open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Альшанка (возера)

**Альша́нка** — возера ў Беларусі, у Сенненскім раёне Віцебскай вобласці ў басейне ракі Бярозка (прыток Крывінкі) за 13 км на паўночны ўсход ад горада Сянно, за 1 км на поўдзень ад аграгарадка Ходцы, каля вёскі Карпавічы.

Плошча паверхні возера 0,36 км². Даўжыня 1,68 км, найбольшая шырыня 0,31 км. Найбольшая глыбіня дасягае 11,1 км, сярэдняя 5,6 м.
Даўжыня берагавой лініі 3,95 км. Аб’ём вады 2,03 млн м³.
Катлавіна возера лагчыннага тыпу, выцягнутая з поўначы на поўдзень. Схілы катлавіны вышынёй 2—5 м, на поўначы і поўдні вышынёй 7—12 м. Берагавая лінія слабазвілістая. Берагі нізкія, у заходняй і паўночна-ўсходняй частках забалочаныя. Дно пясчанае, глыбей 2—4 м выслана гліністым ілам. Глыбіні да 2 метраў займаюць каля 20 % плошчы возера. Возера эўтрофнае, слабапраточнае. Злучана пратокай з возерам Абразцы. Упадаюць ручаі. Падводная расліннасць распаўсюджваецца да глыбіні 4 м.

У возеры водзяцца лешч, шчупак, акунь, плотка, гусцяра, краснапёрка і іншыя віды рыб.

## Літаратура 
* 
* 
* 
* 
* Ліст карты N-35-48. Выданне 1991 года. Стан мясцовасці на 1987 год.

## Спасылкі 
* Общая характеристика озёр Витебской области // Справочник «Водные объекты Республики Беларусь»  
* Морфометрические параметры озёр Витебской области // Справочник «Водные объекты Республики Беларусь»  

Катэгорыя:Азёры Сенненскага раёна
Катэгорыя:Басейн Крывінкі
Ота Перэс Маліна

**Ота Перэс Маліна** (; нар. 1 снежня 1950, горад Гватэмала) — гватэмальскі ваенны і палітычны дзеяч, прэзідэнт Гватэмалы з 14 студзеня 2012 года.

Скончыў ваенную акадэмію Гватэмалы, Школу Амерыкі ў ЗША і Міжамерыканскі каледж абароны. Займаў пасады ваеннага інспектара і кіраўніка ваеннай разведкі. У 1983 годзе ўдзельнічаў у ваенным перавароце Оскара Умберта Мехіі Вікторэса. У 1993 годзе пачаў працаваць у камандзе прэзідэнта Раміра дэ Леона Карпіа, былога праваабаронцы. Удзельнічаў у падпісанні мірных пагадненняў, якія паклалі канец грамадзянскай вайне ў Гватэмале.

Катэгорыя:Прэзідэнты Гватэмалы
Катэгорыя:Кандыдаты ў прэзідэнты Гватэмалы
Катэгорыя:Асобы
Гімн Гватэмалы

**Нацыянальны гімн Гватэмалы** — дзяржаўны гімн Гватэмалы. Аўтар слоў - Хасэ Хаакін Пальма (1844-1911), кампазітар - Рафаэль Альварэс Авалье. Гімн быў прыняты ў 1896 годзе. У 1934 годзе частка гімна была змененая Хасэ Марыяй Банільяй.

Гімн таксама часта скарочана называюць «Guatemala Feliz!» Па першым радку, але гімн не мае асобнай назвы, часцей за ўсё яго пазначаюць як «Himno Nacional» (Нацыянальны гімн).

## Тэкст гімна 
: ¡Guatemala feliz…! que tus aras
: no profanen jamás el verdugo;
: ni haya esclavos que laman el yugo
: ni tiranos que escupan tu faz.

: Si mañana tu suelo sagrado
: lo amenaza invasión extranjera,
: libre al viento tu hermosa bandera
: a vencer o a morir llamará.

: Прыпеў:
: Libre al viento tu hermosa bandera
: a vencer o a morir llamará;
: que tu pueblo con ánima fiera
: antes muerto que esclavo será.

: De tus viejas y duras cadenas
: tu forjaste con mano iracunda
: el arado que el suelo fecunda
: y la espada que salva el honor.

: Nuestros padres lucharon un día
: encendidos en patrio ardimiento
: y lograron sin choque sangriento
: colocarte en un trono de amor.

: Прыпеў:
: Y lograron sin choque sangriento
: colocarte en un trono de amor,
: que de Patria, en enérgico acento,
: dieron vida al ideal redentor.

: Es tu enseña pedazo de cielo
: en que prende una nube su albura,
: y ¡ay de aquel que con ciega locura,
: sus colores pretenda manchar!

: Pues tus hijos valientes y altivos,
: que veneran la paz cual presea,
: nunca esquivan la ruda pelea
: si defienden su tierra y su hogar.

: Прыпеў:
: Nunca esquivan la ruda pelea
: si defienden su tierra y su hogar,
: que es tan solo el honor su alma idea
: y el altar de la Patria su altar.

: Recostada en el Ande soberbio,
: de dos mares al ruido sonoro,
: bajo el ala de grana y de oro
: te adormeces del bello quetzal.

: Ave indiana que vive en tu escudo,
: paladión que protege tu suelo;
: ¡ojalá que remonte su vuelo,
: más que el cóndor y el águila real!

: Прыпеў:
: ¡Ojalá que remonte su vuelo,
: más que el cóndor y el águila real,
: y en sus alas levante hasta el cielo,
: Guatemala, tu nombre inmortal!

## Спасылкі 
* Escucha y Guarda el Himno Nacional de Guatemala
* Piano sheet music of National Anthem of Guatemala 

Гватэмала
Катэгорыя:Дзяржаўныя сімвалы Гватэмалы
Катэгорыя:Песні 1896 года
Гімн Гандураса

**Нацыянальны гімн Гандураса** () — дзяржаўны гімн Гандураса, прыняты ў 1915 годзе.

Аўтарам вершаў з’яўляецца Аўгуста Канстансіа Каэльё, музыку напісаў Карлас Хартлінг.

## Іспанскі тэкст гімна 
## Спасылкі 
* Гімн на сайце nationalanthems.info

Катэгорыя:Дзяржаўныя сімвалы Гандураса
Гандурас
Катэгорыя:Песні на іспанскай мове
Катэгорыя:З’явіліся ў 1915 годзе
Уладзімір Іванавіч Слабодчыкаў

**Уладзімір Іванавіч Слабодчыкаў** (нар. , Даўгінава, Вілейскі раён) — беларускі , аўтар твораў у манументальнай, станковай і паркавай скульптуры, медальерным мастацтве. Народны мастак Беларусі (2021);
* ганаровае званне «Заслужаны дзеяч мастацтваў Рэспублікі Беларусь» (2011);
* медаль Францыска Скарыны (2006);
* срэбны і бронзавы медалі ВДНГ СССР (1983, 1989);
* лаўрэат прэміі Саюзнай дзяржавы (2016).

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Скульптары Беларусі
Катэгорыя:Ганаровыя члены РАМ
Гімн Грэнады

**Прывітанне, Грэнада**,  — дзяржаўны гімн Грэнады, зацверджаны ў 1974. Напісаны Льюісам Арнольдам Масанта на словы Ірвы Мерле Баптыстэ.

## Англійскі тэкст гімна 
: Hail! Grenada, land of ours,
: We pledge ourselves to thee,
: Heads, hearts and hands in unity
: To reach our destiny.
: Ever conscious of God,
: Being proud of our heritage,
: May we with faith and courage
: Aspire, build, advance
: As one people, one family.
: God bless our nation.

## Спасылкі 
* Гімн у інструментальнай версіі

Грэнада
Катэгорыя:Дзяржаўныя сімвалы Грэнады
Катэгорыя:Песні 1974 года
Боўлінг

thumb|Шары для боўлінга
**Боўлінг** (ад  — каціць) — спартыўная гульня ў шары, якая паходзіць ад гульні ў кеглі. Мэта гульні - збіць з дапамогай як мага меншай колькасці шароў кеглі, устаноўленыя асаблівым чынам у канцы дарожкі без абмежаванняў. У свеце існуе шмат разнавіднасцяў боўлінга: 5-кегельны боўлінг адрозніваецца ад 10-кегельнага не толькі колькасцю кегляў, але і, напрыклад, колькасцю кідкоў у кожным фрэйме, а таксама рознай гульнявой каштоўнасцю кегляў, кэндлпін-боўлінг адрозніваецца, перш за ўсё формай кегляў, якія нагадваюць свечкі  і іншыя. Самы распаўсюджаны ў свеце варыянт - гэта 10-кегельны боўлінг, у якім кеглі ўстаноўлены ў выглядзе трохвугольніка.

## Літаратура 
* JOWDY, John. Technika bowlingu pro maximální skóre. Redakce Vlastimil Talaš a Ivana Milotová; překlad Kateřina Bělecká; ilustrace Roberto Sabas. 1. vyd. Praha : TALPRESS, spol. s r. o., 2005. 208 s. ISBN 80-7197-259-2. (чэш.)
Гімн Ямайкі

**«Jamaica, Land We Love»** — дзяржаўны гімн Ямайкі.
## Тэкст гімна 

Eternal Father bless our land
Guard us with Thy mighty hand.
Keep us free from evil powers
Be our light through countless hours
To our leaders, Great Defender,
Grant true wisdom from above,
Justice, truth, be ours forever,
Jamaica Land we love.
Jamaica, Jamaica, Jamaica
Land we love.

Teach us true respect for all
Stir response to duty s call.
Strengthen us the weak to cherish
Give us vision lest we perish
Knowledge send us Heavenly Father
Grant true wisdom from above,
Justice, truth, be ours forever
Jamaica Land we love.
Jamaica, Jamaica, Jamaica
Land we love.

Ямайка
Катэгорыя:Дзяржаўныя сімвалы Ямайкі
Гімн Беліза

**Зямля свабодных** () — дзяржаўны гімн Беліза. Быў напісаны ў 1963 Селвінам Уолфардам Янгам на словы Сэмюэла Алфрэда Хейнса і зацверджаны ў 1981.

## Англійскі тэкст гімна 
: O, Land of the free by the Carib Sea, 
: Our manhood we pledge to thy liberty!
: No tyrants here linger, despots must flee
: This tranquil haven of democracy.
: The blood of our sires, which hallows the sod,
: Brought freedom from slavery oppression’s rod,
: By the might of truth and the grace of God,
: No longer shall we be hewers of wood.

Хор: (прыпеў паўтараецца і пасля другога куплета)

:: Arise! ye sons of the Baymen’s clan,
:: Put on your armour, clear the land!
:: Drive back the tyrants, let despots flee -
:: Land of the Free by the Carib Sea!
 
: Nature has blessed thee with wealth untold,
: O’er mountains and valleys where prairies roll;
: Our fathers, the Baymen, valiant and bold
: Drove back the invader; this heritage hold
: From proud Rio Hondo to old Sarstoon,
: Through coral isle, over blue lagoon;
: Keep watch with the angels, the stars and moon;
: For freedom comes tomorrow’s noon.

Беліз
Катэгорыя:Дзяржаўныя сімвалы Беліза
Катэгорыя:Песні 1963 года
Леў Іванавіч Талбузін

**Леў Іванавіч Талбузін** (, п. Азінкі, Саратаўская вобласць, РСФСР) — беларускі дызайнер, скульптар.

## Біяграфія 
Скончыў Беларускую дзяржаўную акадэмію мастацтваў кафедру прамысловага мастацтва ў 1970 г. Вучыўся ў І. Герасіменкі. Удзельнік мастацкіх выставак з 1970. Выкладчык кафедры прамысловага дызайну з 1970 года, дацэнт. Член Саюза мастакоў Беларусі з 1995 года, Саюза дызайнераў Беларусі з 1998 года.

## Творчасць 
Працуе ў галіне дэкаратыўна-прыкладнога і медальернага мастацтва, арт-дызайну, скульптурнай пластыкі. Асноўныя работы: медалі «Мікола Гусоўскі», «Алесь Адамовіч», «Чэскі манетны двор», «Сіметрыя»; кафля для станцыі метро «Плошча Я.Коласа»; скульптурны эталон герба «Пагоня». Творы знаходзяцца ў Нацыянальным мастацкім музеі Беларусі, Літаратурным музеі М.Багдановіча.

* «Подых антычнасці». Кампазіцыя з 30 работ. Матэрыял: фарфор;
* «Знічкі». Рэльеф. Матэрыял: фарфор, эмаль, бісквіт;
* «Свята-Духава царква ў Мінску». Матэрыял: фарфор;
* «Ліхтары мінулага часу». Інсталяцыя;
* «Кубоід». Мобіль. Матэрыял: стальны дрот(160х160см);
* Скульптурны рэльеф «Матрыца». Матэрыял: камбінаваны (дрэва, метал, пластмаса);
* Медаль, прысвечаны 60-годдзю БелДАМ. Сумесна з Б. Баразной і Л. Баразной;
* «Дзве сіметрыі». Пластыка з модульных элементаў(80х80см);
* Плакета «Троіцкі касцёл у Ішкалдзі» (16х26см). Матэрыял: фарфор (бісквіт);
* Плакета «Адлюстраванне»(16х26см). Матэрыял: фарфор(бісквіт);
* Кампазіцыя каганцоў «Лайт-дызайн» (15 шт.). Матэрыял: фарфор;
* Медаль «Язэп Драздовіч» (дыяметр 88 мм). Матэрыял: фарфор;
* Медаль «Максім Багдановіч» (двухбаковая). Матэрыял: бронза;
* Медаль «Ігар Стравінскі» (двухбаковая). Матэрыял: бронза;
* Медаль «Мірскі замак». Матэрыял: бронза;
* Медаль «2000-годдзю хрысціянства». Матэрыял: бронза;
* Афармленне станцыі метро «Плошча Якуба Коласа», 1984 г. (у сааўтарстве).
* Распрацоўка трох апаратаў штучнага кровазвароту АШК ’’Мінск-3’’, 1972 г.;

## Публікацыі 
* «Аўтамабіль—рэч мастацкая», часопіс «Беларусь», 2004, № 7;
* «Аб творчасці», часопіс «ПРО дизайн», 2004, № 12

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Скульптары СССР
Катэгорыя:Скульптары Беларусі
Катэгорыя:Дызайнеры СССР
Катэгорыя:Дызайнеры Беларусі
Катэгорыя:Члены Беларускага саюза дызайнераў
Катэгорыя:Члены Беларускага саюза мастакоў
Пётр Іванавіч Засецкі

**Пётр Іванавіч Засецкі** ( — ) — беларускі оперны спявак (тэнар), Народны артыст Беларускай ССР (1940).

## Біяграфія 
Пётр Засецкі вучыўся ў Саратаўскай кансерваторыі. На опернай сцэне дэбютаваў у 1920 годзе ў горадзе Растоў-на-Доне. Працаваў у оперным студыі Станіслаўскага (да 1924 года), у Вялікім тэатры. З 1924 па 1937 год працаваў у оперных тэатрах Ленінграда, а ў 1937 годзе перабраўся ў Мінск, дзе спяваў у тэатры оперы і балета.

## Партыі 
* «Вяселле Фігаро» Моцарта — Дон Базіліа
* «Выкраданне з сералю» Моцарта — Педра
* «У пушчах Палесся» А. В. Багатырова — Саўка Мільгун (першы выканаўца)
* «За чырвоны Петраград» А. П. Гладкоўскага і Я. В. Прусака — Вася
* «Міхась Падгорны» Я. К. Цікоцкага — Марцін
* «Кветка шчасця» А. Я. Туранкова — Мікіта (першы выканаўца)
* «Ціхі Дон» І. І. Дзяржынскага — Мішук
* «Нос» Д. Д. Шастаковіча — Іван
* «» Дз. Дз. Шастаковіча — Сяргей

Катэгорыя:Асобы
Катэгорыя:Выпускнікі Саратаўскай кансерваторыі
Катэгорыя:Народныя артысты Беларускай ССР
Катэгорыя:Тэнары
Катэгорыя:Постаці Вялікага тэатра
Катэгорыя:Постаці Вялікага тэатра оперы і балета Рэспублікі Беларусь
Катэгорыя:Оперныя спевакі і спявачкі Беларусі
Леанід Фёдаравіч Бражнык

**Леанід Фёдаравіч Бражнык** (, сяло Маскаленкі, Белапольскі раён, Сумская вобласць — ) — беларускі оперны спявак (бас). Народны артыст БССР (1959).

## Біяграфія 
В 1951—1952 саліст Маскоўскай філармоніі. З 1953 саліст Беларускага тэатра оперы і балета. З 1964 выкладчык Беларускай кансерваторыі. Выступаў як канцэртны спявак.

## Творчасць 
Сцэнічную дзейнасць пачаў у 1939. Для яго характэрны майстэрства пераўвасаблення, натуральнасць сцэнічных паводзін, створаныя ім вобразы адрозніваюцца завершанасцю пластычнага малюнка.

### Партыі 
Даніла, Анішчук («Алеся», «Міхась Падгорны» Цікоцкага), Якуб («Марынка» Пукста), Дураў («Надзея Дурава» А. Багатырова), Гадлеўскі («Яснае світанне» А. Туранкова), Мельнік («Русалка» А. Даргамыжскага), Грэмін («Яўген Анегін» П. Чайкоўскага), Галіцкі («Князь Ігар» Барадзіна), Мамыраў («Чарадзейка»), Гудал («Дэман»), Пімен, Варлаам («Барыс Гадуноў» Мусаргскага), Мефістофель («Фаўст» Гюно), Збігнеў («Страшны двор» Манюшкі), Фернанда («Трубадур»), Дон Базіліа («Севільскі цырульнік» Д. Расіні) і інш.

## Узнагароды 
Народны артыст БССР (1959). Лаўрэат Усесаюзнага конкурсу на лепшае выкананне вакальных твораў Мусаргскага ў 1956.

## Літаратура 
* Бражник Леонид Федорович//Муз. энциклопедия. — М., 1973. Т. 1. С. 553.

Катэгорыя:Оперныя спевакі і спявачкі Беларусі
Катэгорыя:Народныя артысты Беларускай ССР
Катэгорыя:Постаці Вялікага тэатра оперы і балета Рэспублікі Беларусь
Катэгорыя:Нарадзіліся ў Сумскай вобласці
Катэгорыя:Басы
Гімн Рэспублікі Гаіці

**La Dessalinienne** — нацыянальны гімн Гаіці, напісаны ў гонар рэвалюцыйнага лідара Гаіцянскай рэвалюцыі (1791—1804) і імператара Гаіці (1804—1806, пад імем Жак I) Жан-Жака Дэсаліна. Упершыню выкананы ў Порт-о-Прэнсе 23 лістапада 1903 года ў гонар стагадовых угодак захопу рэвалюцыйнымі войскамі горада Ганаіў. Зацверджаны ў якасці афіцыйнага ў 1904. Словы — Жустэн Лерысон (1873—1906, гаіцянскі пісьменнік). Музыка — Нікаля Жэфрар (1871—1930).

Гаіці
Катэгорыя:Дзяржаўныя сімвалы Гаіці
Катэгорыя:Песні 1903 года
Гімн Багамскіх Астравоў

**Наперад, Багамы** () — дзяржаўны гімн Багамскіх Астравоў, напісаны Цімаці Гібсанам і зацверджаны ў 1973 годзе.

## Словы гімна 
### Англійскі тэкст 
Lift up your head to the rising sun, Bahamaland;  
March on to glory, your bright banners waving high.  
See how the world marks the manner of your bearing!  
Pledge to excel through love and unity.  
Pressing onward, march together  
to a common loftier goal;  
Steady sunward, tho' the weather  
hide the wide and treachrous shoal.  
Lift up your head to the rising sun, Bahamaland,  
'Til the road you've trod lead unto your God,  
March on, Bahamaland.

Катэгорыя:Дзяржаўныя сімвалы Багамскіх Астравоў
Багамы
Катэгорыя:Песні 1973 года
Піктаграма

**Піктаграма** ( "малюнак",  "запіс") — сімвал, які адлюстроўвае галоўныя ўласцівасці і рысы таго ці іншага аб'екта, прадмета або з'явы.

## Старажытныя піктаграмы
Запіс піктаграм або **піктаграфія** з'яўляецца адной з найстаражытнейшых сістэм выразнай перадачы інфармацыі праз сімвалы. Запісы ў форме малюнкаў, якія азначалі пэўны прадмет, лічбу або яго ўласцівасці, былі распаўсюджаны на тэрыторыі ад сучаснага Судана да Ірана ўжо ў 9 тысячагоддзі да н. э. У кан. 4 тысячагоддзя да н.э. яны леглі ў аснову першай вядомай формы пісьма - клінапісу, а пазней - пісьмовасці на аснове іерогліфаў. 

Піктаграфічнае пісьмо было заснавана на выкарыстанні вялізнай колькасці знакаў, паколькі часцей за ўсё кожны знак атаясамляўся з канкрэтным словам або групай слоў. Акрамя таго, яно не адлюстроўвала фанетыку, граматыку і іншыя асаблівасці мовы.

Image:Sumerian pre-cuneiform number system.gif|Шумерскія піктаграмы для пазначэння лічбаў

## Піктаграмы ў сучасным жыцці
Піктаграмы выкарыстоўваюцца для кароткіх паведамленняў у розных відах знакаў, у тым ліку дарожных, іконках інтэрфейсу той ці іншай камп’ютарнай праграмы, гандлёвых брэндах, знакаў на шыльдах і г. д.

Image: Recycling symbol.svg|Піктаграма перапрацоўкі
Image:Gender neutral toilet sign gu.jpg|Знак туалету
Image:Icon-windows os.svg|Іконка Microsoft Windows

## Гл. таксама
*Ідэаграфічнае пісьмо 
*Складовае пісьмо 
*Літарна-гукавое пісьмо

## Літаратура 
*Літ.:* . С.60—63

## Спасылкі 
Катэгорыя:Пісьменнасць
Du

thumb|320px|Прыклад вываду інфармацыі праграмай **du**
**`du`** (абрэвіятура ад ) — стандартная Unix праграма для ацэнкі занятай файлавай прасторы. З’явілася ў першай версіі AT&T UNIX. Па змоўчванню паказвае памер файлавай прасторы занятай кожным файлам і каталогам у бягучым каталогу. Каб паказаць іншы шлях для работы неабходна змясціць яго першым параметрам.

## Прыклады 
Падлічыць выніковы памер азначанага каталога ў байтах:

   me@host:~$ **du -s Downloads**
   22520024	Downloads

Падлічыць выніковы памер заняты бягучым каталогам і надрукаваць яго ў зручнай для чалавека форме:

   me@host:~$ **du -sh**
   26G		.

Падлічыць у мегабайтах памеры каталогаў і іх агульны памер:

   me@host:~$ **du -scm Downloads doc**
   21993	Downloads
   36		doc
   22028	усяго

## Спасылкі 
* Дапаможнік карыстальніка на рускай мове 

Катэгорыя:Утыліты UNIX
Катэгорыя:Unix
W3m

**w3m** — адзін з тэкставых браўзераў.

Асноўнай мэтай было стварэнне браўзера як less, для хуткага прагляду HTML-старонак. Вымаўляецца як «W-three-M». Назва з’яўляецца скарачэннем ад «WWW-wo-Miru», што з японскай азначае «Глядзець WWW».

## Emacs 
Існуе інтэрфейс да w3m для Emacs пад назвай emacs-w3m, які забяспечвае прагляд вэб-старонак у Emacs праз падначалены w3m-працэс.

## Спасылкі 
* Хатняя старонка w3m
* Хатняя старонка emacs-w3m

Катэгорыя:Тэкставыя браўзеры
Катэгорыя:Свабодныя браўзеры
Катэгорыя:Браўзеры пад POSIX-сістэмы
Катэгорыя:Emacs
Герб Антыгуа і Барбуды

**Герб Антыгуа і Барбуды** — дзяржаўны сімвал Антыгуа і Барбуда.
 
Герб быў распрацаваны ў 1966 Горданам Хрыстаферам і прыняты 16 лютага 1967 г. Сімволіка на гербе больш складаная чым на сцягу Антыгуа і Барбуды, але шмат элементаў падобныя або аналагічныя.
 
У верхняй частцы герба — ананас — фрукт, якім славяцца астравы. Вакол шчыта намаляваныя некалькі раслін, якіх мае шмат краіна: чырвоны гібіскус, цукровы трыснёг, і юка. Падтрымліваюць шчыт пара аленяў, якія сімвалізуюць дзікую прыроду астравоў.
 
На шчыце сонца, таксама як і на сцягу, узыходзіць над бела-блакітнымі хвалямі — сімвалам мора. У аснове шчыта, перад морам, намаляваны стылізаваны цукровы завод. Сонца адлюстроўвае ў сімвалічнай форме новы пачатак, і чорны фон уяўляе афрыканскае паходжанне многіх грамадзян астравоў.
 
У аснове скрутак, на якім напісаны дэвіз краіны: «Намаганнямі кожнага здзяйсняецца агульнае».

Антыгуа і Барбуды
Катэгорыя:Дзяржаўныя сімвалы Антыгуа і Барбуды
Саона

**Саона** () — востраў на паўднёвым усходзе Дамініканскай Рэспублікі, уваходзіць у склад Паўднёва-Усходняга Нацыянальнага запаведніка. Займае плошчу 110 км². На востраве знаходзяцца невялікія рыбацкія вёскі. Насельніцтва - каля 300 чал.

## Гісторыя 
У старажытнасці востраў Саона быў населены плямёнамі таіна. Адкрыты Хрыстафорам Калумбам падчас другой экспедыцыі 14 верасня 1494. Названы ў гонар лігурыйскага горада Савона каля Генуі. У нашы дні паміж востравам і горадам захоўваюцца афіцыйныя сувязі. Згодна паданню, у XVI ст. падчас паўстання таіна на востраве Гаіці сюды збёг правадыр Катубанама, які, аднак, быў знойдзены і закатаваны.

Хаця востраў Саона знаходзіцца ў складзе Паўднёва-Усходняга Нацыянальнага запаведніка, тут маюцца два сталыя паселішчы і дамініканская ваенная база. У 2012 г. цікавасць да пабудовы ваеннай базы на востраве таксама выказвалі ўлады ЗША.

## Геаграфія 
міні|злева|Карта
Востраў Саона знаходзіцца каля паўднёва-ўсходняга ўзбярэжжа вострава Гаіці, аддзелены ад яго вузкім пралівам (1,15 км). Даўжыня - 23,9 км. Найбольшая шырыня - 6,78 км. Востраў мае складаную геалагічную гісторыю. Сфарміраваны на старажытным вулканічным заснаванні, агульным для Саоны і Гаіці. На працягу свайго існавання некалькі разоў аказваўся пад паверхняй акіяна і нагадваў падводнае плато, на якім развіваліся каралы і назапашваліся арганічныя асадкі. У нашы дні яны складаюць асноўную частку сушы.

Паверхня вострава Саона нізкая, складзеная вапнякамі. Бераг пясчаны. На Саоне шмат карставых пячор, што ў старажытнасці выкарыстоўваліся індзейцамі-таіна. Кіпрыя глебы выдатна ўсмоктваюць вільгаць, таму сталых паверхневых вадацёкаў няма. Прэсная вада назапашваецца ў падземных рэзервуарах.

Клімат трапічны пасатны. У летнія месяцы існуе пагроза ўраганаў.

## Прырода 
На тэрыторыі вострава Саона растуць каля 539 розных відаў раслін, многія з якіх эндэмікі. Водзяцца чарапахі і ігуаны, у прыбярэжных раёнах можна ўбачыць ламанцінаў і дэльфінаў, а ў цёплых водах плыткаводдзя — марскія зоркі. На востраве жывуць чайкі, галубы, зялёныя папугаі, буслы і іншыя віды птушак. Вядомыя 40 розных відаў рыб, 124 віды малюскаў, якія жывуць у прыбярэжных водах.

## Спасылкі 
* Saona Island History
* Parque Nacional del Este 
* Stop the US Military Base on Isla Saona

Саона
Катэгорыя:Вялікія Антыльскія астравы
Катэгорыя:Астравы Карыбскага мора
Катэгорыя:Астравы Атлантычнага акіяна
Гімн Сент-Люсіі

Дзяржаўным гімнам Сент-Люсіі з'яўляецца музычны твор «Сыны і дочкі Сент-Люсіі». Упершыню прыняты ў 1967 годзе і зацверджаны як афіцыйны гімн пасля атрымання незалежнасці ў 1979 годзе.
 
Музыка Leton Felix Thomas, словы Charles Jesse.

## Тэкст 
Sons and daughters of Saint Lucia,

love the land that gave us birth,

land of beaches, hills and valleys,

fairest isle of all the earth.

Wheresoever you may roam,

love, oh, love your island home.

Gone the times when nations battled

for this 'Helen of the West,

gone the days when strife and discord

Dimmed her children's toil and rest.

Dawns at last a brighter day,

stretches out a glad new way.

May the good Lord bless our island,

guard her sons from woe and harm!

May our people live united,

strong in soul and strong in arm!

Justice, Truth and Charity,

our ideal for ever be!

Сент-Люсія
Катэгорыя:Дзяржаўныя сімвалы Сент-Люсіі
Герб Стакгольма

**Герб Стакгольма** ()&nbsp;— афіцыйны сімвал муніцыпалітэта Стакгольма, сталіцы Швецыі ў выглядзе залатой галавы апекуна Швецыі караля Эрыка Святога ў сінім полі. Як сімвал горада герб выкарыстоўваецца прыкладна з 1300-х гадоў. Сучасны дызайн набыў у 1900-х гадах.

## Апісанне герба 
У сінім полі залатая каранаваная галава Святога Эрыка.
 
## Гісторыя 

Выява:Stockholms stads äldsta sigill.png|Пячатка Стакгольма 1296 г.
Выява:Stockholms stads andra sigill.png|Пячатка Стакгольма 1326 г.
Выява:Stockholms stads tredje sigill.png|Пячатка Стакгольма 1376 г.

## Гл. таксама 
* Святы Эрык

## Спасылкі 
* Stockholm stads officiella logotyp, som innehåller den bild av vapnet som staden använder.
*S:t Eriks-sigillet genom tiderna

Катэгорыя: Гербы гарадоў Швецыі
Катэгорыя:Стакгольм
Кансепсьён (правінцыя, Чылі)

**Кансепсьён** () — правінцыя ў вобласці Біа-Біа, Чылі. Сталіца правінцыі — горад Кансепсьён.

Насельніцтва — 912 889 чал. (на 2002 год), плошча — 3 439,3 км², шчыльнасць — 265,4 чал./км².

## Спасылкі 
* Афіцыйны сайт Правінцыя Кансепсьён (па-іспанску)

Катэгорыя:Адміністрацыйны падзел Чылі
Герб Бруселя

**Герб Бруселя**&nbsp;— афіцыйны геральдычны сімвал сталіцы Бельгіі Бруселя.

## Апісанне і сімвалізм 
Герб Бруселя ўяўляе сабой геральдычны шчыт традыцыйнай французскай формы, асноўнае поле якога афарбавана ў чырвоны колер. У цэнтры шчыта размешчана выява арханёла Міхаіла з дзідай і шчытом у руках, выкананая залатым колерам.

Асаблівасцямі гэтай выявы з’яўляюцца адсутнасць плашча, непакрытая галава арханёла і круглы шчыт з Георгіеўскі крыжам у яго руках.

Дзідай, вярхушка якой выканана ў выглядзе крыжа, Архангел паражае крылатага д’ябла, намаляванага чорным колерам.
Упершыню постаць Міхаіла з’явілася ў Бруселі ў XIII стагоддзі, яна прысутнічала на даверчых пячатках горада. На брусельскім жа гербе падобная выява прысутнічае з XVI стагоддзя.

У сучаснай сваёй інтэрпрэтацыі герб Бруселя быў зацверджаны ў 1844 годзе. У некаторых выпадках герб горада малюецца упрыгожаным залатым каралеўскім вянком з чырвоным і зялёным каштоўнымі камянямі.

## Гісторыя 
міні|злева | 200пкс | Герб Бруселя ў складзе напалеонаўскай Францыі

## Спасылкі 
* Флаги и гербы мировых столиц. Укл. К.&nbsp;Я.&nbsp;Нежинський. Москва. «Эксмо»-2009. ISBN 978-5-699-33497-1
* Webside on the Coat of Arms of the City of Brussels

Катэгорыя:Брусель
Брусель
Другая ліга чэмпіянату Беларусі па футболе 1994/1995

**Другая ліга чэмпіянату Беларусі па футболе 1994/1995**  — другі па рангу дывізіён па футболе сярод беларускіх каманд сезону 1994—1995. 
У турніры, які праводзіўся ў два кругі, прымалі ўдзел 16 каманд, якія змагаліся за дзве пуцёўкі ў Першую лігу. 
Перамогу атрымаў клуб МПКЦ з Мазыра, які разам з мінскай «Атакай-Аўрай» прайшоў у дывізіён вышэй.

## Турнірная табліца 
## Спасылкі 
* RSSSF.com
* kick-off.by
* fcgomel.elitno.net

1994/1995
Катэгорыя:Спорт у Беларусі ў 1994 годзе
Катэгорыя:Спорт у Беларусі ў 1995 годзе
Катэгорыя:1994 год у футболе
Катэгорыя:1995 год у футболе
Другая ліга чэмпіянату Беларусі па футболе 1995

**Другая ліга чэмпіянату Беларусі па футболе 1995**  — другі па рангу дывізіён па футболе сярод беларускіх каманд другой паловы 1995-га года.
У сувязі з пераходам на сістэму правядзення чэмпіянатаў "вясна—восень" турнір праходзіў у адзін круг. 
Першапачаткова планаваўся ўдзел 16 каманд, але яшчэ перад пачаткам сезону спыніла існаванне каманда 
«Сантанас» з Самахвалавіч, у выніку колькасць удзельнікаў скарацілася да 15. 
Перамогу і адзіную пуцёўку ў Першую лігу атрымаў клуб «Нафтан-Дэвон» з Наваполацка.

## Турнірная табліца 
### Стыкавыя матчы 
Згодна з рэгламентам, другая каманда Другой лігі (пінскі «Камунальнік») сустракалася за месца ў 
Першай лізе з перадапошняй камандай Першай лігі (бабруйскі «Шыннік»).

* Шыннік (Бабруйск) — Камунальнік (Пінск) 0:2
* Камунальнік (Пінск) — Шыннік (Бабруйск) 0:3

«Шыннік» захаваў месца ў Першай лізе, 
«Камунальнік» вярнуўся ў Другую лігу.

## Спасылкі 
* RSSSF.com
* kick-off.by
* fcgomel.elitno.net

1995
Катэгорыя:Спорт у Беларусі ў 1995 годзе
Катэгорыя:1995 год у футболе
Герб Цырына

**Герб Цырына** — геральдычны сімвал Цырына, пацверджаны гораду каралём польскім і вялікім князем літоўскім С. А. Панятоўскім 5 чэрвеня 1792: *«у блакітным полі алень, які стаіць, з залатым крыжам паміж рагамі»*.

У сучаснай Беларусі афіцыйны статус атрымаў 9 верасня 2009.

## Апісанне 
Герб вёскі Цырын Карэліцкага раёна ўяўляе сабой барочны шчыт, у блакітным полі якога на залатым ускрайку выява аленя натуральнага колеру, паміж яго рагамі размяшчаецца залаты крыж.

## Гісторыя 
У 1792 г. кароль Станіслаў Аўгуст Панятоўскі пацвердзіў магдэбургскае права Цырына і надаў мястэчку герб. На ім размешчаны алень, паміж рагоў якога свеціцца залаты крыж. Добра вядомы герб г. Гродна з аленем Святога Губерта, які пераскоквае праз агароджу. Чаму для мястэчка Цырын быў абраны менавіта гэты сюжэт, пакуль незразумела. Па ўсёй верагоднасці, у аснове ляжыць тая ж ідэя, якая закладвалася пры стварэнні гродзенскага герба, а менавіта: маральнае ўдасканальванне чалавека, адданае служэнне Богу і ахвярнасць. У цэлым, гэта ўніверсальны сімвал, які асацыюецца з узыходам, святлом, чысцінёй, абнаўленнем, тварэннем.

Герб Цырына, зноў заснаваны Прэзідэнтам Рэспублікі Беларусь на пачатку XXI ст., ізаграфічна максімальна адаптаваны да выявы з прывілею 1792 г. Апошні выкананы ў характэрным для канца XVIII ст. мастацкім стылі і хутчэй нагадвае дэкаратыўную мініяцюру, чым геральдычны знак, у якім выкарыстоўваюцца два металы і пяць эмаляў. На гербе малюнак з перспектыўнай пейзажнай выявай ад пярэдняга плана да панарамнага, запоўнены на зямлі — хмызняком, дрэвамі, травой, а на небе — аблокамі. Сучасны герб мае блакітнае (асноўнае гістарычнае) поле з залатым падножжам, на якім размешчана галоўная гербавая фігура, якая займае, па геральдычнай традыцыі, максімальна вялікае месца.

## Літаратура 
* 

Цырын
Катэгорыя:Цырын
Гімн Антыгуа і Барбуды

**Fair Antigua, We Salute Thee** (Цудоўны Антыгуа, мы славім цябе!) - нацыянальны гімн Антыгуа і Барбуда. Неафіцыйна прыняты ў 1967 і зацверджаны ў 1981 пасля здабыцця поўнай незалежнасці. Словы - Навель Гамільтан Рычардс. Музыка - Уолтар Гарнет Пікарт Чэмберс.

## Тэкст 
Fair Antigua and Barbuda! 
We thy sons and daughters stand
Strong and firm in
Peace or danger
To safe-guard our Native Land
We commit ourselves to building
A true nation brave and free;
Ever striving, ever seeking,
Dwell in love and unity

Raise the standard! Raise it boldly!
Answer now to duty’s call
To the service of thy country,
Sparing nothing, giving all;
Gird your loins and join the battle
'Gainst fear, hate and poverty,
Each endeavouring, all achieving,
Live in peace where man is free.

God of nations, let Thy blessings
Fall upon this land of ours;
Rain and sunshine ever sending,
Fill her fields with crops and flowers;
We her children do implore Thee,
Give us strength, faith, loyalty,
Never failing, all enduring
To defend her liberty.

Катэгорыя:Дзяржаўныя сімвалы Антыгуа і Барбуды
Антыгуа і Барбуда
Другая ліга чэмпіянату Беларусі па футболе 1993/1994

**Другая ліга чэмпіянату Беларусі па футболе 1993/1994**  — другі па рангу дывізіён па футболе сярод беларускіх каманд сезону 1993—1994. 
Турнір праводзіўся ў два кругі. 
Першапачаткова прымалі ўдзел 16 каманд, але пазней за парушэнне рэгламенту была выключана каманда 
«Беларусь» з Мар'інай Горкі.
Перамогу і адзіную пуцёўку ў Першую лігу атрымаў клуб «Абутнік» з Ліды.

## Турнірная табліца 
## Спасылкі 
* RSSSF.com
* kick-off.by
* fcgomel.elitno.net

1993/1994
Катэгорыя:Спорт у Беларусі ў 1993 годзе
Катэгорыя:Спорт у Беларусі ў 1994 годзе
Катэгорыя:1993 год у футболе
Катэгорыя:1994 год у футболе
Беларуская партыя свабоды

**Белару́ская Па́ртыя Свабо́ды** — беларуская незарэгістраваная партыя нацыяналістычнага кірунку. Лідар — Сяргей Іванавіч Высоцкі. Іншыя асобы партыі: Юрый Карэтнікаў, Сяргей Пецюкевіч, Васіль Парфянкоў і Славамір Адамовіч.

## Гісторыя 
БПС была заснавана ў 1992 групай студэнтаў Мінскага педагагічнага інстытута. У 1993 годзе была зладжана першая мірная дэманстрацыя пратэсту, удзельнікі акцыі патрабавалі вываду расійскіх войск з Беларусі. У 1995 старшыня партыі Сяржук Высоцкі быў абраны дэпутатам Гарсавету (аднак выбары былі прызнаны неадбыўшыміся), а ў 1996 — дэпутатам Вярхоўнага Савета XIII-га склікання па 274-й акрузе. Байцы БПС бралі ўдзел ва ўсіх мітынгах 1996—1999 гадоў, з’яўляліся на маніфестацыях з бела-чырвона-чорнымі сцягамі і ў чорных кашулях, прапагандавалі сілавы адпор ворагам Бацькаўшчыны пад дэвізам «Да барацьбы — да перамогі!». У 2000 прайшоў з’езд БПС, у выніку якога Сяржук Высоцкі быў пазбаўлены паўнамоцтваў і выключаны з шэрагаў партыі. Ён і частка членаў БПС не прызнала вынікі з’езду. 9 студзеня 2001 года ў Мінску адбылася чарговая сустрэча прадстаўнікоў супрацьлеглых бакоў каля помніка Янку Купалу, дзе вырашаліся фінансава-гаспадарчыя праблемы партыі, а таксама было дамоўлена, што не будзе правакацыяў ні з аднаго, ні з другога боку. У 2003 кіраўніцтва БПС заявіла аб самаліквідацыі арганізацыі і пераходзе большасці сяброў у новаствораны «Правы альянс». Сяргей Высоцкі быў затрыманы 11 ліпеня 2008 года па справе выбуху 4 ліпеня ў Мінску.

## Спасылкі 
* Афіцыйны сайт 
* Неафіцыйны сайт
* Архіў друкаваных дакументаў БПС на сайце «Вытокі»
* 
* 

Катэгорыя:Беларускі нацыяналізм
Катэгорыя:Палітычныя партыі Беларусі
Катэгорыя:Нацыяналістычныя партыі
Касцёл Найсвяцейшай Тройцы (Ружаны)

**Касцё́л Найсвяце́йшай Тро́йцы** — каталіцкі храм у Ружанах Пінскай дыяцэзіі, збудаваны на пачатку XVII стагоддзя па фундацыі Льва Сапегі.

## Гісторыя 
У канцы XVI ст. быў заснаваны касцёл Святой Троіцы, мяркуецца, што ён уваходзіў у кляштарны комплекс кармелітаў. У 1615—1617 гадах перабудаваны ў камені, пасля неаднаразова быў рэканструяваны і рамантаваны. У 1768 і 1787 гадах да храма былі дабудаваныя дзве капліцы: Св. Крыжа і Св. Барбары. У 1780-я храм быў перабудаваны паводле праекта запрошанага з Саксоніі архітэктара Яна Самуэля Бекера, набыўшы рысы «барочнага класіцызму». У 1850 і 1891 адбываліся рамонты. За савецкім часам набажэнствы ў касцёле не перапыняліся.

## Архітэктура 
Аднанефавы храм з паўкруглай апсідай і 4-яруснай вежай пры ўваходзе. Ніжні ярус вежы — васьмярык на чацверыку, астатнія васьмігранныя, танчэйшыя да верху, пакрытыя стромкім шатром. Ярусы аддзелены прафіляванымі карнізамі, дэкараваныя плоскімі нішамі і скразнымі арачнымі праёмамі.

Масіўныя сцены нефа знадворку ўмацаваныя контрфорсамі, па яго баках знаходзяцца капліцы. Неф перакрыты цыліндрычнымі скляпеннямі з распалубкамі, капліцы і сакрысціі — крыжовымі скляпеннямі, апсіда — конхавым з падпружнай аркай. Скляпенне прэсбітэрыя ўмацаванае падпружнымі аркамі.

## Інтэр’ер 
 ў касцёле]]
Над уваходам у інтэр’еры размешчаныя хоры. У апсідзе галоўны алтар, у вырашэнні якога яскрава выяўленае прысвячэнне Святой Тройцы. Алтарная карціна, аформленая чатырохкалонным архітэктурным порцікам са штучнага мармуру, прадстаўляе Укрыжаванне Хрыста, над ёю — Усёбачнае вока Бога-Айца, у консе апсіды — фрэскавая выява Святога Духа ў выглядзе голуба. Раскрапаваны лучковы франтон упрыгожваюць скульптуры анёлаў і герб Сапегаў. Абапал калонаў — драўляныя паліхромныя выявы апосталаў Пятра і Паўла.

Інтэр’ер храма багата ўпрыгожаны архітэктурнай пластыкай, скульптурай і жывапісам. Скляпенні ўпрыгожаныя сюжэтнымі і дэкаратыўнымі кампазіцыямі на евангельскія тэмы. Прэсбітэрый ад нефа аддзяляе каваная рашотка, прывезеная з колішняга касцёла ў Юдзінавічах. Акрамя звіваў, валют і кветак, яе кампазіцыя змяшчае таксама манаграмы фундатара касцёла Льва Сапегі.

## Літаратура 
* 
*  С. 93-95.
* 
* 
* 

## Спасылкі 
* 
* Траецкі касцёл на «Глобусе Беларусі»

Ружаны
Катэгорыя:Касцёлы Пружанскага раёна
Катэгорыя:З’явіліся ў 1617 годзе
Катэгорыя:1617 год у Еўропе
Катэгорыя:Храмы Ружанаў
Катэгорыя:Касцёлы Пінскай дыяцэзіі
Беларускія шпалеры

**«Беларускія шпалеры»** — прадпрыемства па вырабе шпалераў, заснаванае ў 1898 годзе. Валодае крамамі ў сталіцы, Віцебску, Гомелі, Гродна, Добрушы, Жлобіне і Магілёве. Мае прадстаўніцтвы ў Расіі (Навазыбкаў, Бранская вобласць) і Украіне (Кіеў). Да акцыянавання 29 снежня 1993 г. называлася «Мінская шпалерная фабрыка». Генеральны дырэктар — Аляксандр Уладзіміравіч Каляда.

Катэгорыя:1898 год у Мінску
Катэгорыя:Прадпрыемствы Мінска
Катэгорыя:Прадпрыемствы цэлюлозна-папяровай прамысловасці Беларусі
Гімн Гаяны

**Мі́лая зямля́ Гая́ны, яе́ рэк і раўні́н** () — дзяржаўны гімн Гаяны, зацверджаны пасля атрымання краінай незалежнасці ў 1966.

## Тэкст гімна 
: Dear land of Guyana, of rivers and plains;
: Made rich by the sunshine, and lush by the rains,
: Set gem-like and fair, between mountains and sea,
:Your children salute you, dear land of the free

:Green land of Guyana, our heroes of yore,
:Both bondsmen and free, laid their bones on your shore.
:This soil so they hallowed, and from them are we,
:All sons of one Mother, Guyana the free.

:Great land of Guyana, diverse though our strains,
:We're born of their sacrifice, heirs of their pains,
:And ours is the glory their eyes did not see,
:One land of six peoples, united and free.

:Dear land of Guyana, to you will we give,
:Our homage, our service, each day that we live;
:God guard you, great Mother, and make us to be
:More worthy our heritage, land of the free.

## Спасылкі 
* Старонка гімна на сайце nationalanthems.info

Катэгорыя:Дзяржаўныя сімвалы Гаяны
Гаяна
Катэгорыя:З’явіліся ў 1966 годзе
Брацлаўскае ваяводства

**Брацлаўскае ваяводства** (; , ) — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў Вялікім Княстве Літоўскім (з 1569 года ў складзе Каралеўства Польскага). Сталіца — Брацлаў.

## Сімволіка 
Герб ваяводства меў наступны выгляд: «*на чырвоным крыжы блакітны дыск з залатым паўмесяцам*».

Ваяводская харугва была шэрага колеру з выявай Пагоні ў чырвоным полі.

## Гісторыя 
Утварылася паводле адміністрацыйна-тэрытарыяльнай рэформы (1565—1566) на ўсходняй палове Падольскай зямлі (Ніжняе Падолле).

У 1569, згодна з умовамі Люблінскай уніі, апынулася пад уладай Каралеўства Польскага. У 1598 сталіцу ваяводства перанеслі з Брацлава ў Вінніцу.

У выніку другога падзелу Рэчы Паспалітай (1793) тэрыторыя ваяводства апынулася ў складзе Расійскай імперыі.

## Адміністрацыйна-тэрытарыяльны падзел 
Падзялялася на два паветы: Вінніцкі і Брацлаўскі (апошні складаўся з дзвюх частак уласна Брацлаўскай і Звянігарадскай). У кан. XVIII ст. вылучыліся Набускі (цэнтр — Гранаў) і Звянігарадскі паветы.

Ваяводскі соймік праходзіў у Вінніцы. Мясцовая шляхта абірала шасцярых паслоў на Вальны сойм.

## Ураднікі 
У Сенаце Рэчы Паспалітай Падляшскае ваяводства мела двух прадстаўнікоў — ваяводу і кашталяна.

## Цікавыя факты 
* На тэрыторыі Брацлаўскага ваяводства нарадзіўся Міхал Дастаеўскі, адзін з сыноў брацлаўскага протаіерэя, што пераехаў сюды з Дастоева — бацька пісьменніка Фёдара Дастаеўскага.

## Крыніцы 
## Літаратура 
*
Цырын

**Цы́рын** (, ) — аграгарадок у Карэліцкім раёне Гродзенскай вобласці, на рацэ Сэрвач. Адміністрацыйны цэнтр Цырынскага сельсавета. Знаходзіцца на аўтамабільнай дарозе Туганавічы — Варонча.

Цырын — даўняе магдэбургскае мястэчка гістарычнай Наваградчыны.

## Гісторыя 
Упершыню Цырын (*Цэрын*) згадваецца ў XVI ст. як уладанне вялікіх князёў. У 1432 Ягайла надаў Цэрынскае староства двараніну Наваградскай зямлі Севестрыяну Сегеню. У кан. XVI ст. тут праводзіліся павятовыя соймікі. Цягам XVI—XVIII стст. мястэчка было цэнтрам староства Наваградскага павета.

[thumb|злева|Царква, фота пач. [XX стагоддзе|XX ст.]]

У Цырыне кароль і вялікі князь Жыгімонт Ваза сустракаў войска, што вярталася з Масквы. Станам на 1718 у мястэчку было 62 дымы, на 1795 — 75 двароў. 5 чэрвеня 1792 кароль і вялікі князь Станіслаў Аўгуст Панятоўскі пацвердзіў Цырыну Магдэбургскае права і надаў яму герб: «*у блакітным полі стаячы алень з залатым крыжам паміж рагамі*».

У выніку другога падзелу Рэчы Паспалітай (1793) Цырын апынуўся ў складзе Расійскай імперыі, дзе стаў цэнтрам воласці Наваградскага павета. У 1852 расійскія ўлады збудавалі тут драўляную царкву. У 1862 адкрылася прыходская школа, у другой палове 80-х — народнае вучылішча. У кан. XIX — пач. XX ст. існавалі валасная і мяшчанская ўправы, царква, 2 капліцы, яўрэйскі малітоўны дом, багадзельня, хлебазапасны магазін, вадзяны млын; рэгулярна праводзіліся 2 кірмашы. Станам на 1908 у мястэчку было 110 двароў.

Згодна з Рыжскім мірным дагаворам (1921) Цырын апынуўся ў складзе міжваеннай Польскай Рэспублікі, дзе стаў цэнтрам гміны Наваградскага павета. За польскім часам тут існавала пачатковая школа, пошта, прыватныя яўрэйскія крамы, кааператыўная ашчадная каса (каса Стэфчыка).

У 1939 Цырын увайшоў у склад БССР, дзе стаў цэнтрам сельсавета. На 1 студзеня 2000 у вёсцы было 240 двароў.

## Насельніцтва 
* **XVIII стагоддзе**: 1795 — 359 чал.
* **XIX стагоддзе**: 1830 — 294 муж., з іх шляхты 2, духоўнага саслоўя 1, мяшчан-іўдзеяў 82, мяшчан-хрысціян і сялян 209; 1880 — 555 чал.
* **XX стагоддзе**: 1908 — 624 чал.; 1940 — 539 чал.; 1 студзеня 2000 — 671 чал.

### Інфраструктура 
У Цырыне працуюць сярэдняя і музычная школы, дашкольная ўстанова, бальніца, амбулаторыя, дом культуры, бібліятэка.

## Турыстычная інфармацыя 
### Славутасці 
* Каплічка

### Страчаная спадчына 
* Царква Праабражэння Гасподняга

## Вядомыя асобы 
* 
* Іван Іосіфавіч Леановіч (1929—2018) — вучоны ў галіне прамысловага транспарту і дарожнага будаўніцтва, доктар тэхнічных навук, заслужаны дзеяч навукі і тэхнікі БССР.
* Лідзія Мікалаеўна Казей (нар. 1931) — беларускі ўрач, гісторык медыцыны і аховы здароўя, палеапатолаг.

## Дадатковыя звесткі 
* Цырын упамінаецца ў баладзе «Свіцязь» і паэме «Пан Тадэвуш» Адама Міцкевіча, а таксама ў баладзе «Калдычэўскі шчупак» Яна Чачота

## Літаратура 
* 
* 
* 
* 
* Cyryn //  724—725.

## Спасылкі 
* в. Цырын на Radzima.org

Катэгорыя:Цырынскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Карэліцкага раёна

Катэгорыя:Мястэчкі Новагародскага ваяводства
Свята-Васкрасенскі сабор (Брэст)

**Свята-Васкрасенскі сабор** — праваслаўны храм у Брэсце. Адносіцца да Брэсцкага благачыння Брэсцкай і Кобрынскай епархіі.

## Гісторыя 
Сабор быў пабудаваны ў мікрараёне Усход у 1995 годзе ў гонар Перамогі у Вялікай Айчыннай вайне. Гэта — найбуйнейшае рэлігійнае збудаванне горада і адно з найбуйнейшых у краіне. Адначасова ў Саборы можа знаходзіцца да 5 тыс. вернікаў. Адным з кіраўнікоў і ідэйным натхніцелем быў протаіерэй Яўген (Парфянюк), ветэран ВАВ.

Сабор быў асвячоны Патрыярхам Маскоўскім і ўсяе Русі Алексіем II, пасля чаго ў ім сталі праводзіцца рэгулярныя набажэнствы. У 2001 годзе ў Саборы быў усталяваны 400-кілаграмовы звон.

## Спасылкі 
* 
* 

Катэгорыя:Праваслаўныя храмы Брэста
Катэгорыя:Саборы Беларусі
Катэгорыя:З’явіліся ў 1995 годзе
Катэгорыя:Храмы Брэсцкай і Кобрынскай епархіі
Катэгорыя:1995 год у Брэсце
Беллеспаперапрам

**Беллеспаперапрам** — беларускі вытворча-гандлёвы канцэрн лясной, дрэваапрацоўчай і цэлюлозна-папяровай прамысловасці, заснаваны ў 1993 годзе. У 2009 г. на прадпрыемствы канцэрна прыпадала 70 % перапрацоўкі драўніны і звыш 50 % вырабленай у краіне мэблі.

## Даччыныя прадпрыемствы 
У склад канцэрна ўваходзяць Бабруйскае вучылішча кадраў ляснога комплексу і прадпрыемствы:
* Брэсцкай вобласці — Брэсцкая мэблевая фабрыка, «Івацэвічдрэў», «Лунінецлес», «Пінскдрэў», Ружанская мэблевая фабрыка (Пружанскі раён);
* Віцебскай вобласці — «Віцебскдрэў», «Віцебсклес», «Полацклес», «Чырвоная зорка» (Чашнікі);
* Гродзенскай вобласці — «Альбертын» (Слонім), «Альхоўка» (Астравецкі раён), «ЗОУ-Ленеўрамэбля», «Лідабудматэрыялы», Лідская мэблевая фабрыка, «Мастоўдрэў», «Слоніммэбля», «Эксклюзіў»;
* Гомельскай вобласці — «Гомельдрэў», «Жлобінмэбля», «Жыткавічлес», «Мазырдрэў», «Мазырлес», Мазырскі дрэваапрацоўчы камбінат, «Прагрэс», «Рэчыцадрэў», «Сасновы Бор» (Светлагорскі раён), Светлагорскі цэлюлозна-кардонны камбінат;
* Магілёўскай вобласці — Бабруйская мэблевая фабрыка, «Бабруйскмэбля», «Завод газетнай паперы» (Шклоў), «Касцюковіцкі леспрамгас», «Магілёўдрэў», «Магілёўлес», «Магілёўмэбля», «Спартак» (Шклоў), «ФанДАК» (Бабруйск), ;
* Мінскай вобласці — «Барысаўдрэў», «Барысаўлес», «Барысаўскі ДАК», Барысаўскі рамонтна-механічны завод, «Буддэталі» (Вілейка), «Лесахімік» (Барысаў), «Маладзечналес» (Вілейка), «Маладзечнамэбля», Навасвержаньскі лесазавод (Стаўбцоўскі раён), «Плешчаніцлес» (Лагойскі раён), Пухавіцкая кардонная фабрыка (вёска Светлы Бор), Слуцкая мэблевая фабрыка, «Чэрвеньскі леспрамгас»;
* Мінска — «Беларускія шпалеры», «Беллеспаперпрамэкспарт», «Мінскмэбля», «Мінскпраектмэбля».

## Старшыні 
* Мікалай Іванавіч Крутой (верасень 1999 — студзень 2003).
* Фёдар Міхайлавіч Курс (са студзеня 2003).
* Уладзімір Эдвардавіч Шульга (31 жніўня 2004 — 23 лістапада 2012).
* Аляксандр Сяргеевіч Пераслаўцаў (снежань 2012—2013).
* Юрый Віктаравіч Назараў (17 снежня 2013 — 3 сакавіка 2020).
* Міхаіл Міхайлавіч Касько (з 30 красавіка 2020).

## Міжнародныя санкцыі 
5 снежня 2023 года Міністэрства фінансаў ЗША ўвяло абмежавальныя меры адносна канцэрна.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Прадпрыемствы цэлюлозна-папяровай прамысловасці Беларусі
Катэгорыя:Цэлюлозна-папяровыя прадпрыемствы
Катэгорыя:Кампаніі Мінска
Катэгорыя:З’явіліся ў 1993 годзе
Катэгорыя:1993 год у Мінску
Катэгорыя:Беларускія юрыдычныя асобы ў спісе спецыяльна прызначаных грамадзян і заблакіраваных асоб ЗША
Свята-Аляксандра-Неўскі сабор (Кобрын)

**Свята-Аляксандра-Неўскі сабор** — праваслаўны храм у горадзе Кобрыне Брэсцкай вобласці. Размешчаны на беразе Мухаўца, па адрасе: вуліца Леніна, 18. Другі кафедральны сабор у Брэсцкай і Кобрынскай епархіі, цэнтр Кобрынскага благачыння. Занесены ў Дзяржаўны спіс гісторыка-культурных каштоўнасцей Рэспублікі Беларусь.

## Гісторыя 
Пабудаваны ў 1864—1868 гадах з цэглы ў гонар адмены прыгоннага права, на месцы брацкай магілы рускіх салдат, якія загінулі ў бітве пад Кобрынам 15 ліпеня 1812 года. Да закрыцця храма ў 1963 годзе на фасадзе былі ўстаноўлены мемарыяльныя дошкі з надпісам: *«Под сенью сего святого храма покоятся кости русских воинов-героев, павших в Кобринском бою 15 июля 1812 года; Сей святой храм сооружен в память освобождения крестьян от крепостной зависимости 19 февраля 1861 года»*.

У 1960-я гады сабор закрыты і прыстасаваны пад філіял Дзяржаўнага архіва Брэсцкай вобласці. У 1989 годзе вернуты праваслаўнай абшчыне, 12 верасня 1990 года, у дзень памяці Аляксандра Неўскага, паўторна асвячоны. Адрэстаўрыраваны ў 1990—1993 гадах.

Побач з саборам знаходзіцца манумент у памяць бою пад Кобрынам 1812 года. Настаяцель прыхода — протаіерэй Сергій Утрата.

## Архітэктура 
Помнік архітэктуры позняга класіцызму з рысамі рэтраспектыўна-рускага стылю. Асноўны аб’ём крыжова-цэнтрычны, завершаны магутным васьмерыковым барабанам, а ў апошнія гады — маляўнічым 5-купаллем на шатрах. Да планіровачнага крыжа далучаюцца працяглы прытвор з вуглавымі прыдзеламі і прамавугольная апсіда з бакавымі невялікімі квадратнымі рызніцамі.

Для фасадаў характэрна стрыманая пластыка. Яны завершаны трохвугольнымі франтонамі, крапаваны вуглавымі лапаткамі і прамавугольнымі панэлямі, апяразаны фрызамі з шырынак, прарэзаны арачнымі аконнымі праёмамі, акаймаванымі архівольтамі. Сцены галоўнага фасада, алтарнай часткі і тарцовых частак трансепта завершаны трохвугольнымі франтонамі.

Галоўны ўваход аформлены накладным магутным парталам, вылучаным накладным несапраўдным порцікам з лучковым франтонам, які абапіраецца на дзве плоскія пілястры. Над дзвярным прамавгольным праёмам — вялікае паўцыркульнае акно.

### Інтэр’ер 
У інтэр’еры вялізны асветлены аб’ём прытвора злучаны з трапезнай шырокім праёмам. Цэнтральная частка раскрыта арачнымі праёмамі ў трапезную, бакавыя нефы і алтарную частку. Сяродкрыжжа перакрыта купалам на ветразях, астатнія памяшканні — цыліндрычнымі скляпеннямі на распалубках.

У саборы быў мясцовашанаваны абраз «Маці Божая», перанесены са старажытнай кобрынскай Свята-Прачысценскай царквы.

## Літаратура 
*  — С. 246.
* 
*  — С. 250—251.
* Праваслаўныя храмы Беларусі: энцыклапедычны даведнік / А. М. Кулагін; [рэдакцыйны савет: Г. П. Пашкоў, Л. В. Календа]. — Мінск: Беларуская Энцыклапедыя, 2007. — 653 с. 2000 экз. ISBN 978-985-11-0389-4.

## Спасылкі 
* 
* 
* 
* 

Катэгорыя:Саборы Беларусі
Катэгорыя:З’явіліся ў 1868 годзе
Катэгорыя:Праваслаўныя храмы Кобрына
Катэгорыя:Храмы Брэсцкай і Кобрынскай епархіі
Катэгорыя:1868 год у Беларусі
Катэгорыя:Збудаванні Беларусі ў стылі класіцызм
Катэгорыя:Будынкі і збудаванні Івана Калянкевіча
Свята-Мікалаеўская царква (Лагойск)

**Свята-Мікалаеўская царква** — праваслаўны храм, размешчаны ў горадзе Лагойск, Беларусь. 
Храм пабудаваны ў 1866 годзе. Храм размешчаны ў цэнтральнай частцы Лагойска, на правым беразе ракі Гайны. Будынак каменны, мае форму прадаўгаватага прамавугольніка з адным адкрытым купалам у сярэдзіне будынка і званіцай у франтоннай частцы.
Адначасова царкву можа наведваць да 700 чалавек.

Настаяцелем храма з’яўляецца айцец Уладзімір Зімніцкі.

## Гісторыя 
Свята-Нікалаеўская царква ўпершыню згадваецца ў гістарычных крыніцах у 1653 годзе. Царква чатырохразова цалкам абнаўлялася: у 1734, 1795, 1824 і 1866 гг.
У 1866 годзе храм збудаваны на месцы старажытнай Прачысценскай царквы.
У 1907 годзе ў храм вернута старажытная ікона Лагойскай Маці Божай, якая лічылася страчанай.
У канцы 1920-х гадоў царква была зачынена, у ёй размяшчаўся склад збожжа.
У 1941 годзе храм быў ізноў адкрыты.
У 1980-я гады сцены храма былі распісаны майстрамі-іканапісцамі з Сергіева Пасада.
## Архітэктура 
Помнік архітэктуры рэтраспектыўна-рускага стылю. Аб’ёмна-прасторавая кампазіцыя царквы складаецца з прамавугольнага ў плане асноўнага аб’ёму, пяціграннай апсіды з нізкімі бакавымі рызніцамі, трох’яруснай (драўляны васьмярык на 2 чацверыках) шатровай званіцы над прытворам, невысокай трапезнай. Асноўны аб’ём увянчаны васьмігранным светлавым барабанам з шатровым верхам, які быў завершаны купалком. Фасады раскрапаваны буйнымі лапаткамі, апяразаны карнізамі. Высокія арачныя аконныя праёмы ў 2 ярусы дэкарыраваны прафіляванымі ліштвамі. Бакавыя ўваходы аформлены двухслуповымі ганкамі.
## Інтэр’ер 
У інтэр’еры зала перакрыта парусным скляпеннем на 4 слупах, якія падтрымліваюць васьмігранны светлавы барабан з 4 арачнымі аконнымі праёмамі. Апсіду вылучае двух'ярусны іканастас на 20 абразоў з залачонымі рамамі і карнізамі.

## Літаратура 
* 
* 
* Праваслаўныя храмы Беларусі: энцыклапедычны даведнік / А. М. Кулагін; [рэдакцыйны савет: Г. П. Пашкоў, Л. В. Календа]. — Мінск: Беларуская Энцыклапедыя, 2007. — 653 с. 2000 экз. ISBN 978-985-11-0389-4.

## Спасылкі 
* Лагойская Свята-Нікалаеўская царква
* Свята-Мікольскі храм у Лагойску
* 
* 
* 

Лагойск
Катэгорыя:Праваслаўныя храмы Лагойска
Катэгорыя:Храмы Барысаўскай епархіі