open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Сяргей Пятровіч Каткоў

**Сяргей Пятровіч Катко́ў** (, в. Скрыпіцына, Пензенская губерня, Расійская імперыя — , Мінск) — беларускі савецкі мастак-жывапісец, у асноўным працаваў у жанры пейзажа, педагог, заслужаны настаўнік БССР (1966).

## Біяграфія 
Нарадзіўся 1 кастрычніка 1911 года ў вёсцы Скрыпіцына (, зараз у Пензенскай вобласці, Расія). «Дзяцінства, праведзенае на ўлоне прыроды, пакінула значны след у душы будучага пейзажыста. У яго творах разліта радасць першаадкрывальніка прыгажосці вакольнага свету», — пісала пра творчасць С. Каткова мастацтвазнавец І. Назімава.

У 1931 годзе С. Каткоў скончыў Пензенскі мастацка-педагагічны тэхнікум. Яго настаўнікам быў вядомы рускі мастак І. Горушкін-Саракапудаў, які, у сваю чаргу, вучыўся ў І. Рэпіна. Дэкаратыўныя тэндэнцыі ў творчасці настаўніка знайшлі яскравае адлюстраванне ў творчасці таленавітага вучня.

У 1931—1934 гадах С. Каткоў выкладае ў педагагічным тэхнікуме і школе сельскай моладзі ў горадзе Чорны Яр. У 1934—1937 гадах — служба ў радах Чырвонай Арміі.

У 1937 годзе Каткоў прыязджае ў Беларусь, якой прысвяціў усё сваё жыццё. У 1937—1939 гадах кіруе студыяй пры Палацы піянераў і школьнікаў у Мінску. Выстаўляць свае творы пачынае з 1938 года.

У часы вайны С. Каткоў прайшоў шлях салдата ад Масквы да Кёнігсберга ў радах 5-й арміі 3-га Беларускага фронту, сумяшчаючы воінскія абавязкі з функцыямі мастака-агітатара і фотакарэспандэнта пры палітаддзеле. У яго біяграфіі — абарона Масквы, Паўночна-Заходні фронт, 3-ці Беларускі фронт, Смаленск, Віцебск, Кёнігсберг, Далёкі Усход, Маньчжурыя.

Узнагароджаны медалямі «За адвагу», «За баявыя заслугі», «За абарону Масквы», «За ўзяцце Кёнігсберга», «За перамогу над Германіяй», «За перамогу над Японіяй». На фронце мастаком створаны выдатныя графічныя серыі «Дземянскі плацдарм», «Рамушаўскі калідор», якія сёння з’яўляюцца каштоўнымі дакументамі таго часу.

У пасляваенныя гады выкладае ў Мінскім мастацкім вучылішчы, Рэспубліканскай школе-інтэрнаце па музыцы і выяўленчаму мастацтве. Выдатны педагог, ён выхаваў бліскучую плеяду беларускіх мастакоў, архітэктараў, сярод якіх архітэктар Леанід Левін, скульптар Генадзь Мурамцаў, мастакі Май Данцыг, Зоя Літвінава, Васіль Сумараў і інш. Жыў у Мінску па адрасе: 2-і Сморгаўскі завулак, дом 6 (на доме ўсталявана памятная дошка ў гонар Сяргея Каткова).

У творчасці мастак вяртаецца да сваёй любімай тэмы — беларускага краявіду. У творах нярэдка спалучае два жанры: пейзаж і нацюрморт. Жывапісная і графічная спадчына С. Каткова захоўваецца ў зборы Нацыянальнага мастацкага музея Рэспублікі Беларусь, Беларускага дзяржаўнага музея гісторыі Вялікай Айчыннай вайны, фондах Беларускага саюза мастакоў, ва ўласнасці сям’і мастака, і інш.

## Літаратура 
* 
* *Лазука Б. А.* Гісторыя беларускага мастацтва. Том 2. — Мінск, Беларусь, 2007.
* *Харэўскі С. В.* Гісторыя мастацтва і дойлідства Беларусі. — Вільня, Еўрапейскі гуманітарны ўніверсітэт, 2007.

## Спасылкі 
* Сяргей Каткоў і вучні 

Катэгорыя:Мастакі Беларусі
Катэгорыя:Мастакі СССР
Катэгорыя:Мастакі XX стагоддзя
Катэгорыя:Педагогі Беларусі
Катэгорыя:Удзельнікі Вялікай Айчыннай вайны

Катэгорыя:Нарадзіліся ў Пензенскай вобласці
Ірына Іванаўна Сяржаніна

**Ірына Іванаўна Сяржаніна** (, , Мінская вобласць — , недалёка ад Гайнаўкі (), Падляскае ваяводства, Польшча) — беларуская мастачка.

## Біяграфія 
Нарадзілася 5 снежня ў 1967 годзе ў Любані. Бацькі — Іван Міхайлавіч і Людміла Іванаўна Сяржаніны. Праз два гады сям’я Сяржаніных пераязджае з Любані ў Салігорск.

У 1983 годзе паступае ў Мінскае мастацкае вучылішча імя А. К. Глебава. Пасля заканчэння вяртаецца ў Салігорск, дзе на працягу года працуе ў школе выкладчыцай выяўленчага мастацтва.

У 1988 годзе паступае ў Беларускі тэатральна-мастацкі інстытут на аддзяленне жывапісу (кіраўнік групы А. І. Казак). У 1989 годзе выходзіць замуж за Руслана Вашкевіча. У 1990 годзе ў іх нараджаецца сын Арсеній. Пасля 2-х гадоў сумеснага сямейнага жыцця Ірына Сяржаніна і Руслан Вашкевіч разыходзяцца.

## Творчасць 
У 1991 годзе яна аднаўляе вучобу ў Беларускай акадэміі мастацтваў. Вучыцца ў А. Маціевіча, А. Марачкіна і інш. Шэраг твораў гэтага перыяду выяўляе выразную накіраванасць творчых пошукаў у бок захаплення пластыкай колеру. Шмат творчых ідэй з’яўляецца падчас студэнцкіх летніх практык у розных месцах Беларусі. Адно з іх — мястэчка Свір (Мядзельскі раён) яна наведвае ўлетку 1992 года ў складзе групы, якую ўзначальвае А. І. Казак. Разам з тым яна актыўна прымае ўдзел у розных творчых праектах і выставах: канферэнцыя студэнцка-навуковай творчасці, выстаўка ў складзе творчай суполкі «Пагоня» (1992).

Летам 1993 года яна вырашае зноў паехаць у Свір. За кароткі тэрмін (каля аднаго месяца) яна стварае серыю краявідаў, якія вылучаюцца выразнай своеасаблівай стылістыкай і мастацкімі якасцямі, уласцівымі сталаму майстру.

На працягу лета яна праводзіць актыўную творчую дзейнасць, падчас якой ёй паступае прапанова паказаць свае творы за мяжой. Так яна прымае ўдзел у выставах у Германіі (Лейпцыг) і Польшчы. У Польшчы (Белавежа) яна таксама на працягу двух тыдняў удзельнічае ў міжнародным пленэры. 18 верасня, вяртаючыся дадому на аўтамабілі, каля польска-беларускай мяжы па віне кіроўцы яна трапіла ў аварыю і загінула. Разам з ёй загінула і мастачка з Брэста Святлана Падаляк.

Пахавана на могілках у вёсцы Дубеі каля Салігорска.

## Памяць 
Восенню і зімою 1993 года ў Мінску былі праведзены дзве пасмяротныя персанальныя выстаўкі яе твораў. Працы знаходзяцца ў Мастацкім музеі Беларусі, прыватных калекцыях і ва ўласнасці сям’і І. Сяржанінай. Месцазнаходжанне часткі твораў невядома.

## Літаратура 
* *Ірына Каранеўская, Надзея Кароткіна*. Ёй споўнілася б дваццаць шэсць… // «Літаратура і Мастацтва», № 50(3720) 17.12.1993.
* *Алег Маціевіч*. Суладна духоўнаму стану. // «Мастацтва», 4/1994.
* *Яўген Шунейка*. Свабода — усвядомленая каштоўнасць. // «Мастацтва», 4/1994.
* *А. Панасенко*. Пусть осуществятся планы // «Салігорскі веснік», 3.06.1995.

Катэгорыя:Мастакі паводле алфавіта
Катэгорыя:Мастакі Беларусі
Том (прыток Обі)

**Том** (шорск. Том, ) — рака ў Заходняй Сібіры, у Хакасіі, Кемераўскай і Томскай абласцях Расіі, правы прыток ракі Об.

## Геаграфія 
Выток Томі знаходзіцца на заходніх схілах Абаканскага хрыбта, на балоцістым схіле паміж паўночнымі адгор’ямі хрыбта Карлыган і гарой «Вяршыня Томі». Першыя кіламетры цячэ па забалочанай даліне ў паўднёва-заходнім кірунку, горная парожыстая рака. Ніжэй працякае па Кузнецкай катлавіне і Заходне-Сібірскай раўніне, дзе набывае раўнінны характар. Даліна і пойма ракі становяцца больш шырокімі, у рэчышчы шмат перакатаў.
 
Даўжыня ракі — 827 км, шырыня поймы да — 3 км, перапад вышынь ад вытоку да вусця — 1185 м, плошча вадазбору — 62 тыс. км². Сярэдні шматгадовы расход вады і гадавы сцёк адпаведна: 1100 м³/c (каля Томска), 35,0 км³/год. Сярэдняя хуткасць плыні — 0,33 м/с, на перакатах — 1,75 м/с. Замярзае ў канцы кастрычніка — пачатку лістапада, адкрываецца ў канцы красавіка. Сярэдняя працягласць ледаставу — 158—160 дзён, у сярэднім 175 дзён у год вольная ад лёду. Дажджавое сілкаванне ракі складае 25—40 %, снегавое — 35—55 % і грунтавыя — 25—35 % гадавога сцёку.

Асноўныя прытокі: Мрасу (Мрас-Су), Кондама, Уньга (левыя), Уса, Верхняя Церсь, Ніжняя Церсь, Тайдон (правыя).

Рака сплаўная, суднаходная ад вусця да Томска. На рацэ гарады Междурэчанск, Томск, Новакузнецк, Кемерава, Северск, Юрга. У басейне ракі знаходзіцца Кузнецкі вугальны басейн.

## Крыніцы 
## Літаратура 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Спасылкі 
* *Фролова Н. Л.* Томь // Научно-популярная эциклопедия «Вода России»
* Река ТОМЬ // Государственный водный реестр РФ

Катэгорыя:Прытокі Обі
Катэгорыя:Рэкі Хакасіі
Катэгорыя:Рэкі Кемераўскай вобласці
Катэгорыя:Рэкі Томскай вобласці
Вацлаў Уладзівай Томек

**Ва́цлаў Ула́дзівай То́мек** (; , Градзец-Кралавэ — ) — чэшскі гісторык, палітычны дзеяч і педагог. Замежны член-карэспандэнт Пецярбургскай АН (1878).

## Біяграфія 
Вучань Ф. Палацкага. У час рэвалюцыі 1848—1849 гадоў дэпутат аўстрыйскага рэйхстага, у 1861—1895 гадах — чэшскага сейма. З 1860 года прафесар гісторыі Аўстрыі ў Пражскім універсітэце. З 1885 года пажыццёвы член палаты паноў. Выступаў з пазіцый аўстраславізму.

## Працы 
Аўтар прац «Гісторыя Пражскага ўніверсітэта» (1849), «Гісторыя горада Прагі» (ч. 1—12, 1855—1901), «Гісторыя чэшскага народа» (1865), «Ян Жыжка» (1879) і інш. Творы Томека багатыя фактычным матэрыялам і выкарыстаннем малавядомых крыніц.

Гістарычныя працы Томек класіфікуюцца як кансерватыўны кірунак у чэшскай гістарыяграфіі. Томек лічыў, што знаходжанне чэшскіх зямель у складзе Аўстрыйскай дзяржавы станоўча адбілася на іх развіцці.

## Літаратура 
* 
* 

## Спасылкі 
Катэгорыя:Гісторыкі Чэхіі
Катэгорыя:Педагогі Чэхіі
Катэгорыя:Палітыкі Чэхіі
Катэгорыя:Дэпутаты рэйхстага (Аўстрыйская імперыя)
Катэгорыя:Выпускнікі Карлава ўніверсітэта
Катэгорыя:Выкладчыкі Карлавага ўніверсітэта
Катэгорыя:Старачэхі
Катэгорыя:Члены-карэспандэнты Санкт-Пецярбургскай акадэміі навук
Катэгорыя:Члены Палаты паноў
Катэгорыя:Дэпутаты Чэшскага земскага сейма
Томкавічы

**То́мкавічы** (, ) — аграгарадок у Дзяржынскім раёне Мінскай вобласці Белапрусі. Уваходзіць у склад Дабрынёўскага сельсавета.

Знаходзіцца за 25 км у напрамку на ўсход ад Дзяржынска, за 36 км ад Мінска, за 9 км ад чыгуначнай станцыі Фаніпаль, 27 км ад чыгуначнай станцыі Койданава.

## Гісторыя 
У пачатку XX стагоддзя фальварак Томкавічы ў Самахвалавіцкай воласці Мінскага павета, 2 двары, 22 жыхары.

Да 28 мая 2013 года вёска ўваходзіла ў склад Рубілкаўскага сельсавета.

## Насельніцтва 
* 359 жыхароў, 113 двароў (2002)
* 108 двароў, 355 жыхароў (1 студзеня 2004)

## Інфраструктура 
* Сярэдняя школа
* Дом культуры
* Бібліятэка
* Аддзяленне сувязі

## Памятныя мясціны 
* Помнік землякам, якія загінулі ў Вялікую Айчынную вайну.

## Крыніцы 
## Літаратура 
* 
* 
* 
*  
## Спасылкі 
Катэгорыя:Дабрынёўскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Дзяржынскага раёна
Уладзімір Аляксандравіч Навумовіч

**Уладзімір Аляксандравіч Навумовіч** (нар. , в. Баўцічы, , Гродзенская вобласць) — беларускі літаратуразнавец, крытык.

## Біяграфія 
Нарадзіўся ў сям’і настаўніцы. У 1960 г. скончыў Ярэміцкую сярэднюю школу. Працаваў настаўнікам беларускай мовы і літаратуры Беражноўскай васьмігадовай школы Карэліцкага раёна. У 1966 г. скончыў філалагічны факультэт Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэта. Быў на камсамольскай рабоце — у Ленінскім райкаме камсамола Мінска, у Мінскім абкаме камсамола, лектарам ЦК ЛКСМБ.

У 1973 г. скончыў аспірантуру пры кафедры беларускай літаратуры БДУ, у наступным годзе абараніўшы кандыдацкую дысертацыю па філалогіі (тэма «Проза „Маладняка“»). З 1973 г. выкладчык, з 1978 г. — дацэнт кафедры беларускай літаратуры філалагічнага факультэта БДУ.

У 1982—1983 гг. загадчык кафедры рускай мовы для замежных студэнтаў, у 1989 г. — загадчык кафедры беларускай мовы і літаратуры для прыродазнаўчых факультэтаў, у 1989—2000 гг. — загадчык кафедры беларусазнаўства філалагічнага факультэта БДУ. У 1990—1994 гг. адначасова ўзначальваў Міжнародную школу беларускай мовы, літаратуры і культуры. У 2003—2008 гг. з’яўляўся саветнікам рэктара БДУ. Цяпер дацэнт кафедры беларускай мовы і літаратуры філалагічнага факультэта БДУ.

Член Саюза пісьменнікаў СССР з 1990 г.

## Творчасць 
Першыя апавяданні надрукаваў у 1964 г. (наваградская раённая газета «Новае жыццё» і «Чырвоная змена»). Аўтар аповесцей «Узаранае поле» (часопіс «Маладосць», 1968), «Такое бывае аднойчы» (1982), манаграфіі "Шляхамі арлянят: Проза «Маладняка» (1984), дапаможнікаў «Беларусазнаўства: Навучальны дапаможнік для студэнтаў Вышэйшая навучальная ўстанова» (у сааўтарстве, пад рэд. П. І. Брыгадзіна) (1989), «Беларуская літаратура: Вучэбны дапаможнік для сярэдніх спецыяльных навучальных устаноў» (пад грыфам) (2000), «Беларуская літаратура ХХ стагоддзя: Гісторыя і сучаснасць» (2005).

## Узнагароды 
* Медаль Францыска Скарыны (2018).

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Члены Саюза пісьменнікаў СССР
Катэгорыя:Крытыкі СССР
Катэгорыя:Крытыкі Беларусі
Катэгорыя:Крытыкі паводле алфавіта
Катэгорыя:Беларускамоўныя пісьменнікі
Катэгорыя:Пісьменнікі СССР
Катэгорыя:Пісьменнікі Беларусі
Катэгорыя:Літаратуразнаўцы Беларусі
Катэгорыя:Лаўрэаты прэміі «Залаты Купідон»
Вячаслаў Аляксандравіч Голік

**Вячаслаў Голік** (нар. , ) — беларускі футбаліст, абаронца.

## Клубная кар’ера 
Пачынаў кар’еру ў магілёўскім «Савіце». Пасля таго, як «Савіт» спыніў існаванне, перайшоў у «Нафтан». Не здолеў замацавацца ў наваполацкім клубе і быў аддадзены ў арэнду мазырскай «Славіі», у якую перайшоў у пачатку 2012 года на сталай аснове. У сакавіку 2013 стаў іграком мікашэвіцкага «Граніта». У жніўні 2013 года пакінуў мікашэвіцкі клуб, у другой палове 2013 года аднаўляўся пасля траўмы.

У красавіку 2014 года падпісаў кантракт з «Рэчыцай-2014». У рэчыцкім клубе здолеў замацавацца ў асноўным складзе, дапамог камандзе заняць высокае пятае месца ў Першай лізе 2014.

У студзені 2015 года быў на праглядзе ў магілёўскім «Дняпры», аднак у выніку пачаў сезон у складзе светлагорскага «Хіміка», дзе правёў пяць гадоў і быў адным з асноўных абаронцаў.

У студзені 2020 года па справе аб дагаварных матчах быў дыскваліфікаваны АБФФ на тры гады. У ліпені 2020 года па выніках крымінальнай справы быў прысуджаны да 2 гадоў абмежавання волі.

## Міжнародная кар’ера 
У 2009 годзе гуляў за моладзевую зборную Беларусі.

## Дасягненні 
*  Уладальнік Кубка Беларусі: 2009
*  Пераможца Першай лігі чэмпіянату Беларусі (2): 2007, 2011

## Статыстыка выступленняў 
## Крыніцы 
Катэгорыя:Футбалісты Беларусі
Катэгорыя:Ігракі ФК Савіт
Катэгорыя:Ігракі ФК Нафтан
Катэгорыя:Ігракі ФК Славія Мазыр
Катэгорыя:Ігракі ФК Граніт Мікашэвічы
Катэгорыя:Ігракі ФК Рэчыца-2014
Катэгорыя:Ігракі ФК Хімік Светлагорск
Павел Віктаравіч Чалядка

**Павел Чалядка** (нар. , ) — беларускі футбаліст, абаронца польскага клуба «Арлента» з Радзыня Падляскага.

## Клубная кар’ера 
Пачынаў займацца футболам у баранавіцкай ДЮСШ-5. Ва ўзросце 13 гадоў адправіўся на вучобу ў спецыяльны футбольны клас Мінскага сувораўскага вучылішча, дзе з пачатковай сваёй пазіцыі нападніка перакваліфікаваўся ў флангавага абаронцу. Трэнерам Паўла ў вучылішчы стаў Юрый Малееў, які ў 2010 годзе ўзяў маладога абаронцу ў мазырскую «Славію». Аднак, яшчэ не праходзячы ў склад «Славіі», адправіўся ў арэнду ў клуб Другой лігі «Белтрансгаз».

У 2011 годзе вярнуўся з арэнды ў «Славію». Першую палову сезона 2011 прапусціў з-за траўмы, пасля стаў з’яўляцца ў складзе мазыран, пераважна выходзячы на замену. У 2012 стаў трывалым іграком асновы (правёў усе 30 матчаў свайго клуба ў лізе), звычайна выкарыстоўваўся ў якасці левага абаронцы. У сезоне 2013 стаў радзей з’яўляцца на полі, а пазней страціў месца ў аснове.

У лютым 2014 года перайшоў у магілёўскі «Дняпро». У магілёўскім клубе стаў выкарыстоўвацца на пазіцыі правага абаронцы. Па выніках сезона «Дняпро» страціў месца ў Вышэйшай лізе.

У лютым 2015 года кантракт з магілёўскім клубам быў разарваны, і неўзабаве Павел перайшоў у склад брэсцкага «Дынама». У складзе дынамаўцаў замацаваўся на пазіцыі правага абаронцы. Па заканчэнні сезона 2015 пакінуў Брэст.

У студзені 2016 года пасля прагляду падпісаў кантракт з «Тарпеда-БелАЗ». У сезоне 2016 згуляў у 14 матчах Вышэйшай лігі, не здолеўшы замацавацца ў стартавым складзе жодзінцаў. У студзені 2017 года вярнуўся ў «Славію». Прапусціўшы пачатак сезона 2017, пазней замацаваўся ў асноўным складзе мазыран на пазіцыі правага абаронцы. У сезоне 2018 дапамог «Славіі» перамагчы ў Першай лізе і вярнуцца ў элітны дывізіён. У снежні 2018 года пакінуў мазырскі клуб.

У студзені 2019 года стаў іграком брэсцкага «Руха». У якасці асноўнага абаронцы дапамог камандзе па выніках сезона 2019 выйсці ў Вышэйшую лігу. Да сезона 2020 рыхтаваўся разам з брэсцкай камандай, аднак у красавіку 2020 года па пагадненні бакоў пакінуў «Рух» і неўзабаве далучыўся да клуба «Дынама-Брэст-1960» з Другой лігі.

У лютым 2021 года трэніраваўся з «Крумкачамі», а неўзабаве стаў іграком польскага клуба «Арлента».

## Міжнародная кар’ера 
14 жніўня 2013 года згуляў свой адзіны матч за моладзевую зборную Беларусі (1:4 супраць Ісландыі).

## Дасягненні 
*  Уладальнік Кубка Беларусі: 2016
*  Пераможца Першай лігі чэмпіянату Беларусі (2): 2011, 2018

## Статыстыка выступленняў 
## Крыніцы 
## Спасылкі 
* Павел Челядко: «Мне не столь важно, на каком фланге играть» 
* Перспектива роста. "Славия"

Катэгорыя:Футбалісты Беларусі
Катэгорыя:Ігракі ФК Арлента Радзынь Падляскі
Катэгорыя:Ігракі ФК Маларыта
Катэгорыя:Ігракі ФК Рух Брэст
Катэгорыя:Ігракі ФК Славія Мазыр
Катэгорыя:Ігракі ФК Тарпеда-БелАЗ
Катэгорыя:Ігракі ФК Дынама Брэст
Катэгорыя:Ігракі ФК Дняпро Магілёў
Катэгорыя:Ігракі ФК Слонім-2017
Уладзімір Міхайлавіч Хількевіч

**Уладзімір Хількевіч** (нар. , ) — беларускі футбаліст, паўабаронца клуба «Горкі».

## Клубная кар’ера 
Пачаў кар’еру ў магілёўскім «Савіце», пасля перабраўся ў «Нафтан». З 2010 года выступаў за мазырскую «Славію». З’яўляўся асноўным іграком мазырскага клуба, за тры гады (2010—2012) выхадзіў на поле ва ўсіх яго 90 матчах, у сезоне 2013 прапусціў усяго два матчы.

Пасля вылету «Славіі» з Вышэйшай лігі ў студзені 2014 года перайшоў у бабруйскую «Белшыну». У складзе «Белшыны» замацаваўся на пазіцыі апорнага паўабаронцы. У сезоне 2015 ж страціў месца ў асноўным складзе, толькі шэсць разоў з’явіўшыся на полі ў чэмпіянаце.

У лютым 2016 года пасля прагляду падпісаў кантракт з магілёўскім «Дняпро», якому па выніках сезону 2016 дапамог вярнуцца ў Вышэйшую лігу. У пачатку 2017 года, пакінуўшы «Дняпро», праходзіў прагляд у «Слуцку» і «Белшыне», але беспаспяхова, і ў выніку сезон 2017 правёў у «Оршы».

У пачатку 2018 года далучыўся да клуба Другой лігі «Горкі».

## Дасягненні 
*  Пераможца Першай лігі чэмпіянату Беларусі: 2011

## Статыстыка выступленняў 
## Крыніцы 
Катэгорыя:Футбалісты Беларусі
Катэгорыя:Ігракі ФК Горкі
Катэгорыя:Ігракі ФК Орша
Катэгорыя:Ігракі ФК Дняпро Магілёў
Катэгорыя:Ігракі ФК Белшына
Катэгорыя:Ігракі ФК Славія Мазыр
Катэгорыя:Ігракі ФК Нафтан
Катэгорыя:Ігракі ФК Савіт
Катэгорыя:Ігракі ФК Спартак Шклоў
Stellarium

***Stellarium*** — свабодны віртуальны планетарый, з адкрытым крынічным кодам, даступным у адпаведнасці з GNU General Public License для платформ Linux, Mac OS X, Microsoft Windows і Android (як Stellarium Mobile). Пачынаючы з версіі 0.10.0 праграма ўжывае тэхналогіі OpenGL і Qt (да версіі 0.10.0 выкарыстоўваліся тэхналогіі OpenGL і SDL), каб ствараць рэалістычнае неба ў рэжыме рэальнага часу. Stellarium дазваляе ўбачыць тое, што можна назіраць праз сярэдні і нават вялікі тэлескоп.
Праграма таксама дазваляе назіраць за сонечнымі зацьменнямі і рухамі камет.

Stellarium створаны французскім праграмістам Фабіянам Шэро, які запусціў праект летам 2001 года. Таксама трэба адзначыць распрацоўшчыкаў: Роберт Спірман, Джохэйнсм Гадждозік, Мэцью Гэйтс, Цімаці Ріўз, якія адказныя за мастацкую працу.

## Магчымасці праграмы 
### Нябесная сфера 
* Болей за 120 000 зорак з Hipparcos (усяго болей 600 000 зорак у стандартным каталогу праграмы, 210 мільёнаў зорак з дадатковымі каталогамі)
* Планеты ўсёй сонечнай сістэмы і іх галоўныя луны.
* Астэрызмы і мастацкія выявы сузор’яў. Даступны выбар з мноства культур (малюнкаў сузор’яў) неба: сучаснай заходняй, старажытнаегіпецкай, кітайскай, арабскай і шматлікіх іншых.
* Выявы туманнасцяў (поўны Каталог Месье).
* Рэалістычны Млечны Шлях.
* Панарамныя пейзажы, смуга, атмасфера і рэалістычныя закаты, усходы сонца і зацьменні.

### Інтэрфейс 
* Стандартная перспектыўная, шырокавугольная (рыбіна вока) і сферычная праекцыя.
* Магчымасць павелічэння выявы.
* Кіраванне часам, магчымасць напісання сваіх скрыптоў.
* Кіраванне тэлескопам.

### Візуялізацыя 
* Магчымасць выбару праекцый.
* Экватарыяльная і азімутальная сеткі.
* Магчымасць выбару ландшафту ці яго выключэння.
* Візуялізацыя эфектаў атмасфернай рэфракцыі.
* Візуялізацыя выбліскаў яркіх гістарычных звышновых зорак.
* Са змяненнем часу змяняюцца абрысы сузор’яў, што дадае рэалістычнасці.

Пачынаючы з версіі 0.8.0 Stellarium даступны болей чым на 40 мовах (у тым ліку і беларускай).

## Абмежаванні і недахопы 
* Дадзеная праграма нават у апошніх версіях адлюстроўвае ўсе нябесныя аб'екты ў выглядзе сфероідаў (напрыклад такія несферычныя аб'екты, як спадарожнікі Марса.
* Шэраг падвойных зорак (напрыклад, Сірыус) выглядаюць адзінарнымі.
* На паверхні планет не адлюстроўваюцца цені ад іх спадарожнікаў і колцаў.

## Ужыванне 
На афіцыйным сайце ўказана, што мадыфікаваны код праграмы ўжываецца для лічбавых праектараў, усталяваных у планетарыях.

## Гісторыя выпускаў 
## Гл. таксама 
* Celestia
* KStars
* RedShift
* NASA World Wind
* AstroSynthesis
* WorldWide Telescope
* Google Sky
* Space Engine

## Спасылкі 
* Афіцыйны сайт *Stellarium*.
* Праект *Stellarium* на SourceForge.net.

Катэгорыя:Кросплатформавае праграмнае забеспячэнне
Катэгорыя:Праграмнае забеспячэнне для Linux
Катэгорыя:Праграмнае забеспячэнне для Windows
Катэгорыя:Праграмнае забеспячэнне для macOS
Катэгорыя:Праграмнае забеспячэнне для Haiku
Катэгорыя:Свабодныя праграмы для адукацыі
Катэгорыя:Віртуальная планетарыі
Катэгорыя:FSF/UNESCO
Катэгорыя:Свабоднае праграмнае забеспячэнне, напісанае на C++
Катэгорыя:Праграмнае забеспячэнне з ліцэнзіяй GNU GPL
Катэгорыя:Пераносныя праграмы
Sort

**sort** — UNIX‐утыліта, якая друкуе сартаванае зліццё ўказаных файлаў на стандартны вывад з выкарыстаннем усталяванаў у асяроддзі лакалі.

## Ужыванне 
* sort [-m][-o output][-bdfinru][-t char][-k keydef]… [file…]
* sort -c [-bdfinru][-t char][-k keydef][file]

## Параметры запуску 
;-b, --ignore-leading-blanks
: ігнараваць пачатковыя пропускі
;-d, --dictionary-order
: разглядаць толькі пропускі, літары і лічбы
;-f, --ignore-case
: ігнараваць рэгістр літар
;-i, --ignore-nonprinting
: разглядаць толькі друкавальныя знакі
;-n, --numeric-sort
: параўноўваць лікавыя значэнні радкоў
;-h, --human-numeric-sort
: параўноўваць лікавыя значэнні з улікам скарачэння ступені (2K, 1G)
;-r, --reverse
: вывесці вінік у адваротным парадку
;-u, --unique
: с -c, правяраць парадак строга; без -c, выводзіць толькі першае сярод некалькіх аднолькавых
;-c, --check
: правяраць, ці сартаваныя ўваходныя файлы; не сартаваць
;-k, --key=Паз1[,Паз2]
: пачынаць ключ у Паз1 і завяршаць на Паз2 (адлік ад 1)
;-o, --output=ФАЙЛ
: выводзіць у ФАЙЛ, а не на стандартны вывад
;-t, --field-separator=ПАДЗЕЛЬНІК
: ужываць пры пошуку ключавых палёў ПАДЗЯЛЯЛЬНІК, а не пераход ад непрабельных знакаў да прабельных

## Спасылкі 
*  (гл. GNU Coreutils)
*  
*  

Катэгорыя:Прылады Unix для апрацоўкі тэксту
Бараўцы

Назву **Бараўцы́** маюць:
## Населеныя пункты 
### Беларусь 
* Брэсцкая вобласць:
** Бараўцы́ — былая вёска ў Баранавіцкім раёне
** Бараўцы́ — вёска ў Лунінецкім раёне
* Віцебская вобласць:
** Бараўцы́ — вёска ў Аршанскім раёне
** Бараўцы́ — вёска ў Бешанковіцкім раёне
** Бараўцы́ — вёска ў Пальмінскім сельсавеце Гарадоцкага раёна
** Бараўцы́ — вёска ў Першамайскім сельсавеце Гарадоцкага раёна
** Бараўцы́ — вёска ў Полацкім раёне
** Бараўцы́ — вёска ў Ушацкім раёне
** Бараўцы́ — вёска ў Чашніцкім раёне
* Мінская вобласць:
** Ба́раўцы — вёска ў Вілейскім раёне
** Бараўцы́ — вёска ў Мінскім раёне
Навасады

Назву **Наваса́ды** маюць:
## Населеныя пункты 
### Беларусь 
* Брэсцкая вобласць:
** Навасады — вёска ў Баранавіцкім раёне
** Навасады — вёска ў Брэсцкім раёне
** Навасады — вёска ў Жабінкаўскім раёне
** Навасады — вёска ў Пружанскім раёне
* Віцебская вобласць:
** Навасады — вёска ў Чашніцкім раёне
* Гродзенская вобласць:
** Навасады — вёска ў Астравецкім раёне
** Навасады — вёска ў Ваўкавыскім раёне
** Навасады — вёска ў Беняконскім сельсавеце Воранаўскага раёна
** Навасады — вёска ў Доцішскім сельсавеце Воранаўскага раёна
** Навасады — вёска ў Місявіцкім сельсавеце Воранаўскага раёна
** Навасады — вёска ў Гродзенскім раёне
** Навасады — вёска ў Дзятлаўскім раёне
** Навасады — вёска ў Лідскім раёне
** Навасады — вёска ў Навагрудскім раёне
** Навасады — вёска ў Шчучынскім раёне
* Мінская вобласць:
** Навасады — вёска ў Вяляціцкім сельсавеце Барысаўскага раёна
** Навасады — вёска ў Лошніцкім сельсавеце Барысаўскага раёна
** Навасады — вёска ў Неманіцкім сельсавеце Барысаўскага раёна
** Навасады — вёска ў Валожынскім раёне
** Навасады — вёска ў Вілейскім раёне
** Навасады — вёска ў Дзяржынскім раёне
** Навасады — пасёлак у Капыльскім раёне
** Навасады — вёска ў Пухавіцкім раёне
** Навасады — вёска ва Уздзенскім раёне
Паўночны Пагай

**Паўночны Пагай** () — востраў у Індыйскім акіяне ў групе астравоў Ментавай. Уваходзіць у склад Інданезіі. Плошча — 622,3 км². Насельніцтва разам з Паўднёвым Пагаем (2000 г.) — 20 974 чал.

## Геаграфія 
Востраў мае вулканічнае паходжанне. Выцягнуты на 40 км у даўжыню і да 27 км у шырыню. Цэнтральную частку займаюць узгоркі. Гунунг-Сабеу, самы высокі з іх, дасягае 336 м.

Клімат трапічны вільготны. Захаваліся рэшткі старажытных вільготных лясоў з эндэмічнай флорай і фаўнай.

Востраў моцна пацярпеў ад землятрусаў 2004 і 2010 г.

## Гісторыя 
Паўночны Пагай быў населены ў 1 тысячагоддзі да н. э. Абарыгены вострава доўгі час вялі лад жыцця паляўнічых і збіральнікаў. У канцы XVIII ст. Паўночны Пагай быў даследаваны прадстаўнікамі Брытанскай Ост-Індскай кампаніі. У 1864 г. ён быў анексаваны Нідэрландамі.

З пачатку XX ст. на Паўночным Пагае працавалі нямецкія місіянеры. Першы з іх быў забіты астравіцянамі. Але ў 1915 г. ў яго паслядоўніка атрымалася дамагчыся поспеху, і астравіцяне пачалі прымаць хрысціянства, а пасля — мяняць лад жыцця.

У 1945 г. востраў увайшоў у склад Інданезіі.

## Эканоміка 
Мясцовае насельніцтва складаецца з карэнных жыхароў ментавайцаў і перасяленцаў з суседняй Суматры. Яны займаюцца сельскай гаспадаркай і гандлем. Паступова развіваецца турызм. Паўночны Пагай папулярны сярод аўстралійскіх прыхільнікаў сёрфінгу.

## Спасылкі 
* Tsunami — Mentawai Islands, Indonesia — North Pagai — Damage Extent Map
* THE MENTAWAI PEOPLE 

Катэгорыя:Астравы Індыйскага акіяна
Катэгорыя:Астравы Інданезіі
Катэгорыя:Астравы Ментавай
Паўднёвы Пагай

**Паўднёвы Пагай** () — востраў у Індыйскім акіяне ў групе астравоў Ментавай. Уваходзіць у склад Інданезіі. Плошча — 900 км². Насельніцтва (2000 г.) — каля 10 тыс. чал.

Востраў знаходзіцца прыкладна ў 130 км на захад ад Суматры. Мае вулканічнае паходжанне. Цэнтральную частку займаюць камяністыя ўзгоркі. Самы высокі ўзгорак Гунунг-Мунтай дасягае 302 м.

Каля вострава назіраецца моцная сейсмічная актыўнасць. Вялікія землятрусы з чалавечымі ахвярамі адбыліся ў 1797 г., 1833 г., 2007 г., 2010 г.

Клімат трапічны вільготны. Захаваліся рэшткі дажджавых лясоў з эндэмічнай флорай і фаўнай.

Насельніцтва складаецца з ментавайцаў і перасяленцаў з Суматры, якія займаюцца пераважна сельскай гаспадаркай і гандлем. Развіваецца турызм. Востраў набывае ўсё большую папулярнасць сярод прыхільнікаў сёрфінгу.

## Спасылкі 
* Tsunami — Mentawai Islands, Indonesia — South Pagai — Damage Extent Map
* Pagai Selatan Surf Conditions Report  

Катэгорыя:Астравы Індыйскага акіяна
Катэгорыя:Астравы Інданезіі
Катэгорыя:Астравы Ментавай
Паган

* Паган — востраў у складзе Марыянскіх астравоў.
* Паган — горад на тэрыторыі М'янмы.
* Паган — старажытная дзяржава на тэрыторыі М'янмы.
* Паган — балгарскі хан (767—768 гг.)
* Паганства — агульны тэрмін для абазначэння старажытных "народных" вераванняў, якія папярэднічалі хрысціянству або, у больш шырокім сэнсе, сусветным рэлігіям.
Латгальскае ўзвышша

**Латгальскае ўзвышша** () знаходзіцца на паўднёвым усходзе Латвіі, у басейне рэк Даўгава, Дубна, Малта, Рэзекне.

Вышыня да 289 м (гара Ліелайс-Ліепукалнс). У аснове складзена пераважна з мергеляў і даламітаў дэвону, на паверхні — рыхлыя марэнна-гліністыя старажытнаазёрныя і флювіягляцыяльныя адклады. Рэльеф марэнна-ўзгорысты (камы, старажытныя даліны сцёку, азёрныя катлавіны). Больш за 600 азёр (Рушану, Рэзнас, Сівера, Эжа, Дрыдза і інш.). Хваёвыя і мяшаныя лясы.

Раён ільнаводства. Развіваецца турызм.

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Узвышшы Латвіі
Палеская седлавіна

**Палеская седлавіна**, **Пінская седлавіна** — буйная тэктанічная структура на паўднёвым захадзе Беларусі.

Размяжоўвае Падляска-Брэсцкую ўпадзіну на захадзе і Прыпяцкі прагін на ўсходзе. На поўначы і поўдні злучаецца з Беларускай антэклізай і Украінскім шчытом, раздзяляе іх больш зніжанай паверхняй фундамента. Мае слабавыразнае субмерыдыянальнае распасціранне. Даўжыня седлавіны 150 км, шырыня да 135 км.

Глыбіня залягання крышталічнага фундамента 300—500 м ніжэй узроўню мора. Усходні схіл больш стромкі, чым заходні. Фундамент ускладнены рэгіянальнымі разломамі паўночна-ўсходняга кірунку Стаходска-Магілёўскім і Выжаўска-Мінскім. Яны перасечаны больш дробнымі парушэннямі — зрухамі пераважна субшыротнага і паўночна-заходняга распасцірання. Платформавы чахол магутнасцю да 650 м складаюць сярэднерыфейскія, вендскія, мелавыя, палеаген-неагенавыя і антрапагенавыя адклады. Фарміраванне Палескай седлавіны пачалося ў раннім палеазоі ў сувязі з развіццём Падляска-Брэсцкай упадзіны, усходні схіл акрэсліўся ў познім дэвоне, калі фарміраваўся Прыпяцкі прагін.

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Геалогія Брэсцкай вобласці
Катэгорыя:Тэктоніка Беларусі
Катэгорыя:Усходне-Еўрапейская платформа
Зоф’я Налкоўская

**Зоф’я Налкоўская** (; ) — польская пісьменніца.

## Біяграфія 
Нарадзілася ў 1884 годзе ў Варшаве. Яе бацька Вацлаў Налкоўскі быў адным з самых выдатных і знакамітых польскіх географаў. Маці Ганна Налкоўская, акрамя выхавання дзвюх дачок, таксама пісала падручнікі па геаграфіі. У 1901 годзе Зоф’я скончыла Варшаўскую прыватную гімназію. Дэбютавала як паэтэса вершам «Я памятаю» (1898), як празаік — навэлай «Арліца» (1903).

У 1922—1927 гадах жыла ў Гродне, была куратарам патранату (апекі) вязняў гродзенскай турмы, памагала зняволеным. Зоф’я Налкоўская была сябрам камітэту, які займаўся ўшанаваннем памяці Элізы Ажэшкі. Яна казала прамову падчас адкрыцця помніка пісьменніцы каля тэатра ў гарадскім парку. 

Памерла ў Варшаве ў 1954 годзе.

## Творчасць 
Першыя раманы «Жанчыны» (1906), «Князь» (1907), «Нарцыза» (1910) напісаны ў стылявой манеры, уласцівай літаратуры «Маладой Польшчы». У зборніку апавяданняў «Таямніцы крыві» (1917), рамане «Граф Эміль» (1920) праявілася маральнае асуджэнне Першай сусветнай вайны. Праблеме адбудавання Польшчы прысвечаны «Раман Тэрэзы Генерт» (1923). Гродзенская тэматыка ў аснове яе раманаў «Нядобрае каханне» (1928), «Мяжа» (1935), «Вузлы жыцця» (1948), драмы «Дзень яго вяртання» (1931), эсэ «У шалашы» (1924), «Гродна» (1926), «Нёман» (1934) і інш. Вострыя сацыяльныя і палітычныя праблемы, псіхалогія чалавека адлюстраваны ў раманах «Галкі» (1927), «Нецярплівыя» (1938), драме «Дом жанчын» (1930) і інш. Аўтар зборнікаў псіхалагічных мініяцюр «Характары» (1922), навел пра лагеры смерці «Медальёны» (1946), літаратурна-крытычных і публіцыстычных твораў, дзённікаў.

На беларускую мову асобныя яе апавяданні пераклаў Янка Брыль.

## Прэміі і ўзнагароды 
* Дзяржаўная прэмія Польшчы (1953).

## Беларускія пераклады 
* у кн.: Сад: Кніга польскіх апавяданняў. — Мн., 1982.

## Ушанаванне памяці 
У 1989 годзе на доме па вуліцы Акадэмічнай у Гродне была ўсталявана памятная шыльда ў гонар Зоф’і Налкоўскай з барэльефным партрэтам пісьменніцы. Шматлікія фотаздымкі, побытавыя прадметы, рукапісы знаходзяцца ў яе музеі, які размясціўся ў корпусе філалагічнага факультэта Гродзенскага дзяржаўнага ўніверсітэта імя Янкі Купалы.

## Крыніцы 
## Літаратура 
* 
* *Петрушкевіч А.* Зоф’я Налкоўская — аўтарка знакамітых «Медальёнаў» // Старонкі Гарадзеншчыны літаратурнай / А. М. Петрушкевіч. — Гродна: ЮрСаПрынт, 2015. — С. 141—145. 

## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Драматургі Польшчы
Катэгорыя:Журналісты Польшчы
Катэгорыя:Публіцысты Польшчы
Катэгорыя:Лаўрэаты Дзяржаўнай прэміі ПНР
Катэгорыя:Сцэнарысты Польшчы
Катэгорыя:Члены ПЭН-клуба
Катэгорыя:Пісьменніцы Беларусі
Катэгорыя:Пісьменніцы Польшчы
Катэгорыя:Польскамоўныя пісьменнікі
Катэгорыя:Постаці Гродна
Свята-Васкрасенская (Заручаўская) царква (Віцебск)

**Свята-Васкрасенская (Заручаўская) царква** — колішні праваслаўны храм у Віцебску ў раёне Заручаўя (Заручаўскай слабады) — сённяшні двор паміж вуглавымі дамамі на вуліцы Калініна 8/2 і газеты «Праўды» 4.

## Гісторыя 
Пабудавана ў 1771—1800 гадах з цэглы, верагодна, на месцы папярэдняга драўлянага храма, на сродкі цэха кажамякаў, у барочным стылі. Падчас вайны 1812 года прыстасавана пад млын. Знішчана ў 1950-я гады.

## Архітэктура 
Паводле даследаванняў архітэктара А. М. Кулагіна, галоўны фасад фланкіраваўся 2-яруснымі вежамі, над дахам узвышаўся купал на светлавым барабане.

## Гл. таксама 
* Свята-Васкрасенская (Рынкавая) царква, Віцебск

## Літаратура 
* Свята-Васкрасенская (Заручаўская) царква, Віцебск // Кулагін, А. М. Праваслаўныя храмы на Беларусі: энцыклапедычны даведнік / А. М. Кулагін. — Мн., 2001. — С. 228.

Катэгорыя:Праваслаўныя храмы Віцебска
Катэгорыя:Колішнія праваслаўныя храмы Віцебскай вобласці
Катэгорыя:Знішчаныя збудаванні Віцебска
Катэгорыя:Збудаванні Віцебска ў стылі барока
Катэгорыя:Будынкі і збудаванні Беларусі, знішчаныя савецкай уладай
Катэгорыя:1800 год у Беларусі
Катэгорыя:XVIII стагоддзе ў Віцебску
Таццяна Іванаўна Пельтцэр

**Таццяна Іванаўна Пельтцэр** (, Масква — ) — расійская . Народная артыстка СССР (1972).

## Біяграфія 
На сцэне з 1920 года. 3 1925 года працавала ў мажоўскіх тэатрах імя Массавета, з 1940 года — Мініяцюр, з 1947 года — Сатыры, з 1977 года — ў тэатры «Ленком».

Творчасці ўласціва вострая камедыйнасць з надзвычайнай дакладнасцю сцэнічнага малюнка, схільнасць да буйнаакрэсленага характару; выкарыстанне гратэскавых прыёмаў спалучалася ў актрысы з псіхалагічнай дакладнасцю, шчырасцю і душэўнасцю выканання. Сярод роляў: Каурава («Снеданне ў прадвадзіцеля» І. Тургенева), Манефа, Кукушкіна («На ўсякага мудраца хапае прастаты», «Даходнае месца» А. Астроўскага), нянька Гінес («Дом, дзе разбіваюцца сэрцы» Б. Шоу), Марселіна («Жаніцьба Фігаро» П. Бамаршэ), Матухна Кураж («Матухна Кураж і яе дзеці» Б. Брэхта) і інш. Здымалася ў кіно: «Вяселле з пасагам», «Салдат Іван Броўкін», «Вам і не снілася», «Каранцін», «Формула кахання».

## Узнагароды 
* Дзяржаўная прэмія СССР (1951).
* Народная артыстка СССР (1972).

Катэгорыя:Народныя артысты СССР
Дзяніс Віталевіч Кавалеўскі

**Дзяніс Кавалеўскі** (нар. , ) — беларускі футбаліст, абаронца.

## Клубная кар’ера 
Пачынаў займацца футболам у роднай Оршы, пазней паступіў у мінскае Рэспубліканскае вучылішча алімпійскага рэзерву (РВАР), адкуль перайшоў у сістэму мінскага «Дынама», гуляў за дубль і фарм-клуб «Дынама-2». У сезоне 2012 быў аддадзены ў арэнду ў мазырскую «Славію», дзе стаў іграком асновы.

У лютым 2013 года перайшоў у мазырскі клуб. У сезоне 2013 таксама стала гуляў у асноўным складзе, але не здолеў выратаваць каманду ад вылету ў Першую лігу.

У лютым 2014 года перайшоў у брэсцкае «Дынама». У брэсцкім клубе стаў звычайна выступаць на пазіцыі апорнага паўабаронцы. Па заканчэнні сезона 2015 пакінуў клуб.

У студзені 2016 года вярнуўся ў мазырскую «Славію». У складзе мазыран у сезоне 2016 звычайна быў апорным паўабаронцам, часам гуляў у цэнтры абароны. У сезоне 2017 стаў капітанам каманды. Прапусціўшы пачатак сезона, пазней замацаваўся ў стартавым складзе, аднак у жніўні зноў выбыў з-за траўмы. У пачатку сезона 2018 звычайна выхадзіў на замену, але пазней замацаваўся ў стартавым складзе і дапамог камандзе перамагчы ў Першай лізе. У сезоне 2019 быў трывалым іграком стартавага складу, у сезоне 2020 стаў радзей з’яўляцца на полі.

У ліпені 2020 года пакінуў мазырскі клуб і неўзабаве далучыўся да бабруйскай «Белшыны», дзе стаў выступаць у стартавым складзе. У снежні 2020 года пакінуў клуб.

Са студзеня 2021 года стаў трэніравацца з «Мінскам» і ў сакавіку падпісаў кантракт. Гуляў пераважна ў стартавым складзе каманды. У снежні 2021 года па заканчэнні кантракта пакінуў сталічны клуб.

У лютым 2022 года стаў іграком клуба «Сцяг Працы» з трэцяга дывізіёна Расіі. У ліпені 2022 года вярнуўся ў Беларусь, папоўніўшы склад рагачоўскага «Макслайна». У снежні 2022 года пакінуў рагачоўскую каманду.

Са студзеня 2023 года стаў працаваць дзіцячым трэнерам у Калінінградзе.

## Міжнародная кар’ера 
Выступаў за моладзевую зборную Беларусі.

## Дасягненні 
*  Пераможца Першай лігі чэмпіянату Беларусі: 2018

## Статыстыка выступленняў 
## Крыніцы 
Катэгорыя:Футбалісты Беларусі
Катэгорыя:Ігракі ФК Дынама Мінск
Катэгорыя:Ігракі ФК Дынама-2 Мінск
Катэгорыя:Ігракі ФК Славія Мазыр
Катэгорыя:Ігракі ФК Дынама Брэст
Катэгорыя:Ігракі ФК Белшына
Катэгорыя:Ігракі ФК Мінск
Катэгорыя:Ігракі ФК Сцяг Працы Арэхава-Зуева
Катэгорыя:Ігракі ФК Макслайн
Сяргей Аляксандравіч Халецкі

**Сяргей Халецкі** (нар. ) — беларускі футбаліст (абаронца) і трэнер. У цяперашні час працуе галоўным трэнерам гродзенскага «Нёмана-Белкарда».

## Клубная кар’ера 
Гуляў у розных беларускіх клубах. Пасля спынення існавання «Партызана» ў пачатку 2012 года перайшоў у мазырскую «Славію». У сезоне 2012 быў асноўным іграком, а ў сезоне 2013 звычайна выхадзіў на замену.

Пасля вылету «Славіі» з Вышэйшай лігі па выніках сезона 2013 пакінуў клуб і ў сакавіку 2014 года зноў апынуўся ў «Смаргоні». Адгуляўшы год, пакінуў смаргонскі клуб і завяршыў кар’еру.

Выступаў таксама ў міні-футболе.

## Трэнерская кар’ера 
З 2022 года стаў працаваць галоўным трэнерам гродзенскага «Нёмана-Белкарда» ў Другой лізе.

У снежні 2023 года атрымаў трэнерскую ліцэнзію катэгорыі B.

## Дасягненні 
*  Пераможца Першай лігі чэмпіянату Беларусі: 2004

## Статыстыка выступленняў 
## Крыніцы 
Катэгорыя:Футбалісты Беларусі
Катэгорыя:Ігракі ФК РВАР Мінск
Катэгорыя:Ігракі ФК Тарпеда Мінск
Катэгорыя:Ігракі ФК СКВІЧ
Катэгорыя:Ігракі ФК Смаргонь
Катэгорыя:Ігракі ФК Нёман Гродна
Катэгорыя:Ігракі ФК Белкард
Катэгорыя:Ігракі ФК Партызан Мінск
Катэгорыя:Ігракі ФК Славія Мазыр
Катэгорыя:Ігракі ў міні-футбол Беларусі
Катэгорыя:Футбольныя трэнеры Беларусі
Катэгорыя:Трэнеры ФК Белкард
Якаў Аляксандравіч Казак

**Якаў Казак** (нар. , ) — беларускі футбаліст, паўабаронца.

## Клубная кар’ера 
Пачаў кар’еру ў мінскім «Лакаматыве», дзе гуляў у асноўным за дубль. Пасля выступаў у Першай лізе за «Баранавічы» і «Рудзенск».

З 2011 года — ігрок мазырскай «Славіі», якой дапамог выйграць Першую лігу 2011.

У студзені 2013 года перайшоў у «Слуцк», але ўжо ў красавіку пакінуў гэты клуб і далучыўся да «Смаргоні».

У лютым 2014 года падпісаў кантракт з клубам «Смалявічы-СТІ», пакінуў яго па заканчэнні сезона 2014 і завяршыў кар’еру.

## Дасягненні 
*  Пераможца Першай лігі чэмпіянату Беларусі: 2011

## Статыстыка выступленняў 
## Крыніцы 
Катэгорыя:Футбалісты Беларусі
Катэгорыя:Ігракі ФК Тарпеда Мінск
Катэгорыя:Ігракі ФК СКВІЧ-2
Катэгорыя:Ігракі ФК СКВІЧ
Катэгорыя:Ігракі ФК Баранавічы
Катэгорыя:Ігракі ФК Рудзенск
Катэгорыя:Ігракі ФК Славія Мазыр
Катэгорыя:Ігракі ФК Смаргонь
Катэгорыя:Ігракі ФК Смалявічы
Яўген Віктаравіч Панкоў

**Яўген Панкоў** (нар. , ) — расійскі футбаліст, абаронца.

## Клубная кар’ера 
Пачаў займацца футболам у Сімферопалі, пазней перабраўся ў Краснадар. Гуляў за розныя клубы ніжэйшых дывізіёнаў Расіі. У 2007 годзе трапіў у мінскае «Дынама», гуляў таксама за «Граніт» і «Мінск». Пасля спынення існавання стаўрапальскага «Дынама» улетку 2012 года перайшоў у мазырскую «Славію». Па заканчэнні сезона пакінуў мазырскі клуб.

У 2013 годзе гуляў у чэмпіянаце Краснадарскага края за клуб «Афіпс», у 2017—2019 гадах зноў гуляў на аматарскім узроўні, пасля чаго завяршыў кар’еру.

## Міжнародная кар’ера 
Выклікаўся ў юнацкую зборную Расіі.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Футбалісты Расіі
Катэгорыя:Ігракі ФК Афіпс
Катэгорыя:Ігракі ФК Славія Мазыр
Катэгорыя:Ігракі ФК Дынама Стаўрапаль
Катэгорыя:Ігракі ФК Жамчужына Сочы
Катэгорыя:Ігракі ФК Мінск
Катэгорыя:Ігракі ФК Граніт Мікашэвічы
Катэгорыя:Ігракі ФК Дынама Мінск
Катэгорыя:Ігракі ФК Краснадар-2000
Катэгорыя:Ігракі ФК Спартак Ніжні Ноўгарад
Катэгорыя:Ігракі ФК Спартак-МЖК
Катэгорыя:Ігракі ФК Дынама Махачкала
Катэгорыя:Ігракі ФК Дружба Майкоп
Андрэй Уладзіміравіч Мамацюк

**Андрэй Мамацюк** (нар. , Старая Руса, РСФСР) — расійскі футбаліст, нападнік.

## Клубная кар’ера 
Пачаў займацца футболам у Ноўгарадзе, а ў пачатку 2009 года трапіў у дубль маскоўскага «Спартака». Не замацаваўся ў маскоўскім клубе і перайшоў у «Цюмень», дзе стаў трывалым іграком асновы. У жніўні 2012 года перайшоў у мазырскую «Славію», але па заканчэнні сезона пакінуў клуб.

У жніўні 2013 года стаў іграком санкт-пецярбургскага «Дынама», а ў лютым 2014 года перайшоў у разанскую «Зорку». У 2014—2016 гадах гуляў за пензенскі «Зеніт», пазней выступаў за ўладзімірскае «Тарпеда». У жніўні 2017 года стаў іграком крымскага клуба «Кызылташ», дзе гуляў да сакавіка 2022 года.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Футбалісты Расіі
Катэгорыя:Ігракі ФК Спартак Масква
Катэгорыя:Ігракі ФК Арэнбург
Катэгорыя:Ігракі ФК Цюмень
Катэгорыя:Ігракі ФК Славія Мазыр
Катэгорыя:Ігракі ФК Дынама Санкт-Пецярбург
Катэгорыя:Ігракі ФК Зорка Разань
Катэгорыя:Ігракі ФК Зеніт Пенза
Катэгорыя:Ігракі ФК Тарпеда Уладзімір
Катэгорыя:Ігракі ФК Кызылташ Бахчысарай
Рудольф Дрэйкурс

**Рудольф Дрэйкурс** (, , Вена, Аўстрыя - , Чыкага, ЗША) - аўстра-амерыканскі псіхолаг і педагог. Доктар медыцыны, прафесар. Распрацоўшчык практычнай методыкі прымянення адлераўскай тэорыі індывідуальнай псіхалогіі для разумення прычын дэструктыўных паводзін у дзяцей і карэкцыі дзіцячых паводзін без прымянення пакарання і ўзнагарод.
 
Аўтар каля двухсот работ па індывідуальнай псіхалогіі, псіхалогіі сям'і, дзіцячай псіхалогіі, праблемах канфліктаў, псіхадынаміцы чалавечых адносін, музычнай тэрапіі і інш.

## Біяграфія 
У 1923 годзе скончыў Венскі ўніверсітэт.
 
З 1923 года супрацоўнічае з А.Адлерам.
 
У 1924 годзе атрымаў ступень доктара медыцыны.
 
Супрацоўнічаючы з Адлерам, адкрыў некалькі псіхіятрычных клінік. Актыўна ўдзельнічаў у выкарыстанні і развіцці адлераўской методыкі групавога псіхааналізу.

У 1937 годзе эміграваў у ЗША (Чыкага). Займаўся індывідуальнай псіхалогіяй, групавой псіхатэрапіяй і [псіхіятрыя[|псіхіятрыяй]]. Працаваў псіхіятрам-кансультантам.
 
У 1942-1972 гадах быў прафесарам псіхіятрыі чыкагскай медыцынскай школы.
 
У 1940-1956 гадах выдаваў «Часопіс індывідуальнай псіхалогіі».
 
Заснаваў Інстытуты індывідуальнай псіхалогіі ў Чыкага, Тэль-Авіве і Таронта.
 
У 1947-1956 гадах курыраваў дзіцячыя цэнтры Чыкага.

## Бібліяграфія 
* A Parent's Guide to Child Discipline by Rudolf Dreikurs and Loren Grey
* The Challenge of Marriage
* The Challenge of Parenthood
* Children: The Challenge by Rudolf Dreikurs, Vicki Soltz ISBN 978-0-470-83508-1
* Coping With Children's Misbehavior, a Parent's Guide
* Discipline Without Tears by Rudolf Dreikurs, et al. ISBN 978-0-452-26898-2
* Encouraging Children to Learn by Rudolf Dreikurs, Don, Sr. Dinkmeyer
* Family council: the Dreikurs technique for putting an end to war between parents and children (and between children and children)
* Fundamentals of Adlerian Psychology
* Maintaining Sanity in the Classroom: Classroom Management Techniques by Rudolf Dreikurs, et al.
* New Approach to Discipline: Logical Consequences
* Psychology in the Classroom: A Manual for Teachers
* Social Equality the Challenge of Today
* The Courage to Be Imperfect: The Life and Work of Rudolf Dreikurs Biography by Janet Terner, W.L. Pew. New York 1978
 

## Спасылкі 
* Рудольф Дрэйкурс 
* Rudolf Dreikurs, American psychiatrist
* Rudolf Dreikurs
* Example Abstract for Dreikurs

Катэгорыя:Асобы
Катэгорыя:Нарадзіліся ў Вене
Катэгорыя:Псіхолагі ЗША
Катэгорыя:Выпускнікі Венскага ўніверсітэта
Уільям Пентан Сірс

**Уільям Пентан Сірс** (, нар. ) — амерыканскі педыятр, аўтар і сааўтар больш чым 30 кніг для бацькоў, прысвечаных цяжарнасці, нараджэнню і развіццю дзяцей, часты госць тэлевізійных шоу, у якіх удзельнічае як «Доктар Біл». Са сваёй жонкай Мартай Сірс, дзіцячай медсястрой, з’яўляецца адным з вядучых прапагандыстаў філасофіі натуральнага бацькоўства.

## Біяграфія 
Уільям Сірс нарадзіўся ў Алтане (штат Ілінойс) у сям’і інжынера Уіларда Сірса і яго жонкі Люсіль. Бацька пакінуў сям’ю і дзед стаў мужчынам, якія аказваў найбольшы ўплыў на Уільяма.
 
Сірс праходзіў рэзідэнтуру ў дзіцячых бальніцах Бостана і Таронта. Ён з’яўляецца ад’юнкт-прафесарам педыятрыі Медыцынскай школы Каліфарнійскага універсітэта ў Ірвайн.
 
Уільям Сірс — кансультант часопісаў *BabyTalk* і *Parenting*, педыятр на сайце Parenting.com. Акрамя таго, ён прыняў удзел больш чым у 100 тэлевізійных шоу, у тым ліку 20/20, Шоў Філа Донах’ю, Добрай раніцы, Амерыка, Шоу Опры Уінфры і інш.
 
Уільям і Марта Сірсы выхавалі восем дзяцей, адзін з якіх, Стэфан, з сіндромам Дауна. Трое дзяцей, Джым, Боб (старэйшыя) і Піцер таксама сталі ўрачамі. Чацвёрты сын, Мэцью, вывучае медыцыну ў Каліфарнійскім універсітэце ў Ірвайн.

Па стане на 2009 год Сірс жыве са сваёй сям’ёй у Сан-Клементэ, Каліфорнія, і займаецца прыватнай медыцынскай практыкай () у Капістрана-Біч (), Каліфорнія, з яго сынамі.

## Некаторыя працы 
* The Baby Book (1993)
* The Discipline Book (1995)
* SIDS: A Parent’s Guide to Understanding and Preventing Sudden Infant Death Syndrome (1996)
* The Attachment Parenting Book (2001)
* The Successful Child: What Parents Can Do to Help Kids Turn Out Well (2002)
* The Healthiest Kid In The Neighborhood (2006)
* The Pregnancy Book
* The Birth Book
* Parenting the Fussy Baby
* The A.D.D. Book
* The Breastfeeding Book
* The Family Nutrition Book

## Спасылкі 
* http://www.askdrsears.com/
* http://www.cnn.com/2007/HEALTH/parenting/04/18/par.checkups/index.html
Дзмітрый Юр’евіч Вусачоў

**Дзмітрый Вусачоў** (нар. ) — беларускі футбаліст, абаронца.

## Клубная кар’ера 
Пачынаў кар’еру ў «Віцебску», дзе гуляў за дубль. У першай палове 2009 года аддаваўся ў арэнду ў мазырскую «Славію», а ў 2010 годзе перайшоў у гомельскі ДБК. У пачатку 2011 года зноў апынуўся ў «Славіі», якой дапамог выйграць Першую лігу 2011. У сезоне 2012 рэдка з’яўляўся на полі.

У студзені 2013 перайшоў у «Граніт». Стала гуляў у аснове мікашэвіцкага клуба на пазіцыі флангавага абаронцы. У студзені 2014 вярнуўся ў «Віцебск». Дапамог віцебскаму клубу вярнуцца ў Вышэйшую лігу па выніках сезона 2014, але па заканчэнні сезона пакінуў «Віцебск». Сезон 2015 пачаў у складзе «Оршы», якая выйшла ў Першую лігу. Па заканчэнні сезона 2016 пакінуў каманду і завяршыў кар’еру.

## Дасягненні 
*  Пераможца Першай лігі чэмпіянату Беларусі: 2011

## Статыстыка выступленняў 
## Крыніцы 
Катэгорыя:Футбалісты Беларусі
Катэгорыя:Ігракі ФК Орша
Катэгорыя:Ігракі ФК Віцебск
Катэгорыя:Ігракі ФК Граніт Мікашэвічы
Катэгорыя:Ігракі ФК Славія Мазыр
Катэгорыя:Ігракі ФК ДБК Гомель
Адлер

**А́длер** — курортны пасёлак у Расіі, у Краснадарскім краі. Размешчаны на Чарнаморскім узбярэжжы Каўказа, у даліне ракі Мзымта. З 1961 года — у межах горада Сочы як гістарычны і адміністрацыйны цэнтр Адлерскага раёна. У 2014 годзе ў Адлеры, у Алімпійскім парку Сочы, праводзіліся Зімовыя Алімпійскія гульні 2014 года і Зімовыя Паралімпійскія гульні 2014 года

Прыморскі кліматычны курорт. Чыгуначная станцыя. Аэрапорт. Харчовая прамысловасць.

## Літаратура 
* Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. Т.1: А — Аршын / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш. — Мн.: БелЭн, 1996. — 552 с.: іл.

## Спасылкі 
* Санаторыі Адлера 
* Характарыстыкі купальнага сезона 
* Інфармацыя пра Адлер

Катэгорыя:Курорты Расіі
Катэгорыя:Сочы
Катэгорыя:Парты Чорнага мора