open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Антанова (Мядзельскі раён)

**Антано́ва** (, ) — вёска ў Мядзельскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Будслаўскага сельсавета.

## Гісторыя 
У 1848 г. маёнтак Свянцянскага павета Віленскай губерні, валоданне Ю. Квінта. У 1904 г. пасёлак Будслаўскай воласці Вілейскага павета Віленскай губерні, 43 жыхары. У 1921 г. вёска Будслаўскай гміны Дунілавіцкага, потым Вілейскага паветаў Віленскага ваяводства, 11 двароў, 60 жыхароў. З 12.10.1940 г. у Вераб’ёўскім сельсавеце Крывіцкага раёна Вілейскай, з 20.09.1944 г. Маладзечанскай абласцей, з 27.03.1959 г. у Будслаўскім сельсавеце, з 20.01.1960 г. Мінскай вобласці, з 25.12.1962 г. Мядзельскага раёна. У складзе саўгаса «Будслаўскі» (цэнтр — вёска Будслаў), з 04.09.1991 г. калгас з той жа назвай.

## Насельніцтва 
* 80 жыхароў (1960)
* 10 двароў, 23 жыхары (1997)

## Спасылкі 
Катэгорыя:Будслаўскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Мядзельскага раёна
Антонава

**Антонава** — жаночая форма прозвішча Антонаў, тапонім.

## Населеныя пункты 
### Беларусь 
* Віцебская вобласць:
** Антонава — вёска ў Верхнядзвінскім раёне
** Антонава — вёска ў Расонскім раёне

## Прозвішча 
* Аліса Аляксееўна Антонава (нар. 1938) — беларускі архітэктар.
* Марыя Васільеўна Антонава (нар. 1922) — савецкі ўрач-гігіеніст.
* Валянціна Васілеўна Антонава (нар. 1932) — беларуская спявачка.
* Іна Васілеўна Антонава (нар. 1952) — беларускі палітык.
* Ірына Аляксандраўна Антонава — расійскі мастацтвазнаўца.
* Ніна Васілеўна Антонава — украінская актрыса.

## Іншае 
* Вуліца Антонава, Гродна

## Гл. таксама 
* Антанова
Бадзені

**Бадзе́ні** (, ) — вёска ў Мядзельскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Слабадскога сельсавета.

## Гісторыя 
У 1770 годзе вёска Мядзельскага стараства Ашмянскага павета Віленскага ваяводства, 12 сем'яў. У 1868 г. у Мядзельскай воласці Вілейскага павета Віленскай губерні, 10 двароў, 96 жыхароў. У 1904 г. налічвала 172 жыхароў, у 1908 г. — 205 жыхароў.

У 1921 г. вёска Мядзельскай гміны Дунілавіцкага (з 1925 г. Пастаўскага) павета Віленскага ваяводства, 38 двароў, 202 жыхароў. З 12.10.1940 г. у Дзягільскім сельсавеце Мядзельскага раёна Вілейскай, з 20.09.1944 г. Маладзечанскай абласцей, з 21.05.1951 г. у Старагабскім сельсавеце, з 20.01.1960 г. у Мінскай вобласці. У 1940 г. 38 двароў, 189 жыхароў. У 1948 г. вяскоўцы аб'ядналіся ў калгас імя Молатава. З 19.04.1954 г. вёска ў складзе калгаса «Шлях Ільіча» (цэнтр — вёска Зані).

Да 28 мая 2013 года вёска ўваходзіла ў склад Старагабскага сельсавета.

## Насельніцтва 
* 158 жыхароў (1960)
* 22 двары, 39 жыхароў (1997)

## Інфраструктура 
Працуе крама, ёсць жывёлагадоўчая ферма.

## Вядомыя ўраджэнцы і жыхары 
* Мікола Шабовіч (нар. 1959) — беларускі паэт, перакладчык, педагог.

## Спасылкі 
Катэгорыя:Слабадскі сельсавет (Мядзельскі раён)
Катэгорыя:Населеныя пункты Мядзельскага раёна
Балашы (Мядзельскі раён)

**Балашы́** (, ) — вёска ў Мядзельскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Нарацкага сельсавета.

## Гісторыя 
У 1904 г. вёска Занарачанскай воласці Свянцянскага павета Віленскай губерні, 155 жыхароў; працавала царкоўна-прыходская школа, у якой у 1896-97 навучальным годзе вучыліся 13 хлопчыкаў. У 1908 г. вёскі Балашы 1-я (6 двароў, 97 жыхароў) і Балашы 2-я (2 двары, 33 жыхары). З 12.10.1940 г. у Шэметаўскім сельсавеце Свірскага раёна Вілейскай, з 20.09.1944 г. Маладзечанскай абласцей, з 31.08.1959 г. Мядзельскага раёна, з 20.01.1960 г. Мінскай вобласці, з 05.08.1954 г. у Сырмежскім сельсавеце.

Пасля Вялікай Айчыннай вайны ў вёсцы працавала пачатковая школа. З 1973 вёска ў складзе калгаса імя Калініна (цэнтр — вёска Старлыгі).

У 2004 годзе Балашы былі перададзены з Сырмежскага сельсавета ў склад Нарацкага сельсавета.

## Насельніцтва 
* 66 жыхароў (1960)
* 11 двароў, 18 жыхароў (1997)

## Спасылкі 
Катэгорыя:Нарацкі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Мядзельскага раёна
Дворкін

**Дворкін** — прозвішча.

## Вядомыя носьбіты 
* Аляксандр Леанідавіч Дворкін, расійскі гісторык, багаслоў
* Зіновій Якаўлевіч Дворкін, савецкі военачальнік
Балашы

Назву **Балашы́** маюць:
## Населеныя пункты 
### Беларусь 
* Віцебская вобласць:
** Балашы — вёска ў Віцебскім раёне
* Мінская вобласць:
** Балашы — вёска ў Вілейскім раёне
** Балашы — вёска ў Мядзельскім раёне
Раселіні

**Раселіні** () — італьянскае прозвішча.

## Вядомыя носьбіты 
* Ізабела Раселіні — італьянская актрыса і мадэль. Дачка Інгрыд Бергман і Раберта Раселіні.
* Раберта Раселіні — італьянскі рэжысёр.
* Рэнца Раселіні — італьянскі кампазітар, музыкант, музыкавед.
Самуіл Саламонавіч Міндлін

**Самуіл Саламонавіч Міндлін** (; ,  — , ) — савецкі вучоны ў галіне тэрапіі. Доктар медыцынскіх навук (1937), прафесар (1938).

## Біяграфія 
Міндлін Самуіл Саламонавіч (Залманавіч) нарадзіўся ў беднай шматдзетнай сям'і. У дзяцінстве пераехаў з сям'ёй у Екацярынаслаў, дзе скончыў камерцыйнае вучылішча. З 1916 вучыўся на медыцынскім факультэце Данскога ўніверсітэта ў Растове-на-Доне. Пасля атрымання дыплома лекара ў 1921 г. працаваў у клініцы факультэцкай тэрапіі Данскога ўніверсітэта. У 1940 г. прызначаны загадчыкам кафедры факультэцкай тэрапіі Растоўскага медыцынскага інстытута. У гады Вялікай Айчыннай вайны эвакуіраваўся ў г. Ленінагорск ва Усходнім Казахстане, затым у Баку, Ташкент, загадваў тэрапеўтычным аддзяленнем буйнога эвакашпіталя. Пасля вызвалення Растова-на-Доне вярнуўся да загадванне кафедры факультэцкай тэрапіі.
У сферы навуковых інтарэсаў Міндліна вывучэнне пытанняў патагенэзу, клінікі, дыягностыкі і лячэння розных захворванняў унутраных органаў, у прыватнасці, артэрыяльнай гіпертэнзіі і зацяжнога сэптычнага эндакардыту. Яго пяру належаць каля 50 друкаваных прац, у тым ліку 3 манаграфіі.

## Спасылкі 
* http://www.istmira.com/razlichnoe/evrei-na-donskoj-zemle/page/470/ 

Катэгорыя:Тэрапеўты СССР
Катэгорыя:Дактары медыцынскіх навук
Барыс Тэвелевіч Мацэвіч

**Барыс Тэвелевіч Мацэвіч** (; , Ухвала  — , ) — савецкі журналіст, публіцыст.

## Біяграфія 
Скончыў Беларускі камуністычны інстытут журналістыкі ў 1939 годзе. Да 1941 рэдактар апошніх вестак на Беларускім радыё. На фронце з першых дзён вайны, быў цяжка паранены, знаходзіўся на лячэнні ў адным з ваенных шпіталяў Чалябінскай вобласці. У 1943-45 намеснік дырэктара школы ФЗН ў г. Міньяр. У 1945-49 рэдактар, галоўны рэдактар Чалябінскага радыёкамітэта. У 1949-68 ўласны карэспандэнт газеты «Чалябінскі рабочы» ў Залатавусце. У 1968-70 загадчык аддзела газеты «Вячэрні Чалябінск».

## Творы 
* «Равеснік стагоддзя»
* «Два ордэны Леніна»
* «Горад слаўных традыцый»

## Спасылкі 
* http://chel-portal.ru/encyclopedia/Macevich/t/10300

Катэгорыя:Журналісты СССР
Катэгорыя:Публіцысты СССР
Катэгорыя:Нарадзіліся ў Крупскім раёне
Глінскі

**Глі́нскі** — славянскае прозвішча.

## Вядомыя носьбіты 
* Род Глінскіх — вялікалітоўскі і рускі княжацкі род. Найбольш вядомыя прадстаўнікі:
** Васіль Львовіч Глінскі (каля 1465—1515) — вялікалітоўскі дзяржаўны дзеяч, намеснік слонімскі і берасцейскі, бацька вялікай княгіні маскоўскай Алены Глінскай
** Іван Львовіч Глінскі (каля 1460 — да 1522) — вялікалітоўскі дзяржаўны дзеяч, ваявода кіеўскі і новагародскі
** Міхаіл Львовіч Глінскі (1470—1534) — вялікалітоўскі і рускі дзяржаўны і ваенны дзеяч, галоўны арганізатар мяцежу ў Вялікім Княстве Літоўскім
* Антон Юзаф Глінскі (1817—1866) — польскі пісьменнік
* Давыд Львовіч Глінскі (1857 — пасля 1916) — беларускі ваенны ўрач і фізіёлаг
* Іахім Глінскі (1853—1898) — беларускі спявак, арганіст і кампазітар
* Міхаіл Іосіфавіч Глінскі (1901—1991) — савецкі ваенны дзеяч
* Уладзіслаў Глінскі (нар. 2000) — беларускі футбаліст
* Яўген Станіслававіч Глінскі (нар. 1988) — беларускі гісторык, архівіст.
Англа-амерыканская канвенцыя (1818)

**Англа-амерыканская канвенцыя 1818 года**, або **Дагавор 1818 года** () — міжнародны дагавор паміж ЗША і Брытанскай імперыяй, які быў падпісаны ў Лондане 20 кастрычніка 1818 года і вызначыў граніцу паміж незалежнымі ЗША і цэнтральнай часткай Брытанскай Паўночнай Амерыкі.

Гэта канвенцыя была заключана ўслед за пагадненнем аб узаемнай дэмілітарызацыі Вялікіх азёр 1817 года. У красавіку 1818 года было таксама заключана пагадненне аб правах краін на рыбалоўныя ўгоддзі.

Для прастаты, дзяржаўная граніца паміж дзвюма краінамі была выпрастана і прайшла строга па 49-й паралелі ад возера Эры да Скалістых гор. Частка амерыканскай тэрыторыі ў басейне ракі Малочная, (Мілк-Рывер), былі аддадзены Канадзе і сталі часткай правінцыі Паўднёвая Альберта.

Характэрна, што ў кастрычніку Вялікабрытанія таксама пацвердзіла свае абавязацельствы датычна рабоў, якія збеглі з ЗША, гаспадарам якіх брытанская адміністрацыя пагадзілася або выплаціць кампенсацыю, або дэпартаваць рабоў назад іх законным уладальнікам.

Больш заходнія тэрыторыі Арэгона засталіся ў амерыкана-брытанскім саўладанні, што працягвала выклікаць узаемныя прэтэнзіі. Толькі Арэгонскі дагавор, заключаны 15 чэрвеня 1846 года, паклаў канец тэрытарыяльным спрэчкам паміж дзвюма краінамі, таму што амерыкана-канадская граніца прайшла ад Атлантычнага акіяна да Ціхага акіяна.

## Спасылкі 
Катэгорыя:Брытанска-амерыканскія адносіны
Катэгорыя:Міжнародныя дагаворы XIX стагоддзя
Катэгорыя:Міжнародныя дагаворы ЗША
Катэгорыя:Міжнародныя дагаворы Вялікабрытаніі
Катэгорыя:Гісторыя Канады
Катэгорыя:1818
Катэгорыя:Міжнародныя дагаворы аб тэрытарыяльных зменах
Катэгорыя:Дагаворы паводле алфавіта
Катэгорыя:Змена тэрыторыі Вялікабрытаніі
Катэгорыя:Змена тэрыторыі ЗША
Катэгорыя:Змена тэрыторыі Канады
Навум Аляксандравіч Абелеў

'*Навум Аляксандравіч (*Носан Шнеуравіч*) Абелеў*' (; ) — савецкі інжынер-тэхнолаг, арганізатар вытворчасці. Заслужаны машынабудаўнік РСФСР.

## Біяграфія 
Нарадзіўся ў 1901 годзе ў Рагачове.

У 1925 годзе скончыў Ленінградскі тэхналагічны інстытут. Працаваў на Ленінградскім металічным заводзе (1925—1941), удзельнічаў у распрацоўцы новых сістэм буйнакалібернай карабельнай і берагавой вежавай артылерыі. З 1942 года — галоўны інжынер, затым — дырэктар артылерыйскага завода № 75. У 1944—1957 гадах працаваў дырэктарам Таганрогскага завода сельскагаспадарчых машын імя Сталіна (пазней — Таганрогскага камбайнавага завода). З 1957 года — начальнік Упраўлення сельскагаспадарчага машынабудавання Паўночна-Каўказскага саўнаргаса. З 1965 года — начальнік аддзела экспартных і міжгаліновых кааперыраваных паставак Упраўлення матэрыяльна-тэхнічнага забеспячэння Паўночна-Каўказскага раёна. У 1971 годзе перайшоў на пасаду старшыні Растоўскага абласнога савета навукова-тэхнічных таварыстваў і Растоўскага абласнога праўлення навукова-тэхнічнага таварыства машынабудаўнічай прамысловасці.

Памёр ў 1979 годзе.

## Узнагароды 
* Ленінская прэмія (1964) — *за ўдзел у стварэнні канструкцыі збожжаўборачнага камбайна «СК-4» і арганізацыю масавай вытворчасці на Таганрогскім камбайнавым заводзе і заводзе «Ростсельмаш»*.
* Заслужаны машынабудаўнік РСФСР.

## Спасылкі 
* http://www.istmira.com/razlichnoe/evrei-na-donskoj-zemle/page/335/ 
* http://www.rujen.ru/index.php/АБЕЛЕВ_Носан_Шнеурович

Катэгорыя:Постаці расійскага машынабудавання
Абелеў

**Абелеў** — прозвішча.

## Вядомыя носьбіты 
* Навум Аляксандравіч Абелеў (1901—1979) — савецкі інжынер-тэхнолаг, арганізатар вытворчасці.
* Элья Хонанавіч Абелеў (1918—1985) — расійскі трэнер па спартыўнай гімнастыцы.
Навум Пінхасавіч Альперт

**Навум Пінхасавіч Альперт** (; , ) — савецкі мастак, графік, жывапісец.

## Біяграфія 
У 1934 г. скончыў Вільнюскую мастацкую школу. Пасля далучэння Літвы да СССР пераехаў у Ерэван, дзе ў 1945 г. скончыў мастацкае вучылішча, а ў 1947 г. — Ерэванскі мастацкі інстытут. Неаднаразова ўдзельнічаў у розных мастацкіх выстаўках у Слоніме, Вільні і Ерэване. У 1954—1960 гадах жыў і працаваў у Растове-на-Доне. Да гэтага перыяду адносіцца серыя жывапісных палотнаў «Данскія рыбакі» і «Рыбацкі порт». Пасля 1960 жыў у Вільні. З 1984 г. жыў у ЗША.

## Творчасць 
Аўтар серыі лінагравюры і акварэляў «Вільнюс» і «Стары Вільня». Шмат увагі надаваў жанрах пейзажу і партрэта. Сярод яго прац партрэты пісьменніка Шолам-Алейхема і паэта І. Лацмана.

## Спасылкі 
* http://www.istmira.com/razlichnoe/evrei-na-donskoj-zemle/page/342/ 
* http://www.rujen.ru/index.php/АЛЬПЕРТ_Наум_Пинхосович

Катэгорыя:Мастакі СССР
Катэгорыя:Мастакі Літвы
Фінал Кубка Беларусі па футболе 2014

**Фінал Кубка Беларусі па футболе 2014** адбыўся 3 мая 2014 на Барысаў-Арэне ў Барысаве. У фінале сустрэліся гродзенскі «Нёман» і салігорскі «Шахцёр». Гэта быў першы афіцыйны матч на новаадчыненай Барысаў-Арэне пасля яе пабудовы.

## Шлях да фінала 
Свой шлях да фінала «Нёман» пачаў са стадыі 1/16 фінала, матчам супраць рэчыцкага «Ведрыча-97». «Шахцёр» на правах удзельніка еўракубкаў пачынаў свой шлях да тытула са стадыі 1/8 фінала.

## Справаздача аб матчы 
## Склады 
|valign="top" width="40%"|

|}

## Гл. таксама 
* Чэмпіянат Беларусі 2014
* Кубак Беларусі 2013/2014
* Суперкубак Беларусі 2015

## Спасылкі 
* football.by

2014
Катэгорыя:Спорт у Барысаве
Катэгорыя:Падзеі ў Барысаве
Катэгорыя:Спорт у Беларусі ў 2014 годзе
Катэгорыя:2014 год у футболе
Катэгорыя:Падзеі 3 мая
Катэгорыя:Май 2014 года
Антон Юзаф Глінскі

**Антон Юзаф Глінскі** (; , маёнтак Шчорсы, цяпер  — , Вільня) — польскі , , фалькларыст і казачнік.

## Біяграфія 
, 2022 г.]]
Нарадзіўся ў Шчорсах пад Навагрудкам. Паходзіў з сялянскай сям’і і быў самавукам. З 1844 года жыў у Вільні, дзе працаваў рэдактарам «Віленскага кур’ера». Збіраў народныя паданні і казкі, часам апрацоўваў творы расійскіх класікаў, падаючы іх як народныя. У 1860—1863 гадах перакладаў на польскую мову байкі Івана Крылова.

## Творчасць 
Найважнейшая працай Антона Глінскага быў чатырохтомны збор апрацаваных народных казак, паданняў і  пад назвай «*Bajarz polski*» (). Упершыню апублікаваны ў 1853 годзе зборнік быў перавыдадзены шмат разоў, у тым ліку на польскай, чэшскай, французскай, англійскай і нямецкай мовах і карыстаецца вялікай папулярнасцю дасюль. Казкі былі заснаваныя на паданнях са шляхецкіх засценкаў і беларускіх вёсак з ваколіц Шчорсаў і Нягневічаў, а некаторыя былі апрацаванымі літаратурнымі творамі, у тым ліку Васіля Жукоўскага і Аляксандра Пушкіна.

## Бібліяграфія 
* «Bajarz polski, zbiór baśni, powieści i gawęd ludowych». Т. 1-4, 1853

## Літаратура 
* Gliński Antoni Józef. Eduteka.pl. [dostęp 2014-06-04].
* Artur Hutnikiewicz: Młoda Polska. Wyd. IX — 5 dodruk. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2012, s. 371, seria: Wielka Historia Literatury Polskiej. ISBN 978-83-01-13850-9.

Катэгорыя:Польскамоўныя пісьменнікі
Катэгорыя:Фалькларысты Беларусі
Катэгорыя:Фалькларысты Польшчы
Катэгорыя:Байкапісцы
Леў Саламонавіч Габерман

**Леў Саламонавіч Гоберман** (; ,  — , ) — савецкі ваенны ветэрынар. Брыгветўрач (1936). Генерал-маёр ветэрынарнай службы (1943).

## Біяграфія 
У 1911—1916 гг. вучыўся ў Варшаўскім ветэрынарным інстытуце. Пасля заканчэння інстытута быў мабілізаваны на руска-германскі фронт. З 1918 г. служыў у Чырвонай Арміі. У гады грамадзянскай вайны быў начальнікам ветэрынарнай службы кавалерыйскага корпуса, затым арміі. У 1939—1941 гг. служыў у Растове-на-Доне начальнікам ветэрынарнага аддзела Паўночна-Каўказскага ваеннай акругі. У гады Вялікай Айчыннай вайны быў начальнікам ветэрынарнага аддзела арміі, начальнікам ветэрынарнага аддзела Паўднёва-Заходняга і Волхаўскага франтоў. У 1944—1949 гг. з'яўляўся намеснікам начальніка ветэрынарнага кіравання Чырвонай Арміі. З 1949 г. у адстаўцы.

## Спасылкі 
* http://www.istmira.com/razlichnoe/evrei-na-donskoj-zemle/page/388/ 
* http://www.rujen.ru/index.php/ГОБЕРМАН_Лев_Соломонович
* http://www.jewmil.com/biografii/item/331-goberman-lev-solomonovich

Катэгорыя:Ветэрынары СССР
Катэгорыя:Ваенныя СССР
Катэгорыя:Генерал-маёры СССР
1986 год у гісторыі беларускага выяўленчага мастацтва

ў Мсціславе. Скульптар Мікалай Маліноўскі]].

**1986** год быў адзначаны шэрагам падзей, якія пакінулі прыкметны след у гісторыі беларускага выяўленчага мастацтва.

## Падзеі 
* 12 чэрвеня — 26 чэрвеня — «Скарыніяна», Мінск, Палац Прафсаюзаў. Выстаўка мастацкіх твораў, прысвечаная 500-годдзю з дня нараджэння беларускага асветніка, першадрукара Францыска Скарыны
* Рэспубліканская выстаўка да XXVII з’езду КПСС «Мы будуем камунізм», Палац мастацтва, Мінск. 
* Рэспубліканская выстаўка «Майстры мастацтваў у барацьбе за мір», Дзяржаўны мастацкі музей БССР, Мінск. 
* Выйшла ў свет даследване беларускага мастацтвазнаўцы Вольгі Церашчатавай (1926—1992) «Старажытнабеларускі манументальны жывапіс ХІ—ХVІІІ стагоддзяў»

## Узнагароды 
* Уладзімір Крываблоцкі атрымаў Прэмію Ленінскага камсамола Беларусі за манументальныя роспісы «Хлеб партызанскі», «Вызваленне», «У імя жыцця на зямлі», «Фашызму не прайсці» і «Крах фашызму» у памяшканні Ушацкага музея народнай славы

## З’явіліся 
[thumb|210px|[Дзмітрый Алегавіч Сурскі|Дзмітрый Сурскі «Асартымент нажніц»]]
* 17 лютага — Лунінецкі раённы краязнаўчы музей
* Гісторыка-культурны музей-запаведнік «Заслаўе»
* Дом-музей Максіма Багдановіча (Гродна)
* Шумілінскі гісторыка-краязнаўчы музей
* Помнік Пятру Мсціслаўцу каля езуіцкага касцёла ў Мсціславе

## Памерлі 
* 19 лютага — Фёдар Фёдаравіч Зільберт (нар. 1917), беларускі мастак дэкаратыўна-прыкладнога мастацтва
* 29 мая — Алена Васільеўна Аладава (нар. 1907), мастацтвазнаўца, заслужаны дзеяч мастацтваў Беларусі, дырэктар Нацыянальнага мастацкага музея Беларусі ў 1944—1977 гадах
* 13 кастрычніка — Андрэй Бембель (нар. 1905), беларускі савецкі скульптар. Заслужаны дзеяч мастацтваў БССР (1939), Народны мастак БССР (1955), прафесар (1962)
* 22 лістапада — Лазар Хідэкель (нар. 1904), расійский архітэктар яўрэйскага паходжання, родам з Віцебску. Вучыўся ў Віцебскім народным вучылішчы ў Марка Шагала і Казіміра Малевіча. Уваходзіў у суполку Сцвяржальнікаў новага мастацтва, разам з імі пераехаў у 1922 годзе ў Петраград
* Іван Пушкоў (нар. 1918), беларускі мастак-жывапісец

## Галерэя жывапісу 

Выява:Boris Arakcheev 1986 Oak of Adam Mickiewicz.jpg|Барыс Аракчэеў «Дуб Адама Міцкевіча», кардон, алей, 34 х 47 см
Выява:Alexei Kuzmich 1986 Oldness.JPG|Аляксей Кузьміч «Старасць»

Катэгорыя:1986 год у Беларусі
Катэгорыя:Гісторыя беларускага выяўленчага мастацтва паводле гадоў
Беларусь
1983 год у гісторыі беларускага выяўленчага мастацтва

**1983** год быў адзначаны шэрагам падзей, якія пакінулі прыкметны след у гісторыі беларускага выяўленчага мастацтва.

## Падзеі 
* Рэспубліканская выстаўка, прысвечаная Вінцэнту Дуніну-Марцінкевічу, Палац мастацтва, Мінск.
* Рэспубліканская выстаўка «Міншчына ордэнаносная», Палац мастацтва, Мінск. Сярод удзельнікаў — Людміла Шчамялёва.
* Выстаўка твораў Уладзіміра Кульваноўскага, прысвечаная 65-годдзю з дня нараджэння мастака.
* Выстаўка твораў заслужанага дзеяча мастацтваў БССР Канстанціна Касмачова, прысвечаная 70-годдзю з дня нараджэння.
* Выстаўка твораў Яўгена Ціхановіча, прысвечаная 70-годдзю з дня нараджэння і 50-годдзю творчай дзейнасці. Выстаўка была разгорнута на ўсёй плошчы верхняга паверха Палаца мастацтваў, было паказана каля 800 работ, у тым ліку 400 кніжных знакаў.

## Ганаровыя званні 
* Леанід Шчамялёў атрымаў ганаровае званне Народнага мастака Беларусі

## З’явіліся 
* Помнік у гонар воінаў-вызваліцеляў у Гарадку
* Чэрыкаўскі гісторыка-краязнаўчы музей

## Нарадзіліся 
## Памерлі 
* Іван Карасёў (нар. 1910), беларускі савецкі мастак

## Галерэя жывапісу 

Катэгорыя:1983 год у Беларусі
Катэгорыя:Гісторыя беларускага выяўленчага мастацтва паводле гадоў
Беларусь
Жукава

**Жукава** — жаночая форма прозвішча Жукаў, а таксама тапонім.

## Прозвішча 
* Алена Ціхаўна Жукава — беларускі вучоны-педагог у галіне тэхнічнай графікі.
* Іна Іванаўна Жукава — беларуская гімнастка.
* Зіновія Мікалаеўна Жукава (1917 — ?) — беларуская ўрач-эпідэміёлаг.
* Марыя Навумаўна Жукава (1909—1974) — доктар медыцынскіх навук, прафесар.
* 
* Ніна Мікалаеўна Жукава (нар. 1980) — беларуская футбалістка і трэнер. 
* Праскоўя Самойлаўна Жукава — беларускі вучоны ў галіне агратэхнікі агароднінных культур.

## Тапонім 
### Беларусь 
* Віцебская вобласць:
** Жукава — вёска ў Верхнядзвінскім раёне.
** Жукава — вёска ў Гарадоцкім раёне.
** Жукава — вёска ў Пастаўскім раёне.

* Магілёўская вобласць:
** Жукава — вёска ў Круглянскім раёне.
** Жукава — вёска ў Магілёўскім раёне.
### Расія 
* Жукава (Гогалеўскае сельскае паселішча)
* Жукава (Сафонаўскі раён)
* Жукава (Татарскае сельскае паселішча)
* Жукава (Ярцаўскі раён)
Івашка

**Івашка** — беларускае і ўкраінскае прозвішча.

## Вядомыя носьбіты 
* Віктар Сяргеевіч Івашка (нар. 1947) — беларускі спецыяліст у галіне парашковай металургіі і кампазіцыйных матэрыялаў, тэхналогіі машынабудавання.
* Маркіян Уладзіміравіч Івашка — украінскі лучнік.
* Пётр Анатольевіч Івашка — беларускі біятланіст.
* Руслан Віктаравіч Івашка — украінскі футбаліст.
Камароўскі

**Камароўскі** — прозвішча, тапонім.

## Прозвішча 
* Алесь Камароўскі (нар. 1947) — беларускі пісьменнік.
* Артур Усеваладавіч Камароўскі (нар. 1991) — беларускі паэт, мастак.
* Браніслаў Камароўскі (нар. 1952) — 5-ы Прэзідэнт Польшчы.
* Васіль Камароўскі (1914—1953) — грамадскі дзеяч, пісьменнік.
* Дзмітрый Аляксандравіч Камароўскі (нар. 1986) — беларускі футбаліст.
* Самуэль Аляксандр Камароўскі (?—1659) — вялікалітоўскі ваенны дзеяч.
* Тадэвуш Камароўскі (1895—1966) — польскі ваенны і палітычны дзеяч.

## Тапонім 
* Камароўскі (Арэнбургская вобласць)

## Гл. таксама 
* Камароўскі рынак
Канцавы

**Канцавы** — прозвішча.

## Вядомыя носьбіты 
* Арцём Аляксандравіч Канцавы (нар. 1999) — беларускі футбаліст
* Арцём Уладзіміравіч Канцавы (нар. 1983) — беларускі футбаліст
* Сяргей Уладзіміравіч Канцавы (нар. 1986) — беларускі футбаліст, брат папярэдняга
Ковель (значэнні)

**Ковель** — прозвішча, тапонім.

## Прозвішча 
* Леанід Леанідавіч Ковель (нар. 1986) — беларускі футбаліст.
* Максім Паўлавіч Ковель (нар. 1999) — беларускі футбаліст.

## Тапонім 
* Ковель — горад у Валынскай вобласці Украіны.
Кулеша

**Кулеша** — беларускае прозвішча.

## Вядломыя носьбіты 
* Зоя Вацлаваўна Кулеша (нар. 1971) — беларуская спецыялістка ў галіне гігіены і эпідэміялогіі, дзяржаўны службовец.
* Ірына Міхайлаўна Кулеша (нар. 1986) — беларуская цяжкаатлетка.
* Міхаіл Кулеша (1799—1863) — беларуска-польскі мастак, адзін з першых літографаў на тэрыторыі былога Вялікага Княства Літоўскага.
Антон Сяргеевіч Цярэшчанка

**Антон Цярэшчанка** (нар. , ) — беларускі футбаліст, паўабаронца гомельскага «Лясгаса».

## Клубная кар’ера 
З 2013 года стаў выступаць за дубль «Гомеля». 14 верасня 2014 года дэбютаваў у асноўнай камандзе гамяльчан у Вышэйшай лізе, выйшаўшы на замену на 64-й хвіліне матча з наваполацкім «Нафтанам» (1:5). У другой палове сезона 2015 ужо трывала асвоіўся ў аснове «Гомеля», у сезоне 2016 дапамог камандзе атрымаць перамогу ў Першай лізе і пасля гадавога перапынку вярнуцца ў элітны дывізіён.

У сакавіку 2017 года быў аддадзены ў арэнду мікашэвіцкаму «Граніту», дзе гуляў у аснове. У студзені 2018 года вярнуўся ў арэнды ў «Гомель», а ў лютым перайшоў у склад дэбютанта Першай лігі — жыткавіцкага ЮАС. У студзені 2019 года па заканчэнні кантракта пакінуў жыткавіцкі клуб.

Неўзабаве пасля зыходу з ЮАС накіраваўся на прагляд у наваполацкі «Нафтан» і ў выніку пачаў у клубе сезон 2019, чаргаваў выхады ў стартавым складзе і на замену. У жніўні 2019 года пакінуў «Нафтан».

У пачатку 2020 года быў унесены ў заяўку петрыкаўскага «Шахцёра» ў Другой лізе, але так і не згуляў за каманду. У пачатку 2022 года далучыўся да гомельскага «Лясгаса».

## Міжнародная кар’ера 
15 красавіка 2015 года правёў сваю адзіную сустрэчу за моладзевую зборную Беларусі, выйшаўшы ў стартавым складзе ў таварыскім матчы з юніёрскай зборнай Украіны.

## Дасягненні 
*  Пераможца Першай лігі чэмпіянату Беларусі: 2016

## Статыстыка выступленняў 
## Крыніцы 
Катэгорыя:Футбалісты Беларусі
Катэгорыя:Ігракі ФК Лясгас Гомель
Катэгорыя:Ігракі ФК Нафтан
Катэгорыя:Ігракі ФК ЮАС Жыткавічы
Катэгорыя:Ігракі ФК Граніт Мікашэвічы
Катэгорыя:Ігракі ФК Гомель
Сілезскі ўніверсітэт у Катавіцах

**Сілезскі ўніверсітэт у Катавіцах** (польск.** ***Uniwersytet Śląski w Katowicach*) — польскі ўніверсітэт у горадзе Катавіцы. Заснаваны 8 чэрвеня 1968 года. Галоўная сядзіба ўніверсітэта і большасць факультэтаў размешчаныя ў Катавіцах. Астатнія факультэты і навучальныя падраздзяленні знаходзяцца ў іншых гарадах сілезскай агламерацыі: Цешыне, Хожаве і Сасноўцы.

## Факультэты 
* Факультэт мастацтваў
* Факультэт біялогіі і аховы навакольнага асяроддзя
* Факультэт этналогіі і адукацыйнай навукі
* Філалагічны факультэт
* Факультэт інфарматыкі і матэрыялазнаўства
* Факультэт матэматыкі, фізікі і хіміі
* Факультэт навук аб Зямлі
* Факультэт сацыяльных навук
* Факультэт педагогікі і псіхалогіі
* Факультэт права і адміністрацыі
* Факультэт радыя і тэлебачання імя Кшыштафа Кеслёўскага
* Факультэт тэалогіі

Катэгорыя:Вышэйшая адукацыя ў Польшчы
Катэгорыя:Універсітэты Польшчы
Катэгорыя:Сілезскі ўніверсітэт
Леанід Сямёнавіч Корнеў

{{Ваенны дзеяч
 |поўнае імя       = Леанід Сямёнавіч Корнеў
 |арыгінал імя     = 
 |дата нараджэння  = 1915
 |месца нараджэння =
 |дата смерці      = 20.10.1944
 |месца смерці     = 
 |партрэт          =
 |подпіс           = 
 |мянушка          = 
 |псеўданім        = 
 |прыналежнасць    = , 
 |гады службы      = 1942—1944
 |званне           = гвардыі старшы лейтэнант
 |род войскаў      = пяхота
 |камандаваў       = 
 |частка           = 
 |бітвы            = Вялікая Айчынная вайна
 |узнагароды       = { style="background:transparent"
  
}
{ style="background:transparent"
   
}
}}

**Леанід Сямёнавіч Корнеў** (, 1915 — ) — удзельнік Вялікай Айчыннай вайны, гвардыі старшы лейтэнант. Герой Савецкага Саюза (24.03.1945, пасмяротна).

## Біяграфія 
Л. С. Корнеў нарадзіўся ў вёсцы Спас-Слабада Полацкага павета Віцебскай губерні (зараз у межах Полацка). Атрымаўшы няпоўную сярэднюю адукацыю, з 1932 года працаваў вагонным дэпо ў Полацку. З пачаткам Вялікай Айчыннай вайны прымаў удзел у эвакуацыі абсталявання ў тыл. Быў эвакуіраваны ў горад Сызрань Куйбышаўскай (зараз Самарскай) вобласці. У сакавіку 1942 г. прызваны ў Чырвоную Армію. У жніўні 1942 г. быў паранены і пасля лячэння накіраваны ў ваенна-пяхотнае вучылішча, якое скончыў у 1943 годзе. З лютага 1944 г. Л. С. Корнеў зноў у дзеючай арміі. Удзельнічаў у вызваленні Гомельскай вобласці Беларусі, Бабруйскай і Люблін-Брэсцкай аперацыях.

Намеснік камандзіра па палітычнай частцы 2-га стралковага батальёна.

20 кастрычніка 1944 г. Л. С. Корнеў быў цяжка паранены і памёр у дывізіённым медсанбаце № 157. Пахаваны ў брацкай магіле на месцы баёў каля населенага пункта Ста­ві­но­га Пул­тускага павета (Мазавецкае ваяводства, Польшча).

## Узнагароды 
* Медаль «Залатая Зорка»
* Ордэн Леніна
* Ордэн Чырвонай Зоркі (06.07.1944)

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
* 
* Книга памяти // Корпоративный сайт БелЖД 
* Корнев Леонид Семёнович // Сайт Полацкага раённага выканаўчага камітэта 
* Каляндар знамянальных і памятных дат на 2015 год / ДУ «Віцебская абласная бібліятэка імя У. І. Леніна», Аддзел краязнаўчай літаратуры і бібліяграфіі; склад. М. М. Бяляцкая, А. В. Радзевіч, А. А. Соладчук. — Віцебск, 2014. — 167 с.: іл.
* Корнев Леонид Семёнович // Кто есть кто в Сызрани: Справ-энциклопедич. изд./ Ред.-сост. Е. Мочалова. — Самара: Навигатор, 2001. — 328с. 

Катэгорыя:Удзельнікі Вялікай Айчыннай вайны
Збаравічы (значэнні)

Назву **Збаравічы** маюць:

* Збаравічы — вёска ў Мінскім раёне Мінскай вобласці Беларусі
* Збаравічы — гарадзішча культуры штрыхаванай керамікі каля вёскі Збаравічы
Каўпень (значэнні)

Назву **Каўпень** маюць:

* Каўпень — аграгарадок у Лоеўскім раёне Гомельскай вобласці Беларусі
* Каўпень — гарадзішча і курганны могільнік каля аграгарадка Каўпень
Конікі

**Конікі**:

* Конікі, род птушак
* Вёска Конікі, вёска ў Княгінінскім сельсавеце Мядзельскага раёна Мінскай вобласці
Крэчат (значэнні)

* Крэчат
* Рака Крэчат
* Крэчат — былая вёска ў Бярозаўскім раёне, злілася з в. Сігневічы
Крэчат (рака)

**Крэ́чат** — малая рака ў паўднёва-заходняй Беларусі, у Бярозаўскім раёне Брэсцкай вобласці, правы прыток Ясельды (басейн Прыпяці).

Даўжыня ракі 15 км. Плошча вадазбору 59 км². Сярэдні нахіл воднай паверхні — 0,96 м/км. Бярэ пачатак за 1,7 км на паўночны захад ад вёскі Аніцавічы. На рацэ стаіць горад Бяроза, за 1 км на ўсход ад горада Крэчат упадае ў Ясельду. Рэчышча цалкам каналізаванае.

## Літаратура 
* 
* 

## Спасылкі 
* Общая характеристика речной сети Брестской области (в разрезе районов) // Справочник "Водные объекты Республики Беларусь" 
* Крэчат на сучаснай мапе Бярозы

Катэгорыя:Прытокі Ясельды
Катэгорыя:Рэкі Бярозаўскага раёна
Лебяда (значэнні)

* Лебяда — род раслін
* Вёска Лебяда
* Рака Лебяда
* Тодар Лебяда — беларускі пісьменнік
Міногавыя

**Міногавыя** (*Petromyzontidae*) — сямейства бяссківічных жывёл атраду міногападобных.

## Класіфікацыя 
У сямействе вылучаюць два падсямействы і 8 родаў:
* Падсямейства Petromyzontinae
:* 
:* 
* Падсямейства Lampetrinae
:* 
:* 
:* 
:* 
:* 
:* 

Катэгорыя:Міногападобныя
Катэгорыя:Сямействы бяссківічных
Парэ

**Парэ**:

## Прозвішча 
* Амбруаз Парэ

## Тапонім 
### Беларусь 
* Вёска Парэ

### Італія 
* Парэ, Італія
Ягор Аляксеевіч Піцык

**Ягор Піцык** (нар. ) — беларускі футбаліст, нападнік.

## Клубная кар’ера 
З 2014 года пачаў выступаць за дубль брэсцкага «Дынама», у тым жа годзе часам пачаў трапляць і асноўную каманду. 23 лістапада 2014 года дэбютаваў у Вышэйшай лізе, выйшаўшы на замену на 63-й хвіліне ў матчы супраць «Нёмана» (0:1).

У сезоне 2015 чатыры разы выйшаў на поле за асноўную каманду (заўсёды на замену). У жніўні 2015 года быў аддадзены ў арэнду ў «Кобрын». Правёў у першай лізе 13 матчаў. З лютага 2016 года стаў рыхтавацца да новага сезона разам з «Дынама». У сакавіку праходзіў прагляд у «Смалявічах-СТІ», а ў красавіку далучыўся да «Баранавічаў». У жніўні 2016 года пакінуў баранавіцкі клуб і неўзабаве вярнуўся ў Брэст, дзе да канца сезона 2016 выступаў за дубль.

У лютым 2017 года прыбыў на прагляд у пінскую «Хвалю», аднак пазней далучыўся да мікашэвіцкага «Граніта». Улетку 2017 года перабраўся ў клуб польскай Трэцяй лігі ГКС (Вікелец). У пачатку 2018 года планаваў далучыцца да брэсцкага «Руха», але пазней зноў адправіўся на прагляд у «Хвалю» і ў сакавіку 2018 года падпісаў кантракт з пінскім клубам. У ліпені 2018 года па пагадненні бакоў пакінуў каманду і неўзабаве далучыўся да «Смаргоні».

У лютым 2019 года падоўжыў кантракт са смаргонскім клубам, аднак да пачатку чэмпіянату 2019 пакінуў каманду і перабраўся ў «Івацэвічы». У красавіку 2020 года далучыўся да мікашэвіцкага «Граніта», аднак згуляў толькі ў адным матчы. У ліпені 2020 года вярнуўся ў «Івацэвічы».

У пачатку 2021 года далучыўся да «Брэстжылбуда», дзе гуляў да канца сезона. У студзені 2022 года заняў пасаду адміністратара ў дублі брэсцкага «Руха», аднак у хуткім часе клуб зняўся са спаборніцтваў.

З восені 2022 года выступаў за польскі клуб «Оса» з Біскупца. У пачатку 2023 года трэніраваўся з «Нівай» з Доўбізны, аднак у выніку не трапіў у заяўку каманды на сезон, засяродзіўся на пасадзе спартыўнага дырэктара клуба. У красавіку 2023 года стаў начальнікам каманды ў брэсцкім «Дынама».

## Статыстыка выступленняў 
## Крыніцы 
Катэгорыя:Футбалісты Беларусі
Катэгорыя:Ігракі ФК Дынама Брэст
Катэгорыя:Ігракі ФК Кобрын
Катэгорыя:Ігракі ФК Баранавічы
Катэгорыя:Ігракі ФК Граніт Мікашэвічы
Катэгорыя:Ігракі ФК ГКС Вікелец
Катэгорыя:Ігракі ФК Хваля Пінск
Катэгорыя:Ігракі ФК Смаргонь
Катэгорыя:Ігракі ФК Івацэвічы
Катэгорыя:Ігракі ФК Брэстжылбуд
Катэгорыя:Ігракі ФК Оса Біскупец
Саламон Раманавіч Дзіхцяр

**Саламон Раманавіч Дзіхцяр** (; ,  — , ) — савецкі вучоны ў галіне гігіены. Прафесар (1936), доктар медыцынскіх навук (1944), заслужаны дзеяч навукі і тэхнікі Узбекскай ССР (1950).

## Біяграфія 
Скончыў у 1921 г. медыцынскі факультэт 1-га МДУ. У 1921—1923 гг. — сельскі ўчастковы і санітарны лекар, загадчык павятовым аддзелам аховы здароўя Лепельскага павета Віцебскай губерні, намеснік загадчыка Віцебскім губернскім санітарным бюро. У 1924—1933 г. працаваў у Мінску: загадчык аддзела лячэбна-прафілактычнай дапамогі і членам калегіі Наркамздрава БССР, старэйшы санітарны інспектар і член калегіі Наркамтруда БССР, дырэктар арганізаванага ім Беларускага НДІ арганізацыі і аховы працы Наркамтруда БССР. Адначасова (1925—1932) — асістэнт, загадчык курса гігіены працы медыцынскага факультэта Беларускага універсітэта (Мінскага медыцынскага інстытута), дзе арганізаваў (1927) і ўзначаліў клініку прафесійных захворванняў. У 1933—1958 гг. працаваў у Узбекскай ССР: дырэктар рэспубліканскага НДІ гігіены працы, загадчык кафедры гігіены працы Ташкенцкага медыцынскага інстытута (1935—1951), дзе арганізаваў і ўзначаліў клініку прафесійных захворванняў, быў навуковым кіраўніком Навукова-даследчага санітарнага інстытута Міністэрства аховы здароўя Узбекскай ССР. Адначасова (1939—1951) — зам. старшыні Вучонага медыцынскага савета і член калегіі Наркамздрава (Міністэрства аховы здароўя) Узбекскай ССР; у гады Вялікай Айчыннай вайны выконваў абавязкі Галоўнага дзяржаўнага санітарнага інспектара рэспублікі. У 1958—1974 гг. — загадчык кафедры гігіены працы і кіраўнік арганізаванай ім лабараторыі гігіены працы і прафзахворванняў Паўночна-Асяцінскага медыцынскага інстытута, з 1975 г. — навуковы кансультант гэтай кафедры.

## Навуковая дзейнасць 
Навуковыя даследаванні прысвечаны праблемам гігіены працы і прафесійных захворванняў на прадпрыемствах каляровай і парашковай металургіі. Вывучаў уплыў на здароўе прам. рабочых вытворча-метэаралагічных фактараў ва ўмовах гарачага клімату, дзеянне свінцу і рэдкіх металаў на арганізм у спалучэнні з іншых вытворчымі фактарамі.

### Навуковыя працы 
* «Працоўная моладзь Беларусі, колькасць, склад, побыт, умовы працы і фізічнае становішча» (1926)
* «Даведнік па медыка-санітарнай сеткі Беларусі» (1926)
* «Уплыў на здароўе працуюць вытворча-метэаралагічнага фактару ва ўмовах „пустыннага“ гарачага клімату Сярэдняй Азіі ў летні час» (1942)
* Материалы из истории медицинской организации Белоруссии : очерки по медико-санитарному делу в Минщине в XIX веке : (по архивным документам) / С. Р. Дихтяр. ― Минск, 1927.
* Інстытут аховы працы пры НКП БССР : Нарыс чыннасці / С. Р. Дзіхцяр. — Мінск, 1930

## Спасылкі 
* Дихтяр, Соломон Романович (доктор медицинских наук ; 1894—1980) 

Катэгорыя:Медыкі СССР
Катэгорыя:Дактары медыцынскіх навук
Катэгорыя:Медыкі Беларусі
Катэгорыя:Медыкі Узбекістана
Катэгорыя:Постаці ўзбекскай педагогікі
Катэгорыя:Гігіеністы
Катэгорыя:Постаці беларускай аховы здароўя
Якуты (значэнні)

* Якуты — цюркскі этнас у Сібіры 
* Вёска Якуты — вёска ў Беларусі

## Гл. таксама 
* Ёкуты — індзейскі этнас у Каліфорніі
Дакудаўскі сельсавет

Назву **Даку́даўскі сельсавет** маюць:

* Дакудаўскі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў Крупскім раёне Мінскай вобласці
* Дакудаўскі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў Лідскім раёне Гродзенскай вобласці
Фінал Кубка Беларусі па футболе 2013

**Фінал Кубка Беларусі па футболе 2013** адбыўся 26 мая 2013 года на стадыёне «Тарпеда» ў Жодзіна. У фінале сустрэліся дзве сталічныя каманды: «Дынама» і «Мінск».

## Шлях да фінала 
##  Справаздача аб матчы 
## Склады 
## Гл. таксама 
* Чэмпіянат Беларусі 2013
* Кубак Беларусі 2012/13
* Суперкубак Беларусі 2013

## Спасылкі 
* football.by

2013
Катэгорыя:Спорт у Жодзіне
Катэгорыя:Спорт у Беларусі ў 2013 годзе
Катэгорыя:2013 год у футболе
Катэгорыя:Падзеі 26 мая
Катэгорыя:Май 2013 года
Геаграфія Еўрапейскага саюза

**Геаграфія Еўрапейскага саюза** апісвае геаграфічныя асаблівасці Еўрапейскага саюза. ЕС размешчаны на большай частцы Заходняй і Цэнтральнай Еўропы і ахоплівае 4 422 773 км². Яго еўрапейская тэрыторыя цягнецца ад паўночнага ўсходу Фінляндыі і паўночнага захаду Ірландыі, да паўднёвага ўсходу Кіпру і паўднёвага захаду Пірэнейскага паўвострава.

## Геаграфія краін-членаў ЕС
Еўрапейскі саюз уключае 27 краін. Глядзець геаграфію кожнай краіны:

## Фізічная геаграфія
right|400px|thumb|Фізічная карта ЕС

Большая частка Еўрапейскага саюза знаходзіцца на еўрапейскім кантыненце. Значная частка кантынента, асабліва на усходзе, і некаторыя часткі на поўначы і ў цэнтры не з'яўляюцца часткай ЕС. Краіны-члены Еўрапейскага саюза мяжуюць з 19 іншымі краінамі.

Берагавая лінія ЕС састаўляе 66 000 км. Мяжуе з Атлантычным акіянам, Міжземным морам, Чорным і Балтыйскімі марамі. Еўрапейская горы ўключаюць Альпы, Карпаты, Пірэнеі, Балканскія і Скандынаўскія горы. Самая высокая кропка — гара Манблан.

Некалькі замежных і заморскіх тэрыторый і фармальныя члены ЕС (Для Іспаніі: Канарскія астравы, Сеута і Мелілья; для Партугаліі: Азорскія астравы, Мадэйра; для Вялікабрытаніі: Гібралтар і базы на Кіпры; для Францыі: Рэюньён, Французская Гвіяна, Марцініка, Гвадэлупа, Востраў Святога Марціна і Сен-Бартэльмі), а ў іншых выпадках тэрыторыі, звязаныя з краінамі-членамі не з'яюляюцца часткай ЕС (напрыклад, Грэнландыя, Фарэрскія астравы, Французская Палінезія і інш.).

Заморскія тэрыторыі краін-членаў ЕС уключаюць большасць тыпаў клімата, ад арктычнага да трапічнага. Большая частка насельніцтва жыве ў раёнах з міжземнаморскім (Паўднёвая Еўропа) і ўмераным кліматам (Цэнтральная Еўропа).
center|thumb|900px|

## Рэкі
[thumb|200px|Дунай у [Горад Ульм|Ульму]]
Наступныя рэкі з'яўляюцца самымі доўгімі ў ЕС:
* Дунай – 2 860 км
* Ціса – 1 358 км
* Рэйн – 1 236 км
* Эльба – 1 091 км
* Вісла – 1 047 км
* Таха – 1 038 км
* Луара – 1 012 км
* Эбра – 960 км
* Одэр – 854 км
* Рона – 815 км
## Буйнейшыя гарады
У Еўрапейскім саюзе існуюць каля 16 гарадоў з насельніцтвам больш за мільён чалавек.Таксама існуюць агламерацыі, якія аб'ядноўваюць некалькі буйных гарадоў Напрыклад Рандстад (Амстэрдам, Ротэрдам, Гаага), Фламандскі ромб і інш.
 

Катэгорыя:Еўрапейскі Саюз
Bluemix

**IBM Bluemix** — гэта воблачная платформа як сэрвіс (PaaS), распрацаваная IBM. Яна падтрымлівае некалькі праграмных моў і шэраг службаў, а таксама мае інтэграванае асяроддзе (DevOps) для стварэння, выканання, разгортвання і кіравання дадаткам у воблаку. Bluemix заснаваны на Cloud Foundry адкрытай тэхналогіі і працуе на архітэктуры SoftLayer. Bluemix падтрымлівае некалькі праграмных моў, у тым ліку Java, Node.js, Go, PHP, Python, Ruby Sinatra, Ruby on Rails і можа быць пашыраны для падтрымкі іншых праграмных моў, такіх як Scala, за конт выкарыстання buildpacks.

IBM Bluemix была створана камандай праграмістаў, якія знаходзіліся ў розных частках свету, за 18 месяцаў ад першапачатковай канцэпцыі да агульнадаступнага прылажэння. Аб зьўяленні бэта-версіі было абвешчана ў лютым 2014 года, і яна стала даступна ў чэрвені.

## Спасылкі 
* Афіцыйны сайт 

Катэгорыя:Прадукты IBM
Катэгорыя:Воблачныя платформы
Брытанская Паўночная Амерыка

**Брытанская Паўночная Амерыка** () — тэрмін, якім пазначаліся ўладанні Вялікабрытаніі ў Паўночнай Амерыцы пасля таго, як Злучаныя Штаты Амерыкі здабылі незалежнасць у 1783 годзе. У афіцыйных дакументах тэрмін ужываўся з 1839 па 1982 гады.

Да пачатку ў 1775 годзе амерыканскай вайны за незалежнасць у Паўночнай Амерыцы было дваццаць розных брытанскіх калоній паўночней Мексікі. Пасля таго, як у выніку вайны Трынаццаць калоній здабылі незалежнасць, а Усходняя Фларыда і Заходняя Фларыда былі перададзены Іспаніі, у Вялікабрытаніі засталіся:
* Правінцыя Квебек
* Новая Шатландыя
* Востраў Прынца Эдуарда
* Калонія Ньюфаўндленд
* Зямля Руперта

Па заканчэнні вайны за незалежнасць ЗША тыя пасяленцы, якія засталіся вернымі брытанскай кароне, былі вымушаны перасяліцца на тэрыторыю Квебека, што выклікала змяненне дэмаграфічнай сітуацыі (раней неіндзейскае насельніцтва правінцыі складалі галоўным чынам выхадцы з Францыі). Таму ў 1791 годзе Квебек быў падзелены на дзве правінцыі: Ніжняя Канада (гістарычная зона рассялення франкафонаў) і Верхняя Канада (месцы, куды перасяліліся лаялісты з Трынаццаці калоній).

Англа-амерыканскі дагавор 1818 года вызначыў праходжанне мяжы паміж ЗША і брытанскімі ўладаннямі на тэрыторыі ад возера Эры да Скалістых гор па 49-й паралелі, а таксама ўсталяваў сумеснае карыстанне «Арэгонскай зямлёй».

Пасля паўстанняў 1837—1838 гадоў брытанскім урадам у Паўночную Амерыку быў пасланы Джон Лэмбтан для высвятлення іх прычын. У сваёй «Справаздачы аб справах Брытанскай Паўночнай Амерыкі» (першы афіцыйны дакумент, у якім быў выкарыстаны гэты тэрмін) ён парэкамендаваў аб'яднаць абедзве Канады ў адну правінцыю з англамоўнай большасцю. У 1841 годзе Верхняя і Ніжняя Канады аб'ядналіся ў правінцыю Канада.

У 1846 годзе Арэгонскі дагавор канчаткова вызначыў граніцу паміж Брытанскай Паўночнай Амерыкай і Злучанымі Штатамі Амерыкі на ўчастку ад Скалістых гор да Ціхага акіяна.

Акт аб Брытанскай Паўночнай Амерыцы 1867 года аб'яднаў правінцыі Канада, Нью-Брансуік і Новая Шатландыя ў Канадскую канфедэрацыю (пры гэтым правінцыя Канада была падзелена на правінцыі Антарыа і Квебек). У 1870 годзе да Канады былі далучаны Паўночна-Заходнія тэрыторыі і Манітоба, у 1871 — Брытанская Калумбія, у 1873 — востраў Прынца Эдуарда. Пачынаючы з 1871 года Брытанскі Парламент прымаў Акты аб Брытанскай Паўночнай Амерыцы, якія тычыліся юрыдычных пытанняў, звязаных з Канадай.

Тэрмін «Брытанская Паўночная Амерыка» выйшаў з ужытку з 1982 года, калі замест чарговага «Акту аб Брытанскай Паўночнай Амерыцы» быў прыняты Акт аб Канадзе.

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Брытанская імперыя
Катэгорыя:Гісторыя Канады
Крычаўцэментнашыфер

**«Крычаўцэментнашыфер»** — беларускае прадпрыемства па вытворчасці цэменту і шыферу, заснаванае ў 1933 годзе ў Крычаве — першынец цэментнай прамысловасці Беларусі. На 2015 г. мела 2 гандлёвыя прадстаўніцтвы ў Расіі (Масква, Смаленск). Сыравінай служаць крэйда з радовішча Каменка (Крычаўскі раён), гліна з радовішча Пушча (Віцебскі раён), прывазныя калчаданавыя агаркі і гіпс. Асноўнымі вырабамі з’яўляюцца портландцэмент, 8-хвалевы і плоскі непрасаваны шыфер. Уваходзіць у склад холдынгу Беларуская цэментная кампанія.

Член Рэспубліканскага саюза будаўнікоў.

## Гісторыя 
20 лістапада 1933 г. Крычаўскі цэментны завод ажыццявіў першы выраб клінкеру. 23 лістапада Дзяржаўная камісія падпісала пастанову аб уводзе ў дзеянне завода магутнасцю 130 тыс. тонаў цэменту за год. У другую сусветную вайну на месцы разбуранага завода знаходзіўся нямецкі канцэнтрацыйны лагер. У 1949 г. завод адбудавалі. У лютым 1950 г. завод пачаў выраб шыферу. У 1957 г. вытворчасць аб’ядналі ў Крычаўскі цэментна-шыферны камбінат. У 1963 г. да камбінату далучылі завод вапнавай мукі. Цягам 1960—1966 гг. правялі пашырэнне вытворчай магутнасці. У 1980 г. утварылі вытворчае аб’яднанне «Крычаўцэментнашыфер». 6 ліпеня 2013 г. пусцілі вытворчасць цэменту сухім спосабам магутнасцю 1,8 млн тонаў за год, што павялічыла агульную гадавую магутнасць да 3,3 млн тонаў. У жніўні 2013 г. прадпрыемства наведаў А. Лукашэнка, які станоўча ацаніў перспектывы завода, а ў пачатку верасня завод атрымаў узнагароду ад «Беларусбанка» як найлепшы партнёр.

Да канца 2014 года спыніў працу стары завод, які вырабляў цэмент так званым «мокрым» спосабам.

## Крымінальная справа 
17 верасня генеральны дырэктар Леанід Скоцкі быў затрыманы супрацоўнікамі галоўнага ўпраўлення па барацьбе з арганізаванай злачыннасцю і карупцыяй МУС і УДКБ па Магілёўскай вобласці пры перадачы грошай. Леанід Скоцкі спрабаваў прысвоіць 40 млн бел. рублёў, выдадзеных працаўнікам прадпрыемства ў якасці прэміі «за эканомію паліўна-энергетычных рэсурсаў» у першым паўгоддзі 2013 г. Летам 2015 г. Крычаўскі раённы суд прыгаварыў экс-дырэктара да 10 гадоў пазбаўлення волі з канфіскацыяй маёмасці і забаронай на працягу пяці гадоў займаць пасады, звязаныя з кантрольна-размеркавальнымі функцыямі.

## Спасылкі 
* «Маладзечнажалезабетон» 
* «Наваполацкжалезабетон» 
* «Рагачоўжалезабетон» 

Катэгорыя:Крычаў
Катэгорыя:Прадпрыемствы Магілёўскай вобласці
Катэгорыя:Прадпрыемствы Беларусі па вытворчасці будаўнічых матэрыялаў
Сцяг Рыгі

**Сцяг Рыгі** — афіцыйны сімвал самакіравання горада Рыгі, сталіцы Латвіі.

## Гісторыя 
Гісторыя сцяга Рыгі ўзыходзіць да 30-х гадоў XX стагоддзя, калі чатыром абласным гарадам Латвіі — Рызе, Елгаве, Ліепаі, Даўгаўпілсу — былі дадзены стандартныя сцягі з дзвюх роўных палос рознага колеру. Пасярэдзіне палос і сцяга размяшчаліся гербы горада. Маецца афіцыйная публікацыя ва ўрадавым афіцыёзе Valdības Vēstnesis за 1936 год. Камерцыйнае выкарыстанне сцяга і герба, або іх элементаў, рэгламентавана нарматыўнымі дакументамі Думы Рыгі.

## Апісанне 
Сцяг уяўля сабой гэта прамакутнае палотнішча з дзвюма гарызантальнымі палосамі, аднолькавай шырыні — верхняя паласа светла-блакітнага колеру, ніжняя — белага. У сярэдзіне сцягу размяшчаецца вялікі герб Рыгі, вышынёй 2/5 ад шырыні палотнішча. Суадносіны шырыні і даўжыні сцягу 1:2. Гэта значыць, што пры памерах сцягу 1х2 м і 1,5х3 м, вышыня герба будзе складаць адпаведна 40 і 60 сантыметраў. На флагштоку сцяга горада знаходзяцца два перакрыжаваныя ключы.

## Спасылкі 
Сцяг
Рыга
Катэгорыя:1936 год у Рызе
Уладзімір Міхайлавіч Серпікаў

**Уладзімір Серпікаў** (нар.  года ў Гомельскай вобласці) — беларускі дыпламат.

Выпускнік перакладчыцкага факультэта Мінскага дзяржаўнага педагагічнага інстытута замежных моў (1990) і юрыдычнага факультэта БДУ (1996).

У 1990—1992 гадах працаваў у міністэрстве адукацыі, у 1992—1995 гадах у міністэрстве замежных эканамічных сувязяў. У 1995—1998 гадах прабываў на дыпламатычнай службе ў ЗША. У 1998—2001 гадах працаваў у МЗС. У 2001 годзе стаў саветнікам пасольства ў Каралеўстве Бельгія, у 2006 годзе зноў стаў працаваць у МЗС. 3 верасня 2010 быў прызначаны Надзвычайным і Паўнамоцным Паслом Рэспублікі Беларусь у Славацкай Рэспубліцы.

## Спасылкі 
* Посольство Республики Беларусь в Словацкой Республике — Посол Беларуси (па стане на 23 ліпеня 2011 года)  

Катэгорыя:Дыпламаты Беларусі
Катэгорыя:Паслы Беларусі ў Славакіі
Лашанкоў

**Лашанкоў** — прозвішча.

## Вядомыя носьбіты 
* Міхаіл Іванавіч Лашанкоў, беларускі археолаг
* Яўген Іванавіч Лашанкоў, беларускі футбаліст
Антаневіч

**Антане́віч** — беларускае прозвішча.

## Вядомыя носьбіты 
* Анатоль Барысавіч Антаневіч — беларускі матэматык.
* Ежы Антаневіч — польскі гісторык, археолаг.
* Уладзімеж Антаневіч — польскі археолаг.

## Гл. таксама 
* Антановіч
Карцэя

**Карцэ́я** — возера ў Шаркаўшчынскім раёне Віцебскай вобласці, за 11 км на ўсход ад гарадскога пасёлка Шаркаўшчына, за 1 км на захад ад вёскі Шкунцікі, у басейне ракі Дзісна на водападзеле рэк Паловіца і Стуканаўка.

Плошча паверхні 0,25 км². Даўжыня 0,9 км, найбольшая шырыня 0,7 км. Даўжыня берагавой лініі 2,5 км. Плошча вадазбору 3,75 км². Аб'ём вады ў возеры каля 0,44 млн м².

Катлавіна возера круглаватай формы.  Схілы катлавіны вышынёй 1—2 м, спадзістыя, месцамі разараныя. Берагавая лінія слабазвілістая. Берагі нізкія. Выцякаюць ручаі ў Паловіцу і Стуканаўку.

У возеры водзяцца лешч, гусцяра, плотка, краснапёрка, акунь, лінь і іншыя віды рыб.

## Літаратура 
* 
* 
* 
* 

## Спасылкі 
* Агульная характарыстыка азёр Віцебскай вобласці / Даведнік «Водныя аб’екты Рэспублікі Беларусь» 
* Морфаметрычныя параметры азёр Віцебскай вобласці / Даведнік «Водныя аб’екты Рэспублікі Беларусь» 
* *Иванов-Смоленский В. Г.* Все озёра Беларуси. Популярная иллюстрированная энциклопедия. Т. 3-2.

Катэгорыя:Азёры Віцебскай вобласці
Катэгорыя:Азёры Шаркаўшчынскага раёна
Мальцаў

**Мальцаў** — прозвішча.

## Вядомыя носьбіты 
* Аляксандр Сяргеевіч Мальцаў (нар. 1947) — беларускі архітэктар.
*  — расійскі палітык.
* Ігар Міхайлавіч Мальцаў — беларускі футбаліст.
* Леанід Сямёнавіч Мальцаў (нар. 1949) — вайсковы і дзяржаўны дзеяч Беларусі.
* Уладзімір Рыгоравіч Мальцаў (нар. 1947) — беларускі палітык.
Вітава (возера)

**Ві́тава** — возера ва Ушацкім раёне Віцебскай вобласці, за 13 км на захад ад гарадскога пасёлка Ушачы, за 0,4 км на захад ад вёскі Чарапоўшчына, у басейне ракі Альзініца.

Плошча паверхні 0,03 км². Даўжыня 0,32 км, найбольшая шырыня 0,17 км. Даўжыня берагавой лініі 0,75 км.

Схілы катлавіны вышынёй да 15 м, параслі хмызняком, у верхняй частцы месцамі разараныя. Упадае ручай з возера Селішча, выцякае ручай у возера Гародна. З паўднёвага захаду і паўночнага ўсходу па далінах ручаёў лугавая пойма.

## Літаратура 
* 
* 

## Спасылкі 
* Агульная характарыстыка азёр Віцебскай вобласці / Даведнік «Водныя аб’екты Рэспублікі Беларусь» 
* Морфаметрычныя параметры азёр Віцебскай вобласці / Даведнік «Водныя аб’екты Рэспублікі Беларусь» 

Катэгорыя:Азёры Віцебскай вобласці
Катэгорыя:Азёры Ушацкага раёна