open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Кацярына Уладзіміраўна Галаўлёва

**Кацярына Уладзіміраўна Галаўлёва** (нар. , ) — руская і беларуская оперная спявачка (сапрана).

## Біяграфія 
Кацярына Галаўлёва нарадзілася ў Маскве. З 1995 года салістка опернай трупы Вялікага тэатра Расіі, але толькі ў 1996 годзе скончыла Маскоўскую дзяржаўную кансерваторыю імя П. І. Чайкоўскага (група Бэлы Рудэнка).

У 2006 годзе пачала выступаць у Валгаградскім дзяржаўным тэатры «Царыцынская опера».

З 2010 года — салістка опернай трупы Вялікага тэатра Беларусі.

## Творчасць 
Пачынала творчую кар’еру як мецца-сапрана.

Падчас вучобы выканала партыі Няні ў оперы «Яўген Анегін» Чайкоўскага і Любашы ў «Царскай нявесце» Рымскага-Корсакава ў Опернай студыі кансерваторыі.

З 2003 г. перайшла ў сапранавую галасавую групу.

### Гастролі 
У 1996 годзе ўдзельнічала ў сусветнай прэм’еры сюіты для сімфанічнага аркестра і мецца-сапрана «Воран» М. Тэадаракіс. У 2000 годзе ўдзельнічала ў Фестывалі імя В. У. Барсавай і М. П. Максакавай ў Астрахані. У 2003—2004 гадах на сцэне Астраханскага тэатра оперы і балета праспявала Тоску, Недду, Іаланта. У 2003 годзе ў Марока выканала партыю Сантуццы ў оперы «Сельскі гонар». У 2004 годзе выступіла ў гэтай партыі на Музычным фестывалі ў Іарданіі. У тым жа годзе ў Маскве праспявала Абігайль ў канцэртным выкананні оперы «Набука» (Канцэртная зала імя П. І. Чайкоўскага), а ў 2006 годзе зноў выступіла ў гэтай партыі ў канцэртным выкананні на сцэне Татарскага акадэмічнага дзяржаўнага тэатра оперы і балета. У тым жа годзе выканала партыю Недды ў «Паяцы» Леанкавала ў Марока.

У 2012 годзе выканала партыю Тоскі ў Башкірскім дзяржаўным тэатры оперы і балета.

Катэгорыя:Оперныя спевакі і спявачкі Беларусі
Катэгорыя:Оперныя спевакі і спявачкі Расіі
Скалабан

**Скалабан** — прозвішча.

## Вядомыя носбіты 
* Віталь Уладзіміравіч Скалабан (1947—2011) — беларускі гісторык, літаратуразнавец
* Іван Васілевіч Скалабан (1910—1944) — адзін з кіраўнікоў партызанскага руху ў гады Вялікай Айчыннай вайны
Дзмітрый Сцяпанавіч Маўчанскі

**Дзмітрый Сцяпанавіч Маўчанскі** (26 кастрычніка 1901, вёска Рагатка, Барысаўскі раён — 23 чэрвеня 1979) — адзін з арганізатараў і кіраўнікоў партыйнага падполля і партызанскага руху на тэрыторыі Магілёўскай вобласці.

## Біяграфія 
Член КПСС з 1927 года. Скончыў Камуністычны інстытут журналістыкі ў Мінску (1934), Вышэйшую школу партагранізатараў пры ЦК ВКП(б) (1946). Перад вайной сакратар Магілёўскага абкама КП(б)Б. З 1942 года ў ЦШПР, з 2 красавіка 1943 па 23 красавіка  1944 сакратар Магілёўскага падпольнага абкама КП(б)Б, адзін з кіраўнікоў Магілёўскага партызанскага злучэння. Пасля вайны сакратар Магілёўскага, Маладзечанскага абкамаў  КПБ, на савецкай рабоце. Кандыдат у члены ЦК КП(б)Б у 1940—52 гадах, член Рэвізійнай камісіі КПБ у 1952—54 гадах. Дэпутат Вярхоўнага Савета БССР у 1938—47. Ганаровы грамадзянін горада Маладзечна (1974).

## Памяць 
Яго іменем названы вуліцы ў Мінске і Маладзечне; на доме ў Маладзечне, дзе ён жыў, устаноўлена мемарыяльная дошка.

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Члены КПСС
Катэгорыя:Партызаны Вялікай Айчыннай вайны
Катэгорыя:Дэпутаты Вярхоўнага Савета БССР
Катэгорыя:Ганаровыя грамадзяне Маладзечна
Катэгорыя:Члены Рэвізійнай камісіі КПБ
Катэгорыя:Сакратары Магілёўскага абкама КПБ
Катэгорыя:Сакратары Маладзечанскага абкама КПБ
Катэгорыя:Першыя сакратары райкамаў КПБ
Катэгорыя:Дэпутаты Вярхоўнага Савета БССР 1-га склікання
EcooM

**Аналітычны Цэнтр EcooM** — кампанія у Беларусі, якая спецыялізуецца на правядзенні сацыялагічных і маркетынгавых даследаванняў, палітычным і кіраўнічым кансультаванні. Створана ў 2003 годзе. Кіраўніком цэнтра з’яўляецца Сяргей Рыгоравіч Мусіенка, якому належыць 50 % «Медыяфакт-Эка», такая ж доля ў Святланы Канаплёвай.

Цэнтр не мае ўласнага інтэрнэт-сайта. З 2004 года Аналітычны цэнтр ЕСООМ з’яўляецца традыцыйным партнёрам Цэнтравыбаркаму. Аднак ужо першы досвед EcooM падчас рэферэндуму 2004 года выклікаў крытыку з боку экспертаў. Тады адрозненні паміж ацэнкамі балтыйскага філіяла Gallup Organization і Аналітычнага цэнтра ЕСООМ апынуліся вельмі вялікімі. Паводле адных даных, за змену Канстытуцыі прагаласавала 48,4 % насельніцтва, паводле іншых — 82,3 %.

Цэнтр мае права праводзіць сацыялагічныя апытанні, якія адносяцца да выбараў прэзідэнта, таму актыўнасцю ЭКООМ адзначаецца адзін раз на 5 гадоў — у перыяд прэзідэнцкіх выбараў у Беларусі. Акрамя цэнтра, такое права дадзена яшчэ 8 дзяржаўным структурам. Гэтыя лічбы выразна адрозніваліся ад вынікаў даследаванняў Інстытута сацыялогіі НАНБ, якія праводзіліся ў сакавіку — пачатку красавіка і паказалі рэйтынг Лукашэнкі ў сталіцы на ўзроўні 24 %. Пра рэкордна нізкі ўзровень папулярнасці дзеючага прэзідэнта таксама сведчыла з’яўленне мема Саша 3%.

Такія вынікі ЭКООМ паставіў пад сумнеў дырэктар даследчага цэнтра East Андрэй Елісееў, звярнуўшы ўвагу на тое, што яны істотна не адпавядаюць вынікам апытання Інстытута сацыялогіі, але *«фантастычна супадаюць з тым так званым сакрэтным дакументам, які выставіў паўтара тыдня таму вядоўца БТ Андрэй Крывашэеў»*. На думку сацыёлага НІСЭПД Аляксандра Саснова, цэнтру ЭКООМ «зверху» далі заданне, якое ён выконвае.

Катэгорыя:Сацыялогія ў Беларусі
Катэгорыя:Кампаніі Беларусі
Вялікі Качскі Ран

thumb|Саляная пустыня

**Вялікі Качскі Ран** () — найбуйнейшы саланчак у Паўднёвай Азіі. Разам з Малым Ранам складае мясцовасць Качскі Ран. Знаходзіцца на мяжы індыйскага штата Гуджарат і пакістанскай правінцыі Сінд. Агульная плошча — 7 500 км².

Вялікі Ран пачаў фарміравацца ў позні Юрскі перыяд як частка плыткаводдзя Аравійскага мора. Аднак у выніку некалькіх тэктанічных зрухаў апынуўся адарваным. Сучасныя глеістыя і саляныя адклады назапашваліся ўжо ў эпоху галацэна. Археолагі сцвярджаюць, што яшчэ некалькі тысяч гадоў таму Вялікі Ран мог з'яўляцца залівам і быць суднаходным. З 4 тысячагоддзя да н. э. на яго берагах сяліліся прадстаўнікі Індскай цывілізацыі. Сведчаннем гэтага з'яўляецца знаходка старажытнага паселішча Дхалавіра. 

Большую частку года дно Вялікага Рана ўяўляе сабою саляную пустыню. У сезон мусонаў яна напаўняецца вадою ад дажджоў і сцёкаў рэк. Вада змешваецца з адкладаннямі, а таму становіцца салёнай, утрымоўвае значную колькасць брому. Над паверхняй застаюцца гліняныя ўзвышшы і выдмы. Для навакольнай флоры характэрны зёлкавыя і ксерафіты. Фаўна прадстаўлена шматлікімі птушкамі, аленямі, каракаламі, ваўкамі і г. д. 

Насельнікі берагоў Вялікага Рана займаюцца сельскай гаспадаркай і здабычай солі. Развіваецца турызм. 

## Спасылкі 
* The Rann of Kutch of Great Indian Thar Desert 
* Great Rann of Kutch — Gujarat Tourism
* GEC ENVIS

Катэгорыя:Геаграфія Гуджарата
Катэгорыя:Сінд
Катэгорыя:Саланчакі
Рувума

**Рувума**:

* Рувума — рака ва Усходняй Афрыцы.
* Рувума — рэгіён Танзаніі.
Мікалай Анісімавіч Шастапалаў

**Мікалай Анісімавіч Шастапалаў** (19 снежня 1909, горад Рамны, Сумская вобласць — 2 ліпеня 1984) — адзін з кіраўнікоў партызанскага руху ў Мінскай вобласці.

## Біяграфія 
З 1927 года працаваў як рабочы. Член КПСС з 1931 года. З 1931 года ў Чырвонай Арміі. З чэрвеня 1941 года на фронце. У партызанах з сакавіка 1942 года: камандір групы, атрада, у снежні 1942 — маі 1943 і верасні 1943 — ліпені 1944 гадоў — 27-й партызанскай брыгады імя В. І. Чапаева, у маі — жніўні 1943 года камандаваў партызанскім злучэннем Слуцкай зоны, адначасова член падпольнага міжрайкама КП(б)Б. У 1944—1971 гадах на савецкай і адміністратыўна-гаспадарчай рабоце.

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Нарадзіліся ў Сумскай вобласці
Катэгорыя:Члены КПСС
Катэгорыя:Партызаны Вялікай Айчыннай вайны
Катэгорыя:Камандзіры партызанскіх злучэнняў, брыгад і атрадаў у гады Вялікай Айчыннай вайны
Рудак (значэнні)

**Рудак** — прозвішча і тапонім.

## Прозвішча 
* Антон Рудак (нар. 1989) — беларускі паэт, гісторык.
* Аркадзь Дзянісавіч Рудак (1911—1997) — адзін з кіраўнікоў падполля і партызанскага руху ў Вялікую Айчынную вайну, партыйны і дзяржаўны дзеяч, генерал-маёр.
* Эдуард Аркадзевіч Рудак (нар. 1936) — вучоны-фізік.

## Тапонім 
* Рудак — пасёлак у Сэрэдына-Будскім раёне Сумскай вобласці Украіны.
Рувума (рака)

**Руву́ма** (*Ruvuma*), **Равума** (*Rovuma*) — рака ва Усходняй Афрыцы. Большая частка цячэння ракі ўтварае мяжу паміж Мазамбікам і Танзаніяй.

Даўжыня ракі каля 800 км. Плошча вадазбору 145 000 км². Сярэднегадавы расход вады складае каля 700 м³/с. Вытокі ракі знаходзяцца ў гарах у напрамку на ўсход ад возера Ньяса (Малаві). Упадае ў Індыйскі акіян. Буйны прыток — рака Лужэнда. Жыўленне даждавое. Разводдзе адбываецца ў сакавіку—маі.

Рака суднаходная на асобных участках у ніжнім цячэнні.

## Літаратура 
* 
* 
* Словарь современных географических названий. / Под общей редакцией акад. В. М. Котлякова. — Екатеринбург: У-Фактория, 2006.

Катэгорыя:Басейн Індыйскага акіяна ў Афрыцы
Катэгорыя:Рэкі Мазамбіка
Катэгорыя:Рэкі Танзаніі
Катэгорыя:Памежныя рэкі
Марына Рыгораўна Аксёнцава

**Марына Рыгораўна Аксёнцава** — беларуская оперная спявачка (мецца-сапрана).

## Біяграфія 
Марына Аксёнцава нарадзілася ў Віцебску, выпускніца школы №28.

У 1991 годзе скончыла Беларускую дзяржаўную кансерваторыю (клас Марыі Гулегінай, пазней Валянціны Раговіч).

З 1993 года салістка Вялікага тэатра Беларусі.

## Творчасць 
Выконвае ролі ў шматлікіх операх, сярод якіх: Фауст (Марта), Лятучая мыш (Іда), Лятучы галандзец (Мэры), Рыгалета (Джавана), Царская нявеста (Пятроўна), Снягурка (Вясна), Баль-маскарад (Ульрыка), Трубадур (Азучэна), Мадам Батэрфляй (Сузукі), Джані Скікі (Дзіта), Севільскі цырульнік (Берта), Сельскі гонар (Лючыя), Лючыя дзі Ламермур (Аліса), Яўген Анегін (Няня), Іаланта (Марта), Пікавая дама (Гувернантка), Барыс Гадуноў (Шынкарка, Мамка), Візіт дамы (Жонка Бургамістра), Алека (Старая цыганка), Чарадзейная музыка (Каралева), Церам-Церамок (Лягушка), Жаніцьба Фігаро (Марцаліна), Вінні-Пух і ўсе, ўсе, ўсе… (Вінні-Пух), Чароўная флейта (Трэці хлопчык), Доктар Айбаліт (Зайчыха), Партыя саліруючага мецца-сапрана ў Рэквіеме Дж. Вердзі.

### Гастролі 
Гастралявала ў Італіі з камерным аркестрам Дзяржаўнага канцэртнага аркестра Беларусі (1995, 1998), з трупай тэатра ў Венгрыі, Польшчы.

## Спасылкі 
* Марына Аксёнцава  — Нацыянальны акадэмічны Вялікі тэатр оперы і балета

Катэгорыя:Нарадзіліся ў Віцебску
Катэгорыя:Оперныя спевакі і спявачкі Беларусі
Катэгорыя:Выпускнікі Беларускай дзяржаўнай акадэміі музыкі
Луіса Бое аф Генес

**Луіса Бое аф Генес** (нар. 1 лістапада 1961, Бром, Швецыя) — шведская пісьменніца, журналістка і сцэнарыстка на тэлебачанні .

## Біяграфія 
Луіса вырасла ў Броме з бацькамі і старэйшай сястрой. Яна пайшла ў школу-інтэрнат Lundsbergs school і стала вучаніцай з вышэйшымі адзнакамі па праграме сацыяльных навук. Пасля гэтага яна з’ехала за мяжу для працягу навучання. Вывучала літаратуру і журналістыку ў ЗША.

З 1999 года замужам за Карлам-Эрыкам Лагеркранцам, ад якога ў яе нарадзіліся дзеці: Карл-Аксель (2000 г.н.) і Эльза (2003 г.н.). Раней яна была замужам за Петэрам Вурсам, у той час партыйным сакратаром «Новай дэмакратыі». 

Як пісьменніца, яна заўсёды выкарыстоўвае дзявоцкае прозвішча.

## Творчасць 
Луіса напісала такія кнігі, як Ta vad man vill ha («Бяры тое, што хочаш», 1991), Ju mer jag ser dig («Я бачу цябе ўсё часцей», 1992), Ingen människa en ö («Нiводнага чалавека на востраве», 1994), Stjärnor utan svindel («Зоркі без галавакружэння», 1996), Rent hus («Чысты дом», 1999), När kärleken kom («Калі каханне прыйшло», 1999), Högre än alla himlar («Вышэй за ўсіх нябёсаў», 2010), Blå koral («Сіні карал», 2012), Folk av främmande stam («Іншаземцы», 2014), Blodlokan (2018), Skendöda (2018), Verkanseld («Адменена», 2019).

Кажуць, што яе кніга Stjärnor utan svindel («Зоркі без галавакружэння») апісвае яе адносіны з пісьменніцай Міан Ладален.

Акрамя кніг, яна таксама напісала сцэнарыі для некалькіх серыялаў, уключаючы Rederiet («Суднаходная кампанія») і Nya Tider («Новыя часы»). Луіза падпісала кантракт з Bazar Publishing на выпуск трох кніг для новага серыяла. Першая кніга з серыі Stella Polaris выйдзе ўвосень 2022 года. 

## Грамадская дзейнасць 
У снежні 2020 года дэбютуе з каверам на амерыканскую калядную песню «Я б хацела цябе на Каляды», што стала пачаткам збору грашовых сродкаў сумесна са Шведскай асацыяцыяй медсясцёр для адпачынку медсясцёр, якія працавалі падчас пандэміі COVID-19.

## Спасылкі 
* https://www.ne.se/uppslagsverk/encyklopedi/lång/louise-boije-af-gennäs
* https://www.instagram.com/louiseboijeafgennas/
* http://www.nordinagency.se/?s=Louise+Boije+af+Gennäs

Катэгорыя:Пісьменніцы Швецыі
Уладзімір Другавец

**Уладзімір Другавец** ( — ) — беларускі грамадскі дзеяч на эміграцыі. Радны БНР.

## Біяграфія 
Нарадзіўся 29 верасня 1923 года ў Заходняй Беларусі ў Польскай Рэспубліцы.

Падчас Другой сусветнай вайны па прыходзе савецкай улады быў арыштаваны і высланы ў Сібір, адкуль далучыўся да Арміі Андэрса. Ваяваў у Італіі. Пасля вайны як і ўсе былыя жаўнеры 2-га Польскага корпусу апынуўся ў Вялікабрытаніі.

Пры канцы 1940-х выехаў у Аргенціну да брата (ён прыехаў туды з ранейшай хваляй эміграцыі). Пазнаёміўся з Кастусём Мерляком, далучыўся да беларускай грамадска-палітычнай справы, быў заступнікам Мерляка ў Згуртаванні беларусаў у Аргенціне. На адной з беларускіх вечарынаў у Буэнас-Айрэсе пазнаёміўся са стрыечнай сястрой жонкі Кастуся Мерляка — Ганнай Губерт (у іншых крыніцах вядомая як Ванда Губэрт-Другавец), з якой пазней ажаніўся. У 1951—1952 і 1954 гг. быў старшынёй Згуртавання беларусаў у Аргенціне. Быў радным БНР. У 1955 годзе нарадзілася першая дачка, а ў 1957 годзе — другая.

Пры канцы 1950-х выехаў у ЗША ў пошуках магчымасці перавезці туды сям’ю, але нечакана захварэў і трапіў у псіхіятрычны шпіталь.

Скончыў жыццё самагубствам 7 лютага 1961 года па выхадзе з псіхіятрычнага шпіталя. Пахаваны ў Іст-Брансуіку (Нью-Джэрсі) на могілках парафіі Жыровіцкай Божай Маці БАПЦ. Жонка з дзвюма маленькімі дочкамі засталася ў Аргенціне адна.

У кнізе Аляксандра Адзінца змешчанае інтэрв’ю з жонкай, якая распавядае сябе, мужа і пра жыццё ў Аргенціне: у 2006 годзе яна разам з іншымі эміграцыйнымі дзеячамі падпісала зварот да беларускай эміграцыі з заклікам дапамагчы з выданнем гэтай кнігі, а ў 2007 годзе кніга была выдадзеная.

## Літаратура 
* Адзінец, А. Паваенная эміграцыя: скрыжаваньні лёсаў: зборнік успамінаў / Аляксандр Адзінец. — Мн.: Медисонт, 2007. — 704 с., [28] с. іл. — (Бібліятэка Бацькаўшчыны: Кніга 11)

## Спасылкі 
* Наша Ніва. Зварот да беларускай эміграцыі ва ўсім сьвеце

Катэгорыя:Беларусы ў Аргенціне
Катэгорыя:Члены Рады Беларускай Народнай Рэспублікі
Катэгорыя:Самазабойцы
Катэгорыя:Пахаваныя на Беларускіх могілках у Іст-Брансуіку
Пі Бекман

**Пі Мары Элізабэт Ульрыка Бекман Венборн** (; ) — шведская аўтарка песень і выканаўца поп-музыкі, рока, а таксама мюзіклаў і кіно. Яна таксама грае на фартэпіяна і губным гармоніку.

## Біяграфія 
Нарадзілася 5 ліпеня 1948 года ў палацы Карлберг у Сольне, але вырасла ў Іггесундзе ў Хельсінглендзе.

Пачала сваю кар’еру ў дзевяцігадовым узросце, калі выступіла ў гастрольнай радыёпраграме. Пасля гэтага ёй патэлефанаваў Ленарт Хайланд і запрасіў яе ў Стакгольм, дзе яна дэбютавала на тэлебачанні (праграма Stora famnen 1957 года). Пасля тэлевізійнага выступу гастралявала і спявала песні ў розных кутках краіны. У падлеткавым узросце пачала больш цікавіцца рок-музыкай.

У 1973 годзе пачала гастролі з рок-гуртом NQB. У другой палове 1970-х і 1980-х гадоў супрацоўнічала са сваім сужыцелем Дэнам Хайландэрам. Пасля расколу гурта ў 1988 годзе працягвала працаваць як сольная выканаўца. За сваю сольную кар’еру працавала з такімі прадзюсарамі, як Кларэнс Эфверман (былы ўдзельнік гурта «Raj Montana Band») і Матс Вестэр і Мікаэл Венборн, за якім яна таксама была замужам.

Акрамя сольнай кар’еры актыўна выступала як аўтарка песень і супрацоўнічала з шэрагам мастакоў. Напісала «Stad i ljus», з якім Томі Чэрберг выйграў шведскі «Melodifestivalen» у 1988 годзе.

У 1993 годзе пачалося супрацоўніцтва з Матсам Вестэрам, з якім быў створаны гурт «Nordman», дзе была капірайтарам з самага пачатку і да расколу групы ў 1998 годзе. Аднак пры ўз’яднанні гурта «Nordman» у 2005 годзе яна адмовілася працягваць супрацоўніцтва і была заменена Дэнам Атлерудам. У 2010 годзе яна зноў вярнулася да супрацоўніцтва з гуртом «Nordman» і прыняла ўдзел у запісе іх новага альбома «Korsväg».

## Крыніцы 
## Спасылкі 
Катэгорыя:Спевакі і спявачкі Швецыі
Адміністрацыйны падзел Балгарыі

**Адміністрацыйна-тэрытарыяльны падзел Балгарыі** — падзел тэрыторыі Рэспублікі Балгарыя на пэўныя часткі ў мэтах эфектыўнай арганізацыі дзяржаўнага кіравання і мясцовага самакіравання. У цяперашні час ён мае два ўзроўні — 28 абласцей (), падзеленых на 265 абшчын ().

## Сучасны падзел 
### Абшчыны 
Адміністрацыйна-тэрытарыяльнымі адзінкамі, у якіх у асноўным ажыццяўляецца мясцовае самакіраванне ў Балгарыі, з’яўляюцца абшчыны. Іх колькасць — 265.

### Вобласці 
Існуючыя вобласці (іх 28) былі ўтвораны ў 1999 годзе, яны супадаюць з акругамі, якія існавалі з 1959 па 1987 год, у асноўным па межах і цалкам па адміністрацыйных цэнтрах: Благоеўград, Бургас, Варна, Вяліка-Тырнава, Відзін, Враца, Габрава, Добрыч, Кырджалі, Кюстэндзіл, Ловеч, Мантана, Пазарджык, Пернік, Плевен, Плоўдзіў, Разград, Русэ, Сілістра, Слівен, Смолян, горад Сафія, Стара-Загора, Тырговіштэ, Хаскава, Шумен, Ямбал.

**Спіс абласцей:**
* Благоеўградская вобласць
* Бургаская вобласць
* Варненская вобласць
* Велікатырнаўская вобласць
* Відынская вобласць
* Врацкая вобласць
* Габраўская вобласць
* Гарадская вобласць Сафія
* Дабрыцкая вобласць
* Кырджалійская вобласць
* Кюстэндзілская вобласць
* Ловецкая вобласць
* Мантанская вобласць
* Пазарджыкская вобласць
* Пернікская вобласць
* Плевенская вобласць
* Плоўдзіўская вобласць
* Разградская вобласць
* Русенская вобласць
* Сафійская вобласць
* Сілістранская вобласць
* Слівенская вобласць
* Смалянская вобласць
* Старазагорская вобласць
* Тырговішцкая вобласць
* Хаскаўская вобласць
* Шуменская вобласць
* Ямбальская вобласць
Лайла Багэ Вальгрэн

**Лайла Багэ Вальгрэн** (; ) — шведская аўтарка песень, спявачка і менеджар. Найбольш вядомая як член журы ў шведскім тэлевізійным шоў Idol.

## Біяграфія 
Маці Лайлы Багэ шведка, а бацька палестынец.

У 1990-х падпісала кантракт з Motown Records, і ў 1998 годзе выпусціла топ-40 хіт «Here We Go Again».

Тры гады працавала ў Sony BMG New York у пошуку талентаў. Лайла таксама знайшла членаў і распрацавала дзявочую групу Play, якой яна кіравала разам з Мэцью Ноўлз. Групай Play быў падпісаны кантракт з Sony BMG New York, і група прадала амаль 1 мільён альбомаў. Лайла напісала песні для Селін Дыён, 98 Degrees, 702 і Mýa. У 2007 годзе Лайла заснавала дзве новыя кампаніі разам з Андэрсам Багэ (аўтар песень і прадзюсар) і Андрэасам Карлсанам (аўтар песень): Meriola Media Group AB і Meriola Songs AB.

## Асабістае жыццё 
У ліпені 2003 года нарадзіла хлопчыка Ліяма Пітса ад свайго былога мужа Мэйсана Пітса, члена-заснавальніка шведскай рок-групы «Apollo Drive».

Пэўны час была замужам за Андэрсам Багэ. 6 сакавіка 2010 года выйшла замуж за Нікласа Вальгрэна, ад якога ў кастрычніку 2011 года нарадзіла сына Кіта. Пара рассталася ў канцы 2014 года.

## Дыскаграфія 
### Альбомы 
* Hello Laila (1998)
* All About Love (2004)

### Сінглы 
* Here We Go Again (1998)

## Крыніцы 
## Спасылкі 
Катэгорыя:Постаці Лунда
Катэгорыя:Спевакі і спявачкі Швецыі
Руднікі (вадасховішча)

**Ру́днікі**, **Руднікаўскае** — вадасховішча ў Беларусі, у Пружанскім раёне Брэсцкай вобласці, у басейне ракі Ясельда, за 2,5 км у напрамку на паўночны захад ад аграгарадка Руднікі.

Створана ў 1978 годзе км², даўжыня 1,6 км, найбольшая шырыня 0,8 км, даўжыня берагавой лініі 4,2 км, даўжыня агараджальнай дамбы 2,2 км. Найбольшая глыбіня вадасховішча дасягае 2,5 м, сярэдняя — 1,86 м. Поўны аб’ём вады складае 1,1 млн м³.

Вадасховішча наліўное. Напаўняецца вадой з ракі Ясельда па канале праз сажалку з дапамогай помпавай станцыі. Вада забіраецца праз вежавы вадаскід. Выкарыстоўваецца вадасховішча ў мэтах рыбагадоўлі і арашэння.

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
* Водохранилища — Брестская область. Общая характеристика водохранилищ. // Справочник «Водные объекты Республики Беларусь»
* Водохранилища — Брестская область. Морфометрические показатели и характерные уровни. // Справочник «Водные объекты Республики Беларусь» 
* Водохранилища — Брестская область. Описание гидротехнических сооружений. // Справочник «Водные объекты Республики Беларусь» 

Катэгорыя:Вадасховішчы Пружанскага раёна
Катэгорыя:Басейн Ясельды
Катэгорыя:З’явіліся ў 1978 годзе
Ганна Бергендаль

**Ганна Бергендаль** () — шведская спявачка і аўтарка песень, прадстаўнік Швецыі на міжнародным песенным конкурсе Еўрабачанне 2010 у Осла.

## Біяграфія 
Бергендаль нарадзіўся ў Егерстэне, Стакгольм, вырас у Нючэпінгу і Катрынгольме. Яна часткова ірландскага паходжання, бо яе бабуля нарадзілася і жыве ў Ірландыі. Яе першае выступленне перад гледачамі было ў саборы ў Ёрку, калі ёй было ўсяго восем гадоў.

## «Idol 2008» 
Бергендаль паспяхова падала заяўку на шоу талентаў «Idol-2008» на тэлеканале TV4, з песняй «Ёсць сэрца» Боні Райт, якая атрымала пахвалу ад журы, якое складалася з Лайлы Багэ, Андэрса Багэ і Андрэаса Карлсана. Пазней яна спявала такія песні, як «Mamma Mia» ABBA, «Stad i ljus» Пі Бекман, «Save Up All Your Tears», «Bleeding Love» Леона Люіс, «The Best» і «Over Rainbow»

Бергендаль заняла пятае месца ў шоў «Idol», які пазней выйграў Кевін Борг.

У 2009 г. да Бергендаль звярнуліся Крысціян Лагерстрэм і Бобі Люнггрэн і спыталі, ці не хоча яна запісаць песню для Melodifestivalen 2010.

## Melodifestivalen і Еўрабачанне 
Ганна Бергендаль удзельнічала ў Melodifestivalen 2010 з песняй «This Is My Life», напісанай і прадусаванай Крысціянам Лагерстрэмам (тэкст) і Бобі Люнггрэнам (музыка). Песня выйграла фінал у Глобен-Арэне 13 сакавіка 2010 года, набраўшы 214 балаў. Бергендаль прадстаўляла Швецыю на конкурсе «Еўрабачанне 2010» у Осла.

## 2010: Пасля Еўрабачання 
Пасля Еўрабачання Бергендаль удзельнічаў у «Allsång på Skansen», «Sommarkrysset» і «Lotta på Liseberg». Яна таксама адправілася ў тур і спявала песні са свайго дэбютнага альбома. У 2012 Бергендаль выпусціла новы альбом Something to Believe In, дэбютны сінгл з новага альбома — «Live and Let Go». У 2019 годзе яна выпусціла два новыя сінглы «Home» і «Speak Love». Яна ўдзельнічала ў Melodifestivalen 2019 з песняй «Ashes to Ashes». Бергендаль удзельнічаў у Melodifestivalen 2020 з песняй «Kingdom Come». Яна заняла трэцяе месца, набраўшы 107 балаў.

## Дыскаграфія 
#### Альбомы 
* 2010: *Yours Sincerely*
* 2012: *Something to Believe In*

#### Міні-альбомы 
* 2012: *Anna Bergendahl*
* 2015: *Live from Sandkvie Studio*
* 2018: *We Were Never Meant to Be Heroes*

#### Сінглы 
* 2008: *Release Me* (live)
* 2008: *Save Up All Your Tears*
* 2008: *(I’ve Had) The Time of My Life* (разам з Kevin Borg)
* 2008: *Bleeding Love*
* 2008: *Over the Rainbow*
* 2010: *This Is My Life*
* 2010: *The Army*
* 2012: *Live and Let Go*
* 2013: *I Hate New York*
* 2015: *Business*
* 2015: *For You*
* 2018: *Vice*
* 2018: *Broken Melody*
* 2018: *We Were Never Meant to Be Heroes*
* 2018: *Raise the Vibe*
* 2018: *Just Another Christmas*
* 2019: *Ashes to Ashes*
* 2019: *Home*
* 2019: *Speak Love*
* 2020: *Kingdom Come*
* 2020: *Thelma and Louise*
* 2020: *Vera*
* 2021: *Grain of Trust*
* 2021: *Bottom of this Bottle*
* 2022: *Higher Power*
* 2022: *Demons and Dreams*

#### Іншыя трэкі 
* *2014: For You* (Broiler feat. Ганна Бергендаль)

Катэгорыя:Нарадзіліся ў Стакгольме
Катэгорыя:Удзельнікі конкурсу песні Еўрабачанне 2010
Катэгорыя:Спевакі і спявачкі Швецыі
Аперацыя «Кішэнныя грошы»

**«Кішэнныя грошы»** () — назва аперацыі ВМС ЗША па мініраванні партоў Паўночнага В’етнама ў 1972 годзе падчас В’етнамскай вайны.

## Перадгісторыя 
Мініраванне партоў Паўночнага В’етнама было ўпершыню прапанавана амерыканскімі ваеннымі прэзідэнту ЗША Ліндану Джонсану ў 1964 годзе. Ажыццяўленне гэтага плана дазволіла б пазбавіць Паўночны В’етнам 85—90% імпарту, а яго ўласная эканоміка была не ў стане падтрымліваць вядзенне вайны ў Паўднёвым В’етнаме. Аднак план мініравання быў адхілены Джонсанам па палітычных прычынах, у першую чаргу — з-за боязі рэзкай рэакцыі СССР, асабліва калі ў партах пацерпяць савецкія гандлёвыя суда.

Вясной 1972 года Паўночны В’етнам пачаў самае буйнае наступленне на поўдні з пачатку вайны. Пасля яго першапачатковых поспехаў і ўзяцця паўночнав’етнамскімі войскамі горада Куангчы (сталіцы аднайменнай правінцыі) прэзідэнт Рычард Ніксан аддаў распараджэнне замінаваць гавані Паўночнага В’етнама.

## Ход аперацыі 
Аперацыя «Кішэнныя грошы» пачалася раніцай 8 мая 1972 гады. Самалёты A-6 і A-7 пад прыкрыццём знішчальнікаў і двух крэйсераў выканалі мініраванне з паветра галоўнага паўночнав’етнамскага порта Хайфон. Міны былі пастаўлены на актывацыю праз пяць дзён, што дазваляла замежным судам бяспечна пакінуць гавань. Да 12 мая ў партах Хайфон, Камфен, Хонган, Вінь, Дангхой, Тханьхоа і іншых амерыканскай авіяцыяй было выстаўлена 11 тысяч марскіх мін.

## Вынік 
Аперацыя «Кішэнныя грошы» дасягнула сваіх мэтаў. Мініраванне партоў прывяло да значных цяжкасцей у дастаўцы ў Паўночны В’етнам ваенных і грамадзянскіх грузаў, у выніку чаго в’етнамскі бок быў вымушаны сесці за стол перамоваў. В’етнамцы не здолелі знайсці эфектыўныя спосабы размініравання, і таму дамагліся ўключэння ў Парыжскага пагаднення аб спыненні агню і аднаўленні міру ў В’етнаме (1973) пункта аб тым, што размініраванне павінна быць выканана амерыканскай бокам. СССР і Кітай выказалі фармальны пратэст у сувязі з мінаваннем, аднак аперацыя ніяк не адбілася на візіце Ніксана ў СССР у канцы мая таго ж года.

## Гл. таксама 
* Каардынаты смерці

## Літаратура 
* Доценко В. Флоты в локальных конфликтах второй половины XX века. — Москва, Санкт-Петербург: АСТ, Terra Fantastica, 2001. — С. 512.

Катэгорыя:Бітвы і аперацыі В’етнамскай вайны
Катэгорыя:1972 год у В’етнаме
Катэгорыя:Канфлікты 1972 года
Катэгорыя:Май 1972 года
Факультэт бухгалтарскага ўліку БДСГА

**Факультэт бухгалтарскага ўліку** — адзін з факультэтаў Беларускай дзяржаўнай сельскагаспадарчай акадэміі.

## Апісанне 
У падрыхтоўцы спецыялістаў улікова-фінансавага профілю прымаюць удзел 6 дактароў навук, прафесараў, 16 кандыдатаў навук, дацэнтаў. У рашэнні ўлікова-аналітычных задач студэнты авалодваюць найноўшымі тэхналогіямі, даведачна-аналітычнымі сістэмамі і спецыялізаванымі праграмнымі прадуктамі па аўтаматызацыі бухгалтарскага ўліку («1С бухгалтэрыя», «Бухстат», «БІЗНЕС-ІНФА», «Бест» і інш.).

Для праходжання вытворчай практыкі студэнты накіроўваюцца на вядучыя прадпрыемствы сістэмы АПК, у фінансавыя органы і банкаўскую сферу. Гэта дае магчымасць выпускнікам зразумець спецыфіку прафесійнай дзейнасці, праверыць сваю канкурэнтаздольнасць на рынку працы і магчымасці будучага працаўладкавання. Студэнты, якія дасканала валодаюць замежнымі мовамі, маюць магчымасць праходжання вытворчай практыкі за мяжой.

## Спецыяльнасці 
Факультэт бухгалтарскага ўліку на I ступені вышэйшай адукацыі ажыццяўляе падрыхтоўку па спецыяльнасцях «бухгалтарскі ўлік, аналіз і аўдыт» (кваліфікацыя — эканаміст), «фінансы і крэдыт» (кваліфікацыя — эканаміст) вочнай, завочнай, у тым ліку скарочанай, формаў навучання, на II ступені — па спецыяльнасці «бухгалтарскі ўлік, статыстыка».

## Дэканы 
* Лявон Іосіфавіч Сцешыц (1972—1993).
 

Бухгалтарскага ўліку
Катэгорыя:З’явіліся ў 1966 годзе
БДСГА
Меліярацыйна-будаўнічы факультэт БДСГА

**Меліярацыйна-будаўнічы факультэт** — адзін з факультэтаў Беларускай дзяржаўнай сельскагаспадарчай акадэміі.

## Гісторыя 
Меліярацыйна-будаўнічы факультэт з’яўляецца адным з найстарэйшых у акадэміі, які заснаваны ў 1919 годзе.

Факультэт ганарыцца сваімі выпускнікамі. Сярод іх — А. В. Аляксанкін, першы намеснік міністра меліярацыі і воднай гаспадаркі СССР, А. П. Басюкевіч, міністр меліярацыі і воднай гаспадаркі БССР, таксама члены-карэспандэнты НАН Беларусі, заслужаныя дзеячы навукі, прафесары, кіраўнікі абласных аб’яднанняў і многія іншыя.

Практыка-арыентаванае навучанне на факультэце ажыццяўляецца на даследным арашальным комплексе: «Тушкава», абсталяваным сучаснымі дажджавальнымі машынамі, на доследных меліярацыйных сістэмах, у базавых арганізацыях ГА «Белводгас», а таксама за межамі Рэспублікі Беларусь — у складзе міжнародных студэнцкіх будаўнічых атрадаў.

Выпускнікі факультэта размяркоўваюцца на працу ў праектныя інстытуты, будаўнічыя і эксплуатацыйныя арганізацыі Міністэрства сельскай гаспадаркі і харчавання Рэспублікі Беларусь.

## Спецыяльнасці 
Факультэт вядзе падрыхтоўку па наступных спецыяльнасцях: «меліярацыя і водная гаспадарка» (вочная і завочная формы атрымання адукацыі), «меліярацыя і водная гаспадарка» (скарочаны тэрмін навучання, вочная форма атрымання адукацыі), «сельскае будаўніцтва і добраўпарадкаванне тэрыторый» (вочная і завочная формы атрымання адукацыі), «сельскае будаўніцтва і добраўпарадкаванне тэрыторый» (скарочаны тэрмін, вочная форма атрымання адукацыі). На другой ступені вышэйшай адукацыі падрыхтоўка ажыццяўляецца па спецыяльнасці «меліярацыя, рэкультывацыя і ахова зямель» (вочная і завочная формы атрымання адукацыі).

## Кафедры 
Факультэт уключае ў сябе тры кафедры, на якіх працуюць высокакваліфікаваныя спецыялісты, маецца лабараторны корпус, аснашчаны сучасным абсталяваннем.

## Дэканы 
* Іван Канстанцінавіч Багаяўленскі (1919—1925)
* Пётр Усцінавіч Рававой (1972—1975)

Катэгорыя:З’явіліся ў 1919 годзе
Бітва пад Вільняй

**Бітва пад Вільняй (1655)** — бітва, якая адбылася падчас вайны Расіі з Рэччу Паспалітай (1654—1667) 7-9 жніўня 1655 г. пад Вільняй.

Літоўскія войскі пад камандаваннем гетманаў Януша Радзівіла і Вінцэнта Корвіна Гасеўскага былі разбіты рускай арміяй цара Аляксея пры падтрымцы казакоў Івана Залатарэнкі. Пасля перамогі ў бітве над рэгулярнымі літоўскімі войскамі (7-8 жніўня) руская армія хутка зламала супраціў жыхароў гораду і 10 жніўня цар Аляксей трыумфальна ўвайшоў у Вільню.

Упершыню іншаземныя войскі захапілі ўвесь горад, уключаючы замак. Пасля заходу Вільні, пачаліся пажары, марадзёрства і забойстваў жыхароў расійскімі войскамі (у асноўным казакамі), горад быў значна пашкоджаны. Паводле падлікаў, было забіта больш за 20 000 чалавек. Забойствы жыхароў працягвалася 3 дні, а горад гарэў 17 дзён. Шмат будынкаў былі разбураны, і больш не аднаўлялісь. Вільня доўга не магла аправіцца ад гэтага разбурэння (паводле падлікаў гісторыкаў, каля 1650 г. у Вільні было 45 000 жыхароў, а праз 50 гадоў — толькі 4000, толькі каля 1850 г. насельніцтва Вільні перавысіла 45 000)

Ян Цадроўскі (1617—1688), падчашы новагародскі і мемуарыст, пісаў пра перыяд расійскай акупацыі: «Наступіў такі страшны голад, што ён працягваўся да жніва 1657 года, так што ўсіх кошак, усіх сабак людзі паелі, да таго ж яны забівалі людзей і елі чалавечыя целы, і не давалі чалавечым трупам ляжаць у магіле»

Горад быў адваяваны войскам Рэчы Паспалітай пад кіраваннем Міхала Казіміра Паца толькі ў жніўні 1660 г. (гл .: Бітва пад Вільняй (1660)).

Катэгорыя:Канфлікты 1655 года
Катэгорыя:1655 год у Еўропе
Катэгорыя:Вайна Расіі з Рэччу Паспалітай (1654—1667)
Катэгорыя:Гісторыя Вільні
Катэгорыя:Жнівень 1655 года
Малы Качскі Ран

thumb|Малы Ран падчас затаплення

**Малы Качскі Ран** () — саланчак на мяжы індыйскага штата Гуджарат і пакістанскай правінцыі Сінд. Разам з Вялікім Ранам складае мясцовасць Качскі Ран. Агульная плошча — 1 191 км².

Малы Ран сфарміраваўся на месцы плыткаводдзя Аравійскага мора, замкнёнага ў выніку тэктанічных зрухаў. Відавочна, некаторы час складаў адзінае цэлае з Вялікім Ранам і ў старажытнасці быў суднаходным. У нашы дні ўяўляе сабою саляную глеістую пустыню, якая затапляецца ў сезон мусонаў і часова ператвараецца ў салёнае забалочанае возера. 

Тэрыторыі вакол Малога Рана населены такімі рэдкімі жывёламі, як куланы, каракалы, антылопы. Тут шмат птушак. Яны знаходзяцца пад аховай. Абмежавана вядзецца здабыча солі. Развіваецца турызм. 

## Спасылкі 
* LITTLE RANN OF KUTCH 
* The Little Rann of Kutch - India Water Portal 
* GEC ENVIS

Катэгорыя:Геаграфія Гуджарата
Катэгорыя:Сінд
Катэгорыя:Саланчакі
Жанна Мікалаеўна Літвіна

**Жанна Мікалаеўна Літвіна** (нар. , Мінск) — журналіст, прадзюсар праграм тэлебачання і радыё, першая старшыня Беларускай асацыяцыі журналістаў.

## Біяграфія 
Нарадзілася 30 жніўня 1954 года ў Мінску. Скончыла факультэт журналістыкі БДУ. Пасля атрымання адукацыі ў 1976—1994 гадах працавала ў структурах Дзяржаўнага камітэта Беларускай ССР па тэлебачанні і радыё (з 1991 па 1994 год — Дзяржаўны камітэт Рэспублікі Беларусь па тэлебачанні і радыё), дзе прайшла ступені ад малодшага рэдактара да галоўнага рэдактара Галоўнай рэдакцыі моладзевай радыёстанцыі «Беларуская маладзёжная» да яе расфармавання ў 1994 годзе, перш чым была звольненая.

Літвіна сышла з пасады кіраўніка Беларускай асацыяцыі журналістаў 25 красавіка 2015 года.

## Ацэнкі 
Аўтары кнігі «Хто ёсць хто ў Беларусі» апісалі яе як *«непапраўнага альтруіста, гатовага ахвяраваць дзеля высакароднай справы»*.

## Асабістае жыццё 
У шлюбе. Праваслаўная і беспартыйная.

## Узнагароды 
* У 2003 годзе атрымала «». Яна была ўзнагароджана за журналістыку і *«адважны супраціў рэпрэсіям супраць СМІ прэзідэнта Аляксандра Лукашэнка»*.
* У 2004 годзе ёй была прысуджана прэмія імя  за сумленне і сумленнасць у журналістыцы.
* У 2008 годзе яна атрымала .

## Крыніцы 
## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
* Oslo Freedom Forum

Катэгорыя:Грамадскія дзеячы Беларусі
Эканамічны факультэт БДСГА

**Эканамічны факультэт** — адзін з факультэтаў Беларускай дзяржаўнай сельскагаспадарчай акадэміі.

## Апісанне 
Выпускнікі факультэта паспяхова працуюць у розных галінах АПК Рэспублікі Беларусь, краінах блізкага і далёкага замежжа. Сярод вядомых выпускнікоў — першы Прэзідэнт Рэспублікі Беларусь А. Р. Лукашэнка; надзвычайныя і паўнамоцныя паслы Рэспублікі Беларусь У. В. Грыгор’еў, Л. У. Пакуш, А. М. Табанюхаў; намеснік кіраўніка Адміністрацыі Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь М. Г. Снапкоў; старшыня Прэзідыума НАН Беларусі, доктар эканамічных навук, прафесар, заслужаны дзеяч навукі, акадэмік НАН Беларусі У. Р. Гусакоў; рэктар УА «Палескі дзяржаўны ўніверсітэт», доктар эканамічных навук, прафесар К. К. Шабека і многія іншыя.

Прафесарска-выкладчыцкі склад факультэта прадстаўлены высокакваліфікаванымі спецыялістамі, якія маюць вялікі вопыт педагагічнай, навуковай і практычнай працы. На 5 кафедрах працуюць 8 дактароў навук, прафесараў, 24 кандыдаты навук, дацэнты. Кафедры аснашчаныя сучасным камп’ютарным абсталяваннем з неабходным праграмным забеспячэннем.

## Спецыяльнасці 
Эканамічны факультэт на I ступені вышэйшай адукацыі ажыццяўляе падрыхтоўку па спецыяльнасцях: «эканоміка і арганізацыя вытворчасці ў галінах аграпрамысловага комплексу» (кваліфікацыя — эканаміст-арганізатар) вочнай, завочнай, у тым ліку скарочанай, формаў навучання, «сусветная эканоміка» (кваліфікацыя — эканаміст) вочнай формы навучання; на II ступені — «эканоміка і кіраванне народнай гаспадаркай». На факультэце працуе савет па абароне кандыдацкіх дысертацый, вядзецца падрыхтоўка кадраў вышэйшай кваліфікацыі праз аспіранту і дактарантуру.

## Дэканы 
* Ірына Віктараўна Шафранская

Катэгорыя:Факультэты БДСГА
БДСГА
Рудніковы газ

**Рудніко́вы газ** — гаручы газ, які вылучаецца звычайна ў вугальных шахтах.

Бясколерны газ. Пах рудніковага газу залежыць ад наяўнасці ў яго складзе цяжкіх вуглевадародаў. Асноўны складнік — метан. Таксама маецца вадарод, азот, інертныя і іншыя газы. Утвараецца ў радовішчах карысных выкапняў у выніку разбурэння арганічных рэчываў пад уздзеяннем цяпла, ціску, часам радыяцыі.

У сумесі з паветрам выбухованебяспечны. Наяўнасць рудніковага газу ў паветры зніжае колькасць кіслароду і можа прывесці да ўдушша.

## Літаратура 
* 
* 

## Спасылкі 
* Рудничные газы и газовый режим // Охрана труда в горной промышленности. Аэрология и технологическая безопасность. Промышленная безопасность и геолого-маркшейдерское обеспечение работ  

Катэгорыя:Газы
Катэгорыя:Горная справа
Крысціна Магнусан

**Прынцэса Крысціна, місіс Магнусан** () — шведская прынцэса, сястра караля Карла XVI Густава. Яна з’яўляецца малодшай дачкой шведскага наследнага прынца Густава Адольфа і прынцэсы Сібілы.

## Біяграфія 
thumb|left|Прынцэса Крысціна (спераду) гуляе са сваімі сёстрамі ў 1945 годзе.
Нарадзілася ў 1943 годзе, яна была чацвёртай дзіцяці наследнага прынца Густава Адольфа і прынцэсы Сібілы. Бацька загінуў у авіякатастрофе ў 1947 г. у Каструпе за Капенгагенам. Затым прынцэса Крысціна жыла разам з маці, братамі і сёстрамі ў палацы Хага. У 1950 годзе маці, прынцэса Крысціна і яе браты і сёстры пераехалі ў Каралеўскі палацы.

Прынцэса Крысціна была адзінай сярод сваіх братоў і сясцёр, якая атрымала вышэйшую адукацыю. Разам з сябрам яна вучылася ў каледжы Рэдкліфа ў ЗША (частка Гарвардскага ўніверсітэта) пасля заканчэння школы ў Швецыі з добрымі адзнакамі. Яна была першай прынцэсай Швецыі, якая вывучалася ў французскай школе ў Стакгольме 13 мая 1963 г. Пасля гэтага яна таксама вучылася ў Стакгольмскім універсітэце.

thumb|left|Прынцэса Крысціна з мужам (2016) 
Прынцэса Крысціна — адна з каралеўскіх сясцёр, якая найбольш часта выконвае афіцыйныя місіі, асабліва пасля смерці сваёй маці, прынцэсы Сібілы. Сярод іншага, яна працавала ў Шведскім Чырвоным Крыжы, а ў 1993—2002 гг. Была яго старшынёй. Яна таксама мела заданні і была членам міжнароднага Чырвонага Крыжа.

### Шлюб 
У 1974 годзе яна выйшла замуж за дырэктара, цяпер генеральнага консула Торда Магнусана. У пары ёсць тры сыны: Густаў, Оскар і Віктар. Шлюб з мужчынам некаралеўскага роду адмаўляе нашчадкам права на атрыманне каралеўскіх тытулаў. Сама прынцэса Крысціна часта выкарыстоўвае імя Крысціна Магнусан у сваіх розных відах дзейнасці. Яна займае 314 месца ў спадчыну брытанскага прастола па стане на 1 студзеня 2011 года.

Катэгорыя:Прынцэсы Швецыі
Катэгорыя:Бернадоты
Ілукштанскі павет

**Ілукштанскі павет** (, , ) — былая адміністрацыйная адзінка Курляндскай губерні (1819—1918), затым Латвійскай рэспублікі (1920—1940) і Латвійскай ССР (1940/1944-1949). Цэнтр — горад Ілукст (Ілукстэ).

## Гісторыя 
Павет створаны ў 1819 годзе ў выніку тэрытарыяльна-адміністрацыйнай рэформы. Да пачатку 1940 года Ілукштанскі павет займаў плошчу 2242,7 км², уключаў 3 гарады (Ілукстэ, Грыва, Субатэ) і 19 валасцей.

## Насельніцтва 
Паводле перапісу 1897 года насельніцтва павета складала 66&nbsp;461 чалавек, у тым ліку ў Ілуксце — 3652 чал., у мястэчках Грыва — 5100 чал., Субат — 1200 жых:
* латышы — 18&nbsp;955 чал. (28,5 %),
* беларусы — 11&nbsp;478 чал. (17,3 %),
* палякі — 11&nbsp;380 чал. (17,1 %),
* рускія —  10&nbsp;121 чал. (15,2 %),
* літоўцы — 6996 чал. (10,5 %),
* яўрэі — 6351 чал. (9,6 %),
* немцы — 1082 чал. (1,6 %),

## Адміністрацыйны падзел 
У 1913 годзе ў павеце было 17 валасцей:

## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Паветы Латвіі
Катэгорыя:Паветы Курляндскай губерні
Стасенка

**Стасенка** — прозвішча.

* Дзмітрый Сяргеевіч Стасенка — беларускі плывец
* Крыскенція Стасенка — беларуская оперная спявачка (мецца-сапрана)
* Мікалай Аляксандравіч Стасенка — беларускі хакеіст, абаронца

## Гл. таксама 
* Стасенкі
Ілоўка (Смаленскі раён)

**Ілоўка** () — вёска ў Смаленскай вобласці Расіі, у Смаленскім раёне. Насельніцтва — 62 жыхары (2007).

## Геаграфія 
Размешчана ў заходняй частцы вобласці за 15 км на поўнач ад г. Смаленска, за 3 км на захад ад аўтадарогі Смаленск — Холм — Дзямідаў. Уваходзіць у склад Стабенскага сельскага паселішча.

## Гісторыя 
25 сакавіка 1918 года згодна з Трэцяй Устаўной граматай вёска абвяшчалася часткай Беларускай Народнай Рэспублікі. 1 студзеня 1919 года згодна з пастановай I з’езда КП(б) Беларусі яна ўвайшла ў склад Беларускай ССР, аднак 16 студзеня Масква адабрала вёску разам з іншымі этнічна беларускімі тэрыторыямі ў склад РСФСР.

## Спасылкі 
* Иловка/Энцыклапедыя Смаленскай вобласці

Катэгорыя:Населеныя пункты Смаленскага раёна (Смаленская вобласць)
Забор’е (Стабенскае сельскае паселішча)

**Забор’е** () — вёска ў Смаленскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Стабенскага сельскага паселішча. Насельніцтва — 19 жыхароў (2007).

## Геаграфія 
Размешчана ў заходняй частцы вобласці за 8 км на поўнач ад Смаленска, за 5 км на поўнач ад аўтадарогі , на беразе ракі Стабна. За 14 км на поўдзень ад вёскі знаходзіцца чыгуначная станцыя Смаленск на лініі Масква — Мінск.

Катэгорыя:Населеныя пункты Смаленскага раёна (Смаленская вобласць)
ДРСУ-1

**ДРСУ-1** () — вёска ў Смаленскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Талашкінскага сельскага паселішча. Насельніцтва — 244 жыхара (2007).

## Геаграфія 
Размешчана ў заходняй частцы вобласці за 10 км на паўднёвы ўсход ад Смаленска, за 0,1 км на захад ад аўтадарогі  Арол — Віцебск. За 7 км на паўночны ўсход ад вёскі знаходзіцца чыгуначная станцыя  на лініі Смаленск — Рослаўль.

Катэгорыя:Населеныя пункты Смаленскага раёна (Смаленская вобласць)
Жакоўка (Смаленскі раён)

**Жакоўка** () — вёска ў Смаленскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Хохлаўскага сельскага паселішча. Станам на 2007 год пастаяннага насельніцтва не мае.

## Геаграфія 
Размешчана ў заходняй частцы вобласці за 10 км на паўднёвы захад ад Смаленска, за 7 км на поўдзень ад аўтадарогі  Арол — Віцебск, на беразе ракі Мошны. За 14 км на поўнач ад вёскі знаходзіцца чыгуначная станцыя Дачная-1 на лініі Смаленск — Віцебск.

Катэгорыя:Населеныя пункты Смаленскага раёна (Смаленская вобласць)
Рудзянок (значэнні)

**Рудзянок** — прозвішча і тапонім.

## Прозвішча 
* Аляксандр Мікалаевіч Рудзянок (нар. 1943) — вучоны-біяфізік.
* Аляксей Віктаравіч Рудзянок (нар. 1993) — беларускі футбаліст.
* Васіль Васілевіч Рудзянок (нар. 1963) — беларускі ўрач і вучоны.
* Канстанцін Аляксеевіч Рудзянок (нар. 1990) — беларускі футбаліст.

## Тапонім 
* Рудзянок — возера ў Расонскім раёне Віцебскай вобласці Беларусі.
Заазёр’е (Смаленскі раён)

**Заазёр’е** () — вёска ў Смаленскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Навасельскага сельскага паселішча.

## Геаграфія 
Размешчана ў заходняй частцы вобласці за 24 км на паўночны захад ад Смаленска, за 12 км на паўночны ўсход ад аўтадарогі  Смаленск — Невель, на беразе ракі Жараспея. За 24 км на поўдзень ад вёскі знаходзіцца чыгуначная станцыя Чырвоны Бор на лініі Масква — Мінск.

Катэгорыя:Населеныя пункты Смаленскага раёна (Смаленская вобласць)
Каспля-1

**Каспля-1** () — сяло ў Смаленскай вобласці Расіі, у Смаленскім раёне.

## Геаграфія 
Размешчана ў заходняй частцы вобласці за 33 км на паўночны захад ад Смаленска на аўтадарозе  Смаленск — Невель, па абодвух берагах ракі Каспля. Рака дзеліць паселішча на дзве часткі Каспля-1 і Каспля-2. Насельніцтва — 592 жыхара (2007). Адміністрацыйны цэнтр Касплянскага сельскага паселішча.

## Спасылкі 
* Каспля-1/Энцыклапедыя Смаленскай вобласці

Катэгорыя:Населеныя пункты Смаленскага раёна (Смаленская вобласць)
Каранеўшчына (Смаленскі раён)

**Каранеўшчына** () — вёска ў Смаленскім раёне Смаленскай вобласці Расіі.

## Геаграфія 
Размешчана ў заходняй частцы вобласці за 6 км на паўднёвы захад ад Смаленска, за 2 км на поўнач ад аўтадарогі  Арол — Віцебск, на беразе ракі Баравая. За 4 км на поўнач ад вёскі знаходзіцца чыгуначная станцыя Дачная-1 на лініі Смаленск — Віцебск.

## Гісторыя 
25 сакавіка 1918 года згодна з Трэцяй Устаўной граматай вёска абвяшчалася часткай Беларускай Народнай Рэспублікі. 1 студзеня 1919 года згодна з пастановай I з’езда КП(б) Беларусі яна ўвайшла ў склад Беларускай ССР, аднак 16 студзеня Масква адабрала вёску разам з іншымі этнічна беларускімі тэрыторыямі ў склад РСФСР.

У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была акупавана нямецкімі войскамі ў ліпені 1941 года, вызвалена ў верасні 1943 года.

Катэгорыя:Населеныя пункты Смаленскага раёна (Смаленская вобласць)
Катынь (сяло)

**Катынь** () — сяло ў Смаленскай вобласці Расіі, прыкладна за 18 км на захад ад сучаснага цэнтра Смаленска. Адміністрацыйны цэнтр Катынскага сельскага паселішча.

Катынь атрымала вядомасць як месца масавага забойства польскіх палонных афіцэраў і савецкіх грамадзян органамі НКУС, а таксама ў сувязі з катастрофай у 2010 годзе самалёта, на борце якога знаходзілася польская дэлегацыя на чале з Прэзідэнтам Рэспублікі Польшча, які ляцеў наведаць мемарыял «Катынь» з нагоды 70-годдзя Катынскага расстрэлу.

## Назва 
Існуе тры версіі ўзнікнення назвы:
# Ад дзеяслова *катаць*, *каціць* (магчыма, што судны на шляхі з вараг у грэкі перакочваліся на катках з басейна Дняпра ў басейн Заходняй Дзвіны).
# Ад старажытнарускага *каць*, *катунь* (станавішча, лагер).
# Ад беларускага і ўкраінскага *кат*: па-польску «Катынь» — катаўскае месца. (Смаленскія землі былі пад уладай Рэчы Паспалітай з 1618 па 1667 год.)

## Славутасці 
* Курганная група (38 курганоў) на тэрыторыі сяла.
* Неалітычныя стаянкі (10 стаянак). Прыкладны ўзрост — 10 тыс. гадоў. Усходней Катыні на працягу пяці кіламетраў уздоўж правага берага Дняпра знаходзіцца адзін з найбуйнейшых у Расіі археалагічных комплексаў — Гнёздаўскія курганы, які складаецца з два гарадзішчы і больш дзесяці курганных магільнікаў (некалькі тысяч уласна курганоў). Усе помнікі адносяцца да IX—XI стагоддзям.

На паўднёвы ўсход ад Катыні знаходзіцца Катынскі лес, размешчаны побач з Гнёздава і вядомы як адно з месцаў Катынскага растрэлу — масавых растрэлаў і пахаванняў палонных польскіх афіцэраў, а таксама савецкіх грамадзян.

## Спасылкі 
* Катынь/Энцыклапедыя Смаленскай вобласці
* Катынь/турыстычна-інфармацыйны партал па Смаленску і Смаленскай вобласці VisitSmolensk.ru

Катэгорыя:Населеныя пункты Смаленскага раёна (Смаленская вобласць)
Ладыжыцы

**Ладыжыцы** () — вёска ў Смаленскай вобласці Расіі, у Смаленскім раёне. Насельніцтва — 11 жыхароў (2007).

## Геаграфія 
Размешчана ў заходняй вобласці за 15 км на захад ад Смаленска, за 2,5 км на поўнач ад аўтадарогі  Арол — Віцебск, на паўночным беразе возера Купрынскае. За 2 на паўночны захад ад вёскі чыгуначная станцыя *Купрына* на лініі Смаленск — Віцебск. Уваходзіць у склад Гнёздаўскага сельскага паселішча.

## Гісторыя 
25 сакавіка 1918 года згодна з Трэцяй Устаўной граматай вёска абвяшчалася часткай Беларускай Народнай Рэспублікі. 1 студзеня 1919 года згодна з пастановай I з’езда КП(б) Беларусі яна ўвайшла ў склад Беларускай ССР, аднак 16 студзеня Масква адабрала вёску разам з іншымі этнічна беларускімі тэрыторыямі ў склад РСФСР.

## Спасылкі 
* Ладыжицы / Энцыклапедыя Смаленскай вобласці

Катэгорыя:Населеныя пункты Смаленскага раёна (Смаленская вобласць)
Лакісы

**Лакісы** () — вёска ў Смаленскай вобласці Расіі, у Смаленскім раёне. Насельніцтва — 3 жыхары (2007).

## Геаграфія 
Размешчана ў заходняй частцы вобласці за 31 км на паўночны захад ад Смаленска, на поўнач ад аўтадарогі  Смаленск — Невель, на левым беразе ракі Каспля. Уваходзіць у склад Касплянскага сельскага паселішча.

## Славутасці 
* Гарадзішча днепра-дзвінскіх плямёнаў другой паловы 1-га тысячагоддзя да н.э. за 800 м на ўсход ад вёскі.

## Спасылкі 
* Лакисы / Энцыклапедыя Смаленскай вобласці

Катэгорыя:Населеныя пункты Смаленскага раёна (Смаленская вобласць)
Каробіна (Смаленскі раён)

**Каробіна** () — вёска ў Смаленскай вобласці Расіі, у Смаленскім раёне. Насельніцтва — 8 жыхароў (2007).

## Геаграфія 
Размешчана ў заходняй частцы вобласці за 27 км на захад ад Смаленска, за 9 км на поўдзень ад месца скрыжавання аўтадарогі  Арол — Віцебск з , на левым беразе Дняпра. За 5 км на поўнач ад вёскі станцыя *Вароніна* на лініі Масква — Мінск. Уваходзіць у склад Катынскага сельскага паселішча.

## Славутасці 
* Помнік археалогіі: курганная група (88 шарападобных курганаў вышынёй да 1,7 м) за 1,5 км на паўночны захад ад вёскі на правым беразе Дняпра. Насыпаны крывічамі ў XI—XIII стагоддзях.

## Спасылкі 
* Коробино/Энцыклапедыя Смаленскай вобласці

Катэгорыя:Населеныя пункты Смаленскага раёна (Смаленская вобласць)
Карахоткіна

**Карахоткіна** () — вёска ў Смаленскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Карахоткінскага сельскага паселішча. Насельніцтва — 104 жыхара (2007).

## Геаграфія 
Размешчана ў заходняй частцы вобласці за 3 км на поўнач ад Смаленска, за 3 км на поўдзень ад аўтадарогі , на беразе ракі Вязовенька. За 5 км на поўдзень ад вёскі знаходзіцца чыгуначная станцыя Смаленск на лініі Масква — Мінск.

## Гісторыя 
Царква Уваскрашэння Лазара ўзведзена ў 1772 годзе, у XX стагоддзі разбурана.

У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была акупавана нямецкімі войскамі ў ліпені 1941 года, вызвалена ў верасні 1943 года.

## Зноскі 
Катэгорыя:Населеныя пункты Смаленскага раёна (Смаленская вобласць)
Брызглінакветныя

**Брызглінакветныя** (*Celastrales*) — парадак двухдольных раслін.

## Апісанне 
Выдзелена 12 сямействаў, звыш 2000 відаў, пашыраных па ўсім зямным шары, асабліва ў тропіках.

Дрэвы, кусты, радзей травяністыя расліны з чаргаваным або супраціўным простым, эвычайна суцэльным лісцем з дробнымі прылісткамі або без іх. Кветкі невялікія, зеленаватыя ці белаватыя, правільныя, у цымозных або рацымозных суквеццях; для кветак характэрны добра развіты нектарны дыск. Пялёсткі свабодныя ці зрэдку зрослыя. Гінецэй з 2—5 або больш глыбаказрослых пладалісцікаў. Завязь верхыяя ці амаль паўніжняя, з перавернутымі семязародкамі. Плод — каробачка, касцянка, ягада. Насенне з мясістым эндаспермам.

## Крыніцы 
## Літаратура 
* 


Катэгорыя:Парадкі раслін