open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Рытм-н-блюз

**Рытм-н-блюз**, або **рытм-энд-блюз** (, скар. *R&B*, не блытаць з т. з. «R’n’B») — жанр папулярнай музыкі, першапачаткова выкананы чарнаскурымі музыкантамі, які інтэграваў у сябе спалучэння блюза, джаза і госпела. Тэрмін быў уведзены ў абарот у 1949 годзе складальнікамі чартаў амерыканскага часопіса «Billboard» замест выраза «расавая музыка» (*race music*), распаўсюджанага раней.

З паслабленнем расавай сегрэгацыі ў ЗША тэрмін «рытм-энд-блюз» эвалюцыянаваў у бок абазначэння шырокага спектру музыкі «соўл» і «фанк», выкананай музыкантамі ўсіх рас і нацыянальнасцей. Не прынята ўключаць у склад рытм-энд-блюза рок, хіп-хоп і рэгі, якія склаліся ў якасці самастойных кірункаў у пазнейшы перыяд.

Цяпер прынята адрозніваць сучасны т. з. «R’n’B» ад (класічнага) рытм-энд-блюза. Пад сучасным R’n’B маецца на ўвазе музычны кірунак, некалі які ўзяў пачатак ад сімбіёзу блюза, соўла і іншых «расавых» жанраў. Рытм-энд-блюзам жа прынята лічыць музыку на ярка выяўленай блюзавай аснове. Шматлікія людзі адносяць музыку класічнага рытм-энд-блюза да року, а пад самім паняццем «рытм-энд-блюз» маюць на ўвазе сучасны R’n’B. Гэта вельмі распаўсюджаная памылка. Шматлікія крытыкі дагэтуль спрачаюцца — ці трэба адносіць творчасць рытм-энд-блюзавых груп да рока, а самаму паняццю прысвоіць яго «папулярнае значэнне». Некаторыя лічаць — што гэта прасцей, а значыць, правільна. Іншыя гавораць, што жанр неабходна расцэньваць, зыходзячы з якасцей і асаблівасцей музыкі.

Амерыканская акадэмія гуказапісу штогод уручае прэміі «Грэмі» у намінацыях «Найлепшы мужчынскі вакал у стылі рытм-энд-блюз», «Найлепшы жаночы вакал у стылі рытм-энд-блюз», «Найлепшае вакальнае выкананне ў стылі рытм-энд-блюз у дуэце ці групай», «Найлепшая песня ў стылі рытм-энд-блюз», «Найлепшы альбом сучаснага рытм-энд-блюза», «Найлепшае выкананне ў стылі традыцыйнага рытм-энд-блюза» і «Найлепшае інструментальнае выкананне ў стылі рытм-энд-блюз».

## Фатаграфіі выканаўцаў 

Выява:B.B. King, 2006-06-26.jpg| Бі Бі Кінг
Выява:Chuck Berry51.JPG| Чак Беры
Выява:Bo Diddley Prag 2005 04.jpg| Бо Дзідлі
Выява:Little Richard in 2007.jpg| Літл Рычард
Выява:Jamesbrown4.jpg| Джэймс Браўн
Image:Ray Charles FIJM 2003.jpg| Рэй Чарлз
Выява:Al Green.jpg| Эл Грын
Image:Roberta Flack43.JPG| Раберта Флэк
Выява:Tina turner 21021985 01 350.jpg| Ціна Цёрнер
Выява:Stevie Wonder.jpg| Стыві Уандэр
Выява:Arethafranklin.jpg| Арэта Франклін
Image:Gladys Knight.jpg| Глэдзіс Найт
Выява:Prince by jimieye.jpg| Прынс
Выява:LionelRichie0995-1000.jpg| Лаянел Рычы
Выява:Michael Jackson, 1988 (46845017052).jpg| Майкл Джэксан
Выява:Janet Jackson.jpg| Джанет Джэксан
Image:Alicia Keys.jpg| Аліша Кіз
Image:Usher Ring.jpg|  Ашэр
Выява:Beyonce.jpg| Беёнсэ

## Гл. таксама 
* Top R&B/Hip-Hop Albums
* Блюз
* Джаз
* Госпел
* Соўл
* Фанк
* Сучасны рытм-энд-блюз
* Urban contemporary
* Хіп-хоп
* Рэп
* Рок-н-рол
* Рок-музыка
* Поп-музыка
* Музыка
* Музычныя стылі і жанры
* Афраамерыканцы

## Спасылкі 
* I Love RnB: RnB & Urban Videos

Катэгорыя:Музычныя жанры

Катэгорыя:Афраамерыканская музыка
Аляксандр Яўгенавіч Гаўрушка

**Аляксандр Гаўрушка** (нар. , , ГДР) — беларускі футбаліст, нападнік.

## Клубная кар’ера 
Пачаў кар’еру ў магілёўскім «Дняпры». Стаў асноўным нападнікам каманды, у сезоне 2008 стаў найлепшым бамбардзірам каманды і адным з найлепшых у чэмпіянаце (14 галоў). Пасля гэтага сезона перайшоў у мінскае «Дынама».

Спачатку трывала гуляў за дынамаўцаў, але потым страціў месца ў аснове і быў аддадзены ў арэнду ў наваполацкі «Нафтан». Пасля сезона 2010 быў выкуплены наваполацкім клубам, і ў сезоне 2011 быў асноўным нападнікам «Нафтана». 19 ліпеня 2012 года аформіў дубль у матчы Лігі Еўропы супраць сербскай «Црвены Звезды».

У студзені 2013 года перайшоў у «Белшыну». У «Белшыне» звычайна выхадзіў на замену, часам з’яўляўся ў стартавым складзе. У перадапошнім туры 23 лістапада 2013 года аформіў хет-трык у браму «Дняпра».

У студзені 2014 года вярнуўся ў магілёўскі клуб і замацаваўся на пазіцыі асноўнага нападніка. У снежні 2014 года пакінуў «Дняпро».

У лютым 2015 года пасля прагляду стаў іграком «Слуцка». Амаль увесь сезон 2015 быў вымушаны прапусціць з-за траўмы. У студзені 2016 года кантракт са «Слуцкам» па ўзаемнай згодзе быў разарваны.

У лютым 2016 года зноў стаў іграком «Дняпра», якому дапамог вярнуцца ў Вышэйшую лігу. Па заканчэнні сезона 2016 пакінуў каманду. У лютым 2017 года трэніраваўся з магілёўскім «Тарпеда», але пазней далучыўся да «Оршы». Пачынаў сезон 2017 у якасці асноўнага нападніка аршанцаў, але ў ліпені 2017 года стала вядома аб тым, што Гаўрушка пакінуў каманду.

## Міжнародная кар’ера 
Гуляў за моладзевую зборную Беларусі.

## Дасягненні 
*   Срэбраны прызёр чэмпіянату Беларусі: 2009
*  Уладальнік Кубка Беларусі: 2012

## Статыстыка выступленняў 
## Крыніцы 
Катэгорыя:Футбалісты Беларусі
Катэгорыя:Ігракі ФК Дняпро Магілёў
Катэгорыя:Ігракі ФК Дынама Мінск
Катэгорыя:Ігракі ФК Нафтан
Катэгорыя:Ігракі ФК Белшына
Катэгорыя:Ігракі ФК Слуцк
Катэгорыя:Ігракі ФК Орша
Daggers

**Daggers** — англійскі музычны калектыў з Манчэстэра (Вялікабрытанія), створаны з удзельнікаў гурта **Bureau**, у гэты час двое з удзельнікаў,Тэа Хатчкрафт і Адам Андэрсан, складаюць групу Hurts. Стыль Daggers — Дыска-хаус.

## Гісторыя  
Іх «дабраславіў» топ-прадусар поп-музыкі Рычард "Біфф" Стэннард (Richard «Biff» Stannard) — чалавек, які стаіць зы музыкай Spice Girls, Kylie Minogue і Bellefire. Вакаліст Тэа Хатчкафт распавядае:" Я напісаў яму ліст, але нічога не чакаў ад гэтага. І калі ён патэлефанаваў і запрасіў нас у сваю студыю ў Брайтане, мая сківіца літаральна ўпала на падлогу".

## Склад 
* Тэа Хатчкрафт (*Theo Hutchcraft*) — вакал
* Адам Андэрсан (*Adam Anderson*) — клавішныя, гітара
* Скотт Фостэр (*Scott Forster*) — клавішныя, гітара
* Сара Бікрофт «Біз» (*Sarah Beecroft «Biz»*) — клавішныя, вакал
* Джэмі Олсап (*Jamie Alsop*) — ударныя

## Дыскаграфія 
* Money/Magazine — 22 кастрычніка 2007 года

### Песні 
* Alleyways (The starlight)
* Better than love
* Death it feels
* End of the World
* Evelyn
* Forsaken
* Goldrush
* I want you
* Jealousy
* Leave
* Lost in the Distance
* Magazine (Performance Remix)
* Magazine (revl9n remix)
* Magazine (Zombie Disco Squad Remix)
* Money (Modernaire Remix)
* Moscow
* Private life
* Saints
* Souvenir
* System
* The whole of the Moon
* The witnesses
* Widow maker

## Спасылкі 
* 
* Тэксты песень LyricWiki 
* 
* New Favourite Band!: Part 2 — Daggers.  
* Rising Artist — Daggers. 

Катэгорыя:Музычныя калектывы паводле алфавіта
Катэгорыя:Электронныя музычныя калектывы Вялікабрытаніі
Катэгорыя:Музычныя калектывы, якія з’явіліся ў 2006 годзе
Катэгорыя:Зніклі ў 2009 годзе
Герб Бахрэйна

**Герб Бахрэйна** (), быў распрацаваны ў 1930-х гадах брытанскім саветнікам Караля Бахрэйна (тады эміра) сэрам . Герб змяшчае той жа самы рысунак, што і нацыянальны сцяг, толькі на гербе ён размешчаны на шчыце ў цэнтры, чырвоны і белы сумёт атачае шчыт. Пяць белых «зазубін» уяўляюць сабой пяць слупоў Ісламу.

Бахрэйн
Катэгорыя:Дзяржаўныя сімвалы Бахрэйна
Сцяг Бахрэйна

**Сцяг Бахрэйна** — афіцыйны сімвал дзяржавы Бахрэйн. Цяпер дзеючы сцяг зацверджаны 17 лютага 2002 года.

Сцяг уяўляе сабой палатно чырвонага колеру з белай вертыкальнай паласой ля дрэўка, з правага боку абмежаванай зігзагам. Прапорцыя 3:5.

Першапачаткова сцяг Бахрэйна быў чырвоны, як напамін пра колеры мусульманскай секты Харыджытаў. У 1820 годзе, калі было дасягнута пагадненне з Вялікабрытаніяй, на сцягу з'явілася белая вертыкальная паласа каля дрэўка, якая сімвалізуе перамір'е. У 1933 годзе, для таго, каб сцяг можна было адрозніць ад падобных на яго сцягоў рэгіёна, уводзіцца белая паласа, абмежаваная зігзагам. На сушы выкарыстоўваецца як дзяржаўны, грамадзянскі і ваенны сцяг, на моры — як грамадзянскі і ваенны сцяг.

З 2002 года сцяг стаў адлюстроўвацца з пяццю белымі трохвугольнікамі, якія сімвалізуюць пяць слупоў ісламу.

## Галерэя 

Выява:Flag of Bahrain (before 1820).png|да 1820 года
Выява:Flag of Bahrain (1820-1932).png|1820—1932
Выява:Flag of Bahrain (1932 to 1972).svg|1932 — 
Выява:Flag of Bahrain (1972-2002).svg| — 

Катэгорыя:Дзяржаўныя сімвалы Бахрэйна
Бахрэйн
Сцяг Емена

Нацыянальны сцяг **Емена** быў прыняты 22 мая, 1990, у дзень аб’яднання Паўночнага Емена і Паўднёвага Емена. Чырвоны, белы і чорныя колеры класічныя пан-арабісцкія, яны таксама прысутнічаюць на сцягах такіх краін, як Егіпет, Сірыя, Ірак.

## Гісторыя сімволікі Емена 
Да таго, як Емен стаў адзіным, ён быў падзельны на Паўночны Емен, і Паўднёвы Емен. Паўночны выкарыстоўваў сцяг злева, (сцяг Каралеўства Емен), з 1927 па 1965, затым Паўночны Емен стаў рэспублікай — Еменская Арабская Рэспубліка. ЕАР выкарыстоўваў сцяг пасярэдзіне. Народная Дэмакратычная Рэспубліка Емен выкарыстоўвала правы сцяг.

Image:Flag of the Mutawakkilite Kingdom of Yemen.svg|Каралеўства Емен (1927—1962)
Image:Flag of the Federation of South Arabia.svg|Сцяг Федэрацыі Паўднёвай Аравіі
Image:Flag of the Yemen Arab Republic.svg|Еменская Арабская Рэспубліка (1962—1990)
Image:Flag of South Yemen.svg|Народная Дэмакратычная Рэспубліка Емен (1945—1990)

Катэгорыя:Гісторыя Емена
Емен
Сцяг Інданезіі

**Сцяг Інданезіі** ( («Свяшчэнны бела-чырвоны») або *Bendera Merah-Putih* («Чырвона-белы сцяг»), таксама проста званы *Merah-Putih* («Чырвона-белы»)) — палатно, якае складаецца з дзвюх роўнавялікіх гарызантальных палос: чырвонай зверху і белай знізу ў прапорцыі 2:3. Гюйс складаецца з 9 белых і чырвоных гарызантальных палос. З-за палос завецца *Ular-ular Perang* («баявыя змеі»). Гюйс таксама ўзыходзіць да часоў каралеўства Маджапахіт. Каралеўства Маджапахіт, якое было марской дзяржавай, выкарыстоўвала падобныя сцягі на сваіх суднах.

## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Дзяржаўныя сімвалы Інданезіі
Інданезія
Эмблема Амана

**Эмблема Амана** складаецца з дзвюх спараваных шабель у ножнах, клінкамі ўніз, з накладзеным на іх ханджарам у ножнах, з дэталямі рамянёў.

Выкарыстанне гэтай эмблемы, як дзяржаўнага сімвала Амана, вядома з сярэдзіны XVIII стагоддзя.

## Спасылкі 
* Сцяг Амана на старонцы Міністэрства інфармацыі Султанату Аман 

## Гл. таксама 
* Сцяг Амана

Катэгорыя:Дзяржаўныя сімвалы Амана
Аман
Сцяг Іарданіі

**Сцяг Іарданіі** заснаваны на сцягу арабскага супраціўлення супраць Асманскай імперыі падчас Першай сусветнай вайны.

Ён складаецца з трох роўнавялікіх гарызантальных палос: зверху чорная, пасярэдзіне белая, унізе зялёная. Па-над імі на левым краі знаходзіцца чырвоны трохвугольнік, у якім намалявана белая сяміканцовая зорка. Гарызантальныя колеры іарданскага сцяга ўяўляюць каліфаты Абасідаў, Амейядаў і Фацімідаў. Чырвоны трохвугольнік увасабляе кіруючую дынастыю Хашымітаў, а таксама арабскае супраціўленне. У сяміканцовай зоркі падвойнае значэнне: яна сімвалізуе першую суру Карана, а таксама адзінства арабскіх кланаў.

Сцяг Іарданіі быў афіцыйна ўведзены ва ўжыванне 16 красавіка 1928 года.

Выява:Naval Ensign of Jordan.svg| Сцяг ВМС Іарданіі
Выява:Royal Standard of Jordan.PNG|Каралеўскі штандар

Катэгорыя:Дзяржаўныя сімвалы Іарданіі
Іарданія
Сцяг Кыргызстана

**Дзяржаўны сцяг Кыргызскай Рэспублікі** — палотнішча чырвонага колеру, у цэнтры якога размешчаны сонечны дыск з сарака раўнамерна разбежнымі прамянямі залацістага колеру. Унутры сонечнага дыска чырвоным колерам намаляваны цюндзюк кыргызскай юрты.

Чырвоны колер сцяга сімвалізуе доблесць і адвагу. Залатое Сонца ўвасабляе супакой і багацце. Цюндзюк — сімвал бацькавага дому. 40 прамянёў, аб’яднаных у круг, азначаюць аб’яднанне 40 старажытных плямёнаў у адзіны Кыргызтан.

Шырыня сцяга складае тры пятых яго даўжыні. Дыяметр праменнага дыска складае тры пятых шырыні сцяга. Суадносіны дыяметраў сонечнага і праменных дыскаў — тры да пяці. Дыяметр цюндзюка складае палову дыяметра праменнага дыска.

## Гл. таксама 
* Кыргызстан
* Герб Кыргызстана

Кыргызстан
Сцяг
Сцяг Арабскага паўстання

**Сцяг Арабскага паўстання** выкарыстоўваўся арабскімі нацыяналістамі часоў Першай сусветнай вайны падчас Арабскага паўстання супраць Асманскай імперыі.

## Гісторыя 
Сцяг быў распрацаваны брытанскім дыпламатам сэрам Маркам Сайксам, каб стварыць пачуццё «арабскага адзінства», каб сілкаваць паўстанне і быць яго сімвалам. Хоць арабскае паўстанне было толькі вельмі абмежавана ў вобласці і арганізавана брытанцамі, а не арабамі непасрэдна, сцяг паўплываў на нацыянальныя сцягі шматлікіх маладых арабскіх краін пасля Першай сусветнай вайны. Краіны, натхнёныя арабскім паўстаннем, уключаюць у свае сцягі панарабскія колеры, яны прысутнічаюць у сцягах Іарданіі, Ірака, Кувейта, Сірыі, Палесцінскай нацыянальнай адміністрацыі (Дзяржавы Палесціна) і Заходняй Сахары.

Катэгорыя:Асманская імперыя
Сцяг Малайзіі

**Сцяг Малайзіі**, вядомы пад малайскай назвай ***Jalur Gemilang *** (*«Славуты паласаты»*) з'яўляецца сімвалам дзяржаўнасці і суверэнітэту Малайзіі і складаецца з 14 гарызантальных чырвоных і белых палос роўнай шырыні, якія ўяўляюць 13 дзяржаў (штатаў) і федэральны ўрад, якія складаюць Малайзію.

Цёмна-сіні крыж у верхнім вуглу ля дрэўка даходзіць уніз да верха пятай чырвонай паласы зверху, сімвалізуе адзінства людзей Малайзіі і ўтрымлівае выяву паўмесяца, які сімвалізуе іслам, афіцыйную рэлігію Малайзіі. 14 прамянёў зоркі азначаюць адзінства 13 дзяржаў (штатаў) з федэральным урадам. Жоўты колер з'яўляецца колерам кіраўнікоў. Спалучэнне трох асноўных колераў — чырвонага, белага і сіняга сімвалізуе сяброўства Малайзіі з Вялікабрытаніяй і адзінства Малайзіі з краінамі Садружнасці (брыт.)

Выява:Flag of the British Straits Settlements (1904–1925).svg| Кармавы сцяг суднаў і катараў адміністрацыі кароннай калоніі Стрэйтс Сетлментс (1874—1942)
Выява:Flag of the Federated Malay States (1895–1946).svg|Федэраваныя малайскія дзяржавы(1896—1942) 

## Гл. таксама 
* Сцягі штатаў і тэрыторый Малайзіі

Катэгорыя:Дзяржаўныя сімвалы Малайзіі
Малайзія
Эмблема Афганістана

**Нацыянальная эмблема Афганістана** змяшчаецца на сцягу Афганістана і існуе практычна пачынаючы са з’яўлення і ўтварэння самой краіны.

У папярэдняй версіі эмблемы ёсць дададзеная шахада на арабскай мове наверсе. Ніжэй гэтага выява мячэці з міхрабам, які стаіць перад Меккай з малітоўнай цыноўкай унутры. Прыкладзеныя да мячэці два сцяга — сцягі Афганістана. Ніжэй мячэці надпіс, які азначае назву нацыі. Вакол мячэці гірлянда.

## Галерэя эмблем 

Выява:Emblem of Afghanistan (1901-1919).svg|Эмблема Эмірата Афганістан (1901-1919).
Выява:Emblem of Afghanistan (1919-1926).svg|Эмблема Афганістана 1919-1926 гг.
Выява:Emblem of Afghanistan (1926-1928).svg|Эмблема Афганістана 1926-1928 гг.
Выява:Emblem of Afghanistan (1928-1929).svg|Эмблема Афганістана 1928-1929 гг.
Выява:Emblem of Afghanistan (1929).svg|Эмблема Афганістана 1929 гг.
Выява:Emblem of Afghanistan (1931-1973).svg|Эмблема Афганістана 1931-1973 гг.
Выява:Emblem of Afghanistan (1992-1996).svg|Эмблема Афганістана 1992-1996 і 2001-2002 гг.
Выява:Emblem of Afghanistan (2002-2004).svg|Эмблема Афганістана 2002-2004 гг.
Выява:Emblem of Afghanistan (2004–2013).svg|Эмблема Афганістана 2004-2013 гг.
Выява:Emblem of Afghanistan (2013–2021).svg|Эмблема Афганістана 2013-2021 гг.

## Спасылкі 
Герб Афганістана

Афганістан
Катэгорыя:Дзяржаўныя сімвалы Афганістана
Фёдар Іванавіч Чарных

**Фёдар Чарных** (нар. , ) — літоўскі футбаліст, паўабаронца кіпрскага клуба АЭЛ з Лімасола і нацыянальнай зборнай Літвы.

## Клубная кар’ера 
Першыя крокі ў футболе рабіў у Вільнюсе, а ў 2009 годзе перабраўся ў магілёўскі «Дняпро». Неўзабаве стаў адным з асноўных ігракоў. Пасля вылету «Дняпра» з Вышэйшай лігі ў сакавіку 2012 года быў аддадзены ў арэнду ў наваполацкі «Нафтан», дзе трывала гуляў у аснове. Пасля сезона ў наваполацкім клубе вярнуўся ў «Дняпро». Правёў за магілёўскі клуб усе 32 матчы чэмпіянату 2013, звычайна выступаў на пазіцыі правага флангавага нападніка.

Сезон 2014 таксама распачаў у складзе «Дняпра». 25 мая 2014 года вызначыўся дублем у матчы з брэсцкім «Дынама», чым дапамог «Дняпру» атрымаць першую перамогу у чэмпіянаце 2014 (2:0). Неўзабаве з’явілася інфармацыя аб тым, што Фёдар можа пакінуць магілёўскі клуб па заканчэнні кантракта ўлетку 2014 года. У канцы мая выступаў у матчах за зборную Літвы, у пачатку чэрвеня вярнуўся ў Магілёў. 11 чэрвеня 2014 года правёў свой апошні матч за «Дняпро» (супраць мінскага «Дынама»), пасля з-за хваробы не выступаў. 20 чэрвеня кантракт з «Дняпром», які сканчваўся ў ліпені 2014 года, быў датэрмінова скасаваны.

У ліпені 2014 года падпісаў кантракт з польскім клубам «Гурнік», які па выніках сезона 2013/14 вярнуўся ў найвышэйшы польскі дывізіён — Экстраклясу. Здолеў стаць адным з найлепшых ігракоў «Гурніка», забіўшы ў сезоне 2014/15 11 галоў.

31 жніўня 2015 года перайшоў у беластоцкую  «Ягелонію». У сезоне 2016/17 дапамог камандзе стаць срэбраным прызёрам чэмпіянату Польшчы. У студзені 2018 года стаў іграком маскоўскага «Дынама». Спачатку трывала гуляў у стартавым складзе дынамаўцаў, аднак з красавіка 2019 года стаў заставацца на лаўцы запасных. У жніўні 2019 года быў аддадзены ў арэнду ў «Арэнбург», дзе гуляў да ліпеня 2020 года.

У верасні 2020 года па пагадненні бакоў пакінуў «Дынама» і неўзабаве вярнуўся ў «Ягелонію». У студзені 2023 года перайшоў у кіпрскі АЭЛ.

## Міжнародная кар’ера 
Гуляў за моладзевую зборную Літвы да 21 года. 14 лістапада 2012 года дэбютаваў за нацыянальную зборную Літвы ў таварыскім матчы супраць Арменіі. 11 кастрычніка 2013 года забіў свой першы гол за зборную — у браму Латвіі (2:0) у адборачным матчы да чэмпіянату свету 2014. Пазней стаў капітанам зборнай Літвы.

## Дасягненні 
*   Бронзавы прызёр чэмпіянату Беларусі: 2009
*  Уладальнік Кубка Беларусі: 2012
*   Сярэбраны прызёр чэмпіянату Польшчы: 2016/17

## Статыстыка выступленняў 
## Крыніцы 
Катэгорыя:Футбалісты Літвы
Катэгорыя:Ігракі зборнай Літвы па футболе
Катэгорыя:Ігракі ФК Дняпро Магілёў
Катэгорыя:Ігракі ФК Нафтан
Катэгорыя:Ігракі ФК Гурнік Лэнчна
Катэгорыя:Ігракі ФК Ягелонія Беласток
Катэгорыя:Ігракі ФК Дынама Масква
Катэгорыя:Ігракі ФК Арэнбург
Катэгорыя:Ігракі ФК АЭЛ Лімасол
Герб Бангладэш

**Нацыянальны герб Бангладэш** быў прыняты пасля аб'явы незалежнасці ў 1971 годзе.

У цэнтры герба эмблема гарлачыкі, апраўленая каласамі рысу. Над гарлачыкам размешчаны чатыры зоркі і трыліснік джуту. Гарлачык (Shapla) з'яўляецца нацыянальнай кветкай Бангладэш, яна сустракаецца паўсюдна на тэрыторыі краіны. Рыс увасабляе тое, што Бангладэш з'яўляецца аграрнай краінай. Чатыры зоркі ўяўляюць чатыры прынцыпы, якія былі замацаваны першай канстытуцыяй Бангладэш, прынятай у 1972 годзе, першапачаткова гэта былі нацыяналізм, атэізм, сацыялізм і дэмакратыя. Цяпер яны сімвалізуюць нацыяналізм, дэмакратыю, ісламскі сацыялізм і іслам.

## Гл. таксама 
* Гімн Бангладэш
* Сцяг Бангладэш

Бангладэш
Катэгорыя:Дзяржаўныя сімвалы Бангладэш
Сцяг Шры-Ланкі

**Сцяг Шры-Ланкі** быў прыняты ў якасці асноўнага дзяржаўнага сімвала ў 1948 годзе. З таго часу яго выгляд зведаў толькі малаважныя змены.

Пасля набыцця Шры-Ланкай незалежнасці ў 1948 годзе пад назвай Цэйлон, быў прыняты старажытны сцяг каралеўства Кандзі, які ўяўляў сабой чырвонае поле з залатым львом, які сціснуў у лапе шаблю («сінгальскі леў»). Леў увасабляе прабацьку цэйлонцаў. У 1951 годзе на сцяг былі дададзены зялёная і аранжавая палосы, якія сімвалізуюць мусульманскую і індуісцкую меншасці адпаведна, а чырвонае поле ўяўляе будысцкую большасць.

У 1972 годзе, калі краіна была пераназвана ў Шры-Ланку, чатыры лістка свяшчэннага будыйскага дрэва пайпул (фігавае) былі дададзены ў вуглы чырвонага поля. Лісткі сімвалізуюць каханне, спачуванне, паразуменне і самавалоданне. Гэта версія сцяга стала афіцыйнай у 1978 годзе.

## Гісторыя 

Выява:Flag of Ceylon (1875–1948).svg|Сцяг Брытанскага Цэйлона, 1875—1948
Выява:Flag of Ceylon.svg|Сцяг Цэйлона,  — 
Выява:Flag of Ceylon (1951–1972).svg|Сцяг Цэйлона,  — 

Шры-Ланка
Катэгорыя:Дзяржаўныя сімвалы Шры-Ланкі
Парасельскія астравы

**Парасельскія астравыа** (, ) — незаселены архіпелаг у Паўднёва-Кітайскім моры, які складаецца з маленькіх астраўкоў і рыфаў. Знаходзіцца ў 230 км на поўдзень ад КНР (ад вострава Хайнань) і ў 200 км на ўсход В’етнама (ад вострава Лішон).

Архіпелаг з 1974 года быў захоплены КНР, але прэтэнзіі на яго прад'яўляюць таксама В'етнам і Кітайская Рэспубліка (Тайвань). В'етнам адміністрацыйна адносіць астравы да горада правінцыйнага ўзроўня Дананга, Кітай — да вострава-правінцыі Хайнань, Тайвань — да Гаасюна.

Астравы размешчаны на тэрыторыі прыкладна 250 на 100 км. Найбуйнейшыя Парасельскія астравы: в. Патл, в. Трайтан, а-вы Крэсент, в. Лінкальн.

## Спасылкі 
* 
* Слоўнік сучасных геаграфічных назваў — Парасельскія астравы
* CIA — The World Factbook — Paracel Islands  

Катэгорыя:Астравы Паўднёва-Кітайскага мора
Катэгорыя:Спрэчныя тэрыторыі ў Азіі
Катэгорыя:Дананг
Катэгорыя:Астравы Кітая
Катэгорыя:Астравы В’етнама
Генерал-маёр

[thumb|100px|[Пагон генерал-маёра Рускай Імператарскай Арміі]]
[thumb|100px|[Пагон генерал-маёра Савецкай Арміі]]
[thumb|100px|[Пагон генерал-маёра Арміі ЗША]]

**Генерал-маёр** — першаснае воінскае званне вышэйшага афіцэрскага саставу, якое знаходзіцца паміж палкоўнікам ці брыгадным генералам і генерал-лейтэнантам. Генерал-маёр звычайна камандуе дывізіяй (каля 15 000 чалавек асабістага саставу).

Першапачаткова, генерал-маёр (major-general) зваўся генерал-сяржант-маёрам (sergeant-major-general), гэта значыць, галоўным сяржант-маёрам. Даўней сяржанты былі ротнымі камандзірамі, ад якіх пайшлі цяперашнія сяржанты, фельдфебелі і унтар-афіцэры, а таксама палкавыя сяржанты (сяржант-маёры), якія былі памочнікамі камандзіра полка — ад іх паходзяць маёры. Такім чынам, генерал-сяржант-маёр быў памочнікам генерала (галоўнакамандуючага). Водгуллі гэтай сістэмы захоўваюцца ў Арміі ЗША, дзе існуе званне Сяржант-маёр Сухапутных войскаў. Званне жа генерал-лейтэнанта першапачаткова пазначала намесніка генерала (галоўнакамандуючага) — дакладна так жа, як капітан-лейтэнант першапачаткова быў намеснікам капітана (камандзіра батальёна); пазней гэта званне трансфармавалася ў лейтэнанта.

У ВМФ (ВМС) званню генерал-маёр адпавядае званне контр-адмірал.

## Гл. таксама 
* Табель аб рангах

## Літаратура 
* Boatner, Mark M., III. *The Civil War Dictionary.* New York: David McKay, 1959. ISBN 0-679-50013-8.
* Bowden, Scotty & Tarbox, Charlie. *Armies on the Danube 1809.* Arlington, TX: Empire Games Press, 1980. .
* Foote, Shelby. *The Civil War: A Narrative. Vol. 2*. New York: Random House, 1986. ISBN 0-394-74621-X.

Катэгорыя:Ваенная гісторыя
Катэгорыя:Воінскія званні
Катэгорыя:Воінскія званні Узброеных сіл Беларусі
Катэгорыя:Воінскія званні Узброеных сіл Расіі
Катэгорыя:Табель аб рангах
Катэгорыя:Генерал-маёры
Сцяг Кітайскай Рэспублікі

**Сцяг Кітайскай Рэспублікі** (традыц. кіт.: 中華民國國旗; спр. кіт.: 中华民国国旗; піньінь: Zhōnghuá Mínguó guóqí) — сімвал Кітайскай Рэспублікі. Сцяг складаецца з элементаў, якія сімвалізуюць Сіняе Неба, Белае Сонца і Цалкам Чырвоную Зямлю (традыц. кіт.: 青天、白日、滿地紅; спр. кіт.: 青天、白日、满地红; піньінь: qīng tiān, bái rì, mǎn dì hóng), каб адлюстравай яго прыкметы. Упершыню пачаў выкарыстоўваўся Гаміньданам у 1928 годзе.

Сіняе Неба з Белым Сонцам (кітайская мова: 青天白日; піньінь: Qīng tīan bái rì), служылі праектам партыйнага сцяга і эмблемы Гаміньдана.

У «Сінім Небе з Белым Сонцам» сімвал, дванаццаць прамянёў белага Сонца, якое ўяўляе дванаццаць месяцаў і дванаццаць традыцыйных кітайскіх гадзін (時辰 shíchen), кожны з якіх адпавядае двум сучасным гадзінам (小時 xiǎoshí, непераноснае значэнне: «невялікі, малы shi»), і сімвалізуе Дух Прагрэсу.

## Гл. таксама 
* Сцягі Кітая
* Сцяг Кітайскай Народнай Рэспублікі

## Літаратура 
* Дзяржаўная сімволіка Кітайскай Рэспублікі 

Кітайская Рэспубліка
Катэгорыя:Кітайская Рэспубліка
Сцяг Усходняга Тымора

**Сцяг Усходняга Тымора (Тымор-Лешці)** афіцыйна зацверджаны ў 2002 годзе, аднак неафіцыйна існуе з 1975 года, калі незалежнасць Усходняга Тымора яшчэ не была прызнана.

Апоўначы 20 мая 2002 года, сцяг ААН быў спушчаны, і замест яго падняты сцяг незалежнага Усходняга Тымора.

## Сімволіка 
Паводле канстытуцыі Рэспублікі Тымор-Лешці жоўты трохвугольнік азначае сляды каланіялізму ў гісторыі краіны. Чорны трохвугольнік азначае цяжкасці, якія трэба пераадолець. Чырвоны колер азначае барацьбу за свабоду. Зорка — пуцяводнае святло, белы колер зоркі — мір.

Суадносіны шырыні да даўжыні — 1:2.

## Афіцыйнае апісанне 
«Дзяржаўны сцяг прамавугольны, сфарміраваны двума роўнабаковымі трохвугольнікамі, большы з якіх прыкрыты меншым. Адзін трохвугольнік чорны, яго вышыня роўная адной трэці даўжыні сцяга, ён ляжыць на жоўтым трохвугольніку, вышыня якога роўная палове даўжыні сцяга. У цэнтры чорнага трохвугольніка размешчана белая пяціканцовая зорка, якая азначае пуцяводнае святло. Адзін з канцоў зоркі звернуты да верхняга левага вугла сцяга. Астатняя частка сцяга чырвонага колеру».

*- Канстытуцыя Рэспублікі Тымор-Лешці (Усходні Тымор), частка 1, раздзел 15.*(Пераклад на беларускую мову неафіцыйны.)

## Спасылкі 
*Сцяг Усходняга Тымора на сайце FOTW

Усходні Тымор
Катэгорыя:Дзяржаўныя сімвалы Усходняга Тымора
Сіцькова 2

**Сіцько́ва 2** (, ) — вёска ў Мёрскім раёне Віцебскай вобласці Беларусі. Уваходзіць у склад Мікалаёўскага сельсавета.

## Геаграфія 
Знаходзіцца за 46 кіламетраў у напрамку на паўднёвы ўсход ад горада Мёры, за 165 км ад Віцебска, за 26 км ад чыгуначнай станцыі Боркавічы.

## Гісторыя 
У 1921—1945 гадах фальварак і маёнтак у складзе гміны Мікалаёва Дзісенскага павета Віленскага ваяводства Польскай Рэспублікі.

Да 16 верасня 1960 года вёска ўваходзіла ў склад Сцефанполлеўскага сельсавета.

## Насельніцтва 
* 1921 год — 57 жыхароў, 10 двароў.
* 1931 год — 77 жыхароў, 10 двароў.
* 2001 год — 246 жыхароў, 85 двароў.

## Інфраструктура 
* Сярэдняя школа
* Клуб
* Бібліятэка
* Аддзяленне сувязі

## Памятныя мясціны 
* Помнік землякам, якія загінулі ў Вялікую Айчынную вайну.

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
Катэгорыя:Мікалаёўскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Мёрскага раёна
Сіялкот

**Сіялко́т** (, , ) — горад, размешчаны на паўночным усходзе правінцыі Пенджаб у Пакістане ля падножжа заснежаных вяршынь Кашміра побач з ракой Чынаб. З’яўляецца сталіцай акругі Сіялкот. Горад знаходзіцца ў 125 кіламетрах на паўночны захад ад сталіцы правінцыі — Лахора, у некалькіх кіламетрах ад мяжы з Індыяй.

## Гісторыя 
thumb|left|180px|Адна з мячэцяў горада.
Існуюць розныя тэорыі паходжання горада Сіялкот, але сапраўднасць тэорый не пацверджана. Дзякуючы раскопкам у гэтым раёне, былі знойдзены грэчаскія манеты, старажытныя зараастрыйскія храмы і будысцкія ступы. Сэр Аляксандр Канінгем пісаў пра Старажытнасці Сіялкота ў сваіх Археалагічных дакладах.

Паводле ведычных і міфалагічных пісанняў, Сіялкот быў заснаваны Раджа-Сулам, імператарам Мадрадэсы, яго братам Мадры, яго другой жонкай і яго маці. Ён быў дзядзькам Панду, чые подзвігі запісаны ў эпасе «Махабхарата». На працягу перыяду Махабхарты, горад звалі Сакала ці Сагала. З моманту смерці Раджа-Сула (каля 5000 гадоў назад) існуе традыцыя, што дынастыя павінна працягвацца 1500 гадоў. Сезонны паток, які цячэ праз увесь горад, вядомы як Айк Нала, згадваецца ў Упанішадах. У канцы ведычнага перыяду (1500—200 г. да нашай эры), Сакала (Сіялкот) быў сталіцай Мадрас (Брыхадараньяка-ўпанішада). У тыя гады Сіялкот быў пакрыты густымі лясамі і населены жывёлагадоўцамі.
## Насельніцтва 
## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
* Афіцыйны сайт Сіялкота 

Катэгорыя:Гарады Пакістана
Пуантылізм

[thumb|*Парад* (Дэталь), [Жорж Сёра, 1888, Метраполітэн-музей]]
**Пуантылізм** (, літаральна «кропкавасць»,  — пункт), ці **дывізіянізм** — кірунак у жывапісе неаімпрэсіянізму, які ўзнік у Францыі каля 1885 года, у аснове якога ляжыць манера пісьма асобнымі мазкамі правільнай, кропкавай ці прамавугольнай формы. Характарызуецца адмовай ад фізічнага змешвання фарбаў дзеля аптычнага эфекту.

## Гісторыя 
[thumb|200px|left|*[Нядзельны дзень на востраве Гранд-Жат*, Жорж Сёра, 1884—1886, Інстытут мастацтваў, Чыкага]]
Узнікненне пуантылізму звязана з захапленнем маладога мастака Жоржа Сёра тэорыяй колеру, ім былі вывучаны працы Шарля Блана, Эжэна Шэўрэля, Агдэна Руда і ўдала ўжыты на практыку ў карціне «*Нядзельны дзень на востраве Гранд-Жат*», якая ўпершыню экспанавалася на апошняй выстаўцы імпрэсіяністаў у 1886 годзе.

Таксама ў гэтым кірунку працавалі Поль Сіньяк, Анры Крос, Люсьен Пісаро і з 1885 да 1890 адзін з заснавальнікаў імпрэсіянізму Каміль Пісаро.

## Літаратура 
* Хайо Дюхтинг. *Жорж Сёра*, Москва «Арт-Родник», 2005
* Пуантылізм  // Вялікая савецкая энцыклапедыя

## Спасылкі
Гаршвяйская сялянская арганізацыя

**Гаршвяйская сялянская арганізацыя** – арганізацыя літоўскіх кніганошаў, якая існавала ў 1885–1895 гадах.

Каля 1885 г. ужо вядомы кніганоша Юргіс Бялініс, які быў у гасцях у вёсцы Гаршвяй непадалёк ад Паневяжыса паразумеўся з мясцовым селянінам Казісам Удрай і абодва вырашылі распачаць закуп літоўскіх кніжак за граніцай у Прусіі, каб потым распаўсюджваць іх у Літве. Да Бялініса і Удры далучыліся Вінцас Казанаўскас, Адомас Ладукас, шляхціц Ёзас Нятэцкіс і іншыя, утварыўшы суполку, у якую кожны ўклаў па 200 рублеў. 

У суполку ўваходзілі 9 кніганош і 45 асоб, якія дапамагалі матэрыяльна. Бухгалтарам таварыства быў А. Ладукас. 

Гэта арганізацыя займалася кантрабандай не толькі малітоўнікаў і іншых рэлігійных кніжак, але і грамадска-палітычнай літаратуры, часопісаў, якія выдаваліся ў Германіі і ЗША. Куплялі кнігі за граніцай Бялініс і Удра. Праз мяжу кнігі праносілі спецыяльна нанятыя прафесійныя кантрабандысты. На зборны пункт у Гаршвяй кнігі прывозіў Ладукас. Прывезеныя кнігі складаліся ў гумне селяніна Юргіса Дзілкуса. Потым у Гаршвяй за кнігамі прыязжалі жыхары ваколічных вёсак, далей размешчаныя населеныя пункты забяспечваліся праз выпадковых падарожных, ці ўласных падаўцоў. Дзейнасць арганізацыі ў Гаршвяй ахапіла большую частку Ковенскай губерні, а таксама некаторыя раёны Віленскай. 

Паміж распаўсюджванай друкаванай прадукцыяй знаходзілася "Аўшра" і іншыя выданні, якія выходзілі ў 1883-1895 гг. 

У 1895 г. арганізацыя была выкрыта паліцыяй. Было канфіскавана 5156 экз. кніг, брашур і  4287 экз. перыядычных выданняў. Бялініс і Нятэцкіс пазбеглі арышту, аднак К. Удра, А. Ладукас, Бружас і іншыя трапілі ў турму і ў 1899 г. былі сасланыя ў Сібір на шматгадовую катаргу.  

## Літаратура 
* Ochmański J. Litewski ruch narodowo-kulturalny w XIX wieku, do 1890 roku, Białystok, 1965. S. 172-173.
* Борьба литовского народа за свободу печати в 1864-1904 гг. Вильнюс, 2004, С. 17 - 18.

Катэгорыя:Гісторыя Літвы
Сіянь

**Сіянь**, '''Сі'ань** — горад у Кітаі, адміністрацыйны цэнтр правінцыі Шэньсі. Адзін з самых знамянальных гістарычных і культурных цэнтраў Кітая.

## Гісторыя 
Горад Сіянь (Чан’ань) быў месцам прызначэння гандлёвых караванаў, якія ішлі па Вялікаму шаўковаму шляху ў Кітай. У наваколлях горада знаходзіцца знакамітая грабніца імператара Цынь Шыхуана і Тэракотавая армія.

На працягу 13 дынастый быў сталіцай Кітая, у прыватнасці ў перыяды Чжоу, Цынь, Хань і Тан. Дынастыйныя сталіцы размяшчаліся звычайна ў розных месцах на невялікай адлегласці ад цэнтра сучаснага Сіяня. Горад існуе больш за 3100 гадоў, некаторы час з’яўляўся самым буйным (як па плошчы, так і па ліку жыхароў) горадам свету.

З 1990 года, у адпаведнасці з планам эканамічнага развіцця Кітая для цэнтральных і паўночных рэгіёнаў краіны, Сіянь пераўтварыўся ў важны цэнтр культуры, адукацыі і прамысловасці.

## Транспарт 
У горадзе больш 200 аўтобусных маршрутаў.

З 2011 года дзейнічае сетка метро.

У Сіяні 5 вакзалаў, і будуецца шосты. Асноўным лічыцца Цэнтральны вакзал. У 2010 годзе была пабудавана высакахуткасная чыгуначная лінія працягласцю 456 км да горада Чжэнчжоу.

У прыгарадзе размешчаны міжнародны аэрапорт, самы вялікі ў рэгіёне.

## Гарады-пабрацімы 
*  Афіны (), Грэцыя
*  Бірмінгем (), Англія
*  Бразіліа (), Бразілія
*  Дніпро (), Украіна
*  Дортмунд (), Германія
*  Ісфахан (), Іран
*  Яганэсбург (), ПАР
*  Каытханэ (), Турцыя
*  Канзас-Сіці (), шт. Місуры, ЗША
*  Катманду (), Непал
*  Квебек-Сіці (, ), прав. Квебек, Канада
*  Кёнджу (), Паўднёвая Карэя
*  Кіёта (), Японія
*  Кордава (), Аргенціна
*  Куска (), Перу
*  Лахор (), Пакістан
*  Нара (), Японія
*  По (), Францыя
*  Пампеі (, ), Італія
*  Стамбул (), Турцыя
*  Фунабасі (), Японія
*  Эдынбург (), Шатландыя
*  Ясы (), Румынія

## Вядомыя асобы 
* Чжаа Сіньтун (нар. 1997) — прафесійны гулец у снукер. 

## Крыніцы 
## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
* Афіцыйны турыстычны сайт Сіяня  
* Municipal government website  
* Xian City Map  (260 kb, ]
* Photos of Xi’an  
* Фатаграфіі Сіяня 
* Карта Сіяня 
* Спадарожнікавыя фатаграфіі Сіяня (Google Maps)
* Xi’an map (**Chinese''')
* Сіянь на сайце Руска-кітайскага клуба 

Катэгорыя:Гарады правінцыі Шэньсі
Катэгорыя:Былыя сталіцы
Катэгорыя:Гарады субправінцыйнага значэння КНР
Скабін

**Скабі́н** (, ) — аграгарадок у Капыльскім раёне Мінскай вобласці Беларусі. Уваходзіць у склад Капыльскага сельсавета.

## Геаграфія 
Знаходзіцца за 3 кіламетры на ўсход ад горада Капыль, за 128 кіламетраў ад Мінска, за 12 кіламетраў ад чыгуначнай станцыі Цімкавічы.

## Гісторыя 
Да 24 мая 1960 года вёска ўваходзіла ў склад Вялешынскага сельсавета.

## Насельніцтва 
* 498 жыхароў, 200 двароў (2001)

## Інфраструктура 
* Дом культуры
* Бібліятэка

## Вядомыя ўраджэнцы 
* Анатоль Мікалаевіч Давідовіч (1965—1992) — Нацыянальны герой Азербайджана.
* Сяргей Апанасавіч Міхальчук (1925 —) — беларускі празаік, перакладчык

## Памятныя мясціны 
* Брацкая магіла савецкіх воінаў.
* Помнік землякам, якія загінулі ў Вялікую Айчынную вайну.

## Літаратура 
* 
* 
* Ліст карты N-35-103. Выданне 1987 года. Стан мясцовасці на 1984 год.

## Спасылкі 
* Расповяд пра вёску з фота

Катэгорыя:Капыльскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Капыльскага раёна
Сіямскія блізняты

[thumb|right|Чанг і Энг Банкеры. Малюнак прыкладна [1836 года]]
**Сіямскія блізняты** — аднаяйкавыя блізняты, якія не цалкам падзяліліся ў эмбрыянальным перыядзе развіцця і маюць агульныя часткі цела або ўнутраныя органы. Звычайна аплодненая яйцаклетка дзеліцца на шосты дзень пасля зачацця. Сіямскія блізняты ўтвараюцца, калі яйцаклетка дзеліцца вельмі позна, праз 14-15 дзён пасля апладнення. Да гэтага часу клеткі зародка спецыялізуюцца так, што поўны падзел блізнят ва ўлонні маці робіцца немагчымым. Верагоднасць нараджэння сіямскіх блізнят складае прыкладна адзін выпадак на 200000 родаў. Каля паловы сіямскіх блізнят нараджаюцца мёртвымі. Узровень выжывання немаўлят 5-25%. Часцей сіямскія блізняты маюць жаночы пол (70-75% выпадкаў). Некаторыя сіямскія блізняты падвяргаюцца хірургічнаму раздзяленню.

## Этымалогія 
Тэрмін з'явіўся ў 19 стагоддзі са з'яўленнем братоў Чанг і Энг Банкер (Chang and Eng Bunker; 1811-1874), якія нарадзіліся ў Сіаме (сучасны Таіланд). Шмат гадоў яны гастралявалі з цыркам П. Т. Барнума пад мянушкай «Сіямскія блізняты». Чанг і Энг мелі зрослыя храсткі грудной клеткі (так званыя двайняты-ксіфапагі). У сучасных умовах іх маглі падзяліць. Яны памерлі ў студзені 1874, калі Чанг першым памёр ад пнеўманіі, Энг ў гэты час спаў. Знайшоўшы свайго брата мёртвым, Энг памёр, хоць ён быў здаровы.

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
* Сіямскія блізняты, гісторыі падзелу 
* Цікавыя факты: Сіямскія блізняты 

### Па-англійску 
* Conjoined twins — Geneva Foundation for Medical Education and Research 
* *The Lives and Loves of Daisy and Violet Hilton* by Dean Jensen, Ten Speed Press, 2006.
* Friends of Conjoined Twins News & Discussion Forum
* The site of the medical Saudi team responsible for the numerous successful separation surgeries 
* Fortean Times article on some recent and classic cases 
* Eng and Chang — The Original Siamese Twins; The University of North Carolina at Chapel Hill, The North Carolina Collection Gallery
* The Human Marvels: A Historical Reference Site run by J. Tithonus Pednaud, Teratological Historian
* «Siamese Twins»  at the Rotten Library
* http://www.msnbc.msn.com/id/14359862/
* Ronnie and Donnie Galyon 

Катэгорыя:Біялогія
*
Сцяг Рэспублікі Карэя

Белы колер з’яўляецца нацыянальным колерам Карэі. Цэнтральная эмблема адлюстроўвае погляды на Сусвет як адзінае цэлае (даасізм); у гэтай фігуры дзве процілеглыя энергіі «інь» і «ян» аб’ядноўваюцца і ўзаемадзейнічаюць. «Інь-ян» — сінтэз Вялікага Пачатку — завецца па-карэйску «тхэгык» (), таму сцяг атрымаў назву «Тхэгыкі» (). Па вуглах размешчаны трыграмы, якія таксама складаюцца з «інь» (разарваныя палоскі) і «ян» (суцэльныя палоскі). Трыграмы азначаюць (ад верхняй часткі дрэўка па гадзіннікавай стрэлцы): неба, поўдзень, лета і паветра; Месяц, захад, восень і ваду; Зямлю, поўнач, зіму і зямлю; Сонца, усход, вясну і агонь. Чорны колер азначае пільнасць, устойлівасць, справядлівасць і цноту.

## Гл. таксама 
* Сцяг Карэйскай Народна-Дэмакратычнай Рэспублікі
* Сцяг Карэйскай імперыі
* Сцяг Аб’яднання

## Спасылкі 
* About Korea: Flag 

Карэя
Катэгорыя:Дзяржаўныя сімвалы Паўднёвай Карэі
Скалодзіна

**Скало́дзіна**, **Скало́дзінка** — рака ў Мазырскім і Петрыкаўскім раёнах Гомельскай вобласці Беларусі, правы прыток ракі Прыпяць (басейн Дняпра).

Даўжыня ракі 42 км. Плошча вадазбору 275 км². Расход вады ў вусці 1,1 м³/с. Сярэдні нахіл воднай паверхні 0,78 м/км.

Асноўныя прытокі — рэкі Любіна і Крапіўная (праваруч).

## Агульныя звесткі 
Пачынаецца каля паўднёвай ускраіны вёскі Зялёны Мох Мазырскага раёна, цячэ раўнінай Мазырскае Палессе, праз возера Глініцкае (у нізкай плыні). Упадае ў старарэчча на абалоне Прыпяці каля вёскі Шастовічы Петрыкаўскага раёна.

Даліна пераважна невыразная, зліваецца з навакольнай мясцовасцю, месцамі трапецападобная, шырыня 0,3—1,2 км. Абалона перарывістая, на асобных дзялянках чаргуецца па берагах, вузкая (0,1—0,2 км), у нізкай плыні зліваецца з абалонай Прыпяці. Рэчышча звілістае і слабазвілістае. Шырыня ракі 5—7 м, ніжэй за возера Глініцкае месцамі больш за 11 м.

Найвышэйшы ўзровень вады ў канцы сакавіка, найбольшае перавышэнне (у сярэдняй плыні) над найніжэйшай межанню — 2,1 м. Замярзае ў пачатку снежня, крыгалом у сярэдзіне сакавіка. Веснавы ледаход 2 дні.

Каля ракі населеныя пункты Зялёны Мох, Крушнікі, Камень, Скалодзін, Глініца.

## Літаратура 
* 
* 
* 

Катэгорыя:Прытокі Прыпяці
Катэгорыя:Рэкі Мазырскага раёна
Катэгорыя:Рэкі Петрыкаўскага раёна
Ігар Аляксандравіч Зюлеў

**Ігар Зюлеў** (нар. , , Мінскі раён) — беларускі футбаліст, паўабаронца (часам гуляў у якасці абаронцы ці нападніка).

## Клубная кар’ера 
Выхаванец мінскай школы «Алімпія», пачаў прафесійную кар’еру ў 2002 годзе ў складзе слонімскага «Камунальніка», дзе выступаў на пазіцыі нападніка. Пазней гуляў за «Смаргонь» і «Шахцёр». У ліпені 2009 года перайшоў у наваполацкі «Нафтан».

У сезоне 2012 звычайна гуляў на пазіцыі флангавага абаронцы. Сезон 2013 з-за адсутнасці ў камандзе правага абаронцы пачынаў на гэтай пазіцыі, але пасля прыходу ў клуб Ігара Бурака стаў звычайна выкарыстоўвацца на флангу паўабароны.

У сезоне 2014, пасля зыходу з каманды Бурака, замацаваўся ў якасці асноўнага правага абаронцы каманды. У лютым 2015 года на год падоўжыў кантракт з «Нафтанам». Сезон 2015 пачаў на пазіцыі правага абаронцы, а пасля прыходу ўлетку ў каманду Сяргей Карповіча перайшоў на месца правага паўабаронцы.

У студзені 2016 года, нягледзячы на фінансавыя праблемы «Нафтана», падоўжыў кантракт і на наступны сезон. У сезоне 2016 быў асноўным правым паўабаронцам навапалачан.

Са студзеня 2017 года трэніраваўся з «Іслаччу», з якой у лютым падпісаў кантракт. Замацаваўся ў стартавым складзе «Іслачы», выступаў на пазіцыі левага абаронцы або паўабаронцы. У канцы 2018 года стала вядома, што Зюлеў завяршае кар’еру футбаліста. Свой апошні матч згуляў 2 снежня 2018 года ў матчы апошняга тура супраць магілёўскага «Дняпра» (3:2), правёўшы на полі ўсе 90 хвілін у якасці капітана. Пасля завяршэння кар’еры застаўся працаваць у структуры «Іслачы».

У студзені 2019 года стаў памочнікам галоўнага трэнера «Іслачы» Віталя Жукоўскага. У лютым 2020 года перайшоў на працу ў юнацкую каманду клуба.

## Дасягненні 
*   Бронзавы прызёр чэмпіянату Беларусі: 2007
*  Уладальнік Кубка Беларусі: 2012

## Крыніцы 
Катэгорыя:Футбалісты Беларусі
Катэгорыя:Ігракі ФК Камунальнік Слонім
Катэгорыя:Ігракі ФК Смаргонь
Катэгорыя:Ігракі ФК Шахцёр Салігорск
Катэгорыя:Ігракі ФК Нафтан
Катэгорыя:Ігракі ФК Іслач
Катэгорыя:Футбольныя трэнеры Беларусі
Скабіёза

**Скабіёза** (*Scabiosa*) — род кветкавых раслін сямейства . Каля 100 відаў.

## Батанічнае апісанне 
Аднагадовыя, двухгадовыя і шматгадовыя травяністыя расліны вышынёй 20—80 см. Сцёблы прамастойныя, галінастыя, апушаныя. Лісце супраціўнае, суцэльнае або рассечанае. Кветкі ў верхавінкавых суквеццях, якія ўтвараюць густыя галоўкі накшталт кошыкаў) складанакветных. Плод — сямянка.

## Распаўсюджанне 
Пашыраны ў Еўразіі і Афрыцы, пераважна ў Міжземнамор’і. На тэрыторыі Беларусі 2 віды:  (занесеная ў Чырвоную кнігу Беларусі) і .

## Значэнне і выкарыстанне 
Фарбавальныя, меданосныя, дэкаратыўныя расліны.

## Літаратура 
* 
* 
* 
* 

## Спасылкі 
* Скабиоза, вдовушка, коростовник (Scabiosa)  
*
Міхаіл Віктаравіч Ерамчук

**Міхаіл Ерамчук** (нар. , ) — беларускі футбаліст (паўабаронца) і трэнер. У цяперашні час працуе старшым трэнерам узбекскага клуба «Бухара».

## Клубная кар’ера 
Пачаў кар’еру ў рэчыцкім клубе «Ведрыч-97», дзе гуляў з перапынкам да 2004 года. Пасля паспяхова гуляў за сталічны МТЗ-РІПА і бабруйскую «Белшыну». У лютым 2012 года перайшоў у наваполацкі «Нафтан», па заканчэнні сезона 2012 пакінуў наваполацкі клуб і завяршыў кар’еру футбаліста.

## Трэнерская кар’ера 
У чэрвені 2013 года быў прызначаны выканаўцам абавязкаў галоўнага трэнера рэчыцкага «Ведрыча-97». За кароткі час яго трэнерства рэчыцкі клуб падняўся з канца турнірнай табліцы ў сярэдзіну. У ліпені 2013 года, пасля прызначэння галоўным трэнерам Аляксандра Бразевіча, застаўся старшым трэнерам клуба. Пазней стаў старшынёй рэчыцкага клуба.

У сакавіку 2015 года Аляксандр Бразевіч звольніўся з клуба, у выніку Ерамчук перад стартам Першай лігі стаў галоўным трэнерам каманды. Праз праблемы з фінансаваннем «Рэчыца-2014» страціла асноўных ігракоў, і каманда хутка апынулася на апошнім месцы. У другой палове сезона гульня наладзілася, аднак рэчыцкі клуб так і не здолеў пакінуць апошні радок табліцы, а па заканчэнні сезона стала вядома аб расфарміраванні клуба.

У пачатку 2016 года згадзіўся ўзначаліць адроджаную каманду «ДБК-Гомель», якая складалася ў асноўным з былых ігракоў «Рэчыцы-2014», аднак у апошні момант клуб адмовіўся ад удзелу ў Другой лізе. 1 ліпеня 2016 года Ерамчук быў прызначаны галоўным трэнерам магілёўскага «Тарпеда», якое ўзначальваў да канца сезона 2016, пасля чаго пакінуў каманду.

З 2018 года ўваходзіў у трэнерскі штаб мінскага «Энергетыка-БДУ», пакінуў клуб у чэрвені 2021 года і далучыўся да ўзбекскага клуба «Сагдыяна». У пачатку 2024 года перабраўся ў трэнерскі штаб «Бухары» і таксама стаў трэнерам у алімпійскай зборнай Узбекістана.

## Дасягненні 
*   Бронзавы прызёр чэмпіянату Беларусі (2): 2005, 2008
*  Уладальнік Кубка Беларусі (3): 2005, 2008, 2012

## Крыніцы 
Катэгорыя:Футбалісты Беларусі
Катэгорыя:Ігракі ФК Рэчыца-2014
Катэгорыя:Ігракі ФК Гомель
Катэгорыя:Ігракі ФК Партызан Мінск
Катэгорыя:Ігракі ФК Белшына
Катэгорыя:Ігракі ФК Нафтан
Катэгорыя:Футбольныя трэнеры Беларусі
Катэгорыя:Трэнеры ФК Рэчыца-2014
Катэгорыя:Трэнеры ФК ДБК Гомель
Катэгорыя:Трэнеры ФК Тарпеда Магілёў
Раман Андрэевіч Сарокін

**Раман Сарокін** (нар. , ) — расійскі футбаліст, паўабаронца.

## Клубная кар’ера 
Гуляў за фарм-клубы расійскіх каманд, а ў 2009 годзе трапіў у «Віцебск», дзе стаў іграком асновы. У студзені 2011 года перайшоў у наваполацкі «Нафтан». У сезоне 2011 звычайна выхадзіў на замену, а ў 2012 годзе стаў іграком асноўнага складу наваполацкай каманды.

У лютым 2013 года перайшоў у бабруйскую «Белшыну». Замацаваўся ў аснове на пазіцыі левага паўабаронцы, дзе звычайна чаргаваўся з Дзмітрыем Цярэшчанкам. Па заканчэнні сезону 2013 пакінуў бабруйскі клуб.

У 2014—2015 гадах гуляў за аматарскі клуб «Зорка» з Санкт-Пецярбурга, пасля чаго завяршыў кар’еру.

## Дасягненні 
*  Уладальнік Кубка Беларусі: 2012

## Крыніцы 
Катэгорыя:Футбалісты Расіі
Катэгорыя:Ігракі ФК Зорка Санкт-Пецярбург
Катэгорыя:Ігракі ФК Белшына
Катэгорыя:Ігракі ФК Нафтан
Катэгорыя:Ігракі ФК Віцебск
Катэгорыя:Ігракі ФК Сатурн-2 Раменскае
Катэгорыя:Ігракі ФК Зеніт-2 Санкт-Пецярбург
Аляксей Сцяпанавіч Скакун

**Аляксей Сцяпанавіч Скаку́н** ( года, вёска Дастоева, , Брэсцкая вобласць) — беларускі вучоны-эканаміст, дзяржаўны дзеяч. Доктар эканамічных навук, член-карэспандэнт Нацыянальнай акадэміі навук Беларусі, член-карэспандэнт Акадэміі аграрных навук, акадэмік Міжнароднай акадэміі арганізацыйных і кіруючых навук, акадэмік Беларускай і Міжнароднай інжынерных акадэмій. Заслужаны работнік сельскай гаспадаркі Рэспублікі Беларусь.

## Біяграфія 
Скончыў Гродзенскі сельскагаспадарчы інстытут. Працоўную дзейнасць пачаў заатэхнікам калгаса «Чырвоная Зорка» Іванаўскага раёна Брэсцкай вобласці. Пасля службы ў шэрагах Узброеных Сіл працаваў галоўным заатэхнікам, намеснікам старшыні калгаса «Маладая гвардыя», старшынёй калгасу «Дружба» Іванаўскага раёна, намеснікам старшыні Іванаўскага райвыканкама — начальнікам упраўлення сельскай гаспадаркі і харчавання, старшынёй калгаса-камбіната «Памяць Ільіча» Брэсцкага раёна. Старшыня сельскагаспадарчага вытворчага кааператыва «Астрамечава» Брэсцкага раёна. Выбіраўся дэпутатам Вярхоўнага Савета Беларускай ССР 11-га склікання, членам Савета Рэспублікі Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь другога і трэцяга скліканняў. Дэпутат Брэсцкага раённага Савета дэпутатаў. Старшыня грамадскіх аб’яднанняў «Беларускі аграпрамысловы саюз» і «Беларускі сялянскі савет». Член дэлегацыі Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь у парламенцкай структуры Цэнтральнаеўрапейскай ініцыятывы.

Аўтар 6 навуковых прац, 5 кніг.

## Узнагароды 
Узнагароджаны ордэнамі Працоўнага Чырвонага Сцяга, Кастрычніцкай Рэвалюцыі, медалем «За працоўнае адрозненне», юбілейнымі медалямі «90 гадоў Узброеных Сіл Рэспублікі Беларусь», «65 гадоў Перамогі ў Вялікай Айчыннай вайне 1941—1945 гг.», «65 год вызвалення Рэспублікі Беларусь ад нямецка-фашысцкіх захопнікаў», двума срэбнымі медалямі ВДНГ СССР, Ганаровай граматай Вярхоўнага Савета БССР, Ганаровай граматай Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь.

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
* 
* Аляксей Сцяпанавіч Скакун у базе даных «История белорусской науки в лицах» Цэнтральнай навуковай бібліятэкі імя Якуба Коласа НАН Беларусі 

Катэгорыя:Эколагі Беларусі
Катэгорыя:Дэпутаты Вярхоўнага Савета БССР 11-га склікання
Катэгорыя:Члены Савета Рэспублікі Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 2-га склікання
Катэгорыя:Члены Савета Рэспублікі Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 3-га склікання
Катэгорыя:Члены Савета Рэспублікі Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 4-га склікання
Катэгорыя:Узнагароджаныя Ганаровай граматай Прэзідыума Вярхоўнага Савета БССР
Катэгорыя:Узнагароджаныя Ганаровай граматай Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь
Катэгорыя:Дэпутаты Брэсцкага раённага Савета дэпутатаў
Ігар Валер’евіч Даўгяла

**Ігар Даўгяла** (нар. ) — беларускі футбаліст, брамнік.

## Клубная кар’ера 
Гуляў за віцебскі «Лакаматыў», «Полацк» і «Смаргонь». Гуляючы за «Полацк», аднойчы выйшаў на поле ў якасці нападніка і забіў гол.

У сакавіку 2012 года падпісаў кантракт з наваполацкім «Нафтанам». У сярэдзіне 2012 года выцесніў Мікалая Раманюка і заняў месца асноўнага брамніка, якое захаваў і ў сезоне 2013. У сезоне 2014, пасля прыходу ў клуб Ягора Хаткевіча, застаўся асноўным брамнікам навапалачан. У чэрвені 2014 года атрымаў траўму, праз месяц вярнуўся на поле.

Сезон 2015 у якасці асноўнага брамніка «Нафтана» распачаў Хаткевіч. Неўзабаве Даўгяла вярнуўся на поле, але 23 мая ў матчы з мазырскай «Славіяй» (1:1) атрымаў траўму, з-за якой выбыў на доўгі час, аднавіўся толькі пад канец сезона. У сезоне 2016, пасля зыходу Хаткевіча з каманды, вярнуў месца асноўнага брамніка навапалачан.

У лютым 2017 года стала вядома, што Даўгяла пакідае «Нафтан», і неўзабаве Ігар папоўніў склад магілёўскага «Дняпра». У складзе магіляўчан стаў асноўным брамнікам. У студзені 2018 года падоўжыў пагадненне з магіляўчанамі.

У ліпені 2018 года, разарваўшы пагадненне з магілёўскім клубам, перайшоў у «Гарадзею», дзе таксама замацаваўся ў стартавым складзе. У лістападзе 2018 года падоўжыў кантракт з «Гарадзеяй» на сезон 2019. У 2019—2020 гадах заставаўся асноўным брамнікам каманды, толькі ў канцы 2020 года саступіў месца Сяргею Чэрніку.

У студзені 2021 года папоўніў склад наваполацкага «Нафтана». У 2021—2022 гадах быў асноўным брамнікам каманды, па выніках сезона 2022 дапамог ёй вярнуцца ў Вышэйшую лігу. У лютым 2023 года падпісаў новы кантракт з клубам, пры гэтым стаў гуляючым трэнерам. На працягу сезона не выхадзіў на поле, заставаўся на лаўцы запасных. 12 лістапада 2023 года згуляў свой развітальны матч, калі выйшаў у стартавым складзе ў сустрэчы з БАТЭ (0:7) і быў заменены на першай хвіліне.

## Дасягненні 
*  Уладальнік Кубка Беларусі: 2012
*  Пераможца Першай лігі чэмпіянату Беларусі: 2022

## Статыстыка выступленняў 
## Крыніцы 
Катэгорыя:Футбольныя варатары
Катэгорыя:Футбалісты Беларусі
Катэгорыя:Ігракі ФК Віцебск
Катэгорыя:Ігракі ФК Полацк
Катэгорыя:Ігракі ФК Мясакамбінат Віцебск
Катэгорыя:Ігракі ФК Смаргонь
Катэгорыя:Ігракі ФК Нафтан
Катэгорыя:Ігракі ФК Дняпро Магілёў
Катэгорыя:Ігракі ФК Гарадзея