open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Палац культуры і спорту чыгуначнікаў (Мінск)

**Палац культуры і спорту чыгуначнікаў** — будынак у Мінску, размешчаны па вуліцы Чкалава, 7. Пабудаваны ў 1978 годзе па праекце архітэктара Л. Анікінай, інжынера І. Петрашкевіча і мастака Л. Вязнікава як *Палац культуры і спорту чыгуначнікаў імя Ільіча раённага камітэта прафсаюза чыгуначнікаў Мінскага аддзялення Беларускай чыгункі*. Палац — твор архітэктуры, у якім увасобіліся прагрэсіўныя архітэктурна-мастацкія і планіровачна-функцыянальныя якасці.

Па словах З. Літвінавай, адной з аўтарак энкаўстыкі «Мая Радзіма», праца не спадабалася мастаку Міхаілу Савіцкаму, які тады быў старшынёй камісіі, што прымала мастацкія манументальныя працы, і ён сказаў заказчыку яе не прымаць. Аўтаркі паскрадзіліся ў прэзідыум Саюза мастакоў СССР, чыя камісія запатрабавала ад Савіцкага выбачыцца перад мастачкамі. У 2019 годзе, у час рэканструкцыі палаца, энкаўстыка была зашытая гіпсакардонам.

## Архітэктура 
Будынак аднесены ў глыбіню квартала, фарміруе плошчу, добраўпарадкаваную фантанамі, басейнамі, газонамі і кветнікамі. Уяўляе сабой прамавугольнае ў плане двухпавярховае збудаванне, над якім з тыльнага боку ўзвышаецца кубападобны аб’ём сцэнічнай каробкі, апрацаваны рытмам вертыкальных панеляў. Фасады вылучаюцца строгасцю і лаканічнасцю архітэктурных форм. Аб’ёмы глядзельнай залы і адміністрацыйна-гуртковых памяшканняў скампанаваны вакол унутранага дворыка. Галоўны фасад вырашаны адзінай прамавугольнай, выцягнутай па фронту плоскасцю з суцэльным зашкленнем і рытмам вузкіх пілонаў. 1-ы паверх аддзелены ад верхняга бетоннай агароджай балкона. Галоўны ўваход размешчаны асіметрычна і вылучаны выступаючым аб’ёмам з увагнутым казырком над ім. Плоскасці бакавых фасадаў маюць прамавугольныя ўчасткі зашклення з рытмам вертыкальных рэбраў. Да будынка з паўднёвага боку далучаны аб’ём плавальнага басейна.

Відовішчная (глядзельная на 900 месцаў, кіна-лектарская на 300 месцаў і танцавальная залы, музей гісторыі чыгуначнага транспарту БССР), гурткова-клубная (бібліятэка, рэпетыцыйныя залы, дыскатэка, кулуары-выстаўкі) і спартыўная (вялікая спартыўная зала, плавальны басейн з вышкай для скачкоў, трэніровачныя залы) і інш. часткі функцыянальна ізаляваны. Кампазіцыйным ядром з’яўляецца глядзельная зала. Пластычнасць форм, густа-малінавы колер крэслаў, залацістая дэкаратыўная тынкоўка сцен і партала сцэны надаюць ёй урачысты характар. Асноўнае двухсветлавое фае звязана з вестыбюлем шырокай беламармуровай лесвіцай, расчлянёна мармуровымі калонамі. Выразнасць апрацоўкі інтэр’ера дасягнута выкарыстаннем сучасных цёплых па танах аддзелачных матэрыялаў: бурштынавага фільзіту, светла-ружовага ракушачніка і белага мармуру, а таксама новых відаў дэкаратыўнай тынкоўкі. У фае размешчаны роспіс «Мая Радзіма» ў тэхніцы энкаўстыкі (мастачкі З. Літвінава і С. Каткова). Парадныя памяшканні асвятляюць арыгінальныя па форме і выкананню вялізныя люстры шклозавода «Нёман».

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:1978 год у Мінску
Катэгорыя:Дамы культуры Беларусі
Катэгорыя:Будынкі і збудаванні Мінска
Катэгорыя:Будынкі і збудаванні Лідзіі Анікінай
Катэгорыя:Вуліца Чкалава (Мінск)
Катэгорыя:Збудаванні Беларусі ў стылі мадэрнізм
80-я асобная мотастралковая брыгада

__NOTOC__
, 30 сакавіка 2020 года.]]
**80-я асобная мотастралковая брыгада (арктычная)** — тактычнае злучэнне берагавых войскаў Ваенна-марскога флоту Расійскай Федэрацыі.

Умоўнае найменне — воінская часць № 34667 (в/ч 34667). Скарочанае сапраўднае Найменне — **80 омсбр(а)**.

Фарміраванне ўваходзіць у склад 14-га армейскага корпуса Аб’яднанага стратэгічнага камандавання «Паўночны флот». Пункт пастаяннай дыслакацыі — пасёлак Алакурці Мурманскай вобласці. Вучэнні рэгулярна праходзяць на расейскіх арктычных выспах і Таймыры.

## Арганізацыя 
* кіраванне;
* 1-ы мотастралковы батальён;
* 2-ы мотастралковы батальён;
* выведвальны батальён;
* стралковая рота (снайпераў);
* гаўбічны самаходна-артылерыйскі дывізіён;
* зенітна ракетная батарэя;
* інжынерна-сапёрная рота;
* батальён сувязі;
* рота матэрыяльнага забеспячэння;
* рота БЛА;
* рота РХБ абароны;
* рота РЭБ;
* медыцынская рота.

## Абсталяванне і ўзбраенне 
Аснову транспартнай тэхнікі брыгады складаюць гусенічныя цягачы МТ-ЛБВМК, двухзвенныя цягачы ДТ-10, ДТ-30 і ТТМ-4902, снегоходы А-1, ТТМ-1901 «Беркут» з ацяплянай кабінай, паўнапрывадныя грузавікі Урал і КАМАЗ, адаптаваныя да экстрэмальна нізкіх тэмператур (да −52&nbsp;°C).

На ўзбраенні брыгады складаюцца самаходныя гаўбіцы 2С1. 82-мм мінамёты 2Б14, БПЛА Арлан-10.

Файл:Golomyanny Island 06.jpg|МТ-ЛБВМК
Файл:Openwater2016-39.jpg|2С1
Файл:Army2016demo-151.jpg|ДТ-10
Файл:Army2016demo-148.jpg|ДТ-30
Файл:ArcticBrigadeTacticalTraining-03.jpg|ТТМ-4902
Файл:Army2016-404.jpg|ТТМ-1901 «Беркут»
Файл:Army2016-403.jpg|А-1

## Зноскі 
## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Воінскія часці і фарміраванні Расіі
Катэгорыя:З’явіліся ў 2014 годзе
Зялёная міля (фільм)

**Зялёная міля** () — амерыканскі фільм 1999 года, зняты режысёрам Фрэнкам Дарабонтам.

## Сюжэт 
1935 год. У турму Халодная гара (штат Луізіяна) быў дастаўлены Джон Кофі, які быў асуджаны за згвалтаванне двух дзяўчынак. Аднак потым высвятляецца, што ён надзелены звышздольнасцямі.

## У ролях 
## Прэміі і ўзнагароды 
* 2000 — 4 намінацыі на прэмію «Оскар»: найлепшы фільм (Дэвід Вальдэс, Фрэнк Дарабонт), найлепшая мужчынская роля другога плана (Майкл Кларк Дункан), найлепшы адаптаваны сцэнар (Фрэнк Дарабонт), найлепшы гук (Роберт Дж. Литт, Эліёт Тайсан, Майкл Хэрбик, Уілі Д. Бёртан)
* 2000 — 3 прэміі «Сатурн»: найлепшы прыгодніцкі фільм, баявік ці трылер, найлепшая мужчынская роля другога плана (Майкл Кларк Дункан), найлепшая жаночая роля другога плана (Патрысія Кларксон), а таксама 2 намінацыі: найлепшы рэжысёр (Фрэнк Дарабонт), найлепшая музыка да фільма (Томас Ньюман)
* 2000 — намінацыя на прэмію «Спадарожнік» за найлепшую мужчынскую ролю другога плана - драма (Даг Хатчысан)
* 2000 — намінацыя на прэмію «Залаты глобус» за найлепшую мужчынскую ролю другога плана (Майкл Кларк Дункан)

## Крыніцы 
## Спасылкі 
* *Афіцыйная старонка* 
* 
* 
* 
* 
* 

Катэгорыя:Фільмы ЗША 1999 года
Катэгорыя:Экранізацыі твораў Стывена Кінга
Матрыца (фільм)

**Матрыца** () — амерыканскі фільм 1999 года, зняты братамі Вачоўскі.

## Сюжэт 
Жыццё Томаса Андэрсана падзелена на дзве часткі: днём ён самы звычайны офісны работнік, а ўначы ператвараецца ў хакера па імені Нэа, і няма месца ў сеціве, куды ён не змог бы дацягнуцца. Але аднойчы ўсё змяняецца — герой, сам таго не жадаючы, пазнае жахлівую праўду: усё, што яго акружае — не больш, чым ілюзія, Матрыца, а людзі — усяго толькі крыніца харчавання для штучнага інтэлекту, які заняволіў чалавецтва. І толькі Нэа можа змяніць расстаноўку сіл у гэтым чужым і жахлівым свеце.

## Акцёрскі склад 
* Кіану Рыўз — *Неа* / *Томас Андэрсан*
* Лорэнс Фішберн — *Морфіус*
* Керы-Эн Мос — *Трыніці*
* Х’юга Уівінг — *Агент Сміт*

## Зноскі 
## Спасылкі 
* *Афіцыйная старонка* 
* 
* 
* Матрыца на сайце «Кінакіпа» (бел.) 

Катэгорыя:Фільмы ЗША 1999 года
Катэгорыя:Фільмы Аўстраліі 1999 года
Катэгорыя:Навукова-фантастычныя фільмы 1999 года
Катэгорыя:Фільмы-баевікі 1999 года
Катэгорыя:Фільмы-трылеры 1999 года
Катэгорыя:Навукова-фантастычныя фільмы ЗША
Катэгорыя:Фільмы-баевікі ЗША
Катэгорыя:Фільмы-трылеры ЗША
Катэгорыя:Навукова-фантастычныя фільмы Аўстраліі
Катэгорыя:Фільмы-баевікі Аўстраліі
Катэгорыя:Фільмы-трылеры Аўстраліі
Катэгорыя:Фантастычныя баевікі
Катэгорыя:Фільмы на англійскай мове
Катэгорыя:Фільмы кампаніі Warner Bros.
Катэгорыя:Нацыянальны рэестр фільмаў
Бітва за Рамадзі (2006)

**Бітва за Рамадзі** — штурм іракскага горада Рамадзі іракскімі паўстанцамі.

Напад баевікоў на горад стаў магчымы дзякуючы дэстабілізацыі абстаноўкі ў гэтай частцы краіны. Яшчэ ў канцы лістапада 2005 года сітуацыя ў правінцыі Анбар канчаткова выйшла з-пад кантролю амерыканцаў. Малалікія паліцэйскія сілы губернатара не змаглі супрацьстаяць паўстанцам. Штурм горада паўстанцамі сур’ёзна падарваў пазіцыі ЗША, бо Рамадзі з’яўляецца адміністрацыйным цэнтрам правінцыі. Аднак пасля некалькіх месяцаў разлютаваных баёў, амерыканскія сілы пры падтрымцы новай іракскай арміі змаглі супыніць наступленне праціўніка. Страты ЗША склалі 94 чалавек забітымі і каля 200 параненымі, іракскай арміі — 30 забітымі, баевікоў — ад 750 да 1100 забітымі.

## Спасылкі 
* Cordon and Search Operations in Ramadi - Defense Visual Information Distribution Service Oct 25 2006
* Ramadi: ‘Heart of an Insurgent Hotbed’ - Veterans of Foreign Wars

Катэгорыя:Бітвы і аперацыі Іракскай вайны
Катэгорыя:Бітвы ЗША
Катэгорыя:Бітвы паводле алфавіта
Катэгорыя:Канфлікты 2006 года
Шукальнікі страчанага каўчэга

**Індыяна Джонс: У пошуках страчанага каўчэга** (, літаральна: «*Шукальнікі страчанага каўчэга*») — амерыканскі прыгодніцкі фільм з элементамі фантастыкі, зняты ў 1981 годзе рэжысёрам Стывенам Спілбергам па сюжэце, які напісаў Джордж Лукас.

## Сюжэт 
1936 год. У паўднёваамерыканскіх джунглях археолаг Індыяна Джонс пераадольвае напоўнены небяспекамі і пасткамі шлях у пошуках нейкага залатога ідала з старажытнага храма.

## У ролях 
## Здымачная група
*рэжысёр — Стывен Спілберг
*прадзюсар — Джордж Лукас
*сцэнарыст — Джордж Лукас
*кампазітар — Джон Уільямс

## Зноскі 
## Спасылкі 
Катэгорыя:Фільмы ЗША 1981 года
Катэгорыя:Выдатныя фільмы (Роджэр Эберт)
Катэгорыя:Прыгодніцкія фільмы ЗША
Катэгорыя:Фільмы, музыку да якіх напісаў Джон Уільямс
Катэгорыя:Фільмы Lucasfilm
Катэгорыя:Фільмы — лаўрэаты прэміі «Оскар» за найлепшыя візуальныя эфекты
Катэгорыя:Фільмы, знятыя лаўрэатамі прэміі «Оскар» за «Найлепшы мантаж»
Катэгорыя:Фільмы, знятыя лаўрэатамі прэміі «Оскар» за «Найлепшую работу мастака»
Катэгорыя:Нацыянальны рэестр фільмаў
Усеагульная туніская канфедэрацыя працы

**Усеагульная туніская канфедэрацыя працы** (, ) — прафсаюзны цэнтр у Тунісе. Быў заснаваны 20 студзеня 1946 года.

УТКП уваходзіць у Міжнародную канфедэрацыю прафсаюзаў і Міжнародную канфедэрацыю арабскіх прафсаюзаў.

Усеагульная туніская канфедэрацыя працы пасля рэвалюцыі ў Тунісе 2010—2011 гадоў уваходзіў у Квартэт нацыянальнага дыялогу. У 2015 годзе Квартэту нацыянальнага дыялогу была прысвоена Нобелеўская прэмія міру за «рашучы ўклад у стварэнні дэмакратыі ў Тунісе».

## Спасылкі 
* Афіцыйны сайт

Катэгорыя:Прафсаюзы Туніса
Свабодны прафсаюз металістаў

**Свабодны прафсаюз металістаў** (: **СПМ**) — беларускі прафесійны саюз, член Беларускага кангрэса дэмакратычных прафсаюзаў.

## Гісторыя 
СПМ быў створаны шляхам аддзялення ад Свабоднага прафсаюза Беларускага ў 1995 годзе. Афіцыйна прафсаюз быў зарэгістраваны 16 кастрычніка 1995 года.

19 ліпеня 2022 года Вярхоўны суд Рэспублікі Беларусь спыніў дзейнасць прафсаюза па прычыне таго, што кіраўніцтва і шэраг членаў прафсаюза прымала ўдзел у так званай «дэструктыўнай дзейнасці, масавых мерапрыемствах, якія парушалі грамадскі парадак, распаўсюджвалі інфармацыйную прадукцыю эстрэмісцкага зместу».

## Старшыні 
* Аляксандр Бухвостаў (з 2012)

## Спасылкі 
* Афіцыйны сайт СПМ 

Катэгорыя:Беларускі кангрэс дэмакратычных прафсаюзаў
Катэгорыя:1995 год у Беларусі
Будынак Упраўлення Беларускай чыгункі

**Будынак Упраўлення Беларускай чыгункі** — будынак у Мінску, размешчаны на скрыжаванні вуліц Леніна (№ 17) і Кірава (№ 29).

## Гісторыя 
Трохпавярховы будынак на рагу вуліц Магазіннай і Францысканскай узведзены ў канцы ХІХ стагоддзя. З канца 1929 па 1940 год у будынку размяшчалася Беларуская акадэмія навук, якой ён быў перададзены па абмене з БДУ.

У 1951 годзе пабудаваны будынак Упраўлення Беларускай чыгункі па праекце архітэктараў В. Гусева і М. Барсукова. У 1971—1980 гадах тут таксама знаходзіўся музей Беларускай чыгункі.

У 2002—2006 гадах комплекс будынкаў рэканструяваны па праекце архітэктараў Л. У. Зданевіча, М. С. Раманоўскага, А. М. Сарайкіна.

## Архітэктура 
5 — павярховы Г — падобны ў плане будынак складаецца з вуглавой часткі і бакавых крылаў. Пастаўлены на высокі масіўны цокаль (апрацаваны квадрамі граніту) будынак вырашаны ў формах стылізаванага класічнага ордара. Цэнтрам кампазіцыі з’яўляецца вуглавая частка, вылучаная 4-калонным порцікам карынфскага ордара на ўзроўні 3-5 паверхаў. Фасады падзяляюцца гарызантальнымі паясамі на 3 ярусы. Сцены двух ніжніх паверхаў, апрацаваныя рустам, прарэзаны прамавугольнымі і арачнымі вокнамі і завершаны балюстрадай. На ўзроўні 3, 4, 5-га паверхаў рытмічна размешчаны пілястры карынфскага ордара. Вокны 3-га паверха ўпрыгожаны трохвугольнымі франтончыкамі. Будынак завершаны складаным карнізам па дэнтыкулах і невысокім раскрапаваным атыкам. Суразмернасць аб’ёмаў па вертыкалі, гарызантальныя элементы ў выглядзе паясоў балюстрады, сандрыкаў, карніза надаюць будынку ўраўнаважаную кампазіцыю і манументальнасць. Галоўны ўваход, размешчаны ў вуглавой частцы, вылучаны буйным арачным праёмам.

Планіроўка калідорная з цэнтральным двухсветлавым вестыбюлем, па восі якога шырокая парадная лесвіца, упрыгожаная вітражом. У аддзелцы інтэр’ераў выкарыстаны натуральны і штучны камень, лепка з гіпсу.

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:1951 год у Мінску
Катэгорыя:Беларуская чыгунка
Катэгорыя:Вуліца Леніна (Мінск)
Катэгорыя:Вуліца Кірава (Мінск)
Катэгорыя:Збудаванні Мінска ў стылі савецкага класіцызму
Катэгорыя:Будынкі і збудаванні Валянціна Гусева
Катэгорыя:Будынкі і збудаванні Міхаіла Барсукова
Тэрмінатар 2: Судны дзень

**«Тэрмінатар 2: Судны дзень»** () — амерыканскі баявік рэжысёра Джэймса Кэмерана, зняты ў 1991 годзе. Карціна — працяг «*Тэрмінатара*», што быў зняты ў 1984 годзе.

У жніўні 2017 года зноў выйшаў на вялікія экраны ў абноўленным 3D-фармаце.

Першы 3D-фільм у беларускай агучцы. Перакладзены праектам «Кінаконг» пры падтрымцы кампаніі A1. Прэм’ера беларускамоўнай версіі адбылася ў Мінску 23 мая 2019 года.

## У ролях 
*
*
*
*
*
*
''

## Зноскі 
Катэгорыя:Фільмы ЗША 1991 года
Катэгорыя:Фільмы-драмы 1991 года
Катэгорыя:Фільмы-трылеры 1991 года
Катэгорыя:Фільмы-баевікі 1991 года
Катэгорыя:Фантастычныя фільмы 1991 года
Катэгорыя:Фільмы-драмы ЗША
Катэгорыя:Фільмы-трылеры ЗША
Катэгорыя:Фільмы-баевікі ЗША
Катэгорыя:Фантастычныя фільмы ЗША
Катэгорыя:Фільмы Джэймса Кэмерана
Катэгорыя:Фільмы па сцэнарыях Джэймса Кэмерана
Катэгорыя:Фільмы, музыку да якіх напісаў Брэд Фідэль
Катэгорыя:50 фільмаў, якія неабходна паглядзець, перш чым памерці
Катэгорыя:Фільмы, агучаныя па-беларуску праектам Кінаконг
Катэгорыя:Фільмы-сіквелы
Катэгорыя:Фільмы на англійскай мове
Катэгорыя:Фільмы — лаўрэаты прэміі «Сатурн»
Катэгорыя:Нацыянальны рэестр фільмаў
Свірыд

**Свірыд** — прозвішча.

## Вядомыя носьбіты 
* Аляксандр Уладзіміравіч Свірыд (нар. 1946) — беларускі палітык.
* Павел Свірыд (1886—1948) — беларускі грамадскі дзеяч, юрыст.
* Сцяпан Іванавіч Свірыд — адзін з кіраўнікоў партызанскага руху ў Магілёўскай вобласці.
Свабодны прафсаюз Беларускі

пра абранне старшынёй СПБ]]
**Свабодны прафсаюз Беларускі** (: **СПБ**) — беларускі прафесійны саюз, член Беларускага кангрэса дэмакратычных прафсаюзаў. Асноўныя галіны, у якіх дзейнічаюць прафсаюзы СПБ — металаапрацоўка, хімічная, нафтахімічная (Бабруйск, Наваполацк, Полацк, Светлагорск) прамысловасць і энергетыка

## Гісторыя 
Свабодны прафсаюз Беларусі быў створаны на аснове стачачных камітэтаў, якія ўзначалілі страйкавы рух рабочых у красавіку — маі 1991 года. 16-17 лістапада 1991 года прайшоў устаноўчы з’езд СПБ, а ў ліпені 1992 года прафсаюз быў афіцыйна зарэгістраваны. 21 жніўня 1995 года дзейнасць Свабоднага прафсаюза Беларусі была прыпынена за арганізацыю страйку ў Мінскім метрапалітэне.

6 лютага 1996 года Свабодны прафсаюз Беларусі прайшоў перарэгістрацыю ў Міністэрстве юстыцыі Рэспублікі Беларусь і быў перайменаваны ў Свабодны прафсаюз Беларускі. 30 ліпеня 1999 года Свабодны прафсаюз Беларускі прайшоў перарэгістрацыю ў Міністэрстве юстыцыі Рэспублікі Беларусь.

## Кіраўнікі 
* Генадзь Аляксандравіч Быкаў (1991—1995)
* Марыя Рыгораўна Аліева (29 сакавіка 1997 — 26 красавіка 1999)
* Генадзь Аляксандравіч Быкаў (з 1999)
* Мікалай Шарах (у цяперашні час)

## Спасылкі 
* Афіцыйны сайт 

Катэгорыя:Беларускі кангрэс дэмакратычных прафсаюзаў
Катэгорыя:1991 год у Беларусі
Санта-Крус-дэ-Тэнэрыфэ (значэнні)

Назву **Санта-Крус-дэ-Тэнэрыфэ** () маюць:

## Тапонім 
* Санта-Крус-дэ-Тэнэрыфэ — правінцыя Іспаніі, у складзе аўтаномнай супольнасці Канарскія астравы.
* Санта-Крус-дэ-Тэнэрыфэ — горад Іспаніі, у аўтаномнай супольнасці Канарскія астравы, адміністрацыйны цэнтр аднайменнай правінцыі.
Аляксандр Уладзіміравіч Свірыд

**Аляксандр Уладзіміравіч Свірыд** (нар. , Нача Ганцавіцкага раёна Брэсцкай вобласці) — беларускі палітык.

## Біяграфія 
Скончыў Магілёўскую савецка-партыйную школу пры ЦК КПБ (эканаміст-арганізатар), Мінскую вышэйшую партыйную школу, Беларускую сельскагаспадарчую акадэмію (эканаміст-арганізатар сельскагаспадарчай вытворчасці), Расійскую акадэмію дзяржаўнай службы пры Прэзідэнце Расійскай Федэрацыі (менеджар-эканаміст).

Працоўную дзейнасць пачаў у калгасе «Праўда» Ганцавіцкага раёна. Служыў у радах Узброеных Сіл. Працаваў старшынёй выканкама Дзяніскавіцкага сельскага Савета дэпутатаў працоўных, інструктарам, старшынёй партыйнай камісіі Ганцавіцкага райкама КПБ, старшынёй калгаса «Расія», намеснікам старшыні калгаса «Праўда» Ганцавіцкага раёна, дырэктарам філіяла аптовага і камісійнага гандлю «Брэстаптгандаль», старшынёй Ганцавіцкага райвыканкама.

Выбіраўся дэпутатам Вярхоўнага Савета Рэспублікі Беларусь 13-га склікання, Палаты прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь другога і трэцяга скліканняў. Прызначаўся дэпутатам Палаты прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь першага склікання.

## Узнагароды 
Узнагароджаны ордэнамі Пашаны, «Садружнасць» (Міжпарламенцкая Асамблея дзяржаў — удзельніц Садружнасці Незалежных Дзяржаў), юбілейным медалём «90 год Узброеных Сіл Рэспублікі Беларусь», ганаровымі граматамі.

Катэгорыя:Дэпутаты Вярхоўнага Савета Рэспублікі Беларусь 13-га склікання
Катэгорыя:Дэпутаты Палаты Прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 1-га склікання
Катэгорыя:Дэпутаты Палаты Прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 2-га склікання
Катэгорыя:Дэпутаты Палаты Прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 3-га склікання
Катэгорыя:Старшыні Ганцавіцкага раённага выканаўчага камітэта
Катэгорыя:Старшыні калгасаў
Алена Віктараўна Скрыпко

**Алена Віктараўна Скрыпко** (нар. , в. Паплавы Клічаўскага раёна Магілёўскай вобласці) — беларускі палітык і настаўнік.

## Біяграфія 
Скончыла Магілёўскі дзяржаўны педагагічны інстытут імя А. А. Куляшова (настаўнік рускай мовы і літаратуры),
Акадэмію кіравання пры Прэзідэнце Рэспублікі Беларусь (менеджар-эканаміст). Працавала настаўнікам рускай мовы і літаратуры, выхавацелем сярэдняй школы № 2 горада Клічава Магілёўскай вобласці. Выбіралася другім і першым сакратаром Клічаўскага раённага камітэта грамадскага аб’яднання «Беларускі патрыятычны саюз моладзі». Працавала начальнікам упраўлення, першым сакратаром Мінскага абласнога камітэта грамадскага аб’яднання «Беларускі патрыятычны саюз моладзі», першым сакратаром Мінскага абласнога камітэта грамадскага аб’яднання «Беларускі рэспубліканскі саюз моладзі».

Выбіралася дэпутатам Палаты прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь трэцяга склікання.

## Узнагароды 
Узнагароджана Ганаровай граматай Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь.

Катэгорыя:Дэпутаты Палаты Прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 3-га склікання
Ла-Грасьёса

**Ла-Грасьёса** () — невялікі востраў у складзе Канарскага архіпелага . Плошча — 29,05 км². Насельніцтва (2018) — 734 чал.

## Геаграфія 
Ла-Грасьёса — востраў вулканічнага паходжання, які месціцца за 1,16 км ад паўночна-заходняга берага большага па плошчы вострава Лансаротэ, адміністрацыйна падпарадкаваны муніцыпалітэту Тэгізэ на Лансаротэ. Найвышэйшы пункт (266 м) — гара Агухас-Грандэс уяўляе сабою старажытны вулканічны конус з невялікай кальдэрай. Клімат субтрапічны засушлівы. З-за рэдкіх ападкаў на востраве адчуваецца недахоп пітной вады.

На Ла-Грасьёса няма дарог са штучным пакрыццём. Адзінае сталае паселішча Калета-дэль-Сэба знаходзіцца ў паўднёва-усходняй частцы. У мінулым тут здабывалі соль.

## Прырода 
Суша пакрыта ксерафітнай расліннасцю. Шырока распаўсюджаны акацыя, алоэ, інтрадуцыраваная агава. Фаўна прадстаўлена шматлікімі марскімі птушкамі, казуркамі, яшчаркамі.

## Гісторыя 
У 1402 годзе востраў быў захоплены нармандцам Жанам дэ Бетанкурам і пасля далучаны да Іспаніі. З-за неспрыяльных геаграфічных умоў на ім доўгі час не ствараліся сталыя паселішчы. Востраў прыцягваў піратаў. У 1730 годзе жыхары суседняга вострава Лансаротэ ратавалі на Ла-Грасьёса свойскую жывёлу, паколькі пашы на самім Лансаротэ аказаліся пакрыты попелам пасля вывяржэння вулкана.

У 1812 годзе востраў быў далучаны да муніцыпалітэта Тэгізэ. На ім пачалі сяліцца рыбакі і здабытчыкі солі. У нашы дні развіваецца турызм, абмежаваны як малой плошчай сушы, так і пагрозай рэдкім прыродным рэсурсам.

У 2018 годзе ўрад Канарскіх астравоў афіцыйна прызнаў Ла-Грасьёса восьмым населеным востравам архіпелага.

## Спасылкі 
* Informe La Graciosa
* La Graciosa — Islas del Mundo
* La Graciosa — Lanzarote Information
* La Graciosa: Nine fascinating facts

Катэгорыя:Канарскія астравы
Брэсцкае партызанскае злучэнне

**Брэсцкае партызанскае злучэнне** — партызанскае злучэнне, створанае ў красавіку — чэрвені 1943 года на базе асобых атрадаў, якія дзейнічалі на тэрыторыі Брэсцкай вобласці.

## Камандаванне 
Камандзір:
* Сяргей Іванавіч Сікорскі (красавік 1943 — ліпень 1944).

Начальнік штаба:
* П. В. Пранягін (красавік 1943 — ліпень 1944).

## Склад 
Злучэнне аб'ядноўвала 11 брыгад:
* 8-я партызанская брыгада;
* 99-я партызанская брыгада імя Дз. Ц. Гуляева;
* 150-я партызанская брыгада імя Ф. М. Языковіча;
* Партызанская брыгада імя А. К. Флегантава;
* Партызанская брыгада імя Ф. Э. Дзяржынскага;
* Партызанская брыгада імя У. І. Леніна;
* Партызанская брыгада імя П. К. Панамарэнкі;
* Партызанская брыгада імя Я. М. Свярдлова;
* Партызанская брыгада імя І. В. Сталіна;
* Партызанская брыгада імя В. І. Чапаева;
* Партызанская брыгада «Савецкая Беларусь»;
12 асобна дзейных партызанскіх атрадаў:
* 345-ы партызанскі атрад;
* 347-ы партызанскі атрад;
* Партызанскі атрад «За Радзіму»;
* Партызанскі атрад імя С. М. Будзённага;
* Партызанскі атрад імя Р. І. Катоўскага (першага складу);
* Партызанскі атрад імя С. М. Кірава (П. Н. Паплаўскі, С. Ц. Шыш);
* Партызанскі атрад імя Р. І. Катоўскага (другога складу);
* Партызанскі атрад імя М. І. Кутузава (В. Р. Машын);
* Партызанскі атрад імя М. А. Шчорса;
* Партызанскі атрад «Сцяг»;
* Партызанскі атрад «Чэкіст»;
* Партызанскі атрад імя П. Л. Валькова.

Для барацьбы супраць карнікаў у лютым 1944 года паводле распараджэння Беларускага штаба партызанскага руху ў паўднёвых раёнах Брэсцкай вобласці была створана часовая групоўка партызанскіх брыгад і атрадаў Паўднёвай зоны (узначаліў упаўнаважаны штаба партызанскага злучэння вобласці П. М. Кавальскі).

За ўвесь перыяд баявой дзейнасці аб'ядноўвала больш за 13 000 партызан. З часцямі Чырвонай Арміі брыгады і атрады злучаліся паступова па меры вызвалення раёнаў іх дзеянняў. У сакавіку 1944 года злучыліся брыгады і асобныя атрады Паўднёвай зоны, у ліпені — астатнія.

Сяргею Георгіевічу Жуніну і Сяргею Іванавічу Сікорскаму прысвоена званне Героя Савецкага Саюза.

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Савецкія партызанскія злучэнні, брыгады і атрады на акупіраванай тэрыторыі Беларусі (1941—1944)
Катэгорыя:Гісторыя Брэсцкай вобласці
Катэгорыя:З’явіліся ў 1943 годзе
Катэгорыя:Зніклі ў 1944 годзе
Box Office Mojo

**Box Office Mojo** — амерыканскі вэб-сайт і найбуйнейшая ў свеце база даных, які сістэматычна і алгарытмічна адсочвае касавыя зборы ад кінапракату, а нядаўна абвясціў, што аўдыторыя сайта ў цяперашні час складае больш за два мільёны наведвальнікаў штомесяц. Збор дадзеных ідзе шляхам адсочвання апублікавання зводных дадзеных пракатчыкамі. Акрамя таго, можна адсочваць і агульную тэндэнцыю збораў фільма.

## Гісторыя 
Брэндан Грэй пачаў працу з сайта 7 жніўня 1998 года, робячы прагнозы для топ-10 самых прыбытковых фільмаў ЗША на наступныя выхадныя. У 2002 годзе Шон Солсберы стаў яго партнёрам, і яны разам пашырылі сайт, дзякуючы чаму рэсурс наведвае да 2 мільёнаў наведвальнікаў у месяц.

Форум вэб-сайта ёсць даволі папулярным месцам для абмеркавання падрабязнасьцяў кінозбораў, а таксама збораў некаторых найбольш вядомых відэагульняў «Fantasy Box Office» («фэнтэзійнай бокс-офіс») і «Create A Year of Movies» («Ствары год фільмаў»).

У ліпені 2008 года вэб-сайт быў набыты IMDb, які сам належыць «Amazon». Пасля пакупкі сайта «Amazon» «Fantasy Box Office» і «Create A Year of Movies» былі закрытыя па фінансавых прычынах.

## Гл. таксама 
* Internet Movie Database
* Metacritic
* Rotten Tomatoes

## Спасылкі 
* Афіцыйная старонка

Катэгорыя:Кінасайты
Катэгорыя:Базы даных фільмаў у Інтэрнэце
Катэгорыя:Сайты ЗША
Катэгорыя:Сайты, якія з’явіліся ў 1998 годзе
Зіновій Барысавіч Песін

**Зіновій Барысавіч Песін** (падпольная мянушка *Зоя*; 2-я палова XIX ст., Горкі, Магілёўская губерня — 28 сакавіка 1919) — рэвалюцыянер, бальшавік, удзельнік усталявання савецкай улады ў Беларусі.

## Біяграфія 
Бацька — Барыс Песін, грузавы балагол (рамізнік).

Працаваў сталяром. У 1917 годзе адзін з кіраўнікоў бальшавіцкай фракцыі Гомельскага гарадскога прафсаюза столяраў, начальнік атрада па барацьбе са спекуляцыяй, начальнік загараджальнага атрада ў Гомелі.

31 сакавіка 1919 года 25 ахвяр Стракапытаўскага паўстання, сярод іх і Зіновія Песіна, пахавалі ў брацкай магіле.

## Памяць 
У 1949 годзе на брацкай магіле камунараў усталяваны помнік — мемарыяльная пліта.

Імем Зіновія Песіна ў Гомелі названа вуліца Песіна.

## Літаратура 
* Гомель. Энциклопедический справочник / Под ред. И. П. Шемякина. — 1991.

Катэгорыя:Удзельнікі Грамадзянскай вайны ў Расіі
Катэгорыя:Загінулі ў Грамадзянскую вайну ў Расіі
Тугаі

ў Кызылардынскай вобласці]]
**Тугаі** — участкі  далін рэк Сярэдняй і Цэнтральнай Азіі, якія затапляюцца падчас паводак і разводдзяў. Тут могуць сустракацца тугайныя лясы, , водна-балотная расліннасць. Драўнінна-хмызняковая расліннасць прадстаўлена таполямі, тамарыскамі, лохам, вярбой, абляпіхай. Сустракаюцца ліяны (у іх ліку павойнікі, павой), якія часам густа аплятаюць дрэвы і хмызнякі. У пераўвільготненых месцах расце трыснёг. Тугаі выкарыстоўваюцца як пашы. Маюць вялікае водаахоўнае значэнне.

Катэгорыя:Цэнтральная Азія
Катэгорыя:Формы рэльефу
Ястрабок фларэнтыйскі

**Ястрабок фларэнтыйскі** (*Pilosella piloselloides*)&nbsp;— від раслін сямейства , распаўсюджаны ў Еўропе і на паўднёвы ўсход да Ірана.

## Апісанне 
Шматгадовая расліна, трава, 40-60&nbsp;см вышынёй. Прыкветкі цёмныя, са светлай аблямоўкай. Кветканосы патоўшчаныя, шэра-шарсцістыя. Абгорткі 6-7&nbsp;мм даўжынёй, цыліндрычныя лісточкі іх вострыя, чарнаватыя, з шырокай светлай аблямоўкай, з нешматлікімі чорнымі валасінкамі. Агульнае суквецце з 10-20 кошыкамі. Вяночак залаціста-жоўты.

## Распаўсюджанне 
Распаўсюджаны ў Еўропе і на паўднёвы ўсход да Ірана; інтрадуцыраваны ў Канаду і ЗША.

Ва Украіне від расце ў лясах, на палянах, сухіх лугах і схілах — у Закарпацці, Карпатах, Разточчы-Аполлі, лесастэпе.

## Галерэя 

Pilosella piloselloides ENBLA02.jpg|
Florentiner Habichtskraut P7208471.JPG|
Hieracium praealtum Sturm59.jpg| 

## Крыніцы 
Катэгорыя:Флора Азіі
Катэгорыя:Флора Еўропы
Катэгорыя:Ястрабок
Cistus salvifolius

**Cistus salvifolius**&nbsp;— від кветкавых раслін сямейства . Назва роду *Cistus* паходзіць ад старажытнагрэчаскага слова *κίσθος*, што азначае «кошык», у той час як відавы эпітэт *salviifolius* ставіцца да зморшчанага лісця.

## Апісанне 
Гэты густы куст дасягае ў сярэднім 30-60 сантыметраў у вышыню, максімум да 100 см. Авальнае зялёнае лісце даўжынёй ад 1 да 4 см, лямцавае з двух бакоў, з кароткім хвосцікам (2-4 мм). Суквецце ўтрымлівае адну або некалькі круглых кветак на доўгіх кветаножках, размешчаных на пазухах лісця. Пяць белых пялёсткаў утрымліваюць жоўтую пляму ля аснавання, утвараючы вяночак дыяметрам 4-6 см. Тычынкі таксама жоўтыя, а пылавікі скідаюць багаты жоўты пылок. Апыляецца гэтая расліна насякомымі, асабліва пчоламі. Перыяд цвіцення працягваецца з красавіка па май. Плады — пяцігранныя капсулы, даўжынёй 5-7 мм.

## Распаўсюджанне 
Гэта расліна аддае перавагу сухім узгоркам, хмызнякам і рэдкалессю, на вышыні 0-1200 метраў над узроўнем мора. Расце вельмі хутка пасля пажару. Радзімай расліны з’яўляецца міжземнаморскі рэгіён, расце ў паўднёвай частцы Еўропы і ў некаторых раёнах Заходняй Азіі і ў Паўночнай Афрыцы.

## Спасылкі 
* Encyclopedia of Life
* Dankwart Seidel: Blumen am Mittelmeer. Treffsicher bestimmen mit dem 3er-Check. BLV, München 2002

Катэгорыя:Флора Афрыкі
Катэгорыя:Флора Еўропы
Катэгорыя:Ладаннікавыя
Катэгорыя:Расліны, апісаныя ў 1753 годзе
Раман Іосіфавіч Унучка

**Раман Іосіфавіч Унучка** (нар. , в. Буйвічы, Шчучынскі раён, Гродзенская вобласць) — беларускі палітык. Кандыдат эканамічных навук.

## Біяграфія 
Скончыў Гродзенскі сельскагаспадарчы інстытут (вучоны аграном), Мінскую вышэйшую партыйную школу. Працоўную дзейнасць пачаў аўтаслесарам Шчучынскай аўтабазы № 12 Гродзенскай вобласці. Пасля службы ў радах Узброеных Сіл працаваў старшынёй выканкама Лядскага сельскага Савета дэпутатаў працоўных, старшынёй калгаса імя Дзяржынскага Шчучынскага раёна, намеснікам старшыні выканкама Шчучынскага раённага Савета народных дэпутатаў, старшынёй выканкама Смаргонскага раённага Савета народных дэпутатаў, першым сакратаром Навагрудскага гаркама КПБ. З’яўляўся старшынёй Праўлення Беларускага інвестыцыйнага банка АТ.

Працаваў дацэнтам кафедры фінансаў і крэдыту вышэйшай школы кіравання і бізнесу Беларускага дзяржаўнага эканамічнага ўніверсітэта, памочнікам Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь — галоўным інспектарам па Віцебскай вобласці. Займаў пасаду намесніка Прэм’ер-міністра Рэспублікі Беларусь. Быў старшынёй наглядальнага савета адкрытага акцыянернага таварыства «Белаграпрамбанк».

Выбіраўся дэпутатам Вярхоўнага Савета Рэспублікі Беларусь дванаццатага склікання, дэпутатам Палаты прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь трэцяга склікання, быў членам Савета Рэспублікі Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь другога склікання.

## Узнагароды 
* юбілейны медаль «За доблесную працу» («У азнаменаванне 100-годдзя з дня нараджэння Уладзіміра Ільіча Леніна»),
* юбілейны медаль «Дваццаць гадоў Перамогі ў Вялікай Айчыннай вайне 1941—1945 гг.»,
* юбілейны медаль «90 год Узброеных Сіл Рэспублікі Беларусь»,
* ганаровыя граматы.

Катэгорыя:Дэпутаты Вярхоўнага Савета Рэспублікі Беларусь 12-га склікання
Катэгорыя:Члены Савета Рэспублікі Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 2-га склікання
Катэгорыя:Дэпутаты Палаты Прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 3-га склікання
Катэгорыя:Старшыні калгасаў
Катэгорыя:Першыя сакратары Навагрудскага гаркама КПБ
Катэгорыя:Старшыні Смаргонскага раённага выканаўчага камітэта
Катэгорыя:Памочнікі Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь — інспектары па Віцебскай вобласці
Катэгорыя:Намеснікі прэм’ер-міністраў Беларусі
Сакрэтныя матэрыялы

**Сакрэтныя матэрыялы** () — амерыканскі тэлесерыял, ствараны Крысам Картэрам. Трансляваўся з 10 верасня 1993 па 22 сакавіка 2018 года.

## Сюжэт 
Серыял «Сакрэтныя матэрыялы» апавядае пра працы і асабістым жыцці спецыяльныя агентаў Федэральнага Бюро Расследаванняў Фокса Малдера і Даны Скалі. Малдер — таленавіты сышчык, цвёрда верыць ва ўсё звышнатуральнае, у тым ліку ў існаванне разумнай пазаземнай жыцця і яе прысутнасць на планеце Зямля.

## У ролях 
* Дэвід Духоўны — *Фокс Малдер*
* Джыліян Андэрсан — *Дана Скалі*

## Зноскі 
## Спасылкі 
Катэгорыя:Тэлесерыялы на англійскай мове
Катэгорыя:Тэлесерыялы 1993 года
Катэгорыя:Тэлесерыялы Fox Television Studios
Катэгорыя:Драматычныя тэлесерыялы ЗША
Катэгорыя:Навукова-фантастычныя тэлесерыялы ЗША
Дзмітрый Сцяпанавіч Гусеў

**Дзмі́трый Сцяпа́навіч Гу́сеў** — беларускі савецкі гаспадарчы, дзяржаўны і палітычны дзеяч. Супрацоўнік савецкіх спецслужбаў, удзельнік Вялікай Айчыннай вайны.

## Біяграфія 
Нарадзіўся ў 1902 годзе ў вёсцы Жукава Таропецкага павета Пскоўскай губерні.

У 1923—1928 гадах знаходзіўся ў камсамоле. З 1924 года — на гаспадарчай, калгаснай і грамадскай працы. З сакавіка 1927 года — член УКП(б).

Працаваў загадчыкам агітацыйна-масавым аддзелам Себежскага раённага камітэта УКП(б) Пскоўскай губерні РСФСР, сакратаром калектыва УКП(б) ст. Себеж, партыйным арганізатарам УКП(б) куставай арганізацыі ст. Сушчава, намеснікам сакратара камітэта КП(б) Беларусі вузла ст. Віцебск.
 
З верасня 1937 года па красавік 1938 года — першы сакратар Віцебскага гарадскога камітэта КП(б) Беларусі. З 11 красавіка 1938 года па 31 мая 1938 года — другі сакратар Арганізацыйнага бюро ЦК КП(б)Б па Віцебскай вобласці. З 4 чэрвеня 1938 года па снежань 1938 года — другі сакратар Віцебскага абласнога камітэта КП(б) Беларусі.

Са снежня 1938 года — на працы ў Народным камісарыяце ўнутраных спраў БССР. Са снежня 1938 года па 31 студзеня 1939 года — начальнік палітычнага аддзела — в. а. намесніка начальніка Упраўлення рабоча-сялянскай міліцыі НКУС БССР па палітычнай частцы. З 1 ліпеня 1939 года па кастрычнік 1941 года — начальнік Упраўлення НКУС па Гомельскай вобласці. Пасля акупацыі Гомеля працаваў у Маскве.

З кастрычніка 1941 года па люты 1942 года — начальнік Упраўлення НКУС па Гармскай вобласці Таджыкскай ССР, часова выконваючы абавязкі начальніка аддзела па барацьбе з бандытызмам НКУС Таджыкскай ССР, працаваў у Сталінабадзе.

З лютага па кастрычнік 1942 года — начальнік УНКУС БССР Заходняга фронту. З кастрычніка 1942 па май 1943 года — намеснік кіраўніка аператыўнай чэкісцкай групы НКУС БССР Заходняга фронту.

З мая 1943 года па ліпень 1944 года — намеснік наркама НКДБ БССР па кадрах, працаваў у Падольску Маскоўскай вобласці, Гомелі. З ліпеня 1944 года працаваў у Мінску. У ліпені 1944 года — лютым 1948 года — намеснік наркама — Міністра НКДБ — Міністэрства дзяржаўнай бяспекі БССР.

З лютага 1948 года — намеснік начальніка Беларускага ўпраўлення Міністэрства працоўных рэзерваў СССР. З мая 1953 года — начальнік упраўлення арганізацыі набору рабочых пры Савеце Міністраў Беларускай ССР.

Дэлегат XVIII з’езда УКП(б).

Памёр пасля 1991 года.

## Узнагароды 
* Ордэн Чырвонай Зоркі (20.09.1943);
* ордэн Айчыннай вайны I ступені (15.08.1944);
* ордэн Чырвонага Сцяга (21.04.1945);
* знак «Заслужаны работнік НКУС» (17.04.1946);
* ордэн Айчыннай вайны II ступені (06.04.1985);
* тры медалі.

## Спасылкі 
* Гусеў

Катэгорыя:Дэлегаты XVIII з’езда УКП(б)
Катэгорыя:Другія сакратары Віцебскага абкама КП Беларусі
Катэгорыя:Першыя сакратары Віцебскага гаркама КПБ
Катэгорыя:Дэпутаты Вярхоўнага Савета БССР 1-га склікання
Катэгорыя:Намеснікі народных камісараў БССР
Катэгорыя:Намеснікі міністраў БССР
Катэгорыя:Супрацоўнікі Міністэрства дзяржаўнай бяспекі БССР
Катэгорыя:Ганаровыя супрацоўнікі дзяржбяспекі
Іван Іванавіч Талкачоў

**Іван Іванавіч Талкачоў** (нар. , с. Старая Гута Унецкага раёна Бранскай вобласці РСФСР) — беларускі палітык.

## Біяграфія 
Скончыў Гомельскі дзяржаўны ўніверсітэт (выкладчык гісторыі), Акадэмію кіравання пры Прэзідэнце Рэспублікі Беларусь (менеджар-эканаміст). Працоўную дзейнасць пачаў токарам на заводзе «Тэмбр» у горадзе Унеча Бранскай вобласці.
Пасля службы ў радах Узброеных Сіл працаваў прасаўшчыком на вытворчым аб’яднанні «Гомсельмаш», настаўнікам гісторыі Старагутнянскай сярэдняй школы Бранскай вобласці, Падарэскай сярэдняй школы Мінскай вобласці, Зябраўскай сярэдняй школы Гомельскай вобласці, сярэдняй школы
№ 8 горада Гомеля. Быў намеснікам дырэктара па вучэбна-выхаваўчай рабоце ГПТВ № 6 горада Гомеля, дырэктарам сярэдняй школы № 25 горада Гомеля. Займаў пасады загадчыка аддзела адукацыі, намесніка кіраўніка адміністрацыі Чыгуначнага раёна горада Гомеля.

Выбіраўся дэпутатам Палаты прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь трэцяга склікання.

## Узнагароды 
Узнагароджаны юбілейнымі медалямі «300 год Расійскаму флоту», «90 год Узброеных Сіл Рэспублікі Беларусь», Ганаровай граматай Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь, знакам «Выдатнік адукацыі».

 

Катэгорыя:Дэпутаты Палаты Прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 3-га склікання
Вялікая Айчынная вайна. 1944 год

**«Вялікая Айчынная вайна. 1944 год»** — роспіс, выкананы беларускім мастаком Міхаілам Савіцкім у 1971 годзе для інтэр’ера будынка Беларускага дзяржаўнага музея гісторыі Вялікай Айчыннай вайны ў Мінску. У 1973 годзе за гэтую працу Савіцкі ўдастоены Дзяржаўнай прэміі СССР. Пры зносе старога будынка музея ў 2014 годзе роспіс акуратна знялі і адрэстаўравалі. Цяпер роспіс захоўваецца ў фондах музея гісторыі Вялікай Айчыннай вайны, паколькі спецыфічная планіроўка новага будынка музея не дазваляе яго экспанаваць.

Манументальная жывапісная кампазіцыя памерам 6,6×7,5 мзаймала тарэц другога і трэцяга паверхаў, насупраць лесвіцы. Роспіс выкананы сінтэтычнай тэмперай па эргаліце. Кампазіцыя пабудавана на складанай дынаміцы накіраваных углыбіню і набягаючых кругавых рытмаў, якія сюжэтна можна вызначыць як «Круг фронту», «Круг тылу» і «Круг жыцця, што адраджаецца». Цэнтрам кампазіцыі, яе сэнсавым і драматычным ядром з’яўляецца выява групы жанчын у жалобе, якія ўвасабляюць боль па загінуўшых, надзею па перамогу, працяг жыцця. Гэтая група вылучана маштабна і як бы пастаўлена на п’едэстал. Навокал яе палыхае полымя вайны, самкнутыя шчыльным кальцом ірвуцца ў атаку воіны, зладжаным строем адпраўляюцца на фронт атрады маладых салдат. Жанравыя сцэны, размешчаныя ўнізе кампазіцыі, адлюстроўваюць адраджэнне разбуранай вайной гаспадаркі, сустрэчы на вызваленай зямлі. Тэма вайны паказана ў кампазіцыі ў агульначалавечым маштабе, разам з тым у ёй прысутнічае перажытае асабіста мастаком, што надае вырашэнню тэмы асаблівы гуманістычны сэнс.

Катэгорыя:Манументальны жывапіс Беларусі
Катэгорыя:Карціны Міхаіла Савіцкага
Катэгорыя:Карціны 1971 года
Катэгорыя:1971 год у Мінску
Катэгорыя:Беларускі дзяржаўны музей гісторыі Вялікай Айчыннай вайны
Марыя Мікалаеўна Худая

**Марыя Мікалаеўна Худая** (нар. , Сякерычы Клецкага раёна Мінскай вобласці) — беларускі палітык. Старшыня Беларускага аддзялення грамадскага аб’яднання «Міжнародны жаночы саюз „Адзінства“». Намеснік старшыні праўлення грамадскага аб’яднання «Беларускі фонд міру».

## Біяграфія 
Скончыла Беларускую сельскагаспадарчую акадэмію (бухгалтар-эканаміст), Маскоўскую сельскагаспадарчую акадэмію імя К. А. Ціміразева (выкладчык сельгастэхнікума), Мінскую вышэйшую партыйную школу (палітолаг).

Працавала галоўным бухгалтарам, галоўным эканамістам, намеснікам старшыні калгаса «Ленінскі шлях», старшынёй калгаса «1 Мая» Нясвіжскага раёна Мінскай вобласці, начальнікам упраўлення сельскай гаспадаркі Нясвіжскага раёна, старшынёй Нясвіжскага райвыканкама, першым сакратаром Нясвіжскага райкама КПБ, старшынёй Мінскага абласнога камітэта па экалогіі.

Выбіралася дэпутатам Вярхоўнага Савета Беларускай ССР восьмага склікання, дэпутатам Вярхоўнага Савета Рэспублікі Беларусь 13-га склікання, Палаты прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь другога і трэцяга скліканняў. Прызначаўся дэпутатам Палаты прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь першага склікання.

## Узнагароды 
Узнагароджана ордэнамі Кастрычніцкай Рэвалюцыі, Працоўнага Чырвонага Сцяга, Дружбы народаў, «Знак Пашаны», сямю медалямі, ганаровымі
граматамі .

Катэгорыя:Дэпутаты Вярхоўнага Савета БССР 8-га склікання
Катэгорыя:Дэпутаты Вярхоўнага Савета Рэспублікі Беларусь 13-га склікання
Катэгорыя:Дэпутаты Палаты Прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 1-га склікання
Катэгорыя:Дэпутаты Палаты Прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 2-га склікання
Катэгорыя:Дэпутаты Палаты Прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 3-га склікання
Катэгорыя:Кавалеры ордэна РПЦ Святога роўнаапостальнага вялікага князя Уладзіміра 3 ступені
Катэгорыя:Старшыні калгасаў
Катэгорыя:Старшыні Нясвіжскага раённага выканаўчага камітэта
Катэгорыя:Першыя сакратары райкамаў КПБ
Катэгорыя:Дэпутаты Парламенцкага сходу Беларусі і Расіі
Мікалай Усцімавіч Чурсін

**Мікалай Усцімавіч Чурсін** (нар. , п. Прыморскі, Чалябінская вобласць, РСФСР) — беларускі палітык.

## Біяграфія 
Нарадзіўся 1 студзеня 1947 года ў п. Прыморскі Чалябінскай вобласці РСФСР.

Скончыў Магнітагорскі горна-металургічны інстытут, інжынер-будаўнік. Працоўную дзейнасць пачаў прасаўшчыком завода металаканструкцый у Магнітагорску. Пасля службы ва Узброеных Сілах працаваў майстрам, старшым майстрам, начальнікам цэха, начальнікам
вытворчага аддзела, галоўным інжынерам завода металаканструкцый у Магнітагорску. З’яўляўся дырэктарам завода трубчастых будаўнічых
канструкцый, другім сакратаром гаркама КПСС Першаўральска. Быў намеснікам дырэктара па вытворчасці, галоўным інжынерам, дырэктарам завода лёгкіх металаканструкцый у Маладзечне. З 1995 года займаў пасаду старшыні Маладзечанскага гарвыканкама.

Выбіраўся дэпутатам Палаты прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь трэцяга склікання. З’яўляўся старшынёй Пастаяннай камісіі Палаты прадстаўнікоў па жыллёвай палітыцы, будаўніцтве, гандлі і прыватызацыі.

## Узнагароды 
* Медаль «90 год Узброеных Сіл Рэспублікі Беларусь»,
* ганаровая грамата Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь,
* ганаровая грамата Міжпарламенцкай Асамблеі Еўразійскага эканамічнага супольніцтва.

 

Катэгорыя:Дэпутаты Палаты Прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 3-га склікання
Катэгорыя:Старшыні Маладзечанскага раённага выканаўчага камітэта
Катэгорыя:Постаці Магнітагорска
Катэгорыя:Постаці Першаўральска
Катэгорыя:Інжынеры Беларусі
Сяргей Юльянавіч Шлапак

**Сяргей Юльянавіч Шлапак** (нар. , Полацк Віцебскай вобласці) — беларускі палітык.

## Біяграфія 
Скончыў Наваполацкі політэхнічны інстытут, інжынер-будаўнік. Пасля службы ў радах Узброеных Сіл працаваў майстрам, старшым прарабам, галоўным інжынерам, старшынёй аб’яднанага прафкама, сакратаром парткама, намеснікам кіраўніка трэста № 17 «Лаўсанбуд». Займаў пасаду старшыні выканкама Кастрычніцкага раённага Савета дэпутатаў горада Магілёва. Быў кіраўніком адміністрацыі Кастрычніцкага раёна горада Магілёва, намеснікам генеральнага дырэктара па капітальнаму будаўніцтву адкрытага акцыянернага таварыства «Магілёўхімвалакно».

Выбіраўся дэпутатам Палаты прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь трэцяга склікання.

## Узнагароды 
Узнагароджаны юбілейным медалём «90 год Узброеных Сіл Рэспублікі Беларусь», Ганаровай граматай Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь.

 

Катэгорыя:Дэпутаты Палаты Прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 3-га склікання
Катэгорыя:Будаўнікі Беларусі
Катэгорыя:Кіраўнікі адміністрацый гарадскіх раёнаў Беларусі
Катэгорыя:Кастрычніцкі раён (Магілёў)
Чэслаў Фаміч Шмігіра

**Чэслаў Фаміч Шмігіра** (нар. , в. Смаліха Шчучынскага раёна Гродзенскай вобласці) — беларускі палітык.

## Біяграфія 
Скончыў Гродзенскі сельскагаспадарчы інстытут, вучоны заатэхнік. Працоўную дзейнасць пачаў вучнем слесара Іўеўскага раённага аб’яднання «Сельгастэхніка» Гродзенскай вобласці. Пасля службы ў радах Узброеных Сіл працаваў ветсанітарам, загадчыкам жывёлагадоўчай фермы саўгаса «Навадворскі» Шчучынскага раёна Гродзенскай вобласці. Быў загадчыкам фермы саўгаса «Слонімскі», намеснікам старшыні калгаса «Перамога». Займаў пасаду старшыні сельскагаспадарчага вытворчага кааператыва імя Ф. Э. Дзяржынскага Слонімскага раёна Гродзенскай вобласці.

Выбіраўся дэпутатам Палаты прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь трэцяга склікання.

## Узнагароды 
Узнагароджаны медалямі «За працоўную доблесць», «90 год Узброеных Сіл Рэспублікі Беларусь», Ганаровай граматай Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь.

 

Катэгорыя:Старшыні калгасаў
Катэгорыя:Дэпутаты Палаты Прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 3-га склікання
Сыны Ірака

**«Сыны Ірака»** (), таксама **«Адраджэнне»** () — кааліцыя суніцкіх апалчэнняў у іракскай правінцыі Анбар. У гады Іракскай вайны групоўка выступала на баку кааліцыйных сіл і сфармаванага імі ўрада краіны, змагаючыся супраць партызанскага руху. «Сыны» сфармаваліся ў 2005 годзе і ў розным выглядзе праіснавалі да 2013.

Многія незалежныя аналітыкі прыпісвалі ў заслугі апалчэння зніжэнне ўзроўню гвалту ў раёнах, дзе яно дзейнічала; аднак хуткі рост групоўкі таксама выклікаў асцярогі з нагоды сцвярджэнняў аб цёмным мінулым некаторых членаў, зарплата якіх першапачаткова цалкам аплачвалася амерыканскімі вайскоўцамі. Прэм’ер-міністр Ірака Нуры аль-Малікі папярэдзіў, што ўзброеныя ЗША мясцовыя грамадзяне павінны знаходзіцца пад камандаваннем новай іракскай арміі або паліцыі.

У 2009 годзе Міністэрства абароны Ірака распусціла суніцкія групоўкі, каб яны не сталі асобнай ваеннай сілай. Пазней у тым жа годзе некаторыя члены апалчэнняў (пасля таго, як не атрымалі поспех на выбарах) пагражалі падпаліць вуліцы і «пачаць племянную вайну».

Пасля перавыбрання ў 2010 годзе Нуры аль-Малікі Ісламская дзяржава разгарнула кампанію забойстваў суніцкіх племянных лідараў і рэшткаў руху ў Аль-Анбары. Перастрэлкі і забойствы былі задакументаваны ў відэазапісах ІД пад назвай «Звон мячоў». У перыяд з 2009 па 2013 год былі забіты 1345 членаў «Адраджэння», што фактычна прывяло да знішчэння арганізацыі.

## Гл. таксама 
* Хашд аль-Ашаіры

## Спасылкі 
* 
* 

Катэгорыя:Узброеныя групоўкі ў Іраку
Катэгорыя:Арганізацыі, заснаваныя ў 2005 годзе
Катэгорыя:Зніклі ў 2013 годзе
Ванда Фердзінантаўна Януковіч

**Ванда Фердзінантаўна Януковіч** (нар. , в. Пятровічы, Пастаўскі раён Віцебская вобласць) — беларускі палітык. Дэпутат Палаты Прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 3-га склікання.

## Біяграфія 
Нарадзілася 21 чэрвеня 1948 года ў в. Пятровічы Пастаўскага раёна Віцебскай вобласці.

Скончыла Беларускі дзяржаўны інстытут народнай гаспадаркі імя В. У. Куйбышава, эканаміст. Працавала намеснікам галоўнага бухгалтара, эканамістам, намеснікам старшыні калгаса «Чырвоны сцяг» Пастаўскага раёна Віцебскай вобласці, старшынёй выканкама Воцкавіцкага сельскага Савета дэпутатаў Пастаўскага раёна. Была старшынёй раённай планавай камісіі выканкама Пастаўскага раённага Савета народных дэпутатаў. Займала пасады намесніка старшыні, першага намесніка старшыні, старшыні Пастаўскага райвыканкама.

Выбіралася дэпутатам Палаты прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь трэцяга склікання.

## Узнагароды 
* падзяка Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь,
* ордэн Пашаны,
* ганаровая грамата Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь.

Катэгорыя:Дэпутаты Палаты Прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 3-га склікання
Катэгорыя:Старшыні Пастаўскага раённага выканаўчага камітэта
Іван Іванавіч Авін

**Іван Іванавіч Авін** (нар. , в. Свілэлі Пастаўскага раёна Віцебскай вобласці) — беларускі палітык. Саветнік мытнай службы I рангу.

## Біяграфія 
Скончыў Беларускі інстытут механізацыі сельскай гаспадаркі (інжынер-механік), Мінскую вышэйшую партыйную школу. Пасля заканчэння тэхнікума працаваў механікам і загадчыкам гаража саўгаса «Шаркаўшчынскі», старшым інжынерам Дзяржтэхнагляду раённага аб’яднання «Сельгастэхніка», начальнікам лінейнага будаўніча-мантажнага ўчастка раённага аб’яднання «Сельгастэхніка», кіраўніком Асінаўскага аддзялення аб’яднання «Сельгастэхніка». Быў выбраны другім сакратаром Міёрскага райкама КПБ, першым сакратаром Лёзненскага райкама КПБ, сакратаром Камісіі Вярхоўнага Савета Рэспублікі Беларусь па пытаннях архітэктуры, будаўніцтва, вытворчасці будаўнічых матэрыялаў і жыллёва-камунальнай гаспадаркі вёскі і горада. Працаваў намеснікам, першым намеснікам Старшыні Дзяржаўнага мытнага камітэта Рэспублікі Беларусь. Саветнік генеральнага дырэктара Беларускага рэспубліканскага унітарнага прадпрыемства экспартна-імпартнага страхавання «Белэксімгарант».

Выбіраўся дэпутатам Вярхоўнага Савета Рэспублікі Беларусь дванаццатага склікання і членам Савета Рэспублікі Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 3-га склікання.

## Узнагароды 
Узнагароджаны ордэнам Працоўнага Чырвонага Сцяга, чатырма медалямі, Ганаровай граматай Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь, Ганаровай граматай Савета Міністраў Рэспублікі Беларусь.

Катэгорыя:Дэпутаты Вярхоўнага Савета Рэспублікі Беларусь 12-га склікання
Катэгорыя:Члены Савета Рэспублікі Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 3-га склікання
Катэгорыя:Першыя сакратары райкамаў КПБ