open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Цыбульскія герба «Праўдзіц»

**Цыбульскія герба «Праўдзіц»** — польскі шляхецкі герба «Праўдзіц».

Называліся ад маёнтка Цыбуліна ў Вышагрудскай зямлі (цяпер у Плоцкім павеце Мазавецкага ваяводства), вядомага з XV стагоддзя.

Род разросся і асобныя галіны ўкараніліся ў розных частках Рэчы Паспалітай, у тым ліку ў Вялікім Княстве Літоўскім. Нягледзячы на ​​шматлікасць, Цыбульскія займалі шматлікія зямельныя ўрады і бралі актыўны ўдзел у палітычным жыцці.

Мацей Цыбульскі (пам. 1593), кашталян вышагрудскага з 1578 года, дасягнуў сенатарскай годнасці.

Варфаламей і Томаш Цыбульскія з Варшаўскай зямлі, Кшыштаф Цыбульскі з Сандамірскага ваяводства і Станіслаў Цыбульскі з Раўскай зямлі падпісалі абранне Міхала Карыбута Вішнявецкага каралём польскім у 1669 годзе.

Анджэй Цыбульскі з Гасцінскай зямлі падпісаў абранне польскім каралём Яна III Сабескага ў 1674 годзе.

Варфаламей і Томаш Цыбульскія з Варшаўскай зямлі і Ян Цыбульскі з Сандамірскага ваяводства падпісалі ў 1697 годзе абранне Аўгуста II Моцнага.

Пасля падзелаў Рэчы Паспалітай род Цыбульскіх ідэнтыфікаваў сябе як старапольскую шляхту як у Царстве Польскім, так і ў Віленскай і Ковенскай губернях, а таксама ў Галіцыі.

Складанасць рэканструяванне генеалогіі роду звязана з яшчэ адным родам Цыбульскіх, але герба «Лада», які вёў сваё прозвішча ад Цыбуліцы ў Сахачэўскай зямлі (цяпер у Навадвурскім павеце Мазавецкага ваяводства). У сваім гербоўніку Адам Банецкі ўключыў асоб абодвух родаў у адзін агульны артыкул.

## Крынiцы 
Катэгорыя:Польская арыстакратыя
Катэгорыя:Вялікалітоўская арыстакратыя
Катэгорыя:Цыбульскія герба «Праўдзіц»
2022 год у гісторыі выяўленчага мастацтва

Падзеі **2022 года ў гісторыі выяўленчага мастацтва**.

## Падзеі 
## Працы 
## Нарадзіліся 
## Памерлі 
* 28 сакавіка — , савецкі, расійскі мастак-жывапісец, педагог, прафесар ( 1922).
## Гл. таксама
*2022 год у гісторыі беларускага выяўленчага мастацтва
## Зноскі 
## Літаратура
## Спасылкі 
Катэгорыя:Гісторыя мастацтва паводле гадоў
Катэгорыя:2022
Руслан Яўгенавіч Равяка

**Руслан Яўгенавіч Равяка** (нар. 8 кастрычніка 1975, Баранавічы) — беларускі журналіст, перакладчык, вікіпедыст.

## Біяграфія 
Нарадзіўся 8 кастрычніка 1975 году ў Баранавічах. Скончыў Магілёўскі тэхналагічны ўніверсітэт, па спецыяльнасці інжынер-механік абсталявання харчовай прамысловасці. 16 гадоў працаваў інжынерам на Баранавіцкім мясакансервавым камбінаце, шмат гадоў супрацоўнічаў з газетай «Наша Ніва». Пасля працаваў журналістам у баранавіцкім незалежным тыднёвіку «Intex-Press». Жыў у Баранавічах.

Рэдактар Беларускай Вікіпедыі альтэрнатыўным правапісам.

З 2023 па снежань 2024 працаваў рэдактарам на баранавіцкім навінным сайце bar24.by. 

Арыштаваны разам з іншымі 5 супрацоўнікамі рэдакцыі 3 снежня 2024 году. 19 жніўня 2025 году ў Брэсцкім абласным судзе вынесены прысуд на падставе ч. 2 арт. 361-4 Крымінальнага кодэксу (садзейнічанне экстрэмісцкай дзейнасці). Прысуд – абмежаванне волі на 3 гады без накіравання ў месцы пазбаўлення волі («хатняя хімія»), уключэнне ў «спіс экстрэмістаў».

## Творчасць 
На беларускую мову пераклаў апавяданні Станіслава Лема «Уранавыя вушы» і Вітальда Вірпшы «Смецце», раман Сяргея Пясецкага «Жыццё раззброенага чалавека» (ARCHE 5-2014). Разам з Уладзем Маруцікам пераклаў раман Сяргея Пясецкага «Каханак Вялікай Мядзведзіцы» (нявыдадзены).

## Крыніцы 
Катэгорыя:Журналісты Беларусі
Катэгорыя:Вікіпедысты
Катэгорыя:Перакладчыкі Беларусі
Катэгорыя:Перакладчыкі XXI стагоддзя
Катэгорыя:Рэпрэсаваныя рэжымам Лукашэнкі
ЖГК Вікторыя-Рэгія Мінск

**«Вікторыя-Рэгія»** — былы беларускі гандбольны клуб з Мінска.

## Гісторыя 
Жаночая каманда «Вікторыя-рэгія» была створана 1 сакавіка 2007 года з перспектыўных студэнтак факультэта Спартовых гульняў і адзінаборстваў БДУФК.

У ліпені 2007 года клуб стаў бронзавым прызёрам на II Еўрапейскай Універсіядзе (Лодзь, Польшча).

## Назвы 
* 2006—2007 — БДУФК-Вікторыя-Рэгія
* 2007—2008 — Вікторыя-Рэгія-БДУФК
* 2008—2011 — Вікторыя-Рэгія

## Дасягненні 
## Статыстыка выступленняў 
## Галоўныя трэнеры 
* Кацярына Лукідзі
* Таццяна Салаўянчык (2008—2009)
* Аляксандр Шаўцоў (2009)
* Валерый Пяўніцкі (2009—2010)

## Крыніцы 
## Спасылкі 
* ИСТОРИЯ ЧЕМПИОНАТОВ РЕСПУБЛИКИ БЕЛАРУСЬ ПО ГАНДБОЛУ
* HC Victory Regia Minsk
Магілёўскае народнае апалчэнне

**Магілёўскае народнае апалчэнне** — пачаткам фарміравання атрадаў народнага апалчэння ў Магілёве лічыцца 26 чэрвеня 1941 года, калі на партыйна-камсамольскім сходзе быў створаны знішчальны батальён, у які запісаліся 500 камуністаў і камсамольцаў. Камандзірам яго быў прызначаны начальнік школы НКУС М. І. Калугін, камісарам — загадчык аддзела прапаганды і агітацыі гаркама КП(б)Б С. К. Бандарэнка. Да 10 ліпеня ў апалчэнне ўступіла больш за 12 тысяч чалавек, у тым ліку на фабрыцы штучнага шоўку 600, трубаліцейным заводзе 250, мясакамбінаце 180, цагельным заводзе 120 чалавек. Атрады народнага апалчэння былі створаны на гарбарным, аўтарамонтным, косцеперапрацоўчым заводах, чыгуначным вузле, у педінстытуце і іншых. З супрацоўнікаў абласнога ўпраўлення НКУС і міліцыі сфарміраваны батальён пад камандаваннем капітана К. Р. Уладзімірава і атрад капітана Дз. С. Вольскага. Рашэннем абкама і гаркама КП(б)Б былі створаны штабы народнага апалчэння: абласны, у які ўвайшлі намеснік старшыні аблвыканкама І. М. Кардовіч (начальнік), сакратар абкама КП(б)Б Н. Т. Вараненка, сакратар абкама ЛКСМБ Ф. А. Сурганаў, і гарадскі, у які ўвайшлі сакратар гаркама КП(б)Б А. І. Марозаў (начальнік), М. Ю. Шпалянскі, П. Ф. Валожын, П. Я. Цярэнцеў і іншыя. Камандаваў народным апалчэннем абласны ваенны камісар І. П. Ваяводзін. Апалчэнцы вялі барацьбу з нямецкімі дыверсантамі і шпіёнамі, ахоўвалі прамысловыя аб'екты і лініі сувязі, удзельнічалі ў эвакуацыі насельніцтва, прамысловага і транспартнага абсталявання, у стварэнні абарончых рубяжоў. З 3 па 26 ліпеня разам з чырвонаармейцамі абаранялі горад: атрады фабрыкі штучнага шоўку, гарбарнага і косцеперапрацоўчага заводаў — у радах 388-га стралковага палка, які ахоўваў Магілёў з захаду; атрады чыгуначнага вузла, трубаліцейнага завода, батальёны знішчальны і супрацоўнікаў міліцыі, атрад завода «Адраджэнне» — у саставе зводнага палка пад камандаваннем маёра В. А. Кацюшына, які трымаў абарону горада з паўночнага захаду; атрады аўтарамонтнага завода, мясакамбіната і іншых прадпрыемстваў, педінстытута і атрад Дз. С. Вольскага — у саставе 747-га і 394-га стралковых палкоў, якія прыкрывалі флангі і тыл 172-й дывізіі на левым беразе Дняпра. З 250 байцоў батальёна супрацоўнікаў міліцыіў жывых засталося толькі 19 чалавек, у баі за дняпроўскі мост загінулі ўсе апалчэнцы атрада Дз. С. Вольскага, больш за палову саставу страціў забітымі атрад фабрыкі штучнага шоўку. У ноч на 26 ліпеня частка апалчэнцаў разам з воінамі 172-й дывізіі вырвалася з акружэння і працягвала барацьбу ў радах Чырвонай Арміі, частка ў партызанскіх атрадах і падполлі.

На брацкіх магілах апалчэнцаў у Магілёве і пасёлку Гаі пастаўлены помнікі, у Магілёве ўстаноўлены мемарыяльныя дошкі, ёсць вуліца Народнага апалчэння.

## Гл. таксама 
* Брацкая магіла байцоў зводнага батальёна міліцыі

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Абарона Магілёва
Катэгорыя:Беларусь падчас Вялікай Айчыннай вайны
Катэгорыя:Сухапутныя войскі СССР падчас Вялікай Айчыннай вайны
Тэадор Стэг

**Жуль Жазэф Тэадор Стэг** (; , Лібурн — , Парыж) — французскі дзяржаўны дзеяч, прэм'ер-міністр Францыі.

## Біяграфія 
Нарадзіўся ў сям’і пратэстанцкага пастара. Вучыўся ў каледжы ў родным Лібурне, а затым у прэстыжным парыжскім ліцэі Генрыха IV. Атрымаў адукацыю ў галіне права і літаратуры. У 1892 годзе пачаў педагагічную дзейнасць, а ў 1895 годзе стаў выкладчыкам філасофіі. У 1904 годзе быў упершыню абраны дэпутатам парламента ад Парыжа, прадстаўляючы радыкальна-сацыялістычную плынь. У 1906 і 1910 гадах яго перавыбіралі. Паралельна з парламентскай дзейнасцю ён працаваў адвакатам. З 1911 па 1930 гады неаднаразова ўваходзіў у склад урадаў, займаючы пасады міністра адукацыі, унутраных спраў і юстыцыі.

З 1914 па 1940 гады быў сенатарам ад дэпартамента Сена. У ліпені 1921 года яго прызначылі генерал-губернатарам Алжыра, дзе ён працаваў да 1925 года. Пасля гэтага, з кастрычніка 1925 па студзень 1929 года, быў генеральным рэзідэнтам Францыі ў Марока.

13 снежня 1930 па 22 студзеня 1931 года занял пасаду прэм’ер-міністра Францыі. Яго ўрад прадстаўляў шырокую кааліцыю ад умераных сацыялістаў да правацэнтрыстаў. У сенацкім каланіяльным камітэце ён адыгрываў значную ролю, асабліва ў 1934–1937 гадах, калі быў яго старшынёй. У 1938 годзе, пры левым урадзе Народнага фронту, ён нядоўга займаў пасаду міністра па каланіяльных пытаннях, а потым — дзяржаўнага міністра ў другім кабінеце Леона Блюма.

У ліпені 1940 года ўстрымаўся ад галасавання за надзвычайныя паўнамоцтвы маршалу Філіпу Петэну. Пасля вайны, у 1945 годзе, быў абраны старшынёй Радыкальнай партыі, але хутка адышоў ад палітычнай дзейнасці.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Прэм’ер-міністры Францыі
Канстанцін Аляксандравіч Жалтоў

{{Навуковец
| Імя = Канстанцін Аляксандравіч Жалтоў
| Арыгінал імя = 
| Выява = 
| Шырыня = 240 px
| Апісанне выявы = 
| Дата нараджэння = 10.08.1922
| Месца нараджэння = 
| Дата смерці = 10.12.2010
| Грамадзянства = 
| Месца смерці =  
| Навуковая сфера = -ядзершчык
| Месца працы = 
| Навуковая ступень = 
| Навуковае званне = 
| Альма-матэр = 
| Навуковы кіраўнік = 
| Знакамітыя вучні = 
| Вядомы як = 
| Вядомая як = 
| Узнагароды і прэміі = {
 
} 
| Роспіс = 
| Шырыня роспісу = 
| Сайт = 
| Вікікрыніцы = 
| Вікісховішча = 
}}
**Канстанцін Аляксандравіч Жалтоў** (; 1922—2010) — савецкі навуковец, фізік-ядзершчык. Доктар тэхнічных навук, старэйшы навуковы супрацоўнік (1962), прафесар. Лаўрэат Ленінскай прэміі.

## Біяграфія 
Нарадзіўся 10 жніўня 1922 года ў вёсцы Курбакі, цяпер Касцюковіцкі раён Магілёўскай вобласці Беларусі. Пасля школы працаваў электраманцёрам на ЦЭЦ, памочнікам турбамашыніста.

У 1943 годзе паступіў у Маскоўскі энергетычны інстытут, скончыў яго з адзнакай, спецыяльнасць «Электрычныя станцыі, сеткі і сістэмы; энергазабеспячэнне».

Са студзеня 1949 года працаваў у Арзамасе-16 (Сароў) у КБ-11 (РФЯЦ-УНДІЭФ). Пасады — інжынер-электрык аддзела 48, навуковы супрацоўнік, кіраўнік групы.

У 1955 годзе перайшоў у створаны ў Чалябінску-70 НДІ-1011 (пазней называўся РФЯЦ-УНДІТФ — Усерасійскі навукова-даследчы інстытут тэхнічнай фізікі).

У 1962—1967 начальнік лабараторыі, начальнік аддзела ў філіяле УНДІ электрамеханікі, Істра-2 Маскоўскай вобласці.

З 1967 па 2010 год — у НДІ імпульснай тэхнікі: начальнік лабараторыі, з 1986 галоўны навуковы супрацоўнік.
## Узнагароды і прэміі 
* Сталінская прэмія другой ступені (1953) — за распрацоўку канструкцыі асноўных вузлоў вырабаў РДС-6с, РДС-4 і РДС-5 (Пастанова Савета Міністраў СССР ад 31 снежня 1953 года).
* Сталінская прэмія (1955) — за распрацоўкі сістэм падрыву ЯЗ — ???
* Ленінская прэмія (1960) — за распрацоўку ўніфікаванай сістэмы ініцыявання ЯБП.
* ордэн Працоўнага Чырвонага Сцяга (1954)
* медалі

## Кнігі 
* Пикосекундные сильноточные электронные ускорители / Константин Александрович Желтов. — М. : Энергоатомиздат, 1991. — 114,[1] с. : ил.
* Пикосекундная субмегавольтная техника. Константин Александрович Желтов. Ин-т стратег. стабильности, 2007 — Всего страниц: 183

## Крыніцы 
;Каментарыі

## Літаратура 
* Создатели ядерного оружия. Р. И. Илькаев. рфяц-внииэф, 2004 — Всего страниц: 181

## Спасылкі 
* http://old.redstar.ru/2010/12/25_12/4_04.html
* https://web.archive.org/web/20141213063543/http://www.vniia.ru/about/doc/istoriya2.pdf

Катэгорыя:Выпускнікі МЭІ
Катэгорыя:Канструктары ядзернай зброі
Катэгорыя:Удзельнікі савецкага атамнага праекта
Максім Юр’евіч Сохар

**Максім Юр’евіч Сохар** () — беларускі акцёр і рэжысёр, тэатразнаўца.

## Біяграфія 
Нарадзіўся ў сям’і тэатразнаўцы і драматурга Юрыя Сохара. Скончыў Беларускую дзяржаўную акадэмію мастацтваў. Працаваў акторам у Нацыянальным акадэмічным драматычным тэатры імя Якуба Коласа і ў Рэспубліканскім тэатры беларускай драматургіі. У 2009—2015 гадах Максім Сохар з’яўляўся галоўным рэжысёрам Магілёўскага абласнога тэатра драмы і камедыі імя Вінцэнта Дуніна-Марцінкевіча. Ім пастаўлены спектаклі ў Дзяржаўным рускім драматычным тэатры імя Горкага, тэатры «Зніч», драматычным тэатры Уроцлава, тэатрах Брно і Млада-Балеслава, Німбурка.

Тэма кандыдацкай дысертацыі: «Асаблівасці развіцця беларускай рэжысёрскай школы драматычнага тэатра ў другой палове ХХ — першым дзесяцігоддзі ХХІ ст.».

## Крыніцы 
Катэгорыя:Тэатральныя рэжысёры Беларусі
Катэгорыя:Акцёры тэатра Беларусі
Катэгорыя:Тэатразнаўцы Беларусі
Дэтрытафагія

харчуюцца дэтрытам.]]
**Дэтрытафагі** — гетэратрофныя арганізмы, што харчуюцца дэтрытам, то бок недараскладзенымі часткамі раслін і жывёл і іх адкідамі (капрафагі). З’яўляюцца важным аспектам многіх экасістэм. Могуць жыць на любым тыпе глебы з арганічным кампанентам, у тым ліку ў марскіх экасістэмах. Дэтрытафагі садзейнічаюць раскладанню і кругавароту пажыўных рэчываў.

Раслінныя тканкі складаюцца з устойлівых малекул (напрыклад, цэлюлозы, лігніну, ксілану), якія раскладаюцца значна павольней, чым іншыя арганічныя малекулы. Дзейнасць дэтрытафагаў прычыняецца да таго, што ў прыродзе не назіраецца назапашванне раслінных рэшткаў .

Тыповыя прадстаўнікі дэтрытафагаў — двухпарнаногія, нагахвосткі, станожкі, гнаявыя мухі, смаўжы, многія дажджавыя чэрві, марскія зоркі, галатурыі (марскія агуркі), некаторыя многашчацінкавыя чэрві.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Эталогія
Катэгорыя:Харчовыя паводзіны
Жазеф Поль-Банкур

**Агюстэн Альфрэд Жазеф Поль-Банкур** (; , Сент-Эньян — , Парыж) — французскі дзяржаўны дзеяч, прэм'ер-міністр Францыі.

## Біяграфія 
Атрымаў юрыдычную адукацыю ў Парыжскім універсітэце. З маладых гадоў далучыўся да рабочага руху, арганізаваў юрыдычны савет для прафсаюзаў. У 1909 годзе быў упершыню абраны ў Палату дэпутатаў ад Радыкальнай партыі, дзе працаваў да 1914 года. У 1911 годзе на кароткі час заняў пасаду міністра працы.

Падчас Першай сусветнай вайны служыў у войску, пасля чаго вярнуўся ў палітыку. У 1916 годзе, пад уплывам падзей і перакананняў, далучыўся да Французскай секцыі Рабочага Інтэрнацыянала. У 1931 годзе пакінуў Рабочы інтэрнацыянал і заснаваў незалежнае сацыялістычнае аб’яднанне — Сацыялістычны Рэспубліканскі Саюз, якое пазней аб’ядналася з Дэмакратычнай Рэспубліканскай партыяй, утварыўшы Рэспубліканска-дэмакратычную і сацыялістычную партыю. У тым жа годзе быў абраны ў Сенат і заставаўся сенатарам да 1940 года, калі Францыя перайшла пад уладу Вішы.

Займаў шэраг высокіх дзяржаўных пасад: пастаянны прадстаўнік Францыі ў Лізе Нацый (1932–1936), міністр вайны (1932), прэм’ер-міністр Францыі (снежань 1932 – студзень 1933), тройчы міністр замежных спраў — у 1932–1934, 1936 і 1938 гадах. Ён паслядоўна выступаў супраць супрацоўніцтва з урадам Вішы і не прызнаў гэты рэжым. Пасля паразы Францыі ў 1940 годзе, знаходзячыся ў Алжыры, заклікаў працягваць барацьбу з нацысцкай Германіяй.

У 1944 годзе стаў членам Кансультатыўнай асамблеі. Узначальваў французскую дэлегацыю на канферэнцыі ў Сан-Францыска, дзе падпісаў Статут ААН ад імя Францыі, стаўшы адным з заснавальнікаў Арганізацыі Аб’яднаных Нацый. У 1946–1948 гадах зноў быў сенатарам.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Прэм’ер-міністры Францыі
Сохар

**Сохар** — прозвішча.

## Вядомыя носьбіты 
* Максім Юр’евіч Сохар (1981—2025) — беларускі акцёр і рэжысёр.
* Юрый Максімавіч Сохар (нар. 1943) — беларускі тэатразнавец, пісьменнік, драматург.
Фернан Буасон

**Фернан Буасон** (; , Канстанціна — , Антыб) — французскі дзяржаўны дзеяч, прэм'ер-міністр Францыі.

## Біяграфія 
Распачаў сваю палітычную дзейнасць як мэр горада Абань, займаў гэтую пасаду з 1907 па 1909 год. У 1909 годзе ён стаў дэпутатам Нацыянальнага сходу Францыі, прадстаўляючы дэпартамент Буш-дю-Рон, і заставаўся на гэтай пасадзе да 1940 года. Палітычна ён спачатку належаў да незалежных сацыялістаў, затым да сацыялістычнай партыі, а пазней — да Рэспубліканска-сацыялістычнай партыі.

У 1918–1919 гадах, падчас працы другога ўрада Жоржа Клемансо, займаў пасаду камісара па марскім транспарце. У студзені 1927 года яго абралі старшынёй Палаты дэпутатаў, дзе ён працаваў да 1936 года з невялікім перапынкам у чэрвені 1935 года, калі на кароткі час заняў пасаду прэм’ер-міністра краіны.

Яго ўрад праіснаваў усяго некалькі дзён (з 1 па 4 чэрвеня 1935 года) і быў знесены ў выніку вотуму недаверу. У склад яго кабінета ўваходзілі вядомыя палітычныя дзеячы, сярод якіх П’ер Лаваль, Эдуар Эрыё, Жазэф Каё, Жорж Мандэль і Філіп Петэн. У гэты ж перыяд, да 7 чэрвеня 1935 года, выконваў абавязкі міністра ўнутраных спраў.

У 1928–1934 гадах быў прэзідэнтам Міжпарламенцкага саюза. Ён таксама спрабаваў удасканаліць парламенцкую сістэму, распрацаваўшы ў 1935 годзе ідэю электроннага галасавання (vote électrique), якая ссёння выкарыстоўваецца ў парламентах шмат якіх краін свету.

10 ліпеня 1940 года прагаласаваў у Нацыянальным сходзе за перадачу пашыраных паўнамоцтваў маршалу Філіпу Петэну, што азначала канец Трэцяй рэспублікі і пачатак Вішыскага рэжыму. У 1935–1942 гадах ён таксама быў мэрам горада Ла-Сьёта.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Прэм’ер-міністры Францыі
2026 год у гісторыі літаратуры

**2026** год быў адзначаны шэрагам літаратурных падзей.

## Падзеі 
## Кнігі 
## Прэміі 
## Нарадзіліся 
## Памерлі 
* 10 лютага: Міхась Губернатараў (79) — беларускі паэт, літаратуразнавец.
* 10 лютага: Раман Міхайлавіч Цымбераў (44) — беларускі паэт, выдавец і кнігагандляр.
## Гл. таксама
## Зноскі 
## Літаратура
## Спасылкі 

Катэгорыя:Літаратура паводле гадоў
Гета ва Уле

**Гета ва Уле** (снежань 1941 — восень 1942) — яўрэйскае гета, месца прымусовага перасялення яўрэяў пасёлка Ула Бешанковіцкага раёна і бліжэйшых населеных пунктаў падчас Халакосту.

## Гісторыя 
Ула была занятая нямецкімі войскамі 7 ліпеня 1941 года. Акупацыя доўжылася амаль тры гады — да 26 чэрвеня 1944 года.

Перапіс насельніцтва 1923 года ўстанавіў, што ва Уле пражывала 1068 яўрэяў — 54,2 % усіх жыхароў, а перад Вялікай Айчыннай вайной — 516 (520). З іх мужчыны прызыўнога ўзросту служылі ў Чырвонай Арміі, а з пакінутых эвакуявацца паспелі толькі нешматлікія.

Немцы, рэалізуючы нацысцкую праграму знішчэння яўрэяў, у снежні 1941 года арганізавалі ў пасёлку гета на месцы цяперашняга ПТВ № 3. У стары драўляны будынак райвыканкама, фактычна ў хлеў, сагналі ўсіх габрэяў Улы. Частка мясцовых жыхароў марадзёрствавалі ў пакінутых габрэйскіх дамах разам з немцамі.

Яўрэяў прымусілі насіць вопратку з жоўтай зоркай, за іх перасоўваннямі пастаянна сачылі беларускія паліцаі, не дазваляючы без дазволу пакідаць гета. Яўрэяў выпускалі толькі ў пошуках ежы і на прымусовыя работы. Усіх вязняў, у тым ліку старых, жанчын, дзяцей і хворых, прымушалі працаваць на цяжкіх працах.

5 снежня 1941 года ля былога ваеннага гарадка немцы расстралялі каля 350 яўрэяў.

Ульскае гета праіснавала да восені (17 студзеня) 1942 года, і з яго вязняў у жывых засталіся адзінкі.

## Памяць 
У 1948 годзе Яўгена Рыгораўна Розенблюм (Алуф) з сястрой прывезлі з габрэйскіх могілак безназоўны надмагільны камень на месца брацкай магілы, паставілі агароджу і маленькі абеліск. Рыгор Пудзель, чые бацькі і сястра былі забітыя ва Ульскім гета, у 1974 годзе прывёз з Ленінграда мармуровыя пліты для абеліска — адну з новым тэкстам і яшчэ адну для апраўлення каменя са старым надпісам. У 1979 годзе пахаванне было пераабсталявана і ўладкавана мясцовымі ўладамі.

На помніку ахвярам генацыду яўрэяў ва Уле напісана: «*Таварыш, агалі галаву перад памяццю загінуўшых. На гэтым месцы спачываюць 320 жыхароў Улы: дзяцей, жанчын, старых, па-зверску закапаных і закапаных жыўцом нямецка-фашысцкімі катамі*». На думку мясцовых жыхароў, сведак расстрэлаў, тут пахавана больш за 360 (350) чалавек.

## Крыніцы 
## Літаратура 
* 
* 
* 

Ула
Катэгорыя:Гісторыя Бешанковіцкага раёна
Катэгорыя:Ула (аграгарадок)
За двума зайцамі (фільм)

**«За двума зайцамі»** () — савецкі мастацкі камедыйны фільм рэжысёра Віктара Іванова, які выйшаў на Кіеўскай кінастудыі імя Даўжэнкі ў 1961 годзе. Фільм пастаўлены па аднайменнай п’есе Міхаіла Старыцкага, якая ў сваю чаргу ўяўляе сабой перапрацоўку камедыі Івана Нячуя-Лявіцкага «На Кажамяках».

Фільм быў зняты на ўкраінскай мове, бо першапачаткова атрымаў другую катэгорыю і планаваўся да паказу толькі на тэрыторыі Украінскай ССР. Пазней, калі фільм заваяваў велізарную папулярнасць, ён быў часткова пераагучаны гэтымі ж акцёрамі на рускую мову, і быў запушчаны ва ўсесаюзны пракат. Арыгінальная гукавая дарожка на ўкраінскай мове доўгі час лічылася страчанай, аднак была знойдзена ў марыупальскім фільмафондзе ў 2013 годзе. 27 кастрычніка 2013 года фільм з арыгінальнай украінамоўнай агучкай быў прадстаўлены шырокай публіцы ў Кіеве.

## Сюжэт 
Галоўны герой — малады лайдак па прозвішчы Галахвасты. Ён трымаў у Кіеве цырульню, якая знаходзіцца ў жаласным стане. Разгульныя гулянкі з сябрамі і картачныя даўгі сур'ёзна пахіснулі матэрыяльнае становішча маладога лайдака. Для таго каб неяк паправіць свой стан Галахвастаў прыняў рашэнне ажаніцца.

## Узнагароды 
Дзяржаўная прэмія Украіны імя Аляксандра Даўжэнкі (1999) — аўтару сцэнарыя і рэжысёру-пастаноўшчыку Іванову Віктару Міхайлавічу (пасмяротна), кінааператару-пастаноўшчыку Ільенку Вадзіму Герасімовічу, акцёрам Барысаву Алегу (Альберту) Іванавічу (пасмяротна), Крыніцынай Маргарыце Васільеўне, Наум Наталлі Міхайлаўне — за выбітны творчы ўклад у стварэнне мастацкага фільма «За двума зайцамі»

## Зноскі 
## Спасылкі 
* 
* 

Катэгорыя:Фільмы на ўкраінскай мове
Катэгорыя:Фільмы на рускай мове
Катэгорыя:Кінакамедыі 1961 года
Катэгорыя:Кінакамедыі СССР
Катэгорыя:Фільмы СССР 1961 года
Юрый Максімавіч Сохар

**Юрый Максімавіч Сохар** () — беларускі тэатразнавец, пісьменнік, драматург. Кандыдат мастацтвазнаўства (1978), прафесар.

## Біяграфія 
Нарадзіўся ў 1943 годзе ў вёсцы Багатая Чарнешчына Сахноўшчынскага раёна Харкаўскай вобласці. Бацька загінуў на Вялікай Айчыннай вайне.

Адслужыў у Савецкай Арміі. Скончыў Беларускі дзяржаўны тэатральна-мастацкі інстытут. Член КПСС з 1966 года. 

Працаваў у Беларускім тэатры імя Янкі Купалы, Рэспубліканскім Доме работнікаў мастацтва, Інстытуце мастацтвазнаўства, этнаграфіі і фальклору НАН Беларусі. З 1981 года загадваў кафедрай рэжысуры і акцёрскага майстэрства ў Беларускім універсітэце культуры і мастацтваў, выкладаў у Карлавым універсітэце (Прага).

Член Беларускага саюза тэатральных дзеячаў з 1970 года.

## Творчасць 
Даследчык беларускай камедыйна-сатырычнай драматургіі і яе ўвасаблення на сцэне, развіцця тэатральнай адукацыі і аматарскай творчасці ў Беларусі. Аўтар навукова-метадычных прац, падручнікаў для студэнтаў і педагогаў.

Мастацкая кніга «Светлы смутак» выйшла ў 2003 годзе. Даючы ёй адзнаку, Георгій Марчук адзначыў, што «спавядальная проза Ю. Сохара напісана ў лепшых традыцыях славянскіх літаратур і яе мастацкі ўзровень вельмі высокі».

У 2012 годзе ў суаўтарстве з Рычардам Смольскім выдаў драматургічны зборнік «Пераадоленне», у якім змешчана 10 арыгінальных п’ес, якія былі напісаны аўтарамі ў перыяд з 1978 па 1992 гады. П’есы Юрыя Сохара атрымалі сцэнічнае ўвасабленне ў прафесійных і аматарскіх тэатрах, на тэлебачанні і ў студыі радыётэатра.

## Сям’я 
Дачка Ганна. Сын Максім (1981—2025), акцёр і рэжысёр.

## Літаратура 
* Тэатральная Беларусь, энцыклапедыя: у 2 т., пад агул. рэд. праф. Сабалеўскага А. В.; рэдкал.: Г. П. Пашкоў (гал. рэд.) і інш., Т. 2, Л — Я. — Мінск: БелЭн, 2003. — 573 с., iл.

## Зноскі 
## Спасылкі 
* Праца на пераадоленне — zviazda.by

Катэгорыя:Драматургі Беларусі
Катэгорыя:Кандыдаты мастацтвазнаўства
Катэгорыя:Тэатразнаўцы Беларусі
1941 (фільм)

**«1941»** або **«Тысяча дзевяцьсот сорак першы»** () — амерыканская ваенная камедыя 1979 года рэжысёра Стывена Спілберга па сцэнарыі Роберта Земекіса і Боба Гейла. Кінадэбют Мікі Рурка.

*«1941»* атрымаў змешаныя водгукі і не быў такім паспяховым у фінансавым плане, як многія іншыя фільмы Спілберга, але ўсё ж меў умераны касавы поспех. Ён атрымаў запозненую папулярнасць пасля таго, як у 1980-х на ABC была выпушчана пашыраная версія. А наступныя тэлевізійныя трансляцыі і перавыданні на хатнім відэа, паднялі яго да культавага статуса.

У 1980 годзе фільм атрымаў тры намінацыі на прэмію «Оскар» за найлепшую аператарскую працу, найлепшы гук і найлепшыя візуальныя эфекты.

## Сюжэт 
Атака ваенна-марской базы Пёрл-Харбар шакіравала жыхароў ЗША. Перапалоханыя амерыканцы сур’ёзна пачалі думаць, што наступны ўдар супернік нанясе па Каліфорніі. Жыхары Лос-Анджэлеса паднімаюць паніку і ўсімі сіламі пачынаюць рыхтавацца да абароны, што прыводзіць да поўнага хаосу.

## Зноскі 
## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Фільмы на англійскай мове
Катэгорыя:Кінакамедыі ЗША
Катэгорыя:Кінакамедыі 1979 года
Катэгорыя:Фільмы Стывена Спілберга
Катэгорыя:Сатырычныя фільмы
Катэгорыя:Фільмы пра Другую сусветную вайну
Катэгорыя:Фільмы Universal Pictures
Катэгорыя:Фільмы ЗША 1979 года
Катэгорыя:Фільмы, музыку да якіх напісаў Джон Уільямс
Ксенія Хаменка

**Ксенія Хаменка** (нар. , Мінск, Беларусь) — беларуская гандбалістка.

З 12 год занімаецца гандболам. Першым трэнерам была Тамара Басей.

З 2018 па 2020 выступала за РЦАР БНТУ-БелАЗ, у 2020 перайшла ў «Зорку». У ліпені 2022 года папоўніла шэрагі «Гараднічанкі».

## Крыніцы 
## Спасылкі 
* Ксения ХОМЕНКО Вратарь 
* Беларусь. «Городничанка» пополнилась представительницами минской «Звезды»: разыгрывающей Вероникой Рощупкиной и вратарём Ксенией Хоменко

Катэгорыя:Гандбалісткі Беларусі
Катэгорыя:Ігракі ГК Зорка-РЦАР-БДУФК
Сезон 2009/2010 ЖГК Аркатрон Мінск

У сезоне 2009/2010 жаночы гандбольны клуб «Аркатрона» з горада Мінск прымаў удзел:
* Чэмпіянат Беларусі 2009/2010 (**Бронзавы прызёр**),
* Кубак Беларусі 2010 (**Фіналіст**).

## Склад каманды 
* Анастасія Калініна (1977)
* Лілія Бурдук (1989)	
* Юлія Нахват (1989)
* Ганна Кузняцова (1994)
* Святлана Масюк (1977)
* Анастасія Сквярнюк (1990)
* Ірына Кірпічэнка (1992)
* Паліна Луцэнка (1993)
* Юлія Некраш (1981)
* Марыя Чуйкевіч (1992)
* Таццяна Хліманкова (1977)
* Алена Данілевіч (1981)	
* Алена Каржакова (1989)
* Анжэла Цярэшчанка (1977)
* Алеся Касцючэнка (1990)
* Марына Ігнацік (1979)
* Святлана Пянкрат (1992)
* Алена Жардэцкая (1992)
* Алена Жук (1989)
* Аксана Пантус (1989)
* Марыя Цыбулька (1979)

## Трэнеры каманды 
*  Тамара Басей (галоўны трэнер)
*  Наталля Карпіловіч (трэнер)

## Гл. таксама 
* Сезон 2008/2009 ЖГК Аркатрон Мінск
* Сезон 2010/2011 ЖГК Аркатрон Мінск

## Спасылкі 
* Расслоение неизбежно?
2009/2010
Аркатрон
Катэгорыя:2009 год у Мінску
Катэгорыя:2010 год у Мінску
Фрэдэрык Франсуа-Марсаль

**Фрэдэрык Франсуа-Марсаль** (; , Парыж — , Жызор) — французскі дзяржаўны дзеяч, прэм'ер-міністр Францыі.

## Біяграфія 
Будучы палітык нарадзіўся ў сталіцы Францыі, дзе атрымаў выдатную адукацыю. Ён скончыў прэстыжны ліцэй Людовіка Вялікага, а затым вайсковую школу Сен-Сір, якая рыхтавала афіцэрскія кадры для французскай арміі. Пасля навучання служыў у французскіх калоніях у Індакітаі.

Пакінуўшы войска, заняўся фінансавай дзейнасцю і працаваў у розных банках па ўсёй Францыі. Яго веды ў галіне эканомікі прывялі яго да палітычнай кар’еры — падчас ураду Жоржа Клемансо ён стаў эканамічным дарадцам. У наступныя гады займаў пасаду міністра фінансаў у некалькіх урадах.

8 чэрвеня 1924 года быў прызначаны прэм’ер-міністрам Францыі. Праз два дні, у выніку палітычнага крызісу, ён часова выканаў абавязкі прэзідэнта Францыі. Але ўжо 13 чэрвеня на пасадзе выканаўцы абавязкаў прэзідэнта яго змяніў Гастон Думерг. Яшчэ праз два дні — 15 чэрвеня — ён страціў і пасаду кіраўніка ўрада. Яго пераемнікам стаў Эдуар Эрыё.

З 1921 па 1930 год быў сенатарам, прадстаўляючы дэпартамент Канталь. 

## Крыніцы 
Катэгорыя:Прэм’ер-міністры Францыі
Жазеф Каё

**Жазеф-Мары-Агюстэн Каё** (; , Ле-Ман — , Мамер) — французскі дзяржаўны дзеяч, прэм'ер-міністр Францыі.

## Біяграфія 
Яго бацька, Эжэн Каё, таксама быў палітыкам і міністрам. Жазеф нарадзіўся ў горадзе Ле-Ман у 1863 годзе. У 18 гадоў ён скончыў ліцэй у родным горадзе і паступіў у знакамітую Політэхнічную школу ў Парыжы.

Сваю палітычную дзейнасць пачаў у 1902 годзе, калі ўпершыню быў абраны дэпутатам у Нацыянальны сход Францыі. Да гэтага працаваў у дзяржаўнай адміністрацыі. 27 чэрвеня 1911 года ён стаў 75-м прэм’ер-міністрам Францыі. Аднак яго тэрмін быў кароткім — ужо 21 студзеня 1912 года ён сышоў у адстаўку, а яго месца заняў Раймон Пуанкарэ.

Адыграў важную ролю ў вырашэнні Другога мараканскага крызісу, выступаючы за мірнае вырашэнне канфлікту з Германіяй. Пасля адстаўкі з пасады прэм’ера ён працягваў займаць міністэрскія пасады, у тым ліку быў міністрам фінансаў. У 1914 годзе вымушаны быў падаць у адстаўку пасля таго, як яго другая жонка, Анрыета, застрэліла рэдактара газеты «Le Figaro» Гастона Кальмета, які апублікаваў кампраметуючыя матэрыялы пра Каё.

Падчас Першай сусветнай вайны стаў лідарам «партыі міру», якая выступала за спыненне вайны і заключэнне міру з Германіяй. Гэта выклікала незадаволенасць з боку ўраду, і ў 1917 годзе ён быў арыштаваны па загадзе Жоржа Клемансо. У 1920 годзе яго прысудзілі да трох гадоў турмы і пазбавілі грамадзянскіх правоў. Тым не менш, пасля рэабілітацыі ён вярнуўся ў палітыку.

У 1920-х гадах працягваў займаць міністэрскія пасады ў левым крыле ўрада. Тройчы зноў становіўся міністрам фінансаў, нягледзячы на ранейшы скандал і зняволенне.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Прэм’ер-міністры Францыі
Сезон 2009/2010 ГК Друць Бялынічы

У сезоне 2009/2010 жаночы гандбольны клуб «Друць» з горада Бялынічы прымаў удзел:
* Чэмпіянат Беларусі 2009/2010 (**4 месца**),
* Кубак Беларусі 2010 (**паўфінал**).

## Склад каманды 
* Ірына Агалакава (1989)
* Серафіма Благанравава (1991, Расія)
* Ірына Дронава (1981)	
* Кацярына Драздова (1985)
* Галіна Ісарева (1983)
* Наталля Літвінчук (1978)
* Марына Міхнавец (1990)
* Марыя Мініна (1984)	
* Іна Мароз (1987)
* Ганна Мурашка (1988)	
* Ганна Нікалаенка (1984)
* Алена Падымака (1974)
* Кацярына Свірыд (1984)
* Вольга Ярмоленка (1983)	
* Алена Скараходава (1981)
* Таццяна Мілая (1986)
* Наталля Гайшун (1980)

## Трэнеры каманды 
*  Віталь Кулік (галоўны трэнер)
*  Ігар Цімошын (трэнер)

## Гл. таксама 
* Сезон 2008/2009 ГК Друць Бялынічы
* Сезон 2010/2011 ГК Друць Бялынічы

## Спасылкі 
* Расслоение неизбежно?
* WOMEN’S EC / EHF CUP 2010 2009-10 HC «Druts-Belpak»
2009/2010
Друць
Катэгорыя:2009 год у Бялынічах
Катэгорыя:2010 год у Бялынічах
Сезон 2009/2010 ЖГК ГГК Гомель

У сезоне 2009/2010 жаночы гандбольны клуб «ГГК» з горада Гомель прымаў удзел:
* Чэмпіянат Беларусі 2009/2010 (**6 месца**).

## Склад каманды 
* Ганна Атаманенка (1986, Украіна)
* Крысціна Бандарэнка (1988)
* Кацярына Цырыбка (1988)
* Надзея Бухал (1990)
* Кацярына Жабацінская (1980, Украіна)
* Крысціна Семяненка (1992)
* Ірына Бушуева (1992)
* Вольга Лагуціна (1991)
* Галіна Самадурава (1989)
* Ірына Дзячук (1988)
* Яўгенія Корзун (1982)
* Кацярына Дубцова (1989)
* Кацярына Маслов (1987, Малдова)

## Трэнеры каманды 
*  Ігар Чаброў (галоўны трэнер)

## Гл. таксама 
* Сезон 2008/2009 ЖГК ГГК Гомель
* Сезон 2010/2011 ЖГК ГГК Гомель

## Спасылкі 
* Расслоение неизбежно?
2009/2010
Гомель
Катэгорыя:2009 год у Гомелі
Катэгорыя:2010 год у Гомелі
П’ер Мары Вальдэк-Русо

**П’ер Мары Рэнэ Эрнест Вальдэк-Русо** (; , Нант — , Карбей-Эсон) — французскі дзяржаўны дзеяч, прэм'ер-міністр Францыі.

## Біяграфія 
У 1879 годзе быў абраны дэпутатам парламента ад партыі, якая мела ліберальную арыентацыю. У зімовы перыяд 1881 года ён заняў пасаду міністра ўнутраных спраў ва ўрадзе Леона Гамбеты. Пазней, з 1883 па 1885 год, ён зноў узначальваў гэтае міністэрства ў кабінеце Жуля Феры. У гэты час актыўна выступаў за сацыяльныя рэформы. Менавіта ён стаў адным з ініцыятараў закона аб свабодзе прафесійных аб’яднанняў работнікаў і працадаўцаў, прынятага 21 сакавіка 1884 года. Пасля падзення ўрада вярнуўся да адвакатскай дзейнасці, аднак у 1894 годзе ён зноў вярнуўся ў палітыку і быў абраны сенатарам ад дэпартамента Луара.

У 1895 годзе ён балатаваўся на пасаду прэзідэнта Францыі. У першым туры ён саступіў Феліксу Фору і Анры Брысону, які атрымаў падтрымку кансерватыўных сенатараў. У другім туры перамогу атрымаў Фелікс Фор.

22 чэрвеня 1899 года, у перыяд глыбокай палітычнай і сацыяльнай нестабільнасці, выкліканай справай Дрэйфуса, быў прызначаны прэм’ер-міністрам Францыі. Яго ўрад атрымаў назву "Урад рэспубліканскай абароны", бо аб’яднаў палітыкаў розных кірункаў — рэспубліканцаў, радыкалаў і нават сацыялістаў. У дадатак да прэм’ерскай пасады, выконваў абавязкі міністра ўнутраных спраў і міністра рэлігійных культаў. Ён рашуча выступаў за перагляд справы Дрэйфуса, нягледзячы на моцнае супрацьдзеянне з боку антысеміцкіх колаў у арміі, ультракансерватараў і манархічна настроенай часткі Каталіцкага касцёла.

Урад прыняў некалькі ключавых сацыяльных законаў, сярод якіх — скарачэнне працоўнага дня да 11 гадзін і закон аб асацыяцыях, прыняты 1 ліпеня 1901 года. Гэты закон, нягледзячы на яго паходжанне з каталіцкай сям’і, выклікаў вострую крытыку з боку рэлігійных кангрэгацый. У 1902 годзе ён узначаліў левую кааліцыю, якая перамагла на парламенцкіх выбарах. Аднак з-за цяжкай хваробы ён быў вымушаны сысці з палітыкі.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Прэм’ер-міністры Францыі
Сезон 2009/2010 ЖГК Вікторыя-Рэгія Мінск

У сезоне 2009/2010 жаночы гандбольны клуб «Вікторыя-Рэгія» з горада Мінск прымаў удзел:
* Чэмпіянат Беларусі 2009/2010 (**5-е месца**).

## Склад каманды 
* Кацярына Мухіна (1988)
* Аліса Стрыгас (1993)
* Вольга Казак (1992)
* Кацярына Васілевіч (1992)
* Яна Емяльяненка (1992)
* Дар’я Сержановіч (1987)
* Вольга Губкова (1984)
* Вольга Калеснік (1987)
* Анастасія Васюкевіч (1988)
* Наталля Жартун (1991)
* Валерыя Бяльковіч (1991)
* Кацярына Лісок (1986)
* Кацярына Аўсеенка (1988)
* Кацярына Кісіна (1987)
* Ганна Цухло (1988)
* Лізавета Цухло (1988)
* Валянціна Бандарэнка (1990)
* Ганна Яшчук (1987)

## Трэнеры каманды 
*  Аляксандр Шаўцоў (галоўны трэнер)

## Гл. таксама 
* Сезон 2008/2009 ЖГК Вікторыя-Рэгія Мінск
* Сезон 2010/2011 ЖГК Вікторыя-Рэгія Мінск

## Спасылкі 
* Расслоение неизбежно?
2009/2010
Вікторыя-Рэгія
Катэгорыя:2009 год у Мінску
Катэгорыя:2010 год у Мінску
Марку Масіэл

**Марку Антоніу ды Алівейра Масіэл** (; 21 ліпеня 1940, Рэсіфі, Пернамбуку, Бразілія — 12 чэрвеня 2021) — бразільскі дзяржаўны і палітычны дзеяч, юрыст, прафесар права, віцэ-прэзідэнт Бразіліі ў 1995—2003 гадах.

## Зноскі 
Катэгорыя:Памерлі ад каранавіруснай інфекцыі COVID-19
Катэгорыя:Віцэ-прэзідэнты Бразіліі
Кусцья

**Ку́сцья** () — вёска на поўначы Эстоніі ў воласці Саўэ павета Хар'юмаа. Да адміністрацыйнай рэформы мясцовых самакіраванняў Эстоніі 2017 года ўваходзіла ў склад воласці Керну.
## Насельніцтва 
## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Эстоніі
Віймсі

**Віймсі** () — пасёлак у воласці Віймсі павета Хар'юмаа, Эстонія. Адміністрацыйны цэнтр аднайменнай воласці. Размешчаны на ўсходнім беразе Талінскага заліва Балтыйскага мора на паўвостраве Віймсі. Вышыня над узроўнем мора — 39 метраў.
## Насельніцтва 
## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Эстоніі
Віймсі (паўвостраў)

**Віймсі** () — паўвостраў на беразе Балтыйскага мора ў Паўночнай Эстоніі. З захаду мяжуе з Талінскім залівам, з усходу — з залівам Мууга. На ўсход ад пачатку паўвострава, на паўднёвым беразе заліва Мууга, размешчаны порт Мууга.

Плошча паўвострава складае амаль 50 км², даўжыня — каля 15 км, шырыня ў сярэдняй частцы — 5-6 км. Сканчаецца мысам Рохунээмэ.
Катэгорыя:Паўвостравы Эстоніі
Мууга (заліў)

**Заліў Мууга**, таксама **заліў Рандверэ** () — заліў Балтыйскага мора на паўночным узбярэжжы Эстоніі паміж паўвостравам Віймсі і мысам Тахкумяэ. Паўднёва-заходняя частка заліва Іхасалу і часткай Фінскага заліва.

Заліў дасягае 30 метраў у глыбіню.

Усходняе і заходняе ўзбярэжжа заліва нізінныя, парослыя лесам. Узбярэжжа камяністае. Глыбіня за 5 метраў знаходзіцца за 900—1100 метраў ад берагавой лініі. У паўднёвай частцы заліва ў яго ўпадае ручай Кроадзі, на захад ад яго знаходзіцца порт Мууга. Умовы надвор’я ў порце Мууга падобныя з Талінскім портам, зімой лядовая абстаноўка ў порце Мууга ў некаторай ступені мякчэйшая.
Катэгорыя:Залівы Балтыйскага мора
Экслібрыс (значэнні)

**Экслібрыс** — шматзначны тэрмін:
* Экслібрыс — кніжны знак, ярлык, які наклейваецца на ўнутраны бок вокладкі або пераплёту (форзац) кнігі і паказвае яе ўладальніка.
* Экслібрыс — беларуская літаратурная прэмія для маладых літаратараў.
Мууга (порт)

**Порт Мууга** (, да 1993 года — Новаталінскі (эст. Tallinna Uussadam) — марскі гандлёвы порт у павеце Хар'юмаа ў паўночнай частцы Эстоніі на беразе заліва Мууга (часткі Фінскага заліва).

Частка тэрыторыі порта (135 гектараў) знаходзіцца на тэрыторыі горада Маарду. Заходняя частка порта знаходзіцца на тэрыторыі воласці Віймсі, усходняя частка - на тэрыторыі воласці Йыэляхтмэ.

Код порта: EEMUG. Уваходзіць у склад порта Талін.

Катэгорыя:Кампаніі Эстоніі
Катэгорыя:Хар’юмаа
Катэгорыя:З’явіліся ў 1982 годзе
Німбурк

**Німбурк** () — горад у Чэхіі.

Знаходзіцца за 45 км на паўночны ўсход ад Прагі на беразе ракі Лабы.

Заснаваны ў XII ст.

## Насельніцтва 
## Гарады-пабрацімы 
## Крыніцы 
Катэгорыя:Гарады Чэхіі
Мууга (Хар’юмаа)

**Мууга** () — вёска ў воласці Віймсі павета Хар'юмаа, Эстонія. Размешчана на беразе заліва Мууга, за 4 кіламетры на паўночны ўсход ад Таліна і за 5,5 кіламетра на ўсход ад павятовага цэнтра — пасёлка Віймсі. Вышыня над узроўнем мора — 9 метраў.

На тэрыторыі вёскі размешчана частка порта Мууга.

## Насельніцтва 
## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Эстоніі
Мууга

**Мууга**:
* Мууга (заліў)
* Мууга (Ляэнэ-Вірумаа)
* Мууга (порт)
* Мууга (станцыя)
* Мууга (Хар’юмаа)
Мууга (Ляэнэ-Вірумаа)

**Мууга** () — вёска ў воласці Віні павета Ляэнэ-Вірумаа, Эстонія. Да адміністрацыйнай рэформы мясцовых самакіраванняў Эстоніі 2017 года ўваходзіла ў склад воласці Лаэкверэ. Размешчана за 30 кіламетраў на паўднёвы ўсход ад павятовага цэнтра — горада Ракверэ — і за 23 кіламетры на паўднёвы ўсход ад валаснога цэнтра — пасёлка Паюсці. Вышыня над узроўнем мора — 99 метраў.
## Насельніцтва 
## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Эстоніі
225-ы асобны штурмавы полк (Украіна)

**225-ы асобны штурмавы полк** — вайсковае фармаванне Узброеных сіл Украіны.

У сакавіку 2022 года, пасля пачатку расійскага ўварвання, у Харкаве створаны **225-ы асобны батальён** 127-й брыгады ТрА. Ваяваў у Харкаве, пад Бахмутам. Пасля баёў пад Бахмутам пераўтвораны ў **225-ы асобны штурмавы батальён**. Ваяваў пад Аўдзееўкай, Часавым Ярам. Са жніўня 2024 года ваяваў у Курскай вобласці. У лютым 2025 года батальён перафарміраваны ў **225-ы асобны штурмавы полк**.

У складзе падраздзяленне дзейнічае танкавае падраздзяленне «Тур», якое пачыналі фарміраваць добраахвотнікі-беларусы.

Катэгорыя:Воінскія часці і фарміраванні Украіны
Сезон 2009/2010 ЖГК Віцебск-Ганна

У сезоне 2009/2010 жаночы гандбольны клуб «Віцебск-Ганна» з горада Віцебск прымаў удзел:
* Чэмпіянат Беларусі 2009/2010 (**9 месца**).

## Склад каманды 
* Наталля Маслакова (1987)
* Вераніка Раеўская (1993)
* Яна Паўлоўская (1989)
* Кацярына Дубанос (1989)
* Марына Парахоўская (1983)
* Марыя Мірзааліева (1991)
* Яна Сідарэнка (1992)
* Алеся Цітова (1987)
* Наталля Нагорная (1989)
* Аліна Палоўка (1992)
* Вольга Папова (1987)
* Марыя Арлова (1989)
* Регіна Байкова (1991)
* Вікторыя Габдуліна (1992)
* Валентина Степанова (1984)
* Алеся Шадко (1991)
* Ганна Макагон (1989)
* Рэгіна Кудраўцава (1989)
* Марына Жучкова (1988)
* Альфія Ашырава (1990, Расія)

## Трэнеры каманды 
*  Уладзімір Наганаў (галоўны трэнер)
*  Вольга Глазкіна (трэнер)
*  Васіль Глазкін (трэнер)

## Гл. таксама 
* Сезон 2008/2009 ЖГК Васіліна Віцебск
* Сезон 2010/2011 ЖГК Віцебск-Ганна

## Крыніцы 
## Спасылкі 
* Расслоение неизбежно?
2009/2010
Віцебчанка
Катэгорыя:2009 год у Віцебску
Катэгорыя:2010 год у Віцебску
Помнік Піліпу Кавалёву (Клічаў)

**Помнік Піліпу Кавалёву** — помнік у Клічаве, Герою Савецкага Саюза Піліпу Іванавічу Кавалёву, камандзіру групы падрыўнікоў 255-га партызанскага атрада. Размешчаны каля ДУА «Сярэдняя школа № 2 імя П. І. Кавалёва», завулак Пугачова, 4. Аўтар праекта помніка Віктар Мікалаевіч Мурашоў назваў яго «Мір вашаму дому».

## Гісторыя 
3 ліпеня 1993 года, у дзень вызвалення Беларусі ад нацысцкай акупацыі, у Клічаве на тэрыторыі сярэдняй школы № 2 адбыўся мітынг, прысвечаны даце і адкрыццю помніка Герою Савецкага Саюза Піліпу Іванавічу Кавалёву. На адкрыцці былі ветэраны Вялікай Айчыннай вайны, жыхары раёна, навучэнцы школы, прадстаўнікі з Чэрыкаўскага раёна — радзімы Кавалёва. Адкрываў помнік старшыня раённага Савета дэпутатаў Міхаіл Аляксандравіч Сінкевіч.

## Апісанне 
Скульптурная выява Піліпа Кавалёва ў поўны рост. За спінай, на правым плячы ён трымае аўтамат, прытрымлівае яго за рамень. У левай руцэ, кветка ружы, сімвал любові і міру. Каля ног уздымаюцца абломкі чыгуначнага палатна, нагадваючы пра падрыўную дзейнасць Кавалёва.

## Крыніцы 
Катэгорыя:З’явіліся ў 1993 годзе
Катэгорыя:1993 год у Беларусі
Катэгорыя:Помнікі Вялікай Айчыннай вайны ў Беларусі
Катэгорыя:Славутасці Клічава
Гета ў Браславе

**Гета ў Браславе** (ліпень 1941 — 3 чэрвеня 1943) — яўрэйскае гета, месца прымусовага перасялення яўрэяў горада Браслаў і наваколля падчас Халакосту.

## Гісторыя 
Да 1941 года ў Браславе пражывала больш за 2000 яўрэяў.

Браслаў быў захоплены нямецкімі войскамі 27 чэрвеня 1941 года. Акупацыя доўжылася 3 гады — да 6 ліпеня 1944 года.

Неўзабаве немцы, рэалізуючы гітлераўскую праграму знішчэння яўрэяў, арганізавалі ў Браславе гета, спачатку — адкрытага тыпу, гэта значыць без агароджы, і яўрэі заставаліся жыць у сваіх дамах ва ўмовах мноства абмежаванняў і забаронаў, накладзеных на іх пад пагрозай смерці. У Браслаўскае гета прыгналі таксама і габрэяў з бліжэйшых вёсак. Затым у Браславе былі арганізаваны яшчэ два гета.

Гета было ліквідавана ў чэрвені 1942 года за тры дні. Каля 2000 яўрэяў былі расстраляныя.

Усяго ў Браславе былі забітыя больш за 4500 прадстаўнікоў нацыянальнасці.

## Памяць 
Брацкая магіла вязняў першага Браслаўскага гета знаходзіцца на пасляваенных габрэйскіх могілках на выездзе з горада ў канцы вуліцы Дзяржынскага, дзе паўстаў цэлы мемарыял ахвярам генацыду яўрэяў.

Другі помнік ахвярам Катастрофы знаходзіцца ля ўваходу на мемарыял.

## Крыніцы 
## Літаратура 
* 
* 
* 

Браслаў
Катэгорыя:Гісторыя Браслава
Сезон 2010/2011 ЖГК Аркатрон Мінск

У сезоне 2010/2011 жаночы гандбольны клуб «Аркатрона» з горада Мінск прымаў удзел:
* Чэмпіянат Беларусі 2010/2011 (**Бронзавы прызёр**),
* Кубак Беларусі 2011 (**Першы этап**).

## Склад каманды 
* Кацярына Бяганская (1982)
* Лілія Бурдук (1989)	
* Алена Данілевіч (1981)	
* Марына Ігнацік (1979)
* Анастасія Калініна (1977)
* Наталля Карэцкая (1993)
* Алена Каржакова (1989)
* Таццяна Хліманкова (1977)
* Наталля Літвінчук (1978) 
* Святлана Масюк (1977)
* Аксана Пантус (1989)	
* Кацярына Сяськіна (1994)
* Вікторыя Шаманоўская (1993)
* Наталля Шараевіч (1994)	
* Анастасія Сквярнюк (1990)
* Марыя Цыбулька (1979)
* Алена Жардэцкая (1992) 
* Крысціна Зыбіна (1994)
* Анастасія Каменшчыкава (1987)

## Трэнеры каманды 
*  Анатоль Закладной (галоўны трэнер)
*  Тамара Басей (трэнер)

## Гл. таксама 
* Сезон 2009/2010 ЖГК Аркатрон Мінск
* Сезон 2011/2012 ЖГК Аркатрон Мінск

## Спасылкі 
* Вперемешку — и на старт!
* WOMEN’S EC / CUP WINNERS' CUP 2011 2010-11	HPC «Arkatron»
2010/2011
Аркатрон
Катэгорыя:2010 год у Мінску
Катэгорыя:2011 год у Мінску
Амхарафобія

**Амхарафобія** — нянавісць, дыскрымінацыя і прадузятасць у дачыненні да народа амхара. 

Гістарычна такая пазіцыя моцная ў асяроддзі некаторых тыграі і арома. Амхарафобія бярэ вытокі з часоў Эфіопскай імперыі, дзе прадстаўнікі нацыянальнасці складалі кіруючую эліту. У часы манархіі амхара навязвалі хрысціянства, умацаваўшы пазіцыі Эфіопскай праваслаўнай царквы, і сваю мову. Эліты іншых нацыянальнасцей сталі разглядаць амхарцаў як каланізатараў. Падчас італьянскай акупацыі Эфіопіі італьянцы выкарыстоўвалі антыамхарскую рыторыку, каб падарваць пазіцыі прыхільнікаў імператара Хайле Селасіе, паказваючы былую ўладу як каланізатараў.

З 1990-х гадоў амхара сістэматычна пераследаваліся кіруючай кааліцыяй РДФЭН, большасць кіраўніцтва якой складалі тыграйцы. У дачыненні да народа ўжываліся прымусовыя перамяшчэнні, катаванні, моўная дыскрымінацыя, а падчас Тыграйскай вайны 2020—2022 гадоў таксама масавыя забойствы.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Ксенафобія
Катэгорыя:Грамадства Эфіопіі
Сезон 2009/2010 ГК «Вікторыя-Бярэсце»

У сезоне 2009/2010 жаночы гандбольны клуб «Вікторыя-Бярэсце» з горада Брэст прымаў удзел:
* Чэмпіянат Беларусі 2009/2010 (**8-е месца**),
* Кубак Беларусі 2010 (**1/4**).

## Склад каманды 
* Кацярына Тарасюк (1986)
* Святлана Клімовіч (1990)
* Юлія Асіпук (1990)
* Аксана Галкіна (1987)
* Ірына Пучко (1988, Малдова)
* Ганна Суровая (1991)
* Вікторыя Пратасава (1989)
* Марыя Кальчэнка (1990)
* Таццяна Малашэнка (1974)
* Алена Грудавік (1991)
* Таццяна Грыбчук (1987)
* Наталля Варчакова (1973)
* Ірына Старавойтава (1990)
* Вольга Лобан (1991)
* Вольга Сапач (1991)
* Наталля Зямскова (1992)
* Таццяна Пякун (1989)
* Кацярына Чорная (1990)
* Аксана Сафонава (1980)

## Трэнеры каманды 
*  Аляксандр Варабій (галоўны трэнер)
*  Віталь Чорны (трэнер)

## Гл. таксама 
* Сезон 2008/2009 ГК «Вікторыя-Бярэсце»
* Сезон 2010/2011 ГК «Вікторыя-Бярэсце»

## Спасылкі 
* Расслоение неизбежно?
2009/2010
Вікторыя-Бярэсце
Катэгорыя:2009 год у Брэсце
Катэгорыя:2010 год у Брэсце
Сезон 2010/2011 ЖГК Вікторыя-Рэгія Мінск

У сезоне 2010/2011 жаночы гандбольны клуб «Вікторыя-Рэгія» з горада Мінск прымаў удзел:
* Чэмпіянат Беларусі 2010/2011 (**10-е месца**).

## Склад каманды 
* Аліса Стрыгас (1993)
* Вольга Казак (1992)
* Вольга Губкова (1984)
* Вольга Калеснік (1987)
* Яна Емяльяненка (1992)
* Маргарыта Лебядзевіч (1993)
* Алеся Касцючэнка (1990)
* Анастасія Васюкевіч (1988)
* Валерыя Бяльковіч (1991)
* Надзея Кот (1993)
* Кацярына Аўсеенка (1988)
* Анастасія Яшына (1993)
* Вікторыя Пузач (1993)
* Юлія Адамовіч (1993)
* Валянціна Бандарэнка (1990)
* Кацярына Васілевіч (1992)

## Трэнеры каманды 
*  Аляксандр Шаўцоў (галоўны трэнер)
*  Васіль Ляўчук (трэнер)

## Гл. таксама 
* Сезон 2009/2010 ЖГК Вікторыя-Рэгія Мінск

## Спасылкі 
* Вперемешку — и на старт!
2010/2011
Вікторыя-Рэгія
Катэгорыя:2010 год у Мінску
Катэгорыя:2011 год у Мінску
Пратэсты ў ЗША (2025)

5 красавіка 2025 года ЗША ахапілі вулічныя дэманстрацыі супраць палітыкі прэзідэнта Дональда Трампа. Гэта найбуйнейшыя пратэсты ў краіне з часоў пратэстаў пасля гібелі Джорджа Флойда ў 2020 годзе.

Мітынгі выкліканы многімі крокамі адміністрацыі Трампа. Былі высунуты наступныя патрабаванні: спыніць пашырэнне ўплыву мільярдэраў і карупцыю ў адміністрацыі Трампа; спыніць скарачэнне федэральных сродкаў на сацыяльнае забеспячэнне; спыніць нападкі на мігрантаў, транс-гендэраў і іншыя супольнасці. Паводле заяў актывістаў, у акцыях прынялі ўдзел больш за 100 000 чалавек, прадэмакратычных груп, груп за грамадзянскія правы, ЛГБТК+ і груп за правы жанчын.

## Крыніцы 
Катэгорыя:2025 год у ЗШАКатэгорыя:Пратэсты 2025 годаКатэгорыя:Красавік 2025 года
Эрнст Любіч

**Эрнст Лю́біч** (; ) — нямецкі і амерыканскі  яўрэйскага паходжання, , , .

## Фільмаграфія 
* 1928: Патрыёт
* 1929: Парад кахання

## Зноскі
Рая (Йыгевамаа)

**Рая** () — вёска ў воласці Муствеэ павета Йыгевамаа ў Эстоніі.
## Насельніцтва 
## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Эстоніі
Сезон 2010/2011 ГК Бярэзіна Бабруйск

У сезоне 2010/2011 жаночы гандбольны клуб «Бярэзіна» з горада Бабруйск прымаў удзел:
* Чэмпіянат Беларусі 2010/2011 (**9 месца**),
* Кубак Беларусі 2011 (**першы этап**).

## Склад каманды 
* Марына Бутыяшвілі (1972)
* Марыя Маўрына (1993)
* Юлія Нахват (1989)
* Кацярына Агафонава (1993)
* Юлія Галаўкова (1991)
* Алена Жбанкова (1993, Расія)
* Паліна Мацюшэнка (1995)
* Анжэла Прымачэнка (1977)
* Лілія Рыдзеўская (1991)
* Марыя Шчэрбакова (1993)	
* Гана Калашнікава (1994)
* Марыя Каласіеўская (1994)
* Наталля Смаланогава (1991)
* Вікторыя Утлік (1994)
* Валянціна Сцяпанава (1984)
* Марыя Шамко (1991)

## Трэнеры каманды 
*  Вольга Ваўчкевіч (галоўны трэнер)

## Гл. таксама 
* Сезон 2009/2010 ГК Бярэзіна Бабруйск
* Сезон 2011/2012 ГК Бярэзіна Бабруйск

## Спасылкі 
* Вперемешку — и на старт!
2010/2011
Бярэзіна
Катэгорыя:2010 год у Бабруйску
Катэгорыя:2011 год у Бабруйску
Рая (Вільяндзімаа)

**Рая** () — вёска ў воласці Мулгі павета Вільяндзімаа на поўдні Эстоніі. Размешчана на ўсход ад Халістэ, былога цэнтра скасаванай воласці Халістэ, і прыкладна за 6 км на паўночны ўсход ад горада Аб'я-Палуая.

## Насельніцтва 
## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Эстоніі
Калана (Йыгевамаа)

**Калана** () — вёска ў воласці Пылтсамаа павета Йыгевамаа ва ўсходняй Эстоніі. Упершыню вёска згадваецца ў 1514 годзе пад назвай Калеліндэ. У 1583 г. перайменавана ў Калаліна.
## Насельніцтва 
## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Эстоніі
Калана (Хіюмаа)

**Калана** () — вёска ў воласці Хіюмаа павета Хіюмаа на паўночным захадзе Эстоніі. Размешчана на канцавіне паўвострава Кыпу, частка вострава Хіюмаа.

## Насельніцтва 
## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Эстоніі