Яўхім Майсеевіч Кроль

**Яўхі́м Майсе́евіч Кроль** (1887, Масква — 21 студзеня 1940, НКУС, СССР) — супрацоўнік органаў правапарадку і НКУС Беларускай ССР і СССР, маёр міліцыі (1936).

## Біяграфія 
### Раннія гады 
Нарадзіўся ў яўрэйскай сям’і служачых, неўзабаве разам з бацькамі пераязджае ў Магілёў. Ва ўзросце 13 гадоў ўступіў у яўрэйскую сацыялістычную партыю Бунд. Вучыўся ў гарадскім вучылішчы горада Вількамір Ковенскай губерні, адкуль выключаны за раскіданне пракламацый. У 1908—1911 гадах вучыцца ў электратэхнічнай школе горада Адэсы, па заканчэнні якой уладкоўваецца электраманцёрам у Екацярынбургу.

Кастрычніцкую рэвалюцыю 1917 года сустрэў у Екацярынбургу, дзе займаў пасаду старшыні кацярынбургскай арганізацыі Бунд. У 1918 годзе ўступіў ў РКП(б), член Екацярынбургскага выканаўчага камітэта. У снежні 1918 года накіраваны бальшавіцкім урадам у Менск на пасаду начальніка міліцыі і старшыні губернскай надзвычайнай камісіі па барацьбе з контррэвалюцыяй і службовымі злачынствамі. З верасня 1919 года на савецкіх пасадах у Екацярынбургу. З красавіка 1920 года на Заходнім фронце, спачатку займаў пасаду рэвізора па абследаванні рэвалюцыйных камітэтаў ад 16-й арміі, потым — начальніка асобага аддзела 10-й дывізіі 16-й арміі.

### Беларуская ССР 
З абвяшчэннем незалежнасці Беларускай ССР у 1920 годзе заняў пасаду старшыні рэвалюцыйнага ваеннага трыбунала, член ЦВК на III Усебеларускі з’езд саветаў. Намеснік наркама юстыцыі Беларускай ССР, старшыня Вярхоўнага Суда Беларускай ССР. У лістападзе 1921—1922 гадоў — загадчык Галоўнага ўпраўлення міліцыі (ГУМ) НКУС БССР, адначасова ў 1921—1922 гадах — загадчык Цэнтральным упраўленнем крымінальнага вышуку ГУМ НКУС БССР, пасля — начальнік Упраўлення міліцыі і крымінальнага вышуку БССР і (з 1925 года) начальнік Адміністрацыйна-арганізацыйнага ўпраўлення НКУС БССР, адначасова быў начальнікам адміністрацыйнага аддзела Менскага акрвыканкама і начальнікам Менскай акруговай міліцыі.

У 1925 годзе кіраваў аперацыяй па знішчэнні антыбальшавіцкага фармавання Васіля Шаўчэнкі на Магілёўшчыне.

З 1926 года — начальнік Галоўнага ўпраўлення міліцыі і крымінальнага вышуку НКУС БССР, з 1931 года — старшыня Вярхоўнага Суда БССР і па сумяшчальніцтве намеснік народнага камісара юстыцыі БССР.

З 1933 года — начальнік палітычнага аддзела МТС у Дзяржынскім раёне БССР. У 1935 — кастрычніку 1935 года сакратар Дзяржынскага райкама КП Беларусі, пасля ў распараджэнні ЦК УКП(б), адначасова ў 1931—1935 гадах быў на асобым уліку АДПУ—НКУС СССР.

### Казахская АССР. Апошнія гады 
З снежня 1935 года — начальнік Упраўлення рабоча-сялянскай міліцыі (УРСМ) УНКУС па Казахскай АССР, у красавіку 1936 года — студзені 1937 года — начальнік УРСМ і памочнік начальніка УНКУС па Казахскай АССР, потым начальнік УРСМ і памочнік наркама ўнутраных спраў Казахскай ССР (па міліцыі), адначасова начальнік Алма-Ацінскай школы РСМ НКУС.

У сакавіку 1938 года звольнены з займанай пасады, у траўні 1938 года звольнены з органаў РСМ НКУС СССР. З траўня 1938 года — начальнік Усходне-Сібірскага дарожнага трэста Галоўнага ўпраўлення шасэйных дарог НКУС СССР. Пазней рэпрэсаваны паводле сталінскіх спісаў, арыштаваны і 19 студзеня 1940 года Вярхоўнай калегіяй Вярхоўнага суда СССР прыгавораны да расстрэлу. Пасмяротна рэабілітаваны.

## Узнагароды 
Ордэн Працоўнага Чырвонага Сцяга БССР (12 лістапада 1925), Ордэн Чырвонага Сцяга (28 снежня 1927).

## Крыніцы 
## Літаратура 
* 
* 

## Спасылкі 
Катэгорыя:Міліцыянеры Беларусі
Катэгорыя:Рэпрэсаваныя савецкай уладай
Катэгорыя:Расстраляныя ў СССР
Катэгорыя:Рэабілітаваныя ў СССР