open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Хаткаўскі сельсавет (Нараўлянскі раён)

**Ха́ткаўскі сельсавет** — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Нараўлянскага раёна Гомельскай вобласці. Цэнтр — вёска Хаткі.

Утвораны 20 жніўня 1924 года ў складзе Нараўлянскага раёна Мазырскай акругі БССР. Пасля скасавання акруговага падзелу з 26 ліпеня 1930 года ў складзе Нараўлянскага раёна БССР. 25 красавіка 1931 года рэарганізаваны ў **Хаткаўскі нацыянальны ўкраінскі сельсавет**. З 21 чэрвеня 1935 года ў Нараўлянскім раёне Мазырскай акругі. У 1937 годзе рэарганізаваны ў беларускі сельсавет. З 20 лютага 1938 года ў Нараўлянскім раёне Палескай вобласці, з 8 студзеня 1954 года — Гомельскай вобласці. 16 ліпеня 1954 года скасаваны, тэрыторыя далучана да Даўлядоўскага сельсавета.

## Літаратура 
* Административно-территориальное устройство БССР: справочник: в 2 т. / Главное архивное управление при Совете Министров БССР, Институт философии и права Академии наук БССР. — Минск: «Беларусь», 1985―1987.

Катэгорыя:Былыя сельсаветы Нараўлянскага раёна
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, утвораныя ў 1924 годзе
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, скасаваныя ў 1954 годзе
Катэгорыя:Нацыянальныя ўкраінскія сельсаветы БССР
Спіс дэпутатаў Ашмянскага раённага Савета дэпутатаў 28-га склікання

Спіс дэпутатаў Ашмянскага раённага Савета дэпутатаў 28-га склікання.

## Спіс дэпутатаў 
## Спасылкі 
* Дэпутаты Ашмянскага раѐннага Савета дэпутатаў 28-га склікання oshmiany.gov.by

Ашмянскі раён
Уладзімір Яўцехавіч Сінякоў

**Уладзімір Яўцехавіч Сінякоў** (нар. , Стрэшын Жлобінскага раёна Гомельскай вобласці) — беларускі палітык.

## Біяграфія 
Скончыў Віцебскі ветэрынарны інстытут (вучоны заатэхнік), Мінскую вышэйшую партыйную школу па спецыяльнасці «вышэйшая партыйна-палітычная адукацыя».

Працоўную дзейнасць пачаў загадчыкам фермы калгаса «1 Мая» Жлобінскага раёна. Працаваў галоўным заатэхнікам калгаса «1 Мая», упраўлення сельскай гаспадаркі Жлобінскага райвыканкама. Быў загадчыкам сельскагаспадарчага аддзела Жлобінскага гаркама КПБ, інструктарам сельскагаспадарчага аддзела Гомельскага абкама КПБ, інструктарам аграрнага аддзела ЦК КПБ, першым сакратаром Полацкага райкама КПБ. Займаў пасады памочніка Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь — галоўнага інспектара па Мінскай вобласці, начальніка галоўнага ўпраўлення кадравай палітыкі Адміністрацыі Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь.

Выбіраўся дэпутатам Палаты Прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 4-га склікання

## Узнагароды 
Узнагароджаны медалём «За працоўныя заслугі», пяццю юбілейнымі медалямі, Ганаровай граматай Вярхоўнага Савета БССР.

Катэгорыя:Дэпутаты Палаты Прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 4-га склікання
Катэгорыя:Першыя сакратары райкамаў КПБ
Катэгорыя:Памочнікі Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь — інспектары па Мінскай вобласці
Мінскі дзяржаўны прафесійна-тэхнічны каледж чыгуначнага транспарту імя Я. П. Юшкевіча

**Мінскі дзяржаўны прафесійна-тэхнічны каледж чыгуначнага транспарту імя Я. П. Юшкевіча** — сярэдняя спецыяльная навучальная ўстанова Беларусі, заснаваная ў Мінску ў 1922 годзе як Мінская школа вучнёўства.

## Гісторыя 
З 1935 года — фабрычна-завадское вучылішча чыгуначнікаў. З 1940 года — чыгуначнае вучылішча № 1 г. Мінска. З 1944 года — чыгуначнае вучылішча № 3 г. Мінска. З 1963 года — Гарадское прафесійна-тэхнічнае вучылішча чыгуначнікаў № 34 г. Мінска (ГПТВ № 34). З 1984 года вучылішча мае назву Спецыяльнае прафесійна-тэхнічнае вучылішча чыгуначнікаў № 103 г. Мінска (СПТВ № 103).

У 1991 годзе перайменавана ў Мінскае вышэйшае прафесійнае вучылішча чыгуначнага транспарту. У 2001 годзе вучылішча пераўтворана ў каледж. З 2004 года носіць імя Яўгена Паўлавіча Юшкевіча — былога начальніка Беларускай чыгункі.

З 12 мая 1985 года да 30 чэрвеня 2006 года пасаду дырэктара навучальнай установы займаў Генадзь Васілевіч Сяркуццеў.

## Літаратура 
* Пункт адпраўкі — стальная магістраль / Ірына Клімковіч // Маладосць. — 2011. — № 5. — С. 129—136.

Катэгорыя:Каледжы Мінска
Катэгорыя:Чыгуначныя навучальныя ўстановы
Катэгорыя:1922 год у Мінску
KADR

**KADR** — польская кінастудыя. адна з найбуйнейшых польскіх кінастудый, дзяржаўная ўстанова культуры. Створаная 1 мая 1955 года пад назвай Творчае аб’яднанне «Кадр» (). 30 красавіка 1968 года дзейнасць спыненая, 1 студзеня 1972 года адноўлена пад новай назвай — Кінастудыя «Кадр» (). З 1955 па 2007 год кіраўніком быў рэжысёр Ежы Каваляровіч. У 2008–2011 гадах гэтую пасаду займаў Ежы Капусцінскі. З 2011 па 2015 год студыяй кіраваў рэжысёр Лукаш Барчык. А з 2015 года кіраўніком з’яўляецца Філіп Баён.

## Вядомыя фільмы кінастудыі «KADR» 
*  — «Попел і дыямент» / «Popiół i diament»
*  — «Сэксмісія» / «Seksmisja»

## Спасылкі 
* Афіцыйны сайт   
* «Кадр»  на сайце filmpolski.pl

Катэгорыя:Кінакампаніі Польшчы
Катэгорыя:1955 год у Польшчы
Катэгорыя:Культура Варшавы
ZEBRA

**ZEBRA** — адна з буйнейшых, вядомых і прызнаных студый мастацкіх фільмаў у Польшчы. Створана ў 1988 годзе. Заснавальнік і дырэктар — Юльюш Махульскі, кінарэжысёр, сцэнарыст і прадзюсар, стваральнік папулярных польскіх фільмаў.

## Фільмаграфія 
* *Sztuka kochania* (1989)
* *Porno* (1990)
* *Deja vu* (1990)
* *Mów mi Rockefeller* (1990)
* *Seszele* (1991)
* *Kroll* (1991)
* *V.I.P* (1991)
* *Kuchnia polska* (1991)
* *Psy* (1992)
* *1968. Szczęśliwego Nowego Roku* (1993)
* *Szwadron* (1993)
* *Nic śmiesznego* (1996)
* *Kiler* (1997)
* *Dług* (1999)
* *Kiler-ów 2-óch* (1999)
* *Dzień świra* (2002)
* *Mój Nikifor* (2004)
* *Vinci* (2004)
* *Plac Zbawiciela* (2006)
* *Ile waży koń trojański?* (2008)
* *Kołysanka* (2010)
* *Uwikłanie* (2011)
* *Bilet na Księżyc* (2013)

## Спасылкі 
* Сайт студыі ZEBRA 

Катэгорыя:Кінакампаніі Польшчы
Катэгорыя:1988 год у Польшчы
Таццяна Сцяпанаўна Філімончык

**Таццяна Сцяпанаўна Філімончык** (нар. , Жлобін Гомельскай вобласці) — беларускі палітык.

## Біяграфія 
Скончыла Беларускі інстытут інжынераў чыгуначнага транспарту (інжынер шляхоў зносін — механік), Акадэмію кіравання пры Савеце Міністраў Рэспублікі Беларусь (менеджар-эканаміст).

Працоўную дзейнасць пачала лабарантам на Чалябінскім трактарным заводзе. Працавала брыгадзірам Жлобінскага вагоннага дэпо Беларускай чыгункі, майстрам дрэваапрацоўчага цэха, інжынерам-тэхнолагам вагоназборачнага цэха Гомельскага вагонарамонтнага завода. Была інжынерам-канструктарам па таварах народнага спажывання канструктарскага бюро, інжынерам-тэхнолагам тэхналагічнага бюро, сакратаром парткама Гомельскага вагонарамонтнага завода. Займала пасады сакратара выканкама Савецкага раёна горада Гомеля, старшыні Савецкага раённага Савета народных дэпутатаў горада Гомеля, кіраўніка адміністрацыі Савецкага раёна горада Гомеля.

З’яўлялася дэпутатам Гомельскага абласнога Савета дэпутатаў, Гомельскага гарадскога Савета дэпутатаў. Выбіралася дэпутатам Палаты Прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 4-га склікання.

## Узнагароды 
Узнагароджана медалём «За працоўныя заслугі», Ганаровай граматай Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь, Ганаровай граматай Савета Міністраў Рэспублікі Беларусь.

Катэгорыя:Дэпутаты Палаты Прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 4-га склікання
Катэгорыя:Дэпутаты Гомельскага абласнога Савета дэпутатаў
Катэгорыя:Дэпутаты Гомельскага гарадскога Савета дэпутатаў
Дзёрнавіцкі сельсавет (Нараўлянскі раён)

**Дзё́рнавіцкі сельсавет** — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Нараўлянскага раёна Гомельскай вобласці БССР. Цэнтр — вёска Дзёрнавічы.

Утвораны 20 жніўня 1924 года ў складзе Нараўлянскага раёна Мазырскай акругі БССР. З 26 ліпеня 1930 года ў складзе Нараўлянскага раёна БССР, з 21 чэрвеня 1935 года — Мазырскай акругі, з 20 лютага 1938 года — Палескай вобласці, з 8 студзеня 1954 года — Гомельскай вобласці. 29 кастрычніка 1959 года да сельсавета далучана частка скасаванага Цешкаўскага сельсавета (вёскі Вяжышча, Данілееўка і Ліхаўня). З 25 снежня 1962 года да 6 студзеня 1965 года сельсавет у складзе Ельскага раёна. 30 чэрвеня 1966 года ў склад Даўлядоўскага сельсавета перададзены 3 населеныя пункты (Асіпоўка, Вяпры і Надтачаеўка) На 1 студзеня 1974 года ў складзе сельсавета было 7 населеных пунктаў. Тэрыторыя сельсавета моцна пацярпела ад аварыі на Чарнобыльскай АЭС. 8 студзеня 1987 года скасаваны, тэрыторыя далучана да Вербавіцкага сельсавета.

На момант скасавання ў склад сельсавета ўваходзілі 7 населеных пунктаў: вёскі Антонаўка, Бярозаўка, Вяжышча, Данілееўка, Дзёрнавічы, Ліхаўня і Новы Майдан. 

## Літаратура 
* Административно-территориальное устройство БССР: справочник: в 2 т. / Главное архивное управление при Совете Министров БССР, Институт философии и права Академии наук БССР. — Минск: «Беларусь», 1985―1987.
* Административно-территориальное устройство Республики Беларусь (1981—2010 гг.): справочник. — Минск: БелНИИДАД, 2012. — 172 с.

Катэгорыя:Былыя сельсаветы Нараўлянскага раёна
Катэгорыя:Былыя сельсаветы Ельскага раёна
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, утвораныя ў 1924 годзе
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, скасаваныя ў 1987 годзе
Віктар Іванавіч Талкачоў

**Віктар Іванавіч Талкачоў** (нар. , в. Шышчыцы Слуцкага раёна Мінскай вобласці) — беларускі чыгуначнік. Заслужаны работнік прамысловасці Рэспублікі Беларусь. Член Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 4-га склікання.

## Біяграфія 
Скончыў Беларускі інстытут інжынераў чыгуначнага транспарту (інжынер шляхоў зносін), Акадэмію кіравання пры Прэзідэнце Рэспублікі Беларусь (менеджар-эканаміст).

Працоўную дзейнасць пачаў слесарам Мінскага вагоннага дэпо Беларускай чыгункі. Пасля службы ў радах Узброеных Сіл быў майстрам вытворчага навучання гарадскога прафесійна-тэхнічнага вучылішча № 34 чыгуначнага транспарту горада Мінска. Працаваў майстрам інструментальнага ўчастка, начальнікам кавальна-механічнага цэха, намеснікам дырэктара па камерцыйных пытаннях, дырэктарам вытворчага ўнітарнага прадпрыемства «Мінскі вагонарамонтны завод імя А. Ф. Мяснікова».

Выбіраўся дэпутатам Палаты Прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 4-га склікання.

## Узнагароды 
Узнагароджаны ордэнам Айчыны ІІІ ступені, Ганаровай граматай Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь, Ганаровай граматай Савета Міністраў Рэспублікі Беларусь, знакамі «Ганароваму чыгуначніку», «Ганаровы транспартнік».

Катэгорыя:Дэпутаты Палаты Прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 4-га склікання
Аляксандр Сцяпанавіч Чыкілеў

**Аляксандр Сцяпанавіч Чыкілеў** (нар. , Жлобін Гомельскай вобласці) — Заслужаны будаўнік Рэспублікі Беларусь (2009), член Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 4-га склікання.

## Біяграфія 
Скончыў Беларускі інстытут інжынераў чыгуначнага транспарту, інжынер шляхоў зносін — будаўнік.
 
Служыў у радах Узброеных Сіл. Працоўную дзейнасць пачаў майстрам перасоўна-механізаванай калоны № 40 трэста «Гомельсельгасбуд». Працаваў інжынерам праектна-каштарыснага бюро будаўнічага трэста № 10 горада Гомеля, намеснікам начальніка перасоўнай механізаванай калоны № 111 аб’яднання «Гомельпрамбуд», начальнікам упраўлення вытворча-тэхналагічнай камплектацыі будаўніча-мантажнага трэста № 27 горада Гомеля. Быў галоўным інжынерам будаўніча-мантажнага трэста № 40 горада Жлобіна. Займаў пасаду генеральнага дырэктара адкрытага акцыянернага таварыства «Гомельпрамбуд».

Выбіраўся дэпутатам Палаты Прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 4-га склікання.

## Узнагароды 
Узнагароджаны медалём «За працоўныя заслугі», юбілейным медалём «60 гадоў Перамогі ў Вялікай Айчыннай вайне 1941—1945 гг.», Ганаровай граматай Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь, знакам «Ганаровы будаўнік».

Катэгорыя:Дэпутаты Палаты Прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 4-га склікання
Тамара Георгіеўна Шчарбачэвіч

**Тамара Георгіеўна Шчарбачэвіч** (нар. , п. Паўлаўскі Карасуцкага раёна Кустанайскай вобласці, Рэспубліка Казахстан) — беларускі педагог, член Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 4-га склікання.

## Біяграфія 
Скончыла Мінскі інстытут культуры (рэжысёр масавых свят), Беларускі дзяржаўны педагагічны ўніверсітэт імя М.Танка (выкладчык гісторыі).

Працоўную дзейнасць пачала матальшчыцай на Дзяржынскай тэкстыльнай фабрыцы. Была вучаніцай кантралёра на маторарамонтным заводзе ў горадзе Дзяржынску Мінскай вобласці. Працавала загадчыкам клуба Мінскага авіяцыйнага тэхнічнага вучылішча грамадзянскай авіяцыі, намеснікам дырэктара па выхаваўчай рабоце сярэдніх школ № 68 і 85 горада Мінска, дырэктарам сярэдняй школы № 172 горада Мінска. Займала пасады дырэктара Нацыянальнага дзяржаўнага гуманітарнага ліцэя імя Я.Коласа, дырэктара ўстановы адукацыі «Мінскае дзяржаўнае прафесійна-тэхнічнае вучылішча № 55 будаўнікоў».

Выбіралася дэпутатам Палаты Прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 4-га склікання.

## Узнагароды 
Узнагароджана Ганаровай граматай Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь, знакамі «Выдатнік адукацыі Рэспублікі Беларусь», «За заслугі ў будаўніцтве».

Катэгорыя:Дэпутаты Палаты Прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 4-га склікання
Спіс захворванняў парэчак

Гэты артыкул — спіс захворванняў відаў роду , згрупаваных па ўзбуджальніку.

## Грыбковыя захворванні 
## Вірусныя захворванні 
## Спасылкі 
* Болезни смородины и крыжовника — описания с фотографиями и способы лечения 

Парэчкі
Катэгорыя:Парэчкі
Эльяшэвіч

**Эльяшэвіч** — прозвішча.

## Вядомыя носьбіты 
* Алена Георгіеўна Эльяшэвіч (нар. 1937) — беларускі вучоны ў галіне фармацэўтычных навук. Доктар фармацэўтычных навук, прафесар (1990).
* Леанід Уладзіміравіч Эльяшэвіч (нар. 1951) — беларускі палітык.
Южык

**Южык** — беларускае прозвішча.

## Вядомыя носьбіты 
* Міхась Южык (нар. 1969) — беларускі літаратурны крытык, пісьменнік, паэт і публіцыст.
* Павел Южык (1874—1944) — беларускі грамадска-культурны дзеяч, мастак.
* Пётр Уладзіміравіч Южык (нар. 1946) — беларускі дзяржаўны дзеяч.
Канстанцін Фёдаравіч Шэўчык

**Канстанцін Фёдаравіч Шэўчык** (нар. , в. Лахва Лунінецкага раёна Брэсцкай вобласці) — беларускі будаўнік, член Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 4-га склікання.

## Біяграфія 
Скончыў Беларускі ордэна Працоўнага Чырвонага Сцяга політэхнічны інстытут, інжынер-будаўнік.

Працоўную дзейнасць пачаў рабочым на Мікашэвіцкім лесазаводзе Лунінецкага раёна. Працаваў стропальшчыкам на заводзе нафтавага машынабудавання ў горадзе Валгаградзе, РСФСР. Служыў у радах Узброеных Сіл. Працаваў майстрам, прарабам, старшым прарабам, намеснікам начальніка, галоўным інжынерам, начальнікам перасоўнай механізаванай калоны № 30 трэста «Пінсксаўгасбуд». Быў намеснікам старшыні Пінскага райвыканкама. Займаў пасаду генеральнага дырэктара адкрытага акцыянернага таварыства «Пінсксаўгасбуд».

Выбіраўся дэпутатам Палаты Прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 4-га склікання.

## Узнагароды 
Узнагароджаны Ганаровай граматай Міністэрства сельскай гаспадаркі і харчавання Рэспублікі Беларусь, Ганаровай граматай Міністэрства працы і сацыяльнай абароны Рэспублікі Беларусь.

Катэгорыя:Дэпутаты Палаты Прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 4-га склікання
Катэгорыя:Ганаровыя грамадзяне Пінскага раёна
Пётр Уладзіміравіч Южык

**Пётр Уладзіміравіч Южык** (нар. , в. Зарудзічы Смаргонскага раёна Гродзенскай вобласці) — беларускі дзяржаўны дзеяч, член Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 4-га склікання.

## Біяграфія 
Скончыў Беларускі дзяржаўны ўніверсітэт імя У. І. Леніна (гісторык),
Мінскую вышэйшую партыйную школу па спецыяльнасці «Вышэйшая партыйна-палітычная адукацыя».

Працоўную дзейнасць пачаў токарам на Маладзечанскім гарпрамкамбінаце. Быў настаўнікам працы і фізкультуры ў сярэдніх школах Смаргонскага раёна. Працаваў карэспандэнтам смаргонскай раённай газеты «Светлы шлях», загадчыкам аддзела прапаганды і агітацыі Смаргонскага райкама КПБ, намеснікам старшыні Смаргонскага райвыканкама, галоўным спецыялістам Арганізацыйнага аддзела Сакратарыята Вярхоўнага Савета Рэспублікі Беларусь, саветнікам-кансультантам аддзела арганізацыйнага забеспячэння Сакратарыята Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь. Займаў пасады галоўнага інспектара па Віцебскай вобласці Адміністрацыі Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь, намесніка старшыні Віцебскага аблвыканкама.

Выбіраўся дэпутатам Палаты Прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 4-га склікання.

## Узнагароды 
Мае Падзяку Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь. Узнагароджаны медалём «Ветэран працы», юбілейным медалём «60 год вызвалення Рэспублікі Беларусь ад нямецкафашысцкіх захопнікаў», Ганаровай граматай Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь.

Катэгорыя:Дэпутаты Палаты Прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 4-га склікання
Інстытут муніцыпальнага менеджменту

**Інстытут муніцыпальнага менеджменту** — украінская прыватная навучальная ўстанова дадатковай адукацыі дарослых, якая знаходзіцца ў Кіеве і спецыялізуецца на кароткатэрміновых адукацыйных праграмах у сферы жыллёва-камунальнай гаспадаркі.

## Агульная характарыстыка 
Інстытут створаны ў канцы 2015 года па ініцыятыве грамадскіх аб’яднанняў «Фонд развіцця і інавацый ЖКГ» і «Асацыяцыя кіраўнікоў жылля».

Асноўная мэта стварэння інстытута: арганізацыя навучальнага працэсу па павышэнню кваліфікацыі старшыняў і членаў праўленняў аб’яднанняў саўладальнікаў шматкватэрнага дома і кіраўнікоў шматкватэрных дамоў, а таксама іншых спецыялістаў для жыллёва-камунальнай сферы.

Мэты дзейнасці: вырашыць пытанне па забеспячэнню эфектыўнага кіравання жыллёвым фондам; забяспечыць жыллёва-камунальную гаспадарку кваліфікаванымі кадрамі; спрыяць рэформам у сферы ЖКГ; авалодаць лепшымі практыкамі муніцыпальнага менеджменту; забяспечыць надання насельніцтву жыллёва-камунальных паслуг належнай якасці; спрыяць адаптацыі нацыянальнага заканадаўства Украіны ў сферы жыллёва-камунальнай гаспадаркі да еўрапейскіх стандартаў.

За час дзейнасці інстытутам распрацаваны: кароткатэрміновыя навучальныя семінары для кіраўнікоў шматкватэрных дамоў, «карпаратыўныя» семінары на замову гарадоў на тэму рэформы жыллёвага сектара; праграма «Маркетынг у сферы кіравання шматкватэрнымі дамамі».

## Спасылкі 
* Афіцыйная старонка ўстановы

Катэгорыя:1996 год ва Украіне
Катэгорыя:Вышэйшыя навучальныя ўстановы Кіева
Хрысціянская тэалагічная акадэмія ў Варшаве

**Хрысціянская тэалагічная акадэмія ў Варшаве** () — польская дзяржаўная вышэйшая навучальная ўстанова тэалагічнага профілю з сядзібай у Варшаве.

## Агульная характарыстыка 
Гэта вышэйшая навучальная ўстанова з амаль 70-гадовай традыцыяй. Яе структуру складаюць тэалагічны факультэт і факультэт грамадскіх навук. Абодва факультэты маюць права прысвойваць доктарскія ступені, а тэалагічны факультэт дадаткова праводзіць працэдуры хабілітацыі.

На факультэце сацыяльных навук праводзіцца навучанне па спецыяльнасцях:
* Дашкольная і школьная педагогіка - магістарскяя праграма, якая дае права на працу настаўніка
* Педагогіка па розных спецыяльнасцях - вышэйшая адукацыя першай (бакалаўрыят) і другой ступені (магістратура)
* Сацыяльная праца - вышэйшая адукацыя першай ступені (бакалаўрыят)

На тэалагічным факультэце праводзіцца навучанне па спецыяльнасці:
* Тэалогія ў сферы тэалогіі евангелічнай, праваслаўнай, каталіцкай і пратэстанцкай – вышэйшая адукацыя I ступені (бакалаўрыят); а таксама II ступені (магістратура) у сферы тэалогіі евангелічнай, праваслаўнай, каталіцкай і рэлігійных традыцый (магістратура).

Працуе таксама доктарская школа па тэалогіі і педагогіцы.

## Структура 
* Тэалагічны факультэт
* Факультэт сацыяльных навук

## Спасылкі 
* Афіцыйная інтэрнэт-старонка ўстановы

Катэгорыя:Навучальныя ўстановы з польскай мовай навучання
Катэгорыя:Варшава
Плошча Францыска Скарыны

**Плошча Францыска Скарыны** — плошча ў цэнтры Полацка на перасячэнні праспекта Францыска Скарыны і вуліцы Гогаля.

## Гісторыя 
Да пасляваеннага перайменавання насіла назву *Ніжні рынак*.

На старых картах бачна, што спачатку плошча знаходзілася на некалькі дзесяткаў метраў усходней, чым зараз.

З дакументаў вынікае, што ў часы Кацярыны ІІ гэтая плошача ўжо існавала, і тут знаходзілася мытня.

Падчас Другой сусветнай вайны нацысты ладзілі публічныя пакаранні смерцю на Ніжнім рынку. Тут будаваліся шыбеніцы, на якіх вешалі ўдзельнікаў супраціву і партызанаў.

Фантан і грамадская прастора. Грамадская прастора ля фантана, якая існавала з савецкіх часоў, была знішчана ў 2017 годзе. На яе месцы быў адкрыты новы фантан, на пабудову якога было выдаткавана 640 тысяч долараў.

## Помнікі 
* Помнік Ф. Скарыну — пастаўлены ў 1974 годзе — 

Катэгорыя:Аб’екты, названыя ў гонар Францыска Скарыны
Францыска Скарыны
Акопскі сельсавет

**Ако́пскі сельсавет** — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Нараўлянскага раёна Гомельскай вобласці. Цэнтр — вёска Акопы.

Утвораны 21 лютага 1929 года як **Акопскі нацыянальны ўкраінскі сельсавет** у складзе Нараўлянскага раёна Мазырскай акругі БССР. Пасля скасавання акруговага падзелу з 26 ліпеня 1930 года ў складзе Нараўлянскага раёна БССР, з 21 чэрвеня 1935 года — Мазырскай акругі. У 1937 годзе рэарганізаваны ў беларускі сельсавет. З 20 лютага 1938 года ў Нараўлянскім раёне Палескай вобласці, з 8 студзеня 1954 года — Гомельскай вобласці. 16 ліпеня 1954 года скасаваны, тэрыторыя далучана да Вуглоўскага сельсавета.

## Літаратура 
* Административно-территориальное устройство БССР: справочник: в 2 т. / Главное архивное управление при Совете Министров БССР, Институт философии и права Академии наук БССР. — Минск: «Беларусь», 1985―1987.

Катэгорыя:Былыя сельсаветы Нараўлянскага раёна
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, утвораныя ў 1929 годзе
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, скасаваныя ў 1954 годзе
Катэгорыя:Нацыянальныя ўкраінскія сельсаветы БССР
Бярозаўскі нацыянальны нямецкі сельсавет

**Бяро́заўскі нацыянальны нямецкі сельсавет** — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Нараўлянскага раёна Мазырскай акругі. Цэнтр — вёска Бярозаўка.

Утвораны 20 жніўня 1924 года як **Бярозаўскі сельсавет** у складзе Нараўлянскага раёна Мазырскай акругі БССР. 24 верасня 1926 года рэарганізаваны ў Бярозаўскі нацыянальны нямецкі сельсавет. Пасля скасавання акруговага падзелу з 26 ліпеня 1930 года ў складзе Нараўлянскага раёна БССР, з 21 чэрвеня 1935 года — Мазырскай акругі. У 1937 годзе скасаваны.

## Літаратура 
* Административно-территориальное устройство БССР: справочник: в 2 т. / А.И. Карпачева и др. / Главное архивное управление при Совете Министров БССР, Институт философии и права Академии наук БССР. — Т. 1: (1917―1941 гг.). — Мн., «Беларусь», 1985. — 390 с.

Катэгорыя:Былыя сельсаветы Нараўлянскага раёна
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, утвораныя ў 1924 годзе
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, скасаваныя ў 1937 годзе
Катэгорыя:Нацыянальныя нямецкія сельсаветы БССР
Леанід Уладзіміравіч Эльяшэвіч

**Леанід Уладзіміравіч Эльяшэвіч** (нар. , в. Чарнякі Шчучынскага раёна Гродзенскай вобласці) — беларускі дзяржаўны дзеяч, член Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 4-га склікання.

## Біяграфія 
Скончыў Віцебскі ветэрынарны інстытут, вучоны заатэхнік.

Служыў у радах Узброеных Сіл. Працаваў загадчыкам вытворчага ўчастка, галоўным заатэхнікам калгаса «Чырвоны сцяг» Шчучынскага раёна, галоўным заатэхнікам упраўлення сельскай гаспадаркі Шчучынскага райвыканкама. Быў першым намеснікам старшыні Шчучынскага раённага аграпрамысловага аб’яднання, першым намеснікам начальніка ўпраўлення сельскай гаспадаркі і харчавання Шчучынскага райвыканкама, старшынёй калгаса імя У. І. Леніна Шчучынскага раёна. Займаў пасаду старшыні Зэльвенскага райвыканкама.

Выбіраўся дэпутатам Палаты Прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 4-га склікання.

## Узнагароды 
Узнагароджаны медалём «За воінскую доблесць. У азнаменаванне 100-годдзя з дня нараджэння Уладзіміра ІльічаЛеніна», Ганаровай граматай Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь.

Катэгорыя:Дэпутаты Палаты Прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 4-га склікання
Катэгорыя:Старшыні калгасаў
Катэгорыя:Старшыні Зэльвенскага раённага выканаўчага камітэта
Алена Аляксандраўна Новік

**Алена Аляксандраўна Новік** (нар. , Алёхнавічы Дзятлаўскага раёна Гродзенскай вобласці) — беларускі педагог, член Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 4-га склікання.

## Біяграфія 
Скончыла Беларускі дзяржаўны ўніверсітэт, гісторык.

Працавала выхавацелем, настаўніцай пачатковых класаў, настаўніцай гісторыі, намеснікам дырэктара па выхаваўчай рабоце, дырэктарам установы адукацыі «Шчэпіцкая дзяржаўная агульнаадукацыйная сярэдняя школа» Клецкага раёна Мінскай вобласці.

Выбіралася дэпутатам Палаты Прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 4-га склікання.

## Узнагароды 
Узнагароджана юбілейнымі медалямі, Ганаровай граматай Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь, Ганаровай граматай Міністэрства адукацыі Рэспублікі Беларусь.

Катэгорыя:Дэпутаты Палаты Прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 4-га склікання
Спіс захворванняў лубіну

У гэтым артыкуле змешчаны **спіс хвароб** .

## Бактэрыяльныя захворванні 
## Грыбковыя захворванні 
## Вірусныя захворванні 
## Літаратура 
* Болезни люпина / Н. А. Дорожкин, Н. И. Чекалинская. — Минск : Урожай, 1965. — 81, [1] c. : ил., табл. ; 20 см. — Библиография: с. 79―81. — 4200 экз. — 21 к.

## Спасылкі 
* Болезни люпина 

Лубін
Катэгорыя:Захворванні бабовых
Катэгорыя:Лубін
Аверын

**Аверын** — рускае прозвішча.

## Вядомыя носьбіты 
* Васіль Іванавіч Аверын — беларускі ўрач-хірург. Доктар медыцынскіх навук.
* Віктар Сяргеевіч Аверын (нар. 1954) — беларускі навуковец і палітык. Доктар біялагічных навук.
* Міхаіл Ігнатавіч Аверын (1891—1943) — беларускі дзяржаўны дзеяч.
Стаўбцоўскае партызанскае злучэнне

**Стаўбцоўскае партызанскае злучэнне** — было створана ў кастрычніку 1943 года. Дзейнічала на тэрыторыі Стаўбцоўскага, Гарадзішчанскага, Дзяржынскага, Карэліцкага, Мірскага, Навамышскага раёнаў. Камандзір — член баранавіцкага падпольнага камітэта КП(б)Б Уладзімір Зянонавіч Царук. Уваходзіла ў склад Баранавіцкага партызанскага злучэння. На час злучэння з Чырвонай Арміяй (6—11 ліпеня 1944 года) налічвала 3550 партызан. Камандзіру злучэння Уладзіміру Зянонавічу Царуку прысвоена званне Героя Савецкага Саюза.

## Склад 
Злучэнне яднала шэсць брыгад:
* 1-я Беларуская кавалерыйская партызанская брыгада;
* Партызанская брыгада «25 гадоў БССР»;
* Партызанская брыгада імя Г. К. Жукава;
* Партызанская брыгада «Камсамолец»;
* Партызанская брыгада імя А. В. Суворава;
* Партызанская брыгада «Першамайская».

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Савецкія партызанскія злучэнні, брыгады і атрады на акупіраванай тэрыторыі Беларусі (1941—1944)
Катэгорыя:З’явіліся ў 1943 годзе
Катэгорыя:Зніклі ў 1944 годзе
Партызанскае злучэнне Слуцкай зоны

**Партызанскае злучэнне Слуцкай зоны** — было створана ў снежні 1942 года паводле ўказання начальніка Цэнтральнага штаба партызанскага руху і ЦК КП(б)Б Панцеляймона Кандратавіча Панамарэнкі Слуцкім міжрайкомам КП(б)Б на базе партызанскай брыгады імя К. Я. Варашылава. Дзейнічала на тэрыторыі Капыльскага, Уздзенскага, Грэскага, Слуцкага і Чырвонаслабодскага раёнаў.

У жніўні 1943 года злучэнне было расфарміравана, больш за 700 партызан было перададзена для фарміравання Беластоцкага партызанскага злучэння, асноўныя сілы ўліліся ў Мінскае партызанскае злучэнне.

## Склад 
У злучэнне ўваходзілі:
* 27-я партызанская брыгада імя В. І. Чапаева;
* 225-я партызанская брыгада імя А. В. Суворава;
* 300-я партызанская брыгада імя К. Я. Варашылава.
Налічвала больш за 4 000 партызан.

## Камандаванне 
Камандзіры:
* Піліп Піліпавіч Капуста (снежань 1942 — май 1943);
* Мікалай Анісімавіч Шастапалаў (май — жнівень 1943),
начальнік штаба:
П. З. Ігнашчанка.

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Савецкія партызанскія злучэнні, брыгады і атрады на акупіраванай тэрыторыі Беларусі (1941—1944)
Катэгорыя:З’явіліся ў 1942 годзе
Катэгорыя:Зніклі ў 1943 годзе
Анікеева

**Анікеева** — жаночая форма прозвішча Анікееў.

## Вядомыя носьбіты 
* Людміла Аляксандраўна Анікеева (нар. 1955) — беларускі палітык.
* Марына Яўгенаўна Анікеева (нар. 1968) — беларускі эканаміст і палітык.
Цешкаўскі сельсавет

**Це́шкаўскі сельсавет** — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Нараўлянскага раёна Гомельскай вобласці. Цэнтр — вёска Цешкаў.

Утвораны 20 жніўня 1924 года ў складзе Нараўлянскага раёна Мазырскай акругі БССР. Пасля скасавання акруговага падзелу з 26 ліпеня 1930 года ў складзе Нараўлянскага раёна БССР, з 21 чэрвеня 1935 года — Мазырскай акругі, з 20 лютага 1938 года — Палескай вобласці, з 8 студзеня 1954 года — Гомельскай вобласці. 29 кастрычніка 1959 года скасаваны, тэрыторыя далучана да Дзёрнавіцкага (вёскі Вяжышча, Данілееўка і Ліхаўня) і Вербавіцкага (вёскі Карпавічы і Цешкаў) сельсаветаў.

На момант скасавання ў склад сельсавета ўваходзілі 5 населеных пунктаў.

## Літаратура 
* Административно-территориальное устройство БССР: справочник: в 2 т. / Главное архивное управление при Совете Министров БССР, Институт философии и права Академии наук БССР. — Минск: «Беларусь», 1985―1987.

Катэгорыя:Былыя сельсаветы Нараўлянскага раёна
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, утвораныя ў 1924 годзе
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, скасаваныя ў 1959 годзе
Віктар Сяргеевіч Аверын

**Віктар Сяргеевіч Аверын** (нар. , Магілёў) — беларускі навуковец і палітык. Доктар біялагічных навук.

## Біяграфія 
Скончыў Маскоўскую ордэна Працоўнага Чырвонага Сцяга ветэрынарную акадэмію імя К. І. Скрабіна, біяхімік.

Працаваў старшым лабарантам, малодшым навуковым супрацоўнікам, старшым навуковым супрацоўнікам Усесаюзнага навукова-даследчага інстытута фізіялогіі, біяхіміі і харчавання жывёл, старшым навуковым супрацоўнікам лабараторыі № 2, намеснікам дырэктара па навуковай працы, выконваючым абавязкі дырэктара рэспубліканскага навукова-даследчага ўнітарнага прадпрыемства «Інстытут радыялогіі», загадчыкам аддзела радыяцыйнай аховы навуковага аддзела дзяржаўнай установы «Рэспубліканскі навуковапрактычны цэнтр радыяцыйнай медыцыны і экалогіі чалавека». Дырэктар рэспубліканскага навукова-даследчага ўнітарнага прадпрыемства «Інстытут радыялогіі» ў горадзе Гомелі.

Займае пасаду дэкана біялагічнага факультэта ГДУ імя Ф. Скарыны.

Выбіраўся членам Савета Рэспублікі Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 4-га склікання.

Аўтар больш як 160 навуковых прац, у тым ліку дзвюх манаграфій.

## Узнагароды 
Узнагароджаны юбілейнымі медалямі «65 гадоў Перамогі ў Вялікай Айчыннай вайне 1941—1945 гг.», «65 год вызвалення Рэспублікі Беларусь ад нямецка-фашысцкіх захопнікаў», медалямі «За супрацоўніцтва ў імя выратавання» Расійскай Федэрацыі, «За заслугі» II ступені Цэнтральнага Праўлення Агульнарасійскага саюза грамадскіх аб’яднанняў «Саюз „Чарнобыль“ Расіі», Ганаровай граматай Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь, Ганаровай граматай Камітэта па праблемах наступстваў катастрофы на Чарнобыльскай АЭС пры Савеце Міністраў Рэспублікі Беларусь, Ганаровай граматай Міністэрства па надзвычайных сітуацыях Рэспублікі Беларусь, нагрудным знакам "Юбілейны медаль «У гонар 80-годдзя Нацыянальнай акадэміі навук Беларусі», знакам «У памяць аб ліквідацыі наступстваў катастрофы на ЧАЭС» Прэзідыума Цэнтральнага Савета Саюза «Чарнобыль» Расіі.

* 2024 — Медаль «За працоўныя заслугі»

Катэгорыя:Члены Савета Рэспублікі Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 4-га склікання
Катэгорыя:Выкладчыкі Гомельскага дзяржаўнага ўніверсітэта
Катэгорыя:Дэканы біялагічнага факультэта ГДУ імя Ф. Скарыны
Катэгорыя:Біяхімікі Беларусі
Божая Маці Замілаванне (абраз з Чарнянаў)

**Божая Маці Замілаванне** — абраз з Прачысценскай царквы в. Чарняны Маларыцкага раёна Брэсцкай вобласці, напісаны ў 1644 годзе. У 1974 годзе твор паступіў у калекцыю Музея старажытнабеларускай культуры ( ). З’яўляецца найбольш раннім з падпісаных абразоў, што захоўваюцца ў калекцыі музея.

## Апісанне 
Абраз напісаны на дошцы тэмпернымі фарбамі, фон аздоблены выразаным па ляўкасе арнаментам. Іканаграфія твора рэдкая. Па ніжнім краі абраза змешчаны надпіс, які захаваўся фрагментарна толькі ў левай частцы. Тэкст напісаны кірылічнымі літарамі, імі ж і пазначана дата *«В RϪ АНМД М… К…»*. З надпісу, які падлягае прачытанню толькі і магчыма даведацца пра год напісання абраза «АНМД» — 1644 г. Верагодна, далейшы фрагмент надпісу змяшчаў інфармацыю пра данатара. Аднак гэтыя звесткі з-за восыпаў фарбавага слою страчаны.

## Літаратура 
* Галіна Флікоп-Світа. Датаваныя абразы XVII—XVIIІ стст. У зборах Музея старажытнабеларускай культуры Цэнтра даследаванняў беларускай культуры, мовы і літаратуры Нацыянальнай акадэміі навук Беларусі. // Волинська ікона: дослідження та реставрація. Науковий збірник. Випуск 24. 2018

Катэгорыя:Абразы Беларусі
Катэгорыя:Музей старажытнабеларускай культуры
Катэгорыя:Карціны 1644 года
Катэгорыя:Чарняны
Марына Яўгенаўна Анікеева

**Марына Яўгенаўна Анікеева** () — беларускі эканаміст і палітык.

## Біяграфія 
Нарадзілася 4 чэрвеня 1968 года ў в. Арцюшына Пскоўскага раёна Пскоўскай вобласці РСФСР.

Скончыла Рыжскі Чырванасцяжны інстытут інжынераў грамадзянскай авіяцыі імя Ленінскага камсамола, інжынер-эканаміст.

Працавала бухгалтарам Бярозаўскага сыраробнага камбіната, эканамістам па планаванню, вядучым эканамістам па працы, галоўным эканамістам, намеснікам дырэктара па эканоміцы — галоўным эканамістам адкрытага акцыянернага таварыства «Бярозаўскі сыраробны камбінат». Першы намеснік дырэктара адкрытага акцыянернага таварыства «Бярозаўскі сыраробны камбінат» Брэсцкай вобласці.

Выбіралася членам Савета Рэспублікі Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 4-га склікання.

У красавіку 2024 года выбрана дэлегаткай на Усебеларускі народны сход 7-га склікання ад мясцовых Саветаў дэпутатаў.

## Узнагароды 
Узнагароджана юбілейнымі медалямі «65 гадоў Перамогі ў Вялікай Айчыннай вайне 1941—1945 гг.», «65 год вызвалення Рэспублікі Беларусь ад нямецка-фашысцкіх захопнікаў», ганаровай граматай Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Члены Савета Рэспублікі Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 4-га склікання
Катэгорыя:Дэпутаты Гродзенскага абласнога Савета дэпутатаў 28-га склікання
Катэгорыя:Дэлегаты Усебеларускага народнага сходу 7-га склікання
Нацыянальная акадэмія кіруючых кадраў культуры і мастацтваў

**Нацыянальная акадэмія кіруючых кадраў культуры і мастацтваў** — украінская дзяржаўная вышэйшая навучальная ўстанова мастацкага профілю IV-га узроўню акрэдытацыі, якая знаходзіцца ў Кіеве. 

Акадэмія як ажыццяўляе перападрыхтоўку і павышэнне кваліфікацыі спецыялістаў у сферы культуры і мастацтва, так і праводзіць падрыхтоўку спецыялістаў з вышэйшай адукацыяй на ўсіх адукацыйных узроўнях.

## Агульная характарыстыка 
Заснавана 29 студзеня 1970 года. Першая назва - Інстытут павышэння кваліфікацыі работнікаў культуры. Пастановай Кабінета міністраў Украіны ад 31 жніўня 1998 года на базе інстытута створана дзяржаўная акадэмія кіруючых кадраў культуры і мастацтваў. Указам Прэзідэнта Украіны Віктара Юшчанкі ад 12 студзеня 2010 года акадэміі прадастаўлены статус нацыянальнай. Акадэмія па выніках рэйтынгу ЮНЕСКА 2008-2018 гадоў займае першае месца сярод вышэйшых навучальных устаноў Украіны ў галіне культуры і мастацтваў.

## Структура 
* Інстытут сучаснага мастацтва
* Інстытут дызайну і рэкламы
* Інстытут практычнай культуралогіі і арт-менеджменту
* Інстытут бесперапыннай культурна-мастацкай адукацыі
* Чарнігаўскі філіял

## Спасылкі 
* Афіцыйная старонка ўстановы

Катэгорыя:1970 год ва Украіне
Катэгорыя:Вышэйшыя навучальныя ўстановы Кіева
Святая Параскева (абраз з Пескаў)

**Святая Вялікапакутніца Параскева** — абраз з царквы Святога Мікалая в. Пескі Мастоўскага раёна Гродзенскай вобласці, напісаны ў 1646 годзе. У 1983 годзе твор вывезены экспедыцыяй ІМЭФ НАН Беларусі.

## Апісанне 
Твор напісаны на дошцы тэмпернымі фарбамі, фон аздоблены раслінным арнаментам, выразаным па ляўкасу, і пакрыты пазалотай. Даволі рэдкім для мясцовай традыцыі з’яўляецца тое, што абраз гэты — жыццяпісны: вакол постаці Св. Параскевы па краях у дванаццаці невялікіх круглых клеймах прадстаўлены эпізоды з яе жыцця. Да нашага часу дайшлі адзінкавыя
жыцційныя беларускія іконы, таму дадзены абраз уяўляе асобную цікавасць. Адзін з іх знаходзіцца ў Траецкай царкве ў Бездзежы Брэсцкай вобласці і па даце стварэння — 1659 г. — даволі блізкі да абраза з Пескаў.

Першапачаткова абраз меў значна большыя памеры. Па невядомым прычынам ён быў абрэзаны па перыметру, устаўлены ў новую раму, перагрунтаваны і запісаны. Пры гэтым ніжнія бакавыя клеймы са сцэнамі жыція святой былі страчаны фактычна поўнасцю, а астатнія абпілены напалову.

Абраз прайшоў рэстаўрацыю, у выніку чаго набыў свой першапачатковы выгляд (рэстаўратар А. Тарасік). 

## Літаратура 
* Галіна Флікоп-Світа. Датаваныя абразы XVII—XVIIІ стст. У зборах Музея старажытнабеларускай культуры Цэнтра даследаванняў беларускай культуры, мовы і літаратуры Нацыянальнай акадэміі навук Беларусі. // Волинська ікона: дослідження та реставрація. Науковий збірник. Випуск 24. 2018

Катэгорыя:Абразы Беларусі
Катэгорыя:Музей старажытнабеларускай культуры
Катэгорыя:Карціны 1646 года
Катэгорыя:Пескі (Мастоўскі раён)
Зарававель перад Дарыем

**«Зарававель перад Дарыем»** — карціна галандскага мастака Нікалауса Кнюпфера са збору Дзяржаўнага Эрмітажа.

Карціна напісана на дубовай дошцы і ілюструе старазапаветны сюжэт, апісаны ў некананічнай Другой кнізе Ездры (3:4—24, 4:1—41): целаахоўнікі персідскага цара Дарыя паспрачаліся наконт таго, што ўсяго мацней. Упрыгожаны вінаградным лісцем абараняў сілу віна. Целаахоўнік у чырвоным плашчы і кароне стаяў за царскую ўладу. І трэці целаахоўнік, па імі Зарававель, усхваляў сілу жанчын і ісціны. Над ім на аблоках намалявана алегарычная фігура Ісціны з вагамі ў руках у акружэнні анёлаў-пуці, трое з якіх трымаюць перад Ісцінай раскрытую кнігу — сімвал мудрасці і праўды — з нечытэльным надпісам лацінскім шрыфтам. Жаночая фігура са скруткам у руках побач з Дарыем з'яўляецца персаніфікацыяй краіны Персіі. Злева на падножжы трона стаіць подпіс мастака: *NKnupfer* (*NK* — лігатурай).

Злева ўнізе белай фарбай нанесены нумар 120 — пад гэтым нумарам карціна значылася ў вопісах Паўлаўскага палаца; у правым ніжнім куце чырвонай фарбай напісаны нумар 78 — яго значэнне нявысветлена. Па перыметры карціны маюцца значныя пацёртасці ад рам, правы ніжні куток дошкі адколаты. На абароце карціны стаіць чырвоны сургучная пячатка імператара Паўла I і стаіць налепка з надпісам «ПДМ 1919» (Паўлаўскі палац-музей).

Дакладная дата стварэння карціны невядомая, у каталогу-рэзанэ творчасці мастака, складзеным у 2005 годзе Дж. Сакстан, гаворыцца што карціна напісана пасля 1644 года, гэтае датаванне падтрымана і ў Эрмітажы.

Ранняя гісторыя карціны невядомая, першыя згадкі пра яе адносіцца да 10 мая 1764 года — карціна фігуравала на аўкцыёне ў Боне пры распродажы збору курфюрста Клеменса Аўгуста Баварскага, дзе яе купіў прыдворны саветнік Брогія. У канцы XVIII стагоддзя карціну набыў імператар Павел I і яна знаходзілася ў Паўлаўскам палацы. У канцы 1920-х гадоў яе збіраліся прадаць за граніцу і выдалі ў кантору «Антыкварыят», аднак продаж не адбыўся і ў 1931 годзе карціна перададзена на захоўванне ў Эрмітаж.

Першапачаткова карціна насіла назву «Гісторыя Артаксеркса», пасля сюжэт тлумачыўся як «Данііл, які абараняе Сусану ад паклёпу» і «Алегорыя правасуддзя». Правільную атрыбуцыю сюжэту карціны зрабіў Ю. І. Кузняцоў у 1974 годзе. У Нідэрландах прынята трохі іншая трактоўка сюжэту «Зарававель у Дарыя просіць дазволу аднавіць Іерусалімскі храм».

Катэгорыя:Карціны Нікалауса Кнюпфера
Катэгорыя:Карціны са збораў Дзяржаўнага Эрмітажа
Катэгорыя:Карціны паводле сюжэтаў Старога Запавету
Андрэй Анісімавіч Дзюжаў

**Андрэй Анісімавіч Дзюжаў** (нар. , Запарожжа, Украіна) — беларускі навуковец і палітык. Кандыдат тэхнічных навук. Член Прэзідыума Нацыянальнай акадэміі навук Беларусі. Лаўрэат Дзяржаўнай прэміі Рэспублікі Беларусь у галіне навукі і тэхнікі, лаўрэат прэміі Савета Міністраў Рэспублікі Беларусь.

## Біяграфія 
Скончыў Запарожскі машынабудаўнічы інстытут, інжынер-механік.

Працаваў інжынерам-канструктарам аддзела агульнай кампаноўкі ўпраўлення галоўнага канструктара Волжскага аўтазавода, аддзела галоўнага канструктара вытворчага аб’яднання «Маторабудаўнік» горада Запарожжа, інжынерам-канструктарам, вядучым інжынерам-канструктарам — кіраўніком сектара, намеснікам загадчыка, загадчыкам канструктарска-даследчага аддзела дынамікі сістэм і трываласці канструкцый галаўнога спецыялізаванага канструктарскага бюро вытворчага аб’яднання «Гомсельмаш», намеснікам дырэктара рэспубліканскага канструктарскага ўнітарнага прадпрыемства «ГСКБ па збожжаўборачнай і кормаўборачнай тэхніцы» па навуковадаследчай працы — загадчыкам аддзела дынамікі, трываласці, аналітычнай надзейнасці і вылічальных сістэм. Генеральны канструктар па збожжаўборачнай і кормаўборачнай тэхніцы Міністэрства прамысловасці Рэспублікi Беларусь — дырэктар рэспубліканскага канструктарскага ўнітарнага прадпрыемства «ГСКБ па збожжаўборачнай і кормаўборачнай тэхніцы».

Выбіраўся членам Савета Рэспублікі Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 4-га склікання.

У 2012—2014 — генеральны дырэктар ДНУ «Аб’яднаны інстытут машынабудавання НАН Беларусі». З’яўляўся членам Прэзідыума Гомельскага філіяла Нацыянальнай акадэміі навук Беларусі.

## Узнагароды 
Узнагароджаны медалём «За працоўныя заслугі», юбілейнымі медалямі «65 гадоў Перамогі ў Вялікай Айчыннай вайне 1941—1945 гг.», «65 год вызвалення Рэспублікі Беларусь ад нямецка-фашысцкіх захопнікаў», Ганаровай граматай Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь, Ганаровай граматай Савета Міністраў Рэспублікі Беларусь.

Катэгорыя:Члены Савета Рэспублікі Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 4-га склікання
Катэгорыя:Дэпутаты Гомельскага абласнога Савета дэпутатаў
Мятка

**Мятка** () — вёска ў Рослаўльскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Сыракоранскага сельскага паселішча.

## Гісторыя 
25 сакавіка 1918 года згодна з Трэцяй Устаўной граматай Мятка абвяшчалася часткай Беларускай Народнай Рэспублікі. 1 студзеня 1919 года згодна з пастановай I з’езда КП(б) Беларусі яна ўвайшла ў склад Беларускай ССР, аднак 16 студзеня Масква адабрала вёску разам з іншымі этнічна беларускімі тэрыторыямі ў склад РСФСР.

У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была пад нямецкай акупацыяй з жніўня 1941 года, вызвалена ў верасні 1943 года.

З 2004 па 2019 год у складзе Савееўскага сельскага паселішча.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Рослаўльскага раёна
Украінцы (значэнні)

**Украінцы**:

* Украінцы — усходнеславянскі народ, які жыве ва Усходняй Еўропе, асноўнае насельніцтва Украіны.
* Украінцы — усе грамадзяне Украіны, незалежна ад этнічнай прыналежнасці.

## Гл. таксама 
* Украіна (значэнні)
Акадэмія мастацтваў імя Паўла Чубынскага

**Акадэмія мастацтваў імя Паўла Чубынскага** — украінская вышэйшая навучальная ўстанова мастацкага профілю, якая знаходзіцца ў Кіеве і з'яўляецца камунальнай вышэйшай навучальнай установай у падпараткаванні Кіеўскага абласнога савета.

## Агульная характарыстыка 
Па стане на 2020 год акадэміяй падрыхтавана амаль 15 тысяч спецыялістаў, з якіх больш за 30 выпускнікоў удастоены ганаровых званняў у галіне культуры і мастацтваў. Больш за 50 былых студэнтаў працуюць выкладчыкамі мастацкіх навучальных устаноў.

у 2019/2020 навучальным годзе акадэмія рыхтавала: 
* малодшых спецыялістаў па спецыяльнасцях: харэаграфія, музычнае мастацтва, сцэнічнае мастацтва, менеджмент сацыякультурнай дзейнасці, турызм, інфармацыйная, бібліятэчная і архіўная справа;
* бакалаўраў па спецыяльнасці: музычнае мастацтва.

Акадэмія заснавана ў адпаведнасці з пастановай Саўнаркама УССР 11 жніўня 1930 года як Кіеўскі тэхнікум па падрыхтоўцы арганізатараў культурна–дасугавай працы. Навучальная ўстанова зведала некалькі трансфармацый:
* Загадам наркама адукацыі УССР ад 11 чэрвеня 1934 года ўстанова пераназваная ў бібліятэчны тэхнікум
* У снежні 1943 года ўстанова аднавіла сваю дзейнасць як Кіеўская палітадукацыйная школа
* У красавіку 1944 года ўстанова перайменавана ў Кіеўскі тэхнікум падрыхтоўкі культурна-асветніцкіх работнікаў
* 14 сакавіка 1961 года ўстанова атрымала назву - Кіеўскае абласное культурна-асветніцкае вучылішча
* У 1990 годзе ён перайменаваны ў Кіеўскае абласное вучылішча культуры
* З 2002 года - Кіеўскае абласное вучылішча культуры і мастацтваў
* У 2011 годзе ўстанова атрымала назву "Камунальная вышэйшая навучальная ўстанова Кіеўскага абласнога савета «Акадэмія мастацтваў»
* У ліпені 2018 года яна была перайменавана ў "Камунальную ўстанову вышэйшай адукацыі Кіеўскага абласнога савета "Акадэмія мастацтваў імя Паўла Чубынскага" - у гонар Паўла Чубынскага - украінскага этнолага, фалькларыста, паэта, грамадскага дзеяча, аўтара гімна Украіны

## Структура 
## Спасылкі 
* Афіцыйная старонка ўстановы 

Катэгорыя:1930 год ва Украіне
Катэгорыя:Вышэйшыя навучальныя ўстановы Кіева
Галіна Аляксандраўна Флікоп-Світа

**Галіна Аляксандраўна Флікоп-Світа** (нар. 13 лістапада 1984, Ліда) — беларуская гісторык мастацтва. Спецыялістка па іканаграфіі ўніяцкіх храмаў Беларусі XVII—XIX стагоддзяў. Кандыдат мастацтвазнаўства (2014). Старшы навуковы супрацоўнік Цэнтра даследаванняў беларускай культуры, мовы і літаратуры Нацыянальнай акадэміі навук Беларусі.

## Біяграфія 
Скончыла ў 2007 годзе Беларускі дзяржаўны ўніверсітэт культуры і мастацтваў па спецыяльнасці «мастак народных рамёстваў». З 2007 па 2009 гады працавала дырэктарам Лылойцінскага цэнтральнага дома культуры Смаргонскага раёна.

У 2009 годзе скончыла магістратуру Еўрапейскага гуманітарнага ўніверсітэта, у 2010 годзе скончыла магістратуру Інстытута падрыхтоўкі навуковых кадраў НАН Беларусі.

У 2012—2018 гадах старшы навуковы супрацоўнік Нацыянальнага гістарычнага музея Рэспублікі Беларусь.

У 2013 годзе скончыла аспірантуру Цэнтра даследаванняў беларускай культуры, мовы і літаратуры НАН Беларусі. У 2014 годзе абараніла кандыдацкую дысертацыю на тэму «Мастацкія і іканаграфічныя асаблівасці іканапісу грэка-каталіцкіх храмаў Беларусі XVII — першай паловы XIX ст.». З 2013 года навуковы супрацоўнік аддзела старажытнабеларускай культуры Цэнтра даследаванняў беларускай культуры, мовы і літаратуры НАН Беларусі.

## Навуковая дзейнасць 
Даследуе рэлігійнае мастацтва, інтэр'еры ўніяцкіх храмаў Беларусі XVII—XIX стагоддзяў. Аўтарка больш як 120 навуковых публікацый.

## Сям’я 
У шлюбе з Іванам Світам. Выхоўвае дачку Міраславу.

## Бібліяграфія 
### Кнігі 
* 
* 

### Абраныя артыкулы 
* 
* 

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
* Старонка на academia.edu

Катэгорыя:Мастацтвазнаўцы Беларусі
Катэгорыя:Гісторыкі мастацтва
Катэгорыя:Даследчыкі гісторыі Вялікага Княства Літоўскага
Шчучынскае партызанскае злучэнне

**Шчучынскае партызанскае злучэнне** — партызанскае злучэнне, створанае ў красавіку 1943 года міжраённым партыйным цэнтрам Шчучынскай зоны. Дзейнічала на тэрыторыі Шчучынскага, Зэльвенскага, Васілішкаўскага, Казлоўшчынскага, Дзятлаўскага і Мастоўскага раёнаў Баранавіцкай вобласці. На час злучэння з Чырвонай Арміяй (11—17 ліпеня 1944 года) налічвала каля 4 200 партызан.

## Камандаванне 
Камандзір — упаўнаважаны ЦК КП(б)Б і БШПР Сцяпан Пятровіч Шупеня, намеснік камандзіра па разведцы Я. М. Пятроў, начальнік ваенна-аператыўнага аддзела М. Н. Бурцаў

## Склад 
Аб'ядноўвала Ленінскую партызанскую брыгаду і асобна дзейныя атрады «Грознага» (пазней «Грозны»), «Стралкова» (пазней імя Суворава), І. В. Макарава (пазней імя Катоўскага) і Золава (пазней 1 Мая). У маі 1943 года на базе атрадаў была створана партызанская брыгада «Першамайская», у чэрвені 1943 у злучэнне увайшоў 54-ы партызанскі атрад (пазней імя Дзяржынскага), былі створаны партызанская брыгада імя С. М. Кірава, у лістападзе партызанская брыгада імя К. Я. Варашылава, у снежні партызанская брыгада «Перамога» і ўключана партызанская брыгада імя Ленінскага камсамола. У кастрычніку 1943 года брыгада Першамайская была перададзена Стаўбцоўскаму партызанскаму злучэнню, у снежні брыгада імя Кірава — Лідскаму партызанскаму злучэнню.

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Савецкія партызанскія злучэнні, брыгады і атрады на акупіраванай тэрыторыі Беларусі (1941—1944)
Катэгорыя:З’явіліся ў 1943 годзе
Катэгорыя:Зніклі ў 1944 годзе
Ян Непамук (абраз з Трабаў)

**Ян Непамук** — абраз з касцёла в. Трабы Іўеўскага раёна Гродзенскай вобласці, напісаны ў 1732 годзе. Захоўваецца ў калекцыі Музея старажытнабеларускай культуры ( ).

## Апісанне 
Выява Святога Яна Непамука напісана на палатне алейнымі фарбамі, якое было прымацавана да дошкі, аформленай у вузкую драўляную разьбяную раму. Пры рэстаўрацыі палатно было дэманціравана з драўлянага шчыта і нацягнута на падрамнік. А надпіс на латыні «S. Iohannes Nepomucenus. Anno Domini 1732», які і сведчыць пра дату стварэння абраза, застаўся на ранейшай цвёрдай аснове. Рама з вышэйпрыведзеным надпісам ад абраза «Ян Непамук» выяўлена ў фондасховішчы музея.

## Літаратура 
* Галіна Флікоп-Світа. Датаваныя абразы XVII—XVIIІ стст. У зборах Музея старажытнабеларускай культуры Цэнтра даследаванняў беларускай культуры, мовы і літаратуры Нацыянальнай акадэміі навук Беларусі. // Волинська ікона: дослідження та реставрація. Науковий збірник. Випуск 24. 2018

Катэгорыя:Абразы Беларусі
Катэгорыя:Музей старажытнабеларускай культуры
Катэгорыя:Карціны 1732 года
Катэгорыя:Трабы
Катэгорыя:Ян Непамуцкі