Альфрэд Дрэйфус

{{Ваенны дзеяч
 |імя                  = Альфрэд Дрэйфус
 |арыгінал імя       = 
 |дата нараджэння        = 
 |месца нараджэння       =
 |дата смерці          = 
 |месца смерці         = 
 |выява          = AlfredDreyfus.jpg
 |шырыня               = 
 |апісанне выявы = 
 |прыналежнасць       = 
 |гады службы          = 
 |званне               = падпалкоўнік
 |род войскаў            = 
 |камандаваў           = 
 |частка                = 
 |бітвы             = 
 |узнагароды              = { style="background: transparent"
 
}
 |вікісховішча            = 
 |сувязі                = 
 |у адстаўцы           = 
 |аўтограф             = 
}}
**Альфрэд Дрэйфус** (; 9 кастрычніка 1859, Мюлуз, Эльзас — , ) — французскі афіцэр, яўрэй паводле паходжання, герой знакамітага працэсу (справа Дрэйфуса), які меў велізарнае палітычнае значэнне.

Вучыўся ў Парыжы ў Ваеннай і потым Вышэйшай Політэхнічнай школе; служыў у артылерыі і даслужыўся да чыну капітана; у 1893 годзе быў прылічаны да Генеральнага штаба. Ён адрозніваўся працавітасцю, выканаўчасцю, вялікай рэўнасцю да службы, строгасцю да сябе і іншых, але, разам з тым, сухім характарам, таму не карыстаўся сімпатыяй таварышаў.

У 1894 годзе ў Генштабе быў выяўлены дакумент з пералікам сакрэтных папер, перададзеных германскаму аташэ ў Парыжы. У напісанні запіскі (а, значыць, у перадачы сакрэту верагоднаму праціўніку) быў абвінавачаны Дрэйфус (па почырку); у снежні 1894 года суд прысудзіў яго да пажыццёвага зняволення, і капітан быў публічна зневажальна разжалаваны і адпраўлены ў турму ў французскай Гвіяне на Чортаў востраў. Сваёй віны ён не прызнаў. Неўзабаве ў многіх узніклі сумневы ў неабвержнасці доказаў; былі названы іншыя падазраваныя.

У 1895 годзе справу пачалі пераглядаць. У 1898 годзе ў падтрымку Дрэйфуса выступіў Эміль Заля, апублікаваўшы артыкул «*Я абвінавачваю*». У ім пісьменнік абвінаваціў французскі ўрад у антысемітызме і супрацьзаконным заключэнні ў турму Дрэйфуса. Заля ўказваў на прадузятасць ваеннага суда і на поўную адсутнасць рэальных доказаў. Выкладзены цудоўнай французскай мовай, падрабязны, лагічны, старанна прадуманы і знішчальна аргументаваны артыкул быў заснаваны на матэрыялах, прадстаўленых пісьменніку начальнікам французскай контрразведкі палкоўнікам , перакананым у невінаватасці Дрэйфуса. Сам зняволены нічога пра гэта не ведаў да 1899 года, калі справу сталі слухаць у касацыйным судзе. Прысуд яго быў скарочаны да 10 гадоў, а ў 1900 годзе прэзідэнт Эміль Лубэ яго памілаваў, і Дрэйфус выйшаў на свабоду.

У 1906 годзе суд цалкам апраўдаў Дрэйфуса. Ён быў адноўлены на службе і павышаны ў званні да маёра, але неўзабаве, з-за праблем са здароўем, набытых у зняволенні, выйшаў у адстаўку. Быўшы афіцэрам запасу Дрэйфус вярнуўся ў армію з пачаткам Першай сусветнай вайны, даслужыўся да падпалкоўніка і ў 1918 годзе быў узнагароджаны ордэнам Ганаровага легіёна.

Памёр у 1935 годзе і быў пахаваны з нацыянальнымі ўшанаваннямі.

## Літаратура 
* *А. Я. Бруштейн*. «Весна»

## Спасылкі 
* 
* 

Катэгорыя:Ваенныя Францыі
Катэгорыя:Постаці яўрэйскай гісторыі
Катэгорыя:Постаці іўдаізму
Катэгорыя:Гісторыя яўрэяў Францыі
Катэгорыя:Мемуарысты Францыі
Катэгорыя:Адмена судовых рашэнняў
Катэгорыя:Удзельнікі Першай сусветнай вайны (Францыя)
Катэгорыя:Справа Дрэйфуса