open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Антоненкі (Гарадоцкі раён)

**Анто́ненкі** (, ) — вёска ў Гарадоцкім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Віраўлянскага сельсавета. За 37 км на паўночны захад ад Гарадка, 13 км ад чыгуначнай станцыі Бычыха на лініі Віцебск — Невель, 73 км ад Віцебска. Рэльеф раўнінны. На захадзе працякае ручай, які ўпадае ў возера Бярнова. На захадзе, поўначы і ўсходзе — участкі лесу. Транспартныя сувязі па мясцовай дарозе і далей па шашы Віцебск — Гарадок. У вёсцы ніхто не жыве (2018).

## Гісторыя 
У канцы 18 стагоддзя вёска Вялікі Рубеж у Гарадоцкім павеце Полацкай губерні. У 1802 годзе ў Віцебскай губерні. У 1839 годзе вёска Антоненкі ў фальварку Старая Віраўля, 9 рэвізскіх душ дзяржаўных сялян. У 1848 годзе 3 дзесяціны сядзібнай зямлі, 36 дзесяцін ворыва, 5 коней, 8 галоў буйной рагатай жывёлы, вёска Рубеж у маёнтку Горкі, уласнасць памешчыка Аляскандра Палупента. У сярэдзіне 19 стагоддзя вёска Вялікі Рубеж у маёнтку Халамер’е, уласнасць Казіміра Корсака. У пачатку 20 стагоддзя вёска Антоненкі ў Віраўлянскай воласці, у Стара-Віраўлянскім сельскім таварыстве і Віраўлянскім прыходзе, 94 дзесяціны ўгоддзяў, 8 двароў, 61 жыхар; вёска Вялікі Рубеж (Антоненкі) у Халамерскай воласці — 20 двароў, 86 дзесяцін угоддзяў, 77 жыхароў, у Горкаўскім сельскім таварыстве і праваслаўным прыходзе. У 1920 годзе ў Віраўлянскай воласці, вёска Антоненкі — 7 двароў, 28 жыхароў; хутар Вялікі Рубеж у Халамерскай воласці — 13 двароў, 60 жыхароў. У сакавіку 1924 года вернута ў склад БССР. У 1926 годзе вёска Антоненкі ў Віраўлянскім сельсавеце Гарадоцкага раёна Віцебскай акругі (да 26 ліпеня 1930 года), 6 двароў, 27 жыхароў; вёска Антоненкі (Рубеж) у Горкаўскім сельсавеце Езярышчанскага раёна Віцебскай акругі, 14 двароў, 68 жыхароў. У 1944-56 гадах дзейнічаў калгас імя Сталіна. У 1959 годзе ў Езярышчанскім раёне. З 25 снежня 1962 года ў Гарадоцкім раёне. Да 2004 года ўваходзіла ў склад Халамерскага сельсавета. З 8 красавіка 2004 года вёскі скасаванага Халамерскага сельсавета далучаны да Віраўлянскага сельсавета. У 2012 годзе ў складзе КУСП «Маяц».

## Насельніцтва 
* 7 двароў, 52 рэвізскія душы (1785)
* 10 двароў, 80 рэвізскіх душ (1846)
* 3 двары, 22 рэвізскія душы (1848)
* 60 жыхароў — Віраўлянскага сельсавета, 95 жыхароў — Халамерскага сельсавета (1959)
* 74 гаспадаркі, 173 жыхары — Віраўлянскага сельсавета, 10 гаспадарак, 11 жыхароў — Халамерскага сельсавета (2000)
* 2 гаспадаркі, 2 жыхары (2012)
## Крыніцы 
## Літаратура 
* 
## Спасылкі 
Катэгорыя:Віраўлянскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Гарадоцкага раёна
Кузюронкі

**Кузюро́нкі** (, ) — вёска ў Гарадоцкім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Бычыхінскага сельсавета.

Да 16 верасня 1960 года вёска ўваходзіла ў склад Мехаўскага сельсавета.

## Крыніцы 
## Спасылкі 
Катэгорыя:Бычыхінскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Гарадоцкага раёна
Вязаўкі

**Вя́заўкі** (, ) — былая вёска ў Гарадоцкім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіла ў склад Віраўлянскага сельсавета.

Да 2004 года ўваходзіла ў склад Халамерскага сельсавета.

Ліквідавана ў 2017 годзе.

## Крыніцы 
## Спасылкі
Вялікае Цешалава

**Вялі́кае Це́шалава** (, ) — вёска ў Гарадоцкім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Віраўлянскага сельсавета.

Да 16 ліпеня 1954 года вёска ўваходзіла ў склад Обальскага сельсавета, да 8 красавіка 1957 года — у склад Віраўлянскага сельсавета, да 8 красавіка 2004 года — у склад Халамерскага сельсавета.

## Крыніцы 
## Спасылкі 
Катэгорыя:Віраўлянскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Гарадоцкага раёна
Лапцёўка

**Лапцёўка**, таксама **Лапцеўка** (, ) — вёска ў Гарадоцкім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Віраўлянскага сельсавета. За 56 км на паўночны захад ад Гарадка, 13 км ад чыгуначнай станцыі Езярышча на лініі Віцебск — Невель, 88 км ад Віцебска. Рэльеф раўнінны. На захадзе працякае рака Обаль (прыток Заходняй Дзвіны), на поўдні ляжыць лясны масіў. Транспартныя сувязі па мясцовай дарозе і далей па шашы Гарадок — Невель.

## Гісторыя 
У 1-й палове 19 стагоддзя ў складзе фальварка Рудня дзяржаўнага маёнтка Езярышча ў Гарадоцкім павеце Віцебскай губерні. У 2-й палове 19 — пачатку 20 стагоддзя вёска ў Руднянскай воласці Гарадоцкага павета Віцебскай губерні. У 1905 годзе 129 дзесяцін зямлі. З 15 лютага 1923 года ў Невельскім павеце. У 1924 годзе вернуты ў склад БССР. З 20 жніўня 1924 года ў Руднянскім сельсавеце, з 9 кастрычніка 1929 года ў Езярышчанскім сельсавеце Езярышчанскага раёна Віцебскай акругі (да 26 ліпеня 1930 года), з 12 лютага 1935 года ў Мехаўскім раёне, з 20 лютага 1938 года ў Віцебскай вобласці. У Другую сусветную вайну ў лістападзе 1942 года нацысты спалілі вёску, забілі 17 жыхароў. Разам з ёй была спалена вёска Рудзіха (знаходзілася за 2 км), 15 двароў, загублена 20 жыхароў, не адрадзілася. З 4 кастрычніка 1957 года да 2004 года ўваходзіла ў склад Халамерскага сельсавета. У 1970 годзе ў складзе саўгаса «Маяк». З 8 красавіка 2004 года ў Віраўлянскім сельсавеце. У 2012 годзе ў складзе КУСП «Маяк».

## Насельніцтва 
* 9 двароў, 54 жыхары (1847)
* 13 двароў, 94 жыхары (1905)
* 17 двароў, 86 жыхароў (1920)
* 17 двароў, 85 жыхароў (1925)
* 31 двор, 191 жыхар (1940)
* 43 жыхары (1959)
* 51 жыхар (1970)
* 6 гаспадарак, 9 жыхароў (2002)
* 4 гаспадаркі, 5 жыхароў (2018)
## Крыніцы 
## Літаратура 
* 
## Спасылкі 
Катэгорыя:Віраўлянскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Гарадоцкага раёна
Кіраёва (Гарадоцкі раён)

**Кіраёва**, таксама **Кірэева** (, ) — вёска ў Гарадоцкім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Віраўлянскага сельсавета. За 30 км на паўночны захад ад Гарадка, 16 км ад чыгуначнай станцыі Бычыха на лініі Віцебск — Невель, 66 км ад Віцебска. Рэльеф раўнінны. На поўначы і паўднёвым усходзе знаходзяцца лясныя масівы. У паўночна-заходнім напрамку ляжыць забалочаны ўчастак. Транспартныя сувязі па дарозе Віраўля — Гарадок, якая праходзіць паблізу ад вёскі.
## Гісторыя 
У 2-й палове 18 стагоддзя вёска ў Езярышчанскім старостве Гарадоцкага павета Полацкай губерні. У 1-й палове 19 стагоддзя вёска ў складзе фальварка Новая Віраўля дзяржаўнага маёнтка Езярышча Гарадоцкага павета Віцебскай губерні. У 1847 годзе было 6 дзесяцін сядзібнай зямлі, 40,5 — ворыва, 20 — сенажаці. З 2-й паловы 19 стагоддзя вёска ў Віраўлянскай воласці Гарадоцкага павета, у складзе Нова-Віраўлянскага сельскага таварыства. У 1905 годзе 104 дзесяціны зямлі. З 1920 года ў Віцебскім павеце. У сакавіку 1924 года вернута ў склад БССР. З 20 жніўня 1924 года ў Віраўлянскім сельсавеце Гарадоцкага раёна Віцебскай акругі (да 26 ліпеня 1930 года). З 12 лютага 1938 года ў Віцебскай вобласці. У Другую сусветную вайну з фронту не вярнуліся 6 жыхароў. З 18 сакавіка 1958 года ў Езярышчанскім раёне. З 25 снежня 1962 года ў Гарадоцкім раёне. У 1970 годзе ў калгасе «Віраўлянскі». У 2012 годзе ў складзе філіяла «Віраўлянскі» замежнага прыватнага сельскагаспадарчага вытворчага УП «Дзецкасельскі-Гарадок».

## Насельніцтва 
* 7 двароў, 61 рэвізская душа (1785)
* 58 рэвізскіх душ (1795)
* 34 рэвізскія душы (1839)
* 6 двароў, 36 душ (1847)
* 10 двароў, 81 жыхар (1905)
* 10 двароў, 63 жыхары (1926)
* 45 жыхароў (1959)
* 47 жыхароў (1970)
* 4 гаспадаркі, 4 жыхары (2000)
* 2 гаспадаркі, 2 жыхары (2018)

## Крыніцы 
## Літаратура 
* 
## Спасылкі 
Катэгорыя:Віраўлянскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Гарадоцкага раёна
Карсакі (Гарадоцкі раён)

**Карсакі́**, таксама **Корсакі** (, ) — вёска ў Гарадоцкім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Віраўлянскага сельсавета. За 41 км ад Гарадка, 17 км ад станцыі Бычыха на лініі Віцебск — Невель, 77 км ад Віцебска. Рэльеф раўнінны, на поўначы знаходзіцца возера Чэрнава. Транспартныя сувязі па мясцовай дарозе праз вёску Гаўрушы і далей па дарозе Віраўля — Гарадок. У вёсцы ніхто не жыве (2018).

## Гісторыя 
У 1-й палове 19 стагоддзя вёска ў складзе фальварка Новая Віраўля дзяржаўнага маёнтка Езярышча Гарадоцкага павета Віцебскай губерні. У 1847 годзе — 3 дзесяціны сядзібнай, 13,5 дзесяціны ворнай зямлі, 7 дзесяцін сенажаці. У 1855 годзе — 42 дзесяціны ворыва, 1705 дзесяцін лугоў. У канцы 19 — пачатку 20 стагоддзя ў Віраўлянскай воласці Гарадоцкага павета Віцебскай губерні. У 1905 годзе — 140 дзесяцін зямлі. З 15 лютага 1921 года ў Селішчанскай воласці Віцебскага павета. У сакавіку 1924 года вернута ў склад БССР. З 20 жніўня 1924 года ў Віраўлянскім сельсавеце Гарадоцкага раёна Віцебскай акругі (да 26 ліпеня 1930 года). У 1926 годзе працавала кузня. У 1933 годзе працаваў калгас імя Сталіна. З 12 лютага 1935 года ў Мехаўскім раёне, з 20 лютага 1938 года Віцебскай вобласці. З 18 сакавіка 1958 года ў Езярышчанскім раёне. З 25 снежня 1962 года ў Гарадоцкім раёне. У 1970 годзе ў калгасе «Віраўлянскі». У 2012 годзе ў складзе філіяла «Віраўлянскі» замежнага прыватнага сельскагаспадарчага вытворчага УП «Дзецкасельскі-Гарадок».

## Насельніцтва 
* 4 двары, 15 душ мужчынскага пола і 13 душ жаночага пола (1847)
* 5 двароў, 38 жыхароў (1855)
* 10 двароў, 78 жыхароў (1905)
* 13 двароў, 57 жыхароў (1921)
* 10 двароў, 47 жыхароў (1926)
* 14 жыхароў (1959)
* 14 жыхароў (1970)
* 1 гаспадарка, 1 жыхар (2012)
* 0 жыхароў (2018)

## Крыніцы 
## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
Катэгорыя:Віраўлянскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Гарадоцкага раёна
Ракава (Гарадоцкі раён)

**Ра́кава** (, ) — вёска ў Гарадоцкім раёне Віцебскай вобласці Беларусі. Уваходзіць у склад Віраўлянскага сельсавета.

## Геаграфія 
Знаходзіцца каля возера Чарнова.

## Крыніцы 
## Літаратура 
* 
* Ліст карты N-35-24. Выданне 1980 года. Адпавядае стану мясцовасці на 1979 год.

## Спасылкі 
Катэгорыя:Віраўлянскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Гарадоцкага раёна
Шарава

**Ша́рава** (, ) — вёска ў Гарадоцкім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Віраўлянскага сельсавета. За 40 км ад Гарадка, за 76 км ад Віцебска, за 2 км ад чыгуначнай станцыі Раслякі на лініі Віцебск — Невель. Рэльеф раўнінны. На поўнач, захад і поўдзень ляжыць лясны масіў. Транспартныя сувязі па мясцовай дарозе Віраўля — Гарадок.

## Гісторыя 
У 1959 годзе ў складзе Віраўлянскага сельсавета Езярышчанскага раёна. З 25 снежня 1962 года ў Гарадоцкім раёне. У 1970 годзе ў калгасе «Віраўлянскі». У 2012 годзе была ў складзе філіяла «Віраўлянскі» замежнага прыватнага сельскагаспадарчага вытворчага УП «Дзецкасельскі-Гарадок».

## Насельніцтва 
* 25 жыхароў (1959)
* 15 жыхароў (1970)
* 3 гаспадаркі, 4 жыхары (1997)
* 3 гаспадаркі, 5 жыхароў (2002)
* 1 гаспадарка, 1 жыхар (2018)

## Крыніцы 
## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
Катэгорыя:Віраўлянскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Гарадоцкага раёна
Якушонкі

**Якушо́нкі** (, ) — вёска ў Гарадоцкім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Віраўлянскага сельсавета. За 36 км на паўночны захад ад Гарадка, 74 км ад Віцебска, 14 км ад чыгуначнай станцыі Бычыха на лініі Віцебск — Невель. Рэльеф раўнінны. На паўночным усходзе працякае рака Сутокі (прыток ракі Каменка). На поўдні і ўсходзе ляжыць лясны масіў. Транспартныя сувязі па мясцовай дарозе і далей па дарозе Віраўля — Гарадок.

## Гісторыя 
У канцы 18 стагоддзя вёска ў Гарадоцкім павеце Полацкай, з 1802 года ў Віцебскай губерняў, у складзе Езярышчанскага староства. У 1785 годзе вёска з’яўлялася дзяржаўнай уласнасцю. У 1839 годзе ў фальварку Новая Віраўля маёнтка Езярышча, дзяржаўная ўласнасць. У 1847 годзе было 5 дзесяцін сядзібнай зямлі, 16 дзесяцін сенажаці. Адносілася да Віраўлянскага праваслаўнага прыхода. У канцы 19 — пачатку 20 стагоддзя ў Віраўлянскай воласці Гарадоцкага павета Віцебскай губерні. Належала Нова-Віраўлянскай сельскай грамадзе. У 1895 годзе адкрылі школу граматы (у 1897 годзе — 27 вучняў). У 1905 годзе 181 дзесяціна сельгасугоддзяў. З 15 лютага 1923 года ў Селішчанскай воласці Віцебскага павета, працавала школа 1-й ступені. У сакавіку 1924 года вернуты ў склад БССР. З 20 жніўня 1924 года ў Віраўлянскім сельсавеце Гарадоцкага раёна Віцебскай акругі (да 26 ліпеня 1930 года). З 12 лютага 1935 года ў Мехаўскім раёне. З 20 лютага 1938 года ў Віцебскай вобласці. У Другую сусветную вайну з фронту не вярнуліся 29 жыхароў. З 18 сакавіка 1958 года ў Езярышчанскім раёне. З 25 снежня 1962 года ў Гарадоцкім раёне. У 1999 годзе ў складзе калгаса «Віраўлянскі». У 2012 годзе ў складзе філіяла «Віраўлянскі» замежнага прыватнага сельскагаспадарчага вытворчага УП «Дзецкасельскі-Гарадок».

## Насельніцтва 
* 7 двароў, 84 рэвізскія душы (1785)
* 74 рэвізскія душы (1839)
* 9 двароў, 49 сялянскіх душ (1847)
* 11 двароў, 94 жыхары (1905)
* 18 двароў, 73 жыхары (1923)
* 15 двароў, 61 жыхар (1926)
* 74 жыхары (1959)
* 50 жыхароў (1970)
* 5 гаспадарак, 6 жыхароў (2002)
* 1 гаспадарка, 1 жыхар (2018)

## Крыніцы 
## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
Катэгорыя:Віраўлянскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Гарадоцкага раёна
Шчотнікі

**Шчо́тнікі** (, ) — вёска ў Гарадоцкім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Віраўлянскага сельсавета. За 29 км на паўночны захад ад Гарадка, 65 км ад Віцебска, 15 км ад чыгуначнай станцыі Бычыха на лініі Віцебск — Невель. На паўночным захадзе працякае ручай (прыток ракі Бярноўка), на паўночным усходзе месціцца лясны масіў. Транспартныя сувязі па дарозе Віраўля — Гарадок.
## Гісторыя 
У канцы 18 стагоддзя вёска Шчакотнікі ў Гарадоцкім павеце Полацкай губерні. У 1-й палове 19 стагоддзя вёска ў складзе казённага маёнтка Езярышча ў Гарадоцкім павеце Віцебскай губерні, адносілася да Віраўлянскага прыхода. У 1847 годзе вёска ў складзе Нова-Віраўлянскага сельскага таварыства, 18 дзесяцін ворыва, 10 дзесяцін сенакосу. У 1897 годзе ў складзе Стара-Віраўлянскай сельскай грамады Віраўлянскай воласці Гарадоцкага павета. У 1905 годзе было 80 дзесяцін угоддзяў, адносілася да Віраўлянскага прыхода. У 1920 годзе ў Віраўлянскай воласці Віцебскага павета, школа 1-й ступені. У сакавіку 1924 года вернута ў склад БССР. З 20 жніўня 1924 года ў Віраўлянскім сельсавеце Гарадоцкага раёна Віцебскай акругі (да 26 ліпеня 1930 года). З 12 лютага 1935 года ў Мехаўскім раёне. З 20 лютага 1938 года ў Віцебскай вобласці. У Другую сусветную вайну з фронту не вярнуліся 14 жыхароў. З 18 сакавіка 1958 года ў Езярышчанскім, з 25 снежня 1962 года ў Гарадоцкім раёнах. У 1970 годзе ў калгасе «Віраўлянскі». У 2012 годзе ў складзе філіяла «Віраўлянскі» замежнага прыватнага сельскагаспадарчага вытворчага УП «Дзецкасельскі-Гарадок».

## Насельніцтва 
* 5 двароў, 22 рэвізскія душы (1785)
* 4 двары, 12 душ (1-я палова 19 стагоддзя)
* 5 двароў, 23 рэвізскія душы (1847)
* 4 двары, 22 жыхары (1855)
* 7 двароў, 52 жыхары (1897)
* 5 двароў, 46 жыхароў (1905)
* 6 двароў, 29 жыхароў (1920)
* 7 двароў, 32 жыхары (1925)
* 54 жыхары (1959)
* 60 жыхароў (1970)
* 11 гаспадарак, 20 жыхароў (2000)
* 4 гаспадаркі, 9 жыхароў (2018)

## Крыніцы 
## Літаратура 
* 
## Спасылкі 
Катэгорыя:Віраўлянскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Гарадоцкага раёна
Ярыгіна (Гарадоцкі раён)

**Яры́гіна** (, ) — вёска ў Гарадоцкім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Віраўлянскага сельсавета. За 41 км на паўночны захад ад Гарадка, 78 км ад Віцебска, 17 км ад чыгуначнай станцыі Езярышча. Рэльеф раўнінны. На ўсходзе працякае рака Чарнуйка (прыток ракі Обаль). У паўднёва-заходнім напрамку ляжыць лясны масіў. Транспартныя сувязі па мясцовай дарозе Халамер’е— Бычыха, па шашы Гарадок — Невель.

## Гісторыя 
У канцы 18 стагоддзя ў Гарадоцкім павеце Полацкай, з 1802 года Віцебскай губерняў. У 1839 годзе вёска ў складзе войтаўства Обальскага. У сярэдзіне 19 стагоддзя ў складзе дзяржаўнага маёнтка Обаль. У канцы 19 — пачатку 20 стагоддзя ў Обальскай воласці Гарадоцкага павета. У 1905 годзе адносілася да Обальскай сельскай грамады і праваслаўнага прыхода. З 25 сакавіка ў Невельскім павеце. З сакавіка 1924 года вернута ў БССР. З 20 жніўня 1924 года ў Асіпаўскім сельсавеце (5 снежня 1931 года Обальскі) Езярышчанскага раёна Віцебскай акругі (да 26 ліпеня 1930 года). У 1925 годзе існавала прадпрыемства па вырабе вапны, з 1929 года вапнавы завод (у 1933 годзе 18 рабочых). У 1930 годзе арганізаваны калгас «Чырвоны вапняк». З 20 лютага 1938 года ў Віцебскай вобласці. З 12 лютага 1935 года ў Мехаўскім раёне. У Другую сусветную вайну ў лістападзе 1942 года вёска спалена гітлераўцамі, загінулі 35 жыхароў. З фронту не вярнулася 10 жыхароў. З 18 сакавіка 1958 года ў Езярышчанскім раёне. У 1959 годзе ў Халамерскім сельсавеце. З 25 снежня 1962 года ў Гарадоцкім раёне. Да 2004 года ўваходзіла ў склад Халамерскага сельсавета.

## Насельніцтва 
* 19 рэвізскіх душ (1785)
* 16 рэвізскіх душ, казённая ўласнасць (1795)
* 41 рэвізская душа (1839)
* 8 двароў, 50 рэвізскіх душ (сярэдзіна ХІХ стагоддзя)
* 3 двары, 55 жыхароў (1905)
* 16 двароў, 74 жыхары (1920)
* 14 двароў, 82 жыхары (1925)
* 14 двароў, 95 жыхароў (1940)
* 36 жыхароў (1959)
* 51 жыхар (1970)
* 6 гаспадарак, 8 жыхароў (1997)
* 4 гаспадаркі, 5 жыхароў (2002)
* 1 гаспадарка, 1 жыхар (2018)

## Крыніцы 
## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
Катэгорыя:Віраўлянскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Гарадоцкага раёна
Аўдзейкава

**Аўдзе́йкава** (, ) — вёска ў Гарадоцкім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Езярышчанскага сельсавета.

Да 16 верасня 1960 года вёска знаходзілася ў адміністрацыйным падпарадкаванні Езярышчанскага пассавета, да 10 кастрычніка 2013 года ўваходзіла ў склад Гуркінскага сельсавета, да 4 верасня 2014 года — у склад Бычыхінскага сельсавета.

## Крыніцы 
## Спасылкі 
Катэгорыя:Езярышчанскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Гарадоцкага раёна
Балбекі (Гарадоцкі раён)

**Балбе́кі** (, ) — былая вёска ў Гарадоцкім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіла ў склад Гуркінскага сельсавета.

Да 16 верасня 1960 года вёска знаходзілася ў адміністрацыйным падпарадкаванні Езярышчанскага пассавета. Ліквідавана ў 2008 годзе.

## Крыніцы 
## Спасылкі
Ключагорская

**Ключаго́рская** (, ) (да 30 ліпеня 1964 года **Бедавіцы**) — вёска ў Гарадоцкім раёне Віцебскай вобласці Беларусі. Уваходзіць у склад Віраўлянскага сельсавета.

## Геаграфія 
Знаходзіцца на рацэ Обаль, за 53 км на паўночны захад ад горада Гарадок, за 16 км ад чыгуначнай станцыі Езярышча на лініі Віцебск — Невель, за 95 км ад Віцебска. Рэльеф раўнінны. На поўдзень і ўсход працякае рака Обаль (прыток Заходняй Дзвіны). У цэнтры цячэ ручай, які ўпадае ў раку Обаль. На захадзе знаходзіцца лясны масіў. За за 1,2 (за 1,5 км) у напрамку на паўночны захад ад вёскі знаходзіцца возера Сцернік (Бусоўля) Транспартныя сувязі па мясцовай дарозе праз вёску Лапцёўка і далей па шашы Гарадок — Невель. У вёсцы ніхто не жыве (2018).

## Гісторыя 
У канцы XVIII cтагоддзя вёска Бедавіцы ў Гарадоцкім павеце Полацкай губерні. У 1802 годзе ў Віцебскай губерні. У 1839 годзе складзе войтаўства Обаль, казённая ўласнасць. У 1850 годзе 12 дзесяцін ворыва, 4,5 дзесяціны сенажаці. У канцы XIX — пачатку XX стагоддзя вёска ў Обальскай воласці Гарадоцкага павета Віцебскай губерні. Адносілася да Прусаўскай сельскай грамады і Обальскага праваслаўнага прыхода. У 1905 годзе было 25 дзесяцін сельскагаспадарчых угоддзяў, 2 дзесяціны лесу, капліца на могілках. У 1920 годзе працавала школа 1-й ступені. У сакавіку 1924 года вернута ў склад БССР. За 30 жніўня 1924 года ў Халамерскім сельсавеце Езярышчанскага раёна Віцебскай акругі (да 26 ліпеня 1930 года). З 12 кастрычніка 1929 года ў Гарадоцкім, з 12 снежня 1935 года Мехаўскім раёнах. З 20 лютага 1938 года ў Віцебскай вобласці. У Вялікую Айчынную вайну ў лістападзе 1942 года спалена нацыстамі, загінулі 27 жыхароў. З фронту не вярнуліся 3 вяскоўцы. У 1953 годзе пачала дзейнічаць Ключагорская ГЭС на рацэ Обаль. З 18 сакавіка 1958 года ў Езярышчанскім, з 25 снежня 1962 года ў Гарадоцкім раёнах. У 1970 годзе ў саўгасе «Маяк». У 1997 годзе працавала ферма. Да 2004 года ўваходзіла ў склад Халамерскага сельсавета. У 2012 годзе ў складзе КУСП «Маяк».

## Насельніцтва 
* 7 двароў, 57 рэвізскіх душ (1785)
* 1 двор, 5 рэвізскіх душ (1850)
* 3 двары, 27 жыхароў (1897)
* 21 двор, 161 жыхар (1905)
* 24 двары (1918)
* 22 двары, 92 жыхары (1920)
* 20 двароў, 106 жыхароў (1925)
* 25 двароў, 171 жыхар (1940)
* 52 жыхары (1970)
* 11 гаспадарак, 14 жыхароў (1997)
* 6 гаспадарак, 7 жыхароў (2002)
* 1 гаспадарка, 1 жыхар (2012)
* 0 жыхароў (2018)

## Крыніцы 
## Літаратура 
* 
* 
* Лист карты N-35-12. Издание 1987 года. Состояние местности на 1984 год.

## Спасылкі 
Катэгорыя:Віраўлянскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Гарадоцкага раёна
Катэгорыя:Перайменаваныя населеныя пункты Беларусі
Зарніца (Гарадоцкі раён)

**Зарні́ца** (, ) — вёска (раней пасёлак) у Гарадоцкім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Бычыхінскага сельсавета. За 33 км на поўнач ад Гарадка, 3 км ад чыгуначнай станцыі Грыбачы на лініі Віцебск — Невель, 72 км ад Віцебска. Рэльеф раўнінны. З поўдня і ўсходу вёску агінае лясны масіў. На ўсходзе працякае ручай (прыток ракі Асеча). Транспартныя сувязі на шашы Гарадок — Невель.

## Гісторыя 
Узнікла ў 1930-я гады як пасёлак цаглянага завода «Зарніца». У 1970 годзе ў калгасе імя Карла Маркса. Да 2013 года ўваходзіла ў склад Гуркінскага сельсавета.
## Насельніцтва 
* 116 жыхароў (1970)
* 22 гаспадаркі, 31 жыхар (2000)
* 7 гаспадарак, 8 жыхароў (2018)
## Крыніцы 
## Літаратура 
* 
## Спасылкі 
Катэгорыя:Бычыхінскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Гарадоцкага раёна
Кавалёва (Гарадоцкі раён)

**Кавалёва** (, ) — вёска ў Гарадоцкім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Бычыхінскага сельсавета.

Да 16 верасня 1960 года вёска ўваходзіла ў склад Руднянскага сельсавета, да 7 чэрвеня 1966 года — у склад Мяжанскага сельсавета, да 10 кастрычніка 2013 года — у склад Гуркінскага сельсавета.

## Крыніцы 
## Спасылкі 
Катэгорыя:Бычыхінскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Гарадоцкага раёна
Лесагорская

**Лесаго́рская** (, ) — аграгарадок у Гарадоцкім раёне Віцебскай вобласці Беларусі. Уваходзіць у склад Езярышчанскага сельсавета. За 40 км на поўнач ад Гарадка, 4 км ад чыгуначнай станцыі Езярышча на лініі Віцебск — Невель, 76 км ад Віцебска. Рэльеф раўнінны. З усіх бакоў вёску агінае лясны масіў. Транспартныя сувязі ажыццяўляюцца па шашы Гарадок — Невель, якая праходзіць праз вёску.

## Гісторыя 
Да Другой сусветнай вайны тут размяшчалася МТС і працаваў лясгас. З цягам часу за паселішчам замацавалася назва Лесагорская. У Другую сусветную вайну нацысты загубілі 18 жыхароў. У 1969—2000 гадах цэнтр саўгаса імя Дзімітрава. У 2012 годзе ў складзе КУСП імя Дзімітрава, у 2018 годзе яго цэнтр. Да 2013 года ўваходзіла ў склад Гуркінскага сельсавета, а пасля яго скасавання далучана да Бычыхінскага сельсавета. У 2014 годзе увайшла ў склад новаўтворанага Езярышчанскага сельсавета.

## Насельніцтва 
* 106 жыхароў (1970)
* 32 гаспадаркі, 63 жыхары (2000)
* 26 гаспадарак, 59 жыхароў (2018)
## Крыніцы 
## Літаратура 
* 
## Спасылкі 
Катэгорыя:Езярышчанскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Гарадоцкага раёна
Пляханава (Гарадоцкі раён)

**Пляха́нава** (, ) — вёска ў Гарадоцкім раёне Віцебскай вобласці Беларусі. Уваходзіць у склад Віраўлянскага сельсавета.

## Геаграфія 
Знаходзіцца за 56 км на паўночны захад ад горада Гарадок, за 18 км ад чыгуначнай станцыі Езярышча на лініі Віцебск — Невель, за 93 км ад Віцебска. Рэльеф раўнінны. На захадзе і поўначы ад вёскі працякае рака Обаль (прыток Заходняй Дзвіны). На ўсходзе працякае ручай (прыток ракі Обаль). У заходнім напрамку ляжыць лясны масіў. Транспартныя сувязі па мясцовай дарозе праз вёску Лапцёўка і далей па шашы Гарадок — Невель.

## Гісторыя 
У канцы XVIII стагоддзя вёска ў Гарадоцкім павеце Полацкай губерні. У 1795 годзе ў складзе Обальскай вотчыны графа Станіслава Бурдзімскага, перададзена ў казну. У 1-й палове XIX стагоддзя ў Гарадоцкім павеце Віцебскай губерні, у складзе дзяржаўнага маёнтка Езярышча. У 1839 годзе ў складзе войтаўства Обальскага дзяржаўнага маёнтка Езярышча, адносілася да Мехаўскага праваслаўнага прыхода. У 2-й палове XIX стагоддзя ў маёнтку Обаль, у складзе Прусаўскага сельскага таварыства і Обальскай воласці, адносілася да Обальскага праваслаўнага прыхода. У 1893 годзе адкрыта школа граматы, 1 настаўнік, 17 вучняў (1896). З 25 сакавіка 1923 года ў Невельскім павеце. У сакавіку 1924 года вернута ў склад БССР. З 20 жніўня 1924 года ў Халамерскім сельсавеце Езярышчанскага, з 12 кастрычніка 1929 года Гарадоцкага раёна Віцебскай акругі (да 26 ліпеня 1930 года). З 12 лютага 1935 года ў Мехаўскім раёне, з 20 лютага 1938 года ў Віцебскай вобласці. У Другую сусветную вайну ў лістападзе 1942 года вёска спалена (44 двары), забілі 29 жыхароў. З фронту не вярнуліся 13 вяскоўцаў. У 1944—1950 гадах дзейнічаў калгас «Чырвоная Горка». З 18 сакавіка 1958 года вёска ў Езярышчанскім раёне. З 25 снежня 1962 года ў Гарадоцкім раёне. У 2000 годзе ў саўгасе «Маяк», працаваў магазін. Да 2004 года ўваходзіла ў склад Халамерскага сельсавета. У 2012 годзе ў складзе КУСП «Маяк».

## Насельніцтва 
* 7 двароў, 37 рэвізскіх душ (1785)
* 28 рэвізскіх душ (1839)
* 3 двары, 14 жыхароў (1841)
* 2 двары, 15 рэвізскіх душ (1850)
* 6 двароў, 43 жыхары (пачатак 20 стагоддзя)
* 4 двары (1918)
* 6 двароў, 27 жыхароў (1926)
* 66 жыхароў (1959)
* 64 жыхары (1970)
* 10 гаспадарак, 9 жыхароў (2000)
* 4 гаспадаркі, 4 жыхары (2018)
## Крыніцы 
## Літаратура 
* 
* Плеханы // Лист карты N-35-12. Издание 1987 года. Состояние местности на 1984 год.
* Плеханово // 

## Спасылкі 
Катэгорыя:Віраўлянскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Гарадоцкага раёна
Прусаўкі

**Пру́саўкі** (, ) — былая вёска ў Гарадоцкім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіла ў склад Віраўлянскага сельсавета.

Да 2004 года ўваходзіла ў склад Халамерскага сельсавета.

Ліквідавана ў 2017 годзе.

## Крыніцы 
## Спасылкі
Баброўшчына (Гарадоцкі раён)

**Бабро́ўшчына** (, ) — вёска ў Беларусі, ў Гарадоцкім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Даўгапольскага сельсавета.

## Гісторыя 
У канцы XVIII стагоддзя вядомая як дзяржаўная ўласнасць у Гарадоцкім павеце Полацкай губерні Расійскай імперыі. У першай палове XIX стагоддзя ўваходзіла ў склад маёнтка Мошнікі Селішчанскага староства, у канцы XIX — пачатку XX стагоддзя ў складзе Селішчанскай воласці Гарадоцкага павета Віцебскай губерні. З 15 лютага 1923 года Баброўшчына ў Гарадоцкай воласці Віцебскай губерні. З 20 жніўня 1924 года вёска ў Іванаўскім (з 1919 года — Пралетарскім) сельсавеце Гарадоцкага раёна Віцебскай акругі. У 1930-я гады ў Баброўшчыне быў створаны калгас «Чырвоная Баброўшчына». Станам на 1999 год вёска ўваходзіла ў склад саўгаса «Іванаўка». З 1997 года, у сувязі са скасаваннем Пралетарскага сельсавета, вёска ў складзе Даўгапольскага сельсавета Гарадоцкага раёна Віцебскай вобласці.

## Насельніцтва 
* 1785 год — 65 рэвізскіх душ, 6 двароў;
* 1839 год — 66 рэвізскіх душ;
* 1905 год — 168 жыхароў, 21 двор;
* 1924 год — 124 жыхары, 24 двары, на аднайменным хутары — 23 жыхары, 3 двары;
* 1959 год — 82 жыхары;
* 1970 год — 57 жыхароў;
* на 1 студзеня 2002 г. — 18 жыхароў, 11 двароў.

## Крыніцы 
## Літаратура 
* 
* 
* Ліст карты N-35-VI. Выданне 1998 года. Стан мясцовасці на 1986—1993 год.

## Спасылкі 
Катэгорыя:Даўгапольскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Гарадоцкага раёна
Беляі (Гарадоцкі раён)

**Беляі́** (, ) — былая вёска ў Гарадоцкім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіла ў склад Даўгапольскага сельсавета.

Скасавана 29 снежня 2022 года.

## Крыніцы 
## Спасылкі
Верына (вёска)

**Ве́рына** (, ) — вёска ў Гарадоцкім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Даўгапольскага сельсавета. Вёска знаходзіцца каля возера Верына. Аўтамабільнай дарогай злучаецца з аграгарадком Селішча і вёскай Кісялі. За 65 км ад Віцебска. Рэльеф раўнінны.
## Гісторыя 
У 2-й палове 18 стагоддзі вёска Сілімонава ў маёнтку Азаркава ў Гарадоцкім павеце Полацкай губерні, уласнасць Віленскіх ксяндзоў-піяраў, якім маёнтак быў падараваны «для пражывання» князем, генералам-фельдмаршалам Рыгорам Пацёмкіным. З 1802 года ў Віцебскай губерні. У 1842 годзе было 14 дзесяцін ворыва, 14 — лугоў. У сакавіку 1924 года вернута ў склад БССР. З 20 жніўня 1924 года ў Селішчанскім сельсавеце Гарадоцкага раёна Віцебскай акругі (да 26 ліпеня 1930 года). З 20 лютага 1938 года ў Віцебскай вобласці. У Другую сусветную вайну з фронту не вярнуліся 4 жыхары. У 1997 годзе ўваходзіла ў склад калгаса «Чырвоны Кастрычнік». У 2012 годзе ў складзе ААТ «Гарадоцкі райаграпрамзаб».

## Насельніцтва 
* 8 двароў, 76 рэвізскіх душ (1785)
* 29 рэвізскіх душ (дзяржаўныя сяляне (1839)
* 4 двары, 20 рэвізскіх душ мужчынскага полу і 15 жаночага полу (1842)
* 71 жыхар (1959)
* 49 жыхароў (1970)
* 9 гаспадарак, 11 жыхароў (1997)
* 2 гаспадаркі, 5 жыхароў (2018)

## Крыніцы 
## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
Катэгорыя:Даўгапольскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Гарадоцкага раёна
Воската

**Во́ската** (, ) — вёска ў Гарадоцкім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Даўгапольскага сельсавета.

## Вядомыя асобы 
* Аляксей Ягоравіч Вашчанка (1921—1942) — удзельнік Другой сусветнай вайны, імем Вашчанкі названа вуліца ў Валгаградзе.

## Крыніцы 
## Літаратура 
* 
## Спасылкі 
Катэгорыя:Даўгапольскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Гарадоцкага раёна
Вясніцкія

**Вясні́цкія** (, ) — вёска ў Гарадоцкім раёне Віцебскай вобласці Беларусі. Уваходзіць у склад Даўгапольскага сельсавета.

## Геаграфія 
У напрамку на ўсход ад вёскі працякае рака Обаль.

## Гісторыя 
7 жніўня 1979 года да вёскі далучана суседняя вёска Надобаль.
## Крыніцы 
## Спасылкі 
Катэгорыя:Даўгапольскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Гарадоцкага раёна
Завань

**За́вань** (, ) — вёска ў Беларусі, у Гарадоцкім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Даўгапольскага сельсавета. Раней уваходзіла ў склад Пралетарскага сельсавета.

## Крыніцы 
## Спасылкі 
Катэгорыя:Даўгапольскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Гарадоцкага раёна
Іванаўка (Гарадоцкі раён)

**Іва́наўка** (, ) — вёска ў Гарадоцкім раёне Віцебскай вобласці Беларусі. Уваходзіць у склад Даўгапольскага сельсавета.

## Гісторыя 
У першай палове XIX ст. маёнтак, дзяржаўная ўласнасць у складзе Гарадоцкага павета Віцебскай губерні. У 1832 годзе ў выніку публічных таргоў перайшла ва ўласнасць памешчыкаў Гарловічаў (у склад маёнтка ўваходзілі вёскі Завань, Забароўе, Кавалі і інш.). У пачатку XX ст. маёнтак уваходзіў у склад Казьянскай воласці Гарадоцкага павета. 20 чэрвеня 1924 г. у Іванаўцы створана сельскагаспадарчае таварыства. З 20 жніўня 1924 г. вёска стала цэнтрам Іванаўскага сельсавета, перайменаванага ў 1929 г. у Пралетарскі. У вёсцы працавала сельгасарцель «Новае жыццё». У 1930-х гг. у вёсцы створаны калгас імя Варашылава, працавала кузня. У 1950-х гг. у Іванаўцы дзейнічала пачатковая школа. 16 ліпеня 1954 года цэнтр сельсавета перанесены з Іванаўкі ў Пралетарск. Пазней вёска ўваходзіла ў склад калгаса і саўгаса «Іванаўка». Дзейнічалі механізаваны двор, піларама, зернесушылкі, жывёлагадоўчая ферма і інш.

З 2 верасня 1998 г. вёска Іванаўка ў складзе Даўгапольскага сельсавета Гарадоцкага раёна.

## Насельніцтва 
* Пачатак XX ст. — 10 жыхароў, 1 двор;
* 1926 — 62 жыхары, 12 двароў;
* 1959—130 жыхароў;
* 1970—104 жыхары;
* 1.1.2002 — 23 жыхары, 13 двароў.

## Вядомыя асобы 
* Віталь Мікалаевіч Жураў (1920—2010) — Герой Сацыялістычнай Працы.

## Крыніцы 
## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
* Коллективное хозяйство (колхоз) «Ивановка», д. Ивановка Пролетарского сельского Совета Городокского района Витебской области // Фондовый каталог государственных архивов Республики Беларусь

Катэгорыя:Населеныя пункты Гарадоцкага раёна
Хвошна

**Хво́шна** (, ) — вёска ў Гарадоцкім раёне Віцебскай вобласці Беларусі. Уваходзіць у склад Бычыхінскага сельсавета.

У 1924—1954 гадах цэнтр Хвошненскага сельсавета. Да 16 верасня 1960 года вёска ўваходзіла ў склад Кудзінскага сельсавета, да 10 кастрычніка 2013 года — у склад Гуркінскага сельсавета.

## Славутасці 
* Спаса-Ушэсцеўская царква XIX ст.

## Вядомыя асобы 
* Алег Рыгоравіч Суконка (нар. 1951) — заслужаны ўрач Рэспублікі Беларусь, член Савета Рэспублікі Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 6-га склікання.

## Крыніцы 
## Літаратура 
* Ліст карты N-36-1. Выданне 1985 года. Стан мясцовасці на 1983 год.

## Спасылкі 
Катэгорыя:Бычыхінскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Гарадоцкага раёна
Кісялі (Гарадоцкі раён)

**Кісялі́** (, ) — вёска ў Гарадоцкім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Даўгапольскага сельсавета. За 30 км на паўночны захад ад Гарадка, 23 км ад чыгуначнай станцыі Бычыха на лініі Віцебск — Невель, 70 км ад Віцебска. Рэльеф раўнінны.

## Вядомыя ўраджэнцы і жыхары 
* Марыя Іванаўна Ісаёнак, беларускі жывапісец

## Крыніцы 
## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
Катэгорыя:Даўгапольскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Гарадоцкага раёна
Маскаляняты

**Маскаляня́ты** (, ) — вёска ў Гарадоцкім раёне Віцебскай вобласці Беларусі. Уваходзіць у склад Даўгапольскага сельсавета.

У 1924—1954 гадах цэнтр Маскаляняцкага сельсавета.

## Крыніцы 
## Літаратура 
* 
* 
* Ліст карты N-35-24. Выданне 1980 года.

## Спасылкі 
Катэгорыя:Даўгапольскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Гарадоцкага раёна
Новая (Даўгапольскі сельсавет)

**Но́вая** (, ) (да 30 ліпеня 1964 года **Гра́зная**) — вёска ў Гарадоцкім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Даўгапольскага сельсавета.

## Крыніцы 
## Спасылкі 
Катэгорыя:Даўгапольскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Гарадоцкага раёна
Катэгорыя:Перайменаваныя населеныя пункты Беларусі
Сазоненкі

**Сазо́ненкі** (, ) — вёска ў Гарадоцкім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Даўгапольскага сельсавета. За 14 км на паўночны захад ад горада і чыгуначнай станцыі Гарадок на лініі Віцебск — Невель, 55 км ад Віцебска. Рэльеф раўнінны. На поўдні і ўсходзе знаходзіцца возера Кашо. Транспартныя сувязі па мясцовай дарозе праз вёску Пагост і далей па шашы Зарэчча — Гарадок.

## Насельніцтва 
* 1 гаспадарка, 1 жыхар (2018)

## Крыніцы 
## Літаратура 
* 
## Спасылкі 
Катэгорыя:Даўгапольскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Гарадоцкага раёна
Хамёнкі

**Хамёнкі**, **Хаменкі** (,  . Вёска ўваходзіла ў склад калгаса і саўгаса «Іванаўка», дзейнічала жывёлагадоўчая ферма. З 2 верасня 1998 г. вёска Хамёнкі ў складзе Даўгапольскага сельсавета.

## Насельніцтва 
* 1842 — 73 рэвізскія душы, 9 двароў;
* 1905 — 174 жыхары, 21 двор;
* 1926 — 137 жыхароў, 27 двароў;
* 1959 — 133 жыхары;
* 1970 — 100 жыхароў;
* 1.1.2002 — 39 жыхароў, 22 двары.

## Крыніцы 
## Літаратура 
* 
* 

## Спасылкі 
Катэгорыя:Даўгапольскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Гарадоцкага раёна
Азёркі (Мяжанскі сельсавет)

**Азёркі** (, ) — вёска ў Гарадоцкім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Мяжанскага сельсавета.

У 1939—1970 гадах цэнтр Шабраўскага сельсавета. Да 2004 года ўваходзіла ў склад Хмяльніцкага сельсавета.

## Крыніцы 
## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
Катэгорыя:Мяжанскі сельсавет (Гарадоцкі раён)
Катэгорыя:Населеныя пункты Гарадоцкага раёна
Даўганы

**Даўганы́** (, ) — вёска ў Гарадоцкім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Мяжанскага сельсавета.

## Культура 
Вядомы фальклёрны гурт "Варган" запісаў песню па матэрыялах з вёскі Даўганы: "Мы Масьлінку дажыдалі", апублікавана ў 2016 годзе.

## Крыніцы 
## Спасылкі 
Катэгорыя:Мяжанскі сельсавет (Гарадоцкі раён)
Катэгорыя:Населеныя пункты Гарадоцкага раёна
Каверзы

**Ка́верзы** (, ) — вёска ў Гарадоцкім раёне Віцебскай вобласці Беларусі. Уваходзіць у склад Мяжанскага сельсавета.

Да 4 сакавіка 1987 года вёска ўваходзіла ў склад Мяжанскага сельсавета, да 8 красавіка 2004 года — у складзе Газьбенскага сельсавета.

Каля вёскі знаходзяцца азёры Ленавец (за 1,5 км на захад) і Турэц (за 2,5 км на ўсход).

## Крыніцы 
## Літаратура 
* Ліст карты N-36-1. Выданне 1985 года. Стан мясцовасці на 1983 год.

## Спасылкі 
Катэгорыя:Мяжанскі сельсавет (Гарадоцкі раён)
Катэгорыя:Населеныя пункты Гарадоцкага раёна
Максімаўка (Гарадоцкі раён)

**Максі́маўка** (, ) — вёска ў Гарадоцкім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Мяжанскага сельсавета. За 35 км на паўночны ўсход ад горада і чыгуначнай станцыі Гарадок на лініі Віцебск — Невель, 70 км ад Віцебска. Транспартныя сувязі па мясцовай дарозе і далей па аўтадарозе Гарадок — Мяжа.

## Гісторыя 
У пачатку 20 стагоддзя фальварак у Вышадскай воласці Гарадоцкага павета Віцебскай губерні, 20 дзесяцін лесу. Адносіўся да Хвошненскага праваслаўнага прыхода. З 15 лютага 1923 года ў Віцебскім павеце. У сакавіку 1924 года вернута БССР. З 17 ліпеня 1924 года ў Мяжанскім раёне Віцебскай акругі (да 26 ліпеня 1930 года), з 20 жніўня 1924 года ў Паташнянскім сельсавеце. З 8 ліпеня 1931 года ў Гарадоцкім раёне, з 12 лютага 1935 года ў Мехаўскім раёне, з 20 лютага 1938 года ў Віцебскай вобласці. У Другую сусветную вайну з франтоў не вярнуліся 2 жыхары. З 16 ліпеня 1954 года ў Мяжанскім сельсавеце, з 18 сакавіка 1958 года ў Езярышчанскім раёне. У 1970 годзе ў саўгасе імя А. Я. Казлова. У 2012 годзе ў складзе КУСП «Сцяпанавічы».

## Насельніцтва 
* 4 двары, 31 жыхар (пачатак 20 стагоддзя)
* 66 жыхароў (1959)
* 334 жыхары, разам з домам-інтэрнатам (1970)
* 61 гаспадарка, 540 жыхароў (2000)
* 39 гаспадарак, 576 жыхароў (2018)

## Інфраструктура 
У 2018 годзе дзейнічалі псіханеўралагічны дом-інтэрнат, ФАП, магазін.
## Вядомыя ўраджэнцы і жыхары 
* Павел Леанідавіч Бранштэтэр, беларускі фотамастак
## Крыніцы 
## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
Катэгорыя:Мяжанскі сельсавет (Гарадоцкі раён)
Катэгорыя:Населеныя пункты Гарадоцкага раёна
Прыбыткава

**Прыбы́ткава** (, ) — былая вёска ў Гарадоцкім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіла ў склад Мяжанскага сельсавета.

Ліквідавана ў 2017 годзе.

## Крыніцы 
## Спасылкі
Налазкі

**Нала́зкі** (, ) — вёска ў Гарадоцкім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Мяжанскага сельсавета. За 38 км на паўночны ўсход ад горада і чыгуначнай станцыі Гарадок на лініі Віцебск — Невель, 73 км ад Віцебска. Рэльеф раўнінны. На ўсходзе і поўдні праходзяць меліярацыйныя каналы, злучаныя з ракой Пясчанка (упадае ў возера Мяжа). На паўднёвым захадзе ляжыць лясны масіў. Транспартныя сувязі па мясцовай дарозе Гарадок — Мяжа.
## Гісторыя 
У першай палове 19 стагоддзя вёска ў Суражскім павеце Віцебскай губерні. У 1841 годзеадносілася да Цесцінскага праваслаўнага прыхода. У пачатку 20 стагоддзя вёска ў Зайкаўскай воласці Гарадоцкага павета, у складзе Мяжанскай сельскай грамады і Зайкаўскага праваслаўнага праваслаўнага прыхода. У 1905 годзе было 205 дзесяцін зямлі. У сакавіку 1924 года вернута ў склад БССР. З 20 жніўня 1924 года ў Мяжанскім сельсавеце Мяжанскага раёна Віцебскай акругі (да 26 ліпеня 1930 года). У 1926 годзе працавалі кузня, сталярня. Працавала школа па ліквідацыі непісьменнасці. З 8 ліпеня 1931 года ў Гарадоцкім, з 12 лютага 1935 года ў Мехаўскім раёне, з 20 лютага 1938 года ў Віцебскай вобласці. У Другую сусветную вайну з фронту не вярнуліся 18 жыхароў. З 18 сакавіка 1958 года ў Езярышчанскім раёне. З 25 снежня 1962 года ў Гарадоцкім раёне. У 1970 годзе ў калгасе імя А. Я. Казлова. У 2012 годзе ў складзе КУСП «Сцяпанавічы».

## Насельніцтва 
* 13 двароў, 90 жыхароў (1841)
* 12 двароў, 178 жыхароў (1905)
* 24 двары, 132 жыхары (1920)
* 37 двароў, 160 жыхароў (1926)
* 81 жыхар (1959)
* 85 жыхароў (1970)
* 13 гаспадаркі, 19 жыхары (2002)
* 3 гаспадаркі, 3 жыхары (2018)

## Крыніцы 
## Літаратура 
* 
## Спасылкі 
Катэгорыя:Мяжанскі сельсавет (Гарадоцкі раён)
Катэгорыя:Населеныя пункты Гарадоцкага раёна
Рамні

**Рамні́** (, ) — вёска ў Гарадоцкім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Мяжанскага сельсавета. Знаходзіцца за 8 км на захад ад аграгарадка Мяжа. За 33 км на паўночны ўсход ад Гарадка, 33 км ад чыгуначнай станцыі Гарадок на лініі Віцебск — Невель, 68 км ад Віцебска. Рэльеф раўнінны. Праз вёску працякае ручай (прыток ракі Пясчанка). На поўдні знаходзіцца лясны масіў. Транспартныя сувязі па дарозе Гарадок — Мяжа, да якой далучаецца вёска.

## Насельніцтва 
* **XX стагоддзе**: 1999 год — 84 жыхары.
* 66 жыхароў (2009).
* 30 гаспадарак, 78 жыхароў (2018)

## Славутасці 
### Страчаная спадчына 
* Касцёл Святых апосталаў Пятра і Паўла (1896 год, драўляны) — , згарэў у 2019 годзе.
## Крыніцы 
## Літаратура 
* 
## Спасылкі 
Катэгорыя:Мяжанскі сельсавет (Гарадоцкі раён)
Катэгорыя:Населеныя пункты Гарадоцкага раёна
Жукава (Гарадоцкі раён)

**Жу́кава** (, ) — вёска ў Гарадоцкім раёне Віцебскай вобласці Беларусі. Уваходзіць у склад Езярышчанскага сельсавета.

Да 16 верасня 1960 года вёска знаходзілася ў адміністрацыйным падпарадкаванні Езярышчанскага пассавета, да 10 кастрычніка 2013 года ўваходзіла ў склад Гуркінскага сельсавета, да 13 верасня 2018 года — у склад Бычыхінскага сельсавета.

У напрамку на паўночны ўсход ад вёскі працякае рака Агнеш.

## Крыніцы 
## Літаратура 
* Ліст карты N-36-1. Выданне 1985 года. Стан мясцовасці на 1983 год.

Катэгорыя:Езярышчанскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Гарадоцкага раёна
Чарныя

**Чарны́я** (, ) — вёска ў Гарадоцкім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Мяжанскага сельсавета. За 28 км на паўночны ўсход ад горада і чыгуначнай станцыі Гарадок на лініі Віцебск — Невель, 63 км ад Віцебска. Рэльеф раўнінны. На паўднёвым усходзе ляжыць лясны масіў. Транспартныя сувязі па аўтадарозе Гарадок — Мяжа, якая праходзіць побач з вёскай.

## Гісторыя 
З 1802 года вёска ў Суражскім павеце Віцебскай губерні, у маёнтку Прыбыткова. У 1846 годзе ўладанне памешчыка Яўневіча. У канцы 19 — пачатку 20 стагоддзяў вёска ў Вышадскай воласці Гарадоцкага павета Віцебскай губерні. У 1905 годзе 106 дзесяцін зямлі. З 15 лютага 1923 года ў Віцебскім павеце. У сакавіку 1924 года вернута ў БССР. З 20 жніўня 1924 года ў Паташнянскім сельсавеце Мяжанскага раёна Віцебскай акругі (да 26 ліпеня 1930 года). З 8 ліпеня 1931 года ў Гарадоцкім раёне. У 1933 годзе дзейнічаў калгас «Ударнік», былі кузня і млын. З 12 лютага 1935 года ў Мехаўскім раёне. З 20 лютага 1938 года ў Віцебскай вобласці. У Другую сусветную вайну з франтоў не вярнуліся 9 жыхароў. З 16 ліпеня 1954 года ў Мяжанскім сельсавеце. З 18 сакавіка 1958 года ў Езярышчанскім, з 25 снежня 1962 года ў Гарадоцкім раёне. У 1970 годзе ў саўгасе імя А. Я. Казлова. У 2012 годзе ў складзе КУСП «Сцяпанавічы».

## Насельніцтва 
* 8 двароў, 42 рэвізскія душы (1846)
* 18 двароў, 113 жыхароў (1905)
* 26 двароў, 125 жыхароў (1920)
* 38 двароў, 128 жыхароў (1926)
* 67 жыхароў (1959)
* 35 жыхароў (1970)
* 10 гаспадарак, 15 жыхароў (2000)
* 1 гаспадарка, 1 жыхар (2018)

## Крыніцы 
## Літаратура 
* 
## Спасылкі 
Катэгорыя:Мяжанскі сельсавет (Гарадоцкі раён)
Катэгорыя:Населеныя пункты Гарадоцкага раёна
Евіна

**Е́віна** (, ) — вёска ў Гарадоцкім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Пальмінскага сельсавета. За 24 км на ўсход ад Гарадка, 16 км ад чыгуначнай станцыі Залучча на лініі Віцебск — Невель, 42 км ад Віцебска. Рэльеф раўнінны. На захадзе і ўсходзе — лясны масіў. Транспартныя сувязі па мясцовай дарозе праз вёскі Раманава, Пальмінка і далей па шашы Віцебск — Невель.

## Гісторыя 
У 2-й палове 19 стагоддзя маёнтак у Віцебскім павеце Віцебскай губерні, уладанне памешчыцы Рыбалтоўскай.

## Насельніцтва 
* 2 гаспадаркі, 2 жыхары (2018)

## Вядомыя ўраджэнцы і жыхары 
* Валерый Фёдаравіч Драздоў, беларускі журналіст, кінасцэнарыст-дакументаліст.
## Крыніцы 
## Літаратура 
* 
## Спасылкі 
Катэгорыя:Пальмінскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Гарадоцкага раёна
Баталі

**Баталі́** (, ) — вёска ў Гарадоцкім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Пальмінскага сельсавета.

Да 10 мая 1958 года вёска ўваходзіла ў склад Прудніцкага сельсавета.

## Крыніцы 
## Спасылкі 
Катэгорыя:Пальмінскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Гарадоцкага раёна
Маісеенкі (Гарадоцкі раён)

**Маісе́енкі** (, ) — вёска ў Гарадоцкім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Пальмінскага сельсавета.

## Вядомыя ўраджэнцы 
* Мікалай Іванавіч Аверчанка (1922—1960) — Герой Савецкага Саюза (1946).
* Міхаіл Аляксандравіч Прышчэпаў (нар. 1956) - беларускі вучоны, доктар тэхнічных навук
## Крыніцы 
## Спасылкі 
Катэгорыя:Населеныя пункты Гарадоцкага раёна
Сюбараўка

**Сю́бараўка** (, ) — вёска ў Гарадоцкім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Пальмінскага сельсавета.

## Геалогія 
За 3 км на паўднёвы ўсход ад вёскі знаходзіцца Кабішаўскае радовішча даламіту (ад назвы былой вёскі Кабішы). Пластавы паклад звязаны з карэннымі адкладамі франкскага яруса (верхні дэвон). Ускрыша ўтворана пяскамі, супескамі, пясчана-жвіровым матэрыялам.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Пальмінскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Гарадоцкага раёна
Ствалкова

**Ствалко́ва** (, ) — былая вёска ў Гарадоцкім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіла ў склад Мяжанскага сельсавета.

Да 8 красавіка 2004 года ўваходзіла ў склад Хмяльніцкага сельсавета. Скасавана ў 2021 годзе.

## Крыніцы 
## Спасылкі
Сячонка

**Сячо́нка**, таксама **Сечанка** (, ) — вёска ў Гарадоцкім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Мяжанскага сельсавета. За 38 км на паўночны ўсход ад горада і чыгуначнай станцыі Гарадок на лініі Віцебск — Невель, 73 км ад Віцебска. Рэльеф раўнінны. На поўдні і ўсходзе знаходзіцца лясны масіў. Транспартныя сувязі па дарозе Гарадок — Мяжа, якая праходзіць праз вёску.
## Гісторыя 
У пачатку 19 стагоддзя вёска ў Суражскім павеце Віцебскай губерні, уладанне памешчыкаў Глінскіх, потым да 1838 года Савельевых, у складзе маёнтка Вярэчча, фальварак. За даўгі перад Маскоўскім апякунскім саветам забрана ў казну. У 1847 годзе працавала карчма. З 1866 года ў Гарадоцкім павеце, у Вярэцкай воласці. У 1896 годзе адкрыта школа граматы (8 вучняў). У пачатку 20 стагоддзя вёска ў Вярэцкай воласці і сельскім таварыстве, адносілася да Вярэцкага праваслаўнага прыхода. У 1920 годзе ў Віцебскім павеце. У сакавіку 1924 года вернута ў склад БССР. З 20 жніўня 1924 года ў Мяжанскім сельсавеце Мяжанскага раёна Віцебскай акругі (да 26 ліпеня 1930 года). У 1925 годзе ў вёсцы працавалі 2 сталярні, кузьня, цагельня, шавецкая і 2 кравецкія майстэрні.

## Насельніцтва 
* 7 двароў, 74 рэвізскія душы (1847)
* 24 двары, 135 жыхароў (1903)
* 16 двароў, 83 жыхары (1920)
* 30 двароў, 111 жыхароў (1926)
* 84 жыхары (1959)
* 87 жыхароў (1970)
* 24 гаспадаркі, 46 жыхароў (2000)
* 17 гаспадарак, 28 жыхароў (2018)

## Інфраструктура 
У 2018 годзе ўчастак Гарадоцкага раёна электрычных сетак, магазін.
## Крыніцы 
## Літаратура 
* 
## Спасылкі 
Катэгорыя:Мяжанскі сельсавет (Гарадоцкі раён)
Катэгорыя:Населеныя пункты Гарадоцкага раёна
Аляксеева (Гарадоцкі раён)

**Аляксе́ева** (, ) — вёска ў Гарадоцкім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Мяжанскага сельсавета. За 60 км на паўночны ўсход ад Гарадка, 58 км ад чыгуначнай станцыі Гарадок на лініі Віцебск — Невель, 93 км ад Віцебска. На паўднёвы захад ад вёскі знаходзіцца возера Аляксееўскае. Транспартныя сувязі па мясцовай дарозе праз вёску Палавейскае, Хмяльнік і далей па дарозе Гарадок — Мяжа.

## Гісторыя 
У канцы 18 стагоддзя вёска ў Суражскім павеце Полацкай губерні. У 1785 годзе дзяржаўная ўласнасць. З 1802 года ў Віцебскай губерні. У пачатку 19 стагоддзя вёска і фальварак, уладанне памешчыка Паўла Бруевіча. У 1841 годзе ў складзе Цесцінскага царкоўнага прыхода. У другой палове 19 стагоддзя — першай палове 20 стагоддзя вёска ў Цесцінскай воласці Гарадоцкага павета. У 1896 годзе адкрыта школа граматы. У 1897 годзе цэнтр Аляксееўскай сельскай грамады. У 1920 годзе працавала школа 1-й ступені. З 15 лютага 1923 года ў Веліжскім павеце. У сакавіку 1924 вернута ў склад БССР. З 17 ліпеня 1924 года ў Мяжанскім раёне Віцебскай акругі (да 26 ліпеня 1930 года). З 20 жніўня 1924 года ў Шабраўскім сельсавеце. З 8 ліпеня 1924 года ў Суражскім раёне. У пачатку 1930-х гадоў працавалі калгасы «Чырвоны будаўнік», «Чырвоны ўдарнік», былі 2 кузні. У Другую сусветную вайну нацысты спалілі вёску і загубілі 45 жыхароў. З фронту не вярнуліся 10 жыхароў. З 20 студзеня 1960 года ў Езярышчанскім, з 25 снежня 1962 года ў Гарадоцкім раёне. У 1970 годзе ў саўгасе «Хмяльніцкі». Да 12 мая 1959 года вёска ўваходзіла ў склад Хмяльніцкага сельсавета, да 3 ліпеня 1970 года — у склад Шабраўскага сельсавета, да 8 красавіка 2004 года — у склад Хмяльніцкага сельсавета. У 2012 годзе ў складзе КУСП «Сцяпанавічы».

## Насельніцтва 
* 8 двароў, 73 рэвізскія душы (1785)
* 5 двароў, 26 рэвізскіх душ (вёска), 1 двор (хутар) (1841)
* 11 двароў, 96 жыхароў (вёска), 2 двары, 15 жыхароў (маёнтак Глінскіх) (1897)
* 12 двароў, 108 жыхароў (пачатак 20 стагоддзя)
* 27 двароў, 119 жыхароў (Старое Аляксеева), 11 двароў, 41 жыхар (Новае Аляксеева) (1920)
* 35 двароў, 173 жыхары (1940)
* 51 жыхар (1959)
* 40 жыхароў (1970)
* 3 гаспадаркі, 6 жыхароў (2000)
* 1 гаспадарка, 1 жыхар (2018)
## Крыніцы 
## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
Катэгорыя:Мяжанскі сельсавет (Гарадоцкі раён)
Катэгорыя:Населеныя пункты Гарадоцкага раёна