Івонка Сурвіла

**Івонка Сурвіла**, у дзявоцтве **Шыманец** (нар. , Стоўбцы) — беларуская грамадска-палітычная дзяячка ў эміграцыі, філолаг, мастачка, старшыня Рады Беларускай Народнай Рэспублікі ў выгнанні.

## Біяграфія 
Бацька — Уладзімір Шыманец, родам з Засулля каля Стоўбцаў, міністр фінансаў БНР. Маці — Вольга Шыманец.

З 1944 года разам з бацькамі на эміграцыі. Жыла ў Даніі, з 1948 — у Францыі. Вучылася ў Вышэйшай мастацкай школе ў Парыжы. Скончыла філалагічны факультэт Сарбоны (1959)

Разам з мужам Янкам Сурвілам пераехала ў Мадрыд, дзе ў 1959—1965 гадах была супрацоўніцай Беларускай рэдакцыі Іспанскага нацыянальнага радыё, а таксама выкладала французскую мову. У 1969 годзе з сям’ёй пераехала ў Канаду, дзе працавала ў федэральным бюро перакладаў.

Узначальвала Беларускі інстытут навукі і мастацтва ў Канадзе, была старшынёй управы Каардынацыйнага камітэта беларусаў Канады. У 1984 годзе абраная ў склад праўлення Канадскай этнакультурнай рады () — арганізацыі, якая аб’ядноўвае інтарэсы розных этнічных груп, што жывуць у Канадзе.

У 1989 годзе разам з іншымі прадстаўнікамі беларускай дыяспары заснавала «Канадскі фонд дапамогі ахвярам Чарнобыля ў Беларусі» () і была яго кіраўніцай. Фонд займаўся зборам дапамогі для беларускіх шпіталяў, арганізацыяй адпачынку для дзяцей з пацярпелых ад Чарнобыльскай аварыі раёнаў, арганізацыяй стажыровак для беларускага медыцынскага персаналу ў Канадзе. У 1997 годзе па праграме Фонду ў Канаду на летні адпачынак прыехала 600 беларускіх дзяцей.

З 1997 года старшыня Рады БНР у выгнанні.

Удзельнічала ў мастацкіх выстаўках як жывапісец. Дачка — Паўліна Сурвіла (1964—2020), этнамузыколаг і мастачка, другая дачка — Ганна Сурвіла.

## Прозвішча 
Дзявочае прозвішча Івонкі Сурвілы — Шыманец. У грамадскім і палітычным жыцці вядомая паводле мужавага прозвішча Сурвіла (піша «Сурвілла», так з падвоеным зычным пішуцца ў польскай традыцыі імёны старалітоўскага паходжання: *Surwiłło, Montwiłł, Skirmuntt*).

Прозвішча Сурвіла ад старалітоўскага (старабалцкага) двухасноўнага імя *Sùr-vil’as*. У сучаснай літоўскай антрапаніміі вядомыя адыменныя прозвішчы *Sùrvilas, Survìlas, Survilà, Survylà*. У Лідскім павеце ў XVI ст. зафіксаваны «Миколай Сурвило», прозвішча Сурвіла вядомае і ў наш час.

Ад таго ж імя і тапонімы ўздоўж літоўскай мяжы Сурвілішкі, Сурвілы, у гэтай жа паласе і Белевічы ля Смаргоні, адкуль Янка Сурвіла, муж Івонкі Сурвілы.

## Узнагароды 
Узнагароджана медалём Брыльянтавага юбілею Каралевы Лізаветы II (2013), крыжам Адраджэння Беларусі (15 красавіка 2024), медалём Францыска Скарыны (21 люты 2024).

## Выбраная бібліяграфія 
* Дарога. Стоўпцы — Капэнгаген — Парыж — Мадрыд — Атава — Менск. (Бібліятэка Свабоды. ХХІ стагодзьдзе.) 2-е выд,. дап. — Радыё Свабодная Эўропа / Радыё Свабода, 2018. — 174 с.: іл. ISBN 978-0-929849-87-4

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
* Афіцыйны сайт Рады БНР 
* Нарадзілася ў Стоўпцах… — svaboda.org
* Івонка Сурвіла адказвае на пытанні на форуме радыё «Свабода»
* Івонка Сурвіла атрымала медаль каралевы Елізаветы ІІ

Катэгорыя:Старшыні Рады Беларускай Народнай Рэспублікі
Катэгорыя:Постаці беларускай эміграцыі
Катэгорыя:Мастакі Канады
Катэгорыя:Мастацтвазнаўцы Беларусі
Катэгорыя:Члены Згуртавання беларусаў Канады