Лабірынт фаўна (саўндтрэк)

«**Лабіры́нт фа́ўна**» (, ) — саўндтрэк Хаўера Наварэтэ да аднайменнага фільма 2006 года рэжысёра Гільерма дэль Тора. Другая сумесная праца кампазітара і рэжысёра (пасля «*Хрыбта д’ябла*»).

Праца над саўндтрэкам распачалася яшчэ да здымкаў фільма. Галоўнай музычнай тэмай стала калыханка, вядучай музычнай формай карціны была выбрана форма вальса, асноўным музычным памерам адпаведна — 3/4. Наварэта напісаў цэлы шэраг музычных кампазіцый, што дазволіла Дэль Тора свабодна адчуваць сябе на этапе мантажу. Хоць многія трэкі ў фільм не ўвайшлі, рэжысёр настаяў, каб у альбом былі ўключаны ўсе напісаныя кампазіцыі.

Запіс саўндтрэка адбываўся на студыі «''*» (Прага), звядзенне музыкі выконвалася на студыі «*Soundtrack*» (Барселона). Альбом быў выпушчаны 23 кастрычніка 2006 года лэйблам «**» і атрымаў пераважна станоўчыя водгукі крытыкаў.

За музыку да фільма Хаўер Наварэтэ ўдастоіўся намінацыі на прэмію «*Оскар*».

## Стваральнікі 
Кампазітар — Хаўер Наварэтэ

Выканаўцы:
* Аркестр — 
* Дырыжор — 
* Фартэпіяна — Яраслава Эліяшава
*  — 
* Салістка — Луа

Стваральнікі альбома:
* Музычныя прадзюсары — Фрыда Торэсбланка, 
* Выканаўчыя прадзюсары — Эмануэль Шамбарэдон, Ян Хіронс
* Запіс, звядзенне музыкі — Марк Блэйнс
* Асістэнт гуказапісу — Міхал Градыск
* Мастэрынг — Крысціян Двігінс

## Спіс кампазіцый 
Альбом складаецца з 21 кампазіцыі, усе аўтарства Хаўера Наварэтэ.

## Вытворчасць 
Для напісання саўндтрэка да фільма «*Лабірынт фаўна*» Гільерма дэль Тора запрасіў іспанскага кампазітара Хаўера Наварэтэ, з якім раней ужо працаваў над фільмам «*Хрыбет д’ябла*» (2001). Рэжысёр падняў пытанне саўндтрэка яшчэ да пачатку здымкаў. Перш за ўсё ён перадаў Наварэтэ некалькі музычных фрагментаў «*для натхнення*» і папрасіў напісаць калыханку. Апісваючы сваё ўяўленне аб цэнтральнай музычнай тэме фільма, Дэль Тора казаў: «*Гэта павінна быць калыханка, якая навявала б нешта кельцкае з поўначы Іспаніі і была б поўная смутку*». З’яўленне гэтай музычнай тэмы да пачатку здымкаў мела прынцыповае значэнне для рэжысёра. З аднаго боку, гэтую мелодую ў некалькіх сцэнах павінна была напяваць гераіня Марыбэль Верду Мерседэс. З іншага боку, рэжысёр адчуваў, што гэтая мелодыя стане вызначальнай для яго бачання ўсёй гісторыі.

[міні|злева|Рэжысёр, сцэнарыст і прадзюсар фільма [Гільерма дэль Тора.]]
Асноўным патрабаваннем Дэль Тора была меладычнасць і эмацыйнасць музыкі, што стала сапраўдным выпрабаваннем для кампазітара. Калі Наварэтэ напісаў першы варыянт, рэжысёр музыку ўпадабаў, аднак палічыў яе недастаткова меладычнай. Дэль Тора адзначаў: «*Большасць кампазітараў баяцца мелодыі, але найлепшыя з калыханак якраз такія: просты матыў, што мае моц абудзіць цеплыню мацярынскага голасу*». Наступны варыянт, прапанаваны Наварэтэ, меў мелодыю, аднак, паводле Дэль Тора, «*у ім усё яшчэ не даставала некалькіх нот, быццам ён [кампазітар] любым коштам намагаўся пазбегнуць празмернай запамінальнасці, празмернай меладычнасці*». У выніку, мелодыя была дапрацавана, як таго жадаў рэжысёр. Па прызнанні Дэль Тора, ён канчаткова пераканаўся ў завершанасці калыханкі, калі яго дачка запатрабавала мелодую на свой . Сам рэжысёр выкарыстоўваў калыханку ў якасці натхнення пры працы над раскадроўкай фільма.

Выкарыстаны ў калыханцы музычны памер 3/4 аказаў уплыў і на іншыя кампазіцыі саўндтрэка. Чым далей прасоўвалася праца над музычным суправаджэннем кінастужкі, тым больш рэжысёр і кампазітар прыходзілі да ўсведамлення, што музычная форма гэтай гісторыі — вальс. У выніку, асацыяцыі з вальсавай музыкай набылі добрыя персанажы і пачуцці — гэта і настальгічная іспанская мелодыя «*The Refuge*», і пачатак кампазіцыі «*The Funeral*», і мелодыя «*Waltz of the Mandrake*», дзе музычная форма адлюстравана ў назве.

Запіс саўндтрэка адбываўся паралельна са стварэннем гукавога афармлення фільма. Рэжысёр разумеў, што канчатковы выбар паміж гукавымі эфектамі і музыкай, а таксама іх камбінаванне будзе адбывацца на стадыі мантажа. Каб адчуваць сябе больш свабодна ў мантажнай, ён папрасіў Наварэтэ напісаць і прадставіць у яго распараджэнне дадатковую колькасць музычных тэм. Паколькі такім чынам музыкі апынулася больш, чым патрэбна, у выніковым мантажы фільма некаторыя кампазіцыі прыйшлося моцна ўрэзаць, а ад некаторых увогуле адмовіцца. Аднак, пры выпуску саўндтрэка рэжысёр настаяў, каб у альбом былі ўключаны ўсе кампазіцыі, якія Наварэтэ напісаў да фільма.

Альбом быў запісаны на студыі «**» (Прага), звядзенне музыкі выконвалася на студыі «*Soundtrack*» (Барселона). Саўндтрэк быў выпушчаны 23 кастрычніка 2006 года лэйблам «**».

## Крытыка 
Джонатан Брокстан назваў музычнае суправаджэнне «*Лабірынта фаўна*» адным з найлепшых саўндтрэкаў года: «*Нягледзячы на адносную невядомасць кампазітара і адчувальны дух артхауса ў фільме, саўндтрэк не саступае найлепшым галівудскім творам апошніх дванаццаці месяцаў*». Па меркаванні Джэймса Крыстафера Монгера «*Наварэтэ запаўняе кожную пустэчу цудамі, абапіраючыся на арфу, хоры і глыбокія струнныя, каб адлюстраваць пагружэнне маладой дзяўчыны ў фантазію сярод свету, які імкнецца разарваць сябе на шматкі*». Эндру Гранадэ адзначае, што «*Наварэтэ стварыў партытуру з паслядоўнай эстэтыкай, якая прываблівае вас і раскрывае больш глыбокія сувязі з кожным наступным праслухваннем*». Падобную думку выказаў Джон Лі: «*Музыка надзелена такім багаццем, якое патрабуе шматразовага праслухоўвання. Кожны раз гэта будзе асобны вопыт, і гэта дастаткова важкая прычына для аматараў саўндтрэкаў, каб уключыць гэты альбом у сваю калекцыю*».

Аглядальнік з «*The Film Scorer*» адзначае ролю музыкі ў супрацьпастаўленні і яднанні двух светаў: «*Падзеі „Лабірынта фаўна“ разгортваюцца ў двух пастаянна збліжаючыхся светах: рэальным і фантастычным. Музыка кампазітара Хаўера Наварэтэ надае кожнаму непаўторную індывідуальнасць і адначасова звязвае іх агульнай тэмай*».

Джэймс Саўтхол выказаў меркаванне, што гэтая музыка можа палярызаваць слухачоў па ўзросце: «*Гэта маляўнічая, маштабная музыка, у якой дамінуе запамінальная тэма, і я цалкам магу ўявіць, як маладыя фанаты кінамузыкі закахаюцца ў яе па вушы; больш маршчыністыя старэчы цалкам могуць спытаць, дзе эмацыйная глыбіня, і скласці спіс розных іншых саўндтрэкаў мінулых гадоў, якія робяць нешта падобнае, але лепш*».

Некаторыя крытыкі звярталі ўвагу на слабыя моманты саўндтрэка. Эндру Гранадэ адзначыў, што Наварэтэ часам звяртаецца да банальных клішэ. Прыкладам можа служыць атанальнае нарошчвання вялізнага духавога, струннага і фартэпіяннага кластара ў канцы кампазіцыі «*A Book of Blood*» дзеля ілюстрацыі жаху, і жудасная, нечалавечая перкусія, якая прабіваецца праз дысананс рэплікі «*Not Human*». Аглядальнік з рэсурса IGN выказаў думку, што саўндтрэк становіцца ахвярай засілля струнных над іншымі інструментамі. Рэцэнзент дадае: «*У рэшце рэшт, нягледзячы на свой змрочна-рамантычны характар, саўндтрэк мае тэндэнцыю занадта моцна замыкацца на сабе, і многія кампазіцыі гучаць практычна неадрознымі адна ад адной*».

## Аналіз 
Адкрываючая кампазіцыя саўндтрэка, «*Long, Long Time Ago''», адразу пачынаецца з загалоўнай тэмы фільма — дзіцячай калыханкі. Мелодыю выконвае дзявочы голас у форме напеву з закрытым ротам. Па меркаванні Джонатана Брокстана, гэтая кампазіцыя гучыць так, быццам яе напісаў  або  для фільма Французскай новай хвалі 1960-х гадоў. У аглядзе для «'**» адзначаецца падабенства загалоўнай мелодыі з саўндтрэкам Джона Отмана да фільма «**'». У спалучэнні з пяшчотным фартэпіяна, мудрагелістымі струннымі і глыбокім фонавым вакалам калыханка ўзнікае яшчэ ў дзвюх кампазіцыях саўндтрэка: «*Mercedes Lullaby*» і «*A Princess*».

Інструментальныя варыяцыі галоўнай тэмы можна пачуць яшчэ ў шэрагу трэкаў. Драматычнае, падобнае на вальс выкананне на чале з сольным фартэпіяна з’яўляецца ў кампазіцыі «*A Tale*», у тым жа духу выканана належна меланхалічная кампазіцыя «*The Funeral*», найбольшага перапаўнення пачуццямі галоўная тэма дасягае ў кампазіцыі «*Ofelia*», дзе да выканання далучаецца поўны аркестр. Фінал саўндтрэка, «*Pan’s Labyrinth Lullaby*», уяўляе сабой скрыпічнае сола, якое адрозніваецца асаблівай вытанчанасцю і далікатнасцю.

Акрамя асноўнай тэмы, значная частка партытуры складаецца з серыі рупліва зробленых і выразных музычных фраз, кожная з якіх выклікае ва ўяўленні розныя магічныя грані гісторыі, калі юная Афелія адпраўляецца ў лабірынт і сустракае ўсё больш дзівосных істот. «*Чароўныя харавыя  багата напаўняюць „Three Trials“, злавесныя маршы і рэзкія эфекты  дамінуюць у „The Moribund Tree and the Toad“, а звілістае сола альта праслізгвае праз усю „A Book of Blood“, перш чым яна выліваецца ў ашаламляльны дысананс*».

Па ходу альбома музыка паступова губляе свой магічны бляск і пачынае набываць пужаючы аспект, нібы падзяляючы са слухачом усё больш жахлівыя небяспекі, з якімі сутыкаецца Афелія. Да моманту з’яўлення такіх кампазіцый, як «*Not Human*», «*Deep Forest*», «*Valse of the Mandrake*», «*Mercedes*» і «*Pan and the Full Moon*», партытура амаль у поўную сілу ўключае рэжым жахаў, аркестр стварае ўсё больш яркія моманты шалёнай экшан-музыкі і рэзкага дысанансу, а хор забяспечвае некалькі момантаў прывіднага кантрапункту.

## Узнагароды і намінацыі 
За музыку да фільма «*Лабірынт фаўна*» кампазітар Хаўер Наварэтэ быў намініраваны на 9 кінематаграфічных узнагарод і перамог у 3 намінацыях. Ніжэй прыведзены спіс узнагарод і намінацый у храналагічным парадку.

## Выкананні 
Сюіта на аснове саўндтрэка «*Лабірынта фаўна*» была выканана 21 ліпеня 2007 года на III Міжнародным кангрэсе кінамузыкі ў  (Іспанія). Галоўная тэма «*Лабірынта фаўна*» ўвайшла ў кампіляцыйны альбом фэнтэзійнай музыкі «''Lord of the Rings: Fantasy's Finest - Vol. 1*» (2014). У чэрвені 2019 года калыханка з «*Лабірынта фаўна*» была выканана  і салісткай Тувай Семінгсен ў межах канцэрта «*Fantasymphony: One Concert to Rule Them All''».

## Крыніцы 
## Спасылкі 
* 
* 

Катэгорыя:Саўндтрэкі Хаўера Наварэтэ
Катэгорыя:Саўндтрэкі 2006 года
Катэгорыя:Саўндтрэкі