open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Павел Іосіфавіч Бацюта

**Павел Бацюта** (нар. , г. Мінск) — беларускі футбаліст і футбольны трэнер. Майстар спорту Беларусі.

## Біяграфія 
Дарослую кар’еру ён пачаў у 1989 годзе ў сімферопальскай «Таўрыі», якая выступала ў першай лізе СССР. Аднак ён не здолеў замацавацца ў асноўным складзе каманды, згуляўшы толькі 2 матчы.

Доўгі час выступаў за гродзенскі клуб на пазіцыі паўабаронцы. У складзе «Нёмана» ў 1993 годзе станавіўся ўладальнікам Кубка Беларусі, а ў 2002 годзе стаў срэбным прызёрам чэмпіянату краіны. Па заканчэнні гульнявой кар’еры працаваў памочнікам галоўнага трэнера гродзенскага дубля, які ў 2007 годзе заваяваў срэбраныя ўзнагароды першынства дублёраў.

У чэрвені 2016 года пакінуў пасаду галоўнага трэнер мінскага «Тарпеда» і папоўніў трэнерскі штаб футбольнага клуба «Нёман».

## Крыніцы 
Катэгорыя:Футбольныя трэнеры Беларусі
Катэгорыя:Футбалісты Беларусі
Катэгорыя:Ігракі ФК Таўрыя Сімферопаль
Катэгорыя:Ігракі ФК Нёман Гродна
Катэгорыя:Ігракі ФК Нёман-2 Гродна
Катэгорыя:Ігракі ФК Белкард
Катэгорыя:Ігракі ФК Ліда
Катэгорыя:Трэнеры ФК Ліда
Катэгорыя:Трэнеры ФК Смаргонь
Катэгорыя:Трэнеры ФК Тарпеда Мінск
Катэгорыя:Трэнеры ФК Белкард
Полымя пад попелам

**«Полымя пад попелам»** () — беларускі 8-серыйны драматычны мастацкі фільм, які зняты на кінастудыі «Беларусьфільм» пры падтрымцы Міністэрства абароны Рэспублікі Беларусь у 2022 годзе.
## Сюжэт 
Карціна пра рэальныя гістарычныя падзеі пасляваеннага жыцця беларусаў і пра тое, якая маштабная работа па гуманітарным  тэрыторыі нашай краіны, выманні выбуханебяспечных прадметаў, што засталіся з часоў Вялікай Айчыннай вайны, праводзіцца беларускімі ваеннымі цяпер.

## У ролях 
## Здымачная група 
*аўтары сцэнарыя — , Людміла Перагудава
*рэжысёр-пастаноўшчык — Іван Паўлаў
*аператар-пастаноўшчык — Вячаслаў Дунаеў
*мастак-пастаноўшчык — Уладзімір Царыковіч
*кампазітар — Уладзімір Сівіцкі
*мантаж — Вольга Рашэтнікава
*гукарэжысёр — 
*редактары — Таццяна Команава, Вольга Драчук
*дырэктар здымачнай групы — Віталь Чарвякоў

## Стварэнне і пракат
Здымкі фільма праходзілі з чэрвеня 2021 года каля Смалявіч і ў Бабруйскай крэпасці. 18 лютага 2022 года ў Цэнтральным Доме афіцэраў адбылася прэзентацыя трэйлера 8-серыйнага тэлевізійнага фільма.

## Крытыка
## Зноскі
## Спасылкі
*«Полымя пад попелам»  на афіцыйным сайце «Беларусьфільм»
*
*

Катэгорыя:Фільмы студыі «Беларусьфільм»
Катэгорыя:Фільмы на рускай мове
Катэгорыя:Фільмы Івана Паўлава
Катэгорыя:Фільмы Беларусі 2022 года
Катэгорыя:Фільмы-драмы 2022 года
Катэгорыя:Фільмы-драмы Беларусі
Сезон 2020 ФК Хваля Пінск

У 2020 годзе футбольны клуб «Хваля» з горада Пінск прымаў удзел у двух афіцыйных турнірах на рэспубліканскім узроўні:
* Першая ліга чэмпіянату Беларусі 2020 (9 месца),
* Кубку Беларусі 2020/2021 (паражэнне ў 1/16 фіналу).

## Склад 
*Станам на кастрычнік 2020 года, згодна з афіцыйным сайтам клуба*.

|-----
! colspan="9" bgcolor="#B0D3FB" align="left" |
|----- bgcolor="#DFEDFD"

|-----
! colspan="9" bgcolor="#B0D3FB" align="left" |
|----- bgcolor="#DFEDFD"

|-----
! colspan="9" bgcolor="#B0D3FB" align="left" |
|----- bgcolor="#DFEDFD"

2020
Хваля Пінск
Францішак Віславух

**Францішак Марыян Віславух (Выславух)** (нар. 24 верасня 1896, в. Пярковічы, Кобрынскі павет, Гродзенская губерня — 23 сакавіка 1978, Лондан) — польскі вайсковец, пісьменнік.

## Біяграфія 
Нарадзіўся 24 верасня 1896 года ў радавой сядзібе ў Пярковічы Кобрынскага павета Гродзенскай губерні (цяпер Драгічынскага раёна Брэсцкай вобласці) у заможнай шляхецкай сям’і. Род Віславухаў вядомы з пачатку ХVІ ст. Бацька, Антоній Віславух (1864—1940), быў гісторыкам, бібліяфілам, настаўнікам Брэсцкай гімназіі. У сям’і было дзевяць дзяцей. Малодшы брат Севярын (1900—1968) стаў даследчыкам па гісторыі ВКЛ і Рэчы Паспалітай.

## Спасылкі 
* 24 верасня 2016 года — 120 гадоў з дня нараджэння Францішка Віславуха (1896—1978), польскага вайсковага дзеяча, пісьменніка, мастака. Паўлюковіч Святлана Мікалаеўна, бібліёграф аддзела абслугоўвання і інфармацыі.

Францішак
Катэгорыя:Пісьменнікі Польшчы
Катэгорыя:Польскамоўныя пісьменнікі
Катэгорыя:Мастакі Польшчы
Катэгорыя:Удзельнікі польска-савецкай вайны
Катэгорыя:Удзельнікі Другой сусветнай вайны
Сезон 2020 ФК Гомель

У 2020 годзе футбольны клуб «Гомель» прымаў удзел у двух афіцыйных турнірах:
* Чэмпіянаце Беларусі 2020 (2 месца і выхад у Вышэйшую лігу),
* Кубку Беларусі 2020/2021 (паражэнне ў 1/16 фіналу).

## Склад каманды 
*Станам на верасень 2020 года, згодна з афіцыйным сайтам клуба*.

|-----
! colspan="9" bgcolor="#B0D3FB" align="left" |
|----- bgcolor="#DFEDFD"

|-----
! colspan="9" bgcolor="#B0D3FB" align="left" |
|----- bgcolor="#DFEDFD"

|-----
! colspan="9" bgcolor="#B0D3FB" align="left" |
|----- bgcolor="#DFEDFD"

## Спасылкі 
* Сезон 2020 на сайце football.by
* Сезон 2020 на сайце teams.by

2020
Гомель
Катэгорыя:2020 год у Гомелі
Ян Марыя Друцкі-Любецкі

**Ян Марыя Друцкі-Любецкі** (; ,  — ) — князь, землеўласнік.

## Біяграфія 
Паходзіў з княскага роду Друцкіх-Любецкіх. Сын Уладзіслава Друцкага-Любецкага (1863—1913).

Скончыў гімназію ў Пецярбургу, вучыўся ў школе бенедыкцінцаў у  (Англія) і Варшаўскім універсітэце.

Уладальнік маёнтка Станіславова і камяніцы па вул. Ажэшкі, 24 (*Orzeszkowej*). З 1924 года сябра таварыства прыхільнікаў горада Гродна (*Towarzystwo miłośników m. Grodno*). У 1924 годзе падпісаў дамову з горадам, згодна з якой у выпадку далучэння Станіславова і Друцка да горада князь адступіць Гродна частку сваіх уладанняў. У 1927 годзе ахвяраваў айцу М. Кольбэ тэрыторыю пад манастыр францысканцаў у .

З 1939 года ў эміграцыі.

Адзін з заснавальнікаў Каталіцкага інфармацыйнага агенцтва (*Katolicka Agencja Prasowa*) і Каталіцкай лігі (*Liga Katolicka*).

Ужо пад канец жыцця вярнуўся ў Польшчу. Памёр 12 жніўня 1990 года, пахаваны ў Непакалянаве.

## Літаратура 
* 

Ян Марыя
Джымі Пэйдж

**Джымі Пэйдж** (, поўнае імя *Джэймс Патрык Пэйдж*; ; нар. , Хестан, Лондан) — брытанскі рок-музыкант, аранжыроўшчык, кампазітар, музычны прадзюсар і гітарыст, які стаяў ля вытокаў Led Zeppelin і да канца заставаўся музычным «мозгам» гурта. Да гэтага быў вядомы як сесійны гітарыст і ўдзельнік The Yardbirds (з канца 1966 да 1968 года). Пейдж — адзін з найвялікшых і самых уплывовых гітарыстаў усіх часоў. Часопіс Rolling Stone назваў Пейджа «пантыфікам паўэр-рыфаў» і паставіў яго на трэцяе месца ў сваім спісе «100 найвялікшых гітарыстаў усіх часоў» пасля Джымі Хендрыкса і Эрыка Клэптана (у 2011 годзе; да гэтага ён таксама быў уключаны ў спіс 2003 года таго ж часопіса на 9 месцы). У 2010 годзе ён заняў другое месца ў спісе Gibson «50 лепшых гітарыстаў усіх часоў», а ў 2007 годзе — чацвёртае месца ў спісе «100 найвялікшых гітарных герояў» часопіса Classic Rock. Яго двойчы ўводзілі ў Залу славы рок-н-ролу: адзін раз як удзельніка Yardbirds (1992) і адзін раз як удзельніка Led Zeppelin (1995).

Катэгорыя:Гітарысты Вялікабрытаніі
Катэгорыя:Рок-музыканты Вялікабрытаніі
Катэгорыя:Слайд-гітарысты
Катэгорыя:Хард-рок
Катэгорыя:Led Zeppelin
Катэгорыя:Лаўрэаты прэміі «Грэмі»
Пётр Бараноўскі

**Пётр Бараноўскі** (;  — ) — інжынер, архітэктар.

## Біяграфія 
Скончыў будаўнічы аддзел Дзяржаўнай тэхнічнай школы ў Вільні. У 1931—1939 гадах працаваў у Гродне. Быў ініцыятарам і кіраўніком будоўлі Дома стральца (Dom Strzelca); у 1937—1939 гадах кіраваў рэканструкцыяй Старога замка.

Служыў у 76-м пяхотным палку. У 1939 годзе быў цяжка ранены і трапіў у нямецкі канцлагер у Млаве.

Аўтар праекта і кіраўнік рэканструкцыі бернардзінскага касцёла і кляштара ў Гродне (1941—1945). Пасля жыў у Польшчы. З 1945 года працаваў пры адбудове Уроцлава, у 1949—1954 гадах працаваў інжынерам аб’яднання будовы гуты у Кракаве (Zjednoczenie przemysłowe budowy huty). У 1957 годзе атрымаў дыплом Варшаўскай палітэхнікі. У 1958—1980 гадах працаваў у Міністэрстве будаўніцтва.

## Літаратура 
* 
* Wileński słownik biograficzny. Т. І. Bydgoszcz, 2008. Str. 24.

Катэгорыя:Архітэктары Польшчы
Катэгорыя:Архітэктары XX стагоддзя
Катэгорыя:Архітэктары Гродна
Катэгорыя:Удзельнікі абароны Польшчы ў 1939 годзе
Тэадора Агінская

**Тэадора з Казельска Агінская** (1692 — 9 верасня 1719, Любек) — вялікалітоўская і шведская арыстакратка.
## Біяграфія 
З роду князёў Агінскіх, дачка князя Багуслава Казіміра Агінскага ў яго першым шлюбе з Палідорай Аўрорай з Урангеляў.

Падчас Паўночнай вайны 1700—1721 гадоў, князь Багуслаў Казімір пакінуў Тэадору з іншымі дочкамі і пляменнікамі ў адным з віленскіх кляштараў. Пасля 6 сакавіка 1706 года Вільню захапіў атрад шведскіх драгунаў пад камандаваннем генерал-ад’ютанта Карла Густава Дзюкера з рэчыпасталітаўскімі саюзнікамі

13 кастрычніка 1707 года 15-гадовая Тэадора ўзяла шлюб з Карлам Густавам Дзюкерам. У шлюбе нарадзілася дачка Тэадора Беата (1712) і сын Карл Фрэдрык (1714).

Шведскі перыяд жыцця не вывучаны. Памерла ў Любеку 9 верасня 1719 года.

Тэадора Агінская
Дэцыма (інтэрвал)

**Дэцыма** ( — дзясятая) — музычны інтэрвал шырынёй у дзесяць ступеней, пазначаецца лічбай 10. Перавышае аб’ём актавы. Часта разглядаецца як складовы інтэрвал, гэта значыць як тэрцыя праз актаву. Падобна тэрцыі, мае дзве асноўныя разнавіднасці:

* **вялікая дэцыма** (*б.10*) змяшчае шаснаццаць паўтонаў,
* **малая дэцыма** (*м.10*) — пятнаццаць паўтонаў.

Дэцымы, як і тэрцыі — кансанансныя інтэрвалы. У параўнанні з іншымі інтэрваламі вышэй актавы дэцыма часцей сустракаецца ў меладычных зваротах.

## Спасылкі 
Катэгорыя:Музычныя інтэрвалы
Міхаіл Янушкевіч

**Міхаіл Янушкевіч** (26 студзеня 1772  — , маёнтак Дзягільна, Мінскі павет) — дзяржаўны службовец, памешчык.

## Біяграфія 
Паходзіў са шляхецкага роду Янушкевічаў герба «Любіч». Нарадзіўся 26 студзеня 1772 года ў сям’і Тамаша Янушкевіча (нар. 28.02.1733), ахрышчаны ў Пружанскім касцёле.

## Сям’я 
, 1851. Нацыянальны музей у Варшаве]]
На пачатку ХІХ ст. ён ажаніўся з Тэкляй Сакалоўскай (нар. каля 1788, пам. 11/23.10.1860), у шлюбе з якой нарадзілася чацвёра сыноў і дзе дачкі:
* Адольф Міхал Валерыян (03.04.1804-06.06.1857);
* Яўстах Напалеон Северын (ці Станіслаў) (нар. 19.11.1805);
* Рамуальд Цэзар Міхал (нар. 30.05.1812);
* Януары Ян Фердынанд (нар. 30.01.1816);
* Зоф’я, у шлюбе Пясецкая;
* Касільда, у шлюбе Канткоўская.

Катэгорыя:Удзельнікі паўстання 1794 года
Катэгорыя:Падпалкоўнікі
Катэгорыя:Межавыя суддзі Мінскага павета
Януарый Янушкевіч

**Януарый Ян Фердынанд** (нар.  — ) — памешчык.

## Біяграфія 
Паходзіў са шляхецкага роду Янушкевічаў герба «Любіч». Нарадзіўся ў сям’і Міхала і Тэклі Сакалоўскай, брат Яўстафія, Рамуальда і Адольфа.

Пачаткова вучыўся ў Слуцкай гімназіі, працягваў вучобу ў Віленскай гімназіі.
 

Катэгорыя:Род Янушкевічаў
Рамуальд Янушкевіч

**Рамуальд Янушкевіч** (; , в. Усава, Слуцкага (?) павета — ) — памешчык з Мінскага павета Мінскай губерні, удзельнік паўстання 1831 года.

## Біяграфія 
Паходзіў са шляхецкага роду Янушкевічаў герба «Любіч». Нарадзіўся ў сям’і Міхала і Тэклі Сакалоўскай, брат Яўстафія, Ануфрыя і Адольфа.

Пачаткова ён вучыўся ў Нясвіжскай школе, дзе скончыў 3 класы, з 1821 г. у Слуцкай гімназіі, перад паўстаннем вывучаў права ў Віленскім універсітэце, служыў пры М. Навасільцаве. У паўстанні з сакавіка 1831 года. З 13 чэрвеня 1831 года паручнік у штабе А. Гелгуда. 13 ліпеня 1831 года перайшоў з яго корпусам межы Прусіі. Па рашэнню МГСК ад 31.8.1833 аднесены да 2 разраду злачынцаў.

У студзені 1832 года эмігрыраваў у Францыю. 26 мая 1832 года знаходзіўся ў закладзе ў Авіньёне. З 1 кастрычніка 1832 года член ТЛРЗ. У 1833 годзе пад час высылкі Яўстафія з Парыжа займаўся справамі кнігарні. З 1841 года з’яўляўся адным з прыбліжаных А. Тавянскага.

Памёр і пахаваны ў Нантэры.

## Сям’я 
25 ліпеня 1857 года ажаніўся, меў сына Тадэвуша і дачок Караліну і Марыю.

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Удзельнікі паўстання 1830—1831 гадоў
Катэгорыя:Эмігранты з Расійскай імперыі
Катэгорыя:Імігравалі ў Францыю з Беларусі
Сезон 2011 ФК Партызан Мінск

У 2011 годзе футбольны клуб «Партызан» з Мінска прымаў удзел у двух афіцыйных турнірах на рэспубліканскім узроўні:
* Першай лізе чэмпіянату Беларусі 2011 (2 месца і выхад у Вышэйшую лігу),
* Кубку Беларусі 2011/2012 (паражэнне ў 1/8 фіналу).

## Склад каманды 
## Спасылкі 
* Сезон 2011 на сайце footballfacts.ru

2011
Партызан Мінск
Morbid Angel

**Morbid Angel** — амерыканскі дэз-метал-гурт, адзін з родапачынальнікаў жанру. Заснаваны ў 1983 годзе ў горадзе Тампа, штат Фларыда. Лагатып гурта прыдумаў Піт Сандавал.

## Дыскаграфія 
**Студыйныя альбомы**

* *Altars of Madness* (1989)
* *Blessed Are the Sick* (1991)
* *Covenant* (1993)
* *Domination* (1995)
* *Formulas Fatal to the Flesh* (1998)
* *Gateways to Annihilation* (2000)
* *Heretic* (2003)
* *Illud Divinum Insanus* (2011)
* *Kingdoms Disdained* (2017)

**Канцэртныя альбомы**

* *Entangled in Chaos* (1996)
* *Juvenilia* (2015)

Катэгорыя:Музычныя калектывы, якія з’явіліся ў 1983 годзе
Катэгорыя:Дэз-метал-гурты ЗША
Лаяш Кашак

**Лаяш Кашак** (венг. Kassák Lajos; , Эршэкуйвар — , ) — венгерскі пісьменнік і мастак, адзін з вядучых прапагандыстаў авангарда (канструктывізму, экспрэсіянізму, футурызму, дадаізму, сюррэалізму) у венгерскім мастацтве.

## Біяграфія 
Нарадзіўся ў беднай сям’і памочніка аптэкара ў Эршэкуйвары (цяпер Нове-Замкі, Славакія). Некаторы час быў рабочым-металістам. У 1904 годзе перасяліўся ў Будапешт, дзе ўключыўся ў прафсаюзны і сацыял-дэмакратычны рух. Пешшу і без грошай абышоў амаль усю Еўропу. У 1907—1910 гадах жыў у Парыжы, дзе пазнаёміўся з Гіёмам Апалінерам, Блезам Сандрарам, Раберам Дэланэ і Пабла Пікасо. З 1912 года пісаў экспрэсіянісцкія вершы, драмы і раманы.

Вярнуўшыся ў Будапешт, разам з Эмілем Сіцьей займаўся выданнем авангардысцкага часопіса A Tett, які неўзабаве быў зачынены за антымілітарысцкія ідэі. Падобна да большасці дзеячаў венгерскага авангарда, прытрымліваўся левых перакананняў (сябе ён характарызаваў як «сацыялістычнага чалавека»), прымаў удзел у рэвалюцыйных падзеях 1919 года, калі ўваходзіў у «Пісьменніцкую дырэкторыю» і вёў вострую палеміку з Белай Кунам.

Пасля падаўлення сацыялістычнай рэвалюцыі жыў на эміграцыі ў Вене (1919—1926). У часопісе «МА» («Сёння») публікаваліся з Куртам Швітэрсам, Оскарам Шлемерам, Трыстанам Тцара, Лісіцкім і Аляксандрам Архіпенка. Кашак абвяшчаў ідэю адзінства тэхнічнай цывілізацыі і мастацтва. У групу «МА» уваходзіў таксама Ласла Мохай-Надзь, разам з якім Кашак выдаў у 1921 годзе ў Вене «Кнігу новых мастакоў». У 1921 годзе Кашак сам заняўся канструктывісцкімі праектамі.

У 1926 годзе Кашак вярнуўся ў Венгрыю і займаў пасады рэдактара некалькіх авангардысцкіх выданняў левага толку — «Munka» («Праца») і «Dokumentum» («Дакумент»). У аўтабіяграфічным рамане «Жыццё аднаго чалавека», які выйшаў у часопісе «Nyugat» у 1927—1935 гадах, адлюстраваў не толькі ўласную цяжкую юнацкасць, але і развіццё працоўнага руху, камбінуючы рэалізм і экспрэсіянізм. За часткі рамана, прысвечаныя рэвалюцыйным падзеям, падвяргаўся пераследам.
Anthrax

**«Anthrax»** () — амерыканскі метал-гурт, які грае трэш-метал, спід-метал, а таксама груў-метал (пазней творчасць). Заснаваны ў 1981 годзе ў Нью-Ёрку. Разам з такімі гуртамі, як Slayer, Metallica і Megadeth, Anthrax уваходзіць у «вялікую чацвёрку трэш-метала».

Чатыры студыйныя альбомы гурта (Among The Living, State of Euphoria, Persistance of Time, Sound of White Noise) і зборнік Attack of The Killer B’s станавіліся «залатымі» ў ЗША. Альбомы калектыва прададзены агульным тыражом больш за 20 мільёнаў копій па ўсім свеце. Гурт шэсць разоў намінаваўся на «Грэмі», пяць з іх — у катэгорыі «Лепшае метал-выкананне».

## Дыскаграфія 
**Студыйныя альбомы**

* *Fistful of Metal* (1984)
* *Spreading the Disease* (1985)
* *Among the Living* (1987)
* *State of Euphoria* (1988)
* *Persistence of Time* (1990)
* *Sound of White Noise* (1993)
* *Stomp 442* (1995)
* *Volume 8: The Threat Is Real* (1998)
* ''We've Come for You All* (2003)
* *Worship Music* (2011)
* *For All Kings'' (2016)

Катэгорыя:Музычныя калектывы, якія з’явіліся ў 1981 годзе
Катэгорыя:Трэш-метал-гурты ЗША
Жаэль Кермарэк

**Жаэль Кермарэк** (, ) — бельгійскі жывапісец, прадстаўнік «новага рэалізму». У сваіх ранніх творах, блізкіх да поп-арта, маляваў розныя прадметы на монахромным фоне. У 1969 годзе арганізаваў групу «Дыстанцыі». Пазней яго манера мянялася.
Георг Фрыдрых Керстынг

**Георг Фрыдрых Керстынг** (,  —, ) — нямецкі жывапісец. Керстынг сябраваў з Каспарам Давідам Фрыдрыхам і знаходзіўся пад ягоным уплывам. Ён належаў да кола рамантыкаў, адзін з найважнейшых прадстаўнікоў бідэрмаерскага інтэр’ернага жывапісу.

Катэгорыя:Мастакі Германіі
Testament

**«Testament»** () — амерыканскі гурт з горада Берклі (Каліфорнія) каля Сан-Францыска, грае ў стылі трэш-метал. За 38 гадоў існавання ў складзе гурта адбываліся шматлікія змены, пры гэтым пастаянным удзельнікам застаецца толькі гітарыст Эрык Пітэрсан. З часам у гурт вярнуліся два арыгінальныя ўдзельнікі — Алекс Сколнік (гітара) і Грэг Крысціян (бас-гітара), хаця Крысціян зноў пакінуў гурт у 2014 годзе. Чак Білі з’явіўся ў гурце ў 1986 годзе, непасрэдна перад пачаткам запісу іх дэбютнага альбома The Legacy, замяніўшы Стыва Сузу ў якасці вакаліста.

На рахунку Testament 12 поўнафарматных, 5 канцэртных альбомаў, 6 кампіляцый і 16 сінглаў. Першы поспех і папулярнасць у грамадстве аматараў цяжкай музыкі гурт зарабіў пасля выхаду дэбютнай пласцінкі The Legacy ў 1987 годзе, за якой рушылі ўслед The New Order (1988), Practice What You Preach (1989) і Souls of Black (1990). Буйны камерцыйны поспех гурт чакаў адразу пасля выхаду альбома The Ritual у 1992 годзе — ён заняў у чарце Billboard 200 55 месца. Testament чатыры разы траплялі ў спіс 40 лепшых альбомаў ЗША, а таксама двойчы — у спіс 50 лепшых альбомаў Вялікабрытаніі. Дзявяты студыйны альбом гурта, The Formation Of Damnation (2008), увайшоў у дваццатку найлепшых альбомаў у Германіі, заняўшы 15-е месца, у той час як яго папярэднік, альбом The Gathering, уваходзіў у топ-50 найлепшых альбомаў Германіі. Дзясяты студыйны альбом пад назвай Dark Roots of Earth, які ўбачыў свет 27 ліпеня 2012 года, неўзабаве пасля выхаду апынуўся ў Billboard 200 пад 12-м нумарам — гэта самая высокая пазіцыя, якой гурту ўдавалася дасягнуць у амерыканскіх чартах. Brotherhood of the Snake (2016) таксама ўвайшоў у дваццатку амерыканскіх чартаў. Наступны альбом, Titans of Creation, увайшоў у першую сотню.

Чатырнаццаты альбом гурта, *Para Bellum*, выйшаў 10 кастрычніка 2025 года. Перад альбомам выйшлі сінглы *Infanticide A.I.* (19 жніўня) і *Shadow People* (12 верасня).

## Дыскаграфія 
**Студыйныя альбомы**

* *The Legacy* (1987)
* *The New Order* (1988)
* *Practice What You Preach* (1989)
* *Souls of Black* (1990)
* *The Ritual* (1992)
* *Low* (1994)
* *Demonic* (1997)
* *The Gathering* (1999)
* *First Strike Still Deadly* (2001)
* *The Formation of Damnation* (2008)
* *Dark Roots of Earth* (2012)
* *Brotherhood of the Snake* (2016)
* *Titans of Creation* (2020)
* *Para Bellum* (2025)

## Зноскі 
Катэгорыя:Трэш-метал-гурты ЗША
Катэгорыя:Музычныя калектывы, якія з’явіліся ў 1983 годзе
Катэгорыя:Выканаўцы Nuclear Blast
Капліца-пахавальня Манюшкаў (Роткаўшчына)

**Капліца-пахавальня Манюшкаў** — колішняя капліца ў в. Роткаўшчына Смалявіцкага раёна. Знаходзілася ў былым сядзібна-паркавым комплексе Манюшкаў. Пабудавана ў другой палавіне XIX стагоддзя з цэглы як фамільная пахавальня.

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Капліцы-пахавальні Беларусі
Катэгорыя:Роткаўшчына
Катэгорыя:Знішчаныя збудаванні Беларусі
Катэгорыя:Манюшкі
Катэгорыя:Збудаванні Беларусі ў неагатычным стылі
Катэгорыя:Культавыя збудаванні Смалявіцкага раёна
Ян ван Кесель Малодшы

**Ян ван Кесель Малодшы** (,  — , ) — фламандскі жывапісец. Вучыўся, верагодна, у свайго бацькі, Яна ван Кеселя Старэйшага. Затым пасяліўся ў Іспаніі, дзе ў 1686 годзе стаў прыдворным жывапісцам караля Карла II. Ствараў пераважна парадныя партрэты і жанравыя сцэны.
Сёмы Прэм’ер Тузін

**«Сёмы Прэм’ер Тузін»** ― сёмы выніковы зборнік ад партала «Тузін Гітоў» з найлепшымі песнямі 2014 музычнага года.
## Гісторыя стварэння 
Складанка была падрыхтавана музычным інтэрнэт-парталам Tuzin.fm па выніках хіт-параду ў 2014 музычным годзе. Падвядзенню вынікаў году спрыяла экспэртная рада з кіраўнікоў і прадстаўнікоў беларускіх клубаў: Андрэй Старцаў («Re:Public», Мінск), Гарык Аганджанян («Чердачок», Віцебск), Андрэй Лазук («Графіці», Мінск), Яўген Агапаў («TNT Rock Club», Мінск), Уладзімір Кубышкін («Tarantino», Мінск). Сёмы па ліку «Прэм’ер Тузін» выйшаў пасля перапынку ў тры гады ад выдання шостага. Разглядалася магчымасць выдання гэтай справаздачнай складанкі на USB-флэшцы ў CD-боксе, каб гэтым канстатаваць адыход ад CD-фармату. Але прэзентацыя адбылася толькі ў фармаце інтэрнэт-рэлізу.
## Спіс песень 
## Зноскі 
## Спасылкі 
*«Сёмы Прэм’ер Тузін» на 

Катэгорыя:Альбомы 2014 года
Катэгорыя:Музычныя зборнікі
Катэгорыя:Музычныя альбомы Беларусі
Ян ван Кесель Старэйшы

**Ян ван Кесель Старэйшы** (; —) — паўднёванідэрландскі (фламандскі) жывапісец.

Яшчэ ў дзіцячым узросце пачаў вучыцца ў Сімона дэ Воса, а затым у Брэйгеля Малодшага, у 18-гадовым узросце запісаны ў гільдыю святога Лукі ў Антверпене. Быў жанаты з дачкой Брэйгеля Старэйшага.

Працаваў у розных жанрах: пісаў нацюрморты, пейзажы, партрэты, сцэны з жывёламі, алегарычныя кампазіцыі, працы на міфалагічныя і рэлігійныя сюжэты. У лік яго найболей вядомых прац уваходзяць «Святое Сямейства ў гірляндзе кветак» (у Парыжы), «Пейзаж з жывёламі і кветкамі», «Крама цырульніка», «Тытунёвая крама».

У Эрмітажы маюцца яго карціны: «Венера ў кузні Вулкана» (1662) і «Мадонна з Дзіцяткам і св. Ідэльфонсам у гірляндзе кветак».

Катэгорыя:Мастакі Фландрыі
Катэгорыя:Мастакі XVII стагоддзя
Кесель

**Кесель** — прозвішча.

## Вядомыя носьбіты 
* Мікалай Купрыянавіч Кесель, беларускі спецыяліст у галіне тэхналогіі будаўнічай вытворчасці
* Ян ван Кесель Малодшы, іспанскі жывапісец
* Ян ван Кесель Старэйшы, фламандскі жывапісец
Карнеліс Кетэл

**Карнеліс Кетэл (Кетэль)** (,  — , ) — галандскі мастак-партрэтыст, архітэктар і скульптар. Яго творчасць адносіцца да позняга маньерызму.

Атрымаў адукацыю ў свайго дзядзькі Карнеліса Якабса Кетэля († 1568) і каля 1565 года ў Энтані ван Блакланта (1533/34-1583) у Дэлфце.

У 1566 г. спыняўся ў Парыжы і Фантэнбло, дзе знаходзіўся пад уплывам мастакоў школы Фантэнбло. Праз два гады пацверджана яго прысутнасць у родным горадзе Гауда, з 1573 па 1581 год ён працаваў у Лондане. Там ён маляваў каралеву Лізавету I і прадстаўнікоў англійскай шляхты і, верагодна, пазнаёміўся з італьянскім мастаком Федэрыка Цукары (1542—1609). Затым ён застаўся ў Амстэрдаме, перш чым пасяліцца ў Гаудзе ў 1590 годзе.

Карнеліс Кэтэл памёр у Амстэрдаме ў 1616 годзе ва ўзросце 68 гадоў.

Ён быў адным з настаўнікаў Дзірка Барэндса (1534—1592).
ФК Лунінец

**«Лунінец»** — беларускі футбольны клуб з горада Лунінец Брэсцкай вобласці. У цяперашні час выступае ў Другой лізе чэмпіянату Беларусі.

## Статыстыка выступленняў 
### Чэмпіянат і Кубак Беларусі 
## Трэнеры 
* Якаў Міхайлавіч Шапіра (1999—2000)
* Віктар Мікалаевіч Грыневіч

## Крыніцы 
## Спасылкі 
* Лунінец

Лунінец
Якаб Лемер

**Якаб Лемер**, **Якаб Ле-Мер**, **Якаб ле Мер** (нідэрл. Jacob Le Maire; каля 1585 — ) — нідэрландскі мараплавец.

Разам з Вілемам Схаўтэнам і братам Даніэлем здзейсніў кругасветнае падарожжа ў 1615—1616 гадах. Экспедыцыю арганізаваў бацька Якаба і Даніэля, купец-авантурыст Ісак ле Мер, а прафінансавалі яе грамадзяне Хорна, якія спрабавалі адрадзіць эканоміку некалі квітнеючага, а ў XVII стагоддзі згаслага горада. Мэтай экспедыцыі на караблях «Эндрахт» (220 тн) і «Хорн» (110 тн) было знаходжанне новага шляху да Астравоў пранасцяў — Малукскіх астравоў — праз Ціхі акіян, у абыход манаполіі Галандскай Ост-Індскай кампаніі, якая кантралявала адзіны вядомы праход праз Магеланаў праліў.

У канцы траўня 1615 года Лемер і Схаўтэн адплылі з Хорна. 7 снежня 1615 года ля берагоў Патагоніі на «Хорне» ўзнік пажар, які цалкам яго знішчыў. 25 снежня 1615 года Лемер і Схаўтэн адкрылі востраў Эстадас, якую яны назвалі Зямлёй Штатаў, палічыўшы яго паўночным ускрайкам Невядомай Паўднёвай зямлі. Праліў паміж астравамі Эстадас і Вогненная Зямля зараз называецца пралівам Ле-Мер. 29 студзеня 1616 года яны падышлі да самага паўднёвага пункта Паўднёвай Амерыкі — мысу Горн (названы ў гонар роднага горада Схаўтэна — Хорн). У красавіку 1616 года Лемер і Схаўтэн адкрылі некалькі астравоў архіпелага Туамоту, у маі — паўночную частку астравоў Тонга, і 25 чэрвеня дасягнулі архіпелага Бісмарка, адкрыўшы астравы Новая Ірландыя і Новы Гановер. 17 верасня 1616 года экспедыцыя прыбыла да Малукскіх астравоў пасля шаснаццаці з паловай месяцаў плавання. Намеснік Галандскай Ост-Індскай кампаніі ў Батавіі арыштаваў маракоў і канфіскаваў «Эндрахт» за парушэнне манапольнага патэнта, але пасля непрацяглага арышту галандцам дазволілі вярнуцца на радзіму. Якаб Лемер памёр на зваротным шляху з Індыі ў Амстэрдам.
Іда Керковіус

**Іда Керковіус** (,  — , ) — нямецкая мастачка, габеленшчыцы, належала да штутгарцкага кола авангардыстаў.

Іда Керковіус нарадзілася ў балтыйскіх немцаў, чацвёртая з дванаццаці дзяцей. Дзяцінства прайшло ў Гут-Садсэне (сёння па-латышску: Zādzenes muiža, прыкладна за 60 км на ўсход ад Рыгі). У 18 гадоў пачала навучанне ў прыватнай школе жывапісу і малявання ў Рызе, скончыла навучанне ў 1899 годзе з дыпломам, які даваў ёй права выкладаць мастацтва. У захапленні ад творчасці аднаго з вучняў Адольфа Гёльцэля, яна вырашыла працягнуць навучанне ў Дахаў. У 1903 годзе яна здзейсніла адукацыйную паездку ў Італію, наведала Венецыю, Фларэнцыю і Рым. Затым пяць месяцаў вучылася ў Адольфа Гёльцэля ў калоніі мастакоў у Дахаў. Гэты кароткі час быў для яе вельмі фарматыўным, бо менавіта там яна навучылася двухмернаму бачанню, якому выкладаў Хёльцэль. Затым па просьбе бацькоў вярнулася ў Рыгу.
Торыі Кіёмасу

**Торыі Кіёмасу** (яп. 鳥居清重, гады творчасці 1697—1722) — японскі мастак, майстар укіё-э з дынастыі Торыі.

## Біяграфія і творчасць 
Торыі Кіёмасу — прадстаўнік першага пакалення дынастыі Торыі. Аб яго жыцці не засталося дакладных звестак. Ёсць мноства здагадак аб яго сваяцтве з адным з заснавальнікаў школы Торыі Кіёнобу: па адной версіі Кіёмасу — сын яго малодшага брата, па іншай — яго ўласны сын, вылучаецца таксама версія аб тым, што абодва мастака — адна і тая ж асоба, з-за амаль неадметнага падабенства іх шматлікіх прац.

Тым не менш пасля смерці Торыі Кіенобу Кіёмасу стаў другім прызнаным кіраўніком школы Торыі. Выдатны талент дазволіў яму развіць традыцыі школы і ўмацаваць яе аўтарытэт у свеце укіё-э. Кіёмасу ствараў большую частку сваіх работ у жанры тэатральнай гравюры (якуся-э), атрымаўшы за свой асаблівы стыль мянушку *якуся-э-но Торыі* (Торыі, які партрэтуе акцёраў).

 
Катэгорыя:Мастакі Японіі
Дом афіцэраў (Гродна)

**Дом афіцэраў** — будынак у Гродне, размешчаны па вуліцы Ажэшка, 30.

## Гісторыя 
У пачатку 1920-х гг. зямельны ўчастак быў уласнасцю польскага дзяржбанка. Першы камень у падмурак будучага *Дома стральца* () у стылі польскага канструктывізму ў 1930 годзе заклаў тагачасны прэзідэнт Польшчы. У будынку павінна было размясціцца процівагазавае сховішча на 550 чалавек. У верасні 1939 года ад савецкіх войскаў тут абараняліся вучні польскіх гімназій, некаторыя з іх пазней былі расстраляныя.

У 1965 годзе было прынята рашэнне аб зносе некаторых будынкаў вакол і прыбудове да Дома афіцэраў канцэртнай залы на 800 чалавек. Яе ўзвялі да 1973 года. Доўгі час яна з’яўляўся галоўнай канцэртнай пляцоўкай у Гродне з самай вялікай сцэнай у горадзе. У красавіку 2023 года будынак Дома афіцэраў выкупіла брэсцкая будаўнічая кампанія «Палессежылбуд». Плануюць правесці рэканструкцыю будынка з аднаўленнем гістарчнага аблічча фасадаў і часткі інтэр'ераў. Там можа з’явіцца аб’ект грамадска-камерцыйнага прызначэння — рэстаран, забаўляльны цэнтр, гандлёвыя плошчы. Савецкую прыбудову 1973 года, дзе была месцілася канцэртная зала, якая на момант продажу знаходзілася ў аварыйным стане, дэмантавалі ў ліпені 2024 года.

## Спасылкі 
* История одного здания: Дом офицеров в Гродно

Катэгорыя:Палацы і дамы культуры
Катэгорыя:Будынкі і збудаванні Гродна
Катэгорыя:Збудаванні Беларусі ў стылі канструктывізм
Катэгорыя:1930 год у Гродне
Катэгорыя:Вуліца Ажэшка (Гродна)
Катэгорыя:Воінскія ўстановы культуры
Сезон 2021 ФК Гомель

У 2021 годзе футбольны клуб «Гомель» прымаў удзел у двух афіцыйных турнірах:
* Чэмпіянаце Беларусі 2021 (4 месца),
* Кубку Беларусі 2021/2022 (Пераможца).

## Склад каманды 
*Станам на жнівень 2021 года, згодна з афіцыйным сайтам клуба*.

|-----
! colspan="9" bgcolor="#B0D3FB" align="left" |
|----- bgcolor="#DFEDFD"

|-----
! colspan="9" bgcolor="#B0D3FB" align="left" |
|----- bgcolor="#DFEDFD"

|-----
! colspan="9" bgcolor="#B0D3FB" align="left" |
|----- bgcolor="#DFEDFD"

 

### Па-за складам 
### Рэзервовы склад 
|-----
! colspan="9" bgcolor="#B0D3FB" align="left" |
|----- bgcolor="#DFEDFD"

|-----
! colspan="9" bgcolor="#B0D3FB" align="left" |
|----- bgcolor="#DFEDFD"

|-----
! colspan="9" bgcolor="#B0D3FB" align="left" |
|----- bgcolor="#DFEDFD"

### Трэнерскі штаб 
*  Сяргей Нікіценка (нар. 1978) — трэнер па навукова-метадычнай працы
*  Андрэй Юсіпец (нар. 1967) — галоўны трэнер дубля
*  Сяргей Хіжняк (нар. 1975) — трэнер дубля
*  Уладзімір Рыжчанка (нар. 1971) — трэнер брамнікаў дубля

## Спасылкі 
* Сезон 2021 на сайце football.by
* Сезон 2021 на сайце teams.by

2021
Гомель
Катэгорыя:2021 год у Гомелі
Торыі Кіёнага

**Торыі Кіёнага** (яп. 鳥居清長, —) — японскі мастак, майстар перыяду росквіту укіё-э з дынастыі Торыі.

## Біяграфія і творчасць 
Пра жыццё Торыі Кіянагі засталося мала звестак. Яго сапраўднае імя — Сэкі (Сэкігуці) Сінсукэ (Ісібэй). Кіёнага нарадзіўся ў горадзе Урага ў сям’і кнігагандляра па імені Сіракоя Ісібэй, вучыўся ў Эда ў Торыі Кіёміцу, пасля смерці якога стаў кіраўніком школы Торыі.

У працяг традыцыі дынастыі Торыі Кіёнага пачынаў з жанру тэатральнай гравюры якуся-э, аднак знакаміты ён працамі ў жанры бідзінга. Часта яны ўяўляюць сабой дыпціхі і трыпціхі. Сюжэтамі служылі святочныя працэсіі, прагулкі, пікнікі. Кіёнага дэталёва прапрацоўваў выявы фону, навакольнага герояў інтэр’ера, выкарыстоўваў прыёмы заходняга мастацтва ў адлюстраванні прасторы і святла.

Торыі Кіёнага належыць вялікая колькасць работ, у асноўным — каляровых станковых гравюр (звыш 1000) і каля 120 ілюстраваных кніг. Вылучаюцца такія серыі работ мастака, як «Спаборніцтвы модных прыгажунь з вясёлых кварталаў», «12 партрэтаў паўднёвых прыгажунь», «10 відаў чайных крам» і іншыя. Яго стыль, які адрозніваецца яснасцю і прастатой малюнка, насычаным колерам, рэалістычнасцю малюнка аказаў уплыў на розных майстроў укіё-э, такіх як Утагава Тоёкуні, Кацусіка Хокусай, Тэбунсай Эйсі, Кітагава Утамара.
Рагалевіч

**Рагалевіч** — прозвішча.

## Вядомыя носьбіты 
* Валерый Антонавіч Рагалевіч, беларускі дызайнер
* Ірэна Міхайлаўна Рагалевіч-Дутко, беларуская мастачка
* Міхаіл Вікенцьевіч Рагалевіч, беларускі мастак
* Надзея Сяргееўна Кудасава (Рагалевіч), самадзейная мастачка
Касцёл і кляштар бернардзінцаў (Беразіно)

**Касцёл і кляштар бернардзінцаў** — колішні каталіцкі культавы комплекс у в. Беразіно Докшыцкага раёна.

## Гісторыя 
У 1682 г. надворны харунжы літоўскі К. У. Пац заснаваў тут драўляныя касцёл і кляштар манахаў ордэна бернардзінцаў; у фундацыі касцёла удзельнічаў К. Л. Сапега. Кляштар існаваў да 1832 г.

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Беразіно (Докшыцкі раён)
Катэгорыя:Знішчаныя збудаванні Беларусі
Катэгорыя:Драўляныя касцёлы Беларусі
Катэгорыя:1682 год у Еўропе
Катэгорыя:Колішнія касцёлы Віцебскай вобласці
Катэгорыя:Касцёлы Докшыцкага раёна
Катэгорыя:Бернардзінскія кляштары Беларусі
Ліворна (правінцыя)

**Ліворна** () — правінцыя ў Італіі, у рэгіёне Таскана. У склад правінцыі Ліворна ўваходзіць Тасканскі архіпелаг, які ўключае астравы Эльба, Гаргона, Капрая, П’яноса, Мантэкрыста, Джыльё і Джыянутры.

## Эканоміка 
Прамысловасць сканцэнтравана ў Ліворна (нафтахімічная), Разіньяна-Салвей (хімічная і фармацэўтычная) і П’ёмбіна (металургічная). У Ліворна таксама знаходзяцца верфі і буйны марскі порт, а ў Калезальвеці, на канале — грузавы тэрмінал «Амерыга Веспучы». Немалы ўклад у эканоміку правінцыі прыносіць турызм.

Катэгорыя:Правінцыі Тасканы
Кудасава

**Кудасава** — прозвішча.

## Вядомыя носьбіты 
* Надзея Сяргееўна Кудасава — самадзейная мастачка
* Наста Кудасава — беларуская паэтэса
Торыі Кіёнобу

**Торыі Кіёнобу** (яп. 鳥居 清信 1664—1729) — японскі мастак, майстар укіё-э, адзін з заснавальнікаў дынастыі Торыі.

## Біяграфія і творчасць 
Торыі Кіёнобу — адзін з вядучых майстроў ранняга перыяду укіё-э і заснавальнікаў дынастыі мастакоў Торыі. Ён вучыўся ў свайго бацькі Торыі Кіёмота, вядомага акцёра і вытворцы тэатральных афіш і плакатаў. Таксама Кіёнобу знаходзіўся пад уплывам майстра Хісікава Маранобу, тым не менш ён стварыў уласны стыль і стаў родапачынальнікам жанру якуся-э — партрэты акцёраў на афішах, плакатах і ў станковай гравюры. Акцёраў Кіёнобу маляваў у спецыяльна прыманых імі позах («міэ») у ролі арагота (адважных герояў). Герояў Кіёнобу афарбоўваў у аранжавы колер, які лічыўся высакародным, а злыдні адлюстроўваліся загрыміраванымі ў сіні колер. Для таго каб надаць кампазіцыям вялікі запал мастак вынайшаў адмысловы тып малюнка мімідзугакі («чарвепадобныя»): звілістыя лініі, чаргаванне тонкіх і тоўстых рысак з сумяшчэннем з гратэскавай выявай мускулаў рук і ног (хётан-асі).
Касцёл Святых Казіміра і Рафаіла (Бешанковічы)

**Касцёл Святых Казіміра і Рафаіла** — колішні касцёл у г.п. Бешанковічы Віцебскай вобласці, які знаходзіўся ў цэнтры паселішча.

## Гісторыя 
У XV стагоддзі польскі кароль Казімір Ягелончык пабудаваў тут храм Св. Юліуша. У XVII стагоддзі ўладанне Бешанковічы належала Сапегам, з якіх Казімір Леў дамогся ў 1650 г. гораду магдэбургскага права і пабудаваў касцёл. Адлюстраваны на малюнку Напалеона Орды 1876 года. У 1935 годзе ён яшчэ існаваў, налічваў 1340 года парафіян.

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
Катэгорыя:Храмы Бешанковічаў
Катэгорыя:Знішчаныя збудаванні Беларусі
Катэгорыя:Касцёлы Бешанковіцкага раёна
Пескара (правінцыя)

**Пескара** () — правінцыя ў Італіі, у рэгіёне Абруцы.

Правінцыя Пескара, найменшая з правінцый рэгіёна Абруцы, размешчана паміж усходнімі схіламі Апенінскіх гор і Адрыятычным морам. На паўднёвым усходзе яна мяжуе з правінцыяй К’еці, на захадзе — Л’Акуіла, на поўначы — Тэрама. Заходняя частка правінцыі пакрыта гарамі, на ўсходзе — пясчаныя марскія пляжы. Па тэрыторыі правінцыі працякаюць рэкі Атэра, Пескара, Орта, Цірына і Тава. У правінцыі размешчаны два штучныя вадаёмы: Алана і Пенэ. Абодва вадаёмы маюць ахоўны статус.

Сталіцай правінцыі з’яўляецца горад Пескара — індустрыяльны горад-порт і найбуйнейшы транспартны вузел рэгіёну, берагавая лінія якога працягнулася на 16 км.

Катэгорыя:Правінцыі Абруцы
Касцёл (Белае)

**Касцёл** — каталіцкі храм у в. Белае Полацкага раёна. Невялікі драўляны храм знаходзіўся сярод вясковай забудовы.

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
Катэгорыя:Белае (Полацкі раён)
Катэгорыя:Знішчаныя збудаванні Беларусі
Катэгорыя:Драўляныя касцёлы Беларусі
Катэгорыя:Збудаванні Беларусі ў стылі класіцызм
Катэгорыя:Касцёлы Полацкага раёна
Капліца Святога Мікалая (Батурына)

**Капліца Святога Мікалая** — колішняя каталіцкая капліца ў в. Батурына Вілейскага раёна. Знаходзілася ў маёнтку Шумскіх.

## Гісторыя 
Была пабудавана ў XVIII стагоддзі як уніяцкая. У 1796 г. асвячона па рымска-каталіцкаму абраду і стала філіяльнай першапачаткова пры касцёле в. Гайна (Лагойскі раён), потым пры касцёле в. Радашковічы. Да касцёла была прыпісана капліца ў в. Карповічы. Пасля паўстання 1863—1864 гадоў, у 1864 г. касцёл закрыты і перададзены праваслаўным. У 1920 г. вернута католікам і перайменавана ў гонар Найсвяцейшай Дзевы Марыі.

Дзейнічала да Вялікай Айчыннай вайны, падчас якой спалена разам з вёскай.

## Архітэктура 
Твор народнага драўлянага дойлідства. Інтэр’ер упрыгожвалі 3 маляваныя на сценах алтары.

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
Катэгорыя:Батурына (Вілейскі раён)
Катэгорыя:Знішчаныя збудаванні Беларусі
Катэгорыя:Драўляныя касцёлы Беларусі
Катэгорыя:Культавыя збудаванні Вілейскага раёна
Армія вызвалення Палесціны

**Армія вызвалення Палесціны** () — палесцінская тэрарыстычная арганізацыя, створаная ў 1964 годзе як афіцыйнае баявое крыло Арганізацыі вызвалення Палесціны (АВП).

Армія ўдзельнічала ў некалькіх узброеных канфліктах з Ізраілем. Нягледзячы на ​​тое, што фармальна група ўваходзіла ў АВП, фактычна дзейнічала як самастойная арганізацыя.

У цяперашні час Армія вызвалення Палестыны ўдзельнічае ў грамадзянскай вайне ў Сірыі на баку сірыйскага ўрада.

Катэгорыя:Палесцінскія ваенныя фарміраванні
Катэгорыя:Праўрадавыя ваенныя арганізацыі Грамадзянскай вайны ў Сірыі
Ладзіслас Кійно

**Ладзіслас Кійно** ( — ) — французскі мастак. Нарадзіўся ў Варшаве, ён разам з сям’ёй пераехаў у Францыю ў 1925 годзе, пасяліўся ў абшчыне Нэ-ле-Мін у Па-дэ-Кале. Перш чым стаць мастаком, ён вывучаў філасофію ў Жана Грэнье.

У 1991 годзе ў французскім часопісе *L’Amateur d’Art* Жан-П’ер Тыяле надрукаваў інтэрв’ю з мастаком пад назвай «Ladislas Kijno: 'Je suis un moine de l’Art!»' (Я — манах мастацтва!).
Іван Мікалаевіч Шэпелеў

**Іван Мікалаевіч Шэпелеў** (;  — .

Скончыўшы школу гвардзейскіх прапаршчыкаў, знаходзіўся на вайсковай службе з 1830 года. Быў узнагароджаны медалём за ўзяцце прыступам Варшавы. Таксама з’яўляўся кавалерам ордэна Св. Станіслава 2-й ступені.

Катэгорыя:Удзельнікі прыгнечання паўстання 1830—1831 гадоў
Катэгорыя:Павятовыя маршалкі кобрынскія
Катэгорыя:Падпаручнікі
Катэгорыя:Род Шэпелевых
Шэпелеў

**Шэпелеў** — прозвішча.

## Вядомыя носьбіты 
* Антон Васілевіч Шэпелеў — беларускі футбаліст
* Іван Мікалаевіч Шэпелеў — дзяржаўны службовец
П’ер-Антуан Кіяр

**П’ер-Антуан Кіяр** (каля 1700 — ) — французскі мастак-партрэтыст і гравёр, працаваў у Партугаліі.

Бацька Кіяра быў майстрам па дрэве. П’ер-Антуан пачаў вывучаць мастацтва ў вельмі раннім узросце, магчыма, разам з Антуанам Вато або, прынамсі, з некаторымі з яго блізкіх паплечнікаў. Калі яму было дзесяць ці адзінаццаць, кардынал Флёры падарыў некаторыя яго карціны каралю Людовіку XV, які прызначыў Кіяру пенсію.

Паступіў прыдворным мастаком да караля Жуана V у 1727 годзе. Яго першым заданнем было ўпрыгожыць столі ў кватэрах каралевы Марыі Ганны. Карціны знішчаны ў Лісабонскім землятрусе 1755 года. Разам з некалькімі іншымі французскімі і фламандскімі мастакамі яму было даручана ілюстраваць выданні *Academia Portuguesa de História*, заснаваная ў 1721 годзе.
Якапа Кіменці

**Якапа Кіменці**, таксама **Якапа да Эмполі** (іт. Jacopo Chimenti, ,  — , там жа) — італьянскі мастак, прадстаўнік так званага контрманьерызму (іт. Contra-Maniera), плыні ў мастацтве Італіі, які запазычыў некаторыя прыёмы маньерызму, але зрабіў рашучае вяртанне да рэалізму і ўраўнаважанасці мастацтва Высокага Адраджэння.

Нарадзіўся ў Фларэнцыі. Дадатак да прозвішча «Эмполі» паходзіць ад горада нараджэння бацькі мастака. Мастацкую адукацыю атрымаў у майстэрні Маза да Сан Фрыяна. На мастацкую манеру паўплывалі творы жывапісцаў Понтарма і Санці дзі Ціта. Працаваў у Фларэнцыі і маленькіх гарадах Тасканы. Наведаў Геную. Маляваў рэлігійныя карціны, партрэты.

Цікавай асаблівасцю творчасці Кіменці было стварэнне нацюрмортаў, якія па ўласцівасцях абсалютна не падобныя з нацюрмортамі славутых майстроў Галандыі таго часу.

Пахаваны ў царкве Сан-Ларэнца ў Фларэнцыі.
Цута Кімура

**Цута Кімура** (,  — , ) — японскі жывапісец. Адштурхоўваючыся ад імпрэсіянізму Манэ, імкрнуўся ў сваіх творах паказаць сутнасць рэчаў больш сучаснымі сродкамі, напрыклад, драпаваннем альбо графіці. Нярэдка разводзіў фарбы бяліламі. Хоць яго карціны нельга назваць абстрактнымі, яны тым не менш утрымоўваюць толькі намёк на рэальнасць. Жыў у Парыжы.
Восьмы Прэм’ер Тузін

**«Восьмы Прэм’ер Тузін»** ― восьмы выніковы зборнік ад партала «Тузін Гітоў» з найлепшымі песнямі 2015 музычнага года.
## Гісторыя стварэння 
У фарміраванні складанкі ўдзельнічала экспертная рада, якая назвала з 40 удзельнікаў аўдыёчарту ў музычным сезоне на партале «Тузін Гітоў» вартых удзелу ў выніковым туры. 12-ку найлепшых з іх абралі слухачы, галоўная песня сезона – «Будзь злой» ад праекта Яна Маўзера «Мама». Другі год запар складанка выходзіць у выглядзе інтэрнэт-рэліза. У экспертнай радзе былі беларускія паэты Андрэй Хадановіч, Глеб Лабадзенка, Антон Рудак, Наста Кудасава, Андрэй Адамовіч.
## Спіс песень 
## Зноскі 
## Спасылкі 
*«Восьмы Прэм’ер Тузін» на 

Катэгорыя:Альбомы 2015 года
Катэгорыя:Беларускія музычныя зборнікі
Кімура

**Кімура** — прозвішча.

## Вядомыя носьбіты 
* Арава Кімура, японскі футбаліст
* Кадзусі Кімура, японскі футбаліст
* Цута Кімура, японскі мастак
Чарлз Сэмюэл Кін

**Чарлз Сэмюэл Кін** (; , Хорнсі — , Лондан) — брытанскі жывапісец, ілюстратар, гумарыст і карыкатурыст. Працаваў памочнікам архітэктара, вучыўся тэхніцы ксілаграфіі ў братоў Уімпераў у Лондане. Вялікай папулярнасцю карысталіся яго малюнкі, які друкаваліся ў лонданскіх ілюстраваных часопісах.
Джорджа дэ Кірыка

**Джорджа дэ Кірыка** (; , Волас, Грэцыя — , ) — італьянскі мастак, найбуйнейшы прадстаўнік метафізічнага жывапісу, папярэднік сюррэалізму. Старэйшы брат пісьменніка Альберта Савініа.

## Біяграфія 
Нарадзіўся ў грэчаскім Воласе ў італьянскай сям’і Джэмы Чарвета і Эварыста дэ Кірыка. Яго маці мела генуэзска-грэчаскія карані (верагодна, нарадзілася ў Смірне), а яго бацька належаў да сіцылійскай арыстакратыі. Вучыўся ў Вышэйшай мастацкай школе ў Афінах, у 1906 годзе пераехаў у Мюнхен, дзе наведваў заняткі ў Мастацкай акадэміі. Там ён адкрыў для сябе Шапенгаўэра і Ніцшэ, жывапіс Клінгера і Бёкліна.

З 1908 года жыў у Італіі. У 1910 годзе прыехаў у Парыж, дзе зблізіўся з Пікаса і Апалінэрам. З пачаткам Першай сусветнай вайны вярнуўся ў Італію. З 1912 года браў удзел у выставах Восеньскага Салона, а з 1913 года — Салона Незалежных. У гэты перыяд нараджаецца серыя яго палотнаў — «таямніц».

У 1917 годзе ў ваенным шпіталі Ферары дэ Кірыка пасябраваў з мастаком Карла Кара, заснаваў разам з ім рух метафізічнага жывапісу. Паміж 1908 і 1917 гадамі мастак стварыў свае самыя значныя творы — серыю відаў пустынных гарадскіх плошчаў і нацюрмортаў.
Кірхнер

**Кірхнер** — прозвішча.

## Вядомыя носьбіты 
* Андрэас Кірхнер, нямецкі бабслеіст, алімпійскі чэмпіён
* Марк Кірхнер, нямецкі біятланіст, 3-разовы алімпійскі чэмпіён
* Эрнст Людвіг Кірхнер, нямецкі мастак
Рыгор Пятровіч Шаблоўскі

**Рыгор Пятровіч Шаблоўскі** (; ? — ?) — дзяржаўны службовец.

## Біяграфія 
Скончыў Харкаўскі ўніверсітэт.

У Паўночна-Заходнім краі з 1863 года.

## Узнагароды 
Кавалер ордэнаў Св. Ганны 2-й ступені, Св. Станіслава 2-й ступені з каронай і без кароны, узнагароджаны медалямі ў памяць пра вайну 1853—1856 гадоў і здушэнне польскага паўстання 1863—1864 гадоў.

Катэгорыя:Удзельнікі Крымскай вайны
Катэгорыя:Удзельнікі прыгнечання паўстання 1863—1864 гадоў
Прэм’ер Тузін

**«Прэм’ер Тузін»** — серыя штогадовых музычных зборнікаў, складзеных з песень пераможцаў інтэрнэт-хіт-параду «Тузін Гітоў»:
*Прэм’ер Тузін 2005
*Прэм’ер Тузін 2006
*Прэм’ер Тузін 2007
*Прэм’ер Тузін 2008
*Прэм’ер Тузін 2009
*Шосты Прэм’ер Тузін
*Сёмы Прэм’ер Тузін
*Восьмы Прэм’ер Тузін
Кін

**Кін**:
* Альфрэд Джон Кін, брытанскі мастак-акварэліст
* Каця Кін, дацкая порнаактрыса
* Робі Кін, ірландскі футбаліст
* Чарлз Кін, англійскі графік і карыкатурыст
Казладуй

**Казладуй** () — горад у Балгарыі. Знаходзіцца ў Врацкай вобласці, уваходзіць у абшчыну Казладуй. Насельніцтва — 14247 чалавек.

## Гісторыя 
Вакол горада знойдзена мноства старажытных паселішчаў і археалагічных помнікаў. У цэнтры сучаснага Казладуя ў рымскія часы знаходзілася фракійскае паселішча, паблізу стаялі дзве рымскія крэпасці. Назва «Казладуй» або «Катазлук» фіксуецца ў дакументах асманскай эпохі XV—XVI стагоддзяў; па адной з версій, яно паходзіць ад тур. Kozludere «нізкі дол», па іншых — значыць «ледзяны кут» або паходзіць ад імя або мянушкі Казла.

У гісторыю Балгарыі Казладуй увайшоў у 1876 годзе, калі там 17 траўня (ст. ст.) з парахода з Румыніі высадзіўся атрад Хрыста Боцева (гл. Красавіцкае паўстанне). Горад быў адбіты ў турак падчас руска-турэцкай вайны ў 1877 годзе.

Пасёлак гарадскога тыпу з 1964 года, горад з 1968 года. У 1970—1974 гадах каля горада пабудавана АЭС Казладуй.

Катэгорыя:Гарады Врацкай вобласці
ФК Партызан Салігорск

**«Партызан»** — беларускі футбольны клуб з горада Салігорск Мінскай вобласці. У цяперашні час выступае ў Другой лізе чэмпіянату Беларусі.

## Гісторыя 
Футбольны клуб быў заснаваны ў 2015 годзе. Выступаў у чэмпіянаце Мінскай вобласці, а ў пачатку 2021 года далучыўся да пашыранай Другой лігі. Тады ж на пасаду галоўнага трэнера быў запрошаны колішні ігрок нацыянальнай зборнай Беларусі Мікалай Януш. Па выніках сезона 2021 «Партызан» заняў трэцяе месца ў Другой лізе, аднак адмовіўся ад пераходу ў Першую лігу.

У 2022 годзе «Партызан» зноў выступаў у Другой лізе, дзе на рэгіянальным этапе стаў найлепшым у зоне «Поўдзень» Мінскай вобласці, а ў фінальным этапе фінішаваў трэцім. Таксама клуб стаў фіналістам Кубка рэгіёнаў 2022, саступіўшы у фінальным матчы «Івацэвічам-ДЮСШ».

У 2023 годзе ў Другой лізе «Партызан» спачатку стаў найлепшым у Мінскай вобласці, а затым заняў першае месца ў фінальным турніры, перамогшы ў матчы за першае месца мінскія «Крумкачы» (2:2, па пенальці 4:1).

## Статыстыка выступленняў 
### Чэмпіянат і Кубак Беларусі 
## Трэнеры 
* Ігар Даноўскі (2015—2021)
* Мікалай Януш (з 2021)

## Крыніцы 
## Спасылкі 
* Партизан (Солигорск)

 
Партызан Салігорск
Барыс Георгіевіч Няўзораў

**Барыс Георгіевіч Няўзораў** (; , Старамінская, Краснадарскі край, СССР — , ) — савецкі і расійскі акцёр тэатра і кіно, кінарэжысёр, тэатральны педагог. Народны артыст Расійскай Федэрацыі (2011).

## Біяграфія 
Нарадзіўся 18 студзеня 1950 года ў станіцы Старамінская Краснадарскага краю РСФСР ў сям’і адказнага партыйнага работніка Георгія Іосіфавіча Няўзорава.

Дзяцінства і юнацтва правёў у Астрахані. У 1967—1968 гадах быў акцёрам Астраханскага ТЮГа.

У 1968 годзе паступіў у Вышэйшае тэатральнае вучылішча імя М. С. Шчэпкіна, дзе правучыўся два курсы. У 1975 годзе скончыў Школу-студыю МХАТ.

З 1975 па 1982 год быў у трупе Маскоўскага Новага драматычнага тэатра. З 1984 па 1986 гады — акцёр Тэатра імя Массавета, затым вярнуўся ў Маскоўскі Новы Драматычны тэатр. З 1989 па 1991 год працаваў на ЦКДЮФ імя Горкага. З 1993 па 2005 год — акцёр Маскоўскага драматычнага тэатра імя К. С. Станіслаўскага.

З 2005 года і да канца жыцця — акцёр Малога тэатра.

Памёр 18 лютага 2022 года ў Маскве. Пахаваны ў Маскве на Траякураўскіх могілках.
Рацкевэ

**Рацкевэ** () — горад у цэнтральнай частцы Венгрыі, у медзье Пешт. Насельніцтва — 9060 чалавек (2001). Размешчаны на правым беразе Дуная. У XV стагоддзі быў адным з цэнтраў, дзе асядалі сербскія бежанцы. Захавалася сербская праваслаўная царква 1487 года, цалкам распісаная знутры, адзіная праваслаўная гатычная царква ў Венгрыі.

Катэгорыя:Гарады Венгрыі
Катэгорыя:Пешт (медзье)
Hard Life Heavy Music

**«Hard Life Heavy Music»** () — зборнік песень метал-выканаўцаў, выдадзены ў лістападзе 2001 года лэйблам «БМАgroup». Уладальнік спецыяльнага прыза на ад часопіса «Музыкальный журнал» на «Рок-каранацыі 2001».

## Змест 
## Зноскі 
## Спасылкі 
Катэгорыя:Беларускія музычныя зборнікі
Катэгорыя:Альбомы 2001 года
Кіслінг

**Кіслінг** — прозвішча.

## Вядомыя носьбіты 
* Майсей Кіслінг — французскі мастак
* Штэфан Кіслінг — нямецкі футбаліст
Якаў Міхайлавіч Шапіра

**Якаў Міхайлавіч Шапіра** (, г. Мінск — , г. Жодзіна) — беларускі футбаліст і футбольны трэнер.

## Біяграфія 
У 1987 годзе скончыў Беларускі дзяржаўны ўніверсітэт фізічнай культуры

10 ліпеня 2004 года сканаў ад інфаркту. Інфаркт наступіў на апошняй хвіліне матча «Тарпэда» (Жодзіна) — «Нёман» (Гродна), калі падапечныя трэнера забілі пераможны гол, і ўзрадаваны выбег на поле, каб павіншаваць сваю каманду. Жодзінскія лекары змагаліся за яго жыццё, але ўсе намаганні былі марнымі, і ён памёр апоўдні 11 ліпеня.

23 лістапада 2016 года адбылася прэм’ера дакументальнага фільму «Якаў Шапіра. Адзін за ўсіх…», прысвечанага жыццёваму шляху трэнера.

Катэгорыя:Выпускнікі БДУФК
Катэгорыя:Футбольныя трэнеры Беларусі
Катэгорыя:Футбалісты Беларусі
Катэгорыя:Трэнеры ФК Тарпеда-БелАЗ
Катэгорыя:Трэнеры ФК Атака Мінск
Катэгорыя:Трэнеры ФК Камунальнік Слонім
Катэгорыя:Трэнеры ФК Лунінец
Пакш

**Пакш** () — горад у цэнтры Венгрыі, у медзье Тольна, на правым беразе Дуная.

Каталіцкая царква Сэрца Хрыстова (асвечана ў 1901 годзе) і сабор Святога Духа (па праекту Імрэ Макаўца). У горадзе размешчана адзіная ў Венгрыі атамная электрастанцыя, пабудаваная ў 1983 годзе, якая дае каля 40 % нацыянальнай вытворчасці электраэнергіі.

## Гарады-пабрацімы 
Катэгорыя:Гарады Венгрыі
Катэгорыя:Тольна (медзье)