Red Bull Stratos

«**Red Bull Stratos**» () — адзін з многіх маркетынгавых і камерцыйных праектаў у экстрэмальных відах спорту сусветна вядомай аўстрыйскай кампаніі «Red Bull GmbH», якая займаецца вытворчасцю энергетычных напояў «Red Bull». Сутнасць праекту:  Фелікс Баўмгартнер здзейсніў скачок з стратасферы з вышыні каля 38 969,4 м з адмысловай капсулы і запоўненага геліем паветранага шара, і, такім чынам, перасягнуў рэкорд палкоўніка Джозефа Кітынгера, які паспяхова скокнуў з вышыні 31 000 футаў, і рэкорд Малкама Роса ў палёце паветраным шарам (34 668 м).

Рэалізацыя праекта «Red Bull Stratos», першапачаткова запланаваная на 9 кастрычніка 2012 года, неаднаразова адкладалася з-за моцнага ветра ў раёне Нью-Мексіка, і была паспяхова здзейснена 14 кастрычніка 2012 года. Такім чынам, Фелікс Баўмгартнер стаў першым у свеце «*звышгукавым*» .

## Гісторыя 
, ініцыятар праекта.]]
* Фелікс Баўмгартнер і кампанія Red Bull GmbH у 2005 годзе ўклалі пагадненне аб супрацоўніцтве, каб закласці аснову для праекта Red Bull Stratos. Гэты праект скачка з парашутам са стратасферы павінны, у дадатак да маркетынгу і матэрыяльных выгод для яго ўдзельнікаў, усталяваць некалькі сусветных рэкордаў у скачках з парашутам і пашырыць межы чалавечага цела на вялікай вышыні.
* У 2007 годзе пад тэхнічным кіраўніцтвам Арта Томпсана пачалося планаванне і арганізацыя медыцынскіх брыгад для праекта. У тым жа годзе кампанія  у , Каліфорнія, ЗША прыступіла да распрацоўкі капсул.
* У 2008 годзе да каманды «Red Bull Stratos» далучаецца палкоўнік Джозеф Кітынгер, член Нацыянальнай Залы Авіяцыйнай Славы () і афіцыйны рэкардсмен скачка з парашутам у першы раз сустракаецца з Феліксам Баўмгартнерам. Кампанія Дэвід Кларк () упершыню ў гісторыі касманаўтыкі прызнае, што вырабляе вышынны касцюм для няўрадавай авіяцыйнай праграмы.
* У 2009 годзе Фелікс Баўмгартнер упершыню выканаў некалькі навучальных скачкоў з парашутам з самалёта з 27000 футаў, падчас выканання якіх ужыў новую падрыхтоўку.
* Медыцынская каманда праекта была пашыраная. Кіраўніком быў прызначаны адзін з удзельнікаў праграмы і членаў экіпажа касмічнага карабля «Спейс Шатл», лекар авіяцыі Джонатан Кларк, які са сваёй камандай прыступіў да распрацоўкі прэвентыўнамедыцынскіх пратаколаў бяспекі. Пачалося стварэнне парашутнай сістэмы і забеспячэнне геліем паветранага шара.
* У студзені 2010 года ўпершыню было абвешчана, што Фелікс Баўмгартнер з дапамогай каманды навукоўцаў і спонсарства Red Bull GmbH паспрабуе ўсталяваць сусветны рэкорд па скачкам з парашутам са стратасферы. Баўмгартнер, у адпаведнасці з гэтымі аб'явамі, павінен зрабіць скачок з вышыні  з капсулы, прымацаванай да шара, напоўненага геліем, і стаць першым парашутыстам, які яго ўласным целам перавысіў хуткасць гуку.
* 12 кастрычніка 2010 года Red Bull GmbH абвясціла, што рэалізацыя праектаў часова адкладзеная з-за пазову, пададзенага Даніэлем Хоганам. Пазоў Хоган падаў у Вярхоўны суд Каліфорніі (Лос-Анджэлесе, ЗША) ў красавіку 2010 года. Ён сцвярджаў, што ён прыдумаў у 2004 годзе ідэю скачкоў з парашутам ад края стратасферы, а кампанія Red Bull GmbH і Баўмгартнер скралі яго ідэю. Пазоў быў урэгуляваны ў пазасудовым парадку ў чэрвені 2011 года. 5 лютага 2012 года Daily Telegraph паведаміла, што праект «Red Bull Stratos» будзе працягнуты.

## Мэта праекта 
Д-р Джонатан Кларк, медыцынскі дырэктар, у сваёй заяве для грамадскасці ілюструе некаторыя з мэтаў, якія павінны былі быць выкананы ў рамках праекта *Red Bull Stratos*:

Праект «Red Bull Stratos» пераследваў некалькі мэтаў;
* Маркетынг ААТ «Red Bull GmbH»
* Пабіццё шматлікіх рэкордаў у скачках з парашутам, якія трымаюцца больш за 50 гадоў.
* «Сур'ёзна»-навуковая: даць адказы на незлічоныя пытанні ў многіх невывучаных абласцях авіяцыйнай і касмічнай медыцыны, авіяцыі і касманаўтыкі.

Гэты праект быў перш за ўсё неабходны для пераадолення гукавага бар'еру без паветраных судоў і высветліць, што ў такі момант адбываецца. Акрамя таго, яшчэ меркавалася сабраць і шмат іншай інфармацыі пра змены ў арганізме чалавека, якія могуць паўстаць у выпадку ўзнікнення надзвычайнай сітуацыі.

;Спіс негатыўных наступстваў і патэнцыяльных рызык:
* Тэмпература нашмат ніжэй за нуль *(>-80 °C)*
* Вельмі мала кіслароду для дыхання ў стратасферы *(да 0 )*.
* Тэндэнцыя некантралюемага кручэння падчас свабоднага падзення
* Ціск паветра настолькі нізкі, што без абароны фізічных і фізіялагічных прычын парушэнняў магчымае «халоднае кіпенне крыві».
*  баратраўма ў выпадку фізіялагічнага пашкоджання (адзення і капсулы).
* Ультрафіялетавае выпраменьванне.
* Экстрэмальныя значэнні хуткасці і паскарэння.
Хоць у стратасферы не вакуум, канцэнтрацыя паветра і кіслароду ў ёй настолькі малая, што ў гэтых умовах чалавек можа жыць (без фатальных наступстваў) толькі з прымяненнем адпаведных тэхнічных мер і прафілактычнай медыцыны. Такім чынам, для мэт дадзенага праекта распрацаваны цэлы спектр медыцынскіх і іншых сродкаў абароны працэдур, якія з'яўляюцца вытворнымі ад многіх гадоў вывучэння негатыўных наступстваў уздзеянняў вышыні на арганізмы пілотаў, дэсантнікаў і касманаўтаў.
Створаныя сістэма і пратаколы для абароны арганізма Фелікса Баўмгартнера ад неспрыяльных уздзеянняў вышыні: спецыяльна распрацаваная капсула пад ціскам, вышынны касцюм з ахоўным шлемам і спадарожная сістэма забесячэннем кіслародам для таго, каб звесці да мінімуму рызыкі і наступствы ўздзеяння вялікай вышыні.

### Змены ў атмасферы з вышынёй 
Атмасфера Зямлі, пачынаючы з яе паверхні, паступова становіцца радзей і знікае ў Сусвеце. Няма вызначанай мяжы паміж атмасферай і пазаземным Сусветам, але для практычных мэтаў вызначаецца вышыня 100 ці 118 км. Ад гэтай мяжы атмасфера дзеліцца на тры часткі: мезасфера (6-20 км), стратасфера (20-50 км) і трапасфера (50-85 км). Тры чвэрці масы атмасферы Зямлі знаходзіцца ў 11 км ад паверхні Зямлі. Да вышыні 32 км (цэнтральная частка стратасферы) змяшчаецца 99 % ад агульнай масы атмасферы, а астатнія 1 % знаходзяцца да вышыні 1000 км.

Рэалізацыю праекта «Red Bull Stratos» Фелікс Баўмгартнер пачаў з вышыні 39045 метраў, ці са стратасферы, які знаходзіцца паміж трапасферай і мезасферай, ад 20 да 50 км над узроўнем мора, у якой газы адлучаюцца ў выглядзе слаёў у адпаведнасці з іх вагой. Гэта самая суровая частка зямной атмасферы, дзе тэмпература памяншаецца бесперапынна ад −55&nbsp;°C (у сярэдніх шыротах і на полюсах) да −85 ° С (на экватары), а затым павялічваецца да 0&nbsp;°C у стратапаўзе. У такіх умовах са значным перападам тэмператур Фелікс Баўмгартнер правёў некаторы час у свабодным падзенні.

Стратасфера ў ніжняй яе частцы мае азонавы слой. Слаі стратасферы нестабільныя з-за тэмпературных інверсій. Прычына гэтага заключаецца ў распадзе малекулярнага кіслароду (O2) у азон (О3) пад уздзеяннем сонечнага караткахвалевага (200 нм) УФ-выпраменьвання. Кісларод паглынае шкодныя для чалавека прамяні і тым самым быць ператвараецца з трохмалекулавую мадыфікацыю — азон. Чым большая адлегласць ад Зямлі, тым большая доля сонечных ультрафіялетавых прамянёў і, такім чынам, доля азону. Стратасфера змяшчае 90 % атмасфернага азону. З памяншэннем атмасфернага ціску і павелічэннем сонечнай радыяцыі найбольшая канцэнтрацыя азону знаходзіцца ў слоі ад 20 да 50 км. Высокія канцэнтрацыі азону маюцца таксама ў азонавых дзірках азонасферы.

У названых вышэй фізічных характарыстыках стратасферы Фелікс Баўмгартнер здзяйсняў свабоднае падзенне, але яго цела падвяргалася значным зменам тэмпературы і інтэнсіўнага ўльтрафіялетавага выпраменьвання, ад якіх ён быў абаронены з дапамогай адмыслова створанага вышыннага касцюма з пластом паветраных камер, напоўненых гарачым паветрам, і шлемам з ахоўным казырком, які абараняў ад УФ-выпраменьвання.

Парцыяльны ціск кіслароду хутка памяншаецца з вышынёй, і гэта зніжэнне адпавядае агульным зніжэннем атмасфернага ціску (гл. табліцу справа) ў атмасферы. У параўнанні з узроўнем мора, дзе парцыяльны ціск кіслароду 159 мм рт. сл., на вышыні 11 000 м ён складае  або 37 мм рт. сл., на вышыні 19000 м, або на ўзроўні мяжы Армстранга ён складае 0 мм рт. сл.

Так як кісларод падтрымлівае жыццё, зніжэнне бараметрычнага ціску на 87 мм рт. сл., (парцыяльны ціск вадзяной пары і двухвокісу вугляроду ў лёгкіх), што адпавядае вышыні 15 000 м, прадухіляе пранікненне кіслароду са знешняй атмасферы ў лёгачныя альвеолы, таму што яны ўжо былі занятыя агульным атмасферным ціскам, што адпавядае парцыяльнаму ціску двухвокісу вугляроду і пары.

Вышыня 15 000 метраў — *функцыянальная (жыццёвая) мяжа атмасферы*, дзе «час карыснай свядомасці» пасля раптоўнай страты ціску (напрыклад, дэкампрэсіі капсулы або вышыннага касцюма і шлема) ўсяго 15 секунд, гэта азначае, што жыццё Фелікса Баўмгартнера на гэтай вышыні залежала выключна ад невялікага запасу кіслароду ў яго арганізме, які складае каля 1 л.

### Свабоднае падзенне (хуткасць і паскарэнне) 
Падчас праекта «Red Bull Stratos» планавалася, што хуткасць цела Фелікса Баўмгартнера перавысіць хуткасць гуку, гэта значыць дасягне і перасягне хуткасць, з якой распаўсюджваюцца гукавыя хвалі, што рухаюцца праз паветра. Хуткасць гуку ў паветры залежыць ад шчыльнасці і тэмпературы паветра, напрыклад, у больш халоднае надвор'е гук праходзіць больш павольна.

Планавалася, што прыкладна ў 30 км над узроўнем мора цела Фелікса Баўмгартнера павінна рухацца з хуткасцю больш за 1110 міль у гадзіну, каб дабрацца да хуткасці гуку, вядомы як адзін мах. Калі цела Фелікса (14 кастрычніка 2012 года ў ходзе рэалізацыі праекта) дасягнула хуткасці 1340,59 км у гадзіну, ён быў першым чалавекам у гісторыі, які ўласным целам пераадолеў хуткасць гуку.

### Вярчальны рух (акрабатыка) 
Кручэнне цела (кругавыя рухі, акрабатыка) у свабодным падзенні ў місіі «Red Bull Stratos» быў асабліва небяспечнымі, таму што на вялікіх вышынях, з-за зніжэння згасання сілы ў разрэжанай атмасферы кручэнне можа адбыцца ва ўсіх напрамках і любой ступені інтэнсіўнасці ў любым этапе свабоднага падзення цела.

Такім чынам, калі ён знаходзіўся ў стане свабоднага падзення, для Фелікса Баўмгартнера была пагроза жыццю, таму што ён страціў кантроль над рухам цела.
 
У 1958 годзе было праведзена даследаванне () на вышыні 83 000 футаў, якое паказала, што чалавечае цела можа развіць хуткасць кручэння (Tumble) да 465 аб/хв; з цэнтрам кручэння у тазавым грэбні: ад 3 секунд да 90 аб/ хв да 2 хв пры 50 аб/хв, а з цэнтрам у сэрцы на працягу 4 секунд пры 120 аб/хв на працягу 10 мін пры 45 аб/хв.
 
Фелікс пасля вяртання на зямлю меў ціск крыві ў вочных яблыках, то можна выказаць дапушчэнне, што ён адчуў моцнае агульнае засмучэнне кровазвароту, якое выклікана паскарэннем на мяжы страты прытомнасці. Наступная апрацоўка дадзеных паказвала, што колькасць абаротаў свайго цела была каля 60 у хвіліну і яна займала каля 13 секунд.

### Вышынны паветраны шар 
**Тэхнічныя і канструктыўныя характарыстыкі паветранага шара**

### Капсула 
Капсула пад высокім ціскам, з адмысловым сядзеннем і спадарожным абсталяваннем, каб сабраць важныя навуковыя дадзеныя для будучых місій, уключаны спартсмена Фелікса Баўмгартнера, некалькі гадзін знаходзілася ў верхнім пласце зямной атмасферы — стратасферы. Капсула з яе сістэмамі жыццезабеспячэння да дасягнення кантрольнага ўзроўню для скачка з парашутам, увесь час абараняла фізіялагічныя сістэмы Фелікса Баўмгартнера ад экстрэмальных умоў стратасферы: тэмпературы −65&nbsp;°C, ультрафіялетавага выпраменьвання, нізкага ўтрымання кіслароду і зніжэння ціску паветра. Дзякуючы ўбудаваным сістэмам у капсуле, цела Фелікса магло рэгуляваць: тэмпературу ў вышынным касцюме, нармальны ціск паветра і кісларод у лёгкіх, каб дыхаць натуральна, без неабходнасці дыхання пад ціскамабаронены і не дапускаць больш стрэсу лёгкіх і сардэчна-сасудзістай сістэмы.

Капсула распрацаваная і вырабленая ў кампаніі *Sage Cheshire Aerospace* у ЗША у выніку пяцігадовай сумеснай працы міжнароднай даследчай групы пад кіраўніцтвам тэхнічнага кіраўніка праекта Артама Томпсана і вядучых спецыялістаў у галіне авіяцыі і касманаўтыкі. Такім чынам, яе структура заснавана на выкарыстанні самага сучаснага абсталявання ў авіяцыйнай і аэракасмічнай прамысловасці.

#### Канструкцыя капсулы 
Капсула мела 6 футаў у дыяметры, форму грушы, вагу 1315 кілаграмаў і ўнутраны ціск каля 0,5 бара, якія адпавядаюць умовам на вышыні каля 4800 метраў, як паказана ў табліцы:

#### Асноўныя часткі капсулы 
**1. Сфера** (), зробленая з шклапластыка (армаваны  матэрыяламі і пафарбаваны супрацьпажарнай фарбай пластык), каб аблегчыць агляд і вокны, зробленыя з акрылавага шкла (плексігласа). У цэнтральнай частцы капсулы размешчаны на прыборнай панэлі экран, камера і сядзенне. Унутры сфера ўвесь час палёту знаходзілася пад нізкім ціскам (каля 0,5 бараў) у адносінах да атмасфернага, якія пастаянна паніжаўся (да 0,003 бар), так што падчас узыходжання Фелікс не было ніякай неабходнасці раздзімаць вышынны касцюм.

**2. Клетка** (), якая акружае звонку сферу. Выраблена з трывалай легаванай сталі (хром-малібдэнавая сталь, якая шырока выкарыстоўваецца ў аэракасмічнай прамысловасці і аўтаспорце) і дае яму неабходную калянасць. У клетцы ёсць кадр з злучэннямі, у якой капсула прывязаная да паветранага шару, а таксама частак парашутаў для пасадкі капсулы.

**3. Абалонка** () акружае сферу, металічную клетку і з'яўляецца часткай капсулы, якая бачная назіральніку. Корпус выраблены з адмысловай пены, пакрытай шкловалакном і фарбай, і накіраваны на забеспячэнне абароны і цеплаізаляцыі капсулы ў стратасферы, дзе тэмпература ў сярэднім (-56,7&nbsp;°C). Вышыня 11 футаў, дыяметр падставы 8 футаў. Яго шырокая, круглявая база забяспечвае бяспечную платформу на яго перыферыі, якая дапаможа захаваць стабільнасць капсулы падчас спуску на зямлю.

**4. Аснова** (), шырокая частка капсулы дыяметрам 8 футаў, якая знаходзіцца на асноўнай панэлі ў ніжняй частцы капсулы. Аснова капсулы складаецца з алюмініевых сот таўшчынёй 2 цалі, якія абараняюць капсулу падчас пасадкі і забяспечваюць прастору для мантажу паветранага шара, сістэм кіравання і іншых сістэм, такіх як батарэі (крыніцы сілкавання для сістэм капсул і камер). Ёсць падушачкі, каб вытрымліваць нагрузку да 8 G у момант кантакту з зямлёй і забяспечыць амартызацыю спушчальнага апарата. Устаўкі для зацірання прызначаныя толькі для аднаразовага выкарыстання і павінны быць замененыя пасля кожнага палёту капсулы. Іх функцыі былі пратэставаныя інжынерамі ў больш чым 150 тэстаў на цягавітасць.

### Вышынны касцюм 
Адзінай абаронай цела Фелікса падчас свабоднага падзення (якое доўжылася 4 хвіліны і 20 секунд) і спуску з парашутам (які доўжыўся 5 хвілін), быў вышынны ахоўны касцюм з сістэмамі жыццезабеспячэння і ахоўнай каскай (якая ўтрымлівае сістэму для размоў з цэнтрам кіравання палётамі (мікрафон і навушнікі)), спецыяльна спраектаваны і пабудаваны для гэтай мэты, але ніколі не спрабаваны раней у свабодным падзенні да яго.

Касцюм распрацаваны на асновах касцюмаў, якія носяць пілоты падчас палётаў на вялікай вышыні, але яго канструкцыя мела пэўныя мадыфікацыі і налады яго палепшаныя ў адпаведнасці з вынікамі шматлікіх вымярэнняў і даследаванняў на этапе судовага разбору праекта Red Bull Stratos.

Касцюм пабудаваны такім чынам, што цела абаранялася пры нізкіх і высокіх тэмпературах (ад + 37,7&nbsp;°C да −68&nbsp;°C), выпраменьвання, ветра і дэкампрэсіі пры нізкім атмасферным ціску 0,135 бараў (што эквівалентна атмасферным ціску на вышыні 10677 м).

Для пілотаў, якія з'яўляюцца статычнымі на працягу палёту, а таксама выкарыстоўваць некалькі кіраванняў палётам, доўгія джэмперы падчас свабоднага падзення і не маюць ніякіх абмежаванняў на выкарыстанне руху ўсіх частак цела для таго, каб стабілізаваць цела ў свабодным падзенні і кіраваць парашутам. Менавіта таму касцюм і ахоўны шлем павінен быць пабудаваны ў аптымальным дыяпазоне, каб цела магло рухацца і мець перыферычны зрок.

Касцюм складаецца з чатырох слаёў:
* Першы або ўнутраны Фелікс, якому надалі камфортнае перамяшчэння,
* Другі названы «мембранны газавы», які дапамог у пераадоленні адрозненняў у ціску паветра,
* Трэці, які падтрымлівае форму касцюма,
* Чацвёрты або знешні, які з'яўляецца шчытом ад знешніх уздзеянняў тэмпературы і радыяцыі.

Касцюм «Red Bull Stratos» пасля паспяховага выканання задання даказаў, што ён можа служыць у якасці прататыпа для распрацоўкі наступнага пакалення вышынных скафандраў.

Для гэтага праекта былі два касцюмы: вышынны і прататып ў стадыі распрацоўкі.

### Парашутная сістэма 
Парашутная сістэма, якая ўжывалася ў гэтым праекце, не была выкарыстаная для свабоднага падзення са стратасферы з звышгукавой хуткасцю. Прымяненню гэтай сістэме папярэднічалі гады распрацовак і выпрабаванняў, пасля чаго рэвалюцыйная тэхналогія, якая, як мяркуецца, дазволіла стабілізаваць цела Фелікса Баўмгартнера падчас яго свабоднага падзення з вышыні 39 000 метраў.

;Сістэма сувязі і заплечнік (кантэйнер)
Спецыяльна распрацаваны заплечнік, у якім знаходзіцца стабілізуючы парашут і два парашуты (асноўны і рэзервовы), якія звязаны з сістэмай сувязі. Парагуты мелі гаплікі для мацавання абсталявання да цела Фелікса Баўмгартнера. Кіслародныя балоны дазволілі Феліксу менш за 10 хвілін абысціся кіслародам на вышыні.

Парашутная сістэма, выкарыстаная ў праекце была цяжкай, каля 27 кг (для параўнання, класічны парашут важыць каля 9 кг).

;Тармазны стабілізуючы парашут-акселерометр
Гэты тып стабілізуючага парашута з акселерометрам таксама быў упершыню ужыты для звышгукавога скачка, з мэтай поўнай функцыянальнай незалежнасці ад асноўных і рэзервовых парашутаў.

Калі б цела Фелікса стала працаваць нестабільна падчас свабоднага падзення, ён выкарыстаў тармазны парашут, каб вярнуцца з некантраляванай сітуацыі. Акселерометр аўтаматычна адкрываў стабілізуючы парашут тармажэння і, калі Фелікс выпрабаваў гравітацыю > 3,5 G на працягу бесперапыннага перыяду ў 6 секунд.

Кнопка ўключэння стабілізуючага парашута знаходзілася ў пальчатцы Фелікса. Кнопку трэба было націскаць на працягу трох секунд, каб уключыць тармажэнне і стабілізуючы парашут.

;Парашуты (асноўны і рэзервовы)
Асноўны парашут з дзевяці клетак — класічны спартыўны парашут, які актываваўся Феліксам на абсалютнай вышыні 2500 метраў або фактычнай адлегласці ад паверхні 1524 метраў.

Для актывацыі асноўнага і рэзервовага парашутаў хуткасць цела Фелікса павінна быць каля 150 вузлоў (277 км/г).

Запасны парашут павінен быў быць актываваны ў выпадку адмовы асноўнага парашута з хуткасцю падзення цела 35 м/сек} або на вышыні 610 м.

### Грудны пакет 
Грудны пакет () — спецыяльна распрацаваны шматфункцыянальны прадмет абсталявання для вышыннага касцюма. Ён прызначаны для:
* Для інфармавання місіі наконт Феліксавай хуткасці, палажэння і вышыні.
* Пасля завяршэння місіі гэтыя дадзеныя выкарыстоўваліся Саветам па рэгістрацыі сусветных рэкордаў у авіяцыі і аэракасмічнага спорту і Міжнароднай федэрацыяй аэранаўтыкі () для праверкі дадзеных аб дасягненнях праекта.

; Спіс абсталявання і функцый груднога пакета:
* Прыёмаперадатчык з навушнікамі і мікрафонам у шлеме.
* Сістэма GPS для адсочвання пазіцыі.
* Тэлеметрыя, якая дазваляе запісваць і маніторыць палажэнне з вялікай адлегласці.
* Камера з высокім разрозненнем з аглядам на 120°, якая паказвае пярэднюю частку цела, а таксама зямлю пад Феліксам.
* Сістэма для вымярэння інэрцыі, якая паведамляе аб вышыні і вярчэнні.

## Этапы праекта 
Рэалізацыя праекта «Red Bull Stratos» была падзелена на восем этапаў:
* I і II фазы, на працягу якіх адбываўся ўздым капсулы з дапамогай паветраных шароў на вышыню (38 969 метраў)
* З III іда VII фазы, якія ўключалі свабоднае падзенне і скачок з парашутам
* VIII фаза, падчас якой з дапамогай пульта дыстанцыйнага кіравання адбылося вяртанне капсулы на Зямлю.
Запуск паветранага шара з Баўмгартнерам у капсуле быў завершаны прыкладна ў 09:30 MDT (15:30 UTC)

Паветраны шар дасягнуў максімальнай вышыні 38 969 метраў (127 851 футаў) пасля 2 гадзін і 30 хвілін ўздыму.

Баўмгартнер пасля дасягнення зададзенага ўзроўню і выканання ўсіх аглядаў, рэгулёвак і падрыхтовак абсталявання для скачка, зменшыў ціск у камеры, затым адкрыў дзверы ў капсуле, заняў пазіцыю на платформе і скокнуў у 12:07 MDT (18:07 UTC).

На вышыні прыкладна 30 000 метраў (98 000 футаў) Баўмгартнер дасягнуў хуткасці гуку (1,25 Маха, або 1357,64 км/г) прыкладна праз 40 секунд свабоднага падзення. Прыкладна праз 3 хвіліны і 30 секунд у свабодным падзенні ў атмасферы, якая стала больш шчыльнай, супраціўленне паветра пачало запавольваць рух цела Фелікса.

Адкрыццё стабілізуючага парашута пачаў пасля 4 хв 16 сек і скончылася 4 хв 19 сек пасля скачку, трохі раней, чым планавалася.

Баўмгартнер адкрыў свой парашут на вышыні  () над узроўнем мора (1500 метраў над узроўнем зямлі).

Фелікс прызяміўся на адлегласці 36 км ад таго месца, з якога ўзляцеў.

Капсула шчасна прызямлілася на Зямлю ў 88 км на ўсход ад месца, дзе прызямліўся Баўмгартнер.

## Фізіялагічны стрэс арганізма Баўмгартнера ў ходзе рэалізацыі праекта 
;Частата сардэчнага рытму
У ходзе рэалізацыі праекта сэрца Баўгартнера дасягнула максімальнай хуткасці частата сардэчных скарачэнняў 185 удараў у хвіліну (пасля выхаду з капсулы). У перыяд перад стартам, падчас інгаляцыі 100 % кіслароду, частата сардэчных скарачэнняў частата вагалася ад 40 да 100 удараў, у паветраным шары падчас узыходжання ад 60 да 100 удараў. Падчас свабоднага падзення частата вагалася ад 155 да 175 удараў у хвіліну, у той час, калі цела на шляху да зямлі дасягнула хуткасці 1,25 Маха, была 169 удараў у хвіліну. Пасля раскрыцця парашута і спуску з яго дапамогай частата вагалася ад 155 да 180 удараў у хвіліну. Падчас пасадкі на зямлю частата была 163, падчас палёту на верталёце ў цэнтр кіравання палётамі каля 100 удараў у хвіліну.

;Частата рытму дыхання
Частата дыхання Фелікса або колькасць удыхаў у хвіліну была найбольшай падчас свабоднага падзення і вагалася ад 30 да 43 удыхаў у хвіліну.

;Эфект гравітацыі
У пачатковай фазе свабоднага падзення, з-за вельмі нізкай шчыльнасці паветра і вялікай хуткасці цела Баўмгартнер на працягу 25,2 секунд знаходзіўся ў стане бязважкасці, пасля чаго ўступіў у чаргаванне фаз на працягу прыкладна 13 секунд. Пры максімальнай хуткасці падзення Фелікс абяртаўся з хуткасцю каля 60 абаротаў у хвіліну.

Усе дадзеныя, прааналізаваныя пасля місіі, сведчаць аб тым, што фізіялагічны стрэс арганізма Баўгартнера быў каля прадказанай мяжы і ніколі не за мяжой.

**Фізіялагічны стрэс Фелікса Баўгартнера, якому ён падвяргаўся падчас скачкоў з рознай вышыні**

## Вынікі праекта 
, Нью-Мексіка.]]
У рамках праекта «Red Bull Stratos» Фелікс Баўмгартнер пабіў тры сусветныя рэкорды:

**1.** Перасягнуў хуткасць гуку () ў свабодным падзенні (цела Фелікса дасягнула хуткасці  (, , )).

Агульная працягласць скачка (да кантакта з зямлёй):— ''''''.

## Былыя рэкорды і рэкорды, атрыманыя падчас місіі «Red Bull Stratos» 
## Цікавыя факты 
Паводле дадзеных YouTube, скачок у прамым эфіры глядзелі больш за 8 мільёнаў чалавек, тым самым усталяваўшы рэкорд па колькасці гледачоў, якія адначасова назіралі за прамой трансляцыяй на YouTube.

## Заўвагі 
## Крыніцы 
## Спасылкі 
* Final Data released from Felix Baumgartner's Supersonic Freefall, на сайце «Red Bull Stratos» Project
* **FAI**, Sub-class: G-2 (Performance Records), Baumgartner's Records Ratified by FAI! 

Катэгорыя:Авіяцыя
Катэгорыя:Экстрэмальныя віды спорту
Катэгорыя:Red Bull