open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Універсітэт Парыж VIII

**Універсітэт Парыж VIII Венсен – Сэн-Дэні** () або **Універсітэт Парыж VIII** () — французская дзяржаўная вышэйшая навучальная ўстанова са статусам універсітэта, якая знаходзіцца ў Парыжы. 

## Агульная характарыстыка 
Гісторыя ўніверсітэта пачынаецца з заснавання эксперыментальнага ўніверсітэцкага цэнтра ў Венсэне ў 1969 годзе (часова факультэт тажы яшчэ адзінага Парыжскага ўніверсітэта). У заснаванні гэтага ўніверсітэта ўдзельнічаюць такія знакамітыя філосафы свайго часу як Мішэль Фуко, Жыль Дэлёз, Жан Франсуа Ліатар і інш. Студэнты і выкладчыкі ўніверсітэта - заўзятыя ўдзельнікі майскіх падзей 1968 года ў Парыжы. Выкладанне многіх прадметаў адрозніваецца ад іншых універсітэтаў сваім анты-акадэмізмам, рознабаковымі інавацыямі. Многія лекцыі чытаюцца ўвечары, што значна палягчае вучобу ўжо працуючым студэнтам. У 1980 годзе ўніверсітэт высяляецца з Венсенскага лесу ў прадмесце Сэн-Дэні. Універсітэцкія будынкі зносяць. Пераезд робіцца супраць жадання студэнтаў і прафесараў універсітэта. На працягу яшчэ 4 гадоў яны спрабуюць дамагчыся вяртання ў Венсен.

## Структура 
### Факультэты 
* эканомікі і менеджменту
* мастацтва, філасофіі і эстэтыкі
* культуры і камунікацый
* права і палітычных навук
* гісторыі, літаратуры і сацыялогіі
* філалогіі
* матэматыкі, інфарматыкі, тэхналогій і камунікацый
* практычнай псіхалогіі
* лінгвістыка
* навакольнага асяроддзя, тэрыторый і цывілізацый

## Спасылкі 
* Сайт універсітэта 

Катэгорыя:Навучальныя ўстановы з французскай мовай навучання
Катэгорыя:Вышэйшыя навучальныя ўстановы Парыжа
Катэгорыя:Універсітэты Францыі
Беларуская нацыяналістычная сябрына

**Беларуская нацыяналістычная сябрына** (БНС) — згуртаваньне нацыяналістычна настроеных беларускіх студэнтаў.

## Дзейнасць 
Беларуская нацыяналістычная сябрына дзейнічала ў Вільні ў сярэдзіне 1930-х гадоў. Яе сябрамі былі студэнты Віленскага ўніверсітэта Стэфана Баторыя. БНС мела антыбальшавіцкі характар ды выкрывала сапраўдную сутнасць бальшавіцкай палітыкі ў БССР і ў Заходняй Беларусі.

Арганізацыя кароткі час выдавала сваю газету «Беларусь працы». Яе рэдактарам і выдаўцом быў Сяргей Сарока, лідар арганізацыі. На працягу 1934 г. выйшла 5 нумароў газеты.

Паводле некаторых звестках, БНС знаходзілася пад уплывам Беларускай нацыянал-сацыялістычнай партыі.

## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:1934 год у Заходняй Беларусі
Катэгорыя:1934 год у Вільні
Катэгорыя:Арганізацыі Заходняй Беларусі
Катэгорыя:Беларускі нацыяналізм
Адзінаццатая пяцігодка Беларускай ССР

**Адзінаццаты 5-гадовы план развіцця народнай гаспадаркі Беларускай Савецкай Сацыялістычнай Рэспублікі** на 1981—1985 гады .

## Планы 
План ставіў задачы паскарэння тэмпаў развіцця вытворчасці, павышэння яе эфектыўнасці, навукова-тэхнічнага прагрэсу, росту прадукцыйнасці працы, паляпшэння яе якасці, пераходу народнай гаспадаркі на інтэнсіўны шлях развіцця, эканоміі ўсіх відаў рэсурсаў.

## Вынікі пяцігодкі 
Сярэднегадавыя тэмпы прыросту нацыянальнага даходу склалі 5,6% супраць 5,2% у 10-й пяцігодцы. Аб’ём вытворчасці павялічыўся амаль на 30%, прадукцыйнасць працы — на 21,4%. Далейшае развіццё атрымала аўтаматызацыя вытворчасці, асабліва робататэхніка. Высокімі тэмпамі нарошчваўся парк прамысловых робатаў. Калі ў 1980 годзе іх выраблена 170, то ў 1985 годзе — 2467. Узмацнялася матэрыяльна-тэхнічная база сельскай гаспадаркі, павысіўся ўзровень механізацыі працы. У 1985 годзе у сельскай гаспадарцы Беларусі працавала больш за 131 тыс. трактароў, каля 88 тыс. грузавых аўтамабіляў, амаль 40 тыс. збожжаўборачных камбайнаў. Ажыццяўляліся меры па меліярацыі, спецыялізацыі і хімізацыі сельскай гаспадаркі. На 2,5 млн. га асушаных сельскагаспадарчых угоддзяў вырошчвалася 30% прадукцыі раслінаводства. Заработная плата рабочых і служачых павялічылася на 15%, аплата працы калгаснікаў — больш чым у 1,5 раза. Узраслі асігнаванні на медыцынскую дапамогу, выплату пенсій, дапамог і інш. Экстэнсіўны шлях развіцця, вычарпанне сыравінных і працоўных рэсурсаў, зніжэнне фондааддачы ўзмацнялі крызісныя з’явы ў эканоміцы. Працягвалі замаруджвацца сярэднегадавьм тэмпы прыросту прадукцыі. У прамысловасці яны скараціліся з 7,2% у 10-й пяцігодцы да 5,4% у 11-й, сферы рэальных даходаў на душу насельніцтва адпаведна з 3,8% да 2,5%, рознічнага тавараабароту дзяржаўнага і кааператыўнага гандлю з 5,2% да 3,4%.

## Літаратура 
*  — С. 23.
* Гиоргидзе, З. И., Геращенко, Л. Ф. Белоруссия за десять пятилеток / З. И. Гиоргидзе, Л. Ф. Геращенко; Академия наук БССР, Институт экономики. — Минск: Наука и техника, 1982. — 152 с.
* Эканамічная гісторыя Беларусі і замежных краін: Матэрыялы для самастойнай працы: Для студэнтаў і курса дзеннага і завочнага формаў навучання. — Мінск: ВП «Экаперспектыва», 1997. — 118, [2] с.

Катэгорыя:Пяцігодкі БССР
Катэгорыя:1981 год у Беларусі
Катэгорыя:1982 год у Беларусі
Катэгорыя:1983 год у Беларусі
Катэгорыя:1984 год у Беларусі
Катэгорыя:1985 год у Беларусі
Ганна Міхайлаўна Панкратава

**Ганна Міхайлаўна Панкратава** (, Адэса — , Масква) — вучоны-гісторык, дзяржаўная і грамадская дзяячка, удзельніца грамадзянскай вайны. Акадэмік АН СССР (1953), АН БССР (1940), АПН РСФСР, член-карэспандэнт Германскай і Румынскай АН, ганаровы член Венгерскай АН.

## Біяграфія 
Скончыла гістарычны факультэт Адэскага (Новарасійскага) універсітэта (1917). Скончыла Інстытут чырвонай прафесуры, дзе вучылася ў 1922—1925 гадах.

З 1939 года працавала ў Інстытуце гісторыі АН СССР.

У гады Вялікай Айчыннай вайны разам з групай адмыслоўцаў Інстытута гісторыі была эвакуявана ў Алма-Ату.

У 1953—1957 гадах — галоўны рэдактар часопіса «Вопросы истории».

## Узнагароды 
Заслужаны дзеяч навукі Расіі і Казахстана, лаўрэат Дзяржаўнай прэміі СССР (1946), уладальніца ордэна Леніна.

## Літаратура 
* Аддзяленне гуманітарных навук і мастацтваў Нацыянальнай акадэміі навук Беларусі : да 75-годдзя з  дня заснавання / Нацыянальная акадэмія навук Беларусі. — Мінск, 2011. — С. 95.
* Академик А. М. Панкратова — историк рабочего класса СССР / Л. В. Бадя. — Москва : Наука, 1979. — 159 с.
* Беларуская ССР : кароткая энцыклапедыя : у 5 т. — Мінск, 1981. — Т. 5. — С. 464.
* Беларуская энцыклапедыя : у 18 т. — Мінск, 2001. — Т. 12. — С. 48.
* Белорусская ССР : краткая энциклопедия : в 5 т. — Минск, 1982. — Т. 5. — С. 478.
* Вестник Академии наук СССР. — 1957. — № 7. — С. 69-70.
* Из истории рабочего класса и революционного движения : Сборник статей. Памяти акад. А. М.
* Панкратовой / [Акад. наук СССР]. — Москва : Изд-во Акад. наук СССР, 1958. — С. 7-40 ; 41-52 ; 53-70.
* Национальная академия наук Беларуси : персональный состав, 1928—2008. — Минск, 2008. — С. 138.
* Национальная академия наук Беларуси : персональный состав, 1928—2015. — Минск, 2015. — С. 199—200.
* Энцыклапедыя гісторыі Беларусі : у 6 т. — Мінск, 1999. — Т. 5. — С. 399.

## Спасылкі 
* Ганна Міхайлаўна Панкратава ў базе даных «История белорусской науки в лицах» Цэнтральнай навуковай бібліятэкі імя Якуба Коласа НАН Беларусі 

Катэгорыя:Члены Акадэміі навук ГДР
Катэгорыя:Члены Прэзідыума Вярхоўнага Савета СССР
Катэгорыя:Дэпутаты Вярхоўнага Савета СССР 4-га склікання
Катэгорыя:Члены ЦК КПСС
Катэгорыя:Заслужаныя дзеячы навукі Казахскай ССР
Катэгорыя:Ганаровыя члены Венгерскай акадэміі навук
Катэгорыя:Члены-карэспандэнты Румынскай акадэміі
Катэгорыя:Акадэмікі Акадэміі навук Беларускай ССР
Катэгорыя:Правадзейныя члены АН СССР
Сезон 2020 ФК Крумкачы Мінск

У 2020 годзе футбольны клуб «Крумкачы» прымаў удзел у двух афіцыйных турнірах:
* Першая ліга чэмпіянату Беларусі 2020 (3 месца),
* Кубку Беларусі 2020/2021 (1/8 фіналу).

## Склад каманды 
*Станам на жнівень 2020 года, згодна з афіцыйным сайтам клуба*.

|-----
! colspan="9" bgcolor="#B0D3FB" align="left" |
|----- bgcolor="#DFEDFD"

|-----
! colspan="9" bgcolor="#B0D3FB" align="left" |
|----- bgcolor="#DFEDFD"

|-----
! colspan="9" bgcolor="#B0D3FB" align="left" |
|----- bgcolor="#DFEDFD"

2020
Крумкачы Мінск
Катэгорыя:2020 год у Мінску
Сезон 2019 ФК Энергетык-БДУ

У 2019 годзе футбольны клуб «Энергетык-БДУ» з Мінска прымаў удзел у двух афіцыйных турнірах на рэспубліканскім узроўні:
* Вышэйшая ліга чэмпіянату Беларусі 2019 (12 месца),
* Кубак Беларусі 2019/2020 (паражэнне ў 1/8 фіналу).

## Склад каманды 
*Станам на снежань 2019 года, згодна з афіцыйным сайтам клуба*.

|-----
! colspan="9" bgcolor="#B0D3FB" align="left" |
|----- bgcolor="#DFEDFD"

|-----
! colspan="9" bgcolor="#B0D3FB" align="left" |
|----- bgcolor="#DFEDFD"

|-----
! colspan="9" bgcolor="#B0D3FB" align="left" |
|----- bgcolor="#DFEDFD"

### Рэзервовы склад 
|-----
! colspan="9" bgcolor="#B0D3FB" align="left" |
|----- bgcolor="#DFEDFD"

|-----
! colspan="9" bgcolor="#B0D3FB" align="left" |
|----- bgcolor="#DFEDFD"

|-----
! colspan="9" bgcolor="#B0D3FB" align="left" |
|----- bgcolor="#DFEDFD"

## Трансферы 
### Зіма 2018—2019 
#### Прыйшлі ў клуб 
1 Падаўжэнне арэнды
² З арэнды

#### Пакінулі клуб 
1 Раней — у мінскім «Тарпеда» ў арэндзе
² Раней — у мікашэвіцкім «Граніце» ў арэндзе
³ У арэнду
4 У арэнду, раней — у «Смалявічах» у арэндзе
5 Прыйшоў у каманду 14.01.2019 з жыткавіцкага ЮАС

### Лета 2019 
#### Прыйшлі клуб 
1 З арэнды
² У арэнду, прыйшоў у «Дынама» 22.07.2019 з «Энергетыка-БДУ»
³ У арэнду

#### Пакінулі клуб 
1 У арэнду
² У арэнду, раней — у «Інкамспорце» ў арэндзе

### Зіма 2019—2020 
#### Прыйшлі клуб 
#### Пакінулі клуб 
1 Раней — у «Смаргоні» ў арэндзе
² З арэнды

2019
Энергетык-БДУ
Катэгорыя:2019 год у Мінску
Сезон 2019 ФК Шахцёр Салігорск

У 2019 годзе футбольны клуб «Шахцёр» з Салігорска прымаў удзел у чатырох афіцыйных турнірах:
* Чэмпіянаце Беларусі 2019 (3 месца),
* Кубку Беларусі 2018/2019 (пераможца),
* Кубку Беларусі 2019/2020 (выхад у паўфінал),
* Лізе Еўропы 2019/2020 (вылет у трэцім кваліфікацыйным раўндзе)

## Склад каманды 
### Ігракі 
*Станам на снежань 2019 года, згодна з афіцыйным сайтам клуба*.

|-----
! colspan="9" bgcolor="#B0D3FB" align="left" |
|----- bgcolor="#DFEDFD"

|-----
! colspan="9" bgcolor="#B0D3FB" align="left" |
|----- bgcolor="#DFEDFD"

|-----
! colspan="9" bgcolor="#B0D3FB" align="left" |
|----- bgcolor="#DFEDFD"

### Рэзервовы склад 
|-----
! colspan="9" bgcolor="#B0D3FB" align="left" |
|----- bgcolor="#DFEDFD"

|-----
! colspan="9" bgcolor="#B0D3FB" align="left" |
|----- bgcolor="#DFEDFD"

|-----
! colspan="9" bgcolor="#B0D3FB" align="left" |
|----- bgcolor="#DFEDFD"

## Трансферы 
### Зіма 2018—2019 
#### Прыйшлі ў клуб 
#### Пакінулі клуб 
1 Раней — у «Оршы» у арэндзе
² Раней — у «Тарпеда-БелАЗ» у арэндзе
³ Раней — у «Слоніме-2017» у арэндзе
4 Раней — у «Белшыне» ў арэндзе
5 Раней — у «Промні» ў арэндзе
6 У арэнду
7 Раней — у «Гарадзеі» ў арэндзе
8 Раней — у «Віцебску» ў арэндзе
9 Раней — у «Хвалі» ў арэндзе

### Лета 2019 
#### Прыйшлі клуб 
#### Пакінулі клуб 
1 У арэнду, раней — у «Рудашы» ў арэндзе
² У арэнду, раней — у «Тарпеда-БелАЗ» у арэндзе

### Зіма 2019—2020 
#### Прыйшлі ў клуб 
#### Пакінулі клуб 
2019
Шахцёр Салігорск
Катэгорыя:2019 год у Салігорску
Інстытут мікрабіялогіі НАН Беларусі

**Інстытут мікрабіялогіі Нацыянальнай акадэміі навук Беларусі** быў утвораны ў 1975 годзе на базе Аддзела мікрабіялогіі, што функцыяваў у рамках Акадэміі навук БССР з 1966 года. Ля вытокаў арганізацыі Аддзела стаяў Сямён Андрэевіч Самцэвіч. Знаходзіцца на вуліцы акадэміка В. Ф. Купрэвіча, 2.

## Навуковая дзейнасць 
### Асноўныя кірункі даследаванняў 
* фізіялогія і біяхімія мікраарганізмаў;
* навуковыя асновы накіраванага сінтэзу біялагічна актыўных рэчываў і выкарыстанне мікраарганізмаў у прамысловасці, сельскай гаспадарцы, медыцыне і ахове навакольнага асяроддзя.

### Вынікі даследаванняў 
* Вывучаны механізмы рэгуляцыі Утварэння мікробных дэпалімсраз як элементаў складанай сістэмы адаптацыі, высокай канкурэнтаздольнасці і экалагічнай пластычнасці мікраарганізмаў, выяўлена роля злучэнняў ліпіднай прыроды ў адаптацыі мікраарганізмаў да стрэсавых уздзеянняў і распрацаваны прынцыпы атрымання ліпафільных біяантыаксідантаў новага пакалення, біялагічна актыўных злучэнняў тыпу прастагландзінаў.
* Распрацаваны навуковыя асновы біятэхналогіі атрымання злучэнняў з супрацьвіруснай і супрацьпухліннай актыўнасцямі, канцэпцыя рэгулявання дзейнасці мікрафлоры, якая забяспечвае інтэнсіфікацыю працэсаў разбурэння таксічных рэчываў, якія забруджваюць глебу.
* Упершыню прапанаваны шляхі біялагічнай рэкультывацыі тэрыторый, якія выведзены з сельскагаспадарчага карыстання, і новыя падыходы да біярэмедыяцыі глеб шляхам ужывання інтрадуцэнтаў шырокага спектра дзеяння.
* Створаны шэраг біяпрэпаратаў і тэхналогій, якія выкарыстоўваюцца ў медыцыне, сельскай гаспадарцы і ветэрынарыі.

## Будова Інстытута на 01.06.2025 
* Лабараторыя ферментаў
* Лабараторыя малекулярнай біятэхналогіі
* Лабараторыя ўзаемаадносін мікраарганізмаў глебы і вышэйшых раслін
* Ларабаторыя малочнакіслых і біфідабактэрый
* Лабараторыя прыродаахоўных біятэхналогій
* Лабараторыя «Калекцыя мікраарганізмаў»
* Аддзел мікробнай біяінжынерыі
* Галіновая лабараторыя малекулярных бія- і нанатэхналогій
* Лабараторыя «Цэнтр аналітычных і генна-інжырерных даследаванняў»
* Лабараторыя біятэхналогіі мікраміцэтаў
* Навукова-вытворчы цэнтр біятэхналогій
* Сектар суправаджэння навуковых праграм
* Сектар маркетынгу і міжнародных сувязей

## Дырэктары інстытута ў розныя гады 
* Анатоль Георгіевіч Лабанок (1975—2004)
* Эмілія Іванаўна Каламіец (2004—2022)
* Аляксандр Анатолевіч Шэпшэлеў (з 29 чэрвеня 2022)

## Крыніцы 
## Літаратура 
* 
* Наука и инновации. — 2018. — № 11. — С. 53-63.
* Республика Беларусь: энциклопедия : [в 7 т.]. — Минск, 2006. — Т. 3. — С. 762

## Спасылкі 
* Афіцыйны сайт

Катэгорыя:Інстытуты Нацыянальнай акадэміі навук Беларусі
Катэгорыя:1975 год у Мінску
Катэгорыя:Вуліца Акадэміка Купрэвіча
Вадзім Сяргеевіч Фаставец

**Вадзім Фаставец** (нар. , Мінск) — беларускі футбаліст, паўабаронца клуба «Маладзечна».

## Клубная кар’ера 
Займаўся ў акадэміі ФШМ-Мінск, а таксама ў мінскім «Дынама», дзе выступаў за дублюючы склад.

У лютым 2021 года пачаў трэніравацца з «Крумкачамі» і ў красавіку падпісаў кантракт клубам. На полі з’яўляўся нячаста, выходзячы на замену ў канцы матча. У снежні 2021 года па пагадненні бакоў пакінуў клуб, аднак у красавіку 2022 года вярнуўся ў склад каманды, дзе стаў адным з асноўных ігракоў.

У сакавіку 2023 года перайшоў у «Жодзіна-Паўднёвае». У сакавіку 2024 года стаў іграком «Маладзечна».

## Крыніцы 
Катэгорыя:Футбалісты Беларусі
Катэгорыя:Ігракі ФК Крумкачы Мінск
Катэгорыя:Ігракі ФК Жодзіна-Паўднёвае
Катэгорыя:Ігракі ФК Маладзечна
Ігнат Карповіч

**Ігнат Карповіч **(пол.* Ignacy Karpowicz*; нар. у 1976 у&nbsp;Беластоку)&nbsp;— польскі пісьменнік беларускага паходжання, празаік, перакладчык літаратуры, лаўрэат Пашпарту «Палітыкі» (2011) за раман *Balladyny i romanse* (*Баладыны і рамансы*) (2010).

## Біяграфія 
Першыя гады жыцця правёў у вёсцы Случанка, потым разам з бацькамі пераехаў у Беласток. Скончыў I Агульнаадукацыйны ліцэй ім. Адама Міцкевіча ў Беластоку. Навучаўся на Mіжфакультэтных індывідуальных гуманітарных студыях Варшаўскага ўніверсітэта. Займаўся іспаністыкай і афрыканістыкай.

Пісьменнік належыць да беларускай меншасці Польшчы. Яго дзядзька — знакаміты польскі мастак беларускага паходжання Лявон Тарасевіч.

У 2006 годзе выдавецтва Czarne выдала яго дэбютны раман *Niehalo*, за які Карповіча намінавалі на Пашпарт «Палітыкі». У 2007 з'явіўся яго другі раман *Cud *(*Цуд*). Раман *Gesty* (*Жэсты*) у 2009 стаў фіналістам літаратурнай узнагароды «Ніке». У кастрычніку 2010 коштам Літаратурнага выдавецтва быў выдадзены чарговы раман пад назвай *Balladyny i romanse *(*Баладыны і рамансы*), які быў фіналістам літаратурнай узнагароды «Ніке» 2011, а таксама прынёс свайму аўтару Пашпарт «Палітыкі» 2010. Раман *Ości* (*Косці*) быў фіналістам літаратурнай узнагароды «Ніке» 2014, а таксама атрымаў узнагароду чытацкіх сімпатый. Раман *Sońka* (*Сонька*) быў фіналістам літаратурнай узнагароды «Ніке» 2015. Твор перакладзены з польскай на беларускую Марыяй Мартысевіч і выпушчаны ў выдавецтве «Логвінаў» у 2018.

Ігнат Карповіч таксама перакладае мастацкую літаратуру з англійскай, іспанскай ды амхарскай моў.

## Творчасць 
* *Niehalo* (Czarne 2006)
* *Cud *(*Цуд*) (Czarne 2007)
* *Nowy Kwiat Cesarza* (*Новая кветка імператара*) (Нацыянальны выдавецкі інстытут, 2007)
* *Gesty* (*Жэсты*) (Літаратурнае выдавецтва, 2008)
* *Balladyny i romanse* (*Баладыны і рамансы*) (Літаратурнае выдавецтва, 2010)
* *Ości* (*Косці*) (Літаратурнае выдавецтва, 2013)
* *Sońka *(*Сонька*)* *(Літаратурнае выдавецтва, 2014)

## Спасылкі 
* Ісус
* Такога моста ніхто не знішчыць! 

Катэгорыя:Польскамоўныя пісьменнікі
Катэгорыя:Пісьменнікі Польшчы
Катэгорыя:Перакладчыкі з англійскай мовы
Катэгорыя:Перакладчыкі з іспанскай мовы
Катэгорыя:Перакладчыкі з амхарскай мовы
Катэгорыя:Перакладчыкі на польскую мову
Лёзненскі лясгас

**Лёзненскі лясгас** — дзяржаўная лесагаспадарчая ўстанова на тэрыторыі Лёзненскага раёна, заснаваная ў 1984 годзе. Мяжуе з Аршанскім і Віцебскім лясгасамі, на ўсходзе лясгаса праходзіць дзяржаўная граніца з Расіяй. Адміністрацыйны цэнтр знаходзіцца ў г.п. Лёзна. У структуры прадпрыемства 7 лясніцтваў, дрэваапрацоўчы цэх, лесагадавальнік плошчай 22 га са штогадовай гадоўляй 2 млн шт. сеянцаў (хвоя, елка, дуб, ясень, клён і інш.), лесапаляўнічая гаспадарка, паляўнічая база на 8 койка-месцаў, домік паляўнічага на 5 месцаў. Агульная плошча складае 68 950 га, у т.л. пакрытая лесам 61 568 га, сярэдні ўзрост насаджэнняў 51 год. Вырабляе (2010): дзелавую драўніну, балансы бярозавыя, яловыя, хваёвыя і асінавыя, тэхналагічную сыравіну мяккалісцевых парод і інш. лесаматэрыялы, піламатэрыялы апрацаваныя (дошка, брус, брусок, пілаваныя нарыхтоўкі) і неапрацаваныя (піловачнік, балансы, фанерны краж і інш.); прадукцыя пабочнага лесакарыстання — бярозавік, мёд, ягады, венікі. На тэрыторыі лясгаса знаходзіцца Бабінавіцкі ландшафтны заказнік рэспубліканскага значэння, батанічны заказнік мясцовага значэння Бор. Экспартуе прадукцыю ў Літву, Латвію, Расію, Польшчу.

## Літаратура 
* 
* Охотничьи хозяйства Витебщины. ― Витебск, 2013

## Спасылкі 
* Афіцыйны сайт 

Катэгорыя:Лясгасы Беларусі
Катэгорыя:Арганізацыі Лёзненскага раёна
Катэгорыя:Лёзна
Катэгорыя:1984 год у Беларусі
Капліца-пахавальня Сволькеняў

**Капліца-пахавальня Сволькеняў** — капліца, размешчаная ў лесе, за 2,5 км на паўднёвы захад ад вёскі Клюшчаны Астравецкага раёна, у былым сядзібна-паркавым комплексе Шайкуны. Пабудавана ў другой палове XIX ст. з цэглы і бутавага каменю як пахавальня роду Сволькеняў.

## Архітэктура 
Помнік архітэктуры неакласіцызму. Вырашана прамавугольным у плане аб’ёмам пад двухсхільным дахам. Фасад завершаны трохвугольным франтонам, прарэзаны прамавугольнымі ўваходным і аконным праёмамі. Бакавыя фасады прарэзаны стральчатымі аконнымі праёмамі з гатычнымі пераплётамі. 3 тыльнага боку далучана прамавугольная апсіда-пахавальня.

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Клюшчаны
Катэгорыя:Род Сволькеняў
Катэгорыя:Капліцы-пахавальні Беларусі
Катэгорыя:Культавыя збудаванні Астравецкага раёна
Катэгорыя:Збудаванні Беларусі ў стылі неакласіцызм
Лосвіда (турысцка-аздараўленчы комплекс)

**«Лосвіда»** — турысцка-аздараўленчы комплекс у Гарадоцкім раёне. Размешчаны за 10 км ад г. Гарадок, у лясным масіве, на беразе возера Лосвіда. Адкрыты ў 1976 годзе як турбаза «Віцебская». З 1996 года турысцка-аздараўленчы комплекс «Лосвіда», з 2001 года турысцка-аздараўленчае даччынае ПУП «Лосвіда». Працуе цэлы год. Пражыванне ў 5-павярховым корпусе (254 месцы) і кемпінгу. Праводзіцца фізіятэрапеўтычнае лячэнне (водныя працэдуры, інгаляцыі, масаж), амбулаторны прыём тэрапеўта, педыятра; ёсць стаматалагічны кабінет. Маюцца кінаканцэртны і 2 більярдавыя залы, бібліятэка, сталовая, саўна з басейнам, лазня, абсталяваны пляж, спартыўныя пляцоўкі, пункт праката спартыўнага інвентара. Для аматараў актыўнага адпачынку распрацаваны прыродазнаўчыя экскурсіі і турысцкія маршруты (пешыя, водныя, камбінаваныя на 1—2 дня); створана турысцкая паласа перашкод.

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
* Афіцыйны сайт

Катэгорыя:Арганізацыі Гарадоцкага раёна
Катэгорыя:Аздараўленчыя арганізацыі
Катэгорыя:Турыстычныя арганізацыі
Катэгорыя:Рэкрэацыйныя зоны Беларусі
Катэгорыя:1976 год у Беларусі
Ваханскі калідор

*Ваханскі калідор* — доўгая вузкая паласа зямлі, выцягнутая ў шыротным кірунку, на ўсходзе Афганістана ў правінцыі Бадахшан, прырошчаная да тэрыторыі краіны ў выніку афгана-брытанскай дамовы 1893 года. Такім чынам, Ваханскі калідор з’яўляецца класічнай буфернай зонай або геапалітычным выступам. Калідор падзяляе землі Пакістана і Таджыкістана, што ляжаць на поўдзень і на поўнач ад яго адпаведна. Дзякуючы Ваханскаму калідору Афганістан атрымаў мяжу з Кітаем. Прырода тут горная і суровая, насельніцтва рэдкае. Нягледзячы на гэта, са старажытных часоў калідор быў важным перавалачным шляхам з Паўднёвай (Афганістан, Індыя) у Цэнтральную (Заходні Кітай) Азію, з’яўляючыся самым складаным участкам Вялікага Шаўковага шляху.

## Гісторыя 
Горы Ваханскага калідора здаўна забяспечвалі адзіную адносна зручную магчымасць падарожжа з Бадахшана ў Яркенд. Мяркуецца, што ў ХІІІ стагоддзі гэтай дарогай у Кітай трапіў Марка Пола У 1906 годзе калідор даследаваў брытанец сэр Аўрэл Стэйн і адзначыў, што цягам года тут праходзіць каля ста караванаў гружаных поні.

Сваім з’яўленнем на палітычнай карце Ваханскі калідор абавязаны так званай Вялікай Гульні — складаным геапалітычным адносінам і дыпламатычным хадам паміж Расійскай і Брытанскай імперыямі на мяжы Цэнтральнай і Паўднёвай Азій. У 1873 вялікія дзяржавы раздзялілі гістарычны рэгіён Вахан надвое і нечакана атрымалі нежаданую супольную мяжу. Таму сэр Мортымер Дзюранд, падпісваючы ў 1893 годзе дамову з Афганістанам аб вызначэнні мяжы па лініі, што неўзабаве стала насіць яго імя, падоўжыў афганскую тэрыторыю ажно да Кітая якраз на той самы калідор.

## Геаграфія 
Даўжыня калідора складае 350 км, шырыня вар’іруецца ад 13 да 65 км. На ўсходзе калідор раздвойваецца і фарміруе нібыта відэлец з больш высунутым паўночным «зубцом», што робіць мяжу з Кітаем даволі працяглай (76 км). Адзіным зручным перавалам на гэтай мяжы з’яўляецца Паўднёвы Вахджыраван, што ў паўднёвым «зубцы» (вышыня 4923 метры). Поўдзень калідора заняты гарамі Каракарума, поўнач — Паміра. Горы паніжаюцца з усходу на захад. Клімат вельмі суровы, зімой тэмпература звычайна ніжэйшая за −15 °C, снегу ляжыць процьма. Паўночная мяжа калідора праходзіць па рэках Пяндж і Памір, прычым другая, злучаючыся з ракой Вахандар’я, ад імя якой пайшла назва рэгіёна, утварае першую.

Насельніцтва Ваханскага калідора ў 2010 годзе складала ўсяго 12 000 чалавек. Горы населеныя памірцамі — невялікім мусульманскім народам іранскай моўнай групы.
Мікалай Аркадзевіч Розум

**Мікалай Аркадзевіч Розум** (, Пасека, , Мінская вобласць, Беларуская ССР) — беларускі дзяржаўны дзеяч, старшыня Воранаўскага раённага выканаўчага камітэта (2011—2021).

## Біяграфія 
Працоўную дзейнасць пачаў у 1976 годзе шафёрам калгаса «Пасека» Старадарожскага раёна Мінскай вобласці. У 1984 годзе скончыў Беларускі інстытут механізацыі сельскай гаспадаркі па спецыяльнасці механізацыя сельскай гаспадаркі. Пасля заканчэння інстытута ў 1984 годзе працаваў у сельскагаспадарчых арганізацыях Воранаўскага раёна: загадчыкам майстэрнямі, галоўным інжынерам.

З 1997 па 2011 гады — дырэктар даччынага прадпрыемства «Воранаўская сельгастэхніка» Гродзенскага ўнітарнага прадпрыемства  «Аблсельгастэхніка».

З лютага 2011 года да 30 красавіка 2021 года — старшыня Воранаўскага раённага выканаўнага камітэта.

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Старшыні Воранаўскага раённага выканаўчага камітэта
Дзмітрый Іванавіч Захарчук

**Дзмітрый Іванавіч Захарчук** (нар. , Навагрудак) — беларускі аграном і дэпутат.

## Біяграфія 
Нарадзіўся 13 ліпеня 1987 года ў горадзе Навагрудак Гродзенскай вобласці.  

Дэлегат VII Усебеларускага народнага сходу.  

Член Воранаўскай раённай арганізацыі РГА «Белая Русь».  

## Узнагароды 
Узнагароджаны ганаровымі граматамі камітэта па сельскай гаспадарцы і харчаванні Гродзенскага аблвыканкама, Ваўкавыскага райвыканкама.  

## Крыніцы 
## Спасылкі 
* Профіль Дзьмітрыя Захарчука на сайце Савета Рэспублікі

Катэгорыя:Члены Савета Рэспублікі Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 8-га склікання
Катэгорыя:Дэлегаты Усебеларускага народнага сходу 7-га склікання
Катэгорыя:аграномы Беларусі
Катэгорыя:Старшыні Воранаўскага раённага выканаўчага камітэта
Універсітэт Парыж-Дафін

**Універсітэт Парыж-Дафін** () або **Універсітэт Парыж ІХ** () — французская дзяржаўная вышэйшая навучальная ўстанова са статусам універсітэта, якая знаходзіцца ў Парыжы. Займае першае (або адно з першых у розных рэйтынгах) месца ў Францыі і ўваходзіць у топ-50 універсітэтаў па ўсім свеце.

## Агульная характарыстыка 
Універітэт быў заснаваны як факультэт эканомікі і менеджменту ў 1968 годзе ў былой штаб-кватэры НАТА ў заходняй частцы Парыжа, у 16-й акрузе. Універсітэт вядомы сваім выкладаннем у галіне фінансаў, эканомікі, матэматыкі, права і бізнес-стратэгій. Ён з'яўляецца ўніверсітэтам са статусам () - гэты унікальны прававы статус у французскай сістэме вышэйшай адукацыі дазваляе ўніверсітэту праводзіць самастойны адбор сваіх студэнтаў. У сярэднім ад 90 % да 95 % прынятых студэнтаў атрымалі высокія альбо самыя высокія ацэнкі па выніках нацыянальнага экзамену па выніках навучання ў французскай сярэдняй школе ().

## Спасылкі 
* Сайт універсітэта 

Катэгорыя:Навучальныя ўстановы з французскай мовай навучання
Катэгорыя:Вышэйшыя навучальныя ўстановы Парыжа
Катэгорыя:Універсітэты Францыі
Парыж-Нантэрскі ўніверсітэт

**Парыж-Нантэрскі ўніверсітэт** (), таксама **Універсітэт Парыж Х** ці **Заходне-Парыжскі ўніверсітэт** — французская дзяржаўная вышэйшая навучальная ўстанова са статусам універсітэта, якая знаходзіцца ў Парыжы. 

## Агульная характарыстыка 
З самага свайго стварэння ў 1960-х гадах Універсітэт Парыж-Нантэр прысвяціў сябе таму, каб стаць вышэйшай навучальнай установай новага тыпу. Вучэбны і даследчы цэнтр, вызначальнымі характарыстыкамі якога з'яўляюцца яго яркае жыццё ў кампусе, адукацыйныя інавацыі і навуковыя даследаванні з сацыяльным вымярэннем. Універсітэт Парыж-Нантэр размешчаны на захад ад цэнтра Парыжа, побач з найбуйнейшым дзелавым раёнам Францыі - парыжскім Дэфансам. Кампус ў Нантэры адлюстроўвае дальнабачную палітыку універсітэта ў дачыненні да спартыўных і культурных мерапрыемстваў, экалагічных абавязацельстваў і ідэй салідарнасці. У дадатак да свайго асноўнага кампуса ў Нантэры, універсітэт таксама мае цэнтры ў бліжэйшых прыгарадах - Сен-Клу і Ля-Дэфанс.

Сёння Універсітэт Парыж-Нантэр налічвае 34 000 студэнтаў у бакалаўрыяце, аспірантуры і прафесійнай бесперапыннай адукацыі, прычым больш за 20 % студэнтаў - з іншых краін. Працуе больш за 1000 прафесараў - даследчыкаў і спецыялістаў ва ўсіх дысцыплінах сацыяльных і гуманітарных навук (права, эканоміка, менеджмент, мастацтва, гуманітарныя навукі і мовы, філасофія, лінгвістыка, інфармацыйныя і камунікацыйныя навукі, псіхалогія і адукацыя, гісторыя, археалогія, антрапалогія, сацыялогія, геаграфія), а таксама ў галіне спартыўных навук і фізічнага выхавання, матэматыкі, інфарматыкі і інжынерыі.

## Спасылкі 
* Сайт універсітэта 

Катэгорыя:Навучальныя ўстановы з французскай мовай навучання
Катэгорыя:Вышэйшыя навучальныя ўстановы Парыжа
Катэгорыя:Універсітэты Францыі
Катэгорыя:Нантэр
Чэмпіянат свету па хакеі з шайбай сярод юніёраў 2021

**22-і Чэмпіянат свету па хакеі з шайбай сярод юніёраў 2021** праходзіў у ЗША — у гарадах Фрыска (арэна «Comerica Center») і Плейна (арэна дзіцячага цэнтра здароўя «StarCenter»).

## Суддзі 
Па рашэнні IIHF турнір абслугоўвалі 12 галоўных і 10 лінейных арбітраў.

**Referees**
*  Адам Кіка
*  Рыку Брандэр
*  Лукас Кольмюлер
*  Сяргей Юдакоў
*  Крыстафер Хольм
*  Міша Хебейсен
*  Шон Фернандэс
*  Шон МакФарлэйн
*  Джэйкаб Рэкуцкі
*  Стывен Рэно
*  Пітэр Шлітэнхардт
*  Эндрю Уілк

**Linesmen**
*  Мікіта Палякоў
*  Давід Клоўчак
*  Томі Нііцюля
*  Дэвіч Зундэ
*  Раман Славікоўскі
*  Кевін Брыганці
*  Нік Брыганці
*  Джэйк Дэвіс
*  Уільям Хэнкок
*  Патрык Рычардсан

## Папярэдні раўнд 
*Усе гадзіны па мясцовым часе (UTC–5).*

### Група А 
### Група Б 
## Плэй-оф 
## Выніковае становішча каманд 
Катэгорыя:Чэмпіянаты свету па хакеі з шайбай сярод юніёраў
*
хакей
хакей
Катэгорыя:Міжнародныя спартыўныя спаборніцтвы ў ЗША
Мікіта Віктаравіч Кераліды

**Мікіта Кераліды** (да 2020 года **Мікіта Іванюценка**; нар. , Барысаў) — беларускі футбаліст, абаронца.

## Клубная кар’ера 
Скончыў сталічны РВАР, пасля чаго летам 2018 года перабраўся ў брэсцкае «Дынама», дзе на працягу двух гадоў выступаў за дублюючы склад (47 матчаў, 2 галы ў першынстве дублёраў). У ліпені 2020 года перайшоў у «Ліду», дзе правёў 4 матчы ў Першай лізе. Пакінуў лідскі клуб па заканчэнні сезона ў лістападзе 2020 года.

У красавіку 2021 года падпісаў кантракт з «Крумкачамі», дзе гуляў пераважна ў стартавым складзе. У пачатку 2022 года стаў трэніравацца з «Маларытай» і ў красавіку афіцыйна папоўніў склад каманды. Гуляў за «Маларыту» да чэрвеня, калі клуб зняўся з Другой лігі.

У ліпені 2022 года зноў далучыўся да «Крумкачоў». У пачатку 2023 года не трэніраваўся з камандай, у красавіку вярнуўся ў «Крумкачы». Пакінуў клуб у жніўні 2023 года.

## Міжнародная кар’ера 
У кастрычніку 2017 года гуляў за юнацкую зборную Беларусі (да 17 гадоў) у кваліфікацыйным раўндзе чэмпіянату Еўропы.

## Статыстыка выступленняў 
## Крыніцы 
Катэгорыя:Футбалісты Беларусі
Катэгорыя:Ігракі ФК Дынама Брэст
Катэгорыя:Ігракі ФК Ліда
Катэгорыя:Ігракі ФК Крумкачы Мінск
Катэгорыя:Ігракі ФК Маларыта
Дзясятая пяцігодка Беларускай ССР

**Дзясяты 5-гадовы план развіцця народнай гаспадаркі Беларускай Савецкай Сацыялістычнай Рэспублікі** на 1976—1980 гады .

## Планы 
План намячаў павышэнне нацыянальнага даходу, аб’ёму прамысловай прадукцыі, эфектыўнасці і якасці вытворчасці; ставіў задачу выраўноўвання ўзроўняў эканамічнага развіцця асобных рэгіёнаў рэспублікі, паскоранае развіццё малых і сярэдніх гарадоў. У сельскай гаспадарцы прадугледжвалася стварэнне кармавой базы для жывёлагадоўлі.

## Вынікі пяцігодкі 
За гады пяцігодкі ўведзена ў дзеянне 45 буйных прадпрыемстваў, у т.л. Гродзенскі завод сінтэтычнага валакна, 4-ы Салігорскі калійны камбінат, Пінскі завод кавальска-прэсавых аўтаматызаваных ліній. На шэрагу прадпрыемстваў праведзена рэканструкцыі і пашырэнне магутнасцей. У 1980 годзе на долю прамысловасці прыпадала 65% валавога грамадскага прадукту, больш за палову нацыянальнага даходу. Больш хуткімі тэмпамі развіваліся хімічная, нафтахімічная, машынабудаўнічая галіны прамысловасці. Іх удзельная вага ў агульным аб’ёме вытворчасці вырасла з 35% у 1975 годзе да 43% у 1980 годзе. У аграрным сектары ўпор рабіўся на будаўніцтва буйных жывёлагадоўчых комплексаў, рэканструкцыю і расшырэнне існуючых ферм. Да канца пяцігодкі ў рэспубліцы працавалі 32 буйныя малочныя комплексы. Павысілася механізаванасць сельскагаспадарчай працы. У той жа час тэндэнцыі замаруджвання тэмпаў эканамічнага росту, якія пачалі праяўляцца з канца 1960-х гадоў, у 10-й пяцігодцы ўзмацніліся. Так, сярэднегадавьм тэмпы прыросту нацыянальнага даходу за пяцігодку склалі 5,2% супраць 8,3% у 1970—1975 гг., прадукцыі прамысловасці адпаведна 7,2% і 10,4%, валавой прадукцыі сельскай гаспадаркі 1,5% і 2,6%, уводу ў дзеянне асноўных фондаў 4,1% і 5,7%, рэальных даходаў на душу насельніцтва 3,8% і 4,9% і інш.

## Літаратура 
*  — С. 23.
* Гиоргидзе, З. И., Геращенко, Л. Ф. Белоруссия за десять пятилеток / З. И. Гиоргидзе, Л. Ф. Геращенко; Академия наук БССР, Институт экономики. — Минск: Наука и техника, 1982. — 152 с.
* Эканамічная гісторыя Беларусі і замежных краін: Матэрыялы для самастойнай працы: Для студэнтаў і курса дзеннага і завочнага формаў навучання. — Мінск: ВП «Экаперспектыва», 1997. — 118, [2] с.

Катэгорыя:Пяцігодкі БССР
Катэгорыя:1976 год у Беларусі
Катэгорыя:1977 год у Беларусі
Катэгорыя:1978 год у Беларусі
Катэгорыя:1979 год у Беларусі
Катэгорыя:1980 год у Беларусі
Вуліца Тухачэўскага (Мінск)

**Вуліца Тухачэўскага** (), вуліца ў Заводскім раёне Мінска. Названа ў гонар савецкага ваеннага дзеяча Міхаіла Тухачэўскага (1893—1937).

## Апісанне 
Вуліца з'явілася і пачала забудоўвацца ў 1950-я гады, першапачаткова называлася Энергетычнай. У 1977 годзе пераназваная ў гонар Міхаіла Тухачэўскага, які ў 1920 годзе жыў у Мінску і наведваў горад пазней.

Вуліца Тухачэўскага ідзе ад вуліцы Васняцова да вуліцы Куляшова. Таксама перасякае вуліцы Іскаліева, Пляханава, Айвазоўскага, Жылуновіча, Грэкава, Філатава. У цэнтры вуліцы, на вялікай раздзяляльнай паласе, месціцца паветраная ЛЭП ад ЦЭЦ-2 да ЦЭЦ-3. На доме №2 устаноўлена мемарыяльная дошка (1978).

Катэгорыя:Вуліцы Мінска
Катэгорыя:Вуліцы, названыя ў гонар Міхаіла Тухачэўскага
Уладзіслаў Вадзімавіч Шубовіч

**Уладзіслаў Шубовіч** (нар. , Брэст) — беларускі футбаліст, абаронца.

## Клубная кар’ера 
Выхаванец брэсцкага «Дынама», з 2017 года пачаў выступаць за дубль клуба. У ліпені 2018 года перайшоў у брэсцкі «Рух», дзе спачатку гуляў у аснове, але пазней стаў часцей выхадзіць на замену або заставацца на лаўцы запасных.

У пачатку 2021 года рыхтаваўся да новага сезона з брэсцкай камандай, якая выйшла ў Вышэйшую лігу, а ў красавіку далучыўся да мікашэвіцкага «Граніта», дзе стаў трывалым іграком асновы. У студзені 2021 года вярнуўся ў «Рух» і пачынаў падрыхтоўку да новага сезона з брэсцкай камандай, а ў сакавіку 2021 года быў аддадзены ў арэнду клубу «Крумкачы». У складзе сталічнай каманды чаргаваў выхады ў стартавым складзе і на замену. У снежні 2021 года вярнуўся з арэнды ў «Рух».

У пачатку 2022 года праходзіў прагляд у «Іслачы», але беспаспяхова, і ў сакавіку стаў іграком «Смаргоні». Дапамог камандзе па выніках сезона 2022 вярнуцца ў Вышэйшую лігу. У снежні 2023 года пакінуў клуб. У пачатку 2024 года адправіўся на прагляд у брэсцкае «Дынама», а ў лютым вярнуўся ў «Смаргонь» і падпісаў новы кантракт. У жніўні 2024 года пакінуў «Смаргонь».

## Дасягненні 
* Пераможца Другой лігі чэмпіянату Беларусі: 2018

## Статыстыка выступленняў 
## Крыніцы 
Катэгорыя:Футбалісты Беларусі
Катэгорыя:Ігракі ФК Дынама Брэст
Катэгорыя:Ігракі ФК Рух Брэст
Катэгорыя:Ігракі ФК Граніт Мікашэвічы
Катэгорыя:Ігракі ФК Крумкачы Мінск
Катэгорыя:Ігракі ФК Смаргонь
Вуліца Тухачэўскага

**Вуліца Тухачэўскага** — назва вуліц у населеных пунктах розных краін.

## Беларусь 
* Вуліца Тухачэўскага — вуліца ў Бабруйску.
* Вуліца Тухачэўскага — вуліца ў Барысаве.
* Вуліца Тухачэўскага — вуліца ў Браславе.
* Вуліца Тухачэўскага — вуліца ў Гомелі.
* Вуліца Тухачэўскага — вуліца ў Давыд-Гарадку.
* Вуліца Тухачэўскага — вуліца ў Жлобіне.
* Вуліца Тухачэўскага — вуліца ў Кобрыне.
* Вуліца Тухачэўскага — вуліца ў Лідзе.
* Вуліца Тухачэўскага — вуліца ў Мінску.
* Вуліца Тухачэўскага — вуліца ў Рэчыцы.
* Вуліца Тухачэўскага — вуліца ў Століне.
* Вуліца Тухачэўскага — вуліца ў Хойніках.

## Гл. таксама 
* Завулак Тухачэўскага
Універсітэт Сарбона Парыж-Поўнач

**Універсітэт Сарбона Парыж-Поўнач** (), таксама **Універсітэт Парыж ХІІІ**  — французская дзяржаўная вышэйшая навучальная ўстанова са статусам універсітэта, якая знаходзіцца ў Парыжы. 

## Агульная характарыстыка 
Універсітэт быў створаны ў пачатку 1960-х гадоў па ініцыятыве рэктара да гэтага яшчэ адзінага Парыжскага ўніверсітэта ў рамках адкрыцця трэцяга навуковага факультэта Сен-Дэні – Вільтанез. Першапачаткова ўніверсітэт называўся універсітэцкім цэнтрам Сен-Дэні, але пазней, у фармаце рэформы, падчас якой было прынята рашэнне аб стварэнні 13 аўтаномных міждысцыплінарных універсітэтаў, пакліканых замяніць факультэты Парыжскага ўніверсітэта, ВНУ атрымала новую назву і парадкавы нумар: Універсітэт Парыж XIII ці Універсітэт Парыж-Поўнач. Праектавалі будынкі ўніверсітэта архітэктары Адрыян Файнзільберг і Жуль Анспах ў рамках рэканструкцыі Вільтанеза. У першым будынку ўніверсітэта, пабудаваным у 1970 годзе, навучаюцца студэнты ў такіх дысцыплінах, як права, эканоміка і гуманітарныя навукі. У 1972 годзе было завершана будаўніцтва двух бібліятэк універсітэта.

## Спасылкі 
* [www.univ-paris13.fr Сайт універсітэта] 

Катэгорыя:Навучальныя ўстановы з французскай мовай навучання
Катэгорыя:Вышэйшыя навучальныя ўстановы Парыжа
Катэгорыя:Універсітэты Францыі
Чэмпіянат свету па хакеі з шайбай сярод моладзі 2022

**Чэмпіянат свету па хакеі з шайбай сярод моладзі 2022** — 46-ы чэмпіянат свету, які пройдзе у Эдманце і Рэд-Дзіры з 26 снежня 2021 — 5 студзеня 2022 гадоў.

## Выбар месца правядзення 
14 сакавіка 2019 года было прынята рашэнне, што турнір прыме шведскі Гётэбарг.

17 верасня 2020 года IIHF абвясціла, што турнір пройдзе ў Эдманце і Рэд-Дзіры (Канада) без гледачоў у сувязі з пандэміяй COVID-19. Гётэбарг, у сваю чаргу, прыме чэмпіянат свету па хакеі з шайбай сярод моладзі 2024 года.

## Арэны 

Катэгорыя:Чэмпіянаты свету па хакеі з шайбай сярод моладзі
Катэгорыя:Снежань 2021 года
Катэгорыя:Міжнародныя спартыўныя спаборніцтвы ў Канадзе
Універсітэт Парыж-Поўдзень

**Універсітэт Парыж-Поўдзень** (), таксама **Універсітэт Парыж ХІ**  — французская дзяржаўная вышэйшая навучальная ўстанова са статусам універсітэта, якая існавала ў 1971-2020 гадах і знаходзілася ў Парыжы. У 2020 годзе ўстанова ўвайшла ў склад новага Парыж-Саклейскага ўніверсітэта.

## Агульная характарыстыка 
Гісторыя універсітэта пачынаецца з 1940 года, менавіта тады Ірэн Жаліо-Кюры і Фрэдэрык Жаліо прапануюць Парыжскаму ўніверсітэту перанесці частку факультэтаў у прыгарад. Канчатковае рашэнне было прынята ў 1954 годзе. У 1956 годзе адкрыты Інстытут ядзернай фізікі ў Арсэ, першым рэктарам якога становіцца Фрэдэрык Жаліо. Улічваючы крытычнае становішча Сарбоны, частку факультэту навук таксама перамясцілі ў Інстытут ядзернай фізікі. Пасля майскіх падзей 1968 года Інстытут атрымлівае статус асобнага ўніверсітэта.

Ва ўніверсітэце было 5 факультэтаў, а таксама інстытуты электрыкі, прамысловай інфарматыкі, механікі і аўтаматызацыі; інфарматыкі і вымярэнняў у фізіцы, хіміі; менеджменту і камерцыі і інжынерная школа. Гэтак жа ва ўніверсітэце было размешчана 111 даследчых лабараторый, задзейнічана 2 200 прафесараў-даследчыкаў.

## Структура 
### Факультэты 
* Факультэт эканомікі, права і менеджменту
* Факультэт медыцыны
* Факультэт фармацэўтыкі
* Факультэт навук
* Факультэт фізкультуры і спорту

## Спасылкі 
* Сайт універсітэта 

Катэгорыя:Навучальныя ўстановы з французскай мовай навучання
Катэгорыя:Вышэйшыя навучальныя ўстановы Парыжа
Катэгорыя:Універсітэты Францыі
Універсітэт Парыж-Усход — Крэтэй — Валь-дэ-Марн

**Універсітэт Парыж-Усход — Крэтэй — Валь-дэ-Марн** (), таксама **Універсітэт Парыж ХІІ** — французская дзяржаўная вышэйшая навучальная ўстанова са статусам універсітэта, якая знаходзіцца ў Парыжы.

## Агульная характарыстыка 
Універсітэт заснаваны 21 сакавіка 1970 года пасля расфармавання Парыжскага ўніверсітэта. Спачатку ва ўніверсітэце былі толькі факультэты медыцыны, эканомікі і права. У 1972—1985 гадах адкрываюцца факультэты літаратуры, гуманітарных навук, тэхналогій і менеджменту. Універсітэт сёння складаецца з 7 факультэтаў, а таксама інстытута адміністрацыі прадпрыемстваў, інстытута эргатэрапіі, падрыхтоўчага адміністрацыйнага інстытута, інстытута ўрбанізацыі, вышэйшай школы Монсуры, вышэйшай школы прыкладной інфарматыкі ў галіне менеджменту.

## Спасылкі 
* Сайт універсітэта 

Катэгорыя:Навучальныя ўстановы з французскай мовай навучання
Катэгорыя:Універсітэты Парыжа
Шляхам гадоў

**«Шля́хам гадо́ў»** — неперыядычны гісторыка-літаратурны зборнік, які выдаваўся ў 1990—1994 гадах у Мінску на беларускай мове. Выйшлі 4 выпускі. Укладальнікамі часопіса былі Генадзь Кісялёў (першы выпуск), Уладзімір Мархель (другі і трэці выпускі), Язэп Янушкевіч (чацвёрты выпуск).

## Змест 
Часопіс друкаваў невядомыя або малавядомыя дакументы і матэрыялы пераважна крыніцазнаўчага характару па гісторыі беларускай літаратуры і культуры. Меў рубрыкі «З архіваў і кнігасховішчаў», «Эпісталярная спадчына», «Пісьменнікі пра сябе», «Іншамоўнае сваё», «Штрыхі да жыццяпісаў», «Літаратурныя пенаты» і інш. Апублікаваў асобныя творы старажытнай і новай беларускай літаратуры, пераклады лацінскамоўных (Міхал Карыцкі, Францішак Князьнін) і польскамоўных (Андрэй Рымша, Кароль Жэра, папярэднікі і сучаснікі Адама Міцкевіча, Тадэвуш Лада-Заблоцкі, Янка Купала) твораў беларускіх аўтараў.

## Водгукі 
У рэцэнзіі Эмануіл Іофэ адзначае, што зборнік адрозніваецца маштабам ахопу цікавых падзей гісторыка-літаратурнага жыцця, а таксама здзіўляе чытача дыяпазонам розных жанраў.

У артыкуле «З ракі памяці», прысвечаным першаму выпуску зборніка, адзначаецца, што ён варты высокай ацэнкі чытачоў. На думку рэцэнзента, у далейшым лепш адмовіцца ад вестак, таму што для гэтага ёсць перыёдыка, а таксама трэба ўдакладніць назвы раздзелаў.

## Выпускі 
* Шляхам гадоў: Гіст.-літ. зб. / Уклад. Г. Кісялёў; Рэдкал.: А. Мальдзіс і інш. — : Маст. літ., 1990. — 365 с., [15] л. іл. — ISBN 5-340-00218-7.
* Шляхам гадоў: Гіст.-літ. зб. / Уклад. У. Мархель; Рэдкал.: Г. Кісялёў і інш. — : Маст. літ., 1990. — 372 с., [8] л. іл. — ISBN 5-340-00493-7.
* Шляхам гадоў: Гіст.-літ. зб. / Уклад. У. Мархель. — : Маст. літ., 1993. — 335 с., [4] л. іл.
* Шляхам гадоў: Гіст.-літ. зб. / Уклад. Я. Янушкевіч. — : Маст. літ., 1994. — 351 с., [6] л. іл. — ISBN 5-340-00937-8.

## Літаратура 
* 
* 
*  — С. 218—219.

Катэгорыя:Часопісы Беларусі
Катэгорыя:Часопісы на беларускай мове
Універсітэт Парыж Сітэ

**Універсітэт Парыж Сітэ** () — французская дзяржаўная эксперыментальная вышэйшая навучальная ўстанова са статусам універсітэта, якая знаходзіцца ў Парыжы. Утвораны 20 сакавіка 2019 годзе шляхам зліцця універсітэтаў Парыж-Дэкарт, Парыж-Дзідро і Парыжскага інстытута фізікі зямнога шара.

## Агульная характарыстыка 
Парыжскі універсітэт - гэта навуковая, культурная і адукацыйная эксперыментальная дзяржаўная ўстанова. Яна з'яўляецца міждысцыплінарнай і ўключае ў сябе чатыры асноўных напрамкі падрыхтоўкі: юрыдычныя, эканамічныя і ўпраўленчыя дысцыпліны; гуманітарныя і сацыяльныя навукі; тэхнічныя і медыцынскія дысцыпліны.

## Кампус 
Парыжскі універсітэт размешчаны па адрасе: вул. Медыцынскай школы 12. Ён мае два кампуса: кампус Гран-Мулен ў 13-й акрузе Парыжа і кампус Сен-Жэрмэн-дэ-Прэ ў 6-й акрузе Парыжа.

Агулам Парыжскі універсітэт мае 21 аб'ект нерухомасці ў Парыжы ў абодвух кампусах. Яго штаб-кватэра сканцэнтравана на колішнім Медыцынскім факультэце або ў Каледжы хірургіі, які быў пабудаваны на месцы Каледжа Бургундыі ў Лацінскім квартале. Навучальныя памяшканні і даследчыя лабараторыі размешчаны ва ўніверсітэцкім цэнтры Сен-Перэ, што тычыцца медыцынскай школы і школы сацыяльных навук, а таксама ва ўніверсітэцкіх цэнтрах Ксаўе-Біша і Ларыбуазьер Сен-Луі.

Школа аданталогіі размешчана ва ўніверсітэцкім цэнтры Гарансьер. Штаб-кватэра фізічнага факультэта знаходзіцца ў будынку Кандарсэ, у кампусе Універсітэта Парыж-Рыў-Гош. У гэтым кампусе таксама ёсць факультэты натуральных навук, матэматыкі, геаграфіі, гісторыі і сацыяльных навук, а таксама літаратуры, мастацтва і кіно. У адрамантаваным цэнтры Анры-П'ерона знаходзіцца школа псіхалогіі, а юрыдычная школа знаходзіцца ў Малакофф. Стаматалагічная школа знаходзіцца ў Монруж.

## Спасылкі 
* Сайт універсітэта 

Катэгорыя:Навучальныя ўстановы з французскай мовай навучання
Катэгорыя:Вышэйшыя навучальныя ўстановы Парыжа
Катэгорыя:Універсітэты Францыі
Агародня-Кузьмініцкі сельсавет

**Агаро́дня-Кузьмі́ніцкі сельсавет** — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Церахоўскага раёна Гомельскай акругі. Цэнтр — вёска Агародня-Кузьмініцкая.

Пасля другога ўзбуйнення БССР з 8 снежня 1926 года сельсавет у складзе Добрушскага раёна Гомельскай акругі БССР. З 4 жніўня 1927 года ў складзе Церахоўскага раёна. 30 снежня 1927 года скасаваны, тэрыторыя далучана да Агародня-Гомельскага сельсавета.

## Літаратура 
* Административно-территориальное устройство БССР: справочник: в 2 т. / А.И. Карпачева и др. / Главное архивное управление при Совете Министров БССР, Институт философии и права Академии наук БССР. — Т. 1: (1917―1941 гг.). — Мн., «Беларусь», 1985. — 390 с.

Катэгорыя:Былыя сельсаветы Церахоўскага раёна
Катэгорыя:Былыя сельсаветы Добрушскага раёна
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, утвораныя ў 1926 годзе
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, скасаваныя ў 1927 годзе
Жданок

**Жданок** — прозвішча.

## Вядомыя носьбіты 
* Дзмітрый Жданок  (нар. 1988) — беларускі футбаліст.
* Сяргей Аляксандравіч Жданок (нар. 1953) — беларускі фізік.
Ключ 34

**Ключ 34** 夂 (піньінь zhǐ) са значэннем «ісці» са Спісу 214 ключоў Кансі, якія выкарыстоўваюцца пры напісанні іерогліфаў. Адзін з 31 ключа, якія складаюцца з трох рыс.

У слоўніку Кансі налічваецца 11 іерогліфаў з гэтым ключом (з 49,030).

## Варыянты значэння 
Старажытны знак адлюстроўваў чалавека, а дадатковая рыса злева азначала «ісці след у след». У сучаснай мове выкарыстоўваецца ў значэнні «ісці», «пачынаць».

## Варыянты формы 

Файл:夂-seal.svg|Малая пячатка Чжуаншу

## Прыклады іерогліфаў 
У табліцы прыведзены прыкладны спіс іерогліфаў з ключом 夂. 

## Літаратура 
* *Fazzioli, Edoardo.* Chinese calligraphy : from pictograph to ideogram : the history of 214 essential Chinese/Japanese characters (англ.). — New York: Abbeville Press (англ.), 1987. — .
* *Lunde, Ken.* Appendix J: Japanese Character Sets // CJKV Information Processing: Chinese, Japanese, Korean & Vietnamese Computing (англ.). — 2-е выд. — Sebastopol, Calif.: O’Reilly Media, 2009. — .

## Спасылкі 
* Слоўнік Кансі анлайн (кіт.)
* Слоўнік іерогліфаў з індэксам іерагліфічных ключоў (англ.)

Катэгорыя:Іерагліфічныя ключы
Дзмітрый Жданок

**Дзмітрый Жданок** (нар. , Магдэбург, Германія) — беларускі футбаліст.

## Клубная кар’ера 
Кар’еру пачаў у 16-гадовым узросце ў «Зорцы-БДУ» ў сезоне-2004, калі «армейцы» выступалі ў Вышэйшай лізе. У мацнейшым дывізіёне правёў 16 матчаў. Пасля чаго выступаў за «Полацк» (2007—2010), сталічны СКВІЧ (2011), «Смалявічы» (2012—2013), «Слонім» (2013), «Смаргонь» (2014—2016), «Оршу» (2016—2017). З 2018 года па 2020 год гуляў за «Крумкачоў» згуляў у 49 матчах на працягу трох сезонаў, ненадоўга адлучаўся ў «Узду» з Другой лігі (2019).

У 2020 годзе знаходзіцца на 54 месцы ў спісе футбалістаў, якія правялі найбольшую колькасць матчаў у Першай лізе (224).

## Крыніцы 
Катэгорыя:Футбалісты Беларусі
Катэгорыя:Ігракі ФК Энергетык-БДУ
Катэгорыя:Ігракі ФК Маладзечна
Катэгорыя:Ігракі ФК Лакаматыў Віцебск
Катэгорыя:Ігракі ФК Віцебск
Катэгорыя:Ігракі ФК Полацк
Катэгорыя:Ігракі ФК СКВІЧ
Катэгорыя:Ігракі ФК Смалявічы
Катэгорыя:Ігракі ФК Слонім-2017
Катэгорыя:Ігракі ФК Смаргонь
Катэгорыя:Ігракі ФК Орша
Катэгорыя:Ігракі ФК Узда
Катэгорыя:Ігракі ФК Крумкачы Мінск