open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Без канца

«**Без канца**» () — польскі драматычны фільм 1985 года кінарэжысёра і сцэнарыста Кшыштафа Кеслёўскага. Першая сумесная праца рэжысёра з суаўтарам сцэнарыя Кшыштафам Пясевічам і кампазітарам Збігневам Прайснерам, з якімі ён пазней рабіў усе наступныя фільмы. Галоўныя ролі выканалі , , Аляксандр Бардзіні, , .

## Сюжэт 
Адвакат Антоні Зыра памірае ад сардэчнага прыступу. Пасля смерці мужа, яго жонка Уршуля губляе сэнс свайго існавання, Антэк быў для яе самым блізкім чалавекам. Ні праца перакладчыцай, ні выхаванне сына не могуць вярнуць ёй жаданне жыць. Неўзабаве да яе па дапамогу звяртаецца Ёанна, жонка рабочага Дарыюша Стаха, асуджанага за арганізацыю забастоўкі. Антэк быў яго адвакатам. Шчыра жадаючы дапамагчы, Уршуля бярэцца знайсці новага адваката, яна праглядае паперы мужа і знаходзіць імя адваката Лабрадара. Праз нейкі час, Уршуля зноў вяртаецца да мужавых папераў і заўважае, што побач з прозвішчам Лабрадара стаіць пытальнік, выведзены чырвоным фламастарам. Спярша яна думае, што гэта зрабіў яе сын Яцак, але неўзабаве ў яе з’яўляецца іншая думка. Яна пачынае падазраваць, што гэта знак ад Антэка.

## Акцёрскі склад 
## Зноскі 
## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Фільмы Польшчы 1985 года
Катэгорыя:Фільмы-драмы 1985 года
Катэгорыя:Фільмы-драмы Польшчы
Катэгорыя:Палітычныя фільмы
Катэгорыя:Фільмы на польскай мове
Катэгорыя:Фільмы на англійскай мове
Катэгорыя:Фільмы Кшыштафа Кеслёўскага
Катэгорыя:Фільмы па сцэнарыях Кшыштафа Кеслёўскага
Катэгорыя:Фільмы па сцэнарыях Кшыштафа Пясевіча
Катэгорыя:Фільмы, музыку да якіх напісаў Збігнеў Прайснер
Міжрэгіянальнае аб’яднанне беларусаў Расіі

**Міжрэгіянальнае аб’яднанне беларусаў Расіі (МАБР)** () — агульнарасійскае аб’яднанне беларускай дыяспары. Знаходзіцца ў апазіцыі да створанай пры падтрымцы беларускіх улад Федэральнай нацыянальна-культурнай аўтаноміі «Беларусы Расіі».

## Заснаванне 
Упершыню размовы пра неабходнасць стварэння агульнарасійскай арганізацыі беларускае дыяспары ўзніклі падчас правядзення Першага З’езда Беларусаў Свету ўлетку 1993. На З’ездзе адбылося некалькі сустрэчаў кіраўнікоў супольнасцей Масквы, Новасібірска, Санкт-Пецярбурга і іншых з абмеркаваннем гэтага пытання пры падтрымцы Рады ЗБС «Бацькаўшчына». Улетку 1997 года ЗБС «Бацькаўшчына» праводзіла ў Беластоку чарговую навукова-культурную канферэнцыю «Культура Беларускага Замежжа». На гэты сход ад Расіі прыехалі кіраўнікі 5-і самых буйных суполак з Санкт-Пецярбурга, Іркуцка, Масквы, Новасібірска і Калінінграда. Адбылося абмеркаванне пытання правядзення Устаноучага З’езда паміж кіраўнікамі гэтых аб’яднанняў. Паміж старшынямі пецярбурскага і маскоўскага таварыстваў было дасягнутае пагадненне пра правядзенне ў пачатку 1999 года ў Маскве З’езда беларусаў Расіі. Станоўча паставіўся да гэтага пагаднення і пазней увайшоў у Аргкамітэт З’езда прадстаўнік Іркуцка Алег Рудакоў, а старшыня Новасібірскага таварыства ўстрымаўся і пазней перайшоў у ФНКА. Прадстаўнік Калінінграда Шаховіч паведаміў, што яго суполка ўваходзіць у аб’яднанне Беларусаў Балтыі і ўдзельнічаць у расійскіх справах не збіраецца. Аргкамітэт з’езда вырашыў правесці З’езд беларусаў РФ 27 сакавіка 1999 года.

Спачатку добрае стаўленне з боку расійскіх урадавых структур 11 студзеня 1999 змянілася на супрацьлеглае, бо дзейнасць Аргкамітэта З’езда Беларусаў супярэчыла «працэсу аб’яднання Беларусі і Расіі».

27 студзеня 1999 года на сход сабраліся прадстаўнікі суполак з Масквы, Санкт-Пецярбурга, Іркуцка, Майкопа, Краснаярска, Цюмені, Маскоўскай і Уладзімірскай абласцей, агулам больш за 76 дэлегатаў з правам голасу каля 50 гасцёў. На з’езд прыехала дэлегацыя Вярхоўнага Савета РБ, у тым ліку Станіслаў Шушкевіч і Сямён Домаш, дэлегацыя ЗБС «Бацькаўшчына» (Ганна Сурмач і Барыс Стук), прадстаўнікі іншых дыяспар Масквы, барды Зміцер Бартосік і Віктар Шалкевіч, прадстаўнікі СМІ з Беларусі (У. Панада і іншыя), беларускай рэдакцыі Радыё Свабода і іншыя. У Прэзідыум З’езда ўвайшлі Ганна Сурмач, Станіслаў Шушкевіч, Генадзь Лех і Анатоль Грыцкевіч.

## Рада МАБР 
* Старшыня — Генадзь Лех (Масква)
* Намеснік старшыні — Анатоль Грыцкевіч (Санкт-Пецярбург)
* Намеснік старшыні — Алег Рудакоў (Іркуцк)
* Сакратар — Таіса Мішчанка (Масква)
* Член Рады — Анатоль Селівончык (Цюмень)
* Галоўны рэвізор — Яўген Чапко

## Гл. таксама 
* Беларусы Расіі

Катэгорыя:Арганізацыі беларусаў Расіі
Федэральная нацыянальна-культурная аўтаномія беларусаў Расіі

**Федэра́льная нацыяна́льна-культу́рная аўтано́мія «Белару́сы Расі́і» (ФНКА)** () — агульнарасійскае аб’яднанне беларускай дыяспары.

## Стварэнне 
Ідэя стварэння арганізацыі беларускай дыяспары ў Расіі, якая была бы лаяльнай да дзеючай улады Беларусі, узнікла ў 1997 годзе. 5 лютага 1997 года ў Мінску адбылася афіцыйная «нарада прадстаўнікоў беларускіх суполак» па пытанні правядзення З’езда беларусаў Расіі для ўтварэння агульнарасійскай арганізацыі беларусаў. Нарада адбывалася пад дахам грамадска-культурнага таварыства «Радзіма», якое ў савецкі час было прыдаткам структур КДБ па працы з дыяспарай.

2 красавіка 1999 года ў Маскве адбыўся Устаноўчы з’езд пры ўдзеле дэлегатаў ад рэгіянальных нацыянальна-культурных аўтаномій (РНКА) і грамадскіх арганізацый беларусаў Рэспублікі Комі, Рэспублікі Карэлія, Краснадарскага края і іншых. На З’ездзе прысутнічалі прадстаўнікі ўрадаў РФ і РБ. Зарэгістраваная 6 жніўня 1999 года.

## Дзейнасць 
2 кастрычніка 2002 года на Другім з’ездзе быў абраны новы Савет з 43 чалавек, прыняты Статут. Аўтаномія складаецца з 13 РНКА, якія ўключаюць больш за 70 арганізацый беларусаў.

У чэрвені 2011 года Аўтаномія перадала шэраг гісторыка-культурных каштоўнасцей у фонды Нацыянальнай бібліятэкі Беларусі і музея ў Нясвіжы.

## Кіраўніцтва 
* Францыск Каўрыга
* Валерый Казакоў (2010-2015)
* Сяргей Кандыбовіч (з 2015)

## Гл. таксама 
* Беларуская нацыянальна-культурная аўтаномія «Нёман»

## Спасылкі 
* Сайт беларусаў у Маскве

Катэгорыя:Арганізацыі беларусаў Расіі
Прыгонная (тэлесерыял)

**«Прыгонная»** (, )  — украінскі пераважна рускамоўны драматычны гістарычны тэлесерыял з элементамі прыгодніцкага апавядання і меладрамы. Сюжэт распавядае пра прыгоды ўкраінскай прыгоннай Кацярыны, якая змагаецца за свабоду у XIX стагоддзі ў Нежыне. Галоўную гераіню — прыгонную Кацярыну Вярбіцкую — выканала руская актрыса Кацярына Кавальчук (1-2 сезон). Выканаўчы прадзюсар і прамоўтар серыяла — Тала Прыстаецкая. Серыял зняты кампаніямі StarLight Films і Film.UA.

Першы сезон серыяла трансляваўся ва Украіне на тэлеканале СТБ з 25 лютага па 14 сакавіка 2019 года, у Расіі на тэлеканале Расія-1, а таксама ў Беларусі на тэлеканале Беларусь-1. Другі сезон трансляваўся ва Украіне на тэлеканале СТБ з 2 па 19 верасня 2019 года і ў Расіі на тэлеканале Расія-1 з 20 снежня па 6 лютага 2020 года.

Катэгорыя:Тэлесерыялы Украіны
Флэшмоб

У сучасным значэнні **флэшмоб** (ад англійскага: *flash mob* — «імгненны натоўп») азначае групу людзей, якія нечакана з’яўляюцца ў публічным месцы, цягам кароткага прамежку часу дзейнічаюць незвычайным чынам, а затым хутка знікаюць. Звычайна флэшмоберы арганізуюцца праз Інтэрнэт або іншыя сучасныя сродкі сувязі.

Не існуе адзінага меркавання наконт мэт правядзення флэшмобаў. Удзельнікі аднаго і таго жа мерапрыемства могуць пераследваць розныя мэты. Сярод магчымых варыянтаў — забава, парушэнне звычайнага ходу жыцця, уздзеянне на навакольных, адчуванне дачынення да агульнай справы, самасцвярджэнне. Ідэалогія класічнага флэшмобу прытрымліваецца дэвізу «Флэшмоб па-за рэлігіяй, па-за палітыкай, па-за эканомікай».

Рух флэшмобу заснаваны на выкананні тыповых правіл, сярод якіх найбольш важныя наступныя: адначасовы пачатак і завяршэнне акцыі яе ўдзельнікамі; дакладнае следаванне сцэнарыю; адсутнасць удзельнікаў на месцы флэшмобу да і пасля акцыі; уяўная спантаннасць дзеяння.

## Паходжанне 
Першы флэшмоб быў арганізаваны на востраве Манхэтэн у маі 2003 года па ініцыятыве Біла Уосіка (*Bill Wasik*), галоўнага рэдактара часопіса *Harper’s*. Паходжанне флэшмобаў было невядомае, пакуль Уосік не надрукаваў артыкул пра сваё вынаходніцтва ў сакавіцкім выданні *Harper’s*. Першая спроба флэшмобу была беспаспяховай, бо вызначаная для правядзення флэшмобу крама была загадзя папярэджана пра планы людзей сабрацца ў ёй.

Першы паспяховы флэшмоб адбыўся 3 чэрвеня 2003 года ва ўнівермагу *Macy’s*. Гэтым разам Уосік здолеў правесці флэшмоб, папярэдзіўшы ўдзельнікаў аб месцы правядзення наўпрост перад самой падзеяй. Больш за 100 чалавек сабраліся вакол аднаго дарагога дывана на дзявятым паверсе ўнівермага і сталі казаць прадавачкам, што жывуць разам на складзе на ўскраіне Нью-Ёрка, і хочуць купіць «Дыванок Кахання».

## Спасылкі 
Катэгорыя:Сацыяльныя рухі
Яблоко (альбом)

**«Яблоко»** () — дэбютны студыйны альбом расійскага кантры-гурта «Яблоко», які выйшаў у 1980 годзе.

## Гісторыя стварэння
Тры з 11 песень пазначаныя на пласцінцы як беларускія народныя. Удзельніца гурта Заслужаная артыстка Расіі  з беларускай аўтэнтыкай пазнаёмілася дзякуючы даследчыцы Зінаідзе Мажэйка. У альбоме сустракаецца ўнікальны прэцэдэнт, калі гук піцерскага хіпоўскага андэграўнда арганічна спалучыўся з беларускай старадаўняй аўтэнтыкай. Матэрыял гурт «Яблоко» запісаў на ленінградскім аддзяленні студыі «». Пласцінка гурта стала першым і апошнім квадрафанічным запісам на вініле ў СССР.

## Спіс песень
## Спасылкі
Катэгорыя:Альбомы 1980 года
Катэгорыя:Музычныя альбомы Расіі
Чэмпіянат Беларусі па пляжным футболе 2011

**Чэмпіянат Беларусі па пляжным футболе 2011** — 4-ы штогадовы чэмпіянат у Беларусі па пляжным футболе. Чэмпіянат праходзіць па кругавой сістэме ў 3 кругі.

## Турнірная табліца 
## Спасылкі 
* Ассоциация «Федерация Пляжного Футбола»

2011
Катэгорыя:Спорт у Беларусі ў 2011 годзе
Рэмігіян Касакоўскі

**Рэмігіян Корвін Касакоўскі** (; , Жамойць — ) — дзеяч асветы ў Вялікім Княстве Літоўскім, святар-езуіт.

## Біяграфія 
Паходзіў са шляхецкага роду Касакоўскіх герба «Слепаўрон». Сын Рэмігіяна Касакоўскага.

Вучыўся ў Віленскай акадэміі. 3 1753 года езуіт, з 1763 года святар. У 1765—1768 гадах выкладаў у Віленскай акадэміі, у 1768—1769 і 1771—1773 прапаведнік і бібліятэкар езуітаў у Гародні. Пасля скасавання ордэна езуітаў у 1773 годзе канонік пазнанскі, з 1774 у Парыжы замежны карэспандэнт Адукацыйнай камісіі. Садзейнічаў набыццю тут абсталявання для абсерваторыі ў Вільні.

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Езуіты Вялікага Княства Літоўскага
Кубак Беларусі па хакеі з шайбай 2005

**Кубак Беларусі па хакеі з шайбай 2005** — 5-ы розыгрыш Кубка Беларусі. 

Пераможцам Кубка стаў хакейны клуб «Дынама», які ў фінале перамог «Хімвалакно».

## Групавы этап 
### Група А 
### Група Б 
#### Турнірнае становішча ў групе Б без уліку гульняў са  зборнай Беларусі U-20 
## Фінал 
### Першы матч 
### Другі матч 
Катэгорыя:Кубак Беларусі па хакеі з шайбай
Катэгорыя:Спорт у Беларусі ў 2005 годзе
Катэгорыя:2005 год у хакеі
Кубак Беларусі па хакеі з шайбай 2006

**Кубак Беларусі па хакеі з шайбай 2006** — 6-ы розыгрыш Кубка Беларусі. 

Пераможцам Кубка стаў, другі раз запар, хакейны клуб «Дынама», які ў фінале перамог «Керамін».

## Групавы этап 
## Фінал 
### Першы матч 
### Другі матч 
Катэгорыя:Кубак Беларусі па хакеі з шайбай
Катэгорыя:Спорт у Беларусі ў 2006 годзе
Катэгорыя:2006 год у хакеі
Рэвалюцыйна-дэмакратычны фронт эфіопскіх народаў

**Рэвалюцыйна-дэмакратычны фронт эфіопскіх народаў** (; *ye Ityopia hizboch abyotawi dimokrasyawi genbar*), **РДФЭН** — эфіопскі палітычны блок левых нацыяналістычных партый, створаны ў 1989 пад эгідай паўстанцкага руху НФВТ. Атрымаў перамогу ў грамадзянскай вайне над марксісцка-ленінскім рэжымам РПЭ. У 1991—2019 — кіруючая палітычная сіла Эфіопіі. Па ініцыятыве прэм’ер-міністра Абія Ахмеда Алі ператвораны ў кіруючую Партыю росквіту.
Катэгорыя:Палітычныя партыі, заснаваныя ў 1989 годзе
Катэгорыя:Зніклі ў 2019 годзе
Катэгорыя:Нацыяналістычныя партыі
Катэгорыя:Сацыялістычныя партыі
Катэгорыя:Палітычныя партыі Эфіопіі
Катэгорыя:Партыйныя кааліцыі
Фронт вызвалення Арома

**Фронт вызвалення Арома** () — паўстанцкая групоўка, якая дзейнічала ў 1973—2018 гадах на тэрыторыі Эфіопіі. Сваёй галоўнай мэтай арганізацыя дэкларавала барацьбу за самавызначэнне народа арома і яго свабоду ад «абісінскага каланіяльнага праўлення».

Фронт быў створаны аромскімі нацыяналістамі ў 1973 годзе. Падчас грамадзянскай вайны ў Эфіопіі арганізацыя вяла актыўныя баявыя дзеянні супраць Дэрга. Пасля падзення гэтага ваенна-сацыялістычнага ўрада фронт працягнуў сваю барацьбу супраць эфіопскіх уладаў.

У 2018 годзе парламент Эфіопіі выключыў арганізацыю са спісу тэрарыстычных, у які яна была ўнесена ў 2011 годзе. У жніўні 2018 года прэзідэнт рэгіёну Аромія Лема Мергеса і лідар фронту вызвалення Арам Давуд Ібса падпісалі пагадненне аб спыненні ваенных дзеянняў.

## Гл. таксама 
* Вызваленчая армія Арома

## Крыніцы 
Катэгорыя:Узброеныя групоўкі ў Эфіопіі
Катэгорыя:Нацыяналістычныя арганізацыі
Катэгорыя:Сепаратызм
Выбух бензавоза ў Фрытаўне

**Выбух бензавоза ў Фрытаўне** — выбух, які адбыўся 5 лістапада 2021 года ў 22:00 UTC у сталіцы Сьера-Леонэ Фрытаўне. У выніку выбуху загінула не менш за 144 чалавекі, яшчэ каля 100 чалавек параненыя.

## Выбух 
5 лістапада 2021 года ў 22:00 па мясцовым часе (супадае з UTC). Па словах супрацоўніка аддзялення інтэнсіўнай тэрапіі бальніцы Конан, чакалася, што каля 30 параненых не выжывуць.

## Рэакцыя 
Прэзідэнт Сьера-Леонэ Джуліус Маада Бія, які прысутнічаў на Канферэнцыі Арганізацыі Аб’яднаных Нацый па змене клімату ў Глазга, выказаў спачуванні і паабяцаў падтрымку сем’ям загінулых.

Віцэ-прэзідэнт Махамед Джулдэ Джала наведаў дзве бальніцы, у якіх знаходзіліся параненыя.

Катэгорыя:Катастрофы 2021 года
Катэгорыя:Лістапад 2021 года
Катэгорыя:Падзеі 5 лістапада
Тарзан (мультфільм)

**«Тарзан»** () — амерыканскі анімацыйны фільм студыі «Walt Disney Feature Animation» 1999 года. 

## Сюжэт
Тарзан вырас сярод гарыл, у таямнічых джунглях, дзе не ступала нага чалавека. Варожае царства дзікіх жывёл доўга не хацела прызнаваць далікатнага хлопчыка.

Неўзабаве слабы малы ператварыўся ў адважнага юнака і стаў хутчэй за пантэру, мацней за тыгра, зорчэй за арла. Але калі Тарзан становіцца сапраўдным каралём джунгляў, адбываецца нечаканая сустрэча, якая цалкам мяняе яго жыццё.

## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Мультфільмы ЗША
Катэгорыя:Фільмы на англійскай мове
Катэгорыя:Фільмы ЗША 1999 года
Катэгорыя:Мультфільмы 1999 года
Капыльскі дзяржаўны каледж

**Капыльскі дзяржаўны каледж**  — сярэдняя спецыяльная навучальная ўстанова ў аг. Мажа Капыльскага раёна Мінскай вобласці.

## Гісторыя 
У 1980 г. Дзяржаўны камітэт БССР па прафесійна-тэхнічнай адукацыі, Міністэрствам сельскай гаспадаркі БССР было заснавана Капыльскае сярэдняе сельскае прафесійна-тэхнічнае вучылішча № 67 механізацыі сельскай гаспадаркі. 

За час існавання навучальная ўстанова некалькі раз змяняла назву: прафесійна-тэхнічнае вучылішча № 211 сельскагаспадарчай вытворчасці; сельскагаспадарчы прафесійны ліцэй; дзяржаўны прафесійна-тэхнічны каледж.

## Дзейнасць 
Рыхтуе спецыялістаў па спецыяльнасцях:
* Тэхнічная эксплуатацыя электраабсталявання. Эксплуатацыя і рамонт аўтамабіляў. Тэхналогія зварачных работ
* Тэхнічнае забеспячэнне сельскагаспадарчых работ. Эксплуатацыя і рамонт аўтамабіляў
* Тэхналогія вытворчасці швейных вырабаў. Цырульнае мастацтва і дэкаратыўная касметыка
* Гандлёвая справа. Грамадскае харчаванне
* Аздобныя будаўнічыя работы. Вытворчасць будаўніча-мантажных работ. Тэхналогія зварачных работ
* Тэхнічнае забеспячэнне працэсаў сельскагаспадарчай вытворчасці
* Аперацыйная дзейнасць у лагістыцы

Катэгорыя:Навучальныя ўстановы Мінскай вобласці
Катэгорыя:Мажа (аграгарадок)
Юзаф Прозар

**Юзаф Прозар** (; , Бобцін у Жамойці — ) — дзяржаўны і ваенны дзеяч Вялікага Княства Літоўскага.

## Біяграфія 
Прадстаўнік шляхецкага роду Прозараў уласнага герба. Сын Станіслава Прозара і Ружы Сыруць.

Юзаф Прозар атрымаў адукацыю ў рыцарскай акадэміі ў Люневілі, якую ён скончыў у 1741 годзе. Ён атрымаў патэнт паручніка герцагства Латарынгіі. Маёр (1751), оберст-лейтэнант (1756), генерал-маёр (1762).

Пасол на соймы Ковенскага павета ў 1756 і 1758 гадах. У 1764 годзе Юзаф Прозар стаў членам генеральнай канфедэрацыі Вялікага Княства Літоўскага. У 1764 годзе ён быў выбраны паслом (дэпутатам) ад Ковенскага павета на канвакацыйны і каранацыйны соймы. Член скарбовага дэпартамента Пастаяннай рады з 1777 года.

Падстароста ковенскі, войскі ковенскі (1755), староста ковенскі з 1762 года, маршалак Трыбунала ВКЛ у 1782 годзе, кашталян віцебскі ў 1774—1781 гадах, ваявода віцебскі ў 1781—1787 гадах. Соймавы суддзя ў 1784 і 1786 гадах.

На  Юзаф Прозар быў прызначаны членам скарбовай камісіі Вялікага Княства Літоўскага.
. 1909]]
]]
]]
У маёнтку Дудзічы Менскага ваяводства адкрыў школу, пабудаваў уніяцкую царкву, палац, у Сігневічах Берасцейскага ваяводства — касцёл, шпіталь і школу.

Памёр  года, пахаваны ў Сігневіцкім касцёле.

## Узнагароды 
Ён быў узнагароджаны Ордэнам Святога Станіслава (1775) і ордэнам Белага арла (1785).

## Сям’я 
. «Партрэт сям’і Прозар». 1789, Нацыянальны музей у Варшаве. У цэнтры медальён з партрэтам віцебскага ваяводы Юзафа Прозара, побач злева сын Караль прамаўляе верш Францішка Карпінскага, прысвечаны нябожчыку, па другі бок партрэта сярэдні сын Ігнацы і жонка Людвіка Канстанцыя, каля яе старэйшая дачка Юзэфа, злева малодшая Марыяна, крайні злева Францішак Букаты, побач малодшы сын Юзафа Антоній.]]
У першым шлюбе з Феліцыянай з Неміровічаў-Шчытоў, дачкой кашталяна мсціслаўскага Юзафа Неміровіча-Шчыта і Петранелы Схаластыкі з Валадковічаў. Дзеці ад першага шлюбу:
* Караль;
* Ігнацы Каятан;
* Антоній;
* Петранела;
* Марыяна.

Пасля заўчаснай смерці Феліцыяны (пам. 1766) Юзаф Прозар другі раз ажаніўся ў 1767 годзе з Аляксандры Заранек. Дзеці ад другога шлюбу:
* Барбара;
* Ружа.

Трэці раз ажаніўся з Марыянай з Халецкіх, ад шлюбу з якой дзяцей не меў.

З ініцыятывы і на замову сваякоў мастак Францішак Смуглевіч напісаў карціну «Сям’я Прозараў», пад якой быў змешчаны тэкст Францішка Карпінскага ў памяць памерлага Ю. Прозара (захоўваецца ў Нацыянальным музеі ў Варшаве).

## Літаратура 
* 
* Kawalerowie i statuty Orderu Orła Białego 1705—2008, 2008.
* Polski Słownik Biograficzny t. 28 s. 532

## Спасылкі 
Катэгорыя:Войскія ковенскія
Катэгорыя:Выпускнікі рыцарскай акадэміі ў Люневілі
Ільянскі дзяржаўны аграрны каледж

**Ільянскі дзяржаўны аграрны каледж**  — сярэдняя спецыяльная навучальная ўстанова ветэрынарнага профілю.

## Гісторыя 
У адпаведнасці з пастановай Савета Міністраў БССР ад 26 жніўня 1957г. № 543 у в. Ілья Вілейскага раёна Маладзечанскай вобласці быў арганізаваны Ільянскі сельскагаспадарчы ветэрынарны тэхнікум. Тэхнікум размяшчаўся ў адміністрацыйным будынку і гаспадарчых пабудовах скасаванага Ільянскага раёна.

У тэхнікуме меўся 1 навучальны корпус (былы будынак РК КП(б)Б) і інтэрнат на 200 чалавек, працавала 8 штатных выкладчыкаў і 3 сумяшчальнікі. Бібліятэка размяшчалася ў невялікім драўляным будынку, там жа размяшчалася і спартзала. 

Да 1965 года ў тэхнікуме была дапаможная гаспадарка ў Старой Гуце.

Са студзеня 1960 года ў сувязі са скасаваннем Маладзечанскай вобласці Ільянскі ветэрынарны тэхнікум увайшоў у склад Мінскай вобласці, Вілейскага раёна, Ільянскага сельскага савета.

З 1963 года тэхнікум непасрэдна падпарадкоўваецца Міністэрству сельскай гаспадаркі БССР.

У 1958-1959 навучальным годзе ў тэхнікуме ўжо працавала 16 выкладчыкаў, 3 з іх сумяшчальнікі.

У 1967 годзе было адкрыта другое аддзяленне тэхнікума - заатэхнічнае. Быў пабудаваны новы навучальны корпус на 760 чалавек, інтэрнат №1 і №2, студэнцкая сталовая, клінічны корпус, 16-ці кватэрны жылы дом для выкладчыкаў, воданапорная вежа.

З мэтай больш цеснай сувязі навучання з практыкай сельскагаспадарчай вытворчасці, паводле рашэння Савета Міністраў БССР, са студзеня 1970 года Ільянскі зааветэрынарны тэхнікум быў пераўтвораны ў Ільянскі саўгас-тэхнікум.

## Дзейнасць 
Рыхтуе спецыялістаў па спецыяльнасцях: Ветэрынарная медыцына; Заатэхнія.

Катэгорыя:Навучальныя ўстановы Мінскай вобласці
Непапраўны Рон

**«Непапраўны Рон»** () — брытанска-амерыканскі анімацыйны фільм студыі «20th Century Animation» 2021 года. Прэм’ера стужкі адбылася ў кастрычніку 2021 года.

## Сюжэт 
У любога дзіцяці павінен быць сябар. Сапраўдны, а не нейкі там хатні гадаванец. Такім найлепшым сябрам можа стаць выдатны робат, які ўмее рухацца, казаць, але галоўнае — можа падлучацца да інтэрнэту і дапамагаць свайму гаспадару рабіць публікацыі ў сацсетках і даведвацца пра ўсе апошнія тэндэнцыі, падтрымліваць сувязь з аднакласнікамі і быць у курсе падзей.

Такія робаты ёсць ва ўсіх школьнікаў, акрамя сарамлівага Барні, які з-за гэтага адчувае сябе чужым сярод сваіх аднагодкаў. Аднойчы хлопчык атрымлівае на дзень нараджэння доўгачаканы падарунак. Але робат па імі Рон аказаўся бракаваным, і яго юны гаспадар вырашае самастойна навучыць яго ўсяму, што ведае сам.

Катэгорыя:Мультфільмы Вялікабрытаніі
Катэгорыя:Мультфільмы ЗША
Катэгорыя:Мультфільмы 2021 года
Катэгорыя:Фільмы на англійскай мове
Смародзінскі сельсавет

**Смаро́дзінскі сельсавет** — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Крупскага раёна Мінскай вобласці. Цэнтр — вёска Смародзінка.

Утвораны 20 жніўня 1924 года як **Смародзінскі (Смардзянскі) сельсавет** у складзе Чарэйскага раёна Барысаўскай акругі БССР. Цэнтр — вёска Смародзінка (Смардзянка, Смарадзянка). З 9 чэрвеня 1927 года ў складзе Аршанскай акругі. Пасля скасавання акруговай сістэмы 26 ліпеня 1930 года ў Чарэйскім раёне БССР. З 8 ліпеня 1931 года ў складзе Крупскага раёна БССР, з 20 лютага 1938 года — Мінскай вобласці. 16 ліпеня 1954 года скасаваны, тэрыторыя далучана да Абчугскага сельсавета.

## Крыніцы 
## Літаратура 
* Административно-территориальное устройство БССР: справочник: в 2 т. / Главное архивное управление при Совете Министров БССР, Институт философии и права Академии наук БССР. — Минск: «Беларусь», 1985―1987.

Катэгорыя:Былыя сельсаветы Крупскага раёна
Катэгорыя:Былыя сельсаветы Чарэйскага раёна
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, утвораныя ў 1924 годзе
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, скасаваныя ў 1954 годзе
Кубак Судырмана

**Кубак «Судырмана»** — сусветнае першынство па бадмінтоне сярод змешаных каманд, якое праводзіцца кожныя 2 гады. Кожны раунд складаецца з 5 матчаў: жаночай і мужчынскай «адзіночкі», жаночай і мужчынскай пары і змешанай пары. Названы ў гонар інданезійскага бадмінтаніста і заснавальніка Асацыяцыі бадмінтона Інданезіі Дзіка Судырмана.

## Фармат 
Каманды дзеляцца на 7 груп у залежнасці ад іх сілы. Толькі каманды з першай групы маюць шанец пазмагацца за трафей, у той час як каманды з астатніх груп змагаюцца за выхад у наступную групу. Каманда, якая заняла апошняе месца ў сваёй групе, пераходзіць у групу ніжэй.

## Трафей 
Вышыня кубка «Судырмана» складае 80 см. Ён зроблены з дрэва, пакрытага срэбрам і золатам 22 караты (92%). Кубак мае форму валана і ўвянчаны мадэллю храма Барабудур. Рукаяць у форме тычынкі сімвалізуе семя бадмінтона.

Кошт кубка складае 15 000 долараў ЗША.


Катэгорыя:Спаборніцтвы па бадмінтоне
Пасат-Пласт (пляжны футбол)

**Пасат-Пласт** — былая беларуская каманда па пляжным футболе з горада Мінск. Каманда існавала ў 2008—2010 гадах. Уласнікам клуба быў ТАА «Пасат».

У 2009 годзе каманда не змагла ўдзельнічаць у трэцім Гран-пры OBSL у Санкт-Пецярбургу.

## Дасягненні 
* **Чэмпіянат Беларусі:**
**  **Чэмпіён (2)**: 2008, 2009.
**  **Сярэбраны прызёр (1)** 2010.

* **Кубак Беларусі:**
**  **Уладальнік(1)**: 2010

## Статыстыка выступленняў 
## Спасылкі 
* ЧБ по пляжному футболу: Пассат- пласт уходит в отрыв

Катэгорыя:Пляжныя футбольныя клубы Беларусі
Катэгорыя:Спорт у Мінску
Фігура Божай Маці (Жодзіна)

**Фігура Божай Маці** — кампазіцыя ў г. Жодзіна Мінскай вобласці, знаходзіцца на ўездзе ў горад з боку Мінска.

## Гісторыя 
У снежні 2017 года пачалося абмеркаванне праекта стварэння на ўездзе ў горад скульптуры Божай Маці, галоўнымі ініцыятарамі якога былі католікі з мясцовай парафіі. Першапачаткова планавалася яго адкрыццё да дня горада ў 2018 годзе.

У лютым 2018 года быў створаны фонд для адліцця і ўсталёўкі помніка. На рахунак фонду паступіла 243 985 бел. рублёў, з іх каля 65 000 — гэта пералікі арганізацый і жыхароў горада, каля 179 000 — паступлення ад фундатараў.

У снежні 2020 года гатовую фігуру прывезлі на тэрыторыю «БЕЛАЗ». 4 жніўня 2021 былі ўсталяваны гранітныя пліты для пастамента, а 24 жніўня прайшла пробная ўсталёўка фігуры.

19 верасня 2021 года глава мясцовай парафіі кс. Міхаіл Цвячкоўскі каля помніка правёў набажэнства.

## Апісанне помніка 
Скульптура адлітыя з бронзы, яе вышыня складае пяць метраў. Каля помніка знаходзіцца памятная табліца.

Жодзіна, фігура Божай Маці (05-11-2021) 1.jpg|Пяматная табліца каля фігуры
Жодзіна, фігура Божай Маці (07-11-2021) 1.jpg|Панарама
Жодзіна, фігура Божай Маці (07-11-2021).jpg|

 
Катэгорыя:Помнікі Мінскай вобласці
Катэгорыя:2021 год у Беларусі
Катэгорыя:Славутасці Жодзіна
Катэгорыя:Дзева Марыя
Сенсілы

**Сенсі́лы**, **сэнсілы** (ад  — які адчувае) — прасцейшыя органы пачуццяў у беспазаваночных жывёл.

Сенсіла складаецца з кутыкулярнага аддзела і адной або некалькіх нервовых клетак, звязаных з цэнтральнай нервовай сістэмай. Вонкавая частка сенсілы ўтворана клеткамі покрвываў і прадстаўлена валаском (датыкальная сенсіла) альбо тонкай кутыкулярнай пласцінкай, купалам або конусам, пагружанымі ў ямку (нюхальныя і смакавыя сенсілы).

Сенсілы размешчаны на целе жывёлы паасобку або групамі. Найбольшая іх колькасць знаходзіцца на вусіках, ротавых частках, канечнасцях і хваставых прыдатках. тут яны аб’яднаны ў складаныя органы з колькасцю ў некалькі тысяч сенсіл (напрыклад, на антэнах трутня  іх налічваецца каля 30&nbsp;000).

## Літаратура 
* 
* 

## Спасылкі 
* База знаний по молекулярной и общей биологии человека (HUMBIO) 

Катэгорыя:Органы пачуццяў
Катэгорыя:Анатомія членістаногіх
Трыа з Бельвіля

**«Трыа з Бельвіля»** () — французска-бельгійска-канадскі-брытанскі анімацыйны фільм 2003 года. Пераможца прэміі «Спадарожнік» за найлепшы анімацыйны або змешаны мастацкі фільм, а таксама прэміі Асацыяцыі кінакрытыкаў Лос-Анджэлеса за найлепшы анімацыйны поўнаметражны фільм.

## Сюжэт
Хлопчыка па імені Чэмпіён усынавіла родная бабуля, мадам Суза. Герой любіць катацца на ровары, і праз гады ўжо ўдзельнічае ў сусветна вядомай гонцы Тур-дэ-Франс. Аднак падчас спаборніцтваў двое невядомых выкрадаюць Чэмпіёна, і мадам Суза з верным сабакам Бруна адпраўляецца на дапамогу ўнуку.

## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Мультфільмы 2003 года
Катэгорыя:Фільмы на французскай мове
Катэгорыя:Мультфільмы ЗША
Катэгорыя:Мультфільмы Францыі
Катэгорыя:Мультфільмы Бельгіі
Катэгорыя:Мультфільмы Канады
ЖФК Быдгашч

**«Быдгашч»** () — польскі жаночы футбольны клуб з горада Быдгашч.

## Гісторыя 
]]
У 2002 годзе ў шматсекцыйным спартыўным клубе «Брда Быдгашч» была створана жаночая футольная секцыя. У сувязі з фінансавымі праблемамі 24 жніўня 2007 года секцыя была перадана новастворанаму клубу «Голдэн Гол Быдгашч», сам клуб «Брда» быў ліквідаваны ў 2008 годзе.

17 чэрвеня 2020 года адбылося аб’яднанне двух футбольных клубаў — Жаночы футбольны клуб «Быдгашч» і футбольны клуб «Sportis Social» і ўключэне ў структуры «Sportis SFC».

### Эмблемы 

Sportis Social.jpg|Эмблема з 2020 года

## Назвы 
* Брда Быдгашч (2002-2007)
* Быдгашч (з 2007)

## Статыстыка выступленняў 
## Склад 2021/22 
### Склад каманды 
*Станам на ліпень 2022 года*.

|-----
! colspan="9" bgcolor="#B0D3FB" align="left" |
|----- bgcolor="#DFEDFD"

|-----
! colspan="9" bgcolor="#B0D3FB" align="left" |
|----- bgcolor="#DFEDFD"

|-----
! colspan="9" bgcolor="#B0D3FB" align="left" |
|----- bgcolor="#DFEDFD"

### Трэнеры каманды 
*  Адам Гурал (галоўны трэнер)

## Трэнеры 
* Веслаў Білецкі (2006)
* Славомір Маліцкі (2010—2011)
* Рэмігій Кусь (2011—2014)
* Адам Гурал (2016 — кастрычнік 2022)
* Рэмігій Кусь (в. а. кастрычніка 2022)
* Адам Гурал (кастрычнік — снежань 2022)
* Мацей Гасціняк (з снежань 2022)

## Легіянеры 
*  Юлія Карплюк (2019—2021, 2022—2023)

## Спасылкі 
* www KKP Bydgoszcz
Шагінян

**Шагінян** — прозвішча.

## Вядомыя носьбіты 
* Альберт Сямёнавіч Шагінян — беларускі вучоны ў галіне машыназнаўства
* Арташэс Ліпарытавіч Шагінян — савецкі матэматык
* Марыэта Сяргееўна Шагінян — савецкая пісьменніца
Мікалай Паўлавіч Анцыфераў

**Мікалай Паўлавіч Анцыфераў** (—) — культуролаг, гісторык, краязнаўца.

Пасля заканчэння ў 1915 г. гісторыка-філалагічнага факультэта Санкт-Пецярбургскага ўніверсітэта пачаў актыўную выкладчыцкую і даследчыцкую дзейнасць. У 20-я гг. быў адным з супрацоўнікаў Петраградскага экскурсійнага інстытута, затым Цэнтра бюро краязнаўства. У гэты час Анцыфераў стварыў свае асноўныя працы па Пецярбургу, гарадах свету і распрацаваў методыку экскурсій.
Увесну 1925 года арыштаваны, прыгавораны да 3 гадоў ссылкі і адпраўлены ў Омск, але праз тры месяцы быў вызвалены і вярнуўся ў Ленінград.

У ноч на 23 красавіка 1929 года арыштаваны як удзельнік «контррэвалюцыйнай манархічнай арганізацыі „Нядзеля“»; 22 ліпеня 1929 года прыгавораны да 3 гадоў ІТЛ і ў жніўні адпраўлены ў Салавецкі лагер асаблівага прызначэння. 3 мая 1930 года быў арыштаваны ў лагеры як «удзельнік контррэвалюцыйнай арганізацыі», адпраўлены ў ізалятар на Сякірнай Гары на Салаўках, затым — для далейшага следства ў Ленінград; 20 чэрвеня яму быў павялічаны лагерны тэрмін на адзін год, і яго вярнулі на Салаўкі.

Летам 1930 г. ён быў адпраўлены ў Ленінград і прыцягнуты да следства па справе Акадэміі навук; 23 жніўня 1931 года прыгавораны да 5 гадоў ІТЛ і адпраўлены ў Белбалтлаг (на станцыю Мядзведжая Гара). Увосень 1933 года вызвалены з лагера і вярнуўся ў Ленінград.

У верасні 1937 года зноў арыштаваны і 20 снежня прыгавораны да 8 гадоў ІТЛ і адпраўлены ў Бамлаг (на станцыі Усуры); праз два гады, 2 снежня 1939 года, ён быў вызвалены, а справа ад 29 кастрычніка 1929 года спынена па пераглядзе.

## Літаратура 
* Санкт-Петербург. Петроград. Ленинград: Энциклопедический справочник / Ред. коллегия: Белова Л. Н., Булдаков Г. Н., Дегтярев А. Я. и др. — М.: научное издательство «Большая Российская Энциклопедия». 1992. — 687 с.; ил. ISBN 5-85270-037-1

Катэгорыя:Нарадзіліся ў Чаркаскай вобласці
ADNaK!

**«aDNaK!»** (ад слова: *Аднак*) — фестываль беларускамоўнай рэкламы і камунікацыі, які з (7 ліпеня) 2010 года праводзіцца штолета ў Мінску (Беларусь) кампаніяй «Будзьма беларусамі!» (заснаванай Згуртаваннем беларусаў свету «Бацькаўшчына»). З 2011 года ладзіцца ў Міжнародным адукацыйным цэнтры імя Ёханеса Рау (пр. газеты «Праўда», д. 11).

## Пераможцы 
## Гісторыя 
13 мая 2010 года кампанія «Будзьма беларусамі!», заснаваная 1 кастрычніка 2008 г. Згуртаваннем беларусаў свету «Бацькаўшчына», абвясціла аб пачатку прыёму беларускамоўнай рэкламы для конкурсу на 1-ым Фестывалі беларускамоўнай рэкламы і  «Adnak!». Прыём прац доўжыўся 51 дзень да 3 ліпеня ўключна. Агулам 59 удзельнікаў падалі на конкурс 105 рэкламных прац. 7 ліпеня ў мінскай Галерэі сучаснага мастацтва «Ў» (прасп. Незалежнасці, д. 37а) адбылося ўзнагароджанне пераможцаў. Першае месца заняў мультыплікатар Міхаіл Тумеля з тэлерэкламай квасу «Хатні» для бровара «Сябар» (Бабруйск, Магілёўская вобласць).

15 сакавіка 2011 г. «Adnak!» стаў фестывалем беларускай рэкламы і *камунікацыі* і пачаў прыём заявак на ўдзел у конкурсе. Прыём прац працягваўся 87 дзён да 10 чэрвеня ўключна. Больш як 100 удзельнікаў падалі 298 заявак на ўдзел. 23 чэрвеня ў мінскім Міжнародным адукацыйным цэнтры імя Ёханеса Рау (пр. газеты «Праўда», д. 11) правялі ўзнагароджанне пераможцаў фестывалю. Галоўную ўзнагароду атрымала агенцтва «АРС Кам’юнікейшнз» за прадстаўленне «Манета ад Вітаўта» ў Нацыянальным гістарычным музеі Рэспублікі Беларусь ад імя Белзнешэканамбанка.

27 красавіка 2012 г. пачаўся прыём прац на 3-і фестываль AD.NAK!, які доўжыўся да 17 чэрвеня. 110 удзельнікаў падалі на конкурс 330 прац. 5 ліпеня ў Міжнародным адукацыйным цэнтры (МАЦ) імя Ёханеса Рау ўзнагародзілі пераможцаў. Галоўную ўзнагароду атрымаў Артур Вакараў са студыі «Адліга» за аздабленне плакатаў, рэкламных шчытоў і саколак пад альбом «Грай» гурта «Ляпіс Трубяцкі».

25 красавіка 2013 г. 4-ы фестываль AD.NAK! пачаў прымаць заяўкі на ўдзел у конкурсе. Да 10 чэрвеня 105 удзельнікаў падалі 314 прац. 27 чэрвеня ў МАЦ імя Ё. Рау прайшло ўзнагароджанне пераможцаў. Вышэйшая ўзнагарода дасталася Галіне Яшчанка (вёска Карнюткі, Валожынскі раён, Мінская вобласць) за рэкламу фарфору «Каралі».

30 красавіка 2014 года пачалі прымаць заяўкі на 5-ы фестываль AD.NAK!. Да 12 чэрвеня звыш 200 удзельнікаў падалі больш за 400 прац. Галоўную ўзнагароду атрымала Таццяна Шварцкопф з кампаніі «Аіда Піянер» за постары «Велікодныя біткі» для Упраўлення дзяржаўнай аўтаінспекцыі (УДАІ) МУС Беларусі.

20 красавіка 2015 г. 6-ы фестываль AD.NAK! пачаў прыём прац, які доўжыўся да 8 чэрвеня. Звыш 150 удзельнікаў падалі больш за 370 заявак на ўдзел у конкурсе. 2 ліпеня галоўную ўзнагароду атрымаў кіраўнік грамадскай арганізацыі «Арт Сядзіба» Павел Белавус за стварэнне вышымайкі (вышыванка + майка).

## Спасылкі 
* Старонка фестываля «aDNaK!»
* 
* 

Катэгорыя:Фестывалі Беларусі
Катэгорыя:Рэклама
Катэгорыя:Беларуская мова
Катэгорыя:З’явіліся ў 2010 годзе
Мікалай Кірылавіч Анціпаў

**Мікалай Кірылавіч Анціпаў** (; 3 [15] снежня 1894, Лісічкіна, Наўгародская губерня — , ) — савецкі партыйны і дзяржаўны дзеяч. Намеснік старшыні Савета Народных Камісараў СССР, старшыня Камісіі савецкага кантролю пры СНК СССР (1935—1937).

Член ЦВК СССР 1—7 скліканняў, член ЦК ВКП(б) (1924—1937), кандыдат у члены Аргбюро ЦК ВКП(б) (1924—1925, 1928—1930). Расстраляны ў 1938 годзе, рэабілітаваны пасмяротна.

## Літаратура 
* Санкт-Петербург. Петроград. Ленинград: Энциклопедический справочник / Ред. коллегия: Белова Л. Н., Булдаков Г. Н., Дегтярев А. Я. и др. — М.: научное издательство «Большая Российская Энциклопедия». 1992. — 687 с.; ил. ISBN 5-85270-037-1

Катэгорыя:Нарадзіліся ў Наўгародскай вобласці
Уладзімір Аляксандравіч Антонаў-Аўсеенка

**Уладзімір Аляксандравіч Антонаў-Аўсеенка** (сапраўднае прозвішча — Аўсеенка, псеўданімы ў партыі — Штык і Мікіта, літаратурны псеўданім — А. Гальскі; 9 (21) сакавіка 1883, , Расійская імперыя — , ) — рэвалюцыянер, меншавік да 1914 года, падчас Першай сусветнай вайны — меншавік-інтэрнацыяналіст, у 1917 годзе ўступіў у партыю бальшавікоў, пасля Кастрычніцкай рэвалюцыі — савецкі партыйна-дзяржаўны і ваенны дзеяч, юрыст, публіцыст.

## Літаратура 
* Санкт-Петербург. Петроград. Ленинград: Энциклопедический справочник / Ред. коллегия: Белова Л. Н., Булдаков Г. Н., Дегтярев А. Я. и др. — М.: научное издательство «Большая Российская Энциклопедия». 1992. — 687 с.; ил. — ISBN 5-85270-037-1 

Катэгорыя:Выпускнікі Варонежскага кадэцкага корпуса
Катэгорыя:Удзельнікі Кастрычніцкай рэвалюцыі
Катэгорыя:Меншавікі
Катэгорыя:Бальшавікі
Катэгорыя:Камандуючыя франтамі РСЧА ў Грамадзянскай вайне
Катэгорыя:Мемуарысты Расіі
Катэгорыя:Дэлегаты IX з’езда РКП(б)
Катэгорыя:Дэлегаты XI з’езда РКП(б)
Катэгорыя:Члены Усерасійскага Устаноўчага сходу
Катэгорыя:Паслы СССР
Катэгорыя:Паслы СССР у Польшчы
Катэгорыя:Рэпрэсаваныя савецкай уладай
Катэгорыя:Рэпрэсаваныя военачальнікі
Катэгорыя:Пакараныя смерцю палітыкі
Катэгорыя:Расстраляныя і пахаваныя на палігоне «Камунарка»
Катэгорыя:Рэабілітаваныя ў СССР
Інакенцій Фёдаравіч Аненскі

**Інакенцій Фёдаравіч Аненскі** (20 жніўня (1 верасня) 1855,  — 30 лістапада (13 снежня) 1909, ) — рускі паэт, драматург і перакладчык, крытык. Даследчык літаратуры і мовы, дырэктар мужчынскай Царскасельскай гімназіі.

Яго старэйшы брат — Мікалай Фёдаравіч Аненскі.

## Біяграфія 
Скончыў Санкт-Пецярбургскі ўніверсітэт (1879).

Аўтар трагедый «Меланіпа-філосаф» (1901), «Цар Іксіён» (1902), «Лаадамія» (1906), «Фаміра-кіфарэд» (выд. 1913), заснаваных на сюжэтах антычнай міфалогіі. Паэзіі Інакенція Аненскага (зборнікі «Ціхія песні», 1904; «Кіпарысавая шкатулка», 1910; «Пасмяротныя вершы» 1923) уласцівыя дэкадэнцкае светаўспрыманне, адзінства інтэлектуальных і маральных пачаткаў. Выступаў як перакладчык і крытык («Кніга адлюстраванняў», т. 1—2, 1906—09).

## Крыніцы 
## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Паэты Расійскай імперыі
Катэгорыя:Драматургі Расійскай імперыі
Катэгорыя:Крытыкі Расійскай імперыі
Катэгорыя:Перакладчыкі Расійскай імперыі
Павел Захаравіч Андрэеў

**Павел Захаравіч Андрэеў** (25 лютага (9 сакавіка) 1874, в. Асьміно, Санкт-Пецярбургская губерня — , ) — расійскі і савецкі оперны спявак (бас-барытон), педагог, народны артыст СССР (1939). Кавалер ордэна Леніна (1939).

## Літаратура 
* Санкт-Петербург. Петроград. Ленинград: Энциклопедический справочник / Ред. коллегия: Белова Л. Н., Булдаков Г. Н., Дегтярев А. Я. и др. — М.: научное издательство «Большая Российская Энциклопедия». 1992. — 687 с.; ил. ISBN 5-85270-037-1

Катэгорыя:Нарадзіліся ў Ленінградскай вобласці
Васіль Васілевіч Андрэеў (музыкант)

**Васіль Васілевіч Андрэеў** (3 (15) студзеня 1861, , Цвярская губерня, Расійская імперыя — , , РСФСР) — рускі музыкант, арганізатар і кіраўнік першага ў гісторыі аркестра рускіх народных інструментаў (1888), кампазітар-балалаечнік.

## Літаратура 
* Санкт-Петербург. Петроград. Ленинград: Энциклопедический справочник / Ред. коллегия: Белова Л. Н., Булдаков Г. Н., Дегтярев А. Я. и др. — М.: научное издательство «Большая Российская Энциклопедия». 1992. — 687 с.; ил. ISBN 5-85270-037-1
Натан Ісаевіч Альтман

**Натан Ісаевіч Альтман** (10 [22] снежня 1889, , Падольская губерня, Расійская імперыя — , , СССР) — рускі і савецкі жывапісец, мастак-авангардыст (кубіст), скульптар і тэатральны мастак, заслужаны мастак РСФСР, майстар партрэта.

## Літаратура 
* Санкт-Петербург. Петроград. Ленинград: Энциклопедический справочник / Ред. коллегия: Белова Л. Н., Булдаков Г. Н., Дегтярев А. Я. и др. — М.: научное издательство «Большая Российская Энциклопедия». 1992. — 687 с.; ил. — ISBN 5-85270-037-1

Катэгорыя:Мастакі СССР
Катэгорыя:Скульптары СССР
Катэгорыя:Кубізм
Іаган Дайзенхофер

**Іаган Дайзенхофер** (; ) — нямецкі біяхімік, лаўрэат Нобелеўскай прэміі па хіміі 1988 года.

Член Нацыянальнай акадэміі навук ЗША (1997) і Леапальдзіны (2003).

## Біяграфія 
Нарадзіўся ў Германіі ў невялікім мястэчку Цузамальтхайме. У 1965—1971 гадах вучыўся ў Мюнхенскім тэхнічным універсітэце. У 1974 годзе скончыў дысертацыю пад кіраўніцтвам Роберта Хубера ў Інстытуце біяхіміі Таварыства Макса Планка. Дайзенхофер, Роберт Хубер і Хартмут Міхель змаглі атрымаць дакладную структуру бактэрыяльнага фотасінтэтычнага рэакцыйнага цэнтра, за што ў 1988 годзе былі ганараваны Нобелеўскай прэміяй па хіміі. У 1988 годзе Дайзенхофер перайшоў у медыцынскі інстытут Говарда Х’юза. З’яўляецца прафесарам кафедры біяфізікі ў Тэхаскім універсітэце Паўднёва-заходняга медыцынскага цэнтра. Член Еўрапейскай акадэміі (1989). Фела амерыканскай крышталяграфічны асацыяцыі і Амерыканскай асацыяцыі садзейнічання развіццю навукі. Член ,  і інш.

Падпісаць «Папярэджанне чалавецтву» (1992) і Трэці гуманістычны маніфест (2003), а ў 2016 годзе — ліст з заклікам да Greenpeace, Арганізацыі Аб’яднаных Нацый і ўрадам усяго свету спыніць барацьбу з генетычна мадыфікаванымі арганізмамі (ГМА).

## Узнагароды 
Узнагароджаны вялікім Афіцэрскім крыжам ордэна «За заслугі перад ФРГ» (1990) і баварскім ордэнам «За заслугі» (1992).

* Прэмія Макса Дельбрук Амерыканскага фізічнага таварыства (1986)
* Нобелеўская прэмія па хіміі (1988)
*  (1988)
*  (1995)
* Röntgen-Plaquette (2004)

Ганаровы доктар Універсітэта Друры (1993) і Універсітэта Бурдвана (1996). Ганаровы грамадзянін роднага Цузамальтхайма і Даласа.

## Асноўныя публікацыі 
* 

## Спасылкі 
* Інфармацыя на сайце Нобелеўскага камітэта 
* Еўрапейская акадэмія

Катэгорыя:Лаўрэаты Нобелеўскай прэміі з Германіі
Катэгорыя:Лаўрэаты Нобелеўскай прэміі па хіміі
Катэгорыя:Ганаровыя дактары
Катэгорыя:Члены Амерыканскай асацыяцыі садзейнічання развіццю навукі
Катэгорыя:Выпускнікі Мюнхенскага тэхнічнага ўніверсітэта
Катэгорыя:Члены Еўрапейскай акадэміі
Катэгорыя:Члены Леапальдзіны
Катэгорыя:Члены і члены-карэспандэнты Нацыянальнай акадэміі навук ЗША
Катэгорыя:Біяхімікі Германіі
Катэгорыя:Лаўрэаты Нобелеўскай прэміі паводле алфавіта
2-я партызанская брыгада імя А. В. Суворава

**2-я партызанская брыгада імя А. В. Суворава** — партызанская брыгада, створаная ў Расонскім раёне ў лістападзе 1943 года, на базе атрадаў імя Молатава (арганізаваны ў чэрвені 1942 года), «Бясстрашны» (чэрвень 1942), імя Ватуціна (ліпень 1943). Дзейнічала на акупіраванай тэрыторыі Смаргонскага, Куранецкага, Маладзечанскага раёнаў. 2 ліпеня 1944 года брыгада (506 партызан, 4 атрады) злучылася з Чырвонай Арміяй.

## Склад 
У склад брыгады ўваходзілі:
* 1-ы партызанскі атрад імя Молатава;
* 3-і партызанскі атрад «Бясстрашны»;
* 5-ы партызанскі атрад імя Ватуціна;
* 7-ы партызанскі атрад імя Жукава.

## Камандаванне 
### Камандзіры 
* А. А. Астрэйка;
* А. П. Аўсяннікаў.

### Камісар 
* В. І. Данаў.

### Начальнік штаба 
* М. І. Філіпаў

## Гісторыя 
Баявыя аперацыі партызаны праводзілі на шашэйных і грунтавых дарогах. Правялі рэйд з Расонскага ў Смаргонскі раён. У лютым 1944 года правялі бой з нямецкай паліцыяй. У сакавіку 1944 года ўдзельнічалі ў баі супраць гарнізона вёскі Кабыльнік. У чэрвені 1944 года на чыгунцы Смаргонь — Маладзечна падарвалі больш за 630 рэек. Да прыходу Чырвонай Арміі вызвалілі вёску Войстам, пабудавалі 12 мастоў, 2 пераправы. 4 ліпеня 1944 года брыгада злучылася з Чырвонай Арміяй.

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Савецкія партызанскія злучэнні, брыгады і атрады на акупіраванай тэрыторыі Беларусі (1941—1944)
Катэгорыя:З’явіліся ў 1943 годзе
Катэгорыя:Зніклі ў 1944 годзе
Пунсовыя ветразі (свята выпускнікоў)

**«Пунсовыя ветразі»** — савецкае і расійскае свята выпускнікоў сярэдніх агульнаадукацыйных школ, якое адзначаецца ў Санкт-Пецярбургу штогод, як правіла, у бліжэйшую да самай светлай белай ночы суботу (арыентыровачна 18—27 чэрвеня, за выключэннем 22 чэрвеня).

Упершыню свята адбылося ў Ленінградзе 28 чэрвеня 1968 г. па ініцыятыве саміх выпускнікоў. Першае афіцыйнае свята прайшло праз год, у 1969 годзе. У 1979 годзе правядзенне ўрачыстасцей было спынена, з 2005 года — адноўлена. Арганізатарамі адроджанага свята выступілі банк «Расія», урад Пецярбурга і «Пяты канал».

Білеты на «Пунсовыя ветразі» набыць нельга, наведаць імпрэзу могуць толькі выпускнікі і іх блізкія па спецыяльных запрашэннях

## Літаратура 
* Санкт-Петербург. Петроград. Ленинград: Энциклопедический справочник / Ред. коллегия: Белова Л. Н., Булдаков Г. Н., Дегтярев А. Я. и др. — М.: научное издательство «Большая Российская Энциклопедия». 1992. — 687 с.; ил. ISBN 5-85270-037-1

Катэгорыя:Святы паводле алфавіта
Катэгорыя:Культура Санкт-Пецярбурга
Катэгорыя:Славутасці Санкт-Пецярбурга
Катэгорыя:Моладзь
Міхаіл Паўлавіч Аляксееў

**Міхал Паўлавіч Аляксееў** (24 мая (5 чэрвеня) 1896,  — , ) — савецкі літаратуразнавец-кампаратывіст, вучоны-энцыклапедыст, спецыяліст у галіне замежных літаратур (англійскай, французскай), аўтар прац, прысвечаных міжнародным літаратурным сувязям айчыннага пісьменства, доктар філалагічных навук (1937), акадэмік АН СССР (1958; член-карэспандэнт з 1946). Пушкініст. Член Саюза пісьменнікаў СССР (1941).

## Літаратура 
* Санкт-Петербург. Петроград. Ленинград: Энциклопедический справочник / Ред. коллегия: Белова Л. Н., Булдаков Г. Н., Дегтярев А. Я. и др. — М.: научное издательство «Большая Российская Энциклопедия». 1992. — 687 с.; ил. ISBN 5-85270-037-1
Аляксееўскі равелін Петрапаўлаўскай крэпасці

**Аляксееўскі равелін** — заходні равелін Петрапаўлаўскай крэпасці ў Санкт-Пецярбургу. Ён прыкрывае Трубяцкі і Зотаў бастыёны, а таксама Васільеўскую курціну і Васільеўскую браму. Па абодва бакі ад равеліна знаходзяцца злучаныя з ім фланкамі паўконтргарды. Назва дадзена ў гонар бацькі Пятра I Аляксея Міхайлавіча. Насуперак распаўсюджанаму ўяўленню, назва не звязана са зняволеннем Аляксея Пятровіча (які змяшчаўся ў Трубяцкім бастыёне).

## Турма 
У 1769 г. у равеліне была збудавана драўляная турма, якая ў 1797 г. была заменена каменнай турмой на 20 камер — «Сакрэтным домам». Сярод зняволеных равеліна — дзекабрысты, петрашэўцы, нарадавольцы (да 1884; многія з апошніх памерлі падчас адзіночнага зняволення ў 1882—1884). Па апісанні дзекабрыста Івана Якушкіна «Сцены, пасля паводкі 1824 года, былі пакрыты плямамі; шкло было пафарбавана ў белы колер, і ўсярэдзіне ад іх была ўбудавана ў акно моцная рашотка».

У 1884 годзе зняволеныя былі пераведзены ў Шлісельбургскую крэпасць, пасля чаго Аляксееўскі равелін ужо не выкарыстоўваўся як турма.

У 1895 годзе турма Аляксееўскага равеліна была разбурана, і пратока Нявы, якая стварала востраў, завалена зямлёй.

## Літаратура 
* Санкт-Петербург. Петроград. Ленинград: Энциклопедический справочник / Ред. коллегия: Белова Л. Н., Булдаков Г. Н., Дегтярев А. Я. и др. — М.: научное издательство «Большая Российская Энциклопедия». 1992. — 687 с.; ил. ISBN 5-85270-037-1

Катэгорыя:Петрапаўлаўская крэпасць
Катэгорыя:Турмы
Катэгорыя:Будынкі і збудаванні Санкт-Пецярбурга
Віктар Ільіч Аляксееў

**Віктар Ільіч Аляксееў** (; 27 жніўня 1914, , Расійская імперыя — , , СССР) — савецкі лёгкаатлет і трэнер.

Заслужаны майстар спорту (1942), заслужаны трэнер СССР (1956, знак № 1). Выступаў за Ленінград — спартыўныя таварыствы «Рэкорд», «Зеніт».

6-разовы чэмпіён СССР у кіданні дзіды і кіданні гранаты (1936—1948).

## Літаратура 
* Санкт-Петербург. Петроград. Ленинград: Энциклопедический справочник / Ред. коллегия: Белова Л. Н., Булдаков Г. Н., Дегтярев А. Я. и др. — М.: научное издательство «Большая Российская Энциклопедия». 1992. — 687 с.; ил. ISBN 5-85270-037-1

Катэгорыя:Кідальнікі кап’я СССР
Катэгорыя:Трэнеры СССР
Катэгорыя:Заслужаныя майстры спорту СССР
Катэгорыя:Заслужаныя трэнеры СССР
Катэгорыя:Кавалеры ордэна Леніна
Катэгорыя:Кавалеры ордэна Працоўнага Чырвонага Сцяга
Катэгорыя:Кавалеры ордэна Дружбы народаў
Катэгорыя:Кавалеры ордэна «Знак Пашаны»
Чэмпіянат Беларусі па пляжным футболе 2009

**Чэмпіянат Беларусі па пляжным футболе 2009** — 2-ы штогадовы чэмпіянат у Беларусі па пляжным футболе.

## Выніковае размеркаванне месцаў 
## Спасылкі 
* Ассоциация «Федерация Пляжного Футбола»
* Итоги чемпионата на сайте mini.football.by

2009
Катэгорыя:Спорт у Беларусі ў 2009 годзе
Васіль Пятровіч Аляксееў (рэвалюцыянер)

**Васіль Пятровіч Аляксееў** (Вася Аляксееў; 22 снежня 1896,  — ) — адзін з заснавальнікаў юнацкіх камуністычных арганізацый у Расіі.

## Біяграфія 
Нарадзіўся ў сям’і рабочага. З 1911 года працаваў токарам на Пуцілаўскім заводзе. Член РСДРП з 1912 года. У 1917 годзе член Нарвска-Петергофскага РК РСДРП(б), член Петраградскай рады. Адзін з заснавальнікаў «Сацыялістычнага саюза рабочай моладзі» ў Петраградзе, член, затым старшыня Петраградскага камітэта гэтага саюза, рэдактар часопіса «Юны пралетар». Дэлегат VI з’езда РСДРП(б), на якім выступіў па пытанні «Аб саюзах моладзі».

У час Кастрычніцкага ўзброенага паўстання ўзначаліў тройку Петраградскага камітэта Саюза па каардынацыі дзеянняў Саюза са штабам Чырвонай Гвардыі, удзельнічаў у штурме Зімняга палаца. Пасля Кастрычніцкай рэвалюцыі старшыня народна-рэвалюцыйнага суда Нарвска-Пецяргофскага раёна, у 1918 годзе намеснік старшыні Петраградскай акруговай рады народных суддзяў. З траўня 1919 г. ваяваў супраць войскаў Юдзеніча ў якасці кулямётчыка на бронецягніку № 44 імя В. Валадарскага, з лістапада таго ж года быў старшынёй Гатчынскага рэўкама.

Памёр ад сыпнога тыфа. Пахаваны на Красненькіх могілках.

## Літаратура 
* Санкт-Петербург. Петроград. Ленинград: Энциклопедический справочник / Ред. коллегия: Белова Л. Н., Булдаков Г. Н., Дегтярев А. Я. и др. — М.: научное издательство «Большая Российская Энциклопедия». 1992. — 687 с.; ил. — ISBN 5-85270-037-1

Катэгорыя:Бальшавікі
Катэгорыя:Удзельнікі Кастрычніцкай рэвалюцыі
Катэгорыя:Удзельнікі Грамадзянскай вайны ў Расіі
Катэгорыя:Дэлегаты VI з’езда РСДРП
Катэгорыя:Журналісты Расіі
Катэгорыя:Памерлі ад сыпнога тыфу