Аляксей Аляксандравіч Азнабішын

**Аляксе́й Алякса́ндравіч Азнабі́шын** (&nbsp;— 1929, Чэхаславакія)&nbsp;— расійскі грамадскі і палітычны дзеяч, член IV Дзяржаўнай думы ад Гродзенскай губерні, гродзенскі віцэ-губернатар. У 1919 годзе ўваходзіў у склад дэлегацыі Беларускай Народнай Рэспублікі на Парыжскай мірнай канферэнцыі.

## Біяграфія 
Паходзіў з патомных дваран Гродзенскай губерні. З'яўляўся буйным землеўласнікам у сваёй губерні, дзе валодаў 539 дзесяцінамі зямлі. У 1890 годзе скончыў Імператарскае вучылішча правазнаўства з чынам IX класа Табеля аб рангах. Пасля вучобы служыў у Міністэрстве юстыцыі, дзе займаў пасады памочніка справавода, а пазней&nbsp;— гарадскога суддзі ў горадзе Белым Смаленскай губерні.

Актыўна займаўся сельскай гаспадаркай і грамадскай дзейнасцю. Абіраўся міравым суддзёй Рэжыцкай акругі Віцебскай губерні і ганаровым міравым суддзёй Гродзенскага павета. Таксама ў 1901—1905 гадах займаў пасаду гродзенскага павятовага прадвадзіцеля дваранства. У 1905—1906 гадах займаў пасаду гродзенскага віцэ-губернатара. За час службы даслужыўся да чыну стацкага саветніка і атрымаў прыдворнае званне камер-юнкера.

### Палітычная дзейнасць 
У 1912 годзе быў абраны ў члены Дзяржаўнай думы IV склікання ад з'езда землеўласнікаў Гродзенскай губерні. У расійскім парламенце ўваходзіў у фракцыю нацыяналістаў і памяркоўна-правых. Выконваў абавязкі таварыша старшыні камісіі па судовых рэформах і старшыні камісіі па паляванні. Таксама з'яўляўся членам шэрагу парламенцкіх камісій: па мясцовым самакіраванні, аб абавязковым праве, шляхоў зносін і бюджэтнай.

Падчас Першай сусветнай вайны выконваў абавязкі ўпаўнаважанага 30-га перадавога санітарна-харчовага атрада Усерасійскага земскага саюза. У 1916 годзе знаходзіўся за мяжой у складзе парламенцкай дэлегацыі. Падчас Лютаўскай рэвалюцыі, 1 сакавіка 1917 года, Аляксей Азнабішын асабіста паведаміў старшыні Думы М.&nbsp;В.&nbsp;Радзянку, што спачувае рэвалюцыі, пасля чаго перайшоў у фракцыю цэнтра.

### Эміграцыя і ўдзел у мірнай канферэнцыі 
Пасля Кастрычніцкай рэвалюцыі эміграваў з Расіі. У 1919 годзе па ўласнай просьбе быў уключаны ў склад дэлегацыі БНР на Парыжскую мірнай канферэнцыі ў якасці прадстаўніка ад Гродзеншчыны. 

Нягледзячы на фармальны ўдзел у беларускай дэлегацыі, А.&nbsp;Азнабішын быў значна больш звязаны з расійскімі эмігранцкімі коламі. Ён сімпатызаваў расійскім манархістам і ўраду Аляксандра Калчака, ставячыся да ідэі беларускай незалежнасці з відавочным скептыцызмам. У канцы 1919 года, калі ў Парыжы з'явіўся А.&nbsp;Бахановіч, які імкнуўся атрымаць сімпатыі беларусаў да аднаўлення Расіі ў былых межах, Азнабішын вырашыў прадстаўляць яго «Часовы беларускі ўрад», створаны ў Адэсе, пры гэтым адначасова не адмаўляючыся ад працы і ў дэлегацыі БНР. Прэм'ер БНР Антон Луцкевіч слушна падазраваў, што Азнабішын таемна супрацоўнічае з урадам Калчака і выкарыстоўвае беларускую дэлегацыю ў расійскіх інтарэсах.

Заставаўся нежанатым. Памёр у 1929 годзе ў Чэхаславакіі. Пакінуў пасля сябе кнігу ўспамінаў, якая пабачыла свет у 1927 годзе ў Францыі.

## Бібліяграфія 
* *Ознобишин A. A.* Воспоминания члена IV-й Государственной думы. — Париж, 1927.

## Крыніцы 
## Літаратура 
* 
* 
* Государственная дума Российской империи: 1906—1917. — Москва: РОССПЭН, 2008.

Аляксей Аляксандравіч
Катэгорыя:Члены Дзяржаўнай думы Расійскай імперыі IV склікання
Катэгорыя:Палітыкі Беларускай Народнай Рэспублікі
Катэгорыя:Выпускнікі Імператарскага вучылішча правазнаўства
Катэгорыя:Руская эміграцыя ў Чэхаславакіі
Катэгорыя:Нарадзіліся ў 1869 годзе
Катэгорыя:Памерлі ў 1929 годзе
Катэгорыя:Памерлі ў Чэхаславакіі