Това Карсан

**Това Карсан** (; сапраўднае імя **Біргіт Роўз-Мары Анлерт**; ; нар. 31 сакавіка 1936, Эскільстуна, Швецыя) — шведская шлягер-спявачка.

## Біяграфія 
Яна дэбютавала ў 1954 годзе і мела найбольшы поспех у 1950-х і 1960-х гадах, з песняй *De tre klockorna*, шведская версія *«The three bells»*, якая дасягнула свайго піка пад нумерам 4, «*Spara sista dansen för»* (англ.:"*Save the Last Dance for Me"*), якая таксама дасягнула піка на 4-м месцы і яе найбуйнейшы хіт *Jag måste ge mig av* («Gotta Travel On» Білі Грэмера, шведскі тэкст Пітэра Хімельстранда), які дасягнуў 3-га месца. Яна запісала шмат дуэтаў з Ласэ Лондалем, найбольш паспяховым быў *Visa mig hur man går hem* («*Show me the way to go home»* Ірвінга Кінга) заняўшы 12 месца. Шведскі нацыянальны радыёчарт Svensktoppen змяшчае 25 «хітоў Товы». Яна ўдзельнічала ў шведскім конкурсе песні Melodifestivalen (які выступае ў якасці нацыянальнага адбору на конкурс песні «Еўрабачанне») у 1967 годзе (*Du vet var jag finns*, трэцяе месца) і 1968 годзе (дзве песні: *Alla har glömt* заняла чацвёртае месца, а *Vem frågar vinden* узяла пятае). У адрозненне ад шматлікіх іншых скандынаўскіх зорак, якія спяваюць шлягер, яна ніколі не імкнулася да міжнароднай кар’еры, нягледзячы на тое, што нібыта атрымлівала прапановы з ЗША і Заходняй Германіі .

У 2004 годзе, ва ўзросце 68 гадоў, яна аб’ядналася з калегамі-ветэранамі «Мелодыфесціваліна», Сіў Мальмквіст і Эн-Луізай Хэнсан, каб зноў удзельнічаць у конкурсе. Трыа пад назвай *Hanson, Carson & Malmkvist* прыцягнула ўвагу СМІ дзякуючы сярэдняму ўзросту дам, які значна перавышаў 60 гадоў. Іх песня *C’est la vie*, напісаная плённым шведскім кампазітарам Томасам Г:сонам, уяўляла сабой сумесь тыповай мелодыі шлягера з танцавальным рытмам аптэмпа. Дамы выйшлі з паўфінальнага раўнда дзякуючы сваёй папулярнасці ў тэлегледачоў і занялі дзесятае месца ў апошні вечар, дзякуючы энергічнаму выступу, уключаючы эфектныя ўдары Сіў. Яны таксама з’явіліся на адным з мерапрыемстваў Allsång på Skansen у гэтым годзе.

У 2020 годзе Карсан удзельнічала у раўндзе другога шанцу з Сіў Мальмквіст і Эн-Луізай Хэнсан у канцэрце Залы славы «Мелодыфестываліна». Пасля другога шанцу на поспех яна сказала, што сыходзіць са сцэны праз 66 гадоў эстрады.

## Асабістае жыццё 
Яна была замужам за Бенгтам Анлертам (1934—2018), былым футбалістам AIK.

Незвычайнае імя Това, якое яна выкарыстоўвае на сцэне, паходзіць ад таго, што бацька называў яе *«Min lilla Tova»,* калі яна была маленькай дзяўчынкай, са спасылкай на яе заблытаныя валасы (*«tova»* азначае «клубок» па-шведску).

## Альбомы 
* 1964 — Visa mej hur man går hem *(з Ларсам Лондэлам)* — 12#
* 1964 — Jag måste ge mej av — 3#
* 1965 — En lilja är vit *(з Ларсам Лондэлам)* — 13#
* 1967 — Laxå *(з Мэтсам Олсанам)* — 20#
* 1969 — Casatchok — 11#

## Спіс літаратуры 
* Справаздача Aftonbladet пра прасоўванне Хансана, Карсана і Мальмвіста да фіналу «Мелодифестивален» (in Swedish)
* Даклад Хельсінборга Дагблада пра 70-годдзе Товы (in Swedish)
* Рэпартаж Вестэрвікс-Тыднінген пра 70-годдзе Товы   (in Swedish)
* Афіцыйная старонка канкурсанта «Мелодыфестываль 2004» для «Hanson, Carson & Malmkvist» (in Swedish)

## Спасылкі 
* 
* Музычны ўзор з запісу Товы ў 1976 г. — *Tillbaka Igen*

Катэгорыя:Вікіпедыя:Біяграфіі сучаснікаў
Катэгорыя:Спевакі і спявачкі Швецыі