open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ксенія Максімаўна Пагарэлая

**Ксенія Максімаўна Пагарэлая** (нар. , Краснадар) — беларуская арганістка, арганістка полацкага Сафійскага сабора. Арганізатар адзінага ў Беларусі Міжнароднага фестывалю арганнай музыкі «Званы Сафіі» ў Полацку, які праводзіцца з 1996 года.

## Біяграфія 
Скончыла Маскоўскую дзяржаўную кансерваторыю імя П. І. Чайкоўскага па класе фартэпіяна (прафесар М. А. Фёдарава) і па класе аргана (прафесар Л. И. Ройзман) у 1983 годзе. Удзельнічала ў майстар-класах В. Зерэра, Ю. Гембальскага, Э. Коймана, І. Трумера, К. ван Кутэна. Па заканчэнні навучання з’яўлялася выкладчыкам кафедры спецыяльнага фартэпіяна ў Далёкаўсходнім інстытуце мастацтваў (Расія, Уладзівасток). З 1987 года з’яўляецца салісткай канцэртнай залы «Сафійскі сабор».

З 1991 года працуе ў Полацкай дзіцячай школе мастацтваў, з 2004 па 2011 гг. выкладала фартэпіяна і арган у Віцебскім філіяле Беларускай дзяржаўнай акадэміі музыкі.

Стала першым беларускім арганістам, які выступіў у Саборы Парыжскай Божай Маці (Францыя). На канцэрце прысутнічала каля 2000 чалавек.

## Узнагароды 
Узнагароджана граматай Савета Міністраў Рэспублікі Беларусь, Віцебскага абласнога ўпраўлення культуры, Полацкага гарадскога выканаўчага камітэта, Полацкага гарадскога Савета дэпутатаў. Прысвоена ганаровае званне «Жанчыны года Полацка» (1999), «Жанчыны года Віцебшчыны» (2003), Ганаровага грамадзяніна горада Полацка (2009), прысуджана прэмія імя Героя Савецкага Саюза З. Тусналобавай-Марчанка (2007). Медаль Францыска Скарыны.

## Літаратура 
* Беларуская арганістка Ксенія Пагарэлая дала канцэрт у саборы Нотр-Дам (аўдыё).http://www.svaboda.org/content/article/27320030.html

Катэгорыя:Арганісты Беларусі
Алесь Ляжневіч

**Алесь Ляжневіч** (*Аляксандр Францавіч*; псеўданімы: *Алесь Бяздольны*; *Язэп Церабеж*; ініцыялы: *А. Ф.*; , вёска Сенцяняты, Свянцянскі павет, Віленская губерня, цяпер Смаргонскі раён Гродзенская вобласць — ) — беларускі драматург і тэатральны дзеяч.

## Біяграфія 
У 1914 годзе быў мабілізаваны ў царскую армію. Яфрэйтар 8-га пяхотнага Эстляндскага палка, 27 верасня 1915 года быў узнагароджаны Георгіеўскім крыжом 4-й ступені, ваяваў на Румынскім фронце. 

У 1917—1920 гадах у Адэсе ў Чырвонай Арміі, працаваў у абласным тэатры, быў акцёрам бежанскай суполкі «Беларускі гай». Вучыўся ў прыватнай тэатральнай школе. З 1920 г. у Мінску, акцёр БДТ-1, у 1921 — яго дырэктар. У 1922—1926 гадах у Маскве, дырэктар беларускай студыі Дзяржаўнага інстытута тэатральнага мастацтва, затым працаваў інспектарам Наркамасветы БССР па справах мастацтва. Публікаваўся з 1924 года. Разам з Янкам Купалам і Цішкам Гартным уклаў анталогію «Беларускі дэкламатар Чырвоны Дудар» (1924).

Член РКП(б) з 1919 года. У 1924 годзе падчас партыйнай чысткі быў выключаны з партыі з прычыны «адарванасці ад мас і палітычнай непісьменнасці».

З кастрычніка 1927 года кансультант, асістэнт рэжысёра на кінафабрыцы «Савецкая Беларусь» у Ленінградзе.

Арыштаваны АДПУ СССР 20.7.1930 г. у Ленінградзе па справе «Саюза вызвалення Беларусі». 10.4.1931 пастановай Калегіі АДПУ СССР сасланы на 5 гадоў у Пашахонне-Валадарск (Яраслаўская вобласць). Арыштаваны паўторна ў 1937 годзе. Расстраляны. Рэабілітаваны 15.11.1957 года.

## Творы 
* Новыя ўсходы: П’еса ў 6-ці актах. Мн., 1927;
* Таміла: Меладрама ў 5-ці дзеях. Мн., 1927;
* З дымам-пажарам: Рэвалюцыйная п’еса ў 3-х дзеях. Мн., 1928;
* Сялянскі тэатр: Дарады ў пытаннях тэатральнай тэхнікі і методы пастаноўкі п’ес сялянскімі і гарадскімі клубнымі драмгурткамі. Мн., 1928.
* Дэкляматар. Мн.: Беларускае дзяржаўнае выдавецтва, 1931.

## Зноскі 
## Літаратура 
* 
* 
* 
* Тэатральная Беларусь: энцыклапедыя: у 2 т. / пад агульн.рэд. А. В. Сабалеўскага. — Мн.: БелЭн, 2002. — Т.2. — С. 37.
* 
* 

Катэгорыя:Паэты Беларусі
Катэгорыя:Паэты СССР
Катэгорыя:Драматургі Беларусі
Катэгорыя:Драматургі СССР
Катэгорыя:Нарадзіліся ў Смаргонскім раёне
Катэгорыя:Удзельнікі Першай сусветнай вайны (Расійская імперыя)
Катэгорыя:Удзельнікі Грамадзянскай вайны ў Расіі
Катэгорыя:Удзельнікі польска-савецкай вайны
Катэгорыя:Расстраляныя ў СССР
Катэгорыя:Рэабілітаваныя ў СССР
Катэгорыя:Асуджаныя па справе «Саюза вызвалення Беларусі»
Катэгорыя:Беларускамоўныя пісьменнікі
Катэгорыя:Сябры літаратурнага аб’яднання «Полымя»
Стуканаўка

**Стука́наўка** — рака ў Глыбоцкім і Шаркаўшчынскім раёнах Віцебскай вобласці Беларусі, правы прыток ракі Бярозаўка (басейн Дзісны).

Даўжыня ракі 18 км. Сярэдні нахіл воднай паверхні 1,5 м/км. Плошча вадазбору 63 км². Пачынаецца каля вёскі Мікуліна Глыбоцкага раёна, упадае ў Бярозаўку на поўдзень ад вёсак Александрова і Боўкалы Шаркаўшчынскага раёна. Рэчышча ў сярэднім цячэнні каналізаванае. Рака прымае сцёк з ручаёў і меліярацыйных каналаў. Праз сетку каналаў з ракой злучаецца возера Карцэя.

Каля ракі вёскі Стуканы, Чаронка, Іванскія, Боўкалы.

## Літаратура 
* 
* 

## Спасылкі 
* Ліст карты N-35-32. Карта выдання 1980 г. Адпавядае стану мясцовасці на 1983 г. 
* Ліст карты N-35-20. Выданне 1984 г. Стан мясцовасці на 1982 г. 

Катэгорыя:Рэкі Глыбоцкага раёна
Катэгорыя:Рэкі Шаркаўшчынскага раёна
Катэгорыя:Басейн Дзісны
Аляксандр Дзмітрыевіч Боечка

{{Дзяржаўны дзеяч
|імя              = Аляксандр Дзмітрыевіч Боечка
|арыгінал імя     = 
|выява            =
|шырыня           =
|апісанне выявы   =
|пасада           = старшыня Дзяржаўнага пагранічнага камітэта Рэспублікі Беларусь
|парадак          = 
|сцяг             = Flag of the State border committee of Republic of Belarus.svg
|сцяг2            = SBCRB.gif
|перыядпачатак    = 2 жніўня 2012
|перыядканец      = 2 лістапада 2013
|папярэднік       = Ігар Рачкоўскі
|пераемнік        = Леанід Мальцаў
|прэзідэнт        = Аляксандр Лукашэнка

|дата нараджэння  = 1965
|месца нараджэння = , Жытомірская вобласць, УССР
|дата смерці      =
|месца смерці     =
|пахаваны         =
|бацька           =
|маці             =
|жонка            =
|дзеці            =
|званне           = палкоўнік
|гады службы      =
|прыналежнасць    = 
|род войскаў      = 
|камандаваў       = 
|бітвы            =
|адукацыя         = Тбіліскае вышэйшае артылерыйскае каманднае вучылішчаАкадэмія Федэральнай пагранічнай службы Расійскай ФедэрацыіВаенная акадэмія Генеральнага штаба Узброеных Сіл РФ
|прафесія         = 
|дзейнасць        = 
|веравызнанне     =
|узнагароды       = { style="background: transparent"
        
-
   
} 
|аўтограф         =
|сайт             =
|вікісховішча     = 
}}
**Алякса́ндр Дзмі́трыевіч Боечка** (нар. , у Наваград-Валынскім раёне Жытомірскай вобласці УССР) — беларускі ваенны і дзяржаўны дзеяч, старшыня Дзяржаўнага пагранічнага камітэта Беларусі (2012-2013).

## Біяграфія 
У 1986 скончыў Тбіліскае вышэйшае артылерыйскае каманднае вучылішча, у 1999-м — Акадэмію Федэральнай пагранічнай службы Расійскай Федэрацыі, у 2009 годзе — Ваенную акадэмію Генеральнага штаба Узброеных Сіл РФ.

З 1986 года ў органах пагранічнай службы. 

Два з паловай года служыў у Афганістане. Па яго словах, выклікаўся добраахвотнікам. Трапіў туды адразу пасля Тбіліскага вучылішча. Камандаваў узводам і батарэяй. 

Cлужыў у Гродзенскім і Лідскім пагранатрадзе.

Да прызначэння старшынёй Дзяржаўнага пагранічнага камітэта працаваў намеснікам начальніка галоўнага ўпраўлення рэжыму і арганізацыйнага забеспячэння - начальнікам арганізацыйна-інспектарскага аддзела - сакратаром калегіі ДПК. 

2 жніўня 2012 года быў прызначаны старшынёй Дзяржаўнага пагранічнага камітэта Рэспублікі Беларусь.

2 лістапада 2013 быў вызвалены з пасады.

## Узнагароды 
* Ордэн Чырвонага Сцяга
* Ордэн «За службу Радзіме ва Узброеных Сілах СССР» III ступені
* Медаль «За баявыя заслугі»
* Медаль «За бездакорную службу» I ступені
* Медаль «За бездакорную службу» II ступені
* Медаль «За бездакорную службу» III ступені

## Спасылкі 
* Старонка на сайце Дзяржаўнага пагранічнага камітэта
Васіль Фёдаравіч Маркоўкін

{{ДД
| імя                = Васіль Фёдаравіч Маркоўкін
| жанчына            = 
| выява              = Васіль Фёдаравіч Маркоўкін.jpg
| подпіс             = 
| тытул              = Начальнік Галоўнага ўпраўлення пагранічных войскаў Рэспублікі Беларусь
| сцяг               = Flag of the State border committee of Republic of Belarus.svg
| сцяг2               = Bel gpk.gif
| перыядпачатак      = 26 верасня 1994 
| перыядканец        = 4 верасня 1996
| папярэднік         = *пасада створанная*
| пераемнік          = Аляксандр Паўлоўскі
| прэзідэнт          = Аляксандр Лукашэнка
| дата нараджэння    = 
| месца нараджэння   = 
| дата смерці        = 
| месца смерці       = 
| выбарчая_акруга    = 
| нацыянальнасць     = 
| партыя             = 
| муж                = 
| адукацыя           = Маскоўскае пагранічнае ваеннае вучылішча КДБ пры СМ СССР (1962)Ваенная акадэмія імя М.В.Фрунзе (1973)
| прафесія           =  
| рэлігія            = 
| узнагароды       = { style="background: transparent"
        
-
     
} 
| аўтограф           = 
| каментар           = 
}}
**Васі́ль Фёдаравіч Маркоўкін** (, с. Амеліна, Фролаўскі раён, Сталінградская вобласць, РСФСР — , ) — беларускі дзяржаўны дзеяч, былы начальнік Галоўнага ўпраўлення пагранічных войскаў Рэспублікі Беларусь (1994—1996), генерал-маёр.

## Біяграфія 
Нарадзіўся 1 верасня 1938 года ў с. Амеліна Фралоўскага раёна Сталінградскай вобласці РСФСР.

Скончыў Маскоўскае пагранічнае ваеннае вучылішча КДБ пры СМ СССР (1962), выведвальны факультэт Ваеннай акадэміі імя М. В. Фрунзе (1973).

13 кастрычніка 1957 года быў прызваны Фралоўскім РВК Валгаградскай вобласці і праходзіў тэрміновую ваенную службу на пасадах стралка, малодшага кантралёра КПП «Чыгуначны» 95 пага Заходняга ПА КДБ пры СМ СССР.

У пагранічных войсках Рэспублікі Беларусь з мая 1992 года, праходзіў службу на пасадах намесніка начальніка штаба Галоўнага ўпраўлення пагранічных войскаў пры Савеце Міністраў РБ, начальніка Смаргонскага пагранатрада.

З 26 верасня 1994 па 13 лістапада 1996 года з’яўляўся начальнікам Галоўнага ўпраўлення пагранічных войскаў Рэспублікі Беларусь.

Памёр 29 кастрычніка 2010 года ў выніку цяжкай хваробы. Пахаваны ў Мінску на Усходніх могілках.

## Узнагароды 
* Ордэн Чырвонай Зоркі
* Медаль «За бездакорную службу» I ступені
* Медаль «За бездакорную службу» II ступені
* Медаль «За бездакорную службу» III ступені
* Медаль «За адзнаку ў ахове Дзяржаўнай мяжы СССР»
* Медаль «Ветэран Узброеных Сіл СССР»
* Медаль «За вайсковую доблесць»
* Медаль МНР «60 гадоў Мангольскай Народнай Арміі»

## Памяць 
Загадам Старшыні Дзяржаўнага пагранічнага камітэта 3 чэрвеня 2011 года № 318 залічаны Ганаровым пагранічнікам ў вайсковую частку 2044.

У яго гонар 27 мая 2011 года ў вайсковай часці 2044 адкрыта мемарыяльная дошка.

## Спасылкі 
* Старонка на сайце Дзяржаўнага пагранічнага камітэта .

Катэгорыя:Генерал-маёры
Катэгорыя:Пахаваныя на Усходніх могілках Мінска
Мікель Артэта

**Міке́ль Артэ́та Аматрыяі́н** (; нар. , Сан-Себасцьян, Іспанія) — іспанскі футбаліст (паўабаронца) і трэнер. Паводле нацыянальнасці з’яўляецца баскам. У цяперашні час з’яўляецца галоўным трэнерам лонданскага «Арсенала».

Пачаўшы дарослую кар’еру ў «Барселоне», пазней змяніў некалькі клубаў, а з 2005 года стала гуляў у англійскім «Эвертане», пакуль у апошнія дні трансферанага акна на пачатку сезона 2011/12 не быў падпісаны «Арсеналам». У маі 2016 года пакінуў «Арсенал» па заканчэнні кантракта і завяршыў кар’еру.

## Клубная кар’ера 
Мікель пачаў футбольную кар’еру ў клубе «Антыгуока» ў родным горадзе Сан-Себасцьян, дзе пасябраваў з паўабаронцам Хабі Алонса з той прычыны, што яны разам гулялі кожныя выходныя. У хуткім часе Мікель з’ехаў у «Барселону», дзе гуляў за рэзервовую каманду, але прабіцца ў галоўную каманду клуба не здолеў, пасля чаго з’ехаў у шатландскі «Рэйнджэрс».

У шатландскім клубе Артэта атрымаў шэраг трафеяў, а таксама любоў заўзятараў брытанскага клуба. Аднак у 2004 годзе ігрок вярнуўся на радзіму, каб выступаць за «Рэал Сасьедад» разам са сваім сябрам Хабі Алонса, які аднак з’ехаў у тым сезоне ў «Ліверпул». На наступны год, Артэта далучыўся да складу англійскага «Эвертана», дзе паводле задумы Дэвіда Моеса, павінен быў замяніць дацкага паўабаронцу Томаса Гравесена. У хуткім часе ігрок стаў футбалістам асноўнага складу клуба, артымаўшы шэраг узнагарод лепшага іграка клуба.

31 жніўня 2011 года склаў 4-гадовы кантракт з лонданскім «Арсеналам», які заплаціў за іспанца 10 мільёнаў фунтаў. Пазней паўабаронца стаў капітанам «Арсенала». У маі 2016 года абвясціў аб завяршэнні кар’еры.

## Трэнерская кар’ера 
Пасля заканчэння гульнявой кар’еры ў 2016 годзе стаў памочнікам трэнера Хасепа Гвардыёлы ў «Манчэстэр Сіці». У снежні 2019 года ўзначаліў лонданскі «Арсенал», падпісаўшы кантракт да 2023 года.

## Дасягненні 
**«Рэйнджэрс»**:
* Чэмпіён Шатландыі: 2003
* Уладальнік Кубка Шатландыі: 2003
* Уладальнік Кубка лігі Шатландыі: 2003

**«Арсенал»**:
* Уладальнік Кубка Англіі (2): 2014, 2015
* Уладальнік Суперкубка Англіі (2): 2014, 2015

## Крыніцы 
## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Футбалісты Іспаніі
Катэгорыя:Ігракі ФК Арсенал Лондан
Катэгорыя:Ігракі ФК Эвертан
Катэгорыя:Ігракі ФК Рэал Сасьедад
Катэгорыя:Ігракі ФК Рэйнджэрс
Катэгорыя:Ігракі ФК Пары Сен-Жэрмен
Катэгорыя:Ігракі ФК Барселона B
Катэгорыя:Ігракі ФК Барселона C
Катэгорыя:Футбольныя трэнеры Іспаніі
Катэгорыя:Трэнеры ФК Арсенал Лондан
Redirected (фільм)

**Redirected (фільм)** — літоўска-брытанская гангстэрская экшан камедыя літоўскага рэжысёра Эміліса Вэвіліса, якая выйшла ў 2014 годзе. Чацьвёра сяброў упершыню рабуюць падпольнае казіно ў Лондане. Уцякаючы ў Малайзію, яны трапляюць у Літву, дзе разгортваюцца асноўныя падзеі фільма. Прэм'ера фільма адбылася ў Літве 10 студзеня 2014, у Вялікабрытаніі 13 лістапада 2014.

## Сюжэт 
Джон, Бэн ды Цім па наводцы Карла рабуюць казіно. Па плане рабаўнікоў павінна быць чацьвёра і сябры далучаюць да сябе Майкла, але нічога не кажуць яму аб рабаўніцтве.
План здаецца ідэальным. Сябры паспяхова рабуюць незаконнае казіно ў Лондане і атрымліваюць грошы - каля мільёна фунтаў наяўнымі. Golden Pole (Вінні Джонс) быў вымушаны аддаць кальцо-пячатку рабаўнікам. Падчас рабавання сябры выдаюць Карла. Абрабаваныя гульцы казіно праз Майкла пачынаюць шукаць ягоных сяброў. Падчас уцёкаў ў Малайзію, праз вывяржэнне вулкана Эйяф'ятлаёкюдль, сябры вымушана апынаюцца ў Літве.

## Ролі 
* Вінні Джонс — *Golden Pole*
* Скот Вільямс — *Майкл*
* Гіл Дарнэлл — *Джон*
* Олівер Джэксан — *Цім*
* Энтані Стрэхан — *Бэн*
* Андрюс Жураўскас — *Стаська*
* Вітаўтас Шапранаўскас — *Алгіс*
* Артур Смальянінаў — *Дончус*
* Віта Шаўчулайнітэ — *Саўле*
* Моніка Вайчулітэ — *Сімона*
* Даніэль Нэмэ — *Турак*
* Даніэль Боўкер — *Мяса*
* Эндру Макхол — *Карл*
* Аўрымас Мілешюс — *Віска*

## Рэліз 
Фільм сабраў 1.8 млн. даляраў у Літве.

Катэгорыя:Фільмы Літвы
Алекс Окслейд-Чэмберлен

**Аляксандр Марк Дэвід Окслейд-Чэмберлен** (; нар. , Портсмут, Англія) — англійскі футбаліст ямайскага паходжання, крайні паўабаронца турэцкага клуба «Бешыкташ» са Стамбула. Ігрок нацыянальнай зборнай Англіі (2012—2019).

## Кар’ера 
Алекс нарадзіўся ў Портсмуце, графства Хэмпшыр. У раннім дзяцінстве разам з бацькамі пераехаў у суседні горад — Саўтгемптан, дзе і пачаў займацца футболам. У 2010 годзе падпісаў свой першы прафесійны кантракт з клубам «Саўтгемптан». Дэбютаваў за клуб 2 сакавіка 2010 года, калі яму было 16 гадоў і 199 дзён. 8 жніўня 2011 года Окслейд-Чэмберлен падпісаў кантракт з лонданскім «Арсеналам».

29 верасня 2011 года Алекс дэбютаваў у Лізе чэмпіёнаў і адразу адзначыўся забітым голам, стаўшы такім чынам самым маладым іграком, які забіваў за «Арсенал» у рамках розыгрышу гэтага турніру, а таксама самым маладым англічанінам, які адзначаўся голам у Лізе чэмпіёнаў.

У першай палове сезону Чэмберлен практычна не прымаў удзелу ў матчах чэмпіянату, паколькі шлях у аснову яму заступалі Жэрвінью, Уолкат і Аршавін. Аднак пасля ад’езду Жэрвінью на Кубак афрыканскіх нацый у Алекса з’явілася магчымасць часцей выходзіць на пляцоўку. 22 студзеня 2012 года малады англічанін нечакана з’явіўся ў стартавым складзе ў матчы супраць «Манчэстэр Юнайтэд». Гульня скончылася паражэннем «кананіраў» з лікам 1:2, адзіны гол «Арсенала» забіў ван Персі пасля перадачы Чэмберлена, які паводле выніку сустрэчы атрымаў станоўчыя адзнакі.

31 жніўня 2017 года перайшоў у «Ліверпул». У маі 2023 года клуб абвясціў, што Окслейд-Чэмберлен па заканчэнні сезона 2022/23 пакіне каманду ў якасці свабоднага агента.

У жніўні 2023 года падпісаў трохгадовы кантракт з турэцкім «Бешыкташам».

## Дасягненні 
**«Арсенал»**:
* Уладальнік Кубка Англіі (3): 2014, 2015, 2017
* Уладальнік Суперкубка Англіі (3): 2014, 2015, 2017

**«Ліверпул»**
* Чэмпіён Англіі: 2020
* Уладальнік Кубка Англіі: 2022
* Уладальнік Кубка Англійскай футбольнай лігі: 2022
* Пераможца Лігі чэмпіёнаў: 2019
* Уладальнік Суперкубка УЕФА: 2019
* Пераможца клубнага чэмпіянату свету: 2019

## Цікавыя факты 
Бацька і дзядзька футбаліста — Марк Чэмберлен і Невіл Чэмберлен адпаведна, таксама, у мінулым прафесійныя футбалісты.

## Крыніцы 
## Спасылкі 
* Афіцыйны сайт 
* Профіль на сайце «Арсенала»

Катэгорыя:Футбалісты Англіі
Катэгорыя:Ігракі зборнай Англіі па футболе
Катэгорыя:Ігракі ФК Саўтгемптан
Катэгорыя:Ігракі ФК Арсенал Лондан
Катэгорыя:Ігракі ФК Ліверпул
Катэгорыя:Ігракі ФК Бешыкташ
Рэвэка Хаймаўна Бурштэйн

**Рэвэка Хаймаўна Бурштэйн** (; ,  — , ) — савецкі вучоны ў галіне электрахіміі. Доктар хімічных навук (1941), прафесар. Заслужаны дзеяч навукі і тэхнікі РСФСР (1965).

## Біяграфія 
Скончыла хімічнае аддзяленне ЛДУ (1926). З 1927 г. у Маскве, у Навукова-даследчым хімімічным (з 1931 г. — фізіка-хімічны) інстытуце імя Л. Я. Карпава. З 1947 г. і да канца жыцця — у аддзяленні электрахіміі Інстытута фізічнай хіміі АН (з 1957 — самастойны Інстытут электрахіміі АН); загадчык лабараторыі (з 1958). Лаўрэат Сталінскай прэміі (1943, 1952).
Ёй належыць звыш 260 навуковых прац. У 1939—1948 гг. была дэпутатам Кіраўскага райсавета Масквы.

## Спасылкі 
* *Эльзон М. Д.* Бурштейн Ревекка Хаимовна // Расійская нацыянальная бібліятэка

Катэгорыя:Фізікахімікі
Жэрвінью

**Жэрвэ́ Яо́ Куасі́** (), больш вядомы як **Жэрві́нью** (; нар. , Аньяма, Кот-д’Івуар) — івуарыйскі футбаліст, нападнік турэцкага клуба «Трабзанспор» і нацыянальнай зборнай Кот-д’Івуара. Сваю мянушку атрымаў ад аднаго бразільскага трэнера, яшчэ выступаючы на радзіме.

## Клубная кар’ера 
Жэрвінью распачаў кар’еру ў юнацкай камандзе абіджанскага клуба «АСЕК Мімозас», дзе правёў пяць гадоў. Менавіта ў гэтым клубе ад бразільскага трэнера атрымаў мянушку «Жэрвінью». Неўзабаве футбаліст перайшоў у клуб другога івуарыйскага дывізіёна «Тумадзі», дзе некаторы час гуляў разам з братамі Яя, Кало і Ібраімам Турэ.

Праз два гады Куасі перайшоў у бельгійскі чэмпіянат, дзе да 2007 года гуляў у складзе «Беверэна». У сезоне 2007/08 выступаў у французскім чэмпіянаце ў клубе «Ле-Ман» разам са сваім суайчыннікам Рамарыкам. Пасля добрага сезона ў «Ле-Мане» футбалістам зацікавіліся скаўты некалькіх клубаў, як «Манака», «Пары Сен-Жэрмен», «Алімпік» Марсель і «Арсенал». Але ў выніку 21 ліпеня 2009 года Жэрвінью падпісаў трохгадовы кантракт з клубам «Ліль».

18 ліпеня 2011 года перайшоў у лонданскі «Арсенал», падпісаўшы з клубам доўгатэрміновы кантракт. У сваім дэбютным матчы ў Прэм’ер-лізе супраць «Ньюкасл Юнайтэд» ігрок быў выдалены з поля на 76-й хвіліне пасля сваркі з Джоі Бартанам. 19 жніўня 2013 года футбаліст падпісаў кантракт з італьянскім клубам «Рома» тэрмінам да 30 чэрвеня 2017 года. 25 жніўня 2013 года дэбютаваў за «Рому» у матчы 1-га тура чэмпіянату Італіі 2013/14 у гасцях супраць «Ліворна».

У студзені 2016 года перабраўся ў Кітай, папоўніўшы склад дэбютанта мясцовай Суперлігі — клуба «Хэбэй Чайна Форчун». У жніўні 2018 года разарваў кантракт з кітайскім клубам і вярнуўся ў Еўропу, стаўшы іграком «Пармы». У чэрвені 2021 года, пасля таго як «Парма» выбыла ў Серыю B, падпісаў двухгадовы кантракт з турэцкім «Трабзанспорам». Значную частку сезона 2021/22 прапусціў з-за траўмы.

У ліпені 2022 года перайшоў у грэчаскі «Арыс».

## Міжнародная кар’ера 
У лістападзе 2007 года Жэрвінью быў выкліканы ў галоўную зборную краіны на таварыскія матчы супраць зборных Анголы і Катара, а пазней запрошаны ў склад зборнай на Кубак афрыканскіх нацый 2008. 15 чэрвеня 2010 года Жэрвінью згуляў свой першы матч на чэмпіянаце свету 2010. Ён адгуляў 82 хвіліны супраць зборнай Партугаліі і быў названы найлепшым іграком матча паводле версіі гледачоў ITV1.

## Дасягненні 
**«Ліль»**:
* Чэмпіён Францыі: 2011
* Уладальнік Кубка Францыі: 2011

**«Трабзанспор»**:
* Чэмпіён Турцыі: 2022

**Зборная Кот-д’Івуара**:
* Уладальнік Кубка афрыканскіх нацый: 2015

## Крыніцы 
Катэгорыя:Футбалісты Кот-д’Івуара
Катэгорыя:Ігракі зборнай Кот-д’Івуара па футболе
Катэгорыя:Ігракі ФК Беверэн
Катэгорыя:Ігракі ФК Ле-Ман
Катэгорыя:Ігракі ФК Ліль
Катэгорыя:Ігракі ФК Арсенал Лондан
Катэгорыя:Ігракі ФК Рома
Катэгорыя:Ігракі ФК Хэбэй Чайна Форчун
Катэгорыя:Ігракі ФК Парма
Катэгорыя:Ігракі ФК Трабзанспор
Катэгорыя:Ігракі ФК Арыс Салонікі
Катэгорыя:Футбалісты на летніх Алімпійскіх гульнях 2008 года
Жэрэмі Мацьё

**Жэрэмі́ Мацьё́** (; нар. , Люксёй-ле-Бен, Францыя) — французскі футбаліст, абаронца. Ігрок нацыянальнай зборнай Францыі (2011—2016).

## Кар’ера 
### «Сашо» 
Жэрэмі з’яўляецца выхаванцам клуба «Сашо». У складзе «ільвянятаў» дэбютаваў у 2002 годзе ў чэмпіянаце Францыі ў гульні супраць каманды «Седан». Разам з «Сашо» Жэрэмі заваяваў першы трафей у сваёй прафесійнай кар’еры — Кубак французскай Лігі 2004 года.

### «Тулуза» 
У 2005 годзе Мацьё перайшоў у «Тулузу». Другі сезон, у якім футбаліст гуляў за «Тулузу», апынуўся нечакана ўдалым для каманды, гэта значыць «Тулуза» заняла трэцяе месца ў чэмпіянаце, заваяваўшы пуцёўку ў папярэдні этап Лігі чэмпіёнаў. І хоць наступны сезон быў куды менш паспяховы — каманда з цяжкасцю захавала месца ў эліце — малады абаронца звярнуў на сябе ўвагу адразу некалькіх еўрапейскіх клубаў, у прыватнасці, «Ромы», «Бардо» і «Джэноа».

### «Валенсія» 
Аднак, Жэрэмі зрабіў іншы выбар: у 2009 годзе, пасля заканчэння тэрміну кантракта з «Тулузай», футбаліст падпісаў 3-гадовае пагадненне з іспанскай «Валенсіяй» і ўжо ў наступным сезоне дэбютаваў за свой новы клуб у чэмпіянаце Іспаніі і Лізе Еўропы. 6 снежня 2009 года Жэрэмі забіў свой першы мяч у іспанскім першынстве: на яго рахунку пераможны гол у матчы супраць «Атлетыка» (Більбаа), які завяршыўся з лікам 2:1 на карысць «Валенсіі».

### «Барселона» 
Улетку 2014 года Мацьё перайшоў у «Барселону» за 20 мільёнаў еўра, стаўшы найдаражэйшым абаронцам у гісторыі ва ўзросце пасля 30 гадоў. Спачатку гуляў у аснове каталонскага клуба, але пазней страціў месца ў складзе.

### «Спортынг» 
У ліпені 2017 года стаў іграком лісабонскага «Спортынга».

У чэрвені 2020 года ў сувязі з траўмай калена прыняў рашэнне аб завяршэнні кар’еры.
 
## Міжнародная кар’ера 
У зборную Францыі футбаліст упершыню быў выкліканы ў 2007 годзе для ўдзелу ў таварыскім матчы супраць зборнай Славакіі, але ўдзелу ў гульні на прымаў, згуляўшы за каманду рэзервістаў зборнай Францыі з рэзервовым складам зборнай Славакіі.

4 кастрычніка 2011 года Мацьё быў выкліканы ў зборную галоўным трэнерам Ларанам Бланам, для ўдзелу ў адборачных матчах чэмпіянату Еўропы 2012 супраць зборнай Албаніі і зборнай Босніі і Герцагавіны, аднак удзелу зноўку не прымаў. Першую сваю гульню Жэрэмі правёў 11 лістапада 2011 года ў таварыскай сустрэчы супраць зборнай ЗША (1:0).

## Дасягненні 
**«Сашо»**:
* Уладальнік Кубка французскай лігі: 2004

**«Барселона»**:
* Чэмпіён Іспаніі (2): 2015, 2016
* Уладальнік Кубка Іспаніі (3): 2015, 2016, 2017
* Уладальнік Суперкубка Іспаніі: 2016
* Пераможца Лігі чэмпіёнаў: 2015
* Уладальнік Суперкубка УЕФА: 2015
* Пераможца клубнага чэмпіянату свету: 2015

**«Спортынг»**:
* Уладальнік Кубка Партугаліі: 2019
* Уладальнік Кубка партугальскай лігі (2): 2018, 2019

## Крыніцы 
## Спасылкі 
* 
* Профіль на сайце *eurosport.ru* 

Катэгорыя:Футбалісты Францыі
Катэгорыя:Ігракі зборнай Францыі па футболе
Катэгорыя:Ігракі ФК Спортынг Лісабон
Катэгорыя:Ігракі ФК Барселона
Катэгорыя:Ігракі ФК Валенсія
Катэгорыя:Ігракі ФК Тулуза
Катэгорыя:Ігракі ФК Сашо
Нача Манрэаль

**Ігна́сіа «На́ча» Манрэа́ль Эра́са** (; нар. , , Іспанія) ― іспанскі футбаліст, абаронца. Ігрок нацыянальнай зборнай Іспаніі (2009—2018).

## Клубная кар’ера 
### «Асасуна» 
Нача з’яўляецца выхаванцам клуба «Асасуна», Манрэаль дэбютаваў за родны клуб 22 кастрычніка 2006 года ў матчы супраць «Валенсіі». Перад гэтым ён некалькі гадоў выступаў за другую каманду памплонцаў. У сезоне 2007/08 Нача стаў асноўным іграком клуба, пацвярджаючы гэты статус і ў наступных сезонах.

### «Малага» 
16 чэрвеня 2011 года перайшоў у склад «Малагі». Сума трансферу ацэньваецца ў 6 млн еўра.

### «Арсенал» 
31 студзеня 2013 года Манрэаль далучыўся да англійскага клуба «Арсенал», падпісаўшы доўгатэрміновы кантракт. Сумма трансферу не була афіцыйна агучана, але, як мяркуецца, складае каля 8,3 млн фунтаў стэрлінгаў. Дэбютаваў у складзе новага клуба ў матчы супраць «Сток Сіці», які скончыўся перамогаў «кананіраў» з лікам 1:0.

### «Рэал Сасьедад» 
У жніўні 2019 года вярнуўся ў Іспанію, папоўніўшы склад клуба «Рэал Сасьедад». Трывала з’яўляўся ў стартавым складзе, але сезон 2021/22 поўнасцю прапусціў з-за траўмы калена. Па заканчэнні сезона 2021/22 пакінуў «Рэал Сасьедад», а ў жніўні 2022 года абвясціў аб завяршэнні кар’еры.

## Міжнародная кар’ера 
У 2007 годзе быў выкліканы ў моладзевую зборную Іспаніі на чэмпіянат Еўропы 2009 года, дзе адгуляў усе тры матчы. 6 жніўня 2009 года Манрэаль згуляў свой першы матч за нацыянальную зборную Іспаніі, выйшаўшы на замену на апошнія 15 хвілін у матчы супраць зборнай Македоніі.

## Дасягненні 
**«Арсенал»**:
* Уладальнік Кубка Англіі (3): 2014, 2015, 2017
* Уладальнік Суперкубка Англіі (3): 2014, 2015, 2017

**«Рэал Сасьедад»**:
* Уладальнік Кубка Іспаніі: 2020

## Крыніцы 
## Спасылкі 
Катэгорыя:Футбалісты Іспаніі
Катэгорыя:Ігракі зборнай Іспаніі па футболе
Катэгорыя:Ігракі ФК Асасуна B
Катэгорыя:Ігракі ФК Асасуна
Катэгорыя:Ігракі ФК Малага
Катэгорыя:Ігракі ФК Арсенал Лондан
Катэгорыя:Ігракі ФК Рэал Сасьедад
Урган

**Урга́н** — возера ў Быхаўскім раёне Магілёўскай вобласці Беларусіў басейне ракі Дняпро, за 15 км у напрамку на поўнач ад горада Быхаў, прыкладна за 0,9 км у напрамку на паўночны ўсход ад вёскі Дальняе Ляда.

Плошча паверхні возера 0,13 км². Даўжыня 1,4 км, найбольшая шырыня 0,09 км. Даўжыня берагавой лініі 2,9 км.
Катлавіна возера старычнага тыпу, знаходзіцца на правабярэжнай пойме Дняпра злучаецца з ім ручаём даўжынёй каля 350 м. Катлавіна моцна выгнутая ў форме падковы.

## Літаратура 
*  — С. 169.
* 
* 
* Ліст карты N-36-85. Выданне 1978 г.

## Спасылкі 
* Агульная характарыстыка азёр Магілёўскай вобласці // Даведнік «Водныя аб’екты Рэспублікі Беларусь»  

Катэгорыя:Азёры Быхаўскага раёна
Катэгорыя:Басейн Дняпра
Талачынскае вадасховішча

**Талачы́нскае** — вадасховішча ў Талачынскім раёне Віцебскай вобласці Беларусі на рацэ Друць у межах горада Талачын.

Плошча паверхні 0,22 км². Даўжыня 1,75 км, найбольшая шырыня 0,2 км. Найбольшая глыбіня 3 м, сярэдняя 1,6 м. Аб'ём вады ў вадасховішчы 0,343 млн м³. Плошча вадазбору 104 км². Ваганні ўзроўню вады да 0,5 м.
Катлавіна пераважна выцягнутая ў напрамку з паўночнага захаду на паўднёвы ўсход. Берагі роўныя. Каля плаціны ў месцы ўпадзення ракі Рагачоўка берагавая лінія ўтварае заліў. Вадасховішча моцна праточнае.

## Літаратура 
* *Самончык Н. Ф.* Талачынскае вадасховішча //  — С. 74.
* 
* 
* Ліст карты N-35-60. Выданне 1991 г. Стан мясцовасці на 1987 г.

Катэгорыя:Вадасховішчы Талачынскага раёна
Катэгорыя:Талачын
Катэгорыя:Друць
Аношкі (Смалявіцкі раён)

**Ано́шкі** (, ) — вёска ў Смалявіцкім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Азярыцкаслабадскага сельсавета.

Да 16 снежня 2009 года вёска ўваходзіла ў склад Прылепскага сельсавета.

## Гісторыя 
У 1712 годзе згадваецца як вёска ў складзе маёнтка Прылепы, уласнасці Кіеўскага мітрапаліта, у Мінскім ваяводстве ВКЛ.

## Спасылкі 
Катэгорыя:Азярыцкаслабадскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Смалявіцкага раёна
Высокае (Смалявіцкі раён)

**Высо́кае** (, ) — вёска ў Смалявіцкім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Усяжскага сельсавета.

Да 23 сакавіка 1987 года вёска ўваходзіла ў склад Усяжскага сельсавета, да 16 снежня 2009 года — у склад Прылепскага сельсавета.

## Спасылкі 
Катэгорыя:Усяжскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Смалявіцкага раёна
Вішнёвая тля

**Вішнёвая тля** (*Myzus cerasi*) — мнагаедны від тлі з сямейства .

## Апісанне 
Цела бяскрылай самкі шырокае, грушападобнай формы, даўжынёй 2-2,4 мм; чорнае, бліскучае зверху і карычневае знізу. Вусікі цёмна-зялёныя, шасцічленікавыя, роўныя палове даўжыні цела. Трубачкі чорныя, цыліндрычныя, звужваюць да вяршыні, з вечкамі, у два з паловай разы даўжэй пальцападобнага хвосціка. Вусікавыя грудкі шырокія, утвараюць лобны жалабок. Крылатая самка бліскуча-чорная, даўжынёй да 2,4 мм. Яйкі авальныя, чорныя.

## Арэал 
Від сустракаецца ў Еўропе, Пярэдняй і Сярэдняй Азіі, Паўночнай Амерыцы, Паўночнай Афрыцы, Аўстраліі. На тэрыторыі былога СССР сустракаецца паўсюдна ў зоне вырошчвання галоўных кармавых раслін — вішні, чарэшні. Асноўная шкоднаснасць назіраецца ў стэпавай зоне Украіны, Ніжнім Паволжы, на Паўночным Каўказе, у Закаўказзі, Малдавіі, Сярэдняй Азіі, Паўднёвым Казахстане.

## Гаспадарчае значэнне 
Від з’яўляецца агігафагам. Пашкоджвае костачкавыя культуры: чарэшню, хатнюю вішню, у значна меншай ступени — сліву, абрыкос, персік. З дзікіх раслін сілкуецца на , , , , .

## Літаратура 
* Абашидзе А. Т., Гвишиани Д. К. Некоторые данные по изучению вишневой тли (Myzus cerasi F.). / Труды Груз. НИИ защиты растений (ред. Канчавели Л. А.). Вып. 24, 1973. С. 94.
* Верещагина В. В. Вишневая тля Myzus cerasi Fabr. на черешне и борьба с ней в Молдавии. / Труды Молд. НИИ садоводства, виноградорства и виноделия (ред. Талицкий В. И.). Т. 13. Кишинев: Картя Молдовеняскэ, 1966. С. 53-57.
* Верещагина В. В., Верещагин Б. В. Тли косточковых и плодовых пород Молдавии и их диагностика. / Труды Молдавского НИИ садоводства, виноградорства и виноделия (ред. Талицкий В. И.). Т. 13. Кишинев: Картя Молдовеняскэ, 1966. С. 39-52.
* Вредители сельскохозяйственных культур и лесных насаждений. / Под ред. В. П. Васильева. Т. 1. Киев: Урожай, 1973. С. 299—300.
* Жемчужина А. А., Стенина Н. П. Защита сада и огорода от вредителей и болезней. С-Пб.: Мим-Дельта, 2001. С. 178.
* Ивановская О. И. Фауна тлей Западной Сибири. / Фауна гельминтов и членистоногих Сибири. Ред. Золоторенко Г. С. Новосибирск: Наука, 1976. С. 175—189.
* Ивановская О. И., Купянская А. Н. Тли (Homoptera, Aphidinea), повреждающие лиственные деревья и кустарники в Приморском крае./ Экология и биология членистоногих юга Дальнего Востока (ред. Ивлиев Л. А.). *Владивосток: Изд-во АН СССР, 1979. С. 50.
* Невский В. П. Тли Средней Азии. / Материалы УзСТАЗРА. Ташкент, 1929. С. 272.
* Прогноз появления и учет вредителей и болезней сельскохозяйственных культур. / Под ред. В. В. Косова, И. Я. Полякова. М.: Изд-во МСХ СССР, 1958. С. 455.
*  Биология и экология вишневой тли в Литовской ССР. / Труды АН Литовской ССР (ред. Петраускас В.). Вып. 4(88), 1984. С. 80-88.
* Шапошников Г. Х. Подотряд Aphidinea — тли. / Определитель насекомых Европейской части СССР (ред. Бей-Биенко Г. Я.). Т.1. М.-Л.: Наука, 1964. С. 598.
* Gilmore J.E. Biology of the Black Cherry Aphid in the Willamette Valley, Oregon. / J. of Economic Entomology 53(4), 1960. P. 659—661.

Катэгорыя:Сапраўдныя тлі
Катэгорыя:Насякомыя-шкоднікі сельскай гаспадаркі
Катэгорыя:Жывёлы, апісаныя ў 1775 годзе
Дуброва (Азярыцкаслабадскі сельсавет)

**Дубро́ва** () — вёска ў Смалявіцкім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Азярыцкаслабадскага сельсавета.

Да 16 снежня 2009 года вёска ўваходзіла ў склад Прылепскага сельсавета.

Вёска знаходзіцца на беразе Дубраўскага вадасховішча.

## Насельніцтва 
## Вядомыя асобы 
* Ігнат Дуброўскі (Чарняўскі; 1906—2003) — беларускі празаік, паэт, нарысіст, навуковец у галіне сельскай гаспадаркі.
* Уладзімір Міхайлавіч Юрэвіч (1916—2005) — беларускі празаік, літаратурны крытык і літаратуразнавец.

## Крыніцы 
## Спасылкі 
Катэгорыя:Азярыцкаслабадскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Смалявіцкага раёна
Ааран Рэмзі

**А́аран Джэ́ймс Пі́тэр Рэ́мзі** (, англійскае вымаўленне ; нар. , Кайрфілі, Уэльс) — валійскі футбаліст, паўабаронца клуба «Кардыф Сіці» і нацыянальнай зборнай Уэльса.

## Клубная кар’ера 
### «Кардыф Сіці» 
Ааран трапіў у футбольную сістэму «Кардыф Сіці» ў васьмігадовым узросце. Праз некалькі гадоў Рэмзі атрымаў магчымасць дэбютаваць у асноўным складзе свайго клуба ў апошнім для «Кардыфа» хатнім матчы чэмпіянату Футбольнай лігі ў сезоне 2006/07 супраць «Хал Сіці». Замяніўшы на апошняй хвіліне Пола Перы, Ааран, чый узрост на той момант складаў 16 гадоў і 124 дні, стаў самым юным футбалістам, які гуляў калі-небудзь за «Кардыф», адабраўшы гэта дасягненне ў Джона Тошака.

### «Арсенал» 
10 чэрвеня 2008 года па выніках перамоў прадстаўнікоў «Кардыф Сіці», «Манчэстэр Юнайтэд», «Арсенала» і «Эвертана» было абвешчана, што Рэмзі аддаў перавагу працягнуць сваю кар’еру ў «Арсенале», які выплаціў «Кардыфу» суму ў памеры 4,8 мільёнаў фунтаў стэрлінгаў. Выкарыстоўваўся як паўабаронца шырокага дыяпазону, паміж іншым, ён зарэкамендаваў сябе як добры нападнік пасля сыходу Сеска Фабрэгаса.

### «Ювентус» 
У лютым 2019 года падпісаў чатырохгадовы кантракт з «Ювентусам», які пачаў дзейнічаць у ліпені таго ж года, па заканчэнні кантракта з «Арсеналам». У студзені 2022 года, страціўшы месца ў складзе турынскага клуба, на правах арэнды далучыўся да «Рэйнджэрс».

У ліпені 2022 года кантракт паўабаронцы з «Ювентусам» быў разарваны.

### «Ніца» 
У жніўні 2022 года ў якасці свабоднага агента падпісаў пагадненне з французскай «Ніцай». У ліпені 2023 года па пагадненні бакоў пакінуў клуб і далучыўся да «Кардыф Сіці».

## Міжнародная кар’ера 
19 лістапада 2008 года Ааран выйшаў у складзе нацыянальнай зборнай Уэльса ў таварыскім матчы супраць зборнай Даніі.

## Дасягненні 
**«Арсенал»**:
* Уладальнік Кубка Англіі (3): 2014, 2015, 2017
* Уладальнік Суперкубка Англіі (2): 2014, 2015

**«Ювентус»**
* Чэмпіён Італіі: 2020
* Уладальнік Кубка Італіі: 2021
* Уладальнік Суперкубка Італіі: 2020

**«Рэйнджэрс»**:
* Уладальнік Кубка Шатландыі: 2022

## Крыніцы 
## Спасылкі 
* Профіль на сайце «Арсенала»

Катэгорыя:Футбалісты Уэльса
Катэгорыя:Ігракі зборнай Уэльса па футболе
Катэгорыя:Ігракі ФК Кардыф Сіці
Катэгорыя:Ігракі ФК Арсенал Лондан
Катэгорыя:Ігракі ФК Нотынгем Форэст
Катэгорыя:Ігракі ФК Ювентус
Катэгорыя:Ігракі ФК Рэйнджэрс
Катэгорыя:Ігракі ФК Ніца
Катэгорыя:Футбалісты на летніх Алімпійскіх гульнях 2012 года
Катэгорыя:Ігракі алімпійскай зборнай Вялікабрытаніі па футболе
Быкачына

**Бы́качына** (, ) — вёска ў Смалявіцкім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Драчкаўскага сельсавета.

Да 16 снежня 2009 года вёска ўваходзіла ў склад Пятровіцкага сельсавета.

У сувязі з будаўніцтвам Беларуска-Кітайскага тэхнапарку вёска будзе ліквідавана.

## Спасылкі 
Катэгорыя:Драчкаўскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Смалявіцкага раёна
Емяльянава (Смалявіцкі раён)

**Емялья́нава** (, ) — вёска ў Смалявіцкім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Усяжскага сельсавета.

## Геаграфія 
За 0,9 км на паўночны ўсход ад вёскі знаходзіцца найвышэйшы пункт Барысаўскай грады — 220,3 м. Размешчаны на добра акрэсленым узгорку правільнай формы ў атачэнні ворных угоддзяў. Маецца геадэзічны пункт у выглядзе металічнай піраміды; каардынаты: 54°04,714' пн.ш., 28°02,351' у.д..

## Гісторыя 
У 1924—1977 гадах цэнтр Емяльянаўскага сельсавета.

## Спасылкі 
Катэгорыя:Усяжскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Смалявіцкага раёна
Куркава (Смалявіцкі раён)

**Ку́ркава** (, ) — аграгарадок у Смалявіцкім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Усяжскага сельсавета, яго цэнтр да 2013 года.

## Спасылкі 
Катэгорыя:Усяжскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Смалявіцкага раёна
Прудзішча (Смалявіцкі раён)

**Прудзі́шча** (, ) — вёска ў Смалявіцкім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Усяжскага сельсавета.

Да 30 кастрычніка 2009 года вёска ўваходзіла ў склад Юр’еўскага сельсавета.

## Вядомыя асобы 
* Алесь Кучар (Айзік Евелевіч; 1910—1996) — беларускі крытык і драматург.

## Спасылкі 
Катэгорыя:Усяжскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Смалявіцкага раёна
Гансала Хара

**Ганса́ла Алеха́ндра Ха́ра Рэ́ес** (; нар. , Уальпен, Чылі) — чылійскі футбаліст, абаронца клуба «Какімба Уніда». Ігрок нацыянальнай зборнай Чылі (2006—2019).

## Клубная кар’ера 
Кар’еру пачаў у клубе «Уачыпата» ў 2003 годзе. У 2007 годзе перайшоў у склад чылійскага гранду клуба «Кола-Кола». У жніўні 2009 года за 1,4 млн фунтаў перайшоў у склад англійскага клуба «Вест Бромвіч Альбіён». 25 верасня 2010 года ў матчы супраць лонданскага «Арсенала» на «Эмірэйтс» забіў пераможны гол і яго каманда святкавала перамогу з лікам 2:3. З 2011 па 2014 гады выступаў у Чэмпіёншыпе спачатку за «Брайтан энд Хоўв Альбіён», а потым за «Нотынгем Форэст».

16 ліпеня 2014 года падпісаў двухгадовы кантракт з нямецкім клубам «Майнц». У студзені 2016 года кантракт з «Майнцам» быў датэрмінова разарваны, і неўзабаве Гансала вярнуўся на радзіму, стаўшы іграком «Універсідад дэ Чылі».

У студзені 2019 года перайшоў у аргенцінскі «Эстудыянтэс». У 2020—2021 гадах гуляў у Мексіцы, па паўгады правёўшы ў складзе клубаў «Марэлія», «Масатлан» і «Тыхуана». У верасні 2021 года вярнуўся ў Чылі, папоўніўшы склад «Уніёна» з Ла-Калеры. У 2022 годзе далучыўся да «Какімба Уніда».

## Міжнародная кар’ера 
У 2006 годзе быў запрошаны ў склад нацыянальнай зборнай Чылі, разам з якой адправіўся ў невялічкі тур у Еўропу. Пасля гэтага стала выклікаецца ў шэрагі нацыянальнай каманды на міжнародныя турніры, адборачныя і таварыскія сустрэчы.

## Дасягненні 
**«Кола-Кола»**:
* Чэмпіён Чылі (3): 2007 (а), 2007 (к), 2008 (к)

**«Універсідад дэ Чылі»**:
* Чэмпіён Чылі: 2017 (к)

## Крыніцы 
## Спасылкі 
Катэгорыя:Футбалісты Чылі
Катэгорыя:Ігракі зборнай Чылі па футболе
Катэгорыя:Ігракі ФК Уачыпата
Катэгорыя:Ігракі ФК Кола-Кола
Катэгорыя:Ігракі ФК Вест Бромвіч Альбіён
Катэгорыя:Ігракі ФК Брайтан энд Хоўв Альбіён
Катэгорыя:Ігракі ФК Нотынгем Форэст
Катэгорыя:Ігракі ФК Майнц 05
Катэгорыя:Ігракі ФК Універсідад дэ Чылі
Катэгорыя:Ігракі ФК Эстудыянтэс
Катэгорыя:Ігракі ФК Манаркас Марэлія
Катэгорыя:Ігракі ФК Масатлан
Катэгорыя:Ігракі ФК Тыхуана
Катэгорыя:Ігракі ФК Уніён Ла-Калера
Катэгорыя:Ігракі ФК Какімба Уніда
Катэгорыя:Чэмпіёны Паўднёвай Амерыкі па футболе
Крушнікі (Салігорскі раён)

**Крушнікі́** (, ) — вёска ў Салігорскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Старобінскага сельсавета.

## Гісторыя 
У XIX стагоддзі вядома як фальварак.

## Насельніцтва 
* **XIX стагоддзе**: 1897 — 8 чал.
* **XX стагоддзе**: 1909 — 53 чал.; 1917 — 50 чал.; 1941 — 87 чал.; 1969 — 103 чал.
* **XXI стагоддзе**: 1 студзеня 2004 — 13 чал.

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
Катэгорыя:Старобінскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Салігорскага раёна
Лістападавічы

**Лістапа́давічы** (, ) — вёска ў Салігорскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Старобінскага сельсавета.

У 1924—1954 гадах цэнтр Лістападавіцкага сельсавета. Да 2003 года мела назву **Вялікія Лістападавічы**.

## Спасылкі 
Катэгорыя:Старобінскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Салігорскага раёна
Дубава (Салігорскі раён)

**Ду́бава** (, ) — вёска ў Салігорскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Чырвонаслабодскага сельсавета.

Да 1974 года вёска мела назву **Стары Дуб**.

## Насельніцтва 
* **XX стагоддзе**: 1926 — 145 чал.
* **XXI стагоддзе**: 1 студзеня 2004 — 112 чал.

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
Катэгорыя:Чырвонаслабодскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Салігорскага раёна
Зацішша (Салігорскі раён)

**Заці́шша** (, ) — пасёлак у Салігорскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Чырвонаслабодскага сельсавета.

## Насельніцтва 
* **XX стагоддзе**: 1926 — 59 чал.; 1941 — 28 чал.; 1970 — 36 чал.
* **XXI стагоддзе**: 1 студзеня 2004 — 9 чал.

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
Катэгорыя:Чырвонаслабодскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Салігорскага раёна
Веска

**Ве́ска** (, ) — вёска ў Салігорскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Акцябрскага сельсавета.

## Спасылкі 
Катэгорыя:Акцябрскі сельсавет (Салігорскі раён)
Катэгорыя:Населеныя пункты Салігорскага раёна
Сіцянец (Салігорскі раён)

**Сіцяне́ц** (, ) — вёска ў Салігорскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Старобінскага сельсавета.

## Вядомыя асобы 
* Іван Фёдаравіч Кудраўцаў (1922—2004) — беларускі пісьменнік.

## Спасылкі 
Катэгорыя:Старобінскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Салігорскага раёна
Вейна (Салігорскі раён)

**Ве́йна** (, ) — вёска ў Салігорскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Капацэвіцкага сельсавета.

Да 1982 года вёска ўваходзіла ў склад Хорастаўскага сельсавета, да 2013 года — у склад Гаўрыльчыцкага сельсавета.

## Спасылкі 
Катэгорыя:Капацэвіцкі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Салігорскага раёна
Юр’ева (Смалявіцкі раён)

'''Ю́р'ева''' (, ) — аграгарадок у Смалявіцкім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Усяжскага сельсавета.

Да 30 кастрычніка 2009 года вёска ўваходзіла ў склад Юр'еўскага сельсавета.

## Вядомыя асобы 
* Аляксандр Мікалаевіч Ляўданскі (1893—1937) — беларускі археолаг.
* Яўстафій Рыгоравіч Слонскі (1886—1943) — удзельнік Вялікай Айчыннай вайны, Герой Савецкага Саюза.

## Спасылкі 
Катэгорыя:Усяжскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Смалявіцкага раёна
Ананчыцы

**Ананчы́цы** (, ) — аграгарадок у Салігорскім раёне Мінскай вобласці Беларусі. Уваходзіць у склад Даманавіцкага сельсавета.

## Геаграфія 
Аграгарадок знаходзіцца за 45 км у напрамку на поўдзень ад горада Салігорск, за 180 км ад Мінска, каля левага берага ракі Случ.

## Гісторыя 
Да 11 кастрычніка 1961 года вёска ўваходзіла ў склад Доўгаўскага сельсавета.

## Насельніцтва 
* 1995 год — 712 жыхароў, 240 двароў.
* 2019 год — 298 жыхароў.

## Літаратура 
*  — C. 338.
* 

## Спасылкі 
Катэгорыя:Даманавіцкі сельсавет (Салігорскі раён)
Катэгорыя:Населеныя пункты Салігорскага раёна
Зялёны Бор (Салігорскі раён)

**Зялёны Бор** (, , да 1964 года — **Гадзе́нь**) — вёска ў Салігорскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Доўгаўскага сельсавета.

## Гісторыя 
У пачатку XX стагоддзя назву *Гадзень* мелі 4 хутары ў Старобінскай воласці. 30 ліпеня 1964 года вёска Гадзень Любанскага раёна была перайменавана ў вёску Зялёны Бор.

## Насельніцтва 
* **XX стагоддзе**: 1909 — 55 чал.; 1917 — 67 чал.; 1926 — 243 чал.; 1941 — 265 чал.; 1970 — 213 чал.
* **XXI стагоддзе**: 1 студзеня 2004 — 85 чал.

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
Катэгорыя:Доўгаўскі сельсавет (Салігорскі раён)
Катэгорыя:Населеныя пункты Салігорскага раёна
Катэгорыя:Перайменаваныя населеныя пункты Беларусі
Мазуршчына

**Мазу́ршчына** (, ) — вёска ў Салігорскім раёне Мінскай вобласці Беларусі. Уваходзіць у склад Доўгаўскага сельсавета.

## Гісторыя 
У другой палове XIX стагоддзя вядома як хутар. У 1909 годзе існавалі 16 хутароў пад назвай *Мазуршчына*, які пазней аб’ядналіся ў адзін. Адносілася да Старобінскай воласці Слуцкага павета Мінскай губерні. У 1929 годзе створаны калгас «Чырвоная ніва». У 1924—1954 гадах — цэнтр Мазуршчынскага сельсавета.

## Насельніцтва 
* **XIX стагоддзе**: 1897 — 10 чал.
* **XX стагоддзе**: 1926 — 282 чал.; 1941 — 200 чал.; 1970 — 342 чал.
* **XXI стагоддзе**: 1 студзеня 2004 — 255 чал..

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
Катэгорыя:Доўгаўскі сельсавет (Салігорскі раён)
Катэгорыя:Населеныя пункты Салігорскага раёна
Гаўрыльчыцы

**Гаўры́льчыцы** (, ) — вёска ў Салігорскім раёне Мінскай вобласці Беларусі. Уваходзіць у склад Капацэвіцкага сельсавета.

## Гісторыя 
Вядомы з XVII стагоддзя ў складзе Новагародскага ваяводства Вялікага Княства Літоўскага, шляхецкая ўласнасць. У 1667 годзе адносіліся да маёнтка Вызна.

З 1795 года, пасля трэцяга падзелу Рэчы Паспапітай, інкарпараваны ў склад Расійскай імперыі. Увайшлі ў склад Слуцкага павета Мінскай губерні, уласнасць князя Радзівіла. У 1800 годзе — 34 двары, уласнасць Д. Радзівіла.

У пачатку XX стагоддзя ў Вызненскай воласці Слуцкага павета. 3 1921 года ў складзе Польшчы, у складзе гміны Чучавічы Лунінецкага павета Палескага ваяводства. У 1921 годзе — 121 двор. 3 1939 года, пасля уз'яднання Заходняй Беларусі, ў складзе Беларускай ССР. 3 12 кастрычніка 1940 года цэнтр Гаўрыльчыцкага сельсавета Лунінецкага раёна Пінскай вобласці. У 1940 годзе мелі статус вёскі, 238 двароў. У Вялікую Айчынную вайну з канца чэрвеня 1941 да пачатку ліпеня 1944 гадоў вёска акупіравана нямецкімі войскамі.

3 8 студзеня 1954 года ў складзе Брэсцкай вобласці, з 14 жніўня 1979 года ў складзе Салігорскага раёна Мінскай вобласці.

У 1996 годзе у складзе вёскі знаходзілася 320 гаспадарак.

У 2011 годзе у складзе вёскі знаходзілася 262 гаспадаркі. Дзенічаў дзіцячы сад, Дом культуры, бібліятэка, аддзел сувязі РУП «Белпошта» і ААТ АБ «Беларусбанк», урачэбная амбулаторыя, комплексны прыёмны пункт, 1 магазіны.

## Геаграфія 
* Вёска знаходзіцца за 45 км у напрамку на паўднёвы захад ад горада Салігорск, за 178 км ад Мінска, каля правага берага ракі Лань.

## Насельніцтва 
* 1800 год — 143 жыхароў
* 1921 год — 787 жыхароў (377 мужчын і 410 жанчын, з якіх 780 асоб былі праваслаўнымі і 7 яўрэямі).
* 1940 год — 1208 жыхароў
* 1996 год — 735 жыхароў, 320 двароў
* 2009 год — 574 жыхара
* 2011 год — 586 жыхароў

## Памятныя мясціны 
* Магіла ахвяр фашызму.
* Помнік землякам, якія загінулі ў Вялікую Айчынную вайну

## Літаратура 
*  — С. 91.
* 

## Спасылкі 
Катэгорыя:Капацэвіцкі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Салігорскага раёна
Загор’е (Салігорскі раён)

'''Заго́р'е''' (, ) — вёска ў Салігорскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Зажэвіцкага сельсавета.

Да 23 сакавіка 1987 года вёска ўваходзіла ў склад Новацярушскага сельсавета.

## Спасылкі 
Катэгорыя:Зажэвіцкі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Салігорскага раёна
Камень (Зажэвіцкі сельсавет)

**Ка́мень** (, ) — вёска ў Салігорскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Зажэвіцкага сельсавета.

## Насельніцтва 
* **XX стагоддзе**: 1909 — 43 чал. (засценак), 42 чал. (хутар); 1926 — 63 чал.; 1941 — 121 чал.; 1970 — 104 чал.
* **XXI стагоддзе**: 1 студзеня 2004 — 23 чал.

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
Катэгорыя:Зажэвіцкі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Салігорскага раёна
Карысць

**Кары́сць** (, ) — вёска ў Салігорскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Зажэвіцкага сельсавета.

## Гісторыя 
У XIX стагоддзі вядома як маёнтак *Новая Карысць*, якім валодаў князь Вітгенштэйн, а ў пачатку XX стагоддзя — як засценак.

## Насельніцтва 
* **XIX стагоддзе**: 1897 — 40 чал.
* **XX стагоддзе**: 1909 — 153 чал.; 1917 — 169 чал.; 1926 — 190 чал. (вёска), 51 чал. (засценак); 1941 — 144 чал.; 1970 — 162 чал.
* **XXI стагоддзе**: 1 студзеня 2004 — 47 чал..

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
Катэгорыя:Зажэвіцкі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Салігорскага раёна
Язавінь

**Язаві́нь** (, ) — вёска ў Салігорскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Старобінскага сельсавета.

У 1924—1954 гадах вёска ўваходзіла ў склад Лістападавіцкага сельсавета, да 31 сакавіка 1964 года — у склад Мяцявіцкага сельсавета, да 30 кастрычніка 2009 года — у склад Зажэвіцкага сельсавета.

## Спасылкі 
Катэгорыя:Старобінскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Салігорскага раёна
Вялічкавічы (Салігорскі раён)

**Вялі́чкавічы** (, ) — аграгарадок у Салігорскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Капацэвіцкага сельсавета.

## Назва 
Сярод ваўкавыскага баярства ў Перапісе войска ВКЛ 1528 г. згаданы баярын на імя "***Величъко** Зеновъевичъ*".

## Спасылкі 
Катэгорыя:Капацэвіцкі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Салігорскага раёна
Астроўкі (Салігорскі раён)

**Астро́ўкі** (, ) — вёска ў Салігорскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Краснадворскага сельсавета.

Да 11 кастрычніка 1961 года вёска ўваходзіла ў склад Чапялёўскага сельсавета.

## Спасылкі 
Катэгорыя:Краснадворскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Салігорскага раёна
Капацэвічы

**Капацэ́вічы** (, ) — вёска ў Салігорскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Капацэвіцкага сельсавета.

Да 1980 года цэнтр сельсавета.

## Назва 
Сярод слонімскага баярства ў Перапісе войска ВКЛ 1528 г. - "***Копоть** Астаnовичъ*".

Фіксавалася прозвішча Капатовіч (Лапеніца).

## Спасылкі 
Катэгорыя:Капацэвіцкі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Салігорскага раёна
Новапалескі

**Новапале́скі** (, ) — аграгарадок у Салігорскім раёне Мінскай вобласці Беларусі. Уваходзіць у склад Капацэвіцкага сельсавета.

## Геаграфія 
Знаходзіцца за 26 кіламетраў у напрамку на паўднёвы захад ад Салігорска, за 153 кіламетры ад Мінска, за 26 кіламетраў ад чыгуначнай станцыі Салігорск, за 3 кіламетры на захад ад аўтамабільнай дарогі .

## Гісторыя 
Пасёлак узнік у 1971 годзе, назву атрымаў 25 сакавіка 1975 года. З 1980 года цэнтр Капацэвіцкага сельсавета.

## Насельніцтва 
* 2000 год — 958 жыхароў, 329 двароў.
* 1 студзеня 2004 — 902 жыхары, 335 двароў.

## Крыніцы 
## Літаратура 
* 
* 
* 
* 

## Спасылкі 
Катэгорыя:Капацэвіцкі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Салігорскага раёна