open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Спіс журчалак Беларусі

Спіс **журчалак** Беларусі. У Беларусі налічваецца парадку 274 відаў

## A 
### Род  
* 
* 
* 
* 
* 

### Род  
* 

## B 
### Род  
* 

### Род  
* 

### Род  
* 
* 
* 
* 
* 

### Род  
* 

### Род  
* 

## C 
### Род  
* 

### Род  
* 

### Род  
* 
* 
* 
* 
* 

### Род  
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

### Род  
* 
* 

### Род  
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

### Род  
* 
* 

## D 
### Род  
* 
* 
* 
* 
* 
* 

### Род  
* 
* 
* 

### Род  
* 

## E 
### Род  
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

### Род  
* 

### Род  
* 
* 

### Род  
* 
* 

### Род  
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

### Род  
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

### Род  
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## F 
### Род  
* 
* 

## H 
### Род  
* 

### Род  
* 
* 
* 
* 
* 

### Род  
* 
* 

## L 
### Род  
* 
* 

### Род  
* 

### Род  
* 
* 
* 

## M 
### Род  
* 
* 
* 

### Род  
* 

### Род  
* 
* 
* 
* 
* 

### Род  
* 
* 

### Род  
* 
* 
* 

### Род  
* 
* 
* 

### Род  
* 
* 

### Род  
* 
* 
* 

### Род  
* 
* 
* 

### Род  
* 

## N 
### Род  
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## O 
### Род  
* 
* 
* 
* 
* 

## P 
### Род  
* 
* 
* 
* 

### Род  
* 
* 
* 

### Род  
* 
* 
* 

### Род  
* 
* 
* 
* 
* 
* 

### Род  
* 
* 

### Род  
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

### Род  
* 

## R 
### Род  
* 
* 
* 

## S 
### Род  
* 
* 

### Род  
* 
* 

### Род  
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

### Род  
* 

### Род  
* 
* 
* 

### Род  
* 

### Род  
* 
* 
* 
* 

### Род  
* 

### Род  
* 
* 
* 

## T 
### Род  
* 
* 
* 

### Род  
* 

### Род  
* 

### Род  
* 

## V 
### Род  
* 
* 
* 
* 
* 

## X 
### Род  
* 

### Род  
* 
* 
* 

### Род  
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Спасылкі 
* Семейство SYRPHIDAE (Журчалки или Цветочные мухи) 

*
Журчалкі
Вечнае ззянне чыстага розуму

«**Вечнае ззянне чыстага розуму**» () — мастацкі фільм 2004 года рэжысёра . Галоўныя ролі ў фільме выканалі Джым Керы, Кейт Уінслет, Элайджа Вуд і іншыя.

## Сюжэт 
Нарэшце вынайдзена машына, якая дазваляе пазбавіцца ад любых успамінаў. Джоэль і Клементына вырашаюць выкінуць адзін аднаго з галавы. Але ў памяці Джоэля ўсё яшчэ жывыя самыя пяшчотныя моманты іхніх пачуццяў. Чым менш ён памятае, тым больш кахае. Разумеючы, што ён вельмі кахае Клементыну, Джоэль спрабуе знайсці спосаб, каб вярнуць каханай памяць пра мінулае. Пакуль яшчэ не вельмі позна…

## Крытыка 
Вядомы амерыканскі кінакрытык Роджэр Эберт адзначыў фільм чатырма зоркамі з чатырох магчымых і занёс у свой спіс «*Выдатных фільмаў*».

## Узнагароды 
Паводле інфармацыі сайта «*Internet Movie Database*» фільм быў адзначаны 73 кінаўзнагародамі і яшчэ 111 намінацыямі.

## Зноскі 
## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Фільмы-драмы 2004 года
Катэгорыя:Навукова-фантастычныя фільмы 2004 года
Катэгорыя:Камедыйна-драматычныя фільмы
Катэгорыя:Рамантычныя фільмы
Катэгорыя:Фільмы ЗША 2004 года
Катэгорыя:Фільмы-драмы ЗША
Катэгорыя:Навукова-фантастычныя фільмы ЗША
Катэгорыя:Выдатныя фільмы (Роджэр Эберт)
Алена Міхайлаўна Дзікавіцкая

**Алена Міхайлаўна Дзікавіцкая** (нар. , Орша Віцебскай вобласці) — беларускі палітык.

## Біяграфія 
Скончыла Беларускі дзяржаўны педагагічны ўніверсітэт імя М.Танка па спецыяльнасці «Дашкольнае выхаванне».

Працоўную дзейнасць пачала статыстыкам Барысаўскага гарадскога камітэта ЛКСМБ. Працавала выхавацелем дзіцячых садоў № 26 і 30 горада Барысава, псіхолагам дзіцячага сада № 9 горада Тэрмеза Рэспублікі Узбекістан. Займала пасаду дырэктара дзяржаўнай установы «Тэрытарыяльны цэнтр сацыяльнага абслугоўвання насельніцтва» Пухавіцкага раёна Мінскай вобласці.

З’яўлялася дэпутатам Пухавіцкага раённага Савета дэпутатаў, старшынёй камісіі па сацыяльных пытаннях. Выбіралася дэпутатам Палаты Прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 4-га склікання.

## Узнагароды 
Мае Падзячнае пісьмо Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь. Узнагароджана Ганаровай граматай Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь, ганаровымі граматамі Міністэрства працы і сацыяльнай абароны Рэспублікі Беларусь.

Катэгорыя:Дэпутаты Палаты Прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 4-га склікання
Катэгорыя:Дэпутаты Пухавіцкага раённага Савета дэпутатаў
Георгій Віктаравіч Дашкевіч

**Георгій Віктаравіч Дашкевіч** (нар. , Ельск Гомельскай вобласці) — беларускі палітык.

## Біяграфія 
Скончыў Беларускі інстытут механізацыі сельскай гаспадаркі (інжынер-электрык0, Акадэмію кіравання пры Савеце Міністраў Рэспублікі Беларусь (менеджарэканаміст).

Працоўную дзейнасць пачаў токарам саўгаса «Ельскі». Працаваў інжынерам-электрыкам, пасля службы ў радах Узброеных Сіл — тэхнолагам ельскага раённага аб’яднання «Сельгастэхніка». Быў начальнікам электрычных сетак Ельскага раёна, намеснікам старшыні і старшынёй Ельскага райвыканкама. Займаў пасады намесніка старшыні, першага намесніка старшыні Гомельскага аблвыканкама, галоўнага саветніка старшыні Гомельскага аблвыканкама.

Выбіраўся дэпутатам Палаты Прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 4-га склікання.

## Узнагароды 
Мае Падзяку Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь. Узнагароджаны ордэнам Пашаны, Ганаровай граматай Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь, Ганаровай граматай Вярхоўнага Савета Рэспублікі Беларусь, Ганаровай граматай Савета Міністраў Рэспублікі Беларусь.

Катэгорыя:Дэпутаты Палаты Прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 4-га склікання
Катэгорыя:Старшыні Ельскага раённага выканаўчага камітэта
Катэгорыя:Намеснікі старшыні Гомельскага абласнога выканаўчага камітэта
Генадзь Іосіфавіч Дзямідчык

**Генадзь Іосіфавіч Дзямідчык** (нар. , Плешчаніцы Лагойскага раёна Мінскай вобласці) — беларускі палітык. Заслужаны работнік сельскай гаспадаркі Рэспублікі Беларусь.

## Біяграфія 
Скончыў Беларускую ордэна Працоўнага Чырвонага Сцяга сельскагаспадарчую акадэмію, зоаінжынер.
 
Працоўную дзейнасць пачаў слесарам-рамонтнікам на Мінскім аўтамабільным заводзе. Служыў у радах Узброеных Сіл. Працаваў брыгадзірам, галоўным заатэхнікам, намеснікам дырэктара птушкафабрыкі імя Н. К. Крупскай. Займаў пасаду генеральнага дырэктара рэспубліканскага ўнітарнага сельскагаспадарчага вытворчага прадпрыемства «1-я Мінская птушкафабрыка».

Выбіраўся дэпутатам Палаты Прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 4-га склікання.

## Узнагароды 
Узнагароджаны медалём «За працоўную адзнаку», Ганаровай граматай Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь, Ганаровай граматай Савета Міністраў Рэспублікі Беларусь.

Катэгорыя:Дэпутаты Палаты Прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 4-га склікання
Ансар аль-Іслам

**Ансар аль-Іслам** () — узброеная ісламісцкая арганізацыя, якая дзейнічае пераважна ў Паўднёвым Курдыстане і «суніцкім трохвугольніку», чыім лідарам з’яўляецца Фараж Ахмад Нажмудзін. Арганізацыя супрацоўнічае з Ісламскай дзяржавай і, па звестках еўрапейскіх спецслужбаў, мае ячэйкі ў многіх краінах Еўрапейскага Саюза.

У 2001 годзе «Ансар аль-Іслам» кантралявала каля 10 іракска-курдскіх вёсак з насельніцтвам 4000 чалавек у раёне горада Халабджа блізу іранскай мяжы; атрады баевікоў налічвалі 600—700 чалавек. На ўзбраенні стаялі 4 устаноўкі «Град» і чатыры 106-мм гарматы.

У лютым 2001 года дыверсанты «Ансар аль-Іслам» арганізавалі буйны тэракт, забіўшы вядомага кіраўніка Дэмакратычнай партыі Курдыстана Франса Харыры. 23 верасня атрад ААІ увайшоў у вёску Хама, захапіў 25 байцоў курдскай групоўкі «Пешмерга» і пакараў смерцю іх. Супраць баевікоў неадкладна былі кінуты 12 тысяч чалавек на чале з Джалялем Талабані.

У 2003 годзе амерыканская авіяцыя наносіла множныя авіяўдары па горных лагерах і пазіцыях «Ансар аль-Іслам», бо першапачаткова ЗША разглядалі яе асноўнай будучыняй крыніцай пагрозы ў постсадамаўскім Іраку.

Пачынаючы з 2004 года рух распаўсюдзіў актыўнасць на ўсе паўночныя і цэнтральныя раёны Ірака пад новым імем «Ансар ас-Суна». Да 2007 года групоўка стала другой па велічыні і ўплывовасці партызанскай узброенай арганізацыяй пасля Аль-Каіды ў Іраку. У 2008 годзе кіраўніцтва арганізацыі прыняло рашэнне вярнуць назву «Ансар аль-Іслам».

Пасля завяршэнне амерыканскай акупацыі ў 2011 г. яна, як і іншыя суніцкія групоўкі, працягнула ваяваць супраць урадавых сіл, прыватных ваенных кампаній і шыіцкіх атрадаў. Пачынаючы з 2014 года актыўна супрацоўнічае з баевікамі «Ісламскай дзяржавы», удзельнічаючы разам таксама ў вайне на тэрыторыі Сірыі.

## Спасылкі 
* The Rise and Fall of Ansar al-Islam, Christian Science Monitor
* Ansar al-Islam terrorist attacks
* Human Rights Watch: Ansar al-Islam in Iraqi Kurdistan
* Radical Islam in Iraqi Kurdistan: Ansar al-Islam
Катэгорыя:Іракскія паўстанцы
Катэгорыя:Антыўрадавыя баявыя фракцыі сірыйскага канфлікту
Катэгорыя:З’явіліся ў 2001 годзе
Адзін дома

**«Адзін дома»** () — амерыканская калядная кінакамедыя 1990 года рэжысёра Крыса Каламбуса. Макалей Калкін — выканаўца галоўнай ролі 8-гадовага хлопчыка Кевіна Маккалістэра, забытага дома роднымі, якія зляцелі на Каляды ў Парыж. Яму даводзіцца супрацьстаяць двум злодзеям (Джо Пешы і Дэніел Стэрн).

«Адзін дома» да 2011 года трымаў першае месца сярод самых прыбытковых камедыйных фільмаў ЗША і да 2018 — першае месца сярод самых прыбытковых калядных фільмаў.

За 1-й часткай выйшлі чатыры працягі.

## Сюжэт 
Сям’я Маккалістэраў збіраецца на Каляды ў Парыж, збіраючы рэчы ў хаце Пітэра і Кейт у прадмесці Чыкага напярэдадні вылету. Іхні малодшы сын Кевін — аб’ект насмешак старэйшых дзяцей. За правіну яго выганяюць на гарышча, дзе ён ад крыўды жадае, каб ягоная сям’я знікла. Ноччу з-за буры адключаецца электрычнасць, будзільнік Маккалістэраў своечасова не спрацоўвае, яны спазняюцца і ў ліхаманкавых зборах забываюць Кевіна.

Кевін прачынаецца і, не знайшоўшы ніводнага чалавека, уяўляе, што ягонае жаданне спраўдзілася. Аднак неўзабаве яго настрашвае сусед, Стары Марлі, які па чутках — серыйны забойца, што забіў уласную сям’ю; пазней з’яўляюцца два злодзея, Гэры і Марв, якія рабуюць суседскія хаты ды пакрысе набліжаюцца да Маккалістэравага дому. Кевін уводзіць іх у зман, каб яны падумалі, што сям’я засталася дома, аднак гэта толькі дае адтэрміноўку.

У палёце Кейт нарэшце заўважае адсутнасць Кевіна і, прыляцеўшы ў Парыж, вырашае вяртацца; аднак на бліжэйшыя дні квіткоў няма. Пітэр з сям’ёй застаецца ў братавай кватэры ў Парыжы, а Кейт знаходзіць рэйс да Пенсільваніі; аднак і адтуль да Чыкага ўсе квіткі распрададзеныя…

## Ролі 
* Макалей Калкін — *Кевін Мак-Калістэр, пратаганіст*
* Джо Пешы — *Гэры, маленькі апрысклівы злодзей*
* Дэніел Стэрн — *Марв, высокі дурнаваты злодзей*
* Джон Герд — *Пітэр Мак-Калістэр, бацька Кевіна*
* Кэтрын О’Хара — *Кейт Мак-Калістэр, маці Кевіна*

## Зноскі 
## Спасылкі 
Катэгорыя:Фільмы Крыса Каламбуса
Катэгорыя:Кінакамедыі ЗША
Катэгорыя:Крымінальныя фільмы ЗША
Катэгорыя:Фільмы на англійскай мове
Катэгорыя:Фільмы 20th Century Fox
Катэгорыя:Фільмы, агучаныя па-беларуску праектам Кінаконг
Катэгорыя:Фільмы, музыку да якіх напісаў Джон Уільямс
Катэгорыя:Калядныя фільмы ЗША
Катэгорыя:Нацыянальны рэестр фільмаў
Шабуня

**Шабуня** — беларускае прозвішча.

## Вядомыя носьбіты 
* Антон Апалінаравіч Шабуня (1876—1920) — беларускі нацыянальны дзеяч, адзін з заснавальнікаў БСГ.
* Канстанцін Іванавіч Шабуня (1912—1984) — беларускі гісторык. Член-карэспандэнт АН БССР (1969), доктар гістарычных навук (1964), прафесар (1966). Заслужаны дзеяч навукі БССР (1975).

Катэгорыя:Беларускія прозвішчы
Акадэмія фізічнага выхавання Юзафа Пілсудскага ў Варшаве

**Акадэмія фізічнага выхавання Юзафа Пілсудскага ў Варшаве** () — польская дзяржаўная вышэйшая навучальная ўстанова з сядзібай у Варшаве і спецыялізацыяй у сферы фізкультуры і спорту.

## Гісторыя 
У 1927 годзе на першым пасяджэнні Навуковага савета па фізкультуры пад старшынствам маршала Юзафа Пілсудскага дырэктар Цэнтральнай ваеннай школы гімнастыкі і спорту ў Познані прапанаваў стварыць прафесійную школу, якая павінна была б навучаць настаўнікаў фізкультуры для патрэб школ і вайскоўцаў. Быў створаны камітэт па арганзацыі навучальнай установы, названай Цэнтральным інстытутам фізічнага выхавання, які дзейнічаў да 1939 года. Аднаўленне яго пасля вайны было вельмі хуткім. Заняткі для 108 студэнтаў пачаліся 2 снежня 1946 года. Дэкрэт Савета Міністраў ПНР ад 27 ліпеня 1949 года ператварыў школу ў цывільную вучэльню пад назвай Акадэмія фізічнага выхавання імя генерала Караля Свярчэўскага. На чале яе стаў рэктар. У тым жа годзе па ініцыятыве студэнтаў і супрацоўнікаў быў створаны ўніверсітэцкі спартыўны клуб AZS-AWF Warszawa, які існуе да цяперашняга часу. У 1953 годзе на падставе Закона аб вышэйшай адукацыі ад 15 снежня 1951 года былі створаны кафедры і навуковыя цэнтры. У 1952 годзе пачалі функцыянаваць завочныя курсы.

## Структура 
* Факультэт фізічнага выхавання
* Факультэт рэабілітацыі
* Факультэт фізічнага выхавання і здароўя ў Бялай Падляскай

## Напрамкі падрыхтоўкі 
* Фізічнае выхаванне
* Спорт
* Фізіятэрапія
* Лячэбная фізкультура
* Медсястрынства
* Турызм і рэкрэацыя
* Касметалогія
* Персанальнае трэнерства
* Фізічнае выхаванне ў службах грамадскай бяспекі і абароны

## Спасылкі 
* Афіцыйная інтэрнэт-старонка акадэміі

Катэгорыя:Навучальныя ўстановы з польскай мовай навучання
Катэгорыя:Варшава
Катэгорыя:Юзаф Пілсудскі
Уладзімір Ільіч Жарэла

**Уладзімір Ільіч Жарэла** (нар. , в. Лозкі Калінкавіцкага раёна Гомельскай вобласці) — беларускі чыгуначнік і палітык.

## Біяграфія 
Скончыў Аршанскі каледж транспарту, Беларускі інстытут інжынераў чыгуначнага транспарту (інжынер шляхоў зносін па эксплуатацыі чыгункі).

Працоўную дзейнасць пачаў дзяжурным па станцыі Іўдзель Сяроўскага аддзялення Свярдлоўскай чыгункі. Служыў у радах Узброеных Сіл. Працаваў дзяжурным па станцыі Калінкавічы, начальнікам станцый Уза, Таўкачоўскі, Жыткавічы, намеснікам начальніка станцыі Калінкавічы Гомельскага аддзялення, начальнікам станцыі Лунінец Баранавіцкага аддзялення, начальнікам станцыі Віцебск Віцебскага аддзялення, начальнікам Магілёўскага аддзялення, начальнікам Брэсцкага аддзялення Беларускай чыгункі. Займаў пасады першага намесніка Начальніка, Начальніка Беларускай чыгункі.

Выбіраўся дэпутатам Палаты Прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 4-га склікання.

## Узнагароды 
Узнагароджаны ордэнам Пашаны, Ганаровай граматай Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь.

Катэгорыя:Дэпутаты Палаты Прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 4-га склікання
Таццяна Мікалаеўна Ісачанка

**Таццяна Мікалаеўна Ісачанка** (нар. , Магілёў) — беларускі палітык.

## Біяграфія 
Скончыла Магілёўскі машынабудаўнічы інстытут (інжынер-механік), Маскоўскі сучасны гуманітарны інстытут (юрыспрудэнцыя).

Працоўную дзейнасць пачала чарцёжнікам у інстытуце «Магілёўграмадзянпраект». Працавала старшым тэхнікам, інжынерам Магілёўскага праектна-канструктарскага тэхналагічнага інстытута спецыяльнай тэхналагічнай аснасткі аўтаматызацыі і механізацыі, інжынерам Магілёўскага ліфтабудаўнічага завода. Была інструктарам, загадчыкам аддзела сацыяльна-эканамічнай і прававой работы Магілёўскага абласнога аб’яднання прафсаюзаў, намеснікам начальніка планава-эканамічнага аддзела вытворчага рэспубліканскага ўнітарнага прадпрыемства «Магілёўаблгаз». Займала пасаду намесніка старшыні Магілёўскага абласнога аб’яднання прафсаюзаў.

Выбіралася дэпутатам Магілёўскага абласнога Савета дэпутатаў дваццаць пятага склікання — намеснікам старшыні Магілёўскага абласнога Савета дэпутатаў, дэпутатам Палаты Прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 4-га склікання.

## Узнагароды 
Узнагароджана Ганаровай граматай Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь, Ганаровай граматай Федэрацыі прафсаюзаў Беларусі.

Катэгорыя:Дэпутаты Палаты Прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 4-га склікання
Катэгорыя:Дэпутаты Магілёўскага абласнога Савета дэпутатаў 25-га склікання
Ала Іванаўна Ісачэнка

**Ала Іванаўна Ісачэнка** (нар. , в. Левашы, Рэчыцкі раён, Гомельская вобласць) — беларускі палітык.

## Біяграфія 
Нарадзілася 21 снежня 1957 года ў в. Левашы Рэчыцкага раёна Гомельскай вобласці).

Скончыла Беларускі дзяржаўны інстытут народнай гаспадаркі імя В. У. Куйбышава (фінансіст), Акадэмію кіравання пры Прэзідэнце Рэспублікі Беларусь (менеджар-эканаміст).

Працоўную дзейнасць пачала інспектарам па бюджэту фінансавага аддзела Брагінскага райвыканкама. Працавала эканамістам, старшым эканамістам па бюджэту, намеснікам загадчыка фінансавага аддзела — начальнікам бюджэтнай інспекцыі, начальнікам фінансавага аддзела Рэчыцкага райвыканкама.

Была старшынёй Рэчыцкага раённага савета грамадскага аб’яднання «Беларускі саюз жанчын». Член рэспубліканскай рэвізійнай камісіі грамадскага аб’яднання «Беларускі саюз жанчын».
 
З’яўлялася дэпутатам Рэчыцкага раённага Савета дэпутатаў дваццаць другога, дваццаць трэцяга і дваццаць чацвёртага скліканняў — старшынёй камісіі па сацыяльных пытаннях, ахове здароўя і спорту. Выбіралася дэпутатам Палаты Прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 4-га склікання.

## Узнагароды 
Узнагароджана Ганаровай граматай Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь, знакам «Выдатнік фінансавай сістэмы Рэспублікі Беларусь».

Катэгорыя:Дэпутаты Палаты Прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 4-га склікання
Катэгорыя:Дэпутаты Рэчыцкага раённага Савета дэпутатаў
Катэгорыя:Дэпутаты мясцовых саветаў Беларусі 22-га склікання
Катэгорыя:Дэпутаты мясцовых саветаў Беларусі 23-га склікання
Катэгорыя:Дэпутаты мясцовых саветаў Беларусі 24-га склікання
Замкавая вуліца (Полацк)

**Замкавая вуліца** — вуліца на Верхнім замку ў Полацку.

## Апісанне 
Вуліца размешчана на Замкавай гары.

## Гісторыя 
У 1923 годзе мела назву Верхне-Замкавая. З сярэдзіны 1920-х гадоў да 1946 года назвалася Замкавай. Потым некаторы час мела назву Скарынаўская.

## Забудова 
* № 1 — Сафійскі сабор — 
* № 5 — правіянцкі магазін 1773—1775 гадоў. Выкарыстоўваўся як корпус Полацкай райбальніцы — 

## Помнікі 
* Барысаў камень — 

## Гл. таксама 
* Верхні замак

Катэгорыя:Вуліцы Полацка
Мікалай Анатольевіч Жгун

**Мікалай Анатольевіч Жгун** (нар. , в. Вуглы Капыльскага раёна Мінскай вобласці) — беларускі палітык.

## Біяграфія 
Скончыў Беларускі ордэна Працоўнага Чырвонага Сцяга політэхнічны інстытут (інжынер-выкладчык машынабудаўнічых дысцыплін), Беларускі дзяржаўны эканамічны ўніверсітэт (эканоміка і кіраванне народнай гаспадаркай).

Працоўную дзейнасць пачаў слесарам-рамонтнікам на Мінскім прыборабудаўнічым заводзе імя У. І. Леніна. Працаваў выкладчыкам агульнатэхнічных дысцыплін, загадчыкам механіка-тэхналагічнага аддзялення, намеснікам дырэктара па вучэбнай рабоце, дырэктарам установы адукацыі «Маладзечанскі дзяржаўны політэхнічны каледж».

Выбіраўся дэпутатам Палаты Прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 4-га склікання.

## Узнагароды 
Узнагароджаны Ганаровай граматай Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь.

Катэгорыя:Дэпутаты Палаты Прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 4-га склікання
Казура

**Казура** — прозвішча.

## Вядомыя носьбіты 
* Станіслаў Вінцэнтавіч Казура (1881—1961) — кампазітар, харавы дырыжор, педагог.
* Эдуард Пятровіч Казура (нар. 1949) — беларускі палітык.

Катэгорыя:Беларускія прозвішчы
Аляксей Максімавіч Казлоў

**Аляксей Максімавіч Казлоў** (нар. , в. Карманоўка Бялыніцкага раёна Магілёўскай вобласці) — беларускі палітык.

## Біяграфія 
Скончыў Мінскі радыётэхнічны інстытут, інжынер-канструктар-тэхнолаг радыёапаратуры.

Працоўную дзейнасць пачаў радыёмеханікам радыёатэлье ў горадзе Магілёве. Служыў у радах Узброеных Сіл. Працаваў інжынерам-тэхнолагам, майстрам-тэхнолагам, намеснікам начальніка цэха, намеснікам сакратара парткама, старшынёй прафкама, начальнікам упраўлення сацыяльнабытавога развіцця, намеснікам генеральнага дырэктара
навукова-вытворчага аб’яднання «Інтэграл».

Выбіраўся дэпутатам Палаты Прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 4-га склікання.

## Узнагароды 
Узнагароджаны медалямі «За працоўную адзнаку», «За воінскую доблесць», Ганаровай граматай Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь.

Катэгорыя:Дэпутаты Палаты Прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 4-га склікання
Уладзімір Валянцінавіч Карпяк

**Уладзімір Валянцінавіч Карпяк** () — беларускі палітык. Дэпутат Палаты прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь чацвёртага склікання.

## Біяграфія 
Нарадзіўся 22 ліпеня 1967 года ў Наўёйі Акмяне (Літоўская ССР).

Скончыў Рыжскі тэхнічны ўніверсітэт (інжынер-электрык па аўтаматызацыі), Акадэмію кіравання пры Прэзідэнце Рэспублікі Беларусь (эканаміст-менеджар).

Працоўную дзейнасць пачаў інжынерам Хмяльніцкага паўночнага прадпрыемства электрычных сетак у горадзе Шапятоўцы (УССР). Працаваў энергетыкам, старшым майстрам, інжынерам, галоўным энергетыкам, намеснікам галоўнага інжынера па тэхнічнаму развіццю, галоўным інжынерам — першым намеснікам дырэктара завода масавых шын адкрытага акцыянернага таварыства «Белшына».

Быў дэпутатам Палаты прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь чацвёртага склікання.

З 14 сакавіка 2017 года па 26 чэрвеня 2018 года працаваў памочнікам Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь — галоўным інспектарам па г. Мінску.

З 26 чэрвеня 2018 года па 23 красавіка 2020 года працаваў генеральным дырэктарам ААТ «Белшына».

У цяперашні час працуе намеснікам дырэктара па вытворчасці навукова-вытворчага рэспубліканскага ўнітарнага прадпрыемства «Белгазтэхніка».

## Узнагароды 
* Ганаровая грамата Савета Міністраў Рэспублікі Беларусь.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Дэпутаты Палаты Прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 4-га склікання
Катэгорыя:Памочнікі Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь — інспектары па горадзе Мінску
Эдуард Пятровіч Казура

**Эдуард Пятровіч Казура** (нар. , в. Сяргеевічы Пастаўскага раёна Віцебскай вобласці) — беларускі палітык.

## Біяграфія 
Скончыў Ленінградскі сельскагаспадарчы інстытут (інжынер-механік сельскай гаспадаркі), Акадэмію кіравання пры Прэзідэнце Рэспублікі Беларусь (дзяржаўнае і мясцовае кіраванне).

Працоўную дзейнасць пачаў брыгадзірам трактарнай брыгады калгаса «Радзіма» Пастаўскага раёна. Пасля службы ў радах Узброеных Сіл працаваў галоўным інжынерам калгаса «Радзіма», намеснікам старшыні калгаса імя Мічурына, старшынёй калгаса «Кастрычнік» Пастаўскага раёна. Быў інструктарам арганізацыйнага аддзела Пастаўскага райкама КПБ, начальнікам перасоўнай механізаванай
калоны Пастаўскай райаграпрамтэхнікі, дырэктарам адкрытага акцыянернага таварыства «Пастаўскі малочны завод». Займаў пасады першага намесніка старшыні, старшыні Пастаўскага райвыканкама.

Выбіраўся дэпутатам Палаты Прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 4-га склікання.

## Узнагароды 
Мае Падзячнае пісьмо Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь. Узнагароджаны медалём «За воінскую доблесць. У азнаменаванне 100-годдзя з дня нараджэння Уладзіміра Ільіча Леніна», юбілейным медалём «60 год вызвалення Рэспублікі Беларусь ад нямецка-фашысцкіх захопнікаў», Ганаровай граматай Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь.

Катэгорыя:Дэпутаты Палаты Прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 4-га склікання
Катэгорыя:Старшыні Пастаўскага раённага выканаўчага камітэта
Галоўная школа сельскай гаспадаркі ў Варшаве

**Галоўная школа сельскай гаспадаркі ў Варшаве** () — польская дзяржаўная вышэйшая навучальная ўстанова сельскагаспадарча-прыродазнаўчага профілю з сядзібай у Варшаве.

## Гісторыя 
Лічыцца найстарэйшым і найбуйнейшым падобным цэнтрам у Польшчы. Вытокі школы ўзыходзяць да 1816 года, калі быў створаны Агранамічны інстытут у вёсцы Марымонт (цяпер у варшаўскім раёне Бяляны).

У 1956 годзе рашэннем Савета Міністраў ПНР школа атрымала землі на Урсынаве, а таксама суседнія гаспадаркі Воліца, Натолін і Вілянаў, там былі створаны факультэты сельскагаспадарчай тэхнікі і харчавання чалавека (1973 год). Канчаткова перавесці кампус на Урсынаў было вырашана ў 2001 годзе.

Рэктарат універсітэта размешчаны ў гістарычным палацы, які належаў Юліяну Урсыну Нямцэвічу, які па сваёй функцыі называецца сёння "рэктарскім палацам".

## Структура 
* факультэт аграноміі і біялогіі
* факультэт ветэрынарнай медыцыны
* лясны факультэт
* факультэт садаводства і біятэхналогіі
* факультэт будаўніцтва і экалагічнай інжынерыі
* факультэт тэхналогіі драўніны
* факультэт жывёлагадоўлі, біяінжынерыі і абароны жывёл
* факультэт харчовых тэхналогій
* факультэт харчавання чалавека
* факультэт эхналогіі вытворчасці
* эканамічны факультэт
* факультэт сацыялогіі і педагогікі
* факультэт інфарматыкі і матэматыкі

## Зноскі 
## Спасылкі 
* Афіцыйная інтэрнэт-старонка ўніверсітэта

Катэгорыя:Навучальныя ўстановы з польскай мовай навучання
Катэгорыя:Варшава
Царква Святога Духа (Беласток)

**Царква́ Свято́га Ду́ха** () — хрысціянскі храм у Беластоку (Падляскае ваяводства, Польшча). Асвечаны ў маі 1999 года.

Уваходзіць у склад Беластоцкага дабрачыння Беластоцка-Гданьскай епархіі Польскай аўтакефальнай праваслаўнай царквы. У 2006—2012 гадах побач з царквой пабудавалі 70-метровую званіцу, на якой усталявалі антэну Радыё «Артадоксія», адкуль тое вяшчае на частаце 102,7 мегагерц. 4 чэрвеня 2012 года пры царкве асвяцілі капліцу ў гонар праваслаўных жыхароў Беласточчыны, якія загінулі ў 1939—1956 гадах.

Капліцу пабудавалі ў 2009—2012 гадах за кошт ахвяравання прыхаджанамі звыш 70 000 злотых ($23 тыс.). Збудаванне ўзвялі з жалезабетону і пакрылі чырвоным мармурам і купалам з крыжам паводле задумы архітэктараў Яна Кабаца і Стэфана Вышкоўскага. Студэнты Беларускай акадэміі мастацтваў на чале з прафесарам Уладзімірам Зінкевічам выступілі стваральнікамі мазаікі з выявамі Ісуса Хрыста, Багародзіцы і святых Гаўрыіла Заблудаўскага і Афанасія Брэсцкага. У аснове помніка ляжыць валун з дошкай, на якой змясцілі надпіс на польскай мове: «Уціхаміраныя вёскі: Канцавізна, Папоўка, Патока, Райск, Сыпні, Шпакі, Волька Выганоўская, Заляшаны, Зані… і іншыя». Унізе помніка змясцілі памятную дошку з надпісам па-царкоўнаславянску і па-польску: «Праваслаўным ахвярам Другой сусветнай вайны, пакутнікам за веру і народнасць у 1939—1956 гадах, Святым Падляскай зямлі». У 2003 г. айцец прыхода Юрый Барэчка запрасіў для стварэння ўнутры храма фрэсак іканапісцаў з Данецка (Украіна) на чале з Уладзімірам Цялічкам, які быў дасведчаны таксама ў іканапісе Балгарыі, Беларусі і Расіі. У 2006—2012 гадах Уладзімір Троц і Міхал Хомчык прыбудавалі званіцу вышынёй 70 метраў паводле задумы Яна Кабаца і Мікалая Малешы.

### Наведнікі 
Пасля асвячэння ў маі 1999 г. царкву Святога Духа ў Беластоку наведалі беларускі экзарх Філарэт (22 лістапада 2000 г.) і патрыярхі 7 праваслаўных цэркваў: румынскі — 6 кастрычніка 2000 г., александрыйскі — 21 жніўня 2001 г., сербскі — 23 кастрычніка 2001 г., грузінскі — 3 верасня 2005 г., іерусалімскі — 26 чэрвеня 2010 г., маскоўскі — 18 жніўня 2012 г., антыяхійскі — 21 жніўня 2016 года.

## Галерэя 

Файл:Podlaskie - Białystok - Białystok - Antoniuk Fabryczny 13 - Cerkiew św. Ducha - ENE - Dzwonnica - Widok - v-W.jpg|Званіца (2011 г.)
Файл:Pomnik prawosławnych tablice.jpg|Помнік праваслаўным жыхарам Беласточчыны, забітым у 1939—1956 гадах (2016 г.)
Файл:Jan X w Białymstoku1.jpg|Антыяхійскі патрыярх Ян Х наведвае царкву (2016 г.)

## Спасылкі 
* Радыё «Артадоксія»

Катэгорыя:Праваслаўныя храмы Падляскага ваяводства
Катэгорыя:Храмы Беластоцка-Гданьскай епархіі
Катэгорыя:Храмы Святога Духа
Катэгорыя:З’явіліся ў 1999 годзе
Катэгорыя:1999 год у Польшчы
Катэгорыя:Будынкі і збудаванні Беластока
Катэгорыя:Славутасці Беластока
Баляслаў Антонавіч Скрамблевіч

**Баляслаў Антонавіч Скрамбле́віч** (нар. , г. п. Адэльск, Гродзенскі раён, БССР) — беларускі мастак.

## Біяграфія 
З сялянскай сям’і. Брат Мар’яна Скрамблевіча. Скончыў СШ у Адэльску. Працаваў у Гродне.

У 1969—1974 гадах вучыўся ў Мінскім мастацкім вучылішчы, у 1974—1979 гадах — на факультэце дэкаратыўна-прыкладнога мастацтва (аддзяленне мастацкага металу) Беларускага тэатральна-мастацкага інстытута. З 1979 года працуе ў Мінскім мастацка-вытворчым камбінаце. Член Беларускага саюза мастакоў з 1987 года.

## Творчасць 
Выконвае дэкаратыўныя кампазіцыі з металу з уключэннем шкла, каваныя брамы, краты, падсвечнікі, шрыфтавыя тэксты назваў станцый метро, устаноў, інтэр’еры, дробную пластыку.

Сярод твораў: інтэр’еры станцыі метро «Трактарны завод», гасцініцы «Беларусь», Рэспубліканскага Дому шлюбаў, рэзідэнцыі ўрада РБ, рытуальнай залы Дома афіцэраў у Мінску і інш.

У выставах удзельнічае з 1978 (у Беларусі, Літве, Латвіі, Эстоніі, Расіі). Выстаўляліся творы дэкаратыўнай пластыкі «Ландыш», «Ранак, поўдзень, вечар», «Хай заўсёды будзе сонца», «Вясновы промень», «Нараджэнне новай формы», «Лік» і інш. Аўтар шматлікіх публікацый на тэмы дэкаратыўна-прыкладнога мастацтва.

## Сям’я 
Мае дачку Валерыю, беларускага лінгвіста, выкладчыцу кафедры замежных моў Міжнароднага ўніверсітэта «МІТСО».

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Мастакі Беларусі
Мар’ян Антонавіч Скрамблевіч

**Мар’ян Антонавіч Скрамбле́віч** (нар. , г. п. Адэльск, цяпер Гродзенскі раён) — беларускі музыкант (баян, гармонік), музычны педагог, майстар народных музычных інструментаў.

## Біяграфія 
З сялянскай сям’і. Брат Баляслава Скрамблевіча. Скончыў Адэльскую СШ, служыў у 1960—1963 гадах у войску. У 1963—1970 гадах — настаўнік музыкі і спеваў Адэльскай СШ. З 1970 — загадчык клуба аўтобуснага парку № 1 г. Гродна.

Завочна скончыў у 1965 годзе аддзяленне тэорыі музыкі Універсітэта імя Крупскай у Маскве, курсы баяністаў пры Гродзенскім абласным Доме народнай творчасці. У 1972—1977 вучыўся ў Вышэйшай прафсаюзнай школе культуры ў Ленінградзе. Кіруе з 1970 года хорам аўтапарку № 1 у Гродне.

З 1992 вырабляе народныя музычныя інструменты (дуды, дудкі, ражкі, свісцёлкі, акарыны, гармонікі), якія дэманстраваў на рэспубліканскіх і міжнародных фестывалях.

## Прызнанне 
* «Чалавек года Гродзеншчыны» (2014).
* Ганаровы грамадзянін Гродзенскага раёна (2016).
* Спецыяльная прэмія Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь дзеячам культуры і мастацтва (2020) *«за значны асабісты ўклад у адраджэнне традыцый вытворчасці музычных інструментаў»*.
 
Рэспубліканская экспертная камісія па народнай творчасці і рамёствах Міністэрства культуры Рэспублікі Беларусь у 2012 годзе прысвоіла М. А. Скрамблевічу званне народнага майстра па вырабе народных музычных інструментаў.
Творчасць Мар’яна Скрамблевіча ў 2012 годзе занесена ў Дзяржаўны спіс гісторыка-культурных каштоўнасцей Рэспублікі Беларусь.

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:музыканты Беларусі
Катэгорыя:Музычныя педагогі Беларусі
Катэгорыя:Майстры музычных інструментаў
Катэгорыя:Ганаровыя грамадзяне Гродзенскага раёна
Скрамблевіч

**Скрамбле́віч** — беларускае прозвішча.

## Вядомыя носьбіты 
* Баляслаў Антонавіч Скрамблевіч (нар. 1945) — беларускі мастак.
* Мар’ян Антонавіч Скрамблевіч (нар. 1939) — беларускі музыкант, музычны педагог, майстар народных музычных інструментаў.
Мечыслаў Браніслававіч Касцюк

**Мечыслаў Браніслававіч Касцюк** (нар. , в. Саваздзякі Дзятлаўскага раёна Гродзенскай вобласці) — беларускі палітык.

## Біяграфія 
Скончыў Стаўрапольскі сельскагаспадарчы інстытут (вучоны аграномэканаміст), Мінскую вышэйшую партыйную школу (партыйнае і савецкае будаўніцтва), Акадэмію кіравання пры Савеце Міністраў Рэспублікі Беларусь (менеджар-эканаміст).

Працоўную дзейнасць пачаў мадэльшчыкам на заводзе «Чырвоны металіст» у горадзе Стаўрапалі. Працаваў аграномам калгаса «Чырвоны Кастрычнік» Дзятлаўскага раёна. Служыў у радах Узброеных Сіл. Быў другім і першым сакратаром Дзятлаўскага райкама ЛКСМБ, загадчыкам сельскагаспадарчага аддзела, другім сакратаром Дзятлаўскага райкама КПБ. Займаў пасады старшыні Дзятлаўскага райвыканкама, старшыні камітэта па сельскай гаспадарцы і харчаванню Гродзенскага аблвыканкама, старшыні Слонімскага райвыканкама.

Выбіраўся дэпутатам Палаты Прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 4-га склікання.

## Узнагароды 
Узнагароджаны ордэнам Пашаны, Ганаровай граматай Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь.

Катэгорыя:Дэпутаты Палаты Прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 4-га склікання
Катэгорыя:Старшыні Слонімскага раённага выканаўчага камітэта
Катэгорыя:Старшыні Дзятлаўскага раённага выканаўчага камітэта
Валерый Паўлавіч Чайка

**Валерый Паўлавіч Ча́йка** () — мастак дэкаратыўна-прыкладнога і афармленчага мастацтва.

## Біяграфія 
Скончыў Беларускі тэатральна-мастацкі інстытут у 1976 годзе, вучыўся ў Г. Вашчанкі. Член Беларускага саюза мастакоў з 1984 года. 

Жыў у Мінску.

## Творчасць 
Працаваў у манументальна-дэкаратыўным і афармленчым мастацтве, у мастацкім праектаванні. Сярод твораў: мастацкае афармленне інтэр’ераў і экстэр’ераў БДУ, экстэр’ера абласнога радзільнага дома (абодва 1978), праект інтэр’ера і вітражы станцыі метро «Інстытут культуры» (1984), праект інтэр’ера і люстры ў аэрапорце «Мінск-2» (1988—1989), размалёўка ў рэстаране «Беларусь» (1995), размалёўка і вітражы ў рэстаране «Гасціны двор» (1996), аб’ёмна-прасторавыя кампазіцыі для Палаца Рэспублікі (2000) — усе ў Мінску. Адзін з аўтараў вітражоў з размалёўкай і аб’ёмна-прасторавай кампазіцыі для храма Св. Духа ў Беластоку (Польшча, 2001, з С. Рабашчуком і Б. Скрамблевічам). 

Творы вылучаюцца высокай мастацкай культурай, шматпланавасцю зместу, гарманічным уключэннем у архітэктурнае асяроддзе.

## Прэміі 
* Дзяржаўная прэмія Рэспублікі Беларусь у галіне літаратуры, мастацтва і архітэктуры (2004, у аўтарскім калектыве) — *за комплекснае мастацкае рашэнне інтэр’ераў Палаца Рэспублікі ў г. Мінску*.

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Мастакі Беларусі
Катэгорыя:Мастакі-афарміцелі Беларусі
Катэгорыя:Мастакі-вітражысты Беларусі
Горкі месяц

«**Горкі месяц**» () — мастацкі фільм 1992 года рэжысёра Рамана Паланскага. Галоўныя ролі ў фільме выканалі Пітэр Каёт, Эманюэль Сенье, Х’ю Грант, Крысцін Скот Томас.

## Сюжэт 
Сужэнцы Найджэл і Фіёна Добсаны на сёмыя ўгодкі шлюбу выпраўляюцца ў круіз у Індыю. На караблі яны знаёмяцца з амерыканцам Оскарам Бэнтанам, немаладым ужо інвалідам-вазочнікам, і ягонаю красуняю-жонкай — францужанкай Мімі, якая паводзіцца досыць экстравагантна, але з першага ж позірку выклікае сімпатыю ў Найджэла. Оскар заўважае гэта і сам падбухторвае Найджэла да флірту з Мімі, аднак ставіць яму адну ўмову: той мусіць выслухаць гісторыю бурлівых адносінаў між ім і жонкаю. Апавядаючы, Оскар не абмінае ніводнай, нават самай інтымнай падрабязнасці. Спачатку шакаваны пачутым, паступова Найджэл усё болей і болей уцягваецца ў гісторыю…

## Узнагароды 
Паводле інфармацыі сайта «*Internet Movie Database*» фільм быў адзначаны 1 кінаўзнагародай і яшчэ 2 намінацыямі.

## Крыніцы 
## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Фільмы-драмы 1992 года
Катэгорыя:Фільмы-трылеры 1992 года
Катэгорыя:Камедыйна-драматычныя фільмы
Катэгорыя:Рамантычныя фільмы
Катэгорыя:Эратычныя фільмы
Катэгорыя:Фільмы Францыі 1992 года
Катэгорыя:Фільмы Вялікабрытаніі 1992 года
Катэгорыя:Фільмы-драмы Францыі
Катэгорыя:Фільмы-драмы Вялікабрытаніі
Катэгорыя:Фільмы Рамана Паланскага
Катэгорыя:Фільмы па сцэнарыях Жэрара Брака
Катэгорыя:Фільмы па сцэнарыях Джона Браўнджона
Катэгорыя:Фільмы па сцэнарыях Рамана Паланскага
Бэн Алерс

**Бэн Алерс** (;  17 жніўня 1996, Форт-Додж, Аява, ЗША) — амерыканскі акцёр, найбольш вядомы дзякуючы ролям у тэлесерыялах «Калі запальваюцца вулічныя ліхтары», «Універсітэт»,  і .

## Біяграфія 
Бэн Алерс нарадзіўся 17 жніўня 1996 года ў Форт-Додж, штат Аява, ЗША. Ён атрымаў ступень бакалаўра ў універсітэце Мічыгана.

Ён пачаў здымацца ў 2017 годзе, калі ён выканаў ролю Бэна ў кароткаметражным фільме «Ганна Гарсія гуляе адну жанчыну».

У 2019 годзе ён згуляў другарадныя ролі ў дэтэктыўным тэлесерыяле , драматычных тэлесерыялах  і «Універсітэт».

Бэн Алерс ў 2020 годзе выканаў адну з галоўных роляў у амерыканскім крымінальна-драматычным тэлесерыяле «Калі запальваюцца вулічныя ліхтары».

## Фільмаграфія 
## Спасылкі 
* 
*  
*  
* 
* Бэн Алерс на сайце «BroadwayWorld» 

Катэгорыя:Акцёры ЗША
Алерс

Назву **Алерс** (, ) маюць:

## Асобы 
* Бэн Алерс — амерыканскі акцёр.
*  — нямецкая актрыса і спявачка.
*  — брытанскі аўтагоншчык.
Слава Макаравіч Сакалоў

**Слава Макаравіч Сакалоў** (, Ерэван) — беларускі мастак манументальна-дэкаратыўнага мастацтва.

## Біяграфія 
Скончыў Беларускі тэатральна-мастацкі інстытут у 1967 годзе, у 1968—1979 гадах выкладаў у ім. Член Беларускага саюза мастакоў з 1975 года.

## Творчасць 
]]
]]
Працуе ў мазаіцы, габелене, мастацкім афармленні інтэр’ераў. Сярод лепшых работ: мазаікі на ўнутранай паверхні Кальца Славы Кургана Славы Савецкай Арміі — вызваліцельніцы Беларусі (1969), «Беларусь партызанская» на тарцы гасцініцы «Турыст» у Мінску (1973, з А. Кішчанкам), «Мір» на будынку абутковай фабрыкі (1985), мастацкае афармленне (1975) і габелен «Квітней, Беларусь» (1981, з З. Літвінавай) у Палацы культуры аб’яднання «Хімвалакно» — усе ў Магілёве, сграфіта «Радзіма», «Космас», «Мы за мір» на жылых будынках у Мазыры (1976—1978, з В. Мігалем), дэкаратыўны рэльеф у інтэр’еры Нацыянальнага акадэмічнага тэатра імя Я. Коласа ў Віцебску (1985, з Г. Несцеравым). Працуе таксама ў станковым жывапісе.

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Асобы
Катэгорыя:Мастакі Беларусі
Кіеўская дзяржаўная акадэмія дэкаратыўна-прыкладнога мастацтва і дызайну імя Міхаіла Байчука

**Кіеўская дзяржаўная акадэмія дэкаратыўна-прыкладнога мастацтва і дызайну імя Міхайла Бойчука** — дзяржаўная вышэйшая навучальная ўстанова мастацкага профілю, якая знаходзіцца ў Кіеве.

## Гісторыя 
Акадэмія была заснавана ў снежні 1999 года на базе Кіеўскага мастацка-прамысловага тэхнікума. У аснову акадэміі былі пакладзены даўнія традыцыі ўкраінскага нацыянальнага мастацтва. Вытокі акадэміі бяруць пачатак з малявальнай школы Мікалая Мурашкі, Кіеўскага мастацкага вучылішча (1900-1920) і Кіеўскага вучылішча прыкладнога мастацтва (1938-1957). Да 2020 года акадэмія была падпарадкавана Міністэрству адукацыі Украіны. У 2020 годзе яно перадала ўстанову ў падпарадкаванне Міністэрства культуры, што стварыла на пачатковым этапе пэўныя нязручнасці для студэнтаў і супрацоўнікаў акадэміі.

## Структура 
### Факультэт дызайна 
* кафедра тэарэтычных дысцыплін і прафесійнай адукацыі
* кафедра малюнка
* кафедра графічнага дызайна
* кафедра прамысловага дызайна і камп'ютарных тэхналогій
* кафедра дызайну асяроддзя

### Факультэт дэкаратыўна-прыкладнога мастацтва 
* кафедра манументальна-дэкаратыўнага і сакральнага мастацтва
* кафедра мастацкага тэкстылю і мадэлявання строю
* кафедра мастацкай керамікі, дэкаратыўнай скульптуры, дрэва і металу
* кафедра жывапісу

## Спасылкі 
* Афіцыйны сайт акадэміі

Катэгорыя:Вышэйшыя навучальныя ўстановы Кіева
Катэгорыя:1999 год ва Украіне
Бойчук

**Бойчук** () — украінскае прозвішча, паходзіць ад імя Бойка альбо этноніма бойкі.
## Асобы 
* Міхайла Бойчук — украінскі мастак, жывапісец-манументаліст.
*  — журналістка, дачка Міхайла Бойчука.
*  — жывапісец-манументаліст, брат і вучань Міхайла Бойчука.
Рыжская кінастудыя

**Рыжская кінастудыя** () — латвійская кінастудыя мастацкіх і дакументальных фільмаў, акцыянернае таварыства.
## Гісторыя 
Заснавана ў 1940 годзе, на базе існуючых раней прыватных кінакампаній. У 1948 годзе, пасля аб'яднання двух вытворчасцей была створана студыя мастацкіх і хроніка-дакументальных фільмаў, якая атрымала ў 1958 годзе назва Рыжская кінастудыя.
## Фільмы 
* Тэатр (1978)
* Міраж (1983)
* Павук (1992)

## Спасылкі 
* http://www.diena.lv/latvija/zinas/tiesa-atzist-km-autortiesibas-uz-padomju-laikos-uznemtajam-973-filmam-14012168
* https://web.archive.org/web/20140910195855/http://rigaskinostudija.ru/o-kinostudii.html

Катэгорыя:Кінакампаніі СССР
Катэгорыя:Кінематограф Латвіі
Катэгорыя:Мультыплікацыйныя студыі
Катэгорыя:Культура Рыгі
Міхайла Бойчук

**Міха́йла Льво́віч Бойчу́к** (; 30 кастрычніка 1882, , Тэрэбоўлянскі павет, Каралеўства Галіцыі і Ладамерыі, Аўстра-Вугоршчына — 13 ліпеня 1937, Кіеў, УССР, СССР) — украінскі мастак, жывапісец-манументаліст, заснавальнік арыгінальнай школы ўкраінскага мастацтва , кіраўнік групы . Член  (1912),  (1917). Адзін з заснавальнікаў  Украіны XX стагоддзя. Прадстаўнік Расстралянага адраджэння.
## Творчасць 

Бойчук Урожай 1910.jpg|Ураджай. Пачатак 1910-х гг
Бойчук Українка 1910s.jpg|Украінка. Пачатак 1910-х гг
Boychuk-Woman.jpg|Жанчына. 1909
Mychajło Bojczuk - Płacz Jarosławny.jpg|Плач Яраслаўны. Пачатак 1910-х гг 
Бойчук Св Іоан 1910.jpg|Мазаіка святога Іаан
Бойчук Шевченківське свято 1920.jpg|Свята Шаўчэнкі. 1920

## Спасылкі 
* Міхайла Бойчук. «Энцыклапедыя сучаснай Украіны» 
* Бойчук Міхайла. Энцыклапедыя «Навуковае таварыства імя Шаўчэнкі» 
* Міхайла Бойчук. «Бібліятэка ўкраінскага мастацтва» 
* Boichuk, Mykhailo. «Internet Encyclopedia of Ukraine» 
* Міхайла Бойчук Электронная бібліятэка «Культура Украіны» 
* Міхайла Бойчук  «100 выдатных імёнаў Украіны» 
* Марка Роберт Стэх. Полупервичная спадчына Міхаіла Бойчука і «бойчукізм». «Вачыма культуры» № 37  
* Творчасць Міхайла Бойчука  
* Михайло Бойчук на сайце «НоваМова» 
* Міхайла Бойчук і яго школа манументальнага мастацтва. 
* Бойчук Міхайла. Манументальны геній Расстралянага Адраджэння  

Катэгорыя:Выпускнікі Мюнхенскай акадэміі мастацтваў
Катэгорыя:Расстралянае адраджэнне
Катэгорыя:Рэпрэсаваныя савецкай уладай
Катэгорыя:Мастакі Украіны
Катэгорыя:Рэстаўратары Украіны
Катэгорыя:Нарадзіліся ў Тэрэбоўлянскім раёне
Літоўская кінастудыя

**Літоўская кінастудыя** () — кінастудыя, якая займаецца вытворчасцю мастацкіх і дакументальных фільмаў і тэлесерыялаў. Была заснавана пад назвай «Каўнаская кінастудыя» ў 1940 годзе ў Каўнасе (Літоўская ССР). У 1949 годзе была перабазавана ў Вільню і пачала называцца «Літоўская кінастудыя хранікальна-дакументальных фільмаў».

## Гісторыя 
У час Вялікай Айчыннай вайны студыя была закрыта. Пасля вызвалення Літвы савецкімі войскамі ў 1944 годзе была адноўлена. З 1944 па 1954 год называлася «Літоўская кінастудыя мастацкіх і хранікальна-дакументальных фільмаў». C 1956 года стала насіць сучасную назву.

## Фільмы 
* Ніхто не хацеў паміраць (1965)
* Не памятаю аблічча твайго (1988)

## Спасылкі 
* Официальный сайт 

Катэгорыя:Кінакампаніі СССР
Катэгорыя:Кінематограф Літвы
Катэгорыя:Мультыплікацыйныя студыі
Катэгорыя:Культура Вільні
Санюкоўскі сельсавет

**Санюко́ўскі сельсавет** — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Ельскага раёна Гомельскай вобласці. Цэнтр — вёска Санюкі.

Утвораны 20 жніўня 1924 года ў складзе Каралінскага раёна Мазырскай акругі БССР. Пасля скасавання акруговай сістэмы 26 ліпеня 1930 года ў Каралінскім раёне БССР, які 5 лютага 1931 года перайменаваны ў Ельскі раён. З 21 чэрвеня 1935 года ў Ельскім раёне Мазырскай акругі, з 20 лютага 1938 года — Палескай вобласці, з 8 студзеня 1954 года — Гомельскай вобласці. 16 ліпеня 1954 года сельсавет перайменаваны ў Ельскі, цэнтр сельсавета перанесены ў гарадскі пасёлак Ельск.

## Літаратура 
* Административно-территориальное устройство БССР: справочник: в 2 т. / Главное архивное управление при Совете Министров БССР, Институт философии и права Академии наук БССР. — Минск: «Беларусь», 1985―1987.

Катэгорыя:Былыя сельсаветы Ельскага раёна
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, утвораныя ў 1924 годзе
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, скасаваныя ў 1954 годзе
Уладзімір Усеваладавіч Чурыла

**Уладзімір Усеваладавіч Чуры́ла** (, Масква) — беларускі мастак.

## Біяграфія 
Скончыў у 1965 годзе мастацкую студыю пры Палацы піянераў і школьнікаў, у 1976 годзе — Беларускі тэатральна-мастацкі інстытут. Вучыўся ў С. Каткова, А. Хадыкі, Л. Каджар, А. Семілетава. Удзельнік мастацкіх выставак з 1976 года.

Член Беларускага саюза мастакоў з 1984 года.

Жыве ў г. Мінску.

## Творчасць 
Працуе ў манументальна-дэкаратыўным мастацтве, мастацкім праектаванні, станковым жывапісе. Аўтар мастацкага афармлення станцый Мінскага метрапалітэна «Акадэмія навук» (1979—1984), «Плошча Я. Коласа» (1980—1981), «Пушкінская» (1997); Палаца культуры завода «Оптык» у г. Ліда Гродзенскай вобласці (1985), Нацыянальнага цэнтра творчасці дзяцей і моладзі (1990—1996), залаў прыёмаў Дома ўрада Беларусі (1993—1998), рэзідэнцыі пасла Турцыі (1999), салона «Пасольства прыгажосці» (2001) у Мінску; жывапісных кампазіцый «Нацюрморт з хурмой», «Пеўні» (абедзве 2000), серыі «Палескія замалёўкі» (2002) і інш.

## Літаратура 
* 
* 

Катэгорыя:Мастакі Беларусі
Катэгорыя:Дызайнеры інтэр’ераў
Катэгорыя:Мастакі дэкаратыўна-прыкладнога мастацтва Беларусі
Абрэвіятура (нумізматыка)

**Абрэвіятура** — скарачэнне асобных слоў у манетных легендах з мэтай эканоміі месца ў полі манеты і пашырэння інфармацыйнага зместу. 

Дзве і больш абрэвіятуры на полі размяжоўваліся значкамі (кропка, двухкроп'е, зорачка і г.д.). Распаўсюджана была ініцыяльная абрэвіятура (злучэнне пачатковых літар слоў), звязаная ў большасці з тытуламі эмітэнтаў: *R* ( — кароль), *C* ( — граф), *D* ( — герцаг, князь), *IMP* ( — імператар), *EP S* ( — біскуп). Ужываліся абрэвіятуры і ў форме ўстойлівых лексічных абаротаў: *D G* ( — з божай ласкі), *MON NOV* ( — новая манета) і інш. Сустракаецца абрэвіятура таксама на кафлі, зброі, посудзе.

## Літаратура 
* Абрэвіятура // Археалогія і нумізматыка Беларусі: Энцыклапедыя / Беларуская Энцыклапедыя; Рэдкал.: В. В. Гетаў і інш. — Мн.: «Беларуская Энцыклапедыя» імя П. Броўкі, 1993. — 702 с. — С. 23. — ISBN 5-85700-077-7.

Катэгорыя:Нумізматыка
Кіраўскі сельсавет

Назву **Кі́раўскі сельсавет** маюць:

* Кіраўскі сельсавет — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Жлобінскага раёна Гомельскай вобласці
* Кіраўскі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Камарынскага раёна Гомельскай вобласці
* Кіраўскі сельсавет — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Нараўлянскага раёна Гомельскай вобласці
* Кіраўскі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Бялыніцкага раёна Магілёўскай вобласці
* Кіраўскі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Глускага раёна Магілёўскай вобласці
* Кіраўскі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Кіраўскага раёна Магілёўскай вобласці
* Кіраўскі сельсавет — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Слуцкага раёна Мінскай вобласці
Алег Іванавіч Кот

**Алег Іванавіч Кот** (нар. , в. Макаўчыцы Дзяржынскага раёна Мінскай вобласці) — беларускі ваенны і палітык.

## Біяграфія 
Скончыў Ленінградскае вышэйшае зенітна-ракетнае каманднае вучылішча, інжынер па эксплуатацыі радыётэхнічных сродкаў.

Праходзіў ваенную службу ў якасці начальніка зенітнага ракетнага разліку — намесніка камандзіра батарэі Прыкарпацкай ваеннай акругі. Быў памочнікам начальніка 3-га аддзялення Стаўбцоўскага раённага ваеннага камісарыята. Працаваў старшым памочнікам начальніка 1-га аддзялення Дзяржынскага аб’яднанага гарадскога ваеннага камісарыята, намеснікам ваеннага камісара — начальнікам мабілізацыйнага аддзялення, ваенным камісарам Дзяржынскага раённага ваеннага камісарыята.

Выбіраўся дэпутатам Палаты Прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 4-га склікання.

## Узнагароды 
Узнагароджаны медалём «За бездакорную службу» ІІІ ступені, васьмю юбілейнымі медалямі.

Катэгорыя:Дэпутаты Палаты Прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 4-га склікання
Красноўскі сельсавет

**Красно́ўскі сельсавет** — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Нараўлянскага раёна Гомельскай вобласці. Цэнтр — вёска Дзяржынск.

Утвораны 20 жніўня 1924 года ў складзе Нараўлянскага раёна Мазырскай акругі БССР. Цэнтр — вёска Красноўка. Пасля скасавання акруговага падзелу 26 ліпеня 1930 года сельсавет у складзе Нараўлянскага раёна БССР, з 21 чэрвеня 1935 года — Мазырскай акругі, з 20 лютага 1938 года — Палескай вобласці, з 8 студзеня 1954 года — Гомельскай вобласці. З 25 снежня 1962 года па 6 студзеня 1965 года ў складзе Ельскага раёна. 17 снежня 1986 года цэнтр сельсавета перанесены ў вёску Дзяржынск. 26 сакавіка 1987 года ў склад Галоўчыцкага сельсавета перададзены 2 населеныя пункты (вёскі Лубень і Мальцы), у склад Кіраўскага сельсавета — 2 населеныя пункты (вёскі Бук і Дзятлік). 26 верасня 2006 года скасаваны, тэрыторыя далучана да Кіраўскага сельсавета.

На момант скасавання ў склад сельсавета ўваходзілі 6 вёсак: Буда Красноўская, Дзяржынск, Красноўка, Маскалёўка, Нічыпараўка і Хамянкі.

## Літаратура 
* Административно-территориальное устройство БССР: справочник: в 2 т. / Главное архивное управление при Совете Министров БССР, Институт философии и права Академии наук БССР. — Минск: «Беларусь», 1985―1987.
* Административно-территориальное устройство Республики Беларусь (1981—2010 гг.): справочник. — Минск: БелНИИДАД, 2012. — 172 с.

Катэгорыя:Былыя сельсаветы Нараўлянскага раёна
Катэгорыя:Былыя сельсаветы Ельскага раёна
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, утвораныя ў 1924 годзе
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, скасаваныя ў 2006 годзе