open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Анджэй Суліма Камінскі

**Анджэй Суліма Камінскі** () (, , Польшча) — польскі гісторык, заснавальнік і дырэктар Інстытут грамадзянскай прасторы і публічнай палітыкі універсітэта Лазарскага. Dr. habil., прафесар, замежны член  (з 1997).

## Біяграфія 
У 1953 скончыў Новадворскій ліцэй (Кракаў). У 1958 скончыў факултэт філасофіі і права Ягелонскага ўніверсітэта, і ў 1966 атрымаў ступень доктара філасофіі (Ph.D.). Скончыў дактарантуру ва ўніверсітэтах Стэнфарда і Оксфарда.

У 1970—1982 працаваў выкладчыкам у Калумбійскім універсітэце, а з 1982 у выкладаў гісторыю у Джорджтаўнскім універсітэце. У якасці запрошанага выкладчыка чытаў лекцыі ў Каліфарнійскім універсітэце ў Берклі, Фордхемскім універсітэце, Яўрэйскім універсітэце у Іерусаліме, Пітсбургскім універстэце і Варшаўскім універсітэце.

У чэрвені 2006 заснаваў Інстытут грамадзянскай прасторы і публічнай палітыкі пры Школе Высшай школе камерцыі і права.

## Навуковая дзейнасць 
Спецыялізуецца на гісторыі Рэчы Паспалітай, цэнтральнай і ўсходняй Еўропы і Расіі XVI—XVIII стст. У сваіх працах зходзіць з разумення Рэчы Паспалітай як шматнацыянальнай дзяржавы. Падкрэслівае ўзаемасувязь паміж грамадзянскай традыцыяй і сістэмай каштоўнасцяў Рэчы Паспалітай і ідэямі, якія вызначаюць фундамент і развіццё сучаснай інтэграцыі еўрапейскіх народаў.

## Узнагароды 
3 сакавіка 2008 праф. Камінскі ўзнагароджаны Ордэнам Адраджэння Польшчы 5 ступені.

## Працы 
* Historia Rzeczypospolitej Wielu Narodów 1505—1795: obywatele, ich państwa, społeczeństwo, kultura / Andrzej Sulima Kamiński. — Lublin: Instytut Europy Środkowo-Wschodniej, 2000. — 264 s.: 3 mapy. — ISBN 8385854606.
* Republic vs. Autocracy: Poland-Lithuania and Russia, 1686—1697 / Kaminski Andrzej Sulima Kaminski; Harvard Ukr. Research Inst. — Cambridge, 1993. — X, 312 p. — (Harvard ser. in Ukrainian Studies). — ISBN 0-916458-49-0.
* Рэспубліка супраць Аўтакратыі: Рэч Паспалітая і Расія ў 1686―1697 гадах / Анджэй Суліма Камінскі; &#91;пер. з англ. А. Мартынаў&#93;. — Мн.: І. П. Логвінаў, 2009. — 348, &#91;1&#93; c.: табл. — (Кнігарня «Наша Ніва»). — ISBN 978-985-6901-44-0.

Катэгорыя:Гісторыкі Польшчы
Ляхі (этнонім)

**Ляхі** (Lachová) — этнаграфічная група чэшскага народа сярэднявечнага славянскага паходжання. Яны засяляюць частку Сілезіі, а таксама паўночна-ўсходнюю прыгранічную зону Маравіі уздоўж ракі Остравіцы. Да нашых дзён захавалася толькі малаважная частка гэтай этнічнай групы. Ляхі па-ранейшаму размаўляюць на ляшскім дыялекце і захоўваюць некаторыя з традыцыйных звычаяў і звычак (ляшскі касцюм, манера гаварыць). Рэгіён іх пражывання цяпер завуць Ляхія.

## Літаратура 
* Wolf, Josef: Abeceda národů. Horizont, Praha 1984, str. 152

Катэгорыя:Народы Чэхіі
Катэгорыя:Заходнія славяне
Планёрны спорт на летніх Алімпійскіх гульнях 1936

**Планёрны спорт** прысутнічаў у праграме летніх Алімпійскіх гульняў 1936 года ў якасці паказальнага віду праграмы; па ім не праводзіліся спаборніцтвы і не прысуджаліся медалі. У выступленнях прынялі удзел 14 пілотаў з 7 краін (Аўстрыя, Балгарыя, Венгрыя, Германія, Італія, Швейцарыя і Югаславія). Дэманстрацыя праходзіла на аэрадроме Берлін-Штакен.

У якасці афіцыйнага віду праграмы планёрны спорт павінен быў з'явіцца на летніх Алімпійскіх гульнях 1940 года, якія былі адменены з-за Другой сусветнай вайны.

Катэгорыя:Спаборніцтвы на летніх Алімпійскіх гульнях 1936
Яўген Анатолевіч Крыжаноўскі

**Яўген Анатолевіч Крыжаноўскі** (нар. , Мікалаеў, УССР) — беларускі акцёр і галоўны рэжысёр Мінскага тэатра сатыры і гумару «Хрыстафор», заслужаны артыст Рэспублікі Беларусь.

## Біяграфія 
Нарадзіўся ў 1955 годзе ў Мікалаеве (УССР). Скончыў школу ў Казельску (РСФСР) у 1972 годзе. Пасля правалу ў маскоўскія тэатральныя вучылішчы год працаваў у Тульскім драматычным тэатры рабочым сцэны. У 1973 годзе паступіў у Беларускі тэатральна-мастацкі інстытут на акцёрскае аддзяленне. У 1977 годзе быў прыняты ў трупу Акадэмічнага тэатра імя Янкі Купалы. У 1986 годзе стварыў тэатр сатыры і гумару «Хрыстафор». Сыграў больш за 30 вялікіх і галоўных роляў.

3 кастрычніка 2008 года Яўген Крыжаноўскі прызначаны намеснікам старшыні ЛДПБ і кіраўніком кіравання агітацыі і прапаганды. Такое рашэнне прынята на пашыраным паседжанні Вышэйшай рады і Цэнтральнага камітэту ЛДП.

У 2015 годзе стаў мастацкім кіраўніком кінастудыі «Гумарынка». Зняў больш за 150 серый «Прыколаў 13-й школы».

У 2019 годзе стварыў «Кінацэнтр Яўгена Крыжаноўскага», у тым жа 2019 годзе стаў намеснікам Старшыні ГПА «Вялікае сяброўства» Лазуркіна А. Л.

З 2021 года акцёр тэатра «Петрасян-шоу» (Масква).

## Фільмы 
* 1982 — Купальская ноч
* 1985 — Ідзі і глядзі

## Асабістае жыццё 
у (Беларусь), 14 лютага 2015 г.]]
Бацька, Анатоль Іванавіч Крыжаноўскі — ваенны (цяпер на пенсіі).

Маці, Кацярына Рыгораўна Крыжаноўская — медсястра (цяпер на пенсіі).

Мае тры дачкі: Кацярыну, Веру, Яўгенію.

## Бібліяграфія 
* «От аншлага до аншлага»

## Спасылкі 
* Персанальны сайт
* ТЭАТАР ГУМАРУ «ХРЫСТАФОР» 
* Біяграфія на сайце kino-teatr.ru 
* БелаПАН, Сяргей Пульша, Актер Евгений Крыжановский назначен главным идеологом ЛДП 

Катэгорыя:Гумарысты Беларусі
Катэгорыя:Гумарысты СССР
Катэгорыя:Тэатральныя рэжысёры Беларусі
Катэгорыя:Акцёры Беларусі
Катэгорыя:Тэатральныя рэжысёры СССР
Катэгорыя:Палітыкі Беларусі
Катэгорыя:Постаці Нацыянальнага акадэмічнага тэатра імя Янкі Купалы
Катэгорыя:Акцёры СССР
Катэгорыя:Заслужаныя артысты Беларусі
Сям’я Януш

**«Сям’я Януш»** (другая назва: *Жніво*) — чорна-белая драма, знятая на кінастудыі «Савецкая Беларусь» у 1941 годзе. Рэжысёр: Сігізмунд Францавіч Наўроцкі. Сцэнарысты: Канстанцін Васіленка, Яўген Памешчыкаў. Аператар: Барыс Рабаў. Мастакі: Вячаслаў Іваноў, В. Первунін. Прэм’ера: 13 мая 1941 (Дом кіно).

Фільм прысвечаны ўз’яднанню Заходняй Беларусі з БССР. Фільм характарызуецца багатым музычным суправаджэннем і меладычнымі беларускімі песнямі на словы паэтаў Петруся Броўкі і Кандрата Крапівы і музыку кампазітара Аляксея Туранкова.

У шырокі пракат фільм не выпушчаны.

## Сюжэт 
Падзеі адбываюцца ў калгасе «Пагранічнік» недалёка ад мяжы з Польшчай.

Галоўныя героі — браты Януш і маці Юста Паўлаўна Януш — збіраюцца на вяселле брата Астапа. У Юсты Януш вялікая сям’я: чатыры сыны (Астап, Міхась, Кірыл, Арцём) і дачка Феша. Лёс у братоў розны: адзін стаў палкоўнікам, другі — вучоным-селекцыянерам, трэці — старшынёй, чацвёрты — шахцёрам-перадавіком. Але аб’ядноўвае іх тое, што яны, як адзін, любяць Радзіму і адданыя сваёй працы.

Неўзабаве пасля вяселля Астапа і Мані аб’яўляецца мабілізацыя. Праз вёску праходзіць калона танкаў Т-26. Усе сяляне і сялянкі з песнямі і кветкамі праводзяць мужчын ваяваць. Калі адна жанчына па старасвецкай звычцы пачынае галасіць: «Ой, саколікі…», яе плач выклікае выбух рогату іншых дзяўчат.

Пасля таго, як мужчыны сыходзяць у войска, Юста Януш становіцца старшынёй калгасу. Сяляне рупліва працуюць на ўборцы новага ўраджаю. 17 верасня сяляне радасна віталі навіну пра вызваленчы паход Чырвонай Арміі. Спачатку прыйшла тэлеграма, што Астап загінуў у першым баі, аднак пазней Валошка з Гродна даслаў тэлеграму, што Астап жывы і за баявы подзвіг прыстаўлены да ўзнагароды. Астап вярнуўся ў вёску героем і з лёгкім раненнем. Сяляне радасна святкуць вяртанне мужчын з перамогай. Насеннае зерне калгаснікі накіравалі на вызваленыя зямлі.

## Акцёры 
* Лідзія Генель-Аблова — Юста Паўлаўна Януш
* Сцяпан Крылоў — Астап, сын Юсты Януш, звеннявы калгаса
* Віктар Кулакоў — Міхась, сын Юсты Януш, палкоўнік Чырвонай Арміі
* Пётр Масоха — Кірыл, сын Юсты Януш, вучоны-селекцыянер
* Аркадзь Аркадзеў — Арцём, сын Юсты Януш, шахцёр
* Вольга Кусенка — Маня, нявеста Астапа
* Варвара Жураўлёва — Феша, дачка Юсты Януш
* Яўгенія Галынчык — Наташа, аграном калгаса
* Васіль Зайчыкаў — Валошка, старшыня калгаса
* Аляксей Кансоўскі — Жорж Дудка, загадчык перасоўчага магазіна-сельпо
* П. Каштэльян — Алесік
* Дзмітрый Капка — калгаснік (няма ў тытрах)
* Самуіл Дзітловіч — калгаснік (няма ў тытрах)
* Р. Дняпрова-Чайка — калгасніца (няма ў тытрах)

## Крыніцы 
## Літаратура 
* *Игорь Авдеев*, *Лариса Зайцева* Все белорусские фильмы : каталог-справочник. Игровое кино (1926—1970). — Минск: Беларуская навука, 2001. — Т. 1. — 240 с. — ISBN 985-08-0023-2

Катэгорыя:Фільмы студыі «Беларусьфільм»
Катэгорыя:Фільмы 1941 года
Сямён Савельевіч Казіміроўскі

**Сямён (Саламон) Савельевіч Казіміроўскі** () — беларускі і савецкі тэатральны рэжысёр. Заслужаны дзеяч мастацтваў Беларускай ССР (1973). 

## Біяграфія 
Вучыўся ў тэатральнай студыі пры Маскоўскім дзяржаўным яўрэйскім тэатры. У 1940 годзе скончыў рэжысёрскі факультэт Дзяржаўнага інстытута тэатральнага мастацтва ў Маскве.

3 1931 года працаваў у Дзяржаўным яўрэйскім тэатры БССР. У 1940—41 гадах быў рэжысёрам у Беларускім тэатры імя Якуба Коласа. Удзельнік Вялікай Айчыннай вайны. Адслужыўшы восем гадоў у арміі, маёр Казіміроўскі быў дэмабілізаваны. 

Працаваў рэжысёрам у Дагестанскім рускім тэатры і Іркуцкім драмтэатры, галоўным рэжысёрам Іркуцкага ТЮГа (1953—1957). Галоўны рэжысёр Рускага тэатра драмы Дагестанскай АССР (1957—1959). Быў галоўным рэжысёрам Краснаярскага драмтэатра (1959—1963), Алма-Ацінскага рускага тэатра драмы, Саратаўскага драмтэатра, Беларускага тэатра імя Якуба Коласа ў Віцебску (1967—1975), Іркуцкага тэатра драмы (з 1978). 

Жыў у Швецыі з канца 80-х гадоў.

## Творчасць 
Рэжысёрскай манеры Казіміроўскага ўласцівы пошук выразнай сцэнічнай формы, псіхалагізм, імкненне да сацыяльна-грамадскіх абагульненняў. Пастаноўкі паводле п’ес беларускіх драматургаў вылучаліся ансамблевасцю, паглыбленым пранікненнем у драматычны твор, падкрэсленым вылучэннем нацыянальнага каларыту.

Сярод пастановак: «Нашы дні» С. Герасімава, «Лекар паняволі» Мальера (абедзве 1940), «Шостага ліпеня» М. Шатрова, «Начная аповесць» К. Хаінскага (абедзве 1967), «Зыкавы» М. Горкага, «Варшаўская мелодыя» Л. Зорына (абедзве 1968), «Слуга двух гаспадароў» К. Гальдоні (1969), «Трыбунал» А. Макаёнка (1970), «Многа шуму з нічога» У. Шэкспіра (1971), «Багна» А. Астроўскага, «Снежныя зімы» паводле І. Шамякіна, «Доктар філасофіі» Б. Нушыча (усе 1972), «Жыла-была Сыраежка» В. Зіміна, «Прыніжаныя і зняважаныя» паводле Ф. Дастаеўскага (абедзве 1973), «Апошняя інстанцыя» М. Матукоўскага, «Матухна Кураж і яе дзеці» Б. Брэхта (абедзве 1976), «Заставайцеся сонцам» А. Папаяна (1977) і інш.

## Узнагароды 
* Дзяржаўная прэмія БССР (1968) — за пастаноўку «Шостага ліпеня»;
* Заслужаны дзеяч мастацтваў БССР (1973).

## Літаратура 
* Сямён Савельевіч Казіміроўскі // Тэатральная Беларусь: энцыклапедыя : у 2 т. / рэдкал.: Г. П. Пашкоў [і інш.]. — Мн., 2002. — Т. 1.
* 

Катэгорыя:Тэатральныя рэжысёры паводле алфавіта
Катэгорыя:Тэатральныя рэжысёры СССР
Катэгорыя:Тэатральныя рэжысёры Беларусі
Катэгорыя:Постаці Нацыянальнага акадэмічнага драматычнага тэатра імя Якуба Коласа
Вадзім Іванавіч Лазерка

**Вадзі́м Іва́навіч Лазе́рка** — беларускі дыпламат.

## Біяграфія 
З 31 сакавіка 1995 года да 15 мая 1998 года быў Генеральным консулам Рэспублікі Беларусь у Нью-Ёрку  .

6 кастрычніка 1999 года прызначаны быў Надзвычайным і Паўнамоцным Паслом Рэспублікі Беларусь у Рэспубліцы Аргенціна. 24 студзеня 2000 года стаў таксама паслом у Рэспубліцы Чылі і ва Рэспубліцы Усходні Уругваі па сумяшчальніцтве. Адстаўлены з усіх гэтых пасад быў 3 студзеня 2008 года.

2 жніўня 1999 года года ўзнагароджаны Ганаровай граматай Савета Міністраў Рэспублікі Беларусь.

Да 2014 года з'яўляўся часовым павераным Рэспублікі Беларусь у Эстонскай рэспублікі.

Катэгорыя:Выпускнікі Мінскага дзяржаўнага лінгвістычнага ўніверсітэта
Катэгорыя:Паслы Беларусі ў Аргенціне
Катэгорыя:Паслы Беларусі ў Чылі
Катэгорыя:Паслы Беларусі ва Уругваі
Катэгорыя:Генеральныя консулы Рэспублікі Беларусь
Катэгорыя:Узнагароджаныя Ганаровай граматай Савета Міністраў Рэспублікі Беларусь
Данілаў

**Данілаў** — прозвішча і тапонім.

## Прозвішча 
* 
* 
* Андрэй Уладзіленавіч Данілаў (нар. 1959) - рэлігіязнавец, багаслоў. Кандыдат багаслоўя, доктар філасофіі.
* Віктар Пятровіч Данілаў (1927—2016) — рэлігійны дысідэнт
* Віталь Аляксандравіч Данілаў (1923—1993) — беларускі архітэктар
* Вячаслаў Мікалаевіч Данілаў (1948—2017) — беларускі архітэктар.
* Дзімарфант Анатолевіч Данілаў (1928—1990) — савецкі беларускі дзяржаўны дзеяч
* Іван Пятровіч Данілаў (нар. 1924)— беларускі вучоны ў галіне гематалогіі
* Павел Аўрамавіч Данілаў (1897—1975)— беларускі рэжысёр, драматург
* Пётр Аляксеевіч Данілаў (1915—1944) — Герой Савецкага Саюза
* Сцяпан Мікалаевіч Данілаў (1889—1978) — савецкі хімік-арганік
* Сямён Пятровіч Данілаў (1917—1978) — якуцкі паэт

## Тапонім 
* Горад Данілаў, адміністрацыйны цэнтр Данілаўскага раёна Яраслаўскай вобласці Расіі

## Гл.таксама 
* Данілава
Якаў Ільіч Парэцкі

**Я́каў Ільі́ч Парэ́цкі** (,  — , горад Мінск) — беларускі літаратуразнавец, перакладчык, мовазнавец.

## Біяграфія 
У 1932 скончыў Лідскую гімназію, у 1948 экстэрнам Мінскі педінстытут, дзе працаваў выкладчыкам, потым выкладаў лацінскую мову ў Мінскім педінстытуце замежных моў.

Даследаваў культуру Беларусі XVI—XVIII стст., старажытныя мовы, творчасць паэтаў-лаціністаў. Аўтар манаграфіяў «Сымон Будны», «Элементы лацінскага словаўтварэння і сучасныя мовы», «Саламон Рысінскі», «Мікола Гусоўскі». На рускую мову перакладаў з лацінскай і польскай.

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Асобы
Катэгорыя:Нарадзіліся 29 верасня
Катэгорыя:Нарадзіліся ў 1913 годзе
Катэгорыя:Мовазнаўцы Беларусі
Катэгорыя:Перакладчыкі Беларусі
Катэгорыя:Літаратуразнаўцы Беларусі
Катэгорыя:Памерлі 13 лістапада
Катэгорыя:Памерлі ў 1992 годзе
Катэгорыя:Памерлі ў Мінску
Катэгорыя:Выкладчыкі Мінскага дзяржаўнага лінгвістычнага ўніверсітэта
Катэгорыя:Выпускнікі БДПУ імя Максіма Танка
Назарэтанкі ў Беларусі

**Назарэтанкі ў Беларусі** — адгалінаванне (з 2008 правінцыя) ордэна назарэтанак на Беларусі.

## Гісторыя 
 ў Гродне]]
Увосень 1908 года 3 сястры Ордэна Святой Сям'і з Назарэта прыехалі ў Гродна на месца сясцёр брыгітак. Першай абатысай кляштара стала Паўла Марыя Гажыч, якая памерла ў 1935. Пры сваім кляштары сёстры-законніцы мелі навіцыят. Агулам, перад вайной там жыло і працавала каля 100 сясцёр, якія займаліся, у асноўным, навучаннем дяцей.

У Навагрудак першыя сёстры прыехалі па запрашэнні біскупа Зыгмунта Лазінскага ў верасні 1929.

Падчас нямецкай акупацыі сястра Марыя Канізія (Эўгенія Мацкевіч) арганізавала ў Навагрудку па просьбе бацькоў польскіх дзецей сакрэтнае навучанне польскай мове і гісторыі. Заняткі адбываліся ў прыватных дамах, а колькасць вучняў не перавышала 50. Вясной 1943 дзеці былі падрыхтаваны да прыняцця Першай Камуніі. Школа была раскрыта беларусамі, якія склалі данос да афіцэра жандармерыі — Панькова. Ён аднак прыхільна адносіўся да палякаў і данос праігнараваў. Хутка данос быў паўтораны ў гестапа. Заняткі прадаўжаліся аж да часу арыштавання манашак. 31 ліпеня сястра Марыя Канізія і 10 іншых манашак была арыштаваных па прыказу Гебетскамісара, а пазней, 1 жніўня 1943 года каля 4 гадзіны, расстраляны ў лесе ў 5 км ад Навагрудка Падчас вайны быў забраны і кляштар, які пазней быў прыстасаваны пад шпіталь для псіхічна хворых. Сёстры былі вымушаны жыць у адным пакоі ў семінарыі, падзеленым на дзве часткі: сталовую і спальню.

У 1958 у Гродне засталіся толькі 4 сястры. У 1990-я кляштар быў вернуты сёстрам. У 2000 г. папам Янам Паўлам II адбылася беатыфікацыя 11 манашак (мучаніц з Наваградка – благаслаўлёнай Марыі Стэлы Мардасевіч і дзесяці яе паплечніц).

Сёння назарэтанкі на Беларусі працуюць у парафіях пры касцёлах, у біскупскіх курыях, займаюцца катэхізацыяй. У Гродне сёстры працуюць таксама ў сямейнай кансультацыі і апякуюцца бясплатнай сталовай для людзей без месца жыхарства. Дамы Ордэна існуюць у Гродне, Будславе, Івянцы, Лідзе, Мінску, Маладзечне, Навагрудку, Смаргоні, Касцяневічах.

13 верасня 2008 у Касцёле Звеставання Найсвяцейшай Дзевы Марыі ў Гродне ў прысутнасці мітрапаліта Тадэвуша Кандрусевіча, біскупаў Антонія Дзям'янкі і Аляксандра Кашкевіча, а таксама Генеральнай маці назарэтанак Джэніс Фульмер было ўрачыста абвешчана пра заснаванне Беларускай правінцыі Ордэна на чале з сястрой Нерэвушай Падзяльніцкай.

## Літаратура 
* *Юлія Шэдзько*. Дарога да Бога і людзей. // Ave Maria. № 10, 2008
* *Данута Бічэль*. Сто гадоў дзейнасці сясцёр назарэтанак у Гродне. // Ave Maria. № 10, 2008
* *Стажиньская М*. Одиннадцать мучениц. — Пер. с польского Л.Михайлик. — Гродно, Гродненю Рим.-Катол. Епархия, 1999. — 74 с.
*  

## Спасылкі 
* 100-годдзе сясцёр назарэтанак у Беларусі
* Няхай будзе Твая воля

Катэгорыя:Назарэтанкі
Катэгорыя:Каталіцтва ў Беларусі
Дзяніс Малец

**Дзяніс Малец** (, в. Лембаўка, Дзісенскі павет, Віленскае ваяводства, цяпер Пастаўскі раён — снежань , Мінск?) — каталіцкі святар заходняга абраду, удзельнік беларускага хрысціянскага руху.

## Біяграфія 
Паходзіў з беларускай каталіцкай сям'і. У 1933 годзе паступіў у Пінскую духоўную каталіцкую семінарыю. Пасвячоны ў святары ў 1937 годзе. Першыя гады душпастырскай дзейнасці правёў на пасадзе вікарыя пры парафіі Нараджэння Дзевы Марыі ў г. Бельск-Падляскі на Беласточчыне.

З восені 1938 года — прэфект мясцовых школ у Пінску. Пазней служыў вікарыем пры Пінскі кафедральны сабор.

Падчас Другой сусветнай вайны прымаў удзел у беларускім нацыянальна-рэлігійным жыцці.

Улетку 1941 года віленскі архібіскуп Рамуальд Ялбжыкоўскі накіраваў з Вільні ва Усходнюю Беларусь ксяндзоў (Станіслава Глякоўскага, Дзяніса Мальца, Пятра Татарыновіча, Казіміра Рыбалтоўскага), якія павінны былі ўзнавіць дзейнасць касцёлаў.

У якасці ганаровага госця разам са святаром Станіславам Глякоўскім прысутнічаў 15 снежня 1941 года на канферэнцыі школьных інспектраў у Мінску. Пад час выканання нямецкага гімна беларускія ксяндзы ўзняліся, але не выцягнулі рукі. Па сканчэнню мерапрыемства быў арыштаваны разам з Глякоўскім нямецкай тайнай паліцыяй. (Арышту пазбег толькі кс. Татарыновіч, які быў у цывільным і якога паспелі схаваць беларускія дзеячы).

Дата, месца і акалічнасці смерці застаюцца невядомымі.

## Літаратура 
* Гарбінскі БРД; Мартос А. Беларусь в исторической государственной и церковной жизни. Буэнос-Айрес, 1966 (рэпрынт: Мн., 1990)

## Спасылкі 
* Слоўнік.орг
* Слоўнік Маракова 

Катэгорыя:Рэлігійныя дзеячы Беларусі
Катэгорыя:Постаці беларускага каталіцтва
Аўгуст Дамінік Пшаздзецкі

**Аўгуст Дамінік Пшаздзецкі** (; ,  — ) — граф, дзяржаўны дзеяч Вялікага Княства Літоўскага, староста менскі і дэмбскі (Dębsk); пасол на сойм 1780.

## Біяграфія 
З роду Пшаздзецкіх гербу «Рох III» прыдомак Пежхаля, малодшы сын Антонія Тадэвуша, падканцлера літоўскага, і Катаржыны з Агінскіх, дачкі Юзафа, ваяводы троцкага. Старосціч менскі, пасля там жа быў старостай гродавым, і ўжо ў 20 год быў абраны паслом з менскага павета на Варшаўскі сойм разам з Антоніям Тызенгаўзам, старостай стралкоўскім (Strzałkі). Уладальнік маёнткаў Заслаўе і, верагодна, Дэмбск (Dębsk ці Dębów), які саступіў у 1778 годзе Яну Грабоўскаму.

У 1778 годзе пабраўся шлюбам з Ганнай Барбарай Алімпіяй Радзівіл, будучай пісьменніцай і мастачкай-аматаркай, дачкой князя Станіслава Радзівіла, падкаморага вялікага літоўскага, генерал-лейтэнанта літоўскіх войскаў, і Караліны Пацей, ваяводзічанкі троцкай. Меў з ёй адзінага сына Міхала, але той у час напалеонаўскіх войнаў страціў спадчыну, а яго нашчадкі праз палітычныя падзеі ў 1863 годзе вымушаны былі пакінуць Беларусь і, імаверна, аселі ў Любельскім ваяводстве, дзе ўжо не займалі важных пасад у грамадстве. Удава Аўгуста Дамініка адмовілася ў 1784 годзе апекаваць свайго сына і каля 1787 года выйшла замуж у другі раз за Тадэвуша Антонія Мастоўскага, графа на Астраменцку (Ostromęck), у будучым палітычнага дзеяча Чатырохгадовага сойму і Лістападаўскага паўстання, міністра ўнутраных спраў Княства Варшаўскага.

Сустракаюцца, патрабаваныя крытычнага ўдакладнення, звесткі, што пад яго малатком працавала ў Вільні масонская ложа «Касцёл мудрасці» (утворана 17 лістапада 1780 года пасля падзелу «Добрага Пастара», працавала на нямецкай мове), і адначасова з'яўляўся ганаровым сябрам ложы «Паўночны шчыт» («Bouclier du Nord»).

## Літаратура 
* Seweryn Uruski (hr.) Herbarz Szlachty Polskiej. Warszawa 1904-1931.
* Żychliński T. Złota księga szlachty polskiej, Poznań, T.1-31. 1879-1908.
* Rocznik Muzeum Narodowego w Warszawie, Volume 3, Muzeum Narodowe w Warszawie, 1958.

Катэгорыя:Старосты менскія
Аўгуст Дамінік
Адкрыты чэмпіянат Уэльса па снукеры 2004

**Адкрыты чэмпіянат Уэльса 2004** () — прафесійны рэйтынгавы турнір па снукеры, які праходзіў з 15 па 25 студзеня 2004 года ў валійскам інстытуце спорту, у Кардыфе, Уэльс. Турнір стаў 13-м розыгрышам адкрытага чэмпіянату Уэльса, які праводзіцца штогод з 1992 году. Прызавы фонд чэмпіянату склаў £450,000, з якіх £52,000 атрымаў пераможца.

Пераможцам турніру стаў Роні О’Саліван, які перайграў на сваім шляху да тытула Майкла Джаджа (5:0), Джо Пэры (5:2), Пола Хантэра ў чвэрцьфінале (5:2), Дамініка Дэйла ў паўфінальным матчы (6:1) і Стыва Дэвіса ў напружаным фінальным паядынку (9:8). Такім чынам, 28-гадовы англічанін выйграў свой 27-ы прафесійны і 14-ы рэйтынгавы турнір у кар'еры, а таксама першы турнір за 10 месяцаў (пасля перамогі на Айрыш Мастэрс у сакавіку 2003 года).

## Прызавыя грошы 
Прызавы фонд панізіўся ў параўнанні з папярэднім розыгрышам на £147,200 у сувязі са знікненнем спонсараў, склаўшы £450,000. Таксама на £30,500 знізіліся і прызавыя пераможцы, якія склалі ўжо £52,000.

## Асноўная сетка 
## Фінал 
|-
| colspan="3" align="center" | 

|-
| colspan="3" align="center" style="font-size: 100%" | *Дзённая сесія*: **78**:30, **74**:0 (**74**), **72**:30, 9:**76** (**58**), **67**:65, 45:**84**, 12:**129** (**125**), 0:**139** (**139**)
|-
| align="right" | 74
| align="center" | Найвышэйшая серыя
| **139**
|-
| align="right" | 0
| align="center" | Соценныя серыі
| **4**
|-
| align="right" | 3
| align="center" | Серыі 50+
| **7**
|}

## Спасылкі 
* Адкрыты чэмпіянат Уэльса 2004 на Snooker.org 
* Статыстыка адкрытага чэмпіянату Уэльса 2004 на CueTracker.net 

Катэгорыя:Адкрыты чэмпіянат Уэльса па снукеры
Катэгорыя:2004 год у снукеры
Катэгорыя:Спорт ва Уэльсе ў 2004 годзе
Катэгорыя:Снукерны сезон 2003/2004
Катэгорыя:Снукерныя турніры ва Уэльсе
Катэгорыя:2004 год у Кардыфе
Катэгорыя:Студзень 2004 года
Царква Грунтвіга

**Царква Грунтвіга** () — лютэранская царква, якая належыць Народнай Царквы Даніі і размешчаная ў Капенгагене, у раёне Біспеб'ерг (*Bispebjerg*). Названа ў гонар дацкага багаслова, царкоўнага дзеяча і пісьменніка М.-Ф.-С. Грунтвіга. З'яўляецца адной з самых знакамітых цэркваў горада і найрэдкім прыкладам культавага збудавання, пабудаванага ў стылі экспрэсіянізму.

## Будаўніцтва 
Конкурс праектаў будучай царквы быў абвешчаны ў 1913 годзе; выйграў яго архітэктар Педэр Клінт. Будаўніцтва пачалося толькі ў 1921 годзе і працягвалася пяць гадоў. Апошнія працы па аздабленні інтэр'ера праводзіліся ў 1940 годзе пад кіраўніцтвам Каарэ Клінта, сына будаўніка царквы.

У архітэктуры храма пераплятаюцца рысы традыцыйных дацкіх вясковых цэркваў, готыкі, барока і разнастайных мадэрнісцкіх плыняў. Будаўнічым матэрыялам для царквы стала жоўтая цэгла (таксама характэрная рыса дацкай царкоўнай архітэктуры).

## Гл. таксама 
* Хальгрымскірк’я

## Спасылкі 
* Сайт царквы 

Катэгорыя:Лютэранскія храмы Даніі
Катэгорыя:Экспрэсіянізм
Катэгорыя:Славутасці Капенгагена
Катэгорыя:Храмы Капенгагена
Сурэн Ільіч Хачатуран

**Сурэн Ільіч Хачатуран** (30 сакавіка (11 красавіка) 1889 — , Масква) — армянскі тэатральны дзеяч, рэжысёр; старэйшы брат кампазітара Арама Хачатурана, бацька кампазітара Карэна Хачатурана.

## Біяграфія 
Нарадзіўся 30 сакавіка (11 красавіка) 1889 года ў сям’і пераплётчыка Ільі (Егія) Хачатурана і Кумаш Саркісаўны. У 1916 годзе скончыў гісторыка-філалагічны факультэт Маскоўскага ўніверсітэта.

Яшчэ з 1910 года Хачатуран працаваў у Мастацкім тэатры і ў 1913 годзе ўвайшоў у арганізацыйную групу Першай студыі МХТ. Пасля рэарганізацыі студыі ў 1924 годзе ў тэатр МХАТ 2-і пад кіраўніцтвам Міхаіла Чэхава Хачатуран быў загадчыкам пастановачнай часткай. Адначасова ў якасці рэжысёра працаваў Маскоўскім дзіцячым тэатры, у Беларускім драматычным тэатры-2 у Віцебску, у Ленінаканскім тэатры імя Мравяна.

Хачатуран удзельнічаў у арганізацыі шэрагу нацыянальных драматычных студый у Маскве — беларускай, яўрэйскай, украінскай, грузінскай. У 1918 годзе заснаваў Маскоўскую армянскую драматычную студыю, якую ўзначальваў да 1922 года.

## Літаратура 
* Хачатурян, Сурен Ильич // Театральная энциклопедия (под. редакцией П. А. Маркова). — Советская энциклопедия, 1967. — Т. 6.

Катэгорыя:Кампазітары СССР
Катэгорыя:Тэатральныя рэжысёры Беларусі
Катэгорыя:Тэатральныя рэжысёры Расіі
Катэгорыя:Тэатральныя рэжысёры СССР
Хачатуран

**Хачатуран** () — армянскае прозвішча.

## Вядомыя носьбіты 
* Андрэй Уладзіміравіч Хачатуран — беларускі футбаліст.
* Арам Ільіч Хачатуран — армянскі кампазітар.
* Сурэн Ільіч Хачатуран — армянскі рэжысёр, 1-ы мастацкі кіраўнік БДТ-2.
Адкрыты чэмпіянат Уэльса па снукеры 2003

**Адкрыты чэмпіянат Уэльса 2003** (, таксама вядомы як *Regal Welsh Open 2003* — ад назвы спонсара) — прафесійны рэйтынгавы турнір па снукеры, які праходзіў з 22 па 26 студзеня 2003 года на міжнароднай арэне Кардыфа, у Кардыфе, Уэльс. Турнір стаў 12-м розыгрышам адкрытага чэмпіянату Уэльса, які праводзіцца штогод з 1992 году. Кампанія Regal у чарговы раз спансавала турнір. Прызавы фонд чэмпіянату склаў £597,200, з якіх £82,500 атрымаў пераможца.

Пераможцам турніру стаў Стывен Хендры з Шатландыі, які перайграў на сваім шляху да тытула Дамініка Дэйла (5:1), свайго суайчынніка Алана Мак-Мануса (5:4), Рода Лоўлера ў чвэрцьфінале (5:2), Марку Фу ў паўфінальным матчы (6:4) і Марка Уільямса ў фінальным паядынку (9:5). Такім чынам, 34-гадовы шатландзец выйграў свой трэці тытул адкрытага чэмпіянату Уэльса, стаўшы лідарам па колькасці перамог на гэтым спаборніцтве, 34-ы рэйтынгавы турнір у кар'еры, а таксама першы турнір з снежня 2001 года (пасля перамогі на адкрытым чэмпіянаце Еўропы).

## Прызавыя грошы 
## Асноўная сетка 
## Фінал 
|-
| colspan="3" align="center" | 

|-
| colspan="3" align="center" style="font-size: 100%" | *Дзённая сесія*: **64**:0 (**62**), 0:**127** (**127**), 26:**90** (**89**), 0:**140** (**140**), 25:**83** (**64**), **59**:49, 0:**104** (**104**), 0:**108** (**108**)
|-
| align="right" | 87
| align="center" | Найвышэйшая серыя
| **140**
|-
| align="right" | 0
| align="center" | Соценныя серыі
| **4**
|-
| align="right" | 4
| align="center" | Серыі 50+
| **8**
|}

## Спасылкі 
* Адкрыты чэмпіянат Уэльса 2003 на Snooker.org 
* Статыстыка адкрытага чэмпіянату Уэльса 2003 на CueTracker.net 

Катэгорыя:Адкрыты чэмпіянат Уэльса па снукеры
Катэгорыя:2003 год у снукеры
Катэгорыя:Спорт ва Уэльсе ў 2003 годзе
Катэгорыя:Снукерны сезон 2002/2003
Катэгорыя:Снукерныя турніры ва Уэльсе
Катэгорыя:2003 год у Кардыфе
Катэгорыя:Студзень 2003 года
Леў Іванавіч Камароў

**Леў Іванавіч Камароў** (1938—2001) — прафесар, загадчык кафедры тэарэтычнай фізікі фізічнага факультэта БДУ з 1973 па 1983 гг.

## Біяграфія 
Скончыў фізічны факультэт Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэта ў 1960 годзе. У 1960—1963 займаўся ў аспірантуры фізічнага факультэта па спецыяльнасці «тэарэтычная фізіка». Пасля заканчэння аспірантуры стаў працаваць асістэнтам кафедры ядзернай фізікі БДУ. У 1964 годзе абараніў кандыдацкую дысертацыю па тэме «Аптычныя і нейтронныя спектры як крыніца інфармацыі аб руху малекул у вадкасцях». У 1967 годзе стаў дацэнтам кафедры ядзернай фізікі. У 1973 годзе абраны загадчыкам кафедры тэарэтычнай фізікі. З 1983 года працаваў дацэнтам кафедры тэарэтычнай фізікі. У 1985 годзе абараніў доктарскую дысертацыю па тэме «Непертурбацыйныя метады тэарэтычнага даследавання фізічных сістэм». У 1988 годзе яму прысвойваецца званне прафесара кафедры тэарэтычнай фізікі і кафедры ядзернай фізікі. Працаваў прафесарам на кафедры тэарэтычнай фізікі да выхаду на пенсію ў 2000 годзе.

## Навуковая дзейнасць 
Асноўныя навуковыя работы Л. І. Камарова датычацца фізікі кандэнсаванага стану, квантавай механікі і квантавай тэорыі поля. Ім распрацаваныя непертурбацыйныя метады развязвання задач квантавай механікі і квантавай тэорыі поля, гэтыя метады ўжываюцца нават тады, калі немагчыма выкарыстоўваць тэорыю ўзбурэнняў. Ён з'яўляецца аўтарам больш за 100 артыкулаў у навуковых часопісах.

## Спасылкі 
* Леў Іванавіч Камароў на сайце кафедры тэарфізікі фізфаку БДУ 

Катэгорыя:Фізікі Беларусі
Катэгорыя:Педагогі Беларусі
Рыгор Іванавіч Шацько

**Рыгор Іванавіч Шацько** (, ,  — ) — беларускі акцёр. Заслужаны артыст Рэспублікі Беларусь (1999). Прэмія Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь «За духоўнае адраджэнне» — за міжнародную культурную дзейнасць (2002).

## Біяграфія 
Скончыўшы Ракаўскую дзесяцігодку, паступіў на філалагічны факультэт БДУ. У школе і ў час службы ў арміі ўдзельнічаў у самадзейнасці, захапляўся тэатральным мастацтвам. Пасля службы паступіў у Мінскі тэатральны інстытут на акцёрскі факультэт. Пасля заканчэння вучобы ў 1984 годзе размеркаваны ў Нацыянальны акадэмічны драматычны тэатр імя Якуба Коласа ў Віцебску. Спачатку працаваў акцёрам, з лістапада 1997 года па 2012 год — дырэктарам тэатра.

## Ролі 
Каробкін («Рэвізор» М. Гогаля), Пятрук («Залёты» В. Дуніна-Марцінкевіча), Ніл («» М. Горкага), Журдэн («» М. Булгакава), Кароль Французскі, герцаг Бургундскі («Кароль Лір» У. Шэкспіра), Грэгар («» К. Чапека), Астраў («Дзядзька Ваня» А. Чэхава), Высокая шапка («Час быка» К. Саі), Элхонен-Гурмізах («Тайбэлэ і яе дэман» І. Б. Зінгера, І. Фрыдмана), Яешня («» М. Гогаля), Уілфрэд Бонд («» Р. Харвуда), Бургамістр («» Ф. Дзюрэнмата), Стары («» У. Шэкспіра), Лотр, кардынал («Хрыстос прызямліўся ў Гародні» Ул. Караткевіча).

Катэгорыя:Акцёры тэатра СССР
Катэгорыя:Акцёры тэатра Беларусі
Катэгорыя:Акцёры паводле алфавіта
Мікалай Міцкевіч

**Мікалай Міцкевіч**:
* Мікалай Антонавіч Міцкевіч (1901—1954) — беларускі акцёр, рэжысёр
* Мікалай Іванавіч Міцкевіч (1914—1991) — фізікахімік, акадэмік Акадэміі навук Беларусі.
* Мікалай Іванавіч Міцкевіч (нар. 1945) — беларускі педагог, спецыяліст у галіне тэорыі і методыкі прафесійнай адукацыі.
Літамерычы

**Літамерычы** — маленькае заходнеславянскае племя, якое ў V стагоддзі абгрунтавалася на тэрыторыі паўночнай Багеміі (Усцецкі край і Ліберэцкі край) у месцы зліцця Лабы і Огржэ і ў наваколлях сённяшняга Літамержыцы. Сумесна з дзячанамі і пшаванамі з'яўлялася часткай племянной федэрацыі, якая, пад кіраўніцтвам чэхаў, прымала актыўны ўдзел у фармаванні чэшскай дзяржавы Пржэмысловічаў.

## Літаратура 
* Wolf, Josef: Abeceda národů. Horizont, Praha 1984, str. 155

Катэгорыя:Чэшскія плямёны
Аляксандр Антонавіч Пякарскі

**Аляксандр Антонавіч Пякарскі** (, в. Буда, Дзяржынскі раён, Мінская вобласць, БССР) — беларускі матэматык. Доктар фізіка-матэматычных навук (1991), прафесар (1993).

## Біяграфія 
Закончыў БДУ (1975). З 1982 года працаваў у Гродзенскім дзяржаўным універсітэце, з 2000 года працуе ў Беларускім тэхналагічным універсітэце. Навуковыя працы па тэорыі функцыі рэчаіснай і комплекснай зменных. Даказаў прамыя і адваротныя тэарэмы рацыянальнай апраксімацыі ў класічных функцыянальных прасторах.

## Літаратура 
* 
* 

Катэгорыя:Матэматыкі Беларусі
Катэгорыя:Дактары фізіка-матэматычных навук
Катэгорыя:Нарадзіліся ў Дзяржынскім раёне
Катэгорыя:Выкладчыкі Гродзенскага дзяржаўнага ўніверсітэта імя Янкі Купалы
Катэгорыя:Выкладчыкі БДТУ
Біятлон на зімовых Алімпійскіх гульнях 2014 — мас-старт (жанчыны)

Мас-старт на 12,5 кіламетраў сярод жанчын у біятлоне на зімовых Алімпійскіх гульнях 2014 года прайшоў 17 лютага. У спаборніцтвах прынялі ўдзел 30 спартсменак з 15 краін. Месцам правядзення гонкі стаў лыжна-біятлонны комплекс Лаура. Спаборніцтвы пачаліся ў 19:00 па мясцовым часе (UTC+4). Дзеючай чэмпіёнкай у гэтай дысцыпліне з'яўляецца нямецкая біятланістка Магдалена Нойнер, якая ў 2012 годзе завяршыла сваю спартыўную кар'еру.

Перамогу ў гонцы атрымала Дар'я Домрачава, якая заваявала трэці залаты медаль на Гульнях у Сочы і стала першай біятланісткай у гісторыі, якой удалося выйграць тры золата ў рамках адной Алімпіяды.
## Медалісты 
## Спаборніцтва 
Вынік нямецкай біятланісткі Эві Захенбахер-Штэле (4-е месца) быў ануляваны з-за станоўчай допінг-пробы.

## Спасылкі 
* Вынікі спаборніцтваў на афіцыйным сайце Зімовых Алімпійскіх гульняў
Беларуская драматычная студыя

**Беларуская драматычная студыя** ў Маскве існавала ў 1921—1926 гадах, з 1924 года на правах ВНУ. Адкрылася 1 кастрычніка як оперна-драматычная студыя пры Беларускім драматычным тэатры (адкрыты 1 жніўня ў памяшканні былога кінатэатра «Уран», 25 кастрычніка рэарганізавана (тэатр расфарміраваны), фармальна існавала пры БДТ, з 1923 года прызнана як творча самастойная. Мела на мэце падрыхтоўку беларускіх нацыянальных акцёрскіх кадраў. У 1921 годзе створаны яўрэйская секцыя, кіраўнік — Міхаіл Фадзеевіч Рафальскі. Вядучыя педагогі — рэжысёры і педагогі МХАТ-2, у памяшканні якога і займаліся (таксама ў былых кінатэатрах «Уран» і «Арс»). Напачатку студыю ўзначальваў Б. Афонін, педагогі А. Бондараў і М. Успенская. З 1923 года мастацкі кіраўнік В. Смышляеў (з 1922 года вёў практычныя заняткі па майстэрству акцёра), рэжысёры А. Гейрат, В. Громаў і І. Ноўскі, педагогі С. Гіяцынтава і В. Лабанава (сцэнічная мова), Л. Аляксеева (палсядоўніца А. Дункан, сцэнічны рух і рытміка), І. Хольд (дачка рэжысёра Меерхольда, біямеханіка) і інш. Дырэктар студыі з 1923 года А. Ляжневіч. Студыйцы былі падзелены на групы: старэйшую (кіраваў Смышляеў), сярэднюю (Афонін), малодшую (Громаў). У апошнія гады быў арганізаваны рэжысёрскі клас. У 1926 годзе на базе студыі быў створаны БДТ-2.

## Літаратура 
* Тэатральная Беларусь : энцыклапедыя : у 2 т. / рэдкал.: Г. П. Пашкоў [і інш.]. — Мн., 2003. — Т. 2. — С. 108—109.

Катэгорыя:Нацыянальны акадэмічны драматычны тэатр імя Якуба Коласа
Катэгорыя:Колішнія навучальныя ўстановы Беларусі
Катэгорыя:З’явіліся ў 1921 годзе
Катэгорыя:Зніклі ў 1926 годзе
Катэгорыя:Беларусы ў Маскве
Катэгорыя:Колішнія навучальныя ўстановы Расіі
Мікалай Антонавіч Міцкевіч

**Мікала́й Анто́навіч Міцке́віч**, таксама **Мікола Міцкевіч** (, Парычы, цяпер , Гомельская вобласць — ) — беларускі рэжысёр і акцёр. Заслужаны дзеяч мастацтваў БССР (1949).

## Біяграфія 
.  Унізе ў цэнтры сядзяць маладыя артысты трупы: Мікола Міцкевіч, Вера Тарасік.  У 2-м радзе ў цэнтры сядзяць (злева направа): Усевалад Фальскі, Язэп Варонка (старшыня Народнага акратарыята Беларусі), Фларыян Ждановіч.  У 3-м радзе: Міхась Гурскі, Уладзіслаў Галубок. Менск, красавік 1918 года]]
Скончыў Беларускую драматычную студыю ў Маскве (1926). У 1918—1920 гадах акцёр Першага таварыства беларускай драмы і камедыі. З 1926 года ў Беларускім тэатры імя Якуба Коласа (у 1931—1933 гадах мастацкі кіраўнік), у 1934—1941 гадах рэжысёр тэатраў ва Украіне.

## Творчасць 
Сярод роляў у БДТ-2: Адольф, («Цар Максіміліян»), Галадуха («Сон у летнюю ноч» У. Шэкспіра), фон Штубэ («Разлом» Б. Лаўранёва), Гадзіншчык («Крамлёўскія куранты» М. Пагодзіна). Стварыў яркія спектаклі па п’есах беларускіх аўтараў «Качагары» І. Гурскага (1931), «Заложнікі» А. Кучара (1944), «Пяюць жаваранкі» К. Крапівы (1950).

## Літаратура 
* 
* 

## Спасылкі 
* Мікалай Міцкевіч. Ён стаяў ля самых вытокаў… (Да 115-годдзя з дня нараджэння заслужанага дзеяча мастацтваў Беларусі Мікалая Міцкевіча, аднаго з заснавальнікаў Коласаўскага тэатра)
* Николай Мицкевич // КИНО-ТЕАТР.РУ

Катэгорыя:Рэжысёры паводле алфавіта
Катэгорыя:Рэжысёры СССР
Катэгорыя:Рэжысёры Беларусі
Катэгорыя:Акцёры СССР
Катэгорыя:Акцёры Беларусі
Габрыэла Коўкалава

**Га́брыэла Ко́ўкалава** (, у дзявоцтве **Со́ўкалава** ; нар. , Ябланец-над-Нісаў, Чэхаславакія) — біятланістка з Чэхіі, сярэбраны прызёр Алімпійскіх гульняў 2014 года ў мас-старце, прызёр чэмпіянату свету, удзельніца Алімпійскіх гульняў 2010 года. Уладальніца Вялікага крыштальнага глобуса сезона 2015/2016.

## Біяграфія 
У біятлоне з 2005 года. Маці Габрыэлы — Габрыэла Соўкалава-Свабодава — некалі выступала ў лыжных гонках, прадстаўляючы Чэхаславакію і ў 1984 годзе стаўшы прызёрам Алімпійскіх гульняў у эстафетнай гонцы, а пазней аказвала дачкі дапамогу ў трэніроўках у якасці асабістага трэнера.

## Зноскі 
## Спасылкі 
* Профіль на сайце IBU 
* Профіль на biathlon.com.ua 
* Сайт, прысвечаны Габрыэле Соўкалавай  

Катэгорыя:Біятланісткі Чэхіі
Катэгорыя:Сярэбраныя прызёры зімовых Алімпійскіх гульняў 2014 года
Катэгорыя:Біятланісты на зімовых Алімпійскіх гульнях 2010 года
Катэгорыя:Біятланісты на зімовых Алімпійскіх гульнях 2014 года
Катэгорыя:Чэмпіёны Еўропы па біятлоне
Міхаіл Валянцінавіч Арцем’еў

**Міхаіл Валянцінавіч Арцем’еў** (нар. ў Мінску ў 1963 годзе) — найбольш цытаваны ў навуковых часопісах 2006—2010 гадоў (1307 спасылак) беларускі навуковец, доктар хімічных навук, спецыяліст у галіне нанахіміі. У 1985 годзе скончыў хімічны факультэт Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэта (БДУ). З 2010-га з’яўляецца загадчыкам лабараторыі нанахіміі Навукова-даследніцкага інстытута фізіка-хімічных праблем (НДІ ФХП) БДУ. У 2010 годзе атрымаў Ганаровую грамату Нацыянальнай акадэміі навук Беларусі.

Ажыццявіў навуковыя даследаванні ў галіне сінтэзу і вывучэння будовы, структурна-хімічных ператварэнняў і ўласцівасцей ультрадысперсных металаў, квантавапамерных паўправаднікоў, нанапамерных аксідаў, а таксама мікра- і нанагэтэрагенных кампазытных сістэм на іх аснове, квантавахімічных разлікаў кластараў металаў і паўправаднікоў. Распрацаваў шэраг прыёмаў атрымання высокадысперсных і нанаструктураваных сістэм для мікра-, нанаэлектронікі і оптыкі. Займаецца стварэннем нанаматэрыялаў з асаблівымі ўласцівасцямі, такіх як люмінеставальныя пакрыцці, люмінесцэнтныя пазнакі для флюарэсцэнтнага імунааналізу, складнікі для радыёпаглынальных матэрыялаў, лазерныя затворы, нарыхтоўкі для аптычных валокнаў.

## Спасылкі 
* Артыкулы на Pubget
* Працы ў зборы Нацыянальнай бібліятэкі Беларусі

Катэгорыя:Хімікі Беларусі
Адкрыты чэмпіянат Уэльса па снукеры 2002

**Адкрыты чэмпіянат Уэльса 2002** (, таксама вядомы як *Regal Welsh Open 2002* — ад назвы спонсара) — прафесійны рэйтынгавы турнір па снукеры, які праходзіў з 23 па 27 студзеня 2002 года на міжнароднай арэне Кардыфа, у Кардыфе, Уэльс. Турнір стаў 11-м розыгрышам адкрытага чэмпіянату Уэльса, які праводзіцца штогод з 1992 году. Кампанія Regal у чарговы раз спансавала турнір. Прызавы фонд чэмпіянату склаў £597,200, з якіх £82,500 атрымаў пераможца.

## Спасылкі 
* Адкрыты чэмпіянат Уэльса 2002 на Snooker.org 
* Статыстыка адкрытага чэмпіянату Уэльса 2002 на CueTracker.net 

Катэгорыя:Адкрыты чэмпіянат Уэльса па снукеры
Катэгорыя:2002 год у снукеры
Катэгорыя:Спорт ва Уэльсе ў 2002 годзе
Катэгорыя:Снукерны сезон 2001/2002
Катэгорыя:Снукерныя турніры ва Уэльсе
Катэгорыя:2002 год у Кардыфе
Катэгорыя:Студзень 2002 года
Адкрыты чэмпіянат Уэльса па снукеры 1998

**Адкрыты чэмпіянат Уэльса 1998** (, таксама вядомы як *Regal Welsh Open 1998* — ад назвы спонсара) — прафесійны рэйтынгавы турнір па снукеры, які праходзіў з 16 па 25 студзеня 1998 году на арэне Newport Leisure Centre, у Ньюпарце, Уэльс. Турнір стаў сёмым розыгрышам адкрытага чэмпіянату Уэльса, які праводзіцца штогод з 1992 году. Кампанія Regal у чарговы раз спансавала турнір. Прызавы фонд чэмпіянату склаў £347,600, з якіх £60,000 атрымаў пераможца.

## Спасылкі 
* Адкрыты чэмпіянат Уэльса 1998 на Snooker.org 
* Статыстыка адкрытага чэмпіянату Уэльса 1998 на CueTracker.net 

Катэгорыя:Адкрыты чэмпіянат Уэльса па снукеры
Катэгорыя:1998 год у снукеры
Катэгорыя:Спорт ва Уэльсе ў 1998 годзе
Катэгорыя:Снукерны сезон 1997/1998
Катэгорыя:Снукерныя турніры ва Уэльсе
Катэгорыя:1998 год у Ньюпарце
Катэгорыя:Студзень 1998 года
Адрынішчы

**Адры́нішчы** (, ) — вёска ва Уздзенскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Слабадскога сельсавета.

Да 2013 года вёска ўваходзіла ў склад Камянкоўскага сельсавета.

## Гісторыя 
Паводле перапісу 1897, вёска ў Слабада-Пырашаўскай воласці Ігуменскага павета, 4 двары, 31 жыхар. На месцы сучаснага паселішча ў пачатку XX ст. знаходзіліся сумежна тры вёскі з назвай Адрынішчы, у іх разам было 16 двароў, 102 жыхары. У савецкі час яны аб'яднаны ў адну вёску.

## Спасылкі 
Катэгорыя:Слабадскі сельсавет (Уздзенскі раён)
Катэгорыя:Населеныя пункты Уздзенскага раёна
Алёхаўка (Уздзенскі раён)

**Алёхаўка** (, ) — вёска ва Уздзенскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Дзешчанскага сельсавета.

Да 30 кастрычніка 2009 года вёска ўваходзіла ў склад Цялякаўскага сельсавета. З 2009 па 2013 год у складзе Уздзенскага сельсавета.

Назва ад р. Алёхаўка.

У 1924 годзе ў вёсцы было 183 жыхары, мясцовыя дзеці вучыліся ў Цялякаўскай школе. Перад Другой сусветнай вайной было 29 двароў, 137 жыхароў. У лютым 1944 года нямецкія акупацыйныя ўлады спалілі вёску і забілі аднаго жыхара.

За 2 км на захад ад вёскі, у пойме р. Алёхаўка знаходзіцца археалагічны помнік — гарадзішча культуры штрыхаванай керамікі.

## Спасылкі 
Катэгорыя:Дзешчанскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Уздзенскага раёна
Адкрыты чэмпіянат Уэльса па снукеры 2006

**Адкрыты чэмпіянат Уэльса 2006** () — прафесійны рэйтынгавы турнір па снукеры, які праходзіў з 27 лютага па 5 сакавіка 2006 года на арэне Ньюпарт Цэнтр, у Ньюпарце, Уэльс. Турнір стаў 15-м розыгрышам адкрытага чэмпіянату Уэльса, які праводзіцца штогод з 1992 году. Прызавы фонд чэмпіянату склаў £225,000, з якіх £35,000 атрымаў пераможца.

Пераможцам турніру стаў Стывен Лі, які перайграў на сваім шляху да тытула Дру Генры (5:2), Марка Сэлбі (5:2), Грэма Дота ў чвэрцьфінале (5:2), Энтані Хэмілтана ў паўфінальным матчы (6:5) і чэмпіёна свету Шона Мёрфі ў фінальным паядынку (9:4). Такім чынам, 31-гадовы англічанін выйграў свой чацвёрты рэйтынгавы тытул у кар'еры, а таксама першы турнір амаль за 4 гады (пасля перамогі на адкрытым чэмпіянаце Шатландыі ў красавіку 2002 года).

## Прызавыя грошы 
Прызавы фонд застаўся на тым жа ўзроўні, што і ў мінулым годзе, склаўшы £225,000. Першы прыз спаборніцтва таксама не змяніўся, застаўшыся на ўзроўні £35,000.

## Рэйтынгавыя ачкі 
Адкрыты чэмпіянат Уэльса 2006 меў такое ж размеркаванне рэйтынгавых ачкоў, як і на іншых турнірах у сезоне, акрамя двух найбуйнейшых (чэмпіянат Вялікабрытаніі і чэмпіянат свету), а таксама Гран-пры, які меў іншы фармат кваліфікацыі, аднак рэйтынгавыя ачкі за месцы ў асноўнай стадыі былі тымі ж. Пераможца турніру атрымаў 5000 рэйтынгавых ачкоў. Пры гэтым за перамогі на чэмпіянаце Вялікабрытаніі і чэмпіянаце свету снукерысты атрымлівалі 7500 і 10000 адпаведна.

## Асноўная сетка 
## Фінал 
|-
| colspan="3" align="center" style="font-size: 100%" | *Дзённая сесія*: **86**:6, **74**:0, **90**:30, **120**:0 (**120**), 47:**75**, 40:**61**, 0:**90**, **64**:52 (**52** *Мёрфі*)*Вячэрняя сесія*: **88**:0 (**62**), 39:**64**, **84**:13, **64**:52 (**52** *Мёрфі*), **83**:0 (**71**)
|-
| align="right" | **120**
| align="center" | Найвышэйшая серыя
| 52
|-
| align="right" | **1**
| align="center" | Соценныя серыі
| 0
|-
| align="right" | **3**
| align="center" | Серыі 50+
| 2
|}

## Спасылкі 
* Адкрыты чэмпіянат Уэльса 2006 на Snooker.org 
* Статыстыка адкрытага чэмпіянату Уэльса 2006 на CueTracker.net 

Катэгорыя:Адкрыты чэмпіянат Уэльса па снукеры
Катэгорыя:2006 год у снукеры
Катэгорыя:Спорт ва Уэльсе ў 2006 годзе
Катэгорыя:Снукерны сезон 2005/2006
Катэгорыя:Снукерныя турніры ва Уэльсе
Катэгорыя:2006 год у Ньюпарце
Катэгорыя:Люты 2006 года
Катэгорыя:Сакавік 2006 года
Аляксей Іванавіч Ваявода

{{Бабслеіст
| Імя = Аляксей Ваявода
| Фатаграфія = 
| Поўнае імя = 
| Грамадзянства = 
| Дата нараджэння = 
| Месца нараджэння = 
| Рост = 194 см
| Вага = 116 кг
| Прафесія =
| Дата смерці =
| Месца смерці =
| Пазіцыя = разганяючы
| Клуб =
| Трэнер =
| У зборнай = з 1999
| Статус = спаборнічае
| Канец кар'еры =
| Медалі =

{ style="background: transparent"
 
}
{ style="background: transparent"
 
}
| АГ =1 (2014), 2 (2006), 3 (2010)
| ЧС = 1 (2011)
| КС дэбют = 1999
| КС перамог =
| КС двойкі =
| КС чацвёркі =
| КС камб =
| КС 3 двойкі =
| КС 3 чацвёркі =
| Абнаўленне = 20 лютага 2010
}}
**Аляксей Іванавіч Ваявода** (нар. , сяло Калінавіца, Украінская ССР, СССР) — расійскі бабслеіст, сярэбраны прызёр Алімпійскіх гульняў 2006 года ў чацвёрках, бронзавы прызёр Алімпійскіх гульняў 2010 года ў двойках, чэмпіён свету 2011 года ў двойках. Двухразовы алімпійскі чэмпіён Сочы 2014 у двойках (разам з Аляксандрам Зубковым) і чацвёрках.

Аляксей Ваявода да пераходу ў бабслей стаў трохразовым чэмпіёнам свету і трохразовым пераможцам Кубка свету (Nemiroff) сярод прафесіяналаў па армрэстлінгу.

У сістэме харчавання прытрымліваецца вегетарыянства.

## Спартыўная кар’ера 
Прафесійны бабслеіст з 2002 года.

На Алімпійскіх гульнях 2006 года ў Турыне Ваявода разам з Філіпам Ягоравым, Аляксеем Селіверставым і Аляксандрам Зубковым у складзе экіпажа-чацвёркі заваяваў сярэбраны медаль.

На Алімпійскіх гульнях 2010 года ў Ванкуверы ў складзе экіпажа двойкі з Зубковым заваяваў бронзавы медаль. Пасля Алімпіяды Аляксей Ваявода абвясціў аб завяршэнні кар’еры бабслеіста, але заявіў, што ў спорце ён застаецца.

Алімпійскі чэмпіён па бабслеі ў экіпажах двоек Алімпіяды 2014 у Сочы.

## Спасылкі 
* Профіль на *Sports Reference* 
* Профіль на сайце зімовых Алімпійскіх гульняў 2010 года  

Катэгорыя:Бабслеісты Расіі
Катэгорыя:Рукаборцы Расіі
Катэгорыя:Алімпійскія чэмпіёны па бабслеі
Катэгорыя:Алімпійскія чэмпіёны ад Расіі
Катэгорыя:Чэмпіёны зімовых Алімпійскіх гульняў 2014 года
Катэгорыя:Сярэбраныя прызёры зімовых Алімпійскіх гульняў 2006 года
Катэгорыя:Бронзавыя прызёры зімовых Алімпійскіх гульняў 2006 года
Катэгорыя:Бабслеісты на зімовых Алімпійскіх гульнях 2006 года
Катэгорыя:Бабслеісты на зімовых Алімпійскіх гульнях 2010 года
Катэгорыя:Чэмпіёны свету па бабслеі
Катэгорыя:Чэмпіёны Еўропы па бабслеі
Катэгорыя:Спартсмены некалькіх відаў спорту
Катэгорыя:Ганаровыя грамадзяне Сочы
Вылячэнне сляпога ў Віфсаідзе

thumb|270px|Хрыстос вылечвае сляпога
**Вылячэнне сляпога ў Віфсаідзе** — евангельская падзея, адзін з цудаў Ісуса Хрыста. Падзея запісана толькі ў Евангеллі ад Марка 8:22-26. Дакладнае месцазнаходжанне Віфсаіды у гэтым апавяданні з'яўляецца прадметам абмеркавання сярод навукоўцаў, але хутчэй за ўсё маецца на ўвазе Віфсаіда Юлія на паўночным беразе Галілейскага возера.

## Біблейскае апавяданне 
Паводле Евангелля ад Марка, калі Ісус прыйшоў у Віфсаіду, горад ў Галілеі, яго папрасілі, каб вылечыць сляпога. Ісус узяў сляпога за руку і вывеў яго з горада, плюнуў яму на вочы і спытаў, што той бачыць. «Я бачу людзей, што праходзяць, як дрэвы»,- адказаў мужчына. Ісус паўтарыў працэдуру, пасля чаго мужчына пачаў бачыць ясна. «Ні ўваходзь ў горад», — загадаў Ісус, — «і не кажы нікому ў горадзе».

Гісторыя паказвае паступовасць вылячэння, і тое, што Ісус клапаціўся каб не прапагандаваць Свае цуды.

Катэгорыя:Хрысціянства
Катэгорыя:Цуды Ісуса Хрыста
Сяргей Рыгоравіч Розанаў

**Сяргей Рыгоравіч Ро́занаў** (, Масква — , Масква) — савецкі дзіцячы пісьменнік, празаік, драматург, тэатральны рэжысёр.

## Біяграфія 
Навучаўся на медыцынскім факультэце Маскоўскага ўніверсітэта. У пачатку Першай сусветнай вайны перапыніў навучанне — працаваў у франтавым шпіталі, а у 1918 добраахвотнікам уступіў у Чырвоную Армію. Пасля дэмабілізацыі шмат працаваў з дзецьмі — удзельнічаў у арганізацыі піянерскіх лагераў, кіраваў дзіцячай мастацкай самадзейнасцю, сумесна з Н. І. Сац арганізаваў школу эстэтычнага выхавання дзяцей, а крыху пазней і Маскоўскі тэатр для дзяцей (у ім працаваў рэжысёрам). У 1924 годзе рэжысіраваў першы савецкі спектакль Маскоўскага тэатра для дзяцей «Будзь гатовы», у якім паставіў яшчэ некалькі спектакляў: «Камедыя пра Робін Гуда» (Заяіцкі), «Хто ў што гаразды» (Огнеў), і іншыя. У сааўтарстве з Н. І. Сац напісаў п’есу «Неграня і малпа» (1927) (п’еса была пастаўлена спачатку ў Маскоўскім тэатры для дзяцей, а затым і ў многіх тэатрах юнага гледачаах краіны і за мяжой). У 1928—1930 гадах працаваў мастацкім кіраўніком Другога Беларускага тэатра.

Усесаюзную вядомасць яму прынесла аповесць «Прыгоды Траўкі» (1928, 1951), у якой з незвычайнай цеплынёй і шчырасцю апісана адкрыццё свету дашкольнікаў.

## Літаратура 
* Театральная энциклопедия. Гл. ред. П. А. Марков. Т. 4 — М.: Советская энциклопедия, Нежин — Сярев, 1965, Стб. 629—630
* 

Катэгорыя:Пісьменнікі СССР
Катэгорыя:Драматургі СССР
Катэгорыя:Рэжысёры СССР
Катэгорыя:Дзіцячыя пісьменнікі СССР