Алексы Дзяруга

**Але́ксы Дзяру́га** (; , Ловіч&nbsp;— )&nbsp;— польскі гісторык, даследчык гісторыі Новага часу і дыпламатыі, даследчык гісторыі Праваслаўнай царквы ў Рэчы Паспалітай і ўсходняй палітыкі Польшчы.

## Біяграфія 
У 1915—1918 гадах разам з сям'ёй знаходзіўся ў бежанстве ў Расіі. Вышэйшую адукацыю атрымаў ва Універсітэце Стэфана Баторыя (УСБ) у Вільні, дзе ў 1930—1934 гадах вывучаў гісторыю. З'яўляўся вучнем вядомага польскага гісторыка прафесара Станіслава Касцялкоўскага. З 1934 года пачаў працаваць у Навукова-даследчым інстытуце Усходняй Еўропы ў Вільні. У 1939 годзе пад навуковым кіраўніцтвам С.&nbsp;Касцялкоўскага паспяхова абараніў доктарскую дысертацыю.

З 1939 года А.&nbsp;Дзяруга працаваў у бібліятэцы Віленскага ўніверсітэта. У перыяд з 1940 да жніўня 1941 года быў настаўнікам, а пазней выконваў абавязкі кіраўніка гімназіі. Адначасова ён з'яўляўся слухачом Нядзельнага ўніверсітэта марксізму-ленінізму і наведваў марксісцкі семінар, які праводзіў Стэфан Ендрыхоўскі. У гады нямецкай акупацыі падчас Другой сусветнай вайны працаваў клеркам. Пасля таго, як Вільню заняла Чырвоная Армія, стаў адным з сузаснавальнікаў мясцовага аддзялення Саюза польскіх патрыётаў.

У кастрычніку 1945 года А.&nbsp;Дзяруга пераехаў у Польшчу. Да 1946 года працаваў у Ваяводскім упраўленні інфармацыі і прапаганды ў горадзе Быдгашч. У лютым 1946 года ўступіў у шэрагі Польскай рабочай партыі (з 1948 года&nbsp;— ПАПР). У 1946—1950 гадах ён займаў высокую пасаду дырэктара Польскага агенцтва друку (PAP), адначасова выкладаючы ў Акадэміі палітычных навук. З 1951 года працаваў выкладчыкам у Галоўнай школе замежнай службы, дзе з цягам часу стаў дэканам факультэта і дырэктарам установы. У 1973 годзе атрымаў навуковае званне прафесара (паводле іншых звестак, стаў дацэнтам).

## Навуковая дзейнасць 
Асноўнымі кірункамі навуковай дзейнасці А.&nbsp;Дзяругі былі гісторыя дыпламатыі, усходняя палітыка Польшчы і гісторыя Праваслаўнай царквы ў Рэчы Паспалітай. Значную ўвагу ў сваіх даследаваннях ён удзяляў беларускаму нацыянальнаму руху. У сваёй фундаментальнай манаграфіі «Усходняя палітыка Польшчы ў дачыненні да Літвы, Беларусі і Украіны (1918—1919)» (), выдадзенай у 1969 годзе, ён падрабязна прааналізаваў стаўленне польскіх улад да беларускага дзяржаваўтварэння. Паводле ацэнкі гісторыка Дароты Міхалюк, А.&nbsp;Дзяруга стаў адным з нешматлікіх польскіх даследчыкаў свайго часу, якія адвялі значнае месца тэматыцы Беларускай Народнай Рэспублікі ў сваіх працах.

## Бібліяграфія 
Сярод найбольш значных прац А.&nbsp;Дзяругі вылучаюцца:
* *Piotr Wielki a bazylianie potoccy* (Вільня, 1934).
* *Biskup Józef Szumlański (1667-1708)* (Львоў, 1935).
* *Piotr Wielki a unici i unja Kościelna 1700-1711* (Вільня, 1936).
* *Kościół prawosławny a sprawa „buntu” w 1789 r. we wschodnich województwach Rzplitej* (Вільня, 1938).
* *Historia stosunków międzynarodowych od Komuny Paryskiej do Rewolucji Październikowej. Cz. 1: 1871-1898* (Варшава, 1955).
* *Polityka wschodnia Polski wobec ziem Litwy, Białorusi i Ukrainy, 1918-1919* (Варшава, 1969).

## Крыніцы 
## Літаратура 
* 
* 
* 
* 

## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Выпускнікі Універсітэта Стэфана Баторыя
Катэгорыя:Гісторыкі Польшчы
Катэгорыя:Выкладчыкі Акадэміі палітычных навук у Варшаве
Катэгорыя:Даследчыкі гісторыі Беларусі
Катэгорыя:Нарадзіліся ў Ловічы
Катэгорыя:Нарадзіліся ў 1908 годзе
Катэгорыя:Памерлі ў 1981 годзе