Дубічэй

**Дубічэй** (), традыцыйная беларуская назва **Дубічы** — вёска ў Варэнскім раёне Літвы, за 6 км на паўночны ўсход ад Ракая, за 24 км на паўднёвы ўсход ад Варэны, за некалькі кіламетраў ад дзяржаўнай мяжы з Беларуссю. Цэнтр сянюніі. Дубічэй знаходзіцца ў самых вярхоўях Улы, якая тут завецца Пелясай і цячэ да Крокшліса. Праз вёску праходзіць дарога  Відэняй — Дубічэй — Ракай.

## Гісторыя 
На паўднёвым ускрайку вёскі знаходзіцца гарадзішча (заселенае з каменнага веку), якое згадваецца ордэнскімі *Die Littauischen Wegeberichte* (2-я палова XIV ст.) у 84-м і 85-м маршрутах як горад і замак **Dubitz** або **Dobiczcze**. Да канца XIV — пачатку XV ст. напэўна ўваходзіла ў склад Скалвенскага староства з цэнтрам ў Скалеве, а потым у Радуні. У Дубічы, хворай вітаўтавай жонцы вялікай княгіні Юліяніі, дасылаў лекі і цукар вялікі магістр Тэўтонскага ордэна.

У 1487—1489 гады ў Кнізе данін вялікага князя Казіміра згадваецца ўжо Дубіцкае староства («Дубичское волости», «у Дубичох»). Пазней цэнтр староства з Дубічаў перанесены ў Каняву, бо ў попісах войска XVI ст. каняўскія баяры запісваліся ў асобны рэестр (харугву), а дубіцкага рэестра не было. Пры гэтым Дубічы і Канява даваліся ў кіраванне адной асобе, так цівуном дубіцкім і каняўскім у 1495 і 1511 гадах быў Мікалай Юндзілавіч, ён жа за 6000 коп грошаў стаў дзяржаўцам дубіцкім і каняўскім...

У 1842 годзе расійскія ўлады секулярызавалі касцельны маёнтак Манталы. Падчас паўстання 1863—1864 гадоў каля Дубічаў 4 мая 1863 года адбыўся бой паміж паўстанцаў на чале з Людвікам Нарбутам (сынам гісторыка Тэадора Нарбута) і атрадам імператарскай арміі, у баі загінуў камандзір і 12 паўстанцаў. Пасля паўстання царскія ўлады закрылі і знеслі касцёл, начынне з яго, у тым ліку скульптуру Ісуса, перанеслі ў Начу. 9.12.2005 года зарэгістравана грамада Дубічэйскага края.

## Адміністрацыйнае падпарадкаванне 
* 2-я палова XIV ст. — Дубіцкая воласць, Скалвенскае староства, ВКЛ
* з пачатку XVI ст. — Каняўска-Дубіцкая воласць, Скалвенскае староства, ВКЛ
* 1566—1793 — Каняўская-Дубіцкая воласць, Лідскага павета, ВКЛ
* 1793—1917 — Каняўская воласць, Лідскі павет, Расійская імперыя
* 1920—1926 — Каняўская воласць, Навагрудскае ваяводства, Польшча
* 1926—1930 — Каняўская воласць, Віленскае ваяводства, Польшча
* 1930—1940 — Варэнская воласць, Віленскае ваяводства, Польшча
* 1940 — Радунскі раён, Баранавіцкая вобласць, БССР
* 1940—1941 — Алітускі раён, Літва
* 1941—1950 — Рудняскі раён, ЛітССР
* 1950—1977 — Дубічэйская акруга, Варэнскі раён, ЛітССР
* 1977—1995 — Каняўская акруга, Варэнскі раён, ЛітССР-Літва
* з 1995 — Каняўская сянюнія, Варэнскі раён, Літва

## Насельніцтва 
## Выдатныя мясціны 
* Магіла паўстанцаў 1863—1864 гадоў і Людвіка Нарбута, помнік пастаўлены ў 1933 годзе, у 1988 годзе створаны парк драўляных скульптур.
* Касцёл Сэрца Ісуса (1908)

## Галерэя 

Файл:Dubičiai3.JPG|Дубічэй ад Дубіцкага гарадзішча
Файл:Dubičiai4.JPG|Стары Дубічэй
Файл:DubičiaiŪla.JPG|Ула (Пеляса) ў Дубічэй
Файл:Dubičių kapinės.JPG|Могілкі ў Дубічэй
Файл:Dubičiai, Ūlos gatvė.JPG|Вуліца Улас у Дубічэй
Файл:Dubičiai, Lithuania - panoramio (1).jpg|Драўляны крыж каля сядзібы

## Літаратура 
* 
* Dubičiai // Mūsų Lietuva, T. 1. — Bostonas: Lietuvių enciklopedijos leidykla, 1964. — 300 psl.
* Інвентар Дубіцкага староства // Лідчына ў люстратарскім інвентары 1765 г. (паводле Lustracja starostw, dzierzaw i innych Królewszczyzn w powiecie Lidzkim sytuowanych w r. 1764. AGAD Ф. 11. Спр. 30) / Укл. Л. Лаўрэш. — Эл. рэсурс pawet.net — Дата доступу 17.6.2021
* *Лаўрэш Л.* Гісторыя з пахаваннем паўстанцаў аддзела Людвіка Нарбута // Наша слова № 22 (1433), 29.5.2019.
* *Шымялевіч М.* Збор твораў / Укл. Л. Лаўрэш. — Гродна: ТАА «ЮрСаПрынт», 2019. — 326 с. — ISBN 978-985-7134-68-7

Катэгорыя:Населеныя пункты Варэнскага раёна