open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ненадзейны электар

**Ненадзейны электар**, або **ненадзейны выбаршчык** (таксама магчыма «*верало́мны*», «*няве́рны*», «*здра́длівы*»; ) — прадстаўнік Электаральнай калегіі на прэзідэнцкіх выбарах у ЗША, які галасуе насуперак выніку народнага галасавання ў сваім штаце.

## Юрыдычны статус 
Юрыдычна прадстаўнікі Электаральнай калегіі маюць права галасаваць як захочуць і за каго захочуць, ігнаруючы вынікі народнага галасавання ў сваіх штатах. Улады штата, са свайго боку, маюць права накладаць грашовыя штрафы і, у некаторых штатах, анулёўваць падобныя галасы. Агульная сітуацыя была растлумачана Вярхоўным судом ЗША ў 1954 годзе ў рашэнні па справе «». Ён удакладніў, што штаты і партыі, да якіх належаць электары, маюць права патрабаваць ад іх папярэдняй «клятвы вернасці голасу» () і прадугледжваць дзеянні ў выпадку парушэння такой клятвы, аднак не могуць пераследваць электараў у рамках крымінальна-працэсуальнага кодэкса за парушэнне такой клятвы. Рэзалютыўная частка рашэння гаворыць:

Тым не менш, нават калі такія абяцанні кандыдатам ад членаў Электаральнай калегіі не маюць юрыдычнай сілы, паколькі парушаюць меркаваную канстытуцыйную свабоду голасу кожнага паводле 2-га артыкула Канстытуцыі (§ 1), і члены Калегіі маюць права голасу па сваім выбары, само патрабаванне папярэдняй клятвы вернасці таксама не з’яўляецца неканстытуцыйным.

Чатырох ненадзейных электараў ад штата Вашынгтон у 2016 годзе (яны галасавалі насуперак волі выбаршчыкаў па выніках прэзідэнцкіх выбараў 2016 года) аштрафавалі на 1 тысячу долараў кожнага. 6 ліпеня 2020 года Вярхоўны суд ЗША аднагалосна вырашыў, што ўлады штатаў могуць караць ненадзейных электараў.

Беспрэцэндэнтны ціск на Калегію, уключаючы асабістыя звароты і нават лісты з пагрозамі смерці, прывёў да небывалай з выбараў 1872 года колькасці ненадзейных электараў. Пры гэтым ні Трамп, ні Хілары дадатковых галасоў не атрымалі, аднак сем электараў аддалі галасы за іншых палітыкаў. У тым ліку электар ад Вашынгтона  замест Хілары Клінтан, за якую павінен быў галасаваць, прагаласаваў за актывістку з народа сіу па імі Фейт Плямісты Арол. Сам Роберт Сат’якум Малодшы належыць да племя  (рэзервацыя ў акрузе Пірс), а яго бацька, , быў правадыром племя. У штаце Вашынгтон анулявання галасоў ненадзейных электараў не прадугледжана, толькі накладанне штрафу ў 1000 долараў. Такім чынам гэты голас быў афіцыйна залічаны і ўвайшоў у гісторыю прэзідэнцкіх выбараў ЗША як першы, аддадзены электарам за прадстаўніка карэнных народаў ЗША.

## Крыніцы 
;Каментарыі

Катэгорыя:Прэзідэнцкія выбары ў ЗША
Люйбнітса

**Люйбнітса** () — вёска ў воласці Сетамаа павета Вырумаа, Эстонія. Да адміністрацыйнай рэформы мясцовых самакіраванняў Эстоніі 2017 года ўваходзіла ў склад воласці Мікітамяэ. Размешчана ў паўднёва-ўсходняй Эстоніі, на беразе Пскоўскага возера, за 41 км на паўночны ўсход ад павятовага цэнтра – горада Выру – і за 12 км на поўнач ад валаснога цэнтра – горада Вярска. Вышыня над узроўнем мора - 28 метраў.

На тэрыторыі вёскі знаходзіцца бяссцёкавае возера Люйбнітса.

## Насельніцтва 
## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Эстоніі
Электар

**Эле́ктар** ( — выбаршчык):
* Электар () — асоба, якая выбірала манарха Рэчы Паспалітай, удзельнік элекцыйнага сойма.
* Электар () — прадстаўнік Электаральныя калегіі, якая выбірае прэзідэнта і віцэ-прэзідэнта ЗША. Удзельнікі ўсенароднага галасавання называюцца выбаршчыкамі ().

## Крыніцы 
## Гл. таксама 
* Ненадзейны электар
* Элекцыя
* Электарат
* Элект
Рабло (возера)

**Рабло** () — возера ў Пустошкінскім раёне Пскоўскай вобласці Расійскай Федэрацыі.

Мае плошчу ў 101 гектар, звычайная глыбіня — 2 метры, найбольшая — 5 метраў. Дно глеіста-пясчанага тыпу. Адносіцца да басейна ракі Ушча.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Азёры Пскоўскай вобласці
Ушча

**Ушча** можа азначаць:
* Ушча — рака ў Расіі і Беларусі.
* Ушча — возера ў Пскоўскай вобласці Расіі.
Язна

**Язна** можа азначаць:
* Язна — аграгарадок у Мёрскім раёне.
* Язна — колішняя гміна Навагрудскага ваяводства.
* Язна (або Ясна) — возера ва Ушацкім раёне.
* Язна — возера ў Невельскім раёне Пскоўскай вобласці Расіі.
* Малое Язна — возера ў Мёрскім раёне.
* Вялікае Язна — возера ў Мёрскім раёне.
Язна (возера, Невельскі раён)

**Язна** () — возера ў Невельскім раёне Пскоўскай вобласці Расійскай Федэрацыі.

Мае плошчу ў 711 гектараў, звычайная глыбіня — 6 метраў, найбольшая — 16,6 метра. Дно галечнікава-глеістага тыпу. Адносіцца да басейна ракі Язніца.

У возеры водзяцца судак, верхаводка, лешч, гусцяра, шчупак, акунь, плотка, ёрш, мянтуз, краснапёрка, лінь, карась. Іхтыялагічны тып возера — лешчава-судачы.

## Літаратура 
Возера згадваецца ў апавяданні «Белая Сарока» са зборніка «Шляхціц Завальня, або Беларусь у фантастычных апавяданнях» Яна Баршчэўскага. Тут знаходзіцца маёнтак галоўнага героя апавядання, пана Скамароха.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Азёры Пскоўскай вобласці
Фядот Акімавіч Калінін

**Фядот Акімавіч Калінін** () — педагог, выдатнік асветы Беларусі, удзельнік абароны Беларусі, партызанскага і падпольнага руху ў гады Вялікай Айчыннай вайны. Кандыдат педагагічных навук, дацэнт. Маёр.

## Біяграфія 
Нарадзіўся ў 1913 годзе ў вёсцы Іскозы Дубровенскага раёна Віцебскай вобласці.

Пасля заканчэння сярэдняй школы ў 1930 годзе працаваў настаўнікам. У 1933 годзе паступіў у Мінскі педагагічны інстытут і пасля яго заканчэння ў 1937 годзе працаваў настаўнікам у горадзе Мсціслаўле, выкладчыкам Крычаўскага педагагічнага вучылішча, дырэктарам Высагонскага педагагічнага вучылішча.

З першых дзён Вялікай Айчыннай вайны прымаў удзел у баявых дзеяннях на Заходнім, Калінінскім, 1-м Беларускім франтах на пасадах каманднага складу. У 1942—1944 гадах камандзірам атрада спецыяльнага прызначэння знаходзіўся ў тыле ворага ў Мінскай вобласці.

Пасля заканчэння вайны працаваў у Міністэрстве асветы БССР, Мінскім педагагічным інстытуце, дырэктарам настаўніцкага інстытута. Пасля заканчэння аспірантуры быў прызначаны дырэктарам Мазырскага педагагічнага інстытута (1950—1952). З 1953 года працаваў у Гомельскім педагагічным інстытутам імя В. П. Чкалава.

У ліпені 1955 года быў абраны старшынёй праўлення калгаса «18-ы партз’езд».

У 1961—1963 гадах — дэкан факультэта пачатковай адукацыі Мінскіага педагагічнага інстытута.

## Узнагароды 
* Ордэн Чырвонага Сцяга (25 верасня 1943);
* Ордэн Айчыннай вайны I ступені (6 красавіка 1985);
* Медаль «Партызану Айчыннай вайны» 1 ступені;
* Медаль «За перамогу над Германіяй у Вялікай Айчыннай вайне 1941—1945 гг.».

## Бібліяграфія 
* Калинин, Ф. Центр вызывает Минск / Федот Калинин.- Минск, 1973. — 224 с.

## Спасылкі 
* КАЛИНИН ФЕДОТ АКИМОВИЧ
* Федот Калинин. Огромное мужество при такой же скромности…
* Калинин Федот Акимович
* Калінін Фядот Акімавіч
* История факультета

Катэгорыя:Рэктары Мазырскага дзяржаўнага педагагічнага ўніверсітэта імя І. П. Шамякіна
Катэгорыя:Дэканы БДПУ імя Максіма Танка
Сэм Рокуэл

**Сэм Рокуэл** (; ) — амерыканскі . Лаўрэат прэмій «Оскар», «Залаты глобус», «Сярэбраны мядзведзь», BAFTA і дзвюх прэмій Гільдыі кінаакцёраў ЗША, намінант на прэмію «Тоні» і «Эмі».

## Фільмаграфія 
## Зноскі 
## Спасылкі 
*
Халакост у Камянецкім раёне

За час акупацыі практычна ўсе яўрэі Камянецкага раёна былі забітыя (6921 чалавек, то бок 16% насельніцтва), а нешматлікія выратаваныя ў большасці ваявалі пасля ў партызанскіх атрадах.

Яўрэяў у раёне забівалі ў Вялікіх Мурынах (140 чалавек), Вялікай Турне, Каменюках, Свінёва, Лешні, Замосце (з 1962 года ў складзе горада Камянец) і іншых.

З сельскагаспадарчай калоніі Абрамава, дзе да вайны жылі 172 яўрэі, іх вывезлі і забілі ў Беластоцкім гета, а з калоніі Сарэва яўрэяў вывезлі і забілі ў Камянецкім гета.

У 1942 годзе ў трох кіламетрах ад Чарнаўчыц у вёску Малая Турна звезлі каля 200 яўрэяў-мужчын з бліжэйшых вёсак і расстралялі. Вясной 1942 года ва ўрочышчы Равец каля Вялікіх Мурынаў расстралялі яўрэяў з Вялікай Турны, Відамлі і Камянца.

Частка яўрэяў з Відамлі і Баранак вывезлі ў гета Пружанаў і Воўчына і там расстралялі ў 1942 годзе. Апошні вядомы расстрэл яўрэяў у раёне адбыўся да 1944 года, калі былі забітыя 2 сям’і (усяго 9 чалавек), якія адсталі ад партызанскага злучэння, у якім знаходзіліся. Гэта здарылася ў лесе дзесьці паміж Чвіркамі і Бялёва.

Было створана 4 гета:
* у Воўчыне (лета 1941 — верасень 1942), забітыя каля 700 чалавек,
* у Высокім (лета 1941 — студзень 1942), закатаваныя і забітыя больш за 2800 чалавек,
* два ў Камянцы (лета 1941 — лістапад 1942), загінула больш за 5000 чалавек.

Помнікі забітым яўрэям раёна ўстаноўлены ў Воўчыне, Высокім і Камянцы.

Мноства месцаў масавых забойстваў яўрэяў на тэрыторыі раёна дагэтуль не пазначаныя і не ўвекавечаныя.

## Крыніцы 
## Літаратура 
* 
* 
* 
* 

Камянецкі раён
Катэгорыя:Гісторыя Камянецкага раёна
Халакост у Кобрынскім раёне

За час акупацыі практычна ўсе яўрэі Кобрынскага раёна былі забітыя, а нешматлікія выратаваныя ў большасці ваявалі пасля ў партызанскіх атрадах.

Самыя масавыя забойствы адбыліся ў Кобрыне, вёсках Дзівін, Гарадзец (269 чалавек), Патрыкі (200 чалавек), Павіцце (57 чалавек), Імяніны (180 чалавек) і іншых.

Ажыццяўляючы палітыку юдэнфрай, нацысты прыкладалі любыя намаганні для вышуквання, злову і забойства нават асобных прадстаўнікоў народа. Некаторыя з гэтых выпадкаў задакументаваныя — напрыклад, былі высочаныя і забітыя 3 чалавекі каля вёскі Закалнечча, 3 каля вёскі Балота, 2 пры дарозе Хабовічы—Кобрын.

Увесну 1944 года немцы, спрабуючы схаваць доказы сваіх злачынстваў, прымушалі ваеннапалонных раскопваць магілы забітых яўрэяў ля Дзівінскай шашы і спальваць іх астанкі. Гэта працягвалася некалькі тыдняў, пасля чаго ваеннапалонных таксама забілі і спалілі.

Немцы, рэалізуючы гітлераўскую праграму знішчэння яўрэяў, стварылі на тэрыторыі раёна 4 гета: Гарадзецкае (да 26 ліпеня 1942 годзе, забітыя 269 чалавек), Дзівінскае (кастрычнік 1941 — канец лета 1942, загінулі 1450 чалавек), два кобрынскіх (жнівень 1941 — 14 кастрычніка 1942, забітыя каля 3500 чалавек).

У Кобрынскім раёне тры чалавекі былі ўдастоены ганаровага звання «Праведнік народаў свету» ад ізраільскага мемарыяльнага інстытута «Яд ва-Шэм» «*у знак глыбокай удзячнасці за дапамогу, аказаную яўрэйскаму народу ў гады Другой сусветнай вайны*»:
* Чырук (Марчук) Вольга,
* Назарук Ганна і Іосіф.

Помнікі забітым яўрэям раёна ўстаноўлены ў Гарадцы, у Дзівіне, ля Дзівінскай шашы на месцы расстрэлаў, у Кобрыне.

## Крыніцы 
## Літаратура 
* 
* 
* 
* 

Кобрынскі раён
Катэгорыя:Гісторыя Кобрынскага раёна
Юрый Іосіфавіч Наркевіч

**Юрый Іосіфавіч Наркевіч** (нар. 2 лютага 1964, в. Слабада, Нясвіжскі раён) — беларускі службовец, дэпутат Палаты прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь з 2024 года.

## Біяграфія 
Нарадзіўся 2 лютага 1964 года ў в. Слабада Нясвіжскага раёна Мінскай вобласці.

Скончыў Беларускі дзяржаўны інстытут народнай гаспадаркі імя В. У. Куйбышава па спецыяльнасці «Планаванне сельскай гаспадаркі»; Акадэмію кіравання пры Прэзідэнце Рэспублікі Беларусь па спецыяльнасці «Дзяржаўнае і мясцовае кіраванне».

Праходзіў службу ў радах Савецкай арміі.

Працаваў старшым эканамістам, галоўным эканамістам у калгасах Іванаўскага раёна Брэсцкай вобласці; намеснікам старшыні Іванаўскага райвыканкама; кіраўніком аддзялення ААТ «Белаграпрамбанк» (г. Іванава); старшынёй Бярозаўскага райвыканкама; кіраўніком спраў Брэсцкага аблвыканкама; старшынёй Брэсцкага абласнога Савета дэпутатаў.

Выбіраўся членам Савета Рэспублікі Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь сёмага склікання.

Член Вышэйшага палітычнага савета Беларускай партыі «Белая Русь».

У 2024 годзе выбраны дэпутатам Палаты прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь VIII склікання ад Пружанскай акругі № 9. Старшыня Пастаяннай камісіі па жыллёвай палітыцы, гандлі і будаўніцтве Член Савета Палаты прадстаўнікоў.

## Узнагароды 
Узнагароджаны медалём «За працоўныя заслугі», Ганаровай граматай Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь, іншымі ўзнагародамі.

## Сям’я 
Жанаты, мае сына.

## Крыніцы 
## Спасылкі 
* Біяграфія на сайце Палаты прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь

Катэгорыя:Дэпутаты Палаты Прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 8-га склікання
Уладзімір Рыгоравіч Падабед

**Уладзімір Рыгоравіч Падабед** (нар. 11 лютага 1975, г. Чэрыкаў, Магілёўская вобласць) — беларускі службовец, дэпутат Палаты прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь з 2024 года.

## Біяграфія 
Нарадзіўся 11 лютага 1975 года ў г. Чэрыкаве Магілёўскай вобласці.

Скончыў Магілёўскі машынабудаўнічы інстытут па спецыяльнасці «Электрапрывад і аўтаматызацыя прамысловых установак і тэхналагічных комплексаў»; Акадэмію кіравання пры Прэзідэнце Рэспублікі Беларусь па спецыяльнасці «Эканоміка і кіраванне на прадпрыемстве прамысловасці»; установу адукацыі Федэрацыі прафсаюзаў Беларусі "Міжнародны ўніверсітэт «МІПСА» па спецыяльнасці «Сацыяльнае партнёрства і права».

Працаваў энергетыкам, намеснікам энергамеханічнай службы рамонтна-механічнага завода, начальнікам аддзела аховы працы, прамысловай бяспекі і тэхнічнага нагляду, намеснікам галоўнага інжынера па прамысловай бяспецы, ахове працы і навакольнага асяроддзя, старшынёй пярвічнай прафсаюзнай арганізацыі адкрытага акцыянернага таварыства «Магілёўхімвалакно».

Член Камуністычнай партыі Беларусі, член рэспубліканскага грамадскага аб’яднання «Белая Русь».

У 2024 годзе выбраны дэпутатам Палаты прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь VIII склікання ад Магілёўскай-Прамысловай акругі № 87. Член Пастаяннай камісіі па працы і сацыяльных пытаннях.

## Узнагароды 
Узнагароджаны ганаровымі граматамі Міністэрства прыродных рэсурсаў і навакольнага асяроддзя Рэспублікі Беларусь, Магілёўскага абласнога савета Белхімпрафсаюза, ганаровым знакам «За заслугі перад прафсаюзам».

## Сям’я 
Жанаты, мае дваіх дзяцей.

## Крыніцы 
## Спасылкі 
* Біяграфія на сайце Палаты прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь

Катэгорыя:Дэпутаты Палаты Прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 8-га склікання
Белая Русь (грамадскае аб’яднанне)

**Бе́лая Русь** — беларускае грамадскае аб’яднанне, створанае ў 2007 годзе. Падтрымала прэзідэнта Рэспублікі Беларусь Аляксандра Лукашэнка ў парламенцкіх выбарах 2008 года, а таксама яго ўдзел у выбарах прэзідэнта Рэспублікі Беларусь у 2010 годзе і наступных палітычных кампаніях.

Ад заснавання аб’яднанне ўзначальваў Аляксандр Радзькоў, у 2018—2022 гадах — Генадзь Давыдзька, з 2022 года — Алег Раманаў.

18 сакавіка 2023 года на ўстаноўчым з’ездзе ў Мінску стварылі палітычную партыю «Белая Русь». Старшынёй партыі выбраны старшыня грамадскага аб’яднання Алег Раманаў. Грамадскае аб'яднанне працягвае існаваць паралельна.

## Кіраванне 
* *З’езд*. Склікаецца раз у 5 год. Правамоцны пры наяўнасці 2/3 прадстаўнікоў. Простай большасцю галасоў абірае склад Савета і Цэнтральнай кантрольнай камісіі, ухваляе кірункі дзейнасці і змены Статута.
* *Савет*. Збіраецца штогадова. Абірае старшыню і Прэзідыум. Выконвае пастановы З’езда, вызначае набыццё і выкарыстанне маёмасці. Ухваляе каштарыс прыбыткаў і выдаткаў, надзяляе маёмасцю суполкі.
* *Прэзідыум*. Праводзіць пасяджэнні кожны квартал. Стварае і скасоўвае суполкі, прымае ды выключае членаў. Вядзе супрацоўніцтва з іншымі грамадскімі аб’яднаннямі, СМІ і ўрадавымі ўстановамі. Вызначае колькасць, парадак і аплату працы супрацоўнікаў. Стварае і скасоўвае падпарадкаваныя ўстановы, прызначае і ўзнагароджвае іх кіраўнікоў.
* *Цэнтральная рэвізійная камісія*. Збіраецца штогадова. Сочыць за выкананнем пастановаў З’езда і каштарыса прыбыткаў і выдаткаў.

## Спасылкі 
* Афіцыйны сайт грамадскага аб’яднання «Белая Русь»
*
Шахтарскэ (Данецкая вобласць)

**Шахтарскэ** () — сяло ў Валнавахскім раёне Данецкай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Вэлыканавасілкаўскай вясковай абшчыны.

## Гісторыя 
29 кастрычніка 2024 года сяло захоплена Узброенымі сіламі Расійскай Федэрацыі.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Данецкай вобласці
Кацярына Мікалаеўна Паздзяйкіна

**Кацярына Мікалаеўна Паздзяйкіна** (нар. 6 красавіка 1984, п. Мікашэвічы, Лунінецкі раён, Брэсцкая вобласць) — беларускі службовец, дэпутат Палаты прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь з 2024 года.

## Біяграфія 
Нарадзілася 6 красавіка 1984 года ў п. Мікашэвічы Лунінецкага раёна Брэсцкай вобласці.

Скончыла Брэсцкі дзяржаўны ўніверсітэт імя А. С. Пушкіна па спецыяльнасці «Хімія» з дадатковай спецыяльнасцю «Біялогія»; Інстытут павышэння кваліфікацыі і перападрыхтоўкі кіруючых работнікаў і спецыялістаў БрДУ імя А. С. Пушкіна па спецыяльнасці «Дзяржаўнае і мясцовае кіраванне»; Рэспубліканскі інстытут павышэння кваліфікацыі і перападрыхтоўкі работнікаў Міністэрства працы і сацыяльнай абароны Рэспублікі Беларусь па спецыяльнасці «Ахова працы ў галінах невытворчай сферы».

Працавала настаўнікам хіміі сярэдняй школы № 14 г. Брэста; інжынерам-мікрабіёлагам вытворча-выпрабавальнай лабараторыі, інжынерам па ахове працы, начальнікам вытворча-выпрабавальнай лабараторыі Маларыцкага кансерваагароднінасушыльнага камбіната.

У 2024 годзе выбрана дэпутаткай Палаты прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь VIII склікання ад Белавежскай акругі № 8. Член Пастаяннай камісіі па аграрнай палітыцы.

## Сям’я 
Замужам, мае сына.

## Крыніцы 
## Спасылкі 
* Біяграфія на сайце Палаты прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь

Катэгорыя:Дэпутаты Палаты Прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 8-га склікання
Эрдзівіл Мантвілавіч

**Эрдзівіл** () — легендарны наваградскі князь з міфічнай дынастыі Палемонавічаў.

Паводле легендарнай часткі «Хронікі Быхаўца», Эрдзівіл быў сынам жамойцкага князя Монтвіла, а той — сынам Гімбута, унукам Кунаса і праўнукам міфічнага Палямона.

Паводле «Хронікі Быхаўца», Кунас спачатку ўладарыў на поўначы цяперашняй Літвы — у Жамойці, потым «*пачаў множыць і расшыраць, і выходзіць за раку Вяллю*». Яго сыны Гімбут і Кернус ужо ўладарылі першы «*на ўсёй зямлі жамойцкай*», другі — «*на ўсёй зямлі Завельскай*» і «*аж па раку Дзвіну*». Гімбутаў сын Монтвіл таксама быў князем жамойцкім, ён паслаў свайго сына Эрдзівіла заваёўваць землі, якія перад тым трымалі рускія князі, бо тых «*Цар Батый*» разагнаў. Эрдзівіл знайшоў «*у чатырох мілях ад ракі Нёмана гару красную*» і заснаваў Наваградак, потым заснаваў Горадню (*Horodeń*), а таксама апанаваў Берасце (*Berestec*), Драгічын і Мельнік і пачаў у іх княжыць. Пасля смерці князя Монтвіла, у Жамойці пачаў уладарыць яго сын (і брат Эрдзівіла) Вікінт, а калі памёр і Вікінт — і на Жамойці, і на Літве пачаў княжыць Жывінбуд, брат Монтвіла і родны дзядзька Эрдзівіла. Пасля Эрдзівіла княжыў яго сын Мінгайла (*Mingayło*), які заваяваў Полацк. Мінгайлавы сыны (унукі Эрдзівіла) — Скірмунт і Гінвіл, былі князямі наваградскім і полацкім.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Легендарныя літоўскія князі
Марк Райлэнс

Сэр **Дэвід Марк Райлэнс Уотэрс** (; ), больш вядомы як **Марк Райлэнс** () — брытанскі  тэатра, тэлебачання і кіно,  і .

Вядомы сваімі ролямі на сцэне і на экране, атрымаў мноства ўзнагарод, уключаючы прэмію «Оскар», тры прэміі BAFTA, дзве прэміі Аліўе і тры прэміі «Тоні». У 2016 годзе быў уключаны ў спіс Time 100 самых уплывовых людзей свету. У 2017 годзе атрымаў тытул рыцара ад каралевы Лізаветы II.

## Зноскі 
## Спасылкі 
*
Літвіна

**Літвіна** () — вёска ў воласці Сетамаа павета Вырумаа, Эстонія. Да адміністрацыйнай рэформы мясцовых самакіраванняў Эстоніі 2017 года ўваходзіла ў склад воласці Вярска. Размешчана за 46 кіламетраў на ўсход ад павятовага цэнтра — горада Выру, і за 13 кіламетраў на паўднёвы ўсход ад валаснога цэнтра — пасёлка Вярска, каля эстонска-расійскай мяжы. Вышыня над узроўнем мора — 51 метр.

## Насельніцтва 
## Вядомыя ўраджэнцы і жыхары 
* Арва Кукумягі, эстонскі акцёр
## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Эстоніі
Пшэмыская архідыяцэзія

** Пшэмыская архідыяцэзія ** (, ) — дыяцэзія Рымска-Каталіцкай царквы з цэнтрам у горадзе Пшэмысль (Польшча). 

## Гісторыя 
Пасля таго, як кароль Казімір Вялікі падпарадкаваў сабе Галіцка-Валынскае княства пасля 1340 года, былі прызначаныя першыя каталіцкія біскупы Пшэмысля, але арганізацыя ўсё яшчэ была нетрывалай да прыходу біскупа Эрыка фон Вінзена ў 1379 годзе. Гэта адбылося пры каралі польскім і венгерскім Людовіку, які ў той час імкнуўся стварыць у Чырвонай Русі асобную дзяржаву. Да стварэння Галіцкай мітраполіі ў 1375 годзе (Львоў стаў яе цэнтрам у 1412 годзе) тут існавала каля 20 рымска-каталіцкіх касцёлаў і тры манастыры. Межы супадалі з межамі Пшэмыскай епархіі, але ўсходняя мяжа, якая аспрэчвалася галіцкімі біскупамі, была ўдакладнена толькі незадоўга да смерці біскупа Эрыка. У гэты час колькасць рымска-каталіцкіх касцёлаў і парафій дасягнула 40. У другой палове XVI стагоддзя з-за Рэфармацыі дыяцэзія часова страціла да 30 касцёлаў са 150.

Першыя сур'ёзныя змены межаў былі ўведзены пасля падзелаў Рэчы Паспалітай. Дыяцэзія была другой па велічыні ў Галіцыі, але самай густанаселенай рыма-каталікамі. У Каралеўстве Галіцыі і Ладамерыі (1861–1918) біскуп пшэмыскі меў права голасу ў Галіцкім сейме. Перад Другой сусветнай вайной дыяцэзія мела плошчу каля 21 000 км² і больш за 1 100 000 рыма-каталікоў (52,9% насельніцтва). У 1945 годзе дыяцэзія была падзелена паміж Польшчай (2/3) і Савецкім Саюзам (1/3).

З аднаўленнем Жэшаўскай дыяцэзіі 25 сакавіка 1992 года Пшэмыская дыяцэзія была ўзведзена ў архідыяцэзію і мітраполію з суфраганнымі дыяцэзіямі Жэшава і Замосця.

## Спасылкі 
Катэгорыя:Рэлігія ў Польшчы
Закон Паскаля

**Закон Паскаля** — асноўны закон гідрастатыкі, паводле якога ціск, што аказваюць знешнія сілы на паверхню вадкасці, перадаецца вадкасцю аднолькава па ўсіх напрамках. Адкрыты Блезам Паскалем у 1653 годзе, апублікаваны ў 1663 годзе.

Фармулюецца так:

Ціск, які дзейнічае на паверхню вадкасці (газу) у стане раўнавагі, перадаецца ва ўсе пункты вадкасці (газу) аднолькава без змяненняў.

Закон Паскаля апісваецца формулай ціску:

p =\frac{F}{S},

дзе p — ціск,

F — прыкладзеная сіла,

S — плошча паверхні\сасуда.

Гэты закон тлумачыцца на падставе , якое дазваляе вызначыць ціск у любым пункце аб’ёму вадкасці.

На законе Паскаля заснавана дзеянне гідраўлічнага прэса і іншых гідрастатычных машын.

## Крыніцы 
## Літаратура 
* *Пятровіч, А. В.* Гідраўлічныя машыны і гідраўстаноўкі: вучэбна-метадычны дапаможнік для студэнтаў вышэйшых навучальных устаноў / А. В. Пятровіч, У. Б. Кунтыш. — Мінск: БДТУ, 2010. — 113 c.

Катэгорыя:Гідрастатыка
Катэгорыя:1653 год у навуцы
Катэгорыя:1663 год у навуцы
Паскаля
Дзяржтэлерадыёфонд

**Дзяржаўны фонд тэлевізійных і радыёпраграм**, (), таксама вядомы як **Дзяржтэлерадыёфонд** ( ) — філіял ФДУП «Усерасійская дзяржаўная тэлевізійная і радыёвяшчальная кампанія», які ажыццяўляе архіваванне тэлевізійных і радыёвяшчальных праграм. У Дзяржтэлерадыёфондзе захоўваюцца праграмы тэле- і радыёвяшчання (кінавідэаматэрыялы, гуказапісы і фотаматэрыялы), запісаныя да 1999 года.

Матэрыялы фонду адлюстроўваюць гісторыю, культуру і мастацтва Савецкага Саюза. Фонд Дзяржтэлерадыёфонда па аб'ёме і жанравай разнастайнасці налічвае больш за тры мільёны адзінак захоўвання.

## Зноскі 
Катэгорыя:Гісторыя тэлебачання
Катэгорыя:Тэлебачанне ў Расіі
Гідрастатычны парадокс

**Гідрастатычны парадокс** — несупадзенне вагі вадкасці, налітай у пасудзіну, з сілай ціску на дно гэтай пасудзіны. Выяўлены Блезам Паскалем (1654).

У пасудзіне, пашыранай зверху, вага вадкасці меншая за сілу ціску; у звужанай зверху — большая; у цыліндрычнай — аднолькавая. Калі адну і тую ж вадкасць наліць да аднаго і таго ж узроўню ў пасудзіны рознай формы, але з аднолькавай плошчай дна, сіла ціску на дно будзе аднолькавая для ўсіх пасудзін і роўная вазе вадкасці ў цыліндрычнай пасудзіне.

Прычына гідрастатычнага парадоксу ў тым, што па законе Паскаля вадкасць цісне не толькі на дно, але і на сценкі пасудзіны.

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Гідрастатыка
Катэгорыя:Фізічныя парадоксы
Катэгорыя:1654 год у навуцы
Дачны завулак (Мінск)

**Дачны завулак** — завулак у Ленінскім раёне Мінска ў раёне былога Козыраўскага прадмесця. Паводле некаторых звестак раней меў назву *Другая лінія* і быў перайменаваны па прычыне суседства з Дачным праспектам, як раней называўся ўчастак вул. Маякоўскага ад перасячэння з Палявой вул.

Сядзібная забудова завулка практычна поўнасцю саступіла 9-павярховай жылой забудове 2010-х гг., за выключэннем аднапавярховага дома 2 на рагу з вул. Лібава-Роменскай. У 1963 г. на завулку быў пабудаваны дом 18, які дзейнічаў як дзіцячы сад (праект Б2-04-02), але ў 2010 г. дом быў знесены па прычыне закінутасці.

## Славутасці 
* Чыгуначная станцыя Мінск-Паўднёвы па суседству з завулкам.
## Крыніцы 
## Спасылкі 
* Дачны завулак на картах Яндэкс

Катэгорыя:Вуліцы Мінска
Катэгорыя:Ленінскі раён (Мінск)
Хільдур Гуднадоўцір

**Хільдур Інгвельдардо́ўцір Гуднадо́ўцір** (; нар. , Рэйк’явік) — ісландская музыкантка і кампазітарка. Віяланчэлістка з класічнай адукацыяй, яна грала і запісвалася з гуртамі , , Múm і , а таксама гастралявала з  і . Мае шматлікія ўзнагароды, сярод якіх прэмія «Оскар», дзве прэміі «Грэмі» і прайм-таймавая прэмія «Эмі».

Гуднадоўцір атрымала міжнароднае прызнанне, дзякуючы сваёй музыцы для кіно і тэлебачання, у тым ліку за фільмы «» (2017), «» (2018), «» (2018), «Тар» (2022) і «» (2022). За музыку да псіхалагічнай драмы Тода Філіпса «Джокер» (2019) яна была ўзнагароджана прэміямі BAFTA, «Залаты глобус» і «Оскар» за найлепшую арыгінальную музыку — яна стала першай жанчынай-кампазітарам, якая ў адзіночку выйграла ўсе тры прызы. Яна таксама вядомая сваёй працай над міні-серыялам  «Чарнобыль» (2019), які прынёс ёй прайм-таймавую прэмія «Эмі», тэлевізійную прэмію BAFTA і прэмію «Грэмі».

## Выбраная фільмаграфія 
## Крыніцы 
## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Кінакампазітары Ісландыі
Катэгорыя:Віяланчэлісты Ісландыі
Катэгорыя:Кампазітары XXI стагоддзя
Катэгорыя:Лаўрэаты прэміі «Грэмі»
Катэгорыя:Лаўрэаты прэміі «Залаты глобус»
Катэгорыя:Лаўрэаты прэміі «Оскар» за «Найлепшую музыку да фільма»
Трапізмы

цягнуцца ў напрамку да сонечнага святла. Прыклад геліятрапізму (фотатрапізму).]]
**Трапі́змы** (ад  — кірунак, паварот) — накіраваныя роставыя рухі (выгіны) органаў раслін, якія выклікаюцца аднабаковым уздзеяннем фактараў навакольнага асяроддзя (святла, цеплыні, гравітацыі, вільготнасці, хімічных рэчываў і іншых). Некаторыя вучоныя атаясамлівюць трапізмы з таксісамі.

Аснова трапізмаў — раздражняльнасць. Узнікаюць у раслін, што растуць, і з’яўляюцца вынікам больш хуткага развіцця клетак на адным баку сцябла, ліста, кораня у залежнасці ад размеркавання гармонаў росту (аўксіну). Пры станоўчых трапізмах рух накіраваны да раздражняльніка, у адмоўных — у процілеглы бок.

У залежнасці ад прыроды раздражняльніка адрозніваюць
* тэрматрапізмы;
* фотатрапізмы (геліатрапізмы);
* гідратрапізмы;
* хематрапімы;
* геатрапізмы;
* баратрапізмы;
* гальванатрапізмы (электратрапізмы) і іншыя.
У фізіялогіі выкарыстоўваецца тэрмін *«нейратрапізм»*, якім пазначаюць з’яву накіраванага росту нервовага валакна пры дзеянні розных фізіка-хімічных фактараў.

Шляхам арыентацыі органаў у прасторы трапізмы забяспечваюць раслінам найбольш эфектыўнае выкарыстанне пажыўных фактараў, ахову ад шкодных уздзеянняў, магчымасць выбару адносна камфортных умоў у адносінах да вызначанага фактару навакольнага асяроддзя.

* Таксіс
* Настыі

## Крыніцы 
## Літаратура 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

Катэгорыя:Біялагічная тэрміналогія
Катэгорыя:Фізіялогія раслін
Убарць-Славечанская нізіна

**Убарць-Славечанская нізіна** — азёрна-алювіяльная нізіна, размешчаная ў паўднёвай частцы Прыпяцкага Палесся, на поўдні Гомельскай вобласці, паміж Лельчыцкай раўнінай на поўдні і Мазырскім узвышшам на поўначы. З захаду мяжуе з Лунінецкай нізінай, на ўсходзе — з Камарынскай нізінай.

## Геалогія і рэльеф 
У марфаструктурным плане яна прымеркавана да сумежных участкаў Нараўлянскага горста і Ельскага грабена Прыпяцкага прагіну. Скляпенне падмурка знаходзіцца на глыбіні 3500-5000 м. У выніку неатэктанічных рухаў тут сфармавалася валападобнае падняцце з асобнымі лакальнымі структурамі. На пясчана-гліністых пародах ложа антрапагенавага чахла залягаюць ледавіковыя і азёрна-алювіяльныя комплексы магутнасцю да 30 м. Далёка на захад адсюль цераз Паўднёвае Палессе ў субшыротным напрамку цягнецца вялікая прадаліна Стыр—Славечна, што сягае сучаснай даліны ракі Стаход на тэрыторыі Украіны.

Абсалютныя вышыні мясцовасці складаюць 133—139 м. Паверхня плоская, моцна забалочаная і затарфаваная, з частым стаяннем паверхневых вод. Цэнтрабежны малюнак гідраграфічнай сеткі ўяўляюць участкі рэк Убарці, Батыўлі і Славечны. Гушчыня расчлянення не перавышае 0,2 км/км². Тэрыторыя дрэнуецца сістэмай меліярацыйных каналаў.

У межах забалочанай азёрна-ледавіковай нізіны вылучаюцца два ўзроўні. Верхні — у дыяпазоне 136—139 м, дзе характэрнай асаблівасцю з’яўляюцца неглыбокія затарфаваныя паніжэнні. На ніжнім узроўні з адзнакамі 133—135 м сярод нізінных балот на тарфяных участках зрэдку ўзвышаюцца пясчаныя астравы. Слабаўзвышаныя пясчаныя астравы, некаторыя з якіх уяўляюць рэшткі берагавых валоў вышынёй да 5-6 м, надбудаваныя эолавымі ўтварэннямі. Затарфаваныя паніжэнні нагадваюць меандры старых рэчышчаў. На ўсходзе раёна пашыраны спадзістыя градападобныя ўчасткі водна-ледавіковых утварэнняў, шырынёй да 2 км, даўжынёй да 10-15 км і вышынёй да 2 м.

## Глебы і расліннасць 
Характэрны ў асноўным дзярнова-падзолістыя забалочаныя глебы і тарфяна-балотныя нізінныя. Пашыраны пушыстабярозавыя і чорнальховыя лясы, на прыўзнятых участках — хваёвыя.

## Крыніцы 
## Літаратура 
* *Бакарасов В. А.* Уборть-Словечанская низина // Природа Беларуси. Энциклопедия. В 3 томах. Том 1. Земля и недра. — Минск: Беларуская энцыклапедыя, 2010. — 464 с. — ISBN 978-985-11-0472-3 

Катэгорыя:Нізіны Беларусі
Катэгорыя:Рэльеф Гомельскай вобласці
Нараўлянскі горст

**Нараўлянскі горст** — тэктанічная структура на поўдні Гомельскай вобласці, у паўночнай частцы Паўднёвай структурнай зоны Прыпяцкага прагіну.

Выдзяляецца па паверхні фундамента, падсалявых і міжсалявых дэвонскіх адкладах. Раздзяляе Мазырскую ступень і Ельскі грабен.

З поўначы і поўдня абмежаваны адпаведна Нараўлянскім (амплітудай па паверхні фундамента да 3,2 км) і Ельскім (амплітудай па паверхні фундамента да 0,3 км) разломамі. Горст даўжынёй больш за 150 км, шырынёй ад 4,5 да 21 км, на захадзе і ўсходзе выкліньваецца.

Паверхня фундамента ў межах Нараўлянскага горста нахілена на поўдзень і апускаецца ад -1800 м да -3900 м, а таксама ад усходніх і заходніх клінападобных аканечнасцей горста да яго цэнтральнай часткі, дзе ён залягае на адзнаках ад -3300 да -3500 м (на Заазерскай плошчы).

Платформавы чахол складзены верхнерыфейскімі (заходняя частка), сярэдне- і верхнедэвонскімі, ніжне- і сярэднекаменнавугальнымі, пермскімі, мезазойскімі і кайназойскімі адкладамі.

Фарміраванне горста пачалося ў познім дэвоне, найбольш інтэнсіўна развіваўся да ранняга карбона.

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Геалогія Гомельскай вобласці
Катэгорыя:Прыпяцкі прагін
Познаньская архідыяцэзія

** Познаньская архідыяцэзія ** (, ) — дыяцэзія Рымска-Каталіцкай царквы з цэнтрам у горадзе Познань (Польшча). 

## Гісторыя 
Познаньская дыяцэзія — старэйшая рымска-каталіцкая дыяцэзія ў Польшчы, яе вытокі сягаюць X стагоддзя, гэта значыць часоў заснавання польскай дзяржавы пры першых Пястах. Князь Мешка I аддаў сваю дзяржаву пад духоўны прымат Святога Прастолу, пасля чаго Папа Ян XIII накіраваў у Познань біскупа-місіянера Іардана, які ў 966 годзе ахрысціў князя. У 968 годзе ён атрымаў нядаўна дабудаваны епіскапскі касцёл, папярэднік познаньскага сабора Святых Пятра і Паўла, і ўвайшоў у гісторыю як першы біскуп на польскай зямлі. Першапачаткова, аж да заснавання ў 1000 годзе Гнезненскага арцыбіскупства і яго суфраганных дыяцэзій у Кракаве, Калабжэгу і Уроцлаве, юрысдыкцыя познаньскіх біскупаў ахоплівала ўсю дзяржаву Пястаў.

Каля 1075 года Познаньскае біскупства таксама было далучана да Гнезненскай мітраполіі ў якасці суфрагана. Пры тагачасным падзеле краіны на дыяцэзіі значная частка Мазовіі, у тым ліку Варшава, засталася ў складзе Познаньскай дыяцэзіі, што змянілася толькі ў 1798 годзе з заснаваннем Варшаўскай дыяцэзіі. Познань стала другім па значнасці цэнтрам рэлігійнай адукацыі ў Польшчы пасля Кракава.

У 1821 годзе Познаньская дыяцэзія была ўзведзена ў ранг архідыяцэзіі і мітраполіі і была далучана да Гнезненскай архідыяцэзіі асабістай уніяй. Познаньская і Гнезненская архідыяцэзіі ўяўлялі сабой апору супраціву германізацыі края ў ХІХ стагоддзі, падчас кампаніі Прусіі супраць каталіцтва і польскасці.

У 1946 годзе персанальная унія паміж Гнезна і Познанню была скасавана, калі Папа Пій XII прызначыў прымаса Польшчы арцыбіскупа Гнезненска-Познаньскага кардынала Аўгуста Хлонда мітрапалітам Гнезненска-Варшаўскім. У 1983 годзе Папа Ян Павел II наведаў Познаньскую архідыяцэзію і беатыфікаваў Уршулю Ледахоўскую ў рамках першай беатыфікацыі на польскай зямлі. Уршуля Ледахоўская была кананізавана ў Рыме ў 2003 годзе і з таго часу з’яўляецца адной з апякунак Познаньскай архідыяцэзіі.

## Спасылкі 
Катэгорыя:Рэлігія ў Польшчы
Катэгорыя:968 год у Польшчы
Хобненска-Хойніцкі пахаваны выступ

**Хобненска-Хойніцкі пахаваны выступ** — тэктанічная структура ў Хойніцкім і Калінкавіцкім раёнах, у складзе Цэнтральнай структурнай зоны Прыпяцкага прагіну.

Выдзяляецца па паверхні фундамента, падсалявых і міжсалявых дэвонскіх адкладах. На поўначы, захадзе і поўдні праз шэраг лакальных разрыўных парушэнняў сучляняецца з Капаткевіцка-Велікаборскай, Шастовіцкай, Мазырскай тэктанічнымі ступенямі і Ельскай грабен-сінкліналлю.

Даўжыня каля 60 км, шырыня да 30 км. Фундамент у межах выступу залягае на адзнаках ад -2000 да -4000 м, апускаецца на паўночны захад. Па паверхні фундамента і надсалявых адкладах выдзелена значная колькасць блокаў.

У разрэзе асадачнага чахла ўстаноўлены дэвонскія адклады: падсалявыя тэрыгенныя (магутнасць каля 150 м) і карбанатныя (каля 300 м), несаляносныя (да 500 м), міжсалявыя (да 300 м), верхнесаляносныя (да 1600 м). Надсалявыя каменнавугальныя, пермскія і мезазойска-кайназойскія адклады магутнасцю да 1500 м. Міжсалявыя адклады ў межах выступу падвергліся інтэнсіўнаму размыву.

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Геалогія Калінкавіцкага раёна
Катэгорыя:Геалогія Хойніцкага раёна
Катэгорыя:Прыпяцкі прагін
Аляксандр Аляксандравіч Малабіцкі

**Аляксандр Аляксандравіч Малабіцкі** (нар. 25 красавіка 1977, г. Жлобін) — беларускі дэпутат Палаты прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь з 2024 года.

## Біяграфія 
Нарадзіўся 25 красавіка 1977 года ў г. Жлобіне Гомельскай вобласці.

Скончыў Беларускі дзяржаўны ўніверсітэт транспарту па спецыяльнасці «Тэхналогія і абсталяванне высокаэфектыўных працэсаў апрацоўкі матэрыялаў»; Гомельскі дзяржаўны тэхнічны ўніверсітэт імя П. В. Сухога па спецыяльнасці «Металургічныя працэсы і матэрыялаапрацоўка»; Беларускі дзяржаўны ўніверсітэт па спецыяльнасці «Камунікацыя ў сферы грамадскіх сувязей».

Працаваў памочнікам майстра, начальнікам змены рамонтна-механічнага цэха, майстрам вытворчага навучання ў навучальным цэнтры, інжынерам 2-й катэгорыі, інжынерам 1-й катэгорыі аддзела развіцця і ацэнкі дзейнасці персаналу, намеснікам начальніка, начальнікам аддзела інфармацыі, ідэалогіі і развіцця персаналу Беларускага металургічнага завода.

У 2024 годзе выбраны дэпутатам Палаты прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь VIII склікання ад Жлобінскай акругі № 40. Член Пастаяннай камісіі па эканамічнай палітыцы.

## Сям’я 
Жанаты, мае двух сыноў.

## Крыніцы 
## Спасылкі 
* Біяграфія на сайце Палаты прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь

Катэгорыя:Дэпутаты Палаты Прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 8-га склікання
Вядомыя асобы Кіславодска

]]
Вядомыя ўраджэнцы Кіславодска:

__NOTOC__
]]
]]
]]

## А 
* Аляксей Аляксандравіч Абмачаеў (нар. 1989) — расійскі валейбаліст.

## Д 
* Іван Карпавіч Двадненка (1903—1943) — Герой Савецкага Саюза (1944).

## М 
* Алена Генадзеўна Маціеўская (нар. 1961) — беларуская спартсменка (акадэмічнае веславанне).

## С 
* Аляксандр Ісаевіч Салжаніцын (1918—2008) — выдатны рускі пісьменнік, публіцыст, гісторык, паэт і грамадскі дзеяч.

## Ц 
* Ганна Васільеўна Цімірова (1893—1975) — руская мастачка і паэтка.
Хойніцкая нізіна

**Хойніцкая нізіна** — геамарфалагічны раён Палескай нізіны на паўднёвым усходзе Гомельскай вобласці. 

Водна-ледавіковая раўніна з краявымі ўтварэннямі размешчана ў міжрэччы Дняпра і Прыпяці. Мяжуе з Васілевіцкай нізінай на поўначы, Камарынскай — на ўсходзе і поўдні, Лунінецкай — на захадзе. Выцягнута ў субшыротным напрамку на 60 км пры шырыні каля 20 км. Рэкі раёна транзітныя — Закованка, Віць, Брагінка.

## Геалогія і рэльеф 
У тэктанічных адносінах тэрыторыя прымеркавана да Хобненска-Хойніцкага пахаванага выступу Прыпяцкага прагіну. Пароды крышталічнага фундамента залягаюць на глыбіні ад 1500 м (на паўночным усходзе) да 3000 м. Магутнасць антрапагенавых адкладаў у сярэднім 40-60 м, у паніжэннях дасягае 200 м.

Абсалютныя адзнакі зямной паверхні 120-165 м, найбольшыя прымеркаваны да Юравіцкага ўзвышша. Адносныя перавышэнні складаюць 3-5 м, у межах краявых ледавіковых масіваў да 10-15 м.

Самы нізкі гіпсаметрычны ўзровень у межах вышынь 125–149 м займае плоская, часам дробназападзінная і слабахвалістая, нахіленая на поўдзень водна-ледавіковая нізіна з гушчынёй расчлянення 0,2–0,3 км/км². Яна сучляняецца з Юравіцкім узвышшам і Хойніцка-Брагінскімі вышынямі, што ўяўляюць сабой краявыя ледавіковыя ўтварэнні. Сустракаюцца ўчасткі марэннай раўніны, камы і лімнакамы (на поўначы), суфазійныя западзіны, развіта сетка яроў і балак.

## Глебы і расліннасць 
Пашыраны дзярнова-падзолістыя глебы, радзей дзярнова-палева-падзолістыя, у катлавінах і западзінах тарфяна-балотныя.

Лясы пераважна хваёвыя, сустракаюцца шыракаліста-хваёвыя, чорнаальховыя.

## Літаратура 
* *Бакарасов В. А.* Хойникская низина // Природа Беларуси. Энциклопедия. В 3 томах. Том 1. Земля и недра. — Минск: Беларуская энцыклапедыя, 2010. — 464 с. — ISBN 978-985-11-0472-3 

Катэгорыя:Нізіны Беларусі
Катэгорыя:Рэльеф Гомельскай вобласці
Халакост у Лунінецкім раёне

За час акупацыі практычна ўсе яўрэі Лунінецкага раёна былі забітыя, а нешматлікія выратаваныя ў большасці ваявалі пасля ў партызанскіх атрадах.

Для поўнага знішчэння апошніх яўрэяў у раёне ў 1942 годзе былі сабраныя сілы ў складзе 306-га паліцэйскага батальёна (больш за 300 чалавек), 9-га ўзвода 3-й роты 15-га паліцэйскага батальёна (35 чалавек), кавалерыйскага эскадрону (160 чалавек), батальёна № 69 Арганізацыі Тота (адабрана 40 чалавек), сілы СД з Пінска (50 чалавек) і некалькі сотняў украінскіх і беларускіх паліцаяў.

У канцы жніўня ў вёску Багданаўка прыехалі эсэсаўцы, загадалі з’явіцца мужчынам-яўрэям, адвялі іх за вёску і расстралялі ва ўрочышчы цыганскія дубы. Пакінутых жанчын і дзяцей праз некалькі месяцаў вывезлі ў гета Пагост-Загародскім, дзе яны таксама загінулі.

Яўрэяў у раёне таксама забівалі таксама ў Кажан-Гарадку, Лахве, Лунінцы, Мікашэвічах, Бастыні (51 чалавек), Велуце, Вульцы-2, Цне, Луніне, Мокраве, Сінкевічах і іншых.

Было створана 6 гета:
* у Кажан-Гарадку (лета 1941 — 3 верасня 1942, закатаваныя і забітыя каля 1000 чалавек)
* у Лахве (1 красавіка 1942 — 3 верасня 1942, загінулі больш за 2000 чалавек)
* у Лунінцы (сакавік 1942 — 4 верасня 1942, забітыя каля 4300 чалавек)
* у Мікашэвічах (1942 — 6 жніўня 1942, загінулі больш за 400 чалавек)
* у Вялікіх Чучавічах (лета 1941, загінулі некалькі дзясяткаў чалавек).
* у Луніне (да 1942)

Помнікі забітым яўрэям раёна ўстаноўлены ў гарадах Лунінец і Мікашэвічы, у вёсках Лахва, Кажан-Гарадок, Багданаўка, Лунін, Вялікія Чучавічы. 

## Крыніцы 
## Літаратура 
* 
* 
* 

Лунінецкі раён
Катэгорыя:Гісторыя Лунінецкага раёна
Чэмпіянат Беларусі па валейболе 2019/2020

**Чэмпіянат Беларусі па валейболе 2019/2020** — 29-ы чэмпіянат Рэспублікі Беларусь па валейболе.

## Выніковае размеркаванне месцаў 
## Крыніцы 
## Спасылкі 
* Беларуская федэрацыя валейбола
* Belarussian League 2019/20 

2020
Катэгорыя:2019 год у валейболе
Катэгорыя:2020 год у валейболе
Катэгорыя:Спорт у Беларусі ў 2019 годзе
Катэгорыя:Спорт у Беларусі ў 2020 годзе
Нараўлянскі разлом

**Нараўлянскі разлом** — субрэгіянальны разлом на поўдні Гомельскай вобласці амплітудай па паверхні фундамента да 3,2 км, аддзяляе Паўднёвую структурную зону Прыпяцкага прагіну ад Цэнтральнай.

Распасціраецца ў субшыротным напрамку на адлегласць каля 190 км. Разлом скідавага тыпу, прадстаўлены разломнай зонай шырынёй да 2-2,5 км.

Плоскасці скідальнікаў, якія акантурваюць Нараўлянскі разлом, апускаюцца на поўначы пад вуглом 45-65°. Максімальная вертыкальная амплітуда ссоўвання па разломе: парод крышталічнага фундамента 3500-4000 м, франскіх падсалявых адкладаў ад дзясяткаў да 3000 м і больш. Найбольшая амплітуда ссоўвання парод у раёне Нараўлянскай плошчы.

Залажэнне Нараўлянскага разлому адбылося ў дапознапратэразойскі час. На платформавым этапе тэктанічныя рухі праяўляліся па ім з перарывамі ад канца сярэдняга дэвону да антрапагену ўключна. Максімальная актывізацыя на вялікай адлегласці адбылася адначасова з намнажэннем фаменскіх саляносных адкладаў; у раёне Нараўлянскай і Усходне-Нараўлянскай плошчаў — у раннім карбоне, на крайнім усходзе — у познефранскі (лівенскі) час.

Па глыбіні пранікнення разлом, мяркуюць, коравы.

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Геалогія Гомельскай вобласці
Катэгорыя:Прыпяцкі прагін
Джордж Стывенс

**Джордж Купер Стывенс** (; ) — амерыканскі , ,  і . З 1941 па 1943 год — прэзідэнт Гільдыі рэжысёраў Амерыкі. Атрымаў дзве прэміі «Оскар» і ўзнагароду імя Ірвінга Тальберга ў 1953 годзе. Ён атрымаў прэмію «Оскар» за найлепшую рэжысуру за фільмы «Месца пад сонцам» (1951) і «Гігант» (1956).

## Біяграфія 
Пачынаў як аператар, працуючы над кароткаметражнымі камедыямі з удзелам Ларэла і Хардзі. Першым яго поўнаметражным фільмам была серыйная камедыя «Коэны і Келі ў бядзе» (1933). Сапраўдным рэжысёрскім прарывам стаў для яго фільм «Эліс Адамс» (1935) з Кэтрын Хепбёрн. У канцы 1930-х паставіў некалькі фільмаў з Джынджэр Роджэрс і Фрэдам Астэрам, у 1940 — «Начное дзяжурства» (1940) з Кэрал Ломбард.

## Зноскі 
## Спасылкі 
*
Ірмгарда Карвацкая

**Ірмга́рда Карва́цкая** (; , , Паўночны Рэйн — Вестфалія, Германія — 9 снежня 2007, Мёнхенгладбах, Паўночны Рэйн — Вестфалія, Германія) — нямецкая палітычная дзяячка. З шляхецкага роду Карвацкіх.

## Маладосць 
Была дачкой партовага работніка з Дуйсбургу. Пасля школы, скончыла гандлёвыя курсы і працавала гандлёвай служкай. Затым навучалася ў адмысловай вышэйшай навучальнай установе, якую скончыла як працаўнік органаў сацыяльнага забеспячэння. Была рэферэнткай Саюза нямецкай каталіцкай моладзі ў Эсэнскім біскупстве, а ў 1971—1976 гадах рэферэнткай Каталіцкіх універсітэтаў Паўночнага Рэйна — Вестфаліі.

## Палітычная дзейнасць 
Сяброўка Хрысціянскага дэмакратычнага саюза ад 1965, ад 1975 старшыня аддзялення партыі ў Рэйнскай вобласці. У 1975—1977 і ў 1979—1990 уваходзіла ў склад Рады Дуйсбурга. У 1976—2005 сябар Бундэстагу ад Паўночнага Райну-Вестфаліі. У кастрычніку 1979 — чэрвені 1983 бургамістарка Дуйсбурга.

4 кастрычніка 1982—1987 парламенцкая статс-сакратарка федэральнага міністра па справах моладзі, сям’і і аховы здароўя; 12 сакавіка 1987-21 красавіка 1989 — федэральнага міністра адукацыі і навукі; 17 лістапада 1994-28 кастрычніка 1998 — федэральнага міністра фінансаў. 28 кастрычніка 1998 пакінула ўрад.

## Далейшае жыццё 
Ад 1999 старшыня дабрачыннага таварыства і наглядальнага савета Банку Эсэнскага біскупства. Памерла ад інфаркту.

## Крыніцы 
## Спасылкі 
* Асабісты сайт

Ірмгарда
Катэгорыя:палітыкі Германіі
Паўночны Ледавіты акіян (карціна)

**«Паўночны Ледавіты акіян»** ― карціна Каспара Давіда Фрыдрыха, прадстаўніка нямецкага рамантызму, напісаная ў 1823—1824 гадах. Таксама вядома пад назвай **«Крушэнне надзеі»**. У цяперашні час захоўваецца ў .

На пейзажы намалявана сцэна караблекрушэння сярод нагрувашчання арктычнага лёду ў форме дальмена ці маналітнай грабніцы з накіраванымі ў неба вострымі краямі. Справа бачная карма загінулага карабля, надпіс на якой «HMS Griper» пацвярджае, што гэта адзін з удзельнікаў экспедыцый  1819―1820 і 1824 гадоў.

Фрыдрых напісаў дзве карціны на дадзеную тэму, больш ранняя з іх страчана. Яна выстаўлялася ў  у 1822 годзе пад назвай «Караблекрушэнне ў берагоў Грэнландыі ў месячным святле. Фантазія аўтара». «Паўночны Ледавіты акіян» быў прадстаўлены публіцы ў Пражскай акадэміі выяўленчых мастацтваў у 1824 годзе пад назвай «Ідэалізаваная карціна арктычнага мора з караблекрушэннем у нагрувашчаных масах лёду». У вопісе маёмасці Фрыдрыха яна фігуравала як «Ледзяная карціна. Катастрофа экспедыцыі да Паўночнага полюса».

Калекцыянер  зрабіў заказ на дзве карціны, якія павінны былі сімвалізаваць паўднёвую і паўночную прыроду. Першы з іх, пад назвай «Паўднёвая прырода ў яе багатай і велічнай пышнасці», дастаўся жывапісцу Іагану Марціну фон Радэну, другі — «Паўночная прырода ва ўсёй яе жахлівай прыгажосці» — Каспару Давіду Фрыдрыху. У лісце 1821 года Васіль Жукоўскі сведчыць, што Фрыдрых «сам ня ведае што будзе пісаць; ён чакае моманту натхнення, якое (па яго ўласных словах) часам прыходзіць у сне».

Фрыдрыху напэўна былі вядомыя справаздачы экспедыцый Уільяма Пары ў пошуках  1819—1820 гадоў, якія рэгулярна публікаваліся ў той час. Зімой 1820—1821 гадоў мастак выканаў шэраг эскізаў плывучага лёду на Эльбе непадалёк ад Дрэздэна, якія, верагодна, былі выкарыстаны пры напісанні карціны.

«Паўночны Ледавіты акіян» зрабіў незгладжальнае ўражанне на французскага скульптара  падчас яго наведвання Дрэздэна ў 1834 годзе. Ён абазваўся аб працы наступным чынам: «Дух Фрыдрыха змрочны. Ён бездакорна адчувае, як перадаць у пейзажы вялікую барацьбу прыроды».

У XX стагоддзі праца аказала значны ўплыў на арктычныя пейзажы канадскага жывапісца Ларэна Харыса і карціну «Мёртвае мора» ангельскага мастака . Амерыканскі крытык Расэл Потэр назваў карціну ўзорным прыкладам «арктычнага ўзвышанага», які паўплываў у канцы XIX стагоддзя на творчасць  і Уільяма Брэдфарда. Амерыканскі архітэктар  лічыць карціну «Паўночны Ледавіты акіян» найважнейшым узорам адлюстравання дынамічных адносін паміж архітэктурай, пейзажам і прыродай. Карціна з’яўляецца на вокладках альбомаў «The Mekons: Honky Tonkin» (1987) брытанскага гурта «» і «Return to the Sea» (2006) канадскага індзі-рок-гурта «Islands».
## Зноскі 
## Спасылкі 
Катэгорыя:Карціны паводле алфавіта
Катэгорыя:Карціны Каспара Давіда Фрыдрыха
Катэгорыя:Карціны XIX стагоддзя
Аляксей Аляксандравіч Абмачаеў

**Аляксей Аляксандравіч Абмачаеў** () — расійскі валейбаліст.

## Біяграфія 
З шасці гадоў пачаў трэніравацца ў кіславодскай СДЮСШОР № 2 пад кіраўніцтвам Людмілы Абухоўскай, Наталлі Шадзіновай і заслужанага трэнера Расіі Амары Бутаева. Першым клубам у спартовай біяграфіі стаў салавацкі «Нафтахімік».

## Крыніцы 
## Спасылкі 
* Олимпийский чемпион Обмочаев продолжит карьеру в чемпионате Беларуси

Катэгорыя:Валейбалісты Расіі
Катэгорыя:Майстры спорту Расіі
Катэгорыя:Ігракі зборнай Расіі па валейболе
Катэгорыя:Выпускнікі Казанскага ўніверсітэта
Катэгорыя:Валейбалісты на летніх Алімпійскіх гульнях 2012 года
Катэгорыя:Чэмпіёны летніх Алімпійскіх гульняў 2012 года
Катэгорыя:Алімпійскія чэмпіёны ад Расіі
Катэгорыя:Алімпійскія чэмпіёны па валейболе
Катэгорыя:Кавалеры ордэна Дружбы (Расія)
Ельскі грабен

**Ельскі грабен**, **Ельская ступень** — тэктанічная структура ў Лельчыцкім, Ельскім, Нараўлянскім і Хойніцкім раёнах, у паўднёвай частцы Прыпяцкага прагіну.

Выдзяляецца па паверхні фундамента, падсалявых і міжсалявых дэвонскіх адкладах. Раздзяляе Нараўлянскі горст і Выступовіцкую ступень. З поўначы і поўдня абмежаваны адпаведна Ельскім (амплітуда па паверхні фундамента да 200 м) і Выступовіцкім (амплітуда больш за 1500 м) разломамі. Даўжыня 170 км, шырыня 15-30 км.

Глыбіня залягання паверхні фундамента ў найбольш апушчанай частцы дасягае 6 км. Грабен рэзка асіметрычны: паўночнае крыло больш шырокае і спадзістае ў параўнанні з паўднёвым. Прывосевая частка грабена ўскладнена скідам, заходняе центрыклінальнае замыканне выразнае, усходняе парушана скідам.

Складзены грабен з верхнерыфейскіх (у заходняй частцы), сярэдне- і верхнедэвонскіх, ніжне- і сярэднекаменнвугальных, пермскіх, мезазойскіх і кайназойскіх адкладаў.

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Геалогія Ельскага раёна
Катэгорыя:Геалогія Лельчыцкага раёна
Катэгорыя:Геалогія Нараўлянскага раёна
Катэгорыя:Геалогія Хойніцкага раёна
Катэгорыя:Прыпяцкі прагін