open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Вуліца Лепяшынскага (Магілёў)

**Вуліца Лепяшынскага** () — вуліца ў Магілёве, у Ленінскім раёне.

Праходзіць паралельна вуліцы Будзённага. Пачынаецца ад скрыжавання з Першамайскай вуліцы як працяг Камісарыяцкага завулка, перасякае Ленінскую і Піянерскую вуліцы, завяршаецца тупіком на тэрыторыі 7-га анкалагічнага аддзялення паліятыўнага лячэння. Працягласць вуліцы складае 520 м.

## Гісторыя 
Узнікла за Палявым валам, які існаваў вакол Новага горада да першай паловы XIX стагоддзя. Заходняя частка вуліцы з’яўлялася часткай Шклоўскага рынку, усходняя насіла назву *2-я Сувораўская вуліца*. За савецкім часам перайменавана ў гонар расійскага рэвалюцыянера Панцеляймона Лепяшынскага, ураджэнца Магілёўшчыны.

Mahiloŭ. Магілёў (1778). Будзённага,_Лепяшынскага.jpg|Палявы вал на плане горада 1778 г., на месцы якога ўзніклі вуліцы Лепяшынскага і Будзённага.
Mahiloŭ. Магілёў (1835). Будзённага, Лепяшынскага.jpg|Палявы вал на плане горада 1835 г., на месцы якога ўзніклі вуліцы Лепяшынскага і Будзённага.
Mahiloŭ. Магілёў (1918). Шклоўскі базар, 1-я і 2-я Сувораўская (Будзённага, Лепяшынскага).jpg|Шклоўскі рынак і 2-я Сувораўская вуліца на плане горада 1918 г.
Магілёў. Нямецкі аэрафотаздымак 1943-10-23 (17). Лепяшынскага, Будзённага.jpg|Вуліца Лепяшынскага на нямецкім аэрафотаздымку 23 кастрычніка 1943

## Забудова 
### Няцотны бок 
* (*Першамайская вуліца, 57*) — гандлёвы цэнтр «Атрыум».
* № 16 — 3-5-павярховы жылы дом (1950-я).
* № 18 (*вул. Ленінская, 46*) — дом Казлоўскага (пачатак XX стагоддзя).
* № 20 (*вул. Ленінская, 49*) — 4-павярховы жылы дом (1950-я).
* № 22 — 9-павярховы жылы дом.
* № 24 (*вул. Піянерская, 29*) — 4-павярховы жылы дом (1950-я).

Магілёў._Дом_на_Камсамольскай.jpg|Дом № 16
Магілёўскія відарысы 03.jpg|Дом Казлоўскага
Магілёўскі лоск. 2018 (03).jpg|Дом № 20
Магілёў. Скрыжаванне Піянерскай з Будзённага і Лепяшынскага (05).jpg|Дом № 22
Магілёў. Будынак па Лепяшынскага.jpg|Дом № 24 

### Цотны бок 
* Камсамольскі сквер
* (*вул. Ленінская, 47*) — кінатэатр «Радзіма» (1939).
* (*вуліца Будзённага, 3*) — 7-е анкалагічнае аддзяленне паліятыўнага лячэння.

Kamsamolski skwer.jpg|Камсамольскі сквер
Магілёў. Цэнтр горада ў 2016 годзе (98).jpg|Кінатэатр «Радзіма»

## Спасылкі 
Катэгорыя:Ленінскі раён (Магілёў)
Вуліца Пляханава (Магілёў)

**Вуліца Пляханава** () — вуліца ў Магілёве, у Ленінскім раёне.

Пачынаецца ад скрыжавання з вуліцай Правая Дубравенка каля ўваходу на Быхаўскі рынак, з паўднёвага захаду прымыкае завулак Брусава, з паўночнага ўсходу — Ленінградскі завулак, перасякае вуліцу Вароўскага, завяршаецца скрыжаваннем з вуліцай Мянжынскага. Працягласць вуліцы складае 500 м.

## Гісторыя 
Узнікла на Задубравенскім пасадзе. Гістарычна мела назву *Глеба-Барысаўская вуліца* ад Барысаглебскай царквы. За савецкім перайменавана ў гонар расійскага філосафа, прапагандыста марксізму Георгія Пляханава (1856—1918).

Mahiloŭ. Магілёў (1778). Пляханава.jpg|Вуліца на плане горада 1778 г.
Mahiloŭ. Магілёў (1835). Пляханава.jpg|Вуліца на плане горада 1835 г.
Mahiloŭ. Магілёў (1918). Пляханава (Глеба-Барысаўская).jpg|Глеба-Барысаўская вуліца на плане горада 1918 г.
Магілёў. Нямецкі аэрафотаздымак 1941-06-23 (28). Пляханава.jpg|Вуліца Пляханава на нямецкім аэрафотаздымку. 23 чэрвеня 1941

## Забудова 
* № 18А — былы будынак лякарні (1920-1930-я). Пабудаваны па тыпавым праекце ў стылі постканструктывізму. Цяпер у будынку размяшчаецца Аддзел унутраных спраў Магілёўскага райвыканкама.
* № 23 (*вул. Вароўскага, 11*) — карпусы былога яўрэйскага рамеснага вучылішча (1903 год) — 
* (*завулак Брусава, 2*) — Свята-Крыжаўзвіжанскі сабор (1866—1869) — 
* (*завулак Брусава, 2*) — Крыжаўзвіжанская царква (XVII ст.) — 

Mahiloŭ, Sałtanaŭskaja, Lakarnia. Магілёў, Салтанаўская, Лякарня (04.1942).jpg|Былы будынак лякарні ў красавіку 1942 года
Магілёў. Вуліца Пляханава (11).jpg|Карпусы былога яўрэйскага рамеснага вучылішча
Крыжаўзьдзвіжанская (НЕ Барысаглебская) царква ў Магілеве, foto 2.jpg|Свята-Крыжаўзвіжанскі сабор
Магілёў. Крыжаўзвіжанская царква.JPG|Крыжаўзвіжанская царква

Каля дома № 18 расце векавы дуб, узрост якога складае каля 150 гадоў.

## Крыніцы 
## Спасылкі 
Катэгорыя:Ленінскі раён (Магілёў)
Вуліца Якубоўскага (Магілёў)

**Вуліца Якубоўскага** () — вуліца ў Магілёве, у Ленінскім раёне. Названа ў гонар Івана Ігнатавіча Якубоўскага (1912—1976), ураджэнца Магілёўскай вобласці, Маршала Савецкага Саюза, Героя ЧССР, двойчы Героя Савецкага Саюза, галоўнакамандуючага Аб’яднанымі ўзброенымі сіламі краін Варшаўскага дагавора.

З’яўляецца працягам праспекта Міру, пачынаецца ад былой плошчы Перамогі на скрыжаванні з вуліцай Касманаўтаў, праходзіць па пуцеправодзе над чыгуначнымі пуцямі, з поўначы прымыкаюць вуліцы Арлоўскага і Сурганава, Загарадны завулак, з поўдня — вуліца Аляксея Пысіна. Пасля скрыжавання з вуліцай Вітольда Бялыніцкага-Бірулі пераходзіць у Загарадную шашу. Раней траса вуліцы праходзіла па іншым пуцеправодзе, цяпер ператвораным у пешаходны. Працягласць вуліцы складае 2,38 км.

## Забудова 
* (*вуліца Касманаўтаў, 1А*) — галоўны корпус МДУ імя А. А. Куляшова.
* № 18 — Магілёўскі прафесійны электратэхнічны каледж.
* № 20 — абутковая фабрыка «Абутак».
* № 24 — гаражы Магілёўскага аблвыканкама.
* № 44 — супермаркет «Перакростак».

## Спасылкі 
Катэгорыя:Ленінскі раён (Магілёў)
Камуністычны завулак (Магілёў)

**Камуністычны завулак** () — завулак у Магілёве, у Ленінскім раёне.

## Забудова 
* № 3 — двухпавярховы мураваны дом (пачатак ХХ стагоддзя). — 
* № 6 — дом Ліўшыца (канец XIX стагоддзя). — 
* № 7 — дом Брука (канец XIX стагоддзя). — 
* № 10 — двухпавярховы мураваны дом (канец ХIХ стагоддзя). — 

Дом па Камуністычным завулку, 3.jpg|Дом № 3
Магілёў. Між Крутым завулкам і вул. Лазарэнкі (15).jpg|Дом Ліўшыца (№ 6)
Магілёў. 1-ы Камуністычны завулак (07).jpg|Дом Брука (№ 7)
Магілёў. Завулак Камуністычны, 10 (02).jpg|Дом № 10

## Спасылкі 
Катэгорыя:Ленінскі раён (Магілёў)
Буферная зона

знак пачатку 80-ых, які папярэджвае аб уваходзе ў буферную зону. Пераклад: «Увага! Прымежная зона. Уваход толькі па дазволе.»]]

**Буферная зона** - раён, мэтай якога з'яўляецца захавання двух або больш раёнаў (часта, але не абавязкова, краін), на адлегласці адзін ад аднаго, па той ці іншай прычыне. Асноўнымі тыпамі буферных зон з'яўляюцца дэмілітарызаваныя зоны, некаторыя абмежавальныя зоны і зялёныя паясы. Такія зоны могуць быць, але не абавязкова, у складзе суверэннай дзяржавы, утвараючы буферную дзяржаву.

Буферныя зоны могуць быць створаны для прадухілення гвалту, абароны навакольнага асяроддзя, абароны жылых і камерцыйных зон ад прамысловых аварый ці стыхійных бедстваў, прадухілення зняволеных ад намераў выратавацца і хуткага захопу закладнікаў ці ўцёкаў, ці, магчыма, іншых прычын.

Буферныя зоны часта рэалізуюцца ў выглядзе вялікіх незаселеных рэгіёнаў (па аналогіі з прыроднымі запаведнікамі, але без турызму), якія самі па сабе з'яўляюцца даволі ўнікальнымі ў многіх частках свету.

## Гл. таксама 
* Дэмілітарызаваная зона
* Буферная дзяржава

Катэгорыя:Геапалітыка
Сормаўская вуліца (Магілёў)

**Сормаўская вуліца** () — вуліца ў Ленінскім раёне Магілёва на тэрыторыі жылога раёна Чапаеўка.

У час правядзення калектывізацыі сельскай гаспадаркі дваццацітысячны калектыў ніжагародскага завода «», які ўзяў шэфства над Магілёўскай акругай, паслаў у студзені 1930 г. 65 рабочых у паветы Магілёўшчыны для аказання дапамогі акружкаму ў правядзенні калектывізацыі. 40 з іх сталі старшынямі калгасаў.

Працягласць вуліцы складае каля 470 м. Арыентавана з паўночнага ўсходу на паўднёвы захад. Пачынаецца ад скрыжавання з вуліцай Асіпенка, перасякае вуліцы Сярова, Хальзунова, Каманіна, Мопраўскую, завяршаецца скрыжаваннем з Абароннай вуліцай.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Ленінскі раён (Магілёў)
Сувораўская вуліца (Магілёў)

**Сувораўская вуліца** () — вуліца ў Магілёве, у Ленінскім раёне.

Названы ў гонар расійскага палкаводца Аляксандра Суворава. Забудова складаецца пераважна з дамоў сядзібнага тыпу.

Працягласць вуліцы складае каля 510 м. Арыентавана з паўночнага захаду на паўднёвы ўсход. Пачынаецца як працяг Ціміразеўскай вуліцы каля ракі Дзебры, перасякае Вучэбны, Курскі завулкі, Пражэктарную вуліцу, праспект Міру, Тупіковы, Варонежскі завулкі, завяршаецца скрыжаваннем з вуліцамі Мікалуцкага і Альхоўскай.

Катэгорыя:Ленінскі раён (Магілёў)
Ліга 1 у сезоне 2022/2023

Ліга 1 сезона 2022/23 — 85-ы сезон французскай вышэйшай лігі. У ім прынялі ўдзел 20 футбольных клубаў. Сезон пачаўся 5 жніўня 2022 года і скончыўся 3 чэрвеня 2023 года. Чэмпіёнам стаў "Пары Сен-Жэрмен".

## Удзельнікі 
Клубы, якія перайшлі з Лігі 2:

* Тулуза — заняла 1 месца ў Лізе 2.
* Аяча — заняў 2 месца ў Лізе 2.
* Асер — заняў 3 месца ў Лізе 2, па выніках серыі матчаў супраць «Сент-Эцьена» атрымаў права на ўдзел у Лізе 1.

Клубы, якія пакінулі Лігу 1:

* Сент-Эцьен — заняў 18 месца ў Лізе 1, па выніках серыі матчаў супраць «Асера» выбыў з Лігі 1.
* Мец — заняў 19 месца ў Лізе 1.
* Бардо — заняў 20 месца ў Лізе 1.

## Турнірная табліца 
Станам на 3 чэрвеня 2023 года (вынік сезона)

## Бамбардзіры 
дадзеныя на 1.07.2023 (канец сезона)

## Гл. таксама 
* Кубак Францыі 2022/2023
* Суперкубак Францыі 2022
* Беларускія футбалісты ў французскіх футбольных клубах

2022/23
Францыя
Катэгорыя:2022 год у Францыі
Катэгорыя:2023 год у Францыі
Дубровенскі сельсавет (Дубровенскі раён)

**Дубро́венскі сельсавет** — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Дубровенскага раёна Аршанскай акргуі. Цэнтр — горад Дуброўна.

Утвораны 20 жніўня 1924 года ў складзе Дубровенскага раёна Аршанскай акругі БССР. Цэнтр — мястэчка Дуброўна. 3 ліпеня 1925 года Дуброўна атрымала статус горада. 24 верасня 1926 года скасаваны ў сувязі з утварэннем Дубровенскага гарсавета.

## Літаратура 
* Административно-территориальное устройство БССР: справочник: в 2 т. / А.И. Карпачева и др. / Главное архивное управление при Совете Министров БССР, Институт философии и права Академии наук БССР. — Т. 1: (1917―1941 гг.). — Мн., «Беларусь», 1985. — 390 с.

Катэгорыя:Былыя сельсаветы Дубровенскага раёна
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, утвораныя ў 1924 годзе
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, скасаваныя ў 1926 годзе
Ла Ліга 2022/2023

**Ла Ліга 2022/23** — 92-ы сезон вышэйшага дывізіёна Іспаніі з моманту яго заснавання. У ім прынялі ўдзел 20 футбольных клубаў. Сезон пачаўся 12 жніўня 2022 года і скончыўся 4 чэрвеня 2023 года. Чэмпіёнам стала "Барселона".

## Удзельнікі 
Клубы, якія перайшлі з Сегунды:

* Альмерыя — заняла 1 месца ў Сегундзе
* Вальядалід — заняў 2 месца ў Сегундзе
* Жырона — заняла 3 месца ў Сегундзе, пераможца прэйофа за павышэнне

Клубы, якія пакінулі Ла лігу:

* Гранада — заняла 18 месца ў Ла Лізе
* Левантэ — заняў 19 месца ў Ла Лізе
* Алавес — заняў 20 месца ў Ла Лізе

## Турнірная табліца 
Станам на 1 ліпеня 2023 года (канец сезона).

## Бамбардзіры 
дадзеныя на 1.07.2023 (канец сезона)

## Гл. таксама 
* Кубак Іспаніі 2022/2023
* Суперкубак Іспаніі 2023
* Беларускія футбалісты ў іспанскіх футбольных клубах

2022/23
Іспанія
Катэгорыя:2022 год у Іспаніі
Катэгорыя:2023 год у Іспаніі
Хмельніца

**Хме́льніца** — рака ў Капыльскім раёне Мінскай вобласці, левы прыток ракі Удава (басейн Морачы). Даўжыня 5,6 км. Пачынаецца на паўднёвай ускраіне аграгарадка Скабін, вусце за 0,8 км на ўсход ад аграгарадка Ванелевічы. Рэчышча каналізаванае.

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Басейн Случы (прыток Прыпяці)
Катэгорыя:Рэкі Капыльскага раёна
Суперкубак Польшчы па баскетболе 2015

**Суперкубак Польшчы па баскетболе 2015** — 10-ы штогадовы розыгрыш суперкубка Польшчы па баскетболе, які складаецца з аднаго матча паміж пераможцам чэмпіянату Польшчы і ўладальнікам Кубка Польшчы.

## Спасылкі 
*  Mateusz Ponitka MVP Tauron Superpucharu Polski 

2015
Катэгорыя:2015 год у баскетболе
Катэгорыя:Спорт у Польшчы ў 2015 годзе
Тураў Згажэлец

**«Тураў»** () — польскі прафесійны баскетбольны клуб з горада Згажэлец. Клуб быў створаны ў 1964 годзе. У вышэйшай лізе дэбютаваў у 1978 годзе.

## Дасягненні 
**Чэмпіянат Польшчы:**
*  **Чэмпіён (1)**: 2013/2014
*  **Другое месца (6)**: 2006/2007, 2007/2008, 2008/2009, 2010/2011, 2012/2013, 2014/2015

**Кубак Польшчы:**
*  **Фіналіст (2)**: 2009/2010, 2013/2014

**Суперкубак Польшчы:**
*  **Уладальнік (1)**: 2014
Мікалай Барысавіч Фадзеечаў

**Мікалай Барысавіч Фадзеечаў** (; ,  — , там жа) — савецкі і расійскі артыст балета, педагог; народны артыст СССР (1976), лаўрэат прэміі імя Вацлава Ніжынскага (1958).

## Біяграфія 
У 1952 годзе скончыў Маскоўскую харэаграфічнае вучылішча (цяпер Маскоўская дзяржаўная акадэмія харэаграфіі) па класе А. М. Рудэнкі. На выпускным спектаклі разам з Марынай Кандрацьевай выканаў галоўныя партыі ў балеце «Шчаўкунок» П. І. Чайкоўскага.

Дзякуючы добрым прыродным дадзеным, выдатнай школе, прыроджанай далікатнасці і чуласці ў дуэтным танцы, высунуўся ў салісты і аказаўся незаменным партнёрам для ўсіх вядучых балерын свайго часу. У розныя гады ён танчыў з Г. С. Уланавай, М. М. Плісецкай (пастаянны партнёр усе 1960-я гады), Р. С. Стручковай, Н. У. Цімафеевай, М. В. Кандрацьевай, С. Дз. Адырхаевай , Н. І. Бяссмертнавай, К. С. Максімавай, Л. І. Семянякай.

У 1956 годзе быў удзельнікам першых гастроляў Вялікага тэатра ў Лондане, дзе дэбютаваў у балеце «Жызэль» А. Адана з Галінай Уланавай. Ангельскія рэцэнзенты назвалі яго «самым арыстакратычным камуністам». Паўтарыў поспех у Парыжы. У 1961 годзе быў удзельнікам першых гастроляў Вялікага тэатра ў ЗША, дзе быў партнёрам Маі Плісецкай.
Hydrophis

**Hydrophis** — род змей з падсямейства марскіх змей. У склад роду ўключаюць 48 відаў.

## Апісанне 
Агульная даўжыня прадстаўнікоў гэтага роду вагаецца ад 80 см да 2,75 м. Галава вялікая. Тулава вельмі тоўстае. Хвост пляскаты, даволі кароткі, нагадвае ласты. Афарбоўка карычневая, чорная, бурая, жаўтлявая са шматлікімі плямамі рознай велічыні і формы.

## Арэал 
Насяляюць у водах Індыйскага акіяну і заходніх раёнах Ціхага акіяну.

## Спосаб жыцця 
Аддаюць перавагу марскім водам, дзе праводзяць усё жыццё. Сілкуюцца рыбай і малюскамі.

Яд досыць небяспечны для чалавека.

Гэта яйцажывародныя змеі. Самкі нараджаюць да 7 дзіцянятаў.

## Віды 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Літаратура 
*  Review of Sea Snakes of the genus Hydrophis sensu stricto (Serpentes: Hydrophiidae) // Russian Journal of Marine Biology. — 2004. — Vol. 30, № 6. — P. 387—394. — doi:10.1007/s11179-005-0004-y.

Катэгорыя:Марскія змеі
Вуліца Лазо

**Вуліца Лазо** — назва вуліц у розных населеных пунктах дзяржаў былога СССР, названыя ў гонар рэвалюцыянера Сяргея Георгіевіча Лазо.

## Беларусь 
* Вуліца Лазо — вуліца ў Бабруйску.
* Вуліца Лазо — вуліца ў Брэсце.
* Вуліца Лазо — вуліца ў Ваўкавыску.
* Вуліца Лазо — вуліца ў Віцебску.
* Вуліца Лазо — вуліца ў Гомелі.
* Вуліца Лазо — вуліца ў Гродне.
* Вуліца Лазо — вуліца ў Добрушы.
* Вуліца Лазо — вуліца ў Калінкавічах.
* Вуліца Лазо — вуліца ў Лепелі.
* Вуліца Лазо — вуліца ў Магілёве.
* Вуліца Лазо — вуліца ў Мазыры.
* Вуліца Лазо — вуліца ў Мінску.
* Вуліца Лазо — вуліца ў Пінску.
* Вуліца Лазо — вуліца ў Полацку.
* Вуліца Лазо — вуліца ў Пружанах.
* Вуліца Лазо — вуліца ў Светлагорску.

## Гл. таксама 
* Завулак Лазо
Завулак Брусава (Магілёў)

**Завулак Брусава** () — завулак у Магілёве, у Ленінскім раёне.

## Забудова 
* № 2 — Крыжаўзвіжанская царква (1866—1869). — 
* № 2/1 — Барысаглебская царква (ХVІІ — сярэдзiна ХІХ стагоддзя). — 

Магілёў. Крыжаўзвіжанская царква.JPG|Барысаглебская царква
Магілёў. Барысаглебская царква.JPG|Крыжаўзвіжанская царква

## Спасылкі 
Катэгорыя:Ленінскі раён (Магілёў)
Эдуард Сцяпанавіч Качаргін

**Эдуард Сцяпанавіч Качаргін** (; нар. , ) — савецкі і расійскі тэатральны мастак, пісьменнік. Галоўны мастак БДТ ім. Г. А. Таўстаногава з 1972 года. Акадэмік АМ СССР (1991; член-карэспандэнт 1988). Народны мастак РСФСР (1988). Лаўрэат дзвюх Дзяржаўных прэмій СССР (1978, 1984) і Дзяржаўнай прэміі РФ (2001).

## Біяграфія 
Бацькі Эдуарда Сцяпанавіча былі рэпрэсіраваны ў Ленінградзе. Падчас вайны эвакуіраваны з дзіцячым домам у Сібір. Да 1953 года бадзяўся па Расіі, потым вярнуўся ў Ленінград, да выпушчанай з месцаў зняволення маці.

У 1960 годзе скончыў Ленінградскі тэатральны інстытут імя А. М. Астроўскага (пастановачны факультэт, курс М. П. Акімава). Працаваў у Малым тэатры оперы і балета памочнікам загадчыка мастацка-дэкарацыйных майстэрняў, мастаком Маляўніча-скульптурнага камбіната, затым мастаком Камбіната графічных работ Мастацкага фонду РСФСР.

З 1963 па 1966 год Качаргін — галоўны мастак Ленінградскага тэатра драмы і камедыі (цяпер Тэатр на Ліцейным), з 1966 па 1972 год — галоўны мастак Тэатра імя Веры Камісаржэўскай. З 1972-га з’яўляецца галоўным мастаком Вялікага драматычнага тэатра імя Г. А. Таўстаногава.
Наталля Ігараўна Бяссмертнава

**Наталля Ігараўна Бяссмертнава** (; , , РСФСР, СССР — , , Расія) — савецкая балерына, педагог-рэпетытар; народная артыстка СССР (1976), лаўрэат Ленінскай прэміі (1986), Дзяржаўнай прэміі СССР (1977) і прэміі Ленінскага камсамола (1972).
Ніна Уладзіміраўна Цімафеева

**Ні́на Уладзіміраўна Цімафеева** (; ,  — , Іерусалім) — савецкая артыстка балета, педагог. Народная артыстка СССР (1969).

## Біяграфія 
Нарадзілася 11 чэрвеня 1935 года ў Ленінградзе.

У 1953 годзе скончыла Ленінградскае харэаграфічнае вучылішча імя А. Я. Ваганавай (цяпер Акадэмія рускага балета імя А. Я. Ваганавай) па класе Н. А. Камковай. За год да выпуску дэбютавала на сцэне Ленінградскага тэатра оперы і балета імя С. М. Кірава (цяпер Марыінскі тэатр) у партыі Машы ў балеце «Шчаўкунок» П. І. Чайкоўскага.

З 1953 па 1956 год працавала ў трупе Ленінградскага тэатра оперы і балета імя С. М. Кірава, дзе спачатку выконвала невялікія сольныя партыі, а затым — Мірту ў балеце «Жызэль» А. Адана і галоўную партыю Адэты-Адыліі ў балеце «Лебядзінае возера» П. І. Чайкоўскага, пасля чаго была запрошана ў Вялікі тэатр, дзе дэбютавала ў балеце П. І. Чайкоўскага «Лебядзінае возера», выканаўшы партыю Адэты-Адыліі. Педагогам балярыны ў тэатры спачатку была Г. С. Уланава, затым Ніна перайшла да М. Ц. Сямёнавай. Гастралявала ў Фінляндыі (1958), на Кубе (1960), у ГДР (1965).

У 1980 годзе скончыла педагагічнае аддзяленне ГІТІСа па курсе М. Ц. Сямёнавай. У 1988 годзе скончыла сваю сцэнічную кар’еру, у 1989—1991 гадах працавала ў тэатры педагогам-рэпетытарам.

Была дэпутатам Вярхоўнага Савета СССР 7-га склікання (1966—1970).

У 1991 годзе разам з дачкой Надзеяй пакінула СССР і пераехала на пастаяннае жыхарства ў Іерусалім (Ізраіль), дзе займалася педагагічнай і балетмайстарскай дзейнасцю.

Памерла на 80-м годзе жыцця 3 лістапада 2014 года ў Іерусаліме.

## Літаратура 
* *Чернова Н. Ю.* Тимофе́ева Нина Владимировна // Балет: энциклопедия. / Гл. ред. Ю. Н. Григорович.— М.: Советская энциклопедия, 1981. — С. 514. — 623 стр. с илл.
* Тимофе́ева Нина Владимировна // Театральная энциклопедия. В 5 томах. / Под редакцией С. С. Мокульского (том 1), П. А. Маркова (тома 2—5). — М., Советская энциклопедия, 1961—1967. — Т. 5: Табакова — Яшугин. — М., 1967. — Стб. 201. — 1136 стб. с илл., 8 л. илл. — 38 000 экз.

## Спасылкі 
Катэгорыя:Дэпутаты Вярхоўнага Савета СССР 7-га склікання
Роса Радам

**«Роса»** () — польскі прафесійны баскетбольны клуб з горада Радам. Клуб быў створаны ў 2003 годзе. У вышэйшай лізе дэбютаваў у 2012 годзе.

## Дасягненні 
**Чэмпіянат Польшчы:**
*  **Другое месца (1)**: 2015/2016

**Кубак Польшчы:**
*  **Уладальнік (1)**: 2015/2016
*  **Фіналіст (1)**: 2014/2015

**Суперкубак Польшчы:**
*  **Уладальнік (1)**: 2016
*  **Фіналіст (1)**: 2015

## Трэнеры 
* Марэк Папёлэк (2021).
Стары Аэрадром (Гомель)

**Стары Аэрадром** — жылы масіў у Цэнтральным і Чыгуначным раёнах Гомеля. Умоўныя межы: вуліца Савецкая — вуліца Малайчука — вуліца Юбілейная — праезд Галавацкага — вуліца Галавацкага. Апроч згаданых вуліц, уключае вуліцы Кожара, 50 год БССР і Цімафеенкі. Пачаў фарміравацца з канца 1960-х гг. на тэрыторыі былога аэрадрома, факт чаго і спрычыніўся да ўзнікнення адпаведнай назвы. Узводзіўся па праекце архітэктара Яўгена Казлова. Складаецца са шматпавярховай забудовы рознай высотнасці. Праз ландшафтна-камунікацыйныя асаблівасці да яго прыцягваецца ўчастак вуліцы Падгорнай (па сутнасці, невялікі пасёлак), дзе пераважае індывідуальная забудова сядзібнага тыпу.

Катэгорыя:Цэнтральны раён (Гомель)
Катэгорыя:Жылыя раёны Гомеля
Сяргей Георгіевіч Лазо

**Сяргей Георгіевіч Лазо** () — расійскі дваранін, афіцэр ваеннага часу Рускай імператарскай арміі. У перыяд Рэвалюцыі 1917 года — савецкі военачальнік і дзяржаўны дзеяч, які прымаў актыўны ўдзел ва ўсталяванні савецкай улады ў Сібіры і на Далёкім Усходзе, удзельнік Грамадзянскай вайны. У 1917 годзе стаў левым эсэрам, а з вясны 1918 — бальшавіком.

Катэгорыя:Ваенныя Расійскай імперыі
Катэгорыя:Удзельнікі Грамадзянскай вайны ў Расіі
Расійскі этнаграфічны музей

**Расійскі этнаграфічны музей** — адзін з найбуйнейшых этнаграфічных музеяў Еўропы. Заснаваны, як этнаграфічны аддзел Рускага музея, імператарам Мікалаем II у выкананне волі і ў памяць яго бацькі імператара Аляксандра III Іменным найвышэйшым указам № 11532 ад 13 (25) красавіка 1895 года.

## Гісторыя музея 
Датай заснавання Расійскага этнаграфічнага музея лічыцца 1895 год, калі пры Рускім музеі па ініцыятыве і пад кіраўніцтвам Самуіла Дудзіна быў утвораны асобны этнаграфічны аддзел. Для вольнага наведвання ён адкрыўся толькі ў 1923 годзе.

У 1934 г. этнаграфічны музей становіцца самастойным музеем і называецца — Дзяржаўны музей этнаграфіі. У жніўні 1948 гады, пасля перадачы калекцый Музея народаў СССР у Маскве, быў пераназваны ў Дзяржаўны музей этнаграфіі народаў СССР (ГМЭ народаў СССР). З 1992 года — Расійскі этнаграфічны музей (РЭМ).

Катэгорыя:Музеі Санкт-Пецярбурга
Катэгорыя:Этнаграфічныя музеі Расіі
Асінторфскі сельсавет

**Асінто́рфскі сельсаве́т** — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Дубровенскага раёна Віцебскай вобласці. Адміністрацыйны цэнтр — аграгарадок (да 2011 года пасёлак) Асінторф.

## Гісторыя 
Утвораны 8 красавіка 2004 года шляхам рэарганізацыі Арэхаўскага пассавета ў сельсавет у сувязі з аднясеннем рабочага пасёлка Асінторф да катэгорыі сельскіх населеных пунктаў (пасёлак), уключаў 2 населеныя пункты: пасёлак Асінторф і вёску Шабаны Пірагоўскага сельсавета. 14 верасня 2017 года да сельсавета далучана тэрыторыя скасаванага Засценкаўскага сельсавета (20 населеных пунктаў: аграгарадок Рэдзькі, вёскі Вялікае Тхорына, Ганчарова, Гічы, Дарожная, Засценкі, Іваноўшчына, Карумны, Кіраёва, Косціна, Новая Зямля, Новая Тухінь, Пятрыкі, Рыленкі, Сарвіры, Сенцюры, Судзілавічы, Шухаўцы, Шэкі і Якіменкі).

## Насельніцтва 
Насельніцтва сельсавета паводле перапісу 2009 года (2 населеныя пункты) — 1139 чалавек, з іх 92,9 % — беларусы, 5,7 % — рускія, 0,4 % — украінцы, 0,4 % — палякі; паводле перапісу 2019 года (22 населеныя пункты) — 1433 чалавекі.

## Літаратура 
* Административно-территориальное устройство БССР: справочник: в 2 т. / Главное архивное управление при Совете Министров БССР, Институт философии и права Академии наук БССР. — Минск: «Беларусь», 1985―1987.
* Административно-территориальное устройство Республики Беларусь (1981—2010 гг.): справочник. — Минск: БелНИИДАД, 2012.


Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, утвораныя ў 2004 годзе
Laticauda

**Laticauda** — род змей з сямейства Аспіды, якія выдзяляюцца ва ўласнае падсямейства Laticaudinae. Самы вядомы від — .

## Класіфікацыя 
На сакавік 2022 года ў род уключаюць 8 відаў:

* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

Катэгорыя:Аспіды
Олівер Твіст (фільм, 2005)

**«Олівер Твіст»** () — драматычны фільм 2005 года рэжысёра Рамана Паланскага, сямнаццаты поўнаметражны мастацкі фільм рэжысёра. Фільм з’яўляецца экранізацыяй  Чарльза Дыкенса, адаптацыяй кнігі займаўся брытанскі драматург . Галоўныя ролі выканалі , Бен Кінгслі, , , ,  і іншыя.

Прэм’ера фільма адбылася 11 верасня 2005 года на .

## Сюжэт 
Страціўшы маці пры нараджэнні, Олівер Твіст становіцца круглым сіратой. Ён трапляе ў работны дом, дзе пануюць жорсткія норавы, а людзі ўсіх узростаў у жудасных умовах выконваюць самую складаную працу. Як і іншыя насельнікі дому, Олівер займаецца роспускам старых канатаў на пакулле, пакуль начальства не вырашае, што ад хлапчука трэба пазбавіцца. Пасля некаторых складанасцяў яго «*аддаюць з даплатай*» трунару, які ставіцца да новага работніка даволі добразычліва, у адрозненні ад слуг, вельмі незадаволеных прысутнасцю хлапчука. Неўзабаве Олівер уцякае ад трунара і адпраўляецца ў Лондан, які знаходзіцца за 120 кіламетраў ад яго роднага мястэчка. Гэта становіцца толькі пачаткам яго прыгод, якія ўключаюць у сябе стасункі са злачынцамі, суд і, нарэшце, знаёмства з чалавекам, які вырашае паклапаціцца аб хлапчуку і забяспечыць яму білет у нармальнае жыццё.

## Акцёрскі склад 
## Узнагароды 
Паводле рэсурса «*Internet Movie Database*» фільм быў адзначаны 2 кінаўзнагародамі і яшчэ 4 намінацыямі.

## Зноскі 
## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Фільмы-драмы 2005 года
Катэгорыя:Фільмы Францыі 2005 года
Катэгорыя:Фільмы Вялікабрытаніі 2005 года
Катэгорыя:Фільмы Чэхіі 2005 года
Катэгорыя:Фільмы-драмы Францыі
Катэгорыя:Фільмы-драмы Вялікабрытаніі
Катэгорыя:Фільмы-драмы Чэхіі
Катэгорыя:Фільмы на англійскай мове
Катэгорыя:Фільмы пра Лондан
Катэгорыя:Экранізацыі раманаў
Катэгорыя:Экранізацыі твораў Чарлза Дзікенса
Катэгорыя:Фільмы Рамана Паланскага
Катэгорыя:Фільмы па сцэнарыях Рональда Харвуда
Катэгорыя:Фільмы, музыку да якіх напісала Рэйчэл Портман
Laticauda laticaudata

**Laticauda laticaudata** — змяя з падсямейства марскіх змей. Распаўсюджаная ад Індыі да Аўстраліі.

## Апісанне 
Тулава змяі мае яркі блакітнаваты фон, па якім чаргуюцца шырокія чорныя кольцы. Брушны бок афарбаваны ў больш светлыя блакітна-жоўтыя тоны.

## Спосаб жыцця 
Гэтая змяя ў вялікіх колькасцях сустракаецца на каралавых рыфах і сярод выкідаў у паласе прыбою. Далёка ад берага не заплываюць, нярэдка сустракаецца на сушы.

Катэгорыя:Жывёлы, апісаныя ў 1758 годзе
Катэгорыя:Марскія змеі
Таўнсенд

**Таўнсенд** - прозвішча.

## Вядомыя асобы
* Чарлз Таўнсенд — амерыканскі энтамолаг
* Эрнст Таўнсенд — брытанскі мастак-партрэтыст
Суперкубак Польшчы па баскетболе 2013

**Суперкубак Польшчы па баскетболе 2013** — 8-ы штогадовы розыгрыш суперкубка Польшчы па баскетболе, які складаецца з аднаго матча паміж пераможцам чэмпіянату Польшчы і ўладальнікам Кубка Польшчы.

## Спасылкі 
*  Pobierz tapetę z MVP Tauron Superpucharu Polski 

2013
Катэгорыя:2013 год у баскетболе
Катэгорыя:Спорт у Польшчы ў 2013 годзе
Зборная Латвіі па хакеі з шайбай

**Зборная Латвіі па хакеі з шайбай** () — мужчынская нацыянальная каманда, якая прадстаўляе Латвію на чэмпіянаце свету па хакеі з шайбай. Каманда знаходзіцца пад кантролем Федэрацыі хакея Латвіі (латыш. Latvijas Hokeja Federācija). Галоўным трэнерам зборнай цяпер з'яўляецца Харыйс Вітоліньш.

У 1932 годзе ўпершыню выступіла на чэмпіянаце Еўропы, на якім заняла перадапошняе 8 месца, апярэдзіла каманду Румыніі, выйграўшы ў яе з лікам 3:0. Найвышэйшых вынікаў да ўваходжання ў склад СССР латвійская каманда дасягнула на чэмпіянатах свету 1938 і 1939, заняўшы 10 месца з 14.

У сучаснай гісторыі каманда дабілася добрых вынікаў на чэмпіянатах свету ў 1997, 2000, 2004, 2009, 2018 гадах і зімовых Алімпійскіх гульнях 2014, дайшоўшы да 1/4 фіналу. У 2023 годзе зборная Латвіі па хакеі з шайбай выйграла на чэмпіянаце свету бронзавыя медалі і ўпершыню стала прызёрам сусветнага першынства.

## Спасылкі 
* Статыстыка зборнай Латвіі
* Федэрацыя хакея Латвіі 

Латвія
Катэгорыя:Хакей у Латвіі
Засценкаўскі сельсавет

**Засце́нкаўскі сельсаве́т** — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Дубровенскага раёна Віцебскай вобласці Беларусі. Адміністрацыйны цэнтр — вёска Засценкі.

## Гісторыя 
Утвораны 16 ліпеня 1954 года ў складзе Дубровенскага раёна Віцебскай вобласці БССР шляхам аб’яднання скасаваных Новатухінскага і Чарнаручанскага сельсаветаў. 20 мая 1960 года ў склад Азярэцкага сельсавета перададзены 3 населеныя пункты (Кіраёва, Косціна і Рэдзькі). З 25 снежня 1962 года сельсавет у складзе Аршанскага раёна, з 6 студзеня 1965 года — у складзе адноўленага Дубровенскага раёна. На 1 студзеня 1974 года ў складзе сельсавета 77 населеных пунктаў.

8 красавіка 2004 года да Засценкаўскага сельсавета далучана тэрыторыя скасаванага Рэдзькаўскага сельсавета (8 населеных пунктаў: вёскі Азёры, Вялікае Тхорына, Кіраёва, Косціна, Пятрыкі, Рэдзькі, Судзілавічы і Шэкі). 8 ліпеня 2008 года скасавана вёска Азёры.

14 верасня 2017 года Засценкаўскі сельсавет скасаваны, яго тэрыторыя далучана да Асінторфскага сельсавета.

## Насельніцтва 
Насельніцтва сельсавета паводле перапісу 2009 года — 538 чалавек, з іх 94,2 % — беларусы, 4,5 % — рускія, 1,1 % — украінцы.

## Склад 
На момант скасавання ў склад сельсавета ўваходзілі 20 населеных пунктаў: аграгарадок Рэдзькі, вёскі Вялікае Тхорына, Ганчарова, Гічы, Дарожная, Засценкі, Іваноўшчына, Карумны, Кіраёва, Косціна, Новая Зямля, Новая Тухінь, Пятрыкі, Рыленкі, Сарвіры, Сенцюры, Судзілавічы, Шухаўцы, Шэкі і Якіменкі.

## Крыніцы 
## Літаратура 
* Административно-территориальное устройство БССР: справочник: в 2 т. / С. Д. Гриневич и др. — Главное архивное управление при Совете Министров БССР, Институт философии и права Академии наук БССР. — Т. 2: (1944―1980 гг.). — Минск: «Беларусь», 1987. — 283 с.
* Административно-территориальное устройство Республики Беларусь (1981—2010 гг.): справочник. — Минск: БелНИИДАД, 2012.

Катэгорыя:Былыя сельсаветы Дубровенскага раёна
Катэгорыя:Былыя сельсаветы Аршанскага раёна
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, утвораныя ў 1954 годзе
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, скасаваныя ў 2017 годзе
Караль Наўроцкі

**Караль Тадэвуш Наўроцкі** (; ) — польскі гісторык. Прэзідэнт Польшчы з 2025 года. Кіраўнік Інстытута нацыянальнай памяці (ІНП). У 2017—2021 гадах дырэктар Музея Другой сусветнай вайны ў Гданьску.

## Біяграфія 
Скончыў гістарычны факультэт Гданьскага ўніверсітэта, дзе ў 2013 годзе абараніў доктарскую дысертацыю. У 2023 годзе скончыў аспірантуру Гданьскага тэхналагічнага ўніверсітэта — *International MBA in Strategy, Programme and Project Management*. У 2009—2017 гадах працаваў у Інстытуце нацыянальнай памяці, у 2013—2017 — узначальваў Аддзяленне народнай адукацыі ў Гданьску ІНП. У 2011—2017 гадах кіраваў Сядлецкім раённым саветам у Гданьску.

У 2017 годзе прызначаны дырэктарам Музея Другой сусветнай вайны ў Гданьску, займаў пасаду да 2021 года, калі вярнуўся ў Інстытут нацыянальнай памяці і ў чэрвені 2021 года стаў яго віцэ-прэзідэнтам. У ліпені 2021 года заняў пасаду новага кіраўніка Інстытута нацыянальнай памяці пасля абрання Соймам і зацвярджэння Сенатам Рэспублікі Польшча.

У лютым 2024 года ўключаны ў спіс асоб расшукваных Расійскай Федэрацыяй па крымінальнай справе за дзейнасць па дэмантажы помнікаў Чырвонай Арміі ў Польшчы.

24 лістапада 2024 года абвешчаны і падтрыманы партыяй «Права і Справядлівасць» незалежным кандыдатам на пасаду прэзідэнта Рэспублікі Польшчы. Выйграў выбары ў другім туры 2 чэрвеня 2025 года з вынікам 50,89 % галасоў.

## Акадэмічная дзейнасць 
Аўтар або суаўтар некалькіх кніг і шматлікіх навуковых і навукова-папулярных артыкулаў па тэме антыкамуністычнай апазіцыі, арганізаванай злачыннасці ў ПНР і гісторыі спорту.

## Асабістае жыццё 
Бацька Рычард працаваў токарам, а падчас Польскай Народнай Рэпублікі ўдзельнічаў у апазіцыйнай дзейнасці і быў сябрам «Салідарнасці». Маці Эльжбета працавала пераплётчыцай. Сястра Ніна працуе ў сферы грамадскага харчавання. Жонка Марта Наўроцкая працуе ў Дзяржаўнай падатковай адміністрацыі. Мае двух дзяцей: сына Антона і дачку Катажыну. Таксама выхоўвае сына Даніэля — сына сваёй жонкі ад першага шлюбу.

З’яўляецца балельшчыкам Лехіі Гданьск. Мае дазвол на зброю для асабістай абароны.

## Узнагароды 
* Бронзавы Крыж Заслугі (2019).
* Срэбны Крыж Заслугі (2021).

## Крыніцы 
Катэгорыя:Гісторыкі Польшчы
Воданапорная вежа (Магілёў)

**Воданапорная вежа** — інжынернае збудаванне ў Магілёве, размешчанае па вуліцы С. Лазо, 1-а.

## Гісторыя 
Узведзена з цэглы і дрэва ў 1902 г. на ўскраіне горада ў комплексе будынкаў чыгуначнай станцыі «Магілёў» Віцебска-Жлобінскай чыгункі для забеспячэння вадой вакзала і тэхнічных службаў.

## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Славутасці Магілёва
Катэгорыя:Будынкі і збудаванні Магілёва
Катэгорыя:Воданапорныя вежы
Дом па Камуністычным завулку, 3 (Магілёў)

**Дом па Камуністычным завулку, 3** — будынак у гістарычным цэнтры Магілёва.

## Гісторыя 
Пабудаваны ў пачатку ХХ ст. на скрыжаванні Пішчыкава завулка з Макавецкім завулкам як жылы даходны дом. Нацыяналізаваны і ўзяты на ўлік Гарадскім жыллёвым камітэтам у 1924 г., выкарыстоўваўся ў ведамстве Гаржылкамунгаса як камунальнае жытло.

## Спасылкі 
Катэгорыя:Камуністычны завулак (Магілёў)
Катэгорыя:Славутасці Магілёва
Катэгорыя:Будынкі і збудаванні Магілёва
Катэгорыя:1-ы Камуністычны завулак (Магілёў)
Дом Брука

**Дом Брука** — будынак у гістарычным цэнтры Магілёва, размешчаны па Камуністычным завулку, 7.

## Гісторыя 
Пабудаваны на былым Макавецкім завулку ў канцы ХІХ ст. як даходны дом Брука. Першы паверх выкарыстоўваўся пад розныя ўстановы. Тут размяшчаліся гасцініца «Залаты Якар», уладальнікам якой быў Б. Я. Цыўкін, слясарная майстэрня Зігмана, жылі дактары, акушэркі, памочнік прысяжных павераных. У 1920-я гг. дом быў нацыяналізаваны. У 1920 г. тут знаходзіўся Магілёўскі камітэт партыі бальшавікоў. Зараз выкарыстоўваецца як адміністрацыйна-гаспадарчы будынак.

## Спасылкі 
Катэгорыя:Камуністычны завулак (Магілёў)
Катэгорыя:Славутасці Магілёва
Катэгорыя:Будынкі і збудаванні Магілёва
Катэгорыя:XIX стагоддзе ў Магілёве
Дом па Камуністычным завулку, 10 (Магілёў)

**Дом па Камуністычным завулку, 10** — будынак у гістарычным цэнтры Магілёва.

## Гісторыя 
Пабудаваны ў канцы ХІХ ст. як жылы будынак, быў прыватнаўласніцкім. Першы паверх выкарыстоўваўся пад розныя ўстановы. У 1920-я гг. дом нацыяналізаваны і доўгі час быў жылым. Цяпер не выкарыстоўваецца, закансерваваны. Уласнік помніка распрацаваў праект, паводле якога будынак будзе знесены, ад яго застанецца толькі фасадная частка, якая будзе ўбудавана ў новы, шматпавярховы жылы дом.

## Спасылкі 
Катэгорыя:Камуністычны завулак (Магілёў)
Катэгорыя:Славутасці Магілёва
Катэгорыя:Будынкі і збудаванні Магілёва
Дом Ліўшыца (Магілёў)

**Дом Ліўшыца** — будынак у гістарычным цэнтры Магілёва, размешчаны па Камуністычным завулку, 6.

## Гісторыя 
Пабудаваны на Пішчыкавым завулку ў канцы XIX ст. як жылы даходны дом. Да Кастрычніцкай рэвалюцыі ў ім размяшчаліся мэбляваныя пакоі. Дом належаў Ліўшыцу. У 1918—1924 гг. не выкарыстоўваўся, значыўся як нежылы і безнаглядны.

## Спасылкі 
Катэгорыя:Камуністычны завулак (Магілёў)
Катэгорыя:Славутасці Магілёва
Катэгорыя:Будынкі і збудаванні Магілёва
Катэгорыя:XIX стагоддзе ў Магілёве
Свабодныя прафсаюзы ўзбярэжжа

**Свабодныя прафсаюзы ўзбярэжжа** () — нелегальны недзяржаўны прафсаюз, які існаваў з 1978 па 1980 год у Польскай Народнай Рэспубліцы. З'яўляўся папярэднікам прафсаюза «Салідарнасць».

Прафсаюз быў заснаваны ў Гданьску 29 красавіка 1978 года Анджэем Гвяздой, Кшыштафам Вышкоўскім і Антоніем Сакалоўскім. Аднак ідэя стварэння незалежных прафсаюзаў упершыню была вылучана забастоўшчыкамі падчас падзей у прыбярэжных гарадах у 1970 годзе. Свабодныя прафсаюзы ўзбярэжжа не былі нацыянальнай арганізацыяй і аб'ядноўвалі працоўных толькі з прыбярэжнага раёна Труймяста.

Да лета 1980 года Свабодныя прафсаюзы ўзбярэжжа, якія атрымалі падтрымку Камітэта абароны рабочых, сталі апорай свабоднага прафсаюзнага руху ў Польшчы. Свабодныя прафсаюзы арганізавалі забастоўку на суднаверфі імя Леніна ў Гданьску ў жніўні 1980 года і адыгралі важную ролю ў стварэнні Міжзаводскага забастовачнага камітэта, 21 патрабаванне якога прывяло да падпісання Гданьскага пагаднення і, у канчатковым выніку, да стварэння прафсаюза «Салідарнасць».

Катэгорыя:Прафсаюзы Польшчы
Катэгорыя:Зніклі ў 1980 годзе
Ліва Асад Алах аль-Галіб фі аль-Ірак ва аш-Шам

**Ліва Асад Алах аль-Галіб фі аль-Ірак ва аш-Шам** () — шыіцкая ісламісцкая групоўка, якая ўдзельнічала ў канфліктах на тэрыторыі Сірыі і Ірака.

## Гісторыя 
Арганізацыя створана ў канцы 2013 года як частка сеткі «Ліва Абу аль-Фадль аль-Абас». З сярэдзіны жніўня пачала актыўна змагацца на баку сірыйскага ўрада супраць розных апазіцыйных груповак. Пасля чэрвеня 2014 года, калі ІДІЛ захапіла Масул, яна стварыла сваё іракскае аддзяленне «Катаіб Асад Алах аль-Галіб». Падраздзяленне ўзначаліў Саід Абу Гейт аль-Хасані. Пазней паміж ім і цэнтральным кіраўніцтвам паўсталі рознагалоссі, што прывяло да адхолу «Катаіб Асад Алах аль-Галіб» ад «Ліва Асад Алах аль-Галіб фі аль-Ірак ва аш-Шам» і фарміраванню яе як самастойнай групоўкі.

## Баявыя дзеянні 
Першапачаткова групоўка дзейнічала пераважна ў сірыйскай правінцыі Дамаск, у прыватнасці ўдзельнічаючы ў наступленні сакавіка—жніўня 2013 года (гл. Бітва за Алепа (2012—2016)), а ў пачатку 2016-га вярнулася ў сірыйскае прыбярэжнае высакагор’е для падтрымкі наступальнай аперацыі ўрадавых сіл.

У сярэдзіне 2017 года апалчэнцы прынялі ўдзел у кампаніі ў Сірыйскай пустыні (май–ліпень), падчас якой яны сутыкнуліся з падтрымоўванымі Злучанымі Штатамі групамі Свабоднай сірыйскай арміі каля памежнага пераходу Аль-Валід.

## Адносіны 
У 2016 годзе «Ліва Асад Алах аль-Галіб фі аль-Ірак ва аш-Шам» пачала прадастаўляць ваенных саветнікаў брыгадзе Пустынных Ястрабаў. Характэрна, што яе кансультанты прынялі ўніформу і знакі адрознення прымаючага боку. Тым часам іракскія падраздзяленні аб’ядналіся з «Харакат аль-Абдал» і ўсталявалі цесныя сувязі з арганізацыяй Бадра і «Катаіб Саід аш-Шухада», антыамерыканізму, хамейнізму і садрызму.

## Гл. таксама
* Спіс узброеных груповак грамадзянскай вайны ў Іраку (2011—2017)
* Спіс узброеных груп-удзельнікаў грамадзянскай вайны ў Сірыі

## Літаратура 
*
*

Катэгорыя:Іракскія групоўкі, якія змагаюцца супраць ІДІЛ
Катэгорыя:Арганізацыі, заснаваныя ў 2013 годзе
Суперкубак Польшчы па баскетболе 2012

**Суперкубак Польшчы па баскетболе 2012** — 7-ы штогадовы розыгрыш суперкубка Польшчы па баскетболе, які складаецца з аднаго матча паміж пераможцам чэмпіянату Польшчы і ўладальнікам Кубка Польшчы.

## Спасылкі 
*  Trefl Sopot zdobywa Superpuchar Polski! 

2012
Катэгорыя:2012 год у баскетболе
Катэгорыя:Спорт у Польшчы ў 2012 годзе
Старт Люблін

**«Старт»** () — польскі прафесійны баскетбольны клуб з горада Люблін. Клуб быў створаны ў 1953 годзе.

## Дасягненні 
**Чэмпіянат Польшчы:**
*  **Другое месца (1)**: 2019/2020
*  **Бронзавы прызёр (3)**: 1964/1965, 1978/1979, 1979/1980

**Кубак Польшчы:**
*  **Фіналіст (2)**: 1977/1978, 2021/2022

## Трэнеры 
* Артур Гронак (з 2022)
Судзукі Харунобу

**Судзукі Харунобу** (яп. 鈴木春信, 1724, Эда — ) — японскі мастак, адзін з лепшых прадстаўнікоў жывапісу укіё-э, піянер каляровай гравюры (яп. 錦絵).

## Біяграфія 
Сапраўднае імя мастака — Хадзумі Дзірабэй. Ён нарадзіўся ў Эда (сучасны Токіа), вывучаў жывапіс у школе Кано. Потым пад уплывам Сігэнага Нісімура і Торыі Кіёміцу захапіўся ксілаграфіяй. Уласны стыль у мастака сфармаваўся даволі позна, але за кароткі перыяд (каля 6 гадоў) ён стварыў больш за 800 работ і каля 20 ілюстраваных кніг.
Mapbox

**Mapbox** з’яўляецца амерыканскім пастаўшчыком карыстацкіх анлайн-карт для вэб-сайтаў і прыкладанняў, такіх як Foursquare, Lonely Planet, Facebook, Financial Times, The Weather Channel і Snapchat. З 2010 года ён хутка пашырыў нішу карыстацкіх карт, у адказ на абмежаваны выбар, прапанаваны пастаўшчыкамі карт, такімі як Google Maps. Mapbox з’яўляецца стваральнікам або актыўным удзельнікам некаторых адкрытых картаграфічных бібліятэк і прыкладанняў, уключаючы бібліятэку Mapbox GL-JS JavaScript, спецыфікацыю MBTiles, картаграфічную IDE TileMill, бібліятэку Leaflet JavaScript, а таксама мову стылістыкі карт і парсер CartoCSS.

## Гісторыя 
Стартап быў створаны ў 2010 годзе ў рамках Development Seed для таго, каб прапанаваць наладу карт для некамерцыйных кліентаў. Ён быў запушчаны да раўнда фінансавання ў памеры 10 мільёнаў долараў ЗША ў 2013 годзе кампаніяй Foundry Group. У чэрвені 2015 года кампанія Mapbox абвясціла аб прыцягненні 52,55 мільёнаў долараў ЗША ў рамках раўнда фінансавання серыі ў пад кіраўніцтвам DFJ Growth.

Ранняя работа над інструментамі OpenStreetMap, уключаючы рэдактар iD, была прафінансавана за кошт гранта ў $575,000 ад Фонду Найта.

11 ліпеня 2016 года MapQuest спыніў выкарыстанне адкрытага API тайлаў, а такія карыстальнікі, як GNOME Maps, былі пераведзены на часовы свабодны ўзровень тайлавага сервера Mapbox пры разглядзе альтэрнатыўных варыянтаў.

У кастрычніку 2017 года SoftBank разам з іншымі існуючымі інвестарамі, уключаючы венчурныя кампаніі Foundry Group, DFJ Growth, DBL Partners і Thrive Capital, ажыццявіў інвестыцыі ў Mapbox Inc. на суму $ 164 млн. У лістападзе 2017 года кампанія Mapbox набыла стартап Mapdata на базе беларускай нейронавай сеткі.

У студзені 2018 года кампанія Mapbox набыла каманду распрацоўшчыкаў адкрытага рухавічка маршрутызацыі Valhalla.

## Крыніцы даных і тэхналогія 
Даныя бяруцца з адкрытых крыніц, такіх як OpenStreetMap і NASA, а таксама з набытых уласных крыніц даных, такіх як DigitalGlobe. Тэхналогія заснавана на Node.JS, Mapnik, GDAL і Leaflet.

Mapbox выкарыстоўвае ананімізаваныя даныя з тэлеметрычных пінгаў, такіх як Strava і RunKeeper, для ідэнтыфікацыі верагодных адсутных даных у OpenStreetMap з дапамогай аўтаматычных метадаў, затым ўручную прымяняе выпраўлення або паведамляе аб праблеме распрацоўнікам OSM.

## Крыніцы 
## Спасылкі 
* 
* Mapbox Streets, глобальная карта с детализацией на уровне улиц
* Mapbox Outdoors, высокоуровневая топографическая и батиметрическая карта
* Earthquake Risk Zones, Риск землетрясений отображен на карте в сравнении с активными проектами USAID в Тихоокеанском регионе.

Катэгорыя:Вытворцы праграмнага забеспячэння ЗША
Юхан Агрэл

**Юхан (Ёхан, Ёган) Агрэл** (швед. Johan Joachim Agrell; —) — шведскі і нямецкі скрыпач, піяніст, дырыжор і кампазітар.

## Біяграфія 
Юхан Агрэл нарадзіўся 1 лютага 1701 года ў Лёце (Усходні Готланд). Атрымаў адукацыю ва Упсале, падарожнічаў па Англіі, Францыі, Італіі і іншым краінам.

З 1723 па 1746 год быў прыдворным скрыпачом у Каселі. З 1746 г. быў капельмайстрам у Нюрнбергу.

Яму належыць цэлы шэраг твораў (сімфоніі, канцэрты, санаты і інш.), зборнік якіх быў надрукаваны ў Нюрнбергу; многія іншыя дайшлі да нас у рукапісах. У маладосці на музыку Агрэла моцна паўплывала сучасная італьянская музыка, у прыватнасці Антоніа Вівальдзі.

Юхан Агрэл памёр 19 студзеня 1765 года ў горадзе Нюрнбергу.
Кубак Польшчы па баскетболе 2020/2021

**Кубак Польшчы па баскетболе 2020/2021** — 57-ы кубак Польшчы па баскетболе.
 

## Спасылкі 
*  Афіцыйны сайт
*  Suzuki Puchar Polski dla Enea Zastalu BC Zielona Góra! 

2021
Катэгорыя:2020 год у баскетболе
Катэгорыя:2021 год у баскетболе
Катэгорыя:Спорт у Польшчы ў 2020 годзе
Катэгорыя:Спорт у Польшчы ў 2021 годзе
Вільгельм Фрыдэман Бах

**Вільгельм Фрыдэман Бах** (ням.: Wilhelm Friedemann Bach; ,  — , ) — старэйшы сын Іагана Себасцьяна Баха, вядомы арганіст, імправізатар і кампазітар, майстар контрапункта. Вядомы як «Хальскі Бах».

## Біяграфія 
Нарадзіўся ў Веймары і навучаўся ў лейпцыгскай школе Святога Тамаша; у 1733 г. яго прызначылі на пасаду арганіста царквы св. Сафіі ў Дрэздэне (у конкурсе на замяшчэнне гэтай вакантнай пасады ён атрымаў перамогу над кампазітарам і клавесіністам Крыстафам Шафратам), а ў 1746 годзе ён стаў арганістам царквы Найсвяцейшай Панны (Liebfrauenkirche) у Гале. Вядомасць і ўплыў яго бацькі былі дастатковымі для атрымання Вільгельмам апошняй пасады без традыцыйнага праслухоўвання.

Са смерцю яго бацькі ў 1750 г. сышоў і яго ўплыў на жыццё Вільгельма Фрыдэмана, і яго жыццё ў Гале перастала быць шчаслівай. Перыядычна Вільгельм з’яжджаў з горада на пошукі іншай працы. У 1762 годзе яму была прапанавана пазіцыя капельмайстра пры дармштацкім двары, але па незразумелых прычынах ён адпрэчыў прапанову. У 1764 годзе ён звольніўся з працы ў Гале, пасля чаго Вільгельм так і заставаўся (прынамсі, фармальна) беспрацоўным да канца жыцця. З гэтага часу ён вандраваў па свеце, пакуль не памёр 1 ліпеня 1784 года ў Берліне ў глыбокай галечы. Пахаваны на Луізэнштацкіх парафіяльных могілках, скапаных пасля Другой сусветнай вайны. Цяпер на яго месцы парк, дзе Баху ўсталявана памятная стэла.
Міягава Цёсюн

**Міягава Цёсюн** (яп. 宮川長春; 1682 — ) — мастак укіё-э, праславіўся ў жанрах бідзінга і фудзоку-га, заснавальнік школы Міягава. Працаваў пад уплывам Хісікавы Маранобу.

Нарадзіўся ў правінцыі Авары, цяпер гэта прэфектура Айты. У падлеткавым узросце перабраўся ў Эда. Там ён пачаў вучыцца жывапісу ў школах Ямата-Таса і Кано. Цёсюн Міягава на скрутках адлюстроўваў выдатных жанчын, а таксама жанравыя сцэны з жыцця. Пры гэтым ён ніколі не звяртаўся да выкарыстання тэхнікі ксілаграфіі ў сваіх працах.

У Цёсюна было мноства вучняў, у тым ліку яго сын Міягава Сюнсуй, Міягава Ісё, Міягава Сюнтэй і Кацукава Сюнсё.

Катэгорыя:Нарадзіліся ў прэфектуры Айты
Іаган Крысціян Бах

**Іаган Крысціян Бах** (ням.: Johann Christian Bach, ,  — , ) — кампазітар эпохі класіцызму, адзінаццаты з трынаццаці дзяцей Іагана Себасцьяна Баха ў другім шлюбе. Вядомы як «Міланскі Бах» і «Лонданскі Бах», ці «Англійскі Бах» (пражыў у Мілане 8 гадоў і ў Лондане 20 гадоў). Аказаў уплыў на фармаванне канцэртнага стылю Моцарта.
Віктар Міхайлавіч Пракапеня

**Віктар Міхайлавіч Пракапеня** (нар. 21 ліпеня 1983 Мінск, Беларуская ССР) — тэхналагічны прадпрымальнік і венчурны інвестар. Стварыў кампанію Viaden Media, пасля яе продажу заснаваў інвестыцыйную кампанію VP Capital. Праз VP Capital з’яўляецца ўладальнікам шэрагу IT-кампаній, у тым ліку фінансава-тэхналагічнай кампаніі Capital.com і крыптабіржы Currency.com. Ініцыятар і архітэктар беларускага Дэкрэта «Аб развіцці лічбавай эканомікі».

## Біяграфія 
### Адукацыя 
Скончыў гімназію № 130 у Мінску з залатым медалём. Скончыў Беларускі дзяржаўны ўніверсітэт, вывучаў інфармацыйныя тэхналогіі ў Еўрапейскім гуманітарным універсітэце і праграмнае забяспечванне ў Беларускім дзяржаўным універсітэце інфарматыкі і радыёэлектронікі. Скончыў MBA у бізнес-школе ІПМ і працягнуў вышэйшую адукацыю ва ўніверсітэце Фул Сэйл.

### Бізнес 
У 2006 годзе заснаваў кампанію-распрацоўшчыка IT-прадуктаў «Viaden Media», якая да 2011 года стала найбуйнейшым на постсавецкай прасторы распрацоўшчыкам ПЗ для мабільных тэлефонаў. У 2011 годзе Пракапеня прадаў кампанію ізраільскаму прадпрымальніку і заснавальніку кампаніі Playtech Тэдзі Сагі за 95 млн долараў.

У 2012 годзе Пракапеня стварыў інвестыцыйны фонд VP Capital.

### Арышт 
У сакавіку 2015 года Пракапеню затрымалі супрацоўнікі Упраўлення «К» МУС па падазрэнні ў незаконнай прадпрымальніцкай дзейнасці, а пазней абвінавачаны ў «незаконнай прадпрымальніцкай дзейнасці ў складзе арганізаванай злачыннай групы» згодна з ч. 3 арт. 233 КК Беларусі. У дачыненні да яго была ўжыта мера стрымання ў выглядзе ўзяцця пад варту. 22 ліпеня 2015 года супраць Пракапені былі заведзены яшчэ 2 крымінальныя справы паводле арт. 243 (ухіленне ад выплаты падаткаў) КК. Паводле начальніка аддзела інфармацыі і сувязі з грамадскасцю Следчага камітэта Беларусі Сяргея Кабаковіча, злачынныя дзеянні Пракапені нанеслі дзяржаве шкоду ў 12,6 млрд беларускіх рублёў. Пракапеня віны не прызнаў і не пайшоў на супрацоўніцтва са следствам . 22 снежня 2015 года «цалкам кампенсаваўшы нанесеную шкоду» Пракапеня вызвалены з-пад варты падпісаўшы падпіску пра нявыезд.

У лютым 2016 года выйшаў на волю, «цалкам кампенсаваўшы нанесеную шкоду».

Катэгорыя:Прадпрымальнікі Беларусі
Катэгорыя:Грамадскія дзеячы Беларусі
Генры Пёрсел

**Генры Пёрсел** (, 10 верасня 1659(?),  — , там жа) — англійскі кампазітар, найбуйнейшы прадстаўнік ранняга англійскага барока. Пісаў практычна ва ўсіх жанрах/формах сучаснай яму музыкі — аўтар знакамітай оперы «Дыдона і Эней», некалькіх сямі-опер, музыкі да драматычных спектакляў, п’ес (у тым ліку фантазій на In nomine) для інструментальнага кансорту, харавых антэмаў (абодвух тыпаў), прывітальных і жалобных од, свецкіх і духоўных песень («арый») і г. д.
Томас Хадсан

**Томас Хадсан** (;  — , Твікенем) — англійскі жывапісец-партрэтыст.

## Біяграфія 
Томас Хадсан нарадзіўся ў графстве Дэваншыр у 1701 годзе. Дакладнае яго месца нараджэння — невядома. Вучыўся мастацтву жывапісу ў Джонатана Рычардсана ў Лондане і супраць яго жадання ажаніўся з яго дачкой.

Найбольшая актыўнасць мастака прыпала на перыяд паміж 1740 і 1760 гадамі. З 1745 па 1755 год Томас Хадсан быў адным з самых папулярных у Лондане партрэтыстаў. У яго было шмат памочнікаў і вучняў, занятых афармленнем яго палотнаў, так драпіроўку за яго пісаў мастак Іосіф ван Aкен, афармлялі Джошуа Рэйналдс, Джозеф Райт, Джон Гамільтан Морцімер, Пітэр Томс і інш.

У 1748 годзе наведаў Нідэрланды, затым у 1752 годзе — Італію. У 1753 годзе ён набыў дом у Твікенеме і ў канцы 1750-х гадоў адышоў ад жывапісу.

Яго шырокая прыватная калекцыя твораў мастацтва была прададзена на трох аўкцыёнах.

Катэгорыя:Мастакі Англіі
Катэгорыя:Мастакі XVIII стагоддзя
Альштынскае ваяводства

**Альштынскае ваяводства** — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка, якая існавала ў Польшчы ў розныя часы:
* Альштынскае ваяводства (1946—1975)
* Альштынскае ваяводства (1975—1998)

## Гл. таксама 
* Ольштын
* Мазурская акруга
* Вармінска-Мазурскае ваяводства