open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Эжэн Ларманс

Барон **Эжэн Ларманс** (фр. Eugène Laermans; , Маланбек-Сен-Жан, цяпер тэрыторыя Бруселя — , ) — бельгійскі мастак, ілюстратар і графік. Член Каралеўскай акадэміі навук, пісьма і прыгожых мастацтваў Бельгіі з 1922 года.

## Біяграфія 
У адзінаццацігадовым узросце захварэў на менінгіт, з-за якога аглух і стаў амаль нямым, што прымусіла яго засяродзіцца на зроку, і прывяло да рашэння стаць мастаком.

З 1887 па 1889 год Ларманс вучыўся ў Каралеўскай Акадэміі прыгожых мастацтваў у Бруселі, пад кіраўніцтвам Жана-Франсуа Партальса.

Знаходзіўся пад уплывам творчасці Фелісьена Ропса, цесна звязанага з мадэрнісцкім і сімвалісцкім рухамі. Акрамя таго, на мастака зрабілі вялікае ўражанне творы Бадлера, пасля чаго жывапісец стаў вызнаваць дэкадэнцтва. У 1890 годзе ён стварыў ілюстрацыі для кнігі вершаў Бадлера «Кветкі зла» («Fleurs du mal»).

Да 1893 года мастак усё часцей звяртаўся да асобных мастацкіх прыёмаў Брэйгеля Старэйшага. У 1894 годзе ён пачаў выстаўляцца на брусэльскіх Салонах. Праз два гады праілюстраваў раман Георгеса Еэхуда «Новы Карфаген» («La Nouvelle Carthage»), і натхнёны сюжэтам кнігі стварыў трыптых «Landverhuisers» («Эмігранты»), які сам лічыў свае лепшым творам.

У 1924 годзе зрок Ларманса пачаў пагаршацца. Раней каралева Лізавета прыцягнула да лячэння свайго бацькі, прынца Карла Тэадора, па адукацыі афтальмолага, які кіраваў клінікай у Мюнхене. На час зрок аднавіўся, але мастак быў вымушаны пакінуць жывапіс. У 1927 годзе, за яго заслугі кароль Альберт узвёў яго ў дваранства.

Неўзабаве пасля гэтага ён цалкам аслеп, жыў адасоблена і памёр у 1940 годзе. Быў пахаваны ў Маленбек-Сен-Жан.
Пітэр Ластман

**Пі́тэр Ла́стман** (нідэрл. Pieter Lastman; каля 1583,  — , там жа) — нідэрландскі жывапісец. Брат Нікаласа Ластмана.

Пітэр Ластман нарадзіўся ў Амстэрдаме. Яго бацька быў царкоўным старастам, а маці ацэншчыкам карцін.

З кнігі Карэла ван Мандэра вядома, Пітэр Ластман вучыўся ў мастака Герыта Пітэрса Свейлінка. Пасля заканчэння навучання ён адправіўся ў Італію і некаторы час пражываў у Рыме і Венецыі. Там ён пазнаёміўся з творчасцю Караваджа, які аказаў уплыў на яго ўласны стыль. У Рыме ён уваходзіў у кола мастакоў, якія аб’ядналіся вакол Адама Эльсгаймера. У 1607 годзе ён вярнуўся ў Амстэрдам. Яго першыя работы датаваны 1606 годам. Ластман пісаў карціны на біблейскія і міфалагічныя сюжэты на фоне прыгожых пейзажаў, напрыклад уцёкі ў Егіпет, Адысей і Наўсікая, Мідас і Уваскрасенне Лазара.

Ластман хутка заваяваў славу мастака, які піша на гістарычныя тэмы, у яго была багатая майстэрня, карціны прадаваліся па добрых коштах. У 1618 г. Ластман быў прызнаны самым выдатным мастаком свайго роднага горада Амстэрдама. У 1619 годзе ён прыняў на навучанне Яна Лівенса. У 1625 годзе на працягу паўгода ў Ластмана вучыўся кампазіцыі Рэмбрант.
Сермерсок

**Сермерсок** () — адна з пяці камун Грэнландыі.

## Спасылкі
Катэгорыя:Камуны Грэнландыі
Данілаўка (Валгаградская вобласць)

**Данілаўка** () — рабочы пасёлак у Валгаградскай вобласці Расіі; адміністрацыйны цэнтр Данілаўскага раёна і Данілаўскага гарадскога паселішча. Пасёлак размешчаны на правым беразе ракі Мядзведзіца (басейн Дона), на поўначы Валгаградскай вобласці за 185 км ад абласнога цэнтра — Валгаграда, з якім пасёлак злучаны аўтадарогай з рэгулярнымі аўтобуснымі зносінамі. Бліжэйшая чыгуначная станцыя ў Міхайлаўцы, за 76 км.

Катэгорыя:Пасёлкі гарадскога тыпу Валгаградскай вобласці
Альхоўка (Валгаградская вобласць)

**Альхоўка** () — сяло ў Расіі, адміністрацыйны цэнтр Альхоўскага раёна Валгаградскай вобласці, цэнтр Альхоўскага сельскага паселішча. Вёска размешчана за 178 км на поўнач ад Валгаграда на беразе ракі Альхоўка (правы прыток Ілаўлі), за 8 км ад чыгуначнай станцыі Зензеватка на лініі Саратаў — Валгаград.

Катэгорыя:Населеныя пункты Валгаградскай вобласці
Светлы Яр

**Светлы Яр** () — пасёлак гарадскога тыпу ў Валгаградскай вобласці Расійскай Федэрацыі. Адміністрацыйны цэнтр Светлаярскага раёна і Светлаярскага гарадскога паселішча.

Пасёлак размешчаны ў стэпе ў межах Сарпінскай нізіны, якая з’яўляецца паўночна-заходняй часткай Прыкаспійскай нізіны, на высокім, горным беразе Волгі. Сярэдняя вышыня над узроўнем мора — 18 метраў. У ваколіцах распаўсюджаны саланцы (аўтаморфныя) і каштанавыя саланцаватыя і саланчаковыя глебы.

Па аўтамабільных дарогах адлегласць да абласнога цэнтра горада Валгаграда (да цэнтра горада) — 53 км. Каля пасёлка праходзіць федэральная аўтадарога «Каспій» Р22.

Катэгорыя:Пасёлкі гарадскога тыпу Валгаградскай вобласці
Куялек

**Куялек** () — адна з пяці камун Грэнландыі. Самая паўднёвая, самая маленькая па насельніцтве і тэрыторыі з іх. Куялек мяжуе толькі з адной камунай — Сермерсок.

## Насельніцтва 
## Гарады-пабрацімы 
## Крыніцы 
## Спасылкі
Катэгорыя:Камуны Грэнландыі
Касуітсуп

**Касуітсуп** (, ) — у 2009—2017 гадах адна з чатырох камун Грэнландыі. З 1 студзеня 2018 года падзелена на дзве новыя камуны — Аванаата і Кекерталік.

## Спасылкі 
Катэгорыя:Камуны Грэнландыі
Пане-браце

**«Пане-браце»** ― беларускі рок-гурт, аўтарам песень быў Уладзімір Кандрусевіч.
## Гісторыя
Гурт ствараўся на досыць прафесійным узроўні і меў уласную апаратуру, якую ў 1970 годзе для Усесаюзнага конкурса артыстаў эстрады пазычыў ансамбль «Лявоны». Першапачаткова ігралі кавер-версіі «The Beatles», «The Rolling Stones», «», «Creedence Clearwater Revival», «Deep Purple» на выступленнях. Потым Кандрусевіч стаў складаць рускамоўныя тэксты на мелодыі тых жа «The Beatles». На творчасць уплывала польская музыка, перш за ўсё Чэслаў Неман. Прысутнічала ў творчасці і беларуская мова, назва гурта і кампазіцыя, якая служыла візітоўкай калектыва, была на беларускай мове: *«Як паедзем, пане-браце, / У лес па маліну. / Як выражам, пане-браце, / У лесе дубіну»*. Гурт атрымліваў грошы за выступы на танцавальных вечарынах ДК першага цаглянага завода, што з’явілая фармальнай падставай для выключэння з кансерваторыі Уладзіміра Кандрусевіча. Гурт прыняў удзел у Другім фестывалі біт-ансамбляў Мінска ў 1971 годзе, у якасці барабаншчыка для выступлення запрасілі Ігара Карастылёва. На пачатку выканалі песню «Good Golly, Miss Molly» з рэпертуару «Creedence Clearwater Revival», падчас выканання якой зала проста зароўла, усе паўскоквалі са сваіх месцаў. Потым гурт пачаў выконваць песні свайго аўтарства, але супрацоўнік аддзела культуры ЦК КПБ зачыніў заслону сцэны.

## Склад
*Уладзімір Кандрусевіч ― гітара, вакал
*Уладзімір Угольнік ― гітара
*Андрэй Гітгарц ― клавішы
*Віталь Раманаў ― барабаны

## Спасылкі
*В будущий четверг участники легендарного бит-фестиваля «Минск–68» снова соберутся вместе
*Кто лучше всех играет Пресли на гитаре

Катэгорыя:Зніклі ў 1971 годзе
Катэгорыя:Рок-гурты Беларусі
Латур

**Латур** — прозвішча, тапонім.

## Прозвішча 
* Жорж Дзюменіль дэ Латур, французскі жывапісец
* Марыс Кантэн дэ Латур, французскі жывапісец

## Тапонім 
* Латур (горад)
Ніклас Лафрэнсен

**Ніклас Лафрэнсен** ( — ) — шведскі жывапісец, мініяцюрыст. Працаваў у Парыжы і Стакгольме.

Ніклас Лафрэнсен быў сынам мастака Нікласа Лафрэнсэна Старэйшага і Магдалены Сцюр. Яго бацька быў дасведчаным мастаком-мініяцюрыстам, папулярным пры шведскім двары. Лафрэнсен атрымаў першую падрыхтоўку ў яго. Бацька навучыў яго мініяцюрнаму жывапісу, а таксама тэхніцы гуашы. Лафрэнсен-малодшы знаходзіўся ў Парыжы з 1762 па 1769 г. У 1773 г. стаў членам Акадэміі жывапісца і скульптара. У Парыжы ён трапіў пад уплыў французскага ракако. Ён вырашыў прадстаўляць рэалістычныя тэмы ў жывапісе. Гэта дало яму папулярнасць сярод публікі. Пасля вяртання ў Стакгольм ён быў прызначаны прыдворным прыдворным мастаком-мініяцюрыстам і атрымаў дзясятак мініяцюрных партрэтаў прынца Густава.
Кантонская Вікіпедыя

**Кантонская Вікіпедыя** () — раздзел Вікіпедыі на кантонскім дыялекце кітайскай мовы.

Раздзел заснаваны 25 сакавіка 2006 года. Станам на    года змяшчае  .

## Спасылкі 
* Кантонская Вікіпедыя

Кантонская
Спіс прэм’ер-міністраў Латвіі

## Латвійская Рэспубліка (1918—1940) 
* Карліс Улманіс (1918—1921)
* Зігфрыдс Ганна Мейеровіцс (1921—1923)
* Яніс Паўлюкс (1923)
* Зігфрыдс Ганна Мейеровіцс (1923—1924)
* Валдэмарс Замуэлс (1924)
* Гуга Цэлміньш (1924—1925)
* Карліс Улманіс (1925—1926)
* Артурс Алберынгс (1926)
* Маргерс Скуеніекс (1926—1928)
* Пэтэрыс Юрашэўскіс (1928)
* Гуга Цэлміньш (1928—1931)
* Карліс Улманіс (1931)
* Маргерс Скуеніекс (1931—1933)
* Адолфс Блёдніекс (1933—1934)
* Карліс Улманіс (1934—1940)
* Аўгустс Кірхенштэйнс (1940)

## Латвійская Рэспубліка (з 1990 года) 
* Іварс Годманіс (1990—1993)
* Валдыс Біркаўс (1993—1994)
* Марыс Гайліс (1994—1995)
* Андрыс Шкелэ (1995—1997)
* Гунтарс Крастс (1997—1998)
* Віліс Крыштопанс (1998—1999)
* Андрыс Шкелэ (1999—2000)
* Андрыс Бэрзіньш (2000—2002)
* Эйнарс Рэпшэ (2002—2004)
* Індуліс Эмсіс (2004)
* Айгарс Калвітыс (2004—2007)
* Іварс Годманіс (2007—2009)
* Валдыс Домбраўскіс (2009—2014)
* Лаймдата Страўюма (2014—2016)
* Марыс Кучынскіс (2016—2019)
* Артурс Крыш’яніс Карыньш (2019—2023)
* Эвіка Сіліня (з 2023)

Латвія
Прэм’ер-міністры
Катэгорыя:Прэм’ер-міністры Латвіі
Міхаіл Канстанцінавіч Кірылаў

**Міхаіл Канстанцінавіч Кірылаў** (нар. лістапад 1904, в. Салыгіна, Цвярскі павет, Цвярская губерня, Расійская імперыя — ?) — педагог, спецыяліст у галіне агульнай педагогікі, гісторыі педагогікі і адукацыі. Кандыдат педагагічных навук (1950), дацэнт (1951). Удзельнік Вялікай Айчыннай вайны.

## Біяграфія 
Працаваў прадаўцом і загадчыкам крамы Бурашаўскага сельпо Калінінскай вобласці (1923 год), сакратаром мясцкама Саюза Работнікаў асветы пры Цверскім гаркаме ВКП(б). З 1923 па 1924 год быў загадчыкам клуба саюза «Медсанпраца» пры Бурашаўскай псіхкалоніі імя доктара Літвінава, старшынём Цверскага павятовага бюро юных піянераў у 1924—1925 гадах, загаддзела Цверскага Укома УЛКСМ, прапагандыстам Цверскага Укома УКП(б) з 1925 па 1926 год, служыў у Чырвонай Арміі з 1926 па 1927 год, працаваў загадчыкам працоўнага клуба швачоў, друкароў і гарбароў у горадзе Калінін. З 1929 года пачаў выкладчыцкую дзейнасць, працаваў выкладчыкам грамадазнаўства школы ФЗВ швачоў, з’яўляўся намеснікам дырэктара па навучальнай частцы навучальна-вытворчага камбіната і школы ФЗВ швачоў горада Калініна (1930—1932), працаваў выкладчыкам палітэканоміі і эканампалітыкі на абласных курсах настаўнікаў Калінінскай вобласці (1932—1933), з’яўляўся дырэктарам і выкладнікам палітэканоміі Калінінскага машынабудаўнічага тэхнікума трэста «ВОВАШ» Наркамцяжпрама (1933—1934).

Скончыў Калінінскі педагагічны інстытут у 1932 годзе, аспірантуру пры Вышэйшым Камуністычным інстытуце асветы ў 1937 годзе.

У 1937—1939 гадах працаваў дырэктарам і загадчыкам кафедры педагогікі Астраханскага дзяржаўнага педагагічнага інстытута.

З 1939 па 1941 год і з 1945 па 1948 год працаваў дырэктарам Магілёўскага дзяржаўнага педагагічнага і настаўніцкага інстытута.

З 1941 па 1945 год служыў у шэрагах Савецкай Арміі. Браў удзел у Вялікай Айчыннай вайне ў складзе Заходняга і 2-га Беларускага франтоў.

З 1948 года працаваў дырэктарам Брэсцкага настаўніцкага інстытута, а з адкрыццём у 1950 годзе педагагічнага інстытута — дырэктарам Брэсцкага педагагічнага інстытута да лістапада 1952 года. Адначасова з выкананнем абавязкаў дырэктара працаваў загадчыкам кафедры педагогікі і псіхалогіі.

У 1950 годзе абараніў дысертацыю на тэму «Нарысы па гісторыі пачатковай школы Беларусі ў ХІХ і ХХ ст. (з пачатку ХІХ ст. да 1917 г.)».

З’яўляўся дэпутатам Брэсцкай абласнога Савета дэпутатаў працаўнікоў, старшынёй управы Брэсцкага абласнога аддзялення Таварыства па пашырэнні палітычных і навуковых ведаў.

## Узнагароды 
* Ордэн Чырвонай Зоркі (1943)
* Медаль «За абарону Масквы» (1944)
* Медаль «За перамогу над Германіяй у Вялікай Айчыннай вайне 1941—1945 гг.» (1945)
* Ордэн «Знак Пашаны» (1948)

## Спасылкі 
* Кириллов, Михаил Константинович 
* Сайт факультета педагогики и психологии детства Могилевского государственного университета им. А. А. Кулешова.
* Сайт Брестского государственного университета им. А. С. Пушкина.

Катэгорыя:Рэктары Магілёўскага дзяржаўнага ўніверсітэта імя Аркадзя Куляшова
Катэгорыя:Рэктары Брэсцкага дзяржаўнага ўніверсітэта імя А. С. Пушкіна
Катэгорыя:Педагогі СССР
Катэгорыя:Педагогі Беларусі
Катэгорыя:Удзельнікі Вялікай Айчыннай вайны
Санчук

**Санчук** — прозвішча.

## Вядомыя асобы 
* Аляксей Ігаравіч Санчук (нар. 1990) — беларускі палітычны зняволены.
Джавані Ланфранка

**Джавані Ланфранка** (іт. Giovanni Lanfranco; ,  — , ) — італьянскі жывапісец, выбітны прадстаўнік фрэскавага роспісу высокага барока. Апроч фрэсак Ланфранка знакаміты сваімі алтарнымі карцінамі.

Джавані Ланфранка вучыўся ў Балонні ў Агасціна Карачы, а пазней у яго брата — Анібале Карачы. Апошні садзейнічаў свайму вучню ў атрыманні заказаў на афармленне палаца Фарнезэ. Потым Ланфранка жыў і працаваў у родным горадзе, а таксама ў П’ячэнцы, а пазней зноў з’явіўся ў Рыме. Вялікі роспіс купала «Ушэсце Марыі» карыстаўся асаблівым поспехам.

У 1634 г. рушыла ўслед праца па роспісе царквы ордэна езуітаў «Gesù Nuovo» у Неапалі. Апошняй працай Джавані Ланфранка былі роспісы капэлы «Сан Карла Катэнары».

Гісторыкі мастацтва адносяць творчасць Джавані Ланфранка да пераходнага перыяду ў італьянскім жывапісе — ад школы Карачы да манеры пісьма П’етра да Картана. Адной з вучаніц Ланфранкі была мастачка Кацярына Джыназі.

Катэгорыя:Мастакі Італіі
Акцябрскі (Акцябрскі раён, Валгаградская вобласць)

**Акцябрскі** () — пасёлак гарадскога тыпу (рабочы пасёлак) у Валгаградскай вобласці Расіі. Адміністрацыйны цэнтр Акцябрскага раёна. У рамках арганізацыі мясцовага самакіравання ўтварае муніцыпальнае ўтварэнне гарадское паселішча р. п. Акцябрскі як адзіны населены пункт у яго складзе.

## Гісторыя 
Утварыўся ў 1897 годзе як станцыя Жутава на чыгуначнай лініі Царыцын — Ціхарэцкая. На падставе Указа Прэзідыума Вярхоўнага Савета РСФСР ад 2 кастрычніка 1947 года і рашэння Сталінградскага аблвыканкама ад 28 студзеня 1947 года хутар Круглякоў стаў цэнтрам Варашылаўскага раёна. У 1950 годзе ў ходзе будаўніцтва Волга-Данскога канала і Цымлянскага вадасховішча затапляюцца некаторыя вёскі і хутары Верхне-Курмаярскага раёна, па левым беразе ракі Дон, насельніцтва затапляемых тэрыторый часткова перасяляецца ў пасёлак. Указам Прэзідыума Вярхоўнага Савета РСФСР ад 29 лістапада 1957 года пасёлак Круглякоў быў перайменаваны ў пасёлак Акцябрскі, а Варашылаўскі раён — у Акцябрскі. Статус пасёлка гарадскога тыпу — з 1959 года.

Катэгорыя:Пасёлкі гарадскога тыпу Валгаградскай вобласці
Катэгорыя:Населеныя пункты, заснаваныя ў 1897 годзе
Бір

**Бір** — прозвішча, тапонім.

## Прозвішча 
* Сюзана Бір, дацкі кінарэжысёр

## Тапонім 
### Беларусь 
* Бір (Дрыбінскі раён)

### Украіна 
* Бір (Зарычнэнскі раён)
* Бір (Золачыўскі раён)
* Бір (Казэлэцкі раён)
### Швейцарыя 
* Бір (Швейцарыя)
Jazz-квадрат

**«Jazz-квадрат»** ― беларускі , які выходзіў у Мінску з 1997 па 2009 год. Выданне прысвечана тэматыцы джаза, блюзу і этнічнай музыкі, а таксама памежных з гэтымі кірункамі музычных стыляў. Акрамя навін, у ім прадстаўлены артыкулы аб выканаўцах, агляды дыскаў, інтэрв’ю з музыкамі, рэпартажы з канцэртаў і фестываляў, інфармацыя аб кнігах, новых рэлізах. На працягу шэрагу гадоў быў адзіным у свеце рускамоўным часопісам дадзенай тэматыкі.

## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Часопісы Беларусі
Катэгорыя:Часопісы на рускай мове
Катэгорыя:Музычныя часопісы
Дом Берштэйна

**Дом Берштэйна** — будынак у гістарычным цэнтры Магілёва. Размешчаны па Ленінскай вуліцы, 16.

## Гісторыя 
Пабудаваны ў другой палове ХІХ стагоддзя на вул. Вялікай Садовай, як жылы, даходны дом. Належаў Берштэйну. Да Кастрычніцкай рэвалюцыі тут размяшчалася фотамайстэрня М. Фішмана. У 1920-х гг. будынак нацыяналізаваны. Доўгі час выкарыстоўваўся як жылы. Цяпер дом жылы з гандлёвымі кропкамі на 1-м паверсе.

## Архітэктура 
Помнік архітэктуры неакласіцызму.

Двухпавярховы, прамавугольны ў плане, цагляны, атынкаваны будынак, які з’яўляецца часткай комплекса забудовы, які галоўным фасадам выходзіць на чырвоную лінію забудовы вул. Ленінскай.

Мае дзве ўваходныя групы, аформленыя арачнымі праёмамі. Падаконная сценка другога паверха руставана. Вокны другога паверха лучковыя з складанапрафіляванымі ліштвамі, гзымс прафіляваны. Бакавы фасад мае трохвугольнае завяршэнне.

## Спасылкі 
Катэгорыя:XIX стагоддзе ў Магілёве
Катэгорыя:З’явіліся ў XIX стагоддзі
Катэгорыя:Ленінская вуліца (Магілёў)
Катэгорыя:Будынкі і збудаванні Магілёва
Катэгорыя:Збудаванні Магілёва ў стылі неакласіцызм
Еўрапейская кінапрэмія за найлепшую еўрапейскую камедыю

**Еўрапе́йская кінапрэ́мія за найле́пшую еўрапе́йскую каме́дыю** () — адна з узнагарод Еўрапейскай кінапрэміі, якую штогадова прысуджае Еўрапейская кінаакадэмія. Упершыню ўзнагарода была ўручана на 26-й цырымоніі Еўрапейскай кінапрэміі 7 снежня 2013 года.

## Пераможцы і намінанты 
Пераможцы і намінанты прыведзены ў храналагічным парадку. У межах аднаго года намінанты ўпарадкаваны па беларускамоўнай назве фільма паводле алфавіта. Пераможца адзначаны блакітным колерам фона &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; і прыводзіцца першым.

### 2010-я 
### 2020-я 
## Зноскі 
## Спасылкі 
* Архіў на сайце Еўрапейскай кінаакадэміі
* Архіў  на сайце Еўрапейскай кінапрэміі

Катэгорыя:Намінацыі Еўрапейскай кінапрэміі
Катэгорыя:З’явіліся ў 2013 годзе
Лідзія Яўгенаўна Кулажанка

**Лідзія Яўгенаўна Кулажанка** (нар. , Мікалаеўшчына, Мінскай вобласці) — беларускі гісторык, кандыдат гістарычных навук.

## Біяграфія 
Нарадзілася ў сялянскай сям’і. У 1969 скончыла Мікалаеўшчынскую сярэднюю школу імя Я. Коласа, у 1974 гістарычны факультэт БДУ. Пасля заканчэння БДУ працавала настаўнікам гісторыі ў г. Паставы, скончыла аспірантуру БДУ. Абараніла кандыдацкую дысертацыю. Працавала выкладчыкам Мінскага радыётэхнічнага інстытута (БДУІР). З 1992 года навуковы супрацоўнік Нацыянальны навукова-асветніцкі цэнтр імя Францыска Скарыны.

## Дзейнасць 
## Бібліяграфія 
* 

## Літаратура 
* ИСТОРИК ЛИДИЯ КУЛАЖЕНКО НАГРАЖДЕНА ОРДЕНОМ ПРЕПОДОБНОЙ ЕВФРОСИНИИ ПОЛОЦКОЙ
* Митрополит возглавил Литургию в соборе в день отдания праздника Рождества Христова
* Шчыруе «пчолка» на духоўнай ніве

Катэгорыя:Гісторыкі Беларусі
Катэгорыя:Выпускнікі гістарычнага факультэта БДУ
Катэгорыя:Супрацоўнікі Нацыянальнага навукова-асветніцкага цэнтра імя Францыска Скарыны
М-журнал

**«Музыкальный журнал»** (альбо **Metal Music Magazine**) ― беларускі , які выходзіў у Мінску з 1990-х па 2004 год і быў прысвечаны металу.

## Спасылкі 
Катэгорыя:Часопісы Беларусі
Катэгорыя:Часопісы на рускай мове
Катэгорыя:Музычныя часопісы
Градзіска (Гданьск)

**Градзіска ** () — тэрыторыя каля гістарычнага цэнтра Гданьска, дзе размяшчаецца аднайменны комплекс гарадской фартыфікацыі. Умацаванае гарадзішча пабудавана тут у ІХ-Х стагоддзях. Гарадскія ўмацаванні пабудаваныя тут у 1656 і 1807 гадах.

## Агульная характарыстыка 
Крэпасць першапачаткова служыла назіральнай пляцоўкай за навакольнымі пагоркамі і лясамі. Тут размяшчаўся ў ХІІ стагоддзі замак паморскіх князёў. Было вырашана пашырыць гарадскія ўмацаванні на заходнім баку горада ў XVI—XVII стагоддзях. Быў пабудаваны шэраг валоў з бастыёнамі і ровам. Гэта былі ўмацаванні італьянскага тыпу, якія злучалі земляныя валы з цаглянымі элементамі. Такім чынам, была створана знешняя, заходняя лінія ўмацаванняў. Канструктарамі абарончых рубяжоў былі Ян і Ежы Стракоўскія. У выніку праведзеных работ Градзіска стала важным элементам абароны Гданьска і выратавала горад падчас аблогі шведамі, падчас «Патопу» і падчас Паўночнай вайны. Апорны пункт быў адноўлены ў 1807 годзе ўладамі Прусіі падчас абароны горада ад французскіх войскаў Напалеона. Сучасны выгляд Градзіска атрымала падчас генеральнай перабудовы ў 1867—1874 гадах. Плошча былога комплексу крэпасці складае 27 га.

## Аб’екты і памятныя месцы 
* Агляовая пляцоўка — Ерусалімскі бастыён 1655 года.
* Крыж Тысячагоддзя
* Форт
* Касцёл Божага Цела
* Могілкі неіснуючых могілак
* Былыя пратэстанцкія могілкі 1815—1956 гадоў
* Помнік 1898 года расійскім воінам, якія загінулі пры аблогах горада ў 1734, 1807 і 1813 гадах
* Будынак былога ваеннага вучылішча, пабудаваны ў 1891—1894 гадах (цяпер павятовае ўпраўленне працы)
* Земляныя валы і ўмацаванні
* Напалеонаўскі бастыён
* Назіральная вежа часоў Другой сусветнай вайны, якая выкарыстоўвалася для супрацьпаветранай абароны
* Былы арсенал
* Рэшткі рова
* Будынкі 1854 года, былы крымінальны суд (цяпер следчы ізалятар і апеляцыйны суд)
* Артылерыйскія гаражы 1870-х гадоў

## Спасылкі 
Катэгорыя:Геаграфія Гданьска
Рудольф Леві

**Рудольф Леві** (; , Штэцін — студзень 1944, Італія) — нямецкі мастак-экспрэсіяніст. У 1897 годзе разам з Гансам Пурманам паехаў у Мюнхен, дзе вучыўся жывапісу ў Кніра і Цюгеля. У 1903 годзе ў Парыжы пабачыў карціны Сезана. У 1907 годзе пазнаёміўся з Мацісам і працаваў у яго майстэрні. Да гэтага перыяду адносіцца карціна «Бераг Сены» (1910, Музей Вільгельма Лебрука, Дуйсбург). З Пурманам і Оскарам Молем ён заснаваў Акадэмію Маціса. У 1910-13 гадах здзейсніў падарожжа ў Туніс.

Катэгорыя:Выпускнікі Дзяржаўнай акадэміі выяўленчага мастацтва Карлсруэ
Катэгорыя:Мастакі Германіі
Катэгорыя:Мастакі-экспрэсіяністы Германіі
Ганс Пурман

**Ганс Марсіліус Пурман** (ням.: Hans Marsilius Purrmann; ,  — , ) — нямецкі мастак, графік, тэарэтык мастацтва і калекцыянер.

## Жыццё і творчасць 
Г.Пурман пачаў вывучаць жывапіс у майстэрні бацькі, затым ён паступіў у Школу прыкладнога мастацтва Карлсруэ, з 1897 года — вучыцца ў Мюнхенскай акадэміі мастацтваў, у Франца фон Штука. Тут мастак знаёміцца з Паўлем Клее, Васілём Кандзінскім і Альбертам Вайсгерберам. З апошнім Пуррмана звязвалі сяброўскую сувязь доўгія гады.

Пасля кароткачасовага знаходжання ў Берліне ў 1905 годзе, дзе да Пурмана прыйшоў першы поспех як жывапісцу і дзе ён, дзякуючы дапамозе Макса Лібермана, уступае ў Берлінскі сэцэсіён, мастак у 1906 з’язджае ў Парыж. Тут ён сустракае свайго сябра Альберта Вайсгербера і мастака Рудольфа Леві, знаёміцца з Оскарам Молем і Тэадорам Хойсам, будучым прэзідэнтам ФРГ. Будучы прыняты ў мастацкіх салонах французскай сталіцы, Г. Пурман у доме ў Гертруды Стайн заводзіць таксама знаёмства з П. Пікаса і А. Мацісам. Стаўшы адным з вучняў Маціса, Г. Пурман удзельнічаў у працы акадэміі Маціса, будучы яе адміністратарам. Дзякуючы дапамозе Маціса ў Пурмана сфармаваўся свой, асаблівы мастацкі стыль, у якім таксама адгадваюцца ўплывы такіх майстроў, як Поль Сезан і П’ер Агюст Рэнуар. Пасля ў яго жывапісе ўлоўліваецца і ўздзеянне экспрэсіянізму, кубізму і абстрактнага жывапісу.

У 1912 годзе Пуррман ажэніцца з мастачкай Мацільдай Фальмёлер, з якой да пачатку Першай сусветнай вайны жыве ў Парыжы. Вярнуўшыся ў Нямеччыну, сям’я Пурман з 1916 па 1935 год пражывае ў Берліне, у 1923—1928 гадах — Рыме. З 1921 года яны кожнае лета праводзяць на Бодэнскім возеры, дзе здымаюць домік. У гэты перыяд мастак піша серыю яркіх, маляўнічых краявідаў.

Пасля прыходу ў Германіі да ўлады нацыянал-сацыялістаў творы Г. Пурмана былі прылічаны да дэгенератыўнага мастацтва. У сувязі з яго ўдзелам у 1935 годзе ў мерапрыемствах, звязаных з пахаваннем Макса Лібермана ў Берліне, Пуррман быў вымушаны пакінуць Германію. Пасяліўшыся са сваёй жонкай у Фларэнцыі, мастак становіцца кіраўніком Віла Рамана, ператварыўшы яе ў культурны цэнтр эміграваўшых з нацысцкай Германіі дзеячаў мастацтва, сярод якіх былі Генрых Штэйнер, Эмі Рэдэр, Рудольф Леві, Хейнц Батке і інш.

У 1943 годзе памірае Мацільда Фальмёлер-Пурман, і майстар упадае ў сур’ёзны творчы і псіхалагічны крызіс. Пасля падзення праўлення Мусаліні і акупацыі значнай часткі Італіі нямецкімі войскамі ён з’язджае ў Швейцарыю, і з 1944 жыве ў мястэчку Мантаньяла, у кантоне Цічына. Тут ён сябруе з пісьменнікам Германам Гесэ, мастаком Гюнтэрам Бёмерам і інш.
Ерзаўка (Гарадзішчанскі раён)

**Ерзаўка** () — пасёлак гарадскога тыпу ў Гарадзішчанскім раёне Валгаградскай вобласці Расіі. Заснаваны ў канцы XVIII — пачатку XIX стагоддзя як слабада Ерзаўка, яна ж Пічуга.

Насельніцтва — 6459 чал. (2021).

Ерзаўка размешчана на паўночным захадзе Гарадзішчанскага раёна ў стэпавай зоне ў межах Прыволжскага ўзвышша, якая адносіцца да Усходне-Еўрапейскай раўніны, на берагах ракі Пічуга і Ерзаўскага заліва Валгаградскага вадасховішча, на вышыні каля 30 метраў над узроўнем мора.

Катэгорыя:Пасёлкі гарадскога тыпу Валгаградскай вобласці
Ілаўля (Валгаградская вобласць)

**Ілаўля** (да 1961 года — станіца Ілаўлінская) — рабочы пасёлак у Ілаўлінскім раёне Валгаградскай вобласці Расіі.

Насельніцтва —  чал. (2021). Заснаваны не пазней за 1672 год як казачая станіца. Ілаўля размешчана ў стэпе ў цэнтральнай частцы Ілаўлінскага раёна ў межах Прыволжскага ўзвышша, які адносіцца да Усходне-Еўрапейскай раўніны, на рацэ Ілаўля (левы прыток Дона). Большая частка пасёлка размешчана на левым беразе ракі, на вышыні 42 метры над узроўнем мора.

Катэгорыя:Пасёлкі гарадскога тыпу Валгаградскай вобласці
Катэгорыя:Населеныя пункты, заснаваныя ў 1672 годзе
Красны Яр (Жырнаўскі раён)

**Красны Яр** — пасёлак гарадскога тыпу ў Жырнаўскім раёне Валгаградскай вобласці Расіі. Адміністрацыйны цэнтр Краснаярскага гарадскога паселішча. Размяшчаецца за 275 км на поўнач ад Валгаграда, за 39 км на поўдзень ад раённага цэнтра — Жырнаўска, у паўднёвай частцы Прыволжскага ўзвышша, на рацэ Мядзведзіца.

Чыгуначная станцыя Ададурава Прыволжскай чыгункі на лініі Пятроў Вал — Балашоў.

Катэгорыя:Пасёлкі гарадскога тыпу Валгаградскай вобласці
Лінёва (Валгаградская вобласць)

**Лінёва** () — рабочы пасёлак у Жырнаўскім раёне Валгаградскай вобласці. Заснаваны ў 1767 годзе як каронная калонія Гусенбах.

Насельніцтва — 5333 чал. (2021).

Катэгорыя:Пасёлкі гарадскога тыпу Валгаградскай вобласці
Красны Яр

**Красны Яр** — тапонім.

## Беларусь 
* Красны Яр — вёска ў Пухавіцкім раёне Мінскай вобласці.

## Казахстан 
* Красны Яр — сяло ва Усходне-Казахстанскай вобласці.

## Расія 
* Красны Яр — сяло ў Астраханскай вобласці.
* Красны Яр — пасёлак гарадскога тыпу ў Жырнаўскім раёне Валгаградскай вобласці.
* Красны Яр (Любінскі раён).
* Красны Яр — сяло ў Краснаярскім раёне Самарскай вобласці.
Лінёва

**Лінёва** — тапонім пррзвішча.

## Тапонія 
* Лінёва (Валгаградская вобласць)
* Лінёва (Новасібірская вобласць)

## Прозвішча 
* Яўгенія Эдуардаўна Лінёва
Джэк Левін

**Джэк Левін** (, , Масачусетс — , Нью-Ёрк) — амерыканскі жывапісец і графік.

## Біяграфія 
Нарадзіўся ў сям’і літвакоў, вырас на паўднёвым ускрайку Бостана, дзе назіраў вулічнае жыццё, якое складалася з еўрапейскіх эмігрантаў і распаўсюджанай беднасці і сацыяльных праблем, што сталі тэмамі яго прац. Спачатку ён займаўся маляваннем з Гаральдам К. Цімерманам у 1924-31 гг. З 1929 да 1933 гг. у Гарвардскім універсітэце Левін з аднакурснікам Хаймэнам Блумам вучыліся і Дынмэн Рос. У 1932 годзе пры садзейнічанні Рос карціны Левіна былі выстаўлены ў мастацкім музеі Фога ў Гарвардзе, а праз тры гады Рос было завешчана музею 20 карцін Левіна.

Пра жыццё мастака зняты дакументальны фільм: «Джэк Левін: Бяседа чыстага розуму» (Jack Levine: Feast of Pure Reason, 1989).

Катэгорыя:Стыпендыяты Гугенхайма
Хельмут Леерб

**Леерб**, таксама **мэтр Леерб** (,  — , ), імя пры нараджэнні Гельмут Леербаўэр (у літаратуры таксама часта сустракаецца змешаная форма Хельмут Леерб) — аўстрыйскі мастак, прадстаўнік Венскай школы фантастычнага рэалізму, блізкай да сюррэалізму. Вучыўся ў Вене, Парыжы і Стакгольме. Яго творчасць, адзначаная моцным уплывам Макса Эрнста, вызначаецца паняццем «інтэрнацыянальнага постсюррэалізму». У творах, якія па фактуры нагадваюць карціны старых майстроў, фантастычная трактоўка сюжэту спалучаецца з рэалізстычнымі выявамі прадметаў.

Катэгорыя:Мастакі Аўстрыі
Катэгорыя:Мастакі XX стагоддзя
The Oregon Trail

**«The Oregon Trail»** () — адукацыйная камп’ютарная гульня, распрацаваная Донам Равічам, Білам Хейнэманам і Полам Дыленбергерам у 1971 годзе; яе распаўсюджваннем з 1975 года займалася арганізацыя . Гульня была створана як адукацыйны праект, закліканы расказваць амерыканскім школьнікам пра жыццё  на Арэгонскай сцежцы. Дзеянне гульні адбываецца ў 1847 годзе; гулец кіруе групай перасяленцаў, якія ў крытай павозцы- адпраўляюцца з Індэпендэнса, штат Місуры, і спрабуюць дабрацца да горада , штат Арэгон. У гэтым падарожжы гулец распараджаецца харчамі, займаецца паляваннем на дзікіх жывёл і прымае розныя рашэнні ў выпадкова ўзнікаючых цяжкіх сітуацыях, якія патрабуюць зрабіць той ці іншы выбар.

Равіч стварыў першую версію гульні ў рамках курса гісторыі ў сярэдняй школе, выдаткаваўшы на гэта два тыдні. Першапачатковая версія гульні прызначалася для   і была выключна тэкставай. Нягледзячы на поспех сярод навучэнцаў, гульня была выдаленая з мэйнфрэйма ў канцы семестра. У 1974 годзе Равіч узнавіў гульню па замове MECC, палепшыўшы яе ў плане гістарычнай дакладнасці — так, верагоднасці розных падзей на Арэгонскай сцежцы былі ўдакладнены на аснове апублікаваных дзённікаў і ўспамінаў рэальных піянераў XIX стагоддзя. Са з’яўленнем і распаўсюджваннем мікракамп’ютараў у канцы 1970-х гадоў гульня была партаваная на мноства платформ, уключаючы «», «» і «». У 1985 годзе для «» была выпушчаная камерцыйная графічная камп’ютарная гульня пад той жа назвай. У наступныя дзесяцігоддзі заснаваныя на «The Oregon Trail» гульні былі выпушчаныя на мностве платформ, у шматлікіх выпадках пад той жа самай назвай «The Oregon Trail», і могуць разглядацца як версіі той жа самай гульні; у сукупнасці, лічачы ўсе версіі на ўсіх платформах, было прададзена звыш 65 мільёнаў копій. У 2015 годзе «The Oregon Trail» была ўключана ў .

Катэгорыя:Гульні для DOS
Катэгорыя:Камп’ютарныя гульні 1996 года
Катэгорыя:Гульні для Windows
Катэгорыя:Гульні для Mac OS
Сільвестра Лега

**Сільвестра Лега** (; , Мадзільяна — , ) — італьянскі мастак, адзін з галоўных прадстаўнікоў руху мак'яёлі.

## Біяграфія 
Сільвестра Лега нарадзіўся ў Мадзільяне ў сям’і землеўладальніка. З 1838 года вучыўся ў каледжы ордэна піярыстаў, дзе выявіў вялікую схільнасць да малявання. У 1843 годзе пераехаў у Фларэнцыю, дзе вучыўся ў Акадэміі мастацтваў у класе Э. Паластрыні і займаўся ў студыях Л. Мусіні і А. Чызеры. У 1848—1849 гадах браў удзел у руху Рысарджымента, ваяваў у Таскане і Ламбардыі, быў паслядоўнікам ідэй філосафа і палітыка Джузэпэ Мадзіні.

Вярнуўшыся ў Фларэнцыю ў 1850 годзе, Лега працягнуў навучанне ў Акадэміі майстэрстваў у Дж. Бецуолі. Атрымаў сярэбраны медаль за карціну «Давід, які грае перад Саўлам». У канцы 1850-х гадоў зблізіўся з Джавані Фаторы, Тэлемака Сіньёрыні і Адрыяна Чэчоні, склаўшы разам з імі аснову руху мак’яёлі, якія выступалі супраць акадэмічнага стылю ў мастацтве.

Катэгорыя:Мастакі Італіі
Катэгорыя:Мастакі XIX стагоддзя
Катэгорыя:Рысарджымента
1973 год у гісторыі камп’ютарных гульняў

**1973** год быў адзначаны шэрагам падзей у галіне камп’ютарных гульняў.

## Мерапрыемствы і падзеі 
## Узнагароды 
## Выпускі гульняў 
* «Maze War» (платформа «Imlac PDS-1»)
* 16 ліпеня ― «Space Race» (платформа «Atari»)

## Спасылкі
Катэгорыя:1973
Катэгорыя:Гады ў камп’ютарных гульнях
Spasim

**«Spasim»** (скарачэнне ад «space simulation», ) —  шматкарыстальніцкая камп’ютарная гульня, распрацаваная Джымам Боўэры для  і выпушчаная ў сакавіку 1974 года. У гульні могуць удзельнічаць да 32 чалавек, якія падключыліся па сетцы (4 планетарныя сістэмы, у кожнай з якіх можа знаходзіцца не больш за 8 гульцоў). Гульцы кіруюць касмічнымі караблямі, перамяшчаючыся ў віртуальнай касмічнай прасторы; іх пазіцыі абнаўляюцца прыкладна кожную секунду. Караблі перамяшчаюцца ў палярнай сістэме каардынат, прычым гульцам неабходна вылічваць правільныя каардынаты для перамяшчэння — з прычыны гэтага праграма лічылася не толькі гульнявой, але і навучальнай. Вялікі ўплыў на «Spasim» аказала «», іншая шматкарыстальніцкая гульня для PLATO.

Джым Боўэры сцвярджаў, што «Spasim» з’яўляецца першым трохмерным шматкарыстальніцкім шутарам і прапаноўваў узнагароду ў 500 долараў таму, хто змог бы абвергнуць гэтае сцвярджэнне. Аднак «» адзначае, што гэтае сцвярджэнне ўяўляецца спрэчным: у 1973 годзе ў даследчым цэнтры Эймса была створана праграма «Maze War», у якой гульцы маглі перамяшчацца па трохмерным лабірынце і страляць.

Катэгорыя:Гісторыя камп’ютарных гульняў
Катэгорыя:Шутары ад першай асобы
Катэгорыя:Камп’ютарныя гульні 1974 года
Катэгорыя:Шматкарыстальніцкія камп’ютарныя гульні
1974 год у гісторыі камп’ютарных гульняў

**1974** год быў адзначаны шэрагам падзей у галіне камп’ютарных гульняў.

## Мерапрыемствы і падзеі 
## Узнагароды 
## Выпускі гульняў 
* 1 сакавіка — «Spasim» (платформа PLATO)
* 5 лістапада — «Tank» (платформа — аркадны аўтамат).

## Спасылкі
Катэгорыя:1974
Катэгорыя:Гады ў камп’ютарных гульнях
Мельзавод

**Мельзавод** () — пасёлак у Жырнаўскім раёне Валгаградскай вобласці Расіі, у складзе Мядзведзіцкага гарадскога паселішча.

Насельніцтва — 134 чал. (2021). Пасёлак знаходзіцца ў лесастэпе, у межах Прыволжскага ўзвышша, якое з’яўляецца часткай Усходне-Еўрапейскай раўніны, на левым беразе ракі Мядзведзіца, на вышыні каля 105 метраў над узроўнем мора. Пасёлак акружаны лясамі. Глебы — поймавыя нейтральныя і слабакіслыя. Вышыня цэнтра населенага пункта — 106 метраў над узроўнем мора.

Аўтамабільнай дарогай пасёлак звязаны з сялом Ніжняя Добрынка (4 км). Па аўтамабільных дарогах адлегласць да абласнога цэнтра горада Валгаграда — 290 км, да раённага цэнтра горада Жырноўск — 28 км, да рабочага пасёлка Мядзведзіцкі — 8,5 км.

Катэгорыя:Пасёлкі гарадскога тыпу Валгаградскай вобласці
Colossal Cave Adventure

**«Colossal Cave Adventure»** (таксама вядомая як **Adventure** або **ADVENT**) — тэкставая камп’ютарная гульня ў жанры квэст, найстарэйшая ў гэтым жанры. Першую версію «Colossal Cave Adventure» распрацаваў у 1975 годзе для   праграміст і спелеолаг . Вялікую вядомасць атрымала версія гульні, дапрацаваная ў 1977 годзе іншым праграмістам ; у наступныя гады рознымі распрацоўшчыкамі было створана мноства іншых, удасканаленых версій гульні на розных сістэмах.

Гульня выкарыстоўвае выключна , і гулец узаемадзейнічае з ёй з дапамогай простых тэкставых каманд. Пад кіраваннем гульца знаходзіцца персанаж, які абследуе сістэму пячор, дзе схаваны скарбы; задача гульца — знайсці скарбы і выбрацца з імі з пячоры, атрымаўшы як мага большую колькасць ачкоў. Асноўная частка лабірынта даволі дакладна апісвае тапалогію некаторых з Мамантавых пячор у Кентукі.

«Colossal Cave Adventure» з’яўляецца першым узорам  у гісторыі і родапачынальнікам як гэтага жанру, так і жанру квэстаў у цэлым. Акрамя гэтага, «Colossal Cave Adventure» з’яўляецца адпраўной кропкай у эвалюцыі і іншых жанраў камп’ютарных гульняў — камп’ютарных ролевых гульняў,  і .

Катэгорыя:Квэсты
Катэгорыя:Гісторыя камп’ютарных гульняў
Катэгорыя:Камп’ютарныя гульні 1975 года
Сярэдняя Ахтуба

**Сярэдняя Ахтуба** () — пасёлак гарадскога тыпу (рабочы пасёлак) у Валгаградскай вобласці Расіі. Адміністрацыйны цэнтр Сярэднеахтубінскага раёна. У межах арганізацыі мясцовага самакіравання ўтварае муніцыпальнае ўтварэнне гарадское паселішча рабочы пасёлак Сярэдняя Ахтуба як адзіны населены пункт у яго складзе. Насельніцтва —  чалавек (2021).

Пасёлак размешчаны ля мяжы Волга-Ахтубінскай поймы і паўпустынных абласцей Прыкаспійскай нізіны, на левым беразе ракі Ахтуба, на вышыні 18 метраў вышэй за ўзровень сусветнага акіяна. Глебавае покрыва комплекснае: распаўсюджаны саланцы (аўтаморфныя) і каштанавыя саланцаватыя і саланчаковыя глебы, у Волга-Ахтубінскай пойме — поймавыя лугавыя глебы.

Па аўтамабільнай дарозе адлегласць да абласнога цэнтра горада Валгаграда — 31 км, да горада Волжскі — 14 км (да цэнтра горада). Праз пасёлак праходзіць рэгіянальная аўтадарога Астрахань — Волжскі — Энгельс — Самара.

## Насельніцтва 
## Зноскі 
## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Пасёлкі гарадскога тыпу Валгаградскай вобласці
Катэгорыя:Населеныя пункты, заснаваныя ў 1668 годзе
1975 год у гісторыі камп’ютарных гульняў

**1975** год быў адзначаны шэрагам падзей у галіне камп’ютарных гульняў.

## Мерапрыемствы і падзеі 
Выйшла арыгінальная гульнявая прыстаўка «Pong» ад «Atari».

## Узнагароды 
## Выпускі гульняў 
* «Colossal Cave Adventure» (платформа PDP-10)

## Спасылкі
Катэгорыя:1975
Катэгорыя:Гады ў камп’ютарных гульнях
Морыцбург

**Морыцбург** () — абшчына ў Германіі, у зямлі Саксонія. Да 1934 года называлася Айзенберг (). Падпарадкоўваецца зямельнай дырэкцыі Дрэздэн. Уваходзіць у склад раёна Майсен. Насельніцтва — 8262 чалавекі (на 31 снежня 2010 года). Займае плошчу 46,37 км². Камуна падзяляецца на 6 сельскіх акруг. Галоўная славутасць — барочны замак Морыцбург. У 1972 годзе ў замку здымаўся фільм-казка «Тры арэшкі для Папялушкі», вытворчасць ЧССР-ГДР.

Катэгорыя:Камуны Саксоніі
1970-я гады ў гісторыі камп’ютарных гульняў

**1970-я** гады былі адзначаны шэрагам падзей у галіне камп’ютарных гульняў.

## Падзеі 
У 1972 годзе выйшла першая ў свеце камерцыйная хатняя гульнявая прыстаўка «Magnavox Odyssey».

## Створаныя гульні
* 1971 — «Empire» (платформа HP 2100).
* 1971 — «Star Trek» (платформа «Sigma 7»)
* 1971 — «Galaxy Game» (платформа PDP-11)
* 1971 — «Computer Space»
* 1971 — «The Oregon Trail» (платформа HP 2100)
* 1974 — «Maze War» (платформа «Imlac PDS-1»)
* 1974 — «Spasim» (платформа PLATO)
* 1976 — «Colossal Cave Adventure» (платформа PDP-10)

## Нарадзіліся 
## Памерлі 
## Зноскі
## Спасылкі
Аб’яднанне нямецкіх прафсаюзаў

**Аб’яднанне нямецкіх прафсаюзаў** (: **АНП**, ) — нямецкі прафсаюзны цэнтр, член Еўрапейскай канфедэрацыі прафсаюзаў і Міжнароднай канфедэрацыі прафсаюзаў. Заснаваны ў 1949 годзе.

З’яўляецца асацыяцыяй васьмі прафсаюзных федэрацый. Самая буйная (6,6 млн чальцоў) і ўплывовая прафсаюзная арганізацыя Германіі, аб’ядноўвае 85% усіх працоўных, якія з'яўляюцца чальцамі якіх-небудзь прафсаюзаў.

## Структура 
Складаецца з васьмі галіновых прафсаюзаў:
* Прамысловы прафсаюз «Будаўніцтва-Аграрная гаспадарка-Экалогія»
* Прамысловы прафсаюз «Горная справа, Хімічная прамысловасць, Энергетыка»
* Прафсаюз «Выхаванне і Навука»
* Прамысловы прафсаюз «ІГ Метал»
* Прафсаюз «Харчаванне-Дэлікатэсы-Рэстараны»
* Прафсаюз паліцыі
* Прафсаюз чыгуначнікаў
* Аб’яднаны прафсаюз работнікаў сферы паслуг

## Спасылкі 
* Сайт АНП
* Статут АНП

Катэгорыя:Прафсаюзы Германіі
Альбер Мары Лебур

**Альбер Мары Лебур** (; , Манфор-сюр-Рыль, Францыя — , ) — французскі мастак-пейзажыст, паслядоўнік імпрэсіянізму і постімпрэсіянізму, прадстаўнік руанскай школы жывапісу. Кавалер ордэна Ганаровага легіёна.

## Біяграфія 
Лебур нарадзіўся ў французскім мястэчку Манфор-сюр-Рыль. Вучыўся ў майстэрні архітэктара Друэна, а затым у Школе жывапісу і мастацтва ў Руане. У 1867 годзе наведвае парыжскі Салон, дзе знаёміцца з працамі Курбэ і Манэ, якія аказваюць на яго вялікае ўражанне.

У перыяд з 1872 па 1876 год жыве ў Алжыры, працуе выкладчыкам у мясцовым Таварыстве прыгожых мастацтваў. У 1877 годзе Лебур вяртаецца ў Парыж, дзе знаёміцца з многімі імпрэсіяністамі, у тым ліку Дэга, Манэ і Сіслеем. Лебур двойчы, у 1879 і 1880 гадах, выстаўляе свае карціны на выставах імпрэсіяністаў. У перыяд з 1886 па 1895 год жыве ў Парыжы, штогод выстаўляецца ў Салоне. У далейшым вельмі шмат падарожнічае па Еўропе, наведвае Галандыю, Англію і Швейцарыю.

У 1896 годзе ў галерэі Манчыні праходзіць выстава яго работ. У 1900 годзе Лебур прымае ўдзел у Сусветнай выставе. У 1903 годзе ён становіцца кавалерам Ордэна Ганаровага легіёна.

Фактычна яго кар’ера мастака заканчваецца ў 1921 годзе: паралізаваны Лебур больш не малюе. Памёр 7 студзеня 1928 гады ў Руане.

Катэгорыя:Мастакі Францыі
Катэгорыя:Члены Таварыства французскіх мастакоў-арыенталістаў
Катэгорыя:Члены Таварыства французскіх мастакоў
Magnavox Odyssey

**«Magnavox Odyssey»** — першая ў свеце камерцыйная хатняя гульнявая прыстаўка. Яна была распрацавана невялікай камандай на чале з . Прыстаўка выпушчана кампаніяй «» у верасні 1972 года ў Злучаных Штатах і праз год — за мяжой. «Odyssey» заключана ў чорна-бела-карычневы корпус, які падключаецца да тэлевізара. Разам з прыстаўкай выкарыстоўваюцца два . Прыстаўка здольна выводзіць на экран тры квадратныя кропкі, паводзіны якіх мяняюцца ў залежнасці ад устаноўленай гульні. Гульцы для стварэння візуальных эфектаў могуць размяшчаць на экране тэлевізара каляровыя пластыкавыя накладкі. У кожнай гульні адзін ці два гульцы кіруюць сваімі кропкамі з дапамогай сваіх кантролераў. У камплекце з «Odyssey» пастаўлялася розная атрыбутыка настольных гульняў, такая як ігральныя косці і папяровыя грошы. Асобна ад прыстаўкі пастаўлялася першая ў свеце камерцыйная гульня са .

Ідэя стварэння гульнявой прыстаўкі прыйшла да Бэра ў жніўні 1966 года. На працягу наступных трох гадоў ён разам з Білам Харысанам і Білам Рушам стварыў сем паслядоўных прататыпаў гульнявых сістэм. Сёмы прататып, вядомы як «Карычневая скрынка», быў паказаны некалькім вытворцам, перш чым у студзені 1971 года кампанія «Magnavox» пагадзілася на вытворчасць прыстаўкі. Пасля выпуску прыстаўкі праз свае дылерскія цэнтры «Magnavox» прадала  у першы каляндарны год і  — да моманту спынення выпуску прыстаўкі ў 1975. Прыстаўка спарадзіла серыю спецыялізаваных , а пасля іх і выпушчаную ў 1978 годзе «». Адна з 28 гульняў, створаных для гэтай сістэмы, — гульня ў пінг-понг — натхніла «Atari» на стварэнне паспяховай аркаднай гульні «Pong» 1972 года, якая, у сваю чаргу, стымулявала продажы «Odyssey». Патэнты Бэра і іншых распрацоўшчыкаў сістэмы і гульняў, у тым ліку і тое, што было названа суддзёй *«наватарскім патэнтам на відэагульнявое мастацтва»*, леглі ў аснову серыі судовых пазоваў, якія ахоплівалі 20 гадоў і прынеслі кампаніям «Sanders» і «Magnavox» больш за 100 млн даляраў ЗША. Выпуск «Odyssey» адзначыў пачатак першага пакалення відэагульнявых прыставак і стаў ранняй часткай уздыму індустрыі камерцыйных відэагульняў.

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
Катэгорыя:Гульнявыя прыстаўкі
Катэгорыя:Гісторыя камп’ютарных гульняў
Курт Леві

**Курт Леві** (; ,  — , ) — нямецка-бельгійскі жывапісец, графік, майстар мастацкай эмалі. У 1919-23 гадах вучыўся ў Школе Фолькванг у Эсэне і ў Берліне. На яго раннюю творчасць (пераважна, карціны на рэлігійныя тэмы) зрабіў уплыў позні экспрэсіянізм.

Леві атрымаў бельгійскае грамадзянства ў 1951 годзе. У 1955 годзе атрымаў заказ на вітражы і каўчэг Торы Новай сінагогі ў Эсэне.
Альфрэд Гузенбаўэр

**А́льфрэд Гузенба́ўэр** (; , Санкт-Пёльтэн) — аўстрыйскі палітычны дзеяч, федэральны канцлер Аўстрыі ў студзені 2007 — снежні 2008. Лідар Сацыял-дэмакратычнай партыі Аўстрыі ў 2000—2008 гг.
Ота Эндэр

**Ота Э́ндэр** (; , Альтах — , Брэгенц) — аўстрыйскі палітычны дзеяч, федэральны канцлер Аўстрыі ў 1930 — 1931.
Ігнац Зейпель

**Ігнац Зе́йпель** (; ,  — , Перніц) — аўстрыйскі палітычны дзеяч, федэральны канцлер Аўстрыі ў 1922 — 1924 і 1926 — 1929.
Рудольф Рамек

**Рудольф Ра́мек** (; , Цешын — , ) — аўстрыйскі палітычны дзеяч, федэральны канцлер Аўстрыі ў 1924—1926 гадах.
Карл Вогайн

**Карл Вогайн** (; , Вена — , Крэмс-ан-дэр-Донаў) — аўстрыйскі палітычны дзеяч, федэральны канцлер Аўстрыі ў верасні — снежні 1930. У 1921 і 1922 — 1933 гадах — ваенны міністр Аўстрыйскай рэспублікі. Віцэ-канцлер у 1929—1930 гадах. Зняты з пасады міністра абароны канцлерам Дольфусам, пасля Аншлюса ў 1938 годзе змешчаны пад варту (вызвалены па стане здароўя), у 1940 — 1943 гадах утрымліваўся пад наглядам у Судзетах, а пасля ў Цюрынгіі.
Эрнст Штрэерувіц

**Эрнст Штрэр Штрэерувіц** (; , Міс — , ) — аўстрыйскі палітычны дзеяч, федэральны канцлер Аўстрыі ў 1929 годзе.

Катэгорыя:Канцлеры Аўстрыі
Катэгорыя:Міністры замежных спраў Аўстрыі
Conops flavipes

**Conops flavipes** — від двухкрылых роду  з сямейства . Іх лічынкі — эндапаразіты чмялёў роду . Ён распаўсюджаны на большай частцы Еўропы.

Катэгорыя:Паразіты насякомых
Катэгорыя:Караткавусыя двухкрылыя
Катэгорыя:Жывёлы, апісаныя ў 1758 годзе
Gymnochiromyia flavella

**Gymnochiromyia flavella** — від двухкрылых сямейства . Сустракаецца ў Палеарктыцы.

Катэгорыя:Караткавусыя двухкрылыя
Argyra

**Argyra** — род мух сямейства . Назва «Argyra» паходзіць ад грэчаскага слова «срэбра».

## Віды 
*  Loew, 1861
*  Van Duzee, 1925
*  Loew, 1864
*  Johnson, 1904
*  (Wiedemann, 1824)
*  Van Duzee, 1925
*  (Meigen, 1824)
*  Van Duzee, 1925
*  Takagi, 1960
*  Loew, 1857
*  (Meigen, 1824)
*  Van Duzee, 1925
*  Negrobov, Barkalov & Selivanova, 2010
*  Van Duzee, 1925
*  Loew, 1861
*  Van Duzee, 1924
*  (Loew, 1861)
*  Van Duzee, 1930
*  Loew, 1857
*  Van Duzee, 1925
*  (Zetterstedt, 1838)
*  Gosseries, 1989
*  Van Duzee, 1925
*  Negrobov & Sato, 2009
*  Van Duzee, 1925
*  Negrobov, 1973
*  Harmston, 1951
*  (Parent, 1926)
*  Van Duzee, 1925
*  (Wiedemann, 1817)
*  Negrobov & Grichanov, 2006
*  Wang & Yang *in* Yang, Zhang, Wang & Zhu, 2011
*  Sato & Selivanova, 2012

Катэгорыя:Зелянушкі
Rhopalopterum

**Rhopalopterum** — род двухкрылых сямейства . У родзе апісана каля 10 відаў.

## Віды 
*  (Loew, 1863)
*  (Sabrosky, 1940)
*  (Loew, 1869)
*  (Aldrich, 1918)
*  (Becker, 1912)
*  (Sabrosky, 1940)
*  (Loew, 1863)
*  (Sabrosky, 1940)
*  (Macquart, 1851)
*  (Loew, 1863)

## Літаратура 
 * Ross H. Arnett (30 July 2000). American Insects: A Handbook of the Insects of America North of Mexico. CRC Press. ISBN 978-0-8493-0212-1

## Спасылкі 
* Diptera.info

Катэгорыя:Злакавыя мухі
Ляскоўскі

**Ляскоўскі** — беларускае прозвішча.

## Вядомыя носьбіты 
* Іосіф Тарасавіч Ляскоўскі — савецкі ваенны дзеяч.
* Станіслаў Ляскоўскі — адзін з удзельнікаў Паўстання 1863—1864 гадоў.
* Юліян Ляскоўскі — беларускі пісьменнік, публіцыст, журналіст.
Ярмолаў

**Ярмолаў** — прозвішча.

## Вядомыя носьбіты 
* Аляксей Пятровіч Ярмолаў (1777—1861) — рускі военачальнік, дзяржаўны дзеяч і дыпламат.
* Ігар Аляксеевіч Ярмолаў (нар. 1983) — беларускі палітычны зняволены, кіраўнік і выкладчык школы танцаў Dance Cafe.
Прудкоўскія могілкі (Гомель)

**Прудкоўскія могілкі** — могілкі ў Гомелі, размешчаныя ў жылым масіве Прудок і абмежаваныя 1-м завулкам Крупскай, праезднай часткай уздоўж вяслярскага канала, забудовай Гомельскай універсальнай базы і ўсходняй часткай 2-й Грамадзянскай вуліцы. Маюць статус закрытых, але дзейных — дазволены сваяцкія падзахаванні труной і урнай. Плошча складае каля 7 га.

## З гісторыі 
Заснаваныя ў даваенную пару — шэраг пахаванняў датуецца 1930-мі гадамі. Гарадская рытуальная служба перыядам заснавання называе 1920-я гг. Тым часам энцыклапедычныя звесткі адносяць пачатак дзейнасці могілак да 1946 г. Як адкрытыя дзейнічалі да 1970 г..
* Рыгор (Гірша) Цадзікавіч Ханін (1886—1963) — беларускі інжынер-будаўнік, аўтар і суаўтар многіх архітэктурных збудаванняў міжваеннага Гомеля.

## Галерэя 

Файл:Прудкоўскія могілкі, Бурае Балота, Гомель, 2022 год.jpg|Зялёны масіў могілак з боку Бурага Балота, 2022 г.
Файл:Прудкоўскія могілкі, Гомель, 2022 год (2).jpg|«Зеллем парасло…», 2022 г.

Катэгорыя:Могілкі паводле алфавіта
Катэгорыя:Могілкі Гомеля
Бад-Айблінг

**Бад-Айблінг** () — горад у Германіі, у зямлі Баварыя. Падпарадкаваны адміністрацыйнай акрузе Верхняя Баварыя. Уваходзіць у склад раёна Розенгайм. Насельніцтва —  чалавекі (на 31 снежня 2010 года). Займае плошчу 41,55 км². Афіцыйны код — 09 1 87 117.

Горад падзяляецца на 28 гарадскіх раёнаў.

## Вядомыя ўраджэнцы і жыхары 
* Юліян Вайгль, нямецкі футбаліст

Катэгорыя:Гарады Баварыі