open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Міжнародны аэрапорт Гейдара Аліева

**Бакінскі міжнародны аэрапорт Гейдара Аліева** () — адзін з шасці міжнародных аэрапортаў, якія абслугоўваюць Азербайджан. Раней ён называўся Міжнародны аэрапорт Біна па назве прыгарада Баку. З 10 сакавіка 2004 года аэрапорт быў перайменаваны ў гонар былога прэзідэнта Гейдара Аліева, трэцяга Прэзідэнта Азербайджана. Аэрапорт размешчаны за 20 кіламетраў на паўночны ўсход ад Баку, звязаны з горадам сучаснай трасай, якая была ўведзена ў эксплуатацыю ў 2008 годзе. Аэрапорт служыць базай для нацыянальнага перавозчыка «Азербайджанскія авіялініі» і «Buta Airways».

У адрозненне ад большасці іншых міжнародных аэрапортаў, ёсць крамы «Duty Free» не толькі ў зоне вылету, але і ў зоне прылёту. Для таго, каб адпавядаць высокім стандартам аэрапорта і павысіць узровень абслугоўвання пасажыраў, крамы бяспошліннага гандлю далучыліся да службы папярэдняга заказу «MyDutyFree». Плацяжы прымаюцца з дапамогай крэдытнай карты, а таксама могуць быць зробленыя ў азербайджанскіх манатах, доларах ЗША, еўра і расійскіх рублях.

Бакінскі міжнародны аэрапорт Гейдара Аліева адпавядае міжнародным патрабаванням. Дзякуючы свайму выгаднаму геаграфічнаму становішчу, ён стаў рэгіянальным аэрапортам нумар адзін для трансферных рэйсаў паміж Усходам і Захадам, Поўначчу і Поўднем.

## Крыніцы 
## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Будынкі і збудаванні Баку
Катэгорыя:Транспарт Баку
Катэгорыя:Грамадскі транспарт у Азербайджане
Катэгорыя:Аэрапорты Азербайджана
Катэгорыя:Аэрапорты, названыя ў гонар людзей
Азербайджанскія авіялініі

**Азербайджанскія авіялініі** (), таксама вядомыя як **AZAL** — авіяперавозчык і найбуйнейшая авіякампанія Азербайджана. Базуецца ў Баку, побач з міжнародным аэрапортам імя Гейдара Аліева, дзейнічае ў пункты прызначэння па ўсёй Азіі, СНД, Еўропе і ЗША. Азербайджанскія авіялініі з’яўляюцца членам Міжнароднай асацыяцыі паветранага транспарту. Авіякампанія была заснавана 7 красавіка 1992 года, як першая нацыянальная авіякампанія створаная пасля таго, як краіна атрымала незалежнасць.

катэгорыя:авіякампаніі Азербайджана
Катэгорыя:Кампаніі Баку
Блэкберн

**Блэ́кберн ** () — горад у Вялікабрытаніі, у графстве Ланкашыр на паўночным захадзе Англіі, адміністрацыйны цэнтр унітарнай адзінкі Блэкберн-уіт-Даруэн. Насельніцтва 106 тыс. чал. (2002). Размешчаны ў даліне р. Колдэр, на канале Ліверпул — Лідс, за 32 км на паўночны захад ад Манчэстэра. Чыгуначны вузел.

## Гісторыя 
Узнік у 9-10 стст. Старадаўні тэкстыльны цэнтр, з 13 ст. развівалася воўнапрадзенне, з 17 ст. — бавоўнаткацтва. У 1764 годзе ў Блэкберне была пабудавана вынайдзеная Дж. Харгрыўсам  (названа «Джэні» ў гонар яго дачкі). Хутка развіваўся пасля пабудовы ў 1816 канала Ліверпул — Лідс; асабліва вылучаліся тэкстыльная прамысловасць і вуглездабыча, якая была спынена ў 1918 годзе.

## Спорт 
Горад славіцца сваім футбольным клубам «Блэкберн Роверс», заснаваным у 1875 годзе і праводзячым хатнія матчы на стадыёне «Івуд Парк». Клуб тройчы станавіўся чэмпіёнам Англіі, шэсць разоў выйграваў Кубак краіны і адзін раз Кубак Футбольнай лігі. Таксама «Роверс» у розныя гады траплялі ў Кубак УЕФА.

## Гарады-пабрацімы 
*  Перон, Францыя
*  Альтэна, Германія
*  Тарнаў, Польшча

## Літаратура 
* 
* 
* 


Катэгорыя:Гарады Англіі
Насып

&nbsp;— адна з самых вядомых старажытнарускіх курганоў-магіл. Украіна.]]

**На́сып**&nbsp;— выступае над мясцовасцю дадатная форма рэльефа, створана чалавекам, інжынернае збудаванне. 

У старажытнасці насыпы рабілі над пахаваннямі. Такія насыпы называюцца курганамі.

Насыпы ў розныя часы ствараліся як элемент фартыфікацыйных збудаванняў.
Большасць насыпаў маюць лінейную падоўжаную форму, будуюцца пры будаўніцтве аўтамабільных дарог і чыгунак.

## Спасылкі 
* Great Serpent Mound 

Катэгорыя:Антрапагенны ландшафт
Катэгорыя:Інжынерныя збудаванні
Турда

**Турда** (, , ) — горад і муніцыпія ў жудзецы Клуж Румынія, размешчаны на рацэ Ар'еш.

## Гісторыя 
Заснаваны як дакійскі горад з назвай Патаіса (), Турда быў заваяваны рымлянамі. Заснаваны каструм таксама называўся Патаіса і стаў муніцыпіяй, затым калоніяй. Патаіса была галоўным лагерам V Македонскага легіёна з 166 па 274 гады.

Саляныя рудні былі вядомыя ў дагістарычныя часы. Пасля венгерскага заваявання саляныя рудні Турды былі ўпершыню згаданы ў 1075 годзе. У 1932 годзе рудні былі закрыты, але нядаўна зноў адкрыты для турызму.

Трансільванскія саксы пасяліліся тут у XI стагоддзі. Горад быў разбураны пры мангольскім нашэсці ў 1241—1242. Андраш III надаў каралеўскія прывілеі паселішчу, якія былі пацверджаны Людовікам I Вялікім.

У 1467 годзе Мацьяшам I быў скліканы венгерскі сейм у Турдзе. Пазней у XVI стагоддзі часта збіраўся Трансільванскі сейм. У 1558 годзе сейм Турды абвясціў свабоду каталіцкай і лютэранскай веры. У 1563 годзе сейм таксама зацвердзіў свабоду кальвінізму, а ў 1568 годзе ён распаўсюдзіў свабоду веравызнання на ўсе рэлігіі, абвясціўшы: «Забаронена каму-небудзь пагражаць каму-небудзь палонам ці выгнаннем за яго рэлігію» — незвычайная свабода ў сярэдневяковай Еўропе. Гэты Турдскі эдыкт быў першай спробай легалізацыі агульнай рэлігійнай свабоды ў хрысціянскай Еўропе (хоць яго законная эфектыўнасць была абмежаванай).

У 1609 годзе Габрыэль Баторый надаў новыя прывілеі Турдзе. Яны пазней былі пацверджаны Габрыэлем Бетленам. У 1659 годзе ў бітве пры Турдзе Ахмед-паша разбіў войскі Юрыя II Ракацы.

У 1944 годзе тут адбылася Турдская бітва паміж нямецкімі і венгерскімі войскамі з аднаго боку і савецкімі і румынскімі войскамі з іншага, якая стала найбуйнешай бітвай у Трансільваніі ў час Другой сусветнай вайны.

## Дэмаграфія 
Паводле апошняга румынскага перапісу 2002 года ў горадзе было 55,887 жыхароў, сярод якіх 84,8 % - румыны, 10 % — венгры, 4,8 % — італьянцы, 0,4 % — іншыя.

## Гарады-пабрацімы 
## Галерэя 

Image:Turda centre ville 5.jpg|Гарадскі цэнтр
Image:Turda centre ville 1.jpg|Гарадскі цэнтр
Image:Turda centre ville 2.jpg|Гарадскі цэнтр
Image:2006 0602TurdaMayor0071.JPG|Будынак муніцыпалітэта
Image:Turda palais princier musée d'histoire.jpg|Гістарычны музей
Image:2006 0602Turda0088Potaissa.jpg|Каструм V Македонскага легіёна, сёння
Image:2006 0602TurdaRomanTomb0373.JPG|Рымскае надмагілле
Image:2006 0602Turda0049Church.jpg|Каталіцкая царква
Image:2006 0602TurdaTeatrulMunicipal0050.JPG|Тэатр
Image:LVM Legio Macedonica.JPG|LVM. Камень у Патаісе
Image:Salina Turda 5.jpg|Саляная шахта ў горадзе Турда
Image:Cheile Turzii (Turda Gorges).jpg|Каньён

## Спасылкі 
Катэгорыя:Клуж (жудзец)
Катэгорыя:Гарады Румыніі
Асты

**А́сты** (, , ) — горад у італьянскім рэгіёне П’емонт, на рацэ Танара, за 55 км на ўсход ад Турына. Адміністрацыйны цэнтр аднайменнай правінцыі, месца правядзення штогадовых паліа (скачак). Заступнікам горада лічыцца Св. Секунд Астыйскі. Дзень горада: 1-ы аўторак мая.

## Гісторыя 
Старажытныя рымляне ў 129 годзе да н.э. заснавалі на месцы лігурыйскага паселішча ваенны лагер *Colonia*, названы таксама *Hasta*, які мусіў ахоўваць дарогу з Рыма ў Галію. У час Вялікага перасялення народаў горад не раз прымаў першы ўдар варвараў, якія рынуліся ў Італію. Ламбарды падзялілі поўнач Італіі на 36 «графстваў», сталіцай аднаго з якіх зрабілі Асты.

Пры Каралінгах улада ў акрузе перайшла ў рукі мясцовых біскупаў. XI стагоддзе адзначылася ўзброеным супрацьстаяннем паміж біскупам Атонам і графіняй Адэлаідай Сузскай. У лютым 1155 года горад, які далучыўся да Ламбардскай лігі, спаліў яе люты вораг — імператар Фрыдрых Барбароса. З тых часоў жыхары Асты, якія кіравалі горадам самастойна, па-майстэрску балансавалі паміж імператарам, Папам і генуэзцамі.

У XIII стагоддзі горад уступіў у барацьбу з Міланам, Альбай, Алесандрыяй, Савойскай дынастыяй і маркграфамі Манферата і Салуца за гандлёвае першынство ў П'емонце. У сярэдзіне стагоддзя ў палітычную залежнасць ад Асты патрапіла Альба, а ў гандлёвую — Турын і К’еры. На баку савойскага герцага супраць жыхароў Асты выступіў Карл Анжуйскі.

Барацьба за незалежнасць абвастрыла супярэчнасці паміж «лепшымі грамадзянамі», і ў 1314 годзе банкіры Салара перадалі горад пад уладу неапалітанскай кароны. У 1339—1342 гадах рэспубліка была на кароткі час адноўлена, пасля чаго жыхары Асты перайшлі пад уладу міланскіх Вісконці. Свае правы на Асты пасля прад'яўлялі таксама Іаан II Палеалог (маркграф Манферата) і Людовік Арлеанскі, якому разам з рукой Валянціны Вісконці і адышоў Асты.

Аж да Італьянскіх войнаў горад заставаўся французскім анклавам у Італіі. Паводле Камбрэйскага міру (1530) французская карона саступіла правы на Асты імператару Карлу V, які перадаў яго пад кіраванне свайго камандуючага Шарля дэ Лануа. Пасля смерці апошняга імператар прызначыў Асты пасагам за Беатрысай Партугальскай з нагоды яе шлюбу з Карлам Савойскім. З тых часоў Асты стаў уладаннем Савойскай дынастыі.

## Насельніцтва 
## Гарады-пабрацімы 
## Славутасці 
*  (1309—1348) — адзін з найбуйнешых гатычных будынкаў на поўначы Італіі.
* Шматлікія помнікі ламбардскага Сярэднявечча, у т.л.  (XIII стагоддзе), баптыстэрый Сан-П’етра (X стагоддзе), гатычная царква Сан-Секонда з больш старажытнай кампанілай, дакаралінгскія крыпты ў Сан-Джавані і .
* Палацы і цэрквы эпохі Адраджэння, у т.л. палацца Альф’еры, у якім нарадзіўся драматург Віторыа Альф'еры.

thumb|center|800px|Панарама Асты

## Крыніцы 
## Спасылкі 
* 
* 

Катэгорыя:Гарады П’емонта
Катэгорыя:Камуны правінцыі Асці
Катэгорыя:Гарады Старажытнага Рыма
Турнэ

**Турнэ́** (), **Дорнік** (, ) — горад на захадзе Бельгіі, у правінцыі Эно. Насельніцтва каля 70,0 тыс. чал. (2015). Размешчаны на р. Шэльда, каля граніцы з Францыяй. Транспартны вузел. Рачны порт. Франкамоўны Турнэ ўваходзіць у склад франка-бельгійскай агламерацыі Вялікі Ліль.

## Гісторыя 
[thumb|злева|Раманская [царква Сен-Брыс, у якой была знойдзена грабніца Хільдэрыка.]]
Вядомы з рымскіх часоў як Турыс-Нервіёрум (), ці Тарнак (). У першай палове V ст. заваяваны салічнымі франкамі, адна з рэзідэнцый Меравінгаў.

## Адукацыя 
 (1756). Вышэйшая школа мастацтваў (1878).

## Культура 
Некалькі музеяў (у т.л. , , лялечнага мастацтва, ). Міжнародны фальклорны фестываль і інш.

## Эканоміка 
Важны цэнтр турызму. Лёгкая (у т.л. тэкстыльная), харчовая, паліграфічная прамысловасць, металаапрацоўка, выпуск будматэрыялаў.

## Славутасці 
Стары горад, акружаны рэшткамі сцен (13 ст., 1667, 1814; з 1860 заменены кольцам бульвараў), размешчаны на берагах Шэльды, злучаных мастамі, у т.л.  (1281—1329, адноўлены ў 1947—1948).

Асноўныя помнікі захаваліся на левым беразе, у т.л. раманска-гатычны кафедральны сабор Нотр-Дам (1110—1223; гатычныя хоры, 1243—1255, і порцік канца XIII стагоддзя; сабор уключаны ў спіс Сусветнай спадчыны) з пяццю вежамі трансепта, скульптурай парталаў, фрэскамі (усё XII—XIII стст.), вітражамі (кан. 15 ст., 19 ст.), рэнесансным амбонам (1568—1575, К. Флорыс) і рэлікварыямі.

На плошчы  — найстарэйшая ў Бельгіі  (1187—1188, перабудавана каля 1294, 1392—1394; разам з іншымі званіцамі Бельгіі і Францыі ўключана ў спіс Сусветнай спадчыны),  (1610—1616, арх. К. Рат, адноўлены ў 1884),  (канец 12 — пачатак 13 стст., хоры — 13-15 стст.).

Таксама захаваліся: падмуркі і фрагменты сцен антычных пабудоў 1-4 стст., былое  (11 ст., зачынена ў 1797; крыпта 12 ст.; будынак — 1763, цяпер Ратуша), цэрквы Сен-Брыс (12 ст.; хоры — 13-15 стст.; заходняя вежа — 1482),  (12 ст., хоры перабудаваныя каля 1370),  (12-13 стст.; хоры — 1368), Сен-Нікала (канец 12 — пачатак 13 стст.; вежа — каля 1366), Сент-Мары-Мадлен (13-14 стст.), званіца  (13 ст.), вежа англійскага караля Генрыха VIII (1515—1518), дамы з другой паловы 12 ст.

Сярод пабудоў 17-20 стст.:  (цяпер семінарыя; 17 ст.), шпіталь Нотр-Дам (1758),  (1874—1879), Музей вытанчаных мастацтваў (1912—1928, арх. В. Орта).

Tournai JPG000.jpg|Кафедральны сабор Нотр-Дам
0 Tournai - Saint-Quentin (1).JPG|
Tournai Église Sainte-Marguerite 2017.JPG|Званіца 
Tournai JPG06c.jpg|
Tournai - Eglise Saint-Piat.jpg|
070215 Tournai (46).JPG|Былое  (цяпер Ратуша)
Tournai Grand-Place Halle aux Draps 1.jpg|Суконныя рады

## Вядомыя асобы 
* Хлодвіг I (466—511) — кароль франкаў.
* Рагір ван дэр Вэйдэн — фламандскі жывапісец (XV стагоддзе).
* Жуль Жазеф Лефеўр (1834—1912) — французскі салонны мастак.

## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Гарады Бельгіі
Катэгорыя:Камуны правінцыі Эно
Люблінец

Назву **Люблінец** маюць:

## Населеныя пункты 
### Украіна 
* Люблынэць або Люблінец — пасёлак гарадскога тыпу ў Ковельскім раёне Валынскай вобласці.

### Польшча 
* Люблінец — горад у Сілезскім ваяводстве.
* Новы Люблінец — вёска ў Падкарпацкім ваяводстве.
* Стары Люблінец — вёска ў Падкарпацкім ваяводстве.
Усолусы

**Усолусы** () — вёска ў Ямільчынскім раёне Жытомірскай вобласці Украіны.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Ямільчынскага раёна
Катэгорыя:Населеныя пункты, заснаваныя ў 1861 годзе
Хатыж

**Хатыж** () — вёска ў Ямільчынскім раёне Жытомірскай вобласці Украіны.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Ямільчынскага раёна
Абадзіўка (Малынскі раён)

**Абадзіўка** () — вёска ў Малынскім раёне Жытомірскай вобласці Украіны.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Малынскага раёна
Гранітнэ

**Гранітнэ** () — пасёлак гарадскога тыпу ў Малынскім раёне Жытомірскай вобласці Украіны.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Пасёлкі гарадскога тыпу Жытомірскай вобласці
Катэгорыя:Населеныя пункты Малынскага раёна
Фідэны

**Фідэны** () — старажытны горад Сабінскай вобласці, які знаходзіўся на паўночны ўсход ад Рыма, паміж Тыбрам і Аніенам, на высокай і непрыступнай гары. Насельніцтва Фідэнаў было, відаць, мяшанае з сабінян, этрускаў і лацінян. У 437 годзе да н.э. Фідэны далучыліся да Веяў. Праз два гады горад быў узяты рымлянамі і спустошаны. Пры Тыберыі ў Фідэнах абрынуўся спехам пабудаваны драўляны тэатр, пры гэтым загінула 20 тысяч (паводле Тацыта — 50 тысяч) чалавек.

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Гарады Старажытнага Рыма
Катэгорыя:Этрускія гарады
Катэгорыя:Археалагічныя аб’екты ў Італіі
Катэгорыя:Колішнія гарады Еўропы
Сафін

**Сафін** — татарскае і башкірскае прозвішча.

## Вядомыя носьбіты 
* Марат Мубінавіч Сафін (нар. 1980) — расійскі тенісіст, дэпутат Дзяржаўнай Думы.
* Цімур Марселевіч Сафін (нар. 1992) — расійскі фехтавальшчык на рапірах.
Ворсіўка

**Ворсіўка** () — вёска ў Малынскім раёне Жытомірскай вобласці Украіны.

## Славутасці 
* Царква святога Мікалая Цудатворца

## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Малынскага раёна
Цімур Марселевіч Сафін

{{Спартсмен
| імя                 = Цімур Марселевіч Сафін
| партрэт             = 
| памер              = 
| подпіс             = 
| поўнае імя          = 
| нацыянальнасць      = 
| спецыялізацыя =
| клуб = 
| дата нараджэння = 
| месца нараджэння =
| гады кар'еры =
| трэнеры = 
| рост =
| вес =
| медалі =

{ style="background:transparent"

}
{ style="background: transparent"
 
}
}}

**Цімур Марселевіч Сафін** ((, ); 4 жніўня 1992, Ташкент) — расійскі фехтавальшчык на рапірах, трохразовы чэмпіён Еўропы, прызёр чэмпіянатаў свету, Еўропы і Еўрапейскіх гульняў. Алімпійскі чэмпіён у камандных спаборніцтвах у рапіры (2016), бронзавы прызёр Гульняў XXXI Алімпіяды ў асабістых спаборніцтвах у рапіры, заслужаны майстар спорту Расіі.

## Біяграфія 
Нарадзіўся ў 1992 годе ў Ташкенце ў татарскай сям’і, пераехаў у Расею, ад 1998 году заняўся фэхтаваньнем. Член юнацкай (2008), нацыянальнай (2012) зборнай каманды Расіі па фэхтаванні. Майстар спорту Расіі (2007), майстар спорту Расіі міжнароднага класа (2012) па фэхтаванні.

Выхаванец СДЮСШАР № 19 (першы трэнер — Фарыт Яватавіч Арсланаў, В. В. Нагімаў); рэспубліканскай школы-інтэрната спартыўнага профілю № 5, трэнеры — Ліра Рымаўна Грушына (Хісматуліна) і Руслан Рафікавіч Насібулін.

У 2014 годзе скончыў Башкірскі інстытут фізычнай культуры.

Выступае за клуб СДЮСШАР № 19, горад Уфа.

## Спасылкі 
* 
* 

Катэгорыя:Фехтавальшчыкі Расіі
Катэгорыя:Алімпійскія чэмпіёны па фехтаванні
Катэгорыя:Алімпійскія чэмпіёны ад Расіі
Катэгорыя:Чэмпіёны летніх Алімпійскіх гульняў 2016 года
Катэгорыя:Фехтавальшчыкі на летніх Алімпійскіх гульнях 2016 года
Катэгорыя:Бронзавыя прызёры летніх Алімпійскіх гульняў 2016 года
Люблынэць (Валынская вобласць)

**Люблінец** ці **Люблынэць** () — пасёлак гарадскога тыпу ў Ковельскім раёне Валынскай вобласці Украіны.

## Геаграфія 
Населены пункт Люблінец размешчаны на поўдні Валынскага Палесся. Адлегласць да раённага цэнтра (г. Ковель) аўтамабільным шляхам і чыгункай — 11 км. У мястэчку ёсць чыгуначная станцыя Люблінец-Валынскі (11 км да Ковеля), праз якую праходзіць чыгуначнае спалучэнне са станцыі Ковель да станцыі Львоў. Ад мястэчка да аўтамабільнай міжнароднай магістралі Кіеў — Ковель — Люблін — 3 км.

## Гісторыя 
Назва мястэчка паходзіць ад назвы шляху, які праходзіў паблізу хутароў і вёў да Любліна. 22 снежня 1986 года вёска Люблінец атрымала статус пасёлка гарадскога тыпу.

У 2005 годзе ў мястэчку ўтварылася Свята-Панцеляймонаўская парафія, першыя служэнні праходзілі ў капліцы-пакой амбулаторыі, затым у вагончыку ў полі. У пачатку 2009 г. пабудавалі і асвяцілі капліцу, тады ж здзейснены чын заснавання новага храма і ўсталяванне на храме крыжа. 18 кастрычніка 2015 года ў Люблінцы адбылося асвячэнне царквы св. Панцеляймона, літургію ўзначаліў біскуп Уладзімір-Валынскі Матфей. У 2016 годзе мястэчка ўвайшло ў новаствораную Люблінецкую пасялковаю аб’яднаную тэрытарыяльную грамаду.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Пасёлкі гарадскога тыпу Валынскай вобласці
Катэгорыя:Населеныя пункты Ковэльскага раёна
Сонечнае зацьменне 14 лютага 1953 года

**Сонечнае зацьменне 14 лютага 1953 года** — частковае сонечнае зацьменне 149 сараса.

Зацьменне мела велічыню 0,7596 і дасягнула свайго максімуму ў 00:59:30 UTC у пункце з каардынатамі 62° пн. ш. 105° у. д..

Зацьменне 14 лютага 1953 года стала 1-ым сонечным зацьменнем у 1953 годзе і 122-ім у XX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 20 жніўня 1952 года, наступнае — 11 ліпеня 1953 года.

## Гл. таксама 
* Сонечныя зацьменні XX стагоддзя

## Зноскі 
## Спасылкі 
* Каталог сонечных зацьменняў 1901 — 2000
* Каталог сонечных зацьменняў 149 сараса
* Малая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення
* Вялікая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення

Катэгорыя:1953 год у астраноміі
1953-02-14
1953-02-14
1953-02-14
Катэгорыя:Падзеі 14 лютага
Катэгорыя:Люты 1953 года
Сонечнае зацьменне 20 жніўня 1952 года

**Сонечнае зацьменне 20 жніўня 1952 года** — кольцападобнае сонечнае зацьменне 144 сараса.

Зацьменне мела велічыню 0,9420 і дасягнула свайго максімуму ў 15:13:35 UTC у пункце з каардынатамі 22° пд. ш. 64° з. д. Працягласць максімальнай фазы зацьмення склала 6 хв. 40 с., а месяцавы цень на зямной паверхні дасягнуў шырыні 264 км.

Зацьменне 20 жніўня 1952 года стала 2-ім сонечным зацьменнем у 1952 годзе і 121-ым у XX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 25 лютага 1952 года, наступнае — 14 лютага 1953 года.

## Гл. таксама 
* Сонечныя зацьменні XX стагоддзя

## Зноскі 
## Спасылкі 
* Каталог сонечных зацьменняў 1901 — 2000
* Каталог сонечных зацьменняў 144 сараса
* Малая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення
* Вялікая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення

Катэгорыя:1952 год у астраноміі
1952-08-20
1952-08-20
1952-08-20
Катэгорыя:Падзеі 20 жніўня
Катэгорыя:Жнівень 1952 года
Лумля

**Лумля** () — вёска ў Малынскім раёне Жытомірскай вобласці Украіны.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Малынскага раёна
Сонечнае зацьменне 1 верасня 1951 года

**Сонечнае зацьменне 1 верасня 1951 года** — кольцападобнае сонечнае зацьменне 134 сараса.

Зацьменне мела велічыню 0,9747 і дасягнула свайго максімуму ў 12:51:51 UTC у пункце з каардынатамі 16° пн. ш. 8° з. д. Працягласць максімальнай фазы зацьмення склала 2 хв. 36 с., а месяцавы цень на зямной паверхні дасягнуў шырыні 91 км.

Зацьменне 1 верасня 1951 года стала 2-ім сонечным зацьменнем у 1951 годзе і 119-ым у XX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 7 сакавіка 1951 года, наступнае — 25 лютага 1952 года.

## Гл. таксама 
* Сонечныя зацьменні XX стагоддзя

## Зноскі 
## Спасылкі 
* Каталог сонечных зацьменняў 1901 — 2000
* Каталог сонечных зацьменняў 134 сараса
* Малая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення
* Вялікая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення

Катэгорыя:1951 год у астраноміі
1951-09-01
1951-09-01
1951-09-01
Катэгорыя:Падзеі 1 верасня
Катэгорыя:Верасень 1951 года
Сонечнае зацьменне 12 верасня 1950 года

**Сонечнае зацьменне 12 верасня 1950 года** — поўнае сонечнае зацьменне 124 сараса.

Зацьменне мела велічыню 1,0182 і дасягнула свайго максімуму ў 03:38:47 UTC у пункце з каардынатамі 55° пн. ш. 172° у. д. Працягласць максімальнай фазы зацьмення склала 1 хв. 14 с., а месяцавы цень на зямной паверхні дасягнуў шырыні 134 км.

Зацьменне 12 верасня 1950 года стала 2-ім сонечным зацьменнем у 1950 годзе і 117-ым у XX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 18 сакавіка 1950 года, наступнае — 7 сакавіка 1951 года.

## Гл. таксама 
* Сонечныя зацьменні XX стагоддзя

## Зноскі 
## Спасылкі 
* Каталог сонечных зацьменняў 1901 — 2000
* Каталог сонечных зацьменняў 124 сараса
* Малая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення
* Вялікая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення

Катэгорыя:1950 год у астраноміі
1950-09-12
1950-09-12
1950-09-12
Катэгорыя:Падзеі 12 верасня
Катэгорыя:Верасень 1950 года
Сонечнае зацьменне 25 лютага 1952 года

**Сонечнае зацьменне 25 лютага 1952 года** — поўнае сонечнае зацьменне 139 сараса.

Зацьменне мела велічыню 1,0366 і дасягнула свайго максімуму ў 09:11:35 UTC у пункце з каардынатамі 16° пн. ш. 33° у. д. Працягласць максімальнай фазы зацьмення склала 3 хв. 9 с., а месяцавы цень на зямной паверхні дасягнуў шырыні 138 км.

Зацьменне 25 лютага 1952 года стала 1-ым сонечным зацьменнем у 1952 годзе і 120-ым у XX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 1 верасня 1951 года, наступнае — 20 жніўня 1952 года.

## Гл. таксама 
* Сонечныя зацьменні XX стагоддзя

## Зноскі 
## Спасылкі 
* Каталог сонечных зацьменняў 1901 — 2000
* Каталог сонечных зацьменняў 139 сараса
* Малая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення
* Вялікая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення

Катэгорыя:1952 год у астраноміі
1952-02-25
1952-02-25
1952-02-25
Катэгорыя:Падзеі 25 лютага
Катэгорыя:Люты 1952 года
Сонечнае зацьменне 7 сакавіка 1951 года

**Сонечнае зацьменне 7 сакавіка 1951 года** — кольцападобнае сонечнае зацьменне 129 сараса.

Зацьменне мела велічыню 0,9896 і дасягнула свайго максімуму ў 20:53:40 UTC у пункце з каардынатамі 18° пд. ш. 124° з. д. Працягласць максімальнай фазы зацьмення склала 0 хв. 59 с., а месяцавы цень на зямной паверхні дасягнуў шырыні 38 км.

Зацьменне 7 сакавіка 1951 года стала 1-ым сонечным зацьменнем у 1951 годзе і 118-ым у XX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 12 верасня 1950 года, наступнае — 1 верасня 1951 года.

## Гл. таксама 
* Сонечныя зацьменні XX стагоддзя

## Зноскі 
## Спасылкі 
* Каталог сонечных зацьменняў 1901 — 2000
* Каталог сонечных зацьменняў 129 сараса
* Малая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення
* Вялікая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення

Катэгорыя:1951 год у астраноміі
1951-03-07
1951-03-07
1951-03-07
Катэгорыя:Падзеі 7 сакавіка
Катэгорыя:Сакавік 1951 года
Сонечнае зацьменне 21 кастрычніка 1949 года

**Сонечнае зацьменне 21 кастрычніка 1949 года** — частковае сонечнае зацьменне 152 сараса.

Зацьменне мела велічыню 0,9638 і дасягнула свайго максімуму ў 21:13:01 UTC у пункце з каардынатамі 62° пд. ш. 107° у. д..

Зацьменне 21 кастрычніка 1949 года стала 2-ім сонечным зацьменнем у 1949 годзе і 115-ым у XX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 28 красавіка 1949 года, наступнае — 18 сакавіка 1950 года.

## Гл. таксама 
* Сонечныя зацьменні XX стагоддзя

## Зноскі 
## Спасылкі 
* Каталог сонечных зацьменняў 1901 — 2000
* Каталог сонечных зацьменняў 152 сараса
* Малая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення
* Вялікая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення

Катэгорыя:1949 год у астраноміі
1949-10-21
1949-10-21
1949-10-21
Катэгорыя:Падзеі 21 кастрычніка
Катэгорыя:Кастрычнік 1949 года
Сонечнае зацьменне 28 красавіка 1949 года

**Сонечнае зацьменне 28 красавіка 1949 года** — частковае сонечнае зацьменне 147 сараса.

Зацьменне мела велічыню 0,6092 і дасягнула свайго максімуму ў 07:48:53 UTC у пункце з каардынатамі 62° пн. ш. 56° з. д..

Зацьменне 28 красавіка 1949 года стала 1-ым сонечным зацьменнем у 1949 годзе і 114-ым у XX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 1 лістапада 1948 года, наступнае — 21 кастрычніка 1949 года.

## Гл. таксама 
* Сонечныя зацьменні XX стагоддзя

## Зноскі 
## Спасылкі 
* Каталог сонечных зацьменняў 1901 — 2000
* Каталог сонечных зацьменняў 147 сараса
* Малая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення
* Вялікая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення

Катэгорыя:1949 год у астраноміі
1949-04-28
1949-04-28
1949-04-28
Катэгорыя:Падзеі 28 красавіка
Катэгорыя:Красавік 1949 года
Нэдашкы

**Нэдашкы** () — вёска ў Малынскім раёне Жытомірскай вобласці Украіны.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Малынскага раёна
Катэгорыя:Населеныя пункты, заснаваныя ў 1570 годзе
Сонечнае зацьменне 1 лістапада 1948 года

**Сонечнае зацьменне 1 лістапада 1948 года** — поўнае сонечнае зацьменне 142 сараса.

Зацьменне мела велічыню 1,0231 і дасягнула свайго максімуму ў 05:59:18 UTC у пункце з каардынатамі 33° пд. ш. 76° у. д. Працягласць максімальнай фазы зацьмення склала 1 хв. 56 с., а месяцавы цень на зямной паверхні дасягнуў шырыні 84 км.

Зацьменне 1 лістапада 1948 года стала 2-ім сонечным зацьменнем у 1948 годзе і 113-ім у XX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 9 мая 1948 года, наступнае — 28 красавіка 1949 года.

## Гл. таксама 
* Сонечныя зацьменні XX стагоддзя

## Зноскі 
## Спасылкі 
* Каталог сонечных зацьменняў 1901 — 2000
* Каталог сонечных зацьменняў 142 сараса
* Малая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення
* Вялікая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення

Катэгорыя:1948 год у астраноміі
1948-11-01
1948-11-01
1948-11-01
Катэгорыя:Падзеі 1 лістапада
Катэгорыя:Лістапад 1948 года
Сонечнае зацьменне 9 мая 1948 года

**Сонечнае зацьменне 9 мая 1948 года** — кольцападобнае сонечнае зацьменне 137 сараса.

Зацьменне мела велічыню 0,9999 і дасягнула свайго максімуму ў 02:26:04 UTC у пункце з каардынатамі 40° пн. ш. 131° у. д. Працягласць максімальнай фазы зацьмення склала 0 хв. 0 с., а месяцавы цень на зямной паверхні дасягнуў шырыні 0 км.

Зацьменне 9 мая 1948 года стала 1-ым сонечным зацьменнем у 1948 годзе і 112-ім у XX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 12 лістапада 1947 года, наступнае — 1 лістапада 1948 года.

## Гл. таксама 
* Сонечныя зацьменні XX стагоддзя

## Зноскі 
## Спасылкі 
* Каталог сонечных зацьменняў 1901 — 2000
* Каталог сонечных зацьменняў 137 сараса
* Малая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення
* Вялікая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення

Катэгорыя:1948 год у астраноміі
1948-05-09
1948-05-09
1948-05-09
Катэгорыя:Падзеі 9 мая
Катэгорыя:Май 1948 года
Сонечнае зацьменне 12 лістапада 1947 года

**Сонечнае зацьменне 12 лістапада 1947 года** — кольцападобнае сонечнае зацьменне 132 сараса.

Зацьменне мела велічыню 0,9650 і дасягнула свайго максімуму ў 20:05:37 UTC у пункце з каардынатамі 3° пн. ш. 117° з. д. Працягласць максімальнай фазы зацьмення склала 3 хв. 59 с., а месяцавы цень на зямной паверхні дасягнуў шырыні 135 км.

Зацьменне 12 лістапада 1947 года стала 2-ім сонечным зацьменнем у 1947 годзе і 111-ым у XX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 20 мая 1947 года, наступнае — 9 мая 1948 года.

## Гл. таксама 
* Сонечныя зацьменні XX стагоддзя

## Зноскі 
## Спасылкі 
* Каталог сонечных зацьменняў 1901 — 2000
* Каталог сонечных зацьменняў 132 сараса
* Малая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення
* Вялікая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення

Катэгорыя:1947 год у астраноміі
1947-11-12
1947-11-12
1947-11-12
Катэгорыя:Падзеі 12 лістапада
Катэгорыя:Лістапад 1947 года
Нові Вараб’і

**Нові Вараб’і** () — вёска ў Малынскім раёне Жытомірскай вобласці Украіны.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Малынскага раёна
Сонечнае зацьменне 20 мая 1947 года

**Сонечнае зацьменне 20 мая 1947 года** — поўнае сонечнае зацьменне 127 сараса.

Зацьменне мела велічыню 1,0557 і дасягнула свайго максімуму ў 13:47:47 UTC у пункце з каардынатамі 0° пн. ш. 21° з. д. Працягласць максімальнай фазы зацьмення склала 5 хв. 13 с., а месяцавы цень на зямной паверхні дасягнуў шырыні 196 км.

Зацьменне 20 мая 1947 года стала 1-ым сонечным зацьменнем у 1947 годзе і 110-ым у XX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 23 лістапада 1946 года, наступнае — 12 лістапада 1947 года.

## Гл. таксама 
* Сонечныя зацьменні XX стагоддзя

## Зноскі 
## Спасылкі 
* Каталог сонечных зацьменняў 1901 — 2000
* Каталог сонечных зацьменняў 127 сараса
* Малая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення
* Вялікая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення

Катэгорыя:1947 год у астраноміі
1947-05-20
1947-05-20
1947-05-20
Катэгорыя:Падзеі 20 мая
Катэгорыя:Май 1947 года
Сонечнае зацьменне 18 сакавіка 1950 года

**Сонечнае зацьменне 18 сакавіка 1950 года** — кольцападобнае сонечнае зацьменне 119 сараса.

Зацьменне мела велічыню 0,9620 і дасягнула свайго максімуму ў 15:32:01 UTC у пункце з каардынатамі 61° пд. ш. 41° у. д..

Зацьменне 18 сакавіка 1950 года стала 1-ым сонечным зацьменнем у 1950 годзе і 116-ым у XX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 21 кастрычніка 1949 года, наступнае — 12 верасня 1950 года.

## Гл. таксама 
* Сонечныя зацьменні XX стагоддзя

## Зноскі 
## Спасылкі 
* Каталог сонечных зацьменняў 1901 — 2000
* Каталог сонечных зацьменняў 119 сараса
* Малая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення
* Вялікая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення

Катэгорыя:1950 год у астраноміі
1950-03-18
1950-03-18
1950-03-18
Катэгорыя:Падзеі 18 сакавіка
Катэгорыя:Сакавік 1950 года
Сонечнае зацьменне 29 чэрвеня 1946 года

**Сонечнае зацьменне 29 чэрвеня 1946 года** — частковае сонечнае зацьменне 155 сараса.

Зацьменне мела велічыню 0,1802 і дасягнула свайго максімуму ў 03:51:58 UTC у пункце з каардынатамі 67° пн. ш. 51° з. д..

Зацьменне 29 чэрвеня 1946 года стала 3-ім сонечным зацьменнем у 1946 годзе і 108-ым у XX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 30 мая 1946 года, наступнае — 23 лістапада 1946 года.

## Гл. таксама 
* Сонечныя зацьменні XX стагоддзя

## Зноскі 
## Спасылкі 
* Каталог сонечных зацьменняў 1901 — 2000
* Каталог сонечных зацьменняў 155 сараса
* Малая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення
* Вялікая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення

Катэгорыя:1946 год у астраноміі
1946-06-29
1946-06-29
1946-06-29
Катэгорыя:Падзеі 29 чэрвеня
Катэгорыя:Чэрвень 1946 года
Сонечнае зацьменне 23 лістапада 1946 года

**Сонечнае зацьменне 23 лістапада 1946 года** — частковае сонечнае зацьменне 122 сараса.

Зацьменне мела велічыню 0,7758 і дасягнула свайго максімуму ў 17:37:12 UTC у пункце з каардынатамі 63° пн. ш. 45° з. д..

Зацьменне 23 лістапада 1946 года стала 4-ым сонечным зацьменнем у 1946 годзе і 109-ым у XX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 29 чэрвеня 1946 года, наступнае — 20 мая 1947 года.

## Гл. таксама 
* Сонечныя зацьменні XX стагоддзя

## Зноскі 
## Спасылкі 
* Каталог сонечных зацьменняў 1901 — 2000
* Каталог сонечных зацьменняў 122 сараса
* Малая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення
* Вялікая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення

Катэгорыя:1946 год у астраноміі
1946-11-23
1946-11-23
1946-11-23
Катэгорыя:Падзеі 23 лістапада
Катэгорыя:Лістапад 1946 года
Сонечнае зацьменне 3 студзеня 1946 года

**Сонечнае зацьменне 3 студзеня 1946 года** — частковае сонечнае зацьменне 150 сараса.

Зацьменне мела велічыню 0,5529 і дасягнула свайго максімуму ў 12:16:11 UTC у пункце з каардынатамі 67° пд. ш. 178° у. д..

Зацьменне 3 студзеня 1946 года стала 1-ым сонечным зацьменнем у 1946 годзе і 106-ым у XX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 9 ліпеня 1945 года, наступнае — 30 мая 1946 года.

## Гл. таксама 
* Сонечныя зацьменні XX стагоддзя

## Зноскі 
## Спасылкі 
* Каталог сонечных зацьменняў 1901 — 2000
* Каталог сонечных зацьменняў 150 сараса
* Малая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення
* Вялікая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення

Катэгорыя:1946 год у астраноміі
1946-01-03
1946-01-03
1946-01-03
Катэгорыя:Падзеі 3 студзеня
Катэгорыя:Студзень 1946 года
Сонечнае зацьменне 9 ліпеня 1945 года

**Сонечнае зацьменне 9 ліпеня 1945 года** — поўнае сонечнае зацьменне 145 сараса.

Зацьменне мела велічыню 1,0180 і дасягнула свайго максімуму ў 13:27:45 UTC у пункце з каардынатамі 70° пн. ш. 17° з. д. Працягласць максімальнай фазы зацьмення склала 1 хв. 15 с., а месяцавы цень на зямной паверхні дасягнуў шырыні 92 км.

Зацьменне 9 ліпеня 1945 года стала 2-ім сонечным зацьменнем у 1945 годзе і 105-ым у XX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 14 студзеня 1945 года, наступнае — 3 студзеня 1946 года.

## Гл. таксама 
* Сонечныя зацьменні XX стагоддзя

## Зноскі 
## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
* Каталог сонечных зацьменняў 1901 — 2000
* Каталог сонечных зацьменняў 145 сараса
* Малая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення
* Вялікая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення

Катэгорыя:1945 год у астраноміі
1945-07-09
1945-07-09
1945-07-09
Катэгорыя:Падзеі 9 ліпеня
Катэгорыя:Ліпень 1945 года
Сонечнае зацьменне 14 студзеня 1945 года

**Сонечнае зацьменне 14 студзеня 1945 года** — кольцападобнае сонечнае зацьменне 140 сараса.

Зацьменне мела велічыню 0,9970 і дасягнула свайго максімуму ў 05:01:43 UTC у пункце з каардынатамі 51° пд. ш. 110° у. д. Працягласць максімальнай фазы зацьмення склала 0 хв. 15 с., а месяцавы цень на зямной паверхні дасягнуў шырыні 12 км.

Зацьменне 14 студзеня 1945 года стала 1-ым сонечным зацьменнем у 1945 годзе і 104-ым у XX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 20 ліпеня 1944 года, наступнае — 9 ліпеня 1945 года.

## Гл. таксама 
* Сонечныя зацьменні XX стагоддзя

## Зноскі 
## Спасылкі 
* Каталог сонечных зацьменняў 1901 — 2000
* Каталог сонечных зацьменняў 140 сараса
* Малая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення
* Вялікая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення

Катэгорыя:1945 год у астраноміі
1945-01-14
1945-01-14
1945-01-14
Катэгорыя:Падзеі 14 студзеня
Катэгорыя:Студзень 1945 года
Сонечнае зацьменне 25 студзеня 1944 года

**Сонечнае зацьменне 25 студзеня 1944 года** — поўнае сонечнае зацьменне 130 сараса.

Зацьменне мела велічыню 1,0428 і дасягнула свайго максімуму ў 15:26:42 UTC у пункце з каардынатамі 8° пд. ш. 50° з. д. Працягласць максімальнай фазы зацьмення склала 4 хв. 9 с., а месяцавы цень на зямной паверхні дасягнуў шырыні 146 км.

Зацьменне 25 студзеня 1944 года стала 1-ым сонечным зацьменнем у 1944 годзе і 102-ім у XX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 1 жніўня 1943 года, наступнае — 20 ліпеня 1944 года.

## Гл. таксама 
* Сонечныя зацьменні XX стагоддзя

## Зноскі 
## Спасылкі 
* Каталог сонечных зацьменняў 1901 — 2000
* Каталог сонечных зацьменняў 130 сараса
* Малая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення
* Вялікая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення

Катэгорыя:1944 год у астраноміі
1944-01-25
1944-01-25
1944-01-25
Катэгорыя:Падзеі 25 студзеня
Катэгорыя:Студзень 1944 года
Рудня-Гарадышчэнска

**Рудня-Гарадышчэнска** () — вёска ў Малынскім раёне Жытомірскай вобласці Украіны.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Малынскага раёна
Сонечнае зацьменне 10 верасня 1942 года

**Сонечнае зацьменне 10 верасня 1942 года** — частковае сонечнае зацьменне 153 сараса.

Зацьменне мела велічыню 0,5230 і дасягнула свайго максімуму ў 15:39:32 UTC у пункце з каардынатамі 72° пн. ш. 50° у. д..

Зацьменне 10 верасня 1942 года стала 3-ім сонечным зацьменнем у 1942 годзе і 99-ым у XX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 12 жніўня 1942 года, наступнае — 4 лютага 1943 года.

## Гл. таксама 
* Сонечныя зацьменні XX стагоддзя

## Зноскі 
## Спасылкі 
* Каталог сонечных зацьменняў 1901 — 2000
* Каталог сонечных зацьменняў 153 сараса
* Малая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення
* Вялікая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення

Катэгорыя:1942 год у астраноміі
1942-09-10
1942-09-10
1942-09-10
Катэгорыя:Падзеі 10 верасня
Катэгорыя:Верасень 1942 года
Сонечнае зацьменне 12 жніўня 1942 года

**Сонечнае зацьменне 12 жніўня 1942 года** — частковае сонечнае зацьменне 115 сараса.

Зацьменне мела велічыню 0,0561 і дасягнула свайго максімуму ў 02:45:12 UTC у пункце з каардынатамі 70° пд. ш. 100° у. д..

Зацьменне 12 жніўня 1942 года стала 2-ім сонечным зацьменнем у 1942 годзе і 98-ым у XX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 16 сакавіка 1942 года, наступнае — 10 верасня 1942 года.

## Гл. таксама 
* Сонечныя зацьменні XX стагоддзя

## Зноскі 
## Спасылкі 
* Каталог сонечных зацьменняў 1901 — 2000
* Каталог сонечных зацьменняў 115 сараса
* Малая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення
* Вялікая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення

Катэгорыя:1942 год у астраноміі
1942-08-12
1942-08-12
1942-08-12
Катэгорыя:Падзеі 12 жніўня
Катэгорыя:Жнівень 1942 года
Сонечнае зацьменне 20 ліпеня 1944 года

**Сонечнае зацьменне 20 ліпеня 1944 года** — кольцападобнае сонечнае зацьменне 135 сараса.

Зацьменне мела велічыню 0,9700 і дасягнула свайго максімуму ў 05:43:13 UTC у пункце з каардынатамі 19° пн. ш. 96° у. д. Працягласць максімальнай фазы зацьмення склала 3 хв. 42 с., а месяцавы цень на зямной паверхні дасягнуў шырыні 108 км.

Зацьменне 20 ліпеня 1944 года стала 2-ім сонечным зацьменнем у 1944 годзе і 103-ім у XX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 25 студзеня 1944 года, наступнае — 14 студзеня 1945 года.

## Гл. таксама 
* Сонечныя зацьменні XX стагоддзя

## Зноскі 
## Спасылкі 
* Каталог сонечных зацьменняў 1901 — 2000
* Каталог сонечных зацьменняў 135 сараса
* Малая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення
* Вялікая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення

Катэгорыя:1944 год у астраноміі
1944-07-20
1944-07-20
1944-07-20
Катэгорыя:Падзеі 20 ліпеня
Катэгорыя:Ліпень 1944 года
Кукушка (песня)

**«Куку́шка»** () — песня гурта «Кіно» з «Чорнага альбома».

## Гісторыя стварэння 
Песня была напісана Віктарам Цоем у Пліеньцыемсе пад Юрмалай, куды ён з Юрыем Каспаранам прыехаў для адпычынку і, адначасова, запісу дэма-чарнавіка новага альбома гурта. Усе меладычныя хады ў песні (і ў пачатку, і ў канцы) прыдуманыя Віктарам Цоем. Там жа была запісаная чарнавая дэма-версія песні. З’яўляецца адной з апошніх песень Віктара Цоя, напісаных незадоўга да гібелі.

«Кукушка»… Ды гэта вельмі асабістае. Я памятаю, як ён яе рабіў. Ён цэлы дзень прасядзеў у гэтым застаронку, дзе была студыя, то бок, цалкам асобна. Прама адчувалася, што сур’ёзнае нешта адбываецца. Да гэтага я яе не чуў, толькі ў Юрмале пачуў. Ну а потым ужо аранжыравалі яе, дапоўнілі… Справа ў тым, што песні ён прыдумляў заўсёды сам, сам-насам з сабой. Нам-та прыносіў заўсёды гатовы матэрыял, паказваў…

Пасля гібели Віктара Цоя песня была перазапісаная, аранжыраваная ўдзельнікамі гурта «Кіно» и ўключана ў «Чорны альбом».

Чарнавая дэма-версія песні «Кукушка», запісаная ў Пліеньцыемсе, увайшла ў альбом «Апошнія запісы», выпушчаны лэйблам Moroz Records у 2002 годзе. Існуе таксама першы варыянт звядзення песні, зроблены ў верасні 1990 года. Ён гучыць у фінале дакументальнага фільма памяці Віктара Цоя «Чалавек у чорным» (Тэлекампанія ВИD, 1990). Афіцыйна не выдаваўся.

## Выкананне іншымі музыкантамі 
* На трыб’ют-альбоме «КИНОпробы», які выйшаў у 2000 годзе, песня прысутнічае двойчы: на першым дыску яе выконвае Земфіра, на другім — гурт «Бі-2».
* У 2005 годзе свая версія песні «Кукушка» ўвайшла ў альбом Аліны Арловай «Belekokie».
* У 2011 годзе сваю версію песні «Кукушка» запісала Вольга Кармухіна. Кавер увайшоў у яе альбом «Падаю в небо» (2012) і ў трыб’ют гурта «Кіно» — «Спасем мир. Tribute to Виктор Цой» (2014).
* У 2012 годзе на фестывалі «Цой жывы!» ў Екацярынбурзе, прымеракаваным да 50-годдзя са дня нараджэння Віктара Цоя, песню выканаў гурт «ДДТ». Пазней песня выконваля яшчэ на некалькіх канцэртах гурта.
* У 2015 годзе для фільма «Бітва за Севастопаль» песня была запісаная ў выкананні Паліны Гагарынай.
* У 2016 годзе ў 3-м сезоне тэлешоу расійскага Першага канала «Голас. Дзеці» песню выканала 7-гадовая Яраслава Дегцярова. Відэа з яе выступленнем у YouTube набрала рэкордную колькасць праглядаў за ўсю гісторыю праекта.

## У кінематографе 
#  — «Дом пад зорным небам»
#  — «Сёстры»
#  — «Бітва за Севастопаль» (вакал — Паліна Гагарына)

## Спасылкі 
* «Кукушка» 
* Тэкст песні Віктар Цой — «Кукушка» 

Катэгорыя:Песні Паліны Гагарынай
Катэгорыя:Песні СССР
Катэгорыя:Творы 1990 года
Катэгорыя:Песні на рускай мове
Сонечнае зацьменне 1 жніўня 1943 года

**Сонечнае зацьменне 1 жніўня 1943 года** — кольцападобнае сонечнае зацьменне 125 сараса.

Зацьменне мела велічыню 0,9409 і дасягнула свайго максімуму ў 04:16:13 UTC у пункце з каардынатамі 35° пд. ш. 109° у. д. Працягласць максімальнай фазы зацьмення склала 6 хв. 59 с., а месяцавы цень на зямной паверхні дасягнуў шырыні 367 км.

Зацьменне 1 жніўня 1943 года стала 2-ім сонечным зацьменнем у 1943 годзе і 101-ым у XX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 4 лютага 1943 года, наступнае — 25 студзеня 1944 года.

## Гл. таксама 
* Сонечныя зацьменні XX стагоддзя

## Зноскі 
## Спасылкі 
* Каталог сонечных зацьменняў 1901 — 2000
* Каталог сонечных зацьменняў 125 сараса
* Малая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення
* Вялікая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення

Катэгорыя:1943 год у астраноміі
1943-08-01
1943-08-01
1943-08-01
Катэгорыя:Падзеі 1 жніўня
Катэгорыя:Жнівень 1943 года
Сонечнае зацьменне 4 лютага 1943 года

**Сонечнае зацьменне 4 лютага 1943 года** — поўнае сонечнае зацьменне 120 сараса.

Зацьменне мела велічыню 1,0331 і дасягнула свайго максімуму ў 23:38:10 UTC у пункце з каардынатамі 44° пн. ш. 175° у. д. Працягласць максімальнай фазы зацьмення склала 2 хв. 39 с., а месяцавы цень на зямной паверхні дасягнуў шырыні 229 км.

Зацьменне 4 лютага 1943 года стала 1-ым сонечным зацьменнем у 1943 годзе і 100-ым у XX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 10 верасня 1942 года, наступнае — 1 жніўня 1943 года.

## Гл. таксама 
* Сонечныя зацьменні XX стагоддзя

## Зноскі 
## Спасылкі 
* Каталог сонечных зацьменняў 1901 — 2000
* Каталог сонечных зацьменняў 120 сараса
* Малая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення
* Вялікая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення

Катэгорыя:1943 год у астраноміі
1943-02-04
1943-02-04
1943-02-04
Катэгорыя:Падзеі 4 лютага
Катэгорыя:Люты 1943 года
Сонечнае зацьменне 21 верасня 1941 года

**Сонечнае зацьменне 21 верасня 1941 года** — поўнае сонечнае зацьменне 143 сараса.

Зацьменне мела велічыню 1,0379 і дасягнула свайго максімуму ў 04:34:03 UTC у пункце з каардынатамі 27° пн. ш. 119° у. д. Працягласць максімальнай фазы зацьмення склала 3 хв. 22 с., а месяцавы цень на зямной паверхні дасягнуў шырыні 143 км.

Зацьменне 21 верасня 1941 года стала 2-ім сонечным зацьменнем у 1941 годзе і 96-ым у XX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 27 сакавіка 1941 года, наступнае — 16 сакавіка 1942 года.

## Гл. таксама 
* Сонечныя зацьменні XX стагоддзя

## Зноскі 
## Спасылкі 
* Каталог сонечных зацьменняў 1901 — 2000
* Каталог сонечных зацьменняў 143 сараса
* Малая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення
* Вялікая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення

Катэгорыя:1941 год у астраноміі
1941-09-21
1941-09-21
1941-09-21
Катэгорыя:Падзеі 21 верасня
Катэгорыя:Верасень 1941 года
Сонечнае зацьменне 7 красавіка 1940 года

**Сонечнае зацьменне 7 красавіка 1940 года** — кольцападобнае сонечнае зацьменне 128 сараса.

Зацьменне мела велічыню 0,9394 і дасягнула свайго максімуму ў 20:21:21 UTC у пункце з каардынатамі 19° пн. ш. 129° з. д. Працягласць максімальнай фазы зацьмення склала 7 хв. 30 с., а месяцавы цень на зямной паверхні дасягнуў шырыні 230 км.

Зацьменне 7 красавіка 1940 года стала 1-ым сонечным зацьменнем у 1940 годзе і 93-ім у XX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 12 кастрычніка 1939 года, наступнае — 1 кастрычніка 1940 года.

## Гл. таксама 
* Сонечныя зацьменні XX стагоддзя

## Зноскі 
## Спасылкі 
* Каталог сонечных зацьменняў 1901 — 2000
* Каталог сонечных зацьменняў 128 сараса
* Малая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення
* Вялікая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення

Катэгорыя:1940 год у астраноміі
1940-04-07
1940-04-07
1940-04-07
Катэгорыя:Падзеі 7 красавіка
Катэгорыя:Красавік 1940 года
Сонечнае зацьменне 27 сакавіка 1941 года

**Сонечнае зацьменне 27 сакавіка 1941 года** — кольцападобнае сонечнае зацьменне 138 сараса.

Зацьменне мела велічыню 0,9355 і дасягнула свайго максімуму ў 20:08:08 UTC у пункце з каардынатамі 26° пд. ш. 111° з. д. Працягласць максімальнай фазы зацьмення склала 7 хв. 41 с., а месяцавы цень на зямной паверхні дасягнуў шырыні 276 км.

Зацьменне 27 сакавіка 1941 года стала 1-ым сонечным зацьменнем у 1941 годзе і 95-ым у XX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 1 кастрычніка 1940 года, наступнае — 21 верасня 1941 года.

## Гл. таксама 
* Сонечныя зацьменні XX стагоддзя

## Зноскі 
## Спасылкі 
* Каталог сонечных зацьменняў 1901 — 2000
* Каталог сонечных зацьменняў 138 сараса
* Малая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення
* Вялікая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення

Катэгорыя:1941 год у астраноміі
1941-03-27
1941-03-27
1941-03-27
Катэгорыя:Падзеі 27 сакавіка
Катэгорыя:Сакавік 1941 года
Сонечнае зацьменне 16 сакавіка 1942 года

**Сонечнае зацьменне 16 сакавіка 1942 года** — частковае сонечнае зацьменне 148 сараса.

Зацьменне мела велічыню 0,6393 і дасягнула свайго максімуму ў 23:37:07 UTC у пункце з каардынатамі 72° пд. ш. 77° з. д..

Зацьменне 16 сакавіка 1942 года стала 1-ым сонечным зацьменнем у 1942 годзе і 97-ым у XX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 21 верасня 1941 года, наступнае — 12 жніўня 1942 года.

## Гл. таксама 
* Сонечныя зацьменні XX стагоддзя

## Зноскі 
## Спасылкі 
* Каталог сонечных зацьменняў 1901 — 2000
* Каталог сонечных зацьменняў 148 сараса
* Малая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення
* Вялікая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення

Катэгорыя:1942 год у астраноміі
1942-03-16
1942-03-16
1942-03-16
Катэгорыя:Падзеі 16 сакавіка
Катэгорыя:Сакавік 1942 года
Сонечнае зацьменне 1 кастрычніка 1940 года

**Сонечнае зацьменне 1 кастрычніка 1940 года** — поўнае сонечнае зацьменне 133 сараса.

Зацьменне мела велічыню 1,0645 і дасягнула свайго максімуму ў 12:44:06 UTC у пункце з каардынатамі 18° пд. ш. 18° з. д. Працягласць максімальнай фазы зацьмення склала 5 хв. 35 с., а месяцавы цень на зямной паверхні дасягнуў шырыні 218 км.

Зацьменне 1 кастрычніка 1940 года стала 2-ім сонечным зацьменнем у 1940 годзе і 94-ым у XX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 7 красавіка 1940 года, наступнае — 27 сакавіка 1941 года.

## Гл. таксама 
* Сонечныя зацьменні XX стагоддзя

## Зноскі 
## Спасылкі 
* Каталог сонечных зацьменняў 1901 — 2000
* Каталог сонечных зацьменняў 133 сараса
* Малая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення
* Вялікая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення

Катэгорыя:1940 год у астраноміі
1940-10-01
1940-10-01
1940-10-01
Катэгорыя:Падзеі 1 кастрычніка
Катэгорыя:Кастрычнік 1940 года