Аргішціхінілі

**Аргішціхінілі** (, ) — старажытны горад дзяржавы Урарту, заснаваны пры экспансіі ўрартаў у Закаўказзе пры цары  і названы ў яго гонар. Існаваў у VIII—VI стагоддзях да н.э. Разваліны цэнтральнай крэпасці Аргішціхінілі знаходзяцца ў 15 км да паўднёвага захаду ад горада Армавір, паміж селамі Нор-Армавір і Армавір у марзе Армавір сучаснай Арменіі. Горад быў заснаваны на левым беразе Аракса, у яго сярэдняй плыні. З тых часоў рэчышча ракі зрушылася на поўдзень і знаходзіцца ў некалькіх кіламетрах ад Аргішціхінілі.

## Гісторыя вывучэння 
Гісторыя вывучэння Аргішціхінілі цесна злучана з вывучэннем старажытнага Армавіра — адной са сталіц Арменіі. Маўсес Харэнацы прыводзіць легенду пра заснаванне старажытнага Армавіра Арамаісам, унукам Айка, родапачынальніка армян. Старажытны Армавір, як пацвердзілі праведзеныя ў XX стагоддзі археалагічныя раскопы, размяшчаўся на месцы Аргішціхінілі прыблізна з IV стагоддзя да н.э. Яшчэ ў 30-я гады XIX стагоддзя француз , падарожнічаючы па Арменіі, выказаў дапушчэнне, што ўзгорак паблізу паселішча Нор-Армавір з’яўляўся крэпасцю старажытнага Армавіра. Цікавасць да гэтых месцаў узрасла са знаходкай у 1869 годзе клінапісных таблічак, якія, як аказалася, адносіліся да часу  і . У 1880 годзе на армавірскім узгорку былі праведзены першыя археалагічныя раскопы, якія правялі расійскія навукоўцы ў сувязі з падрыхтоўкай V археалагічнага з’езда ў Тыфлісе. У 1896 годзе вядомы расійскі ўсходазнавец  ўпершыню выказаў дапушчэнне, што пад пластом старажытнага Армавіра знаходзіцца старажытны урарцкі горад, што атрымала пацверджанне падчас наступных археалагічных раскопаў. У сувязі з Першай сусветнай вайной і генацыдам армян сістэматычныя археалагічныя раскопы пачаліся толькі ў 1927 годзе пад кіраўніцтвам акадэміка М. Я. Мара. З 1944 па 1970 год асобныя пытанні вывучэння Аргішціхінілі даследавалі ,  і . Вялікі ўнёсак у вывучэнне Урарту ў цэлым і Аргішціхінілі ў прыватнасці ўнеслі пераклады ўрарцкіх тэкстаў, зробленыя гэтымі навукоўцамі. З 1962 па 1971 год на месцы армавірскага ўзгорка адначасна працавалі 2 экспедыцыі Інстытута археалогіі Армянскай ССР. Першая, пад кіраўніцтвам А. А. Марцірасяна, вывучала рэшткі Аргішціхінілі, другая — рэшткі старажытнага Армавіра.

## Гісторыя заснавання 
Згодна з урарцкім летапісам, горад Аргішціхінілі быў заснаваны ў 776 годзе да н.э., па асабістым загадзе  Аргішці I, на 11 годзе яго кіравання. Заснаванню горада папярэднічала шматгадовая ўрарцкая экспансія ў Закаўказзе, у прыватнасці, скіраваная на ўсталяванне кантролю над урадлівай Арарацкай далінай. З 786 года да н.э., свайго першага года кіравання, Аргішці I распачаў шэраг паходаў у Арарацкую даліну, у даліну ракі Ахуран і да возера Севан, скіраваных на трывалае авалоданне Арарацкай далінай. У 782 годзе Аргішці I засноўвае крэпасць Эрэбуні на месцы сучаснага Ерэвана як апорны пункт для наступных вайсковых аперацый.

Потым экспансія ў Арарацкую даліну ненадоўга перапыняецца на нязначныя сутыкненні з Асірыяй на процілеглым канцы Урарту ў яго паўднёва-заходніх меж. Падчас кіравання Аргішці I дзяржава Урарту знаходзілася ў зеніце сваёй магутнасці і лёгка перамагала войскі сваіх суседзяў, у тым ліку і Асірыйскае. Праз 4 гады вайсковыя дзеянні вярнуліся ў Закаўказзе, і да 776 года ўрарты цалкам кантралявалі Арарацкую даліну, што дало магчымасць заснаваць горад Аргішціхінілі ў цэнтры даліны, прытым, галоўным чынам, не ў вайскоўцаў, а ў гаспадарчых мэтах. На думку навукоўцаў, Аргішціхінілі спачатку планаваўся не як вайсковы, а як адміністрацыйны цэнтр, бо ў вайсковым дачыненні яго месцазнаходжанне было ўразліва. Сетка арашальных каналаў была збудавана адначасна па адзіным плане, частка каналаў Аргішці I дагэтуль выкарыстоўваюцца па прызначэнні. Збудаванне каналаў запатрабавала вымання каля 160 тысяч кубаметраў зямлі, а збудаванне крэпасцей — абчэсвання больш 40 тысяч кубаметраў базальта, таму навукоўцы мяркуюць, што пры збудаванні каналаў і крэпасцей, напэўна, выкарыстоўвалася праца шматлікіх ваеннапалонных.

 клінапіснага надпісу Русы III пра пабудову ў Аргішціхінілі збожжасховішча.]]
Аднак, дзейнасць Русы II не мела вырашальнага значэння, дзяржава Урарту працягвала слабець. Новае збожжасховішча, памянёнае ў надпісы Русы III, было, напэўна, апошняй буйнай пабудовай у Аргішціхінілі. Неўзабаве жыхары і ваяры з тактычных меркаванняў без бою пакінулі крэпасць Эрэбуні — галоўнае вайсковае збудаванне ў Арарацкай даліне, перавядучы асноўныя сілы ў крэпасць Тэйшэбаіні, што паставіла Аргішціхінілі пад пагрозу. І, сапраўды, праз кароткі час, каля 600 года да н.э., Аргішціхінілі быў захоплены і спалены. Археолагі выявілі шматлікія сведчанні выкарыстання штурмавых прылад, буйнага пажару і гібелі жыхароў горада. Аргішціхінілі быў, напэўна, разбураны скіфамі або мідыйцамі, і, такім чынам, праіснаваў менш за 200 гадоў.

## Сучасны стан 
Пасля сканчэння раскопаў, праведзеных пад кіраўніцтвам А. А. Марцірасяна ў сямідзясятыя гады, Аргішціхінілі галоўным чынам быў закансерваваны, зробленыя археолагамі раскопы былі засыпаны зямлёй. Аднак, частка падмуркаў жылых памяшканняў і прыгонных сцен былі ўмацаваны і расчышчаны на паверхні. На ўзгорку быў усталяваны памятны знак і выкладзена прыкладная схема Аргішціхінілі ў перыяд росквіту. Асноўная маса прадметаў матэрыяльнай культуры, выяўленых пры раскопах Аргішціхінілі, перададзены Этнаграфічнаму музею Арменіі «Сардарапат», які знаходзіцца недалёка.

## Літаратура 
* *Мартиросян А. А.* Аргиштихинили, Издательство АН Армянской ССР, Ереван, 1974
* *Пиотровский Б. Б.* Ванское царство (Урарту), Издательство Восточной литературы, Москва, 1959

Катэгорыя:Гарады Урарту
Катэгорыя:Археалагічныя аб’екты ў Арменіі
Катэгорыя:Крэпасці Арменіі