Рамуальд Сымонавіч Зянкевіч

**Рамуальд Сымонавіч Зянкевіч (Зянькевіч)** (, ; , Завілейскі павет, Віленская губерня, Расійская імперыя — ) — беларускі фалькларыст, этнограф, археолаг, краязнавец і педагог.

## Біяграфія 
Нарадзіўся ў сям’і арандатара, бацькоўскі фальварак, верагодна, знаходзіўся недзе паміж Свір’ю і Свянцянамі. Пачатковую адукацыю атрымаў у Свірскай парафіяльнай школе (1818—1820). Скончыў Віленскую гімназію (1826) і літаратурнае аддзяленне Віленскага ўніверсітэта (1830), працаваў настаўнікам і выхавальнікам у прыватных школах. У 1844 годзе атрымаў месца настаўніка Росенскай павятовай школы Ваўкавыскага павета Гродзенскай губерні, але неўзабаве з-за прагрэсуючай слепаты пакінуў працу. У пошуках работы Рамуальд Зянкевіч апынуўся на Палессі, знайшоў прытулак у Луніне Пінскага павета, рэзідэнцыі князёў Друцкіх-Любецкіх. Князь Эдвін Геранімавіч Друцкі-Любецкі (1828—1901) дазволіў Рамуальду Зянкевічу карыстацца сваёй бібліятэкай, архівам і кабінетам-музеем.

## Навуковая дзейнасць 
Рамуальд Зянкевіч запісваў песні, казкі, паданні, легенды, абрады і звычаі. У 1847 годзе ў часопісе Ю. Крашэўскага «Athenaeum» («Атэнэум») надрукаваў нарыс «Народныя песні, сабраныя на Піншчыне і перакладзеныя Р. Зянкевічам» (*«Народные песни, собранные на Пинщине и переведённые Р. Зенкевичем»*), дзе разам з беларускім арыгіналам змяшчаў пераклад на польскую мову, што значна пашырала кола даследчыкаў беларускага фальклору і павышала вартасць яго працы. У зборніку «Народныя песні Піншчыны» (*«Piosenki gminne ludu Pińskiego»*, Коўна, 1851) змясціў беларускія песні, запісаныя над Пінай, Прыпяццю і Цной (звыш 200 песень), з дадаткам некалькіх песень з Валынскага Палесся, з Бугу, з ваколіц Любамля.

Рамуальд Зянкевіч — этнограф-аматар, але яго зборнік з’яўляецца першым зборам беларускіх песень, які, у адрозненне ад папярэдніх яму зборнікаў Я. Чачота, мае навуковае значэнне. Змест зборніка ў 1868 годзе быў перадрукаваны О. Кольбергам у 52-м томе «Беларусь — Палессе» «Поўнага збору прац».

Важнейшай у навуковай спадчыне Р. Зянкевіча з’яўляецца праца «Пра ўрочышчы і звычаі жыхароў Піншчыны, а таксама пра характар іх песень» (часопіс «Вiblіotека Warszawska» — 1852, т. 4; 1853, т. 1), дзе ён даў апісанне працоўных працэсаў, каляндарных і сямейных абрадаў, вераванняў і забабонаў. Упершыню расказаў пра старажытны веснавы абрад «куста», які суправаджаўся багатым і пышным рытуалам, пахавальныя абрады, памінальны абрад «дзяды».

Зянкевіч вывучаў Крэўскі замак, запісаў паданні пра яго г.зв. «падземныя хады», даў звесткі пра гарадзішча і старажытны вал каля Турава, зафіксаваў месца даўняга пабоішча каля Сташанаў над Ясельдай. Звяртаючыся да гісторыі засялення Палесся, абвяргаў сцверджанне пра тое, што ў VI стагоддзі на Палессі жылі будзіны, а славяне там з’явіліся значна пазней. Спасылаючыся на запісаныя ім назвы ўрочышчаў, абрады, звычаі і вераванні, сцвярджаў, што Піншчына заселена славянамі са старажытных часоў.

Таксама Рамуальд Зянкевіч цікавіўся археалогіяй. З-за дрэннага зроку раскопак не праводзіў, аднак у 1843 годзе, будучы на Ашмяншчыне, рабіў абмеры курганоў, гарадзішчаў, абарончых валоў і замчышчаў. Карыстаўся звесткамі аратых пра знаходкі старажытных рэчаў. Упершыню стварыў археалагічную карту Ашмянскага павета. У 1848 годзе ў часопісе «Атэнэум» апублікаваў працу «Пра курганы і гарадзішчы Ашмянскага павета» (*«О kurhanach i grodziskach powiatu Osmianskego»*). Матэрыял Р. Зянкевіча пра Крэўскі замак выкарыстаў польскі гісторык М. Балінскі пры напісанні працы «Старажытная Польшча…».

У Вільні Р. Зянкевіч выдаў зборнікі «Рыфмаваныя спробы», «Вяселле, рыфмаваны перадшлюбны падарунак». У рукапісе засталіся «Гісторыя польскай літаратуры», якая заканчвалася раздзелам пра творчасць А. Міцкевіча, а таксама педагагічнай працы пра выхаванне моладзі з пералікам абавязкаў бацькоў і настаўнікаў. Аўтар працы «Сістэматычны агляд усіх навук».

Частка творчай спадчыны Р. Зянкевіча захоўваецца ў Вільнюсе ў Цэнтральнай бібліятэцы АН Літвы.

## Бібліяграфія 
* Piosenki gminne ludu Pińskiego / zebrał i przekładał Romuald Zieńkiewicz. — Kowno, 1851.

## Літаратура 
* 
* Беларускі фальклор: энцыклапедыя. Т. 1 — Мінск, 2005.

Катэгорыя:Выпускнікі Віленскага ўніверсітэта
Катэгорыя:Этнографы Беларусі
Катэгорыя:Археолагі Беларусі
Катэгорыя:Краязнаўцы Беларусі