open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Себасцьян Самуэльсан

**Себасцьян Самуэльсан** (; нар., Катрынехольм, Сёдэрманланд) — шведскі біятланіст, алімпійскі чэмпіён у эстафеце (2018), сярэбраны прызёр Алімпійскіх гульняў 2018 года ў гонцы пераследу, прызёр чэмпіянатаў свету, пераможца этапу кубка свету па біятлоне. Чэмпіён Еўропы 2019 года ў змешанай эстафеце.

Катэгорыя:Біятланісты Швецыі
Катэгорыя:Алімпійскія чэмпіёны па біятлоне
Катэгорыя:Алімпійскія чэмпіёны ад Швецыі
Катэгорыя:Чэмпіёны зімовых Алімпійскіх гульняў 2018 года
Катэгорыя:Сярэбраныя прызёры зімовых Алімпійскіх гульняў 2018 года
Катэгорыя:Біятланісты на зімовых Алімпійскіх гульнях 2018 года
Катэгорыя:Біятланісты на зімовых Алімпійскіх гульнях 2022 года
Катэгорыя:Чэмпіёны Еўропы па біятлоне
Вышэйшая ліга чэмпіянату Беларусі па хакеі з шайбай 2011/2012

**Вышэйшая ліга чэмпіянату Беларусі па хакеі з шайбай 2011/2012** — 10-ы сезон другога дывізіёна чэмпіянату Беларусі па хакеі з шайбай. У турніры прынялі ўдзел 10 клубаў з Беларусі.

## Рэгулярны сезон 
## Плэй-оф 
**Чвэрцьфіналы**
* Гомель-2 — Нёман-2 Гродна — 3:1, 3:2 (бул), 6:3
* Юніёр-Мінск — РЦАП Раўбічы — 4:3, 3:2 (бул), 5:4 (АТ)
* Металург-2 Жлобін — Хімік-СКА-2 Наваполацк — 10:1, 5:2, 3:1
* Магілёў-2 — Шахцёр-2 Салігорск — 5:1, 4:3 (АТ), 4:3

**Паўфіналы**
* Металург-2 Жлобін — Магілёў-2 — 5:6 (АТ), 3:2 (АТ), 2:6, 4:7
* Гомель-2 — Юніёр-Мінск — 1:2 (бул), 3:4 (бул), 2:4
 
**Матч за 3-е месца**
* Металург-2 Жлобін — Гомель-2 — 0:2, 2:4, 1:2

**Фінал**
* Юніёр-Мінск — Магілёў-2 — 6:2, 4:2, 9:0

## Спасылкі 
* Архіў 

2011/12
Катэгорыя:Спорт у Беларусі ў 2011 годзе
Катэгорыя:Спорт у Беларусі ў 2012 годзе
Катэгорыя:2011 год у хакеі
Катэгорыя:2012 год у хакеі
Эсмэ Вісер

**Эсмэ Вісер** (; нар., , Нідэрланды) — нідэрландская канькабежка, якая спецыялізуецца ў класічным мнагабор’і, чэмпіёнка зімовых Алімпійскіх гульняў 2018 года на дыстанцыі 5000 метраў, двухразовы прызёр чэмпіянатаў свету на дыстанцыі 5000 метраў, чэмпіёнка Еўропы на дыстанцыі 3000 метраў (2018). За спартыўныя заслугі, а таксама залаты медаль Зімовых алімпійскіх гульняў узнагароджана Ордэнам Аранскіх-Насау афіцэрскай ступені. Узнагароду ўручыў міністр аховы здароўя, сацыяльнага забеспячэння і спорту Нідэрландаў Бруна Бруйс. Цырымонія адбылася 23 сакавіка 2018 года на тэрыторыі Гротэ-Керк у Гаазе з прыёмам у караля і каралевы Нідэрландаў.

Катэгорыя:Канькабежцы Нідэрландаў
Катэгорыя:Алімпійскія чэмпіёны ад Нідэрландаў
Катэгорыя:Алімпійскія чэмпіёны па канькабежным спорце
Катэгорыя:Канькабежцы на зімовых Алімпійскіх гульнях 2018 года
Катэгорыя:Чэмпіёны зімовых Алімпійскіх гульняў 2018 года
Катэгорыя:Чэмпіёны Еўропы па канькабежным спорце
Дрэздэнскі міжнародны ўніверсітэт

**Дрэздэнскі міжнародны ўніверсітэт** () — нямецкая прыватная вышэйшая навучальная ўстанова са статусам універсітэта з сядзібай у горадзе Дрэздэн.

## Агульная характарыстыка 
Гэта прызнаны дзяржавай прыватны ўніверсітэт, размешчаны ў Дрэздэне, які прапануе праграмы навучання і прафесійнай падрыхтоўкі бакалаўраў і магістраў. Вучэльня была заснавана ў 2003 годзе як даччыная кампанія Дрэздэнскага тэхнічнага ўніверсітэта. Прэзідэнтам-заснавальнікам з'яўляецца былы прэм'ер-міністр Саксоніі Курт Бідэнкопф, які займаў пасаду ганаровага прэзідэнта да жніўня 2021 года. З лютага 2010 года вучэльня функцыянуе на правах інстытута Дрэздэнскага тэхнічнага ўніверсітэта. 

## Спасылкі 
* Афіцыйная інтэрнэт-старонка ўстановы

Катэгорыя:Універсітэты Германіі
Плошча Мужнасці

**Плошча Мужнасці** — плошча на мяжы Выбаргскага і Калінінскага раёнаў Санкт-Пецярбурга, якая праходзіць тут па восі Політэхнічнай вуліцы і вуліцы Карбышава.

Знаходзіцца на скрыжаванні наступных вуліц: Політэхнічная вуліца, вуліца Карбышава, праспект Непакораных, праспект Тарэза, 2-і Мурынскі праспект, дзве з якіх уваходзяць у Цэнтральную дугавую магістраль горада.

## Літаратура 
* Санкт-Петербург. Петроград. Ленинград: Энциклопедический справочник / Ред. коллегия: Белова Л. Н., Булдаков Г. Н., Дегтярев А. Я. и др. — М.: научное издательство «Большая Российская Энциклопедия». 1992. — 687 с.; ил. ISBN 5-85270-037-1

Катэгорыя:Плошчы Калінінскага раёна Санкт-Пецярбурга
Катэгорыя:Плошчы Выбаргскага раёна Санкт-Пецярбурга
Кэсі Шарп

**Кэсі Шарп** (; нар. , Калгары, Альберта) — канадская фрыстайлістка (хафпайп, суперпайп), чэмпіёнка зімовых Алімпійскіх гульняў 2018 года ў хафпайпе.

## Біяграфія 
Кэсі Шарп нарадзілася ў 1992 годзе ў Калгары. Яе брат Дарсі Шарп стаў сноўбардыстам. Кэсі пачала катацца на лыжах з 11 гадоў. Пазней занялася фрыстайлам, у тым ліку лыжнай акрабатыкай, могулам і хафпайпам. Пасля першай перамогі на спаборніцтвах у 2012 годзе ў хафпайпе стала спецыялізавацца ў гэтай дысцыпліне. У 2014 годзе стала членам зборнай Канады па фрыстайле. На чэмпіянаце свету па фрыстайле 2015 года заваявала сярэбраны медаль, саступіўшы швейцарцы Віржыні Феўр. Праз некалькі тыдняў перамагла на Кубку свету.

На зімовых Алімпійскіх гульнях 2018 года Шарп заваявала залаты медаль у хафпайпе, стаўшы першай канадкай і другой чэмпіёнкай у хафпайпе ў гісторыі Алімпійскіх гульняў. На чэмпіянаце свету па фрыстайле і снаўбордзе 2019 года заняла другое месца пасля эстонкі Келі Сільдару. У 2016 і 2019 гадах перамагала на Сусветных экстрэмальных гульнях у суперпайпе.

Катэгорыя:Фрыстайлісты Канады
Катэгорыя:Алімпійскія чэмпіёны па фрыстайле
Катэгорыя:Алімпійскія чэмпіёны ад Канады
Катэгорыя:Чэмпіёны зімовых Алімпійскіх гульняў 2018 года
Катэгорыя:Сярэбраныя прызёры зімовых Алімпійскіх гульняў 2022 года
Катэгорыя:Фрыстайлісты на зімовых Алімпійскіх гульнях 2018 года
Катэгорыя:Фрыстайлісты на зімовых Алімпійскіх гульнях 2022 года
Лукас Клапфер

**Лукас Клапфер** (; нар. , Айзенерц) — аўстрыйскі дваяборац, трохразовы бронзавы прызёр Алімпійскіх гульняў (2014 і 2018), двухразовы бронзавы медаліст чэмпіянатаў свету ў камандным першынстве.

У Кубку свету Клапфер дэбютаваў 29 студзеня 2005 года, у студзені 2009 года ўпершыню трапіў у тройку найлепшых на этапе Кубка свету, у каманднай гонцы. Усяго на сённяшні момант мае 4 трапленні ў тройку найлепшых на этапах Кубка свету, 1 у асабістых спаборніцтвах і 3 у камандных. Найлепшым дасягненнем у выніковым заліку Кубка свету для Клапфера з’яўляецца 14-е месца ў сезоне 2008/09.

На Алімпіядзе 2014 года ў Сочы стаў 12-м у турніры на нармальным трампліне + 10 км, 15-м у спаборніцтвах на вялікім трампліне + 10 км, і заваяваў бронзавы медаль у камандных спаборніцтвах.

За сваю кар’еру ўдзельнічаў у двух чэмпіянатах свету, найлепшы вынік 5-е месца ў каманднай гонцы на чэмпіянаце свету 2013 года.

На Алімпійскіх гульнях у Пхёнчхане ў дваябор’і (нармальны трамплін + 10 км) ён паказаў трэці вынік, саступіўшы пераможцу 18,1 секунды і заваяваў бронзавы медаль.

Катэгорыя:Дваяборцы Аўстрыі
Катэгорыя:Бронзавыя прызёры зімовых Алімпійскіх гульняў 2014 года
Катэгорыя:Бронзавыя прызёры зімовых Алімпійскіх гульняў 2018 года
Катэгорыя:Дваяборцы на зімовых Алімпійскіх гульнях 2014 года
Катэгорыя:Дваяборцы на зімовых Алімпійскіх гульнях 2018 года
Марскі праспект (Санкт-Пецярбург)

**Марскі праспект** — праспект у Петраградскім раёне Санкт-Пецярбурга. Ідзе па Крастоўскім востраве ад праспекта Дынама да Рухінай вуліцы.

З 1849 года цяперашні Марскі праспект называўся Сярэдняй Вялікай алеяй, бо праходзіў па цэнтры вострава паміж сучаснымі Крастоўскім і Канстанцінаўскім праспектамі; да апошняга ад Марскога праспекта ішла вуліца Касая дарожка.

Алея выходзіла да мора, але ў 1889 годзе з яе вылучылася Батарэйная дарога.

У 200-годдзе Санкт-Пецярбурга Сярэднюю Вялікую алею перайменавалі ў Марскі праспект, нягледзячы на тое, што праспект не дасягаў мора і пераходзіў у Батарэйную дарогу.

З 1930-х гадоў і Батарэйная дарога перастала выходзіць да мора, бо ў яе заканчэнні пабудавалі стадыён.

## Літаратура 
* Санкт-Петербург. Петроград. Ленинград: Энциклопедический справочник / Ред. коллегия: Белова Л. Н., Булдаков Г. Н., Дегтярев А. Я. и др. — М.: научное издательство «Большая Российская Энциклопедия». 1992. — 687 с.; ил. ISBN 5-85270-037-1

Катэгорыя:Праспекты Санкт-Пецярбурга
Беларуская Экстраліга 2011/2012

**Беларуская Экстраліга 2011/2012** — 20-ы сезон мацнейшага дывізіёна чэмпіянату Беларусі па хакеі з шайбай. Сезон пачаўся 7 верасня 2011 года і скончыўся 3 красавіка 2012 года.

## Рэгулярны чэмпіянат 
## Плэй-оф 
## Спасылкі 
* Архіў 

2011/2012
Катэгорыя:Спорт у Беларусі ў 2011 годзе
Катэгорыя:Спорт у Беларусі ў 2012 годзе
Катэгорыя:2011 год у хакеі
Катэгорыя:2012 год у хакеі
Аляксандр Уладзіміравіч Абраменка

**Аляксандр Уладзіміравіч Абраменка** (; нар. , Пэрвамайскы, Харкаўская вобласць, УССР) — украінскі фрыстайліст, які спецыялізуецца ў лыжнай акрабатыцы, алімпійскі чэмпіён 2018 года (першы і пакуль адзіны мужчына з Украіны, які выйграў золата зімовых Алімпійскіх гульняў), прызёр чэмпіянату свету 2019 года. Пераможца і прызёр этапаў Кубка свету, уладальнік малога хрустальнага глобуса сезона 2015/2016 гадоў. Заслужаны майстар спорту Украіны.

Катэгорыя:Фрыстайлісты Украіны
Катэгорыя:Алімпійскія чэмпіёны ад Украіны
Катэгорыя:Алімпійскія чэмпіёны па фрыстайле
Катэгорыя:Чэмпіёны зімовых Алімпійскіх гульняў 2018 года
Катэгорыя:Сярэбраныя прызёры зімовых Алімпійскіх гульняў 2022 года
Катэгорыя:Фрыстайлісты на зімовых Алімпійскіх гульнях 2006 года
Катэгорыя:Фрыстайлісты на зімовых Алімпійскіх гульнях 2010 года
Катэгорыя:Фрыстайлісты на зімовых Алімпійскіх гульнях 2014 года
Катэгорыя:Фрыстайлісты на зімовых Алімпійскіх гульнях 2018 года
Катэгорыя:Фрыстайлісты на зімовых Алімпійскіх гульнях 2022 года
Катэгорыя:Кавалеры ўкраінскага ордэна «За заслугі» 3 ступені
Катэгорыя:Заслужаныя майстры спорту Украіны
Крутое

**Крутое** — тапонім.

## Беларусь 
* Крутое (Чачэрскі раён)

## Расія 
* Крутое (Веліжскі раён)
Малькава

**Малькава** — тапонім.

## Беларусь 
* Малькава (Лёзненскі раён)

## Расія 
* Малькава (Смаленская вобласць)
Ійва Нісканен

**Ійва Хенрык Нісканен** (; нар. , ) — фінскі лыжнік, трохразовы алімпійскі чэмпіён: у камандным спрынце (2014), лыжных гонках на 50 км (2018) і лыжных гонках на 15 км у класічным стылі (2022). Брат лыжніцы Керту Нісканен.

На зімовых Алімпійскіх гульнях у Сочы перамог у камандным спрынце класічным стылем (разам з Самі Яўхаярві). На цырымоніі закрыцця Алімпійскіх гульняў у Сочы быў сцяганосцам зборнай Фінляндыі.

13 студзеня 2015 года ў Хельсінкі на штогадовым мерапрыемстве Suomen Urheilugaala разам з Самі Яўхаярві абвешчаны спартсменам 2014 года.

У лютым 2017 года на чэмпіянаце свету па лыжных відах спорту ў Лахты заваяваў бронзавы медаль у камандным спрынце, а 1 сакавіка заваяваў залаты медаль у гонцы на 15 км з паасобнага старту класічным стылем, паказаўшы найлепшы час у 36:44,0.

18 студзеня 2018 года абвешчаны спартсменам 2017 года ў сувязі з залатым медалём у індывідуальнай гонцы на 15 км на чэмпіянаце свету па лыжных відах спорту ў Лахты. На гэтых жа спаборніцтвах ён зарабіў бронзу ў камандным спрынце з Самі Яўхаярві.

На зімовых Алімпійскіх гульнях у Паўднёвай Карэі 24 лютага 2018 года Нісканен перамог у лыжных гонках на 50 км класічным стылем, заваяваўшы на гэтай Алімпіядзе першы (і, як пазней аказалася, адзіны) залаты медаль сярод фінскіх спартсменаў. У студзені 2019 года ўжо ў трэці раз у сваёй кар’еры быў абраны спартсменам года ў Фінляндыі.

У 2022 годзе на Алімпійскіх гульнях у Пекіне заваяваў адразу 3 медалі — стаў бронзавым прызёрам у скіятлоне 15+15 км, перамог у лыжных гонках на 15 км у класічным стылі, стаў сярэбраныя прызёрам у камандным спрынце.

Катэгорыя:Лыжнікі Фінляндыі
Катэгорыя:Алімпійскія чэмпіёны ад Фінляндыі
Катэгорыя:Алімпійскія чэмпіёны па лыжных гонках
Катэгорыя:Чэмпіёны зімовых Алімпійскіх гульняў 2014 года
Катэгорыя:Чэмпіёны зімовых Алімпійскіх гульняў 2018 года
Катэгорыя:Чэмпіёны зімовых Алімпійскіх гульняў 2022 года
Катэгорыя:Сярэбраныя прызёры зімовых Алімпійскіх гульняў 2022 года
Катэгорыя:Бронзавыя прызёры зімовых Алімпійскіх гульняў 2022 года
Катэгорыя:Лыжнікі на зімовых Алімпійскіх гульнях 2014 года
Катэгорыя:Лыжнікі на зімовых Алімпійскіх гульнях 2018 года
Катэгорыя:Лыжнікі на зімовых Алімпійскіх гульнях 2022 года
Катэгорыя:Чэмпіёны свету па лыжных гонках
Марсель Хіршэр

**Марсель Хіршэр** (; нар. , Анаберг-Лунгёц, Халайн, Зальцбург) — аўстрыйскі гарналыжнік, двухразовы алімпійскі чэмпіён 2018 года (камбінацыя, гіганцкі слалам), 7-разовы чэмпіён свету (дзеліць рэкорд сярод мужчын з Тоні Зайлерам), 8-разовы ўладальнік Кубка свету ў агульным заліку, пераможца 67 этапаў Кубка свету (другое месца па колькасці перамог за ўсю гісторыю мужчынскага Кубка свету пасля Інгемар Стэнмарка). Спецыялізаваўся ў тэхнічных дысцыплінах — слаламе і гіганцкім слаламе, таксама мае перамогі на сусветным узроўні ў камбінацыі і супергіганце. Пяць разоў прызнаваўся найлепшым спартсменам года ў Аўстрыі (2012, 2015, 2016, 2017, 2018). Завяршыў кар’еру ў сезоне 2018/19 гадоў, непераможным.

Адзіны ў гісторыі гарналыжнага спорту спартсмен, які заваяваў восем вялікіх Крыштальных глобусаў (тым самым перасягнучы дасягненне аўстрыйскай гарналыжніцы Аннемары Мозер-Проль, якая выйграла Кубак свету шэсць разоў у 1971—1975, 1979 гадах). Другі ў гісторыі мужчынскага Кубка свету па колькасці трапленняў у тройку найлепшых на этапах (пасля Інгемар Стэнмарка).

Катэгорыя:Гарналыжнікі Аўстрыі
Катэгорыя:Алімпійскія чэмпіёны ад Аўстрыі
Катэгорыя:Алімпійскія чэмпіёны па гарналыжным спорце
Катэгорыя:Чэмпіёны зімовых Алімпійскіх гульняў 2018 года
Катэгорыя:Сярэбраныя прызёры зімовых Алімпійскіх гульняў 2014 года
Катэгорыя:Гарналыжнікі на зімовых Алімпійскіх гульнях 2010 года
Катэгорыя:Гарналыжнікі на зімовых Алімпійскіх гульнях 2014 года
Катэгорыя:Гарналыжнікі на зімовых Алімпійскіх гульнях 2018 года
Катэгорыя:Чэмпіёны свету па гарналыжным спорце
Катэгорыя:Чэмпіёны Аўстрыі па гарналыжным спорце
Катэгорыя:Уладальнікі Кубка свету па гарналыжным спорце ў агульным заліку
Панфілава

**Панфілава** — жаночая форма прозвішча Панфілаў, тапонім.

## Тапонім 
### Казахстан 
* Панфілава (Паўладарская вобласць)

### Расія 
* Панфілава (Веліжскі раён)
* Панфілава (Вяземскі раён)
Сінічына

**Сінічына** — тапонім.

## Беларусь 
* Сінічына (Буда-Кашалёўскі раён)

## Расія 
* Сінічына (Веліжскі раён)
* Сінічына (Гагарынскі раён)
Сінякі

**Сінякі** — тапонім.

## Расія 
* Сінякі (Веліжскі раён)
* Сінякі (Дзямідаўскі раён)
* Сінякі (Краснінскі раён)
Алексіс Пенцюро

**Алексіс Пенцюро** (; нар. , Муцье, Савоя) — французскі гарналыжнік, двухразовы чэмпіён свету, трохразовы прызёр Алімпійскіх гульняў, уладальнік Кубка свету 2020/21 у агульным заліку, двухразовы чэмпіён свету сярод юніёраў у гіганцкім слаламе, шматразовы пераможца этапаў Кубка свету (рэкардсмен па перамогам сярод усіх французскіх гарналыжнікаў і лідар сярод дзеючых гарналыжнікаў-мужчын). Уладальнік Кубка Еўропы 2010/11 у агульным заліку. Універсал, найбольш паспяхова выступае ў гіганцкім слаламе і камбінацыі.

Катэгорыя:Гарналыжнікі Францыі
Катэгорыя:Сярэбраныя прызёры зімовых Алімпійскіх гульняў 2018 года
Катэгорыя:Бронзавыя прызёры зімовых Алімпійскіх гульняў 2014 года
Катэгорыя:Бронзавыя прызёры зімовых Алімпійскіх гульняў 2018 года
Катэгорыя:Гарналыжнікі на зімовых Алімпійскіх гульнях 2014 года
Катэгорыя:Гарналыжнікі на зімовых Алімпійскіх гульнях 2018 года
Катэгорыя:Гарналыжнікі на зімовых Алімпійскіх гульнях 2022 года
Катэгорыя:Чэмпіёны свету па гарналыжным спорце
Катэгорыя:Уладальнікі Кубка свету па гарналыжным спорце ў агульным заліку
Эстэр Ледэцкая

**Эстэр Ледэцкая** (; нар., ) — чэшская снаўбардыстка і гарналыжніца; трохразовая алімпійская чэмпіёнка (у 2018 годзе — у гарналыжным спорце і снаўбордзе, у 2022 годзе — у снаўбордзе), двухразовая чэмпіёнка свету па сноўбордзе ў паралельных дысцыплінах, чатырохразовая ўладальніца Кубка свету па сноўбордзе ў паралельных дысцыплінах, шматразовая пераможца этапаў Кубка свету па сноўбордзе. Першая ў гісторыі жанчына, якая выйграла алімпійскае золата на адных зімовых Гульнях у двух розных дысцыплінах (на розных зімовых Гульнях сярод жанчын гэта раней атрымоўвалася ў лыжніцы і біятланісткі Анфісы Разцовай).

21 снежня 2018 года была прызнана спартсменкай года ў Чэхіі.

Катэгорыя:Снаўбардысты Чэхіі
Катэгорыя:Гарналыжнікі Чэхіі
Катэгорыя:Алімпійскія чэмпіёны ад Чэхіі
Катэгорыя:Алімпійскія чэмпіёны па гарналыжным спорце
Катэгорыя:Алімпійскія чэмпіёны па снаўбордынгу
Катэгорыя:Чэмпіёны зімовых Алімпійскіх гульняў 2018 года
Катэгорыя:Чэмпіёны зімовых Алімпійскіх гульняў 2022 года
Катэгорыя:Снаўбардысты на зімовых Алімпійскіх гульнях 2014 года
Катэгорыя:Снаўбардысты на зімовых Алімпійскіх гульнях 2018 года
Катэгорыя:Снаўбардысты на зімовых Алімпійскіх гульнях 2022 года
Катэгорыя:Гарналыжнікі на зімовых Алімпійскіх гульнях 2018 года
Катэгорыя:Гарналыжнікі на зімовых Алімпійскіх гульнях 2022 года
Катэгорыя:Спартсмены некалькіх відаў спорту
Святаслаў Генадзьевіч Крупенька

**Святаслаў Генадзьевіч Крупенька** (нар. , в. Старое Грудзінава, Мёрскі раён, Віцебская вобласць) — беларускі пісьменнік і паэт. Эксперт праграмы «Размаўляем па-беларуску».

## Біяграфія 
Нарадзіўся 29 ліпеня 1953 года ў вёсцы Старое Грудзінава Міёрскага раёна Віцебскай вобласці. Скончыў філалагічны факультэт Гомельскага дзяржаўнага ўніверсітэта. Працаваў выкладчыкам беларускай мовы і літаратуры ў Гомельскім дзяржаўным педагагічным каледжы імя Л. С. Выгоцкага, з 2008 года — настаўнік беларускай мовы і літаратуры ў гімназіі № 51 г. Гомеля. Аўтар шматлікіх публікацый аб праблемах беларускага настаўніцтва.

Паэт. Піша на беларускай і рускай мовах. Першыя вершы друкаваліся ў раённай газеце ў Міёрах «Сцяг працы». Творы ўключаны ў шэраг калектыўных зборнікаў («Вуліца Настаўніцкая», «Святло шчымлівай памяці» і інш.). З юных гадоў захоплены пародыямі.

Аўтар песенных тэкстаў, пакладзеных на музыку гомельскімі кампазітарамі. Песня «Ода Тэрпсіхоры» з’яўляецца афіцыйным гімнам Міжнароднага фестывалю мастацкай творчасці «Сожскі карагод», да 30-годдзя Кургана Дружбы на мяжы трох братэрскіх рэспублік напісана «Ода-гимн единению трёх славянских народов», песня «Родина» стала дыпламантам Міжнароднага конкурсу песняў пра Радзіму ў Курску (аўтар музыкі дадзеных твораў — Валерый Копыл), песня «Журавель надзеі» (музыка Марыны Дадалевай) стала гімнам фінальнага этапа конкурсу «Настаўнік года», які праводзіцца ў Мінску і лаўрэатам якога быў і сам Святаслаў Крупенька. Песня «Добры дзень» не раз гучала па тэлебачанні ў выкананні Дзяржаўнага аркестра пад кіраўніцтвам Міхаіла Фінберга. Сам складае музыку да сваіх вершаў («Незнаёмка», «Сінявокі мой Браслаў» і інш.).

Аўтар і вядучы праграмы на Гомельскім тэлебачанні «Вучымся размаўляць па-беларуску» (2009 год).
Жыве ў Гомелі.

З’яўляецца членам Саюза пісьменнікаў Беларусі з 2005 года.

## Спасылкі 
Катэгорыя:Пісьменнікі СССР
Катэгорыя:Пісьменнікі Беларусі
Катэгорыя:Члены Саюза пісьменнікаў Беларусі
Катэгорыя:Паэты Беларусі
Катэгорыя:Беларускамоўныя паэты
Катэгорыя:Беларускамоўныя пісьменнікі
Навумаўка

**Навумаўка** — тапонім.

## Беларусь 
* Навумаўка (Бешанковіцкі раён)

## Расія 
* Навумаўка (Смаленская вобласць)
Турыстычны рэгіён Кымгансан

**Турыстычны рэгіён Кымгансан** () — спецыяльны адміністрацыйны рэгіён ў КНДР. Быў заснаваны ў 2002 годзе для прыняцця патоку паўднёвакарэйскіх турыстаў у горы Кымгансан («Алмазныя горы»). Плошча рэгіёну — 530 км².

## Гісторыя 
З 1998 года турыстам з Паўднёвай Карэі было дазволена наведваць Кымгансан. Першы круізны карабель адправіўся ў рэгіён 18 лістапада 1998 года. З тых часоў сталі арганізоўвацца аўтобусныя туры. У 2002 годзе, пасля двухбаковых перамоваў, раён вакол гор аддзяліўся ад правінцыі Канвондо, утварыўшы асобную адміністрацыйную адзінку, што адрозніваецца больш мяккімі, у параўнанні з астатняй Паўночнай Карэяй, законамі. Пасля інцыдэнту 2008 года доступ паўднёвакарэйскіх турыстаў быў зачынены па ініцыятыве Сеула, а ў 2010 годзе Пхеньян абвясціў аб самастойным кіраванні рэгіёнам. У 2013 годзе тэма курорта Кымгансан пазначалася як адна з найважнейшых на перамовах паміж КНДР і Рэспублікай Карэя падчас карэйскага крызісу, а 11 чэрвеня было абвешчана аб допуску замежных інвестараў з гарантыямі бяспекі.

У 2019 годзе Кім Чэн Ын раскрытыкаваў паўднёвакарэйскія збудаванні, якія знаходзяцца ў курортнай зоне, і распарадзіўся дэмантаваць, пабудаванае паўднёвакарэйскім бокам, папярэдне ўзгадніўшы гэта з Сеулам. Узамен будуць пабудаваны сучасныя ўстановы, гарманізаваныя з прыродным ландшафтам.

## Інцыдэнты 
Затрыманне на адзін тыдзень турыста ў 1999 годзе і забойства турысткі ў 2008 годзе, што выклікала спыненне турыстычнай актыўнасці на адзін год.

## Гл. таксама 
* Турызм у КНДР

## Спасылкі 
* «Hyundai Asan» — паўднёвакарэйская кампанія-арганізатар тураў.

Катэгорыя:Паўночная Карэя
Катэгорыя:Турызм у Паўночнай Карэі
Катэгорыя:Спецыяльныя адміністрацыйныя рэгіёны Паўночнай Карэі
Цыганы (значэнні)

**Цыганы** — народ, таксама тапонім.

## Беларусь 
* Цыганы (Гарадоцкі раён)

## Расія 
* Цыганы (Смаленская вобласць)
Шчалканава

**Шчалканава**:
* Шчалканава (Манастыршчынскі раён)
* Шчалканава (Навасельскае сельскае паселішча)
* Шчалканава (Сямлёўскае сельскае паселішча)
Шчоткіна

**Шчоткіна** — жаночая форма прозвішча Шчоткін, таксама тапонім.

## Прозвішча 
* Марыяна Акіндзінаўна Шчоткіна — міністр працы і сацыяльнай абароны Рэспублікі Беларусь

## Тапонім 
* Шчоткіна (Веліжскі раён)
* Шчоткіна (Дзямідаўскі раён)
Шышкава

**Шышкава** — тапонім.

## Расія 
* Шышкава (Дзямідаўскі раён)
* Шышкава (Манастыршчынскі раён)
Беларуская Экстраліга 2012/2013

**Беларуская Экстраліга 2012/2013** — 21-ы сезон мацнейшага дывізіёна чэмпіянату Беларусі па хакеі з шайбай. Сезон пачаўся 5 верасня 2012 года і скончыўся 1 красавіка 2013 года.

## Рэгулярны чэмпіянат 
## Другі раўнд 
### А 
### Б 
## Плэй-оф 
## Спасылкі 
* Архіў 

2012/2013
Катэгорыя:Спорт у Беларусі ў 2012 годзе
Катэгорыя:Спорт у Беларусі ў 2013 годзе
Катэгорыя:2012 год у хакеі
Катэгорыя:2013 год у хакеі
Вышэйшая ліга чэмпіянату Беларусі па хакеі з шайбай 2013/2014

**Вышэйшая ліга чэмпіянату Беларусі па хакеі з шайбай 2013/2014** — 12-ы сезон другога дывізіёна чэмпіянату Беларусі па хакеі з шайбай.

## Рэгулярны сезон 
## Плэй-оф 
**Чвэрцьфіналы**
* Шахцёр-2 Салігорск — Хімік-СКА-2 Наваполацк — 5:0, 6:1, 5:4
* Металург-2 Жлобін — Нёман-2 Гродна — 4:1, 5:2, 1:2, 3:1
* Гомель-2 — Крэмэнчук — +:-, +:-, +:-
* Юніёр-Мінск — Энергія Эляктрэнай — 2:1, 6:2, 3:4, 1:4, 4:1

**Паўфіналы**
* Шахцёр-2 Салігорск — Юніёр-Мінск — 2:3 (АТ), 4:0, 3:2, 2:1, 3:4 (бул.), 1:3, 2:3 (бул.)
* Металург-2 Жлобін — Гомель-2 — 1:2 (АТ), 1:4, 2:4, 2:5

**Фінал**
* Гомель-2 — Юніёр-Мінск — 1:2, 1:4, 4:3 (АТ), 0:1, 1:5

## Спасылкі 
* Архіў 

2013/14
Катэгорыя:Спорт у Беларусі ў 2013 годзе
Катэгорыя:Спорт у Беларусі ў 2014 годзе
Катэгорыя:2013 год у хакеі
Катэгорыя:2014 год у хакеі
Кайзерслаўтэрнскі тэхнічны ўніверсітэт

**Кайзерслаўтэрнскі тэхнічны ўніверсітэт** () — нямецкая дзяржаўная вышэйшая навучальная ўстанова са статусам універсітэта з сядзібай у горадзе Кайзерслаўтэрн.

## Агульная характарыстыка 
Кайзерслаўтэрнскі тэхнічны ўніверсітэт быў заснаваны ў 1970 годзе. Сёння гэта адзіны тэхніка-прыродазнаўчы ўніверсітэт у Рэйнланд-Пфальцы. Ён прапануе шырокі спектр навучальных праграм вышэйшай адукацыі ўсіх узроўняў па дванаццаці буйных спецыяльнасцях. Большасць праграм навучання маюць міждысцыплінарны характар, такім чынам аб'ядноўваючы розныя вобласці ведаў.

Студэнты і маладыя навукоўцы могуць пры неабходнасці ўдзельнічаць у праектах навукова-даследчых інстытутаў Кайзерслаутерна, уключаючы два інстытута Фраўнгофера, Інстытут праграмных сістэм Макса Планка, Нямецкі даследчы цэнтр штучнага інтэлекту, Інстытут кампазітаў, Інстытут тэхналогій і працы, Інстытут біятэхналогій і даследаванняў лекавых сродкаў і іншымі, якія цесна супрацоўнічаюць з універсітэтам у галіне прыкладных даследаванняў.

## Факультэты 
* Архітэктуры
* Біялогіі
* Цывільнага будаўніцтва
* Хіміі
* Электратэхнікі і вылічальнай тэхнікі
* Інфарматыкі
* Машынабудавання і тэхналагічных працэсаў
* Матэматыкі
* Фізікі
* Рэгіянальнага і экалагічнага планавання
* Сацыяльных навук
* Бізнесу і эканомікі

## Спасылкі 
* Афіцыйная інтэрнэт-старонка ўстановы

Катэгорыя:Універсітэты Германіі
Антымінс

**Антымінс** (царк.-слав. антиминсъ, грэч. αντιμήνσιον) — 4-вугольная льняная ці шаўковая хуста з выявамі «Палажэння Хрыста ў труну» ў цэнтры і 4 евангелістаў па вуглах, з зашытымі мошчамі. Прызначалася для накрыцця прастола ў царкоўным алтары. Пры неабходнасці сам антэмінс мог выконваць функцыі прастола для царкоўнай службы. Выявы на антэмінсах маглі быць вышытыя, вытканыя, намаляваныя, надрукаваныя. У Вялікім Княстве Літоўскім існавала практыка падпісання антэмінсаў царкоўнымі іерархамі для кантролю за іх продажам і выкарыстаннем.

## Заўвагі 
## Літаратура 
* Валерый Пазнякоў. Антымінс. // Вялікае Княства Літоўскае. Энцыклапедыя. Т. 3. Дадатак. А-Я — Мінск, 2010. С. 31
* Костантин Никольский. Об антиминсах православной русской церкви. — С.-Петербург, 1872

Катэгорыя:Хрысціянства
Катэгорыя:Праваслаўе
Кобленц-Ландаускі ўніверсітэт

**Кобленц-Ландаускі ўніверсітэт** () — нямецкая дзяржаўная вышэйшая навучальная ўстанова са статусам універсітэта з кампусамі ў гарадах Кобленц і Ландау-ін-дэр-Пфальц.

## Агульная характарыстыка 
Кобленц-Ландаускі ўніверсітэт — гэта універсітэт з васьмю спецыяльнасцямі ў двух кампусах ў Кобленцы і Ландау-ін-дэр-Пфальцы, а таксама з сядзібай адміністрацыі вучэльні ў Майнцы.

Папярэднікам універсітэта з 1969 па 1990 год быў Рэйнланд-Пфальцкі навуковы педагагічны каледж. Універсітэт з'яўляецца другім па велічыні універсітэтам у Рэйнланд-Пфальцы з больш чым 17 000 студэнтаў. 

У 2018 годзе было прынята рашэнне аб падзеле ўніверсітэта. Да 2023 годзе кампус у Ландау-ін-дэр-Пфальц плануецца аб'яднаць з Кайзерслаўтэрнскім тэхнічным універсітэтам, а кампус у Кобленцы будзе захаваны як асобны ўніверсітэт.

## Структура кампусаў 
### Кампус у Кобленцы 
* Адукацыйныя навукі
* Філалогія і культуралогія
* Матэматыка і прыродазнаўчыя навукі
* Інфарматыка

### Кампус у Ландау-ін-дэр-Пфальц 
* Навукі аб выхаванні
* Культуралогія і сацыяльныя навукі
* Навукі аб прыродзе і навакольным асяроддзі
* Псіхалогія

## Спасылкі 
* Афіцыйная інтэрнэт-старонка ўстановы 

Катэгорыя:Універсітэты Германіі
Мірагошчанскі сельсавет

**Міраго́шчанскі сельсавет** — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Крычаўскага раёна Магілёўскай вобласці. Цэнтр — вёска Мірагошч.

Утвораны 20 жніўня 1924 года ў складзе Чэрыкаўскага раёна Магілёўскай акругі БССР. Пасля скасавання акруговай сістэмы 26 ліпеня 1930 года ў Чэрыкаўскім раёне БССР, з 20 лютага 1938 года — Магілёўскай вобласці. З 16 верасня 1959 года ў складзе Крычаўскага раёна. 8 ліпеня 1960 года скасаваны, тэрыторыя ўвайшла ў склад новаўтворанага Сормаўскага сельсавета.

## Літаратура 
* Административно-территориальное устройство БССР: справочник: в 2 т. / С.Д. Гриневич и др. — Главное архивное управление при Совете Министров БССР, Институт философии и права Академии наук БССР. — Т. 2: (1944―1980 гг.). — Минск: «Беларусь», 1987. — 283 с.

Катэгорыя:Былыя сельсаветы Крычаўскага раёна
Катэгорыя:Былыя сельсаветы Чэрыкаўскага раёна
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, утвораныя ў 1924 годзе
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, скасаваныя ў 1960 годзе
Юрава

**Юрава** — тапонім.

## Беларусь 
* Юрава (Шумілінскі раён)

## Расія 
* Юрава (Манастыршчынскі раён)
Горацкі сельсавет

Назву **Го́рацкі сельсавет** маюць:

* Горацкі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Мехаўскага раёна Віцебскай вобласці
* Горацкі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Горацкага раёна Магілёўскай вобласці
* Горацкі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Крычаўскага раёна Магілёўскай вобласці
* Горацкі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Чэрвеньскага раёна Мінскай вобласці
Андрэй Уладзіміравіч Праневіч

{{Спартсмен
 |імя                  = Андрэй Уладзіміравіч Праневіч
 |выява          = Andrei Pranevich 2016 stamp of Belarus.jpg
 |шырыня               = 
 |апісанне выявы = 
 |поўнае імя           = 
 |грамадзянства          = 
 |спецыялізацыя        = фехтаванне
 |месца нараджэння       = 
 |дата смерці          = 
 |месца смерці         = 
 |рабочы бок      = 
 |гады кар’еры        = 2008 — цяперашні час
 |трэнеры              = Сямён Сушчын.

Спачатку гуляў у тэніс у Полацкім клубе інвалідаў, у 2008 годзе пачаў займацца паралімпійскім фехтаваннем пад кіраўніцтвам С. Я. Сушчына. Андрэй Праневіч стаў першым беларускім паралімпійскім чэмпіёнам па фехтаванні.

У 2018 годзе — сярэбраны прызёр Чэмпіяната Еўропы, у 2019 годзе — бронзавы прызёр Чэмпіяната свету ў Карэі.

На пачатак 2021 года займаў першае месца ў сусветным рэйтынгу сярод спартсменаў па паралімпійскім фехтаванні.

На XVI летніх Паралімпійскіх гульнях у Токіа выступаў у фехтаванні на шпагах і шаблях. У матчы за бронзу на шпагах прайграў брытанскаму спартсмену Дзімітру Куцью і заняў 4-е месца, у спаборніцтвах на шаблях завяршыў выступленне паразай у 1/8 фінале і заняў выніковае 10-е месца.

Жыве ў Полацку. Студэнт гуманітарнага факультэта Полацкага дзяржаўнага ўніверсітэта. Трэніруецца ў Рэспубліканскім цэнтры алімпійскай падрыхтоўкі па паралімпійскіх і дэфлімпійскіх відах спорту.

## Узнагароды і званні 
Узнагароджаны ордэнам Айчыны III ступені (2016). Удастоены званняў ганаровага грамадзяніна Полацка (2017), «Чалавек года Віцебшчыны-2016» і «Чалавек года Полаччыны-2014».

## Спасылкі 
* Андрэй Уладзіміравіч Праневіч на сайце «Чалавек года Віцебшчыны» 
* Андрэй Уладзіміравіч Праневіч  на сайце Полацкага краязнаўчага музея 
* Статыстыка выступленняў  на сайце *olympics.com* 

Катэгорыя:Асобы на марках
Катэгорыя:Паралімпійскія чэмпіёны ад Беларусі
Катэгорыя:Чэмпіёны летніх Паралімпійскіх гульняў 2016 года
Катэгорыя:Удзельнікі летніх Паралімпійскіх гульняў 2020 года
Катэгорыя:Фехтавальшчыкі Беларусі
Катэгорыя:Ганаровыя грамадзяне Полацка
Катэгорыя:Уладальнікі ганаровага звання «Чалавек года Віцебшчыны»
Венецыянскі кінафестываль 2013

**70-ы Венецыянскі кінафестываль** праходзіў з 28 жніўня па 7 верасня 2013 года. Галоўную ўзнагароду кінафестывалю — Залатога льва — атрымаў фільм «» рэжысёра .

## Лаўрэаты 
## Зноскі 
Катэгорыя:Венецыянскі кінафестываль
Катэгорыя:Кінафестывалі 2013 года
Катэгорыя:Жнівень 2013 года
Катэгорыя:Верасень 2013 года
Катэгорыя:2013 год у Італіі
Катэгорыя:Падзеі ў Венецыі
Венецыянскі кінафестываль 2012

**69-ы Венецыянскі кінафестываль** праходзіў з 29 жніўня па 8 верасня 2012 года. Галоўную ўзнагароду кінафестывалю — Залатога льва — атрымаў фільм «» рэжысёра Кім Кі Дука.

## Лаўрэаты 
## Зноскі 
Катэгорыя:Венецыянскі кінафестываль
Катэгорыя:Кінафестывалі 2012 года
Катэгорыя:Жнівень 2012 года
Катэгорыя:Верасень 2012 года
Катэгорыя:2012 год у Італіі
Катэгорыя:Падзеі ў Венецыі
Венецыянскі кінафестываль 2010

**67-ы Венецыянскі кінафестываль** праходзіў з 1 па 11 верасня 2010 года. Галоўную ўзнагароду кінафестывалю — Залатога льва — атрымаў фільм «» рэжысёркі Сафіі Копалы.

## Лаўрэаты 
## Зноскі 
Катэгорыя:Венецыянскі кінафестываль
Катэгорыя:Кінафестывалі 2010 года
Катэгорыя:Верасень 2010 года
Катэгорыя:2010 год у Італіі
Катэгорыя:Падзеі ў Венецыі
Венецыянскі кінафестываль 2011

**68-ы Венецыянскі кінафестываль** праходзіў з 31 жніўня па 10 верасня 2011 года. Галоўную ўзнагароду кінафестывалю — Залатога льва — атрымаў фільм «» рэжысёра Аляксандра Сакурава.

## Лаўрэаты 
## Зноскі 
Катэгорыя:Венецыянскі кінафестываль
Катэгорыя:Кінафестывалі 2011 года
Катэгорыя:Жнівень 2011 года
Катэгорыя:Верасень 2011 года
Катэгорыя:2011 год у Італіі
Катэгорыя:Падзеі ў Венецыі
Васіль Міхайлавіч Севяргін

**Васіль Міхайлавіч Севяргі́н** (;  — ) — расійскі мінералог, хімік, асветнік. Прафесар і член Імператарскай акадэміі навук (1793).

## Біяграфія 
В. М. Севяргін нарадзіўся ў Санкт-Пецярбургу. Атрымаў хатнюю адукацыю і ў 1776 годзе паступіў у Акадэмічную гімназію. Гімназію скончыў у 1784 годзе і паступіў у Акадэмічны ўніверсітэт. У 1785 годзе па рэкамендацыі К. Р. Дашкавай і І. І. Ляпёхіна быў накіраваны на вучобу ў Гётынгенскі ўніверсітэт, дзе вывучаў мінералогію, горную справу, хімію, фізіку і геаграфію пад кіраўніцтвам прафесара І. Ф. Гмеліна. У 1789 годзе вярнуўся ў Саект-Пецярбург і паспяхова здаў экзамены. Быў абраны ад'юнктам па мінералогіі Імператарскай Акадэміі навук і мастацтваў у Санкт-Пецярбургу, з 1792 года чытаў лекцыі па мінералогіі. У 1796—1803 гадах выкладаў у Медыка-хірургічным вучылішчы і ў 1798—1801 гадах у Горным вучылішчы.

## Навуковая дзейнасць 
Асноўныя навуковыя працы В. М. Севяргіна прысвечаны мінералогіі, агульнай і неарганічнай хіміі, хімічнай тэхналогіі. Развіў хімічны напрамак у мінералогіі, сфармуляваў (у 1798 годзе) паняцце аб парагенезісе (сумежнасці мінералаў), прапанаваў спосаб колькаснага аналізу, заснаваны на параўнанні інтэнсіўнасці афарбоўкі раствораў. Прымаў удзел у распрацоўцы рускай навуковай тэрміналогіі па хіміі, батаніцы, мінералогіі. Займаўся апісаннем ўласцівасцей руд, будаўнічых матэрыялаў, крыніц мінеральных вод. Перакладаў з замежных моў публікацыі аб арганізацыі горна-металургічных прадпрыемстваў. Правёў вялікую працу па сістэматызацыі мінералагічных калекцый Акадэміі навук і Вольнага эканамічнага таварыства, склаў вопіс усіх мінералаў Кунсткамеры. Дзякуючы намаганням В. М. Севяргіна ў 1820 годзе быў адкрыты мінералагічны кабінет Кунсткамеры.

Аўтар каля 250 навуковых прац.

Уваходзіў у склад навуковых таварыстваў Гётынгенскага (1795), Енскага (1798) універсітэтаў, Шведскай акадэміі навук (1801). Стваральнік і галоўны рэдактар часопіса «Технологический журнал».

## Узнагароды і званні 
* Ордэны Святой Ганнны 2-й ступені (1801, 1808)
* Ордэн Святога Уладзіміра 4-й ступені (1805)
* Ганаровы член Імператарскага Маскоўскага таварыства выпрабавальнікаў прыроды (1805), Імператарскага мінералагічнага таварыства ў Санкт-Пецярбургу (1817), Імператарскага Маскоўскага ўніверсітэта (1819).

## Памяць 
Імем В. М. Севяргіна названы вулкан, бухта і праліў Вялікай Курыльскай грады, мінерал з групы аксініту.

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
* 
* 
* *Малахова И. Г.* Севергин Василий Михайлович // Информационная система «История геологии и горного дела» 

Катэгорыя:Геолагі Расійскай імперыі
Катэгорыя:Хімікі Расійскай імперыі
Катэгорыя:Мінералогі Расіі
Катэгорыя:Правадзейныя члены Санкт-Пецярбургскай акадэміі навук
Маскоўская плошча (Санкт-Пецярбург)

**Маскоўская плошча** — найбуйнейшая плошча Санкт-Пецярбурга (плошча — каля 13 га), якая знаходзіцца на Маскоўскім праспекце, у раёнах яго перасячэння з Ленінскім праспектам і вуліцамі Ціпанава і Ленсавета. З’яўляецца адной з найбуйнейшых плошчаў у Еўропе і свеце.

Узнікла ў 1930-я гады; да 1968 года не мела назвы. Паводле Генеральнага плана 1938—1939 гадоў планавалася перанесці ў гэты раён цэнтр горада і зрабіць будучую Маскоўскую плошчу месцам масавых дэманстрацый, парадаў. Кампазіцыйны цэнтр плошчы — Дом Саветаў.

У 1953—1955 гадах тут узведзены два жылыя 10-павярховыя дамы (архітэктар С. Б. Спяранскі); з паўднёвай і паўночнай тэрыторыі яе замыкаюць 7—8-павярховыя жывыя карпусы, перад якімі разбітыя скверы. У 1968 годзе плошчы прысвечаная афіцыйная назва Маскоўская плошча.

У 1969 годзе адкрыта станцыя метро «Маскоўская». У 1970 годзе на Маскоўскай плошчы пастаўлены помнік У. І. Леніну (скульптар М. К. Анікушын, архітэктар В. А. Каменскі) — самы вялікі ў горадзе.

## Літаратура 
* Санкт-Петербург. Петроград. Ленинград: Энциклопедический справочник / Ред. коллегия: Белова Л. Н., Булдаков Г. Н., Дегтярев А. Я. и др. — М.: научное издательство «Большая Российская Энциклопедия». 1992. — 687 с.; ил. ISBN 5-85270-037-1

Катэгорыя:Плошчы Маскоўскага раёна Санкт-Пецярбурга
Вуліца Ціпанава (Санкт-Пецярбург)

**Вуліца Ціпанава** — вуліца ў Маскоўскім раёне Санкт-Пецярбурга. Праходзіць ад Маскоўскай плошчы да Віцебскага праспекта і праспекта Славы, з’яўляецца часткай Цэнтральнай дугавой магістралі (ЦДМ). Названая ў 1955 годзе ў памяць пра Героя Савецкага Саюза А. Ф. Ціпанава, які закрыў 18 студзеня 1944 года ў ваколіцах Чырвонага Сяла сваім целам амбразуру нацысцкага дота і загінуў у 19 гадоў. У 1964 годзе пры далучэнні новага ўчастка атрымала сучасную працягласць.

Катэгорыя:Вуліцы Санкт-Пецярбурга
Манастырскі мост

**Манастырскі мост** — аўтадарожны бэлечны мост цераз раку Манастырку ў Цэнтральным раёне Санкт-Пецярбурга, злучае Безыменны і Манастырскі востраў. Размешчаны па восі праспекта Абухаўскай Абароны. Побач з мостам размешчаны Аляксандра-Неўская лаўра і Нікольскія могілкі. Вышэй па цячэнні знаходзіцца мост Абухаўскай Абароны, ніжэй — 1-ы Лаўрскі мост. Бліжэйшыя станцыі метрапалітэна — «Плошча Аляксандра Неўскага-1», «Плошча Аляксандра Неўскага-2».

## Літаратура 
* Санкт-Петербург. Петроград. Ленинград: Энциклопедический справочник / Ред. коллегия: Белова Л. Н., Булдаков Г. Н., Дегтярев А. Я. и др. — М.: научное издательство «Большая Российская Энциклопедия». 1992. — 687 с.; ил. ISBN 5-85270-037-1

Катэгорыя:Масты цераз Манастырку
Катэгорыя:Жалезабетонныя масты
Манастырка

**Манастырка** — гідронім, тапонім.

## Гідронім 
* Манастырка (рака)

## Тапонім 
* Манастырка (Акмолінская вобласць)
Манастырка (рака)

**Манастырка** — рака ў Санкт-Пецярбургу, паміж Нявой (Сінопская набярэжная) і Абводным каналам. Уздоўж рэчышча пракладзеная набярэжная ракі Манастыркі. Раней рэкі Манастырка і Волкаўка былі ракой Сетуй. Сучасная даўжыня 1,15 км, шырыня 30 м, глыбіня 3-5 м. Рух маламерных суднаў па рацэ забаронены. Першапачаткова рака называлася Чорнай. 12 ліпеня 1864 года ёй было прысвоена назва Манастырская рэчка ад Аляксандра-Неўскага манастыра, які яна абгінае. Назва хутка скарацілася да сучаснай формы — Манастырка.

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Рэкі і каналы Санкт-Пецярбурга
Катэгорыя:Рукавы і пратокі Нявы
Дудэргоф

**Дудэргоф** (, , у 1950—2016 гадах — *Мажайскі*) — гістарычны раён Краснага Сяла ў Краснасельскім раёне Санкт-Пецярбурга, размешчаны на ўсходнім узбярэжжы Дудэргофскага возера. Чыгуначная платформа Дудэргоф (гістарычная назва вернута ў кастрычніку 2020 г.) (1899).

Катэгорыя:Гістарычныя раёны Санкт-Пецярбурга
Молвінскі мост

**Молвінскі мост** — аўтадарожны бэлечны мост цураз раку Тараканаўку ў Адміралцейскім / Кіраўскім раёне Санкт-Пецярбурга, злучае Екацерынгофскі востраў і левы бераг ракі Тараканаўкі. Размешчаны па восі Ліфляндскай вуліцы і вуліцы Калініна, недалёка ад месца ўпадзення ракі ў Екацерынгофку.

Побач з мостам размяшчаюцца парк Екацерынгоф і Молвінская калона — паліраваная гранітная калона на ўзвышшы. Усталяваная ў 1824 годзе А. Манферанам як мадэль Александраўскай калоны.

Бліжэйшая станцыя метрапалітэна — «Нарвская».

## Літаратура 
* Санкт-Петербург. Петроград. Ленинград: Энциклопедический справочник / Ред. коллегия: Белова Л. Н., Булдаков Г. Н., Дегтярев А. Я. и др. — М.: научное издательство «Большая Российская Энциклопедия». 1992. — 687 с.; ил. ISBN 5-85270-037-1

Катэгорыя:Жалезабетонныя масты
Катэгорыя:Масты Санкт-Пецярбурга
Вера Аркадзеўна Мічурына-Самойлава

**Вера Аркадзеўна Мічурына-Самойлава** (-) — расійская і савецкая тэатральная актрыса, педагог, мемуарыст. Народная артыстка СССР (1939). Лаўрэат Сталінскай прэміі l ступені (1943). Кавалер ордэна Леніна (1946).

## Біяграфія 
Нарадзілася 5 (17) траўня 1866 года ў Санкт-Пецярбургу. З тэатральнай дынастыі Самойлавых. Акцёрскаму мастацтву вучылася ў сваёй цёткі — актрысы Н. В. Самойлавай. Выступала пад прозвішчам бацькі — Мічурына. Амплуа — «свецкая дама». З 1886 года — актрыса Александрынскага тэатра (у 1920—1991 — Ленінградскі дзяржаўны акадэмічны тэатр драмы імя А. С. Пушкіна).

З 1918 года — адна з кіраўнікоў Школы рускай драмы пры Александрынскім тэатры. У гады вайны падчас блакады засталася ў Ленінградзе, вяла актыўную грамадскую і творчую дзейнасць, выступала ў канцэртах, спектаклях «Тэатра ля мікрафона». Атрыманую ў 1943 годзе Сталінскую прэмію першай ступені ў памеры 100 000 рублёў актрыса перадала ў Фонд абароны Ленінграда (Газета «Весткі», 27 мая 1943 года).

Аўтар мемуараў «Паўстагоддзя на сцэне Александрынскага тэатра» (1935) і «Шэсцьдзесят гадоў у мастацтве» (1946).

Вера Аркадзеўна Мічурына-Самойлава памерла 2 лістапада 1948 года ў Санкт-Пецярбургу. Пахавана на Ціхвінскіх могілках Аляксандра-Неўскай лаўры.

## Літаратура 
* Санкт-Петербург. Петроград. Ленинград: Энциклопедический справочник / Ред. коллегия: Белова Л. Н., Булдаков Г. Н., Дегтярев А. Я. и др. — М.: научное издательство «Большая Российская Энциклопедия». 1992. — 687 с.; ил. ISBN 5-85270-037-1
Мак Хортан

**Мак Хортан** (; нар. , , штат Вікторыя, Аўстралія) — аўстралійскі плывец, які спецыялізуецца ў плаванні кролем. Чэмпіён свету 2019 года ў эстафеце, прызёр чэмпіянатаў свету 2015, 2017 і 2019 гадоў. Алімпійскі чэмпіён (2016). Бронзавы прызёр Алімпійскіх гульняў (2020) у Токіа.

Катэгорыя:Плыўцы Аўстраліі
Катэгорыя:Алімпійскія чэмпіёны ад Аўстраліі
Катэгорыя:Алімпійскія чэмпіёны па плаванні
Катэгорыя:Чэмпіёны летніх Алімпійскіх гульняў 2016 года
Катэгорыя:Бронзавыя прызёры летніх Алімпійскіх гульняў 2020 года
Катэгорыя:Плыўцы на летніх Алімпійскіх гульнях 2016 года
Катэгорыя:Плыўцы на летніх Алімпійскіх гульнях 2020 года
Хортан

**Хортан** — прозвішча.

## Вядомыя носьбіты 
* Мак Хортан — аўстралійскі плывец, алімпійскі чэмпіён
* Макс Кенэдзі Хортан — брытанскі адмірал
Скінер

**Скінер** — прозвішча.

## Вядомыя носьбіты 
* Берэс Фрэдэрык Скінер — амерыканскі псіхолаг, пісьменнік
* Дэніс Скінер — брытанскі палітык
* Кэтрын Скінер — аўстралійскі стралок, алімпійская чэмпіёнка
Кэтрын Скінер

**Кэтрын Скінер** (, нар. ) — аўстралійскі стралок, якая выступае ў дысцыпліне трап. Алімпійская чэмпіёнка 2016 года.

Займацца спартыўнай стральбой Кэтрын Скінер пачала ў дванаццацігадовым узросце, а ў 2006 годзе ўпершыню трапіла ў склад юнацкай зборнай Аўстраліі. У 2010 годзе на сусветным першынстве ў Мюнхене стала віцэ-чэмпіёнкай сярод моладзі. У 2011 стала сярэбраным прызёрам Універсіяды і бронзавым на хатнім чэмпіянаце Акіяніі.

У 2013 годзе Скінер выйграла золата на Універсіядзе ў Казані, а таксама ўпершыню трапіла на подыум этапу Кубка свету (у Нікасіі і ў Эль-Айне яна была другой). На чэмпіянаце свету 2014 года стала бронзавым прызёрам ужо ў спаборніцтвах сярод дарослых спартсменаў.

На Алімпіядзе ў Рыа-дэ-Жанэйра аўстралійка толькі па выніках перастрэлкі прабілася ў паўфінальны раунд. У паўфінале яна паказала найлепшы вынік (1 промах з 15 стрэлаў).

Катэгорыя:Стралкі Аўстраліі
Катэгорыя:Алімпійскія чэмпіёны ад Аўстраліі
Катэгорыя:Алімпійскія чэмпіёны па стралковым спорце
Катэгорыя:Чэмпіёны летніх Алімпійскіх гульняў 2016 года
Катэгорыя:Стралкі на летніх Алімпійскіх гульнях 2016 года
Далайла Мухамад

**Далайла Мухамад** (; нар. , , Нью-Ёрк) — амерыканская лёгкаатлетка, якая спецыялізуецца ў бар’ерным і гладкім бегу на 400 метраў. Алімпійская чэмпіёнка 2016 года, двухразовая чэмпіёнка свету 2019 года. Экс-рэкардсменка свету на дыстанцыі 400 метраў з бар’ерамі.

Чэмпіёнка свету сярод юніёраў 2007 года. Сярэбраная прызёрка Панамерыканскіх гульняў сярод юніёраў 2009 года. Сярэбраны прызёр чэмпіянату свету 2013 года з вынікам 54,09. Чэмпіёнка ЗША 2013 года.

Бронзавая прызёрка Біслецкіх гульняў 2013 года — 54,33.

Катэгорыя:Бегуны з бар’ерамі ЗША
Катэгорыя:Алімпійскія чэмпіёны ад ЗША
Катэгорыя:Алімпійскія чэмпіёны па лёгкай атлетыцы
Катэгорыя:Чэмпіёны летніх Алімпійскіх гульняў 2016 года
Катэгорыя:Чэмпіёны летніх Алімпійскіх гульняў 2020 года
Катэгорыя:Сярэбраныя прызёры летніх Алімпійскіх гульняў 2020 года
Катэгорыя:Лёгкаатлеты на летніх Алімпійскіх гульнях 2016 года
Катэгорыя:Лёгкаатлеты на летніх Алімпійскіх гульнях 2020 года
Катэгорыя:Чэмпіёны свету па лёгкай атлетыцы
Сунь Ян

**Сунь Ян** (нар. , , Кітай) — кітайскі плывец, трохразовы алімпійскі чэмпіён (у 2012 годзе на дыстанцыях 400 метраў і 1500 метраў вольным стылем, у 2016 годзе — 200 метраў вольным стылем), 11-разовы чэмпіён свету (па колькасці залатых медалёў у асабістых дысцыплінах у гісторыі чэмпіянатаў свету саступае толькі Майклу Фелпсу), 9-разовы пераможца Азіяцкіх гульняў, рэкардсмен свету на дыстанцыі 1500 метраў з 31 ліпеня 2011 года.

Катэгорыя:Плыўцы Кітая
Катэгорыя:Алімпійскія чэмпіёны ад Кітая
Катэгорыя:Алімпійскія чэмпіёны па плаванні
Катэгорыя:Чэмпіёны летніх Алімпійскіх гульняў 2012 года
Катэгорыя:Чэмпіёны летніх Алімпійскіх гульняў 2016 года
Катэгорыя:Сярэбраныя прызёры летніх Алімпійскіх гульняў 2012 года
Катэгорыя:Сярэбраныя прызёры летніх Алімпійскіх гульняў 2016 года
Катэгорыя:Бронзавыя прызёры летніх Алімпійскіх гульняў 2012 года
Катэгорыя:Плыўцы на летніх Алімпійскіх гульнях 2008 года
Катэгорыя:Плыўцы на летніх Алімпійскіх гульнях 2012 года
Катэгорыя:Плыўцы на летніх Алімпійскіх гульнях 2016 года
Катэгорыя:Чэмпіёны свету па плаванні
Мелані Уокер

**Мелані Уокер** (нар. ) — ямайская лёгкаатлетка, якая спецыялізуецца ў бар’ерным бегу, алімпійская чэмпіёнка.

## Біяграфія 
Нарадзілася ў ямайскай сталіцы Кінгстане. Адукацыю атрымала ва ўніверсітэце Тэхаса. На міжнароднай арэне дэбютавала ў 1998 годзе на юніёрскім чэмпіянаце свету, дзе выйграла бронзавы медаль у эстафеце 4 × 400 метраў. У 2006 і 2007 гадах станавілася чэмпіёнкай Ямайкі ў бегу на 400 метраў з бар’ерамі. У 2008 і 2009 гадах валодала найлепшым вынікам сезона ў свеце на 400 метраў з/б. На Алімпійскіх гульнях у Пекіне ўсталявала алімпійскі рэкорд. На сусветным першынстве ў Берліне паказала вынік 52,42 — гэта 4-ы час за ўсю гісторыю.

Валодае рэкордам Ямайкі ў бегу на 400 метраў з бар’ерамі.

Катэгорыя:Бегуны з бар’ерамі Ямайкі
Катэгорыя:Алімпійскія чэмпіёны ад Ямайкі
Катэгорыя:Алімпійскія чэмпіёны па лёгкай атлетыцы
Катэгорыя:Чэмпіёны летніх Алімпійскіх гульняў 2008 года
Катэгорыя:Лёгкаатлеты на летніх Алімпійскіх гульнях 2008 года
Катэгорыя:Чэмпіёны свету па лёгкай атлетыцы
Сідні Мак-Лафлін

**Сідні Мішэль Мак-Лафлін** (; нар. ) — амерыканская лёгкаатлетка, якая спецыялізуецца ў бар’ерным бегу. Чэмпіёнка і рэкардсменка свету ў бегу на 400 метраў з бар’ерамі, Алімпійская чэмпіёнка.

## Спартыўныя дасягненні 
Чэмпіёнка свету ў эстафеце 4 × 400 метраў (2019). Сярэбраная прызёрка чэмпіянату свету ў бегу на 400 метраў з бар’ерамі (2019). Чэмпіёнка свету сярод юнакоў у бегу на 400 метраў з бар’ерамі (2015). Пераможца Алімпійскіх адборачных спаборніцтваў ЗША (2021), на якіх ўсталявала новы сусветны рэкорд у бегу на 400 метраў з бар’ерамі — 51,90. Шматразовая рэкардсменка свету сярод юніёраў у бегу на 400 метраў з бар’ерамі. Удзельнічала на летніх Алімпійскіх гульнях 2016, на якіх ўдзельнічала ў бегу на 400 метраў з бар’ерамі і засталася на паўфінальнай стадыі. Выйграла Алімпійскія гульні ў Токіа 2020 і пабіла ўласны рэкорд. На чэмпіянаце свету 2022 года ў Юджыне 22 ліпеня перамагла на дыстанцыі 400 метраў з бар'ерамі і ўсталявала чарговы сусветны рэкорд — 50,68 сек.

Катэгорыя:Бегуны з бар’ерамі ЗША
Катэгорыя:Алімпійскія чэмпіёны ад ЗША
Катэгорыя:Алімпійскія чэмпіёны па лёгкай атлетыцы
Катэгорыя:Чэмпіёны летніх Алімпійскіх гульняў 2020 года
Катэгорыя:Лёгкаатлеты на летніх Алімпійскіх гульнях 2016 года
Катэгорыя:Лёгкаатлеты на летніх Алімпійскіх гульнях 2020 года
Катэгорыя:Чэмпіёны свету па лёгкай атлетыцы
Ірына Анатолеўна Прывалава

**Ірына Анатолеўна Прывалава** (у першым шлюбе — *Сяргеева*; нар. , Малахаўка, СССР) — савецкая і расійская лёгкаатлетка, алімпійская чэмпіёнка 2000 года, шматразовая чэмпіёнка свету, Еўропы, СССР, Расіі. Заслужаны майстар спорту Расіі. Першы віцэ-прэзідэнт і член Прэзідыума Усерасійскай федэрацыі лёгкай атлетыкі з 30 лістапада 2020 года.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Бегуны на кароткія дыстанцыі СССР
Катэгорыя:Бегуны на кароткія дыстанцыі Расіі
Катэгорыя:Бегуны з бар’ерамі Расіі
Катэгорыя:Алімпійскія чэмпіёны ад Расіі
Катэгорыя:Алімпійскія чэмпіёны па лёгкай атлетыцы
Катэгорыя:Чэмпіёны летніх Алімпійскіх гульняў 2000 года
Катэгорыя:Сярэбраныя прызёры летніх Алімпійскіх гульняў 1992 года
Катэгорыя:Бронзавыя прызёры летніх Алімпійскіх гульняў 1992 года
Катэгорыя:Бронзавыя прызёры летніх Алімпійскіх гульняў 2000 года
Катэгорыя:Лёгкаатлеты на летніх Алімпійскіх гульнях 1992 года
Катэгорыя:Лёгкаатлеты на летніх Алімпійскіх гульнях 1996 года
Катэгорыя:Лёгкаатлеты на летніх Алімпійскіх гульнях 2000 года
Катэгорыя:Чэмпіёны свету па лёгкай атлетыцы
Катэгорыя:Чэмпіёны Еўропы па лёгкай атлетыцы
Катэгорыя:Спартыўныя функцыянеры Расіі
Катэгорыя:Выпускнікі факультэта журналістыкі МДУ
Катэгорыя:Выкладчыкі МДУ
Катэгорыя:Лаўрэаты прэміі «Свая каляіна»
Катэгорыя:Кавалеры ордэна Пашаны
Катэгорыя:Кавалеры ордэна Дружбы народаў
Катэгорыя:Заслужаныя майстры спорту СССР