open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
ФК Дэрбі Каўнці

**«Дэрбі Каўнці»** (; англійскае вымаўленне: i/ˈdɑrbi ˈkaʊnti/) — англійскі футбольны клуб з горада Дэрбі ў графстве Дэрбішыр. Двухразовы чэмпіён Англіі па футболе (у сезонах 1971/72 і 1974/75), уладальнік Кубка Англіі (1946) і Суперкубка Англіі (1975). Адзін з 12 клубаў-заснавальнікаў Футбольнай лігі Англіі) (у сезоне 1888/89).

## Гісторыя клуба 
Футбольны клуб «Дэрбі Каўнці» быў заснаваны ў 1884 годзе, як адгалінаванне Дэрбішырскага крыкетнага клуба, ў спробе забяспечыць гульцам і заўзятарам цікавасць спортам у час зімняга перыяду, а таксама забяспечыць крыкетнаму клубу дадатковы даход. Неўзабаве клуб стаў адным з заснавальнікаў футбольнай лігі ў 1888 годзе. Першы матч «Дэрбі» ў лізе быў на выездзе з «Болтанам» і скончыўся 6:3 на карысць гасцей.

Да Другой сусветнай вайны лепшым вынікам каманды быў паўфінал Кубка Англіі ў 1939 годзе.

У сезоне 1976/77 «Дэрбі Каўнці» атрымаў самую буйную перамогу ў сваёй гісторыі, ірландская каманда «Фін Харпс» была абыграна ў Кубку УЕФА з лікам 12:0.

## Дасягненні 
* **Першы дывізіён Футбольнай лігі**
** **Чэмпіён** (2): 1971/72, 1974/75
** **Віцэ-чэмпіён** (3): 1895/96, 1929/30, 1935/36
* **Другі дывізіён Футбольнай лігі**
** **Пераможца** (4): 1911/12, 1914/15, 1968/69, 1986/87
** **2-е месца** (2): 1925/26, 1995/96
* **Трэці паўночны дывізіён Футбольнай лиги**
** **Пераможца**: 1956/57
** **2-е месца**: 1955/56
* **Кубак Англіі**
** **Уладальнік**: 1945/46
** **Фіналіст** (3): 1897/98, 1898/99, 1902/03
* **Суперкубак Англіі**
** **Уладальнік**: 1975

## Спасылкі 
* Афіцыйны сайт клуба  
* Чэмпіянат Футбольнай лігі 

Дэрбі Каўнці

Дэрбі Каўнці
Расія на конкурсе песні Еўрабачанне 2019

**Расія** будзе ўдзельнічаць у 2019 годзе ў конкурсе песні Еўрабачанне ў 22-і раз, — краіну будзе прадстаўляць Сяргей Лазараў з песняй «Scream», выступіўшы ў другім паўфінале.

## Перадгісторыя 
Да 2019 года Расія прымала ўдзел у конкурсе Еўрабачанне дваццать адзін раз з моманту дэбюта ў 1994 годзе. Расія была пераможцам конкурсу адзін раз у 2008 годзе з песняй «Believe» ў выкананні Дзімы Білана. Найменш паспяховым рэзультатам было 17-ае месца, якое Расія дасягла ў 1995 годзе з песняй «Колыбельная для вулкана» ў выкананні Філіпа Кіркорава. Пасля ўвядзення паўфіналаў конкурсу ў 2004 годзе, Расія кожны раз, акрамя 2018 года, праходзіла ў фінал. У 2016 годзе Расія заняла трэцяе месца ў конкурсе «Еўрабачанне» з песняй «You Are the Only One» (Адзіная) ў выкананні Сяргея Лазарава, пры гэтым выйграўшы еўрапейскае тэлегаласаванне.

У 2019 годзе расійскі нацыяральны вяшчальнік УДТРК будзе трансляваць мерапрыемства ў Расіі. Пачынаючы з 2008 года, расійскае асвятленне конкурсу чаргуецца паміж дзвумя вяшчальнікамі: «Першы канал» і УДТРК. Спачатку, паводле кантракта, «Першы канал» маў трансляваць конкурс у 2017 годзе, а УДТРК у 2018 годзе, але з прычыны падзей 2017 года, калі Юліі Самойлавай быў забаронены ўезд ва Украіну, УДТРК саступіў права трансляцыі Еўрабачання-2018 «Першаму каналу». Такім чынам, чарговасць права трансляцыі была выкананая, але ссунутая на адзін год.

## На Еўрабачанні 
Паводле правіл «Еўрабачання» краіны «вялікай пяцёркі» (Германія, Вялікабрытанія, Іспанія, Італія, Францыя) і краіна-гаспадарка конкурсу (Ізраіль) праходзяць адразу ў фінал, астатнія ўдзельнічаюць у паўфіналах. Размеркаванне на паўфіналы адбылося 28 студзеня 2019 года ў Тэль-Авіве, дзе 36 краін былі размеркаваныя на 2 паўфіналы.

### Паўфінал 
Расія прыме ўдзел у другім паўфінале 16 мая 2019 года.

### Галасаванне 
Расія галасавала як у другім паўфінале, так і ў фінале. На працягу кожнага шоу кожная краіна прысуджвала два сеты балаў ад 1-8, 10 і 12: адзін сет — ад журы, другі — ад тэлегледачоў.

#### Паасобныя вынікі галасавання 
У гэтым годзе ад Расіі галасавалі наступныя 5 членаў журы:

## Спасылкі 
* Афіцыйны сайт конкурсу песні Еўрабачанне
* Старонка Расіі на афіцыйным сайце конкурсу песні Еўрабачанне
* Еўрабачанне на сайце «Першага канала»
* Еўрабачанне на сайце тэлеканала «Расія»

Катэгорыя:Расія на конкурсе песні Еўрабачанне
Катэгорыя:Краіны на конкурсе песні Еўрабачанне 2019
Believe (песня Дзімы Білана)

**«Believe»** () — песня, з якой 24 мая 2008 года спявак Дзіма Білан прадставіў Расію на Міжнародным конкурсе песні Еўрабачанне 2008 у Бялградзе (Сербія). Кампазіцыя заняла 1 месца, набраўшы 272 бала ў фінале, а ў першым паўфінале конкурсу — 3 месца з 135 баламі. Упершыню песня была выканана публічна 9 сакавіка падчас расійскага адборачнага тура «Еўрабачання» на тэлеканале «Расія». Па выніках галасавання тэлегледачоў, Дзіма Білан увайшоў у лік фіналістаў і атрымаў права прадстаўляць краіну ў фінальным туры конкурсу «Еўрабачанне 2008», які прайшоў 24 мая ў Бялградзе.

## Гісторыя 
9 сакавіка кампазіцыя «Believe» была прадстаўленая на суд журы і тэлегледачоў у эфіры канала «Расія». Па выніках аб’яднанага галасавання журы і тэлегледачоў, якое праходзіла ў прамым эфіры, кампазіцыя «Believe» атрымала 54 балы, заняўшы першае месца. Такім чынам, па выніках нацыянальнага адборачнага конкурсу, Дзіма Билан атрымаў права ў другі раз прадставіць Расію на Міжнародным конкурсе песні «Еўрабачанне».

## Сінгл 
Песня была выпушчана ў якасці трэцяга сінгла з чацвёртага студыйного альбома Білана «Против правил», а 27 мая 2009 года яна стала другім сінглам з альбома «Believe». У сінгл былі ўключаныя песні «Believe» (2 версіі: са скрыпкай і арыгінал), «Всё в твоих руках» (руская версія), «Как раньше», а таксама бонус — відэакліп на песню «Believe», фотасесія і біяграфія Білана.

Для Германіі і Бельгіі былі выпушчаныя спецыяльныя сінглы. Сінгл для Бельгіі таксама змяшчаў у сабе песню «Secreto» (іспанская версія), якая была запісана ў Маямі з вядомым лацінаамерыканскім прадзюсарам Рудзі Перасам.

## Відэакліп 
Відэакліп быў прадстаўлены ў сакавіку 2008 года. Паводле яго сюжэта Дзіма Білан, Яўген Плюшчанка, Эдвін Мартан і Яна Рудкоўская арганізоўваюць канцэрт. Грошы ад канцэрта ідуць на аплату аперацыі для хлопчыка, хворага на лейкемію, пра якога Дзіма даведваецца з тэлебачання. Кліп завяршаецца сустрэчай Білана з хлопчыкам, які робіць першыя крокі пасля аперацыі.

## Версіі сінгла для розных краін 
### Расія і СНД 
# Believe (радыёверсія)
# Believe (са скрыпкай)
# Believe (караоке, са скрыпкай)
# Believe — «Все в твоих руках» (руская версія)
# Believe (руская версія, караоке)
# Believe (відэакліп)
# Как раньше 2.0
# Как раньше 2.0 (караоке)
# Фотасесія
# Dima’s Biography (біяграфія Дзімы Білана, на англійскай)

### Германія 
# Believe (версія для «Еўрабачання»)
# Believe (радвёверсія)
# Believe (руская версія)
# Believe (відэакліп)

### Бельгія 
# Believe (радыёверсія) — 3:17
# Believe (руская версія) — 3:17
# Believe (іспанская версія) — 3:17
# Believe (відэакліп) — 4:03

## Узнагароды 
## Гісторыя рэліза 
## Чарты 
## Спасылкі 
* Версіі сінгла «Believe»
* Версіі песні «Believe»

Катэгорыя:Сінглы Дзімы Білана
Катэгорыя:Песні Дзімы Білана
Катэгорыя:Песні на англійскай мове
Катэгорыя:Песні Расіі на конкурсе Еўрабачанне
Катэгорыя:Песні конкурсу Еўрабачанне 2008
Катэгорыя:Песні-пераможцы конкурсу Еўрабачанне
Гандлёвыя рады (Кобрын)

**Гандлёвыя рады** — будынак у Кобрыне, размешчаны у цэнтры плошчы Свабоды. Пабудананы ў XIX ст. з цэглы на месцы драўляных крам XVII ст. Перабудананы ў XX ст.

## Архітэктура 
Аднапавярховы, П-падобны ў плане, з вялікім гаспадарчым дваром. Пластыку фасадаў падкрэсліваюць неглыбокія нішы і 2 рызаліты з трохвугольнымі франтонамі (у заходняй і ўсходняй частках, дзе знаходзіліся ўезды ў гаспадарчы двор). Вуглы ўмацаваны контрфорсамі. Захаваліся паўночны, усходні і часткова заходні бакі гандлёвых радоў.

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:XIX стагоддзе ў Беларусі
Катэгорыя:Будынкі і збудаванні Кобрына
Катэгорыя:Славутасці Кобрына
Кобрын
Катэгорыя:Плошча Свабоды (Кобрын)
Джэймс Данлап

**Джэймс Данлап** (;  — ) — англійскі астраном.

## Біяграфія 
Працаваў у Томаса Брысбена ў яго прыватнай абсерваторыі, размешчанай у Парамаце, Новы Паўднёвы Уэльс, прыблізна за 23 км на захад ад Сіднея, Аўстралія ў 1820-х—1830-х гадах. Данлап быў астраномам-назіральнікам, выконваў працы па астраметрыі для Брысбена. Самастойна выявіў і занёс у каталог шмат паўднёвых падвойных зорак і далёкіх аб’ектаў глыбокага космасу. Пазней ён стаў кіраўніком абсерваторыі, калі яна была прададзеная Ураду Новага Паўднёвага Уэльса.

Узнагароджаны Залатым медалём Каралеўскага астранамічнага таварыства ў 1828 годзе.

Катэгорыя:Астраномы Вялікабрытаніі
Катэгорыя:Постаці аўстралійскай астраноміі
Бацэвэ

**Бацэвэ** () — вёска ў Алэўскім раёне Жытомірскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Алэўскай гарадской абшчыны.
## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Алэўскага раёна
Скарбовы Трыбунал Вялікага Княства Літоўскага

**Скарбовы Трыбунал Вялікага Княства Літоўскага** — адміністрацыйная і судовая ўстанова ў Вялікім Княстве Літоўскім, якая ажыццяўляла кантроль за даходамі і расходамі дзяржаўнага скарбу, разглядала справы, звязаныя з нявыплатай падаткаў дзяржаве. 

## Гісторыя 
Бярэ пачатак ад утворанай на сойме 1591 г. скарбовай камісіі ВКЛ, якая павінна была разлічыць польных пісараў, спадкаемцаў памёршых падскарбіяў, паборцаў і шафараў па ўсіх грашовых разліках, пачынаючы з часоў вялікага князя літоўскага і караля польскага Стэфана Баторыя. У склад камісіі ўвайшоў вялікі падскарбі ВКЛ, 4 сенатары і па 1 прадстаўніку з кожнага ваяводства ВКЛ. Пераемніцай камісіі стала створаная ў 1598 г. дэпутацыя з 2 сенатараў і 2 соймавых паслоў, якая павінна была рэвізаваць скарб ВКЛ, пачынаючы з разлікаў 1591 г. Соймам 1613 г. у Вільні створаны Скарбовы Трыбунал з тымі ж функцыямі, якому даручана выбраць даўгі ў скарб ВКЛ з правам судзіць даўжнікоў па справах з 1609 г. У склад Скарбовага Трыбунала ўвайшлі падскарбі, 6 сенатараў і прадстаўнікі ад ваяводстваў (некаторых з іх абралі ўжо на сойме, астатнія былі выбраны на мясцовых сойміках). У часы Жыгімонта III Скарбовы Трыбунал склікаўся ў 1613, 1621, 1626, 1629 (двойчы) і 1631 гг., у часы Уладзіслава IV — у 1633, 1634, 1635 і 1647 гг.

У 1726 г. пастановай Гродзенскага сойма частка функцый Скарбовага Трыбунала перададзена Трыбуналу Вялікага княства Літоўскага. Скарбовы Трыбунал скасаваны з утварэннем у 1764 г. Скарбовай камісіі Вялікага княства Літоўскага.

## Функцыі 
Засядаў Скарбовы Трыбунал ў Вільні, у яго рабоце прымалі ўдзел прадстаўнікі войска. Скарбовы Трыбунал судзіў справы, якія датычылі войска, разглядаў скаргі цывільных на вайскоўцаў і, наадварот, ажыццяўляў канфіскацыю тавараў і інш. Войска давала справазаачу Скарбоваму Трыбуналу па сваіх грашовых даходах і расходах.

## Літаратура 
* Fіlіpczak-Kocur, A. Skarb litewski za pierwszych dwu Wazów, 1587—1648. — Wrocław, 1994.
* 

Катэгорыя:Права Вялікага Княства Літоўскага
Катэгорыя:Эканоміка Вялікага Княства Літоўскага
Сяргей Мар’янавіч Лагутка

**Сяргей Лагутка** (нар. , ) — беларускі футбаліст, нападнік, таксама ігрок у міні-футбол.

## Гульнявая кар’ера 
Выхаванец мінскай ДЮСШАР-5. Першы трэнер — Міхаіл Шутовіч.

Шматразовы чэмпіён і ўладальнік Кубка Беларусі па міні-футболе. У складзе зборнай краіны браў удзел у адборачных турнірах да чэмпіянатаў свету 2000 і 2004, а таксама чэмпіянатах Еўропы 1999, 2001, 2003 і 2005. Аўтар першага мяча нацыянальнай зборнай Беларусі.

## Крыніцы 
## Спасылкі 
* 
* *Прессбол*. Мини-футбол. 532 гола? Должно было быть больше. Выходит, меньше двух мячей за игру. Вроде забивал чаще 

Катэгорыя:Футбалісты Беларусі
Катэгорыя:Ігракі ў міні-футбол Беларусі
Катэгорыя:Ігракі ФК Верас Нясвіж
Катэгорыя:Ігракі ФК Рудзенск
Катэгорыя:Ігракі ФК Дарыда
Катэгорыя:Ігракі ФК Нёман Гродна
Катэгорыя:Ігракі ФК БАТЭ
Катэгорыя:Ігракі ФК Крылы Саветаў Самара
Катэгорыя:Ігракі ФК Сатурн-1991 Санкт-Пецярбург
Катэгорыя:Ігракі ФК Орша
Катэгорыя:Ігракі ФК РШВСМ-Алімпія
Катэгорыя:Ігракі МФК Акадэмія Мінск
Катэгорыя:Ігракі МФК Дарожнік
Катэгорыя:Ігракі МФК Белаўтасэрвіс
Катэгорыя:Ігракі МФК МАПІД
Катэгорыя:Ігракі МФК Барысаў-900
Катэгорыя:Трэнеры МФК Белаўтасэрвіс
Катэгорыя:Ігракі зборнай Беларусі па міні-футболе
Мон-Сен-Мішэль

**Мон-Сен-Мішэль** (,  — невялікі скалісты астравок са знакамітым замкам у аднайменнай бухце Атлантычнага акіяна ля паўночна-заходняга берага Францыі. Належыць да дэпартамента Манш рэгіёна Нармандыя. Замак на востраве — адна з найвялікшых славутасцей краіны: штогод востраў, з 1979 уключаны ў спіс Сусветнай спадчыны ЮНЕСКА, наведвае больш за 3 млн турыстаў. 60 будынкаў на яго тэрыторыі з’яўляюцца гістарычнымі манументамі (monuments historiques). Не меншую прывабнасць для гасцей рэгіёна маюць рэкордна высокія прылівы.

Востраў знаходзіцца у вусці ракі Каўэнон (Kouenon) за 1 км ад берага насупраць горада Аўранш і займае плошчу ў 7 гектараў. Разам з узбярэжнай тэрыторыяй утварае камуну Мон-Сен-Мішэль агульнай плошчай 4 км². Насельніцтва вострава — 50 чалавек.

З антычных часоў з’яўляецца важным стратэгічным пунктам. У 8 стагоддзі тут знайшоў прытулак кляштар, які і даў імя востраву, неўзабаве быў збудаваны замак. Структурная кампазіцыя замка адлюстроўвае ўладкаванне феадальнага грамадства, якому ён служыў: наверсе абацтва і кляштар, што сімвалізуюць Бога; ніжэй — пакоі феадальных уладароў; пад імі — крамы і дамы рамеснікаў; а за сцяной, на самым нізе, — хаціны рыбакоў і агароднікаў.

Навакольная акваторыя здаўна вядомая сваімі надзвычайна высокімі прылівамі (да 13 м). У сярэднявеччы падчас нізкай вады па аголеным дне да замка ішлі пілігрымы. Мора ратавала цвярдыню ад усялякай небяспекі, паколькі захопнікі падчас прыліву або кожны раз адступалі; або, заспетыя высокай вадой знянацку, станавіліся яе ахвярамі. Найбольш гераічным эпізодам гісторыі вострава стаў 1433 год, калі у ходзе Стогадовай вайны невялічкі гарнізон замка адбіў атакі англічан. У канцы XV стагоддзя Людовік XI ператварыў Мон-Сен-Мішэль у турму, з якой абацтва суіснавала да Вялікай Французскай рэвалюцыі. У 1874 быў злучаны з мацерыком дамбай.

Вобраз замка быў узяты Пітэрам Джэксанам пры праектаванні крэпасці Мінас-Цірыт у кінатрылогіі «Уладар пярсцёнкаў».

## Спасылкі 
* Le Mont Saint Michel 

Катэгорыя:Сусветная спадчына ў Францыі
Катэгорыя:Астравы Францыі
Катэгорыя:Манш
Катэгорыя:Аб’екты, названыя ў гонар святых
Торчын

Назву **Торчын** маюць:

## Населеныя пункты 
### Украіна 
* Торчын — пасёлак гарадскога тыпу ў Луцкім раёне Валынскай вобласці
* Торчын — сяло ў Хмільныцкім раёне Вінніцкай вобласці
* Торчын — сяло ў Карастышыўскім раёне Жытомірскай вобласці
* Торчын - сяло ў Хорашыўскім раёне Жытомірскай вобласці
* Торчын - да 1963 года назва вёскі Вішнёвае ў Чэрняхіўскім раёне Жытомірскай вобласці
Сонечнае зацьменне 8 красавіка 1959 года

**Сонечнае зацьменне 8 красавіка 1959 года** — кольцападобнае сонечнае зацьменне 138 сараса.

Зацьменне мела велічыню 0,9401 і дасягнула свайго максімуму ў 03:24:08 UTC у пункце з каардынатамі 19° пд. ш. 138° у. д. Працягласць максімальнай фазы зацьмення склала 7 хв. 26 с., а месяцавы цень на зямной паверхні дасягнуў шырыні 247 км.

Зацьменне 8 красавіка 1959 года стала 1-ым сонечным зацьменнем у 1959 годзе і 136-ым у XX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 12 кастрычніка 1958 года, наступнае — 2 кастрычніка 1959 года.

## Гл. таксама 
* Сонечныя зацьменні XX стагоддзя

## Зноскі 
## Спасылкі 
* Каталог сонечных зацьменняў 1901 — 2000
* Каталог сонечных зацьменняў 138 сараса
* Малая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення
* Вялікая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення

Катэгорыя:1959 год у астраноміі
1959-04-08
1959-04-08
1959-04-08
Катэгорыя:Падзеі 8 красавіка
Катэгорыя:Красавік 1959 года
Сонечнае зацьменне 12 кастрычніка 1958 года

**Сонечнае зацьменне 12 кастрычніка 1958 года** — поўнае сонечнае зацьменне 133 сараса.

Зацьменне мела велічыню 1,0608 і дасягнула свайго максімуму ў 20:55:28 UTC у пункце з каардынатамі 24° пд. ш. 142° з. д. Працягласць максімальнай фазы зацьмення склала 5 хв. 11 с., а месяцавы цень на зямной паверхні дасягнуў шырыні 209 км.

Зацьменне 12 кастрычніка 1958 года стала 2-ім сонечным зацьменнем у 1958 годзе і 135-ым у XX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 19 красавіка 1958 года, наступнае — 8 красавіка 1959 года.

## Гл. таксама 
* Сонечныя зацьменні XX стагоддзя

## Зноскі 
## Спасылкі 
* Каталог сонечных зацьменняў 1901 — 2000
* Каталог сонечных зацьменняў 133 сараса
* Малая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення
* Вялікая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення

Катэгорыя:1958 год у астраноміі
1958-10-12
1958-10-12
1958-10-12
Катэгорыя:Падзеі 12 кастрычніка
Катэгорыя:Кастрычнік 1958 года
ФК Прэстан Норт Энд

**«Прэстан Норт Энд»** () — англійскі футбольны клуб з горада Прэстан у графстве Ланкашыр. Заснаваны ў 1880 годзе.

«Прэстан Норт Энд» з’является першым у гісторыі пераможцам чэмпіянату Англіі. Клуб зрабіў першы «залаты дубль» у гісторыі футбола, выйграўшы ў сезоне 1888/89 і чэмпіянат, і Кубак Англіі.

## Гісторыя 
У канцы 1990-х каманду ўзначаліў Дэвід Моес, які да гэтага гуляў у клубе на пазіцыі абаронцы. 34-гадовы спецыяліст змог падняць «Прэстан Норт Энд» у Чэмпіёншып і амаль атрымалася патрапіць у эліту, але каманда саступіла ў фінале плэй-оф клубу «Болтан Уондэрэрс».

У 1995 годзе на правах арэнды за «Прэстан Норт Энд» згуляў пяць матчаў Дэвід Бекхэм, забіўшы за гэты час два галы.

## Супрацьстаянні 
Саперніцтва Прэстана з клубам Блэкпул вядомае як Дэрбі Заходняга Ланкашира.

## Дасягненні 
* **Першы дывізіён**
** **Чэмпіён** (2): 1888/1889, 1889/1890
** **Віце-чэмпіён** (6): 1890/91, 1891/92, 1892/93, 1905/06, 1952/53, 1957/58
* **Кубак Англіі**
** **Уладальнік** (2): 1888/89, 1937/38
** **Фіналіст** (5): 1887/88, 1921/22, 1936/37, 1953/54, 1963/64
* **Ваенны кубак**
** **Уладальнік**: 1940/41
* **Суперкубок Англіі**
** **Фіналіст**: 1938

## Спасылкі 
* Афіцыйны сайт клуба

Прэстан Норт Энд
Сонечнае зацьменне 19 красавіка 1958 года

**Сонечнае зацьменне 19 красавіка 1958 года** — кольцападобнае сонечнае зацьменне 128 сараса.

Зацьменне мела велічыню 0,9408 і дасягнула свайго максімуму ў 03:27:17 UTC у пункце з каардынатамі 26° пн. ш. 124° у. д. Працягласць максімальнай фазы зацьмення склала 7 хв. 7 с., а месяцавы цень на зямной паверхні дасягнуў шырыні 228 км.

Зацьменне 19 красавіка 1958 года стала 1-ым сонечным зацьменнем у 1958 годзе і 134-ым у XX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 23 кастрычніка 1957 года, наступнае — 12 кастрычніка 1958 года.

## Гл. таксама 
* Сонечныя зацьменні XX стагоддзя

## Зноскі 
## Спасылкі 
* Каталог сонечных зацьменняў 1901 — 2000
* Каталог сонечных зацьменняў 128 сараса
* Малая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення
* Вялікая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення

Катэгорыя:1958 год у астраноміі
1958-04-19
1958-04-19
1958-04-19
Катэгорыя:Падзеі 19 красавіка
Катэгорыя:Красавік 1958 года
Сонечнае зацьменне 30 красавіка 1957 года

**Сонечнае зацьменне 30 красавіка 1957 года** — кольцападобнае сонечнае зацьменне 118 сараса.

Зацьменне мела велічыню 0,9799 і дасягнула свайго максімуму ў 00:05:28 UTC у пункце з каардынатамі 71° пн. ш. 40° у. д..

Зацьменне 30 красавіка 1957 года стала 1-ым сонечным зацьменнем у 1957 годзе і 132-ім у XX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 2 снежня 1956 года, наступнае — 23 кастрычніка 1957 года.

## Гл. таксама 
* Сонечныя зацьменні XX стагоддзя

## Зноскі 
## Спасылкі 
* Каталог сонечных зацьменняў 1901 — 2000
* Каталог сонечных зацьменняў 118 сараса
* Малая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення
* Вялікая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення

Катэгорыя:1957 год у астраноміі
1957-04-30
1957-04-30
1957-04-30
Катэгорыя:Падзеі 30 красавіка
Катэгорыя:Красавік 1957 года
Сонечнае зацьменне 8 чэрвеня 1956 года

**Сонечнае зацьменне 8 чэрвеня 1956 года** — поўнае сонечнае зацьменне 146 сараса.

Зацьменне мела велічыню 1,0581 і дасягнула свайго максімуму ў 21:20:39 UTC у пункце з каардынатамі 41° пд. ш. 141° з. д. Працягласць максімальнай фазы зацьмення склала 4 хв. 45 с., а месяцавы цень на зямной паверхні дасягнуў шырыні 429 км.

Зацьменне 8 чэрвеня 1956 года стала 1-ым сонечным зацьменнем у 1956 годзе і 130-ым у XX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 14 снежня 1955 года, наступнае — 2 снежня 1956 года.

## Гл. таксама 
* Сонечныя зацьменні XX стагоддзя

## Зноскі 
## Спасылкі 
* Каталог сонечных зацьменняў 1901 — 2000
* Каталог сонечных зацьменняў 146 сараса
* Малая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення
* Вялікая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення

Катэгорыя:1956 год у астраноміі
1956-06-08
1956-06-08
1956-06-08
Катэгорыя:Падзеі 8 чэрвеня
Катэгорыя:Чэрвень 1956 года
Сонечнае зацьменне 23 кастрычніка 1957 года

**Сонечнае зацьменне 23 кастрычніка 1957 года** — поўнае сонечнае зацьменне 123 сараса.

Зацьменне мела велічыню 1,0013 і дасягнула свайго максімуму ў 04:54:02 UTC у пункце з каардынатамі 71° пд. ш. 23° з. д..

Зацьменне 23 кастрычніка 1957 года стала 2-ім сонечным зацьменнем у 1957 годзе і 133-ім у XX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 30 красавіка 1957 года, наступнае — 19 красавіка 1958 года.

## Гл. таксама 
* Сонечныя зацьменні XX стагоддзя

## Зноскі 
## Спасылкі 
* Каталог сонечных зацьменняў 1901 — 2000
* Каталог сонечных зацьменняў 123 сараса
* Малая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення
* Вялікая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення

Катэгорыя:1957 год у астраноміі
1957-10-23
1957-10-23
1957-10-23
Катэгорыя:Падзеі 23 кастрычніка
Катэгорыя:Кастрычнік 1957 года
Сонечнае зацьменне 20 чэрвеня 1955 года

**Сонечнае зацьменне 20 чэрвеня 1955 года** — поўнае сонечнае зацьменне 136 сараса.

Зацьменне мела велічыню 1,0776 і дасягнула свайго максімуму ў 04:10:42 UTC у пункце з каардынатамі 15° пн. ш. 117° у. д. Працягласць максімальнай фазы зацьмення склала 7 хв. 8 с., а месяцавы цень на зямной паверхні дасягнуў шырыні 254 км. Гэта было самае доўгае поўнае зацьменне ў XX стагоддзі.

Зацьменне 20 чэрвеня 1955 года стала 1-ым сонечным зацьменнем у 1955 годзе і 128-ым у XX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 25 снежня 1954 года, наступнае — 14 снежня 1955 года.

## Гл. таксама 
* Сонечныя зацьменні XX стагоддзя

## Зноскі 
## Спасылкі 
* Каталог сонечных зацьменняў 1901 — 2000
* Каталог сонечных зацьменняў 136 сараса
* Малая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення
* Вялікая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення

Катэгорыя:1955 год у астраноміі
1955-06-20
1955-06-20
1955-06-20
Катэгорыя:Падзеі 20 чэрвеня
Катэгорыя:Чэрвень 1955 года
Сонечнае зацьменне 25 снежня 1954 года

**Сонечнае зацьменне 25 снежня 1954 года** — кольцападобнае сонечнае зацьменне 131 сараса.

Зацьменне мела велічыню 0,9323 і дасягнула свайго максімуму ў 07:36:42 UTC у пункце з каардынатамі 38° пд. ш. 68° у. д. Працягласць максімальнай фазы зацьмення склала 7 хв. 39 с., а месяцавы цень на зямной паверхні дасягнуў шырыні 262 км.

Зацьменне 25 снежня 1954 года стала 3-ім сонечным зацьменнем у 1954 годзе і 127-ым у XX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 30 чэрвеня 1954 года, наступнае — 20 чэрвеня 1955 года.

## Гл. таксама 
* Сонечныя зацьменні XX стагоддзя

## Зноскі 
## Спасылкі 
* Каталог сонечных зацьменняў 1901 — 2000
* Каталог сонечных зацьменняў 131 сараса
* Малая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення
* Вялікая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення

Катэгорыя:1954 год у астраноміі
1954-12-25
1954-12-25
1954-12-25
Катэгорыя:Падзеі 25 снежня
Катэгорыя:Снежань 1954 года
Сонечнае зацьменне 14 снежня 1955 года

**Сонечнае зацьменне 14 снежня 1955 года** — кольцападобнае сонечнае зацьменне 141 сараса.

Зацьменне мела велічыню 0,9176 і дасягнула свайго максімуму ў 07:02:25 UTC у пункце з каардынатамі 2° пн. ш. 72° у. д. Працягласць максімальнай фазы зацьмення склала 12 хв. 9 с., а месяцавы цень на зямной паверхні дасягнуў шырыні 346 км.

Зацьменне 14 снежня 1955 года стала 2-ім сонечным зацьменнем у 1955 годзе і 129-ым у XX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 20 чэрвеня 1955 года, наступнае — 8 чэрвеня 1956 года.

## Гл. таксама 
* Сонечныя зацьменні XX стагоддзя

## Зноскі 
## Спасылкі 
* Каталог сонечных зацьменняў 1901 — 2000
* Каталог сонечных зацьменняў 141 сараса
* Малая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення
* Вялікая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення

Катэгорыя:1955 год у астраноміі
1955-12-14
1955-12-14
1955-12-14
Катэгорыя:Падзеі 14 снежня
Катэгорыя:Снежань 1955 года
Сонечнае зацьменне 30 чэрвеня 1954 года

**Сонечнае зацьменне 30 чэрвеня 1954 года** — поўнае сонечнае зацьменне 126 сараса.

Зацьменне мела велічыню 1,0357 і дасягнула свайго максімуму ў 12:32:38 UTC у пункце з каардынатамі 60° пн. ш. 4° у. д. Працягласць максімальнай фазы зацьмення склала 2 хв. 35 с., а месяцавы цень на зямной паверхні дасягнуў шырыні 153 км.

Зацьменне 30 чэрвеня 1954 года стала 2-ім сонечным зацьменнем у 1954 годзе і 126-ым у XX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 5 студзеня 1954 года, наступнае — 25 снежня 1954 года.

## Гл. таксама 
* Сонечныя зацьменні XX стагоддзя

## Зноскі 
## Спасылкі 
* Каталог сонечных зацьменняў 1901 — 2000
* Каталог сонечных зацьменняў 126 сараса
* Малая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення
* Вялікая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення

Катэгорыя:1954 год у астраноміі
1954-06-30
1954-06-30
1954-06-30
Катэгорыя:Падзеі 30 чэрвеня
Катэгорыя:Чэрвень 1954 года
Сонечнае зацьменне 11 ліпеня 1953 года

**Сонечнае зацьменне 11 ліпеня 1953 года** — частковае сонечнае зацьменне 116 сараса.

Зацьменне мела велічыню 0,2015 і дасягнула свайго максімуму ў 02:44:14 UTC у пункце з каардынатамі 64° пн. ш. 72° з. д..

Зацьменне 11 ліпеня 1953 года стала 2-ім сонечным зацьменнем у 1953 годзе і 123-ім у XX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 14 лютага 1953 года, наступнае — 9 жніўня 1953 года.

## Гл. таксама 
* Сонечныя зацьменні XX стагоддзя

## Зноскі 
## Спасылкі 
* Каталог сонечных зацьменняў 1901 — 2000
* Каталог сонечных зацьменняў 116 сараса
* Малая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення
* Вялікая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення

Катэгорыя:1953 год у астраноміі
1953-07-11
1953-07-11
1953-07-11
Катэгорыя:Падзеі 11 ліпеня
Катэгорыя:Ліпень 1953 года
Flame Is Burning

**«Flame Is Burning»** () — песня расійскай спявачкі Юліі Самойлавай. Яна павінна была прадставіць Расію на Еўрабачанні-2017, якое адбылося ва ўкраінскай сталіцы Кіеве.

13 сакавіка 2017 года Служба бяспекі Украіны анансавала магчымую забарону на ўезд Самойлавай за візіт у Крым у 2015 годзе праз расійскую мяжу, што забаронена ўкраінскім заканадаўствам. Дзяржаўны вяшчальнік Першы канал анансаваў 13 красавіка 2017 года свой няўдзел у конкурсе.

## Кампазіцыя 
Песня пра надзею, якая ніколі не памрэ, як полымя гарыць у цемры. Ключ сі мінор (але ён сканчаецца мажорным акордам) і тэмп складае каля 73 удараў у хвіліну.

## Музычнае відэа 
Адзінае «афіцыйнае відэа» песні паказвае спявачку на сцэне, якая спявае ў прамым эфіры тэлеканала «Расія-1». Яно было загружана на YouTube з афіцыйнага канала Еўрабачання.

Катэгорыя:Песні Расіі на конкурсе Еўрабачанне
Катэгорыя:Песні конкурсу Еўрабачанне 2017
Катэгорыя:Песні 2017 года
Катэгорыя:Сінглы 2017 года
Пон-дзю-Гар

**Пон-дзю-Гар** (, літ. «мост праз Гар») — старажытнарымскі акведук, перакінуты над ракой Гардон — прытокам Роны — у дэпартаменце Гар на поўдні Францыі. Тры ярусы арак былі пабудаваны з вапняка-ракушачніка ў І ст.н.э. для забеспячэння вадой горада Нім (Nemausus) — "самага рымскага горада" за межамі сучаснай Італіі, — што ў тыя часы меў насельніцтва ў 50-60 тыс.чалавек. На сённяшні дзень Пон-дзю-Гар — самы высокі і адзін з найлепш захаваўшыхся рымскіх акведукаў. Быў уключаны у спіс Сусветнай спадчыны ЮНЕСКА у 1985 годзе. Адна з найбольшых славутасцей поўдня Францыі.

Пон-дзю-Гар — адно са звёнаў Німскага акведука — 50кіламетровай сістэмы падачы вады ў горад Нім з паўночных крыніц побач з пасяленнем Ucetia (сённяшні Юзас). Паколькі мясцовасць між пасяленнямі няроўная, большую частку шляху вада праходзіць пад зямлёй па звілістым маршруце, на якім ёй неабходна пераскочыць праз цясніну ракі Гардон. Вышыня трохаркавага акведука — 48,8 м, даўжыня верхня часткі — 275 м, а яе ўхіл — усяго каля 2,5 см. Увогуле ж вада, льючыся з пункта Юзас у пункт Нім, падала ўсяго на 12,6 м, і сварэнне вадасцёку з такім малых ухілам сведчыць аб найвышэйшым тэхнічным узроўні рымскіх інжынераў. Паводле сучасных разлікаў, акведук штодзённа траспартаваў 40 000 м³ вады для гаспадарак, тэрмаў, басейнаў, фантанаў Німа. Німскі акведук выкарыстоўваўся да VI стагоддзя, а яго паасобныя часткі — і пазней. Аднак, пачынаючы з IV стагоддзя, догляд акведука практычна спыніўся і гідратэхнічнае збудаванне паступова засмецілася мінеральнымі адкладамі.

Захаванасці акведука паспрыяла выкарыстанне яго як моста па-над цяснінай. За добры стан збудавання неслі адказнасць мясцовыя сеньёры і біскупы, узамен ім давалася права на спагнанне падарожнага збору. І ўсё адно, некаторыя камяні былі пакрадзены. Найбольш сур'ёзна акведук пацярпеў у XVII стагоддзі, аднак у стагоддзі наступным Пон-дзю-Гар стаў ператварацца ў турыстычную славутасць. З таго часу, каб не дапусціць разбурэння гістарычнай каштоўнасці, мясцовыя і нацыянальныя ўлады не раз рэстаўравалі акведук. Найбольшыя змены адбыліся ў 2000-м годзе, калі хаджэнне па акведуку было забаронена, а пабудовы на ім і навокал — дэмантаваны.

Катэгорыя:Сусветная спадчына ў Францыі
Катэгорыя:Акведукі
Катэгорыя:Масты Францыі
Катэгорыя:Гар (дэпартамент)
Эба Віт-Братстром

**Эба Марсель Віт-Братстром** (, нар. , Стакгольм) — шведскі літаратурны крытык, прафесар, вядомая феміністка.

## Акадэмічная кар’ера 
Віт-Братстром абараніла кандыдацкую дысертацыю па філасофіі ў 1988 годзе ў Стакгольмскім універсітэце на тэму *Moa Martinson: Skrift och drift i trettiotalet* (Моа Марцінсан: Лісты і праца ў трыццатых гадах).

Пасля гэтага яна працавала асістэнтам на ўніверсітэце і ў 1995 годзе атрымала тытул дацэнта.

У перыяд з 2000 па 2012 гады Віт-Братстром была прафесаркай літаратуры з гендарнай праблематыкай у Сёдэрцёрнскім універсітэце. Яна стала дванаццатым прафесарам універсітэта і першай жанчынай, якая атрымала прафесараскую пасаду.

У перыяд 1998—2003 гадоў яна была членам савета Каралеўскага тэхналагічнага інстытута, які назначаецца ўрадам, у якасці аднаго з прадстаўнікоў грамадскасці.

У перыяд з 2008 да 2011 года Віт-Братстром працавала хамаршэльдаўскім запрошаным прафесарам у інстытуце Паўночнай Еўропы Універсітэта Гумбальта ў Берліне.

У 1995 годзе Эба Віт-Братстром прызначана ўрадам старшай даследчыцай і публікуе Дзяржаўны рапарт публічных даследаванняў *Viljan att veta och viljan att förstå. Kön, makt och den kvinnovetenskapliga utmaningen i högre utbildning* (Жаданне вучыцца і жаданне зразумець. Пол, улада і праблемы жанчын у сістэме вышэйшай адукацыі; SOU 1995: 110). Як даследчыца, яна таксама была экспертам у ацэнцы дацкай і фінскай вышэйшай адукацыі ў вобласці літаратуры і культуралогіі, з акцэнтам на гендэрныя даследаванні. З 1993 года яна з’яўляецца членам савета пры Архіве і бібліятэцы рабочага руху. У 2012 годзе яна была прызначана прафесарам літаратуры ва Універсітэце Хельсінкі.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Прафесары Хельсінкскага ўніверсітэта
Катэгорыя:Грамадскія дзеячы Швецыі
Катэгорыя:Вучоныя Швецыі
Павел Шаўроў

**Павел Шаўроў** (нар.  , ) — беларускі футбаліст, нападаючы.

## Гульнявая кар’ера 
Прафесійную кар’еру пачаў у 1991 годзе ў «Гомсельмашы». У наступным годзе 14 матчаў правёў за «Нёман» са Стоўбцаў. З 1992 па 1995 гады выступаў за «Дынама-93», у якім у сезоне 1994/95, забіўшы 19 галоў, стаў лепшым бамбардзірам нацыянальнага чэмпіянату. Выступаў за салігорскі «Шахцёр» і «Маладзечна-2000». У 2002 годзе завяршыў кар’еру, выступаючы за «Баранавічы».

## Крыніцы 
## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Футбалісты Беларусі
Катэгорыя:Ігракі ФК Рудзенск
Катэгорыя:Ігракі ФК Нёман-Агра Стоўбцы
Катэгорыя:Ігракі ФК Гомель
Катэгорыя:Ігракі ФК Дынама-93 Мінск
Катэгорыя:Ігракі ФК Дынама Мінск
Катэгорыя:Ігракі ФК Шахцёр Салігорск
Катэгорыя:Ігракі ФК Маладзечна
Катэгорыя:Ігракі ФК Баранавічы
Майстрыў

**Майстрыў** () — вёска ў Наваград-Валынскім раёне Жытомірскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Наваград-Валынскай гарадской абшчыны.
## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Наваград-Валынскага раёна
Сонечнае зацьменне 2 кастрычніка 1959 года

**Сонечнае зацьменне 2 кастрычніка 1959 года** — поўнае сонечнае зацьменне 143 сараса.

Зацьменне мела велічыню 1,0325 і дасягнула свайго максімуму ў 12:27:00 UTC у пункце з каардынатамі 20° пн. ш. 1° з. д. Працягласць максімальнай фазы зацьмення склала 3 хв. 2 с., а месяцавы цень на зямной паверхні дасягнуў шырыні 120 км.

Зацьменне 2 кастрычніка 1959 года стала 2-ім сонечным зацьменнем у 1959 годзе і 137-ым у XX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 8 красавіка 1959 года, наступнае — 27 сакавіка 1960 года.

## Гл. таксама 
* Сонечныя зацьменні XX стагоддзя

## Зноскі 
## Спасылкі 
* Каталог сонечных зацьменняў 1901 — 2000
* Каталог сонечных зацьменняў 143 сараса
* Малая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення
* Вялікая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення

Катэгорыя:1959 год у астраноміі
1959-10-02
1959-10-02
1959-10-02
Катэгорыя:Падзеі 2 кастрычніка
Катэгорыя:Кастрычнік 1959 года
Гарадныця

**Гародныця** () — пасёлак гарадскога тыпу ў Наваград-Валынскім раёне Жытомірскай вобласці Украіны. Адміністрацыйны цэнтр Гародныцкай пасялковай абшчыны.
## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Наваград-Валынскага раёна
Катэгорыя:Пасёлкі гарадскога тыпу Жытомірскай вобласці
Сонечнае зацьменне 2 снежня 1956 года

**Сонечнае зацьменне 2 снежня 1956 года** — частковае сонечнае зацьменне 151 сараса.

Зацьменне мела велічыню 0,8047 і дасягнула свайго максімуму ў 08:00:35 UTC у пункце з каардынатамі 68° пн. ш. 65° у. д..

Зацьменне 2 снежня 1956 года стала 2-ім сонечным зацьменнем у 1956 годзе і 131-ым у XX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 8 чэрвеня 1956 года, наступнае — 30 красавіка 1957 года.

## Гл. таксама 
* Сонечныя зацьменні XX стагоддзя

## Зноскі 
## Спасылкі 
* Каталог сонечных зацьменняў 1901 — 2000
* Каталог сонечных зацьменняў 151 сараса
* Малая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення
* Вялікая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення

Катэгорыя:1956 год у астраноміі
1956-12-02
1956-12-02
1956-12-02
Катэгорыя:Падзеі 2 снежня
Катэгорыя:Снежань 1956 года
Электраэнергетыка Францыі

Францыя — адзін з найбуйнейшых вытворцаў і экспарцёраў **электраэнергіі** ў Еўропе і свеце. Французская энергетычная сетка інтэгравана ў агульнаеўрапейскую.

## Атамная 
Энергетыка Францыі функцыянуе ва ўмовах вострага недахопу ўласных паліўных рэсурсаў. Аднак наяўнасць буйных запасаў уранавай сыравіны спрыяла развіццю атамнай электраэнергетыкі, па маштабах якой Францыя саступае толькі ЗША. У 2016 годзе ў Францыі працавала 58 ядзерных рэактараў, на якіх ў 2017 годзе было выпрацавана 71,6 % электраэнергіі, з 2007 года лічба скарацілася на 5,3 %. Нацыянальным энергетычным вытворцам і аператарам, гэтак жа як і адным з найважнейшых гульцоў на рынку атамных, а таксама альтэрнатыўных, тэхналогій з'яўляецца кампанія Électricité de France. Дзякуючы атамнай энергетыцы, Францыя займае апошняе месца па выкідах дыяксіду вугляроду ў G7.

## Цеплавая 
Вуглевадароднае паліва ў 2016 забяспечвала ўсяго 8,6 % патрэб краіны.

## Узнаўляльныя крыніцы 
На ўзнаўляльныя крыніцы прыходзіцца 19,8 % выпрацаванай электраэнергіі (2016). Большая іх палова (12,2 % у 2014 годзе) прыпадае на невялікія ГЭС у Цэнтральным масіве, Пірэнеях і Альпах, найбольшыя з якіх — Эгюзон (72 МВт), Étang de Soulcem (Пірэнеі), Вуглан (рака Эн, горы Юра). Хуткімі, але павальнейшымі чым у Германіі ці Іспаніі, тэмпамі развіваюцца ветравая і сонечная энергетыка.

Катэгорыя:Энергетыка Францыі
Францыя
Hitman: Codename 47

**Hitman: Codename 47** — відэагульня ў жанры стэлс, якая з’яўляецца родапачынальніцай серыі *Hitman*, распрацавана кампаніяй IO Interactive і выдадзена кампаніяй Eidos Interactive 19 лістапада 2000 года. Hitman стала адной з першых гульняў, якія выкарыстоўвалі «лялечную» фізіку мадэляў.

## Гульнявы працэс 
Гулец кіруе Агентам 47, генетычна ўдасканаленым клонам чалавека, навучаным разнастайным метадам забойства. Пасля ўцёку з выпрабавальнай пляцоўкі Агента 47 наймае Міжнароднае кантрактнае агенцтва — глабальная арганізацыя, якая займаецца забойствамі па замове. Місіі Агента 47 адбываюцца ў Азіі, Еўропе і Паўднёвай Амерыцы, патрабуючы забойства розных злачынцаў.

У адрозненне ад мноства шутэраў таго часу, Hitman мае стыльны гульнявы працэс з стэлс-механікай. Гульня не заахвочвае масавыя забойствы, зніжаючы грашовую ўзнагароду пасля місіі, калі пацярпелі нявінныя людзі. Агент 47 ўмее пераапранацца ў вопратку забітага ім чалавека, каб паўстаць перад ворагамі «сваім». Ад гульца патрабуецца не красціся ў цені, а губляцца ў натоўпе, забіваць толькі ў крайніх выпадках. Галоўная задача любой місіі — выканаць замоўленае забойства. Для гэтага звычайна заўжды ёсць некалькі спосабаў, што дазваляе праходзіць гульню некалькі разоў.

## Спасылкі 
* Афіцыйны сайт Eidos 
* Афіцыйны сайт Io Interactive 

Катэгорыя:Відэагульні 2000
Катэгорыя:Гульні для Windows
Катэгорыя:Шутары ад трэцяй асобы
Катэгорыя:Відэагульні, распрацаваныя ў Даніі
Агент 47

**«Агент 47»** (, таксама вядомы як «**Містэр 47**» або «**47**») — галоўны герой серыі відэагульняў «Hitman». Яго імя паходзіць ад штрых-кода, якое вытатуяваны на яго патыліцы (640509040147), апошнія дзве лічбы якога — 47. Агент 47 працуе кілерам, выконваючы складаныя і небяспечныя заказы. Ва ўсіх гульнях яго агучвае акцёр Дэвід Бейтсан.

## Гл. таксама 
* Hitman: Codename 47

Катэгорыя:Персанажы камп’ютарных гульняў
Сонечнае зацьменне 9 жніўня 1953 года

**Сонечнае зацьменне 9 жніўня 1953 года** — частковае сонечнае зацьменне 154 сараса.

Зацьменне мела велічыню 0,3729 і дасягнула свайго максімуму ў 15:55:03 UTC у пункце з каардынатамі 62° пд. ш. 115° з. д..

Зацьменне 9 жніўня 1953 года стала 3-ім сонечным зацьменнем у 1953 годзе і 124-ым у XX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 11 ліпеня 1953 года, наступнае — 5 студзеня 1954 года.

## Гл. таксама 
* Сонечныя зацьменні XX стагоддзя

## Зноскі 
## Спасылкі 
* Каталог сонечных зацьменняў 1901 — 2000
* Каталог сонечных зацьменняў 154 сараса
* Малая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення
* Вялікая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення

Катэгорыя:1953 год у астраноміі
1953-08-09
1953-08-09
1953-08-09
Катэгорыя:Падзеі 9 жніўня
Катэгорыя:Жнівень 1953 года
Алэксандрыўка (Наваград-Валынскі раён)

**Алэксандрыўка** () — вёска ў Наваград-Валынскім раёне Жытомірскай вобласці Украіны.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Наваград-Валынскага раёна
Талькіўка

**Талькіўка** () — вёска ў Наваград-Валынскім раёне Жытомірскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Броныкыўскай вясковай абшчыны.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Наваград-Валынскага раёна
Катэгорыя:Населеныя пункты, заснаваныя ў 1959 годзе
Барысіўка (Наваград-Валынскі раён)

**Барысіўка** () — вёска ў Наваград-Валынскім раёне Жытомірскай вобласці Украіны.

## Вядомыя асобы 
* Віктар Фёдаравіч Гур’еў (1926—2020) — беларускі оперны спявак.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Наваград-Валынскага раёна
Scream (песня Сяргея Лазарава)

**«Scream»** () — песня расійскага спявака Сяргея Лазарава. Ён прадстаўляў Расію на конкурсе песні Еўрабачанне 2019 з гэтай песняй у Тэль-Авіве, Ізраіль і заняў трэцяе месца.

## Спасылкі 
* Афіцыйны сайт конкурсу песні Еўрабачанне
* Афіцыйны сайт Сяргея Лазарава

Катэгорыя:Сінглы 2019 года
Катэгорыя:Песні конкурсу Еўрабачанне 2019
Катэгорыя:Песні Расіі на конкурсе Еўрабачанне
Катэгорыя:Песні на англійскай мове
Сонечнае зацьменне 5 студзеня 1954 года

**Сонечнае зацьменне 5 студзеня 1954 года** — кольцападобнае сонечнае зацьменне 121 сараса.

Зацьменне мела велічыню 0,9720 і дасягнула свайго максімуму ў 02:32:01 UTC у пункце з каардынатамі 79° пд. ш. 121° з. д. Працягласць максімальнай фазы зацьмення склала 1 хв. 42 с., а месяцавы цень на зямной паверхні дасягнуў шырыні 278 км.

Зацьменне 5 студзеня 1954 года стала 1-ым сонечным зацьменнем у 1954 годзе і 125-ым у XX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 9 жніўня 1953 года, наступнае — 30 чэрвеня 1954 года.

## Гл. таксама 
* Сонечныя зацьменні XX стагоддзя

## Зноскі 
## Спасылкі 
* Каталог сонечных зацьменняў 1901 — 2000
* Каталог сонечных зацьменняў 121 сараса
* Малая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення
* Вялікая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення

Катэгорыя:1954 год у астраноміі
1954-01-05
1954-01-05
1954-01-05
Катэгорыя:Падзеі 5 студзеня
Катэгорыя:Студзень 1954 года
Андрэй Лідвартавіч Васільеў

**Андрэй Лідвартавіч Васільеў** (нар. ) — беларускі футбаліст, які гуляў на пазіцыях паўабаронца і абаронца.

## Гульнявая кар’ера 
Прафесійная кар’ера гульца распачалася ў 1986 годзе ў клубе «Віцязь» (Віцебск). У 1989 годзе выступаў за клуб «Абутнік», з якім стаў чэмпіёнам БССР. У 1990 вярнуўся ў віцебскі клуб, вядомы на той момант як КІМ. Пасля сыходу з віцебскага клуба ў 1997, яшчэ 4 гады працягваў выступаць за клубы вышэйшай лігі «Дынама-Брэст» і «Тарпеда-Кадзіна». У 2001 годзе правёў сезон у клубе трэцяй лігі «Рудзенск», пасля чаго завяршыў кар’еру.

У 2006 годзе вярнуўся ў футбол і далучыўся да клуба трэцяй лігі «Кобрын», за які правёў 13 матчаў і адзначыўся двума забітымі галамі.

## Дасягненні 
## Крыніцы 
## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Футбалісты Беларусі
Катэгорыя:Ігракі ФК Рудзенск
Катэгорыя:Ігракі ФК Віцебск
Катэгорыя:Ігракі ФК Ліда
Катэгорыя:Ігракі ФК Дынама Брэст
Катэгорыя:Ігракі ФК Тарпеда Магілёў
Катэгорыя:Ігракі ФК Кобрын
Бабровіцкі сельсавет

**Бабро́віцкі сельсавет** — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Валожынскага раёна Мінскай вобласці. Цэнтр — аграгарадок (да 2008 г. вёска) Бабровічы.

Утвораны 12 кастрычніка 1940 года як **Даўбенскі сельсавет** у складзе Валожынскага раёна Баранавіцкай вобласці БССР. Цэнтр — вёска Даўбені. З 20 верасня 1944 года ў складзе Маладзечанскай вобласці. З 20 студзеня 1960 года ў складзе Мінскай вобласці. З 25 снежня 1962 года па 6 студзеня 1965 года ў складзе Маладзечанскага раёна. 16 жніўня 1973 года перайменаваны ў Бабровіцкі сельсавет, цэнтр перанесены ў вёску Бабровічы. 25 чэрвеня 1976 года да сельсавета далучана частка скасаванага Белакорацкага сельсавета (9 населеных пунктаў: вёскі Баркі, Прыбарныя, Яцкава-Замосныя, Яцкава-Канчане, Яцкава-Карчомныя, Яцкава-Млынавыя, Яцкава-Падрэззе, Яцкава-Пяскі, пасёлак Першамайскі). У 1976 годзе вёскі Ляшчатка і Чэхаўшчына перададзены ў склад Пяршайскага сельсавета. У 1980 годзе скасавана вёска Юганава. Скасаваны 30 кастрычніка 2009 года, тэрыторыя далучана да Валожынскага сельсавета.

Насельніцтва сельсавета паводле перапісу 2009 года складала 892 чалавекі, з іх 96,0 % — беларусы.

На момант скасавання ў склад сельсавета ўваходзілі 23 населеныя пункты: аграгарадок Бабровічы, вёскі Банькава, Баркі, Бурнейкі, Вядзернікі, Галубы, Даўбені, Капусціна, Носавічы, Палікшчына, Паморшчына, Пешкуры, Пруднікі, Прыбарныя, Саланая, Яцкава-Замосныя, Яцкава-Канчане, Яцкава-Карчомныя, Яцкава-Млынавыя, Яцкава-Падрэззе, Яцкава-Пяскі, Яшкавічы і пасёлак Першамайскі.

## Крыніцы 
## Літаратура 
* Административно-территориальное устройство БССР: справочник: в 2 т. / Главное архивное управление при Совете Министров БССР, Институт философии и права Академии наук БССР. — Минск: «Беларусь», 1985―1987.
* Административно-территориальное устройство Республики Беларусь (1981—2010 гг.): справочник. — Минск: БелНИИДАД, 2012. — 172 с.

Катэгорыя:Былыя сельсаветы Валожынскага раёна
Катэгорыя:Былыя сельсаветы Маладзечанскага раёна
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, утвораныя ў 1940 годзе
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, скасаваныя ў 2009 годзе
Ірэмель

**Ірэмель** () — другая па велічыні вяршыня Паўднёвага Урала, размешчаная на паўночным усходзе Беларэцкага раёна Башкартастана і Катаў-Іванаўскага раёна Чалябінскай вобласці Расіі.

## Апісанне 
Гара ўяўляе сабой двухвяршынны масіў, у склад якога ўваходзяць:
* Вялікі Ірэмель з платопадобнай вяршыняй Кабан, вышыня 1582,3 м;
* Малы Ірэмель, вышыня 1449,4 м.
Вяршыні аддзеленыя седлавінай участкам шырынёй каля 1 км і вышынёй 1200—1250 м.

Працягласць з паўночнага ўсходу на паўднёвы захад складае 12 км, з паўночнага захаду на паўднёвы ўсход — 8 км.

Каля падножжа масіва размешчаны вытокі рэк Тыгын, Сіняк, Вялікі Аўняр, Карагайка, якія адносяцца да басейна ракі Белай, якая таксама бярэ свой пачатак паблізу за хрыбтом Аваляк.

## Спасылкі 
* Красная Книга, флора, фауна и ООПТ Челябинской области и Южного Урала. Иремельское плато 
* Вершины Каменного Пояса: Названия гор Урала. Глава «Южный Урал»
* Виртуальный Башкортостан. Иремель 

Катэгорыя:Горныя вяршыні Урала
Катэгорыя:Геаграфія Башкартастана
Венецыянскі кінафестываль 2008

**65-ы Венецыянскі кінафестываль** праходзіў з 27 жніўня па 6 верасня 2008 года. Старшынёй журы фестывалю быў прызначаны нямецкі кінарэжысёр Вім Вендэрс. Галоўную ўзнагароду кінафестывалю — Залатога льва — атрымаў фільм «» рэжысёра .

## Лаўрэаты 
## Зноскі 
Катэгорыя:Венецыянскі кінафестываль
Катэгорыя:Кінафестывалі 2008 года
Катэгорыя:Жнівень 2008 года
Катэгорыя:Верасень 2008 года
Катэгорыя:2008 год у Італіі
Катэгорыя:Падзеі ў Венецыі
Антоніўка (Ямільчынскі раён)

**Антоніўка** () — вёска ў Ямільчынскім раёне Жытомірскай вобласці Украіны.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Ямільчынскага раёна
Яблунэць

**Яблунэць** () — пасёлак гарадскога тыпу ў Ямільчынскім раёне Жытомірскай вобласці Украіны.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Пасёлкі гарадскога тыпу Жытомірскай вобласці
Катэгорыя:Населеныя пункты Ямільчынскага раёна
Аляксандр Сяргеевіч Сташчанюк

**Аляксандр Сташчанюк** (нар. , Улан-Удэ) — беларускі футбаліст, абаронца.

## Гульнявая кар’ера 
Кар’еру распачаў у МТЗ-РІПА ў 2004 годзе. Пасля гуляў у «Славіі», «Смаргоні» і «Хіміку».

У 2015 годзе гуляў за «Узду».

## Крыніцы 
Катэгорыя:Футбалісты Беларусі
Катэгорыя:Ігракі ФК Партызан Мінск
Катэгорыя:Ігракі ФК Камунальнік Слонім
Катэгорыя:Ігракі ФК Рудзенск
Катэгорыя:Ігракі ФК Алімпія Эльблёнг
Катэгорыя:Ігракі ФК Славія Мазыр
Катэгорыя:Ігракі ФК Смаргонь
Катэгорыя:Ігракі ФК Хімік Светлагорск
Катэгорыя:Ігракі ФК Узда
Арэна Львоў

«**Арэна Львоў**» () — футбольны стадыён у горадзе Львоў (Украіна), які адкрыўся 29 кастрычніка 2011 года. Стадыён прымаў матчы чэмпіянату Еўропы па футболе 2012.

## Апісанне стадыёна 
Умяшчальнасць стадыёна — 34 915 месцаў, з іх 104 месцы для людзей з асаблівымі патрэбамі, 408 бізнес-месцаў, 192 VIP-месцы. Стадыён мае 2 яруса. Агульная плошча зямельнага ўчастка — 243 226 метраў квадратных.

## Гісторыя 
### Будаўніцтва 
17 красавіка 2007 года УЕФА прыняў рашэнне аб прадастаўленні Польшчы і Украіне права правядзення Чэмпіянату Еўропы па футболе ў 2012 годзе. У заяўцы Украіны на прыняцце Еўра-2012 было вызначана 4 асноўных горада: Кіеў, Львоў, Данецк і Днепрапятроўск.

Паколькі ў Львове не было адпаведнага стадыёна, для прыняцця матчаў чэмпіянату Еўропы, з 15 лістапада 2008 года пачалося будаўніцтва «Арэны Львоў».

Будаўніцтва канчаткова скончылася 29 кастрычніка 2011 года.

### Чэмпіянат Еўропы па футболе 2012 
«Арэна Львоў» прыняла 3 матчы фінальнай частцы Еўрапейскага футбольнага чэмпіянату ў 2012 годзе:

### Діскваліфікацыя 
27 верасня 2013 года дысцыплінарны камітэт ФІФА прыняў рашэнне аб дыскваліфікацыі стадыёна з 27 верасня і на працягу ўсяго перыяду правядзення папярэдняга кваліфікацыйнага адбору на Чэмпіянат свету ў Расіі. Гэтае рашэнне было прынята на падставе дакладу FARE аб выкарыстанні на матчы фаераў.

### Пасля пачатку ўзброенага конлфикта на ўсходзе Украіны 
15 мая 2014 года стала вядома, што з-за ўзброенага канфлікту на ўсходзе Украіны міжнародныя футбольныя матчы пад эгідай УЕФА дазволена прымаць толькі двум стадыёнах Украіны — НСК «Алімпійскі» ў Кіеве, і «Арэне Львоў» ў Львове.

«Арэна Львоў» стала месцам правядзення матчаў чэмпіянату Украіны і еўракубкаў для данецкага «Шахцёра». Паядынкі пад эгідай УЕФА не трапляюць пад санкцыі ФІФА.

## Спасылкі 
* Афіцыйны сайт Арэны Львоў

Катэгорыя:Футбольныя стадыёны Украіны
Катэгорыя:ФК Карпаты Львоў
Катэгорыя:Будынкі і збудаванні Львова
Катэгорыя:Спорт у Львове
Катэгорыя:З’явіліся ў 2011 годзе
Катэгорыя:2011 год ва Украіне
Асіўка (Ямільчынскі раён)

**Асіўка** () — вёска ў Ямільчынскім раёне Жытомірскай вобласці Украіны.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Ямільчынскага раёна
Катэгорыя:Населеныя пункты, заснаваныя ў 1890 годзе