open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Парламенцкія выбары ў Германіі (1983)

**Федэральныя выбары ў Бундэстаг ФРГ** адбыліся 6 сакавіка 1983 года, на якіх ХДС/ХСС атрымала большасць месцаў у парламенце, а лідар ХДС — Гельмут Коль, быў пераабраны на пасаду федэральнага канцлера.

## Перадвыбарная кампанія 
На папярэдніх выбарах у 1980 годзе СвДП ўваходзіла ў кааліцыю з СДПГ. Пасля распаду кааліцыі канцлерам ФРГ у кастрычніку 1982 года быў абраны старшыня ХДС Гельмут Коль. За яго прагаласавала фракцыя ХДС/ХСС і большасць членаў СвДП ў Бундэстагу. Былі арганізаваны датэрміновыя выбары. У СДПГ узніклі цяжкасці, таму што злева з’явілася новая партыя — Зялёныя.

Найважнейшай праблемай на гэтых выбарах было пытанне ўзбраенняў пасля прыняцця падвойнага рашэння НАТА.

## Пасля выбараў 
Урадавая кааліцыя ХДС / ХСС — СвДП на чале з канцлерам Гельмутам Колем засталася ва ўладзе. Гэта былі першыя выбары, на якіх зялёныя атрымалі месцы ў Бундэстагу.

## Вынікі 
Вынікі выбараў:

Катэгорыя:Падзеі 6 сакавіка
Катэгорыя:Выбары ў Германіі
Катэгорыя:Сакавік 1983 года
Катэгорыя:1983 год у Германіі
Катэгорыя:Выбары 1983 года
Парламенцкія выбары ў Германіі (1987)

**Федэральныя выбары ў Бундэстаг ФРГ** адбыліся 25 студзеня 1987 года, ХДС/ХСС атрымала большасць месцаў у Бундэстагу, а лідар ХДС — Гельмут Коль, зноў быў пераабраны на пасаду федэральнага канцлера.

## Перадвыбарная кампанія 
СДПГ прызначыла намесніка старшыні партыі і прэм’ер-міністра зямлі Паўночны Рэйн-Вестфалія Ёханеса Рау сваім кандыдатам у канцлеры. СДПГ пакутавала ад унутраных рознагалоссяў і канкурэнцыі з Зялёнымі. Было таксама няясна, як яны сфарміруюць урад, паколькі Зялёныя былі падзеленыя па пытанню, ці прымаць удзел ва ўрадзе.

Адным з асноўных пытанняў на гэтых выбарах было навакольнае асяроддзе, што сталася вельмі важным пасля Чарнобыльскай катастрофы і іншых аварый.

## Вынікі 
Вынікі галасавання:

Катэгорыя:Студзень 1987 года
Катэгорыя:Падзеі 25 студзеня
Катэгорыя:1987 год у Германіі
Катэгорыя:Выбары ў Германіі
Катэгорыя:Выбары 1987 года
Рыта Сангалі

**Рыта Сангалі** (,  — ) — італьянская артыстка балета.

## Біяграфія 
Нарадзілася ў Антэньяце.

Танцавала ў італьянскіх правінцыях Асці, П’ячэнца і Турын. У 1865 годзе скончыла школу «Ла Скала» у О. Юса, дэбютавала ў тым жа годзе ў Мілане ў тэатры «La Scala» ў балеце Поля Тальёні (1808—1884) «Прыгоды Фліка і Флока» на музыку П. Л. Гертэля. Пасля яе нанялі ў Тэатр Яе Вялікасці ў Лондане. У тым жа годзе яна выехала ў ЗША і заснавала ўласную трупу ў Нью-Ёрку.

Сангалі гастралявала па Амерыцы ў Каліфорніі, Каларада, Арэгон і да Солт-Лэйк-Сіці ў 1866—1870 гадах. Разам з Мары Банфанці выступала ў музыкальнай пастаноўцы *«Чорны жулік»* () Дэвіда Косты, а затым трыумфавала ў пантамімах *«Humpty Dumpty»* (1868) і *«Hickory Dickory Dock»* (1869).

У 1872—1883 вядучая танцоўшчыца парыжскай Оперы.

У 1872 годзе Сангалі выканала галоўную ролю ў паспяхова адноўленай пастаноўцы балета «Ручай» Л. Дэліба. У тым жа годзе яна далучылася да балетнай трупы Парыжскай оперы, дзе выступала ў шматлікіх прэм’ерах, у тым ліку ў балетах*«Сільвія»* (пастаўлены Л. А. Мерантам 14 чэрвеня 1876 года), *«Yedda»*  (1879) і «Намуна» Э. Лало (6 сакавіка 1882) (балетмайстар Л. Петыпа).

Выступленне Р. Сангалі ў галоўнай партыі ў балеце «Yedda» А. Метра (1879, балетмайстар Луі Мерант) прадэманстравала яе выдатны драматычны талент. Сангалі спалучала акадэмізм, уласцівы французскай школе, з экспрэсіўнасцю і віртуозным майстэрствам (валодала «сталёвым наском»), уласцівымі танцоўшчыцам італьянскай школы.

Аўтар кнігі «Тэрпсіхора» (1875).

Сангалі сышла са сцэны ў 1884 годзе і выйшла замуж за Роберта-Мары-Жана Марка, барона дэ Сен-П’ера 8 верасня 1886 года ў Парыжы.

У жніўні 1901 года Сангалі і Мары Банфанці выступалі ў Метрапалітэн-оперы падчас першага сезона балета ў Нью-Ёрку.

Рыта Сангалі памерла ў італьянскім Карпезіна-д’Арчэласка 3 лістапада 1909 года. Пахавана на могілках Пасі.

## Бібліяграфія 
* Barbara Mackin Barker. *The American careers of Rita Sangalli, Giuseppina Morlacchi and Maria Bonfanti: nineteenth century ballerinas*. New York University, Graduate School of Arts and Science, 1981.

Катэгорыя:Артысты балета XIX стагоддзя
Катэгорыя:Артысты балета Італіі
Катэгорыя:Артысты балета паводле алфавіта
Маргарыта Байс

**Маргарыта Байс** (, Фрыбур, Швейцарыя — , Фрыбур) — швейцарская свецкая верніца-містык, каталіцкая святая.

## Біяграфія 
Належала да Трэцяга ордэну св. Францішка Асізскага, спалучала працу швачкі з духоўным жыццём і служэннем у парафіі, навучала дзяцей катэхізісу, дапамагала ўбогім, наведвала хворых і паміраючых: свой асабісты шлях святасці яна бачыла не ў манастве, а ў свеце.

8 снежня 1854 года, калі папа Пій IX абвясціў догмат аб Беззаганным Зачацці Найсвяцейшай Дзевы Марыі, Маргарыта Байс атрымала аздараўленне ад раку і ў той жа дзень атрымала стыгматы, містычнае паходжанне якіх было пацверджана ўрачамі і Касцёлам.

Маргарыта памерла ва ўрачыстасць Найсвяцейшага Сэрца Пана Езуса ва ўзросце 63 гадоў. Пасля яе смерці Ватыкан прызнаў цуд, які прыпісваецца яе заступніцтву, калі двухгадовае дзіця было цалкам выратавана пасля таго, як яго пераехаў трактар вагой 816 кг. Яна была беатыфікавана Янам Паўлам II у 1995 годзе.

13 кастрычніка 2019 года папа Францішак абвясціць яе святой.

 
Катэгорыя:Каталіцкія святыя
Катэгорыя:Хрысціянскія містыкі
Катэгорыя:Францысканцы
Катэгорыя:Хрысціянскія святыя XIX стагоддзя
Катэгорыя:Рэлігія ў Швейцарыі
Спіс дэпутатаў Светлагорскага раённага Савета дэпутатаў 28-га склікання

Спіс дэпутатаў Светлагорскага раённага Савета дэпутатаў 28-га склікання.

## Спіс дэпутатаў 
## Спасылкі 
* Пастаянныя камісіі Светлагорскага раённага Савета дэпутатаў  на http://svetlogorsk.by/ 
* ДЭПУТАТСВЕТЛАГОРСКАГА РАЁННАГА САВЕТАДЭПУТАТАЎ 

Светлагорскі раён
Валерый Мікалаевіч Дайнека

**Валерый Мікалаевіч Дайнека** (нар. , Светлагорск) — беларускі баскетбаліст. Майстар спорту міжнароднага класа СССР, чэмпіён, найлепшы гулец чэмпіянату Беларусі (1991-92/93). Выступаў за нацыянальную зборную Беларусі.

## Кар’ера 
Выступаў за РТІ (1987—1988 і 1989—1993 гадах).
Сярэбраны прызёр чэмпіянату Расіі (1995/1996) у складзе «Дынама» Масква, бронзавы прызёр чэмпіянату Расіі 2002/2003 у складзе «Унікса» Казань, пяціразовы чэмпіён Расіі ў складзе БК «ЦСКА» Масква і «Урал-Грэйт» Перм (1996/1997, 1997/1998, 1998/1999), уладальнік Кубка ЦСКА Масква, двухразовы ўладальнік Кубка Расіі ў складзе «Унікса» Казань «Урал-Грэйт» Перм. Тройчы трапляў у першую пяцёрку зорак расійскага чэмпіянату, двойчы трапляў у пяцёрку найлепшых па гульні ў абароне. найлепшым замежны гулец чэмпіянату Расіі ў 1997 годзе, найлепшы гулец чэмпіянату Расіі ў складзе ЦСКА ў 1998 годзе.

## Узнагароды 
Узнагароджаны урадавай узнагародай «Медалём Ордэна за заслугі перад Айчынай II ступені». Бронзавы прызёр моладзевага чэмпіянату Еўропы ў складзе зборнай СССР 1987 года. Гуляў у чэмпіянаце Іспаніі ў сезоне 1993—1994 года і чэмпіянаце Грэцыі за клуб «ПАСК» г. Салонікі 2000—2001 гадах.

Катэгорыя:Баскетбалісты Беларусі
Катэгорыя:Ігракі РТІ
Катэгорыя:Ігракі ЦСКА Масква (баскетбол)
Катэгорыя:Ігракі «Дынама» Масква (баскетбол)
Катэгорыя:Ігракі зборнай Беларусі па баскетболе
Гарсіласа дэ ла Вега

**Гарсіласа дэ ла Вега** (); каля 1501, Таледа — 14 кастрычніка 1536 г., Ніца) — іспанскі паэт эпохі Адраджэння.

## Біяграфія 
Гарсіласа дэ ла Вега нарадзіўся ў высакароднай кастыльскай сям'і. З 1510 г. знаходзіўся пры двары Карла Габсбурга. У 1530 г. разам з ім наведваў Балонню, прысутнічаў пры наданні Карлу імператарскага тытула. Яго паэтычны дар упершыню выявіўся пасля захаплення партугальскай дамай Ісабэл Фрэйрэ, якую сустрэў пры двары, і чыя смерць аказала на яго моцнае ўражанне.

Падобна іншым іспанскім рыцарам таго часу, Гарсіласа дэ ла Вега імкнуўся зрабіць ваенную кар'еру. У 1522 г. удзельнічаў у ваеннай экспедыцыі на Родас. У 1523 г. стаў кавалерам ордэна Сант’яга. Пасля 1531 г. з-за невядомых асабістых прычын апынуўся ў высылцы, некалькі гадоў жыў у Неапалі. У 1536 г. быў смяротна паранены падчас аблогі крэпасці Мюі, перавезены ў Ніцу, дзе і памёр.

## Творчасць 
Захавалася 38 санетаў, 3 эклогі, 2 элегіі, 5 песень і 1 паэтычнае пасланне, складзеныя меркавана ў 1526 — 1535 гг. Толькі 2 творы напісаны на лацінскай мове, астатнія — на іспанскай. Даследчыкі заўважаюць значны ўплыў італьянскай рэнесанснай паэзіі, асабліва твораў Петраркі на яго творчасць. Гарсіласа дэ ла Вега стаў першым іспанскім паэтам, які адаптаваў да іспанскай мовы дзевяціскладовы памер вершаў італьянскіх гуманістаў.

## Публікацыі 
Усе вядомыя творы Гарсіласа дэ ла Вегі былі апублікаваны пасля яго смерці:

* *Las obras de Boscán y algunas de Garcilaso de la Vega* — Барселона, 1543
* *Obras del excelente poeta Garcilaso de la Vega* (з каментарыямі) — Саламанка, 1574

## Уплыў 
Лічыцца, што творчасць Гарсіласа дэ ла Вегі аказала непасрэдны ўплыў на развіццё гуманістычнай літаратуры ў Іспаніі. Адзін з санетаў паэта быў працытаваны ў «Дон Кіхоце» Мігеля Сервантэса. У кнізе Габрыэля Гарсія Маркеса «Пра каханне і іншых дэманаў» герой Каэтана Дэлора з'яўляецца прыхільнікам Гарсіласа дэ ла Вегі і адмаўляецца ад духоўнага сану з-за трагічнага кахання.

Las obras de Boscán y algunas de Garcilaso de la Vega 1544.jpg|Першая друкаваная старонка выдання 1544 г.
Garcilaso de la Vega-recortado.jpg|Партрэт Гарсіласа дэ ла Вегі на гравюры 1791 г.
Garcilaso-eo.JPG|Помнік Гарсіласа дэ ла Веге ў Таледа

## Спасылкі 
* Biografia de Garcilaso de la Vega
* Poemas de Garcilaso de la Vega

Катэгорыя:Іспанамоўныя пісьменнікі
Катэгорыя:Лацінамоўныя паэты
Катэгорыя:Паэты Іспаніі
Катэгорыя:Паэты Адраджэння
Дзмітрый Антонавіч Сцяпура

**Дзмітрый Антонавіч Сцяпура** (1872, Ліда — ?) — беларускі педагог, асветнік, грамадскі дзеяч.

## Біяграфія 
Скончыў гістарычнае аддзяленне Кіеўскай праваслаўнай духоўнай семінарыі ў 1897 годзе. З кастрычніка 1897 года працаваў выкладчыкам Віленскага парафіяльнага вучылішча, з ліпеня 1898 года працаваў у Нясвіжскай настаўніцкай семінарыі, з жніўня 1900 года быў галоўным інспектарам народных вучылішч Ковенскай губерні, з кастрычніка 1906 года працаваў загадчыкам канцылярыяй апекуна Віленскай навучальнай акругі, з 1909 па 1914 год — дырэктар Рагачоўскай настаўніцкай семінарыі. Арганізаваў пры семінарыі педагагічны музей, які абслугоўваў таксама патрэбы слухачоў мясцовых летніх настаўніцкіх курсаў і выкладчыкаў пачатковых школ Рагачоўскага павета. Адзін з арганізатараў адкрыцця краязнаўчых экскурсій па гістарычных мясцінах Расійскай імперыі для навучэнцаў Віленскай навучальнай акругі. Быў першым дырэктарам (1914—1918) Мінскага настаўніцкага інстытута, адкрытага 21 лістапада 1914 года. Пасля выкладаў у гэтым інстытуце логіку, псіхалогію, педагогіку.

Адным з першых асветнікаў у Беларусі на пачатку ХХ стагоддзя. Сцяпура ўсвядоміў неабходнасць перабудову школы, падкрэсліваў, што ідзе перагляд сістэм, метадаў і прыёмаў навучання і выхавання. Ён умела спалучаў практычную дзейнасць з распрацоўкай пытанняў па педагогіцы, педагагічнай падрыхтоўцы народных настаўнікаў. Абапіраючыся на перадавыя педагагічныя ідэі свайго часу, прапагандаваў ідэі К. Д. Ушынскага, М. І. Пірагова. У 1916 годзе арганізаваў кароткатэрміновыя педагагічныя курсы павышэння кваліфікацыі настаўнікаў пачатковых школ Гомельскага павета, нядзельную школу па навучанні грамаце дарослых.

Удзельнічаў у з’ездзе выкладчыкаў сярэдніх школ Расіі па эксперыментальнай псіхалогіі ў чэрвені 1915 года, з’ездзе педагогаў настаўніцкіх інстытутаў Расіі ў жніўні 1917 года і інш.

Адмоўна ставіўся да прыходу бальшавікоў да ўлады. Да 1921 выкладаў у сярэдніх навучальных установах Яраслаўля, потым вярнуўся ў Менск, выкладаў у Менскім педагагічным тэхнікуме, на I-х агульнаадукацыйных курсах. У 1924 годзе працаваў у Беларускім інстытуце сельскай і лясной гаспадаркі, Наркамаце асветы БССР.

Аўтар артыкулаў па гісторыі адукацыі, праблемах педагогікі і адукацыйнай сістэмы Беларусі. Апублікаваў шэраг прац па методыцы навучання ў пачатковай школе, выкладання літаратуры.

Педагагічная дзейнасць Сцяпура адыграла немалаважную ролю ў развіцці народнай асветы, падрыхтоўцы народных настаўнікаў у Беларусі.

У 1930—1931 гадах абвінавачваўся ў прыхільнасці да «нацыянал-дэмакратызму». Далейшы лёс невядомы.

## Літаратура 
* 
* 
* 
* Т. 6. Кн. 1: Пузыны — Усая / Беларус. Энцыкл.; Рэдкал.: Г. П. Пашкоў (галоўны рэд.) і інш.; Маст. Э. Э. Жакевіч. — Мн.: БелЭн, 2001. — 591 с.: іл. ISBN 985-11-0214-8.

Катэгорыя:Рэктары БДПУ імя Максіма Танка
Катэгорыя:Педагогі Беларусі
Куракаўшчынскі сельсавет

**Кура́каўшчынскі сельсавет** — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Рагачоўскага раёна Гомельскай вобласці. Цэнтр — вёска Куракаўшчына.

Утвораны 20 жніўня 1924 года ў складзе Кармянскага раёна Магілёўскай акругі БССР. Пасля скасавання акруговай сістэмы 26 ліпеня 1930 года ў Кармянскім раёне БССР. З 20 лютага 1938 года ў складзе Гомельскай вобласці. З 25 снежня 1962 года сельсавет у складзе Рагачоўскага раёна. 19 верасня 1963 года скасаваны, тэрыторыя далучана да Кармянскага пассавета.

## Літаратура 
* Административно-территориальное устройство БССР: справочник: в 2 т. / Главное архивное управление при Совете Министров БССР, Институт философии и права Академии наук БССР. — Минск: «Беларусь», 1985―1987.

Катэгорыя:Былыя сельсаветы Рагачоўскага раёна
Катэгорыя:Былыя сельсаветы Кармянскага раёна
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, утвораныя ў 1924 годзе
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, скасаваныя ў 1963 годзе
Перыяд фарміравання ў Андах

**Перыяд фарміравання ў Андах** () — этап развіцця археалагічных культур на захадзе Паўднёвай Амерыкі, які ахоплівае час 1800 — 200 гг. да н. э.  

Характэрнымі рысамі перыяда з'яўляюцца ўзнікненне керамічнай вытворчасці і распаўсюджванне супольных рэлігійных культаў, у прыватнасці культа ягуара. 

Перыядызацыя:
* Ніжні перыяд фарміравання: узнікненне керамікі і культур, якія мелі адзіны цэнтр, накшталт Вальдывіі, Катоша і Нортэ-Чыка
* Сярэдні перыяд фарміравання: узнікненне культавых храмавых цэнтраў (Чавін-дэ-Уантар)
* Вышэйшы перыяд фарміравання: узнікненне жывёлагадоўлі і рэгіянальных культурных цэнтраў

## Спасылкі 
* Periodo Formativo Andino: Inicial,medio y superior
* EL FORMATIVO ANDINO
* Christian Mesía Montenegro, El periodo formativo en los andes septentrionales y sus relaciones con los andes centrales 

Катэгорыя:Андскія культуры
Катэгорыя:Медны век
Катэгорыя:Неаліт
Перыяд фарміравання

**Перыяд фарміравання** () — стадыя развіцця археалагічных культур у дакалумбавую эпоху Паўночнай Амерыкі на працягу прыкладна I тысячагоддзя да н.э. — сярэдзіны I тысячагоддзя н.э. 

Вылучэнне перыяду фарміравання ў амерыканскай археалогіі з'яўляецца альтэрнатывай традыцыйнай перыядызацыі археалагічных культур, дзе пасля архаічнага перыяда вылучаецца лясны перыяд. Галоўны недахоп традыцыйнай перыядызацыі — тое, што яна заснавана на вопыце даследаванняў усходняй часткі ЗША і Канады, мала адпавядае патрэбам даследчыкаў археалагічных культур паўднёвага захаду і не звязана з вывучэннем археалагічных культур іншых краін Новага Свету.

У 1958 г. калектыў археолагаў, аўтараў кнігі «Метад і тэорыя ў амерыканскай археалогіі», прапанавалі новую перыядызацыю, дзе замест ляснога перыяда былі ўведзены вызначэнні перыяда фарміравання і класічнага перыяда. Згодна аўтарам, прыкметамі перыяда фарміравання з'яўляюцца:

* Сталыя паселішчы, якія звычайна ўзнікаюць з развіццём сельскай гаспадаркі
* Ганчарства і выраб керамікі
* Пачатак сацыяльнага распластавання грамадства
* Культурныя цэнтры, што ствараюць пэўныя традыцыі

У наш час вучонымі шырока ўжываюцца як традыцыйная, так і прапанаваная перыядызацыі. 

## Літаратура 
* Willey, G. Method and Theory in American Archaeology / Gordon Willey, Gordon Willey, R. Lee Lyman, Philip Phillips, Michael J. O'Brien. — The University of Alabama Press, 2001 ISBN 9780817391355

## Спасылкі 
* The Formative Period in Prehistory
* Native Americans - The Formative Period

Катэгорыя:Археалогія ў ЗША
Катэгорыя:Археалагічныя культуры Паўночнай Амерыкі
Катэгорыя:Дакалумбавы культуры
Наталля Уладзіміраўна Карпянкова

**Наталля Уладзіміраўна Карпянкова** (нар. , Гомель) — беларуская спартсменка (скачкі на батуце), майстар спорту СССР, заслужаны майстар спорту Беларусі (1 снежня 1999), сярэбраны (1994, 1996, 1998) і бронзавы (1996, 1999, 2001) прызёр чэмпіянатаў свету, чэмпіёнка (1998, 2000), сярэбраны (1995, 1997, 1998) і бронзавы (1993) прызёр чэмпіянатаў Еўропы.

Працуе спартсменам-інструктарам нацыянальнай каманды Рэспублікі Беларусь па скачках на батуце.

## Літаратура 
* Регионы Беларуси : энциклопедия : в 7 т. — Минск, 2012. — Т. 3, кн. 1 : Гомельская область. — С. 314.
* Спортивная энциклопедия Беларуси. — Минск, 2005. — С. 217.

 
Катэгорыя:Гімнасты на летніх Алімпійскіх гульнях 2000 года
Катэгорыя:Гімнасты Беларусі
Таншаева

**Таншаева** (, ) — рабочы пасёлак, адміністрацыйны цэнтр Таншаеўскага раёна Ніжагародскай вобласці Расіі.

Размешчаны на паўночным усходзе Ніжагародскай вобласці на рацэ Піжме (прыток Вяткі), за 10 км ад чыгуначнай станцыі Таншаева на лініі Ніжні Ноўгарад — Кіраў новага напрамку Транссіба, за 293 км ад абласнога цэнтра.

У 1778 годзе была ўтворана Таншаеўская воласць. Вёска ператворана ў сяло ў 1811 годзе ў сувязі з будаўніцтвам царквы. Статус пасёлка гарадскога тыпу з 1973 года.

## Насельніцтва 
## Крыніцы 
## Літаратура 
* 
* 

Катэгорыя:Пасёлкі гарадскога тыпу Ніжагародскай вобласці
Катэгорыя:Населеныя пункты, заснаваныя ў 1811 годзе
Стараградскі сельсавет

**Старагра́дскі сельсавет** — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Кармянскага раёна Гомельскай вобласці Беларусі. Цэнтр — вёска Стараград.

Утвораны 16 ліпеня 1954 года ў складзе Кармянскага раёна Гомельскай вобласці шляхам аб’яднання тэрыторыі скасаваных Задубскага і Хізаўскага сельсаветаў. З 25 снежня 1962 года сельсавет у складзе Рагачоўскага раёна, з 6 студзеня 1965 года — у складзе Чачэрскага раёна, з 30 ліпеня 1966 года — у складзе адноўленага Кармянскага раёна.

Насельніцтва сельсавета паводле перапісу 2009 года — 1294 чалавекі, з іх 95,9 % — беларусы, 3,2 % — рускія, 0,4 % — украінцы; паводле перапісу 2019 года — 895 чалавек.

## Літаратура 
* Административно-территориальное устройство БССР: справочник: в 2 т. / С.Д. Гриневич и др. — Главное архивное управление при Совете Министров БССР, Институт философии и права Академии наук БССР. — Т. 2: (1944―1980 гг.). — Минск: «Беларусь», 1987. — 283 с.
* Административно-территориальное устройство Республики Беларусь (1981—2010 гг.): справочник. — Минск: БелНИИДАД, 2012. — 172 с.


Катэгорыя:Былыя сельсаветы Рагачоўскага раёна
Катэгорыя:Былыя сельсаветы Чачэрскага раёна
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, утвораныя ў 1954 годзе
Сула Нурмела

**Сула Нурмела** (; , Міехікяля — , Хаміна, Фінляндыя) — фінскі лыжнік, алімпійскі чэмпіён, трохразовы чэмпіён свету.

На Алімпійскіх гульнях 1936 года ў Гарміш-Партэнкірхене заваяваў залаты медаль у эстафетнай гонцы, у якой бег першы этап, і скончыў яго на другім месцы, прапусціўшы наперад нарвежца Одб’ёрна Хагена, але на наступных этапах партнёры Нурмелы вывелі фінаў на першае месца. У гонцы на 18 км быў 7-м.

За сваю кар’еру ўдзельнічаў у трох чэмпіянатах свету, на якіх заваяваў 3 залатыя медалі.

Пасля завяршэння спартыўнай кар’еры працаваў фермерам.

Катэгорыя:Лыжнікі Фінляндыі
Катэгорыя:Алімпійскія чэмпіёны па лыжных гонках
Катэгорыя:Алімпійскія чэмпіёны ад Фінляндыі
Катэгорыя:Чэмпіёны зімовых Алімпійскіх гульняў 1936 года
Катэгорыя:Лыжнікі на зімовых Алімпійскіх гульнях 1936 года
Катэгорыя:Чэмпіёны свету па лыжных гонках
Петра Келі

**Петра Карын Келі** (ням. Petra Karin Kelly, народж. Леман, ,  — каля , ) — нямецкі палітык, актывістка барацьбы за мір, адна з заснавальнікаў партыі Зялёных.

## Біяграфія 
Петра Карын Леман нарадзілася ў баварскім горадзе Гюнцбург. Бацька пакінуў сям’ю, калі ёй было сем гадоў. Маці працавала цэлы дзень, Петру выхоўвала бабуля. Пасля таго, як яе маці выйшла замуж за амерыканскага афіцэра Джона Э. Келі, прозвішча было зменена на Келі. Сям’я пераехала ў 1960 годзе ў Злучаныя Штаты. З 1966 па 1970 Келі вучылася па спецыяльнасці паліталогія і міжнародная палітыка ў Амерыканскім універсітэце ў Вашынгтоне. Захаплялася Марцінам Лютэрам Кінгам, удзельнічала ў кампаніях Роберта Кенэдзі і Х’юберта Хамфры на прэзідэнцкіх выбарах 1968 года.

У 1979 годзе брала ўдзел у стварэнні Партыі зялёных. Узнагароджана прэміяй  ў 1982 годзе. У 1983 годзе стала дэпутатам Бундэстагу.

У 1992 годзе была застрэленая сваім партнёрам Гертам Басціянам, які пасля гэтага застрэліўся сам.

Катэгорыя:Члены бундэстага Германіі
Ханс-Ёхен Фогель

**Ханс-Ёхен Фогель** (, ,  — ) — нямецкі палітычны і грамадскі дзеяч.

## Біяграфія 
У 1943 годзе скончыў школу ў Гесэне, быў прызваны ў вермахт, дзе служыў у якасці кадэцкага афіцэра да канца Другой сусветнай вайны. Быў шарфюрэрам гітлерюгенда. З 1946 па 1948 год вывучаў права ў Марбургскім ўніверсітэце імя Філіпа і Мюнхенскім універсітэце Людвіга-Максіміліяна.

У перыяд 1960—1972 гадах быў обер-бургамістрам Мюнхена. Пасля парламенцкіх выбараў 1972 года стаў федэральным міністрам рэгіянальнага планавання, будаўніцтва і гарадскога развіцця. У 1974—1981 гадах федэральны міністр юстыцыі. У студзені 1981 года быў абраны кіруючым бургамістрам Заходняга Берліна, але прайграў выбары ў чэрвені таго ж года Рыхарду фон Вайцзэкеру.

З чэрвеня 1981 па 1983 год узначальваў парламенцкую фракцыю СДПГ у зямельным парламенце Берліна. На выбарах 6 сакавіка 1983 года быў кандыдатам ад СДПГ на пасаду канцлера супраць Гельмута Коля. Ён прайграў выбары, але нягледзячы на паразу, становіцца дэпутатам федэральнага парламента і ўзначальвае фракцыю СДПГ у Бундэстагу. Аднак не меў права голасу ў Бундэстагу. У 1987 годзе Вілі Брант, які займаў з 1964 пасаду старшыні СДПГ, сыходзіць у адстаўку. Пасаду старшыні партыі да 1991 года таксама займае Фогель.

У 1991 годзе падаў у адстаўку з абодвух пастоў. СДПГ ўзначаліў Б’ёрн Энгхальм, а парламенцкую групу — Ханс-Ульрых Клозэ. У 1993—2000 гадах — адзін з сузаснавальнікаў і старшыня Асацыяцыі «Супраць забыцця — за дэмакратыю», якая выступае супраць антысемітызму і сацыяльнага экстрэмізму. У верасні 2000 года — член камісіі па іміграцыйнай палітыцы пры міністэрстве ўнутраных спраў. З 2001 па 2005 год — член Нацыянальнага савета па этыцы, член непрафесійнай судовай камісіі канстытуцыйнага суда Баварыі.

Катэгорыя:Палітыкі Германіі
Катэгорыя:Удзельнікі Другой сусветнай вайны
Катэгорыя:Старшыні Сацыял-дэмакратычнай партыі Германіі
Катэгорыя:Члены бундэстага Германіі
Катэгорыя:Ганаровыя грамадзяне Мюнхена
Фогель

**Фогель** — прозвішча.

## Вядомыя носьбіты 
* Вольфганг Фогель — адвакат, грамадскі дзеяч ГДР
* Роберт Фогель — амерыканскі эканаміст. Лаўрэат Нобелеўскай прэміі па эканоміцы (1993)
* Ханс-Ёхен Фогель — нямецкі палітык
* Ян Янавіч Фогель — Герой Савецкага Саюза
Марцін Бангеман

**Марцін Бангеман** (; нар. ) — федэральны міністр эканомікі Германіі ў 1984—1988 гадах. Старшыня СвДП ў 1985—1988 гадах. У 1989—1995 гадах — камісар Еўрапейскай камісіі па справах унутранага рынку і прамысловасці, у 1995—1999 гадах быў камісарам па прамысловасці, інфармацыйных і тэлекамунікацыйных тэхналогіях ЕС.

У 1994 годзе экспертнай групай высокага ўзроўню па інфармацыйным грамадстве пад кіраўніцтвам М. Бангемана быў падрыхтаваны даклад «Еўропа і глабальнае інфармацыйнае грамадства», вядомы як Даклад Бангемана. У ім змяшчалася знакамітая фраза: «Інфармацыйнае грамадства — гэта сродак, з дапамогай якога Еўрапейскі Саюз можа дасягнуць гэтак многіх сваіх мэтаў. Нам трэба як след скарыстацца гэтым сродкам, прычым скарыстацца без прамаруджання».

Катэгорыя:Палітыкі Германіі
Оскар Лафантэн

**Оскар Лафантэн** (; нар.  г., Зарлуі, Саар) — нямецкі дзяржаўны і палітычны дзеяч, былы старшыня СДПГ.

Нарадзіўся ў сям’і пекара. Яго бацька Ханс Лафантэн загінуў на палях бітваў Другой сусветнай вайны. Оскар выхоўваўся маці разам з братам-блізнюком Гансам.

Скончыў каталіцкую гімназію ў горадзе Пруме, а пазней пры садзейнічанні каталіцкай адукацыйнай арганізацыі Cusanuswerk змог праслухаць курс фізікі ў Бонскім і Саарскім універсітэтах. У студэнцкія гады, у 1966 годзе, уступіў у Сацыял-дэмакратычную партыю (СДПГ), з якой звязана вялікая частка яго палітычнай біяграфіі. У 1969 годзе атрымаў навуковую ступень магістра за сваю працу, прысвечаную вытворчасці крышталяў тытаната барыю.

Катэгорыя:Сацыялісты Германіі
Катэгорыя:Міністры фінансаў Германіі
Катэгорыя:Члены бундэстага Германіі
Катэгорыя:Старшыні Сацыял-дэмакратычнай партыі Германіі
Парламенцкія выбары ў Германіі (1994)

**Федэральныя выбары ў Бундэстаг ФРГ** прайшлі 16 кастрычніка 1994 года. Альянс ХДС/ХСС на чале з Гельмутам Колем застаўся самай буйной фракцыяй у парламенце, а Коль застаўся канцлерам. Бундэстаг гэтага абрання да 2017 года з’яўляўся самым шматлікім і налічваў 672 члены.

## Перадвыбарная кампанія 
СДПГ вырашыла дазволіць сваім членам вылучыць кандыдата ў канцлеры супраць Гельмута Коля. Рудольф Шарпінг, міністр-прэзідэнт Рэйнланд-Пфальца, абыграў Герхарда Шродэра і Хайдэмары Вячорак-Цойль ва ўнутраных выбарах СДПГ.

Упершыню партыя «Зялёных», падобна, была гатовая на самай справе далучыцца да ўрада ў тым выпадку, калі левыя кааліцыі СДПГ—зялёныя мелі большасць.

## Вынікі 
## Зноскі 
Катэгорыя:1994 год у Германіі
Катэгорыя:Кастрычнік 1994 года
Катэгорыя:Падзеі 16 кастрычніка
Катэгорыя:Выбары ў Германіі
Катэгорыя:Выбары 1994 года
Рыгор Паўлавіч Касячэнка

**Рыгор Паўлавіч Касячэнка** (, в. Дэрэвыны, Гараднянскі раён, Чарнігаўская вобласць, УССР) — беларускі дзяржаўны дзеяч. Кандыдат педагагічных навук.

## Біяграфія 
Нарадзіўся 12 снежня 1961 года ў в. Дэрэвыны Гараднянскага раёна Чарнігаўскай вобласці УССР.

У 1977 годзе, пасля заканчэння сярэдняй школы, паступіў у Гомельскае тэхнічнае вучылішча № 35, а затым у 1979 годзе — у Мінскі індустрыяльна-педагагічны тэхнікум прафтэхадукацыі.

23 чэрвеня 2011 года ў Смаленскай дзяржаўнай акадэміі фізічнай культуры, спорту і турызму абараніў кандыдацкую дысертацыю на тэму «Фармаванне гатоўнасці педагога вышэйшай фізкультурнай школы Рэспублікі Беларусь да вядзення навукова-даследчай работы з улікам прафесійных інтарэсаў і патрэбаў».

24 студзеня 2012 года абраны намеснікам старшыні Беларускай федэрацыі лёгкай атлетыкі.

З 19 чэрвеня 2012 года па 2017 года працаваў рэктарам Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэта фізічнай культуры.

14 кастрычніка 2012 года на пазачарговай канферэнцыі БФЛА абраны старшынёй Беларускай федэрацыі лёгкай атлетыкі, 25 верасня 2014 года склаў паўнамоцтвы ў сувязі з загружанасцю на асноўнаму месцы працы. Няпоўныя два гады старшынства Касячэнкі ў Беларускай федэрацыі лёгкай атлетыкі называюць гадамі ліхалецця.

З лютага 2020 года працуе дырэктарам ТАА «Тэнісная школа спартыўнага майстэрства».

Жанаты, мае сына.

## Узнагароды 
* падзячны ліст Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь,
* нагрудны знак Міністэрства спорту і турызму Рэспублікі Беларусь.

Катэгорыя:Выкладчыкі БДУФК
Катэгорыя:Рэктары БДУФК
Катэгорыя:Намеснікі міністраў Рэспублікі Беларусь
Купалінка (прадпрыемства)

**ААТ «Купалінка»** (Адкрытае акцыянернае таварыства «Купалінка») — прамысловае прадпрыемства ў горадзе Салігорск (Мінская вобласць, Беларусь), якое займаецца вытворчасцю бялізнавага і верхняга трыкатажу для дарослых і дзяцей. Уваходзіць у склад канцэрна «Беллегпрам».

## Гісторыя 
Першая чарга прадпрыемства пабудавана ў 1969 годзе як фабрыка бялізнавага трыкатажу. З 1970 года пачала дзейнічаць 3-я чарга, а ў 1989 годзе быў пабудаваны дадатковы корпус. З 1990 года прадпрыемства мела назву *Салігорскі трыкатажны камбінат*, з 1992 года — *арэнднае прадпрыемства «Купалінка»*. Сучасную назву прадпрыемства мае з 1997 года.

## Прадукцыя 
Прадпрыемства займацца вытворчасцю бялізнавага і верхняга трыкатажу для дарослых і дзяцей з бавоўны, віскозы і іншых матэрыялаў.

## Літаратура 
* 
* 
* Республика Беларусь : энциклопедия. [В 7 т.]. Т. 4. — Минск, 2007.

## Спасылкі 
* Афіцыйны сайт 
* Гід па Беларусі

Катэгорыя:Прадпрыемствы Салігорска
Катэгорыя:Беллегпрам
Катэгорыя:Прадпрыемствы лёгкай прамысловасці Беларусі
Катэгорыя:Вытворцы адзення і абутку Беларусі
Фрыс

**Фрыс** — прозвішча.

## Вядомыя носьбіты 
* Элен Фрыс — шведская пісьменніца, феміністка
* Эліяс Магнус Фрыс — шведскі міколаг
Юсі Курыкала

**Юсі Курыкала** (; , Калаёкі — , Хельсінкі, Фінляндыя) — фінскі лыжнік і лёгкаатлет, двухразовы чэмпіён свету ў лыжных гонках.

За сваю кар’еру выступаў на трох чэмпіянатах свету, на якіх заваяваў два залатыя і адзін сярэбраны медаль. На чэмпіянаце свету 1937 года заваяваў срэбра ў эстафетнай гонцы, акрамя таго быў 5-м у гонцы на 18 км. На чэмпіянаце свету 1938 года заваяваў золата ў эстафеце, а таксама заняў 6-е месца ў гонцы на 18 км і 7-е месца ў гонцы на 50 км. На чэмпіянаце 1939 года стаў пераможцам у гонцы на 18 км.

Акрамя лыжных гонак займаўся лёгкай атлетыкай, на Алімпійскіх гульнях 1948 года ў Лондане, удзельнічаў у марафонскім забегу і заняў у ім 13-е месца.

Катэгорыя:Лыжнікі Фінляндыі
Катэгорыя:Марафонцы Фінляндыі
Катэгорыя:Лёгкаатлеты на летніх Алімпійскіх гульнях 1948 года
Катэгорыя:Чэмпіёны свету па лыжных гонках
Катэгорыя:Спартсмены некалькіх відаў спорту
Вяйнё Лііканен

**Вяйнё Лііканен** (; , Ведэрлакс — , Куусанкаскі, Фінляндыя) — фінскі лыжнік, прызёр Алімпійскіх гульняў, чэмпіён свету.

На Алімпійскіх гульнях 1932 года ў Лейк-Плэсідзе заваяваў сярэбраны медаль у гонцы на 50 км, прайграўшы толькі 20 секунд свайму партнёру па камандзе Велі Саарынену, і выйграўшы ў бронзавага медаліста, нарвежца Арнэ Рустадстуэна, больш за 3-х хвілін. У гонцы на 18 км заняў 9-е месца.

На чэмпіянатах свету за сваю кар’еру заваяваў адзін залаты і адзін бронзавы медалі. Пасля завяршэння спартыўнай кар’еры працаваў лесніком.

Катэгорыя:Нарадзіліся ў Паўднёвай Фінляндыі
Катэгорыя:Лыжнікі Фінляндыі
Катэгорыя:Сярэбраныя прызёры зімовых Алімпійскіх гульняў 1932 года
Катэгорыя:Лыжнікі на зімовых Алімпійскіх гульнях 1932 года
Катэгорыя:Чэмпіёны свету па лыжных гонках
Ээра Мянцюранта

**Ээра Антэра Мянцюранта** (; , Пела — , Оўлу) — фінскі лыжны гоншчык, трохразовы алімпійскі чэмпіён. Заваяваўшы 7 медалёў на чатырох зімовых Алімпійскіх гульнях, Мянцюранта з’яўляецца адным з самых паспяховых фінскіх лыжнікаў за ўсю гісторыю. За свае неверагодныя поспехі на Алімпійскіх гульнях 1964 года атрымаў мянушку *Mister Seefeld* (па назве месца правядзення лыжных гонак на гэтай Алімпіядзе).

Мянцюранта — першы фінскі спартсмен з станоўчым вынікам на допінг-тэсце. Падчас нацыянальнага чэмпіянату 1972 годзе ў яго спробе былі знойдзеныя сляды амфетамінаў, аднак вынікі былі схаваныя. Пасля Алімпійскіх гульняў у Сапара гэты факт усплыў, аднак Мянцюранта яго адмаўляў. Пазней ён прызнаў, што калоў сабе гармоны, якія падчас яго выступаў не былі забароненыя.

У апошнія гады жыцця займаўся развядзеннем паўночных аленяў у сябе на радзіме ў Пеле. Памёр 30 снежня 2013 года ў Оўлу пасля працяглай хваробы.

Катэгорыя:Лыжнікі Фінляндыі
Катэгорыя:Алімпійскія чэмпіёны ад Фінляндыі
Катэгорыя:Алімпійскія чэмпіёны па лыжных гонках
Катэгорыя:Чэмпіёны зімовых Алімпійскіх гульняў 1960 года
Катэгорыя:Чэмпіёны зімовых Алімпійскіх гульняў 1964 года
Катэгорыя:Сярэбраныя прызёры зімовых Алімпійскіх гульняў 1964 года
Катэгорыя:Сярэбраныя прызёры зімовых Алімпійскіх гульняў 1968 года
Катэгорыя:Бронзавыя прызёры зімовых Алімпійскіх гульняў 1968 года
Катэгорыя:Лыжнікі на зімовых Алімпійскіх гульнях 1960 года
Катэгорыя:Лыжнікі на зімовых Алімпійскіх гульнях 1964 года
Катэгорыя:Лыжнікі на зімовых Алімпійскіх гульнях 1968 года
Катэгорыя:Лыжнікі на зімовых Алімпійскіх гульнях 1972 года
Катэгорыя:Чэмпіёны свету па лыжных гонках
Катэгорыя:Пераможцы Хольменколена
Барсукоўскі сельсавет (Кармянскі раён)

**Барсуко́ўскі сельсавет** — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Кармянскага раёна Гомельскай вобласці Беларусі. Цэнтр — аграгарадок (да 2009 года вёска) Барсукі.

Утвораны 20 жніўня 1924 года ў складзе Кармянскага раёна Магілёўскай акругі БССР. Пасля скасавання акруговай сістэмы 26 ліпеня 1930 года ў Кармянскім раёне БССР. З 20 лютага 1938 года ў складзе Гомельскай вобласці. З 25 снежня 1962 года сельсавет у складзе Рагачоўскага раёна, з 6 студзеня 1965 года — у складзе Чачэрскага раёна, з 30 ліпеня 1966 года — у складзе адноўленага Кармянскага раёна. 27 снежня 2022 года да сельсавета далучана тэрыторыя скасаванага Каменскага сельсавета (7 населеных пунктаў: вёскі Бор, Бярозаўка, Каменка, Кучын, Лебядзёўка, Янаўка і пасёлак Пакроўскі).

Насельніцтва сельсавета паводле перапісу 2009 года (6 населеных пунктаў) — 628 чалавек, з іх 93,5 % — беларусы, 2,4 % — рускія, 2,1 % — цыганы; паводле перапісу 2019 года (6 населеных пунктаў) — 547 чалавек.

## Літаратура 
* Административно-территориальное устройство БССР: справочник: в 2 т. / Главное архивное управление при Совете Министров БССР, Институт философии и права Академии наук БССР. — Минск: «Беларусь», 1985―1987.
* Административно-территориальное устройство Республики Беларусь (1981—2010 гг.): справочник. — Минск: БелНИИДАД, 2012. — 172 с.

Катэгорыя:Былыя сельсаветы Рагачоўскага раёна
Катэгорыя:Былыя сельсаветы Чачэрскага раёна
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, утвораныя ў 1924 годзе
Парламенцкія выбары ў Германіі (1990)

**Федэральныя выбары** былі праведзены ў Германіі 2 снежня 1990 года, на якіх былі абраныя члены 12-га бундэстагу. Гэта былі першыя канкурэнтныя і ўсеагульныя агульнагерманскія выбары пасля выбараў сакавіка 1933 года, якія ўмацавалі ўладу Адольфа Гітлера. Вынікам стала пераканаўчая перамога кіруючай кааліцыі Хрысціянска-дэмакратычнага саюза / Хрысціянскага сацыяльнага саюза і Свабоднай дэмакратычнай партыі .

## Перадвыбарная кампанія 
Гэта былі першыя выбары, праведзеныя пасля ўз’яднання Германіі, якое адбылося 3 кастрычніка. Было дададзена амаль 150 месцаў для прадстаўлення далучаных усходніх зямель Германіі без скарачэння колькасці заходніх членаў. Эйфарыя пасля ўз’яднання дала кіруючай кааліцыі ХДС / ХСС — СвДП істотную перавагу, як у Заходняй, так і ва Усходняй Германіі на працягу ўсёй кампаніі.

Гэта былі адзіныя выбары, для якіх 5% парог быў ужыты асобна для Усходняй Германіі (уключаючы Усходні Берлін) і Заходняй Германіі (уключаючы Заходні Берлін). У выніку, у той час, як «заходнія зялёныя» не змаглі прайсці ў парламент, ідэалагічна падобная партыя з усходу, «Альянс 90» атрымала прадстаўніцтва ў заканадаўчым органе. Яны аб’ядналіся і стварылі партыю Саюз 90 / Зялёныя.

## Вынікі 
Вынікі галасавання 2 снежня 1990 года:

Катэгорыя:Снежань 1990 года
Катэгорыя:Падзеі 2 снежня
Катэгорыя:Выбары 1990 года
Катэгорыя:1990 год у Германіі
Катэгорыя:Выбары ў Германіі
Брацкая магіла (Светлагорск, вуліца Савецкая)

**Брацкая магіла** — вайсковае пахаванне ў г. Светлагорск, Светлагорскі раён. Знаходзіцца на вул. Савецкая.

## Апісанне 
У 1957 годзе на магіле пастаўлены помнік — скульптура воіна з вянком і каскай у руках. 9 мая 2005 года помнік адкрыты пасля рэканструкцыі. Новы помнік зроблены ў выглядзе вялізнага звона з разломам. Размяшчаецца на трох блоках чырвонага граніту.

Манумент складаецца з дзвюх частак — унутранай і вонкавай. На ўнутранай старане вялікага звона выгравіраваны прозвішчы салдат, якія тут пахаваны; звонку выкладзены гарэльеф, па ім можна «прачытаць» гісторыю ўсёй вайны. Унутры таксама знаходзіцца маленькі «жывы» звон, які сімвалізуе момант ісціны — жыццё працягваецца і гучыць, нягледзячы на маўклівы смутак былога.

Помнік — амаль дзевяцітонны бронзавы расколаты звон. Калі прыгледзецца, то раскол нагадвае жураўля, які ірвецца ў вышыню. На самім звоне ёсць вобразы трох такіх жураўлёў.

Кампазіцыя пачынаецца ад разлома. Сам ён у выглядзе паміраючага жураўля сімвалізуе ўсю трагедыю вайны. Ад разлома ў нябыт змаганняў ідуць салдаты, дзе ёсць твары Герояў Савецкага Саюза, якія загінулі пры вызваленні Шацілак і Парыцкага раёна, і абагульненыя вобразы — пехацінец, марак, лётчык, медсястра, якая іх ратуе. Ёсць таксама мапа раёна, на якой пазначаны план аперацыі «Баграціён», і заключны момант вайны — узяцце рэйхстага.

На ўнутраных сценах знаходзяцца ваенныя званні і прозвішчы ўсіх 264-х загінуўшых пры вызваленні Шацілак і пахаваных у брацкай магіле.

 

Катэгорыя:Брацкія магілы Светлагорскага раёна
Катэгорыя:Славутасці Светлагорска
Катэгорыя:1943 год у Беларусі
Slack

**Slack** () — кросплатформавы карпаратыўны месэнджар. Запушчаны ў тэставым рэжыме ў жніўні 2013 года, публічны выпуск адбыўся 12 лютага 2014 года. У першы дзень тэставання зарэгістраваліся 8 тысяч кампаній. Па дадзеных кампаніі на чэрвень 2015 года, Slack штодня выкарыстоўваюць 1,1 мільёна карыстальнікаў. Стваральнікі Slack называюць яго самай хуткарослай бізнес-праграмай у гісторыі.

## Гісторыя 
Slack, які пазіцыянуецца як *«забойца Skype і ўнутрыкарпаратыўнай электроннай пошты»*, быў створаны ), адным з заснавальнікаў фотахостынгу Flickr. Батэрфілд у 2009 годзе заснаваў кампанію , якая распрацоўвала анлайн-гульню . Гульня выйшла ў верасні 2011 года, але затым яе вярнулі ў стадыю бэта і ў снежні 2012 года закрылі цалкам з-за недастатковай папулярнасці. У працэсе працы над гульнёй быў створаны інструмент для абмену паведамленнямі, які стаў асновай для будучага праекта, названага Slack.

У лютым 2014 года Slack запускалі 16 чалавек, праз год каманда пашырылася да 105 чалавек. Паводле стану на красавік 2019 года ў Slack працавала 1664 супрацоўнікі.

У пачатку лютага 2015 года зламыснікі на некалькі дзён атрымалі доступ да базы карыстальнікаў *Slack*. Пра гэта стала вядома 27 сакавіка, калі кампанія распавяла пра інцыдэнт і прадставіла двухфактарную аўтэнтыфікацыю.

Паводле паведамленняў сайта РБК, са снежня 2018 года Slack пачаў дэактываваць акаўнты карыстальнікаў, якія наведалі Крым. Пасля кіраўніцтва Slack разблакавала частку акаўнтаў і прынесла прабачэнні карыстальнікам.

## Спасылкі 
* Афіцыйны сайт Slack

Катэгорыя:Праграмы імгненнага абмену паведамленнямі
Катэгорыя:Праграмнае забеспячэнне, распрацаванае ў 2013 годзе
Брацкая магіла (Баравікі)

**Брацкая магіла** — вайсковае пахаванне ў в. Баравікі, Светлагорскі раён.

## Апісанне 
Пахаваны 521 воін, які загінуў ў 1943 годзе ў баях супраць намецка-фашысцкіх захопнікаў. Сярод нахаваных — воіны 18-га стралковага корпуса 65-й арміі і 2 партызаны. У 1958 годзе на магіле пастаўлены помнік — скульптура воіна.

Немцы з’явіліся на тэрыторыі раёна 28 чэрвеня 1941 года. Раніцай 21 ліпеня быў узяты раённы цэнтр Парычы. Вёска Баравікі была занята 12 жніўня, але ўжо вечарам 13 жніўня контрударам чырвонаармейцы выбілі нямцаў з вёскі. У палон была захоплена вялікая колькасць нямецкіх салдат, 10 афіцэраў, каштоўныя сакрэтныя дакументы. Але каб пазбегнуць акружэння, савецкае камандаванне аддало загад аб адыходзе 3-й арміі.

23 лістапада 1943 года да вёскі Селішчы Баравікоўскага сельскага савета падышло падраздзяленне 37-й гвардзейскай стралковай дывізіі. Тут ужо знахордзілася партызанская брыгада ім. В. І. Чапаева (камандзір М. Дз. Сцефановіч). Сумеснымі намаганнямі гвардзейцы і партызаны Гомельскага злучэння вызвалілі вёскі Селішчы і Аляксандраўка, а ў ноч на 25 лістапада — вёску Баравікі.

 

Катэгорыя:Брацкія магілы Светлагорскага раёна
Катэгорыя:Баравікі (Светлагорскі раён)
Катэгорыя:1943 год у Беларусі
Брацкая магіла (Вялікі Бор)

**Брацкая магіла** — вайсковае пахаванне ў в. Вялікі Бор, Светлагорскі раён.

## Апісанне 
Вёска была акупіравана ў пачатку ліпеня 1941 года. Вызвалена 26 лістапада 399-й Навазыбкаўскай ордэна Суворава стралковай дывізіяй (камандзір — Герой Савецкага Саюза Д. В. Казакевіч) 48-й арміі і 37-й гв. Рэчыцкай двойчы Чырванасцяжнай ордэнаў Суворава, Кутузава і Багдана Хмяльніцкага стралковай дывізіяй (камандзіры — генерал-маёр Я. Р. Ушакоў і палкоўнік В. Л. Марозаў) 65-й арміі.

У брацкай магіле, якая размешчана перад уездам у вёску з боку г. Светлагорска, пахаваны 1550 воінаў 65-й і 48-й армій, якія загінулі ў 1943—1944 гадах у баях супраць нямецка-фашысцкіх захопнікаў. У 1958 годзе на магіле ўсталяваны помнік — скульптура воіна.

 

Катэгорыя:Брацкія магілы Светлагорскага раёна
Катэгорыя:Вялікі Бор (Светлагорскі раён)
Катэгорыя:1944 год у Беларусі
Брацкая магіла (Светлагорск, Шацілінскія могілкі)

**Брацкая магіла** — вайсковае пахаванне ў г. Светлагорск, Светлагорскі раён. Знаходзіцца на вул. Савецкая, на Шацілкаўскіх могілках.

## Апісанне 
Пахаванне размешчана на страрых гарадскіх могілках, побач з брацкай магілай знаходзяцца 5 адзіночных ваенных пахаванняў гэтага ж перыяду. На брацкай магіле ўсталявана ўсечаная стэла на доўгім пастаменце, на стэле замацавана таблічка з імёнамі загінуўшых.

У агульнай магіле пахаваны 31 воін. Усе салдаты загінулі ў лістападзе 1943 годзе ў баях за вызваленне в. Шацілкі (зараз г. Светлагорск) ад нямецка-фашысцкіх захопнікаў.

У баях за вызваленне раёна прымалі ўдзел воіны 28, 48, 65-й армій, маракі Дняпроўскай флатыліі і лётчыкі 16 паветранай арміі.

 

Катэгорыя:Брацкія магілы Светлагорскага раёна
Катэгорыя:Славутасці Светлагорска
Катэгорыя:1943 год у Беларусі
Мары Банфанці

**Ганна Марыя Феліцыта Банфанці**, вядомая як **Мары** або **Марыета Банфанці** (-) — артыстка балета XIX стагоддзя.

## Біяграфія 
Мары Банфанці нарадзілася ў Італіі. У Мілане яна вучылася ў танцавальнай школе пры тэатры La Scala у Карла Блазіса, які кіраваў ёй у перыяд з 1837 па 1850. У пачатку шасцідзесятых гадоў XIX стагоддзя яна выступала ў розных італьянскіх гарадах і за мяжой, у Парыжскай оперы і Ковент-Гардэне ў Лондане.

10 верасня 1866 года адбыўся дэбют Мары Банфанці ў Нью-Ёрку ў садзе Нібла. Яна была прыма-балерынай у музыкальнай пастаноўцы «Чорны жулік» () ў тым самым тэатры, прэм’ера якой адбылася праз два дні. Яна з’явілася ў балеце «Сільвія» Леа Дэліба ў канцэртнай зале «Метраполітэн Алькасар» 15 ліпеня 1882 года. У жніўні 1901 года Банфанці выступіла разам з Рытай Сангалі ў тэатры Метраполітэн-Опера ў Нью-Ёрку.

Яе талент да экспрэсіянісцкіх танцаў і асабістае жыццё шырока асвятляліся з сярэдзіны 1860-х да пачатку 20-га стагоддзя.

Пасля сыходу са сцэны ў 1892 годзе Мары Банфанці адкрыла школу ў Нью-Ёрку, дзе выкладала да 1916 года. Сярод яе вучаніц (на працягу кароткага перыяду часу) былі Рут Сен-Дэні і Айседора Дункан.

Была замужам за Джорджам Гофманам.

## Бібліяграфія 
* Barbara Barker. *Ballet or Ballyhoo: The American Careers of Maria Bonfanti, Rita Sangalli, and Giuseppina Morlacchi*. Dance Horizons, 1984.

Катэгорыя:Артысты балета паводле алфавіта
Катэгорыя:Артысты балета XIX стагоддзя
Катэгорыя:Артысты балета XX стагоддзя
Брацкая магіла (Давыдаўка)

**Брацкая магіла** — вайсковае пахаванне ў в. Давыдаўка, Светлагорскі раён.

## Апісанне 
У лістападзе 1943 года фронт набліжаўся да Давыдаўкі. Насельніцтву было вядома, што немцы, адступаючы, знішчалі мірнае насельніцтва. Таму партызаны дапамагалі жыхарам вёскі схавацца ў лясах.

26 лістапада 1943 года вёска была вызвалена. Савецкія войскі перайшлі раку Іпа, вызвалілі вёскі Мармавічы, Мехаўшчына, Палессе. Тут іх спынілі нямецка-фашысцкія захопнікі, і фронт у гэтым месце стаяў да лета 1944 года, да пачатку наступальнай аперацыі «Баграціён».

У брацкай магіле вёскі Давыдаўка пахаваны 729 воінаў 65-й арміі, якія загінулі ў 1943—1944 гадах у баях супраць нямецка-фашысцкіх захопнікаў у раёне вёсак Давыдаўка, Вялікая і Малая Людзвінаўка, Прасвет, Загор’е, Карані, Горкі. У 1976 годзе на магіле пастаўлены помнік — скульптура воіна. У 2005 годзе пасля рэканструкцыі ўсталяваны помнік у выглядзе жалезабетоннай пліты з сілумінавым барыльефам..

 

Катэгорыя:Брацкія магілы Светлагорскага раёна
Катэгорыя:Давыдаўка (Светлагорскі раён)
Катэгорыя:1944 год у Беларусі
Струменскі сельсавет

**Стру́менскі сельсавет** — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Кармянскага раёна Гомельскай вобласці. Цэнтр — вёска Струмень.

Утвораны 20 жніўня 1924 года ў складзе Кармянскага раёна Магілёўскай акругі БССР. Пасля скасавання акруговай сістэмы 26 ліпеня 1930 года ў Кармянскім раёне БССР. З 20 лютага 1938 года ў складзе Гомельскай вобласці. З 25 снежня 1962 года сельсавет у складзе Рагачоўскага раёна, з 6 студзеня 1965 года — у складзе Чачэрскага раёна, з 30 ліпеня 1966 года — у складзе адноўленага Кармянскага раёна. 28 студзеня 1991 года скасаваны, тэрыторыя далучана да Кароцькаўскага сельсавета.

## Літаратура 
* Административно-территориальное устройство БССР: справочник: в 2 т. / Главное архивное управление при Совете Министров БССР, Институт философии и права Академии наук БССР. — Минск: «Беларусь», 1985―1987.
* Административно-территориальное устройство Республики Беларусь (1981—2010 гг.): справочник. — Минск: БелНИИДАД, 2012. — 172 с.

Катэгорыя:Былыя сельсаветы Кармянскага раёна
Катэгорыя:Былыя сельсаветы Рагачоўскага раёна
Катэгорыя:Былыя сельсаветы Чачэрскага раёна
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, утвораныя ў 1924 годзе
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, скасаваныя ў 1991 годзе
Магутны Божа (значэнні)

**Магутны Божа** — гэта:
* Магутны Божа — беларускі духоўны гімн, створаны ў 1947 годзе на верш «Малітва» Наталлі Арсенневай і музыку Міколы Равенскага.
* Магутны Божа — фестываль духоўнай музыкі ў Магілёве.
Крысцін (фільм, 1958)

**«Крысцін»** () — франка-італьянскі меладраматычны фільм рэжысёра П'ера Гаспара-Юі, экранізацыя п'есы Артура Шніцлера «Гульня ў каханне». Здымкі фільма праходзілі пад Парыжам. Прэм'ера фільма адбылася 19 снежня 1958 года.

Галоўныя ролі ў фільме выканалі Ромі Шнайдэр і Ален Дэлон. Менавіта на здымках гэтага фільма ў іх пачаўся раман. Фільм з'яўляецца рымейкам фільма 1933 года рэжысёра Макса Офюльса «Гульня ў каханне», у якім ролю галоўнай гераіні выканала Магда Шнайдэр, маці Ромі Шнайдэр.

## Фабула 
Дзеянне фільма адбываецца ў Вене ў 1906 годзе. Малады лейтэнант Франц Лабхайнер (Ален Дэлон) мае любоўную сувязь з замужняй дамай, баранэсай фон Эгерсдорф, але вырашае расстацца з ёй пасля знаёмства з маладой і прыгожай Крысцінай (Ромі Шнайдэр), дачкой музыканта. Барон даведаецца пра нявернасці жонкі і выклікае Франца на дуэль. Аднак Франц ужо не ўяўляе пагрозы для барона, паколькі горача закаханы ў Крысціну. Складваецца любоўны квадрат...

## Крыніцы 
Катэгорыя:Фільмы на французскай мове
Катэгорыя:Фільмы 1958 года
Ліепа

**Ліепа** — прозвішча, тапонім.

## Прозвішча 
* Андрыс Ліепа — расійскі акцёр балета
* Ілзэ Марысаўна Ліепа — расійская актрыса балета
* Марыс-Рудольф Эдуардавіч Ліепа — расійскі артыст балета

## Тапонім 
* Ліепа (Ліепская воласць)
Вадзім Юсупавіч Абдрашытаў

**Вадзім Юсупавіч Абдрашытаў** (; ,  — ) — савецкі і расійскі кінарэжысёр і педагог. Народны артыст Расійскай Федэрацыі (1992).

## Біяграфія 
Нарадзіўся 19 студзеня 1945 года ў Харкаве ў сям’і вайскоўца. Па нацыянальнасці татарын.

У 1959—1961 гадах вучыўся ў Алма-ацінскім тэхнікуме чыгуначнага транспарту, у 1961—1964 гадах — у МФТІ, у 1967 годзе скончыў кафедру кібернетыкі хіміка-тэхналагічных працэсаў Маскоўскага хіміка-тэхналагічнага інстытута імя Дз. І. Мендзялеева. У 1967—1970 гадах працаваў на Маскоўскім заводзе электравакуумных прыбораў.

У 1970 годзе паступіў на рэжысёрскі факультэт УДІКа, у майстэрню М. І. Рома, пасля смерці якога працягнуў навучанне ў Л. А. Куліджанава. Першая студэнцкая праца Абдрашытава, нямы шасціхвілінны дакументальны эцюд «Рэпартаж з асфальту», атрымала высокую ацэнку Рома. У 1974 годзе ён зняў у якасці курсавой працы сатырычную камедыю «Спыніце Патапава!» па апавяданні Р. І. Горына. Па словах Вадзіма Абдрашытава, *«пасля УДІКа мяне адразу ўзялі на „Масфільм“ — нават дыплома не было, я абараніўся курсавой працай, фільмам „Спыніце Патапава!“. Яго выпадкова ўбачыў Райзман і сказаў мне: „хопіць вучыцца, час працаваць“»*.

Юлій Райзман, які запрасіў маладога рэжысёра на працу на кінастудыю «Масфільм», быў кіраўніком творчага аб’яднання «Таварыш». Тут жа Абдрашытаў сустрэўся з Аляксандрам Міндадзэ, з якім пасля стварыў 11 фільмаў.

Работы Абдрашытава вылучае стрыманая, унутрана напружаная кінематаграфічная мова. У цэнтры прац рэжысёра заўсёды знаходзяцца вострыя маральныя праблемы.

Член СКР, у 1986—1990 гадах — сакратар праўлення Саюза кінематаграфістаў СССР, сапраўдны член Расійскай Акадэміі кіно, член праўлення Гільдыі кінарэжысёраў Расіі, член журы прэміі «Трыуюмф», старшыня Праўлення кінастудыі «Арк-фільм» кінаканцэрна Масфільм, прафесар УДІКа, кіраўнік майстэрні кафедры рэжысуры мастацкага фільма УДІКа; старшыня журы V МКФ «Пасланне да чалавека» (1995), выкладчык ВКСР.

Жыў і працаваў ў Маскве.

Памёр 12 лютага 2023 года.