Раўбічы

**Ра́ўбічы** (, ) — вёска ў Мінскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Астрашыцкагарадоцкага сельсавета. Размешчана за 17 км на паўночны ўсход ад Мінска на беразе Дубраўскага вадасховішча на рацэ Усяжа, на шашы .

## Назва 
У 1597 годзе назва старабеларускай мовай фігуруе як «Ровбичи», што адпавядае народнаму вымаўленню «Роўбічы».

Фіксавалася лідскае прозвішча Роўба, шчучынскае Раўба. Ёсць літоўскія *Rauba, Raubas*, латышскія *Rauba, Raubs*.

У перапісе войска Вялікага Княства Літоўскага 1528 года сярод ваўкавыскага баярства згадваецца *Ровбъ Остеиковичъ*.

## Гісторыя 
У 1597 годзе сяло маёнтка Прылепы, уласнасць праваслаўнай царквы ў Менскім ваяводстве Вялікага Княства Літоўскага. У 1876 годзе ўладальнікам фальварка Раўбічы быў дваранін каталік Восіп (Юзаф) Ігнатаў Кучынскі, меў 250 дзесяцін зямлі, уладанне паводле купчых крэпасцяў ад 1846 і 1847 гадоў, гаспадарку вёў арандатар, карчма давала даход 60 рублёў у год. У 1888 годзе ўладальнікам фальварка Раўбічы быў праваслаўны дваранін Леанід Аляксандраў Ульянаў, меў 296 дзесяцін.

Паводле перапісу 1897 года ў вёсцы было распаўсюджана бондарства. 4 чэрвеня 1906 года адбыліся сутыкненні вяскоўцаў з паліцыяй пры спробе сагнаць жывёлу са спрэчных пашаў. У 1913 годзе ўладальнікам маёнтка быў дваранін Іван Іванавіч Собек (Сабек), меў 294 дзесяціны зямлі. 

З канца лютага 1918 года тэрыторыя акупаваная войскамі Германскай імперыі. 25 сакавіка 1918 года згодна з Трэцяй Устаўной граматай абвешчана часткай Беларускай Народнай Рэспублікі. Жыхары Астрашыцка-Гарадоцкай воласці атрымлівалі пасведчанні Народнага Сакратарыята Беларусі. У снежні 1918 года занята Чырвонай Арміяй, з 1 студзеня 1919 года ў адпаведнасці з пастановай І з’езда КП(б) Беларусі яна ўвайшла ў склад Савецкай Беларусі, з 27 лютага 1919 года — у ЛітБел ССР. У час польска-савецкай вайны ў жніўні 1919 — ліпені 1920 гадоў пад акупацыяй Польшчы (Мінская акруга ГУУЗ).

З 31 ліпеня 1920 года ў Беларускай ССР. З 1918 года працавала пачатковая школа, у якой на 1924 год было 68 вучняў. З 20 жніўня 1924 года вёска ў Астрашыцка-Гарадоцкім сельсавеце Астрашыцка-Гарадоцкага раёна Менскай акругі (да 26 ліпеня 1930 года). З 18 студзеня 1931 года ў Лагойскім раёне. З 26 траўня 1935 года ў Менскім раёне. З 20 лютага 1938 года ў Менскай вобласці.

У 1930-я гады праведзена прымусовая калектывізацыя, створаны калгас «Новы шлях». У 1930 годзе быў рэпрэсаваны ўладальнік фальварка Раўбічы Іван Іванавіч Собек (Сабек), асуджаны «тройкай» НКУС да высылкі як «стваральнік антысавецкай арганізацыі» і «агент польскай разведкі».

У Другую сусветную вайну з канца чэрвеня 1941 года да пачатку ліпеня 1944 года пад акупацыяй Германіі. Акупацыйныя войскі спалілі двор, забілі 4 жыхароў.

У 2010 годзе былі базавая школа, крама.

## Насельніцтва 
* 1800 год — 13 двароў, 94 жыхары
* 1897 год — 32 двары, 235 жыхароў
* 1908 год — вёска, 32 двары, 223 жыхары; маёнтак, 1 двор, 35 жыхароў
* 1917 год — вёска, 34 двары, 244 жыхары; маёнтак, 1 двор, 15 жыхароў (усе беларусы)
* 1926 год — вёска, 42 двары, 237 жыхароў; фальварак, 4 двары, 17 жыхароў
* 1941 год — 48 двароў, 165 жыхароў
* 1997 год — 73 двары, 131 жыхар
* 1999 год — 187 жыхароў
* 2001 год — 75 двароў, 180 жыхароў
* 2009 год — 218 жыхароў
* 2019 год — 551 жыхар

## Славутасці 
* Рэспубліканскі цэнтр алімпійскай падрыхтоўкі па зімовых відах спорту «Раўбічы»
* Часам да Раўбічаў памылкова адносяць Халяўшчынскі Касцёл Святога Мацвея Апостала (пабудаваны ў 1858—1862 гг.), цяпер у ім размешчаны музей беларускага народнага мастацтва

## Крыніцы 
## Літаратура 
* 
* 
* 
* 
* 
*  
* 
* 
* 

## Спасылкі 
Катэгорыя:Астрашыцкагарадоцкі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Мінскага раёна