open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Дом па вуліцы 17 верасня, 29 (Брэст)

**Дом па вуліцы 17 верасня, 29** — будынак у Брэсце, размешчаны ў гістарычным цэнтры горада, на рагу вуліц 17 верасня і Дзяржынскага. Жылы дом пабудаваны ў канцы XIX — першай палове XX ст. з цэглы. Рэканструяваны ў 1980 г.

## Архітэктура 
 і Дзяржынскага]]
Дамы № 29, 31, 33, 35, 37 складаюць ансамбль гарадской забудовы, які склаўся ў канцы XIX — першай палове XX ст. Будынкі маюць характэрную для таго часу блакіроўку, аб’яднаны ў самастойныя фрагменты. Галоўныя фасады выходзяць на «чырвоную лінію» забудовы.

Вуглавое размяшчэнне абумовіла форму плана ў выглядзе няправільнага прамавугольніка з закругленым вуглом. Плоскасныя атынкаваныя фасады двухпавярховага будынка дзеляцца прамавугольнымі аконнымі праёмамі, завершаны развітым прафіляваным карнізам. Асіметрыю фасадам надае вуглавое размяшчэнне балконаў з ажурнай агароджай. У крапоўцы галоўнага фасада выкарыстаны невялікія бакавыя рызаліты. Бакавы фасад завершаны трохвугольным шчыпцом з вокнамі мансардавага паверха. Дом падзелены капітальнай унутранай сцяной на 2 палавіны з самастойнымі ўваходамі з вуліцы і з двара. Міжпаверхавая двухмаршавая лесвіца ў вуглавой частцы дома, пры дваровым уваходзе.

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
Катэгорыя:Славутасці Брэста
Катэгорыя:Жылыя будынкі Беларусі
Катэгорыя:Будынкі і збудаванні Брэста
Катэгорыя:вуліца 17 верасня (Брэст)
Катэгорыя:вуліца Дзяржынскага (Брэст)
Дом па вуліцы 17 верасня, 31 (Брэст)

**Дом па вуліцы 17 верасня, 31** — будынак у Брэсце, размешчаны ў гістарычным цэнтры горада. Жылы дом пабудаваны ў канцы XIX — першай палове XX ст. з цэглы. 

## Архітэктура 
Дамы № 29, 31, 33, 35, 37 складаюць ансамбль гарадской забудовы, які склаўся ў канцы XIX — першай палове XX ст. Будынкі маюць характэрную для таго часу блакіроўку, аб’яднаны ў самастойныя фрагменты. Галоўныя фасады выходзяць на «чырвоную лінію» забудовы.

Аднапавярховы будынак. Тарцовымі сценамі састыкаваны з дамамі № 29 і 33, што стварае адзіны фронт забудовы. Архітэктура без элементаў дэкору. Галоўны фасад з 4 прамавугольнымі вокнамі. Унутраная прастора падзелена капітальнымі сценамі на 3 кватэры.

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
Катэгорыя:Славутасці Брэста
Катэгорыя:Жылыя будынкі Беларусі
Катэгорыя:Будынкі і збудаванні Брэста
Катэгорыя:вуліца 17 верасня (Брэст)
Дзмітрый Уладзіміравіч Ражкоў

**Дзмітрый Ражкоў** (нар. ) — беларускі футбаліст, абаронца.

## Клубная кар’ера 
Пачынаў кар’еру ў складзе «Мінска-2». У 2009 годзе ў складзе «Рудзенска» перамог у Другой лізе, пасля на працягу чаторых гадоў выступаў за «Зорку-БДУ» да яе выхаду ў Першую лігу. У 2014 годзе быў іграком клуба «Колас-Дружба».

У 2016—2019 гадах (з перапынкам) выступаў за «Вікторыю» з Мар’інай Горкі.

## Дасягненні 
*  Пераможца Другой лігі чэмпіянату Беларусі: 2009

## Крыніцы 
Катэгорыя:Футбалісты Беларусі
Катэгорыя:Ігракі ФК Мінск-2
Катэгорыя:Ігракі ФК Рудзенск
Катэгорыя:Ігракі ФК Энергетык-БДУ
Катэгорыя:Ігракі ФК Колас-Дружба
Катэгорыя:Ігракі ФК Вікторыя Мар’іна Горка
Манастырыска

**Манастырыска** () — горад у Цярнопальскай вобласці Украіны на рацэ Карапец (прыток Днястра), раённы цэнтр.

## Гісторыя 
Першыя пісьмовыя згадкі аб паселішчы сустракаюцца ў дакументах за 1433 і 1437 гг. як уласнасць рыцара Жыгімонта. У 1454 г. згадваецца як горад з магдэбургскім правам, замак.

У кастрычніку 1629 г. рэестравыя казакі і каралеўскія войскі пад камандаваннем Рыгора Чорнага і Стэфана Хмелецкага (агульнае камандаванне рускага ваяводы Станіслава Любамірскага) пад Монастириськамикаля горада разбілі частку арды крымскіх татараў, якія вярталіся з рэшткамі буйной здабычы. Ад 1630 г. — уласнасць Патоцкіх, якія перабудавалі замак пад палац. Уладальнікамі горада былі ваявода смаленскі Аляксандр Ян Патоцкі, па яго смерці ў 1714 г. удава Тэрэза Тарло, іх сын, львоўскі кашталян граф Юзэф Патоцкі.

Пасля першага падзелу Рэчы Паспалітай у канцы 1773 г. мястэчка стала цэнтрам аднаго з 13-ці дыстрыктаў Галіцкага цыркулу Каралеўства Галіцыі і Ладамерыі. 14 сакавіка 1775 г. Галіцкая прыдворная канцылярыя зацвердзіла праект ад 11 кастрычніка 1774 г., па якім Галіцкі цыркул з цэнтрам у Станіславе складаўся з 4-х дыстрыкту, Манастырыскі дыстрыкт адмяняўся. 2 верасня 1780 г. губернатар Галіцыі быў абавязаны правесці новую адміністрацыйную рэформу кароннага краю. 22 сакавіка 1782 г. імператрыца Аўстрыі Марыя Тэрэзія выдала патэнт, па якім наогул адмяняліся дыстрыкты, ствараліся 18 цыркулаў (акругаў). Манастырыска і навакольныя вёскі ўвайшлі ў склад Станіслаўскай акругі імперыі.

За ўладальніка горада італьянскага шляхціца Караля Бака дэ Гетэ была збудаваная дзяржаўная фабрыка цыгарэт і тытуню (1797 г.) і фабрыка паперы (1864—1914 гг.). У 1884 г. праз горад пралягла чыгунка Станіслаў — Ярмалінцы, якая паспрыяла развіццю прамысловасці і гандлю ў горадзе.

У лістападзе 1918 г. горад увайшоў у склад Заходне-Украінскай Народнай Рэспублікі. Па выніках савецка-польскай вайны Манастырыска адыйшла да Польшчы, дзе і знаходзіўся да 1939 г., калі з пачаткам Другой сусветнай вайны ў рамках падзей верасня 1939 г. была акупавана СССР і далучана да УССР.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Гарады Цярнопальскай вобласці
Вуліца Дворнікава (Брэст)

**Вуліца Дворнікава** (гістарычная назва: *Віленская вуліца*) — вуліца ў паўночна-заходняй частцы Брэста. Пачала забудоўвацца ў другой палове XIX стагоддзя. Названая ў 1967 г. у гонар М. М. Дворнікава. Працягласць больш за 1600 м — ад вул. Паплаўскага да вул. Баўманскай. У паўночнай частцы вуліцы пабудаваны ў 1987 годзе шматпавярховыя дамы. На доме № 3 — мемарыяльная дошка ў гонар Дворнікава.

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
Дворнікава
Вуліца Гурава (Брэст)

**Вуліца Гурава** (гістарычныя назвы: *Рыся*, *вуліца Прыгарадная*) — вуліца ў паўночнай частцы Брэста. Працягласць 643 м — ад вул. Чырвонагвардзейскай да вул. Карасёва. Забудова — 1-павярховыя дамы сядзібнага тыпу. Школа. На доме № 1 — мемарыяльная дошка ў гонар Гурава.

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
Гурава
Лясны перыяд у Паўночнай Амерыцы

**Лясны перыяд** () — стадыя развіцця археалагічных культур ў дакалумбавую эпоху Паўночнай Амерыкі на працягу прыкладна 1 тысячагоддзя да н. э. — 1 тысячагоддзя н. э. На лакальным узроўні магчымы іншыя перыядызацыі.

Паняцце з'явілася ў працах археолагаў міжваеннага перыяда XX ст. адносна ўсходніх частак ЗША і Канады (без субарктычных рэгіёнаў) як назва прамежкавага этапа паміж архаічным перыядам і з'яўленнем земляробчай Місісіпскай культуры. 

Важныя набыткі ляснога перыяда:
* Гандаль і абмен на працяглыя адлегласці
* Кераміка 
* Ткацтва
* Лук і стрэлы
* Ручное земляробства
* Сталыя вёскі (пры наяўнасці сезонных перасяленняў)

Для злучэння археалагічных помнікаў усходняй часткі ЗША з культурамі паўднёвага захаду ЗША і суседняй Месаамерыкі таксама вылучаюць перыяд фарміравання і класічны перыяд.  

## Спасылкі 
* Woodland Period: Overview
* The Canadian Encyclopedia
* The Office of the State Archaeologist 
* Ohio History Central 
* University of Manitoba

Катэгорыя:Археалогія ў ЗША
Катэгорыя:Археалагічныя культуры Паўночнай Амерыкі
Катэгорыя:Дакалумбавы культуры
Брэстсельмаш

**ААТ «Брэстсельмаш»** — прадпрыемства горада Брэста. Створаны ў 1946 годзе, калі на базе цэнтральнай рамонтнай майстэрні была сфарміравана рамонтна-механічная майстэрня Міністэрства абароны СССР. Рамонтна-механічная майстэрня набыла статус рамонтна-механічнага завода. У 1970 годзе рамонтна-механічны завод — машынабудаўнічы завод абсталявання жывёлагадоўчых фермаў. У 2000 годзе агульным сходам НП «Завод „Брэстсельмаш“» ператвораны ў адкрытае акцыянернае таварыства «Брэстсельмаш» (ААТ «Брэстсельмаш»).

Асноўны напрамак дзейнасці прадпрыемства — вытворчасць цеплавой тэхнікі і установак, якія выкарыстоўваюць у якасці паліва газ, вадкае і цвёрдае паліва; бытавыя і прамысловыя катлы, блокавыя гарэлкі, паветранагравальнікі, цеплагенератары, топачныя агрэгаты, зернесушылкі і зернеачышчальна-сушыльныя комплексы.

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Прадпрыемствы Брэста
Катэгорыя:Вытворцы сельскагаспадарчай тэхнікі
Катэгорыя:З’явіліся ў 1946 годзе
Катэгорыя:1946 год у Брэсце
Мядуніца

**Мядуніца**

* народная назва віду 
* народная назва віду 
* народная назва віду 
* народная назва віду 
* народная назва віду
Вуліца Вароўскага (Брэст)

**Вуліца Вароўскага** (першапачатковая назва: *Звежынскага*) — вуліца ў цэнтральнай частцы г. Брэста. Названа ў 1940 годзе ў гонар В. В. Вароўскага. Працягласць — 380 м, ад вуліцы Леніна да тэрыторыі рамонтна-будаўнічага дарожнага ўчастка. Пачала забудоўвацца ў 1922 годзе. Сучасны архітэктурны выгляд сфарміраваўся ў 1950-70 гады. На вуліцы знаходзяцца паліклініка, басейн, упрўленне «Брэстэнерга». З правага боку да выліцы прымыкае сквер Іконнікава.

## Літаратура 
* 

Вароўскага
Брэст
Вацлаў Вацлававіч Вароўскі

**Вацлаў Вацлававіч Вароўскі** (, псеўданімы: *П. Арлоўскі*, *Шварц*, *Жазефіна*, *Фаўн* і інш.; 15 (27) кастрычніка 1871,  — , ) — расійскі рэвалюцыянер, публіцыст і . Адзін з першых савецкіх дыпламатаў. Забіты былым белагвардзейскім афіцэрам. У Брэсце яго імем названа вуліца.

Катэгорыя:Рэвалюцыянеры Расіі
Катэгорыя:Дыпламаты Расіі
Катэгорыя:Ахвяры палітычных забойстваў
Катэгорыя:Бальшавікі
Катэгорыя:Дэлегаты III з’езда РСДРП
Катэгорыя:Дэлегаты IV з’езда РСДРП
Вуліца Горкага

**Вуліца Горкага** — назва вуліц у розных населеных пунктах.

## Беларусь 
* Вуліца Горкага — вуліца ў Асіповічах.
* Вуліца Горкага — вуліца ў Астрыне.
* Вуліца Горкага — вуліца ў Баранавічах.
* Вуліца Горкага — вуліца ў Брэсце.
* Вуліца Горкага — вуліца ў Бялынічах.
* Вуліца Горкага — вуліца ў Ваўкавыску.
* Вуліца Горкага — вуліца ў Воранаве.
* Вуліца Горкага — вуліца ў Высокім.
* Вуліца Горкага — вуліца ў Дзісне.
* Вуліца Горкага — вуліца ў Дзятлаве.
* Вуліца Горкага — вуліца ў Драгічыне.
* Вуліца Горкага — вуліца ў Жабінцы.
* Вуліца Горкага — вуліца ў Івацэвічах.
* Вуліца Горкага — вуліца ў Іўі.
* Вуліца Горкага — вуліца ў Казлоўшчыне.
* Вуліца Горкага — вуліца ў Кіраўску.
* Вуліца Горкага — вуліца ў Кобрыне.
* Вуліца Горкага — вуліца ў Косаве.
* Вуліца Горкага — вуліца ў Любані.
* Вуліца Горкага — вуліца ў Ляхавічах.
* Вуліца Горкага — вуліца ў Маларыце.
* Вуліца Горкага — вуліца ў Навагрудку.
* Вуліца Горкага — вуліца ў Пінску.
* *Вуліца Горкага* — колішняя назва Стралецкай вуліцы ў Полацку.
* Вуліца Горкага — вуліца ў Скідзелі.
* Вуліца Горкага — вуліца ў Слаўгарадзе.
* Вуліца Горкага — вуліца ў Смаргоні.
* Вуліца Горкага — вуліца ва Уздзе.
* Вуліца Горкага — вуліца ў Халопенічах.
* Вуліца Горкага — вуліца ў Чачэрску.
* Вуліца Горкага — вуліца ў Шчучыне.

## Гл. таксама 
* Завулак Горкага
Усход (жылы раён, Брэст)

**Усход** — жылы раён ва ўсходняй частцы г. Брэста.

Праект планіроўкі распрацаваны ў 1966 годзе інстытутам «Белдзяржпраект» (архітэктары Віктар Анікін, П. Лагуноўская), карэктыроўка зроблена ў 1977 годзе ў інстытуце «Белграмадзянпраект» (архітэктар А. Кудзіненка). Забудоўваецца з 1967 года.

У 1986 годзе ўключаў 4 мікрараёны, пасля, у гады незалежнасці да іх дадаліся яшчэ два. У 1984 годзе пачалося будаўніцтва мікрараёна Усход-4, у 1986 годзе былі спраектаваны мікрараёны Усход-5 і Усход-6.

## Архітэктура 
Галоўныя магістралі: Маскоўская вуліца, Партызанскі праспект, вуліца Янкі Купалы. Кампазіцыя раёна ўяўляе сабой сістэму ўзаемазлучаных унутраных прастор. Забудоўваўся крыжападобнымі ў плане жылымі дамамі-комплексамі рознай павярховасці (ад 5 да 12 паверхаў) на плоскім рэльефе.

Грамадскі цэнтр новага жылога раёна натуральна ўздоўж вуліцы Маскоўскай, якая прадстаўляе сабой частку аўтамабільнай трасы  (Масква — Мінск — Брэст — дзяржаўная граніца). Адказная роля раёна, размешчанага на ўездзе ў горад з боку Мінска, вызначыла асаблівасці забудовы. Архітэктары паспрабавалі стварыць парадны ансамбль, які б годна сустракаў гасцей горада. У яго структура рытмічна чаргуюцца групы па дзве 20-павярховыя вежы, працяглыя 9-павярховыя будынкі і гандлёвыя цэнтры паміж імі. Акрамя 2 асобных гандлёвых цэнтраў, да кожнага 9-павярховага дома былі прыбудаваны 12 блокаў (па 3 на дом) з магазінамі і іншымі ўстановамі сацкультбыту. Шэсць 20-павярховых вежаў служаць вышыннымі акцэнтамі, якія пазначаюць скрыжаванні вуліцы Маскоўскай з перпендыкулярамі, які ідуць углыб жылога раёна. Гэты ансамбль даўжынёй 1,5 кіламетры, служыць не толькі цэнтрам жылога раёна, але і адыгрывае вялікую ролю ў кантэксце ўсяго горада.

У паўднёвай частцы, якая прылягае да цэнтра, у 1975 годзе закладзены парк.

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
* Районы, кварталы. История брестского «Востока», парадных ворот СССР. 14 ліпеня 2012 // Onliner.by
* Мы тут живём: Восток  // BINKL.by

Катэгорыя:Жылыя раёны Брэста
Катэгорыя:Ленінскі раён (Брэст)
Высокая вуліца (Брэст)

**Вуліца Высокая** — вуліца ва ўсходняй частцы г. Брэста. Працягласць — 695 м, ад вуліцы Калініна да Піянерскай вуліцы. Сфарміравалася пасля Другой сусветнай вайны. Пераважае забудова сядзібнага тыпу. На вуліцы знаходзяцца дашкольныя ўстановы, школа, бібліятэка. У 1986 годзе пабудаваны 9-павярховы інтэрнат.

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Вуліцы Брэста
Вуліца Горкага (Брэст)

**Вуліца Горкага** (гістарычныя назвы: *вуліца Карстаўская*, *генерала Бема*) — вуліца ў цэнтральнай частцы г. Брэста. Названа ў 1940 годзе ў гонар Максіма Горкага. Працягласць — 470 м, ад вуліцы Шчадрына да вуліцы Пушкінскай. Сфарміравалася да пачатку 20 стагоддзя. Мела 1-павярховую забудову. З 1958 года забудоўвалася шматпавярховымі дамамі. Сярэдняя школа № 7.

## Літаратура 
* 

Горкага
Вуліца Дзмітрыя Данскога (Брэст)

**Вуліца Дзмітрыя Данскога** — вуліца ў паўднёва-усходняй частцы Брэста. Названа ў 1948 годзе ў гонар Дзмітрыя Данскога. Працягласць 160 м — ад Маскоўскай вуліцы да вул. Шаўчэнкі. На вуліцы знаходзіцца таксаматорны парк і завод металавырабаў.

## Літаратура 
* 

Дзмітрыя Данскога
Добрая вуліца (Брэст)

**Вуліца Добрая** — вуліца ў паўночнай частцы Брэста. Працягласць 550 м — ад вуліцы Карасёва да вуліцы Клары Цэткін. Забудавана драўлянымі і каменнымі дамамі сядзібнага тыпу. На вуліцы знаходзяцца адзяленне сувязі № 24 (д.26), магазін. На скрыжаванні з вуліцай Карасёва перспектыву вуліцы завяршае корпус санаторыя-прафілакторыя Брэсцкага аддзялення Беларускай чыгункі.

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Вуліцы Брэста
Вуліца Загароднева (Брэст)

**Вуліца Загароднева** (гістарычная назва: *Нізкая вуліца*) — вуліца ў паўночнай частцы Брэста. Названа ў гонар В. І. Загароднева. Працягласць 732 м — ад вуліцы Асіпенка да вуліцы Фартэчнай. Забудавана драўлянымі і каменнымі дамамі сядзібнага тыпу. Да вуліцы прымыкае тэрыторыя пажарнай часці.

## Літаратура 
* 

Загароднева
Паўночныя могілкі (Брэст)

**Паўночныя могілкі** — гарадскія могілкі, знаходзяцца за 6 км ад г. Брэста, каля хут. Матыкалы, адкрыты ў 2007 годзе.

Праз пяць гадоў пасля адкрыцця могілак тут прайшла цырымонія пахавання парэшткаў яўрэяў, расстраляных на тэрыторыі аднаго з ваенных фартоў Брэсцкай крэпасці. Быў усталяваны памятны знак над пахаваннем рэшткаў 1549 яўрэяў, закатаваных нацыстамі ў гады вайны.

22 мая 2019 года тут перапахавалі парэшткі 1214 вязняў Брэсцкага гета. Удзел у жалобнай цырымоніі ўзялі кіраўніцтва горада, прадстаўнікі дыпламатычных місій Германіі, Польшчы, Расіі, ЗША, Украіны, Чэхіі і іншых краін, члены яўрэйскіх грамадскіх аб’яднанняў і іудзейскіх рэлігійных грамад Ізраіля і Беларусі і іншыя.

## Вядомыя асобы, пахаваныя на могілках 
* Яўген Аляксандравіч Бяласін (1954—2022) — беларускі германіст, перакладчык, журналіст.
* Пётр Аляксеевіч Данелія (1920—2012) — беларускі мастак.

Катэгорыя:Могілкі Брэста
Катэгорыя:З’явіліся ў 2007 годзе
Катэгорыя:2007 год у Брэсце
Катэгорыя:Брэсцкі раён
Вуліца Зубачова (Брэст)

**Вуліца Зубачова** — вуліца ў заходняй частцы Брэста. Пачала забудоўвацца ў сярэдзіне XIX стагоддзя. Названая ў 1962 г. у гонар І. М. Зубачова. Да 1939 года называлася *Сапёрнай*, затым — *Новакаштанавай*. Працягласць больш за 700 м — ад вул. Герояў абароны Брэсцкай Крэпасці да праспекта Машэрава. На доме № 17 у 1962 глдзе ўстаноўлена мемарыяльная дошка.

## Літаратура 
* 

Зубачова
Вуліца Зубачова

**Вуліца Зубачова** — назва вуліц у розных населеных пунктах.

## Беларусь 
* Вуліца Зубачова — вуліца ў Брэсце.
* Вуліца Зубачова — вуліца ў Мінску.
Схаванае жыццё (фільм, 2019)

**«Схаванае жыццё»** () — гістарычная драма 2019 года, знятая амерыканскім кінарэжысёрам Тэрэнсам Малікам. Галоўныя ролі ў фільме выканалі Аўгуст Дыль і . Прэм’ера фільма адбылася 19 мая 2019 года ў межах конкурснай праграмы 72-га Канскага кінафестывалю.

Сюжэт грунтуецца на сапраўднай гісторыі аўстрыйца , які адмовіўся ісці на службу ў вермахце, за што ўлады пакаралі яго смерцю.

## Спасылкі 

Катэгорыя:Фільмы-драмы 2019 года
Катэгорыя:Фільмы ЗША 2019 года
Катэгорыя:Фільмы Вялікабрытаніі 2019 года
Катэгорыя:Фільмы Германіі 2019 года
Катэгорыя:Фільмы-драмы ЗША
Катэгорыя:Фільмы-драмы Вялікабрытаніі
Катэгорыя:Фільмы-драмы Германіі
Катэгорыя:Фільмы-біяграфіі ЗША
Катэгорыя:Фільмы-біяграфіі Вялікабрытаніі
Катэгорыя:Фільмы-біяграфіі Германіі
Катэгорыя:Ваенныя драмы
Катэгорыя:Фільмы пра Другую сусветную вайну
Катэгорыя:Фільмы пра хрысціянства
Катэгорыя:Фільмы на англійскай мове
Катэгорыя:Фільмы на нямецкай мове
Катэгорыя:Фільмы на італьянскай мове
Катэгорыя:Фільмы Тэрэнса Маліка
Катэгорыя:Фільмы па сцэнарыях Тэрэнса Маліка
Катэгорыя:Фільмы, музыку да якіх напісаў Джэймс Ньютан Ховард
Катэгорыя:Фільмы, заснаваныя на рэальных падзеях
Фарзіцыя паніклая

**Фарзіцыя паніклая** (*Forsythia suspensa*) — від кветкавых раслін сямейства , які расце ў Азіі. Гэта адна з , якія выкарыстоўваюцца ў . Ён змяшчае   і .

## Батанічнае апісанне 
Гэта вясновы вялікі куст з жоўтымі кветкамі. Расце ў ніцай форме па берагах рачаёў. Існуюць садовыя сарты. Вырошчваецца і цэніцца за сваю трываласць.

## Спасылкі 
* 
* Forsythia — Forsythia suspensa, species information page — at Brickfields Country Park.
* Forsythia suspensa page 

Катэгорыя:Маслінавыя
Катэгорыя:Флора Азіі
Інжынерная вуліца (Брэст)

**Вуліца Інжынерная** — вуліца ў паўночнай частцы Брэста. Узнікла ў 1958 годзе пасля ўключэння ў гарадскія межы вёскі Бярозаўка 2-я. Працягласць — 874 метраў, ад вуліцы Лейтэнанта Рабцава да вуліцы Фартэчная. Забудавана аднапавярховымі дамамі сядзібнага тыпу. На вуліцы знаходзіцца кантэйнерны ўчастак Брэст-Паўночны.

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Вуліцы Брэста
Рабчык

**Рабчык**

*  — род раслін
*  — від птушак
* народная назва віду грыбоў
Помнік Уладзіміру Ільічу Леніну (Смаргонь)

**Помнік Уладзіміру Ільічу Леніну** — былы помнік Уладзіміру Леніну ў горадзе Смаргонь Гродзенскай вобласці Беларусі. Быў размешчаны ў цэнтры горада на плошчы Леніна. Скульптура У. І. Леніна ўстаноўлена ў 1972 годзе.

У час падрыхтоўкі да абласнога фестывалю-кірмаша «Дажынкі-2019», улічваючы нездавальняльны стан помніка У. І. Леніну, 18 красавіка 2019 года скульптура была дэмантавана для рэстаўрацыі. Меркавалася, што пасля рэстаўрацыі скульптуру вернуць на месца, але неўзабаве быў знесены і пастамент. Новае месца для скульптуры Леніна пасля яе аднаўлення планавалася вызначыць праз грамадскае абмеркаванне.

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:1972 год у Беларусі
Катэгорыя:Помнікі Леніну
Катэгорыя:Славутасці Смаргоні
Катэгорыя:Знішчаныя збудаванні Смаргоні
Катэгорыя:Помнікі Гродзенскай вобласці
Катэгорыя:Зніклі ў 2019 годзе
Катэгорыя:2019 год у Беларусі
Катэгорыя:Знішчаныя помнікі
Дымніца Ваяна

**Ды́мніца Ваяна**, **Дымніца Вайяна** (*Fumaria vaillantii*)&nbsp;— від кветкавых раслін сямейства .

## Апісанне 
Аднагадовая травяністая расліна 10—30&nbsp;см вышынёй. Сцёблы ад узыходзячых да прамых, даволі багата разгалінаваныя. Лісце чаргуецца, на хвосціках; ліставыя пласціны звычайна двойчатапёрыстарассечанае, лісточкі вузка лопасцевыя, долі ланцэтныя. Суквецці прыкладна 20-кветкавыя. Чашалісцікаў 2, з нераўнамерна зубчастымі бакамі, хутка ападаюць. Вяночак 4-пялёсткавы, 5—6&nbsp;мм даўжынёй, пурпурны, знешні пялёстак на верхавіне з выманнем. Тычынак 6 у 2 групах, кожная з 1 цэлай і 2 палавіністымі тычынкамі. Арэшак шарападобны, тупы.

## Распаўсюджанне 
Распаўсюджаны ў Еўропе, Паўночнай Афрыцы, Заходняй Азіі да Індыі; натуралізаваны ў некаторых іншых мясцінах.

На тэрыторыі Беларусі адзначана ў наваколлі гарадскога пасёлка Рось. Ва Украіне від расце на палях, агародах, уздоўж дарог&nbsp;— на ўсёй тэрыторыі.

## Галерэя 

Fumaria vaillantii sl1.jpg|
Fumaria vaillanti Sturm47.jpg|

## Літаратура 
*  — С. 242.

## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Флора Еўразіі
Катэгорыя:Флора Паўночнай Афрыкі
Катэгорыя:Дымніцавыя
Катэгорыя:Таксоны, названыя ў гонар людзей
Катэгорыя:Расліны, апісаныя ў 1809 годзе
Малдова на конкурсе песні Еўрабачанне

**Малдова** прымала ўдзел у **міжнародным конкурсе песні** «Еўрабачанне» 13 разоў, дэбютаваўшы ў 2005 годзе. Лепшым вынікам Малдовы за ўсе гады ўдзелу стала выступленне гурту «SunStroke Project» у 2017 году з песняй «Hey, Mamma!» (3-е месца).

## Удзельнікі 
## Галерэя 

Файл:Zdub.jpg|Zdob şi Zdub прадстаўляюць *«Bunika Bate Doba»* у Кіеве (2005)
Файл:Natalia gordienko arsenium 2006.jpg| Arsenium & Наталія Гардзіенка ў Афінах (2006)
Файл:ESC_2007_Moldova_-_Natalia_Barbu_-_Fight.jpg|Наталія Барбу ў Хельсінкі (2007)
Файл:ESC 2008 - Moldova - Geta Burlacu, 1st semifinal.jpg|Джэта Бурлаку ў  Белградзе (2008)
Файл:Nelly_Ciobanu.jpg|Нелі Чабану ў Маскве (2009)
Файл:Moldova at ESC 2011.jpg|Zdob şi Zdub у Дюссельдорфе (2011)
Файл:ESC2013 - Moldova 04.JPG|Алёна Мун у шведскім горадзе Мальмё (2013)
Файл:ESC2014 - Moldova 01.jpg|Крысціна Скарлат у Капенгагене (2014)
Файл:20150515 ESC 2015 Eduard Romanyuta 5974.jpg|Эдуард Раманюта ў Вене (2015)
Файл:ESC2016_-_Moldova_12.jpg|Лідзія Ісак у Стокгольме (2016)
Файл:Sunstroke_Project_(Moldova)._Photo_366.jpg|SunStroke Project у Кіеве (2017)

Катэгорыя:Музыка Малдовы
Катэгорыя:Краіны на конкурсе песні Еўрабачанне
Новы Усеагульны нацыянальны кангрэс

**Новы Усеагульны нацыянальны кангрэс** () — заканадаўчы орган, створаны палітычнымі дзеячамі з партый, якія пацярпелі паражэнне на выбарах 2014 года ў Лівіі. Быў створаны пасля эскалацыі грамадзянскай вайны і замяніў першы Усеагульны нацыянальны кангрэс. Падтрымліваўся Турцыяй і Катарам.

## Гісторыя 
Пасля паразы на выбарах 2014 года, якія прайшлі пры нізкай яўцы выбаршчыкаў, ісламісцкія партыі пад кіраўніцтвам прэзідэнта Усеагульнага нацыянальнага кангрэса Нуры Абу Сахмейна c дапамогай узброеных груповак «Аперацыйная зала лівійскіх рэвалюцыянераў», узялі пад кантроль сталіцу Лівіі — Трыпалі. У канцы жніўня ісламісцкія баевікі, кіраваныя УНК, выкралі апазіцыйных дзеячаў, напаўшы на 280 дамоў. 25 жніўня дэпутаты Новага УНК абралі сваім прэзідэнтам Нуры Абу Сахмейна, а новым прэм’ер-міністрам — Амара аль-Хасі.

З 2014 года пачаў дзейнічаць Урад нацыянальнага выратавання (УНВ), выканаўчы орган улады, саюзны новаму УНК. 5 красавіка 2016 года Урад нацыянальнага выратавання аб’явіў, што ён сыходзіць у адстаўку, спыняе аперацыі і саступае паўнамоцтвы Ураду нацыянальнай згоды.

Аднак, у ходзе перавароту ў кастрычніку 2016 года, сілы, лаяльныя УНВ, занялі будынак Дзяржаўнага савета і абвясцілі аб вяртанні кабінета Халіфа аль-Гаві. Затым пачаліся сутыкненні паміж сіламі Сараджа і аль-Гаві. У ходзе баёў сілы УНВ панеслі паразу ў 2017 годзе, самаабвешчаны ўрад быў распушчаны.

## Размеркаванне месцаў 
У новым УНК большасць месцаў займалі прадстаўнікі аб’яднання «Браты-мусульмане», Партыі справядлівасці і будаўніцтва, блока «Вернасць пакутнікаў», якія складаюцца з іншых, больш дробных груп, што з’яўляюцца членамі ісламісцкага руху і не ўвайшлі ў Палату прадстаўнікоў пасля выбараў. Члены Новага Усеагульнага нацыянальнага кангрэса сцвярджалі, што з’яўляюцца законным пераемнікам Усеагульнага нацыянальнага кангрэса, абранага ў 2012 годзе, не ўяўляючы большасць членаў гэтага органа. Большасць членаў Усеагульнага нацыянальнага кангрэса з’яўляліся дэпутатамі міжнародна прызнанага парламента Лівіі — Палаты прадстаўнікоў (выбрана ў 2014 годзе).

## Крыніцы 
Лівія
Катэгорыя:Палітыка Лівіі
Катэгорыя:Колішнія заканадаўчыя органы
Юзаф Ройтэн

**Юзаф Ройтэн (Райсцін)** — архітэктар Стэфана Баторыя, кіраўнік прац па перабудове гродзенскага Старога замка ў стылі нямецкага маньерызму.

У 1589 годзе ў лаўнічых кнігах Львова Ройтэн згадваецца як «Яго Каралеўскай Вялікасці будаўнічы і архітэктар замка гарадзенскага» («Sacrae Regiae Maiestatis Murator et Architectus in Arce Grodnensis»). Вядома, што Ройтэн пэўны час жыў у Гродне і нават валодаў зямельным надзелам у Сухім сяле (цяпер у раёне былой Гарадніцы). Таксама Ройтэн браў удзел у будаўніцтве гродзенскага парафіяльнага касцёла, Фары Вітаўта, які Стэфан Баторый першапачаткова планаваў перадаць езуітам. У актах Літоўскай метрыкі за 1592 год ён так і згадваецца — «будаўнічы касцёла гродзенскага». Польская даследчыца сакральнай архітэктуры  лічыць, што Ройтэн можа быць выхадцам з Аўстрыі, бо ў ваколіцах Лінца ёсць вёска .

## Бібліяграфія 
* W. Łoziński, Sztuka Lwowska XVI i XVII w., Lwów, 1901, s. 96
* Jarosław Wojciechowski, *Stary zamek w Grodnie*, II // Biuletyn Historii Sztuki i Kultury Nr. 3. – Warszawa: Zakład Architektury Polskiej i Historii Sztuki Politechniki Warszawskiej, 1938
* Józef Jodkowski, Grodno, Wilno, 1923, s. 82
*M. Kałamajska-Saeed, Materiały do dziejów sztuki sakralnej na ziemiach wschodnich dawnej Rzeczypospolitej, Część IV, Tom 4, s. 32

## Спасылкі 
* Не Санці Гучы. Стары замак у Гродне насамрэч спраектаваў немец?
* Якім жа быў купал брамнай вежы Старога замка?

Катэгорыя:Стары замак (Гродна)
Катэгорыя:Архітэктары Вялікага Княства Літоўскага
Катэгорыя:Архітэктары Рэчы Паспалітай
Шаке Чоба

**Шаке Чоба** (, у дзявоцтве — **Шырока** (); 1875, Шкодэр — 1954) — албанская феміністка і суфражыстка. Яна заснавала таварыства «Албанская жанчына» (), арганізацыю жанчын вышэйшага класа, нядоўгі час пубікаваўшую аднаіменны часопіс, у якім асвятлялісь жаночыя праблемы.

## Біяграфія 
Шаке Шырока нарадзілася у 1875 годзе ў горадзе Шкодэр, які ў той час уваходзіў у Скадарскі санджак Асманскай імперыі. Яе стрыечным братам быў паэт Філіп Шырока. Яна атрымала сярэднюю адукацыю ў манастырскай каталіцкай школе ў Заграбе (Харватыя), які ў той час быў часткай Аўстра-Венгрыі. Там яна вывучала італьянскую, нямецкую і сербахарвацкую мовы. Падчас навучання ў Венецыі (Італія) Шаке ў 1904 годзе пазнаёмілася са сваім будучым мужам Ндоцэм Чобай са знатнай сям’і Шкодэра. У далейшым у пары нарадзіўся сын.

3 жніўня 1920 года Шаке Чоба заснавала і ўзначаліла таварыства «Албанская жанчына» для жанчын вышэйшага класа Шкодэра ў падтрымку Албанскай нацыянальнай арміі, якая змагалася супраць ваенных сіл Каралеўства Югаславіі, уварваўшыхся ў паўночную Албанію. Арганізацыя таксама падымала праблему жаночай эмансіпацыі і выдавала часопіс «Албанская жанчына», дзе друкавалісь імёны зрабіўшых ахвяраванні на карысць салдатаў і іх сем’яў і сумы ахвяраванняў. У выданні таксама публікавалася мноства артыкулаў, прысвечаных правам і абавязкам албанскіх жанчын. У ліпені 1921 года, пасля чарговай публікацыі, часопіс быў закрыты.

10 лістапада 1937 года пры ўдзеле Шаке Чобы былі на нацыянальным узроўні рэарганізаваны жаночыя асацыяцыі з мэтай барацьбы з перажыткамі часу, непісьменнасцю, паляпшэннем жаночай вопраткі, абаронай здароўя маці і дзіця і г. д. Яна старанна захоўвала сведчанні сваёй дзейнасці ў запісах і дзённіках, якія пасля яе смерці ў 1954 годзе захоўвалісь у сям’е Чоба.

Падчас святкавання 90-годдзя незалежнасці Албаніі, у лістападзе 2002 года прэзідэнт Албаніі Альфрэд Майсю пасмяротна ўзнагародзіў Шаке Чобу Ордэнам Наіма Фрашэры () за яе ўдзел у рухе за незалежнасць у 1920-я гады ў якасці барацьбіта «супраць падзелу Албаніі і за эмансіпацыю албанскіх жанчын».

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Постаці фемінізму
Катэгорыя:Грамадскія дзеячы Албаніі
Касцёл Божай Міласэрнасці (Доцішкі)

**Касцёл Божай Міласэрнасці** — рымска-каталіцкі храм у в. Доцішкі Воранаўскага раёна.

## Гісторыя 
Звестак аб існаванні тут каталіцкіх святынь у ранейшыя часы не знойдзена. Каталіцкая супольнасць сабралася тут у 1992 г., у прыватнай хаце была зроблена капліца, якой апекаваліся ксяндзы з Эйшышак (Літва). У 1995 г. інстытут «Гроднаграмадзянпраект» стварыў праект новага касцёла менавіта для Доцішкаў (галоўны архітэктар праекта — А. Б. Тараненка). Будаўніцтва, асноўныя сродкі на якое ахвяраваў мясцовы калгас «За Радзіму», завяршылася ў 1998 г. Асаблівыя намаганні для ўзвядзення святыні прыклала сям’я Казлоўскіх, яны таксама ахвяравалі звон для касцёла, які адлілі ў Польшчы. Перад іх домам у 2000-х гг. была пастаўлена прыдарожная каплічка-слупок з сілікатнай цэглы з фігуркай Маці Божай. Касцёл 17 лістапада 2002 г. кансэкраваў пад тытулам Божай Міласэрнасці гродзенскі біскуп Аляксандр Кашкевіч.

## Архітэктура 
Святыня пабудавана ў цэнтры вёскі ў сучасных архітэктурных формах, мае складаны план, набліжаны да ромба. Галоўны ўваход пазначаны вежай званіцай у выглядзе двух вертыкальных пласцін, паміж якімі падвешаны звон пад крыжам. Накрыты касцёл двухсхільным дахам з металачарапіцы, над алтаром змешчана прыгожая сігнатурка. Арыентавана святыня алтаром на ўсход, з паўднёвага боку далучана адзіная сакрыстыя.

У інтэр’еры, перакрытым жалезабетоннымі скляпеннямі на бэльках, тры алтары: галоўны — тытульны драўляны алтар Езуса Міласэрнага, левы — Маці Божай Вастрабрамскай, а правы св. Юзафа з Дзіцяткам Езус.

## Спасылкі 
* slowo.grodnensis.by

Катэгорыя:Доцішкі
Катэгорыя:Касцёлы Воранаўскага раёна
Катэгорыя:Касцёлы Гродзенскай дыяцэзіі
Катэгорыя:З’явіліся ў 1998 годзе
Катэгорыя:1998 год у Беларусі
Аляксандр Васільевіч Іваноў

**Аляксандр Васільевіч Івано́ў** (;  — ) — вучоны-матэматык, доктар тэхнічных навук (1958), прафесар (1962).

## Біяграфія 
Нарадзіўся ў Маскве. У 1941 годзе скончыў Маскоўскі педагагічны інстытут. З 1957 года працаваў у Інстытуце энергетыкі, з 1959 года ў Інстытуце матэматыкі і вылічальнай тэхнікі Акадэміі навук БССР. Адначасова выкладаў у Беларускім дзяржаўным універсітэце. Абараніў кандыдацкую дысертацыю на тэму «Аналитическое исследование теплопроводности в твердых телах методами операционного исчисления нескольких переменных».

## Навуковая дзейнасць 
А. В. Іванову належаць працы па аналітычнай тэорыі цеплаправоднасці, канечных інтэгральных пераўтварэннях, аперацыйным вылічэнні і інш.

Сярод апублікаванага:
* Операционный метод в задачах теплопроводности и тепло- и массобмена. // Теплофизика в литейном производстве. — М., 1963.

## Літаратура 
*  — С. 150.

## Спасылкі 
* Иванов, Александр Васильевич (доктор технических наук, математик ; 1919—1964) // Нацыянальная бібліятэка Беларусі
* Иванов, Александр Васильевич (доктор технических наук, математик ; 1919—1964) // Электронны каталог РНТБ

Катэгорыя:Матэматыкі СССР
Катэгорыя:Матэматыкі Беларусі
Катэгорыя:Супрацоўнікі Інстытута цепла- i масаабмену НАНБ
Катэгорыя:Супрацоўнікі Інстытута матэматыкі НАНБ
Катэгорыя:Выкладчыкі БДУ
Гусіная цыбуля чырванеючая

**Гусіная цыбуля чырванеючая** (*Gagea liotardii*) — еўразійскі і паўночнаафрыканскі від раслін сямейства .

## Батанічнае апісанне 
Гэта цыбульная шматгадовая расліна да 15 см вышыні. Кветкі, як правіла, ад ярка-жоўтага да жоўта-зялёнага колеру.

## Арэал 
Натуральны арэал распасціраецца ад Іспаніі і Марока да Манголіі.

## Спасылкі 
* photo of herbarium specimen at Missouri Botanical Garden, collected in Iran
* Florealpes, Gagée de Liotard in French with photos
* Flora im Bild, Botanik im Bild / Flora von Österreich, Liechtenstein und Südtirol / Röhren-Gelbstern / Alpen-Gelbstern / Erdbeer-Gelbstern — photos, captions in German
* Tela Botanica in French with photos and distribution maps

Катэгорыя:Флора Азіі
Катэгорыя:Флора Еўропы
Катэгорыя:Лілейныя
Гусіная цыбуля зярністая

**Гусіная цыбуля зярністая** () — від аднадольных раслін роду  сямейства . Упершыню апісаны расійскім батанікам  у 1854 годзе.

Сінонім — *Gagea granulosa* var. *elatior* Pascher.

## Распаўсюджанне і асяроддзе пражывання 
Вядомы з Расіі, Казахстана, Манголіі і Кітая (Сіньцзян-Уйгурскі аўтаномны раён).

Расце на вільготных лугах, у зарасніках і іглічных лясах.

## Батанічнае апісанне 
Шматгадовая травяністая расліна вышынёй да 20 см.

Цыбуліна яйкападобная, пакрыта карычневай абалонкай.

Лісце выключна прыкаранёвае, як правіла, адзінкавае, вузкалінейнай формы, жылістае.

Парасонападобнае суквецце, з двума — чатырма жоўтымі кветкамі.

Плод — каробачка зялёнага колеру з шарападобным насеннем.

Цвіце ў чэрвені.

## Прыродаахоўная сітуацыя 
Гусіная цыбуля зярністая занесена ў Чырвоныя кнігі Іркуцкай, Пензенскай, Ліпецкай, Цюменскай абласцей, рэспублік Бурація, Хакасія і Ханты-Мансійскай аўтаномнай акругі (Расія).

## Спасылкі 
* 
* *Gagea granulosa* Turcz. — Гусиный лук зернистый (Гусятник) // ИАС «ООПТ России» 

Катэгорыя:Флора Еўразіі
Катэгорыя:Лілейныя
Беларусь (гасцініца, Брэст)

**Гасцініца «Беларусь»** — гасцініца ў горадзе Брэст, па бульвары Шаўчэнкі д. 6.

Пабудавана ў 1971 годзе па праекце архітэктара З. Леўчанка. Дзевяціпавярховы будынак, прамавугольны ў плане, з убудаванымі ў першы паверх рэстаранам «Беларусь», кафэ і барам. Архітэктура лаканічная, звязана з навакольнай забудовай. Фасады абліцаваныя керамічнай неглазураванай пліткай пясочнага колеру, міжвакновыя прасценкі — чорай глазураванай. Побач з гасцініцай размешчана паркоўка.

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Гасцініцы Брэста
Катэгорыя:З’явіліся ў 1971 годзе
Катэгорыя:1971 год у Брэсце
Катэгорыя:Бульвар Шаўчэнкі (Брэст)
Катэгорыя:Будынкі і збудаванні Зінаіды Леўчанка
Вуліца Крывашэіна (Брэст)

**Вуліца Крывашэіна** (гістарычная назва: *вуліца Новая*) — вуліца ў жылым мікрараёне Усход г.Брэста. Працягласць каля 750 м — ад вуліцы Савецкай Канстытуцыі да Партызанскага праспекта. Перайменаваная ў 1979 годзе ў гонар С. М. Крывашэіна. Пачала забудоўвацца ў 1960-х гадах. Пераважаюць 5- і 9-павярховыя жылыя дамы. На вуліцы Крывашэіна знаходзіцца СШ № 10. У 1980 годзе на доме № 3 устаноўлена мемарыяльная дошка ў гонар Крывашэіна.
## Літаратура 
* 

Крывашэіна
Катэгорыя:Усход (жылы раён, Брэст)
Вуліца Карла Лібкнехта

**Вуліца Карла Лібкнехта** — назва вуліц у розных населеных пунктах.

## Беларусь 
* Вуліца Карла Лібкнехта — вуліца ў Асіповічах.
* Вуліца Карла Лібкнехта — вуліца ў Бабруйску.
* Вуліца Карла Лібкнехта — вуліца ў Барысаве.
* Вуліца Карла Лібкнехта — вуліца ў Браславе.
* Вуліца Карла Лібкнехта — вуліца ў Брэсце.
* Вуліца Карла Лібкнехта — вуліца ў Касцюковічах.
* Вуліца Карла Лібкнехта — вуліца ў Крычаве.
* Вуліца Карла Лібкнехта — вуліца ў Лагойску.
* Вуліца Карла Лібкнехта — вуліца ў Лідзе.
* Вуліца Карла Лібкнехта — вуліца ў Магілёве.
* Вуліца Карла Лібкнехта — вуліца ў Мінску.
* Вуліца Карла Лібкнехта — вуліца ў Мсціславе.
* Вуліца Карла Лібкнехта — вуліца ў Петрыкаве.
* Вуліца Карла Лібкнехта — вуліца ў Рагачове.
* Вуліца Карла Лібкнехта — вуліца ў Рудзенску.
* Вуліца Карла Лібкнехта — вуліца ў Тураве.

## Гл. таксама 
* Завулак Карла Лібкнехта
Вуліца Калініна (Брэст)

**Вуліца Калініна ** (гістарычная назва: *вуліца Заходняя*) — вуліца ва ўсходняй частцы г.Брэста. Перайменаваная ў 1956 годзе ў гонар М. І. Калініна. Працягласць 1380 м — ад вуліцы Маскоўскай да вуліца Ламаносава. Сфарміравалася ў 1930-х гадах. Пераважаюць драўляныя і каменныя дамы сядзібнага тыпу. Ветэрынарная лабараторыя, крамы.

## Літаратура 
* 

Калініна
Вуліца Карла Лібкнехта (Брэст)

**Вуліца Карла Лібкнехта ** (гістарычная назва: *вуліца Адзінства*) — вуліца ў паўночнай частцы г.Брэста. Перайменаваная ў 1940 годзе ў гонар Карла Лібкнехта. Працягласць 740 м — ад вуліцы Загароднева да вуліцы Чырвонагвардзейскай. Сфарміравалася ў 1930-х гадах. Пераважаюць драўляныя і каменныя дамы сядзібнага тыпу.

## Літаратура 
* 

Карла Лібкнехта
Ян Сапега

* Ян Казімір Сапега (?—1730) — вялікалітоўскі і расійскі дзяржаўны і ваенны дзеяч, гетман вялікі літоўскі, расійскі генерал-фельдмаршал.
* Ян Пётр Сапега (1569—1611) — вялікалітоўскі ваенны дзеяч, староста ўсвяцкі, «гетман» Марыны Мнішак і Лжэдзмітрыя II.
* Ян Станіслаў Сапега (1589—1635) — вялікалітоўскі ваенны і дзяржаўны дзеяч, маршалак вялікі літоўскі.
* Ян Фрыдэрык Сапега (1680—1751) — вялікалітоўскі дзяржаўны дзеяч і пісьменнік, канцлер вялікі літоўскі.
* Ян Фрыдэрык Сапега (1618—1664) — ваенны і дзяржаўны дзеяч Рэчы Паспалітай. Пісар польны каронны, староста слонімскі, оўруцкі і чаркаскі. Удзельнік войнаў Рэчы Паспалітай з украінскімі казакамі, Расіяй і Швецыяй.
* Ян Сапега (?—1757) — генерал-маёр польскіх войскаў, бацька Казіміра Нестара.
Пухавіцкая спецыялізаваная дзіцяча-юнацкая школа алімпійскага рэзерву

**Дзяржаўная ўстанова «Пухавіцкая спецыялізаваная дзіцяча-юнацкая школа алімпійскага рэзерву»** — спартыўная установа ў г. Мар’іна Горка Пухавіцкага раёна Мінскай вобласці.

## Гісторыя 
Пачала працаваць 30 кастрычніка 1959 г.

На базе школы № 1 п. Дружны з 2015 года адкрыты спартыўны клас па лёгкай атлетыцы.

Пастановай Мінскага абласнога выканаўчага камітэта ад 30 снежня 2016 года № 1258 школа атэставана як ДУ «Пухавіцкая спецыялізаваная дзіцяча-юнацкая спартыўная школа алімпійскага рэзерву».

## Аддзяленні 
* Баскетбол
* Вольная барацьба
* Грэка-рымская барацьба
* Лёгкая атлетыка
* Футбол

## Вядомыя выпускнікі 
### Футбалісты 
* Антон Петрушэня — беларускі футбаліст
* Аляксандр Тумашык — беларускі футбаліст
* Аляксей Кісялёў — беларускі футбаліст
* Сяргей Міскіў — беларускі футбаліст
* Антон Кійко — беларускі футбаліст
* Арцём Кійко — беларускі футбаліст
* Мікалай Гурыновіч — беларускі футбаліст
* Аляксандр Свірэпа — беларускі футбаліст
* Дыяна Шэлег — беларуская футбалістка
* Фарух Шарыпаў — беларускі футбаліст
* Сяргей Лізуноў — беларускі футбаліст
* Васіль Далідовіч — беларускі футбаліст
* Дзмітрый Куняўскі — беларускі футбаліст
* Вадзім Мігаленя — беларускі футбаліст

### Барцы грэка-рымскага стылю 
* Ягор Аляксандравіч Бяляк — беларускі барэц грэка-рымскага стылю
* Цімур Уладзіміравіч Бердыеў — беларускі барэц грэка-рымскага стылю
* Максім Ступакевіч — беларускі барэц грэка-рымскага стылю
* Гаўрыла Крайноў — беларускі барэц грэка-рымскага стылю
* Данііл Крайноў — беларускі барэц грэка-рымскага стылю
* Даніла Кабанац — беларускі барэц грэка-рымскага стылю

## Трэнерска-выкладчыцкі склад 
* Гія Панчулідзэ — беларускі футбольны трэнер.
* Міхаіл Васільевіч Пракудзін — беларускі трэнер па грэка-рымскай барацьбе.
* Армэн Джанумян — беларускі трэнер па грэка-рымскай барацьбе.
* Дзмітрый Ламака — беларускі футбольны трэнер.
* Васіль Анатолевіч Матусевіч — беларускі футбольны трэнер.

## Дырэктары школы 
* Алена Уладзіміраўна Чаратаева


Катэгорыя:1959 год у Беларусі
Катэгорыя:Спартыўныя збудаванні Пухавіцкага раёна
Катэгорыя:Баскетбол у Беларусі
Катэгорыя:Вольная барацьба ў Беларусі
Катэгорыя:Грэка-рымская барацьба ў Беларусі
Катэгорыя:Лёгкая атлетыка ў Беларусі
Катэгорыя:Футбол у Беларусі
Томас Гейдж

**Томас Гейдж** (, 2 сакавіка 1781 — 27 снежня 1820) — англійскі батанік-аматар, даследчык флоры Ірландыі і Партугаліі.

## Біяграфія 
Томас Гейдж нарадзіўся 2 сакавіка 1781 года.

9 студзеня 1809 года ён ажаніўся з Мэры Эн Браўн.

Томас Гейдж памёр 27 снежня 1820 года.

## Навуковая дзейнасць 
Томас Гейдж займаўся даследаваннем флоры Ірландыі і Партугаліі.

## Ушанаванні 
У яго гонар быў названы род травяністых цыбульных раслін Гусіная цыбуля (*Gagea*).

## Спасылкі 
* Nichols, John. The Gentleman’s Magazine, Volume 93 Part 1. — F. Jefferies, 1823. — P. 607.
* Bailey, Liberty Hyde. The standard cyclopedia of horticulture, Volume 3. — Macmillan, 1915.

Катэгорыя:Батанікі Вялікабрытаніі
Гусіная цыбуля малая

**Гусіная цыбуля малая** (*Gagea minima*) &nbsp;— від кветкавых раслін сямейства лілейных.

## Назва 
Міжнародная назва роду дадзена расліне ў гонар англійскага батаніка Томаса Гейджа. Відавая назва на лацінскай мове азначае «жоўты».

## Батанічнае апісанне 
Расліна вышынёй 7-15&nbsp;см.

Драбнейшая за , з двума цыбулінкамі, шылаватым прыкаранёвым лістом шырынёй 1-3&nbsp;мм і толькі адным лістком ля аснавання суквецця. Лісточкі калякветніка (пялёсткі) 10-14&nbsp;мм даўжынёй, вострыя. Прыкаранёвае лісце вузенькае, а ліст пад суквеццем пашыраны ля аснавання. Парасонападобнае суквецце на ножцы, разгалінаванае, з 2-7 кветак. Цвіце з красавіка да сярэдзіны мая. Вегетуе таксама нядоўга. Размнажаецца вегетатыўна маленькімі цыбулінкамі-дзеткамі.

## Распаўсюджанне 
Расце ў лясах, на ўзлесках, у хмызняках, на палях ва ўсёй Украіне, за выключэннем паўднёвых стэпавых раёнаў.

## Выкарыстанне 
Меданосная расліна.

## Література 
* *В.&nbsp;И.&nbsp;Чопик, Л.&nbsp;Г.&nbsp;Дудченко, А.&nbsp;Н.&nbsp;Краснова.* Дикорастущие полезные растения Украины. Справочник. — Київ: Наукова думка, 1983. — 400 с.

Катэгорыя:Меданосныя расліны
Катэгорыя:Лілейныя
Інтэрнацыянальная вуліца (Брэст)

**Інтэрнацыянальная вуліца** (гістарычныя назвы: *вуліца Піваварная*, *вуліца Шпітальная*) — вуліца ў цэнтральнай частцы г.Брэста. Працягласць 1000 м — ад вуліцы Леніна да вуліцы Карбышава. Забудоўвалася з 1830-х гадоў драўлянымі дамамі, у 1895 годзе знішчана пажарам. Адбудоўвалася ў пачатку 20 сатгоддя. У часы Вялікай Айчыннай вайны моцна разбурана. Сучасная забудова пераважна 4-5-павярховыя дамы. У 1983-84 гадах пабудаваны два 14-павярховыя жылыя дамы.

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Вуліцы Брэста
Вуліца Карасёва (Брэст)

**Вуліца Карасёва ** (гістарычная назва: *вуліца Гранічная*) — вуліца ў паўночнай частцы г. Брэста. Перайменаваная ў 1964 годзе ў гонар А. М. Карасёва. Працягласць 1408 м — ад вуліцы Рэспубліканскай у заходнім напрамку, перасякае вуліцу Баброва. Пераважаюць драўляныя і каменныя дамы сядзібнага тыпу. На вуліцы знаходзіцца санаторый-прафілакторый Брэсцкага аддзялення Беларускай чыгункі.

## Літаратура 
* 

Карасёва
Гусіная цыбуля нізкая

**Гусіная цыбуля нізкая** (*Gagea pusilla*)&nbsp;— від травяністых раслін сямейства , распаўсюджаны ў Паўднёва-Усходняй Еўропе і Заходняй Азіі. Этымалогія:  — «маленькі».

## Апісанне 
Шматгадовая расліна 3-15&nbsp;см вышынёй. Падсуквеццевых лісткоў часцей за ўсё 3 (2-7), голых. Суквецці з 2-3(7) кветак; лісточкі калякветніка даўгавата-лінейныя, 8-12&nbsp;мм даўжынёй. Прыкаранёвы ліст 1.5-2&nbsp;мм у шырыню.

## Распаўсюджанне 
Еўропа: Аўстрыя, былая Чэхаславакія, Венгрыя, Расія, Албанія, Балгарыя, былая Югаславія, Грэцыя, Італія (пн.), Румынія; Азія: Казахстан, Расія — Краснадар, Заходняя Сібір. Насяляе сухія травяністыя і камяністыя зямлі.

Ва Украіне расце на травяністых стэпавых схілах — на Палессі, у лесастэпе і на поўначы стэпу звычайны; на поўдні стэпу і ў паўночным Крыме рэдка. Уваходзіць у пералікі відаў, якія знаходзяцца пад пагрозай знікнення на тэрыторыі Кіеўскай вобласці.

## Галерэя 

Gagea pusilla sl11.jpg|
Gagea pusilla (Zwerg-Gelbstern) IMG 7183.JPG|
Gagea pusilla sl14.jpg|

Катэгорыя:Флора Азіі
Катэгорыя:Флора Еўропы
Катэгорыя:Лілейныя
Базіліка палявая

**Базіліка палявая**

* народная назва віду 
* народная назва віду
Галінзога

**Галінзо́га** (*Galinsoga*) — род кветкавых раслін сямейства Астравыя, уключае ў сябе 20 відаў раслін, якія растуць у Паўднёвай і Цэнтральнай Амерыцы.

Упершыню былі завезеныя ў Еўропу з Перу ў 1796 годзе, пасля чаго пачалі актыўна распаўсюджвацца, дзякуючы сваёй высокай пладавітасці. Два віды —  і  — шырока распаўсюджанае пустазелле ў Еўразіі.

## Батанічнае апісанне 
Аднагадовыя, амаль голыя або густа апушаныя травяністыя расліны. Сцябло прамастойнае, галінастае, вышынёй да 1 м. Лісце простае, супраціўнае, на чаранках. Кветкі ў звычайна шматлікіх кошыках, у верхавінкавых або пазушных паўпарасоніках. Краявыя кветкі кошыкаў белыя, сярэдзінныя — трубчастыя і жоўтага колеру. Плод — сухая сямянка з чубком.

## Віды 
Паводле базы дадзеных *The Plant List*, род уключае 15 відаў:

* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
*  = 
* 
* 
* 

## Гаспадарчае значэнне 
Пустазельныя расліны. Некаторыя віды — лекавыя.

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Таксоны раслін, названыя ў гонар людзей
Катэгорыя:Флора Паўднёвай Амерыкі
Катэгорыя:Флора Цэнтральнай Амерыкі
Катэгорыя:Астравыя (падсямейства)
Галінзога шчаціністая

**Галінзога шчаціністая** (*Galinsoga quadriradiata*)&nbsp;— від раслін сямейства ; радзімай з’яўляюцца: Мексіка; Вест-Індыя; Цэнтральная Амерыка; Паўднёвая Амерыка.

## Апісанне 
Аднагадовая трава, 8-62&nbsp;см вышынёй. Ліставая пласціна 20-60 × 15-45 мм. Кветканосы 5-20 мм. Кветкавыя голавы звычайна 2-3 мм у дыяметры; жоўтыя дыскавыя кветачкі і, як правіла, пяць белых (часам ружовых) прамянёвых кветачак, шырока разнесеных вакол цэнтра. 2n = 32, 48, 64.

## Распаўсюджанне 
Радзімай з’яўляецца Мексіка; Вест-Індыя; Цэнтральная Амерыка; Паўднёвая Амерыка; інтрадуцыраваны ў ЗША, Канадзе, Еўропе, некаторых частках Азіі і Афрыкі.

## Галерэя 

Galinsoga ciliata sl11.jpg|Кошыкі
Galinsoga ciliata sl15.jpg|Плады

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Флора Паўднёвай Амерыкі
Катэгорыя:Флора Паўночнай Амерыкі
Катэгорыя:Астравыя (падсямейства)
Вуліца Крупскай (Брэст)

**Вуліца Крупскай ** (гістарычныя назвы: *вуліца Агародная*) — вуліца ў цэнтральнай частцы г.Брэста. Пераназвана ў 1940 годзе ў гонар Н. К. Крупскай. Працягласць 370 м — ад вуліцы Гогаля да вуліцы Леванеўскага. Сфарміравалася ў 1920-30-х гадах. Забудавана драўлянымі дамамі сядзібнага тыпу.

## Літаратура 
* 

Крупскай
Маруна асцюкаватая

**Маруна асцюкаватая** (*Galium aristatum*) — від раслін сямейства .

## Арэал 
З’яўляецца родным для Альп і Пірэнэяў з Еўропы (Іспаніі, Францыі, Італіі, Швейцарыі, Аўстрыі і Германіі). Таксама паведамляецца, што ён натуралізаваны ў некалькіх месцах у штаце Нью-Ёрк у ЗША.

Катэгорыя:Маруна
Катэгорыя:Расліны, апісаныя ў 1762 годзе
Маруна прамастаячая

**Маруна прамастаячая** (*Galium album*)&nbsp;— від раслін сямейства , распаўсюджаны ў Еўразіі, Паўночнай Афрыцы, Судане.

## Апісанне 
Шматгадовая трава даўжынёй 30—100&nbsp;см. Сцябло узыходзячае, галінастае, 4-вугольнае, вузлы апухлыя, голыя. Лісце: звычайна 6—8 ў коле, сядзячае; ліставыя пласціны ад ланцэтных да лінейна доўгіх, найшырэйшыя на кончыку, 10—30 × 1,5—5 мм.

Суквецце&nbsp;— шырокая, досыць няшчыльная мяцёлка. Вяночак колападобны, ад белай да жаўтлява-белай афарбоўкі, 4-пялёсткавы. Чашачка адсутнічае. Тычынак 4. Плод 2-часткавы, голы, амаль бліскучы, чырванавата-карычневы схізакарп; карпелі даволі сферычныя, 1&nbsp;мм шырынёй.

Ва Украіне расце на сухіх лугах, па ўзлесках, каля дарог — на ўсёй тэрыторыі.

## Галерэя 

Galium album blatt.jpeg|Сцябло і лісце
Galium album ENBLA03.jpeg|Кветка

Катэгорыя:Флора Афрыкі
Катэгорыя:Флора Еўразіі
Катэгорыя:Маруна
Катэгорыя:Расліны, апісаныя ў 1768 годзе
Цагляная вуліца (Брэст)

**Вуліца Цагляная** (гістарычная назва: *вуліца Заходняя*) — вуліца на паўднёвай ускраіне Брэста. Узнікла ў 1958 годзе пасля далучэння да горада цяглянага завода № 22. Працягласць 840 м — ад Ковельскай шашы да чыгуначнага пераезда на лініі Брэст — Тамашоўка. Забудавана адна-, двух- і трохпавярховымі жылымі дамамі. На вуліцы, на тэрыторыі былога цаглянага завода ў 1948 годзе ўсталяваны абеліск у памяць рабочых, якіх расстралялі нацысты.

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Вуліцы Брэста