open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Савецкая вуліца (Баранавічы)

**Савецкая вуліца** () — вуліца ў цэнтральнай частцы Баранавічаў.

## Гісторыя 
З’яўляецца старэйшай вуліцай горада. Яна ўтварылася на месцы прасёлачнай дарогі, якая злучала вёскі Антанова і Грабавец. У ХІХ ст. была цэнтрам эканамічнага і культурнага жыцця горада і раздзяляла Старыя і Новыя Баранавічы. У розныя перыяды гісторыі горада назва вуліцы мянялася некалькі разоў. Першапачатковая назва вуліцы — Марыінская, у гонар Марыі, дачкі графа Івана Развадоўскага. Тут размяшчалася шмат магазінаў і грамадскіх пабудоў. У 1915 годзе Баранавічы былі акупіраваны нямецкімі войскамі. Вуліца Марыінская была перайменавана ў Хаўптштрасэ. Пасля адыходу немцаў вуліца недзе да 1921 года вярнула сваю даваенную назву.

У 1921 годзе польская ўлада назвала галоўную баранавіцкую вуліцу ў гонар Шаптыцкага, польскага генерала, камандуючага Літоўска-беларускім фронтам. Пасля далучэння Заходняй Беларусі да БССР у 1939 годзе вуліца змяніла назву на цяперашнюю — Савецкая.

Падчас акупацыі горада фашысцкімі войскамі галоўная вуліца насіла назву Марынская. З 1945 года яна зноў стала называцца Савецкай і захавала гэтую назву да цяперашняга часу.

## Забудова 
### Няцотны бок 
]]
* № 67 — Баранавіцкі дзяржаўны каледж лёгкай прамысловасці імя В. Я. Чарнышова.
* № 71 (*плошча Леніна, 2*) — Баранавіцкі гарадскі выканаўчы камітэт.
* № 77 — будынак банка (1927—1929). — 
* № 79 — будынак Баранавіцкага раённага выканаўчага камітэта (1973, архітэктар Л. Макарэвіч). Будаваўся як Дом Саветаў (гарвыканкам).
* № 81 — «Белтэлекам».
* № 81А — Аддзел прымусовага выканання Баранавіцкага раёна і г. Баранавічы Брэсцкай вобласці

### Цотны бок 
* № 72 — Баранавіцкі краязнаўчы музей.

* № 76 (*бульвар Штокерау, 2*) — двухпавярховы будынак.
* № 82 — гасцініца «Гарызонт».
* № 88 — Баранавіцкі краязнаўчы музей.
* № 100 — Аддзел ЗАГС Баранавіцкага гарвыканкама.
* № 136 — Палац дзіцячай творчасці г. Баранавічы.

## Спасылкі 
* Вуліца Савецкая
Мулу Нега

**Мулу Нега Кахсай** — эфіопскі навуковы і дзяржаўны дзеяч.

## Біяграфія 
Мулу нарадзіўся 15 лістапада 1967 года.

Падчас канфлікту ў Тыграі ў лістападзе 2020 года Мулу Нега быў прызначаны кіраўніком выканаўчай улады пераходнага ўрада Палатай Федэрацыі.

## Сям’я 
Мулу жанаты і мае траіх дзяцей.

## Зноскі 
Катэгорыя:Палітыкі Эфіопіі
Катэгорыя:Міністры адукацыі
Верхнядзвінскі раённы Савет дэпутатаў

**Верхнядзвінскі раённы Савет дэпутатаў** () — прадстаўнічы орган мясцовага самакіравання на тэрыторыі Верхнядзвінскага раёна. У склад дэпутацкага корпуса ўваходзяць 25 дэпутатаў, якія абіраюцца па мажарытарнай сістэме. Тэрмін паўнамоцтваў — 4 гады.

Старшыня — Ірына Францаўна Козел

## Склад 
Апошнія выбары ў Верхнядзвінскі раённы Савет дэпутатаў адбыліся ў 2018 годзе. Было абрана 25 дэпутатаў. Усе беспартыйныя.

## Спасылкі 
Катэгорыя:Раённыя саветы Беларусі
Катэгорыя:Верхнядзвінскі раён
Ёдгар Абід

**Ёдгар Абід** (; нар. , Ташкент) — узбекскі паэт і дысідэнт. Стварыў слова «башызм», якое апісвае сярэднеазіяцкую дыктатуру.

## Біяграфія 
Нарадзіўся 15 снежня 1940 года. Служыў у войску. У 1975—1981 гадах вучыўся ў Літаратурным інстытуце імя Максіма Горкага. За свае вершы быў сасланы ў Сібір (1981—1985). У 1989 годзе стаў членам руху «Бірлык», з якога хутка выйшаў. У 1992 годзе пад пагрозай арышту з’ехаў з Узбекістана, пасля чаго жыў у Азербайджане, Грузіі, Турцыі і Расіі. У Расіі, дзе пражыў тры гады, супрацоўнічаў з узбекскай службай Радыё «Свабода». У Маскве паэта тройчы збівалі невядомыя. У 1996 годзе стаў лаўрэатам прэміі Human Rights Watch. У 1997 годзе прыязджае ў Аўстрыю. Стыпендыят праекта горада Грац «Пісьменнікі ў выгнанні» (1997—1998). У 2003 годзе атрымаў грамадзянства Аўстрыі. У 2007 годзе стаў членам Міжнароднага ПЭН-клуба ў выгнанні. Стварыў слова «башызм», якое апісвае ўзбекскую дыктатуру Іслама Карымава. У 2019 годзе быў створаны кароткаметражны фільм «Meine Träume toben», прысвечаны дысідэнту.

## Бібліяграфія 
* *Обидов Ёдгор*. Оққуш эртаги. Шеърлар. — Т.: «Ёш гвардия», 1977. — 16 бет.
* *Обидов Ёдгор*. Кипригингда юлдузлар: Шеърлар. — Т.: Адабиёт ва санъат нашриёти, 1980. — 59 б.
* *Обидов Ёдгор*. Суҳбат: Шеърлар. — Т.: Адабиёт ва санъат нашриёти, 1985. — 52 б.
* *Iadgar Obid*. Is’on. — Sweden, 1996.
* *Jodgor Obid*. Das goldene Schiff. — Graz: Leykam, 1998. — 66 s. — ISBN 978-3-7011-7394-5.
* *Jodgor Obid*. Hier bin ich nun, und meine Träume toben. — Feldkirch: Vorarlberger Autorenverband, 1999.
* *Jodgor Obid*. Die verzauberte Drachenhöhle. — Books on Demand, 2002. — 64 s. — ISBN 978-3-8311-3713-8.
* *Jodgor Obid*. Berge, gebt mir euer Herz! — Books on Demand, 2002. — 108 s. — ISBN 978-3-8311-3877-7.
* *Jodgor Obid*. Gedichte für Usbekistan. — Lulu.com, 2016. — 40 s. — ISBN 978-1-326-80404-6.
* *Yodgor Obid*. Auf meinen Wimpern trage ich die Welt / aus dem Usbekischen von Dilbar Omonova. — Ottensheim/Donau: Edition Thanhäuser, 2021. — 93 s. — ISBN 978-3-900986-25-4.

## Літаратура 
* 
* Yodgor Obid — neue usbekische Poesie // *Wolfgang Günter Lerch*. Wie eine Perle im Ozean: Türkische Kultur und Literatur in Mittelasien. — München: Allitera-Verl., 2011. — S. 117—119. — 139 s. — ISBN 978-3-86906-148-1.

## Спасылкі 
* 
* 
* 
* 
* 

Катэгорыя:Пісьменнікі Узбекістана
Катэгорыя:Паэты Узбекістана
Катэгорыя:Узбекскамоўныя паэты
Лачынкенд

**Лачынкенд** () — сяло ў Лачынскім раёне Азербайджанскай Рэспублікі.

У 1992—2020 гадах было пад кантролем узброеных сіл Арменіі і ўваходзіла ў Кашатагскі раён непрызнанай Нагорна-Карабахскай Рэспублікі. У ходзе Другой карабахскай вайны 1 снежня 2020 года сяло было занята ўзброенымі сіламі Азербайджана (армяне лічаць гэта акупацыяй).

## Спасылкі 
* Laçınkənd — спадарожнікавы здымак вёскі

Катэгорыя:Населеныя пункты Лачынскага раёна
Себхат Нега

**Себхат Нега** (нар. у 1935, Адуа, Эфіопія) — тыграйска-эфіопскі палітык і дзяржаўны дзеяч, удзельнік грамадзянскай вайны, паплечнік Мелеса Зенаўі, галоўны ідэолаг НФВТ. Адзін з заснавальнікаў Народнага фронту вызвалення Тыграя. У 1991—2010 гг. з’яўляўся членам Палітбюро НФВТ. Адзін з найбольш уплывовых лідараў партыі. Да 2018 года займаў пасаду генеральнага дырэктара эфіопскага ўрадавага аналітычнага цэнтра. У 2020 годзе стаў адным з лідараў тыграйскага боку ў ваенна-палітычным канфлікце з эфіопскім урадам Абія Ахмеда Алі.

## Біяграфія 
Нарадзіўся ў Адуа ў 1935 годзе. Скончыў эканамічны факультэт, некаторы час працаваў у Міністэрстве фінансаў Эфіопіі, у 1976 годзе сышоў у падполле, стаўшы актывістам эфіопскай узброенай апазіцыі. Удзельнічаў у грамадзянскай вайне ў Эфіопіі.

У 1970-я і 1980-я гады стаў адным з заснавальнікаў НФВТ і Марксісцка-ленінскай лігі Тыграя (МЛЛТ), чыя ідэалогія грунтавалася на марксізме, хаджаізме і тыграйскім нацыяналізме. Падчас узброенай барацьбы супраць ДЭРГ Себхат фактычна кантраляваў фінансы НФВТ, будучы кіраўніком дабрачыннага фонду аднаўлення Тыграя (будучы EFFORT) і эканамічнага камітэта партыі. У 1991 годзе, пасля звяржэння ваеннага рэжыму ў Эфіопіі, стаў адным з галоўных функцыянераў урада Мелеса Зенаўі, не займаючы пры гэтым ніякіх ключавых дзяржаўных пастоў. Себхат Нега стаў галоўным ідэолагам НФВТ, а таксама кіраўніком эканамічнага Дэпартамента кіруючага Рэвалюцыйна-дэмакратычнага фронту эфіопскіх народаў. У 2001 годзе стаў выканаўчым дырэктарам EFFORT — даччынай арганізацыі НФВТ, якая кантралявала фінансавыя, транспартныя, гандлёвыя, прамысловыя, будаўнічыя і энергетычныя «партыйныя кампаніі». У 2010—2012 гг. пакінуў партыйныя пасады ў ЦК і Палітбюро НФВТ, узначаліўшы ўрадавы аналітычны цэнтр.

8 студзеня 2021 была праведзена спецаперацыя ўрадавых сіл у раёне Кола Тэмбеін, у выніку якой Себхат Нега быў арыштаваны. У ходзе мерапрыества былі таксама арыштаваны два палкоўнікі тыграйскіх войскаў і жонка Себхата, а некалькі яго целаахоўнікаў і жанчына-актывістка НФВТ былі забіты ў перастрэлцы з урадавай арміяй.

Катэгорыя:Члены Народнага фронту вызвалення Тыграя
Катэгорыя:Палітыкі Эфіопіі
Хіліязм

**Хілія́зм** (ад  «тысяча»), таксама **міленіяріы́зм** (ад  «тысяча») — эсхаталагічнае вучэнне аб тысячагадовым панаванні Бога на зямлі. У шырэйшым сэнсе, вучэнне аб надыходзе эпохі гармоніі і дабрабыту, характэрнае для некаторых рэлігійных, палітычных і філасофскіх канцэпцый.   

## Спасылкі 
* Хіліязм - slounik.org
* Chiliasm - Wiley Online Library
* Karl Marx as Religious Eschatologist
* FREDERICK C. GRANT, THE ESCHATOLOGY OF THE SECOND CENTURY
* Fr. Michael Pomazansky, THE ERROR OF CHILIASM

Катэгорыя:Эсхаталогія
Рэгіянальныя выбары ў Тыграі (2020)

9 верасня 2020 года ў эфіопскім рэгіёне Тыграй прайшлі парламенцкія выбары, па выніках якіх перамогу атрымаў Народны фронт вызвалення Тыграя з 98,2% галасоў і 100% з 152 месцаў. Спрэчка вакол гэтага стала падставай да пачатку ўзброенага канфлікту паміж Тыграем і федэральнымі ўладамі.

## Правядзенне 
Паводле паведамлення France 24, асноўным электаратам сталі ветэраны грамадзянскай вайны і студэнты ўніверсітэтаў. 600 кандыдатаў ад пяці партый змагаліся за 152 месцы ў заканадаўчым сходзе. Размеркаванне астатніх 38 месцаў было вызначана ўдзельнікамі пазней. Кампанія ўключала тэледэбаты паміж лідарамі розных партый. Апазіцыйныя партыі заявілі, што, хоць у іх быў добры доступ да рэгіянальных СМІ, яны таксама сутыкаліся з некаторымі пагрозамі і запалохваннямі. У той жа час «Арэна Тыграя» байкатавала выбары на падставе «палітычных правакацый з боку НФВТ», пандэміі COVID-19 і таго, што яна лічыла правядзенне выбараў незаконнымі. Дэмакратычная партыя Тыграя таксама адмовілася ад якога-небудзь удзелу.

## Вынікі 
У верасні 2020 года Тыграйскі рэгіянальны савет вылучыў 16 месцаў чатыром апазіцыйным партыям.

## Зноскі 
## Спасылкі
* 

Катэгорыя:Выбары 2020 года
Катэгорыя:Тыграйскі канфлікт
Катэгорыя:Выбары ў Эфіопіі
Катэгорыя:Верасень 2020 года
Катэгорыя:Падзеі 9 верасня
Катэгорыя:2020 год у Эфіопіі
Восаўскі сельсавет (Рэчыцкі раён)

**Во́саўскі сельсавет** — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Рэчыцкага раёна Гомельскай акругі. Цэнтр — хутар Восаўскі.

Пасля другога ўзбуйнення БССР з 8 снежня 1926 года сельсавет у складзе Горвальскага раёна Рэчыцкай акругі БССР. З 9 чэрвеня 1927 года ў складзе Гомельскай акругі. З 4 жніўня 1927 года ў складзе Рэчыцкага раёна. 30 снежня 1927 года сельсавет скасаваны, яго тэрыторыя далучана да Узнажскага сельсавета.

## Літаратура 
* Административно-территориальное устройство БССР: справочник: в 2 т. / А.И. Карпачева и др. / Главное архивное управление при Совете Министров БССР, Институт философии и права Академии наук БССР. — Т. 1: (1917―1941 гг.). — Мн., «Беларусь», 1985. — 390 с.

Катэгорыя:Былыя сельсаветы Рэчыцкага раёна
Катэгорыя:Былыя сельсаветы Горвальскага раёна
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, утвораныя ў 1926 годзе
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, скасаваныя ў 1927 годзе
Гетачу Рэда

**Гетачу Рэда** (; нар. чэрвень 1974) — тыграйска-эфіопскі палітык і дзяржаўны дзеяч, член урада Хайлемарыяма Десаленя. Высокапастаўлены член Народнага фронту вызвалення Тыграй, прэс-сакратар і член Выканаўчага камітэта партыі, саветнік Дэбрэцыана Гебрэмікаэля.

## Біяграфія 
Гетачу Рэда нарадзіўся ў 1970-я гады. Атрымаў юрыдычную адукацыю. З 1998 па 2008 год выкладаў юрыспрудэнцыю ва ўніверсітэце Мэкэле.

У 2008 годзе Гетачу Рэда стаў саветнікам Міністэрства замежных спраў Эфіопіі, затым быў прызначаны на пасаду дырэктара Галоўнага ўпраўлення грамадскіх сувязяў і камунікацый МЗС Эфіопіі. У 2012 годзе стаў міністрам сувязі ўрада Эфіопіі. У 2016 годзе пакінуў міністэрскую пасаду і атрымаў пасаду кіраўніка навукова-даследчага інстытута юстыцыі і прававой сістэмы Эфіопіі. У 2018 годзе стаў прэс-сакратаром НФВТ і саветнікам прэзідэнта рэгіёну Тыграй.

З пачаткам Тыграйскага канфлікту ў 2020 годзе застаўся ў шэрагах НФВТ і падтрымаў Дэбрэцыана Гебрэмікаэля.

У 2022 годзе ўзначаліў тыграйскую дэлегацыю на перамовах у горадзе Прэторыя, дзе ад НФВТ падпісаў з уладамі Эфіопіі мірнае пагадненне.

У сакавіку 2023 года ўзначаліў Часовую рэгіянальную адміністрацыю Тыграя. У 2024 годзе, праз канфлікт з кіраўніцтва НФВТ, быў адхілены ад пасады.

## Спасылкі 
* Getachew Reda to Head Justice and Legal System Research Institute
Катэгорыя:Міністры сувязі
Катэгорыя:Члены Народнага фронту вызвалення Тыграя
Катэгорыя:Палітыкі Эфіопіі
Мін Аун Хлаін

**Мін Аун Хлаін** (; нар. 3 ліпеня 1956) — бірманскі ваенны дзеяч, генерал, галоўнакамандуючы Узброеных сіл М’янмы з 30 красавіка 2011, арганізатар ваеннага перавароту 1 лютага 2021.

## Біяграфія 
Нарадзіўся 3 ліпеня 1956 года ў горадзе Тавой, цэнтры м’янманскай правінцыі Тэнасэрым (Танітаі). Яго бацька, Таун Хлаін — грамадзянскі інжынер, працаваў у Міністэрстве будаўніцтва.

Мін Аун Хлаін скончыў сярэднюю школу № 1 раёна Лата горада Рангун, а затым вывучаў юрыспрудэнцыю ў Рангунскім універсітэце мастацтваў і навук з 1972 па 1973 год, перш чым паступіць у 1974 годзе ў Акадэмію абароннай службы. Па заканчэнні акадэміі, ён атрымаў (у 1977 годзе) чын малодшага лейтэнанта м’янманскага войска.

Ваенная служба Мін Аун Хлаіна праходзіла спачатку ў м’янманскім штаце Мон, а затым у штаце Шан, размешчаным у неспакойных месцах, якія з’яўляюцца часткай так званага Залатога трохвугольніка. Там, спалучаючы ваенную сілу і перамовы, ён паспяхова супрацьстаяў двум групоўкам мясцовых сепаратыстаў: Аб’яднанай арміі Ва (UWSA) і Арміі нацыянальна-дэмакратычнага альянсу (NDAA).

Агульнадзяржаўныя СМІ шырока загаварылі аб Мін Аун Хлаіне ў 2009 годзе, пасля таго як ён ужо ў чыне генерала ўзначальваў паспяховае наступленне ўрадавых войскаў супраць сепаратыстаў з М’янманскай арміі нацыянальна-дэмакратычнага альянсу (MNDAA; не варта блытаць са згаданай вышэй NDAA) у Какане.

У чэрвені 2010 года Мін Аун Хлаін змяніў генерала Швэ Мана на пасадзе начальніка аб’яднанага штаба арміі, флоту і ВПС. 30 сакавіка 2011 года ён стаў новым галоўнакамандуючым узброенымі сіламі М’янмы, змяніўшы Тан Швэ.

3 красавіка 2012 года ўрад М’янмы абвясціў, што Мін Аун Хлаін быў павышаны да намесніка старэйшага генерала, стаўшы другім па старшынстве ваеначальнікам ва Узброеных Сілах М’янмы. У сакавіку 2013 года ён быў павышаны да старэйшага генерала.

На гэтай пасадзе генерал працягнуў паспяхова супрацьстаяць, па-першае, сепаратысцкім групоўкам на поўначы краіны, і па-другое, наплыву нелегальных імігрантаў з суседняга Бангладэша ў памежны рэгіён Ракхайн на крайнім паўднёвым захадзе краіны, што некаторымі заходнімі СМІ прыхільна пазіцыянавалася, як «генацыд мусульман-рахінджа». У ліпені 2019 года ўрад ЗША на падставе гэтых прэтэнзій забараніў яму ўезд у Злучаныя Штаты. У снежні 2020 года супраць Мін Аун Хлаіна, дзеючага галоўнакамандуючага ўзброенымі сіламі М’янмы, урадам ЗША былі ўведзеныя эканамічныя санкцыі.

1 лютага 2021 года пад пачаткам Мін Аун Хлаіна адбыўся ваенны пераварот, падчас чаго зрынуты прэзідэнт Він М’ін. Часовым кіраўніком дзяржавы прызначаны М’ін Швэ.

1 жніўня 2021 года стаў прэм’ер-міністрам краіны — кіраўніком часовага ўрада.

## Сям’я 
Жанаты і мае некалькі дзяцей.

## Спасылкі 
* Старший генерал Мин Аун Хлайн 

Катэгорыя:Постаці М’янмы
Святаюрскі парк (Львоў)

**Святаюрскі парк**, таксама **Мітрапалічыя сады**, **Сад сабора Святога Юра** - парк у Львове, размешчаны ля палаца грэка-каталіцкіх мітрапалітаў і сабора Святога Юра на схілах аднайменнай гары.

## Гісторыя 
Яшчэ архітэктар сабора Бернард Мерэтын да дэталяў спланаваў не толькі ўласна сам будынак, але і інтэр'еры, дэкор і навакольную тэрыторыю садоў. Каля 1762-1771 гадоў вакол мітрапалічага палаца быў разбіты дэкаратыўны сад на тэрасах, якія падтрымліваліся магутнымі падпорнымі сценамі. Галоўная вось аб'ядноўвае ансамбль барочных садоў пры мітрапалічных палатах і кафедральнага сабора на Святаюрскай гары. Яна пачынаецца ад тэрасы уваходнага партала сабора, арыентаванай з усходу на захад і праз велічны адкрытую «вестыбюльную» прастору саборнай плошчы працягваецца ва ўсходнім кірунку да галоўнага заходняга ўваходу палаца.

Барочныя сады на Святоюрскай гары, як і многія іншыя рэгулярныя садовыя кампазіцыі XVII-XVIII стагоддзя, ў канцы XVIII - пачатку XIX стагоддзяў пачалі перапланіроўвацца пад уплывам натуралістычных прынцыпаў англійскіх паркавых традыцый. З першаснай структуры засталіся восі, падпорныя сцены, асобныя фрагменты садоў пакінулі сваю дэкаратыўнасць. У цэлым жа найноўшыя распланоўкі былі з крывалінейнымі алеямі і свабоднымі курцінамі кветак. У другой палове XIX - пачатку XX стагоддзяў быў уладкаваны фруктовы сад на ўсходнім схіле гары.

Парк з'яўляецца ўласнасцю Украінскай грэка-каталіцкай царквы. 27 чэрвеня 2015 года парк быў адкрыты для публічных наведванняў.

Катэгорыя:Славутасці Львова
Катэгорыя:Паркі Львова
Катэгорыя:Паркі Украіны
Валатава (значэнні)

Назву **Валатава́** маюць:

* Валатава — колішняя вёска ў Гомельскім раёне, з 1974 года ў межах Гомеля.
* Валатава — жылы раён у Гомелі, размешчаны на поўнач ад былой вёскі Валатава.
* Валатава — прыпыначны пункт Беларускай чыгункі на паўнонай ускраіне Гомеля, у жылым раёне Валатава.
* Валатава — правабярэжная пратока ракі Сож у Цэнтральным раёне Гомеля.
Парламенцкія выбары ў Германіі (1884)

**Федэральныя выбары** былі праведзены ў Германскай імперыі 28 кастрычніка 1884 года. Партыя цэнтра засталася самай буйной партыяй у Рэйхстагу, атрымаўшы 99 з 397 месцаў. Яўка выбаршчыкаў склала 60,5%.

## Вынікі выбараў 
Катэгорыя:Выбары ў Германіі
Катэгорыя:1884 год у Германіі
Катэгорыя:Падзеі 28 кастрычніка
Катэгорыя:Кастрычнік 1884 года
Катэгорыя:Выбары 1884 года
М’ін Швэ

**М’ін Швэ** (; ) — бірманскі палітычны дзеяч, падчас ваеннага перавароту 2021 года прызначаны часовым прэзідэнтам Рэспублікі М’янма. Раней ён займаў пасаду галоўнага міністра правінцыі Янгон ад 30 сакавіка 2011 года да 30 сакавіка 2016 года. 30 сакавіка 2016 года ён быў прыведзены да прысягі ў якасці віцэ-прэзідэнта М’янмы, а з 21 па 30 сакавіка 2018 года выконваў абавязкі прэзідэнта краіны. Этнічна М’ін Швэ з’яўляецца монам; па прафесіі ён былы ваенны афіцэр.

## Ваенная кар’ера 
Скончыў Акадэмію абаронных паслуг у 1971 годзе ў рамках 15-га набору. У 1997 годзе стаў брыгадным генералам і камандзірам 11-й лёгкай пяхотнай дывізіі. Праз 4 гады прызначаны камандуючым паўночна-ўсходняга камандавання і ўвайшоў у Дзяржаўны савет міру і развіцця. Пазней атрымаў званне генерал-маёра.

Стаў начальнікам упраўлення ваеннай бяспекі пасля таго, як Кхін Н’юн быў арыштаваны ў 2004 годзе. У студзені 2006 года ўзначаліў пятае бюро спецыяльных аперацый (БСА-5).

На пасадзе камандуючага Янгонскай ваеннай акругі ён арыштаваў членаў сям’і У Не Віна пасля меркаванага перавароту ў 2002 годзе, калі змова была раскрыта; арыштаваў Кхін Н’юна і яго паплечнікаў у 2004 годзе; правёў чыстку ў ваеннай разведцы пасля Шафранавай рэвалюцыі ў 2007 годзе. Яго дзеянні пасля цыклона «Наргіс» былі падвергнуты крытыцы.

## Палітычная кар’ера 
М’ін Швэ быў прызначаны галоўным міністрам вобласці Янгон пасля парламенцкіх выбараў у 2010 годзе прэзідэнтам Тэйн Сейнам.

11 сакавіка 2016 года фракцыя вайсковых дэпутатаў на сходзе Саюза намінавала яго на пасаду віцэ-прэзідэнта М’янмы. 15 сакавіка 2016 года атрымаў 213 галасоў, пасля чаго стаў першым віцэ-прэзідэнтам кабінета Тхін Чжо, быў прыведзены да прысягі 30 сакавіка 2016 года.

1 лютага 2021 года падчас ваеннага перавароту прызначаны на пасаду часовага прэзідэнта М’янмы.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Кіраўнікі М’янмы
Duke Nukem: Critical Mass

**«Duke Nukem: Critical Mass»** — платформер для «Nintendo DS» з серыі «Duke Nukem». Створаны «Apogee Software», выдадзены «Deep Silver».
## Зноскі
Катэгорыя:Камп’ютарныя гульні 2011 года
Катэгорыя:Платформеры
Катэгорыя:Гульні для Nintendo DS
Катэгорыя:Duke Nukem
Катэгорыя:Відэагульні пра апакаліпсіс
2011 год у гісторыі камп’ютарных гульняў

**2011** год быў адзначаны шэрагам падзей у галіне камп’ютарных гульняў.
## Мерапрыемствы і падзеі 
## Узнагароды 
## Выпускі гульняў 
* 8 красавіка — «Duke Nukem: Critical Mass» (платформа DS)
*18 лістапада — «The Legend of Zelda: Skyward Sword» (платформа Nintendo Switch)

## Спасылкі
Катэгорыя:2011
Катэгорыя:Гады ў камп’ютарных гульнях
Puzzle Chronicles

**«Puzzle Chronicles»** (працоўная назва — Deathbringer) — кампутарная гульня-галаваломка з ролевымі элементамі, распрацаваная «Infinite Interactive» і выдадзеная «Konami» ў 2010 годзе. Першапачаткова гульня выйшла для платформаў «PlayStation Portable», «Nintendo DS», але пазней з’явіліся версіі для «Microsoft Windows», «Xbox 360» і «PlayStation 3». Версія для «Nintendo Wii» была анансаваная, але так і не выйшла.

Гульня апавядае пра варвара, чыё племя было выкрадзена і пераўтворана ў рабоў. Герой павінен вызваліць свой народ, змагаючыся з рознымі ворагамі. Як і ў гульнях серыі «Puzzle Quest», бітвы прадстаўлены ў выглядзе галаваломак.
## Зноскі
## Спасылкі 
*Афіцыйная старонка гульні  на сайце «Infinite Interactive» 
*Deathbringer  для PC на сайце «IGN» 

Катэгорыя:Камп’ютарныя гульні 2010 года
Катэгорыя:Камп’ютарныя ролевыя гульні
Катэгорыя:Гульні для Windows
Катэгорыя:Гульні для PlayStation 3
Катэгорыя:Гульні для Xbox 360
Катэгорыя:Гульні для Nintendo DS
Катэгорыя:Гульні для PlayStation Portable
Need for Speed: Undercover

**«Need for Speed: Undercover»** () — камп’ютарная гульня серыі «Need for Speed» ў жанры аркадных аўтагонак, выдадзеная кампаніяй «Electronic Arts» для гульнявых кансоляў, персанальных камп’ютараў і мабільных прылад у лістападзе 2008 года. У Расіі «Need for Speed: Undercover» была выдадзена кампаніяй «1С-СофтКлаб» цалкам на рускай мове.

Па сюжэце гульні федэральны агент Чэйз Лін (Мэгі Кью) наймае героя для працы пад прыкрыцьцём з мэтай выкрыцця міжнароднага злачыннага сіндыката. Гульцу прадастаўлена свабода перамяшчэння па трох гарадах, з агульнай працягласцю дарог каля 160 км. З новаўвядзенняў у «Need for Speed: Undercover» можна вылучыць павелічэнне навыкаў ваджэння (падобна ролевым гульням), новы рэжым «Бітва на шашы» і крымінальныя заданні. Як і ў папярэдніх частках серыі, у «Undercover» прадстаўлены вулічныя гонкі, паліцыйныя пагоні і цюнінг аўтамабіляў.

Гульня, у адрозненне ад папярэднікаў, мае большы тэрмін распрацоўкі — 16 месяцаў, так як з лета 2007 года распрацоўшчыкі серыі «Need for Speed» былі падзелены на дзве каманды, якія будуць выпускаць гульні па чарзе. У выніку новыя гульні серыі павінны мець 24 месячны цыкл вытворчасці замест 12, з захаваннем штогадовага выпуску. «Need for Speed: Undercover» атрымала неадназначныя, у асноўным негатыўныя водгукі ад гульнявой прэсы. Галоўным недахопам гульні ў асноўным называецца яе празмерная прастата.

## Зноскі 
## Спасылкі 
* Афіцыйны сайт.

Катэгорыя:Камп’ютарныя гульні 2008 года
Катэгорыя:Гульні для PlayStation Portable
Катэгорыя:Гульні для PlayStation 3
Катэгорыя:Гульні для PlayStation 2
Катэгорыя:Гульні для Xbox 360
Катэгорыя:Гульні для Wii
Катэгорыя:Гульні для Nintendo DS
Катэгорыя:Гульні для Windows
Катэгорыя:Камп’ютарныя гульні з трохмернай графікай
Катэгорыя:Камп’ютарныя гульні з адкрытым светам
Катэгорыя:Гульні для Windows Phone
Стасеўскі сельсавет

Назву **Ста́сеўскі сельсавет** маюць:

* Стасеўскі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Рэчыцкага раёна Гомельскай акругі
* Стасеўскі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Лёзненскага раёна Віцебскай вобласці
2010 год у гісторыі камп’ютарных гульняў

**2010** год быў адзначаны шэрагам падзей у галіне камп’ютарных гульняў.
## Мерапрыемствы і падзеі 
## Узнагароды 
## Выпускі гульняў 
* 2 лютага — «Puzzle Chronicles» (платформа DS)
*23 снежня — «Xonotic» (платформа «Linux»)

## Спасылкі
Катэгорыя:2010
Катэгорыя:Гады ў камп’ютарных гульнях
Ота Бёкель

**Ота Бёкель** (; 1859—1923) — нямецкі фалькларыст і палітык, значны дзеяч радыкальнага германскага антысемітызму, які адным з першых стаў паспяхова выкарыстоўваць антысеміцкія настроі ў патрэбным яму ключы.

## Біяграфія 
Ота Бёкель нарадзіўся 2 ліпеня 1859 года ў Франкфурце-на-Майне. Бібліятэкар па прафесіі, ён спачатку вывучаў права ў Марбурскім унівэрсытэце, але кінуў яго дзеля вывучэння фальклору. Пазней слухаў лекцыі ў універсітэтах Гісена, Гейдэльберга і Лейпцыга, вывучаў мовы, і ў 1882 годзе атрымаў доктарскую ступень.

Прыйшоўшы ў 1986 годзе ў палітыку, Бёкель стаў весці агітацыю супраць антысэмітаў, якія ідуць на буксіры ў кансерватараў, патрабуючы адрачэння ад партыйнасці і ператварэння антысемітызму ў нацыянальную справу. У гэтым сэнсе яго брашура «*Die Judenfrage als nationale Existenzfrage*» з’явілася новым антысеміцкім лозунгам, варожа сустрэчаным кансерватыўнымі элементамі.

Стаўшы ў 1887 годзе на чале створанай ім жа «*Антысеміцкай народнай партыі*», неўзабаве пераназванай у «*Нямецкую партыю рэформ*», ён канчаткова парваў з правым крылом антысэмітаў і павёў энергічную кампанію на карысць радыкальнага антысемітызму, якая скончылася шэрагам перамог: у 1887 годзе Ота Бёкель велізарнай большасцю галасоў быў абраны ад Марбурга ў Рэйхстаг, і адна з яго агітацыйных прамоў, выдадзеная брашурай пад назвай «*Juden, die Könige unserer Zeit*», вытрымала на працягу некалькіх месяцаў каля ста выданняў, які з 1887 года бесперапынна пасылаў яго ў Рэйхстаг. У значнай ступені гэтаму спрыяла беспрынцыповасць Бёкеля, як радыкала, падчас найважнейшых галасаванняў у Рэйхстагу; там жа, дзе галасаванне з’яўлялася відавочнай здрадай палітычнай платформе радыкальных антысэмітаў, Бёкель, нароўні з іншымі прыхільнікамі новага кірунку ў антысемітызме, устрымліваўся ад падачы голасу; так, з 188 пайменных галасаванняў, якія адбываліся ў Рэйхстагу ў 1898—1903 гг. ён 144 разы устрымаўся ад падачы голасу.

З найбольш яркіх антысеміцкіх выступленняў Бёкеля ў парламенце варта адзначыць яго рэзкую прамову, вымаўленую ў 1902 годзе з нагоды Коніцкай справы, калі яўрэяў абвінавацілі ў забойстве студэнта Эрнста Вінтэра з рытуальнай мэтай.

З выдадзеных Бёкелем прац заслугоўваюць асаблівай увагі: «*Die europäische Judengefahr*» (1887) і «*Die Quintessenz der Judenfrage*» (1887). Акрамя таго, Бёкель з 1887 па 1895 год выдаваў штотыднёвы часопіс «*Der Reichsherold*». Пэўным поспехам карысталіся таксама і яго народныя песні.

## Літаратура 
* 
* Der politische Antisemitismus von 1903 bis 1907, 1907.

## Спасылкі 
* 
* Ота Бёкель у Лічбавай бібліятэцы Германіі.
Tom Clancy’s Splinter Cell: Chaos Theory

**«Tom Clancy’s Splinter Cell: Chaos Theory»** () — відэагульня ў жанры стэлс-экшан, трэцяя частка серыі гульняў «Splinter Cell», распрацаваная канадскай студыяй «Ubisoft Montreal» і першапачаткова выдадзеная кампаніяй «Ubisoft» для платформаў: «Microsoft Windows», «PlayStation 2», «Xbox» і «Nintendo GameCube». Гульня выйшла ў сакавіку 2005 года ў ЗША і ў красавіку таго ж года ў Еўропе. Былі выпушчаныя партатыўныя версіі для мабільных тэлефонаў, «N-Gage» і «Nintendo DS», распрацаваныя французскай студыяй «Gameloft». Планавалася версія для «Game Boy Advance», але пазней яна была адменена. Рэмейк гульні пад назвай «Tom Clancy’s Splinter Cell 3D» быў выпушчаны для партатыўнай кансолі «Nintendo 3DS» ў красавіку 2011 года ў ЗША і ў сакавіку таго ж года ў Еўропе. Палепшаная версія «Chaos Theory» выйшла ў верасні 2011 года для сэрвісу «PlayStation Network» для «PlayStation 3» як частка калекцыйнага выдання «Splinter Cell Trilogy». Гульня стала даступная для запампоўкі для «Xbox 360» у красавіку 2008 года і для «Xbox One» у чэрвені 2019 года.

У «Tom Clancy’s Splinter Cell: Chaos Theory» галоўнага героя Сэма Фішэра агучыў акцёр Майкл Айронсайд. На ролю агучкі Ірвінга Ламберта ― начальніка Сэма Фішэра ― вярнуўся Дон Джордан, які адсутнічаў у мінулай частцы серыі і якога замяняў Дэніс Хэйсберт. Саўндтрэк да гульні напісаны вядомым электронным музыкам Амонам Тобінам і выйшаў у 2005 годзе на лэйбле «Ninja Tune».

Дзеянне гульні адбываецца ў рэальным свеце ў розных кропках зямнога шара. Гулец выступае за Сэма Фішэра, галоўнага героя серый гульняў «Splinter Cell», спецыяльнага агента сакрэтнага падраздзялення Агенцтва Нацыянальнай Бяспекі ЗША пад назвай Трэці эшалон.

У пераважнай большасці гульня атрымала станоўчыя водгукі ад вядучых гульнявых выданняў. «Metascore» Chaos Theory на «Metacritic» складае 92 балы са 100 для версіі «Microsoft Windows», 87 балаў для версіі «PlayStation 2» і 94 балы для версіі «Xbox».

## Зноскі 
## Спасылкі 
* Вердыкт ад «Игромании»

Катэгорыя:Гульні для GameCube
Катэгорыя:Гульні для PlayStation 2
Катэгорыя:Гульні для Xbox
Катэгорыя:Гульні для Nintendo DS
Катэгорыя:Гульні для Windows
Катэгорыя:Камп’ютарныя гульні з трохмернай графікай
Катэгорыя:Камп’ютарныя гульні, распрацаваныя ў Канадзе
Катэгорыя:Камп’ютарныя гульні 2005 года
Нямецкая вольнадумная партыя

**Няме́цкая вольнадумная па́ртыя** (, **DFP**) альбо **Нямецкая радыкальная партыя** — праіснаваўшая кароткі час ліберальная палітычная партыя ў Германіі ў канцы XIX стагоддзя. Была заснаваная 5 сакавіка 1884 года ў выніку аб’яднання Германскай прагрэсісцкай партыі і Ліберальнага саюза.

Эканамісты Людвіг Бамбергер і Георг фон Сіменс, а таксама ліберальны палітык Ойген Рыхтэр былі аднымі з асноўных рухавікоў аб’яднання ў сувязі з маючым адбыцца ўзвядзеннем на трон ліберальнага кронпрынца Фрыдрыха Вільгельма (якое адбылося толькі ў 1888 годзе). Рыхтэр імкнуўся стварыць у Рэйхстагу моцную аб’яднаную ліберальную сілу, аналагічную брытанскай ліберальнай партыі пад началам Уільяма Юарта Гладстана. Вольнадумная партыя падтрымала пашырэнне парламентарызму ва ўмовах канстытуцыйнай манархіі Германіі, падзел царквы і дзяржавы і яўрэйскую эмансіпацыю.

Пад кіраўніцтвам старшыні партыі Франца Аўгуста Шэнка фон Штаўфенберга, а таксама яго намеснікаў Альберта Хёнэля і Рудольфа Вірхава, вольнадумная партыя атрымала несуцяшальныя 17,6% галасоў на федэральных выбарах 1884 года, што ўяўляла сабой падзенне на 3,6% ад папярэдніх вынікаў аб’яднаных партый на федэральных выбарах 1881 года. Асноўнымі бенефіцыярамі гэтага падзення былі кансерватыўныя сілы, якія падтрымлівалі пратэкцыянісцкую, каланісцкую і антысацыялістычную палітыку канцлера Ота фон Бісмарка. На федэральных выбарах 1887 года партыя зноў страціла палову сваіх месцаў, заняўшы ўсяго 32 мандаты рэйхстага. Нягледзячы на заклікі сваёй жонкі, прынцэсы Вікторыі, наследны прынц Фрэдэрык Вільгельм не адважыўся на канфлікт з Бісмаркам, адкрыта прыняўшы бок вольнадумнай партыі. Яго ранняя смерць у 1888 годзе і ўзвядзенне на трон сына Вільгельма II спынілі ўсе ліберальныя надзеі. 

Падчас заняпаду адносіны паміж прагрэсістамі і правацэнтрысцкімі лібераламі станавіліся ўсё горшымі. Пасля адстаўкі Бісмарка ў 1890 годзе члены партыі страцілі агульнага праціўніка. У 1893 годзе, у выніку канфлікта на глебе палітыкі канцлера Леа фон Капрыві вольнадумная партыя падзялілася на Нямецкую вольнадумную народную партыю і Вольнадумны саюз. Паўторнае аб’яднанне адбылося ў 1910 годзе, калі абедзве яшчэ больш аслабленыя ліберальныя партыі аб’ядналіся з Нямецкай народнай партыяй і ўтварылі Прагрэсіўную народную партыю.

## Вынікі на выбарах у рэйхстаг 
Катэгорыя:Палітычныя партыі Германскай імперыі
Парламенцкія выбары ў Германіі (1887)

**Федэральныя выбары** былі праведзены ў Германскай імперыі 21 лютага 1887 года. Нацыянал-ліберальная партыя стала самай буйной партыяй у Рэйхстагу, атрымаўшы 99 з 397 месцаў. Яўка выбаршчыкаў стала рэкорднай у гісторыі і склала 77,5%.

## Вынікі выбараў 
Катэгорыя:Выбары ў Германіі
Катэгорыя:1887 год у Германіі
Катэгорыя:Падзеі 21 лютага
Катэгорыя:Люты 1887 года
Катэгорыя:Выбары 1887 года
2007 год у гісторыі камп’ютарных гульняў

**2007** год быў адзначаны шэрагам падзей у галіне камп’ютарных гульняў.
## Мерапрыемствы і падзеі 
## Узнагароды 
## Выпускі гульняў 
*20 сакавіка — «The Elder Scrolls IV: Oblivion» (платформа PlayStation 3)
*9 лістапада — «Asterix at the Olympic Games» (платформа DS)

## Спасылкі
Катэгорыя:2007
Катэгорыя:Гады ў камп’ютарных гульнях
Аун Сан

**Ау́н Сан** (13 лютага 1915, г. Намаў, М’янма — 19 ліпеня 1947) — палітычны дзеяч, нацыянальны герой М’янмы (былой Бірмы). Генерал.

## Біяграфічныя звесткі 
Скончыў Рангунскі ўніверсітэт. З 1938 года адзін з кіраўнікоў антыкаланіяльнай палітычнай арганізацыі «Наша Бірма». У Другую сусветную вайну галоўны арганізатар Арміі незалежнасці Бірмы (1942), міністр абароны ва ўрадзе, створаным японскімі акупацыйнымі ўладамі (з 1943). Нелегальна наладзіў кантакты з антыяпонскім Рухам Супраціўлення і ўзначаліў Антыфашысцкую лігу народнай свабоды. Кіраваў антыяпонскім паўстаннем у 1945 годзе, барацьбой за вызваленне краіны ад брытанскага панавання (1945—1947). У 1946—1947 гадах віцэ-старшыня Выканаўчага савета пры брытанскім губернатары. Заключыў з брытанскім урадам дагавор аб незалежнасці Бірмы (1947). Забіты тэрарыстамі.

Яго дачка Аун Сан Су Чжы (нар. 1945) стала вядомым палітычным дзеячам, лаўрэат Нобелеўскай прэміі міру (1991).

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Марксісты
Катэгорыя:Палітыкі М’янмы
Катэгорыя:Ахвяры палітычных забойстваў
Будынак навукоўцаў (Львоў)

**Будынак навукоўцаў**, раней **Шляхецкае казіно** ці **Казіно Герхарда** — помнік архітэктуры XІХ стагоддзя ў Львове. Збудаваны ў 1897-1898 гадах як казіно і да 1939 года выконваў гэту функцыю. Сёння будынак выконвае ў асноўным рэпрэзентатыўныя функцыі, з'яўляецца месцам правядзення рознага роду ўрачыстасцей і імпрэз. Адкрыты для наведавання турыстамі.

## Гісторыя 
Казіно пабудавана ў 1898 годзе па праекце венскага бюро Фердынанда Фельнера і Германа Гельмера. Скульптурнае ўбранне фасадаў выканалі аўстрыйскія скульптары Тэадор Фрыдль і Райнольд Велькель па мадэлі Рудольфа Вейра. Драўляны інтэр'ер вырабіў венгр Шандар Ярай на мясцовай фабрыцы. Жывапісныя супрапорты напісалі львоўскія мастакі Станіслаў Дэмбіцкі, Станіслаў Рэйхан, Тадэвуш Рыбкоўскі, Міхал Сазанскі. Скульптар Эдмунд Плішэўскі пры ўдзеле Юльяна Гуры вырабіў алебастравы камін у фае.

З 1948 года тут дзейнічае Львоўскі дом навукоўцаў. Савет Дома навукоўцаў узначальвае рэктар Львоўскай нацыянальнай акадэміі мастацтваў. Да 1953 года ў чатырох пакоях на першым паверсе размяшчалася Львоўскае аддзяленне Саюза архітэктараў. 14 верасня 1953 года падчас правядзення пленума па планаванні і забудове гарадоў заходніх абласцей Украіны, з-за няспраўнасці электраправодкі ў доме ўспыхнуў пажар, які нанёс дому значны ўрон. У 1954 пасля аднаўлення будынка Саюз архітэктараў быў пазбаўлены права карыстацца памяшканнем. 23 верасня 2008 года занесены ў пералік помнікаў культурнай спадчыны, якія не падлягаюць прыватызацыі. Пры Доме навукоўцаў працуюць творчыя калектывы: народная вакальна-оперная студыя, народны тэатр, узорны тэатр дзіцячай песні і інш. Інтэр'еры будынка часта выкарыстоўвалі для для здымання кіно, у прыватнасці для фільма "Д'артаньян і тры мушкецёры".

Катэгорыя:Славутасці Львова
Катэгорыя:Палацы Львова
Катэгорыя:З’явіліся ў XIX стагоддзі
Катэгорыя:XIX стагоддзе ва Украіне
Він М’ін

**Він М’ін** (; 8 лістапада 1951) — бірманскі палітык і былы палітвязень, прэзідэнт М’янмы з 29 сакавіка 2018 года па 1 лютага 2021 года, спікер Палаты прадстаўнікоў з 2016 па 2018. Член Палаты прадстаўнікоў з 2012 па 2018.

Скінуты ў ходзе ваеннага перавароту.

## Біяграфія 
Нарадзіўся ў вёсцы Няунг Чаунг, блізу Дануб’ю акругі Іравадзі ў сям’і Тун Кі і Дау Тхан. Ён скончыў са ступенню бакалаўра навук па геалогіі Універсітэт мастацтваў і навукі імя Рангуна.

Пасля заканчэння ўніверсітэта Рангуна, стаў старэйшым юрыстам Вышэйшага суда ў 1981 годзе і адвакатам Вярхоўнага суда М’янмы. У 1985 годзе стаў абаронцам Вышэйшага суда. Быў заключаны ў турму за ўдзел у паўстанні 8888.

Выйшаўшы з турмы, прыняў удзел ва ўсеагульных выбарах у М’янме ў 1990 годзе, якія пазней былі ануляваны вайскоўцамі. М’ін атрымаў перамогу, узяўшы 20 388 галасоў (56 %), але яму так і не было дазволена заняць сваё месца ў парламенце. Аднавіў сваю палітычную кар’еру напярэдадні выбараў у 2012 годзе. Атрымаўшы перамогу, ён заняў месца ў Палаце прадстаўнікоў і стаў сакратаром камітэта па пытаннях вяршэнства закона. На ўсеагульных выбарах 2015 года быў абраны дэпутатам ад паселішча Тамве Тауншып. З 2016 па 2018 год быў спікерам Палаты прадстаўнікоў М’янмы.

21 сакавіка 2018 года, пасля адстаўкі Тхін Чжо з пасады прэзідэнта М’янмы, Він М’ін падаў у адстаўку з пасады спікера парламента, што многія тады расцанілі як падрыхтоўку нацыянальнай лігі за дэмакратыю да таго, каб ён стаў кандыдатам на пасаду прэзідэнта. 23 сакавіка 2018 года Піфу Хлута пацвердзіў абранне Він М’іна кандыдатам у члены Палаты прадстаўнікоў на пасаду віцэ-прэзідэнта, што казала пра тое, што ён уступіў у выбарчы працэс. Він М’ін перамог на выбарах кандыдата ад Партыі салідарнасці і развіцця Саюза Таунг Айе, набраўшы 273 галасы супраць 27. 29 сакавіка 2018 года перад сходам народных прадстаўнікоў краіны, быў прыведзены да прысягі ў якасці 10-га прэзідэнта М’янмы.

1 лютага 2021 года ў ходзе ваеннага перавароту быў адхілены аб пасады прэзідэнта і затрыманы. У снежні прысуджаны да 4 гадоў турмы па абвінавачванні ў падбухторванні да беспарадкаў і парушэнні санітарна-эпідэміялагічных правілаў, уведзеных у сувязі з пандэміяй COVID-19. Пазней тэрмін скарочаны да двух гадоў.

## Сям’я 
Жанаты з Чо Чо, ёсць дачка Пх’ю Пх’ю Цін.

Катэгорыя:Кіраўнікі М’янмы
Катэгорыя:Зрынутыя прэзідэнты
Свята-Параскева-Пятніцкая царква (Арэхава, 1792)

**Свята-Пакроўская царква** — былы драўляны праваслаўны храм у вёсцы Арэхава Маларыцкага раёна Брэсцкай вобласці.

## Гісторыя 
Упершыню Арэхаўская царква згадваецца ў дакументах за 1668 год. У 1792 годзе ў вёсцы быў пабудаваны драўляны, на каменным падмурку храм, плошчай 252 метры квадратныя. Царкве належала 217 дзесяцін зямлі. У 1873 годзе да храма прыбудавана званіца, а ў 1882 годзе будынак звонку быў абшыты дошкамі і афарбаваны алейнымі фарбамі.

У гады Вялікай Айчыннай вайны настаяцель Свята-Параскева-Пятніцкай царквы айцец Андрэй Флячынскі таемна аказваў дапамогу партызанам. У верасні 1943 года нямецкія войскі спалілі Арэхава і царкву. Пасля гэтага айцец Андрэй знаходзіўся ў партызанскім атрадзе.

## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Праваслаўныя храмы Маларыцкага раёна
Катэгорыя:Колішнія праваслаўныя храмы Брэсцкай вобласці
Катэгорыя:Арэхава (Маларыцкі раён)
Катэгорыя:1792 год у Беларусі
Катэгорыя:Храмы Святой Параскевы Пятніцы
Катэгорыя:Драўляныя цэрквы Беларусі
Катэгорыя:Зніклі ў 1943 годзе
Дрэва жыцця (саўндтрэк)

«**Дрэва жыцця**» () — саўндтрэк Аляксандра Дэспла да аднайменнага фільма 2011 года.

Аляксандр Дэспла пачаў працаваць над музыкай да фільма ў 2007 годзе. На той момант здымкі фільма яшчэ не пачаліся, і кампазітару прыходзілася працаваць над музыкай не бачачы выявы. Як звычайна ў фільмах Тэрэнса Маліка, арыгінальная музыка перамяжаецца са шматлікімі класічнымі творамі. Дэспла апісвае свой унёсак у фільм, як «*аркестровы, медытатыўны і трансавы*».

## Спіс кампазіцый 
## Зноскі 
Катэгорыя:Альбомы Аляксандра Дэспла
Катэгорыя:Саўндтрэкі 2011 года
Катэгорыя:Саўндтрэкі
Данілаўка (Калюдаўскае сельскае паселішча)

**Данілаўка** () — пасёлак у Краснагорскім раёне Бранскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Калюдаўскага сельскага паселішча.

Вёска размешчана ля мяжы Беларусі.

## Гісторыя 
25 сакавіка 1918 года згодна з Трэцяй Устаўной граматай Данілаўка абвяшчалася часткай Беларускай Народнай Рэспублікі. 1 студзеня 1919 года згодна з пастановай I з’езда КП(б) Беларусі пасёлак увайшлоў у склад Беларускай ССР, аднак 16 студзеня Масква адабрала пасёлак разам з іншымі этнічна беларускімі тэрыторыямі ў склад РСФСР.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Краснагорскага раёна (Бранская вобласць)
Сеюм Месфін

**Сеюм Месфін** (25 студзеня 1949, Адыграт, Тыграй, Эфіопія — 13 студзеня 2021) — эфіопскі палітык, былы міністр замежных спраў Эфіопіі.

## Біяграфія 
Нарадзіўся 25 студзеня 1949 года ў Адыграце, рэгіён Тыграй, Эфіопія. Скончыўшы школу ў Політэхнічным інстытуце Бахр-Дар, Месфін пайшоў на чатырохгадовыя курсы на навуковым факультэце Універсітэта Адыс-Абебы.

Пазней ён далучыўся да Народнага фронту вызвалення Тыграя, заснаванага ў 1975 годзе, і стаў адным з лідараў у сваім выканаўчым органе. Затым Сеюм таксама стаў старшынёй замежнага камітэта Рэвалюцыйна-дэмакратычнага фронту эфіопскіх народаў і быў членам выканаўчых саветаў дзвюх партый.

Пасля падзення рэжыму Менгісту Хайле Марыям у маі 1991 года пры падтрымцы Эрытрэйскага народнага вызваленчага фронту ў Эрытрэі, што тады належаў Эфіопіі, ён стаў міністрам замежных спраў ва ўрадзе Мелеса Зенаўі і займаў гэтую пасаду да 2010 года.

28 снежня 2004 года Сеюм выступіў з прамовай Генеральнай Асамблеі ААН у Нью-Ёрку аб рэгіянальнай палітыцы, у прыватнасці адносінах Эфіопіі з Эрытрэяй і Самалі. На пасадзе дзяржаўнага сакратара ён таксама працаваў партнёрам ЗША па барацьбе з тэрарызмам на Афрыканскім Рогу, а пазней падтрымаў уварванне эфіопскіх войск у Самалі 24 снежня 2006 года.

З пачаткам Тыграйскага канфлікту ў 2020 годзе застаўся ў шэрагах НФВТ і падтрымаў Дэбрэцыана Гебрэмікаэля. 13 студзеня 2021 быў забіты падчас спецаперацыі ўрадавых сіл.

Катэгорыя:Члены Народнага фронту вызвалення Тыграя
Катэгорыя:Палітыкі Эфіопіі
Катэгорыя:Міністры замежных спраў
Атэрыны

**Атэрыны** (*Atherina*) — род марскіх рыб атрада атэрынападобных. 

## Апісанне 
Даўжыня да 15 см.

Адрозніваецца 5 відаў. Жывуць у Чорным, Азоўскім, Каспійскім, Міжземным морах. Вядомы з эацэну. Найбольш пашыраны .

Трымаюцца ў пелагіялі. Заходзяць у прэсныя і салёныя (да 45‰) воды. Палавой спеласці дасягаюць на 2-м годзе жыцця. Нерастуюць з сакавіка да верасня. Кормяцца зоапланктонам.

Маюць прамысловае значэнне.

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Атэрынападобныя
2005 год у гісторыі камп’ютарных гульняў

**2005** год быў адзначаны шэрагам падзей у галіне камп’ютарных гульняў.
## Мерапрыемствы і падзеі 
## Узнагароды 
## Выпускі гульняў 
*21 сакавіка — «Tom Clancy’s Splinter Cell: Chaos Theory» (платформа DS)
*31 траўня — «Nexuiz» (платформа «Linux»)

## Спасылкі
Катэгорыя:2005
Катэгорыя:Гады ў камп’ютарных гульнях
Asterix at the Olympic Games

**«Астэрыкс на Алімпійскіх гульнях»** () — камп’ютарная гульня, распрацаваная кампаніяй «Étranges Libellules». Створаная паводле матываў фільма «Астэрыкс на Алімпійскіх гульнях».

Катэгорыя:Камп’ютарныя гульні 2008 года
Катэгорыя:Гульні для PlayStation 2
Катэгорыя:Гульні для Wii
Катэгорыя:Гульні для Nintendo DS
Катэгорыя:Гульні для Xbox 360
Катэгорыя:Гульні для Windows
Абай Велду

**Абай Велду** (; нар. 1965, Эфіопія) — тыграйска-эфіопскі палітык і дзяржаўны дзеяч, пераемнік Мелеса Зенаўі на пасадзе старшыні НФВТ.

## Біяграфія 
Нарадзіўся ў рэгіёне Тыграй у 1965 годзе. Далучыўся да НФВТ ў канцы 1970-х гг.

У 1992—2000 гг. Абай Велду быў губернатарам Цэнтральнага Тыграя. У 2000 годзе ўвайшоў у склад ЦК Народнага фронту вызвалення Тыграя і выканаўчага камітэта Рэвалюцыйна-дэмакратычнага фронту эфіопскіх народаў, а таксама атрымаў адначасова дзве пасады ў рэгіёне Тыграй — кіраўніка сельскагаспадарчага бюро і віцэ-прэзідэнта. У 2010 годзе Абай Велду стаў прэзідэнтам рэгіёна і намеснікам старшыні партыі, увайшоўшы ў бліжэйшы асяроддзе Мелеса Зенаўі. Пасля смерці апошняга ў 2012 годзе быў абраны новым старшынёй Народнага фронту. У 2017—2018 гг. Абай Велду быў зрушаны з ключавых пастоў у НФВТ і Тыграі ў выніку ўнутрыпартыйнай барацьбы. Прыхільнікі намесніка старшыні Дэбрэцыана Гебрэмікаэля абвінавацілі яго ў неэфектыўным кіраванні і некампетэнтнасці. Тым не менш, Абай Велду застаўся ў складзе ЦК НФВТ.

У 2020 годзе ў Тыграі ўспыхнула ўзброенае супрацьстаянне паміж НФВТ і ўрадам Абія Ахмеда Алі. Дакладная роля Абая Велду ў дадзеным канфлікце невядома. Пасля ўзяцця тыграйскай сталіцы Мэкэле ўрадавымі войскамі ён збег у горныя раёны, дзе з паплечнікамі і іншымі высокапастаўленымі тыграйскімі чыноўнікамі хаваўся ў горных сховішчах. 10 студзеня 2021 Абай Велду быў арыштаваны эфіопскай арміяй у выніку спецаперацыі.

Катэгорыя:Члены Народнага фронту вызвалення Тыграя
Катэгорыя:Палітыкі Эфіопіі
Горвальскі сельсавет

**Го́рвальскі сельсавет** — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Рэчыцкага раёна Гомельскай вобласці. Цэнтр — вёска Горваль.

Пасля другога ўзбуйнення БССР з 8 снежня 1926 года ў складзе Горвальскага раёна Рэчыцкай акругі БССР. З 9 чэрвеня 1927 года ў складзе Гомельскай акругі. З 4 жніўня 1927 года ў складзе Рэчыцкага раёна. 30 снежня 1927 года сельсавет узбуйнены, у яго склад увайшла тэрыторыя скасаванага Берагава-Слабадскога сельсавета. Пасля скасавання акруговай сістэмы 26 ліпеня 1930 года ў Рэчыцкім раёне БССР, з 20 лютага 1938 года — Гомельскай вобласці. 2 красавіка 1959 года скасаваны, тэрыторыя далучана да Падалескага сельсавета.

## Літаратура 
* Административно-территориальное устройство БССР: справочник: в 2 т. / Главное архивное управление при Совете Министров БССР, Институт философии и права Академии наук БССР. — Минск: «Беларусь», 1985―1987.

Катэгорыя:Былыя сельсаветы Горвальскага раёна
Катэгорыя:Былыя сельсаветы Рэчыцкага раёна
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, утвораныя ў 1926 годзе
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, скасаваныя ў 1959 годзе
Абай Цэхае

**Абай Цэхае** (; 29 красавіка 1953—13 студзеня 2021) — тыграйска-эфіопскі палітык. Адзін з заснавальнікаў НФВТ.

## Біяграфія 
Абай нарадзіўся 29 красавіка 1953 года ў Аксуме, Тыграй. Вучыўся ў сярэдняй школе ў Мэкэле. Затым атрымаў вышэйшую адукацыю ў Адыс-Абебскім універсітэце (тады ён называўся ўніверсітэтам Хайле Селасіе I). Тут Абай стаў актывістам Асацыяцыі студэнтаў Тыграйскага ўніверсітэта, выступаючы супраць сістэмных несправядлівасцяў у дачыненні да тыграйцаў.

У 1975 годзе ён разам з 12 іншымі студэнтамі стаў адным з заснавальнікаў НФВТ. Ён быў членам Цэнтральнага Камітэта гэтай партыі на працягу доўгага часу сваёй палітычнай кар’еры

Пасля заканчэння грамадзянскай вайны ў Эфіопіі Абай у 2001 годзе стаў міністрам федэральных спраў.

У 2020 годзе ў Тыграі ўспыхнуў узброены канфлікт паміж НФВТ і федэральнымі ўладамі. 13 студзеня 2021 года ён быў забіты падчас спецаперацыі ўрадавых сіл. Разам з ім былі забіты яшчэ два прадстаўнікі Народнага фронту. Яшчэ пяць чыноўнікаў былі захоплены ў палон.

Катэгорыя:Члены Народнага фронту вызвалення Тыграя
Катэгорыя:Палітыкі Эфіопіі
Парламенцкія выбары ў Германіі (1890)

**Федэральныя выбары** былі праведзены ў Германскай імперыі 20 лютага 1890 года. Партыя цэнтра зноў стала буйной партыяй у Рэйхстагу, атрымаўшы 106 з 397 месцаў, пакуль у былой самай буйнай Нацыянал-ліберальная партыя стала толькі 42 месцы. Яўка выбаршчыкаў склала 71,5%.

## Вынікі выбараў 
З пяці месцаў, якія належалі антысемітам, чацвёра былі занятыя Нямецкай партыяй рэформ Ота Бёкеля і адно Нямецкай Сацыяльнай антысяміцкай партыі.

Катэгорыя:Выбары ў Германіі
Катэгорыя:1890 год у Германіі
Катэгорыя:Падзеі 20 лютага
Катэгорыя:Люты 1890 года
Катэгорыя:Выбары 1890 года
Ігар Мікалаевіч Чаргінец

**Ігар Мікалаевіч Чаргіне́ц** (нар. , Мінск) — генеральны дырэктар авіякампаніі «Белавія» з 2 лютага 2021 года.

## Біяграфія 
Сын Мікалая Чаргінца, кіраўніка Саюза пісьменнікаў Беларусі.

Мае юрыдычную і авіяцыйную адукацыю. У «Белавія» працуе з 1996 года. Займаў розныя пасады ў авіякампаніі, у 2007—2021 гадах быў намеснікам генеральнага дырэктара па маркетынгу і знешнеэканамічнай дзейнасці.

## Узнагароды 
* Ганаровая грамата Савета Міністраў Рэспублікі Беларусь, 3 красавіка 2006
* Медаль «За працоўныя заслугі», 11 красавіка 2024

## Крыніцы 
Катэгорыя:Постаці беларускай авіяцыі
Свята-Параскева-Пятніцкая царква (Арэхава, 1998)

**Свята-Пакроўская царква** — мураваны праваслаўны храм у вёсцы Арэхава Маларыцкага раёна Брэсцкай вобласці.

## Гісторыя 
Упершыню Арэхаўская царква згадваецца ў дакументах за 1668 год. У 1792 годзе ў вёсцы быў пабудаваны драўляны, на каменным падмурку храм, плошчай 252 метры квадратныя. У гады Вялікай Айчыннай вайны настаяцель Свята-Параскева-Пятніцкай царквы айцец Андрэй Флячынскі таемна аказваў дапамогу партызанам. У верасні 1943 годзе нямецкія войскі спалілі Арэхава і царкву.

28 студзеня 1992 года пад будаўніцтва адве­дзены зямельны ўчастак. 10 ліпеня 1993 года адбылося асвячэнне месца для будаўніцтва царквы і каменя, закладзенага ў падмурак. 14 кастрычніка 1994 года настаяцелем Арэхаўскага прыходу быў прызначаны святар Анатоль Дударчук, які 25 кастрычніка гэтага года пачаў праводзіць богаслужэнні ў будынку былой школы, абсталяванай часова пад царкву.

У 1995 годзе ўзвядзенне царквы было завершана, і ў дзень храмавага свята адбылося саборнае богаслужэнне. У 1996 годзе, напярэдадні Раства Хрыстова, у храме ўсталявалі 4-ярусны іканастас. Летам 1998 года ў храме быў распісаны купал. 12 лістапада 1998 года храм асвяціў Філарэт, мітрапаліт Мінскі і Слуцкі.

 
## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Праваслаўныя храмы Маларыцкага раёна
Катэгорыя:Арэхава (Маларыцкі раён)
Катэгорыя:1998 год у Беларусі
Катэгорыя:Храмы Брэсцкай і Кобрынскай епархіі
Катэгорыя:Храмы Святой Параскевы Пятніцы