open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Мацей Канапацкі

**Мацей Канапацкі** (; , ) — беларускі і татарскі грамадскі дзеяч у Польшчы. Сын Гасана Канапацкага.

## Сям’я 
Маці, Алена, нарадзілася 25 мая 1888 года ў Вільні, але, неўзабаве асірацеўшы, выхоўвалася бабуляй у маёнтку Тэадарова пад Каўнасм. Паводле радавой легенды яе продак быў перакладчыкам у Ягайлы ў яго адносінах з татарскімі дзяржавамі. Апроч яго ў сям’і была яшчэ дачка Тамара (нарадзілася ў 1913 годзе ў Калузе).

## Навучанне і кар’ера 
У 1933—1939 гадах навучаўся ў пачатковай школе імя Шымана Канарскага ў Вільні, у 1939—1941 гадах у гімназіі імя Адама Міцкевіча, у 1941—1943 гадах у Віленскай беларускай гімназіі. У 1946 годзе з бацькамі пераехаў у Польшчу ў горад Быдгашч, дзе паступіў у I Ліцэй. У 1948 годзе паступіў на юрыдычны факультэт Торуньскага ўніверсітэта, але ў 1950 годзе праз хваробу мусіў быў пакінуць універсітэт. Пасля паступіў на рускую філалогію Ягелонскага ўніверсітэта. У 1953 годзе перайшоў у Варшаўскі ўніверсітэт, які скончыў у 1955 годзе. Працу пачаў у Польскім прэсавым агенцтве.

З 1957 года працаваў у Беластоку. У 1964 годзе пераехаў у Сопат і працаваў выкладчыкам рускай мовы ў школе, а ў 1966—1972 гадах — прэс-сакратаром дырэктара Гданьскай суднаверфі імя У. Леніна. З 1970 года працаваў у Ваяводскім доме культуры ў Беластоку. У 1977 годзе зноў пераехаў у Сопат, дзе 2 гады арганізаваў імпрэзы ў Балтыйскім артыстычным агенстве. У 1979 годзе арганізаваў Універсітэт III Узросту, у 1995 годзе выйшаў на пенсію.

## Дзейнасць па адраджэнні беларускай культуры 
У 1956 годзе абараніў магістарскую працу на тэму «*Янка Купала як перакладчык паэзіі Адама Міцкевіча, Уладзіслава Сыракомлі і Марыі Канапніцкай*» (першая праца ў гісторыі варшаўскай русістыкі на беларускую тэму). У гэты ж час стаў адным з арганізатараў Варшаўскага аддзела Беларускага грамадска-культурнага таварыства. 15 ліпеня 1956 пачаў друкавацца ў беластоцкай беларускай газеце «Ніва» (часам пад псеўданімам Саевіч). Даследуе творчасць беларускіх паэтаў і пісьменнікаў. У 1958—1959 гадах рэдагаваў беларускія праграмы на беластоцкім радыё. У 1993 годзе быў дэлегатам Першага з’езду Згуртавання беларусаў свету «Бацькаўшчына».

## Дзейнасць па адраджэнні татарскай культуры 
Даследаваў культуру беларускіх татараў. Працаваў на штаце Ваяводскага асяродку культуры ў Беластоку, стварыў татарскую экспазіцыю пры Доме культуры ў Саколцы. Выдаў даведнікі «Беластоцкі шлях татарскі» (Варшава, 1977) i «Пад беластоцкімі мінарэтамі».

Катэгорыя:Педагогі Беларусі
Катэгорыя:Беларусісты
Катэгорыя:Беларусы ў Польшчы
Станіслаў Нарушэвіч (1913—2001)

**Станіслаў Нарушэвіч** (, Браслаўшчына — , Сідней, Аўстралія) — беларускі грамадскі дзеяч.

## Біяграфія 
У 1944 годзе працаваў у беларускай секцыі Берлінскага радыё. Пасля заканчэння Другой сусветнай вайны скончыў горны ўніверсітэт у Боне (Германія) з дыпломам інжынера. У лістападзе 1947 года прыехаў у Аўстралію. Працаваў на . Адзін са стваральнікаў Беларускага аб’яднання ў Новым Паўднёвым Уэльсе і яго апошні старшыня ў 1972—1980 гадах. Быў таксама некаторы час старшынёй аўстралійскага сектара Рады БНР. Член Беларускага культурна-грамадскага клуба.

## Сям’я 
У Сіднеі пабраўся шлюбам з Вольгай Воўк-Левановіч, ад якой меў сына.

## Літаратура 
* Натальля Гардзіенка. Дзеячы беларускай паваеннай эміграцыі (біяграфічны даведнік) с. 160

Катэгорыя:Члены Беларускага аб’яднання ў Новым Паўднёвым Уэльсе (прыхільнікі Рады БНР)
Верхнядзвінскае благачынне

**Верхнядзвінскае благачынне**, **Верхнядзвінская благачынная акруга** — акруга ў Полацкай і Глыбоцкай епархіі Беларускай праваслаўнай царквы. Аб’ядноўвае прыходы Верхнядзвінскага раёна Віцебскай вобласці.

## Храмы і прыходы 
# Свята-Мікалаеўская царква (Верхнядзвінск)
# Царква Святой Ефрасінні Полацкай (Бароўка)
# Свята-Міхайлаўская царква (Бігосава)
# Свята-Ефрасіннеўская царква (Росіца)
# Барысаглебская царква (Валынцы)
# Свята-Георгіеўская царква (Асвея)
# Спаса-Праабражэнская царква (Чурылава)
# Царква ў гонар Казанскага абраза Маці Божай (Новы Двор)
# Царква Успення Прасвятой Божай Маці (Сар’я)

## Благачынныя настаяцелі 
Іерэй Валянцін Вабішчэвіч.

## Спасылкі 
* Верхнядзвінскае благачынне  на eparhia992.by
 

Катэгорыя:Рэлігія ў Верхнядзвінскім раёне
Катэгорыя:Благачынныя акругі Полацкай і Глыбоцкай епархіі
Царква ў гонар Казанскага абраза Маці Божай

**Царква ў гонар Казанскага абраза Маці Божай** — назва шэрагу праваслаўных храмаў, асвячоных у гонар Казанскага абраза Маці Божай.

## Беларусь 
* Царква ў гонар Казанскага абраза Маці Божай (Баркалабава)
* Царква ў гонар Казанскага абраза Маці Божай (Беражна)
* Царква ў гонар Казанскага абраза Маці Божай (Вялікія Шылавічы)
* Царква ў гонар Казанскага абраза Маці Божай (Давыд-Гарадок)
* Царква ў гонар Казанскага абраза Маці Божай (Кунцаўшчына)
* Царква ў гонар Казанскага абраза Маці Божай (Нягневічы)
* Царква ў гонар Казанскага абраза Маці Божай (Толкава)
* Царква ў гонар Казанскага абраза Маці Божай (Тышкавічы)
Аўгіння Каранеўская

**Аўгі́ння Каране́ўская** (дзявочае **Воўк-Левановіч**; , Ясны Лес, Бабруйскі павет, цяпер  — ) — актыўная дзяячка беларускага руху ў Аўстраліі.

## Біяграфія 
З роду Воўк-Левановічаў, сястра Вольгі Нарушэвіч.

У 1920 годзе разам з бацькамі пераехала ў м. Мядзведзічы (сёння Ляхавіцкі раён). У 1937 годзе скончыла Віленскую беларускую гімназію, паступіла на хімічны факультэт Віленскага ўніверсітэта. У 1939 годзе вярнулася ў Мядзведзічы, дзе працавала настаўніцай беларускай мовы ў школе. У час нямецкай акупацыі настаўнічала ў Баранавічах. Дэлегатка ад Баранавіцкай акругі на Другі Усебеларускі кангрэс. З лета 1944 года ў эміграцыі ў Германіі. У 1946 годзе пабралася шлюбам з інжынерам Міколам Каранеўскім. З 1949 года ў Аўстраліі. Нарадзіла сына і дачку, якім далі вышэйшую адукацыю. У 1973 годзе страціла мужа.

Ад самага прыезду ў Сідней далучылася да беларускай грамады. Доўгі час старшыня Сектара Рады БНР у Аўстраліі, распаўсюдніца беларускай прэсы, сталая аўтар газеты «Беларус». Сяброўка Беларускага культурна-грамадскага клуба. Спрабавала стварыць асобную беларускую жаночую арганізацыю ў Сіднеі, але няўдала. Актыўна дапамагала ў арганізацыі нацыянальных мерапрыемстваў, выставак. Чытала лекцыі для сябровак Аўстралійскай Вышывальнай Гільдыі па беларускіх вышыванках. Ад 1976 года супрацоўніца Беларускага радыёвага камітэта ў Сіднеі. Пахаваная на беларуска-ўкраінскай секцыі могілак Роквуд у Сіднеі.

## Літаратура 
* Беларусы ў Аўстраліі: Да гісторыі дыяспары. Мінск: Беларускі кнігазбор, 2004.

Катэгорыя:Удзельнікі Другога Усебеларускага кангрэса
Катэгорыя:Члены Беларускага аб’яднання ў Новым Паўднёвым Уэльсе (прыхільнікі Рады БНР)
Докшыцкае благачынне

**Докшыцкае благачынне**, **Докшыцкая благачынная акруга** — акруга ў Полацкай і Глыбоцкай епархіі Беларускай праваслаўнай царквы. Аб’ядноўвае прыходы Докшыцкага раёна Віцебскай вобласці.

## Храмы і прыходы 
# Свята-Пакроўская царква (Докшыцы)
# Спаса-Праабражэнская царква (Порплішча)
# Царква ў імя святой праведнай Ганны (Слабада)
# Свята-Ільінская царква (Камайск)
# Спаса-Праабражэнская капліца (Крулеўшчына)
# Свята-Пакроўская царква (Дзедзіна)
# Свята-Георгіеўская царква (Сітцы)
# Царква Усіх Святых (Бягомль)
# Свята-Раства-Багародзіцкая капліца (Бягомль)
# Царква ў гонар Вобраза Спаса Нерукатворнага (Таргуны)
# Свята-Георгіеўская царква (Тумілавічы)
# Свята-Георгіеўская царква (Дамашкавічы)
# Свята-Петра-Паўлаўская царква (Паўднёвае Гняздзілава)

## Благачынныя настаяцелі 
Протаіерэй Георгі Мялешка.

## Спасылкі 
* Докшыцкае благачынне  на eparhia992.by
 

Катэгорыя:Рэлігія ў Докшыцкім раёне
Катэгорыя:Благачынныя акругі Полацкай і Глыбоцкай епархіі
Свята-Раства-Багародзіцкая царква (Друцк)

**Свята-Раства-Багародзіцкая царква** — драўляны праваслаўны храм у аграгарадку Друцку Талачынскага раёна Віцебскай вобласці. Знаходзіцца на вуліцы Школьнай.

## Гісторыя 
Першае згадванне аб друцкай царкве адносіцца да 1001 года.

Сучасная пабудавана ў 2001 годзе з дрэва.

## Архітэктура 
Да прамавугольнага аб’ёму малітоўнай залы далучаны 3-ярусная 4-гранная званіца і 5-гранная апсіда. Над 2-схільным дахам узведзены барабан з галоўкай.

## Літаратура 
* Праваслаўныя храмы Беларусі : энцыклапедычны даведнік / А. М. Кулагін; [рэдакцыйны савет: Г. П. Пашкоў, Л. В. Календа]. — Мінск: Беларуская Энцыклапедыя, 2007. — 653 с. 2000 экз. ISBN 978-985-11-0389-4

## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Праваслаўныя храмы Талачынскага раёна
Катэгорыя:Друцк
Катэгорыя:Храмы Віцебскай і Аршанскай епархіі
Катэгорыя:2001 год у Беларусі
Катэгорыя:Драўляныя цэрквы Беларусі
Дэмблін

**Дэмблін** () — горад у Польшчы, у гістарычнай вобласці Малая Польшча, пры ўпадзенні ракі Вепш у Віслу. Уваходзіць у склад Рыцкага павета Люблінскага ваяводства. Утварае гарадскую гміну. Займае плошчу 38,33 км². Насельніцтва 16,5 тыс. чалавек (на 2018).

## Спасылкі 
* Афіцыйная старонка горада
Дарафей Фіёнік

**Дарафе́й (Дарак) Фіё́нік** (па-падляску: *Dorofiêj Fijonik*, ; нар. 14 жніўня 1968, Бельск Падляскі, ПНР) — польскі гісторык, этнограф беларускага паходжання, заснавальнік прыватнага Музею малой айчыны ў Студзіводах (раён Бельска), дзеяч беларускай культуры на Падляшшы.

## Біяграфія 
Мае сястру Ганну, фалькларыстку і кіраўніцу калектыва «Жэмэрва» са Студзіводаў.

Скончыў сельгастэхнікум, Вышэйшую праваслаўную семінарыю з сядзібай пры манастыры Святога Анупрыя ў Яблэчнай.

Выкладаў катэхізіс у Бельску Падляскім, дзейнічаў у Брацтве праваслаўнае моладзі, у якім праводзіў рэканструкцыю спаленай у час Другой сусветнай вайны званіцы царквы XVIII стагоддзя. У 1993 заснаваў Музей малой айчыны ў Студзіводах, колішняй вёсцы каля Бельска Падляскага. Арганізатар штогадовага (ад 2004) фестываля «Там па майскай расе» ў Бельску і ваколіцах.

У 2002—2010 член Рады горада Бельск Падляскі. Займаецца сельскай гаспадаркай. Жыве ў Студзіводах. З жонкай Альжбетай маюць сыноў Максіма, Ілью і дачку Таісу.

## Навуковая дзейнасць 
Ад пачатку 1990-х гадоў займаецца гісторыяй і этнаграфіяй Бельскай зямлі. Аўтар і суаўтар некалькіх кніг, у тым ліку серыі, прысвечанай гісторыі невялікіх мясцовасцей на Падляшшы (разам з а. Рыгорам Сасной). Ад 1998 — заснавальнік і галоўны рэдактар краязнаўчага штоквартальніка «Бельскі гасцінец». У 1994 стаў адным з сузаснавальнікаў Беларускага гістарычнага таварыства. Супрацоўнік штотыднёвіка «Ніва», штомесяцнікаў «Przegląd Prawosławny», «Czasopis», член рэдакцыі «Białoruskich Zeszytów Historycznych».

## Узнагароды 
У 1996 атрымаў адну з найвышэйшых узнагародаў у конкурсе Фундацыі культуры «Малыя айчыны — традыцыя для будучыні» за праект «Бельск Падляскі — сэрца пагранічча» (разам з Яўгенам Вапам). У 2003 і 2005 — узнагароджаны прэміяй маршалка Падляскага ваяводства за прапаганду і ахову культурнай спадчыны. У 2006 стаў лаўрэатам прэміі імя Зыгмунта Глогера за прапагандысцкую і выдаўнічую дзейнасць, ахову помнікаў і стварэнне Музею малой айчыны. У 2010 узнагароджаны ордэнам святой Марыі Магдалены III ступені ПАПЦ.

## Спасылкі 
* Doroteusz Fionik, W niebie radują się moim przodkowie

Катэгорыя:Этнографы Польшчы
Катэгорыя:Этнографы Беларусі
Катэгорыя:Беларусы ў Польшчы
Царква ў гонар Раства Хрыстова (Лепель)

**Царква ў гонар Раства Хрыстова** — мураваны праваслаўны храм у горадзе Лепелі Віцебскай вобласці. Знаходзіцца на скрыжаванні вуліц Данукалава і Будзённага.

## Гісторыя 
Пабудавана ў пачатку XXI стагоддзя з цэглы.

## Архітэктура 
Геаметрызаваную аб’ёмна-прасторавую кампазіцыю фарміруюць 3-ярусная шатровая званіца, 2-ярусны кубападобны аб’ём малітоўнай залы, завершаны шатром з макаўкай. Цагляныя фасады расчлянёны арачнымі аконнымі праёмамі.

## Літаратура 
* Праваслаўныя храмы Беларусі : энцыклапедычны даведнік / А. М. Кулагін; [рэдакцыйны савет: Г. П. Пашкоў, Л. В. Календа]. — Мінск: Беларуская Энцыклапедыя, 2007. — 653 с. 2000 экз. ISBN 978-985-11-0389-4

## Спасылкі 
* 
* 

Катэгорыя:Праваслаўныя храмы Лепеля
Катэгорыя:Храмы Віцебскай і Аршанскай епархіі
Свята-Мікалаеўская царква (Дуброўна)

**Свята-Мікалаеўская царква** — драўляны праваслаўны храм у горадзе Дуброўна Віцебскай вобласці. Знаходзіцца на вул. Садовая, 3. З’яўляецца адной з двух дзейных цэркваў у горадзе

## Гісторыя 
У 1840 годзе ў горадзе існавала драўляная Свята-Мікалаеўская царква, якая не захавалася да нашых дзён.

22 лістапада 2001 года была зарэгістравана парафія храма. Храм размяшчаецца ў будынку былой лабараторыі. 2 верасня 2003 года пасля перабудовы была адслужана першая літургія.

Да прыходу прыпісана Барысаглебская капліца. Капліца пабудавана ў XIX стагоддзі, рэканструявана ў 2009 годзе і знаходзіцца на вул. Першамайскай. Пробашчам храму з’яўляецца іерэй Вячаслаў Казлоў.

## Архітэктура 
Прамавугольная ў плане адназрубная пабудова накрыта двухсхільным дахам з дабудаванай пяцісценнай апсідай. Над франтонам узвышаецца чатырох’ярусная званіца, каранаваная шатровым дахам.

## Зноскі 
## Спасылкі 
* 
* 

Катэгорыя:Славутасці Дуброўна
Катэгорыя:Храмы Віцебскай і Аршанскай епархіі
Катэгорыя:Праваслаўныя храмы Дубровенскага раёна
Катэгорыя:2003 год у Беларусі
Катэгорыя:Драўляныя цэрквы Беларусі
Пушкінская

**Пушкінская**:
* Пушкінская (станцыя метро, Масква)
* Пушкінская (станцыя метро, Мінск)
* Пушкінская (станцыя метро, Санкт-Пецярбург)
* Пушкінская (станцыя метро, Харкаў)
Шкель

**Шкель** — прозвішча.

## Вядомыя носьбіты 
* Міхаіл Пятровіч Шкель — вучоны ў галіне земляробства
* Фрыдрых Людвіг Шкель — нямецкі паркавы архітэктар
Арабей

**Арабе́й** — прозвішча.

## Вядомыя носьбіты 
* Лідзія Львоўна Арабей — беларуская пісьменніца, літаратуразнавец
* Яўген Паўлавіч Арабей — беларускі архітэктар
Новалукомльскае благачынне

**Новалукомльскае благачынне**, **Новалукомльская благачынная акруга** — акруга ў Віцебскай і Аршанскай епархіі Беларускай праваслаўнай царквы. Аб’ядноўвае паўднёва-ўсходнія прыходы Чашніцкага раёна Віцебскай вобласці.

## Храмы і прыходы 
# Свята-Міхайлаўская царква (Чарэя)
# Царква ў імя святога праведнага Іаана Кранштацкага (Красналукі)
# Свята-Мікалаеўская царква (Новалукомль)
# Малітоўны пакой у Цэнтральным раённым шпіталі (Новалукомль)
# Храм у гонар святога свяшчэннамучаніка Уладзіміра (Новалукомль)

## Благачынныя настаяцелі 
Протаіерэй Георгі Мялешка.

## Спасылкі 
* Новалукомльскае благачынне  на vitprav.by
 

Катэгорыя:Рэлігія ў Чашніцкім раёне
Катэгорыя:Благачынныя акругі Віцебскай і Аршанскай епархіі
Люблінска-Дзмітраўская лінія

**Люблінска-Дзмітраўская лінія** () — дзясятая лінія Маскоўскага метрапалітэна.

Катэгорыя:Лініі Маскоўскага метрапалітэна
Масье Ір

«**Масье́ Ір**» () — французскі мастацкі фільм 1989 года, пастаўлены рэжысёрам Патрысам Леконтам. Карціна з’яўляецца экранізацыяй рамана Жоржа Сіменона «Заручыны масье Іра».

Прэм’ера фільма адбылася ў маі 1989 года ў межах конкурснай праграмы 42-га Канскага кінафестывалю. Фільм быў высока ацэнены як у Францыі, так і за яе межамі.

## Сюжэт 
Ціхі самотны халасцяк масье Ір, якога падазраюць у забойстве дзяўчыны, любіць таемна назіраць праз акно за сваёй маладой суседкай Алісай, якая жыве ў доме насупраць. Аднойчы, заўважыўшы яго пры выбліску маланкі ў час навальніцы, Аліса прыходзіць да яго дадому, каб даведацца, чаму ён за ёй шпіёніць.

## Акцёрскі склад 
## Музычнае суправаджэнне 
Арыгінальную музыку да фільма напісаў кампазітар Майкл Найман. Аднак скразным музычным лейтматывам фільма з’яўляецца  Іаганеса Брамса.

## Крытыка 
Вядомы амерыканскі кінакрытык Роджэр Эберт адзначыў фільм чатырма зоркамі з чатырох магчымых і занёс ў свой спіс «*Выдатных фільмаў*». 

## Зноскі 
Катэгорыя:Фільмы-драмы 1989 года
Катэгорыя:Фільмы Францыі 1989 года
Катэгорыя:Фільмы-драмы Францыі
Катэгорыя:Фільмы-трылеры Францыі
Катэгорыя:Дэтэктыўныя фільмы Францыі
Катэгорыя:Фільмы Патрыса Леконта
Катэгорыя:Фільмы на французскай мове
Катэгорыя:Экранізацыі раманаў
Катэгорыя:Выдатныя фільмы (Роджэр Эберт)
Цвінтарэй

**Цвінтарэй** (*Centaurium*) — род кветкавых раслін сямейства .

## Батанічнае апісанне 
Аднагадовыя, двухгадовыя і шматгадовыя травяністыя расліны вышынёй 5—35
* 
* 
* 
* 

## Літаратура 
*  — С. 93.
*  — С. 267.
* 

## Спасылкі 
* 
* Germplasm Resources Information Network (GRIN-Taxonomy) 
* Centaurium   // The Plant List
* 

Катэгорыя:Гарычкавыя
Катэгорыя:Флора Аўстраліі
Катэгорыя:Флора Афрыкі
Катэгорыя:Флора Еўразіі
Катэгорыя:Флора Паўночнай Амерыкі
Катэгорыя:Флора Паўднёвай Амерыкі
Катэгорыя:Лекавыя расліны
Катэгорыя:Расліны, апісаныя ў 1756 годзе
Аннопаль (Польшча)

**Аннопаль** () — горад у Польшчы, у гістарычнай вобласці Малая Польшча, паблізу Віслы. Уваходзіць у склад Красніцкага павета Люблінскага ваяводства. Сядзіба вяскова-гарадской гміны Аннопаль. Займае плошчу 7,75 км². Насельніцтва 2,6 тыс. чалавек (на 2018).

## Спасылкі 
* Афіцыйная старонка горада
Вальтэр Гайц

{{Ваенны дзеяч
|поўнае імя       = Вальтэр Гайц
|арыгінал імя     = 
|дата нараджэння  = 
|дата смерці      = 
|месца нараджэння = 
|месца смерці     = 
|партрэт          = Bundesarchiv Bild 183-2005-0428-501, Walter Heitz.jpg
|подпіс           = 
|мянушка          =
|прыналежнасць    =  Германская імперыя Веймарская рэспубліка
|гады службы      = 1898—1943
|званне           = 
|род войскаў      =  Сухапутныя войскі
|камандаваў       = 
|частка           =
|бітвы            =
Першая сусветная вайна 
Другая сусветная вайна 
|узнагароды       =
**Германская імперыя**
{
     
-
   60px|link =:de:Dienstauszeichnung|Крыж «За выслугу гадоў» (Каралеўства Прусія)   
}
**Трэці рэйх**
{
     
-
      
}
|сувязі =
|у адстаўцы =
}}
**Вальтэр Гайц** (; ,  — , , Маскоўская вобласць) — нямецкі военачальнік, генерал-палкоўнік (1943), камандуючы 8-ым армейскім корпусам.

## Спасылкі 
Катэгорыя:Удзельнікі Першай сусветнай вайны (Германія)
Катэгорыя:Удзельнікі Другой сусветнай вайны
Катэгорыя:Памерлі ад раку
Полацкае благачынне

**Полацкае благачынне**, **Полацкая благачынная акруга** — акруга ў Полацкай і Глыбоцкай епархіі Беларускай праваслаўнай царквы. Аб’ядноўвае прыходы Полацкага раёна Віцебскай вобласці.

## Храмы і прыходы 
# Богаяўленскі сабор (Полацк)
# Свята-Пакроўская царква (Полацк)
# Царква Святога Міхаіла Архангела (Наваполацк)
# Царква ў гонар Ражства Іаана Прадцечы (Наваполацк)
# Царква ў гонар абраза Божай Маці «Неспадзяваная Радасць» (Наваполацк)
# Свята-Георгіеўская царква (Баравуха)
# Свята-Панцеляймонаўская царква (Баравуха)
# Спаса-Праабражэнская царква (Шпакоўшчына). Да царквы прыпісана царква Іверскай іконы Маці Божай (Мышчана)
# Свята-Мікалаеўская царква (Калектыўная)
# Царква ў гонар Стрэчання Гасподняга і вялебнага Серафіма Сароўскага (Ветрына)
# Свята-Ціханаўская царква (Фарынава)
# Свята-Раства-Багародзіцкая царква (Варонічы)
# Спаса-Узнясенская царква (Азіна)
# Свята-Мікалаеўская царква (Бабынічы)
# Свята-Раства-Багародзіцкая царква (Багатырская)

## Спасылкі 
* Полацкае благачынне  на eparhia992.by
 

Катэгорыя:Рэлігія ў Полацкім раёне
Катэгорыя:Благачынныя акругі Полацкай і Глыбоцкай епархіі
Свята-Леанідаўская царква (Орша)

**Свята-Леанідаўская царква** — мураваны праваслаўны храм у горадзе Орша Віцебскай вобласці. Размешчаны па вуліцы Уладзіміра Леніна, 45, каля былога будынка рэальнага вучылішча. Пабудавана ў 2002-2006 г. з цэглы.
 
## Архітэктура 
Вырашана ў стылізаваных формах старажытнарускага царкоўнага дойлідства. У аснове аб’ёмна-прасторавай кампазіцыі цэнтральная вертыкальна выцягнутая квадратная ў плане малітоўная зала, да якой далучана паўкруглая апсіда і 2-ярусны прытвор-званіца. Архітэктурнай дамінантай з’яўляецца цыбулепадобны купал на цыліндрычным светлавым барабане, узведзены ў сяродкрыжжы двухсхільных дахаў. Фасады прарэзаны высока ўзнятымі арачнымі аконнымі праёмамі.

## Крыніцы 
## Літаратура 
* Войтеховская, С. Знамение времени / С. Войтеховская // Аршанская газета. — 2006. — 20 мая. — С. 6.
* Маркевич, Е. Храм спасения / Е. Маркевич // Аршанская газета. — 2006. — 15 крас. — С. 3.
* Храм преподобного Леонида // Витебская епархия. Монастыри, храмы и приходы : справочник / сост. А. Матвеев. — Минск : Белорусская Православная Церковь, 2009. — С. 61.
* 

## Спасылкі 
* 
* 

Катэгорыя:Храмы Віцебскай і Аршанскай епархіі
Катэгорыя:Праваслаўныя храмы Оршы
Катэгорыя:Вуліца Уладзіміра Леніна (Орша)
Свята-Міхайлаўская царква (Орша)

**Свята-Міхайлаўская царква** — драўляны праваслаўны храм у горадзе Орша Віцебскай вобласці. Знаходзіцца на вуліцы Савецкай, 4.

## Гісторыя 
Пабудавана ў 1994 годзе з дрэва. З 14 лістапада 1994 года афіцыйна мае статус кафедральнага сабора Оршы. У 2018 годзе перавезена ў раён мясакамбіната.

## Архітэктура 
Вырашана ў стылізаваных формах драўлянага дойлідства Рускай Поўначы XVII стагоддзя. Уяўляе сабой квадратны ў плане 2-ярусны зруб, 4-схільны пакаты дах якога завершаны цыбулепадобнай галоўкай з лемехавым пакрыццём на цыліндрычным барабане. Уздоўж фасада створана слупавая паперць-гульбішча з разной балюстрадай. Сцены зруба прарэзаны прамавугольнымі аконнымі праёмамі.

## Літаратура 
* Праваслаўныя храмы Беларусі : энцыклапедычны даведнік / А. М. Кулагін; [рэдакцыйны савет: Г. П. Пашкоў, Л. В. Календа]. — Мінск: Беларуская Энцыклапедыя, 2007. — 653 с. 2000 экз. ISBN 978-985-11-0389-4

Катэгорыя:Храмы Віцебскай і Аршанскай епархіі
Катэгорыя:Праваслаўныя храмы Оршы
Катэгорыя:Драўляныя цэрквы Беларусі
Катэгорыя:1995 год у Беларусі
Таццяна Сяргееўна Осіпава

**Таццяна Сяргееўна Осіпава** (нар. , с. Макеева, Курская вобласць, РСФСР) — беларускі архітэктар.

## Біяграфія 
У 1966—1967 гадах працаваў рэзчыкам ліставага шкла на Гомельскім шклозаводзе. Скончыла ў 1972 годзе архітэктурны факультэт БПІ. З 1972 — архітэктар, старэйшы архітэктар, вядучы архітэктар, кіраўнік групы, праектнага інстытута «БелНДПІэнергапрам». З 2000 года галоўны архітэктар аддзела архітэктуры праектнага інстытута «БелНДПІэнергапрам».

Член Саюза архітэктараў СССР з 1985 года.

Пражывае ў Мінску па вул. Асаналіева, 5.
## Творчасць 
Праектавала цеплавыя электрастанцыі на тэрыторыі Савецкага Саюза, Беларусі, Расіі, Югаславіі, Літвы, Эстоніі, М’янмы.

## Узнагароды 
Удастоена званняў «Выдатнік энергетыкі», «Ветэран энергетыкі».

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Архітэктары Беларусі
Катэгорыя:Архітэктары XX стагоддзя
Катэгорыя:Архітэктары XXI стагоддзя
Джаранда

**Джаранда** () — вадаспад на ўсходзе Індыі ў штаце Арыса. З'яўляецца 19-м па вышыні ў краіне. Агульная вышыня складае 149,35 м. Мясцовасць вакол вадаспада звязана з культам Брахмы.

## Спасылкі 
* About Joranda Falls 

Катэгорыя:Вадаспады Індыі
Катэгорыя:Адыша
Чашніцкае благачынне

**Чашніцкае благачынне**, **Чашніцкая благачынная акруга** — акруга ў Віцебскай і Аршанскай епархіі Беларускай праваслаўнай царквы. Аб’ядноўвае паўночна-заходнія прыходы Чашніцкага раёна Віцебскай вобласці.

## Храмы і прыходы 
# Свята-Петра-Паўлаўская царква (Гілі)
# Царквы Святой прападобнапакутніцы Елісаветы і інакіні Варвары (Чашнікі)
# Спаса-Праабражэнская царква (Чашнікі)
# Малітоўны пакой у Цэнтральным раённым шпіталі (Новалукомль)

## Благачынныя настаяцелі 
Протаіерэй Уладзімір Каляда.

## Спасылкі 
* Чашніцкае благачынне на vitprav.by
 

Катэгорыя:Рэлігія ў Чашніцкім раёне
Катэгорыя:Благачынныя акругі Віцебскай і Аршанскай епархіі
Міхась Навумовіч

**Міхась Навумовіч** або **Наўмовіч** (нар. , в. Кашалева, цяпер Навагрудскі раён, Гродзенская вобласць — , Парыж, Францыя) — грамадскі дзеяч беларускай эміграцыі, мастак, фізіятэрапеўт.

## Біяграфія 
Нарадзіўся ў сям’і Івана і Ганны Навумовічаў. Меў старэйшага брата Валодзю і сястру Соню. Сям’я была сярэдняга дастатку. У бацькі мелася дзялянка зямлі ў 5 гектараў, акрамя таго, ён быў бондарам, рабіў бочкі і прадаваў.

Першапачатковае навучанне атрымаў у весцы Кашалева, вучылі па-польску. Пасля бацькі аддалі яго ў школу у Навагрудку, дзе ён правучыўся да 7-га класа. Настаўнік геаграфіі Орса прапанаваў бацькам абавязкова паслаць Міхася ў гімназію. Пасля заканчэння сёмага класа Міхась пехатой хадзіў у Навагрудак здаваць агульны ўступны экзамен у гімназію. Для вучобы беларусам патрэбны былі немалыя грошы, таму ўсё лета сям’я працавала, каб можна было заплаціць за вучобу. Пасля ўз’яднання Заходняй Беларусі з БССР гімназію зрабілі рускамоўнай. У гэты час ён далучыўся да групы, якая малявала, афармляў насценную школьную газету. Вучыўся ў прафесара па малюнку Рамашкевіча, які браў яго ў сваі вандроўкі па ваколіцах

3 чэрвеня 1945 года жыў у Італіі. Займаўся рэгістрацыяй дакументаў з жандармерыі для суда сёмай дывізіі Андэрса ў Сан-Базіліа, які працаваў на польскай мове.
У 1947 годзе, пасля дэмабілізацыі пераехаў ў Парыж. Сустрэўшыся са знаёмым палякам-скульптарам Венгельскім, які, паглядзеўшы малюнкі, адразу запісаў яго ў мастацкую акадэмію. Скончыў факультэт скульптуры Нацыянальнай вышэйшай школы мастацтва ў 1953 годзе. У школе ад прафесара скульптуры, кіраўніка майстэрні, атрымаў прапанову ўдзельнічаць у стварэнні помніка дзеду егіпецкага караля Фарука, але са зменай улады праца над помнікам была спынена.

У 1953—1955 гадах прадаўжаў выдаваць гэты часопіс сумесна з Львом Гарошкам, які таксама выпускаў яшчэ адзін часопіс для беларускай эміграцыі «Божым шляхам»

3 1991 года старшыня Беларускага саюзу. Радны БНР.

## Творчасць 
Аўтар больш як 10 скульптурных твораў з каменю, у тым ліку помніка на магіле М. Равенскага, скульптур для касцёлаў, моста Аляксандра III і Новага моста ў Парыжы, працы «Вяселле ў Кане Галілейскай». Пераможца конкурсу на стварэнне статуі Жанны д’Арк. У 1950—1960-я гг. аформіў выдадзеныя ў замежжы кнігі «Спадчына» Я. Купалы, «Сымон-музыка» Я. Коласа, «Матчын дар» А. Гаруна, альманах «Ля чужых берагоў». Маляваў і акварэллю.

Некаторыя свае мастацкія працы Навумовіч перадаў у Беларускую бібліятэку і музей імя Францішка Скарыны.

## Узнагароды 
Узнагарода па анатоміі Prix Hugier (1949).

## Зноскі 
## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Скульптары Францыі
Катэгорыя:Постаці французскай фізіятэрапіі
Пальчэўскі

**Пальчэ́ўскі** — прозвішча.

## Вядомыя носьбіты 
* Алесь Пальчэўскі (1905—1979) — беларускі пісьменнік
* Аляксандр Васілевіч Пальчэўскі — беларускі журналіст
* Барыс Васілевіч Пальчэўскі (нар. 1944) — беларускі спецыяліст у галіне агульнай педагогікі
* Уладзімір Мікалаевіч Пальчэўскі  — беларускі спартсмен

## Гл. таксама 
* Пальчэўская
Заможнэ (Барскі раён)

**Заможнэ** () — вёска ў Барскім раёне Вінніцкай вобласці Украіны.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Барскага раёна
Іваніўці (Барскі раён)

**Іваніўці** () — вёска ў Барскім раёне Вінніцкай вобласці Украіны.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Барскага раёна
Катэгорыя:Населеныя пункты, заснаваныя ў 1456 годзе
Барыс Васілевіч Пальчэўскі

**Барыс Васілевіч Пальчэўскі** (нар. ; с. Шатрова, Шатроўскі раён, Курганская вобласць, РСФСР) — беларускі інжынер-механік, спецыяліст у вобласці агульнай педагогікі, гісторыі педагогікі і адукацыі, фотамастак. Доктар педагагічных навук (1988), прафесар (1989). Акадэмік Беларускай акадэміі адукацыі, Міжнароднай акадэміі тэхнічнай адукацыі. Муж архітэктара Галіны Пальчэўскай.

## Біяграфія 
Скончыў у 1967 годзе інжынерна-педагагічны факультэт БПІ. У 1967 годзе працаваў інжынерам аддзела навуковай арганізацыі працы Мінскага камбіната будаўнічых матэрыялаў, у 1968—1972 гадах загадчыкам лабараторыяй кафедры педагагічных дысцыплін БПІ. У 1972—1974 гадах аспірант НДІ школьнага абсталявання і тэхнічных сродкаў навучання АПН СССР у Маскве. У 1975—1992 гадах старэйшы выкладчык, дацэнт, прафесар кафедры педагагічных дысцыплін БПІ, у 1975—1987 гадах дэкан факультэта грамадскіх прафесій БПІ. У 1983—1997 гадах старэйшы піянерскі важаты, метадыст дзіцячага аздараўленчага цэнтра імя лётчыка-касманаўта Г. С. Цітова ў Крыме, аўтар метадычных рэкамендацый па арганізацыі і правядзенні дзіцячых пазнавальных свят.

У 1987—1988 гадах дактарант НДІ працоўнага навучання і прафесійнай арыентацыі АПН СССР. У 1992—1999 гадах прарэктар па навукова-метадычнай працы Акадэміі паслядыпломнай адукацыі, у 1999—2011 гадах загадчык аддзела метадалогіі адукацыі, загадчык лабараторыі праектавання адукацыйных сістэм Нацыянальнага інстытута адукацыі ў Мінску, з 2011 года прафесар кафедры інфармацыйных тэхналогій у адукацыі Мінскага гарадскога інстытута развіцця адукацыі.

Кансультант праекта Міжнароднага цэнтра эксперыментальнай археалогіі і інавацыйнай педагогікі «Кара-Табэ». Крым (з 2001 — грамадская дзейнасць).

## Навуковая дзейнасць 
Член саветаў па абароне дысертацый у сферы педагагічных навук, член экспертнага савета ВАК РБ, галоўны рэдактар часопіса «Тэхналагічная адукацыя» (1996—2011), член рэдкалегіі часопісаў «Веснік адукацыі», «Веснік МГІРА».

Аўтар больш як 400 навуковых і навукова-метадычных прац у сферы адукацыі, навуказнаўства, падрыхтоўкі навукова-педагагічных кадраў найвышэйшай кваліфікацыі. Падрыхтаваў 18 аспірантаў і 5 дактарантаў (1989—2013).

## Узнагароды 
Узнагароджаны медалямі «За доблесную працу. У адзначэнне 100-годдзя з дня нараджэння У. І. Леніна» (1970), «За асваенне цалінных зямель» (1969), Ганаровымі граматамі Міністэрства адукацыі Рэспублікі Беларусь, Дзяржаўнага камітэта па навуцы і тэхналогіях, Беларускага рэспубліканскага таварыства «Веды», Нацыянальнага інстытута адукацыі.

## Бібліяграфія 
* Фотография : курс для начинающих / Б. В. Пальчевский. — Кишинев, 1986.

## Літаратура 
* 
* 
* 

Катэгорыя:Педагогі Беларусі
Катэгорыя:Фотамастакі Беларусі
Катэгорыя:Выпускнікі інжынерна-педагагічнага факультэта БНТУ
Катэгорыя:Акадэмікі Беларускай акадэміі адукацыі
Дубровенскае благачынне

**Дубровенскае благачынне**, **Дубровенская благачынная акруга** — акруга ў Віцебскай і Аршанскай епархіі Беларускай праваслаўнай царквы. Аб’ядноўвае прыходы Дубровенскага раёна Віцебскай вобласці.

## Храмы і прыходы 
# Свята-Мікалаеўская царква г. Дуброўна
# Свята-Троіцкая царква г. Дуброўна
# Свята-Пакроўская царква в. Ланенка
# Свята-Духаўская царква а/г Ляды
# Царква Покрыва Прасвятой Багародзіцы п. Асінторф
# Храм Раства Іаана Прадцечы в. Зарубы.
# Храм апосталаў Пятра і Паўла в. Рэдзькі

## Благачынныя настаяцелі 
* Іерэй Анатолій Валашчук.
* Іерэй Вячаслаў Казлоў.

## Спасылкі 
* Дубровенскае благачынне на vitprav.by
* Витебская епархия, Дубровенское благочиние. Все церкви и монастыри на sobory.ru

Катэгорыя:Рэлігія ў Дубровенскім раёне
Катэгорыя:Благачынныя акругі Віцебскай і Аршанскай епархіі
Пылыпы (Жмэрынскі раён)

**Пылыпы** () — вёска ў Жмэрынскім раёне Вінніцкай вобласці Украіны.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Барскага раёна
Осіпава

**Осіпава** — жаночая форма прозвішча Осіпаў.

## Вядомыя носьбіты 
* Марыя Барысаўна Осіпава — удзельніца Мінскага падполля, Герой Савецкага Саюза
* Таццяна Сяргееўна Осіпава — беларускі архітэктар
Касцёл Святога Яна Хрысціцеля

**Касцёл Святога Яна Хрысціцеля** — назва шэрагу каталіцкіх храмаў, асвячоных у гонар Яна Хрысціцеля.

## Беларусь 
* Касцёл Святога Яна Хрысціцеля (Беняконі)
* Касцёл Святога Яна Хрысціцеля (Валкалата)
* Касцёл Святога Яна Хрысціцеля (Васілішкі)
* Касцёл Святога Яна Хрысціцеля (Волма)
* Касцёл Святога Яна Хрысціцеля (Воўпа)
* Касцёл Святога Яна Хрысціцеля (Вята)
* Касцёл Святога Яна Хрысціцеля і кляштар францысканцаў (Гальшаны)
* Касцёл Святога Яна Хрысціцеля (Камаі)
* Касцёл Святога Яна Хрысціцеля (Масты Правыя)
* Касцёл Святога Яна Хрысціцеля (Мсцібава)
* Касцёл Святога Яна Хрысціцеля (Опса)
* Касцёл Святога Яна Хрысціцеля (Сноў)
* Касцёл Святога Яна Хрысціцеля (Чарневічы)

### Страчаная спадчына 
* Стары Касцёл Святога Яна Хрысціцеля (Беняконі)
* Касцёл Святога Яна Хрысціцеля і кляштар бернардзінцаў (Брэст)
* Касцёл Святога Яна Хрысціцеля (Мікалаеўшчына)

## Літва 
* Касцёл Святога Яна Хрысціцеля (Запішкіс)

## Польшча 
* Сабор Святога Яна Хрысціцеля (Варшава)
Сенненскае благачынне

**Сенненскае благачынне**, **Сенненская благачынная акруга** — акруга ў Віцебскай і Аршанскай епархіі Беларускай праваслаўнай царквы. Аб’ядноўвае прыходы Сенненскага раёна Віцебскай вобласці.

## Храмы і прыходы 
# Царква ў імя свяціцеля Спірыдона Трыміфунцкага (Машканы)
# Царква ў гонар Казанскага абраза Маці Божай (Янова)
# Свята-Петра-Паўлаўская царква (Багушэўск)
# Свята-Мікалаеўская царква (Сянно)

## Благачынныя настаяцелі 
Протаіерэй Мікалай Валачковіч.

## Спасылкі 
* Сенненскае благачынне на vitprav.by

Катэгорыя:Рэлігія ў Сенненскім раёне
Катэгорыя:Благачынныя акругі Віцебскай і Аршанскай епархіі
Війціўка

**Війціўка** () — вёска ў Гайсынскім раёне Вінніцкай вобласці Украіны.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Бэршадскага раёна
Катэгорыя:Перайменаваныя населеныя пункты Украіны
Катэгорыя:Населеныя пункты, заснаваныя ў 1625 годзе
Ялтушкіў

**Ялтушкіў** () — вёска ў Барскім раёне Вінніцкай вобласці Украіны.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Барскага раёна
Свята-Мікалаеўская царква (Сянно)

**Свята-Міхайлаўская царква** — мураваны праваслаўны храм у горадзе Сянно Віцебскай вобласці. Знаходзіцца на вул. Кастрычніцкай, 91.

## Гісторыя 
У 1998 годзе быў закладзены камень у падмурак новага храма. З вясны 1999 года вяліся будаўнічыя работы. Пабудавана званіца, устаноўлены купал. З 2003 года ў царкве ў імя свяціцеля Мікалая Цудатворца пачалі адбывацца богаслужэнні.

Існуе нядзельная праваслаўная школа пры царкве ў імя свяціцеля Мікалая Цудатворца.

## Архітэктура 
Царква пабудавана з цэглы. Вырашана крыжовым у плане аб’ёмам, завершаным 2-ярусным 8-гранным светлавым барабанам з цыбулепадобным купалам. Да фасада далучана 3-ярусная 4-гранная шатровая званіца. Фасады бакавых прыдзелаў прарэзаны арачнымі аконнымі праёмамі.

## Літаратура 
* Астапчык, М. Крыніца дабра, чысціні, любові / М. Астапчык // Голас Сенненшчыны. — 2002. — 8 кастр. — С. 3-4.
* Валачковіч, М. Божае наканаванне / М. Валачковіч; гутарыў А. Лазюк // Голас Сенненшчыны. — 2009. — 25 ліп. — С. 4.
* Сабор // Экскурсія да вытокаў г. Сянно : Краязнаўчы маршрут па раённым цэнтры Віцебскай вобласці / распрац. В. В. Бандарэвіча. — Віцебск, 2000. — С. 110—117.
* Сабор // Экскурсія да вытокаў горада Сянно : краязнаўчыя нарысы / В. В. Бандарэвіч. — Мінск : Литература и искусство, 2008. — С. 80-83.
* Сенненское благочиние // Храмы и приходы Витебской Епархии Белорусской Православной Церкви : справочник / сост.: А. Матвеев, Н. Дубенецкий. — Витебск : Витебская епархия, 2002. — С. 142.
* Храм святителя Николая Чудотворца // Витебская епархия. Монастыри, храмы и приходы : справочник / сост. А. Матвеев. — Минск : Белорусская Православная Церковь, 2009. — С. 98.
* Царква ў імя свяціцеля Мікалая Цудатворца // Праваслаўныя храмы Беларусі : энцыклапедычны даведнік / А. М. Кулагін; маст.: З. Э. Герасімовіч, У. П. Свентахоўскі. — Мінск : БелЭн імя П. Броўкі, 2007. — С. 391.

Катэгорыя:Храмы Віцебскай і Аршанскай епархіі
Катэгорыя:Праваслаўныя храмы Сенненскага раёна
Катэгорыя:2003 год у Беларусі
Катэгорыя:Славутасці Сянна
Аграномічнэ (Вінніцкі раён)

**Аграномічнэ** () — вёска ў Вінніцкім раёне Вінніцкай вобласці Украіны.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Вінніцкага раёна
Катэгорыя:Населеныя пункты, заснаваныя ў 1965 годзе
Жульет Бінош

**Жулье́т Біно́ш** (; нар. 9 сакавіка 1964, Парыж) — французская .

## Выбраная фільмаграфія 
* «» (1991)
* «Шкода» (1992)
* «Тры колеры: Сіні» (1993)
* «Тры колеры: Белы» (1994)
* «Тры колеры: Чырвоны» (1994)
* «Англійскі пацыент» (1996)
* «» (2000)
* «Схаванае» (2005)
* «» (2006)
* «» (2006)
* «» (2013)
* «» (2014)
* «» (2017)
* «Лесвіца» (2022)

## Зноскі
Сэрэбрыя (Гайсынскі раён)

**Сэрэбрыя** () — вёска ў Гайсынскім раёне Вінніцкай вобласці Украіны.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Бэршадскага раёна
Свята-Петра-Паўлаўская царква (Багушэўск)

**Свята-Петра-Паўлаўская царква** — праваслаўны храм у гарадскім пасёлку Багушэўск Сенненскага раёна Віцебскай вобласці. Знаходзіцца на вул. Гарбунова, 24.

## Гісторыя 
У 1943 годзе быў адкрыты і асвечаны праваслаўны храм у гонар святых апосталаў Пятра і Паўла. Месцам для храма служыў кінуты драўляны дом. У 1943—1958 гадах па нядзелях і святочных днях службу рэгулярна ажыццяўляў свяшчэннік, які прыязджаў з Віцебска. У 1958 годзе па распараджэнні ўлады ноччу ў нядзелю храм быў разабраны. Бярвёны і многія іконы былі спалены ў печы хлебапякарні.

У 1993 годзе пачалося будаўніцтва новага храма з дрэва і цэглы на новым месцы. 12 ліпеня 1995 года ў прастольнае свята была адслужана першая літургія.

На базе храма створаны клуб «Споведзь душы». У 2017 годзе пры храме быў адкрыты Цэнтр культуры.

## Архітэктура 
Царква ў імя святых апосталаў Пятра і Паўла вырашана адкрытым брусочным зрубам («у ластаўчын хвост»), накрытым 2-схільным дахам, па цэнтры якога светлавы барабан (васьмярык на чацверыку) з цыбулепадобным бляшаным купалам. З франтальнага боку прыбудаваны нізкі прытвор з сілікатнай цэглы, над 2-схільным дахам якога надбудавана чацверыковая драўляная званіца, якая пераходзіць у нізкі васьмярык з шатровым верхам і макаўкай у завяршэнні. Сцены зруба прарэзаны прамавугольнымі аконнымі праёмамі, прытвора-арачнымі. Карнізы дэкарыраваны разнымі падзорамі.

## Літаратура 
* Бандарэвіч, В. Духоўны цэнтр Багушэўска / В. Бандарэвіч // Голас Сенненшчыны. – 2018. – 14 ліп. – С. 5.
* Сенненское благочиние // Храмы и приходы Витебской Епархии Белорусской Православной Церкви : справочник / сост.: А. Матвеев, Н. Дубенецкий. – Витебск : Витебская епархия, 2002. – С. 142–143.
* Свята-Петра-Паўлаўская царква // Праваслаўныя храмы на Беларусі : энцыклапедычны даведнік / А. М. Кулагін ; мастак І. І. Бокі. – Мінск : БелЭн, 2001. – С. 16.
* Храм святых апостолов Петра и Павла // Витебская епархия. Монастыри, храмы и приходы : справочник / сост. А. Матвеев. – Минск : Белорусская Православная Церковь, 2009. – С. 99.
* Царква ў імя святых апосталаў Пятра і Паўла // Праваслаўныя храмы Беларусі : энцыклапедычны даведнік / А. М. Кулагін ; маст.: З. Э. Герасімовіч, У. П. Свентахоўскі. – Мінск : БелЭн імя П. Броўкі, 2007. – С. 31.

Катэгорыя:Храмы Віцебскай і Аршанскай епархіі
Катэгорыя:Праваслаўныя храмы Сенненскага раёна
Катэгорыя:1995 год у Беларусі
Катэгорыя:Багушэўск
Касцёл Святых Апосталаў Пятра і Паўла (Азярцы)

**Касцёл Святых Апосталаў Пятра і Паўла** — мураваны каталіцкі храм у аграгарадку Азярцы Глыбоцкага раёна Віцебскай вобласці. Касцёл размешчаны насупраць былога сядзібнага дома Аскеркаў.

## Гісторыя 
Пабудаваны ў 2007 годзе з цэглы. Са слоў мясцовых жыхароў, касцёл пабудавалі на месцы разабранай сядзібнай пабудовы.

## Архітэктура 
Вырашаны прамавугольным у плане аб’ёмам пад 2-схільным дахам, які над алтарнай часткай з бакавымі сакрысціямі пераходзіць у вальмавы, завершаны каркаснай шатровай сігнатуркай. Да фасада далучаны прытвор-званіца. Бакавыя фасады рытмічна расчлянёны арачнымі аконнымі праёмамі.

## Літаратура 
* Касцёл Маці Божай Ружанцовай і Ісуса Хрыста // Кулагін, А. М. Каталіцкія храмы Беларусі / А. М. Кулагін; фатограф А. Л. Дыбоўскі. — Мінск : БелЭн імя П. Броўкі, 2008. — С. 10.
* Марцынкевіч, Р. Новая святыня на Глыбоччыне / Р. Марцынкевіч // Веснiк Глыбоччыны. — 2007. — 18 ліп. — С. 1-2.

## Спасылкі 
* Азярцы — парафія Св. Пятра і св. Паўла, апосталаў, i св. Марціна з Турс, біскупа на old.catholic.by
* 

Катэгорыя:Касцёлы Глыбоцкага раёна
Катэгорыя:Азярцы (Глыбоцкі раён)
Катэгорыя:Касцёлы Віцебскай дыяцэзіі
Катэгорыя:2007 год у Беларусі
Царква Уваскрасення Хрыстова (Варапаева)

**Царква Уваскрасення Хрыстова** — драўляны праваслаўны храм у гарадскім пасёлку Варапаева Пастаўскага раёна Віцебскай вобласці.

## Гісторыя 
Царква ў гонар Уваскрасення Хрыстова была пабудавана ў пачатку XX стагоддзя.

Царква моцна пацярпела ў савецкі час. У 90-х гадах XX стагоддзя ў царкве была праведзена рэстаўрацыя, пасля чаго ў ёй аднавіліся набажэнствы.

## Архітэктура 
Вырашана ў традыцыях народнага драўлянага дойлідства падоўжаным прамавугольным у плане зрубам пад 2-схільным дахам, завершаным на фасадзе 8-граннай шатровай званіцай са сферычнай галоўкай і такой жа галоўкай над алтарнай часткай. Фасад флакіраваны цыбулепадобнымі галоўкамі па краях ганка. Уваход аформлены 2-слуповым ганкам пад 2-схільным пакрыццём. Фасады расчлянёны арачнымі аконнымі праёмамі і брусамі-сцяжкамі ў прасценках.

## Літаратура 
* Храм Воскресения Христова в г. п. Воропаево // Храмы и монастыри Полоцкой епархии : фотоальбом / текст: О. В. Молодечкина, А. М. Якубовского; фото О. В. Молодечкина. — Новополоцк : О. В. Молодечкин, 2006. — С. 39.
* Царква ў гонар Уваскрасення Хрыстова // Праваслаўныя храмы Беларусі : энцыклапедычны даведнік / А. М. Кулагін; маст.: З. Э. Герасімовіч, У. П. Свентахоўскі. — Мінск : БелЭн, 2007. — С. 70.

## Спасылкі 
* 
* 

Катэгорыя:Храмы Полацкай і Глыбоцкай епархіі
Катэгорыя:Варапаева
Катэгорыя:Драўляныя цэрквы Беларусі
Катэгорыя:Праваслаўныя храмы Пастаўскага раёна
Касцёл Святога Ільі (Ураджайная)

**Касцёл Святога Ільі** — мураваны каталіцкі храм у вёсцы Ураджайная Глыбоцкага раёна Віцебскай вобласці.

## Гісторыя 
Парафія ў населеным пункце Ураджайная была зарэгістравана ў 1995 годзе. Касцёл пабудаваны ў 2005 годзе з бутавага каменю і цэглы ў цэнтры вёскі на вуліцы Ураджайная, 21.

## Архітэктура 
Вырашаны прамавугольным у плане аб’ёмам пад двухсхільным дахам з вальмай над алтарнай часткай. У фасад урэзана 4-гранная вежа-званіца, завершаная спічастым шатром. Трансепт на бакавых фасадах адзначаны кампазіцыйнымі трохвугольнымі франтонамі. Паліхромная бутавая муроўка сцен расчлянёна арачнымі аконнымі праёмамі, выкладзенымі цэглай гарызантальнымі цягамі і прасценачнымі лапаткамі.

## Капліца 
У цэнтры паселішча ў канцы XX стагоддзя была пастаўлена цагляная капліца — твор народнай творчасці. Вырашана невысокай чатырохграннай тумбай пад паўкруглым завяршэннем. На франтальнай грані прамавугольна зашклёная ніша для абраза. З тыльнага боку пастаўлены драўляны крыж.

## Літаратура 
* Касцёл святога Іллі // 

## Спасылкі 
* Ураджайнае — парафія Святога Іллі на catholic.by
* 

Катэгорыя:Касцёлы Глыбоцкага раёна
Катэгорыя:Ураджайная (Глыбоцкі раён)
Катэгорыя:Касцёлы Віцебскай дыяцэзіі
Катэгорыя:З’явіліся ў 2005 годзе
Катэгорыя:2005 год у Беларусі
Дарожнэ

**Дарожнэ** () — вёска ў Вінніцкім раёне Вінніцкай вобласці Украіны.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Вінніцкага раёна
Корцік (фільм, 1973)

**«Корцік»** () — савецкі мастацкі тэлевізійны каляровы фільм, зняты рэжысёрам Мікалаем Калініным на кінастудыі «Беларусьфільм» у 1973 годзе па матывах аднайменнай аповесці Анатоля Рыбакова.

## Сюжэт 
Грамадзянская вайна ў Расіі, 1921 год. У невялікім мястэчку Рэўску ў бабулі і дзядулі гасцюе іх унук, школьнік з Масквы Міша Палякоў. Яму і яго сябру Генку Пятрову выпадкова трапляе ў рукі корцік, які належаў афіцэру з лінкора «Імператрыца Марыя». З корцікам звязаная нейкая таямніца — яго шукае былы афіцэр з загінулага лінкора, белагвардзеец, а цяпер верхавод банды, Валерый Сігізмундавіч Нікіцкі. Мішын сябар — камандзір Чырвонай Арміі Палявой — спрабуе любой цаной зберагчы корцік, у чым Міша яму і дапамагае. Міша і Генка едуць у Маскву.

## У ролях 
### У галоўных ролях 
### У ролях 
## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Фільмы СССР
Катэгорыя:Фільмы студыі «Беларусьфільм»
Катэгорыя:Фільмы СССР 1973 года
Лёзненскае благачынне

**Лёзненскае благачынне**, **Лёзненская благачынная акруга** — акруга ў Віцебскай і Аршанскай епархіі Беларускай праваслаўнай царквы. Аб’ядноўвае прыходы Лёзненскага раёна Віцебскай вобласці.

## Храмы і прыходы 
# Свята-Крыжаўзвіжанская царква (Лёзна)
# Свята-Пакроўская царква (Дабрамыслі)

## Благачынныя настаяцелі 
Іерэй Вячаслаў Пашкевіч.

## Спасылкі 
* Лёзненскае благачынне на vitprav.by

Катэгорыя:Рэлігія ў Лёзненскім раёне
Катэгорыя:Благачынныя акругі Віцебскай і Аршанскай епархіі
Іваніўка (Вінніцкі раён)

**Іваніўка** () — вёска ў Вінніцкім раёне Вінніцкай вобласці Украіны.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Вінніцкага раёна
Катэгорыя:Населеныя пункты, заснаваныя ў 1651 годзе
Агііўка (Гайсынскі раён)

**Агііўка** () — вёска ў Гайсынскім раёне Вінніцкай вобласці Украіны.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Гайсынскага раёна
Губнык (вёска)

**Гу́бнык** () — вёска ў Гайсынскім раёне Вінніцкай вобласці Украіны.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Гайсынскага раёна
Катэгорыя:Населеныя пункты, заснаваныя ў 1400 годзе
Генадзь Іванавіч Хуцкі

**Генадзь Іванавіч Ху́цкі** ( — ) — вучоны ў галіне аўтаматызацыі тэхналагічных працэсаў, доктар тэхнічных навук (1970), прафесар (1977).

## Біяграфія 
Нарадзіўся ў горадзе  (сучасны адміністрацыйны цэнтр Быхаўскага раёна Магілёўскай вобласці Беларусі). Скончыў Маскоўскі энергетычны інстытут у 1950 годзе. У 1950—1956 гг. працаваў на Бранскім машынабудаўнічым заводзе, у 1956—1964 гг. у Беларускім політэхнічным інстытуце. у 1964—1972 гг. займаў пасаду загадчыка лабараторыяй аўтаматызацыі энергаўстановак у Беларускім філіяле Дзяржаўнага навукова-даследчага энергетычнага інстытута імя Г. М. Кржыжаноўскага, у 1972—1980 гг. — начальніка аддзела інфармацыйна-вымяральных сістэм у Мінскім навукова-даследчым прыборабудаўнічым інстытуце. З 1980 года Г. І. Хуцкі зноў у Беларускім політэхнічным інстытуце (сучасны Беларускі нацыянальны тэхнічны ўніверсітэт) — загадчык кафедрай «Робататэхнічныя сістэмы» на факультэце інфармацыйных тэхналогій і робататэхнікі ў 1980—1997 гг., дэкан факультэта ў 1983—1989 гг.

## Навуковая дзейнасць 
Г. І. Хуцкаму належаць навуковыя працы па аўтаматызацыі тэхналагічных працэсаў у энергетыцы і прыладабудаванні. Займаўся пытаннямі распрацоўкі праграмнага забеспячэння робататэхнічных сістэм у прамысловасці.

Сярод апублікаванага:
* Промышленные роботы в действии. — Мн., 1986. (у сааўтарстве);
* Приспосабливающиеся системы автоматического управления для тепловых электрических станций. — Мн., 1968.

## Літаратура 
*  — С. 78.

## Спасылкі 
* Хуцкі, Генадзь Іванавіч (доктар тэхнічных навук; 1928—2002) // Нацыянальная бібліятэка Беларусі

Катэгорыя:Вучоныя СССР
Катэгорыя:Вучоныя Беларусі
Катэгорыя:Энергетыкі Беларусі
Катэгорыя:Дэканы БНТУ
Целяпнёў

**Целяпнёў** — прозвішча.

## Вядомыя носьбіты 
* Уладзімір Аляксандравіч Целяпнёў (нар. 1931) — вучоны ў галіне ветэрынарнай медыцыны.
* Уладзімір Мікалаевіч Целяпнёў (нар. 1950) — архітэктар і будаўнік, лаўрэат прэміі Савета Міністраў СССР.
Мерл Аберон

**Мерл Аберон** (,  — ) — брытанская актрыса, намінантка на прэмію «Оскар» у 1936 годзе.

## Фільмаграфія 
* 1939 — Навальнічны перавал
Зайчык (фільм)

**«Зайчык»** () — савецкі камедыйны мастацкі фільм, дэбют рэжысёра Леаніда Быкава ў поўнаметражным кіно. Адзін з лідараў савецкага пракату па выніках 1965 года: 16-е месца сярод айчынных фільмаў (23-е месца ў агульным спісе) пры 25,1 мільёне гледачоў.

## Сюжэт 
Сціплы і нясмелы тэатральны грымёр па прозвішчы Зайчык нечакана дазнаецца, што яму засталося жыць толькі месяц. Ён вырашае пражыць апошнія дні з годнасцю і карысцю. Зайчык пачынае рабіць тое, на што не адважваўся ўсё жыццё: ставіць на месца хамаў, абараняць людзей ад несправядлівасці і самаўпраўнасці, не задумваючыся кідаецца на дапамогу тым, хто мае ў ёй патрэбу. Цяпер ён не баіцца, як раней, застацца ў адзіноце або аказацца смешным. У канцы высветліцца, што смяротны дыягназ, які ён падслухаў у паліклініцы, пастаўлены зусім іншаму зайчыку — сапраўднаму зайцу. Але да гэтага часу, Зайчык стаў зусім іншым чалавекам — рашучым, адважным і ведаў сабе кошт.

## У ролях 
## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Фільмы СССР
Катэгорыя:Ленфільм
Бешанковіцкае благачынне

**Бешанковіцкае благачынне**, **Бешанковіцкая благачынная акруга** — акруга ў Віцебскай і Аршанскай епархіі Беларускай праваслаўнай царквы. Аб’ядноўвае прыходы Бешанковіцкага раёна Віцебскай вобласці.

## Храмы і прыходы 
# Свята-Троіцкая царква (Ула)
# Свята-Мікалаеўская царква (Слабодка)
# Свята-Раства-Багародзіцкая царква (Свяча)
# Царква ў гонар Казанскага абраза Маці Божай (Прыдзвінне)
# Свята-Ільінская царква (Вялікія Паўлавічы)
# Свята-Троіцкая царква (Астроўна)
# Свята-Аляксандра-Неўская царква (Марцінава)
# Свята-Мікалаеўская царква (Дабрыгоры)
# Свята-Троіцкая царква (Вярхоўе)
# Спаса-Праабражэнская царква (Бачэйкава)
# Малітоўны пакой у цэнтральным раённым шпіталі (Бешанковічы)
# Свята-Ільінская царква (Бешанковічы)

## Благачынныя настаяцелі 
Іерэй Мікалай Кісель.

## Спасылкі 
* Бешанковіцкае благачынне на vitprav.by

Катэгорыя:Рэлігія ў Бешанковіцкім раёне
Катэгорыя:Благачынныя акругі Віцебскай і Аршанскай епархіі
Быхава

**Быхава** () — горад у Польшчы, за 30 км на поўдзень ад Любліна. Уваходзіць у склад Любэльскага павета Люблінскага ваяводства. Сядзіба вяскова-гарадской гміны Быхава. Займае плошчу 6,69 км². Насельніцтва 5 тыс. чалавек (на 2018).

## Спасылкі 
* Афіцыйная старонка горада
Эдуард Дзітль

{{Ваенны дзеяч
|поўнае імя       = Эдуард Дзітль
|арыгінал імя     = 
|дата нараджэння  = 
|дата смерці      = 
|месца нараджэння = 
|месца смерці     = 
|партрэт          = 
|подпіс           = 
|мянушка          = 
|прыналежнасць    =  Германская імперыя Веймарская рэспубліка
|гады службы      = 1910—1944
|званне           = 
|род войскаў      =  Сухапутныя войскі
|камандаваў       = 
|частка           =
|бітвы            =
Першая сусветная вайна 
Другая сусветная вайна 
|узнагароды       =
**Германская імперыя**
{
     
-
 
}
**Трэці рэйх**
{ 
      
-
     
-
     
-
     
}
{
   
}
|сувязі =
|у адстаўцы = 
}}
**Эдуард Дзітль** (;  — ) — нямецкі военачальнік, генерал-палкоўнік (1942), камандуючы 20-й горнай арміяй. 23 чэрвеня 1944 года загінуў у авіякатастрофе Ju-52 у Аўстрыі.

## Спасылкі 
Катэгорыя:Удзельнікі Першай сусветнай вайны (Германія)
Катэгорыя:Удзельнікі Другой сусветнай вайны
Катэгорыя:Загінулі ў авіякатастрофах
Катэгорыя:Згаданыя ў Вермахтберыхце