open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Наталля Васілеўна Свебада

**Наталля Васілеўна Свебада** (**Дзяменцьева**; , Ленінград) — беларускі архітэктар.

## Біяграфія 
Скончыла Беларускі політэхнічны інстытут у 1958 годзе. З 1958 г. — архітэктар, кіраўнік групы архітэктараў у Белдзяржпраекце.

Член Саюза архітэктараў СССР з 1964 года. Пражывае ў Мінску.

## Творчасць 
]]
 Інстытута ўдасканалення ўрачоў]]
 па вул. Ленінградскай ]]
Асноўныя працы: вытворчы будынак Белдзяржпраекта па вул. К. Маркса (1963), рэканструкцыя тыпавога праекта з распрацоўкай інтэр’ераў кінатэатра «Кіеў» (1970), карпусы — хімічны (1966—1969), радыёфізікі і электронікі (1963—1966, з М. І. Бакланавым) Белдзяржуніверсітэта ў Мінску; у аўтарскім калектыве: стаматалагічная паліклініка — навучальная база Мінскага медінстытута па вул. Сухой у Мінску (1986), рэспубліканскі піянерлагер «Зубраня» (1969) і пансіянат Белкаапсаюза (1980) на воз. Нарач, псіхіятрычныя бальніцы — рэспубліканская клінічная ў Навінках і абласная ў Магілёве (1987), каталог лячэбна-прафілактычных устаноў і распрацоўка праграм для праектавання рэспубліканскіх бальніц Мінздароўя БССР, анкалагічнага дыспансера ў Гродне і стаматалагічнай паліклінікі Інстытута ўдасканалення ўрачоў у Мінску (1982—1988).

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Асобы
Катэгорыя:Архітэктары Беларусі
Катэгорыя:Архітэктары XX стагоддзя
Уладзімір Рыгоравіч Іванюк

**Уладзімір Рыгоравіч Іванюк** (нар. , в. Мяфёдавічы Кобрынскага раёна Брэсцкай вобласці — ) — беларускі вучоны ў галіне аховы раслін. Член-карэспандэнт Нацыянальнай акадэміі навук Беларусі (2003), член-карэспандэнт Акадэміі аграрных навук Рэспублікі Беларусь (1992—2002). Доктар біялагічных навук (1982), прафесар (1992).

## Біяграфія 
Скончыў Брэсцкі дзяржаўны педагагічны інстытут імя А. С. Пушкіна (1964). З 1964 года малодшы навуковы супрацоўнік Беларускага НДІ бульбаводства і плодаагародніцтва, у 1971—1986 гадах старшы навуковы супрацоўнік; у 1986—1989 гадах загадчык аддзела, у 1989—1999 гадах галоўны навуковы супрацоўнік Беларускага НДІ аховы раслін.

З 1999 годзе галоўны навуковы супрацоўнік Беларускага НДІ бульбаводства (з 2006 года Навукова-практычны цэнтр Нацыянальнай акадэміі навук Беларусі па бульбаводстве і плодаагародніцтве). Адначасова ў 1998—2005 гадах прафесар кафедры Гродзенскага дзяржаўнага аграрнага ўніверсітэта і кафедры БДСГА.

## Навуковая дзейнасць 
Навуковыя працы ў галіне імунітэту і аховы сельскагаспадарчых культур ад хвароб і шкоднікаў. Правёў вывучэнне біялогіі ўзбуджальнікаў хвароб бульбы, агароднінных культур, лубіна і інш выявіў уплыў фактараў навакольнага асяроддзя, сродкаў аховы і ўстойлівасці гатункаў на асноўныя жыццёвыя функцыі патагенаў і патагенез. Устанавіў структуру папуляцый і яе дынаміку ў прасторы і часе. Распрацаваў метады прагнозу і кантролю мікраэвалюцыі фітапатагенных мікраарганізмаў. Выявіў эфектыўнасць шэрагу агратэхнічных прыёмаў, пестыцыдаў і біялагічных сродкаў аховы супраць комплексу грыбных і бактэрыяльных захворванняў. Прапанаваў высокаэфектыўныя метады ацэнкі і адбору селекцыйнага матэрыялу па прыкмеце хваробаўстойлівасці. Распрацаваў матэматычныя мадэлі ўзаемаадносін у сістэме «расліна — патаген — навакольнае асяроддзе», якія дазваляюць прагназаваць характар праявы найбольш шкоднасных захворванняў сельскагаспадарчых культур у Беларусі і планаваць аб’ёмы правядзення ахоўных мерапрыемстваў. Выявіў прычыны ўзнікнення і развіцця эпіфітацый хвароб, спосабы падаўлення паразітычнай актыўнасці патагенаў і павышэння хваробаўстойлівасці сельскагаспадарчых культур.

Аўтар каля 500 навуковых прац, у т.л. 13 манаграфій, 12 аўтарскіх пасведчанняў.

## Асноўныя працы 
* Проблемы иммунитета сельскохозяйственных растений к болезням. Мн., 1988 (совм. с Н. А. Дорожкиным, А. Н. Палиловой).
* Болезни и вредители овощных культур. Мн., 1994 (совм. с Н. Н. Колядко, М. С. Комаровой).
* Защита картофеля от болезней, вредителей и сорняков. Мн., 2003 (совм. с С. А. Банадысевым, Г. К. Журомским).

## Літаратура 
* Беларуская энцыклапедыя. У 18 т. Т. 7. — Мінск, 1998.
* Национальная академия наук Беларуси : персональный состав, 1928—2015. — 2-е изд., исправленное. — Минск, 2016.

## Спасылкі 
* Уладзімір Рыгоравіч Іванюк у базе даных «История белорусской науки в лицах» Цэнтральнай навуковай бібліятэкі імя Якуба Коласа НАН Беларусі
Махамед Ірфаан Алі

**Махамед Ірфаан Алі** (; нар. 25 красавіка 1980, Леанора, Гаяна) — палітычны дзеяч Гаяны. Член нацыянальнай Асамблеі, былы міністр жыллёвага будаўніцтва. Стаў прэзідэнтам краіны ад Народнай прагрэсіўнай партыі па выніках усеагульных выбараў 2 сакавіка 2020 года.

## Біяграфія 
Нарадзіўся ў мусульманскай індагаянскай сям’і ў Леанора, вёсцы на заходнім узбярэжжы краіны. Яго бацькі працавалі выкладчыкамі, мае брата. Большую частку сваіх юных гадоў правёў на востраве Легуан, дзе навучаўся ў пачатковай школе. Атрымаў сярэднюю адукацыю ў каледжы Сент-Станіслаус у Джорджтаўне. Мае доктарскую ступень па гарадскім і рэгіянальным планаванні Універсітэта Вест-Індыі.

У 2006 годзе стаў членам нацыянальнай асамблеі Гаяны. Пасля быў прызначаны на пасаду міністра жыллёвай і воднай гаспадаркі і міністра індустрыі турызму і гандлю. 19 студзеня 2019 года быў абраны кандыдатам у прэзідэнты ад Народнай прагрэсіўнай партыі, усеагульныя і рэгіянальныя выбары адбыліся 2 сакавіка 2020 года. У кампаніі за прэзідэнцтва ён падаў праграму, у асноўным на эканамічнай платформе, спасылаючыся на зніжэнне тэмпаў эканамічнага развіцця і рост беспрацоўя пры адміністрацыі. Алі абавязаўся стварыць 50000 новых працоўных месцаў на працягу пяці гадоў.

Адразу ж пасля абрання кандыдатам у прэзідэнты, апаненты абвінавацілі яго ў махлярстве: нібыта, каля двух дзесяцігоддзяў таму Алі няправільна падаў адну з сваіх кваліфікацый. Яму былі прад’яўленыя ў 19 пунктах абвінавачванні ў змове і махлярстве Спецыяльным падраздзяленнем па барацьбе з арганізаванай злачыннасцю Гаяны (SOCU). Адвакаты Алі заяўлялі аб незаконнасці гэтых абвінавачванняў і сцвярджалі, што яны насілі палітычны характар ​​і былі «сфабрыкаваныя».

## Зноскі 
Катэгорыя:Прэзідэнты Гаяны
Катэгорыя:Дзеючыя кіраўнікі дзяржаў
Гары Міхайлавіч Свяцкі

**Гары Міхайлавіч Свяцкі** (, г. Менск) — беларускі архітэктар.

## Біяграфія 
Скончыў Беларускі політэхнічны інстытут у 1960 годзе. Працаваў у Мінскпраекце, з 1964 года — архітэктарам Фрунзенскага і Цэнтральнага раёнаў Мінска, з 1975 года — галоўны архітэктар праектаў, галоўны спецыяліст тэхаддзела ў Белжылпраекце.

Член Саюза архітэктараў СССР з 1974 года. Пражывае ў Мінску.

## Творчасць 
]]
 па Партызанскім праспекце]]
Асноўныя працы (у аўтарскім калектыве): Рэспубліканскі дом мадэляў па праспекце Машэрава (1969),  ЦНДІТК па Партызанскім праспекце, інтэрнат трэста «Энергаспецмантаж» па праспекце Пушкіна (1971), рэканструкцыя трыбун і падтрыбунных памяшканняў стадыёна «Дынама», праект будынка Беларускага тэатра імя Я. Купалы (1980), рэканструкцыя адміністрацыйнага будынка па вул. Камсамольскай (1981) у Мінску.

## Узнагароды 
Узнагароджаны Граматай Прэзідыума Вярхоўнага Савета БССР.

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Асобы
Катэгорыя:Архітэктары Беларусі
Катэгорыя:Архітэктары XX стагоддзя
Катэгорыя:Галоўныя архітэктары раёнаў Беларусі
Мікалай Піліпавіч Карасёў

**Мікалай Піліпавіч Карасёў** ( — ) — вучоны ў галіне ветэрынарыі, доктар ветэрынарных навук (1988), прафесар (1990). Правадзейны член Міжнароднай акадэміі экалогіі.

## Біяграфія 
Нарадзіўся ў вёсцы Пісарава Сіроцінскага раёна (сучасны , Віцебская вобласць, Беларусь). Скончыў Віцебскі ветэрынарны тэхнікум у 1954 годзе, у 1959 годзе — Віцебскі ветэрынарны інстытут, у 1965 годзе — аспірантуру пры ім.

З 1970 года М. П. Карасёў у Віцебскім ветэрынарным інстытуце (сучасная ВДАВМ). У 1970—1990 гадах дацэнт кафедры паразіталогіі і інвазійных хвароб, у 1990—2017 гадах — прафесар.

## Навуковая дзейнасць і грамадская 
Займаўся вывучэннем паразітозаў сельскагаспадарчых і паляўніча-прамысловых жывёл Беларусі і распрацоўка мерапрыемстваў па барацьбе з імі.

Сярод апублікаванага:
* Трематодозы диких копытных Белоруссии. — Мн., 1951. (разам з В. Ф. Літвінавым)
* Личиночные цестодозы животных / Н. Ф. Карасёв, Т. Г. Никулин, Н. К. Слепнев. — Минск: Ураджай, 1989.
* Паразитарные болезни животных: Справочное пособие. — Мн., 1991. (разам з М. В. Якубоўскім)
* Выращивание и болезни собак: учебное пособие / Н. Ф. Карасёв, С. С. Абрамов, А. И. Ятусевич, В. А. Кирпиченок, В. М. Лакисов, А. С. Терещенков, В. Ф. Литвинов, А. Ф. Могиленко. — Минск : Ураджай, 1993.
* Болезни кожи собак и кошек. — Мн., 2000 (разам з В. С. Пруднікавым).
Правадзейны член Міжнароднай акадэміі экалогіі, член Усесаюзнага таварыства гельмінтолагаў, Усесаюзнага тэрыялагічнага таварыства.

Удзельнічаў у напісанні падручнікаў для студэнтаў сельскагаспадарчых ВНУ:

* Паразіталогія і інвазійныя захворванні жывёл : падручнік па спецыяльнасці «Ветэрынарная медыцына» / А. І. Ятусевіч, М. П. Карасёў, М. В. Якубоўскі; пад агульнай рэдакцыяй А. І. Ятусевіча. — Мінск : Ураджай, 1998. — 463, [1] с. : іл. ; 21 см. — (Падручнікі і вучэбныя дапаможнікі для сельскагаспадарчых вышэйшых навучальных устаноў). — 1500 экз. — ISBN 985-04-0034-X (у пераплёце)

## Узнагароды і званні 
* Юбілейны медаль «100 год з дня нараджэння К. І. Скрабіна» (1983),
* Ганаровыя граматы Міністэрства вышэйшай адукацыі СССР, Міністэрства сельскай гаспадаркі СССР, Міністэрства сельскай гаспадаркі і харчавання Рэспублікі Беларусь,
* нагрудны знак «Выдатнік адукацыі Рэспублікі Беларусь» (2004),
* залаты медаль Амерыканскага біяграфічнага інстытута (2010).

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
* Вучоныя Беларусі. Карасёў, Мікалай Піліпавіч (доктар ветэрынарных навук; 1934—2017).
* Каляндар знамянальных і памятных дат на 2018 год / ДУ «Віцебская абласная бібліятэка імя У. І. Леніна», Аддзел краязнаўчай літаратуры і бібліяграфіі; склад. Г. Л. Канаплёва, Л. І. Рагачова. — Віцебск, 2018. — 221с.: іл.
* Карасёв Николай Филиппович  // Афіцыйны сайт ВДАВМ

Катэгорыя:Выпускнікі Віцебскай дзяржаўнай акадэміі ветэрынарнай медыцыны
Катэгорыя:Выкладчыкі Віцебскай дзяржаўнай акадэміі ветэрынарнай медыцыны
Катэгорыя:Ветэрынары СССР
Катэгорыя:Ветэрынары Беларусі
Катэгорыя:Паразітолагі
Катэгорыя:Аўтары падручнікаў
Джон Кліз

**Джон Марвуд Кліз** (; нар. , Уэстан-сьюпер-Мэр, Сомерсет) — брытанскі акцёр, сцэнарыст, комік і ўладальнік прэмій BAFTA і «Эмі».

## Біяграфія 
Дамогся поспеху на фестывалі Edinburgh Festival Fringe як сцэнарыст і выканаўца галоўнай ролі ў серыяле The Frost Report. З’яўляецца ўдзельнікам брытанскай камедыйнай групы «Монці Пайтан», якая стварыла аднайменнае тэлевізійнае скетч-шоу, а таксама чатыры фільма «Монці Пайтана».

У 1970-х гадах напісаў сцэнарый і выконваў галоўную ролю ў камедыйным тэлесерыяле «Вежы Фолці». Таксама граў у фільмах «Рыбка Ванда» і «Раз’юшаныя стварэнні» і здымаўся ў многіх іншых фільмах, у прыватнасці, пра Джэймса Бонда і пра Гары Потэра.

## Зноскі 
Катэгорыя:Акцёры Вялікабрытаніі
Катэгорыя:Акцёры тэлебачання Вялікабрытаніі
Катэгорыя:Акцёры агучвання Вялікабрытаніі
Катэгорыя:Сцэнарысты Вялікабрытаніі
Катэгорыя:Комікі Вялікабрытаніі
Катэгорыя:Лаўрэаты прэміі «Эмі»
Катэгорыя:Лаўрэаты прэміі «Давід дзі Данатэла»
Катэгорыя:Лаўрэаты прэміі BAFTA
Веніямін Якаўлевіч Сахно

**Веніямін Якаўлевіч Сахно** (, с. Красная Яруга, Белгародская вобласць) — беларускі архітэктар.

## Біяграфія 
Скончыў Харкаўскі інжынерна-будаўнічы інстытут у 1941 годзе. Удзельнік Вялікай Айчыннай вайны. Працаваў у праектных арганізацыях Украіны, кіраўніком майстэрні Мінскпраекта, галоўным архітэктарам аддзела ў Белпрампраекце, у навукова-рэстаўрацыйных майстэрнях Мінкультуры БССР, з 1970 па 1980 год — выкладчыкам Мінскага архітэктурна-будаўнічага тэхнікума.

Член КПСС з 1943 года. Член Саюза архітэктараў СССР з 1948 года. Пражываў у Мінску.

## Творчасць 
У складзе аўтарскіх калектываў удзельнічаў у распрацоўцы праектаў планіроўкі і забудовы мікрараёнаў па вул. Арлоўскай, К. Лібкнехта, Чырваназоркавай, Апанскага ў Мінску (1957—1962), праекта кансервацыі і рэстаўрацыі Сафійскага сабора ў Полацку (1970).

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Удзельнікі Вялікай Айчыннай вайны
Катэгорыя:Архітэктары Беларусі
Катэгорыя:Архітэктары XX стагоддзя
Катэгорыя:Архітэктары Мінска
Катэгорыя:Нарадзіліся ў Белгародскай вобласці
Джон Ловіц

**Джонатан «Джон» Майкл Ловіц** (; нар. , ) — амерыканскі акцёр, комік і спявак.

## Біяграфія 
Ловіц нарадзіўся ў Лос-Анджэлесе, штат Каліфорнія, у яўрэйскай сям’і. Бацькі яго бацькі эмігравалі ў 1920 годзе з Ясаў і пасяліліся ў Джэксанвіле, штат Фларыда. Іх першапачатковая прозвішча Янкуловіч (рум. Ianculovici) пасля эміграцыі было амерыканізавана на Янкуловіц і пазней скарочана да Ловіц. Бабуля з боку маці імігравала з Венгрыі, а дзед па матчынай лініі нарадзіўся ў Чыкага ў сям’і імігрантаў з Расіі.

Вывучаў тэатральнае мастацтва ва ўніверсітэце Каліфорніі ў Ірвайне, які скончыў у 1979 годзе. Акцёрскаму майстэрству навучаўся ў Тоні Бара. Пазней стаў членам каліфарнійскай камедыйнай трупы The Groundlings, дзе пасябраваў з Філам Хартманам. Кінаакцёр і комік, вядомы сваімі гумарыстычнымі выступамі ў розных тэлешоў. Таксама ён добра вядомы гульнёй свайго голасу, дзякуючы чаму часта ўдзельнічае ў агучванні мультсерыялаў, напрыклад «Сімпсанаў», граючы адразу некалькі персанажаў. Акрамя таго, Ловіц спявае ў мюзіклах на Брадвеі. 10 кастрычніка 2001 года Ловіц праспяваў дуэтам (з Робі Уільямсам) песню «Well, Did You Evah» у Каралеўскім Альберт-Холе ў Вялікабрытаніі.
## Фільмаграфія 
* (2005) «Прадзюсары»

Катэгорыя:Акцёры ЗША
Катэгорыя:Акцёры тэлебачання ЗША
Катэгорыя:Стэндап-комікі ЗША
К’юба Гудзінг (малодшы)

**К’юба М. Гудзінг-малодшы** (; нар. , Бронкс, Нью-Ёрк, ЗША) — амерыканскі акцёр кіно, тэатра і тэлебачання, лаўрэат прэміі «Оскар» у катэгорыі «Найлепшы акцёр другога плана» за ролю Рода Тыдвела ў трагікамедыі Кэмерана Кроў «Джэры Магуаер» (1996), уладальнік зоркі на Галівудскай «Алеі славы» (2002).

Пік папулярнасці Гудзінга прыйшоўся на 1990-я гады і пачатак 2000-х — менавіта ў гэты перыяд акцёр сыграў свае найбольш вядомыя і паспяховыя ролі ў фільмах «Хлопцы па суседстве» (1991), «Джэры Магуаер» (1996), «Лепш не бывае» (1997), «Куды прыводзяць мары» (1998), «Ваенны нырэц» (2000), «Пёрл-Харбар» (2001), «Снежныя сабакі» (2002) і «Радыё» (2003).

## Біяграфія 
Гудынг нарадзіўся ў Бронксе ў сям’і спявачкі і вакаліста соўл гурта The Main Ingredient К’юба Гудынга-старэйшага. У 1972 годзе сям’я пераехала ў Лос-Анджэлес. У хлапецтве Гудынг цікавіўся брэйкдансам, а потым займаўся японскім баявым мастацтвам. Да сканчэння 1980-х хлопец пачаў здымацца ў шоу і фільмах, з’явіўшыся ў эпізадычнай ролі ў фільме *«Паездка ў Амерыку»* (1988). Сапраўдным прарывам стала роля ў крымінальным фільме *«Хлопцы па суседстве»*, які пабачыў свет у 1991 годзе, дзе акцёр выконваў галоўную ролю. Фільм стаў касавым сюрпрызам і гітом, а на сёння лічыцца класікай. Цягам наступных гадоў Гудынг у асноўным выконваў другасныя ролі ў даволі паспяховых і не фільмах, як *«Некалькі добрых хлопцаў»* (1992), *«Гладыятар»* (1992), *«Ноч страшэннага суда»* (1993), *«Маланка Джэк»* (1994) і *«Эпідэмія»* (1995). У 1996 годзе Гудынг дасягнуў новага ўзроўню вядомасці, калі атрымаў ролю напышлівага, але харызматычнага футбаліста ў драматычнай спартыўнай камедыі Кэмерана Кроў *«Джэры Магуайр»* (1996) з калегам па галоўнай ролі Томам Крузам. Выкананне гэта ролі мела вялікі поспех у крытыкаў, а фільм адзначыўся камерцыйным поспехам. Дзякуючы гэтаму фільм намінаваны на «Оскар» як найлепшы фільм, а Гудынг атрымаў у вніку ганаровую ўзнагароду за найлепшую мужчынскую ролю другога плана. 1997 год для Гудынга пачаўся новым прарывам, дзякуючы прыкметнай ролі другога плана камедыі *«Лепш не бывае»*, але ў наступныя гады яго кар’ера была непаспяховай.

У новым дзесяцігоддзі акцёр адзначыўся ролямі ў містычнай драме *«Куды прыводзяць мары»* (1998), эпічным фільме *«Людзі гонару»* (2000) і драме Майкла Бэя пра Другую сусветную вайну *«Перл-Харбар»* (2001). Сярод іншых яго фільмаў варта адзначыць *«Навыперадкі»* (2001), *«Барацьба са спакусамі»* (2003), *«Радыё»* (2003), *«Дзяжурны тата: Летні лагер»* (2007), *«Амерыканскі гангстар»* (2007) і *«Селма»* (2014), у апошнім з якіх выконвае ролю адваката грамадзянскіх правоў Фрэда Грэя. з некаторага часу Гудынг з’яўляецца на тэлевізійных праектах, а таксама займаецца агучкай.

## Сям’я 
Доўгі час быў жанаты з школьнай сяброўкай, з якой мае трох дзяцей, сярод якіх ёсць і акцёр Мэйсан Гудынг.

## Зноскі 
Катэгорыя:Акцёры ЗША
Катэгорыя:Акцёры тэлебачання ЗША
Катэгорыя:Акцёры агучвання ЗША
Катэгорыя:Лаўрэаты прэміі «Оскар»
Катэгорыя:Лаўрэаты прэміі Гільдыі кінаакцёраў ЗША
Катэгорыя:Лаўрэаты прэміі «Спадарожнік»
Катэгорыя:Галівудская алея славы
Беларусь мае быць беларускай

**Беларусь мае быць беларускай** — патрыятычны заклік-спокліч, скіраваны на абуджэнне нацыянальна-грамадзянскіх пачуццяў, кансалідацыю беларусаў ў абарону свабоды, незалежнасці сваёй краіны, роднай мовы, усёй нацыянальнай культуры.

## Гісторыя 
Упершыню спокліч «*Беларусь мае быць беларускай*» стаў шырока вядомым ўлетку 2015 года, з-за крымінальнай справы, заведзенай на суполку анархістаў (Максім Пякарскі, Вадзім Жэромскі і Вячаслаў Касінераў) з ініцыятывы «Пошуга», якія намалявалі графіці з гэткім споклічам на сцяне закінутага будынка былой вайсковай часці. Таксама яны намалявалі на плоце той жа часткі спокліч «*Рэвалюцыя сьвядомасьці, яна ўжо ідзе…*» і расфарбавалі білборд з міліцыянтамі. Гэткія ўчынкі былі класіфікаваныя як:*Наўмысныя дзеянні, якія суправаджаліся пашкоджаннем чужой маёмасці, нявысветленымі асобамі, якія груба парушылі грамадскі парадак і выразілі відавочную непавагу да грамадства.*11 жніўня 2015 года адбыліся ператрусы ў падозраных, а прысуд быў вынесены ў студзені 2016 года, удзельнікі суполкі мусілі агулам выплаціць штраф у 120 базавых велічынь.

У студзені 2019 года актывісты Руху «За Свабоду» з Гомеля праехаліся па шасці гарадах Беларусі з раздачай кубкаў з выявай пагоні з мэтаю, паказаць, што:*Беларусь мае быць беларускай, тут няма месца для «рускага свету».*

## У мастацтве 
У 2014 годзе крама «LSTR Adziennie» выпусціла серыю цішотак са споклічам «*Беларусь мае быць беларускай*».

У 2015 годзе спокліч быў намаляваны анархістамі з «Пошуга» як частка графіці, што стала адной з прычын іхняга пакарання.

У 2017 годзе было апублікаванае відэа з песняй невядомага сябры «Пошуга», датаванае 2015 годам. Песня пачынаецца словамі «*Беларусь мае быць беларускай*».

## Спасылкі 
* Прысуд за надпіс «Беларусь мае быць беларускай» пакінуты ў сіле

Катэгорыя:Беларускі нацыяналізм
Катэгорыя:Палітычныя лозунгі Беларусі
Анатоль Анатольевіч Кавалёў

**Анатоль Анатольевіч Кавалёў** (, Гомель — ) — беларускі фізік. Член-карэспандэнт Нацыянальнай акадэміі навук Беларусі (1989), доктар фізіка-матэматычных навук (1988), прафесар (1991).

## Біяграфія 
Скончыў Гомельскі педінстытут (1961). У 1967—1971 гадах — старшы інжынер, малодшы навуковы супрацоўнік Інстытута фізікі АН БССР. У 1971—1973 гадах — старшы навуковы супрацоўнік лабараторыі электронікі АН БССР. У 1982—1998 гадах — намеснік дырэктара па навуковай рабоце, у 1998—2004 гадах — дырэктар Інстытута электронікі Нацыянальнай акадэміі навук Беларусі. Адначасова з 1973 года — загадчык лабараторыі гэтага інстытута.

З 2007 года — галоўны навуковы супрацоўнік Інстытута фізікі імя Б. І. Сцяпанава Нацыянальнай акадэміі навук Беларусі.

## Навуковая дзейнасць 
Навуковыя даследаванні ў галіне лазернай фізікі і аптычнай апрацоўкі інфармацыі. Выканаў першыя работы па даследаванні анізатрапіі вымушанага выпраменьвання лазераў на аснове раствораў арганічных злучэнняў. Даследаваў уплыў спектральна-люмінесцэнтных уласцівасцяў пасіўных засавак на аснове раствораў складаных малекул на дынаміку генерацыі і параметры выпраменьвання монаімпульсных цвёрдацельных лазераў. Прапанаваў і абгрунтаваў эфектыўныя метады звужэння спектру і дыяграмы накіраванасці мона- і двухімпульсных цвёрдацельных лазераў для мэтаў аптычнай лакацыі, галаграфіі і двухэкспазіцыйнай галаграфічнай інтэрфераметрыі. Выявіў новыя эфекты фазавай мадуляцыі і самамадуляцыі выпраменьвання ў вадкакрысталічных фотатропных асяроддзях, прапанаваў і даследаваў новы клас кіраваных вадкакрысталічных пасіўных засавак для лазераў. Даследаваў ўласцівасці шматканальнай мадуляцыі лазернага выпраменьвання ў прасторава-інтэграваных ВК-структурах, перспектыўных для выкарыстання ў сістэмах аптычнай апрацоўкі, запісы і захоўвання інфармацыі.

Аўтар больш за 220 навуковых прац, у тым ліку 1 манаграфіі, 34 вынаходак.

## Узнагароды 
Дзяржаўная прэмія СССР 1985 года за даследаванні фотарэфрактыўных і вадкіх крышталяў для сістэм аптычнай апрацоўкі інфармацыі. Дзяржаўная прэмія Рэспублікі Беларусь у галіне навукі і тэхнікі 1996 года за цыкл прац «З’явы анізатрапіі ў лазерах і прынцыпы палярызацыйнай лазернай спектраскапіі» (у аўтарскім калектыве).

## Асноўныя працы 
* Оптические квантовые генераторы. Мн., 1975 (совм. с В. А. Пилиповичем).
* Обращение волновых фронтов в нематиках, активированных красителями, в поле излучения импульсного рубинового лазера // Квантовая электроника. 1995. Т.22, № 8.

## Спасылкі 
* Анатоль Анатольевіч Кавалёў у базе даных «История белорусской науки в лицах» Цэнтральнай навуковай бібліятэкі імя Якуба Коласа НАН Беларусі 

Катэгорыя:Фізікі СССР
Катэгорыя:Фізікі Беларусі
Мікалай Васілевіч Сеўбітаў

**Мікалай Васілевіч Сеўбітаў** (, Новамаскоўск, Тульская вобласць) — беларускі архітэктар.

## Біяграфія 
Скончыў Маскоўскі архітэктурны інстытут у 1971 годзе. Працаваў старшым архітэктарам, галоўным архітэктарам праектаў у праектных арганізацыях Яраслаўля. З 1978 г. — кіраўнік групы архітэктараў у Мінскпраекце.

Член Саюза архітэктараў СССР з 1977 года. Пражывае ў Мінску.

## Творчасць 
У Яраслаўлі ім запраектаваны 300-кватэрны жылы дом у Паўночным жылым раёне, навучальны корпус медыцынскага інстытута.

Асноўныя працы (у аўтарскім калектыве): блок грамадскага харчавання аэрапорта «Мінск-2» (1981), лабараторыя экспертна-крыміналістычных даследаванняў УУС Мінгарвыканкама (1985).

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Архітэктары Беларусі
Катэгорыя:Архітэктары XX стагоддзя
Катэгорыя:Архітэктары Мінска
Катэгорыя:Архітэктары Яраслаўля
Катэгорыя:Нарадзіліся ў Тульскай вобласці
Зінаіда Макараўна Ільіна

**Зінаіда Макараўна Ільіна** (, в. Зарэчча Аршанскага раёна Віцебскай вобласці — ) — беларускі вучоны ў галіне эканомікі і кіравання ў аграпрамысловым комплексе. Член-карэспандэнт Нацыянальнай акадэміі навук Беларусі (2004), доктар эканамічных навук (1999), прафесар (2000).

## Біяграфія 
Скончыла Беларускую сельскагаспадарчую акадэмію (1959). З 1973 года малодшы навуковы супрацоўнік, з 1976 года старшы навуковы супрацоўнік, з 1980 года загадчыца сектара, з 1991 года загадчыца аддзела Інстытута аграрнай эканомікі Нацыянальнай акадэміі навук Беларусі.

З 2008 года загадчыца аддзела Інстытута сістэмных даследаванняў у АПК Нацыянальнай акадэміі навук Беларусі.

## Навуковая дзейнасць 
Работы па тэорыі і метадалогіі нацыянальнай харчовай бяспекі, уключаючы механізмы яе дасягнення на аснове ўласнай вытворчасці сыравіны і харчавання, а таксама збалансаванасць прадуктовых рынкаў на нацыянальным і рэгіянальных узроўнях. Даследуе асновы рынкавых адносін, прынцыпы і заканамернасці фарміравання аграрнай палітыкі, арыентаванай на забеспячэнне харчовай бяспекі, устойлівасць развіцця сельскай тэрыторыі; праблемы інавацыйнага развіцця, удасканаленне знешнеэканамічных адносін у аграрнай сферы; фарміраванне і функцыянаванне збалансаваных рынкаў сыравіны і харчавання; эфектыўнасць і канкурэнтаздольнасць вытворчасці, які забяспечвае харчовую незалежнасць краіны; перспектывы развіцця ўнутранага харчовага рынку; тэндэнцыі і заканамернасці функцыянавання сусветных рынкаў сельскагаспадарчай прадукцыі і харчавання; праблемы замяшчэння імпарту і развіцця экспартнага патэнцыялу аграпрамысловага комплексу; рацыянальнае размяшчэнне і паглыбленне спецыялізацыі сельскагаспадарчай вытворчасці; развіццё аграбізнесу і прадпрымальніцтва ў аграрнай сферы.

Аўтар 280 навуковых прац, у т. л. 32 манаграфій.

## Узнагароды 
Прэмія Нацыянальнай акадэміі навук Беларусі 2007 года за цыкл работ «Харчовая бяспека: тэорыя, метадалогія, практыка». Узнагароджана медалём Францыска Скарыны (2004).

## Выбраныя працы 
* Научные основы импортозамещения : На примере импортозамещения продукции АПК / [З. М. Ильина, к.э.н., И. В. Мирочицкая, к.э.н., проф., Г. П. Остапенко, к.э.н., В. С. Тонкович, к.э.н., проф.]. — Минск : БГЭУ, 1999. — 165, [2] с. : ил. ; 21 см.
* Научные основы продовольственной безопасности. — Мн., 2001.
* Продовольственная безопасность: вопросы теории и практики. — Мн., 2004 (в соавт.).
* Продовольственная безопасность: теория, методология, практика. — Мн., 2007.

## Літаратура 
* Аграрно-экономическая мысль Беларуси начала XXI века: персональный состав, направления исследований и научные результаты: сборник / Центр аграрной экономики Института экономики НАН Беларуси. Минск: Центр аграрной экономики Института экономики НАН Беларуси, 2006. 201 с. — С. 28-31; сайт БГАТУ.

## Спасылкі 
* Зінаіда Макараўна Ільіна ў базе даных «История белорусской науки в лицах» Цэнтральнай навуковай бібліятэкі імя Якуба Коласа НАН Беларусі 

Катэгорыя:Постаці аграрнай навукі
Катэгорыя:Эканамісты СССР
Катэгорыя:Эканамісты Беларусі
Трафім Трафімавіч Семянюк

**Трафім Трафімавіч Семянюк** (, г. Давыд-Гарадок, Столінскі раён, Брэсцкая вобласць) — беларускі архітэктар.

## Біяграфія 
Скончыў Беларускую сельскагаспадарчую акадэмію ў 1962 г. Працаваў у Гродзенскім філіяле Белдзяржпраекта, з 1969 года — начальнік АСА Саюздзіпрамеліявадгаса ў Пінску.

Член Саюза архітэктараў СССР з 1969 года. Член КПСС з 1982 года. Пражывае ў г. Пінск.

## Творчасць 
Асноўныя працы: забудова населенага пункта Вялікія Эйсманты Бераставіцкага раёна (1966—1975), піянерлагер у в. Парэчча (1970—1972), жылы пасёлак і вытворчая база рыбгаса «Палессе» (1976—1980) Пінскага раёна, грамадска-бытавы корпус Саюздзіпрамеліявадгаса ў Пінску (1979—1981).

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Асобы
Катэгорыя:Архітэктары Беларусі
Катэгорыя:Архітэктары XX стагоддзя
Катэгорыя:Архітэктары Пінска
Сядых

**Сядых** — прозвішча.

## Вядомыя носьбіты 
* Васіль Якаўлевіч Сядых (1887—1963) — партыйны і дзяржаўны дзеяч БССР.
* Канстанцін Фёдаравіч Сядых (1908—1979) — рускі савецкі пісьменнік і паэт.
* Людміла Георгіеўна Сядых (нар. 1945) — беларускі архітэктар.
* Юрый Георгіевіч Сядых (1955—2021) — савецкі лёгкаатлет.
Сцэна ў садзе Раўндхэй

**«Сцэна ў садзе Раўндхэй»** () — нямы англійскі кароткаметражны кінаролік , самы першы вядомы кінафільм у гісторыі кінематографа, датаваны 14 кастрычніка 1888 года. Ён зняты за паўтары гады да першага фільма  «Прывітанне Дыксана».

## Спасылкі 
Катэгорыя:З’явіліся ў 1888 годзе
Катэгорыя:Фільмы Луі Лепрэнса
Катэгорыя:Чорна-белыя фільмы Вялікабрытаніі
Катэгорыя:Нямыя фільмы Вялікабрытаніі
Людміла Георгіеўна Сядых

**Людміла Георгіеўна Сядых** (, Мурманск) — беларускі архітэктар.

## Біяграфія 
Скончыла Інстытут жывапісу, скульптуры і архітэктуры ў Ленінградзе ў 1971 г. Працавала ў Белдзяржпраекце, з 1982 года — вядучы архітэктар Беларускага канструктарска-тэхналагічнага інстытута гарадской гаспадаркі.

Член Саюза архітэктараў СССР з 1976 года. Пражывае ў Мінску.

## Творчасць 
У складзе аўтарскіх калектываў удзельнічала ў распрацоўцы ПДП Паўднёва-Усходняга жылога раёна ў Гродне (1972), у распрацоўцы праектаў малых архітэктурных формаў (1975—1977), вонкавага абсталявання агульнаадукацыйнай школы ў Мінску (1975). Член аўтарскага калектыва Каталога малых архітэктурных формаў (Мінск, 1982).

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Асобы
Катэгорыя:Архітэктары Беларусі
Катэгорыя:Архітэктары XX стагоддзя
Катэгорыя:Архітэктары Мінска
Катэгорыя:Архітэктары Гродна
Мікалай Заяц

**Мікалай Заяц**:
* Мікалай Емяльянавіч Заяц (1943—2004) — беларускі вучоны ў галіне эканомікі і фінансаў. Доктар эканамічных навук (1991), прафесар (1993).
* Мікалай Піліпавіч Заяц (1885—1949) — савецкі военачальнік.
Тарас Максімавіч Сянчук

**Тарас Максімавіч Сянчук** (, с. Дукора, Мінская губерня — 1959) — беларускі архітэктар.

## Біяграфія 
Скончыў у 1926 годзе Мінскі архітэктурна-будаўнічы тэхнікум, у 1935 годзе Азербайджанскі інжынерна-будаўнічы інстытут. Працаваў у Сельгаспраекце Наркамзема Азербайджанскай ССР, галоўным архітэктарам Стаўрапаля, з 1947 па 1956 г. — начальнікам аддзела па справах будаўніцтва і архітэктуры Стаўрапольскага крайвыканкама, з 1956 па 1959 г. — Мінскага аблвыканкама.

Член Саюза архітэктараў СССР з 1938 года. Член КПСС з 1942 года.

## Творчасць 
Асноўныя працы: абласная бальніца ў Сцепанакерце Азербайджанскай ССР (1935), галоўны ўваход у парк культуры і адпачынку (1940), праект планіроўкі загараднага парку (1940, у аўтарскім калектыве) у Стаўрапалі.

## Узнагароды 
Узнагароджаны медалямі.

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Архітэктары Беларусі
Катэгорыя:Архітэктары XX стагоддзя
Катэгорыя:Архітэктары Стаўрапаля
Юрый Іванавіч Сердзюкоў

**Юрый Іванавіч Сердзюкоў** (нар. , Ірбіт, Свярдлоўская вобласць) — беларускі архітэктар.

## Біяграфія 
Скончыў Уральскі політэхнічны інстытут у 1954 годзе. Працаваў у праектных арганізацыях Свярдлоўска, у Мінскграмадзянпраекце, з 1980 года — галоўны спецыяліст аддзела экспертызы ў Белдзяржпраекце.

Член Саюза архітэктараў СССР з 1972 года. Пражываў у Мінску.

## Творчасць 
Асноўныя працы (у аўтарскім калектыве): Дом праектных арганізацый Дзяржбуда СССР у Свярдлоўску (1960-я гады), праект забудовы Жодзіна, Маладзечна, Салігорска (1970-я гады), рэстаран «Заслаўе» на Заслаўскім вадасховішчы (1974),  ВА «Беларуськалій» у Салігорску (1980—1986).

## Узнагароды 
Узнагароджаны сярэбраным медалём ВДНГ СССР.

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Архітэктары Беларусі
Катэгорыя:Архітэктары XX стагоддзя
Катэгорыя:Архітэктары Екацярынбурга
Катэгорыя:Архітэктары Жодзіна
Катэгорыя:Архітэктары Маладзечна
Катэгорыя:Архітэктары Салігорска
Катэгорыя:Нарадзіліся ў Свярдлоўскай вобласці
Уладзілен Аляксандравіч Кузняцоў

**Уладзілен Аляксандравіч Кузняцоў** (, Пскоў — ) — беларускі вучоны ў галіне геалагічных навук. Член-карэспандэнт Нацыянальнай акадэміі навук Беларусі (1989), доктар геолага-мінералагічных навук (1973).

## Біяграфія 
Скончыў Ленінградскі дзяржаўны ўніверсітэт (1955). У 1955—1959 гадах геолаг, старшы геолаг атрада Цэнтральнай партыі Цэнтральна-Казахстанскага геалагічнага кіравання. У 1959—1961 гадах старшы інжынер Інстытута геалагічных навук АН БССР, у 1961—1963 гадах галоўны інжынер, у 1963—1971 гадах вучоны сакратар лабараторыі геахімічных праблем АН БССР. У 1971—1994 гадах намеснік дырэктара па навуковай рабоце, з 1994 года загадчык лабараторыі Інстытута геалагічных навук Нацыянальнай акадэміі навук Беларусі.

## Навуковая дзейнасць 
Навуковыя працы ў галіне геалогіі і геахіміі кайназоя. Выканаў даследаванні, звязаныя з праблемамі алювіяльных літагэнеза, геахімічнай карэляцыі, пошукам карысных выкапняў, геахіміі ландшафтаў. Раскрыў заканамернасці складу і ўмовы адукацыі сучасных і старажытных рачных адкладаў зямной кары Беларусі і іх металаноснасць. Распрацаваў спосаб пошуку карэнных руд па пахаваных алювіяльных арэолам рассейвання. Рэканструяваў абстаноўкі пародаутварэння ў неогене і антрапагене, абгрунтаваў канцэпцыі дыферэнцыяцыі рэчывы пры ападкавым літагэнезе і геахімічнай карэляцыі. Раскрыў навуковыя і практычныя аспекты вывучэння рачных далін. Вынікі даследаванняў і навуковыя рэкамендацыі садзейнічалі пошукаў і прагнозах карысных выкапняў, геалагічнай здымцы, рашэнні задач сельскай гаспадаркі, аховы здароўя, аховы навакольнага асяроддзя Беларусі. Працы па ацэнцы ўзаемасувязі ландшафтна-геахімічных умоў і узроўняў анказахворванняў з’явіліся асновай для развіцця медыцынскай геахіміі ў Беларусі. Даследаваў геахімічныя наступствы катастрофы на Чарнобыльскай АЭС, характар першаснага радыёактыўнага забруджвання тэрыторыі Беларусі, другасных працэсаў міграцыі і акумуляцыі радыёізатопаў, дынамікі іх формаў знаходжання.

Аўтар больш за 400 навуковых прац, у тым ліку 22 манаграфій.

## Узнагароды 
Узнагароджаны ордэнам Дружбы народаў (1986), медалямі.

## Асноўныя працы 
* Геохимия аллювиального литогенеза. Мн., 1973.
* Геохимические поиски полезных ископаемых в речных долинах. Мн., 1976.
* Аллювиальные отложения Белоруссии. Мн., 1979.
* Геохимия речных долин. Мн., 1986.
* Радиогеохимия речных долин. Мн., 1996.
* Техногенные радиоактивные изотопы в ландшафтах Беларуси. Мн., 2000.

## Спасылкі 
* Уладзілен Аляксандравіч Кузняцоў у базе даных «История белорусской науки в лицах» Цэнтральнай навуковай бібліятэкі імя Якуба Коласа НАН Беларусі 

Катэгорыя:Геолагі Беларусі
Таццяна Сяргееўна Сераброўская

**Таццяна Сяргееўна Сераброўская** (, Тула) — беларускі тэхнік-будаўнік.

## Біяграфія 
З 1939 па 1940-ы, 1950 па 1977 гг. працавала тэхнікам-архітэктарам, кіраўніком групы, брыгады архітэктараў у праектных арганізацыях Мінска.

Член Саюза архітэктараў СССР з 1960 года. Пражываў у Мінску.

## Дзейнасць 
Удзельнічала ў распрацоўцы праектаў рэканструкцыі і комплекснага капітальнага рамонту школ, дзіцячых дашкольных устаноў, бальніц, жылых дамоў (1950—1977).

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Асобы
Катэгорыя:Будаўнікі Беларусі
Катэгорыя:Архітэктары Беларусі
Катэгорыя:Архітэктары XX стагоддзя
Валянціна Іванаўна Сярогіна

**Валянціна Іванаўна Сярогіна** (, Варашылаўск, Варашылаўградская вобласць — ) — беларускі архітэктар.

## Біяграфія 
Скончыла Львоўскі політэхнічны інстытут у 1959 годзе. Працавала ў праектных арганізацыях у Новакузнецку, Алма-Аты, Свярдлоўску, з 1970 па 1974 г. — кіраўніком групы архітэктараў, галоўным архітэктарам у Мінскпраекце.

Член Саюза архітэктараў СССР з 1965 года.

## Творчасць 
Асноўныя працы: ПДП цэнтральнай часткі Новакузнецка (1961), жылога раёна Чымкента (1965), раёна Шарташ у Свярдлоўску (1966), цэнтра Алма-Аты (1970, у аўтарскім калектыве), Мінска (1971—1973, у аўтарскім калектыве), прыкладныя схемы пасёлкаў на 2 і 6 тыс. чалавек для Казахстана (1962) генплан і ПДП пасёлка Арчэеўка ў Казахстане (1963), праект забудовы вул. Калініна ў Алма-Аце (1964).

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Архітэктары СССР
Катэгорыя:Архітэктары XX стагоддзя
Катэгорыя:Архітэктары Новакузнецка
Катэгорыя:Архітэктары Шымкента
Катэгорыя:Архітэктары Екацярынбурга
Катэгорыя:Архітэктары Алматы
Катэгорыя:Архітэктары Мінска
Варашылаўск

**Варашы́лаўск** — назва гарадоў у Расіі і ва Украіне:

* *Варашылаўск* — назва горада Стаўрапаль Стаўрапольскага края Расіі ў 1935—1943 гадах.
* *Варашылаўск* — назва горада Алчэўск Луганскай вобласці Украіны ў 1925—1961 гадах.

## Гл. таксама 
* 
* Варашылаўград
* 
* 
* 
* 

Катэгорыя:Аб’екты, названыя ў гонар людзей прыжыццёва
Катэгорыя:Аб’екты, названыя ў гонар Клімента Варашылава
Ашот Авакімавіч Серапян

**Ашот Авакімавіч Серапя́н** (, Сухумі, Абхазская АССР) — беларускі архітэктар.

## Біяграфія 
Скончыў Інстытут жывапісу, скульптуры і архітэктуры ў Ленінградзе ў 1967 г. Працаваў у Мінскпраекце, з 1977 года — галоўны архітэктар праектаў у Белжылпраекце.

Член Саюза архітэктараў СССР з 1972 года. Пражывае ў Мінску.

## Творчасць 
]]
Асноўныя працы: пасажырскі павільён аэрапорта (1976, у аўтарскім калектыве), Палац культуры і тэхнікі аўтазавода (1969), тэрапеўтычны корпус 6-й клінічнай бальніцы (1975), корпус Інстытута неўралогіі, нейрахірургіі і фізіятэрапіі (1977) у Мінску з І. Д. Левінам.

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Асобы
Катэгорыя:Архітэктары Беларусі
Катэгорыя:Архітэктары XX стагоддзя
Чалавек, які заварочвае за вугал

**«Чалавек, які заварочвае за вугал»** () — эксперыментальны нямы кароткаметражны фільм, зняты ў 1887 годзе франка-брытанскім інжынерам і фатографам . Лічыцца адным з самых першых фільмаў у свеце. Быў зняты ў Парыжы.

## Спасылкі 
Катэгорыя:Фільмы Луі Лепрэнса
Акардэаніст (фільм)

**«Акардэаніст»** () — нямы кароткаметражны фільм рэжысёра . Фільм быў зняты на лесвіцы дома Джозэфа Уітлі, дзядулі Адольфа Лепрэнса, сына рэжысёра гэтага фільма.

## Спасылкі 
Катэгорыя:Кароткаметражныя фільмы Вялікабрытаніі
Катэгорыя:Фільмы Луі Лепрэнса
Катэгорыя:Чорна-белыя фільмы Вялікабрытаніі
Катэгорыя:Нямыя фільмы Вялікабрытаніі
Люблінскі трохвугольнік

**Люблінскі трохвугольнік** (, , )&nbsp;— трохбаковы рэгіянальны саюз для палітычнага, эканамічнага і сацыяльнага супрацоўніцтва паміж Літвой, Польшчай і Украінай.

28 ліпеня 2020 года ў Любліне (Польшча), была падпісана сумесная дэкларацыя міністраў замежных спраў Літвы, Польшчы і Украіны аб стварэнні фармату міжнароднай арганізацыі.

## Механізмы супрацоўніцтва 
Згодна з гэтай сумеснай дэкларацыяй Літвы, Польшчы і Украіны, кіраўнікі знешнепалітычных ведамстваў павінны рэгулярна праводзіць сустрэчы, у прыватнасці, у сферы шматбаковай дзейнасці і пры ўдзеле выбраных партнёраў. Яны таксама арганізуюць кансультацыі на ўзроўні кіраўніцтва міністэрстваў замежных спраў сваіх краін і ствараюць у гэтых міністэрствах пазіцыі па пытаннях супрацоўніцтва ў *Люблінскім трохвугольніку*.

## Міжпарламенцкая асамблея 
Міжпарламенцкая асамблея Вярхоўнай Рады Ўкраіны, Сейму Літоўскай Рэспублікі, Сейма і Сэната Рэспублікі Польшча была створана ў 2005 годзе для наладжвання дыялогу трох краін у парламенцкім вымярэнні. Уступнае пасяджэнне Асамблеі адбылося 16 чэрвеня 2008 г. у Кіеве, Украіна. Асамблея мае камітэты па еўрапейскай і еўраатлантычнай інтэграцыі Украіны, гуманітарнага і культурнага супрацоўніцтва.

## Аб’яднаная брыгада 
Літоўска-польска-ўкраінская брыгада была створана ў рамках трохбаковага супрацоўніцтва ў сферы абароны ў 2014 годзе. Забеспячэнне нацыянальнага ўкладу ў шматнацыянальныя ваенныя фарміраванні (Рэзервовыя пагадненні ААН, Баявыя тактычныя групы ЕС, Сілы рэагавання НАТА), а таксама ў міжнародныя аперацыі па падтрыманні міру і бяспекі пад эгідай ААН, Еўрасаюза, НАТА і іншых міжнародных арганізацый у сферы бяспекі на аснове мандата Савета Бяспекі ААН і ў выпадку зацвярджэння парламентамі краін-удзельніц.

## Гл. таксама 
* Міжмор’е
* ГУАМ
* Усходняе партнёрства
* Асацыяванае трыа

## Спасылкі 
* 
*  
*  
*  Poland, Lithuania and Ukraine create Lublin Triangle to counter Russian aggression and expand Europe, 01.08.2020 // Euromaidan Press

Катэгорыя:Міжнародныя арганізацыі
Катэгорыя:Знешняя палітыка Літвы
Катэгорыя:Знешняя палітыка Украіны
Катэгорыя:Знешняя палітыка Польшчы
Рух транспарту па мосце Лідс

**«Рух транспарту па мосце Лідс»** () — нямы англійскі кароткаметражны кінафільм , другі эксперыментальны фільм у гісторыі кінематографа.

## Спасылкі 
Катэгорыя:Чорна-белыя фільмы Вялікабрытаніі
Катэгорыя:Нямыя фільмы Вялікабрытаніі
Катэгорыя:Транспарт у культуры і мастацтве
Катэгорыя:Дакументальныя фільмы Вялікабрытаніі
Катэгорыя:Кароткаметражныя фільмы
Катэгорыя:Фільмы Луі Лепрэнса
Уладзімір Мікалаевіч Сідзюк

**Уладзімір Мікалаевіч Сідзюк** (, в. Турная, Кобрынскі раён, Брэсцкая вобласць) — беларускі архітэктар.

## Біяграфія 
Скончыў у 1971 годзе Брэсцкі інжынерна-будаўнічы інстытут. Працаваў у Гродзенскім філіяле Белдзяржпраекта, начальнікам аддзела прамыслова-грамадзянскага будаўніцтва Упраўлення па будаўніцтве і архітэктуры Гродзенскага аблвыканкама, з 1978 года — галоўны архітэктар праектаў у Гродзенскім аддзеле Белкааппраекта.

Член Саюза архітэктараў СССР з 1978 года. Пражывае ў г. Гродна.

## Творчасць 
Асноўныя працы: група жылых будынкаў з блокам абслугоўвання па вул. Урублеўскага (1978), жылыя дамы па вул. Паповіча (1979, усе ў аўтарскім калектыве), добраўпарадкаванне кварталаў па вул. Савецкай, Сацыялістычнай, Карбышава (1981) у Гродне, гандлёвы цэнтр у в. Ваверка Лідскага раёна, універмагі ў в. Верцялішкі Гродзенскага раёна і ў г.п. Дзятлава Гродзенскай вобласці (1986).

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Асобы
Катэгорыя:Архітэктары Беларусі
Катэгорыя:Архітэктары XX стагоддзя
Катэгорыя:Архітэктары Гродна
Катэгорыя:Архітэктары Дзятлава
Пётр Паўлавіч Бабей

**Пётр Паўлавіч Бабей** (нар. , в. Ёдчыкі, Косаўскі раён, Брэсцкая вобласць, БССР) — беларускі спартсмен, заслужаны трэнер Беларусі.

## Біаграфія 
У 1959 годзе скончыў сем класаў Квасевіцкай сярэдняй школы і паступіў у Брэсцкае будаўнічае вучылішча № 6. У час вучобы ў вучылішчы захапіўся спортам, пачаў займацца ў секцыі вольнай барацьбы.

Пасля заканчэння вучылішча атрымаў накіраванне ў Гомельскае будаўніча-мантажнае ўпраўленне працаваць маляром-мантажнікам. У Гомелі займаўся вольнай барацьбой пад кіраўніцтвам заслужанага трэнера СССР С. В. Рэйгельскага.
 
У 1965 годзе быў прызваны на тэрміновую службу ў Савецкую армію. Пасля дэмабілізацыі завочна скончыў факультэт фізічнай культуры Гомельскага дзяржаўнага ўніверсітэта. Атрыманне адукацыі сумяшчаў з працай у будаўніча-мантажным упраўленні і трэніроўкамі.

У 1968 годзе атрымаў званне майстра спорту СССР, стаў працаваць трэнерам па вольнай барацьбе ў дзіцяча-юнацкай спартыўнай школе № 5.

У 1986 годзе быў прызначаны на пасаду дырэктара ДЮСШ № 5 Гомельскага вагонарамонтнага завода (цяпер — Спецыялізаваная дзіцяча-юнацкая школа алімпійскага рэзерву № 5).

За сваю педагагічную дзейнасць ён падрыхтаваў дваццаць пераможцаў шматлікіх рэспубліканскіх і ўсесаюзных спаборніцтваў. З брыгадай трэнераў прымаў удзел у падрыхтоўцы пераможцаў першынстваў СССР: Мікалая Савіна і Аляксандра Гузава. У 1995 годзе М. Савін стаў пераможцам маладзёжнага першынства свету ў Іране, у 2000 годзе прымаў удзел у ХХVІІ летніх Алімпійскіх гульнях у Сіднэі.

Таксама значных поспехаў у спорце дасягнулі іншыя вучні: член нацыянальнай зборнай каманды Республікі Беларусь Марыя Мамашук, якая стала сярэбраным прызёрам маладзёжнага першынства Еўропы, бронзавым прызёрам Сусветнай летняй Універсіяды-2013; Дзмітрый Курзаў стаў двухразовым прызёрам спартакіяды Рэспублікі Беларусь (2011), пераможцам VІ Усеўкраінскага адкрытага турніру па вольнай барацьбе (2012).

## Узнагароды 
У 1990 годзе атрымаў ганаровае званне «Заслужаны трэнер БССР». У 1999 годзе быў узнагароджаны знакам «Ганароваму чыгуначніку» за шматгадовую плённую працу ў спартыўным таварыстве «Лакаматыў».

## Літаратура 
* Борьба вольная // Спортивная энциклопедия Беларуси. Минск, 2005. С. 89-90.
* Фізкультура і спорт / Г. І. Пасохіна // Памяць. Брэст : гіст.-дакум. хроніка : у 2 кн. Мінск, 2001. С. 564—569.
* Вершинин, С. Гость редакции — спортсменка Мария Мамошук / Сергей Вершинин // Гомельские ведомости. 2013. 18 октября.
* Вершинин, С. Золото гомельчанки на турнире по вольной борьбе : [о Марии Мамошук] / Сергей Вершинин // Гомельские ведомости. 2013. 18 декабря.

Катэгорыя:Трэнеры Беларусі
Катэгорыя:Трэнеры па вольнай барацьбе
1887 год у гісторыі кіно

**1887** год быў адзначаны шэрагам кінематаграфічных падзей.

## Падзеі 
## Фільмы 
## Нарадзіліся 
## Памерлі 
## Гл. таксама 
## Крыніцы 
## Літаратура 
## Спасылкі 

Катэгорыя:Гады ў кінематографе
Наталля Аляксееўна Сіроціна

**Наталля Аляксееўна Сіроціна** (нар. , Мінск) — беларускі архітэктар.

## Біяграфія 
Скончыла Беларускі політэхнічны інстытут у 1973 годзе. Працавала ў Гомельскім філіяле Белдзяржпраекта, у ІБіА Дзяржбуда БССР, дзе ўдзельнічала ў распрацоўцы і эксперыментальным будаўніцтве абалонак з аблегчаных канструкцый пад кіраўніцтвам Э. М. Кірыенкі; з 1977 года — старшы архітэктар у Белдзіпрагандлі.

Член Саюза архітэктараў СССР з 1980 года. Пражывае ў Мінску.

## Творчасць 
Асноўныя працы (у аўтарскім калектыве): гандлёва-грамадскія цэнтры мікрараёнаў Румлёва-80 у Гродне (1980) і Паўднёвы Захад-1 у Мінску (1983), добраўпарадкаванне тэрыторыі, адміністрацыйна-гаспадарчы блок, трыбуны вялікага стрэльбішча ў спорткомплексе «Раўбічы» (1982).

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Архітэктары Беларусі
Катэгорыя:Архітэктары XX стагоддзя
Ганна Майсееўна Сінельнікава

**Ганна Майсееўна Сінельнікава** (, Віцебск — 1991, Віцебск) — беларуская архітэктар.

## Біяграфія 
Скончыла Азербайджанскі індустрыяльны інстытут у 1947 годзе. Працавала архітэктарам, старшым архітэктарам праектаў, галоўным архітэктарам майстэрні ў Віцебскім філіяле Белдзяржпраекта, з 1974 па 1978 г. — намесніца кіраўніка майстэрні Віцебскграмадзянпраекта.

Член Саюза архітэктараў СССР з 1956 года. Член КПСС з 1964 года.

Памерла ў 1991 годзе ў Віцебску. Пахавана на Стара-Уланавіцкіх могілках.

## Творчасць 
Асноўныя працы: забудова вул. Леніна ў раёне пл. Леніна (1952), будынак абласнога суда (1953), комплекс тэхналагічнага інстытута, школ і дзіцячых устаноў у Віцебску (1960-я гг.).

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Архітэктары Беларусі
Катэгорыя:Архітэктары XX стагоддзя
Юрый Канстанцінавіч Казлоў

**Юрый Канстанцінавіч Казлоў** (нар. , Масква — ) — беларускі эканаміст. Член-карэспандэнт Нацыянальнай акадэміі навук Беларусі (1974), доктар эканамічных навук (1968), прафесар (1971).

## Біяграфія 
Скончыў Маскоўскі тэхналагічны інстытут лёгкай прамысловасці (1951). Да 1953 года працаваў майстрам, начальнікам цэха на заводзе. З 1954 года у Савеце па вывучэнні вытворчых сіл АН СССР.З 1958 года у Цэнтральным эканамічным НДІ Дзяржплана РСФСР.

З 1960 года у Інстытуце эканомікі АН СССР. З 1963 года загадчык лабараторыі Цэнтральнага НДІ цяжкага машынабудавання. З 1964 года загадчык сектарам Савета па вывучэнню прадукцыйных сіл пры Дзяржплане СССР. З 1971 года дырэктар Галоўнага навукова-даследчага вылічальнага цэнтра выканкама Массавета.

У 1973—1979 гадах дырэктар НДІ эканомікі і эканоміка-матэматычных метадаў планавання пры Дзяржплане БССР. З 1982 года загадчык кафедры Маскоўскага інстытута кіравання, прафесар кафедры Маскоўскага дзяржаўнага ўніверсітэта дызайну і тэхналогіі.

## Навуковая дзейнасць 
Навуковыя працы ў галіне аптымальнага планавання, развіцця і размяшчэння прадукцыйных сіл краіны, стварэння аўтаматызаваных сістэм кіравання народнай гаспадаркай. Унёс уклад у распрацоўку пытанняў размяшчэння асобных галін машынабудавання і іх комплексаў.

Аўтар больш за 50 навуковых прац, у т.л. 8 манаграфій.

## Асноўныя працы 
* Развитие и размещение машиностроения и методика его планирования. М.: Экономика, 1964.
* Организационные проблемы научно-технического прогресса. М.: Мысль, 1972.
* Развитие и размещение машиностроения СССР. М.: Машиностроение, 1974.

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
* Юрый Канстанцінавіч Казлоў у базе даных «История белорусской науки в лицах» Цэнтральнай навуковай бібліятэкі імя Якуба Коласа НАН Беларусі 
* Памяці вучонага. Казлоў Юрый Канстанцінавіч // НАН Беларусі

Катэгорыя:Эканамісты СССР
Катэгорыя:Эканамісты Беларусі
Сітнікава

**Сі́тнікава** — жаночая форма прозвішча Сітнікаў.

## Вядомыя носьбіты 
* Арына Сітнікава (нар. 2001) — беларуская футбалістка.
* Іраіда Паўлаўна Сітнікава (нар. 1935) — беларускі архітэктар.
* Ірына Алегаўна Сітнікава (нар. 1945) — беларускі архітэктар.
* Святлана Уладзіміраўна Сітнікава — беларускі навуковец у галіне педагогікі.
Ігар Ісідаравіч Сянкевіч

**Ігар Ісідаравіч Сянкевіч** (, Менск) — беларускі архітэктар.

## Біяграфія 
Удзельнік Вялікай Айчыннай вайны. Скончыў Ленінградскі інжынерна-будаўнічы інстытут у 1955 годзе. Працаваў архітэктарам, кіраўніком майстэрні ў Белдзяржпраекце, БелНДІПгорадабудаўніцтва, начальнікам аддзела Дзяржбуда БССР, з 1988 года — начальнік аддзела Галоўэкспертызы пры Дзяржбудзе БССР.

Член Саюза архітэктараў СССР з 1958 года. Член КПСС з 1963 года. Пражываў у Мінску.

## Творчасць 
У складзе аўтарскіх калектываў распрацоўваў схемы і праекты раённых планіровак для БССР і абласцей Нечарназёмнай зоны РСФСР (1960—1980), Каталог пашпартоў плошчаў для размяшчэння прамысловых прадпрыемстваў у гарадах БССР (1975), аўтар «Схемы размяшчэння і развіцця гарадскіх і сельскіх паселішчаў БССР да 2000 г.» (1973, 1981). Артыкулы па пытаннях рассялення і раённай планіроўкі.

## Узнагароды 
Узнагароджаны Граматай Прэзідыума Вярхоўнага Савета БССР (1963).

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Асобы
Катэгорыя:Удзельнікі Вялікай Айчыннай вайны
Катэгорыя:Архітэктары Беларусі
Катэгорыя:Архітэктары XX стагоддзя
Загароднеў

**Загароднеў** — прозвішча.

## Вядомыя носьбіты 
* Алег Яўгенавіч Загароднеў (нар. 1959) — спартсмен.
* Васіль Іванавіч Загароднеў (1919—1944) — Герой Савецкага Саюза (1945).
Вахмістр

**Вахмістр** (з ) — воінскае званне старшага унтэр-афіцэра ў кавалерыі Рускай імператарскай арміі, вышэйшае салдацкае званне ў кавалерыі рускай арміі, адпаведнае званню фельдфебеля ў пяхоце.

У вермахце вахмістрамі называліся фельдфебелі ў кавалерыі і артылерыі. Унтэр-фельдфебелі ў гэтых родах войскаў адпаведна называліся унтэр-вахмістрамі, обер-фельдфебелі — обер-вахмістрамі, а штабс-фельдфебелі — штабс-вахмістрамі.

Па выконваемых абавязках званне фельдфебеля адпавядае званню старшыны ва Узброеных Сілах Рэспублікі Беларусь.

## Спасылкі 
* Вахмістр у анлайн-слоўніку skarnik.by

Катэгорыя:Воінскія званні
Катэгорыя:Воінскія званні Узброеных сіл Расіі