open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Крысціян-Жак

**Крысціян-Жак** (, сапр. імя **Крысціян Альбер Франсуа Мадэ** — ;  — ) — французскі рэжысёр і сцэнарыст.

## Біяграфія 
Вучыўся на архітэктара. З 1924 займаўся маляваннем кінаафіш, пасля — кінажурналістыкай. Як рэжысёр дэбютаваў у 1932 годзе. Працаваў з найбуйнымі французскімі кінааператарамі, актрысамі і акцёрамі Францыі, Італіі і іншых краін.

З 1947 па 1953 год быў у шлюбе з актрысай Рэнэ Фор. У 1954—1959 быў жанаты з актрысай Марцін Кароль (у яе гэта быў другі шлюб, у яго — чацвёрты), якую зняў у фільмах «Лукрэцыя Борджыя», «Мадам Дзюбары», «Нана», «Наталі».

Пахаваны на могілках Пер-Лашэз.

## Фільмаграфія 
* (1959) «Бабета ідзе на вайну»

## Крыніцы 
Катэгорыя:Рэжысёры Францыі
Першая ліга чэмпіянату Беларусі па футболе 2024

**Першая ліга чэмпіянату Беларусі па футболе 2024** (34-ы Чэмпіянат Рэспублікі Беларусь па футболе сярод каманд Першай лігі) — другі па рангу дывізіён (пасля Вышэйшай лігі) па футболе сярод беларускіх каманд 2024 года.

У турніры прымалі ўдзел 18 каманд, якія ў сезоне 2024 года аспрэчвалі дзве прамыя пуцёўкі ў Вышэйшую лігу і адну пуцёўку ў пераходныя матчы за права змагацца за месца ў Вышэйшай лізе з клубам, які займе апошняе месца ў Вышэйшай лізе 2024 года.

Лідарства ў табліцы хутка захапіў футбольны клуб «Маладзечна».

## Склад удзельнікаў 
У турніры прымаюць удзел 18 каманд: у параўнанні з сезонам 2023 у Вышэйшую лігу выйшлі дзяржынскі «Арсенал», малігёўскае «Дняпро» і «Віцебск», з Вышэйшай лігі ў Першую пераходзілі дзяржынскі «Арсенал», «Віцебск» і магілёўскі «Дняпро». З Першай лігі ў Другую не выбыў «Асіповічы». З Другой лігі ў Першую ня выйшла ніводнай каманды. Таксама ліга прадстаўлена тройкай прызёраў чэмпіянату дублёраў мінулага сезона плюс «Шахцёр-2» у выглядзе каманды, якая змяніла шыльду, з Петрыкава.

15 сакавіка 2023 года адбылася жараб’ёўка Першай лігі.

## Змены ў параўнанні з папярэднім сезонам 
### Клубы, якія папоўнілі Першую лігу 
*  «Энергетык-БДУ» (Мінск) (14-е месца ў Вышэйшай лізе 2023, паражэнне ў пераходных матчах)
*  «Белшына» (Бабруйск) (15-е месца ў Вышэйшай лізе 2023)
*  «АБФФ U-17» (дэбютант лігі)
*  «БАТЭ-2» (Барысаў) (дэбютант лігі)
*  «Дынама-2» (Мінск) (дэбютант лігі)
*  «Тарпеда-БелАЗ-2» (Жодзіна) (дэбютант лігі)

### Клубы, якія пакінулі Першую лігу 
*  «Арсенал» (Дзяржынск) (1-е месца ў Першай лізе 2023, выхад у Вышэйшую лігу)
*  «Дняпро» (Магілёў) (2-е месца ў Першай лізе 2023, выхад у Вышэйшую лігу)
*  «Віцебск» (3-е месца ў Першай лізе 2023, выхад у Вышэйшую лігу)
*  «Жодзіна-Паўднёвае» (7-е месца ў Першай лізе 2023, выхад у Вышэйшую лігу)
*  «Асіповічы» (17-е месца ў Першай лізе 2023, выхад у Вышэйшую лігу)

## Клубы-ўдзельнікі 
## Турнірная табліца 

### Вынікі матчаў 
### Пераходныя матчы 
#### Першы матч 
#### Матч у адказ 
## Статыстыка ігракоў 
### Бамбардзіры 
Крыніца: 

## Крыніцы 
## Спасылкі 
* 
* 

2024
Катэгорыя:Спорт у Беларусі ў 2024 годзе
Катэгорыя:2024 год у футболе
Вадзім Міцько

**Вадзім Міцько** (нар. , Глыбокае, Беларусь) — беларускі валейбаліст і трэнер.

## Біяграфія 
Скончыў Віцебскі дзяржаўны ўніверсітэт імя П. М. Машэрава, Акадэмію кіравання пры Прэзідэнце Рэспублікі Беларусь.

Першым трэнерам быў І. І. Дубіна. Выступаў за «Спадарожнік» Віцебск (1997—2001), ГВК Гомель (2001—2005), «Заходні Буг» Брэст (2005—2007), «Металург» Жлобін (2007—2011).

У 1998—2006 гадах гуляў за зборную Беларусі.

## Дасягненні 
*   Чэмпіён Беларусі (3): 2008/09, 2007/08, 2003/04
*   Срэбраны прызёр чэмпіянату Беларусі (5): 2009/10, 2004/05, 2002/03, 1999/00, 1996/97
*   Бронзавы прызёр чэмпіянату Беларусі (5): 2011/12, 2010/11, 2006/07, 2000/01, 1998/99
*   Уладальнік Кубка Беларусі (5): 2008/09, 2007/08, 2003/04, 2002/03, 1998/99
*   Сярэбраны прызёр Кубка Беларусі (1): 2009/10
*   Бронзавы прызёр Кубка Беларусі (3): 2011/12, 2010/11, 2006/07
## Крыніцы 
## Спасылкі 
* Митько Вадим
* Новобранцы не хотят довольствоваться малым
* Vadzim Mitsko 

Катэгорыя:Валейбалісты Беларусі
Катэгорыя:Валейбольныя трэнеры Беларусі
Катэгорыя:Выпускнікі Акадэміі кіравання пры Прэзідэнце Рэспублікі Беларусь
Катэгорыя:Выпускнікі Віцебскага дзяржаўнага ўніверсітэта імя П. М. Машэрава
Катэгорыя:Трэнеры «Энергіі» Гомель
Катэгорыя:Ігракі зборнай Беларусі па валейболе
Катэгорыя:Ігракі «Марка-ВДТУ»
Ставіскі

**Ставіскі**:
* Ставіскі (гміна)
* Ставіскі (горад)
* Ставіскі (фільм)
Ptilocephala plumifera

**Ptilocephala plumifera** — від начных матылькоў сямейства .

## Апісанне 
У дарослых асобін моцны палавы дымарфізм. Самцы маюць крылы, але самкі бяскрылыя. Лёт імага з сакавіка па красавік.

## Арэал 
Сустракаецца на большай частцы Еўропы на поўдзень ад Брытанскіх астравоў і Скандынавіі, на ўсход да еўрапейскай часткі Расіі.

## Экалогія 
Лічынкі харчуюцца рознымі травамі, у тым ліку такімі відамі, як  і  і, магчыма, імхамі.

## Крыніцы 
## Спасылкі 
* microlepidoptera.nl
* lepiforum.de

Катэгорыя:Матылі
Катэгорыя:Фаўна Еўропы
Катэгорыя:Фаўна Азіі
Улагчы

**Улагчы** (*Улакчы*; пам. 1257) — чацвёрты хан Улуса Джучы (1256-1257), сын Сартака (па іншых крыніцах — сын Бату). Улагчы быў зацверджаны спадчыннікам Сартака па загадзе каана Мункэ, але да наступлення паўналецця абавязкі кіраўніцы павінна была выконваць Баракчын Хатун, удава Бату.

## Біяграфія 
Вядомы ў рускіх летапісах як «Улавчий». Пасля ўступлення Улагчы на пасад некаторыя рускія князі, у прыватнасці, Барыс Васількавіч Растоўскі, адправіліся ў Арду «шанаваць» новага кіраўніка, а Аляксандр Яраславіч толькі адправіў дары. Пры гэтым ён, скарыстаўшыся зменай кіраўніка, мабыць, змог дамовіцца аб прабачэнні свайго брата Андрэя, вымушанага ў 1252 годзе пасля паражэння ад Няўруевай раці бегчы ў Швецыю, а цяпер вярнуўся на радзіму. У 1257 годзе Аляксандр накіраваўся ў Арду разам з Андрэем, дзе апошні атрымаў поўнае прабачэнне. У той жа год Улагчы памёр, верагодна, не без дапамогі Беркэ, які захапіў уладу ў улусе.

## Крыніцы 
## Літаратура 
* 
* 
* 

Катэгорыя:Гісторыя Казахстана
Катэгорыя:Джучыды
Катэгорыя:Кіраўнікі Залатой Арды
Стэфан Адран

**Стэфан Адран** (; сапраўднае імя Калета-Сюзанна-Жаніна Дашвіль, ; , Версаль — ) — французская актрыса, маці акцёра Тама Шаброля.

Нарадзілася ў 1932 годзе ў сям’і лекара. Брала ўрокі акцёрскага майстэрства ў Шарля Дзюлена, Тані Балашовай і М. Вітольда. Затым былі першыя выступленні на парыжскай сцэне і тэлебачанні.

Адран атрымала вядомасць дзякуючы ролям у фільмах свайго былога мужа Клода Шаброля. Іх першым фільмам стаў «Кузены» (1959), Стэфан дасталася ў ім невялікая роля. Пазней Одран стала «музай» Шаброля і тым самым адной з самых вядомых актрыс Францыі.

Наступнай вяхой у акцёрскай кар’еры Адран стала супрацоўніцтва з іспанскім рэжысёрам Луісам Буньюэлем, знялася ў ягоным фільме «Ціхая прывабнасць буржуазіі». Стэфан Адран здымалася таксама ў рэжысёраў Жана Дэлануа і Анатоля Літвака.

## Крыніцы
Мілен Дэманжо

**Мары-Элен Дэманжо** (, вядомая пад сцэнічным імем **Мілен Дэманжо** (), , Ніца, Прыморскія Альпы, Францыя — , XV акруга Парыжа, Францыя) — французская актрыса кіно, тэлебачання і тэатра, пісьменніца. Яе кар’ера ахоплівала амаль сем дзесяцігоддзяў і складалася з удзелу ў больш чым 100 французскіх, італьянскіх і англамоўных пастаноўках.

Першую вядомасць актрыса атрымала пасля выканання ролі Мілэдзі дэ Вінтэр у «Трох мушкецёрах» (1961). Аднак найбольшую папулярнасць ёй прынесла роля журналісткі Элен у трылогіі пра Фантамаса («Фантамас» (1964), «Фантамас разбушаваўся» (1965) і «Фантамас супраць Скотланд-Ярда» (1967)), якая пазней стала культавай.

Дэманжо таксама з’яўлялася сэкс-сімвалам 1950-х-1960-х гадоў. Яна здымалася ў разнажанравым кіно — трылерах, вестэрнах, камедыях, пеплумах, гістарычных і прыгодніцкіх фільмах — пазбегнуўшы тыпізацыі роляў, за што атрымала мянушку «Ветэран кінематографа».
## Крыніцы 
Катэгорыя:Актрысы Францыі
Набярэжная Арфеўр, 36

**«Набярэжная Арфеўр, 36»** () — французскі дэтэктыўны фільм, які выйшаў на экраны ў 2004 годзе.

## Сюжэт 
У Парыжы з’явілася банда налётчыкаў, якая з асаблівай жорсткасцю рабуе інкасатарскія грузавікі. Здабыча спрытных злачынцаў: сем грузавікоў, дзевяць па-зверску забітых ахоўнікаў, два мільёны еўра гатоўкай.

Начальнік крымінальнай паліцыі дывізіённы камісар Парыжа Рабер Мансіні становіцца шэфам Прэфектуры парыжскай паліцыі і шукае сабе замену.

За расследаванне гэтых злачынстваў возьмуцца адразу дзве брыгады крымінальнай паліцыі, на чале якіх стаяць былыя сябры камісар Дэні Клейн (Брыгада па Барацьбе з Бандытызмам, (фр. Brigade de répression du banditisme (BRB)) і камісар Леа Врынкс (Брыгада вышуку і рэагавання — Brigade de recherche et d’intervention (BRI). У іх зусім розныя метады працы і мэты. і калі Врынкс максімальна блізка набліжаецца да разгадкі, трапляючы ў цяжкую сітуацыю, Клейн подла падстаўляе яго, не ўсведамляючы, чым гэта можа скончыцца.

## Фільмаграфія 
* Даніэль Ацёй — Леа Врынкс
* Жэрар Дэпардзьё — Дэні Клейн
* Андрэ Дзюсалье — Рабер Мансіні
## Крыніцы 
Катэгорыя:Фільмы 2004 года
Мішу з д'Абера

**«Мішу з д’Абера»** — фільм 2007 года.

## Сюжэт 
Абвастрэнне адносін з Алжырам адбіваецца на становішчы выхадцаў з гэтай краіны. Месо — дзевяцігадовы хлопчык з сям’і эмігрантаў. Яго маці невылечна хворая. Дзіця трапляе ў тыповую французскую сям’ю Жоржа і Жызель Дзюваль, якія знаходзяцца на мяжы разводу, бо ў іх няма дзяцей. Жызель добра ведае палітычныя перакананні свайго мужа, былога вайскоўца і нацыяналіста Жоржа, таму старанна хавае паходжанне хлопчыка. Месо ператвараецца ў «Мішу». Хлопчык пакарае сэрцы прыёмных бацькоў, і бескампрамісны Жорж улюбляецца ў яго шчырай любоўю. Але Жызель разумее: нельга ўсё жыццё фарбаваць валасы дзіцяці.
## Крыніцы 
Катэгорыя:Фільмы 2007 года
Дваццатае стагоддзе (фільм, 1976)

**«Дваццатае стагоддзе»** (, іншая назва — «1900») — эпічны 5,5-гадзінны кінафільм Бернарда Берталучы, які выйшаў у 1976 годзе. У ролях — ключавыя зоркі сусветнага кінематографа з ЗША, Францыі, Італіі і Канады.

## Сюжэт 
Галоўныя героі фільма — Альфрэда (Роберт Дэ Ніра) і Ольма (Жэрар Дэпардзьё) — два чалавекі, якія нарадзіліся ў Італіі ў адзін час, у адным рэгіёне, але ў зусім розных сем’ях (памешчыцкай і сялянскай). У эпічнай, больш за пяцігадзінным фільме паказаны іх жыццёвыя шляхі на фоне гістарычных падзей і змены грамадскіх настрояў Італіі ў першай палове XX стагоддзя. Асноўны матыў фільма — вызваленне італьянскага сялянства з-пад патрыярхальнай і паўфеадальнай улады землеўладальнікаў.

Карціна пачынаецца 1901 годам, калі ў дзень смерці Джузэпэ Вердзі ў маёнтку Берлінг’еры з’яўляюцца на свет пазашлюбны сын парабчанкі Ольма Далька і памешчыцкі ўнук Альфрэда Берлінг’еры. Ольма і Альфрэда сябруюць, наколькі ім дазваляюць сацыяльныя ўмоўнасці, пры гэтым рашучы Ольма прыцягвае да сябе Альфрэда.

Лёс разводзіць іх, калі пачынаецца забастоўка. Ольма і Альфрэда з’яўляюцца ў маёнтку пасля заканчэння Першай сусветнай вайны, адзін як салдат, які дэмабілізаваўся, а другі як тылавы афіцэр, які выйшаў у адстаўку (быў адкуплены ад адпраўкі на фронт сваім бацькам).

## У ролях 
* Роберт Дэ Ніра — Альфрэда Берлінг’еры
* Жэрар Дэпардзьё — Ольма Далька
* Дамінік Санда — Ада Фіястры
* Дональд Сазерленд — Атыла Меланкіні
* Лаура Бэці — Рэджына
* Берт Ланкастэр — Альфрэда Берлінг’еры-старэйшы
* Франчэска Берціні — сястра Дэзалата
* Стэрлінг Хэйдэн — Леа Далька
## Крыніцы 
Катэгорыя:Фільмы 1976 года
Амерыканская ноч

**«Амерыканская ноч»** () — мастацкі фільм 1973 года сумеснай вытворчасці Францыі і Італіі, 13-ы паўнаметражны фільм Франсуа Труфо. Для рэжысёра гэты фільм стаў трыумфам — ён атрымаў за яго мноства міжнародных узнагарод, у тым ліку прэмію «Оскар» у намінацыі «Найлепшы фільм на замежнай мове». Фільм вылучаўся на прэмію «Оскар» у 1974 годзе як найлепшы фільм на замежнай мове, а праз год быў таксама намінаваны на прэмію ў катэгорыях «найлепшая праца рэжысёра», «найлепшы сцэнарый» і «найлепшая жаночая роля другога плана» (Валянціна Картэзэ).

Прэм’ера фільма адбылася 14 сакавіка 1973 года на Канскім кінафестывалі. Стужка прысвечана Ліліян Гіш і яе сястры Дораці.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Фільмы 1973 года
Катэгорыя:Фільмы Франсуа Труфо
Катэгорыя:Выдатныя фільмы (Роджэр Эберт)
Катэгорыя:Фільмы — лаўрэаты прэміі BAFTA
Візіт (фільм, 1954)

**«Візіт»** () — французскі кароткаметражны нямы фільм, зняты ў канцы 1954 года. Дэбютная праца заснавальніка і класіка французскай новай хвалі рэжысёра Франсуа Труфо. У стварэнні фільма прынялі ўдзел сябры і знаёмыя рэжысёра. Здымкі прайшлі за пяць дзён у парыжскай кватэры сям’і знаёмых. Аператарам выступіў Жак Рывет, які здолеў знайсці кінакамеру і 16-мм кінастужку. Усіх чатырох персанажаў фільма сыгралі маладыя непрафесійныя акцёры. Труфо сам зрабіў першую мантажную версію карціны, аднак аказаўся не задаволены сваёй працай. Пасля гэтага да яго прыйшоў на дапамогу Ален Рэнэ, які перамантаваў плёнку. На гэты раз, на думку Труфо, стала лепш, але ён усё роўна не прызнаваў кароткаметражку сваім першым фільмам і паказваў толькі знаёмцам. У пачатку 1980-х гадоў фільм быў перанесены на 35-мм плёнку і рэжысёр зрабіў паказ для ўдзельнікаў здымкі.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Фільмы 1954 года
Катэгорыя:Фільмы Франсуа Труфо
Наталі Бай

**Наталі Бай** (фр. Nathalie Marie Andrée Baye; нар. , Менвіль) — французская актрыса.

## Біяграфія 
Нарадзілася ў сям’і мастакоў Клода Бая і Дэніз Кустэ. Яна з’явілася на свет, паводле яе слоў, «выпадкова», калі яе бацькі гасцявалі ў нармандскім мястэчку Менвіль. Наталі правяла дзяцінства ў Парыжы, вучылася ў прэстыжным Эльзаскім ліцэі, але пакутавала на дыслексію і сарамлівасць, таму, магчыма, з ранніх гадоў і палюбіла танцы. Яе першым педагогам была знакамітая балерына Марыінскага тэатра Вольга Іосіфаўна Праабражэнская, якая выхавала многіх знакамітых майстроў. У далейшым сям’я пераехала на поўдзень Францыі, у Ментану, а Наталі ў 14 гадоў пакінула сярэднюю школу (пасля скончыўшы яе завочна) з намерам сур’ёзна займацца класічным танцам у балетнай школе Манака. У 17 з паловай гадоў яна са згоды бацькоў перабралася ў Нью-Ёрк, дзе працягнула заняткі балетам. Каб аплаціць гэтыя ўрокі, працавала няняй. Потым гастралявала з танцавальным калектывам па гарадах ЗША. Вярнуўшыся на радзіму праз паўтара гады, расчаравалася ў балеце як у прафесіі і, ацаніўшы ўласныя здольнасці, нечакана адкрыла ў сабе жаданне стаць драматычнай актрысай. Вучылася акцёрскаму майстэрству на знакамітых тэатральных курсах Рэнэ Сімона, а ў 1972 годзе скончыла Вышэйшую нацыянальную кансерваторыю. У 1973 годзе яна з’явілася ў ролі памочніцы рэжысёра ў фільме Франсуа Труфо «Амерыканская ноч» (а сваю самую першую невялікую ролю ў кіно яна сыграла ў фільме Роберта Уайза «Двое»). Іграла ў спектаклях розных парыжскіх тэатраў. Здымаецца на тэлебачанні.

Замужам ніколі не была. У 1970-х спадарожнікам яе жыцця быў акцёр і спявак Філіп Леатар, з якім яна пазнаёмілася ў тэатры.

У Наталі Бай ёсць дачка Лора Смет (нарадзілася ў 1983 годзе) ад вядомага французскага рок-спевака Джоні Халідэя, які быў спадарожнікам яе жыцця ў 1982—1986 гадах. Наталі Бай здымалася з Джоні Халідэем у фільме Гадара «Дэтэктыў». У 2020 годзе ў Наталі з’явіўся ўнук Леа.

## Зноскі 
Катэгорыя:Актрысы Францыі
Эрланд Юзефсан

**Эрланд Юзефсан** (; ,  — , там жа) — шведскі акцёр тэатра і кіно, рэжысёр, пісьменнік.

Сусветную вядомасць атрымаў дзякуючы галоўным ролям у фільмах Інгмара Бергмана і Андрэя Таркоўскага. Іграў таксама ў кінакарцінах Даміяна Даміяні, Карла Лідзані, Філіпа Каўфмана, Іштвана Сабо, Май Сетэрлінг, Тэа Ангелапуласа, Пітэра Грынуэя.

Зняў тры фільмы як рэжысёр.

Увасобіў Фрыдрыха Ніцшэ ў фільме Ліліяны Кавані «Па той бок дабра і зла» (1977).

Іграў у тэатрах Хельсінгбарга, Гётэбарга, з 1956 — акцёр Драматэна ў Стакгольме (у 1966—1975 — дырэктар тэатра).

З 16 кастрычніка па 10 лістапада 1998 года пад патранажам Юзефсана ў Стакгольме праходзіў 7-ы фестываль «Саюза тэатраў Еўропы».
## Крыніцы
Завяшчанне Арфея

**«Завяшчанне Арфея»** () — чорна-белы эксперыментальны фільм з некалькімі каляровымі кадрамі, зняты Жанам Както ў 1960 годзе. З’яўляецца канчаткам «Арфічнай трылогіі», у якую таксама ўваходзяць фільмы «Кроў Паэта» (1932) і «Арфей» (1950). Стужка атрымала намінацыю на прэмію BAFTA за найлепшы фільм.

## Сюжэт 
Паэт (Както) разважае пра сваё жыццё і творчасць, спрабуючы вярнуць натхненне і апантанасць.

## У ролях 
* Жан Както — паэт, сам Както
* Эдуар Дэрміт — Сежаст
* Анры Крам’ё — прафесар
* Жан Марэ — Эдып
* Марыя Казарэс — прынцэса
* Франсуа Пер’е — Эртэбіз
* Юл Брынер — брамнік
* Шарль Азнавур — цікаўны чалавек
* Франсуаза Саган — сяброўка Арфея
* Лючыя Базэ — сяброўка Арфея
* Серж Ліфар — сябар Арфея
* Пабла Пікасо — сябар Арфея
* Жан-П’ер Леа — школьнік
## Крыніцы 
Катэгорыя:Фільмы 1960 года
Барока (фільм)

**«Барока»** () — французскі мастацкі фільм Андрэ Тэшынэ, уладальнік трох прэмій «Сезар» (аператар, кампазітар, актрыса другога плана) і 6 намінацый на «Сезар». Выпушчаны ў пракат 8 снежня 1976 года. Фільм разглядаецца як адзін з папярэднікаў уплывовага ў 1980-я гады ў Францыі напрамку, вядомага як неабарока.

## Сюжэт 
Дзеянне фільма адбываецца ў Амстэрдаме. Падчас перадвыбарнай кампаніі пасрэднаму баксёру Самсону прапануюць зняславіць аднаго з кандыдатаў, распавёўшы гісторыю, як ён падвяргаўся гвалту з яго боку ў дзяцінстве. Адначасова іншы кандыдат таксама прапануе вялікія грошы Самсону за маўчанне. Самсон вырашае падмануць абодвух, проста збегшы з грашыма за мяжу разам са сваёй каханай Лаўрай. Яны дамаўляюцца сустрэцца на вакзале, але Самсона выкрадаюць і забіваюць. Забойца Самсона, неверагодна падобны да самога Самсона, пачынае паляваць за Лаўрай, але потым паміж імі ўзнікае каханне і ўжо сумесна сыходзяць ад пагонь.

## У ролях 
* Жэрар Дэпардзьё — Самсон / наёмны забойца
* Ізабель Аджані — Лаўра
* Мары-Франс Пізье — Нэлі
## Крыніцы 
Катэгорыя:Фільмы 1976 года
Акрафанія

**Акрафанія** — складанаскарочаныя словы з пачатковых літар словазлучэння, якія чытаюцца не па назвах літар, а як звычайнае слова (напрыклад, загс, нэп).

## Крыніцы 
Катэгорыя:Анамастыка
Катэгорыя:Алфавіты
Мезон-Лафіт

**Мезон-Лафіт** () — горад у Францыі, рэспектабельны прыгарад Парыжа. Горад (камуна), у рэгіёне Іль-дэ-Франс, дэпартамент Івелін. Насельніцтва — 23.080 чалавек (2021). Мезон-Лафіт размешчаны за 19 км на паўночны захад ад сталіцы Францыі — Парыжа і за 16 км на поўнач ад Версаля.

## Гарады-пабрацімы 
## Вядомыя ўраджэнцы і жыхары 
* Ежы Гедройц — польскі публіцыст.
* Жан Както — французскі пісьменнік, мастак, кінарэжысёр.
* Віржыні Шыманец — французская даследчыца беларускага тэатра.

## Крыніцы 
## Спасылкі 
Катэгорыя:Камуны дэпартамента Івелін
Катэгорыя:Гарады Іль-дэ-Франс
Акрацыяноз

**Акрацыяноз** ( — канечнасць +  цёмна-блакітны + -ōsis) — сінюшняя афарбоўка канечнасцей пры разладзе кровазвароту.
## Крыніцы 
Катэгорыя:Фізіялогія
Андрэ Тэшынэ

**Андрэ Тэшынэ** (; нар. , Валанс-д’Ажэн, Францыя) — французскі кінарэжысёр і сцэнарыст, кінакрытык.

## Біяграфія 
Нарадзіўся ў маленькім мястэчку Валанс-д’Ажэн, на поўдні Францыі, у Пірэнэях. Яго сям’я, іспанскага паходжання, мела невялікі бізнэс па вытворчасці сельскагаспадарчага абсталявання. З 1952 па 1959 год ён вучыўся ў каталіцкай школе-інтэрнаце ў Мантабане. Па нядзелях дазвалялася пакідаць сцены школы, і юны Тэшынэ хадзіў у кіно. Затым вучыўся ў свецкай дзяржаўнай школе, а ў 19 гадоў з’ехаў у Парыж, каб прысвяціць сябе кінематаграфіі.

Некаторы час Андрэ Тэшынэ працаваў у французскім часопісе пра кіно «Cahiers du Cinéma», у якім у розныя перыяды працавалі рэжысёры французскай новай хвалі. Выкладаў у Вышэйшай школе кінаадукацыі (IDHEC). Працаваў асістэнтам у Жака Рывета. Дэбютаваў у кіно ў 1969 годзе карцінай «Паліна сыходзіць» (Paulina s’en va).

З пачатку 1970-х пачаў здымаць уласныя карціны. Самыя вядомыя працы рэжысёра: «Сёстры Брантэ» (1979), «Спатканне» (1985, прэмія Канскага кінафестывалю за лепшую рэжысуру), «Я не цалуюся» (1991), «Дзікія трыснёгі» (1994, чатыры прэміі «Сезар», у тым ліку за лепшы фільм і лепшую рэжысуру).
## Фільмаграфія 
* (1976) «Барока»

## Зноскі
Часовы ўрад Французскай рэспублікі

**Часовы ўрад Французскай рэспублікі** () — часовы ўрад Францыі ў перыяд з 3 чэрвеня 1944 года па 27 кастрычніка 1946 года пасля вызвалення кантынентальнай Францыі ад нямецка-фашысцкіх захопнікаў. Існаваў да ўтварэння Чацвёртай рэспублікі. Яе стварэнне адзначыла афіцыйнае аднаўленне інстытутаў французскай дзяржавы, забяспечваючы пераемнасць з Трэцяй рэспублікай.

Часовы ўрад змяніў Французскі камітэт нацыянальнага вызвалення, які быў часовым урадам Францыі на вызваленых, заморскіх тэрыторыях і ў калоніях (Алжыр і Корсіка). Як урад Францыі ў ваенны час у 1944–1945 гадах, яго галоўнымі мэтамі былі ліквідацыя наступстваў акупацыі Францыі і працяг вядзення вайны супраць Германіі.

Галоўнай місіяй (у дадатак да вайны) была падрыхтоўка глебы для новага канстытуцыйнага парадку, які прывёў да ўтварэння Чацвёртай рэспублікі. Часовы ўрад таксама зрабіў некалькі важных рэформаў і палітычных рашэнняў, такіх як прадастаўленне жанчынам права голасу, заснаванне Нацыянальнай школы дзяржаўнага кіравання і фармаванне асноў сістэмы сацыяльнага забеспячэння ў Францыі.

## Спасылкі 
Катэгорыя:Гістарычныя дзяржавы Еўропы
Катэгорыя:XX стагоддзе ў Францыі
Апошняе метро

**«Апошняе метро»** () — гістарычная драма 1980 года з Катрын Дэнёў і Жэрарам Дэпардзьё ў галоўных ролях. Другі фільм задуманай Франсуа Труфо трылогіі пра сцэнічныя віды мастацтваў (кіно, тэатр, мюзікл), якая распачалася фільмам «Амерыканская ноч» (1973). Гэта самы паспяховы ў французскім пракаце фільм Труфо. Лаўрэат дзесяці прэмій «Сезар».

## Сюжэт 
Дзеянне адбываецца падчас нацысцкай акупацыі Парыжа. Апошняе метро — сімвал тэатральнага свету, цягнік, на якім падчас акупацыі з’язджала парыжская тэатральная багема пасля спектакля. Спазненне на цягнік азначала парушэнне каменданцкай гадзіны. Амаль усё дзеянне фільма засяроджана ў межах аднаго з тэатраў. З гэтага цеснага свету, дзе ўсё знаёмыя адзін з адным, рэжысёр кідае погляд на лёс Францыі ў ваенныя гады.

Аднаму з самых таленавітых рэжысёраў сталіцы, Люка Штайнеру (Хайнц Бенент), пагражае перамяшчэнне ў канцэнтрацыйны лагер, бо ён яўрэй. Таму ён уцёк з Парыжа ў першыя дні акупацыі. Але гэта афіцыйная версія. Насамрэч Люка хаваецца ад нацыстаў у склепе свайго тэатра на Манмартры, у гэтым яму дапамагае яго жонка, адна з найвядомых актрыс свайго часу Марыён (Катрын Дэнёў), якая ўзяла на сябе абавязкі дырэктара ў гэты нялёгкі час. Па вечарах праз патаемны люк яна спускаецца ў каморку мужа, старанна схаваную сярод склада старых дэкарацый. Для таго, каб тэатр жыў — Марыён рыхтуе прэм’еру новай п’есы, пры гэтым ніхто не здагадваецца, што сапраўдным аўтарам пастаноўкі з’яўляецца Люка, якому Марыён арганізавала радыётрансляцыі ад мікрафона на сцэне да прымача ў склепе. Люка паведамляе свае ідэі Марыён, а яна ў сваю чаргу — запрошанаму рэжысёру, які паступова пачынае верыць у тое, што да ўсяго дадумаўся сам. У якасці партнёра Марыён па спектаклі з «Гран-Грыньёла» у тэатр прыходзіць шматабяцальны акцёр Бернар Гранжэ (Жэрар Дэпардзьё). Між тым тэатрам спрабуе завалодаць беспрынцыповы калабарацыяніст Даксіа.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Фільмы 1980 года
Катэгорыя:Фільмы Франсуа Труфо
Фрэчыа (БМП)

**Фрэчыа** (, «Страла») — італьянская шматмэтавая браняваная машына.

Створана канцэрнам Iveco — FIAT — Oto Melara. Распрацавана на аснове БМЦУ «Чэнтаўра». Першыя прататыпы з’явіўся ў 1996 годзе.

У 2006 годзе італьянская армія замовіла 249 адзінак «Фрэчыа» на агульную суму €1,54 млрд у наступных мадыфікацыях:
* 172 БМП з вежай *Oto Melara Hitfist*, узброенай 25-мм аўтаматычнай гарматай Oerlikon KBA;
* 36 самаходных процітанкавых комплексаў, аснашчаных ізраільскай ракетай «Спайк»;
* 20 камандзірскіх машын;
* 21 самаходны мінамёт.

Браня забяспечвае абарону ад агню 30-мм аўтаматычнай гарматы ў лэбавай праекцыі і кругавую абарону ад бранябойных 7,62-мм куль. Супрацьмінная абарона дазваляе выжыць экіпажу пры падрыве да 6 кг выбуховага рэчыва ў тратылавым эквіваленце.

БМП абсталёўваецца дызельным рухавіком магутнасцю 550 к.с. і аўтаматычнай каробкай перадач. Максімальная хуткасць па шашы складае 110 км/г, запас ходу — 800 км.

На 2024 год італьянская армія мела 284 адзінкі БМП.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Баявыя машыны пяхоты
Барок (Ліпініцкі сельсавет)

**Баро́к** (, ) — былы пасёлак у Буда-Кашалёўскім раёне Гомельскай вобласці. Уваходзіў у склад Ліпініцкага сельсавета.

Скасаваны ў 1989 годзе.

## Крыніцы 
## Спасылкі
Юрый Мартынаў

**Юрый Мартынаў** (нар. ) — беларускі валейбаліст. Майстар спорту Беларусі.

## Біяграфія 
Выхаванец ДЮСШ Абухава (Гродзенская вобласць). Яго першы трэнер — Аляксей Гедройць. У клубнай кар’еры паспяховыя выступленні за гомельскі ГВК, «Металург» (Жлобін), «Легіён» (Абухава). З 2016—2019 год ён правёў, выступаючы за салігорскі «Шахцёр», не аднойчы быў прызнаны самым дзейсным гульцом матчаў салігарчан. У 2019 годзе падпісаў кантракт з валейбольным клубам «Мінск».

Ёсць вопыт выступлення за маладзёжную і нацыянальную зборныя Беларусі.

## Дасягненні 
*   Чэмпіён Беларусі (3): 2018/19, 2017/18, 2016/17
*   Срэбраны прызёр чэмпіянату Беларусі (1): 2019/20
*   Уладальнік Кубка Беларусі (1): 2018/19
*   Сярэбраны прызёр Кубка Беларусі (2): 2019/20, 2017/18
*   Бронзавы прызёр Кубка Беларусі (1): 2016/17
## Крыніцы 
## Спасылкі 
* Yury Martynau 
* Мартынов Юрий
* Доигровщик Юрий Мартынов подписал контракт с Волейбольным клубом «Минск» 

Катэгорыя:Валейбалісты Беларусі
Катэгорыя:Ігракі зборнай Беларусі па валейболе
Катэгорыя:Майстры спорту Беларусі
Сезон 2011/2012 ГВК Гомель

У сезоне 2011—2012 валейбольны клуб «ГВК» з горада Гомель прымаў удзел у наступных турнірах:
* Чэмпіянат Беларусі 2011/2012 (**7-е месца**),
* Кубак Беларусі 2011 (**Чвэрцьфінал	**).

## Склад каманды 
* Цімур Ахрарі (1987)
* Вадзім Навуменка (1985)
* Мікіта Бадроў (1993)
* Аляксандр Карец (1991)
* Яўгеній Войнаў (1988)
* Юрый Мартынаў (1991)
* Віктар Шнітоўскі (1985)
* Міхаіл Косач (1985)
* Міхаіл Швец (1993)
* Максім Будзюхін (1992)
* Ігар Казлоў (1991)
* Алег Лобан (1995)
* Фёдар Паплёўкін (1991)

## Трэнеры каманды 
*  Алег Абраменка (галоўны трэнер)
*  Ігар  Загорцаў (трэнер)

## Гл. таксама 
* Сезон 2010/2011 ГВК Гомель
* Сезон 2012/2013 ГВК Гомель

## Спасылкі 
* Беларусь. Мужчины. Обещают плей-офф
* players 
2011/2012
ГВК
Катэгорыя:2011 год у Гомелі
Катэгорыя:2012 год у Гомелі
Сезон 2011/2012 «Шахцёра» Салігорск (валейбол)

У сезоне 2011—2012 валейбольны клуб «Шахцёр» з горада Салігорск прымаў удзел у наступных турнірах:
* Чэмпіянат Беларусі 2011/2012 (**4-е месца**),
* Кубак Беларусі 2011 (**4-е месца**).

## Склад каманды 
* Юрый Лябецкі (1976)
* Мікалай Шкляр (1989)
* Сяргей Сельвановіч (1988)
* Сяргей Шаблыка (1988)
* Аляксей Марцута (1983)
* Андрэй Пратасеня (1983)
* Андрэй Мыслівец (1988)
* Алег Хмялеўскі (1985)
* Андрэй Мурашка (1983)
* Яўгеній Каваленка (1982; Азербайджан),
* Аляксей Рабека (1992)
* Павел Дасевіч (1984)
* Вадзім Качмараў (1988)
* Максім Марозаў

## Трэнеры каманды 
*  Аляксандр Пазнякоў (галоўны трэнер)
*  Іван Дубіна (трэнер)

## Гл. таксама 
* Сезон 2010/2011 «Шахцёра» Салігорск (валейбол)
* Сезон 2012/2013 «Шахцёра» Салігорск (валейбол)

## Спасылкі 
* Беларусь. Мужчины. Обещают плей-офф
* Shakhtior Soligorsk 
2011/2012
Шахцёр
Катэгорыя:2011 год у Салігорску
Катэгорыя:2012 год у Салігорску
Балтыйская жаночая баскетбольная ліга 2008/2009

**Балтыйская жаночая баскетбольная ліга 2008/2009** з’яўляецца 15-м сезонам БЖБЛ. Пераможцам стаў вільнюскі клуб «ТЭА».

## Удзельнікі 
## Першы этап 
7 студзеня 1997 года каўнаскі «Лайсве» прыняў рашэнне зняцца з чэмпіянату праз цяжкае фінансавае становішча. Выйграўшы два матчы і пацярпеўшы шэсць няўдач, «Лайсве» займаў 11-е месца ў турнірнай табліцы. У адпаведнасці з рэгламентам турніру зафіксаваныя вынікі засталіся ў сіле, а ў астатніх гульнях «Лайсве» залічылі тэхнічныя паражэнні — 0:20.

25 лютага 1997 года пецярбургскі «Спартак» зняўся з чэмпіянату праз фінансавыя праблемы. У астатніх трох гульнях «Спартаку» залічылі тэхнічныя паражэнні — 0:20.

Заўвагі: 
Крыніца:

## Паўфінальны раўнд 
Пераможца папярэдняга чэмпіянату «ТЭА» і «ТТТ» далучыліся да розыгрышу ў паўфінальным раўндзе праз удзел у Еўралізе.

З прычыны фінансавых праблем «Казачка» адмовілася ад удзелу ў паўфінальным раўндзе. «Алімпія» таксама адмовілася ад прапановы замяніць «Казачку». Такім чынам, восьмай камандай паўфінальнага раўнда стаў «Стар-ТЛУ».

### Група A 
### Група B 
Крыніца:

## Фінал чатырох 
## Узнагароды 
### Міс чэмпіянату 
*  Рыма Маргявічуце ( Цэсіс)

### Сімвалічная зборная 
Крыніца:

## Статыстыка 
### Ачкі 
### Падборы 
### Іншае 
## Гл. таксама 
* Чэмпіянат Беларусі па баскетболе сярод жанчын 2008/2009

## Крыніцы 
## Спасылкі 
* Baltic League Basketball 2008—2009, News, Teams, Scores, Stats, Standings, Awards — eurobasket
* 

Катэгорыя:2008 год у баскетболе
Катэгорыя:2009 год у баскетболе
2009
Бауыржан Момышулы (станцыя метро)

**«Бауыржан Момышулы»** () — станцыя Першай лініі Алма-ацінскага метрапалітэна. Знаходзіцца паміж станцыямі «Сарыарка» і «Калкаман». Адкрылася 30 мая 2022 года. Ранейшая назва праекта — станцыя «Достык». Названа ў гонар Героя Савецкага Саюза Бауыржан Момышулы.

## Будаўніцтва 
22 ліпеня 2015 года было абвешчана аб пачатку будаўніцтва станцый «Сарыарка» і «Дастык».

Увод у эксплуатацыю станцыі «Дастык» быў запланаваны на 2020 год. Аднак у сувязі з поўным прыпыненнем выдзялення фінансавання будаўніцтва гарадскім бюджэтам на 2017—2021 гады тэрміны запуску зменены.

Адкрыццё станцыі некалькі разоў пераносілася, а ў чэрвені 2019 года было абвешчана, што станцыя адкрыецца ў 2021 годзе.

Тэхнічны пуск станцыі адбыўся 30 снежня 2021 года.

30 мая 2022 года станцыя прыняла першых пасажыраў.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Станцыі Алма-ацінскага метрапалітэна
Катэгорыя:Першая лінія метро (Алматы)
Катэгорыя:З’явіліся ў 2022 годзе
Катэгорыя:2022 год у Алматы
Калкаман (станцыя метро)

**«Калкаман»** () — запраектаваная станцыя Першай лініі Алма-ацінскага метрапалітэна. Станцыю плануецца размясціць на скрыжаванні праспекта Абая і вуліцы Ашымава.

## Будаўніцтва 
Будаўніцтва станцыі пачалося ў красавіку 2023 года.

Яе плануецца адкрыць у канцы 2025 ці пачатку 2026 года.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Станцыі Алма-ацінскага метрапалітэна
Катэгорыя:Першая лінія метро (Алматы)
LAV III

**LAV III** — лёгкая баявая машына пяхоты, створаная General Dynamics Land Systems. Машына прынята на ўзбраенні ў 1999 годзе. Бранявік заснаваны на швейцарскім Piranha IIIH 8×8.

Распрацаваны ў Канадзе і з’яўляецца асноўным транспартным сродкам механізаванай пяхоты Камандавання Сухапутных войскаў Канады і новазеландскай арміі. Армія ЗША выкарыстоўвае больш лёгкія бронетранспарцёры, вытворныя ад LAV III, пад назвай Stryker.

## Спасылкі 
* Canadian Army LAV III specifications
* https://web.archive.org/web/20061018102015/http://www.gdlscanada.com/pdf/LAVspec.pdf
* Prime Portal — LAV III walk-around (1)
* Prime Portal — LAV III walk-around (2)
* Prime Portal — LAV III C2 walk-around
* Prime Portal — LAV III TUA walk-around
* Prime Portal — ELAV walk-around
* -LAV-III Engineer Walk Around

Катэгорыя:Баявыя машыны пяхоты
Казімір Скірмунт

Імя Казімір мела некалькі прадстаўнікоў роду Скірмунтаў.

* Казімір Аляксандравіч Скірмунт (1824—1877) — землеўласнік, архітэктар
* Казімір Канстанцінавіч Скірмунт (1861—1931) — доктар тэалогіі
Тарагенэ-хатун

**Тарагенэ-хатун** (1185(?)-1246(?)) — жанчына, якую называлі хатун (&nbsp;- Khātūn), гэта значыць яна мела жаночы тытул, раўназначны тытулу вялікага мангольскага хана. Яна была часовай рэгенткай Мангольскай імперыі пасля смерці мужа Угедэя.

## Біяграфія 
Па паходжанні з найманаў, была адданая за шляхетнага мужа да меркітаў, аднак пасля заваявання апошніх Чынгісханам у 1202 ён аддаў яе другой жонкай Угедэю. Тарагенэ нарадзіла яму 5 сыноў.

Падчас пяцігадовага регентства да абрання Гуюка вялікім мангольскім ханам ў 1246 яна выдатна спраўлялася з балансам сіл у імперыі. Тарагенэ была жорсткім адміністратарам.

Джавані дэ Плана Карпіні знаходзячыся на святкаванні абрання Гуюка каганам, апісвае атручэнне пры частаванні ежай васала манголаў Яраслава Суздальскага ў Тарагенэ-хатун, што практыкавалася манголамі пры намерах цалкам і без ускладненняў завалодаць краінай васала. У сталіцы Каракарум заўсёды была вялікая колькасць паслоў і нават уладароў іншых дзяржаў і Тарагенэ спраўлялася з задачай кіравання дзяржавай на здзіўленне добра.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Мангольскія ханы
Герб Аўстра-Венгрыі

Імператарска-Каралеўскі герб (ням.: Kaiserlich und königlich Wappen, венг. Császári és királyi címer) —  адзін з афіцыйных сімвалаў дзяржавы Аўстра-Венгрыя.

Катэгорыя:Гербы дзяржаў
Сезон 2011/2012 «Барысаў-БДУ»

У сезоне 2011—2012 валейбольны клуб «Барысаў-БДУ» з горада Барысаў прымаў удзел у наступных турнірах:
* Чэмпіянат Беларусі 2011/2012 (**6-е месца**),
* Кубак Беларусі 2011 (**Чвэрцьфінал**).

## Склад каманды 
* Яўгеній Масюк (1989)
* Алег Міхнюк (1983)
* Сяргей Фурман (1978)
* Аляксей Рубанаў (1988)
* Эдгар Удрыс (1988)
* Сяргей Плюто (1992)
* Вадзім Пранько (1991)
* Стасіс Лешчынскас (1991)
* Павел Трухановіч (1988)
* Артур Драпчынскі (1992)
* Андрэй Заяц (1989)
* Барыс Чабатароў (1991)
* Андрэй Мітрафанаў (1994)
* Аляксандр Прушак (1990)
* Глеб Місуно (1991)
* Капітан — Андрэй Мурашка

## Трэнеры каманды 
*  Аляксандр Віркоўскі (галоўны трэнер)
*  Сяргей Часнавіцкі (трэнер)

## Гл. таксама 
* Сезон 2010/2011 «Барысаў-БДУ»
* Сезон 2012/2013 «Барысаў-БДУ»

## Спасылкі 
* Беларусь. Мужчины. Обещают плей-офф
* 2011/12 
2011/2012
Барысаў-БДУ
Катэгорыя:2011 год у Барысаве
Катэгорыя:2012 год у Барысаве
Самарскі раён

**Самарскі раён** (каз.   Самар ауданы) — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Усходне-Казахстанскай вобласці.

## Заўвагі 
*Пры напісанні гэтага артыкула выкарыстоўваўся матэрыял з выдання «Казахстан. Нацыянальная энцыклапедыя» (1998-2007),  рэдакцыяй «Қазақ энциклопедиясы» па ліцэнзіі Creative Commons BY-SA 3.0 Unported.*

## Крыніцы 
Катэгорыя:Самарскі раён
Венецыянскі кінафестываль 2024

**81-ы Венецыянскі кінафестываль** праходзіў з 28 жніўня па 7 верасня 2024 года.

Старшынёй журы была прызначана французская актрыса Ізабэль Юпэр. Фільмам адкрыцця кінафестывалю стала карціна «Бітлджус Бітлджус» рэжысёра Ціма Бёртана.

Галоўную ўзнагароду кінафестывалю — Залатога льва — атрымаў фільм «Пакой па суседстве» рэжысёра Педра Альмадовара. Ганаровага «Залатога льва» за ўклад у кінематограф атрымалі аўстралійскі рэжысёр Пітэр Уір і амерыканская актрыса Сігурні Уівер.

## Пераможцы 
### Асноўны конкурс 
Пераможцы ў асноўным конкурсе:
* Залаты леў — «Пакой па суседстве» (рэж. Педра Альмадовар)
* Гран-пры журы — «» (рэж. )
*  — Брэдзі Корбет («Бруталіст»)
*  — Ніколь Кідман («»)
*  — Венсан Ліндон («»)
*  — Мурыла Хаўзэр, Эйтар Ларэга («Я ўсё яшчэ тут»)
*  —  (рэж. )
*  —  («»)

### Ганаровыя ўзнагароды 
Залатога льва за прыжыццёвыя дасягненні атрымлалі:
* Пітэр Уір
* Сігурні Уівер

## Крыніцы 
Катэгорыя:Венецыянскі кінафестываль
Катэгорыя:Кінафестывалі 2024 года
Катэгорыя:Жнівень 2024 года
Катэгорыя:Верасень 2024 года
Катэгорыя:2024 год у Італіі
Катэгорыя:Падзеі ў Венецыі
GNU Bazaar

**GNU Bazaar** — гэта размеркаваная кліент-серверная сістэма кіравання версіямі, спансуецца кампаніяй Canonical.

Bazaar можа выкарыстоўвацца адным распрацоўшчыкам, які працуе над некалькімі галінамі лакальнага кантэнту, або камандамі, якія супрацоўнічаюць у сетцы.

Bazaar напісаны на мове праграмавання Python і мае пакеты для асноўных дыстрыбутываў Linux,  і Microsoft Windows. Bazaar з’яўляецца свабодным праграмным забеспячэннем і часткай праекта GNU.

## Характарыстыкі 
Каманды Bazaar падобныя на каманды CVS або Subversion. Новы праект можа быць створаны без сервера шляхам выкліку `bzr init` у каталогу, версіямі якога распрацоўшчык жадае кіраваць.

У адрозненне ад цалкам размеркаваных сістэм кантролю версій, якія не выкарыстоўваюць галоўны сервер, Bazaar падтрымлівае працу як з серверам, так і без яго. Абодва метады можна адначасова выкарыстоўваць з адным праектам. Вэб-сайты Launchpad і SourceForge прадастаўляюць бясплатны хостынг для праектаў, якія кіруюцца Bazaar.

Bazaar падтрымлівае працу з іншымі сістэмамі кантролю версій. Гэта дазваляе карыстальнікам іншай сістэмы (напрыклад, Subversion), уносіць лакальныя змены і фіксаваць іх у Bazaar, а таксама захоўваць іх у іншай сістэме. Доступ толькі для чытання таксама магчымы для Git і Mercurial. Bazaar таксама дазваляе ўзаемадзейнічаць з іншымі сістэмамі (такімі як CVS, Darcs, Perforce) праз імпарт і экспарт гісторыі змен.

## Гісторыя 
У лютым 2005 года Марцін Пул, распрацоўшчык, які раней разглядаў шэраг сістэм кантролю версій у сваіх выступах і ў вэб-блогу, абвясціў, што ён быў наняты кампаніяй Canonical і атрымаў задачу пабудаваць новую размеркаваную сістэму кантролю версій. Вэб-сайт і спіс рассылкі былі створаны ў сакавіку 2005 года, а версія 0.0.1 была выпушчана 26 сакавіка 2005 года.

Версія 1.0 Bazaar была выпушчана ў снежні 2007 г. У лютым 2008 года Bazaar стаў часткай праекта GNU. У красавіку 2012 года Марцін Пул пакінуў Canonical, і тэмп развіцця праекта запаволіўся. У сакавіку 2013 года ў спісе рассылкі GNU Emacs пачалася дыскусія аб тым, ці эфектыўна па-ранейшаму падтрымліваецца Bazaar і ці варта Emacs перайсці на іншую сістэму кіравання версіямі. У студзені 2014 года Эрык Рэйманд прапанаваў пераход GNU Emacs з Bazaar на сістэму кантролю версій git. Гэты пераход быў завершаны ў лістападзе 2014 года. Гэтак жа праект Bugzilla перайшоў з Bazaar на git у сакавіку 2014 г. па некалькіх прычынах, адной з якіх было ўражанне, што Bazaar амаль мёртвы.

Апошняя версія Bazaar (2.7.0) была выпушчана ў лютым 2016 г.

## Гл. таксама 
* Размеркаваныя сістэмы кіравання версіямі

## Крыніцы 
## Спасылкі 
* Man-старонка для GNU Bazaar 

Катэгорыя:Сістэмы кіравання версіямі
Катэгорыя:Свабоднае праграмнае забеспячэнне, напісанае на Python
Катэгорыя:Праект GNU
Катэгорыя:Свабоднае праграмнае забеспячэнне
Сезон 2011/2012 «Марка»

У сезоне 2011—2012 валейбольны клуб «Марка» з горада Віцебск прымаў удзел у наступных турнірах:
* Чэмпіянат Беларусі 2011/2012 (**8-е месца**),
* Кубак Беларусі 2011 (**Чвэрцьфінал**).

## Склад каманды 
* Уладзіслаў Цітоў (1983, к)
* Павел Балашоў (1994)
* Аляксей Страмужэўскі (1988)
* Юрый Бацян (1983)
* Сяргей Каплуноў (1977)
* Андрэй Маліноўскі (1984)
* Аляксандр Нарушэвіч (1982)
* Максім Марозаў (1985)
* Антон Фомчанка (1987)
* Станіслаў Прасветаў (1993)
* Міхаіл Хоняк (1969)
* Дзмітрый Дадэркін (1989)
* Павел Лузгін (1990)

## Трэнеры каманды 
*  Міхаіл Хоняк (галоўны трэнер)

## Гл. таксама 
* Сезон 2010/2011 «Марка»
* Сезон 2012/2013 «Марка»

## Спасылкі 
* Беларусь. Мужчины. Обещают плей-офф
* 2011/12 
2011/2012
Марка
Катэгорыя:2011 год у Віцебску
Катэгорыя:2012 год у Віцебску
Сезон 2011/2012 «Камунальніка» Магілёў

У сезоне 2011—2012 валейбольны клуб «Камунальнік» з горада Магілёў прымаў удзел у наступных турнірах:
* Чэмпіянат Беларусі 2011/2012 (**9-е месца**),
* Кубак Беларусі 2011 (**кваліфікацыйны раўнд**).

## Склад каманды 
* Мікалай Густыр (1980, к)
* Іван Вададахаў (1991)
* Сяргей Мяшкоў (1991)
* Сяргей Жыгуноў (1990)
* Сяргей Марозаў (1987; Расія)
* Павел Міхалоўскі (1991)
* Канстанцін Панасенка (1994)
* Арцём Караткевіч (1993)
* Аляксандр Саракалетаў (1986; Расія)
* Радзівон Чміль (1979; Украіна)
* Раман Сіпакоў (1986)
* Сяргей Шавека (1983)
* Ігар Куріловіч (1987)
* Антон Бандарэнка (1994)
* Дзмітрый Купава (1973)
* Валерый Каласоўскі (1991)
* Станіслаў Булах (1993)

## Трэнеры каманды 
*  Уладзімір Маштапа (галоўны трэнер)
*  Дзмітрый Купава (трэнер)

## Гл. таксама 
* Сезон 2010/2011 «Камунальніка» Магілёў
* Сезон 2012/2013 «Камунальніка» Магілёў

## Спасылкі 
* Беларусь. Мужчины. Обещают плей-офф
* players 
2011/2012
Камунальнік Магілёў
Катэгорыя:2011 год у Магілёве
Катэгорыя:2012 год у Магілёве
Сезон 2002/2003 «Заходняга Буга» Брэст

У сезоне 2002—2003 валейбольны клуб «Заходні Буг» з горада Брэст прымаў удзел у наступных турнірах:
* Чэмпіянат Беларусі 2002/2003 (**4-е месца**).

## Склад каманды 
* Аляксей Еўтуховіч (1981)
* Васіль Курдзюк (1982)
* Андрэй Марголь (1983)
* Дзмітрый Кандраценя (1985)
* Аляксандр Барбачэнка (1965)
* Валерый Буяк (1971)
* Ігар Чэрнік
* Вячаслаў Гуц
* Валерый Лычоў (1973)
* Аляксандр Віркоўскі (капитан)
* Вадзім Мінюк (1979)
* Аляксей Сіндзюкоў (1980)
* Дзмітрый Ціхмановіч
* Віктар Вашчук

## Трэнеры каманды 
*  Аляксандр Герасімаў (галоўны трэнер)

## Гл. таксама 
* Сезон 2001/2002 «Заходняга Буга» Брэст
* Сезон 2003/2004 «Заходняга Буга» Брэст

## Спасылкі 
* Беларусь. Мужчины. Обещают плей-офф
* Zapadny Bug Brest
2002/2003
Заходні Буг Брэст
Катэгорыя:2002 год у Брэсце
Катэгорыя:2003 год у Брэсце
Мішэль Пікалі

**Жак Даніэль Мішэль Пікалі** (фр. Jacques Daniel Michel Piccoli; ,  — ) — французскі акцёр тэатра і кіно, сцэнарыст і кінарэжысёр.

## Біяграфія 
Нарадзіўся ў сям’і музыкантаў, яго маці-францужанка была піяністкай, а бацька-швейцарац быў скрыпачом з кантона Тычына. Скончыў школу драматычнага мастацтва і ў 1945 годзе сыграў сваю першую ролю ў кіно — у фільме Крысціяна-Жака «Ведзьмацтва» (Sortileges). Праславіўся пасля фільма Жана-Люка Гадара «Пагарда». Зняўся ў больш за 100 фільмах.
## Фільмаграфія 
* (1963) «Пагарда» — Поль Жаваль
* (1972) «Ціхая прывабнасць буржуазіі» — міністр
* (1974) «Прывід свабоды» — другі прэфект паліцыі

## Узнагароды 
* 1980 — Канскі кінафестываль — найлепшы акцёр («Скачок у пустату»)
* 1982 — Берлінскі кінафестываль «Сярэбраны мядзведзь» — найлепшы акцёр («Дзіўная справа»; са С. Скарсгардам у «Прастадушным забойцы»)
## Крыніцы 
Катэгорыя:Акцёры Францыі
БТР-90

**БТР-90** **«Расток»** (таксама пазначаецца як **ГАЗ-5923**) — расійскі колавы бронетранспарцёр. Машына прызначана для прымянення ў мотастралковых падраздзяленнях сухапутных войск. БТР быў прыняты на ўзбраенне расійскай арміі, але серыйна не вырабляўся.

## Гісторыя 
БТР-90 распрацаваны на ААТ «Горкаўскі аўтамабільны завод». Упершыню прадстаўлены ў 1994 годзе. Серыйны выпуск планавалася пачаць у 2011 годзе на ААТ «Арзамаскі машынабудаўнічы завод».

Дзяржаўныя выпрабаванні бронетранспарцёра былі завершаны ў 2004 годзе.

«Расток» прыняты на ўзбраенне Узброеных Сіл Расіі загадам міністра абароны № 324 ад 9 чэрвеня 2008 года, стаўшы першым новым расійскім колавым бронетранспарцёрам, прынятым на ўзбраенне ў постсавецкі час. У 2011 годзе Мінабароны Расіі адмовілася ад закупак БТР-90 у сувязі з пераглядам канцэпцыі ўзбраенне Сухапутных войск УС Расіі і пачала распрацоўкі канцэптуальна новага БТР.

## Апісанне 
БТР-90 абсталяваны аўтаматычнай гідрамеханічнай рэверсіўнай каробкай перадач, незалежнай падвескай усіх колаў з пастаянным прывадам усіх колаў. Браня, у параўнанні з БТР-80, была істотна ўзмоцнена. Значна палепшана супрацьмінная абарона, у прыватнасці, дно машыны мае V-вобразную форму — больш устойлівую да ўздзеяння ўдарнай хвалі, чым традыцыйная плоская.

Узбраенне, размешчанае ў баявым аддзяленні, стабілізавана, што дазваляе весці агонь у руху па перасечанай мясцовасці. Нягледзячы на тое, што БТР-90 цяжэй і больш у параўнанні з БТР-80, ён значна больш рухомы за сваіх папярэднікаў. Так, баявая машына здольная ажыццявіць разварот на месцы, дзякуючы кручэнню колаў розных бартоў у супрацьлеглыя бакі (па аналогіі з гусенічнымі машынамі).

Машына абсталявана бартавой інфармацыйна-кіруючай сістэмай (БІКС).

Базавае ўзбраенне складаецца з:
* Аўтаматычнай 30-мм гарматы 2А42 (500 стрэлаў);
* Аўтаматычнага гранатамёта АГС-17 (400 стрэлаў);
* 7,62-мм кулямёта ПКТ (2000 патронаў);
* СТРК 9К111-1М «Конкурс-М» (чатыры СТКР).

Канструкцыя дазваляе ўсталёўваць больш магутную зброю, у прыватнасці 100-мм або 125-мм гармату. На БТР усталяваны камбінаваны дзённы і начны прыцэл БПКЗ-42 і дзённы прыцэл 1П-13. Машына мае сістэму абароны ад зброі масавага паражэння.

## Мадыфікацыі 
* **БТР-90 «Расток»** — мадыфікацыя з 30-мм аўтаматычнай гарматай 2А42, 7,62-мм кулямётам ПКТМ, аўтаматычным гранатамётам АГС-17 і супрацьтанкавым комплексам 9К111-1М «Конкурс-М».
* **БТР-90** **«Беражок»** — мадыфікацыя з баявым модулем «Беражок», які ўключае 30-мм аўтаматычную гармату 2А42, 7,62-мм кулямёт ПКТМ, аўтаматычны гранатамёт АГС-30М і супрацьтанкавы комплекс 9К135 «Карнет».
* **БТР-90М** — мадыфікацыя з баявым модулем «Бахча-У», які ўключае 100-мм гарматна-пускавую ўстаноўку 2А70, 30-мм аўтаматычную гармату 2А72, 7,62-мм кулямёт ПКТМ, супрацьтанкавы комплекс 9К116-3 «Басня».

## Крыніцы 
## Літаратура 
* М. Никольский, В. Ильин. БТР-90 «Росток» // Техника и вооружение. — 1999. — № 11—12.
* Князев М. БТР-90 // Русские танки. — Киев: Юнивест принт, 2012. — Вып. 40. — С. 6. — ISSN 2073-543X.

Катэгорыя:Бронетранспарцёры
Катэгорыя:Бранятэхніка Расіі
Травасеянне

**Травасе́янне** — вырошчванне сеяных аднагадовых і шматгадовых траў на корм і насенне на палях (палявое травасеянне) або на прыродных кармавых угоддзях пры іх карэнным паляпшэнні (лугавое травасеянне). Часам пад травасеяннем разумеюць толькі культуру шматгадовых кармавых траў у палявых севазваротах, якія таму называюць травапольнымі.

Асноўная мэта травасеяння — атрыманне зялёных кармоў (сена, сенажу, сіласу, травяной мукі), павышэнне ўрадлівасці глеб, паляпшэнне структуры глебы (водапранікальнасці, аэрацыі, водаўтрымальнай здольнасці і інш.). Травасеянне таксама выкарыстоўваецца для барацьбы з эрозіяй глебы, азелянення населеных пунктаў, умацавання адхонаў дарог, дамбаў, залужэння аэрадромаў, стадыёнаў, памяншэння колькасці пустазелля, барацьбы са шкоднікамі і інш.

Найбольш значнае гаспадарчае значэнне мае травасеянне злакавых (цімафееўка лугавая, купкоўка зборная, аўсяніца лугавая, аўсяніца чырвоная, лісахвост лугавы, райграс пашавы, райграс аднагадовы) і бабовых (віка яравая, пялюшка, канюшына белая, канюшына чырвоная, канюшына ружовая, сырадэля, люцэрна сіняя, рутвіца рагатая).

Навуковыя асновы перыядычнага травасеяння даў В. Р. Вільямс.

## Гл. таксама 
* Лугаводства
* Травасумесь

## Крыніцы 
## Літаратура 
* 
* 
* Травосеяние // Энциклопедический словарь терминов по кормопроизводству / [Косолапов В. М., Трофимов И. А., Трофимова Л. С.] ; Российская акад. с.-х. наук, Гос. науч. учреждение Всероссийский науч.-исслед. ин-т кормов им. В. Р. Вильямса. — 2-е изд., перераб. и доп. — Москва : Российская акад. наук, 2013. — 589 с.; 30 см. — ISBN 978-5-85941-492-5.
* 
* Основные направления развития травосеяния в Центрально-Чернозёмном регионе России / И. С. Иванов, Р. М. Лабинская, Н. В. Сапрыкина, М. Г. Острикова // Адаптивное кормопроизводство. — 2017. — № 3. — С. 6—21.

## Спасылкі 
* *Золотарев В. Н., Сапрыкин С. В.* Травосеяние и семеноводство многолетних трав в структуре растениеводства как основа биологизации земледелия и развития кормопроизводства в региональном аспекте // Научно-производственный рецензируемый журнал «Кормопроизводство». № 4. 2020. 

Катэгорыя:Агратэхніка
Катэгорыя:Раслінаводства
Гудок (значэнні)

Назву **Гудо́к** маюць:

* Гудок — усходнеславянскі народны смычковы музычны інструмент

### Населеныя пункты 
#### Беларусь 
* Гомельская вобласць
** Гудок — былы пасёлак у Буда-Кашалёўскім раёне
** Гудок — былы пасёлак у Чачэрскім раёне
Святы Казімір і Святая Ганна з Марыяй

**Святы Казімір** і **Святая Ганна з Марыяй** — пара драўляных скульптур канца XVIII — пачатку XIX стагоддзя. Захоўваюцца ў Нацыянальным мастацкім музеі Беларусі ( КП-11803, ДБС-50 (першапачаткова запісаны як «Святы»); КП-11804, ДБС-65). Паходзяць, верагодна, з бернардзінскага касцёла ў Слоніме, куды былі перавезены з бернардзінскага касцёла ў Брэсце.

## Паходжанне 
У Кнізе паступленняў, якая з’яўляецца асноўным уліковым дакументам музея, запісана, што гэтыя музейныя прадметы трапілі на пастаяннае захаванне з Дамініканскага касцёла г. Навагрудка. У Інвентарнай кнізе калекцыі старажытнабеларускай скульптуры для «Фігуры святога» (Святы Казімір, ДБС-50) зафіксавана такое ж паходжанне; у той жа час адносна скульптуры Св. Ганны з Марыяй (ДБС-65) пазначана іншае: «з царквы г. Слоніма, Гродзенская вобл.».

Насамрэч, у акце, на які спасылаюцца названыя ўліковыя дакументы, значацца прадметы, вывезеныя з розных месцаў. У дачыненні да пары твораў, якія разглядаюцца, паведамляецца, што яны паходзяць «з г. Слоніма Гродзенскай вобл. З касцёла».

Сярод дакументаў касцёла Св. Тройцы і кляштара бернардзінцаў у Слоніме, якія фіксуюць яго стан на 1830 год, ёсць такое апісанне алтара:

На адваротным баку фігуры Св. Казіміра надрапаны надпіс *«Rok 1936»*. Гэтая дата можа быць звязана з рамонтам інтэр’ера касцёла Св. Тройцы ў 1936—1937 гг. З апублікаваных крыніц вядома, што ў гэты час былі адноўлены тынкі, папоўнены страты стукавага аздаблення алтароў, а таксама пафарбаваны сцены.

Праз адсутнасць дакладных экспедыцыйных звестак нельга дакладна сцвярджаць пра паходжанне скульптур з Брэста.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Культура Слоніма
Катэгорыя:Экспанаты Нацыянальнага мастацкага музея Рэспублікі Беларусь
Катэгорыя:Скульптуры Беларусі XVIII стагоддзя
Катэгорыя:Драўляныя скульптуры
Катэгорыя:Культура Брэста
Катэгорыя:Скульптура барока
Катэгорыя:Скульптуры Беларусі XIX стагоддзя