open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Сонечнае зацьменне 19 кастрычніка 1819 года

**Сонечнае зацьменне 19 кастрычніка 1819 года** — частковае сонечнае зацьменне 150 сараса.

Зацьменне мела велічыню 0,4085 і дасягнула свайго максімуму ў 03:27:17 UTC у пункце з каардынатамі 61° пд. ш. 16° у. д..

Зацьменне 19 кастрычніка 1819 года стала 4-ым сонечным зацьменнем у 1819 годзе і 49-ым у XIX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 19 верасня 1819 года, наступнае — 14 сакавіка 1820 года.

## Гл. таксама 
* Сонечныя зацьменні XIX стагоддзя

## Зноскі 
## Спасылкі 
* Каталог сонечных зацьменняў 1801 — 1900
* Каталог сонечных зацьменняў 150 сараса
* Малая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення

Катэгорыя:1819 год у астраноміі
1819-10-19
1819-10-19
1819-10-19
Катэгорыя:Падзеі 19 кастрычніка
Катэгорыя:Кастрычнік 1819 года
Вуліца Раманаўская Слабада

**Вуліца Раманаўская Слабада** () — вуліца ў цэнтры Мінска. Праходзіць ад вуліцы Няміга да вуліцы Мельнікайтэ і Юбілейнай плошчы.

## Гісторыя 
Узнікла ў пачатку XIX ст. на месцы Землянога вала. Да вуліцы прылягала слабада Раманава.

У дарэвалюцыйны перыяд тут сялілася гарадская бедната, вуліца была хаатычна забудаваная драўлянымі хатамі, крамамі, корчмамі.

Увосень 1905 года ў доме Катон Басі (*вуліца Новараманаўская, 13*, на скрыжаванні цяперашніх вуліц Няміга і Раманаўская Слабада, у пачатку сквера Адама Міцкевіча) адкрытае прыватнага жаночага камерцыйнага вучылішча І. І. Самойлы.

У 1922 годзе перайменавана ў *Рэспубліканскую*.

У 1933 годзе пракладзена трамвайная лінія. У час Вялікай Айчыннай вайны на вуліцы размяшчаўся лагер для ваеннапалонных, гета.

У 1961 годзе на месцы драўляных хат пабудаваны кінатэатр «Беларусь».

## Транспарт 
Па вуліцы праходзяць аўтобусныя маршруты 40, 50, і тралейбусныя 9, 13, 14, 57.

## Спасылкі
Сонечнае зацьменне 24 красавіка 1819 года

**Сонечнае зацьменне 24 красавіка 1819 года** — частковае сонечнае зацьменне 145 сараса.

Зацьменне мела велічыню 0,5225 і дасягнула свайго максімуму ў 11:31:59 UTC у пункце з каардынатамі 62° пн. ш. 108° з. д..

Зацьменне 24 красавіка 1819 года стала 2-ім сонечным зацьменнем у 1819 годзе і 47-ым у XIX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 25 сакавіка 1819 года, наступнае — 19 верасня 1819 года.

## Гл. таксама 
* Сонечныя зацьменні XIX стагоддзя

## Зноскі 
## Спасылкі 
* Каталог сонечных зацьменняў 1801 — 1900
* Каталог сонечных зацьменняў 145 сараса
* Малая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення

Катэгорыя:1819 год у астраноміі
1819-04-24
1819-04-24
1819-04-24
Катэгорыя:Падзеі 24 красавіка
Катэгорыя:Красавік 1819 года
Сонечнае зацьменне 25 сакавіка 1819 года

**Сонечнае зацьменне 25 сакавіка 1819 года** — частковае сонечнае зацьменне 107 сараса.

Зацьменне мела велічыню 0,1329 і дасягнула свайго максімуму ў 23:44:30 UTC у пункце з каардынатамі 61° пд. ш. 88° з. д..

Зацьменне 25 сакавіка 1819 года стала 1-ым сонечным зацьменнем у 1819 годзе і 46-ым у XIX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 29 кастрычніка 1818 года, наступнае — 24 красавіка 1819 года.

## Гл. таксама 
* Сонечныя зацьменні XIX стагоддзя

## Зноскі 
## Спасылкі 
* Каталог сонечных зацьменняў 1801 — 1900
* Каталог сонечных зацьменняў 107 сараса
* Малая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення

Катэгорыя:1819 год у астраноміі
1819-03-25
1819-03-25
1819-03-25
Катэгорыя:Падзеі 25 сакавіка
Катэгорыя:Сакавік 1819 года
Сонечнае зацьменне 29 кастрычніка 1818 года

**Сонечнае зацьменне 29 кастрычніка 1818 года** — поўнае сонечнае зацьменне 140 сараса.

Зацьменне мела велічыню 1,0241 і дасягнула свайго максімуму ў 17:07:10 UTC у пункце з каардынатамі 43° пд. ш. 99° з. д. Працягласць максімальнай фазы зацьмення склала 1 хв. 51 с., а месяцавы цень на зямной паверхні дасягнуў шырыні 98 км.

Зацьменне 29 кастрычніка 1818 года стала 2-ім сонечным зацьменнем у 1818 годзе і 45-ым у XIX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 5 мая 1818 года, наступнае — 25 сакавіка 1819 года.

## Гл. таксама 
* Сонечныя зацьменні XIX стагоддзя

## Зноскі 
## Спасылкі 
* Каталог сонечных зацьменняў 1801 — 1900
* Каталог сонечных зацьменняў 140 сараса
* Малая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення

Катэгорыя:1818 год у астраноміі
1818-10-29
1818-10-29
1818-10-29
Катэгорыя:Падзеі 29 кастрычніка
Катэгорыя:Кастрычнік 1818 года
Сонечнае зацьменне 5 мая 1818 года

**Сонечнае зацьменне 5 мая 1818 года** — кольцападобнае сонечнае зацьменне 135 сараса.

Зацьменне мела велічыню 0,9464 і дасягнула свайго максімуму ў 07:15:49 UTC у пункце з каардынатамі 46° пн. ш. 52° у. д. Працягласць максімальнай фазы зацьмення склала 5 хв. 5 с., а месяцавы цень на зямной паверхні дасягнуў шырыні 233 км.

Зацьменне 5 мая 1818 года стала 1-ым сонечным зацьменнем у 1818 годзе і 44-ым у XIX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 9 лістапада 1817 года, наступнае — 29 кастрычніка 1818 года.

## Гл. таксама 
* Сонечныя зацьменні XIX стагоддзя

## Зноскі 
## Спасылкі 
* Каталог сонечных зацьменняў 1801 — 1900
* Каталог сонечных зацьменняў 135 сараса
* Малая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення

Катэгорыя:1818 год у астраноміі
1818-05-05
1818-05-05
1818-05-05
Катэгорыя:Падзеі 5 мая
Катэгорыя:Май 1818 года
Сонечнае зацьменне 9 лістапада 1817 года

**Сонечнае зацьменне 9 лістапада 1817 года** — поўнае сонечнае зацьменне 130 сараса.

Зацьменне мела велічыню 1,0536 і дасягнула свайго максімуму ў 01:53:53 UTC у пункце з каардынатамі 9° пд. ш. 151° у. д. Працягласць максімальнай фазы зацьмення склала 4 хв. 42 с., а месяцавы цень на зямной паверхні дасягнуў шырыні 179 км.

Зацьменне 9 лістапада 1817 года стала 2-ім сонечным зацьменнем у 1817 годзе і 43-ім у XIX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 16 мая 1817 года, наступнае — 5 мая 1818 года.

## Гл. таксама 
* Сонечныя зацьменні XIX стагоддзя

## Зноскі 
## Спасылкі 
* Каталог сонечных зацьменняў 1801 — 1900
* Каталог сонечных зацьменняў 130 сараса
* Малая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення

Катэгорыя:1817 год у астраноміі
1817-11-09
1817-11-09
1817-11-09
Катэгорыя:Падзеі 9 лістапада
Катэгорыя:Лістапад 1817 года
Сонечнае зацьменне 27 мая 1816 года

**Сонечнае зацьменне 27 мая 1816 года** — кольцападобнае сонечнае зацьменне 115 сараса.

Зацьменне мела велічыню 0,9791 і дасягнула свайго максімуму ў 03:13:24 UTC у пункце з каардынатамі 48° пд. ш. 154° у. д. Працягласць максімальнай фазы зацьмення склала 1 хв. 54 с., а месяцавы цень на зямной паверхні дасягнуў шырыні 238 км.

Зацьменне 27 мая 1816 года стала 1-ым сонечным зацьменнем у 1816 годзе і 40-ым у XIX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 30 снежня 1815 года, наступнае — 19 лістапада 1816 года.

## Гл. таксама 
* Сонечныя зацьменні XIX стагоддзя

## Зноскі 
## Спасылкі 
* Каталог сонечных зацьменняў 1801 — 1900
* Каталог сонечных зацьменняў 115 сараса
* Малая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення

Катэгорыя:1816 год у астраноміі
1816-05-27
1816-05-27
1816-05-27
Катэгорыя:Падзеі 27 мая
Катэгорыя:Май 1816 года
Сонечнае зацьменне 30 снежня 1815 года

**Сонечнае зацьменне 30 снежня 1815 года** — частковае сонечнае зацьменне 148 сараса.

Зацьменне мела велічыню 0,4273 і дасягнула свайго максімуму ў 14:38:39 UTC у пункце з каардынатамі 67° пд. ш. 146° у. д..

Зацьменне 30 снежня 1815 года стала 3-ім сонечным зацьменнем у 1815 годзе і 39-ым у XIX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 6 ліпеня 1815 года, наступнае — 27 мая 1816 года.

## Гл. таксама 
* Сонечныя зацьменні XIX стагоддзя

## Зноскі 
## Спасылкі 
* Каталог сонечных зацьменняў 1801 — 1900
* Каталог сонечных зацьменняў 148 сараса
* Малая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення

Катэгорыя:1815 год у астраноміі
1815-12-30
1815-12-30
1815-12-30
Катэгорыя:Падзеі 30 снежня
Катэгорыя:Снежань 1815 года
Сонечнае зацьменне 6 ліпеня 1815 года

**Сонечнае зацьменне 6 ліпеня 1815 года** — поўнае сонечнае зацьменне 143 сараса.

Зацьменне мела велічыню 1,0593 і дасягнула свайго максімуму ў 23:43:07 UTC у пункце з каардынатамі 88° пн. ш. 163° з. д. Працягласць максімальнай фазы зацьмення склала 3 хв. 13 с., а месяцавы цень на зямной паверхні дасягнуў шырыні 470 км.

Зацьменне 6 ліпеня 1815 года стала 2-ім сонечным зацьменнем у 1815 годзе і 38-ым у XIX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 10 студзеня 1815 года, наступнае — 30 снежня 1815 года.

## Гл. таксама 
* Сонечныя зацьменні XIX стагоддзя

## Зноскі 
## Спасылкі 
* Каталог сонечных зацьменняў 1801 — 1900
* Каталог сонечных зацьменняў 143 сараса
* Малая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення

Катэгорыя:1815 год у астраноміі
1815-07-06
1815-07-06
1815-07-06
Катэгорыя:Падзеі 6 ліпеня
Катэгорыя:Ліпень 1815 года
Сонечнае зацьменне 16 мая 1817 года

**Сонечнае зацьменне 16 мая 1817 года** — кольцападобнае сонечнае зацьменне 125 сараса.

Зацьменне мела велічыню 0,9483 і дасягнула свайго максімуму ў 06:58:14 UTC у пункце з каардынатамі 8° пн. ш. 79° у. д. Працягласць максімальнай фазы зацьмення склала 6 хв. 30 с., а месяцавы цень на зямной паверхні дасягнуў шырыні 194 км.

Зацьменне 16 мая 1817 года стала 1-ым сонечным зацьменнем у 1817 годзе і 42-ім у XIX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 19 лістапада 1816 года, наступнае — 9 лістапада 1817 года.

## Гл. таксама 
* Сонечныя зацьменні XIX стагоддзя

## Зноскі 
## Спасылкі 
* Каталог сонечных зацьменняў 1801 — 1900
* Каталог сонечных зацьменняў 125 сараса
* Малая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення

Катэгорыя:1817 год у астраноміі
1817-05-16
1817-05-16
1817-05-16
Катэгорыя:Падзеі 16 мая
Катэгорыя:Май 1817 года
Сонечнае зацьменне 17 ліпеня 1814 года

**Сонечнае зацьменне 17 ліпеня 1814 года** — поўнае сонечнае зацьменне 133 сараса.

Зацьменне мела велічыню 1,0774 і дасягнула свайго максімуму ў 06:30:29 UTC у пункце з каардынатамі 31° пн. ш. 85° у. д. Працягласць максімальнай фазы зацьмення склала 6 хв. 33 с., а месяцавы цень на зямной паверхні дасягнуў шырыні 254 км.

Зацьменне 17 ліпеня 1814 года стала 2-ім сонечным зацьменнем у 1814 годзе і 36-ым у XIX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 21 студзеня 1814 года, наступнае — 10 студзеня 1815 года.

## Гл. таксама 
* Сонечныя зацьменні XIX стагоддзя

## Зноскі 
## Спасылкі 
* Каталог сонечных зацьменняў 1801 — 1900
* Каталог сонечных зацьменняў 133 сараса
* Малая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення

Катэгорыя:1814 год у астраноміі
1814-07-17
1814-07-17
1814-07-17
Катэгорыя:Падзеі 17 ліпеня
Катэгорыя:Ліпень 1814 года
Сонечнае зацьменне 19 лістапада 1816 года

**Сонечнае зацьменне 19 лістапада 1816 года** — поўнае сонечнае зацьменне 120 сараса.

Зацьменне мела велічыню 1,0233 і дасягнула свайго максімуму ў 10:17:23 UTC у пункце з каардынатамі 35° пн. ш. 41° у. д. Працягласць максімальнай фазы зацьмення склала 2 хв. 0 с., а месяцавы цень на зямной паверхні дасягнуў шырыні 145 км.

Зацьменне 19 лістапада 1816 года стала 2-ім сонечным зацьменнем у 1816 годзе і 41-ым у XIX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 27 мая 1816 года, наступнае — 16 мая 1817 года.

## Гл. таксама 
* Сонечныя зацьменні XIX стагоддзя

## Зноскі 
## Спасылкі 
* Каталог сонечных зацьменняў 1801 — 1900
* Каталог сонечных зацьменняў 120 сараса
* Малая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення

Катэгорыя:1816 год у астраноміі
1816-11-19
1816-11-19
1816-11-19
Катэгорыя:Падзеі 19 лістапада
Катэгорыя:Лістапад 1816 года
Сонечнае зацьменне 21 студзеня 1814 года

**Сонечнае зацьменне 21 студзеня 1814 года** — кольцападобнае сонечнае зацьменне 128 сараса.

Зацьменне мела велічыню 0,9350 і дасягнула свайго максімуму ў 14:24:47 UTC у пункце з каардынатамі 19° пд. ш. 33° з. д. Працягласць максімальнай фазы зацьмення склала 8 хв. 28 с., а месяцавы цень на зямной паверхні дасягнуў шырыні 242 км.

Зацьменне 21 студзеня 1814 года стала 1-ым сонечным зацьменнем у 1814 годзе і 35-ым у XIX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 27 ліпеня 1813 года, наступнае — 17 ліпеня 1814 года.

## Гл. таксама 
* Сонечныя зацьменні XIX стагоддзя

## Зноскі 
## Спасылкі 
* Каталог сонечных зацьменняў 1801 — 1900
* Каталог сонечных зацьменняў 128 сараса
* Малая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення

Катэгорыя:1814 год у астраноміі
1814-01-21
1814-01-21
1814-01-21
Катэгорыя:Падзеі 21 студзеня
Катэгорыя:Студзень 1814 года
Сонечнае зацьменне 27 ліпеня 1813 года

**Сонечнае зацьменне 27 ліпеня 1813 года** — поўнае сонечнае зацьменне 123 сараса.

Зацьменне мела велічыню 1,0341 і дасягнула свайго максімуму ў 14:55:35 UTC у пункце з каардынатамі 17° пд. ш. 47° з. д. Працягласць максімальнай фазы зацьмення склала 3 хв. 27 с., а месяцавы цень на зямной паверхні дасягнуў шырыні 144 км.

Зацьменне 27 ліпеня 1813 года стала 2-ім сонечным зацьменнем у 1813 годзе і 34-ым у XIX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 1 лютага 1813 года, наступнае — 21 студзеня 1814 года.

## Гл. таксама 
* Сонечныя зацьменні XIX стагоддзя

## Зноскі 
## Спасылкі 
* Каталог сонечных зацьменняў 1801 — 1900
* Каталог сонечных зацьменняў 123 сараса
* Малая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення

Катэгорыя:1813 год у астраноміі
1813-07-27
1813-07-27
1813-07-27
Катэгорыя:Падзеі 27 ліпеня
Катэгорыя:Ліпень 1813 года
Сонечнае зацьменне 1 лютага 1813 года

**Сонечнае зацьменне 1 лютага 1813 года** — кольцападобнае сонечнае зацьменне 118 сараса.

Зацьменне мела велічыню 0,9820 і дасягнула свайго максімуму ў 08:58:27 UTC у пункце з каардынатамі 28° пн. ш. 40° у. д. Працягласць максімальнай фазы зацьмення склала 1 хв. 53 с., а месяцавы цень на зямной паверхні дасягнуў шырыні 91 км.

Зацьменне 1 лютага 1813 года стала 1-ым сонечным зацьменнем у 1813 годзе і 33-ім у XIX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 5 верасня 1812 года, наступнае — 27 ліпеня 1813 года.

## Гл. таксама 
* Сонечныя зацьменні XIX стагоддзя

## Зноскі 
## Спасылкі 
* Каталог сонечных зацьменняў 1801 — 1900
* Каталог сонечных зацьменняў 118 сараса
* Малая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення

Катэгорыя:1813 год у астраноміі
1813-02-01
1813-02-01
1813-02-01
Катэгорыя:Падзеі 1 лютага
Катэгорыя:Люты 1813 года
Сонечнае зацьменне 7 жніўня 1812 года

**Сонечнае зацьменне 7 жніўня 1812 года** — частковае сонечнае зацьменне 113 сараса.

Зацьменне мела велічыню 0,2343 і дасягнула свайго максімуму ў 05:15:50 UTC у пункце з каардынатамі 70° пд. ш. 67° у. д..

Зацьменне 7 жніўня 1812 года стала 3-ім сонечным зацьменнем у 1812 годзе і 31-ым у XIX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 13 сакавіка 1812 года, наступнае — 5 верасня 1812 года.

## Гл. таксама 
* Сонечныя зацьменні XIX стагоддзя

## Зноскі 
## Спасылкі 
* Каталог сонечных зацьменняў 1801 — 1900
* Каталог сонечных зацьменняў 113 сараса
* Малая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення

Катэгорыя:1812 год у астраноміі
1812-08-07
1812-08-07
1812-08-07
Катэгорыя:Падзеі 7 жніўня
Катэгорыя:Жнівень 1812 года
Сонечнае зацьменне 13 сакавіка 1812 года

**Сонечнае зацьменне 13 сакавіка 1812 года** — частковае сонечнае зацьменне 146 сараса.

Зацьменне мела велічыню 0,4594 і дасягнула свайго максімуму ў 06:19:30 UTC у пункце з каардынатамі 72° пд. ш. 173° з. д..

Зацьменне 13 сакавіка 1812 года стала 2-ім сонечным зацьменнем у 1812 годзе і 30-ым у XIX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 12 лютага 1812 года, наступнае — 7 жніўня 1812 года.

## Гл. таксама 
* Сонечныя зацьменні XIX стагоддзя

## Зноскі 
## Спасылкі 
* Каталог сонечных зацьменняў 1801 — 1900
* Каталог сонечных зацьменняў 146 сараса
* Малая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення

Катэгорыя:1812 год у астраноміі
1812-03-13
1812-03-13
1812-03-13
Катэгорыя:Падзеі 13 сакавіка
Катэгорыя:Сакавік 1812 года
Сонечнае зацьменне 12 лютага 1812 года

**Сонечнае зацьменне 12 лютага 1812 года** — частковае сонечнае зацьменне 108 сараса.

Зацьменне мела велічыню 0,3422 і дасягнула свайго максімуму ў 20:28:40 UTC у пункце з каардынатамі 71° пн. ш. 169° з. д..

Зацьменне 12 лютага 1812 года стала 1-ым сонечным зацьменнем у 1812 годзе і 29-ым у XIX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 17 верасня 1811 года, наступнае — 13 сакавіка 1812 года.

## Гл. таксама 
* Сонечныя зацьменні XIX стагоддзя

## Зноскі 
## Спасылкі 
* Каталог сонечных зацьменняў 1801 — 1900
* Каталог сонечных зацьменняў 108 сараса
* Малая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення

Катэгорыя:1812 год у астраноміі
1812-02-12
1812-02-12
1812-02-12
Катэгорыя:Падзеі 12 лютага
Катэгорыя:Люты 1812 года
Сонечнае зацьменне 24 сакавіка 1811 года

**Сонечнае зацьменне 24 сакавіка 1811 года** — поўнае сонечнае зацьменне 136 сараса.

Зацьменне мела велічыню 1,0416 і дасягнула свайго максімуму ў 14:12:13 UTC у пункце з каардынатамі 35° пд. ш. 18° з. д. Працягласць максімальнай фазы зацьмення склала 3 хв. 27 с., а месяцавы цень на зямной паверхні дасягнуў шырыні 176 км.

Зацьменне 24 сакавіка 1811 года стала 1-ым сонечным зацьменнем у 1811 годзе і 27-ым у XIX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 28 верасня 1810 года, наступнае — 17 верасня 1811 года.

## Гл. таксама 
* Сонечныя зацьменні XIX стагоддзя

## Зноскі 
## Спасылкі 
* Каталог сонечных зацьменняў 1801 — 1900
* Каталог сонечных зацьменняў 136 сараса
* Малая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення

Катэгорыя:1811 год у астраноміі
1811-03-24
1811-03-24
1811-03-24
Катэгорыя:Падзеі 24 сакавіка
Катэгорыя:Сакавік 1811 года
Сонечнае зацьменне 28 верасня 1810 года

**Сонечнае зацьменне 28 верасня 1810 года** — кольцападобнае сонечнае зацьменне 131 сараса.

Зацьменне мела велічыню 0,9681 і дасягнула свайго максімуму ў 16:37:25 UTC у пункце з каардынатамі 6° пд. ш. 73° з. д. Працягласць максімальнай фазы зацьмення склала 3 хв. 45 с., а месяцавы цень на зямной паверхні дасягнуў шырыні 115 км.

Зацьменне 28 верасня 1810 года стала 2-ім сонечным зацьменнем у 1810 годзе і 26-ым у XIX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 4 красавіка 1810 года, наступнае — 24 сакавіка 1811 года.

## Гл. таксама 
* Сонечныя зацьменні XIX стагоддзя

## Зноскі 
## Спасылкі 
* Каталог сонечных зацьменняў 1801 — 1900
* Каталог сонечных зацьменняў 131 сараса
* Малая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення

Катэгорыя:1810 год у астраноміі
1810-09-28
1810-09-28
1810-09-28
Катэгорыя:Падзеі 28 верасня
Катэгорыя:Верасень 1810 года
Сонечнае зацьменне 10 студзеня 1815 года

**Сонечнае зацьменне 10 студзеня 1815 года** — кольцападобнае сонечнае зацьменне 138 сараса.

Зацьменне мела велічыню 0,9143 і дасягнула свайго максімуму ў 13:57:06 UTC у пункце з каардынатамі 64° пд. ш. 24° з. д. Працягласць максімальнай фазы зацьмення склала 7 хв. 55 с., а месяцавы цень на зямной паверхні дасягнуў шырыні 438 км.

Зацьменне 10 студзеня 1815 года стала 1-ым сонечным зацьменнем у 1815 годзе і 37-ым у XIX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 17 ліпеня 1814 года, наступнае — 6 ліпеня 1815 года.

## Гл. таксама 
* Сонечныя зацьменні XIX стагоддзя

## Зноскі 
## Спасылкі 
* Каталог сонечных зацьменняў 1801 — 1900
* Каталог сонечных зацьменняў 138 сараса
* Малая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення

Катэгорыя:1815 год у астраноміі
1815-01-10
1815-01-10
1815-01-10
Катэгорыя:Падзеі 10 студзеня
Катэгорыя:Студзень 1815 года
Сонечнае зацьменне 17 верасня 1811 года

**Сонечнае зацьменне 17 верасня 1811 года** — кольцападобнае сонечнае зацьменне 141 сараса.

Зацьменне мела велічыню 0,9345 і дасягнула свайго максімуму ў 18:43:45 UTC у пункце з каардынатамі 43° пн. ш. 86° з. д. Працягласць максімальнай фазы зацьмення склала 6 хв. 51 с., а месяцавы цень на зямной паверхні дасягнуў шырыні 330 км.

Зацьменне 17 верасня 1811 года стала 2-ім сонечным зацьменнем у 1811 годзе і 28-ым у XIX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 24 сакавіка 1811 года, наступнае — 12 лютага 1812 года.

## Гл. таксама 
* Сонечныя зацьменні XIX стагоддзя

## Зноскі 
## Спасылкі 
* Каталог сонечных зацьменняў 1801 — 1900
* Каталог сонечных зацьменняў 141 сараса
* Малая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення

Катэгорыя:1811 год у астраноміі
1811-09-17
1811-09-17
1811-09-17
Катэгорыя:Падзеі 17 верасня
Катэгорыя:Верасень 1811 года
Сонечнае зацьменне 14 красавіка 1809 года

**Сонечнае зацьменне 14 красавіка 1809 года** — кольцападобнае сонечнае зацьменне 116 сараса.

Зацьменне мела велічыню 0,9429 і дасягнула свайго максімуму ў 20:07:11 UTC у пункце з каардынатамі 66° пн. ш. 157° з. д. Працягласць максімальнай фазы зацьмення склала 4 хв. 35 с., а месяцавы цень на зямной паверхні дасягнуў шырыні 435 км.

Зацьменне 14 красавіка 1809 года стала 1-ым сонечным зацьменнем у 1809 годзе і 23-ім у XIX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 18 лістапада 1808 года, наступнае — 9 кастрычніка 1809 года.

## Гл. таксама 
* Сонечныя зацьменні XIX стагоддзя

## Зноскі 
## Спасылкі 
* Каталог сонечных зацьменняў 1801 — 1900
* Каталог сонечных зацьменняў 116 сараса
* Малая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення

Катэгорыя:1809 год у астраноміі
1809-04-14
1809-04-14
1809-04-14
Катэгорыя:Падзеі 14 красавіка
Катэгорыя:Красавік 1809 года
Сонечнае зацьменне 5 верасня 1812 года

**Сонечнае зацьменне 5 верасня 1812 года** — частковае сонечнае зацьменне 151 сараса.

Зацьменне мела велічыню 0,2874 і дасягнула свайго максімуму ў 19:04:10 UTC у пункце з каардынатамі 72° пн. ш. 4° у. д..

Зацьменне 5 верасня 1812 года стала 4-ым сонечным зацьменнем у 1812 годзе і 32-ім у XIX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 7 жніўня 1812 года, наступнае — 1 лютага 1813 года.

## Гл. таксама 
* Сонечныя зацьменні XIX стагоддзя

## Зноскі 
## Спасылкі 
* Каталог сонечных зацьменняў 1801 — 1900
* Каталог сонечных зацьменняў 151 сараса
* Малая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення

Катэгорыя:1812 год у астраноміі
1812-09-05
1812-09-05
1812-09-05
Катэгорыя:Падзеі 5 верасня
Катэгорыя:Верасень 1812 года
Сонечнае зацьменне 19 кастрычніка 1808 года

**Сонечнае зацьменне 19 кастрычніка 1808 года** — частковае сонечнае зацьменне 111 сараса.

Зацьменне мела велічыню 0,1687 і дасягнула свайго максімуму ў 16:55:30 UTC у пункце з каардынатамі 71° пд. ш. 161° у. д..

Зацьменне 19 кастрычніка 1808 года стала 2-ім сонечным зацьменнем у 1808 годзе і 21-ым у XIX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 25 мая 1808 года, наступнае — 18 лістапада 1808 года.

## Гл. таксама 
* Сонечныя зацьменні XIX стагоддзя

## Зноскі 
## Спасылкі 
* Каталог сонечных зацьменняў 1801 — 1900
* Каталог сонечных зацьменняў 111 сараса
* Малая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення

Катэгорыя:1808 год у астраноміі
1808-10-19
1808-10-19
1808-10-19
Катэгорыя:Падзеі 19 кастрычніка
Катэгорыя:Кастрычнік 1808 года
Сонечнае зацьменне 25 мая 1808 года

**Сонечнае зацьменне 25 мая 1808 года** — частковае сонечнае зацьменне 144 сараса.

Зацьменне мела велічыню 0,5064 і дасягнула свайго максімуму ў 11:02:35 UTC у пункце з каардынатамі 68° пд. ш. 28° у. д..

Зацьменне 25 мая 1808 года стала 1-ым сонечным зацьменнем у 1808 годзе і 20-ым у XIX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 29 лістапада 1807 года, наступнае — 19 кастрычніка 1808 года.

## Гл. таксама 
* Сонечныя зацьменні XIX стагоддзя

## Зноскі 
## Спасылкі 
* Каталог сонечных зацьменняў 1801 — 1900
* Каталог сонечных зацьменняў 144 сараса
* Малая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення

Катэгорыя:1808 год у астраноміі
1808-05-25
1808-05-25
1808-05-25
Катэгорыя:Падзеі 25 мая
Катэгорыя:Май 1808 года
Сонечнае зацьменне 29 лістапада 1807 года

**Сонечнае зацьменне 29 лістапада 1807 года** — гібрыднае сонечнае зацьменне 139 сараса.

Зацьменне мела велічыню 1,0135 і дасягнула свайго максімуму ў 11:42:09 UTC у пункце з каардынатамі 11° пн. ш. 4° у. д. Працягласць максімальнай фазы зацьмення склала 1 хв. 26 с., а месяцавы цень на зямной паверхні дасягнуў шырыні 55 км.

Зацьменне 29 лістапада 1807 года стала 2-ім сонечным зацьменнем у 1807 годзе і 19-ым у XIX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 6 чэрвеня 1807 года, наступнае — 25 мая 1808 года.

## Гл. таксама 
* Сонечныя зацьменні XIX стагоддзя

## Зноскі 
## Спасылкі 
* Каталог сонечных зацьменняў 1801 — 1900
* Каталог сонечных зацьменняў 139 сараса
* Малая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення

Катэгорыя:1807 год у астраноміі
1807-11-29
1807-11-29
1807-11-29
Катэгорыя:Падзеі 29 лістапада
Катэгорыя:Лістапад 1807 года
Сонечнае зацьменне 9 кастрычніка 1809 года

**Сонечнае зацьменне 9 кастрычніка 1809 года** — поўнае сонечнае зацьменне 121 сараса.

Зацьменне мела велічыню 1,0137 і дасягнула свайго максімуму ў 07:38:42 UTC у пункце з каардынатамі 55° пд. ш. 38° у. д. Працягласць максімальнай фазы зацьмення склала 1 хв. 2 с., а месяцавы цень на зямной паверхні дасягнуў шырыні 77 км.

Зацьменне 9 кастрычніка 1809 года стала 2-ім сонечным зацьменнем у 1809 годзе і 24-ым у XIX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 14 красавіка 1809 года, наступнае — 4 красавіка 1810 года.

## Гл. таксама 
* Сонечныя зацьменні XIX стагоддзя

## Зноскі 
## Спасылкі 
* Каталог сонечных зацьменняў 1801 — 1900
* Каталог сонечных зацьменняў 121 сараса
* Малая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення

Катэгорыя:1809 год у астраноміі
1809-10-09
1809-10-09
1809-10-09
Катэгорыя:Падзеі 9 кастрычніка
Катэгорыя:Кастрычнік 1809 года
Сонечнае зацьменне 18 лістапада 1808 года

**Сонечнае зацьменне 18 лістапада 1808 года** — частковае сонечнае зацьменне 149 сараса.

Зацьменне мела велічыню 0,6564 і дасягнула свайго максімуму ў 02:30:03 UTC у пункце з каардынатамі 69° пн. ш. 163° у. д..

Зацьменне 18 лістапада 1808 года стала 3-ім сонечным зацьменнем у 1808 годзе і 22-ім у XIX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 19 кастрычніка 1808 года, наступнае — 14 красавіка 1809 года.

## Гл. таксама 
* Сонечныя зацьменні XIX стагоддзя

## Зноскі 
## Спасылкі 
* Каталог сонечных зацьменняў 1801 — 1900
* Каталог сонечных зацьменняў 149 сараса
* Малая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення

Катэгорыя:1808 год у астраноміі
1808-11-18
1808-11-18
1808-11-18
Катэгорыя:Падзеі 18 лістапада
Катэгорыя:Лістапад 1808 года
Сонечнае зацьменне 4 красавіка 1810 года

**Сонечнае зацьменне 4 красавіка 1810 года** — кольцападобнае сонечнае зацьменне 126 сараса.

Зацьменне мела велічыню 0,9967 і дасягнула свайго максімуму ў 01:41:19 UTC у пункце з каардынатамі 11° пн. ш. 154° у. д. Працягласць максімальнай фазы зацьмення склала 0 хв. 21 с., а месяцавы цень на зямной паверхні дасягнуў шырыні 12 км.

Зацьменне 4 красавіка 1810 года стала 1-ым сонечным зацьменнем у 1810 годзе і 25-ым у XIX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 9 кастрычніка 1809 года, наступнае — 28 верасня 1810 года.

## Гл. таксама 
* Сонечныя зацьменні XIX стагоддзя

## Зноскі 
## Спасылкі 
* Каталог сонечных зацьменняў 1801 — 1900
* Каталог сонечных зацьменняў 126 сараса
* Малая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення

Катэгорыя:1810 год у астраноміі
1810-04-04
1810-04-04
1810-04-04
Катэгорыя:Падзеі 4 красавіка
Катэгорыя:Красавік 1810 года
Сонечнае зацьменне 21 снежня 1805 года

**Сонечнае зацьменне 21 снежня 1805 года** — кольцападобнае сонечнае зацьменне 119 сараса.

Зацьменне мела велічыню 0,9134 і дасягнула свайго максімуму ў 00:17:38 UTC у пункце з каардынатамі 83° пд. ш. 144° з. д. Працягласць максімальнай фазы зацьмення склала 6 хв. 26 с., а месяцавы цень на зямной паверхні дасягнуў шырыні 692 км.

Зацьменне 21 снежня 1805 года стала 5-ым сонечным зацьменнем у 1805 годзе і 15-ым у XIX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 26 ліпеня 1805 года, наступнае — 16 чэрвеня 1806 года.

## Гл. таксама 
* Сонечныя зацьменні XIX стагоддзя

## Зноскі 
## Спасылкі 
* Каталог сонечных зацьменняў 1801 — 1900
* Каталог сонечных зацьменняў 119 сараса
* Малая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення

Катэгорыя:1805 год у астраноміі
1805-12-21
1805-12-21
1805-12-21
Катэгорыя:Падзеі 21 снежня
Катэгорыя:Снежань 1805 года
Сонечнае зацьменне 16 чэрвеня 1806 года

**Сонечнае зацьменне 16 чэрвеня 1806 года** — поўнае сонечнае зацьменне 124 сараса.

Зацьменне мела велічыню 1,0604 і дасягнула свайго максімуму ў 16:24:27 UTC у пункце з каардынатамі 42° пн. ш. 65° з. д. Працягласць максімальнай фазы зацьмення склала 4 хв. 55 с., а месяцавы цень на зямной паверхні дасягнуў шырыні 210 км.

Зацьменне 16 чэрвеня 1806 года стала 1-ым сонечным зацьменнем у 1806 годзе і 16-ым у XIX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 21 снежня 1805 года, наступнае — 10 снежня 1806 года.

## Гл. таксама 
* Сонечныя зацьменні XIX стагоддзя

## Зноскі 
## Спасылкі 
* Каталог сонечных зацьменняў 1801 — 1900
* Каталог сонечных зацьменняў 124 сараса
* Малая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення

Катэгорыя:1806 год у астраноміі
1806-06-16
1806-06-16
1806-06-16
Катэгорыя:Падзеі 16 чэрвеня
Катэгорыя:Чэрвень 1806 года
Сонечнае зацьменне 26 ліпеня 1805 года

**Сонечнае зацьменне 26 ліпеня 1805 года** — частковае сонечнае зацьменне 152 сараса.

Зацьменне мела велічыню 0,1405 і дасягнула свайго максімуму ў 06:14:19 UTC у пункце з каардынатамі 63° пд. ш. 43° у. д..

Зацьменне 26 ліпеня 1805 года стала 4-ым сонечным зацьменнем у 1805 годзе і 14-ым у XIX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 26 чэрвеня 1805 года, наступнае — 21 снежня 1805 года.

## Гл. таксама 
* Сонечныя зацьменні XIX стагоддзя

## Зноскі 
## Спасылкі 
* Каталог сонечных зацьменняў 1801 — 1900
* Каталог сонечных зацьменняў 152 сараса
* Малая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення

Катэгорыя:1805 год у астраноміі
1805-07-26
1805-07-26
1805-07-26
Катэгорыя:Падзеі 26 ліпеня
Катэгорыя:Ліпень 1805 года
Сонечнае зацьменне 26 чэрвеня 1805 года

**Сонечнае зацьменне 26 чэрвеня 1805 года** — частковае сонечнае зацьменне 114 сараса.

Зацьменне мела велічыню 0,9357 і дасягнула свайго максімуму ў 23:27:40 UTC у пункце з каардынатамі 65° пн. ш. 10° з. д..

Зацьменне 26 чэрвеня 1805 года стала 3-ім сонечным зацьменнем у 1805 годзе і 13-ым у XIX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 30 студзеня 1805 года, наступнае — 26 ліпеня 1805 года.

## Гл. таксама 
* Сонечныя зацьменні XIX стагоддзя

## Зноскі 
## Спасылкі 
* Каталог сонечных зацьменняў 1801 — 1900
* Каталог сонечных зацьменняў 114 сараса
* Малая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення

Катэгорыя:1805 год у астраноміі
1805-06-26
1805-06-26
1805-06-26
Катэгорыя:Падзеі 26 чэрвеня
Катэгорыя:Чэрвень 1805 года
Сонечнае зацьменне 6 чэрвеня 1807 года

**Сонечнае зацьменне 6 чэрвеня 1807 года** — гібрыднае сонечнае зацьменне 134 сараса.

Зацьменне мела велічыню 1,0055 і дасягнула свайго максімуму ў 05:18:31 UTC у пункце з каардынатамі 5° пд. ш. 100° у. д. Працягласць максімальнай фазы зацьмення склала 0 хв. 38 с., а месяцавы цень на зямной паверхні дасягнуў шырыні 21 км.

Зацьменне 6 чэрвеня 1807 года стала 1-ым сонечным зацьменнем у 1807 годзе і 18-ым у XIX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 10 снежня 1806 года, наступнае — 29 лістапада 1807 года.

## Гл. таксама 
* Сонечныя зацьменні XIX стагоддзя

## Зноскі 
## Спасылкі 
* Каталог сонечных зацьменняў 1801 — 1900
* Каталог сонечных зацьменняў 134 сараса
* Малая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення

Катэгорыя:1807 год у астраноміі
1807-06-06
1807-06-06
1807-06-06
Катэгорыя:Падзеі 6 чэрвеня
Катэгорыя:Чэрвень 1807 года
Сонечнае зацьменне 1 студзеня 1805 года

**Сонечнае зацьменне 1 студзеня 1805 года** — частковае сонечнае зацьменне 109 сараса.

Зацьменне мела велічыню 0,0642 і дасягнула свайго максімуму ў 01:14:57 UTC у пункце з каардынатамі 65° пд. ш. 42° з. д..

Зацьменне 1 студзеня 1805 года стала 1-ым сонечным зацьменнем у 1805 годзе і 11-ым у XIX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 5 жніўня 1804 года, наступнае — 30 студзеня 1805 года.

## Гл. таксама 
* Сонечныя зацьменні XIX стагоддзя

## Зноскі 
## Спасылкі 
* Каталог сонечных зацьменняў 1801 — 1900
* Каталог сонечных зацьменняў 109 сараса
* Малая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення

Катэгорыя:1805 год у астраноміі
1805-01-01
1805-01-01
1805-01-01
Катэгорыя:Падзеі 1 студзеня
Катэгорыя:Студзень 1805 года
Сонечнае зацьменне 10 снежня 1806 года

**Сонечнае зацьменне 10 снежня 1806 года** — кольцападобнае сонечнае зацьменне 129 сараса.

Зацьменне мела велічыню 0,9591 і дасягнула свайго максімуму ў 02:19:40 UTC у пункце з каардынатамі 32° пд. ш. 143° у. д. Працягласць максімальнай фазы зацьмення склала 4 хв. 32 с., а месяцавы цень на зямной паверхні дасягнуў шырыні 151 км.

Зацьменне 10 снежня 1806 года стала 2-ім сонечным зацьменнем у 1806 годзе і 17-ым у XIX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 16 чэрвеня 1806 года, наступнае — 6 чэрвеня 1807 года.

## Гл. таксама 
* Сонечныя зацьменні XIX стагоддзя

## Зноскі 
## Спасылкі 
* Каталог сонечных зацьменняў 1801 — 1900
* Каталог сонечных зацьменняў 129 сараса
* Малая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення

Катэгорыя:1806 год у астраноміі
1806-12-10
1806-12-10
1806-12-10
Катэгорыя:Падзеі 10 снежня
Катэгорыя:Снежань 1806 года
Сонечнае зацьменне 5 жніўня 1804 года

**Сонечнае зацьменне 5 жніўня 1804 года** — поўнае сонечнае зацьменне 142 сараса.

Зацьменне мела велічыню 1,0144 і дасягнула свайго максімуму ў 15:57:13 UTC у пункце з каардынатамі 29° пд. ш. 77° з. д. Працягласць максімальнай фазы зацьмення склала 1 хв. 20 с., а месяцавы цень на зямной паверхні дасягнуў шырыні 75 км.

Зацьменне 5 жніўня 1804 года стала 2-ім сонечным зацьменнем у 1804 годзе і 10-ым у XIX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 11 лютага 1804 года, наступнае — 1 студзеня 1805 года.

## Гл. таксама 
* Сонечныя зацьменні XIX стагоддзя

## Зноскі 
## Спасылкі 
* Каталог сонечных зацьменняў 1801 — 1900
* Каталог сонечных зацьменняў 142 сараса
* Малая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення

Катэгорыя:1804 год у астраноміі
1804-08-05
1804-08-05
1804-08-05
Катэгорыя:Падзеі 5 жніўня
Катэгорыя:Жнівень 1804 года
Сонечнае зацьменне 17 жніўня 1803 года

**Сонечнае зацьменне 17 жніўня 1803 года** — кольцападобнае сонечнае зацьменне 132 сараса.

Зацьменне мела велічыню 0,9657 і дасягнула свайго максімуму ў 08:25:03 UTC у пункце з каардынатамі 14° пн. ш. 55° у. д. Працягласць максімальнай фазы зацьмення склала 3 хв. 47 с., а месяцавы цень на зямной паверхні дасягнуў шырыні 124 км.

Зацьменне 17 жніўня 1803 года стала 2-ім сонечным зацьменнем у 1803 годзе і 8-ым у XIX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 21 лютага 1803 года, наступнае — 11 лютага 1804 года.

## Гл. таксама 
* Сонечныя зацьменні XIX стагоддзя

## Зноскі 
## Спасылкі 
* Каталог сонечных зацьменняў 1801 — 1900
* Каталог сонечных зацьменняў 132 сараса
* Малая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення

Катэгорыя:1803 год у астраноміі
1803-08-17
1803-08-17
1803-08-17
Катэгорыя:Падзеі 17 жніўня
Катэгорыя:Жнівень 1803 года
Сонечнае зацьменне 28 жніўня 1802 года

**Сонечнае зацьменне 28 жніўня 1802 года** — кольцападобнае сонечнае зацьменне 122 сараса.

Зацьменне мела велічыню 0,9367 і дасягнула свайго максімуму ў 07:12:00 UTC у пункце з каардынатамі 51° пн. ш. 106° у. д. Працягласць максімальнай фазы зацьмення склала 5 хв. 35 с., а месяцавы цень на зямной паверхні дасягнуў шырыні 354 км.

Зацьменне 28 жніўня 1802 года стала 2-ім сонечным зацьменнем у 1802 годзе і 6-ым у XIX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 4 сакавіка 1802 года, наступнае — 21 лютага 1803 года.

## Гл. таксама 
* Сонечныя зацьменні XIX стагоддзя

## Зноскі 
## Спасылкі 
* Каталог сонечных зацьменняў 1801 — 1900
* Каталог сонечных зацьменняў 122 сараса
* Малая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення

Катэгорыя:1802 год у астраноміі
1802-08-28
1802-08-28
1802-08-28
Катэгорыя:Падзеі 28 жніўня
Катэгорыя:Жнівень 1802 года
Сонечнае зацьменне 8 верасня 1801 года

**Сонечнае зацьменне 8 верасня 1801 года** — частковае сонечнае зацьменне 112 сараса.

Зацьменне мела велічыню 0,1614 і дасягнула свайго максімуму ў 05:54:40 UTC у пункце з каардынатамі 61° пн. ш. 168° з. д..

Зацьменне 8 верасня 1801 года стала 3-ім сонечным зацьменнем у 1801 годзе і 3-ім у XIX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 13 красавіка 1801 года, наступнае — 7 кастрычніка 1801 года.

## Гл. таксама 
* Сонечныя зацьменні XIX стагоддзя

## Зноскі 
## Спасылкі 
* Каталог сонечных зацьменняў 1801 — 1900
* Каталог сонечных зацьменняў 112 сараса
* Малая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення

Катэгорыя:1801 год у астраноміі
1801-09-08
1801-09-08
1801-09-08
Катэгорыя:Падзеі 8 верасня
Катэгорыя:Верасень 1801 года
Сонечнае зацьменне 14 сакавіка 1801 года

**Сонечнае зацьменне 14 сакавіка 1801 года** — частковае сонечнае зацьменне 107 сараса.

Зацьменне мела велічыню 0,1873 і дасягнула свайго максімуму ў 15:45:35 UTC у пункце з каардынатамі 61° пд. ш. 41° у. д..

Зацьменне 14 сакавіка 1801 года стала 1-ым сонечным зацьменнем у 1801 годзе і 1-ым у XIX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 18 кастрычніка 1800 года, наступнае — 13 красавіка 1801 года.

## Гл. таксама 
* Сонечныя зацьменні XIX стагоддзя

## Зноскі 
## Спасылкі 
* Каталог сонечных зацьменняў 1801 — 1900
* Каталог сонечных зацьменняў 107 сараса
* Малая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення

Катэгорыя:1801 год у астраноміі
1801-03-14
1801-03-14
1801-03-14
Катэгорыя:Падзеі 14 сакавіка
Катэгорыя:Сакавік 1801 года
Кевін Дзюрэнт

**Кевін Уэйн Дзюрэнт** (; ) — амерыканскі прафесійны баскетбаліст, чатырохразовы алімпійскі чэмпіён.

## Зноскі 
Катэгорыя:Баскетбалісты ЗША
Катэгорыя:Ігракі «Голдэн Стэйт Уорыярз»
Катэгорыя:Ігракі «Аклахома-Сіці Тандэр»
Катэгорыя:Ігракі «Сіэтл Суперсонікс»
Катэгорыя:Баскетбалісты НБА
Катэгорыя:Чэмпіёны свету па баскетболе
Катэгорыя:Алімпійскія чэмпіёны па баскетболе
Катэгорыя:Алімпійскія чэмпіёны ад ЗША
Катэгорыя:Ігракі зборнай ЗША па баскетболе
Катэгорыя:Чэмпіёны летніх Алімпійскіх гульняў 2012 года
Катэгорыя:Чэмпіёны летніх Алімпійскіх гульняў 2016 года
Катэгорыя:Чэмпіёны летніх Алімпійскіх гульняў 2020 года
Катэгорыя:Чэмпіёны летніх Алімпійскіх гульняў 2024 года
Катэгорыя:Баскетбалісты на летніх Алімпійскіх гульнях 2012 года
Катэгорыя:Баскетбалісты на летніх Алімпійскіх гульнях 2016 года
Катэгорыя:Баскетбалісты на летніх Алімпійскіх гульнях 2020 года
Катэгорыя:Баскетбалісты на летніх Алімпійскіх гульнях 2024 года
Васіль Паўлавіч (пісар гаспадарскі)

**Васіль Паўлавіч** (да 1430 — да 1496) — пісар гаспадарскі за часам вялікага князя Казіміра.

## Біяграфія 
З чарнігаўскіх баяр, сын Паўла Мішкавіча.

З «маладых гадоў» служыў вялікаму князю Казіміру, з 1448 года вядомы як пісар гаспадарскі, у запісах Літоўскай Метрыкі падпісваўся як «Васко Павлович».

За службу вялікі князь Казімір даў Васілю Паўлавічу маёнтак у Дзярэчынскай воласці (10 «службаў» пазнейшага сяла Кочын), калі ён ажаніўся з удавой былога ўладальніка.. Ёсць думка, што Павел брат іншага набліжанага вялікага князя Свідрыгайлы — Каленіка Мішкавіча. Прывілей абмену Сноўска на Хальч захаваўся толькі як выпіс 1661 года з наваградскіх гродскіх кніг, можна толькі здагадвацца быў Сноўск даўняй вотчынай Мішкавічаў ці нядаўняя выслугай часоў чарнігаўскага княжання Свідрыгайлы. Паміж 1440 і 1443 гадамі віленскі ваявода Ян Даўгірд надаў «двор Хальчэ з людзьмі і са ўсім» нейкаму Гарману Радзівонавічу, аднак у 2-й палове XV ст. Хальчам валодалі нашчадкі Паўла Мішкавіча.

Вядомы сыны Паўла, браты Васіля — падключы троцкі Андрэй, падключы віленскі Багдан, Яўстафій і Рыгор, якога пазнейшая традыцыя атаясняе з Галактыёнам, прэтэндэнтам на кіеўскі мітрапалічы сталец па Місаілу Пструху.

Пачынаючы з Антона Ясінскага, які ўсе згадкі ў крыніцах «Васка пісара», «Васка Паўлавіча» і «Васка Любіча» атаясняў з менскім баярынам і пісарам гаспадарскім Васілём Любічам, дзве асобы — Васіля Паўлавіча і Васіля Любіча — у літаратуры часта злучаюць у гібрыдную постаць.

Вотчыны Васіля, Багдана і Андрэя Паўлавічаў былі ў Чарнігаўскім павеце. Станам на 1496 год, там маёнткамі Свібрыж (цяпер Сыбэрэж) і Забалавіссе, селішчам Ргошч (цяпер Рогашчы), ловішчам і бортнай зямлёй Замглай валодаў Багдан Паўлавіч. Паміж 1500—1506 гадамі, на замену чарнігаўскай вотчыны, захопленай маскоўскімі войскамі, атрымаў двор  ў Троцкім павеце і сын Васіля Паўлавіча — Нікольскі Васілевіч. Андрэй Паўлавіч у 1502 годзе таксама атрымаў у «хлебакармленне» двор Краснае за тры гады або да вяртання захопленай маскоўцамі чарнігаўскай вотчыны. Хто з Паўлавічаў валодаў Хальчам, як і калі адбыўся раздзел бацькоўскай маёмасці, пэўна не вядома.

Вялікі князь Аляксандр, пры наданні Чарнігаўскага княства збегламу ў ВКЛ мажайскаму князю Сямёну, лістом ад 1 ліпеня 1496 года «выняў на сябе» некалькіх баяр, якія мелі маёнткі ў Чарнігаўскім павеце, але служылі гаспадару — сярод іх названы Андрэй Паўлавіч з «братанічамі» — пляменнікамі з боку брата — (Міхаілам) Халецкім і (Васілём) Нікольскім.

## Крыніцы 
## Літаратура 
* 
* *Русина О.* Василь Никольський — невідомий книжник XVI століття і його творчість // Записки Наукового товариства імені Шевченка. Том 240 (CCXL). Праці Комісії спеціальних (допоміжних) історичних дисциплін. Львів, 2000. — С. 43—52.

Катэгорыя:Пісары гаспадарскія
Сонечнае зацьменне 21 лютага 1803 года

**Сонечнае зацьменне 21 лютага 1803 года** — поўнае сонечнае зацьменне 127 сараса.

Зацьменне мела велічыню 1,0492 і дасягнула свайго максімуму ў 21:18:46 UTC у пункце з каардынатамі 11° пд. ш. 136° з. д. Працягласць максімальнай фазы зацьмення склала 4 хв. 9 с., а месяцавы цень на зямной паверхні дасягнуў шырыні 163 км.

Зацьменне 21 лютага 1803 года стала 1-ым сонечным зацьменнем у 1803 годзе і 7-ым у XIX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 28 жніўня 1802 года, наступнае — 17 жніўня 1803 года.

## Гл. таксама 
* Сонечныя зацьменні XIX стагоддзя

## Зноскі 
## Спасылкі 
* Каталог сонечных зацьменняў 1801 — 1900
* Каталог сонечных зацьменняў 127 сараса
* Малая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення

Катэгорыя:1803 год у астраноміі
1803-02-21
1803-02-21
1803-02-21
Катэгорыя:Падзеі 21 лютага
Катэгорыя:Люты 1803 года
Джон Мішук

**Джон Мішук**, **Ян Мішук** (; , Налібакі, цяпер Стаўбцоўскі раён, Беларусь — ) — канадскі хакеіст беларускага паходжання. Першы хакеіст з Беларусі ў НХЛ.

## Біяграфія 
Нарадзіўся ў вёсцы Налібакі ў 1940 годзе. У 1943 годзе нацысты вёску спалілі, а жыхароў вывезлі на прымусовыя працы ў Нямеччыну. Пасля вайны сям’я з нямецкіх лагераў пераязджае ў Канаду. У 1950 годзе туды пераехаў бацька Джона, які неўзабаве знайшоў працу на грыбной ферме. Пасля ён вярнуўся па астатнюю сям’ю і перавёз усіх у Гамільтан (Антарыа). Па вайне ў Гамільтан пераехала і шмат іхніх знаёмых з Налібак.

Джон пачаў гуляць у хакей ва ўзросце 10 год. У 13 год ён стаў гуляць за мясцовыя юніёрскія клубы, а яшчэ праз 7 год дэбютаваў у наймацнейшай хакейнай лізе свету — НХЛ — у складзе амерыканскай каманды «Дэтройт Рэд Уінгз». У наступныя 7 год абаронца Мішук правёў 237 гульняў (7 галоў, 39 перадач) у складзе чатырох каманд Нацыянальнай хакейнай лігі — апроч «Дэтройта», гэта «Чыкага Блэкхокс», «Філадэльфія Флаерз» і «Мінесота Норд Старз». Ён таксама згуляў больш за 200 матчаў у іншай прафесійнай хакейнай лізе WHA, якая ў 1970-я гады канкурыравала з НХЛ. У 37 гадоў Джон Мішук сышоў з прафесіянальнага хакею. Пасля выступаў у клубе ветэранаў.

У пасляспартовым жыцці пайшоў у бізнес. Спачатку працаваў у Сан-Дыега ў рэстаране. А ў 1980 годзе вярнуўся ў Канаду і сам адкрыў па франшызе рэстаран хуткага абслугоўвання.

У 2019 годзе наведаў родную вёску праз 76 год пасля ад’езду. У чэрвені ён разам з дочкамі Кэтлін і Мэры і ўнучкай Гэйлі прыехаў у Беларусь на тры дні.

Катэгорыя:Нарадзіліся ў Стаўбцоўскім раёне
Катэгорыя:Хакеісты Канады
Катэгорыя:Ігракі «Дэтройт Рэд Уінгз»
Катэгорыя:Ігракі «Філадэльфія Флаерз»
Катэгорыя:Ігракі «Чыкага Блэкхокс»
Сонечнае зацьменне 4 сакавіка 1802 года

**Сонечнае зацьменне 4 сакавіка 1802 года** — поўнае сонечнае зацьменне 117 сараса.

Зацьменне мела велічыню 1,0428 і дасягнула свайго максімуму ў 05:14:29 UTC у пункце з каардынатамі 44° пд. ш. 132° у. д. Працягласць максімальнай фазы зацьмення склала 3 хв. 2 с., а месяцавы цень на зямной паверхні дасягнуў шырыні 196 км.

Зацьменне 4 сакавіка 1802 года стала 1-ым сонечным зацьменнем у 1802 годзе і 5-ым у XIX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 7 кастрычніка 1801 года, наступнае — 28 жніўня 1802 года.

## Гл. таксама 
* Сонечныя зацьменні XIX стагоддзя

## Зноскі 
## Спасылкі 
* Каталог сонечных зацьменняў 1801 — 1900
* Каталог сонечных зацьменняў 117 сараса
* Малая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення

Катэгорыя:1802 год у астраноміі
1802-03-04
1802-03-04
1802-03-04
Катэгорыя:Падзеі 4 сакавіка
Катэгорыя:Сакавік 1802 года
Сонечнае зацьменне 11 лютага 1804 года

**Сонечнае зацьменне 11 лютага 1804 года** — гібрыднае сонечнае зацьменне 137 сараса.

Зацьменне мела велічыню 1,0000 і дасягнула свайго максімуму ў 11:16:33 UTC у пункце з каардынатамі 27° пн. ш. 4° з. д. Працягласць максімальнай фазы зацьмення склала 0 хв. 0 с., а месяцавы цень на зямной паверхні дасягнуў шырыні 0 км.

Зацьменне 11 лютага 1804 года стала 1-ым сонечным зацьменнем у 1804 годзе і 9-ым у XIX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 17 жніўня 1803 года, наступнае — 5 жніўня 1804 года.

## Гл. таксама 
* Сонечныя зацьменні XIX стагоддзя

## Зноскі 
## Спасылкі 
* Каталог сонечных зацьменняў 1801 — 1900
* Каталог сонечных зацьменняў 137 сараса
* Малая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення

Катэгорыя:1804 год у астраноміі
1804-02-11
1804-02-11
1804-02-11
Катэгорыя:Падзеі 11 лютага
Катэгорыя:Люты 1804 года
Трубадур (опера)

**Трубаду́р** () — опера Джузэпэ Вердзі ў 4 дзеях, 8 карцінах, на лібрэта Сальваторэ Камарана і Леонэ Бардарэ. Прэм’ера адбылася 19 студзеня 1853 года ў рымскім тэатры «Апола». Нароўні з «Травіятай» і «Рыгалета» «Трубадур» лічыцца адным з найбуйнейшых твораў Вердзі, створаных у 1850-я гады.

## Гісторыя стварэння 
Вердзі задумаў напісаць оперу на гэты сюжэт у пачатку 1850 года, неўзабаве пасля заканчэння працы над «Луізай Мілер». У лісце ад 2 студзеня 1850 да Камарана ён просіць напісаць лібрэта па драме іспанскага драматурга Антоніа Гарсія Гуцьерэса (1813—1884) «Трубадур», дзеянне якой часткова адбываецца ў Альхаферыі. Камарана адказаў далёка не адразу: яго збянтэжыў сюжэт, які цэнзура магла палічыць крамольным. Тым часам Вердзі, скончыўшы ў 1851 годзе оперу «Рыгалета», ізноў патрабуе ад Камарана адказу. Нарэшце, у красавіку 1851 года Камарана даслаў Вердзі варыянт лібрэта, але яно не задаволіла кампазітара. Новы тэкст Камарана скончыць не паспеў: ён памёр улетку 1852 года, і астатнюю працу бярэ на сябе паэт Леонэ Бардарэ. Ашаломлены смерцю свайго сябра Камарана, Вердзі, тым не менш, працягнуў пісаць оперу і скончыў працу да канца 1852 года.

## Дзеючыя асобы 
[thumb|200px|Вежа Трубадура ў [Альхаферыя|Альхаферыі (Сарагоса). ]]

Дзеянне адбываецца ў Біскаі і Арагоне (Іспанія) у XV стагоддзі.

## Змест 
## Пастаноўкі ў Беларусі 
У Мінску выконвалася ў 1890—1891 гадах трупай В. Картавава на чале з В.  Сукам; у 1899—1900 і 1903 — італьянскай трупай Ф.  Кастэлана.

На сцэне Дзяржаўнага тэатра оперы і балета Беларусі пастаўлена ў 1955 годзе (дырыжор Л. Любімаў, рэжысёр Л. Александроўская, мастак У. Кульваноўскі, хормайстар М. Прысёлкаў; ды Луна — А. Генералаў, У. Глазаў; Леанора — С. Друкер, Т. Шымко; Манрыка — М. Лазараў, І. Сайкоў; Азучэна — К. Кудрашова, Г. Цэпава), у 1964 (дырыжор Т. Каламійцава, рэжысёр Ю. Ужанцаў, мастак У. Кульваноўскі, хормайстар Аляксей Пятровіч Кагадзееў; ды Луна — А. Генералаў, В. Ганчарэнка, І. Сарокін, А. Саўчанка; Леанора — Л. Ганестава, Н. Ткачэнка, Г. Грышчанка, Г. Лебедзева, І. Адзінцова, Г. Паліванава, К. Старыкава; Манрыка — З. Бабій, В. Гур’еў, Б. Нікольскі; Азучэна — Л. Галушкіна, П. Дружына, Л. Анегіна, С. Данілюк); у Нацыянальным акадэмічным тэатры оперы ў 2001 (дырыжор А. Анісімаў, рэжысёр Б. Утораў, мастак Л. Ганчарова, хормайстар Н. Ламоновіч; ды Луна — У. Пятроў, А. Саўчанка, М. Майсеенка, А. Марозаў; Леанора — Т. Глаголева, Т. Траццяк, А. Раеўская, Т. Кнутовіч; Манрыка — С. Франкоўскі, У. Раеўскі, А. Тузлукоў; Азучэна — Н. Руднева, Н. Галеева, Т. Варапай, М. Аксёнцава). Апошняя версія з боку рэжысуры вытрымана ў традыцыях вялікай класічнай оперы, але ўмоўна-рэалістычная сцэнаграфія падкрэслівае эмрочна-рамантычны каларыт.

## Экранізацыі 
* «Трубадур» (1949, Італія). Рэжысёр — Кармінэ Галонэ.

## Літаратура 
* 
* Оперы Дж. Верди. Путеводитель. ― М.: Музыка, 1971

## Спасылкі 
* [«Трубадур»: Ноты](http://imslp.org/wiki/Il_Trovatore_(Verdi,_Giuseppe)) на IMSLP
* Лібрэта 
* Лібрэта оперы Трубадур 

Катэгорыя:Оперы на італьянскай мове
Катэгорыя:Музычныя творы 1852 года