Леанід Васільевіч Хабараў

{{Ваенны дзеяч
|месца нараджэння =
|выява = Colonel Khabarov during an interview.jpg
|шырыня = 285px
|апісанне выявы = Палкоўнік Хабараў каля «Чорнага цюльпана» — манумента воінам-інтэрнацыяналістам (2011)
|прыналежнасць = 
|гады службы = 1966—1991
|званне = 
|камандаваў = 100-я  105-й гв. пдд, 1-й  351-га гв. пдп 105-й гв. пдд, 4-й  56-й гв. адшбр,  ТуркВА 
|бітвы = Вайна ў Афганістане
|узнагароды =
Дзяржаўныя ўзнагароды:
{ style="background:transparent" align="center"

}
{ style="background:transparent" align="center"
 
}
Ведамасныя ўзнагароды і знакі адрознення:
{ style="background: transparent"
 
-

}
{ style="background:transparent" align="center"

}
{ style="background:transparent" align="center"

}
Рэгіянальныя ўзнагароды:
{ style="background:transparent"

}
Узнагароды іншых дзяржаў:
{ style="background:transparent"

}
Грамадскія ўзнагароды:
{ style="background:transparent"
40px|Ордэн «За заслугі» (РСВА)|link=Ордэн «За заслугі», РСВА|border
}
|у адстаўцы = з 1991 па 2010 гг. кіруе па чарзе:
* Ваеннай кафедрай;
* Факультэтам ваеннага навучання;
* Інстытутам ваенна-тэхнічнай адукацыі Уральскага дзяржаўнага тэхнічнага ўніверсітэта.
|роспіс = 88px|Подпіс Л. В. Хабарава
}}
**Леанід Васільевіч Хабараў** (, г. ) — савецкі і расійскі ваенны, удзельнік Вайны ў Афганістане, палкоўнік у адстаўцы, адзін з асноўных крытыкаў міністра абароны РФ Анатоля Сердзюкова. Знакаміты, у першую чаргу, тым, што менавіта яго дэсантна-штурмавы батальён, першым са складу 40-й арміі перайшоу мяжу з Дэмакратычнай рэспублікай Афганістан і пасля 450-кіламетровага маршу без страт заняў стратэгічна важны перавал Саланг, а ён сам, у чыне капітана, стаў яго першым савецкім камендантам. За мужнасць і гераізм, праяўленыя пры выкананні інтэрнацыянальнага абавязку ў Дэмакратычнай рэспубліцы Афганістан, Леанід Хабараў узнагароджаны ордэнам Чырвонага Сцяга і ордэнам «За ваенныя заслугі», а таксама медалямі. Пасля звальнення з радоў Узброеных сіл, кіраваў Інстытутам ваенна-тэхнічнай адукацыі і бяспекі Уральскага дзяржаўнага тэхнічнага ўніверсітэта і адначасова быў абраны намеснікам старшыні Свярдлоўскай абласной арганізацыі «Расійскі саюз ветэранаў Афганістана». 19 Ліпеня 2011 г. палкоўнік Хабараў быў арыштаваны, і да гэтага часу знаходзіцца пад вартай па прыгавору суда за арганізацыю «узброенага бунту і ўцягванне іншых асоб у тэрарыстычную дзейнасць». У розных гарадах Расійскай Федэрацыі, а таксама ў расійскіх дыпламатычных прадстаўніцтвах і консульскіх установах у краінах СНД, праводзяцца мітынгі ў падтрымку палкоўніка Хабарава і пратэсты супраць утрымання яго пад вартай.

## Служба ва Узброеных Сілах 
У 1972 г. ён паспяхова скончыў Разанскае вышэйшае паветрана-дэсантнае каманднае вучылішча і службу малады афіцэр пачаў на пасадзе камандзіра разведузвода. Затым камандаваў разведротай, парашутна-дэсантным батальёнам. Служыў у Прыбалтыйскай, Маскоўскай, Туркестанскай ваенных акругах.

Яшчэ будучы камандзірам узвода разведкі, ён набыў сабе павагу ў падначаленых і начальства. А калі ўзначаліў роту, пра яго даведаліся не толькі ў роднай дывізіі. Два гады разведчыкі ўтрымлівалі першынство ў ПДВ. Васіль Піліпавіч Маргелаў, убачыўшы аднойчы, як рота Хабарава дзейнічала на вялікіх вучэннях, адразу ацаніў перспектыўнага маладога афіцэра. Неўзабаве Леанід Хабараў быў прызначаны камандзірам дэсантна-штурмавога батальёна. З ім ён і ўвайшоў у Афганістан.

## Вайна ў Афганістане 
[320px|thumb|злева|Палкоўнік Хабараў цалуе баявы [сцяг]]
У канцы снежня 1979 года батальёну, пад кіраўніцтвам гвардыі капітана Хабарава, трэба было абараніць важнейшы стратэгічны аб’ект — перавал Саланг, які злучаў Кабул з Савецкім Саюзам. Разведчыкі пад кіраўніцтвам Хабарава дасягнулі Саланга за 22 гадзіны і без адзінай страты. Вораг іх увогуле не заўважыў — вялікую частку пуці пераадолелі пад покрывам цемры. Дзякуючы тактычна вернаму ходу — ўзялі без шуму пад кантроль перавал і выставілі ахову тунэлю. Калі б праціўнік яго знішчыў, было б горш. Разведчыкі ўзялі цяжки аб’ект, можна сказаць, голымі рукамі. Яны весяліліся ад душы, чуючы па радыё, як ТАСС люта абвяргае інфармацыю якая прасякла ў заходнія СМІ, аб тым, што савецкія войскі ўвайшлі на тэрыторыю Афганістана. І толькі праз суткі кіраўніцтва краіны прызнала гэты факт, афіцыйна абвясціла аб уводзе войскаў у гэту краіну. Паўтара месяцы трымалі дэсантнікі Хабарава перавал Саланг, потым перадалі яго мотастралковаму палку і рушылі далей.
13 красавіка 1980 года Леанід Хабараў быў паранены ў першы раз. Разрыўная куля струшчыла плечавую костку, другая ўдарыла ў тую ж руку ніжэй локця. Ён яшчэ быў у свядомасці. Больш за тое — выцягнуў параненага афганскага салдата і накіраваў па схілах дзве групы. Свядомасць камбат страціў толькі ў верталёце.
Руку Хабарава выратавали цудам. Спатрэбілася 7 аперацый. Спачатку кабульскія хірургі — захавалі, прышылі, якая вісела на лахманах скуры правую руку. Ташкенцкія ўрачы вывелі афіцэра з агульнага цяжкага стану і адправілі ў Маскву ў ваенны шпіталь ім. Бурдэнкі, а пазней на артапедычнае лячэнне ў ЦІТА (Цэнтральны інстытут траўматалогіі і артапедыі).
Другая камандзіроўка працягвалася з кастрычніка 1984. па верасень 1985. Леанід Васільевіч быў накіраваны на пасаду начальніка штаба 56-й асобнай дэсантна-штурмавой брыгады (Гардэз). Праз восем месяцаў падчас выканання баявой задачы пад Барыкотам ён узначаліў атрад забеспячэння адной з калон. Атрад трапіў у засаду, і пад гранатаметным абстрэлам яго БТР зваліўся ў прорву на камяні з дваццацімятровай вышыні. У выніку, Леанід Васільевіч атрымаў траўмы (перабітыя ключыца і тры рэбры, зноў пашкоджаная правая рука). Знаходзіўся на лячэнні ў Кабуле і Ташкенце.

[320px|thumb|справа|[2 жніўня — дзень ПДВ]]

## Грамадская дзейнасць 
З 1991 г. палкоўнік Л. В. Хабараў узначальвае ваенную кафедру, а затым ваенны факультэт Уральскага дзяржаўнага тэхнічнага ўніверсітэта (з 2003 г. — Інстытут ваенна-тэхнічнай адукацыі і бяспекі). Абараніў дысертацыю. Палкоўнік у адстаўцы. Узнагароджаны ордэнамі Баявога Чырвонага Сцяга, «За ваенныя заслугі», шматлікімі медалямі. Ганаровы работнік прафесійнай адукацыі РФ. Яму аказан гонар працаваць намеснікам старшыні Свярдлоўскай абласной Грамадскай арганізацыі «Расійскі саюз ветэранаў Афганістана».

## Спасылкі 
* Афіцыйны інтэрнэт-партал у падтрымку палкоўніка Леаніда Васільевіча Хабарава

Катэгорыя:Выкладчыкі Уральскага ўніверсітэта
Катэгорыя:Грамадскія дзеячы Расіі
Катэгорыя:Кавалеры ордэна «За ваенныя заслугі»
Катэгорыя:Кавалеры ордэна Чырвонага Сцяга
Катэгорыя:Кандыдаты філасофскіх навук
Катэгорыя:Палкоўнікі Расіі
Катэгорыя:Палкоўнікі СССР
Катэгорыя:Постаці Свярдлоўскай вобласці
Катэгорыя:Узнагароджаныя ведамаснымі медалямі Расійскай Федэрацыі
Катэгорыя:Узнагароджаныя медалямі Расійскай Федэрацыі
Катэгорыя:Палкоўнікі, Расійская Федэрацыя
Катэгорыя:Баксёры СССР
Катэгорыя:Выпускнікі Разанскага вышэйшага паветрана-дэсантнага каманднага вучылішча
Катэгорыя:Выпускнікі курсаў «Выстрал»
Катэгорыя:Выпускнікі Ваеннай акадэміі імя М. В. Фрунзэ
Катэгорыя:Справы Еўрапейскага суда па правах чалавека з удзелам Расіі
Катэгорыя:Зняволеныя Лефортаўскай турмы
Катэгорыя:Выкладчыкі УДТУ-УПІ
Катэгорыя:Удзельнікі Афганскай вайны (1979—1989)
Катэгорыя:Ганаровыя грамадзяне Екацярынбурга
Катэгорыя:Прадстаўленыя да звання Героя Савецкага Саюза