open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Размеркаваны рэестр

**Размеркаваны рэестр** () — набор рэплікаваных, сінхранізаваных лічбавых даных агульнага карыстання, якія геаграфічна размеркаваны па многіх сайтах, краінах або ўстановах.

Увогуле, для размеркаванага рэестру патрабуецца аднарангавая (P2P) камп’ютарная сетка і алгарытмы кансэнсусу, каб рэестр надзейна тыражаваўся на размеркаваных камп’ютарных вузлах (серверах, кліентах і г.д.). Найбольш распаўсюджанай формай тэхналогіі размеркаванага рэестру з’яўляецца блокчэйн (звычайна асацыюецца з крыптовалютай біткойн), які можа знаходзіцца ў публічнай або прыватнай сетцы.

## Характарыстыка 
Даныя размеркаванага рэестру звычайна распаўсюджваюцца на некалькі вузлоў (вылічальных прылад) у сетцы P2P, дзе кожны рэплікуе і захоўвае ідэнтычную копію даных рэестру і абнаўляецца незалежна ад іншых вузлоў. Калі транзакцыя абнаўлення рэестру ствараецца ў сетцы P2P, кожны размеркаваны вузел апрацоўвае новую транзакцыю абнаўлення незалежна адзін ад аднаго, а затым разам усе працоўныя вузлы выкарыстоўваюць алгарытм кансэнсусу для вызначэння правільнай копіі абноўленага рэестру. Пасля вызначэння кансэнсусу ўсе астатнія вузлы абнаўляюцца апошняй правільнай копіяй абноўленай кнігі. Бяспека забяспечваецца з дапамогай крыптаграфічных ключоў і подпісаў.

## Тыпы 
Тэхналогіі размеркаванага рэестру можна падзяліць на катэгорыі з пункту гледжання іх структур даных, алгарытмаў кансэнсусу, дазволаў і таго, ці майняцца яны. Тыпы структур даных уключаюць лінейныя структуры даных (блокчэйны), больш складаныя накіраваныя ацыклічныя графы і гібрыдныя структуры даных.

Блокчейны — найбольш распаўсюджаны тып размеркаваных рэестраў з 256-бітным бяспечным алгарытмам хэшавання (SHA — ).

## Заўвагі 
Катэгорыя:Размеркаваныя вылічэнні
Катэгорыя:Блокчэйны
Вярблюджая воўна

**Вярблюджая воўна** ў вузкім сэнсе адносіцца да футра вярблюда, але ў больш агульным сэнсе адносіцца да валакна (і тканін), якое можа быць выраблена альбо з чыстай вярблюджай воўны, альбо з сумесі вярблюджай воўны і іншага валакна.

Вярблюджая поўсць складаецца з двух кампанентаў:  і *падшэрстку*. Восцевы волас — гэта вонкавы ахоўны мех, грубы і нягнуткі, яго можна ўплесці ў  тканіну. (Восцевыя валасы можна зрабіць больш мяккімі і раскошнымі, змяшаўшы іх з іншым валакном, асабліва з воўнай.) Падшэрстак карацейшы і танчэйшы за восцевы волас, менш ахоўны, але больш ізалявальны. Ён вельмі мяккі і часта выкарыстоўваецца ў вытворчасці тэкстылю для паліто.

Вярблюджую поўсць збіраюць з двухгорбага вярблюда, які сустракаецца ў Азіі ад усходняй Турцыі да Кітая і Сібіры. Буйнымі краінамі-пастаўшчыкамі вярблюджай воўны з’яўляюцца Манголія, Тыбет, Афганістан, Іран, Расія, Кітай, Новая Зеландыя і Аўстралія.

## Збор і вытворчасць 
 скідае поўсць. , Данія]]
Настрыг поўсці ў дарослых асобін бактрыянаў за год — ад 8 да 15 кг, ён залежыць ад узросту і полу. Вярблюджую поўсць можна збіраць шляхам , расчэсвання або збору ўручную валокнаў, якія выпадаюць натуральным чынам на працягу шасці-васьмітыднёвага сезона  позняй вясной.

Пасля збору грубыя і тонкія валасы падзяляюцца. Затым валакна  для выдалення бруду і смецця перад звіваннем у пражу, прыдатную для ткацтва або .

## Выкарыстанне 
Нашэнне адзення з вярблюджай воўны згадваецца ў Бібліі (). Вярблюджую поўсць традыцыйна выкарыстоўвалі для вырабу намётаў, дываноў і плашчоў берберы і іншыя народы, якія ўтрымлівалі вярблюдаў. Яе высокія тэрмарэгулявальныя ўласцівасці забяспечваюць высокую ізаляцыю.

Адзначаецца, што чыстая вярблюджая воўна выкарыстоўвалася для пашыву заходняга адзення з XVII стагоддзя, а з XIX стагоддзя выкарыстоўваліся сумесі, якія змяшчаюць вярблюджую воўну. Першым модным брэндам, які папулярызаваў вярблюджую воўну ў вопратцы, быў , брытанскі вытворца, які спецыялізаваўся на выкарыстанні тонкіх ваўняных тканін для паліто і касцюмаў. Ён стаў папулярным у ЗША ў 1920-х і 1930-х гадах і быў прадстаўлены праз спартыўную гульню , калі гульцы насілі паўсядзённае паліто з вярблюджай воўны паміж матчамі.

Вярблюджая воўна можа быць  для стварэння тканін, падыходных для паліто, верхніх світараў і ніжняй бялізны. Доўгія больш грубыя валасы можна выкарыстоўваць у якасці асновы для дываноў.

Хоць у большай частцы вярблюджай поўсці захоўваецца натуральнае адценне залацістай дубільнай кары, поўсць можна фарбаваць.

Катэгорыя:Вярблюдавыя
Катэгорыя:Воўна
АНБ

Абрэвіятура **АНБ** можа азначаць:
* Агенцтва нацыянальнай бяспекі — разведвальная арганізацыя Злучаных Штатаў Амерыкі.
* Акадэмія навук Беларусі — назва Нацыянальнай акадэміі навук Беларусі ў 1991—1997 гадах.
* Акадэмія нацыянальнай бяспекі Рэспублікі Беларусь — вышэйшая навучальная ўстанова Рэспублікі Беларусь у галіне нацыянальнай бяспекі.
Тасмалінская культура

**Тасмалінская культура** — археалагічная культура жалезнага веку ў Казахстане ў VII — III стагоддзях да н. э. Атаесамляецца са скіфамі.

## Паходжанне 
Тасмалінская культура была вылучана ў 1966 г. на аснове даследавання пахавальных помнікаў каля паселішча Акбулак (да 2018 г. — Тасмала). Яна лічыцца пераемніцай Бегазы-Дандыбаеўскай культуры. Тэрыторыі іх распаўсюджання прыкладна супадаюць. Генетычнае даследаванне рэштак пахаваных у Тасмалінскіх курганах, апублікаванае ў 2021 г., сведчыць, што насельнікі таго часу былі найбольш блізкімі да прадстаўнікоў Пазырыкскай культуры.

## Храналогія 
На аснове даследавання пахавальнага інвентару вылучаюць ранні (VII — VI стст. да н. э.) і позні (V — III стст. да н. э.) этапы развіцця. На раннім этапе распаўсюджаны бронзавыя навершы стрэл (двухперыя з якая выступае ўтулкай і трехперые хвосцікавыя), кінжалы з брускападобным навершам і матылькападобным скрыжаваннем (акінак), бронзавыя цуглі з разнастайнымі псаліямі, бронзавыя люстэркі. На познім этапе сустракаюцца бронзавыя ўтульчатыя трохграневыя навершы стрэл, «кольчатыя» цуглі, бронзавыя люстэркі, жалезныя нажы, якія паўтараюць форму бронзавых.

## Асаблівасці 
Адметнай рысай тасмалінскай культуры з'яўляюцца своеасаблівыя пахавальныя помнікі — курганы з «вусамі». Такі курган уяўляе сабою надмагільны комплекс, які складаецца з асноўнага кургана вялікага памеру, з усходняга боку — малога кургана і адыходзячых ад яго на ўсход двух невысокіх каменных град шырынёй 1,5 м — 2 м і даўжынёй 20 м — 200 м. Каменныя грады маюць форму паўдуг і нярэдка у пачатку і канцы абмежаваны круглымі каменнымі збудаваннямі курганнага тыпу. Такім чынам, у курган з «вусамі» уваходзяць тры будынкі: вялікі курган (з пахаваннем чалавека), малы (звычайна з пахаваннем каня і глінянымі пасудзінамі) і каменныя грады. Асноўны курган змяшчае ў сабе пахаванне з разнастайным інвентаром. Малы курган не мае магільнай ямы. Пад яго насыпам на ўзроўні паверхні звычайна знаходзяць конскі шкілет або асобныя яго косткі, а ва ўсходняй частцы — адну, радзей дзве гліняныя пасудзіны.

## Літаратура 
* 
* 

## Спасылкі 
* ИССЛЕДОВАНИЕ ПАМЯТНИКОВ БЕГАЗЫ-ДАНДЫБАЕВСКОЙ И ТАСМОЛИНСКОЙ КУЛЬТУР 
* А.З. Бейсенов ПАМЯТНИКИ РАННЕГО ЭТАПА ТАСМОЛИНСКОЙ КУЛЬТУРЫ
* Beisenov A.Z. Architectural characteristics of the sak barrows from Сentral Kazakhstan
* Gnecchi-Ruscone GA, Khussainova E, Kahbatkyzy N, Musralina L, Spyrou MA, Bianco RA, Radzeviciute R, Martins NFG, Freund C, Iksan O, Garshin A, Zhaniyazov Z, Bekmanov B, Kitov E, Samashev Z, Beisenov A, Berezina N, Berezin Y, Bíró AZ, Évinger S, Bissembaev A, Akhatov G, Mamedov A, Onggaruly A, Voyakin D, Chotbayev A, Kariyev Y, Buzhilova A, Djansugurova L, Jeong C, Krause J. Ancient genomic time transect from the Central Asian Steppe unravels the history of the Scythians. Sci Adv. 2021 Mar 26;7(13):eabe4414

Катэгорыя:Археалагічныя культуры Казахстана
Катэгорыя:Археалагічныя культуры Азіі
Катэгорыя:Жалезны век
Oracle Database

**Oracle Database** (**Oracle DBMS**, **Oracle Autonomous Database** або проста **Oracle**) — шматмадэльная сістэма кіравання базамі даных, якая вырабляецца і пастаўляецца карпарацыяй Oracle.

Гэта база даных шырока выкарыстоўваецца для выканання працоўных нагрузак баз даных, апрацоўкі анлайн-транзакцый, сховішчаў даных.

## Гісторыя 
Лары Элісан і два яго сябры і былыя калегі, Боб Майнер і Эд Оўтс, заснавалі кансультацыйную кампанію пад назвай Software Development Laboratories (SDL) у 1977 годзе. Кампанія SDL распрацавала арыгінальную версію праграмнага забеспячэння Oracle. Назва *Oracle* паходзіць ад кодавай назвы праекта, які фінансуецца ЦРУ, над якім працаваў Элісан, калі раней працаваў у Ampex.

## Спасылкі 
* Агляд прадстаўлены карпарацыяй Oracle

Катэгорыя:Сістэмы кіравання базамі даных
Катэгорыя:Oracle
Воўна вікуньі

**Воўна вікуньі** атрымліваецца з поўсці паўднёваамерыканскай вікуньі сямейства . Поўсць мае, пасля воўны , другі па велічыні дыяметр валокнаў сярод усёй жывёльнай поўсці і з’яўляецца самай дарагой легальнай поўсцю.

## Уласцівасці 
Пуховы волас вікуньі, які выкарыстоўваецца для вытворчасці воўны, пры сярэднім дыяметры воласа 11—13,5 мікрон з’яўляецца адным з самых тонкіх сярод усіх жывёл. Толькі шахтуш, поўсць , больш тонкая, з сярэднім дыяметрам 8—13 мікрон. Сярод тэкстыльных валокнаў жывёльнага паходжання, акрамя шахтуша, толькі розныя шоўкі і бісус маюць меншы дыяметр валокнаў. Павярхоўная структура валакна мае лускавінкі, як у воўны авечак. Крок шкалы складае ад 7 да 14 кольцаў шкалы на 100 мікрон. Пры  выяўляецца, што размяшчэнне клетак валакна двухбаковае (як і ў поўсці гуанака), у той час як у ламы і альпакі яно неўпарадкаванае. Акрамя таго, воўна вікуньі таксама можа быць ідэнтыфікаваная з дапамогай мас-спектраметрыі.

## Здабыча і перапрацоўка 
Інкі пасвілі вікуній дзясяткамі тысяч у  і  воўну для выключнага выкарыстання высокапастаўленымі высакароднымі асобамі, а потым адпускалі жывёл. У XX стагоддзі на вікунью палявалі з-за футра, таму папуляцыя скарацілася і была пастаўлена пад ахову. Вікуньі былі ўнесены ў Дадатак I  да 1994 года, калі намаганні па захаванні прывялі да частковага аднаўлення папуляцыі, і вікуньі былі ўнесены ў Дадатак II. У наш час вікунья з’яўляецца ахоўным відам. У Перу, Чылі, Балівіі і Аргенціне іх утрымліваюць на вольным выгуле ў нацыянальных парках для камерцыйнага выкарыстання і радзей у шырокіх вальерах (асабліва ў Аргенціне). Адсартаваная і прадзеная, яна каштуе каля 300 долараў за унцыю. Звычайна яе апрацоўваюць у натуральны колер, паколькі структура валасоў вікуньі пакутуе ад  або . Паўночныя папуляцыі вікуній маюць больш карычневы колер поўсці на спіне, паўднёвыя — бэжавага адцення; поўсць на жываце прадстаўляе сабой меншую частку, якая значна больш светлага колеру.

## Догляд 
Як і ўсе бялковыя валокны (воўна, шоўк), вырабы з воўны вікуньі неабходна чысціць  або ўручную ў цёплай вадзе з мяккім мыйным сродкам. Мыйныя сродкі, якія змяшчаюць  або  (), не падыходзяць, бо яны пашкоджваюць структуру валасінак. У выпадку  тэкстыльных матэрыялаў, такіх як тканіны з воўны, кантакт з вадой можа прывесці да ўкарачэння нітак і, такім чынам, да ўсаджвання тэкстылю з-за  і , якое адбываецца падчас сушкі. У сушылках для бялізны ўсаджванне ўзмацняецца. З-за схільнасці да  тэкстыль з воўны вікуньі нельга  або , але можна прамакаць.

Катэгорыя:Воўна
Катэгорыя:Вярблюдавыя
Ізраільскі тэхналагічны інстытут «Тэхніён»

**Ізраільскі тэхналагічны інстытут «Тэхніён»** (, ) — ізраільская дзяржаўная вышэйшая навучальная ўстанова са статусам даследчага ўніверсітэта, сядзіба якой знаходзіцца ў горадзе Хайфа. Лічыцца найстарэйшай ВНУ Ізраіля, заснаванай яшчэ ў часы Асманскай імперыі. Уваходзіць у шэраг найлепшых універсітэтаў краіны і Блізкага Усходу, а таксама ў Топ-100 найлепшых універсітэтаў свету.

## Факультэты 
* аэракасмічнай інжынерыі
* архітэктуры і гарадскога планавання
* біялогіі
* біямедыцынскай інжынерыі
* цывільнай і экалагічнай інжынерыі
* хімічнай інжынерыі
* камп’ютарных навук
* адукацыі ў сферы навукі і тэхналогій
* электрычнай інжынерыі
* гуманітарных навук і мастацтваў
* прамысловай інжынерыі і менеджменту
* матэрыялазнаўства і інжынерыі
* матэматыкі
* машынабудавання
* медыцыны
* фізікі

## Спасылкі 
* Афіцыйная інтэрнэт-старонка ўстановы

Катэгорыя:Універсітэты Ізраіля
Катэгорыя:Хайфа
Каталог базы даных

**Каталог базы даных** асобніка базы даных складаецца з метаданых, у якіх захоўваюцца азначэнні аб’ектаў базы даных, такіх як базавыя табліцы, прадстаўленні (віртуальныя табліцы, ), сінонімы, дыяпазоны значэнняў, індэксы, карыстальнікі і групы карыстальнікаў.

Разам з агульнай інфармацыяй, каталог базы даных таксама змяшчае метаданыя аб кожнай базе даных, напрыклад, колькі табліц і радкоў выкарыстоўваецца ў пэўнай базе даных. Адзін са спосабаў праверкі змяненняў у базе даных адміністратараў — прагляд каталога, таму што ён захоўвае ўсе апошнія змены ў базе даных разам з інфармацыяй аб людзях, якія ўнеслі змены. Карыстальнікі звычайна не маюць доступу або маюць абмежаваны доступ да каталога; каталог аўтаматычна мае спасылку на электронную пошту, каб карыстальнікі маглі адпраўляць электронную пошту адміністратарам і запытваць доступ. Прасцей кажучы, каталог даных — арганізаваны пералік актываў даных у арганізацыі. Ён выкарыстоўвае метаданыя, каб дапамагчы арганізацыям кіраваць сваімі данымі. Гэта таксама дапамагае спецыялістам па апрацоўцы даных збіраць, арганізоўваць, атрымліваць доступ і ўзбагачаць метаданыя для падтрымкі выяўлення даных і кіравання імі.

Стандарт SQL вызначае адзіныя сродкі для доступу да каталога, якія называюцца INFORMATION_SCHEMA, але не ўсе базы даных прытрымліваюцца гэтага, нават калі яны рэалізуюць іншыя аспекты стандарту SQL. Для прыкладу метадаў доступу да метаданых базы даных гл. метаданыя Oracle.

## Заўвагі 
Катэгорыя:Базы даных
Ксяндзоў

**Ксяндзоў** — прозвішча.

## Вядомыя носьбіты 
* Рыгор Васілевіч Ксяндзоў (1916—2006) — удзельнік Вялікай Айчыннай вайны, Герой Савецкага Саюза.
* Уладзімір Паўлавіч Ксяндзоў (1951—2002) — археолаг, доктар гістарычных навук.
Воўна ламы

]]
**Воўна ламы** — тэкстыльная сыравіна з поўсці ламы — жвачнай жывёлы сямейства .

## Гісторыя 
Дзікія ламы былі прыручаны ў Андах больш за 5000 гадоў таму. Сістэматычнае развядзенне і атрыманне воўны з поўсці жывёл было ўведзена інкамі (прыкладна ў XIII стагоддзі), але пасля іспанскага ўварвання ім занядбалі. Толькі ў XX стагоддзі сусветны попыт на воўну ламы павялічыўся, і ў пачатку XXI стагоддзя штогод атрымліваецца каля 1000 тон воўны-сырца ад агульнага гадавання каля 3,5 мільёнаў жывёл (з іх 2 мільёны ў Балівіі).

## Стрыжка 
Стрыжка праводзіцца адзін раз у два гады з выхадам 2,5 кг сырой воўны з жывёлы. Меншая частка воўны атрымліваецца расчэсваннем поўсці.

## Апрацоўка воўны ламы 
Аб спосабах прамысловай вытворчасці ваўняной пражы і ўласцівасцях пражы дагэтуль нічога не апублікавана (2016). Вядомыя толькі прыклады ручной вытворчасці пражы і лабараторныя эксперыменты на машынах для вытворчасці пражы з авечай воўны. Валокны ламы часта прадуць у сумесі з авечай воўнай.

Тканіны традыцыйна вырабляліся з пражы ламі з дапамогай простых прылад або так званага *пальцавага* пляцення. Аб умовах машыннай вытворчасці тканін і трыкатажу з пражы ламы публічна нічога не вядома.

## Выкарыстанне тэкстылю з воўны ламы 
З воўны ламы вырабляюць ніткі для ручнога вязання, вязаныя і тканыя вырабы.

Катэгорыя:Вярблюдавыя
Катэгорыя:Воўна
Зураб Канстанцінавіч Цэрэтэлі

**Зураб Канстанцінавіч Цэрэтэлі** (; ) — савецкі, грузінскі і расійскі мастак-манументаліст, скульптар, жывапісец, педагог. З 1997 года — прэзідэнт Расійскай акадэміі мастацтваў. Акадэмік АМ СССР (1988; член-карэспандэнт 1979). Герой Сацыялістычнай Працы (1990), народны мастак СССР (1980), народны мастак РФ (1994), лаўрэат Ленінскай прэміі (1976), дзвюх Дзяржаўных прэмій СССР (1970, 1982) і Дзяржаўнай прэміі Расійскай Федэрацыі (1996). Кавалер ордэна Леніна (1990). Поўны кавалер ордэна «За заслугі перад Айчынай».

Аўтар больш за 5000 твораў жывапісу, графікі, скульптуры, манументальна-дэкаратыўнага мастацтва (фрэскі, мазаікі, пано) і інш. Як мастак-манументаліст аформіў шэраг буйных устаноў, такіх як Ленінскі мемарыял ва Ульянаўску, гасцінічны комплекс у Ізмайлава, Гасцінічны комплекс «Ялта- Інтурыст» у Ялце, курортны гарадок у Адлеры, парк «Рыўера» у Сочы, Палац прафсаюзаў у Тбілісі, Новая сцэна Вялікага тэатра ў Маскве і інш.; як скульптар стварыў мноства манументаў, сярод іх «Дружба навекі» ў Маскве, «Дабро перамагае зло» перад будынкам ААН у Нью-Ёрку, «Нараджэнне новага чалавека» ў Севільі, «Разбурыць сцяну недаверу» ў Лондане, Помнік Зоі Касмадзям’янскай у Рузе і інш.

## Зноскі
Айвіекстэ

**Айвіекстэ** () — рака ва ўсходняй частцы Латвіі, правы прыток Даўгавы. Даўжыня ракі — 114 км, плошча басейна 9160 км². Падзенне ракі — 26,9 м.

Бярэ выток з возера Лубанс на мяжы Маданскага і Рэзэкнэнскага краёў. Далей Айвіекстэ працякае па мяжы з Балвскім і Ругайскім краем, па Лубанскім і Маданскім краі. У ніжнім цячэнні па рацэ праходзіць мяжа паміж Плявінскім і Крустпілскім краямі. Мае правыя прытокі — Іча, Педэдзэ.

На рацэ знаходзіцца Айвіексцкая ГЭС магутнасцю 0,8 МВт. Першую энергію станцыя дала ў 1925 годзе. Гэта была першая буйная гідраэлектрастанцыя ў Латвіі і да пабудовы Кегумскай ГЭС, да 1938 года, Айвіексцкая ГЭС была самай магутнай у Латвіі.

Катэгорыя:Рэкі Латвіі
Катэгорыя:Прытокі Заходняй Дзвіны
Дарога (раман)

**«Дарога»** (англ. The Road) — постапакаліптычны раман амерыканскага пісьменніка Кормака Маккарці. Упершыню апублікаваны ў 2006 годзе. Раман апавядае а падарожжы безыменных герояў, бацькі і сына па разбураным невядомым катаклізмам ЗША. Раман быў уганараваны Пулітцэраўскай прэміяй за мастацкую кнігу ў 2007 годзе. У 2009 годзе па матывах рамана выйшаў фільм, зняты рэжысёрам Джонам Хілкоўтам.

## Сюжэт 
Дзеянне рамана адбываецца праз гады пасля невядомай глабальная катастрофы, магчыма ядзернай вайны, якая разбурыла гарады і стала прычынаю смерці людзей, жывёл і раслін. Галоўныя героі — бацька і маленькі сын, які нарадзіўся ўжо пасля катастрофы. Яны разам пешкі спрабуюць перайсці тэрыторыю колішніх ЗША і выйсці да мора, бо разумець, што не змогуць перажыць зіму ў паўночных шыротах. Яны пакутуюць ад хвароб і голаду. Кантакты з іншымі людзьмі таксама небяспечны, бо шмат з іх з'яўляюцца бандытамі і канібаламі. Маці хлопца згубіўшы ўсялякую надзею, здзейсніла самагубства задоўга да падзей рамана. Бацька хлопца хварэе і кашляе кроўю разумеючы, што павольна памірае. Апошнія надзеі на будучыню сына ён ускладае на падарожжа да мора. Ён увесь час паўтарае сыну «мы добрыя» і «мы нясём агонь» у супрацьвагу страціўшым чалавечае аблічча бандытам. Яны таксама маюць рэвальвер, але толькі з двума патронамі. Бацька таксама спрабаваў навучыць сына карыстацца ім каб не патрапіць у рукі канібалаў. Усе свае рэчы яны перавозяць у вазку з супермаркета.

На сваім шляху яны спаткаюць групу марадзёраў, але адзін з марадзёраў заўважае іх і бацька вымушаны забіць таго стрэлам з рэвальвера. Яны збягаюць ад астатніх марадзёраў кінуўшы амаль усе свае рэчы. Шукаючы ежу бацька з сынам трапляюць у вялікую сядзібу, дзе ў склепе ўтрымліваліся голыя, скалечаныя людзі. Разумеючы, што яны патрапілі ў логава канібалаў, яны ў жаху збягаюць у лес.

Церпячы доўгі час ад голаду ім пашанцавала патрапіць на схаваны бункер з вялізарнымі запасамі ежы, адзежы і іншых рэчаў неабходных для выжывання. Яны застаюцца там на некалькі дзён дзеля таго каб аднавіць свае сілы. Бацька вырашае, што заставацца там даўжэй небяспечна і яны выпраўляюцца ў дарогу загрузіўшы шмат ежы ў новы вазок.

Па дарозе бацьку здаецца, што хтосьці іх пераследуе. Яны хаваюцца і бачаць траіх знясіленых мужчын і цяжарную жанчыну. Пазней бацька з сынам знаходзяць іх лагер з парэшткамі засмажанага немаўляці.

Нарэшце, бацька з сынам выходзяць да мора, дзе знаходзяць старую яхту з харчамі і сігнальнай ракетніцай. Хлопчык пачынае хварэць. Пакуль бацька даглядаў за сынам, іх вазок быў скрадзены. Яны даганяюць злодзея і бацька пагражаючы рэвальверам прымушае злодзея аддаць вазок, а таксама яго вопратку і абутак. Гэты ўчынак вельмі ўзрушыў хлопчыка. Яны беспаспяхова спрабуюць адшукаць таго мужчыну разумеючы, што без вопраткі ён хутчэй за ўсё памрэ.

У адным з гарадоў, бацька быў паранены ў нагу з лука. Рана на назе запаляецца і бацька чуе сябе ўсё горш і ўрэшце памірае. Пасля смерці таты, сын застаецца поруч з бацькам тры дні. Там яго спаткае зычлівы мужчына з сям'ёй, якія забіраюць хлопца з сабою.
Катэгорыя:Кнігі 2006 года
Катэгорыя:Постапакаліптыка
Катэгорыя:Пулітцэраўская прэмія
Катэгорыя:Канібалізм
Эдуард Эдгартавіч Росель

**Эдуард Эргартавіч Росель** (, ням.: Eduard Rossel; нар. , Бор, Горкаўская вобласць) — савецкі і расійскі дзяржаўны палітычны дзеяч нямецкага паходжання, член Савета Федэрацыі Расіі ў 1993—2001 гадах і з 2009 года да 22.09.2022. Поўны кавалер ордэна «За заслугі перад Айчынай».

З 1991 года па 1993 год — кіраўнік адміністрацыі, з 1995 па 2009 год — губернатар Свярдлоўскай вобласці. У лістападзе 1993 года — губернатар Уральскай рэспублікі.
Ірына Аляксандраўна Антонава

**Ірына Аляксандраўна Антонава** (; ,  — , там жа) — савецкі і расійскі вучоны-мастацтвазнавец, спецыяліст па італьянскім жывапісе эпохі Адраджэння, тэлевядучая.

Дырэктар (1961—2013) і прэзідэнт (2013—2020) Дзяржаўнага музея выяўленчых мастацтваў імя А. С. Пушкіна ў Маскве. Доктар мастацтвазнаўства, акадэмік РАТ (АПН СССР, 1989), акадэмік РАМ (2001; член-карэспандэнт, 1997), заслужаны дзеяч мастацтваў РСФСР (1979), лаўрэат дзвюх Дзяржаўных прэмій Расійскай Федэрацыі (1995, 2017). Поўны кавалер ордэна «За заслугі перад Айчынай». Ветэран Вялікай Айчыннай вайны.
Воўна альпакі

]]
**Воўна альпакі** — тэкстыльны матэрыял, выраблены з поўсці альпак — паўднёваамерыканскіх прадстаўнікоў сямейства .

## Гісторыя 
Альпака адносіцца да прыручаных вярблюдавых. Гэты від сямейства прыбыў у Паўднёвую Амерыку 2,5 мільёна гадоў таму. Каля 6000 гадоў таму альпакі (вельмі імаверна) пайшлі ад вікуньяў. Воўна альпак высока шанавалася на працягу цэлага тысячагоддзя, але пасля іспанскага ўварвання альпак доўгі час трымалі толькі на мяса. У сярэдзіне XIX стагоддзя шэрсць альпак пачалі завозіць у Еўропу, а з XX стагоддзя альпак сістэматычна разводзяць для атрымання высакаякаснай воўны. У пачатку XXI стагоддзя колькасць жывёл ацэньвалася ў 3,5 мільёна галоў, а сусветная вытворчасць сырой воўны складала 4000 тон (каля 90 % у Перу).

## Стрыжка воўны альпак 
Тэкстыльныя валокны атрымліваюць з двух відаў альпак: каля 90 % з іх — *huacyaya* (са злёгку кучаравай поўсцю) і 10 % *suri* (таўсцейшая поўсць, амаль гладкая, шаўкавістыя бліскучыя валокны, вельмі мала грубых валасінак). Поўсць вырастае прыкладна на 100—125 мм у год, стрыжка ў асноўным вырабляецца ўручную з атрыманнем каля 3 кг сырой воўны.

## Уласцівасці воўны альпакі 
Поўсць альпакі змяшчае каля 10 % грубых валокнаў (валасінак). Уласцівасці спрадзеных валокнаў: таўшчыня самага тонкага ― менш за 20 мкм і самага тоўстага ― больш за 30 мкм, даўжыня ― 6-15 см, трываласць ― каля 16 сН/тэкс, лінейная шчыльнасць ― 8,0 дтэкс, удзельная вага ― 1,3 г/см³.

Валокны злёгку скручаныя (прыкладна 2 скруткі на сантыметр, у параўнанні з авечай поўсцю з 6 скруткамі), з мікраскапічнымі паражнінамі (цеплаізаляцыя), з нізкай успрымальнасцю да скатвання, усаджванне больш моцнае, чым у воўны авечак, маецца каля 20 колераў адценняў.

## Выкарыстанне тэкстылю з воўны альпакі 
З воўны альпакі вырабляюць ніткі для ручнога вязання, вязаныя рэчы (часцей камвольныя): верхняе адзенне, хатні тэкстыль, тканіны, штучны мех, коўдры, шалі.

Катэгорыя:Вярблюдавыя
Катэгорыя:Воўна
Юзаф Прушынскі

**Юзаф Прушынскі** (; ) — вялікалітоўскі ўраднік, землеўласнік і рэлігійны дзеяч, рыма-каталіцкі біскуп.

## Біяграфія 
З роду Прушынскіх герба «Любіч». Сын менскага крайчага Ежы Прушынскага (пам. да 4.4.1734). Нарадзіўся паміж 7 чэрвеня 1709 і 7 чэрвеня 1710 года.

Чашнік, падстароста, падкаморы (1765) менскі, маршалак Галоўнага Трыбунала (1771).

Пасля смерці жонкі Брыгіды з Янішэўскіх уступіў у Ордэн езуітаў, пакінуў яго пасля забароны 21 ліпеня 1773 года, 7 чэрвеня 1773 года ва ўзросце 63 гадоў высвечаны на дыякана, а 8 чэрвеня 1773 года рукапакладзены на святара. 17 лютага 1777 года намінаваны тытулярным біскупам Менітэнскім. Хіратонія адбылася 21 верасня 1777 года. Сакру біскупа атрымаў з рук архібіскупа Джавані Андрэа Аркецці, тытулярнага архібіскупа Халкідонскага ў прысутнасці Яна Стэфана Гедройця, біскупа Інфлянцкага, і Габрыэля Вадзынскага, біскупа Смаленскага.

Валодаў маёнткамі Лошыца, Новы Двор, Каралішчавічы, Трасцянец Менскага павета, Бігушкі Вількамірскага павета, Задняя, Сянежычы Новагародскага ваяводства, Свіраны Віленскага ваяводства, Гарадзечна Ашмянскага павета, Хелміца Слонімскага павета, трымаў у застаўным уладанні маёнткі Гранічы Мінскага ваяводства.

У канцы 1760-х фундаваў у сваім маёнтку ў Лошыцы будаўніцтва ўніяцкай царквы Успення Найсвяцейшай Багародзіцы і ўтрыманне святара.

У 1779 годзе падзяліў маёнткі паміж сынамі.

Памёр 4 лістапада 1790 года.

## Узнагароды 
Кавалер ордэнаў Белага Арла, Св. Станіслава.

## Сям’я 
У шлюбе з Брыгідай з Заранкаў Янішэўская. Дзеці:
* Ігнат, памёр нежанатым.
* Антоні (пам. да 15.11.1797), падкаморы менскі, валодаў маёнткамі Лошыца, Новы Двор, Трасцянец, Сянежычы, трымаў у застаўным уладанні маёнтак Барацін Навагрудскага ваяводства. Жонка дачка суддзі земскага (?) берасцейскага Багуміла Грабоўская.
* Тадэвуш, падчашы менскі, валодаў маёнткам Родзевічы Мінскага ваяводства і Бігушкі, трымаў у застаўным уладанні маёнтак Сташкунішкі Вількамірскага павета і Гранічы. Жонка дачка старосты калабжэгскага (?) Канстанцыя Качынская.
* Ян, памёр нежанатым.
* Феліцыян, суддзя земскі менскі, валодаў маёнткамі Гарадзечна, Гародзькі Ашмянскага павета, Трашчані Завілейскага павета.
* Станіслаў, генерал-ад’ютант, суддзя гродскі, падстораста судовы мінскі, маршалак Ігуменскага павета, кавалер ордэнаў Св. Ганны, Св. Станіслава, валодаў маёнткамі Каралішчавічы, Свіраны, рабіў вывад шляхецтва (1800), жонка дачка мечніка вількамірскага Ганна Камароўская.
* Казімір, шамбялян, валодаў маёнткам Лошыца, не пакінуў нашчадкаў.
* Ганна, муж лоўчы мінскі Аборскі.
* Францішка, муж павятовы ваўкавыскі маршалак Быхавец.
* Феліцыяна, муж падстолі мазырскі Лянкевіч.
* Юстына, манахіня-бенедыкцінка.
* Крысціна, памерла незамужняй.

## Спасылкі 
Катэгорыя:Падкаморыя менскія
Катэгорыя:Падстаросты менскія
Катэгорыя:Тытулярныя біскупы
Уладзімір Іванавіч Федасееў

**Уладзімір Іванавіч Федасееў** (; нар. , , СССР) — савецкі і расійскі дырыжор, баяніст, педагог. Народны артыст СССР (1980). Лаўрэат Дзяржаўнай прэміі СССР (1989) і Дзяржаўнай прэміі РСФСР імя М. І. Глінкі (1970). Поўны кавалер ордэна «За заслугі перад Айчынай». Мастацкі кіраўнік і галоўны дырыжор Вялікага сімфанічнага аркестра імя П. І. Чайкоўскага з 1974 года.

## Біяграфія 
У 1948—1952 гадах вучыўся ў Ленінградскім музычным вучылішчы імя М. П. Мусаргскага па класе баяна, затым — у Маскоўскім музычна-педагагічным інстытуце імя Гнесіных па класах баяна ў М. Я. Чайкіна, і дырыжыравання ў Н. П. Рэзнікава.

Пасля заканчэння інстытут у 1957 годзе паступіў у якасці баяніста ў Аркестр рускіх народных інструментаў Цэнтральнага тэлебачання і Усесаюзнага радыё, у 1959—1973 гадах — мастацкі кіраўнік і галоўны дырыжор аркестра.

Кар’еру сімфанічнага дырыжора пачаў у аркестры Ленінградскай філармоніі, выступіўшы па запрашэнні Я. А. Мравінскага з яго аркестрам у 1971 годзе.

У 1971 годзе прайшоў аспірантуру пры Маскоўскай кансерваторыі па класе оперна-сімфанічнага дырыжыравання ў Л. М. Гінзбурга, і ў 1974 атрымаў месца галоўнага дырыжора і мастацкага кіраўніка Вялікага сімфанічнага аркестра Усесаюзнага радыё і Цэнтральнага тэлебачання, якім кіруе да нашых дзён.

Вядзе актыўную канцэртную дзейнасць, выступае з вядучымі сімфанічнымі аркестрамі свету.
Яўген Паўлавіч Веліхаў

**Яўген Паўлавіч Веліхаў** (; ) — савецкі і расійскі фізік-тэарэтык, грамадскі дзеяч. Доктар фізіка-матэматычных навук (1964), прафесар. Віцэ-прэзідэнт АН СССР (1978—1991) і РАН (1991—1996).

Акадэмік АН СССР (1974; член-карэспандэнт 1968). Герой Сацыялістычнай Працы (1985) і Герой Працы Расійскай Федэрацыі (2020) (адзін з двух людзей, удастоеных абодвух званняў). Лаўрэат Ленінскай прэміі (1984), Дзяржаўнай прэміі СССР (1977) і Дзяржаўнай прэміі Расійскай Федэрацыі (2002). Поўны кавалер ордэна «За заслугі перад Айчынай».

Дэпутат Вярхоўнага Савета СССР 11 склікання (1984—1989). Дырэктар (1989—1992), прэзідэнт (1992—2015), са снежня 2015 года — ганаровы прэзідэнт Нацыянальнага даследчага цэнтра «Курчатаўскі інстытут». Сакратар Грамадскай палаты РФ (2005—2014), старшыня Савета ІТЭР (2010—2012).

## Спасылкі
Саломін

**Саломін**:

## Прозвішча 
* Віталь Мяфодзьевіч Саломін — савецкі акцёр.
* Юрый Мяфодзьевіч Саломін (1935—2024) — расійскі акцёр і рэжысёр.

## Астраномія 
* (10054) Саломін
Вярбіцкая

**Вярбіцкая** — жаночая форма прозвішча Вярбіцкі.

## Вядомыя носьбіты 
* Людміла Аляксееўна Вярбіцкая — расійскі лінгвіст
* Мар’яна Вярбіцкая — беларуская бадмінтаністка
Віталь Мяфодзьевіч Саломін

**Віталь Мяфодзьевіч Саломін** (; , , РСФСР — , , Расія) — савецкі і расійскі акцёр і рэжысёр тэатра і кіно, сцэнарыст; народны артыст РСФСР (1992). Член Саюза тэатральных дзеячаў і Саюза кінематаграфістаў Расіі.

Найбольшую вядомасць атрымаў як выканаўца ролі доктара Ватсана ў савецкім тэлесерыяле пра Шэрлака Холмса.

Малодшы брат акцёра, рэжысёра, народнага артыста СССР Юрыя Саломіна.
Мікалай Паўлавіч Лавёраў

**Мікалай Паўлавіч Лавёраў** (; , Конашскі раён, Паўночны край — , ) — савецкі і расійскі геолаг, геахімік, доктар геолага-мінералагічных навук, педагог, прафесар. Віцэ-прэзідэнт АН СССР (1988—1991) і РАН (1991—2013). Член Цэнтральнага камітэта КПСС (1990—1991).

Сапраўдны член АН СССР (1987; член-карэспандэнт 1979). Лаўрэат трох прэмій Урада РФ (2001, 2006, 2009). Замежны член НАНУ (2009). Поўны кавалер ордэна «За заслугі перад Айчынай».
Сезон 2010 ЖФК Вікторыя Воранава

У 2010 годзе жаночы футбольны клуб «Вікторыя» з гарадскога пасёлака Воранава прымаў удзел у двух афіцыйных турнірах на рэспубліканскім узроўні:
* Чэмпіянат Беларусі 2010 (8 месца),
* Кубак Беларусі 2010 (папярэдні раўнд).

## Склад каманды 
## Спасылкі 
* FK VICTORYA VORONOVO
 
2010
Вікторыя Воранава
Уладзімір Андрэевіч Маланкін

**Уладзімір Андрэевіч Маланкін** ( — ) — беларускі тэатральны рэжысёр, педагог. Заслужаны дзеяч мастацтваў БССР (1977).

## Біяграфія 
Бацька, палкоўнік Андрэй Іларыёнавіч Маланкін (нар. 1896), у гады вайны быў намеснікам камандзіра 42-га стралковага корпуса па тыле. Узнагароджаны ордэнам Леніна, двума ордэнамі Чырвонага Сцяга і Чырвонай Зоркі, медалём «XX гадоў РСЧА».

Скончыў Беларускі тэатральна-мастацкі інстытут у 1952 годзе (курс народнага артыста БССР Дз. А. Арлова), па спецыяльнасці акцёр тэатра і кіно і быў залічаны акцёрам у трупу Дзяржаўнага рускага драматычнага тэатра БССР імя М.Горкага.

У 1954 годзе паступіў у Дзяржаўны інстытут мастацтваў у Маскве (курс народнага артыста СССР А. А. Папова), па спецыяльнасці рэжысёр драматычнага тэатра, які скончыў у 1959 годзе.

З 1959 па 1962 год працаваў у Латвійскім тэатры юнага гледача ў Рызе.

З 1962 па 1964 і з 1971 па 1978 гг. — рэжысёр Дзяржаўнага рускага драматычнага тэатра БССР імя М.Горкага. У 1965—1967 гг. — галоўны рэжысёр Беларускага рэспубліканскага тэатра юнага гледача. Адначасова з 1962 года выкладаў у Беларускім тэатральна-мастацкім інстытуце (з 1967 па 1971 г. — загадчык кафедры акцёрскага майстэрства і рэжысуры).
Людміла Аляксееўна Вярбіцкая

**Людміла Аляксееўна Вярбіцкая** (; ,  -  , ) - савецкі і расійскі лінгвіст-русіст, рэктар Санкт-Пецярбургскага дзяржаўнага ўніверсітэта (1994-2008) і затым яго прэзідэнт (2008-2019). Прэзідэнт (2013-2018) і ганаровы прэзідэнт (2018-2019) Расійскай акадэміі адукацыі, акадэмік РАТ (1995). Доктар філалагічных навук, прафесар. Ганаровы доктар Наўгародскага Дзяржаўнага ўніверсітэта ім. Яраслава Мудрага (2000 год).

Прэзідэнт Расійскага таварыства (1999—2019) і Міжнароднай асацыяцыі выкладчыкаў рускай мовы і літаратуры (2003—2019). Поўны кавалер ордэна "За заслугі перад Айчынай".
Махер

**Махер** (ад  <  «мухаяр»&nbsp;— «абраны»), таксама **ангора**&nbsp;— пража з воўны  і  коз. З-за асаблівасцяў структуры казінага воласа ў пражу дадаюць і іншыя валокны, напрыклад, авечую воўну або . Утрыманне воўны ангорскай казы ў тканіне не можа перавышаць 83&nbsp;%.

## Гісторыя 
Радзімай ангорскіх коз з’яўляецца турэцкая правінцыя Анкара (Ангора), адкуль яны і атрымалі сваю назву. Таму махер часам называюць *ангорай*. Доўгі час дзейнічала забарона на вываз як коз, так і іх воўны з Турцыі. Толькі ў пачатку дзевятнаццатага стагоддзя еўрапейцы пачалі экспартаваць ангорскіх коз і тканіны з іх воўны.

У ПАР вытворчасць махеру з воўны коз, прывезеных туды з Турцыі, пачалася ў 1938 годзе. У ЗША&nbsp;— у 1849, пераважна ў Тэхасе. У абодвух рэгіёнах вытворчасць махеру стала важнай галіной.

## Уласцівасці і выкарыстанне 
Махер досыць трывалы, лёгкі, добра захоўвае цяпло.

Ён выкарыстоўваецца ў вытворчасці адзення (у тым ліку світараў, касцюмаў, паліто, сукенак, шалікаў, шкарпэтак), мяккіх цацак і прадметаў побыту (напрыклад, валасоў для лялек, пакрывалаў, абіўкі, фіранак, дываноў, коўдраў).

Катэгорыя:Воўна
Катэгорыя:Казлы
Ваганькаўскія могілкі

**Ваганькаўскія могілкі** () — могілкі ў паўночна-заходняй частцы Масквы, у раёне плошчы Краснапрэсненская застава на вуліцы Сяргея Макеева, 15. Плошча — 47,9 га.

Афіцыйна Ваганькаўскія могілкі ўтварылася ў 1771 годзе падчас эпідэміі чумы — памерлых ад хваробы па загадзе хавалі за гарадской мяжой. Але могілкі з’явіліся на гэтым месцы на некалькі гадоў раней — у межах паселішча гасударавых псароў.

Катэгорыя:Могілкі Масквы
Юрый Мяфодзьевіч Саломін

**Юрый Мяфодзьевіч Саломін** (; , , РСФСР — , Масква) — савецкі і расійскі акцёр і рэжысёр тэатра і кіно, тэатральны педагог, мастацкі кіраўнік Дзяржаўнага акадэмічнага Малога тэатра Расіі (з 1988). Герой Працы Расійскай Федэрацыі (2020), Народны артыст СССР (1988), Народны артыст Кыргызскай Рэспублікі (1996), лаўрэат Дзяржаўных прэмій РСФСР імя братоў Васільевых (1971) і Расіі (2002). Поўны кавалер ордэна «За заслугі перад Айчынай».

## Крыніцы
Ісыкскі курган

**Ісы́кскі курган** () — помнік археалогіі ў Казахстане, частка некропаля жалезнага веку. 

Курган месціцца на левым беразе горнай ракі Ісык за 53,5 км на ўсход ад Алматы, у заходняй частцы буйнога старажытнага пахавальнага комплекса з 45 курганаў. Дыяметр — 60 м, вышыня — 6 м. 

У 1969 г. быў даследаваны казахскімі археолагамі на чале К. А. Акішава, якія выявілі на глыбіні 1,2 метра ад узроўня старажытнага гарызонту 2 сакскія пахаванні: цэнтральнае і бакавое (паўднёвае). Цэнтральнае было неаднаразова абрабавана. Бакавая камера з яловых бярвенняў утрымоўвала магільню V — IV стст. да н. э. На драўлянай падлозе ляжалі рэшткі сакскага воіна ў вопратцы, цалкам пакрытай залатымі пласцінамі. На галаву быў апрануты высокі востраканечны капялюш, упрыгожаная выявамі крылатых коней. Доўгі меч і кароткі кінжал складалі яго ўзбраенне. Разам з ваяром у магільню паклалі керамічныя пасудзіны, драўляныя падносы, каштоўныя посуд са срэбра і бронзы. Усяго было знойдзена болей за 4 000 залатых прадметаў.

Залатая браня пахаванага ўяўляла сабою катафракт. Форма адзення і спосаб пахавання дазваляюць выказаць здагадку, што ён з'яўляўся нашчадкам высакароднага сакскага правадыра. Пахаваны, элементы яго вопраткі і брані атрымалі мянушку «Залаты чалавек» (). Пасля 1991 г. знаходка стала разглядацца ў якасці сімвала незалежнага Казахстана.

## Спасылкі 
* Иссыкский курган — Казахстанская Энциклопедия
* Государственный историко-культурный заповедник-музей «Иссык»

Катэгорыя:Археалагічныя аб’екты ў Казахстане
Катэгорыя:Жалезны век
Святлана Сяргееўна Дружыніна

**Святла́на Сяргееўна Дружыніна** (; нар. , , СССР) — савецкая і расійская актрыса, кінарэжысёр, сцэнарыст, народная артыстка Расійскай Федэрацыі (2001). Акадэмік Пятроўскай акадэміі навук і мастацтваў.

## Біяграфія 
Нарадзілася 16 снежня 1935 года ў Маскве ў сям’і сына святара, шафёра Сяргея Іванавіча Дружыніна (загінуў падчас Вялікай Айчыннай вайны) і данской казачкі, выхавацельніцы дзіцячага садка Ганны Іванаўны Мызнікавай (1910—1990). Сям’я жыла ў Мар’інай Рошчы.

У 1946 г. Святлана паступіла ў цыркавое вучылішча, дзе год паспяхова займалася ў групе цыркавых акрабатаў. Праз год перайшла ў харэаграфічнае вучылішча пры Маскоўскім акадэмічным музычным тэатры імя К. С. Станіслаўскага і Ул. І. Неміровіча-Данчанкі. У 1955 годзе скончыла харэаграфічнае вучылішча Дзяржаўнага акадэмічнага Вялікага тэатра, дзе яе аднакурснікамі былі будучыя зоркі балета Марыс Ліепа і Наталля Касаткіна. Тым не менш з-за цяжкай траўмы Свеце Дружынінай, адной з лепшых вучаніц харэаграфічнага вучылішча і якая марыла танчыць, выйсці на сцэну Вялікага тэатра было не наканавана.

У 1955 годзе Святлана дэбютавала ў кінематографе як актрыса ў ролі прыгажуні-прадавачкі Соні Бажко ў фільме «За вітрынай універмага». З 1955 па 1965 год была актрысай Цэнтральнай студыі кінаакцёра і кінастудыі імя М. Горкага.

У 1960 годзе скончыла акцёрскі факультэт УДІКа (майстэрня В. І. Пыжовай і Б. В. Бібікава). Аднакурснікамі былі Сафіко Чыяўрэлі, Леанід Кураўлёў.

У 1969 годзе скончыла рэжысёрскі факультэт УДІКа (майстэрня І. В. Таланкіна), абараніўшы дыплом фільмам «Зінка» (сцэнар Б. А. Мажаева). У гэтым жа годзе пачала працаваць рэжысёрам на кінастудыі «Масфільм».

Працавала вядучай самых першых перадач КВЗ на Цэнтральным тэлебачанні (сумесна з Міхаілам Дзяржавіным).

Рэжысёрскім дэбютам Святланы Дружынінай у кіно стала карціна «Выкананне жаданняў» (1974) паводле рамана Веніяміна Каверына.

У 2014 годзе была членам журы ў шоу пародыстаў «Паўтары» на «Першым канале», але ў 2-м выпуску яе замяніла Святлана Мікалаеўна Кручкова.
Казіная воўна

**Казіная воўна** — тэкстыльны матэрыял, выраблены з поўсці свойскіх коз.

## Апісанне 
Шэрснае покрыва ў коз шэрсных парод складаецца з аднародных валокнаў, якія ўтвараюць коскі даўжынёй 15—18 см, у пуховых і малочных — з восцяў і пуху. Настрыг воўны 3—6 кг, начос пуху з пуховых коз да 0,5 кг. Казіны пух — прамысловая сыравіна, найтанчэйшае валакно жывёльнага паходжання, якому ўласцівы высокія прадзільныя і валкоўныя якасці, лёгкасць, эластычнасць, адносная трываласць і малая цеплаправоднасць. З яго вырабляюць хусткі, ажурныя шалі «павуцінка», паланціны і інш. У сумесі з тонкай мерыносавай воўнай і ў чыстым выглядзе казіны пух можна выкарыстаць на выраб трыкатажу і фетру лепшых гатункаў. Для аднароднай паўтонкай воўны (махер) коз ангорскай пароды характэрна трываласць, пругкаць, люстрынавы бляск, эластычнасць.

## Стрыжка 
Незадоўга да стрыжкі коз падрыхтоўваюць. Ім выдаляюць моцна забруджаныя ўчасткі поўсці з каўтунамі, лінялымі валасамі. Нарыхтоўшчыкі стрыгуць коз на асабістых гаспадарках або на фермерскіх прадпрыемствах. Стрыжку праводзяць ручнымі ці электрычнымі нажніцамі. Руно зразаюць каля скуры. Важна сачыць, каб яно было аднароднай даўжыні. Лускаваты пласт моцна злучаецца з коркавым, пры гэтым асобныя лускавінкі злучаныя адна з адной. Дзякуючы гэтаму казіная воўна валодае адмысловым бляскам, пругкасцю, эластычнасцю і трываласцю. Яе валокны нашмат трывалей валокнаў авечай. Казіная воўна згортваецца і прадзецца горш, чым авечая.

## Віды казінай воўны 
Казіная воўна атрымліваецца з разнастайных парод свойскіх коз, пераважна шэрснага кірунку. Найлепшымі відамі казінай воўны з’яўляюцца воўна , званая таксама махерам, і воўна .

## Выкарыстанне 
З казінай воўны вырабляюць розныя прадметы адзення, такія як: хусткі, кофты і світары, шкарпэткі, шалікі. Таксама з воўны вырабляюць дываны. З больш якаснай сыравінай вырабляюць пражу. Грубейшыя віды поўсці выкарыстоўваюць у вытворчасці пэндзляў, шчотак, лямцавых вырабаў (напрыклад, валёнак, вусцілак) і нават рамянёў ГРМ.

Катэгорыя:Казлы
Катэгорыя:Воўна
Першая фатаграфія Зямлі з космасу

**«Першая фатаграфія Зямлі з космасу»** () — выява планеты Зямля, атрыманая 24 кастрычніка 1946 года пры дапамозе  кінакамеры падчас субарбітальнага палёту амерыканскай балістычнай ракеты V-2. Пасля капітуляцыі Германіі ў распараджэнні войска ЗША апынуліся каля 100 трафейных ракет Фау-2. Карпусы і сістэмы ракет, а таксама  былі адпраўленыя ў ЗША, дзе фірма «General Electric», у межах  па распрацоўцы балістычных кіраваных ракет, атрымала кантракт на іх зборку і выпрабаванні. Пры ўдзеле германскіх спецыялістаў ракеты ўдалося аднавіць досыць хутка — ужо 16 сакавіка 1946 года была зроблена першая спроба запуску (беспаспяховая), а 10 мая 1946 года Фау-2 упершыню паспяхова ўзляцела з палігона «» у пустыні Нью-Мексіка.

## Заўвагі 
## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Космас у культуры і мастацтве
Катэгорыя:Фатаграфіі 1946 года
Катэгорыя:Касманаўтыка ЗША
Катэгорыя:Фатаграфіі паводле алфавіта
Фатаграфіі зондэркаманды

**Фатаграфіі зондэркаманды** ― чатыры размытыя фатаграфіі, зробленыя таемна ў жніўні 1944 года ў канцэнтрацыйным лагеры Асвенцім у акупаванай немцамі Польшчы. Разам з некалькімі фотаздымкамі ў , яны з’яўляюцца адзінымі здымкамі падзей каля .

Выявы былі зроблены з інтэрвалам 15―30 хвілін зняволеным у Аўшвіц-Біркенау, лагеры смерці ў комплексе Асвенцім. Агульна ён вядомы толькі як Алекс, яўрэйскі зняволены з Грэцыі. Фатограф быў членам , зняволеных, вымушаных працаваць у газавых камерах і вакол іх. Некалькі крыніц ідэнтыфікавалі яго як , грэчаскага марскога афіцэра. Ён зрабіў два здымкі знутры адной з газавых камер і два звонку, здымаючы са сцягна, не здолеўшы навесці камеру з якой-небудзь дакладнасцю.  кантрабандай вывезла плёнку з лагера ў цюбіку з зубной пастай.

Фотаздымкі былі пранумараваны 280―283 . На №№ 280 і 281 паказана спаленне трупаў у вогнішчы, сфатаграфаванае праз чорную раму дзвярэй ці акна газавай камеры. На № 282 прадстаўлена група аголеных жанчын перад уваходам у газавую камеру. № 283 ― гэта выява дрэў, вынік таго, што фатограф прыцэліўся занадта высока.

## Гл. таксама 
* 
* , калекцыя фатаграфій з СС, якія кіравалі канцлагерам Аўшвіц-Біркенау
* , вязень і фатограф у Асвенціме
* , фатаграфіі, зробленыя фатографамі СС падчас адбору

## Заўвагі 
## Зноскі 
## Спасылкі 
* Nathan Cohen, "Diaries of the Sonderkommando," in Yisrael Gutman, Michael Berenbaum (eds.), *Anatomy of the Auschwitz Death Camp*, Indiana University Press, 1998.
* Teresa Swilebocka (ed.), *Auschwitz: A History in Photographs*, Indiana University Press, 1993.

Катэгорыя:Чорна-белыя фатаграфіі
Катэгорыя:Фатаграфіі 1944 года
Катэгорыя:Творы пра Другую сусветную вайну
Зоя Аляксееўна Фёдарава

**Зоя Аляксееўна Фёдарава** (; 21 снежня 1909,  — , ) — савецкая кінаактрыса; заслужаная артыстка РСФСР (1965), лаўрэат дзвюх Сталінскіх прэмій II ступені (1941, 1942).

Вядома па кінастужках «Сяброўкі» (1935), «Музычная гісторыя» (1940), «Франтавыя сяброўкі» (1942), «Вяселле» (1944), «Знікла лета» (1962), «Вяселле ў Малінаўцы» (1967).

З 1946 па 1955 год знаходзілася ў зняволенні. Была забітая ў сябе ў кватэры пры нявысветленых абставінах.

Маці актрысы Вікторыі Фёдаравай (1946—2012).
## Фільмаграфія 
* «Дзяўчына без адрасу» (1957) — *Раіса Паўлаўна («Кусенька»), жонка Камарынскага*
* «Пушчык едзе ў Прагу» (1965) — *цётка Фёкла*
* «Вяселле ў Малінаўцы» (1967) — *Гарпіна Дармідонтаўна (Гапуся)*
* «Корцік» (1973) — *бабуля Мішы*
* «Масква слязам не верыць» (1979) — *цёця Паша, вахцёр у інтэрнаце*
Класічная логіка

**Класічная логіка** (або **стандартная логіка** або **логіка Фрэгэ-Расела**) — клас дэдукцыйнай логікі, які найбольш шырока выкарыстоўваецца і інтэнсіўна вывучаецца. Класічная логіка аказала вялікі ўплыў на аналітычную філасофію.

## Характарыстыка 
Кожная лагічная сістэма ў гэтым класе мае характэрныя ўласцівасці:

# Закон выключанага сярэдняга і двайнога адмаўлення
# Закон несупярэчнасці і прынцып выбуху
# Манатоннасць уцягвання і ідэмпатытнасць уцягвання
# Камутатыўнасць злучніка
# Дваістасць Дэ Моргана: кожны лагічны аператар дваісты да іншага

Большасць семантык класічнай логікі двухвалентныя, што азначае, што ўсе магчымыя абазначэнні прапазіцый могуць быць класіфікаваны як ісцінныя або ілжывыя.

## Абагульненая семантыка 
Са з’яўленнем алгебраічнай логікі стала відавочным, што класічнае злічэнне выказванняў дапускае іншую семантыку. У булевай семантыцы (для класічнай логікі выказванняў) ісцінныя значэнні з’яўляюцца элементамі адвольнай булевай алгебры; «true» адпавядае максімальнаму элементу алгебры, а «false» — мінімальнаму. Прамежкавыя элементы алгебры адпавядаюць значэнням праўдзівасці, акрамя «ісціна» і «хлусня». Прынцып бівалентнасці выконваецца толькі тады, калі булева алгебра лічыцца двухэлементнай алгебрай, якая не мае прамежкавых элементаў.

## Заўвагі 
## Літаратура 
* Warren Goldfarb, «Deductive Logic», 1st edition, 2003, 

Катэгорыя:Логіка
Набор вынікаў

У базах даных **набор вынікаў** () — мноства вынікаў, якія вяртае запыт. У SQL гэта вынік запыту `SELECT` у табліцы або прадстаўленні (выбарцы даных), ён сам з’яўляецца непастаяннай табліцай радкоў і можа ўключаць у сябе метаданыя аб запыце, такія як назвы слупкоў, а таксама тыпы і памеры кожнага слупка. У залежнасці ад сістэмы базы даных, колькасць радкоў у выніковым наборы можа быць вядомай або не. Звычайна гэты лік загадзя невядомы, таму што набор вынікаў ствараецца на хаду. Курсор можа выкарыстоўвацца кліенцкімі праграмамі для атрымання некалькіх радкоў выніковага набору адначасова.

Няма ніякай гарантыі, што радкі набору вынікаў, якія вяртаюцца запытам `SELECT`, знаходзяцца ў пэўным парадку, калі толькі ў запыце не выкарыстоўваецца пункт `ORDER BY`, які сартуе радкі набору вынікаў у парадку ўзрастання або змяншэння на аснове аднаго або некалькіх слупкоў.

## Заўвагі 
Катэгорыя:Базы даных
Размеркаваная база даных

**Размеркаваная база даных** — база даных, у якой даныя захоўваюцца ў розных фізічных месцах. Яны могуць захоўвацца на некалькіх камп’ютарах, размешчаных у адным фізічным месцы, або на раскіданых па сетцы ўзаемазлучаных камп’ютарах. У адрозненне ад паралельных сістэм, у якіх працэсары цесна звязаны і складаюць адзіную сістэму баз даных, сістэма размеркаванай базы даных складаецца са слаба звязаных сайтаў, якія не маюць агульных фізічных кампанентаў.

Сістэмныя адміністратары могуць размяркоўваць даныя ў базе па некалькіх фізічных месцах. Размеркаваная база даных можа размяшчацца на арганізаваных сеткавых серверах або дэцэнтралізаваных незалежных камп’ютарах у Інтэрнеце, у карпаратыўных унутраных або экстрасетках або ў сетках іншых арганізацый. Паколькі размеркаваныя базы даных захоўваюць даныя на некалькіх камп’ютарах, яны могуць палепшыць прадукцыйнасць на працоўных месцах канечных карыстальнікаў, дазваляючы апрацоўваць транзакцыі на многіх машынах, а не абмяжоўвацца адной.

Два працэсы гарантуюць, што размеркаваныя базы даных застаюцца актуальнымі: рэплікацыя і дубліраванне.

# Рэплікацыя прадугледжвае выкарыстанне спецыялізаванага праграмнага забеспячэння, якое шукае змены ў размеркаванай базе даных. Пасля вызначэння змен у працэсе рэплікацыі ўсе базы даных выглядаюць аднолькава. Працэс рэплікацыі можа быць складаным і працаёмкім у залежнасці ад памеру і колькасці размеркаваных баз даных. Гэты працэс таксама можа запатрабаваць шмат часу і рэсурсаў камп’ютара.
# Дубліраванне, з іншага боку, мае меншую складанасць. Яно вызначае адну базу даных як галоўную, а затым дубліруе гэтую базу даных. Працэс дубліравання звычайна выконваецца ў нерабочы час. Гэта робіцца для таго, каб кожнае размеркаванае месца мела аднолькавыя даныя. У працэсе дубліравання карыстальнікі могуць змяняць толькі галоўную базу даных. Гэта гарантуе, што лакальныя даныя не будуць перазапісаны.

Як рэплікацыя, так і дубліраванне могуць падтрымліваць актуальныя даныя ва ўсіх месцах распаўсюджвання.

## Гл. таксама 
* Цэнтралізаваная база даных

## Заўвагі 
## Літаратура 
* M. T. Özsu and P. Valduriez, *Principles of Distributed Databases* (3rd edition) (2011), Springer, 
* Elmasri and Navathe, *Fundamentals of database systems* (3rd edition), Addison-Wesley Longman, 
* *Oracle Database Administrator’s Guide 10g* (Release 1), http://docs.oracle.com/cd/B14117_01/server.101/b10739/ds_concepts.htm

Катэгорыя:Архітэктура размеркаваных вылічэнняў
Катэгорыя:Кіраванне данымі
Катэгорыя:Базы даных
Pale Blue Dot

**«Pale Blue Dot»** () — фатаграфія планеты Зямля, зробленая касмічным зондам «Вояджэр-1» з рэкорднай адлегласці, якая паказвае яе на фоне космасу. Ідэя зрабіць здымак і гэтую назву былі прапанаваны Карлам Саганам, які ў 1994 годзе таксама напісаў .
## Гл. таксама 
* «The Blue Marble» — іншая знакамітая фатаграфія Зямлі, зробленая экіпажам апошняга з «Апалонаў».
* «Earthrise» — фотаздымак Зямлі, зроблены падчас аблёту Месяца «».
## Зноскі 
## Літаратура 
* 
## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Зямля з космасу
Катэгорыя:Вояджэр
Катэгорыя:НАСА
Катэгорыя:Фатаграфіі паводле алфавіта
Катэгорыя:Фатаграфіі 1990 года