open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ашурадэ

**Ашурадэ**, таксама **Ашур-Ада** () — востраў на паўднёвым усходзе Каспійскага мора. Уваходзіць у склад Ірана. Плошча — 8 км².

## Геаграфія 
Востраў Ашурадэ месціцца на паўднёвым усходзе Каспійскага мора за 266 км на паўночны ўсход ад Тэгерана, сталіцы Ірана. Сфарміраваўся ў выніку складаных тэктанічных працэсаў, калі ўзняцце марскога дна прывяло да намывання на яго асадкавых парод. З-за сталых змен узроўню Каспійскага мора абрысы вострава і яго плошча змяняюцца. Так, у пачатку XIX ст. ён уяўляў сабою архіпелаг з 3 асобных астравоў, а ў канцы XIX ст. фактычна ператварыўся ў паўвостраў.

Паверхня раўнінная з доўгімі пясчанымі выдмамі. Найвышэйшы пункт — каля −27 м над узроўнем сусветнага акіяна.

Клімат сухі субтрапічны. Зімовыя тэмпературы рэдка сягаюць ніжэй за 2 °C. Улетку сярэдняя тэмпература трымаецца каля 25 °C, зрэдку падвышаецца да 32 °C. Сярэднегадавая колькасць ападкаў — 398 мм.

## Прырода і яе ахова 
Сухі клімат і пясчаныя глебы Ашурадэ абмяжоўваюць развіццё расліннасці. Пераважаюць травы і хмызнякі-ксерафіты. Каля пакінутай вёскі захоўваюцца фруктовыя дрэвы. На востраве шмат птушак. Тут гняздуюць або спыняюцца качкі, пеліканы, бакланы, фазаны. У прыбярэжных водах вядзецца лоў асятровых, здабываецца каля 40 % іранскай чорнай ікры.

У 1975 г. Ашурадэ абвешчаны Рамсарскім угоддзем, на ім была абмежавана гаспадарчая дзейнасць. Аднак у 2004 г. каля 380 га плошчы вострава былі перададзены ў прыватную маёмасць. На гэтай тэрыторыі развіваецца турызм. Іранскія экалагічныя арганізацыі, а таксама пракуратура дамагаюцца вяртання адчужаных зямель у дзяржаўную маёмасць.

## Гісторыя 
Хаця некаторыя даследчыкі мяркуюць, што Ашурадэ ўзгадваўся пад іншымі назвамі ўжо ў сярэднявеччы, гэтаму няма пацверджанняў. У канцы XVIII — XIX ст. ён разглядаўся як важны пункт для пранікнення ў Мазендэран. У 1781 г. Ага Махамед Хан Каджар дазволіў М. Войнавічу, які ўзначальваў расійскую экспедыцыю, заснаваць на тэрыторыі сучаснага вострава гандлёвую факторыю. Калі замест яе была ўзведзена крэпасць з 18 гарматамі, Ага Махамед арыштаваў некалькіх расійскіх афіцэраў і вымусіў іх пакінуць занятае месца. Тым не меней, у 1838 г. расійскія караблі занялі Ашурадэ быццам бы для барацьбы з туркменскім піратам Кіятам. Нягледзячы на пратэсты з боку Ірана, акупацыя працягвалася да 1921 г. і была скончана ў выніку дагавора паміж іранскім і савецкім урадамі.

У XX ст. на востраве знаходзілася туркменскае паселішча, жыхары якога займаліся рыбалоўствам, працавалі мячэць і рыбалоўны порт. У 1975 г. Ашурадэ быў абвешчаны Рамсарскім угоддзем, усталяваны рэжым аховы прыродных рэсурсаў. Падвышэнне ўзроўню Каспійскага мора прывяло да адсялення мясцовага насельніцтва. У нашы дні на Ашурадэ спыняюцца рыбакі, дзейнічаюць ваенны і памежны пасты, востраў наведваюць турысты.

## Спасылкі 
* About Island
* ĀŠŪRĀDA — Encyclopaedia Iranica
* A mysterious island called Ashooradeh near the Bandar Torkaman

Катэгорыя:Астравы Каспійскага мора
Катэгорыя:Астравы Ірана
Таледскія горы

**Таледскія горы** () — горная сістэма ў Цэнтральнай Іспаніі.

Таледскія горы ўзвышаюцца над Новакастыльскім пласкагор’ем, Паўднёвай Месетай. Вышыня над узроўнем мора перавышае 1000 м, вышэйшы пункт — Піка-Вільюэркас (1603 м). Асноўныя хрыбты — Сьера-дэ-ла-Кальдэрына паміж горадам Малагон і Пуэрта-Лапісэ, Сьера-дэ-Гвадалупэ каля Гвадалупэ і Сьера-дэ-Альтаміра на мяжы Эстрэмадуры і Кастыліі-Ла-Манчы.

Памеры сістэмы: каля 350 км у даўжыню і 50-100 км у шырыню, працягласць — з захаду на ўсход. Таледскія горы з’яўляюцца водападзелам рэк Таха і Гвадыяны.

Горы Таледа размешчанына поўдзень ад Цэнтральнай Кардыльеры на тэрыторыі правінцый Касерэс, Таледа і Сьюдад-Рэаль.

Катэгорыя:Горы Іспаніі
Катэгорыя:Горныя сістэмы Еўропы
Катэгорыя:Геаграфія Кастыліі — Ла-Манчы
Катэгорыя:Геаграфія Эстрэмадуры
Другая Пунічная вайна

**Другая Пунічная вайна** (218 год да н.э.- 201 год да н.э.) — узброены канфлікт, пачаўся з аблогі і разбурэння саюзнага рымлянам горада Сагунта ў Іспаніі і паходу на Італію праз Альпы (218) карфагенскай арміі на чале з Ганібалам, які разлічваў на падтрымку заваяваных Рымам галаў. Ужо ў першых сутычках з рымлянамі на рэках Тыцына і Трэбія (218), каля Тразіменскага возера (217) рымлянам былі нанесены значныя паражэнні. Рымляне перайшлі да тактыкі зацяжной вайны, каб змучыць праціўніка на сваёй тэрыторыі. 2 жніўня 216 года да н.э. пры Канах адбылася бітва, у якой рымская армія была акружана і знішчана. Каб працягнуць вайну, рымляне папоўнілі армію рабамі, злачынцамі, выпушчанымі з турмаў, і знізілі маёмасны цэнз пры камплектаванні новых легіёнаў. Такія захады ўмацавалі армію і прынеслі першыя перамогі. У 211 годзе да н.э. рымляне захапілі Сіракузы і вярнулі г.Капуя. У Іспаніі Сцыпіён Афрыканскі Старэйшы заняў Новы Карфаген. Вайна была перанесена ў Афрыку. У 202 годзе да н.э. Сцыпіён разбіў карфагенскую армію на чале з Ганібалам каля г. Зама. Паводле мірнага дагавора 201 года да н.э. Карфаген страціў флот, абавязваўся выплаціць кантрыбуцыі, страціў права без згоды Рыма весці войны ў Афрыцы. Усе іспанскія ўладанні перайшлі да Рыма.

## Літаратура 
* Пунічныя войны // 
Катэгорыя:Пунічныя войны
Жырона (правінцыя)

**Жырона** (), **Херо́на** () — правінцыя на паўночным усходзе Іспаніі, у складзе аўтаномнай супольнасці Каталонія. Адміністрацыйны цэнтр — горад Жырона. Плошча тэрыторыі —  км² (40-е месца сярод правінцый краіны). Насельніцтва —  чалавекі (даныя 2021 года). Па тэрыторыі правінцыі цячэ рака Муга.

Катэгорыя:Правінцыі Іспаніі
Жырона (значэнні)

**Жырона**:
* Жырона
* Жырона (правінцыя)
* Жырона (баскетбольны клуб)
* Жырона (футбольны клуб)
Васіль Андрэевіч Канавалаў

**Васіль Андрэевіч Канавалаў** ( — , Масква) — савецкі военачальнік. Генерал-маёр, былы камандзір 283 Гомельскай Чырванасцяжнай стралковай дывізіі, якая ў ліпені 1944 года вызваляла г. Навагрудак ад нямецка-фашысцкіх захопнікаў.

## Біяграфія 
Браў удзел у Гомельска-Рэчыцкай наступальнай аперацыі. Летам 1944 года дывізія пад яго камандаваннем паспяхова дзейнічала ў Беларускай наступальнай аперацыі.

 

 
Катэгорыя:Ганаровыя грамадзяне Навагрудскага раёна
Катэгорыя:Удзельнікі бітвы за Дняпро
Катэгорыя:Удзельнікі Курскай бітвы
Катэгорыя:Генерал-маёры СССР
Катэгорыя:Удзельнікі штурма Кёнігсберга
Альмадэн

**Альмадэн** () — горад і муніцыпалітэт у Іспаніі, уваходзіць у правінцыю Сьюдад-Рэаль, у складзе аўтаномнай супольнасці Кастылія — Ла-Манча. Муніцыпалітэт знаходзіцца ў складзе раёна (камаркі) Валье-дэ-Алькудыя. Займае плошчу 240 км². Насельніцтва — 6175 чалавек (на 2010 год).

Са спрадвечных часоў Альмадэн служыў (і застаецца) сусветным цэнтрам вытворчасці ртуці (радовішча Альмадэн). Назапашаная за шмат стагоддзяў прамысловая інфраструктура ўнесена ЮНЕСКА ў спіс Сусветнай спадчыны (разам з аналагічнымі збудаваннямі ў славенскай Ідрыі).

У 2011 годзе стартаваў 7-ы этап шматдзённай велагонкі Вуэльта.

Катэгорыя:Гарады аўтаномнай супольнасці Кастылія — Ла-Манча
Катэгорыя:Муніцыпалітэты правінцыі Сьюдад-Рэаль
Вялікая сінагога (Пінск)

**Вялікая сінагога**, або **Кравецкая сінагога**. У 1616 годзе на месцы драўлянай збудавалі мураваную бажніцу.

У часы вайны Маскоўскай дзяржавы з Рэччу Паспалітай (1654—1667) ў 1656 годзе будынак пацярпеў у пажары. Пазней бажніцу адбудавалі.

### Пад уладай Расійскай імперыі 
Пасля другога падзелу Рэчы Паспалітай у 1793 годзе, калі Пінск апынуўся ў складзе Расійскай імперыі, сінагога працягвала дзейнічаць.

### Найноўшы час 
Моцна пацярпела пры пажары горада 7 жніўня 1921 г., пазней пры рэканструкцыі былі зменены дах і завяршэнне пабудовы. Вакол сінагогі праходзіла вул. Акружная, на якой размяшчаліся яшчэ дзве сінагогі. Будынак быў падпалены нацыстамі ў гады Другой сусветнай вайны і ўжо ў савецкія часы канчаткова знесены. Тэрыторыя былой сінагогі часткова занятая гарадскім Домам культуры (паўночна-ўсходняя частка ГДК).

## Архітэктура 
Помнік архітэктуры рэнесансу. Гэта быў абарончы будынак, амаль квадратны ў плане. Заходні фасад з левага боку вылучаўся круглай абарончай вежай.

## Галерэя 
### Вонкавы выгляд 

Pinsk, Školnaja, Vialikaja synagoga. Пінск, Школьная, Вялікая сынагога (1901-14).jpg|да 1915 г.
Pinsk, Školnaja, Vialikaja synagoga. Пінск, Школьная, Вялікая сынагога (1901-14) (2).jpg|да 1915 г.
Pinsk, Łahišynskaja, Vialikaja synagoga. Пінск, Лагішынская, Вялікая сынагога (1901-14).jpg|да 1915 г.
Pinsk, Školnaja, Vialikaja synagoga. Пінск, Школьная, Вялікая сынагога (1915, 1916).jpg|1916 г.

Pinsk, Školnaja, Vialikaja synagoga. Пінск, Школьная, Вялікая сынагога (1920).jpg|1920 г.
Pinsk, Łahišynskaja, Vialikaja synagoga. Пінск, Лагішынская, Вялікая сынагога (1920).jpg|1920 г.
Pinsk, Akružnaja, Vialikaja synagoga. Пінск, Акружная, Вялікая сынагога (J. Zialinski, 1921).jpg|1921 г.
Pinsk, Akružnaja, Vialikaja synagoga. Пінск, Акружная, Вялікая сынагога (J. Zialinski, 1921) (3).jpg|1921 г.

Pinsk, Akružnaja, Vialikaja synagoga. Пінск, Акружная, Вялікая сынагога (1920).jpg|1920-я гг.
Pinsk, Školnaja, Vialikaja synagoga. Пінск, Школьная, Вялікая сынагога (1920).jpg|1920-я гг.
Pinsk, Akružnaja, Vialikaja synagoga. Пінск, Акружная, Вялікая сынагога (1925) (2).jpg|1925 г.
Pinsk, Akružnaja, Vialikaja synagoga. Пінск, Акружная, Вялікая сынагога (1930).jpg|1930 г.

### Інтэр’ер 

Pinsk, Vialikaja synagoga. Пінск, Вялікая сынагога (A. Kraushar, 1914) (5).jpg|1914 г.
Pinsk, Vialikaja synagoga. Пінск, Вялікая сынагога (A. Kraushar, 1914) (2).jpg|1914 г.
Pinsk, Vialikaja synagoga. Пінск, Вялікая сынагога (A. Kraushar, 1914) (4).jpg|1914 г.
Pinsk, Vialikaja synagoga. Пінск, Вялікая сынагога (A. Kraushar, 1914).jpg|1914 г.

Pinsk, Vialikaja synagoga. Пінск, Вялікая сынагога (A. Kraushar, 1914) (3).jpg|1914 г.
Pinsk, Vialikaja synagoga. Пінск, Вялікая сынагога (1915).jpg|1915 г.
Pinsk, Vialikaja synagoga. Пінск, Вялікая сынагога (1916).jpg|1916 г.
Pinsk, Vialikaja synagoga. Пінск, Вялікая сынагога (1920).jpg|1920 г.

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
Катэгорыя:Сінагогі Пінска
Катэгорыя:Колішнія сінагогі Беларусі
Катэгорыя:Будынкі і збудаванні Беларусі, знішчаныя савецкай уладай
Катэгорыя:Зніклі ў 1940-я гады
Катэгорыя:1616 год у Беларусі
Катэгорыя:Збудаванні Беларусі ў стылі рэнесанс
Катэгорыя:Абарончыя храмы Беларусі
Аточа

**Станцыя Аточа** () — найбуйнейшы чыгуначны вузел Мадрыда і Іспаніі. Адзін з двух вакзалаў іспанскай сталіцы — разам з вакзалам Чамарцін. Цягнікі, якія адпраўляюцца з вакзалаў Аточа і Чамарцін, курсуюць па высакахуткасных лініях AVE, хуткасных і звычайных лініях Alvia.

Сваю назву вакзал атрымаў 9 лютага 1851 года ў гонар знесенай брамы Аточа.

З перонаў вакзала Аточа адпраўляюцца цягнікі і электрычкі на поўдзень, усход і захад краіны, у першую чаргу звязваючы з Мадрыдам насельніцтва такіх правінцыйных гарадоў як Таледа, Куэнка, Аранхуэс, Алькала-дэ-Энарэс, Гвадалахара, Авіла, Эскарыял, Сеговія і іншыя. Уключае ў сябе станцыю Пуэрта-дэ-Аточа, адкуль адпраўляюцца высакахуткасныя цягнікі AVE ў Барселону, Кордаву, Севілью, Малагу, Кадыс і многія іншыя гарады.

Аточа з’яўляецца буйным транспартна-перасадачным вузлом (высакахуткасныя цягнікі, прыгарадныя электрычкі, метро і аўтобусы).

Катэгорыя:Транспарт Мадрыда
Катэгорыя:Будынкі і збудаванні Мадрыда
Катэгорыя:Вакзалы Іспаніі
Катэгорыя:Чыгуначны транспарт Іспаніі
Катэгорыя:З’явіліся ў 1892 годзе
Не звязвайцеся з Зоханам

**«Не звязвайцеся з Зоханам»** () ― амерыканская кінакамедыя пра ізраільскага спецназаўца Зохана Двіра (), які інсцэніраваў уласную смерць і з’ехаў у Нью-Ёрк, каб стаць цырульнікам. Фільм высмейвае міжнацыянальны канфлікт арабаў і габрэяў.

## Спасылкі
Катэгорыя:Кінакамедыі ЗША
Катэгорыя:Фільмы на англійскай мове
Катэгорыя:Фільмы ЗША 2008 года
Катэгорыя:Фільмы Columbia Pictures
Зомбілэнд

**«Зомбілэнд»** () ― амерыканскі камедыйны фільм жахаў рэжысёра Рубена Флейшэра. У ЗША фільм выйшаў на экраны 2 кастрычніка 2009 года, у СНД ― 8 кастрычніка. У 2019 годзе ў пракат выйшаў працяг фільма ― «Зомбілэнд: Кантрольны стрэл».

## Зноскі 
## Спасылкі
Катэгорыя:Фільмы ЗША 2009 года
Катэгорыя:Кінакамедыі 2009 года
Катэгорыя:Кінакамедыі ЗША
Катэгорыя:Фільмы на англійскай мове
Катэгорыя:Фільмы жахаў ЗША
Катэгорыя:Постапакаліптычныя фільмы
Катэгорыя:Дарожныя фільмы
Катэгорыя:Фільмы Columbia Pictures
Катэгорыя:Кінарэжысёрскія дэбюты
Катэгорыя:Камедыйныя фільмы жахаў
Тэруэль (правінцыя)

**Тэруэль** (, ) — правінцыя на ўсходзе Іспаніі ў складзе аўтаномнай супольнасці Арагон. Адміністрацыйны цэнтр — Тэруэль. Тэрыторыя —  км² (10-е месца сярод правінцый краіны). Насельніцтва — 141 тыс. чал. (49-е месца; даныя 2005 года).

Катэгорыя:Правінцыі Іспаніі
Каталонскія горы

**Катало́нскія горы** — горная сістэма на паўночным усходзе Пірэнэйскага паўвострава, размешчана на тэрыторыі аўтаномнай супольнасці Каталонія (Іспанія). Выцягнуты прыкладна на 220 км з паўночнага ўсходу на паўднёвы захад уздоўж берагоў Міжземнага мора — ад усходняй канечнасці Пірэнеяў да дэльты ракі Эбра.

У сістэму ўваходзяць два паралельныя горныя хрыбты, падзеленыя падоўжнай тэктанічнай упадзінай. Прыморскі хрыбет (Cordillera Litoral) мае вышыню 400—600 м, Унутраны хрыбет (Cordillera Prelitoral), у якім размешчаны гара Монтсені (1712 м) і Мансерат (1236 м). Паўночная частка складзена пераважна палеазойскімі гранітамі і кварцытамі, астатняя частка — вапнякамі, пясчанікамі і глінамі мезазою і кайназою. Карставыя ўтварэнні.

Клімат раёна — міжземнаморскі.

Катэгорыя:Геаграфія Каталоніі
Катэгорыя:Горы Іспаніі
Катэгорыя:Горныя сістэмы Еўропы
Тарагона (правінцыя)

**Тарагона** (, ) — правінцыя на паўночным усходзе Іспаніі ў складзе аўтаномнай супольнасці Каталонія. Адміністрацыйны цэнтр — Тарагона. Тарагона мяжуе з правінцыямі Кастэльён, Тэруэль, Сарагоса, Лерыда, Барселона і з Міжземным морам. У 2002 годзе ў правінцыі пражывала  чалавек, з якіх прыкладна адна пятая частка — у сталіцы, горадзе Тарагона. Некаторыя гарады і пасёлкі ў правінцыі Тарагона — Канстанці, Рэус, Фальсет, Вендрэль, Тортаса, Ампоста. Правінцыя ўключае 183 муніцыпалітэты. Тэрыторыя — 6303 км² (39-е месца сярод правінцый краіны). Насельніцтва — 705 тыс. чал. (19-е месца; даныя 2005 года).

Катэгорыя:Правінцыі Іспаніі
Рэус

**Рэус** () — муніцыпалітэт у Каталоніі, уваходзіць у правінцыю Тарагона ў складзе аўтаномнай супольнасці Каталонія. Муніцыпалітэт знаходзіцца ў складзе раёна (камаркі) Баш-Камп. Займае плошчу 53,05 км². Насельніцтва на 2010 год —  чалавекі. Адлегласць да адміністрацыйнага цэнтра правінцыі Тарагоны — 14 км, да Камбрыльса — 12 км, да Салоу — 10 км, да Ла-Пінеды — 8 км, да Барселоны — 108 км.

## Насельніцтва 
## Гарады-пабрацімы 
## Вядомыя ўраджэнцы і жыхары 
* Аіда Фольч, іспанская актрыса
## Крыніцы 
Катэгорыя:Муніцыпалітэты правінцыі Тарагона
Сарагоса (значэнні)

**Сарагоса**:
* Сарагоса
* Сарагоса (баскетбольны клуб)
* Сарагоса (правінцыя)
Сарагоса (правінцыя)

**Сарагоса** () — правінцыя на паўночным усходзе Іспаніі ў складзе аўтаномнай супольнасці Арагон. Адміністрацыйны цэнтр — горад Сарагоса, які з’яўляецца таксама адміністрацыйным цэнтрам Арагона. Тэрыторыя —  км² (4-е месца сярод правінцый краіны). Насельніцтва — 912 тыс. чал. (16-е месца; даныя 2005 года).

Катэгорыя:Правінцыі Іспаніі
Манрэса

**Манрэ́са** (), **Манрэ́за** () — горад у Іспаніі, у аўтаномнай супольнасці Каталонія, у правінцыі Барселона. Насельніцтва —  чалавек (на 2010 год). Горад Манрэса — месца каталіцкай пілігрымкі, звязанай з імем каталіцкага святога, заснавальніка ордэна езуітаў Ігнація дэ Лаёлы, які спыняўся тут для малітвы ў 1522 годзе. Манрэса — індустрыяльны цэнтр, аснову эканомікі складаюць тэкстыльная, металургічная і шкляная прамысловасць.

Катэгорыя:Гарады Каталоніі
Катэгорыя:Муніцыпалітэты правінцыі Барселона
Велес-Бланка

**Велес-Бланка** () — населены пункт і муніцыпалітэт у Іспаніі, уваходзіць у правінцыю Альмерыя, у складзе аўтаномнай супольнасці Андалусія. Муніцыпалітэт знаходзіцца ў складзе раёна (камаркі) Лос-Велес. Займае плошчу 441 км². Насельніцтва — 2282 чалавекі (на 2010 год). За 164 км ад адміністрацыйнага цэнтра правінцыі.

Катэгорыя:Муніцыпалітэты правінцыі Альмерыя
Рубен Флейшэр

**Рубен Флейшэр** (; нар. , Вашынгтон) — амерыканскі кінарэжысёр, рэжысёр рэкламы і відэакліпаў, прадзюсар. Шырока вядомы як рэжысёр фінансава паспяховага фільма «Зомбілэнд», які атрымаў высокія адзнакі кінакрытыкаў. Таксама Флейшэр паставіў менш паспяховыя карціны «Паспець за 30 хвілін» і «Паляўнічыя на гангстараў».

## Біяграфія 
Рубен Флейшэр нарадзіўся ў Вашынгтоне, ЗША. Пасля заканчэння Уэсліянскага ўніверсітэта, ён пераехаў у Сан-Францыска. Там ён пачаў працаваць пазаштатным работнікам у якасці HTML-праграміста. У далейшым ён пачаў здымаць рэкламныя ролікі і музычныя кліпы. У 2009 годзе ён зняў першы свой мастацкі фільм «Зомбілэнд», які меў поспех у пракаце і атрымаў станоўчыя водгукі крытыкаў. Яго другі фільм, «Паспець за 30 хвілін», выйшаў у 2011 годзе.

Наступным фільмам Рубена стала крымінальная драма «Паляўнічыя на гангстараў», прэм’ера якога адбылася ў 2013 годзе.

У 2018 годзе выйшаў новы фільм Флейшэра — «Веном». Жыве ў Лос-Анджэлесе.

Катэгорыя:Рэжысёры ЗША
Квінт Фабій Максім Кунктатар

**Квінт Фабій Максім Кунктатар** або **Квінт Фабій Максім Верукоз** ( або ; памёр у 203 годзе да н.э., Рым, Рымская рэспубліка) — старажытнарымскі военачальнік і палітычны дзеяч, консул у 233, 228, 215, 214 і 209 гадах да н.э. У 233 годзе да н.э. атрымаў перамогу над лігурамі. Да пачатку Другой Пунічнай вайны быў адным з самых уплывовых палітыкаў рэспублікі; верагодна, менавіта ён аб’явіў у 218 годзе вайну Карфагену ад імя Рыма.

Выступаў за асцярожную тактыку ў барацьбе з Ганібалам. У якасці дыктатара ўзначаліў рымскае войска ў 217 годзе, пазбягаў вялікіх бітваў і імкнуўся наносіць шкоду ворагу, дзейнічаючы на яго камунікацыях і выкарыстоўваючы тактыку «выпаленай зямлі». Такім самым чынам ён дзейнічаў і ў кампаніях 215 і 214 гадоў у якасці консула. Вынікам стала істотнае паслабленне арміі Ганібала і звужэнне тэрыторыі, якую кантралявалі карфагеняне ў Італіі.

Апошняе дзесяцігоддзе свайго жыцця (213—203 гады да н.э.) Квінт Фабій правёў пераважна ў Рыме, з’яўляючыся адным з самых уплывовых сенатараў. Ён няўдала супрацьдзейнічаў Публію Карнелію Сцыпіёну (у будучыні Афрыканскаму), які настойваў на больш актыўных дзеяннях супраць Карфагена.

Антычныя аўтары, пачынаючы з Квінта Энія, прыпісвалі Квінту Фабію выключныя заслугі ў Другой Пунічнай вайне: было распаўсюджана меркаванне, што менавіта «марудлівасць» Квінта Фабія выратавала Рым.
Ахтырскі

**Ахтырскі** () — пасёлак гарадскога тыпу ў Абінскім раёне Краснадарскага края Расіі. Утварае муніцыпальнае ўтварэнне Ахтырскае гарадское паселішча як адзіны населены пункт у яго складзе. Насельніцтва — 21 267 жыхароў (2021 год), другое месца па раёне пасля горада Абінск. Большасць насельніцтва — рускія (90,5 %), пражываюць таксама ўкраінцы, армяне і інш.

Аўтамабільная траса Краснадар — Наварасійск. Чыгуначная станцыя Ахтырская на лініі Краснадар — Крымск.

Катэгорыя:Пасёлкі гарадскога тыпу Краснадарскага края
Джубга

**Джу́бга** () — пасёлак гарадскога тыпу (курортны пасёлак) у Туапсінскім раёне Краснадарскага края Расіі. Адміністрацыйны цэнтр Джубгскага гарадскога паселішча. Пасёлак размешчаны на ўзбярэжжы Джубскай бухты Чорнага мора ў даліне і вусці ракі Джубга, у лясным масіве (лісцевыя і іглічныя пароды); за 52 км на паўночны захад ад раённага цэнтра — Туапсэ. Ад Краснадара да Джубгі праз Адыгейск, Гарачы Ключ і перавал Хрыбтавы вядзе аўтатраса (М4 і М27) працягласцю 108 км.

Пляжы ў Джубзе пераважна пясчаныя і пясчана-галькавыя.

Катэгорыя:Пасёлкі гарадскога тыпу Краснадарскага края
Каяльныя псалмы

**Каяльныя псалмы**, або  **пакутныя псалмы** — сем псалмоў, якія прысвечаны прызнанню грахоў і пакаянню:
* Псалом 6
* Псалом 31
* Псалом 37
* Псалом 50
* Псалом 101
* Псалом 129
* Псалом 142

## Асобныя пераклады 
* Пакутныя Псальмы: 6, 31, 37, 50, 101, 129, 142  (вершаваны пераклад Вінцука Адважнага)
* Псалом 50/51 (каяльны)  у перакладзе БАПЦ
* Псалом 50  (пераклад протаіерэя Сергія (Гардуна))
## Гл. таксама 
* Псалтыр

## Спасылкі 
* Псалмы на всякую потребу 
* Покаянные псалмы в Псалтири  

Катэгорыя:Хрысціянскае набажэнства
Катэгорыя:Псалмы
Галель

**Галель** () — у іўдаізме — адна з урачыстых малітваў, якая чытаецца па асобных днях, каб хваліць і дзякаваць Госпаду. Складаецца з псалмоў 112—117, таксама празваных «Егіпецкім галелем». «Егіпецкі галель» уяўляе сабою суцэльны твор, магчыма, напісаны падчас падзей Ханукі, пра што гаворыць ягоная структура і звычай яго вымаўлення ва ўсе дні гэтага свята.

## У Евангеллях 
Прыкладам ужывання галеля ў Евангеллі можа паслужыць урывак аб уездзе Ісуса ў Іерусалім (), калі яўрэі сустрэлі Ісуса пальмавымі галінамі і воклічам «асана!» («Выратуй жа!») ().

Таксама згадваецца, што пасля спажывання велікоднай трапезы Ісус з вучнямі спяваў псалом (у грэчаскім арыгінале — літаральна «гімн»): «І, запяяўшы, пайшлі на гару Аліўную» (, ). На думку шэрагу каментатараў, напрыклад, Чарлза Сперджэна, тут маецца на ўвазе звычай чытаць галель у завяршэнне велікоднага седэра.

## Спасылкі 
* 
* 
* The Open Siddur Project: Hallel

Катэгорыя:Іўдзейскае набажэнства
Катэгорыя:Псалмы
Пеньялара

**Пеньялара** () — гара ў Іспаніі. Вышыня над узроўнем мора — 2428 м, адносная вышыня — 1113 м. Найвышэйшы пункт горнага масіва Сьера-дэ-Гвадарама і адна з найвышэйшых вяршыняў усёй сістэмы Цэнтральных Кардыльер.

Размешчана вяршыня на мяжы аўтаномнай супольнасці Мадрыд і правінцыі Сеговія (Кастылія і Леон). Верхняя частка гары з’яўляецца прыродным паркам. На схілах гары мноства эскарпавых азёр. Схілы гары на вышыні 1000—1300 м пакрыты дубовымі лясамі, да 2000 м пераважае хвоя, вышэй — хмызнякі і лугі.

Катэгорыя:Горныя вяршыні Іспаніі
Катэгорыя:Геаграфія Кастыліі і Леона
Катэгорыя:Геаграфія аўтаномнай супольнасці Мадрыд
Сэла

**Сэла́** () — слова невядомага паходжання і этымалогіі, якое сустракаецца 74 разы ў Яўрэйскай Бібліі. У перакладзе Бібліі, зроблемым Васілём Сёмухам, у зносках пазначана, што «Сэла ёсьць музычны знак, што паказвае быццам crescendo». Таксама можа быць выкарыстана для пазначэння таго, што ў гэты момант у псалме павінна быць музычная інтэрмедыя, або як літургічна-музычны знак, або інструкцыя па чытанні тэксту са значэннем «спыніцца і паслухаць», або як форма падкрэслівання пры падрыхтоўцы да наступнага абзаца. 

Яго не варта блытаць з яўрэйскім словам '''', што азначае «скала».

У Псалтыры сустракаецца ў псалмах 3, 4, 7, 9, 19, 23, 31, 38, 45, 46, 47, 48, 51, 53, 54, 56, 58, 59, 61, 65, 66, 67, 74, 75, 76, 81, 82, 83, 87, 88, 139, 142.

Катэгорыя:Хрысціянскае набажэнства
Катэгорыя:Псалмы
Хуан дэ Эрэра

**Хуан Баўтыста дэ Эрэра** (ісп.: Juan de Herrera; каля 1530, Роіс, раён Сантандэр — , ) — іспанскі архітэктар і вучоны, прадстаўнік Позняга Адраджэння, стваральнік «неўпрыгожанага» стылю рэнесанснага дойлідства.

З’яўляўся адным з выбітных архітэктараў Іспаніі XVI стагоддзя. Яго праца Discurso sobre la figura cúbica («Гаворка пра кубічную форму») паказвае яго выдатныя веды ў геаметрыі і матэматыцы.

## Біяграфія 
Быў родам з шляхетнай сям’і, якая пражывала ў горадзе Мавельян правінцыі Астурыя. Да вясны 1548 года навучаўся ва ўніверсітэце Вальядаліда. У 1547—51 гг. суправаджаў Філіпа II у паездцы ў Італію і Брусель у якасці прыдворнага, а з 1551 па 1559 гады зноў пабываў з каралём у Італіі, дзе прымаў удзел у ваенных кампаніях Карла V, а затым перамясціўся ў Юстэ.

Кар’ера архітэктара пачалася ў 1561 годзе з працы над каралеўскім палацам у Аранхуэсе. З 1559 года Эрэра прымаў удзел у якасці памочніка галоўнага архітэктара Хуана дэ Таледа ў будаўніцтве кляштара-палаца Эскарыяла, а з 1567 па 1584 год узначальваў работы. Захаваўшы агульную планіроўку комплексу, Эрэра павялічыў памер будынка, падвоіў колькасць яго паверхаў і аб’яднаў усе чатыры фасады агульным карнізам. Акрамя таго, ён спраектаваў царкву (1574-82) і пабудаваў лазарэт. У гэтай працы бачны стыль архітэктара, які вылучаўся строгасцю архітэктурных формаў і адсутнасцю ўпрыгожванняў. Гэты стыль быў названы «неупрыгожаным» (ісп.: desornamentado) або «эрэрэска» (ісп.: herreresco, ад імя аўтара) і да сярэдзіны XVII стагоддзя выкарыстоўваўся ў іспанскім дойлідстве.

Пасля 1567 года Хуан дэ Эрэра працаваў над летнім палацам у Аранхуэсе, а ў 1583—1598 гадах займаўся праектам Севільскага гандлёвага дома, будынак якога ў цяперашні час займае Архіў Індый. У 1585 г. архітэктар заняўся кафедральным саборам у Вальядалідзе, які пазней паслужыў мадэллю для сабораў у Мехіка і ў Ліме.
Канопліч

**Канопліч** — беларускае прозвішча.

## Вядомыя носьбіты 
* Вольга Уладзіміраўна Канопліч (нар. 1988) — беларуская валейбалістка.
* Павел Ігнатавіч Канопліч (1912—1983) — Герой Сацыялістычнай Працы (1966), дэпутат Вярхоўнага Савета БССР 6-га склікання (1963—1967).
* Сяргей Міхайлавіч Канопліч (нар. 1957) — беларускі аграном і палітык, дэпутат Палаты прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь V склікання.

Катэгорыя:Беларускія прозвішчы
Леанід Васільевіч Барабанаў

**Леанід Васільевіч Барабанаў** (нар. , г. Добруш, Гомельская вобласць) — беларускі дзяржаўны дзеяч. Дырэктар Гомельскага вагонарамонтнага завода імя М. І. Калініна.
 
## Узнагароды 
* За вялікі асабісты ўклад у развіццё вагонарамонтнай вытворчасці і павышэнне яе эфектыўнасці 2 ліпеня 1997 года быў узнагароджаны ганаровым званнем «Заслужаны работнік прамысловасці Рэспублікі Беларусь»
* Ганаровыя грамадзяне Акцябрскага раёна.

 

Катэгорыя:Члены Савета Рэспублікі Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 1-га склікання
Катэгорыя:Ганаровыя грамадзяне Акцябрскага раёна
Катэгорыя:Дэпутаты Гомельскага абласнога Савета дэпутатаў
Катэгорыя:Інжынеры Беларусі
Катэгорыя:Памочнікі Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь — інспектары па Гомельскай вобласці
Катэгорыя:Старшыні Гомельскага гарадскога выканаўчага камітэта
Мікалай Казлоў

**Мікалай Казлоў**:
* Мікалай Георгіевіч Казлоў (нар. 1967) — беларускі палітык.
* Мікалай Пятровіч Казлоў (1920—1971) — Заслужаны ўрач БССР.
* Мікалай Сямёнавіч Казлоў (1907—1993) — хімік, акадэмік АН БССР.
Чэмпіянат свету па футболе 2026

**Чэмпіянат свету па футболе 2026** — 23-і чэмпіянат свету па футболе пад эгідай ФІФА, фінальны турнір якога пройдзе ў 2026 годзе ў ЗША, Канадзе і Мексіцы.

## Спасылкі 
Катэгорыя:Чэмпіянаты свету па футболе
Катэгорыя:2026 год у футболе
Летнія Алімпійскія гульні 2032

**Летнія Алімпійскія гульні 2032 года** (афіцыйна — **Гульні XXXV Алімпіяды**) — чарговыя Алімпійскія гульні, якія плануецца правесці з 23 ліпеня па 8 жніўня 2032 года ў Брысбене.

## Спасылкі
Катэгорыя:Летнія Алімпійскія гульні
Агламерацыя

**Агламерацыя**:
* Гарадская агламерацыя
* Агламерацыя (металургія)
* Агламерацыя (мікрабіялогія)
Фуна Накаяма

**Фуна Накаяма** (;  ) — японская скейтбардыстка з горада Таяма. Накаяма заваявала бронзавы медаль у  на летніх Алімпійскіх гульнях 2020 года ў Токіа, Японія.

## Спасылкі
Бейс-гамэдрэш Клойз

**«Бейс-гамэдрэш Клойз»**, або **«Шомрым-Лабокер»** — колішняя сінагога ў Пінску, якая размяшчалася на вул. Акружнай, на поўнач ад Вялікай сінагогі. Пабудаваная ў 1920-х гг. на месцы коляшняга драўлянага будынка, што згарэў у 1921 г. Мураваная аднапавярховая сінагога знесена ў канцы 1960-х — пачатку 1970-х гг. пры будаўніцтве гарадскога Дома культуры.

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Сінагогі Пінска
Катэгорыя:Будынкі і збудаванні Беларусі, знішчаныя савецкай уладай
Катэгорыя:Зніклі ў 1960-я гады
Катэгорыя:Зніклі ў 1970-я гады
Катэгорыя:З’явіліся ў 1920-я гады
Катэгорыя:1920-я ў Беларусі
Мадрыдскі політэхнічны ўніверсітэт

**Мадрыдскі політэхнічны ўніверсітэт** () — іспанская дзяржаўная вышэйшая навучальная ўстанова са статусам універсітэта з сядзібай у Мадрыдзе.

## Структура 
* Вышэйшая тэхнічная школа прамысловых інжынераў
* Вышэйшая тэхнічная школа інжынернага і прамысловага дызайну
* Вышэйшая тэхнічная школа горных і энергетычных інжынераў
* Вышэйшая тэхнічная школа грамадзянскага будаўніцтва
* Мадрыдская вышэйшая тэхнічная школа архітэктуры
* Вышэйшая тэхнічная школа будаўніцтва
* Вышэйшая тэхнічная школа аэранавігацыйнай і касмічнай тэхнікі
* Вышэйшая тэхнічная школа агранамічнай, харчовай і біясістэмнай інжынерыі
* Вышэйшая тэхнічная сельскагаспадарчая школа
* Вышэйшая тэхнічная школа лясной гаспадаркі і прыроднага асяроддзя
* Вышэйшая тэхнічная школа інжынерыі дарог, каналаў і партоў
* Вышэйшая тэхнічная школа ваенна-марскіх інжынераў
* Вышэйшая тэхнічная школа інжынераў электрасувязі
* Факультэт фізічнай актыўнасці і спартыўных навук
* Вышэйшая тэхнічная школа камп’ютарных інжынераў
* Мадрыдскі вышэйшы цэнтр дызайну моды
* Вышэйшая тэхнічная школа інжынерыі камп’ютарных сістэм
* Вышэйшая тэхнічная школа інжынерных і тэлекамунікацыйных сістэм
* Вышэйшая тэхнічная школа інжынераў у галіне тапаграфіі, геадэзіі і картаграфіі

## Спасылкі 
* Афіцыйная інтэрнэт-старонка ўстановы

Катэгорыя:Універсітэты Іспаніі
Катэгорыя:Мадрыд
Катэгорыя:Вышэйшыя тэхнічныя навучальныя ўстановы
Накаяма

**Накаяма**:
* Акіноры Накаяма, японскі гімнаст, шасціразовы алімпійскі чэмпіён і шматразовы чэмпіён свету
* Масасі Накаяма, японскі футбаліст
* Фуна Накаяма, японская скейтбардыстка
* Юта Накаяма, японскі футбаліст
Аглапарыт

**Аглапарыт** — штучны порысты будаўнічы матэрыял.

Атрымліваецца спяканнем гліністых парод або адходаў абагачэння і спальвання вугалю (шлакаў, попелаў) з далейшым драбненнем на фракцыі (друз, гравій, пясок). Выкарыстоўваецца як запаўняльнік для вырабу лёгкіх (аглапарытабетон), гарачаўстойлівых і кіслотатрывалых бетонаў, як цеплаізаляцыйныя, водапаглынальныя і водазатрымныя засыпкі.

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Будаўнічыя матэрыялы
Уладзімір Рыгоравіч Нямытаў

**Уладзімір Рыгоравіч Нямытаў** (, Арлоўская вобласць, Расія — снежань , Іванаўскі раён, Пінская вобласць) — адзін з арганізатараў і кіраўнікоў партызанскага руху на тэрыторыі Пінскага раёна ў гады вайны. Член КПСС з 1941. Дэпутат Вярхоўнага Савета БССР ад Пінская гарадская акруга.

## Біяграфія 
Пасля Грамадзянскай вайны разам з сям’ёй пераехаў у г. Лунінец, працаваў у паравозным дэпо. З 1921 года і да вызвалення Заходняй Беларусі працаваў на запалкавай фабрыцы ў г. Пінск, удзельнічаў у барацьбе працоўных за сацыяльнае і нацыянальнае вызваленне.

Пасля верасня 1939 года быў вылучыны дэлегатам Народнага Сходу Заходняй Беларусі. Праз некаторы час выбралі дэпутатам Пінскага гарсавета, а ў сакавіку 1940 года стаў дэпутатам Вярхоўнага Савета БССР.

Восенню 1942 года ўзначаліў партызанскі атрад імя Лазо. Пры яго непасрэдным удзеле былі створаны партызанскія групы Шыша, імя Суворава і імя Чапаева.

Загінуў за суткі да наступления новага 1942 года паміж вёскамі Мохра і Зялёнае Калена Іванаўскага раёна.

## Памяць 
Імем У. Р. Нямытага названая вуліца ў г. Пінск. 7 мая 1977 года рашэннем Пінскага гарвыканкама На будынку вытворчага аб’яднання «Пінскдрэў», куды ўваходзіць запалкавая фабрыка, дзе ён працаваў, была ўстаноўлена мемарыяльная дошка.

## Узнагароды 
## Спасылкі 
* Вуліца ў Пінску — у гонар лунінчаніна 
* Знаменитые уроженцы Пинска
* Они были первыми: Владимир Немытов

Катэгорыя:Дэпутаты Вярхоўнага Савета БССР 1-га склікання
Катэгорыя:Дэпутаты Пінскага гарадскога Савета дэпутатаў
Сьюдад-Рэаль (правінцыя)

**Сьюдад-Рэаль** (, літаральна «Каралеўскі горад») — правінцыя на поўдні цэнтральнай часткі Іспаніі, у складзе аўтаномнай супольнасці Кастылія — Ла-Манча. Адміністрацыйны цэнтр — Сьюдад-Рэаль. Тэрыторыя —  км² (3-е месца сярод правінцый краіны). Насельніцтва — 500 тыс. чал. (30-е месца; даныя 2005 года). Правінцыя падзяляецца на 102 муніцыпалітэты.

Катэгорыя:Правінцыі Іспаніі
Самора (правінцыя)

**Самора** () — правінцыя на захадзе Іспаніі, у складзе аўтаномнай супольнасці Кастылія і Леон. Адміністрацыйны цэнтр — Самора. Тэрыторыя —  км² (22-е месца сярод правінцый краіны). Асноўныя рэкі — Дуэра і яе прытокі Вальдэрадуэй, Эсла, Арбіга, Тэра, Гуарэнья, Тормес. Насельніцтва — 198 тыс. чал. (45-е месца; даныя 2005 года). У правінцыі Самора з мясцовага авечага малака вырабляецца сыр «Самарана».

Катэгорыя:Правінцыі Іспаніі
Універсітэт імя абата Алібы

**Універсітэт імя абата Алібы** () — іспанская прыватная вышэйшая навучальная ўстанова са статусам універсітэта з сядзібай у горадзе Барселона ў аўтаномнай супольнасці Каталонія. Кантралюецца Каталіцкім Касцёлам.

Універсітэт носіць імя абата Алібы, біскупа Вікскага, фундатара і рэфарматара шматлікіх манастыроў, паколькі, па словах кіраўніцтва ўніверсітэта, «ён (універсітэт) імкнецца зрабіць сваім нябесным апекуном таго, хто тысячу гадоў таму заклаў асновы Каталоніі, якая паўстала на аснове рымскай і хрысціянскай культуры».

## Структура 
* Факультэт права і бізнесу
* Факультэт камунікацый, адукацыі і гуманітарных навук
* Факультэт псіхалогіі

## Спасылкі 
* Афіцыйная інтэрнэт-старонка ўстановы

Катэгорыя:Універсітэты Іспаніі
Катэгорыя:Каталіцкія ўніверсітэты
Катэгорыя:Барселона
Осіма

**Осіма**:

* Рота Осіма — японскі футбаліст
* Хіросі Осіма — японскі дыпламат
Самарана (сыр)

**«Самарана»** ( — «саморскі») — іспанскі цвёрды сыр з пастэрызаванага авечага малака з правінцыі Самора ў Кастыліі і Леоне. Сырная галоўка цыліндрычнай формы вагой ад 1,5 да 4 кг мае рабрыстую скарынку жаўтлявага або цёмна-шэрага колеру. Самарана адрозніваецца насычаным сметанковым кіславата-салёным пікантным смакам. Вырабляецца з малака авечак парод чура і кастыльская. Перыяд паспявання складае не менш за шэсць месяцаў. Часам для надання рэзкага смаку падчас выраблення дадаткова апускаецца ў аліўкавы алей.

Катэгорыя:Іспанскія сыры
Нісікава

**Нісікава**:
* Дзюндзі Нісікава, японскі футбаліст
* Сюсаку Нісікава, японскі футбаліст
* Эмілі Нісікава, канадская лыжніца
Паленсія (правінцыя)

**Паленсія** () — правінцыя на поўначы Іспаніі ў складзе аўтаномнай супольнасці Кастылія і Леон. Адміністрацыйны цэнтр — Паленсія. Тэрыторыя — 8052 км² (29-е месца сярод правінцый краіны). Насельніцтва — 173,5 тыс. чал. (46-е месца; даныя 2005 года). Правінцыя ўключае 191 муніцыпалітэт.

Катэгорыя:Правінцыі Іспаніі
Льейда (правінцыя)

**Лье́йда** (, ), **Ле́рыда** () — правінцыя на паўночным усходзе Іспаніі, у складзе аўтаномнай супольнасці Каталонія. Адміністрацыйны цэнтр — Льейда.

У правінцыі знаходзіцца Лос Алтымірыс — археалагічны помнік позняй Антычнасці і ранняга Сярэднявечча. Тэрыторыя —  км² (18-е месца сярод правінцый краіны). Насельніцтва — 399 тыс. (34-е месца; даныя 2005 года).

Катэгорыя:Правінцыі Іспаніі
Кубо

**Кубо**:
 
* Такэфуса Кубо, японскі футбаліст
* Тацухіко Кубо, японскі футбаліст
* Юя Кубо, японскі футбаліст
Леон (правінцыя)

**Леон** () — правінцыя на паўночным захадзе Іспаніі, у складзе аўтаномнай супольнасці Кастылія і Леон. Адміністрацыйны цэнтр — Леон. Тэрыторыя —  км² (7-е месца сярод правінцый краіны). Насельніцтва — 496 тыс. чал. (31-е месца; даныя 2005 года).

Катэгорыя:Правінцыі Іспаніі
Фабада

**Фаба́да** () — традыцыйная і самая вядомая страва астурыйскай кухні; густы, каларыйны суп з белай астурыйскай фасолі з беконам, кумпяком і каўбасой — звычайна чарыза і злёгку падвэнджанай астурыйскай марсільяй. Назва стравы паходзіць ад астурыйскага слова *fabes*, якое азначае «фасоля». Чырвоны колер фабадзе забяспечваюць папрыка і шафран. Фабада гатуецца на павольным агні на працягу некалькіх гадзін. Набор мясных інгрэдыентаў дадаецца ў страву ў апошні момант. Астурыйцы ядуць фабаду зімой на абед. Да фабады падаюць сідр, піва ці віно. У Іспаніі гатовая фабада прадаецца ў супермаркетах у кансервавых бляшанках.

Катэгорыя:Астурыйская кухня
Катэгорыя:Супы
Катэгорыя:Стравы з бабовых
Катэгорыя:Стравы з каўбасы
Катэгорыя:Іспанская кухня
Не адпускай мяне

**«Не адпускай мяне»** () — раман брытанскага пісьменніка, лаўрэата Нобелеўскай прэміі 2017 года Кадзуа Ісігура. Паводле версіі часопіса «Time», увайшоў у лік ста найлепшых англамоўных раманаў за XXI стагоддзе. На беларускую мову раман перакладзены Ганнай Янкутай ў 2019 годзе, надрукаваны ў выдавецтве «Янушкевіч».
## Сюжэт
У элітнай школе-інтэрнаце Хэйлшэм выхоўваюцца дзеці, у якіх па-за яго сценамі нікога няма. А ёсць багатая Мадам, якая і апякуецца Хэйлшэмам. Толькі школа аказваецца незвычайнай: у ёй гадуюць донараў органаў для хворых людзей. І выхаванцы — зусім не простыя дзеці.

## Спасылкі
Катэгорыя:Кнігі паводле алфавіта
Лангрэа

**Лангрэа** (, ) — муніцыпалітэт у Іспаніі, уваходзіць у правінцыю Астурыя. Муніцыпалітэт знаходзіцца ў складзе раёна (камаркі) Налон. Займае плошчу 82,46 км². Насельніцтва —  чалавек (на 2010 год).

## Насельніцтва 
## Гарады-пабрацімы 
## Вядомыя ўраджэнцы і жыхары 
* Давід Вілья, футбаліст

Катэгорыя:Муніцыпалітэты Астурыі
Кабралес (сыр)

**«Кабралес»** (, ) — іспанскі паўцвёрды наразны сыр з блакітнай цвіллю і алеістай тэкстурай з астурыйскага рэгіёна Пеньямельера-Альта. Падаецца да маладога чырвонага віна.

Мае мяккую скарыначку цёмнага колеру. Вырабляецца з сырога каровінага малака або яго сумесі з казіным і авечым малаком. Для паспявання на працягу 2-5 месяцаў пад уздзеяннем разнастайных цвілевых грыбоў, якія надаюць яму унікальны далікатны і пікантны смак, змяшчаецца ў натуральныя пячоры ў ваколіцах Кабралеса. Раней традыцыйна вырабляўся вясной і летам і заварочваўся ў сухое лісце каштана або фігавага дрэва, але ў цяперашні час вырабляецца круглы год і пакуецца ў металізаваную паперу з выявай лісця.

Катэгорыя:Іспанскія сыры
Катэгорыя:Астурыйская кухня
Кадыскі хлеб

**Кадыскі хлеб** (; таксама сустракаецца назва **Кадыскі турон**, , і транслітарацыя **пан дэ Кадыс**) — дэсерт іспанскай кухні, паходзіць з паўднёва-іспанскага горада Кадыс.

Дэсерт уяўляе сабой «буханку» з запечанага марцыпана з начынкай з цукатаў. Па сваім памеры, метаду падрыхтоўкі (выпяканне, ці, дакладней, абпальванне ў печы) і вонкавым выглядзе нагадвае хлеб. На паверхню кадыскага хлеба перад выпяканнем часам наносіцца які-небудзь узор.

Лічыцца, што ў сучасным выглядзе страва з’явілася ў 1950-х гадах у кадыскай кандытарскай «Вена», уладальнікам і шэф-кухаром якой быў Антоніа Вальс Гарыда (). Тым не менш, інфармацыя аб марцыпанавых «булачках» з цукатамі ў Кадысе фіксуецца з XIX стагоддзя, але яны, верагодна, былі меншага памеру. На сённяшні дзень кадыскі хлеб з’яўляецца своеасаблівай візітнай карткай горада і папулярнай стравай мясцовага каляднага стала.

Катэгорыя:Іспанская кухня
Катэгорыя:Дэсерты
Катэгорыя:Кандытарскія вырабы
Куэнка (правінцыя)

**Куэнка** () — правінцыя на ўсходзе Іспаніі, у складзе аўтаномнай супольнасці Кастылія — Ла-Манча. Адміністрацыйны цэнтр — Куэнка. Тэрыторыя —  км² (5-е месца сярод правінцый краіны). Насельніцтва — 208 тыс. чал.; каля чвэрці пражываюць у горадзе Куэнка.

## Спасылкі 
Катэгорыя:Правінцыі Іспаніі
Гвадалахара (правінцыя)

**Гвадалахара** () — правінцыя ў цэнтры Іспаніі, у складзе аўтаномнай супольнасці Кастылія — Ла-Манча. Адміністрацыйны цэнтр — Гвадалахара. Тэрыторыя —  км². Насельніцтва — 203,7 тыс. чал.

Катэгорыя:Правінцыі Іспаніі
Пётр Валяр’янавіч Шакола

**Пётр Валяр’янавіч Шакола** (, г. Ашмяны, Беларусь — ) — беларускі паэт, краязнавец, педагог.

## Біяграфія 
З першага па дзевяты клас вучыўся ў гарадской СШ № 1, а затым у вячэрняй, сярэднюю школу закончыў у 1964 годзе. Працаваў рабочым, інспектарам аддзела сацзабеспячэння. З 1965 па 1968 год служыў у Савецкай Арміі (аператар зенітнаракетнага дывізіёна). У 1968—1970 гадах — настаўнік фізкультуры і выхавацель прышкольнага інтэрната Жупранскай СШ. З 1970 па 1985 гг. займаў розныя службовыя пасады ў дзяржаўных, партыйных і сельскагаспадарчых органах.

У 1975 годзе закончыў завочна Ленінградскі сельскагаспадарчы інстытут і атрымаў спецыяльнасць вучонага агранома, у 1992 годзе — Беларускі дзяржаўны ўніверсітэт па спецыяльнасці біёлаг, выкладчык біялогіі і хіміі. З 1985 года працаваў у школах Ашмянскага раёна (Янканцаўскай НСШ, Рудзішскай БШ, Цудзенішскай СШ, Анкудскай БШ) настаўнікам, дырэктарам.

## Творчасць 
Пісаць вершы пачаў з дзяцінства, але асаблівага плёну творчасць паэта дасягнула ў сталым узросце. Тэматыка яго паэзіі рознабаковая: любоў да Радзімы, прырода роднага краю, каханне. Гэта паэмы, вершы, гумарэскі. На некаторыя з яго вершаў мясцовы кампазітар М. Р. Розенберг напісаў песні: «Прывітальная», «Маёй каханай», «Любімыя Ашмяны» і інш. Самастойна выдаў зборнікі «Я вазьму ў далоні свет сонца» (2004), «А рука пацягнулася зноў да пяра» (2006), «Каб мог бы я спыніць імгненне» (2008), «У рыфмы словы апрануцца» (2010). «Ашмяны — родны кут» (2012), «Зазірні ў запаснікі памяці» (2015) і інш.

Друкаваўся на старонках раённай газеты «Ашмянскі веснік».

## Літаратура 
* Беліцкая, А. «Завітаю ў запаснікі памяці…»: сустрэча з Пятром Шаколам у краязнаўчым музеі / Аліна Беліцкая // Ашмянскі веснік. — 2011. — 17 снежня. — C.9.
* Шакола Пётр Валяр’янавіч // Краязнаўчы каляндар Ашмяншчыны на 2021 год / склад. Г. У. Палубінская.-Ашмяны, 2020. — С. 35-36.
* Шакола Пётр Валяр’янавіч // Памяць: гіст.-дакум. хроніка Ашмянскага раёна/ рэдкал.: Г. К. Кісялёў [і інш.]. — Мн.: БЕЛТА, 2003.- С. 591—592). (З крыніц народных).

Катэгорыя:Паэты Беларусі
Катэгорыя:Педагогі Беларусі
Гвадалахара

**Гвадалахара**:
* Гвадалахара (аэрапорт)
* Гвадалахара (Іспанія)
* Гвадалахара (Мексіка)
* Гвадалахара (правінцыя)
Алікантэ (правінцыя)

**Алікантэ** (, ) — правінцыя на ўсходзе Іспаніі, у складзе аўтаномнай супольнасці Валенсія. Адміністрацыйны цэнтр — Алікантэ. Тэрыторыя — 5816,5 км² (41-е месца). Насельніцтва —  чалавек (5-е месца сярод правінцый краіны; даныя 2016 года).

## Славутасці 
* Пальмавы лес Эльчэ.
* Крэпасць Санта-Барбара ў Алікантэ.
* Традыцыйная вёска Гуадалест.
* Замак Аталая ў Вільене.

Катэгорыя:Правінцыі Іспаніі
Алікантэ (значэнні)

**Алікантэ**:
* Алікантэ
* Алікантэ (правінцыя)
* Алікантэ (баскетбольны клуб)
* Алікантэ (футбольны клуб)
Дабейскі сельсавет

**Дабе́йскі сельсавет** — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Шумілінскага раёна Віцебскай вобласці Беларусі. Адміністрацыйны цэнтр — вёска Дабея.

Утвораны 20 жніўня 1924 года ў складзе Сіроцінскага раёна Віцебскай акругі БССР. Пасля скасавання акруговай сістэмы 26 ліпеня 1930 года ў Сіроцінскім раёне БССР, з 20 лютага 1938 года — Віцебскай вобласці. 23 лістапада 1961 года Сіроцінскі раён перайменаваны ў Шумілінскі. З 25 снежня 1962 года сельсавет у складзе Віцебскага раёна. 27 снежня 1962 года ў склад сельсавета ўключаны 9 населеных пунктаў Лаўжанскага сельсавета (Баравыя, Гарбузы, Залессе, Лоўжа, Марынкіна, Мерзлякі, Пабеда, Слабада і Шняўка). У 1963 годзе вёска Шняўка пералічана ў склад Лаўжанскага сельсавета Полацкага раёна. З 30 ліпеня 1966 года сельсавет у складзе адноўленага Шумілінскага раёна. 12 верасня 1966 года ў склад сельсавета ўключаны 6 населеных пунктаў (Акулёнкі, Галі, Запруддзе, Клімава, Лутаўе і Міралюбава), якія да 30 ліпеня 1966 года ўваходзілі ў склад Бешанковіцкага сельсавета Бешанковіцкага раёна, у склад Лаўжанскага сельсавета пералічаны 10 населеных пунктаў (Баравыя, Барсукі, Варанькі, Гарбузы, Залессе, Лоўжа, Марынкіна, Мерзлякі, Пабеда і Слабада). 10 жніўня 1970 года ў склад Мікалаеўскага сельсавета перададзены 6 населеных пунктаў (Акулёнкі, Галі, Запруддзе, Клімава, Лутаўе і Міралюбава). На 1 студзеня 1974 года ў складзе Дабейскага сельсавета 26 населеных пунктаў. 8 красавіка 2004 года ў склад сельсавета са Светласельскага сельсавета перададзены 7 населеных пунктаў у межах сельскагаспадарчага вытворчага кааператыва «Будавесць» (вёскі Амбросавічы, Гародна, Куціна, Маркава, Непароты, Рускі і Чарнецкае). 13 красавіка 2007 года скасавана вёска Высачаны.

Насельніцтва сельсавета паводле перапісу 2009 года — 1341 чалавек, з іх 93,7 % — беларусы, 4,0 % — рускія, 1,3 % — украінцы; паводле перапісу 2019 года — 918 чалавек.

## Крыніцы 
## Літаратура 
* Административно-территориальное устройство БССР: справочник: в 2 т. / Главное архивное управление при Совете Министров БССР, Институт философии и права Академии наук БССР. — Минск: «Беларусь», 1985―1987.
* Административно-территориальное устройство Республики Беларусь (1981—2010 гг.): справочник. — Минск: БелНИИДАД, 2012. — 172 с.


Катэгорыя:Былыя сельсаветы Сіроцінскага раёна
Катэгорыя:Былыя сельсаветы Віцебскага раёна
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, утвораныя ў 1924 годзе
Мадрыдскі ўніверсітэт імя Карла III

**Мадрыдскі ўніверсітэт імя Карла III** () — іспанская дзяржаўная вышэйшая навучальная ўстанова са статусам універсітэта з сядзібай у Мадрыдзе. Названы ў гонар караля Карла III.

## Структура 
* дэпартамент сацыяльнага аналізу
* дэпартамент бібліятэчнай справы і дакументацыі
* дэпартамент біяінжынерыі і аэракасмічнай тэхнікі
* дэпартамент матэрыялазнаўства і хімічнаі інжынерыі
* дэпартамент сацыяльных навук
* дэпартамент камунікацый
* дэпартамент міжнароднага цывільнага, царкоўнага права і філасофіі права
* дэпартамент крымінальнага права, працэсуальнага права і гісторыі права
* дэпартамент прыватнага права
* дэпартамент дзяржаўнага публічнага права
* дэпартамент прыватнага сацыяльнага і міжнароднага права
* дэпартамент эканомікі
* дэпартамент эканомікі бізнесу
* дэпартамент статыстыкі
* дэпартамент фізікі
* дэпартамент гуманітарных навук: філасофіі, моў і літаратуры
* дэпартамент гуманітарных навук: гісторыі, геаграфіі і мастацтваў
* дэпартамент інфарматыкі
* дэпартамент сістэмнай інжынерыі і аўтаматызацыі
* дэпартамент электратэхнікі
* дэпартамент машынабудавання
* дэпартамент тэлематычнай інжынерыі
* дэпартамент цеплавой і вадкаснай тэхнікі
* дэпартамент матэматыкі
* дэпартамент механікі бесперапынных асяроддзяў і тэорыі канструкцый
* дэпартамент электронных тэхналогій
* дэпартамент тэорыі сігналаў і камунікацый

## Спасылкі 
* Афіцыйная інтэрнэт-старонка ўстановы

Катэгорыя:Універсітэты Іспаніі
Катэгорыя:Мадрыд
Еўропа Еўропа

«**Еўропа Еўропа**» () — мастацкі фільм 1990 года рэжысёркі Агнешкі Холанд. Сумесная вытворчасць Германіі, Францыі, Польшчы.

## Сюжэт 
Фільм расказвае пра лёс маленькага яўрэйскага хлопчыка, які змагаецца за выжыванне пад час Другой сусветнай вайны. Пасля гібелі яго сястры сям’я імігрыруе ў Польшчу, каб выратавацца ад жахаў Халакосту. Аднак хутка ваенныя дзеянні разгортваюцца і на тэрыторыі Польшчы. Бацькі Саламона, спрабуючы выратаваць сына, адпраўляюць яго ў Савецкі Саюз, дзе ён трапляе ў дзіцячы дом. Калі туды прыходзяць нямецкія салдаты, хлопчык, які выдатна размаўляў па-нямецку, выдае сябе за іншага, сцвярджаючы, што ягоныя бацькі сталі ахвярамі камуністычнага рэжыму. Яго, у адрозненне ад іншых яўрэйскіх дзяцей, пакідаюць у жывых, і яму даводзіцца супрацоўнічаць з акупантамі, выступаючы ў якасці перакладчыка на допытах.

## Саўндтрэк 
Музычнае суправаджэнне да фільма «Еўропа Еўропа» напісаў польскі кампазітар Збігнеў Прайснер.

## Узнагароды 
Паводле інфармацыі сайта «Internet Movie Database», фільм быў адзначаны 8 кінаўзнагародамі і яшчэ 8 намінацыямі. Сярод найбольш значных узнагарод — «Залаты глобус» за найлепшы фільм на замежнай мове.

## Крыніцы 
## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Фільмы Германіі 1990 года
Катэгорыя:Фільмы Францыі 1990 года
Катэгорыя:Фільмы Польшчы 1990 года
Катэгорыя:Фільмы-драмы 1990 года
Катэгорыя:Фільмы-драмы Германіі
Катэгорыя:Фільмы-драмы Францыі
Катэгорыя:Фільмы-драмы Польшчы
Катэгорыя:Гістарычныя фільмы Германіі
Катэгорыя:Гістарычныя фільмы Францыі
Катэгорыя:Гістарычныя фільмы Польшчы
Катэгорыя:Фільмы-біяграфіі Германіі
Катэгорыя:Фільмы-біяграфіі Францыі
Катэгорыя:Фільмы-біяграфіі Польшчы
Катэгорыя:Ваенныя драмы
Катэгорыя:Фільмы на нямецкай мове
Катэгорыя:Фільмы на польскай мове
Катэгорыя:Фільмы на рускай мове
Катэгорыя:Фільмы на іўрыце
Катэгорыя:Фільмы на ідыш
Катэгорыя:Фільмы пра Другую сусветную вайну
Катэгорыя:Фільмы пра Халакост
Катэгорыя:Фільмы пра Германію
Катэгорыя:Фільмы пра Польшчу
Катэгорыя:Фільмы пра Беларусь
Катэгорыя:Фільмы пра СССР
Катэгорыя:Фільмы, знятыя ў Польшчы
Катэгорыя:Фільмы, знятыя ў Варшаве
Катэгорыя:Фільмы, знятыя ў Лодзі
Катэгорыя:Фільмы Агнешкі Холанд
Катэгорыя:Фільмы па сцэнарыях Агнешкі Холанд
Катэгорыя:Фільмы, музыку да якіх напісаў Збігнеў Прайснер
Катэгорыя:Фільмы — лаўрэаты прэміі «Залаты глобус» за найлепшы фільм на замежнай мове
Ларыса Антонаўна Верамейчык

**Ларыса Антонаўна Верамейчык** (нар. , г. Ашмяны, Гродзенская вобласць) — беларускі вучоны-аграхімік, доктар сельскагаспадарчых навук (2009), прафесар (2009).

## Біяграфія 
У 1973 годзе скончыла факультэт аграхіміі і глебазнаўства Беларускай дзяржаўнай сельскагаспадарчай акадэміі.

Працавала інжынерам-глебазнаўцам у Беларускім лесаўпарадкавальным прадпрыемстве (1973—1981), у БелНДІ глебазнаўства і аграхіміі (1984—1986), у Беларускім дзяржаўным аграрным тэхнічным універсітэце (1986—2010). З 2010 года — прафесар кафедры эканомікі прадпрыемстваў Акадэміі кіравання пры Прэзідэнце Рэспублікі Беларусь.

Вобласць навуковых інтарэсаў: аграхімія; глебазнаўства; экалогія; удасканаленне механізму развіцця прадпрыемстваў цяплічнага агародніцтва ва ўмовах інавацыйнай эканомікі.

## Літаратура 
* Верамейчык Ларыса Антонаўна // Краязнаўчы каляндар на 2021 год/ склад. І..К. Шчадрын. — Гродна, 2020. — С.30.
* Верамейчык Ларыса Антонаўна // Краязнаўчы каляндар Ашмяншчыны на 2021 год/ склад. Г. У. Палубінская. — Ашмяны, 2020. — С.24.