МАЗ-530

**МАЗ-530** — савецкі кар’ерны самазвал вялікай грузападымальнасці з колавай формулай 6×4. Выпускаўся Мінскім аўтамабільным заводам з 1957 па 1960 год і Беларускім аўтамабільным заводам з 1960 па 1963 год.

Прызначаўся для работы ў адкрытых кар'ерах і на земляных працах буйных маштабаў.

## Гісторыя стварэння 
У 1950-х гадах у СССР выпускаліся кар’ерныя двухвосевыя самазвалы МАЗ-525 грузападымальнасцю 25 тон. Тым не менш, іх патэнцыялу для больш высокай прадукцыйнасці ўжо не хапала, таму ў сярэдзіне 1950-х гадоў на заводзе МАЗ пачынаецца работа па стварэнні больш грузапад’ёмнага кар’ернага самазвала. Новы МАЗ-530 атрымлівае практычна такую ж класічную кампаноўку што і МАЗ-525, аднак становіцца трохвосевым, за кошт чаго грузападымальнасць павялічана на 15 тон. Паколькі новы самазвал паводле тэхнічнага задання быў нашмат цяжэй і прадукцыйней за МАЗ-525, ён атрымаў і больш магутны дызельны 12-цыліндравы рухавік Д-12-450 магутнасцю 450 к.с.

Першы доследны ўзор МАЗ-530 быў гатовы ў пачатку сакавіка 1957 года. Ён адправіўся ў выпрабавальны прабег. У наступным 1958 годзе МАЗ-530 экспанаваўся на Сусветнай прамысловай выставе ў Бруселі (Бельгія), дзе быў удастоены Гран-пры. МАЗ-530, як і МАЗ-525, збіраўся ўручную. Аднак, магчымасці завода не дазвалялі збіраць вялікія кар’ерныя самазвалы ў больш значных колькасцях. Таму ў 1960 годзе вытворчасць МАЗ-530 была перанесена на новы аўтамабільны завод БелАЗ у пасёлку Жодзіна.

З 1963 года МАЗ-530 зняты з вытворчасці, бо па выніках выпрабаванняў быў прызнаны не самым удалым для работы ў кар’ерах, паколькі меў велізарны радыус для развароту і складанасці з манеўраваннем. Усяго пабудавана трыццаць асобнікаў.

## Канструкцыя 
**МАЗ-530** — трохвосевы самазвал, з прывадам на дзве заднія восі.

Кабіна — трохмесная. Кузаў — зварны, цэльнаметалічны, каўшовага тыпу, з разгрузкай назад. Кузаў мае жорсткія барты і ахоўны казырок на кабінай, задняга борта не мае. Прадугледжана абаграванне дна кузава адпрацаванымі газамі рухавіка. Падыманне і апусканне кузава ажыцяўлялася з дапамогай гідраўлічнага механізму з тэлескапічнымі чатырохзвённымі цыліндрамі. Ён прыводзіўся ў дзеянне ад рухавіка прад аднаступеньчаты рэдуктар адбора магутнасці і ажыццяўляў падыманне платформы под вуглом 65°.

Рухавік — *Д-12А450*, дызельны, дванаццаціцыліндравы. Цыліндры размешчаныя V-падобна пад вуглом 60°. Аб’ём складае 38,8 л (дыяметр цыліндра 150 мм, ход поршня: левы рад — 180 мм, правы — 186,7). Для запуску рухавіка ўжыты электрычны стартар магутнасці 15 к.с.

Перадача круцільнага моманту ад рухавіка да вядучых мастоў ажыццяўляецца праз гідратрансфарматар, планетарную каробку перадач з гідраўлічным пераключэннем, раздатачную каробку і карданныя валы адкрытага тыпу. Гідратранфарматар мог выключацца з дапамогай фрыкцыёна, у такім разе круцільны момант перадаваўся напрамкі ад рухавіка на каробку перадач. Галоўная перадача складаецца з двух рэдуктараў, перадатачны лік — 22,284. Раздатачная каробка — двухступеньчатая, з міжвосевым дыферэнцыялам.

Пярэдняя падвеска — на двух папярочных паўэліптычных рысорах, задняя — рысорная балансірная. Рулявы механізм — «шруба-гайка», з гідраўлічным узмацняльнікам. Колы пярэдняй восі аднаскатныя, сярэдняга і задняга мастоў — двухскатныя. Тармазы: нажны — калодачны, на ўсе колы, з пнеўматычным прывадам; ручны — калодачны, на трансмісію з механічным прывадам.

## Літаратура 
* 
* 
* 

## Спасылкі 
* Автомодельное бюро: МАЗ-530 
* Журнал «АВТОТРАК», статья Карьерные МАЗы 

Катэгорыя:Аўтамабілі БелАЗ
530
Катэгорыя:Аўтамабілі 1950-х
Катэгорыя:Аўтамабілі 1960-х
Катэгорыя:Аўтамабілі, прадстаўленыя ў 1957