open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Палацава-паркавы комплекс Радзівілаў (Жырмуны)

**Палацава-паркавы комплекс Радзівілаў** — помнік архітэктуры і садова-паркавага мастацтва XVIII ст. у в. Жырмуны (Лідскі раён). Знаходзіцца з паўднёвага захаду ад вёскі, паўразбураны.

## Гісторыя 
У другой палове XVIII ст. Станіслаў Радзівіл вырашыў пабудаваць у фальварку Жырмункi, які знаходзіўся недалёка ад яго маёнтка, палацава-паркавы комплекс. Ім былі пабудаваны прыгожая ўязная брама, два бакавыя двухпавярховыя афіцыны ў стылі класіцызму, прычым паўднёва-ўсходнюю афіцыну з багатым афармленнем унутраных інтэр’ераў, займалі самі Радзівілы; у паўночна-заходняй афіцыне жыла прыслуга. Былі пабудаваны таксама гаспадарчыя пабудовы, пасаджаны вялікі і прыгожы парк. Будаўніцтва самога палаца з-за смерці князя ў 1787 годзе не было распачата. У 1915 і 1939 гадах сядзіба была разрабавана.

Апошнія ўладальнікі Жырмунскага Радзівілаўскага палаца выехалі адсюль у 1939 г. Комплекс не быў унесены ў спіс гісторыка-культурнай спадчыны Беларусі.

Цяпер гэты Раздівілаўскі комплекс — паўразбураны. Работы па аднаўленні ці кансервацыі не вядуцца.

У пачатку 2018 года павалілася частка аркі. Да гэтага транспарт праходзіў пад аркай.

## Архітэктура 
Радзівілаўская трыўмфальная арка (самае першае, што яны пабудавалі) мела і другі паверх, але ў савецкія часы яго разабралі і побач паставілі воданапорную вежу.

З двух бакоў ад аркі 2 флігелі: левы і правы. Тут жыла прыслуга, спыняліся госці. Кухні, пякарні, бібліятэка, аранжарэя, капліца размяшчаліся ў правым флігелі, ад якога да нашых дзён практычна нічога не засталося, а вось левы захаваўся крыху лепш.

## Галерэя 
### Гістарычныя здымкі 

Žyrmuny, Radzivił. Жырмуны, Радзівіл (1901-39).jpg|Брама
Žyrmuny, Radzivił. Жырмуны, Радзівіл (1901-39) (2).jpg|Флігелі
Žyrmuny, Radzivił. Жырмуны, Радзівіл (1901-39) (3).jpg|Дзверы
Žyrmuny, Radzivił. Жырмуны, Радзівіл (1901-39) (4).jpg|Супрапорта

Žyrmuny, Radzivił. Жырмуны, Радзівіл (1901-39) (5).jpg|Дэкор вокнаў
Žyrmuny, Radzivił. Жырмуны, Радзівіл (1901-39) (6).jpg|Дэкор аднаго з пакояў
Žyrmuny, Radzivił. Жырмуны, Радзівіл (1901-39) (7).jpg|Фатэль
Žyrmuny, Radzivił. Жырмуны, Радзівіл (1901-39) (8).jpg|Разетка на столі аднаго з пакояў

### Сучасныя здымкі 

Žyrmuny, brama (2007).jpg|Брама, 2007 год
Žyrmuny. Жырмуны (07-2007).jpg|Афіцына
Radzivił Palace in Žyrmuny (2007).jpg|Брама з унутранага боку
Radzivił Palace in Žyrmuny (07-2007).jpg|Сутарэнні

## Спасылкі 
* 
* prynjamonne.grodnolib.by 
* nashaniva.by

Катэгорыя:Радзівілы
Катэгорыя:Славутасці Лідскага раёна
Катэгорыя:Палацава-паркавыя і сядзібна-паркавыя ансамблі Беларусі
Катэгорыя:Жырмуны (Лідскі раён)
Катэгорыя:XVIII стагоддзе ў Беларусі
Катэгорыя:З’явіліся ў XVIII стагоддзі
Катэгорыя:Збудаванні Беларусі ў стылі класіцызм
Бэрэжныця (Манэвыцкі раён)

**Бэрэжныця** () — вёска ў Манэвыцкім раёне Валынскай вобласці Украіны.

## Геаграфія 
Праз вёску працякае рака Асына, правы прыток Стаходу.
## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Манэвыцкага раёна
Вышнівэць

**Вішнявец** ці **Вышнівэць** () — пасёлак гарадскога тыпу ў Збаражскім раёне Цярнопальскай вобласці Украіны на рацэ Гарынь. Цэнтр тэрытарыяльнай грамады. Даўняя сядзіба князёў Вішнявецкіх.

## Гісторыя 
Першае пісьмовае згадванне аб паселішчы адносіцца да 1395 г. Тады Вішнявец быў уласнасцю князя Карыбута Альгердавіча. У прывілеях караля Уладзіслава III Варненчыка ад 9 ліпеня 1463 г. ёсць запіс, што пасля смерці ўладальніка Вішняўца князя В. Нясвіжскага горад пераходзіць да яго сына Солтана, які ўпершыню пачаў называцца Вішнявецкім. З імем Дзмітрыя Вішнявецкага звязваюць заснаванне Запарожскай Сечы. Ад канца XV ст. Вішнявец карыстаўся магдэбургскім правам. 23 жніўня 1494 г. адбылася бітва з татарамі каля горада, няўдалая для польска-літоўскага войска, потым татары напалі на мястэчка і нанеслі значныя разбурэнні.

З 1569 г. — у складзе Рэчы Паспалітай, становіцца важным гандлёвым і культурным цэнтрам Паўднёвай Валыні. У 1640 г. Іерамія Вішнявецкі перабудаваў і ўмацаваў замак. Падчас паўстання Багдана Хмяльніцкага мястэчка займала казацкае войска. У 1672 г. замак з-за здрады ўзяты татарамі, уся шляхта была знішчаная.

У 1653, 1657, 1658, 1672, 1675 гадах на Вішнявец нападалі турэцка-татарскія орды. Падчас нападу летам 1675 г. абаронай кіраваў войт Ежы Баркоўскі, 11 дзён невялікі гарнізон замка не дазваляў яго ўзяць пераважным колькасна часткам ворага. Падобна, 31 жніўня за здрады габрэяў Вішнявец трапіў у рукі ворагаў — туркаў. Шляхту, якая была зачыненая ў замку, забілі. У 1742 г. шляхцічы заснавалі ў горадзе першую масонскую ложу на землях Украіны. У 1744 г. пасля смерці апошняга з роду Вішнявецкіх — Міхала Сервацыя — мястэчка перайшло ва ўласнасць князёў Мнішакаў. У мястэчку было 3 царквы і кляштар з фарным касцёлам кармелітаў босых.

У 1793 г. Вішнявец у выніку падзелу Рэчы Паспалітай пераходзіць ва ўладанне Расійскай імперыі. Пасля становіцца цэнтрам воласці ў складзе Крамянецкага павета Валынскай губерні. У 1852 г. мястэчка становіцца ўласнасцю княгіні Абамелек, у 1857 — В. Плятэра, 1876 г. — генерала І. дэ Толля.

У 1921—1939 гг. — у складзе міжваеннай Польшчы.

## Гл. таксама 
* Вішнявецкія

## Крыніцы 
Катэгорыя:Пасёлкі гарадскога тыпу Цярнопальскай вобласці
Аконск

**Аконск** () — вёска ў Манэвыцкім раёне Валынскай вобласці Украіны.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Манэвыцкага раёна
Тамбукту

**Тамбукту** () — старажытны горад у Малі. Знаходзіцца на поўнач ад ракі Нігер, ля паўднёвай ускраіны пустыні Сахара.

Грабніцы сямі суфійскіх святых у старажытным ісламскім цэнтры Тамбукту разграмілі ў 2012 годзе тэрарысты з групоўкі «Ансар-ад-Дын». Акрамя таго, баевікі сарвалі вароты мячэці Сядзі Ях’я і знішчылі больш за чатыры тысячы старажытных рукапісаў, што захоўваліся ў Горадзе 333 святых. Праз тры гады арганізатар тэракта быў арыштаваны і перададзены Гаагскаму суду. Гэта першы ў гісторыі працэс па абвінавачванні ў разбурэнні помнікаў Сусветнай спадчыны ЮНЕСКА. Па яго выніках суд прыгаварыў тэрарыста да дзевяці гадоў пазбаўлення волі і абавязаў выплаціць кампенсацыю ў памеры 2,7 мільёна еўра. Прадстаўнікі ЮНЕСКА абвясцілі, што разам з Еўрапейскім саюзам дапамогуць у аднаўленні страчаных каштоўнасцяў і культурнай спадчыны Малі.

## Гарады-пабрацімы 
Катэгорыя:Гарады Малі
Катэгорыя:Населеныя пункты на Нігеры
Дхарахара

**Дхарахара** () — вежа вышынёй 61,88 м, знаходзілася ў цэнтральнай частцы Катманду — сталіцы Непала. Разбурана землетрасеннем 25 красавіка 2015 года.

Вежа была пабудавана ў 1832 годзе па загадзе каралевы Трыпурасундары. Дзевяціпавярховая вежа Дхарахара з вінтавой лесвіцай  была галоўную славутасцю Катманду. На дзявятым паверсе размяшчаўся храм Шывы, на восьмым  — назіральная пляцоўка. Дхарахара ўваходзіла ў Спіс сусветнай спадчыны ЮНЕСКА.

## Спасылкі 
Катэгорыя:Вежы
Катэгорыя:Катманду
Катэгорыя:З’явіліся ў 1832 годзе
Катэгорыя:Зніклі ў 2015 годзе
Катэгорыя:1832 год у Азіі
Катэгорыя:Славутасці Непала
Гадомычы

**Гадомычы** () — вёска ў Манэвыцкім раёне Валынскай вобласці Украіны.

## Вядомыя асобы 
* Дзмітрый Святаполк-Чацвярцінскі — князь рускага паходжання, польскі адукацыйны і грамадскі дзеяч.
## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Манэвыцкага раёна
Катэгорыя:Населеныя пункты, заснаваныя ў 1648 годзе
Дольск (Любэшыўскі раён)

**Дольск** () — вёска ў Любэшыўскім раёне Валынскай вобласці Украіны.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Любэшыўскага раёна
Нэвір

**Нэвір** () — вёска ў Любэшыўскім раёне Валынскай вобласці Украіны.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Любэшыўскага раёна
Катэгорыя:Населеныя пункты, заснаваныя ў 1662 годзе
Вуліца Асіпенка (Брэст)

**Вуліца Асіпенка** (гістарычная назва: *вуліца Згоды*) — вуліца ў паўночнай частцы Брэста. Названа ў 1940 годзе ў гонар П. Д. Асіпенка, савецкай ваеннай лётчыцы, Героя Савецкага Саюза (1938).

Працягласць — 1.230 м ад вуліцы Кіжаватава да вуліцы Паўночнай. З 1920-х гадоў забудоўвалася 1-павярховымі дамамі сядзібнага тыпу. У 1970-х гадах пабудаваны трох- і чатырохпавярховыя дамы.

## Літаратура 
* 

Асіпенка
Мінская акруга (ГУУЗ)

**Мінская акруга** () — адміністрацыйная адзінка Грамадзянскага ўпраўлення Усходніх земляў.

Акруга створана 15 верасня 1919 г. 

9 лютага 1920 г. з частак Лепельскага і Полацкага паветаў быў створаны Лепельскі павет з часовым адміністрацыйным цэнтрам у Кублічах, які ўвайшоў у Мінскую акругу.

## Адміністрацыйны падзел 
Акруга падзялялася на 7 паветаў:
* Бабруйскі
* Барысаўскі
* Ігуменскі
* Лепельскі
* Мінскі
* Мінск
* Слуцкі

Катэгорыя:З’явіліся ў 1919 годзе
Катэгорыя:Зніклі ў 1920 годзе
Катэгорыя:Гісторыя Мінска
Катэгорыя:Грамадзянскае ўпраўленне Усходніх зямель
Брэсцкая акруга

**Брэсцкая акруга** () — адміністрацыйная адзінка Грамадзянскага ўпраўлення Усходніх земляў.

Акруга ўтворана 7 чэрвеня 1919 года. 1 жніўня 1919 года з частак Навагрудскага і Слуцкага паветаў быў утвораны Баранавіцкі павет, які ўвайшоў у склад акругі. 6 лістапада да акругі быў далучаны Мазырскі павет (з часовым адміністрацыйным цэнтрам у Жыткавічах). 10 красавіка 1920 года да Мазырскага павета далучаюцца акупаваныя польскай арміяй тэрыторыі Рэчыцкага павета.

## Адміністрацыйны падзел 
Катэгорыя:З’явіліся ў 1919 годзе
Катэгорыя:Зніклі ў 1920 годзе
Катэгорыя:Гісторыя Брэста
Катэгорыя:Грамадзянскае ўпраўленне Усходніх зямель
Забалатця (Любамльскі раён)

**Забалатця** () — вёска ў Любамльскім раёне Валынскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Галаўнэнскай пасялковай абшчыны.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Любамльскага раёна
Вуліца Паплаўскага (Брэст)

**Вуліца Паплаўскага** (гістарычная назва: *Пераезд*) — вуліца ў паўночна-заходняй частцы Брэста. Названа ў 1968 годзе ў гонар З.Паплаўскага. Працягласць 886 м ад вуліцы Брэсцкіх дывізій.
## Літаратура 
* 
Паплаўскага
Прывакзальная плошча (Брэст)

**Прывакзальная плошча** — плошча перад галоўным фасадам будынка чыгуначнага вакзала Брэст-Цэнтральны, паміж перонамі Варшаўскага і Маскоўскага боку. Плошча арганізуе прастору для ўспрымання будынка вакзала (пабудаваны ў 1886 годзе ў псеўдарускім стылі). З Маскоўскага боку на ёй знаходзіцца багажнае аддзяленне вакзала і паштамт чыгуначны, з Варшаўскага — стаянка таксі. З цэнтрам горада плошча злучаецца пуцеправодам. Праведзена рэканструкцыя.

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Плошчы Брэста
Підгародне (Ковэльскі раён)

**Підгародне** () — вёска ва Украіне, у Ковельскім раёне Валынскай вобласці. Уваходзіць у склад Любамльскай гарадской грамады.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Любамльскага раёна
Катэгорыя:Населеныя пункты, заснаваныя ў 1510 годзе
Вышніў (Ковэльскі раён)

**Вышніў** () — вёска ў Ковэльскім раёне Валынскай вобласці Украіны. Адміністрацыйны цэнтр Вышніўскай вясковай абшчыны.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Любамльскага раёна
Катэгорыя:Населеныя пункты, заснаваныя ў 1510 годзе
Вуліца Сікорскага (Брэст)

**Вуліца Сікорскага ** (гістарычная назва: *вуліца Палявая*) — вуліца ў цэнтральнай частцы г. Брэста. Пераназвана ў 1964 годзе ў гонар С. І. Сікорскага. Працягласць 1480 м — ад вуліцы Пушкінскай да праспекта Машэрава. Забудавана ў пасляваенны час 1-павярховымі дамамі. Гарадскі Дом культуры, крамы. Сярэдняя школа № 19.

## Літаратура 
* 

Сікорскага
Вуліца Скрыпнікава (Брэст)

**Вуліца Скрыпнікава** (гістарычная назва: *Новая Стралковая вуліца*) — вуліца ва ўсходняй частцы г.Брэста. Пераназвана ў 1964 годзе ў гонар Скрыпнікава. Працягласць 2500 м — ад пуцеправода па вуліцы Мянжынскага да вуліцы Герцэна. Забудаваны пераважна правы бок вуліцы. Да Піянерскай вуліцы пераважае 1-павярховая забудова. На ўсход ад Піянерскай вуліцы забудова складаецца з 5-павярховых дамоў. Да вуліцы прымыкае стадыён «Лакаматыў».

## Забудова 
* № 115 — гандлёвы цэнтр «Санта» (1981; архітэктар У. Перасадзька).

## Літаратура 
* 

Скрыпнікава
Вуліца Савецкай Канстытуцыі (Брэст)

**Вуліца Савецкай Канстытуцыі** — вуліца, узнікла ў 1977 годзе ва ўсходняй частцы Брэста, у мікрараёне Усход-1 і Усход-1а. Працягласць — 1550 м, ад Маскоўскай вуліцы да Партызанскага праспекта. Забудоўвалася з сярэдзіны 1970-х гадоў 5- і 9-павярховымі дамамі, медыцынскімі ўстановамі.
## Літаратура 
* 

Савецкай Канстытуцыі
Катэгорыя:Усход (жылы раён, Брэст)
Сонечнае зацьменне 15 сакавіка 1839 года

**Сонечнае зацьменне 15 сакавіка 1839 года** — поўнае сонечнае зацьменне 127 сараса.

Зацьменне мела велічыню 1,0520 і дасягнула свайго максімуму ў 14:13:42 UTC у пункце з каардынатамі 5° пд. ш. 30° з. д. Працягласць максімальнай фазы зацьмення склала 4 хв. 20 с., а месяцавы цень на зямной паверхні дасягнуў шырыні 172 км.

Зацьменне 15 сакавіка 1839 года стала 1-ым сонечным зацьменнем у 1839 годзе і 96-ым у XIX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 18 верасня 1838 года, наступнае — 7 верасня 1839 года.

## Гл. таксама 
* Сонечныя зацьменні XIX стагоддзя

## Зноскі 
## Спасылкі 
* Каталог сонечных зацьменняў 1801 — 1900
* Каталог сонечных зацьменняў 127 сараса
* Малая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення

Катэгорыя:1839 год у астраноміі
1839-03-15
1839-03-15
1839-03-15
Катэгорыя:Падзеі 15 сакавіка
Катэгорыя:Сакавік 1839 года
Сонечнае зацьменне 18 верасня 1838 года

**Сонечнае зацьменне 18 верасня 1838 года** — кольцападобнае сонечнае зацьменне 122 сараса.

Зацьменне мела велічыню 0,9289 і дасягнула свайго максімуму ў 20:55:56 UTC у пункце з каардынатамі 52° пн. ш. 91° з. д. Працягласць максімальнай фазы зацьмення склала 6 хв. 6 с., а месяцавы цень на зямной паверхні дасягнуў шырыні 562 км.

Зацьменне 18 верасня 1838 года стала 2-ім сонечным зацьменнем у 1838 годзе і 95-ым у XIX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 25 сакавіка 1838 года, наступнае — 15 сакавіка 1839 года.

## Гл. таксама 
* Сонечныя зацьменні XIX стагоддзя

## Зноскі 
## Спасылкі 
* Каталог сонечных зацьменняў 1801 — 1900
* Каталог сонечных зацьменняў 122 сараса
* Малая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення

Катэгорыя:1838 год у астраноміі
1838-09-18
1838-09-18
1838-09-18
Катэгорыя:Падзеі 18 верасня
Катэгорыя:Верасень 1838 года
Парк воінаў-інтэрнацыяналістаў (Брэст)

**Парк воінаў-інтэрнацыяналістаў** (назва пры заснаванні: *Парк культуры і адпачынку імя 60-годдзя Кастрычніка*) — парк у Маскоўскім раёне г. Брэста. Знаходзіцца ў жылым раёне Усход, уздоўж ракі Мухавец. Закладзены ў 1977 годзе ў юбілей Кастрычнікай рэвалюцыі (архітэктар М. Гайдуковіч, А. Кудзіненка). Плошча 120 га. Заснаваны на базе сасновых і бярозавых пасадак, лугоў. Зоны парку аб’ядноўваюць 2 кольцавыя алеі. Пераважае пейзажнай планіроўка, у цэнтральнай частцы парку — рэгулярная. Галоўны ўваход — з вуліцы Маскоўскай. Цэнтр кампазіцыі — узвышша, з якога адкрываецца перспектыва р. Мухавец і панарама забудовы жылога раёна. На схілах узвышша — кафэ з танцавальнай пляцоўкай.

У парку восенню 1988 года быў адкрыты памятны знак у гонар воінаў-інтэрнацыяналістаў, якія загінулі ў час Афганскай вайны. На месцы  знака 28 красавіка 1991 года  адкрыты помнік воінам-інтэрнацыяналістам, які быў выраблены з бетону брэсцкім скульптарам Іванам Васільевічам Хомічам. У лістападзе 2013 года заменены на ідэнтычны з кампазітнага матэрыялу (скульптар Аляксей Паўлючук).

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Паркі Брэста
Катэгорыя:З’явіліся ў 1977 годзе
Катэгорыя:1977 год у Брэсце
Катэгорыя:Маскоўскі раён (Брэст)
Катэгорыя:Усход (жылы раён, Брэст)
Катэгорыя:Будынкі і збудаванні Анатоля Кудзіненкі
Катэгорыя:Будынкі і збудаванні Міхаіла Гайдуковіча
Сонечнае зацьменне 5 красавіка 1837 года

**Сонечнае зацьменне 5 красавіка 1837 года** — частковае сонечнае зацьменне 107 сараса.

Зацьменне мела велічыню 0,0651 і дасягнула свайго максімуму ў 07:35:30 UTC у пункце з каардынатамі 61° пд. ш. 146° у. д..

Зацьменне 5 красавіка 1837 года стала 1-ым сонечным зацьменнем у 1837 годзе і 91-ым у XIX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 9 лістапада 1836 года, наступнае — 4 мая 1837 года.

## Гл. таксама 
* Сонечныя зацьменні XIX стагоддзя

## Зноскі 
## Спасылкі 
* Каталог сонечных зацьменняў 1801 — 1900
* Каталог сонечных зацьменняў 107 сараса
* Малая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення

Катэгорыя:1837 год у астраноміі
1837-04-05
1837-04-05
1837-04-05
Катэгорыя:Падзеі 5 красавіка
Катэгорыя:Красавік 1837 года
Сонечнае зацьменне 25 сакавіка 1838 года

**Сонечнае зацьменне 25 сакавіка 1838 года** — поўнае сонечнае зацьменне 117 сараса.

Зацьменне мела велічыню 1,0505 і дасягнула свайго максімуму ў 21:52:16 UTC у пункце з каардынатамі 40° пд. ш. 118° з. д. Працягласць максімальнай фазы зацьмення склала 3 хв. 39 с., а месяцавы цень на зямной паверхні дасягнуў шырыні 249 км.

Зацьменне 25 сакавіка 1838 года стала 1-ым сонечным зацьменнем у 1838 годзе і 94-ым у XIX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 29 кастрычніка 1837 года, наступнае — 18 верасня 1838 года.

## Гл. таксама 
* Сонечныя зацьменні XIX стагоддзя

## Зноскі 
## Спасылкі 
* Каталог сонечных зацьменняў 1801 — 1900
* Каталог сонечных зацьменняў 117 сараса
* Малая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення

Катэгорыя:1838 год у астраноміі
1838-03-25
1838-03-25
1838-03-25
Катэгорыя:Падзеі 25 сакавіка
Катэгорыя:Сакавік 1838 года
Сонечнае зацьменне 7 верасня 1839 года

**Сонечнае зацьменне 7 верасня 1839 года** — кольцападобнае сонечнае зацьменне 132 сараса.

Зацьменне мела велічыню 0,9661 і дасягнула свайго максімуму ў 22:23:26 UTC у пункце з каардынатамі 13° пн. ш. 153° з. д. Працягласць максімальнай фазы зацьмення склала 3 хв. 34 с., а месяцавы цень на зямной паверхні дасягнуў шырыні 123 км.

Зацьменне 7 верасня 1839 года стала 2-ім сонечным зацьменнем у 1839 годзе і 97-ым у XIX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 15 сакавіка 1839 года, наступнае — 4 сакавіка 1840 года.

## Гл. таксама 
* Сонечныя зацьменні XIX стагоддзя

## Зноскі 
## Спасылкі 
* Каталог сонечных зацьменняў 1801 — 1900
* Каталог сонечных зацьменняў 132 сараса
* Малая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення

Катэгорыя:1839 год у астраноміі
1839-09-07
1839-09-07
1839-09-07
Катэгорыя:Падзеі 7 верасня
Катэгорыя:Верасень 1839 года
Сонечнае зацьменне 29 кастрычніка 1837 года

**Сонечнае зацьменне 29 кастрычніка 1837 года** — частковае сонечнае зацьменне 150 сараса.

Зацьменне мела велічыню 0,4542 і дасягнула свайго максімуму ў 11:19:24 UTC у пункце з каардынатамі 62° пд. ш. 110° з. д..

Зацьменне 29 кастрычніка 1837 года стала 3-ім сонечным зацьменнем у 1837 годзе і 93-ім у XIX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 4 мая 1837 года, наступнае — 25 сакавіка 1838 года.

## Гл. таксама 
* Сонечныя зацьменні XIX стагоддзя

## Зноскі 
## Спасылкі 
* Каталог сонечных зацьменняў 1801 — 1900
* Каталог сонечных зацьменняў 150 сараса
* Малая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення

Катэгорыя:1837 год у астраноміі
1837-10-29
1837-10-29
1837-10-29
Катэгорыя:Падзеі 29 кастрычніка
Катэгорыя:Кастрычнік 1837 года
Замлыння

**Замлыння** () — вёска ў Любамльскім раёне Валынскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Вышніўскай вясковай абшчыны.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Любамльскага раёна
Сонечнае зацьменне 20 лістапада 1835 года

**Сонечнае зацьменне 20 лістапада 1835 года** — поўнае сонечнае зацьменне 130 сараса.

Зацьменне мела велічыню 1,0510 і дасягнула свайго максімуму ў 10:31:58 UTC у пункце з каардынатамі 11° пд. ш. 22° у. д. Працягласць максімальнай фазы зацьмення склала 4 хв. 35 с., а месяцавы цень на зямной паверхні дасягнуў шырыні 171 км.

Зацьменне 20 лістапада 1835 года стала 2-ім сонечным зацьменнем у 1835 годзе і 88-ым у XIX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 27 мая 1835 года, наступнае — 15 мая 1836 года.

## Гл. таксама 
* Сонечныя зацьменні XIX стагоддзя

## Зноскі 
## Спасылкі 
* Каталог сонечных зацьменняў 1801 — 1900
* Каталог сонечных зацьменняў 130 сараса
* Малая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення

Катэгорыя:1835 год у астраноміі
1835-11-20
1835-11-20
1835-11-20
Катэгорыя:Падзеі 20 лістапада
Катэгорыя:Лістапад 1835 года
Сонечнае зацьменне 15 мая 1836 года

**Сонечнае зацьменне 15 мая 1836 года** — кольцападобнае сонечнае зацьменне 135 сараса.

Зацьменне мела велічыню 0,9509 і дасягнула свайго максімуму ў 14:01:39 UTC у пункце з каардынатамі 45° пн. ш. 44° з. д. Працягласць максімальнай фазы зацьмення склала 4 хв. 47 с., а месяцавы цень на зямной паверхні дасягнуў шырыні 203 км.

Зацьменне 15 мая 1836 года стала 1-ым сонечным зацьменнем у 1836 годзе і 89-ым у XIX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 20 лістапада 1835 года, наступнае — 9 лістапада 1836 года.

## Гл. таксама 
* Сонечныя зацьменні XIX стагоддзя

## Зноскі 
## Спасылкі 
* Каталог сонечных зацьменняў 1801 — 1900
* Каталог сонечных зацьменняў 135 сараса
* Малая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення

Катэгорыя:1836 год у астраноміі
1836-05-15
1836-05-15
1836-05-15
Катэгорыя:Падзеі 15 мая
Катэгорыя:Май 1836 года
Сонечнае зацьменне 27 мая 1835 года

**Сонечнае зацьменне 27 мая 1835 года** — кольцападобнае сонечнае зацьменне 125 сараса.

Зацьменне мела велічыню 0,9486 і дасягнула свайго максімуму ў 13:35:42 UTC у пункце з каардынатамі 5° пн. ш. 20° з. д. Працягласць максімальнай фазы зацьмення склала 6 хв. 44 с., а месяцавы цень на зямной паверхні дасягнуў шырыні 196 км.

Зацьменне 27 мая 1835 года стала 1-ым сонечным зацьменнем у 1835 годзе і 87-ым у XIX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 30 лістапада 1834 года, наступнае — 20 лістапада 1835 года.

## Гл. таксама 
* Сонечныя зацьменні XIX стагоддзя

## Зноскі 
## Спасылкі 
* Каталог сонечных зацьменняў 1801 — 1900
* Каталог сонечных зацьменняў 125 сараса
* Малая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення

Катэгорыя:1835 год у астраноміі
1835-05-27
1835-05-27
1835-05-27
Катэгорыя:Падзеі 27 мая
Катэгорыя:Май 1835 года
Сонечнае зацьменне 9 лістапада 1836 года

**Сонечнае зацьменне 9 лістапада 1836 года** — поўнае сонечнае зацьменне 140 сараса.

Зацьменне мела велічыню 1,0191 і дасягнула свайго максімуму ў 01:29:26 UTC у пункце з каардынатамі 46° пд. ш. 137° у. д. Працягласць максімальнай фазы зацьмення склала 1 хв. 28 с., а месяцавы цень на зямной паверхні дасягнуў шырыні 77 км.

Зацьменне 9 лістапада 1836 года стала 2-ім сонечным зацьменнем у 1836 годзе і 90-ым у XIX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 15 мая 1836 года, наступнае — 5 красавіка 1837 года.

## Гл. таксама 
* Сонечныя зацьменні XIX стагоддзя

## Зноскі 
## Спасылкі 
* Каталог сонечных зацьменняў 1801 — 1900
* Каталог сонечных зацьменняў 140 сараса
* Малая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення

Катэгорыя:1836 год у астраноміі
1836-11-09
1836-11-09
1836-11-09
Катэгорыя:Падзеі 9 лістапада
Катэгорыя:Лістапад 1836 года
Сонечнае зацьменне 9 студзеня 1834 года

**Сонечнае зацьменне 9 студзеня 1834 года** — частковае сонечнае зацьменне 148 сараса.

Зацьменне мела велічыню 0,4418 і дасягнула свайго максімуму ў 22:55:31 UTC у пункце з каардынатамі 68° пд. ш. 11° у. д..

Зацьменне 9 студзеня 1834 года стала 1-ым сонечным зацьменнем у 1834 годзе і 84-ым у XIX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 17 ліпеня 1833 года, наступнае — 7 чэрвеня 1834 года.

## Гл. таксама 
* Сонечныя зацьменні XIX стагоддзя

## Зноскі 
## Спасылкі 
* Каталог сонечных зацьменняў 1801 — 1900
* Каталог сонечных зацьменняў 148 сараса
* Малая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення

Катэгорыя:1834 год у астраноміі
1834-01-09
1834-01-09
1834-01-09
Катэгорыя:Падзеі 9 студзеня
Катэгорыя:Студзень 1834 года
Праспект Рэспублікі (Брэст)

**Праспект Рэспублікі** — магістраль г. Брэста, якая злучае вуліцу Маскоўскую і вул. Суворава. На вуліцы знаходзіцца Касцёл Святога Юзафа, конна-спартыўная школа. 2 20-павярховыя дамы. Адміністрацыйныя і офісныя будынкі.

## Забудова 
### Няцотны бок 
]]
* № 25 — Касцёл Святога Юзафа

Рэспублікі
Сонечнае зацьменне 4 мая 1837 года

**Сонечнае зацьменне 4 мая 1837 года** — частковае сонечнае зацьменне 145 сараса.

Зацьменне мела велічыню 0,6381 і дасягнула свайго максімуму ў 18:48:28 UTC у пункце з каардынатамі 62° пн. ш. 134° у. д..

Зацьменне 4 мая 1837 года стала 2-ім сонечным зацьменнем у 1837 годзе і 92-ім у XIX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 5 красавіка 1837 года, наступнае — 29 кастрычніка 1837 года.

## Гл. таксама 
* Сонечныя зацьменні XIX стагоддзя

## Зноскі 
## Спасылкі 
* Каталог сонечных зацьменняў 1801 — 1900
* Каталог сонечных зацьменняў 145 сараса
* Малая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення

Катэгорыя:1837 год у астраноміі
1837-05-04
1837-05-04
1837-05-04
Катэгорыя:Падзеі 4 мая
Катэгорыя:Май 1837 года
Сонечнае зацьменне 20 студзеня 1833 года

**Сонечнае зацьменне 20 студзеня 1833 года** — кольцападобнае сонечнае зацьменне 138 сараса.

Зацьменне мела велічыню 0,9155 і дасягнула свайго максімуму ў 21:56:55 UTC у пункце з каардынатамі 61° пд. ш. 137° з. д. Працягласць максімальнай фазы зацьмення склала 7 хв. 59 с., а месяцавы цень на зямной паверхні дасягнуў шырыні 426 км.

Зацьменне 20 студзеня 1833 года стала 1-ым сонечным зацьменнем у 1833 годзе і 82-ім у XIX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 27 ліпеня 1832 года, наступнае — 17 ліпеня 1833 года.

## Гл. таксама 
* Сонечныя зацьменні XIX стагоддзя

## Зноскі 
## Спасылкі 
* Каталог сонечных зацьменняў 1801 — 1900
* Каталог сонечных зацьменняў 138 сараса
* Малая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення

Катэгорыя:1833 год у астраноміі
1833-01-20
1833-01-20
1833-01-20
Катэгорыя:Падзеі 20 студзеня
Катэгорыя:Студзень 1833 года
Сонечнае зацьменне 7 чэрвеня 1834 года

**Сонечнае зацьменне 7 чэрвеня 1834 года** — частковае сонечнае зацьменне 115 сараса.

Зацьменне мела велічыню 0,9295 і дасягнула свайго максімуму ў 10:08:38 UTC у пункце з каардынатамі 65° пд. ш. 55° у. д..

Зацьменне 7 чэрвеня 1834 года стала 2-ім сонечным зацьменнем у 1834 годзе і 85-ым у XIX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 9 студзеня 1834 года, наступнае — 30 лістапада 1834 года.

## Гл. таксама 
* Сонечныя зацьменні XIX стагоддзя

## Зноскі 
## Спасылкі 
* Каталог сонечных зацьменняў 1801 — 1900
* Каталог сонечных зацьменняў 115 сараса
* Малая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення

Катэгорыя:1834 год у астраноміі
1834-06-07
1834-06-07
1834-06-07
Катэгорыя:Падзеі 7 чэрвеня
Катэгорыя:Чэрвень 1834 года
Сонечнае зацьменне 1 лютага 1832 года

**Сонечнае зацьменне 1 лютага 1832 года** — кольцападобнае сонечнае зацьменне 128 сараса.

Зацьменне мела велічыню 0,9344 і дасягнула свайго максімуму ў 22:30:14 UTC у пункце з каардынатамі 15° пд. ш. 154° з. д. Працягласць максімальнай фазы зацьмення склала 8 хв. 35 с., а месяцавы цень на зямной паверхні дасягнуў шырыні 245 км.

Зацьменне 1 лютага 1832 года стала 1-ым сонечным зацьменнем у 1832 годзе і 80-ым у XIX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 7 жніўня 1831 года, наступнае — 27 ліпеня 1832 года.

## Гл. таксама 
* Сонечныя зацьменні XIX стагоддзя

## Зноскі 
## Спасылкі 
* Каталог сонечных зацьменняў 1801 — 1900
* Каталог сонечных зацьменняў 128 сараса
* Малая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення

Катэгорыя:1832 год у астраноміі
1832-02-01
1832-02-01
1832-02-01
Катэгорыя:Падзеі 1 лютага
Катэгорыя:Люты 1832 года
Сонечнае зацьменне 17 ліпеня 1833 года

**Сонечнае зацьменне 17 ліпеня 1833 года** — поўнае сонечнае зацьменне 143 сараса.

Зацьменне мела велічыню 1,0591 і дасягнула свайго максімуму ў 07:08:02 UTC у пункце з каардынатамі 78° пн. ш. 92° у. д. Працягласць максімальнай фазы зацьмення склала 3 хв. 29 с., а месяцавы цень на зямной паверхні дасягнуў шырыні 357 км.

Зацьменне 17 ліпеня 1833 года стала 2-ім сонечным зацьменнем у 1833 годзе і 83-ім у XIX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 20 студзеня 1833 года, наступнае — 9 студзеня 1834 года.

## Гл. таксама 
* Сонечныя зацьменні XIX стагоддзя

## Зноскі 
## Спасылкі 
* Каталог сонечных зацьменняў 1801 — 1900
* Каталог сонечных зацьменняў 143 сараса
* Малая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення

Катэгорыя:1833 год у астраноміі
1833-07-17
1833-07-17
1833-07-17
Катэгорыя:Падзеі 17 ліпеня
Катэгорыя:Ліпень 1833 года
Сонечнае зацьменне 7 жніўня 1831 года

**Сонечнае зацьменне 7 жніўня 1831 года** — поўнае сонечнае зацьменне 123 сараса.

Зацьменне мела велічыню 1,0349 і дасягнула свайго максімуму ў 22:15:59 UTC у пункце з каардынатамі 25° пд. ш. 161° з. д. Працягласць максімальнай фазы зацьмення склала 3 хв. 20 с., а месяцавы цень на зямной паверхні дасягнуў шырыні 158 км.

Зацьменне 7 жніўня 1831 года стала 2-ім сонечным зацьменнем у 1831 годзе і 79-ым у XIX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 12 лютага 1831 года, наступнае — 1 лютага 1832 года.

## Гл. таксама 
* Сонечныя зацьменні XIX стагоддзя

## Зноскі 
## Спасылкі 
* Каталог сонечных зацьменняў 1801 — 1900
* Каталог сонечных зацьменняў 123 сараса
* Малая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення

Катэгорыя:1831 год у астраноміі
1831-08-07
1831-08-07
1831-08-07
Катэгорыя:Падзеі 7 жніўня
Катэгорыя:Жнівень 1831 года
Сонечнае зацьменне 17 верасня 1830 года

**Сонечнае зацьменне 17 верасня 1830 года** — частковае сонечнае зацьменне 151 сараса.

Зацьменне мела велічыню 0,3930 і дасягнула свайго максімуму ў 02:08:12 UTC у пункце з каардынатамі 72° пн. ш. 116° з. д..

Зацьменне 17 верасня 1830 года стала 4-ым сонечным зацьменнем у 1830 годзе і 77-ым у XIX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 18 жніўня 1830 года, наступнае — 12 лютага 1831 года.

## Гл. таксама 
* Сонечныя зацьменні XIX стагоддзя

## Зноскі 
## Спасылкі 
* Каталог сонечных зацьменняў 1801 — 1900
* Каталог сонечных зацьменняў 151 сараса
* Малая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення

Катэгорыя:1830 год у астраноміі
1830-09-17
1830-09-17
1830-09-17
Катэгорыя:Падзеі 17 верасня
Катэгорыя:Верасень 1830 года
Сонечнае зацьменне 12 лютага 1831 года

**Сонечнае зацьменне 12 лютага 1831 года** — кольцападобнае сонечнае зацьменне 118 сараса.

Зацьменне мела велічыню 0,9807 і дасягнула свайго максімуму ў 17:21:45 UTC у пункце з каардынатамі 32° пн. ш. 88° з. д. Працягласць максімальнай фазы зацьмення склала 1 хв. 57 с., а месяцавы цень на зямной паверхні дасягнуў шырыні 100 км.

Зацьменне 12 лютага 1831 года стала 1-ым сонечным зацьменнем у 1831 годзе і 78-ым у XIX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 17 верасня 1830 года, наступнае — 7 жніўня 1831 года.

## Гл. таксама 
* Сонечныя зацьменні XIX стагоддзя

## Зноскі 
## Спасылкі 
* Каталог сонечных зацьменняў 1801 — 1900
* Каталог сонечных зацьменняў 118 сараса
* Малая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення

Катэгорыя:1831 год у астраноміі
1831-02-12
1831-02-12
1831-02-12
Катэгорыя:Падзеі 12 лютага
Катэгорыя:Люты 1831 года
Сонечнае зацьменне 18 жніўня 1830 года

**Сонечнае зацьменне 18 жніўня 1830 года** — частковае сонечнае зацьменне 113 сараса.

Зацьменне мела велічыню 0,1171 і дасягнула свайго максімуму ў 12:13:35 UTC у пункце з каардынатамі 71° пд. ш. 50° з. д..

Зацьменне 18 жніўня 1830 года стала 3-ім сонечным зацьменнем у 1830 годзе і 76-ым у XIX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 24 сакавіка 1830 года, наступнае — 17 верасня 1830 года.

## Гл. таксама 
* Сонечныя зацьменні XIX стагоддзя

## Зноскі 
## Спасылкі 
* Каталог сонечных зацьменняў 1801 — 1900
* Каталог сонечных зацьменняў 113 сараса
* Малая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення

Катэгорыя:1830 год у астраноміі
1830-08-18
1830-08-18
1830-08-18
Катэгорыя:Падзеі 18 жніўня
Катэгорыя:Жнівень 1830 года
Пустынка (Любамльскі раён)

**Пустынка** () — вёска ў Любамльскім раёне Валынскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Вышніўскай вясковай абшчыны.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Любамльскага раёна
Сонечнае зацьменне 30 лістапада 1834 года

**Сонечнае зацьменне 30 лістапада 1834 года** — поўнае сонечнае зацьменне 120 сараса.

Зацьменне мела велічыню 1,0233 і дасягнула свайго максімуму ў 18:56:35 UTC у пункце з каардынатамі 35° пн. ш. 92° з. д. Працягласць максімальнай фазы зацьмення склала 2 хв. 2 с., а месяцавы цень на зямной паверхні дасягнуў шырыні 150 км.

Зацьменне 30 лістапада 1834 года стала 3-ім сонечным зацьменнем у 1834 годзе і 86-ым у XIX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 7 чэрвеня 1834 года, наступнае — 27 мая 1835 года.

## Гл. таксама 
* Сонечныя зацьменні XIX стагоддзя

## Зноскі 
## Спасылкі 
* Каталог сонечных зацьменняў 1801 — 1900
* Каталог сонечных зацьменняў 120 сараса
* Малая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення

Катэгорыя:1834 год у астраноміі
1834-11-30
1834-11-30
1834-11-30
Катэгорыя:Падзеі 30 лістапада
Катэгорыя:Лістапад 1834 года
Баравэ (Ковэльскі раён)

**Баравэ** (, ) — вёска ў Ковэльскім раёне  Валынскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Рывнэнскай вясковай абшчыны.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Любамльскага раёна
Сонечнае зацьменне 27 ліпеня 1832 года

**Сонечнае зацьменне 27 ліпеня 1832 года** — поўнае сонечнае зацьменне 133 сараса.

Зацьменне мела велічыню 1,0776 і дасягнула свайго максімуму ў 14:01:06 UTC у пункце з каардынатамі 25° пн. ш. 28° з. д. Працягласць максімальнай фазы зацьмення склала 6 хв. 46 с., а месяцавы цень на зямной паверхні дасягнуў шырыні 252 км.

Зацьменне 27 ліпеня 1832 года стала 2-ім сонечным зацьменнем у 1832 годзе і 81-ым у XIX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 1 лютага 1832 года, наступнае — 20 студзеня 1833 года.

## Гл. таксама 
* Сонечныя зацьменні XIX стагоддзя

## Зноскі 
## Спасылкі 
* Каталог сонечных зацьменняў 1801 — 1900
* Каталог сонечных зацьменняў 133 сараса
* Малая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення

Катэгорыя:1832 год у астраноміі
1832-07-27
1832-07-27
1832-07-27
Катэгорыя:Падзеі 27 ліпеня
Катэгорыя:Ліпень 1832 года
Білычы (Ковэльскі раён)

**Білычы** (, ) — вёска ў Любамльскім раёне Валынскай вобласці Украіны.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Любамльскага раёна
Сонечнае зацьменне 24 сакавіка 1830 года

**Сонечнае зацьменне 24 сакавіка 1830 года** — частковае сонечнае зацьменне 146 сараса.

Зацьменне мела велічыню 0,5148 і дасягнула свайго максімуму ў 14:38:43 UTC у пункце з каардынатамі 72° пд. ш. 48° у. д..

Зацьменне 24 сакавіка 1830 года стала 2-ім сонечным зацьменнем у 1830 годзе і 75-ым у XIX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 23 лютага 1830 года, наступнае — 18 жніўня 1830 года.

## Гл. таксама 
* Сонечныя зацьменні XIX стагоддзя

## Зноскі 
## Спасылкі 
* Каталог сонечных зацьменняў 1801 — 1900
* Каталог сонечных зацьменняў 146 сараса
* Малая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення

Катэгорыя:1830 год у астраноміі
1830-03-24
1830-03-24
1830-03-24
Катэгорыя:Падзеі 24 сакавіка
Катэгорыя:Сакавік 1830 года
Galium abaujense

**Galium abaujense** — від кветкавых раслін сямейства , апісаны .

## Падвіды 
Вылучаюць 2 падвіда:

* 
*  — Маруна польская

Катэгорыя:Маруна
Маруна балотная

**Маруна балотная** (*Galium palustre*)&nbsp;— від раслін сямейства , распаўсюджаны ў Еўропе, Паўночна-Усходняй Афрыцы, Заходняй і Паўночнай Азіі, на поўначы Паўночнай Амерыкі.

## Назва 
Падмарэннік сізы, лапка, марэна.

## Апісанне 
Шматгадовая расліна, 20-60 см вышынёй. Лісце па 4, радзей з 5 або 6 у мутоўцы, на верхавіне без прыкметнага вастрыя. Сцябловае лісце даўгавата-лінейнае, да 2&nbsp;см даўжынёй, 0.5-2&nbsp;мм шырынёй, знізу голае і гладкае. Плады (схізакарпіі) дробныя, 1-1.5&nbsp;мм даўжынёй, голыя, пакрытыя дробнымі грудкамі.

## Распаўсюджанне 
Еўропа: уся, акрамя Свальдбарда; Паўночная Афрыка: Алжыр, Марока; Азія: заходняя і паўночная; Паўночная Амерыка: Грэнландыя, усходняя і паўночная Канада, Сен-П’ер і Мікелон, паўночны ўсход Злучаных Штатаў Амерыкі.

Ва Украіне расце на вільготных лугах і балотах — на ўсёй тэрыторыі.

## Галерэя 

Galium palustre.jpeg|Кветкі
Galium palustre.jpg|Батанічная ілюстрацыя

Катэгорыя:Расліны, апісаныя ў 1753 годзе
Катэгорыя:Флора Азіі
Катэгорыя:Флора Паўночнай Амерыкі
Катэгорыя:Флора Паўночнай Афрыкі
Катэгорыя:Флора Еўропы
Катэгорыя:Маруна
Палявіца

**Палявіца** — шматзначны тэрмін

* народная назва роду 
* народная назва віду
Макрэц (значэнні)

* Макрэц — вёска ў Навагрудскім раёне Гродзенскай вобласці

## Расліны 
* народная назва віду 
* народная назва віду 

## Грыбы 
* народная назва роду
Маруна Шультэса

**Маруна Шультэса** (*Galium intermedium*)&nbsp;— від раслін сямейства , распаўсюджаны ў Еўропе.

## Апісанне 
Шматгадовая расліна даўжынёй (30)40-100&nbsp;см. Сярэдняе сцябловае лісце ад лінейна-ланцэтнага да падоўжана-эліптычнага, 1.5-6&nbsp;см даўжынёй, 3-14&nbsp;мм у шырыню. Кветкі да 10&nbsp;мм даўжынёй. Лопасці вяночкаў на верхавіне звычайна выцягнутыя ў вастрыё, ≈ 0.5&nbsp;мм даўжынёй. Плады 1.5-1.8&nbsp;мм шырынёй.

Ва Украіне расце ў лясах — у Закарпацці, Карпатах, Прыкарпацці, Разточчы-Аполлі, заходнім і правабярэжным Палессі і лесастэпе.

## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Флора Еўропы
Катэгорыя:Маруна
Катэгорыя:Расліны, апісаныя ў 1809 годзе
Чмыкас

**Чмыкас** () — вёска ў Любамльскім раёне Валынскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Вышніўскай вясковай абшчыны.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Любамльскага раёна
Цімур Уладзіміравіч Бердыеў

**Цімур Уладзіміравіч Бердыеў** (нар. 28 чэрвеня 1994, Самарканд, Узбекістан) — беларускі барэц грэка-рымскага стылю, майстар спорту. Бронзавы прызёр чэмпіянату Беларусі 2012, бронзавы прызёр Першынства Беларусі (юніёры) 2013.

## Біаграфія 
Грамадзянін Беларусі з 1995 года. Выхаванец Пухавіцкай (Мар’інагорскай) ДЮСШ, першы трэнер —
Армен Джанумян.

Катэгорыя:Барцы Беларусі
Сонечнае зацьменне 23 лютага 1830 года

**Сонечнае зацьменне 23 лютага 1830 года** — частковае сонечнае зацьменне 108 сараса.

Зацьменне мела велічыню 0,3100 і дасягнула свайго максімуму ў 05:04:13 UTC у пункце з каардынатамі 71° пн. ш. 49° у. д..

Зацьменне 23 лютага 1830 года стала 1-ым сонечным зацьменнем у 1830 годзе і 74-ым у XIX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 28 верасня 1829 года, наступнае — 24 сакавіка 1830 года.

## Гл. таксама 
* Сонечныя зацьменні XIX стагоддзя

## Зноскі 
## Спасылкі 
* Каталог сонечных зацьменняў 1801 — 1900
* Каталог сонечных зацьменняў 108 сараса
* Малая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення

Катэгорыя:1830 год у астраноміі
1830-02-23
1830-02-23
1830-02-23
Катэгорыя:Падзеі 23 лютага
Катэгорыя:Люты 1830 года
Маруна марэнападобная

**Маруна марэнападобная** () — від кветкавых раслін роду  сямейства . Расліна ўпершыню апісана ў 1753 годзе шведскім сістэматыкам Карлам Лінея.

Некаторыя даследчыкі разглядаюць маруну марэнападобную як падвід .

## Распаўсюджанне, апісанне 
Шырока распаўсюджаны ад Цэнтральнай Еўропы да Далёкага Усходу Расіі і паўночна-ўсходу Турцыі.

Шматгадовая травяністая расліна. Ліст просты, з гладкім краем і вострай верхавінай. Лісце размешчанf па даўжыні сцябла; лістаразмяшчэнне мутоўчатае, па 4 ліста на кожным узроўні. Суквецце — мяцёлка. Кветкі, як правіла, белага колеру, памерам да 1 см, з чатырма пялёсткамі.

## Экалогія, заўвагі па ахове 
Расце па абочынах дарог, берагах рэк, у лясах, стэпах і на лугах. Мезатрофная, мезафітная, святлалюбная расліна.

Від занесены ў Чырвоную кнігу Літвы (з 2007 года), а таксама ў рэгіянальныя Чырвоныя кнігі Украіны (Закарпацкай, Львоўскай і Цярнопальскай абласцей).

## Сінаніміка 
Мае наступныя сінанімічныя назвы:

* *Galium articulatum* Lam.
* *Galium articulatum var. pygmaeum*
* *Galium boreale subsp. exoletum*
* *Galium boreale subsp. mugodsharicum*
* *Galium boreale var. rubioides*
* *Galium dasypodum* Klokov
* *Galium exoletum* Klokov
* *Galium geniculatum* Roem. & Schult.
* *Galium mugodsharicum* Pobed.
* *Galium nervosum var. rubioides*
* *Galium physocarpum* Ledeb.
* *Galium praeboreale* Klokov
* *Galium pseudorubioides* Schur
* *Galium pygmaeum* DC.
* *Galium rubioides var. articulatum*
* *Galium rubioides subsp. dasypodum*
* *Galium rubioides var. eriophyllum*
* *Galium rubioides var. pseudorubioides*
* *Galium salicifolium* Klokov
* *Galium volgense* Pobed.

## Спасылкі 
* 
* Фатаграфіі віду 
* Апісанне віду на сайце Latvijas Daba 

Катэгорыя:Маруна
Катэгорыя:Флора Еўразіі
Катэгорыя:Расліны, апісаныя ў 1753 годзе
Рыўнэ (Любамльскі раён)

**Рыўнэ** (, ) — вёска ў Любамльскім раёне Валынскай вобласці Украіны. Адміністрацыйны цэнтр Рывнэнскай вясковай абшчыны.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Любамльскага раёна
Катэгорыя:Населеныя пункты, заснаваныя ў 1510 годзе
Хворасціў (Любамльскі раён)

**Хворасціў** (, ) — вёска ў Любамльскім раёне Валынскай вобласці Украіны.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Любамльскага раёна
Высокэ (Ковэльскі раён)

**Высокэ** (, ) — вёска ў Ковэльскім раёне Валынскай вобласці Украіны.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Любамльскага раёна
Маруна лжывая

**Маруна лжывая**, **Маруна Вайяна**, **Маруна Ваяна** (*Galium spurium*)&nbsp;— від раслін сямейства , распаўсюджаны ў Еўропе, Афрыцы, Азіі, Канадзе.

## Назва 
Маруна лжывая, дзяргун, макрыца цвятная, макрэц, павіліца.

## Апісанне 
Слабая павойная аднагадовая трава 0,3—1,8&nbsp;м даўжынёй з калючымі, але часам аголенымі сцебламі. Лісце і прылісткі растуць кольцамі па 6—8, пласціны лінейна-ланцэтныя, звужаныя пры аснаванні, памерам 1—4(4,7) см × 1—3(6) мм, з ніткападобным кончыкам на верхавіне, ля аснавання клінаватыя, палі і цэнтральная жылка з грубымі калючкамі, што робіць усю расліну учэпістай.

Суквецці (паўпарасонікі) 1—9-кветкавыя, але часам са шматлікімі пладамі, якія растуць у вузлах асноўнага сцябла ці галоўных галін; кветаножкі 0-3.2(3.7) см даўжынёй. Чашачка апушаная або голая. Вяночак зелянява-белай, белай, зялёнай або жаўтлявай афарбоўкі, 1—2&nbsp;мм шырынёй; трубка 0,3—0,4&nbsp;мм даўжынёй; пялёсткі 0,7—1,1 × 0,5—0,6&nbsp;мм. Плады пакрытыя кручкападобнымі валасінкамі, без грудкоў (вельмі рэдка з грудкамі) або голыя.

## Распаўсюджанне 
Распаўсюджаны ў Еўропе, Афрыцы, Азі, Паўночнай Амерыцы: Канадзе.

Ва Украіне расце ў зарасніках кустоў, як пустазелле ў пасевах і садках — на ўсёй тэрыторыі.

## Галерэя 

Galium spurium var. echinospermum sl5.jpg|Сцябло
Galium spurium var. echinospermum sl7.jpg|Кола лісця 
Galium spurium var. echinospermum sl9.jpg|Суквецці 
Galium spurium var. echinospermum sl18.jpg|Плод 

## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Расліны, апісаныя ў 1753 годзе
Катэгорыя:Флора Еўразіі
Катэгорыя:Флора Паўночнай Амерыкі
Катэгорыя:Флора Афрыкі
Катэгорыя:Маруна
Антоніўка (Луцкі раён)

**Антоніўка** ( — вёска ў Луцкім раёне Валынскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Забаральскай вясковай абшчыны.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Луцкага раёна
Бэрэжанка (Гарохіўскі раён)

**Бэрэжанка** () — вёска ў Гарохіўскім раёне Валынскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Гарадышчэнскай вясковай абшчыны.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Гарохіўскага раёна
Катэгорыя:Населеныя пункты, заснаваныя ў 1545 годзе
Знешняя палітыка Расіі

**Знешняя палітыка Расіі** — узаемаадносіны Расіі з іншымі краінамі. Вызначаецца прэзідэнтам Расіі і ажыццяўляецца міністэрствам замежных спраў.

Расія з’яўляецца адным з ключавых удзельнікаў міжнародных адносін. З’яўляецца адным з пяці пастаянных членаў Савета бяспекі ААН. Нароўні з астатнімі сталымі членамі СБ, яна нясе асаблівую адказнасць за падтрыманне міжнароднага міру і бяспекі. Расія ўваходзіць таксама ў «Вялікую дваццатку» эканамічна развітых дзяржаў, раней таксама ўваходзіла ў «Вялікую васьмёрку» (з 2014 года далучэнне да яе прыпынена), з’яўляецца членам многіх іншых міжнародных арганізацый, уключаючы АБСЕ, а да 2022 года таксама Савет Еўропы. Асаблівае месца займаюць арганізацыі, створаныя на прасторы былога СССР, у асноўным пры вядучай ролі Расіі: СНД, ЕАЭС, АДКБ, ШАС.

Разам з Беларуссю складаее Саюзную дзяржава Расіі і Беларусі.

Расійская Федэрацыя ўстанавіла дыпламатычныя адносіны са 190 цяпер існуючымі дзяржавамі-членамі ААН.

У цяперашні час Расія падтрымлівае дыпламатычныя адносіны са 189 дзяржавамі — членамі ААН, а таксама з назіральнікамі пры ААН:
* 
* 
* 
*  Дзяржава Палесціна
і часткова-прызнанымі дзяржавамі:
* 
* 
З дзяржаў-членаў ААН Расійская Федэрацыя не мае дыпламатычных адносін з наступнымі дзяржавамі:
* 
* 
З дзяржаў-членаў ААН Расійская Федэрацыя спыніла дыпламатычныя адносіны з наступнымі дзяржавамі:
*  (спыненыя 2 верасня 2008)
Міжнародная супольнасць прызнае Расію дзяржавай-прадаўжальнікам СССР. Гэта азначае, што, з міжнародна-прававога пункту гледжання, Расія і СССР — адна і тая ж дзяржава (у адрозненне ад паняцця «правапераемнік», якое азначала змену адной дзяржавы іншай). Дзякуючы гэтаму Расія працягнула ажыццяўленне ўсіх міжнародных правоў і выкананне міжнародных абавязацельстваў СССР. Сярод іх асабліва важныя статус пастаяннага члена Савета бяспекі ААН, членства ў іншых міжнародных арганізацыях, правы і абавязацельствы па міжнародных дагаворах, маёмасці і даўгах перад іншымі дзяржавамі.

## Спасылкі 
* Концепция внешней политики России (утверждена Указом Президента России от 30.11.2016 № 640)
* Министерство иностранных дел Российской Федерации
* Страны, с которыми у России безвизовые отношения  // РИАН, март 2008 г., карта
* Интервью лидера партии НДИ Авигдора Либермана для журнала «Солдаты России», беседовал Константин Криницкий.
* После поражения в холодной войне СССР оставил Ближний Восток. Зачем Россия туда вернулась? // Лента. Ру, 14 апреля 2019
Смалыгіў

**Смалыгіў** () — вёска ў Луцкім раёне Валынскай вобласці Украіны. Адміністрацыйны цэнтр Смалыгіўскай вясковай абшчыны.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Луцкага раёна
Катэгорыя:Населеныя пункты, заснаваныя ў 1570 годзе
Ruger SR-556

**Ruger SR-556** — амерыканскі самазарадны карабін вытворчасці зброевай кампаніі *Sturm, Ruger & Company, Inc*. Зброя прадстаўлена ў 2009 годзе і стала першым узорам кампаніі Ruger з сямейства AR-10. Наступным варыянтам у гэтым шэрагу стаў карабін Ruger SR-762 пад патрон .308. Належыць да нешматлікіх узораў вінтовак AR-15, якія выкарыстоўваюць адвод парахавых газаў. Вытворчасць спынілася ў студзені 2016 года пасля прадстаўлення варыянту Takedown.

## Агляд 
Вінтоўка выкарыстоўвае запатэнтаваны механізм адводу парахавых газаў, які працуе ў двух стадыях. Адвод кантралюецца чатырохпазіцыйным рэгулятарам. Некалькі ключавых частак — газавы поршань з кароткім ходам, газавы рэгулятар і затворная група — храмаваны. Замест газавага ключа AR-15 ёсць убудаваны выступ у засаўцы. Пламегасіцель падобны з пламегасіцелем AC-556 і Mini-14GB.

У зборцы вінтоўкі SR-556 выкарыстоўваліся частцы вытворчасці кампаній Troy Industries (рукаяць з рэйкавым мацаваннем), Samson (механічны прыцэл), Hogue (прагумаванай пісталетнай дзяржальняй) і Magpul (тры магазіны на 30 патронаў). Мадыфікацыя SR-556SC выкарыстоўвае тры 10-патронных магазіна, не мае пламегасіцеля або складаемага прыклада, але ў штатах з жорсткімі заканадаўчымі абмежаваннямі на выкарыстанне штурмавых вінтовак цалкам распаўсюджаная. Даўжыня храмаванага ствала — 409 мм, шэсць канавак, распрацаваны для праўшэй. Твіст 1:230 мм.

## Варыянты 
* SR-556FB
* SR-556SC
* SR-556C
* SR-556CLA
* SR-556E
* SR-556ESC
* SR-556VT
* SR-556/6.8, 6.8 SPC
* SR-556TD

### Ruger AR-556 
29 верасня 2014 года кампанія прадставіла спартыўную вінтоўку **AR-556** з прамым адводам парахавых газаў і прыцэлам, падобным на Magpul BUIS. Па эфектыўнасці стральбы вінтоўка не саступае Smith & Wesson M & P15.

## Крытыка 
Вінтоўка SR-556 падвергнулася крытыцы за неапраўдана высокую цану (да 2 тысяч долараў ЗША) і складаную сістэму кіравання ў параўнанні з таннымі вінтоўкамі кампаніі Smith & Wesson M & P. SR-556 не была дастаткова абаронена ад пылу і не мела пярэднюю дзяржальню, а таксама была занадта цяжкай. Пасля серыі рэкамендацый Ruger распрацаваў лёгкую і больш танную мадыфікацыю SR-556EE.

## Галерэя 

Srfired.jpg|Вядзенне агню з Ruger SR-556.
Srgaskey.jpg|Здымны ключ для газаадводнай трубкі.
Gassyt.jpg|Сістэма адводу парахавых газаў.
Rugersrcarrier.jpg|Замкі для Ruger SR-556 (уверсе) і AR-15 (унізе).

## Спасылкі 
* Страница на сайте компании Ruger  
* Ruger SR-556 AR-15 Style 5.56mm Semi-Auto Carbine 
* RUGER® AR-556 

Катэгорыя:З’явіліся ў 2009 годзе
Катэгорыя:Вінтоўкі ЗША
Катэгорыя:Зброя паводле алфавіта
Сонечны сарас 156

**Сонечны сарас 156** — серыя з 69 сонечных зацьменняў, якая пачалася 1 ліпеня 2011 года і будзе працягвацца да 14 ліпеня 3237 года. Сонечныя зацьменні аднаго сараса паўтараюцца з перыядычнасцю раз у 18 гадоў 11 дзён і 8 гадзін.

## Спіс сонечных зацьменняў 156 сараса 
## Зноскі 
## Спасылкі 
* Cонечны сарас 156 на сайце eclipse.gsfc.nasa.gov
* Cонечны сарас 156 на сайце moonblink.info
* Cонечны сарас 156 на сайце secl.ru
* Cонечны сарас 156 на сайце solar-eclipse.info

Катэгорыя:Сонечны сарас