Грамадзянская вайна ў Джыбуці

**Грамадзянская вайна ў Джыбуці** — узброены канфлікт паміж урадам Джыбуці, у якім панаваў самалійскі народ іса, і групоўкай «Фронт за аднаўлення адзінства і дэмакратыі» (ФААД), прадстаўленай этнасам афар.

## Перадгісторыя 
Этнічныя супярэчнасці былі закладзены яшчэ падчас абвяшчэння незалежнасці краіны ў 1977 годзе, калі іса адціснулі афар ад улады. Каталізатарам міжнацыянальнай напружанасці сталі грамадзянская вайна ў Самалі і агульнае пагаршэння сітуацыі на Афрыканскім Рогу. У такіх умовах узнікла апазіцыйная афарская арганізацыя «Фронт за аднаўлення адзінства і дэмакратыі», якая ставіла сваёй мэтай звяржэння дыктатуры іса.

## Баявыя дзеянні 
У кастрычніку 1991 года паўстанцы ФААД атакавалі ўрадавыя войскі ў раёне Абока. Выкарыстоўваючы фактар нечаканасці, яны хутка дабіліся сур’ёзных поспехаў. У сярэдзіне лістапада галоўныя гарады поўначы Джыбуці — Таджура і Абок — былі ўзятыя ў аблогу. Пад кантролем узброенай апазіцыі апынуліся дзве траціны тэрыторыі краіны. Атрады баевікоў знаходзіліся ў 50 кіламетрах ад сталіцы.

На працягу ўсёй вайны баі ішлі, у асноўным, на поўначы, за выключэнні інцыдэнту, калі 18 снежня ўрадавыя войскі іса ўвайшлі ў сталічны раён Архіба, населены афар, і адкрылі агонь па мірных жыхарах. Пры гэтым загінула не менш за 59 чалавек.

Да канца студзеня 1992 года афарскія баевікі захапілі ўжо тры чвэрці поўначных тэрыторый і некалькі памежных пастоў на граніцы з Эфіопіяй і Эрытрэяй. На гэтым фоне пачынаецца французская інтэрвенцыя. У лютым замежнікі ўварваліся на поўнач Джыбуці, каб дапамагчы іса здушыць мяцеж, хоць афіцыйна ім быў аддадзены загад не ўмешвацца ў грамадзянскую вайну. Тады ж паўстанцы паспрабавалі перанесці баявыя дзеянні з сельскай мясцовасці ў горад. Яны двойчы атакавалі Абок, але былі адкінутыя.

Летам урадавыя войскі перайшлі да больш рашучых дзеянняў. У выніку пад кантролем паўстанцаў засталося каля траціны тэрыторыі краіны, у асноўным горныя раёны. У студзені 1993 года ў бітве на стратэгічным скрыжаванні РК-9 паблізу горада Таджура атрады ФААД былі разгромленыя. Страта РК-9 прывяла да парушэння асноўных ліній тылавога забеспячэння баевікоў. Дзейнічаючы ўздоўж узбярэжжа, войскі іса разбуралі камунікацыі праціўніка, паступова перахапіўшы ініцыятыву. 5 ліпеня атрады ФААД пацярпелі поўнае паражэнне, страціўшы апошнія пазіцыі на поўначы краіны, уключалі мястэчкі Ранда і Аса Гуэйла, дзе размяшчаўся цэнтральны штаб руху. Арганізаванае супраціўленне было зломлена. Большая частка афарскіх паўстанцаў схавалася ў Эфіопіі.

У верасні баявыя дзеянні аднавіліся на паўночным фронце па лініі Таджура—Дора. Новая тактыка паўстанцаў заключалася ў парушэнні ліній забеспячэння і пастаянных нападах на гарнізоны праціўніка. Гэта рабілася з мэтай прымусіць улады прыцягваць усё больш войскаў для абароны поўначы і, такім чынам, прымусіць іх пайсці на яшчэ большыя фінансавыя выдаткі. У адказ 3 сакавіка 1994 года іса разгарнулі новую шырокамаштабную аперацыю па пошуку і знішчэнню мяцежнікаў.

## Завяршэнне 
26 снежня 1994 года было падпісана Пагадненне аб міры і на нацыянальным прымірэнні, згодна з якім ФААД прызнаваўся афіцыйнай палітычнай партыяй. Вайна, у асноўным, завяршылася. Аднак фракцыя радыкалаў працягвала ўзброены супраціў да 2001 года.

## Крыніцы 
## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
* Civil War in Djibouti 1991—1994 
* Peace Agreement Addresses Afar Discontent 

Катэгорыя:Войны XXI стагоддзя
Джыбуці
Катэгорыя:Гісторыя Джыбуці