open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Хінганскі запаведнік

**Хінганскі запаведнік** — дзяржаўны запаведнік у Амурскай вобласці (Расія), у перадгор'і хрыбта Малы Хінган. Заснаваны ў 1963 годзе для аховы комплексу Сярэдняга Прыамур'я. Плошча 97,8 тысяч гектар. Клімат мусонны. Рэльеф вызначаюць Хінганскае нізкагор'е (вышыня каля 500 м) і забалочаная раўніна. Глебы горна-лясныя бурыя і лугавыя чарназёмападобныя. Дубовыя і хвойна-шыракалістыя лясы займаюць 76 % горнай часткі запаведніка. Захаваліся невялікія ўчасткі лесу з хвоі кедравай карэйскай, елкі аянскай, піхты белакорай, лістоўніцы даурскай. У поймах рэк — вербнякі, алешнікі і ясянёва-ільмавыя насаджэнні. На раўніне лугавая і балотная расліннасць. К флоры больш 800 відаў; у Чырвонай кнізе: чаравічкі буйнакветкавы і сапраўдны, барадатка японская, надбароднік бязлісты, чылім, лотас Камарова. Звычайныя прадстаўнікі фаўны прыамурскай (чорны мядзведзь, харза, янападобны сабака) і манголадаўрскай (даўрскі хамячок, даўгахвосты суслік).

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Запаведнікі Расіі
Катэгорыя:Амурская вобласць
ФК Брондбю

**«Брондбю»** () — дацкі футбольны клуб з горада Капенгаген, размяшчаецца на заходняй ускраіне дацкай сталіцы. Клуб з’яўляецца найбуйнейшым футбольным клубам у Даніі, маючы ў сваіх шэрагах амаль 2 тысяч членаў. «Брондбю» быў заснаваны ў 1964 годзе ў выніку зліцця двух мясцовых клубаў. 11-разовы чэмпіён Даніі, сяміразовы ўладальнік Кубка Даніі.

Пасля заснавання ў горадзе яшчэ аднаго клуба ў 1992 годзе, вядомага як «Капенгаген», паміж камандамі маецца жорсткае супрацьстаянне. Дэрбі паміж імі мае назва «Новая фірма», капенгагенаўскае супрацьстаянне прыцягвае на стадыёны шмат заўзятараў на гульні паміж гэтымі супернікамі. З 1985 па 2005 гады клуб атрымліваў перамогі ў чэмпіянаце 10 разоў, такім чынам атрымліваючы чэмпіёнскі тытул раз на два сезоны.

## Спасылкі 
* Афіцыйны сайт клуба 

Брондбю
Даніэль Вас

**Даніэль Вас** (; нар. , Гладсаксэ, Данія) — дацкі футбаліст, паўабаронца клуба «Брондбю» з Капенгагена і нацыянальнай зборнай Даніі.

## Клубная кар’ера 
У дарослым футболе дэбютаваў у 2006 годзе выступамі за каманду клуба «Брондбю», у якой правёў два сезоны, прыняўшы ўдзел у 41 матчы чэмпіянату. Частку сезона 2009 года правёў у Нарвегіі, дзе на ўмовах арэнды абараняў колеры каманды клуба «Фрэдрыкстад».

У пачатку 2010 года вярнуўся ў «Брондбю», дзе правёў яшчэ паўтара сезона. Большасць часу, праведзенага ў складзе «Брондбю», быў асноўным іграком каманды.

У 2011 годзе заключыў кантракт з партугальскім клубам «Бенфіка», але не правёўшы ніводнай гульні ў складзе лісабонскай каманды, у тым жа годзе далучыўся на ўмовах арэнды да французскага «Эвіян», які пазней выкупіў правы на іграка.

22 чэрвеня 2015 года падпісаў пяцігадовы кантракт з іспанскай «Сельтай». У ліпені 2018 года перайшоў у «Валенсію».

У студзені 2022 года стаў іграком мадрыдскага «Атлетыка», дзе звычайна заставаўся на лаўцы запасных. У жніўні 2022 года перайшоў у «Брондбю».

## Міжнародная кар’ера 
У 2011 годзе дэбютаваў у афіцыйных матчах у складзе зборнай Даніі.

## Дасягненні 
**«Валенсія»**
* Уладальнік Кубка Іспаніі: 2019

## Крыніцы 
Катэгорыя:Футбалісты Даніі
Катэгорыя:Ігракі зборнай Даніі па футболе
Катэгорыя:Ігракі ФК Брондбю
Катэгорыя:Ігракі ФК Фрэдрыкстад
Катэгорыя:Ігракі ФК Бенфіка Лісабон
Катэгорыя:Ігракі ФК Эвіян
Катэгорыя:Ігракі ФК Сельта
Катэгорыя:Ігракі ФК Валенсія
Катэгорыя:Ігракі ФК Атлетыка Мадрыд
Шон Сент-Леджэр

**Шон Патрык Сент-Леджэр-Хол** (; нар. , Соліхал каля Бірмінгема, Англія) — ірландскі і англійскі футбаліст, абаронца. Ігрок нацыянальнай зборнай Ірландыі (2009—2013). Кар’ера Сент-Леджэра пачалася ў горадзе Пітэрбора. Ён трапляў у «Прэстан Норт Энд», а таксама некаторы час правёў у арэндзе ў клубе «Мідлсбра» да свайго пераезду ў стан «Лестэр Сіці» ў 2011 годзе.

## Кар’ера 
### «Пітэрбора Юнайтэд» 
Кар’ера Сент-Леджэра пачалася з моладзевага складу каманды «Пітэрбора Юнайтэд», пасля якога ён патрапіў у яе асноўны склад у 2002 годзе. У гэтым клубе, у асноўным, выконваў ролю цэнтральнага абаронцы, аднак часам выступаў і ў ролі апорнага паўабаронцы.

### «Прэстан Норт Энд» 
У ліпені 2006 года Сент-Леджэр падпісаў кантракт з клубам «Прэстан Норт Энд» на тры гады за ганарар у 225 тысяч фунтаў стэрлінгаў.

### «Мідлсбра» 
У верасні 2009 года ён, на правах арэнды, перайшоў у «Мідлсбра» з правам падоўжыць арэнду ў зімовае трансфернае акно, але каманды не здолелі дамовіцца, і абаронцу прыйшлося вярнуцца ў «Прэстан Норт Энд». Яго дэбют за «Мідлсбра» адбыўся 15 верасня 2009 года ў матчы супраць «Шэфілд Уэнсдэй» (3:1), а першы гол ён забіў 26 верасня ў гульні супраць «Ковентры Сіці» (2:2).

### «Лестэр Сіці» 
3 2011 па 2014 гады з’яўляўся іграком «Лестэр Сіці». 9 мая 2014 года пакінуў клуб пасля таго як скончыўся тэрмін дзеяння кантракта.

### Амерыканскія клубы 
27 лістапада 2014 года Сент-Леджэр стаў іграком «Іпсвіч Таўн», падпісаўшы кароткатэрміновы кантракт, але не правёў за клуб ніводнага матча і ўжо ў снежні пакінуў яго.

5 сакавіка 2015 года пасля паспяховага прагляду падпісаў кантракт з клубам амерыканскай МЛС «Арланда Сіці». Аднак, у жніўні таго ж года кантракт быў разарваны, прычынай стаў пропуск іграком некалькіх дзён трэніровак. Неўзабаве стаў іграком іншага амерыканскага клуба «Каларада Рэпідс». У сезоне 2016 не выступаў, і па яго заканчэнні пакінуў «Каларада Рэпідс».

### Вяртанне ў Англію 
У кастрычніку 2017 года перайшоў у клуб пятага англійскага дывізіёна «Соліхал Мурс», за які згуляў у адным матчы Кубка Англіі. У студзені 2018 года перабраўся ў «Гайзлі», дзе стаў таксама гуляючым трэнерам. Пакінуў клуб па заканчэнні сезона 2018/19.

Пасля стаў працаваць скаўтам у «Лестэр Сіці».

## Міжнародная кар’ера 
Не зважаючы на тое, што Сент-Леджэр і нарадзіўся ў Англіі, але ўсё ж ён палічыў за лепшае гуляць за сваю гістарычную радзіму, як у свой час і яго дзядуля з горада Карлоў. Яго дэбют за зборную Ірландыі адбыўся 6 чэрвеня 2009 года ў матчы адборачнага турніру да чэмпіянату свету 2010 года супраць зборнай Балгарыі, які скончыўся з лікам 1:1.

## Крыніцы 
## Спасылкі 
Катэгорыя:Футбалісты Ірландыі
Катэгорыя:Футбалісты Англіі
Катэгорыя:Ігракі зборнай Ірландыі па футболе
Катэгорыя:Ігракі ФК Пітэрбора Юнайтэд
Катэгорыя:Ігракі ФК Стывенідж
Катэгорыя:Ігракі ФК Прэстан Норт Энд
Катэгорыя:Ігракі ФК Мідлсбра
Катэгорыя:Ігракі ФК Лестэр Сіці
Катэгорыя:Ігракі ФК Мілуал
Катэгорыя:Ігракі ФК Іпсвіч Таўн
Катэгорыя:Ігракі ФК Арланда Сіці
Катэгорыя:Ігракі ФК Каларада Рэпідс
Катэгорыя:Ігракі ФК Соліхал Мурс
Катэгорыя:Ігракі ФК Гайзлі
Катэгорыя:Футбольныя трэнеры Ірландыі
Катэгорыя:Трэнеры ФК Гайзлі
ФК Лестэр Сіці

**«Лестэр Сіці»** () — англійскі футбольны клуб з горада Лестэр. Чэмпіён Англіі (2016), уладальнік Кубка Англіі (2021) і трохразовы ўладальнік Кубка футбольнай лігі. Свае хатнія матчы клуб праводзіць на стадыёне «Кінг Паўэр», які здольны змясціць 32 262 гледача. «Лестэр Сіці» быў заснаваны ў 1884 годзе як «Лестэр Фос», гуляючы на пляцоўцы непадалёк ад Фос Роўд. У 1891 годзе клуб пераехаў на стадыён «Філберт Стрыт», дзе праводзіць хатнія матчы на працягу 111 гадоў, перш чым рушыць на суседні стадыён «Уолкерс» у 2002 годзе.

«Лестэр Сіці» быў далучаны да футбольнай лігі ў 1894 годзе. З 1996 па 2002 гады клуб гуляў у Прэм’ер-лізе, пасля чаго некалькі разоў вяртаўся ў найвышэйшы англійскі дывізіён. У сезоне 2013/14 «Лестэр Сіці» перамог у Чэмпіёншыпе і вярнуўся ў Прэм’ер-лігу, а праз два гады, па выніках сезона 2015/16, упершыню ў гісторыі стаў чэмпіёнам Англіі.

## Склад 
*Станам на люты 2023 года.*

## Крыніцы 
## Спасылкі 
* Афіцыйны сайт

Лестэр Сіці
Лестэр Сіці
Вароніна

Назву **Варо́ніна** маюць:

## Населеныя пункты 
### Беларусь 
* Віцебская вобласць:
** Вароніна — вёска ў Расонскім раёне
** Вароніна — вёска ў Сенненскім раёне
* Гомельская вобласць:
** Вароніна — вёска ў Жыткавіцкім раёне
* Мінская вобласць:
** Вароніна — вёска ў Клецкім раёне

### Расія 
* Вароніна (Смаленскі раён)

## Прозвішча 
* Леся Вароніна — украінская пісьменніца, перакладчык, журналіст.
ФК Саўтгемптан

**«Саўтгемптан»** () — англійскі футбольны клуб, які размяшчаецца ў горадзе Саўтгемптан, графства Хэмпшыр. На «Сейнт-Мары Стэдыум» клуб пераехаў у 2001 годзе. Клуб мае мянушку «святыя», якая паўстала яшчэ ў часы заснавання клуба ў 1885 годзе ў сувязі з яго гісторыяй, гэта значыць каманда была арганізавана царкоўнымі актывістамі і з тых часоў гуляе традыцыйна ў чырвона-белай форме. Клуб мае сталае суперніцтва з «Портсмутам» з-за блізкасці паміж гарадамі. Матчы паміж гэтымі двума супернікамі вядомыя як Дэрбі паўднёвага берага.

Клуб упершыню атрымаў значны трафей у 1976 годзе, перамогшы ў розыгрышы Кубка Англіі, да гэтага клуб атрымліваў перамогі толькі ў рэгіянальных кубках і чэмпіянатах. Самым значным поспехам у чэмпіянаце Англіі з’яўляецца другое месца ў сезоне 1983/84. «Саўтгемптан» гуляў у Прэм’ер-лізе да сезону 2004/05 (27 сезонаў запар у найвышэйшым дывізіёне), пасля чаго вылецеў у ніжэйшыя лігі. У 2012—2023 гадах «святыя» зноў выступалі ў Прэм’ер-лізе.

## Гісторыя 
### Раннія гады 
Клуб быў заснаваны ў 1885 годзе членамі Моладзевай асацыяцыі царквы Святой Дзевы Марыі (). Цяперашнюю назву «Саўтгемптан» атрымаў у 1897 годзе. Выступаючы пад назвай «Саўтгемптан Святой Марыі» (), клуб далучыўся да Паўднёвай лігі ў 1894 годзе і станавіўся чэмпіёнам лігі шэсць разоў — у 1897, 1898, 1899, 1901, 1903 і 1904 гадах.

«Святыя» ўвайшлі ў Футбольную Лігу ў 1920 годзе, як член-заснавальнік трэцяга дывізіёна. Першы тытул прыйшоў у 1922 годзе, калі «Саўтгемптан» стаў чэмпіёнам дывізіёна. Дагэтуль «святыя» паспелі паўдзельнічаць у двух фіналах Кубка Англіі ў 1900 і 1902 гадах, але трафей абодва разы не скарыўся ім. Падняўшыся ў 1922 годзе ў другі дывізіён, «святыя» гулялі ў ім да 1953 года, калі зноў не апусціліся ў трэці дывізіён.

### Пасляваенны час 
Легенда «Саўтгемптана» і англійскага футбола Альф Рамсей быў сапраўднай зоркай пасляваеннага перыяду, і, шмат у чым дзякуючы яму, у 1960 годзе «Саўтгемптан» зноў вярнуўся ў другі дывізіён. Пры дапамозе такіх зорак як Марцін Чыверс, Тэры Пейн і Мік Чэнан, «святыя» ўпершыню ў гісторыі выйшлі ў Першы дывізіён у 1966 годзе.

Праз сем гадоў, у 1974 годзе каманда зноў выбыла ў другі дывізіён. Цікава, што кампанію ім тады склаў «Манчэстэр Юнайтэд». Аднак праз два гады «Саўтгемптан» дамогся найбуйнейшага поспеху ў сваёй гісторыі — у 1976 годзе, з’яўляючыся клубам другога дывізіёна, паўднёўцы заваявалі Кубак Англіі, абыграўшы на знакамітым «Уэмблі» на той момант ужо аднаго з лідараў вышэйшага дывізіёна «Манчэстэр Юнайтэд» з лікам 1:0. Пераможцы гол быў забіты Бобі Стоўксам.

## Дасягненні 
* **Кубак Англіі**:
** 1976

## Склад 
*Станам на люты 2024 года.*

## Крыніцы 
## Спасылкі 
* Афіцыйная старонка
* Сайт рускамоўных заўзятараў «Саўтгемптана»

Саўтгемптан
Саўтгемптан
Хаэн (правінцыя)

**Хаэн** () — правінцыя на поўдні Іспаніі ў складзе аўтаномнай супольнасці Андалусія. Адміністрацыйны цэнтр — Хаэн.

## Спасылкі 
* Афіцыйны сайт 

Катэгорыя:Правінцыі Іспаніі
Віцебская школа дойлідства

**Віцебская школа дойлідства** — самабытная архітэктурная школа, што склалася ў драўляным грамадзянскім і культавым дойлідстве Віцебска ў XVII—XVIII стст. Сфарміравалася пад уплывам Адраджэння, у XVIII ст. развівалася пад уплывам стылю барока. Спецыфічная рыса школы — ярусныя кампазіцыі, дзе кожны аб'ём быў самастойнай архітэктурнай адзінкай і адначасова падпарадкоўваўся агульнай кампазіцыі будынка.
[thumb|злева|Ратуша і гасціны двор з «[Чарцёж места Віцебска|Чарцяжа места Віцебска», 1664]]

Першапачаткова традыцыі школы склаліся ў абарончым будаўніцтве — сцены ў выглядзе гародняў, раскаты, вежы і інш. Асноўныя тыпы вежаў — прамавугольныя і васьмігранныя («круглікі»); у залежнасці ад функцый — вежы-брамы і глухія вежы. Замкавыя пабудовы (Верхні, Ніжні, Узгорскі замкі) фарміравалі адзіную структуру, суцэльную горадабудаўнічую сістэму.

Дынамічную асіметрыю мелі палацавыя будынкі першай пал. XVII ст. — дамы Горскага, Шапкіна, палац Агінскага. Да помнікаў Віцебскай школы дойлідства належаць грамадзянскія пабудовы — будынак прыказа, двор ваяводы, ратуша з гасціным дваром.

Культавыя будынкі мелі спецыфічныя рысы аб'ёмна-планіровачнай кампазіцыі, якія набліжалі іх да рускай і ўкраінскай архітэктуры. Яны ўяўлялі сабой ярусныя кампазіцыі, якія аб'ядноўвалі некалькі аб'ёмаў у адзіны суцэльны ансамбль; крыжова-цэнтрычныя храмы ўключалі 4—5 зрубаў, размешчаных вакол цэнтральнага, а таксама званіцу на галоўным фасадзе, як у Троіцкай царкве на Пескаваціку, мелі галерэі, якія апяразвалі па перыметры ўвесь будынак або размяшчаліся з боку бабінца, такі прыём быў выкарыстаны ў Троіцкай царкве Маркава манастыра.

Помнікі Віцебскай школы дойлідства не захаваліся, вядомыя паводле абмераў, замалёвак, фотаздымкаў XIX — пач. XX ст.

## Літаратура 
*   — С. 225.

Катэгорыя:Драўляная архітэктура Беларусі

Катэгорыя:Архітэктура Віцебска
Якаў Якаўлевіч Зайко

**Якаў Якаўлевіч Зайко** (, Навагрудскі раён, Беларусь — , Кіеў, Украіна) — украінскі грамадска-палітычны дзеяч, журналіст і пісьменік. Загінуў у час Еўрамайдана, Герой Украіны.

Нарадзіўся на Беларусі. З маладосці працаваў у Жытомірскай вобласці Украіны, з 1965 — у сродках масавай інфармацыі.

Народны дэпутат Верхоўнай Рады Украіны I склікання ад Народнага Руху. Галоўны рэдактар газеты «Голос грамадзяніна», серый кніг «Вярхоўная Рада Украіны» і «Летапіс дзяржаватварэння».

Загінуў 18 лютага 2014 года падчас баёў на вуліцы Інстытуцкай (памёр ад інфаркту).

Катэгорыя:Нарадзіліся ў Навагрудскім раёне
Катэгорыя:Памерлі ў Кіеве
Катэгорыя:Народныя дэпутаты Вярхоўнай Рады Украіны I склікання
ФК Бернлі

**«Бернлі»** () — прафесійны англійскі футбольны клуб з аднайменнага горада Бернлі, Ланкашыр. Клуб з’яўляецца адным з заснавальнікаў Футбольнай лігі. У дэбютным сезоне каманда заняла 9 месца сярод 12 удзельнікаў. З 1983 года базуецца на стадыёне «Тэф Мур». Мянушка «бардовыя» зачапілася за клубам дзякуючы дамінуючаму колеру хатніх кашуляў каманды. Бардовы колер і сіні былі прыняты ў 1910 годзе ў гонар дамінуючага клуба англійскага футбола таго часу клуба «Астан Віла». Лічылася, што гэтыя колеры здольныя падняць маральныя сілы каманды і натхніць «Бернлі» на новыя поспехі. «Бернлі» двойчы быў чэмпіёнам Англіі ў 1921 і 1960 гадах і аднойчы стаў уладальнікам Кубка Англіі ў 1914 годзе. У 1961 годзе клуб здолеў дайсці да чвэрцьфіналу Кубка еўрапейскіх чэмпіёнаў.

У пачатку сваёй гісторыі «Бернлі» быў адным з лідараў англійскага футбола, стала выступаючы ў вышэйшым дывізіёне, аднак з 1976 па 2009 гады каманда вагалася па ніжэйшых лігах. У 1987 годзе клуб, нават, здолеў пазбегнуць вылету ў Канферэнцыю. У 2009 годзе «Бернлі» здолеў вярнуцца ў вышэйшы дывізіён, аднак у першым жа сезоне вылецеў з яго. Сезон 2014/15 клуб зноў пачаў у Прэм’ер-лізе, заняўшы другі радок у Чэмпіёншыпе пасля «Лестэр Сіці». Па выніках сезона «Бернлі» ізноў апусціўся ў Чэмпіёншып, аднак на наступны год выйграў яго і ў 2016—2022 гадах гуляў у Прэм’ер-лізе.

## Дасягненні 
* **Чэмпіён Англіі** (2):
** 1921, 1960

* **Уладальнік Кубка Англіі**:
** 1814

* **Уладальнік Суперкубка Англіі**:
** 1973

## Склад 
*Станам на люты 2024 года.*

## Крыніцы 
## Спасылкі 
* Афіцыйны сайт клуба

Бернлі
Бернлі
Даніэль Агер

**Даніе́ль Мю́нтэ А́гер** (; нар. , Відаўрэ, Данія) — дацкі футбаліст (абаронца) і трэнер. Ігрок нацыянальнай зборнай Даніі (2005—2016), дзе на працягу чатырох гадоў быў капітанам. Вядомы перш за ўсё дзякуючы выступам за англійскі «Ліверпул». У цяперашні час з’яўляецца галоўным трэнерам клуба «Кёгэ».

## Кар’ера 
### «Брондбю» 
Агер быў названы самым перспектыўным іграком Даніі на працягу двух гадоў запар, у 2004 і 2005 гадах. Даніэль далучыўся да «Брондбю» ў 2004 годзе і дэбютаваў за свой новы клуб 25 ліпеня 2004 года ў матчы чэмпіянату супраць «Одэнсэ». Атрымаў свой вялікі шанец раней, чым чакалася, таму што дасведчаны абаронца «Брондбю» Андрэас Якабсен быў прададзены «Саўтгемптану». Агер быў названы найлепшым іграком «Брондбю» ў трох гульнях запар, неўзабаве пасля свайго дэбюту, ён замацаваўся ў першай камандзе ў 19-гадовым узросце.

### «Ліверпул» 
Агер прагрэсаваў з тых часоў, і не стаў сюрпрызам яго пераход у «Ліверпул» пасля 49 гульняў у складзе «Брондбю». Агер хутка прыстасаваўся да гульні «Ліверпула», і ўжо ў хуткім часе Самі Хююпія саступіў яму месца ў асноўным складзе.

### Вяртанне ў «Брондбю» 
30 жніўня 2014 года «Ліверпул» пацвердзіў вяртанне Агера ў «Брондбю», з якім абаронца падпісаў двухгадовы кантракт. 9 чэрвеня 2016 года, ва ўзросце 31 год, Агер абвясціў аб завяршэнні кар’еры.

У чэрвені 2021 года ўзначаліў клуб «Кёгэ» з другога дывізіёна Даніі.

## Дасягненні 
**«Брондбю»**:
* Чэмпіён Даніі: 2005
* Уладальнік Кубка Даніі: 2005

**«Ліверпул»**:
* Уладальнік Суперкубка Англіі: 2006
* Уладальнік Кубка Англійскай Лігі: 2012

## Асабістае жыццё 
Малодшы стрыечны брат Даніэля Мікалай Агер таксама з’яўляецца футбалістам і гуляе за «Сількебарг». У маі 2010 года, Агер абраўся шлюбам са сваёй сяброўкай Сафі Нельсан. Пара правяла вяселле ў Капенгагене. Яны маюць двух сыноў, якіх клічуць Джэймі і Мезан. Агер зараз са сваім дзядькам трымае паб у Даніі.

## Крыніцы 
## Спасылкі 
Катэгорыя:Футбалісты Даніі
Катэгорыя:Ігракі зборнай Даніі па футболе
Катэгорыя:Ігракі ФК Брондбю
Катэгорыя:Ігракі ФК Ліверпул
Катэгорыя:Футбольныя трэнеры Даніі
Катэгорыя:Трэнеры ФК Кёгэ
Шэйн Лонг

**Шэйн Патрык Лонг** (; нар. , Гортнаху, Ірландыя) — ірландскі футбаліст, нападнік. Ігрок нацыянальнай зборнай Ірландыі (2007—2021).

## Клубная кар’ера 
### Раннія гады 
У дзяцінстве быў таленавітым хёрлерам, і ў складзе каманды «Тыперэры GAA» ўдзельнічаў у двух паўфіналах моладзевага чэмпіянату Ірландыі па хёрлінгу.

### «Корк Сіці» 
Лонг быў заўважаны футбольным трэнерам «Корк Сіці» Петам Доланам, і з 1 ліпеня 2004 года Шэйн пачаў трэніравацца ў дублюючым складзе каманды. У асноўны склад трапіў да пачатку сезона 2005 года, у сувязі з тым, што месца зрушанага з пасады Долана заняў Даміен Рычардсан. Новы трэнер заўважыў талент маладога нападніка і дазволіў яму дэбютаваць у чэмпіянаце Ірландыі ў сакавіку 2005 года.

### «Рэдынг» 
У «Рэдынгу» Лонг выступаў з 2005 года. Першая яго гульня за англійскі клуб адбылася 17 красавіка 2006 года ў хатнім матчы са «Сток Сіці» (3:1).

### «Вест Бромвіч Альбіён» 
У жніўні 2011 года Лонг падпісаў кантракт на 3 гады з клубам «Вест Бромвіч Альбіён», дзе выступаў у кашулі з нумарам 9. Дэбютаваў за «драздоў» 14 жніўня 2011 года ў матчы супраць «Манчэстэр Юнайтэд», дзе адразу ж забіў гол.

### «Хал Сіці» 
17 студзеня 2014 года Лонг падпісаў кантракт з клубам «Хал Сіці» на тры з паловай гады, сума кантракт не была аб’яўлена. Дэбютаваў за новы клуб 28 студзеня ў матчы з «Крыстал Пэлас», дзе ігракі «Хала» трывалі паражэнне з лікам 1:0. У сваім наступным матчы супраць «Тотэнхэма» 1 лютага Шэйн адкрыў лік гульні, якая скончылася ўнічыю 1:1.

### «Саўтгемптан» 
Сезон 2014/15 пачаў разам з «Хал Сіці» ў матчах Лігі Еўропы, аднак 14 жніўня 2014 года было аб’яўлена пра пераход іграка ў склад «Саўтгемптана», з якім Шэйн падпісаў 4-гадовы кантракт. Лічыцца, што ігрок павінен замяніць Рыкі Ламберта, які ўлетку таго ж года прыяднаўся да складу «Ліверпула».

У лютым 2021 года быў аддадзены ў арэнду ў «Борнмут» да канца сезона, пасля вярнуўся ў «Саўтгемптан». Пакінуў клуб па заканчэнні кантракта ў чэрвені 2022 года.

### Вяртанне ў «Рэдынг» 
У ліпені 2022 года вярнуўся ў У «Рэдынг», падпісаўшы аднагадовы кантракт. Па заканчэнні сезона 2022/23 пакінуў клуб.

## Міжнародная кар’ера 
Пачаўшы гуляць за «Рэдынг» ў Англіі ў сезоне 2005/06, прыняў першы ўдзел у міжнародных матчах, патрапіўшы ў заяўку моладзевай зборнай Ірландыі. З-за траўмаў яго таварышча па «Рэдынгу» Кевіна Дойла і іграка «Сандэрленда» Стывена Эліята, Лонг атрымаў шанц выступіць у складзе асноўнай зборнай. Дэбют адбыўся 7 лютага 2007 года ў матчы супраць зборнай Сан-Марына (2:1).

## Крыніцы 
## Спасылкі 
Катэгорыя:Футбалісты Ірландыі
Катэгорыя:Ігракі зборнай Ірландыі па футболе
Катэгорыя:Ігракі ФК Корк Сіці
Катэгорыя:Ігракі ФК Рэдынг
Катэгорыя:Ігракі ФК Вест Бромвіч Альбіён
Катэгорыя:Ігракі ФК Хал Сіці
Катэгорыя:Ігракі ФК Саўтгемптан
Катэгорыя:Ігракі ФК Борнмут
Крысціян Поўльсен

'''Крысціян Б'ёрнсхёй Поўльсен** (; нар. , , Данія) — дацкі футбаліст, паўабаронца нацыянальнай зборнай Даніі.

## Кар’ера 
### Раннія гады 
Сваю футбольную кар’еру распачаў у сваім родным горадзе Аснес, з якога транзітам праз футбольны клуб «Хольбек» патрапіў у склад «Капенгагена». Амаль адразу Крысціян узяў на сябе лідарскую ролю ў клубе, пасля таго як сваю кар’еру ў клубе скончыў нарвежскі паўабаронца Столе Сольбакен.

### «Шальке 04» 
Пасля чэмпіянату свету 2002 Поўльсен перашоў у склад нямецкага клуба «Шальке 04». Сума трансферу склала 7 млн еўра, што было рэкордам продажу для дацкага клуба. Крысціян без цяжкасцей прыжыўся ў клубе, што не ў малай ступені было звязана з тым, што яго напарнік па зборнай Эбэ Сан таксама гуляў за нямецкі клуб.

### «Севілья» 
У 2006 годзе Крысціян пераехаў у Іспанію, каб гуляць за клуб з поўдня гэтай краіны «Севілью». Дэбютаваў за клуб у матчы за Суперкубак Еўропы, дзе севільскія футбалісты былі мацней за ігракоў «Барселоны».

### «Ювентус» 
Капітан зборнай Даніі ўлетку 2008 года быў набыты «Ювентусам» за 9,75 млн еўра. У адсутнасць траўмаванага Крысціяна Дзанеці, Поўльсен стаў асноўным цэнтральным паўабаронцам клуба.

### «Ліверпул» 
12 жніўня 2010 года было абвешчана аб пераходзе Крысціяна ў «Ліверпул». Сума трансферу склала 4,5 мільёны еўра.

### «Эвіян» 
31 жніўня 2011 года дэбютант французскай Лігі 1 клуб «Эвіян» абвясціў, што заключыў з дацкім паўабаронцам кантракт.

### «Аякс» 
22 жніўня 2012 года амстэрдамскі «Аякс» абвясціў аб дамоўленасці па пераходзе Поўльсена ў склад чырвона-белых. На наступны дзень Крысціян падпісаў з клубам двухгадовы кантракт, які разлічаны на два сезоны.

### «Капенгаген» 
У сезоне 2014/15 зноў выступаў за «Капенгаген», з якім выйграў Кубак Даніі. З лета 2015 года знаходзіўся без клуба. У снежні 2016 года афіцыйна абвясціў аб завяршэнні кар’еры.

## Міжнародная кар’ера 
За зборную Даніі правёў 92 матчы, забіў 6 мячоў. У жніўні 2012 года Крысціян абвясціў аб рашэнні спыніць выступы за зборную.

## Дасягненні 
### Клубныя 
**«Капенгаген»**
* Чэмпіён Даніі: 2001
* Уладальнік Кубка Даніі: 2015

**«Шальке 04»**
* Уладальнік Кубка нямецкай Лігі: 2005

**«Севілья»**
* Уладальнік Суперкубка УЕФА: 2006
* Уладальнік Кубка УЕФА: 2007
* Уладальнік Кубка Іспаніі: 2007
* Уладальнік Суперкубак Іспаніі: 2007

**«Аякс»'''
* Чэмпіён Нідэрландаў (2): 2013, 2014
* Уладальнік Суперкубка Нідэрландаў: 2013

### Асабістыя 
* Футбаліст года ў Даніі (2): 2005, 2006

## Крыніцы 
## Спасылкі 
* Прафайл  на сайце ESPN
* 
* 

Катэгорыя:Футбалісты Даніі
Катэгорыя:Ігракі зборнай Даніі па футболе
Катэгорыя:Ігракі ФК Капенгаген
Катэгорыя:Ігракі ФК Аякс Амстэрдам
Катэгорыя:Ігракі ФК Эвіян
Катэгорыя:Ігракі ФК Ліверпул
Катэгорыя:Ігракі ФК Ювентус
Катэгорыя:Ігракі ФК Севілья
Катэгорыя:Ігракі ФК Шальке 04
Катэгорыя:Ігракі ФК Хольбек
Чэмпіянат свету па снукеры сярод ветэранаў

**Чэмпіянат свету сярод ветэранаў** () — нярэйтынгавы турнір па снукеры сярод гульцоў старэйшых за 40 гадоў.

У 2016 годзе турнір праходзіў на працягу двух дзён у пачатку сакавіка.

Ніводны снукерыст не станавіўся чэмпіёнам свету сярод ветэранаў двойчы. Пераможцамі сямі розыгрышаў станавіліся Кліф Уілсан, Джымі Уайт, Дарэн Морган, Найджэл Бонд, Стыў Дэвіс, Марк Уільямс і Марк Дэвіс, які перамог на апошнім турніры ў 2016 годзе. Падчас свайго пераможнага турніру ў 2015 годзе Марк Уільямс з Уэльса здзейсніў найвышэйшы брэйк у гісторыі спаборніцтва — 140 ачкоў.
Міле Едынак

**Міле Едынак** (; нар. , , Аўстралія) — аўстралійскі футбаліст, паўабаронца. Ігрок нацыянальнай зборнай Аўстраліі (2008—2018).

## Кар’ера 
### Клубная 
Кар’еру пачаў у Аўстраліі, затым праз сваё харвацкае паходжанне з'ехаў гуляць у харвацкі клуб «Вартэкс», з якім узяў удзел у еўракубках. Пасля гэтага вярнуўся на радзіму, дзе гуляў за мясцовыя клубы, аднойчы стаўшы чэмпіёнам Аўстраліі ў складзе «Сентрал Кост Марынерс».

25 снежня 2008 года Міле падпісаў кантракт з турэцкім клубам «Генчлербірлігі» на два з паловай гады.

За год да сканчэння кантракту Едынак абвясціў, што сыходзіць з клуба ў чэрвені 2011 года, з надзеяй знайсці новы клуб у іншай краіне. Праз месяц ён падпісаў кантракт з англійскім клубам «Крыстал Пэлас».

У жніўні 2016 года стаў іграком «Астан Вілы». Пасля выхаду каманду ў Прэм’ер-лігу па выніках сезона 2018/19 пакінуў яе склад у якасці свабоднага агента і завяршыў кар’еру.

### Міжнародная 
У 2008 годзе дэбютаваў у афіцыйных матчах у складзе нацыянальнай зборнай Аўстраліі ў таварыскім матчы супраць зборнай Сінгапура.

## Дасягненні 
### Клубныя 
**«Сентрал Кост Марынерс»**
* Чэмпіён Аўстраліі: 2008

### Міжнародныя 
**Аўстралія**:
* Пераможца Кубка Азіі: 2015

## Крыніцы 
## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Футбалісты Аўстраліі
Катэгорыя:Ігракі зборнай Аўстраліі па футболе
Катэгорыя:Ігракі ФК Астан Віла
Катэгорыя:Ігракі ФК Крыстал Пэлас
Катэгорыя:Ігракі ФК Антальяспор
Катэгорыя:Ігракі ФК Генчлербірлігі
Катэгорыя:Ігракі ФК Сентрал Кост Марынерс
Катэгорыя:Ігракі ФК Сідней Юнайтэд
Катэгорыя:Ігракі ФК Вараждзін
Драбета

right|280px
**Драбета** () — раней дакійскае, затым рымскае паселішча на месцы сучаснага горада Драбета-Турну-Северын на паўднёвым захадзе Румыніі. Была занята і каланізавана рымлянамі пасля таго, як на карысць апошніх скончылася Першая дака-рымская вайна (101—102) гг., як важны цэнтр познеантычнага рачнога і сухапутнага гандлю на паўночным беразе ракі Дунай. У гэтым месцы рымляне таксама ўзвялі Траянаў мост, які быў разбураны варварамі ў IV стагоддзі пасля эвакуацыі Аўрэліяна.

## Гісторыя 
У рымскую эпоху насельніцтва Драбеты хутка расло. У перыяд паміж 117—138 гг. Драбета атрымала статус муніцыпія, у часы Септыма Севера 193—211 гг. перайшла ў ранг рымскіх калоній. Захаваліся рэшткі моста і рымскага каструма.

У VI стагоддзі візантыйскі імператар Юстыніян часова аднавіў мост і частку горада, які знаходзіўся ў сферы ўсходне-рымскага ўплыву прыблізна да 600 года (час нашэсця славян на Балканы). Такім чынам, пасля сыходу рымлян з Дакіі ў 271 годзе Драбета, як і суседняя Суцыдава, прыйшла ў запусценне, але, відаць, заўсёды была часткова заселена (у адрозненне ад больш паўночных гарадоў Паралісум, Ульпія Траяна і інш.), паколькі абедзве размяшчаліся на поўдні краіны ў непасрэднай блізкасці ад р. Дунай у межах Усходняй Рымскай імперыі. Тым не менш рымскі тапонім Драбета не захаваўся і быў заменены славянскімі новаўтварэннямі, нягледзячы на перавагу ў акрузе раманскага насельніцтва. Упершыню згадваецца ў сярэдневяковых хроніках у 1233 г. пад славянскай назвай Северын (літар. паўночны бераг Дуная). Рымская назва Драбета было дададзена пры Чаўшэску ў 1970-х каб падкрэсліць раманскую пераемнасць горада.

## Гл. таксама 
* Дакійскія войны

## Бібліяграфія 
* Academia Republicii Socialiste România, *Dicţionar Enciclopedic. vol II*, editura Politică, Bucureşti, 1964

## Спасылкі 
Катэгорыя:Дакія
Катэгорыя:Рымская Дакія
Катэгорыя:Гарады Старажытнага Рыма
Катэгорыя:Колішнія гарады Еўропы
Перэгрыны

**Перэгрыны** (ад  — замежнік, чужак) — катэгорыя насельніцтва Рымскай дзяржавы.

Перэгрынамі называліся асабіста свабодныя асобы, якія, аднак, не мелі рымскага грамадзянства, галоўным чынам — жыхары заваяваных Рымам абласцей. Пасля Лацінскай вайны 340—338 гг. да н.э. з ліку перэгрынаў былі выключаны таксама асобы, якія маюць лацінскае грамадзянства. Спачатку гэта былі жыхары саюзных Рыму, а пазней і падпарадкаваных рымлянамі гарадоў Міжземнамор'я, гэта значыць італікі да Саюзніцкай вайны 90-88 гадоў да н.э. і правінцыялы. Пасля эдыкта Каракалы ў 212 годзе колькасць перэгрынаў значна скарацілася. Пры Юстыніяне ж на становішчы перэгрынаў засталіся толькі жыхары аддаленых памежных раёнаў Рымскай імперыі.

Перэгрыны былі пазбаўлены права карыстацца ius civile (грамадзянскім правам Рыма), але маглі мець юрыдычныя адносіны з рымскімі грамадзянамі, гэта значыць маглі карыстацца ius gentium. Адпаведна, перэгрыны атрымлівалі юрыдычнае прызнанне, якога не мелі чужаземцы (непадданыя). Акрамя таго, у сваіх унутраных прыватных адносінах яны працягвалі карыстацца сваім нацыянальным правапарадкам.

Суды, якія разглядаюць спрэчкі паміж рымскімі грамадзянамі і перэгрынамі, у сваёй дзейнасці зыходзілі з меркаванняў не нормаў права, а *справядлівасці і разумнага сэнсу* ().

## Літаратура 
* Нечай Ф. М. «Рим и италики», Минск 1963
* Утченко С. Л. «Кризис и падение Римской республики», Москва 1965
* Jones A.H.M. «Cities of the eastern Roman provinces», New York — Oxford 1937.

Катэгорыя:Сацыяльная структура старажытнарымскага грамадства
Пушкінскі мост

Назву **Пушкінскі мост** маюць:

* Пушкінскі мост — мост у Віцебску.
* Пушкінскі мост — мост у Маскве.
Вялікі Маскварэцкі мост

**Вялікі Маскварэ́цкі мост** () — адзін з мастоў цераз Маскву-раку. Размешчаны побач са Спаскімі варотамі Крамля, злучае Васільеўскі Спуск, вуліцу Варварку з вуліцай Вялікай Ардынкай. Працяг моста — Малы Маскварэцкі мост праз Водаадводны канал. Даўжыня з падыходамі — 554 м, шырыня — 40 м. Трохпралётны, маналітна-жалезабетонны.

## История 
Пабудаваны на месцы адной з найстарэйшых перапраў у горадзе. З 1498 года існаваў наплаўны мост на шляху ад Цвярской да Серпухаўскай дарогі. У 1789 годзе пабудаваны драўляны палевы мост. У 1829 годзе збудаваны каменныя быкі трох драўляных пралётаў па 28 м. У 1870 годзе мост згарэў, у 1872 годзе пастаўлены металічныя пралёты. Назва дадзена па Маскварэцкай вуліцы.

*Сучасны* мост пабудаваны ў 1938 годзе (інжынер У. С. Кірылаў, архітэктары А. В. Шчусеў і П. М. Сардар’ян).

На гэтым мосце 28 мая 1987 года на лёгкім аднаматорным самалёце прызямліўся заходнегерманскі спартсмен-пілот Маціяс Руст.

27 лютага 2015 года на гэтым мосце быў застрэлены палітык Барыс Нямцоў.

## Літаратура 
* Носарев В. А., Скрябина Т. А. Мосты Москвы. — М.: Вече, 2004. — С. 94-101. — ISBN 5-9533-0183-9.

## Спасылкі 
Катэгорыя:Масты Масквы
Катэгорыя:Будынкі і збудаванні Аляксея Шчусева
Татарскі мост (Мінск)

і Старосцінскай Слабады. Малюнак 1942 г.]]
**Татарскі мост** — колішні драўляны мост цераз раку Свіслач у Мінску, які злучаў Татарскае прадмесце з раёнам Старажоўкі (ад Мала-Татарскай вул. да вул. Старавіленскай і Семінарскага зав.). Мост размяшчаўся недалёка ад цяперашняга Гарбатага моста вышэй па цячэнні і быў прамым працягам сучаснай вуліцы Заборскага.

Пытанне аб будаўніцтве Татарскага і Аранскага мастоў цераз Свіслач, якія павінны былі злучыць адпаведна Татарскае прадмесце і Ляхаўку з цэнтрам горада і стаць новымі транспартнымі артэрыямі, падымалася ў гарадскім упраўленні яшчэ ў 1909 г. Паводле іх меркавалася пусціць конны транспарт, разгрузіўшы цэнтральныя вуліцы і не разбураючы маставыя ў цэнтры горада. Аднак ажыццявіць гэтыя планы ўдалося толькі ў 1917 г. пры садзейнічанні ваеннага ведамства. Існаваў да 1970-х гадоў.

## Спасылкі 
* Мінскія масты ўчора і сёння  // TUT.BY

Катэгорыя:Масты цераз Свіслач (прыток Бярэзіны)
Катэгорыя:Масты Мінска
Катэгорыя:Татарскае прадмесце
Катэгорыя:Старажоўка
Катэгорыя:З’явіліся ў 1917 годзе
Катэгорыя:1917 год у Мінску
Катэгорыя:Зніклі ў 1970-я гады
Катэгорыя:Знішчаныя збудаванні Мінска
Катэгорыя:Драўляныя масты
3-я армія (Германская імперыя)

**3-я а́рмія** () — воінскае аб’яднанне армейскага узроўню Імперскай Германскай Арміі падчас Першай сусветнай вайны.

## Гісторыя баявых дзеянняў 
Была сфармавана падчас мабілізацыі ў жніўні 1914 года на базе IІ Армейскай Інспекцыі. У склад уваходзілі часці, ў асноўным скамплектаваныя з саксонцаў.

Удзельнічала ў баявых дзеяннях у складзе Заходняга фронта.

## Баявы склад на 1914 год 
* XI Корпус (Генерал ад інфантэрыі Ота фон Плюскаў)
* XII (1 Каралеўскі Саксонскі) Корпус (Генерал ад інфантэрыі Карл д’Эльса)
* XIX (2гі Каралеўскі Саксонскі) Корпус (Генерал ад кавалерыі Максіміліян фон Лаферт)
* XII (Каралеўскі Саксонскі) Рэзервовы корпус (Генерал ад артылерыі Ханс фон Кірхбах)

## Камандуючыя 
* Генерал-палкоўнік Макс фон Гаўзен (2.8.1914 — 12.9.1914)
* Генерал ад кавалерыі Карл фон Айнэм (12.9.1914 — 18.1.1919)

## Гл. таксама 
* Баявы расклад Германскай імперскай арміі ў 1914 годзе

## Літаратура 
* 
* 
 

Катэгорыя:Ваенная гісторыя Германіі
Катэгорыя:Арміі Германіі ў Першай сусветнай вайне
Філдынг

* Генры Філдынг (1707—1754), англійскі пісьменнік
* Хелен Філдынг (нар. 1958), англійская пісьменніца
* Эндру Філдынг Хакслі (1917—2012), англійскі нейрафізіёлаг і біяфізік, лаўрэат Нобелеўскай прэміі па фізіялогіі і медыцыне (1963)
Муніцыпій (Старажытны Рым)

**Муніцыпій** ( ад *munus* — «дар, абавязак, служба» і *capio* — «бяру») у рымскай дзяржаве — горад, свабоднае насельніцтва якога атрымлівала ў поўным ці абмежаваным аб'ёме права рымскага грамадзянства і самакіраванне.

Першапачаткова розны муніцыпальны статус падаваўся толькі асобным гарадам. Усе жыхары Італіі атрымалі поўныя правы рымскага грамадзянства, верагодна, у эпоху паміж Саюзніцкай вайной 90—88 гадоў да н.э. і перапісам, праведзеным імператарам Актавіянам Аўгустам у 28 годзе да н.э. У 49 годзе да н.э. Цэзар падаў рымскае грамадзянства жыхарам Цызальпійскай Галіі. Муніцыпіі існавалі таксама ў правінцыях. Усё насельніцтва імперыі атрымала рымскае грамадзянства паводле эдыкта Каракалы ў 212 годзе.

## Літаратура 
* Michel Humbert, " L’incorporation de Caere dans la *Civitas Romana* ", 84-1, 1972, ст. 231—268 Онлайн 
* Michel Humbert, ''Municipium et civitas sine suffragio. L’organisation de la conquête jusqu'à la guerre sociale*, C.E.F.R. 36, Romer, 1978 (Онлайн ) (Compte-rendu par Jean-Louis Ferrary dans les *Annales'')

## Гл. таксама 
* Муніцыпіі Малдовы
* Муніцыпіі Румыніі

## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Старажытны Рым
Зілоты

**Зілоты** ці ***зелоты*** (, «руплівец, прыхільнік», , *канаім*) — удзельнікі палітычнага руху ў I стагоддзі часоў іўдаізму Другога Храма, які імкнуўся падбухторваць людзей правінцыі Іўдзея, каб паўстаць супраць Рымскай імперыі і выгнаць рымлян са Святой зямлі сілай зброі, асабліва падчас Першай Іўдзейскай вайны (66-70). Зілоты, згодна Іосіфу Флавію, былі «чацвёртай сектай» у гэты перыяд.

## Гісторыя 
 на даху сабора ў Хельсінкі.]]
Асноўнай мэтай зілотаў было скасаванне эліністычнага ўплыву і звяржэнне рымскага валадарства, для дасягнення гэтай мэты лічыліся прыдатнымі любыя сродкі. Да сярэдзіны I стагоддзя н.э. зілоты аформіліся ў палітычную партыю для барацьбы са спадчынай цара Іўдзеі Ірада Вялікага. З фасада Іерусалімскага храма, адбудаванага Ірадам, яны збілі залатога арла, які, на іх думку, падахвочваў да ідалапаклонства і паказваў на рымскае валадарства ў краіне.

Патрабаванні імператара Калігулы паставіць па ўсёй Імперыі свае ідалы, грубае стаўленне рымскіх салдат да Храму і веры жыхароў Іўдзеі прывялі да істотнай радыкалізацыі яўрэйскага насельніцтва і, адпаведна, да павелічэння колькасці прыхільнікаў зілотаў. Пасля незаконнай канфіскацыі (фактычна рабавання) рымскім пракуратарам вялікай часткі храмавага срэбра зілоты арганізавалі паўстанне, якое прывяло да вайны 66-73 гадоў. Падаспеўшыя на дапамогу рымскія войскі  з Сірыі былі разбітыя паўстанцамі.

Зілоты, як непрымірымыя супернікі рымлян, вырашылі змагацца да канца, абгрунтоўваючы гэта таксама тым, што Ізраілем мог кіраваць толькі Месія — нашчадак Давіда. Найбольш адважныя воіны вылучыліся ў асобнае крыло і атрымалі ад рымлян мянушку «» («забойцы», «кінжальшчыкі»). Іх радыкальныя ваяўнічыя дзеянні прывялі да вайны з рымлянамі. Так, адзін з сікарыяў , захапіўшы крэпасць Масада, забіў увесь рымскі гарнізон.

Найбольш вядомыя зілоты —  і . Часам зілотаў разглядаюць як заснаваную Іудай Галілеянінам і Садокам фарысеем «*чацвёртую секту*» (разам з фарысеямі, садукеямі і ), пра якія згадваў удзельнік Іўдзейскіх войнаў Іосіф Флавій.

Паводле Бібліі, сярод апосталаў Ісуса адзін вучань быў зілотам — Сымон.

Катэгорыя:Гісторыя іўдаізму
Катэгорыя:Плыні ў іўдаізме
Катэгорыя:Іўдзейскія войны
Катэгорыя:Яўрэі ў Рымскай імперыі
Джо Ледлі

**Джозеф Крыстафер Ледлі** (; нар. , , Уэльс) — валійскі футбаліст, гуляў на пазіцыі цэнтральнага паўабаронцы ці левага вінгера. Ігрок нацыянальнай зборнай Уэльса (2006—2018).

## Клубная кар’ера 
Джо з дзяцінства з’яўляўся прыхільнікам клуба са свайго роднага горада, «Кардыф Сіці». Ва ўзросце дзевяці гадоў Ледлі быў залічаны ў акадэмію «ластавак». Прайшоўшы ўсе моладзевыя каманды «Кардыф Сіці», 1 верасня 2004 года малады паўабаронца падпісаў з клубам свой першы прафесійны кантракт. Дэбют Ледлі ў першым складзе «ластавак» адбыўся ўжо 21 верасня — у той дзень супернікам «Сіці» быў «Мілтан Кінс Донс». З цягам часу Джо стаў сапраўдным лідарам клуба, аб чым сведчыць той факт, што некалькі разоў заўзятары абіралі Ледлі лепшым іграком клуба за сезон.

Па заканчэнні сезона 2009/10 кантракт Джо з «Сіці» скончыўся, і ён стаў вольным агентам. У прэсе магчымымі новымі працадаўцамі паўабаронцы называлі англійскія «Вест Бромвіч Альбіён» і «Сток Сіці», а таксама італьянскую «Рому». Аднак 12 ліпеня 2010 года Ледлі перабраўся ў Шатландыю, дзе падпісаў 4-гадовы кантракт з глазгаўскім «Сэлтыкам».

Дэбют валійца ў першым складзе «кельтаў» адбыўся 28 ліпеня 2010 года, калі ў рамках трэцяга кваліфікацыйнага раўнду Лігі чэмпіёнаў «бела-зялёныя» сустракаліся з партугальскай «Брагай».

31 студзеня 2014 года Ледлі далучыўся да «Крыстал Пэлас» за 750 тысяч фунтаў, падпісаўшы кантракт на тры з паловай гады. Ён забіў у сваім дэбютным матчы супраць «Вест Бромвіча» галавой адправіўшы мяч у браму суперніка пасля падачы вуглавога. «Крыстал» такім чынам атрымаў перамогу з лікам 3:1. Улетку 2017 года па заканчэнні кантракта пакінуў «Крыстал Пэлас».

У верасні 2017 года падпісаў паўгадовы кантракт з клубам «Дэрбі Каўнці», у лістападзе таго ж года падоўжыў яго да канца сезона 2018/19. У студзені 2019 года датэрмінова разарваў пагадненне з «Дэрбі Каўнці».

У лютым 2020 года далучыўся да аўстралійскага клуба «Ньюкасл Джэтс». У сакавіку 2021 года стаў іграком «Ньюпарт Каўнці», дзе гуляў да канца сезона 2020/21. У лістападзе 2021 года абвясціў пра завяршэнне кар’еры.

## Міжнародная кар’ера
Дэбют паўабаронцы ў зборнай Уэльса адбыўся 7 верасня 2005 года, калі «цмокі» ў рамках адборачнага турніру да чэмпіянату свету 2006 года сустракаліся супраць зборнай Польшчы.

## Дасягненні 
**Сэлтык**
* Чэмпіён Шатландыі (2): 2012, 2013
* Уладальнік Кубка Шатландыі (2): 2011, 2013

## Крыніцы 
Катэгорыя:Футбалісты Уэльса
Катэгорыя:Ігракі зборнай Уэльса па футболе
Катэгорыя:Ігракі ФК Кардыф Сіці
Катэгорыя:Ігракі ФК Сэлтык
Катэгорыя:Ігракі ФК Крыстал Пэлас
Катэгорыя:Ігракі ФК Дэрбі Каўнці
Катэгорыя:Ігракі ФК Ньюкасл Джэтс
Катэгорыя:Ігракі ФК Ньюпарт Каўнці
Гай Антоній Гібрыда

**Гай Антоній Гібрыда** () — старажытнарымскі дзяржаўны дзеяч і палкаводзец з роду Антоніяў, дзядзька Марка Антонія.

## Біяграфія 
Нарадзіўся каля 106 гады да н.э., быў другім сынам Марка Антонія Аратара. Падчас грамадзянскай вайны 83-82 гадоў да н.э. Луцыя Карнелія Сулы з яго праціўнікамі Гай удзельнічае ў суланскіх праскрыпцыях, а таксама ў рабаванні Грэцыі. Мянушку «Гібрыда» атрымаў за асаблівую жорсткасць у абыходжанні з палоннымі і за ўжыванне катаванняў (за сваю паўдзікую натуру — так называлі плод кахання свойскай свінні і дзіка.).

Пазней прыцягваўся да суда абрабаванымі ім грэкамі, а яшчэ пазней быў выключаны з сената цэнзарамі. У 71 годзе да н.э. дзякуючы плебейскаму паходжанню быў народным трыбунам. У 64 годзе да н.э. Гібрыда ўдзельнічаў у выбарах консулаў на наступны год разам з Луцыем Сергіем Катылінай, Маркам Туліем Цыцэронам, Публіем Гальбам, Луцыем Касіем Лонгінам, Квінтам Карніфіцыем і Гаем Ліцыніем. Гібрыда згадваецца ў лісце Квінта Цыцэрона свайму брату Марку з саветамі адносна сушукальніцтва як забойца, распуснік і банкрут. Нягледзячы на гэта, Гібрыда стаў консулам разам з Цыцэронам.

Прымаў тайны ўдзел у змове Катыліны ў 63 годзе да н.э. Пасля ўцёкаў у тым жа годзе Катыліны на поўнач, прыняў камандаванне над арміяй, пасланай супраць Катыліны, але ў бітве з катылінарыямі пры Пісторыі (62 да н.э.) удзелу не прымаў. За абрабаванне правінцыі Македоніі быў асуджаны і сасланы. Быў вернуты з выгнання Цэзарам і ў 42 годзе да н.э. стаў цэнзарам.

## Літаратура 
* Утченко С. Л. «Цицерон и его время», Москва 1986.
* Elimar Klebs: Antonius 19. In: Paulys Realencyclopädie der classischen Altertumswissenschaft (RE). Band I,2, Stuttgart 1894, Sp. 2577—2582.

Катэгорыя:Народныя трыбуны
Катэгорыя:Военачальнікі Старажытнага Рыма
Катэгорыя:дынастыя Антоніяў
Баркова

Назву **Барко́ва** маюць:
## Населеныя пункты 
### Беларусь 
* Віцебская вобласць:
** Баркова — былая вёска ў Верхнядзвінскім раёне
** Баркова — вёска ў Мёрскім раёне
Мінскэнерга

**Рэспубліканскае ўнітарнае прадпрыемства «Мінскэнерга»** — дзяржаўнае прадпрыемства, якое ажыццяўляе электразабеспячэнне спажыўцоў Мінска і Мінскай вобласці, цеплазабеспячэнне гарадоў: Мінск, Маладзечна, Жодзіна, Барысаў, Вілейка, Салігорск, Слуцк і пасёлкаў Рудзенск, Дружны, Свіслач. Уваходзіць у склад дзяржаўнага вытворчага аб'яднання «Белэнерга». Прадпрыемства з'яўляецца адным з найбуйнейшых падаткаплацельшчыкаў Беларусі. Колькасць персаналу энергасістэмы перавышае 14 тыс. чалавек. 

Устаноўленая электрычная магутнасць энергасістэмы — 1823 МВт (з блок-станцыямі) .

## Структура 
РУП «Мінскэнерга» эксплуатуе больш за 60 тыс. км электрычных сетак, якія ажыццяўляюць забеспячэнне спажыўцоў электраэнергіяй, а таксама прыём і перадачу энергіі ў іншыя рэгіёны. РУП «Мінскэнерга» інтэгруе абласныя энергасістэмы ў аб'яднаную энергасістэму Беларусі.

У структуру РУП «Мінскэнерга» уваходзяць:

* Раённыя кацельні;
* Пяць цеплаэлектрацэнтраляў:
** ЦЭЦ-2, Мінск;
** ЦЭЦ-3, Мінск;
** ЦЭЦ-4, Мінск;
** Мінская ЦЭЦ-5;
** Жодзінская ЦЭЦ;

* Чатыры міні-ЦЭЦ:
** Маладзечанская Міні-ЦЭЦ;
** Салігорская Міні-ЦЭЦ;
** Вілейская Міні-ЦЭЦ;
** Слуцкая Міні-ЦЭЦ

У склад РУП «Мінскэнерга» таксама ўключаны асноўныя лініі электраперадачы, якія злучаюць рэспубліку з энергасістэмамі Расійскай Федэрацыі і Прыбалтыйскіх дзяржаў, — ПЛ 750 кВ (падстанцыя - 750 кВ «Беларуская»).

## Гл. Таксама 
* Цеплаэлектрацэнтраль
* Мінская ЦЭЦ-3
* Мінская ЦЭЦ-4

Катэгорыя:Энергетыка Беларусі
Катэгорыя:Кампаніі Беларусі
Яўген Міхайлавіч Мінянкоў

**Яўген Мінянкоў** (нар. , ) — беларускі футбаліст, абаронца клуба «Крупкі-ДРБУ-164».

## Клубная кар’ера 
Пачынаў кар’еру ў дублі барысаўскага БАТЭ, пазней гуляў за «Дарыду». У складзе гэтага клуба дэбютаваў у Вышэйшай лізе ў сезоне 2008. Па заканчэнні сезона «Дарыда» спыніла існаванне, і Яўген адправіўся ў каманду Другой лігі «Рудзенск», якой дапамог у першым жа сезоне перамагчы ў Другой лізе. У 2010—2011 гадах выступаў за «Рудзенск» у Першай лізе, але не меў трывалага месца ў аснове.

У 2012 годзе далучыўся да складу клуба «Смалявічы-СТІ», які ўзначальваў вядомы беларусі спецыяліст Юрый Пунтус. У смалявіцкім клубе стаў трывалым іграком асновы. Дапамог «Смалявічам» выйсці ў Першую лігу, дзе гуляў за гэты клуб на працягу 1,5 гадоў.

Улетку 2014 года разам з таварышамі па камандзе Іванам Васілёнкам і Міхаілам Шчарбаковым перайшоў у новы клуб Пунтуса — мазырскую «Славію». Замацаваўся ў мазырскім клубе і дапамог яму па выніках сезона 2014 вярнуцца ў Вышэйшую лігу. Аднак, у сезоне 2015 выступаў за дубль «Славіі», так і не дэбютаваўшы за клуб у Вышэйшай лізе. У жніўні 2015 года кантракт з мазыранамі быў разарваны.

У пачатку 2016 года папоўніў склад «Слоніма», дзе замацаваўся ў якасці асноўнага абаронцы. У сезоне 2017 выступаў за «Оршу».

У пачатку 2021 года далучыўся да клуба «Крупкі ДРБУ-164» у Другой лізе.

## Дасягненні 
*  Пераможца Другой лігі чэмпіянату Беларусі (2): 2009, 2012

## Статыстыка выступленняў 
## Крыніцы 
Катэгорыя:Футбалісты Беларусі
Катэгорыя:Ігракі ФК Крупкі-ДРБУ-164
Катэгорыя:Ігракі ФК Орша
Катэгорыя:Ігракі ФК Слонім-2017
Катэгорыя:Ігракі ФК Славія Мазыр
Катэгорыя:Ігракі ФК Смалявічы
Катэгорыя:Ігракі ФК Рудзенск
Катэгорыя:Ігракі ФК Дарыда
Катэгорыя:Ігракі ФК БАТЭ
Арда Туран

**Арда Туран** (; нар. , , Турцыя) — турэцкі футбаліст (атакуючы паўабаронца) і трэнер. Ігрок нацыянальнай зборнай Турцыі (2006—2017). Лічыцца адным з найлепшых футбалістаў Турцыі.

У цяперашні час працуе галоўным трэнерам клуба «Эюпспор».

## Клубная кар’ера 
Арда з’яўляецца выхаванцам футбольнай акадэміі «Галатасарая». Да асноўнай каманды стаў падцягвацца яшчэ ў часы працы ў клубе Георгэ Хаджы. Першы афіцыйны матч правёў у гульні на Кубак Турцыі супраць «Бурсаспора» 22 студзеня 2005 года. У 2006 годзе быў аддадзены ў арэнду ў клуб Суперлігі «Манісаспор». Напачатку сезона 2006/07 вярнуўся з арэнды і ў хуткім часе стаў іграком асновы клуба.

10 жніўня 2011 года Туран перайшоў у мадрыдскі «Атлетыка», падпісаўшы кантракт на 4 гады. Сума трансферу склала 12 млн еўра, што стала самым дарагім трансферам турэцкага футбаліста. Дэбютаваў за новы клуб 28 жніўня 2011 года супраць «Асасуны», выйшаўшы на замену ў другім тайме. У Лізе Еўропы дэбютаваў у стартавым складзе 15 верасня 2011 года ў матчы супраць «Сэлтыка», адзначыўся галавым пасам. У сезоне 2013/14 быў адным з асноўных ігракоў каманды, калі «Атлетыка» здолеў атрымаць перамогу ў чэмпіянаце Іспаніі і дайсці да фіналу Лігі чэмпіёнаў.

10 ліпеня 2015 года афіцыйна перайшоў у «Барселону», падпісаўшы пяцігадовы кантракт. Сума трансферу склала 34 млн еўра. Пры гэтым, з-за забароны «Барселоны» на рэгістрацыю новых ігракоў Арда змог выйсці на поле толькі ў студзені 2016 года.

У сезоне 2017/18 не правёў за «Барселону» ніводнага матча, і ў студзені 2018 года быў аддадзенны ў арэнду клубу «Істанбул Башакшэхір» на 2,5 гады. 4 мая 2018 года за напад на арбітра быў выдалены і неўзабаве атрымаў 16-матчавую дыскваліфікацыю, якая пазней была скарочана да 10 матчаў. У студзені 2020 года арэнда ў «Істанбуле» была датэрмінова спынена.

У жніўні 2020 года вярнуўся ў «Галатасарай», дзе гуляў да канца сезона 2021/22. У верасні 2022 года абвясціў аб завяршэнні кар’еры.

## Міжнародная кар’ера 
За нацыянальную зборную Турцыі дэбютаваў у 2006 годзе. На чэмпіянаце Еўропы 2008 Арда забіў два мячы, ў тым ліку пераможны ў браму швейцарцаў.

## Трэнерская кар’ера 
У красавіку 2023 года ўзначаліў клуб «Эюпспор» з другога турэцкага дывізіёна.

## Дасягненні 
**«Галатасарай»**:
* Чэмпіён Турцыі: 2008
* Уладальнік Кубка Турцыі: 2005
* Уладальнік Суперкубка Турцыі: 2008

**«Атлетыка»**:
* Чэмпіён Іспаніі: 2014
* Уладальнік Кубка Іспаніі: 2013
* Уладальнік Суперкубка Іспаніі: 2014
* Пераможца Лігі Еўропы: 2012
* Уладальнік Суперкубка Еўропы: 2012

**«Барселона»**:
* Чэмпіён Іспаніі: 2016
* Уладальнік Кубка Іспаніі (2): 2016, 2017
* Уладальнік Суперкубка Іспаніі: 2016

## Крыніцы 
## Спасылкі 
* Афіцыйны профіль на сайце мадрыдскага «Атлетыка»  

Катэгорыя:Футбалісты Турцыі
Катэгорыя:Ігракі зборнай Турцыі па футболе
Катэгорыя:Ігракі ФК Галатасарай
Катэгорыя:Ігракі ФК Манісаспор
Катэгорыя:Ігракі ФК Атлетыка Мадрыд
Катэгорыя:Ігракі ФК Барселона
Катэгорыя:Ігракі ФК Істанбул Башакшэхір
Катэгорыя:Футбольныя трэнеры Турцыі
Катэгорыя:Трэнеры ФК Эюпспор
Phaeolus schweinitzii

**Phaeolus schweinitzii** — від грыбоў роду  сямейства . Відавая назва дадзена ў гонар амерыканскага міколага  (1780—1834).

## Сінонімы 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Апісанне 
* Шляпка 10-30 см у дыяметры, у маладым узросце серна-жоўтага, затым іржава-карычневага або цёмна-карычневага колеру, з канцэнтрычнымі зонамі, з жоўтым краем, плоскай формы, пакрытая бародаўкамі або валасінкамі.
* Гіменафор трубчасты. Поры 0,3-2,5 мм у дыяметры, аліўкава-жоўтага, потым карычневага колеру. Трубачкі 3-6 мм даўжынёй.
* Мякаць жоўта-карычневага або іржава-карычневага колеру, без асаблівага смаку і паху.
* Споры бясколерныя, эліптычнай формы, з гладкай паверхняй, неамілоідныя. Базідыі чатырохспоравыя. Цысціды булавападобнай або канічнай формы.
* Грыб неядомы з-за жорсткай мякаці.

## Экалогія 
Паразітуе на каранях хвойных дрэў, выклікаючы  .

## Падобныя віды 
Маладыя грыбы можна зблытаць з відам .

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Неядомыя грыбы
Катэгорыя:Грыбы Еўразіі
Катэгорыя:Грыбы Паўночнай Амерыкі
Швейніц
Катэгорыя:Фамітапсідавыя