open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Аршанская газета

**Аршанская газета** — раённая газета Аршанскага раёна Віцебскай вобласці. Выдаецца з 1917 года. Заснавальнікі: Аршанскі раённы выканаўчы камітэт і Аршанскі раённы Савет дэпутатаў.

## Гісторыя 
Пачынала яна як «Известия рабочих, солдатских и крестьянских депутатов Оршанского района». Першы нумар газеты выйшаў 14 мая 1917 года. У лютым 1918 года ў сувязі з набліжэннем нямецкіх войскаў да Оршы выхад газеты на кароткі час спыніўся. У сакавіку 1918 «Известия» былі адноўлены.

3 кастрычніка 1918 года замест «Известий» пачынае выдавацца новая газета «Набат», якая выходзіла на 4 палосах малога фармату з перыядычнасцю выхаду штодзённа, акрамя нядзелі.

3 1 мая 1921 года ў сувязі з заканчэннем грамадзянскай вайны выданне «Набата» спыняецца і пачынае выходзіць газета «Известия». У сувязі з уваходжаннем Аршанскага павета ў склад Смаленскай губерні РСФСР з 1923 года выданне «Известий» спыняецца.

У 1924 годзе Орша вяртаецца ў склад БССР і 26 верасня 1925 года выйшаў пробны, так званы «нулявы нумар» газеты «Камуністычны шлях». Газета спачатку выдавалася на рускай і беларускай мовах, але паступова перайшла толькі на беларускую. Фармат — 4 паласы на аркушах вялікага памеру, перыядычнасць выхаду — 2 разы на тыдні (у чацвер і нядзелю), наклад 3500 асобнікаў.

У кастрычніку 1930 года па невядомых прычынах выхад «Камуністычнага шляху» спыняецца. 3 другой паловы кастрычніка пачынае выходзіць новая газета «Змычка». Фармат — 4 паласы на вялікіх аркушах, перыядычнасць выхаду — 3 разы ў 10 дзён.

У сакавіку 1931 года газета «Змычка» была перайменавана ў «Ленінскі прызыў», назва якой існавала да 1991 года. У 1991 годзе «Ленінскі прызыў» стаў «Аршанскай газетай».

У «Аршанскай газеты» пачыналі свой жыццёвы і творчы шлях такія вядомыя беларускія пісьменнікі, як У. Корбан, У. Караткевіч, Я. Васілёнак, А. Міронаў, М. Садковіч, А. Стаховіч, Я. Сіпакоў, Л. Калодзежны.

## Рэдактары 
* Настасся Аляксандраўна Турок.

## Гл. таксама 
* Телеком-экспресс
* Трыбуна тэкстыльшчыка

## Літаратура 
* Аршанская газета // Сродкі масавай інфармацыі Віцебскай вобласці : буклет / тэкст Л. Д. Мышлёнак. — Віцебск : Віцебская абласная друкарня, 2003. — С. 8.
* Аршанская газета // Сродкі масавай інфармацыі Віцебскай вобласці : буклет / тэкст Л. Д. Мышленак. — Віцебск : Віцебская абласная друкарня, 2004. — С. 8.
* Аршанскай газеце — 95 // Аршанская газета. — 2012. — 30 чэрв. — С. 6.
* На острие пера // Аршанская газета. — 2012. — 5 студз. — С. 3.
* Наша гісторыя: Аршанскай газеце — 85 // Аршанская газета. — 2001. — 6 снеж. — С. 1-2.
* Николайчук, А. Про себя… любимых / А. Николайчук // Аршанская газета. — 2001. — 5 мая. — С. 1-2.

Катэгорыя:Газеты Беларусі
Катэгорыя:Культура Аршанскага раёна
Катэгорыя:1917 год у Беларусі
Катэгорыя:Газеты на беларускай мове
Катэгорыя:Газеты на рускай мове
Булаўнікі

**Булаўнікі** (*Rhopalidae*) — сямейства насякомых з атраду паўцвердакрылых. У сямействе апісана 210 відаў з 18 родаў.

## Апісанне 
Клапы сярэдніх памераў. Цела іх даўгаватай формы з невялікім шчытком. Хабаток і вусікі чатырохсегментныя. Адтуліны пахкіх залоз на заднягрудзях непрыкметныя.

## Экалогія 
Расліннаедныя, часам шкодзяць.

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Сямействы насякомых
Катэгорыя:Клаповыя
Булгарыя (род грыбоў)

**Булгарыя** (*Bulgaria*)&nbsp;— род сумчатых грыбоў сямейства . Назва ўпершыню апублікаваная ў 1822 годзе.

## Класіфікацыя 
Да роду *Bulgaria* адносяць 45 відаў:

* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Літаратура 
*  . — С. 356.
* Fries, E. M. 1822. Systema Mycologicum. 2:1-275&nbsp;— P. 39.

Катэгорыя:Аскаміцэты
Уладзімір Пятровіч Дзем’яновіч

**Уладзі́мір Пятро́віч Дзем’яно́віч** (, в. Асташын Навагрудскага павета — ) — беларускі дзяржаўны дзеяч, міністр гандлю БССР (1990—1991).

## Біяграфія 
Скончыў Навагрудскі гандлёва-эканамічны каледж (1957), Беларускі дзяржаўны інстытут народнай гаспадаркі імя. В. У. Куйбышава (1965).

З 1957 года працаваў прадаўцом Баранавіцкага гархарчапрамгандлю, праходзіў службу ў радах Савецкай Арміі.

Пасля заканчэння інстытута ў 1965 годзе працаваў у апараце Міністэрства гандлю БССР інспектарам, старшым інспектарам, намеснікам начальніка ўпраўлення арганізацыі гандлю. З 1971 года быў прызначаны намеснікам, а з мая 1975 года начальнікам упраўлення гандлю Мінскага гарвыканкама.

З верасні 1979 года быў прызначаны начальнікам упраўлення гандлю Мінскага аблвыканкама, у сакавіку 1983 года пастановай Савета Міністраў БССР прызначаны на пасаду намесніка міністра гандлю БССР.

У лістападзе 1988 года быў прызначаны начальнікам аддзела гандлю Дзяржплана БССР і зацверджаны членам Дзяржплана БССР.

Пастановай Вярхоўнага Савета БССР ад 25 ліпеня 1990 года №179 XII быў абраны і зацверджаны Міністрам гандлю БССР. Праз год падаў у адстаўку і да 26 верасня 1995 заставаўся намеснікам Міністра гандлю Рэспублікі Беларусь. Да свайго выхаду на пенсію ў сакавіку 2001 года ўзначальваў «Гандлёвы Дом на Нямізе».

## Узнагароды 
* Ордэн «Знак Пашаны»,
* Медаль «Ветэран працы»,
* двума Ганаровымі граматамі Прэзідыума Вярхоўнага Савета БССР, ганаровай узнагародай Мінгандлю «Бронзавы Меркурый», бронзавым медалём ВДНГ СССР.

## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Міністры гандлю БССР
Катэгорыя:Узнагароджаныя Ганаровай граматай Прэзідыума Вярхоўнага Савета БССР
Катэгорыя:Постаці Мінскага гарадскога выканаўчага камітэта
Катэгорыя:Нарадзіліся ў Карэліцкім раёне
Тыва (індзейцы)

**Ты́ва** (, ) — культурная група індзейцаў-пуэбла, аб'яднаная агульным паходжаннем. У мінулым размаўлялі на адзінай галіне моў каёва-танаанскай сям'і. Прыкладная колькасць у ЗША (2019 г.) — 4 226 чалавек.  

Існуе 2 асноўных падыхода да вылучэння тыва. Па-першае, так называлася частка індзейцаў-пуэбла, з якімі іспанцы ўпершыню сутыкнуліся ў 1541 г. на Рыа-Грандэ на тэрыторыі сучаснага штата Нью-Мексіка. У 1629 г. місіянеры-францысканцы паведамлялі, што тыва займалі 8 пуэбла, іх агульная колькасць складала 6 000 чалавек. У XVII ст. яны актыўна ваявалі супраць апачы. У 1680 г. тыва прынялі ўдзел у паўстанні індзейцаў-пуэбла супраць іспанскіх каланізатараў. Частка паўстанцаў была вымушана перамясціцца на захад сучаснага Тэхаса, дзе іх нашчадкі, а таксама выхадцы з іншых плямён стварылі пуэбла Іслета-дэль-Сур. У нашы дні гэта аўтаномная рэзервацыя, жыхары якой вызначаюць сваю тоеснасць як тыва.

Другі падыход заснаваны на лінгвістычным прынцыпе, калі да тыва далучаюць носьбітаў і іх нашчадкаў асобнай галіны моў, вылучаных мовазнаўцамі знутры каёва-танаанскай сям'і. У такім разе да тыва далучаюць і іншых індзейцаў-пуэбла, што працягваюць насяляць Нью-Мексіка, аднак не абавязкова самі вызначаюць сваю тоеснасць як тыва. Часцей яны карыстаюцца назвай свайго пуэбла ў якасці саманазвы. Прыкладам таму могуць быць насельнікі Таас-Пуэбла. Мовы тыва практычна не ўжываюцца ў нашы дні. У выніку асіміляцыі ў XIX — XX стст. адбыўся пераход большасц носьбітаў тыва да іспанскай і англійскай моў.

Падобна іншым індзейцам-пуэбла, тыва здаўна займаліся земляробствам. Найбольш важнымі культурамі з'яўляліся кукуруза і бавоўнік. Пад уплывам еўрапейскіх перасяленцаў узнікла жывёлагадоўля. У нашы дні развіваюцца традыцыйныя рамёствы накшталт вырабу керамікі і драўляных лялек.   

## Спасылкі 
* The Tiwa Tribe – Fighting the Spanish
* Tiwa Culture and History
* The Tigua Indians of Texas

Катэгорыя:Пуэбла
Святлана Георгіеўна Алейнікава

**Святлана Георгіеўна Алейнікава** (нар. , г. Шклоў, Магілёўская вобласць) — беларускі архітэктар.

## Біяграфія 
Скончыла ў 1960 годзе Мінскі архітэктурна-будаўнічы тэхнікум, у 1968 годзе — Беларускі політэхнічны інстытут. Працавала ў Віцебскім філіяле Белдзяржпраекта, у Белдзяржпраекце, з 1968 года — старшы архітэктар у Белпрампраекце. 

Член Саюза архітэктараў СССР з 1975 года (Мінск).

## Творчасць 
Асноўныя працы (у аўтарскім калектыве): гарбарны завод у Бабруйску (1972), ПДП прамвузла «Кеты» ў Полацку, вытворчая база РБУ Мінсувязі БССР у прамвузле «Калядзічы» (1979).

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Асобы
Катэгорыя:Архітэктары Беларусі
Катэгорыя:Архітэктары XX стагоддзя
Катэгорыя:Архітэктары Бабруйска
Катэгорыя:Архітэктары Мінска
Эндрыкас Адольфавіч Юшка

**Эндрыкас Адольфавіч Юшка** (нар. , , Акмянскі раён, Шаўляйская вобласць, Літва)  — беларускі архітэктар. Саветнік Беларускага цэнтра Міжнароднай акадэміі архітэктуры, мастак міжнароднага саюза мастацкай фатаграфіі.

## Творчасць 
Скончыў у 1974 годзе Палтаўскі інжынерна-будаўнічы інстытут. У 1974—1981 гадах архітэктар Магілёўскага аддзела , у 1981—2001 гадах галоўны архітэктар праектаў інстытута «Магілёўграмадзянпраект», у 2001—2010 гадах намеснік генеральнага дырэктара па архітэктуры ЗАТ «Будпраектінвест».

Член Саюза архітэктараў СССР, пасля член Саюза архітэктараў Беларусі.

Пражывае ў Магілёве па пр. Міру, 10.

## Творчасць 
Асноўныя творы: 8, 9, 11-павярховы інтэрнат Магілёўскага педагагічнага вучылішча на рагу Піянерскай і Камсамольскай вуліц у Магілёве (1987), навучальны корпус № 16 БДСГА ў Горках, гасцініца ў Дрыбіне, рэканструкцыя будынка Магілёўскага філіяла «Слаўнафтабанк» па вуліцы Ленінскай, 54, гандлёвы цэнтр «Панарама» з гаражамі па вул. Чэхава (сааўтар Ірына Іванчыкава) ў Магілёве і інш.

## Узнагароды 
Узнагароджаны і адзначаны прызамі, дыпломамі, медалямі. З іх найважнейшыя: сярэбраны медаль Новазеландскага фотасалона (1989), залаты медаль Лонданскага салона (1990), граматы Беларускага Саюза архітэктараў, дыплом Рэспубліканскага фестывалю архітэктуры (2001).

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Архітэктары Беларусі
Катэгорыя:Архітэктары XX стагоддзя
Катэгорыя:Архітэктары XXI стагоддзя
Катэгорыя:Архітэктары Магілёва
Аляксей Сцяпанавіч Шышко

**Аляксей Сцяпанавіч Шышко** (нар. , г.п. Зэльва, Гродзенская вобласць) — беларускі архітэктар і дызайнер.

## Біяграфія 
Скончыў у 1991 годзе аддзяленне «мастацкае афармленне» Мінскага мастацкага вучылішча імя Глебава; у 1996 годзе — аддзяленне «Аб’ёмны дызайн» прамысловага факультэта Беларускай дзяржаўнай акадэміі мастацтваў. На чацвёртым курсе вучобы ў акадэміі пачаў прадпрымальніцкую дзейнасць, кампанія замалася па распрацоўкай і вырабам вонкавай рэкламы ў Мінску. Разам з партнёрамі заснаваў кампанію СП «VDStudio» ТАА — цяпер кампанія «VDS». Крэатыўны дырэктар, галоўны дызайнер кампаніі «VDS» з 2000 года.

Член Беларускага саюза дызайнераў, Беларускага саюза архітэктараў.

## Творчасць 
Асноўным профілем дзейнасці з’яўляецца распрацоўка брэндаў, фірменных стыляў і карпаратыўнай архітэктуры для кампаній нафтавага рынку і аўтаіндустрыі; інжынернае суправаджэнне праектаў, уласная вытворчасць на заводзе «VDS». Асноўныя распрацоўкі з наступным укараненнем: фірменны стыль кампаніі «Беларуснафта» (1996), знешняе аблічча комплексаў «Tatneft» (нацыянальная нафтавая кампанія Татарстана, 2005); фірменны стыль аўтацэнтраў «Лада» і УАЗ (2006), фірменны стыль для АЗС кампаніі «А-100» Беларусь (2007), фірменны стыль і архітэктурная ідэя для сеткі АЗС дзяржаўнай кампаніі Казахстана «Казмунайгаз» (2010), фірменны стыль сеткі АЗС нацыянальнага аператара Украіны кампаніі OKKO (2011). Распрацоўка для НК «Лукойл» новага фірменнага стылю і архітэктуры АЗС з наступным укараненнем ва ўсіх краінах свету (2012). Распрацоўка фірменнага стылю для нафтавай кампаніі «Rompetrol» Румынія (2013).

Удзельнічае ў міжнародных выстаўках у Маскве і Варшаве з 1996 года.

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Архітэктары Беларусі
Катэгорыя:Архітэктары XX стагоддзя
Катэгорыя:Архітэктары XXI стагоддзя
Катэгорыя:Дызайнеры Беларусі
Катэгорыя:Члены Беларускага саюза дызайнераў
Агафонава

**Агафонава** — жаночая форма прозвішча .

== Вядомыя носьбіткі ==
* Ала Іванаўна Агафонава (нар. 1937) — беларускі архітэктар.
* Алена Яўгенаўна Агафонава-Шох (нар. 1964) — беларуская мастачка.
* Аліса Аляксандраўна Агафонава (нар. 1991) — украінская і турэцкая фігурыстка.
* Аляксандра Яўгенаўна Агафонава (нар. 1993) — расійская плыўчыха, удзельнік Параалімпійскіх гульняў.
* Кацярына Андрэеўна Агафонава (нар. 1984) — расійская тэлевядучая, прэс-сакратар камандавання Цэнтральнага спартыўнага клуба Арміі.
* Наталля Уладзіміраўна Агафонава (нар. 1977) — народны дэпутат Украіны 7-га і 8-га скліканняў.
* Паліна Уладзіславаўна Агафонава (нар. 1996) — расійская фігурыстка.
* Серафіма Андрэеўна Агафонава (нар. 1939) — савецкі майстар машыннага даення, Герой Сацыялістычнай Працы.
* Таццяна Іванаўна Агафонава (нар. 1963) — савецкая і расійская кінаактрыса.
* Яўгенія Аляксандраўна Агафонава (нар. 1931) — даярка жывёлагадоўчага саўгаса «Гарадзішча» Міністэрства мясной і малочнай прамысловасці СССР, Васкрасенскі раён Маскоўскай вобласці, Герой Сацыялістычнай Працы.
Бульбахетэ

**Бульбахетэ** (*Bulbochaete*) — род шырока распаўсюджаных прэснаводных галінаваных ніткаватых водарасцей, якія нясуць доўгі бескаляровы аднаклетачны валасок са ўздутым аснаваннем. Клеткі дзеляцца толькі адзін раз, і пры гэтым утвараецца толькі адзін каўпачок. Сустракаюцца аднадомныя і двухдомныя прадстаўнікі.

## Віды 
Некаторыя віды згодна з базай даных AlgaeBase:

* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Літаратура 
* . — С. 357.
* *Белякова Г. А., Дьяков Ю. Т., Тарасов К. Л.* Ботаника: в 4 т. Т. 2. Водоросли и грибы. — М.: Издательский центр «Академия», 2006. — C. 254—320 с.

Катэгорыя:Зялёныя водарасці
Галіна Аляксандрава

**Галіна Аляксандрава**:
* Галіна Аляксандраўна Аляксандрава (нар. 1933) — савецкі архітэктар.
* Галіна Анатолеўна Аляксандрава (нар. 1976) — расійская лёгкаатлетка, бронзавы прызёр чэмпіянатаў свету (2000, 2009) у камандным заліку ў складзе каманды Расіі; неаднаразовы прызёр чэмпіянатаў Расіі ў бегу.
* Галіна Уладзіміраўна Аляксандрава (нар. 1954) — расійская пісьменніца.
* Галіна Філіпаўна Аляксандрава (нар. 1939) — украінская савецкая калгасніца, дэпутат Вярхоўнага Савета СССР.
Мікалай Канстанцінавіч Петрушкевіч

**Мікала́й Канстанці́навіч Петрушке́віч** (нар. , в. Ціхаволя ) — беларускі дзяржаўны дзеяч, міністр гандлю БССР (1986—1990).

## Біяграфія 
Скончыў Гродзенскі тэхнікум Белкаапсаюза і Маскоўскі кааператыўны інстытут Центрасаюза.

Працоўную дзейнасць пачаў прадаўцом у гродзенскай краме «Культтавары». Пасля службы ў Савецкай Арміі працягнуў працаваць у гандлі, з 1964 года працаваў дырэктарам крамы, з 1967 года кіраўніком базы культторга. У 1970 годзе быў прызначаны намеснікам начальніка абласнога ўпраўлення гандлю Гродна. Праз паўтара года пераведзены ў Міністэрства гандлю на пасаду начальніка ўпраўлення арганізацыі гандлю. З 1977 года працуе начальнікам Брэсцкага ўпраўлення гандлю аблвыканкама. У 1981 годзе быў пераведзены намеснікам міністра гандлю рэспублікі. З 1986 па 1990 гады займаў пасаду міністра гандлю БССР. У 1991 годзе яго накіроўваюць у распараджэнне Міністэрства знешнеэканамічных сувязяў СССР. Распараджэннем Савета Міністраў СССР атрымлівае прызначэнне намесніка старшыні гандлёвага прадстаўніцтва СССР у Польшчы. Пасля распаду СССР прызначаны гандлёвым прадстаўніком Рэспублікі Беларусь у Польшчы, дзе працаваў да 1995 года.

Дэпутат Вярхоўнага Савета БССР ад Слуцкай выбарчай акругі.

## Узнагароды 
* Ордэн Працоўнага Чырвонага Сцяга,
* медалі

## Спасылкі 
* Министры, связанные со Свислоччиной  

Катэгорыя:Міністры гандлю БССР
Катэгорыя:Дэпутаты Вярхоўнага Савета БССР
Галіна Аляксандраўна Аляксандрава

**Галіна Аляксандраўна Аляксандрава** (нар. , пас. Гульча, Гульчынскі раён, Ошская вобласць, Кыргызскай ССР) — савецкі архітэктар.

## Біяграфія 
Скончыла ў 1956 годзе Кіеўскі інжынерна-будаўнічы інстытут. Працавала ў праектных арганізацыях Алматы, Горкага, Роўна. З 1976 па 1983 гады — кіраўніком групы архітэктараў у Мінскпраекце.

Член Саюза архітэктараў СССР з 1959 года.

Пражывала ў г. Славута Украінскай ССР.

## Творчасць 
Удзельнічала ў распрацоўцы генпланаў гарадоў Кзыл-Арда, Вахтан, Перавоз, ПДП цэнтра Цалінаграда, праектаў забудовы мікрараёнаў у Цалінаградзе і Горкім.

Асноўныя працы ў Мінску (у аўтарскім калектыве) : праекты забудовы мікрараёнаў Паўднёвы Захад-1,2,3,4 (1976—1982).

## Узнагароды 
Узнагароджана сярэбраным медалём ВДНГ СССР (1985) за распрацоўку праекта забудовы мікрараёна Паўднёвы захад-2.

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Асобы
Катэгорыя:Архітэктары Беларусі
Катэгорыя:Архітэктары XX стагоддзя
Катэгорыя:Архітэктары Украіны
Катэгорыя:Архітэктары Расіі
Катэгорыя:Архітэктары Кызыларды
Катэгорыя:Архітэктары Нур-Султана
Катэгорыя:Архітэктары Ніжняга Ноўгарада
Катэгорыя:Архітэктары Мінска
Рэс Мікітавіч Алімаў

**Рэс Мікітавіч Алімаў** (, Жытомір, УССР — ) — беларускі архітэктар. Кандыдат тэхнічных навук (1971).

## Біяграфія 
Удзельнік Вялікай Айчыннай вайны. Скончыў у 1955 годзе Кіеўскі дзяржаўны мастацкі інстытут. Працаваў у Белпрампраекце, Белдзіпрасельпраекце, з 1960 па 1970 г. — галоўным канструктарам праектна-канструктарскага бюро Мінсельбуда БССР, з 1970 па 1984 г. — старэйшым навуковым супрацоўнікам, загадчык аддзела БелНДІдзіпрасельбуда.

Член Саюза архітэктараў СССР з 1958 года, член Саюза журналістаў з 1962 года. Член КПСС з 1962 года.

## Творчасць 
Асноўныя працы (у аўтарскім калектыве): 185-кватэрны жылы дом на пл. Я. Коласа ў Мінску (1956), тыпавыя праекты крамы са сталовай, дома прыезджых з камбінатам бытавога абслугоўвання і чайнай (1971), лазні-пральні (1972), Дома навукі і тэхнікі для раённых цэнтраў БССР (1973), буйнапанэльны жылы дом у Слуцку (1980).

Аўтар навуковых прац па сельскай архітэктуры жылля, у т.л. манаграфіі «Архітэктура новага беларускага сяла» (1979, Мінск, з У. Э. Сакалоўскім).

Біяграфічныя дакументы (аўтабіяграфіі, граматы, характарыстыкі ды інш.), дакументы дзейнасці (артыкулы, аўтарэферат) і фотаздымкі захоўваюцца ў БДАНТД, куды перададзены жонкай.

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Асобы
Катэгорыя:Удзельнікі Вялікай Айчыннай вайны
Катэгорыя:Архітэктары Беларусі
Катэгорыя:Архітэктары СССР
Браслаўская звязда

**Браслаўская звязда** — раённая газета Браслаўскага раёна Віцебскай вобласці. Выдаецца з 1919 года. Заснавальнікі: Браслаўскі раённы выканаўчы камітэт і Браслаўскі раённы Савет дэпутатаў. Газета «Браслаўская звязда» друкуецца ў КПУП «Наваполацкая друкарня».

## Гісторыя 
19 студзеня 1919 года выйшаў першы нумар газеты «Браслаўская камуна».

Пасля аб’яднання Усходняй і Заходняй Беларусі з’явілася перыядычнае выданне — газета «Звязда». Першы нумар пасля ўз’яднання выйшаў 1 кастрычніка 1939 года. Рэдакцыя і друкарня знаходзіліся ў будынку сучаснага краязнаўчага музея.

У 1963 годзе газета стала называцца «Браслаўская звязда».

## Рэдактары 
* А .Ц. Васілеўскі (1939—1940)
* Хая Навумаўна Мерхасіна (ліпені 1940-?)
* М. Башлакоў
* Н. Цярэнцьеў (1980-я-2004)
* Вячаслаў Станіслававіч Каладынскі

## Літаратура 
* «Браслаўская звязда» // Сродкі масавай інфармацыі Віцебскай вобласці / рэд. Л. Д. Мышлёнак. — Віцебск : Віцебская абласная друкарня, 2003. — С. 12.
* Денисов, Н. Д. Браслаўская звязда / Н. Д. Денисов // Регионы Беларуси : энциклопедия : в 7 т. / редкол.: Т. В. Белова [и др.]. — Минск : БелЭн імя П. Броўкі, 2010. — Т. 2 : Витебская область : в 2 кн. — Кн. 1. — С. 107—108.
* Панцялеенка, А. Першыя газеты Браслаўшчыны / А. Панцялеенка // Браслаўская газета. — 2000. — 20 верас. — С. 2.
* Панцялейка, А. «Браслаўская звязда» (1939—1949 гг.): пачатак і гісторыя фармавання раённай газеты / А. Панцялейка // Браслаўскія чытанні : матэрыялы V-й навукова-краязнаўчай канферэнцыі, прысвечанай 935-годдзю згадкі Браслава ў пісьмовых крыніцах / склад.: К. Шыдлоўскі [і інш.]. — Браслаў : Браслаўскае музейнае аб’яднанне, 2001. — С. 70-71.
* Панцялейка, А. Даваенны перыяд / А. Панцялейка // Браслаўская звязда. — 2009. — 14 кастр. — С. 3.
* Пашкевіч, Т. Разам стваралі летапіс Браслаўшчыны / Т. Пашкевіч // Браслаўская звязда. — 2009. — 14 кастр. — С. 3-4.
* Пятушка, Т. Галоўны інфарматар браслаўчан / Т. Пятушка // Браслаўская звязда. — 2016. — 3 жн. — С. 4.
* Раённай газеце 65 гадоў // Браслаўская звязда. — 2004. — 2 кастр. — С. 1-2.
* Сергіевіч, К. Друкарская справа на Браслаўшчыне / К. Сергіевіч // Браслаўская звязда. — 2007. — 5 мая. — С. 5.
* Шыдлоўскі, К. Мы можам ганарыцца сваёй мінуўшчынай / К. Шыдлоўскі // Браслаўская звязда. — 2004. — 4 верас. — С. 4.

Катэгорыя:Газеты Беларусі
Катэгорыя:Культура Браслаўскага раёна
Катэгорыя:1919 год у Беларусі
Катэгорыя:Газеты на беларускай мове
Катэгорыя:Газеты на рускай мове
Гомбін

**Гомбін** () — горад у Польшчы, за 108 км на захад ад цэнтра Варшавы. Уваходзіць у склад Плоцкага павета Мазавецкага ваяводства, сядзіба вяскова-гарадской гміны Гомбін. Займае плошчу 27,95 км². Насельніцтва 4,1 тыс. чалавек (на 2018). 

## Спасылкі 
* Афіцыйная старонка горада
Планета XX

**«Планета XX»** () — беларускі дакументальны кароткаметражны фільм, зняты рэжысёрам Андрэем Кудзіненка у 2000 годзе на базе РУП «Беларускі відэацэнтр». Фільм прысвечаны памяці Віктара Турава, Генадзя Шпалікава і Антуана дэ Сент-Экзюперы.

## Сюжэт 
Сюжэт заснаваны на матэрыялах Беларускага дзяржаўнага архіва кінафотафонадакументаў.

## Здымачная група 
* аўтар фільма — Андрэй Кудзіненка
* над фільмам працавалі — А. Волкаў, П. Зубрыцкі, Л. Снігірова, Б. Калякін, В. Галаўніцкі, С. Шункевіч, В. Ганчарова, Л. Высеўка

## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Кароткаметражныя фільмы Беларусі
Катэгорыя:Дакументальныя фільмы Беларусі
Катэгорыя:Фільмы Андрэя Кудзіненкі
Вячаслаў Барысавіч Ангелаў

**Вячаслаў Барысавіч Ангелаў** (, Лесазаводск, Прыморскі край — 21 лютага 1997) — беларускі архітэктар. Кандыдат архітэктуры (1974).

## Біяграфія 
Скончыў у 1969 годзе Беларускі політэхнічны інстытут. Працаваў у Белдзіпрасельбудзе, з 1974 года — асістэнт, дацэнт кафедры архітэктуры, намеснік дэкана архітэктурнага факультэта Беларускага політэхнічнага інстытута, у 1994—1997 гадах загадчык кафедры «Жылыя і грамадскія будынкі» архітэктурнага факультэта.

Член Саюза архітэктараў СССР з 1975 года. Жыў у Мінску.

Асноўныя працы: серыя тыпавых праектаў сельскіх жылых дамоў з газасілікатнымі сценамі (1971, з Н. М. Нядзелькай), тыпавы праект мансарднага жылога дома для сяла (1971). Аўтар шэрагу артыкулаў па пытаннях архітэктуры.

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Архітэктары Беларусі
Катэгорыя:Архітэктары XX стагоддзя
Віктар Паўлавіч Андаралаў

**Віктар Паўлавіч Андаралаў** (нар. , Полацк, Віцебская вобласць) — беларускі архітэктар.

## Біяграфія 
Скончыў у 1976 годзе Брэсцкі інжынерна-будаўнічы інстытут. Працаваў архітэктарам Расонскага раёна, старшым архітэктарам, кіраўніком сектара ў Віцебскграмадзянпраекце, з 1981 года — начальнік архітэктурна-планіровачнага ўпраўлення Віцебскага гарвыканкама, галоўны архітэктар Віцебска, жылы мікрараён Білева-1 (сааўтары Н. П. Жукоўская, Н. П. Пакоева), рэканструкцыя Віцебскага цэнтральнага спартыўнага комплекса (сааўтар А. А. Зафатаеў). Аўтар артыкулаў па пытаннях сельскай архітэктуры.

## Сям’я 
Мае сына Адрыяна Віктаравіча Андаралава, які таксама працуе архітэктарам.

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Асобы
Катэгорыя:Архітэктары Беларусі
Катэгорыя:Архітэктары XX стагоддзя
Катэгорыя:Галоўныя архітэктары раёнаў Беларусі
Катэгорыя:Архітэктары Полацка
Катэгорыя:Галоўныя архітэктары Віцебска
Катэгорыя:Супрацоўнікі Віцебскага гарадскога выканаўчага камітэта
Катэгорыя:Архітэктары Віцебска
Катэгорыя:Члены КПСС
Дзвінская праўда

**Дзвінская праўда** — раённая газета Верхнядзвінскага раёна Віцебскай вобласці. Выдаецца з 1931 года. Заснавальнікі: Верхнядзвінскі раённы выканаўчы камітэт і Верхнядзвінскі раённы Савет дэпутатаў.

## Гісторыя 
Першы нумар газеты выйшаў 20 лістапада 1931 года. Тады газета называлася «Звязда на рубяжы». У 1940 годзе газета перайменавана ў «Патрыёт Радзімы». У ваенны час выйшла толькі два нумары газеты.

У 1963 годзе газета набыла назву «Дзвінская праўда».

Творчае станаўленне ў газеце прайшлі ўдзельнікі вайны Ф. Быкоўскі, А. Купцоў, А. Осіпаў, І. Касач. Прыкметны след у гісторыі газеты пакінулі І. Блахін, В. Іваноў, І. Сцяпанаў, В. Зелянкевіч, А. Паршута, М. Гінзбург, У. Станкевіч, А. Бядунька, П. Кавалеўскі, У. Антуськаў, Г. Зотаў, Д. Жук, А. Войтаў, У. Раманоўскі, Г. Шаршнёў, Э. Зубрыцкі, У. Філімонаў, А. Бубала.

## Рэдактары 
* У. І. Якубец-Якубчык
* Р. Я. Рыц (1947—1954, былы афіцэр-артылерыст, настаўнік гісторыі)
* Л. І. Каміцкі
* У. І. Белавусаў
* М. П. Арлоў (1980—?)
* Яніна Станіславаўна Пакульневіч (з 2003)

## Літаратура 
* Аб чым пісала газета... // Дзвiнская праўда (Верхнядзвiнск). – 2006. – 24 лістап. – С. 2.
* Двинская, С. Диплом республиканского конкурса «Золотая литера» – у верхнедвинского журналиста / С. Двинская // Дзвінская праўда (Верхнядзвінск). – 2017. – 23 мая. – С. 3.
* «Дзвінская праўда» // Сродкі масавай інфармацыі Віцебскай вобласці / тэкст Л. Д. Мышленка. – Віцебск : Віцебская абласная друкарня, 2003. – С. 12–13.
* З юбілеем, калегі! // Віцебскі рабочы. – 2001. – 29 лістап. – С. 1.
* Літаратурнае аб'яднанне «Дзвінскія заранкі» // Памяць: Верхнядзвінскі раён : гісторыка-дакументальныя хронікі гарадоў і раёнаў Беларусі : у 2 кн. / рэдкал.: У. С. Богаў [і інш.] ; уклад. А. Ф Бубала ; мастак Э. Э. Жакевіч. – Мінск : Паліграфафармленне, 2000. – Кн. 2. – С. 328–329.
* Мэта – служэнне людзям // Дзвiнская праўда (Верхнядзвiнск). – 2001. – 7 снеж. – С. 2.
* На пульсе жыцця // Дзвінская праўда (Верхнядзвінск). – 2016. – 13 мая. – С. 1.
* Пакульневіч, Я. Ад узросту толькі маладзеем / Я. Пакульневіч // Дзвiнская праўда (Верхнядзвiнск). – 2006. – 24 лістап. – С. 1–2.
* Ствараць газету, якая патрэбна людзям // Дзвінская праўда (Верхнядзвінск). – 2009. – 3 лістап. – С. 1–2.

Катэгорыя:Газеты Беларусі
Катэгорыя:Культура Верхнядзвінскага раёна
Катэгорыя:1931 год у Беларусі
Катэгорыя:Газеты на беларускай мове
Катэгорыя:Газеты на рускай мове
Мулярскі сельсавет

Назву **Мулярскі сельсавет** маюць:

* Мулярскі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Пастаўскага раёна Віцебскай вобласці
* Мулярскі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Дзятлаўскага раёна Гродзенскай вобласці
Алейнікава

**Алейнікава** — беларускае і рускае прозвішча, жаночая форма прозвішча .
* Арына Пятроўна Алейнікава (нар. 1943) — расійская актрыса, дачка акцёра Пятра Алейнікава.
* Вольга Віталеўна Алейнікава (нар. 1951) — беларускі педыятр-анкагематолаг.
* Вольга Сяргееўна Алейнікава (нар. 1984) — беларускі педагог, спецыяліст у галіне тэорыі і методыкі навучання беларускай і англійскай мовам.
* Святлана Георгіеўна Алейнікава (нар. 1942) — беларускі архітэктар.
* Таццяна Вяніямінаўна Алейнікава (нар. 1931) — расійскі навуковец, нейрафізіёлаг, псіхафізіёлаг, псіхааналітык, доктар біялагічных навук.
* Таццяна Рыгораўна Алейнікава (нар. 1960) — беларускі матэматык. Кандыдат фізіка-матэматычных навук (1993), дацэнт (1995).
* Эльвіра Анатольеўна Алейнікава (нар. 1956) — беларускі музыказнавец. Кандыдат мастацтвазнаўства (1991), дацэнт (2005). Член Беларускага саюза кампазітараў (1992), Беларускага саюза музычных дзеячаў (2006).
Жыццё Прыдзвіння

**«Жыццё Прыдзвіння»** (у 1938—1962 гадах **«Калгасная трыбуна»**, у 1962—1994 гадах **«Ленінская праўда»**) — раённая газета Віцебскага раёна Віцебскай вобласці. Выдаецца з 1938 года. Заснавальнікі: Віцебскі раённы выканаўчы камітэт і Віцебскі раённы Савет дэпутатаў.

## Гісторыя 
Першы нумар Віцебскай раённай газеты выйшаў 11 ліпеня 1938 года пад назвай «Калгасная трыбуна» як орган Віцебскага РК КП(б)Б і раённага Савета дэпутатаў працоўных.

У час акупацыі газета з’яўлялася органам Віцебскага падпольнага РК КП(б)Б і раённага Савета дэпутатаў працоўных. Вядомы два нумары ад 3 красавіка і 5 мая 1943 года на рускай мове пад назвай «За Родину».

У верасні-лістападзе 1942 года газета выдавалася пад назвай «Колхозная правда» (рэдактар — Я. Качан).

Пасля вайны раённая газета выходзіла пад даваеннай назвай на дзвюх палосах. 3 1962 года перайменавана ў «Ленінскую праўду», а з 1994 года — у «Жыццё Прыдзвіння».

## Рэдактары 
* М. Спатакай
* М. Антоненка
* П. Дзергачоў
* А. Расамаха
* Васіль Пурыжонак
* Яўген Трыгорлаў
* Мікалай Кахно
* Ніна Сталярэнка (2010—2015)
* Таццяна Мікалаеўна Дзіканава
* Алена Чаплева

## Літаратура 
* Газеце «Жыцце Прыдзвiння» — 60! // Жыццё Прыдзвiння (Вiцебск). — 1998. — 10 лiп. — С. 1-4.
* «Жыццё Прыдзвіння» // Сродкі масавай інфармацыі Віцебскай вобласці / тэкст Л. Д. Мышленка. — Віцебск, 2003. — С. 24.
* Кахно, М. У раёнцы — увесь раён / М. Кахно // Жыццё Прыдзвіння (Вiцебск). — 1998. — 10 ліп. — С. 1.
* Камлёва, Н. Новые горизонты «Жыцця» / Н. Камлёва // Витебские вести. — 2018. — 10 июля. — С. 4.
* Это наша с тобой биография // Жыццё Прыдзвіння (Віцебск). — 2008. — 26 ліп. — С. 2-3.

Катэгорыя:Газеты Беларусі
Катэгорыя:Культура Віцебскага раёна
Катэгорыя:1938 год у Беларусі
Катэгорыя:Газеты на беларускай мове
Катэгорыя:Газеты на рускай мове
Гулідаўскі сельсавет

**Гулі́даўскі сельсавет** — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Дунілавіцкага раёна Маладзечанскай вобласці. Цэнтр — вёска Гулідава.

Утвораны 12 кастрычніка 1940 года ў складзе Дунілавіцкага раёна Вілейскай вобласці БССР. З 20 верасня 1944 года ў складзе Полацкай вобласці. З 8 студзеня 1954 года ў складзе Маладзечанскай вобласці. 16 ліпеня 1954 года скасаваны, тэрыторыя далучана да Ласіцкага сельсавета.

## Крыніцы 
## Літаратура 
* Административно-территориальное устройство БССР: справочник: в 2 т. / Главное архивное управление при Совете Министров БССР, Институт философии и права Академии наук БССР. — Минск: «Беларусь», 1985―1987.

Катэгорыя:Былыя сельсаветы Дунілавіцкага раёна
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, утвораныя ў 1940 годзе
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, скасаваныя ў 1954 годзе
Бусловіч

**Бусловіч** — прозвішча.

## Вядомыя носьбіты 
* *М. Бусловіч* — псеўданім літаратара Максіма Лужаніна
* Саламон Юльевіч Бусловіч — беларускі таксіколаг
* Яўген Леанідавіч Бусловіч — украінскі барэц вольнага стылю
Веснік Глыбоччыны

**Веснік Глыбоччыны** — раённая газета Глыбоцкага раёна Віцебскай вобласці. Выдаецца з 1939 года. Заснавальнікі — Глыбоцкі раённы выканаўчы камітэт і Глыбоцкі раённы Савет дэпутатаў.

## Гісторыя 
Да рэвалюцыі ў Глыбокім дзейнічала некалькі друкарняў, выдавалася 5 газет. Калі прыйшла Савецкая ўлада, стала выдавацца газета «За свабоднае жыццё». Першы яе нумар выйшаў у свет 25 верасня 1939 года. Рэдактарам глыбоцкай раёнкі быў былы выкладчык кафедры журналістыкі Белдзяржуніверсітэта Марк Зярніцкі.

Падчас нямецка-фашысцкай акупацыі газета практычна не выходзіла. У маі — чэрвені 1944 года яна выдавалася падпольна, а са студзеня 1946 года пачала выходзіць рэгулярна.

Да лютага 1949 года газету рэдагаваў Мікалай Качан, пазней рэдактарам стаў Уладзімір Шаблоў.

У канцы 1950-х гадаў змяніўся лагатып газеты. Газета стала называцца «Сцяг камунізму», а затым — «Шлях перамогі». Рэдактарамі ў розныя гады працавалі А. Картузаў (1962—1964), С. Зайцаў, В. Пятрушкін, П. Пратасевіч, С. Берніковіч.

У час перабудовы газета стала выходзіць пад назвай «Веснік Глыбоччыны», на гэтым этапе рэдакцыйны калектыў узначальвае Андрэй Міхайлавіч Панкрат.

## Літаратура 
* «Веснік Глыбоччыны» // Сродкі масавай інфармацыі Віцебскай вобласці / рэд. Л. Д. Мышлёнак. — Віцебск : Віцебская абласная друкарня, 2003. — С. 13-14.
* Зінкевіч, А. Развіццё прадпрымальніцтва — актуальная тэма / А. Зінкевіч // Веснік Глыбоччыны. — 2015. — 18 лістап. — С. 1.
* Капшуль, А. Н. «Веснік Глыбоччыны» / А. Н. Капшуль // Регионы Беларуси : энциклопедия : в 7 т. / редкол.: Т. В. Белова [и др.]. — Минск : БелЭн імя П. Броўкі, 2010. — Т. 2 : Витебская область : в 2 кн. — Кн. 1. — С. 135.
* Капшуль, Г. Дзень сённяшні / Г. Капшуль // Веснік Глыбоччыны. — 2009. — 18 ліп. — С. 2.
* Усцінаў, А. Узнагарода для рэдакцыі / А. Усцінаў // Веснік Глыбоччыны. — 2016. — 20 лют. — С. 1.

Катэгорыя:Газеты Беларусі
Катэгорыя:Культура Глыбоцкага раёна
Катэгорыя:1939 год у Беларусі
Катэгорыя:Газеты на беларускай мове
Катэгорыя:Газеты на рускай мове
Буфала малароты

**Бафала малароты** (*Ictiobus bubalus*) — рыба сямейства .

Арэал ахоплівае Паўночную Амерыку: басейны возера Мічыган і ракі Місісіпі ад Пенсільваніі і Мічыгана да Мантаны, на поўдзень да Мексіканскага заліва; таксама ў басейнах , ракі Рыа-Грандэ, водах штатаў Тэхас і Нью-Мексіка. Таксама ў Мексіцы. Штучна інтрадукаваны ва Украіне. Прэснаводная , даўжыня дасягае 112 см.

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
* 
* 
* 
* 
* Smallmouth Buffalo (Ictiobus bubalus) - Species Profile 

Катэгорыя:Прэснаводныя рыбы
Катэгорыя:Жывёлы, апісаныя ў 1818 годзе
Катэгорыя:Чукучанавыя
Катэгорыя:Рыбы Паўночнай Амерыкі
Касцёл Сэрца Ісуса (Пераброддзе)

**Касцёл Сэрца Ісуса** — драўляны каталіцкі храм у вёсцы Пераброддзе Мёрскага раёна Віцебскай вобласці. Размяшчаецца на паўднёвай ускраіне вёскі.

## Гісторыя 
Пабудаваны ў 1933 годзе з дрэва. Адноўлены ў 2003—2006 гадах.

## Архітэктура 
Помнік архітэктуры мадэрна. Вырашаны прамавугольным зрубам з прырубам пяціграннай апсіды з бакавымі нізкімі сакрысціямі пад двухграннымі пакрыццямі. Будынак накрыты агульным двухсхільным дахам, які мае значны вынас на фігурных кранштэйнах і пластычны выгін над карнізам і пераходзіць у гранёнае пакрыццё апсіды. Сілуэт храма ўзбагачаюць двух’ярусная чатырохгранная шатровая званіца, надбудаваная над франтальным фасадам, і чатырохгранная шатровая сігнатурка над апсідай. Гарызантальна ашаляваныя бакавыя фасады рытмічна расчлянёны прамавугольнымі аконнымі праёмамі і брусамі-сцяжкамі ў прасценках.

Пераброддзе. Касцёл (04).jpg
Пераброддзе. Касцёл Сэрца Ісуса (01).jpg
Пераброддзе. Касцёл Сэрца Ісуса (02).jpg
Пераброддзе. Касцёл (01).jpg
Пераброддзе. Касцёл (02).jpg
Пераброддзе. Касцёл (03).jpg

## Літаратура 
* Кулагін А. М. Каталіцкія храмы Беларусі: Энцыкл. даведнік / А. М. Кулагін.

## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Пераброддзе
Катэгорыя:Касцёлы Мёрскага раёна
Катэгорыя:Касцёлы Віцебскай дыяцэзіі
Катэгорыя:1933 год у Беларусі
Катэгорыя:Драўляныя касцёлы Беларусі
Буфала чорны

**Буфала чорны** (*Ictiobus niger*) — прамянёвапёрая рыба сямейства .

## Арэал 
Жыве ў басейне Місісіпі, пераважна ва ўсходніх прытоках Агая, Тэнесі, паблізу вусця Місуры.

## Экалогія 
Аддае перавагу мутным водам з моцна заглееным дном, дробныя заглееныя сажалкі і балоты.

Трымаецца ў прыдонных пластах і па характары паводзін нагадвае карпа.

## Значэнне і выкарыстанне 
Прамысловы від.

У СССР завезены ў 1971 годзе, першапачаткова ў рыбагадавальнік у Гарачым Ключы, затым у 1974 годзе ў іншыя сажалкавыя гаспадаркі еўрапейскай часткі Расіі і вадаёмы Алтая. Выпускаўся ў Куйбышаўскае і Саратаўскае вадасховішчы.

У Беларусі развядзенне пачалося ў 1976 годзе.

## Літаратура 
* *Жукаў П. І.*, *Собалеў Ю. А.* . — С. 363-64

## Спасылкі 
* Пазваночныя жывёлы Расіі: чорны буфала
* Чорны буфала на Браслаўскіх азёрах 

Катэгорыя:Рыбы Еўропы
Катэгорыя:Рыбы Паўночнай Амерыкі
Катэгорыя:Чукучанавыя
Буфала (род рыб)

**Буфала** (*Ictiobus*) — род прэснаводных рыб сямейства .

## Арэал 
Радзіма прадстаўнікоў роду — рэкі і азёры басейнаў Місісіпі (ЗША) і Саскачэван (паўднёвая Канада).

## Віды 
Уключае ў сябе наступныя пяць відаў:

* 
* 
* 
* 
* 

## Значэнне і выкарыстанне 
Чалавекам расселены па многіх вадаёмах як аб’ект рыбаразвядзення, сажалкавага рыбаводства.

## Літаратура 
* 
* 

Катэгорыя:Чукучанавыя
Бялюк

Назву **Бялюк** маюць:

* Уладзімір Дзмітрыевіч Бялюк (нар. 1994) — беларускі лёгкаатлет.
*  — род раслін.
Вялікая лжэконская п’яўка

**Вялікая лжэконская п’яўка**, **Вялікая ілжэконская п’яўка** (*Haemopis sanguisuga*) — від п’явак сямейства .

## Апісанне 
Буйная п’яўка даўжынёй да 10, часам да 15-16 см. Цела чорнае (знізу светла-шэрае), мяккае, слабасплясканае, спераду звужваецца.

## Арэал 
Транспалеарктычны эндэмічны від.

## Літаратура 
* . — С. 390

Катэгорыя:Жывёлы, апісаныя ў 1758 годзе
Катэгорыя:Бясхобатныя п’яўкі
Лепельскі край

**«Лепельскі край»** — раённая газета Лепельскага раёна Віцебскай вобласці. Выдаецца з 1930 года. Заснавальнікі: Лепельскі раённы выканаўчы камітэт і Лепельскі раённы Савет дэпутатаў.

## Гісторыя 
Першы нумар газеты пад назвай «Калгасная праўда» выйшаў 21 лістапада 1930 года. Выхадзіла выданне адзін раз у дэкаду і ў 1930 годзе вышла пяць нумароў.

У 1935 годзе была ўтворана Лепельская пагранічная акруга, якая ўключала ў сябе чатыры раёны — Бягомльскі, Лепельскі, Чашніцкі і Ушацкі. На тэрыторыі акругі пражывала звыш за 250 тысяч чалавек. У выніку «Калгасная праўда» стала акруговай газетай і друкавалася амаль штодзённа.
 
У пачатку Вялікай Айчыннай вайны на нейкі час прыпыніўся выхад газеты. У красавіку 1942 года аднавіўся выпуск газеты і выйшла 48 нумароў за гады вайны. Пасля вайны рэдакцыя і друкарня знаходзіліся на вуліцы К. Маркса.

Восенню 1954 года яны перабраліся ў двухпавярховы будынак на вуліцы Ленінская, дзе і знаходзіцца рэдакцыя зараз.

У маі 1962 года газета пачала выходзіць пад новым загалоўкам «Ленінскі сцяг». Гэта адбылося пасля рашэння аб’яднаць два раёны — Лепельскі і Ушацкі.

У 1992 годзе газета змяніла назву на «Лепельскі край».

## Рэдактары 
* Мітла
* Раманавіч Пацэйка Кліменцій (?—1962)
* Дзмітрыевіча Алексіна Івана (1962—1984)
* I. Д. Алексін (1984—?)
* Святлана Аляксандраўна Вазняк

## Літаратура 
* Аб рабоце сродкаў масавай інфармацыі — газеты «Лепельскі край», радыё і тэлебачання // Лепельскі край. — 1997. — 18 кастр. — С. 1.
* Бяляева, Н. Газета-партызанка / Н. Бяляева // Лепельскі край. — 2005. — 18 лістап. — С. 7.
* Ганаровая грамата — раённай газете // Ленінскі сцяг (Лепель). — 1966. — 27 снеж. — С. 1.
* Хаванскі, В. Выдавалася на два раёны / В. Хаванскі // Лепельскі край. — 2010. — 12 мая. — С. 2.
* Хаванскі, В. Галоўны летапісец гісторыі раёна / В. Хаванскі // Лепельскi край. — 2005. — 25 кастр. — С. 2.
* Шаўчэнка, У. 75 гадоў у страі / У. Шаўчэнка // Лепельскі край. — 2005. — 18 лістап. — С. 1.
* Шевченко, В. В. «Лепельскі край», районная газета / В. В. Шевченко // Регионы Беларуси : энциклопедия : в 7 т. / редкол.: Т. В. Белова [и др.]. — Минск : БелЭн імя П. Броўкі, 2010. — Т. 2 : Витебская область : в 2 кн. — Кн. 2. — С. 40-41.
* Этапы вялікага шляху // Ленінскі сцяг (Лепель). — 1980. — 22 лістап. — С. 1.

Катэгорыя:Газеты Беларусі
Катэгорыя:Культура Лепельскага раёна
Катэгорыя:Газеты на беларускай мове
Катэгорыя:Газеты на рускай мове
Катэгорыя:1930 год у Беларусі
Гліноецк

**Гліноецк** () — горад у Польшчы, за 95 км на поўнач ад цэнтра Варшавы. Уваходзіць у склад Цеханоўскага павета Мазавецкага ваяводства, сядзіба вяскова-гарадской гміны Гліноецк. Займае плошчу 7,37 км². Насельніцтва 3 тыс. чалавек (на 2018). 

## Спасылкі 
* Афіцыйная старонка горада
Халінаў

**Халінаў** () — горад у Польшчы, за 26 км на ўсход ад цэнтра Варшавы, частка Варшаўскай агламерацыі. Уваходзіць у склад Міньскага павета Мазавецкага ваяводства, сядзіба вяскова-гарадской гміны Халінаў. Займае плошчу 2,84 км². Насельніцтва 3,7 тыс. чалавек (на 2018). 

## Спасылкі 
* Афіцыйная старонка горада
Буфала (значэнні)

**Буфала** — шматзначны тэрмін

* Буфала — горад у ЗША
*  — род рыб
Зара (газета)

**«Зара»** — раённая газета Бешанковіцкага раёна Віцебскай вобласці. Заснавальнікі: Бешанковіцкі раённы выканаўчы камітэт і Бешанковіцкі раённы Савет дэпутатаў.

## Гісторыя 
16 ліпеня 1932 года на пасяджэнні райкама КП(б)Б было разгледжана пытанне аб арганізацыі раённай друкаванай газеты. Так, 29 ліпеня 1932 года рэдактарам газеты «Сталінец» быў зацверджаны Я. Шылянкоў, яго намеснікам — С. Яловік. Былі падабраны адпаведныя кадры супрацоўнікаў рэдакцыі і друкарні з ліку актывістаў селькараўскага руху.

12 жніўня 1932 года быў выпушчаны першы нумар раённай газеты «Сталінец».

З 25 мая 1943 года выпуск газеты быў адноўлены пры Лепельскім падпольным райкаме КП(б)Б. Пад назвай «Сталінец» Бешанковіцкая раённая газета выдавалася да 1956 года. У 1956 — пачатку 1957 гадоў газета называлася «За Радзіму». З лютага 1957 года раённая газета стала называцца «Зара».

У 2017 годзе газета «Зара» была ўзнагароджана Ганаровай граматай Віцебскага абласнога выканаўчага камітэта.

## Рэдактары 
* Я. Шылянкоў (1932—1934)
* С. Яловік (1934—1937)
* Ф. Н. Шаіркі (1937—1939)
* М. Р. Сямёнаў (1939—1940)
* А. В. Глікман (1940—?)
* Д. Тарасевіч
* І. Коныш
* Б. Сувораў
* В. Ганковіч
* М. Прыгожы
* Г. Галкоўскі (1990—2003)
* Л. Паўлоўская (2003—2013)
* Святлана Аляксандраўна Варашко (з 2013)

## Літаратура 
* Акулёнок, Л. Районка наша — юбиляр! Шагали вместе, вместе жили… / Л. Акулёнок // Зара (Бешанковічы). — 2012. — 24 жн. — С. 4-5.
* Галкоўскі, Р. Ад «Сталінца» да «Зары» / Р. Галкоўскі // Зара (Бешанковічы). — 2002. — 13 жн. — С. 1.
* «Зара» // Регионы Беларуси : энциклопедия : в 7 т. / редкол.: Т. В. Белова [и др.]. — Минск : БелЭн імя П. Броўкі, 2010. — Т. 2 : Витебская область : в 2 кн. — Кн. 1. — С. 446.
* З любімай газетай мы разам крочым па жыцці // Зара (Бешанковічы). — 2017. — 11 жн. — С. 4-5.
* Крачкоўскі, А. На шляху станаўлення / А. Крачкоўскі // Зара (Бешанковiчы). — 2007. — 8 мая. — С. 3.
* Крачкоўскі, А. Так нараджалася газета / А. Крачкоўскі // Зара (Бешанковiчы). — 2007. — 13 крас. — С. 2.
* Крачкоўскі, А. У раёне — друкаваная газета / А. Крачкоўскі // Зара (Бешанковічы). — 2001. — 10 ліп. — С. 2.

Катэгорыя:Газеты Беларусі
Катэгорыя:Культура Бешанковіцкага раёна
Катэгорыя:Газеты на беларускай мове
Катэгорыя:Газеты на рускай мове
Новополоцк сегодня

**«Новополоцк сегодня»** — газета горада Наваполацк, Беларусь. Выдаецца з красавіка 1992 года.

## Гісторыя 
У пачатку красавіка 1992 года Наваполацкім гарадскім Саветам дэпутатаў была заснавана «Новая газета».

З чэрвеня 2014 года «Новая газета» выходзіць пад назвай «Новополоцк сегодня».

## Рэдактары 
* Павел Бурдыка (1992-?)
* Уладзімір Рыбакоў
* Галіна Ігнаценкава (?-2009)
* Аляксандар Папко (2009—2014)
* Галіна Фаміна (2014—2015)
* Мікалай Раманавіч Раманоўскі (2015—2019)
* Кацярына Анатолеўна Тоўсцікава (з 2019)

 
Катэгорыя:Газеты Беларусі
Катэгорыя:Культура Наваполацка
Катэгорыя:Газеты на рускай мове
Катэгорыя:1992 год у Беларусі
Касцёл Святога Айца Піо (Лёзна)

**Касцёл Святога Айца Піо** — мураваны каталіцкі храм у гарадскім пасёлку Лёзна Віцебскай вобласці. Знаходзіцца на вуліцы Томскага, 2.

## Гісторыя 
Парафія ў Лёзне вядзе свой пачатак са жніўня 2001 года, калі на мясцовых могілках была адпраўлена першая святая імша. Згодна з рашэннем біскупа Уладзіслава Бліна, арганізацыя новай парафіі ў Лёзне была даручана ксёндзу Андрэю Бочару, пробашчу парафіі Маці Божай з ля Салет у Віцебску.

Спачатку рэгулярныя малітоўныя сустрэчы і штотыднёвы ўдзел у эўхарыстыі адбываліся ў жылым доме спадарыні Ганны Дубікоўскай на вуліцы Гагарына. Пры ўдзеле сясцёр супольнасці Езуса Міласэрнага распачалася таксама катэхеза для дзяцей у памяшканні мясцовай сацыяльнай дапамогі. У гэты час утварылася першая парафіяльная супольнасць (20 чалавек), дзякуючы чаму стала магчымай рэгістрацыя парафіі, што ўрэшце і адбылося 14 верасня 2001 года. У жніўні 2001 года быў куплены дом па вул. Томскага, 2 з прылягаючай тэрыторыяй. Дом быў адаптаваны пад капліцу і да 2010 года ў ім адбываліся службы.

У 2010 годзе капліца была разабрана і на тэрыторыі было распачата будаўніцтва новага мураванага касцёла. У 2013 годзе быў пакладзены дах і распачаты ўнутраныя аздабленчыя працы.

## Пробашчы парафіі 
* Андрэй Бочар (2001—2002)
* Ежы Лісь (2002—2003)
* Анджэй Табор (2003—2004)
* Баляслаў Келан (2004—2005)
* Алег Півавар (распачаў служыць у 2005 годзе)
* Сяргей Мацюшонак (адміністратар з 2016)

## Спасылкі 
* Лёзна — парафія Св. а. Піо — http://catholic.by/ 

Катэгорыя:Славутасці Лёзна
Катэгорыя:Культавыя збудаванні Лёзненскага раёна
Катэгорыя:Касцёлы Віцебскай дыяцэзіі
Катэгорыя:Касцёлы Віцебскай вобласці
Беларуска-іракскія адносіны

**Дыпламатычныя адносіны паміж Рэспублікай Беларусь і Рэспублікай Ірак**.

У Беларусі няма пасольства ў Багдадзе, але ёсць консульства ў Эрбілі. У Ірака ёсць пасольства ў Мінску. Апошнім паслом Ірака ў Беларусі быў Хайдар Хадзі, які працаваў з ліпеня 2010 года па лістапад 2015 года. Паколькі тэрмін яго паўнамоцтваў скончыўся, у Беларусі не было іракскага пасла.

Пасля вайны ў Іраку іракскае пасольства ў Мінску закрылася.

Адносіны паміж дзвюма краінамі аднавіліся ў 2010 годзе. У кастрычніку 2013 года міністр гандлю Ірака здзейсніў візіт у Мінск, дзе ён сустрэўся з намеснікам міністра замежных спраў Беларусі Валянцінам Рыбаковым. Яны абмеркавалі пытанні пашырэння гандлю і інвестыцый беларускіх кампаній у Іраку, а таксама паляпшэння двухбаковых адносін у цэлым.

З 23 да 24 жніўня 2014 года міністр замежных спраў Уладзімір Макей наведаў з афіцыйным візітам Ірак. У ходзе візіту міністр сустрэўся з прэзідэнтам Ірака Ф. Масумам, прэм’ер-міністрам Нуры аль-Малікі, кандыдатам на пасаду прэм’ер-міністра Ірака Х. аль-Абадзі, спікерам парламента Салімам аль-Джабуры і іншымі вышэйшымі службовымі асобамі Ірака. У ходзе сустрэч абмяркоўваліся пытанні пашырэння эканамічных сувязяў паміж дзвюма краінамі, а таксама ўмацаванне гандлю і інвестыцый.

9 красавіка 2015 года прэзідэнт Аляксандр Лукашэнка сустрэўся з міністрам замежных спраў Ірака Ібрагімам аль-Джафары. Яны абмеркавалі пашырэнне гандлёва-эканамічных сувязяў і ваеннага супрацоўніцтва. Ірак выказаў зацікаўленасць у куплі самалётаў з Беларусі.

У студзені 2017 года дзяржаўная кампанія «Іракскія авіялініі» адкрыла паветраныя зносіны паміж Беларуссю і Іракам з аэрапортаў Багдада і Басры ў Нацыянальны аэрапорт Мінск.

7 жніўня 2021 года, пад ціскам Еўрасаюза і ЗША, Ірак прыпыніў усе пасажырскія рэйсы ў Беларусь з-за наплыву нелегальных мігрантаў у краіны Еўрасаюза з боку Беларусі.

6 лістапада 2021 года, каб спыніць рост колькасці мігрантаў, якія спрабуюць перасекчы мяжу паміж Беларуссю і Еўрапейскім саюзам, рашэннем МЗС Ірака былі закрыты Генеральнае консульства Беларусі ў Багдадзе і Ганаровае консульства ў Эрбілі. Прычынай закрыцця дыпламатычных прадстаўніцтваў Беларусі стала спрашчэнне візавых працэдур для грамадзян Ірака.

## Эканамічнае супрацоўніцтва 
У 2019 годзе таваразварот паміж краінамі павялічыўся ў 5,6 разоў за кошт беларускага экспарту.

Ірак
Беларусь
Навасёлкаўскі 2-гі сельсавет

**Навасё́лкаўскі 2-гі сельсавет** — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Пастаўскага раёна Маладзечанскай вобласці. Цэнтр — вёска Навасёлкі 2.

Утвораны 12 кастрычніка 1940 года як **Навасёлкаўскі сельсавет** у складзе Гадуцішскага раёна Вілейскай вобласці БССР. Цэнтр — вёска Навасёлкі. Пасля скасавання Гадуцішскага раёна 25 лістапада 1940 года і далучэння да Пастаўскага раёна, у сувязі з існаваннем у Пастаўскім раёне іншага Навасёлкаўскага сельсавета, атрымаў назву Навасёлкаўскі 2-гі сельсавет, а цэнтр — назву Навасёлкі 2. З 20 верасня 1944 года ў складзе Маладзечанскай вобласці. 2 снежня 1959 года скасаваны, тэрыторыя далучана да Камайскага сельсавета.

## Крыніцы 
## Літаратура 
* Административно-территориальное устройство БССР: справочник: в 2 т. / Главное архивное управление при Совете Министров БССР, Институт философии и права Академии наук БССР. — Минск: «Беларусь», 1985―1987.

Катэгорыя:Былыя сельсаветы Пастаўскага раёна
Катэгорыя:Былыя сельсаветы Гадуцішскага раёна
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, утвораныя ў 1940 годзе
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, скасаваныя ў 1959 годзе
Свята-Пакроўская капліца (Мар’іна Горка)

**Свята-Пакроўская капліца** — мураваная праваслаўная капліца ў горадзе Мар’іна Горка Пухавіцкага раёна Мінскай вобласці. Знаходзіцца на вуліца Новая Зара, 55.

## Гісторыя 
Пабудавана ў канцы XX стагоддзя. Пасля пабудовы кафедральнага сабора Святога прававернага князя Аляксандра Неўскага выкарыстоўваецца як музей-бібліятэка.

## Архітэктура 
Вырашана прамавугольным у плане аб’ёмам, да якога далучаны папярочны прытвор з надбудаванай над ім 8-граннай драўлянай званіцай. Двухсхільны дах над алтарнай часткай і шацёр званіцы завершаны цыбулепадобнымі галоўкамі. Фасады расчлянёны прамавугольнымі аконнымі праёмамі.

## Гл. таксама 
* Храмы Пухавіцкага раёна

## Літаратура 
* Праваслаўныя храмы Беларусі: энцыклапедычны даведнік / А. М. Кулагін; [рэдакцыйны савет: Г. П. Пашкоў, Л. В. Календа]. — Мінск: Беларуская Энцыклапедыя, 2007. — 653 с. 2000 экз. ISBN 978-985-11-0389-4.

## Спасылкі 
* 
* 

Катэгорыя:Праваслаўныя храмы Пухавіцкага раёна
Катэгорыя:Храмы Барысаўскай епархіі
Катэгорыя:Храмы Пакрова Найсвяцейшай Багародзіцы
Катэгорыя:Храмы Мар’інай Горкі