Стасіс Лазарайціс

{{Дзяржаўны дзеяч
 |імя        = Стасіс Лазарайціс
 |арыгінал імя   = 
 |выява            = LozoraitisS.jpg
 |апісанне выявы            = 
 |шырыня    = 
 |герб               = 
 |подпіс герба      = 
 |шырыня герба       = 
 |пасада          = Міністр замежных спраў Літоўскай Рэспублікі
 |сцяг               = Flag of Lithuania.svg
 |перыядпачатак       = 12 чэрвеня 1934
 |перыядканец        = 5 снежня 1938
 |папярэднік     = Довас Заўнюс
 |пераемнік           = Юозас Урбшыс

 |пасада_2          = Шэф Дыпламатычнай службы Літвы (у выгнанні)
 |сцяг_2               = Flag of Lithuania.svg
 |перыядпачатак_2       = 1940
 |перыядканец_2        = 24 снежня 1983
 |папярэднік_2     = 
 |пераемнік_2           = Стасіс Антанас Бачкіс
 |пахаваны          = 
 |бацька               = 
 |маці               = 
 |жонка            = 
 |дзеці               = **Сыны:** Стасіс і Казіс
 |адукацыя        =
 |навуковая ступень     = 
 |прафесія          = 
 |дзейнасць       = дыпламат
 |веравызнанне    = каталіцтва
 |узнагароды            = { style="background: transparent"
   
-
  
-
 
-
 
}
 |аўтограф           = 
 |сайт               = 
}}
**Стасіс Лазарайціс** (; ) — літоўскі грамадскі і палітычны дзеяч, дыпламат. Міністр замежных спраў Літоўскай Рэспублікі (1934—1938). Шэф Дыпламатычнай службы Літвы (у выгнанні) (1940—1983).

## Біяграфія 
Нарадзіўся 5 верасня 1898 года ў Коўне.

У 1918 годзе працаваў у Міністэрстве ўнутраных спраў Літвы. З 1919 года па 1923 год — начальнік Канцылярыі Кабінета міністраў Літвы. З 1923 года на дыпламатычнай службе. Працаваў у пасольстве Літвы ў Германіі. З 1929 года па 1932 год працаваў у пасольстве Літвы пры Святым Прастоле. З 1932 года па 1934 год — дырэктар Палітычнага дэпартамента Міністэрства замежных спраў Літвы.

З 12 чэрвеня 1934 года па 5 снежня 1938 года — Міністр замежных спраў Літоўскай Рэспублікі. У 1934 годзе, па ініцыятыве краін Балтыі, было падпісана Жэнеўскае мірнае пагадненне. У 1935 годзе выбраны членам Міжнароднай дыпламатычнай акадэміі (Парыж, Францыя).

З 1939 года — надзвычайны пасланец і паўнамоцны міністр Літвы ў Італіі.

У 1940 годзе, пасля далучэння Літвы да СССР, у адпаведнасці з дырэктывай Міністра замежных спраў Ю. Урбшыса быў прызначаны главой (шэфам) дыпламатычнай службы Літвы. Гэту пасаду займаў да смерці, займаўся пытаннямі абароны правоў літоўскіх грамадзян па-за межамі СССР і пытаннямі аднаўлення дзяржаўнага суверэнітэту Літвы.

19 верасня 1940 года па ініцыятыве Лазарайціса быў створаны «Літоўскі нацыянальны камітэт» (ці Калегія літоўскіх дыпламатаў), які аб’яднаў літоўскіх дыпламатаў, якія не прызналі савецкую ўладу і адмовіліся вярнуцца. Лазарайціс быў выбраны віцэ-прэзідэнтам гэтай арганізацыі (прэзідэнтам быў выбраны былы Прэм’ер-міністр Літвы Эрнястас Галванаўскас).

Памёр 24 снежня 1983 года ў Рыме. 10 лістапада 1998 года перапахаваны ў Коўне.

## Узнагароды 
* Вялікі крыж ордэна Вялікага князя Літоўскага Гядзімінаса.
* Медаль Незалежнасці Літвы (1928 год).
* Вялікі крыж ордэна Заслуг (Чылі, 1935 год).
* Вялікі крыж ордэна Палярнай зоркі (Швецыя, 1935 год).
* Вялікі крыж ордэн Леапольда I (Бельгія, 1934 год).
* Вялікі крыж ордэна Арлінага крыжа (Эстонія, 1934 год).
* Вялікі крыж ордэна Белай ружы Фінляндыі (Фінляндыя, 1934 год).
* Вялікі крыж ордэна Трох Зорак (Латвія, 1934 год).
* Вялікі крыж ордэна Святых Маўрыкія і Лазара (Італія, 1934 год).
* Вялікі крыж ордэна Святога Рыгора Вялікага (Святы Прастол).
* Вялікі афіцэр ордэна Ганаровага легіёна (Францыя, 1934 год).
* Каранацыйны медаль Георга VI (Вялікабрытанія, 1937 год).
* Ордэн Сымона Пятлюры (Украінскі Нацыянальны Савет (у эміграцыі), 1968 год).

## Крыніцы 
## Спасылкі 
* Біяграфія на сайце Penki Kontinentai 
* Дакументы С. Лазарайціса  

Катэгорыя:Міністры замежных спраў Літвы
Катэгорыя:Паслы Літвы ў Італіі
Катэгорыя:Пахаваныя ў Каўнасе