Аўтадрызіна

]]

**Аўтадрызіна** — самаходны няздымны сродак рэйкавага транспарту (буйная разнавіднасць дрызіны), які прыводзіцца ў рух пры дапамозе рухавіка ўнутранага згарання (звычайна аўтамабільнага тыпу). Блізкі аналаг аўтаматрысы. Ужываецца звычайна падчас рамонту і абслугоўвання шляху, кантактнай сеткі або іншых чыгуначных прылад для перавозкі персаналу, інструментаў, матэрыялаў і механізмаў, мантажу абсталявання, а таксама для інспэктарскіх паездак.

## Класіфікацыя 
Аўтадрызіны ў залежнасці ад іх прызначэння падзяляюцца на грузавыя і пасажырскія (службовыя); сярод грузавых асобна вылучаюцца аварыйна-аднаўленчыя аўтадрызіны.

Раней да аўтадрызін адносілі таксама лёгкія здымныя (да 300 кг) машыны, абсталяваныя матацыклетнымі рухавікамі (іх называлі таксама мотадрызінамі); як следства, існавала падраздзяленне аўтадрызін у залежнасці ад масы на здымныя і няздымныя. Да цяперашняга моманту такая класіфікацыя з'яўляецца састарэлай: здымныя машыны класіфікуюцца як мотадрызіны, тады як пад тэрмінам «аўтадрызіны» маюцца на ўвазе выключна няздымныя машыны.

## Канструкцыя 
Автодрызіны могуць аснашчацца пад'емнымі кранамі грузападымальнасцю 1-5 т, мантажнымі вышкамі, вымяральнымі прыборамі і да т. п. Магутнасць рухавіка аўтадрызіны звычайна складае 100-250 к. с., максімальная хуткасць — 80-100 км/г.

*Грузавыя аўтадрызіны* ўяўляюць сабой машыны на базе платформы (звычайна двухвосевай) і абсталеўваюцца карбюратарным рухавіком з механічнай перадачай альбо дызельным рухавіком з гідрадынамічнай перадачай. Машыны з дызельным рухавіком могуць выкарыстоўвацца ў якасці цягавага сродку для платформаў з грузам, які дасягае 60 т пры руху па перагоне і 300 т — пры правядзенні манеўровых работ; сілавы прывад такіх аўтадрызін, дзякуючы бесступенкаваму аўтаматычнаму рэгуляванню, забяспечвае максімальнае цягавы высілак пры крананні з месца, яго плыўная змена пры руху і магчымасць працы з кароткачасовымі перагрузкамі (да прыкладу, падчас руху на ўздыме).

*Пасажырскія аўтадрызіны* ўяўляюць сабой невялікія самаходныя крытыя вагоны (звычайна двухвосевыя) спецыяльнай канструкцыі, абсталяваныя сядзеннямі. Колькасць пасадачных месцаў — 20-30 (звычайна 24).

Некаторыя аўтадрызіны будуюцца на базе серыйных легкавых або грузавых аўтамабіляў. Такія машыны могуць быць як завадской зборкі, так і саматужнай вытворчасці.

## Літаратура 
* Автодрезина&#x20;&#x2F;&#x2F;&#x20;чыгуначны Тэхнічны слоўнік&#x20;&#x2F;&#x20;Н. Н. Васільеў, А. М. Ісаакян, Н. А. Рагінскі, Я. Б. Смолянский, В. А. Сокович, Т. С. Хачатуров.&#x20;— М.: Дзяржаўнае транспартнае чыгуначныя выдавецтва, 1941.
* Автодрезина&#x20;/ Добросельский К. М.&#x20;//&#x20;Вялікая савецкая энцыклапедыя&#x20;: [у 30 т.]&#x20;/ гал. рэд.  А. М. Прохараў.&#x20;— 3-е выд.&#x20;— М.&#x20;: Савецкая энцыклапедыя, 1969-1978.
* ''Вараб'еў в. В., М. Самсонаў А., Чекулаев В. Е.''&#x20;Автомотрисы і автодрезины. Кіраванне і абслугоўванне.&#x20;— М.: Транспарт, 1987.&#x20;— 215&#x20;с.&#x20;— 30 000 экз.
* Чыгуначны транспарт: Энцыклапедыя&#x20;&#x2F;&#x20;Гл. рэд. Н. С. Конарев.&#x20;— М.: Вялікая Расійская энцыклапедыя, 1994.&#x20;— 559&#x20;с.&#x20;— ISBN 5-85270-115-7.

Катэгорыя:Чыгуначны транспарт
Катэгорыя:Рухомы састаў чыгунак
Катэгорыя:Транспартныя сродкі