open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Расціслаў (князь вялікамараўскі)

**Расцісла́ў** (, , таксама *Rastic, Rasticlao, Rastislaus*; *?, Маравія — † пасля 870, Баварыя) — другі вялікамараўскі князь. За яго валадараннем на тэрыторыю Вялікай Маравіі прыйшлі з Візантыі Кірыл і Мяфодзій, якія заклалі пачаткі славянскай пісьмовасці. Расціслаў быў кананізаваны Чахаславацкай праваслаўнай царквой у кастрычніку 1994 года.

## Біяграфія 
Пастаўлены на прастол у 846 годзе каралём усходніх франкаў Людовікам Нямецкім, які спадзяваўся, што зможа кіраваць ім лягчэй, чым яго дзядзькам Маймірам I. Першы час Расціслаў пашыраў і ўмацоўваў сваю дзяржаву, заключыў хаўрусы з Балгарскім царствам і Візантыйскай імперыяй. Аднак у 850 годзе Расціслаў пазбавіўся ўплыву Людовіка II, адкрыта падтрымаў іх ворагаў і выгнаў баварскіх місіянераў з краіны.

У 855 годзе войска Людовіка II уварвалася ў Вялікую Маравію і дайшло да самай крэпасці Расціслава (імаверна, Дзевін). Тут мараўцы спынілі наступ усходніх франкаў і пераследавалі іх да берагоў Дуная, разрабаваўшы памежныя землі Баварыі.

У 858 годзе Расціслаў прымірыўся з Карламанам, маркграфам Усходняй Маркі і сынам Людовіка Нямецкага. Дзякуючы гэтаму далучыў да тэрыторыі сваёй дзяржавы частку земляў сучаснай Венгрыі. У 861 годзе супольнае войска Карламана і Расціслава пайшло вайной на Людовікава саюзніка Прыбіну, які быў забіты ў гэтай выправе. Пасля яго ўладаром Блатэнскага княства стаў сын Прыбіны, які перайшоў на бок Расціслава.

У 861 годзе Расціслаў вырашыў канчаткова парваць з уплывам усходніх франкаў у Вялікамаравіі і звярнуўся да Папы рымскага з просьбаю даслаць настаўнікаў, якія б маглі падрыхтаваць мясцовых святароў. Папа не адгукнуўся, а візантыйскія святары, якія даўно дзейнічалі ў Вялікамаравіі, параілі звярнуцца да візантыйскага імператара Міхаіла III. Расціслаў разам са сваім пляменнікам Святаполкам, князем удзельнага Нітранскага княства, так і зрабілі, пасля чаго прыкладна ў 863 годзе Міхаіл III прыслаў сюды Кірылу і Мяфодзія. Іхняя місіянерская дзейнасць мела закладнае значэнне для культурнага развіцця не толькі Вялікай Маравіі, але і ўсяе Усходняй Еўропы. Выявіўшы адсутнасць у мясцовых жыхароў уласнай пісьмовасці, Кірыл і Мяфодзій вынайшлі для мараўцаў глаголіцу.

У 868—869 гадах як Расціслаў, так і Святаполк былі змушаныя адбіваць чарговыя напады ўсходніх франкаў. У 870 Святаполк перайшоў на бок ворага і прызнаў уладу ўсходніх франкаў над Нітранскім княствам. Расціслаў адрэагаваў няўдалай спробай забіць свайго пляменніка, і сам быў захоплены Святаполкам. У лістападзе 870 года Святаполк перадаў Расціслава ў рукі ворага. Ён быў адпраўлены ў Баварыю, дзе і памёр у зняволенні.

Па смерці Расціслава ў Вялікай Маравіі пачалася барацьба за ўладу. Прэтэнзіі на прастол вылучыў Святаполк, які ў выніку адолеў іншых кандыдатаў Людовіка, усходнефранкскіх маркграфаў Вільгельма II і Энгельшалька I.

## Спасылкі 
Катэгорыя:Майміравічы
Катэгорыя:Князі вялікамараўскія
Катэгорыя:Праваслаўныя святыя
Катэгорыя:Святыя Славакіі
Катэгорыя:Святыя Чэхіі
Катэгорыя:Нарадзіліся ў Маравіі
Катэгорыя:Памерлі ў Баварыі
Катэгорыя:Памерлі ў 870-я гады
Болюцкае

**Бо́люцкае возера** — возера ў Чашніцкім раёне Віцебскай вобласці Беларусі ў басейне ракі Ракітаўка, за 32 км у напрамку на паўднёвы ўсход ад Чашнікаў, каля вёскі Болюта.

Плошча паверхні возера 0,35 км². Даўжыня 1,32 км, найбольшая шырыня 0,35 км. Найбольшая глыбіня 3,8 м. Аб’ём вады ў возеры 0,75 млн м³. Даўжыня берагавой лініі 3,75 км. Плошча вадазбору 1,5 км².
Катлавіна возера выцягнутая з паўночнага захаду на паўднёвы ўсход. Схілы катлавіны вышынёй 13—25 м. Берагі пясчаныя і нізкія. Мелкаводдзе пясчанае, глыбей дно выслана глеем. З возера выцякае ручай у раку Ракітаўка.

На ўсход ад возера пралягае аўтамабільная дарога .

## Літаратура 
* 
* 

Катэгорыя:Азёры Віцебскай вобласці
Катэгорыя:Азёры Чашніцкага раёна
Mk.48 mod.0

**Mk.48 mod.0 (Mark 48)** — ручны кулямёт пад патрон 7,62 × 51 мм НАТА, які выпускаецца Fabrique Nationale de Herstal.

## Гісторыя 
Распрацоўка новага ручнога кулямёта калібра 7.62 мм НАТА для сіл спецыяльных аперацый ЗША была пачата ў 2001 годзе. Прычынай таму стала неабходнасць у высокамабільнай, лёгкай і ў той жа час магутнай зброі падтрымкі для сіл спецыяльных аперацый. Узоры кулямётаў, якія былі ў наяўнасці, па тых ці іншых прычынах не задавальнялі амерыканцаў — у прыватнасці, кулямёты Mk.46 mod.0 калібра 5.56 мм НАТА, створаныя на базе FN Minimi / M249, мелі абмежаваную далёкасць стральбы і недастатковую эфектыўнасць ; 7,62 мм кулямёты Mk.43 mod.0, створаныя на базе састарэлых кулямётаў М60 былі недастаткова надзейныя, а адзіныя 7.62 -мм кулямёты М240C / D (FN MAG) былі занадта цяжкія . Таму амерыканскае падраздзяленне бельгійскай кампаніі FN Herstal атрымала кантракт на распрацоўку новага 7,62 -мм ручнога кулямёта на базе 5,56 -мм кулямёта Mk.46 mod.0 . Новы кулямёт атрымаў пазначэнне Mk.48 mod . 0 і быў прыняты на ўзбраенне арміі ЗША ў 2003 годзе.

## Апісанне 
Mk.48 mod . 0 атрымаў у спадчыну прыстасаванне аўтаматыкі ад 5,56 -мм кулямёта Mk.46 mod . 0 , які, у сваю чаргу, з'яўляецца далейшым развіццём кулямётаў FN Minimi / M249 SAW ў бок спрашчэння і палягчэння канструкцыі.
Mk.48 mod . 0 мае газаадводную аўтаматыку з газавым поршнем, размешчаным пад ствалом. Замыканне ствала ажыццяўляецца паваротнай засаўкай . Ствалы хутказ'ёмныя, абсталяваны складнай дзяржальняй для пераноскі, якая спрашчае зняцце гарачага ствала . Боезабеспячэнне складаецца са стандартных металічных рассыпных стужак, падача стужкі злева направа. Стужка можа падавацца з асобных каробак ёмістасцю ў 200 патронаў або з далучаных да кулямёта падсумкаў на 100 патронаў.
Кулямёт абсталяваны складнай двуногай сошкай, усталяванай пад газавым блокам. Акрамя таго, кулямёт захаваў і мацаванне для ўсталёўкі на стандартную пяхотную трыногу — станок. Прыклад і пісталетная дзяржальня — пластыкавыя .

## Мадыфікацыі 
* **Mk 48 Mod 0** — гэта 7,62 × 51 mm НАТА версия Mk 46. Афіцыяльна класіфікуецца як LWMG (Light Weight Machine Gun — лёгкі кулямёт). Быў распрацаваны як замена Mk 43 Mod 0/1.

* **Mk 48 Mod 1** — з'яўляецца абнаўленнем Mk 48 Mod 0. Як і Mod 0, гэта, па сутнасці M249 пад патроны 7,62 × 51 мм НАТА. Mod 1 выкарыстоўвае ствол 19,75", важыць 18,37 фунтаў (без патронаў), і мае тэмп стральбы 500—625 стрэлаў у хвіліну.

## Спасылкі 
* FNH USA — MK 48 
* Modern Firearms — Mk 48 Mod 0 
* Military.com article on Mk 48
* GlobalSecurity.org production info on Mk 48
* Small Arms Review article on the MK48 

Катэгорыя:Кулямёты ЗША
Катэгорыя:Ручныя кулямёты
Катэгорыя:Зброя Бельгіі
Маруга (возера)

**Мару́га** — возера ў Беларусі, у Браслаўскім раёне Віцебскай вобласці ў басейне ракі Маруга (прыток Дзісны), за 36 км у напрамку на паўднёвы захад ад горада Браслаў, за 0,3 км на паўночны захад ад гарадскога пасёлка Відзы.

Плошча паверхні 0,36 (0,38 м. Аб’ём вады ў возеры 0,46 млн м³.

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
* Общая характеристика озёр Витебской области // Справочник «Водные объекты Республики Беларусь»  
* Морфометрические параметры озёр Витебской области // Справочник «Водные объекты Республики Беларусь»  
* *Иванов-Смоленский В.* Все озёра Беларуси Т. 3-2 

Катэгорыя:Азёры Браслаўскага раёна
Катэгорыя:Басейн Дзісны
Эсперанта-клуб

**Эсперанта-клуб** (калька з эсперантскага *Esperanto-klubo*; выкарыстоўваецца таксама словазлучэнне *Клуб эсперантыстаў*) - клуб, у якім сустракаюцца асобы, валодаючыя мовай эсперанта. Мясцовыя эсперанта-клубы з'яўляюцца ў пэўнай ступені асновай руха эсперантыстаў (хаця, гэта сітуацыя стала змяняцца з распаўсюджваннем інтэрнэта і са з'яўленнем магчымасці мець зносіны на эсперанта ў сеціве).

Эсперанта-клубы адрозніваюцца паміж сабой паводле цэлага шэрага параметраў:
* Наяўнасць пастаяннага памяшкання;
* рэгулярнасць і разнасатайнасць сустрэч;
* пастаянства склада ўдзельнікаў;
* арыентаванасць на пэўны ўзровень валодання эсперарнта;
* наяўнасць дадатковых мэт, акрамя звязаных з мовай (напрыклад, эсперанта-клуб настаўнікаў і студэнтаў, эсперанта-клуб медыкаў і г. д.);
* адносіны даагульнанацыянальнай арганізацыі эсперантыстаў;
* рэгулярнасць праваядзення курсаў эсперанта.

## Спасылкі 
* "SCIO" - клуб навукоўцаў-эсперантыстаў
Катэгорыя:Эсперанта
Спесміла

**Спесміла** (Spesmilo) — састарэлая дзесятычная міжнародная грашовая адзінка, якую прапанаваў увесці ў 1907 годзе эсперантыст Рэнэ дэ Сасюр. Спесміла выкарыстоўвалася да першай сусветнай вайны ў якасці разліковай адзінкі некалькімі брытанскімі і швейцарскімі банкамі, перш за ўсё «Эсперантыстскім чэкавым банкам» (Ĉekbanko esperantista).

Спесміла (літаральна «тысяча спеса») складаўся з 10 спесцэнта, ці 100 спесдэка, ці 1000 спеса, і раўнаваўся паводле кошта 0,733 грама золата, што ў той час складала палову Долара ЗША, ці два з паловай швейцарскага франка.

Сімвал спесміла ўяўляў з сабе манаграму *Sm*. Знак маецца ва Унікодзе (пачынаючы з версіі 5.2), дзе яму нададзены код нададзены код U+20B7

У 1942—1993 эсперантысцкая арганізацыя *Universala Ligo* выкарыстоўвала іншую грашовую адзінку, стэла.

## Заўвагі 
## Спасылкі 
*  «streboj al internacia mono»
* Images of Stelo coins
* ACBN Artokle about Esperanto coins

Катэгорыя:Эсперанта
Катэгорыя:Прыватныя грошы
Betfair

**Betfair Group plc** — найбуйнейшая ў свеце біржа ставак. Кампанія заснавана ў 2000 годзе. Штаб-кватэра знаходзіцца ў Заходнім Лондане, у раёне Хамерсміт.

Апроч уласна біржы ставак, Betfair прапануе і іншыя паслугі, напрыклад, казіно і покер. Betfair мае адпаведныя гульнявыя ліцэнзіі ў Вялікабрытаніі, Аўстраліі, Германіі, Італіі, Аўстрыі і на Мальце. З’яўляецца спонсарам футбольнага клуба Манчэстэр Юнайтэд. Першапачаткова покерны-рум уваходзіў у сетку Ongame, але ў 2013 годзе далучыўся да папулярнай сеткі iPoker. Кампанія зарэгістравана на Лонданскай біржы да 2 лютага 2016 года, калі аб’ядналася з Paddy Power у адзіную кампанію Paddy Power Betfair (LSE: PPB).

## Узнагароды 
* Прыз Каралевы за 2003 год у катэгорыі «Інавацыі»
* Прыз Каралевы за 2008 год у катэгорыі «Міжнародны гандаль»

Катэгорыя:Сайты азартных гульняў
Катэгорыя:Кампаніі Вялікабрытаніі
Катэгорыя:Біржы ставак
Катэгорыя:Сайты паводле алфавіта
Катэгорыя:Сайты, якія з’явіліся ў 1999 годзе
Аляксандра-палац

**Аляксандра-палац** — забаўляльны цэнтр, размешчаны ў «Аляксандра-парку» ў Лондане, Вялікабрытанія. Быў пабудаваны ў 1873 годзе як цэнтр адпачынку, адукацыі і забавы, а таксама як адказ Крыштальнаму палацу ў паўднёвай частцы Лондана.

У 1936 годзе палац стаў штаб-кватэрай тэлеканала BBC, першага ў свеце рэгулярнага высакаякаснага тэлебачання. Радыё-вежа, размешчаная ў Аляксандра-палацы выкарыстоўваецца па гэты дзень. У 1996 годзе, дзякуючы намаганням гістарычнай супольнасці Хорнсі, палац стаў помнікам архітэктуры.

Плануемае засваенне будынка ў змешаны комплекс адпачынку, які ўключае ў сябе гатэль, кінатэатр, боўлінг і выставачны цэнтр, сустрэла незадаволенасць з боку грамадскасці і было заблакавана вярхоўным судом у 2007 годзе. Вялікі і Заходні залы звычайна выкарыстоўваюцца для правядзення выстаў, канцэртаў і канферэнцый. У будынку таксама ёсць паб («Bar & Kitchen»).

## Спасылкі 
* Афіцыйны сайт

Катэгорыя:Палацы Лондана
Катэгорыя:З’явіліся ў 1873 годзе
Катэгорыя:Канцэртныя залы Вялікабрытаніі
Мастэрс 2012 (снукер)

**Мастэрс 2012** (, таксама вядомы як *2012 BGC Masters* — ад назвы спонсара) — прафесійны нярэйтынгавы турнір па снукеры, які праходзіў з 15 па 22 студзеня 2012 года ў «Аляксандра-палацы», у Лондане. Турнір стаў 38-м розыгрышам Мастэрс, які праводзіцца штогод з 1975 года. Упершыню турнір Мастэрс спансавала кампанія BGC Partners. Прызавы фонд турніру склаў £500,000, з якіх £150,000 атрымаў пераможца.

У турніры прыняло ўдзел 16 гульцоў, якія займалі найвышэйшыя пазіцыі ў афіцыйным рэйтынгу.

Гэта быў першы турнір Мастэрс з 1989 года, у якім не прымаў удзел шасціразовы чэмпіён Стывен Хендры. Леташні пераможца - кітайскі снукерыст Дзін Дзюньхуэй - прайграў у першым раўндзе 14-му нумару сусветнага рэйтынгу Роні О’Салівану. О'Саліван зрабіў вышэйшы брэйк турніру - 141 ачко - у другім матчы супраць Джада Трампа. Пераможцам турніру, а таксама першым аўстралійцам, які выйграў яго, стаў Ніл Робертсан, які адолеў у фінале Шона Мёрфі з лікам 10:6. Гэтая перамога стала дзесятым прафесійным тытулам Робертсана.

## Асноўная сетка 
Катэгорыя:Мастэрс (снукер)
Катэгорыя:Студзень 2012 года
Утырык

**Утырык** (, маршал.: *Utrōk*) — атол на паўночным усходзе Маршалавых Астравоў. Плошча сушы — 2,43 км². Насельніцтва (2011 г.) — 435 чал.

Утырык знаходзіцца за 7 км на паўночны ўсход ад суседняга атола Така і за 487 км на паўночны захад ад Маджура, сталіцы Маршалавых Астравоў. Складаецца з шырокай лагуны (57,73 км²), якую атачае кола каралавага рыфа. У склад атола ўваходзіць 6 астравоў. Самы вялікі месціцца ў паўднёва-заходнім куце лагуны і мае назву Утырык (ад *utlōk*, літаральна «другі», «другасны», «наступны»).

Адкрыты ў 1816 г. расійскай экспедыцыяй на чале з О. Кацэбу, які даў яму назву **атол Кутузава**. У другой палове XIX ст. трапіў у залежнасць ад вярхоўных правадыроў Ратак. У 1883 г. на атоле высадзіліся амерыканскія місіянеры. У 1885—1914 г. знаходзіўся пад кантролем Германіі, 1914—1944 гг. — Японіі, 1945—1986 гг. — пад апекай ЗША. З 1986 г. у складзе Рэспублікі Маршалавы Астравы.

Асноўныя заняткі насельніцтва — вырошчванне какосавай пальмы, рыбалоўства. Працуе аэрапорт.

## Спасылкі 
* rmiembassyus.org 
* marshall.csu.edu.au
* Marshall Islands — Glimpses of Utrik Atoll

Катэгорыя:Астравы паводле алфавіта
Катэгорыя:Астравы Ціхага акіяна
Катэгорыя:Астравы Аўстраліі і Акіяніі
Катэгорыя:Атолы Маршалавых Астравоў
Корань мнагачлена

**Корань мнагачлена** (не роўнага тоесна нулю)

: a_0+a_1x+\dots+a_nx^n

над полем *k* — гэта элемент c\in k (альбо элемент пашырэння поля *k*), такі, што выконваюцца дзве наступныя раўназначныя ўмовы:

* дадзены мнагачлена дзеліцца на мнагачлен x-c;
* падстаноўка элемента *c* замест *x* ператварае ўраўненне

: a_0+a_1x+\dots+a_nx^n=0

у тоеснасць.

Раўназначнасць дзвюх фармулёвак вынікае з тэарэмы Безу. У розных крыніцах нейкая адна з іх выбіраецца ў якасці азначэння, а другая выводзіцца ў якасці тэарэмы.

Кажуць, што корань  c мае кратнасць m, калі мнагачлен дзеліцца на (x-c)^m і не дзеліцца на (x-c)^{m+1}. Напрыклад, мнагачлен ~x^2-2x+1 мае адзіны корань роўны 1, кратнасці 2. Выраз «кратны корань» азначае, што кратнасць кораня большая за адзінку.

## Уласцівасці 
* Лік каранёў мнагачлена ступені n не перавышае n нават у тым выпадку, калі кожны корань улічваць столькі разоў, якая яго кратнасць.
* Кожны мнагачлен p(x) з камплекснымі каэфіцыентамі мае прынамсі адзін, наогул кажучы, камплексны, корань (асноўная тэарэма алгебры).
** Аналагічнае сцвярджэнне справядліва для любога алгебраічна замкнёнага поля (па азначэнню).
** Больш таго, мнагачлен з рэчаіснымі каэфіцыентамі p(x) можна запісаць у выглядзе

::  p(x) = a_n(x-c_1)(x-c_2)\ldots(x-c_n),

: дзе c_1,c_2,\ldots,c_n — (у агульным выпадку камплексныя) карані мнагачлена p(x), магчыма з паўторамі, пры гэтым калі сярод каранёў c_1,c_2,\ldots,c_n мнагачлена p(x) сустракаюцца роўныя, то агульнае іх значэнне называецца **кратным коранем**.

* Лік камплексных каранёў мнагачлена з камплекснымі каэфіцыентамі ступені n, улічваючы кратныя карані кратную колькасць разоў, роўны n. Пры гэтым усе чыста камплексныя карані (калі яны ёсць) мнагачлена з рэчаіснымі каэфіцыентамі можна разбіць на пары спалучаных аднолькавай кратнасці, такім чынам, мнагачлен цотнай ступені з рэчаіснымі каэфіцыентамі можа мець толькі цотную колькасць рэчаісных каранёў, а няцотнай — толькі няцотную.
* Карані мнагачлена звязаныя з яго каэфіцыентамі формуламі Віета.

## Гл. таксама 
* Схема Горнера
* Нуль функцыі

Катэгорыя:Мнагачлены
Сан-Мігель (вулкан)

**Сан-Мігель** (), іншая назва «Чапарастыке» — вулкан, размешчаны ва ўсходняй частцы Сальвадора, у аднайменным дэпартаменце Сан-Мігель, за 11 км на паўднёвы захад ад горада Сан-Мігель.

З’яўляецца трэцім па вышыні вулканам у Сальвадоры, яго вышыня — 2130 м. Дыяметр кратара — 800 м.

Гэта адзін з найбольш актыўных дзеючых вулканаў у краіне. Налічваюць прынамсі 26 вывяржэнняў за апошнія 304 гады, самае прыкметнае адбылося ў 1787 годзе. Апошняя вулканічная актыўнасць назіралася ў 1976 і  2013 гадах. Самая нядаўняя сейсмічная актыўнасць, звязаная з вулканам, адбылася ў 2006 годзе.

## Гл. таксама 
* Вулканы Цэнтральнай Амерыкі

## Спасылкі 
* Global Volcanism Program San Miguel  (англ.)
* Volcano Live
* http://www.newsru.com/world/30dec2013/volcano.html

Катэгорыя:Стратавулканы
Катэгорыя:Актыўныя вулканы
Катэгорыя:Вулканы Сальвадора
Пападопулас

* Георгіяс Пападопулас
* Дымітрыяс Пападопулас
* Тасас Пападопулас
Герасіменка

**Герасіменка** — прозвішча.

## Вядомыя асобы 
* Аляксандр Міхайлавіч Герасіменка (1946—2017) — беларускі палітык і дыпламат.
* Мерыем Герасіменка (нар. 1994) — беларуская спявачка, палітычная зняволеная.
* Міхаіл Аляксандравіч Герасіменка (нар. 1973) — беларускі ўрач, доктар медыцынскіх навук.
* Пракоп Міхайлавіч Герасіменка (1914—1944) — Герой Савецкага Саюза.
* Святлана Іванаўна Герасіменка (1945—2025) — савецкі і таджыкістанскі астраном, адкрывальнік Каметы Чурумава — Герасіменка.
* Сяргей Герасіменка (нар. 1991) — беларускі футбаліст.
* Юрый Паўлавіч Герасіменка-Жызнеўскі (1948—1997) — беларускі графік.
Герашчанка

**Гера́шчанка** — прозвішча. Вядомыя носьбіты:
* Анатоль Мікалаевіч Герашчанка (нар. 1932) — беларускі эканаміст.
* Вячаслаў Леанідавіч Герашчанка (нар. 1972) — беларускі футбаліст, трэнер.
* Дзмітрый Васілевіч Герашчанка (нар. 1951) — беларускі архітэктар.
* Ірына Уладзіміраўна Герашчанка (нар. 1971) — украінская журналістка і палітык, дзяржаўны дзеяч.
Герберт

**Герберт** — прозвішча.

## Вядомыя носьбіты 
* Оберан Герберт, брытанскі грамадска-палітычны дзеяч
* Фрэнк Герберт, амерыканскі пісьменнік-фантаст
Гертвіг

**Гертвіг** — нямецкае прозвішча.

## Вядомыя носьбіты 
* Оскар Гертвіг, нямецкі біёлаг
* Рыхард Гертвіг, нямецкі біёлаг
Стывен Лі

**Сты́вен Лі** (; нар. , , графства Уілтшыр, Англія) — англійскі былы прафесійны гулец у снукер. Ён стаў прафесіяналам ў 1992 годзе і ўваходзіў у топ-16 з сезона 1997/1998 да сезона 2007/2008, дасягнуўшы найвышэйшай пазіцыі ў рэйтынгу — пятай. Ён выйграў чатыры рэйтынгавыя турніры ў перыяд паміж 1998 і 2006 гадамі, дасягнуў паўфіналу на чэмпіянаце свету 2003 года і фіналу Masters 2008 года. Пасля гэтага ён рэзка страціў форму і ў выніку ён выбыў з топ-16 пасля адзінаццаці сезонаў запар. Гэта значыла, што ён больш не мог аўтаматычна кваліфікавацца на турніры. Лі набраў форму ў сезоне 2011/2012, што дало яму магчымасць дасягнуць фіналаў двух рэйтынгавых турніраў запар і выйграць свой пяты тытул, а таксама зноў патраціць у топ-16. За кар'еру выканаў 184 соценныя серыі і яго гладкая гульня кіем разглядаецца некаторымі экспертамі як самая натуральная гульня, якую яны калі-небудзь бачылі.

Гульнявая кар'ера Лі датэрмінова завяршылася, калі ён быў адхілены ад спаборніцтваў WSA 12 кастрычніка 2012 года з-за дагаворных матчаў. Незалежным судом у верасні 2013 года ён быў прызнаны вінаватым ва ўплыве на вынікі сямі матчаў у 2008 і 2009 гадах і атрымаў дванаццацігадовую забарону на ўдзел у турнірах, якая будзе дзейнічаць да 12 кастрычніка 2024 года.

## Фіналы турніраў 
### Рэйтынгавыя турніры: 8 (5 перамог, 3 паразы) 
### Нізкарэйтынгавыя турніры: 3 (2 перамогі, 1 параза) 
### Нярэйтынгавыя турніры: (2 перамогі) 
* Millennium Cup — 1999
* General Cup International — 2011

### Выступы за нацыянальную зборную 
*  за зборную Англіі – 2000

### Прафесійна-аматарскія турніры 
*  – 2010
* RKGKhar Gymkhana Snooker Masters – 2013

## Крыніцы 
## Спасылкі 
* Статыстыка Стывена Лі на CueTracker.net 

Катэгорыя:Снукерысты Англіі
Андрэй Леанідавіч Моўчан

**Андрэй Леанідавіч Моўчан** () — беларускі дыпламат.

## Біяграфія 
Нарадзіўся 25 красавіка 1972 года ў Мінску.

Скончыў Беларускі дзяржаўны эканамічны ўніверсітэт, факультэт міжнародных эканамічных адносін (1994), Акадэмію кіравання пры Прэзідэнце Рэспублікі Беларусь, факультэт знешняй палітыкі і дыпламатыі (2004).

У 2008 годзе быў прызначаны намеснікам начальніка ўпраўлення знешняй палітыкі Адміністрацыі Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь.

8 снежня 2011 года прызначаны Надзвычайным і Паўнамоцным Паслом Рэспублікі Беларусь у Паўднёва-Афрыканскай Рэспубліцы. 28 верасня 2012 года стаў дадаткова прызначаным паслом у Рэспубліцы Ангола, Рэспубліцы Мазамбік і Рэспубліцы Намібія па сумяшчальніцтве. 28 лютага 2013 года стаў таксама паслом у Рэспубліцы Зімбабвэ. Займаў гэтыя пасады да 8 снежня 2017 года.

З 2018 па 2020 год працаваў дырэктарам Дэпартамента па турызме Міністэрства спорту і турызму Рэспублікі Беларусь.

З 2020 па 2025 год — Надзвычайны і Паўнамоцны Пасол Рэспублікі Беларусь у Баліварыянскай Рэспубліцы Венесуэла. З 2021 па 2025 год — пасол у Балівіі па сумяшчальніцтве.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Дыпламаты Беларусі
Катэгорыя:Паслы Беларусі ў Венесуэле
Катэгорыя:Супрацоўнікі Адміністрацыі прэзідэнта Беларусі
Гершэль

**Гершэль** () — сям’я брытанскіх вучоных нямецкага паходжанння.

* Джон Гершэль — англійскі астраном.
* Караліна Гершэль — англійскі астраном, сястра Уільяма Гершэля.
* Уільям Гершэль — англійскі фізік і астраном, сын Джона Гершэля.
* Уільям Джэймс Гершэль — заснавальнік дактыласкапіі, сын Джона Гершэля.
Гес

**Гес** — прозвішча.

## Вядомыя носьбіты 
* Вальтэр Гес — швейцарскі фізіёлаг, лаўрэат Нобелеўскай прэміі па фізіялогіі і медыцыне
* Віктар Франц Гес — аўстра-амерыканскі фізік, лаўрэат Нобелеўскі прэміі па фізіцы (1936)
* Рудольф Гес — нямецкі дзяржаўны і палітычны дзеяч
* Франц Карл Гес — нямецкі ваенны злачынец
Геснер

**Геснер** — прозвішча.

## Вядомыя носьбіты 
* Конрад Геснер, швейцарскі прыродазнавец, філолаг і бібліёграф
* Саламон Геснер, швейцарскі паэт, мастак і графік
Герман

**Герман** — імя і прозвішча нямецкага паходжання.

## Прозвішча 
* Аляксандр Віктаравіч Герман — Герой Савецкага Саюза.
* Аляксандр Пятровіч Герман — савецкі вучоны ў галіне горнай механікі.
* Аляксей Юр’евіч Герман — савецкі і расійскі кінарэжысёр, сцэнарыст
* Ганна Герман — польская спявачка.
* Дзмітрый Сяргеевіч Герман (нар. 1988) — беларускі футбаліст.
* Іаган Герман — французскі ўрач, заолаг.
* Ізраіль Рыгоравіч Герман — беларускі музыкальны педагог.
* Кірыл Конанавіч Герман (1913—1996) — беларускі гісторык.
* Макс Герман — нямецкі гісторык літаратуры і тэатра.
* Мікалай Мікалаевіч Герман — Герой Сацыялістычнай Працы.
* Міхаіл Юр’евіч Герман — расійскі пісьменнік, гісторык мастацтва.
* Настасся Рудольфаўна Герман — Герой Сацыялістычнай Працы.
* Эльвіра Уладзіміраўна Герман — беларуская лёгкаатлетка.
Яфрэйтар

[thumb|100px|[Пагон яфрэйтара Рускай Імператарскай Арміі]]
[thumb|100px|[Пагон яфрэйтара Савецкай Арміі]]

**Яфрэйтар** (ад ) — 1) воінскае званне ў арміях шэрагу краін, у тым ліку Узброеных Сілах Рэспублікі Беларусь. З’явілася ў 17 стагоддзі ў Германіі. У Савецкай Арміі з лістапада 1940 года — салдацкае воінскае званне, што ішло за радавым; прысвойвалася камандзірам часці за службовыя адзнакі ў выглядзе заахвочвання. У ВМФ адпавядае воінскаму званню старшы матрос. 2) У арміях некаторых краін — першаснае воінскае званне малодшых камандзіраў (сяржантаў).

Воінскае званне яфрэйтар можа быць прысвоена радавому, прызначанаму на пасаду, для якой штатам прадугледжана воінскае званне яфрэйтар, а таксама ў парадку заахвочвання.

Яфрэйтары могуць быць прызначанымі разводнікамі ў складзе каравулаў.

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Ваеннае кіраванне
Катэгорыя:Воінскія званні
Катэгорыя:Воінскія званні Узброеных сіл Расіі
Катэгорыя:Воінскія званні Узброеных сіл Беларусі
Ячонка (рака)

**Ячо́нка**, **Ячэнка** — рака ў Стаўбцоўскім раёне Мінскай вобласці Беларусі, правы прыток ракі Нёман.

Даўжыня ракі 21 км, плошча вадазбору 100 км². Сярэдні нахіл воднай паверхні 1,3 м/км. Пачынаецца ў балоцістай мясціне за 2 км на паўночным захадзе ад чыгуначнай станцыі Коласава і пасёлка Коласава. Упадае ў Нёман на поўдзень ад вёскі Жукаў Барок. Рэчышча каналізаванае. Вадазбор раўнінны. Прымае сцёк з меліярацыйных каналаў.

Каля ракі населеныя пункты: Баханы, Засулле, Ячнае, Ячонка, Семенчыцы, Жаўнеркавічы, Лапкі.

## Літаратура 
*  — С. 324.
*  — С. 474.
* 
* 
* Ліст карты N-35-90. Выданне 1986 г. Стан мясцовасці на 1983 г.

## Спасылкі 
* Общая характеристика речной сети Минской области (в разрезе районов) // Справочник «Водные объекты Республики Беларусь» 

Катэгорыя:Прытокі Нёмана
Катэгорыя:Рэкі Стаўбцоўскага раёна
Іван Якаўлевіч Яшкін

**Іван Якаўлевіч Яшкін** (, Шаламы, Слаўгарадскі раён, Магілёўская вобласць — ) — беларускі мовазнавец.

## Біяграфія 
Скончыў Васькавіцкую СШ (1950), Магілёўскі педагагічны інстытут (1954). У 1957—1959 гг. працаваў у Полацкім педінстытуце, з 1959 г. — у Інстытуце мовазнаўства АН Беларусі. Кандыдат філалагічных навук (1970). З 1977 г. — старшы навуковы супрацоўнік.

З 1964 года — правадзейны член Геаграфічнага таварыства Беларусі.

## Навукова-даследчыцкая дзейнасць 
Даследаваў беларускую дыялекталогію, лексікалогію, гісторыю беларускай літаратурнай мовы, тэрміналогію, анамастыку, этнаграфію, фалькларыстыку.

Аўтар прац «Беларускія геаграфічныя назвы. Тапаграфія. Гідралогія» (1971), «Узаемадзеянне рознадыялектных сістэм. Фанетыка» (1979), адзін са складальнікаў «Тлумачальнага слоўніка беларускай мовы» (т.1-2, 1977—1978; т. 5, 1982), «Тураўскага слоўніка» (т. 1-4, 1982—1985). Прымаў удзел у зборы матэрыялаў для «Дыялекталагічнага атласа беларускай мовы» у 1963 г., «Агульнаславянскага лінгвістычнага атласа» у 1964—1974 гг., зборы матэрыялау, укладанні i выданні лінгвагеаграфічных артыкулаў «Лексічнага атласа беларускіх народных гаворак» у 5 тамах (1971—1985 i да 1998). Удзельнічаў у выданні «Лексічнага атласа белаpycкіх народных гаворак» («Раслінны i жывёльны свет», т. 1, 1993; «Сельская гаспадарка», т. 2, 1994; «Чалавек», т. 3, 1996; «Побыт», т. 4, 1997; «Семантыка. Словаўтварэнне. Націск», т. 5, 1998), а таксама ў зборы матэрыялаў i распрацоўцы навуковых тэм «Лінгвістычны атлас Еўропы» (1985—1990), «Усходнеславянскія ізaгалосы» (1986—1991), «Слоўніка гаворак паўднёва-заходняй Віцебшчыны» (1986—1998), «Вывучэнне беларускіх, літоўскіх, польскіх i рускіх гаворак на тэрыторыі ўзаемадзеяння балтыйскіх i славянскіх моў» (1988—1990).

## Выбраная бібліяграфія 
* Слоўнік беларускіх мясцовых геаграфічных тэрмінаў: тапаграфія, гідралогія / І. Я. Яшкін. — Мінск: Беларуская навука, 2005. — 806 с.
* Слоўнік беларускіх імёнаў і сямейна-родавых паняццяў / І. Я. Яшкін. — Мінск: Адукацыя і выхаванне, 2013. — 440 с.

## Прэміі і ўзнагароды 
* Дзяржаўная прэмія Рэспублікі Беларусь у галіне навукі і тэхнікі (2000, у аўтарскім калектыве) — *за цыкл прац «Лексічны атлас беларускіх народных гаворак» у 5-ці тамах*.

## Крыніцы 
## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
* Яшкін Іван Якаўлевіч

Катэгорыя:Мовазнаўцы Беларусі
Катэгорыя:Кандыдаты філалагічных навук
Гетнер

**Гетнер** — прозвішча.

## Вядомыя носьбіты 
* Адольф Хрыстафоравіч Гетнер, беларускі дзяржаўны і партыйны дзеяч
* Альфрэд Гетнер, нямецкі географ
Аркадзь Апанасавіч Тоўсцік

**Аркадзь Апанасавіч Тоўсцік** (, в. Чыкілі, , Бабруйская акруга — ) — беларускі журналіст, грамадскі дзеяч. Заслужаны работнік культуры БССР (1979).

## Біяграфія 
Брат беларускага эканаміста Мікалая Тоўсціка. Вучыўся ў Глускай СШ № 2. Скончыў літаратурны факультэт Бабруйскага дзяржаўнага настаўніцкага інстытута (1954), Мінскі педагагічны інстытут (1957).

У Вялікую Айчынную вайну прымаў удзел у партызанскім руху. Пасля вызвалення раёна ад нацысцкіх захопнікаў прызваны ў армію, удзельнічаў у барацьбе супраць бандытызма на тэрыторыі Заходняй Беларусі.

З 1950 года працаваў інструктарам Бабруйскага абкама ЛКСМБ, першым сакратаром Чырвонаслабадскога РК ЛКСМБ, адказным арганізатарам ЦК ЛКСМБ. У 1953—1960 гадах — загадчык аддзела, намеснік рэдактара газеты «Чырвоная змена». З 1960 года — на партыйнай рабоце: інструктар аддзела прапаганды і агітацыі, загадчык сектара друку, выдавецтваў і паліграфіі, намеснік загадчыка аддзела прапаганды і агітацыі ЦК Кампартыі Беларусі. У 1973—1986 гадах працаваў рэдактарам газеты «Звязда».

Член ЦК КПБ у 1976—1990 гадах, дэпутат Вярхоўнага Савета БССР 9-га, 10-га і 11-га скліканняў. У 1973—1987 гадах — старшыня праўлення Саюза журналістаў БССР. Удзельнічаў у рабоце 29 сесіі Генеральнай Асамблеі Арганізацыі Аб’яднаных Нацый (1974).

З 1987 года на пенсіі. Працаваў у Беларускім фондзе культуры, займаўся пытаннямі вяртання ў краіну беларускіх нацыянальных каштоўнасцей, якія ў розныя часы былі вывезены з Беларусі.

## Узнагароды 
Мае шматлікія дзяржаўныя ўзнагароды, два медалі імя Юліуса Фучыка Міжнароднай арганізацыі журналістаў.

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Галоўныя рэдактары газеты «Звязда»
Катэгорыя:Партызаны Вялікай Айчыннай вайны
Катэгорыя:Дэпутаты Вярхоўнага Савета БССР 9-га склікання
Катэгорыя:Дэпутаты Вярхоўнага Савета БССР 10-га склікання
Катэгорыя:Дэпутаты Вярхоўнага Савета БССР 11-га склікання
Катэгорыя:Члены ЦК КПБ
Катэгорыя:Выпускнікі БДПУ імя Максіма Танка
Катэгорыя:Заслужаныя работнікі культуры Беларускай ССР
Тоўсцік

**Тоўсцік** — беларускае прозвішча.

## Вядомыя носьбіты 
* Аляксей Леанідавіч Тоўсцік — беларускі фізік.
* Аркадзь Апанасавіч Тоўсцік (1925—2009) — беларускі журналіст.
* Мікалай Апанасавіч Тоўсцік (нар. 1921) — беларускі эканаміст, выкладчык.
* Уладзімір Антонавіч Тоўсцік (нар. 1949) — беларускі мастак.
Людміла Яўгенаўна Радзецкая

**Людміла Яўгенаўна Радзецкая** (нар. , Віцебск) — беларускі вучоны ў галіне акушэрства і гінекалогіі. Доктар медыцынскіх навук (2001).

## Біяграфія 
Скончыла Віцебскі медыцынскі інстытут (1982), працуе ў ім з 1986 (з 2001 прафесар кафедры, адначасова загадчык курса павышэння кваліфікацыі спецыялістаў). Навуковыя працы па гінекалагічнай эндакрыналогіі, генітальным эндаметрыёзе.

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Гінеколагі Беларусі
Катэгорыя:Акушэры Беларусі
Катэгорыя:Дактары медыцынскіх навук
Катэгорыя:Эндакрынолагі Беларусі
Уладзімір Аркадзьевіч Сакалоўскі

**Уладзімір Аркадзьевіч Сакалоўскі** — беларускі дыпламат.

13 сакавіка 1998 года прызначаны быў Надзвычайным і Паўнамоцным Паслом Рэспублікі Беларусь у Рэспубліцы Індыя. 17 снежня 1999 года стаў таксама паслом у Народнай Рэспубліцы Бангладэш. Адстаўлены з гэтых пасад быў 20 ліпеня 2004 года.

Катэгорыя:Дыпламаты Беларусі
Алег Мікалаевіч Лапцёнак

**Алег Мікалаевіч Лапцёнак** — беларускі дыпламат.

Быў начальнікам упраўлення ўніверсальных міжнародных арганізацый Міністэрства замежных спраў.

24 снежня 2004 года прызначаны быў Надзвычайным і Паўнамоцным Паслом Рэспублікі Беларусь у Рэспубліцы Індыя. Зняты з гэтай пасады быў 30 чэрвеня 2011 года.

Катэгорыя:Дыпламаты Беларусі
Уладзімір Анатольевіч Гошын

**Уладзі́мір Анато́льевіч Го́шын** (нар. 31 жніўня 1962, сяло Джурун Мугалжарскага раёна Акцюбінскай вобласці, Казахстан) — беларускі дзяржаўны дзеяч і дыпламат.

## Біяграфія 
Працаваў настаўнікам англійскай мовы Сольскай сярэдняй школы Смаргонскага раёна Гродзенскай вобласці.

З 1988 года паступіў на службу ў мытныя органы. Праходзіў службу ў Мінскай рэгіянальнай мытні, ДМК Беларусі, Упраўленні знешнепалітычнай і знешнеэканамічнай дзейнасці Кіраўніцтва справамі Савета Міністраў Беларусі. У 1994—1997 гадах — начальнік аддзела, намеснік начальніка Мінскай рэгіянальнай мытні. У 1997—1998 гадах — галоўны спецыяліст Дзяржаўнага сакратарыята Савета бяспекі Беларусі.

Быў намеснікам Старшыні Дзяржаўнага мытнага камітэта Рэспублікі Беларусь. 26 лютага 2008 года атрымаў пасаду першага намесніка. 30 чэрвеня 2011 года сыйшоў у адстаўку з гэтай пасады і прызначаны Надзвычайным і Паўнамоцным Паслом Рэспублікі Беларусь у Рэспубліцы Індыя, адстаўлены быў 13 снежня 2011 года.

З 1 лютага 2012 года па 31 студзеня 2016 года — член Калегіі (Міністр) па мытным супрацоўніцтве Еўразійскай эканамічнай камісіі.

13 чэрвеня 2016 года быў прызначаны Надзвычайным і Паўнамоцным Паслом Рэспублікі Беларусь у Сацыялістычнай Рэспубліцы В'етнам, Надзвычайным і Паўнамоцным Паслом Рэспублікі Беларусь у Каралеўстве Камбоджа па сумяшчальніцтве. 15 снежня таго ж года прызначаны амбасадарам у Лаосе, М'янме і Тайландзе па сумяшчальніцтве. Вызвалены ад гэтых пасад 10 лютага 2022 года.

Катэгорыя:Выпускнікі Мінскага дзяржаўнага лінгвістычнага ўніверсітэта
Катэгорыя:Дыпламаты Беларусі
Катэгорыя:Паслы Беларусі ў Камбоджы
Катэгорыя:Паслы Беларусі ў Лаосе
Катэгорыя:Паслы Беларусі ў М’янме
Катэгорыя:Паслы Беларусі ў Тайландзе
Марцін Гоўлд

**Марцін Гоўлд** (; нар. , , Англія) — англійскі прафесійны гулец у снукер. Пераможца German Masters 2016 года. З восені 2010 года да зімы 2014 года і з пачатку сезона 2015/2016 уваходзіць у топ-32 сусветнага рэйтынгу.

Пачаў прафесійную кар’еру ў 2000 годзе ва ўзросце 18 гадоў, а ў 2003 годзе дайшоў да 1/32 фіналу ў кваліфікацыі да чэмпіянату свету. У 2007 годзе дэбютаваў у асноўнай стадыі рэйтынгавага турніру на Трафеі Паўночнай Ірландыі, а ў сезоне 2008/2009 упершыню патрапіў у асноўную стадыю турніру Трайной кароны на чэмпіянаце Вялікабрытаніі, у 1/8 фіналу рэйтынгавага спаборніцтва на адкрытым чэмпіянаце Уэльса і здзейсніў дэбют у асноўнай стадыі чэмпіянату свету, пасля чаго патрапіў у топ-48 рэйтынгу. У 2010 годзе прайшоў у другі раўнд чэмпіянату свету, першы рэйтынгавы чвэрцьфінал на World Open і першы фінал прафесійнага турніру на адным з этапаў серыі PTC у Шэфілдзе, а таксама дэбютаваў у топ-32 рэйтынгу, а ў 2011 годзе выйшаў у свой першы рэйтынгавы фінал на заключным турніры серыі Players Tour Championship, дзе саступіў Шону Мёрфі, у другі раз дайшоў да 1/8 фіналу сусветнага першынства і патрапіў у топ-16 снукерыстаў свету, пасля чаго дэбютаваў на найбуйнейшым запрашальным турніры, Мастэрс, у пачатку 2012 года і падняўся на найвышэйшае для сябе 11-е месца ў рэйтынгу. У сезоне 2012/2013 выйграў адзін з этапаў PTC, а таксама нярэйтынгавыя турніры — Snooker Shoot-Out і Championship League. У пачатку сезона 2015/2016 дайшоў да фіналу адкрытага чэмпіянату Аўстраліі, дзе ў вырашальным фрэйме саступіў Джону Хігінсу, а пазней упершыню дайшоў да чвэрцьфіналу турніру Трайной кароны на чэмпіянаце Вялікабрытаніі, другім па значнасці рэйтынгавым турніры пасля чэмпіянату свету. У 2016 годзе атрымаў сваю першую рэйтынгавую перамогу на German Masters, пасля чаго вярнуў сабе месца ў топ-16 рэйтынгу, якое страціў у канцы 2012 года.

У агульнай колькасці займаў 11-ы радок у сусветным рэйтынгу два тыдні. За сваю прафесійную кар’еру аформіў больш за 180 соценных брэйкаў і ўваходзіць у топ-40 снукерыстаў з найбольшай колькасцю соценных серый у гісторыі снукера, а таксама зарабіў больш за 900 тысяч фунтаў стэрлінгаў прызавых грошай, уваходзячы ў топ-50 снукерыстаў у гісторыі па іх колькасці. У 2018 годзе выканаў свой адзіны максімальны брэйк.

## Фіналы турніраў 
### Рэйтынгавыя турніры: 3 (1 перамога, 2 паразы) 

### Нізкарэйтынгавыя турніры: 5 (1 перамога, 4 паразы) 
### Прафесійныя снукерныя турніры: 12 (5 перамог, 7 паразаў) 

### Турніры па снукеры з шасцю чырвонымі шарамі: 1 (1 параза) 
### Кваліфікацыйныя туры: 1 (1 параза) 
## Выступы на прафесійных снукерных турнірах 
## Крыніцы 
## Спасылкі 
* Профіль на World Snooker 
* Статыстыка Марціна Гоўлда на CueTracker.net 

Катэгорыя:Снукерысты Англіі
Катэгорыя:Пераможцы German Masters (снукер)
Аляксей Анатольевіч Мажухоў

**Аляксей Анатолевіч Мажухоў** — беларускі дыпламат.

15 жніўня 2002 года быў прызначаны Надзвычайным і Паўнамоцным Паслом Рэспублікі Беларусь у Аб’яднаным Каралеўстве Вялікабрытаніі і Паўночнай Ірландыі. 5 жніўня 2004 года быў таксама прызначаны паслом у Рэспубліцы Ірландыя па сумяшчальніцтве . 4 жніўня 2006 года быў адстаўлены з абодвух гэтых пасад.

Катэгорыя:Дыпламаты Беларусі
Уладзімір Мікалаевіч Чушаў

**Уладзі́мір Мікала́евіч Чу́шаў** (, Гомель) — беларускі дыпламат.

## Біяграфія 
Скончыў будаўнічы факультэт Беларускага інстытута інжынераў чыгуначнага транспарту (1985) і юрыдычны факультэт Беларускага дзяржаўнага універсітэта (1995).

1985—1995 — выкладчык, намеснік дырэктара прафесійна-тэхнічнага вучылішча (г. Мінск), вядучы спецыяліст юрыдычнага ўпраўлення Міністэрства архітэктуры і будаўніцтва.

1995—1998 — трэці сакратар, загадчык сектара, начальнік аддзела міжнародных дагавораў дагаворна-прававога ўпраўлення Міністэрства замежных спраў.

1998—2002 — саветнік Пасольства Рэспублікі Беларусь у Саюзнай Рэспубліцы Югаславія.

2002—2006 — намеснік начальніка Галоўнага дагаворна-прававога ўпраўлення Міністэрства замежных спраў.

2006—2009 — саветнік-пасланнік Пасольства Рэспублікі Беларусь у Рэспубліцы Польшча.

2009—2011 — начальнік Галоўнага дагаворна-прававога ўпраўлення Міністэрства замежных спраў, член Калегіі МЗС.

26 жніўня 2011 года прызначаны Надзвычайным і Паўнамоцным Паслом Рэспублікі Беларусь у Рэспубліцы Сербія. 3 снежня 2013 года быў прызначаны дадаткова паслом у Чарнагорыі і ў Рэспубліцы Македонія па сумяшчальніцтве.

27 красавіка 2017 года быў вызвалены з пасады Надзвычайнага і Паўнамоцнага Пасла Рэспублікі Беларусь у Рэспубліцы Сербія, Чарнагорыі і Македоніі ў сувязі з пераходам да іншага наймальніка.

12 лютага 2019 года быў прызначаны Надзвычайным і Паўнамоцным паслом Рэспублікі Беларусь у Рэспубліцы Польшча. 13 мая 2022 года вызвалены ад пасады.

Катэгорыя:Паслы Беларусі ў Сербіі
Катэгорыя:Паслы Беларусі ў Паўночнай Македоніі
Катэгорыя:Паслы Беларусі ў Чарнагорыі
Катэгорыя:Дыпламаты Беларусі
Гібсан

**Гібсан**:
* Алтэя Гібсан — амерыканская тэнісістка
* Даран Гібсан (нар. 1987) — ірландскі футбаліст
* Дэбі Гібсан — амерыканская спявачка
* Мэл Гібсан — амерыкана-аўстралійскі акцёр
* Эдвард Джордж Гібсан — астранаўт ЗША
Уладзімір Рыгоравіч Шчасны

**Уладзімір Рыгоравіч Шчасны** (, Смаргонь — , Мінск; Псеўданімы: *Драздоў* [ад дзявочага прозвішча маці], *Уладзімір Драздоў*, *Уладзімір Скольскі*) — беларускі дыпламат, пісьменнік, перакладчык і публіцыст.

## Біяграфія 
Нарадзіўся 25 лістапада 1948 года ў Смаргоні.

Скончыў Смаргонскую СШ № 2, у 1972 годзе Мінскі педінстытут замежных моў. У 1972 годзе стажыраваўся ў Пакістане. У 1976—1977 гадах працаваў выкладчыкам у Мінскім педінстытуце замежных моў. У 1978 годзе Скончыў курсы ААН пры Маскоўскім інстытуце замежных моў імя М. Тарэза. 

У 1978—1982 гадах — супрацоўнік службы рускіх пісьмовых перакладаў Сакратарыята ААН у Нью-Ёрку. Затым працаваў на розных пасадах у Міністэрстве замежных спраў Рэспублікі Беларусь. Жыў у Мінску.

Памёр 15 лістапада 2020 года ў Мінску. Пахаваны ў в. Кеўлы Смаргонскага раёна.

## Дыпламатычная служба 
У 1992—1993 гадах — член Калегіі МЗС Беларусі. З 1993 года — павераны у справах Рэспублікі Беларусь у Літве. У 1995—2000 гадах — Надзвычайны і Паўнамоцны пасол Рэспублікі Беларусь у Вялікабрытаніі і, па сумяшчальніцтве, у Ірландыі. У 2001—2013 гадах — старшыня Нацыянальнай камісіі Рэспублікі Беларусь па справах ЮНЕСКА. Мае ранг Надзвычайнага і Паўнамоцнага пасла.

У 2003 годзе быў ініцыятарам правядзення ў Залессі міжнароднай канферэнцыі «Гістарычныя сядзібы. Стан і перспектывы», а таксама падрыхтоўкі пры садзейнічанні ЮНЕСКА дакументаў на рэстаўрацыю былога маёнтка М. К. Агінскага і атрыманне копіі архіва кампазітара з Дзяржаўнага архіва старажытных актаў у Маскве.

## Творчасць 
У галіне мастацкага перакладу працаваў з 1977 года. Перакладаў на беларускую з англійскай і урду. Аўтар артыкулаў аб культуры, гісторыі выяўленчага мастацтва.

У перакладзе У. Шчаснага выйшла кніга прозы К. Макалерс «Балада пра сумнае кафэ» (1988). Складальнік і перакладчык зборніка «Амерыканскае дэтэктыўнае апавяданне» (1993). Пераклаў паасобныя творы Э. По, Э. С. Гарднера і інш.

Аўтар драматычных твораў, якія пастаўлены Нацыянальным акадэмічным тэатрам імя Якуба Коласа.

Аўтар кніг «Художники Парижской школы из Беларуси: эссе, биографии, путеводитель» (2012), «Париж», «Альбатросы», каталогу выстаўкі «Мастакі Парыжскай школы з Беларусі» (21.9.2012―14.1.2013 у Мінску).

## Цікавыя факты 
Уладзімір Шчасны быў шчырым аматарам творчасці беларускага мастака Фердынанда Рушчыца і быў закаханы ў ягоную карціну "Ля касцёла" настолькі, што заказаў рэстаўратару яе жывапісную копію, якую павесіў на ганаровае месца ў сваім доме. Ён прагнуў штодзённага кантакта з карцінай, паказваў яе шматлікім гасцям. Лічыў, што гэта карціна, як ніякая іншая, перадае асаблівы настрой і духоўную сутнасць Заходняй Беларусі.

## Узнагароды 
* Ганаровыя граматы Савета Міністраў Рэспублікі Беларусь (17.11.1998, 3.4.2006).
* Медаль Францыска Скарыны (6.2.2009).

## Літаратура 
* Кто есть кто в Республике Беларусь. — Мн., 1999.
* *Пастернак Т.* Из Беларуси в парижский «Улей» // Народнае слова. — 2010. — 10 июня.
*  — Т. 6.

Катэгорыя:Дыпламаты Беларусі
Катэгорыя:Перакладчыкі з англійскай мовы
Катэгорыя:Перакладчыкі з урду
Катэгорыя:Перакладчыкі на беларускую мову
Катэгорыя:Ганаровыя грамадзяне Смаргоні
Гігевіч

**Гігевіч** — прозвішча.

## Вядомыя носьбіты 
* Васіль Сямёнавіч Гігевіч — беларускі пісьменнік
* Сяргей Міхайлавіч Гігевіч — беларускі футбаліст (паўабаронца) і трэнер
Гілевіч

**Гіле́віч** — беларускае прозвішча.

## Вядомыя носьбіты 
* Жанна Вікенцьеўна Гілевіч (нар. 1933) — беларускі краязнавец.
* Мікалай Гілевіч — беларускі пісьменнік, журналіст, перакладчык.
* Ніл Сымонавіч Гілевіч — беларускі паэт і грамадскі дзеяч.
* Ніна Іванаўна Гілевіч (1931—2003) — беларускі мовазнавец.
Мастэрс 2011 (снукер)

**Мастэрс 2011** (, таксама вядомы як *2011 Ladbrokes Mobile Masters* — па назве спонсара) — прафесійны нярэйтынгавы турнір па снукеры, які праходзіў з 9 па 16 студзеня 2011 года на арэне «Уэмблі», у Лондане. Турнір стаў 37-м розыгрышам Мастэрс, які праводзіцца штогод з 1975 года. Упершыню турнір Мастэрс спансавала кампанія Ladbrokes. Прызавы фонд турніру склаў £500,000 (на £14,000 больш, чым у мінулым годзе), з якіх £150,000 атрымаў пераможца.

У турніры прыняло ўдзел 16 гульцоў, якія займалі найвышэйшыя пазіцыі ў афіцыйным рэйтынгу.

Марк Сэлбі, леташні чэмпіён, саступіў ужо ў першым крузе пятнаццатаму нумару сусветнага рэйтынгу Марку Кінгу - 4:6. У першым матчы, супраць Марка Фу, Стывен Магуайр зрабіў вышэйшы брэйк турніру - 142 балы. Мастэрс 2011 стаў першым прафесійным снукерным турнірам, у фінале якога сустрэліся два азіяцкіх снукерыста. Дзін Дзюньхуэй выйграў фінальны паядынак у Марка Фу - 10:4. Гэтая перамога прынесла Дзіну шосты прафесійны тытул у кар'еры. Апроч таго, ён стаў першым кітайскім гульцом, які выйграў турнір Мастэрс.

## Асноўная сетка 
Катэгорыя:Мастэрс (снукер)
Катэгорыя:Студзень 2011 года
Фанк-рок

**Фанк-рок** — музычны жанр, які спалучае элементы року і фанка. Раннія ўвасаблення былі пачутыя ў канцы 1960-х-сярэдзіне 1970-х гадоў ад такіх музыкантаў, як Джымі Хендрыкс, ,  і іншыя. У канцы 1980-х і 1990-х, фанк-рок-музыка перажыла ўсплеск папулярнасці, такія групы як , , , Red Hot Chili Peppers,  і  змешвалі фанк-рок з рознымі жанрамі, асабліва хэві-металам, хіп-хопам, эксперыментальный рок і панк-рокам, што прывяло да з'яўлення ў фанк-рок паджанраў «фанк-метал» і «дэнс-панк».

Таксама да жанру «Фанк-рок» належать новыя альбомы і песні ў творчасці такіх гуртоў, як: Paramore, Muse, Fall out Boy, Panic! At The Disco.

Да жанру фанк-метал адносяць дэбютны альбом групы Slipknot «».

## Еўрапейскія калектывы і музыканты 
* 
* 
* 
* 
* 
* Red Hot Chili Peppers
*  і 
* Fall out Boy
* Panic! At The Disco
* Maroon 5
* Audio Bullys

## Фанк-рок у славянскіх краінах 
* 
* КонтраБанда
* Стас Шурынс
* 
* 

Катэгорыя:Музычныя жанры
Гілмар

**Гілмар**  ( альбо *Gilmore*) — прозвішча.

## Вядомыя носьбіты 
* Дуглас Гілмар, канадскі гітар
* Дэвід Гілмар, гітарыст Pink Floyd
* Мэры Гілмар, аўстралійская паэтэса
* Фрэдэрык Гілмар, амерыканскі баксёр
Аляксандр Яўхімавіч Мангейм

**Аляксандр Яўхімавіч Мангейм** (,  — ) — беларускі вучоны ў галіне хірургіі. Доктар медыцынскіх навук, прафесар.

## Біяграфія 
Нарадзіўся ў сям’і службоўца. Скончыў класічную гімназію ў Мінску, Парыжскі медыцынскі інстытут (1914), быў ардынатарам адной з парыжскіх клінік.

У 1915 здаў дзяржаўныя іспыты на званне ўрача ў Дэрпцкім універсітэце. У часы вайны працаваў хірургам у расійскім войску.

У 1919—1921 — хірург Ігуменскай раённай бальніцы. З 1921 г. на медыцынскім факультэце Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэта (з 1930 — Мінскі медыцынскі інстытут); ардынатар (1921—1924), асістэнт, пасля дацэнт хірургічнай клінікі пры ўніверсітэце (1924—1930), з 1934 — загадчык кафедры  хірургіі.

У 1941—1945 гг. — на кафедры шпітальнай хірургіі  (у 1943—1945 — загадчык). У 1945—1955 — загадчык кафедры шпітальнай хірургіі Чарнавецкага медыцынскага інстытута.

## Працы 
Навуковыя працы па пытаннях хірургіі дзіцячага ўзросту, гнойнай хірургіі і траўматалогіі.
* «Матэрыялы да вывучэння пытання па этыялогіі і патагенезе знявечвальных артрытаў» (1929, эксперыментальнае даследаванне)
* «Дзіцячая хірургія» (1933, падручнік)
* «Матэрыялы да вывучэння пытання па этыялогіі і патагенезе знявечвальных артрытаў» (1934, доктарская дысертацыя)
* «Патагенез, клініка і лячэнне ляктацыйнага мастыту» (1936, манаграфія)

## Прэміі і ўзнагароды 
Доктар медыцынскіх навук (1934), прафесар (1935).

Заслужаны дзеяч навукі Таджыкскай ССР (1945).

Ордэн Працоўнага Чырвонага Сцяга, медалі.

## Ушанаванне памяці 
У Чарнаўцах на доме, дзе жыў Аляксандр Мангейм, усталяваная памятная дошка.

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Хірургі Беларусі
Катэгорыя:Выпускнікі Карлава ўніверсітэта
Катэгорыя:Выкладчыкі БДМУ
Катэгорыя:Выкладчыкі БДУ
Хаім Лейбавіч Маршак

**Хаім Лейбавіч Маршак** (,  — ) — беларускі вучоны ў галіне фтызіятрыі. Доктар медыцынскіх навук, прафесар. Заслужаны дзеяч навукі Беларусі (1940).

## Біяграфія 
Нарадзіўся ў сям’і лекара. Скончыў фізіка-матэматычны (1911) і медыцынскі факультэты (1914) Маскоўскага ўніверсітэта. У гады Першай сусветнай вайны служыў урачом у шпіталі. З 1921 галоўны лекар першага ў Беларусі супрацьтуберкулёзнага дыспансера і адначасова (з 1922) асістэнт факультэцкай тэрапеўтычнай клінікі БДУ. У 1928 па яго ініцыятыве быў створаны НДІ туберкулёзу Наркамата аховы здароўя БССР, які ён узначальваў у 1928—1941 і ў 1944—1958; адначасова прафесар Мінскага медінстытута. Старшыня Беларускага таварыства фтызіятраў (1956)

Навуковыя працы па праблемных пытаннях туберкулёзу.

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Медыкі Беларусі
Катэгорыя:Нарадзіліся ў Мінску
Катэгорыя:Дактары медыцынскіх навук
Ірма Барысаўна Масэ

**Ірма Барысаўна Масэ** (, ) — беларускі вучоны ў галіне радыяцыйнай генетыкі. Доктар біялагічных навук.

## Біяграфія 
Скончыла Беларускі дзяржаўны ўніверсітэт (1960). З 1964 г. у Інстытуце генетыкі і цыталогіі Нацыянальнай Акадэміі навук Беларусі (з 1992 г. загадчык лабараторыі).

Навуковыя працы па генетычных выніках радыяцыйных і хімічных уздзеянняў, спосабах аховы спадчыннасці ад працяглага (хранічнага) ўздзеяння іанізуючай радыяцыі. Распрацавала радыепраектар, які прыгнечвае ўзнікненне радыяцыйных мутацый.

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Дактары біялагічных навук
Марк Кінг

**Марк Кінг** (; нар. , , Англія) — англійскі прафесійны гулец у снукер. Пераможца Адкрытага чэмпіянату Паўночнай Ірландыі 2016 года. Былы 11-ы нумар сусветнага рэйтынгу (2002–2003), з сезона 1997/1998 да сезона 2012/2013 нязменна ўваходзіў у топ-32.

Пачаў прафесійную кар'еру ў 1991 годзе ва ўзросце 17 гадоў, а ў пачатку 1993 года дэбютаваў у асноўнай стадыі рэйтынгавага турніру на адкрытым чэмпіянаце Еўропы. У 1994 годзе дэбютаваў на чэмпіянаце свету, а ў 1997 годзе, знаходзячыся па-за межамі топ-32 упершыню выйшаў у фінал рэйтынгавага турніру на адкрытым чэмпіянаце Уэльса, дзе саступіў Стывену Хендры (2:9). У сезоне 1997/1998 выйшаў у чвэрцьфінал чэмпіянату Вялікабрытаніі і ў паўфінал адкрытага чэмпіянату Уэльса, што дазволіла яму ўвайсці ў топ-16 рэйтынгу ў наступным сезоне і здзейсніць дэбют на найбуйнейшым запрашальным турніры Мастэрс, дзе ён дайшоў да чвэрцьфіналу. У сезоне 2002/2003 падняўся на 11-е месца ў рэйтынгу, якое стала найвышэйшым у яго кар'еры, а ў 2004 годзе ў другі раз дайшоў да рэйтынгавага фіналу на Айрыш Мастэрс, дзе прайграў Пітэру Эбдану з лікам 7:10, і дайшоў да паўфіналу чэмпіянату Вялікабрытаніі, што стала яго найлепшым вынікам на другім найбуйнейшым рэйтынгавым спаборніцтве. У сезоне 2008/2009 вярнуўся ў топ-16, а ў 2011 годзе ў другі раз дайшоў да чвэрцьфінальнай стадыі Мастэрс. На чэмпіянатах свету сем разоў даходзіў да 1/8 фіналу (1998, 1999, 2001, 2002, 2008, 2009, 2013), але ніколі не праходзіў далей.

У агульнай колькасці займаў 11-ы радок у сусветным рэйтынгу адзін сезон, а ў топ-16 уваходзіў — чатыры з паловай сезоны. За сваю прафесійную кар'еру зрабіў больш за 100 соценных брэйкаў, уключаючы яго найвышэйшую серыю ў 146 балаў, якую ён аформіў на чэмпіянаце Вялікабрытаніі 2006 года, і ўваходзіць у топ-50 гульцоў з найбольшай колькасцю соценных серый у гісторыі снукера, а таксама зарабіў больш за мільён фунтаў стэрлінгаў прызавых грошай, уваходзячы у топ-40 снукерыстаў у гісторыі па іх колькасці.

## Спасылкі 
* Профіль на World Snooker 
* Статыстыка Марка Кінга на CueTracker.net 

Катэгорыя:Снукерысты Англіі