open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Пеле Заваёўнік

«**Пе́ле Заваё́ўнік**» (, ) — дацка-шведскі драматычны фільм Біле Аўгуста, які выйшаў на экраны ў 1987 годзе. Экранізацыя аднайменнага рамана Марціна Андэрсена-Нексё. Галоўныя ролі выканалі Пеле Венегар і Макс фон Сюдаў.

Прэм’ера карціны адбылася 13 снежня 1987 года ў Даніі. У маі 1988 года фільм быў паказаны ў межах конкурснай праграмы 41-га Канскага кінафестывалю, дзе быў удастоена галоўнай узнагароды — Залатой пальмавай галіны. Апроч таго фільм атрымаў больш за 20 кінематаграфічных узнагарод, сярод якіх «*Залаты глобус*» і «*Оскар*» за найлепшы фільм на замежнай мове.

У 2006 годзе фільм «*Пеле Заваёўнік*» стаў адным з дванаццаці фільмаў, што былі ўключаны ў Дацкі культурны канон — пералік твораў мастацтва, прызнаных найважнейшай часткай дацкай культурнай спадчыны.

## Сюжэт 
Дзеянне фільма адбываецца на дацкай ферме на востраве Борнхальм ў канцы XIX — пачатку XX стагоддзяў. Ласэ, пажылы ўдавец-фермер, разам з сынам Пеле на эмігранцкім судне пакідаюць абяднелыя паўднёвыя раёны Швецыі і адпраўляюцца на дацкі востраў Борнхальм, пра які яны марылі, як пра Зямлю Абяцаную. На Борнхальме Ласэ ўладкаваўся на самую нізкааплатную працу на ферме. Пеле на працягу двух гадоў пастаянна падвяргаецца знявагам і прыніжэнням, як замежнік. Аднак, сталеючы, ён не адчайваецца і спадзяецца дасягнуць лепшага жыцця, пра якое марыў з бацькам яшчэ ў Швецыі.

## Акцёрскі склад 
* Пеле Венегар — *Пеле*
* Макс фон Сюдаў — *Ласэ*
* Эрык Поске — *кіраўнік*
* Б’ёрн Гранат — *Эрык*
* Астрыд Вілаўме — *спадарыня Конгструп*
* Аксель Стробю — *спадар Конгструп*
* Труэлс Асмусен — *Руд*
* Крысціна Торнквіст — *Анна*
* Карэн Вегенер — *спадарыня Ольсен*
* Софі Гробёль — *спадарыня Сіне*

## Зноскі 
Катэгорыя:Фільмы-драмы Даніі
Катэгорыя:Фільмы-драмы Швецыі
Катэгорыя:Фільмы Біле Аўгуста
Катэгорыя:Фільмы на дацкай мове
Катэгорыя:Фільмы на шведскай мове
Катэгорыя:Экранізацыі раманаў
Катэгорыя:Фільмы пра Данію
Катэгорыя:Фільмы — лаўрэаты прэміі «Залатая пальмавая галіна»
Катэгорыя:Фільмы — лаўрэаты прэміі «Залаты глобус» за найлепшы фільм на замежнай мове
Катэгорыя:Фільмы — лаўрэаты прэміі «Оскар» за найлепшы фільм на замежнай мове
Катэгорыя:Культурны канон Даніі
Леанід Макарэвіч

**Леанід Макарэвіч**:
* Леанід Васілевіч Макарэвіч (нар. 1939) — беларускі архітэктар.
* Леанід Мікалаевіч Макарэвіч (1938—2013) — беларускі спартсмен і трэнер (баскетбол).
Ігар Георгіевіч Малкоў

**Ігар Георгіевіч Малкоў** (нар. , г. Сэрэдына-Буда, Сумская вобласць, Украіна) — беларускі інжынер і педагог. Доктар архітэктуры, прафесар. 

## Біяграфія 
Скончыў у 1959 годзе Беларускі дзяржаўны ўніверсітэт транспарту (выкладчыкі В. Ф. Ждановіч, А. Г. Ташкінаў).

Член Саюза архітэктараў з 2000 года, членскі білет № 1097.

У 1970—1976 гадах галоўны інжынер праектаў інстытута «БелНДІдзіпрасельбуд»; у 1976—1978 гадах галоўны інжынер інстытута «Віцебскграмадзянпраект», у 1978—1981 гадах загадчык кафедры Наваполацкага політэхнічнага інстытута; у 1981—1983 гадах галоўны канструктар Віцебскага філіяла інстытута «Белкалгаспраект»; у 1983—1985 гадах намеснік галоўнага інжынера аб’яднання «Гомельскі аблміжкалгасбуд»; у 1985—1990 гадах начальнік архітэктурна-будаўнічага аддзела інстытута «Гомельграмадзянпраект»; з 1990 года загадчык кафеды Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэта транспарту.

## Дзейнасць 
Асноўныя працы: праектныя: тэхнарабочы праект малочна-таварнай фермы прамысловага тыпу на 1200 кадраў у саўгасе «Малеч» Бярозаўскага раёна (галоўны інжынер праекта); рабочыя чарцяжы міжгаспадарчага комплексу па гадоўлі і адкорму 54 тысяч свіней у год у калгасе «Герой працы» Глыбоцкага раёна (галоўны інжынер інстытута); тэхнічны праект і рабочыя чарцяжы комплексу жылых дамоў і грамадскіх будынкаў мікрараёна № 53 г. Гомеля (начальнік архітэктурна-канструктарскага аддзела).

Навуковыя працы: манаграфіі «Праектаванне і будаўніцтва прамысловых комплексаў» (у суаўтарстве з У. Э. Сакалоўскім), «Шляхі аптымізацыі сельскагаспадарчых комплексаў» (у суаўтарстве з Бялясавым), навучальны дапаможнік для студэнтаў ВНУ «Планіроўка і забудова сельскіх населеных месцаў» (у суаўтарстве з А. Д. Кудзіненкам); манаграфія «Архітэктура аджраджаемага беларускага сяла і сядзібнага дома» (у суаўтарстве з А. Д. Кудзіненкам).

## Прэміі 
Лаўрэат Дзяржаўнай прэміі Рэспублікі Беларусь (2000, у аўтарскім калектыве) — *за комплекс даследаванняў па тэорыі архітэктуры (фарміраванне беларускай навуковай школы), створаны ў 1995—1998 гадах*.

## Сям'я 
Мае сына Ігара (нар. 1981), архітэктара і дызайнера.

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Інжынеры Беларусі
Касцёл Узвышэння Святога Крыжа (Першамайск)

**Касцёл Узвышэння Святога Крыжа** — мураваны каталіцкі храм у аграгарадку Першамайск Шчучынскага раёна Гродзенскай вобласці. Размяшчаецца ў паўночнай частцы вёскі.

## Гісторыя 
Да 1920 года жыхары Сабакінцаў (цяпер Першамайск) не мелі ўласнай святыні. Мясцовыя вернікі адносілся да Забалацка-Сабакінскай парафіі і былі вымушаны дабірацца да касцёла ў Забалаці. Парафіяне з Сабакінцаў пайшлі з прашэннем да мясцовай улады аб выдзяленні ім якога-небудзь будынка. У выніку ім перадалі склад, што знаходзіўся ў прыдатным стане. У 1923 годзе з’яўляецца касцёл пад тытулам Узвышэння Святога Крыжа і парафія, якая пачынае называцца Сабакінскай.

У 1925 годзе быў арганізаваны камітэт пабудовы мураванага касцёла. Тэрыторыю для святыні ахвяраваў уладальнік маёнтка Сабакінцы Станіслаў Крыдаль. Новую святыню пасвяціў арцыбіскуп Віленскі Рамуальд Ялбжыкоўскі 17 кастрычніка 1938 года.

У савецкія часы касцёл пэўны час быў зачынены. Адрамантаваны і асвечаны ў 1990 годзе.

## Архітэктура 
Помнік архітэктуры мадэрна. Вырашаны прамавугольным у плане аб'ёмам пад двухсхільным дахам. Да вуглоў франтальнага фасада далучаны чатырохгранныя двух’ярусныя вежы, прарэзаныя наверсе круглымі люкарнамі і завершаныя шпілямі з крыжамі. Цэнтральная частка фасада завершана франтонам з увагнутымі гранямі і вылучана акруглым казырком на двух чатырохгранных пілонах. Плоскасныя бакавыя фасады рытмічна расчлянёны стральчатымі аконнымі праёмамі і контрфорсамі ў прасценках (рудыменты неаготыкі). 3 алтарнага боку далучана прамавугольная ў плане апсіда, да вуглоў якой прыбудаваны чатырохгранныя сакрысціі. Тарцовы фасад апсіды завершаны франтонам з увагнутымі схіламі (рудыменты неабарока).

Касцёл абкружаны бутавай агароджай.

## Літаратура 
* Кулагін А. М. Каталіцкія храмы Беларусі: Энцыкл. даведнік / А. М. Кулагін.

## Спасылкі 
* 
* Першамайская (Сабакінцы) — парафія Узвышэння Святога Крыжа — http://catholic.by/
* 

Катэгорыя:Першамайск (Шчучынскі раён)
Катэгорыя:Касцёлы Шчучынскага раёна
Катэгорыя:Касцёлы Гродзенскай дыяцэзіі
Катэгорыя:1918 год у Беларусі
Касцёл Святой Елісаветы Венгерскай і Божай Міласэрнасці (Падароск)

**Касцёл Святой Елісаветы Венгерскай і Божай Міласэрнасці** — мураваны каталіцкі храм у аграгарадку Падароск Ваўкавыскага раёна Гродзенскай вобласці. Размяшчаецца ў цэнтры паселішча.

## Гісторыя 
Першае ўзгадванне аб Падароску датуецца 1522 годам. Менавіта ў гэтым годзе тут быў заснаваны касцёл. Фундатарамі святыні сталі шляхцічы Клочкі, тагачасныя ўладальнікі маёнтка. У сярэдзіне XVI стагоддзя пры касцёле дзейнічала альтарыя. На карце ВКЛ Макоўскага (каля 1600 года) Падароск пазначаны ўжо як мястэчка. У XVII стагоддзі парафія спыніла існаванне.

У XVIII стагоддзі ўладальнікамі Падароска сталі Грабоўскія. Павел Ян Грабоўскі або Жыгімонт Ксаверый Грабоўскі (не высветлена, хто з іх быў тады ўладальнікам Падароска) на месцы былой драўлянай узнёс мураваную уніяцкую царкву. Святыню асвяцілі пад тытулам св. Альжбеты Каралевы Венгерскай і Дзевы. У 1839 годзе храм быў забраны пад праваслаўную царкву. З канца ХIХ стагоддзя Падароск належаў роду Бохвіцаў, якія на паўднёва-ўсходней ускраіне сядзібнага комплексу пабудавалі капліцу-пахавальню.

У 1925 годзе храм быў вернуты католікам і асвечаны пад гістарычным тытулам св. Альжбеты. У 1938—1939 гадах касцёл быў значна рэканструяваны: галоўны фасад быў разабраны, малітоўная зала падоўжана на 5 м, галоўны ўваход пазначаны магутнай чацверыковай (5×6 м) вежай-званіцай, да апсіды дабудаваны дзве прамавугольныя ў плане сакрыстыі, адна з якіх была накрыта неабарокавым шлемам (не захаваўся).

Касцёл дзейнічаў да 1947 года. Калі пробашч кс. Міхал Шамковіч быў арыштаваны, касцёл зачынілі і прыстасавалі пад сховішча. У 1959 годзе савецкія ўлады знялі падароскую парафію з рэгістрацыі. У канцы 1980-х гадоў, калі ўлады вырашылі вярнуць будынак былой святыні вернікам, на права атрымаць будынак падалі заяўкі і католікі, і праваслаўныя. У выніку старажытны храм стаў праваслаўнай царквой.

Катталіцкая грамада ў 1991 годзе атрымала пад святыню былое сховішча хімікатаў (да вайны тут размяшчаўся клуб пажарнікаў). У 1993 годзе будынак быў прыстасаваны пад касцёл, які быў асвечаны гродзенскім біскупам Аляксандрам Кашкевічам пад гістарычным тытулам св. Альжбеты і Міласэрнасці Божай.

## Архітэктура 
Прамавугольны ў плане аб’ём пад двухсхільным дахам, завершаным над алтарнай часткай шатровай сігнатуркай. Да тарцовага фасада далучана двух’ярусная чатырохгранная шатровая званіца. Плоскасныя фасады пазбаўлены архітэктурных абломаў, расчлянёны прамавугольнымі аконнымі праёмамі.

Залавы інтэр’ер перакрыты плоскай падшыўной столлю. У алтары змешчаны абраз Міласэрнасці Божай, левая бакавая алтарная кампазіцыя тытульная, прысвечана св. Альжбеце, правая — Маці Божай Вастрабрамскай. Над уваходам зроблены хоры.

## Літаратура 
* Кулагін А. М. Каталіцкія храмы Беларусі: Энцыкл. даведнік / А. М. Кулагін.

## Спасылкі 
* Падароск — парафія Св. Елісаветы Венгерскай i Божай Міласэрнасці — http://catholic.by/
* 

Катэгорыя:Падароск
Катэгорыя:Касцёлы Ваўкавыскага раёна
Катэгорыя:Касцёлы Гродзенскай дыяцэзіі
Кахоўская (станцыя метро)

**«Кахоўская»** () —  часова закрытая станцыя Маскоўскага метрапалітэна, былая заходняя канчатковая Кахоўскай лініі, цяпер скасаванай. Названая па вуліцы Кахоўка (якая ў сваю чаргу атрымала назву па ўкраінскім горадзе Кахоўка).

Катэгорыя:Станцыі Маскоўскага метрапалітэна
Варшаўская (станцыя метро)

**«Варшаўская»** () — часова закрытая станцыя Маскоўскага метрапалітэна, былая заходняя канчатковая Кахоўскай лініі, цяпер скасаванай.

## Гісторыя 
Станцыя адкрыта 11 жніўня 1969 года ў складзе ўчастка Замаскварэцкай лініі «Аўтазаводская» — «Кахоўская», пасля ўводу ў эксплуатацыю якога ў Маскоўскім метрапалітэне стала 86 станцый. З 1985 года лінія працавала ў рэжыме вілачнага руху, а з 1995 года выдзелена ў асобную Кахоўскую лінію.

З 30 сакавіка 2019 года станцыя «Варшаўская» стала канчатковай пасля закрыцця «Кахоўскай» для правядзення рэканструкцыі і ўключэння ў склад Вялікі кальцавой лініі. З 26 кастрычніка 2019 года таксама закрылася на рэканструкцыю, у сувязі з чым спыніла сваё існаванне ўся Кахоўская лінія. Адкрыццё станцыі плануецца ўжо ў складзе Вялікай кальцавой лініі ў 2022 годзе.

Катэгорыя:Станцыі Маскоўскага метрапалітэна
Дамаскі Кетэр

**Дамаскі Кетэр** (*Карона Дамаска*) — назва двух манускрыптаў, якія захоўваюцца ў Нацыянальнай бібліятэцы Ізраіля.

* Дамаскі Кетэр (X стагоддзе) — адзін з першых захаваных манускрыптаў Бібліі на іўрыце, інвентарны нумар *Ms Heb 5702*
* Дамаскі Кетэр (1260) — рукапіс Бібліі на іўрыце, створаны ў Іспаніі, інвентарны нумар *MS Heb. 4790*
Касцёл Святога Станіслава Косткі (Ваўкавыск)

**Касцёл Святога Станіслава Косткі** — мураваны каталіцкі храм у г. Ваўкавыск Ваўкавыскага раёна Гродзенскай вобласці.

## Гісторыя 
Мясцовая парафія выдзелілася з Ваўкавыскай у самастойную ў 1925 г. па ініцыятыве тагачаснага пробашча Фары і ваўкавыскага дзекана кс. Баляслава Сперскага. Першапачаткова было вырашына пабудаваць часовую святыню, вуглавы камень пад якую быў закладзены 25 ліпеня 1926 г. Паводле праекта архітэктара Брунона Збароўскага касцёл у стылі польскага мадэрну міжваеннага часу ўзвялі з драўляных тэлеграфічных слупоў, і 12 снежня новую святыню пад тытулам св. Станіслава Косткі кансэкраваў віленскі арцыбіскуп Рамуальд Ялбжыкоўскі. Разам з касцёлам быў агароджаны ўчастак і пабудавана плябанія. У 1935 г. пабудавалі і Дом каталіцкі (згарэў падчас Другой сусветнай вайны). На ўзвышшы на поўнач ад касцёла была ўзведзена мураваная плябанія.

Першым пробашчам стаў кс. Уладзіслаў Маляўскі, былы святар гарнізоннага касцёла св. Войцеха. У 1939—1945 гг. пробашчам касцёла быў кс. Юзаф Лаўрыновіч, які пасля Другой сусветнай вайны быў вымушаны выехаць у Польшчу. Яшчэ два гады святую Імшу тут адпраўляў пробашч Фары, але ўлетку 1947 г. касцёл быў зачынены і прыстасаваны пад сховішча спачатку ільну, потым — металічнага лому, а пазней перабудаваны пад жылы будынак. Таксама і будынак плябаніі быў перабудаваны пад пяцікватэрны жылы дом па вул. Новыя Боркі, 3. Юрыдычна парафія яшчэ больш за 10 гадоў лічылася дзеючай, з рэгістрацыі яе знялі толькі ў 1959 г.

У 1995 г. вернікам вярнулі адзін пакой, які яны пераабсталявалі пад часовую капліцу, дзе раз у нядзелю адбываліся набажэнтсвы. У 1998 г. будынак былой святыні вярнулі ўжо цалкам, а ў наступным годзе ў Ваўкавыску-Цэнтральным ізноў была зарэгістравана парафія. Парафіяне адразу ж вырашалі не рэстаўраваць стары, а пабудаваць новы, ужо каменны касцёл. Праект быў зацверджаны 19 верасня 2001 г. гродзенскім біскупам Аляксандрам Кашкевічам.

З 2007 г. пробашчам у Ваўкавыску-Цэнтральным з’яўляецца кс. Алег Дуль.

## Архітэктура 
Касцёла пабудаваны з сілікатных блокаў. Гэта трохнававая святыня ў стылі постмадэрн з асіметрычнай трох’яруснай чацверыковай шатровай вежай-званіцай і прыбудаваным да алтарнага фасада двухпавярховым аб’ёмам плябаніі і парафіяльнага цэнтра.

## Спасылкі 
* Ваўкавыск — парафія Св. Станіславa Косткі — http://catholic.by/
* 

Катэгорыя:Храмы Ваўкавыска
Катэгорыя:Касцёлы Ваўкавыскага раёна
Катэгорыя:Касцёлы Гродзенскай дыяцэзіі
Касцёл Божай Міласэрнасці (Гродна)

**Касцёл Божай Міласэрнасці** — каталіцкі храм у горадзе Гродна.

## Гісторыя 
Парафія Божай Міласэрнасці ў гарадскім мікрараёне Вішнявец пачала сваё існаванне 5 снежня 1995 года. Спачатку вернікі арэндавалі пад правядзенне набажэнстваў розныя памяшканні. 12 ліпеня 1999 года арцыбіскуп Тадэвуш Кандрусевіч і гродзенскі біскуп Аляксандр Кашкевіч асвяцілі крыж і месца пабудовы касцёла на вул. Кабяка, 14.

21 чэрвеня 2003 года быў рукапакладзены ў сан святара першы сэрцанін на Беларусі кс. Віктар Сівіцкі.

25 траўня 2005 года гродзенскі біскуп Аляксандр Кашкевіч і кардынал Станіслаў Нагі пасвяцілі вуглавы камень новага касцёла. Праект святыні ў 1998 годзе распрацаваў праектны інстытут «Гроднагражданпраект» (ГАП Штэн А. А., ГІП Казакевіч З. В.), там жа была выканана ў 2004 годзе і карэктура праекта плябаніі (ГАП Баяк О. В., ГІП Мороз С. С.).

Галоўны алтар касцёла, прысвечаны Божай Міласэрнасці (абраз гродзенскага мастака Валерыя Этоля) 23 красавіка 2006 года асвяціў гродзенскі біскуп Аляксандр Кашкевіч.

## Архітэктура 
Комплекс касцёла, збудаваны ў стылі неа-канструктывізму з вонкавай чырвонай цэглы, мае складаны план. Дамінантай архітэктурнага ансамбля з’яўляюцца сам касцёл, малітоўная зала якога мае рамбавідны план, і высокая чацверыковая вежа-званіца. Да алтарнай частцы касцёла дабудаваны 2-павярховы аб’ём плябаніі і парафіяльнага цэнтра. Тэрыторыя касцёла ўвосень 2006 г. абнесена металічнай агароджай на каменных слупах.

Залавы інтэр’ер касцёла перакрыты сістэмай маналітных бетонных плоскіх і рабрыстых скляпенняў. Справа ад сходаў прэзбітэрыя стаіць фігура св. а. Піо. Пакуль у малітоўнай зале яшчэ ідзе будаўніцтва, святая Імша служыцца ў капліцы, якая прыбудавана злева пад хорамі. На алтарнай сцяне над табернакулем змешчана разьбяное Укрыжаванне на фоне стукавых промняў, у нішах бочных сценаў усталяваныя фігуры Маці Божай і св. Юзафа.

## Пробашчы 
* Станіслаў Росек,
* Эрнэст Будын.

## Спасылкі 
* Гродна — парафія Божай Міласэрнасці (Вішнявец) — http://catholic.by/

Катэгорыя:Касцёлы Гродна
Катэгорыя:Касцёлы Гродзенскай дыяцэзіі
Катэгорыя:Будынкі і збудаванні Аляксандра Штэна
Вера Барысаўна Масальская

**Вера Барысаўна Масальская** (нар. , с. , Шарканскі раён, Удмурцкая АССР, РСФСР) — беларускі архітэктар.

## Біяграфія 
Скончыла ў 1954 годзе Маскоўскі архітэктурны інстытут. Па размеркаванні па заяўцы Дзяржбуда БССР накіравана ў Мінск у праектны інстытут «Белдзяржпраект», дзе працавала ў 1954—1988 гадах (архітэктар, старэйшы архітэктар, кіраўнік групы, галоўны архітэктар праектаў). У 1988—2010 гадах эксперт, старэйшы эксперт, галоўны эксперт Упраўлення жыллёва-грамадзянскага будаўніцтва і планіровачных работ Галоўдзяржбудэкспертызы.

Член Саюза архітэктараў СССР з 1959 года. Пражывае ў Мінску.

## Творчасць 
Асноўныя працы: крыты рынак у Гродна (1976), сурдалагапедычны дыспансер са стацыянарам (1982), медыцынскі корпус ВА «Пратэзіст» са стацыянарам па вул. Адоеўскага (1986) у Мінску, піянерлагеры — базы адпачынку Мінскага камвольнага камбіната (1984), Міністэрства харчовай прамысловасці БССР (1988), рэстаран на возеры Нарач (1972); у аўтарскім калектыве: 5-павярховыя жылыя дамы з убудаванымі памяшканнямі крамы і дзіцячага садка, з буйных цагляных блокаў у квартале № 4 трактарнага завода (1957), праект прыгараднай зоны Мінска, стаматалагічная паліклініка—навучальная база Мінскага медінстытута па вуліцы Сухой (1984) у Мінску, псіхіятрычныя бальніцы — рэспубліканская клінічная на 400 коек з аперацыйным блокам і лячэбнымі майстэрнямі ў Навінках і абласная на 1000 коек ў Магілёве (1987), рэспубліканскі піянерлагер «Зубраня» на возера Нарач.

## Узнагароды 
Узнагароджана Ганаровай граматай Прэзідыума Вярхоўнага Савета БССР (1980).

## Літаратура 
* 
* 

Катэгорыя:Архітэктары Беларусі
Катэгорыя:Архітэктары XX стагоддзя
Катэгорыя:Архітэктары Мінска
Пасым

**Пасым** (, ) — горад у Польшчы, уваходзіць у склад Шчыценскага павета Вармінска-Мазурскага ваяводства, сядзіба вяскова-гарадской гміны Пасым. Займае плошчу 15,18 км². Насельніцтва 2 549 чалавек (на 2018).
Сусветная прэмія саўндтрэкаў

**«Сусве́тная прэ́мія саўндтрэ́каў»** () — кінапрэмія, якая прысуджаецца за музыку, напісаную для фільмаў. Прэмія была створана ў 2001 годзе Сусветнай акадэміяй саўндтрэкаў () і прысуджаецца штогод у сярэдзіне кастрычніка ў Генце (Бельгія) падчас Генцкага міжнароднага кінафестывалю. «Сусветную прэмію саўндтрэкаў» часта называюць самай прэстыжнай узнагародай кінамузыкі ў свеце.

«Сусветная прэмія саўндтрэкаў» прысуджаецца ў некалькіх катэгорыях, тры з якіх лічацца найбольш важнымі: «Кінакампазітар года», «Найлепшы саўндтрэк» і «Найлепшая арыгінальная песня». Сярод іншых узнагарод ёсць прэмія «Адкрыццё года», «Прэмія за прыжыццёвыя дасягненні», «Прэмія глядацкіх сімпатый», прэмія «Найлепшы малады еўрапейскі кампазітар» (з 2009 года). Іншыя ўзнагароды прысуджаліся на спецыяльнай ці нерэгулярнай аснове, напрыклад, прэмія «Найлепшы малады бельгійскі кампазітар» (прысуджалася ў 2004, 2005 і 2008 гадах) або спецыяльны прыз (прысуджаўся толькі ў 2004 годзе).

Найбольшую колькасць узнагарод «Сусветнай прэміі саўндтрэкаў» на сённяшні дзень мае французскі кампазітар Аляксандр Дэспла, які пяць разоў быў прызнаны найлепшым кампазітарам года (2007, 2009, 2010, 2011 і 2014) і тройчы атрымліваў узнагароду за найлепшы саўндтрэк (2009, 2010 і 2014). Амерыканец Джон Уільямс быў узнагароджаны чатыры разы ў трох розных катэгорыях. Амерыканец Рэндзі Ньюман быў тры разы ўдастоены ўзнагароды ў намінацыі «Найлепшая арыгінальная песня».

## Крыніцы 
## Спасылкі 
* Афіцыйны сайт «Сусветнай прэміі саўндтрэкаў»


Катэгорыя:Кінапрэміі Бельгіі
Катэгорыя:Кінапрэміі за найлепшую музыку
Катэгорыя:Музычныя прэміі
Катэгорыя:З’явіліся ў 2001 годзе
Наталля Пятроўна Мартынава

**Наталля Пятроўна Мартынава** (нар. , г. Мінск) — беларускі архітэктар.

## Біяграфія 
Скончыла ў 1979 годзе архітэктурны факультэт БПІ. Працавала архітэктарам у «Дзіпрамясамалпраме», старэйшым архітэктарам у «Мантажспецбудзе»; вядучым архітэктарам у «Аўтарампрампраекце»; кіраўніком групы архітэктараў у «Белдзіпраздароўя»; начальнік архітэктурна-будаўнічага аддзела ў «Мінскрамбудзе»; дырэктар РУП «Белдзіпрагандаль»; з 2005 года заснавальніца і дырэктар «Творчай майстэрні архітэктара Мартынавай Н. П.», атэставаны ГІП і ГАП.

Член Беларускага саюза архітэктараў з 1985 года, член Саюза дызайнераў Беларусі з 2001 года.

## Творчасць 
Пад яе кіраўніцтвам (ГІП) выпушчана больш 200 аб’ектаў будаўніцтва, з іх найбольш буйныя: вытворчыя карпусы і АБК Гармалзавода № 3; рэканструкцыя холадакамбіната № 1; шматузроўневая аўтастаянка па пр. Дзяржынскага; рэканструкцыя спорткомплекса «Дынама» па вул. Даўмана ў г. Мінску; навукова-адміністрацыйны комплекс па вул. Ф. Скарыны ў Мінску; шматкватэрны жылы дом № 2 у м-не «Лебядзіны»; жылы дом № 2 па вул. Гало—Тыражнай ў Мінску; рэканструкцыя прыватнай катэджнай забудовы ў г. Мінску; рэканструкцыя і капітальны рамонт жылых дамоў у Першамайскім і Маскоўскім раёнах; офісна-складскі комплекс па вул. Інжынернай, 22 — усе ў Мінску; шматпавярховы жылы дом з убудаванымі памяшканнямі ў в. В. Трасцянец; будынак грамадскага прызначэння ў в. Тарасава Мінскага раёна; жылы комплекс «Вівальдзі» у г. Мінску і інш.

Аб’екты вонкавай рэкламы: наддахавая ўстаноўка «CASINO ADMIRAL» у гандлёвым доме «На Нямізе», дынамічныя рэкламныя ўстаноўкі: каля будынка Дзяржаўнага цырка, на плошчы Бангалор — устаноўка «Фабрыка рэкламы»; магазіны: «Чараўніца», «Том Тэйлар», «Прадукты» (пл. Перамогі); гіпермаркет «PROSTOR» у г. Маладзечна.

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Архітэктары Беларусі
Катэгорыя:Архітэктары XX стагоддзя
Катэгорыя:Архітэктары XXI стагоддзя
Катэгорыя:Архітэктары Мінска
Альштынскі павет

**Альштынскі павет** () — павет у Вармінска-Мазурскім ваяводстве Польшчы, утвораны ў 1999 годзе.

Альштынскі павет займае плошчу 2838,02 км². Адміністрацыйны цэнтр — горад Ольштын.

Станам на 2018 год у павеце налічвалася 123 тыс. жыхароў. 

## Адміністрацыйны падзел 
* гарады: Барчэва, Біскупец, Добрэ Мяста, Езяраны, Альштынак;
* вяскова-гарадскія гміны: Барчэва, Біскупец, Добрэ Мяста, Езяраны, Альштынак;
* вясковыя гміны: Дывіты, Гетшвалд, Янкова, Кольна, Пурда, Ставігуда, Свёнткі.
Наталля Аляксандраўна Манаенкава

**Наталля Аляксандраўна Манаенкава** (нар. , Мінск) — беларускі архітэктар.

## Біяграфія 
Скончыла ў 1985 годзе БПІ (выкладчыкі Воінаў, Чантурыя, Сычова, Булыга і інш.).

У 1985—1989 гадах архітэктар 2-й катэгорыі інстытута «Белдзіпрахарчпрам» па праектаванні адміністрацыйных будынкаў і прылеглых тэрыторый для прадпрыемстваў харчовай прамысловасці; у 1989—1990 гадах вядучы архітэктар сумеснага беларуска-італьянскага прадпрыемства «Агратэх» па праектаванні інтэр’ераў і малых садоў для ўстаноў і заводаў СП «Агратэх»; у 1990—1991 гадах архітэктар 2-й катэгорыі ў ландшафтнай майстэрні архітэктара М. Ф. Жлобы па праектаванні гарадскіх сквераў і паркаў у інстытуце «Мінскпраект». Член Саюза архітэктараў з 1992 года.

Скончыла аспірантуру БПІ на кафедры горадабудаўніцтва пад кіраўніцтвам прафесара А. В. Сычовай, у 1991—1998 гадах выкладала па курсе «Паркабудаўніцтва і ландшафтная архітэктура» ў БПІ і тэхналагічным інстытуце; у 1999—2001 гадах рэдактар аддзела архітэктуры, затым аддзела рэкламы ў часопісе «Архітэктура і будаўніцтва Беларусі»; у 2001—2003 гадах працавала ў будаўнічых фірмах горада ландшафтным архітэктарам;

У 2004—2009 гадах выкладала аўтарскі курс па ландшафтным дызайне прыватных садоў, а таксама вядучы выкладчык у прыватнай школе «Нестарт», чытала лекцый па гісторыі і стылістыкі інтэр’ераў, займалася праектаванне малых садоў перад адміністрацыйнымі будынкамі, загарадных месцаў адпачынку і прыватных садоў у катэджных пасёлках.

## Творчасць 
Асноўныя працы: добраўпарадкаванне тэрыторыі вакол рэстарана «McDonald’s» у мікрараёне Малінаўка ў Мінску (1991; пры ўдзеле біёлага-дызайнера А.  Качаевай); рэканструкцыя ўнутранага дворыка Інстытута прыватызацыі і менеджменту ў Мінску па пр. Газета Праўда, 11 (2004; пры ўдзеле біёлага-дызайнера А.  Качаевай); добраўпарадкаванне тэрыторыі спартыўна-аздараўленчага комплексу для рыбнай лоўлі «Шчарка» каля в. Шчарка Вілейскага раёна (эскізнае праектаванне 2006); прыватны сад у п. Дразды ў Мінску (2006; у сааўтарстве з Т. І. Пешкавай і біёлагам-дызайнер Н. А. Барысавай); прыватны сад в. Крыжоўка Мінскага раёна (2007; пры ўдзеле біёлага-дызайнера Н. А. Барысавай).

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Архітэктары Беларусі
Катэгорыя:Архітэктары XX стагоддзя
Катэгорыя:Архітэктары XXI стагоддзя
Катэгорыя:Архітэктары Мінска
Катэгорыя:Ландшафтныя архітэктары Беларусі
2-е Барысаўскае благачынне

**2-е Барысаўскае благачынне**, **2-я Барысаўская благачынная акруга** — акруга ў Барысаўскай епархіі Беларускай праваслаўнай царквы. Аб’ядноўвае прыходы на ўсходзе Барысаўскага раёна Мінскай вобласці.

## Храмы і прыходы 
# Царква ў імя святога дабравернага князя Дзімітрыя Данскога (Барысаў)
# Барысаглебская царква (Барысаў)
# Свята-Георгіеўская царква (Барысаў)
# Свята-Міхайлаўская царква (Вялікая Ухалода)
# Свята-Троіцкая царква (Бытча)
# Царква ў імя святога праведнага Іаана Кранштацкага (Ганцавічы)
# Царква ў гонар абраза Божай Маці «Усіх Гаротных Радасць» (Гара)
# Свята-Казьма-Дзям’янаўская царква (Дроздзіна)
# Царква Пакрова Прасвятой Багародзіцы (Забашавічы)
# Свята-Крыжаўзвіжанская царква (Загор’е)
# Свята-Міхайлаўская царква (Замошша)
# Свята-Міхайлаўская царква (Зембін)
# Свята-Іаана-Прадцечанская царква (Любча)
# Свята-Мікалаеўская царква (Ляхаўка)

## Благачынныя настаяцелі 
Протаіерэй Сергій Башкіраў.

## Спасылкі 
* 2-е Барысаўскае благачынне на borisoveparhia.by

 

Катэгорыя:Рэлігія ў Барысаўскім раёне
Катэгорыя:Благачынныя акругі Барысаўскай епархіі
Паслэнк

**Паслэнк** (, ) — горад у Польшчы ў гістарычнай вобласці Усходняя Прусія, уваходзіць у склад Эльблёнгскага павета Вармінска-Мазурскага ваяводства, сядзіба вяскова-гарадской гміны Паслэнк. Займае плошчу 10,63 км². Насельніцтва 12 298 чалавек (на 2018).
Касцёл Беззаганнага Зачацця Найсвяцейшай Дзевы Марыі (Гродна)

**Касцёл Беззаганнага Зачацця Найсвяцейшай Дзевы Марыі** — каталіцкі храм у горадзе Гродна.

## Гісторыя 
У 1994 годзе ў гарадскім мікрараёне Паўднёвы была заснавана новая парафія. 26 ліпеня 1995 годзе гродзенскі біскуп Аляксандр Кашкевіч асвяціў пляц пад будову і крыж (які і сёння стаіць перад касцёлам). Тагачасным пробашчам быў кс. Ян Раманчук. У 1996 годзе быў скончаны ніжні касцёл, і 31 кастрычніка ў ім адправілі першую святую Імшу, а 8 снежня ніжні касцёл асвяціў гродзенскі біскуп Аляксандр Кашкевіч. У 1997 годзе арцыбіскуп Тадэвуш Кандрусевіч асвяціў і заклаў у сцяну будучага касцёла памятную капсулу. Будаўніцтва было скончана ў 1999 годзе, і 11 мая 2000 года касцёл быў кансэкраваны арцыбіскупам Тадэвушам Кандрусевічам.

## Архітэктура 
Касцёл з жоўтай вонкавай цэглы ўяўляе сабою 1-вежавы базылікападобны храм у стылі неаканструктывізму. Высокая вежа-званіца, утвораная 2-ма злучанымі пілонамі, пазначае галоўны ўваход. Да алтарнай часткі касцёла дабудаваны 2-павярховы будынак плябаніі і парафіяльнага цэнтра.

Рамбавідны ў плане інтэр’ер падзелены трыма парамі калонаў на 3 нефы. Галоўны неф перакрыты бетоннымі рабрыстымі скляпеннямі, бакавыя — плоскімі скатнымі. У галоўным алтары ўсталявана тытульная велічная паліхромная фігура Маці Божай Беззаганнай (Беззаганнага Зачацця), якая некалі ўпрыгожвала знішчаную гродзенскую фару. Левы бакавы алтар прысвечаны Найсвяцейшай Панне Марыі Тракельскай, правы — Божай Міласэрнасці. У 1999 г. у вокнах касцёла з’явіліся вітражы: злева — біскупскія гербы біскупа А. Кашкевіча і арцыбіскупа Т. Кандрусевіча, справа — выявы Езуса Міласэрнага і Міхала Арханёла; над хорамі злева — выява св. Максімільяна Кольбэ, справа — св. Ганны, вышэй па цэнтры — Святога Духа.

У галоўны алтар умураваны рэліквіі св. Войцеха і св. Яна Саркандра.

## Спасылкі 
* Гродна — парафія Беззаганнага Зачацця Найсвяцейшай Панны Марыі (Паўднёвы) — http://catholic.by/

Катэгорыя:Касцёлы Гродна
Катэгорыя:Касцёлы Гродзенскай дыяцэзіі
Катэгорыя:2000 год у Гродне
Катэгорыя:З’явіліся ў 2000 годзе
Касцёл Святога Андрэя Баболі (Градаўшчына)

**Касцёл Святога Андрэя Баболі** — драўляны каталіцкі храм у вёсцы Градаўшчына Астравецкага раёна Гродзенскай вобласці.

## Гісторыя 
Да канца 1930-х гадоў мясцовых каталікоў абслугоўвала драўляная капліца ў суседнім з вёскай панскім двары Дубоўка (Дубнічкі). У 1938 годзе з вёскі Шумска (зараз Літва) быў перавезены драўляны касцёл і заліты пад яго падмурак. У 1939 годзе новазбудаваны ў цэнтры вёскі касцёл быў асвечаны пад тытулам св. Андрэя Баболі. Самастойная парафія была эрыгавана ў 1940 годзе.

Касцёл дзейнічаў у гады вайны. Афіцыйная дата асвечання храма 16 мая 1994 года.

## Архітэктура 
Касцёл у Шумску быў 2-вежавым і 3-нававым, а ў Градаўшчыне набыў рысы стылю мадэрн і пераўтварыўся ў залавы 1-вежавы храм з 5-граннай апсідай і 2-мя сакрыстыямі пры ёй. Перакрыты высокім 2-схільным дахам з вальмамі над прэзбітэрыем і сігнатуркай над алтаром. Над галоўным фасадам узведзена 2-ярусная чацверыковая вежа-званіца пад шатровым мадэрнавым дахам. Галоўны уваход пазначаны прасторным прытворам. Асабліва цікавыя адкрытыя слупавыя галерэі ўздоўж бакавых фасадаў. Інтэр’ер, перакрыты плоскай падшыўной столлю, упрыгожваюць 3 алтары: галоўны — Найсвяцейшага Сэрца Пана Езуса, левы бочны Маці Божай Анёльскай і правы — тытульны, св. Андрэя Баболі. Над уваходам — галерэя хораў.

Капліца ў Дубоўцы не захавалася, але збераглася фігура Найсвяцейшай Дзевы Марыі, якая знаходзіцца ў касцёле.

## Спасылкі 
* Градоўшчына — парафія Св. Андрэя Баболі на Catholic.by
* 

Катэгорыя:Градаўшчына (Астравецкі раён)
Катэгорыя:Касцёлы Гродзенскай дыяцэзіі
Катэгорыя:Касцёлы Астравецкага раёна
Катэгорыя:1939 год у Беларусі
Катэгорыя:Драўляныя касцёлы Беларусі
Катэгорыя:Перамешчаныя будынкі і збудаванні Беларусі
Чэмпіянат свету па хакеі з шайбай 2020

**Чэмпіянат свету па хакеі з шайбай 2020** — 84-ы чэмпіянат свету , які павінен быў прайсці ў Швейцарыі (Цюрых і Лазана) з 8 па 24 мая, але быў адменены ў сувяззю з пандэміяй каранавіруса.

## Спасылкі 
Катэгорыя:2020 год у хакеі
Катэгорыя:2020 год у Швейцарыі
Катэгорыя:Чэмпіянаты свету па хакеі з шайбай
Катэгорыя:Міжнародныя спартыўныя спаборніцтвы ў Швейцарыі
Катэгорыя:Май 2020 года
Катэгорыя:Адмененыя спартыўныя спаборніцтвы
Эльблёнгскі павет

**Эльблёнгскі павет** () — павет у Вармінска-Мазурскім ваяводстве Польшчы, створаны ў 1999 годзе.

Адміністрацыйны цэнтр — горад Эльблёнг.

Станам на 2018 год у павеце налічвалася 58 тыс. жыхароў. 

Павет займае плошчу 1430.55 км². 

## Адміністрацыйны падзел 
* гарады: Млынары, Паслэнк, Талькміцка;
* вяскова-гарадскія гміны: Млынары, Паслэнк, Талькміцка;
* вясковыя гміны: Гадкова, Гранова Эльблёнске, Маркусы, Міляева, Рыхлікі, Эльблёнг.
Касцёл Беззаганнага Сэрца Найсвяцейшай Дзевы Марыі (Жытомля)

**Касцёл Беззаганнага Сэрца Найсвяцейшай Дзевы Марыі** — драўляны каталіцкі храм у вёсцы Жытомля Гродзенскага раёна Гродзенскай вобласці. Знаходзіцца на мясцовых могілках на паўднёва-ўсходняй ускраіне вёскі.

## Гісторыя 
Касцёл быў заснаваны тут па фун­дацыі ордэна камедулаў. Драўляны храм быў пабудаваны ў 1743 годзе, дзейнічаў як грэка-каталіцкая царква пад тытулам св. Яна Хрысціцеля. У 1839 годзе святыня была перададзена праваслаўнай царкве. Пераробкі ў рэтраспектыўна-рускім стылі значна змянілі знешні выгляд святыні: вежа-званіца была ўпрыгожана какошнікамі і завершана непрапарцыянальна маленькім васьмігранным барабанам з цыбулепадобным купалам.

Храм быў вернуты католікам толькі ў 1924 годзе. У 1939 годзе савецкія ўлады закрылі касцёл і прыстасавалі яго пад праваслаўную Свята-Дабравешчанскую царкву. У гады Другой сусветнай вайны мясцовыя католікі спрабавалі вярнуць храм, аднак акупацыйныя ўлады вырашылі спрэчку на карысць праваслаўных.

Храм быў пабудаваны ў пачатку 90-х гадоў ХХ стагоддзя. 7 мая 1997 годзе гродзенскі біскуп Аляксандр Кашкевіч асвяціў пад тытулам Беззаганнага Сэрца Найсвяцейшай Панны Марыі.

## Архітэктура 
Пабудаваны з сілікатных блокаў. Гэта прамавугольны ў плане безапсідны храм, прэсбітэрый якой фланкаваны дзвюма сакрыстыямі, аб’яднанымі паніжаным аб’ёмам па-за алтаром. Накрыты двухсхільным шыферным дахам з вальмам над алтаром, завершаным маленькай сігнатуркай. Галоўны ўваход пазначаны невысокай чацверыковай шатровай вежай-званіцай. Інтэр’ер перакрыты каробчатай падшыўной дашчанай столлю, у драўляным алтары змешчаны тытульны абраз Беззаганнага Сэрца Найсвяцейшай Дзевы Марыі.

У 2009—2011 гадах быў зроблены рамонт унутры храма і вымашчаны сцежкі вакол яго, а таксама зроблены 12 новых драўляных лаў у капліцы.

## Спасылкі 
* Жытомля — парафія Беззаганнага Сэрца Найсвяцейшай Панны Марыі на Catholic.by
* 

Катэгорыя:Жытомля
Катэгорыя:Касцёлы Гродзенскай дыяцэзіі
Катэгорыя:Касцёлы Гродзенскага раёна
Катэгорыя:1997 год у Беларусі
Вуліца Кабзуна (Верхнядзвінск)

**Вуліца Кабзуна** (, ) — вуліца ў паўднёвай частцы горада Верхнядзвінска ў мясцовасці Мікрараён.

## Апісанне 
Названа ў гонар Івана Кабзуна — Героя Савецкага Саюза, удзельніка Другой сусветнай вайны, які нарадзіўся ў вёсцы Барсукі на поўдзень ад Верхнядзвінска.

Пачынаецца ад вул. Савецкай у раёне рынка і пралягае з усхода на захад да скрыжавання з вул. Карла Маркса. Працягласць вуліцы складае 600 метраў.

Забудавана вуліца шматкватэрнымі, пераважна пяціпавярховымі панэльнымі і цаглянымі дамамі. Першыя дамы з’явіліся тут яшчэ ў сярэдзіне 1970-х гг. падчас пачатку забудовы тэрыторыі, якая з поўдня прымыкала да гарадскіх межаў і згодам атрымала назву Мікрараён. Будаўніцтва шматкватэрных пяціпавярховых дамоў па няцотным (паўднёвым) баку вуліцы працягваецца і сёння.

## Сацыяльныя аб’екты 
* Рынак
* Крама «Еўраопт»
* іншыя гандлёвыя аб’екты
* У 1990-я гг. у канцы вуліцы каля скрыжаваня з вул. Карла Маркса планавалася збудаваць школу № 3. Быў пастаўлены фундамент, пачалося ўзвядзенне першага паверха. Але з-за адсутнасці фінансавання аб’ект спачатку замарозілі, а потым і ўвогуле разабралі на будматэрыялы.

## Помнікі 
У пачатку 2000-х гг. на вул. Кабзуна на месцы, вызваленым ад неахайнай драўлянай стыхійнай забудовы, гарадскія улады высадзілі дрэвы і дэкаратыўныя расліны, праклалі з плітак дарожкі, а таксама ўсталявалі камень з надпісам, што тут будзе сквер у гонар Верхнядзвінскай мытні, якую, аднак, у хуткім часе ліквідавалі, а камень прыбралі. У 2018 г. на гэтым месцы збудавалі краму «Еўраопт».

## Гл. таксама 
* Спіс вуліц Верхнядзвінска

## Спасылкі 
Катэгорыя:Вуліцы Верхнядзвінска
Кенан Эўрэн

**Ахмет Кенан Эўрэн** (; 17 ліпеня 1917, Алашэхір, Маніса, Асманская імперыя — 9 мая 2015, Анкара, Турцыя) — турэцкі ваенны і дзяржаўны дзеяч.

Катэгорыя:Военачальнікі Турцыі
Катэгорыя:Прэзідэнты Турцыі
Яўген Занкавіч

**Яўген Занкавіч** (**Аўген Занкавіч, Занковіч**) (21 кастрычніка 1923 — 7 снежня 1997) — беларускі грамадскі і эміграцыйны дзеяч. Сябра Беларускай незалежніцкай партыі і кіраўнік Саюза беларускай моладзі у Паставах. Другі віцэ-прэзідэнт Беларускай цэнтральнай рады.

## Біяграфія 
Нарадзіўся ў 21 кастрычніка 1923 года ў Шаркаўшчыне ў Навагрудскім ваяводстве Польскай Рэспублікі. Быў малодшым сынам у сям’і праваслаўнага святара Міхаіла Занкавіча.

Падчас Другой сусветнай вайны, пасля прыходу немцаў вучыўся ў Пастаўскай настаўніцкай семінарыі. Далучыўся да Саюза беларускай моладзі, быў прызначаны кіраўніком СБМ у Паставах. Стаў сябрам нелегальнай Беларускай незалежнай партыі, а таксама сябрам Замежнага сектару БНП.

Летам 1944 года эвакуяваўся ў Германію. Пасля вайны жыў у беларускім лагеры ў Ватэнштэце, быў кіраўніком лагернай паліцыі, а таксама адным з арганізатараў валейбольнай каманды «Нёман». У канцы 1940-х пераехаў у ЗША ў Саўт-Рывер. Удзельнічаў у грамадскім жыцці беларусаў у Нью-Джэрсі, спяваў у беларускім царкоўным і свецкім хорах. У верасні 1954 года пасля 14-га Пленума БЦР быў прызначаны намеснікам старшыні прэзідыума пленума, то бок віцэ-прэзідэнтам.

Памёр 7 снежня 1997 года. Пахаваны на Беларускіх могілках у Саўт-Рыверы. Пакініў пяць дачок.

Катэгорыя:Члены Беларускай незалежніцкай партыі
Катэгорыя:Члены Саюза беларускай моладзі
Катэгорыя:Члены Беларускай цэнтральнай рады
Катэгорыя:Беларусы ў ЗША
Дамаскі Кетэр (1260)

**Дамаскі Кетэр** — ілюмінаваны рукапіс, створаны ў 1260 годзе ў Бургасе, Іспанія на іўрыце.

## Апісанне 
Рукапіс напісаны на пергаменце, складаецца з 428 фоліа памерам 305x270 мм. Пісец выкарыстаў сефардскае  ў тры калонкі на старонцы. Дамаскі Кетэр уключае апарат .

На фоліа 426v маецца калафон, які змяшчае звесткі аб пісцы і даце заканчэння працы над рукапісам.

## Гісторыя 
]]
Манускрыпт быў створаны ў Бургасе і дасюль невядома, калі і як ён патрапіў у Дамаск, але яго знаходжанне там адбілася на агульнапрызнанай цяперашняй яго назве. У Дамаску рукапіс захоўваўся ў сінагозе *Hushbasha Al’anabi* і яго там бачылі там Аўрам Гаркаві ў 1886 годзе і  у 1919 годзе.

На аўкцыёне Sotheby's у 1962 годзе ў Лондане рукапіс быў набыты для , дзякуючы Амерыканска-ізраільскаму культурнаму фонду і асабістаму ўдзелу Н. З. Уільямса з Іерусаліма.

## Спасылкі 
* Damascus Keter 

Катэгорыя:Ілюмінаваныя рукапісы
Катэгорыя:Біблейскія рукапісы
Катэгорыя:Яўрэйскія рукапісы
Свята-Аляксандра-Неўская царква (Турэц-Баяры)

**Свята-Аляксандра-Неўская царква** — драўляны праваслаўны храм у вёсцы Турэц-Баяры Маладзечанскага раёна Мінскай вобласці.

## Гісторыя 
Будаванне храма пачалося ў 1990-х гадах. 7 красавіка 2004 года мітрапалітам Філарэтам быў асвячоны Антымінс. У 2004 годзе благачынны Маладзечанскай акругі протаіерэй Аляксандр Троцкі правёў асвячэнне будынка часовага храма.

4 кастрычніка 2014 года мітрапалітам Паўлам храм быў асвячоны.

## Архітэктура 
Вырашана прамавугольным у плане аб’ёмам малітоўнай залы, 2-схільны дах над якой завершаны цыбулепадобнай галоўкай. Да фасада далучаны трапецападобны прытвор, над якім надбудавана 8-гранная шатровая званіца з цыбулепадобнай галоўкай. Фасады расчлянёны трапецападобнымі аконнымі праёмамі. Мае тры уваходы.

## Літаратура 
* Праваслаўныя храмы Беларусі : энцыклапедычны даведнік / А. М. Кулагін; [рэдакцыйны савет: Г. П. Пашкоў, Л. В. Календа]. — Мінск: Беларуская Энцыклапедыя, 2007. — 653 с. 2000 экз. ISBN 978-985-11-0389-4

## Спасылкі 
* 
* 

Катэгорыя:Праваслаўныя храмы Маладзечанскага раёна
Катэгорыя:Турэц-Баяры
Катэгорыя:Храмы Маладзечанскай епархіі
Катэгорыя:Драўляныя цэрквы Беларусі
Катэгорыя:2014 год у Беларусі
Спаса-Праабражэнская царква (Насілава)

**Спаса-Праабражэнская царква** — мураваны праваслаўны храм у вёсцы Насілава Маладзечанскага раёна Мінскай вобласці.

## Гісторыя 
У 2001 годзе было пачата будаўніцтва храма. Месцам былі абраны старыя могілкі на беразе возера. Царква была пабудавана на сродкі жыхаркі г. Маладзечна Шарамет Марыі Андрэеўны і яе сына Ігара Анатольевіча, а таксама на ахвяраванні вернікаў. У 2004 годзе храм быў асвячоны мітрапалітам Мінскім і Слуцкім Філарэтам.

Святары:
* з 2001 г. да 17.10.2001 г. Мікалай Чарняк (памёр 17.10.2001 г.)
* з 4.01.2002 г. да жніўня 2003 г. Уладзімір Курдзевіч (з 2003 г. па 28.08.2004 г. за штатам)
* з 15.09.2003 г. да 22.10.2007 г. Фёдар Жылінгоўскі (пераведзены ў храм Іаана Прадцечы г. Мінск)
* з 24 кастрычніка 2007 г. протаіерэй Генадзь (Жаркоўскі)

## Архітэктура 
Вырашана прамавугольным у плане, узнятым на высокі цокаль аб’ёмам з бакавымі прыдзеламі. Сяродкрыжжа 2-схільных дахаў завершана 8-гранным светлавым барабанам, над шатром якога, як і над званіцай, цыбулепадобная галоўка. Фасады прарэзаны арачнымі аконнымі праёмам з глыбокімі перспектыўнымі адхіламі. Уваход вырашаны лоджыяй з высокім лесвічным каскадам.

## Літаратура 
* Праваслаўныя храмы Беларусі : энцыклапедычны даведнік / А. М. Кулагін; [рэдакцыйны савет: Г. П. Пашкоў, Л. В. Календа]. — Мінск: Беларуская Энцыклапедыя, 2007. — 653 с. 2000 экз. ISBN 978-985-11-0389-4

## Спасылкі 
* 
* 
* Спаса-Праабражэнская царква (Насілава) на сайце Маладзечанскай епархіі
* 

Катэгорыя:Праваслаўныя храмы Маладзечанскага раёна
Катэгорыя:Насілава
Катэгорыя:Храмы Маладзечанскай епархіі
Катэгорыя:2004 год у Беларусі
Шчыценскі павет

**Шчыценскі павет** () — павет у Вармінска-Мазурскім ваяводстве Польшчы, створаны ў 1999 годзе.

Адміністрацыйны цэнтр — горад Шчытна.

Станам на 2018 год у павеце налічвалася 70 тыс. жыхароў. 

Павет займае плошчу 1933,1 км². 

## Адміністрацыйны падзел 
* гарады: Вельбарк, Пасым, Шчытна;
* вяскова-гарадскія гміны: Вельбарк, Пасым;
* вясковыя гміны: Дзвяжуты, Разогі, Свянтайна, Шчытна, Ядвабна.
Уздзенскае благачынне

**Уздзенскае благачынне**, **Уздзенская благачынная акруга** — акруга ў Маладзечанскай епархіі Беларускай праваслаўнай царквы. Аб’ядноўвае прыходы Уздзенскага раёна Мінскай вобласці.

## Храмы і прыходы 
# Свята-Пакроўская царква (Хатляны)
# Свята-Петра-Паўлаўская царква (Узда)
# Царква Святой Ганны (Цеплень) 
# Свята-Петра-Паўлаўская царква (Возера)
# Свята-Мікалаеўская царква (Магільна)
# Свята-Ільінская царква (Дзешчанка)

## Благачынныя настаяцелі 
Протаіерэй Рыгор Чарапеннікаў

## Спасылкі 
* Уздзенскае благачынне  на molod-eparchy.by/

Катэгорыя:Рэлігія ва Уздзенскім раёне
Катэгорыя:Благачынныя акругі Маладзечанскай епархіі
Свята-Мікалаеўская царква (Чысць)

**Свята-Мікалаеўская царква** — мураваны праваслаўны храм у п. Чысць Маладзечанскага раёна Мінскай вобласці. Знаходзіцца каля могілак.

## Гісторыя 
Храм пабудаваны ў 1996 годзе.

## Архітэктура 
Пабудавана з цэглы. Трохчасткавы храм зграбных вертыкальна выцягнутых прапорцый. Дамінантай кампазіцыі з’яўляецца 5-ярусная (2 васьмерыка на 3 чацверыках) 4-гранная званіца, накрытая сферычным купалам з макаўкай. Над 2-схільным дахам малітоўнай залы ўзведзены аналагтчны 8-гранны светлавы барабан. Прамавугольная апсіда накрыта паўкруглым дахам, завершаным на тарцы макаўкай. Бакавыя фасады расчлянёны арачнымі аконнымі праёмамі, завершаны 3-лопасцевымі франтонамі.

## Літаратура 
* Праваслаўныя храмы Беларусі : энцыклапедычны даведнік / А. М. Кулагін; [рэдакцыйны савет: Г. П. Пашкоў, Л. В. Календа]. — Мінск: Беларуская Энцыклапедыя, 2007. — 653 с. 2000 экз. ISBN 978-985-11-0389-4

## Спасылкі 
* 
* 

Катэгорыя:Праваслаўныя храмы Маладзечанскага раёна
Катэгорыя:Чысць (пасёлак)
Катэгорыя:Храмы Маладзечанскай епархіі
Катэгорыя:З’явіліся ў 1996 годзе
Катэгорыя:1996 год у Беларусі
Шчытна (гміна, Вармінска-Мазурскае ваяводства)

**Шчытна** () — вясковая гміна ў Польшчы, уваходзіць у склад Шчыценскага павета Вармінска-Мазурскага ваяводства. Сядзіба размешчана ў горадзе Шчытна, які ўтварае асобную гміну. Плошча гміны складае 346,24 км². Станам на 2018 год у гміне пражывалі 12661 чалавек, шчыльнасць — 36,6 чал./км².

## Спасылкі 
* Афіцыйная старонка

Катэгорыя:Гміны Шчыценскага павета
Элцкі павет

**Элцкі павет** () — павет у Вармінска-Мазурскім ваяводстве Польшчы, створаны ў 1999 годзе.

Адміністрацыйны цэнтр — горад Элк.

Станам на 2018 год у павеце налічвалася 90 тыс. жыхароў. 

Павет займае плошчу 1111,87 км². 

## Адміністрацыйны падзел 
* гарады: Элк;
* вясковыя гміны: Калінова, Просткі, Старэ Юхы, Элк.

## Славутасці 
* Пагранічны слуп
Асычна (Араціўскі раён)

**Асычна** () — вёска ў Араціўскім раёне Вінніцкай вобласці Украіны.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Араціўскага раёна
Ачыткіў

**Ачыткіў** () — вёска ў Араціўскім раёне Вінніцкай вобласці Украіны.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Араціўскага раёна
Катэгорыя:Населеныя пункты, заснаваныя ў 1240 годзе
Уладзімір Канстанцінавіч Мацяш

**Уладзімір Канстанцінавіч Мацяш** (нар. , в. Паўлавічы, Бярозаўскі раён, Брэсцкая вобласць) — беларускі архітэктар.

## Біяграфія 
Скончыў у 1976 годзе Брэсцкі інжынерна-будаўнічы інстытут. У 1976—1978 гадах працаваў архітэктарам аддзела планіроўкі і забудовы сельскіх населеных пунктаў Дзяржбуда БССР; у 1971—2011 гадах архітэктар, старэйшы архітэктар, начальнік групы, галоўны архітэктар праектаў інстытута «Белдзяржпраект»; у 2011—2013 гадах галоўны архітэктар праектаў ТАА «ЮНІР-інвест».

З 1990 па 1997 — народны дэпутат Мінскага гарадскога Савета дэпутатаў. Працаваў у камісіях па горадабудаўніцтве, архітэктуры і будаўнічым комплексе, справах інвалідаў, школьнай адукацыі і выхаванні.

Член Беларускага саюза архітэктараў, тры гады ўзначальваў арганізацыю Саюза архітэктараў «Белдзяржпраекта».

## Творчасць 
 у Бабруйску]]

. Макет]]

У архітэктурнай дзейнасці спецыялізуецца ў вобласці практычнага праектавання аб’ектаў аховы здароўя, жылых і грамадскіх будынкаў. Асноўныя працы: Рэспубліканскі цэнтр па ахове здароўя маці і дзіцяці (1985, у сааўтарстве з А. Панамаровым), праект інфекцыйнай бальніцы па вул. Адзінцова (у сааўтарстве з А. Панамаровым) і інш.

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Архітэктары Беларусі
Катэгорыя:Архітэктары XX стагоддзя
Катэгорыя:Архітэктары XXI стагоддзя
Катэгорыя:Дэпутаты Мінскага гарадскога Савета дэпутатаў
Свята-Раства-Багародзіцкая царква (Дубрава)

**Свята-Раства-Багародзіцкая царква** — праваслаўны храм у вёсцы Дубрава Маладзечанскага раёна Мінскай вобласці. На ўсходняй ускраіне вёскі.

## Гісторыя 
Праваслаўная царква з’явілася у вёсцы ў 1920 годзе, калі мясцовы жыхар Іосіф Радкевіч перадаў частку свайго надзела для будаўніцтва царквы. Царква праіснавала да 1961 года, калі савецкія ўлады перарабілі ў калгаснае сховішча.

Толькі ў 1990-м царква была вернута праваслаўным.

## Архітэктура 
Вырашана прамавугольным у плане аб’ёмам пад 2-схільным дахам, завершаным над алтарнай часткай 8-гранным барабанам з макаўкай. Да франтальнага фасада далучана 3-ярусная (васьмярык на 2 чацверыках) шатроавя званіца, завершаная цыбулепадобнай галоўкай.

## Літаратура 
* Праваслаўныя храмы Беларусі : энцыклапедычны даведнік / А. М. Кулагін; [рэдакцыйны савет: Г. П. Пашкоў, Л. В. Календа]. — Мінск: Беларуская Энцыклапедыя, 2007. — 653 с. 2000 экз. ISBN 978-985-11-0389-4

## Спасылкі 
* 
* 

Катэгорыя:Праваслаўныя храмы Маладзечанскага раёна
Катэгорыя:Храмы Маладзечанскай епархіі
Катэгорыя:Дубрава (Маладзечанскі раён)
Маладзечанскае благачынне

**Маладзечанскае благачынне**, **Маладзечанская благачынная акруга** — акруга ў Маладзечанскай епархіі Беларускай праваслаўнай царквы. Аб’ядноўвае цэнтральныя прыходы Маладзечанскага раёна Мінскай вобласці.

## Храмы і прыходы 
# Свята-Успенская царква (Маладзечна)
# Царква Усіх Святых (Маладзечна)
# Свята-Пакроўская царква (Маладзечна)
# Царква Рызапалажэння Прасвятой Багародзіцы (Груздава)
# Царква ў гонар Раства Хрыстова (Маладзечна)
# Свята-Аляксандра-Неўская царква (Хажова)
# Свята-Георгіеўская царква (Маладзечна)
# Свята-Панцеляймонаўская царква (Выверы)
# Свята-Троіцкая царква (Гарадок)

## Спасылкі 
* Маладзечанскае благачынне  на molod-eparchy.by/

 

Катэгорыя:Рэлігія ў Маладзечанскім раёне
Катэгорыя:Благачынныя акругі Маладзечанскай епархіі
Радашковіцкае благачынне

**Радашковіцкае благачынне**, **Радашковіцкая благачынная акруга** — акруга ў Маладзечанскай епархіі Беларускай праваслаўнай царквы. Аб’ядноўвае ўсходнія прыходы Маладзечанскага раёна Мінскай вобласці.

## Храмы і прыходы 
# Свята-Мікалаеўская царква (Чысць)
# Свята-Ільінская царква (Радашковічы)
# Царква Увядзення ў храм Прасвятой Багародзіцы (Раёўка)
# Свята-Успенская царква (Плябань)
# Царква ў гонар Раства Іаана Прадцечы (Аляхновічы)
# Царква Святога Дзмітрыя Салунскага (Мясата)
# Царква Пакрова Прасвятой Багародзіцы (Краснае)
# Свята-Раства-Багародзіцкая царква (Дубрава)
# Свята-Міхайлаўская царква (Гранічы)

## Спасылкі 
* Радашковіцкае благачынне  на molod-eparchy.by/
 

Катэгорыя:Рэлігія ў Маладзечанскім раёне
Катэгорыя:Благачынныя акругі Маладзечанскай епархіі
Гарадзілаўскае благачынне

**Гарадзілаўскае благачынне**, **Гарадзілаўская благачынная акруга** — акруга ў Маладзечанскай епархіі Беларускай праваслаўнай царквы. Аб’ядноўвае заходнія прыходы Маладзечанскага раёна Мінскай вобласці.

## Храмы і прыходы 
# Царква Святога Аляксандра Неўскага (Турэц-Баяры)
# Царква Раства Багародзіцы (Палачаны)
# Спаса-Праабражэнская царква (Насілава)
# Свята-Мікалаеўская царква (Мароські)
# Свята-Троіцкая царква (Маркава)
# Свята-Троіцкая царква (Лебедзева)
# Спаса-Ушэсцеўская царква (Заскавічы)
# Свята-Іосіфаўская царква (Гарадзілава)
# Царква Пакрова Прасвятой Багародзіцы (Беніца)

## Спасылкі 
* Гарадзілаўскае благачынне  на molod-eparchy.by/

 

Катэгорыя:Рэлігія ў Маладзечанскім раёне
Катэгорыя:Благачынныя акругі Маладзечанскай епархіі