open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Зборная Аўстрыі па футболе

**Зборная Аўстрыі па футболе** () — нацыянальная зборная, якая прадстаўляе Аўстрыю ў міжнародных матчах па футболе. Кіруецца Футбольнай асацыяцыяй Аўстрыі. Свае хатнія матчы каманда па большай частцы праводзіць на венскім стадыёне «Эрнст Хапель».

Свой першы міжнародны матч зборная Аўстрыі згуляла ў 1902 годзе супраць зборнай Венгрыі, у якім атрымала перамогу з лікам 5:0. Першы перыяд гучнай славы ў гісторыі зборнай прыйшоўся на 1930-я гады, калі яна гуляла пад кіраўніцтвам Хуга Майсля, гэты перыяд пачаўся 16 мая 1931 года з перамогі над зборнай Шатландыі, для якой гэты матч стаў першай паразай за межамі Брытанскіх астравоў. У 1938 годзе, пасля аншлюсу Аўстрыі, аўстрыйская каманда была расфарміравана, а некаторыя яе гульцы ўвайшлі ў склад зборнай Германіі. Пасля Другой сусветнай вайны зборная Аўстрыі зноў пачала дэманстраваць поспехі, якія дасягнулі кульмінацыі на чэмпіянаце свету 1954 года, дзе Аўстрыя заняла трэцяе месца, аднак пасля гэтага пачаўся працяглы перыяд заняпаду. Наступны паспяховы ўсплёск у гісторыі зборнай прыйшоўся на чэмпіянат свету 1978 года, дзе яна ў другім групавым турніры абыграла дзеючых чэмпіёнаў свету — каманду ФРГ, аднак гэты поспех працягу не меў. У апошні раз зборная Аўстрыі прабівалася ў фінальны турнір міжнародных спаборніцтваў на чэмпіянаце свету 1998 года ў Францыі, дзе не здолела прайсці далей групавога турніру.

У 2008 годзе Аўстрыя (разам са Швейцарыяй) з’яўлялася адной з краін-арганізатараў фінальнага турніру чэмпіянату Еўропы, куды зборныя-гаспадары трапляюць аўтаматычна без праходжання кваліфікацыі. Аднак на сваім хатнім турніры зборная Аўстрыі, як і зборная Швейцарыі, не змагла пераадолець групавы этап.

## Спасылкі 
* Афіцыйны сайт Футбольнай асацыяцыі Аўстрыі
* Інфармацыя на сайце УЕФА
Асновы эсперанта

**Асновы эсперанта** (на эсперанта Fundamento de Esperanto; і ў эсперанта, і ў другіх мовах ужываецца таксама скарочаная форма (la) Fundamento) - невялікі твор, фіксуючы асноўныя граматычныя і лексічныя асаблівасці мовы эсперанта. "Асновы эсперанта" прызнаюцца ўсімі эсперантыстамі за "недатыкальны базіс" мовы і закліканы выконваць для эсперанта тую ж самую ролю, якую для нацыянальных моў выконвае моўная традыцыя. кніга была напісана ініцыятарам эсперанта Л. Заменгофам і прызнана абавязковай для ўсіх нормай мовы чатвёртым пунктам Булонскай дэкларацыяй на першым Сусветным кангрэсе эсперантыстаў у 1905 годзе. "Асновы эсперанта" складаюцца з чатырох частак: прадмовы, граматыкі, практыкаванняў і універсальнага слоўніка (у які уваходзіць каля 2640 каранёў). Граматыка і слоўнік маюць пераклады на французскую, англійскую, нямецкую, рускую і польскую мовы. Усе моўныя версііі лічацца аднолькава афіцыйнымі, хоць яны не з'яўляюцца ў поўнай меры аднолькавымі (напрыклад, у розных версіях у адных і тых жа пунктах, Заменгоф ужывае розныя прыклады).
Аднолькавымі па статусу з Асновамі лічацца Афіцыйныя Дапаўненні Акдэміі эсперанта (зараз існуе 9 Афіцыйных дапаўненняў). У прадмове да "Асноў..." прадпісана : *"Толькі праз некаторы час, калі большая частка з новых слоў будзе ужо поўнасцю сталымі, якая небудзь афіцыйная ўстанова увядзе іх у афіцыйны слоўнік, як Дапаўненні да Асноў"*
## Спасылкі 
* "Асновы эсперанта" на старонцы Акадэміі эсперанта
* Аб асновах эсперанта" і Універсальным слоўніке.

Катэгорыя:Гісторыя эсперанта
Катэгорыя:Літаратура на эсперанта
Катэгорыя:Кнігі паводле алфавіта
Катэгорыя:З’явіліся ў 1905 годзе
Катэгорыя:Творы Лазара Заменгофа
Зборная Эстоніі па футболе

**Зборная Эстоніі па футболе** прадстаўляе Эстонію на міжнародных матчах па футболе. Кіруецца Эстонскай футбольнай асацыяцыяй, прэзідэнтам якой з’яўляецца Айвар Похлак. Ніколі не прымала ўдзелу ў фінальных частках чэмпіянатаў Еўропы і свету па футболе, аднак пастаянна ўдзельнічае ў Кубку Балтыі, а таксама была ўдзельніцай Алімпійскіх гульняў 1924 года.

## Статыстыка выступаў у афіцыйных турнірах 
### Чэмпіянаты Еўропы (адборачныя турніры) 
У адборачным турніры чэмпіянату Еўропы 2012 **зборная Эстоніі** сенсацыйна заняла другое месца ў групе C, тым самым атрымаўшы права на ўдзел у стыкавых матчах. 13 кастрычніка 2011 года на жараб’ёўцы стыкавых матчаў супернікам Эстоніі ў стыкавых матчах стала Ірландыя, якая па суме двух матчаў атрымала ўпэўненую перамогу з агульным лікам 5:1

### Чэмпіянаты свету (адборачныя турніры) 
## Спасылкі 
* Эстонская футбольная асацыяцыя 
* Зборная Эстоніі на сайце ФІФА
Дзмітрый Мікалаевіч Басалыга

**Дзмітрый Мікалаевіч Басалыга** () (, в. Варкавічы,  — ) — прафесійны рэвалюцыянер, дзеяч кінамастацтва,  і . Брат К. Басалыгі.

## Біяграфія 
Член КПСС з 1904 г. У перыяд Рэвалюцыі 1905—1907 гг. кіраваў баявой дружынай ў Харкаве. З 1906 года на нелегальнай партыйнай працы ў Севастопалі, Пермі, Екацярынбургу. Дэлегат . У 1908 г. кінуты ў Харкаўскую турму.

Пад кіраўніцтвам Д. М. Басалыгі, Б. Э. Дубавецкай, Н. В. Фірсава неўзабаве былі ўтвораны асноўныя службы тэатра, праведзены рамонт памяшканняў. Пачата было фарміраванне трупы.

У 1920—1921 гг. загадчык Цэнтральнага ўпраўлення тэатраў Наркамасветы РСФСР, у 1923—1926 гг. старшыня праўлення акцыянернага таварыства «Пралетарскае кіно». Рэжысёр і сцэнарыст кінафільмаў «З іскры полымя» (1924), «Мусульманка» (1925, залатыя медалі на Парыжскай выстаўцы) і іншых.

З верасня 1941 г. у Чырвонай Арміі. У 1944—1945 гг. выкладчык .

У вёсцы Варкавічы імем братоў Басалыг названая вуліца.

Катэгорыя:Удзельнікі Кастрычніцкай рэвалюцыі
Катэгорыя:Удзельнікі Вялікай Айчыннай вайны
Катэгорыя:Дэлегаты V з’езда РСДРП
Басалыга

**Басалыга** — беларускае прозвішча.

## Вядомыя носьбіты 
* Андрэй Уладзіміравіч Басалыга (нар. 1970) — беларускі графік.
* Дзмітрый Мікалаевіч Басалыга (1884—1969) — прафесійны рэвалюцыянер, дзеяч кінамастацтва.
* Канстанцін Мікалаевіч Басалыга (1887—1963) — прафесійны рэвалюцыянер.
* Міхаіл Самуілавіч Басалыга (нар. 1942) — беларускі графік.
* Уладзімір Самойлавіч Басалыга  (1940—2020) — беларускі графік.
Канстанцін Мікалаевіч Басалыга

**Канстанцін Мікалаевіч Басалыга** (, в. Варкавічы,  — ) — прафесійны рэвалюцыянер. Брат Д. Басалыгі.

## Біяграфія 
Член КПСС з 1905 года. У перыяд Рэвалюцыі 1905—1907 гг. член ваенна-баявога штаба ў Харкаве, Севастопальскага камітэта РСДРП і рэдакцыі яго органа — газеты «Салдат». Вёў партыйную працу ў Харкаве, Адэсе, Екацерынадары, Севастопалі.

Дэлегат  ад бальшавікоў Урала, даставіў У. І. Леніну мандат дэлегата ад бальшавікоў Усолля. У 1915 годзе сасланы ў Омск. Удзельнік Кастрычніцкай рэвалюцыі. Пасля рэвалюцыі на гаспадарчай працы ў Омску, Краснадары, Севастопалі, на Стаўрапаллі. У гады Вялікай Айчыннай вайны ў Севастопальскім народным апалчэнні. У вёсцы Варкавічы імем братоў Басалыг названая вуліца.

Катэгорыя:Удзельнікі Кастрычніцкай рэвалюцыі
Катэгорыя:Удзельнікі Вялікай Айчыннай вайны
Катэгорыя:Дэлегаты V з’езда РСДРП
Зборная Літвы па футболе

**Зборная Літвы па футболе** — нацыянальная футбольная каманда, якая прадстаўляе Літву на міжнароднай футбольнай арэне. Кіруючым органам зборнай выступае Літоўская футбольная федэрацыя. Каманда гуляла ў 1923—1940 гадах, у перыяд 1940—1990 была ў складзе зборнай СССР. Пасля 1990 года зноў гуляе самастойна.

## Гісторыя 
### Першая рэспубліка (1923—1940) 
Першы міжнародны матч зборная згуляла 24 чэрвеня 1923 ў Каўнасе са зборнай Эстоніі і прайграла ёй з лікам 0:5. Першы гол літоўцы забілі 16 жніўня 1924 года ў Каўнасе зборнай Латвіі, але прайгралі з лікам 2:4. З ёй жа ў Рызе літоўцы ўпершыню згулялі ўнічыю, 1 верасня 1928 года з тымі ж латышамі ў Каўнасе адстаялі хатнюю нічыю.

Першую перамогу літоўцы атрымалі ў Таліне 24 жніўня 1924 над зборнай Эстоніі з лікам 2:1, а 15 жніўня 1930 года з тым жа лікам абгулялі зноў эстонцаў у Каўнасе. Апошнюю гульню яны правялі ў Каўнасе супраць Латвіі 13 кастрычніка 1940 года і з цяжкасцю выйгралі з лікам 4:3.

Усяго было сыграна 3 адборачныя матчы на чэмпіянаты свету 1934 і 1938 гадоў, адзін матч алімпійскага турніру 1924 года, 21 матч Кубка Балтыкі і 44 таварыскія матчы. З 10 турніраў на Кубак Балтыкі зборная двойчы, у 1930 і 1935 гадах, выйгравала яго.

### Літоўская ССР (1941—1989) 
Пасля таго, як Літва ўвайшла ў склад СССР, зборная была перафарміравана і стала зборнай Літоўскай ССР, якая мела ўнікальнае права выступаць асобнай камандай. Яна правяла ў савецкі час толькі дзве міжнародныя сустрэчы (абедзве ў Вільнюсе) супраць Кітая (23 ліпеня 1956 года, прайграла 0:1) і Лівіі (25 мая 1966, выйграла 6:0). Таксама ў 1948 і 1949 гадах выйграла Кубак Балтыкі, адыграла яшчэ 6 матчаў са зборнымі Латвійскай і Эстонскай ССР, а ў 1956 і 1979 гадах удзельнічала ў турнірах Спартакіяды народаў СССР.

### Пасля 1990 
Пасля аднаўлення незалежнасці Літоўскай Рэспублікі ў 1990 годзе федэрацыя футбола краіны не была ўключана ў УЕФА і ФІФА. Свой першы таварыскі матч зборная згуляла 27 мая 1990 супраць таксама непрызнанай зборнай Грузіі. Матч адбыўся ў Тбілісі і скончыўся з лікам 2:2. Прызнаныя нацыянальныя федэрацыі не вырашаліся на матчы са зборнай Літвы, таму першы афіцыйны матч удалося правесці толькі 15 лістапада 1991 года. У Клайпедзе зборная гуляла ў таварыскім матчы супраць зборнай Эстоніі і адразу ж дамаглася поспеху з лікам 4:1.

Лепшыя вынікі ў адборачных турнірах чэмпіянатаў свету і Еўропы — 3 месца ў адборы на Еўра-1996 і чэмпіянат свету 1998.

## Статыстыка выступаў у афіцыйных турнірах 
### Чэмпіянаты свету (адборачныя турніры) 
### Чэмпіянаты Еўропы (адборачныя турніры) 
## Спасылкі 
* Зборная Літвы на сайце ФІФА
Маладзёжная вуліца (Гродна)

**Маладзёжная вуліца** — вуліца ў цэнтральнай частцы горада Гродна. Знаходзіцца паміж вуліцамі Свярдлова і Кірава, перасякае вуліцу Маркса. Пряцягласць каля 500 метраў.

## Гісторыя 
Назву атрымала пасля 1944. Ранейшыя назвы Навікоўская (1560, 1780, 1790), Дзявоцкая (акты магістрата XVII—XVIII стст.), пасля зноў Навікоўская, Брыгіцкі завулак і Новая, Паштовы завулак (1913), Назарэцянская, Бянецкага, Франштрасэ і Браўнбергерштрасэ.

Вуліца сфарміравалася ў два этапы. Найбольш ранні яе адрэзак — уздоўж брыгіцкага кляштара — склаўся не пазней сярэдзіны XVI ст. як вуліца, якая злучала Азёрскую з Дзям’янаўскай, і на працягу наступных стагоддзяў з’яўляўся самастойнай планіровачнай і урбаністычнай адзінкай. У XVI ст. вуліца складалася з шасці пляцаў і трох мяшчанскіх агародаў. Пачынаючы з XVIII ст. усходні край вуліцы быў заняты кляштарнымі будынкамі брыгітак, якія з цягам часу скупілі таксама і ўчасткі на заходнім баку вуліцы. На канец XVIII ст. ля вуліцы мясціліся ўладанні кансісторскага пісара Урановіча, капеліста Юзафа Юшкевіча, намесніка брыгіцкіх юрыдык Казіміра Судніцкага, бераставіцкага пробашча і гродзенскага афіцыяла Яна Непамуцэна Кадлубоўскага, які быў добрым прыкладам рэпрэзентацыйнай забудовы вуліцы: на пляцы стаяла стайня, вазоўня і стары дом з сутарэннямі. Апошні пляц каля тагачаснай паўднёвай ускраіны вуліцы займаў шпіталь брыгітак. На гэтай вуліцы нейкі час жыў гродзенскі геадэт (землямер) Язэп Маркевіч, які ў часы Антонія Тызенгаўза працаваў галоўным землямерам у Гродзенскай каралеўскай эканоміі.

Частка вуліцы паміж К. Маркса і Кірава была пракладзена ў 1870-я гг. праз прыватныя землі Старавольскіх і стала называцца Новай (план 1912). На 1894 тут у доме Перліса знаходзілася паштовая конная станцыя.

У 1920—1939 вуліца насіла імя Бянецкага, у гонар вядомага гродзенскага лекара. На пачатку стагоддзя доктар Бянецкі быў адной з самых каларытных асобаў у медыцынскім свеце горада. Бянецкі быў вядомы тым, што беднякоў ён лячыў задарма, а з багатых браў вялікія ганарары і да таго ж дазваляў сабе несамавітыя ўчынкі: так, аднойчы пасадзіў гарадавога ў бочку з півам.
На пахаванне Бянецкага сабралася болей за тры тысячы чалавек (насельніцтва ўсяго горада складала каля 40 тысяч).

Асноўная захаваная гістарычная забудова вуліцы, за выключэннем комплекса брыгітак, адносіцца да пасляпажаравага перыяду 1885 і мае рысы эклектыкі і мадэрну, а былы завод Старавольскіх меў і рысы канструктывізму.

Асаблівасцю вуліцы з’яўляецца выгіб ля кляштара брыгітак, а таксама своеасаблівы залом вуліцы на скрыжаванні з вуліцай К. Маркса. Па вуліцы на ўчастку паміж Маркса і Кірава ходзіць грамадскі транспарт — канцавы прыпынак тралейбусаў.

## Літаратура 
* Біяграфія гарадзенскіх вуліц. Ад Фартоў да Каложы. 17-я кніга кніжнай серыі. Гарадзенская бібліятэка. ISBN 978-83-61617-77-8

## Спасылкі 
Катэгорыя:Вуліцы Гродна
Аляксей Андрэевіч Баскакаў

**Аляксей Андрэевіч Баскакаў** (, в. Саннікава, Канакоўскі раён, Калінінскай, цяпер Цвярской вобласці — ) — адзін з кіраўнікоў партызанскага руху на тэрыторыі Віцебскай вобласці ў гады Вялікай Айчыннай вайны.

## Біяграфія 
Пасля заканчэння школы працаваў справаводам у Канакоўскім народным судзе. Вучоба ў юрыдычнай школе г. Калініна. Народны следчы ў пракуратуры Маладатудскага раёна Калінінскай вобласці.

З чэрвеня 1941 камандзір камсамольска-маладзёжнага батальёна на будаўніцтве абарончых збудаванняў у Калінінскай вобласці. Загінуў у баі 19 мая 1943 года.

Памяць аб земляку ўвекавечана на мемарыяльнай дошцы ў школе № 1, будынку энергакаледжа, назве вуліцы г. Канакова. Узнагароджаны Ордэнам Працоўнага Чырвонага сцяга.

Катэгорыя:Партызаны Вялікай Айчыннай вайны
Катэгорыя:Камандзіры партызанскіх злучэнняў, брыгад і атрадаў у гады Вялікай Айчыннай вайны
Зборная Латвіі па футболе

**Нацыянальная зборная Латвіі па футболе** () — зборная, якая прадстаўляе Латвію на міжнародных спаборніцтвах па футболе. Да далучэння да СССР ні разу не гуляла ў фінальнай стадыі чэмпіянатаў свету, пасля распаду СССР адзін раз прыняла ўдзел у чэмпіянаце Еўропы — у 2004 годзе.

## Гісторыя 
Першы матч зборная правяла ў 1922 годзе супраць каманды Эстоніі. Найбольшага поспеху латышы змаглі дамагчыся ў Балтыйскім Кубку, заваяваўшы яго 19 разоў. Перад Другой сусветнай вайной Латвія была наймацнейшай прыбалтыйскай зборнай, але значна саступала ў класе лепшым еўрапейскім камандам. Нягледзячы на гэта, Латвія была блізкая да таго, каб прабіцца ў фінальны турнір чэмпіянату свету па футболе 1938. Прайграўшы на другім этапе адбору зборнай Аўстрыі 2:1, тым не менш Латвія павінна была апынуцца на фінальным турніры чэмпіянату свету па футболе 1938, бо Аўстрыя была анексавана Германіяй і выключаная са складу ўдзельнікаў.

З 1940 па 1992 год зборная каманда не існавала асобна, бо Латвія ўваходзіла ў склад Савецкага Саюза. Першы матч пасля паўторнага прызнання ФІФА зборная правяла 8 красавіка 1992 у Бухарэсце супраць Румыніі.

Найвышэйшым дасягненнем з’яўляецца выхад у фінальную частку чэмпіянату Еўропы 2004 года, дзе яны змаглі дамагчыся нічыёй з Германіяй і ледзь не стварылі сенсацыю ў матчы са зборнай Чэхіі.

## Статыстыка выступаў у афіцыйных турнірах 
### Чэмпіянаты свету (адборачныя турніры) 
### Чэмпіянаты Еўропы (адборачныя турніры) 
## Спасылкі 
* Афіцыйны сайт федэрацыі
* Зборная Латвіі на сайце ФІФА  
* Статыстыка выступаў зборнай на RSSSF
Саўтгемптан

thumb|Саўтгемптан на карце Англіі
**Саўтге́мптан** (, МФА: ) — горад і порт на паўднёвым узбярэжжы Вялікабрытаніі, на беразе Ла-Манша.

Саўтгемптан атрымаў гарадскі статус у 1964 годзе.

Насельніцтва 222 тыс. жыхароў (2005). Плошча 49,84 км². Паштовыя індэксы SO14-SO19. Тэлефонны код 023.

## Гісторыя 
thumb|Сярэднявечная гарадская сцяна
Горад узнік на месцы старажытнарымскага паселішча Clausentum, вядомага з 43 г. н.э. У Сярэднявеччы Саўтгемптан ператварыўся ў адзін з вядучых портаў Англійскага каралеўства. Адсюль вывозілі воўну і скуру, а наўзамен увозілі віно з Аквітаніі. Для Плантагенетаў гэта быў мост, які злучаў іх французскія ўладанні з Англіяй. У 1447 г. Саўтгемптан быў надзелены правамі графства.

У XVII і XVIII стст. саўтгемптанскі порт прыйшоў у заняпад і ажыў толькі з прыходам чыгуначнага паведамлення з Лонданам у 1840 г. Глыбіня бухты дазволіла размясціць тут сучасны док, да якога маглі прычальваць гіганцкія марскія судны. Менавіта з Саўтгемптана адправіўся ў свой фатальны круіз «Тытанік». Тутака ж пачыналіся рэйсы і яго субрата «Алімпік». Сюды ж прыходзіў іх трэці субрат «Брытанік»: у прыватнасці, для выгрузкі параненых першай сусветнай.

У 1862 г. у Саўтгемптане быў заснаваны Інстытут Хартлі (цяпер універсітэт), а ў 1951 г. пачалося будаўніцтва нафтаперапрацоўчага завода і нафтаналіўнога порта.

## Палітыка 
Саўтгемптан кіруецца саветам унітарнай адзінкі, які складаецца з 48 дэпутатаў, выбраных у 16 акругах. У выніку апошніх выбараў 26 месцаў у савеце займаюць кансерватары.

## Адукацыя 
У 1952 г. Універсітэцкі каледж Хартлі атрымаў каралеўскую хартыю і быў ператвораны ў Саўтгемптанскі ўніверсітэт, які ў наш час уваходзіць у групу 20 найбольш прэстыжных універсітэтаў Вялікабрытаніі (групу «Расел»).

## Эканоміка 
У Саўтгемптане размешчана штаб-кватэра Carnival Corporation & plc, англа-амерыканскай кампаніі, найбуйнейшага ў свеце аператара круізных судоў. Акцыі кампаніі ўваходзяць у індэксы S&P 500 і FTSE 100.

## Насельніцтва 
## Гарады-пабрацімы 
## Вядомыя ўраджэнцы і жыхары 
* Стывен Уорбек — брытанскі кампазітар

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
* 
* Афіцыйны сайт 
* Саўтгемптан з космасу 

## Крыніцы 

Катэгорыя:Парты Вялікабрытаніі
Катэгорыя:Гарады Англіі
Зборная Фінляндыі па футболе

**Зборная Фінляндыі па футболе** — нацыянальная футбольная каманда, якая прадстаўляе Фінляндыю ў міжнародных матчах. Кантралюецца Футбольнай асацыяцыяй Фінляндыі.

## Гісторыя 
Футбольны саюз Фінляндыі быў заснаваны ў 1907 годзе. Фінляндыя ўвайшла ў ФІФА ў 1908 годзе, хоць і ўваходзіла ў той час у склад Расійскай імперыі. Футбол у Фінляндыі заўсёды саступаў у папулярнасці зімовым відам спорту, лёгкай атлетыцы і аўтаралі, і наўрад ці сітуацыя ў хуткім часе кардынальна зменіцца. Да 1970-х гадоў блізкасць фінаў з футболам абмяжоўвалася ў асноўным таварыскімі матчамі з паўночнымі суседзямі, і, хоць з тых часоў яны рэгулярна ўдзельнічаюць у адборачных турнірах чэмпіянатаў свету і Еўропы, зборная асабліва не прагрэсавала. Аднак у 1980 і ў 2008 гадах Фінляндыя была блізкая да выхаду ў фінальную частку чэмпіянату Еўропы. У асобных матчах каманда можа добра сябе праявіць.

Лідарам каманды па колькасці згуляных матчаў з’яўляецца Яры Літманен.

## Спасылкі 
* Афіцыйны сайт Фінскага футбольнага саюза
* Пратаколы матчаў зборнай Фінляндыі па футболе на EU-football.info
Зборная Люксембурга па футболе

**Зборная Люксембурга па футболе** (, , ) — нацыянальная футбольная каманда прадстаўляе Люксембург на міжнароднай футбольнай арэне. Кіруючым органам зборнай выступае Федэрацыя футбола Люксембурга. Каманда гістарычна з’яўляецца адным з аўтсайдараў еўрапейскага футбола.

## Адборы на чэмпіянаты свету і чэмпіянаты Еўропы 
Пачынаючы з 1934 года, усе спробы прабіцца ў фінальную частку чэмпіянату свету заканчваюцца няўдала. Адносны росквіт зборнай прыйшоўся на першую палову 60-х гадоў XX стагоддзя. Тады, дзякуючы футбалістам Луісу Піло, Адзі Шміту і Каміла Дзімеру, якія выступалі ў клубах чэмпіянатаў Бельгіі і Францыі, каманда здолела сенсацыйна абгуляць з лікам 4:2 зборную Партугаліі, пабудаваную на базе лісабонскай «Бенфікі», новаспечанага пераможцы Кубка чэмпіёнаў, у адборачнай групе чэмпіянату свету 1962 года. Таксама гэты матч стаў дэбютным у зборнай для пірынейскай зоркі Эўзеб’ю.

У розыгрышы чэмпіянату Еўропы 1964 года, абыграўшы ў 1/8 фіналу зборную Нідэрландаў (1:1, 2:1), у 1/4 фіналу люксембуржцы саступілі 0:1 у дадатковым матчы зборнай Даніі пасля двух нічыйных матчаў (3:3 і 2:2).

## Удзел у Алімпійскіх гульнях 
Нягледзячы на няўдачы, зборная Люксембурга прымала ўдзел у футбольных турнірах з Алімпійскіх гульняў 1924 па 1952 гады, прычым на апошнім яна сенсацыйна выбіла з турніру зборную Вялікабрытаніі з лікам 5:3. У наступным турніры яна ва ўпартай барацьбе саступіла з лікам 1:2 бразільцам.

## Спасылкі 
* Зборная Люксембурга на сайце ФІФА
Оўэна

**Оўэна** () — атол на поўдні Ціхага акіяна. Уваходзіць у склад брытанскай заморскай тэрыторыі астравы Піткэрн. Плошча сушы — 0,65 км². Незаселены.

## Прырода і геаграфія 
Атол Оўэна знаходзіцца ў 143 км на паўночны захад ад вострава Піткэрн. Мае каралавае паходжанне. Складаецца з шырокага бар’ернага рыфа, унутранай лагуны, у якой заключаны астравы Оўэна і Сэндзі. Плошча сушы — 0,65 км². Плошча разам з лагунай і рыфам — 16,5 км².

Сталых вадацёкаў і крыніц пітной вады на паверхні астравоў няма.

Клімат трапічны пасатны, даволі вільготны. Сезонная розніца тэмператур не перавышае 7&nbsp;°C. Дажджлівы сезон працягваецца з лістапада па сакавік.

Максімальная вышыня — каля 5 м.

Расліннасць бедная, прысутнічае толькі на востраве Оўэна. Галоўным чынам, гэта зараснікі хмызняку, панданус, але таксама ёсць пальмавыя дрэвы.

Фаўна прадстаўлена рэдкімі птушкамі. Міжнародная арганізацыя *BirdLife International* вызначае атол як важнае птушынае месца (IBA).

У 1997 г. у мэтах захавання калоніі птушак Оўэна быў вычышчаны ад пацукоў.

## Гісторыя 
Атол быў адкрыты і нанесены на карту брытанскай экспедыцыяй у 1816 г. У 1824 г. ён атрымаў сваю назву па найменню амерыканскага кітабойнага судна, якое праходзіла каля яго.

10 ліпеня 1902 г. атол быў анексаваны Вялікабрытаніяй. У 1938 г. далучаны да астравоў Піткэрн.

## Спасылкі 
* Візіт на Оўэна 
* Арніталогія 
* Фотаздымкі 

О
О
О
О
УЕФА

**Саюз еўрапейскіх футбольных асацыяцый** (, скар. **UEFA**, у беларускай транслітарацыі **УЕФА**) — арганізацыя, кіруючая футболам у Еўропе і некаторых заходніх рэгіёнах Азіі. Яна аб’ядноўвае нацыянальныя футбольныя асацыяцыі еўрапейскіх краін. УЕФА займаецца арганізацыяй усіх еўрапейскіх спаборніцтваў клубаў і зборных, размяркоўвае прыбыткі ад рэкламы і трансляцый паміж клубамі і нацыянальнымі асацыяцыямі, якія ўваходзяць у яе склад.

УЕФА з’яўляецца адной з шасці кантынентальных канфедэрацый, якія ўваходзяць у ФІФА, прычым УЕФА з іх найбольш уплывовая і багатая. Амаль усе наймацнейшыя футбалісты свету гуляюць у Еўропе з-за таго, што менавіта ў ёй самыя вялікія зарплаты, асабліва ў Англіі, Італіі, Іспаніі і Германіі. Таксама УЕФА прадстаўляюць многія моцныя зборныя свету, што прадвызначае вялікае прадстаўніцтва краін гэтай канфедэрацыі на сусветных першынствах: так, з 32 каманд на чэмпіянаце свету 2006 года УЕФА прадстаўлялі 14.

УЕФА быў заснаваны 15 чэрвеня 1954 года ў Базелі (Швейцарыя) пасля кансультацый, пачатых федэрацыямі футбола Францыі, Італіі і Бельгіі. Першапачаткова ва УЕФА ўваходзілі 25 краін, цяпер гэта лічба дасягнула 55. Штаб-кватэра УЕФА размяшчалася ў Парыжы да 1959 года, калі яна пераехала ў Берн. З 1995 года яна знаходзіцца ў швейцарскім Ньёне. Першым генеральным сакратаром УЕФА быў Анры Дэланэ, а прэзідэнтам — Эбэ Шварц.

УЕФА часта меў канфлікты з Еўракамісіяй, прадстаўляючы інтарэсы нацыянальных асацыяцый. У 1990-х гадах рознагалоссі тычыліся правоў на тэлетрансляцыі і асабліва міжнародных трансфераў (Правіла Босмана).

## Прэзідэнты УЕФА 
## Спіс членаў 
## Спасылкі 
* Афіцыйны сайт


Еўропа
Зборная Мексікі па футболе

**Зборная Мексікі па футболе** прадстаўляе Мексіку на міжнародных спаборніцтвах па футболе з 1923 года. Каманда кантралюецца Федэрацыяй футбола Мексікі, якая з’яўляецца адным з 41 члена КАНКАКАФ (Паўночнаамерыканская футбольная канфедэрацыя) і ўваходзіць у ФІФА.

Самая тытулаваная зборная ў КАНКАКАФ.

## Гісторыя 
Зборная Мексікі традыцыйна лічыцца наймацнейшай камандай у Цэнтральнай і Паўночнай Амерыцы. Па прычыне таго, што паўночнаамерыканскі кантынент першапачаткова меў права праводзіць самастойны адборачны турнір, мексіканцы, як правіла, лёгка абыгравалі супернікаў і атрымоўвалі пуцёўку на фінальную стадыю чэмпіянату. Аднак у фінальнай стадыі Мексіка з той жа лёгкасцю прайгравала камандам больш высокага ўзроўню. Толькі пачынаючы з канца 1980-х каманда змагла крыху падвысіць узровень гульні.

Мексіканскі футбол да гэтага часу пакутуе ад вымушанай ізаляцыі, што згубна адбіваецца на развіцці гульні ў гэтай краіне. Акружаная футбольнымі карлікамі, мексіканская зборная ахвотна праводзіць матчы з моцнымі камандамі іншых кантынентаў, удзельнічае ў розных турнірах, такіх як Кубак канфедэрацый і Кубак Амерыкі, спрабуючы тым самым павысіць узровень свайго футбола.

Мексіканскі чэмпіянат здаўна з’яўляецца самым высокааплатным у Паўночнай і Цэнтральнай Амерыцы. Тут таксама гуляюць і многія паўднёваамерыканскія футбалісты. Мексіканскія ж гульцы рэдка пакідаюць межы сваёй краіны і выступаюць як правіла за мексіканскія клубы. Падобная сітуацыя таксама не з’яўляецца плённай для далейшага развіцця мексіканскага футбола. Трэнерамі зборнай часта становяцца замежныя спецыялісты, такія як Бора Мілуцінавіч (Сербія), Рыкарда Лавольпэ (Аргенціна).

Мексіка ахвотна праводзіць буйныя футбольныя турніры. Футбол у краіне карыстаецца каласальнай папулярнасцю, і Мексіка мае стадыён умяшчальнасцю ў 100 000 чалавек (самы знакаміты — стадыён «Ацтэка» у сталіцы краіны). Чэмпіянаты свету 1970 і 1986 гадоў праходзілі ў Мексіцы.

Мексіканцы аддаюць перавагу абарончаму, жорсткаму футболу. Футбалісты зборнай адрозніваюцца высокай тэхнікай валодання мячом. Тыповай для іх манерай з’яўляецца гульня ў кароткі пас.

Акрамя пастаянных выступаў на чэмпіянаце свету, Мексіка з 1993 года пастаянна прымае ўдзел у Кубку Амерыкі, дзе двойчы (у 1993 і 2001) дайшла да фінала. Таксама Мексіка сем разоў прымала ўдзел у Кубку канфедэрацый, у 1999 годзе на сваім полі Мексіка выйграла гэты турнір, вырваўшы ў фінале перамогу ў Бразіліі з лікам 4:3. У 2012 годзе мексіканская каманда стала чэмпіёнам Алімпіскіх гульняў.

## Выступы на турнірах 
### Чэмпіянат свету 
### Чэмпіянат Нацый і Залаты кубак КАНКАКАФ 
### Кубак Амерыкі
Зборная Гандураса па футболе

**Зборная Гандураса па футболе** — каманда, якая прадстаўляе Гандурас на міжнародных футбольных турнірах і матчах. Кантралюецца і кіруецца Нацыянальнай аўтаномнай федэрацыяй футбола Гандураса. Адна з моцных зборных у КАНКАКАФ. Член ФІФА з 1951 года.

## Гісторыя 
Першы свой матч зборная Гандураса правяла ў 1921 годзе і была разгромленая Гватэмалай з лікам 9:0. Доўгі час Гандурас не мог пахваліцца вялікімі поспехамі на футбольным полі, абмяжоўваючыся лакальнымі поспехамі, такімі, як перамога над слабой зборнай Нікарагуа ў 1946 годзе з лікам 13:0. Пачынаючы з 1960-х гадоў ўзровень і цікавасць да футбола ў краіне павольна, але пачала ўзрастаць.

Першы «Залаты перыяд» у гісторыі зборнай Гандураса прыйшоўся на пачатак 1980-х гадоў. Гандурас быў абраны месцам правядзення чэмпіянату КАНКАКАФ для зборных (цяпер мае назву Залаты кубак КАНКАКАФ). Гандурасцы бліскуча правялі турнір, абыграўшы ўсе зборныя, якія занялі ў табліцы месца ніжэй 4-га (4:0 — Гаіці, 2:0 — Куба, 2:1 — Канада), і згуляўшы ўнічыю 0:0 з двума прызёрамі турніру — Сальвадорам і Мексікай — і занялі першае месца на турніры ўпершыню ў сваёй гісторыі.

Паколькі чэмпіянат КАНКАКАФ 1981 быў адначасова адборачным турнірам да чэмпіянату свету 1982 года, Гандурас паехаў у наступным годзе (разам з другім прызёрам Сальвадорам) абараняць гонар Паўночнай, Цэнтральнай Амерыкі і краін Карыбскага басейна ў Іспанію. Каманда годна правяла турнір, хоць і не змагла выйсці з групы — былі здабыты нічыі з гаспадарамі турніру і Паўночнай Ірландыяй (па 1:1), але мінімальнае паражэнне ад Югаславіі (0:1) не дазволіла Гандурасу выйсці ў наступны раўнд спаборніцтваў.

У 1985 і 1991 гадах Гандурас двойчы займаў 2-е месца ў Залатым кубку КАНКАКАФ.

У 2001 годзе Гандурас запрасілі ў апошні момант для ўдзелу ў Кубку Амерыкі, які прайшоў у Калумбіі. Гандурасцы ў чвэрцьфінале сенсацыйна абыгралі зборную Бразіліі, а ў матчы за 3-е месца абыгралі Уругвай. Такім чынам, Гандурас заняў прызавое трэцяе месца ў сваім адзіным удзеле ў адным з самых прэстыжных футбольных турніраў свету. Пасля Гандурас прызнаваўся адной з самых хутка прагрэуючых футбольных нацый свету па версіях часопіса «World Soccer», МФФІІС і ФІФА.

У 2009 годзе зборная Гандураса заняла трэцяе месца ў фінальнай адборачнай групе КАНКАКАФ і ў другі раз у сваёй гісторыі ўдзельнічала ў фінальнай стадыі чэмпіянату свету па футболе 2010 у Паўднёва-Афрыканскай Рэспублікі, дзе ўзяла толькі адно ачко, згуляўшы ўнічыю са Швейцарыяй (0:0). Сустрэчы з Чылі і Іспаніяй «катрачас» прайгралі і занялі апошняе месца ў групе, не забіўшы ніводнага мяча.

У 2013 годзе Гандурас зноў заняў трэцяе месца ў фінальнай адборачнай групе КАНКАКАФ і трэці раз трапіў на чэмпіянат свету, дзе саступіў ва ўсіх трох матчах і заняў апошняе месца ў групе.

## Спасылкі 
* Афіцыйны сайт Федэрацыі футбола Гандураса 
* Зборная Гандураса на сайце ФІФА
Юрый Рыгоравіч Гарадзецкі

**Юрый Гарадзецкі** (, Магілёў) — беларускі оперны спявак, тэнар, саліст Нацыянальнага акадэмічнага Вялікага тэатра оперы і балета (з 2006).

## Адукацыя 
У 2002 годзе скончыў Магілёўскі музычны каледж па класе «харавое дырыжыраванне», а ў 2007 годзе — Беларускую акадэмію музыкі (клас Л. Івашкова)
* Лаўрэат Міжнароднага конкурсу камерных спевакоў імя Р. Яхіна (Казань, 2007)
* Лаўрэат  (Брусель, 2008)
* Лаўрэат Міжнароднага конкурсу вакалістаў імя С. Манюшка (Варшава, 2010),
* медаль Францыска Скарыны (2016).

## Спасылкі 
* Юрий Городецкий 

Катэгорыя:Оперныя спевакі і спявачкі Беларусі
Катэгорыя:Постаці Вялікага тэатра оперы і балета Рэспублікі Беларусь
Катэгорыя:Тэнары
Зборная Андоры па футболе

**Зборная Андоры па футболе** () прадстаўляе Княства Андору ў міжнародных матчах па футболе. Кантралюецца Футбольнай федэрацыяй Андоры. Станам на 15 верасня 2016 года, каманда займае 203 месца ў рэйтынгу ФІФА.

Зборная Андоры ніколі не гуляла ў фінальных стадыях чэмпіянатаў Еўропы і свету. Андора з’яўляецца аўтсайдарам еўрапейскага футбола. У актыве ўсяго 5 перамог над зборнымі Албаніі (2:0), Беларусі (2:0), Македоніі (1:0), Сан-Марына (2:0) і Венгрыі (1:0).

У 2003 годзе найлепшым іграком зборнай за апошнія 50 гадоў быў названы яе шматгадовы галкіпер, а цяпер галоўны трэнер Кольда. Гульні праводзіць на Нацыянальным стадыёне ў сталіцы краіны Андора-ла-Велья.

## Гісторыя 
Зборная Андоры — адна з самых маладых еўрапейскіх зборных. У 1994 годзе была заснавана Федэрацыя футбола Андоры. Пасля яе ўступлення ў УЕФА (1995 год) і ў ФІФА (1996 год) зборная Андоры атрымала магчымасць удзельнічаць у міжнародных матчах. Першым супернікам каманды стала зборная Эстоніі. Гэты матч адбыўся 13 лістапада 1996 года і скончыўся разгромам дэбютантаў з лікам 1:6. Гістарычны першы гол андорцаў забіў Агусці Поль на 61-й хвіліне.

Зборная Андоры з'яўляецца адной са слабых каманд Еўропы. Упершыню яны не прайгралі зборнай Азербайджана (нічыя 0:0 з Азербайджанам 24 чэрвеня 1998), а першая перамога прыйшла ў 24-м матчы 26 красавіка 2000, калі дзякуючы галам Хесуса Лусенда і Жуліа Санчэса са лікам 2:0 была абыграна зборная Беларусі.

Усяго станам на кастрычнік 2017 года зборная Андоры правяла 146 гульняў і атрымала ў іх усяго пяць перамог. Перамога над македонцамі 13 кастрычніка 2004 года стала гістарычнай, бо была здабытая ў афіцыйным матчы (кваліфікацыя да чэмпіянату свету). Адзіны гол у гэтай сустрэчы на рахунку Марка Бернаўса. Паспяховым стаў для Андоры 2017 год: пасля гасцявой перамогі ў таварыскім матчы над Сан-Марына (2:0) Андора ў адборы да чэмпіянату свету 2018 згуляла ўнічыю з Фарэрскімі астравамі (0:0), а потым перемагла Венгрыю (1:0).

Забівае зборная Андоры нячаста. Усяго ў 146 гульнях ў браму сапернікаў забівалі 40 разоў. Таму проста забіты гол для каманды ўжо поспех. Прапускае ж Андора несумерна больш: 393 мяча ў 146 гульнях.

## Спасылкі 
* Афіцыйны сайт Федэрацыі футбола Андоры  
* Зборная Андоры на афіцыйным сайце ФІФА
Зборная Чылі па футболе

**Зборная Чылі па футболе** прадстаўляе Чылі на міжнародных спаборніцтвах па футболе. Каманда кантралюецца Федэрацыяй футбола Чылі, якая ўваходзіць у КАНМЕБОЛ і ФІФА.

## Зборная Чылі на найбуйнейшых міжнародных турнірах 
### Чэмпіянат свету 
* 1930 — групавы этап
* 1934, 1938 — *адмовілася ад удзелу*
* 1950 — групавы этап
* 1954, 1958 — *не кваліфікавалася*
* 1962 — 3-е месца
* 1966 — групавы этап
* 1970 — *не кваліфікавалася*
* 1974 — групавы этап
* 1978 — *не кваліфікавалася*
* 1982 — групавы этап
* 1986 — *не кваліфікавалася*
* 1990 — *дыскваліфікавана*
* 1994 — *адхіленая ад удзелу*
* 1998 — 1/8 фіналу
* 2002, 2006 — *не кваліфікавалася*
* 2010, 2014 — 1/8 фіналу
* 2018 — *не кваліфікавалася*

### Кубак Амерыкі 
* Пераможца (2): 2015, 2016

## Спасылкі 
* 
* Зборная Чылі на сайце ФІФА  
* Вынікі матчаў зборнай у 1910—2003 на RSSSF
* Гвардзейцы зборнай і лепшыя брамнікі на RSSSF
Вуліца Свярдлова (Гродна)

]]

**Вуліца Свярдлова** — вуліца ў цэнтральнай частцы горада Гродна.
Названа ў гонар Я. М. Свярдлова ў 1940 годзе. Раней называлася ''Дзям'янаўская, Татарская, Баніфатарская''. Праходзіць ад вуліцы Сацыялістычнай да вуліцы Будзённага. Працягласць каля 500 метраў. Пачала забудоўвацца з XV стагоддзя. У 1729 годзе на вуліцы быў пабудаваны кляштар баніфатараў, які не захаваўся да нашых дзён. У самым канцы XVIII стагоддзя Карл Шыльдхаўз пабудаваў для князёў Агінскіх палац на Дзям'янаўскай.

У канцы XIX — пачатку XX стагоддзяў на канцы вуліцы ля высокага яра пабудаваны дзве вадацяжныя вежы. Падчас Вялікай Айчынай вайны вуліца часткова пашкоджана. У 1950-1970-я гады забудоўвалася 3-5 павярховымі жылымі дамамі, па першых паверхах якіх змяшчаліся крамы.

## Літаратура 
* Гродно. Энциклопедический справочник / Белорус. Сов. Энцикл.; Редкол.: И. П. Шамякин (гл.ред.) и др. — Мн.: БелСЭ, 1989. — 438 с., [12] л. ил.: ил.

## Спасылкі 
Катэгорыя:Вуліцы Гродна
Зборная Канады па футболе

**Зборная Канады па футболе** — нацыянальная зборная, якая прадстаўляе Канаду на міжнародных спаборніцтвах па футболе. Знаходзіцца пад кіраваннем Канадскай футбольнай асацыяцыі. Хатнія матчы праводзіць на стадыёне «Біма Філд» у Таронта.

Канада аднойчы выступала чэмпіянаце свету — у 1986 годзе, калі заваявала адзіную пуцёўку для прадстаўнікоў зоны КАНКАКАФ; у сваёй групе С прайграла ўсе тры матчы на групавым этапе — Францыі 0:1, Венгрыі 0:2 і СССР 0:2.

У 1985 і 2000 гадах Канада станавілася пераможцам Залатога кубка КАНКАКАФ. У 2001 годзе як пераможца Кубка КАНКАКАФ брала ўдзел у Кубку канфедэрацый, гуляла ў групе В, дзе саступіла Японіі 0:3, згуляла ўнічыю з Бразіліяй 0:0 і прайграла Камеруну 0:2; заняла апошняе месца ў групе.

## Выступы на міжнародных турнірах 
### Чэмпіянат свету 
* 1930—1954 — *не ўдзельнічала*
* 1958 — *не прайшла кваліфікацыю*
* 1962—1966 — *не ўдзельнічала*
* 1970—1982 — *не прайшла кваліфікацыю*
* 1986 — групавы этап
* 1990—2018 — *не прайшла кваліфікацыю*
* 2022 — групавы этап

### Залаты кубак КАНКАКАФ 
* 1963—1971 — *не ўдзельнічала*
* 1973 — *не прайшла кваліфікацыю*
* 1977 — 4 месца
* 1981 — 4 месца
* 1985 — **Чэмпіён**
* 1989 — *не прайшла кваліфікацыю*
* 1991 — групавы этап
* 1993 — групавы этап
* 1996 — групавы этап
* 1998 — *знялася з турніру*
* 2000 — **Чэмпіён**
* 2002 — 3 месца
* 2003 — групавы этап
* 2005 — групавы этап
* 2007 — Паўфінал
* 2009 — Чвэрцьфінал
* 2011 — групавы этап
* 2013 — групавы этап
* 2015 — групавы этап
* 2017 — Чвэрцьфінал
* 2019 — Чвэрцьфінал
* 2021 — Паўфінал
* 2023 — Чвэрцьфінал

## Крыніцы 
## Спасылкі 
* Зборная Канады на сайце ФІФА  
* Сайт Канадскай футбольнай асацыяцыі
Зборная Беліза па футболе

**Зборная Беліза па футболе** — нацыянальная футбольная зборная, якая прадстаўляе Беліз на міжнародных футбольных матчах.

## Чэмпіянат свету 
* 1930—1994 — *не ўдзельнічала*
* 1998—2022 — *не прайшла кваліфікацыю*

## Залаты кубак КАНКАКАФ 
* 1991 — *не ўдзельнічала*
* 1993 — *не ўдзельнічала*
* 1996—2002 — *не прайшла кваліфікацыю*
* 2003 — *не ўдзельнічала*
* 2005—2011 — *не прайшла кваліфікацыю*
* 2013 — групавы этап
* 2015—2023 — *не прайшла кваліфікацыю*

## Цэнтральнаамерыканскі кубак 
* 1991 — *не ўдзельнічала*
* 1993 — *не ўдзельнічала*
* 1995 — групавы этап
* 1997 — *не прайшла кваліфікацыю*
* 1999 — групавы этап
* 2001 — групавы этап
* 2003 — *не ўдзельнічала*
* 2005 — групавы этап
* 2007 — групавы этап
* 2009 — групавы этап
* 2011 — групавы этап
* 2013 — 4 месца
* 2014 — групавы этап
* 2017 — 6 месца

## Крыніцы 
## Спасылкі 
* Зборная Беліза на сайце ФІФА
Зборная Швецыі па футболе

**Зборная Швецыі па футболе** прадстаўляе Швецыю на міжнародных матчах і турнірах па футболе з 1908 года. Кіруецца і кантралюецца Шведскім футбольным саюзам, які з’яўляецца адным з 55 членаў УЕФА (Саюз еўрапейскіх футбольных асацыяцый) і ўваходзіць у ФІФА.

## Гісторыя 
Зборная Швецыі па футболе традыцыйна лічыцца адной з наймацнейшых каманд свету. Тройчы шведскія футбалісты заваёўвалі медалі Алімпійскіх гульняў, адзінаццаць разоў удзельнічалі ў фінальным турніры чэмпіянату свету. У 1958 годзе каманда заняла другое месца на сусветным першынстве, якое праводзілася ў Швецыі, тады ў фінальным матчы яна пацярпела паражэнне ад зборнай Бразіліі з лікам 2:5. Яшчэ двойчы шведы займалі трэцяе месца, у 1950 і 1994 гадах, а ў 1938 годзе фінішавалі чацвёртымі.

### Ранняя гісторыя 
Зборная Швецыі правяла свой першы міжнародны матч супраць зборнай Нарвегіі 12 ліпеня 1908 года, і атрымала перамогу з лікам 11:3. У тым жа годзе каманда гуляла таксама са зборнымі Англіі, Нідэрландаў і Бельгіі, але ва ўсіх трох сустрэчах пацярпела паражэнне.

## Футбалісты 
### Цяперашні склад 
Наступныя 23 футбалісты былі выкліканыя на ўдзел у асноўнай стадыі чэмпіянату свету 2018 года.

*Статыстыка прыведзена станам на 9 чэрвеня 2018 года пасля матчу супраць Перу.*

## Выступы на турнірах 
### Чэмпіянат свету 
### Чэмпіянат Еўропы 
## Зноскі 
## Спасылкі 
* Афіцыйны сайт Шведскага футбольнага саюза
КАНКАКАФ

**КАНКАКАФ** () — канфедэрацыя футбола Паўночнай і Цэнтральнай Амерыкі і краін Карыбскага басейна; арганізацыя, якая ажыццяўляе кіраванне і кантроль над футбольнымі структурамі краін рэгіёна. Акрамя краін рэгіёна ў арганізацыю ўваходзяць тры краіны Паўднёвай Амерыкі: Гаяна, Сурынам і Гвіяна.

Арганізацыя заснавана 18 снежня 1961 года ў выніку зліцця НАФК і КККФ і з’яўляецца адной з шасці кантынентальных канфедэрацый ФІФА, упаўнаважаных праводзіць турніры для нацыянальных зборных рэгіёна і кваліфікацыйныя спаборніцтвы на чэмпіянат свету.

## Спіс членаў 
## Каманды КАНКАКАФ на чэмпіянатах свету 
* 1930 — , 
* 1934 — 
* 1938 — 
* 1950 — , 
* 1954 — 
* 1958 — 
* 1962 — 
* 1966 — 
* 1970 — , '***
* 1974 — 
* 1978 — 
* 1982 — , 
* 1986 — , 
* 1990 — , 
* 1994 — , ***'
* 1998 — , , 
* 2002 — , , 
* 2006 — , , , 
* 2010 — , , 

### Колькасць удзелаў 
* 14 — 
* 9 — 
* 3 — 
* 2 — , 
* 1 — , , , , 

## Праводжаныя турніры 
* Залаты кубак КАНКАКАФ
* Залаты кубак КАНКАКАФ, жанчыны
* Кубак нацый Цэнтральнай Амерыкі
* Клубны кубак Цэнтральнай Амерыкі
* Карыбскі кубак
* Ліга чэмпіёнаў КАНКАКАФ
* Кубак Гігантаў КАНКАКАФ (не праводзіцца)

## Спасылкі 
* Афіцыйны сайт 


Паўночная Амерыка
Зборная Швейцарыі па футболе

**Зборная Швейцарыі па футболе** (, , , нефармальная мянушка Nati) прадстаўляе Швейцарыю на міжнародных матчах і турнірах па футболе з 1905 года. Кіруецца і кантралюецца Швейцарскай футбольнай асацыяцыяй, якая з’яўляецца адным з 55 членаў УЕФА (Саюз еўрапейскіх футбольных асацыяцый) і ўваходзіць у ФІФА.

Свой першы міжнародны матч зборная Швейцарыі згуляла ў 1905 годзе супраць зборнай Францыі і прайграла ў ім з лікам 0:1. Найвышэйшым поспехам у яе гісторыі было заваёва сярэбраных медалёў на Алімпіядзе 1924 года ў Парыжы і перамога ў юніёрскім (да 17 гадоў) чэмпіянаце свету 2002 года. У перыяд 1930—1960-х гадоў у станаўленні зборнай і ў швейцарскім футболе ў цэлым вызначальную ролю гуляў аўстрыйскі трэнер Карл Рапан, які вынайшаў тактычную схему verrou (правобраз будучага катэнача) і кіраваў зборнай падчас фінальных розыгрышаў трох сусветных чэмпіянатаў (1934, 1938 і 1954; апошні праходзіў у самой Швейцарыі). У 1960-х гадах у гісторыі зборнай Швейцарыі пачаўся перыяд няўдач, які працягваўся амаль 30 гадоў. Толькі ў пачатку 1990-х гадоў англійскаму трэнеру Рою Ходжсану атрымалася вярнуць Швейцарыю ў эліту сусветнага футбола, вывеўшы яе ў фінальную частку чэмпіянату свету 1994 года і чэмпіянату Еўропы 1996 года. Пад кіраўніцтвам Якаба Куна, папярэдніка Хітцфельда, каманда дасягала фінальнай стадыі чэмпіянату Еўропы 2004 года і чэмпіянату свету 2006 года; на гэтым сусветным першынстве яна змагла выйсці з групы і ў 1/8 фіналу прайграла зборнай Украіны па выніках серыі пасляматчавых пенальці (0:0 у асноўны і дадатковы час). Швейцарыя выбыла са спаборніцтваў, не прапусціўшы ні ў адным матчы ніводнага мяча ў асноўны час, што ў гісторыі чэмпіянатаў свету здараецца не так часта.

Улетку 2008 года Швейцарыя (разам з Аўстрыяй) прымала чэмпіянат Еўропы 2008. У хатнім чэмпіянаце швейцарцы занялі апошняе месца ў групе, здолеўшы, аднак, перамагчы зборную Партугаліі.

## Футбалісты 
### Цяперашні склад 
Наступныя 23 футбалісты былі выкліканыя на ўдзел у асноўнай стадыі чэмпіянату свету 2018 года.

*Статыстыка прыведзена станам на 8 чэрвеня 2018 года пасля матчу супраць Японіі.*

## Выступы на турнірах 
### Чэмпіянат свету 
### Чэмпіянат Еўропы 
## Зноскі 
## Спасылкі 
* Афіцыйны сайт Швейцарскага футбольнага саюза
* Відэа кінахронікі пра матч Швейцарыя — Германія (24.4.1941, Берн)
Зборная Венесуэлы па футболе

**Зборная Венесуэлы па футболе** прадстаўляе Венесуэлу на міжнародных матчах па футболе. Кіруючай арганізацыяй зборнай выступае Венесуэльская федэрацыя футбола. Венесуэла — краіна з традыцыйна самым нізкім узроўнем развіцця футбола ва ўсёй Паўднёвай Амерыцы. Венесуэла — адзіная зборная, якая ўваходзіць у КАНМЕБОЛ, якая ні разу не прабівалася ў фінальную стадыю чэмпіянатаў свету.

## Гісторыя 
У 2000-я гады цікавасць да спорту, і да футболу ў прыватнасці, у краіне вырасла і зборная па футболе перастала займаць стабільнае апошняе месца ў рэгіянальных спаборніцтвах. На Кубку Амерыкі 2007, які ўпершыню прайшоў у Венесуэле, зборная ўпершыню за доўгія гады змагла выйсці з групы, але разгромна саступіла Уругваю ў 1/4 фіналу, што таксама было прызнана велізарным дасягненнем (у выніковай класіфікацыі гаспадары занялі ганаровае 6-е месца).

На Кубку Амерыкі 2011 зборная Венесуэлы дайшла да паўфіналу, дзе прайграла Парагваю ў серыі пасляматчавых пенальці. У матчы за 3-е месца «вінатынта» саступілі зборнай Перу з лікам 1:4. Гэты вынік стаў найлепшым у гісторыі зборнай Венесуэлы.

## Спасылкі 
* Федэрацыя Венесуэльскага Футбола
* La Vinotinto — Навіны пра футбол у краіне.
* Ігракі зборнай (на RSSSF)
* Зборная Венесуэлы на сайце ФІФА
Зборная Ямайкі па футболе

**Зборная Ямайкі па футболе** () — нацыянальная зборная Ямайкі, якая прадстаўляе гэту краіну ў міжнародных спаборніцтвах. Знаходзіцца пад кіраваннем Футбольнай федэрацыі Ямайкі. Каманда ўсяго адзін раз удзельнічала ў фінальнай частцы чэмпіянату свету (у 1998 годзе), але дзякуючы гэтаму выступу набыла мноства заўзятараў па ўсім свеце. Зборная Ямайкі шэсць разоў выйгравала Карыбскі кубак (у 1991, 1998, 2005, 2008, 2010 і 2014), двойчы фінішавала ў гэтым спаборніцтве другой і яшчэ двойчы — трэцяй.

## Гісторыя выступаў на міжнародных турнірах 
### Чэмпіянат свету 
* 1930 — *не ўдзельнічала*
* 1934 — *не ўдзельнічала*
* 1938 — *не ўдзельнічала*
* 1950 — *не ўдзельнічала*
* 1954 — *не ўдзельнічала*
* 1958 — *не ўдзельнічала*
* 1962 — *не ўдзельнічала*
* 1966 — *не кваліфікавалася*
* 1970 — *не кваліфікавалася*
* 1974 — *адмовілася ад ўдзелу*
* 1978 — *не кваліфікавалася*
* 1982 — *не кваліфікавалася*
* 1986 — *адмовілася ад ўдзелу*
* 1990 — *не кваліфікавалася*
* 1994 — *не кваліфікавалася*
* 1998 — групавы этап
* 2002 — *не кваліфікавалася*
* 2006 — *не кваліфікавалася*
* 2010 — *не кваліфікавалася*
* 2014 — *не кваліфікавалася*
* 2018 — *не кваліфікавалася*

### Залаты кубак КАНКАКАФ 
* 1991 — групавы этап
* 1993 — **3 месца**
* 1996 — *не кваліфікавалася*
* 1998 — 4 месца
* 2000 — групавы этап
* 2002 — *не кваліфікавалася*
* 2003 — Чвэрцьфінал
* 2005 — Чвэрцьфінал
* 2007 — *не кваліфікавалася*
* 2009 — групавы этап
* 2011 — Чвэрцьфінал
* 2013 — *не кваліфікавалася*
* 2015 — **2 месца**
* 2017 — **2 месца**
* 2019 — Паўфінал
* 2021 — Чвэрцьфінал

### Кубак Амерыкі 
* 2015 — групавы этап
* 2016 — групавы этап

## Спасылкі 
* Спорт на Ямайцы 
* Футбольная федэрацыя Ямайкі 
* Зборная Ямайкі на сайце ФІФА  
* Афіцыйны сайт заўзятараў зборнай
Зборная Партугаліі па футболе

**Зборная Партугаліі па футболе** () прадстаўляе Партугалію на міжнародных матчах і турнірах па футболе з 1921 года. Кіруецца і кантралюецца Партугальскай футбольнай федэрацыяй, якая з’яўляецца адным з 55 членаў УЕФА (Саюз еўрапейскіх футбольных асацыяцый) і ўваходзіць у ФІФА.

Упершыню зборная Партугаліі ўдзельнічала ў чэмпіянаце свету па футболе ў 1966 годзе. Прайграўшы ў паўфінале будучым чэмпіёнам свету зборнай Англіі, партугальцы занялі 3-е месца. У наступны раз Партугалія кваліфікавалася на чэмпіянат свету толькі ў 1986 годзе, а затым у 2002 годзе, вылецеўшы абодва разы пасля групавой стадыі турніру.

У 2008 годзе новым галоўным трэнерам зборнай Партугаліі быў прызначаны Карлуш Кейруш, у 2010 годзе яго змяніў Паўлу Бенту. У 2014—2022 гадах каманду ўзначальваў Фернанду Сантуш, пад яго кіраўніцтвам зборная ўпершыню выйграла міжнародны турнір, стаўшы ў 2016 годзе чэмпіёнам Еўропы. З 2023 года галоўным трэнерам з’яўляецца Раберта Марцінес.

## Выступы на турнірах 
### Чэмпіянат свету 
### Чэмпіянат Еўропы
Зборная Эквадора па футболе

**Зборная Эквадора па футболе** прадстаўляе Эквадор на міжнародных турнірах па футболе. Кантралюецца Федэрацыяй футбола Эквадора. Да нядаўняга часу, зборная Эквадора разам са зборнай Венесуэлы лічылася самай няўдалай камандай у Паўднёвай Амерыцы. Аднак, у апошнія гады каманда пачала прагрэсаваць і здолела ўпершыню прайсці кваліфікацыю на чэмпіянат свету 2002 года. І другі раз запар на чэмпіянат свету ў Германіі, дзе ўвайшла ў лік 16 лепшых, прайграўшы зборнай Англіі. Станам на верасень 2016 года зборная Эквадора займае 19-е месца ў рэйтынгу ФІФА.

Крытыкі каманды часам прыпісваюць яе поспехі складанасці ў акліматызацыі для іншых каманд пры гульні ў Кіта (на вышыні 2600 метраў над узроўнем мора).

## Гісторыя 
Хоць у апошні час у гульні зборнай назіраецца прыкметны прагрэс, у XX стагоддзі камандзе не ўдалося нічога дамагчыся на міжнароднай арэне.

Упершыню Эквадор прымаў удзел у кваліфікацыі да чэмпіянату свету 1962, але не змог прайсці Аргенціну, пацярпеўшы паражэнне ў двух сустрэчах. Каманда была блізкая да траплення на чэмпіянат 1966 года, аднак ёй ізноў не пашанцавала ў апошніх матчах. У адборачным турніры да чэмпіянату свету 2002 Эквадор сенсацыйна заняў другое месца, саступіўшы толькі Аргенціне і абышоўшы Бразілію на 1 ачко. Агусцін Дэльгада з 9 галамі заняў у спісе бамбардзіраў 2 месца, саступіўшы толькі аргенцінцу Эрнан Крэспа. У той камандзе лідарамі былі Алекс Агінага, Іван Каўедэс, Іван Уртада і Улісес дэ ла Крус, а трэніраваў яе калумбіец Эрна Дарыа Гомес. Хоць каманда і не змагла на чэмпіянаце пераадолець групавую стадыю, ёй атрымалася абыграць 1:0 дастаткова моцную зборную Харватыі, якая заняла 3-е месца на папярэднім чэмпіянаце свету.

Няўдалая гульня на Кубку Амерыкі 2004 у Перу прывяла да адстаўкі Гомеса, якога змяніў іншы калумбіец, Луіс Суарэс. Ён прывёў каманду да трэцяга месца ў кваліфікацыйным раундзе да чэмпіянату свету 2006. У Германіі Эквадор выйшаў з групы, абыграўшы Польшчу і Коста-Рыку, а ў 1/8 фіналу саступіў Англіі з лікам 1:0.

У 2007 годзе маладзёжная зборная Эквадора ўпершыню ў сваёй гісторыі выйграла Панамерыканскія гульні. У тым жа годзе галоўны трэнер гэтай каманды Сікста Вісуэтэ замяніў Суарэса ў якасці кіраўніка нацыянальнай зборнай. Вісуэтэ пакінуў пасаду ў 2010 годзе, пасля таго як Эквадор не здолеў прабіцца на чэмпіянат свету 2010. З 2010 па 2014 год зборную ўзначальваў Рэйнальда Руэда, які вывеў каманду на чэмпіянат свету 2014 у Бразіліі, дзе Эквадор заняў трэцяе месца ў групе, прайграўшы Швейцарыі (1:2), перайграўшы Гандурас (2:1) і згуляўшы ўнічыю з Францыяй (1:1).

Пасля чэмпіянату свету 2014 галоўным трэнерам зноў стаў Вісуэтэ, якога ў 2015 годзе замяніў Густава Кінтэрас.

Найлепшым вынікам зборнай на Кубку Амерыкі было 4 месца ў 1993 годзе.

## Выступы на чэмпіянатах свету 
* 1930—1998 — *не кваліфікавалася*
* 2002 — групавы этап
* 2006 — 1/8 фіналу
* 2010 — *не кваліфікавалася*
* 2014 — групавы этап
* 2018 — *не кваліфікавалася*
* 2022 — групавы этап

## Крыніцы 
## Спасылкі 
* Футбольная Асацыяцыя Эквадора 
* Зборная Эквадора на сайце ФІФА