open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Сухарава (Мінск)

**Су́харава** — колішняя вёска на рацэ Мышцы, з 1998 года ў складзе Мінска.

## Гісторыя 
Вядомая прынамсі з 1433—1440 гадоў, калі вялікім князем літоўскім Жыгімонтам Кейстутавічам нададзена пану Карэйве. Пры вялікім князю Казіміры Ягелончыку паміж сынам пана Карэйвы — баярынам Багданам Карэйвічам, і цесцем апошняга Зубам Мігавічам здарылася невядомая па сутнасці цяжба за Сухараўскі маёнтак, якую выйграў Багдан. У 1503 годзе ўжо вялікі князь Аляксандр даў свой прывілей на Сухарава разам з усімі прыселкамі «на вечнасць» Багдану Карэйвічу, як засведчанне яго правоў.

У 1622 годзе Войцех і Пётр Карэйвы прадалі сваю частку зямель Сухарава і Пятроўшчыны князю Ярашу Жыжэмскаму. У 1636 годзе пані Гелена Канстанцінавая Карэйвавая прадала князю Ярашу і сваю 1/4 частку гэтых земляў.

У XVIII — 1-й палове XIX ст. часта ўжывалася паланізаваная назва Сухаржава. У гэты час вёскай валодалі Абрампольскія з маёнткам у Міхалове.

У 1897 годзе — 62 двары, 387 жыхароў, дзейнічае народнае вучылішча.

У 1998 годзе 659 жыхароў, 173 гаспадаркі. У 1998 годзе вёска ўвайшла ў склад Мінска, што дала назву сучаснаму жылому раёну Сухарава.

На 2019 год вясковая забудова часткова захавалася па вуліцы Школьнай.

## Славутасці 
На вясковых могілках (каля вуліцы Янкоўскага) захаваўся курганны могільнік XI—XII стагоддзяў.

### Страчаная спадчына 
Другі курганны могільнік, за 0,4 км на паўднёвы ўсход ад першага, быў знішчаны ў 1997 годзе.

## Літаратура 
*
*
*

Катэгорыя:Населеныя пункты, якія ўвайшлі ў склад Мінска
Big Cartoon DataBase

**Big Cartoon DataBase** (**BCDB**) — адна з найбуйнейшых анлайн-баз даных аб мультыплікацыйных фільмах, анімацыйных навуковых фільмах, анімацыйных тэлешоу і кароткіх мультфільмах.

Праект BCDB стартаваў у 1996 годзе як спіс Дыснееўскіх мультфільмаў на камп’ютары стваральніка базы даных (Dave Koch). У 1998 годзе, у адказ на цікавасць да спісу, база даных стала даступнай у сетцы як пошукавы рэсурс, прызначаны для збору інфармацыі аб мультфільмах. У базе даных можна было знайсці інфармацыю пра такія дэталі вытворчасці канкрэтных карцін, як акцёры (тыя, хто агучваў мультыплікацыйныя ролі), прадзюсары і рэжысёры, а таксама кароткі змест сюжэта і рэцэнзіі наведвальнікаў. У 2003 годзе BCDB стала 501(c) некамерцыйнай арганізацыяй.

## Асаблівасці 
Адной з асаблівасцяў базы даных з’яўляецца яе старонка «Папулярнае», на якой паказаны 25 самых папулярных анімацыйных фільмаў на думку карыстальнікаў рэсурсу. Карыстальнікам прапануецца магчымасць ацаніць фільм ад 0 да 10 балаў. Сам рэйтынг паказвае мультфільмы, якія набралі найвышэйшы бал, а таксама мультфільмы, за якія была аддадзена найбольшая колькасць галасоў. У гэтай базе даных таксама ёсць рэйтынг 20 найгоршых карцін.

BCDB таксама змяшчае ўласны форум, на якім карыстальнікі могуць абменьвацца думкамі або распытваць што-небудзь аб мультыплікацыйных фільмах. Форум знаходзіцца ў адкрытым доступе і мадэруецца мадэратарамі і адміністратарамі.

Таксама ў базе даных ёсць блок навін, дзе публікуецца інфармацыя аб навінках мультфільмаў, а таксама нядаўна дададзеных у базу карцінах.

## Big Comic Book Database 
Big Cartoon Database таксама запусціла аналагічны праект *Big Comic Book Database* (BCBDB) — анлайн базу даных аб коміксах. Да 2005 года ў ёй змяшчалася інфармацыя пра больш як 100 000 коміксаў і каля 35000 сканаў вокладак.

## Гл. таксама 
* Internet Movie Database
* Аниматор.ру

## Спасылкі 
* The Big Cartoon. База даных 

Катэгорыя:Кінасайты
Катэгорыя:Базы даных фільмаў у Інтэрнэце
Катэгорыя:Мультыплікацыя
Катэгорыя:Сайты ЗША
Валерый Уладзіміравіч Бабук

**Валерый Уладзіміравіч Бабук** (нар. 20  жніўня 1956, Бор, Пухавіцкі раён, Беларусь) — беларускі спартсмен і трэнер (гіравы спорт, армрэстлінг, паўэрліфтынг), суддзя міжнароднай катэгорыі (2000), майстар спорту СССР, майстар спорту Беларусі міжнароднага класа, заслужаны трэнер Беларусі.

## Біяграфія 
Маці, Бабук Ганна Максімаўна, працавала ў калгасе «Іскра» і выхоўвала 7 дзяцей. Бацька, Бабук Уладзімір Ільіч, працаваў кіроўцам. У 1973 г. скончыў 10 класаў Бор-Слабадской сярэдняй школы.

Скончыў Беларускі дзяржаўны ўніверсітэт у 1994 г. і Беларускі дзяржаўны ўніверсітэт фізічнай культуры у 2003 г.

З 1993 г. па 2005 г. на Мінскам заводзе халадзільнікаў «Атлант». З 2005 г. па 2007 г. трэнерам па спорце Рэспубліканскі цэнтр фізічнага выхавання і спорту. З 2007 г. па 2014 г. дырэктар ДЮСШАР адзінаборстваў г. Мінск.

З 2014 г. дырэктар ДУ «Фізкультурна-аздараўленчы комплекса „Энергія“» у п. Дружны (Пухавіцкі раён).

## Сям’я 
У шлюбе з Аленай Паслядовіч. Мае двух дзяцей: сына Сяргея і дачку Юлію.

## Узнагароды 
* Медаль «За працоўныя заслугі» (15 красавіка 2013).

## Крыніцы 
Катэгорыя:Трэнеры Беларусі
Катэгорыя:Ганаровыя грамадзяне Пухавіцкага раёна
Катэгорыя:Постаці Дружнага
Катэгорыя:Бор-Слабадская школа
Катэгорыя:Выпускнікі БДУ
Катэгорыя:Выпускнікі БДУФК
Білевічы

**Білевічы**, **Бялевічы** — шляхецкі род уласнага герба «Магіла».

Родапачынальнік — жамойцкі баярын Жадзейка (упамінаецца ў 1418), які меў сыноў Білюса і Маствілу (родапачынальнік Маствіловічаў). Ад сына Білюса Доўгірда пайшоў род Доўгірдаў, ад Івашкі — род Станкевічаў, ад Юшкі і Андрушкі — Білевічы. Родавыя маёнткі Білевічаў ляжалі каля Расейнаў і Шаўкотаў. Першапачаткова вызнавалі каталіцтва, у XVI стагоддзі аднымі з першых у Вялікім Княстве Літоўскім прынялі лютэранства і кальвінізм, пасля прадстаўнікі роду пераходзілі ў каталіцтва.

## Вядомыя прадстаўнікі 
* Ян (? — пасля 1546), сын Станіслава. Намеснік жамойцкі, цівун дырвянскі і біржанскі. Стаў першым паслядоўнікам вучэння Марціна Лютэра ў Вялікім Княстве Літоўскім.
* Войцех (? — 1599?), сын Юрыя. Цівун шадаўскі ў 1569—99, маршалак гаспадарскі ў 1592—93.
* Тэадор (? — пасля 1697), сын Стафана. Стольнік жамойцкі, цівун вялікадырвянскі і суддзя земскі жамойцкі.
* Тадэвуш (каля 1728 — 12 жніўня 1788), сын Аляксандра Ежы. Стараста вайнюцкі, цівун эйрагольскі і вялікадырвянскі; дэпутат Трыбунала ВКЛ. Маршалак жамойцкі, мсціслаўскі кашталян у 1783—86 і ваявода ў 1786—88, кашталян троцкі з 1788, член Пастаяннай Рады.

## Літаратура 
* Памятники философской мысли Белоруссии XVI—первой половины XVIII в. Мн., 1991. С. 154—163;
* Saviščevas E. Bilevičių kilmė ir genealogija (XV—XVI a.) // Lituanistica. 2001. № 4.

## Спасылкі 
*
Тадэвуш Сулістроўскі

**Тадэвуш Сулістроўскі** (каля 1745 — 15 верасня 1791) — дзяржаўны дзеяч Рэчы Паспалітай.

## Біяграфія 
Прадстаўнік шляхецкага роду Сулістроўскіх герба «Любіч». Нарадзіўся ў сям’і Міхала (? — да 6 сакавіка 1761), стольніка ашмянскага, і Іааны з Білевічаў (?—не пазней 1790). Меў брата Ігнація.

У 1764 годзе ўдзельнічаў у абранні на трон Станіслава Аўгуста Панятоўскага. Далучыўся да Барскай канфедэрацыі. З 1776 года шамбялян Станіслава Аўгуста Панятоўскага. У 1781—1782 гадах член задворнага асэсарскага суда, у 1782—1784 і 1786—1788 гадах член Пастаяннай Рады. Пасол на соймы 1776 і 1782 гадоў.

Меў значныя маёнткі ў Ашмянскім павеце (Вішнева, Камаі, Жукаўшчына, Казінец, Чарняты і інш.).

Памёр у Вішневе. Пахаваны ў касцёле Яна Хрысціцеля ў Камаях.

## Узнагароды 
Кавалер ордэна Св. Станіслава (1784).

## Сям’я 
5 сакавіка 1777 года ў Вільні пабраўся шлюбам з Брыгідай Іаанай з Лапацінскіх (1759—1814). З ёй меў аднаго сына і дзвюх дачок:
* Юзаф (?—1815), камер-юнкер цара Аляксандра I;
* Барбара, у шлюбе з Даніелем Альшынам Бучынскім, чашнікам ашмянскім;
* Разалія (?—1833), у шлюбе з Вінцэнтам Барткевічам, віцэ-маршалкам Завілейскага павета.

## Літаратура 
* Aftanazy Roman. Dzieje rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej. Wydanie drugie przejrzane i uzupełnione. Tom 4. Województwo wileńskie. Wrocław; Warszawa; Kraków: Ossolineum, 1993. 551 s., il., mapy.
* Haratym Andrzej. Sulistrowski Tadeusz // PSB. T. XLV/4. Warszawa; Kraków, 2008. S. 492—493.

## Спасылкі 
* 

Тадэвуш
Катэгорыя:Памерлі ў Смаргонскім раёне
Катэгорыя:Барскія канфедэраты
Катэгорыя:Дэпутаты Сойма Рэчы Паспалітай
Ян Білевіч

**Ян Біле́віч** (? — пасля 1546) — дзяржаўны дзеяч Вялікага Княства Літоўскага.

## Біяграфія 
Прадстаўнік шляхецкага роду Білевічаў герба «Магіла», сын Станіслава.

Намеснік жамойцкі, цівун дырвянскі і біржанскі. Стаў першым паслядоўнікам вучэння Марціна Лютэра ў Вялікім Княстве Літоўскім. Гэтаму садзейнічалі яго сувязі з прускім герцагам Альбрэхтам, на службу да якога ў 1543 быў прыняты яго сын Мікалай (па пратэкцыі віленскага ваяводы Я. Ю. Глябовіча). Па даручэнні герцага Ян апекаваўся першым тэолагам-лютэранінам у Вялікім Княстве Літоўскім А. Кульвяцом. У 1546 годзе герцаг прасіў Яна знайсці некалькі вучоных мужоў, што ведалі літоўскую мову, для заснавання ў Прусіі евангелічных парафій для літоўцаў. Сярод пасланых у Прусію Янам дзеячаў, відаць, быў і М. Мажвідас.

## Крыніцы 
## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
* 

Ян
Катэгорыя:Цівуны Вялікіх Дырвян
Катэгорыя:Цівуны бяржанскія
Катэгорыя:Постаці вялікалітоўскага пратэстанцтва
Rozaвы zakat

**«Rozaвы zakat»** () — дэбютны музычны альбом гурта «Разбітае сэрца пацана», выдадзены ў 2008 годзе.

## Змест 
## Крытыка
Музычны журналіст Сяргей Будкін з «Нашай Нівы» адзначае, што «*Дзёня і Пашка пайшлі яшчэ далей за сваіх гуру – Сашу і Сірожу, давёўшы да поўнага абсурду спосаб мысленьня і асаблівасьці маўленьня паасобных прадстаўнікоў тутэйшага грамадства*», аднак «*немудрагелістыя рыфмоўкі „пацанаў“ запамінаюцца зь першага разу і назаўжды*». Музычны крытык Дзмітрый Падбярэзскі з партала Experty.by мяркуе, што «*музычны бок альбома дастаткова аднолькавы і, нягледзячы на тэкставы ажыўляж, усё ж аднастайны*». Музычны журналіст Алег Клімаў з партала Experty.by негатыўна ацаніў альбом, яго гумар і нібыта іронію.

## Удзельнікі 
* Дзяніс Тарасенка — гітара, вакал
* Павел Гарадніцкі — флейта, вакал
* Юры Сізоў — бубны
* Андрэй Восіпчык — бас-гітара
* Валерыя Валадзько — бэк-вакал

## Спасылкі 
* «Rozaвы zakat» на «SoundCloud»
* «Rozaвы zakat» на «Last.fm»

Катэгорыя:Альбомы 2008 года
Катэгорыя:Альбомы гурта «Разбітае сэрца пацана»
Mifatvorčaść

**«Mifatvorčaść»** () — дэбютны музычны альбом спявачкі Кацярыны Ваданосавай, выдадзены ў 2016 годзе.

## Змест 
## Удзельнікі 
* Кацярына Ваданосава — спеў, блок-флейта, шэйкер
* Крысціна Скрыган — цымбалы
* Сяргей Бурак — гітара
* Зміцер Кацечаў — бас-гітара, скрыпка
* Андрэй Тамкевіч — віяланчэль
* Уладзімір Волкаў — баян
* Віктар Лахацкі — дуда
* Вольга Куваева — дарбука

## Спасылкі 
* Міфалагічны альбом Кацярыны Ваданосавай (+слухаць) на «experty.by»

Катэгорыя:Альбомы 2016 года
Катэгорыя:Альбомы Кацярыны Ваданосавай
Памір (АЭС)

**«Памір»**, **«Памір-630Д»** — мабільная атамная электрастанцыя, размешчаная на аўтамабільным шасі. Была распрацавана ў Інстытуце ядзернай энергетыкі АН БССР (Генеральны канструктар В. Б. Несцярэнка). Рэактарны і турбагенератарныя блокі былі размешчаны на шасі двух аўтамабільных седлавых цягачоў МАЗ-537. Пульт кіравання і памяшканні для персаналу былі размешчаны яшчэ на двух аўтамабілях. Усяго станцыю абслугоўвала 28 чалавек. Устаноўка была разлічана на перавозку чыгуначным, марскім і авіяцыйным транспартам — самым цяжкім кампанентам быў рэактарны аўтамабіль, які важыў 60 тон, што не перавышала грузападымальнасць стандартнага чыгуначнага вагона.

У 1986 годзе, пасля Чарнобыльскай катастрофы, бяспека выкарыстання дадзеных комплексаў была падвергнутая крытыцы. Па меркаваннях бяспекі абодва існавалых на той момант камплекта «Паміра» былі знішчаны.

## Гл. таксама 
* ТЭС-3
* Беларуская АЭС

## Спасылкі 
* Першую беларускую АЭС разрэзалі аўтагенам 

Катэгорыя:Атамныя электрастанцыі
Катэгорыя:Энергетыка Беларусі
Апошні золак

**«Апошні золак»** — сумесны музычны праект беларускіх музыкаў супраць смяротнага пакарання, запісаны жыўцом у 2014 годзе.
## Змест 
## Крытыка
Музычны крытык Сяргей Будкін адзначыў, што *«пры ўдумлівым праслухоўваньні і праглядзе „Апошняга золку“ шырыня мысьленьня можа сапраўды ўразіць»*. Музычны журналіст Ягор Цывілька лічыць, што *«ў цэлым, выдатны праект, які варта слухаць хаця б дзеля нязвыклага і кранальнага Памідорава ў атачэнні скрыпак»*. Музычны крытык Дзмітрый Безкаравайны паскардзіўся, што альбому *«бракуе дакладнасці акцэнтаў і гучанняў, якую забяспечвае паўнавартасная праца ў студыі»*. Музычны журналіст Аляксандр Чарнуха выказаў меркаванне, што *«альбом гучыць як музычны вінегрэт ― нагрувашчванне песень, няхай і прысвечаных адной тэматыцы і выкананых у адчувальна падобнай манеры, але пры гэтым пазбаўленых адзінага стрыжня»*.

## Спасылкі 
* «Апошні золак» на «Soundcloud»
* Апошні золак. Прэм'ера онлайн на Беларуская служба Радыё «Свабода»

Катэгорыя:Музычныя альбомы Беларусі
Катэгорыя:Альбомы 2014 года
Рэчыцкае падвалле (гістарычны раён Гомеля)

**Рэчыцкае падвалле** – гістарычны раён горада Гомеля, вядомы з дакументаў другой паловы XVIII ст. Знаходзілася на поўдні і паўднёвым захадзе ад гомельскага замка, верагодна, між тагачаснай вуліцай Рэчыцкай і ярам Гамяюк.

## Гістарычныя звесткі 
Назва «падвалле» (польск.: *«podwale»*) указвае на размяшчэнне забудовы пад земляным валам. Факт забудовы гэтай мясцовасці сведчыць аб страце старой абарончай сістэмай сваёй ранейшай значнасці і мэтазгоднасці.

Па стане на 1765 г. Рэчыцкае падвалле ўключала 19 гаспадарак, у 1771 г. – 18.  Гаспадарамі значыліся мужчыны. Толькі адна гаспадарка ў гэтыя гады была запісанай за жанчынай: верагодна, удавой з характэрным падвойным прозвішчам Пятрова Гомеліха, але без пазнакі імя.

Асобныя прозвішчы гаспадароў, што жылі ў той час на падваллі, сведчаць аб іх прафесійнай прыналежнасці ці родзе заняткаў – кравец, бондар, канавал.

Па сведчанні даследчыка гісторыі Гомеля Алега Макушнікава Рэчыцкае падвалле працягвала існаваць і ў канцы XVIII ст., будучы пазначаным на плане 1799 г. сярод каля шаснаццаці іншых вуліц і дзясятка завулкаў «местечка Гомля».

Сваю назву мясцовасць страціла, відаць, на пачатку ХІХ стст. у сувязі з маштабнай перабудовай гістарычнага Гомеля.

## Літаратура 
* Макушников, О. А. Гомель с древнейших времён до конца XVIII в. Историко-краеведческий очерк / О. А. Макушников. — Гомель : РУП «Центр научно-технической и деловой информации», 2002. — С. 171—172.

## Спасылкі 
* Люстрацыя Гомельскага староства , 1765 г.
* Інвентар Гомельскага староства, 1771 г.

Катэгорыя:Гістарычныя раёны Гомеля
Сонечны сарас 145

**Сонечны сарас 145** — серыя з 77 сонечных зацьменняў, якія адбываюцца кожныя 18 гадоў 11 дзён і 8 гадзін у перыяд з 4 студзеня 1639 года па 17 красавіка 3009 года.

## Спіс сонечных зацьменняў 145 сараса 
## Зноскі 
## Спасылкі 
* Cонечны сарас 145 на сайце eclipse.gsfc.nasa.gov
* Cонечны сарас 145 на сайце moonblink.info
* Cонечны сарас 145 на сайце secl.ru
* Cонечны сарас 145 на сайце solar-eclipse.info

Катэгорыя:Сонечны сарас
Раманіў (Луцкі раён)

**Раманіў** () — вёска ў Луцкім раёне Валынскай вобласці Украіны.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Луцкага раёна
Катэгорыя:Населеныя пункты, заснаваныя ў 1570 годзе
Сонечны сарас 141

**Сонечны сарас 141** — серыя з 70 сонечных зацьменняў, якая пачалася 19 мая 1613 года і будзе працягвацца да 13 чэрвеня 2857 года. Сонечныя зацьменні аднаго сараса паўтараюцца з перыядычнасцю раз у 18 гадоў 11 дзён і 8 гадзін.

## Спіс сонечных зацьменняў 141 сараса 
## Зноскі 
## Спасылкі 
* Cонечны сарас 141 на сайце eclipse.gsfc.nasa.gov
* Cонечны сарас 141 на сайце moonblink.info
* Cонечны сарас 141 на сайце secl.ru
* Cонечны сарас 141 на сайце solar-eclipse.info

Катэгорыя:Сонечны сарас
Пётр Георгіевіч Лушаў

{{Ваенны дзеяч
 |поўнае імя       = Пётр Георгіевіч Лушаў
 |арыгінал імя     = 
 |дата нараджэння  = 
 |месца нараджэння = 
 |дата смерці      = 
 |месца смерці     = 
 |Перыяд жыцця     = 
 |выява            = 
 |подпіс           = 
 |мянушка          = 
 |псеўданім        = 
 |прыналежнасць    = 
 |гады службы      = 
 |званне           = 
 |род войскаў      = 
 |камандаваў       = 
 |частка           = 
 |бітвы            = 
 |узнагароды       = { Style = "background:transparent"
  
}
{ Style = "background:transparent"
-
       
-
       
-
       
-
       
-
       
-
       
}
**Іншых дзяржаў**:
{
     
}
 |Commons        = 
 |Rodovid        =
 |сувязі         = 
 |у адстаўцы     = 
 |роспіс         = 
}}
**Пётр Гео́ргіевіч Лу́шаў** (; 18 кастрычніка 1923 — 23 сакавіка 1997) — савецкі военачальнік, генерал арміі, Герой Савецкага Саюза (1983).

Катэгорыя:Камандуючыя Маскоўскай ваеннай акругай
Катэгорыя:Камандуючыя Сярэднеазіяцкай ваеннай акругай
Катэгорыя:Танкісты СССР
Катэгорыя:Камандзіры рот у Вялікай Айчыннай вайне
Катэгорыя:Камандзіры батальёнаў у Вялікай Айчыннай вайне
Катэгорыя:Члены ЦК КПСС
Катэгорыя:Народныя дэпутаты СССР ад усесаюзных таварыстваў і фондаў
Катэгорыя:Дэпутаты Вярхоўнага Савета СССР 10-га склікання
Катэгорыя:Дэпутаты Вярхоўнага Савета СССР 11-га склікання
Катэгорыя:Нарадзіліся ў Архангельскай вобласці
Сербалужыцкі Сокал

**Сербалужыцкі Сокал** () — спартыўнае таварыства лужыцкіх сербаў.

## Гісторыя 
Сербскі Сокал быў заснаваны ў 1920 годзе ў Баўтцжэне лужыцкімі грамадскімі дзеячамі Германам Шлецэм, Марка Смолерам і Янам Скалай. Асноўная ўвага надзялялась прасоўванню масавага спорту. Мэтай асацыяцыі было далучэнне сербскіх дзяцей, падлеткаў і дарослых да заняткаў спортам, каб унесці свой уклад ва ўмацаванне нацыянальнага самасазнання. Ужо ў 1920-х гадах актывісты Сербскага Сокала прымалі ўдзел у панславісцкіх Сокалскіх сустрэчах у Чэхаславакіі і Югаславіі.

У 1930 годзе Сербскі Сокал быў падзелены  па рэлігійнай прыкмеце на дзве часткі — на каталіцкае і лютэранскае аддзяленні.

Арганізацыя дзейнічала да 1933 года, калі была распушчана нацыстамі. У 1949 годзе ўрад ГДР адмовіўся даць дазвол на адраджэнне Сербскага Сокала.

Дзейнасць Сербскага Сокала была адроджана ў 1993 годзе ў Горках па ініцыятыве Юрыя Фрэнцла, прэзідэнта каманды DJK Sokoł Ralbicy/Hórki. Юрый Фрэнцл быў членам даваеннай арганізацыі Сербскі Сокал да 1933 года.

## Гл. таксама 
* Украінскі Сокал
* Чэшскі Сокал
* Рускае Гімнастычнае Таварыства (РГТ «Сокал»)
* Сокал (польскае гімнастычнае таварыства)
* Сокалскі рух

## Літаратура 
* Alfons Wićaz: Serbski Sokoł. Budyšin 1990.
* Josef Páta: Sokołstwo a Słowjanstwo, Budyšin 1924 *(deutsch: Die Sokoł-Bewegung und das Slawentum)*

## Спасылкі 
* Strona Serbskiego Sokoła 

Катэгорыя:Арганізацыі паводле алфавіта
Катэгорыя:Маладзёжныя арганізацыі
Катэгорыя:Спартыўныя арганізацыі
Катэгорыя:Лужыцкія грамадскія арганізацыі
1917 год у гісторыі астраноміі

**1917** год быў адзначаны шэрагам падзей у астраноміі.

## Падзеі 
* 19 ліпеня — частковае сонечнае зацьменне паклала пачатак серыі зацьменняў 154 сараса.

## Астранамічныя з’явы 
## Адкрытыя астранамічныя аб’екты 
## Нарадзіліся 
## Памерлі 
## Зноскі 

Катэгорыя:Гады ў астраноміі
Жаночая логіка 3

«**Жано́чая ло́гіка 3**» () — расійскі дэтэктыўны фільм 2003 года, трэцяя частка гісторыі пра Вольгу Пятроўну Туманаву. Галоўную ролю ў фільме выканала Аліса Фрэйндліх.

Стральцоў прапануе Вользе Пятроўне разабрацца ў новай заблытанай гісторыі. Справа ў тым, што яго сябар — доктар гістарычных навук, акадэмік Аляксандр Юр’евіч Сіпягін — загінуў у аўтакатастрофе. Жонка Сіпягіна, Марына, засталася жывая, але яе тэрарызуе прывід. Пасля поўначы ў загарадным доме акадэміка пачынаюць рыпець масніцы, нехта стогне, а на раніцу асабістыя рэчы нябожчыка аказваюцца не на сваім месцы...

## Акцёрскі склад 
## Зноскі 
## Спасылкі 
*   (на 25.06.2020)
* Жаночая логіка 3  на сайце «*КиноПоиск*»  (на 25.06.2020)
* Жаночая логіка 3  на сайце «''''»  (на 25.06.2020)

Катэгорыя:Фільмы 2003 года
Катэгорыя:Дэтэктыўныя фільмы Расіі
Катэгорыя:Фільмы на рускай мове
Сербаўка

, Прага, Чэхія]]
**Сербаўка** () — найменне лужыцкага каталіцкага студэнцкага брацтва, якое дзейнічала ў Празе. Арганізацыя была заснавана 21 кастрычніка 1846 года ў пражскай Лужыцкай семінарыі. Сербаўка была першай лужыцкай студэнцкай арганізацыяй, якая паўстала за межамі Германіі. Асноўнай мэтай арганізацыі было захаванне і прасоўванне лужыцкай культуры і лужыцкіх моў сярод студэнтаў, якія навучаліся ў Празе. Арганізацыя спрыяла кансалідацыі лужычанаў і іх нацыянальнай самаідэнтыфікацыі. Студэнцкае братэрства супрацоўнічал з іншымі славянскімі студэнцкімі і адукацыйнымі арганізацыямі таго часу.

Брацтва выдавала уласны літаратурны часопіс «Kwětki» (Кветкі), на старонках якога публікавалі свае першыя літаратурныя досведы будучыя вядомыя сербалужыцкія пісьменнікі і паэты Якуб Барт-Чышынскі, Міклаўш Бедрых-Радлубін, Міклаўш Андрыцкі, Ян Арнашт Голан, Юрый Лібш, Юрый Вінгер, Рамуальд Домашка і Якуб Лорэнц-Залескі.

## Вядомыя члены 
* Міклаўш Андрыцкі (1871-1908) — лужыцкі пісьменнік.
* Якуб Бук (1825-1895) — лужыцкі пісьменнік;
* Міхал Весела (1863-1927) — лужыцкі паэт.
* Ян Гейдушка (1915-1944) — лужыцкі паэт.
* Міхал Горнік (1833-1894) — лужыцкі пісьменнік;
* Гандрый Дучман (1836-1909) — лужыцкі паэт і пісьменнік. Кіраваў «Сербаўкай» з 1858 па 1860 год;
* Петр Дучман (1839-1907) — лужыцкі грамадскі дзеяч, лекар і фатограф. Заснавальнік сербалужыцкага тэатра.
* Міклаўш Жур (1821-1887) — сербалужыцкі пісьменнік, драматург і грамадскі дзеяч. Кіраваў «Сербаўкай» у 1885-1886 гадах.
* Юрый Край (1864-1945) — лужыцкі філолаг.
* Юрый Густаў Кубаш (1845-1924) — публіцыст, сялянскі грамадскі дзеяч.
* Міхал Лешава (1843-1965) — заснавальнік ілюстраванага часопіса «Serb».
* Ёзэф Новак (1895-1978) — лужыцкі паэт.
* Якуб Чышынскі (1856-1909) — лужыцкі пісьменнік.
* Ян Чэсла (1840-1915) — урач, сербалужыцкі паэт.
* Міхал Чох (1851-1922) — лужыцкі педагог і паэт.
* Міхал Шэўчык (1870-1903) — лужыцкі пісьменнік, гісторык і публіцыст.
* Якуб Шэўчык (1867-1935) — лужыцкі паэт і грамадскі дзеяч.

## Літаратура 
* *Гугнин А. А.* Введение в историю серболужицкой словесности и литературы от истоков до наших дней, М.: Институт славяноведения и балканистики РАН, 1997. — стр. 98 — (Труды научного центра славяно-германских исследований. 1). — ISBN 5-7576-0063-2.
* Zdeněk Boháč: *Pražzký studentský spolek Serbowka koncem 19. století [Der Prager Studentenbund Serbowka am Ende des 19. Jahrhunderts].* In: *Lětopis* 42. 1 (1995), S. 14-16
* Grażyna Wyder: *Towarzystwo łużyckich studentów «Serbowka» w Pradze (1846—1953)*. In: *Rocznik Lubuski*. Zielona Góra 28(2002)1., S.141-147
* Михал Горник, Serbowka w Prazy, 1849—1871 
* Kinga Kijo, Česko-lužické styky od nejstaršího do 19. století, Česko-lužický věstnik, стар. 20

Катэгорыя:Лужыцкія грамадскія арганізацыі
Джэймс Брэдлі

**Джэймс Брэдлі** (; сакавік 1693 — 13 ліпеня 1762) — англійскі астраном. Сябра Лонданскага каралеўскага таварыства (з 1718), прафесар Оксфардскага ўніверсітэту (з 1721), дырэктар Грынвіцкай абсерваторыі (з 1742), 4-ы  (з 1742).

Адкрыў аберацыю святла (1727) і нутацыю зямной восі (1737).

Катэгорыя:Астраномы Англіі
Катэгорыя:Астраномы XVIII стагоддзя
Катэгорыя:Члены Лонданскага каралеўскага таварыства
1762 год у гісторыі астраноміі

**1762** год быў адзначаны шэрагам падзей у астраноміі.

## Падзеі 
*  стаў 4-ым , змяніўшы на гэтай пасадзе Джэймса Брэдлі.

## Астранамічныя з’явы 
## Адкрытыя астранамічныя аб’екты 
## Нарадзіліся 
## Памерлі 
* 13 ліпеня — **Джэймс Брэдлі**, англійскі астраном (пам. сакавік 1693).

## Зноскі 
## Літаратура 
* 
* 

Астраномія
Катэгорыя:Гады ў астраноміі
Міжнародная ленінская школа

**Міжнародная ленінская школа** (МЛШ) - навучальная ўстанова Камінтэрна, заснаванае ў Маскве з мэтай навучання дзеячаў рэвалюцыйнага руху краін Еўропы і Амерыкі, дзейнічала ў 1925-1938 гадах. Першым рэктарам быў Мікалай Бухарын.

## Выпускнікі
*Уладзіслаў Гамулка
*Хайнц Гофман
*Эрых Мільке
*Іосіп Ціта
*Вальтэр Ульбрыхт
*Эрых Хонекер

Катэгорыя:Адукацыя ў СССР
Катэгорыя:Навуковыя інстытуты
Катэгорыя:Камуністычны інтэрнацыянал
Катэгорыя:Навучальныя ўстановы, заснаваныя ў 1925 годзе
Катэгорыя:Аб’екты, названыя ў гонар Уладзіміра Леніна
Каменная стадыя ў Паўночнай Амерыцы

**Каменны перыяд** (), або **каменная стадыя** () — стадыя развіцця археалагічных культур ў дакалумбавую эпоху Паўночнай Амерыкі да 8 тысячагоддзя да н. э.

Вылучаны амерыканскімі археолагамі ў 1958 г. як час з’яўлення на Амерыканскім кантыненце першых штучных каменных прылад з адшчэпамі. На яго працягу сфарміраваліся 2 спосаба апрацоўкі камянёў:
* Ударная
* Лускаватая (рыфленая)

Прыкладам другога, больш складанага спосаба з’яўляецца традыцыя Фолсам.

Каменны перыяд супадае з познім палеалітам і перасяленнем палеаіндзейцаў з Азіі праз Берынгію. Найбольш вядомая культура каменнага перыяду — Кловіс.

## Літаратура 
* *Willey, G.* Method and Theory in American Archaeology / *Gordon R. Willey, Philip Phillips, R. Lee Lyman, Michael J. O’Brien*. — Tuscaloosa: University of Alabama Press, 2001 ISBN 978-0817310882

Катэгорыя:Палеаіндзейцы
Катэгорыя:Археалагічныя культуры Паўночнай Амерыкі
Катэгорыя:Дакалумбавы культуры
Катэгорыя:Археалогія ў ЗША
Хведар Антонавіч Бандарчык

**Хведар Антонавіч Бандарчык** (, , Ігуменскі павет, Мінская губерня, Расійская імперыя (цяпер — Пухавіцкі раён Мінская вобласць, Беларусь) — пасля 1931) — беларускі палітычны і вайсковы дзеяч, педагог.

## Біяграфія
У 1914 г. скончыў Нясвіжскую настаўніцкую семінарыю. У 1921 г. Мінскі інстытут народнай адукацыі. З верасня 1914 г. выкладаў у Дукорскай пачатковай школе. У кастрычніку 1914 г. прызваны ў армію. Скончыў вайсковае вучылішча, служыў малодшым афіцэрам у 4-м Нясвіжскім грэнадзёрскім палку. У канцы 1917 г. атрымаў ранг штабс-капітана. У 1917 г. уступіў у Беларускую сацыялістычную грамаду, увайшоў у кіраўніцтва Цэнтральнай беларускай вайсковай рады, адзін з ініцыятараў стварэння Беларускага настаўніцкага хаўрусу ў Мінску. Быў у складзе Вялікай беларускай рады, што склікала I Усебеларускі з’езд. Са студзеня 1918 г. настаўнічаў у Мінску і Мінскім павеце. Сябра БПС-Р. Уваходзіў у Часовы беларускі нацыянальны камітэт у Мінску, адзін з кіраўнікоў Цэнтральнага беларускага саюза сельскай гаспадаркі. Прымаў удзел у антыпольскім падпольным руху. У канцы 1921 г. арыштаваны савецкімі ўладамі, але хутка адпушчаны. У студзені 1922 г. прызваны ў РСЧА. Пасля дэмабілізацыі жыў у Дукоры, настаўнічаў, займаўся краязнаўствам. У 1930 г. праходзіў па справе «Саюз вызвалення Беларусі».

## Літаратура 
* Ляхоўскі, У. Пачатак тварэння беларускай нацыянальнай школы // Спадчына. — 2001. — № 1—2. — С.

Катэгорыя:Выпускнікі Нясвіжскай настаўніцкай семінарыі
Катэгорыя:Выпускнікі БДПУ імя Максіма Танка
Катэгорыя:Члены Беларускай сацыялістычнай грамады
Катэгорыя:Асуджаныя па справе «Саюза вызвалення Беларусі»
Катэгорыя:Штабс-капітаны
Катэгорыя:Палітыкі Беларусі
Раман Васілевіч Друцкі-Любецкі

**Раман Васілевіч Друцкі-Любецкі** (каля 1450—да 1525) — заснавальнік роду Друцкіх-Любецкіх.

Сын Васіля Рыгоравіча Друцкага. Праз шлюб з Багданай Сапяжанкай атрымаў Алексінічы ў Аршанскім павеце і Койтаў каля Віцебска.

## Сям’я 
У шлюбе з Багданай Сапегай меў 5 сыноў і дачку:

Старэйшы сын Васіль (каля 1490—1535) валодаў часткай Любчы, Койтава і Худава. Нашчадкаў не пакінуў.

Другі сын Дзмітрый Відуніцкі (каля 1500—1558) ажаніўся з Фенкай Полазаўнай, удавой князя І. Сенскага і спадчынніцай вялікіх вотчын баяр Полазаў на Кіеўшчыне.

Багдан (каля 1500—46) быў жанаты з Соф’яй Давойнаўнай.

Іван (каля 1510—67). Яго сын Рыгор памёр маладым у 1596, унук Павел у пачатку 17 ст. быў суддзём земскім луцкім, меў вотчыны на Валыні.

Малодшы сын Януш (каля 1520—1548) быў жанаты з князёўнай Ганнай Багданаўнай Заслаўскай (пам. 1542), нашчадкаў не пакінуў.

Дачка Ганна (каля 1510—71) была жонкай М. Дуброўскага (памёр у 1537), А. Няпрэцкага (памёр каля 1545), М. Ю. Осціка (памёру 1564, яго сваякі абвінавацілі Ганну ў атручэнні мужа) і П. Ю. Друцкага-Саколінскага.

## Літаратура 
* 

Раман Васілевіч
Палуеўшчына

**Палуеўшчына** (або таксама **Палуеўская зямля**, **Палуеўшчызна**)  – мясцовасць, якая прылягала да Гомеля («при месте Гомельском»), упершыню згадваецца ў пісьмовых крыніцах другой паловы XVI ст. Адзін з першых вядомых на сёння гомельскіх мікратапонімаў.

## Гістарычныя звесткі 
Ворная зямля, наданая вялікім князем літоўскім Жыгімонтам Аўгустам «до воли и ласки господарское» гомельскаму баярыну Лявону Рыгоравічу Ваўку, які па стане на 1560 г. меў тут сваю сядзібу («на которои мешкаеть»). Дакладных указанняў на размяшчэнне Палуеўскай зямлі ў дакументах XVI ст. няма.

У 1776 г. нашчадкі Лявона Ваўка,  якія мелі ў Гомелі два двары, былі вымушаныя пацвярджаць сваё права на іх, прад’яўляючы прывілей 1560 г. Сакратар магілёўскай экспедыцыі «камерных дел» Леў Навіна Гулевіч прыняў як даведзены факт колішняе знаходжанне Палуеўшчыны «при местечке Гомле», але не знайшоў важкіх прычын, каб атаясамліваць Палуеўшчыну з двума «состоящими в местечке Гомле» дварамі шляхціцаў Левановічаў. Верагодна, што на той час (другая палова XVIII ст.) адпаведная назва гамяльчанамі не выкарыстоўвалася.

## Літаратура 
* Рэестр рэвізіі гаспадарскай Гомельскай воласці, 1560 г. Публікацыя 1853 г.; публікацыя 1886 г.
* Lietuvos Metrika = Lithuanian Metrica = Литовская Метрика. Kn. 37 (1552-1561) / Parengė D. Baronus. – Vilnius : Lietuvos istorijos instituto leidykla, 2011. – С. 396.
* Адказная кніга на Гомельскі маёнтак П. А. Румянцава, 1776 г. // Памяць : гіст.-дакум. хроніка Гомеля. У 2 кн. Кн. 1-я – Мінск : БЕЛТА, 1998. – С. 126.

Катэгорыя:Гістарычныя раёны Гомеля
Сонечны сарас 115

**Сонечны сарас 115** — серыя з 72 сонечных зацьменняў, якая пачалася 21 чэрвеня 662 года і скончылася 12 жніўня 1942 года. Сонечныя зацьменні аднаго сараса паўтараюцца з перыядычнасцю раз у 18 гадоў 11 дзён і 8 гадзін.

## Спіс сонечных зацьменняў 115 сараса 
## Зноскі 
## Спасылкі 
* Cонечны сарас 115 на сайце eclipse.gsfc.nasa.gov
* Cонечны сарас 115 на сайце moonblink.info
* Cонечны сарас 115 на сайце secl.ru
* Cонечны сарас 115 на сайце solar-eclipse.info

Катэгорыя:Сонечны сарас
Гданьская суднаверф

**Гданьская суднаверф** () — суднабудаўнічае прадпрыемства ў Гданьску, Польшча. Вядома як месца ўзнікнення прафсаюза «Салідарнасць» у 1980 годзе.

## Гісторыя 
Гданьская суднаверф была заснавана ў 1945 годзе як дзяржаўнае прадпрыемства, на тэрыторыі былых нямецкіх верфяў *Schichau-Werft* і *Danziger Werft*. Абедзве верфі значна пашкоджаны падчас Другой сусветнай вайны. У 1967—1989 гадах прадпрыемства вядома як **Гданьская суднаверф імя У. І. Леніна**.

У жніўні 1980 года забастоўка на Гданьскай суднаверфі вымусіла камуністычныя ўлады ПНР легалізаваць першы ва Усходняй Еўропе незалежны прафсаюз Салідарнасць. Менавіта тут Лех Валенса падпісаў з віцэ-прэм’ерам Мечыславам Ягельскім Гданьскія пагаднення 31 жніўня 1980 года. Гданьская суднаверф мела важную ролю і ў забастовачным руху 1988 года, які ініцыяваў трансфармацыю ПНР у Трэцюю Рэспубліку.

У 1990—1996 гадах прадпрыемства — акцыянернае таварыства, больш за 60 % акцый ва ўласнасці польскай дзяржавы, астатнія належалі працоўнаму калектыву. Пасля судовага рашэння пра банкруцтва 8 жніўня 1996 года «Салідарнасць» разгарнула збор ахвяраванняў. Да снежня 1997 года сабрана больш за 5,2 мільёны злотых (больш за 1,6 мільёны долараў ЗША). Праца на суднаверфі не спынялася, але колькасць занятых і аб’ёмы вытворчасці рэзка скараціліся.

8 верасня 1998 года АТ «Суднабудаўнічая верф Гданьск» прададзена за 115 мільёнаў долараў ЗША суднабудаўнічай карпарацыі «Труймяста», асноўным уладальнікам якой было АТ «Суднаверф Гдыня». Гданьская суднаверф ператворана ў новае структурнае падраздзяленне і атрымала назву «Гданьская суднабудаўнічая верф — Група АТ „Суднабудаўнічая верф Гдыня“».

Станам на канец 2019 года, на Гданьскай суднаверфі працуе каля 2 тысяч чалавек (прыкладна ў 10 разоў менш за пачатак 1980-х гадоў). Эканамічны стан прадпрыемства нестабільны.

## Спасылкі 
* Афіцыйны сайт Гданьскай суднаверфі

Катэгорыя:Кампаніі Польшчы
Катэгорыя:Гданьск
Катэгорыя:Прадпрыемствы Польшчы
Катэгорыя:1945 год у Польшчы
Мікалай Іванавіч Друцкі-Любецкі

**Мікалай Іванавіч Друцкі-Любецкі** (нар. да 1633 — пам. паміж 9 чэрвеня 1668 і 4 чэрвеня 1671) — дзяржаўны дзеяч Вялікага Княства Літоўскага.

## Біяграфія 
Прадстаўнік роду Друцкіх-Любецкіх герба «Друцк». Нарадзіўся ў сям’і Івана (Яна) Рыгоравіча, падстарасты аршанскага (1621—1640), і ягонай першай жонкі N. Лавейка.

Стольнік мсціслаўскі (1668).

Валодаў маёнткамі Лунін і Пагост у Пінскім павеце, праз шлюб з Крысцінай Статкевіч-Заверскай, дачкой Багдана Статкевіча, набыў вялікі маёнтак Любавічы ў Аршанскім павеце.

## Сям’я 
У шлюбе з Крысцінай Багданаўнай Статкевіч-Заверскай (пам. да 4 чэрвеня 1671), дачкой кашталяна навагрудскага Багдана Статкевіча, меў трох сыноў:

* Шыман Дамінік, каралеўскі палкоўнік, падстолі і стольнік уладзімірскі, затым стольнік оўруцкі, кашталян мінскі, разам з братам Багданам актыўна ўдзельнічаў на баку «рэспубліканцаў» у грамадзянскай вайне ў Вялікім Княстве Літоўскім 1696—1702 гадоў;
* Тэадор (нар. пасля 1660, памёр у маладосці);
* Багдан Казімір, стольнік аршанскі.

Сыны ў дзяцінстве знаходзіліся пад апекай ваяводы троцкага князя Марцыяна Агінскага, маршалка вялікага літоўскага князя Гілярыя Палубінскага, пісара літоўскага князя Міхала Друцкага-Сакалінскага.

## Літаратура 
* 
* 

Мікалай
Катэгорыя:Стольнікі мсціслаўскія
Павел Янушавіч Друцкі-Любецкі

**Павел Янушавіч Друцкі-Любецкі** (нар. паміж 1551 і 1558 гг. — каля 16 студзеня 1596) — дзяржаўны дзеяч Вялікага Княства Літоўскага.

## Біяграфія 
Прадстаўнік роду Друцкіх-Любецкіх герба «Друцк». Сын князя Януша Багданавіча Друцкага-Любецкага (пам. 1558) і княжны Васілісы Львоўны (у другім шлюбе з князем Багданам Андрэевічам Друцкім-Сакалінскім). Верагодна, па айчыме часам пісаўся князем Друцкім-Сакалінскім.

Праваслаўны. Каралеўскі дваранін (1586), суддзя гродскі аршанскі (12 красавіка 1592 — 1 верасня 1594), кліент канцлера вялікага літоўскага Льва Сапегі.

Разам з ваяводам полацкім Станіславам Станіслававічам Давойнам і сваёй цёткай княжной Ганнай Багданаўнай Друцкай-Любецкай, жонкай Мікалая Харленскага (Харлінскага), з’яўляўся спадкаемцам маёнткаў Ішкалдзь, Лысіца, Лунін, Лунінец ў Новагародскім ваяводстве, якія засталіся пасля Ганны Іванаўны Сапегі, удавы старасты чаркаскага і канеўскага Яна Пятровіча Пенкі-Няміравіча. У 1582—1586 гадах вёў працэс за гэтыя маёнткі з удавой С. Давойны княжной Барбарай Іванаўнай Саламярэцкай, у выніку 3 красавіка 1586 года адмовіўся на яе карысць ад сваёй долі (12-й часткі) у маёнтках Ішкалдзь, Лысіца, Вялікі Лунін, узамен атрымаўшы ад яе маёнтак Малы Лунінец (Лунінец). Аднак неўзабаве пазбыўся гэтага валодання, прадаўшы яго, магчыма, у 1580 годзе, калі фактычна яшчэ не быў яго ўласнікам, кашталяну віцебскаму Мальхеру Сноўскаму-Граўжу і яго жонцы Барбары Янаўны Клочцы, а пасля пагадненняз Барбарай Саламярэцкай у 1586 г. гэтая здзелка набыла моц.

Павел валодаў родавымі землямі ў Аршанскім павеце. Паводле тастамента, перадаў сынам сваю частку ў маёнтка Любча і іншых валынскіх уладанняў, спадчыну па бацьку, а таксама па стрыечаных дзядах князях Янушы і Дзмітрыі (?) Раманавічах.

У тастаменце загадваў пахаваць сябе ў Прачысценскай царкве Друцкага замка.

## Сям’я 
У шлюбе з Ганнай Падоскай меў двух сыноў і трох дачок:
* Якуб;
* Леў;
Далейшы лёс сыноў Паўла невядомы. Магчыма, іх далёкімі нашчадкамі былі Ваўрынец Юзафавіч і Ігнат Тамашавіч Друцкія-Любецкія, якія ў канцы XVIII — першай трэці XIX ст. пражывалі ў Чавускім павеце Магілёўскай губерні.
* Алена. А. Банецкі атаясаміў яе са згаданай Ю. Вольфам жонкай гараднічага віцебскага Мікалая Васілеўскага;
* Ганна;
* Соф’я.

у 1596 г. жонка Ганна жыла ў маёнтку Ходцы Аршанскага павета.

## Літаратура 
* 

Павел Янушавіч
Катэгорыя:Суддзі гродскія аршанскія
Катэгорыя:Нарадзіліся ў 1550-я гады
Кубак Беларусі па футболе 2019/2020

**Кубак Беларусі па футболе 2019/2020** — 29-ы розыгрыш Кубка Беларусі. Фінал кубка прайшоў 24 мая 2020 года на стадыёне «Дынама» ў Мінску. Уладальнікам Кубка чацвёрты раз у гісторыі стаў барысаўскі БАТЭ, які ў фінале ў самым канцы дадатковага часу матча здабыў перамогу над брэсцкім «Дынама» (1:0).

Як пераможца Кубка, БАТЭ атрымаў права ўдзельнічаць у 1-м кваліфікацыйным раўндзе Лігі Еўропы 2020/21.

## Каляндар 
## 1-ы кваліфікацыйны раўнд 
Жараб’ёўка першага кваліфікацыйнага раўнда (1/64 фіналу) адбылася 3 мая 2019 года.

На гэтай стадыі прынялі ўдзел 12 клубаў:
* 6 пераможцаў рэгіянальных Кубкаў (КФК);
* 6 клубаў Другой лігі (Д3) (з 16, абраныя выпадкова).

Клубы Другой лігі супрацьстаялі пераможцам рэгіянальных Кубкаў.

Гульні прайшлі 22 мая 2019 года.
*Згодна з рэгламентам, на дадзенай стадыі пераможца вызначаецца па выніку аднаго матча.*

## 2-і кваліфікацыйны раўнд 
Жараб’ёўка другога кваліфікацыйнага раўнда (1/32 фіналу) адбылася 23 мая 2019 года.

На гэтай стадыі прынялі ўдзел 30 клубаў:
* 6 пераможцаў 1-га кваліфікацыйнага раўнда;
* 9 клубаў Другой лігі (Д3) (усе, акрамя тых, хто пачаў з першага кваліфікацыйнага раўнда, а таксама бабруйскай «Белшыны-2», якая як фарм-клуб не мае права ўдзельнічаць у Кубку);
* 15 клубаў Першай лігі (Д2) (усе клубы лігі).

Клубы Першай лігі супрацьстаялі клубам ніжэйшых ліг. Мікашэвіцкі «Граніт» і гомельскі «Лакаматыў» па выніках жараб’ёўкі аўтаматычна прайшлі ў 1/16 фіналу.

Гульні прайшлі 12 чэрвеня 2019 года.
*Згодна з рэгламентам, на дадзенай стадыі пераможца вызначаецца па выніку аднаго матча.*

## 1/16 фіналу 
Жараб’ёўка 1/16 фіналу адбылася 13 чэрвеня 2019 года.

На гэтай стадыі прымуць удзел 32 клубы:
* 16 пераможцаў 1/32 фіналу;
* 16 клубаў Вышэйшай лігі (Д1) (усе клубы лігі).

Клубы Вышэйшай лігі будуць супрацьстаяць клубам ніжэйшых ліг.

Гульні прайшлі з 26 чэрвеня па 28 ліпеня 2019 года.
*Згодна з рэгламентам, на дадзенай стадыі пераможца вызначаецца па выніку аднаго матча.*

## 1/8 фіналу 
Жараб’ёўка 1/8 фіналу адбылася 29 ліпеня 2019 года.

Гульні прайшлі 3 і 4 жніўня 2019 года.
*Згодна з рэгламентам, на дадзенай стадыі пераможца вызначаецца па выніку аднаго матча.*

## Чвэрцьфіналы 
Жараб’ёўка чвэрцьфіналу адбылася 6 верасня 2019 года.

Гульні прайшлі з 9 па 15 сакавіка 2020 года.
*Згодна з рэгламентам, на дадзенай стадыі пераможца вызначаецца па выніку двух матчаў.*

### Першыя матчы 
### Матчы ў адказ 
## Паўфіналы 
Жараб’ёўка паўфіналу адбылася 16 сакавіка 2020 года.

Гульні прайшлі 8 і 29 красавіка 2020 года.
*Згодна з рэгламентам, на дадзенай стадыі пераможца вызначаецца па выніку двух матчаў.*

### Першыя матчы 
### Матчы ў адказ 
## Фінал 
## Бамбардзіры 
;5 галоў

;3 галы

Крыніца: football.by

## Спасылкі 
* football.by

2020
Катэгорыя:Спорт у Беларусі ў 2019 годзе
Катэгорыя:Спорт у Беларусі ў 2020 годзе
Катэгорыя:2019 год у футболе
Катэгорыя:2020 год у футболе
Іван Рыгоравіч Друцкі-Любецкі

**Іван (Ян) Рыгоравіч Друцкі-Любецкі** (нар. каля 1594 — пам. паміж 15 верасня 1649 і 24 лютага 1651) — дзяржаўны дзеяч Вялікага Княства Літоўскага.

## Біяграфія 
Прадстаўнік роду Друцкіх-Любецкіх герба «Друцк». Нарадзіўся ў сям’і князя Рыгора Іванавіча і Марыны (Марушы) Фёдараўны Рудзецкай (памерла паміж 1595 і 1602) супраць крыўдаў, якія наносяцца праваслаўным цэрквам г. Менска з боку менскага ваяводы Пятра Тышкевіча.

Падстараста аршанскі (1621—1640), паборца земскі аршанскі (18.02.1621), разам з пісарам вялікім літоўскім Казімірам Львом Сапегам пасол ад Аршанскага павета на Варшаўскі  ў Варшаве.

Набыў у Мацея і Гальшкі, народжанай Ласкоўскай, Весялоўскіх фальварак Пісароўшчына ў Аршанскім павеце. 21 кастрычніка 1644 атрымаў дэкрэт Луцкага земскага суда аб размежаванні яго маёнтка Козін з валоданнямі епіскапа луцкага і астрожскага князя Афанасія Пузыны, 18 студзеня 1645 выдаў жонцы запіс абзабеспячэнні ўзятай у яе пазыкі ў 3000 злотых на сёлах Козін (разам з дваром), Пярэспа, Саловін Луцкага павета, 21 лістапада 1645 атрымаў дэкрэт Кароннага Трыбунала па справе з дачкой сястры Аляксандры-Магдалены Ганнай, народжанай Гулевіч, Насілоўскай аб вылучэнні для яе долі ў маёнтку Любча.

Разам з сям’ёй у 1648 г., падчас наступу казакоў, выехаў у с. Відзенічы, дзе знаходзіўся на працягу года. Цэнтрам валынскіх валоданняў Івана быў Козін: 15 красавіка 1649 года ён унес у Луцкі гродскі суд маніфест аб знішчэнні маёмасных дакументаў у 1648 г. падчас нападу казакоў на яго. Станам на 1650 г. на Валыні валодаў 94 дымамі у сёлах Любча (16), Козін (7), Пярэспа (15), Рудка (5), Залесцы (12), Тыхоцін (5), Саловін (3) і двары ў Луцку (3). Яшчэ 30 дымоў былі спустошаны ў 1648—1649 гг.

## Сям’я 
У першым шлюбе з невядомай па імі Лавейкай, з якой меў трох сыноў і дачку:
* Мікалай;
* Ян (нар. да 1637), езуіт;
* Рыгор (нар. да 1637);
* Кацярына, у шлюбе (адбыўся паміж 2 снежня 1654 і 6 сакавіка 1655) са стражнікам менскім Тамашам Цадроўскім. Разам з мужам вяла шматлікія судовыя працэсы з пляменнікам князя Багданам Мікалаевічам Друцкім-Любецкім;

З другой жонкай, Настассяй Кісель, дзяцей не меў.

## Літаратура 
* 

Іван Рыгоравіч
Катэгорыя:Падстаросты аршанскія
Дактрына Брэжнева

**Дактрына Брэжнева** () або **Дактрына абмежаванага суверэнітэту** — сфармуляванае заходнімі палітыкамі і грамадскімі дзеячамі апісанне знешняй палітыкі СССР 60-х — 80-х гадоў. Дактрына заключалася ў тым, што СССР мог умешвацца ва ўнутраныя справы краін Цэнтральна-Усходняй Еўропы, якія ўваходзілі ў сацыялістычны блок, каб забяспечваць стабільнасць палітычнага курсу, які будаваўся на базе сацыялізму і быў накіраваны на цеснае супрацоўніцтва з СССР.

Паняцце з’явілася пасля выступу Леаніда Брэжнева на пятым з’ездзе Польскай аб’яднанай рабочай партыі ў 1968 годзе:

Добра вядома, што Савецкі Саюз нямала зрабіў для рэальнага ўмацавання суверэнітэту, самастойнасці сацыялістычных краін. КПСС заўсёды выступала за тое, каб кожная сацыялістычная краіна вызначала канкрэтныя формы свайго развіцця па шляху сацыялізму з улікам спецыфікі сваіх нацыянальных умоў. Але вядома, таварышы, што існуюць і агульныя заканамернасці сацыялістычнага будаўніцтва, адступленне ад якіх магло б павесці да адступлення ад сацыялізму як такога. І калі ўнутраныя і знешнія сілы, варожыя сацыялізму, спрабуюць павярнуць развіццё якой-небудзь сацыялістычнай краіны ў напрамку рэстаўрацыі капіталістычных парадкаў, калі ўзнікае пагроза справе сацыялізму ў гэтай краіне, пагроза бяспекі сацыялістычнай садружнасці ў цэлым — гэта ўжо становіцца не толькі праблемай народа дадзенай краіны, але і агульнай праблемай, клопатам усіх сацыялістычных краін.

Менавіта гэты падыход стаў ідэалагічным абгрунтаваннем ваеннага ўмяшання войскаў краін Варшаўскай дамовы на чале з СССР у Чэхаславакію ў жніўні 1968 года.

## Літаратура 
* 


Катэгорыя:Знешняя палітыка СССР
Катэгорыя:1968 год у СССР
Катэгорыя:Эпоха застою
Брэжнева
Апалачы (значэнні)

**Апалачы** можа значыць:

* **Апалачы** — горная сістэма на ўсходзе Паўночнай Амерыкі
* **Апалачы** — індзейскі народ у ЗША
Аляксандр Сяргеевіч Матусевіч

**Аляксандр Сяргеевіч Матусе́віч** ( — ) — вучоны ў галіне кампазіцыйных матэрыялаў і апрацоўкі металаў ціскам, доктар тэхнічных навук (1984), прафесар (1989).

## Біяграфія 
Нарадзіўся ў .

Сярод апублікаваных прац:
* Теоретические основы ковки и горячей объёмной штамповки. — Мн., 1968. (у сааўтарстве)
* Композиционные материалы на металлической основе. — Мн., 1978.

## Літаратура 
* *Грышановіч К. В.* Матусевіч Аляксандр Сяргеевіч //  — С. 207.

Катэгорыя:Выпускнікі БНТУ
Катэгорыя:Супрацоўнікі Фізіка-тэхнічнага інстытута НАНБ
Катэгорыя:Матэрыялазнаўцы Беларусі
Катэгорыя:Вучоныя СССР
Стральба на Еўрапейскіх гульнях 2019

**Спаборніцтвы па стральбе на Еўрапейскіх гульнях 2019** пройдуць ў Мінску з 22 па 29 чэрвеня 2019 года. Спаборніцтвы па кулявой стральбе прыме Спартыўна-стралковы цэнтр імя маршала С. К. Цімашэнкі, а спаборніцтвы па стэндавай стральбе пройдуць у Спартыўна-стралковым комплексе «Sporting Club». Будзе разыграна 20 камплектаў медалёў (па 6 у мужчын і жанчын, 8 сярод змешаных пар). У асабістых відах праграмы, пераможца спаборніцтваў атрымае квоту для сваёй краіны на ўдзел у летніх Алімпійскіх гульнях 2020 года.

## Каляндар 
## Спасылкі 
* Кулявая стральба на афіцыйльным сайце II Еўрапейскіх гульняў 2019 года
* Стэндавая стральба на афіцыйльным сайце II Еўрапейскіх гульняў 2019 года

Катэгорыя: Спаборніцтвы на Еўрапейскіх гульнях 2019
Катэгорыя:Стралковы спорт
Вуліца Лізы Чайкінай

**Вуліца Лізы Чайкінай** — назва вуліц у розных населеных пунктах.

## Беларусь 
* Вуліца Лізы Чайкінай — вуліца ў Бабруйску.
* Вуліца Лізы Чайкінай — вуліца ў Баранавічах.
* Вуліца Лізы Чайкінай — вуліца ў Брэсце.
* Вуліца Лізы Чайкінай — вуліца ў Ваўкавыску.
* Вуліца Лізы Чайкінай — вуліца ў Горках.
* Вуліца Лізы Чайкінай — вуліца ў Гродне.
* Вуліца Лізы Чайкінай — вуліца ў Іванаве.
* Вуліца Лізы Чайкінай — вуліца ў Калінкавічах.
* Вуліца Лізы Чайкінай — вуліца ў Лідзе.
* Вуліца Лізы Чайкінай — вуліца ў Магілёве.
* Вуліца Лізы Чайкінай — вуліца ў Мінску.
* Вуліца Лізы Чайкінай — вуліца ў Нароўлі.
* Вуліца Лізы Чайкінай — вуліца ў Пінску.

## Гл. таксама 
* Завулак Лізы Чайкінай
Школьная вуліца (Брэст)

**Школьная вуліца**  — вуліца ў заходняй частцы Брэста. Утворана ў 1968 годзе пасля ўключэння ў гарадскія межы в.Рэчыца. Працягласць — 700 м, ад вуліцы Пісьменніка Смірнова на захад да гарадской мяжы. Забудавана 1-павярховымі дамамі сядзібнага тыпу і 2-павярховымі катэджамі. На вуліцы знаходзіцца раённая бальніца.

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
Катэгорыя:Вуліцы Брэста
Вуліца Лізы Чайкінай (Брэст)

**Вуліца Лізы Чайкінай** — вуліца ў паўночнай частцы г.Брэста. Утворана і названа ў 1945 годзе ў гонар Л.І.Чайкінай. Працягласць 250 м — ад вуліцы Рэспубліканскай да вуліцы Чырвонагвардзейскай. Забудавана аднапавярховымі дамамі сядзібнага тыпу

## Літаратура 
* 

Лізы Чайкінай
Лізавета Іванаўна Чайкіна

**Лізавета Іванаўна Ча́йкіна** (; ) — сакратар Пенаўскага падпольнага райкама камсамола Калінінскай вобласці, адна з арганізатараў партызанскага атрада ў гады Вялікай Айчыннай вайны. Герой Савецкага Саюза (1942).

## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Партызаны Вялікай Айчыннай вайны
Катэгорыя:Жанчыны ў Вялікай Айчыннай вайне
Катэгорыя:Члены КПСС
Катэгорыя:Нарадзіліся ў Цвярской вобласці
Катэгорыя:Расстраляныя
Вуліца Шаблоўскага (Брэст)

**Вуліца Шаблоўскага** (гістарычныя назвы: *Урвана*, *Тупік*) — вуліца ў паўночна-усходняй частцы г.Брэста. Названа ў 1956 годзе ў гонар У. В. Шаблоўскага. Працягласць 300 м — ад вуліцы Прыдарожнай да вуліцы Піянерскай. Забудавана аднапавярховымі дамамі сядзібнага тыпу.

## Літаратура 
* 

Шаблоўскага
Вуліца Чарняхоўскага (Брэст)

**Вуліца Чарняхоўскага**  — вуліца ва ўсходняй частцы г.Брэста. Названа ў 1950 годзе ў гонар І. Д. Чарняхоўскага. Працягласць 284 м — ад вуліцы Герцэна да вуліцы Месяцовай. Забудавана аднапавярховымі дамамі сядзібнага тыпу. На вуліцу вуходзіць будынак аблваенкамата, жылыя дамы мікрараёна па вуліцы Янкі Купалы.

## Літаратура 
* 

Чарняхоўскага
Сонечны сарас 116

**Сонечны сарас 116** — серыя з 70 сонечных зацьменняў, якая пачалася 23 чэрвеня 727 года і скончылася 22 ліпеня 1971 года. Сонечныя зацьменні аднаго сараса паўтараюцца з перыядычнасцю раз у 18 гадоў 11 дзён і 8 гадзін.

## Спіс сонечных зацьменняў 116 сараса 
## Зноскі 
## Спасылкі 
* Cонечны сарас 116 на сайце eclipse.gsfc.nasa.gov
* Cонечны сарас 116 на сайце moonblink.info
* Cонечны сарас 116 на сайце secl.ru
* Cонечны сарас 116 на сайце solar-eclipse.info

Катэгорыя:Сонечны сарас