Леў XIV

**Леў XIV**, па нараджэнні **Роберт Фрэнсіс Прэво́ст** () — кіраўнік Каталіцкай царквы і суверэн Дзяржавы Ватыкан. 267-ы Папа Рымскі.

## Біяграфія 
### Сям’я 
Роберт Фрэнсіс Прэвост, будучы Папа Рымскі Леў XIV, нарадзіўся 14 верасня 1955 года ў Чыкага ў сям’і Луі Марыуса Прэвоста і Мілдрэд Марцінес. З боку бацькі ў яго французска-італьянскае паходжанне, з боку маці — іспанскае. У яго ёсць два браты: Луіс Марцін і Джон Джозеф.

### Адукацыя і кар’ера 
Першую адукацыю Прэвост атрымаў у малой семінарыі Ордэна Святога Аўгусціна, якую паспяхова скончыў у 1973 годзе.

У верасні 1977 года вырашыў стаць святаром і ўступіў у Ордэн Святога Аўгусціна. У верасні 1978 года прынёс першыя клятвы Ордэна, а ў жніўні 1981 года — . У 1982 годзе атрымаў ступень магістра багаслоўя чыкагскага каталіцкага тэалагічнага саюза.

Служыў у Перу ў 1985—1986 гадах. У 1988—1998 гадах як парафіяльны пастар, дыяцэзіяльны чыноўнік, выкладчык семінарыі і адміністратар. У 2023 годзе ўзведзены ў сан кардынала.

У 2014 годзе прызначаны біскупам Чыклая, дзе служыў да 2023 года. Часова ўзначальваў дыяцэзію Кальяа. Актыўна ўдзельнічаў у працы перуанскай біскупскай канферэнцыі і ватыканскіх кангрэгацый.

30 студзеня 2023 года атрымаў тытул архібіскупа і стаў прэфектам Дыкастэрыі па справах біскупаў. 30 верасня 2023 года прызначаны кардыналам-дыяканам, а 6 лютага 2025 года — кардыналам-біскупам з тытулам субурбіканскай дыяцэзіі Альбана. Афіцыйна заступіў на пасаду 18 мая 2025 года.

## Імя і яго значэнне 
Выбарам імя Леў новы пантыфік паказаў духоўны кірунак і бачанне свайго пантыфікату. Імя адсылае да Папы Льва Вялікага (440—461), вядомага стойкай пазіцыяй адносна палітычнага ціску і значнымі тэалагічнымі рэформамі. Выбар гэтага імя можа значыць намер Папы Льва XIV актыўна адстойваць пазіцыю Касцёла перад глабальнымі выклікамі, а таксама імкненне да тэалагічнай яснасці — асабліва з улікам, што ён мае доктарскую ступень па кананічным праве.

Назіральнікі адзначаюць, што выбар імя Леў можа сведчыць пра прыхільнасць Папы Льва XIV да развіцця каталіцкага сацыяльнага вучэння ў сучасным свеце. Гэта таксама можа быць знакам жадання працягнуць місійную лінію папства Францыска, асабліва ў пытаннях сацыяльнай справядлівасці, міру і дыялогу.

## Погляды 
### Палітыка 
Да абрання Папам Рымскім, кардынал Роберт Прэвост актыўна выказваўся ў сацыяльных сетках на грамадска-палітычныя тэмы. Асаблівую ўвагу ён надаваў этыцы, міласэрнасці і ўзаемнай адказнасці людзей у кантэксце сучаснай палітыкі ЗША.

У лютым 2025 года Прэвост крытычна адрэагаваў на выказванні віцэ-прэзідэнта ЗША Джэй Дзі Вэнса, які сцвярджаў, што хрысціянская любоў павінна быць паступовай — спачатку да сям’і, затым да мясцовай супольнасці і грамадзян сваёй краіны, і толькі потым да іншых народаў. У адказ Прэвост напісаў у сацыяльнай сетцы X: *«Джэй Дзі Вэнс памыляецца:* *Ісус* *не патрабуе ад нас размяркоўваць любоў да іншых паводле іх значнасці»*, працытаваўшы загаловак артыкула з выдання .

Раней, у 2015 годзе, ён таксама падзяліўся артыкулам з *The Washington Post*, у якім крытыкавалася антыіміграцыйная рыторыка Дональда Трампа.

Пасля абрання Прэвоста на Апостальскую Сталіцу яго ранейшыя допісы выклікалі крытыку з боку кансерватыўных колаў ЗША. Шэраг правых каментатараў і палітычных дзеячаў, у тым ліку актывістка , абвінавачвалі яго ў прасоўванні глабалісцкіх ідэй, падтрымцы адкрытых меж і супрацьстаянні руху Make America Great Again. Лумер назвала яго *«марксісцкай марыянеткай у Ватыкане»*.

### Рэлігія 
У сваім першым пасланні пасля абрання Папам Леў XIV заклікаў да «міру бяззбройнага і пакорлівага». Ён выказаў жаданне працягнуць бласлаўленне свайго папярэдніка Францыска: «Бог клапоціцца пра вас, Бог любіць вас усіх, і зло не пераможа! Мы ўсе — у Божых руках».

Сярод галоўных тэм гэтага паслання — вобраз Ісуса як святла, патрэбнага свету; заклік да місійнасці Касцёла праз адкрытасць і дыялог; вернасць Евангеллю; супольны шлях у духу сінадальнасці; дзеянне дзеля міру і справядлівасці; блізкасць да людзей, што цярпяць; і малітва да Марыі. Двойчы Папа згадваў неабходнасць не баяцца — заклік, характэрны для Папы Яна Паўла ІІ. Ён таксама падкрэсліў важнасць «будавання мастоў» і яднання чалавецтва: «каб мы ўсе маглі быць адным народам у міры». Біскупскім дэвізам Прэвоста з’яўляецца лацінская фраза «*In illo uno unum»* ().

Леў XIV з’яўляецца прыхільнікам развіцця сінадальнасці — аднаго з асноўных напрамкаў у пантыфікат Папы Францішка. Ён лічыць, што ўдзел і супольная адказнасць усіх вернікаў дапамогуць пераадолець палярызацыю ў Касцёле.

### Гендарныя пытанні 
Леў XIV выступае супраць пасвячэння жанчын у дыяканы. Ён лічыць, што гэта «не абавязкова вырашае праблему» і можа стварыць новыя складанасці. Разам з тым ён станоўча ацэньвае прызначэнне жанчын на ўплывовыя пасады.

Прэвост выступаў супраць «гендарнай ідэалогіі» ў школьных праграмах Перу, бо яна прасоўвае «гендары, якіх не існуе». У 2012 годзе ён крытыкаваў папулярную культуру за сімпатыю да «гомасексуальнага ладу жыцця» і сямейных пар аднаго полу. Не падтрымаў і не адхіліў цалкам дактрыну Fiducia supplicans, што тычыцца блаславення адносін людзей аднаго полу. Ён заявіў, што нацыянальныя біскупскія канферэнцыі павінны «тлумачыць і прымяняць такія дакументы ў сваіх мясцовых кантэкстах, улічваючы культурныя адрозненні».

### Экалогія 
Прэвост выступаў за больш актыўныя дзеянні Касцёла супраць змянення клімату, бо «панаванне над прыродай» не павінна быць «тыранічным».

## Асабістыя звесткі 
Пантыфік размаўляе на англійскай, іспанскай, італьянскай, французскай і партугальскай мовах, а таксама чытае на нямецкай і латыні.

Ён захапляецца спортам і аматарскі грае ў тэніс.

Акрамя грамадзянства ЗША, з 2015 года ён мае перуанскае грамадзянства.

## Крыніцы 
## Спасылкі