open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ізбіно

**Ізбіно́** (, ) — вёска ў Вілейскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Асіпавіцкага сельсавета.

## Геаграфія 
Знаходзіцца за 1 км на паўднёвы захад ад горада і 2 км ад чыгуначнай станцыі Вілейка, злучана з імі гарадскімі аўтобуснымі маршрутамі.

## Гісторыя 
У гістарычных крыніцах вядома з XVIII ст. У 1738 года вёска Ізбіны ў Вілейскім старостве Віленскага ваяводства, 6 двароў, 38 жыхароў; побач фальварак, шляхецкая ўласнасць. У 1766 годзе ўрочышча Ізбішча ў Маркаўскім старостве Ашмянскага павета. Пасля 2-га падзелу Рэчы Паспалітай (1793) у Расійскай імперыі. У 1834 засценак у дзяржаўным маёнтку Вілейка. У 1897 годзе ў Вілейскай воласці і павеце Віленскай губерні, 22 жыхары. У 1905 засценак Ізбішча, 17 жыхароў; у 1908 годзе ў Вілейскай сельскай грамадзе, 1 двор, 12 жыхароў, 13 дзесяцін надзелаў. У 1921—39 гадах у складзе Польшчы. У 1938 засценак у Вілейскіх гміне і павеце Віленскага ваяводства, 6 двароў, 32 жыхары. 3 лістапада 1939 ў БССР, з 15.1.1940 г. ў Куранецкім раёне Вілейскай вобласці, з 12.10.1940 г. ў Асіпавіцкім сельсаеце. У Вялікую Айчынную вайну з чэрвеня 1941 да 2.7.1944 акупіравана нямецка-фашысцкімі захопнікамі. 3 20.9.1944 ў Куранецкім, з 5.7.1946 ў Вілейскім раёнах Маладзечанскай, з 20.1.1960 Мінскай абласцей. У 1988 годзе 62 двары, 222 жыхары, у складзе саўгаса імя Суворава. У 2003 годзе 102 гаспадаркі, 331 жыхар, магазін.

## Насельніцтва 
Дынаміка насельніцтва:

Colors=
  id:lightgrey value:gray(0.9)
  id:darkgrey  value:gray(0.7)
  id:sfondo value:rgb(1,1,1)
  id:barra value:rgb(0.6,0.8,0.6)
ImageSize  = width:300 height:300
PlotArea   = left:50 bottom:50 top:30 right:30
DateFormat = x.y
Period     = from:0 till:400
TimeAxis   = orientation:vertical
AlignBars  = justify
ScaleMajor = gridcolor:darkgrey increment:50 start:0
ScaleMinor = gridcolor:lightgrey increment:100 start:0
BackgroundColors = canvas:sfondo
BarData=
  bar:1905 text:1905
  bar:1938 text:1938
  bar:1960 text:1960
  bar:1988 text:1988
  bar:2003 text:2003
  bar:2008 text:2008
  bar:2019 text:2019
PlotData=
  color:barra width:20 align:left
  bar:1905 from:0 till: 17
  bar:1938 from:0 till: 32
  bar:1960 from:0 till: 29
  bar:1988 from:0 till: 222
  bar:2003 from:0 till: 331
  bar:2008 from:0 till: 318
  bar:2019 from:0 till: 331
PlotData=
  bar:1905 at: 17 fontsize:S text: 17 shift:(-8,5)
  bar:1938 at: 32 fontsize:S text: 32 shift:(-10,5)
  bar:1960 at: 29 fontsize:S text: 29 shift:(-10,5)
  bar:1988 at: 222 fontsize:S text: 222 shift:(-10,5)
  bar:2003 at: 331 fontsize:S text: 331 shift:(-10,5)
  bar:2008 at: 318 fontsize:S text: 318 shift:(-10,5)
  bar:2019 at: 331 fontsize:S text: 331 shift:(-10,5)
TextData=
  fontsize:S pos:(20,20)

## Крыніцы 
## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
Катэгорыя:Асіпавіцкі сельсавет (Вілейскі раён)
Катэгорыя:Населеныя пункты Вілейскага раёна
Крайскія Пасекі

**Кра́йскія Па́секі** (, ) — вёска ў Вілейскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Ільянскага сельсавета.

## Гісторыя 
У 1921 г. засценак, у Альковіцкай гміне, 10 двароў, 66 жыхароў.
У 1931 г. засценак, у Ільянскай вясковай гміне, 9 двароў, 73 жыхары.
У 2003 г. вёска, 11 двароў, 20 жыхароў.
Да 28 мая 2013 года вёска ўваходзіла ў склад Альковіцкага сельсавета.

У міжваенны перыяд (1923—1939) у Крайскіх Пасеках месцілася памежная застава KOP «Pasieki».

## Літаратура 
* Памяць. Вілейскі раён. // — Мн.: БелТА., 2003. — 704 с. — (Гісторыка-дакументальныя хронікі гарадоў і раёнаў Беларусі.). — 3000 экз. — ISBN 985-6302-56-0

## Спасылкі 
Катэгорыя:Ільянскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Вілейскага раёна
Азярэц (Вілейскі раён)

**Азярэ́ц** (, ) — вёска ў Вілейскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Вязынскага сельсавета. Знаходзіцца за 16 км на паўднёвы ўсход ад горада Вілейка, 110 км ад Мінска.

## Гісторыя 
У 1794 г. вёска Азярцы ў маёнтку Вязынь, уласнасць манашак-бенедыкцінак віленскага касцёла Святой Кацярыны, канфіскавана ў казну, у Вілейскім старостве Віленскага ваяводства Расійскай імперыі. У 1800 годзе вёска ў Вілейскім павеце Мінскай губерні, уладанне генерал-маёра Горыча. У сярэдзіне ХІХ ст. дзяржаўная ўласнасць. У 1897 годзе ў Вязынскай воласці Вілейскага павета Віленскай губерні. На пач. ХХ ст. 98 дзесяцін зямлі. У 1908 годзе ў складзе Ялоўскай сельскай грамады.

З канца лютага 1918 года тэрыторыя акупаваная войскамі Германскай імперыі. 25 сакавіка 1918 года абвяшчалася часткай Беларускай Народнай Рэспублікі. У снежні 1918 года занята Чырвонай Арміяй, з 1 студзеня 1919 года яна ўвайшла ў склад Савецкай Беларусі, з 27 лютага 1919 года — у ЛітБел ССР. У час польска-савецкай вайны з ліпеня 1919 года пад акупацыяй Польшчы. 31 ліпеня 1920 года ўключана ў склад БССР. Ізноў занята польскімі войскамі ў кастрычніку 1920 года.

Пасля Рыжскага мірнага дагавора 1921 года тэрыторыя адышла да Польшчы, у беларускай гістарыяграфіі землі вядомы як Заходняя Беларусь. Вёска знаходзілася ў Вязынскай гміне Вілейскага павета Віленскага ваяводства.

У верасні 1939 года занята Чырвонай арміяй, з лістапада 1939 года ў складзе БССР, з 4 снежня 1939 года ў Вілейскай вобласці, з 15 студзеня 1940 года ў Ільянскім раёне, з 12 кастрычніка 1940 года ў Вязынскім сельсавеце. З канца чэрвеня 1941 да 4 ліпеня 1944 года акупіравана нацыстамі. З 20 верасня 1944 года ў Ільянскім, з 20 ліпеня 1957 года ў Вілейскім раёнах Маладзечанскай, з 20 студзеня 1960 годя Мінскай абласцей, землі знаходзіліся ў складзе саўгаса «Вязынь».

## Насельніцтва 
* 1800 год — 35 жыхароў, 5 двароў.
* 1897 год — 106 жыхароў, 14 двароў.
* 1908 год — 89 жыхароў.
* 1921 год — 107 жыхароў, 17 двароў.
* 1938 год — 129 жыхароў, 21 двор.
* 1960 год — 124 жыхары.
* 1988 год — 37 жыхароў, 25 двароў.
* 2008 год — 15 жыхароў, 12 гаспадарак.
* 2019 год — 7 чал.

## Вядомыя асобы 
* Пятро Жаўняровіч (нар. 1959) — беларускі філолаг.

## Зноскі 
## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
Катэгорыя:Вязынскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Вілейскага раёна
Дом Баграціёна

**Дом Баграціёна** — помнік сядзібнай архітэктуры пачатку XIX стагоддзя. Знаходзіцца на ўскраіне Ваўкавыска (сучасная вул. Баграціёна, 10).

## Гісторыя 
Па легендзе тут у 1812 годзе месціўся штаб 2-й расійскай арміі, якой камандаваў П. І. Баграціён. Але ж, хутчэй за ўсё, будынак быў пабудаваны пазней — у сярэдзіне ХІХ стагоддзя. Над уваходам у межах порціка — балкон, на які выходзяць памяшканні мезаніна.

Фасады атынкаваныя. Планіроўка анфіладная, у цэнтры — вестыбюль з лесвіцай.

## Помнік П. І. Баграціёну 
Перад уваходам у сядзібны дом знаходзіцца помнік П. І. Баграціёну працы З. Азгура. Усталяваны ў 1950 годзе.

## Музей 
У сядзібе дзейнічае ваенна-гістарычны музей імя П. І. Баграціёна, які быў заснаваны ў 1935 годзе, але будынак былога сядзібнага дома быў перададзены музею рашэннем Ваўкавыскага райвыканкама ад 15 лютага 1949 года.

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
* 
* 

Катэгорыя:Славутасці Ваўкавыска
Катэгорыя:Сядзібы Ваўкавыскага раёна
Бярэзава

**Бярэ́зава** (, ) — вёска ў Вілейскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Вязынскага сельсавета.

## Гісторыя 
У 1866 годзе засценак ў складзе Вілейскага павета Расійскай імперыі.

У 1921—1945 гадах вёска ў складзе Польскай Рэспублікі, Віленскага ваяводства, Вілейскага павета, .

## Насельніцтва 
* 1921 год — 53 жыхары, 9 двароў.
* 1931 год — 66 жыхароў, 12 двароў.

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
Катэгорыя:Вязынскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Вілейскага раёна
Дуравічы (Вілейскі раён)

**Дуравічы** (, , да 2007 года — **Зялёная**) — вёска ў Вілейскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Вязынскага сельсавета.

5 студзеня 2007 года вёска Зялёная (, ) перайменавана ў Дуравічы.

## Спасылкі 
Катэгорыя:Вязынскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Вілейскага раёна
Катэгорыя:Перайменаваныя населеныя пункты Беларусі
Лясная (Вілейскі раён)

**Лясна́я** (, ) — вёска ў Вілейскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Вязынскага сельсавета.

## Гісторыя 
30 ліпеня 1964 года вёска Пузава была перайменавана ў вёску Лясная.

## Спасылкі 
Катэгорыя:Вязынскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Вілейскага раёна
Катэгорыя:Перайменаваныя населеныя пункты Беларусі
Латыгаль (Вілейскі раён)

**Латы́галь** (, ) — вёска ў Вілейскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Вязынскага сельсавета.

У 1940—1947 гадах цэнтр Латыгальскага сельсавета.

## Славутасці 
* Свята-Мікалаеўская царква 1771 г.

## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Вязынскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Вілейскага раёна
Паняцічы (Вілейскі раён)

**Паня́цічы** (, ) — вёска ў Вілейскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Вязынскага сельсавета.

## Славутасці 
* Свята-Успенская царква 2002 года.

## Вядомыя асобы 
* Янка Філістовіч (1926—1953) — удзельнiк антысавецкага руху на Беларусі

## Спасылкі 
Катэгорыя:Вязынскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Вілейскага раёна
Аношкі (Вілейскі раён)

**Ано́шкі** (, ) — вёска ў Вілейскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Даўгінаўскага сельсавета.

## Геаграфія 
Знаходзіцца за 48 км на поўнач ад горада Вілейкі, 29 км ад чыгуначнай станцыі Княгінін на лініі Маладзечна — Полацк, за 144 км ад Мінска.

## Гісторыя 
У 1765 годзе вёска ў Ашмянскім павеце Вялікага Княства Літоўскага, у складзе маёнтка Даўгінава Б. Каменскага, 1 двор.

Пасля другога падзелу Рэчы Паспалітай (1793) у Расійскай імперыі. У 1800 годзе ў Вілейскім павеце Мінскай губерні. У 1897 годзе вёска ў Даўгінаўскай воласці Вілейскага павета Віленскай губерні.

З 1921 года вёска ў складзе Польскай Рэспублікі, належала да гміны Даўгінава Вілейскага павета Віленскага ваяводства.

З лістапада 1939 года ў складзе БССР, з 4 снежня 1939 года ў Вілейскім павеце Вілейскай вобласці, з 15 студзеня 1940 года ў Крывіцкім раёне, з 12 кастрычніка 1940 года ў Даўгінаўскім сельсавеце. У Вялікую Айчынную вайну з чэрвеня 1941 года да 3 ліпеня 1944 года акупіраваны нацыстамі. З фронту не вярнуўся 1 жыхар. З 20 верасня 1944 года ў Даўгінаўскім сельсавеце Крывіцкага раёна Маладзечанскай, з 20 студзеня 1960 года Мінскай абласцей. У чэрвені 1950 года створаны калгас «Савецкая Беларусь». З 25 снежня 1962 года ў Вілейскім раёне. Знаходзілася ў складзе калгаса «Праўда», працавала вячэрняя школа.

З 1991 года ў незалежнай Беларусі. 30 кастрычніка 2009 года вёска перададзена ў склад Сцешыцкага сельсавета, пасля ліквідацыі якога 28 мая 2013 года зноў вернута ў склад Даўгінаўскага сельсавета.

## Насельніцтва 
* 1800 год — 115 жыхароў, 18 двароў.
* 1866 год — 229 жыхароў, 21 двор.
* 1897 год — 361 жыхар, 56 двароў.
* 1908 год — 460 жыхароў.
* 1921 год — 317 жыхароў, 71 двор.
* 1931 год — 424 жыхары, 91 двор.
* 1960 год — 383 жыхары.
* 1988 год — 113 жыхароў, 65 двароў.
* 2003 год — 59 жыхароў, 32 гаспадаркі.
* 2008 год — 37 жыхароў, 28 гаспадарак.

## Літаратура 
* 
* 

## Спасылкі 
Катэгорыя:Даўгінаўскі сельсавет (Вілейскі раён)
Катэгорыя:Населеныя пункты Вілейскага раёна
Баравыя (Даўгінаўскі сельсавет)

**Баравы́я** (, ) — вёска ў Вілейскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Даўгінаўскага сельсавета.

## Гісторыя 
У 1921—1939 гадах вёска у складзе Будслаўскай гміны Дунілавіцкага, потым Вілейскага паветаў Віленскага ваяводства

Да 4 красавіка 1973 года вёска ўваходзіла ў склад Ваўкалацкага сельсавета.

## Насельніцтва 
* 1921 год — 158 жыхароў, 31 двор.
* 1931 год — 146 жыхароў, 33 двары.

## Спасылкі 
Катэгорыя:Даўгінаўскі сельсавет (Вілейскі раён)
Катэгорыя:Населеныя пункты Вілейскага раёна
Ваўкалатка

**Ваўкала́тка** (, ) — вёска ў Вілейскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Даўгінаўскага сельсавета.

У 1940—1973 гадах цэнтр Ваўкалацкага сельсавета.

## Вядомыя асобы 
* Павел Іосіфавіч Каруза (1906—1988) — беларускі фалькларыст, этнамузыколаг, кампазітар, грамадска-палітычны дзеяч.

## Спасылкі 
Катэгорыя:Даўгінаўскі сельсавет (Вілейскі раён)
Катэгорыя:Населеныя пункты Вілейскага раёна
Вітаўцы

**Ві́таўцы** (, ) — вёска ў Беларусі, у Вілейскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Даўгінаўскага сельсавета.

## Гісторыя 
У 1921—1945 гадах вёска ў складзе гміны Даўгінава Вілейскага павета Віленскага ваяводства Польскай Рэспублікі.

## Насельніцтва 
* 1866 год — 92 жыхары, 12 двароў.
* 1921 год — 163 жыхары, 27 двароў.
* 1931 год — 170 жыхароў, 36 двароў.

## Вядомыя асобы 
* Вацлаў Іванавіч Савіцкі (нар. 1931) — вучоны ў галіне хірургіі, доктар медыцынскіх навук, прафесар.

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
Катэгорыя:Даўгінаўскі сельсавет (Вілейскі раён)
Катэгорыя:Населеныя пункты Вілейскага раёна
Вязовец

**Вязо́вец** (, ) — былая вёска ў Вілейскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіла ў склад Даўгінаўскага сельсавета.

## Гісторыя 
У 1921—1939 гадах вёска ў складзе гміны Даўгінава Вілейскага павета Віленскага ваяводства Польскай Рэспублікі.

Да 4 красавіка 1973 года вёска ўваходзіла ў склад Мільчанскага сельсавета.

Скасавана ў 2018 годзе.

## Насельніцтва 
* 1921 год — 62 жыхары, 8 двароў.
* 1931 год — 65 жыхароў, 11 двароў.

## Спасылкі
Вардамічы

**Ва́рдамічы** (, ) — вёска ў Вілейскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Даўгінаўскага сельсавета.

## Гісторыя 
У 1921—1945 гадах вёска ў складзе гміны Даўгінава Вілейскага павета Віленскага ваяводства Польскай Рэспублікі.

У 1923—1939 гадах у Вардамічах месцілася застава Корпусу аховы памежжа.

Да 17 сакавіка 1977 года вёска ўваходзіла ў склад Мільчанскага сельсавета.

## Насельніцтва 
* 1921 год — 202 жыхары, 40 двароў.
* 1931 год — 213 жыхароў, 39 двароў.

## Славутасці 
* Свята-Георгіеўская царква (1870 ?)

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Даўгінаўскі сельсавет (Вілейскі раён)
Катэгорыя:Населеныя пункты Вілейскага раёна
Заложына

**Зало́жына** (, ) — вёска ў Вілейскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Даўгінаўскага сельсавета.

Да 4 красавіка 1973 года вёска ўваходзіла ў склад Ваўкалацкага сельсавета.

## Гісторыя 
У 1938 годзе вёска ў Будслаўскай вясковай гміне, 5 двароў, 39 жыхароў. 
У 2003 годзе — 5 двароў, 7 жыхароў.

## Літаратура 
* Памяць. Вілейскі раён. // — Мн.: БелТА., 2003. — 704 с. — (Гісторыка-дакументальныя хронікі гарадоў і раёнаў Беларусі.). — 3000 экз. — ISBN 985-6302-56-0

## Спасылкі 
Катэгорыя:Даўгінаўскі сельсавет (Вілейскі раён)
Катэгорыя:Населеныя пункты Вілейскага раёна
Залазоўе

**Залазо́ўе** (, ) — вёска ў Вілейскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Даўгінаўскага сельсавета.

## Гісторыя 
У лютым 1918 года акупавана Германіяй. 25 сакавіка 1918 года згодна з Трэцяй Устаўной граматай тэрыторыя абвяшчалася часткай Беларускай Народнай Рэспублікі. У снежні 1918 года занята Чырвонай Арміяй. З 1 студзеня 1919 года ў адпаведнасці з пастановай I з’езда КП(б)Б у складзе БССР, з 27 лютага 1919 года — у ЛітБел ССР. З ліпеня 1919 года знаходзілася пад акупацыяй Польшчы. У ліпені 1920 года занята ненадоўга Чырвонай Арміяй.

Згодна з Рыжскім мірным дагаворам (1921) Залазоўе апынулася ў складзе міжваеннай Польскай Рэспублікі ў складзе гміны Даўгінава Вілейскага павета Віленскага ваяводства.

У 1939 годзе Залазоўе ўвайшло ў БССР, дзе 12 кастрычніка 1940 года ўвайшло ў склад Даўгінаўскага сельсавета Крывіцкага раёна Вілейскай вобласці (з 25 снежня 1962 года ў Вілейскім раёне Мінскай вобласці).

У Вялікую Айчынную вайну з чэрвеня 1941 года па ліпень 1944 года Залазоўе знаходзілася пад нямецкай акупацыяй.

## Насельніцтва 
* 1921 год — 244 жыхары, 47 двароў.
* 1931 год — 244 жыхары, 52 двары.

## Вядомыя асобы 
* Станіслаў Ляшковіч (1928—2015) — доктар эканамічных навук, пісьменнік і публіцыст.

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
Катэгорыя:Даўгінаўскі сельсавет (Вілейскі раён)
Катэгорыя:Населеныя пункты Вілейскага раёна
Шылавічы (Вілейскі раён)

**Шылаві́чы** (, ) — аграгарадок у Вілейскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Асіпавіцкага сельсавета.

## Спасылкі 
Катэгорыя:Асіпавіцкі сельсавет (Вілейскі раён)
Катэгорыя:Населеныя пункты Вілейскага раёна
Камена (Вілейскі раён)

**Ка́мена** (, ) — вёска ў Вілейскім раёне Мінскай вобласці Беларусі. Уваходзіць у склад Даўгінаўскага сельсавета.

## Гісторыя 
У 1921—1945 гадах вёска ў складзе гміны Даўгінава Вілейскага павета Віленскага ваяводства Польскай Рэспублікі.

30 кастрычніка 2009 года вёска перададзена ў склад Сцешыцкага сельсавета, пасля ліквідацыі якога 28 мая 2013 года зноў вернута ў склад Даўгінаўскага сельсавета.

## Насельніцтва 
* 1921 год — 336 жыхароў, 55 двароў.
* 1931 год — 428 жыхароў, 71 двор.

## Славутасці 
»]]
* Барысаў камень «Варацішын крыж».

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
Катэгорыя:Даўгінаўскі сельсавет (Вілейскі раён)
Катэгорыя:Населеныя пункты Вілейскага раёна
Крупнікі

**Кру́пнікі** (, ) — вёска ў Вілейскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Даўгінаўскага сельсавета.

## Гісторыя 
У 1921—1945 гадах вёска ў складзе Будслаўскай гміны Дунілавіцкага, потым Вілейскага павета Віленскага ваяводства.

Да 4 красавіка 1973 года вёска ўваходзіла ў склад Ваўкалацкага сельсавета.

## Насельніцтва 
* 1921 год — 281 жыхар, 48 двароў.
* 1931 год — 279 жыхароў, 57 двароў.

## Спасылкі 
Катэгорыя:Даўгінаўскі сельсавет (Вілейскі раён)
Катэгорыя:Населеныя пункты Вілейскага раёна
Млечкі

**Мле́чкі** (, ) — вёска ў Вілейскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Даўгінаўскага сельсавета.

## Гісторыя 
У 1921—1945 гадах вёска ў складзе гміны Даўгінава Вілейскага павета Віленскага ваяводства Польскай Рэспублікі.

Да 27 снежня 1962 года вёска ўваходзіла ў склад Сіўцаўскага сельсавета.

## Насельніцтва 
* 1866 год — 73 жыхароў, 7 двароў
* 1921 год — 95 жыхароў, 21 двор.
* 1931 год — 103 жыхары, 23 двары.

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
Катэгорыя:Даўгінаўскі сельсавет (Вілейскі раён)
Катэгорыя:Населеныя пункты Вілейскага раёна
Невіняны

**Невіня́ны** (, ) — вёска ў Вілейскім раёне Мінскай вобласці Беларусі. Уваходзіць у склад Даўгінаўскага сельсавета.

## Назва 
Было відзаўскае прозвішча Невін, старое паўночналітоўскае Нэвін. Асновы *Ne-, Vin-* выкарыстоўваліся ў старажытных балцка-літоўскіх двухасноўных імёнах.

## Гісторыя 
У 1921—1945 гадах вёска ў складзе гміны Даўгінава Вілейскага павета Віленскага ваяводства Польскай Рэспублікі.

## Насельніцтва 
* 1866 год — 82 жыхары, 11 двароў
* 1921 год — 170 жыхароў, 31 двор.
* 1931 год — 204 жыхары, 32 двары.

## Вядомыя ўраджэнцы 
* Мікалай Іванавіч Лазавік (1951—2016) — беларускі дзяржаўны дзеяч, сакратар Цэнтральнай камісіі Рэспублікі Беларусь па выбарах і правядзенні рэспубліканскіх рэферэндумаў у 2000—2016 гг.

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
Катэгорыя:Даўгінаўскі сельсавет (Вілейскі раён)
Катэгорыя:Населеныя пункты Вілейскага раёна
Рэчкі (Даўгінаўскі сельсавет)

**Рэ́чкі** (, ) — вёска ў Вілейскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Даўгінаўскага сельсавета.

## Гісторыя 
У канцы XVIII ст. вёска ў Ашмянскім павеце ВКЛ, уласнасць графа Л. Агінскага.

Пасля 2-га падзелу Рэчы Паспалітай (1793) у Расійскай імперыі. У 1800 г. ў складзе маёнтка Мільча М. Тышкевіча, у Вілейскім павеце Мінскай губерні. У 1897 г. вёска ў Мільчанскай воласці Барысаўскага павета Мінскай губерні.

З 1921 года вёска ў складзе гміны Даўгінава Вілейскага павета Віленскага ваяводства Польскай Рэспублікі.

З лістапада 1939 года ў БССР. З 4 снежня 1939 г. ў Вілейскім павеце Вілейскай вобласці, з 15 студзеня 1940 г. ў Крывіцкім раёне, з 12 кастрычніка 1940 г. ў Мільчанскім сельсавее, створаны калгас імя Леніна.

У Вялікую Айчынную вайну з чэрвеня 1941 г. да 3 ліпеня 1944 г. акупіраваны нацыстамі.

З 20 верасня 1944 г. ў Маладзечанскай, з 20 студзеня 1960 г. ў Мінскай абласцях. У лістападзе 1949 г. новаўтвораны калгас імя Леніна. З 25 снежня 1962 г. ў Вілейскім раёне, з 17 сакавіка 1977 г. ў Даўгінаўскім сельсавеце. Землі ў складзе калгаса  «Барацьбіт».

## Насельніцтва 
* 1800 год — 45 жыхароў, 6 двароў.
* 1897 год — 130 жыхароў, 22 двары.
* 1921 год — 138 жыхароў, 25 двароў.
* 1931 год — 145 жыхароў, 28 двароў.
* 1960 год — 130 жыхароў.
* 1988 год — 40 жыхароў, 21 двор.
* 2003 год — 25 жыхароў, 12 гаспадарак.
* 2008 год — 13 жыхароў, 8 гаспадарак.
* 2009 год — 14 чал.

## Крыніцы 
## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
Катэгорыя:Даўгінаўскі сельсавет (Вілейскі раён)
Катэгорыя:Населеныя пункты Вілейскага раёна
Саланое (Вілейскі раён)

**Салано́е** (, ) — вёска ў Вілейскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Даўгінаўскага сельсавета.

## Гісторыя 
У 1921—1945 гадах вёска ў складзе гміны Даўгінава Вілейскага павета Віленскага ваяводства Польскай Рэспублікі.

У міжваенны перыяд (1923—1939) у Саланым месцілася памежная застава KOP.

Да 17 сакавіка 1977 года вёска ўваходзіла ў склад Мільчанскага сельсавета.

## Насельніцтва 
* 1921 год — 466 жыхароў, 82 двары.
* 1931 год — 536 жыхароў, 94 двары.

## Спасылкі 
Катэгорыя:Даўгінаўскі сельсавет (Вілейскі раён)
Катэгорыя:Населеныя пункты Вілейскага раёна
Чаромушкі (Вілейскі раён)

**Чаро́мушкі** (, ) — вёска ў Вілейскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Даўгінаўскага сельсавета.

Да 1978 года вёска мела назву **Хамутнае**.

## Гісторыя 
Уваходзіла ў склад Вілейскага павета Расійскай імперыі. У 1921—1945 гадах вёска ў складзе Польскай Рэспублікі, Віленскага ваяводства, Вілейскага павета, гміны Крывічы.

Да 27 снежня 1962 года вёска ўваходзіла ў склад Сіўцаўскага сельсавета. 

## Насельніцтва 
* 1921 год — 222 жыхары, 44 двары.
* 1931 год — 223 жыхары, 45 двароў.

## Спасылкі 
Катэгорыя:Даўгінаўскі сельсавет (Вілейскі раён)
Катэгорыя:Населеныя пункты Вілейскага раёна
Катэгорыя:Перайменаваныя населеныя пункты Беларусі
Язні

**Я́зні** (, ) — вёска ў Вілейскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Даўгінаўскага сельсавета.

## Гісторыя 
У 1866 годзе вёска ў Вілейскім павеце Мінскай губерні Расійскай імперыі.

У 1921—1945 гадах вёска ў складзе Польскай Рэспублікі, Віленскага ваяводства, Вілейскага павета, гміны Крывічы.

Да 27 снежня 1962 года вёска ўваходзіла ў склад Сіўцаўскага сельсавета.

## Насельніцтва 
* 1866 год — 215 жыхароў, 28 двароў.
* 1921 год — 374 жыхары, 78 двароў.
* 1931 год — 414 жыхароў, 83 двары.

## Крыніцы 
## Спасылкі 
## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Даўгінаўскі сельсавет (Вілейскі раён)
Катэгорыя:Населеныя пункты Вілейскага раёна
Бакунькі

**Ба́кунькі** (, ) — вёска ў Вілейскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Людвіноўскага сельсавета.

## Гісторыя 
У 1921—1945 гадах вёска ў складзе гміны Даўгінава Вілейскага павета Віленскага ваяводства Польскай Рэспублікі.

Да 28 мая 2013 года вёска ўваходзіла ў склад Сцешыцкага сельсавета.

## Насельніцтва 
* 1921 год — 185 жыхароў, 36 двароў.
* 1931 год — 212 жыхароў, 36 двароў.

## Спасылкі 
Катэгорыя:Людвіноўскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Вілейскага раёна
Альхоўка (Вілейскі раён)

**Альхо́ўка** (, ) — вёска ў Вілейскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Ільянскага сельсавета. Знаходзіцца за 39 км на паўднёвы ўсход ад горада Вілейка, 79 км ад Мінска.

## Гісторыя 
У 1897 годзе вёска ў Хаценчыцкай воласці Вілейскага павета Віленскай губерні Расійскай імперыі.

З 1921 года засценак у складзе Польскай Рэспублікі, належаў Віленскага ваяводства, Вілейскага павета, гміны Ілья, побач месцілася леснічоўка.

З лістапада 1939 года ў складзе БССР, з 4 снежня 1939 года ў Вілейскай вобласці, з 15 студзеня 1940 года ў Ільянскім раёне, з 12 кастрычніка 1940 года ў Ільянскім сельсавеце. З чэрвеня 1941 да 3 ліпеня 1944 года акупіравана нацыстамі. З 20 верасня 1944 года ў Ільянскім, з 20 ліпеня 1957 года ў Вілейскім раёнах Маладзечанскай, з 20 студзеня 1960 годя Мінскай абласцей, землі знаходзіліся ў складзе Ільянскага саўгаса-тэхнікума (цэнтр — в. Абадоўцы).

## Насельніцтва 
* 1897 год — 21 жыхар, 4 двары.
* 1908 год — 43 жыхары. 
* 1921 год — 28 жыхароў, 5 двароў.
* 1931 год — 30 жыхароў, 5 двароў.
* 1960 год — 22 жыхары.
* 1988 год — 9 жыхароў, 4 двары.
* 2008 год — 6 жыхароў.
* 2019 год — 6 чал.

## Зноскі 
## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
Катэгорыя:Ільянскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Вілейскага раёна
Асцюковічы

**Асцюко́вічы** (, ) — вёска ў Беларусі, у Вілейскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Ільянскага сельсавета.

## Геаграфія 
Вёска знаходзіцца за 35 км у напрамку на паўднёвы ўсход ад горада Вілейка, за 91 км ад Мінска, за 30 км ад чыгуначнай станцыі Уша. У напрамку на захад ад Асцюковічаў пралягае Галоўны канал Вілейска-Мінскай воднай сістэмы.

## Насельніцтва 
* 1995 год — 122 жыхары, 50 двароў.

## Вядомыя ўраджэнцы 
* Мечыслаў Тукала (1817—1883) — маршалак шляхты Вілейскага павета, удзельнік паўстання 1863—1864 гадоў.

## Літаратура 
*  — С. 64.
* 
* Ліст карты N-35-55. Выданне 1987 г. Стан мясцовасці на 1984 г.

## Спасылкі 
Катэгорыя:Ільянскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Вілейскага раёна
Primula florindae

**Primula florindae** — шматгадовая травяністая расліна від роду  сямейства . Паходзіць з паўднёва-усходу Тыбет а, дзе расце ў вялікіх колькасцях каля рэк.

## Назва 
Від быў упершыню апісаны ў 1924 англійскім батанікам  (1885—1958), які назваў яго ў гонар сваёй жонкі Фларынды.

## Батанічнае апісанне 
Расліна складаюцца з суквеццяў з 20-40 жоўтых кветак, падобных на званочкі, якія вісяць на сцеблах, якія дасягаюць у вышыню 90-120 см, і базальных разетак з лісця даўжынёй 5-20 см. Кветкі маюць ледзь прыкметны водар.

## Арэал 
*Primula florindae* лепш за ўсё расце ў вільготных умовах, яго натуральнае асяроддзе пасялення — поймы рэк. Від устойлівы да холаду, пакуль яго карані досыць вільготныя.

Катэгорыя:Першакветныя
Катэгорыя:Дэкаратыўныя расліны
Катэгорыя:Флора Азіі
Катэгорыя:Таксоны раслін, названыя ў гонар людзей
Баяры (Вілейскі раён)

**Бая́ры** (, ) — вёска ў Вілейскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Ільянскага сельсавета.

## Гісторыя 
У 1866 годзе вёска ў складзе Вілейскага павета Расійскай імперыі.

У 1921—1945 гадах вёска ў складзе Польскай Рэспублікі, Віленскага ваяводства, Вілейскага павета, .

## Насельніцтва 
* 1921 год — 127 жыхароў, 19 двароў.
* 1931 год — 172 жыхары, 29 двароў.

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
Катэгорыя:Ільянскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Вілейскага раёна
Стайкі (Вілейскі раён)

**Ста́йкі** (, ) — вёска ў Вілейскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Ільянскага сельсавета.

## Гісторыя 
У 1706 годзе згадваецца як цэнтр маёнтка ў Мінскім ваяводстве ВКЛ. Згадваецца ў 1794 годзе як вёска ў фальварку Стайкі, уласнасць Людвігі Багдановіч. На 1800 год у маёнтку Старынкі, 14 двароў, 94 жыхары. У 1834 годзе вотчынны маёнтак Вікенція Багдановіча; 411 сялянскіх душ. На 1865 год у Крайскай воласці, уласнасць Севярына Багдановіча: маёнтак (288 сялян, 31 аднадворац), фальварак (1 двор, 26 жыхароў) і вёска (14 двароў, 12 жыхар). У 1886 годзе адкрыта школа граматы. Паводле перапісу 1897 года 46 двароў, 437 жыхароў; хлебазапасны магазін; маёнтак (4 двары), пасёлак (4 двары, 13 жыхароў). У 1902 годзе заснаваны вінакурны завод. На 1908 год цэнтр сельскай грамады ў Крайскай воласці Вілейскага павета Віленскай губерні, 27 двароў, 343 жыхары, 354 дзес. надзелаў.

На 1938 год у Ільянскай вясковай гміне, уласнасць Міхаіла Багдановіча (4 двары, 43 жыхары) і вёска (91 двор, 483 жыхары). У лістападзе 1939 года далучаны да БССР, з 15 студзеня 1940 года ў Ільянскім раёне Вілейскай вобласці, з 12 кастрычніка 1940 года ў Альковіцкім сельсавеце, створаны калгас імя Чырвонай Арміі.

З чэрвеня 1941 года да 3 ліпеня 1944 года акупіраваны нямецка-фашысцкімі захопнікамі. 3 фронту не вярнуліся 15 жыхароў.

3 20 верасня 1944 года ў Ільянскім, з 20 ліпеня 1957 года ў Вілейскім раёнах Маладзечанскай вобласці. У лістападзе 1945 года створаны калгас імя К. Варашылава, які ў 1947 годзе аб’яднаў 22 гаспадаркі, 2010 га ворыва. На 1960 год у вёсцы 506 жыхароў, на 1988 год — 139 гаспадарак, 296 жыхароў; у складзе саўгаса «Стайкі», пачатковая школа, клуб, бібліятэка, крама.

У 2003 годзе 104 двары, 187 жыхароў; клуб, магазін. 28 мая 2013 года вёска перададзена са скасаванага Альковіцкага сельсавета ў Ільянскі сельсавет.

## Славутасці 
* Сядзібна-паркавы комплекс «Двор Стайкі»

## Вядомыя асобы 
* Людміла Браніславаўна Падлужная (нар. 1964) — беларускі педагог і палітык.

## Літаратура 
* Памяць. Вілейскі раён. // — Мн.: БелТА., 2003. — 704 с. — (Гісторыка-дакументальныя хронікі гарадоў і раёнаў Беларусі.). — 3000 экз. — ISBN 985-6302-56-0

## Спасылкі 
* Стайкі на сайце Radzima.org
* 

Катэгорыя:Ільянскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Вілейскага раёна
Барсукі (Ільянскі сельсавет)

**Барсукі́** (, ) — вёска ў Вілейскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Ільянскага сельсавета. Месціцца за 32 км на паўднёвы ўсход ад Вілейкі, 105 км ад Мінска.

## Гісторыя 
### Ранняя гісторыя 
У XVIII стагоддзі ў Менскім павеце Менскага ваяводства Вялікага Княства Літоўскага. У выніку другога падзелу Рэчы Паспалітай 1793 года тэрыторыя апынулася ў складзе Расійскай імперыі. У 1794 годзе вёска ў маёнтку Вязынь віленскіх манашак-бенедыкцінак.

У 1800 годзе ў Вілейскім павеце Мінскай губерні, таксама маёнтак уласнасці генерал-маёра Горыча. У 1845 годзе ў складзе маёнтка Малінаўшчына В. Чартовіча. У 1897 годзе вёска ў Хаценчыцкай воласці Вілейскага павета.

У пачатку XX стагоддзя былі вёска і засценак Барсукі (Барсучына).

### Найноўшая гісторыя 
З канца лютага 1918 года тэрыторыя акупаваная войскамі Германскай імперыі. 25 сакавіка 1918 года згодна з Трэцяй Устаўной граматай абвяшчалася часткай Беларускай Народнай Рэспублікі. Жыхары Хаценчыцкай воласці атрымалі пасведчанні Народнага Сакратарыята Беларусі, а таксама пісалі звароты ў Народны Сакратарыят Беларусі са скаргамі на дзеянні нямецкіх акупацыйных улад. У снежні 1918 года занята Чырвонай Арміяй, з 1 студзеня 1919 года ў адпаведнасці з пастановай І з’езда КП(б) Беларусі яна ўвайшла ў склад Савецкай Беларусі, з 27 лютага 1919 года — у ЛітБел ССР. У час польска-савецкай вайны з ліпеня 1919 года пад акупацыяй Польшчы (Віленская акруга ГУУЗ). 31 ліпеня 1920 года ўключана ў склад БССР. Ізноў занята польскімі войскамі ў сярэдзіне кастрычніка 1920 года.

Паводле Рыжскага мірнага дагавора 1921 года тэрыторыя адышла да Польшчы, у беларускай гістарыяграфіі землі вядомы як Заходняя Беларусь. З 1921 года вёска ў складзе Польскай Рэспублікі, Віленскага ваяводства, Вілейскага павета, .

У выніку паходу Чырвонай Арміі ў Заходнюю Беларусь з верасня 1939 года тэрыторыя занята Чырвонай Арміяй, з лістапада ў складзе Беларускай ССР. З 4 снежня 1939 года ў складзе Вілейскай вобласці, з 15 студзеня 1940 года ў Ільянскім раёне, з 12 кастрычніка 1940 года ў Ільянскім сельсавеце. З 25 чэрвеня 1941 года да 3 ліпеня 1944 года вёска пад акупацыяй Германіі.

З 20 верасня 1944 года ў Ільянскім, з 20 ліпеня 1957 года ў Вілейскім раёне Маладзечанскай, з 20 студзеня 1960 года Мінскай вобласці.

## Насельніцтва 
* 1800 год — вёска, 17 двароў, 109 жыхароў; маёнтак, 3 двары, 15 жыхароў
* 1897 год — 7 двароў, 59 жыхароў
* 1921 год — 64 жыхары, 12 двароў
* 1931 год — 78 жыхароў, 14 двароў
* 1960 год — 73 жыхары
* 1988 год — 8 двароў, 26 жыхароў
* 2008 год — 6 гаспадарак, 13 жыхароў

## Крыніцы 
## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
Катэгорыя:Ільянскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Вілейскага раёна
Калодчына

**Кало́дчына** (, ) — вёска ў Вілейскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Ільянскага сельсавета.

## Вядомыя асобы 
* Язэп Гаўрылік (1893-1937) — дзеяч беларускага руху ў Заходняй Беларусі.

## Спасылкі 
Катэгорыя:Ільянскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Вілейскага раёна
Капусціна (Ільянскі сельсавет)

**Капу́сціна** (, ) — вёска ў Вілейскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Ільянскага сельсавета.

## Геаграфія 
Знаходзіцца за 38 км на паўднёвы ўсход ад горада Вілейка, 72 км ад Мінска.

## Гісторыя 
У 1842 г. вёска ў Вілейскім павеце Віленскай губерні Расійскай імперыі, у складзе маёнтка Скабярэц, уласнасць П. Сутовіча. У 1873 г. ў Залеснай сельскай грамадзе Хаценчыцкай воласці таго ж павета, уласнасць Ліпскага, 34 рэвізскія душы. У 1894 г. адкрыта школа граматы; у 1908 г. 101 дзесяціна надзелаў.

З 1921 года ў складзе Польшчы, належала да Ільянскай гміны Вілейскага павета Віленскага ваяводства.

З лістапада 1939 г. ў БССР, з 15.1.1940 г. ў Ільянскім раёне Вілейскай вобласці, з 12.10.1940 г. ў Ільянскім сельсавеце. У Вялікую Айчынную вайну з 25.6.1941 г. да 3.7.1944 г. акупіравана нацыстамі. З 20.9.1944 г. ў Ільянскім, з 20.7.1957 г. ў Вілейскім раёнах Маладзечанскай, з 20.1.1960 г. Мінскай абласцей.

26.6.1949 г. створаны калгас «Чырвоная зорка», пасля вёска ў складзе Ільянскага саўгаса-тэхнікума. Працавала бібліятэка.

## Насельніцтва 
* 1897 год — 110 жыхароў, 13 двароў.
* 1908 год — 158 жыхароў, 22 двары.
* 1923 год — 123 жыхары, 21 двор.
* 1938 год — 141 жыхар, 23 двары.
* 1960 год — 117 жыхароў.
* 1988 год — 69 жыхароў, 30 двароў.
* 2008 год — 21 жыхар, 10 гаспадарак.

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
Катэгорыя:Ільянскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Вілейскага раёна
Карытніца (Вілейскі раён)

**Кары́тніца** (, ) — вёска ў Вілейскім раёне Мінскай вобласці Беларусі. Уваходзіць у склад Ільянскага сельсавета. Размешчана за 39 км у напрамку на паўднёвы ўсход ад горада Вілейка, за 87 км ад Мінска.

## Гісторыя 
У 1726 годзе сяло ў маёнтку Ілья Менскага павета Менскага ваяводства ВКЛ, уласнасць М. А. Савіцкага, пісара земскага віленскага.

Пасля 2-га падзелу Рэчы Паспалітай (1793) у Расійскай імперыі. У 1794 г. вёска ў фальварку Абадоўцы, уласнасць Л. Багдановіч. У 1799 годзе ўласнасць Лазнякоў, у Вілейскім павеце Мінскай губерні; у 1843 г. ў Вілейскім павеце Віленскай губерні, сумесная ўласнасць І. Багдановіча і Ільскай плябаніі. У 1897 годзе вёска ў Вязынскай воласці Вілейскага павета Віленскай губерні, мелася школа граматы. У пач. ХХ ст. 163 дзесяцін зямлі, 138 жыхароў.

З канца лютага 1918 года тэрыторыя акупаваная войскамі Германскай імперыі. 25 сакавіка 1918 года абвяшчалася часткай Беларускай Народнай Рэспублікі. У снежні 1918 года занята Чырвонай Арміяй, з 1 студзеня 1919 года ўвайшла ў склад Савецкай Беларусі, з 27 лютага 1919 года — у ЛітБел ССР. У час польска-савецкай вайны з ліпеня 1919 года пад акупацыяй Польшчы. 31 ліпеня 1920 года ўключана ў склад БССР. Ізноў занята польскімі войскамі ў кастрычніку 1920 года.

Пасля Рыжскага мірнага дагавора 1921 года тэрыторыя адышла да Польшчы, у беларускай гістарыяграфіі землі вядомы як Заходняя Беларусь. Вёска і  засценак належалі да Віленскага ваяводства, Вілейскага павета, гміны Ілья.

З лістапада 1939 года ў складзе БССР, з 4 снежня 1939 года ў Вілейскім павеце і Вілейскай вобласці, з 15 студзеня 1940 года ў Ільянскім раёне, з 12 кастрычніка 1940 года ў Ільянскім сельсавеце.

У час Вялікай Айчыннай вайны з канца 25 чэрвеня 1941 года да 3 ліпеня 1944 года акупіравана нацыстамі. З фронту не вярнуліся 8 жыхароў.

З 20 верасня 1944 года вёска ў Ільянскім, з 20 ліпеня 1957 года ў Вілейскім раёнах Маладзечанскай вобласці. 14 красавіка 1949 года створаны калгас «Чырвоны прамень». З 20 студзеня 1960 года ў Мінскай вобласці. Землі ў складзе Ільянскага саўгаса-тэхнікума, працаваў магазін.

## Насельніцтва 
* 1799 год — 105 жыхароў, 11 двароў.
* 1866 год — 109 жыхароў, 9 двароў.
* 1897 год — 171 жыхар, 24 двары.
* 1921 год — 200 жыхароў, 30 двароў.
* 1931 год — 205 жыхароў, 37 двароў.
* 2008 год — 34 жыхары, 23 гаспадаркі.
* 2019 год — 13 жыхароў.

## Вядомыя асобы 
* Віктар Сцяпанавіч Танковіч (нар. 1934) — беларускі вучоны-эканаміст.

## Зноскі 
## Літаратура 
* 
* 

## Спасылкі 
Катэгорыя:Ільянскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Вілейскага раёна
Лёпаўшчына

**Лёпаўшчына** (, ) — вёска ў Вілейскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Ільянскага сельсавета.

## Гісторыя 
У 1921—1945 гадах вёска і фальварак у складзе Польскай Рэспублікі, Віленскага ваяводства, Вілейскага павета, гміны Ілья.

## Насельніцтва 
* 1866 год — 42 жыхары, 4 двары.
* 1921 год — 62 жыхары, 11 двароў.
* 1931 год — 62 жыхары, 13 двароў.

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
Катэгорыя:Ільянскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Вілейскага раёна
Харкі (Вілейскі раён)

**Ха́ркі** (, ) — вёска ў Вілейскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Ільянскага сельсавета.

## Геаграфія 
Знаходзіцца за 43 км на ўсход ад горада Вілейка, 146 км ад Мінска.

## Гісторыя 
У 1775 г. вёска ў Вілейскім старостве Ашмянскага павета Віленскага ваяводства ВКЛ, уласнасць П. Лабачэўскага.

Пасля 2-га падзелу Рэчы Паспалітай (1793) у Расійскай імперыі. У 1832 г. фальварак, уласнасць Станіслава Станкевіча, у Вілейскім павеце Мінскай губерні. У 1897 г. вёска ў Даўгінаўскай воласці Вілейскага павета Віленскай губерні, 26 двароў, 166 жыхароў, маёнтак — 9 жыхароў, у складзе Вяліка-Сэрвачскай сельскай грамады.

У лютым 1918 г. занята германскімі войскамі. 25 сакавіка 1918 года тэрыторыя абвешчана часткай Беларускай Народнай Рэспублікі. У снежні 1918 года занята Чырвонай Арміяй, з 1 студзеня 1919 года ўвайшла ў склад Савецкай Беларусі, з 27 лютага 1919 года — у ЛітБел ССР. У час Польска-савецкай вайны ў жніўні 1919 — ліпені 1920 г. занята польскімі войскамі. З 31 ліпеня 1920 года ў складзе Беларускай ССР.

З 1921 года ў складзе Польскай Рэспублікі. Вёска знаходзілася ў Даўгінаўскай гміне Вілейскага павета Віленскага ваяводства; дзейнічала лясніцтва.

З лістапада 1939 года ў БССР. З 4 снежня 1939 г. ў Вілейскім павеце Вілейскай вобласці, з 15 студзеня 1940 г. ў Ільянскім раёне, з 12 кастрычніка 1940 г. ў Ракшыцкім сельсавеце. З чэрвеня 1941 г. да 3 ліпеня 1944 г. акупіраваны нацыстамі. З 20 верасня 1944 г. ў Ільянскім, з 20 ліпеня 1957 г. ў Вілейскім раёнах Маладзечанскай, з 20 студзеня 1960 г. Мінскай абласцей. З 16 студзеня 1954 г. ў Альковіцкім сельсавеце. Землі знаходзіліся ў складзе саўгаса «За Мір».

Да 28 мая 2013 года вёска ўваходзіла ў склад Альковіцкага сельсавета.

## Насельніцтва 
* 1775 год — 68 жыхароў, 11 двароў.
* 1908 год — 186 жыхароў.
* 1931 год — 202 жыхары, 36 двароў.
* 1960 год — 166 жыхароў.
* 1988 год — 169 жыхароў, 72 гаспадаркі.
* 2008 год — 13 гаспадарак, 16 жыхароў.

## Літаратура 
* 
* 

## Спасылкі 
Катэгорыя:Ільянскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Вілейскага раёна
Дварэц (Ільянскі сельсавет)

**Дварэ́ц** (, ) — вёска ў Вілейскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Ільянскага сельсавета.

## Геаграфія 
Знаходзіцца за 35 км на паўднёвы ўсход ад горада Вілейкі, за 83 км ад Мінска.

## Гісторыя 
У 1715 годзе згадваецца як фальварак ў складзе маёнтка Ілля ў Мінскім ваяводстве ВКЛ. У 1726 годзе фальварак у маёнтку Ілья, уласнасць М. Савіцкага, потым ільянскага касцёла.

Пасля другога падзелу Рэчы Паспалітай (1793) у Расійскай імперыі. У 1800 годзе ў Вілейскім павеце Мінскай губерні, двор і вёска, уласнасць ільянскай каталіцкай плябаніі. У 1897 годзе вёска ў Вязынскай воласці Вілейскага павета Віленскай губерні.

З 1921 года ў складзе Польшчы ў Ільянскай гміне Вілейскага павета Віленскага ваяводства.

З лістапада 1939 года ў БССР, з 15 студзеня 1940 года ў Ільянскім раёне Вілейскай вобласці, з 12 кастрычніка 1940 года ў Ільянскім сельсавеце. У Вялікую Айчынную вайну з чэрвеня 1941 года да 3 ліпеня 1944 года акупіраваны нацыстамі. З 20 верасня 1944 года ў Ільянскім, з 24 ліпеня 1957 года ў Вілейскім раёнах Маладзечанскай вобласці. 12 мая 1949 года створаны калгас «Чырвоны Дварэц». З 20 студзеня 1960 года ў Мінскай вобласці. Станам на 1988 год у складзе Ільянскага саўгаса-тэхнікума.

## Насельніцтва 
* 1800 год — 38 жыхароў, 6 двароў.
* 1866 год — 66 жыхароў, 6 двароў.
* 1897 год — 151 жыхар, 19 двароў.
* 1921 год — 136 жыхароў, 21 двор.
* 1931 год — 133 жыхары, 27 двароў.
* 1960 год — 166 жыхароў.
* 1988 год — 159 жыхароў, 64 двары.
* 2008 год — 85 жыхароў, 36 гаспадарак.

## Літаратура 
*  
* 

## Спасылкі 
Катэгорыя:Ільянскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Вілейскага раёна
Казлы (Вілейскі раён)

**Казлы́** (, ) — вёска ў Вілейскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Ільянскага сельсавета.

## Геаграфія 
Знаходзіцца за 30 км на паўднёвы ўсход ад Вілейкі, 84 км ад Мінска, 23 км ад чыг. ст. Уша на лініі Мінск—Маладзечна.

## Гісторыя 
У 1794 г. вёска ў Ашмянскім павеце, у складзе маёнтка Ілья, маёмасць падскарбія ВКЛ Міхаіла Клеафаса Агінскага; канфіскавана ў казну. У 1800 г. ў Вілейскім павеце Мінскай губерні Расійскай імперыі, уласнасць генерал-аншэфа М. Салтыкова; у 1828 г. ў маёнтку Асцюковічы І. Тукалы, 64 душы. У пач. XX ст. вёска ў Хаценчыцкай воласці Вілейскага павета Віленскай губерні, 318 жыхароў, 483 дзесяцін зямлі; школа граматы.

З 1921 года вёска ў складзе Польскай Рэспублікі. У 1938 г. у гміне Хаценчыцы Вілейскага павета Віленскага ваяводства.

З лістапада 1939 года ў БССР, з 15.1.1940 г. ў Ільянскім раёне Вілейскай вобласці, з 12.10.1940 г. ў Шыпкаўскім сельсавеце. У Вялікую Айчынную вайну з 25.6.1941 г. да 3.7.1944 г. акупіраваны нацыстамі. З фронту не вярнуліся 14 жыхароў. З 20.9.1944 г. ў Ільянскім, з 20.7.1957 г. ў Вілейскім раёнах Маладзечанскай вобласці. 29.7.1950 г. створаны калгас «Герой працы». З 16.7.1954 г. ў складзе Ільянскага сельсавета, з 20.1.1960 г. ў Мінскай вобласці.

## Насельніцтва 
* 1800 год — 181 жыхар, 22 двары.
* 1866 год — 251 жыхар, 24 двары.
* 1921 год — 398 жыхароў, 69 двароў.
* 1931 год — 436 жыхароў, 78 двароў.
* 1960 год — 344 жыхары.
* 2008 год — 84 жыхары, 50 гаспадарак.

## Славутасці 
* Агаленне «Вінцантова», 1,5 км на захад, у пясочным кар’еры.
* За 1,5 км на ўсход ад вёскі, ва ўрочышчы Куксіна археалагічны помнік — гарадзішча.
* Капліца Святых апосталаў Пятра і Паўла.

## Літаратура 
* 
* 

## Спасылкі 
Катэгорыя:Ільянскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Вілейскага раёна
Цагельня (Вілейскі раён)

**Цаге́льня** (, ) — вёска ў Вілейскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Ільянскага сельсавета.

## Геаграфія 
Знаходзіцца за 39 км на паўднёвы ўсход ад горада Вілейка, за 79 км ад Мінска.

## Гісторыя 
У 1832 годзе засценак у Вілейскім павеце Мінскай губерні Расійскай імперыі, уласнасць Ігнація Багдановіча. У 1897 годзе два засценкі ў Вязынскай воласці Вілейскага павета Віленскай губерні.

З 1921 года ў складзе Польскай Рэспублікі. Засценак у Ільянскай гміне Вілейскага павета Віленскага ваяводства.

З лістапада 1939 года ў БССР, з 15 студзеня 1940 года ў Ільянскім раёне Вілейскай вобласці, з 12 кастрычніка 1940 года ў Суднікоўскім сельсавеце, дзейнічала цагельня. З 25 чэрвеня 1941 года да 3 ліпеня 1944 года акупіравана нацыстамі. З 20 верасня 1944 года да 5 ліпеня 1957 года ў Ільянскім, з 20 ліпеня 1957 года ў Вілейскім раёнах Маладзечанскай вобласці, з 6 верасня 1957 года ў Ільянскім сельсавеце; з 20 ліпеня 1960 года ў Мінскай вобласці. Землі знаходзіліся ў складзе Ільянскага саўгаса-тэхнікума.

## Насельніцтва 
* 1897 год — 2 двары, 17 жыхароў.
* 1921 год — 28 жыхароў, 6 двароў.
* 1931 год — 33 жыхары, 5 двароў.
* 1960 год — 64 жыхары.
* 1988 год — 21 жыхар, 10 двароў.
* 2008 год — 9 жыхароў, 8 гаспадарак.

## Літаратура 
* 
* 

## Спасылкі 
Катэгорыя:Ільянскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Вілейскага раёна
Шчарачыха

**Шчарачы́ха** (, ) — вёска ў Вілейскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Ільянскага сельсавета.

## Геаграфія 
Знаходзіцца за 39 км на паўднёвы ўсход ад г. Вілейка, 97 км ад Мінска.

## Гісторыя 
У 1897 годзе вёска ў Хаценчыцкай воласці Вілейскага павета Віленскай губерні Расійскай імперыі.
  
З 1921 года ў складзе Польшчы. Вёска ў Хаценчыцкай гміне Вілейскага павета Навагрудскага, з 1925 г. Віленскага ваяводстваў.

З лістапада 1939 года ў БССР. З 15 студзеня 1940 г. ў Ільянскім раёне, з 12 кастрычніка 1940 г. ў Навагуцкім сельсавеце. З 25 чэрвеня 1941 г. да 3 ліпеня 1944 г. акупіравана нацыстамі. З 20 верасня 1944 г. ў Ільянскім, з 5 ліпеня 1957 г. ў Вілейскім раёнах Маладзечанскай, з 20 студзеня 1960 г. Мінскай абласцей. З 21 студзеня 1969 г. ў Ільянскім сельсавеце. Землі знаходзіліся ў складзе Ільянскага саўгаса-тэхнікума.

## Насельніцтва 
* 1897 год — 420 жыхароў.
* 1921 год — 71 жыхар, 10 двароў.
* 1931 год — 67 жыхароў, 11 двароў.
* 1960 год — 54 жыхары.
* 1988 год — 26 жыхароў, 14 двароў.
* 2008 год — 9 жыхароў, 6 гаспадарак.

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
Катэгорыя:Ільянскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Вілейскага раёна
Азяродавічы

**Азяро́давічы** (, ) — вёска ў Вілейскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Людвіноўскага сельсавета. Знаходзіцца за 31 км на паўночны ўсход ад горада Вілейка, 7 км ад чыг. ст. Княгінін на лініі Маладзечна—Полацк, 130 км ад Мінска.

## Гісторыя 
У 1765 годзе вёска ў Ашмянскім павеце Віленскага ваяводства ВКЛ, уладанне Рагозы, 12 двароў.

Пасля 2-га падзелу Рэчы Паспалітай (1793) у Расійскай імперыі. У 1800 годзе ўласнасць Ю. Нарушэвіча ў Вілейскім павеце Мінскай губерні, затым уласнасць В. Рагозы ў Вілейскім павеце Віленскай губерні (1844). У канцы 1897 года в. Азеравічы ў тым жа павеце, у Княгінінскай воласці Віленскай губерні. 

З 1921 года вёска ў складзе Польскай Рэспублікі, Віленскага ваяводства, Вілейскага павета, гміны Касцяневічы.

З лістапада 1939 года ў складзе БССР, з 4 снежня 1939 года ў Вілейскай вобласці, з 15 студзеня 1940 года ў Куранецкім раёне, з 12 кастрычніка 1940 года ў Касцяневіцкім сельсавеце. З 25 чэрвеня 1941 да 3 ліпеня 1944 года акупіравана нацыстамі. З 20 верасня 1944 года ў Куранецкім, з 20 ліпеня 1957 года ў Вілейскім раёнах Маладзечанскай вобласці. 31 мая 1949 года створаны калгас імя Варашылава. З 20 студзеня 1960 года ў Мінскай вобласці, землі ў складзе саўгаса «Беларускі».

## Насельніцтва 
* 1800 год — 134 жыхары, 20 двароў.
* 1897 год — 155 жыхароў,  24 двары. 
* 1908 год — 215 жыхароў. 
* 1921 год — 178 жыхароў, 38 двароў.
* 1931 год — 194 жыхары, 38 двароў.
* 1960 год — 142 жыхары.
* 1988 год — 7 жыхароў, 5 двароў.
* 2008 год — 1 жыхар, 1 гаспдарка.

## Зноскі 
## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
Катэгорыя:Людвіноўскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Вілейскага раёна
Альшэўцы

**Альшэ́ўцы** (, ) — вёска ў Вілейскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Крывасельскага сельсавета. Знаходзіцца за 25 км на паўночны ўсход ад горада Вілейка, 17 км ад чыг. ст. Княгінін на лініі Маладзечна—Полацк, 130 км ад Мінска.

## Гісторыя 
У 1842 годзе вёска ў Вілейскім павеце Мінскай губерні Расійскай імперыі, уласнасць Жэлігоўскага. У 1858 годзе ў маёнтку Мар’янполь. У 1897 г. вёска ў Рабунскай воласці Вілейскага павета Віленскай губерні. У 1908 годзе 107 дзесяцін зямлі.

З 1921 года вёска ў складзе Польскай Рэспублікі, належала да Віленскага ваяводства, Вілейскага павета, гміны Касцяневічы.

З лістапада 1939 года ў БССР, з 15 студзеня 1940 года ў Куранецкім раёне Вілейскай вобласці, з 12 кастрычніка 1940 года ў Рэчкаўскім ельсавеце. З 25 чэрвеня 1941 да 3 ліпеня 1944 года акупіравана нацыстамі. З 20 верасня 1944 года ў Куранецкім, з 5 ліпеня 1946 года ў Вілейскім раёнах Маладзечанскай вобласці. 6 студзеня 1950 года створаны калгас «8 Сакавіка». З 20 студзеня 1960 года ў Мінскай вобласці. Землі ў складзе калгаса «Зара».

Да 18 мая 1959 года вёска ўваходзіла ў склад Рэчкаўскага сельсавета., затым да 28 мая 2013 года — у склад Касцяневіцкага сельсавета.

## Насельніцтва 
* 1842 год — 11 жыхароў.
* 1897 год — 89 жыхароў, 12 двароў.
* 1908 год — 120 жыхароў.
* 1921 год — 112 жыхароў, 22 двары.
* 1931 год — 114 жыхароў, 23 двары.
* 1960 год — 88 жыхароў.
* 1988 год — 34 жыхары, 16 двароў.
* 2008 год — 10 жыхароў, 8 гаспадарак.
* 2019 год — 6 чал.

## Зноскі 
## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
Катэгорыя:Крывасельскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Вілейскага раёна