open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Паксан

**Паксан** (, «вусце ракі Сан») — горад у Лаосе, адміністрацыйны цэнтр правінцыі Балікхамсай. Насельніцтва —  чал. (паводле ацэнкі 2010 года).

## Гісторыя 
Заснаваны ў другой палове XIX стагоддзя. У сярэдзіне XIX стагоддзя лаоскія тэрыторыі падвергліся моцнаму спусташэнню: як з-за нападаў банд хо з В’етнама, так і з-за таго, што сіямскія кіраўнікі мэтанакіравана спусташалі лаоскія землі, перасяляючы жыхароў адтуль на іншыя тэрыторыі.

У 1876 годзе сіямскі кароль Рама V загадаў заснаваць на тэрыторыі, дзе засталіся людзі, якія выжылі пасля ўварвання хо 1874 года, новую адміністрацыйную адзінку — мыонг Барыкхам. У 1885 годзе французы, заняўшы В’етнам, аспрэчылі правы Сіяма на прылеглыя землі, і Сіяму прыйшлося эвакуіраваць левабярэжжа Меконга, пакінуўшы створаны імі ўмацаваны пункт каля ракі Сан.

У сярэдзіне 1890-х французскія місіянеры ўзвялі царкву ў пакінутым сіямцамі Паксане. У 1937 годзе, пасля падзелу правінцыі В’енцьян на дзве часткі, Паксан стаў сталіцай новай правінцыі Барыкхам. У 1980-х назва правінцыі была зменена на Барыкхамсай.

Катэгорыя:Гарады Лаоса
Сатун (правінцыя)

**Сатун** () — адна з 77-і правінцый Тайланда. Гэта самая паўднёвая правінцыя, якая выходзіць да Індыйскага акіяна. Правінцыя мяжуе з тайскімі правінцыямі Транг, Пхатхалунг і Сангкхла, а таксама з малайзійскім штатам Перліс.

Насельніцтва —  чалавек (2010, 68-я з усіх правінцый), якія пражываюць на тэрыторыі 2479,0 км² (64-я). Сатун — адна з чатырох правінцый Тайланда, дзе пераважаюць мусульмане. Сярод моў распаўсюджаная джаві, блізкая да малайскай.

Адміністрацыйны цэнтр правінцыі — горад Сатун.

Катэгорыя:Правінцыі Тайланда
Сатун

**Сатун** () — горад на поўдні Тайланда, адміністрацыйны цэнтр аднайменнай правінцыі. Горад знаходзіцца ў паўднёвай частцы правінцыі, на тэрыторыі паўвострава Малака, паблізу мяжы з Малайзіяй, за 775 км на поўдзень ад сталіцы краіны Бангкока. Абсалютная вышыня — 17 метраў над узроўнем мора. Па дадзеных перапісу 2000 года колькасць насельніцтва горада складала  чалавек.

Катэгорыя:Гарады Тайланда
Кажаны (Гардзееўскі раён)

**Кажаны** () — сяло ў Гардзееўскім раёне Бранскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Мірнінскага сельскага паселішча.

## Гісторыя 
Да Лютаўскай рэвалюцыі сяло ў складзе Суражскага павета Чарнігаўскай губерні. 20 лістапада 1917 года сяло абвяшчалася часткай Севершчыны Украінскай Народнай Рэспублікі. 25 снежня 1917 года сяло ўключана ў склад Украінскай рэспублікі Саветаў.

25 сакавіка 1918 года згодна з Трэцяй Устаўной граматай сяло абвяшчалася часткай Беларускай Народнай Рэспублікі. 1 студзеня 1919 года згодна з пастановай I з’езда КП(б) Беларусі яно ўвайшло ў склад Беларускай ССР, аднак 16 студзеня Масква адабрала сяло разам з іншымі этнічна беларускімі тэрыторыямі ў склад Гомельскай губерні РСФСР, а пасля ліквідацыі губерні ў 1926 годзе ў Бранскую губерню.

З 1929 года ў складзе Клінцоўскай акругі, а з 1932 года ў Заходняй вобласці, у 1937 годзе перададзена ў склад Арлоўскай вобласці. У 1944 годзе ўвайшло ў склад Бранскай вобласці.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Гардзееўскага раёна
Чачэнгсау (правінцыя)

**Чачэнгсау** () — правінцыя ў паўночна-ўсходняй частцы Тайланда, за 82 км ад Бангкока. Насельніцтва —  чалавекі (2015). Адміністрацыйны цэнтр — горад Чачэнгсау.

На гербе правінцыі намаляваны будынак храма Сатханварарамваравіхан. Заходняя частка правінцыі размяшчаецца ў даліне ракі Банг Паконг, воды якой выкарыстоўваюцца ў ірыгацыйных мэтах. Усходнюю тэрыторыю пакрываюць узгоркі. На паўднёвым захадзе правінцыя мае выхад да Сіямскага заліва. Клімат трапічны, мусонны. У 2009 годзе налічвалася 124 дажджлівыя дні з ападкамі 1177,3 мм. У тым жа годзе была самая высокая тэмпература 36,4 °C, нізкая склала 15,8 °C.

Катэгорыя:Правінцыі Тайланда
Юрый Дзмітрыевіч Сіроткін

**Юрый Дзмітрыевіч Сіро́ткін** ( — ) — вучоны ў галіне лесаводства, кандыдат сельскагаспадарчых навук (1958), прафесар (1982). Заслужаны лесавод БССР (1980).

## Біяграфія 
Нарадзіўся ў горадзе Каган (Бухарская вобласць Узбекістана). У 1950 годзе скончыў Беларускі лесатэхнічны інстытут. З 1957 года працаваў у ім на кафедры лясных культур і глебазнаўства (у 1970—1982 гадах — загадчык кафедры). У 1960—1965 гадах — дэкан лесагаспадарчага, 1965—1972 — завочнага факультэтаў інстытута.

## Навуковая дзейнасць 
Аўтар навуковых прац па штучным аднаўленні лясоў і пытаннях павышэння і прадукцыйнасці на аснове лесазнаўства і лясной інтрадукцыі. Аўтар шэрагу патэнтаў.

Сярод апублікаванага:
* Плоды и семена лиственных древесных растений. — Мн., 1967 (разам з М. Дз. Несцяровічам і Н. І. Чакалінскай)
* Лесные и аллейные культуры тополей // Лесоведение и лесное хозяйство : республиканский межведомственный научный и научно-технический сборник. — Вып. 1 — Минск: Вышэйшая школа, 1969. — С. 120—126.
* Псевдотсуга в культурах Белоруссии / Ю. Д. Сироткин, Л. М. Сероглазова // Лесоведение и лесное хозяйство : республиканский межведомственный сборник. — Минск: Вышэйшая школа, 1970. — Вып. 3. — С. 86—93.

## Узнагароды і званні 
* Заслужаны лесавод БССР (1980)
* Дзяржаўная прэмія БССР (1976).

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
* 
* Кафедра лесных культур и почвоведения   // Сайт БДТУ
* Банк патентов РФ на изобретения и промышленные образцы ФИПС Роспатента 

Катэгорыя:Лесаводы СССР
Катэгорыя:Лесаводы Беларусі
Катэгорыя:Заслужаныя лесаводы Беларускай ССР
Катэгорыя:Дэканы БДТУ
Катэгорыя:Дэканы лесагаспадарчага факультэта БДТУ
Чачэнгсау

**Чачэнгсау** (тайск. ฉะเชิงเทรา) — горад у Тайландзе, сталіца аднайменнай правінцыі. Горад знаходзіцца прыкладна за 62 км на ўсход ад Бангкока. Размешчаны на правым беразе ракі Бангпаконг. Па стане на 2015 год насельніцтва горада — 39558 чалавек. Шчыльнасць насельніцтва — 3100 чал./км². Колькасць жаночага насельніцтва (52,8 %) перавышае колькасць мужчынскага (47,2 %).

Катэгорыя:Гарады Тайланда
Чантхабуры

**Чантхабуры** () — горад на ўсходзе Тайланда, адміністрацыйны цэнтр аднайменнай правінцыі. Горад знаходзіцца ў паўднёвай частцы правінцыі, на берагах аднайменнай ракі, за 195 км на паўднёвы ўсход ад сталіцы краіны Бангкока. Абсалютная вышыня — 5 метраў над узроўнем мора. Па дадзеных перапісу 2000 года колькасць насельніцтва горада —  чалавек. Асноўнымі прадуктамі гарадскога экспарту з’яўляюцца перац, каучук, садавіна і кава.

Катэгорыя:Гарады Тайланда
Чайнат

**Чайнат** () — горад у Тайландзе, сталіца аднайменнай правінцыі. Горад знаходзіцца за 157 км на поўнач ад цэнтра Бангкока, на берагах ракі Менам-Чао-Прая. Станам на 2015 год насельніцтва горада складае  чалавек. Шчыльнасць насельніцтва — 2053,6 чал/км². Колькасць жаночага насельніцтва (53,2 %) перавышае колькасць мужчынскага (46,8 %).

Катэгорыя:Гарады Тайланда
Чантхабуры (правінцыя)

**Чантхабуры** () — правінцыя ва ўсходняй частцы Тайланда, за 250 км ад Бангкока. Насельніцтва —  чалавек (2010). Адміністрацыйны цэнтр — горад Чантхабуры. Сімвалам правінцыі з’яўляецца Месяц, акружаны арэолам, а ў крузе Месяца намаляваны трус. Герб сімвалізуе мір і спакой жыцця ў правінцыі.

Паўднёвая частка правінцыі Чантхабуры, якая выходзіць да Сіямскага заліва, размяшчаецца на прыбярэжных раўнінах. Астатняя тэрыторыя даволі гарыстая, на поўначы ўзвышаецца горны масіў Чантхабуры. На ўсходзе праходзіць дзяржаўная мяжа з Камбоджай. Нараўне з суседняй правінцыяй Трат, гэты рэгіён з’яўляецца асноўным месцам здабычы каштоўных камянёў, у асноўным рубінаў і сапфіраў.

Катэгорыя:Правінцыі Тайланда
Чайнат (правінцыя)

**Чайнат** () — правінцыя ў цэнтральнай частцы Тайланда. Адміністрацыйны цэнтр — горад Чайнат.

На гербе правінцыі намалявана кола Буды, Дхармачакра, на фоне гор Кхао Пхлонг і ракі Менам-Чао-Прая, у даліне якой размяшчаецца правінцыя Чайнат. Выява на гербе сімвалізуе вялікую рэлігійнасць мясцовых жыхароў. Правінцыя размешчана за 180 км на поўнач ад Бангкока.

Асноўную плошчу рэгіёна займае раўніна. У паўднёвай частцы правінцыі на рацэ Менам-Чао-Прая пабудавана дамба, якая, абараняючы гэты раён ад паводак, дапамагае рэгуляваць водны паток і эфектыўна выкарыстоўваць водныя рэсурсы ў развіцці сельскай гаспадаркі. Гэтая дамба была першай у Тайландзе, пабудавана ў 1957 годзе. Яна садзейнічала стварэнню самай развітой ірыгацыйнай сістэмы краіны.

Катэгорыя:Правінцыі Тайланда
Транг (правінцыя)

**Транг** () — правінцыя на поўдні Тайланда, размешчана на заходнім узбярэжжы паўвострава Малака. Мяжуе з правінцыямі: Крабі, Накхонсітхамарат, Пхатхалунг і Сатун. Правінцыя размешчана на ўзбярэжжы Андаманскага мора, акрамя мацерыковай часткі ўключае ў сябе таксама 46 астравоў. Большая частка тэрыторыі пакрыта ўзгоркамі, доля раўнін нязначная. Дзве галоўныя ракі правінцыі — Транг і Паліян — бяруць пачатак у гарах Накхонсітхамарат. Берагавая лінія правінцыі складае 119 км. Узбярэжжа славіцца мноствам прыгожых астравоў, а ўсходнія горныя раёны правінцыі — вадаспадамі, пячорамі і некранутымі джунглямі. На ўзбярэжжы і ў горных далінах размешчаны плантацыі каўчуканосаў.

Катэгорыя:Правінцыі Тайланда
Транг

**Транг** () — горад на поўдні Тайланда, адміністрацыйны цэнтр аднайменнай правінцыі. Горад знаходзіцца ў паўднёвай частцы правінцыі, на тэрыторыі паўвострава Малака, на ўсход ад аднайменнай ракі, за 675 км на паўднёвы ўсход ад сталіцы краіны Бангкока. Абсалютная вышыня — 20 метраў над узроўнем мора. Па дадзеных перапісу 2000 года колькасць насельніцтва горада складала  чалавек. Аснову эканомікі — вытворчасць гумы. Зносіны Транга з іншымі гарадамі ажыццяўляюцца з дапамогай чыгуначнага і аўтамабільнага транспарту. Таксама на поўдзень ад горада размешчаны аднайменны аэрапорт (ICAO: VTST, IATA: TST).

Катэгорыя:Гарады Тайланда
Гармажап Аюравіч Гармаеў

**Гармажап Аюравіч Гармаеў** (—) — старшы лейтэнант Памежных войскаў НКУС СССР, удзельнік савецка-фінскай вайны, Герой Савецкага Саюза (1940).

## Біяграфія 
Гармажап Гармаеў нарадзіўся 23 мая (па новым стылі — 5 чэрвеня) 1916 года ў вёсцы Верхні Тарэй Забайкальскай вобласці (цяпер — Джыдзінскі раён Бураціі) у сям’і бедняка-жывёлагадоўца. Скончыў чатыры класы школы, пасля чаго працаваў у калгасе.

Восенню 1937 года Гармаеў быў прызваны на службу ў Рабоча-сялянскую Чырвоную Армію. Служыў у 41-м кавалерыйскім палку 76-й стралковай дывізіі ў Ленінградскай вобласці. Скончыў курсы малодшага начальніцкага складу, стаў камандзірам аддзялення. Браў удзел у Польскім паходзе РСЧА. З кастрычніка 1939 года Гармаеў — памочнік камандзіра кавалерыйскага ўзвода, з лістапада таго ж года — камандзір узвода.

Браў удзел у савецка-фінскай вайне 1939—1940 гадоў, падчас якой вызначыўся. Быў кулямётчыкам 257-га стралковага палка 7-й стралковай дывізіі 7-й арміі Паўночна-Заходняга фронту.

Узімку 1940 года, трапіўшы ў акружэнне, Гармаеў адстрэльваўся з кулямёта. Нанёсшы праціўніку вялікі ўрон, ён прарваўся з акружэння і вынес на сабе які цяжкапараненага камандзіра. У студзені 1940 года, патаемна падабраўшыся да гарматы, Гармаеў знішчыў яго разлік і, адкрыўшы з яго агонь, спрыяў поспеху наступлення стралковага батальёна.

У 1940 годзе Гармаеў быў дэмабілізаваны, пасля чаго працаваў інструктарам Джыдзінскага райкама ВКП(б), затым паступіў на службу ў мясцовы аддзел НКУС СССР. У 1942 годзе ён паўторна быў прызваны ў армію і накіраваны на службу ў Памежныя войскі НКУС СССР. У тым жа годзе скончыў афіцэрскія курсы, быў перакладчыкам Кяхцінскага пагранатрада Забайкальскай пагранічнай акругі, затым камандзірам пагранічнага ўзвода. З 1944 гады Гармаеў служыў на заходняй мяжы СССР, у Брэсце. У званні старшага лейтэнанта ён займаў пасаду памочніка начштаба 3-й пагранкамендатуры.

У баях з атрадамі нацыяналістаў Гармажап Аюравіч атрымаў цяжкае раненне і 16 ліпеня 1945 года памёр. Пахаваны на Гарнізонных могілках Брэста.
Дзмітрый Сцяпанавіч Дацэнка

**Дзмітрый Сцяпанавіч Дацэнка** (-) — падпалкоўнік Савецкай Арміі, удзельнік Вялікай Айчыннай вайны, Герой Савецкага Саюза (1945).

## Біяграфія 
Дзмітрый Дацэнка нарадзіўся 19 ліпеня (па новым стылі — 1 жніўня) 1913 года ў вёсцы Аннаўка (цяпер — Акімаўскі раён Запарожскай вобласці Украіны) у сялянскай сям’і. У дзяцінстве пераехаў у горад Горлаўка. У 1935 годзе скончыў будаўнічы тэхнікум, пасля чаго працаваў токарам Горлаўскага машынабудаўнічага завода. У 1935 годзе Дацэнка быў прызваны на службу ва ўнутраныя войскі НКУС СССР, ахоўваў чыгунку. У 1939 годзе скончыў курсы палітсаставу. У 1942 годзе Дацэнка быў пераведзены ў Рабоча-сялянскую Чырвоную Армію. Са снежня таго ж года — на франтах Вялікай Айчыннай вайны. Да студзеня 1945 года старшы лейтэнант Дзмітрый Дацэнка камандаваў агнявым узводам 1075-га знішчальна-супрацьтанкавага артылерыйскага палка 5-й гвардзейскай арміі 1-га Украінскага фронту. Вызначыўся падчас фарсіравання Одэра.

24 студзеня 1945 года ўзвод Дацэнка адным з першых у палку пераправіўся праз Одэр, захапіў плацдарм на яго заходнім беразе і ўтрымаў яго, адбіўшы тры нямецкія контратакі ў раёне населенага пункта Ліндэн (цяпер — Ліпкі за 7 кіламетраў на паўночны захад ад Бжэга). Падчас баёў за пашырэнне плацдарма ўзвод Дацэнка знішчыў 4 дзоты і 2 кулямёты суперніка.

Указам Прэзідыума Вярхоўнай Рады СССР ад 10 красавіка 1945 гады за «узорнае выкананне баявых заданняў камандавання на фронце дужання з нямецкімі захопнікамі і выяўленыя пры гэтым мужнасць і гераізм» старэйшы лейтэнант Зміцер Дацэнка быў удастоены высокага звання Героя Савецкага Саюза з уручэннем Саюза Зорка" за нумарам 7995.

Пасля заканчэння вайны Дацэнка працягнуў службу ў Савецкай Арміі. У 1948 годзе ён скончыў Ленінградскую Вышэйшую афіцэрскую артылерыйскую школу. У 1960 годзе ў званні падпалкоўніка ён быў звольнены ў запас. Пражываў у Брэсце, працаваў ва ўпраўленні «Брэстсельбуда». Памёр 15 сакавіка 1991 года, пахаваны на Гарнізонных могілках Брэста.

Быў таксама ўзнагароджаны ордэнамі Чырвонага Сцяга, Айчыннай вайны 1-й і 2-й ступеняў, двума ордэнамі Чырвонай Зоркі, ордэнам «Знак Пашаны» і шэрагам медалёў.
Базілікацкі ўніверсітэт

**Базілікацкі ўніверсітэт** () — італьянская дзяржаўная вышэйшая навучальная ўстанова са статусам універсітэта з сядзібай у горадзе Патэнца.

## Структура 
* Дэпартамент еўрапейскай і міжземнаморскай культуры
* Дэпартамент матэматыкі, інфарматыкі і эканомікі
* Дэпартамент (дакладных) навук
* Дэпартамент навук пра чалавека
* Дэпартамент фармацыі
* Дэпартамент медыцыны

## Спасылкі 
* Афіцыйная інтэрнэт-старонка ўстановы

Катэгорыя:Універсітэты Італіі
Катэгорыя:Патэнца (правінцыя)
Верона (правінцыя)

**Верона** (, ) — правінцыя ў Італіі, у вобласці Венета, з цэнтрам у аднайменным горадзе. Плошча правінцыі — 3109 км², насельніцтва каля 0,9 мільёна чалавек (на 2005 год). Складаецца з 98 камун. Рэльеф паўночнай часткі правінцыі — гарысты, тут знаходзіцца самы вялікі ў Еўропе прыродны мост Ponte di Veja. Праз правінцыю працякаюць рэкі Тартара і Адыджэ. У правінцыі размяшчаецца вінаробны субрэгіён Вальпалічэла.

Катэгорыя:Правінцыі Венета
Венецыянскі ўніверсітэт «Ка’Фаскары»

**Венецыянскі ўніверсітэт «Ка’Фаскары»** () — італьянская дзяржаўная вышэйшая навучальная ўстанова са статусам універсітэта з сядзібай у горадзе Венецыя. Назва ўстановы паходзіць ад аднайменнага палаца, дзе яна размешчана.

## Структура 
* Дэпартамент эканомікі
* Дэпартамент філасофіі і культурнай спадчыны
* Дэпартамент менеджменту
* Дэпартамент малекулярных навук і нанасістэм
* Дэпартамент навук аб навакольным асяроддзі, інфарматыкі і статыстыкі
* Дэпартамент лінгвістыкі і параўнальнай культуралогіі
* Дэпартамент вывучэння краін Азіі і міжземнаморскай Афрыкі
* Дэпартамент гуманітарных навук

## Спасылкі 
* Афіцыйная інтэрнэт-старонка ўстановы

Катэгорыя:Універсітэты Італіі
Катэгорыя:Венецыя
Дзюжаў

**Дзюжаў** — прозвішча.

## Вядомыя носьбіты 
* Андрэй Анісімавіч Дзюжаў — беларускі навуковец, палітык
* Дзмітрый Пятровіч Дзюжаў — расійскі акцёр
Венецыянскі ўніверсітэт «IUAV»

**Венецыянскі ўніверсітэт «IUAV»** () — італьянская дзяржаўная вышэйшая навучальная ўстанова са статусам універсітэта з сядзібай у горадзе Венецыя. Абрэвіятура «IUAV» — гэта
папярэдняя назва ўстановы — Венецыянскі ўніверсітэцкі інстытут архітэктуры ().

## Структура 
* Дэпартамент архітэктуры, будаўніцтва і кансервацыі
* Дэпартамент архітэктуры і мастацтваў
* Дэпартамент праектавання і планіроўкі ў складаных умовах

## Спасылкі 
* Афіцыйная інтэрнэт-старонка ўстановы 

Катэгорыя:Універсітэты Італіі
Катэгорыя:Венецыя
Катэгорыя:Вышэйшыя тэхнічныя навучальныя ўстановы
Катэгорыя:Архітэктурная адукацыя
Дзмітрый Пятровіч Дзюжаў

**Дзмітрый Пятровіч Дзюжаў** (; нар. , ) — расійскі акцёр тэатра і кіно, кінарэжысёр, заслужаны артыст Расійскай Федэрацыі (2018), заслужаны артыст Карачаева-Чаркескай Рэспублікі. Сярод вядомых акцёрскіх работ Дзюжава — «Жмуркі», «Востраў», «Мне не балюча», тэлесерыял «Брыгада» і іншыя.

## Біяграфія 
Нарадзіўся ў Астрахані 9 ліпеня 1978 года ў сям’і акцёра мясцовага тэатра Пятра Дзюжава. У 1995 годзе скончыў «Школу адораных дзяцей» і паступіў у ГІТІС на рэжысёрскі факультэт (акцёрская група, майстэрня Марка Захарава). Па заканчэнні інстытута ў 1999 годзе быў прыняты ў трупу Маскоўскага ТЮГа.

У кіно дэбютаваў у 2000 годзе ў фільме Аляксандра Атанесяна «24 гадзіны» і ў фільме «Ізгой» (эпізадычная роля, сартавальнік Federal Express у Расіі). Вядомасць акцёру прынесла роля Космасу ў фільме Аляксея Сідарава «Брыгада» (2002), а прызнанне ў кінакрытыкаў — выкананне ролі бандыта Саймана ў «чорнай камедыі» Аляксея Балабанава «Жмуркі»: гэтая роля была адзначана на АРКФ «Кінатаўр» у Сочы.

З 2006 года — акцёр МХТ імя Чэхава. Пасля ўдзелу і перамогі ў тэлешоў «Дзве зоркі» выступае як вакаліст і гастралюе са сваёй партнёркай па праекце Тамарай Гвердцытэлі.

У 2011 годзе адбыўся дэбют Дзюжава ў якасці рэжысёра. Скончыўшы Вышэйшыя курсы сцэнарыстаў і рэжысёраў, ён зняў дыпломную працу — паўгадзінны фільм «БРАТиЯ», які ўдзельнічаў у праграме «Кінатаўра» ў конкурсе кароткаметражных фільмаў, а таксама ў Пецярбургскім фестывалі студэнцкага кіно «Пачатак». Пазней фільм «БРАТиЯ» атрымаў спецпрыз журы на Маскоўскім фестывалі аўтарскага кароткага метра «Арткіно» і галоўны прыз на фестывалі «Атражэнне». Таксама фільм быў абраны ад расійскіх кінашкол для ўдзелу ў міжнародных фестывалях кароткага метра ў г. Пуацье (Францыя) і ў г. Котбус (Германія).

У 2012 годзе адбылася прэм’ера фільма «Мамы», дзе Дзюжаў зняў навэлу «Маёй каханай» з Сяргеем Бязрукавым. У 2014 годзе зняў навэлу для фільма «Чэмпіёны». Гэта гісторыя кахання і спартыўнага жыцця Антона Сіхарулідзэ і Алены Беражной. У 2015 годзе дэбютаваў у якасці тэатральнага рэжысёра, паставіўшы спектакль «Лаўка» паводле аднайменнай п’есы А. Гельмана з удзелам акцёраў: А. Хабарава і В. Ланской.

## Спасылкі
Л’Акуілскі ўніверсітэт

**Л’Акуілскі ўніверсітэт** () — італьянская дзяржаўная вышэйшая навучальная ўстанова са статусам універсітэта з сядзібай у горадзе Л’Акуіла.

## Структура 
* Дэпартамент грамадзянскай, будаўніча-архітэктурнай і экалагічнай інжынерыі
* Дэпартамент прамысловай, інфармацыйнай інжынерыі і эканомікі
* Дэпартамент інфармацыйнай інжынерыі і матэматыкі
* Дэпартамент клінічнай медыцыны, грамадскага здароўя, навук аб жыцці і навакольным асяроддзі
* Дэпартамент хіміі і фізікі
* Дэпартамент прыкладных клінічных навук і біятэхналогій
* Дэпартамент гуманітарных навук

## Спасылкі 
* Афіцыйная інтэрнэт-старонка ўстановы

Катэгорыя:Універсітэты Італіі
Катэгорыя:Л’Акуіла (правінцыя)
Дыстанцыйны ўніверсітэт імя Леанарда да Вінчы

**Дыстанцыйны ўніверсітэт імя Леанарда да Вінчы** () — італьянская прыватная вышэйшая навучальная ўстанова са статусам універсітэта з сядзібай у горадзе Торэвек’я-Тэаціна. 

## Структура 
* Факультэт юрыспрудэнцыі
* Факультэт псіхалогіі
* Факультэт педагогікі
* Факультэт менеджменту

## Спасылкі 
* Афіцыйная інтэрнэт-старонка ўстановы 

Катэгорыя:Універсітэты Італіі
Катэгорыя:К’еці (правінцыя)
Катэгорыя:Дыстанцыйная адукацыя
Андрэ Марцінэ

**Андрэ Марцінэ** (фр. André Martinet,  — ) — французскі лінгвіст, адзін з апошніх буйных тэарэтыкаў структуралізму. Выпрабаваў уплыў функцыяналізму Пражскай школы. Аўтар прац «Прынцып эканоміі ў фанетычных зменах» (1960), «Асновы агульнай лінгвістыкі» (перакладзена на 13 моў), «Агульны сінтаксіс» і інш.

У 1946—1955 гадах працаваў у ЗША, у гэты перыяд быў галоўным рэдактарам часопіса «Word», прэзідэнтам Міжнароднай асацыяцыі дапаможнай мовы (якая распрацавала мову інтэрлінгва), выкладаў у Калумбійскім універсітэце. Першы прэзідэнт Еўрапейскага лінгвістычнага таварыства (у 1966—1967 гадах).
Міжземнаморскі вольны ўніверсітэт імя Джузэпэ Дэджэнара

**Міжземнаморскі вольны ўніверсітэт імя Джузэпэ Дэджэнара** () — італьянская прыватная вышэйшая навучальная ўстанова са статусам універсітэта з сядзібай у горадзе Казамасіма. Названы ў гонар свайго заснавальніка, італьянскага прадпрымальніка і палітыка Джузэпэ Дэджэнара (да гэтага насіў імя Жана Манэ).

## Структура 
* Дэпартамент медыцыны і хірургіі
* Дэпартамент менеджменту, фінансаў і тэхналогій
* Дэпартамент права і бізнесу

## Спасылкі 
* Афіцыйная інтэрнэт-старонка ўстановы

Катэгорыя:Універсітэты Італіі
Катэгорыя:Бары (правінцыя)
Барыйскі ўніверсітэт імя Альда Мора

**Барыйскі ўніверсітэт імя Альда Мора** () — італьянская дзяржаўная вышэйшая навучальная ўстанова са статусам універсітэта з сядзібай у горадзе Бары. Названы ў гонар італьянскага дзяржаўнага дзеяча Альда Мора.

## Структура 
* Дэпартамент біялогіі
* Дэпартамент біятэхналогій і біяфармацэўтыкі
* Дэпартамент хіміі
* Дэпартамент экстраных станаў і трансплантацыі органаў
* Дэпартамент эканомікі і фінансаў
* Дэпартамент эканомікі, кіравання і карпаратыўнага права
* Дэпартамент фармацыі і навук аб леках
* Дэпартамент фізікі
* Дэпартамент права
* Дэпартамент інфарматыкі
* Дэпартамент міждысцыплінарнай медыцыны
* Дэпартамент іонікі ў юрыдычнай і эканамічнай сістэмах Міжземнамор’я
* Дэпартамент гуманістычных навук і інавацый
* Дэпартамент матэматыкі
* Дэпартамент ветэрынарнай медыцыны
* Дэпартамент аграэкалагічных і тэрытарыяльных навук
* Дэпартамент біямедыцынскіх навук і анкалогіі чалавека
* Дэпартамент навук аб глебе, раслінах і ежы
* Дэпартамент адукацыі, псіхалогіі і камунікатыўных навук
* Дэпартамент навук аб Зямлі і геаэкалогіі
* Дэпартамент фундаментальных медыцынскіх навук, неўралогіі і органаў пачуццяў
* Дэпартамент палітычных навук

## Спасылкі 
* Афіцыйная інтэрнэт-старонка ўстановы

Катэгорыя:Універсітэты Італіі
Катэгорыя:Бары
Барыйскі політэхнічны ўніверсітэт

**Барыйскі політэхнічны ўніверсітэт** () — італьянская дзяржаўная вышэйшая навучальная ўстанова са статусам універсітэта з сядзібай у горадзе Бары.

## Структура 
* Дэпартамент электратэхнікі і вылічальнай тэхнікі
* Дэпартамент механічнай інжынерыі, матэматыкі і менеджменту
* Дэпартамент цывільнай, экалагічнай і будаўнічай інжынерыі
* Дэпартамент архітэктуры
* Дэпартамент фізікі
* Дэпартамент хіміі

## Спасылкі 
* Афіцыйная інтэрнэт-старонка ўстановы

Катэгорыя:Універсітэты Італіі
Катэгорыя:Бары
Катэгорыя:Вышэйшыя тэхнічныя навучальныя ўстановы
Тэрамскі ўніверсітэт

**Тэрамскі ўніверсітэт** () — італьянская дзяржаўная вышэйшая навучальная ўстанова са статусам універсітэта з сядзібай у горадзе Тэрама. 

## Структура 
* Факультэт біянавук, аграхарчовых і экалагічных тэхналогій
* Факультэт права
* Факультэт ветэрынарнай медыцыны
* Факультэт камунікацыйных навук
* Факультэт палітычных навук

## Спасылкі 
* Афіцыйная інтэрнэт-старонка ўстановы

Катэгорыя:Універсітэты Італіі
Катэгорыя:Тэрама
Саленційскі ўніверсітэт

**Саленційскі ўніверсітэт** () — італьянская дзяржаўная вышэйшая навучальная ўстанова са статусам універсітэта з сядзібай у горадзе Лечэ. 

## Структура 
* Дэпартамент біялагічных і экалагічных навук і тэхналогій
* Дэпартамент  культурнай спадчыны
* Дэпартамент эканамічных навук
* Дэпартамент гісторыі, грамадазнаўства і чалавеказнаўства
* Дэпартамент гуманітарных навук
* Дэпартамент інавацыйнай тэхнікі
* Дэпартамент юрыдычных навук
* Дэпартамент матэматыкі і фізікі

## Спасылкі 
* Афіцыйная інтэрнэт-старонка ўстановы

Катэгорыя:Універсітэты Італіі
Катэгорыя:Лечэ
Фоджаўскі ўніверсітэт

**Фоджаўскі ўніверсітэт** () — італьянская дзяржаўная вышэйшая навучальная ўстанова са статусам універсітэта з сядзібай у горадзе Фоджа. 

## Структура 
* Дэпартамент эканомікі
* Дэпартамент эканомікі, кіравання і тэрыторыі
* Дэпартамент правазнаўства
* Дэпартамент клінічнай і эксперыментальнай медыцыны
* Дэпартамент сельскагаспадарчых навук, харчавання, прыродных рэсурсаў і інжынерыі
* Дэпартамент медыка-хірургічных навук
* Дэпартамент гуманітарных навук: літаратуры, культурнай спадчыны, навук аб адукацыі

## Спасылкі 
* Афіцыйная інтэрнэт-старонка ўстановы

Катэгорыя:Універсітэты Італіі
Катэгорыя:Фоджа
Навуковы цэнтр праблем механікі машын НАН Беларусі

**Навуковы цэнтр праблем механікі машын Нацыянальнай акадэміі навук Беларусі** (у 2001—2002 — **Інстытут механікі машын НАН Беларусі**) — былая акадэмічная навуковая арганізацыя ў галіне машыназнаўства.

## Гісторыя 
Цэнтр быў утвораны ў 1993 годзе. У 2001 годзе быў пераўтвораны ў Інстытут механікі машын, а ў 2002 годзе быў аб’яднаны разам з Інстытутам надзейнасці машын у Інстытут механікі і надзейнасці машын НАН Беларусі.

## Навуковыя кірункі 
Асноўнымі кірункамі навуковай дзейнасці інстытута з’яўляліся:
* Тэорыя праектавання, тэхналогіі і выпрабаванні мабільных машын
* Дынаміка і кінематыка рухомых машынных сістэм і канструкцый
* Навуковыя асновы стварэння кантрольных і інфармацыйна-дыягнастычных электронных сістэм мабільных машын

## Структура на 2001 год 
### Лабараторыі 
* аўтаматызацыі выпрабаванняў мабільных машын
* камп’ютарнага эксперыменту
* дынамікі і трываласці трактароў і іх сістэм
* эксперыментальных метадаў даследавання і атэстацыі мабільных машын
* інтэграваных сістэм кантролю
* механікі і комплекснага канструявання машын
* праблем распрацоўкі мабільных машын
* трыбафатыкі
* бортавых мехатронных сістэм

## Кіраўніцтва 
* Міхаіл Сцяпанавіч Высоцкі — арганізатар і дырэктар Навуковага цэнтра праблем механікі машын, 1993—2001
* Леанід Рыгоравіч Краснеўскі — намеснік дырэктара па навуковай працы 1993—2001, в.а. дырэктара, дырэктар Інстытута механікі машын НАН Беларусі, 2001—2002
* Сяргей Васільевіч Харытончык — в.а. вучонага сакратара, 2001—2002

## Літаратура 
* Национальная академия наук Беларуси: 1929—1999 / Под научн. ред. Н. А. Борисевича, А. П. Войтовича. — Минск: Беларуская навука, 1998. — 252 с. ISBN 985-08-0278-2

## Спасылкі 
* профіль Інстытута механікі машын на сайце НАН Беларусі, 2001
* профіль Інстытута механікі машын на сайце НАН Беларусі, 2002
* Навуковы цэнтр праблем механікі машын у электронным каталозе Нацыянальнай бібліятэкі Беларусі

Катэгорыя:Арганізацыі Мінска
Катэгорыя:Машыназнаўства ў Беларусі
Катэгорыя:З’явіліся ў 1993 годзе
Катэгорыя:1993 год у Мінску
Катэгорыя:Зніклі ў 2002 годзе
Лечэ (правінцыя)

**Лечэ** () — правінцыя ў Італіі, у рэгіёне Апулія. Плошча правінцыі — 2759 км². Сталіца правінцыі — горад Лечэ. Знаходзіцца на паўвостраве Саленціна. Мяжуе на паўночным усходзе з правінцыяй Брындызі і на паўночным захадзе з правінцыяй Таранта.

Катэгорыя:Правінцыі Апуліі
Таранта (правінцыя)

**Таранта** (, ) — правінцыя ў Італіі, у вобласці Апулія. Сталіца — горад Таранта. Плошча правінцыі — 2437 км², насельніцтва — 578 тысяч чалавек (2001). У правінцыю ўваходзяць 29 камун. На гербе правінцыі намаляваны скарпіён, па легендзе, прапанаваны Пірам.

Катэгорыя:Правінцыі Апуліі
Алфавітныя псалмы

**Алфавітныя псалмы** — псалмы 24, 33, 36, 110, 111, 118, 144 кнігі Псалтыр на біблейскай яўрэйскай мове, у якіх кожная чарговая фраза (або кожны чарговы верш, або група вершаў) пачынаюцца з наступнай літары яўрэйскага алфавіту, уяўляючы сабой адзін з відаў мастацкай пабудовы прамовы, які палягчае яе запамінанне і засцерагае ад старонніх уставак або выняткаў.

## Літаратура 
* Толковая Библия, или Комментарии на все книги Св. Писания Ветхого и Нового Завета: в 7 т. / под ред. А. П. Лопухина. — Изд. 4-е. — М.: Даръ, 2009. / Т. 3.: Исторические книги. Учительные книги. — 960 с. / Псалтирь. ISBN 978-5-485-00272-5
* Псалтирь. Псалом 24. Толковая Библия. Издание преемников А. П. Лопухина.
* .
* .

Катэгорыя:Іўдзейскае набажэнства
Катэгорыя:Псалмы
Царскія псалмы

**Царскія псалмы** — некаторыя псалмы кнігі Псалтыр, у цэнтры якіх стаіць постаць цара і якія прысвечаны якой-небудзь важнай падзеі з ягонага жыцця. Напрыклад, узыходжанню на пасад (Псалом 2) або шлюбу (Псалом 44).

У строгім сэнсе тэрмін «царскія псалмы» не абазначае нейкі пэўны літаратурны тып. Ключавым крытэрам адпаведнасці тэрміну служыць постаць галоўнага героя .

Да царскіх нярэдка адносяць псалмы 2, 19, 20, 44, 71, 88, 100, 109, 131, 141 (пералік можа адрознівацца ў розных аўтараў). Акрамя таго, псалмы 92-98 часам называюць царскімі, таму што яны «ўслаўляюць Бога як цара».

Царскія псалмы паказваюць адмысловую сувязь Бога і цароў, хоць дакладнае азначэнне прыроды гэтай сувязі не відавочнае. Яны часта супадаюць з месіянскімі псалмамі і псалмамі, якія маюць сэнс эсхаталагічны сэнс. Ранняя Царква чула ў такіх псалмах абяцанні аб Месіі. Пры гэтым царскія псалмы нярэдка ідэалізавалі зямных цароў, далёка не заўсёды адпавядаючы рэчаіснасці.

## Крыніцы 
## Літаратура 
* 
* 
* 

Катэгорыя:Псалмы
Nutrien

**Nutrien** — канадская кампанія па здабычы калійнай солі. Найбуйнейшы вытворца калію і трэці па велічыні вытворца азотных угнаенняў у свеце.

Кампанія была створана ў 2018 годзе ў выніку зліцця двух канадскіх вытворцаў угнаенняў PotashCorp і Agrium.

В.а. генеральнага дырэктара кампаніі Кен Зэйц заявіў у лютым 2022 года, што «Nutrien» можа павялічыць вытворчасць на 29% з-за санкцый на «Беларуськалій».

## Літаратура 
Катэгорыя:S&P/TSX 60
Катэгорыя:Горназдабываючыя кампаніі Канады
Катэгорыя:Кампаніі, якія маюць лістынг акцый на біржы Таронта
Катэгорыя:Гандлёвыя маркі Канады
Псалом 151

**Псалом 151** - некананічны псалом, які адсутнічае ў Яўрэйскай Бібліі, але ёсць у Септуагінце і царкоўнаславянскім перакладзе. Не ўжываецца ў хрысціянскім богаслужэнні. Католікамі і пратэстантамі лічыцца апакрыфічным. Яўрэйскі тэкст быў знойдзены ў ХХ стагоддзі сярод рукапісаў Мёртвага мора, што дазволіла аднавіць яго яўрэйскі арыгінал.

## Спасылкі 
* Пераклад Васіля Сёмухі
* Псалом 151 у перакладзе Аляксандра Надсана
* Псальм 151 у перакладзе Міхаіла Астапчыка
* 

## Гл. таксама 
* Біблейскі канон
* Некананічныя біблейскія кнігі
* Псалмы
* Псалтыр

Катэгорыя:Псалмы
Універсітэт імя Габрыэле Д’Анунцыа

**Універсітэт імя Габрыэле Д’Анунцыа** () — італьянская дзяржаўная вышэйшая навучальная ўстанова са статусам універсітэта з сядзібай у горадзе К’еты. Названы ў гонар паэта Габрыэле Д’Анунцыа.

## Структура 
* Дэпартамент медыцыны і навук аб старэнні
* Дэпартамент неўралогіі, візуалізацыі і клінічных навук
* Дэпартамент навук аб псіхалогіі, здароўі і тэрыторыі
* Дэпартамент медыцынскіх, аральных і біятэхналагічных навук
* Дэпартамент інавацыйных тэхналогій у медыцыне і стаматалогіі
* Дэпартамент эканомікі
* Дэпартамент прававых і сацыяльных навук
* Дэпартамент гуманітарных, мастацтвазнаўчых і грамадскіх навук
* Дэпартамент сучасных моў, літаратур і культур
* Дэпартамент архітэктуры
* Дэпартамент дзелавога адміністравання
* Дэпартамент фармацыі
* Дэпартамент інжынерыі і геалогіі
* Дэпартамент філасофскіх, педагагічных і эканоміка-колькасных навук

## Спасылкі 
* Афіцыйная інтэрнэт-старонка ўстановы

Катэгорыя:Універсітэты Італіі
Катэгорыя:К’еці (правінцыя)
Міхаіл Пятровіч Тарасаў

**Міхаі́л Пятровіч Тара́саў** (, Новыя Бурасы, Саратаўскі павет,  — ?) — дзяржаўны дзеяч БССР.

## Біяграфія 
Нарадзіўся 7 (20) кастрычніка 1912 года ў в. Новыя Бурасы Саратаўскага павета Саратаўскай губерні ў сялянскай сям’і.

У 1931 годзе ўступіў у камсамол. У 1933—1934 гадах у Чырвонай Арміі.

З 1938 года ў органах НКДБ і НКУС БССР і Таджыкскай ССР. Член КПСС з 1943 года.

У 1945—1965 гадах у ЦК КПБ: інструктар, намеснік сакратара, намеснік загадчыка, загадчык аддзела. У 1957 годзе скончыў Вышэйшую партыйную школу пры ЦК КПСС.

З сакавіка 1965 года — начальнік Упраўлення прамысловасці будаўнічых матэрыялаў СНГ БССР, з кастрычніка 1965 да 1979 года — Міністр прамысловасці будаўнічых матэрыялаў БССР.

На XXIV—XXVI з’ездах КПБ абіраўся членам ЦК КПБ, на XXVII з’ездзе КПБ абраны членам Рэвізійнай камісіі КПБ. Дэпутат Вярхоўнага Савета БССР 6—8 скліканняў, старшыня Камісіі па прамысловаму і жыллёваму будаўніцтву Вярхоўнага Савета БССР 6-га склікання.

Персанальны пенсіянер саюзнага значэння з 1 чэрвеня 1979 года.

## Узнагароды 
* ордэн Айчыннай вайны 2-й ступені (1944),
* ордэн Кастрычніцкай Рэвалюцыі,
* адзін іншы ордэн, медалі.

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Дэпутаты Вярхоўнага Савета БССР 6-га склікання
Катэгорыя:Дэпутаты Вярхоўнага Савета БССР 7-га склікання
Катэгорыя:Дэпутаты Вярхоўнага Савета БССР 8-га склікання
Катэгорыя:Міністры прамысловасці будаўнічых матэрыялаў БССР
Катэгорыя:Члены ЦК КПБ
Катэгорыя:Члены Рэвізійнай камісіі КПБ
Катэгорыя:Супрацоўнікі беларускіх спецслужбаў
Катэгорыя:Персанальныя пенсіянеры саюзнага значэння
Марыя Сцяпанаўна Конанава

**Мары́я Сцяпа́наўна Конанава** (,  — ) — дзяржаўны і гаспадарчы дзеяч БССР.

## Біяграфія 
З рабочых. Член КПСС (1953). Скончыла Ленінградскі тэкстыльны інстытут (1946).

З 1946 года на Аршанскім льнокамбінаце: інжынер-нарміроўшчык, начальнік аддзела працы і зарплаты, намеснік дырэктара. У 1960—1962 гады дырэктар Мінскага камвольнага камбіната. З мая 1972 да 1977 года міністр лёгкай прамысловасці БССР.

Дэпутат Вярхоўнага Савета БССР 8 склікання. У ліпені 1971—чэрвені 1972 намеснік старшыні Прэзідыума Вярхоўнага Савета БССР. На XXVII з’ездзе КПБ абрана кандыдатам у члены ЦК КПБ.  Узнагароджана ордэнам «Знак Пашаны», медалямі.

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Дэпутаты Вярхоўнага Савета БССР 8-га склікання
Катэгорыя:Міністры лёгкай прамысловасці БССР
Катэгорыя:Кандыдаты ў члены ЦК КПБ
Павел Іванавіч Папоў

**Па́вел Іва́навіч Папоў** (,  — ?) — дзяржаўны дзеяч БССР.

## Біяграфія 
З сялян. Член КПСС (1940). Скончыў ВПШ пры ЦК УКП(б) (1949).

З 1937 года ў Чырвонай Арміі. З 1939 года сакратар Бельскага, першы сакратар Цехановецкага райкамаў камсамола Беластоцкай вобласці. З 1941 года ў войсках НКУС. З сакавіка 1944 года сакратар Беластоцкага падпольнага абкама ЛКСМБ. З 1944 года першы сакратар Гродзенскага абкама камсамола. З 1949 года загадчык аддзела, першы сакратар Гродзенскага гаркама, з 1959 года сакратар Гродзенскага абкама КПБ. З 1963 года начальнік Галоўнага ўпраўлення бытавога абслугоўвання і мясцовай прамысловасці пры СМ БССР (у 1965—1966 Галоўнае ўпраўленне бытавога абслугоўвання насельніцтва). З 1966 да 1978 года міністр бытавога абслугоўвання насельніцтва БССР.

Дэпутат Вярхоўнага Савета БССР 5, 7—8 скліканняў. На XXII і XXVII з’ездах абіраўся членам Рэвізійнай камісіі КПБ, на XXVI з’ездзе — членам ЦК КПБ. Узнагароджаны ордэнам Кастрычніцкай Рэвалюцыі, 3 іншымі ордэнамі, медалямі.

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Дэпутаты Вярхоўнага Савета БССР 5-га склікання
Катэгорыя:Дэпутаты Вярхоўнага Савета БССР 7-га склікання
Катэгорыя:Дэпутаты Вярхоўнага Савета БССР 8-га склікання
Катэгорыя:Міністры бытавога абслугоўвання насельніцтва БССР
Катэгорыя:Члены ЦК КПБ
Катэгорыя:Члены Рэвізійнай камісіі КПБ
Катэгорыя:Сакратары Гродзенскага абкама КПБ
Катэгорыя:Першыя сакратары Гродзенскага гаркама КПБ
Эўгеніюш Ромер

**Эўгеніюш Мікалай Ромер** (; , г. Львоў, цяпер Украіна — ) — польскі географ і картограф. Член Польскіх АН у Кракаве (1919) і Варшаве (1952).

## Біяграфія 
Паходзіў са старажытнага шляхецкага роду Ромераў.

Скончыў у 1894 годзе Львоўскі ўніверсітэт. У 1911—1931 гадах прафесар Львоўскага ўніверсітэта, у 1946—1947 гадах — Ягелонскага ўніверсітэта.

Навуковыя працы па кліматалогіі, метэаралогіі, геамарфалогіі, метадалогіі геаграфіі. Склаў «Атлас геаграфічны» (1908) з першымі гіпсаметрычнымі картамі мацерыкоў і акіянаў і «Географа-статыстычны атлас Польшчы» (1916). Заснаваў у 1921 годзе картаграфічны інстытут «Атлас», вывучаў сучасныя ледавікі Скандынавіі і Паўночнай Амерыкі. Імем Ромера названы адзін з ледавікоў Аляскі.

## Спасылкі
Первае Мая (Клінцоўскі раён)

**Первае Мая** () — пасёлак у Клінцоўскім раёне Бранскай вобласці Расіі. Адміністрацыйны цэнтр Первамайскага сельскага паселішча.

## Гісторыя 
Пасёлак утварыўся як саўгас 1-е Мая ў 1929 годзе і ўваходзіў у трэст 7 саўгасаў, які зваўся «Цэнтральны працоўны кааператыў», а ў 1933 годзе стаў самастойным пасёлкам.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Клінцоўскага раёна
Арцём Сяргеевіч Камалыеў

**Арцём Сяргеевіч Камалыеў** (нар. 1975, Мінск, цяпер Беларусь) — беларускі суддзя. Першы намеснік старшыні Гомельскага абласнога суда.

## Біяграфія 
У 1997 годзе скончыў Гомельскі політэхнічны інстытут, у 2000 годзе — Гуманітарна-эканамічны інстытут, у 2015 годзе — Акадэмію кіравання пры Прэзідэнце Рэспублікі Беларусь. З 1997 па 2000 гады — судовы выканаўца суда Гомельскага раёна. З ліпеня 2000 года — стажор суддзі суда Гомельскага раёна. З кастрычніка 2001 года — суддзя суда Гомельскага раёна. У жніўні 2004 года прызначаны намеснікам старшыні гэтага суда. З кастрычніка 2009 па 2015 год — старшыня суда Рэчыцкага раёна.

У ліпені 2015 года прызначаны намеснікам старшыні Гомельскага абласнога суда. З лістапада 2017 года — першы намеснік старшыні Гомельскага абласнога суда.

Мае першы кваліфікацыйны клас суддзі.

Катэгорыя:Суддзі Беларусі
Катэгорыя:Выпускнікі МГЭІ
Мікалай Валянцінавіч Маратаеў

**Мікалай Валянцінавіч Маратаеў** (нар. 14 чэрвеня 1965, г. Гомель, БССР) — беларускі суддзя, дэпутат. 

## Біяграфія 
Нарадзіўся 14 чэрвеня 1965 года ў г. Гомелі.

Скончыў у 1992 годзе юрыдычны факультэт Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэта па спецыяльнасці «правазнаўства». Служыў у радах Савецкай арміі года па 2024 год  намеснік старшыні, старшынёй судовай калегіі па крымінальных справах Гомельскага абласнога суда. Мае першы кваліфікацыйны клас суддзі.

Скончыў Акадэмію кіравання пры Прэзідэнце Рэспублікі Беларусь па спецыяльнасці «Знешняя палітыка і дыпламатыя».

У 2024 годзе выбраны дэпутатам Палаты прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь VIII склікання ад Калінкавіцкай акругі № 41. Член Пастаяннай камісіі па заканадаўстве.

## Сям’я 
Жанаты, мае сына.

## Крыніцы 
## Спасылкі 
* Біяграфія на сайце Палаты прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь

Катэгорыя:Суддзі Беларусі
Катэгорыя:Дэпутаты Палаты Прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 8-га склікання
Марына Уладзіміраўна Надтачэй

**Марына Уладзіміраўна Надтачэй** (нар. 1967, Гомель, цяпер Беларусь) — беларуская суддзя. Намесніца старшыні Гомельскага абласнога суда і старшыня калегіі па грамадзянскіх справах таго ж суда.

## Біяграфія 
У 1990 годзе скончыла Усесаюзны юрыдычны завочны інстытут. З 1984 па 1986 гады — справавод Чыгуначнага райвыканкама г. Гомель. З красавіка 1986 года — інспектар аддзела сацыяльнага забеспячэння Чыгуначнага райвыканкама г. Гомель. З 1987 па 1991 гады — юрысконсульт Савецкага райвыканкама г. Гомеля. З 1991 па 1998 гады рабіла пракурорам аддзела пракуратуры Гомельскай вобласці, памочніцай пракурора, старэйшай памочніцай пракурора Навабеліцкага раёна г. Гомеля. Са студзеня 1998 года — суддзя суда Навабеліцкага раёна Гомеля. Са жніўня 2004 года — суддзя Гомельскага абласнога суда.

У кастрычніку 2014 года прызначаная намесніцай старшыні, у ліпені 2015 года — намесніца старшыні, старшыня судовай калегіі па грамадзянскіх справах Гомельскага абласнога суда.

Мае першы кваліфікацыйны клас суддзі.

Катэгорыя:Суддзі Беларусі
Супханбуры (правінцыя)

**Супханбуры** (тайск. สุพรรณบุรี) — правінцыя ў цэнтральнай частцы Тайланда. Плошча — 5358 км². Тэрыторыя ўяўляе сабой даволі плоскую раўніну з невялікімі горнымі хрыбтамі на поўначы і захадзе. Паўднёвы ўсход Супханбуры — важны раён вытворчасці рысу. Клімат рэгіёну — трапічны, мусонны.

Катэгорыя:Правінцыі Тайланда
Аляксандр Уладзіміравіч Апалонік

**Аляксандр Уладзіміравіч Апалонік** — беларускі дзяржаўны дзеяч. Член Аграрнай партыі.

## Біяграфія 
З 1986 года працаваў у органах дзяржаўнага кіравання на кіруючых пасадах, быў старшынйё Мастоўскага раённага Савета дэпутатаў.

У 1995 годзе ў другім туры быў выбран дэпутатам Вярхоўнага Савета Рэспублікі Беларусь ад Мастоўскай выбарчай акругі № 136 Гродзенскай вобласці.

## Узнагароды 
Ганаровая грамата Гродзенскага абласнога Савета дэпутатаў, ордэнамі Працоўнага Чырвонага Сцяга і «Знак Пашаны», Ганаровымі граматамі Міністэрства працы і сацыяльнай абароны, шэрагам іншых узнагарод і падзяк.

## Спасылкі 
* Край любімый, край Мастоўскі, край дзядоў нашых, бацькоў. Любім мы цябе так шчыра ўсім сэрцам і душой!

Катэгорыя:Дэпутаты Вярхоўнага Савета Рэспублікі Беларусь 13-га склікання
Катэгорыя:Дэпутаты Мастоўскага раённага Савета дэпутатаў
Чэслаў Міхневіч

**Чэслаў Міхневіч** (; нар. , Бярозаўка, Лідскі раён) — польскі футбаліст і трэнер. У цяперашні час працуе галоўным трэнерам саудаўскага клуба «Абха».

## Біяграфія 
Нарадзіўся ў 1970 годзе на Беларусі ў горадзе Бярозаўка (Лідскі раён). Яго дзеда па лініі маці выслалі ў Сібір падчас сталінскіх рэпрэсій. Пасля вяртання з Сібіры дзед пасяліўся на Гродзеншчыне. Маці Чэслава з’ехала з мужам у Польшчу, але калі была цяжарная, вярнулася ў Бярозаўку.

Чэслаў Міхневіч граў брамнікам у клубах: «Оса» Біскупец Паморскі, «Балтык» Гдыня, «Палонія» Гданьск. У 2000 годзе скончыў кар’еру футбаліста.

Распачаў трэнерскую кар’еру. У 2017—2020 трэніраваў маладзёжную зборную Польшчы U-21, у 2020—2021 гадах — варшаўскую «Легію». 31 студзеня 2022 года паведамлена аб прызначэнні яго галоўным трэнерам зборнай Польшчы па футболе, быў падпісаны кантракт да канца 2022 года з магчымасцю працягнення. Пакінуў пасаду пасля чэмпіянату свету 2022.

У чэрвені 2023 года падпісаў кантракт з саудаўскім клубам «Абха».

## Крыніцы 
Катэгорыя:Футбольныя варатары
Катэгорыя:Футбалісты Польшчы
Катэгорыя:Ігракі ФК Балтык Гдыня
Катэгорыя:Ігракі ФК Стачнёвец Гданьск
Катэгорыя:Ігракі ФК Аміка Уронкі
Катэгорыя:Футбольныя трэнеры Польшчы
Катэгорыя:Трэнеры ФК Лех Познань
Катэгорыя:Трэнеры ФК Заглэмбе Любін
Катэгорыя:Трэнеры ФК Арка Гдыня
Катэгорыя:Трэнеры ФК Відзаў Лодзь
Катэгорыя:Трэнеры ФК Ягелонія Беласток
Катэгорыя:Трэнеры ФК Палонія Варшава
Катэгорыя:Трэнеры ФК Падбяскідзе Бельска-Бяла
Катэгорыя:Трэнеры ФК Погань Шчэцін
Катэгорыя:Трэнеры ФК Брук-Бэт Тэрмаліца Няцеча
Катэгорыя:Трэнеры маладзёжнай зборнай Польшчы па футболе
Катэгорыя:Трэнеры ФК Легія Варшава
Катэгорыя:Трэнеры зборнай Польшчы па футболе
Катэгорыя:Трэнеры ФК Абха
Сінгбуры (правінцыя)

**Сінгбуры** () — правінцыя ў цэнтральнай частцы Тайланда, размешчана ў даліне ракі Менам. Адміністрацыйны цэнтр — горад Сінгбуры. Станам на 2015 год насельніцтва правінцыі —  чалавек. Шчыльнасць насельніцтва — 257 чал./км². Колькасць жаночага насельніцтва (52,3 %) перавышае колькасць мужчынскага (47,7 %).

Катэгорыя:Правінцыі Тайланда
Сінгбуры

**Сінгбуры** () — горад у Тайландзе, сталіца аднайменнай правінцыі. Знаходзіцца за 127 км на поўнач ад цэнтра Бангкока, на берагах ракі Менам-Чао-Прая. Станам на 2015 год насельніцтва горада складае  чалавекі. Шчыльнасць насельніцтва — 2259 чал./км². Колькасць жаночага насельніцтва (53,5 %) перавышае колькасць мужчынскага (46,5 %).

Катэгорыя:Гарады Тайланда
Яўхім Ерамеевіч Сіроцін

**Яўхім Ерамеевіч Сіро́цін** (;  — , прафесар (1918).

## Біяграфія 
Нарадзіўся ў сяле Салёнае Займішча Чарнаярскага павета Астраханскай губерні. У 1907 годзе скончыў Саратаўскую гімназію, у 1913 годзе — фізіка-матэматычны факультэт Маскоўскага ўніверсітэта. У 1913—1914 гадах працаваў у ім у фізічнай лабараторыі, у 1914—1916 гадах у Маскоўскім вышэйшым тэхнічным вучылішчы асістэнтам кафедры фізікі. У 1916—1918 гадах выкладаў у Маскоўскім універсітэце, у 1918—1922 гадах прафесар кафедры фізікі Кастрамскога ўніверсітэта. З 1922 года Я. Е. Сіроцін у Беларускім дзяржаўным універсітэце на фізіка-матэматычным аддзяленні педагагічнага факультэта. Загадваў кафедрай фізікі і адначасова фізічнай лабараторыяй і кабінетам. У 1925 годзе быў камандзіраваны з мэтай навукова-педагагічнага ўдасканалення ў Кембыджскі ўніверсітэт. Тут ён пад кіраўніцтвам Э. Рэзерфорда вывучаў метады радыеактыўных вымярэнняў. З 1937 года Я. Е. Сіроцін у Калінінскім педагагічным інстытуце, дзе ў 1945—1949 гадах займаў пасаду загадчыка кафедры тэарэтычнай фізікі.

## Навуковая дзейнасць 
Аўтар навуковых прац па дыферэнцыяльных ураўненнях, матэматычных метадах у фізіцы.

Сярод апублікаванага:
* Центробежные силы в газе / Е. Е. Сиротин. — Минск, 1928.
* Асновы электратэхнікі: дапаможнік для прафтэхшкол і тэхнікумаў / рэдактар Я. Я. Сіроцін. — Мінск, 1931.

## Літаратура 
* 
* Первый костромской вуз: время, люди, судьбы / В. К. Сморчков. — Кострома: КГУ им. Н. А. Некрасова, 2013. — 500 с. — ISBN 978-5-7591-1396-6 

## Спасылкі 
* 
* Сиротин Ефим Еремеевич  // Партал «Выдающиеся математики Беларуси»
* Сиротин Ефим Еремеевич   // Сайт БДМУ

Катэгорыя:Фізікі СССР
Катэгорыя:Матэматыкі СССР
Катэгорыя:Выкладчыкі Кастрамскога дзяржаўнага ўніверсітэта
Сарабуры

**Сарабуры** () — горад у Тайландзе, сталіца аднайменнай правінцыі. Горад знаходзіцца прыкладна за 95 км на паўночны ўсход ад цэнтра Бангкока, на берагах ракі Пасак. Станам на 2011 год насельніцтва горада —  чалавек. Шчыльнасць насельніцтва — 3105 чал./км². Колькасць жаночага насельніцтва (48,8 %) саступае колькасці мужчынскага (51,2 %).

## Вядомыя ўраджэнцы і жыхары 
* Дэчават Пумджаенг, тайскі снукерыст

Катэгорыя:Гарады Тайланда
Самутсангкхрам (правінцыя)

**Самутсангкхрам** () — правінцыя ў цэнтральнай частцы Тайланда. Насельніцтва правінцыі —  чалавек (2010).

Адміністрацыйны цэнтр — горад Самутсангкхрам.

Тэрыторыя правінцыі размешчана ў вусці ракі Мэкхлонг і на ўзбярэжжы Сіямскага заліва. З ракі вада для арашэння размяркоўваецца па ўсёй правінцыі. У прыбярэжных зонах здабываюць марскую соль. Клімат трапічны, мусонны.

Катэгорыя:Правінцыі Тайланда
Самутсангкхрам

**Самутсангкхрам** () — горад у Тайландзе, сталіца аднайменнай правінцыі.

Горад знаходзіцца прыкладна за 65 км на паўднёвы захад ад цэнтра Бангкока, на берагах ракі Мэкхлонг. Станам на 2015 год насельніцтва горада —  чалавекі. Шчыльнасць насельніцтва — 3557 чал./км². Колькасць жаночага насельніцтва (52,7 %) перавышае колькасць мужчынскага (47,3 %).

## Спасылкі 
Катэгорыя:Гарады Тайланда
Самутсакхон (правінцыя)

**Самутсакхон** (тайск. สมุทรสาคร) — правінцыя ў цэнтральнай частцы Тайланда, за 28 км ад Бангкока. Адміністрацыйны цэнтр — горад Самутсакхон. Правінцыя размешчана ў вусці ракі Тхачын, рукава ракі Чаўпхрая. На поўдні абмываецца Сіямскім залівам, узбярэжжа якога выкарыстоўваецца для здабычы солі. Клімат трапічны, мусонны.

Катэгорыя:Правінцыі Тайланда
Падуя (правінцыя)

**Падуя** — правінцыя ў Італіі, у вобласці Венецыя, адміністрацыйны цэнтр — горад Падуя. Самая густанаселеная правінцыя ў Венецыі, плошча — 2,142 км², насельніцтва —  чалавек (на 2012 год). Складаецца са 104 камун. Адміністрацыйная адзінка на тэрыторыі ў межах блізкіх да сучасных існавала з часоў Венецыянскай рэспублікі. Цяперашняя правінцыя ўзыходзіць наўпрост да адміністрацыйнага падзелу Ламбарда-Венецыянскага каралеўства. Межы епархіі не супадаюць з межамі правінцыі, яны праходзяць уздоўж лініі пропаведзі манахаў-бенедыктынаў з Абацтва Святой Іусціны.

Катэгорыя:Правінцыі Венета
Лечэ

**Лечэ** (, ) — горад у Італіі. Насельніцтва —  жыхароў. Сталіца аднайменнай правінцыі ў вобласці Апулія. Размешчаны ў амаль цэнтральным месцы на паўвостраве Салента, ён з’яўляецца цэнтрам шырокай тэрыторыі, якая ўключае 31 муніцыпалітэт у паўночнай частцы правінцыі. Ён размешчаны за 11 км ад узбярэжжа Адрыятычнага мора і за 23 ад Іанічнага мора.

Горад Лечэ вядомы як «Фларэнцыя поўдня» з-за вялікай колькасці манументаў у стылі барока, сярод якіх вылучаецца базіліка Санта-Крочэ (XVI—XVII стст.)

Заступнікам горада лічыцца свяціцель Аронцый, святкаванне 26 жніўня, а таксама святыя Іуст і Фартунат. Саленційскі ўніверсітэт.
## Вядомыя ўраджэнцы і жыхары 
* Эніа дэ Джорджы, італьянскі матэматык

Катэгорыя:Гарады Апуліі
Катэгорыя:Камуны правінцыі Лечэ
Трэвіза (правінцыя)

**Трэвіза** (, ) — правінцыя ў Італіі, у вобласці Венецыя. Сталіца — горад Трэвіза. Плошча — 2479,83 км², агульная колькасць насельніцтва —  чалавек (станам на 2014 год).

Правінцыя мяжуе з правінцыяй Белуна на поўначы, правінцыяй Вічэнца на захадзе, правінцыяй Падуя на паўднёвым захадзе, правінцыяй Венецыя на паўднёвым усходзе і вобласцю Фрыулі-Венецыя-Джулія на ўсходзе.

Праз правінцыю працякае рака П’явэ, а рака Сіле і яе прыток Батэніга праходзяць праз саму сталіцу.

На тэрыторыі правінцыі знаходзіцца пік Мантэла, а таксама альпійскае плато Кансільёруен. Букавы лес, які расце на гэтым плато, выкарыстоўвалі яшчэ дожы Венецыі ў вырабе караблёў і гандол, таму яго называлі «Bosco della Serenissima» — «лес Найсвяцейшай».

Катэгорыя:Правінцыі Венета
Белуна

**Белуна** (, ) — горад у італьянскай вобласці Венецыя, адміністрацыйны цэнтр аднайменнай правінцыі. Насельніцтва горада —  чалавек (2018). Заступнікам горада лічыцца св. Марцін Турскі. Свята горада адзначаецца 11 лістапада.

Катэгорыя:Гарады Венета
Катэгорыя:Камуны правінцыі Белуна
Сэм Клафлін

**Сэмюэл Джордж (Сэм) Клафлін** (, нар. , Іпсуіч) — англійскі акцёр, які стаў вядомым пасля ролі Філіпа Свіфта ў фільме «Піраты Карыбскага мора: На дзіўных берагах». Ён сыграў Фініка Адэйра ў фільме «Галодныя гульні: І ўспыхне полымя», Алекса Сцюарта ў фільме «З любоўю, Розі», а таксама Уільяма Трэйнара ў фільме «Да сустрэчы з табой».

## Крыніцы 
Катэгорыя:Акцёры Англіі