Тэлепартацыя

**Тэлепартацыя** ( «далёка» +  «несці») — гіпатэтычная змена каардынат аб’екта (перамяшчэнне), пры якой траекторыя аб’екта не можа быць апісана матэматычна неперарыўнай функцыяй часу. Вывучаецца квантавая тэлепартацыя, але таксама былі апісаны некалькі іншых відаў тэлепартацыі (дзіркавая тэлепартацыя).

Тэрмін уведзены ў 1931 годзе амерыканскім пісьменнікам Чарльзам Фортам.

## Выкарыстанне тэрміна ў акадэмічных тэорыях і публікацыях 
У акадэмічных публікацыях тэрмінам «тэлепартацыя» часцей за ўсё карыстаюцца ў кантэксце капіравання ўласцівасцей зыходнага аб’екта. Такая традыцыя прыйшла з ранняй навуковай фантастыкі (гл. Транспартны прамень), у якой такі спосаб быў адзіным навукападобным спосабам уявіць дзеянне тэлепартацыі.

### Квантавая тэлепартацыя 
Квантавая тэлепартацыя — яркі прыклад выкарыстання тэрміна «тэлепартацыя» ў вузкім акадэмічным сэнсе. Тут самі аб’екты не пераносяцца, з-за чаго сэнс ужывання тэрміна можа ўвесці непадрыхтаванага чалавека ў памылку. Калі разабраць досвед з квантавай тэлепартацыяй у сутнасці, то ў ім толькі пераносяцца ўласцівасці (напрыклад, значэнне спіну) часціцыА на сапраўды такую ж часціцуБ, змешчаную на некаторым аддаленні.

## Выкарыстанне тэрміна ў фантастычнай літаратуры 
У фантастычнай літаратуры выкарыстоўваюцца наступныя тэрміны. Нават калі арыгінал паступова знішчаецца падчас счытвання, ён менавіта знішчаецца, бо руйнуецца дынамічная структура мозгу (дынаміка хімічных рэакцый), гэта значыць жыццё. Акрамя таго, паводле квантавай тэарэме аб забароне кланавання, немагчыма стварыць ідэальную копію адвольнага невядомага квантавага стану (у дадзеным выпадку, сумы станаў атамаў і іёнаў жывога мозга), таму, калі разглядаць маргінальную гіпотэзу квантавай прыроды свядомасці, то, верагодна, дубляванне свядомасці немагчыма, хоць, калі квантавыя працэсы не занадта істотныя для свядомасці, то досыць будзе і недакладнага капіявання, роўна як і ў выпадку, калі яны для яго наогул неістотныя. Таксама існуюць невырашальныя пакуль на практыцы парадоксы ў блізкіх да «тэлепартацыі па прамяні» абласцях: «зварачальнай смерці» (напрыклад, пры захаванні мозга метадамі крыёнікі, аднак пакуль невядома, ці магчыма ажыўленне пасля гэтага) і пераемнасці жыцця арыгінала, разбуранага ў выніку счытвання, але затым адноўленага нават з *фізічна захаваных* (у спецыяльнай ёмістасці) яго атамаў, якія захавалі раней. У выніку Лем робіць выснову, што «працяг існавання вызначаецца не колькасцю аналагічнай інфармацыі, а генідэнтычнасцю (гэта значыць адзінствам генэзы) дынамічнай структуры мозга нават пры значных яе зменах на працягу жыцця чалавека.»

Пытанні аўтэнтычнасці копіі, якая нібыта не адрозніваецца ад арыгінала, не маюць сэнсу ў кантэксце ўласнасці на перамяшчаны нежывы прадмет, бо неадрозная копія ёсць адэкватная замена. Не маюць яны сэнсу і ў навуковым кантэксце. Квантавую ж забарону на кланаванне можна абыйсці за кошт таго, што часціца арыгінала ў ідэнтычным стане да моманту стварэння копіі ўжо не існуе. Але пры перамяшчэнні жывых арганізмаў гэтыя ж пытанні становяцца важнымі этычнымі і філасофскімі праблемамі.

## Гл. таксама 
* Квантавая тэлепартацыя
* Кратовая нара

Катэгорыя:Фантастычны транспарт
Катэгорыя:Звышнатуральныя здольнасці
Катэгорыя:Чароўныя сродкі перамяшчэння

Катэгорыя:Гіпотэзы класічнай фізікі