Вылева

**Вылева** (, ) — былая вёска ў Добрушскім раёне Гомельскай вобласці, на рацэ Іпуць. Уваходзіла ў склад Дзям’янкаўскага сельсавета.

Знаходзілася за 20 км на паўночны ўсход ад Добруша і аднайменнай чыгуначнай станцыі (лінія Гомель — Унеча), на аўтамабільнай дарозе Дзям’янкі — Добруш. У выніку аварыі на Чарнобыльскай АЭС жыхары былі пераселены, сама вёска ліквідавана ў 2005 годзе.

## Гісторыя 
### Раннія часы 
Навакольная тэрыторыя вёскі была заселена ў старажытныя часы, пра што сведчыць гарадзішча мілаградскай (VII—III ст. да н.э.) і зарубінецкай (II ст. да н.э. — II ст. н.э.) культур, выяўленае археолагамі ва ўрочышчы Часнакова Балота.

Паводле пісьмовых крыніц вядома з XVI стагоддзя як вёска ў Рэчыцкім павеце Менскага ваяводства Вялікага Княства Літоўскага. Мяркуецца, што вёску заснавалі стараверы.

### Пад уладай Расійскай імперыі 
У выніку першага падзелу Рэчы Паспалітай у 1772 годзе вёска апынулася ў складзе Беліцкага павета Магілёўскай губерні Расійскай імперыі. Паводле звестак 1776 года, знаходзілася ў валоданні графа Пятра Румянцава-Задунайскага, былі карчма і царква.

Рэвізская сказка за 1788 год паведамляла, што ў Вылеве 28 двароў былі цяглавымі, 3 — бабыльскімі. 7 сем’яў не мелі хат. Старэйшымі жыхарамі вёскі былі 90-гадовыя Лаўрэн Кузьмін і Яфрэм Фёдараў. 

У 1816 годзе — сяло ў Добрушскай эканоміі Гомельскага маёнтка, з 1834 года — уласнасць графа Івана Паскевіча. Праз Вылева праходзіла паштовая дарога з Навазыбкава ў Беліцу, былі мост і гаць. Інвентар 1847 года згадвае ў Вылеве 40 цяглавых і 10 бабыльскіх двароў, з 272 жыхароў толькі 120 чалавек былі *«здольныя да працы»*, утрымліваліся 131 галава дробнай жывёлы, 30 кароў і 43 коней. На той час вёска лічылася беднай.

У 2-й палове XIX стагоддзя Вылева — адно з найбуйнейшых паселішчаў наваколля. 

З 8 снежня 1926 да 30 снежня 1927 года — цэнтр Вылеўскага сельсавета Веткаўскага раёна Гомельскай акругі. Дзейнічалі лячэбны пункт, паштовае аддзяленне, чатырохгадовая школа. У 1929 годзе арганізаваны калгас «Герой працы» (дзейнічаў да 1959 года). У 1938 годзе мясцовасць апынулася ў складзе заснаванай Гомельскай вобласці.

У часе Вялікай Айчыннай вайны на франтах загінулі 65 вяскоўцаў.
.]]
Паводле дадзеных 1959 года, вёска адносілася да калгаса «Молат» з цэнтрам у Дзям’янках, планіровачна складалася з крыху выгнутай вуліцы, да якой далучаліся 2 завулкі. Забудова была драўлянай, сядзібнага тыпу. На 160 двароў даводзілася ўсяго 7 калодзежаў. 

На 1986 год у вёсцы працавалі бібліятэка, клуб, крама і царква. У выніку аварыі на Чарнобыльскай АЭС тэрыторыя апынулася радыеактыўна забруджанай. Жыхары вёскі ў 1990—1992 гадах былі пераселены ў чыстыя месцы.

Рашэннем Гомельскага аблвыканкама ад 20 студзеня 2005 года паселішча было ліквідавана.

## Насельніцтва 
* **XVIII стагоддзе**: 1776 год — 26 двароў, 144 жыхары (77 мужчын і 67 жанчын); 1788 год — 31 двор, 156 жыхароў.
* **XIX стагоддзе**: 1816 год — 50 двароў, 189 жыхароў; 1834 год — 55 двароў, 249 жыхароў; 1847 год — 50 двароў, 272 жыхары; 1881 год — 69 двароў, 187 жыхароў; 1883 год — 68 двароў, 382 жыхары; 1897 год — 105 двароў, 655 жыхароў.
* **XX стагоддзе**: 1908 год — 111 двароў, 735 жыхароў; 1926 год — 165 двароў, 749 жыхароў; 1959 год — 524 жыхары; 1986 год — 102 двары, 194 жыхары; 1990 год — 102 сям’і.

## Славутасці 
.]]
* Археалагічныя помнікі: гарадзішча, курганныя могільнікі (1 тыс. да н.э. — XII ст. н.э.) — .
* Падмуркі і агароджа Свята-Міхайлаўскай царквы (1909 год, мураваныя).

### Страчаная спадчына 
* Свята-Міхайлаўская царква (1904—1909 гады, перавезена ў Гомель) — .

## Вядомыя ўраджэнцы 
* Пётр Харытонавіч Басянкоў (1908—1969) — савецкі танкіст, Герой Савецкага Саюза (1945).
* Міхаіл Аляксеевіч Гатальскі (нар. 1952) — беларускі мастак дэкаратыўна-прыкладнога мастацтва.
* Паўлюк Прануза (1918—2007) — беларускі паэт.
* Мікалай Мікалаевіч Шышкін (1918—2000) — беларускі артыст, спявак, заслужаны артыст БССР (1961).

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Былыя населеныя пункты Добрушскага раёна

Катэгорыя:Населеныя пункты Беларусі, адселеныя пасля Чарнобыльскай катастрофы