open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Цюрыхскі ўніверсітэт прыкладных эканамічных навук

**Цюрыхскі ўніверсітэт прыкладных эканамічных навук** () — швейцарская вышэйшая навучальная ўстанова з сядзібай у горадзе Цюрых. З’яўляецца часткай аднайменнай групы ВНУ.

## Агульная характарыстыка 
Гэта адзін з чатырох элементаў Цюрыхскага ўніверсітэта прыкладных навук. Універсітэт размешчаны ў раёне Алеі Еўропы і галоўнага вакзала Цюрыха, а таксама з’яўляецца часткай кампуса Вышэйшай спецыялізаванай школы эканомікі і Цюрыхскага ўніверсітэта прыкладных педагагічных навук.

Установа прапануе курсы ў галіне эканомікі, дзелавога адміністравання, камунікацый, бізнес-інфарматыкі і бізнес-інжынірынгу. Праграмы навучання ва ўніверсітэце датычацца як узроўня бакалаўраў, так і магістраў.

## Спасылкі 
* Афіцыйная інтэрнэт-старонка ўстановы

Катэгорыя:Універсітэты Швейцарыі
Катэгорыя:Цюрых
Катэгорыя:Эканамічныя ўніверсітэты
Брыян

**Брыян** — прозвішча.

## Вядомыя носьбіты 
* Анн Брыян — французская біятланістка
* Арыстыд Брыян — французскі палітык, лаўрэат Нобелеўскай прэміі міру
* Бернар Брыян — дзяржаўны і палітычны дзеяч французскай заморскай супольнасці Сен-П’ер і Мікелон
* Каміль Брыян — французскі паэт, мастак
Максім Алегавіч Цімашэнка

**Максім Алегавіч Цімашэнка** (нар. 20 красавіка 1972 года ў Кіеве) — украінскі культуролаг і мастацтвазнаўца, грамадскі дзеяч, харавы дырыжор. Доктар філасофскіх навук, прафесар, прэзідэнт Міжнароднага Зялёнага Крыжа ва Украіне, член Рады дырэктараў Міжнароднага Зялёнага Крыжа (з кастрычніка 2017 года). Прафесар Нацыянальнай акадэміі кіруючых кадраў культуры і мастацтваў, Заслужаны дзеяч мастацтваў Украіны. З 11 чэрвеня па 1 жніўня 2018 года — в.а рэктара, а з 13 лістапада 2018 года — рэктара Нацыянальная музычная акадэмія Украіны імя Пятра Чайкоўскага, член-карэспандэнт Нацыянальнай акадэміі мастацтваў Украіны, член калегіі Міністэрства адукацыі і навукі Украіны, старшыня Савета рэктараў мастацкіх устаноў Украіны.

## Літаратура і крыніцы 
# Хто є хто в Україні&nbsp;— К.:"К. І. С.", 2006.- с.963;
# Кияни. Біографичній словник.- Київ: «Фенікс», 2004.- с. 370, іл.;
# Імена України 2007.- К.: Фенікс, 2007.- с. 509;
# Тимошенко М. О. // Почесні імена України&nbsp;— еліта держави / [ред. кол.: Драч І. Ф., Матвієнко В. П., Саблук П. Т. та ін.].&nbsp;— К.&nbsp;: Вид-во Логос Україна, 2013.&nbsp;— Т. ІІ.&nbsp;— С. 303.&nbsp;— ;
# Тимошенко М. О.// Науковий та інноваційно-інвестиційний потенціал України / [ред. рада&nbsp;: Патон Б. Є., Возіанов О. Ф., Голембієвська Т. М. та ін.].&nbsp;— К., 2013.&nbsp;— С. 93, 169.&nbsp;— ;
# Тимошенко М. О. // Науковці України&nbsp;— еліта держави / [ред. колегія: Патон Б. Є., Бар'яхтар В. Г., Шевченко В. П., Цимбалюк В. І. та ін.].&nbsp;— К.&nbsp;: Вид-во Логос Україна, 2015.&nbsp;— Т. IV.&nbsp;— С. 301.&nbsp;— ISBN 978-966-2457-15-5.
# Тема дня. Максим Тимошенко

Катэгорыя:Дактары філасофскіх навук
Выпадковы секс

**Выпадковы сэкс** — сексуальная актыўнасць, якая адбываецца па-за рамантычнымі адносінамі і мае на ўвазе адсутнасць абавязацельстваў паміж партнёрамі.

Большасць рэлігій не ўхваляюць сэкс па-за шлюбам. Рэлігійныя і нерэлігійныя людзі ў асноўным адчуваюць падобныя пачуцці, калі гаворка ідзе пра выпадковыя палавыя сувязi, з большай розніцай у адносінах паміж мужчынамі і жанчынамі. У некаторых краінах, такіх як Пакістан, Кувейт, Аўганістан любая форма сэксуальнай актыўнасці па-за шлюбам з’яўляецца незаконнай.

Даследаванне культуры выпадковых сувязяў у ЗША паказала, што выпадковы сэкс не садзейнічае ўмацаванню адносін у будучыні. На тэрмін адносін асноўны ўплыў аказвае мэта, якую людзі пераследуюць, уступаючы ў адносіны. Даследаванне сэксуальных паводзінаў, праведзенае ў Бразіліі з 1998 па 2015 год, паказала, што пік выпадковых сувязяў прыпадае на ўзрост 16-24 гады. Стала звычайнай практыкай, калі людзі адкрыта расказваюць пра свае выпадковыя сэксуальныя кантакты і асабістыя погляды на гэтую тэму ўжо на першым спатканні ці сустрэчы. Іншае даследаванне паказала, што прэзерватывы выкарыстоўваліся толькі ў 69 з кожных 100 палавых кантактаў з пранікненнем.

Агульнасусветныя дадзеныя з 2007 па 2017 год паказваюць, што выпадковыя палавыя сувязі сярод маладых людзей скараціліся. Даследаванне 2021 года вытлумачыла гэтае зніжэнне зніжэннем спажывання алкаголю, павелічэннем колькасці відэагульняў і павелічэннем долі маладых людзей, якія жывуць са сваімі бацькамі.

## Зноскі 
Катэгорыя:Інтымныя зносіны
Катэгорыя:Формы сексуальнай актыўнасці
Ульяна Васілеўна Шчурко

**Ульяна Васілеўна Шчурко** (нар. , Львоў) — украінскі навуковец, эканаміст, доктар эканамічных навук.

## Біяграфічныя звесткі 
Скончыла Львоўскі дзяржаўны педагагічны каледж (аддзяленне англійскай мовы) ў 1997 годзе. У 2002 годзе скончыла факультэт міжнародных эканамічных адносін Львоўскай камерцыйнай акадэміі. У 2003 годзе таксама скончыла магістратуру Львоўскай камерцыйнай акадэміі. Навучалася ва Украінскім каталіцкім універсітэце. У 2008 годзе скончыла аспірантуру Нацыянальнага інстытута стратэгічных даследаванняў пры Прэзідэнце Украіны.

Працавала ў Львоўскім філіяле Нацыянальнага інстытута стратэгічных даследаванняў, Львоўскім гарадскім савеце і іншых установах, у тым ліку перакладчыцай з англійскай мовы. У 2009 годзе пачала працаваць у Львоўскім інстытуце менеджменту, з 2010 года — у Львоўскай камерцыйнай акадэміі, з 2013 года працуе на кафедры менеджменту мастацтваў Львоўскай нацыянальнай акадэміі мастацтваў.

## Навуковая дзейнасць 
У 2009 годзе ў Нацыянальным інстытуце міжнароднай бяспекі пры Савеце нацыянальнай бяспекі і абароны Украіны абараніла дысертацыю на суісканне вучонай ступені кандыдата эканамічных навук на тэму «Рэлігійныя фактары ў сістэме эканамічнай бяспекі дзяржавы».

У 2021 годзе ў Нацыянальным інстытуце стратэгічных даследаванняў пры Прэзідэнце Украіны пад навуковым кіраўніцтвам прафесара Марыі Фляйчук абараніла дысертацыю на саісканне навуковай ступені доктара эканамічных навук па спецыяльнасці «Эканамічная бяспека» на тэму «Стратэгіі канкурэнтнай бяспекі для рэальнага сектар эканомікі». 29 чэрвеня 2021 года Міністэрства адукацыі і навукі Украіны зацвердзіла рашэнне спецыялізаванага вучонага савета аб прысуджэнні ёй навуковай ступені доктара эканамічных навук.

Аўтар больш за 70 навуковых і навукова-метадычных публікацый, артыкулаў і манаграфій. Лаўрэат міжнародных конкурсаў навукоўцаў Інстытута адкрытага грамадства (Злучаныя Штаты Амерыкі, Венгрыя). Удзельнік шматлікіх даследчых праектаў, праграм і стажыровак.

## Грамадская дзейнасць 
З'яўляецца заснавальнікам і кіраўніком грамадскай арганізацыі «Цэнтр грамадскіх інавацый». У мінулым — сябра Згуртавання ўкраінскіх каталіцкіх студэнтаў «Абнаўленне» (1997-2004 гады). Узначальвала там вучэбную камісію, камісію па падрыхтоўцы новых удзельнікаў руху, арганізоўвала навучальныя курсы, лагеры і лекцыі. Удзельнічала ў праграмах Савета Еўропы, Еўрапейскага парламента, Міжнароднага каталіцкага моладзевага руху JE-MIEC, Міжнароднага камітэта міран, EKV, Pax Romana, Deutscher Kirchentag і інш. Удзельнічала ў праграме паглыбленага навучання Інстытута адкрытага грамадства HESP «Багацце, беднасць і задаволенасць жыццём у пераходных грамадствах» (2011-2013 гады) і інш. З 2018 года з'яўляецца каардынатарам міжнароднага праекта Брытанскага савета «Creative Spark» па развіцці прадпрымальніцкіх навыкаў студэнтаў.

## Спасылкі 
* Біяграфія на сайце Львоўскай нацыянальнай акадэміі мастацтваў
* Профіль аўтара ў Google Scholar
* ГА «Цэнтр грамадскіх інавацый».

Катэгорыя:Дактары эканамічных навук
Катэгорыя:Эканамісты Украіны
Цюрыхскі ўніверсітэт прыкладных навук (група ВНУ)

**Цюрыхскі ўніверсітэт прыкладных навук** () — група швейцарскіх дзяржаўных вышэйшых навучальных ўстаноў у Цюрыху. 

Установа адукацыі з каля 19 500 студэнтаў з'яўляецца найбуйнейшым з дзевяці швейцарскіх універсітэтаў прыкладных навук. Разам вучэльні групы ўтвараюць другую па велічыні ВНУ Швейцарыі пасля Цюрыхскага ўніверсітэта. 

Фінансуецца кантонам Цюрых і, такім чынам, знаходзіцца ў дзяржаўнай уласнасці, за выключэннем Цюрыхскага ўніверсітэта прыкладных эканамічных навук, які мае недзяржаўнае фінансаванне.

## Структура 
* Цюрыхскі ўніверсітэт прыкладных навук
* Цюрыхскі ўніверсітэт прыкладных педагагічных навук
* Цюрыхскі ўніверсітэт прыкладных эканамічных навук
* Цюрыхскі ўніверсітэт мастацтваў

## Спасылкі 
* Афіцыйная інтэрнэт-старонка ўстановы

Катэгорыя:Універсітэты Швейцарыі
Катэгорыя:Цюрых
Антверпенскі ўніверсітэт

**Антверпенскі ўніверсітэт** () — бельгійская дзяржаўная вышэйшая навучальная ўстанова са статусам універсітэта з сядзібай у горадзе Антверпен. Навучанне вядзецца пераважна на нідэрландскай мове.

## Структура 
* Факультэт бізнеса і эканомікі
* Факультэт фармацыі, ветэрынарыі і біямедыцынскіх навук
* Факультэт медыцыны і навук аб здароўі
* Факультэт мастацтваў
* Факультэт дызайну
* Факультэт сацыяльных навук
* Факультэт права
* Факультэт прыкладной інжынерыі
* Факультэт (дакладных) навук

## Спасылкі 
* Афіцыйная інтэрнэт-старонка ўстановы

Катэгорыя:Універсітэты Бельгіі
Катэгорыя:Антверпен
Партызанскі атрад імя Сяргея

**Партызанскі атрад імя Сяргея** — савецкі партызанскі атрад, створаны 8 студзеня 1942 года ў Себежскім раёне Калінінскай вобласці РСФСР на базе групы ваеннаслужачых-акружэнцаў на чале з Сяргеем Барысавічам Майсеенкам, якая на тэрыторыі Беларускай ССР папоўнілася мясцовымі групамі. З мая 1942 года пачала насіць назву **атрад імя Сяргея**, у гонар загінулага 18 мая 1942 года камандзіра атрада С. Б. Майсеенкі.  

## Гісторыя дзейнасці 
Да ліпеня 1942 года атрад дзейнічаў самастойна, аднак у некаторых крыніцах указана, што 21 мая 1942 года ў сувязі з недахопам зброі і для актывізацыі баявых дзеянняў адбылося аб’яднанне атрадаў імя Сяргея і «Дубняка» (налічваў 70 чалавек). Рашэнне аб аб’яднанні было прынята на агульным сходзе партызан двух атрадаў у в. Мыленкі (Асвейскі раён). Камандзірам аб’яднанага падраздзялення быў выбраны С. Х. Каракін. Да аб’яднання атрад налічваў 56 чалавек. Новаствораны атрад атрымаў назву **«Сяргееўскі»**.

12 чэрвеня 1942 года партызанскі атрад І. К. Захарава і «Сяргееўскі» агульнай колькасцю да 200 чалавек нанеслі ўдар па мястэчку Полішчына, якое служыла акупантам базай для барацьбы з партызанамі і мясцовым насельніцтвам.

У ліпені 1944 года атрад у складзе 196 чалавек злучыўся з Рабоча-сялянскай Чырвонай Арміяй.

## Камандзіры 
* Сяргей Барысавіч Майсееенка (студзень—18 мая 1942 года; загінуў)
* Сцяпан Харлампіевіч Каракін (май—чэрвень 1942 года)
* Мікалай Сцяпанавіч Сянько (кастрычнік 1942—сакавік 1943 гадоў)
* Шайхуш Нігамаевіч Нігамаеў (сакавік—лістапад 1943 года)
* Іван Мікалаевіч Лысоў (лістапад 1943—ліпень 1944 гадоў)

## Камісары 
* Разітдзін Інсафутдзінавіч Інсафутдзінаў (студзень—май 1942 года)
* І. І. Ускоў (май 1942 года)
* Дзяніс Уладзіміравіч Казлоўскі (ліпень 1942 года; загінуў)
* Канстанцін Канстанцінавіч Базыленка (жнівень 1942 года)
* Аляксандр Сяргеевіч Поснікаў (жнівень—верасень 1942 года)
* в. а. Шайхуш Нігамаевіч Нігамаеў (кастрычнік—снежань 1942 года)
* Васіль Ягоравіч Кручкоў (снежань 1942—чэрвень 1943 гадоў; загінуў)
* Іван Міхайлавіч Лысоў (чэрвень—лістапад 1943 года)
* Васіль Іванавіч Сяркоў (лістапад 1943—сакавік 1944 гадоў)
* Мікалай Фёдаравіч Грыгор’еў (сакавік—ліпень 1944 года)

## Начальнікі штаба 
* Мікалай Андрэевіч Кічасаў (студзень—май 1942 года)
* Васіль Іванавіч Сяркоў (ліпень 1942—лістапад 1943 гадоў)
* Сцяпан Іванавіч Кісялёў (лістапад 1943 года; загінуў)
* Павел Іванавіч Сувораў (лістапад 1943—сакавік 1944 гадоў)
* Васіль Іванавіч Сяркоў (сакавік—ліпень 1944 года)

## Літаратура 
* Всенародная борьба в Белоруссии против немецко-фашистских захватчиков в годы Великой Отечественной войны: в 3 т. / [Институт истории партии при ЦК КПБ ― Филиал Института марксизма-ленинизма при ЦК КПСС. Т. 1: [Начало войны ― осень 1942 г.] / Л. В. Аржаева и др. — Минск: Беларусь, 1983. — 590, [1] с., [59] л. ил., портр., факсим., карт: ил. — С. 493.
* Памяць: Гісторыка-дакументальная хроніка Расонскага раёна / Беларуская энцыклапедыя. — Мн.: Беларуская Энцыклапедыя імя П. Броўкі, 1994. — 557 с. — С. 143—144. — ISBN 5-85700-118-8.

Катэгорыя:Савецкія партызанскія злучэнні, брыгады і атрады на акупіраванай тэрыторыі Беларусі (1941—1944)
Архіпелаг заўтра

**Архіпелаг заўтра** () — правая палітычная партыя заморскай супольнасці Сен-П’ер і Мікелон. Нягледзячы на тое, што Сен-П’ер і Мікелон залежная тэрыторыя Францыі, партыя заяўляе, што яна не знаходзіцца пад кантролем ніякай нацыянальнай палітычнай сілы метраполіі.

## Гісторыя 
Партыя створана ў 24 студзеня 1985 годзе Жэрарам Грыньёнам, які абіраўся дэпутатам Генеральнага савета з 1986 па 2007 гады. З часу заснавання партыя супрацьстаяла сацыялістычнаму блоку А. Пена і М. Плантэжанэ.

Нягледзячы на тое, што партыя мела большасць у Тэрытарыяльным савеце, яна не заўсёды быў прадстаўлены на нацыянальным узроўні. Па стане на 2022 год, партыя была прадстаўлена ў Сенаце Францыі толькі 1 сенатарам — Стэфан Артано, які далучыўся да групы «Еўрапейскае дэмакратычнае і сацыяльнае аб'яднанне» (РДСЕ).

Катэгорыя:Палітычныя партыі Сен-П’ер і Мікелон
Коўчыцы

Назву **Ко́ўчыцы** маюць:

## Населеныя пункты 
### Беларусь 
* Гомельская вобласць
** Коўчыцы 1 — вёска ў Светлагорскім раёне
** Коўчыцы 2 — вёска ў Светлагорскім раёне

## Іншае 
* Коўчыцы 2 — курганны могільнік
Чарніцкі сельсавет

**Чарні́цкі сельсавет** — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Лёзненскага раёна Віцебскай вобласці. Цэнтр — вёска Чарніцы.

Утвораны 20 жніўня 1924 года ў складзе Лёзненскага раёна Віцебскай акругі БССР. Пасля скасавання акруговай сістэмы 26 ліпеня 1930 года ў Лёзненскім раёне БССР, з 20 лютага 1938 года — Віцебскай вобласці. 16 ліпеня 1954 года скасаваны, тэрыторыя далучана да Лёзненскага сельсавета.

## Крыніцы 
## Літаратура 
* Административно-территориальное устройство БССР: справочник: в 2 т. / Главное архивное управление при Совете Министров БССР, Институт философии и права Академии наук БССР. — Минск: «Беларусь», 1985―1987.

Катэгорыя:Былыя сельсаветы Лёзненскага раёна
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, утвораныя ў 1924 годзе
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, скасаваныя ў 1954 годзе
Іван Фёдаравіч Кудраўцаў

**Іван Фёдаравіч Кудраўцаў** (, в. Сыцянец, Салігорскі раён — ) — беларускі пісьменнік, кандыдат філалагічных навук. Член СП СССР з 1950 года.

## Біяграфія 
Нарадзіўся ў сялянскай сям’і. Бацькі з 1929 года — калгаснікі. У 1939 годзе скончыў Старобінскую школу і паступіў на філалагічны факультэт БДУ. У час Вялікай Айчыннай вайны эвакуіраваўся ў Мардоўскую АССР. Працаваў настаўнікам (1941—1942). У лютым 1942 года мабілізаваны ў Чырвоную армію, удзельнічаў у баях на Заходнім, Варонежскім, 1-м і 2-м Прыбалтыйскіх і Ленінградскіх франтах (1942—1945). За ўдзел у баявых дзеяннях супраць узнагароджаны Ордэнам Айчыннай вайны 2-й ступені і медалямі.

Пасля дэмабілізацыі ў лістападе 1945 года вярнуўся на вучобу ў БДУ, які скончыў у 1948 годзе. Паступіў у аспірантуру пры БДУ, У 1954 годзе абараніў кандыдацкую дысертацыю па творчасці К. Чорнага. Працаваў літаратурным супрацоўнікам, загадчыкам аддзела рэдакцыі газеты «Літаратура і мастацтва» (1947—1955), адказным сакратаром часопіса «Беларусь» (1955—1965), старшым навуковым супрацоўнікам інстытута педагогікі Міністэрства асветы БССР (1965—1970), загадчыкам літаратурнай часткі Белдзяржфілармоніі (1971—1974), старэйшым навуковым супрацоўнікам Інстытута мастацтвазнаўства, этнаграфіі і фальклору АН БССР (1974—1988), з 1988 года на пенсіі.

### Творчасць 
Друкавацца пачаў у 1947 годзе з рэцэнзіяў пад іменем Д. Кавалёва. Сааўтар школьных падручнікаў па беларускай літаратуры, пісаў рэцэнзіі і артыкулы. Аўтар манаграфіі «Кузьма Чорны: Ідэі і вобразы ў творчасці» (1956), літаратуразнаўчага нарысу «Кузьма Чорны: Жыццё і творчасць» (1968), склаў з У. Агілевічам падручнікі «Кніга для чытання ў 2 класе школ рабочай і сельскай моладзі» (1952), падручнікі «Кніга для чытання ў 3 класе школ рабочай і сельскай моладзі» (1952).

У 1984 годзе быў надрукаваны раман «Разгневаная зямля» аб падзеях Вялікай Айчыннай вайны ў савецкай інтэрпрэтацыі, аб цяжкіх выпрабаваннях, якія выпалі на долю народ і несмяротным подзвігу савецкага народа. Твор прысвечаны Мінску і мінскім падпольшчыкам.

Працаваў над перакладам 18-га тома Збору твораў Леніна (1950). У жніўні 1995 года даслаў у газету «Шахцёр» ліст і ўрыўкі з новага рамана «Грымотнымі шляхамі».

## Спасылкі 
* Кудраўцаў Іван Фёдаравіч , сайт Старобінскай сельскай школы
* Кудраўцаў Іван, сайт Літаратурная Салігоршчына
* Разгневаная зямля
* 

Катэгорыя:Кандыдаты філалагічных навук
Катэгорыя:Пісьменнікі Беларусі
Катэгорыя:Удзельнікі Другой сусветнай вайны
Катэгорыя:Беларускамоўныя пісьменнікі
Берні Сандэрс

**Бернард (Берні) Сандэрс** (; нар. , , штат Нью-Ёрк, ЗША) — амерыканскі незалежны палітык і грамадскі дзеяч левага толку, сенатар ад штата Вермонт з 2007 года. Рэкардсмен па працягласці знаходжання ў Кангрэсе ЗША з усіх незалежных дэпутатаў. З 2013 да 2015 года — старшыня камітэта Сената ЗША па справах ветэранаў, з 2021 г. — старшыня бюджэтнага камітэта. У 1981—1989 гадах быў мэрам найбуйнейшага горада Вермонта, Берлінгтана, у 1991—2007 гадах — членам Палаты прадстаўнікоў ЗША. Пры фармаванні камітэтаў у Сенаце прымыкае да Дэмакратычнай партыі, уваходзіць у Форум прагрэсіўных кангрэсменаў (англ.: Congressional Progressive Caucus).

Вызначае сябе як дэмакратычнага сацыяліста (адзіны з сенатараў ЗША) і прадстаўніка амерыканскага прагрэсівізму «Новага курсу». Прыхільнік скандынаўскай мадэлі сацыял-дэмакратыі. Пазіцыянуе сябе ў якасці абаронцы інтарэсаў працоўнага і сярэдняга класа. Выступае супраць уплыву карпарацый і Уол-стрыт, сацыяльнай несправядлівасці, маёмаснай няроўнасці і разрыву паміж багатымі і беднымі, паліцэйскага гвалту. Супернік сексізму, гамафобіі, расавай дыскрымінацыі.
Леанід Сцяпанавіч Барадулька

**Леані́д Сцяпа́навіч Бараду́лька** (, Орша, Беларусь — ) — беларускі балетмайстар.

Заслужаны работнік культуры БССР (1982). Мастацкі кіраўнік народнага ансамбля танцу «Лявоніха» (1964—2000) пры Віцебскім гарадскім цэнтры культуры. Паставіў звыш 80 сюжэтна-тэматычных харэаграфічных кампазіцый і народна-сцэнічных танцаў.

Катэгорыя:Балетмайстры Беларусі
Катэгорыя:Выпускнікі Віцебскага дзяржаўнага каледжа культуры і мастацтваў
Трат

**Трат** — горад у Тайландзе, адміністрацыйны цэнтр правінцыі Трат. Насельніцтва — 20 068 чалавек (2000). Горад размешчаны ля вусця ракі Трат на беразе Сіямскага заліва, сталічны ампхэ Мыанг-Трат мяжуе з Камбоджай у гарах Кравань.

З Бангкокам Трат злучаны шашой Сукхумвіт.

Катэгорыя:Гарады Тайланда
Трат (правінцыя)

**Трат** (тайск. ตราด) — адна з 77 правінцый Тайланда, самая ўсходняя з прыморскіх правінцый краіны, мяжуе з правінцыяй Чантхабуры на захадзе і з Камбоджай на ўсходзе.

Насельніцтва — 246 175 чалавек (2010), якія пражываюць на тэрыторыі 2 819,0 км².

Адміністрацыйны цэнтр — горад Трат.

Катэгорыя:Правінцыі Тайланда
Галіна Анатолеўна Ісаевіч

**Галі́на Анато́леўна Ісае́віч** (, Віцебск, Беларусь — ) — беларуская мастачка шкла.

## Біяграфія 
У 1951 годзе скончыла Мінскае мастацкае вучылішча. Стварыла жывапісныя карціны «Іслач» і «Траццякоўшчына» (1955), «Родная Беларусь» (1958). У 1958 годзе на Сусветнай выставе ў Бруселі (Бельгія) атрымала бронзавы медаль за «Фіялетавы» туалетны набор (прыбор «Аметыст»). У 1957—1985 гадах была галоўнай мастачкай Міністэрства прамысловасці будаўнічых матэрыялаў БССР. Распрацавала ўзоры вырабаў са шкла і крышталю з тонкім спалучэннем адценняў і вытанчанасцю формаў: «Прыцемкі» (1968), «Цюльпаны» (1969), «Лета» (1971), «Вячэрні» і «Святочны» (1972), «Вясна» (1973), «Зарыва» (1975), «Святлафоры» (1976), «Серабрысты іней» (1980), «Зімовая казка» і «Папараць-кветка» (1982). Прысвяціла юбілеям тэматычныя кампазіцыі: «Ураджайная» (1957), «Кастрычнік» (1967), «Дружбы народаў» (1974), «Беларусь» (1977), «Урачыстасць» (1982) і «Слава гераічнаму Мінску» (1983).

## Узнагароды 
Узнагароджаная бронзавым медалём на Сусветнай выставе ў Бруселі (1958) за «Фіялетавы» туалетны набор (прыбор «Аметыст»). Галоўная мастачка Міністэрства прамысловасці будаўнічых матэрыялаў БССР (1957—1985).

## Галерэя твораў у Нацыянальным мастацкім музее Беларусі 

Выява:Tatiana Markina Photo of Halina Isajevič 1957 Blue Evening.jpg|«Сіні вечар», 1957 год. Трохслаёвае шкло, алмазная і шырокая грань. 
Выява:Tatiana Markina Photo of Halina Isajevič 1958 Turnip Colored glass Onlay Diamond pattern.jpg|«Рэпка», 1958. Каляровае шкло, наклад, алмазная грань.
Выява:Tatiana Markina Photo Glass Vase Belarusian National Art Museum.jpg|«Бэзавая», 1957 год. Накладное шкло, грань.

## Літаратура 
* 
* 

## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Мастакі СССР
Катэгорыя:Мастакі Беларусі
Катэгорыя:Мастакі дэкаратыўна-прыкладнога мастацтва
Катэгорыя:Майстры мастацкага шкла Беларусі
Чонбуры

**Чонбуры** () — горад у Тайландзе, сталіца аднайменнай правінцыі.

Размешчаны прыкладна за 100 км на ўсход ад Бангкока, на беразе Сіямскага заліва. Сучасны гандлёва-транспартны цэнтр. Добра развіта цукровая прамысловасць. Каля Чонбуры здабываецца марганцавая руда.

Статус горада (thesaban mueang) з 1935 года.

## Насельніцтва 
## Крыніцы 
Катэгорыя:Гарады Тайланда
Чонбуры (правінцыя)

**Чонбуры** () — правінцыя (чангват) ва ўсходняй частцы Тайланда. На поўначы мяжуе з правінцыяй Чачэнгсау, на ўсходзе — з правінцыяй Чантхабуры, на поўдні з правінцыяй Раёнг. На захадзе правінцыя ляжыць на ўзбярэжжы Бангкокскага заліва, у паўночнай частцы Сіямскага заліва.

Адміністрацыйны цэнтр — горад Чонбуры. Самы вядомы горад — Патая, турыстычная мекка Тайланда.

За 80 км на паўночны захад ад правінцыі знаходзіцца Бангкок.

Катэгорыя:Правінцыі Тайланда
Патая

**Патая** — курортны горад на паўднёвым усходзе Тайланда.

Размешчаны на ўсходнім узбярэжжы Сіямскага заліва, прыкладна за 165 км на паўднёвы ўсход ад Бангкока. Знаходзіцца ў правінцыі Чонбуры. Насельніцтва —  зарэгістраваных жыхароў (2015), рэальнае насельніцтва перавышае 500 тыс. жыхароў (улічваючы турыстаў у пік сезона). Клімат субэкватарыяльны. Сярэднегадавы мінімум тэмпературы паветра — 24,9 °C (з варыяцыямі ад 22 °C у снежні да 27 °C у маі—чэрвені). Сярэднегадавы максімум складае 31,2 °C (з варыяцыямі ад 30 °C у снежні да 33 °C у красавіку).

Катэгорыя:Гарады Тайланда
Дзмітрый Вітольдавіч Прымшыц

**Дзмітрый Вітольдавіч Прымшыц** (нар. , Гродна) — беларускі эканаміст. Кандыдат эканамічных навук (2011), дацэнт (2020).

## Біяграфія 
Нарадзіўся ў 1980 годзе ў Гродне. Скончыў у 2004 годзе Гродзенскі дзяржаўны ўніверсітэт імя Янкі Купалы, у 2009 годзе — Беларускі дзяржаўны эканамічны ўніверсітэт. У 2004—2014 гадах — выкладчык-стажор, выкладчык, старшы выкладчык, дацэнт кафедры эканомікі і кіравання на прадпрыемстве, намеснік дэкана па навуковай працы факультэта эканомікі і кіравання Гродзенскага дзяржаўнага ўніверсітэта імя Янкі Купалы. У 2015—2016 гадах — прарэктар па навуковай рабоце Інстытута падрыхтоўкі навуковых кадраў НАН Беларусі. З 2016 года — намеснік дырэктара па навуковай і інавацыйнай рабоце Інстытута эканомікі Нацыянальнай акадэміі навук Беларусі.

## Навуковая дзейнасць 
Аўтар больш 60 навуковых і вучэбна-метадычных прац, у тым ліку шасці манаграфій (у суаўтарстве). Сфера навуковых інтарэсаў: сусветная эканоміка, экспертна-аналітычнае суправаджэнне дзейнасці органаў дзяржаўнага кіравання, інавацыйнае развіццё эканомікі, узнаўленне капіталу.

Катэгорыя:Эканамісты Беларусі
Бурырам

**Бурырам** () — горад у Тайландзе, сталіца аднайменнай правінцыі. Горад размешчаны прыкладна за 410 км на паўночны ўсход ад Бангкока ў рэгіёне Ісан. Насельніцтва горада —  чалавек (2015). Шчыльнасць насельніцтва — 4687 чал/км². Колькасць жаночага насельніцтва (52,9 %) перавышае колькасць мужчынскага (47,1 %). У горадзе ёсць футбольны клуб «Бурырам Юнайтэд». Хатнія матчы праводзіць на стадыёне «New I-Mobile Stadium», які змяшчае  гледачоў.

Катэгорыя:Гарады Тайланда
Чанг (востраў)

**Чанг** (, літаральна — «Слон») — адзін з найбуйнейшых астравоў Тайланда, адміністрацыйна адносіцца да правінцыі Трат, выдзелены ў асобны ампхэ Кочанг і акрамя вострава, уключае маленькія бліжэйшыя астраўкі, у тым ліку Вай.

## Геаграфія 
Чанг уваходзіць у аднайменны архіпелаг. Плошча вострава — 215 км²; трэці па тэрыторыі востраў Тайланда, пасля Пхукета і Самуй. Найвышэйшы пункт Чанга — гара Салакпхет вышынёй 743 метра над узроўнем мора. Насельніцтва — 5356 чалавек (2005), якія пражываюць у 8 вёсках. Востраў з’яўляецца часткай марскога нацыянальнага парку Му-Да-Чанг.

Размешчаны за 310 км ад Бангкока, побач з мяжой Камбоджы.

Катэгорыя:Астравы Тайланда
Катэгорыя:Астравы Паўднёва-Кітайскага мора
Бурырам (правінцыя)

**Бурырам** () — адна з паўночна-ўсходніх правінцый (จังหวัด, «чангват») Тайланда. Мяжуе з правінцыямі (па гадзіннікавай стрэлцы, пачынаючы з поўдня) Сакэу, Накхонратчасіма, Кхонкэн, Махасаракхам і Сурын. На паўднёвым усходзе мяжуе з правінцыяй Адармеанцьей Камбоджы. Плошча —  км², насельніцтва —  чал. (2011). Шчыльнасць насельніцтва складае 150 чал./км². Адміністрацыйны цэнтр правінцыі — горад Бурырам.

Катэгорыя:Правінцыі Тайланда
Накхонратчасіма

**Накхонратчасіма** — горад у аднайменнай правінцыі Тайланда на паўночным усходзе краіны. Размешчаны ў паўднёва-заходняй частцы плато Карат на адной з праток ракі Мун (басейн Меконга). Горад вядомы таксама пад назвай Карат (тайск. โคราช). Насельніцтва — каля 146 тысяч чалавек (2008), шосты па насельніцтве горад Тайланда.

Катэгорыя:Гарады Тайланда
Накхонратчасіма (правінцыя)

**Накхонратчасіма** — найбуйнейшая правінцыя (чангват) Тайланда, размешчаная на паўночным усходзе краіны. Плошча правінцыі —  км², насельніцтва 2010 год —  чалавек (другое месца). Адміністрацыйны цэнтр — горад Накхонратчасіма.

Мяжуе з правінцыямі Чаяпхум, Кханкэн, Бурырам, Сакэу, Прачынбуры, Накхон Наёк, Сарабуры і Лопбуры (пералік па гадзіннікавай стрэлцы, пачынаючы з поўначы).

Катэгорыя:Правінцыі Тайланда
Яла (Тайланд)

**Яла** (тайск. ยะลา) — горад на поўдні Тайланда, адміністрацыйны цэнтр аднайменнай правінцыі. Горад знаходзіцца ў паўночнай частцы правінцыі, на тэрыторыі паўвострава Малака, на правым беразе ракі Патані, за 790 км на поўдзень ад сталіцы краіны Бангкока. Абсалютная вышыня — 31 метр над узроўнем мора. Па дадзеных перапісу 2000 года колькасць насельніцтва — 74 139 чалавек. У нацыянальным складзе прадстаўлены тайцы, малайцы і кітайцы. Большасць вернікаў — мусульмане. Асноўным прадуктам гарадскога экспарту з’яўляецца каучук. Зносіны з іншымі гарадамі ажыццяўляецца з дапамогай чыгуначнага і аўтамабільнага транспарту.

Катэгорыя:Гарады Тайланда
Патані (рака)

**Патані** (тайск. แม่น้ำปัตตานี) — рака ў правінцыях Яла і Патані рэгіёна Паўднёвы Тайланд на поўдні Тайланда. Упадае ў Сіямскі заліў. Працягласць ракі - 214 км. Вытокі Патані размешчаны ў горнай градзе на мяжы з Малайзіяй каля горада Бетонг у правінцыі Яла. Рака працякае  з поўдня на поўнач, асноўныя прытокі — Яха і Нонг-Чык. Цэнтральная і паўднёвая частка басейна размешчана ў гарах Сан-Кала-Кіры і Піла, а паўночная частка — на раўніне. Упадае ў Сіямскі заліў паблізу горада Патані, сталіцы аднайменнай правінцыі.

Катэгорыя:Рэкі Тайланда
Катэгорыя:Рэкі, якія ўпадаюць у Ціхі акіян
Патані (значэнні)

* Патані
* Патані (правінцыя)
* Патані (рака)
* Патані (царства)
Патані

**Патані** — горад у Паўднёвым Тайландзе, адміністрацыйны цэнтр аднайменнай правінцыі. Горад знаходзіцца на частцы тэрыторыі сталічнай акругі Мыанг-Патані.
Горад размешчаны на поўначы правінцыі на беразе Сіямскага заліва. Насельніцтва — 43631 чалавек (2005). Большасць, як ва ўсёй правінцыі, з’яўляюцца мусульманамі і гавораць на Яві.

Катэгорыя:Гарады Тайланда
Патані (правінцыя)

**Патані** (тайск. ปัตตานี) — правінцыя на поўдні Тайланда. Мяжуе з правінцыямі: Яла, Наратхіват і Сангкхла. Патані размешчана на паўвостраве Малака, на поўначы абмываецца Сіямскім залівам. Патані — адна з чатырох правінцый Тайланда, большасць насельніцтва ў якой складаюць малайцы-мусульмане (88 % ад усяго насельніцтва). Яны размаўляюць на мове яві, якую звычайна лічаць дыялектам малайскай мовы.

Катэгорыя:Правінцыі Тайланда
Убонратчатхані (правінцыя)

**Убонратчатхані** (тайск. อุบลราชธานี) — правінцыя (чангват), размешчаная ў рэгіёне Ісан (Тайланд); крайняя ўсходняя правінцыя краіны. Адміністрацыйны цэнтр і найбуйнейшы горад — Убонратчатхані. Плошча - 16 112,650 км ². Насельніцтва - 1844669 чалавек (на 2014 год). Мяжуе з правінцыямі Сісакет, Ясатхон, Амнатчарэн; на поўначы і ўсходзе - Сарван і Тямпасак (Лаос), поўдні - Махасаракхам (Камбоджа).

Катэгорыя:Правінцыі Тайланда
Аляксандр Мікалаевіч Башлачоў

**Аляксандр Мікалаевіч Башлачоў** (; , Чарапавец, Валагодская вобласць — , ) — савецкі рок-музыкант, паэт, бард, спявак, аўтар-выканаўца, мастак і журналіст. Праславіўся як адзін з найбольш вядомых прадстаўнікоў савецкага андэграўнду, уваходзіў у Ленінградскі рок-клуб. За сваё жыццё напісаў крыху больш за 100 вершаў, стварыўшы найбольш вядомыя свае творы на працягу двух гадоў.
Убонратчатхані

**Убонратчатхані** (тайск. อุบลราชธานี) — горад і адміністрацыйны цэнтр аднайменнай правінцыі, што на ўсходзе Тайланда.
Насельніцтва горада — 106 602 чалавек (на 2000 год), агламерацыі — каля 200 000 чалавек. Горад размешчаны па абодвух берагах ракі Мун.

У горадзе трапічны клімат з сухой зімой і дажджлівым летам. Сезон мусонаў прыпадае на красавік-кастрычнік. Сярэднегадавая тэмпература максімальная 33 °C, мінімальная 22,13 °C. Сярэднегадавая колькасць ападкаў 1 581.7 мм, дажджлівых дзён — 124.

Убонратчатхані абслугоўвае грамадзянскі аэрапорт, таксама ёсць ваенны аэрапорт і чыгуначная станцыя.

Катэгорыя:Гарады Тайланда
Каласін

**Каласін** (тайск: กาฬสินธุ์) — горад на паўночным усходзе Тайланда, сталіца правінцыі Каласін. Насельніцтва — 34 429 чалавек (2015). Плошча — 16,96 км². Каласін знаходзіцца за 513 км на поўнач-паўночны ўсход ад Бангкока па дарозе.

Катэгорыя:Гарады Тайланда
Каласін (правінцыя)

**Каласін** (тайск. กาฬสินธุ์) — правінцыя ў паўночна-ўсходняй частцы Тайланда, за 520 км ад Бангкока. Насельніцтва — 981655 чалавек (2011). Адміністрацыйны цэнтр — горад Каласін.

На гербе намаляваны краявід, які складаецца з сажалкі і гор. Вада ў гэтай сажалцы цёмнага колеру, бо назва рэгіёна перакладаецца як «чорная вада». Такі герб сімвалізуе ўрадлівасць земляў правінцыі.

Катэгорыя:Правінцыі Тайланда
Саванакхет

**Саванакхет** — горад у Лаосе, на рацэ Меконг, адміністрацыйны цэнтр правінцыі Саванакхет. Другі па велічыні горад Лаоса. «Другі мост тайска-лаоскай дружбы» цераз Меконг, адкрыты ў 2007 годзе, злучае горад з тайландскай правінцыяй Мукдахан. Шаша звязвае горад з памежным в’етнамскім пунктам Лаабаа (правінцыя Куангчы). Аэрапорт.

Катэгорыя:Гарады Лаоса
Рыжская губерня

**Рыжская губерня** — губерня Расійскага царства (з 1721 года — Расійскай імперыі), створаная 17 (28) ліпеня 1713 года па ўказе Цара ўсяе Русі Пятра I з часткі скасаванай Смаленскай губерні і занятых Рускім войскам земляў герцагства Ліфляндскага (Шведская Лівонія), аднаго з уладанняў Швецыі эпохі вялікадзяржаўя на тэрыторыі сучасных Латвіі і Эстоніі.

Сталіца — горад Рыга.

У 1726 годзе Смаленская губерня была адноўлена ў складзе 5 паветаў.

3 ліпеня 1783 года губерня была пераўтворана ў Рыжскае намесніцтва, а 12 снежня 1796 года — у Ліфляндскую губерню.

## Літаратура 
* Рижская губерния // Рига : Энциклопедия = Enciklopēdija Rīga / [пер. с латыш. ; гл. ред. П. П. Еран]. — Рига : Главная редакция энциклопедий, 1989. — С. 616. — ISBN 5-89960-002-0.

## Спасылкі 
Катэгорыя:Губерні Расійскай імперыі
Нангкхай (правінцыя)

**Нангкхай** (тайск. หนองคาย) — правінцыя ў паўночна-ўсходняй частцы Тайланда, у рэгіёне Ісан. Адміністрацыйны цэнтр — горад Нангкхай. Правінцыя дзеліцца на 9 раёнаў. Правінцыя ляжыць у даліне Меконга, які ўтварае прыродную мяжу з Лаосам, за 25 км ад сталіцы Лаоса — В’енцьяна. На поўдні правінцыі размешчаны невысокія горы і ўзгоркі. Клімат — трапічны мусонны. Сярэднегадавая тэмпература — 26,2 °C. Асноўны занятак насельніцтва — вырошчванне рысу, у даліне Меконга — лоўля рыбы.

Катэгорыя:Правінцыі Тайланда
Бангкокскі заліў

**Бангко́кскі заліў** — самая паўночная частка Сіямскага заліва, якая распасціраецца ад Хуахіна на захадзе да Сатахіпа на ўсходзе. У заліў сцякаюць тры найбуйнейшыя рэкі цэнтральнага Тайланда: Менам-Чао-Прая і яе рукаў Тхачын, Мэкхлонг і Бангпаконг.

Ля ўсходняга ўзбярэжжа заліва размяшчаюцца некалькі астравоў, такіх як Січанг, Лан і Пхай. Самая папулярная турыстычная лакацыя заліва — горад Патая, размешчаны на яго ўсходнім узбярэжжы. Папулярнае месца для рыбалкі, водных лыж, параглайдынгу, падводнага плавання. Недалёка ад узбярэжжа знаходзяцца астравы (у тым ліку і каралавыя) з пляжамі.

Катэгорыя:Сіямскі заліў
Катэгорыя:Залівы Ціхага акіяна
Катэгорыя:Залівы Тайланда
Рэна Лалгі

**Рэна Лалгі** () — брытанскі дзяржаўны дзеяч. Губернатар Бермудскіх астравоў з 14 снежня 2020 года. Першая жанчына і першы чалавек афрыканскага паходжання, які быў прызначаны губернатарам Бермудскіх астравоў.

## Біяграфія 
Да пасады губернатара Рэна Лалгі працавала на розных пасадах у Міністэрстве ўнутраных спраў Вялікабрытаніі (Хоум-офіс), Кабінеце міністраў і Дэпартаменце бізнэса, інавацый і рамёстваў. Яна была аперацыйным дырэктарам ва ўрадавай арганізацыі «». Пазней яна стала кіраўніком Упраўлення па выкананні фінансавых санкцый (OFSI), створанага ў рамках Казначэйства ў 2016 годзе для ўвядзення і выканання фінансавых санкцый.

Катэгорыя:Губернатары Бермудскіх астравоў
Кола кінакрытыкаў Нью-Ёрка

**Кола кінакрытыкаў Нью-Ёрка** () — прафесійнае аб’яднанне журналістаў з перыядычных выданняў Нью-Ёрка, якія пішуць пра кінематограф. Утворана ў 1935 годзе. Колькасць сяброў арганізацыі ў розныя гады вагалася ад 11 да 31 чалавека. Усяго за час існавання ў яе працы ўдзельнічалі 130 кінааглядальнікаў (на канец 2014 года), сярод якіх Палін Кейл, Бослі Краўзер, Эндру Сарыс, Джэй Кокс, Майкл Аткінсан, Рычард Корліс, Джудзіт Крыст, Рэната Адлер, Фрэнк Рыч і іншыя. У 1966 годзе паміж сябрамі супольнасці адбыўся раскол, і з яго вылучылася яшчэ адно незалежнае прафесійнае аб’яднанне — Нацыянальнае таварыства кінакрытыкаў ЗША.

## Спасылкі 
* Афіцыйны сайт
* Прэмія Кола кінакрытыкаў Нью-Ёрка на сайце «*Internet Movie Database*»

Катэгорыя:Асацыяцыі кінакрытыкаў ЗША
Франсуа Клюзэ

**Франсуа Клюзэ** (; нар. , , Францыя) — французскі акцёр тэатра, кіно і тэлебачання, лаўрэат прэміі «Сезар» (2007).

## Біяграфія 
Нарадзіўся ў сям’і камерсантаў 21 верасня 1955 года ў Парыжы. У 17 гадоў, на першым курсе ў Ліцэі Станіслас (), вырашае стаць акцёрам і кідае ліцэй. Паступіў на курсы Сімона (), Жана Перымоні (), а таксама Жана-Ларэна Кашэ (), пачаў працаваць у тэатры і на тэлебачанні, дзе яго заўважае рэжысёр Дыяна Кюрыс.

У 25 гадоў грае сваю першую ролю ў фільме «Кактэйль Молатава» прысвечаным бурным падзеям вясны 1968 года. Праз год ён з’яўляецца ў фільме Клода Шаброля «Конь ганарыстасці», што становіцца пачаткам доўгага супрацоўніцтва паміж акцёрам і кінематаграфістам.

У 1982 годзе Франсуа грае ў фільме «Здані капялюшыка», рэжысёрам якога з’яўляецца Шаброль. 1984 год прыносіць 2 намінацыі на Сезар: за лепшую мужчынскую ролю другога плана ў фільме «Забойнае лета» і «Самы шматабяцальны акцёр» за ролю ў фільме «Няхай жыве сацыяльная дапамога!», дзе ён сыграў ролю шукальніка прыгод з 20-й акругі Парыжа . У 1989 годзе ён сыграў сумесна з Жэрарам Дэпардзьё ў фільме Бертрана Бліе «Занадта прыгожая для цябе».

Пасля некалькіх гадоў сувязі з французскай актрысай Мары Трэнціньян ён стаў бацькам маленькага Поля.

Двума гадамі пазней, ён перасякае Атлантыку і грае пад кіраўніцтвам двух гігантаў амерыканскага кіно: Роберта Олтмена ў «Высокай модзе» і Лоўрэнса Кэсдэна ў «Французскім пацалунку». Яго ўдзел у «Вучнях» П’ера Сальвадоры быў адзначаны поспехам у шырокай публікі гледачоў.

У пачатку 2000-х гадоў Франсуа здымаўся ў камедыях «Буцік», «Хто прыстукнуў Памэлу?», «Джэніс і Джон». За ролю ў трылеры рэжысёра Гіёма Канэ «Не кажы нікому», ва ўзросце 51 года Франсуа атрымаў сваю першую Прэмію Сезар. У 2008 годзе зняўся ў фільме «Парыж» і ў Гіёма Канэ ў карціне «Кроўныя путы», а ў 2011 годзе — у карціне «1+1» («Недатыкальныя»).

Катэгорыя:Акцёры Францыі
Дабрамыслінскі сельсавет

**Дабрамы́слінскі сельсавет** — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Лёзненскага раёна Віцебскай вобласці Беларусі. Адміністрацыйны цэнтр — аграгарадок (да 2009 года вёска) Дабрамыслі.

## Гісторыя 
Утвораны 20 жніўня 1924 года як **Дабрамысленскі сельсавет** у складзе Лёзненскага раёна Віцебскай акругі БССР. Цэнтр — вёска Дабрамысль. Пасля скасавання акруговай сістэмы 26 ліпеня 1930 года ў Лёзненскім раёне БССР, з 20 лютага 1938 года — Віцебскай вобласці. 23 лістапада 1959 года да сельсавета далучана частка скасаванага Выдрэйскага сельсавета (3 населеныя пункты: вёскі Бор, Мар’янова і Рэчкі), якая 1 красавіка 1960 года перададзена ў склад Крынкаўскага сельсавета. На 1 студзеня 1974 года ў складзе Дабрамысленскага сельсавета 15 населеных пунктаў. 5 сакавіка 1981 года сельсавет перайменаваны ў Дабрамыслінскі. 8 красавіка 2004 года да сельсавета тэрыторыя скасаванага Горбаўскага сельсавета (9 населеных пунктаў: вёскі Бандоры, Барсеева, Белы Бор, Востраў, Выхадцы, Горбава 1, Горбава 2, Малькава і Сітна). 21 сакавіка 2008 года скасаваны вёскі Жалудова і Ціханава.

## Насельніцтва 
Насельніцтва сельсавета паводле перапісу 2009 года — 2213 чалавек, з іх 83,1 % — беларусы, 12,6 % — рускія, 2,3 % — украінцы, 0,7 % — малдаване; паводле перапісу 2019 года — 1947 чалавек.

## Літаратура 
* Административно-территориальное устройство БССР: справочник: в 2 т. / Главное архивное управление при Совете Министров БССР, Институт философии и права Академии наук БССР. — Минск: «Беларусь», 1985―1987.
* Административно-территориальное устройство Республики Беларусь (1981—2010 гг.): справочник. — Минск: БелНИИДАД, 2012. — 172 с.


Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, утвораныя ў 1924 годзе
Прэмія Кола кінакрытыкаў Нью-Ёрка за найлепшы фільм на замежнай мове

**Прэмія Кола кінакрытыкаў Нью-Ёрка за найлепшы фільм на замежнай мове** ()&nbsp;— адна са штогадовых узнагарод Кола кінакрытыкаў Нью-Ёрка. Прысуджаецца з 1937 года.

## Лаўрэаты 
Прэмія Кола кінакрытыкаў Нью-Ёрка за найлепшы фільм на замежнай мове прысуджалася з 1937 года.

## Крыніцы 
Кола кінакрытыкаў Нью-Ёрка
Катэгорыя:З’явіліся ў 1937 годзе
Катэгорыя:Прэмія Кола кінакрытыкаў Нью-Ёрка
Перыяд Асука

**Перыяд Асука** (; каля 538—710 гг.) традыцыйна вылучаецца ў гісторыі Японіі як другая частка эпохі Ямата.

## Перыядызацыя 
Упершыню перыяд Асука быў вылучаны групай японскіх мастакоў на мяжы XIX ст. і XX ст. па найменню дзяржаўнага цэнтра, які існаваў у VII — пачатку VIII стст. на тэрыторыі сучаснай прэфектуры Нара. У нашы дні прынята адлічваць пачатак перыяда Асука з усталяваннем улады Кімэя, першага гістарычна зафіксаванага імператара Японіі. Канцом перыяда з’яўляецца перанос сталіцы ў горад Нара.

## Асноўныя падзеі 
У 552 г. Сон, валадар карэйскай дзяржавы Пэкчэ, даслаў да Кімэя пасольства, якое даставіла статую Буды і будысцкія рытуальныя тэксты. Згодна японскім паданням, запісаным у пазнейшы час, Кімэй звярнуўся да паплечнікаў з запытам, ці трэба японцам шанаваць Буду. Яны выказвалі розныя меркаванні. Найбольшымі прыхільнікамі распаўсюджвання будызму сталі прадстаўнікі рода Сога-но.

Пасля смерці імператара спрэчкі паміж будыстамі і сінтаістамі суправаджаліся ўзаемнымі ваеннымі дзеяннямі. Гэта прывяло да ўзвышэння рода Сога-но, што спрыяў прыходу да ўлады імператрыцы Суйко. Яе сын Сётоку падтрымаў будыстаў і арганізаваў дзяржаўныя рэформы, у якіх сучасныя даследчыкі прасочваюць уплыў канфуцыянства. Ён заклаў асновы першага агульнадзяржаўнага заканадаўства *рыцуро*, усталяваў раўнапраўныя адносіны з дынастыяй Суй, у знак перамогі прыхільнікаў будызму пабудаваў вялікі храм у Сётцо. Адносіны паміж будыстамі і сінтаістамі палепшыліся пасля рэформ Тайкі, што спрыялі далейшай цэнтралізацыі дзяржавы і разбурэнню ўплыву Сога-но. Імператар Тэндзі, які заняў трон у 662 г., прыняў тытул нябеснага заступніка.

Перыяд Асука вызначыўся моцным кітайскім і карэйскім уплывам на японскую культуру, узнікненнем ранняй будысцкай архітэктуры і мастацкага стыля *торы*. Другая палова VII ст. вызначалася як першасны росквіт пісьмовасці, складання асабіста японскай рэлігійнай і эпічнай літаратуры, паэтычнай творчасці.

## Спысылкі 
* Asuka period — New World Encyclopedia
* Asuka Period — World History Encyclopedia
* Sonia Coman, Asuka period, an introduction

Катэгорыя:Гісторыя Японіі
Эліс Уэбстэр

**Эліс Ларэнца Уэбстэр** () — дзяржаўны і палітычны дзеяч брытанскай заморскай тэрыторыі Ангілья. Прэм'ер-міністр Ангільі з 30 чэрвеня 2020 года.

## Біяграфія 
Нарадзіўся на востраве Харбор (Ангілья). Першапачаткова вывучаў стаматалагічную тэрапію. У 1986 годзе скончыў універітэт Віргінскіх астравоў па спецыяльнасці «біялогія». У 1991 годзе скончыў Ельскую школу медыцыны (аспірантура Ельскага ўніверсітэта) і праходзіў спецыялізацыю  па отарыналарынгалогіі ва ўніверсітэце Аявы. Практыкаваў ва Фларыдзе (ЗША), пакуль у пачатку 2000-х не вярнуўся на радзіму.

У снежні 2014 года ўзначаліў Аб'яднаны рух Ангільі (АУМ), аднак на выбарах 2005 года у Палату сходу партыя набраўшы 19,54% атрымала толькі 1 мандат з 11, што на адзін мандат меней, чым на выбарах 2000 года. Сам Уэбстэр заняў 3-е месца ў сваёй акруге востраў Харбор.

На выбарах 2020 года Прагрэсіўны рух Ангільі Уэсбстэра набраў 51,33% галасоў і атрымаў 7 мандатаў у Палаце сходу. Сам Уэбстэр перамог у сваёй роднай акруге востраў Харбор. 30 чэрвеня 2020 года Эліс Уэбстэр быў прыведзены да прысяга ў якасці прэм'ер-міністра Ангільі

## Сям'я 
Жонка — Маржоры Уэбстэр

Катэгорыя:Прэм'ер-міністры Ангільі
Катэгорыя:Выпускнікі Універсітэта Віргінскіх астравоў
Аляксандра Іванаўна Просіна

**Аляксандра Іванаўна Просіна** (, в. Благадарнае, Стаўрапольскі край, РСФСР, СССР) — беларускі дзяржаўны дзеяч. Старшыня Светлагорскага раённага выканаўчага камітэта з 1994 па 1997 гады.

## Біяграфія 
У 1969 годзе скончыла Новачаркаскі інжынерна-меліярацыйны інстытут. У 1977 годзе скончыла Вышэйшую партыйную школу.

Працавала на партыйнай і гаспадарчай рабоце Жыткавіцкага, Добрушскага і Светлагорскага раёнаў Гомельскай вобласці. З 1985 па 1988 гады старшыня Светлагорскага раённага выканаўчага камітэта. Зноў заняла гэтую пасаду ў 1994 годзе і працавала наёй да 1997 года. Паля чаго перайшла на працу ў Сакратарыят Парламенцкага сходу Беларусі і Расіі.

## Літаратура 
* Якабсон, А. С. На чале горада і раёна / А. С. Якабсон // Памяць: Светлагорск. Светлагорскі раён: Гісторыка-дакументальныя хронікі гарадоў і раёнаў Беларусі: У 2 кн. / [Уклад. П. П. Рабянок; Рэдкал.: У. Дз. Бурачонак [і інш.]; Мастак Э. Э. Жакевіч. Кн. 2. — Мн.: Беларусь, 2003. — 749, [1] с. — С. 636. — ISBN 985-01-0255-1.

Катэгорыя:Выпускнікі Новачаркаскай дзяржаўнай меліярацыйнай акадэміі
Вышэйшая прафесійная вучэльня

**Вышэйшая прафесійная вучэльня** ці **Універсітэт прыкладных навук** — гэта ўстанова вышэйшай адукацыі (а часам і навукова-даследчая ўстанова), якая ў большасці краін дае вышэйшую практыка-арыентаваную адукацыю і прысвойвае сваім выпускнікам акадэмічныя ступені бакалаўра і магістра (але, як правіла, не доктара).

Адукацыя ў такіх вучэльнях спалучае выкладанне пэўных тэарэтычных ведаў і значных практычных навыкаў. Гэта можна супрацьпаставіць адукацыі ў звычайна больш шырокай навуковай вобласці ў класічным універсітэце, якая часта можа канцэнтравацца толькі на тэорыі і абстрактных канцэптуальных ведах. 

## Праблема найменавання 
Існуе гістарычная традыцыя, што навучальная ўстанова раней называлася ўніверсітэтам толькі ў тым выпадку, калі ў ёй выкладаўся пэўны класічны канон прадметаў (як правіла, сярод іншага філасофія, медыцына і тэалогія). У наш час іншыя прадметы, а менавіта прыродазнаўчыя і інжынерныя навукі, набылі большае грамадскае значэнне. 

Але ўстановы вышэйшай адукацыі, якія сканцэнтраваныя на гэтых прадметах і не прапануюць "класічны канон", да нядаўняга часу былі пазбаўленыя прэстыжнага наймення «універсітэт» у большасці краін свету. Яны мусілі выкарыстоўваць іншыя, больш агульныя назвы, якія на многіх мовах з'яўляюцца прыблізнымі аналагамі беларускіх тэрмінаў «вучэльня» ці «вышэйшая школа»:
* ,
* ,
* ,
* ,
*  і інш.

Большасць такіх устаноў адукацыі, як правіла, маюць розныя афіцыйныя назвы для ўжывання на нацыянальнай мове і для ўжывання ў міжнароднай сферы (пераважна на англійскай мове). У такім выпадку для англамоўнага наймення большасць з іх выкарыстоўвае канструкцыю «University of Applied Sciences» («Універсітэт прыкладных навук»). Напрыклад, Бохумскі ўніверсітэт прыкладных навук. 

Гэта стварае складнасці пры перакладзе назвы такой ВНУ напрыклад, на беларускую мову, таму што такім чынам паўсте пытанне: як перакладаць назву ВНУ — як «вучэльня», «вышэйшая школа» ці ўсё ж такі «універсітэт прыкладных навук»? 

Гэтая ж сітуацыя назіраецца і адносна назваў шматлікіх польскіх ВНУ, якія ў арыгінале называюцца «wyższa szkoła» ці «wyższa szkoła zawodowa», але для міжнароднага ўжытку афіцыйна называюць сябе ўніверсітэтамі ці акадэміямі. Напрыклад, Вышэйшая банкаўская школа ці Вышэйшая школа турызму і гатэльнай справы ў Гданьску. 

Некаторыя вышэйшыя навучальныя ўстановы такога туыпу ў Германіі сёння пайшлі яшчэ далей і пачалі з іміджавых матываў выкарыстоўваць англамоўную канструкцыю «University of Applied Sciences» нават у сваёй назве на нацыянальнай мове без ужывання, напрыклад, блізкага па сэнсе нямецкамоўнага адпаведніка «Fachhochschule». Напрыклад, Берлінскі міжнародны ўніверсітэт прыкладных навук ці Франкфурцкі ўніверсітэт прыкладных навук.

## Гл. таксама 
* Універсітэт

Катэгорыя:Адукацыя
Бернскі ўніверсітэт прыкладных навук

**Бернскі ўніверсітэт прыкладных навук** () — швейцарская дзяржаўная вышэйшая навучальная ўстанова з сядзібай у горадзе Берн. 

## Структура 
* Бернскі ўніверсітэт мастацтваў
* Швейцарскі федэральны інстытут спорту
* Школа сельскагаспадарчых, лясных і харчовых навук
* Дэпартамент архітэктуры, дрэваапрацоўкі і цывільнага будаўніцтва
* Дэпартамент аховы здароўя
* Дэпартамент бізнесу
* Дэпартамент сацыяльнай работы
* Дэпартамент інжынерных і інфармацыйных тэхналогій

## Спасылкі 
* Афіцыйная інтэрнэт-старонка ўстановы

Катэгорыя:Універсітэты Швейцарыі
Катэгорыя:Берн
Белгародская губерня

**Белгародская губерня** — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка Расійскай імперыі ў 1727—1779 гадах.

Губерня складалася з трох правінцый — Белгародскай, Арлоўскай і Сеўскай — і займала плошчу, на якой цяпер размешчаны Белгародская, Бранская (часткова), Курская і Арлоўская вобласці Расіі. Губернскі горад — Белгарад. У 1775—1779 гадах, у выніку губернскай рэформы Кацярыны II, Белгародская губерня была падзелена паміж зноў створанымі намесніцтвамі, прычым Белгарад стаў павятовым горадам Курскага намесніцтва.

## Спасылкі 
Катэгорыя:Губерні Расійскай імперыі
Казанская губерня

**Казанская губерня** — адміністрацыйная адзінка ў складзе Расійскай імперыі і РСФСР у 1796—1920 гадах. Губернскі цэнтр — Казань.

## Адміністрацыйны падзел 
З 1802 года да скасавання губерня захоўвала падзел на 12 паветаў:
# Казанскі
# Казьмадзямьянскі
# Лаішаўскі
# Мамадышскі
# Свіяжскі
# Спаскі
# Царовакакшайскі
# Цецюшскі
# Цывільскі
# Чабаксарскі
# Чыстапальскі
# Ядрынскі

## Спасылкі
Кастрамская губерня

**Кастрамская губерня** — адміністрацыйная адзінка ў складзе Расійскай імперыі і РСФСР у 1796—1929 гадах. Губернскі цэнтр — Кастрама.

## Адміністрацыйны падзел 
У перыяд з 1802 па 1918 год у склад губерні ўваходзіла 12 паветаў:
# Буйскі
# Варнавінскі
# Ветлужскі
# Галіцкі
# Кінешамскі
# Калагрыўскі
# Кастрамскі
# Макар’еўскі
# Нерахцкі
# Салігаліцкі
# Чухламскі
# Юр’евецкі

## Спасылкі
Люцэрнскі ўніверсітэт прыкладных навук і мастацтваў

**Люцэрнскі ўніверсітэт прыкладных навук і мастацтваў** () — швейцарская дзяржаўная вышэйшая навучальная ўстанова з сядзібай у горадзе Люцэрн. 

## Структура 
* Школа інжынерыі і архітэктуры
* Школа камп'ютарных навук і інфармацыйных тэхналогій
* Школа бізнесу і менеджменту
* Школа сацыяльнай працы
* Школа мастацтваў і дызайну
* Музычная школа

## Спасылкі 
* Афіцыйная інтэрнэт-старонка ўстановы

Катэгорыя:Універсітэты Швейцарыі
Катэгорыя:Берн
Ніжагародская губерня

**Ніжагародская губерня** — адміністрацыйная адзінка ў складзе Расійскай імперыі і РСФСР у 1714—1929 гадах. Губернскі цэнтр — Ніжні Ноўгарад.

## Адміністрацыйны падзел 
Да 1918 года ў склад губерні ўваходзіла 11 паветаў:
# Ардатаўскі
# Арзамаскі
# Балахнінскі
# Васільсурскі
# Гарбатоўскі
# Княгінінскі
# Лукаянаўскі
# Макар’еўскі
# Ніжагародскі
# Сямёнаўскі
# Сяргацкі

## Спасылкі
Універсітэт прыкладных навук і мастацтваў Італьянскай Швейцарыі

**Універсітэт прыкладных навук і мастацтваў Італьянскай Швейцарыі** () — швейцарская дзяржаўная вышэйшая навучальная ўстанова з сядзібай у кантоне Тычына.

## Структура 
* дэпартамент навакольнага асяроддзя, будаўніцтва і дызайну
* дэпартамент бізнесу, аховы здароўя, сацыяльнай работы і эканомікі
* дэпартамент адукацыі і навучання
* дэпартамент інавацыйных тэхналогій
* тэатральная акадэмія
* кансерваторыя Італьянскай Швейцарыі
* дыстанцыйны ўніверсітэт прыкладных навук

## Спасылкі 
* Афіцыйная інтэрнэт-старонка ўстановы

Катэгорыя:Універсітэты Швейцарыі
Катэгорыя:Тычына (кантон)