open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Вельке-Мезіржычы

**Вельке-Мезіржычы** () — горад у Чэхіі, у краі Высачына, раён Ждзяр-над-Сазаваў. Знаходзіцца на зліцці рэк Аслава і Балінкі, за 31 км на ўсход ад Іглавы. Горад размешчаны блізка да аўтамагістралі D1, мост якой праходзіць праз горад.

На пачатак 2015 года насельніцтва — 11 641 жыхароў. Герб горада складаецца з чырвонага шчыта з сямю срэбнымі пер’ямі на залатым поясе.

Першая пісьмовая згадка пра горад датуецца 1236 годам.

## Вядомыя асобы 
* Людвіг Мінкус (1826—1917), аўстрыйскі кампазітар, дырыжор, педагог і скрыпач

Катэгорыя:Гарады края Высачына
Васіль Дзмітрыевіч Ціхаміраў

**Васіль Дзмітрыевіч Ціхаміраў** (сапраўднае прозвішча **Міхайлаў**; -) — рускі і савецкі артыст балета і балетмайстар, народны артыст РСФСР (1934).

## Біяграфія 
Васіль Ціхаміраў нарадзіўся ў 1878 годзе ў Маскве, у сям’і майстравога.

Вучыўся ў Маскоўскім тэатральным вучылішчы па класе балета з 1885 па 1891 гады (педагог І. А. Ярмолаў), дзе выявіліся яго бліскучыя здольнасці, і ў 1891 годзе яго перавялі ў сталічнае Пецярбургскае харэаграфічнае вучылішча, дзе ўзровень выкладання на той момант быў вышэй. Пецярбургскае тэатральнае вучылішча скончыў ў 1893 годзе (педагогі П. А. Герт, П. К. Карсавін, А. В. Шыраеў) і тут жа вярнуўся ў Маскву, хоць і быў ужо залічаны ў балетную трупу Марыінскага тэатра. 4 верасня 1893 года адбыўся яго дэбют на сцэне Вялікага тэатра ў балетным спектаклі «Роберт і Бертрам», і Васіль Дзмітрыевіч адразу быў залічаны ў прэм’еры балетнай трупы. З 1893 па 1935 год быў артыстам балета, з 1900 па 1935 быў таксама балетмайстрам маскоўскага Вялікага тэатра. У 1908 годзе ён стаў памочнікам рэжысёра балетнай трупы, а праз год рэжысёрам. У 1925—1930 займаў пасаду загадчыка балетнай трупай Вялікага тэатра.

Васіль Дзмітрыевіч танцаваў вядучыя мужчынскія партыі ў балетах «Карсар» Адольфа Адана, «Лебядзінае возера» П. І. Чайкоўскага, «Раймонда» А. К. Глазунова. Выкананне гэтых партый адрознівалася выразнасцю, пластычнасцю і мужнасцю. Быў сталым партнёрам К. В. Гельцэр. Іх службовыя адносіны перараслі ў асабістыя, яны афіцыйна пажаніліся на кароткі час, але і пасля разводу заставаліся партнёрамі па сцэне.

Катэгорыя:Артысты балета паводле алфавіта
Катэгорыя:Артысты балета Расійскай імперыі
Катэгорыя:Артысты балета Расіі
Катэгорыя:Артысты балета СССР
Катэгорыя:Артысты балета XIX стагоддзя
Катэгорыя:Артысты балета XX стагоддзя
Катэгорыя:Балетмайстры паводле алфавіта
Катэгорыя:Балетмайстры Расійскай імперыі
Катэгорыя:Балетмайстры Расіі
Катэгорыя:Балетмайстры СССР
Катэгорыя:Балетмайстры XX стагоддзя
Катэгорыя:Балетныя педагогі паводле алфавіта
Катэгорыя:Балетныя педагогі Расійскай імперыі
Катэгорыя:Балетныя педагогі Расіі
Катэгорыя:Балетныя педагогі СССР
Катэгорыя:Балетныя педагогі XX стагоддзя
Катэгорыя:Артысты балета Вялікага тэатра
Дубенскі сельсавет

**Ду́бенскі сельсавет** — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Клічаўскага раёна Магілёўскай вобласці. Цэнтр — вёска Дубно.

Утвораны 20 жніўня 1924 года як **Стайкаўскі сельсавет** у складзе Чачэвіцкага раёна Магілёўскай акругі БССР. Цэнтр — вёска Стайкі. У 1925 годзе цэнтр сельсавета перанесены ў вёску Дубно, сельсавет перайменаваны ў Дубненскі. Пасля скасавання акруговай сістэмы 26 ліпеня 1930 года ў Чачэвіцкім раёне БССР. З 8 ліпеня 1931 года ў складзе Клічаўскага раёна. З 20 лютага 1938 года ў складзе Магілёўскай вобласці, з 20 верасня 1944 года — Бабруйскай вобласці, з 8 студзеня 1954 года — Магілёўскай вобласці. 16 ліпеня 1954 года скасаваны, тэрыторыя далучана да Доўгаўскага сельсавета.

## Літаратура 
* Административно-территориальное устройство БССР: справочник: в 2 т. / Главное архивное управление при Совете Министров БССР, Институт философии и права Академии наук БССР. — Минск: «Беларусь», 1985―1987.

Катэгорыя:Былыя сельсаветы Клічаўскага раёна
Катэгорыя:Былыя сельсаветы Чачэвіцкага раёна
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, утвораныя ў 1924 годзе
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, скасаваныя ў 1954 годзе
Бярозаўскі камбінат будаўнічых матэрыялаў

**ААТ «Бярозабудматэрыялы»** (**ББМ**) — беларускае прадпрыемства прамысловасці будаўнічых матэрыялаў, якое спецыялізуецца на вытворчасці керамічнай пліткі. Размешчана ў горадзе Бяроза Брэсцкай вобласці.

## Гісторыя 
У 1946 годзе ў Бярозе быў утвораны цэх па вытворчасці цэглы. У 1967 годзе ў Бярозе быў арганізаваны камбінат будаўнічых матэрыялаў у складзе двух сезонных цагляных заводаў, цэха па вытворчасці печкавых кафляў і ўчастка па вытворчасці дробных сценавых блокаў. У 1979—1981 гадах адзін з цагляных заводаў камбіната быў рэканструяваны і пераабсталяваны для вытворчасці керамічнай пліткі (праектная магутнасць — 300 тыс. м²). У 1986—1987 гадах быў пабудаваны новы корпус і ўстаноўленыя дзве новых тэхналагічных лініі па вытворчасці керамічнай пліткі і арганізаваны цэх па вытворчасці фрыты (кампанента для падрыхтоўкі глазуры). У 1992 годзе на камбінаце скончылася будаўніцтва завода мінералаватных вырабаў па вытворчасці будаўнічых мінералаватных прашыўных матаў, у 1996 годзе адна з тэхналагічных ліній пераабсталяваная для вытворчасці мінералаватных пліт, у 1999 годзе на гэтым заводзе была ўведзена ў эксплуатацыю лінія па вытворчасці керамічнай пліткі. У 1999 годзе завод асвоіў вытворчасць керамічных фрыз. У 2001 годзе пачалася рэканструкцыя вытворчасці керамічнай пліткі. У 2002 годзе камбінат спыніў вытворчасць керамічнай цэглы. У 2015 годзе была ўведзена ў эксплуатацыю новая лінія па вытворчасці керамічнай пліткі магутнасцю 2,5 млн м² у год.

## Сучасны стан 
У 2017 годзе на прадпрыемстве працавала 1180 чалавек (260 з вышэйшай адукацыяй, 256 з сярэдняй спецыяльнай адукацыяй, 302 з прафесійна-тэхнічнай адукацыяй), у тым ліку 1086 чалавек прамыслова-вытворчага персаналу. Прадпрыемства вырабляе керамічныя пліткі (у тым ліку паліваныя) для ўнутранай абліцоўкі, падлог, басейнаў, фасадныя, а таксама дэкаратыўныя фрызы, ўстаўкі пад гандлёвай маркай «Бяроза-кераміка» («Beryoza Ceramica»). На прадпрыемстве дзейнічаюць масанарыхтоўчы цэх і 3 цэхі па вытворчасці керамічных плітак (агульная магутнасць — 10866 тыс. м² у год) з тэхналагічным абсталяваннем італьянскай кампаніі  і цэх дэкаратыўных элементаў магутнасцю 320 тыс. м².

Катэгорыя:Прадпрыемствы Брэсцкай вобласці
Катэгорыя:Кампаніі Беларусі
Катэгорыя:Прадпрыемствы Бярозы
Катэгорыя:Прадпрыемствы Беларусі па вытворчасці будаўнічых матэрыялаў
Катэгорыя:Вытворцы керамікі
Петрапаўлаўскі мост (Санкт-Пецярбург)

**Петрапаўлаўскі мост** — аўтадарожны рамны мост цераз Карпаўку ў Петраградскім раёне Санкт-Пецярбурга, злучае Петраградскі і Аптэкарскі  востраў.

Размешчаны па восі Вялікага праспекта Петраградскай стараны і праспекта Медыкаў. Вышэй па цячэнні знаходзіцца Аптэкарскі мост, ніжэй — Сілін мост. Бліжэйшая станцыя метрапалітэна — «Петраградская».

Назва была прысвоена 17 чэрвеня 1904 года па найменні Петрапаўлаўскай вуліцы, у створы якой першапачаткова размяшчаўся мост.

Катэгорыя:Масты цераз Карпаўку
Барачны мост

**Барачны мост** — аўтадарожны бэлечны мост цераз Карпаўку ў Петраградскім раёне Санкт-Пецярбурга, злучае Петраградскі і Аптэкарскі востраў.

Размешчаны па восі Барачнай вуліцы. Вышэй па цячэнні знаходзіцца Карпаўскі мост, ніжэй — Маладзёжны мост. Бліжэйшая станцыя метрапалітэна — «Чкалаўская». Назва моста вядомая з 1930-х гадоў. Мост збудаваны ў 1914 годзе па праекце інжынера А. П. Пшаніцкага і быў прызначаны ў асноўным для пропуску трамваяў у Крастоўскі трамвайны парк (з 1920-х гадоў — трамвайны парк імя А. К. Скараходава).

Катэгорыя:Масты цераз Карпаўку
Яўген Адольфавіч Левінсон

**Яўген Адольфавіч Левінсон** (7(19).10.1894,  — , ) — савецкі архітэктар.

## Біяграфія 
Скончыў ленінградскі Вхутеин (1927). Выкладаў у Ленінградскім інжынерна-будаўнічым інстытуце (1932—1945) і ў Інстытуце жывапісу, скульптуры і архітэктуры ім. І. Я. Рэпіна (1945—1968, з 1947 прафесар). Буйныя працы Левінсона, выкананыя ў 1930≈40-х гг. у духу мадэрнізаванай класікі, адрозніваюцца тонкай графічнасцю архітэктурных формаў і дэкаратыўных дэталяў (жылыя кварталы ў раёне Шчымілаўкі, 1937-40, дом Неўскага райсавета, 1937≈40, — ўсё сумесна з архітэктарам І. І. Фаміным, у Ленінградзе; чыгуначны вакзал у г. Пушкіне, 1948-50, сумесна з архітэктарам А. А. Грушко, Сталінская прэмія, 1951). У 1950-60-х гг. Левінсон — сааўтар забудовы шэрагу кварталаў на Шчымілаўцы (1958—1964), архітэктурныя часткі мемарыяльнага комплексу на Піскароўскіх могілках (1960) і гасцініцы «Савецкая» (1-я чарга — 1968) у Ленінградзе. Узнагароджаны 2 ордэнамі, а таксама медалямі.

## Літаратура 
* Санкт-Петербург. Петроград. Ленинград: Энциклопедический справочник / Ред. коллегия: Белова Л. Н., Булдаков Г. Н., Дегтярев А. Я. и др. — М.: научное издательство «Большая Российская Энциклопедия». 1992. — 687 с.; ил. — ISBN 5-85270-037-1.

Катэгорыя:Архітэктары СССР
Катэгорыя:Архітэктары Расійскай імперыі
Марцін Крускал

**Марцін Дэвід Крускал** (; ,  — , Прынстан) — амерыканскі фізік-тэарэтык і матэматык, член Нацыянальнай акадэміі навук ЗША (1980).

## Навуковая дзейнасць 
У працах па фізіцы плазмы і магнітнай гідрадынаміцы даследаваў праблему ўстойлівасці плазмы, важную для сістэм кіраванага тэрмаядзернага сінтэзу (няўстойлівасць Крускала — Шварцшыльда, крытэрый Крускала — Шафранава, прынцып энергіі), прадказаў існаванне нелінейных стацыянарных плазменных хваляў (моды Бернстайна — Грына — Крускала). У агульнай тэорыі адноснасці прапанаваў сістэму каардынатаў, якая дазваляе найбольш поўна апісаць метрыку Шварцшыльда (каардынаты Крускала — Секерэша, дыяграма Крускала — Секерэша). У галіне прыкладной матэматыкі і матэматычнай фізікі быў адным з піянераў тэорыі салітонаў: даказаў салітонаў характар рашэння ўраўненні Картэвега — дэ Фрыза і прапанаваў сам тэрмін «салітон», заклаў асновы метаду зваротнай задачы рассейвання, даследаваў ўласцівасці раўнанняў Пенлеве.

Катэгорыя:Матэматыкі ЗША
Катэгорыя:Фізікі-тэарэтыкі ЗША
Маладзёжны мост

**Маладзёжны мост** — аўтадарожны рамны мост цераз Карпаўку ў Петраградскім раёне Санкт-Пецярбурга, злучае Петраградскі і Аптэкарскі востраў. Размешчаны ля вусця Карпаўкі ў створы Пясочнай набярэжнай. Вышэй па цячэнні знаходзіцца Барачны мост. Бліжэйшая станцыя метрапалітэна — «Чкалаўская». Назва дадзена 4 ліпеня 1977 года ад размешчанага побач Палаца моладзі.

Катэгорыя:Масты цераз Карпаўку
Карпаўскі мост

**Карпаўскі мост** — аўтадарожны рамны мост цераз Карпаўку ў Петраградскім раёне Санкт-Пецярбурга, злучае Петраградскі і Аптэкарскі востраў. Злучае Іаанаўскі завулак і вуліцу Усевалада Вішнеўскага. Побач з мостам размешчаны Іаанаўскі манастыр. Вышэй па цячэнні знаходзіцца Геслероўскі мост, ніжэй — Барачны мост. Бліжэйшая станцыя метрапалітэна — «Петраградская». Назва вядома з 1950-х гадоў.

Катэгорыя:Масты цераз Карпаўку
Геслероўскі мост

**Геслероўскі мост** — аўтадарожны рамны мост цераз Карпаўку ў Санкт-Пецярбургу, злучае Аптэкарскі і Петраградскі востраў. Размешчаны па восі Чкалаўскай праспекта, злучаючы яго і Ардынарную вуліцу з набярэжнай правага берага. Вышэй па цячэнні знаходзіцца Сілін мост, ніжэй — Карпаўскі мост. Бліжэйшая станцыя метрапалітэна — «Петраградская» (525 м). Назва была прысвоена 17 чэрвеня 1904 года па найменні Геслероўскага завулка (цяпер у складзе Чкалаўскай праспекта), які атрымаў сваю назву ад гардэробмайстара Паўла I Геслера, які валодаў зямлёй на Петраградскім востраве.

Катэгорыя:Масты цераз Карпаўку
Галіцкая Сацыялістычная Савецкая Рэспубліка

**Галі́цкая Саве́цкая Сацыялісты́чная Рэспу́бліка** (), скарочана **Галіцкая ССР** — самаабвешчаная дзяржава на тэрыторыі сучаснай Украіны, якая праіснавала з 15 ліпеня да 21 верасня 1920 года. Створана камуністамі ў часе паспяховага наступу Чырвонай арміі ўлетку 1920 года, у выніку якога польска-ўкраінскія сілы былі вымушаныя адступіць ад Дняпра да Карпат.

Рэспубліка стала буфернай зонай бягучага канфлікту ў зоне Паўднёва-заходняга фронту РСЧА. Яе паспяховы наступ працягваўся, і бальшавіцкі ўрад стварыў таксама Часовы рэвалюцыйны камітэт Польшчы з намерам абвясціць Польскую Савецкую Сацыялістычную Рэспубліку.

Галіцкая ССР была абвешчаная 15 ліпеня 1920 **Галіцкім рэвалюцыйным камітэтам** (**Галрэўкамам**), часовым урадам на чале з Уладзімірам Затонскім. Пасля захопу бальшавікамі Цярнопаля 1 жніўня Галрэўкам пераехаў туды і выдаў дэкрэт «Аб усталяванні савецкай улады ў Галічыне». Дзяржаўнымі мовамі былі абвешчаныя польская, украінская і ідыш. Дэкрэтамі была скасаваныя прыватная ўласнасць на сродкі вытворчасці, усталяваны васьмігадзінны працоўны дзень, абвешчаная секулярызацыя і нацыяналізацыя царкоўнай маёмасці, створаная агульная сямігадовая адукацыя, нацыяналізаваная зямля.

Галрэўкам планаваў зладзіць на падуладнай тэрыторыі выбары ва Усегаліцкі з’езд Саветаў, аднак гэтым планам зашкодзіў польскі контранаступ, які пачаўся 15 верасня. Часовы ўрад збег з Цярнопаля, 21 верасня пераўтвораны ў Галіцкае бюро Цэнтральнага камітэта Камуністычнай партыі Украіны. Пасля падпісання ў сакавіку 1921 года Рыжскага дагавора бюро было ліквідавана.

## Гл. таксама 
* Польска-савецкая вайна

## Літаратура 
* Davies, Norman. *White Eagle, Red Star: The Polish-Soviet War, 1919-20*, Pimlico, 2003, . (First edition: St. Martin’s Press, inc., New York, 1972)

Катэгорыя:Савецкія рэспублікі
Катэгорыя:Савецкія дзяржаўныя ўтварэнні часоў Грамадзянскай вайны ў Расіі
Катэгорыя:Гістарычныя дзяржавы Еўропы
Катэгорыя:1920 год ва Украіне
Катэгорыя:1920 год у Польшчы
Катэгорыя:Галічына
Катэгорыя:Палітычная гісторыя Украіны
Катэгорыя:З’явіліся ў 1920 годзе
Катэгорыя:Зніклі ў 1920 годзе
Сільві Сайма

**Сільві Рыйта Сайма** (; у дзявоцтве Сікіё, ; , Рускеала — , Лаўка) — фінская вяслярка-байдарачніца, выступала за зборную Фінляндыі ў канцы 1940-х — пачатку 1950-х гадоў. Удзельніца двух летніх Алімпійскіх гульняў, чэмпіёнка Алімпійскіх гульняў у Хельсінкі, двухразовая чэмпіёнка свету, пераможца многіх рэгат нацыянальнага і міжнароднага значэння. Таксама вядомая як палітычны дзеяч.

Катэгорыя:Палітыкі Фінляндыі
Катэгорыя:Весляры на байдарках і каноэ Фінляндыі
Катэгорыя:Алімпійскія чэмпіёны ад Фінляндыі
Катэгорыя:Алімпійскія чэмпіёны па веславанні на байдарках і каноэ
Катэгорыя:Чэмпіёны летніх Алімпійскіх гульняў 1952 года
Катэгорыя:Весляры на байдарках і каноэ на летніх Алімпійскіх гульнях 1948 года
Катэгорыя:Весляры на байдарках і каноэ на летніх Алімпійскіх гульнях 1952 года
Катэгорыя:Чэмпіёны свету па веславанні на байдарках і каноэ
Торвальд Стромберг

**Ленарт Торвальд Стромберг** (; , Кірканумі — , Экенес) — фінскі вясляр (канаіст), алімпійскі чэмпіён і двухразовы чэмпіён свету.

Вырас у рыбацкай сям’і. У 17 гадоў, стаўшы найлепшым байдарачнікам, з-за ўзросту не быў дапушчаны фінскімі трэнерамі да буйных спаборніцтваў, аднак у 1950 годзе, калі яму было 19, прыняў удзел у чэмпіянаце свету ў Капенгагене, адразу заваяваўшы золата на дыстанцыі 10000 м у каноэ-адзіночцы. Гэтае дасягненне ён паўтарыў праз восем гадоў на чэмпіянаце свету ў Празе.

На летніх Алімпійскіх гульнях у 1952 годзе ў Хельсінкі стаў чэмпіёнам у веславанні на каноэ-адзіночцы на 10000 м і сярэбраным прызёрам на дыстанцыі 1000 м. На наступных Гульнях у Мельбурне (1956) не змог паказаць высокіх вынікаў з-за праблем са здароўем.

На працягу многіх гадоў з’яўляўся старшынёй аматарскага клуба канаістаў у сваім родным горадзе, дзе ён меў уласны бізнес у сферы дызельных рухавікоў.

У 2000 годзе ён быў удастоены спецыяльнай спартыўнай узнагароды Міністэрства адукацыі Фінляндыі.

Катэгорыя:Весляры на байдарках і каноэ Фінляндыі
Катэгорыя:Алімпійскія чэмпіёны ад Фінляндыі
Катэгорыя:Алімпійскія чэмпіёны па веславанні на байдарках і каноэ
Катэгорыя:Чэмпіёны летніх Алімпійскіх гульняў 1952 года
Катэгорыя:Сярэбраныя прызёры летніх Алімпійскіх гульняў 1952 года
Катэгорыя:Весляры на байдарках і каноэ на летніх Алімпійскіх гульнях 1952 года
Катэгорыя:Весляры на байдарках і каноэ на летніх Алімпійскіх гульнях 1956 года
Катэгорыя:Чэмпіёны свету па веславанні на байдарках і каноэ
Падзорны мост

**Падзорны мост** — аўтадарожны бэлечны мост цераз раку Пражку (фактычна — праз былы Сальнабуянскі канал) у Адміралцейскім раёне Санкт-Пецярбурга. Знаходзіцца на тэрыторыі Адміралцейскага завода. Вышэй па цячэнні знаходзіцца Бердаў мост. Ніжэй па цячэнні рака Пражка ўпадае ў Вялікую Няву.

Бліжэйшая станцыя метрапалітэна — «Нарвская». Злучае Мацісаў і Каломенскі востраў. Мост атрымаў сучасную назву 4 ліпеня 1977 года ад Падзорнага вострава, які тут існаваў.

Катэгорыя:Масты цераз Пражку
Лазневы мост (Санкт-Пецярбург)

**Лазневы мост** — аўтадарожны кансольна-бэлечны мост цераз раку Пражка ў Адміралцейскім раёне Санкт-Пецярбурга, злучае Мацісаў і Каломенскі востраў. Злучае вуліцу Дзекабрыстаў і Мацісаў завулак. Побач з мостам, на рагу з вуліцай Дзекабрыстаў, размешчаны музей-кватэра А. А. Блока (у гэтым доме паэт жыў з 1912 года да сваёй смерці ў 1921 годзе).

Вышэй па цячэнні знаходзіцца Мацісаў мост, ніжэй — Бердаў мост.

Бліжэйшая станцыя метрапалітэна (2,2 км) — «Садовая». Назва моста вядома з 1820 года і ўтварылася ад назвы размешчанага побач будынка Мацісавых лазняў на Мацісавым востраве. Лазні працавалі з сярэдзіны XIX стагоддзя да 1950-х гадоў, у 2005 годзе яны былі знесены пад забудову. Мост таксама адметны тым, што ён ні разу не быў перайменаваны.

Катэгорыя:Масты цераз Пражку
Бердаў мост

**Бердаў мост** — пешаходны бэлечны мост цераз раку Пражку ў Адміралцейскім раёне Санкт-Пецярбурга, злучае Мацісаў і Каломенскі астравы. Размешчаны ў створы Мясной вуліцы і вядзе да суднабудаўнічага завода Адміралцейскім верфі.

Вышэй па цячэнні знаходзіцца Лазневы мост, ніжэй — Падзорны мост.

Бліжэйшыя станцыі метрапалітэна — «Нарвская», «Балтыйская». З 1820 года мост называўся Чыгунны або Кавальскі, па кавальскіх цэхах чыгунаплавільнага завода Чарльза Берда. Існая назва з’явілася ў 1849 годзе і дадзена ад прозвішча ўладальніка завода і асабняка Чарльза Берда.

Катэгорыя:Масты цераз Пражку
Катэгорыя:Пешаходныя масты Санкт-Пецярбурга
Вільха Юлёнен

**Вільха Ільмары Юлёнен** (;  — ) — фінскі стралок, прызёр Алімпійскіх гульняў.

Нарадзіўся ў Ханкасалмі. У 1948 годзе на зімовых Алімпійскіх гульнях у Санкт-Морыцы ён прыняў удзел у паказальных спаборніцтвах ваенных патрулёў, дзе фінская каманда заняла другое месца. У 1952 годзе ён прыняў удзел у Алімпійскіх гульнях у Хельсінкі і заваяваў сярэбраны медаль у стральбе з малакалібернай вінтоўкі з трох палажэнняў на дыстанцыі 50 м. У 1956 годзе на Алімпійскіх гульнях у Мельбурне ён заваяваў бронзавы медаль у стральбе з вінтоўкі з трох палажэнняў на дыстанцыі 300 м. Вільха Юлёнен таксама прымаў удзел у Алімпійскіх гульнях 1960 і 1964 гадоў, але медалёў не заваяваў.

Катэгорыя:Стралкі Фінляндыі
Катэгорыя:Стралкі на летніх Алімпійскіх гульнях 1952 года
Катэгорыя:Стралкі на летніх Алімпійскіх гульнях 1956 года
Катэгорыя:Стралкі на летніх Алімпійскіх гульнях 1960 года
Катэгорыя:Стралкі на летніх Алімпійскіх гульнях 1964 года
Катэгорыя:Сярэбраныя прызёры зімовых Алімпійскіх гульняў 1952 года
Катэгорыя:Бронзавыя прызёры летніх Алімпійскіх гульняў 1956 года
Катэгорыя:Чэмпіёны свету па стральбе
Роберт Рычардс

**Роберт Рычардс** (; , Шампейн, Ілінойс — ) — амерыканскі скакун з шастом і дзесяціборац, чэмпіён і прызёр Панамерыканскіх і Алімпійскіх гульняў, алімпійскі рэкардсмен.

На летняй Алімпіядзе 1948 года ў Лондане Рычардс заваяваў алімпійскую бронзу з вынікам 420 см, саступіўшы фіну Эркі Катая, які паказаў такі ж вынік, па ліку спробаў. А чэмпіёнам Алімпіяды стаў амерыканец Гуін Сміт, які пераадолеў 430 см.

На наступнай Алімпіядзе ў Хельсінкі Рычардс стаў чэмпіёнам з алімпійскім рэкордам — 455 см. Яшчэ праз чатыры гады ў Мельбурне Рычардс зноў падняўся на вышэйшую прыступку п’едэстала, зноў усталяваўшы алімпійскі рэкорд — 456 см.

У 1951 годзе Рычардс быў удастоены прыза Джэймса Салівана як найлепшы спартсмен-аматар ЗША.

Катэгорыя:Мнагаборцы ЗША
Катэгорыя:Скакуны з шастом ЗША
Катэгорыя:Алімпійскія чэмпіёны ад ЗША
Катэгорыя:Алімпійскія чэмпіёны па лёгкай атлетыцы
Катэгорыя:Чэмпіёны летніх Алімпійскіх гульняў 1952 года
Катэгорыя:Чэмпіёны летніх Алімпійскіх гульняў 1956 года
Катэгорыя:Бронзавыя прызёры летніх Алімпійскіх гульняў 1948 года
Катэгорыя:Лёгкаатлеты на летніх Алімпійскіх гульнях 1948 года
Катэгорыя:Лёгкаатлеты на летніх Алімпійскіх гульнях 1952 года
Катэгорыя:Лёгкаатлеты на летніх Алімпійскіх гульнях 1956 года
Нільс Лідхальм

**Нільс Лідхальм** (; , Вальдэмарсвік — , Кукара-Манферата) — шведскі футбаліст і трэнер. Паводле апытання газеты Aftonbladet, найлепшы футбаліст Швецыі ўсіх часоў. Быў складовай часткай знакамітага трыа Грэ-Но-Лі (Гунар Грэн — Гунар Нордаль — Нільс Лідхальм), якое саліравала ў «Мілане» ў 1950-х гадах. За зборную Швецыі правёў 21 матч, стаў алімпійскім чэмпіёнам па футболе 1948 года. Па апытанні МФФІІС займае 58-е месца сярод найлепшых футбалістаў Еўропы XX стагоддзя. Па заканчэнні кар’еры футбаліста быў паспяховым трэнерам. З’яўляўся ганаровым жыхаром Вальдэмарсвіка.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Футбалісты Швецыі
Катэгорыя:Ігракі зборнай Швецыі па футболе
Катэгорыя:Ігракі ФК Вальдэмарсвік
Катэгорыя:Ігракі ФК Слейпнер
Катэгорыя:Ігракі ФК Норчэпінг
Катэгорыя:Ігракі ФК Мілан
Катэгорыя:Футбольныя трэнеры Швецыі
Катэгорыя:Трэнеры ФК Мілан
Катэгорыя:Трэнеры ФК Элас Верона
Катэгорыя:Трэнеры ФК Монца
Катэгорыя:Трэнеры ФК Варэзэ
Катэгорыя:Трэнеры ФК Фіярэнціна
Катэгорыя:Трэнеры ФК Рома
Катэгорыя:Алімпійскія чэмпіёны па футболе
Катэгорыя:Алімпійскія чэмпіёны ад Швецыі
Катэгорыя:Чэмпіёны летніх Алімпійскіх гульняў 1948 года
Катэгорыя:Футбалісты на летніх Алімпійскіх гульнях 1948 года
Бапба Гоклен

**Бапба Гоклен** (; , Кізыл-Арват — ) — туркменскі  і дысідэнт.

## Біяграфія 
Скончыў Ашхабадскі сельскагаспадарчы інстытут. Вучыўся ў Літаратурным інстытуце імя Максіма Горкага ў Маскве. Быў адным з лідараў руху «Агзыбірлік». Загінуў 23 снежня 1991 года. Па афіцыйнай версіі, яго збіла машына. Аднак сябры паэта сцвярджаюць, што ён быў забіты.

## Творчасць 
У савецкі час яго вершы і апавяданні друкаваліся ў розных туркменскіх газетах і часопісах. У 2005 годзе ўсе яго вершы выйшлі ў кнізе «Ýolma guşuñ ganatyn!».

## Крыніцы 
## Спасылкі 
* 
* 
* 
* 

Катэгорыя:Туркменскамоўныя паэты
Гунар Нордаль

**Гунар Нордаль** (; , Хёрнефарс — , Альгера) — шведскі футбаліст, нападнік. Па версіі МФФІІС займае 46 месца сярод найлепшых футбалістаў свету і 36 сярод найлепшых футбалістаў Еўропы XX стагоддзя (найлепшы ў Швецыі). Быў часткай знакамітага атакавальнага трыа «Мілана» Грэ-Но-Лі. За зборную Швецыі правёў 33 матчы, забіўшы 43 мяча (1,3 мяча за гульню), таксама стаў алімпійскім чэмпіёнам 1948 года. Займае 3 месца сярод найлепшых бамбардзіраў Серыі А за ўсю гісторыю, 225 мячоў (у 291 матчы), 5 разоў быў найлепшым бамбардзірам серыі А і 4 разы найлепшым бамбардзірам чэмпіянату Швецыі. Пасля завяршэння кар’еры гульца працаваў трэнерам.

Катэгорыя:Футбалісты Швецыі
Катэгорыя:Ігракі зборнай Швецыі па футболе
Катэгорыя:Ігракі ФК Дэгерфарс
Катэгорыя:Ігракі ФК Норчэпінг
Катэгорыя:Ігракі ФК Мілан
Катэгорыя:Ігракі ФК Рома
Катэгорыя:Ігракі ФК Карльстад
Катэгорыя:Футбольныя трэнеры Швецыі
Катэгорыя:Трэнеры ФК Рома
Катэгорыя:Трэнеры ФК Карльстад
Катэгорыя:Трэнеры ФК Дэгерфарс
Катэгорыя:Трэнеры ФК Норчэпінг
Катэгорыя:Трэнеры ФК Сааб
Катэгорыя:Трэнеры ФК Слейпнер
Катэгорыя:Трэнеры ФК Эстэр
Катэгорыя:Трэнеры ФК АІК
Катэгорыя:Алімпійскія чэмпіёны па футболе
Катэгорыя:Алімпійскія чэмпіёны ад Швецыі
Катэгорыя:Чэмпіёны летніх Алімпійскіх гульняў 1948 года
Катэгорыя:Футбалісты на летніх Алімпійскіх гульнях 1948 года
Хейкі Ільмары Савалайнен

**Хейкі Ільмары Савалайнен** (; , Ёэнсу — , Каяані) — фінскі гімнаст, чэмпіён Алімпійскіх гульняў 1948 года, уладальнік ў агульнай складанасці дзевяці алімпійскіх медалёў: двух залатых, адной сярэбранай і шасці бронзавых. Удзельнік пяці Алімпіяд.

Катэгорыя:Гімнасты Фінляндыі
Катэгорыя:Гімнасты на летніх Алімпійскіх гульнях 1928 года
Катэгорыя:Гімнасты на летніх Алімпійскіх гульнях 1932 года
Катэгорыя:Гімнасты на летніх Алімпійскіх гульнях 1936 года
Катэгорыя:Гімнасты на летніх Алімпійскіх гульнях 1948 года
Катэгорыя:Гімнасты на летніх Алімпійскіх гульнях 1952 года
Катэгорыя:Бронзавыя прызёры летніх Алімпійскіх гульняў 1928 года
Катэгорыя:Бронзавыя прызёры летніх Алімпійскіх гульняў 1932 года
Катэгорыя:Бронзавыя прызёры летніх Алімпійскіх гульняў 1936 года
Катэгорыя:Бронзавыя прызёры летніх Алімпійскіх гульняў 1952 года
Катэгорыя:Сярэбраныя прызёры летніх Алімпійскіх гульняў 1932 года
Катэгорыя:Чэмпіёны летніх Алімпійскіх гульняў 1948 года
Катэгорыя:Алімпійскія чэмпіёны ад Фінляндыі
Катэгорыя:Алімпійскія чэмпіёны па спартыўнай гімнастыцы
Курт Петэрсен

**Курт Арнэ Петэрсен** (; , Бурас, лен Эльвсбарг (цяпер у лене Вестра-Гёталанд), Швецыя — , Бурас, лен Эльвсбарг, Швецыя) — шведскі барэц грэка-рымскага і вольнага стыляў, чэмпіён Алімпійскіх гульняў, трохразовы віцэ-чэмпіён Еўропы, дзесяціразовы чэмпіён Швецыі (грэка-рымская барацьба 1936, 1938, 1941, 1943—1946, 1949—1951).

Катэгорыя:Барцы Швецыі
Катэгорыя:Алімпійскія чэмпіёны ад Швецыі
Катэгорыя:Алімпійскія чэмпіёны па барацьбе
Катэгорыя:Чэмпіёны летніх Алімпійскіх гульняў 1948 года
Катэгорыя:Барцы на летніх Алімпійскіх гульнях 1948 года
Мелвін Патан

**Мелвін Эмер «Мел» Патан** (; , , ЗША — , Фолбрук, Каліфорнія, ЗША) — амерыканскі лёгкаатлет, двухразовы алімпійскі чэмпіён Гульняў у Лондане (1948).

Найбольшых спартыўных дасягненняў дамогся падчас навучання ва ўніверсітэце Паўднёвай Каліфорніі. Трэніраваўся ў Дына Кромвеля. Таксама наведваў Універсітэт Каліфорніі (University High School).

У 1947, 1948 і 1949 гадах станавіўся пераможцам чэмпіянатаў NCAA на дыстанцыі 100 ярдаў, у 1948 і 1949 гадах тамсама выйграў і ў забегу на 220 ярдаў. У 1947 годзе щсталяваў сусветны рэкорд на 100 ярдаў — 9,4 с. У наступным годзе палепшыў гэты вынік на адну дзесятую — 9,3 с. У 1949 годзе з вынікам 20,2 с пабіў сусветны рэкорд Джэсі Оўэнса на 220 ярдаў. У складзе зборнай Паўднёвай Караліны двойчы абнаўляў сусветны рэкорд у эстафеце 4×220 ярдаў.

На летніх Алімпійскіх гульнях у Лондане (1948) быў пятым на 100-метроўцы, аднак затым здабыў залатыя медалі на дыстанцыі 200 м і ў эстафеце 4×100 м.

Пасля завяршэння спартыўнай кар’еры некалькі гадоў працаваў у якасці трэнера па лёгкай атлетыцы, а затым цалкам засяродзіўся на дзейнасці па ўніверсітэцкай спецыяльнасці ў электроннай прамысловасці ў кампаніі Sanders Associates, Inc.

Катэгорыя:Бегуны на кароткія дыстанцыі ЗША
Катэгорыя:Алімпійскія чэмпіёны ад ЗША
Катэгорыя:Алімпійскія чэмпіёны па лёгкай атлетыцы
Катэгорыя:Чэмпіёны летніх Алімпійскіх гульняў 1948 года
Катэгорыя:Лёгкаатлеты на летніх Алімпійскіх гульнях 1948 года
Патан

**Патан** — прозвішча.

## Вядомыя носьбіты 
* Джордж Сміт Патан — амерыканскі генерал
* Мелвін Патан — амерыканскі лёгкаатлет
Эліс Коўчмэн

**Эліс Мэры Коўчмэн (-Дэвіс)** (; , Олбані, штат Джорджыя, ЗША — , там жа) — амерыканская спартсменка, чэмпіёнка летніх Алімпійскіх гульняў у Лондане (1948) у скачках у вышыню, першая чарнаскурая алімпійская чэмпіёнка.

## Біяграфія 
Расла ў паўднёвым штаце Джорджыя, дзе былі моцныя традыцыі сегрэгацыі, яна не магла трэніравацца ў мясцовых спорткомплексах. Нягледзячы на гэта, ва ўзросце 16 гадоў здолела выйграць першую ўзнагароду ў скачках у вышыню Амерыканскага аматарскага спартыўнага аб’яднання (AAU) (1939), застаючыся да 1948 года непераможнай у гэтай дысцыпліне і выйграўшы дзесяць чэмпіянатаў запар. На момант смерці ўтрымлівала за сабой рэкорд па колькасці перамог запар у скачках у вышыню на чэмпіянатах AAU; у 1941—1943 гадах таксама перамагала на спаборніцтвах, якія праводзіліся ў закрытым памяшканні.

Адначасова выступала ў спрынтарскім бегу, выступаючы за Таскіджыйскі ўніверсітэт, станавілася чэмпіёнкай ЗША ў эстафеце 4 × 100 метраў (1941 і 1942). У гэтай дысцыпліне выйграла восем тытулаў на адкрытым паветры і два — у памяшканні. У агульнай складанасці заваявала 25 тытулаў AAU.

На летніх Алімпійскіх гульнях у Лондане (1948) заваявала залаты медаль у скачках у вышыню з новым рэкордам спаборніцтваў — 1,68 м. Стала адзінай амерыканкай, якая перамагла на гэтай Алімпіядзе і першай чарнаскурай алімпійскай чэмпіёнкай.

Пасля Гульняў у Лондане спартсменка завяршыла сваю кар’еру, выйшла замуж і працавала настаўнікам у Атланце. У 1952 годзе стала першай чарнаскурай амерыканкай, выява якой была выкарыстана ў рэкламе марачнага прадукту (плакаты Coca-Cola).

З’яўлялася ганаровым членам Alpha Kappa Alpha Sorority, у 1975 годзе была ўведзена ў Залу лёгкаатлетычнай Славы ЗША і ў 2004 годзе ў Амерыканскую залу Алімпійскай славы.

Катэгорыя:Скакуны ў вышыню ЗША
Катэгорыя:Алімпійскія чэмпіёны ад ЗША
Катэгорыя:Алімпійскія чэмпіёны па лёгкай атлетыцы
Катэгорыя:Бегуны на кароткія дыстанцыі ЗША
Катэгорыя:Лёгкаатлеты на летніх Алімпійскіх гульнях 1948 года
Катэгорыя:Чэмпіёны летніх Алімпійскіх гульняў 1948 года
Вікторыя Дрэйвс

**Вікторыя «Вікі» Манала Дрэйвс** (; , Сан-Францыска, Каліфорнія, ЗША — , Палм-Спрынгс, Каліфорнія, ЗША) — амерыканская скакуха ў ваду, двухразовая алімпійская чэмпіёнка 1948 года.

Нарадзілася ў сям’і выхадца з Філіпін і англічанкі. Пачала спартыўную кар’еру пад дзявочым прозвішчам яе маці — Вікторыя Тэйлар. У 1945 годзе выйгравала срэбра і бронзу на чэмпіянаце ЗША, у тым жа годзе выйшла замуж за свайго трэнера.

У 1946—1947 гадах — чэмпіёнка ЗША ў скачках з вышкі, а ў 1948 годзе і з 3-метровага трампліна. На Алімпійскіх гульнях у Лондане (1948) таксама першынствавала ў тых жа дысцыплінах. Была першай амерыканкай азіяцкага паходжання, якая перамагла на Алімпіядах. На 3-метровым трампліне перамога Дрэйвс стала для амерыканак шостай запар на Алімпіядах, пачынаючы з 1920 года.

Пасля Алімпіяды некаторы час выступала ў шоу Бастэра Крабэ. З 1950 года прысвяціла сябе сям’і, выхоўваючы чатырох сыноў (Дэйл, Джэфры, Кім, Дэвід). У 1969 годзе яе імя было ўключана ў міжнародную Залу славы водных відаў спорту.

Катэгорыя:Скакуны ў ваду ЗША
Катэгорыя:Алімпійскія чэмпіёны ад ЗША
Катэгорыя:Алімпійскія чэмпіёны па скачках у ваду
Катэгорыя:Чэмпіёны летніх Алімпійскіх гульняў 1948 года
Катэгорыя:Скакуны ў ваду на летніх Алімпійскіх гульнях 1948 года
Катэгорыя:Памерлі ад раку падстраўнікавай залозы
Гунар Грэн

**Юхан Гунар Грэн** (; нар. ,  — , ) — шведскі футбаліст. Гуляў на пазіцыях правага інсайда, атакавальнага паўабаронцы, адцягвальнага нападніка. Быў часткай легендарнага трыа «Грэ-Но-Лі» (Гунар Грэн, Гунар Нордаль, Нільс Лідхальм), які складаў атакавалую лінію «Мілана» ў 1949—1953 гадах і зборнай Швецыі ў канцы 1940-х гадоў.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Футбалісты Швецыі
Катэгорыя:Ігракі зборнай Швецыі па футболе
Катэгорыя:Ігракі ФК Горда
Катэгорыя:Ігракі ФК Гётэбарг
Катэгорыя:Ігракі ФК Мілан
Катэгорыя:Ігракі ФК Фіярэнціна
Катэгорыя:Ігракі ФК Джэноа
Катэгорыя:Ігракі ФК Эргрутэ
Катэгорыя:Ігракі ФК ГАІС
Катэгорыя:Ігракі ФК Адэвольд
Катэгорыя:Футбольныя трэнеры Швецыі
Катэгорыя:Трэнеры ФК Мілан
Катэгорыя:Трэнеры ФК Эргрутэ
Катэгорыя:Трэнеры ФК Гётэбарг
Катэгорыя:Трэнеры ФК ГАІС
Катэгорыя:Трэнеры ФК Вернаму
Катэгорыя:Трэнеры ФК Адэвольд
Катэгорыя:Алімпійскія чэмпіёны па футболе
Катэгорыя:Алімпійскія чэмпіёны ад Швецыі
Катэгорыя:Чэмпіёны летніх Алімпійскіх гульняў 1948 года
Катэгорыя:Футбалісты на летніх Алімпійскіх гульнях 1948 года
Патрысія Мак-Кормік

**Патрысія (Пэт) Мак-Кормік** (нар. ) — амерыканская спартсменка па скачках у ваду, атрымала перамогу на двух летніх Алімпійскіх гульнях запар, у 1952 і 1956 гадах. Яна выйграла ў 1956 годзе прэмію Джэймса Салівана як найлепшая спартсменка-аматар у ЗША, стаўшы другой жанчынай-пераможцай прэміі.

Дзіцем у 1930-х і 1940-х гадах яна адрознівалася тым, што выконвала скачкі, якія не дапускаліся ў спаборніцтвах для жанчын, а таксама трэніравалася каля моста Лос-Аламітас у Лонг-Біч, штат Каліфорнія. Наведвала класічную сярэднюю школу Вудра Вільсана, Лонг-Біч-Сіці-каледж і Каліфарнійскі дзяржаўны ўніверсітэт у Лонг-Біч.

Пасля Алімпіяды Мак-Кормік здзяйсняла дайвінг-туры і была мадэллю для купальнікаў Catalina. Яна працавала ў арганізацыйным камітэце летніх Алімпійскіх гульняў у Лос-Анджэлесе 1984 года і пачала праграму пад назвай «Чэмпіёны Пэт» — фонд, які дапамагаў матываваць дзяцей.

Муж Джон Мак-Кормік быў чэмпіёнам AAU на платформе ў 1950—1951 гадах. Іх дачка Кэлі (1960 г.н.) заваявала два алімпійскія медалі па скачках у ваду.

Катэгорыя:Скакуны ў ваду ЗША
Катэгорыя:Алімпійскія чэмпіёны па скачках у ваду
Катэгорыя:Алімпійскія чэмпіёны ад ЗША
Катэгорыя:Чэмпіёны летніх Алімпійскіх гульняў 1952 года
Катэгорыя:Чэмпіёны летніх Алімпійскіх гульняў 1956 года
Катэгорыя:Скакуны ў ваду на летніх Алімпійскіх гульнях 1952 года
Катэгорыя:Скакуны ў ваду на летніх Алімпійскіх гульнях 1956 года
Фані Бланкерс-Кун

**Франсіна Элсье «Фані» Бланкерс-Кун** (;  вёска Лагэ-Вюрсэ, правінцыя Утрэхт, Нідэрланды — , Хофдарп, Паўночная Галандыя, Нідэрланды) — нідэрландская легенда сусветнай лёгкай атлетыкі, чатырохразовая алімпійская чэмпіёнка 1948 года і пяціразовая чэмпіёнка Еўропы.

Бланкерс-Кун унікальная тым, што паспяхова выступала практычна ва ўсіх відах сучаснай ёй лёгкай атлетыкі — за кар’еру яна ўсталявала (па звестках МАК) 16 сусветных рэкордаў у васьмі розных дысцыплінах: бег на 100 ярдаў, 100 метраў, 200 метраў, 80 метраў з бар’ерамі, эстафета 4 × 110 ярдаў, скачкі ў вышыню, скачкі ў даўжыню і пяцібор’е.

Чэмпіёнкай Нідэрландаў у 1937—1955 гадах Бланкерс-Кун была ў агульнай складанасці 58 разоў практычна ва ўсіх дысцыплінах, уключаючы штурханне ядра, трайны скачок і г. д.

Муж Фані Ян Бланкерс (, 1904—1977) таксама займаўся лёгкай атлетыкай і выступаў за Нідэрланды ў трайным скачку на Алімпійскіх гульнях 1928 года ў Амстэрдаме.

Катэгорыя:Бегуны на кароткія дыстанцыі Нідэрландаў
Катэгорыя:Алімпійскія чэмпіёны ад Нідэрландаў
Катэгорыя:Алімпійскія чэмпіёны па лёгкай атлетыцы
Катэгорыя:Чэмпіёны летніх Алімпійскіх гульняў 1948 года
Катэгорыя:Лёгкаатлеты на летніх Алімпійскіх гульнях 1936 года
Катэгорыя:Лёгкаатлеты на летніх Алімпійскіх гульнях 1948 года
Катэгорыя:Лёгкаатлеты на летніх Алімпійскіх гульнях 1952 года
Катэгорыя:Чэмпіёны Еўропы па лёгкай атлетыцы
Катэгорыя:Скакуны ў вышыню Нідэрландаў
Катэгорыя:Скакуны ў даўжыню Нідэрландаў
Катэгорыя:Бегуны з бар’ерамі Нідэрландаў
Пол Верховен

**Пол Верховен**, таксама *Паўль Верхувен* (; нар. , , Нідэрланды) — нідэрландскі і амерыканскі кінарэжысёр.

У ліку вядомых рэжысёрскіх работ Верховена такія фільмы, як «Рабакоп», «Поўны ўспамін», «Асноўны інстынкт», «Зорны дэсант», «Невідзімка», а таксама «Яна». Сцэны з гвалтам або эротыкай уласцівыя як для яго драматычных, так і фантастычных фільмаў.

## Фільмаграфія 
## Зноскі 
Катэгорыя:Кінарэжысёры ЗША
Катэгорыя:Кінарэжысёры XX стагоддзя
Катэгорыя:Кінарэжысёры XXI стагоддзя
Катэгорыя:Сцэнарысты ЗША
Катэгорыя:Сцэнарысты XX стагоддзя
Катэгорыя:Сцэнарысты XXI стагоддзя
Катэгорыя:Лаўрэаты прэміі «Залатая маліна»
Дэвідсан

**Дэвідсан** — прозвішча.

## Вядомыя носьбіты 
* Джэй Дэвідсан — акцёр
* Філіп Бафард Дэвідсан — амерыканскі ваенны разведчык
Рыверсайд (Каліфорнія)

**Рыверсайд** () — горад у акрузе Рыверсайд, штат Каліфорнія, ЗША. Заснаваны ў пачатку 1870 года побач з ракой Санта-Ана. Плошча горада Рыверсайд — 211,19 км². Вышыня цэнтра горада — 252 м. Рыверсайд атачаюць горы. У Рыверсайдзе пераважае міжземнаморскі клімат c сухім спякотным надвор’ем — улетку, і перыядычна вільготным — узімку. Тэмпература ўлетку часам перавышае 35 °C. Рэдка тэмпература ўзімку апускаецца ніжэй −5 °C. Каліфарнійскі ўніверсітэт у Рыверсайдзе.

## Насельніцтва 
## Гарады-пабрацімы 
## Крыніцы 
Катэгорыя:Гарады Каліфорніі
Рыверсайд

**Рыверсайд**:
* Рыверсайд (акруга)
* Рыверсайд (Ваёмінг)
* Рыверсайд (Каліфорнія)
Джэй Дэвідсан

**Джэй Дэвідсан** (, народжаны **Альфрэд Амі** (), нар. , Рыверсайд, Каліфорнія, ЗША) — англа-амерыканскі акцёр і мадэль.

## Біяграфія 
Нарадзіўся ў Каліфорніі ў сям'і выхадца Ганы і англічанкі. Калі яму было два гады, яго сям'я пераехала ў Вялікабрытанію, дзе пасялілалася ў графстве Херэфардшыр. У 1992 годзе, не маючы акцёрскага досведу, ён паспяхова прайшоў кастынг і атрымаў ролю транссэксуала Дылана ў псіхалагічным трылеры Ніла Джордана «Жорсткая гульня», за якую ён быў намінаваны на «Оскар» як лепшы акцёр другога плана. Дэвідсан атрымаў намінацыю на прэмію Чыкагскай Асацыяцыі кінакрытыкаў за самага перспектыўнага акцёра.

Пасля гэтага поспеху Дэвідсан ўсяго толькі раз яшчэ з'явіўся на вялікім экране, выканаўшы ў 1994 годзе ролю Ра ў навукова-фантастычным фільме Роланда Эмерыха «Зорная брама». Неўзабаве Дэвідсан спыніў акцёрскую кар'еру, прысвяціўшы сябе працы ў мадэльным бізнэсе. У адным з інтэрв'ю падчас сваёй нядоўгай кінакар'еры ён прызнаўся, што з'яўляецца геем.

## Фільмаграфія 
## Зноскі 
## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Акцёры Вялікабрытаніі
Катэгорыя:Акцёры ЗША
Катэгорыя:Фотамадэлі Вялікабрытаніі
Катэгорыя:Фотамадэлі ЗША
Чалавек бяжыць

**«Чалавек бяжыць»** () — амерыканскі фантастычны фільм 1987 года з Арнольдам Шварцэнэгерам у галоўнай ролі.
## Сюжэт
У будучыні ўпадабанай забаўкай для жыхароў Амерыкі, якая ператварылася ў паўваенную дзяржаву, стала садысцкае тэлешоў «Беглы чалавек», удзельнікі якога не маюць ніводнага шанцу на выжыванне. Сярод іх аказаўся паліцэйскі Бэн Рычардс, які адмовіўся расстраляць бяззбройны натоўп галодных людзей. Зараз разам з субратамі па няшчасці яму трэба будзе прыняць удзел у вар’яцкай гонцы са смерцю, пазмагацца з непераможнымі *«сталкерамі»* і адпомсціць бесчалавечнаму гаспадару шоу.
## У ролях 
## Здымачная група
*сцэнарыст — Стывен Кінг

## Спасылкі 
Катэгорыя:Фантастычныя фільмы ЗША
Катэгорыя:Фільмы-антыўтопіі
Катэгорыя:Фільмы на англійскай мове
Катэгорыя:Экранізацыі твораў Стывена Кінга
Юрый Мікалаевіч Падабед

**Юрый Мікалаевіч Падабед** (нар. , Слуцк, БССР, СССР) — былы камандзір палка міліцыі адмысловага прызначэння Галоўнага ўпраўлення ўнутраных спраў Мінскага гарвыканкама. Уваходзіць у Чорны спіс Еўрасаюза, спіс спецыяльна прызначаных грамадзян і заблакіраваных асоб ЗША.

## Біяграфія 
Юрый Падабед нарадзіўся ў 1962 годзе ў Слуцку. У 1985 годзе скончыў Мінскае вышэйшае ваеннае палітычнае вучылішча, у 2001 годзе — Акадэмію кіравання пры Прэзідэнце Рэспублікі Беларусь па спецыяльнасці «Дзяржаўнае кіраванне і справавое адміністраванне». Пяць гадоў служыў у Польшчы, чатыры гады — на Далёкім Усходзе, а таксама ў Літве і Германіі. У 1996 годзе вярнуўся ў Беларусь, камандаваў батальёнам спецпрызначэння МУС. У красавіку 1999 года прызначаны начальнікам штаба мінскага АМАП, праз паўгода стаў камандзірам атрада міліцыі адмысловага прызначэння. У канцы ліпеня 2008 года па ўласным жаданні пакінуў гэтую пасаду па стане здароўя. Падабед так пракаментаваў гэтае рашэнне:«Я прыняў такое рашэнне сам. Дзе буду працаваць далей, яшчэ не ведаю. У мяне ёсць некаторыя праблемы са здароўем, прычым сур’ёзныя. У мяне з хрыбетнікам праблемы і ціск скача. Нічога дзіўнага: работа нервовая. Яшчэ раз паўтару: рашэнне пра сыход я прыняў сам, на мяне ніхто не ціснуў. Магу сказаць, што жонка толькі задаволеная. Маладым дарогу трэба саступаць, а змена ў мяне больш чым годная».Яго месца заняў Юрый Караеў. Паводле розных версій, пасля адстаўкі Падабеду прапанавалі працу ў ГУУС, але ён адмовіўся, бо не хацеў працаваць намеснікам Аляксандра Найдзенкі. Такім чынам, Падабед сышоў на пенсію ва ўзросце 46 гадоў.

Пасля сыходу ў сваіх інтэрв’ю Падабед казаў, што можа паспрабаваць сябе ў іншай якасці на нейкім прадпрыемстве.

З 2009 года ўзначальвае службу бяспекі беларускага бізнесмена Юрыя Чыжа.

## Чыны і званні 
Палкоўнік міліцыі.

## Узнагароды 
У 2006 годзе пасля прэзідэнцкіх выбараў Падабед быў узнагароджаны ордэнам «За службу Радзіме» III ступені.

## Санкцыі ЕС, ЗША 
Як камандуючы АМАП, які сам прымаў удзел і быў непасрэдна адказны за жорсткія разгоны мірных дэманстрацый і збіванне супрацоўнікамі ўдзельнікаў акцый пратэсту, у прыватнасці, у 2004 і 2008 гадах, Юрый Падабед у 2004 годзе быў занесены ў Чорны спіс Еўрасаюза.

## Сям’я 
Юрый Падабед жанаты другі раз. Мае двух дарослых сыноў ад першага шлюбу і дачку ад другога.

## Зноскі 
## Спасылкі 
* Яшчэ адной сілавой структурай будзе кіраваць не ўраджэнец Беларусі  // Наша Ніва, Зміцер Панкавец
* Юры Падабед: «У Эўропе я для сябе Амэрыку не адкрыю…»

Катэгорыя:Ваенныя Беларусі
Катэгорыя:Беларускія асобы ў Чорным спісе ЕС
Катэгорыя:Беларускія асобы ў спісе спецыяльна прызначаных грамадзян і заблакіраваных асоб ЗША
Трылесінскі сельсавет

Назву **Трыле́сінскі сельсавет** маюць:

* Трылесінскі сельсавет — назва Смаліцкага сельсавета Быхаўскага раёна Магілёўскай вобласці ў 1925—1991 гадах
* Трылесінскі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Бялыніцкага раёна Магілёўскай вобласці
* Трылесінскі сельсавет — варыянт назвы Первамайскага сельсавета Дрыбінскага раёна Магілёўскай вобласці ў 1924—1939 гадах
Ніканавіцкі сельсавет

**Ні́канавіцкі сельсавет** — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Быхаўскага раёна Магілёўскай вобласці. Цэнтр — вёска Ніканавічы.

Утвораны 20 жніўня 1924 года ў складзе Быхаўскага раёна Магілёўскай акругі БССР. Пасля скасавання акруговай сістэмы 26 ліпеня 1930 года ў Быхаўскім раёне БССР, з 20 лютага 1938 года — Магілёўскай вобласці. 16 ліпеня 1954 года скасаваны, тэрыторыя далучана да Краснаслабодскага сельсавета.

## Літаратура 
* Административно-территориальное устройство БССР: справочник: в 2 т. / Главное архивное управление при Совете Министров БССР, Институт философии и права Академии наук БССР. — Минск: «Беларусь», 1985―1987.

Катэгорыя:Былыя сельсаветы Быхаўскага раёна
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, утвораныя ў 1924 годзе
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, скасаваныя ў 1954 годзе
Поўны ўспамін

**«Поўны ўспамін»** () — амерыканскі фантастычны фільм 1990 года рэжысёра Пола Верховена з Арнольдам Шварцэнэгерам у галоўнай ролі. Зняты па апавяданні Філіпа Дзіка «», намінаваны на дзве прэміі «Оскар».
## Сюжэт
Жыццё простага працоўнага хлопца Дага Куэйда сумнае і аднастайнае. Таму, каб хоць неяк ускалыхнуць будні, ён вырашае скарыстацца паслугамі камерцыйнай кампаніі, якая за пэўную плату пасылае ў яго мозг імпульсы, якія ствараюць поўную ілюзію таго, што ён перажыў ашаламляльныя прыгоды на Марсе. Усё б добра, але пасля сеансу Дагу зусім немагчыма зразумець, хто ж ён на самой справе — просты працоўны або спецыяльны агент, які выконвае шпіёнскую місію. Яго баяцца, яго жадаюць забіць, на яго адчынены сезон палявання; нават каханая жонка спрабуе згарнуць яму шыю. Цяпер, каб выжыць, яму неабходна ўспомніць усё.

## У ролях 
## Здымачная група
*рэжысёр — Пол Верховен
*сцэнарыст — Філіп Дзік
## Узнагароды
*«Оскар» —  (візуальныя эфекты)

## Зноскі 
## Спасылкі 
Катэгорыя:Фантастычныя фільмы ЗША
Катэгорыя:Фільмы-антыўтопіі
Катэгорыя:Фільмы пра Марс
Катэгорыя:Фільмы-баевікі ЗША
Катэгорыя:Навукова-фантастычныя фільмы ЗША
Катэгорыя:Фільмы Пола Верховена
Катэгорыя:Фільмы на англійскай мове
Катэгорыя:Экранізацыі твораў Філіпа Дзіка
Катэгорыя:Фільмы ЗША 1990 года
Катэгорыя:Фільмы — лаўрэаты прэміі «Оскар» за найлепшыя візуальныя эфекты
Катэгорыя:Фільмы, знятыя ў Мексіцы
Катэгорыя:Фільмы, знятыя ў ЗША
Быхаўскі сельсавет

**Бы́хаўскі сельсавет** — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Быхаўскага раёна Магілёўскай акругі. Цэнтр — горад Быхаў.

Утвораны 20 жніўня 1924 года ў складзе Быхаўскага раёна Магілёўскай акругі БССР. 24 верасня 1926 года скасаваны ў сувязі з утварэннем Быхаўскага гарсавета.

## Літаратура 
* Административно-территориальное устройство БССР: справочник: в 2 т. / А.И. Карпачева и др. / Главное архивное управление при Совете Министров БССР, Институт философии и права Академии наук БССР. — Т. 1: (1917―1941 гг.). — Мн., «Беларусь», 1985. — 390 с.

Катэгорыя:Былыя сельсаветы Быхаўскага раёна
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, утвораныя ў 1924 годзе
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, скасаваныя ў 1926 годзе
Іван Генадзевіч Прахарэнка

**Іван Прахарэнка** (нар. , Мінск) — беларускі футбаліст, абаронца мінскага «Энергетыка».

## Клубная кар’ера 
Выхаванец мінскага «Дынама». У 2017 годзе на правах арэнды гуляў за «Прамень», а ў 2018—2019 гадах быў іграком «Чысці». У жніўні 2020 года перайшоў у мікашэвіцкі «Граніт».

У 2021—2023 гадах выступаў у Другой лізе за мар’інагорскую «Вікторыю», а ў пачатку 2024 года далучыўся да мінскага «Энергетыка».

## Крыніцы 
Катэгорыя:Футбалісты Беларусі
Катэгорыя:Ігракі ФК Дынама Мінск
Катэгорыя:Ігракі ФК Прамень Мінск
Катэгорыя:Ігракі ФК Чысць
Катэгорыя:Ігракі ФК Граніт Мікашэвічы
Катэгорыя:Ігракі ФК Вікторыя Мар’іна Горка
Катэгорыя:Ігракі ФК Энергетык-БДАТУ
Крымская платформа

**Крымская платформа** (, , ) — ініцыяваны Украінай і яе прэзідэнтам Уладзімірам Зяленскім міжнародны каардынацыйны механізм, накіраваны на павышэнне эфектыўнасці міжнароднага рэагавання на працяглую акупацыю Крыма, абарону правоў чалавека ў Крыме і дэакупацыю паўвострава.

## Гісторыя стварэння 
У 2014 годзе Міжнародныя арганізацыі прызналі акупацыю і анексію Крыма незаконнымі і асудзілі дзеянні Расіі, а краіны Захаду ўвялі эканамічныя санкцыі супраць Расіі. ЕС і ЗША праводзяць паслядоўную палітыку непрызнання расійскіх дзеянняў у Крыме і Севастопалі.

Гл. таксама: 

Аднак, з разгортваннем агрэсіі Расіі на Данбасе, пытанне дэакупацыі АР Крым і Севастопаля практычна знікла з парадку дня міжнароднай палітыкі. Каб вярнуць тэму ў цэнтр палітычнага і экспертнага дыялогу з міжнароднымі партнёрамі ў 2020 годзе ва Украіне з’явілася ідэя стварання стала дзеючай платформы для абмеркавання пытання дэакупацыі Крымскага паўвострава.

Пра планы такой пляцоўкі ўпершыню заяўлялі ў Міністэрстве па пытаннях рэінтэграцыі часова акупаваных тэрыторый Украіны, а на 75-й сесіі Генеральнай Асамблеі ААН у верасні 2020 года Прэзідэнт Зяленскі заклікаў краіны-ўдзельніцы далучыцца да стварэння такой платформы. 26 лютага 2021 года Уладзімір Зяленскі падпісаў Указ «Пра асобныя меры, накіраваныя на дэакупацыю і рэінтэграцыю часова акупаванай тэрыторыі Аўтаномнай Рэспублікі Крым і горада Севастопаля», якім пастанавіў утварыць арганізацыйны камітэт па падрыхтоўцы і правядзенні ва Украіне ўстаноўчага саміту Крымскай платформы. Паводле Указа, МЗС Украіны забяспечвае каардынацыю ўдзелу Украіны ў дзейнасці Крымскай платформы. Старшыня арганізацыйнага камітэта па падрыхтоўцы ўстаноўчага саміту Крымскай платформы — міністр замежных спраў Украіны Дзмітрый Кулеба.

Устаноўчы саміт «Крымскай платформы» прайшоў 23 жніўня 2021 года.

## Кірункі работы 
Міністр замежных спраў Украіны Дзмітрый Кулеба вызначыў пяць чаканых прыярытэтаў працы «Крымскай платформы»:Па-першае, бяспека, уключна са свабодай мараплаўства. Па-другое, забеспячэнне эфектыўнасці санкцыйных абмежаванняў супраць дзяржавы-агрэсара. Па-трэцяе, абарона правоў чалавека і міжнароднага гуманітарнага права. Па-чацвёртае, абарона адукацыйных, культурных, рэлігійных правоў. Па-пятае, пераадоленне негатыўнага ўплыву часовай акупацыі Крыма на эканоміку і навакольнае асяроддзе. — Дзмітрый Кулеба

Катэгорыя:Знешняя палітыка Украіны
Юлія Анатолеўна Арцюх

**Юлія Анатолеўна Арцюх** — беларуская тэлевядучая, прапагандыстка рэжыму Лукашэнкі.

## Біяграфія 
Паводле ўласных слоў, жыла ў Гомельскай вобласці і вымушана была пераехаць з прычыны радыяцыйнага забруджвання пасля аварыі на Чарнобыльскай АЭС у 1986 годзе.

Паводле ўласных слоў, мае эканамічную адукацыю і працавала эканамістам-менеджарам у ААТ «Агракамбінат „Дзяржынскі“».

У студэнцкія гады працавала нянькай у ЗША.

Актывістка грамадскага аб’яднання дапамогі дзецям, хворым на фенілкетанурыю «Будучыня без меж».

### Прапагандысцкая дзейнасць 
Стала вядома ў СМІ з 2020 годзе як каментатарка на розныя тэмы, звязаных з масавымі пратэстамі пасля сфальсіфікаваных прэзідэнцкіх выбараў 9 жніўня 2020 года і суправаджаліся беспрэцэдэнтным гвалтам сілавых органаў да дэманстрантаў, у тым ліку забойствам некалькіх удзельнікаў пратэстаў. Была прызначана вядучай прапагандысцкіх перадач на дзяржаўным тэлеканале СТБ.

У сваіх выступах на тэлебачанні актыўна займалася ачарненнем і абразай апанентаў Лукашэнкі, апраўдвала гвалт сілавых органаў да людзей. Абражала гістарычныя нацыянальныя сімвалы Беларусі.

У красавіку 2021 года пасля выпуску перадачы з абразамі на адрас жыхароў Украіны і кіраўніцтва краіны была ўнесена ў базу «Міратворца», куды трапляюць асобы, якія вядуць дзейнасць супраць інтарэсаў Украіны.

## Сям’я 
Мае трох дзяцей. Муж — «афіцэр спецыяльных аперацый». Паводле ўласных слоў, адзін з трох дзяцей цярпіць на рэдкае генетычнае захворванне.

## Спасылкі 
* Асабістая старонка на сайце СТБ 
* Юлія Арцюх на сайце «Міратворца»

Катэгорыя:Прапагандысты Беларусі
Катэгорыя:Журналісты Беларусі
Катэгорыя:Супрацоўнікі і аўтары СТБ
Зыгмунт Бачковіч

**Зыгмунт Бачковіч** (; 20 студзеня 1887, Лукавіца, каля Любартава — 2 мая 1985, Гдыня) — польскі юрыст і дыпламат, дзяржаўны дзеяч Польскай Рэспублікі, Сенатар Польскай Рэспублікі ў 1935—1939.

З 24 верасня 1926 да 20 чэрвеня 1931 ваявода Навагрудскага ваяводства.

## Спасылкі 
Катэгорыя:Ваяводы навагрудскія (Польская Рэспубліка)
Катэгорыя:Паслы Польшчы ў Латвіі
Катэгорыя:Ваяводы віленскія (Польская Рэспубліка)
Дадра і Нагархавелі і Даман і Дыу

**Дадра і Нагархавелі і Даман і Дыу** (, , )  — саюзная тэрыторыя Індыі, утвораная 26 студзеня 2020 г. шляхам аб'яднання саюзных тэрыторый Даман і Дыу і Дадра і Нагархавелі. Агульная плошча — 603 км². Насельніцтва (2011 г.) — 585 764 чал. Адміністрацыйны цэнтр — Даман.

## Спасылкі 
* Афіцыйны сайт

Катэгорыя:Адміністрацыйны падзел Індыі