open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Stylidium

**Stylidium** — род травяністых раслін уключае ў сябе каля 300 відаў і ўваходзіць у сямейства .

Назва роду паходзіць ад  — калона або слуп, маючы на ўвазе незвычайную рэпрадуктыўную сістэму расліны. Апыленне дасягаецца за кошт адчувальнага «трыгера», які прадстаўляе сабой зрослыя ў кветкавую калонку мужчынскія і жаночыя органы. У момант прызямлення насякомага гэтая калонка спрацоўвае і абсыпае яго пылком.

Род адносіцца да драпежных раслін, уся расліна пакрыта залозістымі валаскамі, якія завабліваюць, прыляпляюць і «пераварваюць» насякомых

## Батанічнае апісанне 
 з часопіса *Curtis’s Botanical Magazine*, 1840]]
Большасць відаў — шматгадовыя травы, некаторыя з якіх, геафіты з запасальнымі цыбулінамі. І невялікая колькасць відаў — аднагадовыя расліны.

Расліны вельмі разнастайныя па вышыні, ад некалькіх сантыметраў да 180 см. Ва ўсіх раслін прыкаранёвая ліставая разетка, з якой расце адно сцябло, пры гэтым некаторыя віды маюць распластаную, а іншыя — шчыльную вертыкальную разетку.

Кветкі марфалагічна мала адрозніваюцца адна ад адной: чатыры пялёсткі, зігаморфныя, апыляльная калона знаходзіцца ніжэй плоскасці кветкі. Памеры вагаюцца ад 0,5 да 3 см. Колер таксама розны, але ў большасці выпадкаў гэта камбінацыя белага, крэмавага, жоўтага ці ружовага. Кветкі сабраны ў нейкае падабенства коласа або ў парасон, за выключэннем , у якога ўсяго адна кветка. Расліны квітнеюць ў канцы вясны.

Лісце таксама моцна адрозніваецца — ад вузкага, амаль шыпападобнага (), да шырокага, разеткавага ().

## Распаўсюджанне і экалогія 
Амаль усе віды з’яўляюцца эндэмікамі Аўстраліі, з іх толькі чатыры віды былі знойдзеныя за яе межамі:

*  — на Філіпінах;
*  — у Бенгаліі і М’янме;
*  — у М’янме, некаторых раёнах Малайзіі і В’етнама;
*  — на Шры-Ланцы і паўднёвым узбярэжжы Кітая.

Агульная колькасць відаў каля 300, але толькі 230 былі фармальна апісаны. Большасць растуць у Аўстраліі, што па колькасці відаў ставіць гэты род на пятае месца ў краіне.

Апыляюцца адзінкавымі пчоламі і мухамі-жужаламі.

## Віды 
Паводле інфармацыі базы даных *The Plant List*, род уключае 19 відаў (яшчэ 325 відаў маюць нявызначаны статус):
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

Катэгорыя:Флора Аўстраліі
Катэгорыя:Флора Паўднёва-Усходняй Азіі
Катэгорыя:Астракветныя
Аўтамабільная прамысловасць

**Аўтамабільная прамысловасць** — галіна машынабудавання. Уключае ў сябе шырокі спектр кампаній і арганізацый, якія займаюцца праектаваннем, распрацоўкай, вытворчасцю, маркетынгам, продажам, рамонтам і мадыфікацыяй аўтамабіляў. Гэта адна з найбуйнейшых у свеце галін па даходах. Характарызуецца высокім узроўнем спецыялізацыі, шырокім каапераваннем, перадавой тэхналогіяй, цеснымі сувязямі з іншымі галінамі прамысловасці.

## Крыніцы 
## Літаратура 
*
MG Motor

**MG Motor** — аўтамабілебудаўнічая кампанія, якая належыць кітайскаму дзяржаўнаму аўтавытворцы SAIC Motor. Створана ў 2006 годзе, пасля таго, як SAIC выкупіла маёмасць збанкрутаваўшай кампаніі MG Rover. Пазіцыянуецца як брытанская марка, але аўтамабілі цалкам спраектаваны і выраблены ў Кітаі.

Продаж вырас з 3500 адзінак у 2013 годзе да каля 450 000 машын у 2022 годзе. У 2022 годзе гэта была самая папулярная кітайская марка за межамі КНР. Расце доля ў сегменце электрамабіляў: у першай палове 2023 года MG стала чацвёртай сярод самых прадаваных марак электрамабіляў у Еўропе.

## Крыніцы 
Катэгорыя:SAIC Motor
Катэгорыя:Аўтамабілебудаўнічыя кампаніі Кітая
BYD

**BYD** (ад ) — кітайская кампанія, якая спецыялізуецца на аўтамабільных і зялёных энергетычных тэхналогіях. Яна была заснавана ў лютым 1995 года Ван Чуаньфу і мае штаб-кватэру ў Шэньчжэне, Кітай. Асноўная прадукцыя кампаніі ўключае электрамабілі (EV), акумулятары і рашэнні для захоўвання энергіі.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Кампаніі Кітая
Катэгорыя:Шэньчжэнь
Ioniq

**Ioniq** — аўтамабільная марка і падраздзяленне Hyundai Motor Company са штаб-кватэрай у Сеуле, Паўднёвая Карэя. Марка была заснавана ў 2020 годзе як суббрэнд для электрамабіляў Hyundai.

## Крыніцы 

Катэгорыя:Кампаніі Паўднёвай Карэі
Катэгорыя:Аўтамабілебудаўнічыя кампаніі
Катэгорыя:Гандлёвыя маркі
Княжыцкі сельсавет (Шклоўскі раён)

**Кня́жыцкі сельсавет** — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Шклоўскага раёна Магілёўскай вобласці. Цэнтр — вёска Княжыцы.

Утвораны 20 жніўня 1924 года ў складзе Шклоўскага раёна Магілёўскай акругі БССР. Пасля скасавання акруговай сістэмы 26 ліпеня 1930 года ў Шклоўскім раёне БССР. З 20 лютага 1938 года ў складзе Магілёўскай вобласці. 16 ліпеня 1954 года скасаваны, тэрыторыя далучана да Фашчаўскага сельсавета.

## Крыніцы 
## Літаратура 
* Административно-территориальное устройство БССР: справочник: в 2 т. / Главное архивное управление при Совете Министров БССР, Институт философии и права Академии наук БССР. — Минск: «Беларусь», 1985―1987.

Катэгорыя:Былыя сельсаветы Шклоўскага раёна
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, утвораныя ў 1924 годзе
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, скасаваныя ў 1954 годзе
Organic Maps

**Organic Maps** — свабодная мабільная праграма, якая прадастаўляе геаграфічныя карты на аснове даных OpenStreetMap. Створана на аснове адкрытага зыходнага кода праграмы Maps.me. Галоўнымі асаблівасцямі Organic Maps называюць поўную аўтаномнасць карыстання картамі пасля іх загрузкі на прыладу, а таксама прыватнасць карыстальнікаў, а менавіта адсутнасць рэкламы і адсочвання месцазнаходжання карыстальніка, адсутнасць збору даных пра карыстальніка.

## Гісторыя 
У 2011 годзе Юры Мельнічак, Аляксандр Борсук, Віктар Гавака і Сяргей Рачыцкі стварылі навігацыйную праграму MapsWithMe, пазней перайменаваную ў MAPS.ME. У верасні 2015 года было прынята рашэнне зрабіць зыходны код MAPS.ME адкрытым. Пасля продажу MAPS.ME у 2020 годзе плацёжнаму сэрвісу Daegu Limited, Аляксандр Борсук і Віктар Гавака выкарысталі адкрыты зыходны код MAPS.ME, каб стварыць Organic Maps. Organic Maps захавала функцыі MAPS.ME як навігацыйнай праграмы, пры гэтым пазбавілася трэкераў карыстальнікаў і рэкламы, не патрабуе падключэння да знешніх сервераў і можа выкарыстоўвацца цалкам афлайн. Першы публічны выпуск Organic Maps стаў даступны ў лічбавых крамах у жніўні 2021 года.

]

## Асаблівасці 
Распрацоўшчыкі Organic Maps падкрэсліваюць, што праграма арыентавана на прыватнасць, а менавіта не адсочвае месцазнахожданне карыстальнікаў, не збірае даныя пра іх і не паказвае рэкламу ў параўнанні з праграмамі вялікіх карпарацый. Праграму прапануецца выкарыстоўваць для пешых прагулак, язды на ровары і кіравання аўтамабілем.

## Інтэграцыя з OpenStreetMap 
Organic Maps абапіраецца на адкрытыя картаграфічныя даныя OpenStreetMap, якія абнаўляюцца штодзённа супольнасцю картографаў з усяго свету. Гэта дазваляе абнаўляць карты пры зменах ў дарогах, адрасах, прадпрыемствах, арыенцірах, то бок мець заўсёды актуальныя карты.

## Гл. таксама 
* OpenStreetMap
* MAPS.ME

## Крыніцы 
## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Праграмнае забеспячэнне паводле алфавіта
Катэгорыя:Спадарожнікавыя навігацыйныя сістэмы
Катэгорыя:Свабоднае праграмнае забеспячэнне
Катэгорыя:Вэб-картаграфія
Chlorociboria

**Chlorociboria**&nbsp;- род грыбоў сямейства . Назва ўпершыню апублікавана ў 1958 годзе.

## Класіфікацыя 
Да роду *Chlorociboria* адносяць 35 відаў:

## Літаратура 
* Ramamurthi, C.S.; Korf, R.P.; Batra, L.R. 1957. A revision of the North American species of Chlorociboria (Sclerotiniaceae). Mycologia. 49:854-863 — P.857

Катэгорыя:Роды грыбоў
Катэгорыя:Аскаміцэты
Сезон 2011/2012 «Гродна-93»

У сезоне 2011/2012 баскетбольны клуб «Гродна-93» з Гродна прымаў удзел:
* Чэмпіянат Беларусі 2011/2012 ( **2 месца**),
* Кубак Беларусі 2011 ( **фіналіст**).

## Склад каманды 
*  Станіслаў Аўдзеенка (прыйшоў у каманду падчас сезона)
*  Сяргей Васілевіч
*  Юрый Глебавіч
*  Яўген Іваноў
*  Ігар Канюшэнка
*  Вячаслаў Корж
*  Дзмітрый Кузьмін
*  Андрэй Мастоў
*  Вадзім Мацюкевіч (прыйшоў у каманду падчас сезона)
*  Андрэй Навойчык
*  Ігар Сухінін (прыйшоў у каманду падчас сезона)
*  Арцём Сыраватка
*  Ілля Шарыпаў (пакінуў каманду падчас сезона)
*  Павел Шулейка
*  Канстанцін Яфрэмаў

## Трэнеры каманды 
*  Андрэй Васілеўка (галоўны трэнер)
*  Юрый Чарняк

## Гл. таксама 
* Сезон 2010/2011 «Гродна-93»
* Сезон 2012/2013 «Гродна-93»

## Спасылкі 
* 2011-2012
* 30 ЛЕТ ГРОДНО-93
2011/2012
Гродна-93
Катэгорыя:2011 год у Гродне
Катэгорыя:2012 год у Гродне
Letrouitiaceae

**Letrouitiaceae** — сямейства лішайнікаў парадку . Сямейства мае трапічнае і субтрапічнае распаўсюджанне, уключае адзіны род ***Letrouitia***, які змяшчае каля 15 відаў. Сямейства і род апісаны ў 1982 годзе Андрэ Белемерам і Ёзэфам Хафельнерам, названы ў гонар Мары-Аньес Летруа-Галіну.

## Віды 
*  
*  
*  
*  
*  
*  
*  
*  
*  
*  
*  
*  
*  
*  
*  
*  
*  
*  
*  

Катэгорыя:Лішайнікі
Катэгорыя:Аскаміцэты
Катэгорыя:Сямействы грыбоў
Спіс гарадоў Вялікага Княства Літоўскага

## Заўвагі 
## Зноскі 
Катэгорыя:Інфармацыйныя спісы
Вялікае Княства Літоўскае
Іна Снарская

**Іна Снарская** (нар. , Полацк) — беларуская і ўкраінская пісьменніца, журналістка.

## Біяграфія 
Нарадзілася ў Полацку ў 1965 годзе. Скончыла Наваполацкі політэхнічны інстытут (будаўнічы факультэт) і Палтаўскі нацыянальны педагагічны ўніверсітэт імя Уладзіміра Караленкі (філалагічны факультэт). З 1987 года жыве на Украіне. Працуе рэдактарам тэлебачання Палтаўскай абласной дзяржаўнай тэлерадыёкампаніі. Аўтар перадач і дакументальных фільмаў, паэтычных зборнікоў: «Пацеркі», «Пачакай, мая птушка…», «Лясная панна», «Кветка гарынь», «Дзве зямлі — дзве долі», «Верасовыя песні зары». Член Саюза беларускіх пісьменнікаў, Нацыянальнай спілкі пісьменнікаў Украіны, Нацыянальнай спілкі журналістазў Украіны. 

У 2022 годзе выйшла аповесць «Зачараваны скарб», якая складаецца з кароткіх аповедаў. Месца дзеі — вёскі Сястронкі, Варонічы Полацкага раёна, горад Полацк, час дашкольнага маленства пісьменніцы.

Лаўреат літаратурна-мастацкіх прэмій: Францішка Скарыны (Беларусь), Васіля Сіманенкі, Івана Катлярэўскага, Леаніда Бразава (Україна). Вершы Іны Снарскай перакладаліся украінскай, румынскай, польскай, англійскай мовамі.

Катэгорыя:Беларускамоўныя паэты
Катэгорыя:Беларускамоўныя пісьменнікі
Катэгорыя:Журналісты Украіны
Катэгорыя:Паэты Украіны
Катэгорыя:Пісьменнікі Украіны
A23a

, касмічны здымак 2023&nbsp;года.]]
**A23a** — айсберг у Антарктыцы, які лічыцца самым вялікім у свеце.

Тут на шэльфавым ледавіку Фільхнера размяшчалася савецкая навуковая станцыя «Дружная-1». Айсберг плошчай каля 4000 км² адкалоўся ад шэльфа і сеў на мель у моры Уэдэла ў 1986 годзе. У сярэдзіне 2023 года айсберг ізноў пачаў рух да Паўднёвага акіяна. 

У сярэдзіне 2024 года айсберг наблізіўся да Паўднёвых Аркнейскіх астравоў і прайшоў на адлегласці каля 140 км на паўночны захад ад іх. За 2024 год А23а пераадолеў шлях даўжынёй каля 1,4 тыс. км. На працягу антарктычнай зімы яго дрэйф запаволіўся, так як айсберг трапіў у акіянічны віхор, прымеркаваны да банкі Піры. Пры гэтым на падводную частку айсберга працягвалі актыўна ўздзейнічаць цёплыя воды. За час дрэйфу ў адкрытым акіяне А23а страціў каля 9% ад сваёй плошчы.

Да пачатку 2025 года за 80 км ад вострава Паўднёвая Георгія айсберг паўторна сеў на мель, дзе знаходзіўся са студзеня па май, затым прадоўжыў свой дрэйф. За лета ён страціў каля 1000 км² і раскалоўся на часткі, памеры айсберга зменшыліся на 36%, ад яго адкалоліся тры фрагменты плошчай ад 60 да 300 км². Абмінуўшы востраў Паўднёвая Георгія, айсберг дрэйфуе на поўнач ад яго.

## Зноскі 
## Спасылкі 
Катэгорыя:Айсбергі
Катэгорыя:Паўднёвы акіян
Катэгорыя:З’явіліся ў 1986 годзе
Міграцыя насельніцтва

**Міграцыя насельніцтва** — перамяшчэнне людзей, звязанае звычайна са зменай сталага месца жыхарства. 

Бывае беззваротная (канчатковая змена пастаяннага месца жыхарства), часовая (перасяленне на даволі доўгі, але абмежаваны тэрмін) і сезонная (перамяшчэнне людзей у пэўны перыяд года), знешняя (іміграцыя, эміграцыя) і ўнутраная (рух сельскага насельніцтва ў горад і наадварот, міжраённае перасяленне і інш.). Вылучаюць таксама спецыфічную маятнікавую міграцыю. Найбольш уплывае на развіццё грамадства міграцыя рабочай сілы. Яна ахоплівае перамяшчэнне насельніцтва ў працаздольным узросце і часам называецца працоўнай міграцыяй. Паводле спосабу рэалізацыі міграцыя насельніцтва падзяляецца на арганізаваную, якая ажыццяўляецца пры ўдзеле і з дапамогай дзяржаўных органаў, і неарганізаваную. Працэс міграцыі насельніцтва складаецца з трох асноўных фаз: фарміраванне патоку мігрантаў у месцах іх выхаду; перасяленне мігрантаў; адаптацыя да новага месца жыхарства.

## Літаратура 
* 


Катэгорыя:Геаграфічная тэрміналогія
Катэгорыя:Дэмаграфія
Катэгорыя:Міжнародныя адносіны
Катэгорыя:Антрапагеаграфія
Катэгорыя:Культурная геаграфія
Iveco

**Iveco S.p.A.** — вытворца цяжкіх аўтамабіляў, грузавікоў, аўтобусаў і лёгкіх грузавых аўтамабіляў. Яе штаб-кватэра знаходзіцца ў Турыне, Італія, і з'яўляецца даччынай кампаніяй CNH Industrial, даччынай кампаніі Fiat Chrysler Automobiles, якія разам утваралі цяпер вымерлую Fiat Group.

Катэгорыя:Fiat
Катэгорыя:Вытворцы грузавых аўтамабіляў
Катэгорыя:Кампаніі Італіі
Stellantis Italy

**Stellantis Italy** — Stellantis Italy, таксама вядомая проста як Fiat, а раней як FCA Italy S.p.A. і Fiat Group Automobiles S.p.A., з'яўляецца італьянскай даччынай кампаніяй транснацыянальнага аўтавытворцы Stellantis, якая займаецца вытворчасцю і продажам легкавых і лёгкіх камерцыйных аўтамабіляў, са штаб-кватэрай у Турыне, Італія.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Гандлёвыя кампаніі
Катэгорыя:Кампаніі Італіі
Катэгорыя:Stellantis
BYD Auto

**BYD Auto Co., Ltd.** — кітайскі вытворца аўтамабіляў. Даччынае прадпрыемства кампаніі BYD Co. Ltd.. Заснавана ў 2003 годзе, калі BYD купіла збанкрутаваную марку *Qinchuan Automobile*.

Станам на 2023 год, BYD — адзін з буйнейшых у свеце вытворцаў машын з электрычным прывадам — plug-in-гібрыдаў і электрамабіляў. У 2008 годзе BYD вывела на рынак першую гібрыдную мадэль з падзарадкай — BYD F3DM. У маі 2021 года быў выпушчаны мільённы электрычны аўтамабіль. У лістападзе 2022 года колькасць вырабленых электрычных машын дасягнула 3 мільёнаў, у жніўні 2023 года — 5 мільёнаў. У лістападзе 2023 года быў выраблены 6-мільённы .

## Крыніцы 
Катэгорыя:Аўтамабілебудаўнічыя кампаніі Кітая
Maxus

**SAIC Maxus Automotive Co., Ltd.**, гандлюецца як **Maxus** і часам вядомая пад піньіньскай транскрыпцыяй сваёй кітайскай назвы **Datong** — кітайская марка аўтамабіляў. Належыць кампаніі SAIC Motor. Выпускае камерцыйныя і пасажырскія аўтамабілі.

Катэгорыя:SAIC Motor
Катэгорыя:Гандлёвыя маркі Кітая
SAIC Volkswagen

**SAIC Volkswagen Automotive Co., Ltd.** (раней *Shanghai Volkswagen Automotive Co., Ltd.*) — кампанія па вытворчасці аўтамабіляў, сумеснае прадпрыемства Volkswagen Group і SAIC Motor. Штаб-кватэра размешчана ў Анцінг, Шанхай, Кітай.

Volkswagen пачаў супрацоўніцтва з SAIC у 1984 годзе. У наступным годзе Shanghai-Volkswagen пачаў выпуск аўтамабіляў.

Вытворчы комплекс у Анцінгу займае плошчу 3 300 000 кв. м. Колькасць супрацоўнікаў — каля 5200 чалавек. Вытворчая магутнасць складае 500 000 аўтамабіляў у год.

## Крыніцы 
Катэгорыя:SAIC Motor
Катэгорыя:Volkswagen
Катэгорыя:Шанхай
Катэгорыя:Аўтамабілебудаўнічыя кампаніі Кітая
Сцяпан Андрэевіч Стурэйка

**Сцяпан Андрэевіч Стурэйка** () — беларускі гісторык, культурны антраполаг і пісьменнік. Доктар гуманітарных навук, дацэнт.

## Біяграфія 
Нарадзіўся і вырас у Гродне. Скончыў гістарычны факультэт БДУ. З 2008 г. выкладае ў ЕГУ у Вільні, дацэнт.

У 2012 годзе падпісаў адкрыты ліст у абарону Андрэя Чарнякевіча, звольненага з Гродзенскага ўніверсітэта пасля выхаду кнігі «Гродназнаўства».

Былы Старшыня ліквідаванага ў 2021&nbsp;г. Беларускага камітэта ICOMOS.

## Навуковая дзейнасць і творчасць 
У 2015&nbsp;г. у Ягелонскім універсітэце атрымаў ступень доктара гуманітарных навук у галіне этналогіі. Тэма дысертацыйнага даследавання «Сямейныя і грамадскія традыцыі афганцаў у Беларусі (канец ХХ — пачатак ХХІ ст.)».

Першая мастацкая кніга аўтара, «Пасажыры карабля Тэсэя», выйшла ў 2022 годзе. Творы, змешчаныя ў кнізе, складаюцца з парадаксальных ідэй, чорнага гумару і цікавостак з падарожжаў. Кніга атрымала 2 месца на літаратурнай прэміі імя Ежы Гедройца ў 2023 годзе.

## Зноскі 
Катэгорыя:Антраполагі Беларусі
Катэгорыя:Пісьменнікі Беларусі
Катэгорыя:Беларускамоўныя пісьменнікі
Катэгорыя:Выкладчыкі Еўрапейскага гуманітарнага ўніверсітэта
Катэгорыя:Культуролагі Беларусі
Гроднасельбудпраект

**Гроднасельбудпраект** — колішні праектна-вышукальніцкі інстытут «Гроднааблсельбуда». Размяшчаўся ва ўласным будынку па вуліцы К. Маркса, 31 (1973, арх. В. Бажко) у Гродне.

12 снежня 1969 года ператвораны ў Гродзенскі філіял Беларускага рэспубліканскага праектна-вышукальніцкага інстытута «Белкалгаспраект» Беларускага рэспубліканскага аб’яднання міжкалгасных будаўнічых арганізацый.

На базе філіяла 1 ліпеня 1986 года створаны Гродзенскі праектна-вышукальніцкі інстытут «Гроднасельбудпраект» Гродзенскага абласнога кааператыўна-дзяржаўнага аб’яднання па сельскім будаўніцтве «Аблсельбуд» (з 2 лютага 1996 — Гродзенскага дзяржаўнага вытворчага праектна-будаўнічага аб’яднання па сельскім будаўніцтве «Гроднааблсельбуд»).

## Кірункі працы 
Асноўнымі кірункамі працы былі: праектаванне жывёлагадоўчых комплексаў і фермаў, механізаваных майстэрскіх і машынных двароў, распрацоўка праектаў планіроўкі і забудовы сельскіх населеных пунктаў, жылых і грамадскіх будынкаў, праектаванне ўнутры- і міжгаспадарчых дарог.

## Крыніцы 
## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Праектныя арганізацыі Беларусі
Катэгорыя:Арганізацыі Гродна
Катэгорыя:Вуліца Карла Маркса (Гродна)
Катэгорыя:1960 год у Гродне
Сезон 2010/2011 «Гродна-93»

У сезоне 2010/2011 баскетбольны клуб «Гродна-93» з Гродна прымаў удзел:
* Чэмпіянат Беларусі 2010/2011 ( **2 месца**),
* Кубак Беларусі 2010 ( **бронзавы прызёр**).

## Склад каманды 
*  Цімур Бабкін (пакінуў каманду падчас сезона)
*  Вячаслаў Багданаў (прыйшоў у каманду падчас сезона)
*  Сяргей Вабішчэвіч
*  Сяргей Васілевіч
*  Валерый Гандлін (прыйшоў у каманду падчас сезона)
*  Яўген Грэхаў
*  Сяргей Дадыкін
*  Анджэй Дэдэвіч
*  Яўген Іваноў
*  Юрый Качан
*  Яраслаў Лемік
*  Юрый Мішукоў
*  Андрэй Навойчык
*  Дзмітрый Паляшчук (прыйшоў у каманду падчас сезона)
*  Аляксей Сухавецкі
*  Арцём Сыраватка
*  Ілля Шарыпаў
*  Павел Шулейка

## Трэнеры каманды 
*  Аляксандр Папкоў (галоўны трэнер)
*  Юрый Чарняк
*  Андрэй Васілеўка

## Гл. таксама 
* Сезон 2009/2010 «Гродна-93»
* Сезон 2011/2012 «Гродна-93»

## Спасылкі 
* 2010-2011
2010/2011
Гродна-93
Катэгорыя:2010 год у Гродне
Катэгорыя:2011 год у Гродне
Dongfeng Motor Corporation

**Dongfeng Motor Corporation** — кітайская дзяржаўная аўтамабілебудаўнічая кампанія. Заснавана ў 1969 годзе. Штаб-кватэра месціцца ва Ухані.

Уваходзіць у топ-5 кітайскіх вытворцаў аўтамабіляў разам з FAW, Shanghai Automotive Industry Corporation, Changan Automobile і Chery Automobile. У 2022 годзе ў рэйтынгу, складзеным часопісам Fortune, DMC заняла 122-е месца сярод 500 найбуйнейшых кампаній свету.

## Структура 
У склад уваходзяць *Dongfeng Passenger Vehicles*, прэміум-брэнд *Voyah* і марка люксавых пазадарожнікаў *Mhero*. Аўтамабілі маркі *Forthing* выпускаюцца кампаніяй *Dongfeng Liuzhou Motor*, даччынай кампаніяй *Dongfeng Motor Group*. *Dongfeng Sokon Automobile* (скарочана *DFSK*) заснаваны ў 2003 годзе як сумеснае прадпрыемства з роўным долевым удзелам вытворцаў *Dongfeng Motor* і *Chongqing Sokon Industrial Group*.

Dongfeng мае чатыры цэнтры распрацоўкі: тры ў Кітаі — ва Ухані, Сян’яне і Шанхаі, і адзін у Швецыі, у Трольхетане.

З 2021 года тэхнічны цэнтр Dongfeng Motor Corporation ва Ухані ўзначальвае нямецкі дызайнер Хенінг Кнэпфле. Кнэпфле адказвае за брэнды *Forthing*, *Voyah*, *Aeolus* і *eπ*. Кіраўніком аддзела ў Шанхаі з’яўляецца Эндру Колінсан.

## Прадукцыя 
Dongfeng Motor выпускае розныя тыпы аўтамабіляў: легкавікі, пазадарожнікі, мінівэны і камерцыйныя аўтамабілі, у тым ліку пікапы, грузавікі, аўтобусы і спецыяльныя транспартныя сродкі.

Для выпуску легкавых аўтамабіляў створана тры платформы: модульная платформа *DSMA* для машын з рухавікамі ўнутранага згарання і гібрыднымі сілавымі агрэгатамі, *Quantum* для электрамабіляў, *MORA* для электрычных пазадарожнікаў.

## Гл. таксама 
* Dongfeng Mengshi

## Крыніцы 
## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Аўтамабілебудаўнічыя кампаніі
Катэгорыя:Аўтамабілебудаўнічыя кампаніі Кітая
Chevrolet

**Chevrolet**, шырока вядомы як **Chevy**, — амерыканскі вытворца аўтамабіляў са штаб-кватэрай у Дэтройце, штат Мічыган. Гэта даччыная кампанія General Motors (GM), аднаго з найбуйнейшых аўтавытворцаў у свеце.

Кампанія Chevrolet мае багатую гісторыю, якая бярэ пачатак з моманту яе заснавання ў 1911 годзе Луі Шэўрале і Уільямам К. Дзюрантам. Першапачаткова кампанія канкуравала з Ford, засяродзіўшыся на даступных аўтамабілях для рынку. На працягу многіх гадоў Chevrolet павялічваў і дыверсіфікаваў сваю лінейку прадуктаў, становіцца вядомым вытворчасцю надзейных і стыльных аўтамабіляў.

Штаб-кватэра кампаніі, таксама вядомая як Renaissance Center, знаходзіцца ў Дэтройце. Ён служыць цэнтральным цэнтрам для аперацый Chevrolet, уключаючы дызайн, інжынірынг, маркетынг і продажы. Комплекс «Рэнесанс Цэнтр» мае футурыстычны дызайн і з’яўляецца сімвалам аўтамабільнай спадчыны горада.

Chevrolet прапануе шырокі спектр прадуктаў, уключаючы легкавыя, грузавыя аўтамабілі, пазадарожнікі і электрамабілі. Некаторыя з яго папулярных мадэляў уключаюць Chevrolet Silverado, Chevrolet Equinox, Chevrolet Malibu і Chevrolet Camaro. Кампанія таксама вырабляе электрамабілі, такія як Chevrolet Bolt EV.

У глабальным маштабе Chevrolet падтрымлівае моцную прысутнасць у многіх краінах і на рынках. Ён мае вытворчыя магутнасці ў Паўночнай Амерыцы, Паўднёвай Амерыцы, Еўропе, Азіі і Афрыцы. Chevrolet таксама мае некалькі даччыных кампаній, сумесных прадпрыемстваў і партнёрстваў. Напрыклад, у Кітаі кампанія працуе праз сумеснае прадпрыемства з SAIC Motor Corporation Limited.

З пункту гледжання пазіцыі на рынку, Chevrolet нязменна з’яўляецца адным з вядучых аўтамабільных брэндаў у свеце. У 2020 годзе было зафіксавана каля 3,5 мільёнаў продажаў аўтамабіляў па ўсім свеце. Chevrolet канкуруе з іншымі вядучымі брэндамі, такімі як Toyota, Volkswagen і Ford.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Аўтамабілебудаўнічыя кампаніі ЗША
Катэгорыя:Дэтройт
Geely Holding Group

**Zhejiang Geely Holding Group**, шырока вядомая як **Geely**, з’яўляецца кітайскай транснацыянальнай кампаніяй па вытворчасці аўтамабіляў са штаб-кватэрай у Ханчжоу, Чжэцзян. Кампанія Geely, заснаваная ў 1986 годзе Лі Шуфу, пачынала як вытворца халадзільнікаў, а ў канцы 1990-х пашырылася на вытворчасць матацыклаў, перш чым накіравацца ў аўтамабільную прамысловасць.

Штаб-кватэра Geely знаходзіцца ў горадзе Ханчжоу, які знаходзіцца ва ўсходняй кітайскай правінцыі Чжэцзян. Комплекс штаб-кватэры кампаніі займае плошчу больш за 70 000 квадратных метраў і ўключае некалькі офісных будынкаў і выпрабавальных устаноў.

Кампанія Geely займаецца ў першую чаргу вытворчасцю і продажам аўтамабіляў. Кампанія прапануе шырокі спектр легкавых аўтамабіляў, уключаючы седаны, пазадарожнікі і электрамабілі. Сярод папулярных мадэляў — Geely Boyue, Geely Emgrand, Geely Vision X6, брэнд электрамабіляў Geometry.

Працуючы ў глабальным маштабе, Geely зрабіла значныя крокі на міжнародным аўтамабільным рынку. Кампанія набыла такія вядомыя даччыныя кампаніі, як Volvo Car Corporation, Lotus Cars, Лонданская кампанія таксі (цяпер вядомая як LEVC), а таксама кантрольны пакет акцый Daimler AG. Geely таксама стварыла сумесныя прадпрыемствы з міжнароднымі брэндамі, такімі як Proton з Малайзіі і Smart з Daimler AG.

З пункту гледжання пазіцыі на рынку, Geely стаў адным з вядучых вытворцаў аўтамабіляў у Кітаі. Ён паслядоўна дабіваўся высокіх паказчыкаў продажаў на кітайскім рынку, перасягнуўшы як унутраных, так і міжнародных канкурэнтаў. Набыццё Geely кампаніі Volvo яшчэ больш палепшыла імідж брэнда і яго сусветнае становішча, што дазваляе кампаніі выйсці на міжнародныя рынкі, уключаючы Еўропу і ЗША. За апошнія гады Geely дамаглася значных дасягненняў і ўнесла прыкметныя змены ў сваю стратэгію, якая цяпер сканцэнтравана на распрацоўцы электрычных і гібрыдных аўтамабіляў, каб адпавядаць глабальным зрухам да ўстойлівай мабільнасці. Кампанія Geely таксама прыняла новыя канцэпцыі дызайну і тэхналогіі, дэманструючы сваю прыхільнасць інавацыям. З апошніх абнаўленняў Geely працягвае пашыраць сваю глабальную прысутнасць і ўводзіць інавацыі ў аўтамабільнай прамысловасці. Кампанія застаецца ключавым гульцом на кітайскім рынку і ўзмацняецца на міжнароднай арэне, пазіцыянуючы сябе для далейшага росту і поспеху ў будучыні.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Аўтамабілебудаўнічыя кампаніі Кітая
Telefônica Brasil

**Telefônica Brasil**, гандлюе як **Vivo**, з'яўляецца Бразільскай тэлекамунікацыйнай групай, даччынай кампаніяй іспанскай Telefónica.

Першапачаткова ён быў створаны як частка Telebrás, дзяржаўнай тэлекамунікацыйнай манаполіі. У 1998 годзе Telebrás быў аддзелены і прыватызаваны. Telefónica купіла Telesp, падраздзяленне Сан-Паўлу, і перайменавала яго ў Telefónica. Група мае ўдзел у 15% даходаў у свеце, і ў цяперашні час кампанія мае больш чым 90 мільёнаў кліентаў.

У 2010 годзе Telefónica набыла акцыі Vivo, якія належалі Portugal Telecom, і перадала кантроль над кампаніяй Telefônica-Vivo, яго даччыная кампанія ў Бразіліі. У 2012 годзе паслугі кампаніі пачалі прадаваць пад брэндам Vivo, яго паслугі, такія як доступ у Інтэрнэт, кабельнае і спадарожнікавае тэлебачанне, стацыянарная і мабільная сувязь, сярод іншага, былі інтэграваныя ў гэты брэнд, запушчаны ў 2003 годзе для сумеснага прадпрыемства мабільнай сувязі Telefónica-Portugal Telecom.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Тэлекамунікацыйныя кампаніі
Катэгорыя:Кампаніі Бразіліі
Groupe PSA

**PSA Group** (), юрыдычна вядомы як Peugeot S.A. (Peugeot Société Anonyme, гандлюючы як **Groupe PSA**; раней вядомы як PSA Peugeot Citroën з 1991 па 2016) была французскай шматнацыянальнай аўтамабільнай прамысловай вытворчай кампаніяй, якая вырабляла аўтамабілі і матацыклы пад маркамі Peugeot, Citroën, DS, Opel і Vauxhall. 18 снежня 2019 г. PSA і Fiat Chrysler Automobiles (FCA) абвясцілі, што пагадзіліся з умовамі абавязковага зліцця на 50 мільярдаў долараў. 16 ліпеня 2020 года абедзве кампаніі абвясцілі аб новай назве сваіх аб'яднаных аперацый Stellantis. Здзелка была завершана 16 студзеня 2021 года. На 2022 год Stellantis з'яўляецца чацвёртым па аб'ёме продажаў аўтавытворцам пасля Toyota, Volkswagen Group і Hyundai Motor Group.

Peugeot быў найбуйнейшым брэндам PSA. PSA быў каціраваны на фондавай біржы Euronext Paris і ўваходзіў у склад індэкса CAC 40.

Пачынаючы з 2016 года, PSA пачала распрацоўваць стратэгію, якая прадугледжвае хуткае пашырэнне кампаніі, як за кошт геаграфічнага пашырэння, так і за кошт набыцця іншых аўтамабільных кампаній. PSA абвясціла аб планах увайсці ў Індыйскі, Амерыканскі, Канадскі, Паўднёва-Усходня Азіяцкі і іншыя рынкі ў бліжэйшыя гады.

Штаб-кватэра знаходзіцца ў Rueil-Malmaison. PSA, з продажамі ў 3,88 мільёна адзінак у 2018 годзе, быў трэцім па велічыні аўтавытворцам у Еўропе, толькі на долю саступаючы Renault.

У 2019 годзе Groupe PSA была дзевятым па велічыні аўтавытворцам у свеце пасля Volkswagen, Toyota, Renault–Nissan–Mitsubishi Alliance, General Motors, Hyundai Motor Group, Ford Motor Company, Honda і Fiat Chrysler Automobiles.

## Крыніцы 
## Спасылкі 
*  (архіў, 4 лістапада 2021)

Катэгорыя:Аўтамабілебудаўнічыя кампаніі
Катэгорыя:Кампаніі Францыі
Катэгорыя:Peugeot
Мпала

**Мпала** — адна з першых каталіцкіх місій у Бельгійскім Конга.

Заснавана ў маі 1883 годзе Афрыканскай міжнароднай асацыяцыяй. Размяшчалася на заходнім беразе возера Танганьіка. Лагер місіі знаходзіўся ў вусці ракі Луфуку.

Да 1892 года місію ўзначальваў бельгійскі афіцэр Эміль Стормс. Пасля Мпалай кіравалі царкоўнікі. У першай палове 1890-х гадоў місія захоўвала значную аўтаномію, знаходзячыся пад кіраваннем місіянераў. Еўрапейцы пабудавалі тут царкву, а таксама разбілі сады. У 1899 годзе ў Мпале адкрылася першая ў Конга семінарыя.

У 1904 годзе ў Мпале адбылася ўспышка соннай хваробы. Ад пошасці памерлі сем з дваццаці аднаго місіянера. У ходзе ўспышкі хваробы было ўзведзена свяцілішча Прасвятой Багародзіцы на адным з пагоркаў, якія ўзвышаюцца над раўнінай Мпала, дзе меркавалася здаровым перачакаць эпідэмію. Таксама пабудаваны лазарэты.

У перыяд паміж дзвюма сусветнымі войнамі місія занялася развіццём сельскай гаспадаркі ў рэгіёне. Місіянеры навучалі мясцовых жыхароў сталярнай справе, каменнай справе, будаўніцтву лодак і ўсім іншым каштоўным навыкам. Дзякуючы навучанню многія афрыканцы змаглі знайсці працу на камерцыйных прадпрыемствах Конга.

Станам на 2005 год асноўная частка пабудоў місіі захавалася.

## Заўвагі 
## Літаратура 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

Катэгорыя:Каталіцкія місіі
Катэгорыя:Гісторыя Дэмакратычнай Рэспублікі Конга
Падгайцаўскі сельсавет

**Падга́йцаўскі сельсавет** — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Шклоўскага раёна Магілёўскай вобласці. Цэнтр — вёска Падгайцы.

Утвораны 20 жніўня 1924 года ў складзе Шклоўскага раёна Магілёўскай акругі БССР. Цэнтр — вёска Падгайцы. Пасля скасавання акруговай сістэмы 26 ліпеня 1930 года ў Шклоўскім раёне БССР. З 20 лютага 1938 года ў складзе Магілёўскай вобласці. Пасля вайны цэнтр сельсавета перанесены ў вёску Лакуці. 16 ліпеня 1954 года цэнтр сельсавета вернуты ў вёску Падгайцы. 11 сакавіка 1960 года скасаваны, тэрыторыя далучана да Заходскага сельсавета.

## Крыніцы 
## Літаратура 
* Административно-территориальное устройство БССР: справочник: в 2 т. / Главное архивное управление при Совете Министров БССР, Институт философии и права Академии наук БССР. — Минск: «Беларусь», 1985―1987.

Катэгорыя:Былыя сельсаветы Шклоўскага раёна
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, утвораныя ў 1924 годзе
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, скасаваныя ў 1960 годзе
Саёра Шарафаўна Рашыдава

**Саёра Шарафаўна Рашыдава** (; , Джызак) — упаўнаважаны Алій Мажліса Рэспублікі Узбекістан па правах чалавека (омбудсман) з 1995 па 2016 гады.

## Біяграфія 
Рашыдава Саёра Шарафаўна нарадзілася 2 жніўня 1943 года ў г. Джызаку (Рэспубліка Узбекістан) у сям’і вядомага дзяржаўнага дзеяча і пісьменніка .

Пасля заканчэння сярэдняй школы № 43 г. Ташкента ў 1960 годзе паступіла на хімічны факультэт Маскоўскага дзяржаўнага ўніверсітэта. Скончыўшы ўніверсітэт, працавала стажорам-даследчыкам у , вучылася ў вочнай аспірантуры Інстытута хіміі , а пасля абароны кандыдацкай дысертацыі ў 1971 годзе стала працаваць у Інстытуце хіміі, пачынаючы з пасады малодшага навуковага супрацоўніка. З 1979 года яна — кіраўнік аддзела хіміі палімераў, з 1981 г. — дырэктар Інстытута хіміі і фізікі палімераў Акадэміі навук Узбекскай ССР.

C. Ш. Рашыдава — акадэмік Акадэміі навук Рэспублікі Узбекістан, доктар хімічных навук, прафесар, яна падрыхтавала больш за 20 дактароў і кандыдатаў навук, мае каля 300 навуковых публікацый, шэраг манаграфій, 20 аўтарскіх пасведчанняў.

Актыўна ўдзельнічае ў грамадскім жыцці рэспублікі як прэзідэнт Асацыяцыі жанчын-навукоўцаў «Olima». Абіралася дэпутатам Алій Мажліса Рэспублікі Узбекістан першага (1995—1999) і другога (2000—2004) скліканняў.

На сесіі Алій Мажліса Рэспублікі Узбекістан першага склікання ў снежні 1995 года С. Рашыдава была абраная ўпаўнаважаным па правах чалавека (омбудсманам). На гэтай пасадзе яна прапрацавала 4 пяцігадовыя тэрміны.

С. Ш. Рашыдава прымае актыўны ўдзел на шматлікіх міжнародных форумах па правах чалавека. Мае больш за 100 публікацый у сферы правоў чалавека; аўтар і адказны рэдактар шэрагу зборнікаў: «Амбудсманы свету», «Амбудсман ва Узбекістане», «Маніторынг правоў чалавека», «Абарона правоў чалавека ва Узбекістане». З’яўляецца членам рэдакцыйных калегій шэрагу часопісаў: «Дэмакратызацыя і правы чалавека», «Грамадская думка. Правы чалавека» і інш.

## Узнагароды 
* Заслужаны дзеяч навукі Рэспублікі Узбекістан (1993)
* Ордэн «Дустлік» (1999)
* Ордэн «Эл-юрт хурмаці» (2003)

## Спасылкі 
* https://web.archive.org/web/20130927122237/http://www.ombudsman.gov.uz/
* Біяграфія

Катэгорыя:Хімікі СССР
Катэгорыя:Хімікі Узбекістана
Катэгорыя:Вучоныя Узбекістана
Сырніца (значэнні)

**Сырніца** — шматзначны тэрмін.

* Сырніца — гаспадарчае памяшканне (пабудова) для прасушвання і захоўвання сыру.
* Сырніца — ежа, прыгатаваная з тварожнай масы.
* Сырніца — адна з назваў свята Масленіца.

## Гл. таксама 
* Сырныця — сяло ў Оўруцкім раёне Жытомірскай вобласці Украіны.
Даляньскі медыцынскі ўніверсітэт

**Даляньскі медыцынскі ўніверсітэт** (, ) — універсітэт у горадзе Далянь, правінцыя Ляанін, КНР. Знаходзіцца ў распараджэнні правінцыйнага ўрада. Быў заснаваны ў 1947 годзе ў паўднёвай частцы горада. У адкрыцці ВНУ прымаў удзел Маа Цзэдун.
## Гісторыя 
У 1947 годзе заснаваны як Медыцынская школа Канто. У 1949 годзе Школа аб'ядналася з Даляньскім універсітэтам, утварыўшы Медыцынскую школу Даляньскага ўніверсітэта. У 1950 годзе Далянскі ўніверсітэт спыніў сваё існаванне, медыцынская школа Далянскага ўніверсітэта атрымала незалежнасць. У 1969 годзе ўніверсітэт пераехаў у горад Цзуньі, правінцыя Гуйчжоу, і пачаў назвацца Медыцынская школа Цзуньі. У 1978 годзе вярнуўся ў Далянь і стаў Даляньскай медыцынскай школай. У 1994 годзе перайменаваны ў Даляньскі медыцынскі ўніверсітэт. У кастрычніку 2007 года ўніверсітэт пераехаў у новы кампус у раёне Люйшунькоу, які аддзелены ад кампуса Даляньскага ўніверсітэта замежных моў паўднёвай дарогай Люйшунь.
Катэгорыя:Універсітэты Кітая
Катэгорыя:Далянь
Катэгорыя:Медыцынскія вышэйшыя навучальныя ўстановы
Нусрат Агзамавіч Парпіеў

**Нусрат Агзамавіч Парпіеў** (14 верасня 1931, Ташкент — 27 ліпеня 2021) — савецкі і ўзбецкі хімік, прафесар Нацыянальнага ўніверсітэта Узбекістана, акадэмік Акадэміі навук Узбекістана.

## Біяграфія 
Скончыў Сярэднеазіяцкі дзяржаўны ўніверсітэт у 1953 годзе і аспірантуру МДУ ў 1956 годзе. Кандыдат хімічных навук (1958), доктар хімічных навук (1974). Рэктар  прафесар Нацыянальнага ўніверсітэта Узбекістана. Акадэмік Акадэміі навук Узбекістана (1995).

## Навуковая дзейнасць 
Займаўся неарганічнай хіміяй, лічыцца заснавальнікам навуковай школы «Хімія складаных злучэнняў» ва Узбекістане. Вывучаў  на аснове  і  і арганічных рэчываў.

## Спасылкі 
* 
* 

Катэгорыя:Хімікі Узбекістана
Катэгорыя:Хімікі СССР
Таварыства Фарадэя

**Таварыства Фарадэя** () — брытанскае навуковае таварыства па вывучэнні фізічнай хіміі, заснаванае ў 1903 годзе і названае ў гонар Майкла Фарадэя. У 1980 годзе Таварыства Фарадэя аб’ядналася з Хімічным таварыствам, Каралеўскім інстытутам хіміі і Таварыствам аналітычнай хіміі, каб утварыць Каралеўскае хімічнае таварыства, якое стала адначасова навуковым таварыствам і прафесійным органам. Падраздзяленне Фарадэя стала адным з шасці падраздзяленняў Каралеўскага хімічнага таварыства.

Асаблівай увагі заслугоўваюць канферэнцыі пад назвай *«»*, якія публікаваліся пад той жа назвай. Публікацыя ўключае абмеркаванне артыкула, а таксама сам артыкул. На канферэнцыі больш часу надаецца абмеркаванню, чым аўтару, які прадстаўляе даклад, паколькі слухачам раздаюцца даклады да пачатку канферэнцыі. Гэтыя канферэнцыі працягваюць праводзіцца Каралеўскім хімічным таварыствам.

Акрамя прэзідэнтаў таварыства, і яго пераемнік Фрэдэрык Кліфард Томпкінс. Томпкінс займаў пасаду рэдактара да 1977 года, а з 1978 па 1979 год быў прэзідэнтам аддзялення Фарадэя аб’яднанага Каралеўскага хімічнага таварыства. Да аб’яднання Томпкінс атрымліваў значную дапамогу ад Д. А. Янга, які стаў рэдактарам у 1977 годзе.

## Прэзідэнты таварыства 
## Крыніцы 
Катэгорыя:Навуковыя арганізацыі Вялікабрытаніі
Катэгорыя:Фізічныя арганізацыі
Катэгорыя:Хімія
Гарадзішчанскі сельсавет (Шклоўскі раён)

**Гарадзі́шчанскі сельсавет** — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Шклоўскага раёна Магілёўскай вобласці Беларусі. Цэнтр — аграгарадок (да 2011 года вёска) Гарадзішча.

## Гісторыя 
Утвораны 20 жніўня 1924 года ў складзе Шклоўскага раёна Магілёўскай акругі БССР. Пасля скасавання акруговай сістэмы 26 ліпеня 1930 года ў Шклоўскім раёне БССР. З 20 лютага 1938 года ў складзе Магілёўскай вобласці. 16 ліпеня 1954 года да сельсавета далучана тэрыторыя скасаванага Сліжоўскага сельсавета, 21 кастрычніка 1957 года — тэрыторыя скасаванага Ардацкага сельсавета. 22 кастрычніка 1963 года ў склад зноў утворанага Гарадзецкага сельсавета перададзены 4 населеныя пункты (Акунёўка, Лысая Гара, Рудня і Царковішча), у склад Фашчаўскага сельсавета — 5 населеных пунктаў (Вішанька, Дзіўнава, Ладыжана, Маёраўшчына і Радзішына). 15 студзеня 1965 года ў склад зноў утворанага Ардацкага сельсавета перададзены 3 населеныя пункты (Новае Вільянава, Ордаць, Шастакі). 8 мая 1968 года ў склад сельсавета з Гарадзецкага сельсавета вернуты 4 населеныя пункты (Акунёўка, Лысая Гара, Рудня і Царковішча). У 1977 годзе скасаваны вёскі Ліцвінавічы, Русакі, Старое Вільянава (зліліся з вёскай Гарадзішча). 22 лютага 2012 года да сельсавета далучана тэрыторыя скасаванага Ардацкага сельсавета (10 населеных пунктаў: аграгарадок Ордаць, вёскі Грамакі, Дзіўнава, Ладыжана, Новае Вільянава, Новае Займішча, Радзішына, Рудзіцы, Старое Займішча і Шастакі).

## Насельніцтва 
Насельніцтва сельсавета паводле перапісу 2009 года (14 населеных пунктаў) — 1219 чалавек, з іх 94,5 % — беларусы, 4,3 % — рускія, 0,8 % — украінцы; паводле перапісу 2019 года (24 населеныя пункты) — 1434 чалавекі.

## Крыніцы 
## Літаратура 
* Административно-территориальное устройство БССР: справочник: в 2 т. / Главное архивное управление при Совете Министров БССР, Институт философии и права Академии наук БССР. — Минск: «Беларусь», 1985―1987.
* Административно-территориальное устройство Республики Беларусь (1981—2010 гг.): справочник. — Минск: БелНИИДАД, 2012. — 172 с.


Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, утвораныя ў 1924 годзе
Вісконсінскі ўніверсітэт імя Дж. Стаўта

**Вісконсінскі ўніверсітэт імя Дж. Стаўта** () — амерыканская дзяржаўная вышэйшая навучальная ўстанова са статусам універсітэта, якая месціцца ў горадзе Менамоні ў штаце Вісконсін, ЗША.

## Агульная характарыстыка 
Вучэльня была заснавана ў 1891 годзе і названа ў гонар свайго фундатара, лесапрамысловага магната Джэймса Стаўта.

Установа вядома таксама пад сваёй неафіцыйнай  назвай як **Вісконсінскі політэхнічны ўніверсітэт**. Гэта адзін з двух спецыялізаваных універсітэтаў у сістэме Вісконсінскага ўніверсітэта, які прапануе мэтанакіраваныя праграмы, звязаныя з прафесійнай кар'ерай у прамысловасці, тэхналогіях, прыкладным мастацтве і дапаможных прафесіях, а таксама адзін з двух універсітэтаў гэтай універсітэцкай сістэмы, які не мае ў свёй назве пазначэння горада, у якім знаходзіцца.

Універсітэт прапануе 49 спецыяльнасцей бакалаўрыяту і 22 праграмы магістратуры, а таксама праграму аспірантуры.

## Структура 
* Каледж мастацтваў і гуманітарных навук
* Каледж навук, тэхналогій, інжынерыі, матэматыкі і кіравання

## Гл. таксама 
* Спіс універсітэтаў штата Вісконсін

## Крыніцы 
## Спасылкі 
* Афіцыйная інтэрнэт-старонка ўстановы

Катэгорыя:Навучальныя ўстановы з англійскай мовай навучання
Катэгорыя:Універсітэты паводле алфавіта
Катэгорыя:Універсітэты Вісконсіна
Вісконсінскі Парксайдскі ўніверсітэт

**Вісконсінскі Парксайдскі ўніверсітэт** () — амерыканская дзяржаўная вышэйшая навучальная ўстанова са статусам універсітэта, якая месціцца ў вёсцы Самерс у штаце Вісконсін, ЗША.

## Агульная характарыстыка 
Універсітэт прапануе 33 спецыяльнасці бакалаўрыяту і 11 спецыяльнасецей магістратуры на 22 кафедрах.

Вісконсінскі Парксайдскі ўніверсітэт з'яўляецца адным з двух універсітэтаў у сістэме Вісконсінскага ўніверсітэта, які не названы ў гонар горада ці іншага населенага пункта, у якім ён знаходзіцца.

## Структура 
* Каледж мастацтваў і гуманітарных навук
* Каледж сацыяльных навук і прафесійных студый
* Каледж бізнесу, эканомікі і інфарматыкі
* Каледж прыродазнаўства і навук пра здароўе

## Гл. таксама 
* Спіс універсітэтаў штата Вісконсін

## Крыніцы 
## Спасылкі 
* Афіцыйная інтэрнэт-старонка ўстановы

Катэгорыя:Навучальныя ўстановы з англійскай мовай навучання
Катэгорыя:Універсітэты паводле алфавіта
Катэгорыя:Універсітэты Вісконсіна
Пахне чабор (лозунг)

**«Пахне чабор!»** — беларускі нацыянальны лозунг, аналагічны «Жыве Беларусь!». Упершыню згаданы ў назве верша Петруся Броўкі 1957 года. Фраза стала папулярнай у 2021 годзе з прычыны магчымасці, што лозунг «Жыве Беларусь!» будзе прызнаны рэжымам Лукашэнкі «экстрэмісцкім».

## Узнікненне і ўжыванне 
Фраза «Пахне чабор» з’явілася ў аднайменным вершы Петруся Броўкі ў 1957 годзе. У актыўны ўжытак увайшла ў 2021 годзе з прычыны магчымасці, што лозунг «Жыве Беларусь!» будзе прызнаны рэжымам Лукашэнкі «экстрэмісцкім».

Па адной з версій, упершыню лозунг выкарыстаў невядомы чалавек, які выйшаў на волю з Акрэсціна. На гэта яму, нібыта, адказалі «Пахне вечна!». Настаўніца і пісьменніца Ганна Севярынец вылучае яшчэ некалькі версій папулярызацыі выказвання. У публікацыі рэжысёра Уладзіміра Максімкава ў Фейсбуку пра магчымасць прызнання лозунгу «Жыве Беларусь!» экстрэмісцкім абмяркоўвалася яго замена. Уладзімір прапанаваў лозунг «Пахне чабор!» — «Чабору слава!». У каментарах да публікацыі пісьменнік Зміцер Дзядзенка прапанаваў лозунг «Пахне чабор!» — «Пахне вечна!». У гэты ж дзень выраз з’явіўся і ў публікацыі журналісткі Любові Лунёвай, у якім яна таксама прапаноўвала «бяспечную» альтэрнатыву для лозунгу «Жыве Беларусь!».

Фраза выйшла за межы інтэрнэту і пачала выкарыстоўвацца і ў паўсядзённым жыцці. Ва ўспамінах пра зняволенне на Валадарцы мастацтвазнавец Віталь Казлоўскі расказваў, што сустракаў лозунг на сцяне аднаго з турэмных шпацырных двароў. Таксама «Пахне чабор» быў выдрапаны зняволенымі на дне алюмініевых місак мінскай турмы.

## Слова і фраза года 
У 2021 годзе Радыё Свабода назвала «Чабор» словам года. У ходзе адкрытага галасавання яно з вялікім адрывам заняло першае месца. Па паведамленні выдання, многія карыстальнікі галасавалі за яго ў складзе паэтычнай цытаты «Пахне чабор».

Тэлеканал Белсат у 2021 годзе назваў «Пахне чабор» фразай года.

## Зноскі 
## Спасылкі 
* Верш Петруся Броўкі «Пахне чабор…»

Катэгорыя:Вітанні
Катэгорыя:Беларускі нацыяналізм
Катэгорыя:Палітычныя лозунгі Беларусі
Вісконсінскі ўніверсітэт ва Уайтуотэры

**Вісконсінскі ўніверсітэт ва Уайтуотэры** () — амерыканская дзяржаўная вышэйшая навучальная ўстанова са статусам універсітэта, якая месціцца ў горадзе Уайтуотэр у штаце Вісконсін, ЗША.

## Агульная характарыстыка 
Універсітэт прапануе 47 спецыяльнасцей бакалаўрыяту і 13 праграм магістратуры.

Ва ўніверсітэце працуюць прыблізна 1400 выкладчыкаў і супрацоўнікаў, а студэнцкі корпус складаецца з людзей з прыкладна 40 штатаў ЗША і 30 краін свету.

## Структура 
* Каледж мастацтваў і камунікацый
* Каледж бізнесу і эканомікі
* Каледж адукацыі і прафесійных студый
* Каледж літаратур і навук
* Каледж інтэграваных студый
* Школа паслядыпломнай адукацыі

## Гл. таксама 
* Спіс універсітэтаў штата Вісконсін

## Крыніцы 
## Спасылкі 
* Афіцыйная інтэрнэт-старонка ўстановы

Катэгорыя:Навучальныя ўстановы з англійскай мовай навучання
Катэгорыя:Універсітэты паводле алфавіта
Катэгорыя:Універсітэты Вісконсіна
Вісконсінскі ўніверсітэт у Ла-Кросе

**Вісконсінскі ўніверсітэт у Ла-Кросе** () — амерыканская дзяржаўная вышэйшая навучальная ўстанова са статусам універсітэта, якая месціцца ў горадзе Ла-Крос у штаце Вісконсін, ЗША.

## Агульная характарыстыка 
Заснаваны ў 1909 годзе, ён з'яўляецца часткай сістэмы Вісконсінскага ўніверсітэта. Універсітэт складаецца з трох каледжаў і адной школы, якія прапануюць 102 праграмы бакалаўрыяту, 31 праграму магістратуры і 2 праграмы аспірантуры. Ён мае больш за 85 000 выпускнікоў ва ўсіх 50 штатах ЗША і 57 краінах свету.

## Структура 
* Каледж бізнес-адміністравання
* Каледж мастацтваў і сацыяльна-гуманітарных навук
* Каледж навук і здароўя
* Школа адукацыі

## Гл. таксама 
* Спіс універсітэтаў штата Вісконсін

## Крыніцы 
## Спасылкі 
* Афіцыйная інтэрнэт-старонка ўстановы

Катэгорыя:Навучальныя ўстановы з англійскай мовай навучання
Катэгорыя:Універсітэты паводле алфавіта
Катэгорыя:Універсітэты Вісконсіна
Вісконсінскі ўніверсітэт у О-Клэры

**Вісконсінскі ўніверсітэт у О-Клэры** () — амерыканская дзяржаўная вышэйшая навучальная ўстанова са статусам універсітэта, якая месціцца ў горадзе О-Клэр у штаце Вісконсін, ЗША.

## Агульная характарыстыка 
Вучэльня з'яўляецца часткай сістэмы Вісконсінскага ўніверсітэта і прапануе ступені бакалаўра і магістра. Кампус складаецца з 28 буйных будынкаў, якія займаюць 135 гектараў. Дадатковыя 68 га лясных зямель выкарыстоўваюцца для экалагічных даследаванняў.

## Структура 
* Каледж бізнесу
* Каледж мастацтваў і навук
* Каледж адукацыі і гуманітарных навук
* Каледж медсястрынства

## Гл. таксама 
* Спіс універсітэтаў штата Вісконсін

## Крыніцы 
## Спасылкі 
* Афіцыйная інтэрнэт-старонка ўстановы

Катэгорыя:Навучальныя ўстановы з англійскай мовай навучання
Катэгорыя:Універсітэты паводле алфавіта
Катэгорыя:Універсітэты Вісконсіна
Гігроцыбе стракатая

з выявай *Hygrocybe psittacina*]]
**Гігроцыбе стракатая** (*Hygrocybe psittacina*) — грыб сямейства . Грыб неядомы.

## Назва 
Беларускія назвы:  грыб-папугай, вільготніца пярэстая, воўчы грыб ці благі грыб.

### Сінонімы навуковай назвы 
* 
* 

## Апісанне 
Капялюшык дыяметрам 2-5 см, спачатку званочкавы, потым паступова набывае распасцёртую форму з шырокім пляскатым грудком у цэнтры. Краі капялюшыка рубчастыя. Скурка зялёнага колеру, гладкая, бліскучая, з клейкай халадцападобнай паверхняй. Мякаць белага колеру, ломкая і кудзелістая, з непрыемным зямлістым пахам і амаль не мае смаку. Ножка 4-6 см у вышыню, дыяметрам 0,4-0,8 см, цыліндрычная, вельмі тонкая, полая, крохкая, пакрыта сліззю, такога ж колеру, што і капялюшык, альбо трохі святлей. Пласцінкі прырослыя, рэдкія і шырокія, жаўтлявага колеру.

Споравы парашок белы.

### Зменлівасць 
З узростам капялюшыкі становяцца больш сухімі і набываюць жаўтлявае або ружовае адценне. Пласцінкі з узростам жоўкнуць ад краёў да ножкі. Ножка з узростам таксама жоўкне. На белай мякаці могуць быць жоўтыя ці зялёныя плямы.

## Экалогія і распаўсюджанне 
На лясных палянах, лугах і пашах, вялікімі групамі. **Сезон** лета-восень.

## Зноскі 
## Літаратура 
* *«Funghi», — Instituto Geografico De Agostini, Novara, Italia, 1997*
* *П. Янсен, «Всё о грибах», СПб.: ИД «Кристалл», 2006*
* *П. Хардинг, «Грибы. Мини-энциклопедия», М.: АСТ, 2002*
* 
* 

Катэгорыя:Грыбы Паўночнай Афрыкі
Катэгорыя:Грыбы Еўразіі
Катэгорыя:Неядомыя грыбы
Катэгорыя:Агарыкальныя
Вісконсінскі ўніверсітэт у Сьюпірыёры

**Вісконсінскі ўніверсітэт у Сьюпірыёры** () — амерыканская дзяржаўная вышэйшая навучальная ўстанова са статусам універсітэта, якая месціцца ў горадзе Сьюпірыёр у штаце Вісконсін, ЗША.

## Агульная характарыстыка 
Вучэльня была заснавана заканадаўчым сходам штата Вісконсін як школа для падрыхтоўкі настаўнікаў у 1893 годзе. Пасля дазволу на наданне ступені бакалаўра ў галіне адукацыі ў 1926 годзе вучэльня атрымала назву дзяржаўнага педагагічнага каледжа. Дзяржаўны каледж быў перакваліфікаваны ва ўніверсітэт у 1964 годзе. У 1971 годзе установа стала часткай сістэмы Вісконсінскага ўніверсітэта і набыла сваю цяперашнюю назву. Сёння ўніверсітэт надае акадэмічныя ступені малодшага спецыяліста, бакалаўра, магістра і спецыяліста.

## Гл. таксама 
* Спіс універсітэтаў штата Вісконсін

## Крыніцы 
## Спасылкі 
* Афіцыйная інтэрнэт-старонка ўстановы

Катэгорыя:Навучальныя ўстановы з англійскай мовай навучання
Катэгорыя:Універсітэты паводле алфавіта
Катэгорыя:Універсітэты Вісконсіна
Дубраўка (Клічаўскі раён)

**Ду́браўка** (, ) — былая вёска ў Клічаўскім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіла ў склад Нясяцкага сельсавета.

Скасавана 23 снежня 2011 года.

## Спасылкі
Андрэй Мікалаевіч Ланькоў

**Андрэй Мікалаевіч Ланькоў** (; нар. , , РСФСР) — савецкі і расійскі ўсходазнаўца-карэязнаўца і публіцыст. Кандыдат гістарычных навук, прафесар.

## Біяграфія 
У 1986 годзе скончыў Усходні факультэт Ленінградскага дзяржаўнага ўніверсітэта. У 1989 годзе скончыў аспірантуру пры ўсходнім факультэце, абараніўшы дысертацыю па сярэднявечнай гісторыі Карэі на тэму «Партыі» і палітычная барацьба ў Карэі XVI—XVIII стагоддзяў. У 1989—1992 гадах выкладаў карэйскую мову і гісторыю Карэі на ўсходнім факультэце ЛДУ/СПбДУ.

У 1992—1996 гадах працаваў у Паўднёвай Карэі. З 1996 года па 2004 год выкладаў карэйскую мову і гісторыю ў Аўстралійскім нацыянальным універсітэце ў Канберы. У наш час ізноў працуе ў Паўднёвай Карэі, у сеульскім універсітэце Кунмін (кар. 국민대교), дзе атрымаў пасаду прафесара.

Да канца 2017 года рэгулярна публікаваўся ў якасці аглядальніка і каментатара ў англамоўнай паўднёвакарэйскай газеце «Карэя таймс».

Прыкладна з 2018 года з’яўляецца дырэктарам і калумністам сайта NK News, прысвечанаму навінам пра КНДР.
Універсітэт Кунмін

**Універсітэт Кунмін** — універсітэт, размешчаны ў Сеуле — сталіцы Паўднёвай Карэі. Заснаваны ў 1946 годзе. Складаецца з 15 факультэтаў; пры ўніверсітэце існуюць магістратура і аспірантура.

Універсітэт Кунмін мае дамовы аб стажыроўках з некалькімі дзясяткамі іншых універсітэтаў па ўсім свеце. Адной з наймацнейшых кафедраў універсітэта лічыцца Цэнтр японазнаўчых даследаванняў; япаністы Кунмін выпускаюць свой часопіс «Свет Японіі».

Катэгорыя:Універсітэты Паўднёвай Карэі
Катэгорыя:Сеул