open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Іван Рыгоравіч Бунечка

**Іван Рыгоравіч Бунечка** (8 ліпеня 1950) — украінскі дыпламат. Надзвычайны і Паўнамоцны пасланец Украіны 2-га класа. Пастаянны паўнамоцны прадстаўнік Украіны пры каардынацыйных інстытутах Садружнасці Незалежных Дзяржаў.

## Біяграфія 
Нарадзіўся 8 ліпеня 1950 года ў Ровенскай вобласці. У 1973 годзе скончыў Кіеўскі нацыянальны ўніверсітэт імя Тараса Шаўчэнкі, гістарычны факультэт. У 1980 годзе — Вышэйшую партыйную школу, у 1990 годзе — аспірантуру Акадэміі грамадскіх навук пры ЦК КПСС, у 2002 годзе — факультэт павышэння кваліфікацыі Дыпламатычнай акадэміі МЗС Расіі. Доктар філасофіі.

Ён памёр 23 снежня 2021 года.

## Партыйная праца 
З 1966 загадчык сельскім клубам. У 1967—1970 гг — працаваў настаўнікам у школе. У 1970—1973 гг — інструктар райкама камсамола . 1973—1974 — служба ў Савецкай арміі . 1974—1978 гг — лектар, загадчык аддзела райкама Кампартыі Украіны. 1978—1980 гг — слухач Адэскай вышэйшай партыйнай школы. 1980—1987 гг — лектар Ровенскага абкама Кампартыі Украіны. 1987—1990 гг — аспірант Акадэміі грамадскіх навук пры ЦК КПСС. 1990—1991 гг — сакратар Ровенскага гаркама Кампартыі Украіны. 1992—1996 гг — дырэктар філіяла Украінскай фондавай біржы.

## Дыпламатычная праца 
З 1996 на дыпламатычнай працы ў МЗС Украіны на пасадах: галоўнага дарадцы Дагаворна-прававога ўпраўлення, дарадцы Першага тэрытарыяльнага дэпартамента МЗС Украіны, першага сакратара Пасольстваў Украіны ў Рэспубліцы Беларусь, Туркменістан і, дарадцы Пасольстваў Украіны ў Расійскай Федэрацыі, Кыргызскай Рэспубліцы.

З 28.12.2010&nbsp;— 31.03.2014&nbsp;— Пастаянны паўнамоцны прадстаўнік Украіны пры каардынацыйных інстытутах Садружнасці Незалежных Дзяржаў.

## Узнагароды і адрозненні 
* Тры ордэны, медалі, Ганаровая грамата і Ганаровы знак Міністэрства замежных спраў Украіны III ступені.

## Дыпламатычны ранг 
* Надзвычайны і Паўнамоцны пасланнік Украіны 2-га класа.

## Аўтар прац 
* Виховувати громадянина і трудівника/І.&nbsp;Г.&nbsp;Бунечко. Київ : Т-во «Знання» УРСР, 1987

## Спасылкі 
* Постійне представництво України при координаційних інститутах СНД 
* Інтерв'ю постійного повноважного представника України при координаційних інститутах СНД І.Бунечка державній агенції УНІАН 
* СНД:зруйнувати не можна реформувати
* Турчинов звільнив представника України при координаційних інститутах СНД

Катэгорыя:Асобы
Катэгорыя:Дыпламаты Украіны
Катэгорыя:Садружнасць Незалежных Дзяржаў
Крысціянстад (лен)

**Крысціянстад** ()&nbsp;— лен Швецыі, які існаваў з 1719 па 1996 гады. Быў аб’яднаны з ленам Мальмёхус, утварыўшы разам з ім новы лен Сконэ. Адміністрацыйным цэнтрам з’яўляўся горад Крысціянстад.

## Гл. таксама 
* Адміністрацыйны падзел Швецыі

Катэгорыя:Гістарычныя лены Швецыі
Сасноўка (рака)

**Сасно́ўка** — рака ў Клімавіцкім раёне Магілёўскай вобласці Беларусі, левы прыток ракі Асцёр (басейн Дняпра).

Даўжыня ракі 39 км, плошча вадазбору 201 км². Пачынаецца за 3 км у напрамку на захад ад вёскі Склімін, упадае ў Асцёр на ўскраіне вёскі Хадунь. Працякае па ўскраіне Аршанска-Магілёўскай раўніны. Даліна ракі трапецападобная, шырынёй 0,5—1,5 км. Пойма двухбаковая, месцамі чаргуецца па берагах. Шырыня поймы да 200 метраў. Рэчышча звілістае, шырынёй 5—10 м, на працягу 15 км каналізаванае. У вярхоўі рака перасыхае.

У Сасноўку ўпадаюць Рагожынка, канал Г-1 (справа), Сасновіца, Царкоўка (злева).

## Літаратура 
* 
* 

## Спасылкі 
* Общая характеристика речной сети Могилёвской области (в разрезе районов) // Справочник «Водные объекты Республики Беларусь»  

Катэгорыя:Рэкі Клімавіцкага раёна
Катэгорыя:Прытокі Асцёра (прыток Сажа)
Адкрыты чэмпіянат Кітая па снукеры 2002

**Адкрыты чэмпіянат Кітая 2002** () — прафесійны рэйтынгавы турнір па снукеры, які праходзіў з 24 лютага па 3 сакавіка 2002 года ў міжнародным спартыўным цэнтры, у Шанхаі, Кітай. Турнір стаў пятым розыгрышам адкрытага чэмпіянату Кітая, які быў заснаваны ў 1997 годзе пад назвай China International і з 1999 года стаў рэйтынгавым спаборніцтвам. Прызавы фонд чэмпіянату склаў £450,800, з якіх £62,500 атрымаў пераможца.

Пераможцам турніру стаў лідар сусветнага рэйтынгу Марк Уільямс з Уэльса, які перайграў на сваім шляху да тытула Энтані Дэйвіса (5:2), Стыва Дэвіса (5:2), Стывена Лі ў чвэрцьфінале (5:4), пераможцу адкрытага чэмпіянату Брытаніі Джона Хігінса з Шатландыі ў паўфінальным матчы (6:2), а ў фінальным паядынку саступаў Энтані Хэмілтану з лікам 5:8, аднак здолеў выйграць чатыры партыі запар і здабыць перамогу на турніры. Такім чынам, 26-гадовы валіец выйграў свой 14-ы прафесійны і 11-ы рэйтынгавы тытул у кар'еры, а таксама трэці рэйтынгавы турнір у Азіі (пасля перамог на Тайланд Мастэрс у 1999 і 2000 гадах) і першае спаборніцтва за паўтара года (пасля перамогі на Гран-пры ў 2000 годзе).

## Прызавыя грошы 
Прызавы фонд турніру значна павысіўся ў параўнанні з папярэднім розыгрышам на £139,720 і склаў £450,800. Прызавыя пераможцы павысіліся на £12,500, склаўшы £62,500.

## Рэйтынгавыя ачкі 

## Уайлдкард раўнд 
Два кітайскія аматары атрымалі ўалдкард ад арганізатараў турніру: Дзін Цзюньхуэй і Цай Цзяньчжун. Яны гулялі ў папярэднім раўндзе за права выступаць у першым крузе асноўнага турніру супраць двух выпадковых гульцоў, якія прайшлі кваліфікацыйны раўнд: Марка Сэлбі і Ніка Уокера.

## Асноўная сетка 
## Фінал 
|-
| colspan="3" align="center" | 

|-
| colspan="3" align="center" style="font-size: 100%" | 
|-
| align="right" | 106
| align="center" | Найвышэйшая серыя
| **107**
|-
| align="right" | 1
| align="center" | Соценныя серыі
| 1
|-
| align="right" | **5**
| align="center" | Серыі 50+
| 4
|}

## Спасылкі 
* Адкрыты чэмпіянат Кітая 2002 на Snooker.org 
* Статыстыка адкрытага чэмпіянату Кітая 2002 на CueTracker.net 

Катэгорыя:Адкрыты чэмпіянат Кітая па снукеры
Катэгорыя:2002 год у снукеры
Катэгорыя:Спорт у Кітаі ў 2002 годзе
Катэгорыя:Снукерны сезон 2001/2002
Катэгорыя:Снукерныя турніры ў Кітаі
Адкрыты чэмпіянат Кітая па снукеры 2000

**Адкрыты чэмпіянат Кітая 2000** () — прафесійны рэйтынгавы турнір па снукеры, які праходзіў з 9 па 17 снежня 2000 года ў Mission Hills Resort, у Шэньчжэні, Кітай. Турнір стаў чацвёртым розыгрышам адкрытага чэмпіянату Кітая, які быў заснаваны ў 1997 годзе пад назвай China International і з 1999 года стаў рэйтынгавым спаборніцтвам. Прызавы фонд чэмпіянату склаў £311,080, з якіх £50,000 атрымаў пераможца.

Пераможцам турніру стаў Роні О’Саліван, які перайграў на сваім шляху да тытула Білі Снэдана (5:1), Дамініка Дэйла (5:2), Пола Хантэра ў чвэрцьфінале (5:4), Стывена Хендры з Шатландыі ў паўфінальным матчы (6:3), а таксама лідара сусветнага рэйтынгу і чэмпіёна свету Марка Уільямса ў фінальным паядынку з лікам 9:3. Такім чынам, 25-гадовы англічанін выйграў свой 18-ы прафесійны і дзявяты рэйтынгавы тытул у кар'еры, а таксама другі запар адкрыты чэмпіянат Кітая запар і чацвёртае спаборніцтва ў 2000 годзе (пасля перамог на адкрытым чэмпіянаце Шатландыі, кубку чэмпіёнаў і Мастэрсе Шатландыі).

## Прызавыя грошы 
Прызавы фонд турніру павысіўся ў параўнанні з папярэднім розыгрышам на £10,400 і склаў £311,080. Прызавыя пераможцы засталіся на тым жа ўзроўні, што і ў мінулым годзе — £50,000.

## Рэйтынгавыя ачкі 

## Уайлдкард раўнд 
Два кітайскія аматары атрымалі ўалдкард ад арганізатараў турніру: Цай Цзяньчжун і Пан Вэйго. Яны гулялі ў папярэднім раўндзе за права выступаць у першым крузе асноўнага турніру супраць двух выпадковых гульцоў, якія прайшлі кваліфікацыйны раўнд: Б'ёрна Ханевіра і Стывена Магуайра.

## Асноўная сетка 
## Фінал 
|-
| colspan="3" align="center" | 

|-
| colspan="3" align="center" style="font-size: 100%" | 
|-
| align="right" | **87**
| align="center" | Найвышэйшая серыя
| 65
|-
| align="right" | 0
| align="center" | Соценныя серыі
| 0
|-
| align="right" | **8**
| align="center" | Серыі 50+
| 2
|}

## Спасылкі 
* Адкрыты чэмпіянат Кітая 2000 на Snooker.org 
* Статыстыка адкрытага чэмпіянату Кітая 2000 на CueTracker.net 

Катэгорыя:Адкрыты чэмпіянат Кітая па снукеры
Катэгорыя:2000 год у снукеры
Катэгорыя:Спорт у Кітаі ў 2000 годзе
Катэгорыя:Снукерны сезон 2000/2001
Катэгорыя:Снукерныя турніры ў Кітаі
Адкрыты чэмпіянат Кітая па снукеры 1999

**Адкрыты чэмпіянат Кітая 1999** () — прафесійны рэйтынгавы турнір па снукеры, які праходзіў з 11 па 19 лістапада 1999 года ў спартыўнай зале Пекінскага універсітэта, у Пекіне, Кітай. Турнір стаў трэцім розыгрышам адкрытага чэмпіянату Кітая, які быў заснаваны ў 1997 годзе пад назвай China International і з 1999 года стаў рэйтынгавым спаборніцтвам. Прызавы фонд чэмпіянату склаў £300,680, з якіх £50,000 атрымаў пераможца.

Пераможцам турніру стаў Роні О’Саліван, які перайграў на сваім шляху да тытула Энтані Дэйвіса (5:2), Шоката Алі (5:2), Пола Суіні ў чвэрцьфінале (5:1), Браяна Моргана ў паўфінальным матчы (6:5) і Стывена Лі ў фінальным паядынку з лікам 9:2. Такім чынам, 23-гадовы англічанін выйграў свой 14-ы прафесійны і сёмы рэйтынгавы тытул у кар'еры, а таксама першае рэйтынгавае спаборніцтва больш, чым за паўтара года (пасля перамогі на адкрытым чэмпіянаце Шатландыі ў лютым 1998 года).

## Прызавыя грошы 
Прызавы фонд турніру значна павысіўся ў параўнанні з China International 1999 на £45,180 і склаў £300,680. Прызавыя пераможцы павысіліся на £8,000, склаўшы £50,000.

## Рэйтынгавыя ачкі 

## Удзельнікі 
Ніжэй прадстаўлена табліца з інфармацыяй пра ўсіх удзельнікаў спаборніцтва.

## Уайлдкард раўнд 
Тры кітайскія аматары атрымалі ўалдкард ад арганізатараў турніру: Чжан Кай, Пан Вэйго і Дай Ханьлінь. Яны гулялі ў папярэднім раўндзе за права выступаць у першым крузе асноўнага турніру супраць трох выпадковых гульцоў, якія прайшлі кваліфікацыйны раўнд: Пітэра Лайнса, Энтані Дэйвіса і Марка Фу.

## Асноўная сетка 
## Фінал 
|-
| colspan="3" align="center" | 

|-
| colspan="3" align="center" style="font-size: 100%" | 
|-
| align="right" | **124**
| align="center" | Найвышэйшая серыя
| 69
|-
| align="right" | **2**
| align="center" | Соценныя серыі
| 0
|-
| align="right" | **5**
| align="center" | Серыі 50+
| 1
|}

## Спасылкі 
* Адкрыты чэмпіянат Кітая 1999 на Snooker.org 
* Статыстыка адкрытага чэмпіянату Кітая 1999 на CueTracker.net 

Катэгорыя:Адкрыты чэмпіянат Кітая па снукеры
Катэгорыя:1999 год у снукеры
Катэгорыя:Спорт у Кітаі ў 1999 годзе
Катэгорыя:Снукерны сезон 1999/2000
Катэгорыя:Снукерныя турніры ў Кітаі
Катэгорыя:1999 год у Пекіне
Мяфодзій I (Патрыярх Канстанцінопальскі)

**Мяфодзій I** (; 788/800 — 14 чэрвеня 847) — патрыярх Канстанцінопальскі (з 4 сакавіка 843 года). Кананізаваны ў ліку свяціцеляў, памяць у Праваслаўнай царкве 14 чэрвеня (па юліянскім календары), у Каталіцкай царкве — 14 чэрвеня.

## Біяграфія 
Нарадзіўся на Сіцыліі ў багатай сям'і, у раннім узросце паступіў у манастыр на востраве Хіяс. Пра раннія гады жыцця Мяфодзія даных не захавалася. Вядомасць ён набыў пры імператары-іканаборцы Льве Армяніне, калі заняў пасаду апакрысіярыя пры патрыярху Нікіфары. Мяфодзій быў накіраваны ім у Рым з пасланнем да Папы. Затрымаўшыся ў Рыме, Мяфодзій быў пасвечаны ў прэсвітара і вярнуўся ў Канстанцінопаль ужо пры патрыярху-іканаборцы Феадоце і імператары Міхаіле II. За падтрымку іконашанавання Мяфодзій быў пасаджаны ў турму ў Акрыце. Ён атрымаў часовую свабоду пры імператары Феафіле, які спачатку прыблізіў яго да двара, але пасля паражэння ў вайне супраць арабаў, якое ён лічыў віной «ідалапаклоннікаў» (гэта значыць іконапаклоннікаў) саслаў яго на востраў Антыгон.

Пасля смерці Феафіла пры рэгенцтве імператрыцы Феадоры Мяфодзій 4 сакавіка 843 года быў абраны Канстанцінопальскім патрыярхам замест выгнанага іканаборскага патрыярха Іаана Граматыка. Удзельнічаў у правядзенні «Урачыстасці Праваслаўя» — напісаў па гэтым выпадку чынапаследаванне, якое выкарыстоўваецца ў Праваслаўнай царкве па цяперашні час.

Сканаў 14 чэрвеня 847 года. Захаваліся напісаныя ім тры чыны шлюбавянчання, некалькі пастырскіх павучанняў і царкоўных спеваў.

## Спасылкі 
* Свяціцель Мяфодзій, Патрыярх Канстанцінопальскі на сайце Православие.Ru

Катэгорыя:Нарадзіліся ў VIII стагоддзі
Катэгорыя:Постаці Хіяса
Катэгорыя:Каталіцкія і праваслаўныя святыя
Катэгорыя:Іканаборства
Катэгорыя:Свяціцелі
Катэгорыя:Хрысціянскія святыя IX стагоддзя
Катэгорыя:Царкоўныя дзеячы IX стагоддзя
China International 1997 (снукер)

**China International 1997** — прафесійны рэйтынгавы турнір па снукеры, які праходзіў з 17 па 20 верасня 1997 года ў Шанхаі, Кітай. Турнір стаў першым розыгрышам China International, які пасля стаў рэйтынгавым спаборніцтвам. Пераможца чэмпіянату атрымаў £10,000.

Пераможцам турніру стаў Стыў Дэвіс, які перайграў на сваім шляху да тытула мясцовага снукерыста Хасыму Туэрсюня (4:0), лідара сусветнага рэйтынгу Стывена Хендры ў чвэрцьфінале (5:0), Джэймса Уатану з Тайланда ў паўфінальным матчы (6:1) і Джымі Уайта ў фінальным паядынку з лікам 7:4. Такім чынам, 40-гадовы англічанін выйграў свой 79-ы прафесійны тытул у кар’еры, а таксама другое спаборніцтва ў 1997 годзе (пасля перамогі на Мастэрс у лютым).

## Удзельнікі 
На China International 1997 прынялі ўдзел 6 прафесійных гульцоў і 6 аматараў з Кітая: Хасыму Туэрсюнь, Пан Вэйго, Сюй Сіньцзянь, Го Хуа, Да Хайлінь і Гаа Фэн.

Ніжэй прадстаўлена табліца з інфармацыяй пра ўсіх удзельнікаў спаборніцтва.

## Асноўная сетка 
## Фінал 
|-
| colspan="3" align="center" | 

|-
| colspan="3" align="center" style="font-size: 100%" | 
|-
| align="right" | 63
| align="center" | Найвышэйшы брэйк
| 63
|-
| align="right" | 0
| align="center" | Соценныя брэйкі
| 0
|-
| align="right" | 2
| align="center" | Брэйкі 50+
| 2
|}

## Брэйкі, вышэйшыя за 50 ачкоў 
Ніжэй прадстаўлены ўдзельнікі, упарадкаваныя па іх найвышэйшай серыі на турніры. Насупраць пералічаны ўсе соценныя і паўсоценныя брэйкі кожнага гульца.

## Статыстыка турніру 
### Статыстыка гульцоў 
### Статыстыка паводле краін 
### Агульная статыстыка 
## Спасылкі 
* Статыстыка China International 1997 на CueTracker.net 

Катэгорыя:China International (снукер)
Катэгорыя:1997 год у снукеры
Катэгорыя:Спорт у Кітаі ў 1997 годзе
Катэгорыя:Снукерны сезон 1997/1998
Катэгорыя:Снукерныя турніры ў Кітаі
Катэгорыя:1997 год у Пекіне
Феадот I (Патрыярх Канстанцінопальскі)

**Феадот I** (; *Феадот Касітэра*) — Патрыярх Канстанцінопальскі (1 красавіка 815 — студзень 821). Феадот паходзіў з фаміліі Мелісінас і быў сваяком імператара-іканаборца Канстанціна V Капраніма, да ўзвядзення на патрыяршы прастол быў начальнікам лейбгвардыі.

Феадот стаў патрыярхам перад 2-м іканаборскім саборам, скліканым у 815 годзе імператарам Львом V Армянінам для адмены рашэнняў Сёмага Усяленскага сабору. Феадот не меў якой-небудзь багаслоўскай адукацыі. Па словах Георгія Манаха ён быў зусім неадукаваны і не меў уласнага меркавання.

Катэгорыя:Іканаборцы
Катэгорыя:Царкоўныя дзеячы IX стагоддзя
Нікіфар (Патрыярх Канстанцінопальскі)

**Патрыярх Нікіфар** (; каля 758—828) — патрыярх Канстанцінопальскі (806—815). Шануецца як святы ў ліку свяціцеляў. Памяць у Праваслаўнай царкве здзяйсняецца (па юліянскім календары): 2 чэрвеня і 13 сакавіка (перанясенне мошчаў), у Каталіцкай царкве — 13 сакавіка.

Нікіфар нарадзіўся ў Канстанцінопалі ў сям’і імператарскага сакратара. Яго бацька пацярпеў за іконашанаванне пры імператары Канстанціне Капраніме і памёр у выгнанні ў Нікеі. Нікіфар быў саноўнікам пры двары імператрыцы Ірыны (797—802) і ўдзельнічаў у працы скліканага ёю Сёмага Усяленскага сабору. Пазней ён сыйшоў у манастыр, але пострыг прыняў не адразу, а пазней, калі ў 806 годзе, пасля смерці патрыярха Тарасія, быў узведзены на патрыяршы прастол. Нікіфар быў дбайным абаронцам іконашанавання і з узыходжаннем імператара-іканаборца Льва Армяніна (813—820) у 815 годзе быў сасланы ў манастыр Святога Феадора на беразе Басфора, дзе сканаў у 828 годзе.

У 847 годзе былі здабыты мошчы патрыярха Нікіфара, якія паводле падання апынуліся нятленнымі. Іх перанеслі з Праканіса ў Канстанцінопаль і паклалі на адзін дзень у храме Святой Сафіі, а затым перанеслі ў храм Святых Апосталаў. У наш час рука свяціцеля захоўваецца ў Хілендарскім манастыры на Афоне.

## Працы 
[thumb|left|300px|*Патрыярх Нікіфар накіроўвае імператару Міхаілу II прашэнне аб аднаўленні іконашанавання* (мініяцюра з [Іаан Скіліца|Хронікі Іаана Скіліцы)]]
* Кароткая гісторыя з часоў пасля кіравання Маўрыкія
* Пасланне да Льва III, Папы Рымскага
* Абараняльнае слова да Сусветнай Царквы адносна новага разладу з нагоды сумленных ікон
* Супраць Еўсевія і Епіфаніда
* Слова ў абарону бязгрэшнай, чыстай і сапраўднай нашай хрысціянскай веры і супраць тых, хто думае, што мы ўшаноўваем ідалаў
* Разбор і аспрэчанне невуцкага і бязбожнага марнаслоўя ганебнага Мамоны супраць выратавальнага ўвасаблення Бога-Слова
* Абвінавачанне і аспрэчанні бязбожнага і ганебнай пастановы сабору, які быў у 815 г.

## Літаратура 
* Чичуров И. С. Византийские исторические сочинения: «Хронография» Феофана, «Бревиарий» Никифора: Тексты, перевод, комментарий / Отв. ред. В. Т. Пашуто. — М.: Наука, 1980. — 216 с. — (Древнейшие источники по истории народов СССР). — 8 800 экз. (в пер.)
* 
* 
* 
* 
* 

## Спасылкі 
* Патрыярх Нікіфар. Кароткая гісторыя. Частка 1 Частка 2

Катэгорыя:Святыя паводле алфавіта
Катэгорыя:Каталіцкія і праваслаўныя святыя
Катэгорыя:Хрысціянскія святыя IX стагоддзя
Катэгорыя:Свяціцелі
Катэгорыя:Іканаборства
Янь Бінтаа

**Янь Бінтаа** (; нар. ) — кітайскі прафесійны гулец у снукер. Фіналіст адкрытага чэмпіянату Паўночнай Ірландыі 2017 года і паўфіналіст International Championship 2017 года. З лістапада 2017 года нязменна ўваходзіць у топ-32 сусветнага рэйтынгу.

Пачаў выступаць на прафесійным узроўні ў 2013 годзе ва ўзросце 13 гадоў на нізкарэйтынгавых турнірах азіяцкага тура серыі Players Tour Championship, дайшоўшы да 1/8 фіналу адкрытага чэмпіянату Чжанцзягана, пасля чаго атрымаў уайлдкард на рэйтынгавы адкрыты чэмпіянат Кітая 2014 года, здзейсніўшы дэбют на рэйтынгавых турнірах. У наступным сезоне дайшоў да 1/8 фіналу нізкарэйтынгавага адкрытага чэмпіянату Ісіна і да 1/16 фіналу рэйтынгавых Усі Класік і Шанхай Мастэрс, а ў лістападзе 2014 года стаў самым маладым чэмпіёнам свету сярод аматараў у гісторыі ў 14-гадовым узросце, што дазволіла яму атрымаць прафесійны статус, але з-за праблем з атрыманнем брытанскай візы пачатак яго прафесійнай кар'еры быў перанесены на сезон 2016/2017. У сезоне 2015/2016 у складзе другой каманды Кітая разам з Чжоу Юэлунам стаў пераможцам кубку свету, перайграўшы найлепшых снукерыстаў свету, пасля чаго ўдзельнічаў на запрашальным турніры Champion of Champions, дзе дайшоў да чвэрцьфінальнай стадыі. У сваім дэбютным сезоне сярод прафесіяналаў дайшоў да чвэрцьфіналу German Masters 2017, пасля чаго ўвайшоў у топ-64 сусветнага рэйтынгу, а таксама дэбютаваў у асноўнай стадыі чэмпіянату свету, а ў сезоне 2017/2018 дайшоў да паўфіналу International Championship і да фіналу адкрытага чэмпіянату Паўночнай Ірландыі, дзе саступіў Марку Уільямсу (8:9), стаўшы самым маладым фіналістам рэйтынгавага турніру ў гісторыі снукера, што дазволіла кітайцу ўвайсці ў топ-32 рэйтынгу.

Падняўся на найвышэйшае для сябе 26-е месца ў сусветным рэйтынгу ў сярэдзіне снежня 2017 года. За прафесійную кар'еру аформіў больш за 20 сэнчуры-брэйкаў, а таксама зарабіў больш за 180 тысяч фунтаў, уваходзячы ў топ-150 снукерыстаў у гісторыі па гэтым паказчыку.

## Фіналы турніраў
### Рэйтынгавыя турніры: 1 (1 параза)

### Прафесійныя снукерныя турніры: 1 (1 параза) 

## Выступы на прафесійных снукерных турнірах 

## Спасылкі 
* Профіль на World Snooker 
* Статыстыка Яня Бінтаа на CueTracker.net 

Катэгорыя:Снукерысты Кітая
Прадстаяцель

**Прадстая́цель** () — агульнае, дагматчна правільнае найменне першага па гонары епіскапа памеснай праваслаўнай царквы. Прадстаяцелем Рускай праваслаўнай царквы з'яўляецца Патрыярх Маскоўскі і ўсяе Русі (у наш час — патрыярх Кірыл).

Прадстаяцелем таксама завецца намеснік ці настаяцель манастыра або храма.

У Тыпіконе і іншых набажэнскіх указаннях тэрмінам *прадстаяцель* пазначаецца епіскап ці святар, які ўзначальвае (здзяйсняе) любое саборнае (калектыўнае) набажэнства.

## Гл. таксама 
* Глава царквы
* Прадстаяцелі Рускай царквы

Катэгорыя:Рэлігійныя тытулы
Тыпікон

: *Гэта артыкул пра богаслужэбную кнігу. Пра богаслужэбныя ўставы гл. артыкул Богаслужэбны ўстаў*.

**Тыпіко́н** (), ( ад  — узор, устаў) — кніга, у праваслаўнай літургіцы, якая змяшчае галоўным чынам устаў богаслужэння. У Тыпіконе знаходзіцца таксама каляндар з Маркавымі главамі, якія злучаюць рухомы і нерухомы гадавыя богаслужэбныя кругі; правілы аб пастах; правілы манастырскага супольнага жыцця і ўказанні аб правядзенні храмавых свят; трапезе і іншых аспектах царкоўнага і манастырскага жыцця.

Катэгорыя:Богаслужэнне
Катэгорыя:Літургіка
Нікіфар Каліст Ксанфопул

**Нікіфар Каліст Ксанфопул** (, памёр каля 1350) — царкоўны гісторык, манах Сафійскага манастыра ў Канстанцінопалі.

Яго «Царкоўная гісторыя» (у 18 кнігах) даведзена да смерці візантыйскага імператара Фокі (611); у прадмове аўтар абяцаў працягваць апавяданне пра далейшы час, які, можа быць, і існаваў, але да цяперашняга часу не знойдзены. Лепшую частку сачынення складае апісанне эпохі імператара Юстына і Юстыніяна; але наогул сачыненне характарызуецца адсутнасцю гістарычнай крытыкі. Адзіны рукапіс гэтага сачынення знойдзены ў Афінскай бібліятэцы, адкуль яна перанесена ў Канстанцінопаль, а затым у Венскую бібліятэку. Выдадзена ў лацінскім перакладзе Ланжам (Lange) у 1553.

Нікіфар вядомы таксама як аўтар службы «Жываноснай Крыніцы» і шэрагу сінаксарыяў Поснай і Цвятной Трыёдзяў. Таксама ім былі напісаны тлумачэнні на некаторыя набажэнскія спевы.

## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Гісторыкі Візантыі
Катэгорыя:Гісторыкі Старажытнай Грэцыі
Катэгорыя:Гісторыкі XIV стагоддзя
Катэгорыя:Гісторыкі царквы
Катэгорыя:Праваслаўныя гімнографы
Катэгорыя:Манахі Канстанцінопальскай праваслаўнай царквы
Трыёдзь

, 1646.]]
 ў Брэсце.]]

**Трыёдзь**, **Трыядыён** (, ад  тры і  — песня) — богаслужэбная кніга праваслаўнай царквы, якая змяшчае трохпесенныя каноны (трыспеўцы), адкуль і паходзіць назва.

Трыёдзі пакрываюць круг пераходных свят года, даты якіх залежаць ад дня святкавання Вялікадня: ад падрыхтоўчых тыдняў да Вялікага посту (гэта значыць ад Нядзелі мытара і фарысея) да першай нядзелі пасля свята Святой Троіцы (гэта значыць да Нядзелі Усіх святых). Першыя два падрыхтоўчыя тыдні Трыёдзь выкарыстоўваецца толькі ў нядзельнай службе на Нядзелю мытара і фарысея і на Нядзелю блуднага сына, а пачынаючы са службы на суботу перад Нядзеляй Страшнага суда — штодня.

Першапачаткова Трыёдзь існавала як адзіны зборнік, а затым была падзелена на дзве часткі — Трыёдзь Посную і Трыёдзь Кветную.

* **Трыёдзь Посная** змяшчае малітваслоўі на дні Вялікага посту з падрыхтоўчымі тыднямі да яго і Перадвелікоднага тыдня пачынаючы з Нядзелі мытара і фарысея і да Вялікай суботы ўключна. Змяшчае спевы галоўным чынам аўтараў VIII—IX стст., сярод якіх Андрэй Крыцкі, Казьма Маюмскі, Іаан Дамаскін, імператар Леў Мудры, Феафан Прадказаны.
* **Трыёдзь Кветная** складаецца са спеваў ад Вялікдня да Нядзелі Усіх святых, гэта значыць наступнай нядзелі пасля Сёмухі. Назва «Кветная Трыёдзь» паходзіць ад свята Уваходу Гасподняга ў Іерусалім або Нядзелі ваій (Кветнай Нядзелі), бо ў ранняй набажэнскай традыцыі другая частка Трыёдзі пачыналася са службы Лазаревай суботы, звязанай са святам Уваходу Гасподняга ў Іерусалім. У Расіі такі падзел Трыёдзі захоўваўся да сярэдзіны XVII стагоддзя і быў зменены падчас рэформы патрыярха Нікана. У стараверскіх выданнях па старажытнай традыцыі Трыёдзь Посная заканчваецца разам з Чатырохдзесятніцай, а Трыёдзь Кветная пачынаецца з Лазаравай суботы.

Калі Кветная Трыёдзь пачынаецца з Вялікадня, яе называюць «Пентыкастарыён» (Пяцідзясятніца), а Посную Трыёдзь называюць проста Трыёддзю.

## Літаратура 
* *Протоиерей Серафим Слободской.* Закон Божий. — Ульяновск: МЦ «Информсервис Лимитед», 1997. — 726 с. ISBN 5-87225-014-2
* *Протоиерей Г. Дьяченко*. Полный Церковно-Славянский Словарь. — издательство «Отчий дом», 2000. — 1122 с. ISBN 5-86809-048-9

## Спасылкі 
* «Кветная Трыёдзь» 1630 года — Частка 1 Частка 2 Частка 3

Катэгорыя:Праваслаўнае набажэнства
Катэгорыя:Літургічныя кнігі
China International 1999 (снукер)

**China International 1999** — прафесійны рэйтынгавы турнір па снукеры, які праходзіў з 8 па 14 сакавіка 1999 года ў Shanghai JC Mandarin Hotel, у Шанхаі, Кітай. Турнір стаў другім розыгрышам China International, які быў заснаваны ў 1997 годзе, але быў нярэйтынгавым спаборніцтвам. Прызавы фонд чэмпіянату склаў £255,500, з якіх £42,000 атрымаў пераможца.

Турнір стаў першым і адзіным рэйтынгавым спаборніцтвам у гісторыі снукера, у паўфінал якога выйшлі чатыры шатландскія снукерысты.

Пераможцам турніру стаў чэмпіён свету і лідар сусветнага рэйтынгу Джон Хігінс з Шатландыі, які перайграў на сваім шляху да тытула свайго суайчынніка Джэймі Бёрнэта (5:4), валійцаў Мэцью Стывенса (5:0) і Пола Дэйвіса ў чвэрцьфінале (5:2) і яшчэ двух шатландцаў Алана Мак-Мануса ў паўфінальным матчы (6:4) і Білі Снэдана ў фінальным паядынку з лікам 9:3. Такім чынам, 23-гадовы шатландзец выйграў свой 11-ы рэйтынгавы тытул у кар’еры, а таксама чацвёртае спаборніцтва ў сезоне (пасля перамог на чэмпіянаце Вялікабрытаніі, Мастэрс і Charity Challenge).

## Прызавыя грошы 
Прызавы фонд China International 1999 склаў £250,500, што стала найменшым прызавым фондам рэйтынгавага спаборніцтва ў сезоне 1998/1999. Да іх таксама дадаліся £5,000 за максімальны брэйк, які быў выкананы ў кваліфікацыі спаборніцтва. Першы прыз турніру склаў £42,000.

## Рэйтынгавыя ачкі 

## Удзельнікі 
Ніжэй прадстаўлена табліца з інфармацыяй пра ўсіх удзельнікаў спаборніцтва.

## Уайлдкард раўнд 
Чатыры кітайскія аматары атрымалі ўалдкард ад арганізатараў турніру: Ян Цзяньюнь, Пан Вэйго, Паа Шань і Чжан Кай. Яны гулялі ў папярэднім раўндзе за права выступаць у першым крузе асноўнага турніру супраць чатырох выпадковых гульцоў, якія прайшлі кваліфікацыйны раўнд: Майкла Холта, Пітэра Лайнса, Дэйва Фінбау і Энтані Дэйвіса.

## Асноўная сетка 
## Фінал 
|-
| colspan="3" align="center" style="font-size: 100%" | 
|-
| align="right" | **124**
| align="center" | Найвышэйшы брэйк
| 93
|-
| align="right" | **1**
| align="center" | Соценныя брэйкі
| 0
|-
| align="right" | **5**
| align="center" | Брэйкі 50+
| 2
|}

## Брэйкі, вышэйшыя за 50 ачкоў 
Ніжэй прадстаўлены ўдзельнікі, упарадкаваныя па іх найвышэйшай серыі на турніры. Насупраць пералічаны ўсе соценныя і паўсоценныя брэйкі кожнага гульца.

## Статыстыка турніру 
### Статыстыка гульцоў 
### Статыстыка паводле краін 
### Агульная статыстыка 
## Спасылкі 
* China International 1999 на Snooker.org 
* Статыстыка China International 1999 на CueTracker.net 

Катэгорыя:China International (снукер)
Катэгорыя:1999 год у снукеры
Катэгорыя:Спорт у Кітаі ў 1999 годзе
Катэгорыя:Снукерны сезон 1998/1999
Катэгорыя:Снукерныя турніры ў Кітаі
Катэгорыя:1999 год у Шанхаі
Мікель Крусафонт і Пайро

**Міке́ль Крусафо́нт і Пайро́** (; Сабадэль, Каталонія, 1910—1983) — каталонскі палеантолаг, які спецыялізаваўся на касцях сысуноў.

## Біяграфія 
Атрымаў фармацэўтычную адукацыю ў Барселонскім універсітэце (1933), прыродазнаўчую ў Мадрыдскім універсітэце (1950).

Прафесар палеанталогіі Аўедскага ўніверсітэта, прафесар антрапалогіі Таварыства Ісуса ў Барселоне.

## Дзейнасць 
Найбольш значныя творы: «Los Vertebrados del Mioceno Continental de la cuenca del Vallés-Penedés» (1943, з Хасэпам Фернандэсам дэ Вільальтам), «El Mioceno Continental del Vallès y sus yacimientos de vertebrados» (1948, з Хасэпам Фернандэсам дэ Вільальтам); «El Burdigaliense continental de la cuenca del Vallès-Penedès» (1955, з Хасэпам Фернандэсам дэ Вільальтам і Хаймэ Труёлем), «Estudio Masterométricos en la evolución de los Fisípedos» (1957, з Хаймэ Труёлем); «La Evolución» (1966, з Бермуда Мелендэсам і Эмільяна Агірэ).

У 1969 заснаваў Правінцыйны інстытут палеанталогіі (з 1983 — Інстытут палеанталогіі імя Мікеля Крусафонта).

## Памяць 
Яго імем названая дагістарычная жывёла Крусафонтыя.

## Спасылкі 
* Info about Institut Paleontològic Dr. M. Crusafont

Катэгорыя:Палеантолагі Іспаніі
Нарсіс Мантурыёль

**Нарсіс Мантурыёль-і-Эстарыёль** (; , Фігерас — , Сан-Марці-да-Прубансалс, цяпер раён Барселоны) — каталонскі і іспанскі інжынер, вынаходнік, мастак і інтэлектуал.

## Навуковая дзейнасць 
Нарсіс Мантурыёль быў канструктарам першых падводных лодак з рухавіком унутранага згарання. Падводныя лодкі «Ictíneo I» і «Ictíneo II» былі першымі поўнафункцыянальнымі субмарынамі, якія не мелі аварый падчас плавання.

Ідэя пабудаваць сваю першую падводную лодку прыйшла да Нарсіса Мантурыёля ў 1857 годзе, калі ён, назіраючы за працай зборшчыкаў каралаў, стаў сведкам гібелі аднаго з рабочых. Вярнуўшыся пасля гэтага выпадку ў Барселону, Нарсіс Мантурыёль заснаваў кампанію «Monturiol, Font, Altadill y Cia», якая ўзяла на сябе выдаткі па будаўніцтве падводнай лодкі.

Лодка «Ictíneo I» была выпрабаваная ў порце Барселоны ў верасні 1859 года, а лодка «Ictíneo II» — 20 мая 1865 года. Глыбіня, на якую апускаліся лодкі, склала 20 і 30 метраў адпаведна.

Нарсіс Мантурыёль таксама вынайшаў метад капіявання лістоў, метад бесперапыннага друку, хуткасную гармату, адмысловы метад захавання мяса, механізм для вырабу цыгарэт і іншае.

## Позняе жыццё 
У 1868 годзе Мантурыёль вярнуўся ў палітычнае жыццё. Ён быў дэпутатам Устаноўчага сходу Першай Іспанскай рэспублікі (1873), і неўзабаве пасля гэтага стаў дырэктарам Fabrica Nacional del Timbre (Нацыянальны завод марак) у Мадрыдзе на працягу некалькіх месяцаў, дзе ён рэалізаваў працэс паскарэння вытворчасці клейкай паперы.

Мантурыёль памёр у 1885 годзе, у Сан-Марці-да-Прубансалсе, цяпер прыгарадзе Барселоны.

## Спадчына 
Ні адна іншая падводная лодка не выкарыстоўвала анаэробную рухальную сістэму да 1940 года, калі нямецкі флот выпрабоўваў сістэмы з выкарыстаннем тых жа прынцыпаў на эксперыментальнай падводнай лодцы V-80, а затым на тыпе XVII падводных лодак. Праблема незалежнага руху паветра было нарэшце вырашана з будаўніцтвам першай атамнай падводнай лодкі, на USS Nautilus.

У яго ёсць два помнікі: адзін у Барселоне (Avinguda Diagonal — Карэра Жыроны) і іншыя ў канцы бульвара Рамбла ў Фігерасе, яго родным горадзе, больш вядомы для іншага Фігерэнса, Сальвадора Далі.

## Літаратура 
* VALLÈS, Carles: *Diccionari de l’Alt Empordà*. Figueres: Art-3, 1984, 386 p., ISBN 84-85874-17-10 
* Monturiol, a forgotten submariner; by Thomas Holian in Undersea Warfare  
* The Story of the Man who gave the World the Submarine  
* Critic on Monturiols dream written by Matthew Stewart 

## Спасылкі 
*
Храм Жываноснай Крыніцы

**Храм Жываноснай Крыніцы** (, ) — праваслаўны храм у Стамбуле, размешчаны побач з лекавай крыніцай. Старажытная пабудова V—VI стагоддзяў была разбурана ў XV стагоддзі асманамі. Будынак, які носіць тую ж назву і размешчаны ў тым жа месцы, быў пабудаваны ў 1835 годзе. З храмам звязана традыцыя шанавання іконы Жываноснай Крыніцы.

Існуе дзве версіі ўзнікнення храма. Першая, выкладзеная Пракопам Кесарыйскім у яго трактаце «Пра пабудовы», прыпісвае яго стварэнне Юстыніяну I. Пазнейшыя крыніцы ўдакладняюць, што пры будаўніцтве былі выкарыстаны матэрыялы, якія засталіся пасля будаўніцтва сабора Святой Сафіі. Паводле Кедрына гэта адбылося на 33-м годзе валадарання Юстыніяна, гэта значыць у 559-60 гадах. Пазней склалася іншая легенда, зафіксаваная Нікіфарам Калістам у XIV стагоддзі, паводле якой храм заснаваў імператар Леў I у памяць пра цуд, які здарыўся з ім у яго бытнасць простым салдатам. Магчыма, гэта легенда была прыдумана манахамі-сучаснікамі Пракопа з мэтай надання большай старажытнасці свайму манастыру, сам факт існавання якога ўжо ў 536 годзе ставіць пад сумнеў прыярытэт Юстыніяна. Хоць не выключана, што невялікі храм на гэтым месцы да часу пачатку будаўніцтва Юстыніяна ўжо існаваў.

Храм, размешчаны за сценамі горада ў мястэчку , неаднаразова падвяргаўся разбурэнню і перабудовам. У 626 годзе яго спрабавалі захапіць авары. Пры імператрыцы Ірыне і імператары Васілі Македаняніне яго рэканструявалі. 7 верасня 924 года цар Сімяон I спаліў комплекс, аднак ужо праз тры гады яго ўнук Пётр узяў там шлюб з , пляменніцай Рамана Лакапіна.

Пры Аляксеі Камніне ў манастыры жылі ў выгнанні Георгій Манамах, кіраўнік Дырахія, і філосаф-неаплатонік Іаан Італ. Візантыйскія крыніцы паведамляюць, што пасля нашэсця лацінаў крыніца страціла свае лячэбныя ўласцівасці. У 1328 годзе малады Андронік III Палеалог выкарыстоўваў храм як плацдарм пры аблозе Канстанцінопаля, як і султан Мурад II праз сто гадоў. У 1547 годзе П'ер Жыль адзначыў, што хоць храм разбураны, да яго ўсё адно прыходзяць хворыя.
» з в. Чонкі Гомельскага раёна]]
Аднаўленне праваслаўнага культу пачалося толькі ў XVIII стагоддзі, калі пры мітрапаліце Нікадзіме была выяўлена ікона і пабудавана невялікая капліца. Пасля канфлікту з армянамі, грэкі пры падтрымцы турак змаглі абараніць кантроль над крыніцай. Пры гэтым турэцкая варта ажыццяўляла збор мыты з паломнікаў, якая ішла на ўтрыманне турмаў. Квітнеючае прадпрыемства было разбурана ў 1821 годзе янычарамі, якія разбурылі капліцу і атруцілі крыніцу. Пры патрыярху Канстанціі I быў атрыманы дазвол адбудаваць царкву, якая была асвячона 2 лютага 1835 года.

Апошні раз царква моцна пацярпела падчас стамбульскага пагрому 1955 года, пасля чаго была зноў адноўлена.

Размешчаны цяпер пры храме жаночы манастыр Прасвятой Багародзіцы «Жываносная Крыніца» — месца пахавання Усяленскіх Патрыярхаў, якія займалі патрыяршы прастол з XIX стагоддзя.

## Літаратура 
* 
* 

Катэгорыя:Пабудовы Юстыніяна I
Катэгорыя:Храмы Канстанцінопаля
Катэгорыя:Творы 1835 года
Катэгорыя:Праваслаўныя манастыры Турцыі
Катэгорыя:Манастыры Канстанцінопальскай праваслаўнай царквы
Лола Англада

**Марыя Далорэс Англада-і-Сарыера** (, нар. 1896 Барселона — пам.  Тыяна) — каталонская пісьменніца і мастак-ілюстратар. Вядомая ў першую чаргу як аўтар і ілюстратар літаратуры для дзяцей.

## Жыццё і творчасць 
Л. Англада ў творчых адносінах — як пісьменніца — належала да каталонскай культурнай плыні навесентызму, якая ўзнікла ў палітычным асяроддзі вакол створанага Энрыке Прато дэ ла Рыба руху каталонскай салідарнасці (*Solidaritat Catalana*). Ужо ў 13-гадовым узросце дзяўчына робіць малюнкі для ілюстраванага часопіса коміксаў *¡Cu Cut!*. У 17 гадоў з'яўляюцца яе працы для часопіса En Patufet. У 1916 Л. Англада робіць ілюстрацыі для некралога О. Уайльду. У 1918 дзяўчына прыязджае ў Парыж: тут яна працуе ілюстратарам для шэрагу французскіх часопісаў і піша сваю першую кнігу, Contes del Paradís, якую разам з уласнымі жа малюнкамі апублікавала ў 1920 годзе. Падчас Грамадзянскай вайны ў Іспаніі Л. Англада была на баку рэспубліканцаў; яна ўдзельнічае ў рабочым руху, уступае ў UGT і працуе ў Міністэрстве прапаганды. Пасля заканчэння вайны доўгі час жыла ў адзіноце, у невялікім каталонскім гарадку Тыяна, дзе і памерла ў сваім фамільным доме ў верасні 1984 года.

## Літаратурныя сачыненні 
* *Contes del Paradís*, 1920
* *En Peret*, 1928
* *Margarida*, 1929
* *Monsenyor Llangardaix*, 1929
* *El més petit de tots*, 1937
* *La Barcelona dels nostres avis*, 1949
* *La meva casa i el meu jardí*, 1958
* *Martinet*, 1960
* *Les meves nines*, 1983

## Дапаўненні 
* *Маргарыда*, ілюстрацыя Л.Англады да аднайменнай яе казцы (1929)

## Спасылкі 
* Webpage devoted to Lola Anglada (lletrA, Catalan Literature Online) 
* About Lola Anglada на *www.escriptors.cat* 

Катэгорыя:Пісьменніцы XX стагоддзя
Катэгорыя:Нарадзіліся ў 1896 годзе
Франсэск Масія

**Франсэск Масія і Льюса** (; , Віланова і ля Жэлтру, Гараф — , Барселона, Іспанія) — 122-і прэзідэнт Каталоніі, іспанскі ваенны дзеяч.

## Біяграфія 
Служыў у войску да 1905.

У 1922 заснаваў незалежніцкую партыю Эстат Катала . У 1926 спрабаваў узняць паўстанне супраць дыктатуры Мігеля Прымы дэ Рывера. Пасля выбараў 1931 года, на якіх яго партыя атрымала большасць, Масія абвясціў незалежнасць Каталонскай рэспублікі, аднак неўзабаве быў вымушаны задаволіцца частковай аўтаноміяй у складзе навастворанай Іспанскай рэспублікі. Быў прэзідэнтам Генералітэта з 1932 да сваёй смерці ў 1933 годзе. Пахаваны на Мунжуіцкіх могілках Барселоны. Яго смерць выклікала масавую дэманстрацыю.

## Дакументацыя 
У Нацыянальным архіве Каталоніі захоўваецца частка яго асабістай калекцыі, якая складаецца з малюнку, дзе прэзідэнт падарожнічае па Каталоніі, і сямейных здымкаў. Яны ўяўляюць сабой сховішча місіс Тэрэзы Пейра і Масія. Фонд змяшчае дакументы, сфармаваныя і атрыманыя Франсэскам Macia, асабістыя і сямейныя дакументы, перапіску з перыядам да 2-ой Рэспублікі (да красавіка 1931 года) і дакументы, падрыхтаваныя у першую чаргу з пункту гледжання яго палітычнай дзейнасці. Фонд аб'ядноўвае дакументы, якія тычацца яго паводзін, перш чым ён быў прызначаны прэзідэнтам правінцыі Каталонія (1907-1931): як члена парламента (выступы, пракламацыі і паведамленні аб канферэнцыях) каталонскай дзяржавы (арганізацыя, справаздачы, пракламацыі, выклікі, публікацыі і г.д.),  каталонскай арміі (Статут, Правілы, адлюстраванні інфармацыі і геаграфічныя шляхі) і адносна адпаведнага перыяду ў Дырэкторыі генерала Прыма дэ Рывера.

## Спасылкі 
* Біяграфія  
* Macià proclaming the Catalan Republic 

Катэгорыя:Памерлі ў Барселоне
Катэгорыя:Постаці каталонскай палітыкі
Катэгорыя:Прэзідэнты Жэнералітата Каталоніі
Дзяржаўны акадэмічны тэатр імя Яўгена Вахтангава

**Дзяржаўны ордэна Працоўнага Чырвонага Сцяга акадэмічны тэатр імя Яўгена Вахтангава** — маскоўскі драматычны тэатр, існуе з 1921 года. Размешчаны па адрасе: горад Масква, Арбат, дом 26. 13 лістапада 1921 гледачы, якія прыйшлі ў старадаўні арбацкі асабняк на спектакль «Цуд Святога Антонія» Марыса Метэрлінка ў пастаноўцы Я. Б. Вахтангава, сталі сведкамі нараджэння новага тэатра — **Трэцяй Студыі Маскоўскага Мастацкага тэатра**, пераназванай пасля, у 1926 годзе, у тэатр імя свайго заснавальніка і кіраўніка — Яўгена Вахтангава. Пры тэатры працуе Тэатральны інстытут імя Барыса Шчукіна.

## Вядомыя вахтангаўцы 
* Юрый Пятровіч Любімаў
* Міхаіл Аляксандравіч Ульянаў
* Уладзімір Абрамавіч Этуш
* Юрый Васілевіч Якаўлеў

Катэгорыя:Арбат
Катэгорыя:Славутасці Масквы
Катэгорыя:Тэатры Масквы
Катэгорыя:З’явіліся ў 1921 годзе
Катэгорыя:1921 год у Маскве
Катэгорыя:Будынкі і збудаванні Арбата
Ірландскі меч

**Ірландскія мячы** адрозніваліся незвычайным колцападобным навершам, унутры якога быў добра бачны хваставік, які праходзіў па цэнтры, і крыжавінай са сплясканымі па вертыкалі канцамі, якія S-падобна выгінаюцца ў папярочнай плоскасці. Такія мячы маглі быць адна-, паўтара- і двухручнымі, а клінкі, верагодна, імпартаваліся з кантынента. Няма сведчанняў выкарыстання падобных мячоў раней за XVI стагоддзе.

Акрамя таго, вядомы пяць датаваных XVI стагоддзем выяў, на якіх фігуруюць падобныя мячы:
* малюнак Альбрэхта Дзюрэра 1521 года з ірландскімі наймітамі ў Ніжніх землях. Адзін з двух намаляваных двухручных мячоў мае колцападобнае наверша;
* на ананімнай гравюры, якая захоўваецца ў музеі Эшмала, намаляваны шэсць фігур «ірландскіх правадыроў». Усе яны маюць мячы, на пяці з якіх бачныя эфесы — усё «ірландскага» тыпу. Прапорцыі адпавядаюць мячам, знойдзеным у Ірландыі, за выключэннем таго, што клінкі трохі шырэйшыя;
* тры малюнкі з фігурамі, якія маюць мячы, вельмі падобныя на мячы на эшмальскай гравюры, былі зроблены фламандскім мастаком Лукасам дэ Геерэ, які працаваў у Англіі з 1567 па 1577 гады.

## Галерэя 

Выява:Galloglass-circa-1521.jpg|Ірландскія найміты на малюнку Дзюрэра
Выява:Irish Warriors-Dravn After The Qvicke.jpg|Гравюра з музея Эшмала
Выява:16th-century-Irish.jpg|Адзін з малюнкаў дэ Геерэ, «Ірландцы на службе караля Генры»
Выява:Albion Kern Medieval Sword 1 (6092755173).jpg|Эфес ірландскага мяча (сучасная рэпліка)
Выява:Albion Gallowglass Medieval Sword 4 (6092578414).jpg|Эфес паўтараручнага мяча з альтэрнатыўным варыянтам крыжавіны (сучасная рэпліка)

## Літаратура 
* 
* 

## Спасылкі 
Катэгорыя:Мячы (зброя)
Катэгорыя:Ваенная гісторыя Ірландыі
Катэгорыя:Сярэдневяковая Ірландыя
Падрызнік

падрызнік пачатку 20 ст.]]
**Падры́знік**, або **Стыха́р**, або **Ры́зы** — ніжняе богаслужэбнае аблачэнне праваслаўных і ўніяцкіх святароў і архіерэяў, апранаецца на падраснік і паверх яго называецца *рызы*. Падрызнік, або стыхар, паводле паходжання самае старажытнае аблачэнне. У дыяканаў і ніжэйшых клірыкаў стыхар — верхняе богаслужэбнае адзенне з шырокімі рукавамі. У цяперашні час падрызнік, або стыхар, уяўляе сабой аблачэнне да пят у выглядзе кашулі, пашыранае кнізу, з выразам для галавы, без каўняра і з разрэзамі па баках ад падпахаў да пояса і ніжэй. На спіне нашываецца крыж. У стыхары як верхнім служэбным адзенні дыяканаў і клірыкаў шырокія рукавы. Стыхар шыецца з парчы, аксаміту і іншай дарагой тканіны. У адрозненне ад стыхара падрызнік шыецца з вузкімі рукавамі. Рукавы падрызніка з разрэзамі на канцах. Да аднаго з бакоў разрэзу прышываецца шнурок або тасьма так, што пры адзяванні гэтым шнурком ніжні край рукава падрызніка шчыльна сцягваецца каля запясця. Падрызнікі шыюцца з лёгкай тканіны і павінны быць белымі. Падрызнік апранаецца толькі пры служэнні Святой Літургіі і ў некаторых асаблівых выпадках.

## Літаратура 
* *Завальнюк У.М.* Энцыклапедычны слоўнік рэлігійнай лексікі беларускай мовы / У. М. Завальнюк, М. Р. Прыгодзіч, В. К. Раманцэвіч. — Мінск, Изд-во Гревцова, 2013. — 808 с. ISBN 978-985-6954-73-6.

Катэгорыя:Аблачэнне праваслаўнага і ўніяцкага духавенства
Аўедскі ўніверсітэт

**Аўедскі ўніверсітэт** () — дзяржаўны ўніверсітэт горада Аўеда, асвячоны 21 верасня 1608 года.  

## Факультэты 
* Правазнаўчы (1608)
* Хіміі (1848)
* Філалогіі (1892)
* Геалогіі (1958)
* Біялогіі (1961)
* Геаграфіі і гісторыі (1965)
* Медыцыны (1968)
* Эканамічных навук (1974)
* Педагогікі (1976)
* Псіхалогіі (1991)
* Філасофіі (1993)

## Вядомыя выкладчыкі і выпускнікі 
* Мікель Крусафонт і Пайро

Катэгорыя:Універсітэты Іспаніі
Анрык Прат-дэ-ла-Рыба Сара

**Анрык Прат-дэ-ла-Рыба Сара** (; , Кастэльтэрсоль — , там жа) — каталонскі палітычны і культурны дзеяч, адзін з заснавальнікаў руху каталонскіх нацыяналістаў у канцы XIX стагоддзя, публіцыст і тэарэтык каталанізму.

## Біяграфія 
Нарадзіўся ў заможнай сям’і. Вывучаў юрыспрудэнцыю ўва ўніверсітэтах Барселоны і Мадрыда. У 1887 годзе А. Прат паступае ў Цэнтр каталонскай адукацыі (Centre Escolar Catalanista), дзе ўпершыню было сфармулявана вызначэнне каталанізму. У 1890 годзе ён становіцца прэзідэнтам гэтай установы. У 1892 годзе ён у якасці сакратара вёў пасяджэнні, на якім была прынятая Манрэская праграма, якая заклала асновы для аўтаноміі Каталоніі. А. Прат быў адным з пачынальнікаў культурнага каталонскага нацыянальнага руху навесентызму.

Будучы прэзідэнтам гарадскога савета Барселоны, А. Прат ў 1907 годзе засноўвае Інстытут вывучэння Каталоніі. Роўным чынам ён быў ініцыятарам стварэння Каталонскай садружнасці, першым прэзідэнтам якой і заставаўся — з 6 красавіка 1914 года і аж да свайго скону. Каталонская садружнасць адказвала за ажыццяўленне важных будаўнічых збудаванняў, транспартных і культурных праектаў, многія з якіх захоўваюць сваё значэнне і па гэты дзень.

А. Прат-дэ-ла-Рыба з’яўляецца аўтарам шэрагу палітычных твораў, якія адыгралі немалую ролю ў абуджэнні нацыянальных пачуццяў сярод каталонцаў канца XIX — пачатку XX стагоддзяў.

## Сачыненні (выбранае) 
* *Missatge al Rei dels Hel·lens* (1897)
* *Compendi de la doctrina catalanista*
* *Compendi de la Història de Catalunya*
* *La nacionalitat catalana* (1906)

## Літаратура 
* Ollé i Romeu, Josep Maria (1995). *Homes del catalanisme. Bases de Manresa. Diccionari biogràfic* (1a edició, pàg. 197—200). Barcelona: Rafael Dalmau, Editor. ISBN 84-232-0484-7.
* Jordi Penarroja, Ramon Cotrina, Fermin Jerez, *«Prat De la Riba, reconstructor de la nacionalitat»*, (Col·leccio Personatges catalans de tots els temps) Barcelona, Editorial Blume, 1980, 94 pàgines, ISBN 84-7031-257-X

Катэгорыя:Постаці каталонскай палітыкі
Свіднае (вадасховішча)

**Сві́днае** — вадасховішча ў Лельчыцкім раёне Гомельскай вобласці Беларусі ў басейне ракі Убарць, каля вёсак Свіднае і Замошша.

Плошча паверхні 2,2 км². Даўжыня 2,8 км, найбольшая шырыня 2 км. Найбольшая глыбіня 4,6 м, ваганні ўзроўню вады на працягу года да 2,5 м. Аб’ём вады ў вадасховішчы 5,7 млн м³.

Вадасховішча наліўное, напаўняецца вадой з ракі Убарць. Створана ў 1986 годзе ў мэтах арашэння і рыбагадоўлі. Проціпажарны вадаём у зоне радыяцыйнага забруджання.

## Літаратура 
* 
* 
* Ліст карты M-35-9. Выданне 1989 года. Стан мясцовасці на 1986 год.

## Спасылкі 
* Водохранилища — Гомельская область. Общая характеристика водохранилищ. // Справочник «Водные объекты Республики Беларусь»  
* Водохранилища — Гомельская область. Морфометрические показатели и характерные уровни водохраилищ. // Справочник «Водные объекты Республики Беларусь»  

Катэгорыя:Вадасховішчы Гомельскай вобласці
Катэгорыя:Вадасховішчы Лельчыцкага раёна
Катэгорыя:Басейн Убарці
Эрмесэнда Каркасонская

**Эрмесэнда Каркасонская** (, /975-977, Сан-Кірзэ-дэ-Безора, Іспанія — , там жа) — графіня, жонка Рамона Барэля I, графа Барселоны, Жыроны і Асоны.

## Біяграфія 
Эрмесэнда выйшла замуж за Рамона Барэля каля 991 года і сумесна правілы з ім да яго смерці ў 1017, пасля чаго правіла ў адзіночку як рэгент у перыяд непаўналецця сына (1017-1021), а пасля 1021 як суправіцель. У 1035 сын раптам памёр, адпісваўшы свае ўладанні сваім нашчадкам, і Эрмесэнда стала рэгентам пры сваім унуку ў 1035-1039 гадах і суправіцелем пасля 1039. У гэты перыяд адзначана паслабленне ўлады графаў Барселоны, адбылося паўстанне баронаў, захавальнікаў замка лордаў і дарадцаў з эпіцэнтрам у Пенедэсы і на чале з Мірам Жэрыбертам (), якія кінулі выклік Барселоне і яе палітыцы падтрымання міру з мусульманамі ў абмен на выплату даніны.

## Заўвагі 
## Крыніцы 
## Літаратура 
* 
* 
* 

## Спасылкі 
* Ermessenda de Carcassona 
* Ermessenda.
* Ermessenda de Carcassona .
* Camins de l'Abat Oliba.

Катэгорыя:Постаці Каталоніі
Марыа Назалі Рока дзі Карнеліяна

{{Іерарх
| імя                = Марыа Назалі Рока дзі Карнеліяна
| арыгінал імя     = Mario Nasalli Rocca di Corneliano
| выява        = 
| апісанне выявы = 
| тытул              = Прэфект Апостальскага палаца
| сцяг               = Flag of the Vatican City - 2001 version.svg
| царква            = Рымска-каталіцкая царква
| перыядпачатак       = 15 жніўня 1967
| перыядканец        = 9 красавіка 1969
| папярэднік     = сам, як магістр Папскай Палаты
| пераемнік           = Архібіскуп Жак-Поль Мартэн
| тытул_2            = Магістр Папскай Палаты
| сцяг_2             = Flag of the Vatican City - 2001 version.svg
| царква_2          = Рымска-каталіцкая царква
| перыядпачатак_2     = 29 кастрычніка 1958
| перыядканец_2      = 15 жніўня 1967
| папярэднік_2   = Мансеньёр Федэрыка Калоры дзі Віньяле
| пераемнік_2         = сам, як прэфект Апостальскага палаца
| дата нараджэння      =
| месца нараджэння     =
| дата смерці        = 
| месца смерці       = 
| прыняцце манаства =
| сан                = 9 красавіка 1927
| хіратонія          = 20 красавіка 1969
| кардынал           = 28 красавіка 1969
| герб               = Coat of arms of Mario Nasalli Rocca di Corneliano.svg
| узнагароды = { style="background: transparent"
   
}
}}

Яго Высокапраасвяшчэнства кардынал **Марыа Назалі Рока дзі Карнеліяна** (), () — італьянскі курыяльны кардынал, пляменнік кардынала Джавані Батыста Назалі Рока дзі Карнеліяна. Магістр Папскай Палаты з 29 кастрычніка 1958 па 15 жніўня 1967. Прэфект Апостальскага палаца з 15 жніўня 1967 па 9 красавіка 1969. Тытулярны архібіскуп Анцыа з 11 па 20 красавіка 1969. Кардынал-дыякан з дыяканствам *S. Giovanni Battista decollato* з 28 красавіка 1969 па 30 чэрвеня 1979. Кардынал-святар з тытулам царквы *pro illa vice* *S. Giovanni Battista decollato* з 30 чэрвеня 1979.

## Узнагароды 
* Вялікі крыж ордэна «За заслугі перад Італьянскай Рэспублікай» (7 мая 1963).
* Вялікі афіцэр ордэна «За заслугі перад Італьянскай Рэспублікай» (12 студзеня 1953).

## Спасылкі 
* Інфармацыя 
* Інфармацыя  

Катэгорыя:Кардыналы Італіі
Іаан VI

* Іаан VI, Патрыярх Канстанцінопальскі — канстанцінопальскі патрыярх у 712—715 гадах.
* Іаан VI, Папа Рымскі (?—705) — Папа Рымскі ў 701—705 гадах.
* Іаан VI Кантакузін (1293—1383) — імператар Візантыйскай імперыі ў 1347—1354 гадах.
* **Іаан VI Каталікос**, Аванес Драсханакертці (840/850—929) — армянскі каталікос (898—929).

## Гл. таксама 
* Іаган VI
* Іаан I
* Іаан II
* Іаан III
* Іаан IV
* Іаан V
НФЛ у сезоне 1939

**Cезон 1939** года стаў 20-ым сезонам Нацыянальнай футбольнай лігі (NFL). Скочыўся перамогай «Green Bay Packers».

## Выніковая табліца
**В** = Выйгрыш, **П** = Паражэнне, **Н** = Нічыя, **%** = Адсотак перамог, **АН** = Ачкі набраныя, **АП** = Ачкі прапушчаныя*

***Заўвага**: Да 1972 года, нічыі ў турнірных табліцах не ўлічваліся.''

## Чэмпіёнская гульня НФЛ 
## Спасылкі 
* Гісторыя НФЛ 1931-1940  на nfl.com

1939
Катэгорыя:1939 год у спорце
Меліі (міфалогія)

**Меліі** ( ці , «ясянёвыя») — у старажытнагрэчаскай міфалогіі найстаражытнейшыя і адзіныя смяротныя німфы ясеня.
Народжаны Геяй ад крыві Урана.
Лічыліся карміцелькамі Зеўса.
Іх апошнім нашчадкам быў Талас.
Меліі — адна з груп вакханак.
Некалькі німф насілі імя **Мелія**:
* маці Эгіялея ад Інаха.
* маці Аміка і Мігдана ад Пасейдона.
* маці Ісменія і Тэнера, а паводле іншага падання — Кеаса, ад Апалона.

Катэгорыя:Німфы