open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ніна Бадрыч

**Ніна Бадрыч** (;  4 ліпеня 1972, Заграб, Югаславія) — харвацкая спявачка, прадстаўніца Харватыі на конкурсе песні Еўрабачанне 2012.

## Біяграфія 
Ніна пачала музычную кар’еру ў 1995 годзе; да гэтага яна працавала касірам у банку. З сярэдзіны 90-х гадоў імкліва стала папулярнай балканскай выканаўцай танцавальнай музыкі, умеючы спалучаць у сваім музычным стылі такія жанры як R’n’B, рок, поп і соўл. Альбомы спявачкі неаднаразова траплялі на верхнія радкі нацыянальных чартаў.

10 студзеня 2012 года была абраная, каб прадставіць сваю краіну на Еўрабачанні-2012. Выступіла ў другім паўфінале і заняла там 12 месца, што не дазволіла ёй прайсці ў фінал. Раней спявачка тройчы прымала ўдзел на конкурсных нацыянальных адборах, але з меншым поспехам.

## Альбомы 
* Ljubav i bol (1995)
* Godine Nestvarne (1995)
* Personality (1997)
* Unique (1999)
* Nina (2000)
* Collection (2003)
* Ljubav (2003)
* 07 (2007)
* NeBo (2011)

## Спасылкі 
* Афіцыйны сайт
* Афіцыйны канал на Youtube

Катэгорыя:Удзельнікі конкурсу песні Еўрабачанне 2012
Катэгорыя:Спевакі і спявачкі Харватыі
Катэгорыя:Спевакі і спявачкі паводле алфавіта
Браслаў (значэнні)

**Браслаў** — тапонім.

* Браслаў — горад, адміністрацыйны цэнтр Браслаўскага раёна Віцебскай вобласці Беларусі.
* Браслаў — колішняя вясковая гміна ў Віленскім ваяводстве.
Тэлазія гулоза

**Тэлазія гулоза** (*Thelazia gulosa*) — від паразітычных круглых чарвей сямейства .

## Распаўсюджанне 
Тэлазія гулоза распаўсюджаная ў Азіі, Еўропе і Паўночнай Амерыцы.

## Апісанне 
Кутыкула з невялікімі папярочнымі разорамі. Самцы даўжынёй 5,3 — 9,1 мм, а самкі 5 — 16,2 мм. У самцоў на бруху 33 даклакальных і 3 пары пастклакальных сасочкаў. Самкі маюць кароткі востры адростак з двума сасочкамі ў аснове хваста, а вульва знаходзіцца наперадзе цела. Лічынкі даўжынёй з яйцавай абалонкай, маюць шарападобны чэхлік на хваставым канцы.

## Жыццёвы цыкл 
Даўжыня лічынак — 0,259 мм. Прамежкавыя гаспадары мухі  у Еўропе і Паўночнай Амерыцы,  ва Украіне,  у Крыме і  на Далёкім Усходзе. Мухі заносяць лічынак у вочы  і , дзе развіваюцца дарослыя гельмінты. З дзікіх жывёл адзначаны ў .

## Заражэнні чалавека 
Зрэдку можа заражацца і чалавек. Дарослыя асобіны, як правіла, знаходзяцца ў павеках, слёзных залозах, слёзных пратоках або так званых «трэціх павеках». Масавае заражэнне выклікае хваробу тэлазіёз.

## Спасылкі 
* И. Василев, Ю. Вишняков. Ветеринарна паразитология и инвазионни болести. Земиздат, 1977, код 05-95346-53511-4790-95-77, с. 211-213 

Катэгорыя:Паразіты млекакормячых
Катэгорыя:Тэлазііды
Катэгорыя:Жывёлы, апісаныя ў 1910 годзе
Катэгорыя:Паразіты насякомых
Тэлазія радэзі

**Тэлазія радэзі** (*Thelazia rhodesi*) — від паразітычных круглых чарвей сямейства .

## Апісанне 
Лічынкі даўжынёй з яйцавай абалонкай, маюць ланцэтападобны чэхлік на хваставым канцы.

Паразітуюць на свойскай  і . З дзікіх жывёл адзначаны ў .

Катэгорыя:Паразіты млекакормячых
Катэгорыя:Тэлазііды
Катэгорыя:Жывёлы, апісаныя ў 1827 годзе
Катэгорыя:Паразіты авечак
Arcyria ferruginea

**Arcyria ferruginea** — від слізевікоў з сямейства . Жыве сапратрофна на драўніне хвойных і хмызнякоў.

## Апісанне 
Спарангіі размешчаны групамі. Капіліцый лёгка адлучаецца ад лункі. Яна пакрыта паў- і поўнымі кольцамі, шыпамі і часта ўтварае сетку ліній. Споры пакрытыя дробнымі бародаўкамі, якія таксама з’яўляюцца групамі.

## Распаўсюджанне 
Сустракаецца ў Паўночнай Амерыцы, Еўропе, Азіі і Аўстраліі. Ёсць таксама некаторыя вядомыя назіранні з Афрыкі.

## Галерэя 

Файл:Arcyria_ferruginea_5279901.jpg|link=Bestand:Arcyria_ferruginea_5279901.jpg|alt=Sporen en capillitium|Споры на капіліцыі

Катэгорыя:Арцырыевыя
Арцырыя шарападобная

**Арцырыя шарападобная** (*Arcyria globosa*) — від слізевікоў сямейства . Расце сапратрофна на пладах дрэў роду .

## Распаўсюджанне 
Сустракаецца ў Еўропе і Паўночнай Амерыцы.

Катэгорыя:Арцырыевыя
Physarum contextum

**Physarum contextum** — від слізевікоў сямейства . Жыве сапратрофна ў шыракалістых лясах на травяністых частках і шышках.

Катэгорыя:Фізарум
Абенро

**Абенро** ( , , паўд.-ют. Affenråe) — горад у Даніі, рэгіён Паўднёвая Данія, камуна Абенро. Адміністрацыйны цэнтр камуны. Размешчаны ў пачатку Абенраскага фіёрда, за 26 км ад дацка-германскай мяжы. Упершыню згадваецца ў ХІІ стагоддзі. Уваходзіла ў склад Свяшчэннай Рымскай імперыі (да 1750), Прусіі (1864—1871), Германіі (1871—1920) і Дацкага каралеўства (1750—1864, пасля 1920). Буйны купецкі горад Заходне-Балтыйскага рэгіёна. Цэнтр рыбалоўства, гандлю, суднабудавання. Плошча — 9,69 км². Насельніцтва — 16425 чалавек (2020).

## Вядомыя асобы 
* Эрнст Рэйтэр, нямецкі палітык

Катэгорыя:Гарады Даніі
Physarum globuliferum

**Physarum globuliferum** — від слізевікоў сямейства . Сустракаецца ў іглічных або змешаных лясах. Жыве сапратрофна на мёртвай драўніне хвойных парод.

## Распаўсюджанне 
*Physarum globuliferum* сустракаецца на ўсіх кантынентах, акрамя Антарктыды.

Катэгорыя:Фізарум
Універсітэт імя Дж. Капілана

**Універсітэт імя Дж. Капілана** () — канадская дзяржаўная вышэйшая навучальная ўстанова са статусам універсітэта, якая месціцца ў горадзе Норт-Ванкувер у правінцыі Брытанская Калумбія, Канада.

## Агульная характарыстыка 
Універсітэт названы ў гонар Джо Капілана, які быў лідарам карэннага народа скваміш з 1895 па 1910 год.

У 2012 годзе Універсітэт імя Дж. Капілана стаў першым універсітэтам Канады, які атрымаў акрэдытацыю ад Паўночна-Заходняй камісіі каледжаў і універсітэтаў у Вашынгтоне, аднаго з шасці асноўных рэгіянальных агенцтваў ЗША, якія прызнаны Міністэрствам адукацыі ЗША.

Універсітэт быў першапачаткова заснаваны як каледж у 1968 годзе, зыходзячы з неабходнасці стварэння дзяржаўнай установы адукацыі, якая абслугоўвала б мясцовыя грамады на паўночны захад ад Ванкувера. Першапачатковы набор быў 784 студэнтаў. У 2008 годзе правінцыя змяніла статус каледжа на ўніверсітэт.

## Структура 
* факультэт мастацтваў і навук
* факультэт бізнесу і прафесійных студый
* факультэт адукацыі, здароўя і развіцця чалавека
* факультэт выяўленчага і прыкладнога мастацтва
* факультэт глабальных і грамадскіх студый

## Спасылкі 
* Афіцыйная інтэрнэт-старонка ўстановы

Катэгорыя:Навучальныя ўстановы з англійскай мовай навучання
Катэгорыя:Універсітэты паводле алфавіта
Катэгорыя:Універсітэты Канады
Эрнст Рэйтэр

**Эрнст Рудольф Іаганес Рэйтэр** (; , Абенро, правінцыя Шлезвіг-Гольштэйн (Паўночны Шлезвіг), цяпер Данія — , Заходні Берлін) — нямецкі палітык сацыял-дэмакрат; бургамістр Магдэбурга (1931—1933) і кіруючы бургамістр Берліна (1948—1953); у 1918 годзе ў Савецкай Расіі — камісар па справах немцаў Паволжа.

## Біяграфія 
У 1931—1933 гадах займаў пасаду обер-бургамістра Магдэбурга. У часы сусветнага эканамічнага крызісу Рэйтэр змагаўся з беспрацоўем і недахопам жылля, якія ахапілі горад. У 1932 годзе Рэйтэр стаў дэпутатам рэйхстага, у апошні раз абранага ў выніку дэмакратычных выбараў.

Пасля прыходу да ўлады нацыянал-сацыялістаў у 1933 годзе быў зняты з усіх сваіх пастоў і двойчы інтэрнаваны ў канцэнтрацыйны лагер Ліхтэнбург каля Таргау — спачатку ў агульную камеру, а затым у камеру-адзіночку. У лагеры падвергся фізічным і псіхічным катаванням з боку аховы СС, страціў здароўе. Быў вызвалены пад міжнародным ціскам, арганізаваным англійскімі квакерамі. Бег з Германіі ў Англію, а затым перабраўся ў Турцыю, дзе па рэкамендацыі нямецкага эканаміста Фрыца Баадэ, які таксама эміграваў туды, Рэйтэр атрымаў месца дарадцы міністэрства эканомікі. У Анкары ён атрымаў званне прафесара горадабудаўніцтва.

Пасля заканчэння Другой сусветнай вайны Рэйтэр вярнуўся ў Германію і прыняў удзел у мясцовых выбарах 1946 года ў Берліне і пасля зноў узначаліў аддзел транспарту. У 1947 годзе Рэйтэра абралі кіруючым бургамістрам Берліна. Савецкі Саюз адмовіўся прызнаць за ім гэтую пасаду, таму ў 1948 годзе Рэйтэр становіцца кіруючым бургамістрам трох заходніх сектараў, якія ў наступным годзе аб’ядналіся ў Заходні Берлін. На пасадзе обер-бургамістра Берліна заставалася Луіза Шродэр.

Падчас блакады Заходняга Берліна ў 1948—1949 гадах Рэйтэр стаў сапраўдным сімвалам і прыкладам стойкасці горада супраць савецкай блакады. Заклікаў сусветную супольнасць не дапусціць падзення Заходняга Берліна і якая пачыналася словамі: «Народы свету! Зірніце на гэты горад!». Рэйтэр стаў другім (пасля Конрада Адэнаўэра) пасляваенным германскім палітыкам, які трапіў на вокладку часопіса «Тайм».
Рэйтэр

**Рэйтэр** — прозвішча.

## Вядомыя носьбіты 
* Жорж Франсуа Рэйтэр — французскі батанік
* Эрнст Рэйтэр — нямецкі палітык
Савецкія войскі ў Іране

**Група савецкіх войск у Іране** — аператыўна-стратэгічнае аб’яднанне Узброеных Сіл СССР на тэрыторыі Ірана.

Увод вайсковых часцей адбыўся ў жніўні 1941 года ў рамках сумеснай брытана-савецкай аперацыі.

З аднаго боку, ваенная прысутнасць была абумоўлена спробай пашырыць савецкі ўплыў, з іншага, яна мела на мэце прадухіліць нямецкае зацвярджэнне ў рэгіёне. 

Савецкі Саюз, баючыся магчымай агрэсіі з боку Турцыі, трымаў кантынгент у паўночным Іране да мая 1946 года. На тэрыторыі, занятай савецкімі войскамі, аж да іх вываду існавалі непрызнаныя дзяржаўныя ўтварэнні — Мехабадская Рэспубліка (курдская) і Паўднёвы Азербайджан. 

Пасля вываду войск у 1946 годзе, у краіне знаходзілася група ваенных спецыялістаў, у тым ліку спецыялісты па рамонце і эксплуатацыі рознага роду ўзбраення і ваеннай тэхнікі. Іх знаходжанне ў Іране ажыццяўлялася па запрашэнні ўрада краіны, і задача складалася ў аказанні дапамогі ў тэхнічнай падрыхтоўцы вайскоўцаў і эксплуатацыі перадавой савецкай баявой тэхнікі.

У перыяд ірана-іракскай вайны ў краіне дзейнічала ад 3 да 4,2 тысяч савецкіх вайскоўцаў.

## Крыніцы 
## Літаратура 
* Басов А. В., Гутенмахер Г. И. Персидский коридор. // Военно-исторический журнал. — 1991. — № 1. — С.25-33.
* Rezun, Miron. The Soviet Union and Iran: Soviet Policy in Iran from the Beginnings of the Pahlavi Dynasty Until the Soviet Invasion in 1941. — Leiden: Sijthoff & Noordhoof International Publishers BV, 1981. — 425 p. — (Institut Universiatire des Hautes Études Series). — ISBN 90-286-2621-2.

Катэгорыя:Гісторыя Ірана
Катэгорыя:Замежныя кантынгенты Узброеных сіл СССР
Катэгорыя:Артыкулы са сцвярджэннямі без крыніц больш 14 дзён
Марцін Вутке

**Марцін Вутке** (; нар. , ) — нямецкі акцёр і тэатральны рэжысёр.

## Біяграфія 
Марцін Вутке вучыўся ў Бохуме ў Вестфальскім тэатральным вучылішчы, пад кіраўніцтвам Клаўса Паймана. Працаваў у тэатрах Гамбурга, Франкфурта-на-Майне, Штутгарта, у шэрагу тэатраў Берліна, у тым ліку «Берлінер ансамбль», Нямецкім тэатры і Шылер-тэатры, удзельнічаў у Зальцбургскім фестывалі. У 1996—1997 гадах быў мастацкім кіраўніком тэатра «Берлінер ансамбль». Працаваў з рэжысёрамі Робертам Уілсанам, Хайнерам Мюлерам, Айнарам Шлеефам. Вышэйшым дасягненнем Вутке лічыцца галоўная роля ў пастаўленым Х. Мюлерам у 1995 годзе спектаклі «Кар’ера Артура Уі» паводле п’есы Б. Брэхта; гэтую ролю на сцэне «Берлінер ансамбль» Вутке грае і дагэтуль.

У 1999 годзе на запрашэнне Франка Кастрофа перайшоў у тэатр «Фольксбюнэ». У 2002 годзе Вутке ўпершыню выступіў у якасці рэжысёра. З 2009 года з’яўляецца акцёрам венскага Бургтэатра.

У 1995 і 2003 гадах уплывовы нямецкі часопіс «Тэатр Сёння» называў Марціна Вутке «Лепшым акцёрам года».

## Фільмаграфія 
* «Бясслаўныя вырадкі»
Зебуніса

**Зебуніса** або **Зеб ун-Ніса Бегум Сахіба** (, , а таксама *Zebunnisa*, *Zebunnissa*, *Zebunisa*, *Zeb-un-Nisa*, *Zeb-ul-Nissa*, 1638—1702, Шахджаханабад, цяперашні Дэлі) —  паэтэса, дачка падышаха імперыі Вялікіх Маголаў .

Валодала персідскай, арабскай, цюркскай мовамі і урду. Вывучала філасофію, літаратуру, астраномію. Славілася каліграфіяй. Лічылася прыгажуняй.

Аўтар каментара да Карану «3ебі тафасір» (*Краса тлумачэнняў*). Паэтычная спадчына налічвае каля 4 тысяч беітаў і газеляў, пераважна на мове фарсі. Асноўнай тэмай паэтычнай творчасці Зебунісы з’яўляецца становішча ўсходняй жанчыны, яе ўнутраныя перажыванні, прыніжанасць і душэўная высакароднасць.

## Галерэя 

Файл:Zeb-un-Nisa_Begum.jpg|Прынцэса Зебуніса і спадарожніцы
Файл:Sarkar_abanindranath-zeb-un-nissa.jpg|Партрэт Зебунісы (Абаніндранатх Тагор)
Файл:Zaibunissa_palace.jpg|Палац Зебунісы, 1880, Аўрангабад.
Файл:A_drawing_of_Sulaiman_Shikoh.jpg|

## Літаратура 
* 
* 
* *Krieger-Krynicki A.* Zebunissa: princesse captive à la cour du Grand Moghol. Roman. — : Mercure de France, 1990 (англ. пер. 2005).
* *Зебуннисо*. Огонь и слёзы. — , 1977.
* *Зебунисса*. Огонь и слёзы. — , 1983.
* Изречения персидских и таджикских поэтов. — , 2005 (В сб. есть и стихи Зебуниссы).

Катэгорыя:Прынцэсы
Катэгорыя:Паэты XVII стагоддзя
Майк Маерс

**Майкл Джон «Майк» Маерс** (; нар. , Скарбара, Антарыа, Канада) — канадскі акцёр, комік, сцэнарыст і прадзюсер фільмаў. Найбольш вядомы ролямі Уэйна Кэмпбэла ў фільме «Свет Уэйна» і Остына Паўэрса і Доктара Зло ў трылогіі «Остын Паўэрс», а таксама як голас Шрэка ў аднайменнай серыі мультфільмаў.

## Біяграфія 
Бацькі Маерса з Ліверпуля, Англія. У яго англійскія, шатландскія і ірландскія карані. Ва ўзросце 9 гадоў Маерс упершыню зняўся ў рэкламе. У 1982 годзе скончыў сярэднюю школу Stephen Leacock High School і ўладкаваўся ў камедыйную трупу ў Таронта.

У пачатку 1980-х гадоў Мерс часта з’яўляўся з рознымі ролямі (у тым ліку ў ролі Уэйна Кэмпбела) на гарадскім тэлебачанні Таронта ў альтэрнатыўным відэа-шоў «Гарадскія межы». У 1985 годзе ён быў адным з кіроўных акцёраў Камедыйнай крамы ў Лондане. На наступны год ён удзельнічаў у брытанскай дзіцячай тэлеперадачы Wide Awake Club, парадыруючы само гэтае шоў сваім уласным Sound Asleep Club.

Маерс быў добра вядомым удзельнікам тэлешоу на NBC «Суботнім вечарам у прамым эфіры» з 1989 па 1995 год. У 1992 годзе яго персанаж Уэйн Кэмпбел з’явіўся на вялікім экране ў поўнаметражнай кінастужцы «Свет Уэйна», якая стала адным з самых паспяховых фільмаў года. На наступны год рушыў услед менш паспяховы працяг.

У 1997 годзе Маерс прадставіў (у тым ліку як прадзюсер) Остына Паўэрса ў фільме «Остын Паўэрс: Міжнародны чалавек-загадка». Маерс апроч галоўнай ролі сыграў таксама некалькі другарадных персанажаў. У 1999 годзе ён зняўся ў сваёй першай некамедыйнай ролі ў фільме «Студыя 54», дзе ён граў гаспадара «Студыі 54», вядомай нью-ёркскай дыскатэкі 1970-х. Фільм быў даволі паспяховым, а гульня Майерса атрымала высокія адзнакі. Пазней Маерс спарадыраваў гэты клуб «Студыяй 69» у фільме 2002 года «Остын Паўэрс: Голдмембер».

Роля Шрэка патрапіла да Майка Маерса дзякуючы збегу абставінаў: першапачаткова яе павінен быў дубляваць Крыс Фарлі, але ў снежні 1997 года ён памёр, і стваральнікі «Шрэка» звярнуліся да Маерса.

У складзе гурта Ming Tea Маерс удзельнічаў у запісе некалькіх песень для сваіх фільмаў пра Остына Паўэрса.

У 2009 годзе Майк Майерс атрымаў антыпрэмію «Залатая маліна» за горшую мужчынскую ролю ў фільме «Секс-гуру».

У 2018 годзе зняўся ў эпізадычнай ролі ў карціне «Багемская рапсодыя».
Сяргей Уладзіміравіч Лукашэвіч

**Сяргей Уладзіміравіч Лукашэвіч** () — беларускі дыпламат.

## Біяграфія 
Нарадзіўся ў 1977 годзе ў в. Кунцаўшчына Мінскага раёна Мінскай вобласці (цяпер — у межах Мінска).

У 1999 годзе скончыў факультэт міжнародных адносін Беларускага дзяржаўнага універсітэта па спецыяльнасці «Сусветная эканоміка і міжнародныя эканамічныя адносіны». У 2000—2002 гадах − трэці, другі сакратар аддзела Украіны і Малдовы ўпраўлення краін СНД Міністэрства замежных спраў Рэспублікі Беларусь. У 2002—2006 гадах − другі сакратар Пасольства Рэспублікі Беларусь у Рэспубліцы Узбекістан. У 2006—2008 гадах − трэці, першы сакратар аддзела Лацінскай Амерыкі ўпраўлення Амерыкі Міністэрства замежных спраў Рэспублікі Беларусь. У 2008—2012 гадах − першы сакратар Пасольства Рэспублікі Беларусь у Аргенцінскай Рэспубліцы. У 2012—2014 гадах − першы сакратар, саветнік упраўлення глабальнай палітыкі і гуманітарнага супрацоўніцтва галоўнага ўпраўлення шматбаковай дыпламатыі Міністэрства замежных спраў Рэспублікі Беларусь. У 2014—2016 гадах − саветнік Пасольства Рэспублікі Беларусь у Федэратыўнай Рэспубліцы Бразілія. У 2016—2017 гадах − начальнік аддзела па рабоце з дыпламатычным корпусам службы дзяржаўнага пратакола Міністэрства замежных спраў Рэспублікі Беларусь. У 2017—2019 гадах − намеснік начальніка службы дзяржаўнага пратакола — начальнік аддзела візітаў службы дзяржаўнага пратакола Міністэрства замежных спраў Рэспублікі Беларусь. У 2019—2020 гадах − старшы саветнік Пасольства Рэспублікі Беларусь у Каралеўстве Іспанія. У 2020—2021 гадах − часовы павераны ў справах Рэспублікі Беларусь у Каралеўстве Іспанія. З 20 верасня 2021 г. па 22 красавіка 2024 г. − Надзвычайны і Паўнамоцны Пасол Рэспублікі Беларусь у Федэратыўнай Рэспубліцы Бразілія. З 6 снежня 2021 г. па 22 красавіка 2024 г. − Надзвычайны і Паўнамоцны Пасол Рэспублікі Беларусь у Рэспубліцы Парагвай і Усходняй Рэспубліцы Уругвай па сумяшчальніцтве.

3 20 мая 2024 года — першы намеснік Міністра замежных спраў Рэспублікі Беларусь.

Скончыў курсы пры Дыпламатычнай акадэміі Міністэрства замежных спраў Індыі. Член Міжнароднай акадэміі навук, тэхналогій, адукацыі і гуманітарных навук (Іспанія). Валодае іспанскай, англійскай, партугальскай мовамі.

## Узнагароды 
Узнагароджаны юбілейным медалём «100 год дыпламатычнай службе Беларусі», нагрудным знакам адрознення Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэта «100 гадоў БДУ», памятным медалём «Імператар Педру II» (Бразілія).

## Сям’я 
Жанаты, мае дваіх дзяцей.

## Спасылкі 
* Міністр і намеснікі міністра замежных спраў Беларусі (2024)

Катэгорыя:Паслы Беларусі ў Бразіліі
Катэгорыя:Паслы Беларусі ва Уругваі
Катэгорыя:Намеснікі міністра замежных спраў Рэспублікі Беларусь
Какуітлам

**Какуітлам** () — горад (з 1992 года) у правінцыі Брытанская Калумбія ў Канадзе, у раёне Ванкувера (Ванкуверская агламерацыя). З насельніцтвам 148 625 тысяч чалавек паводле перапісу 2021 года займае 6-е месца па колькасці жыхароў у правінцыі Брытанская Калумбія і 34-е ў Канадзе (36-е месца паводле звестак папярэдняга перапісу насельніцтва).

## Насельніцтва 
## Гарады-пабрацімы 
## Крыніцы 
Катэгорыя:Гарады Брытанскай Калумбіі
Дарыя Кінзер

**Дарыя Кінзер** (;  29 мая 1989, Ашафенбург, Германія) — харвацкая спявачка.

## Біяграфія 
Маці спявачкі — харватка, бацька — немец. У цяперашні час пражывае і вучыцца ў Вене, Аўстрыя. Дарыя прадстаўляла Харватыю на Еўрабачанні 2011 ў Дзюсельдорфе. 5 сакавіка 2011 года спявачка выйграла нацыянальны адбор з песняй «Break a Leg» (пажаданне поспеху, «ні пуха ні пяра»), якую напісаў вядомы харвацкі кампазітар, удзельнік гкрта «Colonia» Барыс Джурджэвіч. Аднак пазней стала вядома, што назву песні змянілі, і Дарыя паехала на конкурс з песняй «Celebrate». Спявачка выступіла ў першым паўфінале, але атрымала недастаткова падтрымкі з боку еўрапейскіх тэлегледачоў і не прайшла ў фінал песеннага конкурсу. Разам са спявачкай выступаў расійскі ілюзіяніст Сяргей Варанцоў, які паказаў трук з яе імгненным пераапрананнем.

## Спасылка 
* Афіцыйны сайт 

Катэгорыя:Удзельнікі конкурсу песні Еўрабачанне 2011
Катэгорыя:Спевакі і спявачкі Харватыі
Катэгорыя:Спевакі і спявачкі паводле алфавіта
Андрэа Шушняра

**Андрэа Шушняра** (;  , Спліт, Харватыя) — харвацкая фолк- спявачка, прадстаўніца Харватыі на конкурсе песні «Еўрабачанне 2009».

На песенным конкурсе Андрэа разам з Ігарам Цукровым выканала песню **«Lijepa Tena»** (). Магчымасць удзельнічаць у «Еўрабачанні» дуэт атрымаў пасля перамогі на фестывалі «Dora 2009», які з’яўляецца таксама нацыянальным адборачным конкурсам для «Еўрабачання». У фінале спявачка набрала 45 балаў і фінішавала 18-й.

Раней Шушняра спрабавала ўзяць удзел на «Еўрабачанне 2004», але на адборы заняла толькі 2-е месца, саступіўшы Івану Мікулічу.

З 2010 года прымае ўдзел у мясцовым фальклорным ансамблі «».

Катэгорыя:Удзельнікі конкурсу песні Еўрабачанне 2009
Катэгорыя:Сапрана
Катэгорыя:Спевакі і спявачкі XXI стагоддзя
Катэгорыя:Спевакі і спявачкі Харватыі
Катэгорыя:Спевакі і спявачкі паводле алфавіта
Алег Юр’евіч Баранаў

**Алег Юр’евіч Баранаў** (, Гомель) — беларускі вучоны ў галіне лясной генетыкі. Доктар біялагічных навук (2018), дацэнт (2014), член-карэспандэнт НАН Беларусі (2021).

## Біяграфія 
У 1999 г. скончыў з чырвоным дыпломам Гомельскі дзяржаўны ўніверсітэт імя Ф. Скарыны па спецыяльнасці «Біялогія» (кваліфікацыя — «Выкладчык біялогіі і хіміі»), у 2002 г. — аспірантуру.

З 1999 г. працуе ў Інстытуце лесу НАН Беларусі: спачатку на пасадзе малодшага навуковага супрацоўніка, з 2002 г. — навуковага супрацоўніка, з 2003 г. — старэйшага навуковага супрацоўніка, з 2006 г. — вядучага навуковага супрацоўніка, з 2017 г. — загадчыка сектара. З 2019 года — загадчык лабараторыі геномных даследаванняў і біяінфарматыкі ДНУ «Інстытут лесу НАН Беларусі», 3 2022 — акадэмік-сакратар Аддзялення біялагічных навук НАН Беларусі.

## Навуковая дзейнасць 
Навуковыя інтарэсы: малекулярная генетыка; папуляцыйная і эвалюцыйная генетыка; малекулярная фітапаталогія; геноміка, біяінфарматыка, селекцыя драўняных відаў. Распрацаваны новы напрамак у ранняй дыягностыцы хвароб драўняных раслін з выкарыстаннем генетычных метадаў.

Аўтар і сааўтар каля 200 навуковых публікацый.

А. Ю. Баранаў з’яўляецца членам дысертацыйнага савета пры Інстытуце лесу НАН Беларусі, членам рэдкалегіі «Зборніка навуковых прац Інстытута лесу НАН Беларусі» і часопіса «Праблемы здароўя і экалогіі», членам ГА «Беларускае таварыства генетыкаў і селекцыянераў» і «Беларускае таварыства лесаводаў».

## Выбраныя працы  
* Падутов В. Е., Баранов О. Ю., Воропаев Е. В. Методы молекулярно-генетического анализа. Минск: Юнипол, 2007. 176 с.
* Pochtovyy A. A., Baranov O.Yu., Rubel' I. E., Razumova O. A., Padutov V. E., Khromov A. V., Makhotenko A. V., Tkachuk A. P., Makarov V. V., Gushchin V. A. Searching for active mobile genetic elements in dsRNA fraction of Pinus sylvestris having witches broom abnormalities // Genomics Data. 2017. Vol. 12. P. 102—108.
* Shestibratov K., Baranov O., [еt al.] Early detection and identification of the main fungal pathogens for resistance evaluation of new genotypes of forest trees // Forests. 2018. V. 9(12). P. 732—740.
* Jurkšienė G., Baranov O. Yu. [et al.] Genetic diversity and differentiation of pedunculate (Quercus robur) and sessile (Q. petraea) oaks // Journal of Forestry Research. 2020. № 31. P. 2445—2452.
* Maslov A. A., Baranov O. Yu., Sirin. A. A., A Molecular Genetics Study of Silver and Downy Birches in Peatland and Paludified Forest Types in the Center of the East European Plain // Contemporary Problems of Ecology. — 2019. — V.12 (7). — P. 703—710.

## Узнагароды 
* ганаровыя граматы Нацыянальнай акадэміі навук Беларусі (2010), Міністэрства лясной гаспадаркі Рэспублікі Беларусь (2015),
* падзякі Старшыні Прэзідыума НАН Беларусі (2012), Міністэрства адукацыі Рэспублікі Беларусь (2017) і інш.

## Спасылкі 
* Алег Юр’евіч Баранаў ў базе даных «История белорусской науки в лицах» Цэнтральнай навуковай бібліятэкі імя Якуба Коласа НАН Беларусі
International MXT-MV

**MXT-MV** (**Military Extreme Truck — Military Version**) — амерыканскі бронеаўтамабіль вытворчасці Navistar Defence, даччынай кампаніі Navistar International. Ваенная версія грамадзянскага аўтамабіля MXT.

## Гісторыя 
За распрацоўку адказвалі Джым Бартэль, Дык Рыф, Уэс Шульц, Рон Берд, Джон Глас, Пол Кляйн і Брыт Смарт.  Першая дэманстрацыя адбылася ў кастрычніку 2005 года на штогадовай выставе Асацыяцыі арміі ЗША (AUSA), якая прайшла ў Вашынгтонскім канферэнц-цэнтры.  У жніўні наступнага года на Абердзінскім палігоне прэзентавана версія MXT-MVA. Першапачаткова меркавалася, што бранявік будзе прыняты на ўзбраенне арміі ЗША, але замест яго вайскоўцы набылі Oshkosh M-ATV.

У 2009 годзе Узброеныя сілы Вялікабрытаніі заключылі кантракт на пастаўку MXT-MVA (у брытанскіх войсках атрымаў найменне Husky). Бронеаўтамабіль прыйшоў на змену Land Rover Snatch, які апынуўся недастаткова абароненым. Бранявік выкарыстоўваўся падчас вайны ў Афганістане.

## Варыянты 
Даступны варыянты з трыма рознымі канфігурацыямі кабіны. Стандартная небраняваная версія атрымала пазначэнне MV. 

Версія з новым шасі мае найменне M-ATV.

Ізраільскай кампанія Plasan распрацавана версія MVA (Military Extreme Truck — Military Version Armored). У машыне прадугледжаны на выбар два камплекты здымнай броні (A-Kit і B-Kit) з павышаным узроўнем абароны ад куль, мін і самаробных выбуховых прылад.

Мадыфікацыя Husky была створана з улікам патрэб брытанскай арміі па праграме Tactical Support Vehicle (TSV).

## Аператары 
* 
* 
*  (да 2022)

## Крыніцы 
## Спасылкі 
* International : Military and Government LLC
* Navistar Defense MXT Vehicles

Катэгорыя:Пазадарожнікі
Катэгорыя:Бранятэхніка ЗША
Катэгорыя:Бронеаўтамабілі паводле алфавіта
Ісламскі супраціў у Іраку

**Ісламскі супраціў у Іраку** (**ІСІ**; *)* — агульны тэрмін для шыіцкіх ісламісцкіх паўстанцкіх груп у Іраку, падтрымоўваных Іранам.

Да сеткі адносяцца наступныя групоўкі:
* Катаіб Хезбала
* Харакат Хезбала ан-Нуджаба
* Асаіб Ахль аль-Хак
* Катаіб Саід аль-Шухада

У кастрычніку 2023 года ІСІ пачаў запускаць ракеты і беспілотнікі па базах ЗША ў Іраку, Іарданіі і Сірыі. Самая буйная акцыя баевікоў праведзена 28 студзеня 2024 года, калі ў выніку атакі дрона на амерыканскую базу ў Іарданіі загінулі трое салдат. Акрамя таго, апалчэнцы праводзілі напады на Ізраіль.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Узброеныя групоўкі ў Іраку
Катэгорыя:Іранскі крызіс
Вось супраціву

**Вось супраціву** (, ) — неафіцыйная антыізраільская і антызаходняя ваенна-палітычная кааліцыя на чале з Іранам. У яе ўваходзяць розныя ўзброеныя групоўкі ў Палесціне, Сірыі і Ліване. Сірыйскія апалчэнцы-баасісты, іракскія шыіцкія ісламісты, якія ўваходзяць у склад санкцыянаваных іракскім урадам Сіл народнай мабілізацыі, і рух хусітаў у Емене, таксама лічацца часткай альянсу.

Упершыню тэрмін «вось супраціву» быў выкарыстаны лівійскай штодзённай газетай *«Аз-Захф Аль-Ахдар»* у адказ на заяву амерыканскага прэзідэнта Джорджа Буша пра «вось зла».

Праграма кааліцыі складаецца з трох асноўных слупоў: захаванне рэжыму Башара Асада ў Сірыі, падтрыманне доступу да паставак зброі і грошай з Ірана, недапушчэнне прыходу да ўлады ў Сірыі суніцкага ўрада. Акрамя таго, вось выступае супраць Ізраіля і імкнецца да яго поўнага знішчэння.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Знешняя палітыка Ірана
Катэгорыя:Кааліцыі
Катэгорыя:Ірана-ізраільскі канфлікт
Вялікі тэатр імя Алішэра Наваі

**Дзяржаўны ордэн Працоўнага Чырвонага Сцяга акадэмічны Вялікі тэатр Рэспублікі Узбекістан імя Алішэра Наваі** () — тэатр оперы і балета ў Ташкенце, Рэспублікі Узбекістан і названы ў гонар паэта Алішэра Наваі. Тэатр заснаваны 11 чэрвеня 1939 года.

У 1996 годзе на сцяне тэатра была ўсталявана мемарыяльная шыльда ў гонар японцаў, якія ўдзельнічалі ў будаўніцтве. У 2010 годзе фантан быў рэканструяваны, былі дададзены падсветка і музычнае суправаджэнне. У 2012—2015 гадах праведзена рэканструкцыя тэатра, у гэты час усе спектаклі праходзілі на сцэне Палаца мастацтваў «Туркістан». На цырымоніі адкрыцця рэканструяванага будынка прысутнічаў прэм’ер-міністр Японіі Сіндза Абэ.

Катэгорыя:Тэатры Узбекістана
Катэгорыя:Тэатр Узбекістана
Таджыкскі тэатр оперы і балета імя Садрыдзіна Айні

**Таджыкскі дзяржаўны акадэмічны тэатр оперы і балета імя Садрыдзіна Айні** — вядучы музычны тэатр Таджыкістана.

Тэатр заснаваны ў Душанбэ ў 1936 годзе. Названы ў гонар заснавальніка таджыкскай літаратуры — Садрыдзіна Айні. У 1954 годзе тэатру прысвоена імя таджыкскага пісьменніка Садрыдзіна Айні. У 1971 годзе тэатр удастоены звання акадэмічнага. Пасля здабыцця Таджыкістанам незалежнасці тэатр працягвае развіваць тэму нацыянальнай культуры, звяртаючыся да пазнейшых перыядаў гісторыі Таджыкістана. У 1999 годзе адбылася пастаноўка гістарычнай оперы «Амір Ісмаіл» Таліба Шахідзі на лібрэта Нура Табарава і Нізома Касіма, прысвечаная 1100-годдзю Дзяржавы Саманідаў.
Валянцін Галарса Марантэ

**Валянцін Галарса Марантэ** (; 22 красавіка 1882 — 9 чэрвеня 1952), таксама вядомы па мянушцы **«Тэхнік»** () — іспанскі ваенны і дзяржаўны дзеяч, міністр унутраных спраў Іспаніі (1941—1942).

Асабісты сябар Франсіска Франка.

## Біяграфія 
Нарадзіўся ў г. Эль-Пуэрта-дэ-Санта-Марыя. Скончыў Галоўную ваенную акадэмію Таледа і Вышэйшую ваенную школу Мадрыда.

У 1932 годзе прыняў удзел у няўдалым дзяржаўным перавароце на чале з Хасэ Санхурха. Уступіў у Іспанскі ваенны саюз. Пры падрыхтоўцы ліпеньскага паўстання 1936 года адказваў за вярбоўку вышэйшага афіцэрства, адначасна працуючы ў ваенным міністэрстве ў Мадрыдзе.

18 ліпеня 1936 года, калі пачалася грамадзянская вайна, Галарса быў арыштаваны ўладамі і трапіў у турму. 9 лютага 1939 года вызвалены войскамі нацыяналістаў.

У верасні 1939 года прызначаны намеснікам сакратара прэзідэнцыі ўрада, уступіў у ТІФСНСН. У 1940 годзе заняў пасаду прэзідэнта Савета па кіраванні нацыянальнай спадчынай.

У гады Другой сусветнай вайны дзейнічаў у інтарэсах брытанскай разведкі. Паміж 1940 і 1943 гадамі Галарса атрымліваў хабары ў мільёны долараў ад Вялікабрытаніі, каб адгаварыць кіраўніка краіны Франсіска Франка ад удзелу ў вайне на баку дзяржаў Восі.

У 1941—1942 гадах займаў пасаду міністра ўнутраных спраў.

Паміж 1943 і 1946 гадамі быў дэпутатам у франкісцкіх картэсах.

Пасля адышоў ад дзяржаўнай дзейнасці. Памёр у Мадрыдзе.

## Погляды 
Галарса адзначыўся як праціўнік фалангістаў і выступаў за рэстаўрацыю манархіі.

Паводле звестак брытанскага пасла Сэмуэля Хора, у гады Другой сусветнай ён быў прыхільнікам Антыгітлераўскай кааліцыі. Праз гэта ў Галарса склаліся варожыя адносіны з Рамонам Серанам Суньерам, швагерам Франка і прыхільнікам нацысцкай Германіі.

З 1942 года стаў супрацоўнічаць з манархічнай апазіцыяй. У чэрвені 1943 года падпісаў маніфест у падтрымку аднаўлення манархіі, з-за чаго страціў свой уплыў у картэсах.

## Крыніцы 
## Літаратура 
* 
* 
* 
* 
* Domínguez Arribas, Javier (2009). El enemigo judeo-masónico en la propaganda franquista, 1936-1945. Marcial Pons Historia. ISBN 978-84-96467-98-9.
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

Катэгорыя:Удзельнікі грамадзянскай вайны ў Іспаніі (франкісты)
Катэгорыя:Міністры ўнутраных спраў Іспаніі
Катэгорыя:Дэпутаты Іспаніі
Катэгорыя:Генералы Іспаніі
Катэгорыя:Члены Іспанскай фалангі
Ібра

**Ібра** — горад у мухафазе Паўночная Эш-Шаркія Султаната Аман, цэнтр аднайменнага вілаета. Размешчаны за 140 км на паўднёвы ўсход ад сталіцы Маската. Насельніцтва — 29060 чалавек (паводле ацэнкі 2008 года). Адзін са старэйшых гарадоў у Амане, цэнтр гандлю, рэлігіі, адукацыі і мастацтваў.

Катэгорыя:Гарады Амана
Бахла

**Бахла** (араб. ‏بهلاء) — адзін з найстаражытных каралеўскіх гарадоў Амана. Горад размешчаны ў рэгіёне Эд-Дахілія, за 180 км на поўдзень ад Маската, на падножжы гор Джабаль аль-Ахдар. Акружаны гарадской сцяной з глінянай цэглы, вышынёй 5 м і даўжынёй 12 км.

З XII па XVII стагоддзе Бахла была сталіцай дынастыі Набхані.
## Славутасць 
* Форт Бахла

Катэгорыя:Гарады Амана
Форт Бахла

**Крэпасць Бахла** - сярэднявечная цытадэль у горадзе Бахла, на дарозе ў Нізву, у ніжняй частцы высакагор'я Гара-Ахдар. Найстарэйшая крэпасць Амана. Узведзена з саману ў XIII-XIV стст. Акружана 12-кіламетровай сцяной.

Пасля ўключэння ЮНЕСКА ў спіс сусветнай спадчыны ў 1987 годзе архітэктурны комплекс, які на той час моцна струхлеў і часткова абрынуўся, быў зачынены на працяглую рэканструкцыю.

Катэгорыя:Сусветная спадчына ў Амане
Ібры

**Ібры** — горад, адміністрацыйны цэнтр правінцыі Эд-Дахіра Султаната Аман, а таксама аднайменнага вілаета. Размешчаны за 279 км на захад ад Маската, ва ўнутраных тэрыторыях краіны. Насельніцтва — 97429 чалавек (2003).

## Славутасці 
* Крэпасць Ібры — знаходзіцца ў цэнтры горада, побач з гарадскім рынкам, пабудавана ў XII стагоддзі.
* Крэпасць Эс-Саліф — гістарычная крэпасць, пабудавана ў 1711—1718 імамам Султанам бен Сейфам Эль-Яарабі на гары Шанбух, якая ўзвышаецца над вадзі Эс-Саліф.

Катэгорыя:Гарады Амана
Ізкі

**Ізкі** (араб. إِزْكِي) — горад у мухафазе Эд-Дахілія, на паўночным усходзе Амана. Ізкі размешчаны на трасе, якая праходзіць з Маската ў Нізву. Маршрут праходзіць праз даліну Сумаіл, якая дзеліць горы Аль-Хаджар на хрыбты Усходні і Заходні Хаджар. Насельніцтва - 23 159 жыхароў.

Катэгорыя:Гарады Амана
Дзмітрый Вячаслававіч Кальцоў

**Дзмітрый Вячаслававіч Кальцоў** (нар. , , БССР) — беларускі дыпламат. З 2021 года — Надзвычайны і Паўнамоцны Пасол Рэспублікі Беларусь у Ісламскай Рэспубліцы Іран.

## Біяграфія 
У 1993 годзе скончыў Беларускі дзяржаўны ўніверсітэт па спецыяльнасці «Фізіка», у 1994 годзе — Міжнародную акадэмію менеджменту па спецыяльнасці «Міжнародныя адносіны», у 1998 годзе — Дыпламатычную акадэмію МЗС Расіі па спецыяльнасці «Міжнародныя адносіны».

У 1994—1996 гадах — вядучы спецыяліст Міністэрства знешніх эканамічных сувязей Рэспублікі Беларусь. У 1998—1999 гадах — галоўны спецыяліст аддзела краін Еўропы і СНД упраўлення рэгіянальнага супрацоўніцтва, загранустаноў і выставак Міністэрства знешніх эканамічных сувязей Рэспублікі Беларусь. У 1999—2001 гадах — саветнік, начальнік аддзела Афрыкі ўпраўлення Азіі і Афрыкі Міністэрства замежных спраў Рэспублікі Беларусь. У 2001—2006 гадах — саветнік Пасольства Рэспублікі Беларусь у Вялікай Сацыялістычнай Народнай Лівійскай Арабскай Джамахірыі. У 2006—2008 гадах — саветнік аддзела Азіі ўпраўлення Азіі і Афрыкі Міністэрства замежных спраў Рэспублікі Беларусь. У 2008—2012 гадах — саветнік Пасольства Рэспублікі Беларусь у Рэспубліцы Карэя. У 2012—2013 гадах — саветнік упраўлення Азіі, Афрыкі і Акіяніі Міністэрства замежных спраў Рэспублікі Беларусь. У 2013—2017 гадах — саветнік Пасольства Рэспублікі Беларусь у Ісламскай Рэспубліцы Іран. У 2017—2018 гадах — намеснік начальніка ўпраўлення — начальнік аддзела Паўднёва-Усходняй Азіі, Аўстраліі і Акіяніі ўпраўлення Азіі, Аўстраліі і Акіяніі Міністэрства замежных спраў Рэспублікі Беларусь. У 2018—2019 гадах — намеснік начальніка ўпраўлення Азіі, Аўстраліі і Акіяніі галоўнага ўпраўлення Азіі, Афрыкі і Лацінскай Амерыкі Міністэрства замежных спраў Рэспублікі Беларусь, у 2020—2021 гадах — начальнік упраўлення Афрыкі і Блізкага Усходу галоўнага ўпраўлення Азіі, Афрыкі і Лацінскай Амерыкі Міністэрства замежных спраў Рэспублікі Беларусь.

З 2021 года — Надзвычайны і Паўнамоцны Пасол Рэспублікі Беларусь у Ісламскай Рэспубліцы Іран.
    
Валодае англійскай і нямецкай мовамі.

## Узнагароды 
* Юбілейны медаль «100 год дыпламатычнай службе Рэспублікі Беларусь».

## Сям’я 
Жанаты. Мае сына.
Анкара (рака)

**Анкара** () — рака ў цэнтральнай частцы Турцыі, цячэ цераз горад Анкару. Даўжыня — каля 140 км.

Прыток ракі Сакар’я. Падзяляе горад на амаль роўныя паловы, перасякаючы многія кварталы. Цераз раку ў горадзе пабудавана мноства мастоў. У некаторых месцах яна заключана ў трубу.

## Літаратура 
* Краткая географическая энциклопедия : в 5 т. / глав. ред. А. А. Григорьев. — М. : Советская энциклопедия, 1960. — Т. 1 : Ааре — Дятьково. — 563 с. — (Энциклопедии. Словари. Справочники.). — 62 000 экз.

Катэгорыя:Рэкі Турцыі
Матрах

**Матрах** — горад, цэнтр вілаету ў мінтаку Маскат Султаната Аман. Уваходзіць у склад «вялікага Маската», размяшчаецца ў яго ўсходняй частцы, на беразе Аманскага заліва. Насельніцтва — 234226 чалавек (2016).

Да адкрыцця нафты Матрах з’яўляўся гандлёвым цэнтрам Амана. Гандаль да гэтага часу падтрымліваецца ў Матраху як адным з найбуйнейшых марскіх партоў у рэгіёне. Набярэжная Курнейш і два сады: Рыям і Кальбух. Галоўная мячэць — мячэць Прарока.

Катэгорыя:Гарады Амана
Мірбат

**Мірба́т** (араб. مرباط) — горад у правінцыі Дафар, на паўднёвым захадзе Султаната Аман. Знаходзіцца за 80 км на ўсход ад цэнтра правінцыі Салала. Насельніцтва — 17305 чалавек.

У старажытнасці горад славіўся як порт, праз які ішоў экспарт знакамітага дафарскага ладану і арабскіх скакуноў. Цяпер горад з’яўляецца цэнтрам рыбалоўства, сезон якога надыходзіць у зімовы час.

Катэгорыя:Гарады Амана
Служба агульнай разведкі (Судан)

**Служба агульнай разведкі, САР**.

Спецслужба вяла дзейнасць і мела агентаў на Блізкім Усходзе, у Паўночнай Афрыцы і Заходняй Еўропе. Так, напрыклад, НСРБ створана шырокая агентурная сетка ў Іраку.

Акрамя таго, НСРБ кіравала сіламі аператыўнай падтрымкі. 

З 2004 па 2009 год спецслужбу ўзначальваў Салах Гош. Пазней пасаду кіраўніка займаў Махамед Ата аль-Мулу. У 2018 годзе Гош прызначаны паўторна.

13 красавіка 2019 года падчас дзяржаўнага перавароту Гош быў звольнены з пасады кіраўніка агенцтва. На яго месца прызначаны Абу Бакр Мустафа.

Так як падчас Суданскай рэвалюцыі НСРБ удзельнічала ў рэпрэсіях супраць пратэстоўцаў, то было прынята рашэнне аб яе скасаванні. Канстытуцыйным дэкрэтам Пераходнага ваеннага савета № (33) 2019 года орган перайменаваны ў *Службу агульнай разведкі*.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Спецслужбы
Катэгорыя:Суданская рэвалюцыя
Сяргей Уладзіміравіч Абразцоў

**Сяргей Уладзіміравіч Абразцоў** (; 22 чэрвеня [5 ліпеня] 1901, , Расійская імперыя — , , Расія) — савецкі акцёр, рэжысёр тэатра лялек, публіцыст, тэатральны дзеяч, пісьменнік. Герой Сацыялістычнай Працы (1971), народны артыст СССР (1954), лаўрэат Ленінскай (1984), Сталінскай прэміі II ступені (1946) і Дзяржаўнай прэміі РСФСР ім. К. С. Станіслаўскага (1967). Кавалер трох ордэнаў Леніна (1967, 1971, 1981).

## Літаратура 
*
Лявон Нічыпаравіч Анкіновіч

**Лявон Нічыпаравіч Анкіновіч** (, Кашына, Аршанскі раён, Віцебская вобласць — ) — адзін з кіраўнікоў падполля і партызанскага руху ў Віцебскай вобласці ў Вялікую Айчынную вайну.

## Біяграфія 
Да вайны працаваў ды­рэктарам Смалянскай МТС. Стварыў у ліпені 1941 года Аршанскі падпольны партыйны цэнтр, у які ўвайшлі Аляксандр Скаварада і Апанас Шкабарын.

## Літаратура 
* Беларуская энцыклапедыя : у 18 т. — Мінск, 1996. — Т. 1. — С.374
* Энцыклапедыя гісторыі Беларусі : у 6 т. — Мінск, 1993. — Т. 1. — С.122
Леанід Іванавіч Абалкін

**Леанід Іванавіч Абалкін** (; ,  — , ) — савецкі і расійскі эканаміст, доктар эканамічных навук, прафесар (1980), акадэмік РАН (абраны акадэмікам АН СССР 23 снежня 1987 года). З'яўляўся намеснікам старшыні Савета Міністраў СССР.

## Біяграфія 
Нарадзіўся 5 мая 1930 года ў Маскве, у сям'і бухгалтарскіх работнікаў Івана Аляксандравіча (1894—1966) і Зоі Іванаўны (Рудакова; 1896—1976) Абалкіных. Брат бацькі загадваў аддзелам літаратуры і мастацтва газеты «Праўда».

У 1948 годзе паступіў у Маскоўскі інстытут народнай гаспадаркі ім. Г. В. Пляханава, які скончыў з адзнакай у 1952 годзе.

З 1952 года выкладаў, быў намеснікам дырэктара па вучэбнай частцы Сельскагаспадарчага тэхнікума ў горадзе Гусеве Калінінградскай вобласці.

З 1958 года - аспірант Маскоўскага дзяржаўнага эканамічнага інстытута.

Пасля аб'яднання Маскоўскага дзяржаўнага эканамічнага інстытута і Маскоўскага інстытута народнай гаспадаркі, з 1961 года быў асістэнтам, старшым выкладчыкам, дацэнтам, прафесарам, а з 1966 г. - загадчыкам кафедры палітычнай эканоміі МІНГ імя Г. В. Пляханава.

У 1976-1985 гадах - прафесар і загадчык кафедры палітычнай эканоміі Акадэміі грамадскіх навук (ААН) пры ЦК КПСС.

Член-карэспандэнт АН СССР з 26 снежня 1984 г., Аддзяленне эканомікі (савецкая эканоміка). Акадэмік АН СССР c 23 снежня 1987 г. — Аддзяленне эканомікі (эканоміка).

У 1988-1990 гадах - член прэзідыума АН СССР.

У 1986-1989 і ў 1991-2005 гадах - дырэктар Інстытута эканомікі АН СССР / РАН.

Замежны член Берлінскай АН і НАН Беларусі (2000).
## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Замежныя члены НАНБ
Сезон 2006/2007 БНТУ (баскетбол)

У сезоне 2006/2007 баскетбольны клуб БНТУ з Мінскай вобласці прымаў удзел:
* Чэмпіянат Беларусі 2006/2007 (**8 месца**),
* Кубак Беларусі 2006 (**8 месца**).

## Склад каманды 
*  Мікалай Антонік
*  Павел Арлоў
*  Іван Вінчэль
*  Андрэй Войтка
*  Сяргей Главіцкі
*  Аляксандр Каваленка
*  Ягор Казакевіч
*  Аляксандр Канапацкі (прыйшоў у каманду падчас сезону)
*  Яўген Карпік
*  Ягор Куніцкі
*  Канстанцін Лёгкі
*  Яўген Лёгкі
*  Аляксей Майструк (прыйшоў у каманду падчас сезону)
*  Сяргей Матусевіч
*  Максім Сундукоў (прыйшоў у каманду падчас сезону)
*  Дзмітрый Філіч
*  Сяргей Цітоў
*  Яўген Шамына

## Трэнеры каманды 
*  Анатоль Якубенка (галоўны трэнер)
*  Уладзімір Краўчанка

## Гл. таксама 
* Сезон 2004/2005 «Мінска-БНТУ»
* Сезон 2007/2008 БНТУ (баскетбол)

## Спасылкі 
* Профіль на сайце eurobasket.com

2006/2007
БНТУ
Сезон 2007/2008 БНТУ (баскетбол)

У сезоне 2007/2008 баскетбольны клуб БНТУ з Мінскай вобласці прымаў удзел:
* Чэмпіянат Беларусі 2007/2008 (**7 месца**),
* Кубак Беларусі 2007 (**7 месца**).

## Склад каманды 
*  Павел Агеўнін (прыйшоў у каманду падчас сезону)
*  Мікалай Антонік
*  Павел Арлоў
*  Яўген Брагін
*  Арсеній Бяссмертны
*  Руслан Вавулаў
*  Іван Вінчэль
*  Андрэй Войтка
*  Сяргей Воўк
*  Аляксандр Галаўскі (прыйшоў у каманду падчас сезону)
*  Дзмітрый Гарачка
*  Сяргей Главіцкі
*  Ігар Дабрасердаў
*  Максім Даўганосаў
*  Ягор Казакевіч
*  Аляксей Майструк
*  Андрэй Плотнікаў
*  Павел Тоўкач (прыйшоў у каманду падчас сезону)
*  Сяргей Цітоў
*  Яўген Шамына
*  Дзмітрый Шпадарук
*  Юрый Шылін

## Трэнеры каманды 
*  Анатоль Якубенка (галоўны трэнер)
*  Уладзімір Краўчанка
*  Андрэй Клемезь

## Гл. таксама 
* Сезон 2006/2007 БНТУ (баскетбол)
* Сезон 2008/2009 БНТУ (баскетбол)

## Спасылкі 
* Профіль на сайце eurobasket.com

2007/2008
БНТУ
Пётр Кузьміч Анохін

**Пётр Кузьміч Анохін** (; 14 (26) студзеня 1898, Царыцын — , ) — савецкі фізіёлаг, стваральнік тэорыі функцыянальных сістэм, акадэмік АМН СССР (1945) і АН СССР (1966), лаўрэат Ленінскай прэміі.

## Біяграфія 
У 1935 годзе П. К. Анохіну была прысуджана вучоная ступень доктара медыцынскіх навук без абароны дысертацыі. З 1935 годзе — загадчык аддзела нейрафізіялогіі УІЭМ. На базе гэтага і іншых аддзелаў і лабараторый УІЭМ у 1944 годзе быў арганізаваны Інстытут фізіялогіі АМН СССР, у якім П. К. Анохін загадваў аддзелам фізіялогіі нервовай сістэмы, а з 1946 г. выконваў абавязкі намесніка дырэктара інстытута па навуковай працы. У 1949—1950 гг. быў дырэктарам гэтага інстытута. Адначасова ў 1936—1940 гг. і 1953—1955 гг. — загадчык кафедры фізіялогіі і паталогіі вышэйшай нервовай дзейнасці ў Цэнтральным інстытуце ўдасканалення ўрачоў. У гэтыя гады П. К. Анохін чытаў лекцыі па асобных раздзелах фізіялогіі нервовай сістэмы ў МДУ. Загадчык аддзела морфафізіялогіі Інстытута мозгу НКЗ (1938—1941). З 1938 г. па запрашэнні М. М. Бурдэнкі ўзначаліў псіханеўралагічны сектар, з 1942 годзе — фізіялагічную лабараторыю Цэнтральнага нейрахірургічнага інстытута АМН СССР. З кастрычніка 1941 года па 1942 год П. К. Анохін знаходзіўся разам з УІЭМ у эвакуацыі ў Томску.

З 1942 да 1945 гг. — прафесар па кафедры фізіялогіі біялагічнага факультэта МДУ. З 1950 года — загадчык аддзела нейрафізіялогіі Інстытута нармальнай і паталагічнай фізіялогіі АМН СССР. Адначасова загадчык кафедры нармальнай фізіялогіі 1-га Маскоўскага медыцынскага інстытута (1955—1974). Сапраўдны член АН СССР (1966). Сапраўдны член АМН СССР (1945). Асноўныя навуковыя даследаванні П. К. Анохіна прысвечаны нейрафізіялагічным механізмам вышэйшай нервовай дзейнасці. Яны абапіраюцца на распрацаваную П. К. Анохіна тэорыю функцыянальнай сістэмы (1935). На аснове гэтай тэорыі ў дачыненні да эвалюцыі функцый П. К. Анохін сфармуляваў паняцце сістэмагенезу як агульнай заканамернасці эвалюцыйнага працэсу. Стварыў тэорыю нейрафізіялагічных механізмаў эмоцый, матывацый, сну і памяці, гетэрамеханізму сінаптычнай мембраны. П. К. Анохін — адзін з заснавальнікаў айчыннай нейрокибернетики. Займаўся таксама метадалагічнымі і філасофскімі пытаннямі прыродазнаўства. Ганаровы член Венгерскай АН (1973), шэрагу навуковых таварыстваў і універсітэтаў. Яго імя прысвоена НДІ нармальнай фізіялогіі ў Маскве.

## Літаратура 
*
Сезон 2009/2010 БНТУ (баскетбол)

У сезоне 2009/2010 баскетбольны клуб БНТУ з Мінскай вобласці прымаў удзел:
* Чэмпіянат Беларусі 2009/2010 (**7 месца**).

## Склад каманды 
*  Павел Агеўнін
*  Аляксандр Бібік
*  Сяргей Губанаў
*  Максім Даўганосаў
*  Ягор Дувакін
*  Аляксей Лазараў
*  Андрэй Лазарыдзі
*  Канстанцін Малашэнка (прыйшоў у каманду падчас сезона)
*  Аляксандр Мацвееў
*  Арцём Мельнікаў
*  Спартак Паграбнёў
*  Павел Падалякаў
*  Аляксей Cкрундзь
*  Павел Тоўкач
*  Дзмітрый Тумашык
*  Філіп Якубенка

## Трэнеры каманды 
*  Анатоль Якубенка (галоўны трэнер)

## Гл. таксама 
* Сезон 2008/2009 БНТУ (баскетбол)
* Сезон 2012/2013 БНТУ (баскетбол)

## Спасылкі 
* Профіль на сайце eurobasket.com

2009/2010
БНТУ
Грабеншчык

**Грабе́ншчык**, **тамарыкс**, **тамарыск** (*Tamarix*) — род кветкавых раслін сямейства .

## Батанічнае апісанне 
Вечназялёныя (або скідваюць на зіму парасткі) кусты і дрэвы вышынёй да 10 (12) метраў са шматлікім доўгімі тонкімі галінкамі. Каранёвая сістэма моцна разгалінаваная, глыбокая. Лісце чаргаванае, простае, суцэльнае, лускападобнае, сядзячае, шараватае або крыху блакітнае. Кветкі дробныя, з пяццю пялёсткамі, ружовыя, пурпуровыя, фіялетавыя або белыя. Суквецце — доўгая гронка. Плод — трохстворкавая каробачка. Насенне дробнае.

## Распаўсюджанне і экалогія 
Расліны роду распаўсюджаны паўпустынях, пустынях, стэпах Азіі і Афрыкі, на поўдні Еўропы. У якасці дэкаратыўных раслін інтрадукаваны ў іншых рэгіёнах. Святлолюбівыя, засухаўстойлівыя і солеўстойлівыя расліны. Абмярзаюць, але добра аднаўляюцца. Размнажаюцца насеннем і чаранкамі. Насенне прарастае доўга і хутка губляе ўсходжасць.

## Гаспадарчае значэнне 
Дэкаратыўныя і кармавыя расліны. Добрыя меданосы. У кары і галах на лісці маюцца дубільныя рэчывы (да 40—70 %). Драўніну выкарыстоўваюць для такарных работ.

## Віды 
Паводле сайта WFO у род уваходзяць віды:

* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Зноскі 
## Літаратура 
* 
* 
* 
* 

Катэгорыя:Грабеншчыкавыя
Сезон 2018/2019 «Рубона»

У сезоне 2018/2019 баскетбольны клуб «Рубон» з горада Віцебск прымаў удзел:
* Чэмпіянат Беларусі 2018/2019 (**7 месца**),
* Кубак Беларусі 2018 (**4 месца**).

## Склад каманды 
*  Марсэль Аўсепян
*  Павел Блізнец
*  Павел Кадол
*  Аляксей Качан
*  Уладзімір Крысевіч (прыйшоў у каманду падчас сезону)
*  Ягор Патупчык
*  Глеб Пехцераў
*  Руслан Пішчэйка
*  Сяргей Сапегін
*  Яўген Смірноў
*  Уладзіслаў Стоцік
*  Міхаіл Стрыгоцкі
*  Максім Шустаў

## Трэнеры каманды 
*  Руслан Байдакоў (галоўны трэнер)
*  Сяргей Махонь (старшы трэнер)
*  Дзмітрый Рыбакоў

## Гл. таксама 
* Сезон 2017/2018 «Рубона»
* Сезон 2019/2020 «Рубона»

## Спасылкі 
* Профіль на сайце eurobasket.com

 2018/2019
Рубон
Катэгорыя:2018 год у Віцебску
Катэгорыя:2019 год у Віцебску
Сезон 2012/2013 БНТУ (баскетбол)

У сезоне 2012/2013 баскетбольны клуб БНТУ з Мінска прымаў удзел:
* Чэмпіянат Беларусі 2012/2013 (Першая ліга,  **3 месца**).

## Склад каманды 
*  Сяргей Агароднікаў
*  Павел Гайтан
*  Максім Даўганосаў
*  Уладзімір Капытаў
*  Аляксей Карытка
*  Васіль Лагвіновіч
*  Антон Мішчанкоў
*  Жан Савін
*  Арцём Савіцкі
*  Раман Сарока
*  Яўген Стральчонак
*  Максім Тарэндзь
*  Ілля Фешчанка
*  Філіп Якубенка

## Трэнеры каманды 
*  Уладзімір Краўчанка (галоўны трэнер)

## Гл. таксама 
* Сезон 2009/2010 БНТУ (баскетбол)

## Спасылкі 
* Профіль на сайце eurobasket.com

2012/2013
БНТУ
Катэгорыя:2012 год у Мінску
Катэгорыя:2013 год у Мінску
Генадзь Гаўрылавіч Юхцін

**Генадзь Гаўрылавіч Юхцін** (; , Чубаўка, Сярэдневолжскі край, СССР — , , Расія) — савецкі і расійскі акцёр; народны артыст Расійскай Федэрацыі (1994).

Сярод работ, па якіх акцёр стаў найбольш вядомы, значацца такія кінафільмы як «Справа Румянцава» (1955), «Чужая радня» (1955), «Вясна на Зарэчнай вуліцы» (1956), «Балада пра салдата» (1959), «Аквалангі на дне» (1966), «Няўлоўныя мсціўцы» (1966), «Браты Карамазавы» (1969), «Пра сяброў-таварышаў» (1970) і многія іншыя.

## Фільмаграфія 
* (1956) «Вясна на Зарэчнай вуліцы» — інжынер, сябар Сашы і Таццяны Сяргееўны Мікалай Мікалаевіч Крушанкоў
* (1967) «Анюціна дарога» — бацька
* (1971) «Паланэз Агінскага» — Максім, партызан-падрыўнік
Мікалай Якаўлевіч Азерацкоўскі

**Мікалай Якаўлевіч Азерацкоўскі** (; 1750 — 12.03.1827) — рускі вучоны-натураліст і падарожнік, які працаваў на Беларусі (сабраў матэрыял пра стан гаспадаркі, побыт, насельніцтва, прыроду, склаў гербарый раслін Віцебскай губерні і заалагічныя калекцыі), акадэмік Пецярбургскай АН.

Вялікае значэнне для навукі мелі падарожжы і даследаванні Азярэцкоўскім Анежскага (1785) і Ладажскага (1812) азёр, возера Ільмень (1805), вярхоўяў Волгі, азёры Селігер (1814). З Азярэцкоўскага адлічваецца храналогія археалагічнага вывучэння Наўгародскай акругі. У 1814 годзе Азярэцкоўскі ўстанавіў месца вытоку Волгі.

Азярэцкоўскі сабраў шырокі прыродазнаўчы, этнаграфічны і статыстычны матэрыял. Апублікаваў каля ста навуковых прац па батаніцы, заалогіі, геаграфіі, медыцыне, рускай мове і пісьменстве. З’яўляўся рэдактарам перыядычных выданняў — «Збор твораў, выбраных з месяцаслова», «Перыядычныя творы аб поспехах народнай асветы» і іншых. Выкладаў натуральную гісторыю ў Акадэмічнай гімназіі, рускую мову і славеснасць у Сухапутным шляхецкім корпусе.
## Зноскі 
## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Географы Расійскай імперыі
Катэгорыя:Батанікі Расійскай імперыі
Катэгорыя:Падарожнікі Расійскай імперыі
Катэгорыя:Энцыклапедысты