open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Чэхель-сатун

**Чэхель-сатун** (перс. چهل ستون — «Палац сарака калонаў») — палац персідскага шаха Абаса II ў горадзе Ісфахан (Іран), выдатнае збудаванне персідскай архітэктуры XVII стагоддзя. У складзе аб’екта Персідскія сады ўваходзіць у спіс Сусветнай спадчыны ЮНЭСКА.

 столлю]]
 у Персію і іншыя краіны Усходу», 1670-я]]

Павільён быў пабудаваны Абасам II у 1647 годзе ў якасці месца для адпачынку.

Французскі падарожнік Жан-Батыст Тавернье ў сваіх запісах шмат разоў згадвае ўрачыстыя прыёмы, якія адбываліся тут. У 1707 годзе палац перажыў пажар, у 1870 годзе быў рэканструяваны.

Цяпер тут размешчана экспазіцыя археалагічнага музея, у якой прадстаўлены старажытныя вырабы з керамікі і дываны.

Палац плошчай 58×37 метраў размешчаны ў цэнтры цяністага саду, велічыня якога першапачаткова складала 7 гектараў. Элегантны галоўны фасад палаца з’яўляецца галерэяй, дах якой абапіраецца на 20 тонкіх васьмівугольных калонаў (3 шэрагі па 6 калонаў ў кожным і яшчэ дзве калоны, якія падтрымліваюць скляпенне). Гэтыя калоны вышынёй 13 метраў выразаны з суцэльных кедравых ствалоў. Чатыры цэнтральныя калоны абапіраюцца на каменныя базы з выявамі ільвоў. Падчас аднаўлення пасля пажару 1707 года калоны былі ўпрыгожаны люстэркавай мазаікай.

Перад плацам размешчана вялікая прамавугольная сажалка. Дваццаць калонаў, адлюстраваныя і нібыта падвоеныя ў люстэрку сажалкі, і далі палацу яго паэтычную назву.

Залы палаца ўпрыгожаны фрэскамі з выявамі падзей з гісторыі дынастыі Сефевідаў, у якіх прасочваюцца еўрапейскі і індыйскі ўплывы. Невялікія фрэскі любоўна-эратычнага зместу ў эпоху Каджараў былі зафарбаваныя вапнай, што дазволіла ім дайсці да нашых дзён у выдатным стане.

Цэнтральную частку палаца займае зал прыёмаў Абаса II. Яго сцены і столь шчодра ўпрыгожаны ляпнінай і распісаныя арнаментам у сініх, пунсовых, ізумрудна-зялёных і залатых танах — усяго на аздабленне інтэр’ераў палаца было выдаткавана некалькі кілаграмаў золата.

У свой час палац таксама аздаблялі керамічныя пано на тэмы гістарычных падзей, але яны былі рассеяны па ўсяму свету; шмат якія з іх цяпер захоўваюцца ў еўрапейскіх музеях.

## Роспісы Залу прыёмаў 

Файл:Shah Abbas I and Vali Muhammad Khan.jpg|Абас I і Валі-хан
Файл:Chehel Sotoun عمارت چهل ستون اصفهان 22.jpg|Абас II і Надар-Махамад-хан
Файл:Tahmasp, Humayun Meeting.jpg|thumb|Тахмасп I і Хумаюн
Файл:Chehel Sotoun عمارت چهل ستون اصفهان 29.jpg|Бітва пры Карнале 
Файл:Chehel Sotoun عمارت چهل ستون اصفهان 05.jpg
Файл:Chehel Sotoun عمارت چهل ستون اصفهان 13.jpg
Файл:ChehelSotoun26.JPG
Файл:Chehel Sotoun عمارت چهل ستون اصفهان 15.jpg

## Літаратура 
* I. Luschey-Schmeisser, *Čehel Sotūn*, Encyclopædia Iranica, 1990.
* N. Wilber, *Persian Gardens and Garden Pavilions*, Tokio, 1962.
* K. Würfel, *Isfahan*, Zurich, 1974.
* A. U. Pope, *Persian Architecture*, Londres, 1965.

Катэгорыя:Павільёны
Катэгорыя:Сусветная спадчына ў Іране
Катэгорыя:Палацы Ісфахана
Катэгорыя:Музеі Ісфахана
Катэгорыя:Будынкі і збудаванні, пабудаваныя ў 1647 годзе
Катэгорыя:Палацы, пабудаваныя ў XVII стагоддзі
Катэгорыя:Сефевіды
Катэгорыя:Персідскія сады
Малькавіцкі сельсавет

Назву **Ма́лькавіцкі сельсавет** маюць:

* Малькавіцкі сельсавет — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў Ганцавіцкім раёне Брэсцкай вобласці
* Малькавіцкі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў Мастоўскім раёне Гродзенскай вобласці
Тэадор Жэрыко

**Жан Луі Андрэ Тэадор Жэрыко** (; —) — французскі жывапісец і графік.

## Галерэя 

Файл:Jean Louis Théodore Géricault 005.jpg|Паж Мазепа, 1820, Парыж
Файл:GericaultHorseman.jpg|Афіцэр конных егераў імператарскай гвардыі ідзе ў атаку, 1812, Луўр, Парыж
Файл:Gericault Theodore 1814 Verwundeter Kuerassier verlaesst das Schlachtfeld.jpg|Паранены кірасір, 1814
Файл:Jean Louis Théodore Géricault 001.jpg|Эпсомскае дэрбі, 1821, Луўр, Парыж
Файл:Jean Louis Théodore Géricault 007.jpg|Печ для абпалу вапны
Файл:Théodore Géricault - Le Radeau de la Méduse.jpg|Плыт Медузы, 1818-1819, Луўр, Парыж
Файл:Théodore Géricault - Study of a Head - WGA08626.jpg|Натуршчыкі, вывучэнне галавы, 1812
Файл:Gericault-deluge.jpg|Патоп, 1814, Луўр

Катэгорыя:Мастакі Францыі
Катэгорыя:Мастакі рамантызму
Максім Леанідавіч Перлін

**Максім Леанідавіч Перлін** (, нарадз. 27 верасня 1988, Масква, СССР) — расійскі грамадскі дзеяч, журналіст, прадюсар, выдач, медыяэксперт. Заснавальнік сэрвісу распазнання твараў FindFace.

## Биография 
Нарадзіўся 27 верасня 1988 году ў маскоўскім раёне Канькова Канькова, на вуліцы Бутлерава. Бацька — вядомы фатограф Леанід Яфімавіч Перлін (нар. 15 чэрвеня 1953), заснавальнік аднаго з першых мадэльных агентцваў у Расіі «Студия Фодис», рабіў фотаздымкі для мужчынскіх часопісаў Penthouse і Playboy. Маці — Эла Ігараўна Перліна, у мінулым настаўніца рускай мовы і літэратуры, зараз уладальнік шлюбнага агенцтва. Бабуля — редактар часопіса «Советская женщина», сястра — выпускніца журфака МГУ.

Вучыўся ў 1994—2002 гг. у школе № 1311, у 2003—2004 гг. у літэратурным ліцеі № 1536, у 2004—2010 гг. межнародным адзяленні факультэта журналісцікі МДУ факультэта журналісцікі МДУ, а пазней заснаваў сайт і інтэрнэт-тэлеканал Russia.ru, дзе быў упершыню паказаны серыял «Журфак» аб жыцці студэнтаў журфака МДУ. Вместе с выпускником вылічальнай матэматыкі і кібернэтыкі МДУ імя М. В. Ламаносава Арцёмам Кухарэнка і прадпрымальнікам Аляксандрам Кабаковым з NTechLab Перлін стварыў прыкладанне FindFace по распазнанні твараў. В цяперашні час — уладальнік агенцтва крэатыўных камунікацый BlackLight. Таксама Перлін з’яўляецца аўтарам праэкта размалеўкі з выявамі дзеючага прэзідэнта Дзмітрыя Мядзведзева и прэм’ер-міністра Расіі Уладзіміра Пуціна і ініцыятарам аўтапрабегу «АвтоПати» на Садовом кольце у лютым 2012 года.

Катэгорыя:Выпускнікі МДУ
Катэгорыя:Выдаўцы Расіі
Катэгорыя:Прадзюсары Расіі
Катэгорыя:Журналісты Расіі
Малькавіцкі сельсавет (Ганцавіцкі раён)

**Ма́лькавіцкі сельсавет** — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў Ганцавіцкім раёне Брэсцкай вобласці Беларусі. Адміністрацыйны цэнтр — аграгарадок Малькавічы.

Утвораны 12 кастрычніка 1940 года ў Ганцавіцкім раёне Пінскай вобласці. З 8 студзеня 1954 года — у Брэсцкай вобласці. З 25 снежня 1962 па 30 ліпеня 1966 года ў складзе Лунінецкага раёна. На 1 студзеня 1974 года ў складзе сельсавета 3 населеныя пункты.

Насельніцтва сельсавета паводле перапісу 2009 года — 1954 чалавекі, з іх 97,0 % — беларусы, 1,7 % — рускія; паводле перапісу 2019 года — 1250 чалавек.

## Крыніцы 
## Літаратура 
* Административно-территориальное устройство БССР: справочник: в 2 т. / Главное архивное управление при Совете Министров БССР, Институт философии и права Академии наук БССР. — Минск: «Беларусь», 1985―1987.
* Административно-территориальное устройство Республики Беларусь (1981—2010 гг.): справочник. — Минск: БелНИИДАД, 2012. — 172 с.


Катэгорыя:Былыя сельсаветы Лунінецкага раёна
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, утвораныя ў 1940 годзе
Міхаіл Іосіфавіч Эрдман

**Міхаіл Іосіфавіч Э́рдман** (нар. , в. Усушак, Быхаўскі павет, Магілёўская губерня — ?) — беларускі навуковец і дзяржаўны дзеяч.

## Біяграфія 
Міхаіл Іосіфавіч Эрдман нарадзіўся ў 1886 годзе ў в. Усушак Быхаўскага павета Магілёўскай губерні. Паходзіў са шляхецкага роду Эрдманаў герба «Гербут».

Браў удзел у ваенных дзеяннях у час Першай сусветнай вайны. У 1917 годзе, пасля ранення на фронце, быў шпіталяваны, вярнуўся дадому, дзе ўступіў у шэрагі краснагвардзійскага атрада ў Чавусах. У 1923 годзе працягваў барацьбу з бандытызмам, узначальваючы Клімавіцкую міліцыю.

У 1924 годзе М. І. Эрдман з’яўляўся начальнікам Слуцкай акруговай міліцыі. Праз стан здароўя, падарванага двума раненнямі ў час ваенных дзеянняў, у 1925 годзе прыняў рашэнне аб сыходзе з міліцыі, Клімавіцкі пчалярскі тэхнікум.

Удзельнік Вялікай Айчыннай вайны.

Пахаваны на Чыжоўскіх могілках.

## Узнагароды 
Узнагароджаны ордэнам Працоўнага Чырвонага Сцяга, Ганаровай граматай Вярхоўнага Савета БССР, медалямі «За абарону Масквы», «За перамогу над Японіяй» і іншымі.

## Сям’я 
У шлюбе з Рунцавай, ад якой меў дачку Юлію і сына Эміра.

Катэгорыя:Удзельнікі Вялікай Айчыннай вайны
Катэгорыя:Кавалеры ордэна Працоўнага Чырвонага Сцяга
Катэгорыя:Узнагароджаныя медалём «За абарону Масквы»
Катэгорыя:Узнагароджаныя медалём «За перамогу над Японіяй»
Катэгорыя:Удзельнікі Першай сусветнай вайны
Катэгорыя:Нарадзіліся ў Чавускім раёне
Катэгорыя:Рэктары Віцебскай дзяржаўнай акадэміі ветэрынарнай медыцыны
Вым

**Вым, Юлва** () м³/с, аб’ём сцёку 8,301 км³/год. Выток ракі знаходзіцца на схілах Ціманскага кража. Працякае пераважна ў напрамку з поўначы на поўдзень. Упадае ў Вычагду за 298 км ад яе вусця, каля сяла Усць-Вым. На рацэ маюцца парогі. У ніжнім цячэнні рэчышча дзеліцца на пратокі, утвараючы астравы. Замярзае Вым у пачатку лістапада, вызваляецца ад лёду ў маі. Суднаходная на адлегласці 172 км ад вусця.

Прытокі: Сар’ю, Вежаю, Яйю, Седзью, Кедва, Нюлач, Чысва (Чаева), Кемысь, Пейсын, Ёлва, Вець-Ю, Ёль, Чуб, Газ-Ю, Ачым, Муска і іншыя рэкі і ручаі.

На рацэ горад Емва.

## Літаратура 
* Вымь // 
* Вымь // Большая советская энциклопедия : [в 30 т.] / гл. ред. А. М. Прохоров. — 3-е изд. — М. : Советская энциклопедия, 1969—1978.

## Спасылкі 
* 
* *Агафонова С. А.* Вымь // Научно-популярная энциклопедия «Вода России»
* Vim' At Ust'-Zada (Polovniky) // A Regional, Electronic, Hydrographic Data Network For the Arctic Region (R-ArcticNET)
* Vym' (Ulva, v verkhov'e Yemba) At Bozhy Dar // A Regional, Electronic, Hydrographic Data Network For the Arctic Region (R-ArcticNET)
* Вымь // «Мегаэнциклопедия Кирилла и Мефодия» megabook.ru

Катэгорыя:Рэкі Рэспублікі Комі
Катэгорыя:Басейн Паўночнай Дзвіны
Сезон НБА 2015/2016

**Сезон НБА 2015/2016** — 70-ы сезон Нацыянальнай Баскетбольнай Асацыяцыі.

## Рэгулярны сезон 
### Турнірная табліца паводле дывізіёнаў 
### Турнірная табліца паводле канферэнцый 
## Плэй-оф 
### Сетка 
## Статыстыка 
### Лідары паводле асабістай статыстыкі 
### Лідары паводле каманднай статыстыкі 
## Узнагароды 
### Выніковыя ўзнагароды 
## Крыніцы 
## Спасылкі 
* Афіцыйны сайт

2015/2016
Катэгорыя:2015 год у баскетболе
Катэгорыя:2016 год у баскетболе
Астрошыцкі сельсавет

**Астро́шыцкі сельсавет** — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Лагойскага раёна Мінскай вобласці Беларусі. Цэнтр — аграгарадок (да 2008 г. вёска) Астрошыцы. Размешчаны ў паўднёвай частцы раёна.

Утвораны 20 жніўня 1924 года ў складзе Астрашыцка-Гарадоцкага раёна Мінскай акругі БССР. Пасля скасавання акруговай сістэмы 26 ліпеня 1930 года ў Астрашыцка-Гарадоцкім раёне БССР. З 18 студзеня 1931 года ў Лагойскім раёне. З 20 лютага 1938 года ў складзе Мінскай вобласці. 24 мая 1960 года ў склад новаўтворанага Лагазінскага сельсавета перададзены 3 населеныя пункты: Кандратавічы, Лабуншчына і Чудзенічы. 28 ліпеня 1966 года ў склад сельсавета з Лагазінскага сельсавета перададзены 4 населеныя пункты: Кандратавічы, Лабуншчына, Рэбрышча і Чудзенічы. 11 верасня 2012 года ліквідаваны пасёлак Кавалеўшчына.

Насельніцтва сельсавета паводле перапісу 2009 года — 1569 чалавек, з іх 92,9 % — беларусы, 4,2 % — рускія, 1,7 % — украінцы, 0,7 % — армяне; паводле перапісу 2019 года — 1698 чалавек.

Сельгаспрадпрыемствы:
* СК «Астрошыцы» ААТ «Мінскі КХП»
* СК «Трайпл-Агра»

## Літаратура 
* Административно-территориальное устройство БССР: справочник: в 2 т. / Главное архивное управление при Совете Министров БССР, Институт философии и права Академии наук БССР. — Минск: «Беларусь», 1985―1987.
* Административно-территориальное устройство Республики Беларусь (1981—2010 гг.): справочник. — Минск: БелНИИДАД, 2012. — 172 с.
* 


Катэгорыя:Былыя сельсаветы Астрашыцка-Гарадоцкага раёна
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, утвораныя ў 1924 годзе
Эпіфітотыя

**Эпіфітотыя** (таксама **эпіфітыя**, ад  — на, сярод;  — расліна) — распаўсюджанне інфекцыйнай хваробы раслін (у тым ліку сельскагаспадарчых) на значнай тэрыторыі або павелічэнне актыўнасці шкоднікаў раслін. Тэрмін утвораны па аналогіі з эпідэмія, эпізаотыя. ДАСТ 21507-2013 вызначае эпіфітотыю як масавае захворванне раслін.

## Літаратура 
* 
* Эпифитотия. // Лесная энциклопедия: В 2-х т., т.2 — М.: Сов. энциклопедия, 1986.-631 с., ил.

Катэгорыя:Раслінаводства
Катэгорыя:Надзвычайныя сітуацыі
Катэгорыя:Эпідэміялогія
Барніт

**Барні́т, стракатая медная руда** — мінерал класа сульфідаў, сульфід медзі і жалеза, CuFeS. Змяшчае 63,31 % медзі і 11,13 % жалеза, прымесі серабра, германію, вісмуту, індыю, свінцу. Адкрыты ў 1725 годзе. Названы ў гонар аўстрыйскага мінеролага І. фон Борна (*Ignaz Edler von Born*, 1742—1791)

Крышталізуецца ў кубічнай і рамбічнай сінгоніі. Крышталі сустракаюцца рэдка. Звычайна ўтварае суцэльныя і зярністыя масы, украпіны. Колер медна-чырвоны, бронзава-жоўты з чырванаватым адценнем, фіялетавы са стракатай пабегласцю з перавагай сіняга колеру.

## Паходжанне і радовішчы 
Барніт мае магматычнае і гідратэрмальнае паходжанне. Сустракаецца ў скарнах, пегматытах  і гідратэрмальных жылах. Часам сустракаецца ў выглядзе ўкрапін у асадкавых пародах. Спадарожныя мінералы — магнетыт, пірыт, хальказін, халькапірыт, энаргіт.

Радовішчы ў Расіі, Азербайджане, Арменіі, Казахстане, Германіі, Польшчы, ЗША, Намібіі.

## Літаратура 
*  — С. 238.

## Спасылкі 
* Борнит // Каталог Минералов.Ru
* Борнит // Минералы и месторождения России и стран ближнего зарубежья
* Bornite Mineral Data // Mineralogy Database
* Борнит // Кристаллов.net — Систематика и классификация минералов, горных пород, метеоритов, окаменелостей 

Катэгорыя:Сульфіды (мінералы)
Катэгорыя:Мінералы медзі
Катэгорыя:Мінералы жалеза
Катэгорыя:Руды
Парк Горкага

**Парк Горкага** (часта **Цэнтральны парк культуры і адпачынку імя Горкага**) — паркі ў гарадах былога СССР, названыя ў гонар савецкага пісьменніка Максіма Горкага:

## Беларусь 
* Парк культуры і адпачынку імя М. Горкага — парк у Барысаве.
* Парк культуры і адпачынку імя М. Горкага — парк у Магілёве.
* Цэнтральны дзіцячы парк імя Максіма Горкага — парк у Мінску.

## Расія 
* Парк Горкага — парк у Варонежы (да 2015 года).
* Цэнтральны парк культуры і адпачынку імя Горкага — парк у Казані.
* Парк Горкага — парк у Маскве.
* Парк Горкага — парк у Пермі.
* Парк культуры і адпачынку імя Максіма Горкага — парк у Растове-на-Доне.
* Загарадны парк — парк у Самары.
* Парк культуры і адпачынку імя Горкага — парк у Таганрозе.

## Украіна 
* Цэнтральны парк культуры і адпачынку імя Горкага — парк у Вінніцы.
* Парк культуры і адпачынку імя Горкага — парк у Луганску.
* Мелітопальскі гарадскі парк культуры і адпачынку імя Максіма Горкага — парк у Мэлітопалі.
* Парк культуры і адпачынку імя Горкага — парк у Адэсе.
* Цэнтральны парк культуры і адпачынку імя Максіма Горкага — парк у Харкаве.

## Іншыя краіны 
* Цэнтральны парк культуры і адпачынку імя Горкага — парк у Бендэрах, Малдова.
* Цэнтральны парк культуры і адпачынку імя Горкага — парк у Алматы, Казахстан.

## Іншае 
* «Парк Горкага» () — савецкі, амерыканскі і расійскі рок-гурт.
** Gorky Park — дэбютны альбом савецкай гурта Gorky Park.
* «» — раман амерыканскага пісьменніка М. К. Сміта.
** «Парк Горкага» — амерыканскі фільм па гэтым рамане.

## Гл. таксама 
* Парк культуры
* Летні сад імя Горкага — парк у Іжэўску
Віленская духоўная семінарыя

Назву **Віленская духоўная семінарыя** маюць:

* Віленская праваслаўная духоўная семінарыя — праваслаўная навучальная ўстанова, якая існавала ў 1828—1944 і 1946—1947 гадах.
* Віленская каталіцкая духоўная семінарыя — каталіцкая навучальная ўстанова, якая існавала ў 1582—1945 і зноў адноўлена ў 1993 годзе.
Вулкан Карпінскага

**Вулкан Карпі́нскага** ( км на паўднёвы захад ад горада Севера-Курыльск. Складаецца з двух пакатых вулканічных конусаў і двух кратараў. Вышыня 1345 (1326) м. Кальдэра вулкана мае дыяметр каля 5 км і глыбіню каля 700 м. Складзены з андэзітавых лаваў.

Апошняе вывяржэнне вулкана адбылося ў 1952 годзе. Сальфатарная актыўнасць адзначалася ў 1946, 1953, 1973, 2004 гг.

## Літаратура 
* Вулкан Карпинского // 

## Спасылкі 
* Karpinsky Group // Global Volcanism Program
* Вулкан Карпинского // KVERT: Каталог вулканов Камчатки и Северных Курил

Катэгорыя:Актыўныя вулканы
Катэгорыя:Вулканы Курыльскіх астравоў
Катэгорыя:Геаграфія Сахалінскай вобласці
Катэгорыя:Вяршыні вышынёй ад 1000 да 2000 метраў
Катэгорыя:Аб’екты, названыя ў гонар людзей
Аляксандр Пятровіч Карпінскі

**Аляксандр Пятровіч Карпінскі** (,  — ) — расійскі і савецкі геолаг, грамадскі дзеяч, ардынарны акадэмік Пецярбургскай Акадэміі Навук (1896). Акадэмік Беларускай акадэміі навук (1928).

## Біяграфія 
Скончыў Горны інстытут у Пецярбургу (1866). З 1869 года — ад’юнкт, у 1877—1896 гадах — прафесар Горнага інстытута. Удзельнічаў (1882) у арганізацыі Геалагічнага камітэта (з 1885 — дырэктар, з 1903 — ганаровы дырэктар). З 1916 года выконваў абавязкі віцэ-прэзідэнта, у 1917—1936 гадах першы выбарны прэзідэнт Акадэміі Навук СССР. У 1899—1936 гадах — дырэктар і прэзідэнт Усесаюзнага мінералагічнага таварыства. У 1935—1936 гадах — член ЦВК СССР.

Карпінскі — адзін з заснавальнікаў расійскіх навуковых школ: рэгіянальнай геалогіі, геалагічнай картаграфіі і тэктонікі, палеанталогіі і стратыграфіі, петраграфіі, геалогіі рудных і нярудных радовішчаў. Вылучыў арцінскі ярус пермскай сістэмы (1874). Упершыню абгрунтаваў двух’ярусную будову Рускай платформы (1880, 1887) і заканамернасці яе геалагічнай гісторыі (1919). Агульнагеалагічныя працы паслужылі асновай прац, прысвечаных карысным выкапням Урала (1881), заканамернасцям размяшчэння радовішчаў руд плаціны, золата, нікелю, жалеза, а таксама каменнага вугалю, каменнай солі і інш. Карпінскі распачаў даследаванні Вялікага Данбаса (1883). Распрацаваў навуковыя метады тэктанічнага аналізу пры дапамозе палеагеаграфічных рэканструкцый (1887, 1894), палеагеаграфічных і фацыяльнага аналізу.

Распрацаваў шэраг петраграфічных метадаў, прынцыпы наменклатуры і класіфікацыі горных парод (1900).

## Крыніцы 
## Спасылкі 
* Аляксандр Пятровіч Карпінскі ў базе даных «История белорусской науки в лицах» Цэнтральнай навуковай бібліятэкі імя Якуба Коласа НАН Беларусі 
* Біябібліаграфічны паказальнік у рэпазіторыі Цэнтральнай навуковай бібліятэкі імя Якуба Коласа НАН Беларусі 

Катэгорыя:Нарадзіліся ў Свярдлоўскай вобласці
Катэгорыя:Аўтары батанічных таксонаў
Катэгорыя:Геолагі Расіі
Катэгорыя:Геолагі СССР
Катэгорыя:Прэзідэнты Расійскай акадэміі навук
Катэгорыя:Правадзейныя члены АН СССР
Катэгорыя:Правадзейныя члены Санкт-Пецярбургскай акадэміі навук
Катэгорыя:Правадзейныя члены РАН (1917—1925)
Катэгорыя:Акадэмікі Акадэміі навук Беларускай ССР
Ключы

Назвы **Ключы** маюць:

## Населеныя пункты 
### Беларусь 
* Ключы — пасёлак у Рагачоўскім раёне Гомельскай вобласці.

### Казахстан 
* Ключы — сяло ў Шартандзінскім раёне Акмолінскай вобласці.

### Расія 
* Ключы — пасёлак ва Усць-Камчацкім раёне Камчацкага края.
* Ключы (Аларскі раён)
* Ключы (Ключэўскі раён)
* Ключы (Угранскі раён)
Ключы (Камчацкі край)

**Ключы** () — пасёлак (з 1979 па 2004 год — горад) ва Усць-Камчацкім раёне Камчацкага края Расіі. Утварае Ключэўскае сельскае паселішча. Знаходзіцца ля падножжа Ключаўской Сопкі на рацэ Камчатка паблізу вусця Круценькай. Насельніцтва — 4598 чал. (2018).

Катэгорыя:Населеныя пункты Камчацкага края
Ноглікі

**Ноглікі** () — пасёлак гарадскога тыпу, адміністрацыйны цэнтр муніцыпальнага ўтварэння «Гарадская акруга Ноглікская» Сахалінскай вобласці Расіі. Насельніцтва — 10 090 чал. (2018). Размешчаны на паўночным усходзе вострава Сахалін, на правым беразе ракі Тымь, за 9 км ад яе ўпадзення ў Ныйскі заліў Ахоцкага мора. Чыгуначная станцыя, аэрапорт.
## Насельніцтва 
Катэгорыя:Пасёлкі гарадскога тыпу Сахалінскай вобласці
Тымаўскае

**Тымаўскае** () — пасёлак гарадскога тыпу (з 1963) у Сахалінскай вобласці Расіі ў цэнтральнай частцы вострава Сахалін на беразе ракі Тымь. Адміністрацыйны цэнтр Тымаўскай гарадской акругі.

Статус пасёлка гарадскога тыпу — з 1963 года. Малочны камбінат, хлебакамбінат, чыгуначная станцыя.
## Насельніцтва 
Катэгорыя:Пасёлкі гарадскога тыпу Сахалінскай вобласці
Таронта Рэптарс у сезоне 2018/2019

Сезон 2018/2019 стаў 24-м сезонам у НБА ў гісторыі «Таронта Рэптарс».

«Таронта Рэптарс» сталі першай канадскай камандай, якая трапіла ў фінал НБА. Яны атрымалі перамогу ў фінальнай серыі супраць «Голдэн Стэйт Уорыярз» з лікам 4:2. «Таронта Рэптарс» выйгралі ўсе тры гульні на выездзе, у тым ліку шостую гульню фінальнай серыі, якая прайшла 13 чэрвеня на «Оракл-Арэне» ў Оклендзе.

## Драфт 
Таронта не мелі пікаў драфта 2018 года. Раней яны прадалі свае пікі «Бруклін Нетс», якія абралі Джанана Мусу ў першым раўндзе, і «Фінікс Санз», якія задрафтавалі Джорджа Кінга ў другім раўндзе.

## Склад 
*Склад каманды станам на 12 красавіка 2019 года.*

|}
|-
|colspan="7"|

|}
|-
|colspan="7"|

|}
|-
|colspan="7"|

|}
|-
|colspan="7"|

|}
|-
|colspan="7"|

|}
|-
|colspan="7"|

|}
|-
|colspan="7"|

|}
|-
|colspan="7"|

|}
|-
|colspan="7"|

|-
|colspan="7"|

|}
|-
|colspan="7"|

|}
|-
|colspan="7"|

|}
|-
|colspan="7"|

|}
|-
|colspan="7"|

|}
|-
|colspan="7"|

|}
|-
|colspan="7" style="text-align: left; background:#000000; color:#ffffff"|**Галоўны трэнер:** [[Нік Нёрс|]] **Памочнікі трэнера:** [[Нэйт Б'ёркгрэн|]], [[Эдрыян Грыфін|]], [[Алекс Мак-Кехні|]], [[Патрык Матомба|]], [[Серджыа Скарыёла|]], [[Джым Сэн|]], [[Эрык Хоўры|]], [[Філ Хэндзі|]]**Легенда:** **(К)** Капітан каманды **• (ПД)** Непадпісаны пік драфта **• (ВА)** Вольны агент **• (А)** Адхілены **• (ЛР)** Прызначаны ў Лігу развіцця **•**  Траўмаваны
|}

### Адлічаныя і абмененыя цягам сезону 
|}
|-
|colspan="7"|

|}
|-
|colspan="7"|

|}
|-
|colspan="7"|

|}
|-
|colspan="7"|

|}
|-
|colspan="7"|

|}
|}

## Рэгулярны сезон 
### Вынікі гульняў 
### Турнірная табліца дывізіёна 
### Турнірная табліца канферэнцыі 
### Статыстыка 
## Плэй-оф 
### Сетка 
## Крыніцы 
## Спасылкі 
* Афіцыйны сайт каманды
* Профіль каманды на сайце NBA.com
* Статыстыка каманды на сайце NBA.com
* Статыстыка каманды на сайце Basketball Reference 

Катэгорыя:Сезоны Таронта Рэптарс
Катэгорыя:Сезон НБА 2018/2019 паводле каманд
Катэгорыя:2018 год у Антарыа
Катэгорыя:2019 год у Антарыа
Катэгорыя:Баскетбол у Канадзе ў 2018 годзе
Катэгорыя:Баскетбол у Канадзе ў 2019 годзе
Южна-Курыльск

**Южна-Курыльск** (, да 1946 — **Фурукамапу**) — пасёлак гарадскога тыпу, размешчаны на востраве Кунашыр (на поўдні Курыльскіх астравоў), на беразе Паўднёва-Курыльскага праліва. Адміністрацыйны цэнтр Паўднёва-Курыльскай гарадской акругі Сахалінскай вобласці Расіі.

## Насельніцтва 
## Вядомыя асобы 
* Святлана Мікалаеўна Сямёнава (нар. 1950) — Заслужаны настаўнік Рэспублікі Беларусь, ганаровая грамадзянка г. Брэста

Катэгорыя:Пасёлкі гарадскога тыпу Сахалінскай вобласці
Станіслаў Улошак

**Станіслаў Улошак** (; каля 1554, Юхнава, Падляшша — 20 мая 1621, Варшава) — дзеяч каталіцкага касцёла і Ордэна езуітаў, педагог.

Уступіў у Таварыства Ісуса 21 верасня 1573 года ў Браневе. У 1585—1586 гадах — рэктар Полацкага езуіцкага калегіума. У 1596—1597 гадах — прэфект езуіцкіх школ у Любліне, у 1598—1603 і 1611—1614 — суперыёр Дома прафесаў у Варшаве, у 1608—1609 — прэпазіт (кіраўнік) Дома прафесаў у Кракаве. У 1609—1611 гадах займаў пасаду рэктара Віленскай акадэміі. Браў удзел у дыспутах з іншаверцамі.

## Літаратура 
* Encyklopedia wiedzy o jezuitach na ziemiach Polski i Litwy 1564—1995 / oprac. L. Grzebień. — Kraków : Wyd-wo WAM, 1996. — 882 s.

Катэгорыя:Езуіты Беларусі
Катэгорыя:Рэктары Полацкага езуіцкага калегіума
Катэгорыя:Рэктары Віленскага ўніверсітэта
Чэхаў (Сахалінская вобласць)

**Чэ́хаў** (, да 1947 года **Но́да**) — сяло (з 1947 па 2004 — горад) у Холмскай гарадской акрузе Сахалінскай вобласці Расіі. Насельніцтва — 3134 чал. (2013).

Сяло размешчана на заходнім узбярэжжы вострава Сахалін, на ўзбярэжжы Татарскага праліва, у вусці ракі Чэхаўкі і Руданоўскага, за 129 км ад Южна-Сахалінска, і за 44 км ад раённага цэнтра Холмска.

## Насельніцтва 
## Крыніцы 
## Літаратура 
* 
* 
* 
* 
* 

Катэгорыя:Населеныя пункты Сахалінскай вобласці
Смірных

**Смірны́х** (; да 1946 года **Кетон**) — пасёлак гарадскога тыпу, адміністрацыйны цэнтр Смірныхаўскай гарадской акругі Сахалінскай вобласці Расіі, за 363 км ад Южна-Сахалінска. Размешчаны ў даліне ракі Паранай. Чыгуначная станцыя, лясная прамысловасць.

## Насельніцтва 
## Крыніцы 
## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Пасёлкі гарадскога тыпу Сахалінскай вобласці
Адам Якабі

**Адам Якабі (Віленскі)** (; каля 1551, Вільня — 19 красавіка 1626, Полацк) — дзеяч каталіцкага касцёла і Ордэна езуітаў, педагог.

Уступіў у Таварыства Ісуса ў лютым 1576 г. у Браневе. Двойчы — у 1595—1599 і 1609—1620 гг. — займаў пасаду рэктара Полацкага езуіцкага калегіума. Пабудаваў касцёл і будынак калегіума ў Полацку. З 1604 па 1608 гг. — суперыёр Дома прафесаў у Вільні.

## Літаратура 
* Encyklopedia wiedzy o jezuitach na ziemiach Polski i Litwy 1564—1995 / oprac. L. Grzebień. — Kraków : Wyd-wo WAM, 1996. — 882 s.

Катэгорыя:Рэктары Полацкага езуіцкага калегіума
Катэгорыя:Езуіты Беларусі
BMW G20

**BMW G20** — кампактны седан прэміум класа нямецкага аўтавытворцы BMW. Сёмае і бягучае пакаленне аўтамабіляў BMW 3-й серыі. Змяніла папярэднюю F30. Была прадстаўлена кампаніяй 2 кастрычніка 2018 года на Парыжскім аўтасалоне. Продаж запланаваны на сакавік 2019 года.

Першапачаткова будзе даступна мадэль M340i, выпуск гібрыднай мадэлі 330e запланаваны на 2022 год. 

## Мадэльны шэраг 
### Бензінавыя рухавікі 
### Дызельныя рухавікі 
## Бяспека 
## Спасылкі 
* 

G20
Катэгорыя:Аўтамабілі паводле алфавіта
Піянерскі парк (Мінск)

**Піяне́рскі парк**, або **парк Мара́та Казе́я** — парк у Мінску, размешчаны на левым беразе р. Свіслач на скрыжаванні вуліц Янкі Купалы і Куйбышава.

## Апісанне 
Плошча складае 7,1 га. Растуць 26 відаў дрэваў, сярод якіх шмат каштоўных хвойных (піхты сібірская і аднаколерная, елка калючая, туя заходняя) і ліставых (ліпа драбналістая, клёны серабрысты і вастралісты, граб звычайны, конскі каштан звычайны, дуб чырвоны). У цэнтры парку пастаўлены помнік Герою Савецкага Саюза піянеру Марату Казею (1959, скульптар С. Селіханаў, арх. В. Волчак).

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
Катэгорыя:Паркі Мінска
Катэгорыя:Вуліца Куйбышава (Мінск)
Катэгорыя:Вуліца Янкі Купалы (Мінск)
Катэгорыя:З’явіліся ў 1950 годзе
Катэгорыя:1950 год у Мінску
Катэгорыя:Будынкі і збудаванні Ігара Рудэнкі
Акалоўскі сельсавет

**Акало́ўскі сельсавет** — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Лагойскага раёна Мінскай вобласці Беларусі. Цэнтр — вёска Акалова.

Утвораны 20 жніўня 1924 года ў складзе Плешчаніцкага раёна Барысаўскай акругі БССР. 24 верасня 1926 года рэарганізаваны ў **Акалоўскі нацыянальны польскі сельсавет**. З 9 чэрвеня 1927 года ў складзе Мінскай акругі. Пасля скасавання акруговага падзелу 26 ліпеня 1930 года ў Плешчаніцкім раёне БССР. 26 мая 1935 года рэарганізаваны ў беларускі сельсавет. З 20 лютага 1938 года ў складзе Мінскай вобласці. З 25 снежня 1962 года ў складзе Лагойскага раёна. 30 студзеня 1976 года да сельсавета далучана частка скасаванага Прусевіцкага сельсавета (15 вёсак: Востраў, Глебаўшчына, Губа, Далькавічы, Забалоцце, Капатніца, Крутая Гара, Падчарніца, Першамайская, Прусевічы, Раўнядзь, Рубеж, Станавішча, Тарасіно і Чарніца).

Насельніцтва сельсавета паводле перапісу 2009 года — 1206 чалавек, з іх 95,1 % — беларусы, 3,9 % — рускія, 0,6 % — украінцы; паводле перапісу 2019 года — 1051 чалавек.

Сельгаспрадпрыемствы:
* ААТ «Жасцінае»

## Літаратура 
* Административно-территориальное устройство БССР: справочник: в 2 т. / Главное архивное управление при Совете Министров БССР, Институт философии и права Академии наук БССР. — Минск: «Беларусь», 1985―1987.
* Административно-территориальное устройство Республики Беларусь (1981—2010 гг.): справочник. — Минск: БелНИИДАД, 2012. — 172 с.
*  С. 327, 328
*  С. 512


Катэгорыя:Былыя сельсаветы Плешчаніцкага раёна
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, утвораныя ў 1924 годзе
Катэгорыя:Нацыянальныя польскія сельсаветы БССР
Awake!

**Awake!** () — часопіс Сведкаў Іеговы, які выходзіць з 1919 г. Заснаваны 2-м прэзідэнтам Таварыства Вартавой вежы Дж. Рутэрфордам пад назвай «Залаты век» (). У адрозненне ад «Вартавой вежы», прысвечаны шырокаму колу пытанняў, у тым ліку не звязаных з рэлігіяй. У кастрычніку 1937 г. атрымаў назву «Суцяшэнне» (), а ў жніўні 1946 г. — цяперашнюю назву «Прачніцеся!». На цяперашні час выдаецца на 225 мовах. На беларускай мове не публікуецца. Большасць артыкулаў у гэтым часопісе друкуецца без пазначэння імя аўтара. Да 2008 г. часопіс выходзіў на 32 старонках на розных мовах 2 разы ў месяц ці раз у месяц, але з таго года выдаваўся толькі раз у месяц на ўсіх мовах выдання. З 2013 г. аб’ём матэрыялу скарацілі з 32 старонак да 16. З 2016 г. часопіс пачаў выходзіць раз у 2 месяцы. З 2018 г. часопіс пачаў выходзіць раз у 4 месяцы, нумар прысвечаны толькі адной тэме. З гэтага часу матэрыялы, якія раней публікаваліся ў часопісах Сведкаў Іеговы, паступова перанеслі ў раздзел «Серыі артыкулаў» на сайце jw.org.

1 кастрычніка 2019 года часопісу споўнілася 100 год.

З 2022 г. пачаў выходзіць раз на год.

## Спасылкі 
* Выданні часопіса за 1986—2022 гг. на рускай мове  // wol.jw.org/ru
* Выданні часопіса за 1970—2022 гг. на англійскай мове // wol.jw.org/en
* Часопісы «Вартавая вежа» і «Прачніцеся!» на афіцыйным сайце выдавецтва (на рускай мове) // www.jw.org/ru

Катэгорыя:Міжнародныя часопісы
Катэгорыя:Сведкі Іеговы
Катэгорыя:Друкаваныя выданні, якія ўзніклі ў 1919 годзе
Ярэнга

**Ярэнга** () — рака ў Рэспубліцы Комі і Архангельскай вобласці Расіі, правы прыток ракі Вычагда (басейн Паўночнай Дзвіны).

Даўжыня ракі 281 км, плошча вадазбору 5140 км². Жыўленне змяшанае, з перавагай снегавога. Разводдзе з сярэдзіны красавіка па чэрвень. Сярэдні расход вады за 23 км ад вусця 48,8 м/с. Замярзае ў кастрычніку, ускрываецца ў канцы красавіка — першай палове мая.

## Літаратура 
* 
* 
* Яренга // Северная энциклопедия = Northern practical dictionary / М. П. Андреев и др. — М.: Европейские издания. — 2004. — С. 1171. — 1196, [1] с., [40] л. цв. ил. : ил., портр.; 27 см + СD-ROM. — ISBN 5-98797-001-6 (в пер.).

Катэгорыя:Рэкі Рэспублікі Комі
Катэгорыя:Рэкі Архангельскай вобласці
Катэгорыя:Басейн Паўночнай Дзвіны
Ярэга

**Ярэга** () — пасёлак гарадскога тыпу ў Рэспубліцы Комі, уваходзіць у склад гарадской акругі «Ухта». Насельніцтва 8500 жыхароў (2010). Размешчаны за 2 км ад чыгуначнай станцыі Ярэга (на лініі Котлас — Варкута). Шахтавая здабыча нафты. Распрацоўка нафтавага радовішча вялася сіламі зняволеных Ухтпечлага. У 1939 годзе на Ярэзе было некалькі нафтаздабываючых калон, будаўнічая калона, аўтатранспартная калона, калона гарнякоў-шахтабудаўнікоў, механічная група і г.д.

Катэгорыя:Пасёлкі гарадскога тыпу Комі
Ніжні Одэс

**Ніжні Одэс** (, ) — пасёлак гарадскога тыпу ў Рэспубліцы Комі, уваходзіць у склад муніцыпальнага раёна Саснагорск, цэнтр гарадскога паселішча Ніжні Одэс, якому адміністрацыйна падпарадкаваны пасёлкі Канаш’ёль і Нефцепячорск. Насельніцтва — 9163 чал. (2017).

Катэгорыя:Пасёлкі гарадскога тыпу Комі
Усагорск

**Усагорск** () — пасёлак гарадскога тыпу ва Удорскім раёне Рэспублікі Комі. Адміністрацыйны цэнтр гарадскога паселішча Усагорск. Насельніцтва складае 5181 чал. (2017) — найбуйнейшы населены пункт раёна. Размешчаны на захадзе рэспублікі, у месцы ўпадзення ракі Ус у Мязень.

На процілеглым ад пасёлка беразе Мязені вышэй па цячэнні (за 11 км на ўсход) размешчана сяло Кослан. У пасёлку знаходзіцца чыгуначная станцыя Каслан, канцавая на лініі ад станцыі Селэгвож (размешчана на лініі Мікунь — Благоева).

Катэгорыя:Пасёлкі гарадскога тыпу Комі
Васіль Майсеевіч Гарошка

**Васіль Майсеевіч Гарошка** (, в. Селішча, Пінскі раён) — Герой Сацыялістычнай Працы (1978).

Кандыдат сельскагаспадарчых навук (1976). Скончыў БСГА ў 1967 годзе. З 1969 года галоўны аграном калгаса «Аснежыцкі» Пінскага раёна.

## Узнагароды 
Званне Героя прысвоена за поспехі ў выкананні планаў і абавязацельстваў па павелічэнні вытворчасці і продажу дзяржаве сельскагаспадарчых прадуктаў. Член ЦК КПБ у 1971-76.

Катэгорыя:Кандыдаты сельскагаспадарчых навук
Катэгорыя:Члены ЦК КПБ
Катэгорыя:Ганаровыя грамадзяне Пінскага раёна
Драпальнае шыла

**Драпальнае шыла** —  інструмент. Ён выкарыстоўваецца для надрапвання лініі, па якой будзе ісці лязо ручной пілы або стамескі пры розных дрэваапрацоўчых аперацыях.

Драпальнае шыла мае стальное вастрыё з востра заточаным кончыкам. Гэты кончык скрабе па паверхні драўніны, пакідаючы неглыбокую . Ён таксама можа быць выкарыстаны, каб адзначыць кропку націсканнем кончыка ў драўніну. Гэтая прылада звычайна выкарыстоўваецца для вызначэння памераў і для разметкі з . Яна таксама можа быць выкарыстана папярок валокнаў. Аднак,  з’яўляецца пераважным для гэтай аперацыі. Яны часам выкарыстоўваюцца ў аўтамабільных і ліставых металах для прабіўкі адтулін і ліній скрайбіравання на ліставым метале.

Катэгорыя:Сталярныя інструменты
Троіцка-Пячорск

**Троіцка-Пячорск** () — пасёлак гарадскога тыпу, адміністрацыйны цэнтр і найбуйнейшы населены пункт Троіцка-Пячорскага раёна Рэспублікі Комі і гарадскога паселішча Троіцка-Пячорск.

## Насельніцтва 
## Вядомыя ўраджэнцы і жыхары 
* Уладзімір Аляксандравіч Вашчанка (нар. 1958) — беларускі дзяржаўны дзеяч.

## Крыніцы 
## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Пасёлкі гарадскога тыпу Комі
Катэгорыя:Населеныя пункты, заснаваныя ў 1674 годзе
Адміністрацыйны падзел Бельгіі

Бельгія з’яўляецца федэральнай (па іншых звестках — федэратыўнай) дзяржавай, і адначасова складаецца з трох **моўных супольнасцей**, трох **рэгіёнаў**, чатырох **моўных  зон** і дзесяці **правінцый.** Розным тыпам адміністрацыйнага падзелу дэлегаваны розныя паўнамоцтвы, гэта значыць кіраванне тэрыторыяй здзяйсняецца на розным узроўні з боку кожнага тыпу.

Правінцыі (і сталічны рэгіён) у сваю чаргу падзяляюцца на камуны, якіх у суме налічваецца 589.

## Моўныя супольнасці 
Бельгія падзяляецца на тры моўныя супольнасці:

* Фламандская;
* Французская;
* Нямецкамоўная.

## Рэгіёны 
## Правінцыі
Джон Осбарн

**Джон Джэймс Осбарн** (,  — ) — англійскі драматург і сцэнарыст, адзін з лідараў літаратурнага руху *Angry Young Men*. Вядомасць Осбарну прынесла п’еса «Азірніся ў гневе» («Look Back in Anger», 1956), якая выклікала наймацнейшы грамадскі рэзананс.

Осбарн — аўтар некалькіх кінасцэнарыяў, у тым ліку да фільмаў «Азірніся ў гневе» і «Камедыянт», а таксама «Том Джонс» (паводле рамана Г. Філдынга), за які ён атрымаў «Оскара».

Катэгорыя:Драматургі Вялікабрытаніі
Катэгорыя:Памерлі ад цукровага дыябету
Катэгорыя:Лаўрэаты прэміі BAFTA
Эрарый (казна)

, у якім размяшчаўся эрарый.]]
**Эрарый** (, ад aes: медзь, бронза; манета, грошы; каштоўнасць; жалаванне) — дзяржаўная казна і архіў у Старажытным Рыме.

Эрарий размяшчаўся ў Храме Сатурна, з-за чаго часта называўся **Эрарый Сатурна** (). У эпоху Рэспублікі эрарый падпарадкоўваўся сенату, і ім кіравалі два . Пры Актавіяне Аўгусце ён быў перападпарадкаваны імператару і стаў часткова дублявацца імператарскім , а яго кіраванне было даверана аднаму з прэтараў. Пры Нероне для кіравання эрарыем была створана пасада прэфекта эрарыя.

Галоўным прызначэннем эрарыя было захоўванне дзяржаўных фінансаў (у золаце, срэбры і медзі) і бягучыя аперацыі з імі. Таксама ў эрарыі захоўваліся дакументы аб дзяржаўных даўгах і абавязацельствах, падатковыя дакументы, дамовы арэнды, фінансавая справаздачнасць магістратаў, вопісы палёў, пісьмовыя клятвы, рашэнні народных сходаў і .

## Літаратура 
* 
* 
* *Medicus D.* Aerarium // Der Kleine Pauly — Bd. I. — Stuttgart, 1964—1975. — Sp. 98—99

Катэгорыя:Палітыка Старажытнага Рыма
Катэгорыя:Эканоміка Старажытнага Рыма
Бяларуцкі сельсавет

**Бяла́руцкі сельсавет** — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Лагойскага раёна Мінскай вобласці Беларусі. Цэнтр — вёска Алекшыцы. Размешчаны на паўднёвым захадзе раёна.

Утвораны 20 жніўня 1924 года ў складзе Астрашыцка-Гарадоцкага раёна Мінскай акругі БССР. Цэнтр — вёска Беларучча. Пасля скасавання акруговай сістэмы 26 ліпеня 1930 года ў Астрашыцка-Гарадоцкім раёне БССР. З 18 студзеня 1931 года ў Лагойскім раёне. З 20 лютага 1938 года ў складзе Мінскай вобласці. 16 ліпеня 1954 года да сельсавета далучана тэрыторыя скасаванага Прудзішчанскага сельсавета. 24 мая 1960 года ў склад новаўтворанага Лагазінскага сельсавета перададзены 8 населеных пунктаў: Альхавец, Закрынічча, Прудзішча, Рэбрышча, Селішча, Сухая Гара, Сямкова і Тукалаўка. 28 ліпеня 1966 года ў склад сельсавета з Лагазінскага сельсавета вернуты 6 населеных пунктаў: Альхавец, Закрынічча, Прудзішча, Сухая Гара, Сямкова і Тукалаўка. 5 сакавіка 1981 года вёска Беларучча перайменавана ў Бяларучы. Пазней цэнтр сельсавета перанесены ў вёску Алекшыцы.

Насельніцтва сельсавета паводле перапісу 2009 года — 959 чалавек, з іх 92,2 % — беларусы, 5,5 % — рускія, 0,9 % — украінцы; паводле перапісу 2019 года — 1182 чалавекі.

Сельгаспрадпрыемствы:
* Аддзяленне «Сямкова» СК «Трайпл Агра».

## Літаратура 
* Административно-территориальное устройство БССР: справочник: в 2 т. / Главное архивное управление при Совете Министров БССР, Институт философии и права Академии наук БССР. — Минск: «Беларусь», 1985―1987.
* Административно-территориальное устройство Республики Беларусь (1981—2010 гг.): справочник. — Минск: БелНИИДАД, 2012. — 172 с.
* 


Катэгорыя:Былыя сельсаветы Астрашыцка-Гарадоцкага раёна
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, утвораныя ў 1924 годзе
Акцябрскі сельсавет (Лагойскі раён)

**Акця́брскі сельсавет** — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Лагойскага раёна Мінскай вобласці Беларусі. Цэнтр — аграгарадок (да 2010 г. вёска) Акцябр. Размешчаны ў цэнтры раёна.

Утвораны 20 жніўня 1924 года як **Хатаевіцкі сельсавет** у складзе Плешчаніцкага раёна Барысаўскай акругі БССР. Цэнтр — вёска Хатаевічы. З 9 чэрвеня 1927 года ў складзе Мінскай акругі. Пасля скасавання акруговага падзелу 26 ліпеня 1930 года ў Плешчаніцкім раёне БССР. З 20 лютага 1938 года ў складзе Мінскай вобласці. У 1929 годзе вёска Хатаевічы перайменавана ў Акцябр, сельсавет перайменаваны ў Акцябрскі. З 25 снежня 1962 года ў складзе Лагойскага раёна. 28 мая 2013 года да сельсавета далучана тэрыторыя скасаванага Зарэчанскага сельсавета (15 населеных пунктаў: вёскі Гаравец, Глыбачаны, Дунаі, Замошша, Зарэчча, Канюхі, Кацялі, Ляда, Палосы, Пасадзец, Пушча, Рэпішча, Селішча, Скарады і Франуліна).

Насельніцтва сельсавета паводле перапісу 2009 года (14 населеных пунктаў) — 952 чалавекі, з іх 93,2 % — беларусы, 5,7 % — рускія, 0,7 % — палякі; паводле перапісу 2019 года (29 населеных пунктаў) — 1466 чалавек.

Сельгаспрадпрыемствы:
* КСГУП «Спадарожнік-агра».

## Літаратура 
* Административно-территориальное устройство БССР: справочник: в 2 т. / Главное архивное управление при Совете Министров БССР, Институт философии и права Академии наук БССР. — Минск: «Беларусь», 1985―1987.
* Административно-территориальное устройство Республики Беларусь (1981—2010 гг.): справочник. — Минск: БелНИИДАД, 2012. — 172 с.
*  С. 327, 328
*  С. 512
* 


Катэгорыя:Былыя сельсаветы Плешчаніцкага раёна
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, утвораныя ў 1924 годзе
Акцябрскі сельсавет (Салігорскі раён)

**Акця́брскі сельсавет** — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Салігорскага раёна Мінскай вобласці. Цэнтр сельсавета — аграгарадок (да 2010 г. вёска) Акцябр.

Утвораны 20 жніўня 1924 года як **Старыцкі (Старчыцкі)** сельсавет у складзе Чырвонаслабодскага раёна Слуцкай акругі БССР. Цэнтр — вёска Старыца (з 1927 г. Старчыцы). З 9 чэрвеня 1927 года  ў складзе Бабруйскай акругі. Пасля скасавання акруговай сістэмы 26 ліпеня 1930 года ў Чырвонаслабодскім раёне БССР. З 1935 года ў Чырвонаслабодскім раёне Слуцкай акругі. Пасля ўвядзення абласнога дзялення 20 лютага 1938 года ў Чырвонаслабодскім раёне Мінскай вобласці. 27 лютага 1938 года перайменаваны ў Акцябрскі, а цэнтр сельсавета — у вёску Акцябр. З 20 верасня 1944 года па 8 студзеня 1954 года ў складзе Бабруйскай вобласці. 16 ліпеня 1954 года да сельсавета далучана тэрыторыя скасаванага Замагільскага сельсавета. Пасля скасавання Чырвонаслабодскага раёна 8 жніўня 1959 года ў складзе Старобінскага раёна, з 25 снежня 1962 года — у складзе Любанскага раёна, з 6 студзеня 1965 года — у Салігорскім раёне.

Насельніцтва сельсавета паводле перапісу 2009 года — 1807 чалавек, з іх 96,3 % — беларусы, 2,8 % — рускія, 0,5 % — украінцы; паводле перапісу 2019 года — 1277 чалавек.

## Літаратура 
* Административно-территориальное устройство БССР: справочник: в 2 т. / Главное архивное управление при Совете Министров БССР, Институт философии и права Академии наук БССР. — Минск: «Беларусь», 1985―1987.
* Административно-территориальное устройство Республики Беларусь (1981—2010 гг.): справочник. — Минск: БелНИИДАД, 2012. — 172 с.

Катэгорыя:Былыя сельсаветы Чырвонаслабодскага раёна
Катэгорыя:Былыя сельсаветы Старобінскага раёна
Катэгорыя:Былыя сельсаветы Любанскага раёна
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, утвораныя ў 1924 годзе
Старыцкі сельсавет

Назву **Ста́рыцкі сельсавет** маюць:

* Старыцкі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Капыльскага раёна Мінскай вобласці
* Старыцкі (Старчыцкі) сельсавет — назва Акцябрскага сельсавета Салігорскага раёна Мінскай вобласці ў 1924—1938 гадах
1925 год у гісторыі музыкі

**1925** год быў адзначаны шэрагам музычных падзей.

## Падзеі 
## Творы 
## Нарадзіліся 
* 5 мая — Уладзімір Вавілаў, савецкі кампазітар, гітарыст і лютніст († 1973).
*13 снежня — Клаўдзія Кудрашова, савецкая, беларуская і расійская камерная і оперная спявачка (мецца-сапрана). Народная артыстка СССР († 2012).

## Памерлі 
*
Катэгорыя:Гады ў музыцы
Бучацінскі сельсавет

**Буча́цінскі сельсавет** — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Капыльскага раёна Мінскай вобласці. Цэнтр сельсавета — вёска Бучаціна.

Утвораны 20 жніўня 1924 года ў складзе Чырвонаслабодскага раёна Слуцкай акругі БССР, з 9 чэрвеня 1927 года ў складзе Бабруйскай акругі. Пасля скасавання акруговай сістэмы 26 ліпеня 1930 года ў Чырвонаслабодскім раёне БССР. З 1935 года ў Чырвонаслабодскім раёне Слуцкай акругі. Пасля ўвядзення абласнога дзялення 20 лютага 1938 года ў Чырвонаслабодскім раёне Мінскай вобласці. З 20 верасня 1944 года ў складзе Бабруйскай вобласці, з 8 студзеня 1954 года ў Мінскай вобласці. Пасля скасавання Чырвонаслабодскага раёна 8 жніўня 1959 года далучаны да Капыльскага раёна. 1 снежня 1959 года ў склад сельсавета ўключаны населеныя пункты Евалінова і Ракіні. 24 мая 1960 года да сельсавета далучана тэрыторыя скасаванага Смоліцкага сельсавета, 5 мая 1962 года — тэрыторыя скасаванага Жыліхаўскага сельсавета. У 1976 годзе скасаваны пасёлак Евалінова, у 1986 годзе — пасёлак Матынёва, у 1987 годзе — вёска Борка-Бялевічы.

Насельніцтва сельсавета паводле перапісу 2009 года — 2112 чалавек, з іх 96,1 % — беларусы, 2,4 % — рускія, 0,7 % — украінцы; паводле перапісу 2019 года — 1536 чалавек.

## Літаратура 
* Административно-территориальное устройство БССР: справочник: в 2 т. / Главное архивное управление при Совете Министров БССР, Институт философии и права Академии наук БССР. — Минск: «Беларусь», 1985―1987.
* Административно-территориальное устройство Республики Беларусь (1981—2010 гг.): справочник. — Минск: БелНИИДАД, 2012. — 172 с.


Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, утвораныя ў 1924 годзе
Катэгорыя:Былыя сельсаветы Чырвонаслабодскага раёна
1851 год у гісторыі астраноміі

**1851** год быў адзначаны шэрагам падзей у астраноміі.

## Падзеі 
* 28 ліпеня — упершыню ў гісторыі чалавецтва зроблены фотаздымак поўнага сонечнага зацьмення (Кёнігсбергская абсерваторыя).

## Астранамічныя з’явы 
## Адкрытыя астранамічныя аб’екты 
## Нарадзіліся 
## Памерлі 
## Заўвагі 
## Крыніцы 
## Літаратура 
* 


Катэгорыя:Гады ў астраноміі
Зялёны Луг (лесапарк)

**Зялёны Луг** — лесапарк у Першамайскім раёне Мінска. Названы ў гонар зніклай вёскі і жылога мікрараёна. Уяўляе сабой лясны масіў, які пакінулі некранутым падчас вядзення гарадской забудовы з 1962 года. Знаходзіцца паміж МКАД, Лагойскім трактам і вуліцай Цікоцкага.

## Цікавыя факты 
* На тэрыторыі парка ёсць некалькі стыхійных спартыўных комплексаў і стыхійныя могілкі жывёл насупраць Усходніх могілак. Згодна адозве на сайце Foursquare «Цудоўнае месца для трэніровак па бегу і скандынаўскай хадзе. Хапае працяглых пад’ёмаў і спускаў». Згодна з іншымі звесткамі там знаходзіліся руіны трампліна для лыжнікаў.
* У парку пераважна растуць сосны, але ў раёне скрыжавання вул. Цікоцкага і Карбышава парк уяўляе сабой барозавы гай.
* Падчас забудовы раёна вуліцы Цікоцкага пачалі будаваць праезд на МКАД праз парк, але праект быў спынены і праезд пераўтварыўся ў прасеку.
* У 2013—2016 гадах жыхары вуліцы Цікоцкага мелі судовыя разбіральніцтвы з Клубам аматараў бега, які жадаў ажыццявіць забудову у парку. У выніку Клубу было адмоўлена ў будаўнічых работах на тэрыторыі парка.

## Спасылкі 
* Было — стало: как Зеленый Луг стал действительно зеленым // Оnliner.by
* Беговой маршрут по лесопарку Зеленый Луг // Сitydog.by
* Лесопарк Зелёный Луг // Foursquare.com
* Четыре парка, три озера и одно кладбище. По Минску на велосипеде // КУКУ.ORG

Катэгорыя:Паркі Мінска
Катэгорыя:Першамайскі раён (Мінск)
Катэгорыя:Лесапаркі Беларусі
Хасіп

**Хасіп (хасып)** — від хатняй баранавай каўбасы, традыцыйнай для ўзбекскай і таджыкскай кухняў.

Для прыгатавання каўбасы выкарыстоўваюцца барановыя кішкі, якія начыняюць здробненымі барановым мясам, барановым  (печань, селязёнка, ныркі), курдзючным салам, рысам і цыбуляй, якія прыпраўляюць чорным перцам і .

## Прыгатаванне 
Свежыя барановыя кішкі перасыпаюць соллю, прамываюць некалькі разоў вадой, ветраць, старанна чысцяць і яшчэ раз прамываюць. Субпрадукты таксама старанна вымочваюцца і ачышчаюцца працяглы час, каб прыбраць іх характэрны барановы пах і рэшткі крыві. Мяса і астатнія складнікі традыцыйна рубяцца нажом або сечкай, але ў сучасных умовах часцей прапускаюцца праз буйную рашотку мясарубкі. Рыс і цыбуля дадаюцца сырымі.

Абавязковымі інгрэдыентамі начыння з’яўляюцца бараніна, селязёнка, , рыс і цыбуля — усё гэта здрабняецца, разводзіцца вадой да паўвадкага стану і напіхваецца ў барановую кішку не вельмі шчыльна, паколькі рыс падчас варкі павялічваецца ў аб'ёме і можа разарваць кішку. Часам у хасып дадаюцца таксама лёгкія, пячонка і ныркі барана. Гэту страву гатуюць, калі забіваюць барана і маюць патрэбу выкарыстаць усе субпрадукты. На базарах ва Узбекістане прадаюцца гатовыя наборы для хасіпа, якія ўключаюць кішкі і асноўны лівер, а мяса, тлушч і астатнія інгрэдыенты пакупнік можа падабраць на свой смак і рэцэпт.

Хасіп можа даводзіцца да гатоўнасці на пару, але часцей варыцца, каб атрымаць смачны булён. Падчас прыгатавання кішку праколваюць у некалькіх месцах, каб захаваць форму каўбасы і прадухіліць разрыў кішкі. Існуе варыянт так званага хасіп-кебабу, калі ўжо начыненыя каўбаскі нанізваюцца на шампур і смажацца над вуглямі.

На стол хасіп падаецца парэзаным са здробненай сырой цыбулей і булёнам са свежай зелянінай. У гарачым выглядзе хасіп ядуць як асноўную страву, а ў халодным могуць падаваць у якасці закускі.

Часам страву па рэцэпту хасіпа гатуюць з ялавічыны і ялавічных субпрадуктаў з абавязковым выкарыстаннем курдзючнага сала, але традыцыйны рэцэпт не ўключае такіх варыяцый.

## Хасіп шурва 
Існуе самастойная страва з булёну ад варкі хасіпа. Яго працэджваюць, адварваюць у ім гародніну (цыбулю, моркву, памідоры і бульбу), потым дадаюць зеляніну і парэзаны хасіп. Такі суп называюць хасіп шурпа (хасіп шурва).

## Літаратура 
* Қазақ тілі терминдерінің салалық ғылыми түсіндірме сөздігі: К54 Қоғамдық тамақтандыру.— Алматы: «Мектеп» баспасы, 2007. — 232 бет. ISBN 9965-36-414-1

## Спасылкі 
* ХАСИП (домашняя колбаса), мясное блюдо узбекской кухни  
* Хасып 
* Хасип (хасып) 
* Хасип (хасып) 

Катэгорыя:Узбекская кухня
Катэгорыя:Каўбасы
Малагарадзяціцкі сельсавет

**Малагарадзя́ціцкі сельсавет** — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Любанскага раёна Мінскай вобласці. Цэнтр — аграгарадок Малыя Гарадзяцічы.

Утвораны 20 жніўня 1924 года ў складзе Петрыкаўскага раёна Мазырскай акругі БССР. 21 жніўня 1925 года перададзены ў склад Любанскага раёна Слуцкай акругі. З 9 чэрвеня 1927 года ў складзе Бабруйскай акругі. Пасля скасавання акруговай сістэмы 26 ліпеня 1930 года ў Любанскім раёне БССР. З 21 чэрвеня 1935 года ў Любанскім раёне Слуцкай акругі. Пасля ўвядзення абласнога дзялення 20 лютага 1938 года ў Любанскім раёне Мінскай вобласці. З 20 верасня 1944 года ў складзе Бабруйскай вобласці, з 8 студзеня 1954 года ў Мінскай вобласці. У 1964 годзе ў склад сельсавета з Соснаўскага сельсавета перададзены пасёлак Зыслаў. У 1971 годзе скасаваны пасёлак Зыслаў, у 1974 годзе — пасёлак Даватара, у 1989 годзе — пасёлак Похіль I.

Насельніцтва сельсавета паводле перапісу 2009 года — 1764 чалавекі, з іх 97,9 % — беларусы, 1,5 % — рускія; паводле перапісу 2019 года — 1322 чалавекі.

## Літаратура 
* Административно-территориальное устройство БССР: справочник: в 2 т. / Главное архивное управление при Совете Министров БССР, Институт философии и права Академии наук БССР. — Минск: «Беларусь», 1985―1987.
* Административно-территориальное устройство Республики Беларусь (1981—2010 гг.): справочник. — Минск: БелНИИДАД, 2012. — 172 с.


Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, утвораныя ў 1924 годзе
Катэгорыя:Былыя сельсаветы Петрыкаўскага раёна