Дабравешчанне Прасвятой Багародзіцы

[thumb|300px|*«[Дабравешчанне (Фра Анжэліка, Прада)|Дабравешчанне*», Фра Беата Анжэліка, 1430—1432, Прада. На заднім плане — архангел Міхаіл выганяе з раю Адама і Еву пасля грэхападзення (ад вынікаў якога чалавецтва будзе выратавана Ісусам, зачатым у гэты момант). Марыя вытлумачваецца як «новая Ева»]]
[thumb|300px|*«Дабравешчанне»*, мазаікі на двух слупах [Сафійскі сабор, Кіеў|Кіеўскай Сафіі, каля 1040 года. Найстаражытнейшая захаваная выява сцэны ва ўсходнеславянскім мастацтве. У руках у Божай Маці — чырвоная пража, адлюстраваная згодна з апакрыфічнымі паданнямі.]]

**Дабраве́шчанне**, таксама **Благаве́шчанне** або **Звестава́нне** (; калька ;  — *абвяшчэнне*) — евангельская падзея і прысвечанае ёй хрысціянскае свята; абвяшчэнне архангелам Гаўрыілам Дзеве Марыі аб будучым нараджэнні ў плоці ад яе Ісуса Хрыста.

У католікаў і пратэстантаў святкуецца 25 сакавіка. Руская праваслаўная царква і іншыя цэрквы, якія карыстаюцца юліянскі каляндар, святкуюць Дабравешчанне (25 сакавіка) 7 красавіка па грыгарыянскаму календару (у  стагоддзях). У праваслаўі ўваходзіць у лік дванадзясятых свят.

## Сюжэт Дабравешчання 
### Паводле кананічных Евагелляў 
Падзеі Дабравешчання апісаны толькі адным евангелістам — апосталам Лукой. У сваім Евангеллі ён паведамляе, што ў шосты месяц пасля зачацця праведнаю Лізаветаю святога Яна Прадцечы Бог паслаў Гаўрыіла ў Назарэт да Дзевы Марыі з весткай пра будучае нараджэнне ёю Збавіцеля свету:

У шосты-ж ме́сяц пасланы быў Ангел Гаўрыіл ад Бога ў места Галіле́йскае, называнае Назарэт, да дзе́вы, зару́чанай з мужам іме́ньнем Язэп, з дому Даві́давага; імя-ж дзе́вы — Марыя. Ангел, увайшоўшы да яе́, сказаў: радуйся, дабрадатная! Госпад з табою; багасла́ўлена ты між жанок. Яна-ж, убачыўшы яго, спалохалася ад слоў яго і разважала, што-б гэта было за прывітаньне такое? І сказаў ёй Ангел: ня бойся, Марыя; бо ты знайшла ласку ў Бога. І вось зачне́ш у чэраве і народзіш Сына і дасі Яму імя: Ісус. Ён будзе вялікі і Сынам Найвышэйшага назаве́цца, і дасьць Яму Госпад Бог пасад Давіда, бацькі Яго, і цары́ць будзе над домам Якава даве́ку, і царству Яго ня будзе канца. Марыя-ж сказала Ангелу: як гэта будзе, калі я ня знаю мужа? І ў адказ сказаў е́й: Дух Сьвяты найдзе́ на цябе́, і сіла Найвышэйшага ахіне́ цябе́: вось чаму й тое, што народзіцца сьвятое, Сынам Божым назаве́цца. Вось і Альжбе́та, сваячка твая, і яна зачала сына ў ста́расьці сваёй, і гэта ўжо шосты ме́сяц у яе́, хоць і называнай няплоднай. Бо-ж у Бога ніводнае слова ня будзе немагчымым. І сказала Марыя: вось я — слуга Госпада; няхай ста́нецца мне́ па слову твайму. І адыйшоў ад яе́ Ангел.

[thumb|250px|*«Дабравешчанне».* [Сандра Бацічэлі. 1489—1490 гады. Уфіцы, Фларэнцыя.]]

На думку шэрагу багасловаў, словы архангела Гаўрыіла — «*Радуйся, Шчаслівая*» — сталі першаю «добраю» весткаю для чалавецтва пасля яго грэхападзення. Феафілакт Балгарскі ў тлумачэнні да Евангелля ад Лукі піша: «Паколькі Гасподзь сказаў Еве: „*У хваробе будзеш нараджаць дзяцей*“ (), цяпер гэту хваробу перамагае тая радасць, якую прыносіць Дзеве Ангел, кажучы: *радуйся, Шчаслівая!* Паколькі Ева была праклята, Марыя цяпер чуе: *блаславенная Ты*».

Сумняваючыся (па меркаванню Рыгора Неакесарыйскага, апасаючыся парушэння яе дзявоцтва), Марыя запыталася ў ангела: «*як будзе гэта, калі Я мужа не знаю?*». На што ангел абяцаў бяссемявае, таямнічае зачацце — «*Дух Святы нойдзе на Цябе, і сіла Усявышняга агарне Цябе*», а затым пацвярджаючы, «*што ў Бога не астанецца бяссільным ніякае слова*», прывёў прыклад яе сваячкі Лісаветы.

Марыя, убачыўшы ў словах ангела волю Божую, кажа вельмі значныя словы: «*вось, Раба Гасподня; хай будзе Мне па слову твайму*». Лічыцца, што ў момант, калі Дзева Марыя сказала гэтыя словы, і адбылося нявіннае зачацце ёю Ісуса Хрыста. Мікалай Кавасіла так каменціруе гэтыя словы:

Сваёй пакорнасцю і згодаю, па меркаванню Афанасія Вялікага, Марыя выразіла сваё вызнанне веры. Ён параўноўвае яе са скрыжаллю, «*на якой Пісец піша, што Ён жадае. Гасподзь усяго хай піша і творыць, што хоча*».

### Паводле апакрыфічных крыніц 
[thumb|200px|[Ікона *«Багародзіца каля калодзежа»*. Сярэдзіна XIX стагоддзя, Мсцёра]]
[thumb|300px|Мазаіка *«Дабравешчанне каля калодзежа»*, XIV стагоддзе. [Царква Хора, Стамбул ]]
Гісторыя Дабравешчання апісана і ў апакрыфічных тэкстах. Пра падзею расказваецца ў наступных апокрыфах II стагоддзя: «Протаевангелле Якава» і «*Кніга аб растве Найблажэннейшай Марыі і дзяцінстве Збавіцеля*» (вядома таксама як «*Евангелле Псеўда-Матфея*»). Апакрыфічныя тэксты не змяняюць агульнае гісторыі пра з’яўленне Дзеве Марыі архангела Гаўрыіла з весткаю аб нараджэнні ад яе Збавіцеля, але дабаўляюць рад падрабязнасцей, якія пазней былі адлюстраваны ў іканаграфіі гэтага свята.

Паводле апокрыфаў, Марыі па жэрабю выпала саткаць новую заслону з пурпуру для Іерусалімскага Храма. Адправіўшыся за вадою, яна каля калодзежа пачула голас, які сказаў ёй: «*Радуйся, шчаслівая! Гасподзь з Табою; блаславенная Ты сярод жанчын*». Не ўбачыўшы побач нікога, яна спужаўшыся вярнулася дадому (гэты сюжэт часам называюць *«прадблагавешчаннем»* — г. зн. падрыхтоўчым этапам да самога Благавешчання). Сеўшы за калаўрот, Марыя ўбачыла ангела, які супакоіў яе словамі: «*Не бойся, Марыя, бо Ты атрымала Ласку Божую і зачнеш у славу Яго*» (Правобразам сцэны каля калодзежа лічыцца гісторыя старазапаветнай Рэвекі, якая напаіла Еліезера, пасланага яе будучым жаніхом Ісакам).

У апокрыфах таксама падкрэсліваецца таямнічая форма зачацця, і на пытанне Марыі «*Няўжо Я зачну ад Бога жывога і нараджу, як жанчына любая нараджае?*» ангел адказвае: «*Не так, Марыя, але сіла Усявышняга агорне Цябе*». Пасля адыходу ангела Марыя закончыла прасці шэрсць і аднесла яе першасвяшчэнніку, які блаславіў яе, сказаўшы: «*Бог узвялічыў імя Тваё, і Ты будзеш блаславенная ва ўсіх народах на зямлі*».

Таксама царкоўнае паданне гаворыць, што Дзева Марыя ў момант з’яўлення ёй ангела чытала ўрывак з кнігі прарока Ісаі з яго прароцкімі словамі: «*Вось, Дзева ў чэраве прыме, і народзіць Сына*». З гэтай прычыны ў сцэне Дабравешчання Дзеву Марыю часам адлюстроўваюць з раскрытаю кнігаю.

Аб Дабравешчанні ўпамінаецца таксама ў Каране (3:45—51, 19:16—26), дзе гэты сюжэт не мае такога значэння, бо ў ісламе Ісус не Бог, а прарок.

## Гл. таксама 
* Благавешчанне, народнае свята

## Зноскі 
## Літаратура 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Спасылкі 
* Дабравешчанне Прасвятой Багародзіцы на сайце Православие и современность
* Дабравешчанне Прасвятой Уладычыцы нашай Багародзіцы і Прыснадзевы Марыі на сайце Православие. Ru
* Дабравешчанне. Новазапаветныя сюжэты ў жывапісе 
* Галерэя Дабравешчання (іконы, мазаікі, фрэскі і мініяцюры)
* Архангел Гаўрыіл: галерэя выяў 
* Дабравешчанне ў дэкаратыўна-прыкладным мастацтве, вітражах. Галерэя
* Дабравешчанне  // Расійскі этнаграфічны музей

Катэгорыя:Хрысціянскія святы
Катэгорыя:Дванадзясятыя святы
Катэгорыя:Непераходныя святы
Катэгорыя:Святы 25 сакавіка
Катэгорыя:Святы 7 красавіка
*
Катэгорыя:Жыціе Багародзіцы
Катэгорыя:Евангелле паводле Лукі
Катэгорыя:Архангел Гаўрыіл