open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Беларуская рэгіянальная арганізацыя РНА

**Беларуская рэгіянальная арганізацыя «РНА»** () — аддзяленне нацысцкага руху «Рускае нацыянальнае адзінства» (Санкт-Пецярбург, Расія) у Беларусі, заснаванае ў 1994 годзе ў Мінску. Дзейнічае без дзяржаўнай рэгістрацыі.

## Мэты 
Беларускае аддзяленне РНА стаіць на пазіцыях культурна-моўнага рускага нацызму.

## Гісторыя 
16 кастрычніка 1990 года былы электраслесар Аляксандр Баркашоў стварыў у Маскве рух «Рускае нацыянальнае адзінства» («РНА»). У 1993 г. прадстаўнікі «РНА» ўпершыню прыехалі ў Мінск на канцэрт рускага барда Булата Акуджавы (1924—1997), дзе пазней прыцягнулі юнакоў да раздачы сваёй прапагандысцкай літаратуры каля будынка Беларускай дзяржаўнай філармоніі на плошчы Якуба Коласа.

10 мая 1999 года беларускія баркашоўцы падалі дакументы на рэгістрацыю ў Міністэрства юстыцыі Рэспублікі Беларусь, але дагэтуль ім у гэтым адмаўляюць. Заснавальнікам «беларускага рэйха» быў Глеб Самойлаў, якому ў той час было 18 гадоў. 5 жніўня 2000 года ён быў забіты ў сваім пад’ездзе трыма нажавымі ўдарамі ў грудзі. Забойца пакуль не знойдзены. Следства падазрае, што заказчыкам гэтага злачынства мог быць Валерый Ігнатовіч — былы паплечнік Самойлава.

Афіцыйна з 11 лістапада 2001 года арганізацыю ўзначаліў выхадзец з Гродна Андрэй Саковіч, якому ў той час было 28 гадоў.

Найбольш актыўна РНА дзейнічае на ўсходзе Беларусі. Улетку 2007 года кіраўніца Віцебскага лялечнага тэатра Вікторыя Дашкевіч атрымлівала лісты з подпісам РНА — з патрабаваннем перавесці рэпертуар на рускую мову. Дашкевіч накіравала ў сувязі з лістом скаргу ў праваахоўныя органы, аднак улады адмовіліся распачаць крымінальную справу. Ліставаныя пагрозы ад РНА атрымлівалі і журналісты газеты «Витебский курьер».

Надпісы «РНА» часта з’яўляюцца ў Курапатах — імі суправаджаліся акты пашкоджання мемарыяльнага ўшанавальнага знаку і лавы Клінтана. Фашысцкую свастыку з пазнакай «РНЕ» часта можна ўбачыць і на яўрэйскіх могілках, на помніках ахвярам Халакосту.

У чэрвені 2007 года кіраўніца Віцебскага аддзялення АГП атрымала ліст ад РНА з пагрозай асабістай расправы, калі яна не спыніць сваю апазіцыйную дзейнасць. 16 жніўня 2007 актывісты апазіцыйнай Партыі БНФ знайшлі пры ўваходзе ў сядзібу партыі макет выбуховай прылады з эмблемай РНА, якая нагадвае свастыку, і з пачкам улётак РНА. РНА заявіла, што не падкладала макет прылады.

Вядомы толькі адзін выпадак, калі актывіст РНА трапіў пад суд: у Гомелі 6 месяцаў зняволення атрымаў нехта Якаўчук, пакараны за ўдзел у незарэгістраванай арганізацыі.

Назіральнікі адзначаюць, што пасля смерці ў 2000 годзе тагачаснага лідара беларускага філіяла РНА Самойлава, арганізацыя заняпала. Паводле незалежных крыніц, цяпер у РНА ўсяго некалькі дзясяткаў актывістаў.

## Спасылкі 
Катэгорыя:Палітычныя арганізацыі Беларусі
Катэгорыя:1994 год у Беларусі
Катэгорыя:Рускі нацыяналізм
Катэгорыя:Неанацызм
Катэгорыя:Нацыяналістычныя арганізацыі
Беластоцкае партызанскае злучэнне

**Беластоцкае партызанскае злучэнне** — было створана ў жніўні 1943 года паводле рашэння ЦК КП(б)Б і Беларускага штаба партызанскага руху. Злучэнне было сфарміравана на тэрыторыі Мінскай вобласці з атрадаў і груп, што ўваходзілі ў склад партызанскага злучэння Слуцкай зоны, агульная колькасць 744 (па іншых дадзеных 809 чалавек). На час злучэння з Чырвонай Арміяй (ліпень 1944 года; асобныя злучэнні выйшлі ў савецкі тыл у жніўні 1944) налічвала 4165 партызан.

## Камандаванне 
Партызанскае злучэнне ўзначальвалі 1-ы сакратар Беластоцкага падпольнага абкома КП(б)Б Васіль Емяльянавіч Самуцін (жнівень 1943 — ліпень 1944); начальнік штаба Піліп Піліпавіч Капуста (жнівень 1943 — ліпень 1944), І. А. Сянькевіч (выконваў абавязкі, люты — красавік 1944).

## Структура 
Партызанскае злучэнне яднала брыгады:
* Партызанская брыгада імя Аляксандра Неўскага;
* Партызанская брыгада імя Кастуся Каліноўскага;
* Партызанская брыгада імя П. К. Панамарэнкі;
* Партызанская брыгада імя В. І. Чапаева;
* Партызанская брыгада «У імя Радзімы»,
асобна дзеючыя партызанскія атрады:
* 550-ы партызанскі атрад;
* Партызанскі атрад «Баявы»;
* Партызанскі атрад «Баявы» імя Дунаева;
* Партызанскі атрад імя С. М. Будзённага;
* Партызанскі атрад імя Багдана Хмяльніцкага;
* Партызанскі атрад імя Ф. Э. Дзяржынскага;
* Партызанскі атрад імя Г. К. Жукава;
* Партызанскі атрад імя М. І. Калініна.

## Дзейнасць 
У верасні — лістападзе 1943 года злучэнне зрабіла 1000-кіламетровы баявы рэйд па тылу ворага з Капыльскага раёна Мінскай вобласці ў Беластоцкую вобласць. Брыгады і атрады базіраваліся галоўным чынам у Ліпічанскай і Ружанскай пушчах Баранавіцкай і Брэсцкай абласцей, дзейнічалі дробнымі падраздзяленнямі на тэрыторыі Беластоцкай вобласці.

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Савецкія партызанскія злучэнні, брыгады і атрады на акупіраванай тэрыторыі Беларусі (1941—1944)
Катэгорыя:З’явіліся ў 1943 годзе
Катэгорыя:Зніклі ў 1944 годзе
Іван Зайцаў

**Іван Зайцаў**:
* Іван Рыгоравіч Зайцаў (1916—1952) — поўны кавалер ордэна Славы.
* Іван Сцяпанавіч Зайцаў (1926—1945) — Герой Савецкага Саюза.
Анатоль Зайцаў

**Анатоль Зайцаў**:
* Анатоль Інакенцевіч Зайцаў (нар. 1947) — начальнік Генеральнага штаба Абхазіі.
* Анатоль Цімафеевіч Зайцаў (1939—2009) — беларускі мастак-графік.
Анатоль Васільевіч Насеня

**Анатоль Васільевіч Насеня** (нар. , Любань Лунінецкага раёна Брэсцкай вобласці) — беларускі эканаміст, дэпутат Палаты прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь.

## Біяграфія 
Скончыў Беларускую дзяржаўную сельскагаспадарчую акадэмію (Фінансы і крэдыт у АПК), Акадэмію кіравання пры Прэзідэнце Рэспублікі Беларусь (Эканоміка і кіраванне на прадпрыемстве прамысловасці). Атрымаў дыплом бізнес-адукацыі ў рамках сумеснага праекта Controller Akademie AG (Германія) і Бізнес-школы ІПМ «Акадэмія кантролінгу» (Беларусь).

Працаваў бухгалтарам, эканамістам па аналізе гаспадарчай дзейнасці, галоўным эканамістам ААТ «Спецжалезабетон».

Выбіраўся дэпутатам Палаты прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 7-га склікання.

## Узнагароды 
Узнагароджаны граматай Міністэрства архітэктуры і будаўніцтва Рэспублікі Беларусь.

Катэгорыя:Дэпутаты Палаты Прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 7-га склікання
Катэгорыя:Эканамісты Беларусі
Следства вялі…

**«Следства вялі…»** () — цыкл дакументальных перадач пра самыя «гучныя» злачынствы, здзейсненыя ў СССР. Разам з тым у іранічным ключы ў перадачах распавядалася пра звычайнае жыццё савецкіх грамадзян. Перадачы транслююцца на тэлеканале НТВ пачынаючы з 20 студзеня 2006 года. Агулам выйшла 372 выпускі.

Асобныя выпускі перадачы прысвечаныя знакамітым злачынствам, надзвычайным здарэнням і злачынцам. Выпуск 27 ад 17 лістапада 2006 года «Забіць рэфарматара!» прысвечаны гібелі П. М. Машэрава.

## Гл. таксама 
* СССР
* Леанід Канеўскі
* НТВ-Беларусь

Катэгорыя:Тэлеперадачы Расіі
Клуб падарожнікаў

**Клуб падарожнікаў**, спачатку **Клуб кінападарожжаў** — савецкая і расійская тэлевізійная праграма, прысвечаная турызму і падарожжам. З 1991 года праграма выхадзіла на Першым канале. У тэлевізійным эфіры з 18 сакавіка 1960 года, называлася «*Клуб кінападарожжаў*». За 1960—2003 гады выйшла болей 2000 выпускаў. Перадача занесена ў «Кнігу рэкордаў Гінэса» як найстарэйшай праграмай расійскага тэлебачання.

Першым вядучым праграмы быў Уладзімір Шнейдэраў. Потым, на працягу 30 гадоў, праграму вёў вядомы падарожнік Юрый Сянкевіч. Пасля смерці Юрыя Сянкевіча праграма закрыта 5 кастрычніка 2003 года.

## Крыніцы 
## Спасылкі 
* Вялікія падарожнікі 
* Першая застаўкі праграмы 

Катэгорыя:Тэлеперадачы Расіі
Катэгорыя:Тэлеперадачы СССР
Катэгорыя:З’явіліся ў 1960 годзе
Катэгорыя:Зніклі ў 2003 годзе
Юрый Сянкевіч

**Юрый Сянкевіч**:
* Юрый Аляксандравіч Сянкевіч, расійскі падарожнік
* Юрый Мікалаевіч Сянкевіч (нар. 1954) — спартсмен і трэнер па самба. Заслужаны трэнер Расіі.
Аляксандр Валер’евіч Машкароў

**Аляксандр Валер’евіч Машкароў** (нар. , ст. Мажэеўка Аршанскага раёна Віцебскай вобласці) — беларускі педагог, дэпутат Палаты прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь.

## Біяграфія 
Скончыў Мазырскі дзяржаўны педагагічны інстытут імя Н. К. Крупскай па спецыяльнасці «Агульнатэхнічныя дысцыпліны з дадатковай спецыяльнасцю фізіка».

Працаваў кіраўніком тэхнічнага гуртка Гомельскай станцыі юных тэхнікаў, намеснікам дырэктара сярэдняй школы № 51 г. Гомеля, дырэктарам сярэдняй школы № 69 г. Гомеля.

Выбіраўся дэпутатам Гомельскага абласнога Савета дэпутатаў 27-га і 28-га скліканняў, дэпутатам Палаты прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 7-га склікання.

## Узнагароды 
Узнагароджаны нагрудным знакам Міністэрства адукацыі «Выдатнік адукацыі».

Катэгорыя:Дэпутаты Палаты Прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 7-га склікання
Катэгорыя:Дэпутаты Гомельскага абласнога Савета дэпутатаў 27-га склікання
Катэгорыя:Дэпутаты Гомельскага абласнога Савета дэпутатаў 28-га склікання
Яўген Станіслававіч Зайцаў

**Яўген Станіслававіч Зайцаў** (нар. , Мсціслаў Магілёўскай вобласці) — беларускі ваенны і дзяржаўны дзеяч.

## Біяграфія 
Скончыў Харкаўскае вышэйшае ваеннае камандна-інжынернае вучылішча ракетных войскаў імя Маршала Савецкага Саюза М. І. Крылова, Беларускі недзяржаўны інстытут правазнаўства.

З 1992 года праходзіў ваенную службу на розных пасадах — ад інжынера аддзялення ракетнага палка да камандзіра артылерыйскай брыгады. З 2012 года па 2019 год — ваенны камісар Брэсцкай вобласці, начальнік Брэсцкага гарнізона.

Выбіраўся дэпутатам Брэсцкага гарадскога Савета дэпутатаў 26-га склікання, дэпутатам Брэсцкага абласнога Савета дэпутатаў 27-га і 28-га скліканняў. Выбіраўся дэпутатам Палаты прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 7-га склікання.

## Узнагароды 
Узнагароджаны ордэнам «За службу Радзіме» III ступені, медалямі «За бездакорную службу» II і III ступені.

Катэгорыя:Дэпутаты Палаты Прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 7-га склікання
Катэгорыя:Дэпутаты Брэсцкага абласнога Савета дэпутатаў 27-га склікання
Катэгорыя:Дэпутаты Брэсцкага абласнога Савета дэпутатаў 28-га склікання
Катэгорыя:Дэпутаты Брэсцкага гарадскога Савета дэпутатаў
Катэгорыя:Дэпутаты мясцовых саветаў Беларусі 26-га склікання
Вілейскае партызанскае злучэнне

**Вілейскае партызанскае злучэнне** — партызанскае злучэнне ў гады Вялікай Айчыннай вайны, было створана ў ліпені — жніўні 1943 года Вілейскім падпольным абкомам КП(б)Б.

## Камандаванне 
Узначальвалася ваенна-аператыўным аддзелам Вілейскага падпольнага абкома КП(б)Б. Кіруючы склад злучэння: 1-ы сакратар падпольнага абкома Іван Фролавіч Клімаў, начальнік ваенна-аператыўнага аддзела Фёдар Рыгоравіч Клімаў.

## Структура 
Тэрыторыя вобласці была падзелена на тры зоны: Паўднёва-Усходнюю, Цэнтральную і Паўночную (упаўнаважаныя па зонах Павел Антонавіч Жуковіч, Аляксандр Андрэевіч Манахаў, В. А Цітавец), у кожнай былі створаны аператыўныя групы падпольных абкомаў КП(б)Б і ЛКСМБ, замацаваны партызанскія брыгады і атрады.

На час злучэння з Чырвонай арміяй (ліпень 1944 года) яднала васемнаццаць партызанскіх брыгад:
* 1-я партызанская брыгада імя А. В. Суворава;
* 2-я партызанская брыгада імя А. В. Суворава;
* 4-я Беларуская партызанская брыгада;
* Партызанская брыгада «За Радзіму»;
* Партызанская брыгада «За Савецкую Беларусь»;
* Партызанская брыгада імя С. М. Будзённага;
* Партызанская брыгада імя К. Я. Варашылава;
* Партызанская брыгада імя М. Ф. Гастэлы;
* Партызанская брыгада імя Л. М. Даватара;
* Партызанская брыгада імя Г. К. Жукава;
* Партызанская брыгада імя М. І. Калініна;
* Партызанская брыгада імя М. І. Кутузава;
* Партызанская брыгада імя К. К. Ракасоўскага;
* Партызанская брыгада імя М. В. Фрунзэ;
* Партызанская брыгада імя ЦК КП(б)Б;
* Партызанская брыгада імя У. І. Леніна;
* Партызанская брыгада «Кастрычнік»;
* Партызанская брыгада «Спартак»,

5 асобна дзейных атрадаў:
* Агітацыйны партызанскі атрад імя А. М. Горкага;
* Партызанскі атрад «Баец»;
* Партызанскі атрад імя Р. І. Катоўскага;
* Партызанскі атрад імя П. К. Панамарэнкі;
* Партызанскі атрад С. Р. Суслава;
усяго каля 12 000 партызан.

Аляксандру Сямёнавічу Азончыку, Андрэю Іванавічу Валынцу, Ганне Іванаўне Маслоўскай, Пятру Міронавічу Машэраву прысвоена званне Героя Савецкага Саюза.

## Літаратура 
* 
* 

Катэгорыя:Савецкія партызанскія злучэнні, брыгады і атрады на акупіраванай тэрыторыі Беларусі (1941—1944)
Катэгорыя:З’явіліся ў 1943 годзе
Катэгорыя:Зніклі ў 1944 годзе
Грамадзянскае непадпарадкаванне

**Грамадзянскае непадпарадкаванне** — форма негвалтоўнага грамадзянскага супраціву, што выяўляецца праз актыўную, дэклараваную адмову грамадзяніна падначальвацца пэўным законам, распараджэнням ці вымогам урада ці службовых асоб.

Паняцце было ўведзена Генры Дэвід Торам у сваім эсэ «», у якім у якасці прыкладу прыводзілася пашыраная практыка адмовы ад выплаты падаткаў як эфектыўны спосаб пратэсту супраць несправядлівай палітыкі дзяржаўных дзеячаў, без выкарыстання гвалтоўных метадаў.

Грамадзянскае непадпарадкаванне выкарыстоўвалася такімі лідарамі як Сьюзан Энтані (жаночы выбарчы рух у ЗША пад канец 1800-х гадоў), Саад Заглул (егіпецкая рэвалюцыя 1919 года супраць брытанскай акупацыі), Махатма Гандзі (пратэсты за Індыю супраць Брытанскай Індыі), Марцін Лютэр Кінг (рухі за грамадзянскія правы ў ЗША 1960-х гадоў).

## Спасылкі 
Катэгорыя:Анархізм
Катэгорыя:Спосабы пратэсту
Катэгорыя:Дзяржава і асоба
Катэгорыя:Негвалтоўнасць
Аляксандр Генрыхавіч Сонгін

**Аляксандр Генрыхавіч Сонгін** (нар. 12 кастрычніка 1969, в. Тарнова, Лідскі раён, Гродзенская вобласць) — беларускі службовец, дэпутат Палаты прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь з 2024 года.

## Біяграфія 
Нарадзіўся 12 кастрычніка 1969 года ў вёсцы Тарнова Лідскага раёна Гродзенскай вобласці.

Скончыў Беларускі дзяржаўны педагагічны ўніверсітэт імя М. Танка па спецыяльнасці «Гісторыя»; Акадэмію кіравання пры Прэзідэнце Рэспублікі Беларусь па спецыяльнасці «Дзяржаўнае кіраванне сацыяльнай сферай».

Працаваў настаўнікам Далецкай базавай школы; дырэктарам Гудскага вучэбна-педагагічнага комплексу дзіцячы сад — базавая школа Лідскага раёна; начальнікам упраўлення адукацыі Лідскага раённага выканаўчага камітэта; намеснікам дырэктара ААТ «Лідскія аўтобусы „Нёман“»; начальнікам галоўнага ўпраўлення адукацыі Гродзенскага аблвыканкама.

Выбіраўся дэпутатам Гродзенскага абласнога Савета дэпутатаў 27-га склікання.

У 2024 годзе стаў дэпутатам Палаты прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь VIII склікання ад Замкавай акругі № 57. Намеснік старшыні Пастаяннай камісіі па адукацыі, культуры і навуцы.

## Узнагароды 
Узнагароджаны Ганаровай граматай Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь, юбілейнымі медалямі.

## Крыніцы 
## Спасылкі 
* Біяграфія на сайце Палаты прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь

Катэгорыя:Дэпутаты Палаты Прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 8-га склікання
Катэгорыя:Дэпутаты Гродзенскага абласнога Савета дэпутатаў 27-га склікання
Шчэцінскі ўніверсітэт

**Шчэцінскі ўніверсітэт** () — польская дзяржаўная вышэйшая навучальная ўстанова са статусам універсітэта, якая знаходзіцца ў горадзе Шчэцін.

## Агульная характарыстыка 
Універсітэт быў створаны 1 кастрычніка 1985 года. Ён паўстаў на аснове аб’яднання факультэта інжынерна-эканамічнага транспарту Шчэцінскай палітэхнікі (які бярэ пачатак з 1946 года, калі гэта была асобная навучальная ўстанова: Акадэмія гандлю, а з 1950 года — Вышэйшая школа эканомікі) і Вышэйшай педагагічнай школы, якая функцыянавала з 1968 года як Трохгадовая школа настаўнікаў. У яе склад тады ўваходзілі 4 факультэты, 2 інстытуты, якія дзейнічалі на правах факультэтаў, і пяць агульнаўніверсітэцкіх падраздзяленняў.

На 2020 год ва ўніверсітэце працуюць каля 1100 выкладчыкаў і больш за 800 супрацоўнікаў адміністрацыі.

## Структура 
### Інстытуты 
* Інстытут біялогіі
* Інстытут фізікі
* Інстытут матэматыкі
* Інстытут марскіх і экалагічных навук
* Інстытут лінгвістыкі
* Інстытут літаратуры і новых медыяў
* Інстытут гісторыі
* Інстытут філасофіі і кагнітывістыкі
* Інстытут псіхалогіі
* Інстытут сацыялогіі
* Інстытут педагогікі
* Інстытут навук аб палітыцы і бяспецы
* Інстытут эканомікі і фінансаў
* Інстытут кіравання
* Інстытут прасторавай эканомікі і сацыяльна-эканамічнай геаграфіі
* Інстытут навук аб фізічнай культуры
* Інстытут правазнаўчых навук
* Інстытут тэалагічных навук

### Факультэты 
* Гуманітарны факультэт
* Факультэт дакладных і прыродазнаўчых навук
* Тэалагічны факультэт
* Факультэт сацыяльных навук
* Факультэт права і адміністрацыі
* Факультэт фізічнай культуры і аховы здароўя
* Факультэт эканомікі, фінансаў і кіравання

## Спасылкі 
* Афіцыйная інтэрнэт-старонка ўніверсітэта

Катэгорыя:Навучальныя ўстановы з польскай мовай навучання
Катэгорыя:Шчэцін
Катэгорыя:1985 год у Польшчы
Катэгорыя:Універсітэты Польшчы
Таццяна Зіненка

**Таццяна Зіненка** (,  — , ) — беларуская пісьменніца.

## Біяграфія 
Дзяцінства правяла ў вёсцы Зачысце Барысаўскага раёна. Закончыла Зачысцкую школу, філалагічны факультэт Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэта. Да 1994 года працавала выкладчыцай беларускай мовы і літаратуры ў роднай вёсцы і школах Барысава.

Пісаць пачала ў сярэдзіне 1970-х гадоў. У маладосці атрымала вядомасць як аўтар таленавітых лірычных вершаў. Друкавалася ў «Камуністычнай працы» і многіх рэспубліканскіх газетах і часопісах, зборніках «Дні паэзіі». Першыя вершы таленавітай паэткі — пра сваіх землякоў, у тым ліку пра касманаўта Уладзіміра Кавалёнка.

З сярэдзіны 1980-х актыўна ўдзельнічала ў грамадска-культурным і палітычным жыцці Беларусі. Вядомасці дадаў яе верш «Двухмоўе», надрукаваны пры канцы 1980-х гадоў у «Настаўніцкай газеце» як узор «нацыяналізму і экстрэмізму»:

Аўтар разгромнага артыкулу пра верш сцвярджаў: па віне людзей з падобнымі поглядамі і здараюцца «такія канфлікты, як у Карабаху». У выніку рэдакцыя атрымала мноства лістоў у падтрымку Зіненкі і мусіла публічна прабачыцца.

Выступала на першых «Дзядах» 30 кастрычніка 1988 года, дзе прачытала свой верш «Паўстань!».

У 1990-х захварэла на алкагольную залежнасць. Яе, вядомую і таленавітую аўтара, абмінулі ўвагай ледзь не ўсе магчымыя зборнікі і анталогіі. Пасля смерці паэткі мясцовыя сябры і таварышы выдалі невялічкі зборнік яе вершаў «Плакала дзяўчынка» («Ковчег», 2013).

Паэзія Зіненка ў 2018 годзе публікавалася ў часопісе «Дзеяслоў» і штомесячніку «Літаратурная Беларусь». Там жа друкаваліся і ўспаміны пра яе.

## Літаратура 
* *Уладзімер Арлоў*. Імёны Свабоды. — 4-е выд., дап. — Радыё Свабодная Эўропа / Радыё Свабода, 2020. — 826 с.: іл. (Бібліятэка Свабоды. ХХІ стагодзьдзе) ISBN 978-0-929849-83-6

## Спасылкі 
* Старонка памяці пісьменніцы 
* Чалавек здабывае песню на сваім мячы , Дар’я Смірнова. Звязда

Катэгорыя:Пісьменніцы Беларусі
Катэгорыя:Пісьменнікі Беларусі
Катэгорыя:Постаці Барысава
Катэгорыя:Педагогі Беларусі
Катэгорыя:Беларускамоўныя паэты
Катэгорыя:Беларускамоўныя пісьменнікі
Навадворшчынскі нацыянальны польскі сельсавет

**Навадво́ршчынскі нацыянальны польскі сельсавет** — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Заслаўскага раёна БССР. Цэнтр — вёска Навадворшчына.

Утвораны 9 сакавіка 1932 года падчас ліквідацыі Бардынскага сельсавета ў складзе Заслаўскага раёна БССР. 14 мая 1936 года скасаваны, тэрыторыя сельсавета ўвашла ў склад новаўтворанага Навадворскага сельсавета.

## Літаратура 
* Административно-территориальное устройство БССР: справочник: в 2 т. / А.И. Карпачева и др. / Главное архивное управление при Совете Министров БССР, Институт философии и права Академии наук БССР. — Т. 1: (1917―1941 гг.). — Мн., «Беларусь», 1985. — 390 с.

Катэгорыя:Былыя сельсаветы Заслаўскага раёна
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, утвораныя ў 1932 годзе
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, скасаваныя ў 1936 годзе
Катэгорыя:Нацыянальныя польскія сельсаветы БССР
Генік Лоска

**Генадзь Лоска** (,  — , Белаазёрск) — беларуска-польскі музыкант, вакаліст, кампазітар і гітарыст, рок- і блюз-выканаўца.

## Біяграфія 
Пачаў іграць на гітары ў 14 год. Быў лідарам гурта Seven B, які быў папулярны ў Гродне ў 1990-х. Ён у 1993 годзе паехаў на «Басовішча». Потым праз год зноў, пасля чаго не вярнуўся на Беларусь, зарабляў у Польшчы, як вулічны музыка, пабудаваў сабе трохпакаёўку ва Уроцлаве.

Стаў вядомым у Польшчы пасля перамогі ў музычным шоу X-Factor у 2011 годзе. Пасля гэтага пераехаў жыць у Варшаву. Выдаў тры альбомы разам з гуртам Seven B і два альбомы з гуртам Gienek Loska Band. Яго пасцінка Hazardzista (2011) атрымала званне залатой.

У 2016 годзе з Генікам Лоскам здарыўся мікраінсульт, паралізавала частку сківіцы і язык. Ён атрымаў групу інваліднасці і скончыў музычную кар’еру.

У снежні прыехаў на Беларусь да маці. 6 мая 2018 ён збіраўся вяртацца ў Польшу, але 5 мая ў яго здарыўся масіўны інсульт. Ён больш двух год знаходзіўся ў коме. З таго часу музыка быў пад апекай маці, лекараў, фізіятэрапеўтаў і масажыстаў. Выдаткі, звязаныя з лячэннем, аплачваў Польскі музычны фонд.

### Асабістае жыццё 
Ад першага шлюбу мае дачку Алесю. У Варшаве жыў разам з Агнешкай Ставіцкай.

## Творчасць 
### Альбомы 
* 2009 — Lepiej niż wczoraj
* 2011 — Hazardzista
* 2013 — Dom

### Трэкі 
* 2011 — «W jedną stronę bilet»
* 2011 — «Dusza»
* 2011 — «Highwayman»

### Тэлевізійныя праграмы 
* 2004 — Szansa na sukces
* 2010 — Mam talent!
* 2011 — X Factor

Катэгорыя:Асобы
Катэгорыя:Музыканты Беларусі
Катэгорыя:Музыканты паводле алфавіта
Катэгорыя:Кампазітары Беларусі
Катэгорыя:Кампазітары паводле алфавіта
Катэгорыя:Нарадзіліся ў Белаазёрску
Катэгорыя:Памерлі ў Белаазёрску
Катэгорыя:Музыканты Польшчы
Катэгорыя:Кампазітары Польшчы
Катэгорыя:Гітарысты Польшчы
Лаўрыненка

**Лаўрыненка** — прозвішча.

## Вядомыя носьбіты 
* Георгій Васілевіч Лаўрыненка (нар. 1942) — беларускі ўрач-гігіеніст.
* Ігар Уладзіміравіч Лаўрыненка (нар. 1961) — беларускі палітык.
* Кацярына Віктараўна Лаўрыненка (1977—2025) — беларускі гісторык.
* Наталля Пятроўна Лаўрыненка (нар. 1977) — беларуская вяслярка.
Віктар Збігневіч Свіло

**Віктар Збігневіч Свіло** (нар. , в. Жарнэлі Ашмянскага раёна Гродзенскай вобласці) — дзяржаўны дзеяч Рэспублікі Беларусь.

## Біяграфія 
Сакончыў Беларускі політэхнічны інстытут (арганізацыя дарожнага руху), Беларускі дзяржаўны ўніверсітэт (правазнаўства), Акадэмію кіравання пра Прэзідэнце Рэспублікі Беларусь (дзяржаўнае і мясцовае кіраванне).

Працаваў майстрам вытворчага навучання, выбіраўся другім, першым сакратаром Ашмянскага райкама ЛКСМБ, загадваў аддзелам Гродзенскага абкама ЛКСМБ. Працаваў інспектарам, старшым інспектарам дзяржаўнай падатковай інспекцыі па Ашмянскаму раёну. Прайшоў шлях ад інспектара да намесніка начальніка Ашмянскай мытні. Кіраваў Ашмянскім раённым вузлом паштовай сувязі. Працаваў намеснікам старшыні Астравецкага райвыканкама.

Выбіраўся дэпутатам Ашмянскага гарадскога Савета дэпутатаў працоўных (членам прэзідыума), дэпутатам Палаты прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 7-га склікання.

## Узнагароды 
Узнагароджаны Ганаровай граматай Адміністрацыі Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь.

Катэгорыя:Дэпутаты Палаты Прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 7-га склікання
Катэгорыя:Дэпутаты Ашмянскага гарадскога Савета дэпутатаў
Ігар Уладзіміравіч Лаўрыненка

**Ігар Уладзіміравіч Лаўрыненка** (, Мінск — ) — беларускі ваенны дзеяч і палітык. Генерал-маёр. Дэпутат Палаты прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь сёмага склікання (2019—2021).

## Біяграфія 
Скончыў Кастрамское вышэйшае ваеннае каманднае вучылішча хімічнай абароны, Ваенную акадэмію хімічнай абароны імя Маршала Савецкага Саюза С. К. Цімашэнкі, Ваенную акадэмію Генеральнага штаба Узброеных Сіл Расійскай Федэрацыі.

З 1983 года па 1985 год праходзіў ваенную службу на тэрыторыі Рэспублікі Афганістан. Служыў на розных пасадах ва Узброеных Сілах СССР і Рэспублікі Беларусь, у тым ліку на пасадах першага намесніка начальніка Генеральнага штаба Узброеных Сіл Рэспублікі Беларусь, аташэ па пытаннях абароны пры Пасольстве Рэспублікі Беларусь у Расійскай Федэрацыі.

Выбіраўся дэпутатам Палаты прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 7-га склікання, прадстаўляў Бярэзінскую выбарчую акругу № 61, намеснік старшыні Пастаяннай камісіі Палаты прадстаўнікоў па нацыянальнай бяспецы.

Памёр 14 мая 2021 года.

## Узнагароды 
Узнагароджаны ордэнамі Чырвонай Зоркі, «За службу Радзіме ва Узброеных Сілах СССР» III ступені, медалямі «За бездакорную службу» I, II і III ступені, іншымі дзяржаўнымі ўзнагародамі Рэспублікі Беларусь, Ганаровай граматай Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь.

Катэгорыя:Ваенныя Беларусі
Катэгорыя:Генерал-маёры (Беларусь)
Катэгорыя:Ваенныя аташэ
Катэгорыя:Дэпутаты Палаты Прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 7-га склікання
Аляксандр Валер’евіч Шыпула

**Аляксандр Валер’евіч Шыпула** (нар. 15 жніўня 1972, в. Прыветак, Сенненскі раён, Віцебская вобласць) — беларускі ўрач, дэпутат Палаты прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь з 2024 года.

## Біяграфія 
Нарадзіўся 15 жніўня 1972 года ў вёсцы Прыветак Сенненскага раёна Віцебскай вобласці.

Скончыў Віцебскі медыцынскі інстытут па спецыяльнасці «Лячэбная справа»; клінічную ардынатуру пры Віцебскім дзяржаўным медыцынскім універсітэце па спецыяльнасці «Акушэрства і гінекалогія»; Беларускую медыцынскую акадэмію паслядыпломнай адукацыі па спецыяльнасці «Арганізацыя аховы здароўя»; Акадэмію кіравання пры Прэзідэнце Рэспублікі Беларусь па спецыяльнасці «Дзяржаўнае і мясцовае кіраванне». Мае Падзяку старшыні Барысаўскага раённага выканаўчага камітэта.

## Сям'я 
Жанаты, мае сына і дачку.

## Крыніцы 
## Спасылкі 
* Біяграфія на сайце Палаты прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь

Катэгорыя:Акушэры Беларусі
Катэгорыя:Дэпутаты Палаты Прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 7-га склікання
Катэгорыя:Дэпутаты мясцовых саветаў Беларусі 28-га склікання
Катэгорыя:Дэпутаты мясцовых саветаў Беларусі 27-га склікання
Катэгорыя:Дэпутаты Барысаўскага раённага Савета дэпутатаў
Катэгорыя:Дэпутаты Мінскага абласнога Савета дэпутатаў 28-га склікання
Катэгорыя:Дэпутаты Палаты Прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 8-га склікання
Ізраільска-эмірацкі мірны дагавор

**Ізраільска-эмірацкі мірны дагавор**, таксама **Абрагамскі дагавор**, — дагавор аб нармалізацыі адносін паміж Дзяржавай Ізраіль і Аб’яднанымі Арабскімі Эміратамі, падпісаны 15 верасня 2020 года. Аб заключэнні і падпісанні дамовы было абвешчана яшчэ 13 жніўня. Праз чатыры тыдні пасля гэтага было абвешчана, што падпісанне дамовы адбудзецца 15 верасня і будзе праходзіць на лужку перад Белым домам у Вашынгтоне. У той жа дзень Ізраіль падпісаў мірны дагавор з Бахрэйнам.

ААЭ сталі трэцяй арабскай краінай пасля Егіпта (1979) і Іарданіі (1994), што падпісалі пагадненне з Ізраілем. Паралельна з гэтым, Ізраіль пагадзіўся замарозіць планы па анексіі часткі Заходняга Берага, які дэ-факта знаходзіцца пад кіраваннем Ізраіля з 1967 года.

Да падпісання гэтага пагаднення паміж дзвюма краінамі падтрымліваліся плённыя і цесныя, хоць і нефармальныя адносіны.

Катэгорыя:Дагаворы паводле алфавіта
Катэгорыя:2020 год у палітыцы
Катэгорыя:Двухбаковыя адносіны Ізраіля
Катэгорыя:Падзеі 15 верасня
Катэгорыя:Верасень 2020 года
Катэгорыя:Араба-ізраільскі канфлікт
Катэгорыя:Першае прэзідэнцтва Дональда Трампа
Навадворскі сельсавет (Заслаўскі раён)

**Навадво́рскі сельсавет** — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Заслаўскага раёна Мінскай вобласці БССР. Цэнтр — вёска Затычына.

Утвораны 14 мая 1936 года ў складзе Заслаўскага раёна БССР шляхам аб’яднання скасаваных Гуцянскага і Навадворшчынскага нацыянальных польскіх сельсаветаў у адзін беларускі сельсавет. З 20 лютага 1938 года ў складзе Мінскай вобласці. 16 ліпеня 1954 года скасаваны, тэрыторыя ўвайшла ў склад новаўтворанага Гаранскага сельсавета.

## Літаратура 
* Административно-территориальное устройство БССР: справочник: в 2 т. / Главное архивное управление при Совете Министров БССР, Институт философии и права Академии наук БССР. — Минск: «Беларусь», 1985―1987.

Катэгорыя:Былыя сельсаветы Заслаўскага раёна
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, утвораныя ў 1936 годзе
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, скасаваныя ў 1954 годзе
Стральчонак

**Стральчонак** — прозвішча.

## Вядомыя носьбіты 
* Алег Анатолевіч Стральчонак (1947—2010) — беларускі вучоны ў галіне біяарганічнай хіміі і біяхіміі гармонаў.
* Валерый Іванавіч Стральчонак (нар. 1981) — беларускі палітык.
Бардынскі сельсавет

**Барды́нскі сельсавет** — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Заслаўскага раёна БССР. Цэнтр — вёска Бардынь.

Утвораны 20 жніўня 1924 года ў складзе Заслаўскага раёна Мінскай акругі БССР. Цэнтр — вёска Навадворшчына. У 1927 годзе цэнтр сельсавета перанесены ў вёску Бардынь. Пасля скасавання акруговай сістэмы 26 ліпеня 1930 года ў Заслаўскім раёне БССР. 9 сакавіка 1932 года скасаваны, замест сельсавета ўтвораны Гуцянскі і Навадворшчынскі нацыянальныя польскія сельсаветы.

## Літаратура 
* Административно-территориальное устройство БССР: справочник: в 2 т. / А.И. Карпачева и др. / Главное архивное управление при Совете Министров БССР, Институт философии и права Академии наук БССР. — Т. 1: (1917―1941 гг.). — Мн., «Беларусь», 1985. — 390 с.

Катэгорыя:Былыя сельсаветы Заслаўскага раёна
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, утвораныя ў 1924 годзе
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, скасаваныя ў 1932 годзе
Андрэй Мікалаевіч Струнеўскі

**Андрэй Мікалаевіч Струнеўскі** (нар. , Салігорск) — дзяржаўны дзеяч Рэспублікі Беларусь.

## Біяграфія 
Скончыў Салігорскі горна-хімічны тэхнікум, Маскоўскі дзяржаўны адкрыты ўніверсітэт, Акадэмію кіравання пры Прэзідэнце Рэспублікі Беларусь.

Працоўную дзейнасць пачаў на рудніку 3-га рудаўпраўлення адкрытага акцыянернага таварыства «Беларуськалій» у якасці горнарабочага ачыстнога забою. Працаваў майстрам, намеснікам начальніка падземнага горнага ўчастка, намеснікам начальніка рудніка 3-га рудаўпраўлення адкрытага акцыянернага таварыства «Беларуськалій» па агульных пытаннях, старшынёй прафкама пярвічнай прафсаюзнай арганізацыі адкрытага акцыянернага таварыства «Беларуськалій» Белхімпрафсаюза.

З’яўляўся дэпутатам Салігорскага раённага Савета дэпутатаў 26-га склікання, дэпутатам Мінскага абласнога Савета дэпутатаў 27-га склікання. Выбіраўся дэпутатам Палаты прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 7-га склікання.

## Узнагароды 
Узнагароджаны ганаровымі граматамі Мінскага абласнога Савета дэпутатаў, Рэспубліканскага камітэта Белхімпрафсаюза, Савета Федэрацыі прафсаюзаў Беларусі, Мінскай абласной арганізацыі Белхімпрафсаюза, Ганаровым знакам Мінскай абласной арганізацыі Белхімпрафсаюза. Мае падзякі Федэрацыі прафсаюзаў Беларусі, Мінскай абласной арганізацыі Белхімпрафсаюза.

Мае ганаровае званне "Ветэран працы ААТ «Беларуськалій».

Катэгорыя:Дэпутаты Палаты Прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 7-га склікання
Катэгорыя:Дэпутаты Салігорскага раённага Савета дэпутатаў
Катэгорыя:Дэпутаты мясцовых саветаў Беларусі 26-га склікання
Катэгорыя:Дэпутаты Мінскага абласнога Савета дэпутатаў 27-га склікання
Катэгорыя:Шахцёры
Катэгорыя:Члены Рэспубліканскай партыі працы і справядлівасці
Валянціна Вітальеўна Ражанец

**Валянціна Вітальеўна Ражанец** (нар. , Слуцк Мінскай вобласці) — беларускі журналіст і палітык.

## Біяграфія 
Скончыла Беларускі дзяржаўны ўніверсітэт імя У. І. Леніна, журналіст.

Працавала мастацкім кіраўніком Слуцкага раённага дома культуры, настаўнікам беларускай мовы і літаратуры СШ № 12 г. Слуцка, карэктарам рэдакцыі Любанскай раённай газеты «Будаўнік камунізму», загадчыкам сельскагаспадарчага, аграпрамысловага аддзела, адказным сакратаром рэдакцыі газеты «Слуцкі край», рэдактарам тэлепраграмы «Слуцк ТБ» адкрытага акцыянернага таварыства «СлуцкАблГарант», галоўным рэдактарам дзяржаўнай установы «Рэдакцыя газеты „Слуцкі край“» і праграмы радыёвяшчання «Весткі Случчыны».

Выбіралася дэпутатам Палаты прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 6-га і 7-га склікання.

## Узнагароды 
Узнагароджана Ганаровай граматай Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь.

Катэгорыя:Журналісты Беларусі
Катэгорыя:Рэдактары Беларусі
Катэгорыя:Дэпутаты Палаты Прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 6-га склікання
Катэгорыя:Дэпутаты Палаты Прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 7-га склікання
Іван Андрэевіч Мамайка

**Іван Андрэевіч Мамайка** (нар. , в. Велямічы Столінскага раёна Брэсцкай вобласці) — дзяржаўны дзеяч Рэспублікі Беларусь.

## Біяграфія 
Скончыў Брэсцкі дзяржаўны ўніверсітэт імя А. С. Пушкіна, Магілёўскі каледж Міністэрства ўнутраных спраў Рэспублікі Беларусь, магістратуру Акадэміі Міністэрства ўнутраных спраў Рэспублікі Беларусь.

З 1996 года па 2009 год праходзіў службу на пасадах сярэдняга і старшага кіруючага складу органаў унутраных спраў Рэспублікі Беларусь. З 2009 года — першы намеснік начальніка Стаўбцоўскага раённага аддзела ўнутраных спраў — начальнік крымінальнай міліцыі. З 2014 года па 2019 год — начальнік Стаўбцоўскага раённага аддзела ўнутраных спраў.

Выбіраўся дэпутатам Мінскага абласнога Савета дэпутатаў і Стаўбцоўскага раённага Савета дэпутатаў 26-га і 27-га скліканняў, дэпутатам Палаты прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 7-га склікання.

## Узнагароды 
Узнагароджаны медалём «За бездакорную службу» I, II і III ступені. Уручана вышэйшая ўзнагарода Міністра ўнутраных спраў Рэспублікі Беларусь — халодная зброя (корцік).

Катэгорыя:Дэпутаты Палаты Прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 7-га склікання
Катэгорыя:Дэпутаты Мінскага абласнога Савета дэпутатаў 26-га склікання
Катэгорыя:Дэпутаты Стаўбцоўскага раённага Савета дэпутатаў
Катэгорыя:Дэпутаты мясцовых саветаў Беларусі 26-га склікання
Катэгорыя:Дэпутаты мясцовых саветаў Беларусі 27-га склікання
Катэгорыя:Дэпутаты Мінскага абласнога Савета дэпутатаў 27-га склікання
Катэгорыя:Міліцыянеры Беларусі
Катэгорыя:Дэпутаты Мінскага абласнога Савета дэпутатаў 28-га склікання
Аляксандр Іванавіч Саракач

**Аляксандр Іванавіч Саракач** (нар. , в. Леднікі Дзяржынскага раёна Мінскай вобласці) — беларускі палітык.

## Біяграфія 
Скончыў Беларускі нацыянальны тэхнічны ўніверсітэт, Акадэмію кіравання пры Прэзідэнце Рэспублікі Беларусь.

Працоўную дзейнасць пачаў слесарам кантрольна-вымяральных прыбораў і аўтаматыкі на вытворчым аб’яднанні «Інтэграл». Служыў у радах Савецкай Арміі. З 1987 года працаваў на Мінскай нафтабазе ў г. Фаніпалі Дзяржынскага раёна. Прайшоў працоўны шлях ад слесара кантрольна-вымяральных прыбораў і аўтаматыкі 3-га разраду Мінскай нафтабазы да галоўнага інжынера рэспубліканскага ўнітарнага прадпрыемства «Беларуснафта—Мінскаблнафтапрадукт» г. Фаніпаля Дзяржынскага раёна. Працаваў старшынёй Фаніпальскага гарадскога выканаўчага камітэта.

З’яўляўся дэпутатам Дзяржынскага раённага Савета дэпутатаў 26-га склікання, старшынёй Дзяржынскага раённага Савета дэпутатаў 27-га і 28-га скліканняў, дэпутатам Мінскага абласнога Савета дэпутатаў. Выбіраўся дэпутатам Палаты прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 7-га склікання.

## Узнагароды 
Узнагароджаны ганаровымі граматамі Мінскага абласнога выканаўчага камітэта, Мінскага абласнога Савета дэпутатаў, Дзяржынскага раённага выканаўчага камітэта.

Катэгорыя:Дэпутаты Палаты Прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 7-га склікання
Катэгорыя:Старшыні Фаніпальскага гарадскога выканаўчага камітэта
Катэгорыя:Дэпутаты Мінскага абласнога Савета дэпутатаў 28-га склікання
Катэгорыя:Дэпутаты Дзяржынскага раённага Савета дэпутатаў
Катэгорыя:Дэпутаты мясцовых саветаў Беларусі 26-га склікання
Катэгорыя:Дэпутаты мясцовых саветаў Беларусі 27-га склікання
Катэгорыя:Дэпутаты мясцовых саветаў Беларусі 28-га склікання
Катэгорыя:Старшыні мясцовых саветаў Беларусі
Кахоўка (значэнні)

Назву **Кахоўка** маюць:

* Кахоўка — горад абласнога значэння ў Херсонскай вобласці Украіны.
* Кахоўка — вёска ў Мыкалаіўскім раёне Адэскай вобласці Украіны.
* Кахоўка — былое сяло ў Шчарбакцінскім раёне Паўладарскай вобласці Казахстана.
Негніючнік лугавы

**Негніючнік лугавы, апенька лугавая, варушка** (*Marasmius oreades*) — шапкавы базідыяльны грыб роду  сямейства .

## Апісанне 
Пладовае цела грыба — шапка на ножцы. Шапка мае дыяметр 3—5 см,  спачатку конусная, пазней распасцёртая з тупым бугарком у сярэдзіне, радыяльна-паласатая, гладкая. Колер шапкі светлы, жаўтавата-бураваты ў сухой, светла-карычневы ў вільготнай. Ножка 4—8 см у даўжыню і 0,2—0,4 см у дыяметры, цыліндрычная, шчыльная, гнуткая, аднаго колеру з шапкай, апушаная ўнізе. Мякаць шапкі тонкая, белавата-жаўтаватая. Пласцінкі свабодныя, шырокія, рэдкія, спачатку белаватыя, потым цямнеюць. Споры гладкія, бясколерныя, эліпсоіднай формы. Пасля выспявання пладовае цела не гніе, а высыхае.

## Распаўсюджанне і экалогія 
Грыб распаўсюджаны на тэрыторыі Еўразіі. Расце групамі на лугах, выпасах, часам пакрытых травой узлесках і палянах. Пладовыя целы з’яўляюцца ў чэрвені—верасні, часам утвараючы «ведзьміны кругі».

## Выкарыстанне 
Малавядомы ядомы грыб, прыдатны да ўсіх відаў перапрацоўкі. Выкарыстоўваецца ў народнай медыцыне.

## Літаратура 
* 
* 

## Спасылкі 
* Опенок луговой, или негниючник луговой, или луговик — *Marasmius oreades* (Fr.) Fr. // Экологический центр «Экосистема»™, А. С. Боголюбов 

Катэгорыя:Агарыкальныя
Катэгорыя:Ядомыя грыбы
Катэгорыя:Грыбы Еўразіі
Алег Аляксеевіч Семянчук

**Алег Аляксеевіч Семянчук** (нар. , в. Мервіны Клецкага раёна Мінскай вобласці) — беларускі настаўнік і палітык.

## Біяграфія 
Скончыў Мазырскі дзяржаўны педагагічны інстытут імя Н. К. Крупскай па спецыяльнасці «Агульнатэхнічныя дысцыпліны з дадатковай спецыяльнасцю фізіка».

Працаваў майстрам вытворчага навучання, намеснікам дырэктара па вучэбна-вытворчай рабоце Заастравецкага вучэбна-вытворчага камбіната, намеснікам загадчыка аддзела народнай адукацыі Клецкага райвыканкама, настаўнікам СШ № 3 г. Клецка, дырэктарам Клецкага дзіцячага дома, намеснікам начальніка ўпраўлення адукацыі, старшынёй камітэта па працы, занятасці і сацыяльнай абароне Мінскага аблвыканкама.

Выбіраўся дэпутатам Палаты прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 7-га склікання.

## Узнагароды 
Узнагароджаны ганаровымі граматамі Міністэрства адукацыі Рэспублікі Беларусь, Міністэрства працы і сацыяльнай абароны Рэспублікі Беларусь, Мінскага абласнога выканаўчага камітэта, Граматай Мітрапаліта Мінскага і Слуцкага Патрыяршага Экзарха ўсяе Беларусі, знакам Міністэрства адукацыі Рэспублікі Беларусь «Выдатнік адукацыі». Мае падзякі Старшыні Палаты прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь, Міністра працы і сацыяльнай абароны Рэспублікі Беларусь.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Дэпутаты Палаты Прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 7-га склікання
Валянціна Вацлаваўна Курсевіч

**Валянціна Вацлаваўна Курсевіч** (нар. , в. Суботнікі Іўеўскага раёна Гродзенскай вобласці) — беларускі ўрач і палітык.

## Біяграфія 
Скончыла Мінскі дзяржаўны медыцынскі інстытут (лячэбная справа), Акадэмію кіравання пры Прэзідэнце Рэспублікі Беларусь (дзяржаўнае і мясцовае кіраванне).

Працавала ўрачом выязной брыгады станцыі хуткай медыцынскай дапамогі Мінскага раёна, урачом-кардыёлагам Мінскага раённага тэрытарыяльнага медыцынскага аб’яднання, урачом-кардыёлагам, урачом-рэўматолагам, намеснікам галоўнага ўрача па медыцынскай частцы Мінскай ордэна Працоўнага Чырвонага Сцяга абласной клінічнай бальніцы, загадчыкам кардыялагічнага аддзялення 2-й гарадской клінічнай бальніцы г. Мінска.

Выбіралася дэпутатам Палаты прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 6-га (была намеснікам старшыні Пастаяннай камісіі па ахове здароўя, фізічнай культуры, сямейнай і маладзёжнай палітыцы) і 6-га скліканняў.

Аўтар больш за 20 навуковых артыкулаў па праблемах кардыялогіі і рэўматалогіі.

## Узнагароды 
Узнагароджана Ганаровай граматай Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь, нагрудным знакам Міністэрства аховы здароўя «Выдатнік аховы здароўя Рэспублікі Беларусь».

Катэгорыя:Кардыёлагі Беларусі
Катэгорыя:Рэўматолагі Беларусі
Катэгорыя:Дэпутаты Палаты Прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 6-га склікання
Катэгорыя:Дэпутаты Палаты Прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 7-га склікання
Сяргей Міхайлавіч Клішэвіч

**Сяргей Міхайлавіч Клішэвіч** (нар. , Мінск) — работнік БРСМ.

## Біяграфія 
Нарадзіўся  года ў горадзе Мінску.

Скончыў гістарычны факультэт Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэта па спецыяльнасці «Гісторыя (паліталогія)», выкладчык гісторыі і сацыяльна-гуманітарных дысцыплін; магістратуру гістарычнага факультэта БДУ па спецыяльнасці «Кіраванне дакументамі і архіўная справа»; аспірантуру гістарычнага факультэта БДУ па спецыяльнасці «Айчынная гісторыя»; Акадэмію кіравання пры Прэзідэнце Рэспублікі Беларусь па спецыяльнасці «Дзяржаўнае кіраванне і права».

У 2024 годзе стаў дэпутатам Палаты прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь VIII склікання ад Кастрычніцкай акругі № 96. Член Пастаяннай камісіі па адукацыі, культуры і навуцы.

## Узнагароды 
Мае Падзяку Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь.

## Спасылкі 
* Біяграфія на сайце Палаты прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь

Катэгорыя:Дэпутаты Палаты Прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 7-га склікання
Катэгорыя:Дэпутаты Палаты Прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 8-га склікання
Універсітэт Мікалая Каперніка ў Торуні

**Універсітэт Мікалая Каперніка ў Торуні** () — польская дзяржаўная вышэйшая навучальная ўстанова са статусам універсітэта і з сядзібай у горадзе Торунь.

## Агульная характарыстыка 
Універсітэт быў створаны ў адпаведнасці з указам Савета Міністраў ПНР ад 24 жніўня 1945 года, зацверджанага Прэзідыумам Нацыянальнага савета ПНР 11 верасня 1945 года. Стварэнне ўніверсітэцкага цэнтра павінна было спрыяць навуковай і культурнай актыўнасці рэгіёну, садзейнічаць працэсам умацавання польскасці рэгіёна і кампенсаваць недахоп кадраў пасля вайны, навучаючы новых спецыялістаў для культуры і народнай гаспадаркі. Акрамя таго, стварэнне ўніверсітэта ў Торуні павінна было кампенсаваць страту палякамі Універсітэта Стэфана Баторыя ў Вільні і Універсітэта Яна Казіміра ў Львове.

Вучэльня сёння з’яўляецца адным з найбуйнейшых універсітэтаў у Польшчы, як па колькасці студэнтаў, так і па спецыяльнасцях. Універсітэт мае права прысуджаць доктарскую ступень у 25 навуковых дысцыплінах і хабілітацыю ў 22 дысцыплінах. Ва ўніверсітэце працуе 4,3 тыс. чалавек, у тым ліку 2,2 тыс. навукова-педагагічных работнікаў. У гэтай групе працуе больш 500 прафесараў і дактароў хабілітаваных. На 17 факультэтах і ў міждысцыплінарным цэнтры сучасных тэхналогій навучаецца каля 25 тыс. студэнтаў.

## Структура 
* Факультэт біялагічных і ветэрынарных навук
* Факультэт хіміі
* Фармацэўтычны факультэт
* Філалагічны Факультэт
* Факультэт фізікі, астраноміі і прыкладной інфарматыкі
* Гуманітарны факультэт
* Медыцынскі факультэт
* Факультэт матэматыкі і інфарматыкі
* Факультэт эканамічных навук і кіравання
* Факультэт гістарычных навук
* Факультэт медыцынскіх навук
* Факультэт навук аб зямлі і прасторавай эканоміцы
* Факультэт педагагічных навук
* Факультэт паліталогіі і міжнародных даследаванняў
* Факультэт права і адміністрацыі
* Факультэт выяўленчых мастацтваў
* Факультэт тэалогіі

## Спасылкі 
* Афіцыйная інтэрнэт-старонка ўніверсітэта

Катэгорыя:Навучальныя ўстановы з польскай мовай навучання
Катэгорыя:1945 год у Польшчы
Васіль Васільевіч Панасюк

**Васіль Васільевіч Панасюк** (нар. , в. Мухавец, Брэсцкі раён, Брэсцкая вобласць) — беларускі дэпутат, работнік Мінскай ЦЭЦ-4. Шматразовы дэпутат Мінскага гарадскога Савета дэпутатаў, дэпутат Палаты прадстаўнікоў 7-га і 8-га скліканняў.

## Біяграфія 
Нарадзіўся 13 лютага 1966 года ў в. Мухавец Брэсцкага раёна Брэсцкай вобласці
Скончыў Беларускі політэхнічны інстытут па спецыяльнасці «інжынер-электрык», Беларускі дзяржаўны эканамічны ўніверсітэт па спецыяльнасці «эканаміст-менеджар».

Працоўную дзейнасць пачаў электраслесарам па рамонце электрычных машын Мінскай ЦЭЦ-4. Працаваў інжынерам, майстрам вытворчага ўчастка, старшым майстрам электрычнага цэха, намеснікам начальніка вытворча-тэхнічнага аддзела, намеснікам дырэктара, дырэктарам Мінскай ЦЭЦ-4. Выбіраўся старшынёй прафсаюзнага камітэта станцыі.

Быў дэпутатам Мінскага гарадскога Савета дэпутатаў 24-га і 25-га скліканняў, старшынёй Мінскага гарадскога Савета дэпутатаў 26-га, 27-га і 28-га скліканняў. Быў членам Палаты прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 7-га склікання, з’яўляўся намеснікам старшыні Пастаяннай камісіі па прамысловасці, паліўна-энергетычным комплексе, транспарце і сувязі.

У 2024 годзе выбраны дэпутатам Палаты прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь VIII склікання ад Кальварыйскай акругі № 103. Старшыня Пастаяннай камісіі па бюджэце і фінансах, член Савета Палаты прадстаўнікоў.

Член Пастаяннай камісіі Міжпарламенцкай Асамблеі дзяржаў — удзельніц Садружнасці Незалежных Дзяржаў па эканоміцы і фінансах.

## Узнагароды 
Мае падзякі Адміністрацыі Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь, Старшыні Савета Рэспублікі Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь. Узнагароджаны ганаровымі граматамі Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь, Мінскага гарадскога выканаўчага камітэта, Мінскага гарадскога Савета дэпутатаў, канцэрна «Белэнерга», граматай Федэрацыі прафсаюзаў Беларусі, медалём «115 гадоў прафсаюзнаму руху Беларусі», юбілейнымі медалямі Міжпарламенцкай Асамблеі дзяржаў — удзельніц Садружнасці Незалежных Дзяржаў «МПА СНД. 25 гадоў» і «МПА СНД. 30 гадоў».

Прысвоена ганаровае званне «Выдатнік Беларускай энергасістэмы».

## Спасылкі 
* Біяграфія на сайце Палаты прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь

Катэгорыя:Дэпутаты Палаты Прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 7-га склікання
Катэгорыя:Дэпутаты Мінскага гарадскога Савета дэпутатаў 24-га склікання
Катэгорыя:Дэпутаты Мінскага гарадскога Савета дэпутатаў 25-га склікання
Катэгорыя:Дэпутаты Мінскага гарадскога Савета дэпутатаў 26-га склікання
Катэгорыя:Дэпутаты Мінскага гарадскога Савета дэпутатаў 27-га склікання
Катэгорыя:Дэпутаты Мінскага гарадскога Савета дэпутатаў 28-га склікання
Катэгорыя:Старшыні мясцовых саветаў Беларусі
Катэгорыя:Дэпутаты Палаты Прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 8-га склікання
Універсітэт СВПС

**Універсітэт СВПС** () — польская недзяржаўная вышэйшая навучальная ўстанова са статусам універсітэта і з сядзібай у Варшаве.

## Агульная характарыстыка 
Навучанне ажыццяўляе па 35 кірунках на першай, другой і трэцяй ступені вышэйшай адукацыі на 8 факультэтах, у тым ліку 4 у іншых гарадах - ва Уроцлаве, Познані, Сопаце і Катавіцах. Універсітэт мае права надання вучоных ступеняў доктара філасофіі у галіне юрыдычных навук, сацыялагічных навук, псіхалогіі, літаратуразнаўства і навук аб культуры і рэлігіі, а таксама вучоных ступеняў доктара хабілітаванага ў галіне юрыдычных навук, псіхалогіі і навук аб культуры і рэлігіі. У 2015 годзе вучэльня атрымала статус універсітэта. Да ліпеня 2019 года ўніверсітэт надаў 300 доктарскіх ступеняў, 74 ступені доктара хабілітаванага і завяршыў 8 спраў аб прысваенні звання прафесара.

Заснавальнікамі універсітэта былі супрацоўнікі Інстытута псіхалогіі Польскай акадэміі навук - прафесар Анджэй Эліяш, прафесар Збігнеў Петрасіньскі і прафесар Януш Рэйкоўскі. Да 2015 года вучэльня мела назву Вышэйшай школы сацыяльнай псіхалогіі (), на згадку аб чым гэтая абрэвіятура захавана ў сучаснай назве ўніверсітэта.

## Структура 
* Факультэт псіхалогіі
* Факультэт гуманітарных і сацыяльных навук
* Факультэт правазнаўства
* Філіял ва Уроцлаве
* Факультэт псіхалогіі і права ў Познані
* Факультэт псіхалогіі ў Катавіцах
* Факультэт псіхалогіі ў Сопаце
* Інстытут гуманітарных навук
* Інстытут сацыяльных навук
* Інстытут праектавання
* Інстытут права
* Інстытут псіхалогіі

## Спасылкі 
* Афіцыйная інтэрнэт-старонка ўніверсітэта

Катэгорыя:Навучальныя ўстановы з польскай мовай навучання
Катэгорыя:Варшава
Катэгорыя:1996 год у Польшчы
Катэгорыя:Універсітэты Польшчы
Дзік (значэнні)

**Дзік**:

* Дзік (*Sus scrofa*) — млекакормячае з атрада парнакапытных, падатрада свінападобных, сямейства свінняў.

**Дзік** — прозвішча.

## Вядомыя носьбіты 
* Айзік-Меер Дзік — яўрэйскі пісьменнік
* Павел Уладзіміравіч Дзік (нар. 1955) — беларускі дзяржаўны дзеяч, экс-міністр фінансаў Беларусі. Кандыдат эканамічных навук.
* Сяргей Канстанцінавіч Дзік (нар. 1956) — беларускі вучёны і палітык. Кандыдат фізіка-матэматычных навук, дацэнт.
* Філіп Кіндрэд Дзік (1928—1982) — амерыканскі пісьменнік-фантаст.

## Гл. таксама 
* Мобі Дзік — раман Германа Мелвіла.