open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Лін (гара)

**Гара Лін** (), таксама вядомая як гара Дунлін (东灵山), Ліншань або Дунліншань — гара ў Сішань, прадаўжэнне гор Тайхан. Размешчана ў раёне Ментаўгоў, Пекін, прыкладна за 120 км на захад ад цэнтра Пекіна. Вышыня — 2303 метры, з’яўляецца самым высокім пунктам Пекіна.

На гары адзначана больш за 100 відаў птушак, у тым ліку фазаны, ястрабы, арлы, галубы, зязюлі, совы, дзятлы, сініцы, жаўрукі, чаротаўкі, попаўзні, дразды і інш.

Катэгорыя:Горныя вяршыні Кітая
Катэгорыя:Славутасці Пекіна
Катэгорыя:Геаграфія Пекіна
Лін

**Лін**:
* Лін (Папа Рымскі)

## Прозвішча 
* Джэф Лін, англійскі мультыінструменталіст
* Дзмітрый Рыгоравіч Лін, беларускі вучоны ў галіне фізікі
* Дэвід Лін, брытанскі кінарэжысёр

## Тапонім 
* Лін (акруга, Тэхас)
* Лін (гара)
Endromis versicolora

**Endromis versicolora** — від матылькоў з сямейства .

## Апісанне 
Даўжыня пярэдняга крыла да 30-40 мм. Размах крылаў самак 65-75 мм, самцоў 30-60 мм. Самка значна буйней. Асноўны фон пярэдніх і задніх крылаў вохрава-карычневы з белымі плямамі і светлым напыленнем. Пярэднія крылы шырокія, чырванавата-жоўтага колеру са шматлікімі шэрымі і бурымі плямамі, а таксама папярочнымі звілістымі вузкімі перавязямі. У вяршыні пярэдніх крылаў ярка выяўленыя тры белых плямы трохкутнай формы, размешчаныя ступеніста. Заднія крылы круглявыя, шаравата-жоўтага колеру з бурымі плямамі на вяршыні і ўздоўж вонкавага краю. Заднія крылы таксама маюць вузкую звілістую цёмную перавязь у сярэдняй частцы. Верхні бок цела буры з доўгімі жаўтлява-шэрымі або аранжавымі валасінкамі, больш густымі на грудзях. Цела тоўстае, пакрыта доўгімі густымі валасінкамі.

## Размнажэнне 
Яйцы размяшчаюцца групамі. Маладыя вусені жывуць групамі, дарослыя — адзіночна. Вусені маладога ўзросту цёмна-бурыя, валасатыя. Калі іх патрывожыць, падымаюць пярэдні канец цела дагары. Вусені апошняга ўзросту голыя, зялёнага колеру, іх цела пакрыта шматлікімі дробнымі кропкамі і светлымі касымі палосамі па баках, з белай паласой на спіне. Дыхальцы белага колеру. Вусені шмат’ядныя, хоць асноўным кормам для іх служыць бяроза. У якасці кармавых раслін таксама адзначаны вольха, граб, ляшчына, ліпа і некаторыя іншыя драўняныя пароды ( і ).. Акукленне адбываецца з канца ліпеня да сярэдзіны жніўня. Зімуе кукалка.

## Распаўсюджанне 
Шырока распаўсюджаны ў Еўропе, Расіі, Сібіры, на Далёкім Усходзе, Амуры, Каўказе і ў Арменіі. Таксама арэал уключае Кітай, Прыамур’е і Прымор’е.

* *Endromis versicolora asiaeorientis* Warnecke
* *Endromis versicolora eichleri* Alberti

## Галерэя 

Файл:Endromis_versicolora_MHNT.CUT.2011.0.446._Male.Allier_(Hautes-Pyrénées).jpg|Самец
Файл:Endromis_versicolora_MHNT.CUT.2011.0.446._female.Allier_(Hautes-Pyrénées).jpg|Самка
Файл:Endromis_versicolora_-_caterpillar_01_(HS).jpg|Вусень

Катэгорыя:Насякомыя Еўразіі
Катэгорыя:Жывёлы, апісаныя ў 1758 годзе
Катэгорыя:Матылі
Чжоу Эньлай

**Чжоу Эньлай** (;  — ) — палітычны дзеяч Кітая, першы кіраўнік Дзяржсавета КНР з моманту ўтварэння КНР у 1949 годзе да сваёй смерці; нашчадак у 33-м калене заснавальніка неаканфуцыянства Чжоу Дуньі.

Вядомы дыпламат, спрыяў мірнаму суіснаванню з Захадам, адначасова спрабуючы не разрываць адносін з Савецкім Саюзам. Яго далікатная палітыка і прынцыповасць у працы забяспечыла яму захаванне пасады прэм’ера ў гады «культурнай рэвалюцыі», а дыпламатычнасць і высокая працаздольнасць набылі народную славу.

Катэгорыя:Палітыкі Кітая
Катэгорыя:Міністры замежных спраў Кітая
Катэгорыя:Рэвалюцыянеры Кітая
Катэгорыя:Культурная рэвалюцыя ў Кітаі
Катэгорыя:Памерлі ад раку
Стракатка лугавая

**Стракатка лугавая** (*Zygaena filipendulae*) — від матылькоў сямейства .

## Апісанне 
Актыўны днём. Відавая назва *filipendulae* перакладаецца як «спірэевая», хоць вусені гэтага віду харчуюцца толькі раслінамі сямейства бабовых. Гемалімфа молі змяшчае цыянагенныя гліказіды, у прыватнасці  і  , якія насякомая атрымлівае з харчовых раслін і якія абараняюць яго ад драпежнікаў.

## Арэал 
Распаўсюджаны ў Еўропе і Заходняй Сібіры.

## Значэнне 
*Zygaena filipendulae* з'яўляецца важным апыляльнікам  на  каля Дубліна, Ірландыя.

Сярод паразітоідных наезнікаў, якія развіваюцца ў вусенях,  (),  і  (),  і  sp. (),  () і  () .

У пачатку XXI стагоддзя імкліва пашырае арэал у паўночных раёнах Еўропы.

## Ахова 
Ахоўваецца рэгіянальна ў Расійскай Федэрацыі, уключаны ў Чырвоныя кнігі Мардовіі і горада Масквы.

## Крыніцы 
## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Насякомыя Еўразіі
Катэгорыя:Стракаткі
Уладзімір Паўлавіч Рэйслер

**Уладзімір Паўлавіч Рэйслер** ( — ) — дваранін, правадзейны стацкі саветнік (1904), начальнік Палескай чыгункі (1901).

## Біяграфія 
Уладзімір Паўлавіч Рэйслер нарадзіўся ў 1856 годзе ў сям’і надворнага саветніка Паўла Іванавіча Рэйслера і Юліі Самуілаўны Рэйслер. Паводле ўспамінаў яго ўнука, Міхаіла Германа: «*Уладзімір Паўлавіч Рэйслер (можа, некалі і „фон Рэйслер“) быў родам з дробнага служылага остзейскага дваранства, якое, здаецца, яшчэ ў пачатку XIX стагоддзя натуралізавалася ў Пецярбургу*».

У 1881 годзе скончыў Санкт-Пецярбургскі інстытут. У 1883 годзе паступіў на службу і быў узведзены ў першы класны . 10 жніўня 1901 года Уладзімір Паўлавіч Рэйслер заступіў на пасаду начальніка Палескіх чыгунак. У 1904 годзе быў узведзены ў чын правадзейнага стацкага саветніка.

У гады вайны Уладзімір Паўлавіч Рэйслер служыў начальнікам Маскоўска-Курскай, Ніжагародскай і Мурамскай чыгунак, затым быў прызначаны памочнікам начальніка Упраўлення чыгунак, а ў сакавіку 1917 года — намеснікам начальніка гэтага Упраўлення. У верасні 1917 года ён стаў начальнікам адміністрацыйнага ўпраўлення чыгунак і членам Савета міністра шляхоў зносін. Пасля Кастрычніцкай рэвалюцыі, ужо ў снежні 1917 года, загадам наркама  ён быў вызвалены ад пасады «*за нежаданне несці службовыя абавязкі і ўступіць у зносіны са службовымі асобамі, якія прызначаюцца Саветам Народных Камісараў, што пазбаўляе магчымасці наладзіць правільную працу ў наркамаце*». Аднак з прыходам у наркамат Фелікса Дзяржынскага ў 1921 годзе на працу зноў былі вернуты прафесіяналы з «*былых*», у тым ліку і Уладзімір Паўлавіч, які быў прызначаны начальнікам Петраградскай акругі шляхоў зносін.

Памёр Уладзімір Паўлавіч Рэйслер у 1930 годзе.

## Асабістае жыццё 
У 1882 годзе ажаніўся з Юліяй Сцяпанаўнай (1866—1941). У іх было васьмёра дзяцей: Вольга (нар. 1884), Юлія (нар. 1886), Барыс (нар. 1887), Георгій (нар. 1889), Марыя (нар. 1892), Глеб (нар. 1895), Аляксандр (нар. 1896), Людміла (нар. 1904).

Юлія Сцяпанаўна разам з дочкамі Вольгай, Юліяй і Марыяй загінулі ў блакаду, Глеб загінуў на вайне, Георгій памёр у 1965 годзе ў Нью-Ёрку.

Аляксандр Уладзіміравіч Рэйслер быў інжынерам і пісьменнікам, удзельнічаў у літаратурным кружку «*Бадлераўская акадэмія*» і быў расстраляны ў 1937 годзе.

Людміла Уладзіміраўна Рэйслер з 1930 па 1936 год была жонкай савецкага пісьменніка, драматурга і кінасцэнарыста . У 1933 годзе ў іх нарадзіўся сын Міхаіл, які пазней стаў вядомым мастацтвазнаўцам і літаратарам.

## Зноскі 
## Літаратура 
* 
* 
* 

Катэгорыя:Інжынеры шляхоў зносін
Катэгорыя:Правадзейныя стацкія саветнікі
Мэры Куант

**Мэры Куант** (; , Блэкхіт — , Сурэй) — брытанскі дызайнер, мадэльер адзення. Стваральніца міні-спадніц.

## Біяграфія 
Нарадзілася 11 лютага 1930 года ў валійскай сям’і ў Лондане, скончыла мастацкі каледж Голдсміта ().

У лістападзе 1955 года разам з будучым мужам, Аляксандрам Планкетам Грынам, і сябрам, Арчы Мак-Нэйрам, адкрыла ў Чэлсі буцік «Базар» (), дзе прадставіла стыль адзення, які адпавядае моладзевай вулічнай модзе 1960-х. Тым часам робіцца папулярнай ідэя фемінізму: жаноцкасць у класічным разуменні выходзіць з моды (у тым ліку і так званыя «пышныя формы»). Узамен прыходзіць мода на доўгія худыя ногі, і на фоне гэтага Мэры Куант кароціць спадніцу. Прыдумляе вобразы «Лаліта» і «Школьніца». Непрактычныя маленькія сумачкі замяняе на заплечнікі з доўгімі рамянямі. Менавіта з яе падачы ў моду ўваходзяць топ, аблягаючыя рознакаляровыя штаны, замшавае адзенне, туфлі на платформах, простыя кароткія стрыжкі і яркая касметыка.

Акрамя таго, Мэры Куант прыпісваюць стварэнне хуліганскага іміджу The Rolling Stones, якія зрабіліся як бы антыподам чысценькіх і прычэсаных The Beatles. Адна з першых пачала выкарыстоўваць новыя сінтэтычныя матэрыялы.

У 1962 годзе Куант стварыла калекцыю з міні-спадніцамі, а да 1966 года працавала з шаснаццаццю рознымі фірмамі. У тым жа годзе атрымала Ордэн Брытанскай імперыі.

У 1970—1980-х Куант працавала над лініямі касметыкі і тавараў для дома.

У 1988 годзе распрацавала ўнутраны дызайн аўтамабіля «Міні».

Катэгорыя:Мадэльеры Вялікабрытаніі
Другая ліга чэмпіянату Беларусі па футболе 2023

**Другая ліга чэмпіянату Беларусі па футболе 2023** (33-і чэмпіянат Рэспублікі Беларусь па футболе ў Другой лізе) — трэці па рангу дывізіён (пасля Вышэйшай і Першай ліг) па футболе сярод беларускіх каманд 2023 года.

## Рэгламент сезона 
АБФФ вырашыла захаваць фармат Другой лігі, які ўжываўся ў двух папярэдніх сезонах, калі спачатку каля 80 клубаў спаборнічалі на рэгіянальным этапе, з іх выяўляліся 16 найлепшых, якія выходзілі ў плэй-оф і змагаліся за прызавыя месцы. У снежні 2022 года клубам былі разасланы розныя праекты правядзення плэй-оф. 5 студзеня 2023 года на нарадзе клубаў былі абмеркаваны пытанні будучага чэмпіянату, у тым ліку выбраны праект правядзення плэф-оф, які прадугледжваў падзел 16 каманд на чатыры групы па чатыры ўдзельнікі, якія згуляюць кожны з кожным, і выхад з кожнай групы дзвюх найлепшых каманд, якія працягнуць далейшую барацьбу на выбыванне.

29 сакавіка 2023 года стаў вядомы папярэдні склад удзельнікаў новага сезона. 6 красавіка адбылася жараб’ёўка Другой лігі, дзе была названа агульная колькасць у 95 каманд. У параўнанні з заяўленым раней папярэднім складам дадаўся шэраг клубаў у Брэсцкай і Магілёўскай абласцях, аднак зняўся віцебскі «Вялес-2020». 18 красавіка стала вядома, што з турніру здымаецца рэчыцкая ДЮСШ-2, але дадаецца крычаўскі «Сож». Пазней рэчыцкая ДЮСШ-2 усё ж пацвердзіла ўдзел у турніры, але знялася клічаўская «Ольса».

## Першы этап 
### Брэсцкая вобласць 
#### Захад 
#### Усход 
#### Фінальны этап 
#### Матчы за 5—20 месцы 
*Згодна з рэгламентам, пераможца вызначаецца па выніку двух матчаў.*

### Віцебская вобласць 
### Гомельская вобласць 
### Гродзенская вобласць 
#### Захад 
#### Усход 
#### Фінальны этап 
#### Матчы за 7—14 месцы 
*Згодна з рэгламентам, пераможца вызначаецца па выніку двух матчаў.*

### Магілёўская вобласць 
#### Захад 
#### Усход 
#### Фінальны этап 
*Згодна з рэгламентам, у паўфіналах пераможца вызначаецца па выніку двух матчаў, у фінале і матчы за 3-е месца — па адной сустрэчы.*

#### Матчы за 5—16 месцы 
*Згодна з рэгламентам, пераможца вызначаецца па выніку аднаго матча.*

### Мінская вобласць 
#### Поўдзень 
#### Поўнач 
#### Фінальны этап 
#### Матчы за 7—16 месцы 
*Згодна з рэгламентам, пераможца вызначаецца па выніку двух матчаў.*

### Мінск 
## Фінальны этап 
### Група 1 
### Група 2 
### Група 3 
### Група 4 
### Чвэрцьфіналы 
Жараб’ёўка чвэрцьфіналаў адбылася 16 кастрычніка 2023 года.

Першыя матчы прайшлі 21 кастрычніка, матчы ў адказ — 28 і 29 кастрычніка.

### Паўфіналы і матчы за 5—8 месцы 
Жараб’ёўка паўфіналаў і матчаў за 5—8 месцы адбылася 30 кастрычніка 2023 года.

Першыя матчы прайшлі 4—5 лістапада, матчы ў адказ — 12 лістапада.

### Матчы за 1, 3, 5, 7 месцы 
Уладальнікі 1, 3, 5 і 7 месцаў вызначаліся па выніках аднаго матча. Матчы за 3, 5, 7 месцы прайшлі 18 лістапада, фінальны матч за 1 месца — 19 лістапада.

## Статыстыка ігракоў 
### Бамбардзіры 
Крыніца: football.by

## Крыніцы 
## Спасылкі 
* 
* 

2023
Катэгорыя:Спорт у Беларусі ў 2023 годзе
Катэгорыя:2023 год у футболе
Лінься

**Лінься** — гарадскі павет Лінься-Хуэйскай аўтаномнай акругі правінцыі Ганьсу (КНР), месца размяшчэння ўладаў аўтаномнай акругі. Назва азначае «перад ракой Дасяхэ». Лінься размешчаны ва ўрадлівай даліне ракі Дася, правага прытоку ракі Хуанхэ. Абапал даліна абмежаваная абрывамі лёсавага плато.

Катэгорыя:Гарады правінцыі Ганьсу
Калачэнне (тэкстыль)

]]
**Калачэнне** — таўчэнне ільняной або баваўнянай тканіны для атрымання роўнай бліскучай паверхні.

## Працэс 
Калачэнне было метадам апрэтуры тэкстылю для атрымання эстэтычнага аздаблення, г. зн. бляску на баваўняных або ільняных тканінах, чаго дабіваліся ўздзеяннем малаткоў. Малаткі хутка апускаліся і падымаліся на тканіны, ад чаго тыя набывалі бліскучы і ўпітвальны эфект, што было ідэальным для ільняных кухонных рушнікоў.

## Гісторыя 
У Ірландыі калачэнне было ўпершыню прадстаўлена Гамільтанам Максвелам у 1725 годзе. Калачэнне з’яўляецца часткай аздаблення ільнянога палатна. Удар малатком уцягвае пляценне і надае тканіне гладкасць на дотык. Працэс быў паступова адменены, выціснуты . Абодва гэтыя працэсы яднае сцісканне; аднак пры каляндраванні аздабленне не застаецца на ўвесь тэрмін службы тканіны. Гэта адрознівае яго ад калачэння.

### Калацільныя млыны 
Кампанія «William Clark and Sons», якая базуецца ў Аперлендсе ў Паўночнай Ірландыі, з’яўляецца апошняй камерцыйнай фабрыкай па вытворчасці калацільных млыноў у свеце. Яна працуе на адным месцы з 1736 года.

Катэгорыя:Тэкстыльная прамысловасць
Катэгорыя:Тэкстыль
Чжан Цзыі

**Чжан Цзыі** (нар. , , Кітай) — кітайская актрыса. Набыла вядомасць дзякуючы галоўнай ролі ў фільме рэжысёра Чжан Імоу «Дарога дадому» (1999). У цяперашні час нараўне з Чжао Вэй, Чжоу Сюнь і Сюй Цзінлэй уваходзіць у чацвёрку найбольш папулярных актрыс Кітая новага часу. Часопіс Time назваў Чжан Цзыі «кітайскім падарункам Галівуду», а People двойчы ўключаў актрысу ў спіс пяцідзесяці найпрыгажэйшых людзей планеты.

У 19 гадоў Чжан Цзыі атрымала ролю ў сусветна вядомага рэжысёра Чжан Імоу ў фільме «Дарога дадому» (1999), які быў удастоены Сярэбранага мядзведзя на Берлінскім кінафестывалі 2000 года і зрабіў актрысу вядомай у Кітаі. Пасля здымак у фільме «Тыгр, які крадзецца, цмок, які стаіўся» (2000) Энга Лі Чжан стала актрысай сусветнага маштабу.

Першай працай Чжан Цзыі ў амерыканскім кіно стаў фільм «Гадзіна пік 2», прычым у гэты час актрыса не валодала англійскай мовай, і Джэкі Чану даводзілася выступаць у ролі перакладчыка. З таго часу яна пачала старанна вывучаць англійскую, займаючыся па пяць гадзін у дзень, і авалодала ім на добрым узроўні.

У 2006 годзе Чжан Цзыі была ў складзе журы асноўнага конкурсу 59-га Канскага кінафестывалю, а праз тры гады была сябрам журы ў конкурсе кароткаметражных фільмаў на 62-м фестывалі.

Катэгорыя:Актрысы Кітая
Катэгорыя:Актрысы XX стагоддзя
Катэгорыя:Актрысы XXI стагоддзя
Катэгорыя:Лаўрэаты прэміі «Незалежны дух»
Хуэй

**Хуэй**, *лаахуэйхуэй* (саманазва), *хуэй-цзу*, *хуэймінь* (усе 3 этнонімы кітайскія — «мусульмане») — народ у Кітаі. Жывуць пераважна ў Нінся-Хуэйскім аўтаномным раёне, а таксама па ўсёй краіне больш альбо менш кампактнымі групамі. Колькасць — 7,6 млн чалавек. Адносяцца да паўночнаазіяцкай расы вялікай мангалоіднай расы. Гавораць на розных дыялектах кітайскай мовы, карыстаюцца кітайскай іерагліфічнай пісьменнасцю, у багаслужэннях — таксама арабскай пісьменнасцю. Хуэй — мусульмане-суніты. Да сярэдзіны XX стагоддзя тэрмінам «хуэй» абазначалі звычайна ўсё мусульманскае насельніцтва Кітая, незалежна ад этнічнай прыналежнасці.

Тры асноўныя этнаграфічныя групы хуэй: паўночная, паўднёва-заходняя (юньнаньская-сычуанская) і паўднёва-ўсходняя (гуандунская). Самай старажытнай лічыцца паўднёва-ўсходняя, у яе фарміраванні ўдзельнічалі арабскія пасяленцы і мясцовае ханьска-тайскае насельніцтва. Паўднёва-заходняя група сфармавалася ў выніку пранікнення (магчыма, з Ірана, Бірмы і Індыі) ісламу, прынятага рознымі народамі паўднёва-заходняга Кітая. Найбольшыя спрэчкі выклікае этнагенез паўночнай групы, у якасці субстрату называюць уйгураў, тагонаў, маньчжурскія групы.

## Крыніцы 
## Літаратура 
* Народы мира, «Советская энциклопедия», М., 1988.

## Спасылкі 
Катэгорыя:Народы Кітая
Катэгорыя:Іслам у Кітаі
Сезон 2021 ЖФК Віцебск

У 2021 годзе жаночы футбольны клуб «Віцебск» прымаў удзел у двух афіцыйных турнірах на рэспубліканскім узроўні:
* Чэмпіянат Беларусі 2021 (7 месца),
* Кубак Беларусі 2021 (чвэрцьфінал),

## Склад каманды 
## Спасылкі 
* Жаночы Кубак Беларусі 2021 — Чвэрцьфінал 
* FC VITEBSK
* Женский чемпионат Беларуси-2021. «Минск» — «Витебск» — 16:0 
* Жаночы Чэмпіянат Беларусі 2021 25-ы тур Віцебск — Дынама-БДУФК
2021
Віцебск
Катэгорыя:2021 год у Віцебску
Сезон 2022 ЖФК Віцебск

У 2022 годзе жаночы футбольны клуб «Віцебск» прымаў удзел у двух афіцыйных турнірах на рэспубліканскім узроўні:
* Чэмпіянат Беларусі 2022 (5 месца),
* Кубак Беларусі 2022 (чвэрцьфінал),

## Склад каманды 
## Спасылкі 
* Жаночы Кубак Беларусі 2022 1/4 ФіналуДынама-БДУФК — Віцебск
* FC VITEBSK

2022
Віцебск
Катэгорыя:2022 год у Віцебску
Даніла Чаплінскі

.]]
**Данііл Чаплінскі** , **Даніла Чаплінскі**, **Даніэль Чаплінскі** (; Брацлаўшчына) — літоўска-беларуска-польскі шляхціц, вайсковец, ураднік Рэчы Паспалітай і Князства Літоўскага. Падстароста Чыгірынскі ( 1646 ), ротмістр, кіруючы Аляксандра Канецпольскага на Украіне . Асабісты вораг Багдана Хмяльніцкага.
Алена Чаплінская

**Матрона Хмяльніцкая** (, вядома як **Алена Чаплінская**, &nbsp;— 1651)&nbsp;адна з самых цікавых кабетаў у гісторыі Украіны. Па статусе яна была прадстаўніцай шляхты. Таксама вядома, што Матрона была жонкай двух выдатных людзей — Данііла Чапліцкага (Чаплінскага) і Багдана Хмяльніцкага. Пры хрышчэнні яна здабыла новае імя — Матрона.
Хайфаўскі ўніверсітэт

**Хайфаўскі ўніверсітэт** (, ) — ізраільская дзяржаўная вышэйшая навучальная ўстанова са статусам універсітэта, якая знаходзіцца ў горадзе Хайфа на гары Кармель. 

Заснаваны ў 1963 годзе, універсітэт атрымаў поўную акадэмічную акрэдытацыю ў 1972 годзе, стаўшы шостай акадэмічнай вышэйшай навучальнай установай і чацвёртым універсітэтам Ізраіля. Універсітэт мае самую вялікую ўніверсітэцкую бібліятэку ў Ізраілі. Сярод ізраільскіх вышэйшых навучальных устаноў універсітэт мае самы вялікі працэнт (больш 40%) арабскіх студэнтаў.

## Спасылкі 
* Афіцыйная інтэрнэт-старонка ўніверсітэта 

Катэгорыя:Універсітэты Ізраіля
Катэгорыя:Хайфа
Блех

, *Бяленне на траве*, палатно, алей, 1882 годю]]

**Блех** — месца, дзе адбельвалі бялізну.

Звычайна луг каля рэк, на паўднёвым схіле з падвышанай інтэнсіўнасцю сонечнага святла. Льняныя або канапляныя тканіны — лепш за ўсё ў маі-чэрвені — рассцілалі на траве, каб высахлі дабяла на сонцы. Каб паскорыць адбельванне, тканіну аблівалі вадой. Гэты занятак называўся бяленнем. Пазней блехам называлі месца, дзе размяшчалі бялільні (палатна або воску) і , пральні, лугавальныя або фарбавальныя майстэрні. Гэтыя майстэрні патрабавалі значнай колькасці вады і гідраэнергіі, таму размяшчаліся каля рэк.

## Гл. таксама 
* Мачулішча

## Крыніцы 
Катэгорыя:Рамёствы
Катэгорыя:Тэкстыльная прамысловасць
Poacynum

**Poacynum** — род раслін сямейства , распаўсюджаны ў Еўразіі.

## Батанічнае апісанне 
Шматгадовыя травы, паўкусты або кусты. Лісце супраціўнае.

Суквецце — верхавінкавы манахазій. Вяночак цыліндрычна-званочкавы, амаль да паловы 5-надрэзаны. Нектарнікі зрошчаныя. Тычынак 5; тычынкавыя ніткі свабодныя. Насенне з пучком тонкіх доўгіх валасінак.

## Віды 
Род уключае 12 відаў:

* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Літаратура 
* Победимова Е. Г. Род Кендырь — Trachomitum // Флора европейской части СССР = Flora partis europaeae URSS : в 11 т. / отв. ред. Ан. А. Фёдоров. — Л. : Наука, 1978. — Т. 3 : [Покрытосеменные] : Двудольные : [Жимолостные — Лобелиевые] / ред. тома Ю. Л. Меницкий. — С. 48—50. — 259 с. — 4350 экз.
* 

Катэгорыя:Флора Еўразіі
Катэгорыя:Кутровыя
Бяленне

**Бяленне** — адзін з найстарэйшых метадаў  тэкстыльных вырабаў. Здаўна ўжываецца ў Еўропе для адбельвання тканін на аснове лёну і бавоўны.

## Апісанне 
Бялізну раскладвалі на траве на больш за сем дзён пасля кіпячэння з попелам і паласкання. Атмасферны кісларод атмасферы і кісларод, які выходзіць з травы, забяспечваюць адбельвальнае дзеянне. Тканіна бялее з кожным днём, пакуль не набудзе поўную беласць. Гэта быў павольны працэс, але больш бяспечны для падвергнутага матэрыялу. Хімічнае адбельванне можа пашкодзіць тканіну, але бяленне амаль не ўплывае на трываласць тканіны.

## Блех 
Блех — луг або поплаў, дзе беляць палатно. У некаторых краінах, дзе вытворчасць палатна набывала прамысловыя маштабы, былі адмысловыя адкрытыя пляцоўкі для раскладвання тканіны. Звычайна іх размяшчалі каля воднага патоку, якім карысталіся бялярні. Блехі былі звычайнай з’явай у  і ваколіцах .

## Хімічнае адбельванне 
З адкрыццём хлору ў канцы XVIII стагоддзя хімічнае адбельванне замясціла бяленне, бо было больш хуткім і магло праводзіцца ў памяшканні.

### Хімія працэсу 
Менавіта  субстрата робяць яго здольным паглынаць бачнае святло. Паглынанне святла робіць тканіну жаўтлявай. Адбельванне кіслародам выдаляе  ўчасткі і робіць тканіны бялейшымі. Кісларод — разбуральны адбельвальнік. Яго  заснавана на «разбурэнні фенольных груп і двайных сувязей вуглярод-вуглярод». Асноўнай крыніцай хімічнага адбельвання з’яўляецца  (), які змяшчае адзінарную сувязь, (-O-O-). Калі сувязь разрываецца, утвараецца вельмі актыўны кісларод, які з’яўляецца актыўным агентам адбельвальніка. Каля шасцідзесяці працэнтаў пераксіду вадароду ў свеце выкарыстоўваецца для хімічнага адбельвання тэкстылю і драўнянай масы.

Катэгорыя:Тэкстыльная прамысловасць
Ло Жунхуань

**Ло Жунхуань** ( — ) — кітайскі ваенны дзеяч, маршал НВАК.

## Біяграфія 
Нарадзіўся ў вёсцы павета Хэншань (цяпер гэтае месца знаходзіцца на тэрыторыі павета Хэндун) правінцыі Хунань. У 1927 годзе ўступіў у камсамол, а затым, у тым жа годзе, у Камуністычную партыю Кітая, удзельнічаў у арганізаваным Маа Цзэдунам паўстанні восеньскага ўраджаю. У 1930 годзе стаў паліткамісарам 4-га корпуса Чырвонай арміі. Удзельнічаў у Вялікім паходзе.

У гады вайны з Японіяй быў начальнікам палітаддзела 115-га палка 8-й арміі.

Калі ў 1945 годзе аднавілася грамадзянская вайна, Ло Жуньхуан стаў паліткамісарам Паўночна-Усходняй народна-вызваленчай арміі, адыграўшы вялікую ролю ў выгнанні гаміньданаўцаў з Маньчжурыі.

З 1945 года член ЦК КПК, у 1956 г. член Палітбюро ЦК КПК. У 1955 годзе яму было прысвоена званне маршала НВАК.

Катэгорыя:Военачальнікі Кітая
Джыл Айрленд

**Джыл Дораці Айрленд** (; , Лондан — , ) — англійская і амерыканская актрыса.

## Кар’ера 
Джыл Айрленд нарадзілася ў сям’і вінароба. Сваю кар’еру пачала падлеткам, у сярэдзіне 1950-х гадоў. Яе дэбютам стала маленькая роля ў фільме «О… Разалінда!!» з Майклам Рэдгрэйвам. Далей былі ролі ў фільмах «Сайман і Лаура» (1955) і «Трое ў лодцы, не лічачы сабакі» (1956).

Пасля пераезду ў Галівуд Айрленд пачала здымацца ў серыялах. У 1964—1967 гадах яна знялася ў 5 эпізодах серыяла «Чалавек з А. Н. К. Л.».

У канцы 1970-х гадоў Айрленд працавала супрадзюсарам некаторых кінафільмаў. Таксама ў 1977 годзе яна запісала альбом «Прывітанне і Бывай».

## Асабістае жыццё 
У 1957 годзе Айрленд выйшла замуж за акцёра Дэвіда Мак-Калума. У гэтым шлюбе ў іх было тры сыны — Пол, Валентайн і іх прыёмны сын Джэйсан Мак-Калум, які памёр ад перадазіроўкі лекаў у 1989 годзе. Мак-Калум і Айрленд развяліся ў 1967 годзе.

У 1968 годзе Айрленд стала жонкай Чарлза Бронсана. Пазнаёміліся яны некалькімі гадамі раней, калі Бронсан і Мак-Калум разам здымаліся ў фільме «Вялікія ўцёкі». У пары было дзве дачкі: родная Зулейка і прыёмная Катрына. Разам пара заставалася да самай смерці Джыл у 1990 годзе.

Катэгорыя:Актрысы ЗША
Катэгорыя:Актрысы Вялікабрытаніі
Катэгорыя:Актрысы XX стагоддзя
Катэгорыя:Галівудская алея славы
Катэгорыя:Памерлі ад раку малочнай залозы
Катэгорыя:Актрысы тэлебачання ЗША
Катэгорыя:Актрысы тэлебачання Вялікабрытаніі
2024 год у гісторыі тэлебачання

**2024** год быў адзначаны шэрагам падзей у тэлебачанні.

## Падзеі 
## Узнагароды 
* 7 студзеня ― 81-я цырымонія ўручэння ўзнагарод прэміі «Залаты глобус»
* 14 студзеня ― 29-я цырымонія ўручэння ўзнагарод прэміі «Выбар крытыкаў»
* 15 студзеня ― 75-я цырымонія ўручэння прайм-таймавай прэміі «Эмі»
* 4 лютага ― 51-я цырымонія ўручэння ўзнагарод прэміі «Сатурн»
* 24 лютага ― 30-я цырымонія ўручэння прэміі Гільдыі кінаакцёраў ЗША
* 3 сакавіка ― 28-я цырымонія ўручэння ўзнагарод прэміі «Спадарожнік»
* 15 верасня ― 76-я цырымонія ўручэння прайм-таймавай прэміі «Эмі»

## З’явіліся 
### Тэлевізійныя праграмы 
### Тэлевізійныя каналы 
### Серыялы 
* 26 студзеня ― Уладары паветра
* 27 лютага ― Сёгун
* 11 красавіка — «Фоллаут».

## Нарадзіліся 
### Беларусь 
## Памерлі 
### Беларусь 
## Спасылкі
Тэлебачанне
Катэгорыя:Гады ў тэлебачанні
Лінь Бяа

**Лінь Бяа** (;  — ) — кітайскі палітычны дзеяч, маршал КНР, які лічыўся правай рукой і спадчыннікам Маа Цзэдуна да самай смерці ў загадкавай авіякатастрофе ў небе над Манголіяй. Пасмяротна быў аб’яўлены здраднікам і выкраслены са спісаў Камуністычнай партыі Кітая.

Катэгорыя:Мааізм
Катэгорыя:Культурная рэвалюцыя ў Кітаі
Катэгорыя:Палітыкі Кітая
Катэгорыя:Военачальнікі Кітая
Катэгорыя:Міністры Кітая
Катэгорыя:Удзельнікі япона-кітайскай вайны (1937—1945)
Катэгорыя:Загінулі ў авіякатастрофах
Сезон 2016 ЖФК Мінск

У 2016 годзе жаночы футбольны клуб «Мінск» прымаў удзел у трох афіцыйных турнірах на рэспубліканскім узроўні:
* Чэмпіянат Беларусі 2016 (1 месца),
* Кубак Беларусі 2016 (уладальнік),
* Суперкубак Беларусі 2016 (уладальнк).

## Склад каманды 
## Спасылкі 
* FK MINSK
2016
Мінск
Катэгорыя:2016 год у Мінску
Катэгорыя:Чэмпіёнскія сезоны паводле жаночых футбольных клубаў Беларусі
Злыдні (мультфільм)

«**Злыдні**» — расійска-ўкраінскі анімацыйны фільм 2005 года рэжысёра  паводле гуцульскай народнай казкі, зроблены ў пластылінавай тэхніцы. Уваходзіць у цыкл «''*», які складаецца з 87 анімацыйных фільмаў, кожны з якіх прадстаўляе пэўную нацыянальную народную казку.

## Сюжэт 
У Карпатах жыве сям’я — Пятро ды Марычка. У іх ёсць дзеці, а таксама багатая гаспадарка, у якой і жывёла, і гарод. Пётр і яго жонка — людзі працавітыя, і суседзі моцна зайздросцяць іх дастатку. Але аднойчы гаспадарка Пятра і Марычкі пачала развальвацца і, як высветлілася, ва ўсім вінаватыя злыдні, якія пасяліліся ў іх доме.

Пётр вырашае вывесці іх з хаты: ён выманьвае іх ігрой на дудзе і пакідае ў глыбокай яміне. Але ноччу злыдні выбіраюцца з ямы. На наступны дзень сям’я аднаўляе гаспадарку. Марычка ідзе ў лес па грыбы, каб наляпіць з іх клёцак на абед. Яна знаходзіць велізарны грыб і прыносіць яго дадому, але аказваецца, што гэта быў зусім не грыб, але тыя ж злыдні. З-за іх зноў разбураецца гаспадарка Пятра і Марычкі. Пётр у другі раз бярэцца за дуду і заманьвае іх у глыбокае возера. У возеры злыдні прымаюць аблічча рыбіны. На наступны дзень дзеці Пятра і Марычкі ідуць на рыбалку, ловяць злыдняў і ў выглядзе вялізнай рыбіны прыносяць іх дадому. Цяпер гаспадарка цалкам разбурана, і Пётр у роспачы вырашае абмяняць дуду на бутэльку гарэлкі. Злыдні цікавяцца, што гэта, і хочуць паспрабаваць. Яны залазяць у бутэльку, і Марычка закрывае бутэльку коркам, а Пятро адносіць яе ў дальняе балота.

Гаспадарка Пятра і Марычкі становіцца яшчэ лепшай, чым была, і зайздрослівыя суседзі вырашаюць вярнуць ім злыдняў. Яны адпраўляюцца на балота і дастаюць бутэльку. Выпусціўшы злыдняў на волю, яны падбухторваюць іх ісці да Пятра і Марычкі. Але злыдні вырашаюць застацца ў сваіх выратавальнікаў.

## Ролі агучвалі 
*  — *Пятро, злыдні, суседзі*
* Ірма Вітоўская — *Марычка і дзеці*
* Яўген Шах — *Апавядальнік*

## Спасылкі 
* 
* Злыдні на сайце «*КиноПоиск''» 

Катэгорыя:Кароткаметражныя мультфільмы
Катэгорыя:Кароткаметражныя фільмы Расіі
Катэгорыя:Кароткаметражныя фільмы Украіны
Катэгорыя:Пластылінавыя мультфільмы
Катэгорыя:Мультфільмы Расіі
Катэгорыя:Мультфільмы Украіны
Катэгорыя:Мультфільмы 2005 года
Катэгорыя:Фільмы Расіі 2005 года
Катэгорыя:Фільмы Украіны 2005 года
Катэгорыя:Фільмы на рускай мове
Катэгорыя:Фільмы на ўкраінскай мове
Пажар у бальніцы Чанфэн (2023)

18 красавіка 2023 года ў 04:57 ва ўсходнім крыле стацыянарнага аддзялення бальніцы Чанфэн (Пекін, Кітай) успыхнуў пажар. Людзі шукалі паратунку, седзячы на кандыцыянерах і саскокваючы з прасцінаў, якія звісалі з вокнаў. Да бальніцы накіравалі адразу некалькі пажарных падраздзяленняў, у тым ліку пажарна-выратавальны атрад раёна Фэнтай, дэпартамент грамадскай бяспекі, санітарная служба і ўпраўленне па надзвычайных сітуацыях. У 05:33, калі агонь ліквідавалі, было налічана не менш за 29 чалавек загінулымі. Семдзесят адзін пацыент з Чанфэн пераведзены ў іншую медустанову. 

Папярэдняе расследаванне паказвае на тое, што пажар узнік у выніку рамонтных работ. Хутка сілавікі затрымалі 12 чалавек, у тым ліку дырэктара бальніцы і яго намесніка, а таксама кіраўніка фірмы, якая праводзіла рамонт. Сваякі пацыентаў скардзіліся на затрымкі сувязі, кажучы, што яны даведаліся пра пажар толькі са СМІ і што ім спатрэбілася шмат гадзін, каб даведацца, ці выжылі іх родныя.

Катэгорыя:2023 год у Кітаі
Катэгорыя:Красавік 2023 года
Катэгорыя:Падзеі 18 красавіка
Катэгорыя:Пажары 2023 года
Huawei

**Huawei Technologies Co., Ltd.** — кітайская транснацыянальная карпарацыя са штаб-кватэрай у Шэньчжэні, правінцыя Гуандун. Huawei распрацоўвае і прадае тэлекамунікацыйнае абсталяванне, бытавую электроніку і сонечныя батарэі.

Карпарацыя была заснавана ў 1987 годзе Жэнем Чжэнфэем, былым афіцэрам Народна-вызваленчай арміі (НВАК). Першапачаткова Huawei засяроджвалася на вытворчасці тэлефонных камутатараў, пазней пашырыла свой бізнес і займаецца стварэннем тэлекамунікацыйных сетак, прадастаўленнем паслуг і абсталявання для прадпрыемстваў у Кітаі і за яго межамі, а таксама вытворчасцю прылад сувязі для спажывецкага рынку.

Huawei прапануе свае прадукты і паслугі больш чым у 170 краінах. Кампанія перагнала Ericsson у 2012 годзе ў якасці найбуйнейшага вытворцы тэлекамунікацыйнага абсталявання ў свеце. У 2018 годзе перагнала Apple як другі па велічыні вытворца смартфонаў у свеце пасля Samsung Electronics. У 2018 годзе Huawei паведаміла пра гадавы даход у памеры 108,5 мільярда долараў ЗША. У ліпені 2020 года Huawei ўпершыню апярэдзіла Samsung і Apple па колькасці тэлефонаў, пастаўленых па ўсім свеце.

Нягледзячы на тое, што Huawei дасягнула поспеху на міжнародным узроўні, карпарацыя сутыкаецца з крытыкай з-за празмернай дзяржаўнай падтрымкі з боку кітайскага ўрада, сувязяў з Народна-вызваленчай арміяй Кітая, а таксама занепакоенасці тым, што інфраструктурнае абсталяванне Huawei можа дазволіць кітайскаму ўраду сачыць за карыстальнікамі. З развіццём бесправадных сетак 5G ЗША і іх саюзнікі заклікалі не супрацоўнічаць з Huawei або іншымі кітайскімі тэлекамунікацыйнымі кампаніямі. Huawei у сваю чаргу сцвярджае, што яе прадукты не ўяўляюць рызыкі для кібербяспекі, што ЗША не прадставілі доказаў шпіянажу і што гэтыя абвінавачванні крывадушныя, паколькі амерыканскі ўрад сам мае дзяржаўныя праграмы адсочвання.

## Гл. таксама 
* Lenovo

## Спасылкі 
* Сайт Huawei Беларусь 
* Прадукты Huawei у Беларусі 

Катэгорыя:Тэлекамунікацыйныя кампаніі
Катэгорыя:Гандлёвыя маркі Кітая
Катэгорыя:Кампаніі Кітая
Sternbergia

**Sternbergia** — род шматгадовых травяністых цыбульных раслін сямейства . Уключае 8 відаў, распаўсюджаных у Міжземнамор’і, на Балканах, у Закаўказзі, Іране і на поўдні Сярэдняй Азіі.

Род названы ў гонар батаніка .

## Батанічнае апісанне 
Шматгадовыя цыбульныя травяністыя расліны. Лісце рэмнепадобнае. Цвітуць восенню ці вясной у залежнасці ад віду. Кветкі адзінкавыя, жоўтыя, у  белыя. Тычынак шэсць, тры з іх карацей астатніх, пылавікі прымацаваныя аснаваннем. Завязь трохгнёздавая, слупок трохграневы ніткападобны, лычык галоўкавы. Плод — мясістая нераскрывальная каробачка, насенне шарападобнае.

## Віды 
*  — апісаны ў 1970-х гадах з ваколіц Фетхіе на паўднёвым захадзе Турцыі. У прыродзе рэдкі. У культуры ў кветкавых калекцыях, размножваецца насеннем і вегетатыўна. Цвіце вясной. Адзіны белакветкавы від роду.
*  — арэал ахоплівае краіны Блізкага Усходу. У культуры ў кветкавых калекцыях. Цвіце восенню.
*  — від з шырокім перарыўным арэалам ад Паўднёвай Еўропы, Балкан і Венгрыі да Ірана, у тым ліку ў Крыме і на Паўночным Каўказе. У прыродзе рэдкі, ахоўваецца. У культуры ў кветкавых калекцыях, размножваецца насеннем. Цвіце восенню.
*  — від з шырокім арэалам ад Балеарскіх астравоў да Таджыкістана. Папулярная дэкаратыўная кветкавая расліна, размножваецца вегетатыўна і насеннем. Цвіце восенню.
*  — апісаны ў 2001 годзе. Эндэмік Крыта.
*  — від з Лівана і Сірыі.
*  — апісаны ў XIX стагоддзі ў Турцыі. Магчыма, расліна ідэнтычная *Sternbergia lutea sicula*.
*  — арэал ад Паўднёвай Турцыі да Закаўказзя і Сярэдняй Азіі. У культуры ў кветкавых калекцыях. Цвіце вясной. Сінонім, які выкарыстоўвалі ў рускамоўнай літаратуры савецкага перыяду, — .

## Вырошчванне 
 здаўна вырошчваецца ў кветніках Паўднёвай Еўропы і Англіі, часта натуралізуецца. Іншыя віды вырошчваюцца ў калекцыях у якасці вяснова- або асеннеквітнеючых мнагалетнікаў адкрытага грунту (у раёнах з мяккімі зімамі) або ў гаршковай культуры.

## Галерэя 

Файл:Sternbergia_candida1b.UME.jpg| ў культуры
Файл:Sternbergia_clusiana_fruit.JPG|, плод і лісце
Файл:Sternbergia_lutea_HRM.JPG| ў культуры

## Літаратура 
* 
* 

## Спасылкі 
* flower.onego.ru: Штэрнбергія
* 
* Pacific Bulb Society: *Sternbergia*

Катэгорыя:Таксоны раслін, названыя ў гонар людзей
Катэгорыя:Флора Еўразіі
Катэгорыя:Амарылісавыя
Цісканіна ў Сане (2023)

19 красавіка 2023 года каля 20:20 перад школай у старым цэнтры Саны (Емен) сабраўся вялікі натоўп: былі жанчыны і дзеці, у асноўным малазабяспечаныя. Людзі, напярэдадні заканчэння Рамадана, чакалі атрымаць па 5000 еменскіх рыялаў (19 долараў ЗША) на чалавека. Гэта было часткай традыцыйнай міласці Закят аль-Фітр, арганізаванай мясцовымі гандлярамі. Падчас раздачы грошаў апалчэнцы-хусіты стралялі ў паветра, спрабуючы прывесці натоўп у парадак. Адна куля выпадкова трапіла ў электрычны провад, у выніку чаго ён выбухнуў, выклікаўшы паніку і цісканіну.

Падчас трагедыі па меншай меры 90 чалавек загінулі і 322 чалавекі атрымалі раненні. Іх прадстаўнікі заявілі, што кампенсуюць кожнай сям’і загінулых адзін мільён рыялаў (каля 4000 долараў), а кожнаму параненаму — 200 000 (каля 800 долараў).

## Зноскі 
Катэгорыя:Красавік 2023 года
Катэгорыя:Падзеі 19 красавіка
Катэгорыя:Катастрофы 2023 года
Катэгорыя:2023 год у Азіі
Катэгорыя:Гісторыя Емена
2024 год у гісторыі літаратуры

**2024** год быў адзначаны шэрагам літаратурных падзей.

## Падзеі 
## Кнігі 
## Прэміі 
## Нарадзіліся 
## Памерлі 
* 4 красавіка — Мікола Маляўка (нар. 1941), беларускі паэт, перакладчык
* 22 чэрвеня — Лідзія Савік (нар. 1936), беларуская літаратуразнавец, крытык, пісьменнік, доктар філалагічных навук, даследчыца творчасці   пісьменнікаў беларускага замежжа
* 3 лістапада — Уладзімір Гніламёдаў (нар. 1937), беларускі літаратуразнавец, крытык, пісьменнік, доктар філалагічных навук, акадэмік НАН Беларусі

## Спасылкі

Катэгорыя:Літаратура паводле гадоў
Чарлз Бронсан

**Чарлз Бронсан**, па нараджэнні **Чарлз Дэніс Бучынскі** (; ) — амерыканскі кінаакцёр.

## Біяграфія 
Нарадзіўся 3 лістапада 1921 года ў гарняцкім пасёлку Эрэнфелд (штат Пенсільванія), быў 11-м з 15 дзяцей у шахцёрскай сям’і. Бацька — Уолтар Бучынскі (1888—1932), ураджэнец мястэчка Друскенікі Гродзенскай губерні, паходзіў з ліпак — польска-літоўскіх татараў гарадзенскага сцягу. Уолтар эміграваў у ЗША са сваімі бацькамі — Фрэнкам і Элізабет Бучынскімі. Маці актора Мэры Бучынскі (на нараджэнні Валінскі, 1890—1968) нарадзілася ва Уілкс-Барэ, штат Пенсільванія, у сям’і Томаса Валінскі і Нанны Батсэвідж, эмігрантаў з Расійскай імперыі (з тэрыторыі сучаснай Літвы).

У 1943 годзе быў прызваны ва ўзброеныя сілы ЗША і служыў у авіяцыі стралком на Б-29, удзельнічаў у бітвах за Сайпан і за Гуам.

Пасля Другой сусветнай вайны вырашыў стаць акцёрам, мяркуючы, што гэта забяспечыць яму дастойны заробак. Скончыў Pasadena Playhouse (горад Пасадэна). Змяніў некалькі прафесій, быў шахцёрам, рознарабочым; здымаўся ў невялікіх ролях на ТБ. З 1950 года пачаў працаваць у кіно, прычым у першых 12 фільмах — пад сваім сапраўдным прозвішчам.

Падчас мак-картысцкага «палявання на ведзьмаў» змяніў прозвішча Бучынскі на англасаксонскае Бронсан.

У 1960 годзе Бронсан з’явіўся ў вестэрне Джон Стэрджэса «Цудоўная сямёрка» разам з іншымі зоркамі — Юлам Брынерам, Стывам Мак-Куінам, Джэймсам Кобернам, Робертам Вонам, Ілаем Уолакам.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Акцёры ЗША
Катэгорыя:Акцёры XX стагоддзя
Катэгорыя:Удзельнікі Другой сусветнай вайны
Катэгорыя:Узнагароджаныя медалём Перамогі ў Другой сусветнай вайне
Катэгорыя:Галівудская алея славы
Катэгорыя:Памерлі ад пнеўманіі
Катэгорыя:Беларуска-літоўскія татары
Амарылісавыя

**Амарылісавыя**&nbsp;(*Amaryllidaceae*) — сямейства цыбульных раслін, большасць з якіх атрымалі шырокае распаўсюджванне ў якасці пакаёвых культур. Сямейства ўключае прыкладна 73 роды і 1605 відаў.

## Распаўсюджанне 
У прыродзе яны распаўсюджаныя ў тропіках і субтропіках Старога і Новага Свету .

## Апісанне 
У большасці амарылісавых доўгае плоскае лісце, якое расце такім чынам, што ўсе парныя лісты размяшчаюцца крыху ніжэй цотных, а таксама няцотных, утвараючы два рады.

Формула кветкі: {{Nobr|\ast P_{3+3} \; A_{3+3} \; G_{(\overline3)}}}

## Літаратура 
* *Жила А. І.* Амарилісові у кімнатній культурі.&nbsp;— К. : Академперіодика, 2010.&nbsp;— 85 с. : іл.&nbsp;— ISBN 978-966-360-155-7

## Спасылкі 
* Амарилісові  // ВУЕ
* Амарилісоцвіті  // ВУЕ


Катэгорыя:Сямействы раслін
Гірш Давідавіч Лекерт

**Гірш Давідавіч Лекерт** (; 1879, Ганусішкі — 10 чэрвеня 1902, Вільня) — яўрэйскі сацыялістычны дзеяч.

## Біяграфія 
Сябра Бунда, удзельнічаў у яўрэйскім рабочым руху ў Дзвінску, Коўне, Кацярынаславе і Вільні. У 1900 годзе ўзначаліў напад каля 500 яўрэяў-рабочых на паліцэйскі пастарунак у прыгарадзе Вільні, у выніку якога былі вызваленыя арыштаваныя сацыялісты.

У 1902 годзе паводле загаду віленскага генерал-губернатара Віктара фон Валя былі адсцябаныя 28 арыштаваных (22 яўрэі і 6 палякаў) за ўдзел у першамайскай дэманстрацыі. Гвалт выклікаў у яўрэйскім асяроддзі, асабліва ў рабочым, прагу помсты. Лекерт страляў у губернатара з рэвальвера і параніў яго. Паводле прыгавору ваеннага трыбуналу Лекерт быў павешаны. На судзе паводзіў сябе з гонарам, выказваў пагарду да царскага рэжыму, не шкадаваў аб учынку.

### Рэакцыя на акт Лекерта 
Бунд, які прынцыпова быў супраць тэрору, у звароце ЦК «Як трэба адказваць на розгі» (газета «Арбетэр штыме», № 27) часткова апраўдваў крайнія меры і на сваёй 5-й канферэнцыі (жнівень 1902, Бярдзічаў) прыняў рэзалюцыю аб «арганізаванай помсце» (скасавана на 5-м з’ездзе; 1903, Цюрых). У расійскай сацыял-дэмакратычнай газеце «Іскра» наконт учынку Лекерта разгарэлася дыскусія: Юлій Мартаў і Вера Засуліч апраўдвалі, Уладзімір Ленін асуджаў яго.

## Памяць 
На працягу дзесяцігоддзяў яўрэйскі рух працоўных адзначаў гадавіну пакарання смерцю Лекерта. Пра яго гераічны ўчынак былі складзены вершы, напісаны драмы: «Хірш Лекерт» Г. Лейвіка (1927) і Арона Кушнірава (пастаўлена ў 1928 годзе Міхаілам Рафальскім), а таксама «Апавяданне пра царскія розгі» (М., 1922)) М. Рафеса і іншыя.

У 1917 годзе нацыяналізаваны «Мінскі паравы піваварны завод № 3 Франца Лекерта» быў перайменаваны ў «Піўзавод імя героя рэвалюцыі Гірша Лекерта» (сучасны «Піўзавод Аліварыя»)

У 1922 г. 1-я Ніжне-Ляхаўская, 2-я Ніжне-Ляхаўская і 3-я Ніжне-Ляхаўская вуліцы ў Менску былі перайменаваны ў гонар Лекерта (з тымі ж нумарамі), пастамент помніка Аляксандру II на пляцы Волі быў выкарыстаны ў якасці помніка Лекерту, у далейшым планавалася ўсталяваць бюст, але гэта не было зроблена праз змену нацыяльнай палітыкі ў СССР у 1930-х гадах. Імя Лекерта таксама насілі Вялікая Арнауцкая вуліца ў Адэсе і адна з вуліц Смілавіч. Апошняя захавала гэтую назву дагэтуль, разам з аднайменным завулкам. У 1920-я гады ў Крыме было заснавана яўрэйскае земляробчае паселішча імя Лекерта, у 1948 годзе перайменаванае ў Снегіроўку. У 1923—1937 гадах у гонар Лекерта была названа абутковая фабрыка ў Віцебску (пасля перайменавана ў «Чырвоны Кастрычнік»). У гонар Лекерта быў названы пасёлак, цяпер у Бабруйскім раёне Магілеўскай вобласці.

У 1927 годзе Белдзяржкіно быў зняты фільм «Яго яснавяльможнасць» аб замаху на фон Валя.

Імя Лекерта да 28 сакавіка 1985 года таксама насіла вуліца ў горадзе Мікалаеве. Перайменавана ў вуліцу імя Даля. Вуліца Лекерта ў Омску ў 1960-я гады была перайменаваная ў вуліцу Леконта.

Катэгорыя:Нарадзіліся ў Тракайскім раёне
Катэгорыя:Рэвалюцыянеры Расіі
Катэгорыя:Павешаныя ў Расійскай імперыі
Катэгорыя:Пакараныя смерцю рэвалюцыянеры
Катэгорыя:Члены Бунда
Катэгорыя:Пакушаліся на забойства
2025 год у гісторыі астраноміі

**2025** год быў адзначаны шэрагам падзей у астраноміі.

## Падзеі 
## Астранамічныя з’явы 
## Адкрытыя астранамічныя аб’екты 
## Нарадзіліся 
## Памерлі 
## Крыніцы 

Катэгорыя:Гады ў астраноміі
Халед аль-Масры

**Халід эль-Масры**, **Халед эль-Масры**, **Халед Масры** (, ; нар. 29 чэрвеня 1963, Кувейт) — грамадзянін Германіі і Лівана арабскага паходжання, які па памылковых падазрэннях быў выкрадзены паліцыяй Македоніі ў 2003 годзе, а пазней перададзены ёю ў рукі агентаў ЦРУ і вывезены ў сакрэтную турму ў Афганістане, дзе ўтрымліваўся некалькі месяцаў і, як пацвердзіла расследаванне Еўрапейскага суда па правах чалавека (ЕСПЧ), пацярпеў ад катаванняў. Пасля таго, як аль-Масры правёў галадоўку, ЦРУ, нарэшце, прызнала, што яго арышт і катаванні былі памылкай і вызвалілі яго. 

## Спасылкі 
* Пастанова ЕСПЧ па справе аль-Масры супраць Македоніі 2012
* *El-Masri v Tenet*, Judge T.S. Ellis' decision
* *Khaled El-Masri v. George Tenet et al.*  (.pdf) , *ACLU*, December 6, 2005
* «ECtHR judgment», 13 December 2012
* «The Kidnapping of Khaled El-Masri» — *A Document Archive*, Expose the War Profiteers website

Катэгорыя:Затрыманыя прывіды
Катэгорыя:Контртэрарыстычныя аперацыі
Катэгорыя:Аперацыі ЦРУ
Катэгорыя:Вікіпедыя:Біяграфіі сучаснікаў
Катэгорыя:Нарадзіліся ў 1963 годзе
Катэгорыя:Нарадзіліся ў Кувейце
Катэгорыя:Нарадзіліся 29 чэрвеня
Парыжскі дагавор (1229)

(злева) каецца перад царквой у асобе кардынала  (у цэнтры). Мініяцюра другой паловы XIII стагоддзя.]]
**Парыжскі дагавор 1229 года** (), вядомы таксама як **Дагавор у Мо** () — мірны дагавор, заключаны ў горадзе Мо, на паўночны ўсход ад Парыжа, 12 красавіка 1229 года паміж графам Тулузскім  і каралём Францыі Людовікам IX, які скончыў Альбігойскі крыжовы паход.

Па ўмовах дагавора Раймунд VII зноў прызнаваў сябе васалам караля Людовіка IX, губляў палову тэрыторый, перш за ўсё ўсе землі віконтаў Транкавеляў; Бакер і Каркасон станавіліся французскімі сенешальствамі. Яму таксама больш не належалі маркізат Праванс, гэта значыць зямлі цяперашніх дэпартаментаў Францыі Гар, Эро, Дром, Ваклюз і Од. За ім заставаліся Ажэн, Руэрг, частка Альбі і частка Керсі. Акрамя гэтага, ён абавязваўся выдаць сваю адзіную дачку  (якой тады было дзевяць гадоў) за брата караля Альфонса дэ Пуацье, які і павінен быў успадкаваць усе яго землі; у выпадку, калі шлюб будзе бяздзетным, усе ўладанні адыходзілі французскай кароне. Гэта азначала канец самастойнага графства Тулуза. Раймунд таксама абавязваўся пераследваць на сваіх землях ератыкоў, выплаціць буйныя сумы шэрагу абацтваў, знесці ўмацаванні ў многіх гарадах і фінансаваць Тулузскі ўніверсітэт (заснаваны для ўзмацнення барацьбы з ерассю). На яго землях уводзілася інквізіцыя.

Паколькі Раймунд першапачаткова быў адлучаны ад царквы ў 1225 годзе, то падпісанню дагавора папярэднічала зневажальная сцэна пакаяння перад царквой, якую ён здзейсніў у Саборы Парыжскай Божай Маці, пасля чаго яго вярнулі ва ўлонне царквы.

Катэгорыя:Дагаворы паводле алфавіта
Катэгорыя:Міжнародныя дагаворы XIII стагоддзя
Катэгорыя:Міжнародныя дагаворы Францыі
Катэгорыя:1229 год у Еўропе
Катэгорыя:1229
Сезон 2014 ЖФК Мінск

У 2014 годзе жаночы футбольны клуб «Мінск» прымаў удзел у трох афіцыйных турнірах на рэспубліканскім узроўні:
* Чэмпіянат Беларусі 2014 (1 месца),
* Кубак Беларусі 2014 (уладальнік),
* Суперкубак Беларусі 2014 (уладальнк).

## Склад каманды 
## Спасылкі 
* FK MINSK
2014
Мінск
Катэгорыя:2014 год у Мінску
Катэгорыя:Чэмпіёнскія сезоны паводле жаночых футбольных клубаў Беларусі
Інкрэментальная гульня

**Інкрэментальная гульня** (таксама — **idle game** [], **клікер**) — гэта камп’ютарная гульня, гульнявы працэс у якой складаецца з выканання простых дзеянняў, такіх як шматразовае  на экран. Націсканні, як правіла, выконваюцца, каб зарабіць гульнявую валюту. У некаторых гульнях пастаянна націскаць на экран і зусім не трэба (пры ўмове куплі розных паляпшэнняў), так валюта зарабляецца сама, у тым ліку і ў адсутнасць гульца. Адсюль і назва «*idle game*».

## Гульнявы працэс 
У інкрэментальнай гульні гулец націскае на кнопку і атрымлівае пэўную колькасць валюты. Гулец можа выдаткаваць заробленыя «грошы» на куплю гульнявых прадметаў або навыкаў, якія дазволяць гульцу зарабляць валюту хутчэй або аўтаматычна, нават без неабходнасці націску кнопак. Часта ў такіх гульнях ёсць крыніцы даходу, якія зарабляюць некаторую колькасць манет за пэўны час. Напрыклад, гэта могуць быць будынкі, фабрыкі або фермы. Кожная з гэтых крыніц павялічвае колькасць заробленай валюты ў секунду. Але кошт будынкаў таксама расце , таму пераход, скажам, з будынка трэцяга ўзроўню на будынак чацвёртага займае столькі ж часу, колькі пераход з першага будынка на другі (часам — нават больш).

У некаторых гульнях выкарыстоўваецца сістэма скіду прагрэсу. Гулец скідае прагрэс, затое атрымлівае новы від гульнявой валюты. Гэтая новая валюта звычайна выкарыстоўваецца для атрымання бонусаў, якія не знікаюць пасля скіду. Гэтыя бонусы дазваляюць гульцу дасягнуць большых гульнявых вынікаў, чым без скіду прагрэсу.

Джасцін Дэвіс (IGN), апісваючы гульні, адзначае, што чалавек адчувае нешта асаблівае, калі дарагія паляпшэнні становяцца даступныя. Але гэтыя дарагія паляпшэнні купляюцца толькі для таго, каб пасля быць замененымі на новыя. Гэта прыводзіць да таго, што гулец адчувае сябе моцным і слабым адначасова, імкнецца да экспанентнага прагрэсу.

Жульен Цьяно, адзін са стваральнікаў idle-гульняў (у тым ліку *Cookie Clicker*) назваў свае гульні «non-games» (). У канцы 2013 года ім быў створаны *Idle Game Maker.* Гэты інструмент дазваляе ствараць idle-гульні без ведання кода.

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Жанры камп’ютарных гульняў
Амфіліны

**Амфіліны** (*Amphilina*)&nbsp;— род паразітычных плоскіх чарвей класу .

## Апісанне 
З авальным целам, якое складаецца з аднаго сегмента, без выразна дыферэнцыраванай галавы, з невялікай прысоскай на пярэднім канцы.  паразітуе на сцерлядзі,  — на прэснаводных рыбах Японіі.

## Класіфікацыя 
* Род Amphilina Wagener, 1858
**  (Rudolphi, 1819)
**  Goto & Ishii, 1936

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Стужачныя чэрві
Кэмп-Нама

**Кэмп-Нама** () — былая амерыканская ваенная база ў Багдадзе (Ірак).

Аб’ект заснаваны яшчэ пры Садаме Хусейне, але пасля замежнага ўварвання тут размясціліся амерыканскія войскі. Падчас Іракскай вайны (2003—2011) лагер выкарыстоўвалі сілы спецыяльных аперацый. Так, напрыклад, спецатрад  праводзіў на аб’екце допыты зняволеных для атрымання інфармацыі аб іарданскім тэрарысце Абу Мусабе аз-Заркаві. У сувязі з гэтым з 2005 года ў СМІ паступалі паведамленні аб жорсткім абыходжанні з палоннымі баевікамі (збіцці, уздзеянні моцным холадам, пагрозы смерцю). Брытанскія вайскоўцы, што служылі ў Іраку, заяўлялі, што ў Кэмп-Нама зняволеныя на працягу доўгага часу ўтрымліваліся ў камерах памерам з вялікую сабачую будку. Іх катавалі электрычным токам і змяшчалі ў гуканепранікальны транспартны кантэйнер для допыту, дзе тыя аказваліся ў стане фізічнага стрэсу. Як адзначаў старшы навуковы супрацоўнік Human Rights Watch па тэрарызме і барацьбе з тэрарызмам, гэтыя парушэнні былі санкцыянаваны ўладамі і выкарыстоўваліся паўсюдна.

«Каштоўных» вязняў дапытвалі ў так званым «чорным пакоі» — цёмным, амаль пустым памяшканні з вялікімі металічнымі гакамі, якія звісалі са столі. Ахоўнікі часта выкарыстоўвалі гучны рок, каб мучыць зняволеных падчас допытаў. Часопіс The New York Times згадваў іншыя часткі базы Кэмп-Нама з мудрагелістымі назвамі, у тым ліку «Матэль 6» — групу драўляных камер, пабудаваных байцамі ваенна-марскімі сіламі ЗША.

## Гл. таксама 
* Абу-Грэйб (турма)
* Кэмп-Эгерс

Катэгорыя:Ваенныя базы ЗША
Катэгорыя:Вайна ў Іраку
Катэгорыя:Будынкі і збудаванні Ірака
Дзённік Гуантанама

**Дзённік Гуантанама** () — мемуары, напісаныя Махамедам Ульд Слахі, якога ўлады ЗША ўтрымлівалі без прад’яўлення абвінавачванняў на працягу чатырнаццаці гадоў. Публікацыя стала самым падрабязным сведчаннем ад зняволенага турмы Гуантанама.

У зняволенні аўтар вывучыў ангійскую мову і напісаў усе 466 старонак свайго дзённіка ад рукі, але ў лістападзе 2020 года атрымала канчатковую назву «Маўрытанец».

Прэм’ера фільма адбылася 12 лютага 2021 года.

## Зноскі 
Катэгорыя:Кнігі 2015 года
Катэгорыя:Дакументальная проза
Катэгорыя:Літаратурныя творы на англійскай мове
Катэгорыя:Дзённікі
Катэгорыя:Кнігі паводле алфавіта