open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Адынамія

**Адынамія** ( — бяссілле) — рэзкі заняпад сіл, цягліцавая слабасць, якая суправаджаецца значным памяншэннем або поўным спыненнем рухальнай актыўнасці. Назіраецца пры цяжкіх інфекцыйных захворваннях, пры працяглых знясільваючых хваробах, пры галаданні, неўратычных і дэпрэсіўных разладах. Іншая прычына адынаміі - парушэнні спецыфічных біяхімічных і біяфізічных працэсаў, якія ляжаць у аснове скарачэння цягліцавых валокнаў.

У залежнасці ад чынніку адынамія можа быць цалкам зварачальная без умяшання звонку (напрыклад, адынамія пры рэзкай цягліцавай стоме) ці патрабуе адмысловага лячэння.

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Медыцынская семіётыка
Адыянтум

**Адыянтум** (*Adiantum*) — папараць сямейтсва адыянтавых з тонкім перыстым лісцем, пашыраная пераважна ў трапічных і субтрапічных вільготных лясах; на Беларусі вырошчваецца як дэкаратыўная, адзін з відаў — адыянтум венерын волас.

## Крыніцы 
## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Адыянтум
Катэгорыя:Расліны паводле алфавіта
Катэгорыя:Флора Афрыкі
Катэгорыя:Флора Еўразіі
Катэгорыя:Флора Паўночнай Амерыкі
Катэгорыя:Флора Паўднёвай Амерыкі
Сезон 2019/2020 «Камунальніка-МДУ» Магілёў

У сезоне 2019—2020 жаночы валейбольны клуб «Камунальнік-МДУ» з Магілёва прымаў удзел у наступных турнірах:
* Чэмпіянат Беларусі 2019/2020 (**4-е месца**),
* Кубак Беларусі 2019 (**4-е месца**).

## Склад каманды 
2. Лізавета Сіняўская (2003) 
9. Ганна Князёва (2000) 
8. Яна Скараход (1997) 
11. Марыя Шапялевіч (1999) 
18. Анастасія Шупянёва (1999) 
1. Юлія Клязовіч (2003) 
8. Дыяна Кадырава (1999) 
13. Марына Хавалкіна (1996) 
17. Таццяна Холад (2000) 
6. Кацярына Даўкарт (1998) 
15. Таццяна Цюлебякіна (1993) 
5. Паліна Самусенка (1998) 
16. Ганна Дзядкова (1999) 

## Гл. таксама 
* Сезон 2018/2019 «Камунальніка-МДУ» Магілёў
* Сезон 2020/2021 «Камунальніка-МДУ» Магілёў

## Спасылкі 
* Состав женской команды «Коммунальник-МГУ». Сезон 2019/2020
* Kommunalnik Mogilev 
2019/2020
Камунальнік Магілёў
Катэгорыя:2019 год у Магілёве
Катэгорыя:2020 год у Магілёве
І памятае свет уратаваны…

**«І памятае свет уратаваны…»** — манументальнае палатно беларускага мастака Мая Данцыга. Карціна створана да 40-годдзя перамогі ў Вялікай Айчыннай вайне (1985). У цэнтры твора знаходзіцца вобраз «Сіксцінскай Мадонны» Рафаэля, якая сімвалізуе ўратаваны свет. 

Стварэнне карціны натхніў вядомы гістарычны факт выратавання шэдэўраў Дрэздэнскай галерэі падчас Другой сусветнай вайны. Будынак галерэі быў разбураны падчас бамбардзіроўкі, аднак карціны загадзя былі схаваныя ў спецыяльна абсталяваных хованках. Сярод іх — Сіксцінская Мадонна Рафаэля.

Гэты ж вобраз у карціне "Мадонна Біркенау» М. А. Савіцкага, як і кампазіцыя яго карціны "Партызанская Мадонна Мінская", якія паўтараюць "Сіксцінскую Мадонну», ілюструюць яе ўплыў на савецкі жывапіс.

## Апісанне карціны 
Памеры карціны: 350 (вышыня) на 700 (шырыня) сантыметраў. Тэхніка — алейны жывапіс на палатне. Праца над карцінай заняла ў Данцыга больш за 10 гадоў. Яна стваралася да саракагоддзя перамогі ў Вялікай Айчыннай вайне.
Катэгорыя:Выявы Дзевы Марыі
Поатсіку

**Поатсіку** () — вёска ў воласці Алутагузэ павета Іда-Вірумаа, Эстонія. Да 2017 года ўваходзіла ў склад цяпер скасаванай воласці Ійзаку. Знаходзіцца ў паўднёвай частцы павета, у межах нізіны Алутагузэ, пры аўтадарозе 13112, на поўнач ад ракі Алайыгі, за 32 кіламетраў (па прамой) на поўдзень ад пасёлка Йыхві, адміністрацыйнага цэнтра павета. Абсалютная вышыня — 42 метры над узроўнем мора.

Катэгорыя:Населеныя пункты Эстоніі
Катэгорыя:Іда-Вірумаа
Мой горад старажытны, малады

**«Мой горад старажытны, малады»** (1972) — манументальнае палатно беларускага мастака Мая Данцыга. На карціне выяўлена панарама г. Мінска 1960-х гадоў. Карціна знаходзіцца ў Нацыянальным мастацкім музеі.

Кампазіцыя палатна ўключае ў сябе практычна ўвесь гістарычны цэнтр горада: Траецкая гара, будынак Тэатра оперы і балета, Верхні горад з кафедральным саборам, від на Камуністычную вуліцу з тэлевышкай і аб’екты горада, якія яшчэ будуюцца. Карціна Мая Данцыга захоўвае і аблічча не ацалелай да нашых дзён самай старажытнай мінскай Халоднай сінагогі, пабудаванай яшчэ ў канцы XVI стагоддзя і знесенай падчас рэканструкцыі горада ў 1965 годзе. Яна адлюстравана ў ніжнім правым куце. Мастак пісаў яе па памяці.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Карціны беларускіх мастакоў
Катэгорыя:Творы 1972 года
Катэгорыя:Карціны са збораў Нацыянальнага мастацкага музея Рэспублікі Беларусь
Катэгорыя:Творы Мая Данцыга
Катэгорыя:Мінск у культуры і мастацтве
Сезон 2023/2024 «Камунальніка» Магілёў (жаночы валейбол)

У сезоне 2023—2024 жаночы валейбольны клуб «Камунальніка» з Магілёва прымаў удзел у наступных турнірах:
* Чэмпіянат Беларусі 2023/2024 (**Бронзавы прызёр**).

## Склад каманды 
11. Лізавета Алісейка (2002) 
14. Ганна Князёва (2000) 
4. Анастасія Яблонская (2006) 
7. Ганна Карабіновіч (2003, капітан) 
16. Рыта Іванова (2004) 
17. Анастасія Казачэнка (1996) 
18. Маргарыта Гайшун (2004) 
1. Кацярына Дзеева (2003) 
9. Таццяна Котава (2002) 
12. Паліна Ермашэвіч (2004) 
3. Анастасія Бездарогаву (2003) 
5. Дар’я Кагуценка 
2. Карына Качалова

## Трэнеры каманды 
* Павел Перецяцька (галоўны трэнер)

## Гл. таксама 
* Сезон 2022/2023 «Камунальніка» Магілёў (жаночы валейбол)
* Сезон 2024/2025 «Камунальніка» Магілёў (жаночы валейбол)

## Спасылкі 
* Состав женской команды группы А «Коммунальник-Могилев». Сезон 2023/20240
* Kommunalnik Mogilev 

2023/2024
Камунальнік Магілёў
Катэгорыя:2023 год у Магілёве
Катэгорыя:2024 год у Магілёве
Зборная ПАР па рэгбі-7

**Зборная ПАР па рэгбі-7** () — нацыянальная зборная, якая прадстаўляе ПАР у спаборніцтвах па рэгбі-7 (Сусветная серыя, чэмпіянаты свету, Алімпійскія гульні і Гульні Садружнасці). Тройчы абсалютны чэмпіён Сусветнай серыі па рэгбі-7 (сезоны 2008/2009, 2016/2017 і 2017/2018).

## Гісторыя 
Зборная ПАР па рэгбі-7 дэбютавала на міжнароднай арэне пасля зняцця забароны, выкліканай апартэідам. У 1993 годзе каманда дэбютавала на штогадовым турніры ў Ганконгу, выступіўшы там у трох розыгрышах, і на дэбютным чэмпіянаце свету ў шатландскім Мелроузе. У 1996 годзе каманда выступіла на турнірах ва Уругваі (Пунта-дэль-Эстэ) і Дубаі.

У 1997 годзе зборная ПАР дайшла да фіналу чэмпіянату свету, прайграўшы фіджыйцам. У 1998 годзе каманда згуляла на турнірах у аргенцінскім Мар-дэль-Плата, уругвайскім Пунта-дэль-Эстэ і чылійскім Вінья-дэль-Мар. У 1999 годзе ПАР выступіла на турнірах у Мар-дэль-Плата, Сант’яга, Фіджы, Ганконгу, Японіі і Парыжы. У 1999 годзе ўпершыню адбылася Сусветная серыя па рэгбі-7, а ПАР з сезона 1999/2000 выступае ва ўсіх турнірах гэтай серыі.

Мянушку зборнай ПАР «Бліцбокі» () утворана ад слова «бліц» ( — «маланка») і слова «бок» (), скарачэння ад імя антылопы «спрынгбок», якая з’яўляецца сімвалам Рэгбійнага саюза ПАР і адначасова мянушкай асноўнай зборнай па рэгбі-15.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Зборныя ПАР
Катэгорыя:Зборныя па рэгбі-7
ПАР
Зборная Францыі па рэгбі-7

**Зборная Францыі па рэгбі-7** () — нацыянальная зборная, якая прадстаўляе Францыю у спаборніцтвах па рэгбі-7 (Сусветная серыя, чэмпіянаты свету, Алімпійскія гульні і інш.). Найлепшым вынікам Францыі ў Сусветнай серыі стала першае месца (гранд-фінал) у 2023—2024 гадах.

## Статыстыка выступленняў 
### Алімпійскія гульні 
## Крыніцы 
Катэгорыя:Зборныя Францыі
Катэгорыя:Зборныя па рэгбі-7
Францыя
Сёрфінг на летніх Алімпійскіх гульнях 2024

, 2007 год.]]
**Спаборніцтвы па сёрфінгу на летніх Алімпійскіх гульнях 2024 года** праходзяць з 27 ліпеня па 5 жніўня на рыфавым перавале каля вёскі Тэахупао на востраве Таіці, які лажыць у Ціхім акіяне. Такім чынам, пабіты рэкорд паводле самай далёкай дыстанцыі паміж месцам правядзення спаборніцтваў і горадам, які ладзіць у сябе Алімпійскія гульні. Агулам на турніры возьмуць удзел 48 спартсменаў з роўным падзелам паміж мужчынамі і жанчынамі. У параўнанні з папярэднімі летнімі Алімпійскімі гульнямі колькасць спартсменаў павялічылася на 8 чалавек. Разыграваюцца 2 камплекты медалёў.

## Узнагароды 
## Крыніцы 
## Спасылкі 
* Афіцыйны сайт 

Катэгорыя:Спаборніцтвы на летніх Алімпійскіх гульнях 2024‎
2024
Зборная Аўстраліі па рэгбі-7

**Зборная Аўстраліі па рэгбі-7** () — нацыянальная зборная, якая прадстаўляе Аўстралію у спаборніцтвах па рэгбі-7 (Сусветная серыя, чэмпіянаты свету, Алімпійскія гульні і Гульні Садружнасці).

## Гісторыя 
На першым турніры па рэгбі-7 у Ганконгу ў 1976 годзе Аўстралію прадстаўляла абраная каманда пад назвай *Wallaroos*, першапачаткова гэта была назва аднаго з клубаў-заснавальнікаў Паўднёвага саюза рэгбі ў 1874 годзе, але цяпер гэта назва выкарыстоўваецца для . Аўстралію таксама прадстаўляў на міжнародных турнірах па рэгбі-7 клуб *Australian Barbarians*.

Па стане на 2016 год у нацыянальнай зборнай Аўстраліі па рэгбі-7 няма мянушкі. Часам у СМІ каманду памылкова называюць *Aussie Thunderbolts*, але гэтая назва адносіцца да іншай зборнай Аўстраліі па рэгбі-7 (другая каманда), а не да афіцыйнай нацыянальнай зборнай.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Зборныя Аўстраліі
Катэгорыя:Зборныя па рэгбі-7
Аўстралія
Аэрафлоцкая вуліца (Мінск)

**Аэрафлоцкая вуліца** — вуліца ў жылым раёне Курасоўшчына Кастрычніцкага раёна Мінска недалёк ад былога старога аэрапорта. Названа ў гонар «Аэрафлота». Як і суседнія з ёй вуліцы Чарнігаўская і Рыжская яна складаецца з сядзібнай забудовы. 2-павярховы дом № 22 на рагу з Аэрафлоцкім завулкам захаваўся з канца 1950-х гг.

## Крыніцы 
## Спасылкі 
* Аэрафлоцкая вуліца на карце АТО.ВУ
* Дамы вул. Аэрафлоцкай на Мegapolis-real.by

Катэгорыя:Кастрычніцкі раён (Мінск)
Катэгорыя:Вуліцы Мінска
Павел Багоўскі

**Павел Багоўскі** (,  — ) — эстонскі анколаг-патамарфолаг, член-карэспандэнт Акадэміі медыцынскіх навук СССР (1965), заслужаны дзеяч навукі Эстонскай ССР (1977), правадзейны член Эстонскай акадэміі навук (1993). Уваходзіць у спіс 100 вялікіх дзеячаў Эстоніі XX стагоддзя.

## Біяграфія 
Дзяцінства правёў на востраве Саарэмаа, дзе наведваў нямецкамоўны дзіцячы сад. Ва ўзросце васьмі гадоў размаўляў на эстонскай, нямецкай і рускай мовах.

У 1937 годзе скончыў гімназію Хуга Трэфнера, у 1941 годзе — медыцынскі факультэт Тартускага ўніверсітэта, з пачаткам Вялікай Айчыннай вайны быў эвакуіраваны ў Алма-Ату, дзе прадоўжыў навучанне ў Медыцынскім інстытуце. Скончыў вучобу ў 1943 годзе, атрымаўшы спецыяльнасць ўрача.

Удзельнік Вялікай Айчыннай вайны ў складзе Эстонскага стралковага корпуса, старшы лейтэнант медыцынскай службы.

Член КПСС з 1944 года (па іншых дадзеных з 1946 года). Пасля вайны вярнуўся ў Тарту, у 1949 годзе абараніў дысертацыю «Пра ўплыў недастатковага харчавання і ўпырсквання глюкозы на марфалогію ранявога арганізацыйнага працэсу» на суісканне ступені кандыдата медыцынскіх навук. Вучань Альберта Вальдэса, кафедра паталагічнай анатоміі.

З 1949 года працаваў у Інстытуце эксперыментальнай і клінічнай медыцыны ў Таліне, дырэктар Інстытута ў 1953—1968 і 1974—1991 гадах.

У 1961 годзе абараніў доктарскую дысертацыю «Канцэрагеннае дзеянне прадуктаў перапрацоўкі эстонскага сланца: (эксперыментальна-марфалагічнае даследаванне)» пры Ленінградскім санітарна-гігіенічным інстытуце. З’яўляецца ініцыятарам і выканаўцам даследаванняў адной з груп канцэрагенаў — N-нітрозазлучэнняў — як у Эстоніі, так і на міжнародным узроўні.

У 1962 годзе атрымаў званне прафесара па спецыяльнасці «Паталагічная анатомія і анкалогія». Акрамя эстонскай, рускай і нямецкай моў, свабодна размаўляў на французскай і англійскай мовах, а таксама быў адным з выбітных лаціністаў краін Паўночнай Еўропы.

У 1963—1967 гадах быў дэпутатам Вярхоўнага Савета Эстонскай ССР (намеснік старшыні Камісіі па ахове здароўя і сацыяльным забеспячэнні).

Пасля таго, як вучоны даказаў высокую канцэрагеннасць некаторых прадуктаў перапрацоўкі сланцу, у Эстоніі была цалкам зменена тэхналогія вытворчасці сланцавага паліва. У 1964 годзе была спынена вытворчасць найбольш канцэрагеннага прадукта — камернай смалы.

З 1967 па 1974 год працаваў у Ліёне ў Міжнародным агенцтве па вывучэнні раку, дзе ўзначальваў аддзел экзагенных канцэрагенаў.

У 1977 годзе ўзначаліў камісію па распрацоўцы эстонскай медыцынскай тэрміналогіі.
Замежныя рабочыя ў СССР (1922—1939)

У перыяд з 1922 па 1939 год у СССР жылі і працавалі прыкладна 70—80 тысяч замежных рабочых. Пры Савеце працы і абароны дзейнічала пастаянная камісія па замежнай іміграцыі, якая за перыяд 1922—1925 гадоў атрымала каля 420 000 запытаў, але толькі 5503 атрымалі дазвол на працу ў Саюзе. У асноўным замежнікі былі задзейнічаны ў сельскай гаспадарцы, жанчын — палітыка па барацьбе з гендарнай няроўнасцю.

Павелічэнне колькасці замежнікаў у 1930-я гады было звязана з індустрыялізацыяй. Савецкаму кіраўніцтву патрабаваліся кадры для камплектавання новых прадпрыемстваў. Паводле планаў, з-за мяжы меркавалася прыцягнуць да 40 000 чалавек. Прытоку рабочых спрыяла Вялікая дэпрэсія ў заходніх краінах. 60 працэнтаў лічыліся ўдарнікамі. Некалькі чалавек былі ўзнагароджаны ордэнам Леніна. Для іх дзяцей ствараліся школы з навучаннем на англійскай або нямецкай мовах. Таксама для рабочых выдавалася англамоўная газета *Moscow Daily Times*. Нягледзячы на запатрабаванасць, часта спецыялісты сутыкаліся з кепскімі ўмовамі жыцця і затрыманнем заробкаў, што выклікала забастоўкі.

Пасля 1933 года савецкі ўрад спыніў выплаты замежнікам у цвёрдай валюце, і колькасць рабочых скарацілася да менш чым 20 000 чалавек. У часы Вялікага тэрору было арыштавана больш за 10 000 спецыялістаў, якія пасля былі альбо дэпартаваныя, альбо адпраўленыя ў ГУЛАГ. Пасля падпісання пакта Молатава — Рыбентропа ў жніўні 1939 года сотні нямецкіх замежных рабочых былі дэпартаваныя ў нацысцкую Германію. Тыя, хто не быў арыштаваны ці дэпартаваны, на фоне неспрыяльнага становішча ў краіне пакінулі Савецкі Саюз.

## Гл. таксама 
* Савецкія грамадзянскія спецыялісты за мяжой

## Крыніцы 
Катэгорыя:Эканоміка СССР
Мар’ян Віж

**Мар’ян Віж** (сапраўднае імя **Мар’ян Міхайлавіч Зайцаў**, , Мінск — , Мінск) — беларускі празаік, публіцыст, гісторык.

## Біяграфія 
Нарадзіўся  года ў Мінску. Скончыў у 1971 годзе гістарычны факультэт Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэта. Пасля праходжання ў 1971—1973 гадах вайсковай службы працаваў адказным сакратаром Беларускага таварыства аховы помнікаў. З 1974 г. загадчык аддзела аховы помнікаў Гістарычнага музея Украіны. З 1976 г. рэдактар у рэдакцыі гісторыі Беларусі БелСЭ. 

Выкладаў гісторыю Беларусі ў Мінскім інстытуце культуры., грамадскія дысцыпліны ў ПТВ № 107, быў лектарам Мінскага абласнога бюро прапаганды ведаў аб помніках гісторыі і культуры, супрацоўнікам аддзела тэхнічных сродкаў навучання ў Мінскім медыцынскім інстытуце. У 1981—1985 гадах гг. суіскальнік аспірантуры Інстытута гісторыі АН БССР. У 1982 г. напісаў кандыдацкую дысертацыю па тэме «Сялянскі рух у Беларусі напярэдадні і падчас першай рэвалюцыйнай сітуацыі (1857—1862)», якую аднак не абараніў. У 1993—1995 гадах гг. загадчык аддзела ў газеце «Наша слова». У 1995—1996 гадах гг. выкладаў курс беларусазнаўства ў Інстытуце сучасных ведаў. Напрыканцы жыцця працаваў спецыялістам па сувязях з друкам і тэлебачаннем Цэнтральнага праўлення Беларускага таварыства глухіх. Пахаваны там жа.

## Творчасць 
Першая публікацыя выйшла ў 1974 г. у газеце «Знамя юности». Пісаў на беларускай і рускай мовах вершы, апавяданні, нарысы. Сааўтар аповесці «Лабірынт» (Мінск, 1991), зборніка гісторыка-публіцыстычных нарысаў «Чары даўніны» (Мінск, 1989).

Дакументы з асабістага архіва захоўваюцца ў Беларускім дзяржаўным архіве-музеі літаратуры і мастацтва (фонд 440).

## Крыніцы 
## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Пісьменнікі Беларусі
Катэгорыя:Гісторыкі Беларусі
Катэгорыя:Публіцысты Беларусі
Катэгорыя:Беларускамоўныя пісьменнікі XX стагоддзя‎
Катэгорыя:Рускамоўныя пісьменнікі XX стагоддзя
Алена Віктараўна Эзаў

**Алена Віктараўна Эзаў** (нар. , Паўладар, Казахская ССР) — казахстанская валейбалістка. Выступала за зборную Казахстана. У складзе зборнай Казахстана выступала на Алімпіядзе ў Пекіне. Майстар спорту міжнароднага класа.

## Біяграфія 
Нарадзілася 9 сакавіка 1983 года ў Паўладары (Казахская ССР).

Валейболам пачала займацца з дзесяці гадоў, калі вучылася ў трэцім класе. У школе яе заўважыў трэнер.

У 2009 годзе была запрошана ў «Нёман-ГрДУ». У Гродна яна прыехала з мужам валейбалістам Аляксеем Афінагенавым, які паспяхова ўліўся ў склад мясцовага «Камунальніка».

У 2019 годзе скончыла бакалаўрэат Расійскага ўніверсітэта спорту «ГЦОЛІФК» па накірунку «Фізічная культура». З 2023 года працуе трэнерам у спартыўнай школе алімпійскага рэзерву «Маскоўская валейбольная акадэмія».

## Спасылкі 
* МЕЖСЕЗОНЬЕ. ОБМЕЛЕВШИЙ «НЕМАН»
* Elena Ezau 
* Экс-игрок сборной Казахстана по волейболу Елена ЭЗАУ: Девчонкам нужно собраться!

Катэгорыя:Валейбалісткі Казахстана
Катэгорыя:Ігракі жаночай зборнай Казахстана па валейболе
Катэгорыя:Валейбалісты на летніх Алімпійскіх гульнях 2008 года
Гара Невяльскога

**Га́ра Невяльско́га** () — гара на востраве Сахалін у сістэме Усходне-Сахалінскіх гор (Сахалінская вобласць Расіі). Названа ў гонар рускага мараплаўца, адмірала Г. І. Невяльскога. На схілах гары ялова-піхтавая тайга, на грабянях — зараснікі кедравага сланіку.

Вышыня да 1428 м. Складзена пясчанікамі, глінамі і сланцамі мезазойскага ўзросту. На схілах гары ялова-піхтавая тайга, на грабянях — зараснікі кедравага сланіку. На заходнім схіле гары Невяльскога бярэ пачатак рака Паранай.

## Крыніцы 
## Літаратура 
* 
* 
* 

## Спасылкі 
* Невельского — Недоступная // Информационное агентство Сах.ком

Катэгорыя:Вяршыні вышынёй ад 1000 да 2000 метраў
Катэгорыя:Геаграфія Сахалінскай вобласці
Катэгорыя:Сахалін
Катэгорыя:Аб’екты, названыя ў гонар людзей
Наталля Барысаўна Кудрашова

**Ната́лля Бары́саўна Ку́драшова** (укр. *Наталія Борисівна Кудряшова*,  13 жніўня 1983, Хмяльніцкі, Хмяльніцкая вобласць)&nbsp;— тэлевядучая, спявачка, актрыса, экспертка у сферы рознічнага гандлю.

Былая вядучая тэлепраграмы «Рэвізор: Крамы» і сувядучы «Рэвізора» на «Новым канале» . Былая экспертка ток-шоу «Страсці па рэвізору».

У 2011 годзе стала ўдзельніцай першага сезона праекта «МастерШеф», але выбыла з праекта ў другім выпуску. У 2019 годзе стала ўдзельніцай праекта «Х-фактар». Вядучы мерапрыемстваў «Наўруз» (укр. *Новруз*) і «Этнавянок» (укр. *Етнічний віночок*), якія прызначаны для асвятлення дзіцячай і моладзевай творчасці Украіны і іншых краін. Акрамя камандзіровак па гарадах Украіны, Наталля наведвае Балгарыю з мерапрыемствам «Этнічны вянок». Працуе ў трох тэатрах Кіева: тэатры «Кіеў», тэатры «Брава» і «Іншы тэатр».

## Біяграфія 
### Навучанне 
Спіс навучальных устаноў:

* Хмяльніцкае музычнае вучылішча
* Кіеўскі інстытут мастацтваў
* Кіеўскі нацыянальны ўніверсітэт тэатра, кіно і тэлебачання імя Івана Карпенкі-Карага
* Кіеўскі нацыянальны эканамічны ўніверсітэт імя Вадзіма Гетмана
* Школа-студыя акцёрскага майстэрства пры кінастудыі «Film.ua»
* Курсы мадэльнага агенцтва «Karin MMG»
* Школа тэлевядучых «TV lab»

Пасля завяршэння сярэдняй адукацыі паступіла ў музычнае вучылішча на вакальнае ааддзяленне. Навучанне скончыла з чырвоным дыпломам. Музычную кар'еру яна пачала ў падлеткавым узросце. Актыўна выступала з рознымі музычнымі калектывамі. У 2010 годзе выйшлі 2 сольных альбома: з лірычнымі баладамі і з рускімі рамансамі. У 2011 годзе адбыўся сольны канцэрт. Далей яна ўдасканальвала навыкі акадэмічнага спеву ў Кіеўскім інстытуце мастацтваў.

### Публіцыстыка 
У 2017 годзе ў кар'еры вядомага эксперта ў сферы рознічнага гандлю адбылася важная падзея: яна атрымала магчымасць удзельнічаць у папулярным тэлепраекце «Рэвізор». Гэта здарылася падчас здымак выпуску ток-шоу «Страсці па Рэвізору», калі тэрмінова спатрэбіўся спецыяліст па рытэйлу. Па рэкамендацыі аднаго з членаў здымачнай групы яе запрасілі на шоу ў якасці эксперта.

Яе кампетэнтнасць і падыход да працы прыцягнулі ўвагу кіраўніцтва праекта, што прывяло да прызначэння яе вядучай новай праграмы «Рэвізор. Крамы». Працавала вядучай амаль год, але пазней вырашыла пакінуць шоу.

У 2020 годзе запусціла інтэрв'ю-праект «Каранцін. Выхад ёсць» (укр. *Карантин. Вихід є*) на сваім канале YouTube і на ўласнай старонцы ў Facebook. Гэта серыя аўтарскіх інтэрв'ю з жыхарамі розных краін пра тое, як свет выходзіць з каранціну, які накіраваны на барацьбу з пандэміяй каранавіруса.

### Марка 
У 2020 годзе стварыла брэнд медыцынскіх масак «MASKІ-КудряШОУ».

## Фільмаграфія 
### Тэле- і кінафільмы і серыялы 
## Заўвагі 
Катэгорыя:Кінаакцёры
Катэгорыя:Актрысы Украіны
Катэгорыя:Нарадзіліся ў Хмяльніцкім
Катэгорыя:Нарадзіліся ў 1983 годзе
Катэгорыя:Нарадзіліся 13 жніўня
Сезон 2020/2021 «Мінчанкі-2» Мінск

У сезоне 2020—2021 жаночы валейбольны клуб «Мінчанка-2» з Мінска прымаў удзел у наступных турнірах:
* Чэмпіянат Беларусі 2020/2021 (**Бронзавы прызёр**),
* Кубак Беларусі 2020 (**4-е месца**).

## Склад каманды 
2. Веялета Лаўрушка (2000)
5. Ксенія Лябёдкіна (2002)
8. Алена Петухова (2000)
10. Анастасія Шагун (2002)
10. Ірына Філістовіч (2001)
11. Лізавета Багаева (2003)
12. Дар’я Борыс (2003)
14. Дар’я Вакулка (2002)
17. Лізавета Горная (2004)
23. Паліна Кулікова (2004)
26. Ганна Філістовіч (2004)
27. Эмілія Мікановіч (2003)
29. Агата Бекша (2000)

## Трэнеры каманды 
*  Вольга Пальчэўская (галоўны трэнер)

## Гл. таксама 
* Сезон 2019/2020 «Мінчанкі-2» Мінск
* Сезон 2021/2022 «Мінчанкі-2» Мінск

## Спасылкі 
* МИНЧАНКА-2 
* Minchanka-2 
2020/2021
Мінчанкі-2 Мінск
Катэгорыя:2020 год у Мінску
Катэгорыя:2021 год у Мінску
Чэмпіянат Беларусі па валейболе сярод жанчын 2023/2024

**Чэмпіянат Беларусі па валейболе сярод жанчын 2023/2024** — 33-ы чэмпіянат Рэспублікі Беларусь па валейболе сярод жанчын.

## Турнірная табліца 
## Плэй-оф 
## Спасылкі 
* Турнирная таблица. Группа А. Женщины 2023/2024 
* Чемпионат — Женщины 2023/2024

2023
Катэгорыя:2023 год у валейболе
Катэгорыя:2024 год у валейболе
Катэгорыя:Спорт у Беларусі ў 2023 годзе
Катэгорыя:Спорт у Беларусі ў 2024 годзе
Сезон 2010/2011 «Нёмана» Гродна

У сезоне 2010—2011 жаночы валейбольны клуб «Нёман» з Гродна:
* Кубак Беларусі 2010 (**чвэрцьфінал**).

## Склад каманды 
* Анастасія Канановіч (1993),
* Аліна Адаменя (1990);
* Кацярына Сіланцьева (1993),
* Валерыя Васільева (1992);
* Анжэла Найдзенка (1985),
* Анастасія Шулейка (1989),
* Анжаліка Барысевіч (1995),
* Вольга Рахман (1985),
* Наталля Бакун (1993),
* Анастасія Багданава (1987),
* Юлія Аверына (1990).

## Трэнеры каманды 
*  Валерый Надзь (галоўны трэнер)

## Гл. таксама 
* Сезон 2009/2010 «Нёмана» Гродна
* Сезон 2011/2012 «Нёмана» Гродна

## Спасылкі 
* МЕЖСЕЗОНЬЕ. ОБМЕЛЕВШИЙ «НЕМАН»
* Kommunalnik-GrGU 
2010/2011
Нёман Гродна
Катэгорыя:2010 год у Гродне
Катэгорыя:2011 год у Гродне
Смаргонскі ліцейна-механічны завод

**Смаргонскі ліцейна-механічны завод** — прамысловае прадпрыемства, размешчанае ў горадзе Смаргонь Гродзенскай вобласці Беларусі.

## Гісторыя 
Прадпрыемства пачало сваю дзейнасць у 1946 годзе, як адзін з участкаў Смаргонскага райпрамкамбіната. Ліцейная вытворчасць арганізавана ў 1952 годзе. Была ўсталяваная плавільная печ ваграначнага тыпу невялікай прадукцыйнасці — адна тона вадкага металу ў гадзіну, і пачата вытворчасць дробнага чыгуннага ліцця: утулкі і калодкі колаў. Затым засвоены выпуск пячнога ліцця і каналізацыйных люкаў. У 1972 годзе быў уведзены ў эксплуатацыю вытворчы корпус ліцейнага цэха, праведзена замена маламагутнай вагранкі двума больш магутнымі печамі, прадукцыйнасцю па 5 тон вадкага металу ў гадзіну і арганізавана праца ліцейнага цэха ў двухзменным рэжыме, дзякуючы гэтаму штогод нарошчваўся аб’ём вытворчасці. У студзені 1981 года ліцейна-механічны цэх «Смаргонь» быў перайменаваны ў «Смаргонскі ліцейна-механічны завод», атрымаўшы статус прамысловага прадпрыемства.

Пасля крызісу 1990-х гадоў на заводзе прыступілі да мадэрнізацыі вытворчасці. У 2005 праведзена замена абедзвюх вагранак і сістэмы ачысткі пылегазовых выкідаў. З 2001 па 2008 гады прадпрыемствам асвоены і запушчаны ў вытворчасць 35 новых відаў прадукцыі. У пачатку 2009 партыя каналізацыйных люкаў з алімпійскай сімволікай была пастаўлена ў Сочы.

## Прадукцыя 
* Люкі каналізацыйныя, люкі для кабельных калодзежаў тэлефоннай сеткі, дажджапрымальнікі;
* Урны паркавыя, ножкі паркавых лавак;
* Пячное ліццё (пліты, фаеркі, духоўкі, каласнікі, дзверцы, клункі);
* Плітка чыгунная для падлогі, пліта трамвайная;
* Рашоткі для балконаў і агародж;
* Вырабы з чыгуну на заказ.

## Крыніцы 
## Спасылкі 
* Официальный сайт КУП «Сморгонский литейно-механический завод»
* Страница КУП «Сморгонский литейно-механический завод» на сайте Сморгонского райисполкома

Катэгорыя:Прадпрыемствы чорнай металургіі Беларусі
Катэгорыя:Прадпрыемствы Гродзенскай вобласці
Катэгорыя:Смаргонь
Катэгорыя:Эканоміка Смаргонскага раёна
Lego Ninjago

**Lego Ninjago** (стылізаваны пад LEGO NINJAGO) — лінейка цацак Lego, якая была створана ў 2011 годзе і з’яўляецца флагманскім брэндам Lego Group. Гэта першая лінейка, заснаваная на ніндзя, з моманту спынення выпуску Lego Ninja у 2000 годзе. Яна была выпушчана адначасова з анімацыйным тэлесерыялам Ніндзяга, які ў 2023 годзе быў заменены новым серыялам пад назвай Ніндзяга: Паўстанне цмокаў.

## Агляд 
Спачатку сюжэт быў прысвечаны групе з шасці падлеткаў-ніндзя, якую ўзначальвае легендарны Зялёны Ніндзя Лойд Гармадон. Персанажы-ніндзя — «майстры стыхій», што азначае, што кожны з іх валодае сіламі стыхій. Яны таксама навучаюцца выдуманаму баявому мастацтву «Кружыццу» ў свайго старажытнага і мудрага настаўніка, майстра Ву, што дае ім магчымасць змагацца з сіламі зла. У 2023 годзе ў серыі былі прадстаўлены новыя персанажы.

Асноўная ўвага ў гэтай серыі надаецца фарміраванню, наступным подзвігам і выпрабаванням групы падлеткаў-ніндзя, якія змагаюцца з рознымі сіламі зла. Першапачаткова ў серыі былі прадстаўлены пяць галоўных герояў з арыгінальнай сюжэтнай лініяй, дзеянне якой разгортвалася ў выдуманым свеце, дзе тэма ніндзя спалучалася з цмокамі, сучаснымі транспартнымі сродкамі і футурыстычнымі механічнымі робатамі. У сюжэтнай лініі героі-ніндзя навучаюцца мастацтву «кружыццу» — выдуманаму баявому мастацтву, якое дазваляе ім змагацца са сваімі сапернікамі. Дзеянне гульні разгортваецца ў выдуманым свеце Ninjago, месца, натхнёнае культурай Усходняй Азіі. Сайман Лукас, старэйшы крэатыўны дырэктар, пракаментаваў: «пры стварэнні Lego Ninjago мы чэрпалі натхненне з японскай гісторыі, але гэта ператварылася ў нешта накшталт маштабнага аб’яднання культур, а не толькі нейкай адной канкрэтнай культуры».

## Гісторыя 
У першы год свайго існавання Ninjago карысталася папулярнасцю і поспехам, затым яшчэ два гады выпускалася да запланаванага спынення вытворчасці ў 2013 годзе. Аднак пасля кароткага перапынку, па водгуках прыхільнікаў, лінейка была працягнутая і з тых часоў знаходзіцца ў вытворчасці. Lego Group ператварыла гэтую тэму ў медыя-франшызу, арыентаваную ў першую чаргу на маленькіх хлопчыкаў і падлеткаў дашкольнага ўзросту, якая выпускае кнігі, відэагульні і атракцыёны для тэматычных паркаў. Папулярнасць тэлесерыяла і лінейкі цацак прывяла да стварэння фільма Lego Ninjago Movie, які выйшаў на экраны ў 2017 годзе, які стаў трэцім фільмам франшызы Lego Movie. 14 студзеня 2021 года тэматыка Ninjago адсвяткавала сваё дзесяцігоддзе, што зрабіла яе адным з найстарэйшых і найбольш паспяховых арыгінальных брэндаў Lego Group.

## Крыніцы 
Катэгорыя:З’явіліся ў 2011 годзе
Катэгорыя:Lego
Ульяна Буцэнка

**Ульяна Буцэнка** (нар. ) — беларуская валейбалістка.

## Біяграфія 
Валейболам пачала займацца ў 11 гадоў у ДЮСШ № 1 г. Баранавічы, першым трэнерам была Мар’яна Пятроўна Забіран. Першы прафесійны клуб «Атлант». У 2019 годзе выступала за РДВАР.

## Дасягненні 
*  **Сярэбраны прызёр** Чэмпіяната Беларусі 2021/22, 2022/23
*  **Уладальнік** Кубка Беларусі 2022
*  **Фіналіст** Кубка Беларусі 2023
*  **Бронзавы прызёр** Кубка Беларусі 2021

## Спасылкі 
* Ulyana Butsenka 
* БУЦЕНКО УЛЬЯН
* Буценко Ульяна/ Butsenka Ulyana

Катэгорыя:Валейбалісткі Беларусі
Вікторыя Галадухіна

**Вікторыя Галадухіна**, па нараджэнні Камінская (нар. ) — беларуская валейбалістка. Майстар спорту Беларусь.

## Біяграфія 
Вучылася ў СШ № 7 г. Брэст.

Выхаванка ЦАР «Вікторыя» г.Брэст, першым трэнерам была Наталля Віталеўна Мелянюк.

Да 2023 года гуляла за брэсцкае «Прыбужжа». У ліпені 2023 года падпісала кантракт з мінскай «Мінчанкай».

## Дасягненні 
*  **Чэмпіён** Чэмпіяната Беларусі 2018/19, 2023/24
*  **Сярэбраны прызёр** Чэмпіяната Беларусі 2020/21, 2021/22, 2022/23
*  **Бронзавы прызёр** 2019/20
*  **Уладальнік** Кубка Беларусі 2022, 2023
*  **Фіналіст** Кубка Беларусі 2019
*  **Бронзавы прызёр** Кубка Беларусі 2016, 2020, 2021

## Спасылкі 
* Viktoryia Haladukhina 
* Голодухина Виктория/ Haladukhina Viktoyia

Катэгорыя:Валейбалісткі Беларусі
Катэгорыя:Майстры спорту Беларусі
Катэгорыя:Выпускнікі БНТУ
Мікола Аляксеевіч Вішнеўскі

**Мікола Аляксеевіч Вішнеўскі** (,  — , Мінск) — беларускі празаік.

## Біяграфія 
Нарадзіўся  года ў Гомелі сям’і рабочага. У 1931 г. скончыў Менскі беларускі педагагічны тэхнікум і стаў працаваць у газеце «Звязда». У 1932—1933 гг. вучыўся ва Усесаюзным інстытуце кінематаграфіі, потым зноў працаваў у «Звяздзе». У 1939 г. накіраваны на працу ў вілейскую абласную «Сялянскую газету».

Памёр  года ў Мінску. Пахаваны на Паўночных могілках Мінска.

## Узнагароды 
Узнагароджаны ордэнам «Знак Пашаны» і медалямі.

## Творчасць 
З першым нарысам выступіў у 1933 г. (газета «Звязда»). Першае апавяданне апублікаваў у 1941 г. (газета «Звязда»). Аўтар зборнікаў апавяданняў і нарысаў «Майстар конегадоўлі» (Мінск, 1939), «Герой Сацыялістычнай Працы Еўдакія Кухарава» (Мінск, 1948) і «Скарб зямлі» (Мінск, 1951). Аўтар шэрагу навукова-папулярных і вучэбных фільмаў («Трактар „Беларусь“», 1955; «Залатое дно», 1962; «Жывы канвеер», 1964; «Севазвароты на Беларусі», 1966 і інш.).

## Крыніцы 
Катэгорыя:Беларускамоўныя пісьменнікі
Сезон 2022/2023 «Прыбужжа» Брэст

У сезоне 2022—2023 жаночы валейбольны клуб «Прыбужжа» з горада Брэст прымаў удзел у наступных турнірах:
* Чэмпіянат Беларусі 2022/2023 ( **Сярэбраны прызёр**),
* Кубак Беларусі 2022 ( **Уладальнік**).

## Склад каманды 
10. Таццяна Холад (2000) 
14. Ульяна Буцэнка (2004)
17. Маргарыта Захаранка (2003)
9. Аліна Ільюта (1991)
21. Аліна Ягорава (2000)
8. Карына Шульга (2004)
11. Марына Паўлава (1989)
12. Аксана Кавальчук (1979)
3. Марыя Ганчар 
4. Дар’я Пярмінава (2004) 
7. Дар’я Саўчук (2002) 
18. Яна Валівач (2004) 
2. Анастасія Бакуновіч (2004) 
16. Ганна Дзядкова (Пашкевіч) (1999) 
19. Вікторыя Галадухіна (1994) 

## Трэнеры каманды 
*  Наталля Мелянюк (галоўны трэнер)
*  Антон Дзядкоў (трэнер)	
*  Валерый Зароўскі (трэнер)

## Гл. таксама 
* Сезон 2021/2022 «Прыбужжа» Брэст
* Сезон 2023/2024 «Прыбужжа» Брэст

## Спасылкі 
* 2022/23 
* Состав команды «Прибужье» Галерея. Сезон 2022/2023
2022/2023
Прыбужжа
Катэгорыя:2022 год у Брэсце
Катэгорыя:2023 год у Брэсце
Карнач (значэнні)

**Карнач** — шматзначны тэрмін.

* Карнач — народная назва расліны .

## Прозвішча 
* Пётр Аляксеевіч Карнач (1932—1996) — мастацтвазнавец, мастак.
* Сцяпан Андрэевіч Карнач (1918—1991) — генерал-маёр Савецкай Арміі, Герой Савецкага Саюза.
Карына Шульга

**Карына Шульга** (нар. ) — беларуская валейбалістка.

## Біяграфія 
Валейболам пачала займацца ў 2013 годзе ў 9 гадоў у СДЮСШар № 2 г. Пінск, першым трэнерам быў Леанід Пятровіч Вершыловіч. Першы прафесійны клуб «Атлант». У 2020 годзе выступала за РДВАР.

## Дасягненні 
*  **Сярэбраны прызёр** Чэмпіяната Беларусі 2021/22, 2022/23
*  **Уладальнік** Кубка Беларусі 2022
*  **Фіналіст** Кубка Беларусі 2023
*  **Бронзавы прызёр** Кубка Беларусі 2021

## Спасылкі 
* Шульга Карина/ Shulha Karyna
* Karyna Shulha
* ШУЛЬГА КАРИНА

Катэгорыя:Валейбалісткі Беларусі
Тобыш

**То́быш** () — рака ў Расіі, на паўночным захадзе Рэспублікі Комі, левы прыток ракі Цыльма (басейн Пячоры).

Даўжыня ракі 393 км, плошча вадазбору 6610 км². Бярэ пачатак і працякае ў межах Ціманскага кража. Жыўленне снегавое і дажджавое. Сярэдні расход вады каля станцыі Тобысь складае 8,27 м³/с. Замярзае ў канцы кастрычніка — пачатку лістапада. Разводдзе ў маі—чэрвені.

Сярод прытокаў: Сябуяха, Сярёда, Вялікі Томан, Малы Томан, Пахомаў, Юньяха і іншыя. У басейне ракі 156 невялікіх азёр агульнай плошчай 10,4 км².

## Крыніцы 
## Літаратура 
* 
* 
* 
* 

Катэгорыя:Рэкі Рэспублікі Комі
Катэгорыя:Басейн Пячоры
Сезон 2010/2011 «Атланта-БарДУ» Баранавічы

У сезоне 2010—2011 жаночы валейбольны клуб «Атланта-БарДУ» з Баранавічаў прымаў удзел у наступных турнірах:
* Чэмпіянат Беларусі 2010/2011 ( **Чэмпіён**),
* Кубак Беларусі 2010 ( **Уладальнік**).

## Склад каманды 
*  Кіра Якімава (1983; к.),
*  Святлана Галкіна (1972),
*  Ганна Вашкевіч (1987),
*  Дар’я Іёнава (1989),
*  Галіна Каршакевіч (1987)
*  Яна Шчэноўская (1990),
*  Кацярына Шапавал (1993),
*  Надзея Маласай (1990),
*  Анастасія Лявонаўна Лешык (1990),
*  Анастасія Мацуль (1990),
*  Юлія Маркоўская (1982),
*  Аксана Аксёнава (1983).

## Трэнеры каманды 
*  Барыс Каляда (галоўны трэнер)

## Гл. таксама 
* Сезон 2009/2010 «Атланта-БарДУ» Баранавічы
* Сезон 2011/2012 «Атланта-БарДу» Баранавічы

## Спасылкі 
* Беларусь. Закревская открыла Турцию
* Atlant 
2010/2011
Атлант Баранавічы
Катэгорыя:2010 год у Баранавічах
Катэгорыя:2011 год у Баранавічах
Плаванне на летніх Алімпійскіх гульнях 2024

**Спаборніцтвы па плаванні на летніх Алімпійскіх гульнях 2024 года** пройдуць з 27 ліпеня па 4 жніўня 2024 года ва ўніверсальнай зале Пары-Ла-Дэфанс Арэна. Заплыў на 10 кіламетраў на адкрытай вадзе сярод жанчын пройдзе 8 жніўня, а ў мужчын днём пазней — 9 жніўня 2024 года.

У плаванні ў праграме Алімпійскіх гульняў 2024 года будзе разыграна 37 камплектаў медалёў (18 у мужчын і жанчын і 1 змешанае спаборніцтва), уключаючы два 10-кіламетровыя заплывы ў адкрытай вадзе. У параўнанні з Алімпійскімі гульнямі 2020 года праграма спаборніцтваў па плаванні не змянілася.

## Медалі 
### Агульны залік 
### Медалісты 
#### Мужчыны 
#### Жанчыны 
#### Змешаныя 
 Плыўцы, якія ўдзельнічалі толькі ў папярэдніх заплывах і атрымалі медалі.

## Крыніцы 
## Спасылкі 
* Плаванне на афіцыйным сайце летніх Алімпійскіх гульняў 2024

Катэгорыя:Плаванне на летніх Алімпійскіх гульнях 2024
Брытва Хэнлана

**Брытва Хэнлана** () — прэзумпцыя, згодна з якой пры пошуках прычын непрыемных падзей трэба перш за ўсё дапускаць магчымасць чалавечай памылкі, і толькі потым — нечыя свядомыя зламысныя дзеянні. Звычайна фармулюецца фразай: «Ніколі не прыпісвайце злому намеру тое, што цалкам можна растлумачыць глупствам» (). Назва прыдумана па аналогіі з «брытвай Окама».

## Паходжанне і падобныя фразы 
Згаданая фраза ўпершыню з’явілася ў зборніку, прысвечаным , «Murphy’s law, book two: more reasons why things go wrong!» (на с. 52), складзеным Артурам Блохам і выдадзеным у 1980 годзе. Аўтарства фразы прыпісваецца Роберту Дж. Хэнлану са Скрантана, штат Пенсільванія. Як паведамляў у 2001 годзе Джозэф Е. Біглер, блізкі сябар Хэнлана, пры падрыхтоўцы зборніка рэдакцыя прасіла людзей дасылаць ім свае ўласныя «законы»; Хэнлан даслаў «брытву», і яе прынялі і надрукавалі ў кнізе, а аўтару падарылі 10 асобнікаў зборніка.

Аднак падобныя выслоўі сустракаюцца ў літаратуры, як мінімум, з XVIII стагоддзя.

У аповедзе Роберта Хайнлайна «Логіка імперыі», апублікаваным у сакавіку 1941 года ў часопісе «Astounding Science-Fiction» (т. 27, № 1, с. 39), ёсць вельмі падобная фраза: «Вы прыпісваеце злачынству стварэнне ўмоў, якія проста з’яўляюцца вынікам глупства» (). З такой атрыбуцыяй фраза была згаданая ў слоўніку інтэрнэт-слэнгу  версіі 4.0.0 у 1996 годзе з указаннем, што, магчыма, «брытва Хэнлана» з’яўляецца скажонай «брытвай Хайнлайна». Падобная фраза часта некарэктна прыпісваецца Напалеону Банапарту. Імаверна, крыніцай з’яўляецца думка Гётэ, выказаная ў рамане «Пакуты маладога Вертэра» 1774 года:

…Непаразуменні і нядбайнасць ствараюць больш путаніцы ў гэтым свеце, чым хітрасць і злосць. У любым выпадку, апошнія два, безумоўна, сустракаюцца значна радзей.

Больш распаўсюджаная і лаканічная версія ў брытанскім варыянце англійскай мовы — «тэорыя „Аблажаліся“» () — была агучана  у выглядзе «Аблажаліся, а не змова» ():

Многія журналісты вельмі ласыя на тэорыю змовы ўрада. Я вас запэўніваю, іх матэрыялы атрымоўваліся б куды больш дакладнымі, калі б яны цвёрда прытрымліваліся тэорыі, што ўрад аблажаўся.

Станіслаў Лем у фантастычным рамане «Агляд на месцы» (1982 год) выкарыстаў такую фармулёўку: «Мяркуючы прычынай памылкі не злую думку, але тугадумасць вашу…»

Пісьменнік  фармулюе думку наступным чынам:

…Лягчэй дапусціць, што светам кіруе прадуманае на шмат хадоў наперад ліхадзейства, чым прызнаць відавочнае: светам кіруе гармідар — глупства, поўная некампетэнтнасць і страшэнная, што не ўкладваецца ў галаву, безадказнасць Асоб, якія Прымаюць Рашэнні.

В. А. Пялевіну прыпісваецца фраза: «Светам кіруе не таемная ложа, а відавочная лажа» (1999).

## Гл. таксама 
* Брытва Окама

## Крыніцы 
## Спасылкі 
* .
* Jargon File entry for «Hanlon’s Razor».

Катэгорыя:Памылкі
Катэгорыя:Логіка
Катэгорыя:Скептыцызм
Engesa EE-9 Cascavel

**Энжэса EE-9 Каскавэл** (; cascavel — грымучая змяя) — бразільская колавая баявая разведвальная машына. Распрацавана бразільскай кампаніяй Engesa. Паступіла на ўзбраенне ў 1975 годзе

EE-9 мае аддзяленне кіравання ў лэбавай, баявое аддзяленне — у сярэдняй і маторна-трансмісійнае аддзяленне — у кармавой частцы машыны. Штатны экіпаж складаецца з трох чалавек: камандзіра машыны, механіка-кіроўцы і аператара-наводчыка. Закрыты бранявы корпус і вежа збіраліся з лістоў шматслаёвай брані пры дапамозе зваркі. Такая браня складаецца з двух слаёў сталі: знешні пласт больш цвёрды, а ўнутраны пласт менш цвёрды, але больш глейкі. Падобная канструкцыя павялічвае абароненасць баявых машын і дадаткова абараняе экіпаж ад аскепкаў. Лабавая браня мае таўшчыню 16 мм і здольная вытрымліваць трапленне куль буйнакаліберных кулямётаў. Астатнія часткі корпуса і вежы забяспечваюць абарону ад куль стралковай зброі і аскепкаў артылерыйскіх снарадаў і мін.

Асноўнае ўзбраенне размяшчаецца ў двухмеснай браняванай вежы, усталяванай у баявым аддзяленні. Машына абсталявана 37-мм гарматай. Экспартная мадыфікацыя мае вежу з 90-мм гарматай. 

Машына актыўна экспартавалася і, акрамя Бразіліі, складаецца або складалася на ўзбраенні 20 дзяржаў Азіі, Афрыкі і Лацінскай Амерыкі. Поспеху на сусветным рынку спрыяла прастата і надзейнасць канструкцыі, а таксама магчымасць выкарыстання бронемашыны не толькі для бронеразведкі, але і непасрэднай падтрымкі ўласных войскаў і барацьбы з танкамі праціўніка.

## Крыніцы 
## Спасылкі 
* Ee-9 Cascavel на старонцы Аrmy-guide.com 
* Ee-9 Cascavel на старонцы Аrmyrecognition.com
* Ee-9 Cascavel на старонцы Еnemyforces.net 
* Ee-9 Cascavel на старонцы Мilitary-today.com  

Катэгорыя:Бронеаўтамабілі паводле алфавіта
Сельское хозяйство Белорусии

**«Сельское хозяйство Белорусии»** () — штомесячны часопіс, які выдаваўся з 1925 года ў Мінску.

## Гісторыя 
З 1925 года выходзіў пад назвай *«Плуг»*, у 1929—1933 гадах *«Шляхі калектывізацыі»*, са студзеня 1953 года па 1956 года *«Калгаснік Беларусі»*. З 1956 года назва *«Сельское хозяйство Белорусии»*. Выходзіў спачатку на беларускай, з 1953 года на беларускай і рускай мовах, з 1966 года на рускай мове.

Выдаваўся як вытворчы часопіс Міністэрства сельскай гаспадаркі, Міністэрства меліярацыі і воднай гаспадаркі, Міністэрства нарыхтовак БССР, Дзяржаўнага камітэта БССР па вытворча-тэхнічным забеспячэнні сельскай гаспадаркі, Белкаапсаюза.

Быў разлічаны на шырокі круг чытачоў. Прапагандаваў дасягненні сельскагаспадарчай навукі і перадавога вопыту, асвятляў пытанні інтэнсіфікацыі сельскагаспадарчай вытворчасці на аснове механізацыі, аўтаматызацыі земляробства і жывёлагадоўлі, меліярацыі зямель, лясной гаспадаркі, аховы прыроды і інш.

## Узнагароды 
Узнагароджаны ордэнам «Знак Пашаны» (1975).

## Крыніцы 
## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Часопісы Беларусі на беларускай мове
Катэгорыя:Часопісы Беларусі на рускай мове
Катэгорыя:Часопісы Мінска
Вольга Уладзіміраўна Канопліч

**Вольга Уладзіміраўна Канопліч**, па нараджэнні **Якута** (нар. ) — беларуская валейбалістка.

## Біяграфія 
Пачала займацца валейболам у 10 гадоў у г. Гродна, першым трэнерам была Тамара Барысаўна Кавалёва. У 2004—2005 гадах выступала за дубль «Белбізнесбанк—БДЭУ» (цяпер «Мінчанка») г. Мінск, а ў 2006 годзе падпісала кантракт з «Жамчужынай Палесся» г. Мазыр. Па завяршэнні кар’еры ў прафесійным спорце ў 2018 годзе перайшла ў трэнерскі штаб «Жамчужыны Палесся» трэнерам-аператарам відэазапісу (статыстыкам). У 2019 годзе была ў трэнерскім складзе на Чэмпіянаце Міра з дзяўчатамі моладзевай зборнай РБ (Егіпет, г. Каір).

## Спасылкі 
* Коноплич Ольга/ Kanoplich Volh
* ВК «Жемчужина Полесья» — история

Катэгорыя:Валейбалісткі Беларусі
Катэгорыя:Трэнеры «Жамчужыны Палесся» Мазыр
Катэгорыя:Валейбольныя трэнеры Беларусі
Дзюдо на летніх Алімпійскіх гульнях 2024

**Спаборніцтвы па дзюдо на летніх Алімпійскіх гульнях 2024 года** пройдуць з 27 ліпеня па 3 жніўня 2024 года на арэне «Гран-Пале-Эфемер». 372 спартсмены разыграюць 15 камплектаў медалёў: па 7 у мужчын і жанчын, а таксама ў камандных спаборніцтвах.

## Расклад 
## Медалі 
### Агульны залік 
(**Тлустым** вылучана самая вялікая колькасць медалёў у сваёй катэгорыі; краіна-арганізатар таксама выдзелена)

### Медалісты 
#### Мужчыны 
#### Жанчыны 
#### Змешаныя каманды 
## Крыніцы 
## Спасылкі 
* Дзюдо на афіцыйным сайце летніх Алімпійскіх гульняў 2024 года

Катэгорыя:Дзюдо на летніх Алімпійскіх гульнях 2024
Сялянская газета

**«Сяля́нская газе́та»** — колішняя абласная газета Маладзечанскай вобласці. Выходзіла ў 1939 — 1960 гадах на беларускай мове.

## Гісторыя 
Заснавана ў 1939 г. пад назвай *«Вілейская праўда»* (першы вядомы нумар — № 14 за 15.11.1939). З 17 лютага 1940 г. мела назву *«Сялянская праўда»*. Друкавалася як орган Часовага ўпраўлення Вілейскай вобласці; Вілейскага аблвыканкама; Вілейскага абкама КП(б)‌Б і аблвыканкама; Вілейскага абкама, гаркама КП(б)‌Б і абласнога Савета дэпутатаў працоўных. Выходзіла да 22 чэрвеня 1941 г.

У час Вялікай Айчыннай вайны з’яўлялася органам Вілейскага падпольнага абкама КП(б)‌Б. Выдавалася спачатку ў Суражскай партызанскай зоне на Віцебшчыне, з ліпеня 1943 г. — на Мядзельшчыне, у зоне дыслакацыі партызанскай брыгады імя К. Я. Варашылава (Вілейскай вобласці). У лютым 1943 г. была арганізавана абласная падпольная друкарня. Яна размяшчалася ў зямлянцы, дзе знаходзіліся друкарскія матэрыялы і абсталяванне, радыёпрыёмнік. Тут таксама выходзілі газеты «Молодёжная правда», «За победу» [орган Пастаўскага падпольнага райкама КП(б)‌Б]*,* лістоўкі і зводкі Саўінфармбюро. Загалоўкі і ілюстрацыі для розных выданняў вырабляліся на лінолеуме і дрэве.

Вядома 60 нумароў газеты (№ 151 за 1942; № 152, 156–187 за 1943; № 1–30 за 1944) за перыяд з 22 студзеня 1942 г. да чэрвеня 1944 г., пераважна на беларускай мове. Асобныя нумары на беларускай і рускай мовах. Выпускала «Бюллетень “Сялянскай газеты”». Верагодна, № 151 за 1942 г. выйшаў 22 снежня, а не 22 студзеня (на экзэмплярах газеты маюцца адпаведныя выпраўленні ад рукі). Паводле іншых звестак, газета выходзіла ўжо з ліпеня 1942 г. Рэдактары: А. Ц. Васілеўскі (да 29.8.1943), М. П. Петухоў (з 17.10.1943).

Пасля вызвалення Беларусі выдавалася пад той жа назвай. З 1 студзеня 1951 г. мела назву *«Сталінскі шлях»*. У перыяд з 11 ліпеня 1956 г. па 30 мая 1957 г. называлася *«Калгаснае жыццё»*, затым — *«Чырвоны сцяг»*, орган Маладзечанскага абкама КПБ і абласнога Савета дэпутатаў працоўных. Выданне спынена на № 14 за 20 студзеня 1960 г. у сувязі са скасаваннем Маладзечанскай вобласці.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Газеты Беларусі на беларускай мове
Катэгорыя:Культура Маладзечна
Катэгорыя:Маладзечанская вобласць
Тэрмы Ціта

**Тэрмы Ціта** () — публічныя лазні (*тэрмы*), пабудаваныя ў Рыме ў 80 годзе н. э. імператарам Цітам.

Комплекс тэрмаў прыкладна 125×120 м размяшчаўся на Эсквіліне, на тэрыторыі, дзе раней знаходзіўся Залаты дом Нерона. Ёсць здагадка, што тэрмы Ціта з’яўляюцца перабудовай тэрмаў, якія існавалі на тэрыторыі Залатога дома. Пазней побач з імі былі пабудаваны больш маштабныя тэрмы Траяна.
 па малюнку Ф. Смуглевіча і В. Брэны. 1776. Нацыянальны музей у Варшаве]]
 Від на руіны другога паверху будынка тэрмаў імператара Ціта. Афорт]]

Тэрмы рамантавалі ў першай палове II стагоддзя н. э. пры Адрыяне і затым у 238 годзе (у Год шасці імператараў). Затым комплекс паступова прыйшоў у заняпад. Значныя часткі будынка яшчэ стаялі ў XVI стагоддзі, калі Андрэа Паладыа замаляваў план комплексу. Знойдзеная ў развалінах тэрмаў гранітная чаша знаходзіцца ў Бельведэрскім дворыку Ватыкана.

Тэрмы Ціта былі распісаны мастаком Фабулам. Яго фрэскі, да канчатковага разбурэння, скапіраваў французскі гравёр Нікола Понс, які апублікаваў іх у кнізе «Апісанне лазняў Ціта» («Description des bains de Titus», Paris, 1786). Беларускі мастак Францішак Смуглевіч і італьянскі архітэктар Вінчэнца Брэна таксама рабілі замалёўкі роспісаў. Па гэтых малюнках стварыў размаляваныя акварэллю афорты Марка Карлоні. Цяпер гэтыя ўнікальныя лісты захоўваюцца ў фондах Нацыянальнага музея ў Варшаве.

Падобныя выявы, у прыватнасці, паслужылі крыніцай развіцця арнаменту гратэску ў заходнееўрапейскім выяўленчым мастацтве XVIII—XIX стагоддзяў

## Крыніцы 
## Спасылкі 
Катэгорыя:Старажытнарымскія тэрмы ў Рыме
Катэгорыя:Руіны ў Рыме
Катэгорыя:Будынкі і збудаванні, пабудаваныя ў 80 годзе
Сезон 2023/2024 «Жамчужыны Палесся» Мазыр

У сезоне 2023—2024 жаночы валейбольны клуб «Жамчужына» з Мазыра.

## Склад каманды 
# Дзіяна Міткевіч (Васькоўская) (2002)
# Яніна Галах (2002)
# Наталля Ганчарова (1995)
# Яна Камарова (2006)
# Вольга Лазіцкая (1994)
# Ксенія Мураўёва (2006)
# Анастасія Паўлюк (2006)
# Кацярына Ротнава (2006)
# Кацярына Хрысценка (2006)
# Кацярына Чэхаўскіх (2005)
# Лія Захаркевіч (2008)
# Марыя Яфрэмава (2007)
# Анастасія Дордаль (2008)
# Васіліса Ламановіч (2008)

## Трэнерскі штаб 
* Уладзімір Мікалаевіч Канопліч (начальнік каманды)
* Міхал Міхайлавіч Каваленка (галоўны трэнер, да снежня 2023)
* Пётр Уладзіміравіч Пархімчык (галоўны трэнер, са снежня 2023)
* Людміла Аляксандраўна Капітан (Кот) (трэнер)
* Дзяніс Васільевіч Захарэвіч (трэнер)
* Наталля Сяргееўна Багірава (трэнер-масажыст)
* Вольга Уладзіміраўна Канопліч (Якута) (трэнер-аператар відэазапісу)
* Мікалай Дзмітрыевіч Кароль (лекар)
* Ларыса Аляксандраўна Кундас (адміністратар)

## Гл. таксама 
* Сезон 2022/2023 «Жамчужыны Палесся» Мазыр
* Сезон 2024/2025 «Жамчужыны Палесся» Мазыр

## Спасылкі 
* ВК «Жемчужина Полесья» — история

2023/2024
Жамчужына Палесся
Катэгорыя:2023 год у Мазыры
Катэгорыя:2024 год у Мазыры
Людміла Аляксандраўна Капітан

**Людміла Аляксандраўна Капітан**, па нараджэнні **Кот** (нар. ) — беларуская валейбалістка.

## Біяграфія 
У 2000 годзе пачала займацца валейболам у г. Свіслач (Гродзенская вобласць). Першым трэнерам быў Валер Леанідавіч Балюк.

У 2004 годзе перайшла ў ДЮСШ г. Гродна да трэнера Тамары Барысаўны Кавалёвай. 2006—2019 гадах гуляла за «Жамчужыну Палесся». У 2019 годзе пад канец сезона атрымала пашкоджанне (разрыў бакавой вязкі, пашкоджанне ўнутранага меніска і крыжаватай звязкі правага калена). У сезоне 2019—2020 стала трэнерам у «Жамчужыне Палесся».

## Спасылкі 
* ВК «Жемчужина Полесья» — история
* Капитан Людмила
* Liudmila Kapitan

Катэгорыя:Валейбалісткі Беларусі
Катэгорыя:Выпускнікі Мазырскага дзяржаўнага педагагічнага ўніверсітэта імя І. П. Шамякіна
Катэгорыя:Трэнеры «Жамчужыны Палесся» Мазыр
Катэгорыя:Валейбольныя трэнеры Беларусі
Храм роду Флавіяў

**Храм роду Флавіяў** () — колішняе старажытнарымскае культавае збудаванне ў Рыме, прысвечанае членам дынастыі Флавіяў, якое размяшчалася на ўзгорку Квірынал. Быў пабудаваны ў канцы I стагоддзя н. э. пры імператары Даміцыяне.

Храм знаходзіўся на тэрыторыі *Ad Malum Punicum*, на месцы побач з сучасным скрыжаваннем вуліц Via XX Settembre і Via delle Quattro Fontane. Гэты зямельны ўчастак знаходзіўся недалёка ад рэзідэнцый імператара Веспасіяна (месца нараджэння Даміцыяна) і брата Веспасіяна .
 і прадстаўленая ў Квартале сусветнай выстаўцы ў Рыме]]

Храм упершыню згадваецца ў Кнізе IX «Эпіграм» Марцыяла, апублікаваных каля 94 года н.э. Даследчыкі робяць з гэтага выснову, што храм быў пабудаваны і прысвечаны да канца кіравання Даміцыяна і яго ўзвядзенне было кульмінацыяй абагаўлення яго старэйшага брата Ціта, дачкі Ціта Юліі Флавіі і ўласнага сына Даміцыяна, які памёр у маленстве.

У 96 годзе н. э. у храм ударыла маланка. Верагодна, ён быў пашыраны пры Клаўдзію II прыкладна ў 268-270 гадах.

Шэраг фрагментарных скульптур, выкананых з пентэліконскага мармуру, навукоўцы звязваюць з гэтым храмам. Гэтыя фрагменты былі раскіданы па рынку твораў мастацтва, прычым некаторыя з іх засталіся ў Італіі, а іншыя былі вывезены ў Злучаныя Штаты Амерыкі.

## Крыніцы 
## Літаратура 
* John Ferguson, *The Religions of the Roman Empire*, Cornell University Press, 1985
* Samuel Ball Platner and Thomas Ashby, *A topographical dictionary of Ancient Rome*, Oxford University Press, 1929
* Filippo Coarelli, *Rome and environs, an archaeological guide*, University of California Press, 2007

## Спасылкі 
Катэгорыя:Страчаныя старажытнарымскія збудаванні Рыма