open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Юрый Адамавіч Малевіч

**Юрый Адамавіч Малевіч** (, г. Баранавічы, Брэсцкая вобласць — ) — беларускі вучоны, спецыяліст у галіне прамысловай цеплаэнергетыкі, цеплафізікі, тэарэтычных асноў цеплатэхнікі. Доктар тэхнічных навук (1992), прафесар (1994).

## Біяграфія 
Нарадзіўся ў Баранавічах у сям'і рабочага.

Скончыў Беларускі політэхнічны інстытут (энергетычны факультэт, 1960), Кіеўскі політэхнічны інстытут (аспірантура, 1966).

У аспірантуры КПІ пад кіраўніцтвам акадэміка В. І. Талубінскага абараніў кандыдацкую дысертацыю. У 1968 г. яму прысвоена вучонае званне дацэнта.

Працаваў у Маладзечанскім політэхнічным тэхнікуме (1960—1962), Беларускім нацыянальным тэхнічным універсітэце (з 1966, энергетычны факультэт, кафедра прамысловай цеплаэнергетыкі, у 1974—1986 і з 1997 — загадчык кафедры, 1970—1976 — дэкан факультэта).

## Навуковая дзейнасць 
Навуковая дзейнасць Ю. А. Малевіча была накіравана на распрацоўку новых рэсурсазберагальных цеплатэхналогій у галіне тэрмадэфармацыйных з'яў пры зацвердзяванні, ахалоджванні і награванні металаў. Ім напісана сем кніг, звыш 110 навуковых артыкулаў. 

Пад яго навуковым кіраўніцтвам былі падрыхтаваны шэсць кандыдатаў тэхнічных навук. 

Пры актыўным удзеле Юрыя Адамавіча Малевіча быў створаны цэнтр павышэння кваліфікацыі інжынерна-тэхнічнага персанала энергетычных прадпрыемстваў Рэспублікі Беларусь. 

З 1985 па 2000 г. ён быў намеснікам галоўнага рэдактара навукова-тэхнічнага часопіса «Энергетика - Известия высших учебных заведений и энергетических объединений СНГ». 

## Узнагароды 
Медаль «За доблестный труд. В ознаменование 100-летия со дня рождения Владимира Ильича Ленина» (1968), грамата Вярхоўнага Савета Беларускай ССР (1972), нагрудны знак «Отличник высшей школы СССР» (1989) і інш.

## Літаратура 
* Теплофизические основы ресурсоэнергосберегающих технологий затвердевания, охлаждения и нагрева непрерывнолитных сортовых стальных заготовок : автореферат диссертации … доктора технических наук : 05.14.05 / Малевич Юрий Адамович. — Минск, 1992.
* Теплообмен и аэродинамические сопротивления труб с осенесимметричным оребрением : автореферат диссертации … кандидата технических наук / Малевич Ю. А. — Киев, 1966.
* Малевіч Юрый Адамавіч // Беларуская энцыклапедыя : у 18 т. — Мінск, 2000. — Т. 10. — С. 25.
* Малевич Юрий Адамович // Республика Беларусь : энциклопедия : [в 7 т.]. — Минск, 2007. — Т. 4. — С. 627.
* Малевич Юрий Адамович // Кто есть кто : доктора наук, профессора, заслуженные деятели науки и лауреаты премий Белорусской государственной политехнической академии : справочник. — Минск, 2000. — С. 153—154.
* Профессор Малевич Юрий Адамович : [некролог] // Энергетика. Известия высших учебных заведений и энергетических объединений СНГ. — 2003. — № 1. — С. 99—100.

Катэгорыя:Дэканы энергетычнага факультэта БНТУ
Дэніс Хопер

**Дэніс Лі Хопер** (;  — ) — амерыканскі кінаакцёр, кінарэжысёр, сцэнарыст, мастак і фатограф.

За сваю кінакар’еру, распачатую ў 1955 годзе, Хопер зняўся ў 150 фільмах, у тым ліку ў такіх рэжысёраў як Фрэнсіс Форд Копала («Апакаліпсіс сёння») і Дэвід Лінч («Сіні аксаміт»). Першая знятая ім кінакарціна, «Бяспечны яздок», была ўдастоена ўзнагароды Канскага кінафестываля і намінавана на «Оскар».

## Крыніцы 
Катэгорыя:Акцёры ЗША
Катэгорыя:Акцёры тэлебачання ЗША
Катэгорыя:Кінарэжысёры ЗША
Катэгорыя:Сцэнарысты ЗША
Катэгорыя:Мастакі ЗША
Хопер

**Хопер** — прозвішча.

## Вядомыя носьбіты 
* Дэніс Хопер — амерыканскі акцёр
* Эдвард Хопер — амерыканскі мастак

## Тэхніка 
* Хопер (вагон)
Бернар Бліе

**Берна́р Бліе́** (, ,  — ) — французскі акцёр.

## Біяграфія 
Бернар Бліе нарадзіўся ў Буэнас-Айрэсе, дзе ў той час знаходзілася сям’я яго бацькі-біёлага. Бліе вучыўся ў Сарбоне і атрымаў званне доктара філасофіі. Яшчэ ў студэнцкія гады ён браў урокі акцёрскага майстэрства. Кінадэбют Бернара Бліе адбыўся ў невялікай ролі ў 1936 г. Сын Бернара Бліе, Бертран Бліе — вядомы рэжысёр і сцэнарыст.

У наступныя гады Бліе здымаўся ў шасці-сямі фільмах у год і стаў вельмі папулярны ў Францыі і Італіі.

У 1989 годзе, за 24 дні да смерці, ён быў узнагароджаны прэміяй «Сезар» за выдатныя заслугі ў кінематографе.

## Фільмаграфія 
* (1964) «Сто тысяч долараў на сонцы» — Міч-Міч
* (1971) «Джо» — інспектар паліцыі Дзюкро
* (1972) «Высокі бландзін у чорным чаравіку» — Бернар Мілан, палкоўнік
* (1976) «Труп майго ворага» — Жан-Батыст Льегар

Катэгорыя:Акцёры Францыі
Крыстафер Уокен

**Крыстафер Уокен** (, пры нараджэнні **Рональд Уокен** (); нар. ) — амерыканскі акцёр.

Адзін з самых актыўных галівудскіх акцёраў свайго пакалення, які, па ўласным прызнанні, практычна ніколі не адмаўляецца ад прапанаваных яму роляў, разглядаючы кожную з іх як новы досвед. Цягам апошніх дзесяцігоддзяў ён здымаецца прыкладна ў пяці фільмах штогод. Фільмы з яго ўдзелам сабралі ў паўночнаамерыканскім пракаце больш за 1,8 мільярда долараў. За ўсю сваю кар’еру зняўся больш як у 100 кінафільмах. Уокен змог увасобіць велізарную колькасць выразных другарадных персанажаў, часцей за ўсё адмоўных, крымінальных геніяў, злавесных містычных асоб у такіх фільмах, як «Чым заняцца мерцвяку ў Дэнверы», «Бэтмен вяртаецца», «Сонная лагчына», «Выгляд» .

Уокен дэбютаваў на тэлебачанні ў канцы 1940-х — пачатку 1950-х гадоў, ва ўзросце 11 гадоў, у культавай і самай працяглай мыльнай оперы «Святло, якое накіроўвае», серыял трансляваўся на тэлебачанні з 1952 па 2009 год. За 57 гадоў існавання серыяла было выпушчана 18262 серыі, гэтае дасягненне было занесена ў Кнігу рэкордаў Гінеса. Сам Уокен на працягу двух гадоў (з 1954 па 1956) выконваў ролю Майка Баўэра, а ўжо ў 15 гадоў паспяхова дэбютаваў на тэатральнай сцэне, дзе ў далейшым увасобіў немалую колькасць роляў, сыграўшы Гамлета ў Шэкспіраўскай п’есе «Гамлет» і Рамэа. «Рамэа і Джульета», а таксама ў п’есах «Карыялан» і «Макбет».

Вяршыняй яго акцёрскага майстэрства лічыцца ваенная драма «Паляўнічы на аленяў», дзе ён сыграў ролю амерыканскага салдата рускага паходжання Ніка Чаватарэвіча. Таксама вядомы па сваіх другарадных ролях у фільмах «Выбух з мінулага», «Злаві мяне, калі зможаш», «Гнеў», «Сем псіхапатаў» і «Эдзі „Арол“». У 2002 годзе зняўся ў серыяле «Раздзяленне», дзе сыграў ролю Берта Гудмана, начальніка аддзела оптыкі і дызайну.

Крыстафер Уокен з’яўляецца ўладальнікам шматлікіх узнагарод і прэмій, у тым ліку прэміі «Оскар» за фільм «Паляўнічы на аленяў». У 2003 годзе зноў намінаваўся на прэмію «Оскар», а таксама атрымаў прэмію BAFTA і прэмію Гільдыі кінаакцёраў ЗША за ролю другога плана ў фільме «Злаві мяне, калі зможаш». Таксама ў актыве акцёра ёсць і дзве намінацыі на антыпрэмію «Залатая маліна».

## Зноскі
Уільям Мэйсі

**Уільям Х. Мэйсі** (; нар.  года) — амерыканскі акцёр і сцэнарыст, які намініраваўся на «Оскар» за ролю другога плана ў фільме братоў Коэн «Фарга» (1996).

## Біяграфія 
Уільям Мэйсі нарадзіўся ў Маямі ў сям’і лётчыка Другой сусветнай вайны. Пасля школы паступіў у каледж Бетані ў Заходняй Вірджыніі, дзе вывучаў ветэрынарную медыцыну. У 1971 годзе пераехаў у Чыкага, дзе блізка сышоўся з драматургам Дэвідам Мэметам. Працаваў у заснаваным з Мэметам у чыкагскім тэатры, у 1985 годзе разам з ім размясціўся ў Каліфорніі, дзе стаяў ля вытокаў новай трупы Мэмета, Atlantic Theatre Company.

Пасля эпізадычных з’яўленняў на вялікім экране ў такіх карцінах, як «Дні радыё» (1987) і «Кліент» (1993), Мэйсі быў абраны на другарадную ролю ў нашумелай трагікамедыі братоў Коэн «Фарга» (1996). У сувязі з поспехам гэтага фільма быў запрошаны ў 1997 годзе зняцца ў некалькіх прыкметных кінастужках, у тым ліку «Дарэўства», «Самалёт прэзідэнта», «Псігас» і «Ночы ў стылі бугі».

Сярод наступных фільмаў з удзелам Мэйсі — «Магнолія» (1999), «Сотавы» (2004) і «Рэальныя вепрукі» (2007). У 2000-я гады Мэйсі таксама прыняў удзел у некалькіх тэлевізійных праектах, за якія яму была ў 2003 годзе двойчы прысуджана прэмія «Эмі». У прыватнасці, здымаўся ў папулярным тэлесерыяле «Хуткая дапамога» (1994—1998).

## Зноскі
Стыў Бушэмі

**Стывен Вінсент Бушэмі** (; нар. , Бруклін, Нью-Ёрк, ЗША) — амерыканскі акцёр, рэжысёр. Лаўрэат прэмій «Эмі» і «Залаты глобус». Вядомасць Бушэмі прынеслі такія фільмы, як «Развітальныя позіркі» (1986), «Нью-Ёркскія гісторыі» (1989), «Таямнічы цягнік» (1989), «Шалёныя сабакі» (1992), «Адчайны» (1995), «Паветраная» турма" (1997), «Армагедон» (1998), «Шэрая зона» (2001), «Прывідны свет» (2001), «Буйная рыба» (2003) і «Смерць Сталіна» (2017). Ён таксама вядомы па супрацоўніцтве з братамі Коэн, у якіх зняўся ў фільмах «Скрыжаванне Мілера» (1990), «Бартан Фінк» (1991), «Падручны Хадсакера» (1994), «Фарга» (1996) і «Вялікі Лябоўскі» 1998).

На тэлебачанні Бушэмі вядомы дзякуючы ролі Энаха «Накі» Томпсана ў крымінальным тэлесерыяле «Падпольная імперыя» (2010—2014), якая прынесла яму прэмію «Залаты глобус», дзве прэміі Гільдыі кінаакцёраў ЗША, а таксама дзве намінацыі на «Эмі».

Бушэмі дэбютаваў у якасці рэжысёра ў 1996 годзе, з фільмам «Пад шатамі крон». Ён таксама зняў фільмы «Зверафабрыка» (2000), «Самотны Джым» (2005) і «Інтэрв’ю» (2007), і эпізоды такіх серыялаў, як «Забойны аддзел», «Клан Сапрана», «Турма Оз», «Студыя 30» і «Сястра Джэкі».

## Фільмаграфія 
### Акцёр
## Зноскі 
Катэгорыя:Акцёры XX стагоддзя
Катэгорыя:Акцёры XXI стагоддзя
Катэгорыя:Акцёры тэлебачання ЗША
Катэгорыя:Акцёры агучвання ЗША
Катэгорыя:Кінарэжысёры ЗША
Катэгорыя:Кінарэжысёры XX стагоддзя
Катэгорыя:Кінарэжысёры XXI стагоддзя
Катэгорыя:Рэжысёры тэлебачання ЗША
Катэгорыя:Лаўрэаты прэміі «Залаты глобус»
Кансультатыўны савет Французскіх Паўднёвых і Антарктычных тэрыторый

**Кансультатыўны савет Французскіх Паўднёвых і Антарктычных тэрыторый** () — дарадчы савет, які дапамагае старшаму адміністратару Французскіх Паўднёвых і Антарктычных тэрыторый.

Савет быў створаны ў 1955 годзе, пасля таго, як ФПАТ атрымалі статус заморскім адміністрацыйна-тэрытарыяльным утварэннем Францыі з асабом статусам. Савет збіраецца не менш за 2 разы на год, у Парыжы.

## Склад 
З 1955 па 2007 год у склад савета ўваходзіла 7 членаў, якіх прызначалі тэрмінам на 5 гадоў:
* 1 член, прапанаваны міністрам нацыянальнай абароны;
* 1 член, прапанаваны міністрам замежных спраў сярод членаў Навукова-даследчага інстытута развіцця;
* 1 член, прапанаваны  міністрам нацыянальнай адукацыі сярод членаў Нацыянальнага цэнтра навуковых даследаванняў;
* 1 член, прапанаваны міністрам, які адказвае за камерцыйную авіяцыю;
* 1 член, прапанаваны  міністрам гандлёвага флоту;
* 2 члена, прапанаваныя міністрам замежных спраў сярод асоб, якія прымалі ўдзел у навуковых місіях на Французскіх Паўднёвых і Антарктычных тэрыторыях.

З 2008 года у склад савета ўваходзіць 13 членаў, якіх прызначаюць тэрмінам на 4 года:
* 8 членаў, прапанаваныя міністрам па справах заморскіх тэрыторый;
* 1 член, прапанаваны міністрам абароны;
* 1 член, прапанаваны міністрам вышэйшай адукацыі, даследаванняў і інавацый;
* 1 член, прапанаваны міністрам, адказным за рыбалоўства;
* 1 член, прапанаваны міністрам навакольнага асяроддзя;
* 1 член, прапанаваны міністрам Еўропы і замежных спраў.

Катэгорыя:Французскія Паўднёвыя і Антарктычныя тэрыторыі
Энтані Эдвардс

**Энтані Чарлз Эдвардс** (, нар. , Санта-Барбара, Каліфорнія, ЗША) — амерыканскі акцёр і прадзюсар, найбольш вядомы па ролі доктара Марка Грына ў тэлесерыяле «Хуткая дапамога» (1994—2002) прынесла яму прэмію «Залаты глобус» у 1997 годзе.

Таксама Эдвардс з’явіўся ў фільмах «Хуткія перамены ў школе Рыджмант-Хай», «Лепшы стралок», «Помста паўдуркаў» і «Задыяк». На тэлебачанні ён зняўся ў серыяле «Паўночны бок» (1992—1993), а ў 2013 годзе адыграў галоўную ролю ў серыяле «Апошняя гадзіна».

## Зноскі 
Катэгорыя:Акцёры ЗША
Эль-Кахон

**Эль-Кахон** () — горад у акрузе Сан-Дыега (штат Каліфорнія, ЗША). Насельніцтва — 99478 чалавек (статыстычныя дадзеныя паводле перапісу 2010 года). Агульная плошча 37,381 км², водных рэсурсаў у межах горада няма.

## Насельніцтва 
## Вядомыя ўраджэнцы і жыхары 
* Грэг Луганіс (нар. 1960) — амерыканскі скакун у ваду.
* Джымі Джонсан (нар. 1975) — амерыканскі аўтагоншчык.

Катэгорыя:Гарады Каліфорніі
Моран

**Моран** — прозвішча.

## Вядомыя носьбіты 
* Джэры Моран — амерыканскі палітык
* Жаклін Моран — бразільская лыжніца
* Кевін Моран — ірландскі футбаліст
* Крысі Моран — амерыканская мадэль
* Рубен Моран — уругвайскі футбаліст
Джо Пешы

**Джозеф Фрэнк «Джо» Пешы** (; ) — амерыканскі акцёр, комік і спявак. Найбольшую вядомасць атрымаў дзякуючы шматгадоваму супрацоўніцтву з Марцінам Скарсэзэ ў фільмах «Шалёны бык» (1980), «Слаўныя хлопцы» (1990), «Казіно» (1995) і «Ірландзец» (2019).

Роля Томі Дэвіта ў «Слаўных хлопцах» прынесла Пешы прэмію «Оскар» у катэгорыі «Найлепшы акцёр другога плана»; за ролю ў «Шалёным быку» быў адзначаны прэміяй BAFTA як найлепшы навічок.

Сярод іншых яркіх работ акцёра — калядныя камедыі «Адзін дома» і «Адзін дома 2: Згублены ў Нью-Ёрку», крымінальная драма «Аднойчы ў Амерыцы», аскараносная кінакамедыя «Мой стрыечны брат Віні» і серыя фільмаў «Смяротная зброя». Пешы таксама з’яўляецца правобразам персанажа Полі з кампутарнай гульні Mafia: The City of Lost Heaven, якая атрымала шырокую папулярнасць і «культавы» статус.

## Зноскі
Ванеса Кірбі

**Ванеса Нуала Кірбі** (, нар. , Уімблдан, Лондан) — англійская актрыса. Вядома дзякуючы сваім ролям у серыі фільмаў «Місія невыканальная», серыяле «Карона» і фільме «Фрагменты жанчыны».

Лаўрэатка тэлевізійнай узнагароды Брытанскай акадэміі ў катэгорыі «Найлепшая актрыса другога плана» за ролю ў серыяле «Карона». Намінатка на прэміі «Оскар», «BAFTA», «Залаты глобус» і ўзнагароду Амерыканскай Гільдыі кінаакцёраў у катэгорыі «Найлепшая актрыса» за галоўную ролю Марты Вайс у карціне «Фрагменты жанчыны».

## Выбраная фільмаграфія 
Катэгорыя:Актрысы Вялікабрытаніі
Катэгорыя:Лаўрэаты прэміі «Кубак Вальпі»
Талука-дэ-Лерда

**Талука-дэ-Лерда** (, ) — горад у Мексіцы. Сталіца штата Мехіка і адміністрацыйны цэнтр муніцыпалітэта Талука. Насельніцтва —  чалавек.

У горадзе ёсць розныя прадпрыемствы харчовай, тэкстыльнай, металаапрацоўчай, цэлюлозна-папяровай прамысловасці, таксама ёсць установы культуры, адукацыі. Развіта транспартная інфраструктура. Горад абслугоўвае міжнародны аэрапорт імя Адольфа Лопеса Матэаса.

## Гарады-пабрацімы 
## Зноскі 
Катэгорыя:Гарады Мексікі
Катэгорыя:Мехіка (штат)
Сара Фергюсан

**Сара Маргарэт Фергюсан** (, у час шлюбу — **герцагіня Ёркская**; нар. ) — пісьменніца, мецэнат, грамадскі дзеяч, кінапрадзюсар і тэлевядучая. Былая жонка Эндру Маўнтбэтэн Віндзара (тады герцага Ёркскага), другога сына Лізаветы II і прынца Філіпа, герцага Эдынбургскага. На 2019 год яе дочкі Беатрыс і Яўгенія з’яўляюцца дзявятай і дзясятай у парадку атрымання ў спадчыну брытанскага прастола.
Прата

**Прата** () — другі па велічыні пасля Фларэнцыі горад Тасканы. Размешчаны за 30 км на паўночны захад ад яе, па дарозе на Пістою, ля падножжа гары Рэтайна, на рэчцы Бісенцыа. Адміністрацыйны цэнтр аднайменнай правінцыі. Са Сярэдніх вякоў — адзін з галоўных цэнтраў італьянскай лёгкай прамысловасці, самы камерцыйны і прадпрымальніцкі горад Тасканы.

Гістарычны цэнтр Прата захаваўся разам з сярэднявечнай крапасной сцяной у форме няправільнага шасцівугольніка. Багацце горада XIII—XV стагоддзяў вядома па цэрквах і палацах, а таксама па ўнікальнай для паўночнай і сярэдняй Італіі форме Імператарскай крэпасці. У саборы адметны цыкл фрэсак Філіпа Ліпі «Сцэны з жыцця св. Стэфана і Іаана Хрысціцеля» (1452—1457).

Заступнікам горада ўшаноўваецца святы першамучанік Стэфан, святкаванне 26 снежня.

Катэгорыя:Гарады Тасканы
Катэгорыя:Камуны правінцыі Прата
Уладзімір Васілевіч Мацвееў

**Уладзі́мір Васі́левіч Мацве́еў** (, м.  Менскай акругі — ?) — дзяржаўны дзеяч БССР.

## Біяграфія 
З служачых. Член КПСС (1959). Скончыў БДУ (1953).

З 1951 года літработнік, загадчык аддзела газеты «Знамя юности», з 1958 года загадчык аддзела, адказны сакратар, намеснік рэдактара газеты «Советская Белоруссия». У 1963—1965 гадах намеснік загадчыка аддзела ЦК КПБ. У 1965—1972 гадах рэдактар «Сельской газеты». З жніўня 1972 года старшыня Дзяржаўнага камітэта Савета Міністраў БССР па кінематаграфіі.

Дэпутат Вярхоўнага Савета БССР 7—9 склікання. На XXVI і XXVII з’ездах КПБ абіраўся членам ЦК КПБ. Узнагароджаны двума ордэнамі Працоўнага Чырвонага Сцяга, медалём.

## Літаратура 
* 
* 

Катэгорыя:Дэпутаты Вярхоўнага Савета БССР 7-га склікання‎
Катэгорыя:Дэпутаты Вярхоўнага Савета БССР 8-га склікання‎
Катэгорыя:Дэпутаты Вярхоўнага Савета БССР 9-га склікання‎
Катэгорыя:Старшыні Дзяржаўнага камітэта БССР па кінематаграфіі
Катэгорыя:Члены ЦК КПБ
Міхаіл Віктаравіч Бань

**Міхаіл Віктаравіч Бань** (нар. , Чырвонаслабодскі раён, Бабруйская акруга, БССР) — беларускі дзяржаўны і ваенны дзеяч.

## Біяграфія 
Працаваў намеснікам начальніка Упраўлення Камітэта дзяржаўнай бяспекі Рэспублікі Беларусь па Брэсцкай вобласці, намеснікам начальніка Брэсцкай мытні па ідэалагічнай рабоце.

У 1995 годзе ў другім туры быў выбран дэпутатам Вярхоўнага Савета Рэспублікі Беларусь ад Драгічынскай выбарчай акругі № 16 Брэсцкай вобласці.

## Узнагароды 
За значны асабісты ўклад у рэалізацыю дзяржаўнай сацыяльнай палітыкі ў галіне лекавага забеспячэння насельніцтва быў узнагароджаны Ганаровай граматай Савета Міністраў Беларусь (15 кастрычніка 2015).

Катэгорыя:Дэпутаты Вярхоўнага Савета Рэспублікі Беларусь 13-га склікання
Катэгорыя:Дэпутаты Палаты Прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 1-га склікання
Катэгорыя:Ваенныя Беларусі
Катэгорыя:Постаці спецслужбаў СССР
Катандзарскі ўніверсітэт «Вялікая Грэцыя»

**Катандзарскі ўніверсітэт «Вялікая Грэцыя»** () — італьянская дзяржаўная вышэйшая навучальная ўстанова са статусам універсітэта з сядзібай у горадзе Катандзара.

Названы ў гонар Вялікай Грэцыі — гістарычнай вобласці са старажытнагрэчаскімі калоніямі, заснаванымі ў антычны перыяд, якая уключалала частку тэрыторыі сучаснай Паўднёвай Італіі (Апенінскага паўвострава і Сіцыліі) і якая з часам была паглынута Рымскай рэспублікай.

## Структура 
* Дэпартамент права, эканомікі і сацыялогіі
* Дэпартамент эксперыментальнай і клінічнай медыцыны
* Дэпартамент медыка-хірургічных навук
* Дэпартамент навук пра здароўе

## Спасылкі 
* Афіцыйная інтэрнэт-старонка ўстановы

Катэгорыя:Універсітэты Італіі
Катэгорыя:Катандзара
Барыс Міхайлавіч Пажарскі

**Бары́с Міха́йлавіч Пажа́рскі** (, с. Вялікае Троіцкае Цэнтральна-Чарназёмнай вобласці — ?) — дзяржаўны дзеяч БССР.

## Біяграфія 
З служачых. Член КПСС (1952). Скончыў Усесаюзны сельскагаспадарчы інстытут завочнага навучання (1957).

З 1953 года галоўны інжынер Жалудоцкай, дырэктар Мірскай МТС, Карэліцкай РТС, Жыровіцкага тэхнікума механізацыі сельскай гаспадаркі. З 1959 года начальнік упраўлення Гродзенскага аблвыканкама, з 1961 года першы сакратар Гродзенскага РК КПБ, з 1963 года старшыня Гродзенскага абласнога аб’яднання Сельгастэхнікі. У 1966—1917 гадах начальнік Глаўка Усесаюзнага аб’яднання Саюзсельгастэхнікі. З 1971 года старшыня рэспубліканскага аб’яднання Белсельгастэхнікі.

Дэпутат Вярхоўнага Савета БССР 8 склікання. На XXVII з’ездзе КПБ абіраўся кандыдатам у члены ЦК КПБ. Узнагароджаны ордэнамі Леніна, Працоўнага Чырвонага Сцяга, медалямі.

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Дэпутаты Вярхоўнага Савета БССР 8-га склікання
Катэгорыя:Дэпутаты Вярхоўнага Савета БССР 9-га склікання
Катэгорыя:Старшыні Дзяржаўнага камітэта БССР па вытворча-тэхнічнаму забеспячэнню сельскай гаспадаркі
Катэгорыя:Кандыдаты ў члены ЦК КПБ
Рэджа-Калабрыйскі міжземнаморскі ўніверсітэт

**Рэджа-Калабрыйскі міжземнаморскі ўніверсітэт** () — італьянская дзяржаўная вышэйшая навучальная ўстанова са статусам універсітэта з сядзібай у горадзе Рэджа-Калабрыя.

## Структура 
* Дэпартамент сельскай гаспадаркі
* Дэпартамент архітэктуры і тэрыторыі
* Дэпартамент спадчыны, архітэктуры і ўрбаністыкі
* Дэпартамент права, эканомікі і гуманітарных навук
* Дэпартамент цывільнай інжынерыі, энергетычнай, экалагічнай і матэрыялазнаўчай інжынерыі
* Дэпартамент інфармацыі, інфраструктуры і ўстойлівай энергетыкі

## Спасылкі 
* Афіцыйная інтэрнэт-старонка ўстановы

Катэгорыя:Універсітэты Італіі
Катэгорыя:Рэджа-дзі-Калабрыя
Рэджа-Калабрыйскі ўніверсітэт для іншаземцаў імя Дантэ Аліг’еры

**Рэджа-Калабрыйскі ўніверсітэт для іншаземцаў імя Дантэ Аліг’еры** () — італьянская прыватная вышэйшая навучальная ўстанова са статусам універсітэта з сядзібай у горадзе Рэджа-Калабрыя.

## Агульная характарыстыка 
Універсітэт паўставў па ініцыятыве мясцовага Таварыства Дантэ Аліг’еры і кансорцыума ўніверсітэтаў для іншаземцаў і быў заснаваны ў 1984 годзе з мэтай распаўсюджвання ведаў аб італьянскай мове і культуры. Універсітэт мае адзіны дэпартамент сацыяльных навук і адукацыі Міжземнамор’я, а таксама вышэйшую школу, арыентаваную на павышэння кваліфікацыі настаўнікаў і выкладчыкаў італьянскай мовы і культуры для замежнікаў. Універсітэт размяшчаецца ў палацы Гаэтана Катаноза, гістарычным будынку, размешчаным на вуліцы Віа-дэль-Тарыёнэ ў горадзе Рэджа-Калабрыя.

## Спасылкі 
* Афіцыйная інтэрнэт-старонка ўстановы

Катэгорыя:Універсітэты Італіі
Катэгорыя:Рэджа-дзі-Калабрыя
Катэгорыя:Лінгвістычныя навучальныя ўстановы
Уладзімір Сямёнавіч Башарымаў

**Уладзімір Сямёнавіч Башарымаў** (нар. , в. Янова, Веткаўскі раён, Гомельская вобласць) — беларускі дзяржаўны дзеяч.

## Біяграфія 
Скончыў у 1980 годзе Гомельскі дзяржаўны ўніверсітэт.

Працаваў начальнікам кантрольна-рэвізійнага Упраўлення службы кантролю Адміністрацыі Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь.

У 1995 годзе быў выбран дэпутатам Вярхоўнага Савета Рэспублікі Беларусь ад Веткаўскай выбарчай акругі № 91 Гомельскай вобласці.

Катэгорыя:Дэпутаты Вярхоўнага Савета Рэспублікі Беларусь 13-га склікання
Гомельскі абласны суд

**Гомельскі абласны суд** — вышэйшы орган судовай улады на тэрыторыі Гомельскай вобласці па грамадзянскіх, крымінальных, адміністрацыйных справах, падсудных судам агульнай юрысдыкцыі. Таксама ажыццяўляе нагляд за працай ніжэйстаячых судоў, вывучае судовую практыку, аналізуе і вядзе судовую статыстыку, аказвае дапамогу ніжэйстаячым судам у выкарыстанні заканадаўства. Размешчаны ў Гомелі па адрасе вул. Кірава, 11.

Гомельскі абласны суд складаецца з 28 суддзяў, у тым ліку старшыні, першага намесніка і намеснікаў старшыні суда. У структурным плане складаецца з дзвюх судовых калегій, па грамадзянскіх і крымінальных справах, і прэзідыума.

## Гісторыя 
Пастановай IV сесіі УЦВК ад 31 кастрычніка 1922 года і Палажэннем аб судовым ладзе РСФСР, прынятым гэтай жа сесіяй, Гомельскі губернскі Савет народных суддзяў і Гомельскі губернскі рэвалюцыйны трыбунал у студзені 1923 года былі аб’яднаныя ў адну ўстанову — *Гомельскі губернскі суд*. Сваю дзейнасць ён пачаў 15 лютага 1923 года.

## Кіраўніцтва 
* Сяргей Міхайлавіч Шаўцоў (старшыня)
* Арцём Сяргеевіч Камалыеў (першы намеснікі)
* Мікалай Валянцінавіч Маратаеў (былы намеснік старшыні, старшыня калегіі па крымінальных справах)
* Марына Уладзіміраўна Надтачэй (намеснік старшыні, старшыня калегіі па грамадзянскіх справах)

## Спасылкі 
* Старонка Гомельскага абласнога суда на сайце Вярхоўнага Суда Рэспублікі Беларусь 

Катэгорыя:Суды Беларусі
Катэгорыя:Арганізацыі Гомеля
Катэгорыя:Суды паводле алфавіта
Катэгорыя:Вуліца Кірава (Гомель)
Мікалай Міхайлавіч Жылінскі

**Мікалай Міхайлавіч (Мікола) Жылінскі** (, в. Камяніца — 2016) — беларускі журналіст, гісторык. Кандыдат гістарычных навук (1980). Член Беларускага Саюза журналістаў (1970).

## Біяграфія 
З сялянскай сям’і. Скончыў Малалапеніцкую СШ Ваўкавыскага раёна ў 1959 годзе. Працаваў карэктарам у Поразаўскай райгазеце «Ленінскі шлях», загадчыкам Лапеніцкай сельскай бібліятэкі (1959—1960), літсупрацоўнікам Бераставіцкай райгазеты «Знамя Советов» (1960—1962), інструктарам Бераставіцкага райкама ЛКСМБ (1962—1963), загадчыкам кабінета палітасветы саўгаса «Поразаўскі» Свіслацкага раёна (1963—1965), у апараце Свіслацкага райкама КПБ (1965—1968).

У 1967 годзе завочна скончыў аддзяленне беларускай мовы і літаратуры філфака Гродзенскага педінстытута. Быў памочнікам сакратара Гродзенскага абкама КПБ (1968—1973), намеснікам рэдактара і загадчыкам аддзела партыйнага жыцця газеты «Гродненская правда» (1973—1975). Вучыўся ў Вышэйшай партшколе пры ЦК КПСС (1975—1977). Працаваў інструктарам аддзела прапаганды і агітацыі, загадчыкам сектара друку гэтага аддзела ЦК КПБ (1977—1982). У 1982—1991 гадах — загадчык сектара Інстытута гісторыі партыі пры ЦК КПБ.

Потым быў загадчыкам аддзела часопіса «Гаспадыня» (1992—1994). З 1994 года — галоўны рэдактар ТК «Міласэрнасць-90».

Вывучаў праблемы сацыяльна-эканамічнага развіцця БССР. Выдаў кнігі: «Сацыялістычнае спаборніцтва на вёсцы» (1982), «Развіццё прадукцыйных сіл вёскі» (1984), брашуры.

Складальнік і навуковы рэдактар зборнікаў работ па гісторыі і паліталогіі. Аўтар нарысаў, апавяданняў, гумарэсак, дакументальнай аповесці. Выдаў зборнік нарысаў «Жывыя крыніцы» (1985).

Член Мінскага гарадскога аддзяленне ГА «Саюз пісьменнікаў Беларусі». Памёр у 2016 годзе.

## Спасылкі 
* 
* 

Катэгорыя:Гісторыкі Беларусі
Катэгорыя:Кандыдаты гістарычных навук
Катэгорыя:Журналісты Беларусі
Катэгорыя:Журналісты паводле алфавіта
Катэгорыя:Педагогі Беларусі
Катэгорыя:Пісьменнікі Беларусі
Катэгорыя:Члены Саюза пісьменнікаў Беларусі
Калабрыйскі ўніверсітэт

**Калабрыйскі ўніверсітэт** () — італьянская дзяржаўная вышэйшая навучальная ўстанова са статусам універсітэта з сядзібай у горадзе Рэндэ.

## Структура 
* Дэпартамент біялогіі, экалогіі і навук аб Зямлі
* Дэпартамент хіміі і хімічных тэхналогій
* Дэпартамент культуры, адукацыі і грамадазнаўства
* Дэпартамент эканомікі, статыстыкі і фінансаў
* Дэпартамент фармацыі і навук пра здароўе і харчаванне
* Дэпартамент фізікі
* Дэпартамент інжынерыі навакольнага асяроддзя
* Дэпартамент грамадзянскай інжынерыі
* Дэпартамент камп’ютарнай тэхнікі, мадэлявання, электронікі і сістэмнай інжынерыі
* Дэпартамент механічнай інжынерыі, энергетыкі і кіравання
* Дэпартамент матэматыкі і інфарматыкі
* Дэпартамент бізнесу і юрыдычных навук
* Дэпартамент палітычных і грамадскіх навук
* Дэпартамент гуманітарных навук

## Спасылкі 
* Афіцыйная інтэрнэт-старонка ўстановы

Катэгорыя:Універсітэты Італіі
Катэгорыя:Казенца (правінцыя)
Францішак Нарбут

**Францішак (Франц-Салезій) Нарбут** (; , маёнт. Шаўры, Лідскі павет — , Трновец-над-Вагам, Венгрыя) — капітан узброеных сіл паўстанцаў 1863-64 гг.

## Біяграфія 
Адзін з сыноў Тэадора Нарбута. Брат удзельнікаў паўстання — Людвіка, Баляслава і Станіслава Нарбутаў.

Скончыў Шляхецкі інстытут у Вільні, вучыўся на факультэце права Пецярбургскага ўніверсітэта, дзе ўступіў у падпольную арганізацыю польскіх студэнтаў. Пасля таго, як арганізацыю раскрылі, вымушаны быў у 1861 годзе пакінуў вучобу і ад’ехаў у Вільню. Потым нелегальна з’ехаць за граніцу Расіі. Спачатку ў Брусель, потым у Жэневу.

З пачаткам паўстанне ў 1863 годзе далучыўся да атрадаў Мар’яна Лангевіча, які дзейнічаў у Сандамірскім ваяводстве, дзе адразу служыў у пяхотным аддзеле ў рангу капітана, а потым прымаў удзел у стварэнні кавалерыйскага аддзела, дзейнічаў у Люблінскім ваяводстве.

Пасля паражэння нацыянальна-вызваленчага руху на Беларусі эмігрыраваў у Францыю, дзе нейкі час галадаў, пакуль не сустрэў сваю сястру Тэадору Манчуанску, якая дапамагла яму. Потым з’ехаў у Бельгію, нарэшце пераехаў у Венгрыю, дзе і асеў. Там Францішак Нарбут ажаніўся з Ізабелай Сейлар, працаваў чыгуначным інжынерам на чыгунках Малдовы і Венгрыі.

Памёр у венгерскім горадзе Торнуш 7 снежня 1892 года, дзе і пахаваны.

## Літаратура 
* ЭГБ, т 5. — Мн., 1999. С. 279—280;
* Лідскі летапісец. № 3, 1997.

Катэгорыя:Асобы
Катэгорыя:Нарадзіліся ў Воранаўскім раёне
Катэгорыя:Удзельнікі паўстання 1863—1864 гадоў
Параф’янава (гміна)

**Параф’янава** (, таксама *gmina Parafinowo*, *gmina Parafianowo*, *gmina Parafjanowo*) — колішняя гміна Дзісенскага павета. Існавала да 1939 года спачатку у Навагрудскім ваяводстве, пасля ў Віленскай зямлі і Віленскім ваяводстве Польскай Рэспублікі. Цэнтр месціўся ў мястэчку Параф’янава (на 1921 год: 453 чал).

19 лютага 1921 года разам з усім паветам увайшла ў склад новаўтворанага Навагрудскага ваяводства.

13 красавіка 1922 года гміна разам з усім Дунілавіцкім паветам была ўключана ў склад Віленскай зямлі. 1 студзеня 1926 года гміна была выключана са складу Дунілавіцкага павета (які адначасова змяніў назву на Пастаўскі павет) і ўключана ў склад Дзісенскага павета таго ж ваяводства.

11 красавіка 1929 года частка гміны Порплішча была ўключана ў склад гміны Параф’янава, а часткі гміны Параф’янава — у склад гмін Докшыцы і Порплішча.

Пасля Польскага пахода РСЧА 1939 года і Другой сусветнай вайны тэрыторыя гміны Параф’янава была ўключана ў склад Беларускай ССР.

## Дэмаграфія 
Паводле перапісу насельніцтва Польшчы 1921 года, у гміне пражывала 10 357 чалавек, з іх 5 471 рыма-каталік, 4 665 праваслаўных, 4 евангельскіх, 201 яўрэя, 13 мусульман. У той жа час, прыналежнасць да польскай дзяржавы заявілі 6313 жыхароў, з іх 3941 беларус, 67 яўрэяў, 13 татар, 8 рускіх, 6 літоўцаў, 5 латышоў і 1 эстонец. Тут было 1818 жылых пабудоў.

Катэгорыя:Гміны Вілейскага павета
Катэгорыя:Гміны Дунілавіцкага павета
Катэгорыя:Гміны Дзісенскага павета
Катэгорыя:Гісторыя Докшыцкага раёна
Малінаўскі нацыянальны польскі сельсавет

**Малі́наўскі нацыянальны польскі сельсавет** — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Парыцкага раёна Гомельскай вобласці. Цэнтр — вёска Малінаўка.

Утвораны 5 снежня 1931 года ў складзе Парыцкага раёна БССР у складзе 7 населеных пунктаў Шчадрынскага і Сцяпскога сельсаветаў (Буды, Каменка, Ліпкі, Малінаўка, Навозы, Сыцін і Успалішчы). 14 мая 1936 года скасаваны, тэрыторыя далучана да Сцяпскога і Шчадрынскага сельсаветаў.

## Літаратура 
* Административно-территориальное устройство БССР: справочник: в 2 т. / А.И. Карпачева и др. / Главное архивное управление при Совете Министров БССР, Институт философии и права Академии наук БССР. — Т. 1: (1917―1941 гг.). — Мн., «Беларусь», 1985. — 390 с.

Катэгорыя:Былыя сельсаветы Парыцкага раёна
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, утвораныя ў 1931 годзе
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, скасаваныя ў 1936 годзе
Катэгорыя:Нацыянальныя польскія сельсаветы БССР
Лопатні (Клінцоўскі раён)

**Лопатні** () — сяло ў Клінцоўскім раёне Бранскай вобласці Расіі. Адміністрацыйны цэнтр Лопаценскага сельскага паселішча.

## Гісторыя 
Упершыню згадваецца ў 1503 годзе.

Да Лютаўскай рэвалюцыі 1917 года сяло ў складзе Суражскага павета Чарнігаўскай губерні Расійскай імперыі.

У Гомельскай губерні РСФСР з 1919 года, з 1926 года ў Бранскай губерні. З 1929 года ў складзе Клінцоўскай акругі, а з 1932 года ў Заходняй вобласці, у 1937 годзе перададзена ў склад Арлоўскай вобласці. У 1944 годзе ўвайшло ў склад Бранскай вобласці.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Клінцоўскага раёна
Тэхналогіі двайнога прызначэння

**Тэхналогія падвойнага (двайнога) прызначэння** — праектны, вытворчы, эксплуатацыйны ці іншы тэхналагічны ланцужок, які можа знайсці прымяненне як у грамадзянскай, так і ваеннай тэхніцы.

У міжнародных адносінах перадача падобных тэхналагічных прадуктаў трапляе пад дзеянне Васенаарскіх пагадненняў 1996 года па кантролі за экспартам звычайных узбраенняў і высокіх тэхналогій (падвойнага прымянення).

Катэгорыя:Тэхналогіі
Зарэчча (вёска, Клінцоўскі раён)

**Зарэчча** () — вёска ў Клінцоўскім раёне Бранскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Лопаценскага сельскага паселішча.

## Гісторыя 
Вёска заснавана ў пачатку XX ст. пад назвай *Зарэчанскія*, у 1930-х цэнтр сельсавета.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Клінцоўскага раёна
Возера даных

**Возера дадзеных** — сістэма або , якія захоўваюцца ў натуральным/неапрацаваным фармаце, звычайна ў выглядзе вялікіх  або файлаў. Возера даных звычайна ўяўляе сабой адзінае сховішча даных, якое ўключае неапрацаваныя копіі зыходных сістэмных даных, даныя датчыкаў, сацыяльныя даныя і г. д. і ператвораныя даныя, якія выкарыстоўваюцца для такіх задач, як , ,  і машыннае навучанне. Возера даных можа ўключаць  з  (радкі і слупкі), паўструктураваныя даныя (, логі, XML, JSON),  (электронныя лісты, дакументы, PDF-файлы) і  (выявы, , ). Возера даных можа быць створана «лакальна» (у цэнтрах апрацоўкі даных арганізацыі) або «у воблаку» (з выкарыстаннем воблачных сэрвісаў ад такіх пастаўшчыкоў, як Amazon, Microsoft або Google).

Дрэнна кіраваныя азёры даных жартам называюць балотамі даных.

Катэгорыя:Кіраванне данымі
Гліннае (Клінцоўскі раён)

**Гліннае** () — пасёлак у Клінцоўскім раёне Бранскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Лопаценскага сельскага паселішча.

## Гісторыя 
Пасёлак узнікае ў першай палове XX ст., аднак станам на 2020 год фактычна не існуючы пасёлак.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Клінцоўскага раёна
Губернатары Магілёўскай губерні

**Губернатар Магілёўскай губерні** — кіраўнік губерні ў складзе Расійскай імперыі, які валодаў адміністрацыйнай, судовай, ваеннай, фінансавай і палітычнай уладай. Губернатар прызначаўся імператарам згодна з дакладам міністра ўнутраных спраў з асоб, якія належалі вышэйшым колам дваранства. Губернатар з’яўляўся старшынёй губернскага праўлення, статыстычнага камітэта і губернскіх прысутнасцяў. Ён таксама быў старшынёй або членам розных губернскіх камісій і камітэтаў.

### Генерал-губернатары 
### Губернатар 
### Кіраўнікі намесніцтва 
### Губернатары 
## Гл. таксама 
* Спіс жонак губернатараў Магілёўскай губерні

## Літаратура 
* 
* 

Катэгорыя:Магілёўская губерня
Новая Аляксееўка (Клінцоўскі раён)

**Новая Аляксееўка** () — пасёлак у Клінцоўскім раёне Бранскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Лопаценскага сельскага паселішча.

## Гісторыя 
Узнікае ў сярэдзіне XX ст., сустракаецца таксама пад назвай *Фанзонаўшчына*. Станам на 2020 год пасёлак фактычна не існуе.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Клінцоўскага раёна
Каржоўка-Галубоўка

**Каржоўка-Галубоўка** () — сяло ў Клінцоўскім раёне Бранскай вобласці Расіі. Адміністрацыйны цэнтр Каржовагалубоўскага сельскага паселішча.

## Гісторыя 
Сяло згадваецца з XVI ст. Спачатку сяло называлі то Каржоўкай, то Галубоўкай. Толькі ў XIX стагоддзі за ім замацавалася назва Каржоўка-Галубоўка.

Да Лютаўскай рэвалюцыі 1917 года сяло ў складзе Суражскага павета Чарнігаўскай губерні Расійскай імперыі.

У Гомельскай губерні РСФСР з 1919 года, з 1926 года ў Бранскай губерні. З 1929 года ў складзе Клінцоўскай акругі, у якім пачынаецца калектывізацыя і ў сяле ствараецца калгас «Новая вёска». У 1931 годзе ствараюцца яшчэ тры калгасы «Чырвоная лазка», «Першы май», «Багунскі», у 1933 годзе былі ўтвораны яшчэ два калгасы «Будзённы» і «Варашылаў». Калгасы засноўваліся ў асноўным на коннай цязе і ручной працы.

З 22 чэрвеня 1941 года па 29 верасня 1943 года пад германскай акупацыяй.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Клінцоўскага раёна
Уюнка (Клінцоўскі раён)

**Уюнка** () — вёска ў Клінцоўскім раёне Бранскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Каржовагалубоўскага сельскага паселішча. Сустракаецца таксама пад назвай Уюнкі ().

## Гісторыя 
Вядома з сярэдзіны XIX ст.

Вёска ў сярэдзіне XX ст. была цэнтрам сальсавета.

На тэрыторыі вёскі размешчаны парк і сядзіба фабрыканта Д. Сапажкова, якая камуністамі была нацыяналізавана і перароблена ў санаторый.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Клінцоўскага раёна
Сасноўка (Клінцоўскі раён)

**Сасноўка** () — сяло ў Клінцоўскім раёне Бранскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Каржовагалубоўскага сельскага паселішча.

## Гісторыя 
Сяло вядома ўжо ў сярэдзіне XIX ст. пад назвай Гнілуша, але і сустракаецца назва Іванаўка. Да 1917 года ў складзе Суражскага павета Чарнігаўскай губерні Расійскай імперыі.

У Гомельскай губерні РСФСР з 1919 года, з 1926 года ў Бранскай губерні. З 1929 года ў складзе Клінцоўскай акругі, а з 1932 года ў Заходняй вобласці, у 1937 годзе перададзена ў склад Арлоўскай вобласці. У 1944 годзе ўвайшло ў склад Бранскай вобласці.

У 1964 годзе Указам Прэзідыума ВС РСФСР сяло Гнілуша перайменавана ў Сасноўку.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Клінцоўскага раёна
Катэгорыя:Перайменаваныя населеныя пункты Расіі
Робчык (Клінцоўскі раён)

**Робчык** () — пасёлак станцыі ў Клінцоўскім раёне Бранскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Каржовагалубоўскага сельскага паселішча.

## Гісторыя 
Узнікае ў XX ст. як пасёлак каля чыгуначнага раз’езду.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Клінцоўскага раёна
Рэспубліканскі савет па гістарычнай палітыцы

**Рэспубліканскі савет па гістарычнай палітыцы пры Адміністрацыі Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь** — пастаянна дзеючы орган па правядзенні адзінай дзяржаўнай палітыкі ў сферы гістарычнай памяці. Створаны 4 лютага 2022 года распараджэннем прэзідэнта Беларусі А. Лукашэнка.

## Склад 
У склад савета уваходзяць навукоўцы ў галіне гуманітарных ведаў, грамадскія дзеячы, прадстаўнікі палітычных партый, грамадскіх аб'яднанняў, экспертнай супольнасці, дзяржаўных органаў і арганізацый.

Катэгорыя:Адміністрацыя Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь
Зара (Клінцоўскі раён)

**Зара** () — пасёлак у Клінцоўскім раёне Бранскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Каржовагалубоўскага сельскага паселішча.

## Гісторыя 
Вёска ўзнікла ў пачатку 1920-х, а перад Вялікай Айчыннай вайной налічвала 11 жыхароў.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Клінцоўскага раёна
Сезон 2021 ФК Астравец

У 2021 годзе футбольны клуб «Астравец» з Астраўца прымаў удзел у двух афіцыйных турнірах на рэспубліканскім узроўні:
* Другой лізе чэмпіянату Беларусі 2021 (1 месца),
* Кубку Беларусі 2021/2022 (паражэнне ў 1/23 фіналу).

## Склад каманды 
*Станам на чэрвень 2021 года*.

|-----
! colspan="9" bgcolor="#B0D3FB" align="left" |
|----- bgcolor="#DFEDFD"

|-----
! colspan="9" bgcolor="#B0D3FB" align="left" |
|----- bgcolor="#DFEDFD"

|-----
! colspan="9" bgcolor="#B0D3FB" align="left" |
|----- bgcolor="#DFEDFD"

## Спасылкі 
* Сезон 2021 на сайце teams.by

2021
ФК Астравец
Хакейная Ліга чэмпіёнаў 2022/23

**Хакейная Ліга чэмпіёнаў 2022/23** — 8-ы розыгрыш Хакейнай Лігі чэмпіёнаў сярод еўрапейскіх хакейных каманд. У розыгрышы ўдзельнічаюць 32 каманды, прычым кваліфікацыя праводзіцца толькі па спартыўных вартасцях. 6 ліг-заснавальнікаў турніру будуць прадстаўлены ад 3 да 5 каманд (на аснове чатырохгадовага рэйтынгу ліг), а 7 «ліг-выклікаў» будуць прадстаўлены па 1 камандзе кожная.

## Каманды-ўдзельнікі 
У лютым 2022 года Савет хакейнай Лігі чэмпіёнаў вырашыў не запрашаць каманду з Беларусі ва ўдзеле ў розыгрышы. Савет лічыць, што «ў сувязі з непрадказальнай сітуацыяй у краіне ўдзел каманды з Беларусі ў Лізе чэмпіёнаў на гэты момант будзе вельмі рызыкоўным для ўсіх уцягнутых бакоў».

2022
Катэгорыя:2022 год у спорце
Катэгорыя:2023 год у спорце
Неслуч

**Не́случ** — ручай у Мядзельскім раёне Мінскай вобласці, у басейне Нарачы. Даўжыня 4,1 км. Пачынаецца за 1 км на паўднёвы ўсход ад вёскі Памошша, упадае з захаду ў возера Нарач ля пасёлка Зубранёўка. Прымае сцёк вадазваротнай меліярацыйнай сістэмы «Пронькі» і 4-х сажалак-адстойнікаў. Рэчышча каналізаванае. Вадазборная сістэма пад сельгасугоддзямі.

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
* Ручай Неслуч / Водныя рэсурсы Нацыянальнага парку «Нарачанскі» 

Катэгорыя:Рэкі Мядзельскага раёна
Катэгорыя:Басейн Нарачы
Віктар Фёдаравіч Бяльковіч

**Віктар Фёдаравіч Бяльковіч** (нар. , г. Бабруйск) — беларускі дзяржаўны дзеяч.

## Біяграфія 
Скончыў Віцебскі дзяржаўны ветэрынарны інстытут, Беларускі дзяржаўны ўніверсітэт.

Працаваў інжынерам, галоўным заатэхнікам племсаўгаса імя Казлова, сакратаром парткама калгаса імя Калініна Жлобінскага раёна, старшынём калгаса «Чырвоная зоркая». З 1988 года дырэктар саўгаса «Пірэвічскі» Жлобінскага раёна.

У 1995 годзе стаў дэпутатам Вярхоўнага Савета Рэспублікі Беларусь ад Жлобінскай сельскай выбарчай акругі № 95 Гомельскай вобласці

## Літаратура 
* Парламент — Нацыянальны сход Рэспублікі Беларусь. — Мн., 1997.

Катэгорыя:Дэпутаты Вярхоўнага Савета Рэспублікі Беларусь 13-га склікання
Катэгорыя:Дэпутаты Палаты Прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 1-га склікання
Апостальская нунцыятура ў Аб’яднаных Арабскіх Эміратах

**Апостальская нунцыятура Святога Прастола ў Аб’яднаных Арабскіх Эміратах** — дыпламатычнае прадстаўніцтва (пасольства) Святога Прастола ў Аб’яднаных Арабскіх Эміратах.

## Гісторыя 
Святы Пасад і Аб’яднаныя Арабскія Эміраты ўстанавілі поўныя дыпламатычныя адносіны ў 2007 годзе. У 2019 годзе Папа Францішак стаў першым Пантыфікам у гісторыі, які наведаў Аравійскі паўвостраў, у прыватнасці Абу-Дабі.

У 2022 годзе архібіскуп Эдгар Пенья Пара ўзначаліў цырымонію адкрыцця Апостальскай нунцыятуры ў сталіцы Аб’яднаных Арабскіх Эміратаў.

Катэгорыя:Аб’яднаныя Арабскія Эміраты
Аб’яднаныя Арабскія Эміраты
Катэгорыя:З’явіліся ў 2007 годзе
Спіс жонак губернатараў Магілёўскай губерні

Гэта няпоўны спіс жонак губернатараў Магілёўскай губерні.

Губернатарская жонка не мела афіцыйнай службовай пасады, але звычайна прымала дастаткова актыўны самастойны ўдзел у грамадскім жыцці і ўплывала на розныя яго аспекты. Яна задавала моду, займалася дабрачыннасцю, узначальвала гурткі, камітэты і іншыя грамадскія аб’яднанні гарадскіх жанчын.

## Жонкі генерал-губернатараў Магілёўскай губерні 
## Жонка губернатара Магілёўскай губерні 
## Жонкі кіраўнікоў намесніцтва Магілёўскай губерні 
## Жонкі губернатараў Магілёўскай губерні 
Катэгорыя:Магілёўская губерня
Катэгорыя:Магілёўскія губернатары
Катэгорыя:Жанчыны Расійскай імперыі
Міхаіл Васілевіч Сіткевіч

**Міхаіл Васілевіч Сітке́віч** (нар. ) — вучоны ў галіне матэрыялазнаўства, доктар тэхнічных навук (1990), прафесар (1993).

## Біяграфія 
Нарадзіўся ў горадзе Баранавічы. У 1971 годзе скончыў механіка-тэхналагічны факультэт Беларускага політэхнічнага інстытута. З 1977 года працуе на кафедры «Матэрыялазнаўства ў машынабудаванні», з 1993 года — прафесар.

## Навуковая дзейнасць 
Аўтар больш за 250 навуковых прац, у тым ліку 5 манаграфій і больш за 120 вынаходстваў у галіне ўмацавання металарэзнага інструмента, інструментальнай аснасткі і дэталяў машын метадамі хіміка-тэрмічнай апрацоўкі ў аўтарскіх спецыяльных дыфузійна-актыўных парашковых асяроддзях.

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
* 
* Ситкевич Михаил Васильевич  // Сайт БНТУ
* База патентов Беларуси  
* Банк патентов РФ на изобретения и промышленные образцы ФИПС Роспатента 

Катэгорыя:Матэрыялазнаўцы СССР
Катэгорыя:Матэрыялазнаўцы Беларусі
Абдзіжаміл Карымавіч Нурпеісаў

**Абдзіжаміл Карымавіч Нурпеісаў** (; , с. Какарал, Казалінскі павет, Сырдар’інская вобласць, Туркестанская АССР, РСФСР, СССР — , Алма-Ата, Казахстан) — казахскі . Народны пісьменнік Казахстана (1985). Пісаў на казахскай і рускай мовах.

## Біяграфічныя звесткі 
Нарадзіўся 22 кастрычніка 1924 года ў с. Какарал Казалінскага павета Сырдар’інскай вобласці Туркестанскай АССР РСФСР (цяпер — Аральскі раён, Кызылардзінская вобласць, Казахстан).

У 1942 годзе скончыў сярэднюю школу. У 18 гадоў прызваны ў Чырвоную Армію. Пасля таго, як пачаў службу ў рэзервовым пяхотным палку пад Сталінградам і скончыў кароткатэрміновыя курсы палітработнікаў, з вясны 1944 года прымаў удзел у баях па вызваленні Прыбалтыкі.

У 1950 годзе паступіў у Літаратурны інстытут імя А. М. Горкага ў Маскве, які скончыў у 1956 годзе. У 1962—1964 гадах быў галоўным рэдактарам часопіса «Жулдыз», кансультантам Саюза пісьменнікаў КазСРР. Узначальваў Міжнародны казахскі ПЭН-клуб.

Памёр 5 лютага 2022 годава ўзросце 97 год.

## Творчасць 
Друкуецца з 1949 года. Першы раман «Курляндыя» (1950, 2-я рэд. пад назвай «Доўгачаканы дзень», 1958) пра падзеі Вялікай Айчыннай вайны. Шырынёй сацыяльных абагульненняў, глыбінёй псіхалагічнага аналізу, самабытнымі нацыянальнымі характарамі вызначаецца трылогія «Кроў і пот» (кн. 1—3, 1961—70; аднайменны фільм 1979) пра падзеі Першай сусветнай і грамадзянскай войнаў. Актуальнасцю і вастрынёй праблематыкі вылучаецца раман «Абавязак» (на рускай мове, 1984). Працуе ў жанры нарыса і літаратурна-крытычнай эстэтыкі (кнігі «Роздумы», 1972; «Край блакітных гор», 1979).

## Прэміі і ўзнагароды 
* Дзяржаўная прэмія СССР (1974).

## Беларускія пераклады 
* Змрок: раман / пер. А. Кудравец. — Мінск: Мастацкая літаратура, 1978. — 247 с.
* Нягоды: раман / пер. А. Кудравец. — Мінск: Мастацкая літаратура, 1981. — 238, [1] с.

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Казахскамоўныя пісьменнікі
Катэгорыя:Рускамоўныя пісьменнікі
Дабравольшчынскі сельсавет

**Дабраво́льшчынскі сельсаве́т** — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Парыцкага раёна Гомельскай вобласці. Цэнтр — вёска Дабравольшчына.

Утвораны 20 жніўня 1924 года ў складзе Парыцкага раёна Бабруйскай акругі БССР. Пасля скасавання акруговай сістэмы 26 ліпеня 1930 года ў Парыцкім раёне БССР, з 20 лютага 1938 года — Палескай вобласці, з 20 верасня 1944 года — Бабруйскай вобласці, з 8 студзеня 1954 года — Гомельскай вобласці. 16 ліпеня 1954 года скасаваны, тэрыторыя ўвайшла ў склад новаўтворанага Дворышчанскага сельсавета.

## Літаратура 
* Административно-территориальное устройство БССР: справочник: в 2 т. / Главное архивное управление при Совете Министров БССР, Институт философии и права Академии наук БССР. — Минск: «Беларусь», 1985―1987.

Катэгорыя:Былыя сельсаветы Парыцкага раёна
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, утвораныя ў 1924 годзе
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, скасаваныя ў 1954 годзе
Сяргей Бялоў

**Сяргей Бялоў:**
* Сяргей Аляксандравіч Бялоў — савецкі баскетбаліст, алімпійскі чэмпіён.
* Сяргей Міхайлавіч Бялоў (1925—2003) — беларускі спецыяліст у галіне трактарабудавання.
Мікалай Адамавіч Бялоў

**Мікалай Адамавіч Бялоў** (нар. , в. Падлужжа, Глускі раён) — беларускі дзяржаўны дзеяч.

## Біяграфія 
Працаваў начальнікам Галоўнага ўпраўлення службы кантролю Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь па Віцебскай вобласці.

Выбіраўся дэпутатам Вярхоўнага Савета Рэспублікі Беларусь трынаццатага склікання ад Віцебска-Усходняй выбарчай акругі № 64 Віцебскай вобласці.

## Узнагароды 
* Ганаровае званне «Чалавек года Віцебшчыны» (2012)
* Ганаровая грамата Савета Міністраў Рэспублікі Беларусь
* Ганаровая грамата Міністэрства працы і сацыяльнай абароны Рэспублікі Беларусь
* Ганаровая грамата Фонду сацыяльнай абароны насельніцтва

## Літаратура 
* Белов Николай Адамович [Фото] // Віцебскі рабочы. — 2012. — 26 янв. — С. 13.

Катэгорыя:Дэпутаты Вярхоўнага Савета Рэспублікі Беларусь 13-га склікання
Катэгорыя:Дэпутаты Палаты Прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 1-га склікання
Элеанора Іванаўна Ахрэмчык

**Элеанора Іванаўна Ахрэмчык** — беларускі музычны педагог.

## Біяграфія 
У 1963 г. скончыла Сярэднюю спецыяльную музычную школу пры Беларускай дзяржаўнай кансерваторыі імя А. В. Луначарскага па класе прафесара Г. І. Шаршэўскага, у 1968 г. — Белдзяржкансерваторыю, а ў 1970 г. — асістэнтуру-стажыроўку ў Белдзяржкансерваторыі таксама ў класе прафесара Г. І. Шаршэўскага. У 1970—1981 гг. працавала выкладчыкам па класе спецыяльнага фартэпіяна ў Сярэдняяй спецыяльнай музычнай школе пры Беларускай дзяржаўнай кансерваторыі. З 1981 г. па 1989 г. выкладала на кафедры музычнай педагогікі ў Белдзяржкансерваторыі. У 1989—1991 гг. узначальвала Рэспубліканскі метадычны кабінет пры Міністэрстве культуры БССР. З 1991 г. па 1992 г. ведала лабараторыяй у Беларускім дзяржаўным інстытуце праблем культуры. У 1992—1997 гг. — старэйшы выкладчык, а ў 1997—2010 гг. — дацэнт кафедры музычнай педагогікі Беларускай дзяржаўнай акадэміі музыкі. З 2010 г. — выкладчык па класе спецыяльнага фартэпіяна Рэспубліканскай гімназіі-каледжа пры Беларускай дзяржаўнай акадэміі музыкі, дзе працавала па сумяшчальніцтве з 1981 г. па 2010 г. Мае вышэйшую педагагічную катэгорыю.

Член Беларускага саюза тэатральных дзеячаў з 1974 года, член Беларускага саюза музычных дзеячаў з 1991 года.

## Навуковая дзейнасць 
Яна з’яўляецца аўтарам навуковых публікацый, сааўтарам навучальных праграм «Фартэпіяна» для навучэнцаў дзіцячых музычных школ і дзіцячых школ мастацтваў і «Вывучэнне педагагічнага рэпертуара» для навучэнцаў фартэпіяннага аддзялення музычных вучылішчаў і вучылішчаў мастацтваў, рэдактарам-складальнікам нотнага зборніка «Фартэпіянныя ансамблі» (ч.1 і ч.2), мае шэраг публікацый. Неаднаразова была ў складзе журы на конкурсах піяністаў. Яна з’яўляецца членам савета «Навучальная кніга» ў Рэспубліканскім інстытуце вышэйшай школы.

## Узнагароды 
Э. І. Ахрэмчык узнагароджана медалём Беларускага саюза музычных дзеячаў «За ўклад у музычнае мастацтва», мноствам грамат і дыпламоў за падрыхтоўку навучэнцаў — лаўрэатаў міжнародных конкурсаў.

Катэгорыя:Музычныя педагогі XX стагоддзя
Катэгорыя:Музычныя педагогі XXI стагоддзя
Катэгорыя:Музычныя педагогі Беларусі