open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Бельтынг (тканіна)

**Бельтынг** (ад  — ) або **бельтынгавая тканіна** — цяжкая, вельмі шчыльная і трывалая , вырабляецца ў выглядзе прывадных пасаў. Выкарыстоўваецца для  і прагумаваных шматслойных прывадных пасаў. Ствараецца палатняным перапляценнем з кручанай баваўнянай пражы; для атрымання больш трывалых гатункаў прымяняюцца хімічныя валокны.

Гэта тыповая тканіна вытворчасці плоскіх прагумаваных шматслойных прывадных пасаў, транспарцёрных і іншых стужак. Вялікая трываласць і значнае адноснае падаўжэнне па аснове пры меншай трываласці і шчыльнасці па ўтку — характэрная асаблівасць бельтынгаў.

На трываласці і разрыўным падаўжэнні бельтынгаў, у прыватнасці маркі Б-820, вельмі значна адбіваецца змена вільгацезмяшчэння. Так, пры павелічэнні вільготнасці бельтынга ад 0 да 53,1 % трываласць яго ўзрастае ад 1,54 да 3,72 кН на 5 см шырыні ўзору, а падаўжэнне — ад 20,0 да 49,5 %.

У расійскім  для вытворчасці транспарцёрных стужак распрацаваны наступныя віды тканін: асноўная ўтковая капронавая і анідная, а для рамянёвай прадукцыі — высокадакладная ўтковая шнуравая тканіна. Бельтынгавая тканіна па трываласці саступае ўтковай шнуравай тканіны. Асноўная ўтковая капронавая і анідная тканіны трывалыя і шчыльныя толькі ў адным кірунку. Такія тканіны выкарыстоўваюць сумесна, што надае ім істотную трываласць і невялікае адноснае падаўжэнне.

Працэс вырабу стужак з асноўнай утковай капронавай і аніднай тканіны даволі складаны. Таму распрацаваны бельтынгавыя тканіны капронавыя, якія для зніжэння падаўжэнняў падвяргаюць дадатковай тэрмічнай апрацоўцы.

Тканіны з тэрмафіксаванага лаўсана — перспектыўны матэрыял для асабліва магутных транспарцёрных стужак. Аднак пакуль яго ўжываюць у камбінаванай тканіне, у якой аснова з лаўсана, а ўток з бавоўны. Стужкі з віскознай тканіны маюць абмежаванае ўжыванне з прычыны страты трываласці віскозы ў вільготных умовах.

## Літаратура 
* *В. А. Лепетов, Л. Н. Юрцев*. Расчёты и конструирование резиновых изделий. 3-е изд., перераб. и доп. — Л.: Химия, 1987. — 408 с.

Катэгорыя:Тканіны
Катэгорыя:Гума
Логінава

**Логінава** — жаночы варыянт прозвішча Логінаў.

## Вядомыя носьбіты 
* Дзіяна Германаўна Логінава (нар. 2007) — расійская спявачка і фронтмэн гурта «Стоптайм».
* Наталля Васілеўна Логінава (нар. 1954) — беларускі хімік, спецыяліст у галіне неарганічнай і фізічнай хіміі. Доктар хімічных навук (2011), дацэнт (1998), прафесар.
* Таццяна Віктараўна Логінава (нар. 1984) — беларуская футбалістка, нападаючая. Выступала за зборную Беларусі.
Бейка

**Бейка** — вузкая палоска тканіны, разрэзаная па дыяганалі. Валокны бейкі, размешчаныя пад вуглом 45 градусаў да даўжыні палоскі, робяць яе больш эластычнай і лягчэй драпіруюцца ў параўнанні з палоскай, выразаным па напрамку валокнаў тканіны. Для аздаблення можна выкарыстоўваць матэрыялы з розных валокнаў і іх сумесі, пажадана шчыльна трыкатажныя або тканыя, таму што яны стабільныя і менш за ўсё растрэпваюцца пры разразанні. Мноства палос тканіны можна сабраць у доўгую «тасьму». Шырыня бейкі вар’іруецца ад 1 да 7 см у залежнасці ад прымянення. Абрэзкі служаць для аздаблення краёў адзення, падкрэсліваюць контуры асобных элементаў або, заключаныя ў шво, могуць выкарыстоўвацца для стварэння . Для надання кантам пластычнай формы ў цэнтр бейкі ўстаўляюць шнурок круглага перасеку. Іх часта выкарыстоўваюць па краях коўдраў, падсцілак і нагруднікаў, па краях проймаў і дэкальтэ, а таксама ў якасці простага пояса.

Наяўныя ў продажы бейкі складваюцца рознымі спосабамі, і прызначэнне залежыць ад таго, як яны складзены:

* складзеныя асобна (праз сярэдзіну), яны могуць быць уключаны ў швы адзення, ствараючы канты
* удвая складзеныя, іх можна прышываць непасрэдна да матэрыялу асновы, а таксама да дэкаратыўных элементаў
* утрая складзеныя выкарыстоўваюцца для сшывання (аздаблення) адкрытых краёў.

У  бейка — гэта палоска паперы або тканіны, прылепленая да пераплёту для злучэння частак кнігі.

Катэгорыя:Кравецтва
Катэгорыя:Тэкстыль
Сезон 2015 ЖФК Надзея-Дняпро

У 2015 годзе жаночы футбольны клуб «Надзея-Дняпро» з Магілёва прымаў удзел у двух афіцыйных турнірах на рэспубліканскім узроўні:
* Чэмпіянат Беларусі 2015 (3 месца),
* Кубак Беларусі 2015 (паўфінал).

## Склад каманды 
## Спасылкі 
* NADEZHDA VS. ZORKA-BDU 1 — 3
* ZORKA-BDU VS. NADEZHDA 3 — 1
* BOBRUICHANKA VS. NADEZHDA 0 — 1
* NADEZHDA VS. ZORKA-BDU 0 — 1
* NADEZHDA VS. MINSK 0 — 2
* UNIVERSITET VS. NADEZHDA 0 — 2
* NADEZHDA VS. UNIVERSITET 5 — 0
* UNIVERSITET VS. NADEZHDA 0 — 2
2015
Надзея-Дняпро
Катэгорыя:2015 год у Магілёве
Стражавіцкія манетна-рэчавыя скарбы

**Стражэ́віцкія мане́тна-рэ́чавыя ска́рбы** — скарбы, знойдзеныя ў 1898 і 1903 гадах каля вёскі Стражавічы (Чашніцкі раён Віцебскай вобласці, Беларусь).

## Скарб 1898 года 
Складаўся з 507 манет (цэлых і іх кавалкаў), 5 падобных на манеты пласцінак, 9 трохгранных зліткаў, 5 зліткаў у выглядзе плітак і вузкай пласціны, сагнутых у кольца, 11 кавалкаў пласціны і кавалак сярэбранага пазалочанага гузіка, 3 паясных бляшак, галоўкі ад шпількі, матка і 11 кавалках сярэбранага дроту, 4 кавалкаў чатырохграннага дроту, 5 дробных кавалкаў серабра, 11 кавалкаў сярэбранай бляхі, абрубка злітка. Агульная маса скарбу складала 781 г, манетнай часткі — 527 г. У манетнай частцы 48 куфінскіх манет 916/917—995 гадоў, 159 заходне-еўрапейскіх дэнарыяў X — першай паловы XI стагоддзя, 9 манетападобных пласцінак. Скарб быў ухаваны каля 1040 года.

Даследаваўся скарб у Археалагічнай камісіі ў Санкт-Пецярбургу. Пасля гэтага кавалкі манет былі пераплаўлены, астатняя частка перададзена музею Магілёўскага губернскага статыстычнага камітэта.

## Скарб 1903 года 
Складаўся з 2 цэлых і 4 кавалкаў сярэбраных зліткаў, 4 фрагментаў сярэбранай шыйнай грыўні, скручанага сярэбранага дроту, нанізаных на кручанае сярэбранае кольца залатога злітка з адтулінай і 2 залатых кольцаў з дроту. Агульная маса рэчавай часткі складала 461,01 г.

Манетная частка скарбу складалася з 46 куфінскіх і 273 (у тым ліку 6 абломкаў) заходне-еўрапейскіх манет. У ёй былі дэнарыі Англіі (X — першая палова XI стагоддзя, 53 экзэмпляры), Даніі (канец X — першая палова XI стагоддзя, 10 экзэмпляраў), Германіі (канец X — першая палова XI стагоддзя, 72 экзэмпляры) і манеты, якія дрэнна захаваліся (130 экзэмпляраў). Скарб быў ухаваны каля 1015 года.

У 1904 годзе скарб быў перададзены ў Археалагічную камісію ў Санкт-Пецярбург. Пасля вывучэння яго частка (залаты злітак, 1 кольца, 11 абломкаў серабра, 6 куфінскіх манет) была перададзены ў Эрмітаж. Астатняя частка скарбу была перададзена ў музей Магілёўскага губернскага статыстычнага камітэта і музей Варшаўскага ўніверсітэта, дзе была страчана ў час Другой сусветнай вайны.

## Літаратура 
* 
* 
* 

Катэгорыя:Скарбы Беларусі
Катэгорыя:Гісторыя Чашніцкага раёна
Катэгорыя:1898 год у Беларусі
Катэгорыя:1903 год у Беларусі
Алена Канаплянікава

**Алена Канаплянікава** (нар. , Магілёў, Беларусь) — беларуская футбалістка і суддзя. Выступала ў зборную Беларусі WU-17.

## Клубная кар’ера 
У футболе з 2006 года. Выступала да 2015 года у «Надзея-Дняпро».

У 2015 годзе скончыла прафесійную кар’еру. Працавала да звальгення ў 2016 годзе трэнер-адміністратарам у ЖФК «Надзея-Дняпро», пазнее была трэнерам у гімназіі № 2 г. Магілёва.

## Дасягненні 
* Бронзавы прызёр чэмпіянату РБ 2010;
* Срэбны прызёр Кубка РБ па пляжным футболе 2013;
* Пераможац Алімпійскіх дзён моладзі РБ 2009;
* Пераможац Чэмпіянату РБ па міні-футболе 2014

## Крыніцы 
## Спасылкі 
* Топ-10 самых красивых белорусских футболисток

Катэгорыя:Футбалісткі Беларусі
Катэгорыя:Ігракі жаночай зборнай Беларусі па футболе
Катэгорыя:Ігракі ЖФК Дняпро Магілёў
Рышыкеш

**Рышыкеш** (, ) — горад у паўночнай Індыі (штат Утаракханд), у перадгор’ях Гімалаяў. Святы горад для прыхільнікаў індуізму, сусветная сталіца ёгі, у якім у старажытнасці жылі легендарныя святыя мудрацы, а ў XX стагоддзі — такія вядомыя майстры ёгі, як Свамі Шывананда і Свамі Амкарананда. У пачатку 1968 года гурт The Beatles правёў некаторы час у Рышыкешы, вывучаючы медытацыю разам з Махарышы Махеш Ёгі.

Рышыкеш таксама вядомы як брама Гімалаяў і размешчаны за 25 км ад іншага святога індуісцкага горада — Хардвара, з’яўляецца адпраўным пунктам да найстаражытных горных паломніцкіх паселішчаў, такіх як Бадрынатх, Кедарнатх, Ганготры і Ямунотры.

За паўтары гадзіны язды ад Дэхрадуна.

Катэгорыя:Святыя гарады індуізму
Катэгорыя:Месцы паломніцтва індуізму
Катэгорыя:Гарады Утаракханда
Брыльянцін (тканіна)

**Брыльянцін** — лёгкая тканіна са змешаных валокнаў, папулярная з сярэдзіны XIX стагоддзя да пачатку XX стагоддзя.

## Апісанне 
Брыльянцін можа быць палатнянага або саржавага перапляцення, вытканым з ваўнянога або махеравага ўтку на шаўковай або баваўнянай аснове. Брыльянцін мае бліскучае аздабленне і вядомы за свае пыланепрымальныя ўласцівасці; ён быў даступны ў аднатонных колерах або з прынтам і выкарыстоўваўся для сукенак,  і падшэвак.

Катэгорыя:Шарсцяныя тканіны
Катэгорыя:Баваўняныя тканіны
Уладзімір Уладзіміравіч Карызна

**Уладзі́мір Уладзі́міравіч Кары́зна** () — беларускі кампазітар.

## Біяграфія 
Нарадзіўся 30 верасня 1962 года ў г. п. Опса Браслаўскага раёна Віцебскай вобласці.

Пасля школы скончыў музычнае вучылішча, служыў у войску.

У 1990 годзе скончыў Беларускую дзяржаўную кансерваторыю па спецыяльнасці «кампазіцыя» прафесара Яўгена Глебава. Член Беларускага саюза кампазітараў з 1991 года.

Працаваў у 1995—1997 гадах на Беларускім тэлебачанні, у 1998—1999 гадах на кінастудыі «Беларусьфільм». З 2005 года працуе мастацкім кіраўніком творчага аб’яднання «Прэм’ера» Вышэйшага дзяржаўнага каледжу сувязі.

## Творчасць 
Працуе ў розных музычных жанрах. Напісаў харавыя цыклі на вершы Максіма Багдановіча і Уладзіміра Карызны-старэйшага, сімфанічныя паэмы, інструментальныя і эстрадныя п’есы, апрацоўкі беларускіх народных песняў, творы для дзяцей, песні.

## Прэміі і ўзнагароды 
* Лаўрэат рэспубліканскіх конкурсаў патрыятычнай песні 1989, 1990 гг.
* II прэмія і ганаровы прыз Федэрацыі прафсаюзаў беларускай на II рэспубліканскім конкурсе ваенна-патрыятычнай песні 1995 года.
* Пераможца рэспубліканскага конкурсу песняў, прысвечаных горада Мінска (1999)
* Аўтар песні-пераможцы на Усерасійскім конкурсе салдацкай песні ў намінацыі «Песні сучасных аўтараў» (2002)
* Уладальнік дыплому і спецпрыза «Найлепшая песня X Рэспубліканскага конкурсу маладых эстрадных выканаўцаў „Белазаўскі акорд“» (2011)
* Граматы Міністэрства сувязі і інфарматызацыі Беларусі

## Сям’я 
Жанаты, жонка Святлана — піяністка. Старэйшая дачка Анастасія — скрыпачка, сын Іван — віяланчэліст.

## Крыніцы 
## Спасылкі 
* Біяграфія на старонцы Беларускага саюза кампазітараў
* Біяграфія  на старонцы Беларускай дзяржаўнай філармоніі
* Творы Уладзіміра Карызны ў электронным каталогу Нацыянальнай бібліятэкі Беларусі

Катэгорыя:Кампазітары Беларусі
Прэзідэнцкія выбары ў Кот-д’Івуары (2010)

**Прэзідэнцкія выбары ў Кот-д’Івуары 2010 года** прайшлі 31 кастрычніка (першы тур) і 28 лістапада (другі тур). Дадзеныя выбары сталі першымі ў краіне з 2000 года; іх правядзенне было першапачаткова запланавана на 2005 год, але некалькі разоў адкладалася з-за грамадзянскай вайны і цяжкасцяў у арганізацыі працэсу галасавання. Бяспеку на выбарах забяспечвалі міратворцы ААН (9,5 тысяч чалавек) і французскія салдаты. Назіральнікі ад Еўрапейскага Саюза прызналі выбары адпаведнымі дэмакратычным нормам, аднак негатыўна адгукнуліся аб павольнай працэдуры падліку галасоў, а на наступны дзень Канстытуцыйны савет абвясціў пераможцам Ларана Гбагбо. І Гбагбо, і Уатара абвясцілі сябе пераможцамі і прынеслі прэзідэнцкую прысягу. Гэтыя падзеі выклікалі палітычны крызіс у краіне.

Міжнародная супольнасць, уключаючы Арганізацыі Аб’яднаных Нацый, Афрыканскі саюз, Эканамічную супольнасць краін Заходняй Афрыкі, Еўрапейскі Саюз, ЗША і Францыю, выказала сваю падтрымку Уатары і заклікала Гбагбо пакінуць пасаду. 18 снежня апошні загадаў міратворчым войскам пакінуць краіну. Аднак ААН адмовілася выконваць гэтае патрабаванне, а Савет Бяспекі арганізацыі падоўжыў мандат місіі ў Кот-д’Івуары да 30 чэрвеня 2011 года. Сусветны банк спыніў крэдытаванне краіны, акрамя таго на Гбагбо і яго прыхільнікаў наклалі абмежаванні па перамяшчэнню.

## Зноскі 
Катэгорыя:Ваенна-палітычны крызіс у Кот-д’Івуары
Катэгорыя:Лістапад 2010 года
Катэгорыя:Кастрычнік 2010 года
Катэгорыя:Выбары 2010 года
Гаўрыленя

**Гаўрыленя** — прозвішча.

## Вядомыя носьбіты 
* Вольга Сцяпанаўна Гаўрыленя (нар. 1994) — беларуская футбалістка.
* Таццяна Сцяпанаўна Гаўрыленя (нар. 1994) — беларуская футбалістка.
Таццяна Віктараўна Логінава

**Таццяна Віктараўна Логінава** (нар. , г. п. Ушачы, Беларусь) — беларуская футбалістка, нападаючая. Выступала за зборную Беларусі.

## Клубная кар’ера 
Здольнасць да спорту заўважыў яе настаўнік фізічнай культуры П. С. Леановіч у Плінскай школы. У 1995 годзе прыйшла трэніравацца ва Ушацкую ДЮСШ, была залічана ў групу, у якой займаліся хлопчыкі 1983—1984 гадоў нараджэння. Футбольная каманда, у якой пад выглядам хлопца выступала яна, заняла трэцяе месца ў рэспубліканскіх спаборніцтвах па футболе сярод хлопчыкаў 9-10-гадовага ўзросту, а пазней стала срэбраным прызёрам першынства Віцебскай вобласці, прапусціўшы наперад толькі каманду ДЮШАР № 6 горада Віцебска.

У верасні 2000 года яна падпісала кантракт з клубам «Універсітэт-96» горада Віцебска, у складзе якой заняла другое месца ў розыгрышы кубка Рэспублікі Беларусь, а таксама ў складзе маладзёжнай зборнай рэспублікі ўдзельнічала ў паўфінальным турніры чэмпіянату Еўропы. Пазней пераехала ў Гродна, дзе паспяхова выступала за футбольную каманду «Белкард».

З 2008 года выступае за «Бабруйчанку» з горада Бабруйска. У 2008 годзе каманда заваявала трэцяе месца чэмпіянату рэспублікі, у 2009 — другое месца гэтага ж турніру і Кубак Рэспублікі Беларусь. У 2010 годзе каманда стала пераможцай чэмпіянату, а для заваявання Кубка не хапіла зусім крышачку: па пенальці прайгралі камандзе горада Мінска «Зорка БДУ».

У 2010 годзе запрасілі ў нацыянальную зборную Рэспублікі Беларусь, дзе яна прымала ўдзел у адборачных гульнях чэмпіянату Еўропы з камандамі Македоніі і Нарвегіі.
## Крыніцы 
## Спасылкі 
* Ушачская футболистка Татьяна Логинова 
* Футбол — дело женское! Очередной трофей в свою копилку положила бывшая воспитанница Ушачской ДЮСШ Татьяна Логинова 

Катэгорыя:Футбалісткі Беларусі
Катэгорыя:Ігракі жаночай зборнай Беларусі па футболе
Катэгорыя:Ігракі ЖФК Нёман Гродна
Катэгорыя:Ігракі ЖФК Бабруйчанка
Тэатральная Беларусь (значэнні)

Назву **Тэатральная Беларусь** маюць:

* Тэатральная Беларусь — двухтомная энцыклапедыя, першы ў гісторыі беларускага народа галіновы даведнік па тэатральным мастацтве.
* Тэатральная Беларусь — беларускі часопіс драматургіі і сцэнічнага мастацтва.
Букле

**Букле** (ад  «завіваць») — пража або грубая тканіна палатнянага перапляцення, вырабленая з фасоннай пражы, якая мае буйныя вузельчыкі, размешчаныя на некаторай адлегласці адзін ад аднаго, у аснове і ўтку ці толькі ва ўтку, у выніку чаго тканіна набывае гузаватую паверхню. Некаторыя віды гэтай тканіны выпрацоўваюцца з кручанай пражы ў аснове і ўтку, дробнаўзорыстым перапляценнем.

Пража складаецца з доўгіх петляў аднолькавага памеру, якія могуць вар’іравацца ад маленькіх вузельчыкаў да буйных завіткоў. Каб зрабіць букле, аб’ядноўваюць па меншай меры дзве ніткі, пры гэтым нацяжэнне адной ніткі нашмат менш, чым другой, калі яна , у выніку чаго свабодная нітка (вядомая як «») утварае петлі, а іншая нітка выконвае ролю якара.

## Машыннае прадзенне 
Пры машынным прадзенні пража букле можа быць створана за адзін этап з выкарыстаннем полага верацяна. Гэта робіцца шляхам рознай хуткасці падачы эфектнай пражы ў адносінах да асноўнай пражы. Ніткі сарцавіны намотваюцца на пражу з эфектам альбо свабодна, альбо туга, у залежнасці ад розніцы ў хуткасці падачы і ступені выкарыстанай круткі. Раўнамернасць петляў кантралюецца змяненнем адлегласці паміж кропкай, дзе асноўныя ніткі сыходзяцца разам, і накіравальнай. Пры павелічэнні адлегласці эфект букле становіцца больш нераўнамерным.

## Уласцівасці 
Букле валодае наступнымі ўласцівасцямі:

* паветрапранікальнасць;
* мяккасць і лёгкасць;
* добрая цеплаправоднасць;
* несмінальнасць;
* арыгінальная аб’ёмная вузельчыкавая фактура.

## Крыніцы 
## Літаратура 
* Андреева Р. П. Букле // Энциклопедия моды. — СПб.: Издательство «Литера», 1997. — С. 122. — ISBN 5-86617-030-2.
* Букле — Краткая энциклопедия домашнего хозяйства/ред. И. М. Скворцов и др. — М.: Государственное Научное издательство «Большая Советская энциклопедия» — 1959.
* Букле // Товарный словарь / И. А. Пугачёв (главный редактор). — М.: Государственное издательство торговой литературы, 1956. — Т. I. — Стб. 594—595.

## Спасылкі 
* Вязание букле 

Катэгорыя:Тканіны
Аляксандра Дынько

**Аляксандра Дынько** (нар. , Брэст) — беларуская журналістка.

## Біяграфія 
Нарадзілася ў Брэсце ў 1975 годзе. Скончыла ў 1997 годзе філалагічны факультэт БДУ, у 2004 годзе — аспірантуру. У 2009 годзе атрымала ступень магістра сацыялогіі ў ЕГУ. Стыпендыятка праграмы Stanford Center on Democracy, Development, and the Rule of Law (2013). Працавала ў часопісе ARCHE, выдавецтвах «Кнігарня „Наша Ніва“», «Логвінаў», «Bybooks».

З 2012 года працуе на Радыё Свабода.

## Узнагароды 
Лаўрэатка амерыканскай прэміі імя Эдварда Мараў (Edward R. Murrow Award) за выдатныя дасягненні ў электроннай журналістыцы (2019). Лаўрэатка прэміі «Гонар журналістыкі» імя Алеся Ліпая (2020).

Катэгорыя:Журналісты Беларусі
Балоння (тканіна)

**Балоння** (ад назвы італьянскага горада Балоння, з якога паходзіць гэтая тканіна) — сінтэтычная тканіна, прызначаная для вытворчасці ,  і іншага воданепранікальнага адзення.

## Апісанне 
Тканіна «балоння» цёмна-сіняга адцення трапіла ў СССР з Італіі ў 1962 годзе. Першапачаткова яна выраблялася на Нара-фамінскім шаўковым камбінаце, дзе перанялі італьянскі вопыт яе вырабу. У складзеным выглядзе плашч месца не займаў зусім. Кошты былі астранамічныя: ад 60 да 80 рублёў — у СССР тагачасная палова стандартнай зарплаты — 120—140 рублёў у месяц.

Балоння прадстаўляе сабой капрон або нейлон, пакрыты  і . Пакрыццё воданепранікальнае, з 2-4 слаёў, нанесеных на ўнутраны бок асновы. Першы са слаёў забяспечвае воданепранікальнасць, для яго нанясення ўжываецца рэчыва з вялікай вязкасцю — раствор палімера і супалімера  ў этылацэтаце з дадаткамі  і . Наступны пласт складаецца з таго ж рэчыва, але менш глейкага, ён прызначаны для павышэння прывабнасці тканіны. На больш дарагія вырабы для паляпшэння якасці наносяць трэці і чацвёрты пласты, апошні змяшчае металічную пудру розных адценняў. Пасля нанясення гэтых слаёў выраб з абодвух бакоў падвяргаецца апрацоўцы сіліконам, які валодае воданепрымальным дзеяннем.

Як і сам капрон, «балоння» не падвяргаецца ўплыву кіслот, шчолачаў, бактэрый. Яна больш чым удвая лягчэй баваўнянай тканіны і больш трывалая. Пры гэтым палімерныя плёнкі на капроне «балонні» раствараюцца  і іншымі арганічнымі растваральнікамі. «Балоння» не прапускае не толькі ваду, але і паветра, ёй шкодзяць прамыя сонечныя прамяні.

## У масавай культуры 
Згадка пра балонню як пра дэфіцытны дарагі матэрыял сустракаецца ва У. С. Высоцкага ў песні «» (1973): *«…Мои друзья хоть не в болонии, зато не тащат из семьи, а гадость пьют из экономии, хоть по утру да на свои…»*.

Катэгорыя:Тканіны
Дабраград

**Дабраград** () — пасёлак гарадскога тыпу ў Каўроўскім раёне Уладзімірскай вобласці Расіі. Утварае аднайменнае муніцыпальнае ўтварэнне пасёлак Дабраград са статусам гарадскога паселішча. Дабраград размешчаны каля вёскі Гаражонава, на месцы зліцця рэк Нерахты і Аргі, прыкладна за 60 км ад горада Уладзіміра, за 15 км на поўдзень ад райцэнтра горада Каўрова і за 10 км на поўдзень ад пасёлка Новага. Насельніцтва — 1000 чалавек (2021).

Катэгорыя:Пасёлкі гарадскога тыпу Уладзімірскай вобласці
Мультан

з мультану з карункавым аздабленнем і вышыўкай]]
**Мультан** ( ад , ад  — *бавоўна*) — шчыльная баваўняная тканіна саржавага, радзей палатнянага перапляцення з начосам на адным, звычайна споднім, баку, сустракалася таксама тканіна з начосам з абодвух бакоў.

## Гісторыя 
Як паведамляе Энцыклапедыя Брытаніка, мультан быў упершыню выпушчаны ў Англіі пры Лізавеце I. Першапачаткова тканіна выпрацоўвалася з шоўку ці была змяшанай — з шоўку і воўны. Мультан добрай якасці меў шаўковую аснову і  (з часанай воўны) уток. У пачатку XIX стагоддзя была наладжана яго шырокая вытворчасць у Норыджы.

Чорны мультан некалі выкарыстоўвалася для  адзення, але матэрыял выйшаў з моды да пачатку XX стагоддзя.

Слова *bombazine* утворана ад састарэлага французскага bombasin, якім першапачаткова пазначалі шоўк, але пасля ўжывалі і да шаўковага дрэва або бавоўны. У Р. Кірсанавай паказана, што французскае bombasin паходзіць ад італьянскага слова bambagia «бавоўна», і ў Расійскай імперыі тканіну называлі ў прастамоўі *бамбазеяй*, што бліжэй да арыгіналу.

## Літаратура 
* Андреева Р. П. Бумазея // Энциклопедия моды. — СПб.: Издательство «Литера», 1997. — С. 122. — ISBN 5-86617-030-2.
* Бумазея // Большая советская энциклопедия : [в 30 т.] / гл. ред. А. М. Прохоров. — 3-е изд. — М. : Советская энциклопедия, 1969—1978.
* Бумазея — Краткая энциклопедия домашнего хозяйства/ред. И. М. Скворцов и др. — М.: Государственное Научное издательство «Большая Советская энциклопедия» — 1959.
* Бумазея // Товарный словарь / И. А. Пугачёв (главный редактор). — М.: Государственное издательство торговой литературы, 1956. — Т. I. — Стб. 676—677.

Катэгорыя:Баваўняныя тканіны
Біньям Махамед

**Біньям Ахмед Махамед** (, , нар. 24 ліпеня 1978) — грамадзянін Эфіопіі, які ў 2002—2009 гадах па падазрэнні ў тэрарыстычнай дзейнасці знаходзіўся ў зняволенні ў сакрэтных турмах ЦРУ.

## Біяграфія 
Нарадзіўся ў Адыс-Абеба.

У 1995 годзе атрымаў палітычны прытулак у Канадзе. Пазней стаў рэзідэнтам Вялікабрытаніі, а потым меркаваў выехаць у Чачню і змагацца з расійскай арміяй.

10 красавіка 2002 года Біньям арыштаваны пакістанскімі сілавікамі ў Карачы. Затым яго перадалі амерыканскім спецслужбам, якія спачатку трымалі яго ў Марока. Тут эфіоп стаў ахвярай катаванняў (следчыя скальпелямі і брытвай парэзалі Біньяму пеніс і грудзі). Далей вязня перавялі ў Афганістан. Наступным месцам зняволення стала турма ў Гуантанама, куды эфіопа накіравалі ў 2004 годзе.

На трыбунале па пераглядзе статусу затрыманага спецслужбы заявілі, што зняволены прызнаўся ў праходжанні падрыхтоўкі ў лагеры Аль-Каіды. Аднак як паведаміў сам Біньям, гэтыя паказанні дадзены пад катаваннямі. У рэшце рэшт ЗША знялі з яго абвінавачванні і вызвалілі.

23 лютага 2009 года мужчына прыбыў у Вялікабрытанію. Разам з іншымі былымі затрыманымі Біньям падаў у суд на брытанскі ўрад за саўдзел у катаваннях. У лютым 2010 года Апеляцыйны суд краіны пастанавіў, што эфіоп пацярпеў ад «жорсткага, бесчалавечнага і зневажальнага абыходжання з боку ўладаў ЗША», у чым былі замяшаны брытанскія спецслужбы. У лістападзе таго ж года ўрад Вялікабрытаніі пагадзіўся выплаціць кампенсацыю былому вязню.

## Фільмы 
Справа Біньяма паказана ў дакументальным фільме «Мы не ўпіры» () 2022 года.

## Літаратура 
*

## Спасылкі 
*Biography of Plaintiff Binyam Mohamed , ACLU
*Binyam Mohamed's Guantanamo detainee assessment via Wikileaks
*Profile: Binyam Mohamed

Катэгорыя:Затрыманыя прывіды
Катэгорыя:Палітычныя эмігранты
Сезон 2014 ЖФК Надзея-Дняпро

У 2014 годзе жаночы футбольны клуб «Надзея-Дняпро» з Магілёва прымаў удзел у двух афіцыйных турнірах на рэспубліканскім узроўні:
* Чэмпіянат Беларусі 2014 (3 месца),
* Кубак Беларусі 2014 (паўфінал).

## Склад каманды 
## Спасылкі 
* ZORKA-BDU VS. NADEZHDA 1 — 1
* NADEZHDA VS. MINSK 1 — 3
* NADEZHDA VS. BOBRUICHANKA 4 — 0
* NADEZHDA VS. GOMEL 7 — 0
* NEMAN VS. NADEZHDA 1 — 1
* NADEZHDA VS. UNIVERSITET 10 — 0
* GOMEL VS. NADEZHDA 0 — 6
* UNIVERSITET VS. NADEZHDA 0 — 4
* MINSK VS. NADEZHDA 2 — 0
* GOMEL VS. NADEZHDA 1 — 7
* NADEZHDA VS. NEMAN 2 — 2
2014
Надзея-Дняпро
Катэгорыя:2014 год у Магілёве
Вацін

**Вацін** ( — авечае руно) — тэкстыльны матэрыял, палатно. Радзімай ваціну прынята лічыць Францыю.

Па сутнасці, выраб той жа вытворчасці і з тых жа матэрыялаў, што і вата (бавоўны, воўны), але асаблівай разнавіднасці. Вырабляецца звычайна з падклейкай верхняга пласта ватовага пласта або з пракладкай асаблівай рэдкай сеткі з пражы або марлі і выпрацоўваецца ў больш складаным працэсе вытворчасці.

Вацін ужываецца ў якасці падшэўкі для цёплага верхняга адзення, як альтэрнатыва футравай падшэўцы, надаючы больш хупавы выгляд гатовай рэчы.

## Літаратура 
* Андреева Р. П. Ватин // Энциклопедия моды. — СПб.: Издательство «Литера», 1997. — С. 126. — ISBN 5-86617-030-2.
* 

Катэгорыя:Прадукцыя лёгкай прамысловасці
Катэгорыя:Тэкстыль
Ватола (тканіна)

**Ватола**, таксама *ватула* — у рускай мове састарэлы тэрмін, які абазначаў грубую тканіну і верхнюю вопратку з яе. У нямецкай мове гэтая тканіна называлася *вадмал*.

Ватола згадваецца ў  ад 1074 года, дзе гаворыцца: «*прападобны Ісаакій апрануўся ў , і на валасяніцу світку ваталяную*». Мяркуючы па духоўнай грамаце Дзмітрыя Данскога (1389), у яго гардэробе таксама мелася ватола сажана (гэта значыць вышытая золатам і ўпрыгожаная каштоўнымі камянямі).

## Нямецкі аналаг 
Вадмал у эстаў — грубая ваўняная тканіна, якая ўжывалася на адзенне ў Ліфляндыі, Швецыі, Даніі і Паўночнай Германіі і захоўвалася яшчэ ў Эстляндскай губерні. Там яна бывала амаль заўсёды чорнага колеру, за што латышы і празвалі эстаў чорнакафтаннікамі ().

## Прымаўка 
Не глядзі на ватолу (якой воз пакрыты), а глядзі пад ватолу. (У значэнні «не судзі па знешнасці»).

## Спасылкі 
* 
* 
* Вотола // Этимологический словарь русского языка. — М.: Прогресс. М. Р. Фасмер. 1964—1973.
* Ватула , объяснение в книге этнографа Мельникова-Печерского П. И.
* Ватолин // Словарь русских фамилий «Ономастикон»
* Кондрашов Н. А. Функциональная значимость слова в тексте художественного произведения: межвузовский сборник научных трудов. — М.: Московский областной педагогический институт имени Н. К. Крупской, 1983. — С. 67—79. — 148 с.

Катэгорыя:Тканіны
Катэгорыя:Рускі касцюм
Красная Гарбатка

**Красная Гарбатка** () — пасёлак гарадскога тыпу, адміністрацыйны цэнтр Селіванаўскага раёна Уладзімірскай вобласці Расіі. Утварае аднайменнае муніцыпальнае ўтварэнне пасёлак Красная Гарбатка са статусам гарадскога паселішча як адзіны населены пункт у яго складзе.

Насельніцтва — 7998 жыхароў (2021). Размешчаны на рацэ Колп (басейн Акі) за 130 км ад Уладзіміра. Чыгуначная станцыя Селіванава на лініі Каўроў — Мурам.

Адзіны населены пункт гарадскога паселішча — пасёлак гарадскога тыпу Красная Гарбатка.

Катэгорыя:Пасёлкі гарадскога тыпу Уладзімірскай вобласці
Катэгорыя:Населеныя пункты, заснаваныя ў 1628 годзе
Мелехава

**Мелехава** — тапонім.

## Беларусь 
* Мелехава (Сенненскі раён)

## Расія 
* Мелехава (Уладзімірская вобласць)
Бязь

**Бязь** ( — белы, адбелены, або ) — баваўняная шчыльная тканіна палатнянага перапляцення. Бязь выпускаецца суровай (неабробленай) і ,  і . Беленая бязь звычайна называецца палатно. У склад бязі могуць уваходзіць як натуральныя валокны, так і штучныя.

З’явілася ў Расійскай імперыі ў XVI стагоддзі, даўней прывозілася з Азіі. Выкарыстоўвалася для , кафтанаў і іншага верхняга адзення як падшэўка. У XVIII—XX стагоддзях адбеленая бязь служыла для пашыву ніжняй салдацкай бялізны, бо была таннейшай за міткаль. Гладкафарбаваную бязь выкарыстоўвалі для падшэўкі і дублявання гарнітурных і палітовых тканін, набіўную — для жаночых і дзіцячых лёгкіх сукенак.

У цяперашні час бязь — асноўны від тканін для пашыву .

## Гісторыя бязі ў Расійскай імперыі 
Увядзенне бязі ў лік тканін, што вырабляліся ў Расійскай імперыі, з’яўляецца заслугай . Член Імператарскага Рускага геаграфічнага таварыства І. Аксакаў, які напісаў у 1858 годзе каштоўнае даследаванне аб гандлі на ўкраінскіх кірмашах, кажа:

«*Вельмі выдатная па збыце сваім папяровая матэрыя, вядомая ў гандляроў пад імем амерыканскага або адэскага папяровага палатна, або бязі. Амерыканскім называецца яно таму, што першыя сталі яго рабіць амерыканцы, адэскім — таму, што перш за ўсё яно з’явілася ў Адэсе, а „бясь“ або „бязь“ — сапсаванае слова турэцкае або татарскае, запазычанае нашымі гандлярамі ад караімаў або бесарабскіх пакупнікоў. , сустрэўшы гэтую матэрыю ў сваім украінскім кірмашовым вандраванні, завялі тканіну бязі ў сябе на фабрыках, і неўзабаве затым руская бязь з’явілася ў продажы на ўкраінскіх кірмашах у трох кінешамскіх фабрыкантаў — у Разаронавых і двух Канавалавых*».

Гэтая выпіска сведчыць, што Разаронавы з Канавалавымі былі тымі «пераімістымі», ці дакладней прадпрымальнымі, кінешамцамі, якія ўвялі выраб бязі ў Расіі.

## Літаратура 
* 
* 
* *Андреева Р. П.* Бязь // Энциклопедия моды. — СПб.: Издательство «Литера», 1997. — С. 124. — ISBN 5-86617-030-2.
* 
* 
* *Кирсанова Р. М.* Бязь // Костюм в русской художественной культуре 18 — первой половины 20 вв.: Опыт энциклопедии / под ред. Т. Г. Морозовой, В. Д. Синюкова. — М.: Большая российская энциклопедия, 1995. — С. 58. — 383 с. — 50 000 экз. — ISBN 5-85270-144-0.
* Бязь // Краткая энциклопедия домашнего хозяйства / Ред. И. М. Скворцов и др. — : Советская энциклопедия, 1959.
* Бязь // Товарный словарь / И. А. Пугачёв (главный редактор). — М.: Государственное издательство торговой литературы, 1956. — Т. I. — Стб. 711—714.

## Спасылкі 
* Дрезненская прядильно-ткацкая фабрика (классификатор — *Б*)

Катэгорыя:Баваўняныя тканіны
Вафельнае палатно

**Вафельнае палатно** — баваўняная тэхнічная тканіна, якая мае палатняную форму перапляцення нітак і якая валодае добрымі  ўласцівасцямі. Назву атрымала за аб’ёмны клеткавы малюнак, які аддалена нагадвае знешні выгляд кандытарскіх вырабаў — вафляў.
]]
Першапачаткова было вядома як «турэцкае палатно», паколькі было прыдумана ў Турцыі ў XVIII стагоддзі ў горадзе Бурса.

## Знешні выгляд 
Вафельнае палатно адрозніваецца па сваім выглядзе і спосабу вытворчасці. Адрозніваюць суровую тканіну і  з адсутнасцю якіх-небудзь прымешак у тканіне. Шчыльнасць вафельнага палатна можа адрознівацца ў межах 120—240 г/м².

Сучаснай прамысловасцю вафельнае палатно вырабляецца трох асноўных відаў:

* *Палатно вафельнае выбеленае*. Мала адрозніваецца ад суровага. Аднак у гэтым відзе палатна прыбіраюць усё смецце, якое трапіла ў яго раней. Палатно адбельваецца.
* *Палатно вафельнае гладкаафарбаванае*. Ручнік доўга адбельваюць, і ў выніку пакрываюць тонкім адзіным пластом фарбы.
* *Палатно вафельнае набіванае*. Галоўнае адрозненне — нераўнамерныя набіваныя малюнкі. Палатно прапускаюць праз спецыяльныя тэхналагічныя валікі.

Выпускаецца звычайна ў выглядзе рулонаў памерам 45×100 см.

## Прымяненне 
З прычыны сваёй таннасці і добрых гіграскапічных уласцівасцяў шырока ўжываецца ў выглядзе сурвэтак і ручнікоў ва ўстановах сацыяльнага і медыцынскага абслугоўвання, лабараторыях, на вытворчасці (у якасці ануч), а таксама ў побыце.

Катэгорыя:Баваўняныя тканіны
Катэгорыя:Прадметы асабістай гігіены
Мелехава (Уладзімірская вобласць)

**Мелехава** () — пасёлак гарадскога тыпу ў Каўроўскім раёне Уладзімірскай вобласці Расіі.

Утварае аднайменнае муніцыпальнае ўтварэнне пасёлак Мелехава са статусам гарадскога паселішча. Размешчаны на правым беразе ракі Нерахта (прыток Клязьмы), за 12 км на поўдзень ад Каўрова і за 72 км ад абласнога цэнтра. Насельніцтва — 6560 чалавек (2021).

Катэгорыя:Пасёлкі гарадскога тыпу Уладзімірскай вобласці
Нікалагоры

**Нікалаго́ры** () — пасёлак гарадскога тыпу ў Вязнікоўскім раёне Уладзімірскай вобласці Расіі. Цэнтр муніцыпальнага ўтварэння «Пасёлак Нікалагоры». Насельніцтва — 4950 чал. (2021). Размешчаны за 12 км ад чыгуначнай станцыі Сенькава (на лініі Каўроў — Ніжні Ноўгарад), за 121 км ад абласнога цэнтра Уладзіміра, да Ніжняга Ноўгарада — 110 км, да Вязнікаў — 15 км.

Катэгорыя:Пасёлкі гарадскога тыпу Уладзімірскай вобласці
Стаўрова

**Стаўрова**:

* Стаўрова — вёска ў Браслаўскім раёне Віцебскай вобласці Беларусі.
* Стаўрова — пасёлак гарадскога тыпу ў Собінскім раёне Уладзімірскай вобласці Расіі.
Стаўрова (Уладзімірская вобласць)

**Стаўрова** () — пасёлак гарадскога тыпу ў Собінскім раёне Уладзімірскай вобласці Расіі. Утварае аднайменнае муніцыпальнае ўтварэнне пасёлак Стаўрава са статусам гарадскога паселішча як адзіны населены пункт у яго складзе.

Насельніцтва — 6932 чал. (2021). Размешчаны на рацэ Колакша, за 16 км ад чыгуначнай станцыі Колакша (на лініі Уладзімір — Масква).

Пасёлак уваходзіць у Пералік гістарычных гарадоў Расіі.

Катэгорыя:Пасёлкі гарадскога тыпу Уладзімірскай вобласці
Шаля (Свярдлоўская вобласць)

**Шаля** () — пасёлак гарадскога тыпу ў Свярдлоўскай вобласці Расіі. Адміністрацыйны цэнтр Шалінскай гарадской акругі і Шалінскага раёна. Шаля атрымала сваю назву ад аднайменнай ракі. Заснавана ў 1903 годзе як пасёлак пры пракладцы чыгункі Перм — Екацярынбург. 
## Насельніцтва 
Катэгорыя:Пасёлкі гарадскога тыпу Свярдлоўскай вобласці
Катэгорыя:Населеныя пункты, заснаваныя ў 1903 годзе
Сосьва

**Сосьва**:
* Сосьва (рака)
* Сосьва (Сосьвінская гарадская акруга)
Уральскі (Свярдлоўская вобласць)

**Уральскі** () — пасёлак гарадскога тыпу ў Свярдлоўскай вобласці Расіі, закрытае адміністрацыйна-тэрытарыяльнае ўтварэнне. На тэрыторыі пасёлка Уральскага размешчаны 21-ы арсенал РВСП «Хрызалітавы» (воінская часць 56653).

Пасёлак Уральскі размешчаны за 32 км на паўднёвы ўсход ад Екацярынбурга, паміж аўтамабільнай дарогай і чыгункай Екацярынбург — Курган. == Насельніцтва ==

## Крыніцы 
Катэгорыя:Пасёлкі гарадскога тыпу Свярдлоўскай вобласці
Сосьва (Сосьвінская гарадская акруга)

**Сосьва** () — пасёлак гарадскога тыпу ў Свярдлоўскай вобласці Расіі. Адміністрацыйны цэнтр Сосьвінскай гарадской акругі і найбуйнейшы населены пункт Сяроўскага раёна.

Знаходзіцца на ўсходнім схіле Сярэдняга Урала, на левым беразе ракі Сосьвы. Пасёлак размешчаны паблізу геаграфічнага цэнтра Свярдлоўскай вобласці, а таксама каля мяжы прыродных зон Урала і Сібіры.

Сосьва знаходзіцца ўдалечыні ад буйных уральскіх гарадоў. Яна размешчана на поўнач-паўночны ўсход ад Екацярынбурга, на паўночны ўсход ад Ніжняга Тагіла і на паўднёвы ўсход ад Сярова. Апошні з’яўляецца найбліжэйшым горадам. Адлегласць да Сярова па прамой — 87 кіламетраў, па аўтадарозе — 108 кіламетраў, па чыгунцы — 105 кіламетраў. 
## Насельніцтва 
Катэгорыя:Пасёлкі гарадскога тыпу Свярдлоўскай вобласці
Айзек Хейз

**Айзек Лі Хейз-малодшы** (, , Ковінгтан — , Мемфіс) — амерыканскі рытм-н-блюз-музыкант, кампазітар, прадзюсар, аранжыроўшчык і акцёр. Найбольш вядомымі музычнымі працамі Хейза з’яўляюцца запісы на Stax Records — Айзек быў адной з рухаючых сіл лэйбла.

## Біяграфія 
Найбольш вядомым альбомам Хейза з’яўляецца класічны соўл-альбом «Hot Buttered Soul». На гэтай кружэлцы Хейз адышоў ад традыцыйнай структуры альбома з троххвілінных песень; на дыску ўсяго 4 трэкі — дзве кавер-версіі традыцыйных поп-песень і два арыгінальныя трэкі. Песні на альбоме працягваюцца ад 5 да 18 хвілін. Іншым буйным поспехам Хейза стала музыка да фільма «Шафт», за якую ён атрымаў «Оскара» і «Грэмі». Акрамя таго, альбом дасягнуў першага месца ў трох пунктах рэйтынгу «Billboard».

Таксама Хейз агучыў Шэфа ў анімацыйным серыяле «South Park». Ён удзельнічаў у праекце з самага пачатку — з пілотнай серыі «Картман і анальны зонд» (1997), аднак сышоў з серыяла пасля серыі «Захраснуў у каморы» (2005), у якой высмейвалася саенталогія — Хейз з’яўляўся саентолагам і пракаментаваў свой сыход словамі аб тым, што стваральнікі серыяла перасталі быць талерантнымі.

У 2002 годзе Хейз быў уключаны ў Залу славы рок-н-ролу.

У пачатку 2006 года Хейз перажыў першы інсульт. 10 жніўня 2008 года сваякі знайшлі яго без прытомнасці каля дома; неўзабаве спявак быў дастаўлены ў шпіталь, дзе праз гадзіну зафіксавалі факт смерці. Прычынай смерці таксама быў названы інсульт.

У Айзека Хейза засталося 12 дзяцей, 14 унукаў і трое праўнукаў. Са сваёй чацвёртай жонкай Ад’ёвай ён ажаніўся 10 красавіка 2006 года. Адзін з сыноў Айзека носіць яго імя — гэта Айзек Хейз-трэці, музычны прадзюсар.

Катэгорыя:Музыканты ЗША
Корд (тканіна)

**Корд** — шарсцяная тканіна асаблівага перапляцення, якое стварае на яе правай паверхні падоўжныя рубчыкі шырынёй каля 3-8 мм. У залежнасці ад шчыльнасці і таўшчыні корд ужываюць для пашыву сукенак, касцюмаў або паліто. Найбольш цяжкімі і шчыльнымі кордамі абіваюць сядзенні легкавых аўтамабіляў.

Вельвет — разнавіднасць корда з больш вузкімі рубчыкамі.

## Літаратура 
* Терминологический словарь одежды. Орленко Л. В., 1996
* Энциклопедия моды и одежды. EdwART. 2011.

## Спасылкі 
* Корд — статья из Большой советской энциклопедии.

Катэгорыя:Тканіны
Катэгорыя:Шарсцяныя тканіны
Катэгорыя:Баваўняныя тканіны
Вольга Сцяпанаўна Гаўрыленя

**Вольга Сцяпанаўна Гаўрыленя** (нар. , Бабруйск, Беларусь) — беларуская футбалістка, абаронца. Кандыдат у майстра спорту. Сястра беларускай футбалісткі Таццяны Гаўрылені.

## Клубная кар’ера 
На працягу двух гадоў займалася футболам у ДЮСШ № 1 г. Бабруйска ў трэнера-выкладчыка Віктара Вікенцьевіча Ганчарова. У 2009 годзе, у 9-м класе, ёй прапанавалі працягнуць навучанне ў Магілёўскім дзяржаўным вучылішчы алімпійскага рэзерву. Займалася ў вучылішча алімпійскага рэзерву да 11-га класа, потым паступіла ў Магілёўскі дзяржаўны ўніверсітэтім. А. Куляшова на спартовым аддзяленні.

Футбольную кар’еру пачынала ва ўзросце 16 гадоў у ЖФК «Надзея-ДЮСШАР № 7» у трэнераў Аляксандра Васілевіча Ластачкіна і Уладзіміра Пятровіча Шындзікава.

Пасля заканчэння ўніверсітэта паўгода працавала ў Магілёўскім клубе «Надзея-Дняпро», а потым вярнулася ў родны Бабруйск. У 2017 годзе працаўладкавалася ў ФСК Бабруйскага раёна. У тым жа году пачала гуляць за ЖФК «Бабруйчанка».

У 2016 годзе ўпершыню выступалі за «Бабруйчанку» на чэмпіянаце Беларусі па пляжным футболе. З 2022 года ўлучана ў склад зборнай Рэспублікі Беларусь па пляжным футболе.

## Крыніцы 
## Спасылкі 
* Акцябраты сабраліся на “Зарнічку”  

Катэгорыя:Футбалісткі Беларусі
Катэгорыя:Ігракі ЖФК Дняпро Магілёў
Катэгорыя:Ігракі ЖФК Бабруйчанка
Катэгорыя:Ігракі ў пляжны футбол Беларусі
Катэгорыя:Ігракі жаночай зборнай Беларусі па пляжным футболе
Катэгорыя:Выпускнікі Магілёўскага дзяржаўнага ўніверсітэта імя Аркадзя Куляшова
Катэгорыя:Выпускнікі Магілёўскага дзяржаўнага вучылішча алімпійскага рэзерву
Вішы (тканіна)

**Клетка Вішы** () — узор двухколернай тканіны, на якім утвораны ромбы, часцей за ўсё з  саржавага перапляцення па чарзе з 2 (або 4) белых і каляровых нітак. Вішы часам лічаць спалучэннем  і .

## Характарыстыка 
Назва паходзіць ад французскага горада Вішы, раней вядомага вытворчасцю баваўняных тканін для фартухоў і кашуль.

У XX—XXI стагоддзях кашулі ў клетку ўваходзілі ў моду некалькі разоў. У 2018 годзе амерыканская прэса крытыкавала мужчын за тое, што яны малпуюць адзін аднаго і носяць толькі кашулі з такім узорам, быццам іншай моды не існуе.

Акрамя клеткі, вядомая таксама **палоска Вішы** (якую часам блытаюць з зефірам). З яе шыюць кашулі, фартухі, а раней з яе часта рабілі .

Катэгорыя:Тэкстыль
Вішы (значэнні)

**Вішы** — шматзначны тэрмін.

* Вішы — горад у Францыі
* Вішы — узор двухколернай тканіны
Сезон 2012 ЖФК Надзея-СДЮШАР-7

У 2012 годзе жаночы футбольны клуб «Надзея-СДЮШАР-7» з Магілёва прымаў удзел у двух афіцыйных турнірах на рэспубліканскім узроўні:
* Чэмпіянат Беларусі 2012 (4 месца),
* Кубак Беларусі 2012 (чвэрцьфінал).

## Склад каманды 
## Спасылкі 
* ZORKA-BDU VS. NADEZHDA 5 — 0
* NADEZHDA VS. MOLODECHNO 22 — 0
* VIKTORYA-86 BREST VS. NADEZHDA 0 — 13
* NADEZHDA VS. VICTORYA VORONOVO 2 — 2
* NEMAN VS. NADEZHDA 0 — 1
* NADEZHDA VS. BOBRUICHANKA 1 — 5
* NADEZHDA VS. UNIVERSITET 5 — 0
2012
Надзея-СДЮШАР-7
Катэгорыя:2012 год у Магілёве
Storm Shadow

**Storm Shadow**  — кіраваная ракета класа «паветра — зямля» прызначаная для паражэння нерухомых цэляў на вялікай адлегласці. Ракета мае боегалоўку вагой 450 кг, якая можа знішчыць умацаваныя пабудовы кшталту бункераў. Вытворца характарызуе ракеты як малазаўважныя для сродкаў супрацьпаветранай абароны.

## Апісанне 
Ракеты Storm Shadow былі распрацаваныя ў 1990-я гады французскай кампаніяй Matra і брытанскай British Aerospace. У французскай арміі гэтая ракета мае назву Scalp (па першых літарах на французскай мове — «шматцэльная высокадакладная крылатая ракета вялікай далёкасці з аўтаномным навядзеннем»).

Storm Shadow выкарыстоўваліся ў Іраку, Лівіі і Сірыі.
 

## Спасылкі 
* Ракеты Storm Shadow змусяць Чарнаморскі флот пакінуць Севастопаль?

Катэгорыя:Ракеты «паветра-паверхня»
Катэгорыя:Уварванне Расіі ва Украіну (2022)
Катэгорыя:Крылатыя ракеты Францыі
Катэгорыя:Крылатыя ракеты Вялікабрытаніі
Тэатральная творчасць

**«Тэатральная творчасць»** — беларускі часопіс драматургіі і сцэнічнага мастацтва. Заснаваны ў 1992 годзе Міністэрствам культуры і друку Беларусі і Саюзам тэатральных дзеячаў Беларусі. Да 1996 года выдаваўся пад назвай **«Тэатральная Беларусь»**.

Выходзіць 6 нумароў за год. Часопіс публікуе п’есы беларускіх драматургаў для прафесійнай і самадзейнай сцэны, успаміны, эсэ, выступленні артыстаў, журналістаў, тэатральных крытыкаў.

## Спасылкі 
* Тэатральная Беларусь

Катэгорыя:Тэатральныя часопісы
Катэгорыя:Літаратурныя часопісы Беларусі
Катэгорыя:1992 год у Беларусі
Сезон 2013 ЖФК Надзея-Дняпро

У 2013 годзе жаночы футбольны клуб «Надзея-Дняпро» з Магілёва прымаў удзел у двух афіцыйных турнірах на рэспубліканскім узроўні:
* Чэмпіянат Беларусі 2013 (4 месца),
* Кубак Беларусі 2013 (паўфінал).

## Склад каманды 
## Спасылкі 
* NADEZHDA VS. GOMEL 3 — 1
* NEMAN VS. NADEZHDA 0 — 1
* NADEZHDA VS. MINSK 0 — 2
* ZORKA-BDU VS. NADEZHDA 4 — 0
* NADEZHDA VS. ZORKA-BDU 0 — 6
* MINSK VS. NADEZHDA 4 — 0
* NADEZHDA VS. MOLODECHNO 13 — 0
* NADEZHDA VS. NEMAN 1 — 1
* NADEZHDA VS. NEMAN 3 — 2
* NADEZHDA VS. MINSK 0 — 3
* NADEZHDA VS. ZORKA-BDU 0 — 5
* BOBRUICHANKA VS. NADEZHDA  3 - 1
2013
Надзея-Дняпро
Катэгорыя:2013 год у Магілёве
Святлана Васільеўна Новікава

**Святлана Васільеўна Новікава** (нар. , Крычаў, Беларусь) — беларуская футбалістка, брамнік. Выступала за зборную Беларусі.

## Клубная кар’ера 
У футбол прыйшла ў 25 гадоў з гандбола, была 12-кратнай чэмпіёнкай краіны, паралельна з кар’ерай працавала трэнерам дзяўчынак у ДЮСШ прафзвязаў «Бярэзіна».

У кастрычніку 2011 года гуляла за зборную ў 1/4 фіналы Лігі чэмпіёнаў супраць лонданскага «Арсенала».

## Крыніцы 
## Спасылкі 
* Ветеран бобруйского футбола Светлана Новикова не перестает удивлять 
* Новикова Светлана Васильевна
* Светлана Новикова 
* Вратарю пришлось сыграть в нашем Д1 в 49 лет — вышел сухой матч с уверенными сэйвами
* Светлана Новикова: «Мы привыкли побеждать» 

Катэгорыя:Футбалісткі Беларусі
Катэгорыя:Ігракі жаночай зборнай Беларусі па футболе
Катэгорыя:Ігракі ЖФК Бабруйчанка
Катэгорыя:Ігракі ЖФК Універсітэт Віцебск
Катэгорыя:Выпускнікі БДТУ
Дон Ку, сын Зора

**«Дон Ку, сын Зо́ра»** () — амерыканскі прыгодніцкі фільм 1925 года, пастаўлены рэжысёрам Дональдам Крыспам.

## Сюжэт 
Гісторыя пра дона Сезара Вега, сына таго самага Зора, і яго прыгоды ў Мадрыдзе, куды ён, як і бацька, паехаў вучыцца. Хоць фільм і задуманы як працяг нашумелага «Знака Зора», сам Зора з’яўляецца толькі ў самым канцы, ды і тое ненадоўга. Да таго ж маскіроўка яму ўжо не патрэбна, бо ўсе даўно ведаюць, хто хаваецца пад маскай.

## Акцёрскі склад 
* Дуглас Фэрбенкс — *дон Сезар Вега* / *Зора*
* Мэры Астар — *Далорэс дэ Муро*
* Джэк Мак-Дональд — *генерал дэ Муро*
* Дональд Крысп — *дон Себасцьян*
* Стэла дэ Ленці — *каралева*
* Уорнер Оўлэнд — *эрцгерцаг*
* Джын Хершалт — *дон Фабрыка*
* Альберт Мак-Куоры — *палкоўнік Матсада*
* Лоці Пікфард — *Лола*
* Чарлз Стывенс — *Рабледа*
* Энрыке Акоста — *Рамон*

## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Фільмы ЗША 1925 года
Катэгорыя:Нямыя фільмы ЗША
Катэгорыя:Чорна-белыя фільмы ЗША
Катэгорыя:Прыгодніцкія фільмы ЗША
Катэгорыя:Фільмы пра Зора
Знак Зора (фільм, 1920)

**«Знак Зо́ра»** () — амерыканскі чорна-белы нямы фільм 1920 года, пастаўлены рэжысёрам  па аповесці  «». Ролю абаронцы прыніжаных і абяздоленых, высакароднага разбойніка Зора, выканаў Дуглас Фэрбенкс, які таксама выступіў у якасці прадзюсара фільма.

## Сюжэт 
Пачатак XIX стагоддзя. Дыега Вега вяртаецца з Іспаніі на сваю радзіму ў старой іспанскай Каліфорніі, дзе кіруе губернатар-тыран. Вонкава абыякавы да таго, што адбываецца, Дыега на самай справе вядзе схаванае пад маскай другое жыццё: у якасці высакароднага разбойніка Зора ён спрабуе змагацца за аднаўленне парадку, спакою і справядлівасці.

## Акцёрскі склад 
* Дуглас Фэрбенкс — *дон Дыега Вега / Зора*
* Маргарыта Дэ Ла Мот — *Лаліта Пуліда*
* Роберт Мак-Кім — *капітан Хуан Рамон*
* Ной Біры — *сяржант Педра Гансалес*
* Чарлз Хіл Майлз — *дон Карлас Пуліда*
* Клер Мак-Даўэл — *донна Каталіна Пуліда*
* Шніц Эдвардс — *дробны тракціршчык*
* Сідні Дэ Грэй — *дон Алехандра*
* Уолт Уітмен — *брат Філіп*
* Тот Дзю Кроў — *Бернарда*
* Ной Біры-малодшы — *хлопчык* (у тытрах не ўказаны)
* Мілтан Берл — *хлопчык* (у тытрах не ўказаны)
* Чарлз Белчэр — *безымянная другапланавая роля* (у тытрах не ўказаны)

## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Фільмы ЗША 1920 года
Катэгорыя:Нямыя фільмы ЗША
Катэгорыя:Чорна-белыя фільмы ЗША
Катэгорыя:Прыгодніцкія фільмы ЗША
Катэгорыя:Нацыянальны рэестр фільмаў
Катэгорыя:Фільмы пра Зора
Катэгорыя:Фільмы пра помсту
Катэгорыя:Вестэрны ЗША
Знак Зора (фільм, 1940)

**«Знак Зо́ра»** () — амерыканскі прыгодніцкі фільм 1940 года, пастаўлены рэжысёрам Рубенам Мамулянам па матывах аповесці  «». Ролю Зора выканаў .

## Сюжэт 
Малады франт Дыега Вега вяртаецца з Іспаніі ў родную Каліфорнію, дзе яго бацька быў алькальдам (мэрам) Лос-Анджэлеса. Аднак тыя часы даўно мінулі: цяпер у гэтай мясцовасці запраўляе новы алькальд Луіс Кінтэра, якога падтрымліваюць войскі капітана Эстэбана Паскуале. Яны бессаромна падвышаюць падаткі, укідваючы і без таго небагатых сялян у сапраўдную галечу, а тых, хто спрабуе супраціўляцца, падвяргаюць жорсткім пакаранням. Аднак неўзабаве пасля прыезду Дыега ў ваколіцах з’яўляецца Зора, які вырашае кінуць выклік тым, хто чыніць несправядлівасць.

## Акцёрскі склад 
* Тайран Паўэр — *Дыега Вега*
* Лінда Дарнел — *Лаліта Кінтэра*
* Бэзіл Рэтбоўн — *капітан Эстэбан Паскуале*
* Гейл Сондэргард — *Інэс Кінтэра*
* Юджын Палет — *айцец Феліпэ*
* Эдвард Бромберг — *дон Луіс Кінтэра*
* Мантэгю Лаў — *дон Алехандра Вега*
* Джанэт Бічэр — *сеньёра Ізабела Вега*
* Джордж Рыгас — *сяржант Гансалес*
* Стэнлі Эндрус — *камандуючы афіцэр* (у тытрах не ўказаны)
* Віктар Кіліян — *лодачнік* (у тытрах не ўказаны)

## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Фільмы ЗША 1940 года
Катэгорыя:Нацыянальны рэестр фільмаў
Катэгорыя:Прыгодніцкія фільмы ЗША
Катэгорыя:Гістарычныя фільмы пра XIX стагоддзе
Катэгорыя:Фільмы на англійскай мове
Катэгорыя:Фільмы пра Зора
Венецыянскі кінафестываль 1983

**40-ы Венецыянскі кінафестываль** праходзіў з 31 жніўня па 11 верасня 1983 года. Галоўную ўзнагароду кінафестывалю — Залатога льва — атрымаў фільм «» рэжысёра Жан-Люка Гадара.

## Лаўрэаты 
## Зноскі 
Катэгорыя:Венецыянскі кінафестываль
Катэгорыя:Кінафестывалі 1983 года
Катэгорыя:Жнівень 1983 года
Катэгорыя:Верасень 1983 года
Катэгорыя:1983 год у Італіі
Катэгорыя:Падзеі ў Венецыі
Венецыянскі кінафестываль 1981

**38-ы Венецыянскі кінафестываль** праходзіў з 2 па 12 верасня 1981 года. Галоўную ўзнагароду кінафестывалю — Залатога льва — атрымаў фільм «» рэжысёркі .

## Лаўрэаты 
## Зноскі 
Катэгорыя:Венецыянскі кінафестываль
Катэгорыя:Кінафестывалі 1981 года
Катэгорыя:Верасень 1981 года
Катэгорыя:1981 год у Італіі
Катэгорыя:Падзеі ў Венецыі
Венецыянскі кінафестываль 1982

**39-ы Венецыянскі кінафестываль** праходзіў з 28 жніўня па 2 верасня 1982 года. Галоўную ўзнагароду кінафестывалю — Залатога льва — атрымаў фільм «Становішча рэчаў» рэжысёра Віма Вендэрса.

## Лаўрэаты 
## Зноскі 
Катэгорыя:Венецыянскі кінафестываль
Катэгорыя:Кінафестывалі 1982 года
Катэгорыя:Жнівень 1982 года
Катэгорыя:Верасень 1982 года
Катэгорыя:1982 год у Італіі
Катэгорыя:Падзеі ў Венецыі
Венецыянскі кінафестываль 1979

**36-ы Венецыянскі кінафестываль** праходзіў з 24 жніўня па 5 верасня 1979 года. На фестывалі не было журы, бо з 1969 па 1979 год фестываль не з’яўляўся конкурсным.

## Зноскі 
Катэгорыя:Венецыянскі кінафестываль
Катэгорыя:Кінафестывалі 1979 года
Катэгорыя:Жнівень 1979 года
Катэгорыя:Верасень 1979 года
Катэгорыя:1979 год у Італіі
Катэгорыя:Падзеі ў Венецыі
Венецыянскі кінафестываль 1980

**37-ы Венецыянскі кінафестываль** праходзіў з 28 жніўня па 8 верасня 1980 года. Галоўную ўзнагароду кінафестывалю — Залатога льва — атрымалі два фільмы: «» рэжысёра Луі Маля і «» рэжысёра .

## Зноскі 
Катэгорыя:Венецыянскі кінафестываль
Катэгорыя:Кінафестывалі 1980 года
Катэгорыя:Жнівень 1980 года
Катэгорыя:Верасень 1980 года
Катэгорыя:1980 год у Італіі
Катэгорыя:Падзеі ў Венецыі
Знак Зора (фільм, 1974)

**«Знак Зо́ра»** () — амерыканскі прыгодніцкі тэлефільм 1974 года, пастаўлены рэжысёрам . Ролю Зора выканаў Фрэнк Ланджэла.

## Акцёрскі склад 
* Фрэнк Ланджэла — *дон Дыега дэ ла Вега* / *Зора*
* Рыкарда Мантальбан — *капітан Эстэбан Мантэнегра*
* Гілберт Роланд — *дон Алехандра дэ ла Вега*
* Івон Дэ Карла — *Ізабела Вега*
* Луіс Сорэль — *Інэс Кінтэра*
* Роберт Мідлтан — *дон Луіс Кінтэра*
* Эн Арчэр — *Тэрэса*
* Джэй Хамер — *Антоніа*

## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Фільмы ЗША 1974 года
Катэгорыя:Фільмы пра Зора
Катэгорыя:Фільмы на англійскай мове
Катэгорыя:Прыгодніцкія фільмы ЗША
Катэгорыя:Вестэрны ЗША