Цэнтр касмічных палётаў Годарда

**Цэнтр касмічных палётаў імя Роберта Годарда** (, **GSFC**) — буйная навукова-даследчая лабараторыя НАСА, размешчаная прыкладна за 10,5 км на паўночны ўсход ад Вашынгтона (акруга Калумбія) ў горадзе Грынбелт, штат Мэрыленд, ЗША. Цэнтр быў заснаваны 1 мая 1959 года і стаў першым цэнтрам касмічных палётаў НАСА. У GSFC працуе каля 10 000 штатных супрацоўнікаў і падрадчыкаў. Ён названы ў гонар піянера амерыканскага ракетабудавання Роберта Годарда і з’яўляецца адным з дзесяці асноўных палявых цэнтраў НАСА.

GSFC уяўляе сабой найбуйнейшае ў ЗША аб’яднанне навукоўцаў і інжынераў, чыя дзейнасць прысвечана пашырэнню ведаў пра Зямлю, Сонечную сістэму і Сусвет з дапамогай назіранняў з космасу. Цэнтр з’яўляецца вядучай амерыканскай лабараторыяй па распрацоўцы і эксплуатацыі аўтаматычных (беспілотных) навуковых касмічных апаратаў. GSFC праводзіць навуковыя даследаванні, займаецца распрацоўкай, вытворчасцю і эксплуатацыяй касмічных сістэм, а таксама стварэннем спадарожных тэхналогій. Навукоўцы Цэнтра Годарда могуць распрацоўваць і падтрымліваць місію, а інжынеры і тэхнікі — праектаваць і ствараць касмічныя апараты для гэтай місіі. Навуковец з Цэнтра Годарда, Джон Кромвел Мазер, стаў адным з лаўрэатаў Нобелеўскай прэміі па фізіцы 2006 года за сваю працу над праектам *COBE* (спадарожнік для даследавання рэліктавага выпраменьвання).

GSFC таксама кіруе дзвюма сеткамі сачэння за касмічнымі палётамі і збору даных — Сеткай касмічнай сувязі (*Space Network*) і Сеткай калязямнога сачэння (*Near Earth Network*). Акрамя таго, цэнтр распрацоўвае і падтрымлівае перадавыя інфармацыйныя сістэмы для апрацоўкі даных у галіне касманаўтыкі і навук пра Зямлю, а таксама стварае спадарожнікавыя сістэмы для Нацыянальнага ўпраўлення акіянічных і атмасферных даследаванняў (*NOAA*).

Цэнтр Годарда кіруе аперацыямі многіх бягучых місій НАСА і міжнародных праектаў, сярод якіх касмічныя тэлескопы «Джэймс Уэб», «Хабл» і «Фермі», касмічныя праграмы і місіі «Эксплорэр», «Дыскаверы» і *OSIRIS-REx*, касмічныя абсерваторыі «Сўіфт», *SOHO*, *SDO* і *INTEGRAL*, сеткі спадарожнікаў *EOS* і *TDRSS* і міжпланетная станцыя *MAVEN*. Да ліку мінулых місій, якімі кіраваў GSFC, адносяцца рэнтгенаўскія тэлескопы *RXTE* і *ROSAT*, гама-абсерваторыя «Комптан» (*CGRO*), даследчыя спадарожнікі *SMM*, *COBE* і *IUE*.

## Гісторыя 
Першапачаткова заснаваны як *Касмічны цэнтр Белтсвіля* (*Beltsville Space Center*), Цэнтр Годарда быў адным з першых касмічных цэнтраў НАСА. У ягоныя першапачатковыя задачы ўваходзіла выкананне пяці ключавых функцый ад імя агенцтва: распрацоўка і вытворчасць тэхналогій, планаванне, навуковыя даследаванні, тэхнічнае забеспячэнне палётаў і кіраванне праектамі. Цэнтр падзелены на некалькі дырэктаратаў (упраўленняў), кожны з якіх адказвае за адну з гэтых ключавых функцый.

1 мая 1959 года цэнтр быў перайменаваны ў Цэнтр касмічных палётаў імя Годарда ў гонар піянера ракетабудавання Роберта Хатчынгса Годарда. Ягоныя першыя 157 супрацоўнікаў былі пераведзены з праграмы ВМС ЗША па стварэнні ракет-носьбітаў «Авангард» (*Project Vanguard*). Пакуль ішло будаўніцтва новага цэнтра, яны працягвалі сваю працу ў даследчай лабараторыі ВМС ЗША ў Вашынгтоне.

Цэнтр касмічных палётаў імя Годарда ўнёс значны ўклад у праект «Меркурый» — першую амерыканскую праграму пілатуемых касмічных палётаў. На ранніх этапах Цэнтр адыгрываў вядучую ролю ў праекце і кіраваў першымі 250 супрацоўнікамі, якія працавалі на базе Даследчага цэнтра Лэнглі ў Хэмптане, штат Вірджынія. Аднак маштаб і складанасць праекта «Меркурый» неўзабаве заахвоцілі НАСА пабудаваць новы Цэнтр пілатуемых касмічных караблёў (цяпер — Касмічны цэнтр імя Ліндана Джонсана) у Х’юстане, штат Тэхас. У 1961 годзе ўвесь персанал і дзейнасць па праекце «Меркурый» былі пераведзены туды.

 Цэнтра Годарда (*STDN*) адсочвала многія раннія пілатуемыя і беспілотныя касмічныя апараты.]]
Нягледзячы на гэта, Цэнтр Годарда працягваў удзельнічаць у праграме пілатуемых палётаў, забяспечваючы камп’ютарную падтрымку і радыёлакацыйнае сачэнне за місіямі праз сусветную сетку наземных станцый, названую Сеткай сачэння касмічных апаратаў і збору даных (*Spacecraft Tracking and Data Acquisition Network*, *STDN*). Аднак асноўнай спецыялізацыяй Цэнтра стала распрацоўка беспілотных спадарожнікаў і касмічных апаратаў для навукова-даследчых місій. Годард стаў піянерам у некалькіх галінах распрацоўкі касмічнай тэхнікі, уключаючы модульную канструкцыю апаратаў, якая дазволіла знізіць выдаткі і зрабіла магчымым рамонт спадарожнікаў проста на арбіце. Яскравы прыклад — спадарожнік для вывучэння Сонца *«Solar Max»*, запушчаны ў 1980 годзе, які быў паспяхова адрамантаваны астранаўтамі шатла «Чэленджэр» у 1984 годзе. Касмічны тэлескоп «Хабл», запушчаны ў 1990 годзе, дагэтуль знаходзіцца ў эксплуатацыі, а ягоныя магчымасці пастаянна пашыраюцца дзякуючы модульнай канструкцыі і некалькім місіям па ягоным абслугоўванні, выкананым экіпажамі касмічных шатлаў.

Сёння цэнтр па-ранейшаму ўдзельнічае ў кожнай з ключавых праграм НАСА. Цэнтр Годарда распрацаваў больш навуковых прыбораў для даследавання планет, чым любая іншая арганізацыя; гэтыя інструменты былі адпраўлены да кожнай планеты Сонечнай сістэмы. Уклад Цэнтра ў праграму НАСА па вывучэнні Зямлі *«NASA Earth Science»* уключае некалькі касмічных апаратаў у складзе флатыліі *«Earth Observing System»* («Сістэма назірання Зямлі», *EOS*), а таксама *EOSDIS* — сістэму збору, апрацоўкі і распаўсюджвання навуковых даных. Для праграмы пілатуемых палётаў Цэнтр Годарда распрацоўвае інструменты, якія выкарыстоўваюцца астранаўтамі падчас пазакарабельнай дзейнасці, і кіруе апаратам *«Lunar Reconnaissance Orbiter»* (*LRO*) — касмічным зондам, прызначаным для вывучэння Месяца ў межах падрыхтоўкі да будучых пілатуемых экспедыцый.

## Місіі 
, травень 2016.]]
Інфармацыйны бюлетэнь, які асвятляе многія з мінулых місій Цэнтра Годарда, можна знайсці на вэб-старонцы, прысвечанай 40-годдзю цэнтра.

### Мінулыя місіі 
Цэнтр Годарда ўдзельнічаў у праектаванні, стварэнні і эксплуатацыі касмічных апаратаў з часоў «Explorer 1» — першага штучнага спадарожніка ЗША. Спіс гэтых місій адлюстроўвае велізарную разнастайнасць навуковых задач і мэт.

* Серыя спадарожнікаў «Landsat»: Пачынаючы з запуску першага апарата ў 1972 годзе, гэта серыя спадарожнікаў дзесяцігоддзямі вывучала рэсурсы Зямлі.
* *TIROS-1*: Запушчаны ў 1960 годзе, гэты апарат стаў першым паспяховым у доўгай серыі метэаралагічных спадарожнікаў.
* Платформа «Spartan»: Гэта простая і недарагая платформа разгортвалася з борта касмічнага шатла для выканання кароткіх (2-3 дні) навуковых місій.
* Гама-абсерваторыя «Комптан» (*CGRO* — *Compton Gamma Ray Observatory*): Другая (пасля «Хабла») з чатырох «Вялікіх абсерваторый» НАСА. Прапрацавала дзевяць гадоў, перш чым была зведзена з арбіты і ўвайшла ў атмасферу Зямлі ў 2000 годзе.
* *COBE* (*Cosmic Background Explorer*): Спадарожнік для даследавання рэліктавага выпраменьвання, які прадаставіў унікальныя навуковыя даныя пра ранні Сусвет, што пацвердзілі тэорыю Вялікага выбуху.
* «Мікрахвалевы анізатропны зонд Уілкінсана» (*WMAP* — *Wilkinson Microwave Anisotropy Probe*): З высокай дакладнасцю карціраваў рэліктавае выпраменьванне, якое ўтварылася ў выніку Вялікага выбуху. На аснове ягонаго сканіравання нябеснай сферы была складзена радыёкарта неба на некалькіх даўжынях хваль. Вымярэнні WMAP сыгралі ключавую ролю ў складанні стандартнай мадэлі касмалогіі «Лямбда-CDM». Завяршыў сваю місію ў 2010 годзе.
* «Місія па вымярэнні трапічных ападкаў» (*TRMM* — *Tropical Rainfall Measuring Mission*): Сумесная касмічная місія з Японскім агенцтвам аэракасмічных даследаванняў (*JAXA*), закліканая адсочваць і вымяраць штомесячную і сезонную колькасці ападкаў у тропіках і субтропіках па ўсім свеце. Прадастаўляла крытычна важныя даныя для прагназавання ўраганаў. Завяршылася ў 2015 годзе.

### Бягучыя місіі 
Цяпер Цэнтр Годарда падтрымлівае працу дзясяткаў касмічных апаратаў, якія збіраюць навуковыя даныя. Гэтыя місіі ахопліваюць як навукі пра Зямлю, так і даследаванні далёкага космасу.

; Назіранне Зямлі:
* «Сістэма назірання Зямлі» (*EOS* — *Earth Observing System*): Гэтая флагманская праграма ўключае ў сябе спадарожнікі «Тэра» (*Terra*), «Аква» (*Aqua*) і «Аўра» (*Aura*). Яны працуюць сумесна з праектамі іншых цэнтраў і краін, забяспечваючы комплексны маніторынг стану атмасферы, акіянаў і сушы нашай планеты.
* «Глабальная місія па вымярэнні ападкаў» (*GPM* — *Global Precipitation Measurement*): З’яўляючыся пераемнікам завершанай місіі TRMM, гэты апарат дае найважнейшыя дадзеныя пра ападкі па ўсёй Зямлі, што крытычна важна для прагназавання надвор’я, ураганаў і вывучэння клімату.
* Праекты ў супрацоўніцтве: Цэнтр Годарда іграе ключавую ролю ў сумесных місіях, падтрымліваючы іншыя арганізацыі. Напрыклад, ён супрацоўнічае з Геалагічнай службай ЗША ў рамках праграм «Landsat-8» і «Landsat-9» (які прыйшоў на змену выведзенаму з эксплуатацыі «Landsat-7»), а таксама з Нацыянальным упраўленнем акіянічных і атмасферных даследаванняў (*NOAA*) у працы над сістэмай геастацыянарных метэаралагічных спадарожнікаў *«GOES»* (*Geostationary Operational Environmental Satellite*), якія забяспечваюць штодзённыя прагнозы надвор’я.

; Астраномія і астрафізіка:
* Касмічны тэлескоп «Хабл» (*Hubble Space Telescope*): Самы вядомы праект Цэнтра Годарда. Гэта ўнікальная навуковая платформа з 1990 года здзяйсняе рэвалюцыйныя адкрыцці ў астраноміі.
* Касмічны тэлескоп «Джэймс Уэб» (*James Webb Space Telescope*): Запушчаны ў канцы 2021 года і поўнасцю ўведзены ў эксплуатацыю ў 2022 годзе, гэты тэлескоп з’яўляецца флагманам сучаснай астраноміі. Ён дазваляе праводзіць даследаванні ў многіх галінах астраноміі і касмалогіі, напрыклад, назіраць першыя зоркі і ўтварэнне першых галактык.
* «Сонечная і геліясферная абсерваторыя» (*SOHO* — *Solar and Heliospheric Observatory*): Бесперапынна вывучае Сонца і тое, як ягоная актыўнасць уплывае на жыццё на Зямлі.
* «Абсерваторыя сонечнай дынамікі» (*SDO* — *Solar Dynamics Observatory*): Адсочвае энергетычныя працэсы на Сонцы і іхні ўплыў на нашу планету.

; Даследаванне планет і малых цел:
* «Месяцавы разведвальны арбітальны зонд» (*LRO* — *Lunar Reconnaissance Orbiter*): Складае падрабязныя карты хімічнага складу і рэльефу Месяца, рыхтуючы аснову для будучых місій.
* *OSIRIS-REx* / *OSIRIS-APEX*: У 2023 годзе місія «OSIRIS-REx» паспяхова даставіла на Зямлю ўзоры грунту з астэроіда (101955) Бену. Цяпер, пад новай назвай «OSIRIS-APEX», апарат накіроўваецца да астэроіда (99942) Апофіс, збліжэнне з якім чакаецца ў 2029 годзе.

### Будучыя місіі 
Супольнасць Цэнтра Годарда пастаянна працуе над мноствам праектаў і місій, запуск якіх запланаваны на найбліжэйшыя гады і наступнае дзесяцігоддзе. Гэтыя місіі прызначаны адказаць на самыя фундаментальныя пытанні навукі. Напрыклад, да будучых ключавых праектаў, якімі кіруе Цэнтр Годарда, адносіцца касмічны тэлескоп «Нэнсі Грэйс Роман» (*Nancy Grace Roman Space Telescope*). Ягонай задачай будзе вывучэнне цёмнай энергіі, цёмнай матэрыі і пошук экзапланет з дапамогай шырокавугольнага агляду неба. Іншыя місіі, што распрацоўваюцца, накіраваны на больш глыбокае разуменне кліматычнай сістэмы Зямлі, геліяфізікі і паходжання Сусвету.

## Навуковая дзейнасць 
### Вырашэнне навуковых задач 
Місіі НАСА (а такім чынам, і місіі Цэнтра Годарда) накіраваны на вырашэнне шырокага кола навуковых пытанняў, якія ў цэлым класіфікуюцца па чатырох ключавых галінах: навукі аб Зямлі, астрафізіка, геліяфізіка і даследаванні Сонечнай сістэмы. Прасцей кажучы, Цэнтр Годарда вывучае Зямлю і космас.

У галіне навук аб Зямлі Цэнтр Годарда іграе вядучую ролю ў даследаваннях, накіраваных на паглыбленне разумення Зямлі як адзінай сістэмы. Навукоўцы шукаюць адказы на пытанні пра тое, як развіваліся кампаненты гэтай сістэмы (атмасфера, акіяны, суша, льды), як яны ўзаемадзейнічаюць паміж сабой і як эвалюцыянуюць. Усё гэта неабходна, каб навукоўцы маглі прагназаваць практычныя наступствы прыродных з’яў і дзейнасці чалавека на дзесяцігоддзі і стагоддзі наперад.

У галіне касмічных навук Цэнтр Годарда дамогся сусветнага прызнання, калі ягоны супрацоўнік Джон Кромвел Мазер атрымаў Нобелеўскую прэмію па фізіцы 2006 года за працу над місіяй *COBE*. Акрамя гэтага праекта, цэнтр вывучае фундаментальныя пытанні: як утварыўся Сусвет, з чаго ён складаецца, як узаемадзейнічаюць ягоныя кампаненты і як ён эвалюцыянуе. Цэнтр таксама робіць уклад у даследаванні, накіраваныя на разуменне працэсаў зараджэння і развіцця зорак і планетных сістэм, і вывучае прыроду ўзаемадзеяння Сонца з ягоным асяроддзем.

### Ад навуковых пытанняў да касмічных місій 
На аснове ведаў, назапашаных падчас папярэдніх місій, фармулююцца новыя навуковыя пытанні. Распрацоўка новай місіі адбываецца гэтак жа, як і распрацоўка любога эксперыменту з выкарыстаннем навуковага метаду. У гэтым кантэксце Цэнтр Годарда працуе не як незалежная арганізацыя, а як адзін з дзесяці цэнтраў НАСА, якія сумесна шукаюць адказы на падобныя навуковыя пытанні.

Кожная місія пачынаецца з набору навуковых пытанняў, на якія трэба адказаць, і пераліку навуковых патрабаванняў, заснаваных на ўжо зробленых адкрыццях. У гэтых патрабаваннях падрабязна апісваецца, якія тыпы даных неабходна сабраць. Затым навуковыя патрабаванні пераўтвараюцца ў канцэпцыі місій, у якіх ужо пачынаюць вызначацца тыпы касмічных апаратаў і навуковых прыбораў, неабходных для вырашэння пастаўленых задач.

Унутры Цэнтра Годарда Дырэктарат па навуцы і даследаваннях (*Sciences and Exploration Directorate*, *SED*) кіруе ўсёй навуковай дзейнасцю, уключаючы распрацоўку тэхналогій для навуковых мэт.

### Збор даных у космасе: навуковыя прыборы 
Многія з найважнейшых тэхналагічных дасягненняў, распрацаваных у Цэнтры Годарда (і ў НАСА ў цэлым), з’яўляюцца вынікам неабходнасці ствараць інавацыйныя навуковыя прыборы, здольныя назіраць або вымяраць з’явы ў космасе, якія ніколі раней не вымяраліся. Назвы прыбораў, як правіла, вядомы па іхніх абрэвіятурах.

Напрыклад, касмічны тэлескоп «Джэймс Уэб» — гэта, як вынікае з назвы, тэлескоп, але ён уключае ў сябе комплекс з чатырох розных навуковых прыбораў:
* *MIRI* (*Mid-Infrared Instrument*) — Прыбор сярэдняга інфрачырвонага дыяпазону;
* *NIRCam* (*Near-Infrared Camera*) — Камера блізкага інфрачырвонага дыяпазону;
* *NIRSpec* (*Near-Infrared Spectrograph*) — Спектрограф блізкага інфрачырвонага дыяпазону;
* *FGS-NIRISS* (*Fine Guidance Sensor and Near Infrared Imager and Slitless Spectrograph*) — Датчык дакладнага навядзення і складальнік выявы ў блізкім інфрачырвоным дыяпазоне з бязшчылінным спектрографам.

Як правіла, місія складаецца з аднаго касмічнага апарата з наборам прыбораў на борце. Аднак у некаторых выпадках навуковыя патрабаванні дыктуюць неабходнасць выкарыстання некалькіх апаратаў. Напрыклад, «Магнітасферная шматмаштабная місія» (*MMS Mission* — *Magnetospheric Multiscale Mission*) вывучае магнітнае перазлучэнне — складаны трохмерны працэс. Каб сабраць даныя пра гэтую з’яву, чатыры ідэнтычныя спадарожнікі ляцяць у строі, утвараючы тэтраэдр.

### Навуковае супрацоўніцтва 
У многіх выпадках Цэнтр Годарда працуе з партнёрамі (дзяржаўнымі агенцтвамі ЗША, аэракасмічнай прамысловасцю, даследчымі цэнтрамі пры ўніверсітэтах, іншымі краінамі), якія адказваюць за распрацоўку навуковых прыбораў. У іншых выпадках цэнтр сам стварае адзін або некалькі прыбораў. Затым асобныя інструменты аб’ядноўваюцца ў адзіны комплекс, які ўсталёўваецца на касмічны апарат.
* Прыклад 1: «Магнітасферная шматмаштабная місія» (*MMS Mission* — *Magnetospheric Multiscale Mission*). Паўднёва-заходні даследчы інстытут адказваў за распрацоўку навуковых прыбораў, а Цэнтр Годарда забяспечваў агульнае кіраванне праектам, сістэмную інжынерыю, стварэнне спадарожнікаў і кіраванне палётам.
* Прыклад 2: «Месяцавы разведвальны арбітальны зонд» (*LRO* — *Lunar Reconnaissance Orbiter*). Шэсць прыбораў для гэтага месяцавага зонда былі створаны рознымі партнёрамі. Адзін з іх, «Месяцавы арбітальны лазерны вышынямер» (*LOLA* — *Lunar Orbiter Laser Altimeter*), быў распрацаваны ў Цэнтры Годарда. *LOLA* вымярае ўхілы паверхні і яе шурпатасць для стварэння дакладнай трохмернай карты Месяца.
* Прыклад 3: Місія «MAVEN». Гэта другая місія ў рамках Праграмы даследавання Марса (*Mars Scout Program*), прызначаная для даследавання атмасферы Марса і якая падтрымлівае шырэйшыя намаганні НАСА па засваенні гэтай планеты. Апарат «MAVEN» нясе на борце восем прыбораў для вымярэння характарыстык атмасферных газаў Марса, ягоных верхніх слояў атмасферы, сонечнага ветра і іанасферы. У лік партнёраў па распрацоўцы прыбораў уваходзяць Каларадскі ўніверсітэт у Боўлдэры і Каліфарнійскі ўніверсітэт у Берклі. Са свайго боку, Цэнтр Годарда забяспечыў агульнае кіраванне праектам, а таксама даў два з васьмі прыбораў — пару магнітометраў.

### Кіраванне навуковымі данымі 
Пасля запуску місіі і дасягнення ёю мэты яе прыборы пачынаюць збор даных. Даныя перадаюцца на Зямлю, дзе іх неабходна аналізаваць і захоўваць для будучага выкарыстання. Цэнтр Годарда кіруе велізарнымі архівамі навуковых даных, атрыманых падчас мінулых і бягучых місій.

Цэнтр даных і інфармацыйных паслуг па навуках аб Зямлі (*GES DISC* — *Goddard Earth Science Data and Information Services Center*) прадастаўляе даныя, інфармацыю і сэрвісы даследчыкам, прыкладным спецыялістам і студэнтам.

Каардынаваны архіў даных па касмічных навуках НАСА (*NSSDCA* — *NASA Space Science Data Coordinated Archive*), створаны ў Цэнтры Годарда ў 1966 годзе, з’яўляецца пастаянным сховішчам даных касмічных місій, уключаючы шырокую калекцыю выяў з космасу.

## Перадача тэхналогій (cпін-оф) 
У адпаведнасці з федэральным законам ЗША, раздзел 102(d) Нацыянальнага закона аб аэранаўтыцы і даследаванні касмічнай прасторы 1958 года заклікае да «правядзення доўгатэрміновых даследаванняў патэнцыйных выгод, магчымасцей і праблем, звязаных з выкарыстаннем аэранаўтыкі і касмічнай дзейнасці ў мірных і навуковых мэтах». На падставе гэтага мандата ў 1962 годзе была заснавана «Праграма па выкарыстанні тэхналогій». Яе мэтай стала прыстасаванне касмічных тэхналогій для зямных патрэб і іхняя наступная камерцыялізацыя для падтрымкі эканомікі ЗША і паляпшэння якасці жыцця грамадзян.

Дакументацыя такіх тэхналогій, перададзеных у камерцыйны сектар, пачалася ў 1976 годзе з выдання «Spinoff 1976». З таго часу НАСА праз сваё Упраўленне па праграмах інавацыйнага партнёрства штогод выдае публікацыю, прысвечаную гэтым спін-оф тэхналогіям.

Цэнтр касмічных палётаў імя Годарда ўнёс значны ўклад у эканоміку і якасць жыцця ў ЗША дзякуючы распрацаваным і перададзеным тэхналогіям. Вось некалькі наглядных прыкладаў:
* Хуткае выяўленне бактэрый: Тэхналогія, першапачаткова створаная для місій па пошуку жыцця на іншых планетах (у прыватнасці, для аналізу проб грунту), была адаптавана для стварэння сістэм экспрэс-тэсціравання. Сёння яны выкарыстоўваюцца ў харчовай прамысловасці і медыцыне для хуткага выяўлення шкоднасных бактэрый (напрыклад, сальманелы ці кішэчнай палачкі) у прадуктах харчавання і вадзе.
* Лёгкія радыёперадатчыкі: Тэхналогіі мініяцюрных і магутных радыёперадатчыкаў, першапачаткова распрацаваныя для метэазондаў, былі адаптаваны для стварэння кампактных і надзейных пераносных радыёстанцый (рацый), якія выкарыстоўваюцца пажарнымі і выратавальнымі службамі ў складаных умовах.
* Цеплаізаляцыйныя матэрыялы: Алюмінізаваны поліэстэр, вядомы як *майлар*, які прымяняўся для тэрмаізаляцыі і абароны спадарожнікаў ад экстрэмальных перападаў тэмператур у космасе, знайшоў шырокае прымяненне на Зямлі — ад знакамітых выратавальных коўдраў да высокаэфектыўных уцяпляльнікаў у спартыўным адзенні і рыштунку.
* Лазерныя і аптычныя сістэмы: Распрацоўкі ў галіне лазернай оптыкі і высокадакладных датчыкаў, створаныя для касмічных сістэм навядзення і картаграфавання, спрыялі значнаму прагрэсу ў камерцыйнай фотатэхніцы, геадэзічным абсталяванні і прамысловых вымяральных сістэмах.

## Кадравы склад і стажыраванне 
Штат Цэнтра касмічных палётаў імя Годарда налічвае больш за 3000 дзяржаўных служачых, 60 % з якіх — інжынеры і навукоўцы. Акрамя гэтага, на тэрыторыі Цэнтра штодзённа працуюць каля 7000 супрацоўнікаў па кантракце. Такім чынам, агульная колькасць персаналу складае каля 10 000 чалавек, што робіць Цэнтр адным з месцаў з самай высокай у свеце канцэнтрацыяй вядучых касмічных навукоўцаў і інжынераў. Арганізацыйна Цэнтр падзелены на восем дырэктаратаў, у лік якіх уваходзяць Дырэктарат прыкладной інжынерыі і тэхналогій, Дырэктарат па лётных праектах, Дырэктарат па навуцы і даследаваннях і Дырэктарат па бяспецы і забеспячэнні місій.

Цэнтр Годарда актыўна прыцягвае студэнтаў з усіх 50 штатаў ЗША праз праграму кааператыўнай адукацыі (*Cooperative Education Program*). Гэта форма навучання, якая дазваляе студэнтам круглы год чаргаваць акадэмічныя семестры ва ўніверсітэце з аплачваемымі перыядамі працы па спецыяльнасці непасрэдна ў Цэнтры. Акрамя таго, у летні перыяд дзейнічаюць спецыяльныя праграмы стажыровак, такія як *«SIECA»* (*Summer Institute in Engineering and Computer Applications* — «Летні інстытут інжынерыі і камп’ютарных прыкладанняў») і *«EXCEL»* (*Excellence through Challenging Exploration and Leadership* — «Перавага праз складаныя даследаванні і лідарства»). Гэтыя праграмы даюць студэнтам з ЗША і іхніх тэрыторый (такіх як Пуэрта-Рыка) магчымасць вучыцца і браць удзел у сапраўднай навуковай і інжынернай працы над складанымі праектамі.

## Узаемадзеянне з грамадствам 
Цэнтр касмічных палётаў імя Годарда падтрымлівае цесныя сувязі з мясцовымі супольнасцямі праз розныя валанцёрскія і адукацыйныя праграмы. Супрацоўнікаў заахвочваюць удзельнічаць у праграмах настаўніцтва для школьнікаў і выступаць з лекцыямі ў мясцовых навучальных установах. На сваёй тэрыторыі Цэнтр Годарда рэгулярна праводзіць калоквіумы (навуковыя семінары) у галіне інжынерыі, кіравання і навукі. Гэтыя мерапрыемствы адкрыты для шырокай публікі, аднак для доступу на асноўную тэрыторыю Цэнтра наведвальнікі павінны загадзя зарэгістравацца, каб атрымаць гасцявы пропуск. Пропуск можна аформіць на галоўным прапускным пункце з боку вуліцы Грынбелт-роўд (*Greenbelt Road*), што з’яўляецца стандартнай працэдурай для дзяржаўных аб’ектаў ЗША, якія ахоўваюцца.

Акрамя праграм стажыровак для студэнтаў, згаданых раней, Цэнтр таксама з’яўляецца пляцоўкай для іншых ініцыятыў, такіх як *«NASA DEVELOP»*. Гэта міждысцыплінарная даследчая праграма, у межах якой студэнты і маладыя спецыялілісты выкарыстоўваюць даныя НАСА пра Зямлю для вырашэння практычных задач, якія стаяць перад мясцовымі супольнасцямі, у такіх галінах, як экалогія, сельская гаспадарка і рэагаванне на надзвычайныя сітуацыі.

## Візіт каралевы Лізаветы II 
8 траўня 2007 года Цэнтр касмічных палётаў імя Годарда наведалі каралева Вялікабрытаніі Лізавета II і яе муж прынц Філіп, герцаг Эдынбургскі. Экскурсія па цэнтры адбылася бліжэй да канца візіту каралевы, прымеркаванага да святкавання 400-годдзя з дня заснавання Джэймстаўна ў Вірджыніі.

Падчас візіту каралева правяла сеанс сувязі з экіпажам на борце Міжнароднай касмічнай станцыі (МКС). Размова адбылася з Цэнтра сеткавай інтэграцыі (*Network Integration Center, NIC*), размешчанага ў корпусе № 13. Цяпер гэта падраздзяленне носіць назву *NSOCC* — «Цэнтр кіравання аперацыямі Сеткі касмічнай сувязі НАСА» (*NASA Space Network Operations Control Center*).

Гэтаму візіту папярэднічала падпісанне 19 красавіка ў Лондане заявы пра намеры паміж НАСА і Брытанскім нацыянальным касмічным цэнтрам. У гэтым дакуменце бакі пацвердзілі абодвухбаковае імкненне да абмеркавання канкрэтных напрамкаў магчымага супрацоўніцтва ў галіне навуковых даследаванняў і асваення Месяца.

## Заўвагі 
## Крыніцы 
## Літаратура 
* *Dreams, Hopes, Realities: NASA’s Goddard Space Flight Center, The First Forty Years* by Lane E. Wallace, 1999 (поўная анлайн-кніга)

## Спасылкі 
* 
* Апошнія навіны па Цэнтра Годарда
* Інфармацыйныя бюлетэні Цэнтра Годарда 
* Цэнтр для наведвальнікаў Цэнтра Годарда
* Студыя навуковай візуалізацыі Цэнтра Годарда
* Асацыяцыя сацыяльнага дабрабыту супрацоўнікаў Цэнтра Годарда (GEWA)
* Katherine Johnson Independent Verification and Validation (IV&V) Facility
* Клуб аматарскага радыё імя Годарда  (Радыёстанцыя «WA3NAN» вядомая сваімі рэтрансляцыямі касмічных місій)
* Мемарыяльная бібліятэка Цэнтра Годарда імя Гомера Э. Ньюэла
* *NASA Goddard Space Flight Center* — Дакументальны фільм, зняты тэлеканалам WETA-TV (2008 год)

Катэгорыя:Навуковыя інстытуты ЗША
Катэгорыя:Касмічныя цэнтры НАСА