open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Зубнік балотны

**Зубнік балотны** (*Crepis paludosa*)&nbsp;— від кветкавых раслін з роду  сямейства .

## Назва 
Этымалогія: &nbsp;— «балотны».

## Батанічнае апісанне 
Шматгадовая расліна вышынёй 30—80 (у выключных выпадках да 120) см, мае цёмныя, моцныя карані. Сцябло голае, чырвона-фіялетавага колеру. Прыкаранёвае і ніжняе лісце падоўжана-яйцападобнай формы, звужаецца ў крылаты зубчасты чаранок, верхняе — ланцэтападобнай формы, сядзячае. Кветкі жоўтага колеру, у кошыках, сабраных у шчыткападобнае суквецце. Дыяметр кветкавага кошыка 1,5—2,5 см. Плод — сямянка з 10 рабрынкамі, жаўтлявая, з чубком. Чубок 6—7 мм даўжынёй, бялёсы, са слаба-жаўтлявым адценнем.

## Распаўсюджанне і экалогія 
Азія: Заходняя Сібір, Турцыя; Еўропа: Беларусь, Эстонія, Латвія, Літва, Украіна, Аўстрыя, Бельгія, Чэхія, Германія, Нідэрланды, Польшча, Славакія, Швейцарыя, Данія, Фінляндыя, Ісландыя, Ірландыя, Нарвегія, Швецыя, Вялікабрытанія, Боснія і Герцагавіна, Балгарыя, Харватыя, Чарнагорыя, Румынія, Сербія, Славенія, Францыя, Партугалія, Іспанія. Насяляе вільготныя цяністыя месцы.

Ва Украіне расце на вільготных лугах, на лясных балотах у Карпатах.

Цвіце ў чэрвені—жніўні.
Апыляецца пчоламі і мухамі.

## Галерэя 

Crepis paludosa blatt.jpeg|Ліст
Crepis paludosa.jpeg|Кветка
Crepis paludosa Sturm55.jpg|

## Літаратура 
*  — С. 378.

## Спасылкі 
* Euro+Med Plantbase 
* Germplasm Resources Information Network (GRIN) 
* West Highland Flora  
* 

Катэгорыя:Флора Еўразіі
Катэгорыя:Старонкі з недагледжанымі перакладамі
Катэгорыя:Зубнік
Катэгорыя:Расліны, апісаныя ў 1794 годзе
Сонечнае зацьменне 7 верасня 1858 года

**Сонечнае зацьменне 7 верасня 1858 года** — поўнае сонечнае зацьменне 142 сараса.

Зацьменне мела велічыню 1,0210 і дасягнула свайго максімуму ў 14:09:29 UTC у пункце з каардынатамі 24° пд. ш. 50° з. д. Працягласць максімальнай фазы зацьмення склала 1 хв. 50 с., а месяцавы цень на зямной паверхні дасягнуў шырыні 85 км.

Зацьменне 7 верасня 1858 года стала 2-ім сонечным зацьменнем у 1858 годзе і 142-ім у XIX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 15 сакавіка 1858 года, наступнае — 3 лютага 1859 года.

## Гл. таксама 
* Сонечныя зацьменні XIX стагоддзя

## Зноскі 
## Спасылкі 
* Каталог сонечных зацьменняў 1801 — 1900
* Каталог сонечных зацьменняў 142 сараса
* Малая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення

Катэгорыя:1858 год у астраноміі
1858-09-07
1858-09-07
1858-09-07
Катэгорыя:Падзеі 7 верасня
Катэгорыя:Верасень 1858 года
Сонечнае зацьменне 29 ліпеня 1859 года

**Сонечнае зацьменне 29 ліпеня 1859 года** — частковае сонечнае зацьменне 114 сараса.

Зацьменне мела велічыню 0,5205 і дасягнула свайго максімуму ў 21:56:57 UTC у пункце з каардынатамі 63° пн. ш. 16° з. д..

Зацьменне 29 ліпеня 1859 года стала 3-ім сонечным зацьменнем у 1859 годзе і 145-ым у XIX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 4 сакавіка 1859 года, наступнае — 28 жніўня 1859 года.

## Гл. таксама 
* Сонечныя зацьменні XIX стагоддзя

## Зноскі 
## Спасылкі 
* Каталог сонечных зацьменняў 1801 — 1900
* Каталог сонечных зацьменняў 114 сараса
* Малая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення

Катэгорыя:1859 год у астраноміі
1859-07-29
1859-07-29
1859-07-29
Катэгорыя:Падзеі 29 ліпеня
Катэгорыя:Ліпень 1859 года
Сонечнае зацьменне 18 верасня 1857 года

**Сонечнае зацьменне 18 верасня 1857 года** — кольцападобнае сонечнае зацьменне 132 сараса.

Зацьменне мела велічыню 0,9659 і дасягнула свайго максімуму ў 05:36:05 UTC у пункце з каардынатамі 12° пн. ш. 100° у. д. Працягласць максімальнай фазы зацьмення склала 3 хв. 34 с., а месяцавы цень на зямной паверхні дасягнуў шырыні 125 км.

Зацьменне 18 верасня 1857 года стала 2-ім сонечным зацьменнем у 1857 годзе і 140-ым у XIX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 25 сакавіка 1857 года, наступнае — 15 сакавіка 1858 года.

## Гл. таксама 
* Сонечныя зацьменні XIX стагоддзя

## Зноскі 
## Спасылкі 
* Каталог сонечных зацьменняў 1801 — 1900
* Каталог сонечных зацьменняў 132 сараса
* Малая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення

Катэгорыя:1857 год у астраноміі
1857-09-18
1857-09-18
1857-09-18
Катэгорыя:Падзеі 18 верасня
Катэгорыя:Верасень 1857 года
Сонечнае зацьменне 15 сакавіка 1858 года

**Сонечнае зацьменне 15 сакавіка 1858 года** — кольцападобнае сонечнае зацьменне 137 сараса.

Зацьменне мела велічыню 0,9996 і дасягнула свайго максімуму ў 12:05:28 UTC у пункце з каардынатамі 33° пн. ш. 21° з. д. Працягласць максімальнай фазы зацьмення склала 0 хв. 2 с., а месяцавы цень на зямной паверхні дасягнуў шырыні 2 км.

Зацьменне 15 сакавіка 1858 года стала 1-ым сонечным зацьменнем у 1858 годзе і 141-ым у XIX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 18 верасня 1857 года, наступнае — 7 верасня 1858 года.

## Гл. таксама 
* Сонечныя зацьменні XIX стагоддзя

## Зноскі 
## Спасылкі 
* Каталог сонечных зацьменняў 1801 — 1900
* Каталог сонечных зацьменняў 137 сараса
* Малая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення

Катэгорыя:1858 год у астраноміі
1858-03-15
1858-03-15
1858-03-15
Катэгорыя:Падзеі 15 сакавіка
Катэгорыя:Сакавік 1858 года
Сонечнае зацьменне 25 сакавіка 1857 года

**Сонечнае зацьменне 25 сакавіка 1857 года** — поўнае сонечнае зацьменне 127 сараса.

Зацьменне мела велічыню 1,0534 і дасягнула свайго максімуму ў 22:29:38 UTC у пункце з каардынатамі 2° пд. ш. 153° з. д. Працягласць максімальнай фазы зацьмення склала 4 хв. 28 с., а месяцавы цень на зямной паверхні дасягнуў шырыні 177 км.

Зацьменне 25 сакавіка 1857 года стала 1-ым сонечным зацьменнем у 1857 годзе і 139-ым у XIX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 29 верасня 1856 года, наступнае — 18 верасня 1857 года.

## Гл. таксама 
* Сонечныя зацьменні XIX стагоддзя

## Зноскі 
## Спасылкі 
* Каталог сонечных зацьменняў 1801 — 1900
* Каталог сонечных зацьменняў 127 сараса
* Малая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення

Катэгорыя:1857 год у астраноміі
1857-03-25
1857-03-25
1857-03-25
Катэгорыя:Падзеі 25 сакавіка
Катэгорыя:Сакавік 1857 года
Сонечнае зацьменне 3 лютага 1859 года

**Сонечнае зацьменне 3 лютага 1859 года** — частковае сонечнае зацьменне 109 сараса.

Зацьменне мела велічыню 0,0077 і дасягнула свайго максімуму ў 01:22:42 UTC у пункце з каардынатамі 62° пд. ш. 72° з. д..

Зацьменне 3 лютага 1859 года стала 1-ым сонечным зацьменнем у 1859 годзе і 143-ім у XIX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 7 верасня 1858 года, наступнае — 4 сакавіка 1859 года.

## Гл. таксама 
* Сонечныя зацьменні XIX стагоддзя

## Зноскі 
## Спасылкі 
* Каталог сонечных зацьменняў 1801 — 1900
* Каталог сонечных зацьменняў 109 сараса
* Малая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення

Катэгорыя:1859 год у астраноміі
1859-02-03
1859-02-03
1859-02-03
Катэгорыя:Падзеі 3 лютага
Катэгорыя:Люты 1859 года
Lětopis

**Lětopis**, поўная назва — **Lětopis — Časopis za rěč, stawizny a kulturu Łužiskich Serbow** (Летапіс — часопіс мовы, гісторыі і культуры лужыцкіх сербаў) — навуковы лужыцкі часопіс, які выдаецца ў Германіі. Навуковае выданне і друкаваны орган Сербскага інстытута. Друкуецца выдавецтвам «Домавіна».

## Гісторыя 
Гістарычным папярэднікам выдання лічыцца грамадска-культурны і літаратурны часопіс «Časopis Maćicy Serbskeje», які выдавала з 1848 па 1937 гады лужыцкае таварыства Маціца сербская. Першы нумар сучаснага часопіса бы выдадзены ў 1952 годзе.

Артыкулы ў часопісе большай часткай друкуюцца на верхнялужыцкай, ніжнялужыцкай, нямецкай мовах. Зрэдку друкуюцца артыкулы на рускай, польскай і чэшскай мовах.

У часы ГДР часопіс штогод выдаваў 4 асобных тамы з пэўным зместам, якія класіфікаваліся літарамі A, B, C і D. Том *A* утрымліваў артыкулы на тэму лужыцкага мовазнаўства. У томе *B* друкаваліся артыкулы па гісторыі лужычанаў, іх палітычнаму і грамадскаму жыццю і іх адносінам з нямецкім насельніцтвам. Том *С* прысвячаўся лужыцкаму народазнаўству, і ў томе *D* друкаваліся артыкулы прысвечаныя лужыцкай культуры, этнаграфіі і фальклору.

## Літаратура 
* Ein kleines Lexikon — Sorben/Serbja Domowina-Verlag, Bautzen, ISBN 3-7420-0405-0

## Спасылкі 
* Інфармацыя і архіў на сайце Сербскага інстытута 

Катэгорыя:Сарабістыка
Катэгорыя:Часопісы Германіі
Катэгорыя:Часопісы на ніжнялужыцкай мове
Катэгорыя:Часопісы на верхнялужыцкай мове
Сонечнае зацьменне 20 лістапада 1854 года

**Сонечнае зацьменне 20 лістапада 1854 года** — гібрыднае сонечнае зацьменне 140 сараса.

Зацьменне мела велічыню 1,0144 і дасягнула свайго максімуму ў 09:56:58 UTC у пункце з каардынатамі 49° пд. ш. 13° у. д. Працягласць максімальнай фазы зацьмення склала 1 хв. 7 с., а месяцавы цень на зямной паверхні дасягнуў шырыні 57 км.

Зацьменне 20 лістапада 1854 года стала 2-ім сонечным зацьменнем у 1854 годзе і 134-ым у XIX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 26 мая 1854 года, наступнае — 16 мая 1855 года.

## Гл. таксама 
* Сонечныя зацьменні XIX стагоддзя

## Зноскі 
## Спасылкі 
* Каталог сонечных зацьменняў 1801 — 1900
* Каталог сонечных зацьменняў 140 сараса
* Малая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення

Катэгорыя:1854 год у астраноміі
1854-11-20
1854-11-20
1854-11-20
Катэгорыя:Падзеі 20 лістапада
Катэгорыя:Лістапад 1854 года
Сонечнае зацьменне 9 лістапада 1855 года

**Сонечнае зацьменне 9 лістапада 1855 года** — частковае сонечнае зацьменне 150 сараса.

Зацьменне мела велічыню 0,4892 і дасягнула свайго максімуму ў 19:17:51 UTC у пункце з каардынатамі 62° пд. ш. 121° у. д..

Зацьменне 9 лістапада 1855 года стала 2-ім сонечным зацьменнем у 1855 годзе і 136-ым у XIX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 16 мая 1855 года, наступнае — 5 красавіка 1856 года.

## Гл. таксама 
* Сонечныя зацьменні XIX стагоддзя

## Зноскі 
## Спасылкі 
* Каталог сонечных зацьменняў 1801 — 1900
* Каталог сонечных зацьменняў 150 сараса
* Малая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення

Катэгорыя:1855 год у астраноміі
1855-11-09
1855-11-09
1855-11-09
Катэгорыя:Падзеі 9 лістапада
Катэгорыя:Лістапад 1855 года
Сонечнае зацьменне 29 верасня 1856 года

**Сонечнае зацьменне 29 верасня 1856 года** — кольцападобнае сонечнае зацьменне 122 сараса.

Зацьменне мела велічыню 0,9246 і дасягнула свайго максімуму ў 03:59:44 UTC у пункце з каардынатамі 54° пн. ш. 169° у. д. Працягласць максімальнай фазы зацьмення склала 6 хв. 21 с., а месяцавы цень на зямной паверхні дасягнуў шырыні 831 км.

Зацьменне 29 верасня 1856 года стала 2-ім сонечным зацьменнем у 1856 годзе і 138-ым у XIX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 5 красавіка 1856 года, наступнае — 25 сакавіка 1857 года.

## Гл. таксама 
* Сонечныя зацьменні XIX стагоддзя

## Зноскі 
## Спасылкі 
* Каталог сонечных зацьменняў 1801 — 1900
* Каталог сонечных зацьменняў 122 сараса
* Малая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення

Катэгорыя:1856 год у астраноміі
1856-09-29
1856-09-29
1856-09-29
Катэгорыя:Падзеі 29 верасня
Катэгорыя:Верасень 1856 года
Сонечнае зацьменне 16 мая 1855 года

**Сонечнае зацьменне 16 мая 1855 года** — частковае сонечнае зацьменне 145 сараса.

Зацьменне мела велічыню 0,7624 і дасягнула свайго максімуму ў 02:01:12 UTC у пункце з каардынатамі 63° пн. ш. 17° у. д..

Зацьменне 16 мая 1855 года стала 1-ым сонечным зацьменнем у 1855 годзе і 135-ым у XIX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 20 лістапада 1854 года, наступнае — 9 лістапада 1855 года.

## Гл. таксама 
* Сонечныя зацьменні XIX стагоддзя

## Зноскі 
## Спасылкі 
* Каталог сонечных зацьменняў 1801 — 1900
* Каталог сонечных зацьменняў 145 сараса
* Малая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення

Катэгорыя:1855 год у астраноміі
1855-05-16
1855-05-16
1855-05-16
Катэгорыя:Падзеі 16 мая
Катэгорыя:Май 1855 года
Сонечнае зацьменне 6 чэрвеня 1853 года

**Сонечнае зацьменне 6 чэрвеня 1853 года** — кольцападобнае сонечнае зацьменне 125 сараса.

Зацьменне мела велічыню 0,9486 і дасягнула свайго максімуму ў 20:07:21 UTC у пункце з каардынатамі 2° пн. ш. 118° з. д. Працягласць максімальнай фазы зацьмення склала 6 хв. 59 с., а месяцавы цень на зямной паверхні дасягнуў шырыні 203 км.

Зацьменне 6 чэрвеня 1853 года стала 1-ым сонечным зацьменнем у 1853 годзе і 131-ым у XIX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 11 снежня 1852 года, наступнае — 30 лістапада 1853 года.

## Гл. таксама 
* Сонечныя зацьменні XIX стагоддзя

## Зноскі 
## Спасылкі 
* Каталог сонечных зацьменняў 1801 — 1900
* Каталог сонечных зацьменняў 125 сараса
* Малая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення

Катэгорыя:1853 год у астраноміі
1853-06-06
1853-06-06
1853-06-06
Катэгорыя:Падзеі 6 чэрвеня
Катэгорыя:Чэрвень 1853 года
Сонечнае зацьменне 26 мая 1854 года

**Сонечнае зацьменне 26 мая 1854 года** — кольцападобнае сонечнае зацьменне 135 сараса.

Зацьменне мела велічыню 0,9551 і дасягнула свайго максімуму ў 20:42:53 UTC у пункце з каардынатамі 43° пн. ш. 140° з. д. Працягласць максімальнай фазы зацьмення склала 4 хв. 32 с., а месяцавы цень на зямной паверхні дасягнуў шырыні 178 км.

Зацьменне 26 мая 1854 года стала 1-ым сонечным зацьменнем у 1854 годзе і 133-ім у XIX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 30 лістапада 1853 года, наступнае — 20 лістапада 1854 года.

## Гл. таксама 
* Сонечныя зацьменні XIX стагоддзя

## Зноскі 
## Спасылкі 
* Каталог сонечных зацьменняў 1801 — 1900
* Каталог сонечных зацьменняў 135 сараса
* Малая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення

Катэгорыя:1854 год у астраноміі
1854-05-26
1854-05-26
1854-05-26
Катэгорыя:Падзеі 26 мая
Катэгорыя:Май 1854 года
Сонечнае зацьменне 5 красавіка 1856 года

**Сонечнае зацьменне 5 красавіка 1856 года** — поўнае сонечнае зацьменне 117 сараса.

Зацьменне мела велічыню 1,0539 і дасягнула свайго максімуму ў 06:01:01 UTC у пункце з каардынатамі 39° пд. ш. 119° у. д. Працягласць максімальнай фазы зацьмення склала 3 хв. 56 с., а месяцавы цень на зямной паверхні дасягнуў шырыні 285 км.

Зацьменне 5 красавіка 1856 года стала 1-ым сонечным зацьменнем у 1856 годзе і 137-ым у XIX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 9 лістапада 1855 года, наступнае — 29 верасня 1856 года.

## Гл. таксама 
* Сонечныя зацьменні XIX стагоддзя

## Зноскі 
## Спасылкі 
* Каталог сонечных зацьменняў 1801 — 1900
* Каталог сонечных зацьменняў 117 сараса
* Малая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення

Катэгорыя:1856 год у астраноміі
1856-04-05
1856-04-05
1856-04-05
Катэгорыя:Падзеі 5 красавіка
Катэгорыя:Красавік 1856 года
Сонечнае зацьменне 11 снежня 1852 года

**Сонечнае зацьменне 11 снежня 1852 года** — поўнае сонечнае зацьменне 120 сараса.

Зацьменне мела велічыню 1,0237 і дасягнула свайго максімуму ў 03:40:44 UTC у пункце з каардынатамі 35° пн. ш. 134° у. д. Працягласць максімальнай фазы зацьмення склала 2 хв. 5 с., а месяцавы цень на зямной паверхні дасягнуў шырыні 156 км.

Зацьменне 11 снежня 1852 года стала 3-ім сонечным зацьменнем у 1852 годзе і 130-ым у XIX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 17 чэрвеня 1852 года, наступнае — 6 чэрвеня 1853 года.

## Гл. таксама 
* Сонечныя зацьменні XIX стагоддзя

## Зноскі 
## Спасылкі 
* Каталог сонечных зацьменняў 1801 — 1900
* Каталог сонечных зацьменняў 120 сараса
* Малая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення

Катэгорыя:1852 год у астраноміі
1852-12-11
1852-12-11
1852-12-11
Катэгорыя:Падзеі 11 снежня
Катэгорыя:Снежань 1852 года
Сонечнае зацьменне 28 ліпеня 1851 года

**Сонечнае зацьменне 28 ліпеня 1851 года** — поўнае сонечнае зацьменне 143 сараса.

Зацьменне мела велічыню 1,0577 і дасягнула свайго максімуму ў 14:33:42 UTC у пункце з каардынатамі 68° пн. ш. 20° з. д. Працягласць максімальнай фазы зацьмення склала 3 хв. 41 с., а месяцавы цень на зямной паверхні дасягнуў шырыні 296 км.

Зацьменне 28 ліпеня 1851 года стала 2-ім сонечным зацьменнем у 1851 годзе і 127-ым у XIX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 1 лютага 1851 года, наступнае — 21 студзеня 1852 года.

## Гл. таксама 
* Сонечныя зацьменні XIX стагоддзя

## Зноскі 
## Спасылкі 
* Каталог сонечных зацьменняў 1801 — 1900
* Каталог сонечных зацьменняў 143 сараса
* Малая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення

Катэгорыя:1851 год у астраноміі
1851-07-28
1851-07-28
1851-07-28
Катэгорыя:Падзеі 28 ліпеня
Катэгорыя:Ліпень 1851 года
Сонечнае зацьменне 1 лютага 1851 года

**Сонечнае зацьменне 1 лютага 1851 года** — кольцападобнае сонечнае зацьменне 138 сараса.

Зацьменне мела велічыню 0,9175 і дасягнула свайго максімуму ў 05:54:27 UTC у пункце з каардынатамі 56° пд. ш. 107° у. д. Працягласць максімальнай фазы зацьмення склала 8 хв. 1 с., а месяцавы цень на зямной паверхні дасягнуў шырыні 409 км.

Зацьменне 1 лютага 1851 года стала 1-ым сонечным зацьменнем у 1851 годзе і 126-ым у XIX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 7 жніўня 1850 года, наступнае — 28 ліпеня 1851 года.

## Гл. таксама 
* Сонечныя зацьменні XIX стагоддзя

## Зноскі 
## Спасылкі 
* Каталог сонечных зацьменняў 1801 — 1900
* Каталог сонечных зацьменняў 138 сараса
* Малая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення

Катэгорыя:1851 год у астраноміі
1851-02-01
1851-02-01
1851-02-01
Катэгорыя:Падзеі 1 лютага
Катэгорыя:Люты 1851 года
Касталом (значэнні)

*  — род раслін
* народная назва віду 
* народная назва віду
Чарнабай (значэнні)

* Чарнабай — пасёлак гарадскога тыпу, раённы цэнтр Чарнабаеўскага раёна Чаркаскай вобласці Украіны
* народная назва віду
Сонечнае зацьменне 7 жніўня 1850 года

**Сонечнае зацьменне 7 жніўня 1850 года** — поўнае сонечнае зацьменне 133 сараса.

Зацьменне мела велічыню 1,0769 і дасягнула свайго максімуму ў 21:33:54 UTC у пункце з каардынатамі 18° пн. ш. 142° з. д. Працягласць максімальнай фазы зацьмення склала 6 хв. 50 с., а месяцавы цень на зямной паверхні дасягнуў шырыні 249 км.

Зацьменне 7 жніўня 1850 года стала 2-ім сонечным зацьменнем у 1850 годзе і 125-ым у XIX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 12 лютага 1850 года, наступнае — 1 лютага 1851 года.

## Гл. таксама 
* Сонечныя зацьменні XIX стагоддзя

## Зноскі 
## Спасылкі 
* Каталог сонечных зацьменняў 1801 — 1900
* Каталог сонечных зацьменняў 133 сараса
* Малая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення

Катэгорыя:1850 год у астраноміі
1850-08-07
1850-08-07
1850-08-07
Катэгорыя:Падзеі 7 жніўня
Катэгорыя:Жнівень 1850 года
Сонечнае зацьменне 17 чэрвеня 1852 года

**Сонечнае зацьменне 17 чэрвеня 1852 года** — частковае сонечнае зацьменне 115 сараса.

Зацьменне мела велічыню 0,7828 і дасягнула свайго максімуму ў 16:59:50 UTC у пункце з каардынатамі 66° пд. ш. 57° з. д..

Зацьменне 17 чэрвеня 1852 года стала 2-ім сонечным зацьменнем у 1852 годзе і 129-ым у XIX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 21 студзеня 1852 года, наступнае — 11 снежня 1852 года.

## Гл. таксама 
* Сонечныя зацьменні XIX стагоддзя

## Зноскі 
## Спасылкі 
* Каталог сонечных зацьменняў 1801 — 1900
* Каталог сонечных зацьменняў 115 сараса
* Малая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення

Катэгорыя:1852 год у астраноміі
1852-06-17
1852-06-17
1852-06-17
Катэгорыя:Падзеі 17 чэрвеня
Катэгорыя:Чэрвень 1852 года
Сонечнае зацьменне 21 студзеня 1852 года

**Сонечнае зацьменне 21 студзеня 1852 года** — частковае сонечнае зацьменне 148 сараса.

Зацьменне мела велічыню 0,4577 і дасягнула свайго максімуму ў 07:12:16 UTC у пункце з каардынатамі 69° пд. ш. 124° з. д..

Зацьменне 21 студзеня 1852 года стала 1-ым сонечным зацьменнем у 1852 годзе і 128-ым у XIX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 28 ліпеня 1851 года, наступнае — 17 чэрвеня 1852 года.

## Гл. таксама 
* Сонечныя зацьменні XIX стагоддзя

## Зноскі 
## Спасылкі 
* Каталог сонечных зацьменняў 1801 — 1900
* Каталог сонечных зацьменняў 148 сараса
* Малая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення

Катэгорыя:1852 год у астраноміі
1852-01-21
1852-01-21
1852-01-21
Катэгорыя:Падзеі 21 студзеня
Катэгорыя:Студзень 1852 года
Чаравічак плямісты

**Чаравічак плямісты** (*Cypripedium guttatum*) — від раслін сямейства , які расце на трох кантынентах.

## Арэал 
Сустракаецца ў Беларусі, Расіі (на еўрапейскай частцы Расіі, у Сібіры і на Далёкім Усходзе), а таксама ў Кітаі (Хэбэй, Хэйлунцзян, Гірын, Ляанін, Унутраная Манголія, Нінся, Шэньсі, Шаньдун, Шаньсі, Сычуань, Тыбет і Юньнань), Карэі, Манголіі, Бутане, на Алясцы (уключаючы Алеуцкія астравы) і паўночнай Канадзе (Юкан і Паўночна-Заходнія тэрыторыі) .

## Спасылкі 
* IOSPE orchid photos
* Rare Plants United Kingdom
* Orchideen im Garten

Катэгорыя:Венерын чаравічак
ХК Клайпеда

**«Клайпеда»** () — літоўская каманда па хакеі з шайбай з горада Клайпеда. Заснавана ў 2015 годзе.

## Спасылкі 
* 
* 

катэгорыя:з’явіліся ў 2015 годзе
Катэгорыя:Клайпеда
Клайпеда
Сонечнае зацьменне 30 лістапада 1853 года

**Сонечнае зацьменне 30 лістапада 1853 года** — поўнае сонечнае зацьменне 130 сараса.

Зацьменне мела велічыню 1,0485 і дасягнула свайго максімуму ў 19:15:39 UTC у пункце з каардынатамі 12° пд. ш. 109° з. д. Працягласць максімальнай фазы зацьмення склала 4 хв. 28 с., а месяцавы цень на зямной паверхні дасягнуў шырыні 164 км.

Зацьменне 30 лістапада 1853 года стала 2-ім сонечным зацьменнем у 1853 годзе і 132-ім у XIX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 6 чэрвеня 1853 года, наступнае — 26 мая 1854 года.

## Гл. таксама 
* Сонечныя зацьменні XIX стагоддзя

## Зноскі 
## Спасылкі 
* Каталог сонечных зацьменняў 1801 — 1900
* Каталог сонечных зацьменняў 130 сараса
* Малая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення

Катэгорыя:1853 год у астраноміі
1853-11-30
1853-11-30
1853-11-30
Катэгорыя:Падзеі 30 лістапада
Катэгорыя:Лістапад 1853 года
Рэчыцкая жаночая гімназія Гаўрылавай

**Рэчыцкая жаночая гімназія Гаўрылавай** — колішняя навучальная ўстанова ў Рэчыцы.

## Гісторыя 
5 верасня 1906 года ў Рэчыцы адкрыта першая прыватная жаночая гімназія на асабістыя сродкі Лізаветы Уладзіміраўны Гаўрылавай, жонкі рэчыцкага акруговага суддзі Мікалая Канстанцінавіча Гаўрылава

19 мая 1911 г. навучальная ўстанова ператворана ў гімназію з 7-ю асноўнымі класамі. Размяшчалася яна ў прыватным доме Сачанкі-Сакуна на рагу вуліцы Успенскай (цяпер Савецкая) і Школьнага завулка . Утрымлівалася выключна за кошт платы за навучанне, якая складала 70-100 рублёў за год з вучаніцы. Штат гімназіі складалі загадчыцы, тры законавучыцелі, восем выкладчыкаў, два класныя наглядчыкі і ўрач. Лічылася вядучай навучальнай установай да Першай сусветнай вайны. У 1911 г. у ёй праходзілі навучанне 260, а ў 1915 г. — 290 дзяўчынак. Пазней у гэтым будынку размяшчаліся музычная школа, дом піянераў, гарвыканкам.

У 2007 годзе ў сувязі з падрыхтоўкай горада да рэспубліканскага фестывалю «Дажынкі» будынак былой жаночай гімназіі па ініцыятыве Рэчыцкага райвыканкама.

## Спасылкі 
Катэгорыя:Будынкі і збудаванні Рэчыцы
Катэгорыя:Знішчаныя збудаванні Беларусі
Катэгорыя:Славутасці Рэчыцы
Катэгорыя:Гімназіі Расійскай імперыі
Катэгорыя:Гімназіі Беларусі
Катэгорыя:Зніклі ў 2007 годзе
Катэгорыя:2007 год у Беларусі
Катэгорыя:Адукацыя ў Рэчыцы
Зяновец падоўжаны

**Зяновец падоўжаны** (*Cytisus elongatus*) — від роду  сямейства .

Катэгорыя:Матыльковыя
Расійскі нацыянальны даследчы медыцынскі ўніверсітэт імя М. І. Пірагова

**Расійскі нацыянальны даследчы медыцынскі ўніверсітэт імя М. І. Пірагова** — расійскі нацыянальны даследчы ўніверсітэт у горадзе Масква.

## Гісторыя 
Гісторыя ўніверсітэта пачынаецца з 1906 года. Тады на **Маскоўскіх вышэйшых жаночых курсах** быў створаны медыцынскі факультэт. Затым курсы пераўтварылі ў **Другі Маскоўскі дзяржаўны універсітэт**, з якога ў 1930 годзе вылучыўся самастойны **Другі Маскоўскі дзяржаўны медыцынскі інстытут**, які з 1946 па 1956 год насіў імя Іосіфа Вісарыёнавіча Сталіна. У 1956 годзе ВНУ атрымаў імя выбітнага рускага хірурга Мікалая Іванавіча Пірагова. 28 лістапада 1966 года ўказам Прэзідыума Вярхоўнага Савета СССР інстытут у сувязі з 60-годдзем быў узнагароджаны ордэнам Леніна. Пасля чаго ВНУ стаў вядомы як **Другі Маскоўскі ордэна Леніна дзяржаўны медыцынскі інстытут імя Пірагова**.

5 лістапада 1991 года распараджэннем Савета Міністраў РСФСР інстытут быў ператвораны ў **Расійскі дзяржаўны медыцынскі універсітэт**.

У 2010 годзе, у год 200-годдзя з дня нараджэння Пірагова, яго імя было адноўлена ў назве ВНУ. У той жа год ВНУ атрымаў статус нацыянальнага даследчага ўніверсітэта.

## Склад універсітэта 
У сваім складзе РНДМУ імя М. І. Пірагова мае 8 факультэтаў:
* Лячэбны факультэт
* Педыятрычны факультэт
* Медыка-біялагічны факультэт
* Міжнародны факультэт
* Псіхолага-сацыяльны факультэт
* Стаматалагічны факультэт
* Факультэт падрыхтоўкі кадраў вышэйшай кваліфікацыі
* Факультэт дадатковай прафесійнай адукацыі

## Спасылкі 
* Афіцыйны сайт РНДМУ

Катэгорыя:Універсітэты Масквы
Катэгорыя:Медыцынскія ўніверсітэты
Катэгорыя:Нацыянальныя даследчыя ўніверсітэты Расіі
Цыстоптэрыс ломкі

**Цыстоптэрыс ломкі** (*Cystopteris fragilis*)&nbsp;— від раслін сямейства . Далікатная расліна, лёгка пашкоджваецца, дзякуючы чаму і атрымала эпітэт «ломкі».

## Апісанне 
Невялікая шматгадовая папараць вышынёй ад 6 да З0&nbsp;см. Мае карычняватае карэнішча і ломкія чырванавата-карычневыя ўнізе хвосцікі, як правіла, карацей, чым пласцінка. Пласцінкі лісця звычайна голыя (як і хвосцікі), ланцэтныя па абрысах, двойчы пёрыстыя з 7-16 парамі яйкападобных або ланцэтных падоўжаных пярынак, з клінаватай асновай.

## Жыццёвы цыкл 
Споры спеюць ў спарангіях з ніжняга боку ліста ў сярэдзіне лета.

## Сінаніміка 
Паводле The Plant List на 2010 год, у сінаніміку віда уваходзяць:

* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Распаўсюджанне і асяроддзе пражывання 
Расце ў вільготных цяністых лясах, скальных цяснінах, у ярах і на абрывах амаль па ўсёй Украіне. Таксама расце ў Еўразіі, Паўночнай і Паўднёвай Амерыцы.

## Практычнае выкарыстанне 
Утрымлівае атрутныя рэчывы. У лісці і спорах з’яўляецца сінільная кіслата. Выкарыстоўваецца ў народнай медыцыне як супрацьгліставы сродак.

## Літаратура 
* Гамуля Ю. Г. Рослини України / за ред. О. М. Утєвської. — Харків : Фактор, 2011. — 208 с. — (Україна. Вчора, сьогодні, завтра) — 3000 прим. — ISBN 978-966-312-720-0.&nbsp;— C. 88
* 

Катэгорыя:Качадыжнікавыя
Катэгорыя:Расліны, апісаныя ў 1805 годзе
Катэгорыя:Флора Еўразіі
Катэгорыя:Флора Паўночнай Амерыкі
Эверэт (Вашынгтон)

**Эверэт** () — горад у штаце Вашынгтон, адміністрацыйны цэнтр акругі Снахаміш і самы буйны горад акругі. Заснаваны 4 мая 1893 года разам з будаўніцтвам чыгункі.

У горадзе знаходзіцца зборачная вытворчасць кампаніі Boeing.

## Насельніцтва 
## Гарады-пабрацімы 
## Крыніцы 
Катэгорыя:Гарады Вашынгтона
Катэгорыя:Населеныя пункты, заснаваныя ў 1893 годзе
Эверэт

**Эверэт** — прозвішча, тапонім.

## Прозвішча 
* Руперт Эверэт — брытанскі кінаакцёр
* Эдвард Эверэт — палітычны і дзяржаўны дзеяч

## Тапонім 
* Эверэт (Вашынгтон)
Сонечнае зацьменне 12 лютага 1850 года

**Сонечнае зацьменне 12 лютага 1850 года** — кольцападобнае сонечнае зацьменне 128 сараса.

Зацьменне мела велічыню 0,9345 і дасягнула свайго максімуму ў 06:29:37 UTC у пункце з каардынатамі 11° пд. ш. 86° у. д. Працягласць максімальнай фазы зацьмення склала 8 хв. 35 с., а месяцавы цень на зямной паверхні дасягнуў шырыні 245 км.

Зацьменне 12 лютага 1850 года стала 1-ым сонечным зацьменнем у 1850 годзе і 124-ым у XIX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 18 жніўня 1849 года, наступнае — 7 жніўня 1850 года.

## Гл. таксама 
* Сонечныя зацьменні XIX стагоддзя

## Зноскі 
## Спасылкі 
* Каталог сонечных зацьменняў 1801 — 1900
* Каталог сонечных зацьменняў 128 сараса
* Малая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення

Катэгорыя:1850 год у астраноміі
1850-02-12
1850-02-12
1850-02-12
Катэгорыя:Падзеі 12 лютага
Катэгорыя:Люты 1850 года
Якіма

**Якіма**:
* Якіма (акруга, Вашынгтон)
* Якіма (горад)
* Якіма (рака)
Кент (Вашынгтон)

**Кент** () — горад на поўначы ЗША ў акрузе Кінг, штат Вашынгтон. Насельніцтва горада — 91411 чалавек (2010). Заснаваны 28 мая 1890 года. У сярэдзіне XX стагоддзя мясцовасць вакол горада спецыялізавалася на малочнай жывёлагадоўлі, у горадзе з’явіўся завод па вытворчасці згушчанага малака.

Катэгорыя:Гарады Вашынгтона
Васіль Іванавіч Пансевіч-Каляда

**Васіль Іванавіч Пансе́віч-Каляда** ( — ) — вучоны ў галіне арганічнай хіміі, доктар хімічных навук (1966), прафесар (1967), Заслужаны дзеяч навукі БССР (1968).

## Біяграфія 
Нарадзіўся ў вёсцы Пагор’е (зараз у  Гродзенскай вобласці Беларусі). У 1935 годзе скончыў Беларускі дзяржаўны ўніверсітэт. У 1936—1984 гадах у Беларускім політэхнічным інстытуце (у 1955—1980 гадах — загадчык кафедры неарганічнай, арганічнай і біялагічнай хіміі). Адначасова ў 1947—1955 гадах загадчык лабараторыі ў Інстытуце хіміі Акадэміі навук БССР.

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
* 
* 

Катэгорыя:Хімікі Беларусі
Катэгорыя:Хімікі СССР
Катэгорыя:Удзельнікі Вялікай Айчыннай вайны
На чорных лядах (фільм)

**«На чорных лядах»** — беларускі мастацкі фільм паводле апавяданняў Васіля Быкава «На Чорных лядах» і «Перад канцом», зняты ў 1995 годзе рэжысёрам Валерыем Панамаровым на нацыянальнай кінастудыі «Беларусьфільм».

## Сюжэт 
Слуцкі збройны чын. Атрад беларускіх паўстанцаў, не маючы шанцаў выйсці з акружэння, прымае рашэнне аб самагубстве…

## У ролях 
### У эпізодах 
## Здымачная група 
* аўтары сцэнарыя — Васіль Быкаў, Валерый Панамароў
* рэжысёр-пастаноўшчык — Валерый Панамароў
* аператар-пастаноўшчык — Аляксандр Абадоўскі
* мастак-пастаноўшчык — Уладзімір Дзяменцьеў
* кампазітар — Сяргей Бельцюкоў
* гукааператар — Андрэй Волкаў
* мантажор — Людміла Мікула
* рэжысёры — Роберт Мірскі, Аляксандр Федаровіч
* аператар — Віктар Калінін
* мастак па касцюмах — Ніна Гурло
* мастак-грымёр — Грыгорый Храпуцкі
* асістэнты: рэжысёра — Наталля Рыжаўская, Ніна Шутава; па касцюмах — Алла Аднамах

## Прэм’ера 
У 1995 годзе, за дзень да прэм’еры стужкі, якая мелася адбыцца ў мінскім кінатэатры «Масква» і пра якую паведамілі СМІ, з кінастудыі «Беларусьфільм» выкралі адзіную яе копію. Пасля сарванай прэм’еры стужка знайшлася, але шырокая публіка яе гэтак і не ўбачыла, адбыліся толькі тры паказы для вузкай аўдыторыі. На касетах і лічбавых носьбітах трапіла ў Еўропу, ЗША і Аўстралію.

## Крытыка 
Меркаванні наконт кінастужкі культурных дзеячаў, крытыкаў, журналістаў, якія выказаны ў дакументальным фільме «Забаронены фільм» (2013):

## Спасылкі 
* 
* Фильм «На Чорных лядах» к/с «Беларусьфильм» на onliner.by
* На чорных лядах / 1995 / SatRip на Баравік
* «На чорных лядах» на сайце  

Катэгорыя:Фільмы на беларускай мове
Катэгорыя:Фільмы студыі «Беларусьфільм»
Катэгорыя:Фільмы Валерыя Панамарова
Катэгорыя:Цэнзура ў Беларусі
Якіма (горад)

**Якіма** — горад у ЗША, размешчаны на паўднёвы ўсход ад Нацыянальнага парка Маўнт-Рэйнір. Па дадзеных перапісу за 2010 года колькасць насельніцтва складала 91 067 чалавек.

## Насельніцтва 
## Гарады-пабрацімы 
## Вядомыя ўраджэнцы і жыхары 
* Кайл Мак-Лахлен — амерыканскі акцёр
* Роберт Лукас — лаўрэат Нобелеўскай прэміі па эканоміцы

## Крыніцы 
Катэгорыя:Гарады Вашынгтона
Праспект Куйбышава (Віцебск)

**Праспект Куйбышава** — праспект у паўночнай частцы Віцебска ў Кастрычніцкім раёне. Названы ў 1940-х гг. у гонар савецкага ваеннага і дзяржаўнага дзеяча В. У. Куйбышава. Утвораны ад злучэння вуліц Траецкай (у 1922 годзе пераназваная ў гонар яўрэйскага рэвалюцыянера Лекерта) і Лагернай.

Працягласць праспекта складае 1500 м. На сваім працягу перасякаецца з Веліжскай, Новауланавіцкай вуліцамі, 2-м Лагерным завулкам.

Забудовацца пачаў у першай палове XIX стагоддзя. Тут знаходзілася пабудаваная у 1761 г. Свята-Траецкая (Чорная) царква (не захавалася). Асноўную частку забудовы складаюць аднапавярховыя дамы.

## Літаратура 
* Витебск: Энциклопедический справочник. / Гл. редактор И. П. Шамякин. — Мн.: БелСЭ им. П. Бровки, 1988. — 408 с. — 60 000 экз. — ISBN 5-85700-004-1

Куйбышава
Катэгорыя:Вуліцы, названыя ў гонар Валерыяна Куйбышава
Гуска (значэнні)

* Гуска — возера ў Столінскім раёне Брэсцкай вобласці
* Гуска — вёска ў Малынскім раёне Жытомірскай вобласці Украіны
* народная назва віду 
* народная назва віду
Пятушкі

**Пятушкі**

* народная назва віду 
* народная назва віду 

## Гл. таксама 
* Петушкі
Саборныя могілкі (Магілёў)

**Саборныя могілкі** — колішнія могілкі ў Магілёве. Размяшчаліся на месцы сучаснага сквера 60-годдзя Кастрычніка перад будынкам філіяла Беларускай дзяржаўнай акадэміі музыкі

На Саборных могілках хавалі заможных гараджан праваслаўнага веравызнання, дваран, купцоў, чыноўнікаў, ваенных, святароў, на тагачасную ўскраіну горада.

Царква на могілках прастаяла да 1930-х гадоў. Канчаткова могілкі былі зруйнаваныя ў 1965—1966 гадах у сувязі з пракладкай праспекта Міру. Афіцыйна прадстаўнікі гаркамунгаса перапахавалі на вайсковыя могілкі па вул. Лазарэнкі парэшткі воінаў, якія загінулі ў Вялікую Айчынную вайну. Астатнія пахаванні было прапанавана перапахаваць сваякам на іншых гарадскіх могілках, аднак, многія сем’і або эмігравалі за мяжу, або не перажылі рэпрэсіі і вайну, або не жадалі афішаваць сваё сваяцтва з пахаванымі на Саборных могілках. Замест яго ў кастрычніку 2019 года быў устаноўлены памятны знак у выглядзе вялікага каменя з умураваным званом.

## Сярод пахаваных на могілках 
* Мікалай Дзярагін — кіраўнік Магілёўскай кантрольнай палаты, правадзейны стацкі саветнік.
* Мацвей Васілевіч Фурсаў — краязнаўца, гісторык, археолаг, правадзейны стацкі саветнік.
* К. Чалоўскі — выкладчык Магілеўскай семінарыі і іншых навучальных устаноў Магілёва. Займаўся навуковай працай і зрабіў першае апісанне флоры Магілёўскай губерні.

## Спасылкі 
Катэгорыя:Могілкі Магілёва
Катэгорыя:праспект Міру (Магілёў)
Катэгорыя:Ленінскі раён (Магілёў)
Катэгорыя:Колішнія могілкі Беларусі
Катэгорыя:Знішчаныя збудаванні Магілёва
Катэгорыя:Зніклі ў 1960-я гады
Вуліца Шубіна (Віцебск)

**Вуліца Шубіна** — вуліца ў цэнтральнай частцы Віцебска ў Кастрычніцкім раёне. Названая ў гонар дырэктара віцебскага іпадрома, героя Грамадзянскай вайны І. Ф. Шубіна (рэабілітаваны ў 1957 годзе). Працягласць вуліцы ад вуліцы Леніна да вуліцы Б. Хмяльніцкага — 150 м. На вуліцы аднабаковы аўтамабільны рух.

Вуліца сфарміравалася ў канцы XVIII — пачатку XIX стагоддзяў. Першапачатковая назва — *Трынітарская* — атрымана з-за кляштара трынітарыяў. У сярэдзіне XIX стагоддзя, пасля завяршылася працяглай перабудовы, касцёла ў Пакроўскую праваслаўную царкву вуліца называлася *Пакроўскай*. Некаторы час у савецкія гады называлася *Бязбожнай*.

Дом 6 быў пабудаваны ў пачатку 1900-х гадоў Кацярынай Данілаўнай Дукальскай для сваёй сям’і.

## Будынкі 
* № 2 — Свята-Пакроўскі кафедральны сабор;
* № 5 — КУП «Капітальнае будаўніцтва горада Віцебска». Землеўпарадкавальная і геадэзічная служба Віцебска і УКБ гарвыканкама;
* № 4 — Віцебскі абласны суд (архітэктар Г. Сінельнікава).

## Літаратура 
* Витебск: План города. Витебский район: Карта. / Редактор: В. А. Змачинская. — Мн.: РУП «Белкартография», 2009. — 4611 экз.
* Витебск: План города. / Редактор В. А. Змачинская, дизайн обложки С. А. Берестень. — Обновл. и дополн. в 2009 г. — Мн.: РУП «Белкартография», 2010. — 36 с. — 10 000 экз. — ISBN 978-985-508-070-2

## Спасылкі 
Шубіна
Моркаўка

* народная назва морквы пасяўной
* Аркадзь Андрэевіч Моркаўка — беларускі паэт
Бобравіцкі сельсавет

**Бо́бравіцкі сельсавет** — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Юрацішкаўскага раёна Маладзечанскай вобласці. Цэнтр — вёска Бобравічы.

Утвораны 12 кастрычніка 1940 года ў складзе Юрацішкаўскага раёна Баранавіцкай вобласці БССР. З 20 верасня 1944 года ў складзе Маладзечанскай вобласці. 16 ліпеня 1954 года скасаваны, тэрыторыя ўвайшла ў склад новаўтворанага Лаздунскага сельсавета.

## Крыніцы 
## Літаратура 
* Административно-территориальное устройство БССР: справочник: в 2 т. / Главное архивное управление при Совете Министров БССР, Институт философии и права Академии наук БССР. — Минск: «Беларусь», 1985―1987.

Катэгорыя:Былыя сельсаветы Юрацішкаўскага раёна
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, утвораныя ў 1940 годзе
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, скасаваныя ў 1954 годзе
Аляксандр Пятровіч Жасткоў

**Аляксандр Пятровіч Жасткоў** (;  — ) — удзельнік Вялікай Айчыннай вайны і вызвалення Віцебскай вобласці ад нацысцкіх захопнікаў. Камандзір кулямётнага ўзвода, гвардыі старшы лейтэнант. Герой Савецкага Саюза (званне прысвоена 24.03.1945, пасмяротна).

## Біяграфія 
Нарадзіўся ў вёсцы Слаўцава Мелянкоўскага павета (Мелянкоўскі раён, Уладзімірская вобласць). У Чырвонай Арміі з 1940 года. З 1941 года на Калінінскім, 1-м Прыбалтыйскім і 3-м Беларускім франтах.

Вызначыўся падчас Віцебска-Аршанскай наступальнай аперацыі. 23 чэрвеня 1944 г. каля вёскі Карпавічы (Сенненскі раён) узвод пад яго камандаваннем  знішчыў 6 агнявых пунктаў праціўніка, фарсіраваў раку Лучоса, захапіў і утрымліваў плацдарм, забяспечыўшы пераправу палка. 24 чэрвеня 1944 г. каля вёскі Асінаўка (Віцебскі раён) узвод знішчыў 5 кулямётных пунктаў і каля 130 гітлераўцаў. 25 чэрвеня ў баі каля вёскі Камары Віцебскага раёна на працягу дня адбіў 4 контратакі праціўніка, загінуў у гэтым баі.

Пахаваны ў брацкай магіле вёскі Ваяводкі Віцебскага раёна.

Імем А. П. Жасткова ў 1985 годзе названа адна з вуліц Віцебска.

## Літаратура 
* Витебск: Энциклопедический справочник. / Гл. редактор И. П. Шамякин. — Мн.: БелСЭ им. П. Бровки, 1988. — 408 с. — 60 000 экз. — ISBN 5-85700-004-1

Катэгорыя:Нарадзіліся ва Уладзімірскай вобласці
Катэгорыя:Камандзіры ўзводаў у Вялікай Айчыннай вайне
Катэгорыя:Пехацінцы Вялікай Айчыннай вайны
Катэгорыя:Загінулі ў баях Вялікай Айчыннай вайны
Лаздунскі сельсавет (значэнні)

Назву **Лазду́нскі сельсавет** маюць:

* Лаздунскі сельсавет — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Іўеўскага раёна (у 1954—1960 гадах Юрацішкаўскага раёна) Гродзенскай вобласці
* Лаздунскі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Юрацішкаўскага раёна Маладзечанскай вобласці ў 1940—1954 гадах
Бівертан (Арэгон)

**Бівертан** () — горад на паўночным захадзе ЗША (штат Арэгон), у даліне ракі Цюэлецін, за 11 км ад Портленда. Насельніцтва — 89 803 чалавека (перапіс 2010 года), шосты па колькасці горад у штаце.

## Гарады-пабрацімы 
Катэгорыя:Гарады Арэгона
Карваліс

**Карваліс** () — горад у акрузе Бентан, штат Арэгон, ЗША. Знаходзіцца на захадзе штата. Насельніцтва — звыш 55 тысяч чалавек. Размешчаны на вышыні 72 метраў над узроўнем мора, у цэнтры даліны Уіламет, за 74 км на ўсход ад Ньюпарта і Ціхаакіянскага ўзбярэжжа, за 137 км на поўдзень ад Портленда, за 48 км на поўдзень ад сталіцы штата Сейлем, за 16 км на паўднёвы захад ад Олбані і 77 км на поўнач ад Спрынгфілда. Арэгонскі дзяржаўны ўніверсітэт.

## Насельніцтва 
## Гарады-пабрацімы 
## Вядомыя ўраджэнцы і жыхары 
* Карл Віман (нар. 1951) — амерыканскі фізік, лаўрэат Нобелеўскай прэміі па фізіцы (2001).

Катэгорыя:Гарады Арэгона
Вуліца Жасткова

**Вуліца Жасткова** (гістарычная назва: *вуліца 4-я Смаленская*) — вуліца ў цэнтральнай частцы Віцебска. У 1985 годзе названа ў гонар удзельніка вызвалення Віцебскай вобласці Героя Савецкага Саюза А. П. Жасткова.

## Гісторыя і апісанне 
Забудоўвалася ў XV—XVI стагоддзі. Пачатак вуліцы супадае з *вуліцай Сазонаўскай*, якая пачыналася ад Магілёўскага рынку і з 1922 года называлася ў гонар польскага рэвалюцыянера Домбаля. Сучасная вуліца пачала фарміравацца ў сярэдзіне XX стагоддзя. Працягласць ад вуліцы Леніна да Гапеева ручая складае 450 м. У сваім пачатку вуліца праходзіць уздоўж плошчы Перамогі. Вуліца забудавана пераважна 3-5-павярховымі будынкамі.

## Будынкі 
* Дом № 12 — 1938 г.п.
* Дом № 15 — 1925 г.п.
* Дом № 17 — 1925 г.п.
* Дом № 20 — 1941 г.п.
## Літаратура 
* Витебск: Энциклопедический справочник. / Гл. редактор И. П. Шамякин. — Мн.: БелСЭ им. П. Бровки, 1988. — 408 с. — 60 000 экз. — ISBN 5-85700-004-1

Жасткова
Медфард (Масачусетс)

**Медфард** () — горад у акрузе Мідлсекс, штат Масачусетс, ЗША. Знаходзіцца на рацэ Містык, за 5 міль на паўночны захад ад Бостана. Па дадзеных Бюро перапісу насельніцтва ЗША за 2010 год насельніцтва Медфарда — 56 173 чалавекі.
## Вядомыя ўраджэнцы і жыхары 
* Аршак Абрамавіч Фетваджан

Катэгорыя:Гарады Масачусетса
Медфард (Арэгон)

**Медфард** () — горад і адміністрацыйны цэнтр акругі Джэксан у штаце Арэгон, ЗША. Насельніцтва горада — 76 462 чалавека (1 ліпеня 2012 года).

## Насельніцтва 
## Гарады-пабрацімы 
## Крыніцы 
Катэгорыя:Гарады Арэгона
Ітан

**Ітан** () — прозвішча.

## Вядомыя носьбіты 
* Джагер Ітан — амерыканскі скейтбардыст, алімпійскі прызёр
* Джон Ітан — ваенны міністр ЗША
* Кортні Ітан — аўстралійская актрыса і мадэль
* Эштан Ітан — амерыканскі лёгкаатлет
Софрына

**Софрына** () — пасёлак гарадскога тыпу (з 1958 года) у Пушкінскім раёне Маскоўскай вобласці Расіі, адміністрацыйны цэнтр гарадскога паселішча Софрына. Размешчаны на рацэ Таліца і яе правам прытоку — Махорка. Плошча — 880 га. Насельніцтва — 14 671 чал. (2018). Чыгуначны вузел: станцыя Софрына, платформа 43 кіламетр і тэхнічная платформа Софрына II на лініі Масква — Яраслаўль.

Катэгорыя:Пасёлкі гарадскога тыпу Маскоўскай вобласці
Лаздунскі сельсавет

**Лазду́нскі сельсавет** — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Іўеўскага раёна Гродзенскай вобласці. Цэнтр — аграгарадок (да 2009 г. вёска) Лаздуны 1.

Утвораны 16 ліпеня 1954 года ў складзе Юрацішкаўскага раёна Маладзечанскай вобласці БССР шляхам аб’яднання скасаваных Бобравіцкага і Бачэшніцкага сельсаветаў, цэнтр — вёска Лаздуны. З 20 студзеня 1960 года ў складзе Іўеўскага раёна Гродзенскай вобласці. У 1976 годзе ў склад Іўеўскага сельсавета перададзена вёска Ятаўтавічы, а ў склад сельсавета з Лежневіцкага сельсавета перададзены 4 населеныя пункты (Бабінск, Доневічы, Ізабыліна і Лаздуны). У 1986 годзе скасаваны хутар Валькі. У 2003 годзе цэнтр сельсавета перайменаваны ў Лаздуны 1.

Насельніцтва сельсавета паводле перапісу 2009 года — 1470 чалавек, з іх 89,9 % — беларусы, 6,9 % — палякі, 2,6 % — рускія; паводле перапісу 2019 года — 994 чалавекі.

## Крыніцы 
## Літаратура 
* Административно-территориальное устройство БССР: справочник: в 2 т. / С.Д. Гриневич и др. — Главное архивное управление при Совете Министров БССР, Институт философии и права Академии наук БССР. — Т. 2: (1944―1980 гг.). — Минск: «Беларусь», 1987. — 283 с.
* Административно-территориальное устройство Республики Беларусь (1981—2010 гг.): справочник. — Минск: БелНИИДАД, 2012. — 172 с.


Катэгорыя:Былыя сельсаветы Юрацішкаўскага раёна
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, утвораныя ў 1954 годзе
Шылава (Шылаўскі раён)

**Шылава** () — пасёлак гарадскога тыпу, адміністрацыйны цэнтр Шылаўскага гарадскога паселішча і Шылаўскага муніцыпальнага раёна Разанскай вобласці Расіі. размешчаны на Окска-Данской раўніне на правым беразе ракі Акі, вышэй ўпадзення ў яе ракі Пара, за 80 км на паўднёвы ўсход ад горада Разань.

## Спасылкі 
Катэгорыя:Пасёлкі гарадскога тыпу Разанскай вобласці
Тапаркі

* Тапаркі — вёска ў Бабруйскім раёне Магілёўскай вобласці
* народная назва віду
Козлікі (значэнні)

* Козлікі — хутар у Валожынскім раёне Мінскай вобласці
* народная назва віду
Праспект Генерала Люднікава

**Праспект Генерала Люднікава** (гістарычная назва: *вуліца Садовая*, *Садовае паўкольца*) — важная транспартная магістраль ва ўсходняй частцы горада Віцебска, у Кастрычніцкім раёне. Працягласць — 1,5 кіламетра, ад вуліцы Гагарына да праспекта Фрунзэ. Шырыня — 55-66 м.

Сфармаваўся пасля пабудовы ў жніўні 1973 года Юбілейнага моста праз пойму ракі Віцьба. У 1976 годзе вуліцу перайменавалі ў гонар генерала-палкоўніка І. І. Люднікава, які камандаваў 39-й арміяй, якая ўдзельнічала ў вызваленні Віцебска ад нацысцкіх войскаў у 1944 годзе.

Па цэнтральнай восі праспекта пракладзена адасобленае трамвайнае палатно.

На праспекце размешчана Абутковая фабрыка «Чырвоны Кастрычнік», Цэнтральны спартыўны комплекс, 17-павярховы будынак інтэрната фабрыкі «Чырвоны Кастрычнік» (1980, архітэктар А. Грачышнікаў), сярэдняя школа № 3, Дзіцячая музычная школа № 1, абласное тэрытарыяльнае медыцынскае аб’яднанне «Кардыялогія», Інстытут тэхнічнай акустыкі НАН Беларусі, СТАА «Белвест», ТАА «Бударсенал».

Забудаваны пераважна 5-9-павярховымі дамамі.

## Літаратура 
* Витебск: Энциклопедический справочник / Гл. редактор И. П. Шамякин. — Мн.: БелСЭ им. П. Бровки, 1988. — 408 с. — 60 000 экз. — ISBN 5-85700-004-1

Генерала Люднікава
Морыс Вінчэўскі

**Морыс Вінчэўскі** (, ; першапачатковае імя *Бенцыён-Ліпа Зусевіч Навяховіч*, пазней *Бенцэль Зусманавіч Наваховіч*, у эміграцыі — *Леапольд Бенедыкт Наваховіч*, , Ёнава — , , ЗША) — яўрэйскі пралетарскі паэт і сацыялістычны лідар у Лондане і Нью-Ёрку.

## Біяграфія 
Нарадзіўся пад імем Бенцыён-Ліпа (Бенцлі-Ліпэ) Навяховіч ў мястэчку Ёнава Ковенскай губерні, старэйшае дзіця ў сям’і фарбавальшчыка (пасля меламеда) Зусмана (Зюсі) Іцыкавіча Навяховіча (1826—1888) і яго жонкі Голды Лейбаўны (1827—1887). У бацькі была невялікая крама на Базарнай вуліцы.

З 1870 годзе працаваў банкаўскім служачым у Вільні, дзе ў 1873 годзе дэбютаваў вершамі і прозай на іўрыце пад псеўданімамі «Бэн Нец» і «Ігал іш ха-Руах». У 1877 годзе пераехаў у Кёнігсберг, дзе захапіўся сацыялістычнымі ідэямі і пачаў супрацоўнічаць з газетамі на ідышы і рускай мове; уступіў у шэрагі нямецкай сацыял-дэмакратыі. З 1879 года публікаваў артыкулы з крытыкай яўрэйскага асветніцтва (Хаскала). Пераехаўшы ў Лондан, арганізаваў там ў 1884 годзе адну з першых яўрэйскіх сацыялістычных газет «Дос пойлішэ ідл» («Польскі яўрэй») і першую анархісцкую газету на мове ідыш «Дэр арбетэр Фрайнд» («Сябар рабочых»).

Пасля пераезду ў Нью-Ёрк ў 1894 годзе Вінчэўскі з Аўраамам Каганам і Луі Мілерам, нью-ёркскімі яўрэйскімі сацыялістычнымі аўтарамі, удзельнічаў ў 1897 годзе ў стварэнні сацыял-дэмакратычнай газеты «Форвертс» («Наперад»), якая стала найбуйнейшай у свеце газетай на ідыш. Паслядоўна быў членам Сацыялістычнай працоўнай партыі, Сацыял-дэмакратычнай партыі Амерыкі і Сацыялістычнай партыі Амерыкі.

У 1921 годзе ўступіў у Камуністычную партыю ЗША. У 1920 выйшлі два тамы публіцыстычнай і сатырычнай прозы («Думкі звар’яцелага філосафа»), а таксама пісаў драмы і вершы. У 1924 годзе прыязджаў у СССР, дзе ў тым жа годзе быў выдадзены зборнік яго паэзіі «Песні барацьбы».

У Віцебску з 1924 года да 1930-40-х гадоў яго імем называўся праспект.

Катэгорыя:Нарадзіліся ў Ёнаўскім раёне
Катэгорыя:Пісьменнікі на ідыш
Катэгорыя:Паэты на ідыш
Катэгорыя:Паэты ЗША
Катэгорыя:Публіцысты Расійскай імперыі
Катэгорыя:Паэты Расійскай імперыі
Катэгорыя:Члены Сацыял-дэмакратычнай партыі Германіі
Катэгорыя:Сацыялісты ЗША
Катэгорыя:Пісьменнікі на іўрыце
Дурнап’ян звычайны

**Дурнап’ян звычайны**, **дурнап’ян смярдзючы**, бялун, чортаў агурэчнік, дурап’ян, растроп, дурнап’ян.

## Батанічнае апісанне 
Аднагадовая травяністая расліна 0,5—1 м вышынёй.

Сцябло голае, прамастойнае, траіставілагалінастае. Лісце чаргаванае, яйкападобна-завостранае, даўжынёй да 15 см, шырынёй да 10 см, голае, зверху цёмна-зялёнага колеру, знізу крыху святлейшае. Галоўная жылка і бакавыя жылкі першага парадку бялёсыя, моцна выступаюць знізу.

Кветкі адзіночныя, буйныя. Вянцы белыя, варонкападобныя. Кубачак даўгатрубчаты, пяцігранны, пяцізубчасты.

## Значэнне 
Расліна з’яўляецца **атрутнай** (алкалоіды гісцыямін і скапаламін). Лекавая расліна (антыспазматычны і заспакаяльны сродак). З насення атрымліваюць атрапін.

## Літаратура 
* 
* 
* 

## Спасылкі 
* 
* *Datura stramonium* L. // ИАС «ООПТ России» 

Катэгорыя:Паслёнавыя (падсямейства)
Катэгорыя:Флора Еўропы
Катэгорыя:Ядавітыя расліны
Катэгорыя:Лекавыя расліны
Катэгорыя:Пустазелле
Катэгорыя:Расліны, апісаныя ў 1753 годзе
Зубніца пяцілістая

**Зубніца пяцілістая** (*Cardamine quinquefolia*)&nbsp;— шматгадовая расліна сямейства .

## Апісанне 
Шматгадовая травяністая расліна вышынёй 20-35&nbsp;см з паўзучымі гарызантальнымі карэнішчамі, часта пакрытымі мясістымі лускавінкамі. Сцёблы без прыкаранёвага лісця. Лісце пёрыста- ці Тройчарассечанае, апушана простымі валасінкамі, звычайна размешчана па 3, збліжаныя ў кольцы. Суквецці&nbsp;— нешматкветкавая гронка. Кветкі фіялетавыя або цёмна-ружовыя. Лычык тупы або слабавыемкавы. Плод&nbsp;— шырокалінейны або вузкаланцэтны пляскаты струк. Цвіце ранняй вясной.

## Сінаніміка 
* 
* 
* 
* 

## Літаратура 
* Гамуля Ю. Г. Рослини України / за ред. О. М. Утєвської. — Харків : Фактор, 2011. — 208 с. — (Україна. Вчора, сьогодні, завтра) — 3000 прим. — ISBN 978-966-312-720-0.

Катэгорыя:Зубніца
Катэгорыя:Расліны, апісаныя ў 1895 годзе