Шмуэль Шнеерсон

**Шмуэль Шнеерсон** (альбо **рабін Шмуэль з Любавічаў**, альбо **Рэбе Махараш**) (29 красавіка 1834 (2 іяра 5594 года) — 14 верасня 1882 года) — артадаксальны рабін і чацвёрты рэбе (духоўны лідар) хасідскага руху Хабад-Любавічы.

## Біяграфія 
### Дзяцінства 
Шмуэль Шнеерсон нарадзіўся ў Любавічах 2 іяра 5594 года (29 красавіка 1834 года) і быў сёмым сынам Менахема Мендэля Шнеерсона.

Дом Цэмах-Цэдэка не пацярпеў ад пажару 5592 года. Тым не менш, пасля гэтага пажару ён вырашыў купіць участак зямлі, на якім пабудаваў вялікі дом і таксама «бэйт хамедраш». Граф Любамірскі даручыў кіраўніку сваіх маёнткаў ахвяраваць — са сваіх лясоў — любыя дошкі і брусы, неабходныя для будаўніцтва дома Любавіцкага Рэбе. Сяляне мусілі даставіць піламатэрыялы, а будаўнікі мусілі будаваць бясплатна.

Першапачаткова Менахем Мендэль планаваў асвяціць новы дом толькі падчас свята Шавуот, але яго жонка, рэбецн Хая Мушка, вельмі хацела нараджаць у іх новым доме. Таму яна пайшла туды, як толькі пачаліся роды. Пакоі дома ніколі не выкарыстоўваліся, і таму велікодныя рэчы захоўваліся менавіта там. Сярод іх быў драўляны ложак, на якім прасейвалася мука для мацы («шмура»). У тыя часы было прынята купляць новы ложак з белага дрэва. Каля ўзгалоўя і падножжа прымацоўваліся дзве доўгія жэрдкі, на якіх пампавалі сіта ўзад і ўперад. Прасеяная мука затым падала на прасціну, якая была разаслала ўнізе. Пасля Песаха ложак выкарыстоўваўся ў звычайных хатніх мэтах. На ложак прынеслі і расклалі салому і сена, і рэбецн Хая Мушка лягла там. Калі Цэмах Цэдэк даведаўся, што адбываецца, ён хутка прыйшоў і стаяў у пакоі, тварам да сцяны, падчас усіх родаў, маліўся. Ён даручыў сваім тром старэйшым сынам — Баруху Шалому, Іехудзе Лейбу і Хаіму Шнеўру Залману — пайсці ў другі пакой і чытаць «Тэгілім». Акушэрцы даручыў спачатку пагрузіцца ў рытуальную ванну («мікву»), для ачышчэння, і потым прыняць дзіця ў рытуальнай белай ільняной тканіне, якую ён прынёс. На восьмы дзень пасля нараджэння здзейснілі абрад абразання — «брыт-міла». На гэтую падзею з’ехаліся ўсе члены сям’і на чале з рабінам Хаімам Аўраамам, сынам Альтэр Рэбэ.

Быў названы ў гонар мудраца Шмуэля з Полацка, які быў ваданосам.

Хасіды падкрэслівалі, што дзень яго нараджэння — гэта дзень Сфіра Тыферэт шэ-бэ Тыферэт («Выдатнае ў выдатным»)

Калі Шмуэлю было сем гадоў, ён вучыўся ў другога меламеда свайго бацькі, рабіна Песаха.
Ён ужо быў добра знаёмы з Хумашам і вялікай часткай Наха, і ўжо вывучаў Гемару з каментарамі Рашы і ўрыўкамі з Тасафосу. Гуляючы з сябрамі, ён паўтараў на памяць Танах.

У Цэмах-Цэдэка быў звычай экзаменаваць вучняў пачатковай школы раз на месяц. Пасля іспыту ён дарыў ім сярэбраныя манеты. Шмуэль дадаваў гэтыя манеты да свайго забеспячэння ў адзін папяровы рубель кожную пятніцу, і на гэтыя грошы купляў сефарым — рэлігійныя кнігі па духоўнаму развіццю.

Летам 5601 года Шмуэль пачаў слухаць «маамарым» па хасідызме. Калі яму было каля дзесяці гадоў, у якасці яго меламеда быў наняты праніклівы і глыбокі навуковец Рэбэ Шалом з Кейданаў. Таксама двойчы на тыдзень ягоны старэйшы брат, Ісраэль Ноах Шнеерсон, займаўся з ім, па чатыры гадзіны за сеанс.

У 5603 годзе рабіны Давід Лурыя з Быхава, Нэхемія з Дуброўна, Іцхак Айзік з Віцебска, Рабін Перац з Бешанковіч і другія прыбылі ў Любавічы, каб параіцца па пытаннях грамадскіх спраў. Рэбе Давід Лурыя ўцягнуў Шмуэля ў складаныя дэбаты аб тым, што ён вывучаў, і Шмуэль выйграў дэбаты.

Калі яму было дванаццаць гадоў, ён пачаў вывучаць . Калі вывучыў пяць парадкаў і некалькі трактатаў Сёдэр Тахарос, бацька, Цэмах-Цэдэк, казаў што да часу  трэба ведаць на памяць усе шэсць парадкаў Мішны, а таксама Танах і Танію, у дасканаласці, да апошняй літары. Адначасова ён вывучаў з бацькам тры разы на тыдзень Кесувім, а старэйшы брат Барух Шалом навучыў яго літургічным нотам для пенія Невіім і Кесувім. Гэта было ў дадатак да яго заняткаў з рабінам Шаломам з Кейданаў.

### Сталасць 
У 1848 годзе Шнеерсон ажаніўся з дачкой свайго брата, Хаіма Шнеўра Залмана Шнеерсона. Праз некалькі месяцаў яна памерла, і ён ажаніўся з Рыўкай, унучкай свайго дзеда Доў-Бера Шнеўры.

У яго было тры сыны, Залман Аарон, Шалом Доў-Бер (1860) і Менахем Мендэль, а таксама адна дачка, Двора Лея.

Акрамя грамадскай актыўнасці, ён меў шырокія інтэлектуальныя інтарэсы. Ён валодаў некалькімі мовамі, у тым ліку лацінскай. Ён шмат пісаў на розныя рэлігійныя і свецкія тэмы, і значная частка яго твораў ніколі не публікавалася і засталася толькі ў рукапісным выглядзе.

Памёр у Любавічах 13 тышрэя 5643 года (1882), пакінуўшы трох сыноў і дзвюх дачок, а яго пераемнікам стаў сын Шалом Доў-Бер
* «Сэфер хасіхот Торас Шмуэль»
* «Ігрос Кодэш» — зборнік з больш чым 70 захаваных лістоў і галахічных адказаў.

## Афарызмы 
"Свет кажа: «Калі не можаш падпаўзці, пералезь». Але я кажу, *Лехатхіла Арыбер*: «Спачатку трэба пералезці».«Бога нельга падмануць; у рэшце рэшт, іншых таксама нельга падмануць. Адзіны, каго можна падмануць, — гэта самога сябе. А падмануць дурня — гэта не вялікае дасягненне».«Чаму ты патрабуеш ад мяне? Патрабуй ад сябе! Калі будзеш працаваць і напаўняць свой розум Торай, не застанецца месца для старонніх думак! Зламай свае жаданні, і ты адчуеш вялікую асалоду ад малітвы!»

## Спасылкі 
## Спасылкі 
* Біяграфія рэбе Махараша — рабін Шмуэль Шнеерсон
* Генеалагічнае дрэва
* *«Сэфер Торас Шмуэль»* рабіна Шмуэля Шнеерсона

Катэгорыя:Нарадзіліся ў Аршанскім павеце (Расійская імперыя)
Катэгорыя:Постаці Руднянскага раёна (Смаленская вобласць)
Катэгорыя:Памерлі ў 1882 годзе
Катэгорыя:Нарадзіліся ў 1834 годзе
Катэгорыя:Старонкі з недагледжанымі перакладамі