open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Торбешы

**Торбешы** () — субэтнічная група македонцаў, што спавядае іслам. Некаторыя торбешы атаясняюць сябе з баснійцамі або туркамі. Агульная колькасць у Паўночнай Македоніі (2016 г.) — 2 553 чал.

## Гісторыя 
Ісламізацыя славянскага насельніцтва Македоніі пачалася з канца XIV ст., калі гэты рэгіён быў уключаны ў склад Асманскай імперыі. Найбольш інтэнсіўна гэты працэс адбываўся ў XVII - XVIII стст. Ён ахапіў частку сельскага насельніцтва, што прымала іслам для вызвалення ад падаткаў, набыцця паўнавартаснага статусу землеўладальнікаў і іншых сацыяльных прывілеяў. Часцяком у іслам пераходзілі вялікія групы кроўных сваякоў.

У пачатку XX ст. абшчыны ісламізаваных македонцаў шчыльна насялялі памежжа сучасных Македоніі і Албаніі, даліну вакол горада Скоп’е, вобласць Меглен на поўначы сучаснай Грэцыі. Назва торбешы замацавалася пераважна за насельнікамі даліны вакол Скоп'я. Тут нават вылучаўся асаблівы раён Тарбешыя. Лічыцца, што назва паходзіць ад славянскага слова «торба», якая з’яўлялася атрыбутам сялян-адыходнікаў. Разам з гэтым, назва торбешы мела негатыўны пагардлівы сэнс.

Улады Асманскай імперыі разглядалі наяўнасць мусульман сярод славянскага хрысціянскага насельніцтва як падтрымку свайму ўплыву. Сапраўды, падчас паўстання 1903 г. торбешы выступалі на баку Асманскай імперыі, падчас Балканскіх войн і пазней перасяляліся ў Турцыю. Торбешы, што апынуліся на тэрыторыі Албаніі пасля абвяшчэння ёю незалежнасці аддалі перавагу албанскай ідэнтычнасці.

На тэрыторыі Рэспублікі Македонія з 1945 г. у дачыненні да торбешаў праводзілася асімілятарская палітыка, згодна якой яны разглядаліся як частка македонскага славянскага народа. Яна асабліва ўзмацнілася пасля абвяшчэння незалежнасці ў 1991 г. Разам з гэтым, сярод саміх торбешаў працягваюцца абмеркаванні турэцкага або нават албанскага паходжання, прыналежнасці да баснійцаў і г. д.

## Рэлігія 
Асноўная рэлігія — іслам. У вёсках са змяшаным насельніцтвам торбешы падтрымліваюць некаторыя хрысціянскія традыцыі, наведваюць царкву, святкуюць дзень Святога Георгія.

## Спасылкі 
* Muslims of Macedonia: Identity Challenges and an Uncertain Future
* THE BALKAN MUSLIM DISCOURSE: IDENTITY AMONG THE MUSLIMS OF SLAVIC ORIGIN
* Baskin Oran, Religious and national identity among the Balkan muslims : A comparative study on Greece, Bulgaria, Macedonia and Kosovo
* Торбеши - неотъемлемая часть мировой уммы
* Македонци по народност со исламска вероисповед

Катэгорыя:Балканскія народы
Катэгорыя:Народы Еўропы
Катэгорыя:Паўднёвыя славяне
Еўрапейская кінапрэмія 2016

**29-я цырымо́нія прысуджэ́ння Еўрапе́йскай кінапрэ́міі** за дасягненні ў еўрапейскім кінематографе адбылася 10 снежня 2016 года ў горадзе Уроцлаў (Польшча).

## Цырымонія ўзнагароджання 
Цырымонія ўзнагароджання адбылася 10 снежня 2016 года ў  ва Уроцлаве.

Падчас цырымоніі хор Эканамічнага ўніверсітэта ва Уроцлаве выканаў «*Песню на аб’яднанне Еўропы*» польскага кампазітара Збігнева Прайснера.

## Пераможцы і намінанты 
Ніжэй прыведзены спісы пераможцаў і намінантаў. У межах адной катэгорыі намінанты ўпарадкаваны паводле беларускага алфавіта. Пераможца адзначаны блакітным колерам фона &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; і прыводзіцца першым.

### Узнагароды за фільм 
### Персанальныя ўзнагароды 
### Ганаровыя ўзнагароды 
## Зноскі 
## Спасылкі 
* 29-я Еўрапейская кінапрэмія  на сайце Еўрапейскай кінапрэміі 
* 29-я Еўрапейская кінапрэмія на сайце *Internet Movie Database* 

### Відэаматэрыялы 
* Песня на аб’яднанне Еўропы, выкананая падчас цырымоніі

2016
Катэгорыя:Кінапрэміі 2016 года
Катэгорыя:2016 год у кіно
Катэгорыя:2016 год у Польшчы
Катэгорыя:Падзеі ва Уроцлаве
Катэгорыя:Падзеі 10 снежня
Катэгорыя:Снежань 2016 года
Дзюпкун (значэнні)

Назву **Дзюпкун** маюць:

* Дзюпкун — возера ў Краснаярскім краі Расіі, у басейне ракі Курэйка
* Дзюпкун — возера ў Краснаярскім краі Расіі, у басейне ракі Катуй
Дзюпкун

**Дзюпку́н** () — возера ў Краснаярскім краі Расіі, на плато Путарана, у басейне ракі Курэйка (прыток Енісея).

Плошча паверхні возера складае 199 (212,5) км². Даўжыня 125 км, шырыня 2,5 км. Плошча вадазбору 27 700 км².

Катлавіна возера мае тэктанічнае паходжанне і моцна выцягнутая на дне даліны ракі Курэйка. Возера мае вялікую глыбіню. Жыўленне вадой пераважна снегавое. Замярзае ў кастрычніку, вызваляецца ад лёду ў ліпені. Вада возера вызначаецца чысцінёй і нізкай мінералізацыяй. Багатае рыбай.

Непадалёк ад паўднёвага берага возера знаходзіцца вадаспад Тальнікавы, які лічыцца самым высокім у Расіі.

## Літаратура 
* Дюпкун // 

## Спасылкі 
* Озеро Дюпкун // Государственный водный реестр РФ
* *Измайлова А. В.* Дюпкун // Научно-популярная энциклопедия «Вода России»

Катэгорыя:Азёры Краснаярскага края
Аляксандра Мікалаеўна Чарадкова

**Аляксандра Мікалаеўна Чарадко́ва** (;  — ) — вучоны ў галіне ветэрынарыі, доктар біялагічных навук (1960), прафесар (1962).

## Біяграфія 
Нарадзілася ў вёсцы Углынь Маскоўскай губерні (зараз у Рузскім раёне Маскоўскай вобласці Расіі). У 1931 годзе скончыла Маскоўскі педагагічны тэхнікум Прафінтэрна, у 1935 годзе — Ленінградскі ветэрынарны інстытут (сучасная Санкт-Пецярбургская дзяржаўная акадэмія ветэрынарнай медыцыны). Да 1937 года працавала ветэрынарным урачом на 16-м конным заводзе імя С. М. Будзённага. З 1939 года праходзіла навучанне ў аспірантуры Ленінградскага ветэрынарнага інстытута пры кафедры нармальнай фізіялогіі. Была прызваная на службу ў Чырвоную Армію ў якасці начальніка ветэрынарнай службы 79-га стралковага палка 123-й дывізіі. Пасля звальнення са службы ў канцы 1940 года вярнулася да навучання ў аспірантуры і абараніла дысертацыю на званне кандыдата навук. Зноў бы прызваная на службу у Чырвоную Армію на пасаду выкладчыка ваенна-ветэрынарнага вучылішча. У 1944—1961 гадах у Ленінградскім ветэрынарным інстытуце. У 1958 годзе абараніла доктарскую дысертацыю на тэму «Фізіялогія стрававання сельскагаспадарчых жывёл». У 1961—1970 гадах А. М. Чарадкова працавала ў Віцебскім ветэрынарным інстытуце, узначальвала кафедру нармальнай і паталагічнай фізіялогіі.

## Навуковая дзейнасць 
А. М. Чарадкова займалася даследаваннямі абмену рэчываў, стрававання сабак, свіней, авечак і іншых жывёл, вугляводна-ліпіднага абмену і малочнай прадукцыйнасці буйной рагатай жывёлы. Прапанавала радыяметрычны метад вывучэння функцыі шчытападобнай залозы ў свіней.

Пад кіраўніцтвам А. М. Чарадковай абаранілі кандыдацкія дысертацыі В. К. Гусакоў, Ю. Нікіцін, У. А. Целяпнёў, А. І, Караваеў, А. І. Кіеня, Ф. Б. Фалкіна.

## Узнагароды 
* Медаль «За абарону Ленінграда»
* Медаль «За доблесную працу ў Вялікай Айчыннай вайне 1941—1945 гг.»
* Медаль «За працоўную доблесць»
* Медаль «У памяць 250-годдзя Ленінграда»

## Літаратура 
* 
* 
* Книга памяти: биографические данные, воспоминания, свидетельства, рассказы о ветеранах Великой Отечественной войны, чья судьба связана с Витебской государственной академией ветеринарной медицины. — Витебск, 2005. — С. 114.

## Спасылкі 
* История кафедры нормальной и патологической физиологии // Учреждение образования «Витебская ордена „Знак Почёта“ государственная академия ветеринарной медицины» 
* Чередкова, Александра Николаевна (доктор биологических наук; род. 1913) // Нацыянальная бібліятэка Беларусі

Катэгорыя:Нарадзіліся ў Маскоўскай вобласці
Катэгорыя:Ветэрынары СССР
Катэгорыя:Ветэрынары Беларусі
Катэгорыя:Удзельнікі Вялікай Айчыннай вайны
Катэгорыя:Члены КПСС
Васіль Рыгоравіч Каржынскі

**Васіль Рыгоравіч Каржынскі** ( — ?) — інжынер-архітэктар.

## Біяграфія 
### Дзяцінства і адукацыя 
Нарадзіўся ў 1841 годзе. Першапачатковую адукацыю атрымаў у Чарнігаўскай мужчынскай гімназіі. У 1856 годзе паступіў у Пецярбургскае будаўнічае вучылішча, дзе і скончыў курс у 1861 годзе па першым разрадзе.

### Прафесійная дзейнасць 
Адразу пасля вучылішча быў прызначаны на службу архітэктарскім памочнікам у падольскую будаўнічую і дарожную камісію. Потым быў справаводам праўлення, а ў 1869 годзе прызначаны малодшым архітэктарам падольскай губерні. Праз год прылічыўся да  і быў камандзіраваны ў распараджэнне . На працягу 14 гадоў быў начальнікам участка Пецярбургска-Варшаўскай чыгункі па рамонту пуцей і будынкаў. З 1884 па 1887 год быў віцебскім губернскім архітэктарам, а потым адкамандзіраваны для пабудовы казарм .

Пабудова гэта скончана ў 1891 годзе. З 1892 года кіраваў пабудовай казарм для 10-га сапёрнага батальёна ў г. Астралэнцы.

## Творчасць 
* Пры пабудове кавалерыйскіх казармаў для 16-га драгунскага глухаўскага палка:
** тры мураваных трохпавярховых эскадронных флігеля
** афіцэрскі флігель
** трохпавярховы будынак для вучэбнай і нестраявой каманды
** двухпавярховы будынак афіцэрскага сходу з гаўпвахтай і канцылярыяй
** двухпавярховы будынак бальніцы
** шэсць эскадронных стайняў
** ветэрынарны лазарэт
** палкавая баня, пральня, пякарня
** цэйхгаўз і абозны сарай
** двухпавярховы будынак майстэрняў
**  на 500 чалавек
* пры пабудове казармаў для 10-га сапёрнага батальёна ў г. Астралэнцы:
** батальённы трохпавярховы флігель
** два афіцэрскіх флігеля
** прыёмны пакой і гаўпвахта
** двухпавярховы будынак майстэрняў
** пякарня, баня, кузня, стайня і іншае
** службы, паграбы, цэйхгаўз, абоз і іншае.

Катэгорыя:Архітэктары Украіны
Катэгорыя:Архітэктары Расіі
Катэгорыя:Архітэктары Беларусі
Катэгорыя:Архітэктары Віцебска
Катэгорыя:Галоўныя архітэктары Віцебска
Катэгорыя:Архітэктары Расійскай імперыі
Катэгорыя:Архітэктары XIX стагоддзя
Катэгорыя:Архітэктары Польшчы
Спакуса Святога Антонія

**«Спакуса Святога Антонія»** — трыпціх Іераніма Босха, адзін з яго найважнейшых твораў.

Сюжэт трыпціха — звышнатуральныя спакусы, якім падвергнуўся Святы Антоній у час знаходжання ў егіпецкай пустыні — шырока распаўсюджаны ў заходнееўрапейскім сярэдневяковым мастацтве і літаратуры.

У 1523 годзе трыпціх быў набыты партугальскім гуманістам Дамьяа дэ Гоіш, і ў сучасны час знаходзіцца ў пастаяннай экспазіцыі Нацыянальнага музея старадаўняга мастацтва (Museu Nacional de Arte Antiga) у Лісабоне. Існуе каля 20 копій трыпціха — поўных і (часцей) фрагментарных, з якіх, мабыць, самая дакладная і поўная (датаваная 1520—1530 гадамі) знаходзіцца ў брусельскім Музеі старадаўняга мастацтва.

## Спасылкі 
Катэгорыя:Карціны 1506 года
Катэгорыя:Карціны паводле алфавіта
Катэгорыя:Трыпціхі
Жупанаўская Сопка

**Жупа́наўская сопка, Жупа́наўскі** () — дзеючы вулкан у Камчацкім краі Расіі, у паўднёва-ўсходняй частцы паўвострава Камчатка, за 70 км ад горада Петрапаўлаўск-Камчацкі.

Жупанаўская Сопка фактычна ўяўляе з сябе сістэму з чатырох зліўшыхся стратавулканаў (кратары Усходні, Заходні, Актыўны і Стары, 2899) м над узроўнем мора. Адносная вышыня 2300—2400 м. Значная частка паверхні вулкана ўкрытая ледавікамі.

Вывяржэнні вулкана адбыліся ў 1776, 1882, 1925, 1929, 1940, 1957, 1959, 2013, 2014, 2016 гадах. Апошняе вывяржэнне з выкідам лавы адбылося ў 1882 годзе.

## Літаратура 
* Жупаноская Сопка // 

## Спасылкі 
* Жупановская сопка // «Мегаэнциклопедия Кирилла и Мефодия» megabook.ru
* Zhupanovsky // Global Volcanism Program
* Словарь современных географических названий. / Под общей редакцией акад. В. М. Котлякова. — Екатеринбург: У-Фактория, 2006.
* Жупановская сопка // Вулканы мира 

Катэгорыя:Вулканы Камчацкага края
Катэгорыя:Стратавулканы
Катэгорыя:Актыўныя вулканы
Катэгорыя:Вяршыні вышынёй ад 2000 да 3000 метраў
Кірыл Лявонцьевіч Камынін

{{Ваенны дзеяч
|імя              = Кірыл Лявонцьевіч Камынін
|арыгінал імя     = 
|дата нараджэння  = 26.02.1904 (13)
|месца нараджэння = 
|дата смерці      = 16.01.1944
|месца смерці     = каля горада Калінкавічы (цяпер , Гомельская вобласць)
|выява            = Кірыл_Лявонцьевіч_Камынін.jpg
|шырыня           = 
|мянушка          = 
|прыналежнасць    = 
|гады службы      = 1941—1944
|званне           = 
|род войскаў      = пяхота
|пасада           = 
|частка           = 
|бітвы            = Вялікая Айчынная вайна
|узнагароды       = {
 
}
{
 
}
|сувязі           = 
|у адстаўцы       = 
}}
**Кірыл Лявонцьевіч Камынін** (26 студзеня 1904 — 16 студзеня 1944) — удзельнік Вялікай Айчыннай вайны, камандзір стралковага аддзялення 29-га гвардзейскага стралковага палка 12-й гвардзейскай стралковай дывізіі 61-й арміі Цэнтральнага фронту, гвардыі сяржант РККА, Герой Савецкага Саюза (1944).

## Біяграфія 
Кірыл Камынін нарадзіўся ў вёсцы Бальшая Паляна (цяпер размешчана ў Цербунскім раёне Ліпецкай вобласці) у сялянскай сям'і. Па нацыянальнасці — рускі. Пасля заканчэння пачатковай школы працаваў горным майстрам на шахце № 9 імя у. І. Леніна ў Варашылаўградскай вобласці.

Удзельнік Вялікай Айчыннай вайны. У кастрычніку 1941 года быў прызваны ў шэрагі Чырвонай Арміі Свярдлоўскім райваенкаматам Свярдлоўскага раёна Варашылаўградскайой вобласці Украінскай ССР. У баях удзельнічаў з ліпеня 1942 года, у якасці камандзіра стралковага аддзялення 29-га гвардзейскага стралковага палка (12-я гвардзейская стралковая дывізія, 61-я армія, Цэнтральны фронт).

Але гэтую высокую ўзнагароду Кірыла Камынін асабіста так і не атрымаў. 14 студзеня 1944 года, удзельнічаючы ў Калінкавіцка-Мазырскай наступальнай аперацыі, ён у складзе 12-й гвардзейскай стралковай дывізіі выйшаў на бераг ракі Пціч на поўнач ад горада Калінкавічы ў Акцябрскім раёне (цяпер Светлагорскі раён Гомельскай вобласці Беларусі). 16 студзеня пры спробе фарсіравання ракі Пціч Камынін загінуў. Пахаваны ў брацкай магіле ў вёсцы Карані Светлагорскага раёна Гомельскай вобласці — *за ўзорнае выкананне баявых заданняў камандавання на фронце барацьбы з нямецка-фашысцкімі захопнікамі і праяўленыя пры гэтым мужнасць і гераізм*;
* ордэн Леніна (15.01.1944);
* медаль «За адвагу» (27.07.1943).

## Памяць 
* Імя Героя Савецкага Саюза Кірылы Камынина носяць вуліцы ў пасёлку гарадскога тыпу Цербуны і ў горадзе Светлагорску.

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Пехацінцы Вялікай Айчыннай вайны
Катэгорыя:Пахаваныя ў Светлагорскім раёне
Мінскі абласны суд

**Мінскі абласны суд** — вышэйшы орган судовай улады на тэрыторыі Мінскай вобласці па грамадзянскіх, крымінальных, адміністрацыйных справах, падсудных судам агульнай юрысдыкцыі. Таксама ажыццяўляе нагляд за працай ніжэйстаячых судоў, вывучае судовую практыку, аналізуе і вядзе судовую статыстыку, аказвае дапамогу ніжэйстаячым судам у выкарыстанні заканадаўства. Размешчаны ў Мінску па адрасе вул. Свярдлова, 3.

Мінскі абласны суд складаецца з 27 суддзяў, у тым ліку старшыні, першага намесніка і намеснікаў старшыні суда. У структурным плане складаецца з дзвюх судовых калегій, па грамадзянскіх і крымінальных справах, і прэзідыума.

## Гісторыя 
Мінскі абласны суд створаны ў 1939 годзе на падставе Закона «Аб судаўладкаванні СССР, саюзных і аўтаномных рэспублік», прынятага 2-й сесіяй Вярхоўнага Савета СССР 16 жніўня 1938 года ().

## Кіраўніцтва 
* Валерый Пятровіч Крайко (Старшыня Мінскага абласнога суда)
* Валянцін Аляксеевіч Вердыш (першы намеснікі)
* Генадзій Фёдаравіч Кляшчонак (намеснік старшыні, старшыня калегіі па крымінальных справах)
* Аляксей Міхайлавіч Ляўковіч (намеснік старшыні, старшыня калегіі па грамадзянскіх справах)

## Старшыні 
* 16 жніўня 1938 — жнівень 1940 — Міхаіл Андрэевіч Абражэвіч;
* кастрычнік 1944 — 27 красавіка 1947 — Сямён Барысавіч Рагуновіч;
* 27 красавіка 1947 — 25 студзеня 1948 — Георгій Мартынавіч Базыленка;
* 26 студзеня 1948 — 6 мая 1959 — Мікалай Міхайлавіч Іванчанка;
* 6 мая 1959 — 6 лютага 1961 — Мікалай Іосіфавіч Гасціловіч;
* 6 лютага 1961 — 29 студзеня 1968  — Аляксандр Яфімавіч Нікалаеў;
* 29 студзеня 1968 — 30 верасня 1976 — Вячаслаў Іванавіч Жукоўскі;
* 17 снежня 1976 — 12 снежня 1984 — Валянцін Алегавіч Сукала;
* 24 снежня 1984 — 23 сакавіка 2006 — Георгій Паўлавіч Хоміч;
* З 28 сакавіка 2007 — Валерый Пятровіч Крайко.

## Спасылкі 
* Старонка Мінскага абласнога суда на сайце Вярхоўнага Суда Рэспублікі Беларусь 

Катэгорыя:Суды Беларусі
Катэгорыя:Арганізацыі Мінска
Катэгорыя:Суды паводле алфавіта
Катэгорыя:Вуліца Свярдлова (Мінск)
Капліца Святых Барыса і Глеба (Заброддзе, Нарачанскі сельсавет)

**Капліца Святых Барыса і Глеба** — праваслаўная капліца ў в. Заброддзе Вілейскага раёна Мінскай вобласці. З'яўляецца прыпісной да прыходу Свята-Ільінскай царквы ў аг. Нарач Вілейскага раёна.

## Гісторыя 
У 2001 годзе Барыс Цітовіч задумаў будаўніцтва ў Заброддзі Барысаглебскай (заступнікаў усіх вайскоўцаў) капліцы-помніка па палеглых у абедзвюх сусветных войнах. Месца пад яе будоўлю блаславіў тады сам мітрапаліт Філарэт. Будаўніцтва капліцы распачалося ў 2003 годзе. У 2004 годзе Цітовіч Б. Б. узнагароджаны Спецыяльнай прэміяй Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь «За духоўнае адраджэнне», якую ахвяраваў на фінансаванне будоўлі.

«*З сям’ёй вырашылі тады, што атрыманыя грошы, а далі іх на нараджэнне Хрыстова, трэба і ахвяраваць на боскую справу. За тыя грошы мы пачалі будаваць капліцу. А калі ўжо тое-сёе самі зрабілі, то пачалі дапамагаць і простыя людзі. Дапамагалі калгас, лясгас.*»

9 мая 2010 г. адбылася паніхіда па загінулых воінах; з таго часу капліца выкарыстоўваецца як культавы будынак і як мемарыяльны музей. У той жа год, побач з капліцай была пабудаваная двух’ярусная драўляная званіца.

7 мая 2011 года ля капліцы быў усталяваны крыж у памяць вялейскіх краязнаўцаў Віталя Кастэнкі і Анатоля Рогача.

## Прастольнае свята 
9 мая і 6 жніўня — дзень дабрадзейных князёў Барыса і Глеба.

## Архітэктура 
Пабудавана з дрэва на левым беразе Нарачанкі, на паўднёвым ускрайку вёскі. Складацца з двух памяшканняў. Першае – прытвор, у якім месціцца музей з экспанатамі і дакументамі. У другім праходзяць паніхіды ў памяць па загінулых.

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
* Забродье
* Вілейскі краязнаўчы музей 
* Вілейскі райвыканкам 
* 
* 
* Капліца Святых Барыса і Глеба (Заброддзе, Нарачанскі сельсавет) на сайце Маладзечанскай епархіі

Катэгорыя:Храмы Святых Барыса і Глеба
Катэгорыя:Капліцы Мінскай вобласці
Катэгорыя:Культавыя збудаванні Вілейскага раёна
Катэгорыя:Заброддзе (Нарачанскі сельсавет)
Катэгорыя:Будынкі і збудаванні Анатоля Капцюга
Катэгорыя:2010 год у Беларусі
Праўдзінская сярэдняя школа

**Дзяржаўная ўстанова адукацыі «Праўдзінская сярэдняя школа»** — установа сярэдняй адукацыі ў г. п. Праўдзінскі Пухавіцкага раёна Мінскай вобласці.

## Гісторыя 
1 верасня 1928 года — была адкрыта Русаковіцкая пачатковая школа, першымі настаўнікамі былі Уладзімір Андрэевіч Гарбацэвіч, Пётр Дзям’янавіч Вераскоўскі, Соф’я Браніславаўна Татур, Ніна Аляксееўна Варабей.

1 верасня 1968 года — Русаковіцкая васьмігадовая школа.

1 верасня 1969 года — Русаковіцкая сярэдняя школа.

У траўні 1978 года — Русаковіцкая агульнаадукацыйная сярэдняя школа п. Праўдзінскі.

20 студзеня 1981 года — Праўдзінская агульнаадукацыйная сярэдняя школа.

15 ліпеня 2005 года — установа адукацыі «Праўдзінская дзяржаўная агульнаадукацыйная сярэдняя школа».

26 жніўня 2011 года — дзяржаўная ўстанова адукацыі «Праўдзінская сярэдняя школа».

## Дырэктары школы 
* Жанна Мураўёва.

Катэгорыя:Школы Пухавіцкага раёна
Катэгорыя:Праўдзінскі
Катэгорыя:1928 год у Беларусі
Востраў Рудольфа

**Востраў Рудо́льфа** () — востраў у Паўночным Ледавітым акіяне, самы паўночны востраў архіпелага Зямля Франца-Іосіфа. Тэрыторыя Расіі. Адміністрацыйна ўваходзіць ў склад Прыморскага раёна Архангельскай вобласці.

Плошча вострава складае каля 297 км. Вышыні да 461 м. Амаль цалкам пакрыты лёдам.

## Гістарычныя звесткі 
Востраў адкрыты (разам з архіпелагам) у 1873 годзе экспедыцыяй Юліуса Паера і Карла Вайпрэхта. Названы Ю. Паерам у гонар кронпрынца Аўстрыі Рудольфа.

У 1914 годзе на мысе Аук вострава быў пахаваны рускі гідрограф і палярны даследчык Г. Я. Сядоў.

У 1932 годзе на востраве пачала дзейнічаць савецкая метэаралагічная станцыя, у 1936 годзе — самалётная база з аэрадромам, прызначаная забяспечваць дзейнасць дрэйфуючай палярнай станцыі «Паўночны полюс» пад кіраўніцтвам І. Д. Папаніна.

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
* Рудольфа остров // «Мегаэнциклопедия Кирилла и Мефодия» megabook.ru
* К 80-летию начала работы дрейфующей станции «Северный полюс −1» // ФГБУ «Северное управление по гидрометеорологии и мониторингу окружающей среды»
* По следам экспедиции Г. Брусилова… // ФГБУ «Северное управление по гидрометеорологии и мониторингу окружающей среды»

Катэгорыя:Астравы архіпелага Зямля Франца-Іосіфа
Катэгорыя:Незаселеныя астравы
Катэгорыя:Аб’екты, названыя ў гонар людзей
Валерый Пятровіч Крайко

**Валерый Пятровіч Крайко** (, в. Восава, Смалявіцкі раён, Мінская вобласць) — беларускі суддзя. Прысвоены першы кваліфікацыйны клас суддзі.

## Біяграфія 
Нарадзіўся ў 1953 годзе ў в. Восава Смалявіцкага раёна Мінскай вобласці. У 1985 годзе скончыў Беларускі дзяржаўны ўніверсітэт па спецыяльнасці «правазнаўства».

З мая 1984 года — суддзя; са снежня 1985 года — старшыня суда Смалявіцкага раёна;

з мая 1998 года — суддзя; з лютага 1999 года — в.а. намесніка старшыні, старшыні судовай калегіі па крымінальных справах; з чэрвеня 1999 года — намеснік старшыні, старшыня судовай калегіі па крымінальных справах Мінскага абласнога суда;

з 2006 года — в.а. старшыні Мінскага абласнога суда; у сакавіку 2007 года прызначаны старшынёй Мінскага абласнога суда.

## Спасылкі 
* Кіраўніцтва Мінскага абласнога суда 

Катэгорыя:Старшыні Мінскага абласнога суда
Катэгорыя:Суддзі Беларусі
Свіслацкая сярэдняя школа імя А. Р. Чарвякова

**Дзяржаўная ўстанова адукацыі «Свіслацкая сярэдняя школа імя А. Р. Чарвякова»** — установа сярэдняй адукацыі ў г. п. Свіслач Пухавіцкага раёна Мінскай вобласці.

## Гісторыя 
Была адчынена 10 студзеня 1935 года як Дукорская пачатковая школа.

У 1955 годзе атрыманы статус васьмігадовай школы. У 1968 годзе атрыманы статус сярэдняй агульнаадукацыйнай школы.

У 1970 годзе навучальная ўстанова была пераназвана ў Свіслацкую сярэднюю школу. У 1973 годзе школе прысвоена імя А. Р. Чарвякова.

У 1974 годзе здадзены ў эксплуатацыю новы будынак, разлічаны на 370 месцаў.

З пачаткам будавання Мінскай АТЭЦ дзяцей у пасёлку прыбавілася і школа працавала ў тры змены.

У 1994 годзе ўведзены ў эксплуатацыю новы будынак школы, разлічаны на 686 месцаў.

У 1997 годзе былі адкрыты ліцэйскія класы пры БДАТУ.

У 1998 годзе адкрыты музей «Мый родныя кут».

У 2005 годзе былі адкрыты ліцэйскія класы пры БДПУ імя М.Танка.

З 2007 года дзейнічаюь профільныя і ліцэйскія класы пры БНТУ.

З 2009 года працуе краязнаўчы музей..

## Музей 
У 1973 годзе былая настаўніца геаграфіі Ганна Аляксандраўна Канаш пачала ствараць музей А. Р. Чарвякова ў школе. У музеі сабрана шмат матэрыялаў пра слыннага дзяржаўнага дзеяча Беларусі.

## Вядомыя выпускнікі 
* Вольга Аляксандраўна Арцёмава (Сарока) — дацэнт кафедры англійскай мовы гуманітарных спецыяльнасцяў БДУ, кандыдат філалагічных навук.
* Ірына Уладзіміраўна Еромкіна (Паскробка) — заслужаная артыстка Рэспублікі Беларусь.
* Аляксандр Рыгоравіч Сачок — дацэнт, кандыдат юрыдычных навук, намеснік начальніка кафедры эканамічнай бяспекі Акадэміі МУС Рэспублікі Беларусь, падпалкоўнік міліцыі.

## Дырэктары школы 
* Таццяна Рыгораўна Сялівонец

Катэгорыя:Свіслач (Пухавіцкі раён)
Катэгорыя:Школы Пухавіцкага раёна
Катэгорыя:1935 год у Беларусі
Бялава

**Бяла́ва**, **Бяла́я**, **Бяля́ва** — рака ў Іўеўскім раёне Гродзенскай вобласці, правы прыток ракі Чапунька (басейн Нёмана). Даўжыня 10 км. Пачынаецца на паўднёвы захад ад вёскі Косці, упадае ў Чапуньку за 0,5 км на паўднёвы захад ад вёскі Забялаўцы. Рэчышча звілістае, у вярхоўі (2,2 км) і ніжнім цячэнні (4,2 км) каналізаванае, прымае сцёк з меліярацыйных каналаў.

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Басейн Нёмана
Катэгорыя:Рэкі Іўеўскага раёна
Аляксандр Ірадзіёнавіч Вятрынскі

**Аляксандр Ірадзіёнавіч Вятрынскі** — інжынер-архітэктар.

## Біяграфія 
З 5 кастрычніка 1883 года да 1887 года займаў пасаду малодшага інжынера віцебскага губернскага будаўнічага аддзялення.

## Узнагароды 
* Ордэн Святога Уладзіміра 4-й ступені
* Ордэн Святой Ганны 4-й ступені
* Ордэн Святога Станіслава 3-й ступені з Імператарскай каронай
* медаль «У памяць вайны 1853—1856»
* Медаль «За здушэнне польскага мецяжу»

Катэгорыя:Архітэктары Беларусі
Катэгорыя:Архітэктары Віцебска
Капліца Святога Мікалая (Урэчча, Вілейскі раён)

**Свята-Мікалаеўская капліца** — праваслаўная капліца паміж вёскамі Урэчча і Кардон Вілейскага раёна Мінскай вобласці. Прыпісная да прыходу Свята-Ільінскай царквы ў аг. Нарач Вілейскага раёна.

## Гісторыя 
Урэцкая могілкавая царква пабудаваная ў 1796 годзе, але з 1864 г. з-за трухлявасці літургія не адбывалася. У 1906 годзе, пасля рамонту, богаслужэнні аднавіліся. У 1960 годзе царкву зачынілі, абразы былі забраныя прыхаджанамі або паступілі ў Гануцкую, ці Нароцкую цэрквы. Царква гніла і яе хацелі разабраць на дровы, але ніхто не паквапіўся. На пачатку 1990-ых гадоў прытвор разабралі, астатнюю частку будынка аднавілі і ператварылі ў капліцу на могілках. Цяпер богаслужэнні вядуцца толькі пры пахаванні нябожчыкаў і на прастольнае свята ў гонар Св. Мікалая, калі бывае традыцыйны фэст..

## Архітэктура 
Кубападобны двух’ярусны зруб накрыты шатровым дахам.

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
* 
* 

Катэгорыя:Храмы Святога Мікалая
Катэгорыя:Капліцы Мінскай вобласці
Катэгорыя:Культавыя збудаванні Вілейскага раёна
Катэгорыя:Урэчча (Вілейскі раён)
Катэгорыя:1906 год у Беларусі
1933 год у гісторыі музыкі

**1933** год быў адзначаны шэрагам музычных падзей.

## Падзеі 
23 мая прэм’ера оперы Кармэн у першым прафісійным тэатры.

## Альбомы 
## Узнагароды 
## Гурты 
### Створаны 
### Распаліся 
## Нарадзіліся 
* 12 красавіка — Мантсерат Кабалье, іспанская оперная спявачка († 2018).
* 26 чэрвеня — Клаўдзіа Абада, італьянскі дырыжор і піяніст († 2014).

## Памерлі 
*
Катэгорыя:Гады ў музыцы
Гушчын

**Гушчын** — прозвішча.

## Вядомыя асобы 
* Барыс Пятровіч Гушчын — палкоўнік Савецкай арміі
* Іван Вітальевіч Гушчын — беларускі вучоны-юрыст
* Мікалай Ільіч Гушчын — беларускі і расійскі архітэктар
Брэсцкі абласны суд

**Брэсцкі абласны суд** — вышэйшы орган судовай улады на тэрыторыі Брэсцкай вобласці па грамадзянскіх, крымінальных, адміністрацыйных справах, падсудных судам агульнай юрысдыкцыі. Таксама ажыццяўляе нагляд за працай ніжэйстаячых судоў, вывучае судовую практыку, аналізуе і вядзе судовую статыстыку, аказвае дапамогу ніжэйстаячым судам у выкарыстанні заканадаўства. Размешчаны ў Брэсце па адрасе вул. Савецкіх пагранічнікаў, 41.

Брэсцкі абласны суд складаецца з 25 суддзяў, у тым ліку старшыні, першага намесніка і намеснікаў старшыні суда. У структурным плане складаецца з дзвюх судовых калегій, па грамадзянскіх і крымінальных справах, і прэзідыума.
## Гісторыя 
Брэсцкі абласны суд быў заснаваны ў снежні 1939 года ў адпаведнасці з пастановай Вярхоўнага Савета БССР ад 14 лістапада 1939 года аб прыняцці Заходняй Беларусі ў склад БССР. У арганізацыйную структуру Брэсцкага абласнога суда ўваходзілі 4 падраздзяленні: судовая калегія па крымінальных справах, судовая калегія па грамадзянскіх справах, бухгалтэрыя і канцылярыя. У сувязі з нямецкай акупацыяй з чэрвеня 1941 года Брэсцкі абласны суд сваю дзейнасць спыніў, аднавіў яе толькі ў ліпені 1944 года.

З 1939 года па 1941 і з 1944 па 1946 гады суд падпарадкоўваўся Народнаму камісарыяту юстыцыі БССР. Згодна з Указам Прэзідыума Вярхоўнага Савета БССР ад 26 сакавіка 1946 года «Аб пераўтварэнні Народнага Камісарыята юстыцыі БССР у Міністэрства юстыцыі» Брэсцкі абласны суд стаў падпарадкоўвацца Міністэрству юстыцыі. 20 лютага 1960 года указам Прэзідыума Вярхоўнага Савета БССР Міністэрства юстыцыі было ліквідавана, і яго функцыі па кіраўніцтве раённымі народнымі і абласнымі судамі былі перададзены Вярхоўнаму суду БССР.

## Кіраўніцтва 
* Тамара Іванаўна Сучок (Старшыня Брэсцкага абласнога суда)
* Эдуард Валер'евіч Каспяровіч (першы намеснікі)
* Андрэй Леанідавіч Курысюк (намеснік старшыні, старшыня калегіі па крымінальных справах)
* Алена Пятроўна Хацько (намеснік старшыні, старшыня калегіі па грамадзянскіх справах)

## Спасылкі 
* Старонка Брэсцкага абласнога суда на сайце Вярхоўнага Суда Рэспублікі Беларусь 

Катэгорыя:Суды Беларусі
Катэгорыя:Арганізацыі Брэста
Катэгорыя:Суды паводле алфавіта
Катэгорыя:Праспект Машэрава (Брэст)
Еўрапейская кінапрэмія 2015

**28-я цырымо́нія прысуджэ́ння Еўрапе́йскай кінапрэ́міі** за дасягненні ў еўрапейскім кінематографе адбылася 12 снежня 2015 года ў Берліне.

## Пераможцы і намінанты 
Ніжэй прыведзены спісы пераможцаў і намінантаў. У межах адной катэгорыі намінанты ўпарадкаваны паводле беларускага алфавіта. Пераможца адзначаны блакітным колерам фона &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; і прыводзіцца першым.

### Узнагароды за фільм 
### Персанальныя ўзнагароды 
### Ганаровыя ўзнагароды 
## Зноскі 
## Спасылкі 
* 28-я Еўрапейская кінапрэмія  на сайце Еўрапейскай кінапрэміі 
* 28-я Еўрапейская кінапрэмія на сайце *Internet Movie Database* 

2015
Катэгорыя:Кінапрэміі 2015 года
Катэгорыя:2015 год у кіно
Катэгорыя:2015 год у Берліне
Катэгорыя:Падзеі ў Берліне
Катэгорыя:Падзеі 12 снежня
Катэгорыя:Снежань 2015 года
Вулкан Галаўніна

**Вулкан Галаўніна́** () — актыўны вулкан у Расіі, на востраве Кунашыр. Названы ў гонар рускага мараплаўца, віцэ-адмірала В. М. Галаўніна.

Вулкан знаходзіцца ў паўднёвай частцы вострава Кунашыр, на тэрыторыі Дзяржаўнага прыроднага запаведніка «Курыльскі» і з’яўляецца самым паўднёвым на Курыльскіх астравах. Па тыпу — вулкан-кальдэра. Кальдэру шырынёй да 4,7 км акружае грэбень вышынёй да 541 годзе. У цяперашні час ён знаходзіцца ў стане фумарольнай і тэрмальнай актыўнасці.

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
* Активные вулканы Курильских островов — краткое описание // SVERT — Sakhalin Volcanic Eruption Response Team 
* Tomariyama (Golovnin) // Global Volcanism Program
* Вулкан Головнина // «Мегаэнциклопедия Кирилла и Мефодия» megabook.ru
* Остров Сахалин. Курильские острова // Национальный атлас России 
* Федеральное государственное бюджетное учреждение Государственный природный заповедник «Курильский»

Катэгорыя:Вулканы Курыльскіх астравоў
Катэгорыя:Актыўныя вулканы
Катэгорыя:Геаграфія Сахалінскай вобласці
Катэгорыя:Вяршыні вышынёй да 1000 метраў
Хабіб Абдулманапавіч Нурмагамедаў

**Хабіб Абдулманапавіч Нурмагамедаў** (; нар. , Сільдзі, Цумадзінскі раён, Дагестанская АССР, СССР) — расійскі баец змешаных баявых мастацтваў, які выступае пад эгідай UFC. Дзеючы чэмпіён UFC у лёгкай вазе. Займае восьмую пазіцыю ў спісе лепшых байцоў па версіі UFC.

Фіналіст чэмпіянату Расіі, уладальнік Кубка і чэмпіён Еўразіі па рукапашным баі, чэмпіён Расіі, двухразовы чэмпіён свету па баявым самба, чэмпіён Еўропы па панкратыёну, чэмпіён свету па грэплінгу па версіі NAGA Grappling. Ён прымаў удзел у некалькіх турнірах M-1 Global, а таксама ў спаборніцтвах пад эгідай іншых арганізацый.

Катэгорыя:Байцы змяшаных адзінаборстваў
Катэгорыя:Спартсмены Расіі
Свята-Раства-Багародзіцкая царква (Сяргеевічы)

**Свята-Раства-Багародзіцкая царква** — храм у в. Сяргеевічы Пухавіцкага раёна Мінскай вобласці. З 2015 года ўваходзіць у 2-ую Пухавіцкую благачынную акругу.

## Гісторыя 
Пабудавана ў 1990 гадах з цэглы і дрэва. Вырашана крыжовым у плане аб’ёмам з прыбудаванай праз трапезную 2-яруснай 4-граннай шатровай званіцай. Над сяродкрыжжам узведзены драўляны 4-гранны барабан, 4-схільны дах якога завершаны макаўкай. Фасады прарэзаны арачнымі аконнымі паёмамі.

## Гл. таксама 
* Храмы Пухавіцкага раёна

## Літаратура 
* Праваслаўныя храмы Беларусі : энцыклапедычны даведнік / А. М. Кулагін; [рэдакцыйны савет: Г. П. Пашкоў, Л. В. Календа]. — Мінск: Беларуская Энцыклапедыя, 2007. — 653 с. 2000 экз. ISBN 978-985-11-0389-4

Катэгорыя:Праваслаўныя храмы Пухавіцкага раёна
Катэгорыя:Сяргеевічы (Пухавіцкі раён)
Катэгорыя:Храмы Барысаўскай епархіі
Мікалай Ільіч Гушчын

**Мікалай Ільіч Гушчын** (каля  — ) — інжынер-архітэктар.

## Біяграфія 
### Дзяцінства і адукацыя 
Нарадзіўся каля 1848 года. У 1872 годзе скончыў Маскоўскае вучылішча жывапісу, скульптуры і дойлідства са званнем некласнага мастака.

### Прафесійная дзейнасць 
Прафесійную кар’еру пачаў у Маскве, дзе плённа працаваў на працягу больш за дваццаці гадоў.

У 1898 годзе заняў пасаду малодшага архітэктара будаўнічага аддзялення Краснаярскага абласнога праўлення.

Праз два гады загадам Міністэрства ўнутраных спраў ад 7 лютага 1898 года пераведзены ва Уладзівасток, дзе прызначаны малодшым архітэктарам будаўнічага аддзялення Прыморскага абласнога праўлення. М. Гушчын займаўся даследаваннямі і складаннем праектаў і каштарысаў пад’язных грунтавых дарог да станцый  і . У 1899 годзе ў час камандзіроўкі ў Нікалаеўск-на-Амуры праводзіў тэхнічны агляд і прыём прац па будаўніцтве Нікалаеўскай турмы і займаўся складаннем каштарысу для праекта па пабудове Нікалаеўскай грамадзянскай бальніцы. 17 ліпеня 1900 года загадам па грамадзянскай ведамству за № 58 за выслугу гадоў Мікалай Ільіч быў выраблены ў калежскія асесары.

## Сям’я 
У Маскве Гушчын ажаніўся з Лізаветай Паўлаўнай Чурылінай, якая нарадзіла яму траіх сыноў: Уладзіміра — 13 студзеня 1875, Мікалая — 22 снежня 1875 і Паўла — 14 мая 1886 года.

Катэгорыя:Архітэктары Беларусі
Катэгорыя:Архітэктары Віцебска
Катэгорыя:Архітэктары Нікалаеўска-на-Амуры
Катэгорыя:Архітэктары Уладзівастока
Мак-Грэгар

**Мак-Грэгар** — прозвішча.

## Вядомыя носьбіты 
* Грэгар Мак-Грэгар — шатландскі ваенны, падарожнік і махляр
* Дуглас Мак-Грэгар — амерыканскі сацыяльны псіхолаг
* Конар Мак-Грэгар — ірландскі баец
* Юэн Мак-Грэгар — шатландскі акцёр
Конар Мак-Грэгар

**Конар Энтані Мак-Грэгар** (; нар.  года, , Ірландыя) — ірландскі баец змешаных баявых мастацтваў, які выступаў таксама ў прафесійным боксе. Выступае пад эгідай «UFC» у лёгкай вагавай катэгорыі. Былы чэмпіён UFC у лёгкай вазе (2016—2018) і ў паўлёгкай вазе (2015—2016).

Па стане на лістапад 2016 года займае другі радок афіцыйнага рэйтынгу UFC сярод лепшых байцоў незалежна ад вагавай катэгорыі (англ. Pound-for-pound). Рэйтынг Sherdog ставіць Мак-Грэгара на першае месца ў паўлёгкая вазе і на восьмае ў спісе лепшых байцоў незалежна ад вагавай катэгорыі.

Катэгорыя:Байцы змяшаных адзінаборстваў
Катэгорыя:Спартсмены Ірландыі
Катэгорыя:Баксёры 2010-х
Сяргей Міхайлавіч Уладзіслаўлеў

**Сяргей Міхайлавіч Уладзіслаўлеў** — рускі архітэктар.

## Біяграфія 
### Дзяцінства і адукацыя 
Нарадзіўся ў Пецяргбургу 1858 годзе ў сям’і артыста , што дало яму магчымасць карыстацца правамі спадчыннага ганаровага грамадзяніна. Скончыў Маскоўскае вучылішча жывапісу, скульптуры і дойлідства ў 1881 годзе са званнем некласнага мастака архітэктуры.

Накіраваны ў Томск у верасні 1883 года архітэктарам у будаўнічую камісію томскага губернскага праўлення. Займаў гэту пасаду па верасень 1886 года, пасля чаго быў залічаны малодшым архітэктарам будаўнічага аддзялення той самай губерні і працаваў у гэтым званні па люты 1888 года.

Са студзеня 1890 да верасня 1894 гарадскі архітэктар Томска, адначасова з мая 1894 года па май 1895 года займаў пасады архітэктара Томскага ўніверсітэта і .

### У Бійску 
* Царква Дзімітрыя, мітрапаліта Растоўскага, пры архірэйскім доме ў Бійску (1886-91)
* праект дома, у якім пазней была ўладкавана хрысцільная царква пры Царкве Дзімітрыя, мітрапаліта Растоўскага, пры архірэйскім доме ў Бійску (1886-88)

## Літаратура 
* *Майданюк, Э. К.* Город и его обитатели // Чехов и Томск. — Томск : Ветер, 2010. — С. 104., Залесов, В. Г. Архитекторы Томска (XIX — начало XX века). — Томск : Изд-во Том. гос. архит.-строит. ун-та, 2004. — 170 с. : ил. На с. 101 — кароткая даведка пра С. М. Уладзіслаўлева.
* *Залесов, В. Г.* Архитекторы Томска (XIX — начало XX века). — Томск : Изд-во Том. гос. архит.-строит. ун-та, 2004. — С. 101.
* Памятная книжка Западно-Сибирского учебного округа, заключающая в себе список учебных заведений с указанием времени открытия, источников содержания, размера платы за ученье, числа учащихся и личного состава служащих. — Изд. 4-е, канцелярии Попечителя. — Томск : Паровая типо-литография П. И. Макушина, 1895. — С. 2, 15.

Катэгорыя:Архітэктары Беларусі
Катэгорыя:Архітэктары Расіі
Катэгорыя:Архітэктары Бійска
Катэгорыя:Архітэктары Віцебска
Катэгорыя:Архітэктары Сяміпалацінска
Катэгорыя:Архітэктары Томска
Катэгорыя:Постаці Томскага ўніверсітэта
Шапкіна (рака)

**Ша́пкіна** () — рака ў Еўрапейскай частцы Расіі, у Ненецкай аўтаномнай акрузе і Рэспубліцы Комі, правы прыток ракі Пячора.

Даўжыня ракі 499 км. Плошча вадазбору 6750 км². Выток ракі знаходзіцца ў балотах Вяліказямельскай тундры. Выцякае з возера Вялікае Шапкіна. Упадае ў пратоку Сухая Пячора ракі Пячора насупраць пасёлка Новы Бор. Жыўленне ракі пераважна снегавое. Сярэдні расход вады ў вусці складае каля 70 У басейне ракі азёры Турлава, Сухое, Вялікае Шапкіна і інш.

## Літаратура 
* Шапкина // 

## Спасылкі 
* Река ШАПКИНА // Государственный водный реестр РФ
* *Агафонова С. А.* Шапкина // Научно-популярная энциклопедия «Вода России» 

Катэгорыя:Рэкі Ненецкай аўтаномнай акругі
Катэгорыя:Рэкі Рэспублікі Комі
Катэгорыя:Прытокі Пячоры
Еўрапейская кінапрэмія 2008

**21-я цырымо́нія прысуджэ́ння Еўрапе́йскай кінапрэ́міі** за дасягненні ў еўрапейскім кінематографе адбылася 6 снежня 2008 года ў Капенгагене.

## Пераможцы і намінанты 
Ніжэй прыведзены спісы пераможцаў і намінантаў. У межах адной катэгорыі намінанты ўпарадкаваны паводле беларускага алфавіта. Пераможца адзначаны блакітным колерам фона &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; і прыводзіцца першым.

### Узнагароды за фільм 
### Персанальныя ўзнагароды 
### Тэхнічныя ўзнагароды 
### Ганаровыя ўзнагароды 
## Крыніцы 
## Спасылкі 
* 21-я Еўрапейская кінапрэмія  на сайце Еўрапейскай кінапрэміі 
* 21-я Еўрапейская кінапрэмія на сайце *Internet Movie Database* 

2008
Катэгорыя:Кінапрэміі 2008 года
Катэгорыя:2008 год у кіно
Катэгорыя:2008 год у Даніі
Катэгорыя:Падзеі ў Капенгагене
Катэгорыя:Падзеі 6 снежня
Катэгорыя:Снежань 2008 года
Чуя

Назву **Чуя** маюць:

* Чуя — рака ў Расіі, у Рэспубліцы Алтай, прыток ракі Катунь
* Чуя — рака ў Расіі, у Бураціі і Іркуцкай вобласці, прыток ракі Лена
* Чуя — верхняе адзенне
Анатоль Ільіч Хмара

**Анатоль Ільіч Хмара** — інжынер-архітэктар.

## Біяграфія 
Прафесійную адукацыю атрымаў у Рыжскім палітэхнічным інстытуце працаваў малодшым інжынерам віцебскага губернскага будаўнічага аддзялення.

Катэгорыя:Архітэктары Беларусі
Катэгорыя:Архітэктары Віцебска
Катэгорыя:Архітэктары Бялграда
Катэгорыя:Архітэктары Сербіі
Хмара (значэнні)

* Хмара — вялікае, звычайна цёмнае воблака, якое прыносіць дождж, град, снег.

## Вядомыя асобы 
* Адам Хмара — вялікалітоўскі дзяржаўны дзеяч.
* Анатоль Ільіч Хмара — беларускі інжынер-архітэктар.
* Наля Хмара (1906—1994) — беларуская паэтэса.
* Сяргей Хмара — дзеяч нацыянальна-вызваленчага руху ў Заходняй Беларусі і беларускай эміграцыі, журналіст, паэт і пісьменнік.
* *Хмара* — псеўданім беларускага вайсковага і грамадска-палітычнага дзеяча Вячаслава Разумовіча.

## Тапонім 
* Хмара — вёска ў Пачынкаўскім раёне Смаленскай вобласці Расіі.
* Хмара — рака ў Смаленскай вобласці Расіі, левы прыток Сажа.

## Гл. таксама 
* Род Хмараў
Шпакоўскі

**Шпакоўскі** — прозвішча

## Вядомыя асобы 
* 
* Дзяніс Вадзімавіч Шпакоўскі (нар. 2001) — беларускі футбаліст.
* Здзіслаў Шпакоўскі (1926—2006) — сацыёлаг, гісторык, публіцыст і журналіст.
* *Лявонцій Раманавіч Шпакоўскі* — сапраўднае імя беларускага паэта Лявона Случаніна (1914—1995).
* Мікалай Іванавіч Шпакоўскі (1940—2001) — беларускі вучоны ў галіне хірургіі і геранталогіі, доктар медыцынскіх навук.
* Станіслаў Шпакоўскі (1868—1926) — польскі архітэктар.

## Гл. таксама 
* Шпакоўская
Феська

**Фе́ська** — беларускі дойлід другой паловы XVII стагоддзя з Магілёва. Пабудаваў у 1679—1681 гадах Магілёўскую ратушу.

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Архітэктары Беларусі
Катэгорыя:Архітэктары XVII стагоддзя
Катэгорыя:Архітэктары Магілёва
V Форум рэгіёнаў Беларусі і Расіі

**V Форум рэгіёнаў Беларусі і Расіі** — міжнародны форум, які прайшоў у Магілёве 11—12 кастрычніка 2018 года. Арганізатарам форуму выступаюць Савет Рэспублікі Нацыянальнага сходу Беларусі і Савет Федэрацыі Федэральнага Сходу Расіі пры садзейнічанні Магілёўскага аблвыканкама.

У час форуму адбыліся пасяджэнні міжпарламенцкай камісіі Савета Рэспублікі і Савета Федэрацыі па міжрэгіянальным супрацоўніцтве, Савета дзелавога супрацоўніцтва, былі арганізаваны секцыйныя пасяджэнні, прайшоў Тыдзень інтэграцыі і супрацоўніцтва ў Магілёўскай вобласці, маладзёжны форум, выстава-кірмаш рамёстваў, турнір па хакеі з шайбай спартакіяды Саюзнай дзяржавы для дзяцей і юнацтва, серыя рэгіянальных і раённых мерапрыемстваў. Галоўнай падзеяй форуму стала пленарнае пасяджэнне на тэму «Прыярытэтныя напрамкі развіцця рэгіянальнага супрацоўніцтва як ключавога фактару інтэграцыі і саюзнага будаўніцтва».

12 кастрычніка, падчас перамоў Прэзідэнта Беларусі ​Аляксандра Лукашэнкі і Прэзідэнта Расіі Уладзіміра Пуціна, беларускі лідар сказаў, што бачыць, як Пуцін у Магілёве адчувае сябе як дома, «на гэтым шматку, можна сказаць, рускай зямлі… гэта такі горад, я бы нават сказаў, больш рускі, чым беларускі, гэта ўсход Беларусі». Пасля перамоў пачалося пленарнае паседжанне ў больш шырокім складзе.

## Падрыхтоўка 
Да Форуму рэгіёнаў была праведзена рэканструкцыя Палаца культуры вобласці з добраўпарадкаваннем прылеглай тэрыторыі, рэканструкцыя вуліцы Якубоўскага і пуцеправода цераз чыгуначныя пуці, аднавілася будаўніцтва вучэбна-лабараторнага корпуса Беларуска-Расійскага ўніверсітэта, які шмат гадоў стаяў закансерваваным, узведзены Трыўмфальная арка на ўездзе з боку Мінска, лесвіца з каскадам у Падміколле, завершана рэканструкцыя музея Бялыніцкага-Бірулі, якая цягнулася 5 гадоў.

## Гл. таксама 
* I Форум рэгіёнаў Беларусі і Украіны

## Спасылкі 
Катэгорыя:2018 год у Беларусі
Катэгорыя:2018 год у Магілёве
Дубраўская сярэдняя школа

**Дзяржаўная ўстанова адукацыі «Дубраўская сярэдняя школа Пухавіцкага раёна»** — установа сярэдняй адукацыі ў в. Дубраўка Пухавіцкага раёна Мінскай вобласці.

## Гісторыя 
### 1903—1991 
Згодна архіўных дадзеных школа ў вёсцы Сінча была адкрыта ў 1903 годзе. Гэта была школа царкоўнай граматы, дзе вывучалі Закон Божы, арыфметыку, пісьмо і чытанне па кнізе «Сеятель». Першымі настаўнікамі былі: Пілуй Іван Сцяпанавіч, Копшык Соф’я, Матусевіч Марыяю.

Пасля 1917 года школа атрымала статус пачатковай. Па дадзеным архіва ў 1921—1923 гг. Настаўнікамі ў школе працавалі Тарасевіч Стэфан і Крывіцкі Кіпрыян Сямёнавіч.

У 1931 годзе школа была пераўтворана ў сямігадовую. У гады Другой сусветнай вайны школа не дзейнічала.
Пасля вызвалення Беларусі ад нямецка-фашысцкіх захопнікаў у 1944 годзе ў Сінчы зноў пачала працаваць пачатковая школа, затым з 1948 навучальнага года сямігодка, а ў 1962 годзе Сінчанская школа стала васьмігадовай.

Спачатку школа размяшчалася ў двух драўляных памяшканнях. Але ў 1965 годзе сіламі бацькоў, настаўнікаў і вучняў, з дапамогай калгаса «Прагрэс» быў пабудаваны новы цагляны будынак на 240 месцаў.
Сінчанская васьмігадовая школа праіснавала да жніўня 1991 года. З 1950 па 1991 год школа выпусціла больш за 800 вучняў.

### 1991 
Дубраўская сярэдняя школа пачала дзейнічаць з 1991 года. Першы выпуск-1992 год. Колькасць выпускнікоў за 27 гадоў — 308.З іх медалістаў − 13
з залатой медаллю — 4,з сярэбранай — 9. 37 выпускнікоў абралі прафесію педагога. З іх 4 працуюць ДУА «Дубраўская сярэдняя школа». У школе на 1 верасня 2018 года навучаецца 90 вучняў.

## Вядомыя выпускнікі 
* Эмануіл Вікенцьевіч Луцэвіч — беларускі вучоны. Доктар медыцынскіх навук (1970).

## Дырэктары школы 
* Мікітаўна Мерчанка Валянціна (пасля вайны да 1950),
* Вера Ўладзіміраўна Верына (з 1950),
* Клара Аляксееўна Кукіна,
* Ядзвіга Іосіфаўна Навіцкая (Варапай),
* Віктар Пятровіч Федзічкін (1991 — ?),
* Н. М. Палівода,
* Андрэева Валянціна Фёдараўна.

## Літаратура 
* Памяць : Пухавіцкі раён: гісторыка-дакументальныя хронікі гарадоў і раёнаў Беларусі / [укладальнік А. А. Прановіч; рэдкалегія: А. М. Карлюкевіч і інш.]. — Мінск : Беларусь, 2003. — 748 с. — 3000 экз. ISBN 985-01-0251-9

Катэгорыя:Дубраўская сярэдняя школа Пухавіцкага раёна
Катэгорыя:1903 год у Беларусі
Галіна Іванаўна Фадзеева

**Галіна Іванаўна Фадзеева** (нар. , станцыя Нянь-Цзы-Шань, КУЧ, Кітай) — беларускі архітэктар.

## Біяграфія 
Скончыла ў 1947 годзе Новасібірскі інжынерна-будаўнічы інстытут. У 1947—1967 гадах працавала ў інстытуце «Новасібграмадзянпраект». У 1967—1983 галоўны архітэктар праектаў інстытута «Мінскпраект».

Член Саюза архітэктараў СССР з 1951 года. Пражывала ў Мінску. Аўтар праектаў арганізацыі і планіроўкі гарадскіх зон адпачынку «Зялёны дыяметр» (1975), планіроўкі і будаўніцтва жылых раёнаў па вул. Валгаградскай, Зялёны Луг 6—8 (1975), Уручча 1—3 (1977) у Мінску.

## Узнагароды 
Прэмія Савета Міністраў СССР (1985) за распрацоўку генплана Мінска на 2000 г. (1982).

## Літаратура 
* 
* 

Катэгорыя:Архітэктары Беларусі
Катэгорыя:Архітэктары XX стагоддзя
Катэгорыя:Архітэктары Мінска
Катэгорыя:Архітэктары Новасібірска
Катэгорыя:Архітэктары Расіі
Сяргей Дзмітрыевіч Філімонаў

**Сяргей Дзмітрыевіч Філімонаў** (нар. , Манчагорск, Мурманская вобласць) — беларускі архітэктар. Кандыдат архітэктуры (1971), дацэнт (1974).

## Біяграфія 
Пасля сканчэння ў 1960 годзе БПІ працаваў у 1960—1973 гадах архітэктарам, кіраўніком майстэрні ў інстытуце «Белдзяржпраект». З 1973 года — загадчык кафедры, з 1983 года — дацэнт кафедры архітэктуры жылых і грамадскіх будынкаў Беларускага політэхнічнага інстытута. 3 1988 года — кіраўнік архітэктурнай майстэрні «Белдзяржпраекта».

Член Саюза архітэктараў СССР з 1962 года. Член КПСС з 1965 года. Пражывае ў г. Мінск.

## Творчасць 
у]]
]]
Аўтар спартыўнага комплексу Усесаюзнага фізкультурна-спартыўнага таварыства «Дынама» (1978), жылога дома па вул. Чарвякова (1971) у Мінску, гасцініцы «Гарызонт» (1980) у Баранавічах, актавай залы Беларускай сельскагаспадарчай акадэміі ў Горках (1962). У сааўтарстве выканаў праекты Мінскага Палаца спорту (1966), Палацаў спорту ў  (1967),  (1974), Палаца культуры ў Салігорску (1968) і інш.

Вывучае праблемы развіцця архітэктуры мнагамэтавых відовішчных і спартыўных збудаванняў.

Аўтар больш 40 друкаваных публікацый, у т. л. манаграфій: «Архітэктура ўніверсальных відовішчна-спартыўных зал» (Мінск, 1980), «Архітэктура грамадскіх будынкаў Беларусі» (Мінск, 1985).

## Узанагароды 
* ордэн «Знак Пашаны» (1966),
* Ганаровая грамата Прэзідыума Вярхоўнага Савета БССР (1966).

## Бібліяграфія 
* Архитектура универсальных зрелищно-спортивных залов. Мн., 1980;
* Архитектура общественных зданий Белоруссии. Мн.. 1985.

## Літаратура 
* 
* 

Катэгорыя:Архітэктары Беларусі
Катэгорыя:Архітэктары XX стагоддзя
Катэгорыя:Архітэктары Мінска
Катэгорыя:Архітэктары Баранавічаў
Катэгорыя:Архітэктары  Чалябінска
Катэгорыя:Архітэктары Валгаграда
Катэгорыя:Архітэктары  Салігорска