open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Жандар і дзяўчаты-жандары

**«Жандар і дзяўчаты-жандары»** (, іншыя назвы — «Жандар і жандары ў спадніцах» і «Жандар у спадніцы») — французская кінакамедыя з Луі дэ Фюнэсам у галоўнай ролі, якая стала апошняй у цыкле з шасці фільмаў пра жандара Крушо, апошнім фільмам, у якім зняўся Луі дэ Фюнэс, і апошнім фільмам рэжысёра Жана Жыро, які памёр падчас здымак 24 ліпеня 1982 года ад туберкулёзу. Завяршыў здымкі фільма яго памагаты Тоні Абаянц.

Прэм’ера ў Францыі адбылася 6 кастрычніка 1982 года.

## У ролях 
* Луі дэ Фюнэс — старэйшы вахмістр Людовік Марэван Крушо
* Мішэль Галабру — старшына Жэром (Альфонс) Жэрбер

## Крыніцы 
Катэгорыя:Фільмы 1982 года
Катэгорыя:Кінакамедыі 1982 года
Ньюкаслскі ўніверсітэт (Аўстралія)

**Ньюкаслскі ўніверсітэт** () — аўстралійская дзяржаўная вышэйшая навучальная ўстанова са статусам універсітэта, якая месціцца ў горадзе Ньюкасл у штаце Новы Паўднёвы Уэльс.

## Агульная характарыстыка 
Універсітэт атрымаў незалежнасць у 1965 годзе, раней ён быў самастойным аддзяленнем Універсітэта Новага Паўднёвага Уэльса з 1951 года як Ньюкаслскі ўніверсітэцкі каледж. У дадатак да асноўнага размяшчэння ў кампусе Калаган у Ньюкасле, ёсць кампус у цэнтры горада ў Ньюкасле, а таксама дадатковыя кампусы ў Урымбе, Порт-Макуоры, Сінгапуры і Сіднее.

## Структура 
* Каледж інжынерыі, прыродазнаўчых навук і навакольнага асяроддзя
* Каледж здароўя, медыцыны і дабрабыту
* Каледж чалавека і будучыні грамадства

## Спасылкі 
* Афіцыйная інтэрнэт-старонка ўстановы

## Крыніцы 
Катэгорыя:Навучальныя ўстановы з англійскай мовай навучання
Катэгорыя:Універсітэты Аўстраліі
Авантурысты (фільм, 1984)

**«Авантурысты»** (фр. Les Morfalous) — французскі ваенны прыгодніцкі кінафільм з Жанам-Полем Бельмандо ў галоўнай ролі, зняты рэжысёрам Анры Вернёем паводле рамана П’ера Сіньяка. Карціна выйшла ў пракат 28 сакавіка 1984 года.

## Сюжэт 
Падчас Другой сусветнай вайны, у перыяд Туніскай кампаніі ў красавіку 1943 года, французскія войскі выбілі немцаў з маленькага туніскага мястэчка Эль-Ксур. У сейфе гарадскога банка знаходзілася вялікая колькасць залатых зліткаў коштам шэсць мільярдаў франкаў. Паколькі ў мястэчку не засталося ніводнай жывой душы, для перавозкі гэтага золата ў бяспечнае месца — тылавы горад Сфакс — паслалі спецыяльны фургон у суправаджэнні двух грузавікоў і джыпа з трыццаццю французскімі легіянерамі для суправаджэння і аховы.

Калі канвой прыбыў на месца, то быў раптоўна амаль цалкам знішчаны нямецкім падраздзяленнем — 4-й ротай пад камандаваннем капітана Ульрыха Дытэрле (П’ер Земл), якая невядома як апынулася ў мясцовай крэпасці. У жывых засталося толькі чацвёра: унтэр-афіцэр Эдуард Маюзар (Мішэль Канстантэн), сяржант П’ер Аганьер (Жан-Поль Бельмандо), легіянер Буасье (Мішэль Крэтон) і салдат Борзік. Хаваючыся ў будынку, яны ўначы знайшлі ацалелага артылерыста капрала Бераля (Жак Вільрэ) з батарэі марской пяхоты, знішчанай у гэтым горадзе ў іншым баі «Штукай» — нямецкім самалётам «Юнкерс».

Пад покрывам цемры унтэр-афіцэр Маюзар і салдат Борзік спрабуюць забраць з уцалелага грузавіка боепрыпасы, але немцы іх абстрэльваюць і забіваюць Борзіка. Перапрануўшыся ў форму забітых нямецкіх разведчыкаў, сяржант Аганьер і артылерыст Бераль бесперашкодна прабіраюцца да ацалелай французскай гаўбіцы. Некалькімі дакладнымі стрэламі па крэпасці ім удалося знішчыць нямецкае падраздзяленне.

Раніцай, пахаваўшы на мясцовых могілках загінуўшых легіянераў, чацвёрка апынулася ў банку, дзе Аганьер і Буасье прапанавалі падзяліць усё золата на чацвярых. З гэтым катэгарычна не пагаджаецца Маюзар, які пагражае ім ваенным трыбуналам. Нечакана ў банк уваходзіць яго дырэктар Франсуа Ляраш-Фрэон. Але ён прыехаў не адзін…

## У ролях 
* Жан-Поль Бельмандо — сяржант П’ер Аганьер.
* Жак Вільрэ — капрал Бераль
* Мішэль Канстантэн — унтэр-афіцэр Эдуард Маюзар
* Мішэль Крэтон — легіянер Буасье
* Мішэль Бон - французскі генерал
## Крыніцы 
Катэгорыя:Фільмы 1984 года
Макуорыйскі ўніверсітэт

**Макуорыйскі ўніверсітэт** () — аўстралійская дзяржаўная вышэйшая навучальная ўстанова са статусам даследчага ўніверсітэта, якая месціцца ў горадзе Сідней у штаце Новы Паўднёвы Уэльс.

## Агульная характарыстыка 
Заснаваны ў 1964 годзе ўрадам Новага Паўднёвага Уэльса, гэта быў трэці ўніверсітэт, заснаваны ў Сіднее і ваколіцах. Універсітэт з’яўляецца першым у Аўстраліі, які цалкам прывёў сваю сістэму навучання ў адпаведнасць з Балонскай сістэмай.

## Структура 
* Факультэт мастацтваў
* Школа бізнесу
* Факультэт медыцыны, здароўя і навук аб чалавеку
* Факультэт прыродазнаўчых навук і інжынерыі

## Спасылкі 
* Афіцыйная інтэрнэт-старонка ўстановы

Катэгорыя:Навучальныя ўстановы з англійскай мовай навучання
Катэгорыя:Універсітэты Аўстраліі
Катэгорыя:Сідней
Замарожаны

**«Замарожаны»** () — кінакамедыя сумеснай вытворчасці Францыі і Італіі 1969 года рэжысёра Эдуара Малінаро з Луі дэ Фюнэсам у галоўнай ролі.

## Сюжэт 
У панядзелак, 2 лютага 1970 года, сумесная франка-дацкая экспедыцыя пад кіраўніцтвам Янсана, праводзячы свае штатныя даследаванні ў Грэнландыі, знаходзіць цела чалавека, замарожанага ў кавалку лёду. Побач таксама былі знойдзены абломкі карабля «Голанд», які знік у 1905 годзе. Абутак замарожанага падобны да абутку пачатку стагоддзя, таму даследчыкі робяць выснову — чалавек праляжаў пад лёдам амаль 65 гадоў.

У Францыі прафесару Эдуару Лар’еба, спецыялісту па штучным замарожванні, і прафесару Баркову, кіраўніку псіхіятрычнай службы, атрымоўваецца вярнуць замарожанага да жыцця. Лар’еба высоўвае гіпотэзу, што ў 1905 годзе параход «Голанд», транспартуючы вадкі гліцэрын, сутыкнуўся з айсбергам. У выніку чалавек быў абліты гліцэрынам і імгненна змёрз. Гліцэрын ж паслужыў ахоўным коканам, які не даў целу раскласціся за 65 гадоў.

Замарожаны аказваецца дзедам жонкі фабрыканта Юбера дэ Тартаса (Луі дэ Фюнэс), пра што яму паведаміў асабіста міністр унутраных спраў. Гэтая навіна зусім не цешыць мсье дэ Тартаса, бо фірма, якой ён кіруе, належыць яго жонцы Эдме, і з’яўленне новага сваяка можа паставіць пад пытанне яго пазіцыі. Таму ён з радасцю згаджаецца на прапанову пакінуць дзеда ў распараджэнні навукоўцаў, з чым, аднак, катэгарычна не згодная Эдме. Яна лічыць бесчалавечным адвесці яму ролю паддоследнага труса і настойвае на тым, каб ён жыў у іх доме, а ў выпадку, калі Юбер будзе пярэчыць гэтаму, пагражае пазбавіць яго правоў на фабрыку. Змацуючы сэрца Юбер згаджаецца, але як гэтага дабіцца, калі сам міністр сочыць за ходам эксперыменту і лічыць яго неверагодна важным для Францыі. Дэ Тартасам застаецца адзінае выйсце — выкрасці сваяка. З дапамогай прафесара Бібаліні яны прыдумляюць мудрагелісты план і паспяхова рэалізуюць яго. Але самыя вялікія праблемы ў іх узнікаюць дома, бо для таго, каб дзед не звар’яцеў, ім даводзіцца стварыць у доме атмасферу пачатку XX стагоддзя, і ў дадатак, хутка асвоіўшыся ў сям’і, ён пачынае заляцацца да нявесты іх сына…

## У ролях 
* Луі дэ Фюнэс — Юбер дэ Тартас
* Клод Жансак — Эдмэ дэ Тартас
* Бернар Алан — Поль Фурнье, «Замарожаны», дзядуля Эдмэ
* Аліўе дэ Фюнэс — Дыдзье дэ Тартас
* Мішэль Лонсдаль — прафесар Эдуар Лар’еба

## Крыніцы 
Катэгорыя:Фільмы 1969 года
Катэгорыя:Кінакамедыі 1969 года
Катэгорыя:Кінакамедыі Італіі
Катэгорыя:Кінакамедыі Францыі
Міцэна

**Міцэна** (*Mycena*) — род шапкавых грыбоў сямейства .

## Апісанне 
Міцэны — дробныя грыбы-сапратрофы, некаторыя віды паўпаразіты. Шапачка канічная або званочкавая, дыяметр рэдка перавышае некалькі сантыметраў. Ножка тонкая, ломкая. Большасць міцэн шэрага або карычневага колеру, але ёсць і ярка афарбаваныя віды. Пласцінкі прырослыя, споравы парашок ва ўсіх відаў белага колеру. Некаторыя віды адрозніваюцца адзін ад аднаго толькі па мікраскапічных прыкметах. Некаторыя віды ядавітыя (напрыклад, , якая змяшчае мускарын і , якая змяшчае псілацібын), а некаторыя ядомыя, але занадта дробныя.

## Пашырэнне 
Пашыраны ў лясной зоне зямнога шара. Род аб’ядноўвае каля 200 відаў, з якіх прыкладна 60 расце на тэрыторыі Расіі і іншых дзяржаў былога СССР. Растуць у лясах адзіночна і групамі на драўніне і подсціле. Важны фактар у развіцці грыбоў — мохавае покрыва, што стварае мікракліматычныя ўмовы для развіцця міцэлію.

## Віды 
Паводле базы дадзеных Catalogue of Life на лістапад 2023 года род уключае 1349 відаў, некаторыя з іх:

* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Крыніцы 
## Літаратура 
*  
*  
* 
*  
* Жизнь растений. В 6-ти т. / Гл. ред. чл.-кор. АН СССР, проф. Ал. А. Федоров. — Т. 2. Грибы. Под. ред. проф. М. В. Горленко. М.: «Просвещение», 1976. — С. 273—276. — 479 с. с ил.; 32 л. ил. — 300000 экз. 
* 

## Спасылкі 
* Mushroom Expert — The Genus *Mycena*

Катэгорыя:Роды грыбоў
Катэгорыя:Агарыкальныя
Наэль

**Наэль**:

## Астраномія 
* (1563) Наэль

## Прозвішча 
* Магалі Наэль — французская актрыса
Магалі Наэль

**Магалі Наэль** (, ) — французская актрыса тэатра, кіно і кабарэ і спявачка, — выканаўца песень Барыса Віяна (у тым ліку «першага французскага рок-н-ролу» «Зрабі мне балюча, Джоні», 1956). Упадабалася гледачам усяго свету як увасабленне сексуальных фантазій Федэрыка Феліні ў «Салодкім жыцці» (1960), «Сатырыконе» (1969) і «Амаркордзе» (1973).

## Фільмаграфія 
* (1960) «Салодкае жыццё» — Фані
* (1969) «Сатырыкон» — Фартуната
* (1973) «Амаркорд» — Градыска
## Крыніцы 
Катэгорыя:Актрысы Францыі
Захоп закладнікаў у ПК-19 у Суравікіна

23 жніўня 2024 года, прыкладна ў 12:30 гадзін, некалькі зняволеных (па папярэдніх даных, некаторыя з іх — члены ІДІЛ), захапілі папраўчую калонію № 19 (каля 1230 зняволеных) у Суравікіна (Валгаградская вобласць, Расія). Як мінімум, адзін супрацоўнік ФСВП; гэта, папярэдне, начальнік УФСВН па Валгаградскай вобласці палкоўнік унутранай службы Сяргей Канавалаў, быў забіты.

Усяго ў закладніках апынуліся 12 чалавек (8 супрацоўнікаў калоніі і 4 асуджаны). Чацвярым супрацоўнікам ПК-19 злачынцы нанеслі колата-рэзаныя раны рознай ступені цяжкасці, трое з іх памерлі. Яшчэ чацвёра, якія аказалі супраціў, шпіталізаваныя, адзін з якіх памёр у бальніцы.

Сярод захопленых у закладнікі супрацоўнікаў ФСВП названы, у тым ліку, 45-гадовы начальнік ПК-19 Андрэй Дзевятаў.

Чацвёра тэрарыстаў, усе яны з’яўляюцца грамадзянамі Таджыкістана і Узбекістана, былі заблакаваныя ў асобным корпусе і не мелі магчымасці перасоўвацца па тэрыторыі ПК.

Падчас штурму (ён доўжыўся паўгадзіны, з 16:00 да 16:30), тэрарысты ў ПК-19 ліквідаваныя.

Па факце нападу на калонію Следчы камітэт Расіі распачаў крымінальную справу па частцы 4 артыкула 206 і частцы 3 артыкула 321 КК РФ.

## Гл. таксама 
* Захоп закладнікаў у СІЗА Растова-на-Доне

## Крыніцы 
## Спасылкі 
* Наркотики и избиение до смерти. За что сидели захватившие заложников в ИК-19 // 23 августа 2024, 16:02.
* Опубликован список пострадавших при захвате заложников в ИК-19 в Волгоградской области 23 августа 2024 года // Пострадавшие после нападения на колонию под Волгоградом находятся в реанимации.
* …к ним едет имам: что известно о ситуации в волгоградской колонии // ИК-19 ждет серьезная проверка после происшествия // 23 августа 2024, 19:31.
Катэгорыя:Тэрарыстычныя акты, здзейсненыя ў Расіі
Катэгорыя:Захопы закладнікаў
Катэгорыя:Падзеі 23 жніўня
Катэгорыя:2024 год у Расіі
Катэгорыя:Жнівень 2024 года
Катэгорыя:Тэрарыстычныя акты 2024 года
Іў Буасэ

**Іў Буасэ** (; ) — французскі рэжысёр і сцэнарыст.

## Біяграфія 
Скончыў Інстытут вышэйшай кінаадукацыі Францыі. Быў асістэнтам у вядомых французскіх рэжысёраў. У 1970-х гадах з’яўляўся лідарам французскага палітычнага кіно, у далейшым перайшоў на камерцыйныя стужкі вострасюжэтнага характару.

У апошні час часцей працаваў на ТБ.

## Крыніцы 
## Спасылкі 
Катэгорыя:Кінарэжысёры Францыі
Карсіканец (фільм)

**«Карсіканец»** () — французскі мастацкі фільм 2004 года.

## Сюжэт 
Паводле серыі папулярных у Францыі коміксаў. Парыжскі натарыус даручае знакамітаму дэтэктыву Джэку Палмеру знайсці свайго зніклага кліента на Корсіцы. Дэтэктыў апускаецца ў незямную прыгажосць карсіканскіх краявідаў, блукае па схілах, увітымі вінаграднымі лозамі і парослымі аліўкавымі дрэвамі. Але яму прыйшлося прыкласці нямала намаганняў для таго, каб адаптавацца да незвычайнага менталітэту жыхароў гэтай дзёрзкай і цудоўнай выспы…

## У ролях 
* Жан Рэно — Анж Леані
* Крысціян Клаўе — Рэмі Франсуа — псеўданім Джэк Палмер, прыватны дэтэктыў
* Кацярына Мурына — Леа

## Крыніцы 
Катэгорыя:Кінакамедыі 2004 года
Катэгорыя:Фільмы 2004 года
Мота Ізраілевіч Дзягцяр

**Мота Ізраілевіч Дзягцяр** () — беларускі празаік.

## Біяграфія 
Нарадзіўся 15 ліпеня 1909 года ў в. Пціч Мазырскага павета Мінскай губерні (цяпер — Петрыкаўскі раён Гомельскай вобласці) ў сям’і шаўца.

У 1929 годзе прыехаў у Менск і стаў працаваць на скураным заводзе «Бальшавік». Затым быў мулярам на будоўлях горада, вучыўся на рабфаку. Закончыў у 1937 годзе літаратурны факультэт Мінскага педагагічнага інстытута.

У 1937—1939 гадах служыў у Савецкай Арміі. Удзельнік паходу ў Заходнюю Беларусь у 1939 годзе.

Загінуў 9 лістапада 1939 года непадалёк ад мяжы з Фінляндыяй. Месца пахавання невядомае.

## Творчасць 
Першае апавяданне апублікаваў у 1931 годзе. Пісаў на ідышы. Выступаў з апавяданнямі, аповесцямі, нарысамі. Аўтар кніг прозы «На рыштаваннях» (Менск, 1934), «Савецкая Беларусь» (Менск, 1935), «Будаўнікі» (Менск, 1936), «Браты» (Менск, 1937), «Верныя вартавыя» (Менск, 1938), «Наша зямля» (Менск, 1939). На беларускай мове выйшлі «Апавяданні» (Мінск, 1940). У 1964 годзе выйшаў зборнік апавяданняў на рускай мове «Цымбалы».

## Крыніцы 
## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Пісьменнікі на ідыш
Чынават

**Чынават** — тайскае прозвішча.

## Вядомыя носьбіты 
* Інглак Чынават (нар. 1967) — Прэм’ер-міністр Тайланда (2011—2014),
* Пхетхангтхан Чынават (нар. 1986) — Прэм’ер-міністр Тайланда з 2024 года.
* Таксін Чынават (нар. 1949) — Прэм’ер-міністр Тайланда (2001—2006).
Макар Яфімавіч Міхалёў

**Макар Яфімавіч Міхалёў** (; , м. Насовічы, цяпер Гомельская вобласць Беларусі — 2 красавіка 1995, Новасібірск) — савецкі канструктар, галоўны канструктар і начальнік ВКБ Новасібірскага прыборабудаўнічага завода (1959—1969), лаўрэат Дзяржаўнай прэміі СССР (1951).

## Біяграфія 
Нарадзіўся 14 мая 1908 года ў мястэчку Насовічы сучаснай Гомельскай вобласці Беларусі.

У 1934 годзе скончыў Маскоўскі геадэзічны інстытут, пасля чаго ўладкаваўся на Новасібірскі прыборабудаўнічы завод (майстар, канструктар).

Падчас Вялікай Айчыннай вайны — кіраўнік распрацовак аптычнага абсталявання для дзеючай арміі, канструктар аптычных стэрэадальнамераў (паводле даных на 2000 год, некаторыя з гэтых прыбораў усё яшчэ знаходзіліся на ўзбраенні Расіі).

Ініцыятар і ўдзельнік звыш 150 распрацовак вырабаў грамадзянскага і спецыяльнага прызначэння. Унёс вялікі ўнёсак у развіццё ВКБ, у прыватнасці, яго доследна-вытворчай базы.

Пахаваны на Заяльцоўскіх могілках Новасібірска (квартал 52н).

## Узнагароды 
Ганараваны ордэнаў Чырвонай Зоркі (1945), «Знак Пашаны» і медалі. У 1951 годзе атрымаў Дзяржаўную прэмію СССР за распрацоўку спецыяльнай тэхнікі.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Лаўрэаты Дзяржаўнай прэміі СССР
Катэгорыя:Пахаваныя на Заяльцоўскіх могілках
Міхалаўка

**Мі́халаўка** (, ) — былы пасёлак у Рагачоўскім раёне Гомельскай вобласці. Уваходзіў у склад Журавіцкага сельсавета.

Да 29 чэрвеня 1957 года пасёлак уваходзіў у склад Вяліказімніцкага сельсавета Быхаўскага раёна Магілёўскай вобласці. Скасаваны 24 жніўня 1977 года.

## Крыніцы 
## Спасылкі
Свяцілавіцкая раўніна

**Свяцілавіцкая раўніна** — геамарфалагічны раён Перадпалесся, на паўднёвым усходзе Беларусі ў Гомельскай вобласці ў міжрэччы Сажа, Беседзі, Іпуці. Мяжуе са Слаўгарадскай і Касцюковіцкай раўнінамі на поўначы, Чачорскай раўнінай і Рэчыцкай нізінай на захадзе і поўдні, выходзіць да мяжы з Расіяй на ўсходзе.

## Геалогія 
У тэктанічных адносінах тэрыторыя прымеркавана да зоны сучлянення Жлобінскай седлавіны і Варонежскай антэклізы. Крышталічны падмурак залягае на глыбіні 500—750 м. Паверхня карэнных парод нахілена на захад. Магутнасць антрапагенавых адкладаў змяняецца ў межах 10-30 м.

## Рэльеф і гідраграфія 
Абсалютныя адзнакі паверхні вагаюцца ў інтэрвале 140—165 м, адносныя — ад 3-5 да 15-20 м. Гушчыня расчлянення рэлефа 0,3-0,4 км/км². Большую частку тэрыторыі займае спадзістахвалістая забалочаная водна-ледавіковая раўніна. У найбольш узвышанай цэнтральнай частцы развіты ўзгорыста-градава-хвалісты краявы ледавіковы рэльеф дняпроўскага ўзросту. Участкі сучлянення з краявымі ўтварэннямі прадстаўлены дробнаўзгорыстым рэлефам. Сустракаюцца камы і эолавыя бугры. Пашыраны тэрмакарставыя, карставыя і суфазійныя западзіны дыяметрам ад дзясяткаў да соцень метраў і глыбінёй 3-5 м. Невялікімі ўчасткамі (на поўдні і паўднёвым усходзе) прадстаўлена азёрна-алювіяльная нізіна з рэшткавымі азёрамі і старажытнай затарфаванай лагчынай сцёку.

Тэрыторыя дрэнуецца ракой Сож з прытокамі Покаць, Беседзь, Іпуць (на поўдні) і інш. Шырыня рачных далін большай часткі невялікіх рэк не перавышае 1 км, у Іпуці і Беседзі да 3-5 км; сумесная даўжыня рачных далін Беседзі і Сажа дасягае 10 км, Іпуці і Сажа — 15-20 км. Схілы даліны ракі Іпуць рассечаны ярамі і балкамі даўжынёй да 1-2 км і глыбінёй да 10-20 м.

## Глебы і расліннасць 
Глебы ў асноўным дзярнова-падзолістыя, па далінах рэк поймавыя (алювіяльныя).

Пераважаюць хваёвыя лясы, якія чаргуюцца з бярозавымі і чорнаальховымі; месцамі пашыраны шыракаліста-хваёвыя лясы.

## Літаратура 
* *Бакарасов В. А.* Светиловичская равнина // Природа Беларуси. Энциклопедия. В 3 томах. Том 1. Земля и недра. — Минск: Беларуская энцыклапедыя, 2010. — 464 с. — ISBN 978-985-11-0472-3 

Катэгорыя:Раўніны Беларусі
Катэгорыя:Рэльеф Гомельскай вобласці
Катэгорыя:Геаграфія Веткаўскага раёна
Забалацкі (Забалацкі сельсавет)

**За́балацкі** (, ) — былы пасёлак у Рагачоўскім раёне Гомельскай вобласці. Уваходзіў у склад Забалацкага сельсавета.

Скасаваны 14 снежня 1977 года, зліўся з вёскай Забалацце.

## Спасылкі
Забалацкі

Назву **За́балацкі** маюць:

## Населеныя пункты 
### Беларусь 
* Гомельская вобласць
** Забалацкі — былы пасёлак у Дварэцкім сельсавеце Рагачоўскага раёна
** Забалацкі — былы пасёлак у Забалацкім сельсавеце Рагачоўскага раёна
Чорная Зямля

**Чо́рная Зямля́** (, ) — былы пасёлак у Рэчыцкім раёне Гомельскай вобласці. Уваходзіў у склад Заспенскага сельсавета.

Скасаваны 17 лістапада 1980 года.

## Крыніцы 
## Спасылкі
Logistics Vehicle System

**Logistics Vehicle System** (**LVS**) — сямейства модульных паўнапрывадных усюдыходаў, якія выкарыстоўваюцца Корпусам марской пяхоты ЗША.

Прыняты на ўзбраенні ў 1985 годзе. Распрацаваны і выраблены карпарацыяй Oshkosh. На машыне можна замяняць пярэднія блокі харчавання на заднія блокі кузава. LVS кіруецца праз стандартнае паваротнае кола (як на тыповым аўтамабілі) і гідраўлічнае рулявое кіраванне (шляхам шарнірнага злучэння пярэдняга сілавога блока з заднім блокам кузава).

Машына складаецца з пярэдняга блока харчавання (FPU), злучанага з заднім блокам корпуса (RBU). FPU можа кіравацца самастойна. 

## Крыніцы 
## Спасылкі 
* Вэб-сайт вытворцы 
* Кіраўніцтва па тэхнічным абслугоўванні сістэмы лагістычнага аўтамабіля LVS 
* LVS і ІНФАРМАЦЫЙНЫ ФОРУМ ВАЕННЫХ ТРАНСПОРТАЎ

Катэгорыя:Узбраенне Марской пяхоты ЗША
Pandur II

**Pandur II** — аўстрыйская шматмэтавая колавая баявая браняваная машына. Распрацавана і вырабляецца кампаніяй General Dynamics European Land Systems-Steyr GmbH.

## Гісторыя 
З’яўляецца працягам мадэляў Pandur, распрацоўкай якіх займалася адна з найбуйнейшых аўстрыйскіх кампаній Steyr-Daimler-Puch, якая ўвайшла ў 2001 годзе ў кампанію General Dynamics European Land Systems-Steyr GmbH. Як і іншыя машыны кампаніі Steyr-Daimler-Puch, распрацаваны для правядзення баявых аперацый як у раўніннай і пустыннай, так і ў гарыстай мясцовасці. Таксама бранявік здольны пераадольваць водныя перашкоды.

Серыйная вытворчасць пачата ў 2003 годзе. Выпускаецца ў мадыфікацыях з колавай формулай 8х8 і 6х6. Машыны пактычна цалкам уніфікаваныя (на 90%).

Прынятая на ўзбраенне ў Аўстрыі, Партугаліі і Чэхіі. Для УС Партугаліі выпускаецца па ліцэнзіі партугальскай кампаніяй Fabrequipa. Таксама збіраецца па ліцэнзіі ў Чэхіі.

## Апісанне 
Бранявы корпус машыны атрыманы зваркай са сталёвай броні высокай цвёрдасці.

Узбраенне можа быць наступным:
* Баявы модуль RCWS-30 вытворчасці ізраільскай кампаніі Rafael з 30-мм аўтаматычнай гарматай Mk44, спаранымі пускавымі ўстаноўкамі СТРК Spike і 7,62-мм кулямётам FN MAG.
* Двухмесная вежа General Dynamics Land Systems з 30-мм аўтаматычнай гарматай Mauser і 7,62-мм кулямётам.
* На машыне з колавай базай 8х8 можа быць устаноўлена 105-мм гармата (на Pandur II 6х6 – 90 мм)

Pandur II прыводзіцца ў рух дызелем Cummins ISLe HPCR, звязаным з аўтаматычнай 6-ступеністай трансмісіяй ZF 6HP 602C і двухступенчатай размеркавальнай каробкай.

## Крыніцы 
## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
* Pandur II на сайце army-guide.com

Катэгорыя:Бронетранспарцёры
Колбік

**Ко́лбік** (, ) — былы хутар у Акцябрскім раёне Гомельскай вобласці. Уваходзіў у склад Акцябрскага сельсавета.

Скасаваны 4 лістапада 1982 года.

## Крыніцы 
## Спасылкі
Мікола Дубовік

**Мікола Дубовік** (, в. Мурыны, цяпер в. Каменка, Капыльскі раён Мінскай вобласці — ) — беларускі паэт-маладняковец.

## Біяграфія 
Нарадзіўся  года ў вёсцы Мурыны ў беднай сялянскай сям’і. Нягледзячы на матэрыяльныя складанасці скончыў агульнаадукацыйныя курсы (1923) і паступіў на факультэт грамадскіх навук Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэта, потым перавёўся на літаратурнае аддзяленне педагагічнага факультэта. У 1926 г. быў дэлегатам Першага з’езду «Маладняка». Некалькі разоў кідаў вучобу, служыў у арміі.

Трагічна загінуў  года падчас купання салдат у р. Бярэзіна пад Бабруйскам. Пахаваны на брацкіх могілках каля Бабруйска).

## Творчасць 
Ад сярэдзіны 1920-х актыўна публікаваўся ў перыядычным друку, часопісах «Чырвоны Сцяг», «Узвышша», «Маладняк», «Аршанскі маладняк», полацкім альманаху «Наддзвінне». Захапляўся паэзіяй Дж. Байрана, І. Гётэ, Ф. Шылера. Паэт Янка Бобрык, яго сябар, напісаў верш на смерць Дубовіка ў часопісе «Маладняк», таксама памяці маладога творцы прысвяцілі свае вершы Алесь Звонак і Валерый Маракоў.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Патанулі
Катэгорыя:Беларускамоўныя паэты
Катэгорыя:Паэты Беларусі
Светлагорская нізіна

**Светлагорская нізіна** — геамарфалагічны раён Перадпалесся, марэнна-водна-ледавіковая нізіна размешчана на стыку Мінскай, Магілёўскай і Гомельскай абласцей Беларусі. Мяжуе з Бабруйскай, Салігорскай і Цэнтральнабярэзінскай раўнінамі на поўначы і крайнім паўночным усходзе, Стрэшынскай і Васілевіцкай нізінамі на ўсходзе і крайнім паўднёвым усходзе, Слуцка-Арэскай і Азарыцкай нізінамі на захадзе і поўдні.

## Геалогія 
У тэктанічных адносінах тэрыторыя прымеркавана да зоны сучлянення Прыпяцкага прагіну і Бабруйскага пахаванага выступу Беларускай антэклізы, падзеленых Паўночна-Прыпяцкім разломам. На поўначы глыбіня залягання крышталічных парод вагаецца ад 300 да 800 м, на поўдні ад 3000 да 6000 м. Магутнасць антрапагенавай тоўшчы складае 40-60 м, у лагчынах ледавіковага выворвання да 180 м. Даантрапагенавая паверхня складзена пераважна пяскамі палеагена, рэдка неагена, у паўночнай частцы мергельна-мелавымі, юрскімі і дэвонскімі тоўшчамі.

## Рэльеф і гідраграфія 
Паверхня слаба нахілена на поўдзень. Максімальная адзнака рэльефу 166 м.

Асноўную тэрыторыю займае спадзістахвалістая водна-ледавіковая нізіна са слаба затарфаванымі паніжэннямі. Шырока прадстаўлены фрагменты спадзістахвалістай марэннай раўніны з тэрмакарставымі западзінамі. Пашыраны эолавыя формы рэльефу (грады, дзюны, бугры, дэфляцыйныя катлавіны, масівы перавяваных пяскоў), яры і балкі на бартах рачных далін. На поўдні  і крайняй поўначы сустракаюцца ўчасткі азёрна-алювіяльнай нізіны з плоскім рэльефам.

[thumb|Рака Пціч у [Акцябрскі раён|Акцябрскім раёне]] 
Гідраграфічная сетка адносіцца да сістэмы Дняпра і Прыпяці. Тэрыторыя дрэнуецца Бярэзінай (на ўсходзе), Пціччу і іх прытокамі. Шырыня далін рэк Пціч і Бярэзіна дасягае 5 км, выгіны рэк абумоўлены маладымі тэктанічнымі рухамі ў Паўночна-Прыпяцкім разломе. Пры перасячэнні гэтай структуры даліны робяцца вузкімі (0,3–0,5 км), узрастае іх глыбіня.  Большасць малых рэк раёна каналізавана. Большасць балот меліяравана.

## Глебы і расліннасць 
Глебы ў асноўным дзярнова-падзолістыя, у паніжэннях дзярнова-глеяватыя і глеевыя, тарфяна-балотныя, па далінах рэк поймавыя (алювіяльныя).

Пашыраны хваёвыя лясы, якія чаргуюцца з бярэзнікамі і чорнаалешнікамі, сустракаюцца шыракаліста-хваёвыя і шыракаліста-яловыя лясы.

## Літаратура 
* *Бакарасов В. А.* Светлогорская низина // Природа Беларуси. Энциклопедия. В 3 томах. Том 1. Земля и недра. — Минск: Беларуская энцыклапедыя, 2010. — 464 с. — ISBN 978-985-11-0472-3 

Катэгорыя:Нізіны Беларусі
Катэгорыя:Рэльеф Гомельскай вобласці
Катэгорыя:Рэльеф Магілёўскай вобласці
Катэгорыя:Рэльеф Мінскай вобласці
Катэгорыя:Геаграфія Светлагорскага раёна
Захаркі 1

**Захаркі́ 1** (, ) — былая вёска ў Ельскім раёне Гомельскай вобласці. Уваходзіла ў склад Скараднянскага сельсавета.

Скасавана 1 красавіка 1983 года.

## Крыніцы 
## Спасылкі
Вышэйшы літаратурна-мастацкі інстытут

**Вышэйшы літаратурна-мастацкі інстытут імя В. Я. Брусава** (), вядомы таксама як **Брусаўскі інстытут** () — спецыяльная вышэйшая навучальная ўстанова ў Маскве з 1921 па 1925 год. У інстытуце рыхтавалі пісьменнікаў, паэтаў, белетрыстаў, драматургаў, крытыкаў і перакладчыкаў (трохгадовы курс навучання).

## Гісторыя 
Па ініцыятыве В. Брусава інстытут створаны ўвесну 1921 года ў «сядзібе Салагуба» на аснове студыі пры Літаратурным аддзеле Наркамасветы (раней таксама арганізаванай Брусавым), літаратурных курсаў пры «Палацы мастацтваў», закрытым у лютым, і часткі Дзяржаўнага інстытута слова. Акрамя таго, увесну 1922 года з ВЛМІ аб’ядналі Прафесійна-тэхнічную школу паэтыкі, дзе працаваў Брусаў і іншыя выкладчыкі ВЛМІ.

У пачатку 1924 года ў сувязі з юбілеем Валерыя Брусава, які ўрачыста адзначаўся ў снежні 1923 года, інстытуту было прысвоена яго імя.

Пасля смерці Брусава ў снежні 1924 па рашэнні Аргбюро ЦК УКП(б) рэктарам быў прызначаны В. П. Палонскі. Загружаны выдавецкімі і рэдакцыйнымі справамі, Палонскі ў інстытуце не з’яўляўся, дакументы на подпіс атрымліваў ад прарэктара М. С. Грыгор’ева, які і ажыццяўляў фактычнае кіраўніцтва.

У пачатку студзеня 1925 года камісія па палягчэнні жыллёвай цеснаты ў Маскве на чале з М. М. Швернікам прыняла рашэнне пра перавод у Ленінград шэрагу ВНУ, і ў тым ліку ВЛМІ. Клопаты Палонскага былі беспаспяховыя. З сарака выкладчыкаў пагадзіліся пераехаць у Ленінград толькі Шэнгелі і Зундзяловіч. 15 чэрвеня 1925 калегія Глаўпрафадукацыі прыняла рашэнне:

«З прычыны высветленай немагчымасці пераводу ВЛМІ ў Ленінград лічыць яго ліквідаваным».

Грыгор’еў змог арганізаваць Вышэйшыя дзяржаўныя літаратурныя курсы, куды перайшлі касцяк былых выкладчыкаў ВЛМІ і частка студэнтаў малодшых курсаў. Старшакурснікі давучваліся ў іншых ВНУ. Брусаўскі інстытут быў папярэднікам Літаратурнага інстытута імя Горкага, які ствараўся ўжо з улікам вопыту гэтага інстытута.

## Выкладчыкі 
* В. Я. Брусаў (энцыклапедыя верша, старажытнагрэчаская літаратура, гісторыя рымскай літаратуры, лацінская мова ў сувязі з агульным мовазнаўствам, семінарый па усеагульнай гісторыі);
* Г. А. Шэнгелі (вершазнаўства);
* М. П. Малішэўскі (агульнае метратанічнае вершазнаўства) — навуковы сакратар, затым памочнік загадчыка навучальнай часткай;
* М. А. Цяўлоўскі (руская літаратура 1800—1830-х гадоў);
* Ю. М. Сокалаў (руская вусновая славеснасць);
* Я. В. Зундзяловіч (семінарыі па Гогалю, Дастаеўскаму, Цютчаву);
* К. Р. Локс (тэарэтычная паэтыка, курс прозы);
* М. Д. Эйхенгольц (гісторыя французскай літаратуры);
* В. Ф. Пераверзаў (руская літаратура пасля Гогаля);
* П. С. Коган (гістарычны матэрыялізм, заходняя літаратура);
* М. С. Грыгор’еў (логіка, псіхалогія) — прарэктар па навучальнай частцы з 1922;
* Л. Г. Якабсон (гістарычная паэтыка);
* І. А. Кашкін (англійская мова);
* І. С. Рукавішнікаў (вершаскладанне).

## Крыніцы 
Катэгорыя:Вышэйшыя навучальныя ўстановы СССР
Катэгорыя:Вышэйшыя навучальныя ўстановы Масквы
Катэгорыя:Паварская вуліца
Бор (Жлобінскі раён)

**Бор** () — былы пасёлак у Жлобінскім раёне Гомельскай вобласці. Уваходзіў у склад Дабрагашчанскага сельсавета.

Да 11 лютага 1960 года пасёлак уваходзіў у склад Мормальскага сельсавета. Скасаваны 1 красавіка 1983 года.

## Крыніцы 
## Спасылкі
Галы (значэнні)

Слова **Галы** мае некалькі значэнняў:

* Га́лы — рымская назва часткі кельцкіх народаў, якія ў 1 тысячагоддзі да н. э. — сярэдзіне 1 тысячагоддзя н. э. насялялі тэрыторыю Галіі (цяперашняй Францыі)

### Населеныя пункты 
#### Беларусь 
* Гомельская вобласць:
** Галы́ — вёска ў Буда-Кашалёўскім раёне
** Галы́ — былая вёска ў Жлобінскім раёне
Ліпаў (значэнні)

Назву **Лі́паў** маюць:
## Населеныя пункты 
### Беларусь 
* Гомельская вобласць:
** Ліпаў — былы пасёлак у Жлобінскім раёне
** Ліпаў — агарагарадок у Калінкавіцкім раёне
Першамайск (Жлобінскі раён)

**Першама́йск** (, ) — былы пасёлак у Жлобінскім раёне Гомельскай вобласці. Уваходзіў у склад Папаратнянскага сельсавета.

Скасаваны 1 снежня 1966 года, зліўся з пасёлкам Ліпаў.

## Крыніцы 
## Спасылкі
Стрэшынская нізіна

**Стрэшынская нізіна** — геамарфалагічны раён у паўднёва-ўсходняй частцы Перадпалесся, водна-ледавіковая нізіна ў міжрэччы Дняпра і нізоўяў Бярэзіны на Беларусі.

Працягласць з захаду на ўсход каля 70 км. Мяжуе на поўначы з Цэнтральнабярэзінскай, на ўсходзе з Чачорскай раўнінамі, на захадзе і поўдні са Светлагорскай і Васілевіцкай нізінамі.

## Геалогія 
Раён характарызуецца складанай тэктанічнай будовай. Тэрыторыя прымеркавана да зоны сучлянення Прыпяцкага прагіну, Беларускай антэклізы і Жлобінскай седлавіны. У паўднёвай частцы, у межах Гарадоцка-Хацецкай ступені, выдзяляецца серыя дадатных і адмоўных структур, дзе ваганні адзнак паверхні крышталічных парод дасягаюць 300—500 м. Падмурак апускаецца з поўначы на ​​поўдзень ад −400…−600 да −2000 м. У асадкавай тоўшчы шырока распаўсюджаныя пароды дэвону, у якіх маецца саляносная тоўшча, мелавыя і юрскія мергельна-мелавыя ўтварэнні, у меншай ступені пяскі і гліны палеагену і неагену. Верхні гарызонт прадстаўлены антрапагенавымі адкладамі, магутнасць якіх складае 40-50 м, у лагчынах да 100 м.

Ложа антрапагенных адкладаў прымеркавана да вышынь 80-100 м, у левабярэжжы Дняпра да 120 м. Паверхня расчляняецца лагчынамі ледніковага выворвання і размыву, урэзанымі на глыбіню 30-50 м. Падсцілаюць антрапагенную тоўшчу мергелі алігацэну і неагену. У перапаглыбленнях часам адкрываюцца пароды юры.

## Рэльеф і гідраграфія 
Гіпсаметрычныя ўзроўні дзённай паверхні змяняюцца ад 140—155 м на водападзелах да 117—125 м у далінах рэк.

Гідраграфічная сетка прадстаўлена прытокамі Бярэзіны і Дняпра (Добасна, Ала і інш.). Даліны рэк слабаразвітыя, адносяцца да тыпу пойменных, шырынёй 2-3 км. Добра выяўленая пойма, часта забалочаная. Рэчышчы многіх рэк скіраваны. Схілы далін сярэдняй крутасці. Гушчыня рачной сеткі раёна 0,3-0,4 км/км².

Верхні ўзровень з адзнакамі 145—150 м займаюць участкі марэнных утварэнняў са спадзістахвалістай паверхняй, ваганнем адносных вышынь да 3-5 м. Ніжэй 140—145 м размяшчаюцца водна-ледавіковыя акумуляцыі, якія атрымалі ў раёне найбольшае пашырэнне. Паверхня іх дробнаўвалістая, расчлянёная забалочанымі лагчынамі сцёку, якія выцягнуты на дзясяткі кіламетраў пры шырыні 2-3 км. Часта сустракаюцца масівы эолавых бугроў, град вышынёй 3-5 м, даўжынёй да 2 км, развяваных пяскоў, радзей — камы, тэрмакарставыя западзіны.

Ніжні ўзровень прадстаўлены плоскай, забалочанай азёрна-алювіяльнай нізінай, са шматлікімі катлавінамі зарослых азёр.

## Глебы і расліннасць 
Глебы ў асноўным дзярнова-падзолістыя, у далінах рэк поймавыя (алювіяльныя), у паніжэннях тарфяна-балотныя.

Пашыраны хваёвыя, шыракаліста-хваёвыя, шыракаліста-яловыя, бярозавыя, чорнаальховыя лясы, радзей сустракаюцца дубовыя.

## Літаратура 
* *Бакарасов В. А.* Стрешинская низина // Природа Беларуси. Энциклопедия. В 3 томах. Том 1. Земля и недра. — Минск: Беларуская энцыклапедыя, 2010. — 464 с. — ISBN 978-985-11-0472-3 

Катэгорыя:Нізіны Беларусі
Катэгорыя:Рэльеф Гомельскай вобласці
Катэгорыя:Геаграфія Жлобінскага раёна
Наваполацкі дзяржаўны прафесійны ліцэй нафтахіміі

**Наваполацкі дзяржаўны прафесійны ліцэй нафтахіміі** — колішняя ўстанова прафесійнага навучання ў Наваполацку Віцебскай вобласці.

Заснавана ў 1960 г. на базе нафтаперапрацоўчага завода як *тэхнічнае вучылішча № 15*, праз год перайменаванае ў *гарадское прафесійна-тэхнічнае вучылішча № 28* рабочага пасёлка Полацкі (з 1963 г. — г. Наваполацк). Наваполацкае ПТВ 28 нафтахіміі было перайменавана ў Наваполацкі дзяржаўны прафесійны ліцэй нафтахіміі. У 2014 г. ліцэй рэарганізаваны і далучаны да Наваполацкага дзяржаўнага політэхнічнага каледжа.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Навучальныя ўстановы Наваполацка
Катэгорыя:Ліцэі Беларусі
Гарамыкін

**Гарамыкін** — прозвішча.

## Вядомыя носьбіты 
* Арцём Гарамыкін (нар.1985) — беларускі валейбаліст і трэнер.
* Іван Логінавіч Гарамыкін (1829—1917) — дзяржаўны дзеяч Расійскай імперыі.
Сезон 2011/2012 «Будаўніка» Мінск

У сезоне 2011—2012 валейбольны клуб «Будаўніка» з Мінска прымаў удзел у наступных турнірах:
* Чэмпіянат Беларусі 2011/2012 (**Чэмпіён**),
* Кубак Беларусі 2011  (**Фіналіст**).

## Склад каманды 
* Арцём Гарамыкін (1985)
* Дэніс Пятроўс (1986)
* Ігар Казлоўскі (1993)
* Артур Удрыс (1990)
* Павел Аўдочанка (1990)
* Сяргей Акуліч (1986)
* Алег Мікановіч (1975)
* Іван Сцеліч (1981)
* Кірыл Краснеўскі (1987)
* Максім Хілько (1987)
* Анатоль Клышэўскі (1987)
* Сяргей Бусел (1989)
* Вадзім Пранько (1991)
* Дзмітрый Ліхарад (1977)
* Андрэй Радзюк (1990)

## Трэнеры каманды 
*  Мілан Жаркавіч (галоўны трэнер)
*  Віктар Фандо (трэнер)

## Гл. таксама 
* Сезон 2010/2011 «Будаўніка» Мінск
* Сезон 2012/2013 «Будаўніка» Мінск

## Спасылкі 
* Stroitel Mińsk 
* «Строители» заложили фундамент.
* СТРОИТЕЛЬ (МИНСК) 
2011/2012
Будаўніка Мінск
Катэгорыя:2011 год у Мінску
Катэгорыя:2012 год у Мінску
Стары Двор (Акцябрскі раён)

**Стары́ Двор** (, ) — былая вёска ў Акцябрскім раёне Гомельскай вобласці. Уваходзіла ў склад Ляскавіцкага сельсавета.

Скасавана 26 мая 1983 года, злілася з вёскай Ляскавічы.

## Крыніцы 
## Спасылкі
Сухое Балота

**Сухо́е Бало́та** (, ) — былы пасёлак у Рагачоўскім раёне Гомельскай вобласці. Уваходзіў у склад Дварэцкага сельсавета.

Скасаваны 26 мая 1983 года.

## Крыніцы 
## Спасылкі
Чырвоны (Веткаўскі раён)

**Чырво́ны** (, ) — былы пасёлак у Веткаўскім раёне Гомельскай вобласці. Уваходзіў у склад Стаўбунскага сельсавета.

Скасаваны 28 ліпеня 1983 года.

## Крыніцы 
## Спасылкі
Ліпаў (Жлобінскі раён)

**Лі́паў** (, ) — былы пасёлак у Жлобінскім раёне Гомельскай вобласці. Уваходзіў у склад Папаратнянскага сельсавета.

1 снежня 1966 года да пасёлка далучаны суседні пасёлак Першамайск.

## Крыніцы 
## Спасылкі
Капусцін

**Капусцін** — прозвішча і тапонім.

## Прозвішча 
* Аляксандр Пятровіч Капусцін (1924—1996) — беларускі пісьменнік.
* Міхаіл Дзянісавіч Капусцін (1907—1968) — удзельнік Вялікай Айчыннай вайны, Герой Савецкага Саюза.

## Тапонім 
* Капусцін Яр — сяло ў Ахтубінскім раёне Астраханскай вобласці Расіі.
* Капусцін Яр — палігон Астраханскай вобласці Расіі.

## Гл. таксама 
* Капусціна
Ясная Паляна (Рэчыцкі раён)

**Я́сная Паля́на** (, ) — былы пасёлак у Рэчыцкім раёне Гомельскай вобласці. Уваходзіў у склад Капараўскага сельсавета.

Скасаваны 8 жніўня 1984 года.

## Крыніцы 
## Спасылкі
Нясоеў Барок

**Нясо́еў Баро́к** (, ) — былы пасёлак у Жлобінскім раёне Гомельскай вобласці. Уваходзіў у склад Пірэвіцкага сельсавета.

Да 1 снежня 1966 года пасёлак уваходзіў у склад Скяпнянскага сельсавета. Скасаваны 11 мая 1986 года.

## Крыніцы 
## Спасылкі
Напад у Золінгене (2024)

Увечары 23 жніўня 2024 года падчас святкавання 650-годдзя Золінгена (Германія) узброены нажом 26-гадовы сірыец забіў трох чалавек і параніў васьмярых. Адказнасць за напад узяла на сябе групоўка «Ісламская дзяржава» (ІД).

## Ход падзей 
Напад адбыўся падчас Фестывалю разнастайнасці *(Festival der Vielfalt)*, трохдзённага мерапрыемства з 23 па 25 жніўня, прысвечанага 650-годдзю Золінгена. Інцыдэнт адбыўся на Франгофе, цэнтральнай плошчы і рынку ў цэнтры горада, дзе праходзіў канцэрт.

Атака здарылася каля 21:40 па мясцовым часе. Невядомы мужчына з нажом забіў траіх і параніў васьмярых. Выканаўца DJ Topic, які выступаў у момант здарэння, папрасіў ахову працягнуць сваё выступленне, каб прадухіліць масавую паніку. Трое загінулых — два мужчыны ва ўзросце 56 і 67 гадоў і 56-гадовая жанчына.

Паліцыя неадкладна пачала вышук нападніка. Сілавікі ачапілі вялікія часткі горада, усталяваўшы загароды ў розных месцах. У Золінген былі перакінутыя атрады SEK. Жыхарам рэкамендавалі заставацца ў дамах і пазбягаць цэнтра горада.  На наступны дзень сілавікі арыштавалі падазраванага мужчыну. Ім апынуўся 26-гадовы сірыец. У Германіі ён жыў са снежня 2022 года. Мужчына паходзіць з Дэйр-эз-Зора і з’яўляецца мусульманінам-сунітам.

24 жніўня «Ісламская дзяржава» ўзяла на сябе адказнасць за напад.

## Рэакцыя 
Партыя «Альтэрнатыва для Германіі» абвінаваціла ў нападзе не толькі кіруючую кааліцыю, але і апазіцыйны ХДС, звязваючы гэта з правальнай міграцыйнай палітыкай.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Золінген
Катэгорыя:Падзеі 23 жніўня
Катэгорыя:Жнівень 2024 года
Катэгорыя:Масавыя забойствы
Катэгорыя:Забойствы, здзейсненыя ў 2024 годзе
Ніва (Лоеўскі раён)

**Ні́ва** (, ) — былы пасёлак у Лоеўскім раёне Гомельскай вобласці. Уваходзіў у склад Страдубскага сельсавета.

Скасаваны 11 мая 1986 года.

У 1987 годзе на месцы пасёлка створана Дняпроўска-Брагінскае вадасховішча.

## Крыніцы 
## Спасылкі
Дубраўка (Лоеўскі раён)

**Ду́браўка** (, ) — былая вёска ў Лоеўскім раёне Гомельскай вобласці. Уваходзіла ў склад Уборкаўскага сельсавета.

Скасавана 11 мая 1986 года.

У 1987 годзе на месцы вёскі створана Дняпроўска-Брагінскае вадасховішча.

## Крыніцы 
## Спасылкі
Лесуны (Лоеўскі раён)

**Лесуны́** (, ) — былая вёска ў Лоеўскім раёне Гомельскай вобласці. Уваходзіла ў склад Малінаўскага сельсавета.

Да 29 студзеня 1964 года вёска ўваходзіла ў склад Хаткаўскага сельсавета. Скасавана 11 мая 1986 года.

## Крыніцы 
## Спасылкі
БТР-60

**БТР-60** — савецкі колавы бронетранспарцёр, распрацаваны на Горкаўскім аўтазаводзе.

У сярэдняй частцы корпуса знаходзілася дэсантнае аддзяленне, якое змяшчала 16 чалавек. Для вядзення агню з аўтаматаў у бартах машыны мелася 6 амбразур. Паміж падлогай дэсантнага аддзялення і дном машыны ўсталёўваліся агрэгаты трансмісіі. Адкрыты зверху корпус з’яўляўся апорным, меў абцякальную форму ніжняй часткі і дна і вырабляўся з катаных бранявых лістоў таўшчынёй 6—8 мм.

Колы першай і другой восяў былі кіраванымі. У падвесцы выкарыстоўваліся 8 тарсіённых валаў і 12 тэлескапічных гідраамартызатараў.  

На кранштэйнах лабавога і бартавых лістоў корпуса ўсталёўваўся 7,62-мм кулямёт СГМБ, боекамплект якога складаў 1250 патронаў. БТР абсталёўваўся начнымі прыборамі кіроўцы ТВН-2 і камандзіра ТКН-1, радыёстанцыяй Р-113.

Поўная маса дасягала 9800 кг. На першых вопытных узорах выкарыстоўваўся рухавік ГАЗ-40П магутнасцю 90 к. с. У наступным ён заменены на дызель ЯАЗ-206Б (да 205 к. с.).

## Мадыфікацыі 
* **БТР-60МБ1** — беларускі варыянт мадэрнізацыі.

## Крыніцы 
## Спасылкі 
* Апісанне

Катэгорыя:Бронетранспарцёры
Катэгорыя:Бранятэхніка СССР
Катэгорыя:Горкаўскі аўтамабільны завод
Арцём Гарамыкін

**Арцём Гарамыкін** (нар. ) — беларускі валейбаліст і трэнер. Майстар спорту міжнароднага класа.

## Біяграфія 
Спачатку займаўся футболам у другім класе са сваімі аднакласнікамі, у школе была секцыя. Потым быў гандбол. У чацвёртым класе Барыс Барысавіч Каляда, трэнер «Мінчанкі-2», зрабіў набор на валейбол, куды ён і трапіў.

Бараніў колеры магілёўскага «Металурга», гродзенскага «Камунальніка», гомельскага «ГВК», «Шахцёра», «Будаўніка», «БАТЭ», ліванскага «Анвар».

Правёў 15 гадоў у нацыянальнай мужчынскай зборнай Рэспублікі Беларусь.

## Крыніцы 
## Спасылкі 
* Горемыкин Артём
* Артем Горемыкин закончил карьеру игрока
* Artsiom Haramykin
* Интервью с Артемом Горемыкиным: о работе со сборной и окончании карьеры

Катэгорыя:Валейбольныя трэнеры Беларусі
Катэгорыя:Валейбалісты Беларусі
Катэгорыя:Трэнеры жаночай зборнай Беларусі па валейболе U-18
Катэгорыя:Трэнеры РДВАР (жаночы валейбол)
Катэгорыя:Ігракі «Металурга» Жлобін (валейбол)
Катэгорыя:Ігракі зборнай Беларусі па валейболе
Вална

**Вална́** (, ) — былы пасёлак у Добрушскім раёне Гомельскай вобласці. Уваходзіў у склад Кругоўскага сельсавета.

Скасаваны ў 1987 годзе.

## Крыніцы 
## Спасылкі 
* Вална на карце Беларусі
Луч (Буда-Кашалёўскі раён)

**Луч** (, ) — былы пасёлак у Буда-Кашалёўскім раёне Гомельскай вобласці. Уваходзіў у склад Акцябрскага сельсавета.

Скасаваны 26 сакавіка 1987 года.

## Крыніцы 
## Спасылкі
Чырвоны Рог

Назву **Чырво́ны Рог** маюць:
## Населеныя пункты 
### Беларусь 
* Гомельская вобласць:
** Чырвоны Рог — былы пасёлак у Добрушскім раёне
** Чырвоны Рог — былы пасёлак у Хойніцкім раёне
Арол (Добрушскі раён)

**Аро́л** (, ), сустракаецца варыянт **Чырво́ны Аро́л** (м.р.).

## Крыніцы 
## Спасылкі
Бабры (Мазырскі раён)

**Бабры́** (, ) — былая вёска ў Мазырскім раёне Гомельскай вобласці. Уваходзіла ў склад Козенскага сельсавета.

У 1925—1987 гадах цэнтр Баброўскага сельсавета. Скасавана 9 сакавіка 1988 года, уключана ў гарадскую мяжу Мазыра.

## Крыніцы 
## Спасылкі
Выган

**Вы́ган** — месца каля вёскі, дзе пасецца жывёла, або палоса зямлі для прагона жывёлы на пашу.

## Літаратура 
*
Выган (значэнні)

Назву **Вы́ган** маюць:

* Выган — месца каля вёскі, дзе пасецца жывёла.

## Населеныя пункты 
### Беларусь 
* Гомельская вобласць:
** Выган — былы пасёлак у Буда-Кашалёўскім раёне
### Украіна 
* Адэская вобласць:
** Выган — вёска ў Білгарад-Дністроўскім раёне
Ільіч (Веткаўскі раён)

**Ільі́ч** (, ) — былы пасёлак у Веткаўскім раёне Гомельскай вобласці. Уваходзіў у склад Шарсцінскага сельсавета.

Да 1966 года пасёлак уваходзіў у склад Радужскага сельсавета. Скасаваны ў 1987 годзе.

## Крыніцы 
## Спасылкі
Пралетарый (Буда-Кашалёўскі раён)

**Пралета́рый** (, ) — былы пасёлак у Буда-Кашалёўскім раёне Гомельскай вобласці. Уваходзіў у склад Чабатовіцкага сельсавета.

Да 18 студзеня 1965 года пасёлак уваходзіў у склад Смычкоўскага сельсавета. Скасаваны 13 лістапада 1987 года, зліўся з вёскай Кленавіца.

## Крыніцы 
## Спасылкі
Аліўе дэ Фюнэс

**Аліўе дэ Фюнэс** (франц. Olivier de Funès, поўнае імя — Аліўе П’ер дэ Фюнэс дэ Галарза, Olivier Pierre de Funès de Galarza; нар. , , Францыя) — французскі кінаакцёр і пілот, сын коміка Луі дэ Фюнэса і Жанны Аўгусціны дэ Бартэлімі дэ Мапасан.

Зняўшыся ў шасці фільмах разам са сваім знакамітым бацькам, Аліўе па яго ўласным прызнанні, зразумеў, што акцёрскае рамяство не з’яўляецца яго прызваннем. Пасля шэрагу паспяховых роляў ён пакінуў кіно і стаў пілотам пасажырскіх рэйсаў авіякампаніі Air France. У жніўні 2010 года пайшоў на пенсію на пасадзе шэф-пілота самалётаў тыпу «Airbus A320».

У 1977 годзе ажаніўся з Дамінікам Ватрэнам (нар. 1956), мае траіх дзяцей — дачку Жулію (нар. 1979) і сыноў двайнят Адрыяна і Шарля (нар. 1996).

## Зноскі 
Катэгорыя:Акцёры Францыі
Фюнэс

**Фюнэс** — прозвішча.

## Вядомыя носьбіты 
* Аліўе дэ Фюнэс — французскі акцёр, пілот
* Ізабель дэ Фюнэс — французская актрыса
* Луі дэ Фюнэс — французскі акцёр
Эніф

**Эніф** (*Epsilon Pegasi*, *ε Peg*) — самая зыркая зорка ў сузор’і Пегаса, аддаленая ад Сонца прыкладна ў 690 светлавых гадоў.

## Назва 
Традыцыйная назва зоркі Эніф паходзіць ад арабскага ‏أنف ‎ [анф], што азначае «нос» Пегаса і адносіцца да яе становішча ва ўяўнай фігуры крылатага каня. Міжнародны астранамічны саюз афіцыйна зацвердзіў выкарыстанне назвы Эніф для гэтай зоркі ў 2016 годзе.

## Назіральныя характарыстыкі 
Эніф — адная з зыркіх зорак сузор’я Пегаса. Назіраная зорная велічыня Эніфа складае 2,38 м, абсалютная — −4,24 м.

Эніф мае двух аптычных спадарожнікаў. Кампанент B знаходзіцца на адлегласці 83,2 кутняй секунды ад звышгіганта (вымярэнне 2013 г.) і мае візуальную яркасць 12,80 м, кампанент C знаходзіцца на адлегласці 144,6 ″ (вымярэнне 2016 г.) і мае візуальную зорную велічыню 8,74 м. Абедзве гэтыя зоркі істотна адрозніваюцца сваім уласным рухам ад Эніфа.

## Фізічныя характарыстыкі 
Эніф — звышгігант спектральнага класу K2. Тэмпература гэтай зоркі складае 4460 К, а яе свяцільнасць у 6700 разоў перавышае свяцільнасць Сонца. Дыяметр гэтай зоркі ў 150 разоў перавышае дыяметр Сонца, а яе маса прыкладна ў дзесяць разоў перавышае масу Сонца. З такой вялікай масай зорка можа выбухнуць як звышновая або скончыць сваё жыццё як масіўны белы карлік.

Эніф знаходзіцца на такой жа адлегласці ад Сонца да бліжэйшых Садалмеліка і Садалсууда і, магчыма, утварыўся з імі ў адным малекулярным воблаку каля 15 мільёнаў гадоў таму. У 1972 годзе назіралася магутная дзесяціхвілінная ўспышка Эніфа, якая павялічыла яе назіраную зыркасць у пяць разоў (зорка стала такой жа зыркай, як Альтаір). Такія з’явы вельмі рэдкія і іх механізм невядомы.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Пегас (сузор’е)
Катэгорыя:Аб’екты HD і HDE
Катэгорыя:Зоркі паводле алфавіта
Каптур (значэнні)

**Каптур** — шматзначны тэрмін.

* Каптур — традыцыйны галаўны ўбор замужніх жанчын ва Усходняй Еўропе.

## Прозвішча 
* Анатоль Аляксандравіч Каптур (нар. 1947) — спартсмен і трэнер (веславанне на байдарках і каноэ).
* Вадзім Аляксандравіч Каптур (нар. 1987) — беларускі спартсмен, скакун у ваду.
Майская

Назву **Ма́йская** маюць:
## Населеныя пункты 
### Беларусь 
* Віцебская вобласць:
** Майская — вёска ў Сенненскім раёне
* Гомельская вобласць:
** Майская — былая вёска ў Мазырскім раёне
Хлеб у траве

**«Хлеб у траве»** () — французскі кінафільм рэжысёра Клода Атан-Лара паводле рамана Калет «Раннія ўсходы».

## Сюжэт 
Шаснаццацігадовы Філіп і яго малодшая стрыечная сястра Вінка выраслі разам і ставяцца адзін да аднаго, як родныя брат і сястра. Іх сем’і ўвесь час маюць зносіны, а лета праводзяць разам. Але прыходзіць пара, калі падлеткі пачынаюць цікавіцца супрацьлеглым полам, і ў маладых людзей пачынаюць фармавацца пачуцці адзін да аднаго, на што іх бацькі не звяртаюць увагі. Менавіта ў гэты час Філіп знаёміцца ​​з мадам Далерай, жанчынай старэйшыя за сябе, дасведчанай у мастацтве кахання і якая шукае спосабаў палепшыць сваю адзіноту. Мадам Далерай становіцца настаўніцай юнака ў любоўным мастацтве, а яго адносіны з Вінкай аказваюцца пад пагрозай. Аднак сувязь з мадам Далерай сканчаецца, і Філіп вяртаецца да Вінкі ўжо дасведчаным мужчынам.
## Крыніцы
Мадлен Рэно

**Мадлен Рэно** (франц. Madeleine Renaud; ,  — , там жа) — французская актрыса тэатра і кіно; якая праславілася разам са сваім другім мужам Жан-Луі Баро, як самая знакамітая французская тэатральная пара свайго часу.
## Крыніцы
Кразон

**Кразон** (фр. Crozon) — камуна на паўночным захадзе Францыі, знаходзіцца ў рэгіёне Брэтань, дэпартамент Фіністэр, акруга Шатален, цэнтр кантона Кразон. Размешчана на паўвостраве Кразон на ўзбярэжжы Атлантычнага акіяна, за 58 км на поўдзень ад Брэста, за 28 км ад нацыянальнай аўтамагістралі N165.

Насельніцтва (2019) — 7386 чалавек.
## Крыніцы 
Катэгорыя:Камуны дэпартамента Фіністэр
Эдвіж Фёер

**Эдвіж Фёер**, уласнае прозвішча Кунаці (фр.: Edwige Feuillère, Edwige-Louise-Caroline Cunati, , Везуль, Сона Верхняя — , Булонь-Біянкур) — французская актрыса тэатра і кіно. Аўтар некалькіх мемуарных кніг, гутарак пра мастацтва.

## Біяграфія 
Бацька — італьянскі інжынер з правінцыі Кома, маці — немка родам з Эльзаса. Сям’я пераехала ў Дыжон, калі Эдвіж было тры гады. Гады Першай сусветнай вайны правяла ў бабулі ў Італіі. З адзнакай скончыла Дыжонскую тэатральную кансерваторыю. У 1928—1931 гадах вучылася ў Вышэйшай нацыянальнай кансерваторыі драматычнага мастацтва. Дэбютавала на сцэне ў 1931 годзе. Больш за 60 гадоў выступала на сцэне і больш за 40 гадоў грала ў кіно; сваю апошнюю ролю выканала ў тэлевізійным фільме паводле рамана Бальзака «Герцагіня дэ Ланжэ» (1995).

## Фільмаграфія 
* «Хлеб у траве» (1954)

## Зноскі 
Катэгорыя:Актрысы Францыі
Віктар Францавіч Ждановіч

**Віктар Францавіч Ждановіч** (нар. , ) — савецкі спартсмен, рапірыст, трохразовы Алімпійскі чэмпіён, шматразовы чэмпіён свету (1959, 1960, 1961 і 1963 гадоў), шматразовы чэмпіён СССР. Заслужаны майстар спорту СССР (1960). Узнагароджаны ордэнам Працоўнага Чырвонага Сцяга.

У перыяд з 1977 па 1989 год — галоўны трэнер ЦС «ДЫНАМА». У перыяд з 1977 па 1987 год узначальваў зборную каманду СССР па фехтаванні на рапірах (мужчыны).
## Крыніцы
Алівія Рыўз

**Алівія Лін Рыўз** (; нар. ) — амерыканская цяжкаатлетка. Заваявала залаты медаль у барацьбе да 71 кг на летніх Алімпійскіх гульнях 2024 года ў Парыжы (Францыя). У 2023 годзе яна заваявала бронзавы медаль у сваёй дысцыпліне на чэмпіянаце свету па цяжкай атлетыцы, які прайшоў у Эр-Рыядзе, Саудаўская Аравія. Заваявала залаты медаль у жаночых спаборніцтвах у вазе да 81 кг на Панамерыканскіх гульнях 2023 года, якія праходзілі ў Сант’яга, Чылі.
## Крыніцы