Карнелі Стаўпавіцкі-Лябецкі

**Карнелі Стаўпавіцкі-Лябецкі** ( або *Lebecki*, 17 сакавіка 1689, каля Слоніма, Вялікае Княства Літоўскае, цяпер Беларусь ― 22 студзеня 1730, Яцвіск, цяпер Свіслацкі раён Гродзенскай вобласці, Беларусь) ― епіскап Уладзімірскі і Берасцейскі Рускай уніяцкай царквы (1729—1730), базыльянін, протаархімандрыт Кангрэгацыі Святой Тройцы (1726—1730), архімандрыт Дубенскі і Дзерманскі, архімандрыт Супрасльскі.

## Біяграфія 
### Навучанне 
Нарадзіўся ў шляхецкай сям’і лацінскага абраду ў ваколіцах Слоніма, быў сынам Пятра і Ганны. Пасля далучэння да базыльян і прыняцця вечных абяцанняў 3 снежня 1716 г. пачаў навучанне ў грэцкай калегіі святога Афанасія ў Рыме, дзе, відаць, у наступным годзе прыняў святарскае пасвячэнне  .

### Дзейнасць у Васіліянскім чыне 
Пасля вяртання ў Рэч Паспалітую ў 1720 г. быў прапаведнікам у базыльянскім манастыры Святой Тройцы ў Вільні, потым — магістр навіцыяту ў Быцені, а пазней рэктар семінарыі пры Базыльянскай калегіі ва Уладзіміры і чыноўнік на тамтэйшай епіскапскай катэдры. У наступныя гады быў ігуменам у базыльянскіх манастырах у Беразвеччы і Уладзіміры, адначасова кансультантам Базыльянскага ордэна. У якасці дэлегата полацкага арцыбіскупа Фларыяна Грабніцкага ўдзельнічаў у з’ездзе іерархаў уніяцкай царквы ў Луцку, дзе падпісаў ліст да Апостальскай Сталіцы, у якім епіскапат выказваў удзячнасць Папе за зацвярджэнне пастановаў Замойскага Сінода і прасіў умяшацца ў справу аховы маёмасці уніяцкай царквы ў Рэчы Паспалітай (ліст датаваны 23 красавіка 1725 г.). На капітуле ў Быцені (13-18 кастрычніка 1726 г.) быў абраны протаархімандрытам Кангрэгацыі Святой Тройцы. Праўдападобна, з 1729 г. ён быў архімандрытам базыльянскага манастыра ў Дзермане і Дубне. 15 студзеня (або 15 лютага)  1729 г. ён быў абраны архімандрытам Супрасльскага манастыра, але з-за непаразуменняў, якія ўзніклі падчас галасавання, адмовіўся ад гэтай годнасці, але пасля яго наступнага аднагалоснага абрання 28 лютага у тым жа годзе даў згоду.

### Епіскап Уладзіміра-Берасцейскі 
12 жніўня 1729г Ён атрымаў ад караля Аўгуста ІІ намінацыю на Ўладзімірскае і Берасьцейскае біскупства, а 3 верасьня атрымаў ад мітрапаліта Атанасія Шаптыцкага грамату на карыстаньне маёмасьцю Ўладзімірскай дыяцэзіі. Падобна, што Стаўпавіцкі завалодаў гэтай маёмасцю яшчэ да біскупскага пасвячэння, што выклікала канфлікт з мітрапалітам Шаптыцкім, які паскардзіўся ў Кангрэгацыю Прапаганды Веры, абвінаваціўшы яго ў адмове вярнуць рухомую маёмасць, срэбра і грошы, якія захоўваліся ў Супрасльскі манастыр пасля смерці (19 верасня 1728 г.) Мітрапаліта Леў Кішка. Кангрэгацыя даручыла нунцыю Каміла Паолуччы ўзяць справу пад свой кантроль. Справа была вырашана вельмі хутка, бо 29 лістапада 1729 г. мітрапаліт пераняў частку рухомай маёмасці, а 11 снежня ў Львове пасвяціў Сталповічаў у біскупы.

З нагоды епіскапскай хіратоніі Стаўповіцкага-Лябецкага іераманах Супрасльскага манастыра Валерыян Завадскі 14 студзеня 1730 г.&nbsp;выдаў прысвечаную новаму біскупу кнігу: «Wiek zakonny w Niebie zapisuiący Dzieie, do czego od śły użycza Piora, to iest Medytacye Zakonne z Przydatkiem Nabożeństwa Kapłańskiego. Przez X. Wáleryana Zawadzkiego Zákonu Swiętego Bazylego W. Konsultora Konwentu Supraśl: do Druku powtornie podane. 1730 год. Дзень 14. Стычня, (Супрасль, Друк О. О. Базыльянаў)» .

Біскуп Карнілій Сталпавіцкі-Лябецкі памёр 22 студзеня 1730 г. у ятвіскім базыльянскім кляштары, праз 42 дні пасля біскупскай хіратоніі. Яго раптоўная смерць выклікала падазрэнне ў царкоўнай іерархіі, а мітрапаліт Шаптыцкі нават дэлегаваў у Супрасльскі манастыр дарадцаў базыльянскага ордэна для расследавання справы, бо існавала падазрэнне, што ў Супраслі атруцілі Стаўпавіцкага.

## Заўвагі 
## Літаратура 
* *Dmytro Blažejowskyj*. Hierarchy of the Kyivan Church (861—1990).&nbsp;— Romae, 1990. 
* *Dmytro Blažejovskyj.* Byzantine Kyivan rite students in Pontifical Colleges, and Seminaries, Universities and Institutes of Central and Western Europe (1576—1983), AOSBM, Sectio I.&nbsp;— Vol. 43.&nbsp;— Rome 1984.&nbsp;— 366 P. 
* *Dorota Wereda*. Stołpowicki-Lebiecki (Lebecki) Kornel (Korneliusz), h. Ościa (1689—1730) // Polski Słownik Biograficzny. ― Warszawa&nbsp;— Kraków 2006. ― T. 44. ― S. 93—94. 
* Dorota Wereda, Biskupi unickiej diecezji włodzimiersko-brzeskiej w XVIII wieku  Szkice Podlaskie. ― T. 9, 2001. ― S. 61—75. 
* *Meletius M. Wojnar OSBM*. De Protoarchimandrita Basilianorum (1617—1804). ― Romae 1958.&nbsp;— 298 p. 

## Спасылкі 
* Урывак з «Памяніка» Чына святога Васіля Вялікага&nbsp;— Студзень  (прагледжана 16.11.2015 г.)
* ELEKTRONICZNA BAZA BIBLIOGRAFII ESTREICHERA   (прагледжана 16 лістапада 2015 г.)
* Біскуп Карнілій (Карнэліюш) Лябецкі-Стаўповіцкі (Лябецкі), OSBM †   // Іерархія Каталіцкага Касцёла  (дата доступу 16.11.2015)

Катэгорыя:Уладзімірскія і берасцейскія ўніяцкія епіскапы
Катэгорыя:Базыльяне
Катэгорыя:Постаці Супрасля
Катэгорыя:Постаці Вільнюса