open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
10.5 cm Feldhaubitze 98/09

**10.5 cm Feldhaubitze 98/09** (*105-мм палявая гаўбіца 98/09*) — нямецкая гаўбіца, з’яўляецца мадыфікацыяй гаўбіцы ўзору 1898 года. Стаяла на ўзбраенні Германскай імперыі, Асманскай імперыі, Румыніі, выкарыстоўвалася падчас Першай сусветнай вайны.

## Гісторыя 
Першапачатковы варыянт гарматы распрацаваны  у 1904—1908 гадах Rheinmetall. Гаўбіца была мадэрнізавана канцернам Krupp, атрымаўшы новы механізм аддачы і новы лафет. Ля гарматнага шчыта былі ўсталяваны дзве сядушкі. Да пачатку Першай сусветнай вайны было выпушчана 1260 адзінак зброі.

## Боепрыпасы 
Для гаўбіцы выкарыстоўваліся тры варыянты снарадаў і тры варыянты прыцэльных прыстасаванняў, а таксама адмысловы прыцэл для навеснай стральбы і простага навядзення. Варыянты снарадаў:

* Feldhaubitz granate 98: маса 15,8 кг, разрыўны. Пры стральбе гэтым снарадам — далёкасць стральбы да 6300 м.
* Feldhaubitz granate 05: маса 15,7 кг, разрыўны
* Feldhaubitz schrapnel 98: маса 12,8 кг, шрапнэль

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
* 10.5 cm leFH 98/09 from Landships.
* List and pictures of World War I surviving 10.5 lFH 98/09 howitzers

Катэгорыя:Артылерыя калібра 105 мм
Катэгорыя:Артылерыя Германіі ў Першай сусветнай вайне
Катэгорыя:Гаўбіцы
Дзікласмта

**Дзікласмта** — вяршыня ва ўсходняй частцы Вялікага Каўказа, на мяжы Грузіі, Дагестана і Чачні. Вышыня 4285 м. Складзена з гліністых сланцаў і пясчанікаў. Ёсць ледавікі.

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Горы Расіі
Катэгорыя:Геаграфія Чачні
Катэгорыя:Геаграфія Дагестана
Катэгорыя:Горныя вяршыні Грузіі
Катэгорыя:Горныя вяршыні Каўказа
Дзюбуа

**Дзюбуа** — прозвішча.

## Вядомыя носьбіты 
* Амбруаз Дзюбуа — французскі мастак
* Гіём Дзюбуа — французскі дзяржаўны дзеяч
* Жан-Поль Дзюбуа — французскі пісьменнік
* Мары Дзюбуа — французская актрыса
* Станіслаў Дзюбуа — польскі палітычны дзеяч, журналіст
* Уільям Эдуард Бёркхарт Дзюбуа — амерыканскі гісторык
* Эжэн Дзюбуа — галандскі антраполаг
Дзюрок (парода свіней)

**Дзюрок** — парода свіней мяснога кірунку. Выведзена ў 1860 годзе ў ЗША, дзе і цяпер найбольш пашырана. На Беларусі гадуюць на племянной ферме ў Гродзенскім раёне з 1987 года. Выкарыстоўваюць у прамысловым скрыжаванні і пры стварэнні спецыяльных мясных ліній.

Жывёлы з шырокімі і глыбокімі грудзямі, доўгім тулавам, аркападобнай спіной і звіслым крыжам, з вялікімі кумпякамі. Масць ад цёмна- да светла-чырвонай м залаціста-рыжая. Жывая маса дарослых кнуроў да 277, матак 245 кг, даўжыня тулава адпаведна 171 і 162 см. Пладавітасць 9-10 парасят за апарос.

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Пароды свіней
Дзюрок

**Дзюрок**:
* Жэрар Дзюрок — дывізійны генерал і гран-маршал двара Напалеона I
* Дзюрок (парода свіней)
* Дзюрок (станцыя метро)
Бацвіннік

**Бацвіннік** — халодны суп, прыгатаваны з бурачнага бацвіння.

Можа гатавацца на вадзе, квасе або кіслай заквасцы.

## Складнікі 
Для прыгатавання выкарыстоўваюць маладыя буракі з бацвіннем (1-2), бульбу (3), рэпчатую цыбулю (1), моркву, таматы (2-4), агуркі (2-3) і зеляніну. Пры гатаванні на квасе (3 літры) выкарыстоўваюць бацвінне (1 пучок) без буракоў, свежыя агуркі (4-6), зялёную цыбулю і кроп. Таксама бывае бацьвіньнік з рыбай, у якім выкарыстоўваюць: шпінат і шчаўе — па 250 грамаў, хлебны квас — 1 літр, свежыя агуркі — 2, адварную рыбу — 250 грамаў, лімонную цэдру — 1 чайная лыжка, зялёную цыбулю — 75 грамаў, корань хрэна — 50 грамаў і кроп.

У выпадку гатавання на квасе бацвінне спачатку адварваюць у вадзе цягам 15 хвілін. Затым ваду зліваюць, бацвінне астуджаюць і наразаюць дробнымі кавалкамі. Нарэзаныя дробнымі кубікамі агуркі змешваюць з бацвіннем і апускаюць у квас, куды дадаюць зеляніну. Такую страву падаюць да стала астуджанай.

Пры гатаванні бацвінніка з рыбай шчаўе і шпінат добра прамываюць, прыпускаюць у гарачай вадзе і прапускаюць праз сіта. Атрыманую зялёную масу астуджаюць, пасля чаго ў яе дадаюць лімонную цэдру і квас, нарэзаныя кубікамі агуркі, зялёную цыбулю і кроп. Пасля гэтага бацвіннік падаюць разам з адварной рыбай (акунь, ласось, сёмга, омуль і нельма) і коранем хрэна.

Катэгорыя:Славянская кухня
Катэгорыя:Беларуская кухня
Катэгорыя:Халодныя супы
Катэгорыя:Супы з агародніны
Катэгорыя:Стравы на аснове квасу
Катэгорыя:Стравы з буракоў
Вегета-сасудзістая дыстанія

**Вегета-сасу́дзістая дыстані́я** — разлад рэгуляцыі тонусу сасудаў. Пад **вегета-сасудзістай дыстаніяй (ВСД)** маюць на ўвазе поліэтыялагічны сіндром, характарызавальны дысфункцыяй вегетатыўнай нервовай сістэмы. Тэрмін «вегета-сасудзістая дыстанія» з’яўляецца састарэлым і абывацельскім, яго няма ў сучаснай Міжнароднай класіфікацыі хвароб (дыягназ саматорфнай вегетатыўнай дысфункцыі нервовай сістэмы прысутнічае ў Міжнароднай класіфікацыі хвароб (МКХ), у МКХ-10 ён ідзе пад кодам F 45.3).

Частае ўжыванне тэрміна «вегета-сасудзістая дыстанія» тэрапеўтамі, кардыёлагамі і неўрапатолагамі звязана з тым, што такія сіндрамальныя дыягназы зручныя, яны дазваляюць не затрачваць час на дыягнастычны пошук канкрэтных прычын расстройства; іншай прычынай частага ўжывання тэрміна з’яўляецца павольная перабудова стэрэатыпаў клінічнага мыслення, якія склаліся. Блізкі па сэнсе да тэрміна «вегета-сасудзістая дыстанія» тэрмін «**нейрацыркуляторная дыстанія**», які таксама адсутнічае ў Міжнароднай класіфікацыі хвароб і таксама шырока выкарыстоўваецца тэрапеўтамі, кардыёлагамі і неўролагамі.

Як правіла, вегетатыўныя парушэнні, якія традыцыйна адносяцца да паняцця вегета-сасудзістай дыстаніі, другасныя і ўзнікаюць на фоне псіхічных або саматычных захворванняў, пры арганічным паражэнні ЦНС, з прычыны гарманальных зрухаў у падлеткавым узросце.

## Папярэджанне 
Немач прадухіляюць дастатковае высыпанне, 4-разовае харчаванне з перавагай гародніны і садавіны і адмова ад шкодных звычак на карысць штодзённай размінкі дзеля пераадолення стрэсу. Трэба штодня гуляць на свежым паветры, пазбягаць дадавання солі ў ежу і захоўваць здаровую вагу. Пры дыстаніі з паніжаным крывяным ціскам (гіпатанія) карысна на сняданак і ў абед выпіваць па кубку моцнай гарбаты або кавы (без цукру).

## Прычыны 
Нядужасць выклікаюць інфекцыя, стрэс і шкодныя ўмовы працы; 2) дыхальны — пачашчанае дыханне, немагчымасць зрабіць глыбокі ўдых і нечаканыя глыбокія ўдыхі; 3) дысдынамічны — павышэнне або паніжэнне артэрыяльнага ціску; 4) тэрмарэгуляторны — павышэнне тэмпературы цела да +37&nbsp;°C — +38°С або паніжэнне да менш як +35&nbsp;°C на кароткі (прыступ) або працяглы тэрмін, ці пастаянна; 5) дыспенсічны — боль у жываце, млосць, ірвота, адрыжка і парушэнне рухавасці кішачніка праз стрэс.

## Дыягностыка 
Для выяўлення нядужасці праводзіцца да 7 абследаванняў у кардыёлага, нейролага і эндакрынолага: электракардыяграма, рэнтгенаграфія грудной клеткі, ультрагукавое даследаванне сэрца, брушной поласці і шчытападобнай залозы, артастатычная проба, аналіз крыві на гармоны і содневы нагляд за артэрыяльным ціскам.

## Лячэнне 
Нядужасць лечуць пры дапамозе настоек валяр’яну і сардэчніка, якія аднаўляюць працу сэрца. Таксама прызначаюць электрасон і электрафарэз, масаж шыйнага і груднога аддзелаў хрыбетніка, а таксама азотныя, вуглякіслыя і радонавыя ванну і душ, абгортванне і абліванне. Урэшце для трываласці да стрэсу і заразных хвароб прапісваюць настойку жэньшэню. Пры паніжаным ціску прымаюць настойкі араліі, лімонніку і элеўтэракоку.

Катэгорыя:Захворванні нервовай сістэмы
Катэгорыя:Неўралогія
Катэгорыя:Псіхатэрапія
122-мм гаўбіца ўзору 1910 года

**122-мм гаўбіца ўзору 1910 года** — расійская гаўбіца Першай сусветнай вайны. Пасля паразы ў Руска-японскай вайне Расійская імперыя імкнецца мадэрнізаваць частку свайго узбраення, у тым ліку, праз пошук новых артылерыйскіх сістэм з Францыі і Германіі. Пры прыняцці на ўзбраенне разглядалася ўласная расійская распрацоўка а таксама варыянты, прапанаваныя нямецкай фірмай «Krupp» (з гарызантальнай клінавай засаўкай) і французскай фірмай  (з поршневай засаўкай). Гармата французскага вытворцы была прынята на ўзбраенне пад назвай 122-мм гаўбіца ўзору 1910 года, адпаведна гармата, распрацаваная фірмай , была прынята на ўзбраенне пад назвай 122-мм гаўбіца ўзору 1909 года.

## Гл. таксама 
* 122-мм гаўбіца ўзору 1909
* 10.5 cm Feldhaubitze 98/09

## Спасылкі 
* 122 mm howitzer M1910 from Landships.
* Барсуков Е.&nbsp;З.&nbsp;Артиллерия русской армии (1900–1917 гг.)
* Звездный час артиллерии

Катэгорыя:Артылерыя калібра 122 мм
Катэгорыя:Артылерыя ў Першай сусветнай вайне
Катэгорыя:Гаўбіцы
15 cm schwere Feldhaubitze M. 15

**15 cm schwere Feldhaubitze M. 15** (*15-см цяжкая гаўбіца М.15*) — цяжкая гаўбіца, стаяла на ўзбраенні Аўстра-Венгрыі падчас Першай сусветнай вайны. Гармата выраблялася кампаніяй Škoda.

## Гісторыя 
М.15 была распрацавана пад снарады гаўбіцы М.14, але мела большую далёкасць стральбы. Пасля аншлюсу Аўстрыі і  захопу Чэхаславакіі ў 1939 годзе гарматы трапілі на ўзбраенне Вермахта.

Пасля завяршэння савецка-фінляндскай вайны 20 гаўбіц закупіла Фінляндыя для ўзбраення 21, 22, 28 дывізіёнаў цяжкай артылерыі. Былі знятыя з ўзбраення да завяршэння вайны з СССР у 1944 годзе і размешчаныя ў фартыфікацыях.

## Літаратура 
* 
* 

## Спасылкі 
* 15cm Autokanone M.15/16 from Landships.
* Фінская артылерыя 

Катэгорыя:Артылерыя калібра 150 мм
Катэгорыя:Артылерыя Аўстра-Венгрыі ў Першай сусветнай вайне
Катэгорыя:Артылерыя ў Другой сусветнай вайне
Катэгорыя:Гаўбіцы
Мокішскае падняцце

**Мо́кішскае падня́цце** (ад назвы вёскі Мокіш у Хойніцкім раёне) — тэктанічная структура ў Хойніцкім раёне Гомельскай вобласці, ва ўсходняй частцы Ельскага грабена Прыпяцкага прагіну. Выяўлена ў 1972 годзе сейсмаразведачнымі працамі.

Па падсалявых дэвонскіх адкладах Мокішскае падняцце мае форму прыразломнага структурнага носа памерам 9×6 км, які ўскладняе монакліналь і прымыкае на ўсходзе да разлому субмерыдыянальнага распасцірання. Па гэтым разломе структурны нос некалькі апушчаны адносна Астраглядскага і Стралічаўскага блокаў. Мокішскае падняцце абмежавана разломам з поўначы, па якім яно апушчана адносна Людзвінскага і Мікуліцкага блокаў на 1000 м. Па міжсалявых задонска-ялецкіх адкладах размешчана заходняя апушчаная частка структурнага носа, які выходзіць у межы Астраглядскай і Стралічаўскай плошчаў. Па паверхні верхнефаменскай саляноснай тоўшчы намечана невялікая (5×3 км) брахіантыкліналь на паўднёвым крыле структурнага носа. Мокішскае падняцце фарміравалася ў познефранскі і фаменскі час позняга дэвону і каменнавугальны час.

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Прыпяцкі прагін
Катэгорыя:Геалогія Хойніцкага раёна
Магілёўская мульда

**Магілё́ўская му́льда** (ад назвы горада Магілёў) — адмоўная тэктанічная структура другога парадку, частка Аршанскай упадзіны. Выдзелена ў 1962 годзе пад назвай Магілёўская ўпадзіна, Магілёўскай мульдай названа ў 1967 годзе. Магілёўская мульда — ізаметрычная спадзістая структура, адасобленая ў давалынскіх адкладах платформавага чахла; па вышэйляжачых адкладах выдзяляецца паўднёва-заходняе крыло Маскоўскай сінеклізы. Абмежавана на поўначы Цэнтральнааршанскім горстам, на поўдні і ўсходзе — Жлобінскай седлавінай, Суражскім і Ярцаўскім выступамі Варонежскай антэклізы.

Памеры мульды 100×90 км. Максімальная глыбіня апускання паверхні фундамента па геафізічных дадзеных 1,4 км. Да краёў паверхня плаўна ўздымаецца да адзнак 1100—1200 м. У межах мульды вылучаны лакальныя падняцці паверхні фундамента. Складзена адкладамі верхняга пратэразою, якія перакрыты адкладамі сярэдняга і верхняга дэвону, верхняй юры, мелу, кайназою. Пачала фарміравацца ў сярэднерыфейскі час.

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Аршанская ўпадзіна
Катэгорыя:Геалогія Магілёўскага раёна
10 cm Feldhaubitze M. 99

**10 cm Feldhaubitze M 99** (*10 cm палявая гаўбіца M 99*)— палявая гаўбіца, стаяла на ўзбраенні Аўстра-Венгрыі падчас Першай сусветнай вайны. Гаўбіца мела бронзавы ствол, неэфіктыўную сістэму аддачы і невялікую далёкасць стральбы. Між тым, гармата з'яўлялася стандартнай гаўбіцаю для войска Аўстра-Венгрыі перад вайной.

## Гл. таксама 
* 10 cm Gebirgshaubitze M 99

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Артылерыя калібра 104 мм
Катэгорыя:Артылерыя Аўстра-Венгрыі ў Першай сусветнай вайне
Катэгорыя:Гаўбіцы
10 cm Gebirgshaubitze M. 99

**10 cm Gebirgshaubitze M 99** (*10 cm горная гаўбіца M 99*)— горная гаўбіца, стаяла на ўзбраенні Аўстра-Венгрыі падчас Першай сусветнай вайны. Гармата ўяўляла сабой бронзавы ствол ад 10 cm Feldhaubitze M 99 усталяваны на больш вузкі лафет шырынёй усяго 90 см. Выкарыстоўвалася на альпійскім фронце падчас вайны разам з пазнейшымі і больш сучаснымі 10-см Gebirgshaubitze M. 8, з якімі яны мелі адныя і тыя ж боепрыпасы.

## Гл. таксама 
* 10 cm Feldhaubitze M 99

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
* M 99 GebirgsHaubitze 10cm M 99 GebirgsHaubitze.

Катэгорыя:Артылерыя калібра 104 мм
Катэгорыя:Артылерыя Аўстра-Венгрыі ў Першай сусветнай вайне
Катэгорыя:Гаўбіцы
Чырвоная Беларусь

Назву **Чырвоная Беларусь** маюць:

* Чырвоная Беларусь — вёска ў Быхаўскім раёне Магілёўскай вобласці Беларусі
* Чырвоная Беларусь — грамадска-палітычны і літаратурна-мастацкі часопіс
Логавы канал

**Ло́гавы кана́л** — меліярацыйны канал у Бярэзінскім раёне Мінскай вобласці, левы прыток ракі Жорнаўка. Даўжыня 5,3 км. Пачынаецца каля вёскі Віктораўка Чэрвеньскага раёна, упадае ў Жорнаўку за 2 км на поўдзень ад вёскі Жарамец.

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Басейн Бярэзіны
Катэгорыя:Меліярацыйныя каналы Бярэзінскага раёна
10 cm Gebirgshaubitze M. 8

**10 cm Gebirgshaubitze M 8** (*10 cm горная гаўбіца M 8*) — горная гаўбіца, стаяла на ўзбраенні Аўстра-Венгрыі падчас Першай сусветнай вайны. Гэта была першая аўстрыйская гаўбіца, якая ужывала сучасную гідраўлічную сістэму са зменнай аддачай. Да яе ўжываліся тыя ж боепрыпасы, што і для 10-см Gebirgshaubitze M 99. Гаўбіца мела гарматны шчыт. Яна была усталявана на спецыяльным лафеце, прызначаным для забеспячэння высокага вуглу абстрэлу між +43° і 70°. Падчас стральбы колы на лафеце здымаліся.

## Гл. таксама 
* 10 cm Feldhaubitze M 99
* 10 cm Gebirgshaubitze M 99

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
* 10 cm Gebirgshaubitze M 8.

Катэгорыя:Артылерыя калібра 104 мм
Катэгорыя:Артылерыя Аўстра-Венгрыі ў Першай сусветнай вайне
Катэгорыя:Гаўбіцы
Мінскае рэальнае вучылішча

**Мінскае рэальнае вучылішча** — сярэдняя навучальная ўстанова, якая працавала ў Мінску і знаходзілася на рагу Захар’еўскай і Паліцэйскай (цяпер скрыжаванне праспекта Незалежнасці і вуліцы Янкі Купалы.

## Гісторыя 
Мінскае рэальнае вучылішча было ўрачыста адкрыта 1 ліпеня 1880 года. Праз дзесяць гадоў яго гадаванцамі было 113 юных гараджан, а да 1913-га іх колькасць вырасла да 268 чалавек.

## Будынак 
]]
Будынак для вучылішча быў спраектаваны мінскім губернскім архітэктарам Канстанцінам Увядзенскім.

Ваенныя бамбёжкі 1941 года пашкадавалі будынак былога рэальнага. На фотаздымках канца 40-х яно захавана яшчэ цэлым. А 1950 (год 70-годдзя вучылішча), відаць, стаў для яго фатальным. На здымку, зробленым у гэты час, грузавікі вязуць у нябыт матэрыяльныя «часцінкі» яго гісторыі. У нашы дні на месцы навучальнай установы — праезная частка праспекта Незалежнасці (з боку невялікага гастранома на рагу з вуліцай Янкі Купалы)

## Вядомыя выпускнікі 
*  — палітык, мэр Вільнюса
* Шмарыя Хаімавіч Левін — сіянісцкі актывіст, дэпутат Дзяржаўнай думы, адзін з ініцыятараў стварэння  (Ізраільскага тэхналагічнага інстытута)
* Барыс Віктаравіч Платонаў — народны артыст СССР.
* 
* Ізраіль Майсеевіч Перэльман
* Ісак Ісаевіч Рэйнгольд — дзяржаўны дзеяч БССР і СССР
* Іона Лазаравіч Фрэйдзін — савецкі географ, эканаміст
* Хвядос Сяргеевіч Шынклер — беларускі празаік, драматург і сцэнарыст

## Гл. таксама 
* Мінскае яўрэйскае рэальнае вучылішча Э. М. Хайкіна

## Спасылкі 
* Минское реальное училище  

Катэгорыя:Навучальныя ўстановы Мінска
Катэгорыя:З’явіліся ў 1880 годзе
Катэгорыя:1880 год у Мінску
Катэгорыя:Зніклі ў 1917 годзе
Катэгорыя:Навучальныя ўстановы паводле алфавіта
Катэгорыя:Рэальныя вучылішчы Расійскай імперыі
1905 год у гісторыі кіно

**1905** год быў адзначаны шэрагам кінематаграфічных падзей.

## Лідары праката 
## Падзеі 
## Фільмы 
## Узнагароды 
## Нарадзіліся 
* 16 мая — Генры Фонда, амерыканскі акцёр тэатра і кіно (пам. 1982).

## Памерлі 
Кіно
Катэгорыя:Гады ў кінематографе
Фіёна Гіб

**Фіёна Гіб** (, нар. , ) — брытанскі дыпламат. Пасол Вялікабрытаніі ў Беларусі з 2016 года.

## Біяграфія 
Нарадзілася ў шатландскім горадзе Глазга. Ступень магістра атрымала ў Сент-Эндрускім універсітэце. Дыпламатычную кар’еру пачала ў Міністэрстве замежных спраў Вялікабрытаніі ў 1990 годзе. Займала пасады ў Лондане і за мяжой. Працавала ў Берліне, Кіеве, Магадзіша, Басры — дзе была намеснікам генеральнага консула ў 2008—2009 гадах — і ў Сане, дзе працавала намеснікам главы місіі.

У 2012—2015 гадах працавала ў Лондане ў якасці намесніка кіраўніка Дэпартамента па кіраванні праектамі, які ахоплівае шырокі спектр пытанняў палітыкі, бяспекі і культуры.

З 25 студзеня 2016 года Пасол Вялікабрытаніі ў Беларусі.

Валодае французскай, нямецкай і рускай мовамі.

## Спасылкі 
Катэгорыя:Паслы Вялікабрытаніі
Катэгорыя:Паслы іншых краін у Беларусі
Катэгорыя:Паслы Вялікабрытаніі ў Беларусі
Спаса-Праабражэнскі сабор (Чарнігаў)

**Спаса-Праабражэнскі сабор** — пяцікупальны храм у Чарнігаве, дзеючы храм-музей. Уваходзіць у склад нацыянальнага архітэктурна-гістарычнага запаведніка «Чарнігаў старажытны». Найстарэйшы захаваны помнік старажытнарускага дойлідства. Пра яго былое багатае ўнутранае ўбранне сведчаць рэшткі фрэсак, разьбяныя пліты хораў, падлогі, калоны.

На працягу стагоддзяў ён неаднаразова перабудоўваўся. У Спаса-Праабражэнскім саборы спачывае прах князя Ігара Северскага, апетага ў «Слове аб Палку Ігаравым», Ігара Чарнігаўскага і іншых князёў той эпохі.

З’яўляецца самым старым будынкам у Чарнігаве, Украіне і адным з нешматлікіх уцалелых будынкаў дамангольскай Русі. У 1989 годзе разам з Гістарычным цэнтрам Чарнігава, сабор быў уключан у папярэдні спіс Сусветнай спадчыны.

## Гісторыя 
Заснаваны каля 1030—1036 гадоў чарнігаўскім князям Мсціславам Уладзіміравічам, а закончыў будаўніцтва Святаслаў Яраславіч. У 1239 годзе храм быў часткова разбураны пры нашэсці мангольскага хана Батыя. Зноў пацярпеў у 1611 годзе ад войска Рэчы Паспалітай. Быў адбудаваны ў 1675 годзе, але ў 1750 г. істотна пашкоджаны пажарам. Рэстаўраваны ў 1770—1799 гадах.

## Архітэктура 
У плане сабор уяўляе сабой трохнефны храм з шасцю (ці васьмю) слупамі, трыма апсідамі і пяццю купаламі-банямі. Галоўны будынак працягнуўся на 28,25 м з усходу на захад і на 19,20 м з поўначы на поўдзень. Аб’ёмна-пастаровая кампазіцыя сабора надала яму арыгінальную форму піраміды. Фасады аформлены пілястрамі і цаглянымі арнаментамі.

File:Spasopreobrazh-cathedral-chernihiv.JPG|2011
File:Saint Thecla.jpg|
File:Stamp of Ukraine s220.jpg|Укрпошта, 1998
File:Преображенский собор (Чернигов)-2.jpg|
File:Екскурсія до вручення дипломів ВікіСтудіїDSCN1784 04.JPG|
File:Екскурсія до вручення дипломів ВікіСтудіїDSCN1784 06.JPG|

## Спасылкі 
* 
* Спасо-Преображенский собор в Чернигове // «Мир Чудес».

Катэгорыя:Чарнігаў
Катэгорыя:Помнікі старажытнарускай архітэктуры
Катэгорыя:Саборы Украіны
Катэгорыя:Праваслаўныя храмы Чарнігава
Катэгорыя:Храмы Праабражэння Гасподняга
10 cm Gebirgshaubitze M.16

**10 cm Gebirgshaubitze M.16** (*10-см горная гаўбіца М.16*)— горная гаўбіца, стаяла на ўзбраенні Аўстра-Венгрыі падчас Першай сусветнай вайны. Гармата выраблялася кампаніяй Škoda. У варыянце 10.5 cm Gebirgshaubitze M. 16(T) знаходзілася на ўзбраенні турэцкай арміі. Пасля заканчэння вайны трапіла на ўзбраенне ў краіны-правапераемніцы і Італію. Удзельнічала ў Другой сусветнай вайне.

У гармаце выкарыстоўваліся наступныя снарады да палявой гаўбіцы М.14 - фугасны снарад (10 кг), аскепкава-фугасны снарад (13,6 кг), шрапнельны снарад (13,5 кг). Лафет гарматы забяспечваў большы вугал абстрэлу. Гармату перавозілі ў разабраным стане на трох двухколавых калясках.

## Гл. таксама 
* 10 cm M. 14 Feldhaubitze

## Літаратура 
* 
* 

## Спасылкі 
* Obice da 100/17 Mod.916 .(польск.)

Катэгорыя:Артылерыя калібра 100 мм
Катэгорыя:Артылерыя Аўстра-Венгрыі ў Першай сусветнай вайне
Катэгорыя:Артылерыя ў Другой сусветнай вайне
Катэгорыя:Гаўбіцы
Галоўная ліга бейсбола

**Галоўная Ліга Бейсбола** (, **МЛБ**) — прафесійная бейсбольная арганізацыя, найстарэйшая з чатырох прафесійных спартыўных ліг ЗША і Канады. Уключае ў сябе 30 каманд і дзеліцца на Нацыянальную Лігу (НЛ) і Амерыканскую Лігу (АЛ) па 15 каманд у кожнай. НЛ і АЛ былі створаны як асобныя арганізацыі ў 1876 і 1901 гадах адпаведна. У 1903 годзе лігі пачалі ўзаемадзейнічаць, але заставаліся асобнымі да 2000 года, калі былі аб’яднаныя пад кіраўніцтвам Камісіянера бейсбола. МЛБ таксама курыруе Ніжэйшую Лігу Бейсбола (, МіЛБ), у якую ўваходзяць 240 каманд, афіляваных з клубамі МЛБ. Разам з Сусветнай канфедэрацыяй бейсбола і сафтбола МЛБ кіруе правядзеннем міжнароднага турніру Сусветная класіка бейсбола.

Першая бейсбольная каманда была заснавана ў Цынцынаці ў 1869 годзе. Для першых дзесяцігоддзяў прафесійнага бейсбола былі характэрныя супрацьстаянні паміж лігамі і гульцамі, якія часта змянялі свае каманды і лігі. Перыяд да 1920 года атрымаў назву «Эра мёртвага мяча» з-за таго, што ў гэты час хоўм-раны здзяйсняліся вельмі рэдка. У 1919 годзе адбылася змова здачы Сусветнай серыі, якая атрымала назву «Скандал Блэк Сокс». Папулярнасць спорта пачала расці ў 1920-я годы, перажыўшы Вялікую дэпрэсію і Другую сусветную вайну. Пасля вайны Джэкі Робінсан стаў першым чарнаскурым гульцом у Галоўнай лізе бейсбола, зруйнаваўшы так званы «каляровы бар’ер».

1950-я і 1960-я сталі часам пашырэння Амерыканскай і Нацыянальнай ліг, а з’яўленне новых стадыёнаў і штучнага пакрыцця пачало змяняць гульню ў 1970-х і 1980-х гадах. 1990я годы характарызуюцца дамінаваннем хоўм-ранаў, а ў сярэдзіне 2000-х СМІ пачалі актыўна абмяркоўваць тэму выкарыстання анабалічных стэроідаў гульцамі МЛБ. Даследаванне, апублікаванае ў справаздачы Мітчэла ў 2006 годзе, выявіла выкарыстанне сродкаў для павышэння прадукцыйнасці вялікай колькасцю бейсбалістаў (па меншай меры, па адным гульцы ў кожнай камандзе).

На сённяшні дзень Галоўная ліга бейсбола складаецца з 30 каманд: 29 каманд з ЗША і 1 каманды з Канады. Кожная каманда гуляе 162 гульні ў рамках рэгулярнага сезона, пасля чаго пяць каманд з кожнай лігі трапляюць у 4-раўндавы плэй-оф, заключэннем якога становіцца Сусветная серыя — чэмпіёнская серыя паміж двума чэмпіёнамі кожнай з ліг, якая ідзе да чатырох перамог і бярэ свой пачатак у далёкім 1903 годзе. МЛБ транслюецца па тэлебачанні, радыё і ў інтэрнэце на тэрыторыі Паўночнай Амерыкі і ў некаторых іншых краінах свету. Галоўная ліга бейсбола мае самую высокую агульную наведвальнасць на працягу сезона з усіх спартыўных ліг у свеце, перасягнуўшы адзнаку ў 73 мільёны гледачоў у 2015 годзе.
Тоні Сервіла

**Ма́рка Анто́ніа «То́ні» Серві́ла** (, IPA: ; нар. 25 студзеня 1959, Афрагола, Кампанія) — італьянскі акцёр кіно і рэжысёр опернага і драматычнага тэатра. Пасля даволі працяглай паспяховай кар’еры ў нацыянальным кінематографе Тоні Сервіла ў канцы 2000-ых гадоў здабыў і міжнародную славу, зняўшыся ў галоўных ролях у фільмах лідараў новага пакалення італьянскіх рэжысёраў Паала Сарэнціна (роля Джуліа Андрэоці ў фільме «*Дзівосны*») і Матэа Гароне (роля боса мафіі Франка ў фільме «*Гамора*»). Абодва фільмы былі намініраваны на «*Залатую пальмавую галіну*» Канскага кінафестывалю. Выбітным дасягненнем акцёра стала роля старэючага пісьменніка Джэпа Гамбардэлы ў фільме Паала Сарэнціна «*Вялікая прыгажосць*», за якую ён атрымаў другую ў сваёй кар’еры Еўрапейскую кінапрэмію найлепшаму еўрапейскаму акцёру.

Іншы бок творчасці Тоні Сервіла — пастаноўка опер, сярод якіх «*Муж у роспачы*» () Даменіка Чымарозы і «*Фідэліа*» Людвіга ван Бетховена ў оперным тэатры Сан-Карла (Неапаль) і «*Барыс Гадуноў*» Мадэста Мусаргскага ў тэатры Сан-Карлуш (Лісабон).

## Фільмаграфія 
* (2017) «Дзяўчына ў тумане» — інспектар Фогель
## Зноскі 
## Спасылкі 
* 
* Тоні Сервіла на сайце *AllMovie*

Катэгорыя:Оперныя дырыжоры Італіі
Амерыканская Ліга

**Амерыканская Ліга Прафесійных Бейсбольных Клубаў** (), альбо проста **Амерыканская Ліга** (**АЛ**) — адна з дзвюх ліг, якія складаюць Галоўную Лігу Бейсбола (МЛБ) у ЗША і Канадзе. 

Чэмпіёнамі Амерыканскай Лігі ў 2017 годзе сталі Х'юстан Астрас.

Катэгорыя:Галоўная ліга бейсбола
Міхаіл Сцяпанавіч Хама

**Міхаіл Сцяпанавіч Хама** (; нар. , Бортныкы, Львоўская вобл.) — украінскі , , , гумарыст, рэжысёр, фронтмэн гурту «DZIDZIO».

## Біяграфія 
Міхаіл Хама скончыў Кіеўскі нацыянальны ўніверсітэт культуры і мастацтваў. У 1999 г. стаў лаўрэатам гран-пры фестывалю «Маладая Галічына». Быў салістам групы «Міхаіл Хама і сябры», з якім выступаў на вяселлях і забаўляльных праграмах ў Заходняй Украіне. Акрамя традыцыйнага рэстараннага рэпертуару, група выконвала ўласныя песні, сярод якіх самая вядомая — песня «Нявеста».

9 верасня 2009 г. па ініцыятыве Кузьмы, саліста групы «Скрабін», у Наваяварыўску быў заснаваны гурт «DZIDZIO», салістам якога стаў Міхаіл Хама. Дзідзья — дыялектнае, размоўнае слова паднястроўска-пасанскага дыялекта украінскай мовы, якое значыць «дзядуля» — назва гурту паходзіць ад мянушкі дзеда Міхаіла Хамы.

У 2013 г. разам з Аленай Мусіенка быў вядучым шоу «Спявай, калі зможаш» на Новым канале.

У ліпені 2013 г. Міхаіл Хома ажаніўся. З будучай жонкай Міхаіл пазнаёміўся падчас вучобы ў музычным вучылішчы, пасля яны спявалі разам у гурце «Міхаіл Хама і сябры».

У 2021 годзе Міхаіл Хома пачаў актыўна супрацоўнічаць з іншым вядомым артыстам Аляксандрам Панамаровым. Разам яны запісалі некалькі песень, самая вядомая з іх «Пазлы».

## Фільмаграфія 
### Паўнаметражныя 
* 2017&nbsp;— DZIDZIO Контрабас.
* 2018&nbsp;— DZIDZIO Перший раз.

### Караткаметражныя 
* Ангели чудяться (рэжысёр М. Хама, Т. Дронь)
* Лист до Миколая (рэжысёр М. Хама)
* Дзідзьо в селі (рэжысёр У. Шурубура)
* Каділак (рэжысёр У. Шурубура)
* MARSIK (рэжысёр М. Хама, Т. Дронь)
* Я їду до мами (рэжысёр М. Хама)
* Павук (рэжысёр М. Хама, Т. Дронь)
* Повна срака (рэжысёр У. Шурубура)
* Xа-ха-ха (рэжысёр У. Шурубура)

## Гл. таксама 
* DZIDZIO

Катэгорыя:Гумарысты Украіны
Катэгорыя:Артыстычныя псеўданімы
Оракская мова

**Оракская мова** (саманазва: *ујилта кэсэни*) — мова оракаў — карэннага малалікага народа Сахаліна. Адносіцца да тунгуса-маньчжурская моўнай сям’і. У 2010 годзе заставалася толькі 50 носьбітаў мовы, 47 з іх пражывалі ў Расіі.

## Захаванне і адраджэнне 
Нягледзячы на вельмі нізкую колькасць паўнавартасных носьбітаў мовы, існуе рух за яе рэвіталізацыю. Пры падтрымцы рэгіянальных уладаў і нафтаздабываючых кампаній, якія працуюць у традыцыйным арэале рассялення оракаў, па-оракску выдаюцца дзіцячыя кнігі, у сяле Вал адкрытыя факультатыўныя курсы роднай мовы пры школе.

Катэгорыя:Тунгуса-маньчжурскія мовы
Катэгорыя:Мовы Расіі
Сяргей Іванавіч Сплашноў

**Сярге́й Іва́навіч Сплашно́ў** (нар. 10 верасня 1907, Масква, Расійская імперыя — 6 красавіка 1979, Мінск, БССР) — беларускі савецкі акцёр, рэжысёр і сцэнарыст, Заслужаны дзеяч мастацтваў Беларускай ССР (1970).

## Біяграфія 
Нарадзіўся 10 верасня 1907 года ў Маскве. З 1928 па 1929 год працаваў на кінастудыі Межрабпамфільм на пасадзе памочніка рэжысёра, а з 1929 па 1933 год працаваў асістэнтам рэжысёра на кінастудыі Ленфільм.

У 1933 годзе пераехаў у БССР і быў прыняты ў склад кінастудыі Белдзяржкіно, дзе і працаваў аж да пачатку Вялікай Айчыннай вайны. У 1941 годзе ў пачатку вайны пайшоў добраахвотнікам на фронт і трапіў у акружэнне і апынуўся ў палоне, але яму ўдалося адтуль збегчы і ён далучыўся да партызанскага атрада, быў цяжка паранены і ў сувязі з гэтым быў дэмабілізаваны ў 1944 годзе і вярнуўся на кінастудыю Беларусьфільм.

Памёр 6 красавіка 1979 года ў Мінску.

## Фільмаграфія 
### Акцёр 
* 1930 — Весёлая вайна — Жорж.
* 1932 — Пячатка часу — кіраўнік.

### Рэжысёр 
* 1941 — Песня пра дружбу
* 1948 — Родныя напевы
* 1955 — Зялёныя агні (разам з Іосіфам Шульманам)
* 1957 — Нашы суседзі
* 1973 — Цешча

### Сцэнарыст 
* 1938 — Маска (арыгінальны тэкст — Антон Чэхаў) + рэжысёр
* 1938 — Мянтуз (арыгінальны тэкст — Антон Чэхаў) + рэжысёр
* 1959 — Каханне трэба берагчы + рэжысёр

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
* 
* Падрабязная біяграфія

Катэгорыя:Акцёры СССР
Катэгорыя:Рэжысёры СССР
Катэгорыя:Рэжысёры Беларусі
Катэгорыя:Сцэнарысты СССР
Катэгорыя:Сцэнарысты Беларусі
Катэгорыя:Узнагароджаныя медалём «Партызану Айчыннай вайны»
7 cm Gebirgsgeschütz M. 99

**7 cm Gebirgsgeschütz M 99** (*7 cm горная гаўбіца M 99*)— стаяла на ўзбраенні Аўстра-Венгрыі падчас Першай сусветнай вайны. У той час гэта была маральна састарэлая зброя. Гармата мела кароткі ствол з бронзава-сталёвага сплаву з поршневай засаўкай, якое было замацавана на ложы без супрацьадкатных прылады. Таму пры стрэле пушка адскоквала на 1,5 м назад і яе трэба было вяртаць на баявую пазыцыю. Прымітыўны прыцэл не дазваляў весці эфектыўную стральбу на далёкіх адлегласцях. Хуткастрэльнасць не перавышала 2 стрэлаў у хвіліну. Двухколавы лафет меў цвёрдую канструкцыю. Пры транспартаванні гармата разбіралася на тры часткі. З-за нястачы новых 7.5 cm Gebirgskanone M15 састарэлая гармата М.99 выкарыстоўвалася ў баявых дзеяннях каля 20 батарэямі горнай артылерыі.

## Гл. таксама 
* 7.5 cm Gebirgskanone M15

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
* 7 cm Gebirgsgeschütz M 99.

Катэгорыя:Артылерыя калібра 70 мм
Катэгорыя:Артылерыя Аўстра-Венгрыі ў Першай сусветнай вайне
Катэгорыя:Гаўбіцы
Орачская мова

**Орачская мова** (саманазва: *орочи кэсэни*) — мова орачаў — карэннага малалікага народа Хабараўскага края. Адносіцца да тунгуса-маньчжурская моўнай сям'і. У 2010 годзе заставалася толькі 8 носьбітаў мовы.

Катэгорыя:Тунгуса-маньчжурскія мовы
Катэгорыя:Мовы Расіі
Панагюрыштэ

**Панагюрыштэ** () — горад у Балгарыі.

Знаходзіцца ў Пазарджыкскай вобласці, уваходзіць у абшчыну Панагюрыштэ. Насельніцтва складае 18 487 чалавек. За 2 км ад горада знойдзены Скарб з Панагюрыштэ.

## Насельніцтва 
## Гарады-пабрацімы 
## Крыніцы 
Катэгорыя:Гарады Пазарджыкскай вобласці
Кюстэндзіл

**Кюстэндзіл** () — горад на паўднёвым захадзе Балгарыі, за 85 км ад Сафіі, недалёка ад мяжы з Сербіяй (30 км) і Паўночнай Македоніяй (23 км). Важны транспартны вузел на Пан’еўрапейскім транспартным калідоры VIII.

Горад займае самую паўднёвую частку Кюстэндзілскай катлавіны. З поўдня да яго прымыкае горны масіў Асагова, вышыня якога дасягае 2251 м (пік Руен). Насельніцтва — 44,1 тыс. чалавек (2012). Горад Кюстэндзіл — адміністрацыйны цэнтр Кюстэндзілскай вобласці і абшчыны Кюстэндзіл.

## Гісторыя 
У перыяд жалезнага веку ў мястэчку было размешчана фракійскае паселішча, пазней вядомае як рымскае ў I стагоддзі. У Сярэднявеччы горад пераходзіў паміж Візантыйскай імперыяй, Балгарыяй і Сербіяй пакуль не далучыўся да складу Асманскай імперыі ў 1395 годзе. Пасля стагоддзяў асманскага панавання горад у 1878 годзе стаў часткай незалежнай балгарскай дзяржавы.

## Насельніцтва 
## Гарады-пабрацімы 
## Крыніцы 
## Спасылкі 
Катэгорыя:Гарады Кюстэндзілскай вобласці
Кырджалі

**Кырджалі**   () — горад у Балгарыі, адміністрацыйны цэнтр Кырджалійскай вобласці і абшчыны Кырджалі. Насельніцтва горада на 15 снежня 2008 года — 51 тыс. жыхароў. Важны цэнтр каляровай металургіі (вытворчасць цынку, волава і свінцу).

Катэгорыя:Гарады Кырджалійскай вобласці
7.5 cm Gebirgskanone M. 15

**7.5 cm Gebirgskanone M. 15** (*7,5 cm горная гаўбіца M 15*) — стаяла на ўзбраенні Аўстра-Венгрыі падчас Першай сусветнай вайны. Гармата выраблялась кампаніяй Škoda.У міжваенны перыяд была створана мадыфікацыя Škoda 75 mm, model 1928, якая выраблялася да 1930-х гадоў.

## Гісторыя 
У пачатку ХХ ст. праводзіліся пошукі горнай гарматы, якая можа замяніць састарэлую гаўбіцу 7 cm Gebirgsgeschütz M 99. Пад яе снарады была створана 10 cm Gebirgshaubitze M 8. На аснове вопыту  эксплуатацыі гаўбіцы 10 cm Gebirgshaubitze M 8  фірма Škoda спраектавала 7,5 см горную гармату М.15, якая магла выконваць задачы ўласцівыя гаўбіцы па абстрэлу ўмацаванняў, цэлей прыкрытых горным рэльефам. Гарматы пры транспартоўцы разбіралася пры неабходнасці на 4-6 частак. Для стральбы выкарыстоўвалі снарады фугасныя вагай 6,3 кг, аскепкава-фугасныя і шрапнэллю вагай па 6,5 кг. Верагодна існавалі хімічныя боепрыпасы.

## Гл. таксама 
* 10 cm Gebirgshaubitze M 8

## Літаратура 
* 
* 

## Спасылкі 
* 7.5 cm Gebirgskanone M. 15.

Катэгорыя:Артылерыя калібра 75 мм
Катэгорыя:Артылерыя Аўстра-Венгрыі ў Першай сусветнай вайне
Катэгорыя:Артылерыя ў Другой сусветнай вайне
Катэгорыя:Гаўбіцы
Кулой (рака, упадае ў Белае мора)

**Куло́й** () — рака ў Архангельскай вобласці Расіі (басейн Белага мора). У верхнім сячэнні мае назву **Сотка** км, ад вытоку ракі Сотка — 350) складае 34 м³/с. Рака пад назвай Сотка бярэ пачатак на Беламорска-Кулойскім плато. Упадае ў Мязенскую губу Белага мора, утвараючы эстуарый. Жыўленне ракі пераважна снегавое. Замярзае ў кастрычніку — пачатку лістапада, вызваляецца ад лёду ў канцы красавіка — маі. Суднаходная на адлегласці 208 км (ад вёскі Кулагоры да сяла Даўгашчэлле). У верхнім цячэнні (рака Сотка) злучаецца каналам даўжынёй 6 км з ракой Пінега.

Прытокі Кулоя і Соткі: Качэва, Кёлда, Тойма, Ежуга, Лака, Со́яна, Чырка, Гразноўка, Вялікая Рэчка і інш.

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
* Река Кулой // Государственный водный реестр РФ
* Река Сотка // Государственный водный реестр РФ
* *Фролова Н. Л., Демиденко Н. А.* Кулой // Научно-популярная энциклопедия «Вода России»
* Kuloy At Kuloy // A Regional, Electronic, Hydrographic Data Network For the Arctic Region (R-ArcticNET)

Катэгорыя:Рэкі Архангельскай вобласці
Катэгорыя:Рэкі, якія ўпадаюць у Белае мора
Вольнае паветра

**«Вольнае паветра»** — беларускі музычны фестываль фальклору. Арганізатар — уладальнік хутара «Шаблі» і дырэктар аднайменнага канцэртнага агенцтва Уладзімір Шаблінскі.

## Гісторыя 
16 ліпеня 2016 года прайшоў восьмы па ліку фестываль з удзелам Vuraj, Re1ikt, «Стары Ольса», Pawa, Iluzhan, сольны праект Андрэя Апановіча Triangle, капэла «На таку», дуэт Васіля Грыня і Юліі Літвінавай, Яўген Зінкевіч, «Варган» з Полацку, Алесь Лось. Мелі месца імправізаваны фестываль фарбаў Holi Fest, катанне на зорбах і тралеі, кіданне каровінымі лепяхамі, палёты на параплане, майстар-класы па запуску паветраных змеяў.

У 2017 годзе на «Вольным паветры» павінны былі выступіць групы Yegor Zabelov Trio, The Superbullz, PomidorOff. Другой часткай павінна была стаць праграма «Народны Альбом».

## Спасылкі 
* 
* Афіцыйны сайт «Шаблі»

Катэгорыя:Фестывалі Беларусі
Мантана (значэнні)

**Мантана**:

* Мантана — штат на паўночным захадзе ЗША
* Мантана (гурт)
* Мантана (Балгарыя) — горад у Балгарыі
* Мантана — амерыканскі вестэрн 1950 года.

## Прозвішча 
* Клод Мантана — французскі мадэльер

## Іншае 
* (797) Мантана — астэроід, адкрыты ў 1914 годзе
* Лінейныя караблі тыпу «Мантана» — тып лінейных караблёў ВМС ЗША
Глыняны (Львоўская вобласць)

**Глыняны** () — горад раённага значэння Золачыўскага раёна Львоўскай вобласці Украіны. Размешчаны за 10 км ад чыгуначнай станцыі Краснэ і за 41 км на ўсход ад Львова. Былы райцэнтр.

## Гісторыя 
Каля горада размешчана вядомая позднепалеалітычная Глынянская стаянка. У старажытнасці мясцовыя жыхары аддавалі перавагу жытлу з гліны — ад гэтага паходзіць назва мястэчка. Упершыню яно згадана ў дакументах ад 1379 г., калі Глыняны перайшлі ва ўласнасць караля польскага, хоць паселішча існавала і раней. Магдэбургскае права атрымана ў 1397 г. з рук караля Ягайла. Ён жа перадаў глынянскія ўладанні роду Крушэльніцкіх. 21 мая 1497 г. пад Глинянами было склікана паспалітае рушанне шляхты. У падатковым рэестры 1515 г. у горадзе дакументуецца адсутнасць папа (такім чынам, можна меркаваць, што праваслаўная царква на той час ужо была), існуе гарадскі млын. 31 ліпеня 1572 г. у Глынянах адбылася канфедэрацыя ваяводстваў Рускага і Падольскага. У 1578 г. мястэчка атрымала права на правядзенне трох кірмашоў на год. Паколькі горад стаяў на скрыжаванні гандлёвых шляхоў, справы ў мясцовых гандляроў і рамеснікаў ішлі нядрэнна. Але і ардынцы рухаліся ўсё тымі ж шляхамі. Таму ў Глынянах у 1603 г. выбудавалі драўляна-земляны замак, акружаны глыбокім ровам. Цэнтр бралі ў шчыльнае кальцо прадмесці: Войтаўства, Задвор'е, Далішняя, Застаўя, Підзамчэ, Мельнікі. Горад быў месцам збору кароннага войска (дзясяткі тысяч салдат і шляхцічаў збіраліся ў Глынянах, чакаючы паход). У 1830 г. горад меў свой магістрат, ўваходзіла ў склад Золачыўскай акругі (крайсу) Аўстрыі. У 1866 г. у горадзе адкрылі школу ткачоў. Габрэйскае насельніцтва горада ў 1910 г. складала 2 418 чалавек. У 1940-1961 гг., за выключэннем перыяду нямецкай акупацыі, горад быў цэнтрам Глынянскага раёна УССР. У 1964 г. тут быў знойдзена вялікі скарб. У ім знаходзіцца каля 1500 манет (датуюцца паміж 1558 і 1647 гг.), розныя рэчы з срэбра і інш.

## Помнікі 
* Касцёл Святога Духа XVII ст.
* Драўляная царква Успення Прасвятой Багародзіцы, дзе захоўваецца вобраз Распяцця (не пазней 18 ст., згодна з народнай традыцыі 17-га стагоддзя)
* Грэка-каталіцкая царква св. Мікалая (1894 г.)
* Праваслаўная царква Св. Ганны
* Парк XIX ст. (помнік садова-паркавага мастацтва)
* Два старажытныя ясені (батанічны помнік прыроды)

## Крыніцы 
Катэгорыя:Гарады Львоўскай вобласці
Катэгорыя:Населеныя пункты Золачыўскага раёна (Львоўская вобласць)
Лос-Анджэлес Доджэрс

**Лос-Анджэлес Доджэрс** () — амерыканскі прафесійны бейсбольны клуб, які базуецца ў Лос-Анджэлесе, Каліфорнія. Удзельнічае ў Галоўнай лізе бейсбола (МЛБ) у якасці члена Заходняга дывізіёна Нацыянальнай лігі (НЛ).

## Заўвагі 
## Крыніцы 
## Спасылкі 
* Профіль на афіцыйным сайце Галоўнай лігі бейсбола
* Профіль на сайце Baseball Reference

Катэгорыя:Каманды Галоўнай лігі бейсбола
Катэгорыя:Спорт у Лос-Анджэлесе
Кулой

Назву **Кулой** маюць:

## Рэкі 
* Кулой — рака ў Валагодскай і Архангельскай абласцях Расіі, прыток ракі Вага.
* Кулой — рака ў Архангельскай вобласці Расіі, упадае ў Мязенскую губу Белага мора.
* Кулой — рака ў Расіі, у Рэспубліцы Саха (Якуція), упадае ў заліў Буор-Хая мора Лапцевых.

## Населеныя пункты 
* Кулой — пасёлак гарадскога тыпу ў Вельскім раёне Архангельскай вобласці Расіі.
* Кулой — вёска ў Пінежскім раёне Архангельскай вобласці Расіі, каля ракі Кулой.
Ваенна-паветраныя сілы Аўстра-Венгрыі

**Вае́нна-паве́траныя сі́лы А́ўстра-Ве́нгрыі** (афіцыйная назва ) — від узброеных сіл Аўстра-Венгерскай імперыі, які існаваў у 1893—1919 гадах.

## Ваенна-паветраныя сілы 
Ваенна-паветраныя сілы Аўстра-Венгерскай імперыі былі створаны ў 1893 годзе. Напярэдадні Першай сусветнай вайны ў склад ваенна-паветранага флоту ўваходзіла больш за 30 самалётаў і 85 пілотаў. З усіх краін-удзельніц сусветнай вайны аўстра-венгерскія паветраныя сілы былі аднымі з самых слабых. Аўстра-венгерскія пілоты ваявалі на Усходнім фронце Першай сусветнай вайны супраць рускай авіяцыі і на Італьянскім — супраць італьянскіх, англійскіх і амерыканскіх войскаў.

## Самалёты аўстра-венгерскіх ВПС 
* Etrich Taube
* Fokker M.5
* Hansa-Brandenburg B.I
* Hansa-Brandenburg D.I
* Österreichische Aviatik D.I
* Albatros D.III
* Fokker D.VII

## Апазнавальныя знакі 
З 1913 па, прыкладна, 1916 гады на аэропланах выкарыстоўваўся знак з колераў аўстрыйскага нацыянальнага сцяга. Прыкладна з 1915 года і да распаду Імперыі выкарыстоўваўся знак Жалезнага крыжа, ідэнтычны знаку Імперскіх ВПС Германіі ў перыяд з 1914 па 1918 гады.

## Літаратура 
* *Дональд Д.* Полная энциклопедия мировой авиации: Самолеты и вертолеты XX столетия.
Катэгорыя:Узброеныя сілы Аўстра-Венгрыі
Катэгорыя:Ваенна-паветраныя сілы паводле краін
Катэгорыя:Аўстра-Венгрыя ў Першай сусветнай вайне
Расчараванне (тэлесерыял)

**«Расчараванне»** () — амерыканскі сатырычны мультсерыял, створаны Мэтам Гроўнінгам. Netflix заказаў 20 эпізодаў серыяла, прэм’ера першых дзесяці эпізодаў адбылась 17 жніўня 2018 года.

## Сюжэт 
Серыял распавядае аб прынцэсе-алкагалічцы Бін, яе эльфе-кампаньёне Элфа і «асабістым дэмане» Люсі, якія жывуць у сярэдневяковым каралеўстве Дрымландыя.

## У ролях 
* Эбі Джэйкабсан — прынцэса Бін
* Эрык Андрэ — Люсі
* Нэт Фэксан — Элфа
* Джон ДіМаджыа — кароль Зог
* Білі Уэст — алхімік і чараўнік Сарсерыа

## Вытворчасць 
Мультсерыял ад стваральніка серыялаў «Сімпсаны» і «Футурама» Мэта Гроўнінга «зняты ў яго фірменным стылі». Анімацыяй займалася студыя Rough Draft Studios, адказная за «Футураму».

## Гл. таксама 
* Сімпсаны
* Футурама
* Паліцэйскі дэпартамент Парадайз

Катэгорыя:Сатырычныя фільмы
Катэгорыя:Мультсерыялы паводле алфавіта
Катэгорыя:Мультсерыялы ЗША
Катэгорыя:Мультсерыялы 2018 года
Катэгорыя:Арыгінальныя праграмы Netflix
Катэгорыя:Мультсерыялы-сіткомы
Стэбнык

**Стэбнык** () — горад раённага значэння ў Драгобыцкім раёне Львоўскай вобласці Украіны, адміністрацыйна з’яўляецца часткай горада Драгобыч і ўваходзіць у склад Драгобыцка-Барыслаўскай агламерацыі.

## Геаграфія 
Размешчаны ў Львоўскай вобласці ў Драгобыцка-Барыслаўскім прамысловым раёне і аднайменнай агламерацыі ў 8 км на паўднёвы захад ад раённага цэнтра Драгобыча, у 4 км ад Трускаўца. Чыгуначная станцыя на лініі Драгобыч—Трускавец. Гарадскому савету Стэбныка падпарадкаваныя населеныя пункты Колпец і Салец.

Горад вядомы адным з найбуйнейшых ва Украіне радовішчаў калійных соляў, якое, аднак, з прычыны экалагічнай катастрофы 1983 г. не эксплуатуецца.

## Эканоміка 
Стэбніцкае радовішча калійных солей — адно з найбуйнейшых ва Украіне радовішчаў калійных соляў (здабыча спынена). Радовішча плошчай каля 30 км² на 1986 год налічвала запасы калійных руд у аб’ёме 1,1 млрд тон. Стэбніцкі ГГХП «Полімінерал» — адзінае прадпрыемства, якое распрацоўвала гэта радовішча, — практычна не дзейнічае, горныя работы спыненыя.

У горадзе дзейнічае аднайменнае прыватнае прадпрыемства, якое выкарыстоўвае ў назве адну з папярэдніх назваў Дзяржаўнага горна-хімічнага прадпрыемства «Полімінерал», — ТАА «Стэбніцкі калійны завод», вытворца калійных угнаенняў.

Паблізу 2 ліфта рудніка № 1 знаходзіцца Стэбніцкі асфальта-бетонны завод. Дзейнічае Стэбніцкі растворабетонны завод. У мікрараёне Салец маецца гліняны кар’ер. Паблізу кар’ера быў склад. Калісьці гэтая глыбокая яма была возерам, але пасля катастрофы 1983 г. адтуль адкачалі ўсю ваду.

## Рэлігійныя абшчыны 
* Грэка-каталіцкія:
# Раства прасвятой Багародзіцы;
# Хрыста Чалавекалюбца.
* Праваслаўныя:
# Святога Архістратыга Міхаіла (УПЦ КП);
# Прыход у гонар Пачаеўскай іконы Божай Маці (УПЦ МП).
* Баптысты-евангелісты, з 1995 г.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Гарады Львоўскай вобласці
Viva Braslav

**Viva Braslav Open Air** — штогадовы фестываль музыкі, які праводзіцца ў другую палову лета ў горадзе Браслаў, Віцебская вобласць, Беларусь. З’яўляецца адным з найбуйнейшых музычных фестываляў у Беларусі.

## Гісторыя 
Viva Braslav Open Air заснаваны ў 2013 годзе Алегам і Яўгенам Лабуцямі. Першыя 2 фестывалі, якія праходзілі ў 2013 і 2014 годзе, праходзілі на гарадскім стадыёне. Арганізатары планавалі правесці фестываль на пляжы, але для гэтага, на час правядзення фестывалю, трэба было перакрываць дарогу рэспубліканскага значэння. З гэтай ініцыятывай браты звярталіся ў выканкам, дзе хлопцам выразна тлумачылі: «Хлопцы, там дарога рэспубліканскага значэння. Вы ж разумееце, што перакрыць яе не так і проста».У 2015 годзе фестывалю споўнілася 3 гады і ён пераехаў на цэнтральны пляж горада Браслава, бераг возера Дрывяты. У 2015 годзе фестываль наведала каля 9000 чалавек. Для параўнання, насельніцтва горада складае 9,500 чалавек.

З 2016 года на фестывалі з’явілася другая сцэна — Aqua stage. На ёй выступалі беларускія дыджэі, якія падаюць надзеі. Наведвальнікі фестывалю маглі прагуляцца па горадзе і наведаць кірмаш і майстар-класы, сабраць каманду і пазмагацца ў пляжны валейбол або футбол, наведаць «Чэшскі Месяц-парк», а таксама Фестываль фарбаў Color Fest.

## Асаблівасці фестывалю 
За апошнія фестывалі выстаялася сістэма катэгорый квіткоў. У продажы звычайна 5 катэгорый білетаў:

* Білет «Стандарт» (2 дні);
* Білет «VIP» (2 дні);
* Білет «Кемпінг» (4 дні);
* Білет «Кемпінг камфорт» (4 дні);
* Білет «Аўтобусны тур» (3 дні).

Квіткі без камісіі лепш за ўсё купляць на афіцыйным сайце фестывалю.

## Лайн-ап і наведвальнасць 
## Спасылкі 
* 
* Афіцыйны сайт
* Telegram-канал Viva Braslav
* 

Катэгорыя:Музычныя фестывалі Беларусі
Катэгорыя:Культура Браслаўскага раёна
Awario

**Awario** () — прыкладная праграма для маркетынгу ў сацыяльных медыя, якая належыць беларускай кампаніі BelPrime. Праграма дазваляе карыстальнікам адсочваць ключавыя словы ў Інтэрнэце і сацыяльных сетках. Awario ўжываецца з мэтай сачэння за ўзгадваннямі брэнда анлайн, рэпутацыяй брэнда, канкурэнтамі, для ажыццяўлення тэхнічнай падтрымкі ў сацыяльных сетках, для пошуку новых кліентаў. Галоўны офіс кампаніі знаходзіцца ў горадзе Мінску, супрацоўнікі таксама працуюць у ЗША і на Кіпры.

## Гісторыя 
Гісторыя кампаніі па вырабе прадуктаў для пошукавай аптымізацыі BelPrime пачынаеццы ў 2004 годзе ў г. Мінску (Рэспубліка Беларусь). Першы праграмны прадукт кампаніі называўся LinkAssistant.

Пасля рэлізу першага прадукту, Link-Assistant.Com выпусціла шэраг іншых праграм для пошукавай аптымізацыі і ў 2009 годзе ўсе прадукты кампаніі былі аб’яднаны ў пакет праграм для пошукавай аптымізацыі — SEO PowerSuite.

У 2016 г. кампанія выпусціла новы асобны праект Awario. Гэта праграма, накіраваная на маніторынг сацыяльных сетак і Інтэрнэта. Спачатку Awario маніторыла ключавыя словы толькі ў Twitter і Інтэрнэце. Потым быў дададзены пошук у Facebook, Google+ і YouTube.

У жніўні 2016 г. у Awario з’явілася пошукавая сістэма, заснаваная на лагічным тыпе даных Boolean. Таксама з’явілася распазнаванне мовы.

У 2017 г. былі даданыя аналіз танальнасці тэкстаў і пошук ва ўсіх краінах свету.

У 2018 г. Awario пачала маніторынг сацыяльнай платформы Reddit. 7 чэрвеня 2018 г. Awario з’явілася на Product Hunt і стала трэцім па папулярнасці прадуктам дня.

У жніўні 2018 г. плануецца выхад Awario Leads — праграмы для пошуку кліентаў у сацыяльных медыя і Інтэрнэце. 
## Агляд 
### Cтруктура кампаніі 
* Юрый Бітно — CEO.
* Алег Барысевіч — заснавальнік, дырэктар па маркетынгу.

### Тэхналогія 
Awario з’яўляецца праграмным забеспячэннем для маркетынгу ў сацыяльных сетках, тэхналогія работы якога падобная да Google Alerts. Праграма запускае пошукавых ботаў для аўтаматычнага маніторынгу Інтэрнэт-крыніц, у тым ліку з сайтаў, блогаў і інш. Гэтыя пошукавыя боты скануюць вэб-сайты і старонкі, якія адпавядаюць вылучаным ключавым словам. Сервер Awario назірае за зменамі ў кантэнце і рэгіструе даныя старонак Інтэрнэт. Для маніторынгу сацыяльных медыя выкарыстоўваецца API. У рэжыме рэальнага часу Awario збірае ўсе згадванні, якія змяшчаюць ключавыя словы на сваёй старонцы.

Awario таксама мае шмат дадатковых паслуг, напрыклад, аналіз танальнасці тэксту і пошук лідараў меркаванняў. Праграма падтрымлівае пошук на большасці моў свету.

### Падтрымліваемыя платформы 
* Facebook
* Twitter
* YouTube
* Google+
* Reddit
* Блогі
* Форумы
* Сайты навін
* Інтэрнэт

Катэгорыя:Праграмнае забеспячэнне
9 cm Minenwerfer M. 17

**9 cm Minenwerfer M. 17** (*9 cm мінамёт M. 17*) — выкарыстоўвался войскам Аўстра-Венгрыі падчас Першай сусветнай вайны. Ён быў распрацаваны каб замяніць абодва папярэдніх лёгкіх мінамётаў M 14/16. Мінамёт быў прадстаўлены на конкурсу 3 кастрычніка 1917 года. Але вытворчасць ішла марудна, і толькі дзесяць адзінак зброі дастаўлена ў студзені 1918 г. Першыя буйныя пастаўкі былі зроблены ў сакавіку 1918 года, але нястача сыравіны перашкаджала планам вайсковага кіраўніцтва вырабіць 2730 мінамётаў ў кастрычніку 1918 года.

Мінамёт з'яўляўся гладкаствольным і казназарадным. Ён быў усталяваны на металічнай апорнай пліце з чатырма ручкамі.У Чэхаславакіі мінамёт быў вядомы як 9 cm Lehky minomet vz. 17 У Германіі мінамёт выкарыстоўвался пад назвай 9cm Granatwerfer 309(j). 

## Гл. таксама 
* 9 cm Minenwerfer M. 14

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Артылерыя калібра 90 мм
Катэгорыя:Артылерыя Аўстра-Венгрыі ў Першай сусветнай вайне
Катэгорыя:Артылерыя ў Другой сусветнай вайне
Катэгорыя:Мінамёты
Муціжарскае падняцце

**Муціжа́рскае падня́цце** (ад назвы вёскі Муціжар у Калінкавіцкім раёне) — тэктанічная структура ў Калінкавіцкім і Хойніцкім раёнах Гомельскай вобласці, у межах Хойніцкага пахаванага выступу Прыпяцкага прагіну. Выяўлена ў 1977 годзе сейсмаразведачнымі працамі.

Па падсалявых дэвонскіх адкладах Муціжарскае падняцце — найбольш высокая паўднёва-ўсходняя частка невялікага (12×6 км) блока, выцягнутага ў паўночна-заходнім напрамку і аддзеленага разломамі ад Малішаўскага, Ужынецкага, Вялікаборскага і Паўночна-Хойніцкага блокаў. Паверхня падсалявых адкладаў у межах блока апускаецца на паўночны захад ад адзнакі -3200 да -3700 м. Блок апушчаны па разломах адносна сумежных блокаў на 500—700 м. Структурны план па міжсалявых задонска-ялецкіх адкладах захоўваецца, іх паверхня апускаецца на паўночны захад ад адзнакі -2800 да -3200 м. Па паверхні верхнефаменскай саляноснай тоўшчы блоку адпавядае частка структурнага заліва. Сфарміравалася ў познефранскі і фаменскі час позняга дэвону ў выніку рухаў па разломах.

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Прыпяцкі прагін
Катэгорыя:Геалогія Калінкавіцкага раёна
Катэгорыя:Геалогія Хойніцкага раёна