых выплат, а таксама замяняць іх да наступлення страхавога выпадку, калі гэта прадугледжана законам і/або дагаворам страхавання.

Страхавальнікі маюць права пры афармленні дагавораў страхавання іншых, чым дагаворы асабістага страхавання, прызначаць грамадзян ці юрыдычных асоб (выгаданабытчыкаў), якія могуць панесці страты ў выніку наступлення страхавога выпадку, для атрымання страхавога пакрыцця, а таксама замяняць іх да наступлення страхавога выпадку, калі іншае не прадугледжана законам.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Страхавыя тэрміны
Баі за Чарнобыль

**Баі за Чарнобыль** — баявыя дзеянні ў зоне адчужэння Чарнобыльскай АЭС паміж расійскімі і ўкраінскімі войскамі.

## Храналогія 
Расійскія войскі завалодалі Чарнобыльскай АЭС 24 лютага, у першы дзень уварвання. Па заяве прадстаўніка Міністэрства абароны Расійскай Федэрацыі, ахову электрастанцыі ажыццяўлялі падраздзяленні паветрана-дэсантных войскаў Расіі і ўкраінскі батальён аховы АЭС.

З 24 лютага па 3 красавіка Чарнобыльская АЭС, гарады Прып’яць, Чарнобыль і Славутыч знаходзіліся пад расійскай акупацыяй. 31 сакавіка прэс-служба "Энергаатама" заявіла, што расійскія войскі дзвюма калонамі збіраюцца пакінуць ЧАЭС. 3 красавіка, пасля таго як расійскія войскі канчаткова пакінулі зону адчужэння, ЧАЭС была занята дэсантна-штурмавымі падраздзяленнямі УСУ.

Катэгорыя:Канфлікты 2022 года
Катэгорыя:Люты 2022 года
Катэгорыя:Сакавік 2022 года
Катэгорыя:Красавік 2022 года
Катэгорыя:Бітвы Украіны
Катэгорыя:Бітвы Расіі
Катэгорыя:Расійска-ўкраінская вайна
Катэгорыя:2022 год ва Украіне
Рычар

**«Рычар»** () — амерыканскі крымінальны серыял. Серыял з’яўляецца класічным баявіком з пераследам, змовай і таямніцамі. Першы сезон, што складаецца з васьмі эпізодаў, яго прэм’ера адбылася 4 лютага 2022 года на платформе Amazon Prime Video.

## Апісанне 
Серыял знялі на аснове дэтэктываў пісьменніка Лі Чайлда. Па гэтых творах ужо знятыя дзве поўнаметражкі, і ў абедзвюх роль ветэрана выконвае зорка баевікоў Том Круз. Аднак аматары твораў Чайлда лічаць, што Круз для гэтай ролі не надта падыходзіць, і не ў апошнюю чаргу праз свой рост. У акцёра рост — 170 сантыметраў, а кніжны Рычар — велікан вышынёй у 195 сантыметраў і з вагой у 120 кілаграмаў.

У тым, што тычыцца знешнасці галоўнага героя, серыял адпавядае кніжнай першакрыніцы, дзе Рычара грае Алан Рычсан.

Гэта просты валацуга, які не мае ні сямейных сувязяў, ні сацыяльных абавязкаў. Рычар не карыстаецца ні тэлефонам, ні інтэрнэтам з сацсеткамі, з усіх рэчаў ён мае толькі пачак наяўных, пашпарт і зубную шчотку. Ён здольны на нядрэнную дэдукцыю і выкручваецца з усіх непрыемнасцей, у якія трапляе.

Стваральнікі серыяла зрабілі цэлы спіс дэталяў, якія характэрныя для кніжнага Рычара, і якія важна было ўлічваць у тэлеверсіі гісторыі. Напрыклад, Джэк Рычар заўсёды п’е толькі чорную каву, ён ніколі не ставіцца да жанчын дрэнна. Гэта адначасова вельмі просты і вельмі складаны персанаж.

## Сюжэт 
Гэта гісторыя Джэка Рычара, былога ваеннага і следчага, які вырашыў сысці са службы і паспрабаваць жыць як просты грамадзянін.

Рычар едзе ў падарожжа па роднай краіне, якой некалі служыў. Але калі ён прыязджае ў невялікі горад у штаце Джорджыя, там адбываецца першае за 20 гадоў забойства. Відавочцы сведчаць, што яны бачылі на месце забойства Рычара, і паліцэйскія яго арыштоўваюць.

Ветэран спрабуе даказаць сваю невінаватасць, але разумее, што мае справу са змовай вакол сябе. Цяпер яго задача — аднавіць справядлівасць і знайсці сапраўднага злачынцу.

Катэгорыя:Тэлесерыялы на англійскай мове
Катэгорыя:Тэлесерыялы 2022 года
Катэгорыя:Amazon.com
Катэгорыя:Тэлесерыялы ЗША
Страхавая рызыка

**Страхавая рызыка** — гэта падзея, наступленне якой не вызначана ў часе і ў прасторы, незалежная ад волевыяўлення чалавека, небяспечная і якая з гэтае прычыны стварае стымул для страхавання; гэта тая рызыка, якая можа быць ацэнена з пункту гледжання імавернасці наступлення страхавога выпадку і памераў магчымай шкоды.

Страхавая рызыка залежыць ад ажыццяўлення страхавальнікам розных прэвентыўных мерапрыемстваў, якія зніжаюць імавернасць наступлення страхавога выпадку і патэнцыйны памер шкоды. Характар страхавых рызык улічваецца пры вылічэнні страхавых тарыфаў. Страхавальнік абавязаны паведаміць страхоўшчыку пра акалічнасці, якія ўплываюць на страхавую рызыку, у адваротным выпадку дагавор страхавання можа быць прызнаны несапраўдным.

Страхавая рызыка — паняцце, якое мае некалькі значэнняў:
* рызыка — як імавернасць наступлення падзеі, якая знаходзіцца па-за кантролем;
* рызыка — імавернасць нанясення шкоды жыццю, здароўю, маёмасці страхавальніка (застрахаванага) у выніку страхавога выпадку;
* рызыка — адказнасць страхоўшчыка, від адказнасці страхоўшчыка;
* рызыка — меркаваная падзея, на выпадак наступлення якой праводзіцца страхаванне.

У залежнасці ад крыніцы небяспекі страхавыя рызыкі падзяляюць на дзве групы: звязаныя з праявамі сіл прыроды (землятрусы, паводкі, селі, цунамі і таму падобнае) і звязаныя з супрацьпраўнымі дзеяннямі чалавека (крадзяжы, рабаванні, акты вандалізму і іншыя):

Паводле агульнай класіфікацыі, страхавыя рызыкі падпадзяляюцца наступным чынам:
* **Экалагічныя рызыкі** звязаныя з забруджваннем прыроды па віне чалавека;
* **Транспартныя рызыкі** ўлічваюцца ў страхаванні транспартных сродкаў і грузу, які імі перавозіцца;
* **Палітычныя рызыкі** звязаныя з парушэннем міжнароднага права, мерапрыемствамі замежных дзяржаў у дачыненні суверэннай дзяржавы ці яе грамадзян;
* **Адмысловыя рызыкі** ўлічваюцца пры транспартаванні асоба каштоўных грузаў (напрыклад, грошай, золата, каштоўнасцей, твораў мастацтва);
* **Тэхнічныя рызыкі** звязаныя з раптоўнай паломкай абсталявання;
* **Рызыкі грамадзянскай адказнасці**.

## Гл. таксама 
* Кіраванне рызыкамі

## Крыніцы 
Катэгорыя:Страхавыя тэрміны
Крыштоф Канстанцін Пац

**Крыштоф Канстанцін Пац** ( — ) — ураднік Вялікага Княства Літоўскага.

## Біяграфія 
Паходзіў з магнацкага роду Пацаў герба «Газдава». Нарадзіўся ў сям’і Мікалая Андрэя Паца і Марыяны са Стадніцкіх.

Пісар вялікі літоўскі з 1710 года, кашталян полацкі, з 1724 года стараста ковенскі, пінскі і дудскі.

## Сям’я 
Быў двойчы жанаты. У 1712 годзе першы раз ажаніўся з Тэрэзай Крысцінай з Сапегаў (пам. 1713), дачкой ваяводы троцкага і мсціслаўскага Ежы Станіслава Сапегі (каля 1668—1732) і Ізабелы Алены з Палубінскіх. Дзеці ад першага шлюбу:

* Казімір (пам. да 1740), староста ковенскі.

У 1715 годзе другі раз ажаніўся з князёўной Барбарай з Агінскіх (пам. да 1725), дачкой ваяводы віцебскага, князя Марцыяна Міхаіла Агінскага (1672—1750), і Тэрэзы з Бжастоўскіх (пам. 1721). Дзеці ад другога шлюбу:

* Тэрэза, у шлюбе з Міхалам Валадковічам;
* Разалія, жонка войскага ашмянскага Караля Сулістроўскага;
* Антоні Міхал Пац (пам. 1774), пісар вялікі літоўскі (1750), палкоўнік воска ВКЛ (1754), староста барцянскі.

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
Крыштоф Канстанцін
Міхал Пац (1754—1800)

**Міхал Пац** ( — ) — ураднік Вялікага Княства Літоўскага.

## Біяграфія 
Паходзіў з магнацкага роду Пацаў герба «Газдава». Нарадзіўся ў сям’і Антонія Міхала Паца і Тэрэзы Барбары з Радзівілаў.

Генерал-маёр войска ВКЛ, стараста ковенскі і барцянскі.

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
Міхал
Катэгорыя:Генерал-маёры
Антоні Міхал Пац

**Антоні Міхал Пац** (? — люты ) — ураднік Вялікага Княства Літоўскага.

## Біяграфія 
Паходзіў з магнацкага роду Пацаў герба «Газдава». Нарадзіўся ў сям’і Крыштофа Канстанціна Паца і Марыяны са Стадніцкіх.

Пісар вялікі літоўскі з 1750 года, пасол на соймы з 1740 года. Служыў у войску ВКЛ, палкоўнік, рэгіментар (камандзір) дывізіі з 1760 года.

Прыхільнік вялікага гетмана літоўскага М. К. Радзівіла, у 1763 годзе перайшоў на бок групоўкі князёў Чартарыйскіх, прыхільнік кандыдатуры Станіслава Аўгуста Панятоўскага, які і быў выбраны каралём у 1764 годзе; у 1767 годзе зноў перайшоў у лагер Радзівілаў.

Валодаў мястэчкам Езна (Троцкі павет), дзе збудаваў шыкоўны палац, маёнткамі Галоўчын, Княжыцы, Рафалаў у Аршанскім павеце, Канюхі ў Ваўкавыскім павеце.

## Сям’я 
14 лютага 1744 года ажаніўся з Тэрэзай Барбарай з Радзівілаў (1714—1780), дачкой ваяводы навагрудскага Мікалая Фаўсціна Радзівіла (1688—1746) і Барбары з Завішаў (1690—1762). Дзеці:

* Юзэфа Пац, у шлюбе з сенатарам Царства Польскага Тамашам Ваўжэцкім;
* Ганна Пац, у шлюбе з падкаморым троцкім Стэфанам Дамінікам Ромерам;
* Міхаіл Пац (1754—1800), генерал-маёр (1783), староста ковенскі і барцянскі

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
Антоні Міхал
Катэгорыя:Палкоўнікі Рэчы Паспалітай
The Rasmus

**«The Rasmus»** — фінскі рок-гурт, сфармаваны ў 1994 годзе ў горадзе Хельсінкі, калі ўдзельнікі гурта яшчэ вучыліся ў школе. Заснаваны быў , ,  і Ярна Лахці. Лахці быў у гурце да 1995 года, пасля сыходу яго замяніў Яне Хейсканен. Хейсканен сышоў з гурта ў 1999 годзе, і неўзабаве яго замяніў . Было прададзена  альбомаў па ўсім свеце, з якіх, каля  на тэрыторыі Фінляндыі. Яны атрымалі мноства ўзнагарод як фінскіх, так і міжнародных. Гурт найбольш вядомы сваім хітом 2003 года, песняй «».

## Дыскаграфія 
; Студыйныя альбомы

* *Peep* (1996)
* *Playboys* (1997)
* *Hell of a Tester* (1998)
* *Into* (2001)
* *Dead Letters* (2003)
* *Hide from the Sun* (2005)
* *Black Roses* (2008)
* *The Rasmus* (2012)
* *Dark Matters* (2017)
* *Rise* (2022)
* *Weirdo* (2025)

## Зноскі
## Спасылкі
Катэгорыя:Рок-гурты Фінляндыі
Катэгорыя:Гурты альтэрнатыўнага рока
Катэгорыя:Квартэты
Катэгорыя:Музычныя калектывы, якія з’явіліся ў 1994 годзе
Катэгорыя:Музычныя калектывы 1990-х
Катэгорыя:Музычныя калектывы 2000-х
Катэгорыя:Музычныя калектывы 2010-х
Катэгорыя:Удзельнікі конкурсу песні Еўрабачанне 2022
Oligolophus tridens

**Oligolophus tridens** — від сенакосцаў, які належыць да сямейства .

## Арэал і спосаб жыцця 
Сустракаецца ў цэнтральнай Еўропе. Яны з’яўляюцца драпежнікамі і могуць скараціць папуляцыю тлі на 97 %. Вядома, што прадстаўнікі віду рассейваюць насенне .

## Літаратура 
* 's Biology Catalog: Phalangiidae

Катэгорыя:Жывёлы, апісаныя ў 1836 годзе
Катэгорыя:Павукападобныя Еўропы
Катэгорыя:Сенакосцы
Юзаф Пац

**Юзаф Пац** (? — кастрычнік ) — ураднік Вялікага Княства Літоўскага.

## Біяграфія 
Паходзіў з магнацкага роду Пацаў герба «Газдава». Нарадзіўся ў сям’і Яна Казіміра Паца і Людвікі Тэрэзы з Шуйскіх.

Кашталян жамойцкі з 1748 года, стараста хвейданскі, зёлаўскі і шырвінцкі.

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
Юзаф
Opilio parietinus

**Opilio parietinus** — від павукападобных з сямейства  атраду сенакосцаў. Сустракаецца ў Еўропе і Паўночнай Амерыцы.

## Апісанне 
Падобны на , але з цёмнымі плямамі на нагах і ў цэлым больш шэра-зялёнага афарбоўкі. Як і , раней гэты від часта сустракаўся на сценах дамоў у Цэнтральнай Еўропе, але сёння ён амаль паўсюдна выцеснены інвазіўнымі відамі.

Файл:Opilio parietinus F - Limburg20130803 0726crop.jpg|Самка
Файл:Opilio parietinus M - Limburg20130803 0688crop.jpg|Самец
Файл:Opilio parietinus Moulting - Rotterdam20130718 0299.jpg|Лінька
Файл:Opilio parietinus - Rotterdam20130718 0274crop.jpg|Лінька — паўдарослая форма
Файл:Opilio parietinus Juv - Limburg20130803 0773crop.jpg|Моладзь

## Крыніцы 
## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
* Joel Hallan’s Biology Catalog: Phalangiidae.

Катэгорыя:Жывёлы, апісаныя ў 1778 годзе
Катэгорыя:Павукападобныя Паўночнай Амерыкі
Катэгорыя:Павукападобныя Еўропы
Катэгорыя:Сенакосцы
Помнік абаронцам Польскай пошты

**Помнік абаронцам Польскай пошты** () — манумент у Гданьску, усталяваны ў гонар удзельнікаў абароны Польскай пошты ў Вольным горадзе Гданьску ад наступаючых войск нацысцкай Германіі 1 верасня 1939 года. 

Створаны па праекце Крысціны Гайдо-Куцьмы і Вінцэнта Кучмы, адкрыты 1 верасня 1979 года (да саракагоддзя пачатку Другой сусветнай вайны) на плошчы перад будынкам Польскай пошты у Гданьску. Яго прафінансавала Польская пошта. Помнік паказвае паміраючага паштальёна, якому багіня перамогі Ніка падае вінтоўку, а з адкрытай паштовай сумкі высыпаюцца лісты. Героі інтэграваныя ў стылізаваныя марскія хвалі, увянчаныя галубамі міру.

Помнік быў зроблены з нержавеючай сталі. Акрамя самога аўтара і яго кракаўскіх паплечнікаў, праект рэалізавала група з 15 рабочых Гданьскага НПЗ, якія дапамаглі фармаваць гэты складаны матэрыял. Разам з помнікам адкрылі эпітафію — бронзавы барэльеф Марыі і Зігфрыда Карпальскіх, размешчаны на сцяне былога паштовага аддзялення. Помнік адкрыў першы сакратар ЦК Польскай аб’яднанай рабочай партыі Эдвард Герэк.

Катэгорыя:Славутасці Гданьска
Катэгорыя:Помнікі Польшчы
Катэгорыя:Помнікі паводле алфавіта
Катэгорыя:З’явіліся ў 1979 годзе
Псалом 88

**Псалом 88** *(89 паводле масарэцкай нумарацыі)* адносіцца да ліку месіянскіх псалмоў, якія ў хрысціянстве ўспрымаюцца як правобразныя ці прарочыя ў адносінах да Ісуса Хрыста і некаторых евангельскіх падзей, якія адбыліся праз сотні і нават тысячу гадоў пазней часу напісання. Аўтарства прыпісваецца , аднаму з галоўных спевакоў псалмоў цара Давіда (). Асноўная тэма гэтага псалма — Божае абяцанне вечнага прастола Месіі.

## Спасылкі 
* 88 псальма — Пераклад Васіля Сёмухі
* Кніга псальмаў у перакладзе Лукаша Дзекуць-Малея і Антона Луцкевіча
* 88 псалом у перакладзе Яна Станкевіча і Майсея Гітліна
* Катызма 12 (Псалмы 85-90)  у перакладзе Аляксандра Надсана
* Кафісма 12 у перакладзе Міхаіла Астапчыка
* 

## Гл. таксама 
* Псалмы
* Псалтыр

Катэгорыя:Псалмы
Юзаф Пётр Пац

**Юзаф Пётр Пац** ( — ) — ураднік і вайсковы дзеяч Вялікага Княства Літоўскага.

## Біяграфія 
Паходзіў з магнацкага роду Пацаў герба «Газдава». Нарадзіўся ў сям’і Пятра Паца і Ефрасінні з Агінскіх.

Служыў у войску ВКЛ, генерал-маёр (1757), генерал-ад'ютант вялікай булавы войска ВКЛ, стараста вілейскі, пасол на соймы. Актам паўстання 24 красавіка 1794 года ў Вільні прызначаны членам Найвышэйшай літоўскай рады і ўведзены ў склад вайсковай дэпутацыі. У ліпені 1794 года выехаў на лячэнне ў Галіцыю.

Пасля 3-га падзелу Рэчы Паспалітай у 1795 годзе вярнуўся ў родавы маёнтак Ражанка ў Лідскім павеце, запісаў у тастаменце ўсе свае багатыя маёнткі далёкаму сваяку Людвіку Міхалу Пацу.

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
Юзаф
Катэгорыя:Удзельнікі паўстання 1794 года
Катэгорыя:Члены Найвышэйшай Літоўскай Рады
Пратасовічы

**Пратасовічы** (**Пратасевічы**) — шляхецкі род герба «Ястрабец». Паходзілі з пінскага баярства, вядомы з 1470-х гг., калі атрымалі ад пінскай княгіні Марыі землі ў с. Магільна і Варацэвічы. Асноўныя зямельныя ўладанні мелі на Палессі, ад маёнтка Астравок у Новагародскім ваяводстве некаторыя прадстаўнікі роду зваліся Пратасовічамі-Астроўскімі.

## Найбольш вядомыя 
## Літаратура 
* 

## Спасылкі