Віктар Лук’янавіч Вуячыч

'''Віктар Лук'янавіч Вуя́чыч''' (, г. Харкаў, УССР, СССР — , г. Мінск, Беларусь) — беларускі эстрадны  (барытон). Народны артыст Беларусі (1976).

## Біяграфія і дзейнасць 
Нарадзіўся ў 1934 годзе ў Харкаве. У 1942 годзе сям'я была эвакуіравана ў горад Рубцоўск на Алтаі, дзе і прайшлі яго маленства і юнацтва. Спяваў у хоры мясцовага Дома культуры. У 1953 г. прызваны на службу ў Ваенна-марскі флот. Праходзячы службу ў войску на Балтыцы, саліраваў у ансамблі Чырванасцяжнага Балтыйскага флоту. У 1957 годзе В. Вуячыч пераехаў у Мінск і працаваў салістам Беларускага дзяржаўнага народнага хору. З 1963 года выступаў у ансамблі песні і танца Беларускай ваеннай акругі, з 1966 года — у Беларускай філармоніі Ігара Лучанка і Міхала Ясеня, Віктар стаў пераможцам «Першага Усесаюзнага конкурсу на лепшую савецкую песню і на лепшае выкананне песні» ў Маскве. У 1967 годзе атрымаў званне лаўрэата Міжнароднага конкурсу «» у Балгарыі, падзяліўшы 2-ю прэмію з бельгійкай Тоніяй. У 1968 годзе з песняй «Гэй, ухнем» (муз.  — сл. ) спявак выступіў на .

У 1971 годзе Віктар Вуячыч і кампазітар Ігар Лучанок удзельнічалі ў Міжнародным фестывалі ў Чылі, дзе ім пашчасціла сустрэцца з паэтам Пабла Неруда, спеваком , прэзідэнтам Сальвадорам Альендэ. Там ўпершыню была выкананая песня «Верасы» (на беларускай мове, на вершы Іосіфа Скурко).

У 1973 годзе на Міжнародным фестывалі сучаснай эстраднай песні ў Японіі Віктар атрымаў Вялікі спецыяльны прыз (выканаў песню «Спадчына» на музыку Ігара Лучанка і вершы Янкі Купалы).

Пасля 1991 Вуячыч выступаў практычна толькі ў Беларусі, супрацоўнічаючы з дзяржрадыё і Беларускай дзяржаўнай філармоніяй. На працягу некалькіх гадоў, да апошніх дзён, працаваў мастацкім кіраўніком Дзяржаўнага аб'яднання «Белканцэрт», а таксама працягваў рэпеціраваць і выступаць.

У 1992-96 мастацкі кіраўнік Рэспубліканскай дырэкцыі эстрадна-цыркавога мастацтва. З 1996 — Дзяржаўнага аб'яднання «Белканцэрт».

Памёр Віктар Вуячыч пасля працяглай хваробы ў Мінску, 17 верасня 1999 года. Пахаваны на Усходніх могілках.

## Творчасць 
Творчую індывідуальнасць Вуячыча вызначаў мастацкі густ, своеасаблівае прачытанне песні, выкананне яе ў лепшых традыцыях савецкіх спевакоў, строгі, зацікаўлены падыход да рэпертуару
* Сын — Андрэй (нар. у 1963 г.), скончыў універсітэт, валодае двума замежнымі мовамі
* Унукі — Аляксей (скончыў радыётэхнічны інстытут) і Мікіта

## Узнагароды 
12 ліпеня 1999  Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь № 372 Вуячыч В. Л. быў узнагароджаны Медалём Францыска Скарыны.

## Памяць 
* Віктар Вуячыч стаяў ля вытокаў Магілёўскага фестывалю «Залаты шлягер». Пасля смерці спевака арганізатары «Залатога шлягера» заснавалі спецыяльны прыз яго імя, якім узнагароджваліся лепшыя канкурсанты.
* У верасні 2004 года на доме № 7 па вуліцы Я. Купалы, у Мінску, дзе жыў Віктар Вуячыч, устаноўлена мемарыяльная дошка.
* 3 снежня 2008 года ў Вялікай зале Белдзяржфілармоніі адбыўся вечар памяці Народнага артыста Беларусі Віктара Вуячыча з удзелам майстроў мастацтваў.
* У кастрычніку 2010 года ў станіцы  Краснадарскага краю адкрыта мемарыяльная дошка памяці Віктара Вуячыча (работы беларускага скульптара Івана Міско).

## Дыскаграфія (няпоўная) 
### Нумарныя студыйныя альбомы 
* **1969: Вуячич Виктор** (Д 00024621-2, , міньён)
** Огонёк (песня Отечественной войны, сл. М. Ісакоўскага)
** Два друга (муз. С. Германава, сл. )
** Моя любимая (муз. М. Блантэра, сл. )
* **1970: Поёт Виктор Вуячич** (ГД 000189а9-900, , міньён)
** A1 Знаешь ли ты о любви? ( — Георгій Прусаў)
** A2 Девятый вал (Леанід Лучкін — М. Пілюцкі)
** B1 Утро зовёт ( — )
** B2 Я приду (І. Лучанок — )
* **1971: Поёт Виктор Вуячич** (33Д — 030095-6, , LP)
**  ( — )
** Лунная баллада ( — Леанід Лучкін)
** Птицы небо понимают (Леанід Вярбіцкі — )
** Тревожные ночи (Аляксандр Двоскін — )
**  ( — Р. Гамзатаў, пер. )
** Наши девочки (В. Салаўёў-Сядой — М. Таніч)
** Маленький принц (М. Тарывердыеў — М. Дабранраваў)
** Память ( — Леанід Лучкін)
** Ты, море и я (А. Бабаджанян — Р. Раждзественскі)
** А снег повалится (В. Салаўёў-Сядой — Я. Еўтушэнка)
** Идут белые снеги (Яўген Грышман — Я. Еўтушэнка)
** Знаешь ли ты о любви? ( — Георгій Прусаў)
* **1975: Виктор Вуячич. Старица** («» М62-37421-22, EP)
** A1 Старица ( — )
** A2 Волны ( — ) — з к/ф «» («Зачем я с вами в этот вечер?»)
** B1 Сердце (І. Дунаеўскі — В. Лебедзеў-Кумач)
** B2 Воспоминание ( — ). Ансамбль «Мелодия» пад кір. 
* **1975: Виктор Вуячич** («» С60-06511-12, LP)
** A1 А Русь остаётся ( — )
** A2 Пока я помню, я живу (А. Бабаджанян — Р. Раждзественскі)
** A3 Верасы (І. Лучанок — І. Скурко)
** A4 Сердце (І. Дунаеўскі — В. Лебедзеў-Кумач) — з к/ф «»
** A5 Вечерний эскиз (А. Пахмутава — М. Дабранраваў)
** A6 Старица (Г. Падэльскі — С. Астравой)
** B1 Желаю Вам ( — Р. Раждзественскі)
** B2 Несколько первых слов (Г. Падэльскі — М. Лапісава)
** B3 Волны (Г. Партноў — К. Рыжоў) — з к/ф «Старыя сцены» («Зачем я с вами в этот вечер?»)
** B4 Воспоминание (Б. Рычкоў — І. Каханоўскі)
** B5  (руская народная песня, апрацоўка ). Ансамбль «Мелодия» пад кір. , эстрадны аркестр п/к Ю. Сіланцьеў
* **1985: Виктор Вуячич** (EP, «Мелодия» С62 22507 001)
** Песня, в которой ты ( — Р. Раждзественскі)
** Белый аист (Э. Ханок — )
** Кацярына (У. Буднік — А. Грачанінаў) — на беларускай мове
** Инструментальный ансамбль «Тоника», кір. Андрэй Гітгарц
* **1987: Виктор Вуячич. Я столько прошёл** (Мелодия С60 26041 009, LP)
** Галасы зямлі (Л. Захлеўны — У. Някляеў) — на беларускай мове
** Вернулся май (І. Лучанок — М. Ясень)
** Синее небо (М. Ліцвін — Таццяна Кузаўлёва)
** Вальс-воспоминание (І. Лучанок — Аляксандр Лягчылаў)
** Жалейка (П. Аеданіцкі — І. Раманоўскі)
** Я столько прошёл (Э. Ханок — М. Матусоўскі)
** Сонечны прамень (У. Буднік — І. Скурко) — на беларускай мове
** Обида (Валерый Іваноў — )
** Часы мои (Эдуард Зарыцкі — А. Куляшоў)
** Огонь любви (У. Буднік — В. Гін)
** Інструментальны ансамбль п/к Андрэя Гітгарца

## Літаратура 
* Зубрыч І. Вуячыч // БЭ ў 18 т. Т. 4. Мн., 1997.

## Спасылкі 
* Неофициальный сайт Виктора Вуячича 

Катэгорыя:Постаці Акадэмічнага ансамбля песні і танца Узброеных Сіл Рэспублікі Беларусь