open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Благадатнэ (Валынская вобласць)

**Благадатнэ** () — пасёлак гарадскога тыпу ў Валынскай вобласці Украіны, падпарадкаваны Новавалынскаму гарадскому савету, да 2016 г. называўся **Жоўтнэвэ** ( — «Кастрычніцкае»).

## Гісторыя 
У 1953 годзе быў запраектаваны пасёлак, які пазней увайшоў у склад Новавалынскага гарадскога савета. Пасёлак пабудаваны на тэрыторыі вёскі Білычы Іванычаўскага раёна. Ён быў спецыяльна пабудаваны для працаўнікоў вугальных прадпрыемстваў — шахты № 6 (адкрылася ў 1956 годзе) і шахты № 7 (адкрылася ў 1957 годзе). 12 мая 2016 года ў адпаведнасці з законам аб дэкамунізацыі пасёлак перайменаваны ў Благадатнэ.

## Геаграфія 
Размешчаны за 12 км на паўднёвы ўсход ад Новавалынска, за 9 км ад чыгуначнай станцыі Іванычы на лініі Чэрванаград — Уладзімір-Валынскі. Побач размешчаны вёскі Грыбовіца, Літавеж, Білычы.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Пасёлкі гарадскога тыпу Валынскай вобласці
Катэгорыя:Перайменаваныя населеныя пункты Украіны
2013 год у гісторыі астраноміі

**2013** год быў адзначаны шэрагам падзей у астраноміі.

## Падзеі 
* 15 лютага — падзенне метэарыта на Урале. Палёт баліда назіралі ў Свярдлоўскай, Курганскай і Цюменскай абласцях Расіі, а таксама ў паўночных раёнах Казахстана. Метэарыт выбухнуў над Чалябінскам на вышыні 30-70 км прыкладна ў 09:20 па мясцовым часе і выбіў вокны ў будынку. З-за выбухнай хвалі пацярпелі каля 1,2 тыс. чалавек.

## Астранамічныя з’явы 
## Адкрытыя астранамічныя аб’екты 
## Нарадзіліся 
## Памерлі 
## Зноскі 

Катэгорыя:Гады ў астраноміі
Леў Сцяпанавіч Ляховіч

**Леў Сцяпанавіч Ляхо́віч** (; ,  — ) — вучоны ў галіне металазнаўства, доктар тэхнічных навук (1970), прафесар (1971).

## Біяграфія 
Нарадзіўся ў горадзе Перм. У 1948 годзе скончыў Маскоўскі авіяцыйны тэхналагічны інстытут. Працаваў у Беларускім політэхнічным інстытуце, у 1962—1975 гг. — прарэктар.

## Навуковая дзейнасць 
Л. С. Ляховічу належаць навуковыя працы ў галіне тэрмічнай апрацоўкі пракату, азатавання і барыравання сталі, сіліцыраванні металаў і сплаваў, хіміка-тэрмічнай апрацоўкі металаў. Сярод апублікаванага:
* Повышение стойкости штампового инструмента методом химико-термической обработки. — Мн., 1971. (разам з Л. Р. Варашніным і Дз. П. Карпенкам)
* Химико-термическая обработка металлокерамических материалов. — Мн., 1977. (у сааўтарстве)
* Специальные стали: учеб. пособие для вузов по спец. 0407 «Металловедение, оборудование и технология термической обработки металлов» / Л. С. Ляхович. — Минск: Вышэйш. шк., 1985. — 208 с.: табл., рис. — Библиогр.: с. 206—207.
* Борирование стали. — М.: Металлургия, 1978. (разам з Л. Р. Варашніным).

## Літаратура 
*  — С. 437.

## Спасылкі 
* Ляхович, Лев Степанович (доктор технических наук ; 1919—1990) // Нацыянальная бібліятэка Беларусі

Катэгорыя:Постаці савецкага металазнаўства
Катэгорыя:Металазнаўцы Беларусі
Катэгорыя:Выкладчыкі БНТУ
Катэгорыя:Выпускнікі МАТІ
Васыліўка (Папільнянскі раён)

**Васыліўка** () — вёска ў Папільнянскім раёне Жытомірскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Андрушыўскай вясковай абшчыны.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Папільнянскага раёна
Благадатнэ

Назву **Благадатнэ** маюць:

## Населеныя пункты 
### Украіна 
#### Пасёлкі гарадскога тыпу 
* Благадатнэ — Данецкая вобласць, Валнавахскі раён
* Благадатнэ — Данецкая вобласць, Харцызскі гарадскі савет
* Благадатнэ — Валынская вобласць, Новавалынскі гарадскі савет

#### Пасёлкі 
* Благадатнэ — Данецкая вобласць, Вэлыканавасілкаўскі раён
* Благадатнэ — Харкаўская вобласць, Зміеўскі раён
* Благадатнэ — Херсонская вобласць, Скадоўскі раён

#### Вёскі 
* Благадатнэ — Аўтаномная Рэспубліка Крым, Джанкойскі раён
* Благадатнэ — Вінніцкая вобласць, Тамашпільскі раён
* Благадатнэ — Днепрапятроўская вобласць, Крынычанскі раён
* Благадатнэ — Днепрапятроўская вобласць, Шырокіўскі раён
* Благадатнэ — Данецкая вобласць, Амвросііўскі раён
* Благадатнэ — Данецкая вобласць, Бахмуцкі раён
* Благадатнэ — Запарожская вобласць, Новамыколаіўскі раён
* Благадатнэ — Запарожская вобласць, Токмакскі раён
* Благадатнэ — Запарожская вобласць, Чарнігаўскі раён
* Благадатнэ — Кіраваградская вобласць, Бобрынэцкі раён
* Благадатнэ — Кіраваградская вобласць, Далынскі раён
* Благадатнэ — Луганская вобласць, Мялоўскі раён
* Благадатнэ — Мікалаеўская вобласць, Арбузынскі раён
* Благадатнэ — Мікалаеўская вобласць, Вітаўскі раён
* Благадатнэ — Мікалаеўская вобласць, Ачакіўскі раён
* Благадатнэ — Адэская вобласць, Ананьіўскі раён
* Благадатнэ — Адэская вобласць, Білгарад-Дністроўскі раён
* Благадатнэ — Адэская вобласць, Ліманскі раён
* Благадатнэ — Адэская вобласць, Раздзільнянскі раён
* Благадатнэ — Адэская вобласць, Сарацкі раён
* Благадатнэ — Адэская вобласць, Тарутынскі раён
* Благадатнэ — Харкаўская вобласць, Барвенкоўскі раён
* Благадатнэ — Харкаўская вобласць, Валкыўскі раён
* Благадатнэ — Харкаўская вобласць, Ваўчанскі раён
* Благадатнэ — Харкаўская вобласць, Краснакуцкі раён
* Благадатнэ — Харкаўская вобласць, Лазоўскі раён
* Благадатнэ — Харкаўская вобласць, Харкаўскі раён
* Благадатнэ — Херсонская вобласць, Белазерскі раён
* Благадатнэ — Херсонская вобласць, Высокапольскі раён
* Благадатнэ — Херсонская вобласць, Іваніўскі раён
* Благадатнэ — Херсонская вобласць, Чаплынскі раён
* Благадатнэ — Чаркаская вобласць, Залатаношскі раён

## Гл. таксама 
* Благадатнае
Гарадскі тэатр Клагенфурта

**Гарадскі тэатр Клагенфурта** —  — гарадскі тэатр у Клагенфурце з 400-гадовай гіcторыяй.

У 1605—1620 гадах на гэтым месцы быў пабудаваны «Балхаўс» — будынак. прызначаны для балоў арыстакратыі. У гэтым жа памяканні адбываліся выступы італьянскіх тэатральных труп, на шляху іх гастроляў з Венецыі ў Вену. Паступова будынак усё больш прыстасоўваўся да патрэб тэатру, і ў 1737 стаў цалкам тэатральным. У 1811 годзе драўляны будынак быў заменены новым мураваным, які праіснаваў да пачатку XX стагоддзя.

У 1908 годзе пачалось будаўніцтва новага тэатра па праекту венскага праектнага бюро Фельнер & Хелмер. 22 верасня 1910 года адбылось урачыстае адкрыццё тэатра, якому з нагоды 60-летняга юбілея праўлення кайзера Франца Іосіфа I была дадзена назва «Юбілейны тэатр Франца Іосіфа I». У якасці ўзораў для будынка былі ўзяты тэатры ў Гісене і Ябланцы-над-Нісаў, пабудаваныя ў 1906-1907 гадах у стылі позняга мадэрна. Зала для гледачоў падзялялася на партэр і два балконы. Будынак тэатра 1811 года, які знаходзіўся побач быў разабраны.

Будынак тэатра быў мадэрнізаваны ў шасцідзясятых гадах XX стагоддзя: была паменьшана колькасць стаячых месцаўі павялічана сцэна. У 1995 годзебы абвешчаны конкурс на стварэнне прыбудовы да тэатра, якую пабудавалі 1996—1998 гадах.

Рэпертуар тэатра ўключае драматычныя, оперныя, музычныя і балетныя прадстаўленні. У нядзелю апоўдні адбываюцца камерныя канцэрты з удзелам музыкаў Сімфанічнага Аркестра Карынціі і ўдзельнікаў тэатральнага хору.

Пры тэатры дзейнічае два тэатральных моладзевых клуба.

## Спасылкі 
* Oficjalna strona teatru

Катэгорыя:Тэатры Аўстрыі
Катэгорыя:Клагенфурт
Катэгорыя:Збудаванні ў стылі мадэрн
LiveSound.by

**LiveSound.by** — беларускі музычны інтэрнет-партал, які працаваў у другой палове 2000-х. Зроблены для прасоўвання айчыннай альтэрнатыўнай музыкі, ён у дадатак да размяшчэння навінаў, афіш, справаздач з імпрэзаў і рэцэнзій сам ладзіў канцэрты і выдаваў зборнікі песень.

## Гісторыя 
16 снежня 2006 года прома-група LiveSound.by правяла свой першы канцэрт з удзелам гурта . У далейшым былі , ,  і іншыя, з беларускіх гуртоў: The Toobes, Hair Peace Salon, Open Space,  і іншыя.

## Музычныя зборнікі 
* «LiveSound. Made in Belarus» (2007)

## Зноскі 
## Спасылкі 
* Блог на  Жывым журнале
* LiveSound: LIVE NEWS (YouTube)

Катэгорыя:Беларускія інтэрнэт-СМІ
Катэгорыя:Руская мова ў інтэрнэце
Катэгорыя:Сайты Беларусі
Катэгорыя:Музыка Беларусі
Катэгорыя:Музычныя сеткавыя рэсурсы
Корнын

**Корнын** () — пасёлак гарадскога тыпу ў Папільнянскім раёне Жытомірскай вобласці Украіны. Адміністрацыйны цэнтр Корнынскай пасялковай абшчыны.

## Вядомыя асобы 
* Анатоль Леанідавіч Бойка — украінскі вучоны-вірусолаг, эколаг, біятэхнолаг. Доктар біялагічных навук, прафесар.
* Анатоль Андрэевіч Далінскі — вучоны ў галіне цеплаэнергетыкі, цепламасаабмену і цеплатэхналогій, акадэмік Нацыянальнай акадэміі навук Украіны.
* Іосіф Якаўлевіч Магамет — украінскі вучоны-селекцыянер.
* Раман Васільевіч Пахалюк — украінскі футбаліст, нападнік.
* Антон Пятровіч Піліпенка - савецкі ваенны, генерал-маёр Чырвонай арміі.
## Крыніцы 
Катэгорыя:Пасёлкі гарадскога тыпу Жытомірскай вобласці
Катэгорыя:Населеныя пункты Папільнянскага раёна
Папільня (Папільнянскі раён)

**Папільня** () — вёска ў Папільнянскім раёне Жытомірскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Папільнянскай пасялковай абшчыны.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Папільнянскага раёна
Бухаліўшчына

**Бухаліўшчына** () — вёска ў Папільнянскім раёне Жытомірскай вобласці Украіны.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Папільнянскага раёна
Ушанскі сельсавет

Назву **Уша́нскі сельсавет** маюць:

* Ушанскі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Карэліцкага раёна Гродзенскай вобласці
* Ушанскі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Бярэзінскага раёна Мінскай вобласці
Пума фларыдская

**Пума фларыдская** (*Puma concolor coryi*) — самы рэдкі падвід пумы. У 1970 годзе ў дзікай прыродзе налічвалася толькі каля 20 пум. Па падліках 2017 года папуляцыя павялічылася да 230 асобін.

Жыве ў лясах і балотах паўднёвай Фларыды (ЗША), пераважна ў раёне запаведніка Big Cypress National Preserve, перш была распаўсюджаная ад усходняй часткі Тэхаса да паўднёва-ўсходніх штатаў. Прычынай яе вымірання з’яўляецца, пераважна, асушэнне балот, спартыўная паляванне, атручванні і беднасць генетычнага матэрыялу, якая вядзе да інбрыдынгу. Фларыдская пума адрозніваецца параўнальна дробнымі памерамі і высокімі лапамі. Афарбоўка поўсці цёмная, рыжаватая. У выніку імбрыдынгу асобіны гэтага падвіда набылі загнуты кончык хваста. Існуюць планы скрыжавання фларыдскай пумы з пумамі іншых падвідаў для стварэння ўстойлівай самарэгулявальнай папуляцыі.

Галоўная здабыча — алені, яноты і маладыя місісіпскія алігатары, таксама палююць на каётаў, выдраў, браняносцаў, дзікабразаў, дзікоў, зайцоў, скунсаў, мышаў, птушак і птушыныя яйкі. Самка прыносіць ад 1 да 3 кацянятаў. Цяжарнасць — 90-100 дзён. У дзікай прыродзе жывуць да 20 гадоў. Адзіныя адзначаныя ў дзікай прыродзе натуральныя ворагі — буйныя алігатары, здольныя нападаць на пум каля вады.

Катэгорыя:Каціныя
Катэгорыя:Сысуны Паўночнай Амерыкі
Катэгорыя:Эндэмікі ЗША
Георгій Піліпавіч Байдукоў

{{Ваенны дзеяч
 |поўнае імя       = Георгій Піліпавіч Байдукоў
 |арыгінал імя     = 
 |дата нараджэння  = 
 |месца нараджэння = 
 |дата смерці      = 
 |месца смерці     = 
 |Перыяд жыцця     = 
 |выява            = 
 |подпіс           = 
 |мянушка          = 
 |псеўданім        = 
 |прыналежнасць    = 
 |гады службы      = 
 |званне           = 
 |род войскаў      = 
 |камандаваў       = 
 |частка           = 
 |бітвы            = 
 |узнагароды       = { Style = "background:transparent"
 
}
{ Style = "background: transparent"
       
-
       
-
       
-
       
-
       
-
       
-
       
-
       
-
       
}
{ Style = "background:transparent"
   30px|Дэпутат ВС СССР  
}
{
 
}
;Замежныя ўзнагароды:
{
     
}
{
       
}
 |Commons        = 
 |Rodovid        =
 |сувязі         = 
 |у адстаўцы     = 
 |роспіс         = 
}}
**Гео́ргій Пілі́павіч Байдуко́ў** (; —) — савецкі лётчык-выпрабавальнік; военачальнік, адзін з кіраўнікоў стварэння сістэмы СПА СССР у 1950-х-1970-х гадах, генерал-палкоўнік авіяцыі (1961), Герой Савецкага Саюза (1936), Поўны кавалер ордэна «За службу Радзіме ва Узброеных Сілах СССР» (1987), Лаўрэат Дзяржаўнай прэміі СССР (1970), кавалер найбольшай колькасці ордэнаў СССР (21 ордэн СССР і 1 ордэн РФ), пісьменнік.

## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Лётчыкі-выпрабавальнікі СССР
Катэгорыя:Удзельнікі савецка-фінскай вайны
Катэгорыя:Лётчыкі Вялікай Айчыннай вайны
Катэгорыя:Камандзіры дывізій у Вялікай Айчыннай вайне
Катэгорыя:Камандзіры карпусоў у Вялікай Айчыннай вайне
Катэгорыя:Мемуарысты Расіі
Катэгорыя:Дэпутаты Вярхоўнага Савета СССР 1-га склікання
Катэгорыя:Члены Саюза пісьменнікаў СССР
Катэгорыя:Нарадзіліся ў Новасібірскай вобласці
Васіль Сяргеевіч Молакаў

{{Ваенны дзеяч
 |поўнае імя       = Васіль Сяргеевіч Молакаў
 |арыгінал імя     = 
 |дата нараджэння  = 
 |месца нараджэння = 
 |дата смерці      = 
 |месца смерці     = 
 |Перыяд жыцця     = 
 |выява            = 
 |подпіс           = 
 |мянушка          = 
 |псеўданім        = 
 |прыналежнасць    = 
 |гады службы      = 
 |званне           = 
 |род войскаў      = 
 |камандаваў       = 
 |частка           = 
 |бітвы            = 
 |узнагароды       = { Style ="background:transparent"
 
}
{ Style = "background: transparent"
       
-
       
-
       
-
       
-
       
-
 
}
 |Commons        = 
 |Rodovid        =
 |сувязі         = 
 |у адстаўцы     = 
 |роспіс         = 
}}
**Васі́ль Сярге́евіч Мо́лакаў** (, с. Ірынінскае, Маскоўская губерня — , ) — савецкі палярны лётчык і военачальнік, удзельнік аперацыі па выратаванні экспедыцыі парахода «Чэлюскін» у 1934 годзе, трэці Герой Савецкага Саюза (20.04.1934). Генерал-маёр авіяцыі (1940).

## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Лётчыкі Вялікай Айчыннай вайны
Катэгорыя:Удзельнікі Грамадзянскай вайны ў Расіі
Катэгорыя:Удзельнікі Першай сусветнай вайны
Катэгорыя:Камандзіры дывізій у Вялікай Айчыннай вайне
Катэгорыя:Мемуарысты СССР
Катэгорыя:Дэпутаты Вярхоўнага Савета СССР 1-га склікання
Катэгорыя:Члены ЦВК СССР
Катэгорыя:Нарадзіліся ў Маскоўскай вобласці
Корнынскэ

**Корнынскэ** () — пасёлак у Папільнянскім раёне Жытомірскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Корнынскай пасялковай абшчыны.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Папільнянскага раёна
Некрашэвіцкі сельсавет

**Некрашэ́віцкі сельсавет** — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Мірскага раёна Гродзенскай вобласці. Цэнтр — вёска Некрашэвічы.

Утвораны 12 кастрычніка 1940 года ў складзе Мірскага раёна Баранавіцкай вобласці БССР. З 8 студзеня 1954 года ў складзе Гродзенскай вобласці. 16 ліпеня 1954 года скасаваны, тэрыторыя ўвайшла ў склад новаўтворанага Лукскага сельсавета.

## Крыніцы 
## Літаратура 
* Административно-территориальное устройство БССР: справочник: в 2 т. / Главное архивное управление при Совете Министров БССР, Институт философии и права Академии наук БССР. — Минск: «Беларусь», 1985―1987.

Катэгорыя:Былыя сельсаветы Мірскага раёна
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, утвораныя ў 1940 годзе
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, скасаваныя ў 1954 годзе
Ракытнэ (Ровенская вобласць)

**Ракытнэ** ці **Ракітна** () — пасёлак гарадскога тыпу ў Ровенскай вобласці Украіны, цэнтр Ракытніўскага раёна.

## Гісторыя 
Узнікненне паселішча прыпадае на час прамысловага ажыўлення 1880-х гг. Да 1922 г. сяло было вядома пад назвай Ахотнікава, што пайшло ад прозвішча ўласніка зямлі, у якога бельгійскі прадпрымальнік габрэйскага паходжання Розенберг у 1888 г. купіў невялікі ўчастак кварцавых пяскоў, прыдатных для шклаварэння, і адкрылі тут прымітыўную гуту.

Штуршком да хуткага развіцця паселішча стала збудаванне ў 1898 г. завода і пракладка ў пачатку 1900 г. чыгуначнага шляху Кіеў-Ковель. Лінія прайшла праз вёску, і тут збудавалі чыгуначную станцыю. Вёска ўваходзіла ў Оўруцкі павет Валынскай губерні. Паводле Рыжскай мірнай дамовы ў 1921 г. вёска адышла да Польшчы.

У 1922 г. паселішча перайменавалі ў Ракітнае, а чыгуначная станцыя стала называцца Ракітнае-Валынскае.

1 кастрычніка 1933 г. горад быў пашыраны за кошт далучэння часткі тэрыторыі гміны Кісорычэ з размешчанымі на ёй казармамі Корпуса памежнай варты. У верасні 1939 г. паселішча ў складзе Заходняй Украіны была далучаная да СССР.

Пасля ўз'яднання Заходняй і Усходняй Украіны праводзілася праца па размежаванні раёнаў, і ў 1940 г. быў утвораны Ракытніўскі раён. Пачалі працаваць першыя дзяржаўныя органы ўлады. У красавіку 1986 г. пасёлак пацярпеў ад наступстваў аварыі на Чарнобыльскай АЭС і адносіцца да трэцяй катэгорыі населеных пунктаў, якія пацярпелі ад гэтай катастрофы.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Пасёлкі гарадскога тыпу Ровенскай вобласці
Катэгорыя:Населеныя пункты Ракытніўскага раёна
Ракытнэ

Назву **Ракытнэ** маюць:

## Населеныя пункты 
### Украіна 
#### Пасёлкі гарадскога тыпу 
* Ракытнэ — Кіеўская вобласць, Ракытнянскі раён
* Ракытнэ — Ровенская вобласць, Ракытніўскі раён

#### Вёскі 
* Ракытнэ — Жытомірская вобласць, Оўруцкі раён
* Ракытнэ — Кіеўская вобласць, Ягатынскі раён
* Ракытнэ — Львоўская вобласць, Бускі раён
* Ракытнэ — Львоўская вобласць, Яварыўскі раён
* Ракытнэ — Палтаўская вобласць, Крэмэнчуцкі раён
* Ракытнэ — Ровенская вобласць, Кастопільскі раён
* Ракытнэ — Ровенская вобласць, Ракытніўскі раён
* Ракытнэ — Сумская вобласць, Канатопскі раён
* Ракытнэ — Харкаўская вобласць, Новавадалажскі раён
* Ракытнэ — Харкаўская вобласць, Першамайскі раён
* Ракытнэ — Хмяльніцкая вобласць, Ізяслаўскі раён
* Ракытнэ — Чарнавіцкая вобласць, Наваселіцкі раён
* Ракытнэ — Чарнігаўская вобласць, Бабровыцкі раён

## Гл. таксама 
* Ракітна
Лукскі сельсавет

**Лу́кскі сельсавет** — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Карэліцкага раёна Гродзенскай вобласці. Цэнтр — аграгарадок (да 2010 г. вёска) Лукі.

Утвораны 16 ліпеня 1954 года ў складзе Мірскага раёна Гродзенскай вобласці БССР шляхам аб’яднання скасаваных Крышылоўшчынскага і Некрашэвіцкага сельсаветаў. З 17 снежня 1956 года ў складзе Карэліцкага раёна, з 25 снежня 1962 года ў складзе Навагрудскага раёна, з 6 студзеня 1965 года ў складзе адноўленага Карэліцкага раёна.

Насельніцтва сельсавета паводле перапісу 2009 года — 1225 чалавек, з іх 94,5 % — беларусы, 3,2 % — рускія, 1,1 % — палякі, 0,7 % — украінцы; паводле перапісу 2019 года — 983 чалавекі.

## Крыніцы 
## Літаратура 
* Административно-территориальное устройство БССР: справочник: в 2 т. / Главное архивное управление при Совете Министров БССР, Институт философии и права Академии наук БССР. — Минск: «Беларусь», 1985―1987.
* Административно-территориальное устройство Республики Беларусь (1981—2010 гг.): справочник. — Минск: БелНИИДАД, 2012. — 172 с.


Катэгорыя:Былыя сельсаветы Мірскага раёна
Катэгорыя:Былыя сельсаветы Навагрудскага раёна
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, утвораныя ў 1954 годзе
Мікалай Пятровіч Каманін

{{Ваенны дзеяч
 |поўнае імя       = Мікалай Пятровіч Каманін
 |арыгінал імя     = 
 |дата нараджэння  = 
 |месца нараджэння = 
 |дата смерці      = 
 |месца смерці     = 
 |Перыяд жыцця     = 
 |выява            = 
 |подпіс           = 
 |мянушка          = 
 |псеўданім        = 
 |прыналежнасць    = 
 |гады службы      = 
 |званне           = 
 |род войскаў      = 
 |камандаваў       = 
 |частка           = 
 |бітвы            = 
 |узнагароды       = { Style = "background:transparent"
 
}
{ Style = "background:transparent"
       
-
       
-
       
-
       
-
       
-
       
}
**Замежных дзяржаў:**
{ Style = "background:transparent"
     
}
{ Style = "background:transparent"
 
}
 |Commons        = 
 |Rodovid        =
 |сувязі         = 
 |у адстаўцы     = 
 |роспіс         = 
}}
**Мікала́й Пятро́віч Кама́нін** (; —) — савецкі лётчык і военачальнік, генерал-палкоўнік авіяцыі (1967), адзін з сямёркі першых Герояў Савецкага Саюза (1934). Удзельнік аперацыі па выратаванні экспедыцыі парахода «Чэлюскін» (1934). Арганізатар і кіраўнік падрыхтоўкі першых савецкіх касманаўтаў (1960—1971).

## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Лётчыкі Вялікай Айчыннай вайны
Катэгорыя:Камандзіры дывізій у Вялікай Айчыннай вайне
Катэгорыя:Камандзіры карпусоў у Вялікай Айчыннай вайне
Катэгорыя:Удзельнікі савецка-фінскай вайны
Катэгорыя:Удзельнікі Парада Перамогі
Катэгорыя:Ганаровыя грамадзяне Калугі
Катэгорыя:Ганаровыя грамадзяне Вінніцы
Катэгорыя:Ганаровыя грамадзяне Рыгі
Катэгорыя:Мемуарысты СССР
Катэгорыя:Ганаровыя грамадзяне Байканура
Катэгорыя:Ганаровыя грамадзяне Плоўдзіва
Катэгорыя:Нарадзіліся ва Уладзімірскай вобласці
Катэгорыя:Дэпутаты Вярхоўнага Савета СССР 1-га склікання
Іван Васілевіч Даронін

**Іван Васілевіч Даронін** (; -) — лётчык савецкай палярнай авіяцыі, палкоўнік, удзельнік Вялікай Айчыннай вайны, сёмы Герой Савецкага Саюза (1934).

## Біяграфія 
Нарадзіўся 22 красавіка (5 траўня) 1903 года ў вёсцы Каменка Мікалаеўскага павета Самарскай губерні (цяпер Пугачоўскі раён, Саратаўская вобласць) у сям’і селяніна. Рускі.

У ВМФ з 1920 года (Балтыйскі флот). Камандзіраваны ў Ягор’еўскую авіяцыйна-тэарэтычную школу, адкуль пераведзены ў Севастопальскую лётную школу, пасля заканчэння якой у 1925 годзе служыў лётчыкам на Чарнаморскім флоце, затым інструктарам у школе марской авіяцыі. Член ВКП(б)/КПСС з 1934 года.

З 1930 — у грамадзянскай авіяцыі, быў камандзірам транспартнага самалёта на лініі Іркуцк — Якуцк — Бадайбо. Браў удзел у экспедыцыі па даследаванні Карскага мора. Першым праляцеў над Верхаянскім хрыбтом, праклаў лінію Іркуцк — Усць-Срэднекан (на Калыме). За праяўленыя пры выратаванні чэлюскінцаў мужнасць і адвагу 20.04.1934 года прысвоена званне Героя Савецкага Саюза. У 1939 годзе скончыў Ваенна-паветраную інжынерную акадэмію.

У гады Вялікай Айчыннай вайны працаваў на авіяцыйных заводах № 1 (Масква) і 301 (Хімкі) начальнікам лётна-выпрабавальных станцый.

Памёр 2 лютага 1951 года на 48-м годзе жыцця. Пахаваны ў Маскве на Новадзявочых могілках (4-ы ўчастак).

Катэгорыя:Лётчыкі Вялікай Айчыннай вайны
Катэгорыя:Палкоўнікі СССР
Катэгорыя:Нарадзіліся ў Саратаўскай вобласці
Гошчанскі раён

**Гошчанскі раён** () — былая адміністрацыйная адзінка ў складзе Ровенскай вобласці Украіны. Адміністрацыйны цэнтр — Гошча ().

## Агульная характарыстыка 
Раён мяжуе на ўсходзе — з Корэцкім, на паўднёвым захадзе — з Астрожскім, на захадзе — са Здалбуніўскім і Ровенскім, на поўначы — з Кастопільскім, на паўночным усходзе — з Бэрэзніўскім раёнамі Ровенскай вобласці, на поўдні і паўднёвым усходзе — са Славуцкім раёнам Хмяльніцкай вобласці.

Плошча раёна — 690 км². Насельніцтва — 38861 чалавек. Саветаў — 24, у тым ліку пасялковых — 1, сельскіх — 23. Населеных пунктаў — 64, у тым ліку пасёлкаў гарадскога тыпу — 1, вёсак — 63.

У раёне налічваецца 71 помнік гісторыі.

Асноўная рака — Гарынь.

## Крыніцы 
## Спасылкі 
Катэгорыя:Раёны Ровенскай вобласці
Корэцкі раён

**Корэцкі раён** () — былая адміністрацыйная адзінка ў складзе Ровенскай вобласці Украіны. Адміністрацыйны цэнтр — Корац ().

## Агульная характарыстыка 
Мяжуе на ўсходзе з Наваград-Валынскім раёнам Жытомірскай вобласці, на поўдні - са Славуцкім раёнам Хмяльніцкай вобласці, на захадзе - з Гошчанскім, на поўначы - з Бэрэзніўскім раёнамі Ровенскай вобласці.

Плошча раёна - 720 км2, працягласць з поўначы на поўдзень — 25 км, з усходу на захад — 32 км. адміністрацыйны цэнтр - горад Корэц, які вядомы з 1150 г. як Корчэск. Населеных пунктаў - 50, у тым ліку гарадоў - 1, вёсак - 49. Асноўны вадаём - рака Корчык.

Лясны фонд складае 10,4 тыс. га. Прыродна-рэсурсны патэнцыял: паклады кааліну, ганчарная гліна, будаўнічы камень і пясок, запасы мінеральных радонавых вод.

Насельніцтва раёна складае 36,3 тыс. чал., з іх 7,9 тыс. гарадскога і 28,4 сельскага насельніцтва. Ва ўсіх сферах эканамічнай дзейнасці занята каля 5 тыс. чалавек.

## Крыніцы 
## Спасылкі 
Катэгорыя:Раёны Ровенскай вобласці
Белахвосцік

* Валянцін Сяргеевіч Белахвосцік — беларускі акцёр
* Зоя Валянцінаўна Белахвосцік — беларуская актрыса
Мірскі сельсавет

**Мі́рскі сельсавет** — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Карэліцкага раёна Гродзенскай вобласці. Цэнтр — гарадскі пасёлак Мір.

12 кастрычніка 1940 года ўтвораны **Мірскі пассавет** у складзе Мірскага раёна Баранавіцкай вобласці БССР. З 8 студзеня 1954 года ў складзе Гродзенскай вобласці. З 17 снежня 1956 года ў складзе Карэліцкага раёна. 2 снежня 1961 года да пассавета далучана тэрыторыя скасаванага Прылуцкага сельсавета. З 25 снежня 1962 года ў складзе Навагрудскага раёна, з 6 студзеня 1965 года ў складзе адноўленага Карэліцкага раёна. 21 красавіка 1977 года да пассавета далучана тэрыторыя скасаванага Сімакаўскага сельсавета (3 населеныя пункты: вёскі Азерскае, Аюцавічы і Сімакава). 23 ліпеня 1979 года ў склад пассавета з Жухавіцкага сельсавета перададзены 4 населеныя пункты (вёскі Вялікая Мядзвядка, Засценкі, Малая Мядзвядка і Хлюпічы). 29 лістапада 2011 года скасавана вёска Засценкі. 26 снежня 2013 года Мірскі пассавет рэарганізаваны ў Мірскі сельсавет.

Насельніцтва пассавета паводле перапісу 2009 года (17 населеных пунктаў, без Міра) — 1348 чалавек, з іх 96,5 % — беларусы, 1,3 % — рускія, 1,0 % — палякі. Насельніцтва сельсавета паводле перапісу 2019 года (17 населеных пунктаў) — 3111 чалавек.

## Літаратура 
* Административно-территориальное устройство БССР: справочник: в 2 т. / Главное архивное управление при Совете Министров БССР, Институт философии и права Академии наук БССР. — Минск: «Беларусь», 1985―1987.
* Административно-территориальное устройство Республики Беларусь (1981—2010 гг.): справочник. — Минск: БелНИИДАД, 2012. — 172 с.


Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, утвораныя ў 2013 годзе
Прудскі сельсавет

**Пру́дскі сельсавет** — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Стаўбцоўскага раёна Мінскай вобласці. Цэнтр — вёска Пруды.

Утвораны 16 ліпеня 1954 года ў складзе Івянецкага раёна Маладзечанскай вобласці БССР шляхам аб’яднання скасаваных Налібоцкага, Руднянскага і Церабейнаўскага сельсаветаў. З 20 студзеня 1960 года ў складзе Мінскай вобласці. З 17 красавіка 1962 года ў складзе Стаўбцоўскага раёна. 8 чэрвеня 1963 года цэнтр сельсавета перанесены ў вёску Налібакі, сельсавет перайменаваны ў Налібацкі сельсавет.

## Крыніцы 
## Літаратура 
* Административно-территориальное устройство БССР: справочник: в 2 т. / С.Д. Гриневич и др. — Главное архивное управление при Совете Министров БССР, Институт философии и права Академии наук БССР. — Т. 2: (1944―1980 гг.).

Катэгорыя:Былыя сельсаветы Стаўбцоўскага раёна
Катэгорыя:Былыя сельсаветы Івянецкага раёна
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, утвораныя ў 1954 годзе
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, скасаваныя ў 1963 годзе
Сіняўскі сельсавет

Назву **Сіня́ўскі сельсавет** маюць:

* Сіняўскі сельсавет — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Клецкага раёна Мінскай вобласці
* Сіняўскі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Мірскага раёна Гродзенскай вобласці
Узброены шчыт Лівіі

**«Шчыт Лівіі»** () — узброеная арганізацыя ў Лівіі, складзеная з узброеных груп праціўнікаў Муамара Кадафі. Утворана ў 2012 годзе. Лівійскі парламент ППЛ пазначыў большую частку ўдзельнікаў арганізацыі як тэрарыстаў, а некаторыя групы Шчыта звязаны з Аль-Каідай.

## Сувязі 
З часу пачатку Другой грамадзянскай вайны, Шчыт Лівіі меў сувязі з iсламiстамі.

## Падраздзяленні 
* «Лівійскі шчыт 1», які ўваходзіць у склад Савета шуры рэвалюцыянераў Бенгазі. Палатай прадстаўнікоў аднесена да тэрарыстаў.
* «Заходні шчыт» — баявое падраздзяленне Новага Усеагульнага нацыянальнага кангрэса. Удзельнічаў у баях на поўдні і захадзе Трыпалі. Групоўка звязана з лідарам Аль-Каіды Абдом аль-Мухсін Аль-Лібі, таксама вядомага як Ібрагім Алі Абу Бакр або Ібрагім Тантуш. (Не блытаць з Абу Анас аль-Лібі).
* «Цэнтральны шчыт» — баявое падраздзяленне Новага Усеагульнага нацыянальнага кангрэса. Арганізацыя брала актыўны ўдзел у спробе захопу Міжнароднага аэрапорта Трыпалі. З-за вялікай колькасці жыхароў Мiсураты ў яе шэрагах, часам пазначалася як «Мiсурацская брыгада». Палатай прадстаўнікоў Лівіі афіцыйна аб’яўлена тэрарыстычнай. 4 снежня 2019 года паспрабавала ажыццявіць дзяржаўны пераварот у Лівіі, імкнучыся звергнуць Урад нацыянальнай згоды прэм’ер-міністра Фаіза Сараджа.

## Стварэнне 
Міністэрства абароны Лівіі ў адпаведнасці з рашэннем № 29 8 сакавіка 2012 года заснавала «Шчыт Лівіі». Рашэнне № 29 абвяшчае:

«У Цэнтральным рэгіёне Лівіі павінна быць сфармавана брыгада, якая павінна называцца «Лівійскі шчыт». Сілы Цэнтральнай брыгады павiнны складацца, як правіла, з паўстанцаў з наступных рэгіёнаў: Місурата, Сірт, Джафра, Бені-Валід, Тэрхуна, Алхмус, Мслат і Злітэн. Палкоўнік Махамед Ібрагім Муса прызначаецца камандзірам брыгады.»

Гэта рашэнне было падпісана міністрам абароны Усамай Абдулсаламам Алжулі. Такім чынам, назва «Шчыт Лівіі» была ўпершыню згадана лівійскім міністрам абароны.

Катэгорыя:З’явіліся ў 2012 годзе
Катэгорыя:Узброеныя групоўкі ў Лівіі
Катэгорыя:Тэрарыстычныя арганізацыі
Усеагульны нацыянальны кангрэс Лівіі

**Усеагульны нацыянальны кангрэс** () — былы заканадаўчы орган Лівіі, аднапалатны парламент з 2012 па 2014 гады. Сфарміравана пасля выбараў 7 ліпеня 2012 года. 4 жніўня 2014 года новым заканадаўчым органам становіцца Палата прадстаўнікоў Лівіі.

8 жніўня 2012 г. Нацыянальны пераходны савет, які кіраваў краінай з канца грамадзянскай вайны ў Лівіі, афіцыйна перадаў уладу Усеагульнаму нацыянальнаму кангрэсу. УНК павінен быў сфармаваць кабінет міністраў і падрыхтаваць праект Канстытуцыі.

## Склад 
Усеагульны нацыянальны кангрэс меў 200 месцаў. Большасць месцаў (39) на выбарах атрымаў ліберальны «Альянс нацыянальных сіл», які ўзначальваў былы прэм’ер-міністр Пераходнага нацыянальнага савета Махмуд Джыбрыль, на другім месцы (17) ісламісцкая Партыя справядлівасці і развіцця.

10 жніўня 2012 года УНК выбраў сваім спікерам лідара «Нацыянальнага фронту» Мухамеда аль-Макрыфа, а 31 кастрычніка 2012 года зацвердзіў новы кабінет урада на чале з Алі Зейданам.

## Ліквідацыя 
4 жніўня 2014 года новым заканадаўчым органам краіны афіцыйна становіцца Палата прадстаўнікоў Лівіі. Аднак паралельна пачынае дзейнічаць непрызнаны парламент — Новы Усеагульны нацыянальны кангрэс, ваенныя фарміраванні якога захопліваюць сталіцу Лівіі горад Трыпалі.

## Спасылкі 
* Афіцыйны сайт 

Лівія
Катэгорыя:Палітыка Лівіі
Катэгорыя:Колішнія заканадаўчыя органы
Shine (песня сясцёр Талмачовых)

«**Shine**» () — песня ў выкананні расійскага музычнага калектыву «Сёстры Талмачовы», з якой яны прадставілі Расію на конкурсе песні Еўрабачанне 2014. Аўтарамі песні з’яўляюцца Джон Балард, Ральф Чарлі і Джэрард Джэймс Борг. Рэліз песні адбыўся 19 сакавіка 2014 года. Рэліз музычнага відэа адбыўся 25 сакавіка 2014 года. Руская версія песні «Половина» была прадстаўлена 4 красавіка 2014 года.
7 мая 2014 года сёстры Талмачовы з песняй «Shine» выступілі ў першым паўфінале Еўрабачання і выйшлі ў фінал. Ён прайшоў 10 мая 2014 года, сёстры Талмачовы занялі 7 месца (6 месца паводле гледачоў і 8 паводле журы).

## Спіс кампазіцый 
## Крытыка 
Арцемій Троіцкі ацаніў песню рэзка адмоўна: «жудасная, пафасная, занудная, у ёй няма нічога рускага».

## Гл. таксама 
* Расія на конкурсе песні Еўрабачанне 2014

## Спасылкі 
* Тэкст і пераклад песні на рускую мову 

Катэгорыя:Поп-песні
Катэгорыя:Песні на англійскай мове
Катэгорыя:Філіп Кіркораў
Катэгорыя:Песні Расіі на конкурсе Еўрабачанне
Катэгорыя:Песні конкурсу Еўрабачанне 2014
Благадатнае

Назву **Благадатнае** маюць:

## Населеныя пункты 
### Казахстан 
* Благадатнае — сяло ў Жалезінскім раёне Паўладарскай вобласці.
* Благадатнае — сяло ў Урджарскім раёне Усходне-Казахстанскай вобласці.

### Літва 
* Благадатнае — ранейшая назва вёскі Даўбарова Віленскага раёна.

## Гл. таксама 
* Благадатнэ
Захар Кузьміч Магілеўчык

**Захар Кузьміч Магіле́ўчык** () — беларускі вучоны ў галіне гігіены і санітарыі, доктар медыцынскіх навук (1945), прафесар (1934), член-карэспандэнт Акадэміі медыцынскіх навук СССР (1953). Заслужаны дзеяч навукі БССР (1949).

## Біяграфія 
Нарадзіўся 18 лютага 1895 года ў вёсцы Галоўчын Магілёўскага павета Магілёўскай губерні (сучасны аграгарадок у  Магілёўскай вобласці).

Скончыў пачатковую школу ў 1907 годзе, двухкласнае вучылішча ў Бялынічах і ў 1914 годзе — Магілёўскую фельчарскую школу. Працаваў у розных паветах Магілёўскай губерні, быў прызваны ў армію.

Пасля Кастрычніцкай рэвалюцыі працаваў намеснікам старшыні сельсавета.

З 1924 года працаваў павятовым санітарным ўрачом і намеснікам загадчыка аддзелам аховы здароўя ў Горацкім павеце, затым гарадскім санітарным урачом у Мінску. У 1925—1931 гадах — у Наркамаце аховы здароўя БССР на пасадах намесніка загадчыка, пазней — загадчыка санітарна-эпідэміялагічным аддзелам. Адначасова са снежня 1924 года пачаў працаваць у Беларускім дзяржаўным універсітэце асістэнтам, потым — дацэнтам кафедры гігіены медыцынскага факультэта. З 1931 года цалкам перайшоў працаваць у БДУ на пасадзе выконваючага абавязкі загадчыка кафедрай гігіены. У 1934 годзе зацверджаны ў званні прафесара і абраны на пасаду загадчыка кафедрай гігіены Мінскага медыцынскага інстытута. З. К. Магілеўчык быў старшынёй Беларускага навуковага таварыства гігіеністаў, членам праўлення Усесаюзнага навуковага таварыства гігіеністаў, Усесаюзнага і Беларускага навукова-тэхнічных таварыстваў гарадской гаспадаркі. На будынку Галоўчынскай сельскай урачэбнай амбулаторыі ўстаноўлена мемарыяльная дошка.

## Крыніцы 
## Літаратура 
* 
*  — С. 254.
* 
* 

## Спасылкі 
* Могилевчик Захар Кузьмич // РУП «Научно-практический центр гигиены»
* Магілёўская абласная бібліятэка імя У. І. Леніна 
* Віртуальны музей Слонімскага дзяржаўнага медыцынскага каледжа 
* Кароткая краязнаўчая энцыклапедыя Галоўчынскай зямлі

Катэгорыя:Выпускнікі медыцынскага факультэта МДУ
Катэгорыя:Медыкі СССР
Катэгорыя:Гігіеністы
Катэгорыя:Санітарныя ўрачы
Катэгорыя:Заслужаныя дзеячы навукі Беларускай ССР
Катэгорыя:Выкладчыкі БДУ
Катэгорыя:Выкладчыкі БДМУ
Катэгорыя:Дэпутаты Мінскага гарадскога Савета дэпутатаў
Катэгорыя:Члены КПСС
Катэгорыя:Рэктары Беларускага дзяржаўнага медыцынскага ўніверсітэта
Цырынскі сельсавет

**Цы́рынскі сельсавет** — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Карэліцкага раёна Гродзенскай вобласці. Цэнтр — аграгарадок (да 2010 г. вёска) Цырын.

Утвораны 12 кастрычніка 1940 года ў складзе Валеўкаўскага раёна (з 25 лістапада 1940 года Карэліцкі раён) Баранавіцкай вобласці БССР. З 8 студзеня 1954 года ў складзе Гродзенскай вобласці. 2 снежня 1961 года да сельсавета далучана тэрыторыя скасаванага Кайшоўскага сельсавета. З 25 снежня 1962 года ў складзе Навагрудскага раёна, з 6 студзеня 1965 года ў складзе адноўленага Карэліцкага раёна. 21 жніўня 1989 года да сельсавета далучана тэрыторыя скасаванага Варанчэўскага сельсавета (13 населеных пунктаў: вёскі Белыя Лугі, Варонча, Горбатавічы, Куневічы, Літараўшчына, Мінакі, Падгайна, Равіны, Раманы, Саленікі, Трасейкі, Труднава, Цінявічы). 28 верасня 1995 года з часткі сельсавета ўтвораны Варанчанскі сельсавет.

Насельніцтва сельсавета паводле перапісу 2009 года — 1254 чалавекі, з іх 94,7 % — беларусы, 2,0 % — рускія, 1,9 % — палякі, 0,9 % — украінцы; паводле перапісу 2019 года — 1020 чалавек.

## Крыніцы 
## Літаратура 
* Административно-территориальное устройство БССР: справочник: в 2 т. / Главное архивное управление при Совете Министров БССР, Институт философии и права Академии наук БССР. — Минск: «Беларусь», 1985―1987.
* Административно-территориальное устройство Республики Беларусь (1981—2010 гг.): справочник. — Минск: БелНИИДАД, 2012. — 172 с.


Катэгорыя:Былыя сельсаветы Навагрудскага раёна
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, утвораныя ў 1940 годзе
Асташынскі сельсавет

Назву **Аста́шынскі сельсавет** маюць:

* Асташынскі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Карэліцкага раёна Гродзенскай вобласці
* Асташынскі сельсавет — назва Вераб’евіцкага сельсавета Навагрудскага раёна Гродзенскай вобласці ў 1940—2017 гадах
Кайшоўскі сельсавет

**Кайшо́ўскі сельсавет** — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Карэліцкага раёна Гродзенскай вобласці. Цэнтр — вёска Кайшоўка.

Утвораны 12 кастрычніка 1940 года як **Асташынскі сельсавет** у складзе Валеўкаўскага раёна (з 25 лістапада 1940 года Карэліцкі раён) Баранавіцкай вобласці БССР. Цэнтр — вёска Асташын. З 8 студзеня 1954 года ў складзе Гродзенскай вобласці. 16 ліпеня 1954 года перайменаваны ў Кайшоўскі сельсавет, цэнтр перанесены ў вёску Кайшоўка. 2 снежня 1961 года скасаваны, тэрыторыя далучана да Цырынскага сельсавета.

## Крыніцы 
## Літаратура 
* Административно-территориальное устройство БССР: справочник: в 2 т. / Главное архивное управление при Совете Министров БССР, Институт философии и права Академии наук БССР. — Минск: «Беларусь», 1985―1987.

Катэгорыя:Былыя сельсаветы Карэліцкага раёна
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, утвораныя ў 1940 годзе
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, скасаваныя ў 1961 годзе
Валянціна Сцяпанаўна Грызадубава

**Валянціна Сцяпанаўна Грызадубава** (18 (31).1.1910,  — , ) — савецкая лётчыца, Герой Савецкага Саюза (02.11.1938), палкоўнік (1943). Член КПСС з 1941. Дачка лётчыка і авіяканструктара С. В. Грызадубава.

## Біяграфія 
Скончыла аэраклуб (1929), працавала ў ГВФ. 24-25 верасня 1938 разам з П. Дз. Асіпенка і М. М. Расковай на самалёце АНТ-37 здзейсніла беспасадкавы палёт з Масквы на Далёкі Усход, усталяваўшы жаночы міжнародны рэкорд далёкасці палёту. У гады Вялікай Айчыннай вайны з сакавіка 1942 камандавала 101-м авіяцыйным палком далёкага дзеяння (пазней 31-м гвардзейскім бамбавальным авіяцыйным палком), які аказваў дапамогу партызанскім атрадам. Узнагароджана ордэнам Леніна, ордэнамі Працоўнага Чырвонага Сцяга, Айчыннай вайны 1-й ступені, Чырвонай Зоркі і медалямі.

Катэгорыя:Палкоўнікі СССР
Катэгорыя:Дэпутаты Вярхоўнага Савета СССР 1-га склікання
Катэгорыя:Ганаровыя грамадзяне Пензы
Катэгорыя:Лётчыкі Вялікай Айчыннай вайны
Катэгорыя:Жанчыны ў Вялікай Айчыннай вайне
Катэгорыя:Жанчыны-авіятары
Далас (значэнні)

**Далас** ():
* Далас — горад у ЗША, размешчаны ў паўночна-ўсходняй частцы штата Тэхас
* Далас (акруга, Тэхас)
* Джордж Міфлін Далас — віцэ-прэзідэнт ЗША
What If (песня Дзіны Гарыпавай)

«**What If**» () — песня расійскай спявачкі Дзіны Гарыпавай, з якой яна прадставіла Расію на конкурсе песні Еўрабачанне 2013. Кампазіцыя створаная шведскімі прадзюсарамі Габрыэлем Аларасам і Ёакімам Б’ёрнбергам у сааўтарстве з расійскім музыкантам, былым бас-гітарыстам гурта «Автограф» Леанідам Гуткіным.

## Спіс кампазіцый 
## Абвінавачванні ў плагіяце 
Пасля прэм’еры песні некаторыя інтэрнэт-выданні паведамілі пра магчымы плагіят і запазычанне аўтарамі фрагментаў чужых твораў, у прыватнасці ўказваецца на падабенства з песняй Сары Конар «Skin On Skin». Таксама куплет расійскай конкурснай песні нагадвае песню польскай спявачкі Госі Анджэевіч «Pozwol żyć», а прыпеў — песню гурта All Time Low «Painting Flowers», песню Браяна Кенэдзі «All Over The World» і кампазіцыю гурта «Hear’Say» «Carried Away».

## Пазіцыі ў чартах 
## Спасылкі 
* Словы песні з перакладам на рускую мову
* Тэкст і пераклад песні What If
* Профіль Дзіны Гарыпавай на афіцыйным сайце Еўрабачання
* 
* Інфармацыя пра спявачку і песню

Катэгорыя:Песні Расіі на конкурсе Еўрабачанне
Катэгорыя:Песні конкурсу Еўрабачанне 2013
CYGO

**CYGO** (сапр. імя: **Леанід Вакульчук**; нар. , Магілёў, Беларусь) — беларускі рэпер, аўтар-выканаўца і паэт. Праславіўся ў 2018 годзе з песняй «Panda E», якая ў выніку стала самай папулярнай песняй усяго года ў сацыяльнай сетцы «УКантакце».

## Біяграфія 
Леанід нарадзіўся 6 чэрвеня 1998 года ў горадзе Магілёве ў сям’і футбольнага агента і выхавальніцы траіх дзяцей. З 5-га класа стаў удзельнічаць у конкурсах вакалу і чытальнікаў, дзе займаў прызавыя месцы. Калі хлопчыку споўнілася 10 гадоў, бацькі развяліся, пасля чаго Леанід прыняў рашэнне жыць з бацькам і пераехаў у Брэст. З’яўляецца намінантам прэміі «ЖАРА Music Awards».

Улетку 2018 года выдаў сінгл «Panda E», які заняў вядучыя месцы ў вядомых чартах і стаў двойчы плацінавым. Песня ўвайшла ў чарты Apple Music (1-е месца), Boom (1-е месца), Top YouTube Hits (1-е месца), Top Radio Hits (5-е месца), Itunes (9-е месца), Яндэкс. Музыка (14-е месца). Пазней на сінгл быў зняты відэакліп . Украінскі камедыйны праект «Чоткий Паца» разам з дзеячам мастацтваў і акцёрам Аляксандрам Жарабко зрабіў пародыю на гэту кампазіцыю. Кліп-пародыя «Праўда» адразу ж пасля прэм’еры апынуўся ў раздзеле «У трэндзе» на сайце YouTube.

Другой песняй спевака стала «Оттепели теперь», якую ён прадставіў у гэтым жа годзе. Наступнай песняй спевака стала «Больной на голову».

У 2019 годзе ў выканаўцы выйшаў першы альбом, які атрымаў назву «Псих без неё не может». У альбом увайшлі 4 песні: «Псих без неё не может», «Чёрная роза», «Ты грех» і «Ааа».

## Дыскаграфія 
### Альбомы 
* 2019 — «Псих без неё не может»
* 2019 — «Low Love E»

### Відэакліпы 
* 2018 — «Panda E»
* 2019 — «Чёрная роза» (feat. Любоў Успенская)
* 2020 — «АК-47»
* 2020 — «Что потом?»

## Зноскі 
## Спасылкі 
Катэгорыя:Артыстычныя псеўданімы
Пажар у саборы Парыжскай Божай Маці

**Пажар у саборы Парыжскай Божай Маці** пачаўся 15 красавіка 2019 года, незадоўга да 18:50 CEST. Пажар быў патушаны ранкам 16 красавіка. Агонь прывёў да сур’ёзных разбурэнняў будынка — абваліўся шпіль і дах, унутранае ўбранне сабора было пашкоджанае высокай тэмпературай.

## Апісанне 
Пажар пачаўся ў верхняй частцы будынка.  Ён хутка распаўсюдзіўся па ўсім будынку, агонь перакінуўся на паўночную вежу сабора. Абрынуліся дах і шпіль. Агонь знішчыў дзве траціны даху і гадзіннік сабора. Вежу і структуру сабора Нотр-Дам пажарныя змаглі ўратаваць. Пажар быў лакалізаваны, а затым пагашаны супрацоўнікамі экстраных служб. Таксама ацалелі каштоўныя рэліквіі, якія захоўваюцца ў саборы.

На час пажару ў саборы была запланаваная імша. Людзі, якія знаходзіліся на востраве Сітэ, дзе размешчаны сабор, былі эвакуіраваны; ніхто не пацярпеў.

Паводле інфармацыі міністра ўнутраных спраў Францыі, у тушэнні агню былі занятыя 400 пажарных. Пажарныя самалёты не выкарыстоўваюцца пры тушэнні пажару з-за небяспекі для людзей паблізу, а таксама для ацалелых канструкцый будынка, якія маглі яшчэ больш пацярпець ад рэзкага перападу тэмпературы.

Прэзідэнт Францыі Эмануэль Макрон запусціў міжнародную кампанію для збору сродкаў на аднаўленне храма.

18 красавіка прадстаўнік французскай судовай паліцыі сказаў, што паводле версіі следства хутчэй за ўсё прычынай пажару было электрычнае кароткае замыканне.

Катэгорыя:Красавік 2019 года
Катэгорыя:Сабор Парыжскай Божай Маці
Катэгорыя:Пажары
Катэгорыя:Падзеі 15 красавіка
Катэгорыя:2019 год у Францыі
Катэгорыя:Катастрофы ў Францыі
Катэгорыя:Падзеі ў Парыжы
Катэгорыя:Катастрофы 2019 года
Сігізмунд Аляксандравіч Леванеўскі

**Сігізмунд Аляксандравіч Леванеўскі** (; ,  — , раён Паўночнага полюса) — савецкі лётчык, Герой Савецкага Саюза (20.04.1934). Член Камуністычнай партыі з 1934 года.

## Біяграфія 
Нарадзіўся ў сям’і польскага рабочага. Падчас Кастрычніцкай рэвалюцыі 1917 быў у Чырвонай гвардыі, у 1918 годзе служыў у харчаатрадзе. З 1919 года ў Чырвонай Арміі, удзельнічаў у Грамадзянскай вайне 1918—1920, камандаваў ротай і батальёнам. Пасля вайны начальнік штаба і памочнік камандзіра палка. У 1925 годзе скончыў Севастопальскую школу марскіх лётчыкаў, затым працаваў інструктарам у розных авіяцыйных школах. З 1933 года служыў у Галоўпаўночмаршляху, здзейсніў некалькі далёкіх пералётаў. У красавіку 1934 года ўдзельнічаў у аперацыі па выратаванні людзей з патанулага парахода «Чэлюскін». У 1936 годзе здзейсніў пералёт Лос-Анджэлес (ЗША) — Масква (19 тыс. км). 12 жніўня 1937 года на самалёце Н-209, маючы на борце 6 чалавек экіпажа, стартаваў пад Масквой з задачай пераляцець праз Паўночны полюс ў ЗША. А 17 гадз. 53 хв. 13 жніўня сувязь з самалётам, якія трапілі ў цяжкія метэаралагічныя ўмовы, спынілася. Пошук апынуўся беспаспяховым, экіпаж загінуў. Узнагароджаны ордэнам Леніна, ордэнамі Працоўнага Чырвонага Сцяга і Чырвонай Зоркі.

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Лётчыкі СССР
Катэгорыя:Удзельнікі Грамадзянскай вайны ў Расіі
Катэгорыя:Зніклыя без вестак
Паліна Дзянісаўна Асіпенка

**Паліна Дзянісаўна Асіпенка** () — савецкая ваенная лётчыца, маёр (1939), Герой Савецкага Саюза (02.11.1938). Член КПСС з 1932.

## Біяграфія 
Нарадзілася 25 верасня (8 кастрычніка) 1907 года ў с. Наваспасаўка Марыупальскага павета Кацярынаслаўскай губерні.

Скончыла Качынскую авіяцыйную школу (1932), служыла ў вынішчальнай авіяцыі малодшым лётчыкам і камандзірам звяна. Устанавіла пяць міжнародных жаночых рэкордаў. Найбольш вядомыя беспасадкавыя пералёты, зробленыя Асіпенка ў 1938 годзе па маршрутах: Севастопаль — Еўпаторыя — Ачакаў — Севастопаль; Севастопаль — Архангельск (на гідрасамалёце было пройдзена 2 416 км за 10 гадзін); Масква — раён Камсамольска-на-Амуры (24—25 верасня разам з В. С. Грызадубавай і М. М. Расковай за 26 гадзін 29 хвілін была пройдзена адлегласць у 6 450 км).
, П. Асіпенка, В. Ламака. 1938 г.]]
Загінула раніцай 11 мая 1939 года ў авіяцыйнай катастрофе падчас вучэбна-трэніровачных збораў на новым самалёце УТІ-4 разам з начальнікам галоўнай лётнай інспекцыі ВПС РККА А. К. Сяровым. Самалёт разбіўся каля вёскі Высокае Рыбнаўскага раёна Разанскай вобласці РСФСР.

Пахавана на Краснай плошчы ля Крамлёўскай сцяны. Узнагароджана двума ордэнамі Леніна і ордэнам Працоўнага Чырвонага Сцяга.

## Ушанаванне памяці 
Імем Асіпенка названы вуліцы і плошчы ў многіх гарадах краін былога СССР, у тым ліку ў Брэсце і Магілёве.

## Крыніцы 
## Спасылкі 
Катэгорыя:Жанчыны-авіятары
Катэгорыя:Лётчыкі СССР
Катэгорыя:Загінулі ў авіякатастрофах
Катэгорыя:Нарадзіліся ў Запарожскай вобласці
Анатоль Васілевіч Ляпідзеўскі

**Анатоль Васілевіч Ляпідзеўскі** (10 (23).3.1908, Белая Гліна, Краснадарскі край — ) — савецкі лётчык, Герой Савецкага Саюза (20.04.1934), генерал-маёр авіяцыі (1946). Член КПСС з 1934.

## Біяграфія 
У Чырвонай Арміі з 1926 года, скончыў Севастопальскую школу марскіх лётчыкаў (1928), быў лётчыкам і лётчыкам-інструктарам. У 1933 годзе звольнены ў запас. Працаваў пілотам Далёкаўсходняга кіравання ГВФ. Пасля гібелі ледакольнага парахода «Чэлюскін» (13 лютага 1934) Ляпідзеўскі ўдзельнічаў у вышуку і выратаванні чэлюскінцаў і, дзейнічаючы ў выключна цяжкіх умовах, вывозіў іх ва Уэлен. У 1935 годзе зноў прызваны ў войска. Скончыў Ваенна-паветраную акадэмію імя М. Я. Жукоўскага (1939). У 1939-42 гадах намеснік начальніка Галоўнай інспекцыі і дырэктар авіяцыйнага завода. У 1942-43 гадах намеснік камандуючага ВПС 19-й арміі і начальнік палявога рамонту 7-й паветранай арміі. З верасня 1943 года дырэктар завода. Пасля Вялікай Айчыннай вайны працаваў галоўным кантралёрам Дзяржкантролю СССР, намеснікам міністра авіяцыйнай прамысловасці і дырэктарам завода. З 1961 года ў запасе. У 1935-37 гадах член ЦВК СССР 7-га склікання, дэпутат Вярхоўнага Савета СССР 1-га склікання. Узнагароджаны 2 ордэнамі Леніна, ордэнамі Чырвонага Сцяга, Айчыннай вайны 1-й і 2-й ступені, 2 ордэнамі Чырвонай Зоркі, ордэнамі Працоўнага Чырвонага Сцяга і інш.

Катэгорыя:Постаці Ейска
Катэгорыя:Лётчыкі Вялікай Айчыннай вайны
Катэгорыя:Генерал-маёры СССР
Катэгорыя:Машынабудаўнікі
Катэгорыя:Дэпутаты Вярхоўнага Савета СССР 1-га склікання
Катэгорыя:Нарадзіліся ў Краснадарскім краі
Руткевіцкі сельсавет

**Рутке́віцкі сельсавет** — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Карэліцкага раёна Гродзенскай вобласці. Цэнтр — вёска Руткевічы.

Утвораны 12 кастрычніка 1940 года ў складзе Валеўкаўскага раёна (з 25 лістапада 1940 года Карэліцкі раён) Баранавіцкай вобласці БССР. З 8 студзеня 1954 года ў складзе Гродзенскай вобласці. 16 ліпеня 1954 года скасаваны, тэрыторыя далучана да Карэліцкага сельсавета.

## Крыніцы 
## Літаратура 
* Административно-территориальное устройство БССР: справочник: в 2 т. / Главное архивное управление при Совете Министров БССР, Институт философии и права Академии наук БССР. — Минск: «Беларусь», 1985―1987.

Катэгорыя:Былыя сельсаветы Карэліцкага раёна
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, утвораныя ў 1940 годзе
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, скасаваныя ў 1954 годзе
Ружын

**Ружын** () — пасёлак гарадскога тыпу ў Жытомірскай вобласці Украіны. Адміністрацыйны цэнтр Ружынскага раёна.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Пасёлкі гарадскога тыпу Жытомірскай вобласці
Катэгорыя:Населеныя пункты Ружынскага раёна
Іванопіль

**Іванопіль** () — пасёлак гарадскога тыпу ў Чудніўскім раёне Жытомірскай вобласці Украіны. Ранейшая назва - Янушпіль (да 1946 года).

## Крыніцы 
Катэгорыя:Пасёлкі гарадскога тыпу Жытомірскай вобласці
Катэгорыя:Населеныя пункты Чудніўскага раёна
Баранавіцкі сельсавет

Назву **Бара́навіцкі сельсавет** маюць:

* Баранавіцкі сельсавет — назва Малюшыцкага сельсавета Карэліцкага раёна Гродзенскай вобласці ў 1968—1979 гадах
* Баранавіцкі сельсавет — назва Падлабенскага сельсавета Гродзенскага раёна Гродзенскай вобласці ў 1954—2002 гадах
Брусыліў

**Брусыліў** () — пасёлак гарадскога тыпу ў Жытомірскім раёне Жытомірскай вобласці Украіны. Адміністрацыйны цэнтр Брусыліўскай пасялковай грамады.

## Вядомыя асобы 
* Яўген Іванавіч Чарвянюк (1924—1982) — украінскі оперны спявак, педагог. Народны артыст СССР.

## Зноскі 
Катэгорыя:Пасёлкі гарадскога тыпу Жытомірскай вобласці
Катэгорыя:Населеныя пункты Жытомірскага раёна
Катэгорыя:Населеныя пункты, заснаваныя ў 1543 годзе
Апазерыс

**Апазерыс** (*Aposeris*) — монатыпічны род кветкавых раслін сямейства .

Вядомы толькі адзін від — , шырока распаўсюджаны на большай частцы Еўропы.

Катэгорыя:Флора Еўропы
Катэгорыя:Астравыя