Юзаф Панятоўскі

{{Ваенны дзеяч
|поўнае імя     = Юзаф Панятоўскі 
|арыгінал імя = Józef Antoni Poniatowski
|дата нараджэння  = 
|дата смерці    = 
|месца нараджэння = 
|месца смерці =
|партрэт =Prince Joseph Poniatowski by Józef Grassi.jpg
|подпіс =Мастак І. Грасі. Партрэт Юзафа Панятоўскага
|мянушка =Польскі Баярд
|прыналежнасць =
|гады службы =
|званне =
|род войскаў =
|камандаваў =
|частка =
|бітвы =
Вайна Расіі з Рэччу Паспалітай, 1792:
* Бітва пад Дубенкай
Паўстанне 1794 года 
Вайна Варшаўскага герцагства з Аўстрыяй 1809 года:
* Рашынская бітва
Айчынная вайна 1812 года:
* Смаленская бітва
* Барадзінская бітва
* Бітва пад Вязьмай
* Бітва пад Красным
Вайна Шостай кааліцыі:
* Бітва пад Лейпцыгам
|узнагароды = { style="background:transparent"
    
-
     
}
|сувязі =
|у адстаўцы =
}}
**Юзаф Антон Панятоўскі** (; , Вена — ) — ваенны і дзяржаўны дзеяч Рэчы Паспалітай, князь, генерал-лейтэнант польскай арміі (1792), маршал Францыі (1813).

Паходзіць з роду Панятоўскіх, пляменнік караля Станіслава Аўгуста Панятоўскага. 3 1780 служыў у аўстрыскай арміі, з 1788 палкоўнік, ад’ютант імператара Іосіфа II. У 1789 пераехаў у Рэч Паспалітую, удзельнічаў у рэарганізацыі польскай арміі, з 1788 камандаваў дывізіяй. У 1792 камандаваў польскай арміяй, якая абараняла ад расійскіх войск лінію Дняпра і Днястра. Пасля бою пад Зелянцамі 18.6.1792 адступіў да Ізяслава, потым вывеў войскі за р. Буг. У знак пратэсту супраць змовы караля з Таргавіцкай канфедэрацыяй падаў у адстаўку і выехаў у Вену. У час паўстання 1794 вярнуўся, удзельнічаў у абароне Варшавы. Пасля капітуляцыі зноў выехаў у Вену. Адмовіўся ад прапаноў Кацярыны II і Паўла I паступіць на расійскую службу. 3 1798 жыў у сваім маёнтку пад Варшавай. У 1806, калі французскае войска падышло да Варшавы, а прускае пакінула горад, Ю. А. Панятоўскі стаў на чале мясцовай міліцыі і падтрымаў Напалеона. Са снежня 1806 камандаваў адноўленым польскім войскам, са студзеня 1807 ваенны міністр Варшаўскага княства. У час аўстра-французскай вайны 1809 паспяхова дзейнічаў супраць аўстрыйскіх войск у Галіцыі, У 1811 зноў адмовіўся паступіць на расійскую службу. У час паходу Напалеона ў Расію 1812 камандаваў 5-м польскім корпусам «Вялікай арміі». У пачатку кампаніі пераследаваў 2-ю Заходнюю армію і рухаўся праз Гродна, Нясвіж, Ігумен да Магілёва. Удзельнічаў у бітвах пад Смаленскам і Барадзіном. У час адступлення рэшткі корпуса Панятоўскага ўдзельнічалі ў бітвах пад Вязьмай і на р. Бярэзіна. Пасля вываду польскіх войск у Саксонію сфарміраваў 8-ы корпус. У Лейпцыгскай бітве 1813 па даручэнні Напалеона, які ў час гэтай бітвы ўзвёў Ю. А. Панятоўскага ў маршалы, прыкрываў адыход французскіх войск. У час пераправы праз раку Эльстэр быў цяжка паранены і патануў.

У 1814 прах Ю. А. Панятоўскага перанесены ў Варшаву, у 1819 перапахаваны ў Кракаве на Вавелі. У 1826—32 зроблены помнік Ю. А. Панятоўскага (скульптар Б. Торвалвдсен), які з 1840 знаходзіўся ў Гомелі перад палацам І. Ф. Паскевіча, з 1922 — у Варшаве.

## Літаратура 
* *Лукашэвіч А.* Панятоўскі // БЭ ў 18 т. Т. 12. Мн., 2001.
* *Szymanowski*. «Poniatowscy». — Жэнева, 1880.

## Спасылкі 
Юзаф
Катэгорыя:Удзельнікі паўстання 1794 года
Катэгорыя:Генералы Рэчы Паспалітай
Катэгорыя:Маршалы Напалеона I
Катэгорыя:Удзельнікі вайны Расіі з Рэччу Паспалітай 1792 года
Катэгорыя:Кавалеры ордэна Ганаровага легіёна
Катэгорыя:Кавалеры ордэна Virtuti Militari
Катэгорыя:Члены Згуртавання прыхільнікаў Канстытуцыі