Банкет

**Банке́т** (ад )&nbsp;— урачысты абед ці вячэра, якія ладзяцца з нагоды якой-небудзь падзеі або ў гонар каго-небудзь.

## Этымалогія 
У старабеларускай мове слова «банкет» фіксуецца з канца XVI — пачатку XVII стагоддзя. З’яўляецца запазычаннем з заходнееўрапейскіх моў (параўн.  < , ).

Макс Фасмер, улічваючы націск у слове, адхіляў пасрэдніцтва польскай мовы, аднак беларускія даследчыкі адзначаюць, што націск у дадзеным выпадку не з’яўляецца вызначальным фактарам. У беларускіх дыялектах сустракаецца таксама форма «банко́т».

### Старажытны свет 
На Старажытным Блізкім Усходзе выявы банкетаў сустракаюцца ўжо ў III тысячагоддзі да н.э. (шумерскія і эламскія пячаткі). Іх ладзілі ў гонар перамог, заключэння буйных здзелак або адкрыцця храмаў. Самы маштабны вядомы банкет быў арганізаваны асірыйскім царом Ашшурнацырапалам II (IX ст. да н.э.) з нагоды завяршэння будаўніцтва новай сталіцы: свята працягвалася 10 дзён для амаль 70 тысяч гасцей, меню якога захавалася ў клінапісных надпісах.

У Старажытнай Грэцыі банкет складаўся з двух частак: *дэйпнон* (вячэра, калі елі, але не пілі) і *сімпосій* (сумеснае піццё віна з гутаркамі, музыкай і ахвярапрынашэннямі). Удзельнікі часта ляжалі на ложах. Гэтая традыцыя падрабязна апісана ў творах Платона і Ксенафонта.

У Старажытным Рыме існавала форма банкетаў пад назвай *канвівіум*. Размяшчэнне гасцей вакол стала залежала ад іх статусу ў адносінах да гаспадара. У адрозненне ад грэчаскіх сімпосіяў, на рымскіх банкетах дазвалялася прысутнасць жанчын.

### Сярэднявечча і Новы час 
У Сярэднявечча ежу часта падавалі на тоўстых лустах хлеба, якія выконвалі ролю талерак. Ганаровы стол для феадала ставіўся на ўзвышэнні. У эпоху Адраджэння сталі папулярнымі складаныя ўпрыгажэнні стала: цукровыя скульптуры і так званыя сюрту-дэ-табль (настольныя ўпрыгажэнні).

У даўняй культуры славян існавалі піры (бяседы) з багатай ежай і піццём (галоўным чынам мёдам), якія суправаджаліся песнямі і танцамі. У скандынаваў падобныя рытуальныя застоллі называліся *сумбл*.

У Англіі і Францыі банкеты часта набывалі палітычнае адценне, служачы месцам для выражэння агульных ідэй і дэманстрацыі адзінства. Асаблівую вядомасць атрымалі «грамадзянскія банкеты» ў часы Вялікай французскай рэвалюцыі і «банкеты рэфармістаў» у XIX стагоддзі, якія адыгралі ролю ў змене ўлады ў Францыі.

## Віды банкетаў 
Банкеты класіфікуюцца па розных прыкметах:

* *Паводле формы абслугоўвання:*
** *Банкет з поўным абслугоўваннем*&nbsp;— госці сядзяць за сталамі, усе стравы і напоі падаюць афіцыянты. Гэта найбольш складаная і адказная форма.
** *Банкет з частковым абслугоўваннем*&nbsp;— частка закусак і напояў загадзя выстаўляецца на стол. Часта носіць сямейны або таварыскі характар.
** *Фуршэт (банкет-фуршэт)*&nbsp;— госці ядуць стоячы, свабодна перамяшчаючыся па зале і выбіраючы стравы з агульнага стала.
** *Банкет-кактэйль*&nbsp;— акцэнт робіцца на напоях і лёгкіх закусках, якія афіцыянты разносяць на падносах.
** *Банкет-чай*&nbsp;— асноўная ўвага надаецца дэсертам, кандытарскім вырабам і гарбаце.
* *Паводле прызначэння:*
** Афіцыйныя (дыпламатычныя прыёмы, дзяржаўныя ўрачыстасці).
** Неафіцыйныя (сямейныя святы, вяселлі, юбілеі, карпаратыўныя мерапрыемствы).

## Арганізацыя 
Сучасныя банкеты часта арганізуюцца з дапамогай кейтэрынгавых кампаній або рэстаранаў выязнога абслугоўвання. Пры разліку колькасці посуду ўлічваецца, што кожная страва павінна паўтарацца праз 1,5—2,0 метра стала, а рэзерв посуду павінен складаць 15—20 %.

## Крыніцы 
## Літаратура 
* 
* 

## Спасылкі 
Катэгорыя:Прыёмы ежы
Катэгорыя:Сфера паслуг
Катэгорыя:Грамадскае харчаванне
Катэгорыя:Застольныя традыцыі
Катэгорыя:Мерапрыемствы