open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Сцяг Віцебскага раёна

**Сцяг Віцебскага раёна** — сцяг Віцебскага раёна Віцебскай вобласці.

## Апісанне 
Сцяг уяўляе сабой прамавугольнае палотнішча з суадносінамі бакоў 1:2, якое складаецца з дзвюх роўнавялікіх гарызантальных палос: верхняй чырвонага колеру — і ніжняй — блакітнага колеру, у цэнтры пярэдняга боку якога размяшчаецца выява герб Віцебскага раёна.

## Гісторыя 
Герб і сцяг Віцебскага раёна зацверджаны Указам Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь ад 28 лютага 2011 года № 86.

## Гл. таксама 
* Герб Віцебскага раёна
* Сцяг Віцебскай вобласці

Віцебскі раён
Катэгорыя:Віцебскі раён
Віталь Мікалаевіч Жураў

**Віталь Мікалаевіч Жу́раў** (, вёска Іванаўка, Гарадоцкі раён — , ) — Герой Сацыялістычнай Працы.

Удзельнік Вялікай Айчыннай вайны. 3 1956 года дарожны майстар, у 1964—1970 гадах і з 1973 года начальнік участка дыстанцыі пуці, у 1970—1973 гадах — старшыня прафсаюзнага камітэта Віцебскай дыстанцыі пуці Беларускай чыгункі. Званне Героя Сацыялістычнай Працы прысвоена ў 1966 г. за поспехі ў выкананні плана перавозак, у развіцці і тэхнічнай рэканструкцыі чыгункі.

## Літаратура 
* Жураў Віталій Мікалаевіч // Памяць: Гарадоцкі р-н: гісторыка-дакументальныя хронікі гарадоў і раёнаў Беларусі / уклад. С. І. Садоўская; рэдкал. Н. А. Бурунова [і інш.]. — Мн., 2004. — С. 692.
* Журов Виталий Николаевич // 

## Спасылкі 
* 
* Ушёл из жизни Герой Социалистического Труда Журов Виталий Николаевич // Сайт Віцебскага гарвыканкама
* Жураў Віталь Мікалаевіч // Сайт ДУ «Віцебская абласная бібліятэка імя У. І. Леніна».
* *Нина Лукьянова* ЗА СОЛДАТА!  // Абласная газета «Народнае слова», 13.05.2010
* Журов Виталий Николаевич // Книга памяти на сайце Беларускай чыгункі
* Журов Виталий Николаевич // Гордость и слава Витебска — Ресурс центральной городской библиотеки им. М. Горького

Катэгорыя:Чыгуначнікі СССР
Катэгорыя:Чыгуначнікі Беларусі
Казлоў

**Казлоў** — прозвішча.

## Вядомыя носьбіты 
* Аляксандр Герасімавіч Казлоў (1918—1943) — Герой Савецкага Саюза
* 
* Анатоль Сяргеевіч Казлоў (1962—2023) — беларускі пісьменнік
* Аркадзь Сцяпанавіч Казлоў (1938—2011) — беларускі работнік прамысловасці (аператар нафтаперапрацоўчага прадпрыемства), Герой Сацыялістычнай Працы (1981)
* Арсенцій Яфімавіч Казлоў (1919—1971) — Герой Савецкага Саюза
* Валерый Васілевіч Казлоў (нар. 1950) — савецкі і расійскі матэматык і механік
* Васіль Іванавіч Казлоў (1903—1967) — савецкі і беларускі партыйны і дзяржаўны дзеяч, Герой Савецкага Саюза
* Віктар Аляксеевіч Казлоў — савецкі беларускі дзяржаўны дзеяч
* Георгій Кірылавіч Казлоў (1903—1970) — савецкі военачальнік, генерал-лейтэнант
* Дзмітрый Цімафеевіч Казлоў (1896—1967) — савецкі ваенны дзеяч, генерал-лейтэнант
* Зміцер Алегавіч Казлоў (нар. 1988) — беларускі блогер, палітычны зняволены
* Іван Кузьміч Казлоў (1910—1969) — беларускі партыйны і дзяржаўны дзеяч
* Леў Раманавіч Казлоў (нар. 1938) — беларускі гісторык, картограф, выдавец, пісьменнік.
* Максім Казлоў (нар. 1987) — беларускі гандбаліст
* 
* 
* 
* 
* Фрол Раманавіч Казлоў — савецкі партыйны дзеяч
* 
*
Тэарэма Ферма

**Тэарэмы Ферма** былі сфармулёваны П'ерам Ферма.

* Вялікая тэарэма Ферма, пра цэлыя рашэнні раўнання 
* Малая тэарэма Ферма, пра ўласцівасць простых лікаў
* Тэарэма Ферма-Эйлера, пра простыя лікі, якія можна запісаць у выглядзе сумы двух квадратаў
* Лема Ферма, пра значэнне вытворнай дыферэнцавальнай функцыі ў пунктах лакальнага максімуму і мінімуму
* Прынцып Ферма, пра шлях распаўсюджвання прамянёў святла
Ганна Емяльянаўна Нікалаева

**Ганна Емяльянаўна Нікалаева** (, в. Халамер'е, ) — Герой Сацыялістычнай Працы.

## Біяграфія 
У 1959—1972 гг. даярка саўгаса «Рудакова» Віцебскага раёна. Званне Героя Сацыялістычнай Працы прысвоена ў 1966 г. за поспехі ў павышэнні прадукцыйнасці буйной рагатай жывёлы і праяўленую ініцыятыву ў распаўсюджанні перадавога вопыту. Дэпутат Вярхоўнага Савета СССР у 1970—1974 гг.

## Літаратура 
* Нікалаева Ганна Емяльянаўна // Беларуская Савецкая Энцыклапедыя : у 12 т. / рэдкал. П. У. Броўка [і інш.]. — Мн., 1969. — Т. 7. — С. 510.
* Нікалаева Ганна Емяльянаўна // Памяць : Гарадоцкі р-н : гісторыка-дакументальныя хронікі гарадоў і раёнаў Беларусі / уклад. С. І. Садоўская; рэдкал. Н. А. Бурунова [і інш.]. — Мн., 2004. — С. 692.
* 

Катэгорыя:Героі Сацыялістычнай Працы
Сцяг Карэлічаў

**Сцяг Карэлічаў** — сцяг гарадскога пасёлка Карэлічы Карэліцкага раёна. Сцяг і герб зацверджаны Указам Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь ад 1 снежня 2004 г. № 590.

## Апісанне 
Сцяг уяўляе сабой прамавугольнае палотнішча блакітнага колеру з суадносінамі бакоў 1:2. На ім размешчаны дзве жоўтыя гарызантальныя паласы, кожная з якіх складае 1/10 шырыні палатна сцяга.
 
## Гл. таксама 
* Герб Карэлічаў

## Спасылкі 
* [Указ Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь(https://be.wikipedia.org/wiki/%D0%9F%D1%80%D1%8D%D0%B7%D1%96%D0%B4%D1%8D%D0%BD%D1%82_%D0%A0%D1%8D%D1%81%D0%BF%D1%83%D0%B1%D0%BB%D1%96%D0%BA%D1%96_%D0%91%D0%B5%D0%BB%D0%B0%D1%80%D1%83%D1%81%D1%8C) ад 1 снежня 2004 г. № 590.]

Катэгорыя:Карэлічы
Карэлічы
Карэлічы
Сцяг Смаргоні

**Сцяг Смаргоні** — сцяг горада Смаргонь Смаргонскага раёна. Сцяг і герб зацверджаны Указам Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь ад 1 снежня 2004 г. № 590.

## Апісанне 
Сцяг уяўляе сабой прамавугольнае палотнішча з суадносінамі бакоў 1:2. Па цэнтры знаходзіцца белая паласа, якая адпавядае 1/7 шырыні палатна і зверху суправаджаецца дзвюма спаранымі палосамі блакітнага і чырвонага колеру, якія складаюць па 1/14 шырыні, знізу - паласой чорнага колеру, якая складае 1/7 шырыні палатна. Па краях сцяга размешчаны белыя палосы, якія адпавядаюць 2/7 шырыні палатна.

## Гл. таксама 
* Герб Смаргоні

## Спасылкі 
* [Указ Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь(https://be.wikipedia.org/wiki/%D0%9F%D1%80%D1%8D%D0%B7%D1%96%D0%B4%D1%8D%D0%BD%D1%82_%D0%A0%D1%8D%D1%81%D0%BF%D1%83%D0%B1%D0%BB%D1%96%D0%BA%D1%96_%D0%91%D0%B5%D0%BB%D0%B0%D1%80%D1%83%D1%81%D1%8C) ад 1 снежня 2004 г. № 590.]

Катэгорыя:Смаргонь
Смаргонь
Смаргонь
Вялікая тэарэма Ферма

[thumb|400px|Выданне 1670 года Арыфметыкі [Дыяфант Алесандрыйскі|Дыяфанта Александрыйскага ўключае каментарыі Ферма, у том ліку і яго "Апошнюю Тэарэму" (*Observatio Domini Petri de Fermat*).]]

У тэорыі лікаў, **Вялікая тэарэма Ферма** (часам называецца **Апошняя тэарэма Ферма**, або **Гіпотэза Ферма**) сцвярджае, што не існуе трох дадатных цэлых , , і , якія б задавальнялі роўнасць:
:a^n + b^n = c^n
для любога цэлага  большага за 2.

Гэту тэарэму ўпершыню сфармуляваў П’ер Ферма ў 1637 годзе прама на палях асобніка *Арыфметыкі*, дзе ён сцвярджаў, што мае доказ, але ён вельмі вялікі, каб умясціцца на палях. Нягледзячы на намаганні незлічоных матэматыкаў, аж да 1995 года (г.зн. на працягу 358 гадоў) не было апублікована ні аднаго паспяховага доказу гэтай тэарэмы. Неразвязаная праблема паслужыла штуршком да развіцця алгебраічнай тэорыі лікаў у 19-м ст. і доказу тэарэмы аб мадулярнасці ў 20-м ст. Вялікая тэарэма Ферма — адна з найвядомейшых тэарэм у гісторыі матэматыкі і аж да 1995 года, калі яе даказаў Эндру Ўайлс, была ў *Кнізе рэкордаў Гінэса* у якасці адной з "найскладанейшых матэматычных праблем".

## Сучасная фармулёўка 
## Гл. таксама 
* Малая тэарэма Ферма
* ABC-гіпотэза

## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Тэорыя лікаў
Катэгорыя:Тэарэмы
Герб Дзятлава

**Герб Дзятлава** — герб горада Дзятлава Дзятлаўскага раёна. Герб і сцяг зацверджаны Указам Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь ад 1 снежня 2004 г. № 590.

## Апісанне 
Герб уяўляе сабой варажскі шчыт, у блакітным полі якога на трох зялёных узгорках залатая ўязная брама, на блакітным шчыце якой размешчаны шасціканцовая зорка і месяц вострымі канцамі ўгару залатога колеру. Ускраек — сярэбраны.

## Гл. таксама 
* Сцяг Дзятлава

## Спасылкі 
* [Указ Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь(https://be.wikipedia.org/wiki/%D0%9F%D1%80%D1%8D%D0%B7%D1%96%D0%B4%D1%8D%D0%BD%D1%82_%D0%A0%D1%8D%D1%81%D0%BF%D1%83%D0%B1%D0%BB%D1%96%D0%BA%D1%96_%D0%91%D0%B5%D0%BB%D0%B0%D1%80%D1%83%D1%81%D1%8C) ад 1 снежня 2004 г. № 590.]

Катэгорыя:Дзятлава
Дзятлава
Герб Карэлічаў

**Герб Карэлічаў** — герб гарадскога пасёлка Карэлічы Карэліцкага раёна. Герб і сцяг зацверджаны Указам Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь ад 1 снежня 2004 г. № 590.

## Апісанне 
Герб уяўляе сабой іспанскі шчыт, у блакітным полі якога намаляваны дзве залатыя паласы, на якіх сегментарна размешчаны сем блакітных кветак лёну на зялёных кветаножках (чатыры кветкі на верхняй паласе, тры - на ніжняй).

## Гл. таксама 
* Сцяг Карэлічаў

## Спасылкі 
* [Указ Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь(https://be.wikipedia.org/wiki/%D0%9F%D1%80%D1%8D%D0%B7%D1%96%D0%B4%D1%8D%D0%BD%D1%82_%D0%A0%D1%8D%D1%81%D0%BF%D1%83%D0%B1%D0%BB%D1%96%D0%BA%D1%96_%D0%91%D0%B5%D0%BB%D0%B0%D1%80%D1%83%D1%81%D1%8C) ад 1 снежня 2004 г. № 590.]

Катэгорыя:Карэлічы
Карэлічы
Ананьеў

**Ананьеў** — прозвішча.

## Выбітныя носьбіты 
* Алег Валянцінавіч Ананьеў (нар. 1955) — беларускі паэт, публіцыст, мастацтвазнавец.
* Анатоль Андрэевіч Ананьеў, дзяржаўны дзеяч БССР
* Мартын Аляксеевіч Ананьеў, Герой Савецкага Саюза
* Мікалай Канстанцінавіч Ананьеў, беларускі дзяржаўны дзеяч
* Паўлюк Ананьеў, беларускі пісьменнік
* Раман Уладзіслававіч Ананьеў (нар. 1964) — беларускі дзяржаўны дзеяч

## Гл.таксама 
* Горад Ананьеў, горад у Адэскай вобласці
Герб Смаргоні

**Герб Смаргоні** — герб горада Смаргонь Смаргонскага раёна. Герб і сцяг зацверджаны Указам Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь ад 1 снежня 2004 г. № 590.

## Апісанне 
Герб уяўляе сабой іспанскі шчыт, у сярэбраным полі якога на чырвонай рашотцы намаляваны чорны мядзведзь, які стаіць на задніх лапах і трымае ў пярэдніх лапах герб Радзівілаў - на блакітным полі размешчаны тры чорныя паляўнічыя ражкі, злучаныя ў цэнтры муштукамі.

За аснову гербавага сюжэту ўзяты гістарычны факт існавання ў Смаргоні школы дрэсіроўкі мядзведзяў, так званай «Смаргонскай акадэміі», заснаванай у XVII стагоддзі Радзівіламі.

## Гл. таксама 
* Сцяг Смаргоні

## Спасылкі 
* [Указ Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь(https://be.wikipedia.org/wiki/%D0%9F%D1%80%D1%8D%D0%B7%D1%96%D0%B4%D1%8D%D0%BD%D1%82_%D0%A0%D1%8D%D1%81%D0%BF%D1%83%D0%B1%D0%BB%D1%96%D0%BA%D1%96_%D0%91%D0%B5%D0%BB%D0%B0%D1%80%D1%83%D1%81%D1%8C) ад 1 снежня 2004 г. № 590.]

Катэгорыя:Смаргонь
Смаргонь
Халамер’е

**Халаме́р’е** (, ) — вёска ў Гарадоцкім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Віраўлянскага сельсавета. Да 2004 года з’яўлялася цэнтрам Халамерскага сельсавета. Знаходзіцца на аўтадарозе Езярышча—Обаль. За 62 км на паўночны захад ад Гарадка, 101 км ад Віцебска, 23 кіламетры ад чыгуначнай станцыі Езярышча, каля возера Апукава.

## Насельніцтва 
* 315 жыхароў, 146 двароў (2003)

## Інфраструктура 
* Лясніцтва
* Сярэдняя школа
* Клуб і бібліятэка
* Бальніца і аптэка
* Аддзяленне сувязі

## Памятныя мясціны 
* Брацкая магіла савецкіх воінаў і землякоў, якія загінулі ў Вялікую Айчынную вайну (1943—1944) — . У 1975 годзе устаноўлена стэла.
* Помнікі ў гонар 4-й Беларускай партызанскай брыгады (1968). З 6 км на захад ад Халаме́р’я, у лесе, на месцы дыслакацыі 4-й Беларускай партызанскай брыгады.
* Царква Святой Марыі Магдаліны.

### Страчаная спадчына 
* Царква Святога Духа (страчана)

## Вядомыя ўраджэнцы і жыхары 
* Ігар Іванавіч Бышнёў — беларускі вучоны-арнітолаг
* Зміцер Максімавіч Жыткевіч — беларускі паэт
* Ганна Емяльянаўна Нікалаева — Герой Сацыялістычнай Працы

## Крыніцы 
## Літаратура 
* Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. Т.16: Трыпалі — Хвіліна / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш. — Мн.: БелЭн, 2003. — 576 с.: іл.
* 

Катэгорыя:Віраўлянскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Гарадоцкага раёна
Дзмітрыеў

**Дзмітрыеў** — прозвішча.

## Вядомыя носьбіты 
* Аляксандр Іванавіч Дзмітрыеў (1878—1959) — архітэктар, інжынер і архітэктурны крытык
* 
* Барыс Васілевіч Дзмітрыеў (1925—2002) — расійскі мастак, рэстаўратар.
* Барыс Міхайлавіч Дзмітрыеў (1924—1944) — партызан Вялікай Айчыннай вайны, Герой Савецкага Саюза
* Вікенцій Дзмітрыевіч Дзмітрыеў — беларускі трэнер
* Генадзь Рыгоравіч Дзмітрыеў — беларускі паэт
* Дзмітрый Дзмітрыеў — беларускі паэт
* Іван Іванавіч Дзмітрыеў — рускі паэт і дзяржаўны дзеяч
* Кірыл (Дзмітрыеў) — епіскап Рускай праваслаўнай царквы за мяжой
* 

## Гл. таксама 
* Дзмітрыева
Сцяг Краснасельскага

**Сцяг Краснасельскага** — сцяг гарадскога пасёлка Краснасельскі Ваўкавыскага раёна. Сцяг і герб зацверджаны Указам Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь ад 1 снежня 2004 г. № 590.

## Апісанне 
Сцяг уяўляе сабой прамавугольнае палотнішча чырвонага колеру з суадносінамі бакоў 1:2, у цэнтры пярэдняга боку якога размяшчаецца выява герба гарадскога пасёлка Краснасельскі.

## Гл. таксама 
* Герб Краснасельскага

## Спасылкі 
* [Указ Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь(https://be.wikipedia.org/wiki/%D0%9F%D1%80%D1%8D%D0%B7%D1%96%D0%B4%D1%8D%D0%BD%D1%82_%D0%A0%D1%8D%D1%81%D0%BF%D1%83%D0%B1%D0%BB%D1%96%D0%BA%D1%96_%D0%91%D0%B5%D0%BB%D0%B0%D1%80%D1%83%D1%81%D1%8C) ад 1 снежня 2004 г. № 590.]

Катэгорыя:Краснасельскі
Краснасельскі
Краснасельскі
Віраўля

**Ві́раўля** (, ) — аграгарадок у Гарадоцкім раёне Віцебскай вобласці. Цэнтр Віраўлянскага сельсавета. За 35 кіламетраў на паўночны захад ад горада Гарадок, 74 кіламетры ад Віцебска, 11 кіламетраў ад чыгуначнай станцыі Бычыха, на рацэ Віраўлянка.

## Насельніцтва 
* 1996 год — 362 жыхара, 148 двароў
* 2009 год — 269 чал.

## Інфраструктура 
* Базавая школа
* Дом культуры і бібліятэка
* Аддзяленне сувязі

## Памятныя мясціны 
* Вайсковыя могілкі савецкіх воінаў і партызан — .

## Вядомыя ўраджэнцы і жыхары 
* Валянціна Васільеўна Багатырова — беларускі эканаміст

## Літаратура 
* Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. Т.4: Варанецкі — Гальфстрым / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш. — Мн.: БелЭн, 1997. — 480 с.: іл.

## Спасылкі 
* Решение Городокского районного Совета депутатов 28 сентября 2011 г. № 80 «Об установлении границ сельских населенных пунктов Городокского района»

Катэгорыя:Населеныя пункты Гарадоцкага раёна
Катэгорыя:Аграгарадкі Віцебскай вобласці
Герб Краснасельскага

**Герб Краснасельскага** — герб гарадскога пасёлка Краснасельскі Ваўкавыскага раёна. Герб і сцяг зацверджаны Указам Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь ад 1 снежня 2004 г. № 590.

## Апісанне 
Герб уяўляе сабой варжскі шчыт, у чырвоным полі якога намаляваны сярэбраны грыфон з залатымі дзюбай, языком і лапамі, які трымае ў правай паднятай лапе сярэбраны меч з залатой дзяржальняй. Ніжняя частка герба белага колеру перасечана перакулена-лускаватым падзелам.

## Гл. таксама 
* Сцяг Краснасельскага

## Спасылкі 
* [Указ Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь(https://be.wikipedia.org/wiki/%D0%9F%D1%80%D1%8D%D0%B7%D1%96%D0%B4%D1%8D%D0%BD%D1%82_%D0%A0%D1%8D%D1%81%D0%BF%D1%83%D0%B1%D0%BB%D1%96%D0%BA%D1%96_%D0%91%D0%B5%D0%BB%D0%B0%D1%80%D1%83%D1%81%D1%8C) ад 1 снежня 2004 г. № 590.]

Катэгорыя:Краснасельскі
Краснасельскі
Герб Касцюковічаў

**Герб Касцюковічаў** — герб горада Касцюковічы і Касцюковіцкага раёна. Герб і сцяг зацверджаны Указам Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь ад 3 студзеня 2005 г. № 1.

## Апісанне 
Герб уяўляе сабой іспанскі шчыт, у чырвоным полі якога намаляваны дзве залатыя перакрыжаваныя жытнія каласы, якія суправаджаюцца ўверсе залатым гарлачом, унізе – сярэбранай падковай.

## Гл. таксама 
* Сцяг Касцюковічаў

## Спасылкі 
* [Указ Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь(https://be.wikipedia.org/wiki/%D0%9F%D1%80%D1%8D%D0%B7%D1%96%D0%B4%D1%8D%D0%BD%D1%82_%D0%A0%D1%8D%D1%81%D0%BF%D1%83%D0%B1%D0%BB%D1%96%D0%BA%D1%96_%D0%91%D0%B5%D0%BB%D0%B0%D1%80%D1%83%D1%81%D1%8C) ад 3 студзеня 2005 г. № 1.]

Катэгорыя:Касцюковічы
Касцюковічы
Герб Краснаполля

**Герб Краснаполля** — герб гарадскога пасёлка Краснаполле і Краснапольскага раёна. Герб і сцяг зацверджаны Указам Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь ад 3 студзеня 2005 г. № 1.

## Апісанне 
Герб уяўляе сабой іспанскі шчыт, які перасечаны «ў пояс» у суадносінах ніжняй і верхняй часткі 1:5. Верхняя частка шчыта скошана полымяпадобны падзелам: левая – зялёнага колеру з выявай залатога гарлача, правая – залатога колеру. Ніжняя частка шчыта – чырвонага колеру.

## Гл. таксама 
* Сцяг Краснаполля

## Спасылкі 
* [Указ Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь(https://be.wikipedia.org/wiki/%D0%9F%D1%80%D1%8D%D0%B7%D1%96%D0%B4%D1%8D%D0%BD%D1%82_%D0%A0%D1%8D%D1%81%D0%BF%D1%83%D0%B1%D0%BB%D1%96%D0%BA%D1%96_%D0%91%D0%B5%D0%BB%D0%B0%D1%80%D1%83%D1%81%D1%8C) ад 3 студзеня 2005 г. № 1.]

Катэгорыя:Краснаполле
Краснаполле
Катэгорыя:Краснапольскі раён
Краснапольскі
Герб Клічава

**Герб Клічава** — герб горада Клічаў і Клічаўскага раёна. Герб Клічава зацверджаны Указам Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь ад 3 студзеня 2005 г. № 1.

## Апісанне 
Герб уяўляе сабой іспанскі шчыт, у сярэбраным полі намаляваны пілападобныя лёзы зялёнага колеру, у якім сярэбраная падкова шыпамі звернутая ўніз, а ўнутры падковы знаходзіцца залаты крыж, які паўтараецца на яе вяршыні.

## Гл. таксама 
* Сцяг Клічава

## Спасылкі 
* Указ Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь ад 3 студзеня 2005 г. № 1 

Катэгорыя:Клічаў
Клічаў
Сцяг Краснаполля

**Сцяг Краснаполля** — адзін з афіцыйных сімвалаў гарадскога пасёлка Краснаполле і Краснапольскага раёна. Сцяг і герб зацверджаны Указам Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь ад 3 студзеня 2005 г. № 1.

## Апісанне 
Сцяг уяўляе сабой прамавугольнае палотнішча чырвонага колеру з суадносінамі бакоў 1:2. Верхняя частка складае 2/3 шырыні і скошана полымяпадобным падзелам. У левай частцы верхняга поля зялёнага колеру змешчаны залаты гарлач, правая – залатога колеру. Ніжняя частка палотнішча – чырвонага колеру.
 
## Гл. таксама 
* Герб Краснаполля

## Спасылкі 
* Указ Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь ад 3 студзеня 2005 г. № 1 

Катэгорыя:Краснаполле
Краснаполле
Краснаполле
Шведскі стол

thumb|250px|Стравы, сервіраваныя па прынцыпу «шведскі стол»
**Шведскі стол** — спосаб падачы ежы, пры якім шэраг страў выстаўляюцца разам і іх разбіраюць па талерках самі госці (напрыклад, на фуршэце). У многіх краінах падобны спосаб абслугоўвання называецца буфетным, але назва *шведскі стол* выкарыстоўваецца ў беларускай і некалькіх іншых мовах (напрыклад, рускай: *шведский стол*, украінскай: *шведський стіл*, польскай: *szwedzki stół*, венгерскай: *svédasztal*, харвацкай: *švedski stol*).

У скандынаўскіх краінах, аднак, існуе традыцыя накрываць халодны закусачны стол (, бутэрбродны стол, закусачны стол) у асобным пакоі, з якой, паеўшы, госці пераходзяць у абедзенны пакой, дзе ядуць ўжо традыцыйны абед.

Шведскі стол - скандынаўская традыцыя, прынятая з часам ва ўсім свеце. Яе гісторыя сыходзіць каранямі ў далёкае мінулае. Некалькі стагоддзяў таму скандынавы рабілі запасы з прадуктаў працяглага захоўвання - салёнай рыбы, караняплодаў і гародніны, вэнджанага мяса. Калі прыязджалі госці, уся ежа падавалася адразу, у вялікіх місах. Тым самым гаспадары пазбаўляліся ад лішніх цырымоній, вызваляючы час для гутаркі.

## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Культура харчавання
Герб Асіповічаў

**Герб Асіповічаў** — герб горада Асіповічы Асіповіцкага раёна. Герб і сцяг зацверджаны Указам Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь ад 3 студзеня 2005 г. № 1.

## Апісанне 
Герб уяўляе сабой іспанскі шчыт, на зялёным полі якога ў сярэдняй частцы паміж дзвюма чорнымі палосамі на сярэбраным полі паравоза чорнага колеру.

### Сэнс герба 
Сюжэт герба грунтуецца на гістарычным факце ўзнікнення ў 1872 г. чыгуначнай станцыі на Лібава — Роменскай чыгунцы, якая будавалася ў той час. Сваю назву станцыя атрымала ад невялікай вёскі Асіповічы, якая знаходзіцца ў 3 км ад яе. Усё далейшае развіццё горада звязана з чыгуначным транспартам, узнікненнем прадпрыемстваў і устаноў, якія абслугоўваюць чыгунку.

Асноўнае поле шчыта — зялёнае. Зялёны колер герба, згодна з агульнапрынятай геральдычнай трактоўкай, з’яўляецца сімвалам жыцця, абнаўлення, дастатку і дабрабыту. Ва ўсходнеславянскай сімволіцы зялёны колер лічыцца сімвалам гонару, даверу. Зялёны колер звязаны таксама з тым, што горад размешчаны ў цэнтры ляснога масіву. Асіповіцкі раён на 60 % заняты лясамі.

Срэбны пояс у гербе азначае чысціню, добрапрыстойнасць, высокую мараль. Срэбра здаўна шанавалася ў беларусаў як самы каштоўны метал і ўвасабляла высакароднасць, годнасць і доблесць. Жыхары горада на працягу ўсяго яго існавання з’яўляліся стваральнікамі і абаронцамі. Асноўная геральдычная фігура — сярэбрны пояс — перадае колер вады ракі, на берагах якой узнік горад.

Чорныя палосы — колер надзейнасці і стабільнасці, азначаюць шлях, рух, развіццё, нарэшце, чыгуначны шлях, рэйкі. Гэта суадносіцца з гісторыяй узнікнення горада як чыгуначнай станцыі, а таксама паказвае. што горад дынамічна развіваецца, рухаецца наперад па шляху эканамічнага і сацыяльнага развіцця на карысць яго жыхароў. Чорны паравоз, адлюстраваны на поясе, мае ідэнтычныя абрысы з некалі рэальна існуючай машынай з паравым рухавіком.

## Гл. таксама 
* Сцяг Асіповічаў

## Спасылкі 
* 
* Указ Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь ад 3 студзеня 2005 г. № 1.

Катэгорыя:Асіповічы
Асіповічы
Апукова

**Апукова** — возера ў Беларусі, у Гарадоцкім раёне Віцебскай вобласці, у басейне ракі Обаль, за 34 км у напрамку на паўночны захад ад горада Гарадок, каля вёсак Халамер’е і Мішуціна.

Плошча паверхні возера 0,28 км². Даўжыня 1 км, найбольшая шырыня 0,35 км. Плошча вадазбору 4,25 км². Катлавіна возера выцягнутая з поўначы на поўдзень. Схілы катлавіны спадзістыя, вышынёй да 25 м, на ўсходзе да 10 м, пад хмызняком. Берагі нізкія, паўднёва-ўсходнія забалочаныя. Дно возера пясчана-глеістае. У паўднёвай частцы возера 2 плёсы. На возеры востраў плошчай 0,7 га.

У возера ўпадаюць 2 ручаі. Выцякае ручай у раку Обаль.

## Літаратура 
* 
* 

## Спасылкі 
* Общая характеристика озёр Витебской области // Справочник «Водные объекты Республики Беларусь»  
* Морфометрические параметры озёр Витебской области // Справочник «Водные объекты Республики Беларусь»  

Катэгорыя:Азёры Гарадоцкага раёна
Катэгорыя:Басейн Обалі
Сцяг Бабруйска

**Сцяг Бабруйска** — адзін з афіцыйных сімвалаў горада Бабруйск Бабруйскага раёна. Сцяг і герб Бабруйска зацверджаны Указам Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь ад 3 студзеня 2005 г. № 1.

## Апісанне 
Сцяг уяўляе сабой прамавугольнае палотнішча белага колеру з суадносінамі бакоў 1:2, у цэнтры пярэдняга боку якога — выява герба горада Бабруйска.
 
## Гл. таксама 
* Герб Бабруйска

## Спасылкі 
* Указ Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь ад 3 студзеня 2005 г. № 1 

Катэгорыя:Бабруйск
Бабруйск
Бабруйск
Катэгорыя:2005 год у Бабруйску
Гарадоцкі дзяржаўны аграрна-тэхнічны каледж

**Гарадоцкі дзяржаўны аграрна-тэхнічны каледж** — установа сярэдняй спецыяльнай адукацыі. Рыхтуе кадры сельскагаспадарчага профілю сярэдняга звяна: тэхнік-механік, тэхнік-электрык, тэхнік па аграсервісе і МТО. Заснаваны ў 1930 годзе ў горадзе Гарадок як тэхнікум механізацыі сельскай гаспадаркі. З 1974 да чэрвеня 1996 года насіў назву *Гарадоцкі саўгас-тэхнікум*. Тут вучыцца каля 1 000 чалавек, працуюць вопытныя выкладчыкі.  Педагагічны калектыў складае 94 чалавекі. Створаны кабінеты і лабараторыі, аснашчаныя сучасным абсталяваннем і тэхнічнымі сродкамі, вялікая бібліятэка, танцавальныя і спартыўныя залы.

29 лютага 1996 года саўгас-тэхнікум ператвораны ва ўстанову адукацыі Гарадоцкі сельскагаспадарчы тэхнікум. 13 чэрвеня 2001 года тэхнікум ператвораны ва УА «Гарадоцкі дзяржаўны аграрна-тэхнічны каледж».

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Каледжы паводле алфавіта
Катэгорыя:Каледжы Беларусі
Катэгорыя:Гарадок
Катэгорыя:З’явіліся ў 1930 годзе
Катэгорыя:Навучальныя ўстановы  Віцебскай вобласці
Катэгорыя:Гарадоцкі дзяржаўны аграрна-тэхнічны каледж
Катэгорыя:1930 год у Беларусі
Герб Дрыбіна

**Герб Дрыбіна** — герб гарадскога пасёлка Дрыбін Дрыбінскага раёна. Герб і сцяг зацверджаны Указам Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь ад 3 студзеня 2005 г. № 1.

## Апісанне 
Герб уяўляе сабой іспанскі шчыт, у чырвоным полі ў выглядзе сцяны з чорнымі швамі якога намалявана сярэбраная падкова, на вяршыні якой залаты кавалерскі крыж. Яшчэ два крыжа ўмацаваны на абодвух яе шыпах.

## Гл. таксама 
* Сцяг Дрыбіна

## Спасылкі 
* [Указ Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь(https://be.wikipedia.org/wiki/%D0%9F%D1%80%D1%8D%D0%B7%D1%96%D0%B4%D1%8D%D0%BD%D1%82_%D0%A0%D1%8D%D1%81%D0%BF%D1%83%D0%B1%D0%BB%D1%96%D0%BA%D1%96_%D0%91%D0%B5%D0%BB%D0%B0%D1%80%D1%83%D1%81%D1%8C) ад 3 студзеня 2005 г. № 1.]

Катэгорыя:Дрыбін
Дрыбін
Катэгорыя:Дрыбінскі раён
Дрыбінскі
Газьба

**Га́зьба** (, ) — вёска ў Гарадоцкім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Мяжанскага сельсавета. Да 2004 года з’яўлялася цэнтрам Газьбенскага сельсавета. У 2004—2018 гадах у складзе Руднянскага сельсавета.

За 53 кіламетры на паўночны ўсход ад Гарадка, 92 кіламетраў ад Віцебска, 40 кіламетраў ад чыгуначнай станцыі Езярышча.

## Насельніцтва 
* Вясной 1943 года 30 жыхароў было забіта падчас карнай аперацыі «Грамавы ўдар».
* 206 жыхароў, 85 двароў (1996)

## Інфраструктура 
* Базавая школа
* Клуб
* Бібліятэка
* Аддзяленне сувязі

## Славутасць 
* Помнік загінулым землякам (1968)

## Вядомыя ўраджэнцы і жыхары 
* Арсенцій Яфімавіч Казлоў (1919—1971) — Герой Савецкага Саюза.

## Літаратура 
* Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. Т. 4: Варанецкі — Гальфстрым / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш. — Мн.: БелЭн, 1997. — 480 с.: іл.

Катэгорыя:Мяжанскі сельсавет (Гарадоцкі раён)
Катэгорыя:Населеныя пункты Гарадоцкага раёна
Мяжа (Гарадоцкі раён)

**Мяжа́** — аграгарадок (да 2009 г. вёска) у Гарадоцкім раёне Віцебскай вобласці на аўтадарозе , якая злучае вёску з горадам Гарадок, за 42 км на паўночны ўсход ад Гарадка і за 39 км ад чыгуначнай станцыі Гарадок, за 75 км ад Віцебска. Цэнтр сельсавета.

Мяжа размешчана на беразе ракі Ловаць, каля азёр Мяжа і Сосна.

## Гісторыя 
Упершыню згадваецца ў пісьмовых крыніцах з XVI стагоддзя як дзяржаўная ўласнасць у Віцебскім павеце Віцебскага ваяводства Вялікага Княства Літоўскага. У канцы XVII ст. сяло Межы ў Суражскім павеце Полацкай губерні, з 1814 г. маёнтак ва ўласнасці памешчыкаў Глінскіх. У 1850 г. у маёнтку дзейнічалі ветравы млын, млын з коннай цягай і вінзавод
* Сярэдняя школа
* Дом культуры і бібліятэка
* Бальніца і аптэка
* Аддзяленне сувязі
* Аддзяленне ААТ «ААБ Беларусбанк»

## Памятныя мясціны 
* Брацкія могілкі савецкіх воінаў і партызан, загінуўшых падчас Вялікай Айчыннай вайны.
* Помнік на магіле Героя Савецкага Саюза А. Я. Казлова.
* Помнік землякам, якія загінулі ў гады Вялікай Айчыннай вайны.
* Каля вёскі паселішча (3-е тысячагоддзе да н.э.) і 2 курганныя могільнікі

## Літаратура 
* 
* 

## Спасылкі 
* Новый агрогородок  
* Ключ от агрогородка 
* Возера Мяжа 

Катэгорыя:Мяжанскі сельсавет (Гарадоцкі раён)
Катэгорыя:Населеныя пункты Гарадоцкага раёна
Катэгорыя:Аграгарадкі Віцебскай вобласці
Зайкава (Гарадоцкі раён)

**За́йкава** (, ) — вёска ў Гарадоцкім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Мяжанскага сельсавета. Да 2004 года з’яўлялася цэнтрам Зайкаўскага сельсавета. За 53 кіламетры на паўночны ўсход ад горада Гарадок, 92 кіламетры ад Віцебска, 50 кіламетраў ад чыгуначнай станцыі Гарадок, каля возера Сясіта.

## Насельніцтва 
* 85 жыхароў, 43 двары (1997)

## Інфраструктура 
* Амбулаторыя
* Аддзяленне сувязі

## Памятныя мясціны 
* Брацкая магіла савецкіх воінаў
* Магіла ахвяр нацызму

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Мяжанскі сельсавет (Гарадоцкі раён)
Катэгорыя:Населеныя пункты Гарадоцкага раёна
Сцяг Асіповічаў

**Сцяг Асіповічаў** — адзін з афіцыйных сімвалаў горада Асіповічы і Асіповіцкага раёна. Сцяг і герб Асіповічаў зацверджаны Указам Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь ад 3 студзеня 2005 г. № 1.

## Апісанне 
Сцяг уяўляе сабой прамавугольнае палотнішча зялёнага колеру з суадносінамі бакоў 1:2, у ніжняй частцы якога размешчаны тры паласы чорнага, белага і чорнага колеру, ніжэй знаходзіцца больш шырокая зялёная паласа, роўнай тром папярэднім.

## Гл. таксама 
* Герб Асіповічаў

## Спасылкі 
* Указ Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь ад 3 студзеня 2005 г. № 1 

Катэгорыя:Асіповічы
Асіповічы
Асіповічы
Рыау (архіпелаг)

**Архіпелаг Рыау** () — група астравоў на поўдзень ад Сінгапура. Уваходзяць у склад Інданезійскай правінцыі Рыау. Агульная плошча - 5550 км². Насельніцтва (2010 г.) - 1578000 чал., пераважна малайцы і кітайцы.

Найбуйнейшыя астравы — Бінтан і Батам. Асноўныя галіны эканомікі — земляробства, турызм, транзітны гандаль.

## Спасылкі 
* RIAU 

Рыау
Рыау
Рыау
Малая тэарэма Ферма

**Мала́я тэарэ́ма Ферма́** — класічная тэарэма тэорыі лікаў, якая сцвярджае, што
{{тэарэма|
Калі  — просты лік, і  не дзеліцца на , то
:a^{p-1}\equiv 1\pmod p.
Інакш кажучы, a^{p-1} пры дзяленні на p дае астачу 1.
}}
Раўназначная фармулёўка:

Малая тэарэма Ферма ляжыць у аснове тэста на простасць і з'яўляецца адным з галоўных вынікаў у элементарнай тэорыі лікаў. Тэарэма носіць імя П'ера Ферма, які сфармуляваў яе ў 1640 годзе. Яна называецца "малой тэарэмай", каб адрозніваць яе ад т.зв. Вялікай тэарэмы Ферма.

## Гл. таксама 
* Тэарэма Ойлера
* Моцны псеўдапросты лік
* RSA

## Літаратура 
*

*

Катэгорыя:Тэорыя лікаў
Катэгорыя:Тэарэмы
Катэгорыя:Простыя лікі
Батам

**Бата́м** () — востраў-муніцыпалітэт на поўдзень ад Сінгапура. Уваходзіць у склад інданезійскага архіпелага Рыау. Плошча — 715 км². З’яўляецца найбуйнейшым населеным пунктам правінцыі Рыау. Насельніцтва (2010 г.) — 1 153 860 чал., пераважна кітайцы і малайцы.

## Гісторыя 
Лічыцца, што першыя насельнікі з’явіліся на востраве Батам у 231 г. н. э. У канцы XIV — пачатку XV ст. яго занялі малайцы. Батам уваходзіў у склад дзяржавы Тамасек з цэнтрам у Сінгапуры. У 1814 г. востраў быў абвешчаны валоданнем Брытанскай Ост-Індскай кампаніі. У 1824 г. ён быў перададзены пад кіраванне Галандскай Ост-Індскай кампаніі. У 1949 г. увайшоў у склад Інданезіі.

Доўгі час Батам заставаўся маланаселеным. Мясцовыя жыхары жылі пераважна на ўзбярэжжы, захоўвалі традыцыйны лад, займаліся земляробствам і рыбалоўствам. Але ў 1970-ых гг. тут быў пабудаваны порт. Востраў быў абвешчаны зонай бязмытнага гандлю. Дзякуючы інвестыцыям з суседняга Сінгапура на ім развіваліся прамысловасць і турызм. Эканамічны крызіс 1990-ых гг. на некаторы час прыпыніў хуткія эканамічныя змены, але ў пачатку XXI ст. імклівы рост працягваўся.

У наш час большая частка вострава ўяўляе сабою гарадскую агламерацыю. Карэнная меншасць працягвае займацца земляробствам і рыбалоўствам. Большасць насельніцтва сфарміравана за апошнія дзесяцігоддзі ў выніку міграцыі з суседніх рэгіёнаў Інданезіі. Перасяленцы і іх нашчадкі ўцягнуты ў працу на прамысловых, гандлёвых і турыстычных прадпрыемствах.

## Эканоміка 
Батам адрозніваецца сярод раёнаў Інданезіі найбольш хуткім эканамічным і дэмаграфічным ростам. Блізкасць суседняга Сінгапура і Малайзіі, а таксама танная працоўная сіла дазваляюць паспяхова развіваць на ім суднабудаванне, машынабудаванне, вытворчасць электронікі. Значная частка працоўнай сілы ўцягнута ў сферы абслугоўвання, у тым ліку ў турызме. Пераважна Батам наведваюць сінгапурцы, выхадцы з іншых рэгіёнаў Інданезіі і іншых краін Паўднёва-Усходняй Азіі.

## Славутыя мясціны 
Востраў Батам вядомы сваімі пляжамі. З ростам горада многія пляжныя курорты пераносяцца на суседнія астравы. Батам таксама прыцягальны для аматараў гольфу, шопінгу, бяздзейнага начнога жыцця, таннай секс-індустрыі. Найбольш значная славутасць — мясцовы батанічны сад.

## Спасылкі 
* batam.com
* batam-island-info.com 
* Visit Batam — History of Batam 
* Armein Hutagaol, Batam History 
* batamcityguide.com 

Катэгорыя:Астравы Інданезіі
Катэгорыя:Гарады Інданезіі
Бінтан

**Бінта́н** () — найбуйнейшы востраў у групе Рыау. Уваходзіць у склад Інданезіі. Плошча — 1173 км². Насельніцтва (2010 г.) — 334 875 чал.

## Геаграфія 
Востраў Бінтан знаходзіцца ў 8 км на ўсход ад вострава-горада Батам у архіпелаге Рыау, у 21 км на поўдзень ад паўвострава Малака (Малайзія), у 34 км на паўднёвы захад ад Сінгапура, у 105 км на паўночны ўсход ад Суматры, у 845 км на паўночны захад ад Джакарты, у 9057 км на паўднёвы ўсход ад Мінска. Даўжыня — 52 км, найбольшая шырыня — 46 км.

Бінтан з’яўляецца працягам Малакскага паўвострава. Цэнтральная частка вострава пагорыстая (да 348 м). Узбярэжжа камяністае, месцамі вылучаюцца пясчаныя пляжы. Большасць з іх знаходзіцца на поўначы і ўсходзе Бінтана, дзе вылучаюцца турыстычныя зоны.

Клімат трапічны вільготны. Сярэдняя гадавая тэмпература вагаецца ў межах +26° C — 32° C. Сярэдні гадавы ўзровень ападкаў — 2600 мм.

## Гісторыя 
Згодна традыцыі, першыя жыхары з’явіліся на Бінтане з Паўднёвага Кітая ў 231 г. н. э. У канцы XIV — пачатку XV ст. востраў занялі перасяленцы з Малакі на чале султана Мухамеда. У 1511—1526 гг. Бінтан быў акупаваны партугальцамі. Пасля іх зыходу ён уваходзіў у склад некалькіх суседніх дзяржаў. У 1814 г. стаў валоданнем Брытанскай Ост-Індскай кампаніі. У 1824 г. быў перададзены пад кіраванне Галандскай Ост-Індскай кампаніі. З 1949 г. — у складзе Інданезіі.

## Інфраструктура 
Востраў Бінтан — галоўны турыстычны цэнтр архіпелага Рыау. Турысты прыбываюць пераважна з суседніх Сінгапура, Малайзіі, Батама і іншых рэгіёнаў Інданезіі. Найбуйнейшы населены пункт — горад Танджунг-Пінанг, адміністрацыйны цэнтр правінцыі Рыау.

На захадзе Бінтана пабудавана прамысловая зона, дзе размешчаны гандлёвыя склады, прадпрыемствы па перапрацоўцы сельскагаспадарчай прадукцыі, нафтаперапрацоўчы завод. Паромы звязваюць Бінтан з Батамам і Сінгапурам. Дзейнічае аэрапорт.

## Спасылкі 
* Bintan Island, Kepulauan Riau 
* Bintan Resorts

Бінтан
Бінтан
Густаў IV Адольф

**Густаў IV Адольф** (;  - ) — шведскі кароль у 1792-1809 гадах.

## Біяграфія 
Сын Густава III і Сафіі Магдалены Дацкай (1746-1813). Нарадзіўся 1 лістапада 1778 ў Стакгольме. На трон уступіў пасля смерці бацькі ў 1792 годзе, аднак да наступу паўналецця ў 1796 годзе рэгентам пры ім быў яго дзядзька герцаг Карл Сёдэрманландскі.

## Праўленне 
У 1795 годзе Густаў Адольф быў заручаны з прынцэсай Луізай Шарлотай Мекленбург-Шверынскай, але ў 1796 годзе пад націскам Кацярыны II заручыны былі парваны, і кароль адправіўся ў Пецярбург, каб абвянчацца з унучкай імператрыцы Аляксандрай. Аднак Густаў Адольф наадрэз адмовіўся падпісаць пісьмовае абавязацельства дазволіць сваёй будучай жонцы свабодна вызнаваць праваслаўную веру (гэтага не дапускала шведская канстытуцыя), пасля чаго вярнуўся ў Швецыю.
Ліфт Катарыны

thumb|Ліфт Катарыны
**Ліфт Катарыны** () — пад'ёмнік з назіральнай пляцоўкай у стакгольмскім раёне Сёдэрмальм, адна са славутасцяў шведскай сталіцы. З аглядальнай пляцоўкі, размешчанай на вышыні больш за 30 м над Шлюсэнам, адкрываецца шырокая панарама Гамластана і прылеглай акваторыі. Ліфт Катарыны быў пабудаваны ў 1935 годзе. На злучальным мосце паміж пад'ёмнікам і офісным будынкам знаходзіцца папулярны рэстаран «Гандола».

Катэгорыя:Будынкі і збудаванні Стакгольма
Катэгорыя:Славутасці Стакгольма
Царква Энгельбрэкта

**Царква Энгельбрэкта** () — пратэстанцкі храм (Царква Швецыі) у Стакгольме, пабудавана ў пачатку XX стагоддзя ў стылі мадэрн. Паводле параграфа 3 закона аб культурнай спадчыне, царква мае статус помніка культурнай спадчыны пабудаванага да 1939 года.

Царква названая ў гонар нацыянальнага героя Энгельбрэкта. Вежа царквы дасягае 73 метраў у вышыню.

## Гісторыя 
* 1905-1906 - архітэктурны конкурс на лепшы праект новага храма.
* 1910-1914 - будаўніцтва царквы
* 1914 - 25 студзеня адбылося ўрачыстае асвячэнне царквы ў прысутнасці караля Густава V.
* 1926-1929 - пабудаваны арган
* 1952 - адноўлены фрэскі над галоўным уваходам,
* У 1956 годзе адноўлены фасад царквы.
* 1958-1961 - спраектаваны і пабудаваны калумбарый
* 1960-1964 - рамонт аргана
* 1965-1968 - рамонт даху, вежаў, фасада царквы, рызніцы і капліцы на могілках.
* 1992-1993 - поўная рэканструкцыя і мадэрнізацыя царквы, уключаючы абсталяванне.
* 2003-2004 - мадэрнізацыя вонкавага асвятлення

Катэгорыя:Храмы Стакгольма
Новыя Вайханы

**Новыя Вайханы** — вёска ў Гарадоцкім раёне Віцебскай вобласці, на правым беразе ракі Усыса. Цэнтр Вайханскага сельсавета. За 14 кіламетраў на захад ад горада Гарадок і 17 кіламетраў ад чыгуначнай станцыі Гарадок, за 53 кіламетры ад Віцебска.

У другой палове XIX ст. пагост Вайханы ў Вайханскай воласці Гарадоцкага павета Віцебскай губерні. Дзейнічалі народнае вучылішча, бібліятэка Свята-Пакроўская царква, вінзавод. У 1887 годзе ў вёсцы адкрыта царкоўнапрыходская школа. З 20 жніўня 1924 г. вёска — цэнтр Вайханскага сельсавета Гарадоцкага раёна Віцебскай акругі (з 20 лютага 1938 г. — Віцебскай вобласці). У 1926 годзе ў вёсцы дзейнічалі гандлёвая лаўка, саматужная шавецкая майстэрня, школа 1-й ступені, хата-чытальня. У 1933 г. у вёсцы працавала кузня і калгас «1 Мая».

Падчас Вялікай Айчыннай вайны з ліпеня 1941 г. па снежань 1943 г. Новыя Вайханы на акупіраванай тэрыторыі.

У 1970 годзе вёска цэнтр саўгаса «Вайханы».

## Насельніцтва 
* 27 жыхароў, 5 двароў (1855)
* 58 жыхароў, 7 двароў (1905)
* 79 жыхароў, 18 двароў (1926)
* 117 жыхароў (1959)
* 157 жыхароў (1970)
* 244 жыхары, 97 двароў (2000)
* 222 жыхары, 90 двароў (1.1.2002)

## Транспарт 
Праз Новыя Вайханы пралягаюць аўтамабільныя дарогі  Гарадок—Новыя Вайханы—Казінова і  Баравыя-Астраўляне-Байцэрава.

## Інфраструктура 
* Сярэдняя школа
* Дом культуры і бібліятэка
* Урачэбнай амбулаторыя і аптэка
* Аддзяленне сувязі

## Памятныя мясціны 
* Брацкія могілкі — .
* Помнік 149 землякам, якія загінулі ў гады Вялікай Айчыннай вайны.

## Літаратура 
* 
* 
* 

## Спасылкі 
* Ліст карты N-35-24. Выданне 1980 г. 

Катэгорыя:Населеныя пункты Гарадоцкага раёна
Сцяг Слаўгарада

**Сцяг Слаўгарада** — адзін з афіцыйных сімвалаў горада Слаўгарад і Слаўгарадскага раёна. Сцяг і герб зацверджаны Указам Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь ад 3 студзеня 2005 г. № 1.

## Апісанне 
Сцяг уяўляе сабой прамавугольнае палотнішча з суадносінамі бакоў 1:2, на якім размешчаны тры гарызантальныя паласы: роўныя верхняя і ніжняя палосы блакітнага колеру, пасярэдзіне паласа жоўтага колеру, якая складае 1/4 шырыні палотнішча сцяга.
 
## Гл. таксама 
* Герб Слаўгарада

## Спасылкі 
* Указ Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь ад 3 студзеня 2005 г. № 1 

Катэгорыя:Слаўгарад
Слаўгарад
Слаўгарад
Сцяг Горак

**Сцяг Горак** — сцяг горада Горкі і Горацкага раёна. Сцяг і герб зацверджаны Указам Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь ад 24 жніўня 2006 г. № 526.

## Апісанне 
Сцяг уяўляе сабой прамавугольнае палотнішча жоўтага колеру з суадносінамі бакоў 1:2, у цэнтры пярэдняга боку якога намаляваны герба горада Горкі.

## Гл. таксама 
* Герб Горак

## Спасылкі 
* [Указ Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь(https://be.wikipedia.org/wiki/%D0%9F%D1%80%D1%8D%D0%B7%D1%96%D0%B4%D1%8D%D0%BD%D1%82_%D0%A0%D1%8D%D1%81%D0%BF%D1%83%D0%B1%D0%BB%D1%96%D0%BA%D1%96_%D0%91%D0%B5%D0%BB%D0%B0%D1%80%D1%83%D1%81%D1%8C) ад 24 жніўня 2006 г. № 526.]

Катэгорыя:Горкі
Горкі
Горкі
Катэгорыя:Горацкі раён
Сцяг Чавусаў

**Сцяг Чавусаў** — сцяг горада Чавусы Чавускага раёна. Сцяг Чавусаў зацверджаны Указам Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь ад 24 жніўня 2006 г. № 526.

## Апісанне 
Сцяг уяўляе сабой прамавугольнае палотнішча чырвонага колеру з суадносінамі бакоў 1:2, у цэнтры пярэдняга боку якога намаляваны крыжападобна шпага і меч белага колеру, перавітыя жоўтым лаўровым вянком.

## Гл. таксама 
* Герб Чавусаў

## Спасылкі 
* Указ Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь ад 24 жніўня 2006 г. № 526

Катэгорыя:Чавусы
Чавусы
Чавусы
Сцяг Касцюковічаў

**Сцяг Касцюковічаў** — адзін з афіцыйных сімвалаў горада Касцюковічы і Касцюковіцкага раёна. Сцяг і герб Касцюковічаў зацверджаны Указам Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь ад 3 студзеня 2005 г. № 1.

## Апісанне 
Сцяг уяўляе сабой прамавугольнае палотнішча чырвонага колеру з суадносінамі бакоў 1:2, у цэнты якога намалявана гербавая эмблема – два залатых перакрыжаваных жытніх коласа, якія суправаджаюцца ўверсе залатым гарлачом, унізе – сярэбранай падковай.
 
## Гл. таксама 
* Герб Касцюковічаў

## Спасылкі 
* Указ Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь ад 3 студзеня 2005 г. № 1 

Катэгорыя:Касцюковічы
Касцюковічы
Касцюковічы
Сцяг Клічава

**Сцяг Клічава** — адзін з афіцыйных сімвалаў горада Клічаў і Клічаўскага раёна. Сцяг Клічава зацверджаны Указам Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь ад 24 жніўня 2006 г. № 526.

## Апісанне 
Сцяг уяўляе сабой прамавугольнае палотнішча з суадносінамі бакоў 1:2, якое складаецца з трох роўнавялікіх гарызантальных палос, верхняй  -  жоўтага, сярэдняй - зялёнага, ніжняй - белага колеру, у цэнтры пярэдняга боку якога - выява герба горада Клічава і Клічаўскага раёна.

## Гл. таксама 
* Герб Клічава

## Спасылкі 
* Указ Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь ад 24 жніўня 2006 г. № 526

Катэгорыя:Клічаў
Клічаў
Клічаў
Vasaorden (каралеўская барка)

**Vasaorden** (Ордэн Васы) — шведская каралеўская барка ў складзе ВМС Швецыі, выкарыстоўваецца каралеўскай сям'ёй на афіцыйных цырымоніях. Упершыню была выкарыстаная пры адкрыцці мэрыі Стакгольма ў 1923 годзе, далей у 1976 годзе ў сувязі з вяселлем Карла XVI Густава і Сільвіі Зомерлат, у 1983 годзе падчас візіту каралевы Лізаветы II, падчас візіту імператара Японіі Акіхіта ў 2000 годзе і ў сувязі з вяселлем спадчыннай прынцэсы Вікторыі і Даніэля Вестлінга 2010 года. Дзеючая барка з'яўляецца дакладнай копіяй арыгінальнага шлюпа пабудовы 1774 года, які быў цалкам знішчаны ў выніку пажару ў 1921 года. Першая лодка была пабудавана суднабудаўнікі Фрэдрыкам Хенрыкам Чапманам для Густава III. Пасля спісання каралеўскай яхты HMS Drott барка засталася адзіным прадстаўнічым суднам каралеўскай сям'і.

## Галерэя 

Файл:Logårdstrappan.jpg|Падчас візіту каралевы Елізаветы II у 1956 годзе
Выява:Vasaorden detaljer 2011b.jpg|Насавое ўпрыгожванне
Выява:Vasaorden detaljer 2011d.jpg|У марскім музеі
Выява:Vasaorden detaljer 2011e.jpg|Від на каралеўскі салон 
Выява:Vasaorden detaljer 2011a.jpg|Салон

## Спасылкі 
* *Vasaorden* på Royalcourt.se 
* Vägen över vattnet, SFV

Катэгорыя:Каралеўскія яхты
Катэгорыя:Ваенна-марскія сілы Швецыі
Катэгорыя:Караблі-музеі
Катэгорыя:Судны Швецыі
Катэгорыя:Музеі Стакгольма
Дзяржаўны гістарычны музей (Стакгольм)

**Дзяржаўны гістарычны музей** () — музей у Стакгольме. Экспазіцыя музея ахоплівае культурную гісторыю Швецыі з каменнага веку па XVI стагоддзе. (больш позні перыяд прадстаўлены ў Скандынаўскім музеі). Галоўны будынак музея спраектаваны ў 1935-1940 гг. архітэктарамі Бенгтам Рамарэ і Георгам Шэрманам. Славутасцю музея з'яўляецца так званы «Залаты пакой» (Guldrummet), створаны архітэктарам Лейф Бломберген, дзе выстаўлена вялікая колькасць ювелірных вырабаў з золата. У музеі таксама захоўваецца калекцыя экспанатаў, якая прадстаўляе перыяд вікінгаў.

## Крыніцы 
## Спасылкі 
* Дзяржаўны гістарычны музей Швецыі

Катэгорыя:Музеі Стакгольма
Катэгорыя:Гістарычныя музеі
Катэгорыя:Археалагічныя музеі
Музей Усходняй Азіі

**Музей Усходняй Азіі** () — музей культуры Усходняй Азіі, размешчаны ў Стакгольме на востраве Шэпсхольмен.

## Гісторыя 
Музей афіцыйна адкрыты ў 1926 годзе на аснове калекцыі шведскага археолага Юхана Андэрсана, сабранай ім у экспедыцыях 1920-х гадоў.

Калекцыі музея ахопліваюць больш чым 5000-гадовую гісторыю Кітая да дынастыі Мін ўключна, а таксама Японіі, Карэі і Індыі. Прадстаўлена сучаснае мастацтва Усходняй Азіі.

Працуе спецыялізаваная бібліятэка з калекцыяй гістарычных, рэлігійных і культуралагічных кніг.

Катэгорыя:Музеі Стакгольма
Зайкава

Назву **За́йкава** маюць:

## Населеныя пункты 
* Віцебская вобласць
** Зайкава — вёска ў Гарадоцкім раёне

* Мінская вобласць
** Зайкава — пасёлак у Салігорскім раёне

## Азёры 
* Зайкава — возера ў Полацкім раёне Віцебскай вобласці, у басейне ракі Ушача
Нямецкая царква (Стакгольм)

**Нямецкая царква** (, ) або **Царква Святой Гертруды** ()  — евангельска-лютэранская царква ў Старым горадзе Стакгольма.

Царква размяшчаецца паміж вуліцамі Цюска Брынк, Свартмангатан і Прэстгатан. У Сярэднявеччы гэты квартал быў населены пераважна немцамі, адсюль і назва — «нямецкая». Асвяцілі царкву ў гонар Святой Гертруды Нівельскай (626—659), ігуменні бенедыктынскага кляштара Нівель ў сучаснай Бельгіі і апякункі падарожнікаў.

У цяперашні час прыход царквы арганізацыйна ўваходзіць у Царкву Швецыі. Набажэнствы на нямецкай мове праводзяцца штонядзелю ў 11:00. Царква адкрыта з 1 мая па 30 верасня: штодня ад 11 да 17 г.

## Гісторыя 
На месцы цяпер існуючай царквы ў XIV стагоддзі існавала Нямецкая гільдыя Святой Гертруды Нівельскай. Яна аб'ядноўвала нямецкіх гандляроў, якія пражывалі ў Стакгольме, але на сходы гільдыі таксама часта запрашаліся шведскія гандлёвыя партнёры. З часам галоўны будынак гільдыі быў вырашаны перабудаваць у царкву, што і было зроблена ў 80-х гг. XVI ст. Да праекта былі прыцягнутыя архітэктары фламандзец Вілем Бой, галандзец Хуберт дэ Бешэ і Ханс Якаб Крыстлер, страсбургскі майстар.

Нягледзячы на тое, што ў Стакгольме пражывала вялікая колькасць нямецкіх гандляроў і майстроў, яны не мелі асобнага месца для набажэнстваў да 1558 года, калі кароль Густаў I дазволіў ім праводзіць асобныя сходы на нямецкай мове, аднак дакладнае месца, дзе яны адбываліся невядома.

У 1571 кароль Юхан III дазволіў нямецкамоўным гараджанам Стакгольма сфармаваць асобны прыход, для якога запрашаліся б пастары з Германіі. Першапачаткова сходы праходзілі ў Касцёле Рыдархольмена, затым прыходу ў якасці месца набажэнстваў была вызначана капліца, пабудаваная для фінаў. У выніку будынак выкарыстоўваўся па чарзе двума суполкамі.

У 1607 кароль Карл IX перадаў будынак выключна немцам. У 1638—1642 гг. Ганс Якаб Крыстлер пашырыў капліцу да памераў цяпер двухнефнай існуючай царквы. На працягу XVII стагоддзя, бо хор школы ўдзельнічаў у каралеўскіх канцэртах, царква зрабілася важным цэнтрам духоўная музыкі Швецыі. Крыпта, будаўніцтва якой было пачата ў 1716, усё яшчэ выкарыстоўваецца прыходам. Да 1800 нямецкая кангрэгацыя налічвала ўсяго 113 вернікаў. У 1878 пажар разбурыў званіцу, што выклікала патрэбу ў яе рэканструкцыі.

## Гл. таксама 
* Кафедральны сабор Стакгольма
* Царква Рыдархольмена

## Спасылкі 
* Галерэя выяў 

Катэгорыя:Лютэранскія храмы Швецыі
Катэгорыя:Храмы Стакгольма
Катэгорыя:З’явіліся ў 1642 годзе
Стакгольмскі фестываль старажытнай музыкі

**Стакгольмскі фестываль старажытнай музыкі** () — музычны фестываль, прысвечаны музыкі ад перыяду антычнасці да эпохі барока, штогод праводзіцца ў чэрвені ў шведскай сталіцы Стакгольме пад заступніцтвам каралевы Сільвіі.

Фестываль упершыню прайшоў у 2002 годзе, і з тых часоў ператварыўся ў найбуйнейшае ў Скандынавіі і адно з самых важных у свеце мерапрыемстваў у галіне старадаўняй музыкі. У ім у розныя гады прымалі ўдзел музыкі і музычныя калектывы з Швецыі, Даніі, Нарвегіі, Фінляндыі, Вялікабрытаніі, Нідэрландаў, Аўстрыі, Францыі, Італіі, Беларусі і Турцыі. Працягласць фестывалю звычайна складае некалькі дзён і не перавышае тыдня. Канцэрты фестывалю праводзяцца ў будынку Каралеўскай акадэміі музыкі, а таксама ў лютэранскіх цэрквах стакгольмскага старога горада. Мастацкі кіраўнік фестывалю кампазітар, музыказнаўца і вакаліст Петэр Понтвік.

Катэгорыя:Культура Стакгольма
Катэгорыя:Музычныя фестывалі
Каралеўскі нумізматычны кабінет

**Каралеўскі кабінет манет** () — нумізматычны музей, размешчаны ў гістарычным цэнтры Стакгольма. Нумізматычны кабінет - адзін з найстарэйшых музеяў Швецыі, у калекцыі якога можна ўбачыць ракавіны кауры і крэдытныя карты 21-га стагоддзя.

## Гісторыя калекцыі 
Заснавальнікам музея лічыцца Кароль Іаан III, які сабраў старадаўнія шведскія манеты для абгрунтавання правоў Швецыі на адлюстраванне трох карон на нацыянальным гербе. Аказалася, што тры кароны гравіравалі на шведскіх манетах пачынаючы з XIV стагоддзя. Да 1630 года калекцыя налічвала ўсяго 57 манет і медалёў. На працягу многіх гадоў калекцыя музея папаўнялася за кошт ахвяраванняў, набыцця іншых калекцый і прадметаў, выяўленых пры раскопках. Важнае набыццё было зроблена ў 1974 годзе, калі нумізматычны кабінет набыў вялікую колькасць розных банкаўскіх дакументаў (акцыі, сертыфікаты і г.д.). Больш за 18 000 сярэбраных манет папоўнілі збор музея пасля выяўлення ў цэнтры Стакгольма скарбу «The Lohe Hoard», датаванага 1741 годам.

У цяперашні час музейная калекцыя налічвае каля 600000 манет, банкнот, жэтонаў, даўгавых распісак, сертыфікатаў, акцый, кашалькоў і іншых матэрыялаў. Асаблівую цікавасць уяўляюць першыя шведскія медныя манеты, адчаканеныя ў канцы X стагоддзя пры кіраванні караля Олафа Скетконунга, манета 1644 года вагой у 19,7 кг часоў праўлення каралевы Крысціны, першыя ў свеце банкноты Банка Стакгольма, надрукаваныя у 1661 годзе, грошы перыяду гіперінфляцыі ў Веймарскай рэспубліцы, Нобелеўскія медалі.

## Асноўныя раздзелы музея 
* Сусветныя грошы
* Шведскія манеты
* Ашчадныя банкі і скарбонкі
* Дзяржаўныя фінансы
* Мастацтва Медалёў
* Магія скарбаў 
* Tally Up! (Раздзел для дзяцей)

## Спасылкі 
* Музей Каралеўскага манетнага двара Швецыі (Royal Coin Cabinet) 
* Афіцыйны сайт 

Катэгорыя:Музеі Стакгольма
Катэгорыя:Нумізматычныя музеі