open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Сезон 2017/2018 «Барысаў-БДУ»

У сезоне 2017—2018 валейбольны клуб «Барысаў-БДУ» з горада Барысаў прымаў удзел у наступных турнірах:
* Чэмпіянат Беларусі 2017/2018 (**Бронзавы прызёр**),
* Кубак Беларусі 2017 (**Бронзавы прызёр**).

## Склад каманды 
* Дзмітрый Ваш (1988)
* Віктар Шчэкалюк (1988, Украіна)
* Раман Аплевіч (1986)
* Антон Вярбіцкі (1994)
* Уладзімір Вярцелка (1988)
* Дзяніс Іваніцкі (1997)
* Уладзіслаў Чарныш (1999)
* Аляксей Рабека (1992)
* Яўгеній Назараў (1995)
* Арцём Кісялёў (1991, Расія)
* Аляксандр Шклянка (1995)
* Аляксей Лабуць (1999)
* Уладзіслаў Рак (1997)
* Дзмітрый Жэгздрын (1982)
* Пётр Лазука (1997)

## Трэнеры каманды 
*  Дзмітрый Ліхарад (галоўны трэнер)
*  Руслан Селяўка (трэнер)

## Гл. таксама 
* Сезон 2016/2017 «Барысаў-БДУ»
* Сезон 2018/2019 «Барысаў-БДУ»

## Спасылкі 
* 2017/18 
* Шахтер — БАТЭ-БГУФК. Игра 2 (04.03.2018)
* Волейбол. Шахтер — БАТЭ-БГУФК. Игра 1 (03.03.2018)
* БАТЭ-БГУФК
2017/2018
Барысаў-БДУ
Катэгорыя:2017 год у Барысаве
Катэгорыя:2018 год у Барысаве
Нефрома роўная

**Нефрома роўная** (*Nephroma parile*) — від сумчатых лішайнікаў сямейства .

## Распаўсюджанне 
Від распаўсюджаны ў Еўропе, Паўночнай Азіі, Паўночнай і Паўднёвай Амерыцы. Ва Украіне сустракаецца спарадычна ў Карпатах, Палессі і ў Горным Крыме. Расце ў іглічных горных лясах.

## Апісанне 
Слаявіна ў выглядзе лістападобных, па краі вузкалопасцевых пласцінак, зверху карычневая або светла-карычневая, гладкая, знізу коратка апушаная (апушэнне прыкметна ў лупу), чарнаватая. Па краі лопасцяў шматлікія сарэдыі ўтвараюць аблямоўку. Па ўсёй паверхні раскіданыя сарэлі, месцамі ўтвараюцца ізідыі у выглядзе крупы. Апатэцыі сустракаюцца рэдка.

## Ахова 
Занесены ў Чырвоную кнігу Украіны са статусам «уразлівы». Ахоўваецца ў  і , , .

## Крыніцы 
## Спасылкі 
* Червона книга України 2009 (ІІІ вид.), HTML

Катэгорыя:Пельтыгеральныя
Псеўдэфемерум бліскучы

**Псеўдэфемерум бліскучы** (*Pseudephemerum nitidum*) — від імхоў сямейства .

## Апісанне 
Сцябловае лісце прамое, распасцёртае, ланцэтнае, да 1.8 мм на кончыку сцябла, аснова яйцападобная, краі роўныя, цэльнакрайнія, зубчастыя на плоскай верхавіне. Каробачкавыя ножкі 1 (2), кароткія, стромыя. Каробачка бледна-карычневая, 0.5-0.65 мм, яйцападобная з кароткім завастрэннем, гладкая.

## Пашырэнне 
Расце ў Еўропе, Афрыцы, Паўночнай Амерыцы, Паўднёвай Амерыцы, Азіі, Аўстраліі, Новай Зеландыі.

Аддае перавагу вільготнай глебе, глеістым купінам на травяністых участках ля берагоў рэк; ад нізкіх да ўмераных вышынь. Каробачкі спеюць у лістападзе.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Флора Новай Зеландыі
Катэгорыя:Флора Аўстраліі і Акіяніі
Катэгорыя:Флора Азіі
Катэгорыя:Флора Паўднёвай Амерыкі
Катэгорыя:Флора Паўночнай Амерыкі
Катэгорыя:Флора Афрыкі
Катэгорыя:Флора Еўропы
Катэгорыя:Дыкранавыя
Сезон 2017/2018 «Шахцёра» Салігорск (валейбол)

У сезоне 2017—2018 валейбольны клуб «Шахцёр» з горада Салігорск прымаў удзел у наступных турнірах:
* Чэмпіянат Беларусі 2017/2018 (**Чэмпіён**),
* Кубак Беларусі 2017 (**Фіналіст**),
* Суперкубак Беларусі 2017 (**Сярэбраны прызёр**).

## Склад каманды 
* Андрэй Радзюк (1990; 192)
* Вячаслаў Шмат (1997)
* Віталь Бондар (1988; 199; Украіна)
* Эдуард Венскі (1977; 202)
* Алег Хмялеўскі (1985; 193)
* Юрый Мартынаў (1991; 197)
* Уладзімір Жыгмонт  (1989; 194)
* Максім Будзюхін (1992; 188)
* Артур Драпчынскі (1985; 193)
* Яраслаў Прышмонт (1989; 189)
* Андрэй Пратасеня (1983)
* Яўгеній Войнаў (1988; 200)
* Арцём Гарамыкін (1985; 194)
* Андрэй Марчанка (1997; 181)

## Трэнеры каманды 
*  Віктар Бекша (галоўны трэнер)
*  Іван Дубіна (трэнер)

## Гл. таксама 
* Сезон 2016/2017 «Шахцёра» Салігорск (валейбол)
* Сезон 2018/2019 «Шахцёра» Салігорск (валейбол)

## Спасылкі 
* ЗАЯВКИ КОМАНД. МУЖЧИНЫ
* Shakhtior Soligorsk 
* Волейбол. Шахтер — Легион. Игра 1 (03.11.2017)
* Волейбол. Шахтер — Марко. Игра 2 (02.12.2017)
* Волейбол. Шахтер — Марко. Игра 1 (01.12.2017)
* Волейбол. Шахтер — Западный Буг. Игра 1 (10.12.2017)
2017/2018
Шахцёр
Катэгорыя:2017 год у Салігорску
Катэгорыя:2018 год у Салігорску
Імшаўгія

**Імша́ўгія** (*Imshaugia*) — род лішайнікаў сямейства . Назва ўпершыню апублікавана ў 1985 годзе.

## Апісанне 
Талом разеткападобны або няпэўнай формы, да 5 см у дыяметры. Лопасці пакручастыя, даўжыня да 3 мм і шырыня 2 мм. Лопасці на канцах злёгку пашыраюцца, булавападобныя. Талом колеру ад мінеральна-шэрага да бялёса-шэрага і бялёса-светла-карычневай ніжняй паверхняй. Альгальны слой над верхнім каравы́м слоем перарыўны. Ізідыі зярністыя, бародаўкападобныя або кароткацыліндрычныя, аднаго колеру з таломам, часам сабраныя ў пухлыя згуртаванні, асабліва ў цэнтры. Апатэцыі трапляюцца рэдка. Каравы́ слой ад гідраксіду калію хутка жаўцее, пасля становіцца чырванавата-карычневым. Талом утрымлівае лішайнікавыя кіслоты: атранарын і лабарыевую.

## Пашырэнне 
Адзначаны ў Паўночным паўшар’і (у тайзе, гарах і тундры). Часцей за ўсё растуць на кары і іглічных дрэвах і аддае перавагу адкрытым і добра асветленым лясным масівам. На Беларусі  трапляецца ў хвойных і мяшаных лясах на драўніне, пнях, ствалах і галінах хвойных парод, асабліва хвоі.

## Крыніцы 
## Галерэя 

Файл:Imshaugia_aleurites-4.jpg|
Файл:Imshaugia_placorodia-1.jpg|
Файл:Imshaugia_placorodia.jpg|

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Пармеліевыя
Катэгорыя:Роды грыбоў
Халакост у Круглянскім раёне

За час акупацыі практычна ўсе яўрэі Круглянскага раёна былі забітыя, а нешматлікія ацалелыя ў большасці ваявалі пасля ў партызанскіх атрадах, Навапруддзе, Шапялевічах, Бараноўская Вікторыя, Ганчарова (Карнеева) Вольга, Дзякава (Карнеева) Любоў і Лосева (Карнеева) Таццяна.

Помнікі забітым яўрэям раёна ўстаноўлены ў Круглым і Кручы.

У вёсцы Навапруддзе ў 1967 годзе ўсталяваны помнік сям’і Зелікавых, расстраляных нацыстамі ў 1942 годзе.

## Крыніцы 
## Літаратура 
* Г. П. Пашкоў, Т. М. Аксёнава, М. I. Асiпенка i iнш. (рэдкал.). «Памяць. Круглянскi раён». Гісторыка-дакументальная хроніка гарадоў і раѐнаў Беларусі.. — Минск: «Беларуская энцыклапедыя», 1996. — 589 с. — ISBN 985-11-0054-4.
* 
* 

Круглянскі раён
Катэгорыя:Гісторыя Круглянскага раёна
Flavoparmelia

**Flavoparmelia** — род грыбоў сямейства . Назва ўпершыню апублікавана ў 1986 годзе.

## Класіфікацыя 
Да роду *Flavoparmelia* адносяць 40 відаў:

* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Крыніцы 
## Літаратура 
* Hale, M.E. 1986. Flavoparmelia, a new genus in the lichen family Parmeliaceae (Ascomycotina). Mycotaxon. 25(2):603-605 — P.604

Катэгорыя:Пармеліевыя
Катэгорыя:Роды грыбоў
Каліцыум

**Калі́цыум** (*Calicium*) — род накіпных лішайнікаў сямейства каліцыевых.

## Апісанне 
Талом накіпны, ад апушчанага ў субстрат да добра развітога, парашкападобны, зярністы або лускаваты. Апатэцыі асацыяваны з водарасцямі роду . Пладовыя целы (апатэцыі) на ножках, радзей амаль сядзячыя, часта пакрытыя налётам жоўта-зялёнага або белага колеру. Ножкі апатэцыяў чорныя ці карычневыя, часам светлыя пры аснове, складаюцца з цёмна-карычневых пераплеценых гіфаў. Галоўкі апатэцыяў сферычныя, цыліндрычныя, адваротнаканічныя і лінзападобныя, з добра развітым чорным мазедыем. Сумкі цыліндрычныя або булавападобныя, разбураюцца на ранніх стадыях развіцця пладовых цел, даўжыня 30–50 мкм. Споры 2‑клетачныя, эліпсоідныя, перацягнутыя ў месцы размяшчэння перагародкі, карычневыя, з арнаментаванай абалонкай.

## Пашырэнне 
У свеце вядома каля 85 відаў. Віды насяляюць кару хвойных і ліставых дрэў, драўніну ў асноўным у Паўночным паўшар’і ва ўсіх раслінна-кліматычных зонах, некаторыя віды вядомыя толькі ў тропіках. У Беларусі 10 відаў. Лішайнікі сустракаюцца ў стараўзроставых лясах і вельмі адчувальныя да антрапагенных фактараў.

## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Каліцыевыя
Катэгорыя:Роды грыбоў
Парматрэма

**Парматрэ́ма** (*Parmotrema*) — род ліставатых лішайнікаў сямейства пармеліевых.

## Апісанне 
Талом няправільна разеткападобны або невыразнай формы, дыяметр да 15 см, з прыўзнятымі па краях сарэдыёзнымі лопасцямі і круглаватымі або вострымі пазухамі. Лопасці завіліста надрэзаныя, кучаравыя, з рэдкімі невялікімі раснічкамі па краях. Верх шаравата-зеленаваты, аліўкава-шараваты, шэры, матавы, гладкі. Ніжні бок талома чорны, з цёмнымі рызінамі, па краях больш светлы. Сарэдыі валікападобныя, выцягнутыя. Пладовыя целы (апатэцыі) сустракаюцца рэдка.

Лішайнік змяшчае атранарын і салацынавую кіслату. 

## Пашырэнне 
У свеце вядома каля 250 відаў, распаўсюджаны пераважна ў тропіках. Растуць у ліставых лясах на кары дрэў, замшэлых скалах. У Беларусі  cустракаецца ў шыракалістых лясах, на кары ліставых дрэў.

## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Пармеліевыя
Катэгорыя:Роды грыбоў
Рэнэ Амель

**Рэнэ Нікала Адрыен Амель** (; , , Магілёўская губерня, Расійская імперыя — , , Санліс, Уаза, О-дэ-Франс, Францыя) — французскі велагоншчык, які выступаў на шашы. Чэмпіён (камандная гонка) і бронзавы прызёр летніх Алімпійскіх гульняў 1924 года.

## Біяграфія 
Нарадзіўся 14 кастрычніка 1902 года ў Оршы.

Выступаў у аматарскіх спаборніцтвах па веласпорце на шашы за «Рывалі Спартыф» (1922) і «Левалуа» (1924). У 1922 годзе стаў пераможцам шашэйнай гонкі Парыж — Дзьеп, у 1923 годзе заняў 2-е месца. У 1924 годзе стаў чэмпіёнам Францыі сярод аматараў.

У 1924 годзе ўвайшоў у склад зборнай Францыі на летніх Алімпійскіх гульнях у Парыжы. У шашэйнай гонцы з раздзельным стартам на 188 км Амель заваяваў бронзавы медаль, паказаўшы вынік 6 гадзін 30 хвілін 51,6 секунды і саступіўшы 10 хвілін 3,6 секунды пераможцу Арману Бланшанэ з Францыі. У камандным заліку гонкі з раздзельным стартам зборная Францыі, за якую таксама выступалі Арман Бланшанэ, Жорж Вамбст і Андрэ Лядзюк, заваявала залаты медаль з сумай 19 гадзін 30 хвілін 14,0 секунды.

У далейшым перайшоў у прафесійны веласпорт, выступаў за «Таман-Данлоп» (1926—1927), «Альцыён-Данлоп» (1927) і «Луве-Хатчынсан» (1928). У 1927 годзе заняў 7-е месца ў шашэйнай гонцы Парыж — Рубэ.

У час Другой сусветнай вайны далучыўся да патрыятычнага руха «Змагарная Францыя» і стаў членам Руху Супраціўлення.

Памёр 7 лістапада 1992 года ў г. Гуўё (Францыя).

## Крыніцы 
Катэгорыя:Велагоншчыкі Францыі
Катэгорыя:Алімпійскія чэмпіёны ад Францыі
Катэгорыя:Чэмпіёны летніх Алімпійскіх гульняў 1924 года
Катэгорыя:Велагоншчыкі на летніх Алімпійскіх гульнях 1924 года
Ток (ток-шоу)

**«ТОК | TALK»** — беларускае гутарковае ток-шоу. Ютуб-праект на базе незалежнага выдання «Наша Ніва» пачалі ў 2018 годзе журналісткі Настасся Роўда і Адар’я Гуштын. Першы сезон «Тока» вяла Гуштын, з другога сезона нязменнай вядучай з’яўляецца Роўда. За гэты час на ютуб-канале «ТОК | TALK» было апублікавана больш за сто выпускаў інтэрв’ю з вядомымі беларусамі.

Героямі праекта станавіліся нобелеўская лаўрэатка Святлана Алексіевіч, банкір Віктар Бабарыка, арцыбіскуп Тадэвуш Кандрусевіч, лідарка беларускіх дэмакратычных сіл Святлана Ціханоўская, IT-прадпрымальнік Павел Лібер, экс-дыпламат і былы кіраўнік Купалаўскага тэатра Павел Латушка, мадэльер Саша Варламаў, экс-кіраўнік СІЗА № 1 на Валадарскага ў Мінску Алег Алкаеў, старшы віцэ-прэзідэнт EPAM Максім Баграцоў, экс-кіраўнік «Белай Русі» Генадзь Давыдзька і многія іншыя.

Апроч таго, праект «Ток» выпусціў некалькі значных фільмаў, у тым ліку пра Акрэсціна і забойства пратэстоўца Аляксандра Тарайкоўскага.

## Крыніцы 
## Спасылкі 
* Ютуб-канал «ТОК | TALK»

Катэгорыя:Інтэрнэт-шоу Беларусі
Катэгорыя:2018 год у Беларусі
Катэгорыя:Наша Ніва (1991)
Жонка Драміхета

**Жонка Драміхета**  — член дынастыі Лісімахідаў, жонка уладара племянога саюза гетаў Драміхета, адна з дачок цара Македоніі Лісімаха; яе імя ў гістарычных крыніцах не ўзгадваецца. 

Пасля паражэння Лісімаха ў вайне з гетамі, ён быў вымушаны заключыць з Драміхетам мірную дамову, саступіўшы яму частку сваіх земляў, прылеглых да Дуная. Па сведчанні Паўсанія, Лісімах хутчэй, «пад ціскам неабходнасці» выдаў сваю дачку за кіраўніка гетаў, які ўмацаваў сваю ўладу ў выніку перамогі. Па ацэнцы Сапрыкіна, гэты шлюбны саюз сведчыць пра пачатак пранікнення грэцкага ўплыву і ладу жыцця ў гецкае асяроддзе, якое раней адрознівалася вельмі нізкай ступенню элінізацыі.

## Згадкі 
* Паўсаній. Апісанне Элады (кніга I, раздзел 9.6)
* Паліэн. Стратэгемы

## Зноскі 
Катэгорыя:Асобы
Катэгорыя:Царыцы
Катэгорыя:Старажытная Македонія
Кругленькае (Курская вобласць)

**Кругленькае** () — вёска ў Суджанскім раёне Курскай вобласці Расійскай Федэрацыі. Уваходзіць у склад Малалакнянскага сельсавета. 

## Геаграфія 
Вёска знаходзіцца ў басейне ракі Малая Локня (прыток Локні ў басейне р. Суджа), за 12,5 км ад расійска-ўкраінскай мяжы, за 82,5 км на паўднёвы захад ад Курска, за 17 км на поўнач ад раённага цэнтра — горада Суджа, за 3 км ад цэнтра сельсавета — Малая Локня.

## Гісторыя 
Паселішча размешчана на тэрыторыі ўкраінскага этнакультурнага рэгіёна Усходняя Слабажаншчына.

У першай палове жніўня 2024 года падчас баёў у Курскай вобласці вёска была ўзята пад кантроль Узброенымі сіламі Украіны. У студзені 2025 года Узброеныя сілы Расійскай Федэрацыі ўзялі вёску пад кантроль.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Курскай вобласці
Амель

**Амель**:

## Гідронім 
* Амель (рака)

## Тапонім 
* Рэнэ Амель — французскі велагоншчык, алімпійскі медаліст
Лісімахіды

]]
**Дынастыя Лісімахідаў** — арыстакратычны род і ўладарная дынастыя Старажытнай Македоніі.

Паходзяць ад Лісімаха, аднаго з пераемнікаў Аляксандра III Македонскага. Лісімах стаў царом Фракіі, Малай Азіі і Македоніі. Члены дынастыі ўзялі шлюбы з егіпецкімі Пталемеямі. Калі сын Лісімаха не змог стаць яго пераемнікам у Македоніі, ён збег у Егіпет, дзе стаў наступным фараонам. Аднак урэшце стаў уладаром Тэльмэса ў Лікіі ў Малой Азіі, васалам Пталамеяў. Яму спадкавалі сын і ўнук.

Пасля 181 года няма ніякіх звестак пра гэту дынастыю.

## Вядомыя асобы 
* Лісімах
* Жонка Драміхета

## Крыніцы 
* Possenti, Il Re Lisimaco di Tracia (1901)
* Ghione, "Note sul regno di Lisimaco" (Atti d. real. Accad. di Torino, xxxix.)
* H. Bengtson, Griechische Geschichte von den Anfängen bis in die römische Kaiserzeit, C.H.Beck, 1977
* R.A. Billows, Kings and colonists: aspects of Macedonian imperialism, BRILL, 1995
* H.S. Lund, Lysimachus: A Study in Early Hellenistic Kingship, Routledge, 2002
* W. Heckel, Who’s who in the age of Alexander the Great: prosopography of Alexander’s empire, Wiley-Blackwell, 2006

Катэгорыя:Дынастыі Старажытнага Егіпта
Катэгорыя:Дынастыі Старажытнай Грэцыі
Катэгорыя:Старажытная Македонія
Катэгорыя:Гісторыя Грэцыі
Гуўё

**Гуўё** () — горад на поўначы Францыі, рэгіён О-дэ-Франс, дэпартамент Уаза, акруга Санліс, кантон Шантыі. Размешчаны за 39 км на паўднёвы ўсход ад Бавэ і за 38 км на поўнач ад Парыжа, за 15 км ад аўтамагістралей А1 «Поўнач» і А16 «Еўрапейская», каля вусця ракі Нанет ва Уазу. Горад размешчаны ў паўночнай частцы ляснога масіва Шантыі. За 4 км на ўсход ад цэнтра горада знаходзіцца чыгуначная станцыя Шантыі-Гуўё лініі Парыж — Ліль.

## Насельніцтва 
## Вядомыя ўраджэнцы і жыхары 
* Рэнэ Амель (1902—1992) — французскі велагоншчык.

## Гарады-пабрацімы 
## Крыніцы 
## Спасылкі 
Катэгорыя:Гарады Францыі
Бражцыемс

**Бражцыемс** (, таксама Bražuciems, Bražas) — раён горада Юрмалы, ва ўсходняй частцы, размешчаны недалёка ад аўтадарожнага моста Ліелупэ на правым беразе ракі паміж Прыедайнэ і Эглюцыемсам Бабіцкага краю. Недалёка ад Бражцыемса знаходзіцца Дармштацкі лясны запаведнік сасновых пасадак. Цераз Бражцыемс праходзіць аўтамагістраль Рыга-Вэнтспілс (A10).

## Гісторыя 
У XIII стагоддзі праз тэрыторыю сучаснага Бражцыемса праходзіў важны гандлёвы шлях Рыга-Зэмгалэ, тут знаходзіўся адзін з адміністрацыйных цэнтраў Зэмгальскай епархіі — замак Бабаты або Святой Марыі (1219—1228).

Пазней гэтая тэрыторыя належала астраўной парафіяльнай акрузе Рыжскай патрыманіяльнай акругі. Пасля шторму 1824 года ліелупскі ліман пашырыўся да такой ступені, што паромная пераправа Булю каля Варнукрогса была зачынена і насупраць маёнтка Булдуры ў Бражы была пабудавана новая. Да яе з Рыгі можна было дабрацца цераз плаціну, пабудаваную на балоцістай Ліекне. З 1833 года па суботах і нядзелях з Рыгі да Булдурскага парома курсіраваў дыліжанс, а на другім баку пераправы іншы дыліжанс адвозіў пасажыраў да Дубулты і Мэлужы.

Пасля парафіяльнай рэформы 1866 года Бражас належаў да парафіі Салас. У 1949 годзе Бражцыемс разам з Прыедайнэ быў далучаны да тагачаснага Юрмальскага раёна, а з 1959 года ён размешчаны на тэрыторыі горада Юрмалы. Пасёлак тут хутка развіваўся пасля таго, як у 1962 годзе быў пабудаваны новы аўтамабільны мост паміж двума берагамі Ліелупэ.

Катэгорыя:Мікрараёны Юрмалы
Лісімах

**Лісімах** () — спадарожнік Аляксандра Македонскага, дыядох, уладар Фракіі з 323 да н.э., цар Македоніі з 285 да н.э.

## Біяграфія 
Лісімах быў адным з саматафілакаў (целаахоўнікаў) Аляксандра Вялікага і вызначыўся сваёй адвагай. Аднойчы ён у адзіночку забіў льва, які паспеў разарваць яму плячо да косткі. Аляксандр Вялікі высока цаніў Лісімаха за яго адданасць і адвагу. Пасля смерці Аляксандра Вялікага ў 323 годзе да н. э. Лісімах атрымаў кіраванне Фракіяй. Ён сутыкнуўся з шматлікімі выклікамі, уключаючы войны з фракійцамі, гетамі і іншымі плямёнамі пад кіраўніцтвам Драміхета. У 306 годзе да н. э. Лісімах абвясціў сябе царом Македоніі.

У 302 годзе да н. э. Лісімах пачаў кампанію ў Малой Азіі, захапіўшы Сарды і іншыя гарады. У бітве пры Іпсе ў 301 годзе да н. э. ён разам з іншымі дыядохамі атрымаў перамогу над Антыгонам I Аднавокім, што дазволіла яму пашырыць свае ўладанні. Лісімах працягваў весці войны з іншымі дыядохамі, уключаючы Дэметрыя Паліаркету і Піра. У 285 годзе да н. э. ён стаў царом Македоніі. Аднак яго кіраванне было азмрочана ўнутранымі канфліктамі і здрадамі. У 281 годзе да н. э. Лісімах загінуў у бітве пры Курупедзіёне, змагаючыся з Селевкам I.

## Гл. таксама 
* Аляксандр Македонскі
* Драміхет

## Крыніцы 
Катэгорыя:Аляксандр Македонскі
Катэгорыя:Гісторыя Грэцыі
Катэгорыя:Гісторыя Балгарыі
Катэгорыя:Гісторыя Паўночнай Македоніі
Катэгорыя:Гісторыя Румыніі
Катэгорыя:Фракія
Катэгорыя:Нарадзіліся ў 360-я гады да н.э.
Катэгорыя:Сатрапы імперыі Аляксандра Македонскага
Булдуры

**Бу́лдуры** (() — частка горада Юрмала, размешчаная за 20 км ад Рыгі.

Названа гэтае месца ад прозвішча ўладальніка сядзібы Ёхана Булдрынка (Булдэрынга), які атрымаў яе ў валоданне ад магістра Лівонскага ордэна Вальтэра фон Плеттэнберга ў 1516 годзе.

Адзін з першых дачных раёнаў Рыжскага ўзмор’я — яго забудова пачалася ў 40-х гг. XIX стагоддзя. У 1875 годзе было пабудавана каля 400 лецішчаў. Неўзабаве з’явіўся будынак чыгуначнай станцыі. Лютэранская царква ў Булдуры пабудавана ў 1888—1889 гадах архітэктарам Г. Гілбігам. У 1907 годзе адкрылася паштовае аддзяленне, у 1908 годзе пачаў працаваць рынак.

У 1910 годзе ў былой булдурскай сядзібе была заснавана першая школа садоўніцтва ў Латвіі, якая функцыянуе і дагэтуль (першы будынак школы пабудаваны ў 1911 годзе па праекце архітэктара А. Ванага, наступны — у 1927—1928 гадах, апошні адносіцца да 1988 года). На тэрыторыі сённяшняга садоўніцкага тэхнікума Булдуры знаходзіцца таксама дэндралагічны парк.

Катэгорыя:Мікрараёны Юрмалы
Бульупэ

**Бульупэ** () — рака ў Латвіі, левы прыток Даўгавы ў паўночна-заходняй частцы горада Рыгі. Даўжыня — 9,5 км, шырыня — каля 200 м. Сярэдняя глыбіня — 3-5 м.

Бульупэ — правае адгалінаванне ніжняга цячэння ракі Ліелупэ і злучае Ліелупэ з Даўгавай, адлучаючы ад Рыгі востраў Булю. Да 1755 года Ліелупэ не мела выхаду ў Рыжскі заліў, а ўпадала ў Даўгаву; такім чынам, Бульупэ з’яўляецца ранейшым рэчышчам ракі Ліелупэ. Бульупэ ўпадае ў Даўгаву двума рукавамі, за 2 і 4 км адпаведна ад яе вусця; паміж гэтымі рукавамі знаходзіцца Востраў Кахання. Паўднёвы рукаў, які прылягае да Болдэраі, называецца Лоцманскі канал або Лочупа.
## Крыніцы 
Катэгорыя:Рэкі Латвіі
Булюцыемс

**Булюцыемс** (, раней таксама Jūras līcis) — усходняя частка горада Юрмала, каля вусця Ліелупэ ў Рыжскім заліве, дзе ўзнік рыбацкі пасёлак.

## Назва 
Назва месца паходзіць ад маёнтка Булі (Bullenhof), які, у сваю чаргу, паходзіць ад назвы ракі Бульупэ. Пасля таго, як у 1755 годзе ў вусці Ліелупэ ўтварылася цяперашняе месца, землі сядзібы Булі былі падзелены на дзве часткі, самая вялікая з якіх у цяперашні час знаходзіцца на тэрыторыях рыжскіх Рытабулі і Вакарбулі на востраве Даўгаўгрыва.

## Гісторыя 
Пасля далучэння рэгіёна Слокі да Расійскай імперыі ў маёнтку Булю было 13 фермерскіх дамоў, з назвамі Інужы, Брыежы, Каякі, Бружы, Стрэліні і Зіемэлі. Сялянска-рыбацкія дамы і карчма паромшчыка прыйшлося будаваць нанова некалькі разоў з-за пясчанай дзюны. У 1910 годзе Дж. Эрхардс набыў маёнтак Булю плошчай каля 3000 квадратных метраў і падзяліў частку прыморскага лесу на ўчасткі для будаўніцтва дачнай калоніі. Да Першай сусветнай вайны ў ціхім Булюцыемсе аддавалі перавагу жыць рыжскія артысты і выканаўцы.

Пасля Другой сусветнай вайны на тэрыторыі Бужуцыемса размяшчалася рыбацкая арцель «Узвара», а побач з ёй быў створаны рыбацкі пасёлак з грамадскімі будынкамі і рыбацкім портам.

У 1956 годзе на дзюнах недалёка ад Булюцыемса быў пабудаваны аднайменны маяк.

Катэгорыя:Мікрараёны Юрмалы
Валтэры

**Валтэры** () — частка горада Юрмалы на левым беразе Ліелупэ, за 3 км ад марскога берага. Мяжуе з іншай часткай Юрмалы — Асары, ад якой аддзелена балотам Віньку.

## Назва 
Назва Валтэры паходзіць ад назвы маёнтка Валтэры, якая ўпершыню згадваецца ў летапісах у сувязі з тым, што ўладальнік маёнтка Даратэя Валтэры прадала яго ў 1788 годзе купцу Карлісу Крыстапсу Рыкманісу.

## Гісторыя 
У 18 стагоддзі да Валтэры можна было дабрацца альбо па рацэ, альбо па дамбе Валтэра, якая пасля была перабудавана ў вуліцу Дамб’я. У 1912 годзе лясы і землі сядзібы Вальтэры былі падзелены на 139 участкаў і пачалі здавацца ў арэнду для будаўніцтва.

Пасля Першай сусветнай вайны грамадскае жыццё Валтэры было арганізавана групай пажарных, дэпо якіх было размешчана на ўсход ад будынкаў былой сядзібы. Жыхары Валтэры ў асноўным займаліся садоўніцтвам, рыбалкай, паляваннем і развядзеннем свойскіх жывёл. Ягады, рыбу, малако і яйкі прадавалі адпачывальнікам.

У пачатку 21-га стагоддзя, знешні выгляд Валтэры пачаў змяняцца з новымі землеўладальнікамі, якія будуюць асабнякі на берагах Ліелупэ.

Катэгорыя:Мікрараёны Юрмалы
Варнукрогс

**Варнукрогс** , Vārnu krogs) — раён горада Юрмала, на правым беразе ракі Ліелупэ.

## Назва 
Назва паходзіць ад Vārnu krogs, што ў перакладзе азначае «Варановая карчма», якая была пабудавана каля старой грунтавай дарогі з Рыгі ў Курзэмэ. Гэтая дарога праходзіла цераз раку Бульупэ і далей уздоўж краю Рыжскага заліва ў Тукумс.

## Гісторыя 
Да 1454 года земляны перашыек паміж залівам і ракой Бульупэ належаў Рыжскай патрыманіяльнай акрузе, але затым яго заняў Лівонскі ордэн. У 1495 годзе магістр Лівонскага ордэна Вальтэр фон Плетэнберг аддаў феод левага ўчастка Ліелупэ-Бульупэ Ліелупскаму паромшчыку Янісу Білдрынгаму (Büldring).

З 1692 года Бульскі плыт быў вызначаны як адзіная пераправа цераз Ліелупэ на грунтавай дарозе з Рыгі ў Курзэмэ. У 1755 годзе рака Ліелупэ вырвалася ў мора на месцы цяперашняга вусця, і прыйшлося ствараць нанова пераправу каля вусця Ліелупэ.

У 1949 годзе Варнукрогс разам з Прыедайнэ далучылі Юрмальскаму раёну, які на той момант уваходзіў у склад Рыгі, а з 1959 года ён знаходзіцца ў складзе горада Юрмала.

Катэгорыя:Мікрараёны Юрмалы
Лясныя пажары ў Паўднёвай Каліфорніі (2025)

Серыя лясных пажараў ў акрузе Лос-Анджэлес пачалася 7 студзеня 2025 года. Ад стыхіі пацярпелі агламерацыя Лос-Анджэлеса і прылеглыя раёны. Пажары пагаршаліся вельмі нізкай вільготнасцю, працяглай засухай і ўраганнымі вятрамі Санта-Ана, хуткасць якіх у некаторых месцах перавышала 130 км/гадзіну.

## Ход падзей 
7 студзеня губернатар Каліфорніі Гэвін Ньюсам абвясціў надзвычайнае становішча. Станам на 8 студзеня ў выніку лясных пажараў загінула пяць чалавек, было пашкоджана больш за 2000 будынкаў і больш за 100 000 чалавек былі вымушаныя эвакуявацца. Па прыблізных даных, шкода ад лясных пажараў перавышае $50 млрд.

У прэстыжным раёне Пасіфік-Палісейдс, дзе пражывалі многія кіназоркі, знішчана каля 1 тыс. дамоў.

8 студзеня Прэзідэнт ЗША Джо Байдэн абвясціў аб увядзенні рэжыму маштабнага стыхійнага бедства ў Каліфорніі.

Пяць ачагоў пажару — у раёнах Палісейдс, Ітан, Кенет, Херст і Лідзія — па-ранейшаму заставаліся актыўнымі. На 31 студзеня пажары ліквідаваны, а колькасць ахвяр узрасла да 29 чалавек.

## Крытыка ўладаў 
Мясцовыя ўлады сутыкнуліся з жорсткай крытыкай у сувязі з нездавальняючай рэакцыяй на крызіс. Асабліва пад удар трапіла мэр горада Карэн Бас, на якую ўскладалі адказнасць за дрэнную працу пажарных гідрантаў. Прэтэнзіі да мэра выказвалі і праз тое, што горад сёлета скараціў бюджэт пажарнай службы на $17,6 млн з амаль $820 млн.

У серыі пастоў на сваёй платформе Truth Social абраны прэзідэнт Дональд Трамп абвінаваціў губернатара Каліфорніі Гэвіна Ньюсама ў тым, што палітыка штата ў галіне кіравання воднымі рэсурсамі стала прычынай недахопу вады для тушэння пажараў. Паводле яго слоў, губернатар надаваў занадта мала падрыхтоўцы да надзвычайных сітуацыях. Трамп сцвярджаў, што пажарныя гідранты ў раёне Пасіфік-Палісейдс апынуліся пустымі менавіта з гэтай прычыны. 

Між тым старэйшы ягоны сын Дональд Трамп-малодшы напісаў у сацсетцы Х, што перадача пажарнай службай Лос-Анджэлеса свайго абсталявання Украіне магла негатыўна адбіцца на гатоўнасці ратавальнікаў.

## Крыніцы 
Паўднёвая Каліфорнія
Катэгорыя:Студзень 2025 года
Катэгорыя:2025 год у ЗША
Катэгорыя:Гісторыя Каліфорніі
Катэгорыя:Лясныя пажары
Друўцыемс

**Друўцыемс** () — частка горада Юрмалы, на левым беразе Ліелупэ, якая размяшчаецца ўздоўж вуліцы Слокас, якая вядзе з раёна Дубулты ў раён Валтэры.

## Гісторыя 
Друўцыемс сфарміраваўся як частка суседняга Мэлужы, якая прымыкала да ракі Ліелупэ і мяжуе з лясамі Шлокскага лясніцтва і належала баронам Фіркс. Пасля Першай сусветнай вайны паміж Валтэрмуйжай і Друўцыемсам была збудавана пажарная станцыя. Да 1935 года тут было ўсяго дзве вуліцы, Паляўнічая (латыш. Mednieku iela) і Палявая (латыш. Druvu iela), у 1950-х гг. дадаліся яшчэ тры. У 1970-я гг. раён атрымаў цяперашнюю назву, хоць і працягваў лічыцца часткай пасёлка Пумпуры ў складзе Юрмалы. У 1981 г. тут была пабудавана база адпачынку Дзяржаўнага банка СССР. У пачатку XXI стагоддзя вонкавы выгляд Друўцыемса быў зменены новай прыватнай забудовай на беразе Ліелупэ.

Катэгорыя:Мікрараёны Юрмалы
Мэлужы

**Мэлужы** () — складовая частка горада-курорта Юрмалы, раней адзін з дачных пасёлкаў Рыжскага ўзмор’я. Размяшчаецца паміж Пумпуры і Асары. Раней з Асары (Асернам) ствараў паселішча пад абагульняючай назвай Карлсбад.

У сярэдзіне 20 стагоддзя падчас аб’яднання разрозненых паселішчаў у агульную Юрмалу ў паселішчы пачалося актыўнае рэкрэацыйнае жыццё: у пачатку 70-х быў адчынены кінатэатр «Мэлужы», рэстаран «Лайкс», які знаходзіўся на праспекце Мэлужу, дзейнічала кандытарская.

Катэгорыя:Мікрараёны Юрмалы
Маёры (Юрмала)

**Ма́ёры** (; да 1917 года — Маёрэнгоф) — цэнтральная частка Рыжскага ўзмор’я і горада Юрмалы, размешчаная за 24 км на захад ад Рыгі.

Першапачаткова гэта тэрыторыя пасёлка Вілдэнэ, набытая маршалам герцагства Курляндыя Георгам фон Фірксам у 1674 годзе і якая заставалася ва ўладанні Фірксаў у якасці маёрату да прыняцця аграрнага закона ў 1920 годзе.

Да пачатку XIX стагоддзя маёнтак Маёры не існаваў, згадваецца толькі карчма. З ростам цікавасці да Рыжскага ўзмор’я як месца адпачынку, у 1870 годзе кіраўнік маёрскага маёнтка Дрэўс ліквідаваў пасёлак Вілдэнэ і вылучыў на яго месцы ўчасткі пад будаўніцтва дач. Забудова ахоплівае дзюны і даходзіць да берага мора.

З моманту адкрыцця чыгункі ў 1877 годзе Маёрэнгоф (цяпер Маёры) пачынае развівацца як адзін з найбольш ажыўленых гандлёвых і забаўляльных цэнтраў. На галоўнай вуліцы Маёры (а пасля і ўсёй Юрмалы) — вуліцы Ёмас — быў закладзены канцэртны сад Хорна, а ў 2014 годзе ўсталяваны помнік Райнісу і Аспазіі.

Катэгорыя:Мікрараёны Юрмалы
Крастцыемс

**Крастцыемс** () — частка горада Юрмалы, на левым беразе ракі Ліелупэ. Размешчаны паміж Валтэры і Слокай.

## Гісторыя 
Цяперашні Крастцыемс размешчаны на зямлі былога Слокскага маёнтка свяшчэнніка каля Ліелупэ, які межаваў з лясамі, якія належалі Слокскаму лясніцтву. Парафіяльны маёнтак быў заснаваны каля 1680 года на былой зямлі дамоў Клайпу. На зямлі, якая належала Слокскаму лютэранскаму пастару Мееру прыкладна ў раёне 1700 года, знаходзіліся дамы сялян Свіку, Грудайню і Эрмань-Плюп’ю, Пляўпаўулю і Ян-Бішцю, якія ў час Вялікай Паўночнай вайны былі закінуты. Наступны пастар Слокі Хелтыйс загадаў свайму ад’юнкту Бігему аднавіць закінутыя дамы і адшукаць сялян, якія ўцяклі. У 1740 годзе быў пабудаваны новы панскі дом пастара. У часы пастара Крыстапса Розенберга (1774—1813) раён Слокаў быў у 1783 годзе далучаны да Расійскай імперыі. Падчас вайны 1812 года (так званага прускага года) Слокскі маёнтак пастара згарэў і ў 1815 годзе быў адноўлены нанова. Падчас рэвізіі Відзэмскіх маёнткаў у 1826 г. на зямлі маёнтка было згадана пяць гаспадарак — Янбішкю, Вінькю, два дамы Радзіньша і дом Пляўпаўулса з 73 жыхарамі.

Да 1858 г. у маёнтку быў пабудаваны мураваны панскі дом. У 1866 годзе быў утвораны сумесны прыход Валтэрмуйжскай і Слокскай валасцей. Прыблізна ў 1910 годзе большая частка сельскай зямлі была падзелена на ўчасткі зямлі прыблізна ў лофштэль і здадзена ў арэнду рабочым суседняй Балтыйскай цэлюлознай фабрыкі для будаўніцтва садовых дамоў. У час аграрнай рэформы 1920 года зямля ў асноўным давалася былым арандатарам.

У 1925 г. былыя землі Слокскага святара былі далучаны да горада Слока. 11 лістапада 1959 года, калі Слоку і Кэмэры аб’ядналі з Юрмальскім раёнам горада Рыгі, цяперашні Крастцыемс быў уключаны ў склад рэспубліканскага курортнага горада Юрмала.

Катэгорыя:Мікрараёны Юрмалы
Арман Бланшанэ

**Арман Бланшанэ** (;  — ) — французскі велагоншчык, двухразовы Алімпійскі чэмпіён. Заваяваў залатыя медалі ў адзіночнай паасобнай і каманднай паасобнай велагонцы на гульнях 1924 года.
## Крыніцы 
Катэгорыя:Велагоншчыкі паводле алфавіта
Каўгуры (Юрмала)

**Каўгуры** () — раён горада Юрмалы ў яго заходняй частцы паміж Слокай і Каўгурцыемсам. Да 1959 года ўваходзіў у склад горада Слока. Каўгуры — галоўны шматпавярховы жылы раён Юрмалы.

## Гісторыя 
Калі герцаг фон Кетлер у сярэдзіне XVII стагоддзя заснаваў марскі порт у Каўгурцыемсе, тавары дастаўляліся праз сучасную тэрыторыю Каўгуры ў Слоку, адкуль яны адпраўляліся далей на лодках у Елгаву, Літву, Польшчу. Каля 1700 года ў Каўгуры быў уласны фогт, задачай якога было назіранне за караблямі і адпраўка сушанага селядца і камбалы ў сталіцу герцага Елгаву. 10 мая 1783 года герцаг Пётр Бірон ухваліў аддзяленне Слокскага краю ад Курзэмскага і Зэмгальскага герцагстваў і яго далучэнне да Расійскай імперыі.

Падчас баёў за незалежнасць Латвіі 18 мая 1919 года ў дзюнах Каўгурцыемса адбылася бітва паміж латвійскім падраздзяленнем асобнай брыгады пад камандаваннем капітана Золтса і армейскім падраздзяленнем ЛССР. У 1925 годзе зямля Слокскай пастарскай сядзібы і Каўгурцыемс былі дададзены ў горад Слока. Слоку разам з Каўгурцыемсам у 1959 годзе ўключылі ў склад горада Юрмала.

У 1960-х гадах пачалося будаўніцтва шматпавярховых дамоў паміж Слокай і Каўгурцыемсам, дзе быў заснаваны Каўгурскі раён Юрмалы. Спачатку новыя будынкі былі ўзведзены ўздоўж Талсінскай шашы, затым рухаліся ўсё далей і далей ад мора ў напрамку Слокі. Пасля распрацоўкі першага генеральнага плана горада Юрмалы ў 1971 годзе былі створаны дзве асноўныя зоны адпачынку: курортная зона Кэмэры-Яўнкэмэры, а таксама Прыедайнэ-Вайвары. Паміж гэтымі зонамі быў пабудаваны асноўны жылы раён шматпавярховых будынкаў Юрмалы Каўгуры. У 1981 годзе насельніцтва Каўгуры складала каля 15 000 жыхароў.
## Крыніцы 
Катэгорыя:Мікрараёны Юрмалы
Хенры Хансен

**Хенры Петэр Крысціян Хансен** (; , камуна Глоструп, рэгіён Ховедстадэн, Данія — ; камуна Гентофтэ, Данія) — дацкі шашэйны велагоншчык. Чэмпіён летніх Алімпійскіх гульняў 1928 года ў групавой гонцы і каманднай гонцы. Сярэбраны прызёр летніх Алімпійскіх гульняў 1932 года ў каманднай гонцы. Чэмпіён свету ў групавой гонцы сярод аматараў (1931).
## Крыніцы 
Катэгорыя:Велагоншчыкі паводле алфавіта
Нгема

**Нгема** — прозвішча.

## Вядомыя носьбіты 
* Тэадора Абіянг Нгема Мбасога (нар. 1942) — прэзідэнт Экватарыяльнай Гвінеі (з 1979 года).
* Франсіска Масіяс Нгема (1924—1979) — першы прэзідэнт Экватарыяльнай Гвінеі.
Уберландыя

**Уберландыя** () — горад і муніцыпалітэт у Бразіліі, уваходзіць у штат Мінас-Жэрайс. Складовая частка мезарэгіёна Трыянгулу-Мінейру-і-Алту-Паранаіба. Знаходзіцца ў складзе буйной гарадской агламерацыі. Уваходзіць у эканоміка-статыстычны мікрарэгіён Уберландыя.

Плошча — 4115,206 км². Шчыльнасць насельніцтва — 173,3 чал. /км². Заснаваны 31 жніўня 1888 года.

## Насельніцтва 
## Крыніцы 
Катэгорыя:Гарады Бразіліі
Убераба

**Убера́ба** () — горад і муніцыпалітэт на паўднёвым усходзе Бразіліі, размешчаны ў штаце Мінас-Жэрайс. Знаходзіцца на Бразільскім нагор’і, на беразе ракі Убераба.

Частка мезарэгіёна Трыянгулу-Мінейру-і-Алту-Паранаіба і ўваходзіць у эканоміка-статыстычны мікрарэгіён Убераба. Плошча — 4523,957 км ². Шчыльнасць насельніцтва — 71,9 чалавек/км².
## Насельніцтва 
## Крыніцы 
Катэгорыя:Гарады Бразіліі
Сера (Эспірыту-Санту)

**Сера** () — муніцыпалітэт у Бразіліі, уваходзіць у штат Эспірыту-Санту. Складовая частка мезарэгіёна Цэнтр штата Эспірыту-Санту. Уваходзіць у эканоміка-статыстычны мікрарэгіён Віторыя. Плошча — 553,254 км². Шчыльнасць насельніцтва — 696,6 чал. / км². Заснаваны 6 лістапада 1875 года.

## Насельніцтва 
## Крыніцы 
Катэгорыя:Муніцыпалітэты штата Эспірыту-Санту
Сера (значэнні)

* Сера
* Вушная сера

## Прозвішча 
* Майкл Сера — канадскі акцёр і музыкант

## Тапонім 
* Сера (Эспірыту-Санту)
Сезон 2019/2020 «Легіёна» Абухава

У сезоне 2019—2020 валейбольны клуб «Легіён» з аграгарадка Абухава прымаў удзел у наступных турнірах:
* Чэмпіянат Беларусі 2019/2020 (**4-е месца**),
* Кубак Беларусі 2019 (**чвэрцьфінал**).

## Склад каманды 
3. Ілья Грыб
5. Дзмітрый Жэгздрын (1982)
7. Юрый Аўдзеенка (1989)
8. Арцём Зайко (1995)
9. Павел Дасевіч (1984)
10. Максім Танковіч
11. Ілья Кашэвіч
12. Андрэй Геда (1995)
14. Павел Міхалоўскі
15. Дзмітрый Кумаса (1994)
16. Мікіта Гамолка
17. Аляксандр Бардачоў (1993)
19. Мікіта Заморскі (2001)
20. Артур Драпчынскі (1992)

## Трэнеры каманды 
*  Аляксей Гедрайць (галоўны трэнер)
*  Часлаў Забароўскі (трэнер)

## Гл. таксама 
* Сезон 2018/2019 «Легіёна» Абухава
* Сезон 2020/2021 «Легіёна» Абухава

## Спасылкі 
* Волейбол. Шахтер — Легион (09.11.2019)
* 2019/2020
* Западный Буг (Брест) vs Легион (Обухово). Тур 12
2019/2020
Легіён
Сезон 2019/2020 «Марка-ВДТУ»

У сезоне 2019—2020 валейбольны клуб «Марка-ВДТУ» з горада Віцебск прымаў удзел у наступных турнірах:
* Чэмпіянат Беларусі 2019/2020 (**8-е месца**),
* Кубак Беларусі 2019 (**Чвэрцьфінал**).

## Склад каманды 
1. Ілья Лютынскі (1997)
2. Дзмітрый Булахаў (1993)
3. Мікіта Чартарыцкі (1997)
4. Уладзіслаў Драпчынскі (1996)
5. Артур Сабыніч (1996)
6. Аляксандр Быкаў (2002)
7. Павел Ваўчкевіч (1996)
8. Ягор Артамонаў (2002)
9. Арцём Маслакоў (1993)
10. Андрэй Пруднікаў (1987)
11. Кірыл Юніцкі (2000)
12. Мікіта Філіпаў (2003)
15. Арцём Лысянкоў (1993)
17. Кірыл Капылоў (1997)
99. Уладзімір Юзвовіч (1990)
99. Антон Сінгаеўскі (1994)
99. Максім Шышкін (1998)
99. Багдан Суханаў (1999)

## Трэнеры каманды 
*  Міхаіл Хоняк (галоўны трэнер)	
*  Уладзімір Лук’янаў (трэнер)

## Гл. таксама 
* Сезон 2018/2019 «Марка-ВДТУ»
* Сезон 2020/2021 «Марка-ВДТУ»

## Спасылкі 
* 2019/20 
* Волейбол. Шахтер — Марко-ВГТУ. (26.10.2019)
* Мапид (Минск) vs Марко-ВГТУ (Витебск). Тур 2
* Марко-ВГТУ (Витебск) vs Мапид (Минск). Тур 11
* Марко-ВГТУ (Витебск) vs МАПИД (Борисов). Тур 23
2019/2020
Марка
Катэгорыя:2019 год у Віцебску
Катэгорыя:2020 год у Віцебску
Фейра-ды-Сантана

**Фейра-ды-Сантана** () — муніцыпалітэт у Бразіліі, уваходзіць у штат Баія. Складовая частка мезарэгіёну Паўночна-цэнтральная частка штата Баія. Уваходзіць у эканоміка-статыстычны мікрарэгіён Фейра-ды-Сантана і гарадскую агламерацыю Фейра-ды-Сантана. Плошча — 1362,880 км². Шчыльнасць насельніцтва — 444,7 чал./км ². Заснавана ў пачатку XVIII стагоддзя. Статус горада паселішча атрымала 18 верасня 1873 года.
## Насельніцтва 
## Эканоміка 
Найважнейшы транспартны вузел. Цэнтр жывёлагадоўчага рэгіёна. Традыцыйна праводзяцца жывёлапрамысловыя кірмашы. Тытунёвая, гарбарная, керамічная, мясахалодобойная прамысловасць. У ваколіцах горада здабываюцца карысныя выкапні (марганцавая руда і сера), а таксама драўніна.
## Крыніцы 
Катэгорыя:Муніцыпалітэты штата Баія
Сузану

**Сузану** () — муніцыпалітэт у Бразіліі, уваходзіць у штат Сан-Паўлу. Складовая частка мезарэгіёна Агламерацыя Сан-Паўлу. Знаходзіцца ў складзе буйной гарадской агламерацыі Агламерацыя Сан-Паўлу. Уваходзіць у эканоміка-статыстычны мікрарэгіён Можы-дас-Крузіс. Плошча — 205,865 км². Шчыльнасць насельніцтва — 1.305,6 чал./км². Заснаваны 27 снежня 1919 года.

## Насельніцтва 
## Крыніцы 
Катэгорыя:Муніцыпалітэты штата Сан-Паўлу
Прэзідэнцкія выбары на Мальдывах (2013)

**Прэзідэнцкія выбары** на Мальдывах прайшлі 7 верасня. Партыя нацыянальнага адзінства пацвердзіла, што дзеючы прэзідэнт Мальдываў  будзе ўдзельнічаць у прэзідэнцкіх выбарах. Першапачаткова прэзідэнцкія выбары павінны былі адбыцца ў ліпені 2013 года, але ў лютым 2013 выбарчая камісія Мальдываў абвясціла, што выбары адбудуцца ў верасні 2013 года.

Паўторныя прэзідэнцкія выбары прайшлі 9 лістапада 2013 года.

## Першы тур 
Першы тур выбараў прайшоў 7 верасня 2013 года, вынікі:
*  – 45% галасоў.
*  – 25,5% галасоў.
* Касім Ібрагім – 24% галасоў.
*  – 5,3% галасоў.

Другі тур выбараў павінен быў прайсці 28 верасня. Аднак 24 верасня другі тур быў перанесены на нявызначаны тэрмін. Спроба правесці другі тур 19 кастрычніка была забароненая, а вынікі галасавання 7 верасня ануляваны.

Выбарчая камісія пастанавіла, што першы тур паўторных прэзідэнцкіх выбараў адбудзецца 9 лістапада, а ў выпадку неабходнасці другі тур адбудзецца 16 лістапада.

## Паўторныя прэзідэнцкія выбары 
Паўторныя прэзідэнцкія выбары прайшлі 9 лістапада 2013 года. Па выніках першага тура:
*  – 46,4% галасоў.
*  – 30,3% галасоў.
* Касім Ібрагім – 23,4% галасоў.

Другі тур прайшоў 16 лістапада 2013 года. Перамогу на іх атрымаў , які набраў 51,3% галасоў выбаршчыкаў. Яго канкурэнт — , які набраў 48,6% галасоў выбаршчыкаў, прызнаў сваю паразу.

## Заўвагі 
Мальдывы
Санта-Марыя (Рыу-Гранды-ду-Сул)

**Санта-Марыя** () — муніцыпалітэт у Бразіліі, уваходзіць у штат Рыу-Гранды-ду-Сул. Складовая частка мезарэгіёна Заходне-цэнтральная частка штата Рыу-Гранды-ду-Сул. Уваходзіць у эканоміка-статыстычны мікрарэгіён Санта-Марыя. Плошча — 1779,556 км². Шчыльнасць насельніцтва — 154 чал./км². Заснаваны 17 траўня 1858 года.
## Насельніцтва 
## Крыніцы 
Катэгорыя:Муніцыпалітэты штата Рыу-Гранды-ду-Сул
Фларыянопаліс

**Фларыянопаліс** () — горад у Бразіліі, сталіца штата Санта-Катарына. Цэнтр горада размешчаны на заходнім беразе вострава Санта-Катарына і злучаецца з мацерыком самым доўгім падвесным мостам Бразіліі.

Складовая частка мезарэгіёну Грандзі-Фларыянопаліс. Знаходзіцца ў складзе буйной гарадской агламерацыі Фларыянопаліс. Уваходзіць у эканоміка-статыстычны мікрарэгіён Фларыянопаліс. Заснаваны 23 сакавіка 1726 года.
## Насельніцтва 
## Крыніцы 
Катэгорыя:Гарады Бразіліі
Haplocladium

**Haplocladium** — род імхоў з сямейства .

## Арэал 
Род змяшчае 18 відаў. Распаўсюджанне: Еўропа, Азія, Афрыка, Паўночная Амерыка, Паўднёвая Амерыка.

## Віды 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Крыніцы 
Катэгорыя:Гіпнавыя імхі
Залаты глобус (прэмія, 2025)

**82-я цырымонія ўручэння прэміі «Залаты глобус»** — цырымонія ўзнагароджання за заслугі ў галіне кінематографа і тэлебачання за 2024 год, якая адбылася 5 студзеня 2025 года. Транслявалася каналам CBS. Вядучай цырымоніі была комік Нікі Глейзер.

Намінацыі былі абвешчаныя 9 снежня 2024 года. Фільм «Эмілія Перэс», які атрымаў дзесяць намінацый, стаў лідарам сярод камедый ці музычных фільмаў за ўсю гісторыю «Залатых глобусаў» — усяго на адну менш за агульны рэкорд у адзінаццаць, усталяваны фільмам «Нэшвіл» у 1975 годзе. Другім па колькасці намінацый у кіно стаў «Бруталіст» — сем намінацый, за ім ідзе «Канклаў» — шэсць. У тэлевізійных намінацыях: «Мядзведзь» — пяць, за ім ідуць «Сёгун» і «Забойствы ў адным будынку» — па чатыры.

## Намінацыі і ўзнагароды 
#### Ігравое кіно 
### Найлепшы фільм — драма 
* **«Бруталіст»**

### Найлепшы фільм — камедыя ці мюзікл 
* **«Эмілія Перэс»**

### Найлепшы анімацыйны поўнаметражны фільм 
* **«Плынь»**

### Найлепшы замежны фільм 
* **«Эмілія Перэс»** (Францыя)

### Найлепшы драматычны акцёр 
* **Эдрыен Броўдзі** («Бруталіст»)

### Найлепшая драматычная актрыса 
* **Фернанда Торэс** («Я ўсё яшчэ тут»)

### Найлепшы акцёр у камедыі ці мюзікле 
* **Себасціян Стэн** («Іншы чалавек»)

### Найлепшая актрыса ў камедыі ці мюзікле 
* **Дэмі Мур** («Субстанцыя»)

### Найлепшы акцёр другога плана 
* **Кіран Калкін** («Сапраўдны боль»)

### Найлепшая актрыса другога плана 
* **Зоі Салдана** («Эмілія Перэс»)

### Найлепшы рэжысёр 
* **Брэдзі Корбет** («Бруталіст»)

#### Тэлевізійныя катэгорыі 
### Найлепшы серыял — драма 
***«Сёгун»**

### Найлепшы серыял — камедыя ці мюзікл 
***«Хітрыкі»**

### Найлепшы міні-серыял ці тэлефільм 
***«Аленяня»**

### Найлепшы акцёр серыяла — драма 
***Хіраюкі Санада** («Сёгун»)

### Найлепшая актрыса серыяла — драма 
***Ана Саваі** («Сёгун»)

### Найлепшы акцёр серыяла — камедыя ці мюзікл 
***Джэрэмі Ален Уайт** («Мядзведзь»)

### Найлепшая актрыса серыяла — камедыя ці мюзікл 
***Джын Смарт** («Хітрыкі»)

### Найлепшы акцёр ў міні-серыяле ці тэлефільме 
***Колін Фарэл** («Пінгвін»)

### Найлепшая актрыса ў міні-серыяле ці тэлефільме 
***Джодзі Фостэр** («Сапраўдны дэтэктыў (4 сезон)»)

### Найлепшы акцёр другога плана — міні-серыял, тэлесерыял ці тэлефільм 
***Таданобу Асано** («Сёгун»)

### Найлепшая актрыса другога плана — міні-серыял, тэлесерыял ці тэлефільм 
***Джэсіка Ганінг** («Аленяня»)

## Спецыяльныя ўзнагароды 
### Прэмія Сесіля Б. Дэміля 
* **Віёла Дэвіс**

### Прэмія Кэрал Бёрнет 
* **Тэд Дэнсан**

## Зноскі 
## Спасылкі 
* THE 82ND GOLDEN GLOBE AWARDS – WINNERS
* 

Катэгорыя:Цырымоніі ўзнагароджвання прэміі «Залаты глобус»
Катэгорыя:Кінапрэміі 2025 года
Катэгорыя:Тэлевізійныя прэміі 2025 года
Катэгорыя:Падзеі 5 студзеня
Катэгорыя:Студзень 2025 года
Ахіны

**Ахіны** (рус. Ахины) — сяло ў Эхірыт-Булагацкім раёне Іркуцкай вобласці. Цэнтр аднайменнага муніцыпальнага ўтварэння.

## Геаграфія 
Знаходзіцца на левабярэжжы ракі Куды (вышэй упадзення ў яе р. Ахіны), за 65 км на поўнач ад раённага цэнтра, пасёлка Усць-Ардынскі.

## Насельніцтва 
Па дадзеных Усерасійскай перапісу, у 2010 годзе ў вёсцы пражывала 327 чалавек (147 мужчын і 180 жанчын).

Паводле легенды, назва вёскі паходзіць ад беларускага слова *ахінаць* — «абжываць». Па іншай версіі, назва паходзіць ад бурацкага *ахэ*, *ахаць* — «старэйшы брат» (магчыма, так казалі пра перасяленцаў).

Таксама існуе версія, што дадзены тапонім звязаны з бурацкі *эхін* — «пачатак». Недалёка адсюль знаходзіцца выток ракі Куды.

## Заўвагі 
Катэгорыя:Беларусы ў Расіі
Катэгорыя:Вікіпедыя:Артыкулы з крыніцамі з Вікіданых
Катэгорыя:Населеныя пункты Іркуцкай вобласці
Катэгорыя:Населеныя пункты, заснаваныя ў 1910 годзе
Эшлі Нэмер

**Эшлі Нэмер** (; нар. , Бразілія, Бразілія) — бразільскі валейбаліст.

## Біяграфія 
Гуляў у бразільскай, беларускай, італьянскай, нямецкай, румынскай і польскай суперлігах. Два сезоны ў 2009—2011 гадах гуляў за «Галатасарай». Гуляючы ў румынскай лізе за каманду «Томіс» з горада Канстанца быў абраны лепшым бамбардзірам Кубка выкліку, каманда тады заняла другое месца на клубным чэмпіянаце свету ў 2011 годзе.

## Дасягненні 
*   Срэбраны прызёр чэмпіянату Беларусі (1): 2012/13
*   Бронзавы прызёр Кубка Беларусі (1): 2012/13

## Крыніцы 
## Спасылкі 
* Ashley Nemer 

Катэгорыя:Валейбалісты Бразіліі
Катэгорыя:Ігракі «Томіса» Канстанца (валейбол)
Дзірк ван Гогендорп

**Дзірк ван Гогендорп** (; ) — галандскі дзяржаўны дзеяч, , удзельнік Напалеонаўскіх войнаў.

## Біяграфія 
Дырк ван Гогендорп нарадзіўся 3 кастрычніка 1761 года ў Генвліце. У 1773 годзе, калі яго бацькі пераехалі ў Ост-Індыю, дзе яго бацька быў прызначаны губернатарам Явы, Гогендорп разам са сваім братам Гейсбертам Карэлам (будучым міністрам замежных спраў Нідэрландаў) быў адпраўлены на навучанне ў Берлінскі кадэцкі корпус. У 1777 годзе ён знаходзіўся ў Кёнігсбергу на практычных занятках, а ў 1778 годзе ў бітвах з аўстрыйцамі атрымаў свой першы баявы вопыт.

У 1782 годзе Гогендорп у кампаніі з Жур’енам дэ ла Граўерам (бацькам знакамітага марскога пісьменніка) здзейсніў плаванне да берагоў Паўночнай Амерыкі, дзе ў той час ішла вайна за незалежнасць, а затым і ў Паўднёвую Атлантыку, дзе наведаў Востраў Святой Алены.

Прыбыўшы ў галандскую факторыю на Мыс Добрай Надзеі, Гогендорп сустрэў там іншага свайго аднакашніка — будучага фельдмаршала графа Ёрка фон Вартэнбурга.

З мыса Добрай Надзеі Гогендорп адправіўся ў Ост-Індыю і, прыбыўшы ў 1784 годзе на Яву, сустрэўся пасля адзінаццацігадовай расстання са сваімі бацькамі.

У Ост-Індыі Гогендорп неаднаразова прымаў удзел у паходах супраць мясцовых плямёнаў Малакі, Селангора і іншых. У 1786 годзе прызначаны памочнікам галандскага рэзідэнта ў Бенгаліі.

Праз некаторы час Гогендорп рэзка раскрытыкаваў існуючую сістэму кіравання Ост-Індскімі калоніямі, карупцыю каланіяльнай адміністрацыі, кантрабанду і крайнюю бестурботнасць у рыштунку ост-індскіх канвояў у Еўропу. Ён першым падняў пытанне пра англійскія нелегальныя опіумныя гандлі ў краінах Індыйскага акіяна і ў Кітаі.

За сваю публічную дзейнасць Гогендорп быў у 1798 годзе арыштаваны, але ў наступным годзе збег на дацкім судне ў Еўропу. Вярнуўшыся ў Галандыю ён выдаў шэраг брашур, у якіх выкрывае каланіяльныя парадкі.

Прыцягнуты да працы па рэарганізацыі Галандскай Ост-Індскай кампаніі, Гогендорп быў прызначаны генерал-губернатарам у Батавію, аднак на пасаду ўступіць не паспеў, паколькі ў 1802 годзе рушыў услед указ аб прызначэнні яго паслом у Санкт-Пецярбургу. З 1805 года быў паслом у Венк, і затым Берліне.

У 1807 годзе Гогендорп быў прызначаны ваенным міністрам ва ўрадзе Луі Банапарта, але займаў гэтую пасаду нядоўга, паколькі атрымаў прызначэнне паслом у Мадрыд.

З 1810 года Гогендорп быў генерал-ад’ютантам Напалеона і генерал-губернатарам Кёнігсберга, у студзені 1811 года ўзведзены ў дывізіённыя генералы.

Падчас вайны 1812 года Гогендорп быў прызначаны 8 ліпеня Віленскім генерал-губернатарам і генерал-губернатарам літоўскіх дэпартаментаў, а пасля выгнання французаў атрымаў такую ж пасаду ў Гамбургу (у чэрвені 1813 года).

Падчас Ста дзён Гогендорп падтрымаў Напалеона і быў камандзірам Нантскай крэпасці, але пасля паразы пры Ватэрлоа яму было забаронена вяртацца ў Нідэрланды і Гогендорп з’ехаў у Бразілію, дзе купіў невялікую кававую плантацыю.

Дзірк ван Гогендорп памёр 22 кастрычніка 1822 года ў горадзе Рыа-дэ-Жанейра.

## Крыніцы 
## Літаратура 
* Военный энциклопедический лексикон. 2-е изд. Т. IV. СПб., 1853

Катэгорыя:Афіцэры ордэна Ганаровага легіёна