open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Перс (сын Геліяса)

**Перс** () — персанаж старажытнагрэчаскай міфалогіі. Сын Геліяса і Персеіды. Пазбавіў улады свайго брата Ээта. Але дачка Ээта Медэя, якая вярнулася і забіла Перса, вярнула ўладу бацьку. Або Перс быў забіты Медам (сынам Медэі), які вярнуў уладу Ээту, або Медам па загадзе Медэі.

Паводле іншых апавяданняў, быў царом Таўрыды, адрозніваўся лютым норавам і быў атручаны сваёй дачкой Гекатай шмат раней за паход арганаўтаў.

Або ваяваў са сваім братам па маці Ээтам, калі прыбылі арганаўты, вайна апісана ў VI кнізе паэмы Валерыя Флака.

Катэгорыя:Героі старажытнагрэчаскіх міфаў
Катэгорыя:Скіфія і Каўказ у старажытнагрэчаскай міфалогіі
НФЛ у сезоне 1979

**Cезон 1979** года стаў 60-ым сезонам Нацыянальнай футбольнай лігі (NFL).

## Турнірная табліца 
***В** = Выйгрыш, **П** = Паражэнне, **Н** = Нічыя, **%** = Адсотак перамог, **АН** = Ачкі набраныя, **АП** = Ачкі прапушчаныя*

* – Лепшы пакажчык сярод другіх каманд,  – Пераможца дывізіёна*

## Плэй-оф 
## Глядзіце таксама 
## Спасылкі 
* Гісторыя НФЛ 1971-1980  на nfl.com

1979
Катэгорыя:1979 год у спорце
Кандал (сын Геліяса)

**Кандал** () — персанаж старажытнагрэчаскай міфалогіі, сын Геліяса і Роды, меў шэсць братоў-геліядаў і адну сястру (паводле Гесіёда — дзве сёстры), жыў на востраве Родас. Разам з братамі Актыем, Трыяпам і Макарам з зайздрасці забіў свайго брата, бо апошні быў больш іх адораны ў астралогіі і іншых навуках. Пасля таго, як злачынства раскрылася, бег на востраў Кос.

Катэгорыя:Героі старажытнагрэчаскіх міфаў
Катэгорыя:Міфы астравоў Эгейскага мора
Катэгорыя:Братазабойцы
Іфікл

**Іфікл** () — у старажытнагрэчаскай міфалогіі]:
* Іфікл, сын Амфітрыёна — сын Амфітрыёна і Алкмены, брат Геракла ад адной моці. Малюецца ў паданнях значна слабейшым за Геракла. Тым не менш паміж імі існавала цеснае сяброўства і Іфікл удзельнічае ў шматлікіх прадпрыемствах брата. У такіх жа сяброўскіх адносінах з Гераклам быў і сын Іфікла — Іалай. Пра смерць Іфікла распавядаліся розныя версіі.
* Іфікл, сын Фесція — герой з Этоліі, арганаўт.
* Іфікл, сын Філака — бацька Пратэсілая, які прывёў пад Трою апалчэнне з фесалійскага горада Філакі. Ён быў заўважаны ў шпаркасці ног і багацці, якое складалася ў незлічоных статках. Іфікл браў удзел у паходзе арганаўтаў.
Людзі Ікс

**Людзі Ікс** () — каманда мутантаў-супергерояў у сусвеце Marvel. Створана аўтарам Стэнам Лі і мастаком Джэкам Кірбі, упершыню з'явілася на старонках комікса *The X-Men* #1 у верасні 1963 года. Асноўная ідэя «Людзей Ікс» заключаецца ў тым, што ў той час, як у свеце растуць анты-мутантавыя настроі, прафесар Ксаўе стварыў рай для мутантаў у сваім Уэстчэстэрскам асабняку, каб навучаць маладых мутантаў выкарыстоўваць свае сілы на карысць чалавецтва і даказаць, што мутанты могуць быць героямі. Ксаўе працаваў з Цыклопам (), Чалавекам-лёдам (), Архангелам (), Зверам () і Феніксам (). Ён назваў іх «Людзі Ікс» () з-за наяўнасці ў іх звыш-сіл, звязаных з прысутнасцю ў іх арганізме гена Ікс (), гена, які звычайныя людзі не маюць і які дае мутантам іх здольнасці. Аднак, першапачаткова «Ікс» () у «Людзях Ікс» () азначаў наяўнасць у мутантаў «звыш» () сілы, якой не маюць звычайныя людзі. Былі таксама спасылкі на тое, што мутацыі адбыліся ў выніку радыяцыйнага апраменьвання. Комікс часткова натхнёны рухам за грамадзянскія правы чарнаскурых у 1960-х гадах.

У першым выпуску комікса таксама з'явіўся і закляты вораг каманды, Магнэта (), які працягваў змагацца супраць «Людзей Ікс» цягам дзесяцігоддзяў на працягу ўсёй гісторыі комікса, як у адзіночку так і як частка Братэрства Мутантаў () (з'явілася ў чацвёртым выпуску комікса). Сусвет «Людзей Ікс» уключае таксама такіх вядомых герояў як Расамаха (), Шторм (), Калос (), Эма Фрост, Гамбіт (), Начны Змей (), Роўг (), Псайлак () і Прывідная Кошка (). Акрамя Братэрства Мутантаў, ворагамі «Людзей Ікс» былі такія злодзеі як Вартавыя (), Апакаліпсіс (), Злавесны (), Марадзёры (), Акаліты (), Клуб Пякельнага Полымя () і Чысцільшчыкі ().

Коміксы пра Людзей Ікс былі таксама адаптаваны ў мультсерыяле, відэагульнях і камерцыйна паспяховай серыі фільмаў.

Катэгорыя:Супергероі Marvel Comics
Катэгорыя:Персанажы фільмаў
Катэгорыя:Персанажы мультфільмаў
Зборная Швейцарыі па хакеі з шайбай

**Збо́рная Швейцарыі па хаке́і** — нацыянальная хакейная каманда Швейцарыі. У рэйтынгу ІІХФ за 2014 год знаходзіцца на 7 месцы. Кіруючы орган — Швейцарскі хакейны саюз; галоўным трэнерам з'яўляецца канадскі спецыяліст Шон Сімпсан.

Сучасны швейцарскі хакей вядомы сваёй моцнай школай брамнікаў, цэлы шэраг галкіпераў нацыянальнай зборнай маюць досвед выступаў за клубы Нацыянальнай хакейнай лігі. Акрамя таго, запатрабаваныя ў НХЛ і палявыя ігракі швейцарскай зборнай.

## Гісторыя 
Самых вялікіх поспехаў швейцарская зборная дамаглася ў перыяд паміж дзвюма сусветнымі войнамі, заваяваўшы золата на хатніх чэмпіянаце Еўропы 1926 года і срэбра на чэмпіянаце свету 1935 года, якія праходзілі ў Давосе. Пасля бронзавага медаля на чэмпіянаце свету 1953 года швейцарская каманда доўгі час не магла атрымаць медалі на чэмпіянатах свету і Алімпійскіх гульнях, у 1992 і 1998 гадах яна здолела займаць чацвёртае месца.

Сапраўдны прарыў каманда здзейсніла пад кіраўніцтвам канадскага спецыяліста Шона Сімпсана ў 2013 годзе, дзе раптам выйшла ў фінал чэмпіянату свету ў Фінляндыі і Швецыі, спачатку атрымаўшы перамогу ва ўсіх 7 матчаў у групе (адзін з іх — па булітах у зборнай Канады), затым у чвэрцьфінале абыграўшы зборную Чэхіі (2:1), а ў паўфінале — зборную ЗША (3:0). Ні ў адным з 9 матчаў да фіналу швейцарцы не прапусцілі больш за 2 шайбы.

У вырашальным матчы швейцарцы сустрэліся са зборнай Швецыі, якую ўжо абгульвалі на групавым этапе з лікам 3:2. Лік адкрыў швейцарац Раман Ёсі, аднак затым шведы закінулі пяць шайбаў запар і сталі чэмпіёнамі. Швейцарцы ж паўтарылі свой ​​поспех 78-гадовай даўніны, калі ўпершыню здолелі выйграць срэбра чэмпіянату свету. Паводле вынікаў чэмпіянату Раман Ёсі быў прызнаны самым каштоўным гульцом турніру і лепшым абаронцам. Ён жа разам з іншым абаронцам Жульенам Ваклерам ўвайшоў у сімвалічную зборную турніру.

Трэба адзначыць, што зборная па розных прычынах абышлася без некалькіх ігракоў НХЛ — брамніка Ёнаса Гілера, абаронцаў Марка Штрайта, Лукі Сбісы, Яніка Вебера, нападніка Дам'ена Брунера.

## Спасылкі 
* Хакей у Швейцарыі 

Швейцарыя
Катэгорыя:Хакей у Швейцарыі
Хакейная форма

**Хакейная форма** (хакейная амуніцыя) — гэта набор сродкаў абароны цела іграка ад розных траўмаў (удараў, сутыкненняў, падзенняў).

**Форма складаецца са:**

* шлема з візарам, для абароны галавы і вока іграка.
* нагрудніка (ён жа наплечнік, ён жа панцыр) абараняе плечавыя суставы, спіну і грудзі,
* трусоў — спецыяльныя трусы з ушытымі ў іх пластыкавымі пласцінамі для амартызацыі ўдараў па сцёгнах,
* накаленнікаў — для абароны каленаў і галёнкі,
* налакотнікаў — для абароны перадплечча і локцяў,
* пальчатак — для абароны рук і пэндзляў,
* канькоў — якія ў сваю чаргу таксама абараняюць ступню хакеіста ад вывіхаў і ўдараў.

## Спасылкі 
* Афіцыйная кніга правіл ІІХФ 2006—2010

Форма
Катэгорыя:Спартыўны інвентар
Зборная Даніі па хакеі з шайбай

**Збо́рная Да́ніі па хаке́і** — нацыянальная хакейная каманда Даніі. У рэйтынгу ІІХФ за 2014 год знаходзіцца на 13 месцы. Кіруючы орган — Дацкі хакейны саюз; галоўным трэнерам з'яўляецца шведскі спецыяліст Янэ Карлсан.

## Гісторыя 
[thumb|200px|злева|Зборная Даніі ў матчы супраць [Зборная Расіі па хакеі з шайбай|зборнай Расіі на чэмпіянаце свету 2010 года]]
Дацкі хакейны саюз з'яўляецца членам ІІХФ з 1946 года, аднак упершыню дацкая нацыянальнай каманда прыняла ўдзел у чэмпіянаце свету ў 1949 годзе, дзе заняла апошняе 10 месца. На тым турніры ў самым першым матчы датчане былі цалкам знішчаны канадцамі з лікам 0:47. Пасля гэтага 10 гадоў краіна не ўдзельнічала ў спаборніцтвах. Ад 1962 года выступала ў ніжэйшых дывізіёнах. У 2003 годзе, пасля знаходжання ў ніжэйшых дывізіёнах, зборная Даніі вярнулася ў эліту сусветнага хакея і з тых часоў нязменна выступае ў вышэйшым дывізіёне чэмпіянату свету. Аднак зборнай ніводнага разу не атрымалася прабіцца ў лік удзельнікаў Алімпійскіх гульняў. Найвышэйшым лічыцца 8 месца, якое каманда заняла ў 2010 годзе, прычым у той год датчане перагулялі зборныя Фінляндыі, ЗША і Славакіі.

## Спасылкі 
* Дацкі хакейны саюз 
* Team Denmark  National Teams of Ice Hockey 
* Зборная Даніі на Eliteprospects.com 
* Склад зборнай Даніі па хакеі на ЧС-2013 

Данія
Катэгорыя:Хакей у Даніі
Хакей
Зборная Германіі па хакеі з шайбай

**Збо́рная Германіі па хаке́і** — нацыянальная хакейная каманда Германіі. У рэйтынгу ІІХФ за 2014 год знаходзіцца на 11 месцы. Кіруючы орган — Федэрацыя хакея Германіі; галоўным трэнерам з’яўляецца канадскі спецыяліст Пэт Карціна. Пасля падзелу Германіі пасля Другой сусветнай вайны да 1990 года існавала асобная зборная Усходняй Германіі па хакеі. У 1991 годзе каманды і ігракі былі аб’яднаны пад эгідай адзінай Федэрацыі хакея Германіі.

## Гісторыя 
. 77803 чалавекі. Рэкорд наведвальнасці на матчы Германія—ЗША (2:1) на чэмпіянаце свету 2010 года]]
, капітан зборнай у 2013 годзе]]
Першы хакейны матч адбыўся ў Германіі ў лютым 1887 года на лёдзе возера Галензээ ў Берліне. Каманда мясцовага спартыўнага клуба атрымала перамогу ў студэнцкай зборнай з лікам 11:4. Першая афіцыйная гульня зборнай Германіі на ўзроўні зборных камандаў прайшла ў Швейцарыі ў горадзе Мантро 10 студзеня 1910 года супраць зборнай Швейцарыі, нямецкая зборная перамагла з буйным лікам 9:1. Папулярнасць хакея пачала расці, асабліва ў Берліне. Сталічныя клубы дамінавалі ў гэтым відзе спорту ажно да Другой сусветнай вайны.

Пасля падзелу Германіі хакейная зборная таксама падзялілася на зборную ФРГ і ГДР. Больш паспяхова і вынікова выступала зборная ФРГ. Па аб’яднанні Германіі зборная не паказвала значных вынікаў, адным з найвышэйшых дасягненняў стала 6 месца на чэмпіянаце свету 2003 года, дзе нямецкі калектыў пацярпеў паражэнне ў чвэрцьфінале ў гульні супраць зборнай Канады ў авертайме. Пачынаючы з 1998 года ў зборнай пачаўся зацяжны крызіс на дзесяць гадоў, як і ва ўсім нямецкім хакеі.

Сапраўдны поспех прыйшоў да немцаў на хатнім чэмпіянаце свету 2010 года, дзе каманда прабілася ў паўфінал і заняла чацвёртае месца. На наступным чэмпіянаце свету 2011 года, які праходзіў у Славакіі, зборная Германіі таксама паказала годны вынік. У сваёй групе заняла першае месца, перамогшы ва ўсіх матчах: супраць зборнай Расіі 2:0, Славакіі 4:3 і Славеніі 3:2. У чвэрцьфінале каманда саступіла зборнай Швецыі 2:5 і заняла ў выніку сёмае месца.

## Спасылкі 
* Хакейны саюз Германіі 

Германія
Катэгорыя:Хакей у Германіі
Гекатанхейры

міні
**Гекатанхе́йры** (ад. , «сто, сотня» і , «рука») (*Старукія*, лац. *Цэнцыманы*) — у старажытнагрэчаскай міфалогіі — старукія пяцідзесяцігаловыя веліканы, увасабленне стыхій, паводле Гесіёда — сыны вярхоўнага бога Урана (неба) і Геі (зямлі).: **Брыярэй** (Эгеон), **Кот** і **Гіес**. Паводле Еўмела — старэйшыя дзеці Урана і Геі (паводле Гесіёда, малодзейшыя за тытанаў і цыклопаў)

Адразу пасля нараджэння заключаны ў нетрах зямлі бацькам, які апасаўся за сваё валадарства. Уран надзе на іх кайданы і пасяліў у нетрах зямлі, а Зеўс вызваліў іх для вайны з тытанамі.

Падчас тытанамахіі адгукнуліся на заклік багоў-алімпійцаў і выступілі супраць тытанаў, чым прынеслі перамогу багам.

Пазней яны пільнуюць у Тартары тытанаў. Кот і Гіес жывуць у «найглыбейшых месцах Акіяна».

Паводле рацыяналістычнага вытлумачэння, гэта насамрэч людзі, якія жылі ў горадзе Старучча ў Хаоніі.

## Брыярэй 
**Брыярэй** (, «магутны») — адзін з братоў-гекатанхейраў.

## Кот 
**Кот** (, «гнеў») — адзін з братоў-гекатанхейраў. Паводле Гесіёда, гутарыць з Зеўсам.

## Гіес 
**Гіес** (, «ралля») — адзін з братоў-гекатанхейраў. Сустракаецца напісанне Гіянт. і Гігес.

## Крыніцы 
## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Міфічныя істоты ў старажытнагрэчаскай міфалогіі
Катэгорыя:Волаты
Зборная Нарвегіі па хакеі з шайбай

**Збо́рная Нарвегіі па хаке́і** — нацыянальная хакейная каманда Нарвегіі. У рэйтынгу ІІХФ за 2014 год знаходзіцца на 8 месцы. Кіроўны орган — Нарвежскі хакейны саюз, галоўным трэнерам з'яўляецца Рой Ёгансен, які займае гэту пасаду з 2001 года.

## Гісторыя 
Нарвежскі хакейны саюз быў заснаваны ў 1934 годзе, стаўшы членам ІІХФ у 1935 годзе. Аднак зборная з'явілася толькі ў 1937 годзе, бо да гэтага ў саюза не было дастаткова сродкаў для падтрымкі каманды. Да пачатку Другой сусветнай вайны нарвежская зборная амаль не ўдзельнічала ў турнірах, адправіўшыся ўпершыню ў тым жа 1937 годзе на чэмпіянат свету ў Лондан. Першы матч нарвежцы правялі 17 лютага, атрымаўшы буйное паражэнне ад зборнай Чэхаславакіі з лікам 0:7. Наступнае паражэнне ад Швейцарыі з лікам 2:13 выбіла нарвежцаў з турніру. У чэмпіянаце свету 1938 года нарвежцы таксама прынялі ўдзел, аднак на наступны год яны адмовіліся ад удзелу ў чарговым першынстве свету. У ніводным матчы да пачатку вайны нарвежцы не здолелі атрымаць перамогу: лепшым дасягненнем стала толькі мінімальнае паражэнне ад Швецыі з лікам 3:4.

## Спасылкі 
* Афіцыйны сайт Нарвежскага хакейнага саюза 

Нарвегія
Катэгорыя:Хакей у Нарвегіі
Зборная Казахстана па хакеі з шайбай

**Збо́рная Казахста́на па хаке́і** — нацыянальная хакейная каманда Казахстана. У рэйтынгу ІІХФ за 2014 год знаходзіцца на 17 месцы. Кіруючы орган — Казахская федэрацыя хакея з шайбай; галоўным трэнерам з'яўляецца фінскі спецыяліст Ары-Пека Селін. Зборная была ўдзельнікам дзвюх Алімпійскіх гульняў — у Нагана і Турыне.

## Гісторыя 
Зборная Казахстана па хакеі з шайбай утварылася ў 1992 годзе, пасля развалу СССР. У лютым 1996 года ўпершыню ўдзельнічаючы ў Зімовых Азіяцкіх гульнях у кітайскім Харбіне, зборная Казахстана пад кіраўніцтвам Барыса Аляксандрава стала чэмпіёнам трэціх гульняў, а ў лютым 1997 года ў Аўстрыі здабыла пуцёўку на Зімовыя Алімпійскія гульні 1998 года ў Нагана, дзе дайшла да чвэрцьфіналу. У лістападзе 1997 года на турніры ў Аўстрыі зборная выйшла з дывізіёну С у дывізіён А чэмпіянату свету, але ў маі 1998 года ў Швейцарыі прайграла на чэмпіянаце свету ўсё гульні і заняла 15 месца.

У 1999 годзе кіраўнікі Расійскай хакейнай лігі, у якой выступалі ўсе лідары зборнай Казахстана, прынялі закон, які абмяжоўваў колькасць легіянераў у клубах РХЛ. Многія ігракі былі вымушаны адмовіцца ад выступаў за зборную, каб захаваць працаўладкаванне. Пасля гэтага Барыс Аляксандраў істотна абмаладзіў склад каманды і зноў выйграў чацвёртыя Зімовыя Азіяцкія гульні 1999 года ў Канвонда.

[thumb|200px|злева|Паштовая марка Казахстана, якая прысвечана хакейнай зборнай, [1999]]
Аднак у лістападзе 1999 года ў кваліфікацыйным турніры ў Вялікабрытаніі каманда не здолела выйсці з групы Б у групу А чэмпіянату свету 2000 года, саступіўшы зборным Латвіі і Украіне. У лютым 2000 года на адборачным турніры ў Эстоніі каманда толькі паводле суадносін гульняў не патрапіла на Зімовыя Алімпійскія гульні 2002 года ў Солт-Лэйк-Сіці, саступіўшы першае месца Украіне.

У красавіку 2001 года на чэмпіянаце свету ў першым дывізіёне каманда саступіла першае месца і пуцёўку ў топ-дывізіён гаспадарам зборнай Славеніі. У красавіку 2002 года на чэмпіянаце свету ў першым дывізіёне ў Нідэрландах зборная, прайграўшы зборнай Францыі, саступіла першае месца камандзе Беларусі.

Улетку 2002 года Аляксандраў быў звольнены з пасады галоўнага трэнера «Казцынк-Тарпэда» і з аналагічнай пасады ў зборнай. Мышагін, які заняў месца Аляксандрава, здолеў з першага заходу вярнуцца ў дывізіён А чэмпіянату свету і пратрымацца там тры гады. Найвышэйшым дасягненнем за гэтыя часы стала 12-е месца ў 2005 годзе.

## Спасылкі 
* Афіцыйны сайт федэрацыі хакея з шайбай РК
* Статыстыка выступлення зборнай Казахстана па хакеі  
* Статыстыка зборнай Казахстана на сайце «Хакейныя архівы» 

Катэгорыя:Хакей у Казахстане
Казахстан
Наталля Уладзіміраўна Башынская

**Ната́лля Уладзі́міраўна Башы́нская** (), у дзявоцтве **Сычо́ва** (; * 12 сакавіка 1964, Беларэцк, цяпер у Башкартастане, Расія) — савецкая і беларуская біятланістка, расійскі спартыўны трэнер.

## Біяграфія 
Скончыла Мінскі інстытут культуры (1983—1988) па спецыяльнасці бібліятэкар-бібліёграф.

Выступала на біятлонных спаборніцтвах з 1984 года, пасля развалу СССР увайшла ў першы склад беларускай зборнай.

Жыла ў Мінску. З 2012 года працуе трэнерам-выкладчыкам у Акцябрскім (Башкартастан).

## Кар’ера 
## Спасылкі 
* Профіль у базе даных IBU
* Профіль Наталлі Башынскай на старонцы The-Sports.org
* Профіль Наталлі Сычовай на старонцы The-Sports.org

Катэгорыя:Біятланісткі Беларусі
Катэгорыя:Біятланісткі СССР
Катэгорыя:Трэнеры па біятлоне Расіі
Катэгорыя:Выпускнікі Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэта культуры і мастацтваў
Першая ліга чэмпіянату Беларусі па футболе 2014

**Першая ліга чэмпіянату Беларусі па футболе 2014** (24-ы чэмпіянат Рэспублікі Беларусь па футболе ў Першай лізе) — другі па рангу дывізіён (пасля Вышэйшай лігі) па футболе сярод беларускіх каманд 2014 года.

У турніры прымалі ўдзел 16 каманд, якія ў сезоне 2014 аспрэчвалі дзве прамыя пуцёўкі ў Вышэйшую лігу і адну пуцёўку ў плэй-оф за права змагацца за месца ў Вышэйшай лізе з клубам, які займе апошняе месца ў Вышэйшай лізе 2014.

У выніку ўжо ў сярэдзіне турніру ў адрыў ад іншых каманд выйшлі мікашэвіцкі «Граніт» і мазырская «Славія». Доўгі час каманды ішлі бок у бок, але ў канцы турніру «Граніт» вырваў першае месца. За трэцяе месца доўгі час ішла ўпартая барацьба, але ў сярэдзіне другога круга фаварытам у гэтай барацьбе выйшаў «Віцебск», які здолеў утрымацца на трэцім месцы да канца турніру. Перайграўшы ў стыкавых матчах магілёўскі «Дняпро» (2:0, 1:1), віцебскі клуб услед за «Гранітам» і «Славіяй» атрымаў павышэнне ў класе.

## Змены ў параўнанні з папярэднім сезонам 
### Клубы, якія выйшлі ў Першую лігу з Другой лігі 
* ФК «Гомельчыгунтранс» (Гомель)
* ФК «Зорка-БДУ» (Мінск)

### Клубы, якія выбылі з Вышэйшай лігі ў Першую лігу 
* ФК «Славія-Мазыр»

### Клубы, якія выйшлі ў Вышэйшую лігу з Першай лігі 
* ФК «Слуцк»

### Клубы, якія страцілі месца ў Першай лізе па выніках сезона 2013 
* ФК СКВІЧ
* ФК «Полацк»

### Іншыя змяненні 
* ФК «Ведрыч-97» (Рэчыца) быў змяніў форму ўласнасці і быў перайменаваны ў ФК «Рэчыца-2014».

## Клубы-ўдзельнікі 

### Прадстаўніцтва па рэгіёнах 
У турніры прымалі ўдзел клубы з усіх абласцей краіны, акрамя Магілёўскай.

## Турнірная табліца 
Заўвага. Пры роўнай колькасці ачкоў «Смаргонь» змешчана ў турнірнай табліцы вышэй за «Рэчыцу-2014», «Гарадзея» вышэй за «Іслач», «Зорка-БДУ» вышэй за «Смалявічы-СТІ» і «Бяроза-2010» вышэй за «Мінск-2» дзякуючы перавазе ў асабістых сустрэчах

## Вынікі матчаў 
Заўвагі. **1**. У радках паказаны вынікі хатніх матчаў каманд, у слупках — гасцявых.

Крыніца: football.by

### Чэмпіянат па турах 
## Статыстыка ігракоў 
### Бамбардзіры 
Крыніца: Football.By

## Колькасць галоў 
### Па турах 
|

|

|

|

|

|

|

|

|

|

|

|

|

|

|

|

|

|

|

|

|

|

|

|

|

|

|

|

|

|- align=center style="font-size:80%;"
|01||02||03||04||05||06||07||08||09||10||11||**12**||13||14||15||16||17||18||19||20||21||22||23||24||25||26||27||28||29||30||
|-
| colspan="30" |

|}
|}

## Стыкавыя матчы 
Па выніках сезона клуб «Віцебск» атрымаў права на стыкавыя матчы за месца ў Вышэйшай лізе супраць магілёўскага «Дняпро» (апошняе месца ў Вышэйшай лізе). 
Па суме дзвюх сустрэч «Віцебск» атрымаў перамогу і месца ў Вышэйшай лізе на наступны год.

### Першы матч 
### Адказны матч 
## Спасылкі 
* 
* 

2014
Катэгорыя:Спорт у Беларусі ў 2014 годзе
Катэгорыя:2014 год у футболе
Гарадскія шалі (Мінск)

**Га­рад­скія ша­лі** — памятны знак у Мінску, уста­ноў­ле­ны не­да­лё­ка ад гарадской ра­ту­шы, які свед­чыць пра атры­ман­не го­ра­дам Магдэбургска­га пра­ва ў 1499 го­дзе. Скульп­тур­ная кам­па­зі­цыя скла­да­ец­ца з фі­гур трох гара­джан, якія за­клю­ча­юць здзел­ку по­бач з вя­лі­кі­мі ша­ля­мі: адзін уз­важ­вае груз, дру­гі ад­дае ма­не­ты, трэ­ці пры­мае за­роб­ле­ныя гро­шы.

Памятны знак створаны скульптарам Аляксандрам Прохаравым і архітэктарам Сяргеем Багласавым усталяваны 2 красавіка 2014 года і з'яўляецца часткай праграмы гарадскіх улад па ўпрыгожванні гістарычнага цэнтра сталіцы творамі манументальна-дэкаратыўнага мастацтва. Апроч іншага, усталёўвалася важніца — мес­ца, дзе га­рад­скія ўла­ды пе­ра­важ­ва­лі та­ва­ры, якія пры­во­зі­лі­ся ў го­рад, і тыя, што іш­лі на экс­парт, — та­кім чы­нам ме­лі маг­чы­масць збі­раць з ганд­ля­роў па­да­ткі. Ме­на­ві­та пра гэ­ты гіс­та­рыч­ны факт і рас­па­вя­дае скульп­тур­ная кам­па­зі­цыя. Акра­мя та­го, уста­наў­лі­ва­ла­ся мерніца, якая ад­па­вя­да­ла еў­ра­пей­скай мет­рыч­най сіс­тэ­ме.

Катэгорыя:Помнікі Мінска
Катэгорыя:Верхні горад (Мінск)
Катэгорыя:З’явіліся ў 2014 годзе
Катэгорыя:2014 год у Мінску
Катэгорыя:Творы Аляксандра Прохарава
Катэгорыя:Будынкі і збудаванні Сяргея Багласава
Аляксандр Віктаравіч Прохараў

**Аляксандр Віктаравіч Прохараў** (нар. , Мінск) — беларускі скульптар, дызайнер. Член Беларускага саюза мастакоў (2004 г.), Беларускага саюза дызайнераў. Працуе ў жанры малых архітэктурных форм, экстэр'ернай і інтэр'ернай скульптуры. Удзельнік рэспубліканскіх і міжнародных выставак. Лаўрэат міжнародных і рэспубліканскіх конкурсаў па манументальным мастацтве.

## Біяграфія 
Вучыўся ў Рэспубліканскай школе-інтэрнаце па музыцы і выяўленчым мастацтве імя І. В. Ахрэмчыка. Скончыў Беларускую дзяржаўную акадэмію мастацтваў па спецыяльнасці «Скульптура». Дыпломная праца — праект помніка «Бітва на Нямізе» для Мінска (помнік рэкамендаваны да ўстаноўкі ў сталіцы).

З 2005 года выкладае ў Беларускай дзяржаўнай акадэміі мастацтваў, з 2011 года — дэкан мастацкага факультэта.

## Працы 
Устаноўленыя скульптуры А. Прохарава:
* «Ева», Салігорск; 
* помнік Кірылу Тураўскаму ў двары БДУ;
* помнік Усяславу Чарадзею ў Полацку (у сааўтарстве);
* «Полацкі купец», Полацк;
* скульптура «Нараджэнне» — сімвал прадпрыемства ААТ «Полацк-Шкловалакно»;
* алегорыя студэнта, Полацк;
* «Гарадскія шалі», Мінск.

## Галерэя скульптуры 

Выява:Vseslav of Polotsk monument.jpg|Помнік Усяславу Чарадзею ў Полацку
Выява:Полоцк. Памятник купцу.jpg|«Полацкі купец»
Выява:Полоцк. Скульптура на територии университета..jpg|Алегорыя студэнта

## Літаратура 
* Полацк [Выяўленчы матэрыял]: [камплект паштовак] / С. Плыткевіч. — [Мінск] , 2010.
* Дизайн внутри и снаружи : справочник. — Минск, 2008.

## Спасылкі 
* Прохараў Аляксандр Віктаравіч 
* *Віцебскі кур’ер*. Як у Полацку з галавой размаўлялі.

Катэгорыя:Скульптары Беларусі
Катэгорыя:Скульптары паводле алфавіта
Катэгорыя:Дызайнеры Беларусі
Катэгорыя:Члены Беларускага саюза мастакоў
Катэгорыя:Члены Беларускага саюза дызайнераў
Катэгорыя:Дэканы мастацкага факультэта БДАМ
Запалоцкі пасад

**Запалоцкі пасад** або **Запалоцце** — гістарычная мясцовасць і археалагічны помнік у Полацку на захад ад Верхняга замка ўздоўж ракі Заходняя Дзвіна.

## Гісторыя 
Узнік на мяжы X-XI ст. (плошча каля 40 га, у пачатку XIII ст. — 17 га). У XI ст. меў сістэму ўмацаванняў.

На Запалоцкім пасадзе ў 1498 г. быў пабудаваны бернардзінскі кляштар (лакалізаваны падчас археалагічных раскопак 2010 г.). У 1563 г. падчас захопу Полацка войскамі Івана IV Грознага бернардзінскі кляштар на Запалоцкім пасадзе спыніў сваё існаванне. Прыводзяцца даныя пра цэрквы XVI—XVII стст., а таксама сядзібную забудову і агароды на тэрыторыі Запалоцкага пасада.

У XVI—XVIII ст. на Запалоцкім пасадзе згадваюцца вуліцы Вялікая (сучасная Краснова), Еглявінская, Зарэчная, Выгонная, Бастыённы, Цыкуноў і Ярмолаў завулкі.

## Умацаванні 
Запалоцкі пасад быў размешчаны ў межах паркана XVI—XVIII ст. (упершыню згадваецца ў пачатку XVI ст., на працягу 1-й паловы XVI ст. неаднаразова падпраўляўся). У гэты час быў выкапаны роў («перакоп») і пастаўлены вастракол. У 1654 г. зроблены новы роў, які ўзмацняўся шчыльна ўкапанымі бярвёнамі. За парканам знаходзіліся мясцовасці Селяўшчызна і Глушчыца.

## Даследаванні 
Запалоцкі пасад даследавалі ў 1959 г. Л. Д. Побаль, у 1961, 1963, 1980 гг. Г. В. Штыхаў, у 1986 г. С. В. Тарасаў, у 2003, 2004, 2006 і 2010 гг. Д. У. Дук, у 2008 г. М. В. Клімаў. Культурны пласт складае 0,5-3 м. Даследавана 772 м². Вывучаны рэшткі жылых пабудоў, у тым ліку сядзібы XV ст. з кафлянай печчу. Знаходкі прадстаўлены шматлікімі вырабамі XI—XVIII ст., ювелірнымі рэчамі.

## Літаратура 
* Дук Д. У. Полацкі Запалоцкі пасад // Археалогія Беларусі : энцыклапедыя. У 2 т. Т. 2. Л — Я / рэдкал. : Т. У. Бялова (гал. рэд.) [і інш.]. — Мінск : Энцыкл. імя П. Броўкі, 2011. — С. 208—209.

## Спасылкі 
Катэгорыя:Пасады Полацка
Катэгорыя:Нацыянальны Полацкі гісторыка-культурны музей-запаведнік
Алег Мікалаевіч Керчу

**Алег Керчу** (нар. , ) — украінскі футбаліст (абаронца) і трэнер. У цяперашні час працуе трэнерам у чарнавіцкай «Букавіне».

## Клубная кар’ера 
Выхаванец букавінскага футбола, прафесійную кар’еру пачаў у чарнавіцкай «Букавіне». За букавінскі клуб у 2001—2006 гадах згуляў 123 матчы (7 галоў). У 2006 годзе перайшоў у чарнігаўскую «Дзясну», у складзе якой стаў пераможцам Другой лігі Украіны 2005/06.

У 2007 годзе перабраўся ў склад івана-франкоўскага «Прыкарпацця». Правёў 15 матчаў, разам з клубам атрымаў срэбраныя медалі Другой лігі 2006/07.

У 2008 годзе вярнуўся ў родную «Букавіну», дзе стаў адным з лідараў каманды, а з часам і капітанам. У складзе «Букавіны» стаў пераможцам Другой лігі 2009/10, а таксама рэкардсменам чарнавіцкай каманды па колькасці згуляных паядынкаў у чэмпіянаце і Кубку Украіны.

У студзені 2014 года па запрашэнні свайго земляка Руслана Гунчака накіраваўся на прагляд у наваполацкі «Нафтан», і ў выніку ў лютым 2014 падпісаў кантракт з клубам. У «Нафтане» замацаваўся на пазіцыі асноўнага левага абаронцы, у канцы сезона часам стаў выкарыстоўвацца як апорны паўабаронца. У студзені 2015 года пакінуў наваполацкі клуб.

У сакавіку 2015 вярнуўся ва Украіну, стаўшы іграком цярнопальскай «Нівы». Сезон 2015/16 таксама пачынаў у «Ніве», але ў жніўні 2015 года пакінуў клуб. У пачатку 2016 года гуляў за «Букавіну», пасля чаго пераехаў у канадскі клуб «Юкрэйн Юнайтэд». У сакавіку 2017 года вярнуўся ў «Букавіну», аднак ужо ў маі зноў з’ехаў у Канаду, папоўніўшы склад клуба «Варкута».

У красавіку 2019 года чарговы раз стаў іграком «Букавіны». З лета 2019 года стаў выступаць на аматарскім узроўні. У 2020 года пачаў трэнерскую кар’еру, спачатку працаваў з юнацкімі камандамі «Букавіны», а летам 2023 года ўвайшоў у трэнерскі штаб асноўнай каманды.

## Дасягненні 
*  Пераможца Другой лігі Украіны (2): 2005/06, 2009/10

## Крыніцы 
Катэгорыя:Футбалісты Украіны
Катэгорыя:Ігракі ФК Букавіна Чарнаўцы
Катэгорыя:Ігракі ФК Дзясна Чарнігаў
Катэгорыя:Ігракі ФК Прыкарпацце Івана-Франкоўск
Катэгорыя:Ігракі ФК Нафтан
Катэгорыя:Ігракі ФК Ніва Цярнопаль
Катэгорыя:Ігракі ФК Юкрэйн Юнайтэд
Катэгорыя:Ігракі ФК Варкута Таронта
Катэгорыя:Ігракі ФК Пакуцце Каламыя
Катэгорыя:Футбольныя трэнеры Украіны
Зборная Францыі па хакеі з шайбай

**Збо́рная Фра́нцыі па хаке́і** — нацыянальная хакейная каманда Францыі. У рэйтынгу ІІХФ за 2014 год знаходзіцца на 12 месцы. Кіруючы орган — Французская федэрацыя хакея на лёдзе; галоўным трэнерам з'яўляецца фінскі спецыяліст Дэйв Хендэрсан.

## Гісторыя 
[thumb|200px|злева|Зборная Францыі ў [2003 годзе]]
Зборная Францыя брала ўдзел у сусветных спаборніцтвах па хакеі ў чэмпіянаце свету ад самага першага турніру ў 1920 годзе, а таксама ў Алімпійскіх гульнях 1920 года ў Антверпене. На чэмпіянаце Еўропы ў 1923 годзе, зборная атрымала сярэбраныя медалі, а на наступны год — золата на чэмпіянаце Еўропы ў Мілане, што на сённяшні дзень з'яўляецца найвышэйшым поспехам французскай каманды. Свой найлепшы вынік на Алімпійскім турніры Францыя атрымала на гульнях у Санкт-Морыцы ў 1928 годзе, дзе французскія хакеісты занялі 5-е месца.

З 1930 года французскі ўдзел у чэмпіянатах свету становіцца нерэгулярным, з цягам часу Францыя губляе свай пазіцыі ў хакейнай іерархіі. Пачынаючы з чэмпіянату свету 1961 года зборная рэгулярна ўдзельнічае ў турнірах зноў, аднак у асноўным выступаючы ў ніжэйшых дывізіёнах. Толькі з 1992 года, калі колькасць удзельнікаў чэмпіянату свету была павялічана з 8 да 12, французская зборная вярнулася ў эліту сусветнага хакея, дзе выступала да чэмпіянату свету 2000 года ў Санкт-Пецярбургу.

Ад 2001 па 2007 гады, акрамя чэмпіянату свету 2004 года, Францыя правяла ў першым дывізіёне. У 2006 годзе праводзячы хатні чэмпіянат першага дывізіёну ў Ам’ене, была створана Французская федэрацыя хакея на лёдзе, якая была вылучана з Федэрацыі лядовага спорту, што з'яўляецца гістарычна важкай падзеяй французскага хакея. Перамога ў турніры 2007 года і выхад у эліту, такім чынам адзначае рэнесанс французскага хакея.

## Спасылкі 
* Сайт французскай федэрацыі хакея на лёдзе 
* Team France  National Teams of Ice Hockey 
* Зборная Францыі на Eliteprospects.com 

Францыя
Катэгорыя:Хакей у Францыі
Уладзіслаў Валер’евіч Касмынін

**Уладзіслаў Касмынін** (нар. , ) — беларускі футбаліст, абаронца гродзенскага «Нёмана».

## Клубная кар’ера 
Распачаў кар’еру ў складзе наваполацкага «Нафтана», дзе гуляў за дубль, а ў сезоне 2008 дэбютаваў у Вышэйшай лізе. З 2010 года на правах арэнды выступаў у Першай лізе за «Полацк», «Хвалю» і «Граніт».

Перад сезонам 2014 вярнуўся ў склад «Нафтана», стаў выступаць на пазіцыі апорнага паўабаронцы, але не здолеў замацавацца ў аснове. У жніўні 2014 года зноў быў аддадзены ў арэнду ў Першую лігу, на гэты раз у «Віцебск», якому дапамог выйсці ў вышэйшы дывізіён.

У сезоне 2015 зноў вярнуўся ў «Нафтан», стаў пераважна выхадзіць на замену. У снежні 2015 года пакінуў наваполацкі клуб, і ў лютым 2016 пасля прагляду стаў іграком «Граніта». У ліпені 2016 года з-за фінансавых праблем «Граніта» перайшоў у гродзенскі «Нёман», дзе таксама замацаваўся ў цэнтры абароны.

У студзені 2017 года падпісаў кантракт з узбекскім клубам «Алмалык», які на наступны год змяніў назву на АГМК. Разам з клубам стаў уладальнікам Кубка Узбекістана, а ў сезоне 2017 з шасцю галамі стаў найлепшым бамбардзірам каманды.

У лютым 2019 года перайшоў у казахстанскі клуб «Акжэтпес» з Какшэтаў, аднак ужо ў ліпені пакінуў яго і неўзабаве вярнуўся ў АГМК, дзе гуляў да канца сезона 2019. Другую палову 2020 года правёў у складзе «Кызылкума».

У лютым 2021 года стаў іграком наманганскага «Наўбахора», аднак ужо праз тыдзень перайшоў у «Турон». Трывала гуляў у стартавым складзе каманды. Па выніках сезона 2021 «Турон» страціў месца ў Суперлізе, і ў снежні 2021 года абаронца пакінуў клуб.

У сакавіку 2022 года стаў іграком чэмпіёна Таджыкістана «Істыклола». Разам з клубам выйграў чэмпіянат, Кубак і Суперкубак Таджыкістана.

У студзені 2023 года папоўніў склад узбекскага «Металурга». У жніўні 2023 года перайшоў у казахстанскі «Мактаарал», аднак так і не выйшаў на поле ў яго складзе.

У лютым 2024 года вярнуўся ў Беларусь, стаўшы іграком гродзенскага «Нёмана».

## Дасягненні 
* Уладальнік Кубка Беларусі (2): 2009, 2024
* Уладальнік Кубка Узбекістана: 2018
* Чэмпіён Таджыкістана: 2022
* Уладальнік Кубка Таджыкістана: 2022
* Уладальнік Суперкубка Таджыкістана: 2022

## Статыстыка выступленняў 
## Крыніцы 
## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Футбалісты Беларусі
Катэгорыя:Ігракі ФК Нафтан
Катэгорыя:Ігракі ФК Полацк
Катэгорыя:Ігракі ФК Хваля Пінск
Катэгорыя:Ігракі ФК Граніт Мікашэвічы
Катэгорыя:Ігракі ФК Віцебск
Катэгорыя:Ігракі ФК Нёман Гродна
Катэгорыя:Ігракі ФК АГМК
Катэгорыя:Ігракі ФК Акжэтпес
Катэгорыя:Ігракі ФК Кызылкум
Катэгорыя:Ігракі ФК Турон Яйпан
Катэгорыя:Ігракі ФК Істыклол Душанбэ
Катэгорыя:Ігракі ФК Металург Бекабад
Катэгорыя:Ігракі ФК Мактаарал
30 лютага

**30 лютага** — каляндарная дата. Паводле Грыгарыянскага календара у лютым 28 дзён (у высакосным годзе — 29), але 3 разы ў лютым было 30 дзён (два з іх — як верагодна).

## 30 лютага 1712 года ў Швецыі 
У 1699 годзе ў Шведскім каралеўстве, куды уваходзіла і Фінляндыя, вырашылі перайсці з Юліянскага календара на Грыгарыянскі. Але шведы не сталі ссоўваць каляндар на 11 накапіўшыхся да таго часу дзён, а вырашылі рабіць пераход паступова, прапускаючы высакосныя гады на працягу 40 гадоў, т.б. усе гэтыя гады пасля 28 лютага павінна было ісці 1 сакавіка і кожныя 4 гады яны б на адзін дзень набліжаліся да грыгарыянскага календара. Такім чынам, 1700 год быў невысакосным у Швецыі. Але, нягледзячы на прыняты план, 1704 і 1708 гады былі высакоснымі. З-за гэтага на працягу 11 гадоў шведскі каляндар апярэджваў на адзін дзень юліянскі каляндар і адставаў на дзесяць дзён ад грыгарыянскага. У 1711 годзе кароль Карл XII вырашыў адмовіцца ад рэформы і вярнуцца да юліянскага календара. Дзеля гэтага ў 1712 годзе да лютага дадалі два дні і, такім чынам, у Швецыі ў 1712 годзе было 30 лютага. Канечна Швецыя перайшла на Грыгарыянскі каляндар у 1753 годзе звычайным для ўсіх краін чынам — дзень, які ішоў за 17 лютага, аб’явілі 1 сакавіка.

## 30 лютага ў 1930 і 1931 гадах у СССР 
У 1929 годзе ў СССР прапаноўвалася ўвесці савецкі рэвалюцыйны каляндар, дзе кожны тыдзень меў бы пяць дзён (пяцідзёнкі) і кожны месяц працягваўся б 30 дзён ці роўна 6 тыдняў. Пакінутыя 5 ці 6 дзён рабіліся б «бязмесячнымі канікуламі».

Многія крыніцы сцвярджаюць, што прапанову прынялі, і ў СССР у двух гадах было 30-га лютага. Але на праўдзе прынялі толькі прапанову ўвядзення пяцідзёнак пры захаванні традыцыйных тыдняў.

## У Старажытным Рыме 
Навуковец XIII ст. Сакрабоска сцвярджаў, што люты ў Юліянскім календары меў 30 дзён з 44 да н.э. да 8 года н.э., калі імператар Аўгуст скараціў люты на адзін дзень, каб дадаць яго да жніўня (месяца, які ў Рымскай імперыі быў названы ў яго гонар), бо месяц названы ў гонар яго папярэдніка Юлія Цэзара меў на адзін дзень болей. Але няма ніякіх гістарычных доказаў, што гэта было менавіта так, і ёсць верагоднасць, што гэта міф, хаця і вельмі стары.

## Гл. таксама 
* 0 студзеня
* 0 сакавіка

## Спасылкі 
* www.tonderling.dk/claus/calpic/feb1712.html
* 30 days in February 1712 
* www.algonet.se/~hogman/tiderakning_eng.htm 
* Russia.html

Катэгорыя:Люты
Катэгорыя:Выдуманыя даты
Вячаслаў Аляксандравіч Сярдзюк

**Вячаслаў Сярдзюк** (нар. , , Сумская вобласць) — украінскі футбаліст, абаронца.

## Клубная кар’ера 
Выхаванец ДЮСШ роднага горада Шостка і кіеўскага РВФК. У 2003—2004 гадах выступаў за рэзервовую каманду «Масквы». З 2004 года — у днепрапятроўскім «Дняпры», дзе спачатку выступае ў дублюючым складзе каманды, а 12 сакавіка 2006 года дэбютуе ў складзе асноўнай каманды ў матчы Вышэйшай лігі чэмпіянату Украіны супраць ужгарадскага «Закарпацця» (перамога 4:0). У тым жа годзе выклікаўся ў шэрагі моладзевай зборнай Украіны, аднак ні разу ў яе складзе ў афіцыйных матчах на поле не выхадзіў.

Не прабіўшыся ў асноўны склад «Дняпра», сезон 2007/08 Сярдзюк правёў у арэндзе ў першалігавым «Нафтавіку» з Ахтыркі, а наступныя паўгады — у крыварожскім «Крыўбасе».

У пачатку 2009 года вярнуўся ў «Дняпро», за якое згуляў яшчэ восем матчаў у чэмпіянаце, аднак, не змог выйграць канкурэнцыю ў камандзе і на паўгады зноў быў адпраўлены ў арэнду ў Крывы Рог. У пачатку 2010 года «Крыўбас» выкупіў трансфер іграка.

Улетку 2013 года «Крыўбас» быў расфарміраваны і Сярдзюк на правах свабоднага агента перайшоў у кіеўскі «Арсенал», але ўжо восенню таго ж года «кананіры» таксама зняліся з чэмпіянату.

У пачатку 2014 года на правах вольнага агента перайшоў у беларускі клуб «Гомель». Здолеў замацавацца ў аснове гомельскага клуба на пазіцыі цэнтральнага абаронцы, дзе складаў пару свайму суайчынніку Дзмітрыю Неўмываку. Па заканчэнні сезона ў снежні 2014 года пакінуў «Гомель».

У студзені 2015 года знаходзіўся на праглядзе ў карагандзінскім «Шахцёры», але беспаспяхова. Неўзабаве далучыўся да жодзінскага «Тарпеда-БелАЗ», з якім у лютым 2015 года падпісаў кантракт. Пачаў сезон 2015 на пазіцыі цэнтральнага абаронцы. У маі не гуляў з-за траўмы, пасля вяртання на поле стаў выкарыстоўвацца звычайна ў якасці апорнага паўабаронцы. У студзені 2016 года пакінуў жодзінскі клуб і завяршыў прафесійную кар’еру.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Футбалісты Украіны
Катэгорыя:Ігракі ФК Тарпеда-БелАЗ
Катэгорыя:Ігракі ФК Гомель
Катэгорыя:Ігракі ФК Арсенал Кіеў
Катэгорыя:Ігракі ФК Крыўбас Крывы Рог
Катэгорыя:Ігракі ФК Дняпро Дніпро
Катэгорыя:Ігракі ФК Нафтавік-Укрнафта
Катэгорыя:Ігракі ФК Масква
Бліч

**«Бліч»** (, ) — манга, і анімэ, напісана і праілюстравана Кубо Тайто.

## Сюжэт 
Гісторыя сочыць за жыццём Ічыга Курасакі, 15-гадовага старшакласніка, які валодае звышнатуральнай здольнасцю бачыць духі. Аднойчы шынігамі (бог смерці ў японскай міфалогіі) па мянушцы Рукія Кучыкі трапляе ў дом Ічыга, гонячыся за «пустым» (моцным злым духам). У ходзе бою Рукія атрымаў цяжкае раненне, і таму ён вырашае перадаць частку сваіх паўнамоцтваў Ічыга, ператварыўшы яго ў шынігамі.

## Спасылка 
* Афіцыйны сайт 

Катэгорыя:Манга 2001 года
Катэгорыя:Анімэ
Катэгорыя:Міфапаэтыка
Мікіта Юр’евіч Шугункоў

**Мікіта Шугункоў** (нар. , ) — беларускі футбаліст, нападнік чэрвеньскага «Коласа».

## Клубная кар’ера 
Дарослую кар’еру пачаў у складзе наваполацкага «Нафтана», дзе выступаў за дубль. У Вышэйшай лізе дэбютаваў 13 лістапада 2010 года, выйшаўшы на замену ў матчы супраць мінскага «Партызана» (4:4). У сезоне 2011 гуляў за дубль, а на наступны год быў аддадзены ў арэнду «Віцебску», дзе трывала з’яўляўся ў складзе.

У сезоне 2013 вярнуўся ў «Нафтан» і стаў часцей з’яўляцца ў складзе, звычайна выходзячы на замену. У кастрычніку 2013 года асноўны нападнік навапалачан Ігар Крывабок атрымаў дыскваліфікацыю, і Мікіта замяніў яго на вастрыні атакі. Гуляючы ў стартавым складзе, 27 кастрычніка 2013 года забіў свой першы гол у Вышэйшай лізе, якім прынёс перамогу над «Мінскам» (2:1).

У 2014—2016 гадах трывала гуляў за асноўную каманду «Нафтана», пераважна выходзячы на замену. У студзені 2017 года накіраваўся ў стан бабруйскай «Белшыны» і ў лютым падпісаў кантракт. Пачынаў сезон 2017 у асноўным складзе бабруйчан, але ўлетку страціў месца ў аснове і стаў толькі зрэдку выхадзіць на замену. Па заканчэнні сезона ў снежні 2017 года пакінуў Бабруйск.

У пачатку 2018 года вярнуўся ў «Нафтан», дзе правёў сезон 2019. У студзені 2019 года знаходзіўся на праглядзе ў магілёўскім «Дняпры», аднак не падышоў і ў лютым папоўніў склад «Смаргоні». У кастрычніку 2019 года па пагадненні бакоў пакінуў смаргонскі клуб.

У пачатку 2020 года трэніраваўся з магілёўскім «Дняпром», а пазней далучыўся да «Оршы», у складзе якой пачаў сезон 2020 і стаў асноўным нападнікам каманды. У студзені 2021 года зноў трэніраваўся з «Дняпром», у сакавіку пасля прагляду падпісаў кантракт з петрыкаўскім «Шахцёрам». Пакінуў «Шахцёр» у ліпені 2021 года.

У пачатку 2022 года далучыўся да віцебскага «Вялеса-2020», а сезон 2023 пачаў у складзе чэрвеньскага «Коласа».

## Статыстыка выступленняў 
## Грамадзянская пазіцыя 
Пасля жорсткага разгону акцый пратэстаў, выкліканых масавымі фальсіфікацыямі на прэзідэнцкіх выбарах 2020 года, збіцця і катаванняў затрыманых пратэстоўцаў, разам з 92 іншымі беларускімі футбалістамі выступіў з асуджэннем гвалту ў Беларусі.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Футбалісты Беларусі
Катэгорыя:Ігракі ФК Нафтан
Катэгорыя:Ігракі ФК Віцебск
Катэгорыя:Ігракі ФК Белшына
Катэгорыя:Ігракі ФК Смаргонь
Катэгорыя:Ігракі ФК Орша
Катэгорыя:Ігракі ФК Шахцёр Петрыкаў
Катэгорыя:Ігракі ФК Вялес-2020 Віцебск
Катэгорыя:Ігракі ФК Колас Чэрвень
0 сакавіка

**0 сакавіка** (*нулявое сакавіка*) — неіснуючая каляндарная дата. Дзеля пазбягання вылічэнняў па пэўным гадам можа выкарыстоўвацца ў планаванні, праграмным забеспячэнні (напрыклад, падчас бізнес-разлікаў у Microsoft Excel), астраноміі (напрыклад у гадавых эфемерыдах), а таксама ў алгарытме Суднага дня Джона Конвэя, як фіксаванае значэнне адносна апошняга дня студзеня, які мае нязручную для разлікаў плаваючую дату апошняга дня з-за наяўнасці высакосных гадоў.

## Гл.такcама 
* 0 студзеня
* 30 лютага

Катэгорыя:Сакавік
Катэгорыя:Выдуманыя даты
Катэгорыя:Праграмнае забеспячэнне
Катэгорыя:Астраметрыя
0 студзеня

**0 студзеня** (*нулявое студзеня*) — неіснуючая каляндарная дата, якая выкарыстоўваецца ў некаторых астранамічных і тэхнічных матэрыялах.

## У астраноміі 
0 студзеня магчыма сустрэць у гадавых эфемерыдах, дзе яно ўмоўна замяняе 31 снежня мінулага года. гэта робіцца дзеля таго, каб ўсе даты, згаданыя ў эфемерыдзе, датаваліся адным і тым жа годам.

У 1955 годзе падчас з’езда Міжнароднага астранамічнага саюза была прынята асаблівая версія юліянскага календара, якая пачыналася ў поўдзень 0 студзеня 1900 года. Такім чынам гэта дата стала дублінскім юліянскім днём.

## У праграмным забеспячэнні 
Калі стварыць у праграме Microsoft Excel ячэйку ў фармаце «дата/час» і ўвесці туды 0, праграма вывядзе 0 студзеня 1900 года.

## Гл. таксама 
* 30 студзеня
* 0 сакавіка

## Крыніцы 
Катэгорыя:Студзень
Катэгорыя:Астраметрыя
Катэгорыя:Выдуманыя даты
Полацкае гарадзішча

**Полацкае гарадзішча** — гарадзішча мысавага тыпу, якое да 1563 г. размяшчалася на левым беразе р. Палата. Займала плошчу каля 1 га. 3 паўночнага боку захаваліся сляды абарончых збудаванняў (кальцавыя валы).

Асноўныя культурныя напластаванні датуюцца XI—XIV стст. і ўтрымліваюць сведчанні размяшчэння на гарадзішчы княжацкага двара. Знаходкі сведчыць аб існаванні на гарадзішчы мураванага храма Полацкай архітэктурнай школы XII ст.

## Літаратура 
* Дз. У. Дук. Полацкае гарадзішча. (ст. 201 у зборніку: Археалогія Беларусі. Энцыклапедыя ў двух тамах. 2 том. Мінск: «Беларуская энцыклапедыя» імя Патруся Броўкі. Полацк, 2011.

## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Гісторыя Полацка
Катэгорыя:Полацкае гарадзішча
Катэгорыя:Гарадзішчы Полацкага раёна
Вакольны горад (Полацк)

**Вакольны горад** — існаваў як пасад у канцы X — першай паловы XI ст. каля старога гарадзішча і на ўсходняй частцы будучага Верхняга замка.

## Гісторыя 
Займаў плошчу каля 12,5 гектараў. Сляды ювелірнай і кавальскай вытворчасці сведчаць пра рамесны характар насельніцтва пасада ў Х-ХІ стст.

Пасад быў абнесены сцяной прынамсі ў часы полацкага князя Брачыслава Ізяславіча і такім чынам стаў вакольным горадам. Умацаванні вакольнага горада згадваюцца ў скандынаўскіх сагах «Дзеянні данаў» (мяжа XII—XIII стст.) і «» (каля 1250 г.).

Умацаванні выявіў і даследаваў у 1987—1988 гадах С. В. Тарасаў. Раскапаны фрагмент сцяны даўжынёй 22 м, аснова — выкладзены з каменю падмурак шырынёй 0,6—0,7 м і вышынёй да 0,4 м, на якім стаялі гародні. Гародні выконвалі абарончую і гаспадарчыя функцыі, пад падлогай адной з іх знойдзена закапаная дзежка з арганічнымі рэшткамі і посудам. Абарончая лінія не мела рова.

Працяг сцяны выяўлены ў 2002 годзе Д. У. Дукам. Захаваліся драўляныя ўмацаванні вала. Непасрэдна на мацерыку былі даследаваны гародні, перакрытыя насыпам вала.

Пазней вакольны горад быў пашыраны на ўсход і называўся Вялікім пасадам.

## Літаратура 
* *Дук Д. У.*, *Тарасаў С. В.* Полацкі вакольны горад // Археалогія Беларусі. Энцыклапедыя ў 2-х тамах. — Т. 2. — Мінск: «Беларуская энцыклапедыя» імя Патруся Броўкі, 2011. — С. 206.

Катэгорыя:Пасады Полацка
Вылячэнне пракажонага

thumb|240px|Хрыстос вылечвае пракажонага, Жан-Мары Мельхіёр Дазэ, 1864.
**Вылячэнне пракажонага** — падзея новазапаветняга апавядання, адзін з цудаў Ісуса Хрыста.

## Біблейскае апавяданне 
Цуд запісаны ва ўсіх сінаптычных Евангеллях: Матфея 8:1-4, Марка 1:40-45 і Лукі 5:12-16. 

Згодна Евангелляў, пасля таго як Ісус спусціўся з гары, вялікі натоўп народа рушыў ўслед за Ім. Тады адзін пракажоны чалавек падышоў да Хрыста, кланяючыся Яму, сказаў: "Госпадзе, калі хочаш, можаш мяне ачысціць». Ісус працягнуў руку і дакрануўся да чалавека. "Хачу, ачысціся", сказаў Ісус. Хворы тут жа выздаравеў ад праказы. 

Тады Ісус сказаў яму: "Глядзі, не кажы нікому; але ідзі, пакажыся святару, і прынясі дар, аб якім загадаў Майсей, на сведчаньне ім.." Але былы хворы замест гэтага пайшоў і пачаў казаць усім, распаўсюджвая навіны пра цуд. У выніку, Ісус ужо больш не мог увайсці ў горад адкрыта, але застаўся ў бязлюдных мясцінах. Тым не менш, людзі па-ранейшаму прыходзілі да Яго адусюль.

Катэгорыя:Жыццё Ісуса Хрыста
Катэгорыя:Цуды Ісуса Хрыста
Катэгорыя:Евангелле паводле Матфея
Катэгорыя:Евангелле паводле Марка
Катэгорыя:Евангелле паводле Лукі
Васіль Максімавіч Вашчанка

**Васіль Максімавіч Вашча́нка** (? — не пазней 1730) — беларускі друкар і гравёр па дрэву.

## Біяграфія 
Сын М. Вашчанкі. Працаваў у Магілёве ў 1694—1730 гадах. Адносіцца да Магілёўскай школы гравюры.

## Творчасць 
» з «Кнігі жыцій святых», XVIII ст.]]

]]

Большасць падпісаных і непадпісаных твораў (паводле некаторых звестак іх 22) звязана з кніжнай графікай. Выканаў дрэварыты: загалоўныя лісты ў кнігах «Дыёптра» (1698), «Неба новае» І. Галятоўскага, «Перла мнагацэннае» К. Т. Стаўравецкага (абодва 1699), «Кніга жыцій святых»  (1702, загаловачны ліст з відам Maгілёва); лісты «Іаан Дамаскін», «Нараджэнне Хрыста» для «Асмагласніка» (1730), антымінсы (гравюры на дрэве, адбітыя на палатне) 1694, 1708 («Палажэнне ў труну Хрыста») і 1723 (з Богаяўленскага манастыра ў Полацку). Гравюры вылучаюцца майстэрскай пабудовай кампазіцыі, сялянскім тыпажом, дасканаласцю пластычнага малюнка, выразнасцю контурных ліній.

Змяшчэнне на тытульным лісце «Кнігі жыцій святых» віду Магілёва з выявамі будынкаў грамадскага прызначэння — адзін з першых прыкладаў свецкага гарадскога пейзажа ў кірылічнай кнізе.

## Літаратура 
* .
* *Шчакацixiн М.* Baciль Вашчанка — магiлеўскi гравер канца XVII — пач. XVIII сталецьця. — Менск, 1925.
* 
* .

## Спасылкі 
* ВАШЧАНКА Васіль Максімавіч

Катэгорыя:Друкары Вялікага Княства Літоўскага
Катэгорыя:Гравёры Беларусі
Катэгорыя:Постаці Магілёва
Катэгорыя:Магілёўская школа гравюры
Спіс чэмпіянатаў свету па хакеі з шайбай па наведвальнасці

**Спіс** адлюстроўвае наведвальнасць чэмпіянатаў свету па хакеі з шайбай з 1977 года.

Турнір у 2015 годзе, у Чэхіі, мае рэкорд па агульнай наведвальнасці, які складае 741 700 гледачы. Акрамя таго, варта ўлічваць, што з-за змянення колькасці каманд на працягу многіх гадоў, колькасць гульняў на чэмпіянаце свету можа вар'іравацца ад 32 у 1979 годзе да 64 з 2012 года, таму "наведвальнасць за гульню" ў роўнай ступені важная статыстыка для вымярэння поспеху таго ці іншага турніру. Толькі тры турніра мелі сярэдні паказчык больш за 10000 гледачоў за гульню ў 1985,  2014 і 2015 гадах.

## Спіс 
:* = Паказвае каманды якія выйгравалі чэмпіянат у якасці гаспадароў*

## Глядзіце таксама 
* Спіс медалістаў чэмпіянату свету па хакеі з шайбай
* Спіс індывідуальных узнагарод чэмпіянатаў свету па хакеі з шайбай

## Спасылкі 
* на афіцыйным сайце IIHF

Катэгорыя:Чэмпіянаты свету па хакеі з шайбай
Хакей
Абраам Готлаб Вернер

**Абраам Готлаб Вернер** (; , Вераў, пад Гёрліцам — ) — нямецкі геолаг і мінеролаг.

Нарадзіўся ў Сілезіі ў сям'і інспектара металургічнага завода. З 1771 года вывучаў прыродазнаўчыя навукі ў Лейпцыгскім універсітэце, у 1775 годзе ўзначаліў кафедру мінералогіі Фрайбeргскай горнай школы. Распрацаваў класіфікацыю горных парод і мінералаў, заснаваную на вонкавых прыкметах з улікам хімічнага складу. Узначаліў кірунак у геалогіі — нептунізм. Знакамітымі вучнямі Вернера былі Аляксандр фон Гумбальт і Іаган Аўгуст Фрыдрых Брэйтгаўпт.

У 1817 годзе Вернер даў апісанне і назву мінералу гельвіну.

## Літаратура 
* Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. Т.4: Варанецкі — Гальфстрым / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш. — Мн.: БелЭн, 1997. — Т. 4. — 480 с. — 10 000 экз. — ISBN 985-11-0090-0

## Спасылкі 
* 
* Абраам Вернер 

Катэгорыя:Геолагі Германіі
Катэгорыя:Мінералогі Германіі
Сашэсце ў пекла (Дзісна)

**Сашэсце ў пекла** — ікона апошняй чвэрці XVII ст., шэдэўр беларускага іканапісу, ні ў адной іконе гэтага сюжэту няма такой разгорнутай кампазіцыі і такога багацця персанажаў. У ёй заключана ўся евангельская гісторыя. Гэта дзіўны перанос у прастору беларускай іконы XVII ст. заходнееўрапейскай алтарнай карціны эпохі Рэнесансу. Захоўваецца ў Нацыянальным мастацкім музеі Беларусі.

## Апісанне 
Абраз цікавы ў тэхналагічным плане. У ім выява поўнасцю выканана на палатне. Таму пры рэстаўрацыі палатно аддзялілі, дошкі падчысцілі і нанава злучылі ў шчыт. Абраз выяўлены 27-й і 68-й экспедыцыямі Дзяржаўнага мастацкага музея БССР у 1974, 1983 гадах у царкве Маці Божай Адзігітрыі ў Дзісне Міёрскага раёна Віцебскай вобласці.

## Літаратура 
* Ярошевич А. А. Древности Дисненского Воскресенского монастыря
* Высоцкая Н. Ф. Станковая живопись Белоруссии второй половины XVI—XVIII веков : автореферат диссертации на соискание ученой степени кандидата искусствоведения : специальность 17.00.04 Изобразительное искусство

Катэгорыя:З’явіліся ў XVII стагоддзі
Катэгорыя:Абразы Беларусі
Катэгорыя:Беларуская іканапісная школа
Катэгорыя:Карціны са збораў Нацыянальнага мастацкага музея Рэспублікі Беларусь
Катэгорыя:Дзісна