open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Рэчыцкі павет

Назву **Рэчыцкі павет** мелі наступныя адміністрацыйна-тэрытарыяльныя адзінкі:

* Рэчыцкі павет Вялікага Княства Літоўскага (1566—1793)
* Рэчыцкі павет у складзе Расійскай імперыі і РСФСР (1796—1926)
Уладзімір Мікітавіч Усхопчык

**Уладзі́мір Мікі́тавіч Усхо́пчык** (нар. ; Ровенская вобласць, УССР, СССР — савецкі і беларускі ваенны. Намеснік міністра абароны РБ.

Служыў у складзе савецкага войска ў Афганістане. У 1990 годе быў камандзірам 107-й мотастралковай дывізыі, якая размяшчалася ў Паўночным гарадку Вільнюса. 13 студзеня 1991 года савецкая бранятэхніка пад яго камандай распачала штурм тэлевежы ў Вільнюсе. Загінула 16 чалавек.

Дасюль знаходзіцца ў літоўскім вышуку.

У студзені 2010 года Генеральная пракуратура Рэспублікі Беларусь адмовілася дапамагаць Літве па справе 13 студзеня і выдаць для суду Уладзіміра Усхопчыка і Станіслава Юанене. «Выкананне просьбы Літвы па гэтай справе супярэчыла б асноўным прынцыпам законаў Рэспублікі Беларусь».

## Спасылкі 
Катэгорыя:Генералы Беларусі
Катэгорыя:Генерал-лейтэнанты СССР
Катэгорыя:Намеснікі міністраў Рэспублікі Беларусь
Дыялог (1994)

**«Дыяло́г»** — беларускі культурна-рэлігійны каталіцкі часопіс. Выдаецца з 1994 года ў Баранавічах на беларускай і рускай мовах, заснавальнік — Касцёл Маці Божай Фацімскай (Баранавічы). Друкуе матэрыялы, прысвечаныя жыццю Каталіцкага Касцёла ў Беларусі, навіны з замежжа, артыкулы пра галоўныя каталіцкія святы, разважанні пра пытанні веры, інтэрв’ю са святарамі, аповеды пра цікавых людзей. Адрас рэдакцыі: вул. Шаўчэнкі, 6, 225320, г. Баранавічы.

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
* Інфармацыя на Catholic.by 

Катэгорыя:Каталіцкія СМІ Беларусі
Катэгорыя:Сродкі масавай інфармацыі Баранавічаў
Катэгорыя:Рэлігійныя часопісы
Дыялог (значэнні)

Назву **Дыялог** маюць:

* Diallog — гандлёвая марка аператара мабільнай сувязі «БелСел»
* Дыялог — беларускі культурна-рэлігійны часопіс
* Дыялог — гутарка паміж двума людзьмі
Чарнігаўскае намесніцтва

**Чарнігаўскае намесніцтва** — тэрытарыяльная адзінка, адпаведная губерні, у Расійскай імперыі. Цэнтр — г. Чарнігаў.

Утворана ў 1781 г. пасля скасавання Гетманшчыны. Падчас адміністрацыйна-тэрытарыяльную рэформы імператара Паўла I 12 снежня 1796 г. намесніцтва было ліквідавана, а яго тэрыторыя ўвайшла ў склад адноўленай Маларасійскай губерні.

## Кіраўнікі 
### Генерал-губернатары 
* Пётр Аляксандравіч Румянцаў-Задунайскі (1782—1796)

Катэгорыя:Намесніцтвы Расійскай імперыі
Катэгорыя:Гісторыя Украіны (1795—1917)
Сезон атлантычных ураганаў 2011

**Сезон антлантычных ураганаў 2011 года** — штогадовы перыяд фарміравання найбольш інтэнсіўных ураганаў у сярэдняй частцы паўночнай паловы Атлантычнага акіяна. У сезоне 2011 г. утварылася 19 трапічных цыклонаў, з якіх толькі 7 дасягнулі ўзроўня трапічнага шторму і 4 ўзроўня буйнога урагану (Айрын, Каця, Афелія і Рына). Афіцыйна сезон пачаўся 1 чэрвеня і завяршыўся 30 лістапада, але першы трапічны шторм Арлен сфарміраваўся толькі 28 чэрвеня, а апошні — Шон, рассеяўся 11 лістапада.

## Штармы 
### Трапічны шторм Арлен 
### Ураган Айрын 
### Трапічны шторм Хасэ 
Пачаў фарміравацца 26 жніўня над Бермудскімі астравамі. Дасягнуўшы свайго піку з інтэнсіўнасцю хуткасці паветра 75 км/ч і мінімальным бараметрычным ціскам 1006 mbar (hPa; 29,71 inHg), 29 жніўня Хасэ сыйшоў каля 220 км на паўночны захад ад астравоў
Капліца Святой Праведнай Ганны (Лыцавічы)

**Капліца Святой Праведнай Ганны** — праваслаўная капліца ў аг. Лыцавічы Вілейскага раёна Мінскай вобласці. З’яўляецца прыпісной да прыходу Свята-Успенскай царквы ў в. Спягла.

## Гісторыя 
Ні ў Чурлёнах, ні ў Лыцавічах раней ніколі царквы не было. Сродкі на будаўніцтва вернікі збіралі талакой, асабліва дапамагала армянская дыяспара, у прыватнасці сям’я бізнесмена Самвела Авецяна. Будавалася з цэглы, з 2009 па 2012 гады, па праекце архітэктара Мікалая Лук’янчыка. Асвечана 26 лістапада 2012 года вікарыем Мінскай епархіі, уладыкай Веньямінам.

## Архітэктура 
Крыжападобнае ў плане збудаванне з падоўжана-восевай кампазіцыяй: паслядоўна размешчаны прытвор, квадратны ў плане цэнтральны аб’ём і прамавугольная алтарная частка. У завяршэнні даха — цыліндрычны барабан з цыбулепадобнай галоўкай. Франтальны фасад вылучаны двухсхільнай навіссю на 2 падпорных слупах.

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
* Вілейскі райвыканкам 
* Капліца Святой Праведнай Ганны (Лыцавічы) на сайце Маладзечанскай епархіі

Катэгорыя:2012 год у Беларусі
Катэгорыя:Храмы Святой Ганны
Катэгорыя:Капліцы Мінскай вобласці
Катэгорыя:Культавыя збудаванні Вілейскага раёна
Катэгорыя:Лыцавічы
Катэгорыя:Будынкі і збудаванні Мікалая Лук’янчыка
Жаночая логіка

«**Жано́чая ло́гіка**» () — расійскі дэтэктыўны фільм 2001 года, пастаўлены па матывах аднайменнага рамана . Галоўную ролю ў фільме выканала Аліса Фрэйндліх.

Работнік выдавецтва Вольга Пятроўна Туманава — заўзяты аматар дэтэктываў і сышчык паводле паклікання. Яна не «опер», не дазнавальнік, не следчы, але ў яе ёсць свой спосаб пошуку злачынцаў — логіка. Жаночая логіка. На наступную раніцу пасля сыходу на пенсію, Туманава становіцца панятой. Забіты яе сусед — бізнэсмэн Корзун. У следства ёсць версія, але ў Вольгі Пятроўны свой погляд на забойства...

Фільм выйшаў на DVD 22 лістапада 2012 года.

## Зноскі 
## Спасылкі 
*   (на 28.09.2018)

Катэгорыя:Фільмы 2001 года
Катэгорыя:Дэтэктыўныя фільмы Расіі
Катэгорыя:Фільмы на рускай мове
Дзмітрый Салошкін

**Дзмі́трый Сало́шкін** (нар. , Мінск, БССР, СССР) — грамадскі і дзяржаўны дзеяч Беларусі. Член і намеснік старшыні Партыі БНФ.

Вучыўся ў Беларускім дзяржаўным медінстытуце, які скончыў у 1995 годзе па спецыяльнасці педыятрыя. З 1995 па сённяшні дзень працуе ўрачом-рэаніматолагам РНПЦ «Маці і дзіця». У тым жа годзе стаў членам партыі БНФ. У 1998 годзе ўдзельнічаў у заснаванні і дзейнасці першай незалежнай студэнцкай арганізацыі Беларусі «Задзіночанне беларускіх студэнтаў».

Працаваў выкладчыкам спартыўнай медыцыны ў Беларускім дзяржаўным універсітэце фізічнай культуры.

Вылучаўся кандыдатам на выбарах дэпутатаў Палаты прадстаўнікоў у 2004 годзе.

З 2013 года адказны сакратар Управы Сойма Партыі БНФ.

Катэгорыя:Палітыкі Беларусі
Катэгорыя:Члены Партыі БНФ
Катэгорыя:Выкладчыкі БДУФК
Катэгорыя:Медыкі Беларусі
Юрый Лукашэвіч

**Ю́рый Лукашэ́віч** (нар. ) — грамадскі і дзяржаўны дзеяч Беларусі. Член і намеснік старшыні партыі БНФ. З 15 жніўня 2015 года выконваў абавязкі кіраўніка моладзі БНФ. На з’ездзе моладзі БНФ 9 кастрычніка 2016 года Юрый Лукашэвіч быў абраны кіраўніком «Моладзі БНФ».

## Дзяцінства. Вучоба 
Нарадзіўся 13 красавіка 1998 года. Вырас у Беларусі. Вясной 2017 года быў адлічаны з БДУ, дзе вучыўся на гістарычным факультэце.

– Лукашэвіч лічыць, што прычынай адлічэння стаў яго ўдзел у акцыі па абароне Курапатаў. Яму вынеслі дзве вымовы, на падставе якіх потым адлічылі з БДУ.

## Грамадскае жыццё 
Да прызначэння на новую пасаду з’ездзіў у Віцебск і прысутнічаў на сходзе гарадской рады партыі БНФ. З 2017 года займае пасаду намесніка старшыні БНФ.

### Дзейнасць 
Прымаў удзел у абароне Курапатаў. За той удзел быў пакараны арыштам на 15 сутак. 8 мая 2017 года моладзь БНФ і Юрый Лукашэвіч і жыхары Мінска ўсклалі кветкі на магілу Васіля Быкава. Юрый Лукашэвіч пра В. Быкава сказаў:

— Гэта не толькі франтавік, літаратар, але, што вельмі важна для нас, адзін з заснавальнікаў БНФ. І вельмі важна аддаваць даніну памяці гэтаму вялікаму чалавеку. Але сённяшняй акцыяй мы не толькі аддалі даніну памяці яму, але і ўсім загінулым у Другой сусветнай вайне.

У пачатку 2017 года спрабаваў заснаваць грамадскае аб’яднанне пад назвай «Моладзь Адраджэння», але адмовілі ў рэгістрацыі. У жніўні 2017 года Юрый Лукашэвіч удзельнічаў у зборы подпісаў для ўдзелу ў выбарах у мясцовы савет дэпутатаў у горадзе Барысаў. Сваю дзейнасць Юрый Лукашэвіч на пасадзе кіраўніка моладзі БНФ ацаніў станоўча.

Катэгорыя:Палітыкі Беларусі
Катэгорыя:Члены Партыі БНФ
Аляксандр Стральцоў

**Алякса́ндр Стральцо́ў** (нар. , Мінск, БССР, СССР) — беларускі грамадскі і палітычны актывіст. Намеснік старшыні Партыі БНФ (2017—2019).

## Біяграфія 
У 1993 годзе скончыў Беларускую дзяржаўную політэхнічную акадэмію. У 1996—1999 гадах вучыўся на аспірантуры Навукова-даследчага інстытута эканомікі Міністэрства эканомікі Рэспублікі Беларусь па секцыі «Рэгіянальная эканоміка».

Цяпер выкладчык Цэнтра бізнес-адукацыі Еўрапейскага гуманітарнага ўніверсітэта (Вільнюс).

Рыма-каталік. Жанаты, мае 4 дзяцей.

## Грамадская дзейнасць 
У 1990—1999 гадах быў членам БНФ «Адраджэнне» — Партыі БНФ. Быў намеснікам старшыні Маладзёжнай Фракцыі БНФ у 1994—1996 гадах. Член Сойма Партыі БНФ. Паміж 1999—2003 гадамі праз нязгоду з падзелам арганізацыі выйшаў з партыі. У 2003—2007 гадах — намеснік старшыні Міжнароднай камісіі, у 2009—2011 — старшыня Камісіі партыйнага навучання Партыі БНФ.

У маі 2019 года пакінуў Партыю БНФ праз нязгоду з рашэннем старшыні партыі Рыгора Кастусёва ўзяць удзел у гей-парадзе ў Вільні (Літва). Станам на 2023 год не вядзе палітычнай дзейнасці.

Катэгорыя:Палітыкі Беларусі
Катэгорыя:Члены Партыі БНФ
Віктар Георгіевіч Гарачкін

{{Навуковец 
 |Імя                  = Віктар Георгіевіч Гарачкін
 |Арыгінал імя         = 
 |Фота                 = 
 |Шырыня               = 
 |Подпіс               = 
 |Дата нараджэння      = 
 |Месца нараджэння     = 
 |Дата смерці          = 
 |Месца смерці         =
 |Грамадзянства        = 
 |Навуковая сфера      = 
 |Месца працы          = 
 |Навуковая ступень    = 
 |Навуковае званне     = прафесар, член-карэспандэнт АН БССР
 |Альма-матэр          = 
 |Навуковы кіраўнік    = 
 |Знакамітыя вучні     = 
 |Вядомы як            = 
 |Вядомая як           = 
 |Узнагароды і прэміі  = 
{ style="background:transparent"
   
}
 |Роспіс               = 
 |Шырыня роспісу       = 
 |Сайт                 = 
 |Вікікрыніцы             = 
}}
**Віктар Георгіевіч Гара́чкін** (; ,  — ) — вучоны ў галіне тэхналогіі перапрацоўкі торфу, доктар тэхнічных навук (1954), прафесар (1934). Член-карэспандэнт Акадэміі навук БССР (1940).

## Біяграфія 
Нарадзіўся ў Яраслаўлі. У 1918 годзе скончыў інжынернае аддзяленне Пятроўскай сельскагаспадарчай акадэміі. У 1918—1920 гадах працаваў загадчыкам гідратэхнічнага аддзялення Смаленскага губземаддзела, у 1921—1928 гадах загадчыкам гідратэхнічнага і тэхналагічнага аддзела НДІ тарфянога інстытута ў Маскве. Адначасова з 1922 года выкладчык у сельскагаспадарчай акадэміі, з 1926 года кансультант Інстытута прамысловасці і выкладчык у Беларускім політэхнічным інстытуце, з 1927 года выкладчык у Маскоўскай горнай акадэміі. у 1928—1930 гадах загадчык кафедрай эксплуатацыі тарфяных пакладаў Маскоўскай горнай акадэміі. З 1930 года В. Г. Гарачкін у Маскоўскім тарфяным інстытуце — прафесар, загадчык кафедрай здабычы і сушкі торфу. У 1940 годзе абраны членам-карэспандэнтам Акадэміі навук БССР, у 1944 годзе прызначаны старшынёй ўрадавай камісіі па аднаўленні тарфяной прамысловасці БССР і адначасова выконваючым абавязкі загадчыка лабараторыяй здабычы Інстытута торфу Акадэміі навук БССР. У 1952—1956 гадах В. Г. Гарачкін на пасадзе старшага навуковага супрацоўніка Інстытута торфу АН БССР.

Памёр В. Г. Гарачкін 9 красавіка 1962 г. Пахаваны на Увядзенскіх могілках у Маскве.

## Навуковая дзейнасць 
В. Г. Гарачкіну належаць навуковыя працы па тэхналогіі тарфяной прамысловасці. Распрацаваў метады барацьбы з самазагараннем фрэзернага торфу. З’яўляецца аўтарам больш за 50 навуковых прац, 4 манаграфій, падручнікаў па тэхналогіі здабычы і сушкі торфу.

Сярод апублікаваных:
* Основы проектирования торфяных хозяйств. — М., 1926.
* Технология добычи и сушки торфа. 2 изд. — М.; Л., 1948.
* Основы технологии торфяного производства. — М.; Л., 1953.

## Узнагароды 
* Ордэн Леніна
* Ордэн «Знак Пашаны»
* медалі

## Літаратура 
*  — С. 52—53.

## Спасылкі 
* Член-карэспандэнт ГАРАЧКІН Віктар Георгіевіч // Нацыянальная акадэмія навук Беларусі
* Віктар Георгіевіч Гарачкін у базе даных «История белорусской науки в лицах» Цэнтральнай навуковай бібліятэкі імя Якуба Коласа НАН Беларусі 
* 

Катэгорыя:Выкладчыкі Маскоўскай горнай акадэміі
Катэгорыя:Выкладчыкі БНТУ
Катэгорыя:Фізікі СССР
Катэгорыя:Фізікі Беларусі
Катэгорыя:Члены-карэспандэнты АН БССР
Бурэя (Амурская вобласць)

**Бурэ́я** () — пасёлак гарадскога тыпу ў Бурэйскім раёне Амурскай вобласці Расіі, адміністрацыйны цэнтр муніцыпальнага ўтварэння «Рабочы пасёлак (пгт) Бурэя».

Размешчаны ва ўсходняй частцы Амурскай вобласці за 170 км на паўднёвы ўсход ад Благавешчанска, з правага боку аўтамабільнай дарогі «Амур» і падзелены на тры часткі чыгункай (Транссіба і Райчыхінская лінія). Станцыя Бурэя Забайкальскай чыгункі. Насельніцтва — 4214 чал. (2018).

## Насельніцтва 
## Крыніцы 
## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Пасёлкі гарадскога тыпу Амурскай вобласці
Прагрэс (Амурская вобласць)

**Прагрэс** () — пасёлак гарадскога тыпу ў Амурскай вобласці (Расія). Адміністрацыйны цэнтр аднайменнай гарадской акругі. Размешчаны на паўднёвы захад ад пас. Бурэя Бурэйскага раёна, адлегласць па аўтадарозе 16 км.

Ад Транссібірскай магістралі (ад станцыі Бурэя Забайкальскай чыгункі) да пас. Прагрэс ідзе чыгуначная лінія. Дзве чыгуначныя станцыі: Амурская і Прагрэс. На тэрыторыі пасёлка знаходзіцца Райчыхінская ГРЭС.

Катэгорыя:Пасёлкі гарадскога тыпу Амурскай вобласці
Баранавіцкае слова

**«Баранавіцкае слова»** — культурна-асветніцкае выданне Баранавіцкага аддзялення Таварыства Беларускай Мовы. Выдаваўся ў 1991-1994 гг.

Рэдкалегія: Лідзія Антановіч, Міхась Бернат, Мікалай Блажэй, Анатоль Блінкоўскі, Сяржук Гоўша, Тамара Зверава, М.Кадыка, Л.Казлова, Віктар Карлінскі, В.Махай, Пётр Сахарэвіч, Мікалай Северцаў, Віктар Скок.

## Літаратура 
* Дэмакратычная апазіцыя Беларусі (1956-1991). Даведнік, slounik.org

Катэгорыя:З’явіліся ў 1991 годзе
Катэгорыя:Газеты Беларусі
Катэгорыя:Сродкі масавай інфармацыі Баранавічаў
Токур

**Токур** () — пасёлак гарадскога тыпу ў Селемджынскім раёне Амурскай вобласці Расіі, адміністрацыйны цэнтр муніцыпальнага ўтварэння Рабочы пасёлак (пгт) Токур. Населены пункт упершыню згадваецца ў 1939 годзе. Заснаваны як пасёлак золаташукальнікаў. Статус пасёлка гарадскога тыпу — з 1949 года. Размешчаны на крайнім паўночным усходзе вобласці за 15 км на поўнач ад адміністрацыйнага цэнтра пасёлка Экімчан. Адлегласць да бліжэйшай чыгуначнай станцыі (Феўральск) 220 км. Насельніцтва — 885 чал. (2018).

Катэгорыя:Пасёлкі гарадскога тыпу Амурскай вобласці
Катэгорыя:Населеныя пункты, заснаваныя ў 1939 годзе
Сівакі

**Сівакі** () — пасёлак гарадскога тыпу ў Магдагачынскім раёне Амурскай вобласці Расіі. Размешчаны ў паўночна-заходняй частцы вобласці за 130 км на паўднёвы ўсход ад пгт. Магдагачы, і за 360 км ад Благавешчанска. Аднайменная чыгуначная станцыя Забайкальскай чыгункі. Насельніцтва 1 861 чалавек (на 1 студзеня 2014 года). Заснавана ў 1906 годзе пры будаўніцтве чыгуначнай станцыі. Статус пасёлка гарадскога тыпу з 1938 года.

Катэгорыя:Пасёлкі гарадскога тыпу Амурскай вобласці
Катэгорыя:Населеныя пункты, заснаваныя ў 1906 годзе
Віктар Станіслававіч Машчынскі

**Віктар Станіслававіч Машчынскі** — архітэктар. Малодшы інжынер магілёўскага губернскага праўлення прынамсі з 1906 па 1909 год.

## Біяграфія 
Скончыў Рыжскі палітэхнічны інстытут у доме Гарбачэўскага.

Катэгорыя:Архітэктары Беларусі
Катэгорыя:Архітэктары XX стагоддзя
Катэгорыя:Архітэктары Расійскай імперыі
Катэгорыя:Архітэктары Магілёва
Мазырскі павет

Назву **Мазырскі павет** мелі наступныя адміністрацыйна-тэрытарыяльныя адзінкі:

* Мазырскі павет Вялікага Княства Літоўскага (1566—1793)
* Мазырскі павет у складзе Расійскай імперыі і БССР (1796—1924)
Новабурэйскі

**Новабурэйскі** () — пасёлак гарадскога тыпу ў Амурскай вобласці Расіі, адміністрацыйны цэнтр Бурэйскага раёна і муніцыпальнага ўтварэння «Рабочы пасёлак (пасёлак гарадскога тыпу) Новабурэйскі». Насельніцтва — 6946 чал. (2018). Размешчаны ва ўсходняй частцы вобласці на правым беразе ракі Бурэі за 175 км на ўсход ад Благавешчанска, ля аўтадарогі «Амур». За 8 км на захад ад пасёлка — чыгуначная станцыя Бурэя на Транссібірскай магістралі.

Катэгорыя:Пасёлкі гарадскога тыпу Амурскай вобласці
Свабодны

Назву **Свабодны** маюць:

## Населеныя пункты 
### Беларусь 
* Свабодны —  пасёлак у Слуцкім раёне Мінскай вобласці

### Расія 
* Свабодны — горад у Амурскай вобласці
* Свабодны (Саратаўская вобласць)
* Свабодны — пасёлак гарадскога тыпу ў Свярдлоўскай вобласці
Свабодны (Свярдлоўская вобласць)

**Свабодны** () — пасёлак гарадскога тыпу ў Свярдлоўскай вобласці Расіі. Утварае гарадскую акругу ЗАТА Свабодны. У пасёлку дыслакуецца 42-я ракетная дывізія, якая ўваходзіць у склад 31-й ракетнай арміі РВСН. Размешчаны на ўсходнім схіле Сярэдняга Урала, за 70 км на ўсход ад мяжы Еўропа-Азія. За 185 км на поўнач ад Екацярынбурга, за 35 км на паўночны ўсход ад Ніжняга Тагіла і за 15 км на паўночны захад ад горада Верхняя Салда.
## Насельніцтва 
## Крыніцы 
Катэгорыя:Пасёлкі гарадскога тыпу Свярдлоўскай вобласці
Генрых Іосіфавіч Гутаровіч

**Генрых Іосіфавіч Гутаровіч** — архітэктар. Малодшы інжынер магілёўскага губернскага праўлення прынамсі з 1910 па 1916 год.

## Біяграфія 
Каталік. Скончыў палітэхнічны інстытут, пазней жыў ва ўласным доме на Сувораўскім спуску.

Катэгорыя:Архітэктары Беларусі
Катэгорыя:Архітэктары XX стагоддзя
Катэгорыя:Архітэктары Расійскай імперыі
Катэгорыя:Архітэктары Магілёва
Мазырскі павет (Расійская імперыя)

**Мазырскі павет** — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Мінскага намесніцтва і Мінскай губерні, існавала ў 1795—1924 гг. Цэнтр — Мазыр.

## Гісторыя 
3 мая 1795 г. быў створаны Мазырскі павет у складзе Мінскага намесніцтва. З 12 снежня 1796 г. у складзе Мінскай губерні. У павеце было 8 мястэчак (Давыд-Гарадок, Ельск (Каралін), Капаткевічы, Лахва, Ленін, Петрыкаў, Скрыгалаў, Тураў), 6 каталіцкіх касцёлаў, 7 уніяцкіх і каля 50 праваслаўных цэркваў. 

У 1860 г. у павеце 112 прыватных маёнткаў. Мясцовую павятовую эліту складалі такія каталіцкія дваранскія роды як Горваты, Яленскія, Аскеркі, Шчыты, Кеневічы, Лянкевічы і Рудзяеўскія.

У перыяд з 1919 да 1920 уваходзіў у склад Брэсцкай акругі Грамадзянскага ўпраўлення Усходніх зямель Польшчы з часовым адміністрацыйным цэнтрам у Жыткавічах. 10 красавіка 1920 г. да Мазырскага павета далучаюцца акупаваныя польскай арміяй тэрыторыі Рэчыцкага павета.

З 29 жніўня 1919 да 10 жніўня 1920 гг. у складзе Гомельскай губерні РСФСР, потым зноў у Мінскай губерні БССР. З 18 сакавіка 1921 г. Бярозаўская, Лахвенская, Хорская і Чучавіцкая воласці адышлі да Польшчы, астатняя частка павета уключана ў БССР. 17 снежня 1921 г. Ленінская воласць перададзена Слуцкаму павету. 3 сакавіка 1924 г. да павета далучана заходняя частка Рэчыцкага павета (7 валасцей цалкам і 3 часткова). 17 ліпеня 1924 г. скасаваны, большая частка тэрыторыі ўключана у Мазырскую акругу, частка Дзякавіцкай воласці — у Слуцкую акругу.

## Воласці 
### 1861 г. 
* Буйнавіцкая
* Бярозаўская
* Грабаўская
* Дзякавіцкая
* Жыткавіцкая
* Камаровіцкая
* Капаткевіцкая
* Лахвенская
* Лельчыцкая
* Ленінская
* Лучыцкая
* Ляскавіцкая
* Меляшкевіцкая
* Міхалкаўская
* Петрыкаўская
* Скараднянская
* Слабода-Скрыгалаўская
* Тонежская
* Тураўская
* Хорская
* Чучавіцкая (часова далучана да Лахвенскай у 1881 г.)

### 1917 г. 
У складзе павета 23 воласці.

## Насельніцтва 
У 1878 г. — 95,3 тыс. чал., з іх каля 82,3 тыс. хрысціяне, 12,9 тыс. іудзеі, 3,5 тыс. шляхты, 15 тыс. мяшчан.
## Ураднікі павета 
* Мазырскія павятовыя маршалкі

## Літаратура 
* Насевіч, В. Мазырскі павет / Вячаслаў Насевіч // Энцыклапедыя гісторыі Беларусі: У 6 т. / БелЭн; Рэдкал.: Г. П. Пашкоў (гал. рэд.) і інш.; Маст. Э. Э. Жакевіч. Т. 5: Пузыны — Усая. — Мн.: БелЭн, 2001. — 592 с.: іл. — С. 41. — ISBN 985-11-0141-9.
* *Раюк, А.Р.* Вакантнасць пасады маршалка Мазырскага павета Мінскай губерні ў першай палове XIX ст. / А.Р. Раюк // Европа: актуальные проблемы этнокультуры : материалы IV Междунар. науч.-теорет. конф., Минск, 22 апр. 2013 г. / Бел. гос. пед. ун-т им. М. Танка ; редкол. В.В. Тугай (отв. ред.) [и др.]. — Минск : БГПУ, 2013. — С. 194—196.


Катэгорыя:Гісторыя Мазыра
Катэгорыя:Паветы Мінскай губерні
Катэгорыя:Паветы Гомельскай губерні
Серышава

**Серышава** () — пасёлак гарадскога тыпу ў Амурскай вобласці, Расія. Адміністрацыйны цэнтр Серышаўскага раёна. Размешчаны ў цэнтральнай частцы вобласці за 108 км на паўночны ўсход ад Благавешчанска. Аднайменная станцыя Забайкальскай чыгункі на Транссіба. За 35 км на поўнач ад пас. Серышава размешчаны горад Свабодны, за 20 км на поўдзень ад — горад Белагорск. Узнік у 1912 годзе як пасёлак пры станцыі Беланогава. У 1928 годзе перайменаваны ў гонар Сцяпана Міхайлавіча Серышава, у 1920—1922 гг. аднаго з кіраўнікоў партызанскага руху ў Прыамур’і. Статус пасёлка гарадскога тыпу з 1948 года.

Катэгорыя:Пасёлкі гарадскога тыпу Амурскай вобласці
Бурэя

Назву **Бурэя** маюць:

* Бурэя — рака ў Азіяцкай частцы Расіі, у Хабараўскім краі і Амурскай вобласці, левы прыток ракі Амур
* Бурэя — пасёлак гарадскога тыпу ў Бурэйскім раёне Амурскай вобласці Расіі
Шыловіч

**Шыловіч** — беларускае прозвішча, утворанае ад слова шыла.

## Вядомыя носьбіты 
* Алізар Шыловіч (пам. 1486) — дзяржаўны і ваенны дзеяч Вялікага Княства Літоўскага, стараста луцкі (1480—1486), маршалак Валынскай зямлі.
* Георгій Уладзіміравіч Шыловіч (1924—2011) — беларускі пісьменнік, сцэнарыст.
* Сяргей Уладзіміравіч Шыловіч (нар. 1986) — беларускі гандбаліст.
Жыдовіч

**Жыдовіч** — беларускае прозвішча, утворанае ад слова *жыд*, што значыць яўрэй.

## Вядомыя носьбіты 
* Іосіф Іосіфавіч Жыновіч (Жыдовіч) (1907—1974) — беларускі музыкант-цымбаліст, дырыжор, кампазітар і музычны педагог, народны артыст БССР (1955) і СССР (1968), прафесар, лаўрэат Дзяржаўнай прэміі БССР.
* Іосіф Карлавіч Жыдовіч — дырэктар Дзяржаўнага літаратурнага музея Янкі Купалы (1969—1970).
* Марыя Андрэеўна Жыдовіч (1906—1977) — беларускі мовазнавец.
Паўднёвая Радэзія ў Першай сусветнай вайне

**Паўднёвая Радэзія ў Першай сусветнай вайне** — перыяд у гісторыі Паўднёвай Радэзіі ў 1914—1918 гг., калі Паўднёвая Радэзія, якая была залежнай ад Вялікабрытаніі, выступала ў вайне на баку краін Антанты.

## Перад вайной 
, выдзеленая чырвоным колерам на карце Афрыкі ў 1914 годзе; астатнія брытанскія калоніі пазначаныя ружовым колерам]]
Сваю назву Радэзія атрымала ад імя Сесіла Джона Родса, які быў прэм’ер-міністрам брытанскай Капскай калоніі, палітычным дзеячам, прамыслоўцам і заснавальнікам Брытанскай Паўднёва-Афрыканскай Кампаніі. Пасля смерці Родса, з 1902 года тэрыторыя атрымала сваю назву, а таксама, нягледзячы на сваю плошчу, была падзелена на дзве часткі — Паўднёвую і Паўночную Радэзіі. Паўночная Радэзія была абвешчаная брытанскай калоніяй і заставалася ёю аж да 1964 года, калі стала Замбіяй. Паўднёвая Радэзія, юрыдычна знаходзілася пад эгідай брытанскай кароны на чале з прыватнай кампаніяй. Вялікабрытанія планавала даць Паўднёвай Радэзіі афіцыйнае самакіраванне, але гэтаму перашкодзіла Першая сусветная вайна, якая пачалася ў 1914 годзе.

## Удзел Паўднёвай Радэзіі ў вайне 
Паўднёвая Радэзія адправіла на фронт 5000 белых (25 % тагачаснага белага насельніцтва краіны) і 2000 чорных. У працэнтных адносінах на душу насельніцтва Радэзія паслала на еўрапейскія франты больш сваіх салдат, чым іншыя краіны Брытанскага садружнасці. У далейшым, Радэзія заўсёды выстаўляла свае сілы, каб дапамагчы брытанскім войскам ва ўсіх войнах, якія вяла Вялікабрытанія.

## Вынік удзелу краіны ў вайне 
У 1922 годзе завяршыўся тэрмін паўнамоцтваў створанай Сесілам Родсам Брытанскай паўднёваафрыканскай кампаніі, што на правах прыватнага валодання кіравала Паўночнай і Паўднёвай Радэзіяй. Брытанцы правялі сярод белага насельніцтва Паўднёвай Радэзіі рэферэндум. Выбіраючы паміж далучэннем да ПАС і стварэннем самакіраванай калоніі, большасць тых, хто галасаваў, выказаліся за каланіяльны статус. 1 кастрычніка 1923 Паўднёвая Радэзія была абвешчаная самакіруючыйся калоніяй з уласным урадам і парламентам. Паўночная Радэзія, дзе рэферэндум не праводзіўся, у 1924 стала брытанскім пратэктаратам. Намінальную ўладу ажыццяўляў губернатар, якога дасылалі з Лондана, на практыцы ж радэзійцы выдавалі ўласныя законы, збіралі падаткі, ажыццяўлялі адміністраванне і г. д. Усе справы, звязаныя з Паўднёвай Радэзіяй вяліся ў Лондане Упраўленнем па справах дамініёнаў.

## Літаратура 
* *Сергей Карамаев* РОДЕЗИЯ: НЕИЗВЕСТНАЯ СТРАНА
* *Ивановский Сергей* в Южной Африке. Родезия.
* Родезия
* Южная Родезия 
* КРАЇНИ ТРОПІЧНОЇ ТА ПІВДЕННОЇ АФРИКИ 

Катэгорыя:Першая сусветная вайна паводле краін
Катэгорыя:Гісторыя Зімбабвэ
Арловіч

**Арловіч** — беларускае прозвішча, утворанае ад слова арол.

## Вядомыя носьбіты 
* Аляксей Юр’евіч Арловіч (нар. 2002) — беларускі футбаліст.
* Валянцін Антонавіч Арловіч (нар. 1947) — беларускі фізік.
* Паліна Арловіч (нар. 1995) — беларуская плыўчыха.
Жаночая логіка 2

«**Жано́чая ло́гіка 2**» () — расійскі дэтэктыўны фільм 2002 года, другая частка гісторыі пра Вольгу Пятроўну Туманаву. Галоўную ролю ў фільме выканала Аліса Фрэйндліх.

Жаночая логіка — найлепшая зброя следства. Гэта зноў даказвае неўтаймаваная пенсіянерка Туманава. Зрэшты, калі б ёй гэта не ўдалося, прыйшлося б ісці пад суд за крадзеж пярсцёнка з брыльянтам, які яна, вядома, не выкрадала...

## Зноскі 
## Спасылкі 
*   (на 25.06.2020)
* Жаночая логіка 2  на сайце «*КиноПоиск*»  (на 25.06.2020)
* Жаночая логіка 2  на сайце «''''»  (на 25.06.2020)

Катэгорыя:Фільмы 2002 года
Катэгорыя:Дэтэктыўныя фільмы Расіі
Катэгорыя:Фільмы на рускай мове
Каліноўскі

**Каліноўскі** — беларускае і польскае прозвішча.

## Вядомыя асобы 
* Валер Каліноўскі (нар. 1967) — беларускі журналіст і пісьменнік.
* Віктар Отан Каліноўскі (1833—1862) — беларускі гісторык, удзельнік нацыянальна-вызваленчага руху 1860-х гадоў, старэйшы брат Кастуся Каліноўскага.
* **Кастусь Каліноўскі** (1838—1864) — беларускі палітычны дзеяч, публіцыст, паэт, адзін з кіраўнікоў паўстання 1863—1864 гадоў.
* Канстанцін Браніслававіч Каліноўскі (1897—1931) — савецкі ваенны дзеяч, тэарэтык бранятанкавых войскаў.
* Сяргей Аляксеевіч Каліноўскі (нар. 1969) — беларускі дзяржаўны дзеяч.
* Уладзімір Сямёнавіч Каліноўскі (1889—1940?) — беларускі грамадска-палітычны дзеяч, публіцыст, гісторык.
* Юзаф Каліноўскі (1835—1907) — каталіцкі рэлігійны дзеяч, мемуарыст, удзельнік паўстання 1863—1864 гадоў.
Праўдзінскі дзяржаўны будаўнічы прафесійны ліцэй

**Праўдзінскі дзяржаўны будаўнічы прафесійны ліцэй** — прафесійна-тэхнічная навучальная ўстанова ў гарадскім пасёлку Праўдзінскі Мінскай вобласці.

## Гісторыя 
Адкрыты Сяргеевіцкі ДПТВ № 111, па супольным загадзе № 64/170 Міністэрствы тарфяной прамысловасці БССР і Дзяржаўнага камітэта СМ БССР па прафтэхадукацыі 18 лістапада 1971 года.

1 верасня 1989 года Сяргеевіцкае ДПТВ № 111 пераймяноўваецца ў Праўдзінскае ПТВ № 111 будаўнікоў.

9 лютага 2004 года ўстановы адукацыі «Праўдзінскае ПТВ № 111 будаўнікоў» пераймяноўваецца ва ўстановы адукацыі «Праўдзінскае дзяржаўнае ПТВ № 111 будаўнікоў».

Праўдзінскі дзяржаўны будаўнічы прафесійны ліцэй 2.jpg
Праўдзінскі дзяржаўны будаўнічы прафесійны ліцэй 3.jpg
Праўдзінскі дзяржаўны будаўнічы прафесійны ліцэй 4.jpg
Праўдзінскі дзяржаўны будаўнічы прафесійны ліцэй 5.jpg
Праўдзінскі дзяржаўны будаўнічы прафесійны ліцэй 6.jpg

## Вядомыя выпускнікі 
* Леанід Ісакавіч Бярковіч — ваяр-інтэрнацыяналіст.

## Дырэктары 
* Пётр Міхайлавіч Павельеў.
* В. Гуцікаў.

Катэгорыя:Ліцэі Беларусі
Катэгорыя:Праўдзінскі
Катэгорыя:Школы Пухавіцкага раёна
Катэгорыя:1971 год у Беларусі
Кушнер

**Кушнер** — прозвішча.

## Вядомыя носьбіты 
* Бернар Кушнер — французскі дыпламат, Міністр замежных спраў Францыі (2007—2010).
* Васіль Фёдаравіч Кушнер (1947—2025) — беларускі гісторык.
* Кацярына Дзмітрыеўна Кушнер — беларуская плыўчыха.
* Юрый Захаравіч Кушнер (1936—2015) — беларускі педагог, спецыяліст у галіне агульнай педагогікі, гісторыі педагогікі і адукацыі.

## Гл. таксама 
* Кушнір
Набокаў

**Набокаў** — прозвішча.

## Вядомыя носьбіты 
* Дзмітрый Сяргеевіч Набокаў — беларускі лёгкаатлет.
* Мікалай Дзмітрыевіч Набокаў (1903—1978) — амерыканскі кампазітар, пісьменнік і культурны дзеяч.
* Уладзімір Уладзіміравіч Набокаў — рускі і амерыканскі пісьменнік.

## Тапонім 
* Набокаў — астэроід галоўнага пояса.
Кушнір

**Кушнір** — прозвішча.

## Вядомыя носьбіты 
* Антон Сяргеевіч Кушнір — беларускі фрыстайліст, чэмпіён Алімпійскіх гульняў 2014 года.
* Васіль Васілевіч Кушнір — беларускі футбаліст і футбольны трэнер.
* Вікторыя Робертаўна Кушнір — беларуская лёгкаатлетка.

## Гл. таксама 
* Кушнер
Лесвіца ў Падміколле

**Лесвіца ў Падміколле** — лесвіца ў Магілёве, якая вядзе ад гістарычнага цэнтра горада да парку Падміколле.

## Гісторыя 
Лесвічны спуск з каскадным фантанам пачалі будаваць у 2017 годзе. Увесь праект абыйшоўся ў 4 мільёны 700 тысяч рублёў. Збудаванне замяніла на месцы спуску ў Падміколле старую драўляную лесвіцу. У будаўніцтве ўдзельнічалі «Будтрэст №12», «Упраўленне камунальных прадпрыемстваў», «Магілёўграмадзянпраект», «Гарводаканал», «Магілёўзелянгас» і іншыя будаўнічыя арганізацыі.

На ўрачыстым адкрыцці 28 верасня 2018 года ўзнагародзілі лепшых будаўнікоў аб’екта

## Спасылкі 
Катэгорыя:Лесвіцы
Катэгорыя:2018 год у Магілёве
Катэгорыя:З’явіліся ў 2018 годзе
Катэгорыя:Магілёўграмадзянпраект
Катэгорыя:Вуліца Карла Маркса (Магілёў)
Катэгорыя:Вялікая Грамадзянская вуліца (Магілёў)
Катэгорыя:Падміколле
Нясвіжскі павет (Расійская імперыя)

**Нясвіжскі павет (акруга)** — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Мінскага намесніцтва, існавала ў 1793—1796 гг. Цэнтр — Нясвіж.

## Гісторыя 
Створана указам Сената Расійскай імперыі ад 3 мая 1793 г. у складзе Мінскага намесніцтва. 12 снежня 1796 г. Павел I правёў новую адміністрацыйна-тэрытарыяльную рэформу, паводле якой павет быў скасаваны. Тэрыторыя павета ўвайшла ў склад Слуцкага павета і часткова Мінскага павета Мінскай губерні.
## Ураднікі павета 
### Нясвіжскія павятовыя маршалкі 
* 1795—1796 — Міхал Дамінікавіч Рэйтан

## Літаратура 
* Нясвіжскі павет  // Энцыклапедыя гісторыі Беларусі: У 6 т. / БелЭн; Рэдкал.: Г. П. Пашкоў (гал. рэд.) і інш.; Маст. Э. Э. Жакевіч. Т. 6. Кн. 1: Пузыны — Усая. — Мн.: БелЭн, 2001. — 591 с.: іл. — С. 347. — ISBN 985-11-0214-8.

Катэгорыя:Гісторыя Нясвіжа
Катэгорыя:Паветы Мінскай губерні
Нясвіжскі павет

Назву **Нясвіжскі павет** мелі наступныя адміністрацыйна-тэрытарыяльныя адзінкі:

* Нясвіжскі павет у складзе Расійскай імперыі (1793—1796);
* Нясвіжскі павет у складзе Мінскай губерні БССР (1920—1921);
* Нясвіжскі павет у складзе міжваеннай Польскай Рэспублікі (1920—1939) і БССР (1939—1940).
Мглінскі павет

**Мглінскі павет** — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Ноўгарад-Северскага намесніцтва, Маларасійскай, Чарнігаўскай і Гомельскай губерняў, існавала ў 1781—1922 гг. Цэнтр — Мглін.

## Гісторыя 
Мглінскі павет быў сфарміраваны на тэрытарыяльнай аснове соценнага дзялення Старадубскага палка і ўвайшоў у склад Ноўгарад-Северскага намесніцтва. У 1796 г., пасля скасавання намесніцтва, павет увайшоў у склад Маларасійскай, а з 1802 г. — Чарнігаўскай губерняў.

У 1919 г. разам з іншымі паветамі Старадубшчыны быў уключаны ў склад новастворанай Гомельскай губерні РСФСР. У тым жа годзе са складу павета быў выдзелены новы Почапскі павет, а ў 1922 г. астатняя частка павета была падзелена паміж Почапскім і Клінцоўскім паветамі.

## Воласці 
### 1913 г. 
* Аляксееўская
* Балыкская
* Васькавіцкая
* Варабейнская
* Івайцёнская
* Касцяніцкая
* Катлякоўская
* Краснагорская
* Краснаслабадская
* Кульневская
* Мглінская
* Ніўнянская
* Паўлаўская
* Почапская
* Раманаўская
* Старасельская
* Шумараўская

Катэгорыя:Гісторыя Бранскай вобласці
Катэгорыя:Паветы Маларасійскай губерні
Катэгорыя:Паветы Чарнігаўскай губерні
Катэгорыя:Паветы Гомельскай губерні
Царква ў гонар святых царственных пакутнікаў і новапакутнікаў і вызнаўцаў ХХ стагоддзя

**Царква ў гонар святых царственных пакутнікаў і новапакутнікаў і вызнаўцаў ХХ стагоддзя** — праваслаўны храм у Магілёве, размешчаны ў цэнтры парку культуры і адпачынку імя М. Горкага на замчышчы.

## Гісторыя 
Першапачаткова храм быў задуманы як храм-помнік усім мучанікам і воінам, што загінулі ў XX стагоддзі. Ідэя яго будаўніцтва належыць архіепіскапу Магілёўскаму і Мсціслаўскаму Максіму (Кроху). 20 жніўня 2000 годзе, пасля працяглых спрэчак, якія выклікалі значны рэзананс, члены сям’і Мікалая II былі прылічаны да ліку святасці «пакутнікі» Рускай праваслаўнай царквой Маскоўскага патрыярхата і з таго часу шануюцца як «царскія пакутнікі».

У 2005 годзе па блаславенні епіскапа Сафронія (Юшчука) быў створаны прыход храма Святых Царскіх Мучанікаў.

6 мая 2009 года ігумення Свята-Мікольскага жаночага манастыра Яўгенія падарыла прыходу храма Святых Царскіх Мучанікаў звон дарэвалюцыйных часоў з выявай Мікалая II. У канцы 2010 года адміністрацыя горада перадала прыходу найвялікшы звон (270 кг) з калекцыі, падоранай Магілёву кіраўніцтвам управы раёна Сакаліная гара Усходняй адміністрацыйнай акругі Масквы.

Будаўніцтва храма было завершана ў 2013 годзе.

16 лютага 2014 года Мітрапаліт Мінскі і Слуцкі Павел, Патрыяршы Экзарх усяе Беларусі Павел (Панамароў) асвяціў храм.

Пры царкве дзейнічае нядзельная школа, маецца царкоўная бібліятэка.

## Сучаснасць 
## Спасылкі 
* Сайт прыхода 

Катэгорыя:Праваслаўныя храмы Магілёва
Катэгорыя:2013 год у Магілёве
Катэгорыя:Храмы Магілёўскай і Мсціслаўскай епархіі
Катэгорыя:Будынкі і збудаванні Уладзіміра Чаленкі
Палітыка Шры-Ланкі

Паводле дзеючай Канстытуцыі 1978 года, Шры-Ланка — унітарная рэспубліка, на чале якой стаіць прэзідэнт, што абіраецца прамым і таемным галасаваннем тэрмінам на шэсць гадоў. Прэзідэнцкая рэзідэнцыя знаходзіцца ў Каломба. Заканадаўчую ўладу ажыццяўляе аднапалатны парламент, які засядае ў Шры-Джаявардэнепура-Котэ.

## Прэзідэнт 
Прэзідэнт узначальвае вышэйшую выканаўчую ўладу і з'яўляецца галоўнакамандуючым узброенымі сіламі краіны, прызначае прэм'ер-міністра і міністраў кабінета, вызначае склад Вярхоўнага суда. На выбарах якія адбыліся 18 лістапада 2005 года прэзідэнтам быў абраны Махінда Раджапаксэ, які змяніў на гэтае пасадзе Чандрыку Бандаранаіке Кумаратунгу (узначальвала дзяржаву з 1994 года). 9 студзеня 2015 Махінду змяніў Майтрыпала Сірысена, прадстаўнік Партыі волі Шры-Ланкі.

## Парламент 
Аднапалатны парламент (225 месцаў) абіраецца тэрмінам на шэсць гадоў. У выніку пазачарговых парламенцкіх выбараў 2 красавіка 2004 года перамогу атрымаў АНАВ (Аб'яднаны нацыянальны альянс волі), у склад якога ўвайшлі Партыя волі Шры-Ланкі (ПВШЛ, заснаваная ў 1951 годзе) і НФВ (Народны фронт вызвалення, заснаваны ў 1966 годзе). У чэрвені 2005 года НФВ выйшаў з складу АНАВ. Аб'яднаная нацыянальная партыя (АНП, заснаваная ў 1946 годзе), якая кіравала са снежня 2001 года, стала вядучай апазіцыйнай сілай у парламенце. Старшыня парламенту — прадстаўнік АНП. Пост прэм'ер-міністра з лістапада 2006 па жнівень 2015 года займаў Ратнасыры Вікрэманаякэ (ПВШЛ). 17 жніўня 2015 новым пэм'ерам стаў Раміл Вікрамасінгхе, прадстаўнік АНП. Міністр замежных спраў — Мангала Самаравіра (ПВШЛ).

## Палітычныя партыі 
У Шры-Ланцы ў цяперашні час дзейнічае каля 40 розных палітычных партый, палітызаваных грамадскіх і прафсаюзных рухаў. Вядучае месца займаюць Партыя волі Шры-Ланкі (ПВШЛ), Аб'яднаная нацыянальная партыя (АНП), НФВ (Народны фронт вызвалення), якія прадстаўляюць інтарэсы розных пластоў ў асноўным сінгальскага насельніцтва. На працягу апошніх сарака гадоў фактычна змяняючы адна другую кіравалі краінай ПВШЛ і АНП: у 1960-х — 1970-х гадах ва ўлады нахадзілася ПВШЛ, з 1977 года па жнівень 1994 году кіруючая эліта краіны групавалася вакол АНП, з 1994 года па снежань 2001 года ўлада нахадзілася ў руках ПВШЛ у кааліцыйным урадзе Народнага Альянсу (куды ўваходзілі 5 партый). Са снежня 2001 года большасць у парламенце краіны належала АНП. У красавіку 2004 года падчас пазачарговых парламенцкіх выбараў АНАВ і АНП атрымалі ў новым складзе парламента — 105 і 82 месцаў адпаведна. У жніўні 2015 адбыліся чарговыя парламенцкія выбары, на якіх атрымала  перамогу і ўзначаліла кааліцыю парламенцкай большасці Аб'яднаная нацыянальная партыя.

## Адміністрацыйны падзел 
Шры-Ланка — унітарная дзяржава. Востраў дзеліцца на 9 правінцый, якія ў сваю чаргу падзеленыя на 25 раёнаў.
Мікалай Паўлавіч Высоцкі

**Мікалай Паўлавіч Высоцкі** — інжынер-архітэктар (,  (паводле іншых звестак у ) — ?).

## Біяграфія 
### Дзяцінства і адукацыя 
Пачатковую адукацыю атрымаў у . У снежні 1845 года паступіў у Пецярбургскае будаўнічае вучылішча, выпусціўся ў чэрвені 1852 года з правам на чын XII класа
** Некалькі драўляных дамоў у Віцебскай губерні
* 1862-72)
** Падвалы і склады пры дыстыляцыйным заводзе ў г. Лузе
** Пасажырскі будынак, жылыя дамы і службы на станцыі 
** Паравозны сарай на станцыі 
** Чыгуначныя казармы і будкі са службамі паміж станцыямі Гатчына і 
* 1872-82 на 833 вярсце ад Санкт-Пецярбурга
** Драўляны чыгуначны мост на р. Шашупэ
** Майстэрні для рамонта паравозаў
** Мураваныя бані для служачых (па праекце інжынера-архітэктара )
** Перабудова часовага драўлянага пасажырскага будынка пад жыллё на станцыі 
**  ў м. Прэлі Віцебскай губерні
**   ў Санкт-Пецярбургу
** Дом Часнакова ў Санкт-Пецярбургу
** Дом Калумбава ў Санкт-Пецярбургу і іншыя дамы там жа
** Абывацельскія дамы: спадара Тамасава ў Царскім Сяле, спадароў Ле-Данцю, Мерклінга, Тарасава, Бок, Вінаградавай і лясная біржа сп. Тарасава ў Гатчыне
** Перабудова лазарэта пры  (па праекце архітэктара У. П. Львова)
** Будынкі акруговых судоў у Магілёве і Гродне
** Прыстасаванне прыватных дамоў пад акруговыя суды ў гарадах  і Коўне
* 1882-62:
** Даходны  ў Санкт-Пецярбургу
** Некалькі надгробных помнікаў і капліц на могілках Аляксандра-Неўскай лаўры і Новадзявочага манастыра ў Санкт-Пецярбургу
** Лецішчы са службамі і аранжарэямі сп. Мельнікава ў Санкт-Пецярбургу
** Сістэмы М. Высоцкага згортвальнай абароны ад снежных заносаў на лініі Пецярбургска-Варшаўскай чыгункі

## Спасылкі 
* Архитектор, гражданский инженер Высоцкий Николай Павлович 

Катэгорыя:Архітэктары Беларусі
Катэгорыя:Архітэктары XIX стагоддзя
Катэгорыя:Архітэктары Расійскай імперыі
Катэгорыя:Архітэктары Магілёва
Катэгорыя:Архітэктары Невеля
Катэгорыя:Архітэктары Расіі
Катэгорыя:Архітэктары Санкт-Пецярбурга
Нясвіжскі павет (1920—1940)

**Нясвіжскі павет** () — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў міжваеннай Польшчы і БССР у 1920—1940 гадах. Цэнтр — горад Нясвіж.

## Гісторыя 
Утвораны 7 лістапада 1920 года Упраўленнем прыфрантавых і этапных тэрыторый з гмін Баранавіцкага (Лань, Сіняўка, Клецк, Сноў, Гавязна, Гарадзея, Мір, Жухавічы) і Слуцкага (Цялядавічы і Грыцэвічы) паветаў. З 19 лютага 1921 года павет увайшоў у склад новаўтворанага Навагрудскага ваяводства.

У верасні 1939 года тэрыторыя павета далучана да СССР і перададзена ў склад БССР. З 4 снежня 1939 года павет у Баранавіцкай вобласці. 15 студзеня 1940 года павет скасаваны, утвораны Нясвіжскі раён, часткі тэрыторыі павета адышлі ў Ганцавіцкі, Навагрудскі, Стаўбцоўскі і Уздзенскі раёны.

## Гміны 
* Гавязна
* Гарадзея
* Грыцэвічы
* Жухавічы (у 1922 г. перададзена да Стаўбцоўскага павета)
* Заастравечча (1 ліпеня 1926 г. перададзена ў склад Лунінецкага павета)
* Клецк
* Лань
* Лесуны
* Мір
* Сіняўка
* Сноў
* Цялядавічы

## Літаратура 
* Нясвіжскі павет // Энцыклапедыя гісторыі Беларусі: У 6 т. / БелЭн; Рэдкал.: Г. П. Пашкоў (гал. рэд.) і інш.; Маст. Э. Э. Жакевіч. Т. 6. Кн. 1: Пузыны — Усая. — Мн.: БелЭн, 2001. — 591 с.: іл. — С. 347. — ISBN 985-11-0214-8.

Катэгорыя:Гісторыя Нясвіжа
Дукорскі навучальна-педагагічны комплекс дзіцячы сад — сярэдняя школа

**Дзяржаўная ўстанова адукацыі «Дукорскі навучальна-педагагічны комплекс дзіцячы сад-сярэдняя школа»** — установа сярэдняй адукацыі ў в. Дукора Пухавіцкага раёна Мінскай вобласці.

## Гісторыя 
, 1932]]

У 1863 г. у в. Дукора было адкрыта народнае вучылішча. У 1906 г. вучылішча стала двухкласным.

У 1918 г. дзякуючы ўраджэнцам Дукоры І. В. Пісарчыку, В. С. Гарбацэвічу тут было адкрыта вышэйшае пачатковае вучылішча. У 1921 г. вучылішча стала школай 2-й ступені (семігодкай). У 1939 г. Дукорская школа стала сярэдняй. Угады Другой сусветнай вайны не дзейнічала.

У 1961—1965 гг. быў пабудаваны тыповы будынак школы.

## Настаўніцкі калектыў 
Васіль Савіч Гарбацэвіч — беларускі драматург, мемуарыст, педагог. Заслужаны настаўнік БССР.

## Вядомыя выпускнікі 
* Уладзімір Елісеевіч Лабанок — Герой Савецкага Саюза.
* Алесь Пісарык — беларускі паэт, член Саюза пісьменнікаў Беларусі.
* Андрэй Агеевіч Блажко — арганізатар і кіраўнік дукорскіх партызан.
* Марыя Андрэеўна Жыдовіч — беларускі мовазнавец. Доктар філалагічных навук, прафесар , Заслужаны дзеяч навукі БССР.
* Таццяна Андрэеўна Бандарчык — беларуская актрыса.
* Сяргей Мікалаевіч Капскі — ваяр-інтэрнацыяналіст.
* Сяргей Рыгоравіч Шэлег — ваяр-інтэрнацыяналіст.

## Дырэктары 
* Святлана Міхайлаўна Гацман

Катэгорыя:Дукорскі навучальна-педагагічны комплекс дзіцячы сад-сярэдняя школа
Катэгорыя:1863 год у Беларусі
Валянцін Аркадзевіч Астаповіч

**Валянцін Аркадзевіч Астаповіч** (, Менск — ) — беларускі архітэктар.

## Біяграфія 
Нарадзіўся ў сям’і беларускага графіка Аркадзя Антонавіча Астаповіча (1896—1941).

Скончыў у 1958 годзе Беларускі політэхнічны інстытут. Працаваў у Белдзіпрасельбудзе, галоўным архітэктарам доследна-канструктарскага бюро Мінгандальмантажу БССР, у 1963—1977 гадах — кіраўніком групы архітэктараў, галоўным архітэктарам праектаў у Белдзяржпраекце у Магілёве; гасцініцы «Інтурыст» у Брэсце (1965—1975), эксперыментальных дамоў серыі 88 Гродзенскай лініі.

## Літаратура 
* 
* 

Катэгорыя:Архітэктары Беларусі
Катэгорыя:Архітэктары XX стагоддзя
Катэгорыя:Архітэктары Магілёва
Катэгорыя:Архітэктары Брэста
Баранавіцкі павет (БССР)

**Баранавіцкі павет** – адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў Беларускай ССР у 1919—1921 гадах. Цэнтр — горад Баранавічы.

## Гісторыя 
Утвораны 6 лютага 1919 года рашэннем Прэзідыума ЦВК БССР у складзе Мінскай губерні. 

У 1920 годзе ў павет увайшлі яшчэ 4 воласці: Ляхавіцкая, Мядзведзіцкая, Чэрніхаўская і Ястрамбельская.

З 18 сакавіка 1921 года згодна з Рыжскім мірным дагаворам тэрыторыя павета была перададзена міжваеннай Польскай Рэспубліцы, дзе апынулася ў складзе Баранавіцкага павета Навагрудскага ваяводства. 

## Воласці 
### 1919 г. 
* Востраўская
* Гарадзішчанская
* Дараўская
* Крывошынская
* Навамышская
* Сталовіцкая

### 1920 г. 
* Востраўская
* Гарадзішчанская
* Дараўская
* Крывошынская
* Ляхавіцкая
* Мядзведзіцкая
* Навамышская
* Сталовіцкая
* Чэрніхаўская
* Ястрамбельская

## Літаратура 
* Баранавіцкі павет // Энцыклапедыя гісторыі Беларусі: у 6 т. / БелЭн; Рэдкал.: М. В. Біч і інш.; Прадм. М. Ткачова; Маст. Э. Э. Жакевіч. Т. 1. А — Беліца. — Мн.: БелЭн, 1993. — 494 с., [8] к.: іл. — С. 299. — ISBN 5-85700-074-2.

Катэгорыя:Паветы Мінскай губерні
Катэгорыя:Гісторыя Баранавічаў
Баранавіцкі павет (значэнні)

Назву **Баранавіцкі павет** мелі наступныя адміністрацыйна-тэрытарыяльныя адзінкі:

* Баранавіцкі павет у складзе БССР (1919—1921);
* Баранавіцкі павет у складзе міжваеннай Польскай Рэспублікі (1919—1939) і БССР (1939—1940).
Фёдар Міхайлавіч Стралец

**Фёдар Міхайлавіч Стралец** (1910—1944) — удзельнік Вялікай Айчыннай вайны, Герой Савецкага Саюза, стралок 1090-га стралковага палка 323-й стралковай дывізіі 3-й арміі 1-га Беларускага фронту, чырвонаармеец.

## Біяграфія 
Нарадзіўся 1 кастрычніка 1910 года ў вёсцы Навумаўка (цяпер Карукіўскага раёна Чарнігаўскай вобласці Украіны) ў сям’і селяніна. Украінец.

Працаваў лесарубам у лясніцтве. У 1932 годзе прызваны ў шэрагі Чырвонай Арміі. У 1933 годзе дэмабілізаваўся. Другі раз прызваны ў снежні 1943 года. З гэтага ж часу ў дзеючай арміі. Ваяваў на 1-м Беларускім фронце.

Падчас аперацыі «Баграціён», 24—30 чэрвеня 1944 года стралок 1090-га стралковага палка чырвонаармеец Ф. М. Стралец, удзельнічаючы ў баях за вёску Вялікае Ляда Рагачоўскага раёна Гомельскай вобласці і вёску Залітвінне Кіраўскага раёна Магілёўскай вобласці, агнём з кулямёта адбіў некалькі контратак праціўніка, тым самым нанёс яму значны ўрон у жывой сіле.

30 чэрвеня 1944 года чырвонаармеец Фёдар Міхайлавіч Стралец загінуў у баі.

## Памяць 
* Імем Фёдара Міхайлавіча названа вуліца ў Гомелі, матэрыялы аб ім захоўваюцца ў Гомельскім абласным краязнаўчым музеі.
* Імем Героя названы вуліцы ў Чарнігаве (рашэннем Чарнігаўскага гарвыканкама Савета дэпутатаў працоўных) і вёсцы Навумаўка.
* У 1966 годзе была выпушчана паштовая марка СССР у гонар Ф. М. Стральца.

## Узнагароды 
* Указам Прэзідыума Вярхоўнага Савета СССР ад 24 сакавіка 1945 года за ўзорнае выкананне баявых заданняў камандавання і праяўленыя пры гэтым мужнасць і гераізм радавому Фёдару Міхайлавічу Стральцу пасмяротна прысвоена званне Героя Савецкага Саюза.
* Узнагароджаны ордэнам Леніна, медалямі.

## Спасылкі 
* Стралец, Фёдар Міхайлавіч. &#x20; Сайт «Героі краіны».
* Козюківський раён. Видатні землякі (укр.)&nbsp;.

Катэгорыя:Пехацінцы Вялікай Айчыннай вайны
Катэгорыя:Загінулі ў баях Вялікай Айчыннай вайны
Катэгорыя:Нарадзіліся ў Чарнігаўскай вобласці
Юрый Фёдаравіч Патапаў

**Юрый Фёдаравіч Патапаў** (, Сяміпалацінск, Казахстан — 13 лютага 2020, г. Мінск) — беларускі архітэктар. Заслужаны архітэктар Беларусі (1985).

## Біяграфія 
Нарадзіўся 3 верасня 1930 г. у Сяміпалацінску. Скончыў у 1954 годзе Маскоўскі архітэктурны інстытут. Працаваў у 1954—1963 гадах у Свярдлоўскграмадзянпраекце, кіраўніком групы архітэктараў у ДзіпраНДІ АН СССР у Маскве. У 1980—1990 гадах галоўны архітэктар інстытута «Белдзяржпраект».

Член Саюза архітэктараў СССР з 1962 года.

## Творчасць 
]]
Асноўныя работы на Беларусі (усе ў сааўт.): генплан Бабруйска (1964); адміністрацыйны будынак па вул. Ляўкова, гандлёва-офісныя комплексы па вул. Веры Харужай, вул. Някрасава, ГЦ «Аквабел» на развязцы МКАД і шматлікія іншыя будынкі.

## Узнагароды 
Узнагароджаны ордэнам Працоўнага Чырвонага Сцяга ў 1986 годзе.

## Сям’я 
У шлюбе з архітэктарам Асяй Патапавай (нар. 1932).

## Бібліяграфія 
* 

## Літаратура 
* 
* 

Катэгорыя:Архітэктары Беларусі
Катэгорыя:Архітэктары XX стагоддзя
Катэгорыя:Старшыні Беларускага саюза архітэктараў
Катэгорыя:Архітэктары Мінска
Катэгорыя:Архітэктары Бабруйска
Катэгорыя:Архітэктары Салігорска
Катэгорыя:Архітэктары Віцебска
Катэгорыя:Архітэктары Екацярынбурга
Палац культуры вобласці (Магілёў)

**Палац культуры вобласці** — будынак у Магілёве, размешчаны па адрасе Пушкінскі праспект, 7. Прыклад грамадскіх шматфункцыянальных будынкаў савецкай архітэктуры 1970-х гадоў.

## Гісторыя 
Пабудаваны ў 1977 г. з цэглы (архітэктары Я. Смальгоўскі, В. Ладыгіна, В. Астаповіч) як Палац культуры і тэхнікі вытворчага аб’яднання «Хімвалакно» імя У. I. Леніна. Уваходзіць у культурна-спартыўны комплекс паркавай зоны поймы р. Дняпро.

## Архітэктура 
Будынак 3-павярховы з цокальным паверхам, складанай формы плана. Аб’ёмна-прасторавае вырашэнне заснавана на кантрасным проціпастаўленні выцягнутага 3-павярховага корпуса і больш высокіх аб’ёмаў сцэнічнай часткі і танцавальнай залы. Галоўны фасад, арыентаваны на Пушкінскі праспект, мае асіметрычна размешчаны ўваход, што вылучаецца шырокай лесвіцай і навясным казырком, над якім узвышаецца аб’ём танцавальнай залы з высокімі вокнамі, падзеленымі вертыкальнымі рэбрамі. Сцены рытмічна члянёны прамавугольнымі аконнымі праёмамі на 2-м і 3-м паверхах і вузкімі высока размешчанымі на першым. Глухая сцяна сцэнічнай каробкі на галоўным фасадзе дэкарыравана канелюрамі. Фасады будынка апрацаваны белымі мармуровымі пліткамі. У час рэканструкцыі 2018 года ўздоўж эспланады створаны П-падобныя ў плане падпорныя сценкі, абліцаваныя шэрым шліфаваным гранітам (арх. У. Чаховіч). У цэнтральный частцы падпорныя сценкі шырокія, з кветачніцамі і вялікімі лаўкамі-лежакамі (у тым ліку на перападах вышынь каля прыступак) з убудаваным знізу падсвятленнем. Крылы ўздоўж галоўнага фасада Палаца і Пушкінскага праспекта вузкія, з дэкаратыўным падсвятленнем унізе; лаўкі набраныя з вертыкальна пастаўленых брусоў. Рэканструявана мачта з ліхтарамі на бакавой алеі, падпорныя сценкі каля яе падножжа абліцаваныя шэрым паліраваным гранітам (Л. Уладзіміровіч). Па ўсім скверы заменена пакрыццё дарожак, высаджаны кусты і кветкі, пастаўлены новыя лаўкі і ліхтары.

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Будынкі і збудаванні Магілёва
Катэгорыя:1977 год у Магілёве
Катэгорыя:З’явіліся ў 1977 годзе
Катэгорыя:Пушкінскі праспект (Магілёў)
Катэгорыя:Палацы і дамы культуры
Катэгорыя:Будынкі і збудаванні Вольгі Ладыгінай
Катэгорыя:Будынкі і збудаванні Якава Смальгоўскага