open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Калінінскі сельсавет

Назву **Калі́нінскі сельсавет** маюць:

* Калінінскі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Веткаўскага раёна Гомельскай вобласці
* Калінінскі сельсавет — назва Узоўскага сельсавета Буда-Кашалёўскага раёна Гомельскай вобласці ў 1926—1990 гадах
Гэтае цудоўнае жыццё

«**Гэтае цудоўнае жыццё**» () — амерыканская калядная фантастычная кінадрама рэжысёра Фрэнка Капры, прадстаўленая ў 1946 годзе. Фільм заснаваны на апавяданні Філіпа ван Дорэна Стэрна «Велічэзны падарунак» (), напісаным у 1939 і апублікаваным у 1945 годзе. Дзякуючы частым тэлевізійным паказам у 1980-я гады і папулярнасці ў кінатэатрах фільм у ЗША рэгулярна праглядаюць у калядны перыяд.

Галоўны персанаж, Джордж Бейлі (Джэймс Сцюарт) — мужчына, які адмовіўся ад уласных мараў дзеля дапамогі іншым, і чыё немінучае самагубства наконадні Раства выклікае ўмяшанне яго анёла-ахоўніка, Кларэнса Одбадзі (Генры Трэверс). Кларэнс паказвае Джорджу лёсы ўсіх тых людзей, каму той дапамог, і як бы змянілася жыццё ў яго мястэчку Бэдфард Фолз, калі б Джордж не з’явіўся на свет.

Нягледзячы на нязначныя напачатку прыбыткі з-за высокага кошту вытворчасці і жорсткае канкурэнцыі ў час выхаду, фільм стаў класікай кінематографа. У пракаце ён не дабраў нават 6,3 мільёнаў, неабходных дзеля самаакупнасці.

Намінаваны на пяць прэмій «Оскар», у тым ліку за найлепшы фільм, уключаны ў 100 найлепшых амерыканскіх фільмаў усіх часоў Амерыканскага кінаінстытута.

## Крыніцы 
## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Фільмы на англійскай мове
Катэгорыя:Фантастычныя фільмы
Катэгорыя:Фільмы 1946 года
Катэгорыя:Фільмы-меладрамы ЗША
Катэгорыя:Калядныя фільмы ЗША
Катэгорыя:Чорна-белыя фільмы ЗША
Катэгорыя:Фільмы Фрэнка Капры
Катэгорыя:Фільмы пра анёлаў
Катэгорыя:Экранізацыі апавяданняў
Катэгорыя:Фільмы пра ЗША
Катэгорыя:Нацыянальны рэестр фільмаў
Катэгорыя:Ватыканскі спіс фільмаў
Катэгорыя:Фільмы, агучаныя па-беларуску праектам Кінаконг
Міхалёўскі сельсавет

Назву **Міхалё́ўскі сельсавет** маюць:

* Міхалёўскі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Віцебскага раёна Віцбскай вобласці
* Міхалёўскі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Камарынскага раёна Гомельскай акругі
* Міхалёўскі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Уваравіцкага раёна Гомельскай акругі
* Міхалёўскі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Бабруйскага раёна Магілёўскай вобласці
Мікалай Карлавіч Сванідзэ

**Мікалай Карлавіч Сванідзэ** (; ) — расійскі журналіст і грамадскі дзеяч, вядучы шэрагу праграм на расійскім тэлебачанні і радыё.

## Біяграфія 
Быў названы ў гонар дзеда — партыйнага дзеяча УКП(б) Мікалая Самсонавіча Сванідзэ, далёкага сваяка першай жонкі Іосіфа Сталіна — Кацярыны Сванідзэ. Бабуля Мікалая Сванідзэ па бацькоўскай галіне — Цыля Ісакаўна Лускіна з 1916 г. была сябрам партыі бальшавікоў, працавала ў жаночым адзеле. Маці Мікалая Сванідзэ — А. А. Сванідзэ. Сам Мікалай Сванідзэ ў 2006 годзе зняўся ў тэлесерыяле «Жонка Сталіна» ў ролі Аляксея Сванідзэ, брата першай жонкі Сталіна.

Скончыў 56-ю маскоўскую спецыялізаваную школу з вывучэннем англійскай мовы. У 1977 годзе скончыў гістарычны факультэт МДУ па спецыяльнасці «Гісторык, выкладчык гісторыі з веданнем замежнай мовы».

З 2007 года ўзначальваў кафедру журналістыкі факультэта журналістыкі РДГУ, чытаў курсы лекцый «Інфармацыйна-аналітычная журналістыка», «Журналістыка вачыма журналіста».

Найбольш вядомы як аўтар серыі дакументальных фільмаў пад назвай «Гістарычныя хронікі», дзе распавядаў пра найбольш істотныя падзеі расійскай гісторыі.

Выказываўся ў падтрымку затрыманых журналістаў падчас пратэстаў 2020 года ў Беларусі.

Катэгорыя:Грамадскія дзеячы Расіі
Катэгорыя:Журналісты Расіі
Сталінскі сельсавет

Назву **Ста́лінскі сельсавет** маюць:

* Сталінскі сельсавет — назва Акцябрскага сельсавета Буда-Кашалёўскага раёна Гомельскай вобласці ў 1931—1961 гадах
* Сталінскі сельсавет — назва Дзямідавіцкага сельсавета Дзяржынскага раёна Мінскай вобласці ў 1932—1957 гадах
Вуліца Янкі Купалы (Наваполацк)

**Вуліца Янкі Купалы** (, ) — вуліца ў Наваполацку, названая ў гонар Янкі Купалы.

## Апісанне 
Размешчана ў цэнтральнай частцы горада (4-ы мікрараён) і цягнецца з паўночнага захаду на паўднёвы ўсход ад вуліцы Калініна да вуліцы Дружбы. Працягласць вуліцы складае каля 900 метраў. Першапачатковая назва — вуліца Піянерская. Забудова вуліцы — тыповая, пераважна панэльная з пераменнай этажнасцю ў 5-9 паверхаў, адміністратыўная забудова — у 2 паверхі. Рэгулярны рух грамадскага транспарту па вуліцы адсутнічае.

## Сацыяльныя аб’екты 
* Прадуктовая крама
* Упраўленне сацыяльнымі аб’екатмі ААТ «НАФТАН»
* ЖЭС № 9
* Цэнтр карэкцыйна-развіваючага навучання і рэабілітацыі
* Яслі-сад № 21

## Гл. таксама 
* Спіс вуліц Наваполацка

Катэгорыя:Вуліцы Наваполацка
Наваполацк
Гранаўскі сельсавет

**Гра́наўскі сельсавет** — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Рэчыцкага раёна Гомельскай акругі. Цэнтр — вёска Гранаўка.

Пасля другога ўзбуйнення БССР з 8 снежня 1926 года сельсавет у складзе Дзятлавіцкага раёна Гомельскай акругі БССР. З 4 жніўня 1927 года ў складзе Рэчыцкага раёна. 30 снежня 1927 года сельсавет скасаваны, яго тэрыторыя далучана да Капанскага сельсавета.

## Літаратура 
* Административно-территориальное устройство БССР: справочник: в 2 т. / А.И. Карпачева и др. / Главное архивное управление при Совете Министров БССР, Институт философии и права Академии наук БССР. — Т. 1: (1917―1941 гг.). — Мн., «Беларусь», 1985. — 390 с.

Катэгорыя:Былыя сельсаветы Рэчыцкага раёна
Катэгорыя:Былыя сельсаветы Дзятлавіцкага раёна
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, утвораныя ў 1926 годзе
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, скасаваныя ў 1927 годзе
Пластычная хірургія

**Пластычная хірургія** — раздзел хірургіі, які займаецца аперацыямі, накіраванымі на ліквідацыю дэфармацый і дэфектаў органа, тканіны ці паверхні чалавечага цела альбо карэкцыю бачных фізіялагічных змен.

Праводзяцца найбольш распаўсюджаныя пластычныя аперацыі: карэкцыя носа, падбародка і вушэй, падцяжка твару, ілба і шыі, блефарапластыка, пластычная работа броваў, карэкцыя вуснаў, ін'екцыі ботокса; ліпасакцыя жывата і паясніцы, павелічэнне, памяншэнне і карэкцыя грудзей, амаладжэнне рук; павелічэнне ягадзіц, змена формы малых і вялікіх палавых вуснаў.

Катэгорыя:Хірургія
Масавае забойства ў царкве Марыям Цыён

**Масавае забойства ў царкве Марыям Цыён** — масавае забойства, здзейсненае 15 снежня 2020 года ў Эфіопіі падчас вайны ў Тыграі. Згодна з Europe External Programme with Africa (EEPA), вернікі, будучы ў царкве Маці Божай Марыі Сіёнскай (царква Марыям Цыён) у Аксуме, былі гвалтоўна выгнаны з храма і расстраляны эрытрэйскімі вайскоўцамі на плошчы перад будынкам. Перад забойствамі адбыўся канфлікт паміж грамадзянскімі і ваеннымі, так як людзі ў царкве меркавалі, што салдаты, якія размясціліся на суседняй плошчы, хацелі забраць Каўчэг Запавету — хрысціянскую рэліквію, якая, згодна са сцвярджэннем Эфіопскай праваслаўнай царквы, захоўваецца менавіта ў Марыям Цыён. Вернікі, не правільна зразумеўшы дзеянні ваеннаслужачых, паспрабавалі аказаць ім супраціў, на што апошнія адказалі агнём, а затым і мэтанакіраванай расправай.

Па падліках Human Rights Watch, загінула 345 чалавек. У Amnesty International назвалі лічбу ў 400, а ў Associated Press — 800 чалавек. Трэба дадаць, што тут улічаны не толькі пацярпелыя ў царкве, але і ва ўсім Аксуме за лістапад—снежань таго ж года.

Паколькі 11 студзеня 2021 года ўведзена забарона на ўезд журналістаў у рэгіён Тыграй, навіны аб гэтых падзеях упершыню з’явіліся праз больш чым два тыдні.

Катэгорыя:Снежань 2020 года
Катэгорыя:Падзеі 15 снежня
Катэгорыя:Масавыя забойствы падчас Тыграйскага канфлікту
Катэгорыя:Забойствы, здзейсненыя ў 2020 годзе
Катэгорыя:2020 год у Эфіопіі
Уладзімір Іванавіч Умнягін

**Уладзімір Іванавіч Умнягін** ( — ?) — палкоўнік унутранай службы, былы начальнік курса Мінскай вышэйшай школы МУС СССР. Ветэран Вялікай Айчыннай вайны, былы камандзір роты 36-га асобнага батальёна сабак-мінашукальнікаў, Ленінградскі, 2-і Прыбалтыйскі фронт.

## Узнагароды 
Узнагароджаны ордэнамі Айчыннай вайны II ступені, Чырвонай Зоркі, медалямі «За баявыя заслугі», «За Перамогу над Германіяй у Вялікай Айчыннай вайне 1941—1945 гг.» і «За выдатную службу па ахове грамадскага парадку».

Катэгорыя:Рэктары Акадэміі Міністэрства ўнутраных спраў Рэспублікі Беларусь
Катэгорыя:Удзельнікі Вялікай Айчыннай вайны
Катэгорыя:Міліцыянеры Беларусі
Факультэт міліцыі Акадэміі МУС Рэспублікі Беларусь

**Факультэт міліцыі** — адзін з факультэтаў Акадэміі Міністэрства ўнутраных спраў Рэспублікі Беларусь.

## Гісторыя 
Факультэт міліцыі утвораны ў лютым 2000 года ў выніку аб’яднання двух факультэтаў — крымінальнай міліцыі і міліцыі грамадскай бяспекі. Быў створаны з мэтай арганізацыі падрыхтоўкі слухачоў і ад’юнктаў для службаў і падраздзяленняў міліцыі грамадскай бяспекі, каардынацыі вучэбнай, вучэбна-метадычнай і навукова-даследчай працы.

Базавай кафедрай факультэта з’яўлялася кафедра аховы грамадскага парадку, якую разам з факультэтам узначальваў Валерый Аляксандравіч Круглоў. Пасля яго прызначэння на пасаду намесніка начальніка акадэміі начальнікам факультэта стаў Аляксандр Канстанцінавіч Градоўкiн. Прыкметны след у гісторыі кафедры пакінулі В. Д. Рэзвых, Ю. В. Калінін, М. І. Мікалайчык, Л. В. Багрый-Шахматаў, Н. І. Порубаў, А. І. Сухаркова, В. М. Вежнавец, В. А. Ананіч, А. Г. Архіпец, А. І. Граковіч, В. Т. Балотнікаў, С. П. Бабавоз, Л. Я. Якушаў, І. І. Дзядзюля і інш.

Факультэт крымінальнай міліцыі быў створаны ў мэтах удасканалення арганізацыі і падрыхтоўкі кадраў вышэйшай кваліфікацыі для службаў і падраздзяленняў крымінальнай міліцыі органаў унутраных спраў, умацавання сувязі кафедраў і страявых падраздзяленняў з органамі ўнутраных спраў. У яго структуру ўвайшлі кафедры, на якіх выкладаліся дысцыпліны аператыўна-вышуковай спецыялізацыі, і вучэбна-страявыя падраздзялення. Галоўнымі задачамі факультэта з’яўляліся арганізацыя і ажыццяўленне вучэбнай, вучэбна-метадычнай, навукова-даследчай і выхаваўчай работы. На першым этапе дзейнасці факультэта (1996—1997 гады) яго ўзначальваў начальнік кафедры аператыўнай працы і раскрыцця злачынстваў кандыдат юрыдычных навук, дацэнт палкоўнік міліцыі Генадзь Цімафеевіч Кабанаў.

Кафедра аператыўнай працы і раскрыцця злачынстваў, якая ўваходзіла ў структуру факультэта крымінальнай міліцыі, надавала вялікую ўвагу арганізацыі навукова-даследчай работы курсантаў. У 1996 годзе на ўнутрыакадэмічны конкурс былі падрыхтаваныя пад кіраўніцтвам выкладчыкаў кафедры 28 навуковых прац. На кафедры працавалі вядомыя навукоўцы, доктара навук, прафесара І. І. Басецкi, Н. І. Порубаў, Ю. В. Калінін, В. П. Шыянок і інш.

## Кафедры 
* Кафедра адміністрацыйнай дзейнасці органаў унутраных спраў факультэта міліцыі
* Кафедра аператыўна-вышуковай дзейнасці факультэта міліцыі
* Кафедра тактыка-спецыяльнай падрыхтоўкі факультэта міліцыі

## Начальнікі 
* Аляксандр Міхайлавіч Маліноўскі (2000—2005)
* Юрый Іванавіч Іваноў (2005—2008)
* Аляксандр Уладзіміравіч Далідовіч (2009—2013)
* Аляксандр Мікалаевіч Корац (2013—2017)
* Дзмiтрый Вiтальевіч Ханцэвiч (з 2017)

Міліцыі
Катэгорыя:Праспект Машэрава (Мінск)
Катэгорыя:З’явіліся ў 2000 годзе
Катэгорыя:2000 год у Мінску
Трунны партрэт

а]]
]]
**Трунны партрэт** — рэалістычная выява нябожчыка, адзін з элементаў  (Замка пакут) — параднага ўзвышэння для труны падчас пахавальных цырымоній.

Трунныя партрэты ( — *труменныя*) былі напісаныя на ліставай медзі або па ліставаму волаву. Гэтая форма жывапісу была найбольш распаўсюджана ў XVΙΙ і XVΙΙΙ стагоддзях сярод шляхты.

Пяці-, шасці — або сямігранная форма партрэта была звязана з формай лобнага боку труны, так як падчас жалобнай цырымоніі партрэт быў прымацаваны да труны з боку галавы нябожчыка.

З процілеглага боку былі прымацаваныя эпітафіі, з абодвух бакоў гербавыя шчыты.

Пасля пахавання партрэт прымацоўвалі на сцяне касцёла.

Самым старажытным з захаваных партрэтаў з’яўляецца партрэт караля Стэфана Баторыя (1586).

Трунныя партрэты з’яўляюцца характэрнай формай партрэта эпохі сарматызму.

Найбуйнейшая калекцыя трунных партрэтаў знаходзіцца ў музеі ў Мендзырэчы.

## Гл. таксама 
* Фаюмскія партрэты

## Літаратура 
* , Pompa Funebris, Warszawa 1974;
* , Polski portret trumienny, [w:] «Sztuki polskiej drogi dziwne», Bydgoszcz 1994, s. 107—126;
* Vanitas. Portret trumienny na tle sarmackich obyczajów pogrzebowych, red. Joanna Dziubkowa, katalog wystawy, Muzeum Narodowe w Poznaniu, Poznań 1996.

## Спасылкі 
* Andrzej Osęka: *Dawne portrety sarmackie*, Polska (miesięcznik) luty 1963, Wyd. Interpress, Warszawa
* Нагробные портреты 

Катэгорыя:Пахавальныя традыцыі
Катэгорыя:Мастацтва Польшчы
Катэгорыя:Партрэт
Следча-экспертны факультэт Акадэміі МУС Рэспублікі Беларусь

**Следча-экспертны факультэт** — адзін з факультэтаў Акадэміі Міністэрства ўнутраных спраў Рэспублікі Беларусь.

## Гісторыя 
Следча-экспертны факультэт быў створаны на базе Мінскай сярэдняй спецыяльнай школы міліцыі імя М. В. Фрунзэ МУС СССР загадам МУС ад 1 ліпеня 1994 года ў выкананне пастановы Савета Міністраў ад 10 лістапада 1993 года. У 1994 годзе на факультэт быў ажыццёўлены першы набор курсантаў, а першы выпуск адбыўся ў 1998 годзе.

## Кафедры 
З моманту адукацыі на факультэце функцыянавалі чатыры кафедры: прававога рэгулявання расследавання злачынстваў, крыміналістычнай тэхнікі і тактыкі, крыміналістычных экспертыз, методыкі і арганізацыі расследавання злачынстваў. У выніку структурных пераўтварэнняў профільнымі кафедрамі сталі дзве:

* Кафедра крыміналістычных экспертыз
* Кафедра расследавання злачынстваў

## Начальнікі 
* Віктар Міхайлавіч Лазебнік (1994—1997)
* Генадзь Пятровіч Шпакаў (1997—2000)
* Іван Іванавіч Дубік (2000—2001)
* Віктар Пятровіч Сацукевіч (2001—2002)
* Сяргей Аляксандравіч Кадушкін (2002—2006)
* Аляксандр Іванавіч Прымакоў (2007—2010)
* Пётр Васільевіч Мытнік (2010—2014)
* Мікалай Мікалаевіч Ліннік (2014—2016)
* Віталь Іванавіч Куцко (з 2017)

## Крыніцы 
Катэгорыя:Факультэты Акадэміі МУС Рэспублікі Беларусь
Катэгорыя:З’явіліся ў 1994 годзе
Катэгорыя:1994 год у Мінску
Надзея Аляксандраўна Цыркун

**Надзея Аляксандраўна Цыркун** (нар. , г. Бранск, Расія) — беларускі практыкуючы псіхолаг, спецыяліст у галіне педагагічнай, дзіцячай і ўзроставай педагогікі, грамадскі дзеяч (у 2000—2004 — дэпутат Палаты прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь). Кандыдат псіхалагічных навук, дацэнт.

## Біяграфія 
Скончыла Мінскае музычнае вучылішча (спецыяльнасць «Фартэпіяна»), Беларускі дзяржаўны ўніверсітэт (спецыяльнасць «Філасофія»; аспірантура, спецыяльнасць «Псіхалогія»), Расійскую акадэмію дзяржаўнай службы (спецыяльнасць «Дзяржаўнае і муніцыпальнае кіраванне»).

Працавала канцэртмайстрам Маладзечанскага музычнага вучылішча, музычным кіраўніком дзіцячага сада, выкладчыкам Мінскага дзяржаўнага педагагічнага інстытута імя А. М. Горкага, загадчыкам лабараторыі Нацыянальнага інстытута адукацыі (Мінск), загадчыкам кафедры псіхалогіі Беларускага дзяржаўнага педагагічнага ўніверсітэта імя М. Танка.

## Літаратура 
* Пралеска : праграма дашкольнай адукацыі / Міністэрства адукацыі Рэспублікі Беларусь; [Л. А. Панько і інш.]. — Мінск, 2007.

Катэгорыя:Дэпутаты Палаты Прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 2-га склікання
Катэгорыя:Педагогі Беларусі
Катэгорыя:Псіхолагі Беларусі
Катэгорыя:Музычныя педагогі Беларусі
Суетава

**Суетава** () — вёска ў Ярцаўскім раёне Смаленскай вобласці РФ. Знаходзіцца побач з аўтадарогай М1 «Беларусь».

## Гісторыя 
Упершыню згадваецца ў сувязі з вайной Рэчы Паспалітай з Маскоўскай дзяржавай.

У 1620-х уладальнікам сяла Суетава стаў Аляксандр Ульф — тагачасны дзвінскі стараста.

У выніку вайны 1654—1667 гадоў адыходзіць да Расіі. Станам на 1668 год Суетава з’яўляецца вёскай з царквой Пакрова Багародзіцы.
Да адміністрацыйнага падзелу 1774 года вёска находзілася ў Бяцінскім стане Смаленскай губерні.

У 1778 годзе на сродкі мясцовага памешчыка Міхаіла Самуйлавіча Туміла-Дзянісавіча замест старой драўлянай Траецкай царквы была збудавана каменная царква імя Святой Жываначальнай Тройцы. Разам з тым, дзейнічала драўляная Аляксееўская царква, пабудаваная кцітарам Аляксеем Фёдаравічам.

Станам на 1873 год дзейнічала толькі каменная царква, якая з’яўлалася прыхадской для навакольных вёсак. У той час у царкве было тры прастолы: Святой Жываначальнай Тройцы, Успення Найсвяцейшай Багародзіцы, святога Мікалая Цудатворца.

Да 1917 года Суетава з’яўлялася цэнтрам Суетаўскай воласці Духаўшчынскага павета.

Пасля ўсталявання савецкай удады царква была перапрафілявана ў школу. Канчаткова была зруйнавана падчас наступу нямецкіх войскаў на Маскву ў 1941 годзе. На дадзены момает захаваліся толькі рэшткі падмуркаў і старыя надгробкі.

У 2008 годзе на новым месцы паўстала Свята-Мікалаеўская царква.

## Славутасці 
Краязнаўчы музей пры мясцовай школе.

Катэгорыя:Населеныя пункты Ярцаўскага раёна
Антоніа Філарэтэ

**Антоніа Філарэтэ** (, уласнае **Аверліна**, *Antonio di Pietro Averlino*; каля 1400, г. Фларэнцыя, Італія — каля 1469) — італьянскі архітэктар, скульптар, тэарэтык архітэктуры эпохі Ранняга Адраджэння.

## Біяграфія 
Вучыўся ў Фларэнцыі.

Стварыў бронзавую браму сабора Святога Пятра ў Рыме (1433—45). З 1447 ці 1448 працаваў у Мілане: галоўная вежа замка Кастэла Сфарцэска (1451—54), гіганцкі бальнічны комплекс Аспедале Маджорэ (з 1456).

Яго гуманістычныя прынцыпы мастацтва (у будаўнічай і скульптурнай практыцы спалучаліся з прыёмамі позняй готыкі) найбольш ярка выявіліся ў «Трактаце пра архітэктуру» (1460—64), прысвечаным пераважна апісанню «Сфарцынды» — «ідэальнага горада», упісанага ў круг, з рэгулярнымі кварталамі, абкружанымі шматвугольнымі ўмацаваннямі, і галоўнай плошчай у цэнтры. У трактаце прыведзены таксама звесткі па геаметрыі, перспектыве, оптыцы, механіцы, нататкі пра рэканструкцыю антычных будынкаў.

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Архітэктары Італіі
Катэгорыя:Скульптары Італіі
Камсамольская вуліца (Наваполацк)

**Камсамольская вуліца** (, ) — вуліца ў Наваполацку.

## Апісанне 
Размешчана ў 4-м, 6-м і 10-м мікрараёнах горада і цягнецца з паўночнага захаду на паўднёвы ўсход ад вуліцы Калініна да вуліцы Васілеўцы, пасля якой пераходзіць у мясцовую аўтадарогу, якая спалучае Наваполацк з рэспубліканскай аўтадарогай Р-45 Полацк - Глыбокае - граніца Літвы (Катлоўка). Працягласць вуліцы складае больш 3 км. Забудова тыповая, пераважна панэльная, у 5-9 паверхаў (адзіны 12-павярховы будынак на вуліцы - інтэрнат № 4 ПДУ). Шматкватэрныя жылыя дамы размешчаны толькі па паўноным (няцотным) боку вуліцы, бо ад паўднёвага боку вуліцы пачынаецца санітарная зона завода "Палімір", дзе жыллёвае будаўніцтва забаронена. Па вуліцы пракладзены трамвайныя рэйкі і курсуе трамвайны маршрут № 1.

## Сацыяльныя аб’екты 
* інтэрнат № 4 ПДУ
* царква Царства Божага (евангельскія хрысціяне)
* магазіны
* хлебзавод

## Гл. таксама 
* Спіс вуліц Наваполацка

Катэгорыя:Вуліцы Наваполацка
Іда Леанідаўна Авербах

**Іда Леанідаўна Авербах** (; 11 жніўня 1905 года, Саратаў, Расійская імперыя — 16 чэрвеня 1938, палігон Камунарка, Масква, СССР) — савецкі юрыст. Жонка народнага камісара ўнутраных спраў СССР Г. Р. Ягоды і пляменніца першага старшыні УЦВК Я. М. Свярдлова.

## Біяграфія 
Па некаторых звестках, нарадзілася ў сям’і рамесніка. Іншыя крыніцы сцвярджаюць, што яе бацька быў заможным купцом. Маці Соф’я Міхайлаўна з’яўлялася роднай сястрой Якаву Свярдлову і, як можна меркаваць, яе продкі пражывалі ў Полацку. Старэйшым братам Іды быў знакаміты пісьменнік Леапольд Авербах.

Скончыла гімназію ў Саратаве, працоўную школу ў Маскве і прававое аддзяленне Маскоўскага дзяржаўнага універсітэта.

У 1919—1922 гадах Іда Авербах, якая тады пераехала ў Маскву, працавала ў Камсамоле. У 1920—1921 гадах член аргбюро гарадскога райкама РКСМ у Маскве, затым сакратар суполкі РКСМ у працоўнай школе Масквы. Член ВКП(б) з 1928 года.

У 1929 годзе нарадзіўся сын Генрых.

28 сакавіка 1937 года Генрых Ягода, які на той момант быў наркамам сувязі, быў арыштаваны. Авербах была звольнена з пракуратуры і асуджана як «член сям’і здрадніка радзімы». Справа Авербах неаднаразова пераглядалася.

У чэрвені 1938 года пакаранне Ідзе Авербах было зноў перагледжана. Яна была прысуджана да расстрэлу ў «адмысловым парадку» — нават без фармальнага судовага прысуду. Пакаранне было здзейснена 16 чэрвеня 1938 года на спецаб’екце НКУС «Камунарка» ў Маскве. Разам з ей былі расстраляны сёстры мужа Э. Р. Ягода і Л. Р. Ягода-Знаменская.

У 1989 годзе была рэабілітавана.

## Сям’я 
Бацька — Леанід Мікалаевіч Авербах (1874—1938)

Маці — Соф’я Міхайлаўна Авербах (Свердлава) (1883—1951)

Муж — Генрых Рыгоравіч Ягода (1891—1938)

Сын — Генрых Генрыхавіч Авербах (1929—2003)

Брат — Леапольд Леанідавіч Авербах (1903—1937)

Дзядзька — Веніямін Міхайлавіч Свярдоў (1886—1939)

Дзядзька — Свярдлоў Якаў Міхайлавіч

Дзядзька — Зіновій Аляксеевіч Пешкаў

Катэгорыя:Расстраляныя ў РСФСР
Катэгорыя:Юрысты СССР
Катэгорыя:Дзяржаўныя дзеячы СССР
Катэгорыя:Пасмяротна рэабілітаваныя ў СССР
Місаіл (Пструх)

**Місаіл Пструх**, свецкае імя невядома, таксама сустракаецца **Пструг**, **Пястручы**, **Пяструцкі**, **Пструцкі** (пачатак XV ст., Чарэя — пасля 1480) — вялікалітоўскі праваслаўны царкоўны дзеяч, епіскап смаленскі (да 1454—1480), нарачоны мітрапаліт Кіеўскі і ўсяе Русі (1475—1480).

Сын баярына Івана Чарэйскага, які меў яшчэ чатырох сыноў і прынамсі адну дачку — «паноў Чарэйскіх». Да 1454 года Місаіл ужо быў епіскапам смаленскім. У 1454 годзе разам з братам Міхаілам Пстругам заснаваў Траецкі манастыр у Чарэі. У 1456 годзе вярнуў з Масквы ў Смаленск абраз Маці Божай Адзігітрыі Смаленскай, звезены ў 1404 годзе апошнім смаленскім суверэнам князем Юрыем Святаславічам.

Спачатку выступаў супраць прыхільніка царкоўнай уніі, свайго папярэдніка мітрапаліта Рыгора Балгарына, пазней сам падтрымаў ідэю ўніі. Каля 1475 года нарэчаны мітрапалітам кіеўскім і ўсяе Русі, рэзідэнцыю трымаў у Наваградку. Не вядома як адбылося яго нарачэнне, напэўна, на саборы епіскапаў з удзелам вялікалітоўскай арыстакратыі.

Магчыма, мітрапаліт Місаіл быў ініцыятарам паслання Папе Сіксту як «сусветнаму папе» ў 1476 годзе, падпісаў яго разам з архімандрытамі манастыроў Кіева-Пячэрскага — Іванам, і Віленскага Траецкага — Макарыем, а таксама 13 вялікалітоўскімі арыстакратамі, у пасланні выказвалася гатовасць прыняць унію, скарга на вялікалітоўскае і польскае каталіцкае духавенства, якое крыўдзіць «рускую царкву» і вінаваціць праваслаўных у ерасі, просьба ўраўняць праваслаўных з каталікамі, ухваленне Фларэнційскага сабора і філіокве. Папа не адказаў на пасланне.

Кіраваў Кіеўскай мітраполіяй з тытулам епіскапа смаленскага, канстанцінопальскі патрыях не ўхваляў яго сувязяў з Рымам і не пасвяціў у мітрапаліты, а яшчэ пры жыцці Місаіла пасвяціў у мітрапаліты кіеўскія Спірыдона (Сатану).
 
Апошні раз згадваецца ў 1480 годзе, напэўна, неўзабаве памёр.

## Літаратура 
* *Белы А.* Місаіл // Энцыклапедыя гісторыі Беларусі: У 6 т. — Т.5. — Мн., 1999. — С. 210.
* *Гудзяк Б.* Криза і реформа: Київська митрополія, Царгородський патріархат і генеза Берестейськоі унії: пер. з англ. — Львів, 2000.
* *Карташев А. В.* Очерки по истории русской церкви. — Репринт. Париж, 1959. — М., 1991. — Т. 1. — С. 349—354.
* *Мартос А.* Беларусь в исторической государственной и церковной жизни. — Репринт. Буэнос-Айрес, 1966. — Мн., 1990. — С. 118—119.

Катэгорыя:Епіскапы смаленскія
Катэгорыя:Мітрапаліты Кіеўскія, Галіцкія і ўсяе Русі
1-я партызанская брыгада

**1-я партызанская брыгада** — савецкае партызанскае падраздзяленне, якое дзейнічала на акупіраванай тэрыторыі Бялыніцкага, Круглянскага, Крупскага, Шклоўскага раёнаў Беларускай ССР.

## Дзейнічала 
Створана 1 чэрвеня 1944 года на базе 1-га батальёна партызанскага палка «Трынаццаць». Увайшло ў асобае партызанскае злучэнне «Трынаццаць». Партызаны наносілі ўдары па варожых камунікацыях у раёне чыгунак Барысаў—Орша, Магілёў—Шклоў. 20 чэрвеня 1944 года падарвалі 250 рэек. 30 чэрвеня 1944 года брыгада (атрады 1-ы, 2-і і 3-і) злучылася з Рабоча-сялянскай Чырвонай Арміяй.

## Камандзір 
* М. І. Масквін

## Камісар 
* М. К. Гардзіенкаў

## Начальнік штаба 
* К. М. Кустаў

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Савецкія партызанскія злучэнні, брыгады і атрады на акупіраванай тэрыторыі Беларусі (1941—1944)
Катэгорыя:З’явіліся ў 1944 годзе
Катэгорыя:Зніклі ў 1944 годзе
Катэгорыя:Гісторыя Бялыніцкага раёна
Катэгорыя:Гісторыя Круглянскага раёна
Катэгорыя:Гісторыя Крупскага раёна
Катэгорыя:Гісторыя Шклоўскага раёна
Крымінальна-выканаўчы факультэт Акадэміі МУС Рэспублікі Беларусь

**Крымінальна-выканаўчы факультэт** — адзін з факультэтаў Акадэміі Міністэрства ўнутраных спраў Рэспублікі Беларусь.

## Гісторыя 
У адпаведнасці з пастановай Савета Міністраў Рэспублікі Беларусь ад 27 студзеня 1993 года «Аб некаторых мерах далейшага развіцця сістэмы выканання пакаранняў» загадам МУС Рэспублікі Беларусь ад 14 красавіка 1993 года Навучальны цэнтр галоўнага ўпраўлення па выкананні пакаранняў быў ператвораны ў факультэт па падрыхтоўцы супрацоўнікаў папраўча-працоўных устаноў і спецкамендатуры Акадэміі міліцыі.

Першым начальнікам факультэта стаў палкоўнік унутранай службы В. Ф. Ксяневіч. У склад факультэта ўваходзілі кафедра выканання пакаранняў і кафедра баявой і тактыка-спецыяльнай падрыхтоўкі, а таксама дзяжурная частка, група кадраў і страявая частка, група выхаваўчай працы і сацыяльнай абароны асабістага складу, аддзяленне харчовага забеспячэння, аддзяленне рэчавай забеспячэння, камунальна-эксплуатацыйнае аддзяленне, бібліятэка, бухгалтэрыя, пункт аховы здароўя. У 1996 годзе была створана кафедра аператыўнай працы і кіравання ў папраўча-працоўных установах. У лютым 2000 года ў адпаведнасці з арганізацыйна-штатнымі зменамі факультэт атрымаў сучасную назву.
 
У жніўні 2016 года факультэт памяняў месца дыслакацыі — з вуліцы Ангарскай пераехаў на вуліцу К. Лібкнехта. У цяперашні час размяшчаецца ў будынку Цэнтра павышэння кваліфікацыі кіруючых работнікаў і спецыялістаў МУС.

## Кафедры 
* Кафедра крымінальна-выканаўчага права крымінальна-выканаўчага факультэта

## Начальнікі 
* Валянцін Францавіч Ксяневіч (1993—1996)
* Леанід Міхайлавіч Цурко (1996—1998)
* Сяргей Аляксандравіч Кадушкін (1998—1999)
* Аляксандр Мікалаевіч Пастушеня (1999—2002)
* Сяргей Мікалаевіч Кузін (2002—2005)
* Уладзімір Аляксеевіч Трубянкоў (2006—2008)
* Вячаслаў Барысавіч Шабанаў (2008—2010)
* Віталь Рыгоравіч Стуканаў (2010—2012)
* Іван Браніслававіч Мысліцкі (2012—2013)
* Алег Міхайлавіч Савасцей (з 2013)

Катэгорыя:Факультэты Акадэміі МУС Рэспублікі Беларусь
Катэгорыя:Вуліца Карла Лібкнехта (Мінск)
Катэгорыя:З’явіліся ў 1993 годзе
Катэгорыя:1993 год у Мінску
Узмацняльнік

**Узмацняльнік** — прылада для павелічэння магутнасці (інтэнсіўнасці) сігналу, або павелічэння іншай карыснай характарыстыкі нейкага працэсу. Асноўныя параметры апісваюць наступныя ўласцівасці: *каэфіцыент узмацнення, магутнасць, хуткадзейсць, скажэнне, каэфіцыент карыснага дзеяння*. Падзяляюцца на:

## Электронныя ўзмацняльнікі 
* Гукаўзмацняльнік
* Узмацняльнік для навушнікаў
*Інструментальны ўзмацняльнік
** басавы ўзмацняльнік
** гітарны ўзмацняльнік
** узмацняльнік клавішных
**Зарадавы ўзмацняльнік
* Папярэдні ўзмацняльнік
* Шыротна-імпульсны ўзмацняльнік
* Дыферэнцыйны ўзмацняльнік, таксама можа ўжывацца як узмацняльнік — абмежавальнік
* Аперацыйны ўзмацняльнік
* Узмацняльнік пастаяннага току
* Дакладнае ўзмацненне
* Вымяральны ўзмацняльнік
* Нізкашумны ўзмацняльнік
* Шматкаскадны ўзмацняльнік
* Узмацняльнік з адмоўнай зваротнай сувяззю
* Праграмуемы ўзмацняльнік
* Размеркаваны ўзмацняльнік
* ВЧ-ўзмацняльнік або антэнны ўзмацняльнік
* Лампавы ўзмацняльнік
** Лампавы ўзмацняльнік гуку
** Тэхнічныя характарыстыкі лампавга ўзмацняльніка
** Лампавы ВЧ-ўзмацняльнік

## Іншыя тыпы ўзмацняльнікаў 
* Гідраўлічны прывад і Струйная логіка
* Магнітны ўзмацняльнік
* Механічны ўзмацняльнік
* Аптычны ўзмацняльнік
* Пнеўматычны ўзмацняльнік
* Узмацняльнік крутоўнага моманту
* Ядзерны ўзмацняльнік

## Іншае выкарыстанне 
* Узмацняльнік густу
* Узмацняльнік (рок-гурт)
* Узмацняльнік (альбом)
* Узмацняльнік (альбом Dance Exponents)
* «Узмацняльнік» ― песня Імрана Хана.
* «Узмацняльнік» ― песня гурта dB’s з альбома *Наступствы*.
* «Узмацняльнік» ― песня гурта Manafest з альбома *Каменне*.
*
Масавыя забойствы ў Адыграце (2020)

**Масавыя забойствы ў Адыграце** — расправы, якія адбыліся ў перыяд з лістапада па снежань 2020 года ля горада Адыграт у эфіопскім рэгіёне Тыграй. Забойствы здзейснілі эрытрэйскія ваенныя.

Першае забойства адбылося 18 лістапада, калі эрытрэйцамі былі забіты 59 жыхароў Заламбеса. 21 лістапада, неўзабаве пасля захопу Ідагі Хамуса, яны пакаралі смерцю 24 чалавек. Пасля таго, як замежная армія ўзяла пад кантроль сам Адыграт, эрытрэйцы вывелі адтуль 12 людзей на край горада і таксама пакаралі смерцю. Афіцыйныя эфіопскія федэральныя крыніцы паведамлялі, што ўрадавыя сілы ўзялі пад свой кантроль Адыграт у гэты ж дзень. 25 лістапада эрытрэйцамі былі забіты ад 8 да 15 грамадзянскіх асоб у Адыграце і 8 у Хаўзене. 30 лістапада загінулі ад 80 да 150 мірных жыхароў у царкве Марыям Дэнгелат у 5 км на паўднёвы захад ад Айдага Хамус. У пачатку снежня 13 хлопчыкаў з вёскі Такот каля Ідага Хамуса ва ўзросце 12–15 гадоў былі вымушаны дапамагчы салдатам Эрытрэі ў пагрузцы грузавіка, а затым былі пакараны смерцю.

## Зноскі 
Катэгорыя:Лістапад 2020 года
Катэгорыя:Снежань 2020 года
Катэгорыя:Масавыя забойствы падчас Тыграйскага канфлікту
Катэгорыя:Забойствы, здзейсненыя ў 2020 годзе
Катэгорыя:2020 год у Эфіопіі
Факультэт павышэння кваліфікацыі і перападрыхтоўкі кіруючых кадраў Акадэміі МУС Рэспублікі Беларусь

**Факультэт павышэння кваліфікацыі і перападрыхтоўкі кіруючых кадраў** — адзін з факультэтаў Акадэміі Міністэрства ўнутраных спраў Рэспублікі Беларусь.

## Гісторыя 
Факультэт павышэння кваліфікацыі і перападрыхтоўкі кіруючых кадраў створаны як структурнае падраздзяленне Мінскай вышэйшай школы МУС СССР 20 лютага 1986 года. У 1986—1999 гады факультэт забяспечваў першапачатковую падрыхтоўку і павышэнне кваліфікацыі супрацоўнікаў органаў унутраных спраў.

З 2000 года асноўнай задачай факультэта з’яўляецца павышэнне кваліфікацыі і перападрыхтоўка кіруючых кадраў органаў унутраных спраў. Факультэт таксама выконвае функцыі галаўнога падраздзялення ведамаснай падсістэмы павышэння кваліфікацыі і перападрыхтоўкі кадраў.
 
Аддзяленне завочнага навучання было створана ў жніўні 2017 года з прычыны рэарганізацыі факультэта завочнага навучання.

## Кафедры 
* Кафедра кіравання органамі ўнутраных спраў факультэта павышэння кваліфікацыі і перападрыхтоўкі кіруючых кадраў

## Начальнікі 
* С. Г. Сазанкоў
* У. І. Янушка
* В. М. Вежнавец
* Г. С. Зуёнак
* Л. В. Саленік.
* Іван Віктаравіч Ломаць (з 2010)

Павышэння кваліфікацыі і перападрыхтоўкі кіруючых кадраў
Катэгорыя:Праспект Машэрава (Мінск)
Катэгорыя:З’явіліся ў 1986 годзе
Катэгорыя:1986 год у Мінску
Якаў Саулавіч Агранаў

**Якаў Саулавіч Агранаў** (; ) — дзеяч УНК-АДПУ-НКУС. Адзін з арганізатараў масавых рэпрэсій у СССР.

## Біяграфія 
Нарадзіўся 12 кастрычніка 1893 года ў Чачэрску (Магілёўская губерня).

Начальнік сакрэтнага (з сакавіка 1931 года — сакрэтна-палітычнага) аддзела АДПУ СССР. Да звальнення з органаў НКУС працаваў начальнікам УНКУС Саратаўскай вобласці.
. Сам Агранаў злева.]]

Арыштаваны 20 ліпеня 1937 года пры выкананні службовых абавязкаў. Дастаўлены ў Маскву. Абвінавачаны ва ўдзеле ў «контррэвалюцыйнай змоўніцкай арганізацыі ў органах НКУС». Імя Якава Агранава было ўключана ў сталінскі расстрэльны спіс, датаваны 1 лістапада 1937 года, аднак Сталін выкрасліў яго адтуль, тым самым падоўжыўшы Агранаву жыццё на дзевяць месяца. Паўторна імя Агранава было ўключана ў сталінскі расстрэльны спіс, датаваны 26 ліпеня 1938 г. (№ 1 у спісе на 139 чалавек, пад грыфам «Масква-Цэнтр») («за» 1-ю катэгорыю Сталін і Молатаў). 1 жніўня 1938 года прыгавор зацверджаны на пасяджэнні Ваеннай калегіі Вярхоўнага суда СССР. Расстраляны ў той жа дзень (гісторык і даследчык Эдуард Макарэвіч, знаёмы з архіўна-следчай справай Агранава, сцвярджае, што асуджаны быў расстраляны 21 жніўня 1938 года). Месца пахавання — спецаб’ект НКУС «Камунарка» (Масква).

## Крыніцы 
Катэгорыя:Члены КПСС
Катэгорыя:Рэпрэсаваныя савецкай уладай
Катэгорыя:Рэвалюцыянеры Расіі
Катэгорыя:Чэкісты
Катэгорыя:Эсэры
Катэгорыя:Палітычныя псеўданімы
Катэгорыя:Дэлегаты XVII з’езда УКП(б)
Разня ў лагеры «Хітсат»

**Разня ў лагеры «Хітсат»** — расправа у лагеры бежанцаў Хітсат, якая адбылася 19 лістапада 2020. Паводле даных Europe External Programme with Africa (EEPA), загінулі 300 мірных эрытрэйскіх бежанцаў. У здзяйсненні злачынства абвінавачваюцца байцы ваенізаванага крыла партыі Народны фронт вызвалення Тыграя, якія супрацьстаялі ўрадавай арміі Эфіопіі, і Узброеныя сілы Эрытрэі, якія наадварот выступалі на баку ўладаў.

## Зноскі 
Катэгорыя:Лістапад 2020 года
Катэгорыя:Падзеі 19 лістапада
Катэгорыя:Масавыя забойствы падчас Тыграйскага канфлікту
Катэгорыя:Забойствы, здзейсненыя ў 2020 годзе
Катэгорыя:2020 год у Эфіопіі
Якімаўскі сельсавет

**Які́маўскі сельсавет** — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Уваравіцкага раёна Гомельскай акругі. Цэнтр — вёска Якімаўка.

Пасля другога ўзбуйнення БССР з 8 снежня 1926 года сельсавет у складзе Уваравіцкага раёна Гомельскай акругі БССР. 30 снежня 1927 года сельсавет скасаваны, яго тэрыторыя далучана да Борхаўскага сельсавета.

## Літаратура 
* Административно-территориальное устройство БССР: справочник: в 2 т. / А.И. Карпачева и др. / Главное архивное управление при Совете Министров БССР, Институт философии и права Академии наук БССР. — Т. 1: (1917―1941 гг.). — Мн., «Беларусь», 1985. — 390 с.

Катэгорыя:Былыя сельсаветы Уваравіцкага раёна
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, утвораныя ў 1926 годзе
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, скасаваныя ў 1927 годзе
Масавыя забойствы ў Хагерэ Селам

**Масавыя забойствы ў Хагерэ Селам** — масавыя забойствы ў снежні 2020 года, якія адбыліся ў эфіопскім горадзе Хагерэ-Селам і побач з ім, дзе загінулі 90 грамадзянскіх асоб. Як мяркуецца, адказнасць за злачынства ляжыць на арміі Эрытрэі. У Хагерэ-Селаме з 4 па 5 снежня былі забіты 60 мірных жыхароў. Згодна з Europe External Programme with Africa (EEPA), расстрэлы трактуюцца як помста эрытрэйцаў за паразу ў адным з баёў з мясцовымі паўстанцамі. 14 снежня ў суседнім паселішчы Адзі-Кайла эрытрэйцы пакаралі смерцю яшчэ 30 мірных жыхароў.

## Зноскі 
Катэгорыя:Снежань 2020 года
Катэгорыя:Масавыя забойствы падчас Тыграйскага канфлікту
Катэгорыя:Забойствы, здзейсненыя ў 2020 годзе
Катэгорыя:2020 год у Эфіопіі
Цуд на Гудзоне (фільм)

**«Цуд на Гудзоне»** () — амерыканскі біяграфічны драматычны фільм рэжысёра і прадзюсара Клінта Іствуда і сцэнарыста Тода Камарнікі аб рэйсе US Airways-1549 і Чэслі Саленбергера па мянушцы Салі, заснаваны на аўтабіяграфіі «Вышэйшы абавязак: Мой пошук таго, што сапраўды важна» Саленбергера і Джэфры Заслаў.

## Сюжэт 
Тое, што адбылося 15 студзеня 2009 года, назавуць «цудам на Гудзоне». У той дзень камандзір рэйса *Cactus 1549* Чэслі Саленбергер здзейсніў аварыйную пасадку самалёта Airbus A320 на халодныя воды ракі Гудзон у Нью-Ёрку. Пры гэтым, ніхто са 155 пассажыраў і членаў экіпажу,  якія знаходзіліся на борце, не загінуў. Але, нягледзячы на захапленні са стараны грамадскасці і СМІ, было  расследаванне, якое пагражала прафесійнай рэпутацыі і шматгадовай кар'еры камандзіра Саленбергера.

## У ролях 
* Том Хэнкс — *Чэслі Саленбергер, камандзір экіпажу рэйса US Airways-1549*
* Ааран Экхарт — *Джэфры Скайлз, другі пілот рэйса US Airways-1549*
* Лора Ліні — *Ларэйн Саленбергер, жонка Чэслі Саленбергера*
* Ганна Ган — *доктар Элізабет Дэвіс*
* Атэм Рызэр — *Тэс Соўза*
* Эн Кьюсак — *Дона Дэнт, сцюардэса рэйса US Airways-1549*
* Холт Маколані — *Майк Кліры*

Фільм атрымаў станоўчыя водгукі кінакрытыкаў. На сайте Rotten Tomatoes фільм мае рэйтынг 85%, заснаваны на 324 рэцэнзіях крытыкаў, і сярэднюю адзнаку 7,22 з 10. На Metacritic — 74 бала з 100 на аснаванні 46 рэцэнзій.

## Заўвагі 
Катэгорыя:Фільмы ЗША 2016 года
Катэгорыя:Фільмы на англійскай мове
Катэгорыя:Фільмы пра Нью-Ёрк
Катэгорыя:Фільмы IMAX
Катэгорыя:Фільмы кампаніі Warner Bros.
Катэгорыя:Фільмы-біяграфіі ЗША
Катэгорыя:Фільмы-драмы ЗША
Катэгорыя:Фільмы Клінта Іствуда
1-я Асіповіцкая партызанская брыгада

**1-я Асіповіцкая партызанская брыгада** — савецкае партызанскае падраздзяленне, якое дзейнічала на акупіраванай тэрыторыі Асіповіцкага, Бабруйскага, Пухавіцкага, Чэрвеньскага раёнаў Беларускай ССР.

## Дзейнічала 
У студзені 1943 года камандаванне 210-га партызанскага атрада арганізацыйна аформіла і падпарадкавала свайму кіраўніцтву 211-ы, 212-ы і 213-ы атрады. 12 лютага ў лесе каля в. Усакіна было прынята рашэнне ўпаўнаважанага ЦК КП(б)Б па Магілёўскай вобласці І. М. Кардовіча аб стварэнні 1-й Асіповіцкай партызанскай брыгады. З красавіка уваходзіла ў ваенна-аператыўную групу пры Магілёўскім падпольным абкоме КП(б)Б.

Асноўны ўдар партызаны брыгады наносілі на чыгунках Пухавічы — Жлобін, Слуцк — Асіповічы — Магілёў, Вярэйцы — Градзянка. З 6 студзеня па 14 студзеня супраць савецкіх партызан, у т.л. 1-й Асіповіцкай партызанскай брыгады, была праведзена антыпартызанская аперацыя «Франц». Ужо 6 студзеня нямецкія фарміраванні выбілі ахоўную групу Караля (мянушка камандзіра брыгады М. П. Каралёва) з вёскі Каменічы. У ноч на 9 студзеня брыгада апынулася ў акружэнні. Нягледзячы на вельмі цяжкую сітуацыю, партызанам усё ж удалося вырвацца з акружэння праз невялікі пярэсмык у забалочаным лесе паміж вёскамі Трохгранны Дуб — Лядзецкае і адарвацца ад пераследу. Партызаны панеслі цяжкія страты, кінулі абоз, частка байцоў рассеялася. У ліпені 1943 года разбурылі 2 км чыгункі і знішчылі мост на ўчастку Асіповічы — Татарка. Вялі сістэматычныя баі па вызваленню раёна дыслакацыі ад нямецкіх акупацыйных войск, абароне партызанскай зоны. У ліпені ў сувязі са стварэннем Асіповіцкай ваенна-аператыўнай групы брыгада ў складзе 540 чалавек расфарміравана.

## Камандзіры 
* М. П. Каралёў
* С. С. Сумчанка (в. а.)

## Камісары 
* А. В. Шыянок (в. а.)
* В. В. Глотаў

## Начальнікі штаба 
* А. І. Лукашэнка (в. а.)
* П. А. Маркоўскі

## Склад (станам на студзень 1943 года) 
* 210-ы партызанскі атрад імя І. В. Сталіна (камандзір — С. С. Сумчанка, камісар  —  В. В. Глотаў);
* 211-ы партызанскі атрад імя К. К. Ракасоўскага (камандзір — Р. Н. Баразна)
* 213-ы партызанскі атрад «За Савецкую Беларусь»
* 309-ы партызанскі атрад імя С. М. Кірава

## Літаратура 
* Партизанские формирования Белоруссии в годы Великой Отечественной войны (июнь 1941—июль 1944): краткие сведения об организационной структуре партизанских соединений, бригад (полков), отрядов (батальонов) и их личном составе / Ин-т истории партии при ЦК КП Белоруссии — филиал Ин-та марксизма-ленинизма при ЦК КПСС. — Минск: Беларусь, 1983. — 765 с.
* Партызанская брыгада 1-я Асіповіцкая // Беларусь у Вялікай Айчыннай вайне, 1941—1945: Энцыклапедыя / Беларуская савецкая энцыклапедыя; Рэдкал.: І. П. Шамякін (гал. рэд.) і інш. — Мінск: БелСЭ, 1990. — 680 с., 4 л.карт.: іл. — С. 398—399.

Катэгорыя:Савецкія партызанскія злучэнні, брыгады і атрады на акупіраванай тэрыторыі Беларусі (1941—1944)
Катэгорыя:З’явіліся ў 1943 годзе
Катэгорыя:Зніклі ў 1943 годзе
Катэгорыя:Гісторыя Асіповіцкага раёна
Катэгорыя:Гісторыя Бабруйскага раёна
Катэгорыя:Гісторыя Пухавіцкага раёна
Катэгорыя:Гісторыя Чэрвеньскага раёна
Навукова-педагагічны факультэт Акадэміі МУС Рэспублікі Беларусь

**Навукова-педагагічны факультэт Акадэміі МУС Рэспублікі Беларусь** — адзін з факультэтаў Акадэміі Міністэрства ўнутраных спраў Рэспублікі Беларусь.

## Гісторыя 
Падрыхтоўка кадраў вышэйшай навуковай кваліфікацыі для Міністэрства ўнутраных спраў у Акадэміі МУС пачалася ў 1992 годзе, калі загадам МУС ад 28 мая 1992 года была створана ад’юнктура пры навукова-даследчым і рэдакцыйна-выдавецкім аддзеле. Першым начальнікам ад’юнктуры (1992—1994) з’яўляўся Уладзімір Мікалаевіч Бацін. У красавіку 1996 года пры аддзеле была створана дактарантура, а ў жніўні 1998 года — вочная магістратура.

Навукова-педагагічны факультэт як самастойнае структурнае падраздзяленне Акадэміі МУС быў створаны загадам МУС ад 28 мая 2001 года.

У Акадэміі МУС з 2012 года адкрыта завочная форма навучання ў ад’юнктуры. Акрамя супрацоўнікаў органаў унутраных спраў, навучаюцца супрацоўнікі Следчага камітэта і Дзяржаўнага камітэта судовых экспертыз.

## Спецыяльнасці 
У цяперашні час навукова-педагагічны факультэт забяспечвае падрыхтоўку спецыялістаў у ад’юнктуры і дактарантуры па васьмі навуковым спецыяльнасцях юрыдычнага і псіхалагічнага профіляў:

* тэорыя і гісторыя права і дзяржавы; гісторыя вучэнняў аб праве і дзяржаве;
* канстытуцыйнае права; канстытуцыйны працэс; муніцыпальнае права;
* грамадзянскае права; прадпрымальніцкае права; сямейнае права; міжнароднае прыватнае права;
* крымінальная права і крыміналогія; крымінальна-выканаўчае права;
* крымінальны працэс;
* крыміналістыка, аператыўна-вышуковая дзейнасць;
* адміністрацыйнае права, адміністрацыйна-дэліктнае права, адміністрацыйны працэс;
* юрыдычная псіхалогія.

Тэрмін навучання ў ад’юнктуры ў дзённай форме атрымання адукацыі — тры гады, у завочнай — чатыры гады, у форме суіскальніцтва — пяць гадоў, а ў форме суіскальніцтва ў мэтах здачы кандыдацкіх экзаменаў і залікаў па агульнаадукацыйных дысцыплінах — два гады. Тэрмін навучання ў дактарантуры ў дзённай форме — тры гады, у форме суіскальніцтва — пяць гадоў.
 
У Акадэміі МУС дзейнічае савет па абароне дысертацый, зацверджаны загадам ВАК Рэспублікі Беларусь ад 7 сакавіка 2018 г. № 72. Савет мае права праводзіць абароны дысертацый на атрыманне вучонай ступені кандыдата навук па наступных навуковых спецыяльнасцях:

* крымінальная права і крыміналогія; крымінальна-выканаўчае права;
* крымінальны працэс;
* крыміналістыка; аператыўна-вышуковая дзейнасць;
* адміністрацыйнае права, адміністрацыйна-дэліктнае права, адміністрацыйны працэс.

## Начальнікі 
* Васіль Сцяпанавіч Ялавік (2001—?)
* Віталь Мікалаевіч Радаман (з 2019)

Катэгорыя:Факультэты Акадэміі МУС Рэспублікі Беларусь
Катэгорыя:Праспект Машэрава (Мінск)
Акадэмія МУС Рэспублікі Беларусь
Катэгорыя:З’явіліся ў 2001 годзе
Катэгорыя:2001 год у Мінску
2022 год у гісторыі камп’ютарных гульняў

**2022** год быў адзначаны шэрагам падзей у галіне камп’ютарных гульняў.

## Мерапрыемствы і падзеі 
* 1 красавіка — аб’яўлена пра адмену выставы E3 2022 праз пандэмію COVID-19, арганізатары запэўнілі пра яе правядзенне ў наступным годзе.
* 31 кастрычніка — 13 лістапада — .

## Узнагароды 
## Выпускі гульняў 
Катэгорыя:2022
Катэгорыя:Гады ў камп’ютарных гульнях
Dr Pepper

**Dr Pepper** (вымаўляецца «Доктар Пэпер») — безалкагольны газаваны напой, гандлёвая марка належыць кампаніі «Dr. Pepper Snapple Group».

## Гісторыя 
Назва Dr Pepper была ўпершыню выкарыстана ў камерцыйных мэтах у 1885 годзе. На нацыянальным узроўні ў ЗША напой быў прадстаўлены ў 1904 годзе на выстаўцы «Купля Луізіяны» як новы від газіроўкі з 23 густамі. Яго з’яўленне ў 1885 годзе апярэдзіла з’яўленне Coca-Cola на адзін год.

Напой быў створаны ўраджэнцам Брукліна фармацэўтам Чарлзам Олдэртанам у аптэцы Morrison’s Old Corner Drug Store ва Уэйка, Тэхас. Каб пратэставаць свой новы напой, ён спачатку прапанаваў яго ўладальніку крамы Уэйду Морысану, якому ён таксама спадабаўся.

## Назва 
Існуе некалькі гісторый назвы напітку. Некаторыя лічаць што напой атрымаў назву ў гонар сапраўднага доктара Чарлза Пепера (Dr. Charles T. Pepper), які жыў у адным з паселішчаў штата Вірджынія, іншыя — што напой мае сучасную назву ў гонар бадзёрасці духу і энергіі («pepper» па-ангельску: «перац»), якую дае напой (бо ён прадаваўся ў якасці танізавальнага сродку).

У 1950-х гадах з назвы па стылістычных прычынах, а таксама для паляпшэння чытальнасці знікла кропка пасля «Dr».

## Варыянты 
* **Dr Pepper** — *класічны густ*;
* **Diet Dr Pepper** — *дыетычны варыянт класічнага густу Dr Pepper*;
* **Caffeine-free Dr Pepper** — *без кафеіну*;
* **Diet Caffeine-free Dr Pepper** — *дыетычны варыянт* без кафеіну;
* **Dr Pepper Zero** — нізкакаларыйны без цукру (выпускаецца толькі ў Вялікабрытаніі);
* **Cherry Vanilla Dr Pepper** — *з густам вішні і ванілі*;
* **Diet Cherry Vanilla Dr Pepper** — *дыетычны варыянт з густам вішні і ванілі*;
* **Cherry Chocolate Diet Dr Pepper** — дыетычны з густам вішні і шакаладу (больш не выпускаецца);
* **Dr Pepper Cherry** — *з густам вішні*;
* **Diet Dr Pepper Cherry** — *дыетычны з густам вішні*;
* **Dr Pepper TEN** — нізкакаларыйны (10 калорый);
* **Dr Pepper Vanilla Float** — з густам ванільнага марозіва, сезоннае прапанаванне (limited edition);
* **Dr Pepper Real Sugar** — *натуральны цукар*.

Катэгорыя:Безалкагольныя напоі
Яўгенія Саламонаўна Яжова

**Яўгенія Саламонаўна Яжова** (у дзявоцтве Фейгенберг; 1904, Гомель, Магілёўская губерня, Расійская імперыя — 21 лістапада 1938, Масква, СССР) — савецкі выдавецкі работнік. Вядома як жонка наркама НКУС Мікалая Яжова. З’яўлялася намесніцай галоўнага рэдактара часопіса «СССР на стройке».

Катэгорыя:Рэдактары СССР
Катэгорыя:Самазабойцы, якія прынялі яд
Летнія Юнацкія Алімпійскія гульні 2026

**Летнія Юнацкія Алімпійскія гульні 2026**, афіцыйна вядомыя як **Юнацкія Гульні IV Алімпіяды**  (2026 Summer Youth Olympics) пройдуць у 2026 годзе ў Дакары (Сенегал).

У пачатку верасня 2018 года Міжнародны алімпійскі камітэт заявіў, што сярод кандыдатаў на правядзенне гульняў 2022 года застаўся адзіны горад, сталіца Сенегала. Гэта зрабіла Дакар сталіцай наступных летніх юнацкіх Алімпійскіх гульняў. У 2020 годзе гульні было вырашана перанесці на 2026 год.

## Кандыдаты 
* Дакар, Сенегал — першае месца
* Габаронэ, Батсвана — другое месца

2026
Трыфолій

**Трыфолій** ( — канюшына) — трохлопасцевая разетка, матыў дэкаратыўнага апраўлення ў выглядзе трох пялёсткаў або камбінацыі «Зоркі Давіда» (двух роўнабаковых трыкутнікаў: адзін звернуты вяршыняй уверх, другі — уніз) і трох роўных акружнасцяў, пабудаваных на бісектрысах кутоў трыкутнікаў. Гэтакая вытанчаная пабудова звязана з эпохай готыкі.

У антычнасці — больш простая фігура, малюнак ліста канюшыны, сімвала ператварэнняў, звязанага з міфам пра Актэона, атрыбутам якога была канюшына. У хрысціянстве — сімвал Найсвяцейшай Тройцы, а таксама атрыбут Святога Патрыка і ў гэтай якасці — старажытная эмблема Ірландыі. Іншая форма назвы — трэфы, што звязана з эзатэрычнай сімволікай і магіяй карт Таро.

У гісторыі архітэктуры трохпялёсткавая форма плана цэнтрычных цэркваў і капэл, інакш — трыконх, царква з «трыма пялёсткамі», паўкружжамі апсід. Роднасная форма — квадрыфолій (чатырохліснік). У мастацтве гатычнага стылю матывы трохпялёсткавага арнаменту суадносілі адначасова з геаметрыяй планаў архітэктурных збудаванняў, пабудаваных па прынцыпе трыянгуляцыі, і сімволікай Тройцы.

У складанай арнаментыцы гатычнай каменнай і драўлянай разьбы, рамах вітражных вокнаў, вімпергаў, разьбе царкоўнай мэблі, такія матывы, захоўваючы сваю сімволіку, ператвараліся ў спалучэнні з іншымі фігурамі ў складаныя перапляценні тыпу масверка.

## Спасылкі 
Катэгорыя:Архітэктурныя элементы
Катэгорыя:Архітэктура
Ахназар

**Ахназар** () — сяло ў Лачынскім раёне Азербайджанскай Рэспублікі.

У 1992—2020 гадах было пад кантролем узброеных сіл Арменіі і ўваходзіла ў Кашатагскі раён непрызнанай Нагорна-Карабахскай Рэспублікі. У ходзе Другой карабахскай вайны 1 снежня 2020 года сяло было занята ўзброенымі сіламі Азербайджана (армяне лічаць гэта акупацыяй).

## Спасылкі 
* Haqnəzər — спадарожнікавы здымак вёскі

Катэгорыя:Населеныя пункты Лачынскага раёна
Вуліца Калініна (Наваполацк)

**Вуліца Калініна** (, ) — вуліца ў Наваполацку, названая ў гонар савецкага дзяржаўнага і партыйнага дзеяча Міхаіла Калініна.

## Апісанне 
Размешчана паміж 3-м мікрараёнам, з аднаго боку, і 4-м і 5-м мікрараёнамі горада, з іншага. Цягнецца з паўночнага ўсходу на паўднёвы захад ад кальцавой развязкі на скрыжаванні з рэспубліканскай аўтадарогай  Віцебск — Наваполацк — Грыгораўшчына (граніца Латвіі) да вуліцы Камсамольскай, пасля якой пераходзіць у мясцовую аўтадарогу, якая спалучае Наваполацк з заводам «Палімір» і рэспубліканскай аўтадарогай  Полацк — Мёры — Браслаў. Працягласць вуліцы складае больш за 2,5 км. Забудова тыповая, пераважна панэльная, у 5-9 паверхаў.

## Транспарт 
Вуліцу перасякае большая частка гарадскіх аўтобусных і трамвайных маршрутаў. Непасрэдна па самой вуліцы пралягаюць гарадскія аўтобусныя маршруты № 6, 6а, 10, 10а, 11, 13, 14, 21. На перасячэнні з вуліцамі Паркавай і Якуба Коласа каля маста праз Заходнюю Дзвіну арганізавана кругавая развязка, а на перасячэнні з вуліцамі Блахіна і Камсамольскай — шматузроўневая развязка з пуцепровадам праз гэтыя вуліцы і трамвайныя рэйкі.

## Сацыяльныя аб’екты 
* бібліятэка імя У. Маякоўскага
* аддзяленне паштовай сувязі № 7
* медыка-рэабілітацыйная экспертная камісія
* архітэктурна-вытворчае бюро
* цэнтр прадпрымальніцтва і нерухомасці
* стаматалогія
* магазіны
* аўтасэрвіс
* АЗС

## Гл. таксама 
* Спіс вуліц Наваполацка

Катэгорыя:Вуліцы Наваполацка