open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
ФК Рэал Вальядалід

**«Рэа́л Вальядалі́д»** () — прафесійны іспанскі футбольны клуб з горада Вальядалід, які знаходзіцца ў аўтаномнай супольнасці Кастылія і Леон. Клуб быў заснаваны ў 20 чэрвеня 1928 года, хатнія матчы праводзіць на стадыёне «Нуэва Хасэ Сарылья», умяшчальнасцю 26 512 месцаў. У спісе клубаў Ла Лігі ўсіх часоў займае 14 радок.

На рахунку клуба маецца перамога ў Кубку іспанскай лігі ў сезоне 1983/84, выхад у кваліфікацыю Кубка ўладальнікаў кубкаў у сезоне 1989/90, выхад у першы раўнд Кубка УЕФА ў сезоне 1984/85, у другі раўнд Кубка УЕФА ў сезоне 1997/98, шостае месца ў чэмпіянаце ў сезоне 1962/63. «Рэал Вальядалід» правёў больш за 39 сезонаў у Ла Лізе, больш за 30 сезонаў у другім і 9 сезонаў у трэцім дывізіёне. Асноўнымі колерамі клуба з’яўляюцца белы і фіялетавы. На эмблеме клуба намаляваныя чырвона-залаты герб Вальядаліда, колеры клуба і карона, якая сімвалізуе каралеўскае заступніцтва.

## Гісторыя 
«Рэал Вальядалід» быў утвораны пры аб’яднанні двух клубаў — «Рэал Юніён Дэпартыва дэ Вальядалід» і «Клуб Дэпартыва Эспаньёл». Каманда ўпершыню паднялася ў першы дывізіён чэмпіянату Іспаніі ў сезоне 1947/48, заваяваўшы тытул чэмпіёна ў другім дывізіёне. У наступным сезоне «Рэал Вальядалід» развіў поспех і выйшаў у фінал Кубка Іспаніі. У фінальным матчы, які адбыўся на стадыёне «Сант’яга Бернабеу», «Рэал Вальядалід» атрымаў паражэнне ад клуба «Атлетык Більбаа» з лікам 4:1.

Каманда правяла наступнае дзесяцігоддзе ў Ла Лізе. Затым рушыў услед вылет у другі дывізіён. Знаходжанне ў другім эшалёне іспанскага футболу вырабілася часовым, гэта значыць у сезоне 1958/59 «Вальядалід» пад кіраўніцтвам галоўнага трэнера Хасэ Луіса Саса разграміў клуб «Тэраса» з лікам 5:0 і вярнуўся ў першы дывізіён. Саса зрабіў значны ўнёсак у гісторыі клуба. Першапачаткова ён быў галкіперам, затым займаў шэраг адміністрацыйных пастоў і, у канчатковым выніку стаў прэзідэнтам «Рэалу».

У наступныя гады каманда неаднаразова пераходзіла ў другі дывізіён, затым вярталася ў першы. У сезоне 1970/71 «Рэал Вальядалід» вылецеў у трэці дывізіён. У 1984 годзе, атрымаўшы перамогу над мадрыдскім «Атлетыка», каманда заваявала Кубак іспанскай лігі — розыгрыш якога праводзіўся ў першай палове 1980-х гадах. Вярнуўшыся ў Ла Лігу ў сезоне 1992/93, клуб правёў у ёй адзінаццаць гадоў. Найлепшым вынікам гэтага перыяду было сёмае месца ў чэмпіянаце ў сезоне 1996/97. Пасаду галоўнага трэнера «Вальядаліда» некаторы час займаў Рафаэль Бенітэс, які да гэтага выконваў абавязкі галоўнага настаўніка ў клубе «Кастылья», рэзервовай камандзе мадрыдскага «Рэала». Праз некаторы час у клуб таксама перайшло некалькі ігракоў з гэтай каманды. «Рэал Вальядалід» зноў адправіўся ў Сегунду ў сезоне 2003/04.

## Дасягненні 
* **Кубак іспанскай лігі (1):**
** 1984

## Склад 
*Станам на люты 2024 года.*

## Вядомыя футбалісты 
* Антоні Рамальетс

## Спасылкі 
* Афіцыйны сайт клуба

Рэал Вальядалід
Томаш Губачан

**То́маш Гу́бачан** (; нар. , , Чэхаславакія) — славацкі футбаліст, абаронца клуба «Жыліна» і былы ігрок нацыянальнай зборнай Славакіі.

## Клубная кар’ера 
Выступаў за клуб «Жыліна». Толькі з 2006 года стаў іграком асноўнага складу славацкай каманды. 11 лютага 2008 года падпісаў трохгадовы кантракт з санкт-пецябургскім "«Зенітам», сума трансферу склала 3,8 млн еўра. Томаш быў запатрабаваны «Зенітам» пасля таго як іншы славацкі ігрок Марцін Шкртэл з’ехаў у англійскі «Ліверпул». Акрамя расійскага клуба шэраг каманд з Германіі цікавіліся футбалістам. З цягам часу Губачан стаў адным з асноўных ігракоў клуба.

Пасля таго, як пазіцыю галоўнага трэнера «Зеніта» заняў партугальскі спецыяліст Андрэ Вілаш-Боаш, Губачан страціў месца ў асноўным складзе. 29 жніўня 2014 года футбаліст перайшоў у склад маскоўскага «Дынама».

У ліпені 2016 года, пасля вылету «Дынама» ў ФНЛ, стаў іграком марсельскага «Алімпіка». У верасні 2017 года на правах арэнды далучыўся да турэцкага «Трабзанспора». Па заканчэнні сезона 2017/18 вярнуўся ў Марсель, аднак у сезоне 2018/19 толькі двойчы згуляў за асноўную каманду ў Лізе 1, часцей выступаў за рэзервовую каманду ў чацвёртым дывізіёне. У чэрвені 2019 года пакінуў «Алімпік» у якасці свабонага агента.

У верасні 2019 года перайшоў у кіпрскі клуб «Амонія», а ў ліпені 2022 года стаў іграком «Карміятысы». У верасні 2023 года вярнуўся ў «Жыліну».

## Міжнародная кар’ера 
У складзе нацыянальнай зборнай Славакіі дэбютаваў 21 лістапада 2007 года ў матчы супраць зборнай Сан-Марына.

## Дасягненні 
**«Жыліна»**:
* Чэмпіён Славакіі (2): 2004, 2007

**«Зеніт»**:
* Чэмпіён Расіі (2): 2010, 2012
* Уладальнік Кубка Расіі: 2010
* Уладальнік Суперкубка Расіі (2): 2008, 2011

**«Амонія»**:
* Чэмпіён Кіпра: 2021
* Уладальнік Кубка Кіпра: 2022
* Уладальнік Суперкубка Кіпра: 2021

## Крыніцы 
## Спасылкі 
Катэгорыя:Футбалісты Славакіі
Катэгорыя:Ігракі зборнай Славакіі па футболе
Катэгорыя:Ігракі ФК Жыліна
Катэгорыя:Ігракі ФК ВіОн
Катэгорыя:Ігракі ФК Зеніт Санкт-Пецярбург
Катэгорыя:Ігракі ФК Дынама Масква
Катэгорыя:Ігракі ФК Алімпік Марсель
Катэгорыя:Ігракі ФК Трабзанспор
Катэгорыя:Ігракі ФК Амонія Нікасія
Катэгорыя:Ігракі ФК Карміятыса
ХК Магілёў

**«Магілёў»** — прафесійны хакейны клуб з горада Магілёў, Беларусь. Заснаваны ў 2000 годзе. Выступае ў Беларускай экстралізе.

## Гісторыя 
Хакейны клуб «Магілёў» створаны летам 2000 года. У сезоне 2000/2001 каманда ХК «Магілёў», дэбютавала ў элітным дывізіёне чэмпіянату Рэспублікі Беларусь.

Аснову той лядовай дружыны складалі юныя выхаванцы (1981-83-х г. н.) гродзенскага і мінскага хакея — кандыдаты ў моладзевую зборную краіны.

Па ходзе 9-га чэмпіянату Рэспублікі Беларусь у студзені 2001 года ў каманды з’явіўся спонсар у асобе ААТ «Хімвалакно», што прывяло да змены назвы клуба на ХК «Хімвалакно» Магілёў.

У сезоне 2011/12 клуб вярнуў сабе першапачатковую назву.

## Дасягненні 
**Чэмпіянат Беларусі па хакеі**
* 15px Срэбны прызёр (1): 2001/02
* 15px Бронзавы прызёр (2): 2002/03, 2004/05

**Уладальнік Кубка Руслана Салея (Кубак Беларусі)**
* 15px Бронзавы прызёр (1): 2005

**Усходнееўрапейская хакейная ліга**
* 15px Бронзавы прызёр (1): 2004

## Спасылкі 
* Афіцыйны сайт ХК Магілёў 
* Федэрацыя хакея Беларусі 
* Старонка хакея Беларусі

Магілёў

Катэгорыя:2000 год у Магілёве
Пазітыўная псіхалогія

**Пазітыўная псіхалогія** - напрамак псіхалогіі, які займаецца даследаваннем пазітыўных аспектаў псіхікі чалавека. У адрозненне ад класічнай псіхалогіі, якая арыентуецца перадусім на праблемы і паталогіі, асноўнымі тэмамі даследаванняў пазітыўнай псіхалогіі з'яўляецца тое, што спрыяе дасягненню шчасця (напрыклад, аптымізм, стан "плыні", давер, прабачэнне і салідарнасць). Гэтая галіна даследаванняў імкнецца раскрыць натуральныя здольнасці чалавека і зрабіць жыццёвы вопыт больш здавальняючым.

## Літаратура 
* Compton, William C, (2005). «1». An Introduction to Positive Psychology. Wadsworth Publishing. pp. 1-22. ISBN 0-534-64453-8.
* Peterson, Christopher; Seligman, Martin E. P.: Character strengths and virtues: A handbook and classification, Oxford University Press 2004. ISBN 0-19-516701-5.

Катэгорыя:Раздзелы псіхалогіі
Катэгорыя:Школы псіхалогіі
Мігелісцкія войны

[thumb|Карыкатура, якая адлюстроўвае Педру IV і Мігеля I. [Анарэ Дам'е.]]
**Мігелісцкія войны** (атрымалі сваю назву па імі Мігеля I) — грамадзянскія войны ў Партугаліі ў 1823—1834 гадах паміж прыхільнікамі захавання канстытуцыйнай манархіі, пазней узначаленых Педру IV, і прыхільнікамі абсалютызму на чале з Мігелем Браганскім і каралевай Жаакінай.

## Ход падзей 
У красавіку 1824 года мігелісты арыштавалі міністраў і акружылі каралеўскі палац, захапіўшы такім чынам уладу, але не змаглі яе ўтрымаць. Кароль бег на англійскім караблі, і прынц Мігель быў высланы з краіны.

У 1826 годзе, пасля смерці Жуана VI, на партугальскі прастол узышоў старэйшы брат Мігеля, Педру I (стаўшы каралём Партугаліі, прыняў імя Педру IV). У сакавіку 1828 года ён адрокся ад партугальскай кароны на карысць сваёй дачкі Марыі, абвясціўшы яе нявестай Мігеля, які з гэтага часу прызначаўся рэгентам. Але 13 сакавіка 1828 года Мігель распусціў канстытуцыйныя кортэсы і абвясціў сябе каралём. Аднак аднаўленне абсалютызму прывяло да шэрагу антыўрадавых выступленняў з боку канстытуцыяналістаў, базай якіх стаў востраў Тэрсейра. 

8—9 ліпеня 1832 года пры падтрымцы Англіі і Францыі канстытуцыяналісты занялі Порту, а ў пачатку 1833 года — Алгарві, 24 ліпеня таго ж года ім удалося захапіць Лісабон.

26 мая 1834 года ў Эвары было падпісана пагадненне, паводле якога Мігель абавязваўся пакінуць Партугалію і больш не з'яўляцца на Пірэнейскім паўвостраве. Грамадзянская вайна завяршылася перамогай канстытуцыяналістаў.

## Гл. таксама 
* Партугальская рэвалюцыя, 1820

## Спасылкі 
* 
* Igrejabranca. Вайна двух братоў 

Катэгорыя:Гісторыя Партугаліі
Партугалія
ХК Шыннік Бабруйск

**«Шыннік» Бабруйск** — былы прафесійны хакейны клуб з горада Бабруйск, Беларусь. Заснаваны ў 2008 годзе. У 2008—2011 выступаў у Беларускай Экстралізе.

## Спасылкі 
* Федэрацыя хакея Беларусі 
* Старонка хакея Беларусі

Шыннік Бабруйск

Катэгорыя:2008 год у Бабруйску
ХК Хімік Наваполацк

**«Хімік»** — прафесійны хакейны клуб з горада Наваполацк, Беларусь. Заснаваны ў 1973 годзе. Выступае ў Беларускай экстралізе.

## Назвы 
* Дзвіна (1973—1974)
* Хімік (1974—1994)
* Палімір (1994—2003)
* Хімік-СКА (2003—2016)
* Хімік (с 2016)

## Дасягненні 
**Чэмпіянат БССР**
* 15px Чэмпіён (1): 1989/90
* 15px Срэбны прызёр (3): 1985/86, 1986/87, 1988/89
* 15px Бронзавы прызёр (4): 1979/80, 1980/81, 1982/83, 1984/85

**Чэмпіянат Беларусі па хакеі**
* 15px Чэмпіён (2): 1995/96, 1996/97
* 15px Срэбны прызёр (2): 1994/95, 1997/98
* 15px Бронзавы прызёр (4): 1993, 1994, 1998/99, 2000/01

## Спасылкі 
* Афіцый сайт ХК Хімік Наваполацк 
* Федэрацыя хакея Беларусі 
* Старонка хакея Беларусі

Хімік Наваполацк
Карлота Жаакіна (інфанта Іспанская)

**Карлота Жаакіна Бурбон** (, ; 25 красавіка 1775, Аранхуэс, Іспанія — 7 студзеня 1830, палац Келуш, Партугалія) — народжаная інфанта Іспанская, у замужжы каралева-кансорт Партугаліі.

Старэйшая дачка караля Іспаніі Карла IV і яго жонкі Марыі-Луізы Пармскай.

З 1785 года яна была заручана, а ў студзені 1790 выйшла замуж за Партугальскага прынца, а пазней караля Жуана VI, сына Марыі I. У 1788 годзе Жуан атрымаў тытулы прынца Бразільскага і 17-га герцага Браганса. Паміж 1788 і 1816 гадамі Карлота была вядомая як прынцэса Бразільская.

У шлюбе нарадзіліся:
* Марыя Тэрэза (1793—1874), з 1810 жонка Педру Карласа Іспанскага і Партугальскага, з 1838 у другім шлюбе з удаўцом сваёй малодшай сястры Донам Карласам Старэйшым;
* Франчэска Антоніа (1795—1801), 4-ы прынц Бейра;
* Марыя Ізабела (1797—1818), з 1816 жонка свайго дзядзькі Фердынанда VII;
* Педру (1798—1834), імператар Бразіліі як Педру I і кароль Партугаліі Педру IV;
* Марыя Франчэска (1800—1834), з 1816 жонка Дона Карласа Старэйшага;
* Ізабела Марыя (1801—1876), рэгентка Партугаліі;
* Мігель I (1802—1866), кароль Партугаліі ў 1828—1834;
* Марыя (1805—1834), памерла незамужняй;
* Ганна (1806—1857), з 1827 жонка 1-га герцага Лоле.

У 1807 годзе разам з усёй сям’ёй з’ехала ў Бразілію, калі Партугалія была занята войскамі Напалеона. Вярнулася назад Карлота Жаакіна толькі ў 1820 годзе. Памерла ў палацы Келуш каля Лісабона.

## Спасылкі 
Катэгорыя:Іспанскія Бурбоны
Катэгорыя:Прынцэсы Іспаніі
Катэгорыя:Мужы і жонкі манархаў Партугаліі
ХК Цівалі Мінск

**«Цівалі»** — прафесійны хакейны клуб з горада Мінск, Беларусь. Заснаваны ў 1993 і расфарміраваны у 2001 годзе.

## Гісторыя 
Клуб быў створаны на базе мінскага «Дынама», ад якога з-за фінансавых праблем у пачатку 1990-х гадоў адмовілася аднайменнае спартыўнае таварыства. Увесну 1993 года каманда была перайменавана ў гонар вёскі Цівалі, якая ўвайшла ў склад Мінска ў 1970-х гадах.

Каманда была расфарміравана пасля чэмпіёнскага сезону 1999/2000, большасць гульцоў папоўнілі склад хакейнага клуба «Мінск», пасля які стаў «Керамінам», а таксама склады новаўтвораных клубаў у Гомелі, Магілёве і Віцебску.

## Дасягненні 
**Чэмпіянат Беларусі па хакеі**
* 15px Чэмпіён (4): 1993, 1994, 1995, 1999/00
* 15px Срэбны прызёр (2): 1996, 1996/97
* 15px Бронзавы прызёр (1): 1997/98

Катэгорыя:З’явіліся ў 1993 годзе
Катэгорыя:1993 год у Мінску
Катэгорыя:Зніклі ў 2001 годзе
Цівалі Мінск
Юзары

**Юзары** (; , , Беларусь) — беларускі спявак, які прадстаўляў Беларусь на конкурсе песні Еўрабачанне 2015 з песняй «Time» у дуэце з Маймунай. Сапраўднае імя — Юрый Віктаравіч Наўроцкі.

Катэгорыя:Прадстаўнікі Беларусі на конкурсе песні Еўрабачанне
Катэгорыя:Спевакі і спявачкі Беларусі
Катэгорыя:Удзельнікі конкурсу песні Еўрабачанне 2015
ХК Сокал Кіеў

**«Сокал»** — прафесійны хакейны клуб з горада Кіеў, Украіна. Заснаваны ў 1963 годзе. Выступае ў Прафісійнай хакейнай лізе.

## Дасягненні 
**Чэмпіянат СССР**
* 15px Бронзавы прызёр (1): 1984/85

**Прафісійная хакейная ліга Украіны**
* 15px Чэмпіён (12): 1993, 1995, 1997, 1998, 1999, 2003, 2004, 2005, 2006, 2008, 2009, 2010
* 15px Срэбны прызёр (2): 2011, 2012
* 15px Бронзавы прызёр (2): 2013, 2014

**Кубак Украіны па хакеі**
*  2007

**Усходне-еўрапейская хакейная ліга**
* 15px Чэмпіён (2): 1998, 1999
* 15px Срэбны прызёр (2): 1997, 2000
* 15px Бронзавы прызёр (2): 2001, 2003

## Спасылкі 
* Афіцыйны сайт хакейнага клуба «Сокал» 

Сокал Кіеў
Катэгорыя:Спорт у Кіеве
.bq

**.bq** — запланаваны нацыянальны дамен верхняга ўзроўню для астравоў Банайрэ, Саба і Сінт-Эстаціўс (Нідэрландскія Антыльскія астравы), які не пакуль выкарыстоўваецца. Зацверджаны 15 снежня 2010 года . Гэта рашэнне рушыла ўслед адразу пасля роспуску аўтаноміі Нідэрландскія Антыльскія астравы і прысваення 10 кастрычніка 2010 года Банайрэ, Сабе і Сінт-Эстаціўсу новага статусу спецыяльных муніцыпалітэтаў Каралеўства Нідэрландаў. У наш час усе тры муніцыпалітэты выкарыстоўваюць нацыянальныя дамены верхняга ўзроўню Нідэрландскіх Антыльскіх астравоў (.an) і Каралеўства Нідэрландаў (.nl).

## Спасылкі 
* Звесткі whois для дамена .bl на сайце IANA
IANA

**IANA** ( — «Адміністрацыя адраснай прасторы Інтэрнэт») — амерыканская арганізацыя, якая кіруе прасторамі IP-адрасоў, даменаў верхняга ўзроўню, а таксама рэгіструе тыпы даных MIME і параметры іншых пратаколаў Інтэрнэта. Знаходзіцца пад кантролем ICANN.

## Дзейнасць IANA 
IANA адказвае за размеркаванне ўсіх зарэзерваваных імёнаў і нумароў, якія выкарыстоўваюцца ў пратаколах, вызначаных у RFC.

### Размеркаванне IP-адрасоў 
IANA дэлегуе свае паўнамоцтвы па размеркаванні IP-адрасоў рэгіянальным рэгістратарам у выглядзе дыяпазонаў класа A («/8»). Рэгіянальныя рэгістратары, у сваю чаргу, дэлегуюць драбнейшыя дыяпазоны інтэрнэт-правайдарам.

Таксама выдаюцца IPv6-адрасы, але ў дадзеным выпадку падзел паўнамоцтваў невялікі, бо прапанова значна перавышае попыт.

### Даменныя імёны 
IANA сумесна з аператарамі даменаў верхняга ўзроўню кіруе звесткамі каранёвых сервераў DNS.

## Спасылкі 
* IANA Home Page — вэб-сайт IANA.

Катэгорыя:Інтэрнэт-арганізацыі
Катэгорыя:Арганізацыі, заснаваныя ў 1988 годзе
Basename

**basename** — убудаваная ўтыліта unix-сістэм, якая прыбірае імёны каталогаў і суфікс з імя файла. Калі суфікс зададзены і ідэнтычны канцу імя, то ён таксама выдаляецца з імя; basename выдае атрыманае ў выніку імя на стандартны вывад.

## Выкарыстанне 
* basename імя [суфікс]
* basename {--help,--version}

## Прыклады выкарыстання 
* `basename /usr/bin/sort` — выводзіць «sort».
* `basename include/stdio.h` — выводзіць «stdio.h».

## гл. таксама
dirname

## Спасылкі 
* 
* 
* 

Катэгорыя:Утыліты UNIX
Logname

**logname** (ад ) — UNIX-утыліта, якая выводзіць імя карыстальніка, які выклікае каманду. Даныя для праграмы сістэма атрымлівае з сістэмнага файла (часцей гэта або `/var/run/utmp', або `/etc/utmp'). Упершыню гэта каманда з'явілася ў UNIX System III.

## Выкарыстанне 
* logname [КЛЮЧ]
Паказвае імя бягучага карыстальніка.

## Гл. таксама 
* whoami

## Спасылкі 
*  (гл. GNU Coreutils)
* 

Катэгорыя:Утыліты UNIX
Брытанская прапаганда ў Першай сусветнай вайне

**Брытанская прапаганда ў Першай сусветнай вайне** насіла пераважна антыгерманскі характар. Р. Зульцман адзначае, што менавіта ў гады Першай сусветнай вайны мела месца першае сістэматычнае ўжыванне прапаганды, прычым Германія была агаломшана гэтым фактам.

Самым яскравым прыкладам гэтай прапаганды стала выява раскрыжаванага канадскага салдата, паведамленне пра якога з'явілася ў Times 10 мая 1915 года. Не менш гучнымі былі сфабрыкаваныя сюжэты пра жорсткасць і зверствы нямецкіх салдатаў (стральба па медсёстрах, гвалт над манашкамі, забойства дзяцей, выстралы ў спіну і інш.). Таксама вядомы быў рэпартаж бельгійскай газеты L`Independance belge (ад 17 красавіка 1917), якая выдавалася ў Лондане, пра тое, што немцы перапрацоўваюць трупы сваіх салдатаў на корм для свіней на фабрыцы () у Кобленцы. У той жа дзень англійскія Times і Daily Mirror перадрукавалі гэту навіну. Іншай вядомай фальшыўкай стаў сюжэт пра каталіцкіх святароў, павешаных на звонавых языках у Антверпене.

Нароўні з выдуманымі фактамі, брытанская прапаганда актыўна выкарыстоўвала і рэальныя трагедыі для фарміравання негатыўнага вобраза Германіі (напрыклад, гібель «Лузітаніі» або пакаранне смерцю медсястры Эдыт Кейвел). Для замацавання варварскага вобраза немцаў у брытанскіх СМІ называлі гунамі (). Апроч «прапаганды жахаў» (дэманізацыі ворага) выкарыстоўвалася і «прапаганда поспехаў», якая прымяншала страты і перабольшвала поспехі ўласных войскаў.

Першапачаткова прапаганда ўздзейнічала на грамадскую думку праз прэсу і на салдатаў праціўніка праз улёткі, якія скідваліся з самалёта. Главой брытанскіх прапагандыстаў быў Лорд Норткліф. Пазней брытанскі ўрад высока ацаніў унёсак брытанскіх прапагандыстаў у перамогу над Германіяй. Поспех прапаганды складаўся не столькі ў дэмаралізацыі праціўніка, колькі ў ізаляцыі Германіі і мабілізацыі сваіх падданых на барацьбу з ворагам. Р. Зульцман заўважыў, што нямецкая прапаганда Гебельса ўлічыла брытанскую прапаганду і выкарыстоўвала яе прыёмы.

## Літаратура 
* *Стюарт К.* Тайны дома Крю. Английская пропаганда в мировую войну 1914—1918 гг. — М-Л.: Госиздат. Отдел военной литературы, 1928.

## Спасылкі 
* Ваенная прапаганда ў Першай сусветнай вайне

Катэгорыя:Прапаганда ў Вялікабрытаніі
Катэгорыя:Вялікабрытанія ў Першай сусветнай вайне
.இலங்கை

**.இலங்கை** (Punycode: `.xn--xkc2al3hye2a`) — нацыянальны дамен верхняга ўзроўню для Шры-Ланкі. Уведзены ў эксплуатацыю 19 жніўня 2010 года. Прызначаны для размяшчэння рэсурсаў на тамільскай мове.

## Гл. таксама 
.lk

## Крыніцы
Раскрыжаваны салдат

thumb|250px|Амерыканскі плакат на тэму раскрыжаванага салдата
**Раскрыжаваны салдат** () — прапагандысцкі міф, створаны брытанскай прэсай падчас Першай сусветнай вайны. Паводле гэтага міфа нямецкія салдаты падчас бітвы на Іпры 24 красавіка 1915 гады захапілі ў палон і раскрыжавалі на дрэве ці на плоце салдата з Канадскага корпуса. Упершыню апісанне гэтай падзеі з'явілася ў брытанскай газеце Times ад 10 мая 1915 года і называлася «Torture of a Canadian Officer» («пакуты канадскага афіцэра»).

Выява раскрыжаванага салдата натхніла брытанскага скульптара Фрэнсіса Дэрвента Вуда на стварэнне помніка Галгофа Канады, які быў выкананы з бронзы ў 1918 годзе. Упершыню праца была выстаўлена ў Лондане, аднак нямецкі бок запатрабаваў даказаць існаванне гэтага эпізоду. Удалося прадставіць толькі некаторыя сведчанні сведак, якія былі малапераканальнымі і помнік быў дэмантаваны. У 1992 годзе яго выставілі ў якасці экспаната ў Ваенным музеі Канады.

Выява раскрыжаванага немцамі канадскага салдата прысутнічае ў фільме Пашэндаль: Апошні бой (Канада, 2008), хоць бітва, якая там апісваецца, адбылася ў 1917 годзе.

## Гл. таксама 
* Раскрыжаваны хлопчык — падобны прыклад расійскай прапаганды ў час узброенага канфлікту на ўсходзе Украіны

Катэгорыя:Прапаганда ў Вялікабрытаніі
Катэгорыя:Першая сусветная вайна
Катэгорыя:Раскрыжаваныя
Дзяніс Цімафеевіч Мядзведзеў

**Дзяніс Мядзведзеў** (нар. , ) — беларускі футбаліст, паўабаронца.

## Клубная кар’ера 
Выхаванец «Гомеля», доўгі час гуляў за дубль гэтага клуба. Пачынаючы з сезона 2008 стаў трапляць у асноўны склад «Гомеля». Па выніках сезона 2009 «Гомель» страціў месца ў Вышэйшай лізе, і Дзяніс адправіўся ў арэнду ў рэчыцкі «Ведрыч-97». Улетку 2010 вярнуўся з арэнды і стаў выступаць за каманду «Гомель-2» у Другой лізе.

З 2011 года выступаў у Першай лізе за мінскі СКВІЧ, светлагорскі «Хімік» і «Рэчыцу-2014». У гэтых клубах трывала гуляў у аснове.

Са снежня 2014 года трэніраваўся разам з «Гомелем». У сакавіку 2015 года падпісаў кантракт з клубам. З чэрвеня 2015 года замацаваўся ў асноўным складзе «Гомеля», гуляў на пазіцыі апорнага паўабаронцы. У пачатку 2016 года, пасля вылету «Гомеля» з Вышэйшай лігі, перайшоў у мінскі «Прамень». У жніўні 2016 года пакінуў сталічны клуб і неўзабаве вярнуўся ў светлагорскі «Хімік».

У пачатку 2017 года далучыўся да стаўбцоўскага «Нёмана-Агра», а ў жніўні таго ж года стаў іграком «Узды». У лютым 2018 года па выніках справы аб дагаварных матчах (да якіх паўабаронца меў адносіны падчас выступаў за «Прамень») атрымаў ад Дысцыплінарнага камітэта АБФФ двухгадовую дыскваліфікацыю. У 2018 годзе працаваў па-за футболам, выступаючы таксама на аматарскім узроўні.

У жніўні 2020 года быў зноў дыскваліфікаваны на 2 гады па чарговай справе аб дагаварных матчах.

## Статыстыка выступленняў 
## Крыніцы 
Катэгорыя:Футбалісты Беларусі
Катэгорыя:Ігракі ФК Гомель
Катэгорыя:Ігракі ФК Рэчыца-2014
Катэгорыя:Ігракі ФК Гомель-2
Катэгорыя:Ігракі ФК СКВІЧ
Катэгорыя:Ігракі ФК Хімік Светлагорск
Катэгорыя:Ігракі ФК Прамень Мінск
Катэгорыя:Ігракі ФК Нёман-Агра Стоўбцы
Катэгорыя:Ігракі ФК Узда
السعودية.

**السعودية.** - нацыянальны дамен верхняга ўзроўню для Саудаўскай Аравіі.

## Гл. таксама 
.sa

zm
Помнік Ізяславу

**Помнік Ізяславу** — помнік у Заслаўі на Цэнтральнай плошчы, прысвечаны заснавальніку горада князю Ізяславу Уладзіміравічу.

## Гісторыя 
Створаны мінскім скульптарам Аляксандрам Прохаравым, вучнем Анатоля Арцімовіча, які ў 1993 годзе стварыў для Заслаўя помнік Рагнедзе і Ізяславу. Помнік Ізяславу ўрачыста адкрылі падчас святкавання ў горадзе XXI Дня беларускага пісьменства. Падчас цырымоніі адкрыцця манумента міністр культуры Беларусі Барыс Святлоў адзначыў, што «сёння мы аддаём даніну памяці не толькі Ізяславу, але і ўсім нашых слаўным землякам, нястомным служкам духоўнасці, дзякуючы якім на працягу стагоддзяў створаны багаты духоўны свет беларускай культуры».

## Апісанне 
Новая кампазіцыя паказвае Ізяслава дарослым і мужным. Бронзавая фігура князя ў вышыню дасягае пяці метраў. Узвышаецца Ізяслаў над некалі сваімі ўладаннямі на гранітным пастаменце, сімвалічна трымаючы ў руках кнігу. Адзенне князя дапаўняюць нармандскі пас, меч, бранзалет і фамільны пярсцёнак.

## Гістарычны нарыс 
Ізяслаў Уладзіміравіч (пад 978/979 — 1001), сын кіеўскага князя Уладзіміра і полацкай князёўны Рагнеды, быў першым з усходнеславянскіх кіраўнікоў, хто ўвёў у Полацкім княстве пісьменства і навучанне пісьму. За ягоны родавы знак уважаецца трызубец з маленькім крыжыкам на сярэднім зубцы. У 1950-х гадах у Ноўгарадзе была знойдзеная пячатка Ізяслава, надпіс на якой з'яўляецца адным з самых старажытных помнікаў пісьменства ва Усходняй Еўропе.

## Гл. таксама 
* Помнік Рагнедзе і Ізяславу

## Спасылкі 
* На цэнтральнай плошчы Заслаўя адкрылі помнік князю Ізяславу // Хартыя'97

Катэгорыя:Помнікі Заслаўя
Катэгорыя:Ізяслаў Уладзіміравіч
Партугальская рэвалюцыя (1820)

**Партугальская рэвалюцыя 1820 года** — буржуазная рэвалюцыя, якая адбылася ў Партугаліі ў жніўні — верасні 1820 года пасля паўстання ў Лісабоне і Порту. Падчас рэвалюцыі ўлада перайшла да часовай хунтай, пасля чаго былі скліканы кортэсы, якія прынялі ў студзені 1821 года канстытуцыю па прыкладзе Кадыскай. Сярод іншых мер яна прадугледжвала заснаванне пры каралі Дзяржаўнага савета з 13 чалавек, адмену феадальных прывілеяў, знішчэнне інквізіцыі, змяненне сістэмы адміністрацыйнага кіравання і секулярызацыю царкоўных земляў. Кароль Жуан VI, які вярнуўся ў Партугалію ў ліпені 1821 года, таксама прысягнуўся канстытуцыі. Аднак у 1823 годзе сілы, якія выступалі за аднаўленне абсалютызму, на чале з прынцам Мігелем Браганскім паднялі паўстанне ў правінцыі Траз-уж-Монтыш, што прывяло да паражэння рэвалюцыянераў і паклала пачатак мігелісцкім войнам.

## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Гісторыя Партугаліі
Катэгорыя:1820
Ветлівыя людзі

28 лютага 2014 года]]
**«Ветлівыя людзі»** або **«зялёныя чалавечкі»** — эўфемізм для абазначэння ваеннаслужачых Узброеных Сіл Расійскай Федэрацыі ў ваеннай форме без апазнавальных знакаў і знакаў адрознення, якія дзейнічалі на тэрыторыі Крыма без ведама і згоды ўрада Украіны.

З пераходам у пачатку красавіка 2014 года пратэстаў на Паўднёвым усходзе Украіны ў фазу адкрытага ўзброенага супрацьстаяння «ветлівымі людзьмі» пачалі называць таксама фарміраванні прарасійскіх сепаратыстаў, якія захапілі шэраг аб’ектаў у Данецкай і Луганскай абласцях.

## Узнікненне тэрміна 
Тэрмін быў выпадкова прыдуманы 28 лютага 2014 года блогерам Жывога Журнала Барысам Рожыным (*colonelcassad*), які ўспамінаў пазней пра гэта так:
 Асабіста мне, проста спадабаўся выраз «ветліва» ў стаўленні да невядомых асоб, якія захопліваюць стратэгічныя аб’екты, фармальна не раскрываючы свайго інкогніта, таму як жарт (бо ўсё ў Крыме цудоўна разумелі, хто гэта і адкуль) у стылі «але мы ж з вамі ведаем хто-гэта», выкарыстаў пару разоў выраз «ветлівыя людзі», без усякай задняй думкі, што гэта будзе мець хоць нейкія наступствы, акрамя смяшкоў у некалькіх чытачоў, якія магчыма звернуць увагу на выраз, якім мне спадабаўся.

Выраз «ветлівыя людзі» хутка ўвайшоў ва ўжытак, калі ў канцы лютага — пачатку сакавіка 2014 года стратэгічныя аб’екты ў Крыме былі заняты невядомымі людзьмі ў камуфляжнай форме без апазнавальных знакаў і знакаў адрознення:
«Прыкладна ў гадзіну ночы захоплены аэрапорт Сімферопаля — тымі ж людзьмі. Са зброяй, дужыя, у такім жа адзенні. Начальнік аховы паведаміў, што яго людзей ветліва папрасілі выйсці», — сказаў суразмоўца агенцтва.

У перыяд крымскіх падзей з’явіўся і выраз «зялёныя чалавечкі», паходжанне якога звязана як з колерам камуфляжу ўзброеных асоб, так і з фактам іх незразумелага паходжання.

Украіна, многія краіны свету, НАТА, а таксама некаторыя расійскія крыніцы лічылі, што ўзброенымі людзьмі без знакаў адрознення з’яўляліся ваеннаслужачыя Расійскай Федэрацыі.

Прэзідэнт Расіі Уладзімір Пуцін, а таксама міністр абароны РФ Сяргей Шайгу заяўлялі, што невядомыя ўзброеныя людзі, якія блакуюць украінскія ваенныя аб’екты ў Крыме, не з’яўляюцца расійскімі ваеннаслужачымі. Пазней, падчас «прамой лініі», Пуцін прызнаў, што расійскія ваенныя «забяспечвалі ўмовы для свабоднага волевыяўлення» на рэферэндуме пра статус Крыма, а 24 кастрычніка 2014 года ён таксама прызнаў, што расійскія войскі блакіравалі ўкраінскія вайсковыя падраздзяленні, пры гэтым у інтэрв’ю тэлеканалу ARD ён заяўляў, што гэты факт «*мы ніколі не хавалі*».

## Ваенны аспект 
У адпаведнасці з канцэпцыяй гібрыднай вайны, групы спецпрызначэння без апазнавальных знакаў скрытна перакідаюцца на тэрыторыю праціўніка з мэтай дэстабілізацыі дзяржаўнай улады, для чаго ўжываюцца наступныя метады.

## Гл. таксама 
* Іхтамнет

## Заўвагі 
## Крыніцы 
## Спасылкі 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

Катэгорыя:Анексія Крыма Расіяй
Катэгорыя:Аперацыі расійскіх спецслужбаў
Рудзеўшчына

Назву **Рудзеўшчына** маюць:

* Рудзеўшчына — вёска ў Валожынскім раёне Мінскай вобласці
* Рудзеўшчына — вёска ў Дзяржынскім раёне Мінскай вобласці
ХК Брэст

**«Брэст»** — прафесійны хакейны клуб з горада Брэст, Беларусь. Заснаваны ў 2000 г. Выступае ў Беларускай экстралізе.

## Галоўныя трэнеры 
* Уладзімір Світа ( ліпень — жнівень 2022; са жніўня 2022)

## Спасылкі 
* Неафіцыйны сайт ХК Брэст
* Федэрацыя хакея Беларусі 
* Старонка хакея Беларусі

Брэст
ФК Суонсі Сіці

**«Суонсі Сіці»** (, ) — валійскі прафесійны футбольны клуб з горада Суонсі ва Уэльсе. Утвораны ў 1912 годзе, да Футбольнай лігі далучаны ў 1920 годзе, і з тых часоў з’яўляецца яе нязменным удзельнікам. На сённяшні час выступае ў Чэмпіёншыпе, другім па значнасці футбольным турніры Англіі. 10-разовы пераможца Кубка Уэльса. Паўфіналіст Кубка Англіі ў 1926 і 1964 гадах. Клуб браў удзел у старым першым дывізіёне футбольнай лігі ў 1981—1983 гадах; у свой першы сезон фінішаваў на 6-м месцы. З 2005 года хатнія матчы праводзіць на стадыёне «Ліберці Стэдыум», які дзеліць з рэгбійным клубам Оспрэйс рэгбі-юніён. Да 2005 года хатняй арэнай клуба быў стадыён «Ветч Філд».

Колерамі клуба ёсць сіне-чорна-белыя. «Суонсі» і яго заўзятары неафіцыйна вядомыя як «Джэкс». Адно з тлумачэнняў гэтай мянушкі складаецца ў тым, што на працягу XVII стагоддзя маракоў з Суонсі паважалі і любы марак з Суонсі мог далучыцца да каманды, грунтуючыся проста на рэпутацыі горада добрых маракоў. Іншыя, аднак, мяркуюць, што каманду празвалі ў гонар знакамітай выратавальнай сабакі Суонсі Джэк.

У 2011 годзе ў матчы плэй-оф за права выхаду ў Прэм’ер-лігу «Суонсі» абыграў «Рэдынг» з лікам 4:2. У элітным англійскі дывізіёне клуб выступаў да 2018 года.

## Гісторыя 
### Раннія гады 
Тэрыторыя вакол Суонсі традыцыйна лічылася вобласцю рэгбі, і, нягледзячы на папярэднія спробы футбольнага клуба «Суонсі Віла», не было ніякіх прыкметных футбольных клубаў да стварэння клуба «Суонсі Сіці» ўлетку 1912 года. Іааны, прытрымліваючыся прыкладу многіх іншых клубаў Паўднёвага Уэльса, далучыліся да другога дывізіёна Паўднёвай Лігі на наступны сезон. Дж. Торп з'яўляўся першым старшынёй клуба. Свой першы прафесійны матч клуб правёў 7 верасня 1912 года супраць іншага валійскага клуба — «Кардыф Сіці». Гульня скончылася ўнічыю з лікам 1:1. На працягу гэтага першага сезону клуб дамогся перамогі ў Кубку Уэльса, а на наступны сезоне клуб дасягнуў першага раўнда Кубка Англіі. «Блэкберн Роверс» стаў першым супернікам футбалістаў з Суонсі, які прыехаў на «Ветч Філд» у гульні на Кубак Англіі сезону 1914/15. На той момант «Блэкберн Роверс» быў чэмпіёнам Англіі, але гэта не стала перашкодай на шляху клуба, які атрымаў перамогу з лікам 1:0. Адзіны мяч у браму гасцявой камангды правёў Бена Бейнон. У наступным раўндзе клуб сустракаўся з іншым прадстаўніком Футбольнай лігі — «Тотэнхэм Хотспурам», з якім згуляў спачатку ўнічыю, але ў другім матчы атрымаў паражэнне.

Пасля Першай сусветнай вайны кіраўніцтва Паўднёвай лігі адмовілася ад правядзення другога дывізіёна, і многія клубамі былі скасаваны з-за фінансавых цяжкасцей, але «Суонсі Таўн» апынуўся ў першым дывізіёне. Усяго праз чатыры сезоны ў Паўднёвай лізе, клуб стаў адным з заснавальнікам новага Трэцяга дывізіёна Футбольнай лігі ў 1920 годзе.

## Спасылкі 
* Афіцыйны сайт «Суонсі Сіці» 

Суонсі Сіці
Суонсі Сіці
Джэферсан Мантэра

**Джэ́ферсан Анто́ніа Мантэ́ра Ві́тэ** (; нар. , Бабаоя, Эквадор) — эквадорскі футбаліст, паўабаронца клуба «9 кастрычніка» і былы ігрок нацыянальнай зборнай Эквадора.

## Клубная кар’ера 
У дарослым футболе дэбютаваў у 2007 годзе выступамі за каманду клуба «Эмелек», у якой правёў адзін сезон, прыняўшы ўдзел у 22 матчах чэмпіянату. Пасля з 2008 па 2011 гады гуляў у складзе каманд эквадорскага клуба «Індэпенд’ентэ дэль Валье» і мексіканскага «Дарадас», а таксама ў Іспаніі за «Вільярэал» і «Левантэ».

Сваёй гульнёй за апошнюю каманду прыцягнуў увагу прадстаўнікоў трэнерскага штаба клуба «Рэал Бетыс», да складу якога далучыўся ў 2011 годзе. Згуляў за клуб з Севільі наступны сезон сваёй гульнявой кар’еры. Вялікую частку часу, праведзенага ў складзе «Бетыса», быў асноўным іграком каманды.

Да складу мексікансай «Марэліі» далучыўся ў 2012 годзе, а пасля чэмпіянату свету 2014 года падпісаў кантракт з клубам «Суонсі Сіці». У верасні 2017 года на правах арэнды стаў іграком «Хетафэ», а ў сакавіку 2018 года на тых жа ўмовах далучыўся да «Эмелека». У чэрвені 2018 года вярнуўся ў «Суонсі Сіці».

31 студзеня 2019 года да канца сезона 2018/19 быў арандаваны «Вест Бромвіч Альбіён», аднак згуляў толькі ў чатырох матчах. У жніўні 2019 года на правах арэнды далучыўся да «Бірмінгем Сіці». Па заканчэнні сезона 2019/20 пакінуў «Суонсі Сіці» ў якасці свабоднага агента.

У лістападзе 2020 года стаў іграком мексіканскага «Керэтара», а ў ліпені 2022 года далучыўся да «9 кастрычніка».

## Міжнародная кар’ера 
У 2007 годзе дэбютаваў у афіцыйных матчах у складзе нацыянальнай зборнай Эквадора.

## Дасягненні 
**«Марэлія»**:
* Уладальнік Кубка Мексікі: 2013(а)

## Крыніцы 
## Спасылкі 
Катэгорыя:Футбалісты Эквадора
Катэгорыя:Ігракі зборнай Эквадора па футболе
Катэгорыя:Ігракі ФК 9 кастрычніка
Катэгорыя:Ігракі ФК Керэтара
Катэгорыя:Ігракі ФК Бірмінгем Сіці
Катэгорыя:Ігракі ФК Вест Бромвіч Альбіён
Катэгорыя:Ігракі ФК Суонсі Сіці
Катэгорыя:Ігракі ФК Эмелек
Катэгорыя:Ігракі ФК Хетафэ
Катэгорыя:Ігракі ФК Манаркас Марэлія
Катэгорыя:Ігракі ФК Рэал Бетыс
Катэгорыя:Ігракі ФК Левантэ
Катэгорыя:Ігракі ФК Вільярэал
Катэгорыя:Ігракі ФК Вільярэал B
Катэгорыя:Ігракі ФК Дарадас дэ Сіналоа
Катэгорыя:Ігракі ФК Індэпенд’ентэ дэль Валье
Нелсан Алівейра

**Не́лсан Міге́л Ка́штру Аліве́йра** (; нар. , , Партугалія) — партугальскі футбаліст, нападнік. Ігрок нацыянальнай зборнай Партугаліі (2012—2017).

## Клубная кар’ера 
Нелсан Алівейра з’яўляецца выхаванцам клуба «Брага». Ва ўзросце 15 гадоў ён перайшоў у «Бенфіка». Улетку 2008 года ён дэбютаваў у асноўным складзе каманды ў таварыскай сустрэчы супраць клуба «Эштарыл-Прая». Таксама галоўны трэнер «Бенфікі», Кіке Санчэс Флорэс, выклікаў яго ў склад на матч Кубка УЕФА супраць італьянскага «Напалі», дзе ён, аднак, на поле не выйшаў. Пасля гэтага, Алівейра вярнуўся ў моладзевы склад клуба. У студзені 2010 года форвард, на правах арэнды, перайшоў у «Рыу Аві», дзе дэбютаваў 7 лютага ў матчы з «Лейшойншам», выйшаўшы на замену за 10 хвілін да канца сустрэчы. 12 жніўня таго ж года Нелсан быў арандаваны іншым клубам, «Пасуш ды Ферэйра». 12 верасня футбаліст дэбютаваў у новай камандзе ў гульні супраць «Марытыму» (1:1), а праз месяц прынёс сваёй камандзе перамогу, забіўшы гол прамым ударам са штрафнога ў матчы з «Навалам» (2:1).

У 2011 годзе нападнік вярнуўся ў «Бенфіку», дэбютаваўшы ў афіцыйнай гульні з «Партыманенсі» на Кубак Партугаліі. 18 студзеня Алівейра ўпершыню правёў увесь матч за «Бенфіку» ў гульні супраць клуба «Санта-Клара» на Кубак лігі (2:0). Праз месяц форвард забіў за клуб першы мяч, забіўшы ў браму «Марытыму» ў матчы Кубка лігі. Па стане на 31 ліпеня 2012 года Алівейра на правах арэенды перайшоў у іспанскі «Дэпартыва». 20 жніўня Нелсан дэбютаваў у Ла Лізе матчам супраць «Асасуны». У гэтым матчы Алівейра забіў свой першы гол за галісіянцаў, а на 90 хвіліне ў адным контрнападаў забіў і другі мяч.

26 ліпеня 2013 года Алівейра быў аддадзены ў арэнду клуб Лігі 1 «Рэн», дзе за сезон здолеў забіць 8 галоў. 23 снежня 2014 года на афіцыйным сайце «Бенфікі», з’явілася інфармацыя, што ігрок правядзе рэшту сезона ў клубе «Суонсі Сіці».

У верасні 2015 года быў аддадзены ў арэнду англійскаму клубу «Нотынгем Форэст» да канца сезона 2015/16. 30 жніўня 2016 года перайшоў у «Норвіч Сіці».

У студзені 2019 года на правах арэнды далучыўся да «Рэдынга». У ліпені 2019 года перайшоў у грэчаскі АЕК, а ў ліпені 2021 года перабраўся ў ПАОК. Пакінуў клуб з Салонікаў па закачэнні сезона 2022/23.

## Міжнародная кар’ера 
29 лютага 2012 года Алівейра дэбютаваў у першай зборнай краіны ў таварыскім матчы супраць зборнай Польшчы.

## Дасягненні 
**Бенфіка**
* Уладальнік Кубка Партугальскай лігі: 2012
* Уладальнік Суперкубка Партугаліі: 2014

## Крыніцы 
## Спасылкі 
Катэгорыя:Футбалісты Партугаліі
Катэгорыя:Ігракі зборнай Партугаліі па футболе
Катэгорыя:Ігракі ФК Бенфіка Лісабон
Катэгорыя:Ігракі ФК Рыу Аві
Катэгорыя:Ігракі ФК Пасуш ды Ферэйра
Катэгорыя:Ігракі ФК Дэпартыва Ла-Карунья
Катэгорыя:Ігракі ФК Рэн
Катэгорыя:Ігракі ФК Суонсі Сіці
Катэгорыя:Ігракі ФК Нотынгем Форэст
Катэгорыя:Ігракі ФК Норвіч Сіці
Катэгорыя:Ігракі ФК Рэдынг
Катэгорыя:Ігракі ФК АЕК Афіны
Катэгорыя:Ігракі ФК ПАОК
ХК Дынама-Маладзечна

**«Дынама-Маладзечна»** — прафесійны хакейны клуб з горада Маладзечна, Беларусь. Заснаваны ў 2014 годзе. Выступае ў Беларускай экстралізе.

## Гісторыя 
## Дасягненні 
## Арэна 
Хатнія матчы Беларускай экстралігі «Дынама-Маладзечна» праводзіць у спартыўна-забаўляльным комплексе горада Маладзечна. Спарткомплекс быў пабудаваны ў 2011 годзе, акрамя спартыўна-відовішчнай арэны умяшчальнасцю 2200 гледачоў у яго склад уваходзяць тэнісныя корты, басейн і аквапарк, боўлінг, саўна і многае іншае. Урачыстае адкрыццё хакейнай арэны адбылося 10 лістапада 2011 года. На базе новага комплексу адкрыта дзіцяча-юнацкая спартыўная школа «Алімпік-2011».

## Спасылкі 
* Старонка ХК Дынама-Маладзечна на афіцыйным сайце ХК Дынама Мінск
* Старонка ХК Дынама-Маладзечна на сайце eliteprospects.com
* Старонка хакея Беларусі

Дынама-Маладзечна
Суперкубак Беларусі па футболе 2015

**Суперкубак Беларусі па футболе 2015** — шосты розыгрыш Суперкубка Беларусі, штогадовага футбольнага матча, у якім сустракаюцца чэмпіёны Вышэйшай лігі Чэмпіянату Беларусі і пераможцы Кубка Беларусі мінулага сезону. 

29 студзеня 2015 года на пасяджэнні БФФ, было прынята рашэнне ўпершыню правесці Суперкубак па-за межамі Мінска і Футбольнага манежа — месцам правядзення матчу быў абраны стадыён «Хваля» ў Пінску. У ім прынялі ўдзел БАТЭ з Барысава, чэмпіён Беларусі 2014, і «Шахцёр» з Салігорска, пераможца Кубка Беларусі 2014.

Асноўны час матчу скончыўся з лікам 0:0, і, згодна з рэгламентам, адразу была прызначана серыя пенальці. Героем серыі стаў брамнік БАТЭ Сяргей Чэрнік, які здолеў парыраваць тры ўдары суперніка і прынёс свайму клубу перамогу. Такім чынам, БАТЭ ў пяты раз стаў уладальнікам Суперкубка.

## Справаздача аб матчы 
## Склады 
|valign="top" width="40%"|

|valign="top" width="20%"|

|}

## Статыстыка матча 
## Гл. таксама 
* Чэмпіянат Беларусі 2014
* Кубак Беларусі 2013/2014

## Спасылкі 
* Пратакол матча на сайце football.by

2015
Катэгорыя:Падзеі 14 сакавіка
Катэгорыя:Сакавік 2015 года
Катэгорыя:Гісторыя Пінска
Катэгорыя:Спорт у Беларусі ў 2015 годзе
Катэгорыя:2015 год у футболе
Катэгорыя:Спорт у Пінску
Чэмпіянат свету па фехтаванні 1958

**Чэмпіянат свету па фехтаванні ў 1958 годзе** праходзіў у Філадэльфіі (ЗША). Сярод мужчын спаборніцтва праходзілі ў асабістым і камандным заліку па фехтаванні на шаблях, рапірах і шпагах, сярод жанчын — толькі першынство на рапірах у асабістым і камандным заліку.

## Агульны медальны залік 
### Медалісты 
### Мужчыны 
### Жанчыны 
## Спасылкі 
* Вынікі чэмпіянатаў свету па фехтаванні
* Fencing World Championships

Фехтаванне
1958
Амерыкана-чэшскія адносіны

**Амерыкана-чэшскія адносіны** — двухбаковыя адносіны паміж ЗША і Чэхіяй. Дыпламатычныя адносіны паміж краінамі былі ўсталяваны ў 1993 годзе.

## Гісторыя 
У 1989 годзе камуністычны рэжым у Чэхаславакіі паў, а ў 1993 годзе краіна распалася на дзве рэспублікі — Чэхію і Славакію. Хоць урад ЗША падтрымліваў палітычныя і эканамічныя пераўтварэнні ў Чэхаславакіі, яны былі супраць ідэі падзелу гэтай дзяржавы на дзве часткі з-за асцярог, што распад можа пагоршыць рэгіянальную напружанасць. У 1993 годзе Злучаныя Штаты ўсталявалі дыпламатычныя адносіны з Чэхіяй і падтрымалі яе курс інтэграцыі ў заходнія інстытуты. Чэхія з'яўляецца членам Арганізацыі Паўночнаатлантычнага дагавора (НАТА) і Еўрапейскага саюза (ЕС), з'яўляецца важным і надзейным саюзнікам у прасоўванні інтарэсаў ЗША. Гэтыя дзве краіны супрацоўнічаюць у мэтах умацавання бяспекі, садзейнічанні эканамічнаму развіццю і дэмакратычным каштоўнасцям, у абароне правоў чалавека.

## Двухбаковыя эканамічныя адносіны 
Паміж краінамі падпісаны двухбаковы інвестыцыйны дагавор. Чэшскія ўлады вітаюць амерыканскія інвестыцыі, ЗША з'яўляецца адным з галоўных інвестараў у эканоміку Чэхіі. Экспарт ЗША ў Чэхію: аўтамабільныя запчасткі і абсталяванне, інфармацыйныя тэхналогіі, медыцынскае абсталяванне і сельскагаспадарчая прадукцыя. Чэхія ўдзельнічае ў праграме бязвізавага ўезду, якая дазваляе грамадзянам краін-удзельніц прыбыць у ЗША без атрымання візы для пэўных відаў дзейнасці ці ў мэтах турызму пры пражыванні 90 дзён ці менш.

## Спасылкі 
* Амерыкана-чэшскія адносіны на сайце Дзяржаўнага дэпартамента ЗША. 

Чэхія
ЗША
Чамяры

Назву **Чамяры** маюць:

* ­Чамяры — вёска ў Мёрскім раёне Віцебскай вобласці
* Чамяры­ — вёска ў Слонімскім раёне Гродзенскай вобласці
Ігар Дзедусенка

**Ігар Дзедусенка** (нар. , Маладзечна) — беларускі класічны гітарыст.

Нарадзіўся ў музычнай сям'і і вельмі рана выявіў свой музычны талент. Вучобу распачаў ва ўзросце 7 гадоў пад апекай Карла Пагоцкага. Ужо праз год здабыў сваю першую ўзнагароду.

Працягваў навуку ў Акадэміі музыкі ў Мінску, а пасля ў Познані ў класе Лукаша Курапачэўскага, які прызнаў яго адным з найвялікшых талентаў у Польшчы  за апошніх 10 гадоў. Згодна з яго меркаваннем, маладога музыку адрознівае *«небывалая ўражлівасць і музычная фантазія, якія рэдка можна спаткаць у такім маладым узросце. Ігар без сумненняў належыць да вузкага грона гітарыстаў, якія на гітары граюць сапраўдную музыку!»*.

Выконвае творы розных эпох і стыляў. У рэпертуары ёсць класіка нароўні з папулярнай ці рэлігійная музыкай. Таксама рэалізуе шмат аўтарскіх праектаў, супрацоўнічае з таленавітымі сучаснымі кампазітарамі з усяго свету.

Жыве і працуе ў Познані, Польшча.

## Узнагароды 
* 1999 — Галоўны прыз на Міжнародным конкурсе па класічнай гітары ў г. Элк (Польшча)
* 2002 — Галоўны прыз на Міжнародным конкурсе па класічнай гітары ў г. Гіралтоўцэ (Славакія)
* 2003 — Галоўны прыз на Міжнародным гітарным фестывалі ў г. Санок (Польшча)
* 2004
::  — Галоўны прыз на Міжнародным гітарным конкурсе ў г. Крыніца (Польшча)
::  — Галоўны прыз на Міжнародным гітарным конкурсе ў г. Крута Гора (Чэхія)
* 2005
::  — Галоўны прыз на Міжнародным гітарным конкурсе «GitAs» у г. Кіеў (Украіна)
::  — Галоўны прыз на Міжнародным гітарным конкурсе ў г. Санок (Польшча)
::  — Галоўны прыз на Міжнародным гітарным конкурсе ў г. Zruc nad Sazavou (Чэхія)
* 2006
::  — Галоўны прыз на Міжнародным гітарным конкурсе «Віртуозы гітары» ў г. Санкт-Пецярбург (Расія)
::  — Галоўны прыз на Міжнародным гітарным конкурсе ў г. Сегед (Венгрыя)
::  — Галоўны прыз на Міжнародным гітарным конкурсе ў г. Фельберт (Германія)
* 2007
::  — Галоўны прыз на Міжнародным гітарным конкурсе ў г. Веймар (Германія)
::  — Галоўны прыз на Міжнародным гітарным конкурсе ў г. Крута Гора (Чэхія)
* 2008 — Галоўны прыз на Міжнародным гітарным конкурсе ў г. Фельберт (Германія)
* 2009 — Галоўны прыз на Рэспубліканскім конкурсе сярод выканаўцаў на народных інструментах (Беларусь)
* 2011 — Трэці прыз на Міжнародным гітарным конкурсе «Luys Milan» (Іспанія)
* 2012
::  — Другі прыз на Міжнародным гітарным конкурсе ў г. Берлін (Германія)
::  — Галоўны прыз на Міжнародным музычным конкурсе «Залатая гітара» у г. Познань (Польшча)

## Спасылкі 
* Афіцыйны сайт Ігара Дзедусенкі
* Ігар Дзедусенка на last.by
* http://queenguitar.by/content/vypusk-%E2%84%96-2-gitarist-igor-dedusenko

Катэгорыя:Нарадзіліся ў Маладзечне
Катэгорыя:Гітарысты Беларусі
Светнік звычайны

**Светнік звычайны**, **Татарскае мыла** (*Silene chalcedonica*) — від двухдольных кветкавых раслін, уключаны ў род  сямейства . Раней вылучаўся ў асобны род .

## Батанічнае апісанне 
Шматгадовая карэнішчавая травяністая расліна. Сцёблы прамыя, малагалінаваныя, жорсткаапушаныя, дасягаюць ад 0,5 да 1 м у вышыню.

Прыкаранёвае лісце лапаткавае. Сцябловае лісце ў абрысе ад ланцэтападобнага да яйкападобнага, да 12 см даўжынёй, па абодвух баках шурпатаапушанае, па краі і па сярэдняй жылцы з ніжняга боку апушанае.

Кветкі сабраны па 10—50 у амаль галоўкавыя суквецці на верхавіне парасткаў, амаль сядзячыя, 1—1,5 см у дыяметры. Чашачка трубчастая, вузкая, з зубчастым краем. Вяночак звычайна ярка-пунсовы, радзей белы або ружовы, пялёсткі глыбока падзеленыя на дзве долі. Тычынкі роўныя па даўжыні чашачцы. Песцікі ў ліку 5, таксама адной даўжыні з чашачкай.

Плод — яйкападобная каробачка да 1 см у дыяметры, які расчыняе пяццю створкамі. Насенне фасолепадобнае, чырвона-карычневае.

Лік храмасом 2n = 24.

## Арэал 
Натуральны арэал віду — Еўрапейская частка Расіі і бліжэйшыя дзяржавы.

Расліна здаўна вырошчваецца ў якасці дэкаратыўнай садовага расліны ў Еўропе і Паўночнай Амерыцы, дзе нярэдка дзічэе.

## Таксанамія 
## Літаратура 
* 
* 
* 

## Спасылкі 
* 
* 

Катэгорыя:Смалёўка
Катэгорыя:Флора Еўразіі
Катэгорыя:Дэкаратыўныя садовыя расліны
Іргер

**Іргер** — прозвішча.

## Вядомыя носьбіты 
* Іосіф Маркавіч Іргер — савецкі нейрахірург.
* Юлій Маркавіч Іргер (1897—1941) — беларускі хірург.
Бекер

**Бекер** — прозвішча.

## Вядомыя носьбіты 
* Барыс Бекер, нямецкі тэнісіст
* Гэры Бекер, амерыканскі эканаміст. Лаўрэат Нобелеўскай прэміі па эканоміцы
* Жак Бекер, французскі рэжысёр, сцэнарыст
* Інгрыд Бекер, нямецкая лёгкаатлетка, алімпійская чэмпіёнка
* Раман Рыгоравіч Бекер, беларускі і рускі танцоўшчык
* Ян Самуэль Бекер, саксонскі архітэктар
Алашскае

**Ала́шскае во́зера**, **Ала́шкі** — возера ў Шаркаўшчынскім раёне Віцебскай вобласці Беларусі, за 21 км у напрамку на паўднёвы захад ад гарадскога пасёлка Шаркаўшчына, каля вёскі Алашкі Вялікія, у басейне ракі Дзісна.

Плошча паверхні 0,17 км². Даўжыня 1,12 км, найбольшая шырыня 0,23 км. Найбольшая глыбіня 6,1 м, сярэдняя — 2,1 м. Даўжыня берагавой лініі 2,8 км. Аб’ём вады 0,36 млн м³. Плошча вадазбору 9,3 км².

Схілы катлавіны возера вышынёй 5—7 м, спадзістыя. Берагі забалочаныя. Зарастае. Сцёк па канале ў раку Дзісна.

## Крыніцы 
## Літаратура 
* 
* 
* Блакітны скарб Беларусі: Рэкі, азёры, вадасховішчы / Маст.: Ю. А. Тарэеў, У. І. Цярэнцьеў — Мн.: БелЭн, 2007. — 480 с.
* 
* 

## Спасылкі 
* Агульная характарыстыка азёр Віцебскай вобласці // Даведнік «Водныя аб’екты Рэспублікі Беларусь» 
* Морфаметрычныя параметры азёр Віцебскай вобласці // Даведнік «Водныя аб’екты Рэспублікі Беларусь» 

Катэгорыя:Азёры Шаркаўшчынскага раёна
Катэгорыя:Басейн Дзісны
Андрэй Якаўлевіч Пракапчук

**Андрэй Якаўлевіч Пракапчу́к** (, вёска Чамяры, Слонімскі раён, Гродзенская вобласць — ) — беларускі дэрматавенеролаг. Акадэмік Нацыянальнай акадэміі навук Беларусі (1940; член-карэспандэнт з 1936), доктар медыцынскіх навук (1936), прафесар (1931). Заслужаны дзеяч навукі БССР (1944).

## Біяграфія 
Скончыў медыцынскі факультэт Маскоўскага дзяржаўнага ўніверсітэта ў 1923 годзе. З 1927 года працаваў у клініцы скурных і венерычных хвароб Белдзяржуніверсітэта. З 1931 года загадчык кафедры Мінскага медыцынскага інстытута, адначасова (1932—1938 і 1945—1963 гг.) дырэктар дэрмата-венералагічнага НДІ Міністэрства аховы здароўя БССР. У 1940—1946 гг. член Прэзідыума АН БССР.

## Навуковая дзейнасць 
Заснавальнік беларускай школы дэрматавенеролагаў. Даследаваў пытанні марфалогіі запаленчых працэсаў у скуры пры розных дэрматозах, абмену рэчываў, ферментатыўных працэсаў. Абгрунтаваў новыя метады дыягностыкі і лячэння скурных і венерычных хвароб. Ужыў радыеактыўныя ізатопы і стэроідныя гармоны пры лячэнні скурных хвароб.

Аўтар звыш 230 навуковых прац, у тым ліку 5 манаграфій.

## Узнагароды 
Узнагароджаны ордэнамі Леніна (1942, 1961), Працоўнага Чырвонага Сцяга (1944), медалямі.

## Бібліяграфія 
* Лечение красной волчанки акрихином. Минск, 1939.
* Гнойные заболевания кожи. Минск, 1952.

## Літаратура 
* Весцi АН БССР. Сер. бiял. навук. 1976. № 3.
* Андрей Яковлевич Прокопчук: (Дела и годы). М.: ИНФИТ, 2003.
* Акадэмік АН БССР, доктар медыцынскіх навук, прафесар А. Я. Пракапчук: Біябібліяграфічны паказальнік. Мн.: БГМУ, 2004.
* 
* Национальная Академия наук Беларуси : персональный состав. — Минск, 2003.
* Республика Беларусь : энциклопедия. [В 7 т.]. Т. 6. — Минск, 2008.
* Беларуская энцыклапедыя. У 18 т. Т. 14. — Мінск, 2002.
* Организаторы здравоохранения Республики Беларусь. — Минск, 2002.

## Спасылкі 
* Андрэй Якаўлевіч Пракапчук у базе даных «История белорусской науки в лицах» Цэнтральнай навуковай бібліятэкі імя Якуба Коласа НАН Беларусі 

Катэгорыя:Дэрматолагі Беларусі
Катэгорыя:Дэрматолагі СССР
Катэгорыя:Венеролагі