open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Вайтэлі

**Вайтэ́лі** (, ) — вёска ў Маладзечанскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Радашковіцкага сельсавета.

## Геаграфія 
Знаходзіцца за 43 км на паўднёвы ўсход ад Маладзечна, 35 км ад Мінска, 2 км ад чыг. ст. Аляхновічы на лініі Маладзечна—Мінск.

## Гісторыя 
У XVIII ст. вёска вядома ў складзе аднайменнага маёнтка ў Мінскім ваяводстве ВКЛ. У 1771 г. маёнтак і вёска, 2 двары, бровар, карчма, фальварак, уласнасць І. Ліхадзіеўскага.

Пасля 2-га падзелу Рэчы Паспалітай (1793) у Расійскай імперыі. У 1800 г. вёска, 5 двароў, 28 сялянскіх душ, уласнасць Ю. Бальзюкевіча. У 1846 г. вёска і фальварак уваходзілі ў маёнтак Залеве, уласнасць памешчыка Копцкага. Кожны сялянскі двор меў 15 дзесяцін зямлі, якую апрацоўвалі парай валоў і сахой. Бытавалі розныя промыслы: збор ягад, грыбоў, ткацтва і інш. У 1861 г. вёска ў складзе аднайменнага маёнтка, у 1870 г. маёнтак — уласнасць памешчыцы Ляцкай, у Краснасельскай воласці Вілейскага павета Віленскай губерні. У 1897 г. вёска (8 двароў, 43 жыхары), фальварак (1 двор, 18 жыхароў) і ўрочышча (1 двор, 7 жыхароў). У пачатку ХХ ст. вёска ўяўляла сабой невялікае паселішча. У 1909 г. 9 двароў, 46 жыхароў. Побач з вёскай знаходзіўся фальварак, 1 двор, 8 жыхароў.

З лютага да снежня 1918 г. акупіравана войскамі Германіі. З студзеня 1919 года ў БССР. З ліпеня 1919 г. да ліпеня 1920 г. і з кастрычніка 1920 г. тэрыторыя занята польскімі войскамі.

З 1921 года вёска ў складзе Польшчы, належала да Віленскага ваяводства, Вілейскага павета, з 1927 года ў Маладзечанскім павеце, гміне Краснае.

З верасня 1939 года ў БССР, з 12 кастрычніка 1940 г. ў Валодзькаўскім сельсавеце Радашковіцкага раёна Вілейскай вобласці. З канца чэрвеня 1941 г. да пачатку ліпеня 1944 г. акупіраваны нацыстамі. З 20 верасня 1944 г. ў Маладзечанскай вобласці, з 20 студзеня 1960 г. ў Маладзечанскім раёне Мінскай вобласці. З 31 сакавіка 1976 г. ў Радашковіцкім сельсавеце.

## Насельніцтва 
* 1866 год — 15 жыхароў, 2 двары.
* 1921 год — 61 жыхар, 10 двароў.
* 1931 год — 77 жыхароў, 12 двароў.
* 1969 год — 284 жыхары.
* 2001 год — 55 жыхароў, 23 гаспадаркі.
* 2010 год — 48 жыхароў, 21 гаспадарка.

## Крыніцы 
## Літаратура 
* 
* 

## Спасылкі 
Катэгорыя:Радашковіцкі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Маладзечанскага раёна
Дзякшняны

**Дзякшня́ны** (, ) — вёска ў Маладзечанскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Радашковіцкага сельсавета.

## Назва 
Ёсць літоўскае прозвішча *Dekšnys**.*

## Славутасці 
* Сядзіба Валадковічаў (XIX—пач. XX стст.)

## Вядомыя асобы 
* Вячаслаў Іосіфавіч Дашкевіч (нар. 1941) — беларускі паэт.

## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Радашковіцкі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Маладзечанскага раёна
Повязынь

**По́вязынь** (, ) — вёска ў Маладзечанскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Радашковіцкага сельсавета.

## Вядомыя асобы 
* Тодар Куніцкі (1899—1985) — адзін з заснавальнікаў Беларускага студэнцкага саюза і Беларускага сялянскага саюза.

## Спасылкі 
Катэгорыя:Радашковіцкі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Маладзечанскага раёна
Раеўшчына

**Ра́еўшчына** (, ) — вёска ў Маладзечанскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Мясоцкага сельсавета.

У 1940—1954 і 1958—1959 гадах цэнтр Раеўшчынскага сельсавета.

## Назва 
Фіксавалася прозвішча Райскі (Ізабелін), было старое літоўскае Раецкі. Ёсць літоўскае *Rajūnas*, латышскае *Rajs*. Мяркуецца, што аснова *Rai-* выкарыстоўвалася ў старажытных балцка-літоўскіх двухасноўных імёнах, яна ў віленскім прозвішчы Раймонт.

З іншага боку - блр. *рай*.

## Спасылкі 
Катэгорыя:Мясоцкі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Маладзечанскага раёна
Сярэбранка

**Сярэ́бранка** (, ) — былая вёска ў Маладзечанскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіла ў склад Радашковіцкага сельсавета. У 2004 годзе ўключана ў межы гарадскога пасёлка Радашковічы.

## Спасылкі
Шэметаўшчына

**Шэ́метаўшчына** (, ) — вёска ў Маладзечанскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Радашковіцкага сельсавета.

## Гісторыя 
У 1662 г. згадваецца ў складзе Ашмянскага павету ВКЛ.

## Вядомыя асобы 
У вёсцы пры капліцы пахаваны мінскі губернатар Казімір Сулістроўскі (1778—1818) і яго маці Антаніна з Аскеркаў (пам. каля 1830).

## Спасылкі 
Катэгорыя:Радашковіцкі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Маладзечанскага раёна
Брохаўшчына

**Бро́хаўшчына** (, ) — вёска ў Маладзечанскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Хажоўскага сельсавета.

Да 10 чэрвеня 1965 года вёска ўваходзіла ў склад Цюрлёўскага сельсавета.

## Спасылкі 
Катэгорыя:Хажоўскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Маладзечанскага раёна
Бабры (Маладзечанскі раён)

**Бабры́** (, ) — вёска ў Маладзечанскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Гарадоцкага сельсавета.

## Гісторыя 
У 1921—1945 гадах вёска ў складзе гміны Гарадок Вілейскага павета, пазней у складзе (1927) Маладзечанскага павета Віленскага ваяводства Польскай Рэспублікі.

Да 9 жніўня 1960 года вёска ўваходзіла ў склад Гарадоцкага сельсавета, да 28 мая 2013 года — у склад Хоўхлаўскага сельсавета.

## Насельніцтва 
* 1921 год — 67 жыхароў, 12 двароў.
* 1931 год — 66 жыхароў, 16 двароў.

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
Катэгорыя:Гарадоцкі сельсавет (Маладзечанскі раён)
Катэгорыя:Населеныя пункты Маладзечанскага раёна
Турэц-Баяры

**Турэ́ц-Бая́ры** (, ) — вёска ў Маладзечанскім раёне Мінскай вобласці Беларусі. Уваходзіць у склад Лебедзеўскага сельсавета.

## Геаграфія 
Знаходзіцца ў напрамку на паўночны захад ад горада Маладзечна, каля аўтамабільнай дарогі . Праз вёску працякае рака Тур’я. Бліжэйшая чыгуначная станцыя — Пруды.

## Славутасці 
* Царква Святога Аляксандра Неўскага (2003)

## Літаратура 
* 
* Ліст карты N-35-54. Выданне 1979 года.

## Спасылкі 
Катэгорыя:Лебедзеўскі сельсавет (Маладзечанскі раён)
Катэгорыя:Населеныя пункты Маладзечанскага раёна
Дзяразкі

**Дзяра́зкі** (, ) — вёска ў Маладзечанскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Гарадоцкага сельсавета.

## Гісторыя 
У 1921—1945 гадах вёска ў складзе Польскай Рэспублікі, Віленскага ваяводства, Вілейскага павета (з 1927 года Маладзечанскага павета), гміны Гарадок.

Да 2013 года вёска ўваходзіла ў склад Хоўхлаўскага сельсавета.

## Насельніцтва 
* 1866 год — 42 жыхары, 4 двары.
* 1921 год — 67 жыхароў, 10 двароў.
* 1931 год — 60 жыхароў, 11 двароў.

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
Катэгорыя:Гарадоцкі сельсавет (Маладзечанскі раён)
Катэгорыя:Населеныя пункты Маладзечанскага раёна
Вялікае Сяло (Маладзечанскі раён)

**Вялі́кае Сяло́** (, ) — вёска ў Маладзечанскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Палачанскага сельсавета.

## Знакамітыя ўраджэнцы 
* Марыя Баляславаўна Бажко (нар. 1940) — беларуская калгасніца, дэпутат Вярхоўнага Савета СССР 9 склікання.

## Крыніцы 
## Спасылкі 
Катэгорыя:Палачанскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Маладзечанскага раёна
Крыжы-Луг

**Крыжы́-Луг** (, ) — былая вёска ў Маладзечанскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіла ў склад Хоўхлаўскага сельсавета.

## Гісторыя 
З 1921 года вёска ў складзе Польскай Рэспублікі, Віленскага ваяводства, Вілейскага павета (з 1927 года Маладзечанскага павета), гміны Гарадок.

Пасля паходу Чырвонай Арміі ў 1939 годзе, у складзе БССР.

Скасавана ў 2004 годзе.

## Насельніцтва 
* 1931 год — 28 жыхароў, 7 двароў.

## Спасылкі
Бушавіца

**Бушаві́ца** (, ) — вёска ў Маладзечанскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Цюрлёўскага сельсавета.

Да 12 чэрвеня 1958 года вёска ўваходзіла ў склад Вялікасельскага сельсавета.

## Спасылкі 
Катэгорыя:Цюрлёўскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Маладзечанскага раёна
Дамашы (Маладзечанскі раён)

**Дамашы́** (, ) — вёска ў Маладзечанскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Цюрлёўскага сельсавета.

## Вядомыя асобы 
* Генадзь Аляксандравіч Каханоўскі (1936—1994) — беларускі гісторык, археолаг, краязнавец, фалькларыст, літаратуразнавец.
* Рыгор Семашкевіч (1945—1982) — беларускі пісьменнік і літаратуразнавец.

## Спасылкі 
Катэгорыя:Цюрлёўскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Маладзечанскага раёна
Лазавец

**Лазаве́ц** (, ) — вёска ў Маладзечанскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Мясоцкага сельсавета.

## Славутасці 
* Мультыканфесійная капліца на могілках (1980-я)

## Спасылкі 
Катэгорыя:Мясоцкі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Маладзечанскага раёна
Насілава

**Насі́лава** (, ) — вёска ў Беларусі, у Маладзечанскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Цюрлёўскага сельсавета.

## Назва 
На думку В. Жучкевіча, назва вёскі Насілава вытворная ад прозвішча Насілаў (параўн. прозвішчы Носка і Насовіч, ад якіх назвы вёсак Носкі і Насовічы).

## Геаграфія 
Знаходзіцца за 3 км у напрамку на захад ад горада Маладзечна, за 76 км ад Мінска.

## Гісторыя 
Згадваецца ў 1674 годзе як вёска Насілава ці, інакш, Рудое Сяло ў Ашмянскім павеце Вялікага Княства Літоўскага. У 1940—1958 гадах цэнтр Насілаўскага сельсавета.

## Насельніцтва 
* 2000 год — 1899 жыхароў, 702 двары.

## Гістарычныя і памятныя мясціны 
* Помнік землякам, савецкім воінам і партызанам, загінуўшым у Вялікую Айчынную вайну.
* Гарадзішча культуры штрыхаванай керамікі і банцараўскай культуры I—XVII ст.
* Спаса-Праабражэнская царква (2006)

## Літаратура 
*  — С. 198.
* 
* Ліст карты N-35-66. Выданне 1986 г. Стан мясцовасці на 1983 г.
## Спасылкі 
Катэгорыя:Цюрлёўскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Маладзечанскага раёна
Чарты (Маладзечанскі раён)

**Чарты́** (, ) — вёска ў Маладзечанскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Чысцінскага сельсавета.

## Гісторыя 
Уваходзіла ў склад Вілейскага павета Расійскай імперыі. З 1921 года вёска ў складзе Польскай Рэспублікі, Віленскага ваяводства, Вілейскага павета, гміны Краснае. З 1939 года ў БССР.

## Насельніцтва 
* 1921 год — 161 жыхар, 27 двароў.
* 1931 год — 177 жыхароў, 30 двароў.

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
* [Чарты на карце 1926 года](http://maps.mapywig.org/m/WIG_maps/series/100K_300dpi/A31_B44_(XIV-22)_WILEJKA_1926_2_300dpi.jpg)

Катэгорыя:Чысцінскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Маладзечанскага раёна
Брадок (Мінскі раён)

**Брадо́к** (, ) — вёска ў Мінскім раёне Мінскай вобласці, на рацэ Вяснянка. Уваходзіць у склад Астрашыцкагарадоцкага сельсавета.

## Гісторыя 
Паселішча вядома з другой паловы XVI стагоддзя як вёска маёнтка Гарадок уласнасці Гарнастаяў, у Менскім павеце Менскага ваяводства Вялікага Княства Літоўскага. Пазней уласнасць Тышкевічаў. 

У 1782 годзе вёска на 22 двары, з якіх 3 пустыя, сярод жыхароў 2 баярыны і каваль.

У выніку другога падзелу Рэчы Паспалітай 1793 года тэрыторыя апынулася ў складзе Расійскай імперыі, у Мінскім павеце Мінскай губерні. Пасля 1861 года ў Астрашыцка-Гарадоцкай воласці Мінскага павета.

У 1888 годзе адкрыта школа гарматы, у якой на 1890 год вучылася 7 хлопчыкаў. Вяскоўцы займаліся вытворчасцю гонты і пілаваннем дошак.

З канца лютага 1918 года тэрыторыя акупаваная войскамі Германскай імперыі. 25 сакавіка 1918 года згодна з Трэцяй Устаўной граматай абвешчана часткай Беларускай Народнай Рэспублікі. Жыхары Астрашыцка-Гарадоцкай воласці атрымлівалі пасведчанні Народнага Сакратарыята Беларусі. У снежні 1918 года занята Чырвонай Арміяй, з 1 студзеня 1919 года ў адпаведнасці з пастановай І з’езда КП(б) Беларусі яна ўвайшла ў склад Савецкай Беларусі, з 27 лютага 1919 года — у ЛітБел ССР. У час польска-савецкай вайны ў жніўні 1919 — ліпені 1920 гадоў пад акупацыяй Польшчы (Мінская акруга ГУУЗ).

З 31 ліпеня 1920 года ў Беларускай ССР. З 20 жніўня 1924 года вёска ў Астрашыцка-Гарадоцкім сельсавеце Астрашыцка-Гарадоцкага раёна Менскай акругі (да 26 ліпеня 1930 года). З 18 студзеня 1931 года ў Лагойскім раёне. З 26 траўня 1935 года ў Менскім раёне. З 20 лютага 1938 года ў Менскай вобласці.

У Другую сусветную вайну з канца чэрвеня 1941 года да пачатку ліпеня 1944 года пад акупацыяй Германіі. У часе акупацыі было спалена 6 двароў, забіта 18 жыхароў.

## Насельніцтва 
* 1800 год — 24 двары, 143 жыхары
* 1846 год — 18 двароў, 136 жыхароў
* 1897 год — 51 двор, 303 жыхары
* 1908 год — 46 двароў, 250 жыхароў
* 1917 год — 57 двароў, 293 жыхары, усе беларусы
* 1926 год — 69 двароў, 349 жыхароў
* 1999 год — 286 жыхароў
* 2009 год — 250 жыхароў
* 2019 год — 252 жыхары

## Крыніцы 
## Літаратура 
* 
* 
* 

## Спасылкі 
Катэгорыя:Астрашыцкагарадоцкі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Мінскага раёна
Катэгорыя:Вёскі Беларусі, цалкам або часткова знішчаныя нацыстамі
Асавец (Маладзечанскі раён)

**Асаве́ц** (, ) — вёска ў Маладзечанскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Чысцінскага сельсавета.

## Гісторыя 
Уваходзіла ў склад Вілейскага павета Расійскай імперыі. У 1921—1945 гадах вёска ў складзе Польскай Рэспублікі, Віленскага ваяводства, Вілейскага павета, гміны Краснае.

## Насельніцтва 
* 1921 год — 280 жыхароў, 51 двор.
* 1931 год — 288 жыхароў, 60 двароў.

## Крыніцы 
## Спасылкі 
* Асавец на гістарычнай карце 1926 года http://maps.mapywig.org/m/WIG_maps/series/100K_300dpi/A31_B44_(XIV-22)_WILEJKA_1926_2_300dpi.jpg
* 

Катэгорыя:Чысцінскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Маладзечанскага раёна
Лешна (Маладзечанскі раён)

**Ле́шна** (, ) — вёска ў Маладзечанскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Цюрлёўскага сельсавета.

## Славутасці 
* Рэшткі сядзібы Саковічаў
* Крыніца Лешна  — гідралагічны помнік прыроды мясцовага значэння

## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Цюрлёўскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Маладзечанскага раёна
Вопытны

**Во́пытны** (, ) — пасёлак у Мінскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Бараўлянскага сельсавета.

Да 9 жніўня 1979 года пасёлак уваходзіў у склад Астрашыцка-Гарадоцкага сельсавета.

## Насельніцтва 
* 2009 год (перапіс) — 349 чалавек
* 1999 год (перапіс) — 201 чалавек
* 2018 год — 519 чалавек

## Спасылкі 
Катэгорыя:Бараўлянскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Мінскага раёна
Забалоцце (Мінскі раён)

**Забало́цце** (, ) — вёска ў Мінскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Бараўлянскага сельсавета.

Да 9 жніўня 1979 года вёска ўваходзіла ў склад Зеленалужскага сельсавета.

## Насельніцтва 
* 2009 год (перапіс) — 80 чалавек
* 1999 год (перапіс) — 52 чалавекі

## Вядомыя асобы 
* Юрый Васілевіч Корсік (нар. 1972) — беларускі выкладчык, дэпутат.

## Спасылкі 
Катэгорыя:Бараўлянскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Мінскага раёна
Лескаўка

**Ле́скаўка** (, ) — вёска ў Мінскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Бараўлянскага сельсавета.

Да 9 жніўня 1979 года вёска ўваходзіла ў склад Астрашыцка-Гарадоцкага сельсавета.

## Насельніцтва 
* 1800 год (перапіс) — 21 чалавек
* 1897 год (перапіс) — 57 чалавек
* 1917 год — 147 чалавек
* 1926 год (перапіс) — 179 чалавек
* 1997 год — 1356 чалавек
* 2009 год (перапіс) — 1664 чалавекі
* 2018 год — 3544 чалавекі

## Спасылкі 
Катэгорыя:Бараўлянскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Мінскага раёна
Курганы (Бараўлянскі сельсавет)

**Курганы́** (, ) — вёска ў Мінскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Бараўлянскага сельсавета.

Да 9 жніўня 1979 года вёска ўваходзіла ў склад Астрашыцка-Гарадоцкага сельсавета.

## Назва 
Курган – старое ашмянскае прозвішча, Кургановіч - з Індуры. Ёсць сучаснае літоўскае *Kurganas*, латышскае *Kurgans*.

З іншага боку, па сугуччы напрошваецца сувязь з блр. *курган* (старарускае запазычанне з цюркскага "пабудова, крэпасць").

## Насельніцтва 
* 2009 год (перапіс) — 238 чалавек
* 1999 год (перапіс) — 165 чалавек

## Спасылкі 
Катэгорыя:Бараўлянскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Мінскага раёна
Байдакі

**Байдакі́́** (, ) — вёска ў Мінскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Гаранскага сельсавета.

## Назва 
Было старое койданаўскае прозвішча Байдак, бытавала яно і ў Літве. Ёсць латышскае *Baidaks*.

## Вядомыя асобы 
* Ксаверый Міхайлавіч Байдак (1906—1982) — савецкі военачальнік, генерал-маёр.

## Спасылкі 
Катэгорыя:Гаранскі сельсавет (Мінскі раён)
Катэгорыя:Населеныя пункты Мінскага раёна
Вялікае Сяло (Мінскі раён)

**Вялі́кае Сяло́** (, ) — вёска ў Мінскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Гаранскага сельсавета.

## Гісторыя 
Згадваецца ў 1703 годзе як вёска ў складзе маёнтка Паморшчына ў Мінскім ваяводстве ВКЛ.

## Спасылкі 
Катэгорыя:Гаранскі сельсавет (Мінскі раён)
Катэгорыя:Населеныя пункты Мінскага раёна
Чаромуха (Мінскі раён)

**Чаро́муха** (, ) (да 1964 года **Заты́чына**) — вёска ў Мінскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Гаранскага сельсавета.

## Гісторыя 
У 1936—1954 гадах Затычына з’яўлялася цэнтрам Навадворскага сельсавета.

30 ліпеня 1964 года вёска Затычына была перайменавана ў вёску Чаромуха.

## Спасылкі 
Катэгорыя:Гаранскі сельсавет (Мінскі раён)
Катэгорыя:Населеныя пункты Мінскага раёна
Катэгорыя:Перайменаваныя населеныя пункты Беларусі
Галіца

**Га́ліца** (, ; часам **Галі́ца**. Пазней двор Гагаліца (старабеларускай мовай: *Гоголица*), да якога таксама належалі людзі і сенажаці на рацэ Качыне, у тым ліку набытыя ў менскіх мяшчан і іншых асоб, трымаў пісар гаспадарскі Івашка Уладыка, які ў 1493 годзе прадаў гэтыя ўладанні пісару гаспадарскаму Федку Рыгоравічу. Паселішча ўваходзіла ў склад Менскага павета Вялікага Княства Літоўскага.

Паводле інвентару 1557 года, калі Астрошыцкі маёнтак належаў пану Гарнастаю, у вёсцы Гагаліца было 10 двароў. Падзелу на «службы» не было, прыналежны кожнаму двару ўчастак вызначаўся ў інвентары як зямля супольная, падданыя на грашовым чыншы, які зваўся «куніцай», памерам у 40 грошай серабром.

У 1882 годзе была адкрыта школа граматы, у якой на 1890 год вучыліся 20 хлопчыкаў і 2 дзяўчынкі. Паводле перапісу 1897 года было народнае вучылішча. У канцы XIX стагоддзя апроч вёскі Галіца быў таксама фальварак на 1 валоку ўласнасці Андрыеўскіх.

### Найноўшы час 
З канца лютага 1918 года тэрыторыя акупаваная войскамі Германскай імперыі. 25 сакавіка 1918 года згодна з Трэцяй Устаўной граматай абвешчана часткай Беларускай Народнай Рэспублікі. Жыхары Астрашыцка-Гарадоцкай воласці атрымлівалі пасведчанні Народнага Сакратарыята Беларусі. У снежні 1918 года занята Чырвонай Арміяй, з 1 студзеня 1919 года ў адпаведнасці з пастановай І з’езда КП(б) Беларусі яна ўвайшла ў склад Савецкай Беларусі, з 27 лютага 1919 года — у ЛітБел ССР. У час польска-савецкай вайны ў жніўні 1919 — ліпені 1920 гадоў пад акупацыяй Польшчы (Мінская акруга ГУУЗ).

З 31 ліпеня 1920 года ў Беларускай ССР. З 20 жніўня 1924 года вёска ў Астрашыцка-Гарадоцкім сельсавеце Астрашыцка-Гарадоцкага раёна Менскай акругі (да 26 ліпеня 1930 года). З 18 студзеня 1931 года ў Лагойскім раёне. З 26 траўня 1935 года ў Менскім раёне. З 20 лютага 1938 года ў Менскай вобласці.

Паводле перапісу 1926 года была школа.

У 1930-я гады былі рэпрэсаваны прынамсі 3 ураджэнцы Галіцы.

У Другую сусветную вайну з канца чэрвеня 1941 года да пачатку ліпеня 1944 года пад акупацыяй Германіі. У часе акупацыі было спалена 10 двароў, забіта 6 жыхароў.

## Насельніцтва 
* 1815 год — 72 жыхары мужчынскага полу
* 1846, 1858 год — 19 двароў, 115 жыхароў
* 1897 год — 40 двароў, 265 жыхароў
* 1908 год — 43 двары, 297 жыхароў
* 1917 год — 45 двароў, 279 жыхароў, усе беларусы
* 1926 год — 54 двары, 301 жыхар
* 1999 год — 58 жыхароў
* 2009 год — 35 жыхароў
* 2019 год — 76 жыхароў

## Крыніцы 
## Літаратура 
* 
* 
* 
* 
* 

## Спасылкі 
Катэгорыя:Астрашыцкагарадоцкі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Мінскага раёна
Катэгорыя:Вёскі Беларусі, цалкам або часткова знішчаныя нацыстамі
Мыслевічы

**Мы́слевічы** (, ) — вёска ў Маладзечанскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Хажоўскага сельсавета.

Да 12 чэрвеня 1958 года вёска ўваходзіла ў склад Вялікасельскага сельсавета, да 28 мая 2013 года — у склад Цюрлёўскага сельсавета.

## Спасылкі 
Катэгорыя:Хажоўскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Маладзечанскага раёна
Зялёная (Мінскі раён)

**Зялёная** (, ) — вёска ў Мінскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Ждановіцкага сельсавета.

Да 20 студзеня 1960 года Зялёнае знаходзілася ў адміністрацыйным падпарадкаванні Заслаўскага пассавета, да 9 жніўня 1979 года ўваходзіла ў склад Заслаўскага сельсавета.

## Спасылкі 
Катэгорыя:Ждановіцкі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Мінскага раёна
Зара Рэвалюцыі

**Зара́ Рэвалю́цыі** (, ) — колішняя вёска ў Мінскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіла ў склад Ждановіцкага сельсавета.

У красавіку 2004 года тэрыторыя вёскі перададзена ў склад горада Мінска. Вясковая вуліца атрымала назву Запрудная.

## Насельніцтва 
* 1999 — 12 чалавек

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
Катэгорыя:Населеныя пункты, якія ўвайшлі ў склад Мінска
Кунцаўшчына (Мінскі раён)

**Ку́нцаўшчына** (, ) — колішняя вёска, з 2004 года ў складзе Мінска.

## Этымалогія 
Прозвішчы тыпу Кунцэвіч, Кунцэўскі, Кунчэўскі, мяркуецца, паходзяць ад балцкага аднаасноўнага антрапоніма (былога імя) тыпу *Kunčys* (< *Kunt-š-*) з асновай *Kunt-*. Корань бывае і ў складзе двухасноўных імёнаў (*Kuntrimas, Jokuntas*), а таксама ў карацейшым выглядзе *Kun-* (*Kuntautas, Veinikunas*).

## Гісторыя 
У 1897 годзе фальварак Кунцаўшчына Старасельскай воласці, уласнасць Чараповіча, двор, 48 жыхароў. У 1917 годзе ва ўрочышчы 10 двароў, 53 жыхары; у фальварку двор, 9 жыхароў. Да 8 красавіка 1957 года вёска ўваходзіла ў склад Ратамскага сельсавета, да 20 студзеня 1960 года — у склад Мядзвежынскага сельсавета, пасля — у склад Ждановіцкага сельсавета. У красавіку 2004 года тэрыторыя вёскі перададзена ў склад горада Мінска.

Вясковая забудова захавалася на вуліцы і завулку Акадэміка Вышалескага, вуліцы Акадэміка Жэбрака, Валожынскай вуліцы. Назву Кунцаўшчына носяць вуліца, станцыя метро, жылы мікрараён Мінска.

## Вядомыя асобы 
* Сяргей Уладзіміравіч Лукашэвіч (нар. 1977) — беларускі дыпламат.

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
Катэгорыя:Населеныя пункты, якія ўвайшлі ў склад Мінска
Дровашы

**Дро́вашы** (, ) — вёска ў Маладзечанскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Гарадоцкага сельсавета.

## Гісторыя 
Вядома з 18 ст. як прыватная ўласнасць у Мінскім ваяводстве Вялікага Княства Літоўскага.

У канцы 18 ст. вёска Вілейскага павета Віленскай губерні, належала Валодзькавічу. У 2-й палове 19 ст. вёска Чэрнеўскага маёнтка Германішскай воласці Вілейскага павета Віленскай губерні, уладанне Ясінскай. У 1870 годзе ўваходзіла ў Чэрнеўскую сельскую грамаду, быў хлебазапасны магазін. У 1880-х гадах працавала царкоўнапрыхадская школа.

У 1921—1939 гадах вёска ў складзе гміны Гарадок Вілейскага павета, пазней у складзе (1927) Маладзечанскага павета Віленскага ваяводства Польскай Рэспублікі.

З 1939 года ў складзе БССР.

Да 9 жніўня 1960 года вёска ўваходзіла ў склад Гарадоцкага сельсавета, да 28 мая 2013 года — у склад Хоўхлаўскага сельсавета.

## Насельніцтва 
* 1763 год — 63 жыхары, 10 двароў.
* 1931 год — 221 жыхар, 39 двароў.
* 2002 год (на 1 студзеня) — 28 жыхароў, 15 двароў.

## Спасылкі 
Катэгорыя:Гарадоцкі сельсавет (Маладзечанскі раён)
Катэгорыя:Населеныя пункты Маладзечанскага раёна
Яркова

**Ярко́ва** (, ) — вёска ў Мінскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Ждановіцкага сельсавета.

У 850 метрах на поўнач ад вёскі знаходзяцца вясковыя могілкі. Самыя старыя пахаванні, якія захаваліся, датуюцца першай паловай XIX стагоддзя. На могілках пахаваныя, у тым ліку, ахвяры трагедыі на Нямізе.

Да 8 красавіка 1957 года вёска ўваходзіла ў склад Ратамскага сельсавета, да 20 студзеня 1960 года — у склад Мядзвежынскага сельсавета.

## Гісторыя 
У 1654 годзе згадваецца як вёска ў складзе маёнтка Славенск у Мінскім ваяводстве ВКЛ.

## Насельніцтва 
* 2010 год — 31 чалавек
* 1999 год — 19 чалавек

## Спасылкі 
Катэгорыя:Ждановіцкі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Мінскага раёна
Падгор’е (Мінскі раён)

'''Падго́р'е''' (, ) — вёска ў Мінскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Ждановіцкага сельсавета.

)]]

## Гісторыя 
У 1858 у вёсцы жыло 5 душ мужчынскага полу, уласнасць Раскудзеўскага, у Мінскім павеце.

З лютага па снежань 1918 акупавана войскамі кайзераўскай Германіі. Падчас польска-савецкай вайны з ліпеня 1919 па ліпень 1920, а таксама ў сярэдзіне кастрычніка 1920 — войскамі Польшчы. З 1919 у складзе БССР. З 20 жніўня 1924 вёска ў складзе Старасельскага сельсавета Заслаўскага раёна Мінскай акругі (да 26 ліпеня 1930). З 20 лютага 1938 — у Мінскай вобласці. У 1941 у вёсцы было 20 двароў, 128 жыхароў. Пад час Другой сусветнай вайны з канца чэрвеня 1941 до пачатку ліпеня 1944 акупавана нямецка-нацысцкімі войскамі, загінулі 4 жыхары. Акупанты спалілі 2 двары. З 8 жніўня 1959 — у Мінскам раёне. З 20 лютага 1974 — у складзе Хацежынскага сельсавета, а з 1980 — у складзе Ждановіцкага сельсавета.

У 1997 было 16 гаспадарак, 29 жыхароў. У 2010 было 20 гаспадарак, 27 жыхароў.

## Спасылкі 
Катэгорыя:Ждановіцкі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Мінскага раёна
Гарадзішча (Калодзішчанскі сельсавет)

**Гарадзі́шча** (, ) — пасёлак у Мінскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Калодзішчанскага сельсавета.

## Насельніцтва 
* 2019 год – 812 жыхароў
* 2009 год (перапіс) – 1129 жыхароў

## Спасылкі 
Катэгорыя:Калодзішчанскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Мінскага раёна
Ліпавая Калода

**Лі́павая Кало́да** (, ) — вёска ў Мінскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Калодзішчанскага сельсавета.

## Насельніцтва 
2019 год – 131 жыхар

2009 год (перапіс) – 26 жыхароў

## Спасылкі 
Катэгорыя:Калодзішчанскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Мінскага раёна
Анопаль (пасёлак)

**Ано́паль** (, ) — пасёлак у Мінскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Крупіцкага сельсавета.

## Гісторыя 
Населены пункт заснаваны як пасёлак у 1920-я гады ў Беларускай ССР на землях нацыяналізаванага маёнтка Анопаль. Станам на 1926 год у пасёлку быў млын, кузня, шавецкай майстэрня, у саўгасе «Анопаль».

З 20 жніўня 1924 года ў Крупіцкім сельсавеце Самахвалавіцкага раёна Менскай акругі (да 26 ліпеня 1930). З 18 студзеня 1931 года ў Койданаўскім раёне. З 23 сакавіка 1932 года ў падпарадкаванні Менскага гарсавета. З 26 траўня 1935 года ў Менскім раёне. З 20 лютага 1938 года ў Менскай вобласці.

У Другую сусветную вайну з канца чэрвеня 1941 года да пачатку ліпеня 1944 года пад акупацыяй Германіі.

## Насельніцтва 
* 1926 год — 28 двароў, 152 жыхары
* 1999 год — 8 жыхароў
* 2009 год — 6 жыхароў
* 2019 год — 12 жыхароў

## Спасылкі 
Катэгорыя:Крупіцкі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Мінскага раёна
Вільгельмова

**Вільгельмо́ва** (, ) — вёска ў Мінскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Крупіцкага сельсавета.

## Насельніцтва 
* 1999 год — 3 жыхары
* 2009 год — няма жыхароў
* 2019 год — 2 жыхары

## Крыніцы 
## Спасылкі 
Катэгорыя:Крупіцкі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Мінскага раёна
Вербнікі

**Ве́рбнікі** (, ), раней таксама **Вярбінка** або **Вербінка** — вёска ў Мінскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Крупіцкага сельсавета.

## Гісторыя 
У 1774 годзе засценак, у уласнасць царквы, у Менскім павеце Менскага ваяводства Вялікага Княства Літоўскага.

У выніку другога падзелу Рэчы Паспалітай 1793 года тэрыторыя апынулася ў складзе Расійскай імперыі, у Мінскім павеце Мінскай губерні.

У 1815 годзе ўласнасць А. Вінчы. У 1858 годзе фальварак, уласнасць Казіміра Паўлюця.

Пасля 1861 года ў Самахвалавіцкай воласці Мінскага павета. У 1876 годзе землеўладальнікамі ў Вербніках і Куркевічах (пазней Курковічы, цяпер не існуюць) былі: дваранкі рыма-каталіцкага веравызнання Стэфанія, Паўліна, Пульхерыя і Схалястыка Казіміраўны Паўлюць (агулам мелі 139 дзесяцін зямлі). У далейшым, відаць праз падзел фальварка, у 1889 годзе ўладальніцай 20 дзесяцін у Вербніках была дваранка каталічка Разалія Казіміраўна Паўлюць.

З канца лютага 1918 года тэрыторыя акупаваная войскамі Германскай імперыі. 25 сакавіка 1918 года згодна з Трэцяй Устаўной граматай абвешчана часткай Беларускай Народнай Рэспублікі. У снежні 1918 года занята Чырвонай Арміяй, з 1 студзеня 1919 года ў адпаведнасці з пастановай І з’езда КП(б) Беларусі яна ўвайшла ў склад Савецкай Беларусі, з 27 лютага 1919 года — у ЛітБел ССР. У час польска-савецкай вайны ў жніўні 1919 — ліпені 1920 гадоў пад акупацыяй Польшчы (Мінская акруга ГУУЗ).

З 31 ліпеня 1920 года ў Беларускай ССР. З 20 жніўня 1924 года ў Крупіцкім сельсавеце Самахвалавіцкага раёна Менскай акругі (да 26 ліпеня 1930 года). З 18 студзеня 1931 года ў Койданаўскім раёне, з 26 траўня 1935 года ў Менскім раёне. З 20 лютага 1938 года ў Менскай вобласці. У 1930-я гады быў рэпрэсаваны прынамсі 1 жыхар.

У Другую сусветную вайну з канца чэрвеня 1941 года да пачатку ліпеня 1944 года пад акупацыяй Германіі.

## Насельніцтва 
* 1815 год — 10 жыхароў мужчынскага полу
* 1908 год — 5 двароў, 7 жыхароў
* 1917 год — 10 двароў, 125 жыхароў (з іх 51 беларус і 74 палякі)
* 1997 год — 40 двароў, 63 жыхары
* 1999 год — 49 жыхароў
* 2009 год — 44 жыхары
* 2019 год — 40 жыхароў

## Крыніцы 
## Літаратура 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Спасылкі 
Катэгорыя:Крупіцкі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Мінскага раёна
Дубіцкая Слабада

**Дубі́цкая Слабада́** (, ), раней таксама **Дубская Слабада** — вёска ў Беларусі, у Мінскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Крупіцкага сельсавета.

## Гісторыя 
Вядома прынамсі з другой паловы XVIII стагоддзя, адносілася да маёнтка Анопаль уласнасці Радзівілаў, у Менскім павеце Менскага ваяводства Вялікага Княства Літоўскага.

У выніку другога падзелу Рэчы Паспалітай 1793 года тэрыторыя апынулася ў складзе Расійскай імперыі, у Мінскім павеце Мінскай губерні.

Пасля 1861 года ў Самахвалавіцкай воласці Мінскага павета. Паводле перапісу 1897 года была царква на могілках. У 1903 годзе адкрыта народнае вучылішча.

З канца лютага 1918 года тэрыторыя акупаваная войскамі Германскай імперыі. 25 сакавіка 1918 года згодна з Трэцяй Устаўной граматай абвешчана часткай Беларускай Народнай Рэспублікі. У снежні 1918 года занята Чырвонай Арміяй, з 1 студзеня 1919 года ў адпаведнасці з пастановай І з’езда КП(б) Беларусі яна ўвайшла ў склад Савецкай Беларусі, з 27 лютага 1919 года — у ЛітБел ССР. У час польска-савецкай вайны ў жніўні 1919 — ліпені 1920 гадоў пад акупацыяй Польшчы (Мінская акруга ГУУЗ).

З 31 ліпеня 1920 года ў Беларускай ССР. З 20 жніўня 1924 года ў Крупіцкім сельсавеце Самахвалавіцкага раёна Менскай акругі (да 26 ліпеня 1930). З 18 студзеня 1931 года ў Койданаўскім раёне, з 26 траўня 1935 года ў Менскім раёне. З 29 лютага 1938 года ў Менскай вобласці. У 1930-я гады прынамсі 16 ураджэнцаў Дубіцкай Слабады былі рэпрэсаваны.

У Другую сусветную вайну з канца чэрвеня 1941 года да пачатку ліпеня 1944 года пад акупацыяй Германіі. У ходзе карнай аперацыяй за часамі акупацыі было спалена 13 двароў, забіта 9 жыхароў. 27 жыхароў было вывезена на прымусовую працу ў Германію.

У 2010 годзе ў вёсцы былі клуб-бібліятэка і крама.

## Насельніцтва 
* 1800 год — 9 двароў, 72 жыхары
* 1897 год — 29 двароў, 182 жыхары
* 1908 год — 47 двароў, 440 жыхароў
* 1917 год — 48 двароў, 277 жыхароў (усе беларусы)
* 1926 год — 48 двароў, 246 жыхароў
* 1941 год — 45 двароў, 273 жыхары
* 1997 год — 64 двары, 96 жыхароў
* 1999 год — 89 жыхароў
* 2009 год — 66 жыхароў
* 2019 год — 55 жыхароў

## Вядомыя асобы 
* Віктар Антонавіч Ламака (1910—2001) — заслужаны лесавод Рэспублікі Беларусь, заснавальнік Глыбоцкага дэндрарыя.

## Крыніцы 
## Літаратура 
* 
* 
* 

## Спасылкі 
Катэгорыя:Крупіцкі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Мінскага раёна
Закружка

**Закру́жка** (, ), раней таксама **Анопальская Закружка** — вёска ў Мінскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Крупіцкага сельсавета.

## Гісторыя 
Вёска вядома прынамсі з другой паловы XVIII стагоддзя, адносілася да маёнтка Анопаль уласнасці Радзівілаў. Уваходзіла ў склад Менскага павета Менскага ваяводства Вялікага Княства Літоўскага.

У выніку другога падзелу Рэчы Паспалітай 1793 года тэрыторыя апынулася ў складзе Расійскай імперыі, у Мінскім павеце Мінскай губерні.

Пасля 1861 года — у Самахвалавіцкай воласці Мінскага павета. Як адзначаў у другой палове XIX стагоддзя краязнавец Аляксандр Ельскі, вяскоўцы былі аддзелены і без сервітутаў. Вёска адносілася да праваслаўнага прыходу Пяцеўшчына. У другой палове XIX стагоддзя была карчма, праз вёску ішоў гасцінец з мястэчка Дудзічаў да Анопаля. Паводле перапісу 1897 года былі кузня і капліца.

У 1912 годзе адкрыта 1-класнае народнае вучылішча.

З канца лютага 1918 года тэрыторыя акупаваная войскамі Германскай імперыі. 25 сакавіка 1918 года згодна з Трэцяй Устаўной граматай абвешчана часткай Беларускай Народнай Рэспублікі. У снежні 1918 года занята Чырвонай Арміяй, з 1 студзеня 1919 года ў адпаведнасці з пастановай І з’езда КП(б) Беларусі яна ўвайшла ў склад Савецкай Беларусі, з 27 лютага 1919 года — у ЛітБел ССР. У час польска-савецкай вайны ў жніўні 1919 года — ліпені 1920 года — пад акупацыяй Польшчы (Мінская акруга ГУУЗ).

З 31 ліпеня 1920 года — у Беларускай ССР. З 20 жніўня 1924 года — у Крупіцкім сельсавеце Самахвалавіцкага раёна Менскай акругі (да 26 ліпеня 1930). З 18 студзеня 1931 года — у Койданаўскім раёне, з 26 траўня 1935 года — у Менскім раёне. З 20 лютага 1938 года — у Менскай вобласці.

У Другую сусветную вайну з канца чэрвеня 1941 года да пачатку ліпеня 1944 года — пад акупацыяй Германіі. У ходзе нямецкіх карных аперацый было спалена 37 дамоў, забіта 10 жыхароў.

## Насельніцтва 
* 1800 год — 14 двароў, 137 жыхароў
* 1897 год — 43 двары, 241 жыхар
* 1917 год — 46 двароў, 282 жыхары (277 беларусаў і 5 палякаў)
* 1926 год — 51 двор, 264 жыхары
* 1999 год — 100 жыхароў
* 2009 год — 104 жыхары
* 2019 год — 74 жыхары

## Вядомыя асобы 
* Іван Іванавіч Грамовіч (1918—1986) — беларускі пісьменнік.
* Уладзімір Іванавіч Карызна (1938—2026) — беларускі паэт, перакладчык. Аўтар перапісаных слоў да гімна «Мы, беларусы».

## Крыніцы 
## Літаратура 
* 
* 
* 

## Спасылкі 
Катэгорыя:Крупіцкі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Мінскага раёна
Ратамка (аграгарадок)

**Ра́тамка** (, ) — аграгарадок у Мінскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Ждановіцкага сельсавета. Размешчаны за 5 км на захад ад Мінска, чыгуначная станцыя на лініі Мінск—Маладзечна. 1546 гаспадарак, 4830 жыхароў (2010).

## Назва 
У дакументах 1558 года гэтая мясцовасць згадваецца як Радамскае. На думку В. Жучкевіча, гэта ёсць першапачатковая форма, ад якой пазней утварылася сучасная Ратамка. Назва патранімічная.

## Гісторыя 
### Вялікае Княства Літоўскае 
Вядома як **Ратам’е** прынамсі да 1492 года, бо напэўна вялікі князь Казімір даў яго Федку Вінку, чые нашчадкі Ратамскія і Вінкі валодалі маёнткам пазней.

### Пад уладай Расійскай імперыі 
У 1897 годзе пасёлак у Заслаўскай воласці Мінскага павета, была карчма. У 1880 годзе побач пасёлкам пабудавана чыгуначная станцыя Ратамка.

### Найноўшы час 
З лютага да снежня 1918 года пасёлак акупіраваны войскамі кайзераўскай Германіі, з ліпеня 1919 года да ліпеня 1920 года і ў сярэдзіне кастрычніка 1920 года — войскамі Польшчы.

З 1919 года ў БССР. У 1922 годзе адкрыта 3-гадовая школа, у гэтым жа годзе пераўтворана ў 7-гадовую, у 1924 годзе вучыліся 146 вучняў. З 20 жніўня 1924 да 26 ліпеня 1930 года ў Ратамскім сельсавеце Заслаўскага раёна Мінскай акругі. З 18 студзеня 1931 года ў падпарадкаванні Мінскага гарадскога Савета. З 26 мая 1935 года ў Мінскім раёне. З 20 лютага 1938 года ў Мінскай вобласці.

У Вялікую Айчынную вайну з канца чэрвеня 1941 года да пачатку ліпеня 1944 года акупіраваны нямецка-фашысцкімі захопнікамі. У ліпені 1941 — сакавіку 1942 года ў Ратамцы і вёсцы Тарасава дзейнічала патрыятычнае падполле. У ліпеня 1944 года пры вызваленні пасёлка загінулі 79 савецкіх воінаў 238-й стралковай дывізіі.

З 20 студзеня 1960 года ў Ждановіцкім сельсавеце.

У 2009 годзе да пасёлка была далучана суседняя вёска Ратамка.

## Насельніцтва 
* **XIX стагоддзе**:
** 1897 год — 21 двор, 79 жыхароў, карчма, на чыгуначнай станцыі — 34 жыхары.
* **XX стагоддзе**:
** 1917 год — 112 двароў, 2195 жыхароў, на чыгуначнай станцыі 25 жыхароў.
** 1926 год — 112 двароў, 420 жыхароў.
** 1997 год — 1493 гаспадаркі, 3983 жыхары.
* **XXI стагоддзе**:
** 2010 год — 1546 гаспадарак, 4830 жыхароў.

## Інфраструктура 
Сярэдняя, дапаможная і музычная школы, Дом культуры, дзіцячы сад, Свята-Петра-Паўлаўская царква (з 1997), гандлёвы цэнтр, рэспубліканскі цэнтр алімпійскай падрыхтоўкі коннага спорту і конегадоўлі.

## Памятныя мясціны 
* Абеліск на брацкай магіле савецкіх воінаў (1957).
* Брацкая магіла — .
* Магіла Героя Савецкага Саюза М. Ф. Ішуціна ў парку.

## Вядомыя асобы 
* Людвіг Зарэчны (Галубовіч; 1915—1964) — беларускі ваенна-палітычны дзеяч, выдавец, святар.
* Сяргей Уладзіміравіч Пятроўскі (1937—1999) — беларускі кінааператар.
* Уладзімір Рыгоравіч Скацецкі (1935—2008) — матэматык і педагог.

## Крыніцы 
## Літаратура 
* 
* *Чарняўскі Ф.* Матэрыялы да генеалогіі Ратамскіх // «Архіварыус». Вып. 11. — Мн.: НГАБ, 2013. — С. 208—243;
* 

## Спасылкі 
Катэгорыя:Ждановіцкі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Мінскага раёна
Ратамка (вёска)

**Ра́тамка** (, ) — былая вёска ў Мінскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіла ў склад Ждановіцкага сельсавета. Скасавана ў 2009 годзе, далучана да пасёлка Ратамка.

Размешчана за 5 км на захад ад Мінска, на р. Ратамка (упадае ў Заслаўскае вадасховішча). 38 гаспадарак, 167 жыхароў (2010).

## Назва 
У дакументах 1558 года гэтая мясцовасць згадваецца як Радамскае. На думку В. Жучкевіча, гэта ёсць першапачатковая форма, ад якой пазней утварылася сучасная Ратамка. Назва патранімічная.

## Гісторыя 
У 1567 годзе Ратом — сяло, цэнтр маёнтка, уласнасць А. Канішчы, Б. Епімахавай, Д. Ратамскага і П. Цішы, у Мінскім ваяводстве Вялікага Княства Літоўскага. У 1582 годзе ўласнасць А. Станкевіча і інш. У 1597 годзе ўласнасць В. і К. Ратамскіх. У 1667 годзе маёнтак, 7 дымоў, карчма, панскі двор, уласнасць Ваньковічаў, у Каралішчавіцкай парафіі; пад тым жа годам пазначана як вёска Заслаўскай парафіі, двор, 15 дымоў, карчма, уласнасць М. Нарабоўскага, а таксама як вёска маёнтка Пціч.

Пасля Другога падзелу Рэчы Паспалітай (1793) у складзе Расійскай імперыі. У 1800, 1815 гг. вадзяны млын, уласнасць М. Пшаздзецкага, у Мінскім павеце. У 1858 годзе вёска і фальварак, уласнасць Галавіной. У 1870 годзе вёска — цэнтр сельскай грамады. У 1878 годзе ў маёнтку смола-шкіпінарны завод. У 1897 годзе вёска у Заслаўскай воласці Мінскага павета, у маёнтку працаваў вадзяны млын; у пасёлку карчма, з 1880 года побач з пасёлкам існавала чыгуначная станцыя.

З лютага да снежня 1918 года вёска акупіравана войскамі кайзераўскай Германіі, з ліпеня 1919 года да ліпеня 1920 года і ў сярэдзіне кастрычніка 1920 года — войскамі Польшчы.

З 1919 года ў БССР. У 1923 годзе створаны калгас, працавалі кузня, сталярная і торная майстэрні. З 20 жніўня 1924 па 20 студзеня 1960 года цэнтр Ратамскага сельсавета (па 26 ліпеня 1930 года Заслаўскага раёна Мінскай акругі). У 1926 годзе ў вёсцы працавалі млын, кузня, кравецкая майстэрня. З 18 студзеня 1931 года ўключана ў межы г. Мінск. З 26 мая 1935 года ў Мінскім раёне. З 20 лютага 1938 года ў Мінскай вобласці.

У Вялікую Айчынную вайну з канца чэрвеня 1941 года да пачатку ліпеня 1944 года акупіравана нямецка-фашысцкімі захопнікамі, якія спалілі 1 двор. З 20 студзеня 1960 года ў Ждановіцкім сельсавеце. У Ждановіцкім цяплічным камбінаце (цэнтр — в. Кунцаўшчына).

## Насельніцтва 
* **XIX стагоддзе**:
** 1800, 1815 — 10 двароў, 69 жыхароў.
** 1858 — 20 жыхароў мужчынскага полу.
** 1897 — у вёсцы 13 двароў, 78 жыхароў; у маёнтку — 17 жыхароў; пасёлку — 21 двор, 79 жыхароў, на чыгуначнай станцый — 34 жыхары; 6 урочышчах — 8 двароў, 46 жыхароў.
* **XX стагоддзе**:
** 1917 — у вёсцы 19 двароў, 123 жыхары, у засценку 10 двароў, 61 жыхар, у пасёлку 112 двароў, 2195 жыхароў, на чыгуначнай станцыі 25 жыхароў, на хутары 10 двароў, 58 жыхароў, у маёнтку 23 жыхары, на хутары Ратамка (ён жа Сапрыдаўшчына) 5 двароў, 32 жыхары.
** 1926 — у вёсцы 91 двор, 420 жыхароў, у маёнтку 5 двароў, 33 жыхары, млын, кузня, кравецкая майстэрня.
** 1941 — 38 двароў, 178 жыхароў.
** 1997 — 26 гаспадарак, 77 жыхароў.
* **XXI стагоддзе**:
** 2010 — 38 гаспадарак, 167 жыхароў.

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
Катэгорыя:Ратамка (аграгарадок)
Ржавец (Мінскі раён)

**Ржа́вец** (, ) — колішняя вёска ў Мінскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіла ў склад Ждановіцкага сельсавета.

У красавіку 2004 года тэрыторыя вёскі перададзена ў склад горада Мінска.

## Назва 
Назва-характарыстыка: водацёкі са стаячай іржавай вадой.

## Гісторыя 
Згадваецца ў 1582 годзе як сяло, шляхецкая ўласнасць. У 1791 годзе вёска Ржавічэ маёнтка Веснінка ў Каралішчавіцкай парафіі, шляхецкая ўласнасць. У 1800 годзе засценак, уласнасць Г. Гардзялкоўскай, 2 двары, 22 жыхары. У 1815 годзе ўласнасць М. Гілевіча, у 1858 годзе ўласнасць А. Вярыгі. У 1897 годзе ў Сёмкава-Гарадзецкай воласці Мінскага павета Мінскай губерні, вёска, 15 двароў, 87 жыхароў; побач цагельны завод, двор, 15 жыхароў.

У красавіку 2004 года вёска ўключана ў склад горада Мінска. Вясковыя вуліца Пясочная і Пясочны завулак пераназваныя ў Ржавецкую вуліцу і Ржавецкі завулак.

## Насельніцтва 
* 1800 — 2 двары, 22 жыхары
* 1897 — вёска, 15 двароў, 87 жыхароў; цагельны завод, двор, 15 жыхароў
* 1917 — вёска, 10 двароў, 62 жыхары; хутар, 6 двароў, 36 жыхароў
* 1941 — 24 двары, 131 жыхар
* 1997 — 107 двароў, 443 жыхары
* 1999 — 306 жыхароў

## Літаратура 
* 
* 
* 
* 
* 

## Спасылкі 
Катэгорыя:Населеныя пункты, якія ўвайшлі ў склад Мінска
Паздзеркі

**Па́здзеркі** (, ), раней **Паздзёркі** — вёска ў Мінскім раёне Мінскай вобласці, на рацэ Грэбенка. Уваходзіць у склад Крупіцкага сельсавета.

## Назва 
З-пад Івянца было прозвішча Паздзер, было горадзенскае Паздзерскі. Ёсць чэшскае прозвішча Pazdera.

Ёсць латышскае *Pasders*. На думку Алеся Мікуса, паходзіць ад старажытнага балцка-літоўскага двухасноўнага імені *Pas-deras*.

Ва Удмурціі ёсць вёска Паздеры.

## Гісторыя 
Вядома з другой паловы XVIII стагоддзя, належала да маёнтка Анопаль уласнасці Радзівілаў. Уваходзіла ў склад Менскага павета Маенскага ваяводства Вялікага Княства Літоўскага.

У выніку другога падзелу Рэчы Паспалітай 1793 года тэрыторыя апынулася ў складзе Расійскай імперыі, у Мінскім павеце Мінскай губерні.

У 1815 годзе была ўніяцкая капліца.

Пасля 1861 года ў Самахвалавіцкай воласці Мінскага павета. На 1888 год у вёсцы сярод землеўладальнікаў былі: Ігнат Паўлаў Ламак (5 і 1/6 дзесяціны зямлі), Юрый Ігнатаў Ламак (5 і 1/6 дзесяціны), Якаў Ігнатаў Ламак (5 і 1/6 дзесяціны), Міхась Піліпаў Матрунчык (15 і 1/3 дзесяціны), усе праваслаўныя сяляне.

У другой палове XIX стагоддзя на могілках была праваслаўная царква Святой Ганны, належала да парафіі Пяцеўшчына. Паводле перапісу 1897 года ў вёсцы была кузня.

У 1912 годзе адкрыта народнае вучылішча.

З канца лютага 1918 года тэрыторыя акупаваная войскамі Германскай імперыі. 25 сакавіка 1918 года згодна з Трэцяй Устаўной граматай абвешчана часткай Беларускай Народнай Рэспублікі. У снежні 1918 года занята Чырвонай Арміяй, з 1 студзеня 1919 года ў адпаведнасці з пастановай І з’езда КП(б) Беларусі яна ўвайшла ў склад Савецкай Беларусі, з 27 лютага 1919 года — у ЛітБел ССР. У час польска-савецкай вайны ў жніўні 1919 — ліпені 1920 гадоў пад акупацыяй Польшчы (Мінская акруга ГУУЗ).

З 31 ліпеня 1920 года ў Беларускай ССР. З 20 жніўня 1924 года ў Крупіцкім сельсавеце Самахвалавіцкага раёна Менскай акругі (да 26 ліпеня 1930). З 18 студзеня 1931 года ў Койданаўскім раёне. З 23 сакавіка 1932 года ў падпарадкаванні Менскага гарсавета. З 26 траўня 1935 года ў Менскім раёне. З 20 лютага 1938 года ў Менскай вобласці. У часе рэпрэсій 1930-х гадоў прынамсі 1 жыхар вёскі быў расстраляны.

У Другую сусветную вайну з канца чэрвеня 1941 года да пачатку ліпеня 1944 года пад акупацыяй Германіі.

## Насельніцтва 
* 1815 год — 92 жыхары мужчынскага полу
* 1897 год — 50 двароў, 268 жыхароў
* 1908 год — 48 двароў, 591 жыхар
* 1917 год — 44 двары, 298 жыхароў (усе беларусы)
* 1926 год — 42 двары, 226 жыхароў
* 1997 год — 43 двары, 80 жыхароў
* 1999 год — 54 жыхары
* 2009 год — 43 жыхары
* 2019 год — 35 жыхароў

## Крыніцы 
## Літаратура 
* 
* 
* 
*  
* 

## Спасылкі 
Катэгорыя:Крупіцкі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Мінскага раёна
Пяцеўшчына

**Пя́цеўшчына** (, ), раней частка таксама **Чырво́ны Двор** — вёска ў Мінскім раёне Мінскай вобласці Беларусі, на рацэ Балотнай (прыток Пцічы). Уваходзіць у склад Крупіцкага сельсавета.

## Гісторыя 
### Вялікае Княства Літоўскае 
Паселішча згадваецца ў 1545 і 1562 гадах, сяло ўласнасці П. С. Пяцевіча ў Менскім павеце Віленскага ваяводства Вялікага Княства Літоўскага. Ад 1566 года ў Менскім павеце Менскага ваяводства. У 1567 годзе сяло і гаспадарскі двор ўласнасці І. Грыдзіча, згадваецца ў перапісе войска ВКЛ.

З XVII стагоддзя ўласнасць Быкоўскіх, цэнтр маёнткаў якіх быў у Бахаравічах. Маёнткі па смерці менскага войскага Фёдара Іванавіча Быкоўскага ў 1619 годзе былі падзелены падзелены паміж сынамі Паўлам і Фёдарам.

У Другую сусветную вайну з канца чэрвеня 1941 года да пачатку ліпеня 1944 года пад акупацыяй Германіі.

У другой палове XX стагоддзя Чырвоны Двор далучаны да Пяцеўшчыны.

У 2010 годзе былі клуб-бібліятэка, бальніца, паліклініка, аптэка, крама.

## Насельніцтва 
* 1800 год — 22 двары, 176 жыхароў
* 1897 год — вёска, 51 двор, 331 жыхароў; маёнтак Пяцеўшчына, 2 двары, 9 жыхароў
* 1908 год — сяло, 46 двароў, 329 жыхароў; маёнтак Пяцеўшчына, 1 двор, 27 жыхароў; маёнтак Чырвоны Двор, 1 двор, 30 жыхароў
* 1917 год — сяло, 58 двароў, 328 жыхароў (293 беларусы і 35 палякаў); маёнтак, 1 двор, 13 жыхароў (усе беларусы); маёнтак Чырвоны Двор, 1 двор, 45 жыхароў (32 беларусы, 6 палякаў і 7 яўрэяў)
* 1999 год — 487 жыхароў
* 2009 год — 392 жыхары
* 2019 год — 444 жыхары

## Славутасці 
* Сядзіба (пачатак XX стагоддзя, у літаратуры звязваецца з родам Самуэлевых)
* Брацкая магіла савецкіх воінаў Другой сусветнай вайны

### Страчаная спадчына 
* Спаская царква
* Магіла Фёдара Ігнатавіча Пастарнацкага, была пры царкве

## Вядомыя асобы 
* Ігнацій Быкоўскі (1750—1817) — мемуарыст, літаратар.
* Фёдар Пастарнацкі (1845—1902, Пяцеўшчына) — медык, прафесар.

## Крыніцы 
## Літаратура 
* 
* 
* 
* 
*  
*  

## Спасылкі 
Катэгорыя:Крупіцкі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Мінскага раёна
Бінькаўцы

**Бінькаўцы́** (, ) — вёска ў Мінскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Лашанскага сельсавета.

## Спасылкі 
Катэгорыя:Лашанскі сельсавет (Мінскі раён)
Катэгорыя:Населеныя пункты Мінскага раёна
Лашаны (Мінскі раён)

**Лаша́ны** (, ) — аграгарадок у Мінскім раёне Мінскай вобласці Беларусі. Уваходзіць у склад Лашанскага сельсавета.

Знаходзіцца за 26 км у напрамку на паўночны захад ад Мінска, за 6 км ад чыгуначнай станцыі Беларусь, каля аўтамабільнай дарогі.

## Гісторыя 
Згадваецца ў 1703 годзе як вёска ў складзе маёнтка Заслаўе Менскага ваяводства ВКЛ.

## Насельніцтва 
* 1998 год — 539 жыхароў у 192 дварах.

## Крыніцы 
## Літаратура 
* 
* 
* 

## Спасылкі 
Катэгорыя:Лашанскі сельсавет (Мінскі раён)
Катэгорыя:Населеныя пункты Мінскага раёна
Самуэлева

**Самуэ́лева** (, ) — вёска ў Мінскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Крупіцкага сельсавета. Месціцца за 21 км ад Мінска, на рацэ Пціч (прыток Прыпяці).

## Гісторыя 
### Ранняя гісторыя 
Упершыню згадваецца ў 1567 годзе як сяло Смолева ў Менскім павеце Менскага ваяводства Вялікага Княства Літоўскага. Напісанне старабеларускай мовай: *Смолево*, ''Самолево

## Славутасці 
* Гаспадарчыя пабудовы (XIX ст.)
* Кляновая алея (XIX ст.)

## Галерэя 

Файл:Самуэлева. Дом для рабочых (02).jpg|Дом для рабочых
Файл:Самуэлева. Закінутая хата.jpg|Закінутая хата
Файл:Самуэлева. Алея.jpg|Алея, фота 2011 г.
Файл:Samuelieva (1).jpg|Панарама
Файл:Самуэлево, вид с Н9038.jpg|Выгляд з боку шашы Н9038

## Літаратура 
* Самуэлева //  С. 453
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Спасылкі 
Катэгорыя:Крупіцкі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Мінскага раёна
Вясёлкі

**Вясёлкі** (, ) (да 14 снежня 1931 года **Язвы**) — вёска ў Мінскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Лугаваслабадскага сельсавета.

Да 5 сакавіка 1959 года вёска ўваходзіла ў склад Каралішчавіцкага сельсавета, пасля — у склад Абчацкага сельсавета.

## Спасылкі 
Катэгорыя:Лугаваслабадскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Мінскага раёна
Катэгорыя:Перайменаваныя населеныя пункты Беларусі
Калодзежкі

**Кало́дзежкі** (, ) — былая вёска ў Мінскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіла ў склад Лугаваслабадскага сельсавета.

## Гісторыя 
Да 5 сакавіка 1959 года вёска ўваходзіла ў склад Каралішчавіцкага сельсавета, пасля — у склад Абчацкага сельсавета.

Скасавана ў 1998 годзе.

## Крыніцы 
## Спасылкі
Прывольны

**Прыво́льны** (, ) — пасёлак у Мінскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Лугаваслабадскага сельсавета.

## Вядомыя асобы 
* Сяргей Аляксеевіч Рутэнка (нар. 1981) — беларускі гандбаліст.

## Спасылкі 
Катэгорыя:Лугаваслабадскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Мінскага раёна
Яўхімова

**Яўхімо́ва** (, ) — вёска ў Мінскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Лугаваслабадскага сельсавета.

## Гісторыя 
У другой палове XIX стагоддзя фальварак уласнасці Ельцаў.

## Крыніцы 
## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
Катэгорыя:Лугаваслабадскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Мінскага раёна