open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Чэмпіянат Беларусі па баскетболе сярод жанчын 2015/2016

**Чэмпіянат Беларусі па баскетболе сярод жанчын 2015/2016** — 24-ы адкрыты чэмпіянат Рэспублікі Беларусь па баскетболе сярод жанчын.

## Клубы-ўдзельнікі 
## Рэгулярны сезон 
### Першы этап 
Крыніца: 

### Другі этап 
Па выніках першага этапу каманды размяркоўваюцца па групах А (1-4 месцы) і Б (5-9 месцы і каманда «Полацк») і праводзяць гульні па кругавой сістэме ў два кругі. «Полацк» класіфікуецца ў групу Б з 16 ачкамі, як і ў апошняй каманды першага этапу.

#### Група А 
#### Група Б 
Крыніцы: 

##### Матч за 8-е месца 
«Полацк» заняў восьмае месца ў групе Б і выйшаў у плэй-оф.

## Плэй-оф 
### За 5-8 месцы 
Крыніцы: 

## Турнірная табліца 
## Узнагароды 
* MVP:  Юлія Рыцікава (Гарызонт)
* Найлепшая абаронца:  Вольга Зюзькова (Цмокі-Мінск)
* Найлепшая нападаючая:  Гедрэ Паўгайце (Цмокі-Мінск)
* Найлепшая цэнтравая:  Вольга Вашкевіч (Гарызонт)
* Самы перспектыўны гулец:  Ксенія Малашка (РДВАР)

## Статыстыка 
#### Ачкі 
#### Падборы 
#### Перадачы 
#### Блок-шоты 
#### Іншае 
## Глядзі таксама 
* Кубак Беларусі па баскетболе сярод жанчын 2015
* Балтыйская жаночая баскетбольная ліга 2015/2016
* Усходнееўрапейская жаночая баскетбольная ліга 2015/2016

## Спасылкі 
* Premier League (2015-2016)

Катэгорыя:2015 год у баскетболе
Катэгорыя:2016 год у баскетболе
Катэгорыя:Спорт у Беларусі ў 2015 годзе
Катэгорыя:Спорт у Беларусі ў 2016 годзе
2016
Беніямін Аганесавіч Галсцян

**Беніямін Аганесавіч Галсцян** (арм. Բենիամին Գալստյան; -) — савецкі ваенны дзеяч, палітработнік, удзельнік Вялікай Айчыннай вайны, генерал-маёр.

## Біяграфія 
У 1936 годзе скончыў у Ленінградзе Ваенна-палітычную акадэмію імя М. Г. Талмачова.

У 1939 годзе ўдзельнічаў у вызваленні Заходняй Украіны і Заходняй Беларусі, у 1939—1940 гадах — на Савецка-фінскай вайне. 23 снежня 1939 года палкавы камісар Б. Галсцян быў прызначаны ваенным камісарам 70-й стралковай дывізіі ў складзе 7-й арміі, якой у лютым — сакавіку 1940 гады прыйшлося ўдзельнічаць у прарыве лініі Манергейма і узяцці Выбарга. За выдатныя баявыя дзеянні дывізія была ўзнагароджана ордэнам Леніна, а начальнік яе палітаддзела палкавы камісар Б. Галстцяна — ордэнам Чырвонага Сцяга.

З пачаткам Вялікай Айчыннай вайны 70-я дывізія ваявала ў складзе 11-й арміі на Паўночным, Паўночна-Заходнім, Ленінградскім франтах, удзельнічала ў абароне Ноўгарада, а затым Ленінграда. Б. Галсцян займаў у ёй пасаду камісара дывізіі да 21 верасня 1941 года. З 2 лістапада па 28 снежня 1941 года з’яўляўся ваенным камісарам 125-й стралковай дывізіі ў складзе 55-й арміі Ленінградскага фронту. У канцы снежня быў цяжка паранены і перапраўлены ў адзін з ленінградскіх шпіталяў.

22 лютага 1942 года прысвоена званне брыгаднага камісара. З 27 лютага па 25 мая 1942 года — ізноў камісар 70-й стралковай дывізіі. Са жніўня па верасень 1942 года з’яўляўся камісарам 59-га Асаблівай ўдарнага аператыўнага злучэння «Неўскае». З 4 верасня 1942 года — член Ваеннага савета 42-й арміі.

У канцы 1942 года згодна з Указам Прэзідыума Вярхоўнага Савета СССР ад 09.10.1942 «Аб устанаўленні поўнага адзінаначалля і скасаванні інстытуту вайсковых камісараў у Чырвонай Арміі» ўсіх палітычных работнікаў РСЧА пачалі перакладаць на агульнавайскавыя званні. Адпаведны загад рыхтаваўся і на Б. Галсцяна, але афіцыйна ён выйшаў толькі праз два дні пасля яго смерці. 6 снежня 1942 года яму было прысвоена званне генерал-маёра.

Б. Галсцян загінуў 4 снежня 1942 года. У раёне вёскі Верхняе Койрава на Пулкаўскіх вышынях падчас артылерыйскага налёту варожы снарад разбурыў зямлянку, у якой ён знаходзіўся. Цяжка паранены генерал памёр падчас эвакуацыі з перадавой.

## Літаратура 
* Санкт-Петербург. Петроград. Ленинград: Энциклопедический справочник / Ред. коллегия: Белова Л. Н., Булдаков Г. Н., Дегтярев А. Я. и др. — М.: научное издательство «Большая Российская Энциклопедия». 1992. — 687 с.; ил. — ISBN 5-85270-037-1

Катэгорыя:Нарадзіліся ў Шыракскай вобласці
У пошуках Нэма

**«У пошуках Нэма»** () — амерыканскі анімацыйны фільм студыі «Pixar» 2003 года. Пераможца прэміі «Оскар» (2004) у намінацыі «Найлепшы анімацыйны поўнаметражны фільм». Ён быў прысвечаны Глену Мак-Куіну, аніматару Pixar, які памёр ад меланомы ў кастрычніку 2002 года, за сем месяцаў да выхаду фільма ў пракат.

## Сюжэт 
Па сюжэце, рыба-клоўн Марлін пасля трагічнай гібелі жонкі празмерна апекуецца сваім сынам Нэма, у якога пашкоджаны плаўнік. Аднойчы цікаўны Нэма, каб даказаць, што ён ужо дарослы, выплывае занадта далёка ў адкрытае мора, дзе яго ловіць вадалаз, і Марлін вымушаны адправіцца на пошукі сына.

Да Марліна далучаецца рыбка на імя Доры, якая хоча дапамагчы, але адно ўскладняе пошукі. Пакуль Марлін і Доры сутыкаюцца з акуламі, медузамі і мноствам інышх акіянскіх пагроз, Нэма плануе ўцёкі з акварыума дантыста.

## Беларуская агучка 
Афіцыйны беларускі пераклад падрыхтаваны студыяй «Кінаконг» і выйшаў у 2022 годзе на відэасэрвісе VOKA. Ролі агучвалі:

* Марлін — Аляксандр Аўчыннікаў,
* Доры — Марта Голубева,
* Нэма — Ян Жандараў,
* Брус — Ілля Соцікаў,
* Чарапаха Хрась — Яўген Перлін,
* Хіб — Ігар Сідорчык,
* Пяць — Наталля Кот-Кузьма,
* Найджэл — Андрэй Градабоеў,
* Філіп Шэрман (Дантыст) — Андрэй Мілюхін,
* Корал — Святлана Цімохіна,

а таксама Эдуард Вайніловіч, Любоў Клок, Раман Падаляка, Аляксандр Вергуноў, Зміцер Рачкоўскі, Сяргей Жбанкоў і іншыя.

## Крыніцы 
## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Мультфільмы ЗША
Катэгорыя:Мультфільмы 2003 года
Катэгорыя:Фільмы на англійскай мове
Катэгорыя:Фільмы, музыку да якіх напісаў Томас Ньюман
Катэгорыя:Фільмы, агучаныя па-беларуску праектам Кінаконг
Юлі (фільм)

«**Юлі**» () — мастацкі фільм 2018 года рэжысёркі .

Фільм быў прадстаўлены ў асноўнай конкурснай праграме ігравога кіно 25-га Мінскага міжнароднага кінафестывалю «Лістапад».

## Сюжэт 
«*Юлі*» — мянушка, якую даў Карласу Акосце яго бацька Пэдра. Юлі з дзяцінства цярпець не мог дысцыпліну і вучобу. Большую частку сваіх ведаў ён атрымліваў на вулачках беднага квартала ў Гаване. Але, распазнаўшы ў сыне талент, Пэдра прымусіў яго паступіць у Нацыянальную балетную школу Кубы. Супраць волі Юлі і насуперак яго недысцыплінаванасці, свет танца зачараваў хлопца. Так пачалася гісторыя аднаго з легендарных кубінскіх танцораў, які не спыняўся ні перад якімі табу і стаў першым цемнаскурым Рамэа Лонданскага каралеўскага балета.

## Акцёрскі склад 
* Карлас Акоста
* Санцьяга Альфонса
* Кейвін Марцінэз
* Эдзілсан Мануэль Альбера Нуньез
* Лаура Дэ Ла Уз

## Узнагароды 
Паводле інфармацыі сайта «*Internet Movie Database*» фільм быў адзначаны 4 кінаўзнагародамі і яшчэ 14 намінацыямі.

## Зноскі 
## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Фільмы-драмы 2018 года
Катэгорыя:Фільмы Іспаніі 2018 года
Катэгорыя:Фільмы Кубы 2018 года
Катэгорыя:Фільмы Вялікабрытаніі 2018 года
Катэгорыя:Фільмы Германіі 2018 года
Катэгорыя:Фільмы-драмы Іспаніі
Катэгорыя:Фільмы-драмы Кубы
Катэгорыя:Фільмы-драмы Вялікабрытаніі
Катэгорыя:Фільмы-драмы Германіі
Катэгорыя:Фільмы на іспанскай мове
Катэгорыя:Фільмы на англійскай мове
Катэгорыя:Фільмы Ісіар Бальяін
Катэгорыя:Фільмы, музыку да якіх напісаў Альберта Іглесіяс
Рататуй (мультфільм)

**«Рататуй»** () — амерыканскі анімацыйны фільм студыі «Pixar» 2007 года. Пераможца прэміі «Оскар» (2008) у намінацыі «Найлепшы анімацыйны поўнаметражны фільм».

## Сюжэт
Па сюжэце, пацук Рэмі валодае ўнікальным густам. Ён гатовы рызыкаваць уласным жыццём, каб паглядзець любімае кулінарнае шоу і раздабыць якую-небудзь прыправу ці проста свежы прадукт. Рэмі жыве са сваімі суродзічамі, якія яго не разумеюць і не прымаюць яго захаплення кулінарыяй. Калі Рэмі выпадкова трапляе на кухню шыкоўнага рэстарана, ён вырашае скарыстацца шанцам, які яму выпаў, і праверыць свае навыкі.

На гэтую ж кухню трапляе і юны Лінгвіні. Усё, на што ён можа разлічваць — гэта пасада прыбіральніка. Але ён таксама атрымлівае свой шанец.

## Беларуская агучка 
Афіцыйны беларускі пераклад быў падрыхтаваны студыяй «Кінаконг» і выйшаў у красавіку 2022 года на відэасэрвісе VOKA. Ролі ў ім агучвалі Сяргей Жбанкоў, Уладзіслаў Вінаградаў, Андрэй Бібікаў, Аксана Чывялёва, Аляксандр Вергуноў, Павел Еўтушэнка, Георгій Маляўскі, Ігар Сідорчык, Андрэй Мілюхін, Аляксандр Аўчыннікаў, Павел Харланчук, Зміцер Рачкоўскі, Святлана Цімохіна, Леся Леснікава ды іншыя.

## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Мультфільмы ЗША
Катэгорыя:Мультфільмы 2007 года
Катэгорыя:Фільмы на англійскай мове
Катэгорыя:Фільмы, музыку да якіх напісаў Майкл Джакіна
Катэгорыя:Фільмы, агучаныя па-беларуску праектам Кінаконг
Іван Антонавіч Яфрэмаў

**Іван Антонавіч Яфрэмаў** (; 10 [23] красавіка 1908, Вырыца, Царскасельскі павет, Санкт-Пецярбургская губерня, Расійская імперыя — , , СССР) — савецкі палеантолаг, пісьменнік-фантаст і грамадскі мысляр. Доктар біялагічных навук (1941), з 1930 па 1959 год — навуковы супрацоўнік Палеанталагічнага інстытута, з 1937 г. — загадчык лабараторыі ніжэйшых пазваночных. Лаўрэат Сталінскай прэміі другой ступені (1952, за манаграфію «Тафанамія і геалагічны летапіс»). З імем Яфрэмава звязваюць тры дзесяцігоддзі развіцця савецкай палеанталогіі пазваночных. Навуковец лічыцца адным з заснавальнікаў сучаснай тафанаміі. Пад яго кіраўніцтвам экспедыцыя ў пустыні Гобі (1946—1949) адкрыла выкапнёвыя рэшткі дыназаўраў, калекцыі якіх складаюць залаты фонд маскоўскага Палеанталагічнага музея.

У рамане-утопіі «Імглістасць Андрамеды» (1957) пісьменнік прадставіў маштабную карціну камуністычнай будучыні — свет Вялікага Кольца, садружнасці розных разумных цывілізацый. Раман выказаў дух часу — «адліга», энтузіязм у засваенні космасу; адзначыў пачатак «залатога стагоддзя» савецкай фантастыкі. У антыўтопіі «Гадзіна Быка» (1968) паказаны негатыўны сцэнар развіцця чалавецтва. Іван Яфрэмаў — аўтар раманаў «Лязо брытвы» (1963), «Таіс Афінская» (1972), гісторыка-прыгодніцкіх аповесцяў і навукова-фантастычных апавяданняў.

Катэгорыя:Нарадзіліся ў Ленінградскай вобласці
Вялікі дом

**Вялікі дом** () — неафіцыйная назва адміністрацыйнага будынка ў Санкт-Пецярбургу на Ліцейным праспекце, пабудаванага ў пачатку 1930-х для ўпраўлення НКУС. Будынак увайшоў у гісторыю як сімвал гвалту і тэрору перыяду рэпрэсій.

У цяперашні час у будынку ўпраўленне Федэральнай службы бяспекі Расійскай Федэрацыі па Санкт-Пецярбургу і Ленінградскай вобласці. З 2001 года Вялікі дом уключаны ў пералік аб’ектаў гістарычнай і культурнай спадчыны агульнарасійскага значэння ў Пецярбургу.

## Гісторыя 
У канцы 1920-х гадоў быў знесены спалены ў 1917 годзе будынак Акруговага суда (будынак Старога Арсенала — В. І. Бажэнава) на Ліцейным праспекце (праспекце Валадарскага) № 4 у квартале паміж вуліцамі Шпалернай (вул. Воінава) і Захар’еўскай (вул. Каляева), і ў 1931—1932 гадах, па ініцыятыве С. М. Кірава, на яго месцы быў пабудаваны адміністрацыйны будынак, прызначаны для АДПУ-НКУС. Закладзены ў 1931 годзе, ён быў адкрыты 7 лістапада 1932 года (праект архітэктараў А. І. Гегела, А. А. Оля, Н. А. Троцкага з удзелам І. Ф. Безпалава, М. Я. Лансерэ, Ю. В. Шчуко, А. М. Душкіна, ваеннага інжынера-фартыфікатара Е. А. Якаўлева і інш.). Як турма аб’ект быў здадзены ў эксплуатацыю ў лістападзе 1934 года і менш чым праз месяц «Вялікі дом» запрацаваў на поўную моц, прымаючы «Кіраўскі паток» — ленінградцаў, масава арыштаваных па сфабрыкаванай НКУС справе аб забойстве С. М. Кірава.

У комплекс будынкаў, якія належалі АДПУ-НКУС, уваходзяць таксама «Дом пропускаў» на Ліцейным праспекце 6, пабудаваны І. Ф. Безпалавым у 1930-я гг. на месцы Сергіеўскай усёй артылерыі сабора, і стары будынак царскай турмы — Дом папярэдняга зняволення (ДПЗ) — так званая «Шпалерка», размешчанай на ўчастку № 25 па Шпалернай вуліцы. Яе абрэвіятура вядомая расшыфроўкай «Дадому Пайсці Забудзь» і «Шпалернымі тройкамі» — пазасудовымі органамі з трох чалавек, прызначанымі ад НКУС, УКП(б) і пракуратуры.

Катэгорыя:Будынкі і збудаванні Санкт-Пецярбурга
Катэгорыя:Збудаванні ў стылі канструктывізм
Катэгорыя:Рэпрэсіі ў СССР
Іван Піліпавіч Валошын

**Іва́н Пілі́павіч Валошын** (, Аўдзііўка, цяпер Данецкая вобласць, Украіна — , ) — беларускі дзяржаўны дзеяч, вучоны ў галіне энергетыкі. Доктар тэхнічных навук (1965), прафесар (1966).

## Біяграфія 
Скончыў Маскоўскі энергетычны інстытут (1930).

У 1938—1940 інструктар ЦК КП(б)Б. З 1940 года намеснік старшыні Савета Народных Камісараў БССР, адначасова наркам дзяржаўнага кантролю БССР. У гады Вялікай Айчыннай вайны ў Беларускім штабе партызанскага руху, намеснік начальніка спецшколы па палітчастцы..

З 1951 года кіраўнік энергасектара, потым Інстытута энергетыкі Акадэміі навук БССР. Навуковыя працы ў галіне энергетыкі, распрацоўкі і ўкаранення паўправадніковых прыбораў.

Кандыдат у члены ЦК КПБ (1949—1953). Дэпутат Вярхоўнага Савета БССР (1947—1950).

## Бібліяграфія 
* Развитие энергетики Белоруссии, , 1960.
* Переходные процессы в цепях с термисторами, , 1967.

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Дэпутаты Вярхоўнага Савета БССР 2-га склікання
Катэгорыя:Народныя камісары БССР
Катэгорыя:Міністры дзяржаўнага кантролю БССР
Катэгорыя:Кандыдаты ў члены ЦК КПБ
Катэгорыя:Намеснікі Старшыні СНК БССР
Катэгорыя:Намеснікі Старшыні Савета Міністраў БССР
Катэгорыя:Супрацоўнікі Інстытута цепла- і масаабмену імя А. В. Лыкава НАНБ
Іван Мікалаевіч Афанасьеў

**Іван Мікалаевіч Афанасьеў** (нар. , г. Гомель) — беларускі крытык, літаратуразнавец. Кандыдат філалагічных навук, дацэнт.

## Біяграфія 
Нарадзіўся ў 1963 годзе ў Гомелі. У 1985 г. скончыў гісторыка-філалагічны факультэт Гомельскага дзяржаўнага ўніверсітэта. Кандыдат філалагічных навук, дацэнт. Працуе на філфаку ГДУ імя Ф. Скарыны, выкладае літаратуру ХХ стагоддзя.

Сябра Саюза беларускіх пісьменнікаў з 1992 года.

## Навуковая дзейнасць 
Аўтар 40 друкаваных прац, у тым ліку зборніка літаратурна-крытычных артыкулаў і дзвюх манаграфій.

## Спасылкі 
* Біяграфія на сайце Саюза беларускіх пісьменнікаў

Катэгорыя:Літаратуразнаўцы Беларусі
Катэгорыя:Літаратурныя крытыкі Беларусі
Катэгорыя:Літаратурныя крытыкі XX стагоддзя
Катэгорыя:Выкладчыкі Гомельскага дзяржаўнага ўніверсітэта
Фурштацкая вуліца

**Фурштацкая вуліца** (з 1991 і з 1806 па 1923; з 1923 па 1991 год — вуліца Пятра Лаўрова; да 1806 — 3-я Артылерыйская вуліца) — вуліца ў цэнтры Санкт-Пецярбурга, праходзіць ад Ліцейнага праспекта да Пацёмкінскай вуліцы. Нумарацыя дамоў вядзецца ад Ліцейнага праспекта.

Вуліца была пракладзеная ў XVIII стагоддзі каля Ліцейнага двара і названая 3-й Артылерыйскай. У 1806 годзе яна была пераназваная ў Фурштацкую ад фурштата (гэта значыць абоза) лейб-гвардзейскага Праабражэнскага палка, які размяшчаўся ў доме 21. У 1923 годзе вуліца зноў была перайменаваная і называлася вуліцай Пятра Лаўрова ў памяць аб П. Л. Лаўрове, а ў 1991 годзе ёй была вернута ранейшая назва Фурштацкая.

Катэгорыя:Вуліцы Санкт-Пецярбурга
Якаў Мадэставіч Гакель

**Якаў Мадэставіч Гакель** (30 красавіка (12 мая) 1874,  — , ) — савецкі інжынер, які ўнёс значны ўклад у развіццё айчыннага самалёта- і цеплавозабудавання першай паловы XX стагоддзя, вучоны-электратэхнік.

## Біяграфія 
Нарадзіўся Якаў Мадэставічч Гакель 12 мая 1874 года ў Іркуцку, у сям’і ваеннага інжынера Мадэста Васільевіча Гакеля (1839—1909). Скончыў Пецярбургскі электратэхнічны інстытут (1897), пасля чаго адправіўся працаваць у Сібір (на Ленскія капальні, каля г. Бадайбо). У Сібіры ён прымаў удзел у дабудоўцы гідраэлектрастанцыі і пракладцы ад яе да капалень першай у Расіі высакавольтнай лініі электраперадачы.

У 1903 годзе Гакель вяртаецца ў Пецярбург, дзе пачынае выкладаць у Электратэхнічным інстытуце, адначасова прымаў удзел у праектаванні і будаўніцтве электрычнага пецярбургскага трамвая. На атрыманую за гэта ад Акцыянернага таварыства Вестынгаўз прэмію ў 1909 годзе пачаў распрацоўваць першы самалёт («Гакель-I»). У гэтым жа годзе сумесна з С. С. Шчацініным заснаваў першае ў Расіі авіябудаўнічае прадпрыемства — Першае расійскае таварыства паветраплавання «С. С. Шчацінін».

Агулам да 1924 года ён спраектаваў каля паўтары дзясятка самалётаў, дзесяць з якіх былі пабудаваныя, а пяць ці шэсць змаглі падняцца ў паветра. Яго аэрапланы рознай канструкцыі (сярод якіх быў першы ў Расіі самалёт-амфібія) прымалі ўдзел у выставах, усталёўвалі рэкорды, аднак не будаваліся прамысловымі серыямі. Адсутнасць заказаў прывяло да таго, што ў 1912 годзе канструктар быў вымушаны адмовіцца ад актыўнай дзейнасці ў галіне авіяцыі, хоць займаўся распрацоўкай новых самалётаў і пазней. Прадстаўленыя ім у пачатку 1920-х гадоў праекты не былі рэалізаваны з-за недахопу сродкаў ва ўмовах разрухі пасля Грамадзянскай вайны.

У 1920-х гадах пачынае займацца цеплавозабудаваннем, і 5 жніўня 1924 года на пуці Балтыйскага суднабудаўнічага завода выходзіць пабудаваны па яго праекце цеплавоз ЩЭЛ1, адзін з першых у свеце. У 1934 годзе Гакель сканструяваў паравы трактар, распрацаваная ім паравая ўстаноўка выкарыстоўвалася таксама на рачных катарах.

З 1936 года выкладаеў у Ленінградскім інстытуце інжынераў чыгуначнага транспарту. Аўтар шматлікіх навуковых прац і вынаходак. Памёр 12 снежня 1945 г. у Ленінградзе. Пахаваны на Літаратарскіх мастках.

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Авіяканструктары СССР
Катэгорыя:Вынаходнікі Расійскай імперыі
Катэгорыя:Піянеры авіяцыі
Аўдыт

**Аўдыт** (ад лац. *audit* — ён чуе) — праверка фінансавай справаздачнасці кампаніі аўдытарам.

**Прыватны** аўдыт праводзіцца па запыце: напрыклад, калі група акцыянераў запрашае аўдытара для праверкі фінансавай дзейнасці АТ.

**Абавязковы** аўдыт — юрыдычна абаснаванае мерапрыемства. У развітых краінах кампанія павінна прадставіць банку справаздачу незалежнага аўдытара аб яе фінансавым стане.

У дадзены момант функцыі аўдыту выходзяць за межы праверкі фінансавай дзейнасці прадпрыемства. Напрыклад, у абавязанасць знешніх аўдытараў уваходзяць:
* **аперацыйны аўдыт** — дзейнасць, падобная да кансалтынгу кампаніі па пытаннях кіравання (ацэнка працы маркетынгу, ацэнка эфектыўнасці структуры кампаніі і г. д.)
* **аўдыт адпаведнасці дзейнасці** — праверка адпаведнасці дзейнасці кампаніі правілам, усталяваным вышэйшымі органамі або законадаўствам (выкананне законадаўства аб мінімальным заробку, ацэнка заключаных кантрактаў з пункту гледжання юрыдычных патрабаванняў і інш.)
* і іншыя

## Гл. таксама 
* Аўдыт бухгалтарскай справаздачнасці

## Спасылкі 
Катэгорыя:Эканоміка
Тэадор Петэрсан

**Тэадор Петэрсан** (; нар. , Умеа) — шведскі лыжнік, удзельнік Алімпійскіх гульняў у Ванкуверы, сярэбраны прызёр у спрынце, а таксама бронзавы прызёр у камандным спрынце на Алімпійскіх гульнях у Сочы 2014 года. Спецыялізаваўся на спрынтарскіх гонках.

У Кубку свету Петэрсан дэбютаваў у 2009 годзе, у студзені 2010 года ўпершыню трапіў у дзясятку найлепшых на этапе Кубка свету. 25 лістапада 2011 года атрымаў першую перамогу ў рамках Кубка свету, выйграўшы спрынтарскую гонку класічным ходам на этапе ў Куусама. На яго рахунку 12 трапленняў на подыум на этапах Кубка свету. Найлепшым дасягненнем Петэрсана ў агульным выніковым заліку Кубка свету з’яўляецца 36-е месца ў сезоне 2009/10.

На Алімпіядзе-2010 у Ванкуверы стаў 11-м у спрынце і 15-м у камандным спрынце.

За сваю кар’еру удзелу ў чэмпіянатах свету не прымаў. У сакавіку 2020 года абвясціў аб завяршэнні кар’еры.

Катэгорыя:Лыжнікі Швецыі
Катэгорыя:Сярэбраныя прызёры зімовых Алімпійскіх гульняў 2014 года
Катэгорыя:Бронзавыя прызёры зімовых Алімпійскіх гульняў 2014 года
Катэгорыя:Лыжнікі на зімовых Алімпійскіх гульнях 2010 года
Катэгорыя:Лыжнікі на зімовых Алімпійскіх гульнях 2014 года
Катэгорыя:Лыжнікі на зімовых Алімпійскіх гульнях 2018 года
Міхаэла Дофмайстэр

**Міхаэла Дорфмайстэр** (; нар. , Вена, Аўстрыя) — аўстрыйская гарналыжніца, двухразовая алімпійская чэмпіёнка, двухразовая чэмпіёнка свету, уладальніца Кубка свету 2002 года. Самая ўзроставая ў гісторыі алімпійская чэмпіёнка па гарналыжным спорце сярод жанчын (на момант перамог у Турыне Міхаэле было 32 гады і 11 месяцаў).

Завяршыла спартыўную кар’еру ў 2006 годзе.

Катэгорыя:Гарналыжнікі Аўстрыі
Катэгорыя:Алімпійскія чэмпіёны ад Аўстрыі
Катэгорыя:Алімпійскія чэмпіёны па гарналыжным спорце
Катэгорыя:Чэмпіёны зімовых Алімпійскіх гульняў 2006 года
Катэгорыя:Сярэбраныя прызёры зімовых Алімпійскіх гульняў 1998 года
Катэгорыя:Гарналыжнікі на зімовых Алімпійскіх гульнях 1998 года
Катэгорыя:Гарналыжнікі на зімовых Алімпійскіх гульнях 2002 года
Катэгорыя:Гарналыжнікі на зімовых Алімпійскіх гульнях 2006 года
Катэгорыя:Уладальнікі Кубка свету па гарналыжным спорце ў агульным заліку
Катэгорыя:Уладальнікі Кубка свету па гарналыжным спорце
Катэгорыя:Чэмпіёны свету па гарналыжным спорце
Катэгорыя:Чэмпіёны Аўстрыі па гарналыжным спорце
Паляшчук

**Паляшчук** — прозвішча.

## Вядомыя носьбіты 
* Аляксандр Фёдаравіч Паляшчук — расійскі касманаўт, Герой Расіі
* Дзмітрый Мікалаевіч Паляшчук — беларускі баскетбаліст
* Ірына Паляшчук (нар. 1973) — беларуская валейбалістка.
* Ірына Іванаўна Паляшчук (нар. 1948) — беларуская эканамістка.
* Мікалай Мікалаевіч Паляшчук — беларускі вучоны-вірусолаг
* Сяргей Сямёнавіч Паляшчук — Герой Сацыялістычнай Працы
* Юрый Міхайлавіч Паляшчук — беларускі спецыяліст у галіне аховы раслін
Выбары ў Вярхоўны Савет Беларускай ССР (1938)

**Выбары ў Вярхоўны Савет Беларускай ССР першага склікання** адбыліся 26 чэрвеня 1938 года на тэрыторыі БССР адначасова з выбарамі народных дэпутатаў РСФСР і УССР. Праходзілі па аднамандатных акругах па мажарытарнай выбарчай сістэме. Усяго на 3878 выбарчых участках былі абраныя 273 дэпутаты.

## Перадгісторыя 
Першая канстытуцыя БССР 1937 года вызначыла выразныя адрозненні ў кампетэнцыі вышэйшых органаў дзяржаўнай улады і дзяржаўнага кіраўніцтва рэспублікі. Вышэйшымі органамі дзяржаўнай улады абвяшчаліся Вярхоўны Савет БССР і Прэзідыум Вярхоўнага Савета БССР.

27 лютага 1938 года ЦВК БССР зацвярдзіў «Палажэнне аб выбарах у Вярхоўны Савет БССР», якое вызначала прынцыпы агульнага, роўнага і прамога выбарчага права пры тайным галасаванні. Згодна з нормамі прадстаўніцтва Прэзідыум ЦВК БССР 21 красавіка 1938 года ўтварыў 273 выбарчыя акругі, прызначыў дату выбараў на 26 чэрвеня і вызначыў дату пачатка выбарчай кампаніі на 26 красавіка. У спіс для галасавання ўключаўся толькі адзін кандыдат.

## Вынікі 
У выбарах у Вярхоўны Савет БССР прынялі ўдзел 3&nbsp;030&nbsp;148 з 3&nbsp;040&nbsp;710, ці 99,65 % зарэгістраваных выбаршчыкаў. За кандыдатаў блока камуністаў і беспартыйных галасавала 99,9 % выбаршчыкаў, якія ўдзельнічалі ў выбарах. У склад дэпутатаў Вярхоўнага Савета БССР першага склікання былі абраныя 273 дэпутаты: 103 працоўных (37,7 %), 103 сялян (37,7 %), 67 інтэлігентаў (24,5 %). 59 дэпутатаў былі занятыя ў сельскай гаспадарцы, 21 у прамысловасці і транспарце. 206 дэпутатаў былі членамі КП(б) Б. Сярод дэпутатаў былі 167 беларусаў, 75 рускіх, 20 яўрэяў, сем украінцаў і чатыры прадстаўнікі іншых нацыянальнасцей. Узрост 180 дэпутатаў не перавышаў 35 год. У складзе дэпутатаў былі 67 жанчын, ці каля 25 % усяго Вярхоўнага Савета БССР.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Выбары ў СССР
Катэгорыя:Парламенцкія выбары ў Беларусі
Катэгорыя:Чэрвень 1938 года
Катэгорыя:1938 год у Беларусі
Катэгорыя:Выбары 1938 года
Катэгорыя:Падзеі 26 чэрвеня
Мікалай Аляхновіч

**Мікала́й Аляхновіч**:
* Мікалай Міхайлавіч Аляхновіч (нар. 1935) — беларускі фізік, акадэмік Нацыянальнай акадэміі навук Беларусі.
* Мікола (Мікалай Мікалаевіч) Аляхновіч (1903—1959) — беларускі літаратурны крытык.
* Мікалай Мікалаевіч Аляхновіч (1953—2022) — беларускі лінгвіст, выкладчык, перакладчык, навуковец, паэт.
Стэйн Эрыксен

**Стэйн Эрыксен** (; , Осла, Нарвегія — , Парк-Сіці, Юта, ЗША) — нарвежскі гарналыжнік, алімпійскі чэмпіён у гіганцкім слаламе (1952), чатырохразовы чэмпіён свету (1952, 1954×3).

## Спартыўная кар’ера 
Дэбютаваў на міжнародных турнірах у складзе зборнай Нарвегіі ў 19 гадоў. На чэмпіянаце свету па гарналыжным спорце ў 1950 годзе ў Аспене заваяваў бронзу ў слаламе. На Алімпійскіх гульнях 1952 года ў Осла стаў алімпійскім чэмпіёнам і чэмпіёнам свету ў гіганцкім слаламе, бо чэмпіянат свету праходзіў у рамках Алімпіяды, а таксама заваяваў срэбра ў слаламе. За поспехі на Алімпіядзе быў узнагароджаны медалём Холменколена. На чэмпіянаце свету 1954 года выйграў тры залатыя медалі з чатырох магчымых. Пасля сезона 1954 года прыняў рашэнне аб завяршэнні кар’еры.

## Сям’я 
* Маці — Бітэн Эрыксен (1900—1996), дызайнер;
* Бацька — Эміль Марыус Эрыксен (1886—1950), гімнаст, бронзавы прызёр Алімпійскіх гульняў у камандным першынстве;
* Брат — Марыус Эрыксен-малодшы (1922—2009), альпініст і ваенны лётчык, удзельнік Алімпійскіх гульняў;
* Пляменніца — Беата Марыя Эрыксен (нар. 1960), актрыса і кінарэжысёр;
* Жонка — Франсуаза Эрыксен. У іх пяць дзяцей: Юліяна, Ава, Стэйн малодшы, Аня і Б’ёрн.

Катэгорыя:Гарналыжнікі Нарвегіі
Катэгорыя:Алімпійскія чэмпіёны ад Нарвегіі
Катэгорыя:Алімпійскія чэмпіёны па гарналыжным спорце
Катэгорыя:Чэмпіёны зімовых Алімпійскіх гульняў 1952 года
Катэгорыя:Сярэбраныя прызёры зімовых Алімпійскіх гульняў 1952 года
Катэгорыя:Гарналыжнікі на зімовых Алімпійскіх гульнях 1948 года
Катэгорыя:Гарналыжнікі на зімовых Алімпійскіх гульнях 1952 года
Катэгорыя:Чэмпіёны свету па гарналыжным спорце
Палішчук

**Палішчук** — прозвішча.

## Вядомыя носьбіты 
* Валерый Мікалаевіч Палішчук — начальнік Магілёўскага інстытута МУС Рэспублікі Беларусь
* Любоў Рыгораўна Палішчук — расійская актрыса
Аляксей Дзмітрыевіч Гаркавы

**Аляксей Дзмітрыевіч Гаркавы** (2 лютага 1902, сяло Дварычна — , Неўскі пятачок) — савецкі афіцэр-памежнік, маёр.

## Біяграфія 
Нарадзіўся 2 лютага 1902 (па іншых дадзеных — 1905 г.) года ў сяле Двурэчная Купянскага павета Харкаўскай губерні. У памежных войсках з 1924 года на сярэднеазіяцкай мяжы. Браў актыўны ўдзел у баях з басмачамі, за што быў узнагароджаны ордэнам Чырвонага Сцяга.

З 1926 года сябра ВКП (б). З 28 чэрвеня па 5 ліпеня 1941 года ў складзе 102-га (Элісенваарскага) пагранатрада ўпарта абараняў савецка-фінскую мяжу, потым з баямі выходзіў з акружэння разам са сваёй заставай і сям’ёй. За гэты подзвіг быў узнагароджаны ордэнам Леніна.

У верасні 1941 года яму было прысвоена званне маёра.

Загінуў 29 кастрычніка 1941 года на Неўскім пятачку. Пахаваны ў лесе, за 600 м на ўсход ад платформы Цеплабетонная.
## Літаратура 
* Санкт-Петербург. Петроград. Ленинград: Энциклопедический справочник / Ред. коллегия: Белова Л. Н., Булдаков Г. Н., Дегтярев А. Я. и др. — М.: научное издательство «Большая Российская Энциклопедия». 1992. — 687 с.; ил. — ISBN 5-85270-037-1

Катэгорыя:Нарадзіліся ў Харкаўскай вобласці
Забалоцкі сельсавет (Смалявіцкі раён)

**Забало́цкі сельсавет** — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Смалявіцкага раёна Мінскай вобласці. Цэнтр — аграгарадок (да 2010 года вёска) Забалоцце.

Утвораны 20 жніўня 1924 года ў складзе Смалявіцкага раёна Менскай акругі БССР. Пасля скасавання акруговай сістэмы 26 ліпеня 1930 года ў Смалявіцкім раёне БССР. З 20 лютага 1938 года ў складзе Мінскай вобласці. З 25 снежня 1962 года ў складзе Мінскага раёна, з 6 студзеня 1965 года ў складзе адноўленага Смалявіцкага раёна.

Насельніцтва сельсавета паводле перапісу 2009 года — 2576 чалавек, з іх 92,8 % — беларусы, 5,2 % — рускія, 0,7 % — украінцы, 0,6 % — армяне; паводле перапісу 2019 года — 2828 чалавек.

## Літаратура 
* Административно-территориальное устройство БССР: справочник: в 2 т. / Главное архивное управление при Совете Министров БССР, Институт философии и права Академии наук БССР. — Минск: «Беларусь», 1985―1987.
* Административно-территориальное устройство Республики Беларусь (1981—2010 гг.): справочник. — Минск: БелНИИДАД, 2012. — 172 с.


Катэгорыя:Былыя сельсаветы Мінскага раёна
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, утвораныя ў 1924 годзе
Ігар Мікалаевіч Асінскі

**Ігар Мікалаевіч Асінскі** (нар. 6 мая 1949, в. Заессе, Чашніцкі раён) — беларускі журналіст. Кандыдат гістарычных навук.

## Біяграфія 
Нарадзіўся 6 мая 1949 года ў в. Заессе Чашніцкага раёна ў сям’і настаўнікаў.

У 1971 годзе скончыў факультэт журналістыкі БДУ. Працаваў у рэдакцыях газет «Мінская праўда», «Советская Белоруссия», асабістым карэспандэнтам АПН у БССР, галоўным рэдактарам БелТА, карэспандэнтам ТАСС у Германіі.

З 1995 года — рэдактар газеты «Белоруссия».

## Навуковая дзейнасць 
Аўтар 10 манаграфій і публіцыстычных кніг, у тым ліку па праблемах германістыкі, сцэнарыя фільма «Его закрыли в шар земной», які быў удастоены ў 1989 годзе прэміі прафсаюзаў Беларусі.

Напісаў кнігу «Рыцари истины» — пра філосафаў старажытнай Грэцыі.

## Літаратура 
* Асінскі Ігар Мікалаевіч // Памяць: Чашніцкі раён : гісторыка-дакументальныя хронікі гарадоў і раёнаў Беларусі / рэдкал.: М. Ц. Дробыш [і інш.]; аўт.-уклад. Н. Т. Кіндзяева; рэд.: А. І. Валахановіч, В. І. Марціновіч; мастак Э. Э. Жакевіч. — Мінск : Беларуская навука, 1997. — С. 442—443.

## Спасылкі 
* Асінскі Ігар Мікалаевіч

Катэгорыя:Кандыдаты гістарычных навук
Катэгорыя:Журналісты Беларусі
Іна Арсеньеўна Стаўроўская

**І́на Арсе́ньеўна Стаўроўская** (, Почап, Бранская вобласць — 30 кастрычніка 2017) — беларускі савецкі гаспадарчы, дзяржаўны і палітычны дзеяч.

## Біяграфія 
Скончыла Ленінградскі тэхналагічны інстытут харчовай прамысловасці (1955).

З 1955 года галоўны інжынер, дырэктар Баранавіцкага хлебакамбіната, з 1969 года старшыня Баранавіцкага гарвыканкама, з 1973 года першы сакратар Баранавіцкага гаркама КПБ.

З 1980 па 1985 год — міністр харчовай прамысловасці Беларускай ССР.

Кандыдат у члены ЦК КПБ з 1981 года, абіралася дэпутатам Вярхоўнага Савета БССР 8-га і 9-га скліканняў.

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Дэпутаты Вярхоўнага Савета БССР 8-га склікання
Катэгорыя:Дэпутаты Вярхоўнага Савета БССР 9-га склікання
Катэгорыя:Міністры харчовай прамысловасці БССР
Катэгорыя:Старшыні Баранавіцкага гарадскога выканаўчага камітэта
Катэгорыя:Першыя сакратары Баранавіцкага гаркама КПБ
Катэгорыя:Кандыдаты ў члены ЦК КПБ
Мікалай Мікалаевіч Аляхновіч (нар. 1953)

**Мікалай Мікалаевіч Аляхновіч** (14 студзеня 1953, в. Валішча, Пінскі раён, Брэсцкая вобласць — 6 чэрвеня 2022, Брэст) — беларускі лінгвіст, выкладчык, перакладчык, навуковец, паэт. Кандыдат філалагічных навук (1983), дацэнт.

## Біяграфія 
Нарадзіўся 14 студзеня 1953 года ў вёсцы Валішча Пінскага раёна. Скончыў філалагічны факультэт Брэсцкага дзяржаўнага педагагічнага інстытута ў 1974 годзе. Кандыдат філалагічных навук (1983), дацэнт. За час працы на факультэце працаваў намеснікам дэкана, дэканам філалагічнага факультэта, у 1993—1995 гадах працаваў на кафедры ўсходнеславянскай і балтыйскай філалогіі факультэта гуманітарных навук Будапешцкага ўніверсітэта імя Лоранда Этвеша (Венгрыя). З ліпеня 2013 года — дацэнт на кафедры беларускага мовазнаўства і дыялекталогіі БрДУ імя Пушкіна.

Сябра Саюза беларускіх пісьменнікаў.

Памёр 6 чэрвеня 2022 года ў Брэсце. Пахаваны на Паўночных могілках пад Брэстам.

## Дзейнасць 
Займаўся навукова-даследчыцкай і літаратурнай дзейнасцю. Аўтар вершаваных зборнікаў «Жыццёвае веры прадзіва» (2006), «Святло дарогі» (2010), «Вясновы роздум» (Брэст, 2020), кнігі перакладаў «Такая тонкая размовы ніць» (2013).

## Узнагароды 
Лаўрэат Мядовай прэміі за зборнік «Вясновы роздум» (2019).

## Спасылкі 
* Біяграфія  на сайце Саюза беларускіх пісьменнікаў

Катэгорыя:Паэты Беларусі
Катэгорыя:Беларускамоўныя паэты
Катэгорыя:Мовазнаўцы Беларусі
Катэгорыя:Перакладчыкі Беларусі
ВАЛЛ-І

**«ВАЛЛ-І»** () — амерыканскі анімацыйны фільм студыі «Pixar» 2008 года. Пераможца прэміі «Оскар» (2009) у намінацыі «Найлепшы анімацыйны поўнаметражны фільм».

## Сюжэт 
Робат ВАЛЛ-І з года ў год рупліва працуе на апусцелай Зямлі, чысцячы нашу планету ад гор смецця, якое пакінулі пасля сябе людзі, што адляцелі ў космас. Ён і не ўяўляе, што зусім хутка адбудуцца неверагодныя падзеі, дзякуючы якім ён сустрэне сяброў, падымецца да зорак і нават здолее змяніць да лепшага сваіх былых гаспадароў, якія зусім забыліся пра родную Зямлю.

## Крыніцы 
## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Мультфільмы ЗША
Катэгорыя:Мультфільмы 2008 года
Катэгорыя:Фільмы на англійскай мове
Катэгорыя:Фільмы, музыку да якіх напісаў Томас Ньюман
Катэгорыя:Нацыянальны рэестр фільмаў
Чэмпіянат Беларусі па баскетболе сярод жанчын 2013/2014

**Чэмпіянат Беларусі па баскетболе сярод жанчын 2013/2014** — 22-і чэмпіянат Рэспублікі Беларусь па баскетболе сярод жанчын.

## Клубы-ўдзельнікі 
## Рэгулярны сезон 
### Першы этап 
Заўвагі: 
Крыніца: 

### Другі этап 
Па выніках першага этапу каманды размяркоўваюцца па групах А (1-4 месцы) і Б (5-7 месцы і каманда РДВАР) і праводзяць гульні па кругавой сістэме ў сваіх групах. На другім этапе ўлічваюцца ачкі першага этапу, набраныя толькі супраць камандаў сваёй групы.

#### Група А 
Заўвагі: 

#### Група Б 
Заўвагі: 
Крыніца: 

## Плэй-оф 
### За 5-8 месцы 
Крыніцы: 

## Турнірная табліца 
## Узнагароды 
### Фінал 
* MVP:  Жанна Гарадзецкая (Цмокі-Мінск)
* Найлепшы гулец «Гарызонта»:  Таццяна Троіна

### Чэмпіянат 
* Найлепшая абаронца:  Вольга Зюзькова (Цмокі-Мінск)
* Найлепшая нападаючая:  Таццяна Троіна (Гарызонт)
* Найлепшая цэнтравая:  Любоў Алёшкіна (Алімпія)
* Найлепшы трэнер:  Анатоль Буяльскі (Гарызонт)
* Найлепшая маладая баскетбалістка (1994 г.н. і маладзейшыя):  Ксенія Войшаль (Алімпія)

## Статыстыка 
#### Ачкі 
#### Падборы 
#### Перадачы 
#### Блок-шоты 
#### Іншае 
## Гл. таксама 
* Кубак Беларусі па баскетболе сярод жанчын 2013
* Балтыйская жаночая баскетбольная ліга 2013/2014

## Спасылкі 
* Premier League (2013—2014)

Катэгорыя:2013 год у баскетболе
Катэгорыя:2014 год у баскетболе
Катэгорыя:Спорт у Беларусі ў 2013 годзе
Катэгорыя:Спорт у Беларусі ў 2014 годзе
2014
Gekkonoidea

**Gekkonoidea** — надсямейства яшчарак з інфраатраду .

## Сістэматыка 
### Філагенія 
Філагенетычнае становішча таксона можна адлюстраваць наступнай кладаграмай:

### Класіфікацыя 
Паводле дадзеных сайта *The Taxonomicon*, надсямейства ўключае тры сямействы:

* Сямейства  (1430 відаў)
* Сямейства  (154 віды)
* Сямейства  (229 відаў)

Колькасць сучасных відаў прыведзена ў адпаведнасці з дадзенымі сайта Reptile Database на верасень 2021 года. Разам у складзе Gekkonoidea вылучаецца 1813 сучасных відаў.

Катэгорыя:Яшчаркі
Камп’енскі тэхналагічны ўніверсітэт

**Камп’енскі тэхналагічны ўніверсітэт** () — французская дзяржаўная вышэйшая навучальная ўстанова са статусам універсітэта з сядзібай у горадзе Камп’ень.

## Агульная характарыстыка 
Універсітэт быў заснаваны па ініцыятыве Гі Дэніэлу (), ваенна-марскога афіцэра і інжынера-даследчыка ў Камісіі па атамнай энергіі і альтэрнатыўнай энергіі Францыі. У 1972 годзе ён пакінуў сваю пасаду начальніка аддзела нейтронных рэактараў гэтай камісіі, каб заснаваць універсітэт у тым жа годзе. Ён і быў яго прэзідэнтам з 1974 па 1987 гады.

У 2012 годзе ўніверсітэт далучыўся да навукова-даследчага кластара асацыяцыі ўніверсітэтаў Сарбоны ў якасці другаснага члена-заснавальніка. У 2013 годзе ўніверсітэт далучыўся да аб’яднання французскіх тэхналагічных універсітэтаў. У 2014 годзе быў урачыста адкрыты новы будынак для даследаванняў і тэхналагічных інавацый на транспарце.

У 2017 годзе ўніверсітэт заняў 2-е месца сярод 107 французскіх інжынерных школ і ўніверсітэтаў. У 2016 годзе ён заняў першае месца ў Францыі па колькасці стартапаў студэнтаў і выпускнікоў. Таксама ВНУ заняла першае месца ў Францыі па найвышэйшых сярэдніх заробках выпускнікоў у 2016 годзе.

Універсітэт вызначыў шэсць абласцей даследаванняў у якасці прыярытэтаў: біятэхналогіі, энергетыка і навакольнае асяроддзе, нанатэхналогіі, вылічэнні і інфармацыйныя тэхналогіі, а таксама медыя і мастацтва.

## Спасылкі 
* Афіцыйная інтэрнэт-старонка ўстановы

Катэгорыя:Універсітэты Францыі
Катэгорыя:Камп’ень
Катэгорыя:Вышэйшыя тэхнічныя навучальныя ўстановы Францыі
Пеліка (значэнні)

Назву **Пеліка** маюць:
## Населеныя пункты 
### Беларусь 
* Мінская вобласць:
** Пе́ліка — вёска ў Курганскім сельсавеце Смалявіцкага раёна
** Пе́ліка — пасёлак у Пліскім сельсавеце Смалявіцкага раёна

## Іншае 
* Пелі́ка — двухручная антычная пасудзіна кропляпадобнай формы
Версальскі ўніверсітэт

**Версальскі ўніверсітэт**, поўная афіцыйная назва **Версаль-Сен-Кантэн-ан-Івелінcкі ўніверсітэт** () — французская дзяржаўная эксперыментальная вышэйшая навучальная ўстанова са статусам універсітэта з сядзібай у горадзе Версаль.

## Агульная характарыстыка 
Гэта адзін з чатырох новых універсітэтаў, адкрытых у рэгіёне Іль-дэ-Франс пасля ўніверсітэцкай рэформы 2000 года. У ім навучаецца каля 14 000 студэнтаў, штат супрацоўнікаў складае да 800 чалавек, працуе 1 400 выкладчыкаў і даследчыкаў, а таксама яшчэ каля 300 знешніх выкладчыкаў. Універсітэт выкладае курсы ў галіне прыродазнаўчых і сацыяльных навук, паліталогіі, інжынерыі, тэхналогій і медыцыны. Ён таксама прапануе міждысцыплінарныя курсы, якія ахопліваюць узаемасувязі паміж эканомікай, этыкай, прыродным асяроддзем і ўстойлівым развіццём. Універсітэт з’яўляецца адным з асацыяваных членаў федэратыўнага Парыж-Саклейскага ўніверсітэта.

## Спасылкі 
* Сайт універсітэта 

Катэгорыя:Навучальныя ўстановы з французскай мовай навучання
Катэгорыя:Універсітэты Францыі
Катэгорыя:Версаль (горад)
Адважная

**«Адважная»** () — амерыканскі анімацыйны фільм студыі «Pixar» 2012 года. Пераможца прэміі «Оскар» (2013) у намінацыі «Найлепшы анімацыйны поўнаметражны фільм».

## Сюжэт 
Майстэрскай лучніцы Мерыдзе даводзіцца выбіраць свой шлях у жыцці самастойна, і аднойчы яна адмаўляецца прытрымлівацца старажытных традыцый каралеўства, кідаючы выклік магутным шатландскім кланам і іх правадырам: няскладнаму лорду Мак-Гафіну, панураму лорду Макінтошу і сварліваму лорду Дынгволу.

Неасцярожныя ўчынкі Мерыды пагражаюць зрынуць каралеўства ў хаос, і тады яна адпраўляецца за парадай да эсцэнтрычнай адшэльніцы, якая замест дапамогі накладвае на Мерыду небяспечны заклён.

Юнай прынцэсе трэба будзе спадзявацца толькі на ўласную адвагу, каб пераадолець магутнае чарадзейства і перамагчы самага страшнага звера з тых, што водзяцца ў горных далінах.

## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Мультфільмы ЗША
Катэгорыя:Мультфільмы 2012 года
Катэгорыя:Фільмы на англійскай мове
Катэгорыя:Фільмы, музыку да якіх напісаў Патрык Дойл
Сяргей Лагадзінскі

**Сяргей Лагадзінскі** (, ; нар. , Астрахань, Астраханская вобласць, РСФСР, СССР) — нямецкі палітык, юрыст і журналіст расійскага і яўрэйскага паходжання, дэпутат Еўрапейскага парламента IX склікання ад партыі Саюз 90/Зялёныя. 

## Біяграфія 
Нарадзіўся ў яўрэйскай сям’і ў СССР, перасяліўся ў Германію ў 1993 годзе. Пазней стаў членам бярлінскага аддзялення яўрэйскай абшчыны.

У Гётынгенскім універсітэце атрымаў адукацыю ў галіне права, у Гарвардскім універсітэце — у галіне дзяржаўнага кіравання. Атрымаў ступень доктара права ў Берлінскім універсітэце імя Гумбальта.

Працаваў у міжнароднай юрыдычнай фірме «Orrick, Herrington & Sutcliffe». Таксама займаўся журналісцкай дзейнасцю, у тым ліку для «», «Deutsche Welle», «BBC World Service», «Süddeutsche Zeitung» i «Die Welt». На выбарах 2019 года быў абраны ў Еўрапейскі парламент IX склікання па партыйным спісе.

14 верасня 2020 года ўзяў шэфства над Максімам Знакам, беларускім адвакатам і палітычным зняволеным.

## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Дэпутаты Еўрапарламента ад Германіі
Катэгорыя:Юрысты Германіі
Катэгорыя:Публіцысты Германіі
Катэгорыя:Члены Саюза 90 — Партыі зялёных
Катэгорыя:Члены Сацыял-дэмакратычнай партыі Германіі
Катэгорыя:Нарадзіліся ў Астрахані
Катэгорыя:Дактары права
Катэгорыя:Выпускнікі Гарварда
Катэгорыя:Выпускнікі Гётынгенскага ўніверсітэта
Я чырванею

**«Я чырванею»** () — анімацыйны фільм амерыканскай студыі «Pixar», прэм’ера якога адбылася 10 сакавіка 2022 года. У беларускім пракаце стужка з’явілася 26 лістапада 2022 года.

## Сюжэт 
Мультфільм распавядае пра трынаццацігадовую дзяўчынку Мэй Лі, якая маментальна ператвараецца ў вялікую чырвоную панду кожны раз, калі яна занадта хвалюецца.

## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Мультфільмы ЗША
Катэгорыя:Мультфільмы 2022 года
Катэгорыя:Фільмы на англійскай мове
Катэгорыя:Фільмы, музыку да якіх напісаў Людвіг Ёрансан
Пекалінскі сельсавет

**Пекалі́нскі сельсавет** — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Смалявіцкага раёна Мінскай вобласці. Цэнтр — вёска Пекалін.

Утвораны 20 жніўня 1924 года як **Верхменскі сельсавет** у складзе Смалявіцкага раёна Менскай акругі БССР. Цэнтр — вёска Верхмен. Пасля скасавання акруговай сістэмы 26 ліпеня 1930 года ў Смалявіцкім раёне БССР. З 20 лютага 1938 года ў складзе Мінскай вобласці. 12 лістапада 1957 года да сельсавета далучана тэрыторыя скасаванага Воратаўскага сельсавета (16 населеных пунктаў: Верх-Возера, Ворат 1-ы, Ворат 2-і, Востраў, Евароўшчына, Завязак, Заказінец, Пасека, Пекалін, Слабада, Смольня, Сцежкі, Сцяпанава Чарніца, Шабуні, Шэметава і пасёлак торфапрадпрыемства «Чарніца»), у склад Кленнікоўскага сельсавета перададзены 8 населеных пунктаў (Варанеўшчына, Дабраводка, Заброддзе, Пеліка, Сцепша, Тумель, Туры і Шыпяны). З 25 снежня 1962 года ў складзе Мінскага раёна, з 6 студзеня 1965 года ў складзе адноўленага Смалявіцкага раёна. 28 ліпеня 1966 года ў склад сельсавета з Курганскага сельсавета перададзены вёскі Пеліка і Шыпяны. 10 лютага 1977 года ў склад сельсавета з Драчкаўскага сельсавета перададзены 3 населеныя пункты (вёскі Вызваленне, Вялікі Лес і Пяцілетка), у склад Курганскага сельсавета перададзены 8 населеных пунктаў (вёскі Алесіна, Верхмень, Ворат, Дуброва, Пеліка, Старая Дуброва, Студзёнка і Шыпяны), цэнтр сельсавета перанесены ў вёску Пекалін, сельсавет перайменаваны ў Пекалінскі. 23 сакавіка 1987 года ў склад сельсавета з Курганскага сельсавета вернута вёска Ворат. 5 сакавіка 2008 года цэнтр сельсавета перанесены ў аграгарадок Слабада, 28 кастрычніка 2013 года вернуты ў вёску Пекалін.

Насельніцтва сельсавета паводле перапісу 2009 года — 1714 чалавек, з іх 91,9 % — беларусы, 5,7 % — рускія, 1,1 % — украінцы, 0,5 % — палякі; паводле перапісу 2019 года — 1762 чалавекі.

## Літаратура 
* Административно-территориальное устройство БССР: справочник: в 2 т. / Главное архивное управление при Совете Министров БССР, Институт философии и права Академии наук БССР. — Минск: «Беларусь», 1985―1987.
* Административно-территориальное устройство Республики Беларусь (1981—2010 гг.): справочник. — Минск: БелНИИДАД, 2012. — 172 с.


Катэгорыя:Былыя сельсаветы Мінскага раёна
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, утвораныя ў 1924 годзе
Лайтэр (мультфільм)

**«Лайтэр»** () — анімацыйны фільм амерыканскай студыі «Pixar», прэм’ера якога адбылася 17 чэрвеня 2022 года. Прыквел мультфільма «Гісторыя цацак».

У беларускі пракат фільм не выйшаў з-за байкоту буйных кінакампаній, звязанага з уварваннем Расіі ва Украіну.

## Сюжэт 
Мультфільм распавядае пра гісторыю маладога касманаўта База Лайтэра. Ён, апынуўшыся са сваім камандзірам і камандай на варожай планеце, спрабуе знайсці шлях дадому праз прастору і час, адначасова сутыкаючыся з пагрозай бяспекі Сусвету.

## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Мультфільмы ЗША
Катэгорыя:Мультфільмы 2022 года
Катэгорыя:Фільмы на англійскай мове
Рафал Брускі

**Рафал Брускі** (; нар. , г. Быдгашч) — польскі дзяржаўны і палітычны дзеяч. Член Грамадзянскай платформы.

## Біяграфія 
З 1994 па 2005 год працаваў ва ўпраўленні падатковага кантролю ў Быдгашчы, з 1998 года — інспектарам фіскальнага кантролю.

На выбарах 2010 года ён балатаваўся на пасаду мэра Быдгашчы, дзе перамог у першым туры з 43,3 % галасоў. 5 снежня таго ж года ён перамог у другім туры выбараў з дзеючым прэзідэнтам Канстанціем Дамбровічам, набраўшы 59,2 % галасоў.

У 2014 годзе паспяхова балатаваўся на выбарах, перамогшы свайго папярэдніка ў другім туры галасавання з вынікам 57,1 % галасоў.

## Спасылкі 
Катэгорыя:Палітыкі Польшчы
Катэгорыя:Члены партыі «Грамадзянская платформа»
Аляксандр Мікалаевіч Міхальчанка

**Аляксандр Мікалаевіч Міхальчанка** (нар. , г. Гомель — ) — беларускі дзяржаўны і грамадскі дзеяч, журналіст, архівіст, педагог. Кандыдат гістарычных навук (1994).

## Біяграфія 
Скончыў у 1974 годзе БДУ, у 1981 годзе Мінскую ВПШ. 3 1974 года працаваў у БелТА, з 1979 у Саўміне БССР, на дыпламатычнай рабоце ў В’етнаме. 3 1983 намеснік начальніка, з 1990 начальнік Галоўнага архіўнага ўпраўлення пры СМ БССР, з 1992 старшыня Дзяржаўнага камітэта па архівах і справаводстве Рэспублікі Беларусь. Член Нацыянальнай камісіі Рэспублікі Беларусь па справах ЮНЕСКА з 1997 года.

## Навуковая дзейнасць 
Адзін з аўтараў кнігі «Ордэны на сцягу рэспублікі» (1985, з Я. І. Бараноўскім), зборнікаў «Дакументы па гісторыі Беларусі, якія зберагаюцца ў цэнтральных дзяржаўных архівах СССР» (1990), «Дапаможнік па справаводству» (1993) і інш.

З імем якога звязаны знамянальныя вехі станаўлення і развіцця архіўнай справы і справаводства Беларусі, распрацаваны першы ў суверэннай гісторыі краіны Закон «Аб Нацыянальным архіўным фондзе і архівах у Рэспубліцы Беларусь»

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Супрацоўнікі БелТА
Катэгорыя:Дзяржаўныя дзеячы Беларусі
Катэгорыя:Грамадскія дзеячы Беларусі
Катэгорыя:Журналісты Беларусі
Катэгорыя:Архівісты Беларусі
Чэмпіянат Беларусі па баскетболе сярод жанчын 2012/2013

**Чэмпіянат Беларусі па баскетболе сярод жанчын 2012/2013** — 21-ы чэмпіянат Рэспублікі Беларусь па баскетболе сярод жанчын.

## Клубы-ўдзельнікі 
## Рэгулярны сезон 
### Першы этап 
Крыніца: 

### Другі этап 
Па выніках першага этапу каманды размяркоўваюцца па групах А (1-4 месцы) і Б (5-7 месцы і каманда РВАР U-16) і праводзяць гульні па кругавой сістэме ў сваіх групах. Каманда РВАР U-16 з’яўляецца зборнай камандай дзяўчат 1997 года нараджэння, якая вядзе падрыхтоўку да маладзёжнага чэмпіянату Еўропы (U-16). На другім этапе ўлічваюцца ачкі першага этапу, набраныя толькі супраць камандаў сваёй групы.

#### Група А 
#### Група Б 
Крыніцы: 

## Плэй-оф 
### За 5-8 месцы 
Крыніцы: 

## Турнірная табліца 
## Узнагароды 
* Найлепшая абаронца:  Надзея Дрозд (Алімпія)
* Найлепшая нападаючая:  Марыя Папова (Алімпія)
* Найлепшая цэнтравая:  Любоў Алёшкіна (Алімпія)
* Найлепшы трэнер:  Аляксандр Шымкавяк (Алімпія)
* Найлепшая маладая баскетбалістка (1993 г.н. і маладзейшыя):  Марыя Папова (Алімпія)

## Статыстыка 
#### Ачкі 
#### Падборы 
#### Перадачы 
#### Іншае 
## Гл. таксама 
* Кубак Беларусі па баскетболе сярод жанчын 2012
* Балтыйская жаночая баскетбольная ліга 2012/2013

## Спасылкі 
* Premier League (2012—2013)

Катэгорыя:2012 год у баскетболе
Катэгорыя:2013 год у баскетболе
Катэгорыя:Спорт у Беларусі ў 2012 годзе
Катэгорыя:Спорт у Беларусі ў 2013 годзе
2013
Джэймс Сазэрленд

**Джэймс Уільям Сазэрленд** (; 8 лютага 1918 — 1 мая 1987) — генерал-лейтэнант арміі ЗША, камандзір 24-га корпуса ў В’етнаме.

## Біяграфія 
Нарадзіўся 8 лютага 1918 года ў акрузе Бентан, штат Арканзас.

У 1941 годзе паступіў на ваенную службу. Са жніўня 1963 па снежань 1965 года ўзначальваў каманды выпрабаванняў і ацэнкі арміі ЗША на Абердзінскім палігоне. З 18 чэрвеня 1970 года па 9 чэрвеня 1971 года знаходзіўся на пасадзе камандзіра 24-га корпуса ў Паўднёвым В’етнаме. Удзельнічаў у планаванні і правядзенні аперацыі «Ламшон 719».

У 1971 годзе пайшоў у адстаўку. Памёр 1 мая 1987 года ў Бафорце, штат Паўднёвая Караліна, і быў пахаваны на Арлінгтонскіх нацыянальных могілках.

Катэгорыя:Генералы ЗША
Катэгорыя:Генерал-лейтэнанты
Катэгорыя:Удзельнікі вайны ў В’етнаме
Добры дыназаўр

**«Добры дыназаўр»** () — амерыканскі анімацыйны фільм студыі «Pixar» 2015 года.

## Сюжэт
Па сюжэце, у альтэрнатыўнай гісторыі падзенне астэроіда на Зямлю 65 мільёнаў гадоў таму так і не адбылося, што захавала дыназаўраў ад вымірання. Падчас далейшай эвалюцыі яны навучыліся маўленню і асновам сельскай гаспадаркі.

## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Мультфільмы ЗША
Катэгорыя:Мультфільмы 2015 года
Катэгорыя:Фільмы на англійскай мове
Катэгорыя:Фільмы, музыку да якіх напісаў Майкл Дана
Дональдас Кайрыс

**Дональдас Кайрыс** (; ) — літоўскі баскетбаліст, трэнер.

## Кар’ера 
У сезоне 2013/2014 узначаліў баскетбольны клуб «Цмокі-Мінск». Пад яго кіраўніцтвам мінскі клуб стаў уладальнікам Кубка Беларусі і ўпершыню ў гісторыі беларускага баскетбола прабіўся ў плэй-оф Кубка Выкліку ФІБА. У лютым 2014 года «Цмокі-Мінск» і Кайрыс скасавалі кантракт па ўзаемным пагадненні бакоў.

## Спасылкі 
Катэгорыя:Баскетбольныя трэнеры Літвы
Катэгорыя:Баскетбалісты Літвы
Катэгорыя:Трэнеры «Цмокі-Мінск»
Катэгорыя:Трэнеры «Чарні» Слупск
Катэгорыя:Трэнеры «Калева» Талін (баскетбол)
Катэгорыя:Трэнеры «Аўтадора» Саратаў
Катэгорыя:Трэнеры «Рытаса» Вільнюс
Таямніца Кока

**«Таямніца Кока»** () — амерыканскі анімацыйны фільм студыі «Pixar» 2017 года. Пераможца прэміі «Оскар» (2018) у намінацыі «Найлепшы анімацыйны поўнаметражны фільм».

## Сюжэт 
12-гадовы Мігель жыве ў мексіканскай вёсцы ў сям’і шаўцоў і таемна марыць стаць музыкам. Таемна, таму што ў яго сям’і музыка лічыцца праклёнам. Калісьці яго прапрадзед пакінуў жонку, прапрабабку Мігеля, дзеля мары, якая зараз не дае спакойна жыць і яго прапраўнуку. З тых часоў на музычную тэму ў сям’і накладзена табу.

Мігель выяўляе, што паміж ім і яго любімым спеваком, нябожчыкам Эрнеста дэ ла Крусам, існуе нейкая сувязь. Хлопец адпраўляецца да свайго куміра ў Краіну Мёртвых, дзе сустракае душы продкаў. Мігель знаёміцца там з духам-шкілетам па імі Гектар, які становіцца яго правадніком. Удвая яны адпраўляюцца на пошукі дэ ла Круса.

## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Мультфільмы ЗША
Катэгорыя:Мультфільмы 2017 года
Катэгорыя:Фільмы на англійскай мове
Катэгорыя:Фільмы, музыку да якіх напісаў Майкл Джакіна