open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Вірджынскі ўніверсітэт

**Вірджынскі ўніверсітэт** () — амерыканская дзяржаўная вышэйшая навучальная ўстанова са статусам даследчага ўніверсітэта, якая месціцца ў горадзе Шарлатсвіл у штаце Вірджынія.

## Агульная характарыстыка 
Універсітэт быў заснаваны ў 1819 годзе Томасам Джэферсанам і размешчаны ў Акадэмічнай вёсцы — аб'екце Сусветнай спадчыны ЮНЕСКА.

Першапачатковы савет кіруючых уключаў трох прэзідэнтаў ЗША: Томаса Джэферсана, Джэймса Мэдысана і Джэймса Манро, апошні быў дзеючым прэзідэнтам Злучаных Штатаў на момант заснавання. У якасці першых двух рэктараў прэзідэнты Джэферсан і Мэдысан адыгралі ключавыя ролі ў заснаванні ўніверсітэта, прычым Джэферсан распрацаваў як першапачатковыя курсы навучання, так і архітэктуру ўніверсітэта. Размешчаны ў гістарычным кампусе плошчай 1135 акраў, універсітэт складаецца з васьмі факультэтаў і трох прафесійных школ.

Навукоўцы ўніверсітэта адыгралі важную ролю ў развіцці многіх акадэмічных дысцыплін, у тым ліку эканомікі, права, літаратуры, мастацтва, выяўленчага мастацтва і дакладных навук. Універсітэт называюць «Грамадскім Плюшчом» за ўзровень адукацыі і навукі, падобны да ўніверсітэта Лігі плюшчу. Паступленне ва ўніверсітэт лічыцца вельмі складаным, і ўніверсітэт часткова вядомы сваімі гістарычнымі асновамі, кодэксам гонару студэнтаў і таемнымі таварыствамі. Што тычыцца даследаванняў, універсітэт быў членам Асацыяцыі амерыканскіх універсітэтаў на працягу 118-119 гадоў, часопіс "Science" уключыў двух яго выкладчыкаў у Топ-10 лепшых сусветных навуковых прарываў за адзін год.

У спорце ўніверсітэцкія спартыўныя каманды называюцца "Кавалерс" і лідзіруюць у канферэнцыі Атлантычнага ўзбярэжжа ў камандных чэмпіянатах NCAA па мужчынскіх відах спорту, а таксама займаюць другое месца ў жаночым і агульным заліках. У 2015 і ў 2019 гадах універсітэт атрымаў Кубак "Capital One" за правядзенне лепшых у краіне праграм па лёгкай атлетыцы для мужчынскіх відаў спорту.

Выпускнікі, выкладчыкі і даследчыкі ўніверсітэта ўключалі некалькі прэзідэнтаў ЗША, кіраўнікоў дзяржаў, лаўрэатаў Нобелеўскай прэміі, лаўрэатаў Пулітцэраўскай прэміі, стыпендыятаў Родса, Маршала і Фулбрайта. Каля 30 розных губернатараў штатаў ЗША вучыліся ва ўніверсітэце, а таксама шматлікія сенатары і члены Кангрэса ЗША.

## Структура 
* Школа архітэктуры
* Каледж мастацтваў і навук
* Школа бізнесу
* Школа камерцыі
* Школа бесперапыннага і прафесійнага навучання
* Школа навукі аб дадзеных
* Школа адукацыі
* Школа інжынерыі і прыкладных навук
* Школа права
* Школа лідарства і дзяржаўнай палітыкі
* Школа медыцыны
* Школа медсястрынства

## Гл. таксама 
* Спіс універсітэтаў штата Вірджынія

## Крыніцы 
## Спасылкі 
* Афіцыйная інтэрнэт-старонка ўстановы

Катэгорыя:Навучальныя ўстановы з англійскай мовай навучання
Катэгорыя:Універсітэты Вірджыніі
Катэгорыя:Асацыяцыя амерыканскіх універсітэтаў
Ірына Аляксандраўна Пазднякова

**Ірына Аляксандраўна Пазднякова** (нар.  года ў ) — беларускі навуковец, эканаміст, кандыдат эканамічных навук, дацэнт.

## Біяграфія 
Скончыла фінансава-эканамічны факультэт Полацкага дзяржаўнага ўніверсітэта ў 1997 годзе па спецыяльнасці «Бухгалтарскі ўлік, аналіз і аўдыт». У 2006 годзе таксама скончыла аспірантуру Беларускага дзяржаўнага эканамічнага ўніверсітэта па спецыяльнасці «Бухгалтарскі ўлік, статыстыка». 

23 мая 2007 года ў Беларускім дзяржаўным эканамічным універсітэце абараніла дысертацыю на саісканне навуковай ступені кандыдата эканамічных навук на тэму «Развіццё ўліку і аналізу фарміравання і размеркавання фінансавых вынікаў ад пазабюджэтнай дзейнасці ў дзяржаўных вышэйшых навучальных установах». 

У 2009 годзе Вышэйшая атэстацыйная камісія Рэспублікі Беларусь надала ёй навуковае званне дацэнта па спецыяльнасці «Эканоміка». 

З 1997 года працуе ў Полацкім дзяржаўным універсітэце, спачатку на пасадзе бухгалтара, а з 2001 года — на пасадах асістэнта, старшага выкладчыка і дацэнта кафедры фінансаў, кафедры фінансаў і галіновай эканомікі, кафедры уліку і фінансаў, лагістыкі і менеджменту. Займала пасады дэкана факультэта давузаўскай падрыхтоўкі ўніверсітэта, дырэктара інстытута павышэння кваліфікацыі і перападрыхтоўкі кадраў ПДУ. 

З 2019 года займае пасаду дэкана фінансава-эканамічнага факультэта Полацкага ўніверсітэта.

## Навуковая дзейнасць 
Навуковыя інтарэсы канцэнтруюцца вакол пытанняў бухгалтарскага ўліку, аналіза і кантроля ў бюджэтных арганізацыях і фінансавых органах, бюджэтных адносін, у прыватнасці ацэнкі мясцовых бюджэтаў па ўзроўні фінансавай устойлівасці, асаблівасцей фарміравання і выкарыстання даходаў інстытуцыйных адзінак у інавацыйнай эканоміцы і інш. 

Аўтар 59 навуковых і метадычных артыкулаў, вучэбна-метадычных комплексаў.

Катэгорыя:Выпускнікі Полацкага дзяржаўнага ўніверсітэта
Катэгорыя:Выпускнікі фінансава-эканамічнага факультэта ПДУ
Катэгорыя:Выкладчыкі Полацкага дзяржаўнага ўніверсітэта
Катэгорыя:Дэканы фінансава-эканамічнага факультэта ПДУ
Павел Вікенцьевіч Аляксейчык

**Павел Вікенцьевіч Аляксейчык** (1.04.1929 — 2001) — беларускі ўрач і арганізатар аховы здароўя. Заслужаны ўрач БССР (1968).

## Біяграфія 
Скончыў Мінскі медыцынскі інстытут (1953). Галоўны ўрач Курылавіцкай участковай бальніцы Мастоўскага раёна (1953—1954). Загадчык Іўеўскага раённага аддзела аховы здароўя (1954), галоўны ўрач Іўеўскай раённай бальніцы (1954—1960). Галоўны ўрач Лідскага раёна (1960—1994), загадчык Лідскага гарадскога аддзела аховы здароўя (1964—1967).

## Літаратура 
* Организаторы здравоохранения Республики Беларусь. — Минск, 2002. — С. 307.

Катэгорыя:Медыкі Беларусі
Катэгорыя:Постаці беларускай аховы здароўя
Катэгорыя:Заслужаныя ўрачы Беларускай ССР
Яўген Мікалаевіч Пратасеня

**Яўген Мікалаевіч Пратасеня** (12.04.1924 —) — беларускі ўрач і арганізатар аховы здароўя.
Заслужаны ўрач БССР (1974).

## Біяграфія 
Скончыў Мінскі медыцынскі інстытут (1953). Галоўны ўрач Камянецкага (1955—1960), Слуцкага (1960—1985) раёнаў, хірург Слуцкай станцыі пералівання крыві (1985—1997).

## Літаратура 
* Организаторы здравоохранения Республики Беларусь. — Минск, 2002. — С. 370

Катэгорыя:Медыкі Беларусі
Катэгорыя:Хірургі Беларусі
Катэгорыя:Хірургі СССР
Катэгорыя:Заслужаныя ўрачы Беларускай ССР
Пётр Іванавіч Берняк

**Пётр Іванавіч Берняк** (14.4.1929, Бабруйск —) — беларускі ўрач і арганізатар аховы здароўя. Заслужаны ўрач БССР (1982).

## Біяграфія 
Скончыў Мінскі медыцынскі інстытут (1956). Галоўны ўрач Бабруйскай раённай паліклінікі (1961—1969), галоўны ўрач Бабруйскай гарадской бальніцы хуткай медыцынскай дапамогі (1969—1997).

## Літаратура 
* Организаторы здравоохранения Республики Беларусь. — Минск, 2002. — С. 409

Катэгорыя:Медыкі СССР
Катэгорыя:Медыкі Беларусі
Мазурава

**Мазурава** — шматзначны тэрмін.

## Тапонімы 
### Населеныя пункты 
* Мазурава — хутар у Глыбоцкім раёне Віцебскай вобласці.

### Вуліцы 
* Вуліца Мазурава — вуліца ў Мінску.

## Вядомыя асобы 
* Галіна Лявонцьеўна Мазурава — беларускі ўрач і арганізатар аховы здароўя.
Міхаіл Яўхімавіч Шкляр

**Міхаіл Яўхімавіч Шкляр** (, в. Магільна, Уздзенскі раён, Мінская вобласць — ) — беларускі гісторык. Доктар гістарычных навук (1961), прафесар (1963).

## Біяграфія 
Скончыў Мінскі дзяржаўны педагагічны інстытут імя А. М. Горкага (1941), Вышэйшая партыйная школа пры ЦК ВКП(б) (1947).
    
Працаваў у ЦК ЛКСМБ (з 1941, інструктар, намеснік загадчыка аддзела прапаганды і агітацыі), Інстытуце гісторыі партыі ЦК КПБ (1947—1963, старшы навуковы супрацоўнік), Беларускім дзяржаўным універсітэце (з 1963 — прафесар, з 1975 — загадчык кафедры гісторыі КПСС Інстытута павышэння кваліфікацыі выкладчыкаў грамадскіх навук).

Навуковыя інтарэсы: гісторыя Камуністычнай партыі Беларусі.

Памёр 10 студзеня 1978 года, пахаваны на Усходніх могілках, г. Мінск.

## Узнагароды 
Званне «Заслужаны дзеяч навукі Беларускай ССР» (1972), ордэн Чырвонай Зоркі і інш.
    

## Літаратура 
* Борьба Компартии Белоруссии за укрепление союза рабочего класса и трудящегося крестьянства в восстановительный период (1921―1925 гг.) : диссертация … доктора исторических наук / Шкляр Михаил Ефимович. ― Минск, 1960.
* Коммунистическая партия (большевиков) Белоруссии в борьбе за восстановление народного хозяйства (1921—1925 годы) : автореферат диссертации … кандидата исторических наук / М. Е. Шкляр. — Москва, 1951.
* Шкляр Міхаіл Яўхімавіч // Беларуская савецкая энцыклапедыя : [у 12 т.]. — Мінск, 1974. — Т. 11. — С. 333.
* Шкляр Міхаіл Яўхімавіч // Беларуская энцыклапедыя : у 18 т. — Мінск, 2003. — Т. 17. — С. 428.
* Шкляр Міхаіл Яўхімавіч // Энцыклапедыя гісторыі Беларусі : у 6 т. — Мінск, 2003. — Т. 6, кн. 2. — С. 209—210.
* Шкляр Михаил Ефимович // Прафесары і дактары навук Беларускага дзяржаўнага універсітэта, 1921—2001. — Минск, 2001. — С. 315.
* Шкляр Михаил Ефимович : [некролог] // Веснік Беларускага дзяржаўнага універсітэта імя У. І. Леніна. Серыя 3, Гісторыя. Філасофія. Навуковы камунізм. Эканоміка. Права. — 1978. — № 1. — С. 79.
Галіна Лявонцьеўна Мазурава

**Галіна Лявонцьеўна Мазурава** (27.4.1929, Тбілісі —) — беларускі ўрач і арганізатар аховы здароўя. Заслужаны ўрач БССР (1976).

## Біяграфія 
Вучылася ў Мінскім медыцынскім інстытуце, скончыла 2-гі Маскоўскі медыцынскі інстытут (1953).

Галоўны ўрач Магаданскай 2-й гарадской паліклінікі (1961—1968), намеснік галоўнага урача медыцынскай санітарнай часткі Мінскага мотавелазавода (1969—1972). Загадчыца аддзела аховы здароўя Цэнтральнага райвыканкама Мінска (1972—1975), (1977—1986); намеснік загадчыка (1975—1977), загадчыца (1977—1986) аддзелам аховы здароўя Мінскага гарвыканкама.

## Літаратура 
* Организаторы здравоохранения Республики Беларусь. — Минск, 2002. — С. 94

Катэгорыя:Медыкі Беларусі
Катэгорыя:Постаці беларускай аховы здароўя
Катэгорыя:Постаці расійскай аховы здароўя
Катэгорыя:Заслужаныя ўрачы Беларускай ССР
Васіль Мікалаевіч Крукаў

**Васіль Мікалаевіч Крукаў** (1.7.1929, Новыя Маркавічы —) — беларускі ўрач і арганізатар аховы здароўя. Заслужаны ўрач БССР (1976).

## Біяграфія 
Скончыў Мінскі медыцынскі інстытут (1956). Галоўны ўрач Нісімкавіцкай участковай бальніцы Чачэрскага раёна (1956—1958), Жлобінскага касцёва-сухотнага санаторыя (1961—1962), Жлобінскага раёна (1962—1968). Галоўны ўрач (1968—1987), намеснік галоўнага ўрача (1987—1993) Гомельскай абласной бальніцы.

## Літаратура 
* Организаторы здравоохранения Республики Беларусь. — Минск, 2002. — С. 230.

Катэгорыя:Медыкі Беларусі
Катэгорыя:Постаці беларускай аховы здароўя
Аляксей Ільіч Бондараў

**Аляксей Ільіч Бондараў** (5.3.1924, д. Заміта, Магілёўская вобласць — 18.3.1998) — беларускі ўрач, арганізатар аховы здароўя. Заслужаны ўрач БССР (1970).

## Біяграфія 
Скончыў Гомельскую фельчарска-акушэрскую школу (1950), Мінскі медыцынскі інстытут (1958).

Галоўны ўрач медсанчасткі Мінскага камвольнага камбіната (1959—1960). Намеснік загадчыка (1960—1964), загадчык (1964—1976) Мінскага гарадскога аддзела аховы здароўя.

Старшыня Мінскага абласнога камітэта прафсаюза медыцынскіх работнікаў (1976—1978), загадчык аддзела Белсаўпрофа (1978—1987). Урач Мінскай 3-й гарадской клінічнай бальніцы (1987—1989), урач Мінскага гарадскога цэнтра здароўя (1989—1994).

Катэгорыя:Медыкі Беларусі
Катэгорыя:Постаці беларускай аховы здароўя
Катэгорыя:Заслужаныя ўрачы Беларускай ССР
Тры парасяты

**Тры парасяты** () — папулярныя дзіцячая казка.

Сюжэт «Трох парасят» узыходзіць да англійскага фальклору, літаратурныя версіі вядомы з XIX ст. і ўваходзяць, у прыватнасці, у кнігу «Дзіцячыя вершыкі і гісторыі» («Nursery Rhymes and Nursery Tales»), выдадзеную ў Лондане ў 1843 годзе Джэймсам Холівелам-Філісам.

## Сюжэт 
У адрозненне ад бестурботных малодшых братоў, старэйшае парася (у рускай версіі Сяргея Міхалкова імёны парасят — Ніф-Ніф, Нуф-Нуф і Наф-Наф) зайздросна прадбачлівае. Яно не шкадуе сіл, будуе сабе каменны дом (тым часам як браты абмежаваліся саламянай і драўлянай хаткамі). Калі злы падступны Воўк, ахвочы да свежаніны, лёгка разбурае хаткі Ніф-Ніфа і Нуф-Нуфа, менавіта дом Наф-Нафа стаў надзейным месцам для ўсіх трох парасят.

Павучальная частка народнага апавядання — працавітасць і ўпартая, грунтоўная праца акупляюцца, а лянота і легкадумная бесклапотнасць ствараюць праблемы — захавана, але скажона. Парасятаў, якія жылі ў хатках з саломы і дрэва, Воўк не з’ядае, як у арыгінале, яны ратуюцца ў каменным доме трэцяга парася. Таксама і Воўк у літаратурным варыянце не гіне, а толькі апарыўся.

## Пераклады 
Аўтар рускай версіі «Трох парасят» — Сяргей Міхалкоў.

Папулярным стаў прыпеў пра ваўка з гэтай казкі:

Нам не страшны шэры воўк.
Шэры воўк, шэры воўк!
Дзе ты ходзіш, дурны воўк.
Стары воўк, страшны воўк?

## Экранізацыі 
* «Тры парасяты» (ЗША, 1933 год)
* «Бім, Бам, Бом і воўк» (лялечны тэлеспектакль, СССР, 1974)
* «Трэцяе парася» (Байкі са склепа (тэлесерыял)) (сезон 7, выпуск 13-ы, 19 ліпеня 1996)
* «Тры парасяты» (3D-мультфільм, Расія, 2002)
* «Раскажы мне казку» (пераасэнсаваная сучасная версія пра «Трох парасят», серыял, 2018)

## Спасылкі 
* Уолт Дыснэй. Трое парасятак
* Аудиосказка «Три поросёнка»

Катэгорыя:Выдуманыя жывёлы
Катэгорыя:Літаратурныя казкі
Бамбардзіроўка Вальядаліда (1938)

**Бамбардзіроўка Вальядаліда** () — эпізод грамадзянскай вайны ў Іспаніі, які адбыўся 25 студзеня 1938 года. Дадзены інцыдэнт стаў найбуйнейшай паветранай атакай на кастыльскі горад Вальядалід за ўвесь час баявых дзеянняў.

## Перадгісторыя 
З пачатку ліпеньскага паўстання 1936 года Вальядалід апынуўся ў руках паўстанцаў-нацыяналістаў, стаўшы адным з галоўных цэнтраў арміі прыхільнікаў Франсіска Франка. Горад быў штаб-кватэрай VII ваеннай акругі. На той час там пражывала каля 100 000 чалавек.

У далейшым, па меры акружэння Мадрыда (1936 г.) і завяршэння Паўночнай кампаніі (1937 г.), яго стратэгічнае значэнне памяншалася, паколькі фронт аддаляўся ўсё далей і далей. Такім чынам, Вальядалід ператвараецца ў тыповы горад падтрымкі ар’ергарда.

Тым часам паўстанцкія сілы ўзмацнілі бамбардзіроўкі важных гарадскіх і прамысловых цэнтраў рэспубліканцаў, такіх як Барселона, Валенсія і Алікантэ. У адказ рэспубліканская авіяцыя пачала сваю кампанію паветраных нападаў.

## Бамбардзіроўка 
25 студзеня да горада падляцелі каля 15 хуткаходных самалётаў АНТ-40 (СБ-2) і скінулі 7,5 тон бомбаў. Атака асабліва закранула майстэрні чыгуначнага вакзала, а таксама размешчаныя паблізу склады боепрыпасаў.

Паветраны налёт прывёў да гібелі 14 чалавек. Яшчэ 70 былі паранены.

## Іншыя бамбардзіроўкі 
Вальядалід быў шостым горадам паўстанцаў (пасля Кордавы, Пальмы-дэ-Маёркі, Гранады, Авілы і Севільі), якія найбольш пацярпелі ад налётаў рэспубліканскай авіяцыяй. Паводле звестак El Norte de Castilla, у правінцыі за ўвесь канфлікт ў выніку 20 нападаў пацярпелі 412 чалавек.

## Літаратура 
* Solé, Josep María & Villarroya, Joan. España en llamas, la Guerra Civil desde el Aire. Temas de Hoy, Madid, 2003.
* Thomas, Hugh (1985). La Guerra Civil Española / Volumen II. Barcelona: Grijalbo. ISBN 84-253-0695-7.

## Спасылкі 
* Fotos de bombardeos en Valladolid durante distintos años de la guerra civil (BIBLIOTECA NACIONAL)
* Fotos de víctimas y destrozos de un bombardeo en Valladolid (BIBLIOTECA NACIONAL)

Катэгорыя:Бамбардзіроўкі грамадзянскай вайны ў Іспаніі
Катэгорыя:Падзеі 25 студзеня
Катэгорыя:Студзень 1938 года
Катэгорыя:1938 год у Іспаніі
Службовая злучальная галіна

паміж Аўтазаводскай (справа) і Маскоўскай лініямі]]
**Службовая злучальная галіна** (**Злучальная галіна**, **СЗГ**; іншыя назвы — міжлінейнік, перадатачны тунэль) — злучальны ўчастак ліній метрапалітэна, які выкарыстоўваецца для пераводу саставаў з адной лініі на другую, а таксама іх выдачы на лінію з дэпо. У розных транспартных сістэмах можа выкарыстоўвацца, або невыкарыстоўвацца для пасажырскага руху. Так, у Маскоўскім метрапалітэне пасажырскі рух па СЗГ ажыццяўляўся пры часовай сумеснай маршрутнай працы Сонцаўскай і Вялікай кальцавой ліній у 2018-2020 г., а ў Пецярбургскім не ажыццяўляецца з 2015 года.

Назву СЗГ таксама адносяць да галін, якія злучаюць лініі і дэпо з чыгункай.

Адна з асаблівасцяў — у метрапалітэне цягнікі па гэтым участку ў штатным рэжыме могуць рухацца ў двух кірунках. Як правіла, СЗГ з’яўляюцца аднакалейнымі. Двухкалейныя злучальныя галіны звычайна з’яўляюцца пасля пераўтварэнні перагону ў СЗГ пасля змены трасы лініі.

## Мінскі метрапалітэн 
У Мінскам метрапалітэне дзейнічае дзве падземных, адна наземная СЗГ, а таксама два "парталы". Падземныя злучаюць лініі паміж сабой, наземная з Чыгункай, "парталы" дэпо з лініямі. Для пасажырскага руху не выкарыстоўваюцца.

Першая злучальная галіна знаходзіца пад Кастрычніцкай плошчай, працягласць складае 250 метраў. Злучае Маскоўскую і Аўтазаводскую лініі. З’езд знаходзіцца перад станцыяй «Кастрычніцкая», з боку «Плошчы Перамогі» і перад станцыяй «Купалаўская» у бок «Нямігі».

Другая злучальная галіна знаходзіца у раёне будынка Факультэта журналістыкі БДУ на скрыжаванні Кальварыйскай і Цэткін, працягласць складе 840 метраў. Злучае Аўтазаводскую і Зеленалужскую лініі. З’езд знаходзіцца перад станцыяй «Фрунзенская», з боку «Маладзежнай» і перад станцыяй «Плошча Францішка Багушэвіча» з боку «Юбілейнай Плошчы».

Наземная ж, злучае Маскоўскае электрадэпо з чыгуначнай станцыяй «Мінск-Сартыравальны». Менавіта па ёй перадаюцца новыя вагоны і цягнікі для метрапалітэна, якія дастаўляюць па чыгунцы.

Па планах, пры будаўніцтве трэцяй чаргі Зеленалужскай лініі, будзе пабудаваны зачын для новай СЗГ. У перспектыве яна будзе злучаць Зеленалужскую лінію з запраектаванай Кальцавой лініяй.

Катэгорыя:Чыгуначная інфраструктура
Рутэн

**Рутэн** () — горад у Германіі, у зямлі Паўночны Рэйн-Вестфалія. Падпарадкаваны адміністрацыйнай акрузе Арнсберг. Уваходзіць у склад раёна Зост. Насельніцтва —  чалавек (на 31 снежня 2010 года). Плошча — 158,09 км². Афіцыйны код — 05 9 74 036.

Горад падзяляецца на 15 гарадскіх раёнаў.

Катэгорыя:Гарады Паўночнага Рэйна-Вестфаліі
Анрохтэ

**Анрохтэ** () — камуна ў Германіі, у зямлі Паўночны Рэйн-Вестфалія. Падпарадкоўваецца адміністрацыйнай акрузе Арнсберг. Уваходзіць у склад раёна Зост. Насельніцтва —  чалавек (на 31 снежня 2010 года). Плошча — 73,79 км². Афіцыйны код — 05 9 74004.

Камуна падзяляецца на 10 сельскіх акруг.

Катэгорыя:Камуны Паўночнага Рэйна-Вестфаліі
Сядзіба Кеневічаў (Дарашэвічы)

**Сядзіба Кеневічаў** — колішняя сядзіба ў в. Дарашэвічы (каля пасёлка Славінск) Петрыкаўскага раёна Гомельскай вобласці. Сядзібны парк з’яўляецца гісторыка-культурнай каштоўнасцю Беларусі.

## Гісторыя 
Адносіцца да ліку найстарэйшых маёнткаў у Беларусі, так адно з фамільных пахаванняў, мяркуючы па надмагільнай пліце, датуецца 1535 годам.

Восенню 1917 г. сядзіба была разрабавана і спустошана, у 1918 г. амаль зруйнавана.

## Літаратура 
* 
* 
* *Aftanazy, R.* Dzieje rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej : w 11 t. / R. Aftanazy. — Wrocław — Warszawa — Kraków : Zaklad im Ossolinskich, 1991. — Cz. 1. Wielkie księstwo Litewskie. Inflanty. Kurlandia. — T. 2. Województwa brzesko-litewskie, nowogródzkie. — 474 s.
* *Kieniewicz, S.* Dereszewicze. 1863 / S. Kieniewicz. — Wroclaw-Warszawa-Kraków-Gdańsk-Lodź : Ossolineum, 1986. — 192 s.
* *Kieniewicz, A.* Nad Prypecią dawno temu… Wspomnienia zamierzchłej przeszłości / A. Kieniewicz. – Wrocław etc. : Ossolineum, 1989. — 558 s.

## Спасылкі 
* 
* 

Катэгорыя:Сядзібы Петрыкаўскага раёна
Катэгорыя:Паркі Беларусі
Катэгорыя:1840-я ў Беларусі
Катэгорыя:Дарашэвічы
Катэгорыя:Збудаванні Беларусі ў стылі класіцызм
Катэгорыя:Знішчаныя збудаванні Беларусі
Катэгорыя:Кеневічы
Анатоль Мікалаевіч Мізяк

**Анатоль Мікалаевіч Мізяк** (, Харкаў, Украіна — ) — беларускі ўрач-афтальмолаг, палкоўнік медыцынскай службы. Заслужаны ўрач БССР (1982). Кандыдат медыцынскіх навук (1976).

## Біяграфія 
Скончыў Харкаўскі медыцынскі інстытут (1958). На медыцынскіх пасадах у Беларускай ваеннай акрузе, у тым ліку начальнік агульнавайсковага шпіталя ў Мінску (1958—1985). Начальнік галоўнага шпіталя Заходняй групы войскаў у ГДР (1985—1990).

Загадчык аддзела інтэрнатуры (1990—1991), прарэктар па атэстацыйнай рабоце (1991—1993) Беларускага інстытута ўдасканалення ўрачоў.

Катэгорыя:Ваенныя ўрачы Беларусі
Катэгорыя:Ваенныя ўрачы СССР
Катэгорыя:Афтальмолагі Беларусі
Катэгорыя:Афтальмолагі СССР
Катэгорыя:Заслужаныя ўрачы Беларускай ССР
Катэгорыя:Палкоўнікі СССР
Катэгорыя:Палкоўнікі медыцынскай службы (Беларусь)
Джон Эдвард Хёрбст

**Джон Эдвард Хёрбст** (; , Роквіл-Сентэр, Нью-Ёрк) — амерыканскі дыпламат; пасол ЗША ва Узбекістане (2000—2003) і пасол ЗША ва Украіне (2003—2006). У 2006 годзе дзяржсакратар ЗША Кандаліза Райс прызначыла Джона Хёрбста каардынатарам Упраўлення рэканструкцыі і стабілізацыі.

## Біяграфія 
Атрымаў ступень бакалаўра навук у галіне дыпламатычнай службы ў Школе дыпламатычнай службы Джорджтаўнскага ўніверсітэта ў 1974 годзе і ступень магістра мастацтваў у галіне права і дыпламатыі ў Флетчараўскай школе права і дыпламатыі пры Універсітэце Тафтса (Медфард, Масачусетс) у 1978 годзе. Таксама навучаўся ў Школе перспектыўных міжнародных даследаванняў у Балонні, Італія, пры Універсітэце Джонса Хопкінса.

Паступіў дыпламатычную службу ў 1979 годзе. Працаваў палітычным дарадцам у амерыканскіх пасольствах у Тэль-Авіве, Маскве і Эр-Рыядзе. Ён таксама працаваў дырэктарам па рэгіянальных пытаннях у Блізкаўсходнім бюро Дзяржаўнага дэпартамента ЗША, дырэктарам Упраўлення Незалежных Дзяржаў і па справах Садружнасці, першым намеснікам пасла па асобых даручэннях для новых незалежных дзяржаў. У 1997—2000 гадах працаваў Генеральным консулам ЗША ў Іерусаліме.
Галіна Аляксандраўна Гаравая

**Галіна Аляксандраўна Гаравая** (7 лютага 1941, г. Барысаглебск, Расія — 5 лістапада 2011) — беларуская скульптарка.

## Біяграфія 
Скончыла ў 1967 годзе Мінскае мастацкае вучылішча, у 1973 годзе — Беларускі тэатральна-мастацкі інстытут па спецыяльнасці «скульптура».

У 1991—2002 гадах уваходзіла ў творчае аб’яднанне мастакоў «Няміга-17».

Была ўзнагароджана пачэсным ордэнам Францыі «Мастацтва і літаратура» (2005).

## Творчасць 
Працавала ў галіне манументальнай і станковай скульптуры.

Сярод твораў: манументальная кампазіцыя «Маці» (1976, р.п. Глуша Бабрускага раёна), помнік воінам-кавалерыстам (1981, в. Горная Хоцімскага раёна, арх. Ю. Мамлін), паркавая скульптура «Голуб» (1988), станковыя творы «Беларусь партызанская», «Касманаўты» (абедзве 1975), «Несцерка і Паўлінка» (1985), «Дзекабрысты» (1986), «Нараджэнне» (1990), «Страсці», «Сляпыя», «Аплакванне» (усе 1993), «Патэн» і «Каханне» (1994), «Акт-1» (1995), «Акт-2» (1996), «Маскі ІІІ» (2000) ды інш.

## Літаратура 
* 
* Вайніцкі, Павел. «Страсці» Галіны Гаравой як прыклад рэпрэзентатыўнага твора ў беларускім мастацтве 1990-х гадоў // Чацверты Міжнародны Кангрэс даследчыкаў Беларусі. Працоўныя матэрыялы. Том 4 (2015). Kaunas, 2015. С. 240—243.
* Вайніцкі, Павел. Супастаўленне. Супрацьпастаўленне. Асэнсаванне. Праект «Мыслеформы» Галіны Гаравой у Музеі-майстэрні Заіра Азгура // Мастацтва. 2017. № 7. С. 20.

## Спасылкі 
* Сайт Галіны Гаравой
* Воспоминания о Галине Горовой

Катэгорыя:Скульптары Беларусі
Катэгорыя:Скульптары СССР
Фройдэнберг (Зігерланд)

**Фройдэнберг** () — горад у Германіі, у зямлі Паўночны Рэйн-Вестфалія. Падпарадкаваны адміністрацыйнай акрузе Арнсберг. Уваходзіць у склад раёна Зіген-Вітгенштайн. Насельніцтва —  чалавек (на 30 чэрвеня 2010 г.). Плошча — 54,48 км². Афіцыйны код — 05 9 70 016.

Горад падзяляецца на 17 гарадскіх раёнаў.

Катэгорыя:Гарады Паўночнага Рэйна-Вестфаліі
Нойнкірхен

**Нойнкірхен** — тапонім.
* Нойнкірхен (Аўстрыя)
* Нойнкірхен (Зігерланд)
* Нойнкірхен (Саар)
Яўген Сямёнавіч Чыжыкаў

**Яўген Сямёнавіч Чыжыкаў** (, Мінск — ) — беларускі ўрач і арганізатар аховы здароўя. Заслужаны ўрач БССР (1968).

## Біяграфія 
Удзельнік Вялікай Айчыннай вайны. Скончыў Мінскі медыцынскі інстытут (1950). Загадчык Чачэрскага раённага аддзела аховы здароўя (1950—1951). Галоўны ўрач Плешчаніцкай раённай бальніцы (1953—1969). Галоўны ўрач (1969—1985), урач (1985—1994) Рэспубліканскага дома санітарнай асветы.

## Літаратура 
* Организаторы здравоохранения Республики Беларусь. — Минск, 2002. — С. 85
* Руководители санитарно-эпидемиологической службы Республики Беларусь. — Минск, 2001. — С. 279.

Катэгорыя:Медыкі Беларусі
Катэгорыя:Заслужаныя ўрачы Беларускай ССР
Катэгорыя:Удзельнікі Вялікай Айчыннай вайны
Катэгорыя:Медыкі СССР
Катэгорыя:Постаці беларускай аховы здароўя
Пётр Сцяпанавіч Ржавускі

**Пётр Сцяпанавіч Ржавускі** (нар. 8.11.1914, в. Курганне, Мінская вобласць) — беларускі ўрач-хірург і арганізатар аховы здароўя. Заслужаны ўрач БССР (1965).

## Біяграфія 
Скончыў Мінскі медыцынскі інстытут (1941). Удзельнік Вялікай Айчыннай вайны. Галоўны ўрач (1945—1946, 1949—1953), загадчык хірургічнага аддзялення (1946—1955) Маладзечанскай гарадской бальніцы. Загадчык хірургічным аддзяленнем (1955—1958), галоўны ўрач (1958—1972), хірург (1972—1989) Маладзечанскай абласной дзіцячай бальніцы. Хірург Маладзечанскай дзіцячай паліклінікі (1990—1991).

## Крыніцы 
## Літаратура 
* Организаторы здравоохранения Республики Беларусь. — Минск, 2002. — С. 361.

Катэгорыя:Медыкі Беларусі
Катэгорыя:Хірургі Беларусі
Катэгорыя:Хірургі СССР
Катэгорыя:Заслужаныя ўрачы Беларускай ССР
Катэгорыя:Удзельнікі Вялікай Айчыннай вайны
Рыгор Якаўлевіч Цемахоў

**Рыгор Якаўлевіч Цемахоў** (, Дніпро, цяпер Украіна — 1997) — беларускі ўрач-хірург, арганізатар аховы здароўя. Заслужаны ўрач БССР (1964).

## Біяграфія 
Скончыў Мінскі медыцынскі інстытут (1946). Загадчык Дрысенскага раённага аддзела аховы здароўя (1944—1945). Галоўны ўрач Ушацкай (1946—1952), Глыбоцкай (1952—1978) раённых бальніц.

## Літаратура 
* Организаторы здравоохранения Республики Беларусь. — Минск, 2002. — С. 199
* Григорий Яковлевич Цемахов (к 70-летию со дня рождения) // Здравоохранение Белоруссии. — 1990. — № 1. — С. 75.

Катэгорыя:Постаці беларускай аховы здароўя
Катэгорыя:Хірургі Беларусі
Катэгорыя:Хірургі СССР
Катэгорыя:Заслужаныя ўрачы Беларускай ССР
Валянціна Фёдараўна Бабінцава

**Валянціна Фёдараўна Бабінцава** (25.12.1919, Глазаў, Расія —) — беларуская ўрач-хірург, арганізатар аховы здароўя. Заслужаны ўрач БССР (1960).

## Біяграфія 
Скончыла Пермскі медыцынскі інстытут (1940). Удзельніца Вялікай Айчыннай вайны. Хірург (1946—1950), галоўны урач (1950—1957) Валожынскай раённай бальніцы. Галоўны урач Валожынскага раёна (1957—1958), практолаг Мінскай абласной клінічнай бальніцы (1971—1994).

## Літаратура 
* Организаторы здравоохранения Республики Беларусь. — Минск, 2002. — С. 347.

Катэгорыя:Удзельнікі Вялікай Айчыннай вайны
Катэгорыя:Заслужаныя ўрачы Беларускай ССР
Катэгорыя:Медыкі Беларусі
Катэгорыя:Хірургі Беларусі
Катэгорыя:Хірургі СССР
Катэгорыя:Практолагі
Катэгорыя:Постаці беларускай аховы здароўя
Эрнтэбрук

**Эрнтэбрук** () — камуна ў Германіі, у зямлі Паўночны Рэйн-Вестфалія. Падпарадкоўваецца адміністрацыйнай акрузе Арнсберг. Уваходзіць у склад раёна Зіген-Вітгенштайн. Насельніцтва — 7205 чалавек (на 31 снежня 2010 года). Плошча — 70,86 км². Афіцыйны код — 05 9 70 012.

Камуна падзяляецца на 9 сельскіх акруг.

Катэгорыя:Камуны Паўночнага Рэйна-Вестфаліі
Бад-Берлебург

**Бад-Берлебург** () — горад у Германіі, у зямлі Паўночны Рэйн-Вестфалія. Падпарадкаваны адміністрацыйнай акрузе Арнсберг. Уваходзіць у склад раёна Зіген-Вітгенштайн. Насельніцтва —  чалавекі (на 2009 год). Плошча — 275,33 км². Афіцыйны код — 05 9 70 004.

Горад падзяляецца на 23 гарадскія раёны.

Катэгорыя:Гарады Паўночнага Рэйна-Вестфаліі
Катэгорыя:Курорты Германіі
Сядзіба Кеневічаў (Брынёў)

**Брынёўская сядзіба** — колішняя сядзіба на паўднёва-ўсходняй ускраіне вёскі в. Брынёў Петрыкаўскага раёна Гомельскай вобласці.

## Гісторыя 
Маёнтак Брынёў набыў у канцы XVIII ст. Антон Нестар Кеневіч, падкаморы новагародскі. З 1890 па 1917 г. маёнтак знаходзіўся ў валоданні Гераніма Кеневіча (1866—1925). У сядзібе ішло насычанае культурнае жыццё. Тут пастаянна праводзіліся паэтычныя вечары, у хатнім тэатры ставіліся напісаныя гаспадаром п’есы, адбываліся паляванні ў навакольных лясах.

У паўночнай частцы захаваўся мураваны лямус. За межамі парку з паўднёвага ўсходу захаваліся мураваныя будынкі — 2 жылыя дамы і стайня, пабудаваныя ў пачатку 20 ст.

Брынёў. Парк (02).jpg|Парк 
Брынёў. Парк (03).jpg|Парк 
Брынёў. Парк (04).jpg|Парк 
Брынёў. Парк (05).jpg|Парк 

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
* 
* 

Катэгорыя:Сядзібы Петрыкаўскага раёна
Катэгорыя:Паркі Беларусі
Катэгорыя:Брынёў
Катэгорыя:Збудаванні Беларусі ў стылі класіцызм
Катэгорыя:Знішчаныя збудаванні Беларусі
Катэгорыя:Кеневічы
Рыгор Сямёнавіч Левін

**Рыгор Сямёнавіч Левін** (1899, Магілёўская губерня — ) — беларускі ўрач-хірург, арганізатар аховы здароўя. Кандыдат медыцынскіх навук (1940). Заслужаны ўрач БССР (1941).

## Біяграфія 
Скончыў Харкаўскі медыцынскі інстытут (1926). Загадчык сельскай участковай бальніцы (1926—1928), галоўны ўрач раённай бальніцы Бабруйскай акругі (1928).

Асістэнт Мінскага медыцынскага інстытута (1932—1940). Удзельнік Вялікай Айчыннай вайны. З 1949 года старшы навуковы супрацоўнік, загадчык хірургічным аддзелам Беларускага НДІ туберкулёзу, вучоны сакратар інстытута (з 1960).

## Літаратура 
* Григорий Семенович Левин (1899—1973): Некролог // Здравоохранение Белоруссии. — 1973. — № 12. — С. 76.

## Спасылкі 
* Медицинские работники Могилёвской области. Левин Григорий Семенович  // Магілёўская абласная бібліятэка імя У. І. Леніна
* Левин Гирш Симонович // Праект «Память народа»

Катэгорыя:Хірургі Беларусі
Катэгорыя:Хірургі СССР
Катэгорыя:Постаці беларускай аховы здароўя
Катэгорыя:Заслужаныя ўрачы Беларускай ССР
Катэгорыя:Медыкі Вялікай Айчыннай вайны
Файнштэйн

**Файнштэйн** — прозвішча.

## Вядомыя асобы 
* Барыс Аронавіч Файнштэйн — беларускі ўрач і арганізатар аховы здароўя
* Мошэ Файнштэйн — найбуйнейшы галахічны аўтарытэт яўрэйскага народа другой паловы XX стагоддзя ў цэлым і яўрэйства Амерыкі ў прыватнасці

## Гл. таксама 
* Няхама Файнштэйн-Пухачэўская — паэтка і пісьменніца, суфражыстка, суддзя
Казацкі крыж

**Казацкі крыж** ()&nbsp;— сімвал казацтва, запарожцаў, украінскага рыцарства і войска. Разнавіднасць тампліерскага крыжа.

Маляваўся на пячатках Войска Запарожскага і Войска Запарожскага Нізавога, на Вялікай харугве Войска Запарожскага Нізовага, іншых казацкіх сцягах і гербах казацкіх палкоў. У цяперашні час з'яўляецца эмблемай Узброеных сіл Украіны, Дзяржаўнай памежнай службы Украіны і Службы бяспекі Украіны.

Малюецца на гербах і сцягах украінскіх абласцей, раёнаў і гарадоў.

Казацкі крыж выкарыстоўваўся для стварэння выяваў Дзяржаўных узнагарод Украіны, ведамасных узнагарод Дзяржаўнай службы Украіны па надзвычайных сітуацыях, Міністэрства абароны Украіны, Дзяржаўнай памежнай службы Украіны, Службы бяспекі Украіны.

Існуе даўняя традыцыя ўсталёўваць казацкія крыжы на пахаваннях загінуўшых за Украіну і ў памяць пра выбітных украінцаў (Т. Шаўчэнка, В. Чарнавола, К. Гардзіенка і інш.).

## Галерэя 

Файл:Emblem of the Ukrainian Armed Forces.svg|Эмблема Узброеных сіл Украіны
Файл:Emblem of the State Border Guard Service of Ukraine.svg|Эмблема Дзяржаўнай памежнай службы Украіны
Файл:Security Service of Ukraine Emblem.svg|Эмблема Службы бяспекі Украіны
Файл:Емблема ДСНС (2016).png|Дзяржаўная служба Украіны па надзвычайных сітуацыях
Файл:Hmel-1.jpg|Ордэн Багдана Хмяльніцкага
Файл:Orden-danilo-galitsky.jpg|Ордэн Данілы Галіцкага
Файл:Нагрудний знак «Знак пошани» (МОУ).png|Нагрудны знак «Знак пашаны»
Файл:Flag of Poltava Oblast.svg|Сцяг Палтаўскай вобласці
Файл:Coat of Arms of Rivne Oblast.svg|Герб Ровенскай вобласці
Файл:Coat of Arms of Vinnytsa Oblast.svg|Герб Вінніцкай вобласці
Файл:Jagotynskiy rayon gerb.png|Герб Ягацінскага раёна
Файл:Coat of Arms of Novosanzharskiy raion.svg|Герб Навасанжарскага раёна
Файл:Coat of Arms of Dobrovelychkivskiy Raion in Kirovohrad Oblast.png|Герб Дабравялічкаўскага раёна
Файл:Герб Томаківського району.jpg|Герб Тамакоўскага раёна
Файл:Bobrovitskiy rayon prapor.png|Сьцяг Бабровіцкага раёна
Файл:Flag of Orzhytsia raion.svg|Сьцяг Аржыцкага раёна
Файл:Ripkinskiy rayon gerb.png|Сьцяг Рыпкінскага раёна
Файл:UKR COA of Myrhorod.svg|Герб Міргарада
Файл:Coat of arms of Konotop.svg|Герб Канатопу
Файл:Coat of arms of Borzna.svg|Герб Борзны
Файл:Zinkiv coat of arms (escutcheon).svg|Герб Зінькава
Файл:Coat of Arms of Zolotonosha.svg|Герб Залатаношы
Файл:COA Romny, Sumska, Ukraine.svg|Герб Ромен
Файл:Parafiivka herb.jpg|Герб Парафіеўкі
Файл:Coat of Arms of Azov.svg|Герб Азова (Расія)
Файл:POL województwo podkarpackie COA.svg|Герб Падкарпацкага ваяводства

## Крыніцы 
## Спасылкі 
Катэгорыя:Крыжы
Катэгорыя:Дзяржаўныя сімвалы Украіны
Ганна Ільінічна Багданава

**Ганна Ільінічна Багданава** (1909 — ?) — беларуская ўрач-акушэр-гінеколаг і арганізатар аховы здароўя. Заслужаны ўрач БССР (1961).

## Біяграфія 
Скончыла Віцебскі медыцынскі інстытут (1941).

Удзельніца Вялікай Айчыннай вайны.

Загадчыца гінекалагічнага аддзяленнем Мінскай 1-й гарадской клінічнай бальніцы (1944—1951). Загадчыца аддзялення (1951—1969), галоўны ўрач Мінскага гарадскога клінічнага радзільнага дома (1962—1973).

## Літаратура 
* Организаторы здравоохранения Республики Беларусь. — Минск, 2002. — С. 112.

Катэгорыя:Медыкі Беларусі
Катэгорыя:Акушэры Беларусі
Катэгорыя:Акушэры СССР
Катэгорыя:Гінеколагі Беларусі
Катэгорыя:Гінеколагі СССР
Катэгорыя:Постаці беларускай аховы здароўя
Катэгорыя:Удзельнікі Вялікай Айчыннай вайны
Лангервеэ

**Лангервеэ** () — камуна ў Германіі, у зямлі Паўночны Рэйн-Вестфалія. Падпарадкоўваецца адміністрацыйнай акрузе Кёльн. Уваходзіць у склад раёна Дзюрэн. Насельніцтва —  чалавек (на 31 снежня 2010 года). Плошча — 41,49 км². Афіцыйны код — 05 3 58 032.

Камуна падзяляецца на 14 сельскіх акруг.

Катэгорыя:Камуны Паўночнага Рэйна-Вестфаліі
Дом на плошчы Свабоды, 9 (Кобрын)

**Дом на плошчы Свабоды, 9** — будынак у гістарычным цэнтры Кобрына. Пабудаваны ў канцы XVIII стагоддзя, перабудоўваўся ў XX стагоддзі.

## Архітэктура 
Трохпавярховы прамавугольны ў плане цагляны будынак, галоўным тарцовым фасадам выходзіць на плошчу. Фасад дэкарыраваны карнізным паяском і завершаны атыкам.

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
* Пл. Свободы, 9. Кобрин в 80-е годы // Познай Кобрин

Катэгорыя:Плошча Свабоды (Кобрын)
Катэгорыя:Будынкі і збудаванні Кобрына
Катэгорыя:XVIII стагоддзе ў Кобрыне
Катэгорыя:З’явіліся ў XVIII стагоддзі
Барыс Аронавіч Файнштэйн

**Барыс Аронавіч Файнштэйн** (1909—1989) — беларускі ўрач і арганізатар аховы здароўя. Заслужаны ўрач БССР (1941).

## Біяграфія 
Скончыў Беларускі медыцынскі інстытут (1932). Загадчык аддзялення, галоўны ўрач Мазырскай гарадской бальніцы (1940—1941).

Удзельнік Вялікай Айчыннай вайны.

Загадчык Мазырскім гарадскім аддзелам аховы здароўя (1946—1948), галоўны ўрач Палескай абласной бальніцы (1948—1951), намеснік галоўнага ўрача Мазырскай 2-й абласной бальніцы (1951—1973). Загадчык кабінета статыстыкі Мазырскай гарадской бальніцы (1973—1986).

## Літаратура 
* Организаторы здравоохранения Республики Беларусь. — Минск, 2002. — С. 261

Катэгорыя:Медыкі Беларусі
Катэгорыя:Постаці беларускай аховы здароўя
Катэгорыя:Заслужаныя ўрачы Беларускай ССР
Катэгорыя:Удзельнікі Вялікай Айчыннай вайны
Вера Паўлаўна Нікіфарава

**Вера Паўлаўна Нікіфарава** (1914 — ?) — беларускі ўрач і арганізатар аховы здароўя. Заслужаны ўрач БССР (1979).

Удзельніца Вялікай Айчыннай вайны. Загадчыца Бабруйскім гарадскім аддзелам аховы здароўя (1955—1964), галоўны ўрач Бабруйскай дзіцячай бальніцы (1965—1969).

## Літаратура 
* : Организаторы здравоохранения Республики Беларусь. — Минск, 2002. — С. 407

Катэгорыя:Медыкі Беларусі
Катэгорыя:Постаці беларускай аховы здароўя
Катэгорыя:Заслужаныя ўрачы Беларускай ССР
Катэгорыя:Удзельнікі Вялікай Айчыннай вайны
Нікіфарава

**Нікіфарава** — шматзначны тэрмін.

## Тапонімы 
### Населеныя пункты 
* Нікіфарава — вёска ў Ельнінскім раёне Смаленскай вобласці Расіі

### Вуліцы 
* Вуліца Нікіфарава — вуліца ў Мінску.

## Вядомыя асобы 
* Вера Паўлаўна Нікіфарава — беларускі ўрач і арганізатар аховы здароўя.
Нойнкірхен (Аўстрыя)

**Нойнкірхен** () — горад, акруговы цэнтр у Аўстрыі, у федэральнай зямлі Ніжняя Аўстрыя. Уваходзіць у склад акругі Нойнкірхен. Насельніцтва —  чалавек (на 31 снежня 2005 года). Плошча — 20,28 км². Афіцыйны код — 3 18 18.

Катэгорыя:Гарады Ніжняй Аўстрыі
Бюлейст

**Бюлейст** (, у іншых манускрыптах **Білейпт**, ) — ў скандынаўскай міфалогіі волат (ётун), брат Локі.

## Этымалогія 
*Býleistr* ў старажытнаскандынаўскай мове паходзіць, хутчэй за ўсё, ад слоў *bylr* («парыў ветру», «бура») і *leiptr* («маланка») і можа азначаць «бліскучы ў шторме» альбо «той хто супакойвае маланку». На думку брытанскага філолага Бенджаміна Торпа паходжанне гэтага міфалагічнага імя магло быць звязана з спалучэннем слоў «паселішча» і «спусташаць». У яшчэ адной версіі першай часткай з’яўляецца *bý* («пчала»), адсюль альтэрнатыўны пераклад як «блукаючы сярод пчол» якія могуць выступаць тут у якасці метафары).

## Бюлейст у пісьмовых крыніцах 
У «Старэйшай Эдзе» Бюлейст згадваецца двойчы: у страфе 51 «Прадраканні вёльвы» і ў страфе 40 «Песні пра Хюндле», у якіх гаворыцца, што Локі з’яўляецца братам Бюлейста.

У «Бачанне Гюльві» (глава33) і ў «Мове паэзіі», якія ўваходзяць у склад «Малодшай Эдды», яе аўтар Сноры Стурлусан называе братоў Бюлейста (Локі, Хелбліндзі) і іх бацькоў (Фарбаўці, Лаўвея).

У напісаным у IX стагоддзі «Спісе Інглінгаў» выкарыстан кенінг «дачка брата Бюлейста» са значэннем «адправіцца да Хель», то бок «памерці» (Хель — дачка Локі, валадарка свету мёртвых). Прычым выкарыстанне гэтага апісання ў скальдычнай паэзіі не адзінкава.

## Інтэрпрэтацыі і меркаванні 
Па версіі нарвежскага лінгвіста Софуса Буге Бюлейст не хто іншы, як кіраўнік біблейскіх дэманаў Вельзевул (а Локі пры гэтым павінен быў адпавядаць Люцыферу). Падставай для такой здагадкі (адрынутага больш познімі даследаваннямі) з’яўляліся падабенства гучання і магчымыя значэнні іх імёнаў: лінгвістычна звязанага з пчоламі Бюлейста і «ўладара мух» Вельзевула, яго негатыўную бок. А яго суайчыннік філолаг Карл Вайнхольд, таксама абапіраючыся на значэнне імёнаў, атаясамліваў Бюлейста з Кары (сынам Форньёта, персаніфікацыяй ветру) і прыпісваў яму панаванне над вятрамі. У іншым даследаванні праводзяцца паралелі паміж Локі (і яго братамі) і персанажам Карэла-фінскай міфалогіі Лоўхі (і яе дзецьмі).

Большае распаўсюджванне атрымала меркаванне, згодна з якім *Бюлейст* — усяго толькі адно з імёнаў (эпітэтаў) вярхоўнага бога Одзіна, які з’яўляецца такім чынам братам (альбо пабрацімам) Локі. Паколькі *Хельбліндзі* ў «Прамовах Грымніра» — хеіці (сінонім) Одзіна, то ўсё гэта наводзіць на разважанні аб супастаўнасці трыяд Одзін-Лодур-Хёнір і Хельбліндзі-Локі-Бюлейст.

У цэлым жа — з-за адсутнасці дадатковых і альтэрнатыўных крыніц — значэнне і ролю Бюлейста ў скандынаўскай міфалогіі немагчыма вызначыць, хоць яго неаднаразовае згадванне ў эдычных тэкстах (хоць не больш, чым толькі імя) наўрад ці можна лічыць беспадстаўным.

У неаязычным руху Асатру Бюлейст — штармавы етун — лічыцца спараджэннем ўрагану, пад якім маецца на ўвазе Фарбаўці (паданне, запазычанае ў шведскага пісьменніка і гісторыка культуры Віктара Рудберга).

## Крыніцы 
Катэгорыя:Турсы
Катэгорыя:Германа-скандынаўская міфалогія
Марыя Апанасаўна Сяркова

**Марыя Апанасаўна Сяркова** (нар. 1919) — беларускі ўрач і арганізатар аховы здароўя. Заслужаны ўрач БССР (1958).

## Біяграфія 
Скончыла Адэскі медыцынскі інстытут (1942). Галоўны ўрач Гродзенскага абласнога туберкулёзнага дыспансера (1945—1960).

## Літаратура 
* Организаторы здравоохранения Республики Беларусь. — Минск, 2002. — С. 287

Катэгорыя:Медыкі Беларусі
Катэгорыя:Постаці беларускай аховы здароўя
Катэгорыя:Заслужаныя ўрачы Беларускай ССР
Катэгорыя:Медыкі СССР
Ноймюнстэр

**Ноймюнстэр** () — горад у Германіі, горад зямельнага падпарадкавання, размешчаны ў зямлі Шлезвіг-Гольштэйн. Размешчаны за 70 кіламетраў на поўнач ад Гамбурга і за 30 кіламетраў на поўдзень ад Кіля. Насельніцтва —  чалавек (на 31 снежня 2010 года). Плошча — 71,63 км². Афіцыйны код — 01 0 04 000.

Важны чыгуначны вузел, стаіць на скрыжаванні ліній Гамбург — Кіль і Ноймюнстэр — Фленсбург. Горад падзяляецца на 9 гарадскіх раёнаў.

Катэгорыя:Гарады Шлезвіг-Гольштэйна
Цімафей Кірылавіч Фандо

**Цімафей Кірылавіч Фандо** (1932, Ліцвякі, Талачынскі раён —) — беларускі інжынер-будаўнік, гаспадарчы дзеяч. Заслужаны будаўнік Беларускай ССР (1970).

## Біяграфія 
Скончыў Мінскі будаўнічы тэхнікум (1964), Беларускі політэхнічны інстытут (1972), Універсітэт марксізму-ленінізму Мінскага абкама КПБ (1981).

У 1984—1990 гг. — кіраўнік Будаўнічага трэста № 7 г. Мінска, 1990—2002 гг. — намеснік генеральнага дырэктара Закрытага акцыянернага таварыства «Трэст Прамбуд».

Катэгорыя:Інжынеры Беларусі
Катэгорыя:Будаўнікі Беларусі
Катэгорыя:Будаўнікі СССР
Анатоль Сямёнавіч Фядзенка

**Анатоль Сямёнавіч Фядзенка** (, г. Грозны — ) — вучоны-матэматык, педагог, аўтар прац па дыферэнцыяльнай геаметрыі, тэорыі груп Лі і аднародных прастораў.

## Біяграфія 
Пасля заканчэння сярэдняй школы з залатым медалём паступіў на механіка-матэматычны факультэт МДУ імя М. В. Ламаносава. У кастрычніку 1955 года абараніў кандыдацкую дысертацыю і прыступіў да працы на кафедры геаметрыі фізіка-матэматычнага факультэта БДУ. З 1976 па 1979  год — дэкан механіка-матэматычнага факультэта.

## Узнагароды 
Заслужаны работнік народнай адукацыі БССР, выдатнік народнай асветы Беларусі.

## Літаратура 
* 
* Вестник БГУ. Серия 1, Физика. Математика. Информатика. — 2009. — № 3. — С. 121.
* Математика и математики БГУ и Беларуси: 100 лет развития / С. В. Абламейко, М. А. Журавков ;
* Белорусский государственный университет. — Минск, 2021. — С. 89-90.
* Прафесары і дактары навук Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэта, 1921—2001 / [складальнік А. А. Яноўскі]. — Мінск, 2001. — С. 285—286.
* Республика Беларусь : энциклопедия : [в 7 т.]. — Минск, 2008. — Т. 7. — С. 352.

## Спасылкі 
* Феденко Анатолий Семёнович

Катэгорыя:Дэканы механіка-матэматычнага факультэта БДУ
Катэгорыя:Матэматыкі СССР
Катэгорыя:Матэматыкі Беларусі
Будынак аптэкі (Кобрын)

**Будынак аптэкі** — будынак у гістарычным цэнтры Кобрына, размешчаны на плошчы Свабоды, 6, на рагу з Першамайскай вуліцай. Пабудаваны ў канцы XVIII стагоддзя, перабудоўваўся ў XX стагоддзі. У 1950-я гады надбудаваны 3-і паверх, зменена ўнутраная планіроўка.

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
* Пл. Свободы, 6. Кобрин в 80-е годы // Познай Кобрин
* 

Катэгорыя:Плошча Свабоды (Кобрын)
Катэгорыя:Будынкі і збудаванні Кобрына
Катэгорыя:XVIII стагоддзе ў Кобрыне
Катэгорыя:З’явіліся ў XVIII стагоддзі
Геранім Кеневіч

* Геранім Антонавіч Кеневіч (1796—1884) — мазырскі павятовы харунжы, буйны землеўласнік.
* Геранім Геранімавіч Кеневіч (1830—1911) — мазырскі павятовы маршалак, прадпрымальнік.
* Геранім Геранімавіч Кеневіч (1867—1925) — прадпрымальнік, палітычны дзеяч.
* Геранім Уладзіслаў Кеневіч (Геранім Феліксавіч Кеневіч) (1834—1864) — удзельнік Студзеньскага паўстання (1863—1864).
Паштовая станцыя (Кобрын)

**Паштовая станцыя** — будынак у Кобрыне, размешчаны па Савецкай вуліцы, 108. Гісторыка-культурная каштоўнасць Рэспублікі Беларусь.

## Гісторыя 
Пабудавана ў 1846 годзе ў сувязі з пракладкай шашы. У 1873—1875 гг. будынак быў прыстасаваны пад памяшканне гарадской бальніцы, у 1882 г. — ваенны шпіталь. У 1954 г. бакавыя карпусы светлавымі калідорамі злучаны з галоўным. У савецкі час у будынку размяшчаўся міжішкольны вучэбна-вытворчы камбінат.

## Літаратура 
* 
* Сардаров А. С. История и архитектура дорог Белоруссии. — Мн., 1978.

## Спасылкі 
* Ул. Советская, 108 Кобрин в 80-е годы // Познай Кобрин

Катэгорыя:Савецкая вуліца (Кобрын)
Катэгорыя:Будынкі і збудаванні Кобрына
Катэгорыя:1846 год у Беларусі
Катэгорыя:XIX стагоддзе ў Кобрыне
Катэгорыя:Паштовыя станцыі Беларусі
Катэгорыя:Збудаванні Кобрына ў стылі класіцызм
Станіслаў Іосіфавіч Ярашэвіч

**Станіслаў Іосіфавіч Ярашэвіч** — беларускі спецыяліст у галіне будаўніцтва. Заслужаны будаўнік Беларускай ССР (1960).

Стваральнік першай комплекснай гасразліковай брыгады.

## Публікацыі 
* Строить дома одной бригадой: Из опыта работы хозрасчётной бригады конечной продукции УНР-19 строит. треста № 1. — Минск : Госиздат БССР, Ред. производ. лит., 1960. — 24 с. : ил.; 20 см.

Катэгорыя:Будаўнікі Беларусі
Катэгорыя:Будаўнікі СССР
Гдалія Алон

**Гдалія Алон** (, г. Кобрын — , Ізраіль) — ізраільскі гісторык, даследнік Талмуда і гісторыі эпохі Другога Храма.

## Біяграфія 
Нарадзіўся ў сям’і равіна Нахмана Рагазніцкага і насіў першапачаткова прозвішча Рагазніцкі. Вучыўся ў некалькіх іешывах, у тым ліку (з 1913) у вядомай Слабодскай іешыве.

Пасля апублікавання Дэкларацыі Бальфура (1917) заняўся сіянісцкай дзейнасцю, заснаваў у сваім горадзе школу нацыянальна-рэлігійнага тыпу пад назвай «Хеўрон» з выкладаннем на іўрыце.

У 1922 годзе скончыў сярэднюю школу на ідышы ў Вене. У 1924 годзе адправіўся ў Берлін, дзе на працягу года наведваў равінскую семінарыю Хільдэсхеймера, адначасова слухаючы курсы ў Берлінскім універсітэце.

У 1926 годзе пасяліўся ў Іерусаліме і быў у ліку першых выпускнікоў Яўрэйскага ўніверсітэта (1931). Там цалкам пагрузіўся і ў даследаванні Талмуда, і ў класічную гісторыю, стаўшы, па выразе аднаго з яго настаўнікаў, «гісторыкам да кончыкаў пазногцяў».

Служыў у Хагане, у 1936 годзе быў камандзірам роты. Падчас вайны за незалежнасць удзельнічаў у баях за Іерусалім.

Выкладаў Талмуд і яўрэйскую гісторыю ў Яўбрэйскім універсітэце і адначасова апублікаваў значную колькасць артыкулаў, наватарскіх па духу і метадалогіі, набыўшы рэпутацыю шырока эрудыраванага навукоўца, які не пабаяўся зірнуць крытычным вокам на даўно сталыя гістарычныя канцэпцыі. Некаторыя яго працы праклалі новы шлях у даследаванні габрэйскай гісторыі, асабліва эпохі Другога храма і Талмуда. Шэраг яго кніг перакладзены на англійскую мову.

У 1957—1958 гадах быў апублікаваны двухтомны збор навуковых прац Алона «Даследаванні історыі яўрэйскага народа ў эпоху Другога храма і ў эпоху Мішны і Гемары».

## Узнагароды 
У 1953 годзе першым удастоены самай прэстыжнай у краіне Дзяржаўнай прэміі Ізраіля.

## Літаратура 
* Коваленя, А.Они родились на белорусской земле / Александр Коваленя // Рэспубліка. — 2001. — 13 студзеня.
* Аллон (Рогозницкий) Гдалия [Электронный ресурс] // Электронная еврейская энциклопедия. — Режим доступа: http://www. eleven. co.il/ article/10149.

## Спасылкі 
* Алон Гедалія

Катэгорыя:Гісторыкі Ізраіля
Помнік у гонар перамогі 1812 года (Кобрын)

**Помнік у гонар перамогі 1812 года** — помнік у гістарычным цэнтры Кобрына, размешчаны па вуліцы Леніна.

## Гісторыя 
12 чэрвеня 1812 года Расійская імперыя падверглася нашэсцю французскай арміі. 15 ліпеня 1812 г. часці 3-й рускай арміі пад камандаваннем генерала А. П. Тармасава пад Кобрынам уступілі ў бой з саксонскім корпусам генерала . Чатырохтысячны атрад саксонцаў склаў зброю. Былі ўзяты ў палон 2382 салдаты і 76 афіцэраў на чале з генералам Кленгелем.

У 1912 годзе ў дзень 100-годдзя з дня перамогі ў Кобрыне быў закладзены помнік.

У час Першай сусветнай вайны былі зняты і згублены арол і бакавыя дошкі. Помнік адноўлены ў 1951 г. пры ўдзеле скульптара М. Керзіна.

KobrinBattle-6.JPG|Мармуровая дошка на фасаднай грані помніка
KobrinBattle-2.JPG|Мармуровая дошка на бакавой грані помніка
KobrinBattle-4.JPG|Мармуровая дошка на бакавой грані помніка

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Помнікі Кобрына
Катэгорыя:1912 год у Беларусі
Катэгорыя:Вайна 1812 года ў помніках
Катэгорыя:Вуліца Леніна (Кобрын)
Хёнір

**Хёнір** () — у скандынаўскай міфалогіі з’яўляецца адным з Асаў. Ён згадваецца ў «Прадраканні вёльвы» як адзін з трох багоў (разам з Одзінам і Лодурам), якія стварылі першых людзей.

## Атэстацыi 
У «Прадраканні вёльвы», пры стварэнні першых людзей, Аск і Эмбла, Хёнір і Лодур дапамагаюць Одзіну. Паводле малодшай Эды Хёнір нібыта даў розум чалавеку.

У Бачанне Гюльві замест іх згадваюцца Вілі і Ве. Паколькі Сноры Стурлусан ведаў «Прадраканне вёльвы», магчыма, Хёнір быў іншым імем Вілі. Акрамя таго, паводле «Прадраканню вёльвы», Хёнір быў адным з нямногіх багоў, якія перажылі Рагнарок. У «сазе пра Інглінгаў» разам з Мімірам ён адправіўся да ванаў у якасці закладніка, каб заключыць перамір’е пасля вайны асаў і ванаў. Там Хёнір быў нерашучым і разлічваў на Міміра ва ўсіх сваіх рашэннях, бурчачы неабавязковымі адказамі, калі Мімір адсутнічаў.

Хёнір таксама мае другарадную ролю ў Хаустлёнге і Прамовах Рэгіна.

У сярэднявечнай фарэрскай баладзе «Казка пра Локі» Хёнір абараняе хлопчыка фермера, выклікаючы сем лебедзяў.

## Тэорыі 
Паводле Віктара Рыдберга і іншых навукоўцаў, такіх як Гудбранд Вігфусан, эпітэты *langifótr* «Доўганогі» і *aurkonungr* «кароль гразі», разам з грэцкім роднасным  «лебедзь» і санскрыцкім  (*śakuna*) «птушка прадвесця», мяркуюць, што Хёнір быў звязаны з буслом. Здаецца, гэта таксама пацвярджаецца гісторыяй еўрапейскіх дзяцей пра бусла, які дастаўляе дзяцей бацькам, і роляй Хёніра ў «Казке пра Локі», што яшчэ больш пацвярджае яго асацыяцыі з птушкамі.

## Літаратура 
* Viktor Rydberg 1886, *Undersökningar i germanisk mythologi, first part*.

## Спасылкі 
* MyNDIR (My Norse Digital Image Repository) Ілюстрацыі Хёніра з рукапісаў і ранніх друкаваных кніг.

Катэгорыя:Германа-скандынаўскія багі
Катэгорыя:Багі паводле алфавіта