open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Балабанавіцкі сельсавет

**Балабанавіцкі сельсавет** — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Баранавіцкага раёна Брэсцкай вобласці. Цэнтр — вёска Балабановічы.

Утвораны 12 кастрычніка 1940 года ў складзе Навамышскага раёна Баранавіцкай вобласці БССР. З 8 студзеня 1954 года ў складзе Брэсцкай вобласці. З 8 красавіка 1957 года ў складзе Баранавіцкага раёна. 8 сакавіка 1956 года ў склад горада Баранавічы ўключаны вёскі Свяцілавічы і Храсты. 17 лістапада 1959 года сельсавет скасаваны, яго тэрыторыя далучана да Палонкаўскага сельсавета.

## Крыніцы 
## Літаратура 
* Административно-территориальное устройство БССР: справочник: в 2 т. / Главное архивное управление при Совете Министров БССР, Институт философии и права Академии наук БССР. — Минск: «Беларусь», 1985―1987.

Катэгорыя:Былыя сельсаветы Баранавіцкага раёна
Катэгорыя:Былыя сельсаветы Навамышскага раёна
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, утвораныя ў 1940 годзе
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, скасаваныя ў 1959 годзе
Ларамі (горад)

**Ларамі** () — трэці па велічыні горад штата Ваёмінг, ЗША. Горад знаходзіцца на паўднёвым усходзе штата на аднайменнай рацэ, на паўночны захад ад Шаена, сталіцы штата Ваёмінг. Ларамі — цэнтр акругі Олбані. Горад размешчаны на скрыжаванні дарог Interstate 80 і US 287. У горадзе размешчаны рэгіянальны аэрапорт Ларамі. Насельніцтва горада — 27 204 жыхароў (2000). Горад быў заснаваны у 1868 годзе ўздоўж ўчастка чыгункі Union Pacific. Названы ў гонар канадскага трапера Жака Ларамі.

Катэгорыя:Гарады Ваёмінга
Павойнічак сагнутасемянны

**Павойнічак сагнутасемянны** (*Elatine hydropiper*)&nbsp;— від кветкавых раслін роду  сямейства .

## Апісанне 
Аднагадовая расліна 2—10&nbsp;см вышынёй. Сцябло тонкае, у вузлах укараняецца. Лісце даўгавата-авальнае, чарашковае. Кветкі амаль сядзячыя. Вяночак белы або ружовы, даўжэй чашачкі.

Ва Украіне расце ў стаячых вадаёмах, глейкіх балотах, у вадзе і берагах — амаль на ўсёй тэрыторыі, рассеяна, акрамя Крыму.

## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Расліны, апісаныя ў 1753 годзе
Катэгорыя:Флора Еўразіі
Катэгорыя:Павойнічкавыя
Джылет (Ваёмінг)

**Джылет** () — горад у акрузе Кэмпбел (штат Ваёмінг, ЗША). Насельніцтва — 19 646 чалавек па статыстычных дадзеных перапісу 2000 года. Адміністрацыйны цэнтр акругі Кэмпбел.

Катэгорыя:Гарады Ваёмінга
Джылет

**Джылет** — прозвішча, тапонім.

## Прозвішча 
* Джым Джылет — амерыканскі музыкант, фронтмэн гурта «Nitro»
* Пен Джылет — амерыканскі ілюзіяніст

## Тапонім 
* Джылет (Арканзас)
* Джылет (Ваёмінг)
* Джылет (Вісконсін)
Вадзяны перац (значэнні)

**Вадзяны перац**

* народная назва віду 
* народная назва віду
Каспер

**Ка́спер** — шматзначны тэрмін.

## Імя і прозвішча 
* Ка́спер — беларускае прозвішча. Утворана ад імя Ка́спер.
* Ка́спер — мужчынскае імя, ад якога ўтворана прозвішча.

### Вядомыя носьбіты 
* Ганна Віктараўна Каспер (нар. 1987) — беларуская журналістка, паэтка.
*Вальтэр Каспер (нар. 1933) — нямецкі кардынал.
*  (нар. 1968) — амерыканскі акцёр.
*  (нар. 2001) — амерыканскі кёрлінгіст.
*  (нар. 1943) — амерыканскі астранаўт.
*  (1929—2021) — нямецкі біёлаг.
*  (1796—1864) — нямецкі ўрач.
*  (нар. 1952) — эстонскі пісьменнік.
*  (нар. 1945) — амерыканская кёрлінгістка.
*  (нар. 1975) — англійскі футбаліст.
*  (1859—1959) — нямецкі ўролаг.
*  (1893—1945) — аўстрыйскі скульптар.
*  (1820—1898) — нямецкая манахіня, каталіцкая святая.
*  (нар. 2004) — аўстрыйскі хакеіст.
*  (1929—2011) — сербалужыцкі гісторык-сарабіст.
*  (нар. 1988) — нямецкая велагоншчыца.
*  (нар. 1969) — канадскі хакеіст і трэнер.
*  (1931—2015) — амерыканскі гальфіст.
*  (1926—2020) — амерыканскі мадэльер.

## Тапонімы 
* Каспер — горад у штаце Ваёмінг, ЗША.
* Каспер — ударны кратар на адваротным баку Месяца.

## Мастацтва 
* Каспер — амерыканскі фільм 1995 года.
* Каспер: Пачатак — амерыканскі фільм 1997 года.

## Крыніцы
Ніжагародскі дзяржаўны ўніверсітэт імя М. І. Лабачэўскага

**Ніжагародскі дзяржаўны ўніверсітэт імя М. І. Лабачэўскага** - расійскі нацыянальны даследчы ўніверсітэт у горадзе Ніжні Ноўгарад. Універсітэт быў адкрыты 31 студзеня 1916 года як *Ніжагародскі народны універсітэт*. У перыяд з 1932 па 1990 года называўся *Горкаўскім дзяржаўным універсітэтам*. У 2009 годзе атрымаў статус нацыянальнага даследчага універсітэта Расіі.

## Склад універсітэта
У склад універсітэта ўваходзіць 18 факультэтаў, інстытутаў, вышэйшых школ і малых акадэмій:
*Вышэйшая школа агульнай і прыкладной фізікі
*Інстытут адкрытай адукацыі
*Інстытут аспірантуры і дактарантуры
*Інстытут біялогіі і біямедыцыны
*Інстытут ваеннай адукацыі
*Інстытут інфармацыйных тэхналогій, матэматыкі і механікі
*Інстытут міжнародных адносін і сусветнай гісторыі
*Інстытут рэабілітацыі і здароўя чалавека
*Інстытут філалогіі і журналістыкі
*Інстытут эканомікі і прадпрымальніцтва
*Малая акадэмія дзяржаўнага кіравання
*Радыёфізічны факультэт
*Факультэт павышэння кваліфікацыі і прафесійнай перападрыхтоўкі
*Факультэт сацыяльных навук
*Факультэт фізічнай культуры і спорту
*Фізічны факультэт
*Хімічны факультэт
*Юрыдычны факультэт

## Спасылкі
*Афіцыйны сайт ННДУ імя Лабачэўскага

Катэгорыя:Універсітэты Расіі
Катэгорыя:Ніжні Ноўгарад
Катэгорыя:Нацыянальныя даследчыя ўніверсітэты Расіі
Юрый Усеваладавіч

**Юрый (Георгій) Усеваладавіч** ( — ) — вялікі князь Уладзімірскі (1212—1216, 1218—1238), князь Гарадзецкі (1216—1217), князь суздальскі (1217—1218).

## Біяграфія 
Трэці сын Вялікага князя Уладзімірскага Усевалада Юр’евіча Вялікае Гняздо ад першага шлюбу, з Марыяй Шварнаўнай.

Загінуў у бітве з манголамі на рацэ Сіць.

Кананізаваны Рускай праваслаўнай царквой да дабраверных князёў. Рэшткі князя знаходзяцца ва Успенскім саборы Уладзіміра.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Заснавальнікі гарадоў
Катэгорыя:Зрынутыя манархі
Катэгорыя:Манархі, якія загінулі ў баі
Катэгорыя:Абезгалоўленыя
Катэгорыя:Вялікія князі ўладзімірскія
Катэгорыя:Святыя паводле алфавіта
Катэгорыя:Дабраверныя
Катэгорыя:Хрысціянскія святыя XIII стагоддзя
Катэгорыя:Кананізаваныя ў XVII стагоддзі
Катэгорыя:Кананізаваныя князі
Катэгорыя:Манамахавічы
Катэгорыя:Рускія князі XIII стагоддзя
Джон Расэл Хайнд

**Джон Расэл Хайнд** (;  — ) — англійскі астраном.

## Адкрытыя астранамічныя аб’екты 
## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Астраномы Англіі
Катэгорыя:Астраномы XIX стагоддзя
Катэгорыя:Першаадкрывальнікі астэроідаў
Катэгорыя:Першаадкрывальнікі камет
Катэгорыя:Узнагароджаныя залатым медалём Каралеўскага астранамічнага таварыства
Катэгорыя:Узнагароджаныя Каралеўскім медалём
Катэгорыя:Члены Лонданскага каралеўскага таварыства
Катэгорыя:Члены-карэспандэнты Санкт-Пецярбургскай акадэміі навук
Гітанас Наўседа

**Гіта́нас Наўседа́** (; ) — літоўскі эканаміст, банкір і выкладчык універсітэта. Прэзідэнт Літоўскай Рэспублікі з 12 ліпеня 2019 г.

## Біяграфія 
З 1982 па 1987 год вучыўся на факультэце эканомікі прамысловасці Вільнюскага ўніверсітэта, з 1987 па 1989 год праходзіў навучанне на эканамічным факультэце. Наўседа атрымаў доктарскую ступень у вобласці сацыяльных навук у 1993 годзе, з 1990 па 1992 год праходзіў практыку ў Мангеймскім універсітэце ў Германіі. Праходзіў стажыроўку ў Бундэстагу ў Боне (1994) і ў Сусветным банку ў Вашынгтоне (1998).

З 1992 па 1993 год — старэйшы навуковы супрацоўнік Інстытута эканомікі і прыватызацыі. З 1993 па 1994 год ён узначальваў аддзел фінансавага рынку ў Дзяржаўным кіраванні па коштах і канкурэнцыі, быў вядучым эканамічнай калонкі для агульнанацыянальнай газеты Літвы, «Lietuvos rytas» («Раніца Літвы»). З 1994 года быў намеснікам начальніка аддзела па наглядзе за камерцыйнымі банкамі (1994—1996), дырэктарам дэпартамента грашова-крэдытнай палітыкі (1996—2000) і членам кіравання Банка Літвы (1998—2000).

У 2000 годзе ён пачаў працаваць у AB Vilniaus Bankas у якасці саветніка старшыні кіравання. З 2008 па 2018 год — саветнік прэзідэнта SEB Bankas, галоўны эканаміст. З 2004 па 2009 год ён таксама быў саветнікам прэзідэнта Валдаса Адамкуса.

З 1987 па 2004 год выкладаў на эканамічным факультэце Вільнюскага ўніверсітэта, у 2009 годзе пачаў выкладаць у Вільнюскай бізнес-школе.

У 2004 годзе ён падтрымаў выбарчую кампанію былога прэзідэнта Літвы Валдаса Адамкуса. З 2004 па 2009 быў дарадцам прэзідэнта Валдаса Адамкуса.

17 верасня 2018 года Г. Наўседа абвясціў аб сваёй кандыдатуры на прэзідэнцкія выбары ў Літве ў 2019 годзе.

У першым туры прэзідэнцкіх выбараў, набраўшы 30,95 % галасоў, ён заняў другое месца і ў вырашальным другім туры сустрэўся з I. Шыманiце. 26 мая 2019 года Наўседа перамог на прэзідэнцкіх выбарах у Літве.

Заступіў на пасаду Прэзідэнта Літвы 12 ліпеня 2019 года. Змяніў Далю Грыбаўскайце, якая займала прэзідэнцкую пасаду з 2009 па 2019 гады, і стаў пятым прэзідэнтам краіны з 1993 года.

У другі раз атрымаў перамогу на прэзідэнцкіх выбарах 26 мая 2024 года.

Жанаты, мае дзвюх дачок. Валодае англійскай, нямецкай і рускай мовамі.

## Зноскі 
## Спасылкі 
* Афіцыйны сайт 

Катэгорыя:Эканамісты Літвы
Катэгорыя:Кандыдаты ў прэзідэнты Літвы
Катэгорыя:Педагогі Літвы
Катэгорыя:Дзеючыя кіраўнікі дзяржаў
Праспект Машэрава

**Праспект Машэрава** — назва вуліц у розных населеных пунктах.

## Беларусь 
* Праспект Машэрава — праспект у Баранавічах.
* Праспект Машэрава — праспект у Брэсце.
* Праспект Машэрава — праспект у Мінску.
* *Праспект Машэрава* — назва праспекта Пераможцаў у Мінску ў 1980—2005 гадах

## Гл. таксама 
* Вуліца Машэрава
* Завулак Машэрава

Катэгорыя:Вуліцы, названыя ў гонар Пятра Машэрава
Брэсцкі электралямпавы завод

**ААТ «Брэсцкі электралямпавы завод»** — прадпрыемства па вытворчасці электрычных лямпаў у г. Брэст. Створаны ў 1966 годзе распараджэннем Усесаюзнага Савета Народнага гаспадаркі (УСНГ) СССР № 3 ад 08.01.1965 года і пастановы Савета Міністраў СССР № 209 ад 15.03.1965 года. Завод спецыялізуецца пераважна на вытворчасці электрычных лямпаў напальвання, у тым ліку: лямпы агульнага прызначэння, аўтамабільныя, галагенавыя, мініяцюрныя, кампактныя энергазберагальныя лямпы, а таксама натрыевыя, ртутныя і металагалагенавыя лямпы высокага ціску для вулічнага асвятлення і для цяплічнай гаспадаркі. З 1998 года завод працуе па Міжнароднай сістэме якасці серыі ІСО-9001.
## Крыніцы 
## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Прадпрыемствы Брэста
Катэгорыя:Вытворцы асвятляльнага абсталявання
Катэгорыя:З’явіліся ў 1966 годзе
Катэгорыя:1966 год у Брэсце
Катэгорыя:Электратэхнічныя кампаніі
Дубаўскі сельсавет (Навамышскі раён)

**Ду́баўскі сельсавет** — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Навамышскага раёна Брэсцкай вобласці. Цэнтр — вёска Дубава.

Утвораны 12 кастрычніка 1940 года ў складзе Навамышскага раёна Баранавіцкай вобласці БССР. З 8 студзеня 1954 года ў складзе Брэсцкай вобласці. 16 ліпеня 1954 года сельсавет скасаваны, тэрыторыя ўвайшла ў склад новаўтворанага Лаўрынавіцкага сельсавета.

## Крыніцы 
## Літаратура 
* Административно-территориальное устройство БССР: справочник: в 2 т. / Главное архивное управление при Совете Министров БССР, Институт философии и права Академии наук БССР. — Минск: «Беларусь», 1985―1987.

Катэгорыя:Былыя сельсаветы Навамышскага раёна
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, утвораныя ў 1940 годзе
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, скасаваныя ў 1954 годзе
Элізанта ліпкая

**Элізанта ліпкая** (*Silene viscosa*) — двухгадовая травяністая расліна роду  сямейства .

## Батанічнае апісанне 
Сцябло прамое. Дасягае 30—80 см у вышыню. Лісце супраціўнае, сядзячае, простае, суцэльнае, з гладкім краем. Цвіце з чэрвеня па верасень. Кветкі белыя.

Святлолюбівая расліна, ксерафіт, мезафіт, мезатроф. Расце на камяністых россыпах, камянях, скалах, саланаватых сухіх лугах, аблогах, пашах, пустках, агародах.

Лекавая і дэкаратыўная расліна.

## Сінонімы 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
*    

## Спасылкі 
* 
* Silene viscosa (L.) Pers. // European Environment Agency (EEA)
* *Silene viscosa* (L.) Pers. (Смолевка клейкая) // Гербарый МДУ

Катэгорыя:Смалёўка
Катэгорыя:Флора Еўропы
Катэгорыя:Лекавыя раслін
Катэгорыя:Дэкаратыўныя расліны
Катэгорыя:Расліны, апісаныя ў 1805 годзе
Скрыпень чатырохгранны

**Скрыпень чатырохгранны**, **Скрыпень зродны** (*Epilobium tetragonum*) — від кветкавых раслін сямейства .

## Батанічнае апісанне 
Шматгадовыя травы з прамымі сцебламі, якія, як правіла, дасягаюць вышыні ад 0.1 да 1.3 м, можа мець некалькі сцеблаў. Цвіце ў перыяд са студзеня па лістапад. Кветкі ружова-фіялетавыя.

## Арэал 
Від быў натуралізаваны ў рэгіёнах Перт і  у Заходняй Аўстраліі.

Катэгорыя:Расліны, апісаныя ў 1753 годзе
Катэгорыя:Скрыпнёвыя
Браўнінг

**Браўнінг** — прозвішча.

## Вядомыя носьбіты 
* Джон Браўнінг — амерыканскі вынаходнік
* Элізабет Барэт Браўнінг — англійская паэтэса
Шкляр

**Шкляр** — прозвішча.

## Вядомыя носьбіты 
* Абрам Хаімавіч Шкляр — беларускі географ i кліматолаг
* Аркадзь Ханонавіч Шкляр — беларускі вучоны ў галіне педагогікі
* Мікалай Шкляр (нар. 1989) — беларускі валейбаліст.
* Міхаіл Яўхімавіч Шкляр (1916—1978) — беларускі гісторык. Доктар гістарычных навук (1961), прафесар (1963).
* Яўген Львовіч Шкляр — літоўскі паэт, перакладчык
Стоўні

* Стоўні (індзейцы)
* Біндан Блад Стоўні — ірландскі інжынер
* Джордж Джонстан Стоўні — ірландскі астраном
Брэсцкі панчошны камбінат

**ААТ «Брэсцкі панчошны камбінат»** — адно з найбуйнейшых прадпрыемстваў лёгкай прамысловасці Беларусі. Спецыялізуецца на вытворчасці панчошна-шкарпэткавых вырабаў для ўсіх полаўзроставых груп насельніцтва.

Заснавана ў 1965 годзе на аснове распараджэння Савета народнай гаспадаркі (Саўнаргаса) БССР ад 07.01.1965 № 11р «Аб арганізацыі дырэкцыі прадпрыемства ў стадыі будаўніцтва — панчошная фабрыка з цэхам эластычнай пражы ў г. Брэсце». Камбінат пачаў працу ў 1968 годзе з праектнай магутнасцю 30 мільёнаў пар і 1200 тон тэкстураванай капронавай ніткі. У структуру фабрыкі ўваходзілі 4 асноўныя і 8 дапаможныя цэхі, халадзільная і кампрэсарная станцыі, склады і інш.

У 1969 годзе на падставе Загаду МЛП БССР ад 30.04.1969 № 114 прадпрыемства было перайменавана ў Брэсцкі панчошны камбінат. У 1972 годзе прадпрыемству прысвоена імя 50-годдзя СССР. У 1975 годзе камбінат быў узнагароджаны ордэнам Працоўнага Чырвонага Сцяга.

У 1994 годзе прадпрыемства змяніла сваю арганізацыйна-прававую форму на адкрытае акцыянернае таварыства. У 2013 годзе на камбінаце змяніўся ўласнік. СТАА «Контэ Спа» павялічыла сваю долю ў статутным фондзе ААТ «Брэсцкі панчошны камбінат» да кантрольнай, а ў кастрычніку 2014 года набыла і пакет акцый, якія належалі дзяржаве (19,39 %).
Катэгорыя:Прадпрыемствы Брэста
Катэгорыя:Вытворцы адзення і абутку Беларусі
Катэгорыя:Прадпрыемствы лёгкай прамысловасці Беларусі
Катэгорыя:З’явіліся ў 1965 годзе
Катэгорыя:1965 год у Брэсце
Джордж Джонстан Стоўні

**Джордж Джонстан Стоўні** (;  — ) — ірландскі астраном і фізік, найбольш вядомы тым, што ўвёў у навуку тэрмін «электрон», вызначыўшы яго як «фундаментальную адзінку вымярэння электраэнергіі».

У 1848—1852 гадах Стоўні быў памочнікам астранома Уільяма Парсанса. Падчас гэтага супрацоўніцтва Стоўні выявіў 60 аб’ектаў, якія ўвайшлі ў Новы агульны каталог (NGC), 53 з іх былі выяўлены ўпершыню. У 1852 годзе Стоўні атрымаў пасаду прафесара натурфіласофіі (прыродазнаўчых навук) у Каралеўскім каледжы Голуэя. У 1857 годзе ён стаў сакратаром Каралеўскага ўніверсітэта ў Дубліне.

У выніку сваіх прац па малекулярнай фізіцы і кінетычнай тэорыі газаў Стоўні прапанаваў ацэнку колькасці малекул у адзінцы аб’ему газу пры стандартных умовах. Хаця яго метад ацэнкі значэння зараду электрона быў абгрунтаваным (1874), яго вынік аднак быў няправільным з-за памылковага ўяўлення пра колькасць атамаў у граме вадароду. Стоўні таксама прапанаваў тлумачэнне ўцечкі вадароду і гелію з поля прыцягнення Зямлі і адсутнасці атмасферы на спадарожніках .

Катэгорыя:Астраномы Ірландыі
Катэгорыя:Фізікі Ірландыі
Катэгорыя:Астраномы XIX стагоддзя
Катэгорыя:Фізікі XIX стагоддзя
Катэгорыя:Члены Лонданскага каралеўскага таварыства
Анатоль Рыгоравіч Валузнёў

**Анатоль Рыгоравіч Валузнёў** (,  — ) — вучоны ў галіне пладаводства, доктар біялагічных навук (1971), прафесар (1989). Заслужаны дзеяч навукі БССР (1974).

## Біяграфія 
А. Р. Валузнёў нарадзіўся ў Мінску. У 1927 годзе скончыў Ленінградскі сельскагаспадарчы інстытут. З 1957 года працаваў у Беларускім навукова-даследчым інстытуце пладаводства, агародніны і бульбы (сучаснае Рэспубліканскае навукова-даследчаедачэрняе унітарнае прадпрыемства «Інстытут пладаводства»).

## Навуковая дзейнасць 
А. Г. Валузнёву належаць навуковыя працы па агратэхніцы, развядзенні і біялагічных асаблівасцях ягадных культур, селекцыі агрэсту, суніц садовых, маліны, чорных і чырвоных парэчак, сунічна-клубнічных гібрыдаў і інш. Аўтар шэрагу сартоў пладова-ягадных культур.

Сярод апублікаваных прац:
* Таматы ў БССР. — Мінск, 1932.
* Земляника садовая. — Минск : Гос. изд-во БССР, 1953.
* Справочник садовода. — 4-е изд., испр. и доп. — Мн. : Урожай, 1967. — 371 с., [8] цв. ил. (у сааўтарстве)
* Ягодный сад. — Минск : Урожай, 1970. — 260, [3] с., [4] л. цв. ил.
* Смородина. — Минск : Гос. изд-во БССР, 1951. — 76, [2] с.
* Сорта плодовых и ягодных культур Белорусской ССР. — Мн. : Ураджай, 1984. — 176 с. (у сааўтарстве)

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
* Ягодоводство на современном этапе. Материалы международной научно-практической конференции, посвященной 100-летию со дня рождения Анатолия Григорьевича Волузнева  // Плодоводство. Т. 15. 2004. / Інстытут пладаводства НАН Беларусі
* Валузнёў, Анатоль Рыгоравіч (доктар біялагічных навук ; 1904—1990) // Нацыянальная бібліятэка Беларусі

Катэгорыя:Заслужаныя дзеячы навукі Беларускай ССР
Катэгорыя:Селекцыянеры СССР
Катэгорыя:Біёлагі Беларусі
Скрыпень дробнакветкавы

**Скрыпень дробнакветкавы (драбнакветкавы)** (*Epilobium parviflorum*) — від травяністых раслін сямейства , распаўсюджаны на захадзе Паўночнай Афрыкі, у Еўропе і Азіі.

## Апісанне 
Шматгадовая расліна 20—100 см вышынёй. Лісце супраціўнае, часам да 3 у кольцах, 5—11(13) см даўжынёй, 0,5—3 см шырынёй, па краі з аддаленымі дробнымі зубчыкамі, ніжняе лісце каротка-чарашковае. Кветкі дробныя, іх пялёсткі 5—8 мм даўжынёй, бледна-ружовыя. Плод — каробачка, 3—7 см, апушаны або радзей амаль голы. Насенне цёмна-карычневае, 0,8—1,1 мм. 2n = 36.

## Распаўсюджанне 
Распаўсюджаны на захадзе Паўночнай Афрыкі, у Еўропе і Азіі. Святлолюбівая, ценевынослівая расліна. Мезафіт, гіграфіт, мезатроф, эўтроф.

Ва Украіне від расце на вільготных і багністых месцах па берагах рэк, ручаёў, сажалак і канаў — пераважна ў лясных раёнах і лесастэпе (у лясах Карпат і Крыму — толькі ў паніжаных месцах); у стэпе і паўднёвым Крыме радзей.

## Галерэя 

Epilobium parviflorum carriere-fossoy 02 23062008 01.jpg|Расліна
Epilobium parviflorum (Sturm).jpg|1. *Epilobium hirsutum* L., syn. *Epilobium grandiflorum* Weber2. *Epilobium parviflorum* Schreb.

## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Флора Паўночнай Афрыкі
Катэгорыя:Флора Еўразіі
Катэгорыя:Скрыпнёвыя
Катэгорыя:Расліны, апісаныя ў 1771 годзе
Эйгердаўскі сельсавет

**Э́йгердаўскі сельсавет** — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Іўеўскага раёна Гродзенскай вобласці. Цэнтр — аграгарадок (да 2009 г. вёска) Эйгерды.

Утвораны 12 кастрычніка 1940 года як **Такарышкаўскі сельсавет** у складзе Юрацішкаўскага раёна Баранавіцкай вобласці БССР. Цэнтр — вёска Такарышкі. З 20 верасня 1944 года ў складзе Маладзечанскай вобласці. З 20 студзеня 1960 года ў складзе Іўеўскага раёна Гродзенскай вобласці. 29 красавіка 1960 года скасаваны, тэрыторыя ўвайшла ў склад новаўтворанага Даўгердзішскага сельсавета.

19 студзеня 1965 года Такарышкаўскі сельсавет утвораны зноў у Іўеўскім раёне Гродзенскай вобласці з цэнтрам у вёсцы Такарышкі ў складзе 32 населеных пунктаў: 14 населеных пунктаў (Гаст, Гнілуха, Добавічы, Дубаносіха, Залясоўшчына, Клім, Магенцы, Мазоліха, Моргавічы, Родзеўшчына, Рудая, хутар Саманіны, Самароднікі і Чорны Луг), якія ўваходзілі ў склад Багданаўскага сельсавета, і 18 населеных пунктаў (Баруцішкі, Гердушкі, Дунай, Забалаць, Залескаўшчына, Іванкі, Кірвелі, Крычнікі, Матыкаўшчына, Нарэйкі, Папельнікі, Селішчаняты, Такарышкі, Чычыноўшчына, хутар Шыльвы Бор, Эйгерды, Юнкавічы і Яцкава), якія знаходзіліся ў адміністрацыйным падпарадкаванні Юрацішкаўскага пассавета. 15 ліпеня 1985 года цэнтр сельсавета перанесены ў вёску Эйгерды, сельсавет перайменаваны ў Эйгердаўскі. У 1986 годзе скасаваны хутары Саманіны і Яцкава, 16 сакавіка 1987 года — хутар Чорны Луг. 30 мая 1988 года ў склад сельсавета з Трабскага сельсавета перададзены 9 населеных пунктаў (вёскі Даўгердзішкі, Каўшары, Яхімаўшчына, хутары Аглоблішкі, Брынюкі, Сякерышкі, Франконава, Чарніца і Чорны Ручай).

Насельніцтва сельсавета паводле перапісу 2009 года — 1217 чалавек, з іх 94,2 % — беларусы, 4,3 % — палякі, 1,4 % — рускія; паводле перапісу 2019 года — 809 чалавек.

## Крыніцы 
## Літаратура 
* Административно-территориальное устройство БССР: справочник: в 2 т. / Главное архивное управление при Совете Министров БССР, Институт философии и права Академии наук БССР. — Минск: «Беларусь», 1985―1987.
* Административно-территориальное устройство Республики Беларусь (1981—2010 гг.): справочник. — Минск: БелНИИДАД, 2012. — 172 с.


Катэгорыя:Былыя сельсаветы Юрацішкаўскага раёна
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, утвораныя ў 1940 годзе
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, скасаваныя ў 1960 годзе
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, утвораныя ў 1965 годзе
Саветы шуры рэвалюцыянераў Бенгазі

**Савет Шуры Рэвалюцыянераў Бенгазі** () — кааліцыя з ісламісцкіх груповак у Бенгазі, якая ўключаючая Ансар аль-Шарыя, Лівійскі Шчыт 1 і некалькі іншых груп.

## Гісторыя 
Савет шуры быў утвораны ў чэрвені 2014 года ў адказ на антыісламісцкую аперацыю генерала Халіфа Хафтара «Годнасць», а таксама на паразу кандыдатаў-ісламістаў на выбарах у савет дэпутатаў 2014 года. Дзякуючы каардынацыі сваіх дзеянняў, джыхадзісты змаглі адцясніць ЛНА і іх саюзнікаў. Аднак у наступныя месяцы ён страціў кантроль над большай часткай горада, які перайшоў пад кантроль Лівійскай нацыянальнай арміі.

У канцы снежня 2017 г. пад націскам хафтараўцаў рэвалюцыянеры адышлі з Бенгазі да Дэрны.

9 верасня 2019 адзін з верхаводаў экстрэмісцкіх фармаванняў «Саветы шуры рэвалюцыянераў Бенгазі» забіты падчас бою ля Эз-Завіі.

## Склад 
Станам на жнівень 2014 года савет складаўся з наступных груповак.

## Брыгада абароны Бенгазі 
Сфармавана ў чэрвені 2016 года, каб абараніць Бенгазі і Савет Шуры ад Лівійскай Нацыянальнай арміі. Брыгада абароны Бенгазі супрацьстаялі як ІДІЛ, так і Лівійскай нацыянальнай арміі. У 2016 годзе брыгада прыняла ўдзел у наступленні на Сірт на баку УНЗ.

Катэгорыя:З’явіліся ў 2014 годзе
Катэгорыя:Ісламісцкія тэрарыстычныя арганізацыі
Катэгорыя:Узброеныя групоўкі ў Лівіі
1895 год у гісторыі астраноміі

**1895** год быў адзначаны шэрагам падзей у астраноміі.

## Падзеі 
* Апублікавана першае выданне Індэкснага каталога, складзенага  як дадатак да Новага агульнага каталога.

## Астранамічныя з’явы 
## Адкрытыя астранамічныя аб’екты 
## Нарадзіліся 
## Памерлі 
* 23 снежня — Джон Расэл Хайнд, англійскі астраном (нар. 1823).

## Крыніцы 

Катэгорыя:Гады ў астраноміі
Беліцкі сельсавет (Лідскі раён)

**Бе́ліцкі сельсавет** — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Лідскага раёна Гродзенскай вобласці. Цэнтр — аграгарадок (да 2010 г. вёска) Беліца.

Утвораны 12 кастрычніка 1940 года ў складзе Лідскага раёна Баранавіцкай вобласці БССР. З 20 верасня 1944 года ў складзе Гродзенскай вобласці. 16 ліпеня 1954 года да сельсавета далучана тэрыторыя скасаванага Няцецкага сельсавета. 26 чэрвеня 1965 года да сельсавета далучана тэрыторыя скасаванага Парэцкага сельсавета (9 населеных пунктаў: Баяры-Смалоцкія, Збляны, Краснае, Лазяны, Лайкаўшчызна, Парэчча, Пацукі, Пішчоўцы і Сідараўцы), у склад Белагрудскага сельсавета перададзены 3 населеныя пункты (Няцеч, Цацкі і Яманты). 26 верасня 2016 года да сельсавета далучана тэрыторыя скасаванага Пескаўскага сельсавета (11 населеных пунктаў: аграгарадок Пескаўцы, вёскі Андрашоўшчына, Белеўцы, Буцілы, Вангі, Карытніца, Мастаўляны, Моцевічы, Панямонцы, Чахоўшчына, Шаўдзіні). 1 снежня 2019 года вёска Карытніца была выключана з Беліцкага сельсавета і перададзена ў Парэцкі сельсавет Дзятлаўскага раёна.

Насельніцтва сельсавета паводле перапісу 2009 года (20 населеных пунктаў) — 1574 чалавекі, з іх 58,9 % — беларусы, 36,3 % — палякі, 2,2 % — рускія, 1,6 % — украінцы; паводле перапісу 2019 года (31 населены пункт) — 1748 чалавек.

## Літаратура 
* Административно-территориальное устройство БССР: справочник: в 2 т. / Главное архивное управление при Совете Министров БССР, Институт философии и права Академии наук БССР. — Минск: «Беларусь», 1985―1987.
* Административно-территориальное устройство Республики Беларусь (1981—2010 гг.): справочник. — Минск: БелНИИДАД, 2012. — 172 с.

Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, утвораныя ў 1940 годзе
Лаўрынавіцкі сельсавет (Баранавіцкі раён)

**Лаўры́навіцкі сельсавет** — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Баранавіцкага раёна Брэсцкай вобласці. Цэнтр — вёска Лаўрынавічы.

Утвораны 16 ліпеня 1954 года ў складзе Навамышскага раёна Брэсцкай вобласці БССР шляхам аб’яднання скасаваных Дубаўскага і Русінскага сельсаветаў. З 8 красавіка 1957 года ў складзе Баранавіцкага раёна. 22 сакавіка 1962 года скасаваны, тэрыторыя далучана да Велікалуцкага (4 населеныя пункты: Грабавец, Капані, Крыжыкі і Русіно) і Каўпеніцкага (9 населеных пунктаў: Адахаўшчына I, Адахаўшчына II, Адахаўшчына III, Бор, Гірава, Дубава, Заброддзе, Лаўрынавічы і Якімавічы) сельсаветаў.

На момант скасавання ў склад сельсавета ўваходзілі 13 населеных пунктаў.

## Крыніцы 
## Літаратура 
* Административно-территориальное устройство БССР: справочник: в 2 т. / С.Д. Гриневич и др. — Главное архивное управление при Совете Министров БССР, Институт философии и права Академии наук БССР. — Т. 2: (1944―1980 гг.).

Катэгорыя:Былыя сельсаветы Баранавіцкага раёна
Катэгорыя:Былыя сельсаветы Навамышскага раёна
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, утвораныя ў 1954 годзе
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, скасаваныя ў 1962 годзе
Твой первый диск — моя кассета

«**Твой первый диск — моя кассета**» () — дэбютны студыйны альбом беларускага спевака і рэпера Цімы Беларускіх, выдадзены 30 студзеня 2019 года.

## Апісанне 
Па словах выканаўцы, праца над альбомам пачалася адразу пасля поспеху сінглаў «Мокрые кроссы» і «Незабудка» увосень 2018 г. і скончылася на пачатку наступнага года. Адмыслова для кружэлкі быў запісаны цалкам новы матэрыял, а вядомыя раней песні было вырашана не ўключаць у трэкліст. Ціма Беларускіх патлумачыў гэта жаданнем перайсці на новы этап, *«каб не было асацыяцыі з чалавекам аднаго хіта, двух хітоў»*. Таксама, з гэтай прычыны для дыска вырашылі не запісваць шмат трэкаў, пры гэтым выканаўца падкрэсліў, што матэрыяла на новы альбом у яго яшчэ багата.

## Спіс кампазіцый 
## Рэцэнзіі 
Аляксей Мажаеў з расійскага інфармацыйнага агенцтва «InterMedia» станоўча адзначыў альбом. Ён заўважыў, што хаця аранжыроўкі трэкаў нагадваюць *«дыскатэку 90-х»*, манера іх выканання гучыць вельмі сучасна. Крытык таксама пахваліў тэксты песень, ахарактарызаваўшы іх як *«кранальныя гісторыі кахання хлопчыка і дзяўчынкі»*, дзе адсутнічае ненарматыўная лексіка. У канцы рэцэнзіі Мажаеў назваў выканаўцу *«важным прыкладам таго, што прабіцца можна і без апявання ўсялякіх заганаў»*.

Цалкам процілеглае меркаванне пра альбом было выказана ў рэцэнзіі на сайце «Канобу», дзе ён быў апісаны як кружэлка, якая *«як мінімум не прапануе слухачу нічога новага, як максімум — яе немагчыма слухаць»*. Да недахопаў дыска былі аднесены неарыгінальнасць музыкі і слабыя тэксты, тэматыка якіх была вызначана як *«штосьці пра каханне»*. Аўтар агляда прыйшоў да высновы, што *«калі мэтай Цімы і лэйбла было жаданне зарабіць на ўжо выбудаванай папулярнасці — то зыход удалы, калі стварыць цікавы альбом — не»*.

Катэгорыя:Музычныя альбомы Беларусі
Катэгорыя:Альбомы 2019 года
Promo Disk 2000

«**Promo Disk 2000**» (*таксама вядомы як проста «Jitters»*) — дэбютны сінгл беларускага рок-гурта «Jitters», які выйшаў у 2000 годзе. Усе два спева выкананы на англійскай мове.

## Прыём крытыкаў 
О**’**К, аглядальнік «Музыкальнай газеты», у сваёй рэцэнзіі пісаў: *«Вольная музыка, па ўсёй плоскасці музыка новых-новых рамантыкаў, якія адхварэлі брыт-попам і якія шукаюць на яго аснове нешта іншае, таму і няма гэтак звыклага гітарнага рытму, інструмент нават часам сыходзіць назад, але ўсё таксама гітарна і адсутна-меладычна»*.

## Спіс кампазыцый 
# «Floating**’** Light»
# «Consumed»

## Удзельнікі 
Jitters:
* Канстанцін Карман — вядучы вакал, бас-гітара.
* Сяргей Кандраценка — гітара.
* Яўген Вяль — ударныя.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Альбомы Jitters
Фабіян Пачобут-Адляніцкі

**Фабія́н Пачо́бут-Адляні́цкі** ( — , Казлякевічы, Брэсцкая вобласць) — беларускі каталіцкі святар. Верагодна, брат святара Юрыя Пачобута-Адляніцкага.

Скончыў Пінскую (?) духоўную семінарыю. У 1921 годзе прыняў сакрамент святарства. У 1926—1928 гадах вікарый парафіі Унебаўзяцця Найсвяцейшай Дзевы Марыі ў Пружанах. Ад 1931 — пробашч касцёла Св. Апосталаў Пятра і Паўла ў в. Слядзянаў Цеханавецкага дэканата (Бельска-Падляскі павет). У 1936 годзе служыў у Бярозе-Картузскай.

З 1937 года служыў у парафіі Св. Юзафа ў Лунінцы, дэкан аднайменнага дэканата. У нататках кіраўніка Прадстаўніцтва прэзідэнцкага бюро () Стэфана Паўлоўскага ў 1944 годзе Пачобут-Адляніцкі названы дэлегатам . Таго ж года арыштаваны нацыстамі за дапамогу жыдам і партызанам. Расстраляны ў вёсцы Казлякевічы (цяпер у Баранавіцкім раёне). Пахаваны на могілках у Пінску.

## Спасылкі 
* Каталіцкія новамучанікі Расіі

Фабіян
Катэгорыя:Каталіцкія святары
Катэгорыя:Расстраляныя
Катэгорыя:Выкладчыкі гімназіі імя Адама Міцкевіча (Пружаны)
Футбольны манеж (Мінск)

**Футбольны манеж** — спартыўны і культурна-відовішчны комплекс у Мінску. Размешчаны па адрасе праспект Пераможцаў, 20/2.

## Гісторыя 
Будаўніцтва спартыўнага комплексу пачалося з рэканструкцыі  16 футбольных палёў і будынка гарадской школы футбола. У ёй размешчаны зала 36х18 м, трэнажорныя залы, дзесяць блокаў раздзявалак з душавымі  і два аздараўленчыя блокі з саўнамі і басейнамі.

Крайняя абмежаванасць фінансавання і тэрмінаў будаўніцтва прадыктавала рашэнне пра размяшчэнне на пярэднім плане з боку пр. Машэрава (цяпер пр. Пераможцаў) другога аб'екта — спартыўна-аздараўленчага цэнтра, які можа працаваць у аўтаномным рэжыме і ў комплексе з манежам (здадзены ў эксплуатацыю ў студзені 2004 г.).

У 2005 манеж прымаў першы міжнародны юнацкі турнір на прызы Асацыяцыі «Беларуская федэрацыя футбола».

У 2004, 2005, 2006 і 2008 у манежы праведзены 5 матчаў сусветнай групы Кубка Дэвіса з камандамі Расіі, Аргенціны, Іспаніі, Швецыі і Швейцарыі.

У 2009 годзе ў спартыўным комплексе прайшоў міжнародны конкурс прыгажосці «Міс інтэркантыненталь».

На стадыёне праводзіліся матчы Суперкубка Беларусі (2010, 2011, 2012, 2013, 2014). Таксама на стадыёне гуляюцца матчы Кубка Беларусі (у сувязі з дрэнным станам газонаў адкрытых стадыёнаў у веснавы перыяд).

Апроч футбола і тэніса ў манежы праводзіліся спаборніцтвы па ўсходніх адзінаборствах, чэмпіянат Беларусі па сучасных танцах і сцэнічным мастацтве, Чэмпіянат свету па танцах сярод інвалідаў-калысачнікаў, міжнародны турнір па каратэ «Sunker Cup».

Перад комплексам знаходзіцца парадная плошча з фантанам і скульптурнай кампазіцыяй «Бег»‚ якая мусіла ўвайсці ў склад новага спартыўна-аздараўленчага парку «Вяснянка».

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
* Сайт Футбольнага манежа 

Катэгорыя:Футбольныя стадыёны Беларусі
Катэгорыя:Футбольныя стадыёны Мінска
Катэгорыя:Праспект Пераможцаў (Мінск)
Катэгорыя:Вяснянка (жылы раён)
Катэгорыя:2002 год у Мінску
Катэгорыя:Будынкі і збудаванні Міхаіла Гаўхфельда
Катэгорыя:Будынкі і збудаванні Віталя Руцкага
Катэгорыя:Будынкі і збудаванні  Уладзіміра Архангельскага
Танец сонца

thumb|Фота каля 1910 г.
**Танец сонца** — рэлігійныя рытуалы, характэрныя пераважна для індзейцаў Вялікіх раўнін. Звычайна арганізоўваліся перад летнім паляваннем на бізонаў або квітнення кукурузы. Мэта рытуалаў заключалася ў асабістым ахвярапрынашэнні вышэйшым сілам дзеля выгоды супольнасці. Танец сонца ўсведамляўся ўдзельнікамі як абнаўленне свету.

Рытуалы цягнуліся 4 дні, праводзіліся мужчынамі, хаця сярод чарнаногіх і цуутына частка падрыхтоўкі клалася на жанчын. Яны ўключалі непасрэдна танец, пост і малітвы. Для каёва важнымі з'яўляліся мроі падчас паста. Цырымоніі ўзначальваў мужчына, які быў шаманам або дасведчаным удзельнікам папярэдніх танцаў. У цэнтры пляцоўкі для танца ўзводзіўся слуп «грымотная птушка». Удзельнікі праколвалі скуру на целе, прапускалі скрозь яе рамяні з сырамятнай скуры, прывязаныя да слупа. Працэсія ўдзельнікаў рухалася вакол слупа, пры гэтым спявала і выконвала імітацыйныя рухі. 

Дні танца сонца з'яўляліся важнай падзеяй, суправаджаліся зборам плямён, абменам, гандлем і заключэннем шлюбаў. 

Паколькі танец сонца значыў пераадоленне болі, ён неадназначна ўспрымаўся сярод белых, супраць выступалі хрысціянскія арганізацыі. У 1885 — 1951 гг. танец сонца быў забаронены на тэрыторыі Канады. З канца 1880-х гг. да 1934 г. забароны прадпрымаліся таксама ў ЗША.    

## Спасылкі 
* SUN DANCE
* Wiwanke Wachipi - The Sun Dance 
* Sun Dance - The Canadian Encyclopedia

Катэгорыя:Рытуальныя танцы
Катэгорыя:Ахвярапрынашэнні
Інгрыда Шыманіце

**Інгрыда́ Шымані́це** (; ) — літоўскі дзяржаўны дзеяч, палітык, эканаміст. Міністр фінансаў Літвы (2009—2012), кандыдат на пасаду Прэзідэнта Літвы на выбарах у 2019 годзе ад літоўскіх кансерватараў. Прэм’ер-міністр Літвы (2020—2024).

## Біяграфія 
Нарадзілася 15 лістапада 1974 года ў Вільні. Скончыла Віленскі ўніверсітэт, атрымаўшы на эканамічным факультэце ступень бакалаўра ў галіне бізнес-адміністравання. Ступень МВА атрымала ў Стакгольмскай школе эканомікі.

У 1997—2001 гадах працавала ў падатковым аддзеле Міністэрства фінансаў Літвы. У 2004—2009 гадах — сакратар Міністэрства фінансаў. У 2013 годзе прызначана намеснікам старшыні кіравання Банка Літвы. Паралельна з выкананнем службовых абавязкаў выкладала эканоміку ў Інстытуце міжнародных адносін і палітычных навук, а таксама дзяржаўныя фінансы ва Універсітэце менеджменту і эканомікі ISM. Сышла ў адстаўку 31 кастрычніка 2016 года ў сувязі з выбраннем дэпутатам Сейма па Антакальнісскай выбарчай акрузе ў Вільні.

4 лістапада 2018 года перамагла на праймерыз па вызначэнні кандыдата ад Саюза Айчыны — Літоўскіх хрысціянскіх дэмакратаў на выбары прэзідэнта Літвы ў 2019 г., апярэдзіўшы свайго канкурэнта — дыпламата Вігаўдаса Ушацкаса з вынікам у 78,71 %.

Паводле апытання, праведзенага кампаніяй «Baltijos tyrimai» 9 — 26 лістапада 2018 года, прэзідэнцкі рэйтынг Шыманіце складаў 18,7 % і меў тэндэнцыю да росту. Аднак яна ўсё яшчэ застаецца на другім месцы, саступаючы першынство Гітанасу Наўседу з вынікам у 23,2 %.

З 24 лістапада 2020 года па 12 снежня 2024 года — Прэм’ер-міністр Літвы.

## Асабістае жыццё 
Не замужам, дзяцей няма. Свабодна валодае акрамя літоўскай, англійскай, рускай і польскай мовамі.

## Крыніцы 
## Спасылкі 
* Біяграфія дэпутата на сайце Сейма Літвы
* Інгрыда Шыманіце. Персанальны сайт 

Катэгорыя:Члены Сейма Літвы
Катэгорыя:Міністры фінансаў Літвы
Катэгорыя:Жанчыны-палітыкі
Катэгорыя:Кандыдаты ў прэзідэнты Літвы
Катэгорыя:Прэм’ер-міністры Літвы
Леанід Мікалаевіч Вазнячук

**Леанід Мікалаевіч Вазнячу́к** ( — ) — вучоны ў галіне геалогіі, кандыдат геолага-мінералагічных навук (1963). Лаўрэат Дзяржаўнай прэміі БССР (1986, пасмяротна).

## Біяграфія 
Нарадзіўся ў . У 1950 годзе скончыў Беларускі дзяржаўны ўніверсітэт. У 1953—1956 гг. працаваў у Мінскім педагагічным інстытуце. У 1963 годзе абараніў кандыдацкую дысертацыю. У 1964—1969 гг. выкладаў у Беларускім дзяржаўным універсітэце. З 1969 г. працаваў у Інстытуце геахіміі і геафізікі Акадэміі навук БССР.

## Навуковая дзейнасць 
Л. М. Вазнячуку належаць навуковыя працы ў галіне стратыграфіі, палеагеаграфіі, геамарфалогіі і палепатамалогіі антрапагену. Склаў стратыграфічную схему антрапагеннай сістэмы тэрыторыі Беларусі (1981). Супрацоўнічаў з археолагам У. Д. Будзько.

## Літаратура 
* *Санько А. Ф.* Вазнячук Леанід Мікалаевіч //  — С. 449.
* Леанід Мікалаевіч Вазнячук (1929―1981): (да 80-годдзя з дня нараджэння) / А. Ф. Санько // Літасфера: навуковы часопіс / заснавальнік Рэспубліканскае ўнітарнае прадпрыемства «Навукова-вытворчы цэнтр па геалогіі». — 2009. ― № 2. ― С. 173.

## Спасылкі 
* Вазнячук, Леанід Мікалаевіч (кандыдат геолага-мінералагічных навук; 1929—1981) // Нацыянальная бібліятэка Беларусі
* *Чубур А. А.* Очарованный древностью. Константин Михайлович Поликарпович: жизнь, открытия, ученики // Портал «Археология России», 2005 

Катэгорыя:Выпускнікі БДУ
Катэгорыя:Выкладчыкі БДПУ імя Максіма Танка
Катэгорыя:Выкладчыкі БДУ
Катэгорыя:Геолагі СССР
Катэгорыя:Супрацоўнікі Інстытута геахіміі і геафізікі НАНБ
Говард Хоўкс

**Говард Вінчэстэр Хоўкс** (, , Гашэн, Індыяна — , Палм-Спрынгс, Каліфорнія) — амерыканскі , , . Брат рэжысёра Кенета Хоўкса і прадзюсара Уільяма Б. Хоўкса, траюрадны брат актрысы Кэрал Ломбард.

Катэгорыя:Рэжысёры нямога кіно
Катэгорыя:Рэжысёры вестэрнаў
Катэгорыя:Лаўрэаты ганаровай прэміі «Оскар»
Катэгорыя:Памерлі ад інсульту
Слепня (рака)

**Сле́пня**, **Сляпя́нка** — рака ў Мінску, у басейне Дняпра. 

Даўжыня ракі 17 км. Да 1979 года пачыналася на паўночна-ўсходняй ускраіне горада, у раёне колішняй вёскі Зялёны Луг, упадала ў Чыжоўскае вадасховішча на рацэ Свіслач. У сувязі з уключэннем ракі ў склад Сляпянскай воднай сістэмы пераўтвораная ў каскад 12 невялікіх вадасховішчаў. Уздоўж воднай сістэмы створаныя зялёныя масівы, што паляпшае мікраклімат прылеглых тэрыторый, стварае спрыяльныя ўмовы для адпачынку насельніцтва.

## Гісторыя 
Паводле назвы ракі атрымалі свае назвы населеныя пункты: Вялікая Слепня, Вялікая Сляпянка, Малая Сляпянка, Слепенька (раён парку імя Чынгіза Айтматава). Акрамя вышэйзгаданых, на рацэ стаялі наступныя населеныя пункты: Зялёны Луг, Падбалоцце, Маляўшчына, Шчотаўка, Грэбелькі.

У раёне Малой Сляпянкі было Сляпянскае возера (Хітрава), на якім у канцы XIX ст. стаяў млын.

## Літаратура 
* 
* *Jelski A.* 

Катэгорыя:Рэкі Мінска
Катэгорыя:Прытокі Свіслачы (прыток Бярэзіны)
Катэгорыя:Сляпянская водная сістэма
Кларэнс Браўн

**Кларэнс Браўн** (, , Клінтан — , Санта-Моніка) — амерыканскі  і , уладальнік «Кубка Мусаліні» Венецыянскага кінафестывалю (1935), прэміі BAFTA ў намінацыі «Узнагарода аб’яднаных нацый» (1951) і імянной зоркі на Галівудскай «Алеі славы» (1960).

Найбольш вядомы рэжысурай фільмаў «Плоць і д’ябал» (1926), «Ганна Крысці» (1930), «Ганна Карэніна» (1935), «Жонка супраць сакратаркі» (1936) і «Яны сустрэліся ў Бамбеі» (1941), у большасці з якіх былі задзейнічаны любiмыя акцёры Кларэнса Браўна — Грэта Гарба і Кларк Гейбл; менавіта Браўн адкрыў талент Гарба. Браўн — шасціразовы намінант на прэмію «Оскар» і адзіны рэжысёр у свеце з такой колькасцю намінацый, які ніколі не атрымоўваў ніводнай статуэткі.

Катэгорыя:Лаўрэаты прэміі BAFTA
Заберажскі сельсавет

**За́беражскі сельсавет** — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Юрацішкаўскага раёна Маладзечанскай вобласці. Цэнтр — вёска Забераж.

Утвораны 12 кастрычніка 1940 года ў складзе Юрацішкаўскага раёна Баранавіцкай вобласці БССР. З 20 верасня 1944 года ў складзе Маладзечанскай вобласці. 16 ліпеня 1954 года скасаваны, тэрыторыя далучана да Бакштаўскага сельсавета.

## Крыніцы 
## Літаратура 
* Административно-территориальное устройство БССР: справочник: в 2 т. / Главное архивное управление при Совете Министров БССР, Институт философии и права Академии наук БССР. — Минск: «Беларусь», 1985―1987.

Катэгорыя:Былыя сельсаветы Юрацішкаўскага раёна
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, утвораныя ў 1940 годзе
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, скасаваныя ў 1954 годзе
Даўгердзішскі сельсавет

**Даўгердзішскі сельсавет** — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Іўеўскага раёна Гродзенскай вобласці. Цэнтр — вёска Даўгердзішкі.

Утвораны 29 красавіка 1960 года ў складзе Іўеўскага раёна Гродзенскай вобласці БССР шляхам аб’яднання скасаваных Такарышкаўскага і Яхімаўшчынскага сельсаветаў. 15 мая 1963 года скасаваны, тэрыторыя далучана да Юрацішкаўскага пассавета (18 населеных пунктаў: Баруцішкі, Гердушы, Дунай, Забалаць, Залескаўшчына, Іванкі, Крычнікі, Кярвелі, Матыкаўшчына, Нарэйкі, Папельнікі, Селешчаняты, Такарышкі, Чычыноўшчына, Шыловы Бор, Эгерды, Юнкавічы і Яцкава) і Трабскага сельсавета (20 населеных пунктаў: вёскі Аглобішкі, Брагі, Высокая Грэбля, Даўгердзішкі, Загорцы, Кавалі, Каўшары, Куцькі, Яхімаўшчына і хутары Будзішча, Гаявішча, Дубаносы, Занямонцы, Палудаўшчына, Паякунь, Півойці, Скаварада, Сякерышкі, Чарніца і Чорны Ручай).

На момант скасавання ў склад сельсавета ўваходзілі 38 населеных пунктаў.

## Крыніцы 
## Літаратура 
* Административно-территориальное устройство БССР: справочник: в 2 т. / С.Д. Гриневич и др. — Главное архивное управление при Совете Министров БССР, Институт философии и права Академии наук БССР. — Т. 2: (1944―1980 гг.).

Катэгорыя:Былыя сельсаветы Іўеўскага раёна
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, утвораныя ў 1960 годзе
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, скасаваныя ў 1963 годзе
Стукі

* Стукі (Воранаўскі раён) — вёска ў Воранаўскім раёне Гродзенскай вобласці

## Расліны 
* народная назва віду 
* народная назва віду
Сэм Вуд

**Сэмюэль (Сэм) Гросвенар Вуд** (; ,  — , ) — амерыканскі  і . Уладальнік імянной зоркі на Галівудскай «Алеі славы».

Спачатку Сэм Вуд працаваў брокерам па нерухомасці, затым працаваў на трубаправодах для нафтавых кампаній.

Пад артыстычным псеўданімам Чад Эплейджэт сыграў некалькі эпізадычных роляў у нямым кіно, у 1915 годзе пачаў працу асістэнтам рэжысёра Сесіла Блаўнт Дэміля. У 1919 годзе Сэм Вуд зняў свой першы фільм у якасці самастойнага рэжысёра «Двайная хуткасць».

Катэгорыя:Галівудская алея славы
Катэгорыя:Памерлі ад інфаркту міякарда
Земляныя арэхі

**Земляныя арэхі**

* народная назва віду 
* народная назва віду 
* народная назва віду
Лорэнц

**Лорэнц** — прозвішча.

## Вядомыя носьбіты 
* Конрад Лорэнц — лаўрэат Нобелеўскай прэміі па фізіялогіі і медыцыне
* Станіслаў Лорэнц — польскі мастацтвазнавец
* Хендрык Антон Лорэнц — нідэрландскі фізік-тэарэтык, лаўрэат Нобелеўскай прэміі па фізіцы
Сесіл Блаўнт Дэміль

**Сесіл Блаўнт Дэміль** (;  — ) — амерыканскі  і , лаўрэат прэміі «Оскар» за карціну «Найвялікшае шоў свету» ў 1952 годзе. Доўгія гады кінапрадпрымальнікі ЗША лічылі яго эталонам кінематаграфічнага поспеху.

Быў адным з заснавальнікаў Акадэміі кінематаграфічных мастацтваў і навук.

## Зноскі 
Катэгорыя:Рэжысёры нямога кіно
Катэгорыя:Рэжысёры вестэрнаў
Катэгорыя:Лаўрэаты ганаровай прэміі «Оскар»
Катэгорыя:Лаўрэаты прэміі «Залаты глобус» за найлепшую рэжысёрскую працу
Катэгорыя:Памерлі ад сардэчнай недастатковасці
Францішак Ксаверый Пуслоўскі

**Францішак Ксаверый Пуслоўскі** (, вёска Пескі, , Гродзенская губерня, Расійская імперыя — , , Царства Польскае, Расійская імперыя) — шляхціц роду Пуслоўскіх. Калекцыянер, аматар мастацтваў, філантроп.

## Біяграфія 
Быў сынам Войцеха Пуслоўскага і князёўны Юзэфы Друцкай-Любецкай. Ахрышчаны 22 верасня 1806 г.

Скончыў Collegium Nobilium у Варшаве. Падарожнічаў па Германіі, Англіі, Францыі, Італіі. У 1830-я гг. маршалак шляхты Слонімскага павета, з 16 лютага 1840 па 1846 год маршалак шляхты Гродзенскай губерні. Надворны саветнік.

У палацы Крулікарня пад Варшавай сабраў калекцыю карцін, бронзавай і мармуровай скульптуры, гравюр, габеленаў, бібліятэку. Узначальваў Варшаўскае таварыства дабрачыннасці. У 1869 г. ад рымскага Папы Пія IX атрымаў графскі тытул.

## Літаратура 
* Пуслоўскія // Энцыклапедыя гісторыі Беларусі. У 6 т. Т. 6. Кн. 1: Пузыны — Усая / Беларус. Энцыкл.; Рэдкал.: Г. П. Пашкоў (галоўны рэд.) і інш.; Маст. Э. Э. Жакевіч. — Мн.: БелЭн, 2001. — 591 с.: іл. ISBN 985-11-0214-8. — С. 7.
* *Раюк, А.Р.* Нефармальныя сувязі паміж дваранствам Гродзенскай губерні ў 1801—1863 гг. / А.Р. Раюк // Пытанні мастацтвазнаўства, этналогіі і фалькларыстыкі / Цэнтр даследаванняў беларускай культуры, мовы і літаратуры НАН Беларусі ; навук. рэд. А.І. Лакотка. — Мінск : Права і эканоміка, 2016. — Вып. 21. — С. 240—246.

Францішак Ксаверый
Катэгорыя:Калекцыянеры мастацтва
Катэгорыя:Нарадзіліся ў Бярозаўскім раёне
Катэгорыя:Губернскія маршалкі віленскія
Брэсцкі дзяржаўны медыцынскі каледж

**УА «Брэсцкі дзяржаўны медыцынскі каледж»** — установа сярэдняй спецыяльнай медыцынскай адукацыі сістэмы Міністэрства аховы здароўя Рэспублікі Беларусь, знаходзіцца ў г.Брэст. Забяспечвае падрыхтоўку медыцынскіх кадраў сярэдняга звяна на базе агульнай сярэдняй адукацыі па спецыяльнасцях: «Сястрынская справа» з прысваеннем кваліфікацыі «Медыцынская сястра» і «Лячэбная справа» з прысваеннем кваліфікацыі «Фельчар-акушэр. Памочнік ўрача па амбулаторна-паліклінічнай дапамозе».

## Гісторыя 
Пачаў працу 1 кастрычніка 1944 года як фельчарска-акушэрская школа. Першы выпуск адбыўся ў 1947 годзе. 29 чэрвеня 1954 года на падставе Пастановы Савета Міністраў Беларускай ССР № 600 фельчарска-акушэрская школа была перайменавана ў Брэсцкае медыцынскае вучылішча. У 2003 годзе вучылішча атрымала статус каледжа.

Катэгорыя:Каледжы Брэста
Катэгорыя:Медыцынскія навучальныя ўстановы
Аршанскі дзяржаўны медыцынскі каледж

**Аршанскі дзяржаўны медыцынскі каледж** — установа сярэдняй спецыяльнай адукацыі г. Орша. Размяшчаецца па адрасе вул. Леніна, 195.

## Гісторыя 
, у якім арандавала памяшканні школа медсясцёр]]
У 1925—1927 гадах былі заснаваныя курсы медсясцёр у адной з гарадскіх школ. З 1 верасня 1936 года гэтыя курсы былі ператвораныя ў двухгадовую школу медсясцёр. У школе навучалася 90 чалавек.

Да 1937 года ў будынку Аршанскай водагразелячэбніцы размяшчаліся вячэрнія курсы медсясцёр, на якіх вучыліся жыхары горада без адрыву ад вытворчасці.

27 чэрвеня 1944 года Орша была вызвалена ад нацысцкіх захопнікаў і на пасяджэнні Аршанскага гарадскога савета было прынята рашэнне аб аднаўленні школы медсясцёр. Першы год займаліся ў жылым будынку льнокамбіната, затым перайшлі ў будынак СШ №1.

У 1954 годзе двухгадовая школа медсясцёр атрымала статус вучылішча, адкрыліся фельчарскае і акушэрскае аддзяленні. У красавіку 1956 года будынак знеслі, бо мост побач, па якім праходзіла траса Магілёў-Віцебск, зрабіўся аварыйным, і неабходна было тэрмінова будаваць новы.

Трэці раз вучылішча адкрылася ў студзені 1962 года на падставе загаду Міністэрства аховы здароўя БССР ад 16 верасня 1961 года. У 70-х гадах пачалося будаўніцтва новага будынка вучылішча. Вясной 1972 года вучылішча пераехала ў новы будынак. Тут мелася 9 аўдыторый, 17 кабінетаў, сталовая на 220 пасадачных месцаў, спартыўная зала, актавая зала на 500 месцаў, бібліятэка з чытальнай залай на 60 месцаў.

У 1988 годзе адкрыта новае стаматалагічнае аддзяленне на базе 11 класаў. У 1996 годзе адкрыта аддзяленне зубных тэхнікаў.

У 2006 годзе **Аршанскае дзяржаўнае медыцынскае вучылішча** становіцца Аршанскім дзяржаўным медыцынскім каледжам.

## Дырэктары 
* да 1936(?) — Каўфман
* 1936—1937 — Кагановіч
* 1937—1941 — В. Л. Крацэр
* 1944—1947 — Казакова
* 1947—1953 — М. П. Усевіч
* 1953—1956 — А. Заводчыкава
* 1956—1958 —  Булгак
* 1962—1965 — К. Паморцава
* 1965—1969 — А. П. Пятроў
* 1969—1998 — А. І. Янкоўскі
* з чэрвеня 1998 — Уладзімір Уладзіміравіч Красоўскі.

## Спасылкі 
* Афіцыйны сайт 
Катэгорыя:Каледжы Оршы
Катэгорыя:Вуліца Уладзіміра Леніна (Орша)
Катэгорыя:Медыцынскія навучальныя ўстановы
Слуцкі дзяржаўны медыцынскі каледж

**УА «Слуцкі дзяржаўны медыцынскі каледж»** — установа сярэдняй спецыяльнай медыцынскай адукацыі сістэмы Міністэрства аховы здароўя Рэспублікі Беларусь, знаходзіцца ў г. Слуцку. Падрыхтоўка кадраў ажыццяўляецца на базе агульнай сярэдняй адукацыі. Рыхтуе спецыялістаў па спецыяльнасцях: «Лячэбная справа», «Сястрынская справа», «Медыка-дыягнастычнае справа».

## Гісторыя 
Слуцкае медыцынскае вучылішча заснавана ў адпаведнасці з загадам Міністэрства аховы здароўя БССР ад 10 лістапада 1963 года № 532. Рашэннем Мінскага абласнога выканаўчага камітэта ад 17 кастрычніка 2003 г. № 797 яно перайменавана ва ўстанову адукацыі «Слуцкае дзяржаўнае медыцынскае вучылішча». З 30 мая 2007 года навучальная ўстанова перайменавана ва ўстанову адукацыі «Слуцкі дзяржаўны медыцынскі каледж».

## Вядомыя выкладчыкі і выпускнікі 
* Ганна Мікалаеўна Лаўрукевіч, беларускі дзяржаўны дзеяч
* Анатоль Аркадзевіч Марыніч, беларускі хірург
* Валерый Іванавіч Дунай, беларускі біёлаг, рэктар Міжнароднага дзяржаўнага экалагічнага інстытута імя А. Дз. Сахарава
* Зоя Іванаўна Падліпская, педагог, паэт, былы галоўны рэдактар часопіса «Роднае слова»

Катэгорыя:Навучальныя ўстановы Слуцка
Катэгорыя:Медыцынскія навучальныя ўстановы
Катэгорыя:Каледжы Беларусі
Катэгорыя:Віленская вуліца (Слуцк)
Катэгорыя:1963 год у Беларусі