Іван Фёдаравіч Мікуловіч

{{ДД
| імя                = Іван Фёдаравіч Мікуловіч
| жанчына            = 
| выява              = 
| шырыня партрэта    = 200
| подпіс             =

| тытул              = Першы сакратар Гродзенскага абласнога камітэта КП Беларусі
| парадак            = 8
| сцяг               = Symbol-hammer-and-sickle.svg
| перыядпачатак      = студзень 1968
| перыядканец        = 16 верасня 1972
| папярэднік         = Уладзімір Міцкевіч
| пераемнік          = Леанід Кляцкоў
| прэм'ер-міністр    = 
| прэзідэнт          =

| тытул_2            = Другі сакратар Гродзенскага абласнога камітэта КП Беларусі
| сцяг_2             = Symbol-hammer-and-sickle.svg
| перыядпачатак_2    = 1960
| перыядканец_2      = студзень 1968
| папярэднік_2       = Станіслаў Пілатовіч
| пераемнік_2        = Рыгор Фамічоў
| прэм'ер-міністр_2  = 
| каментар_2         = у 1963—1964 гадах — другі сакратар сельскага абкама

| дата нараджэння   = 
| месца нараджэння  = 
| дата смерці       = 
| месца смерці      = 
| нацыянальнасць    = 
| назва_палітычнай_арганізацыі = 
| партыя             = КПСС (з 1942)
| муж                = 
| жонка              = 
| сужэнец            = 
| дзеці              = 
| бацька             = 
| маці               = 
| род                = 
| гады службы        = 1940—1946
| прыналежнасць      = 
| званне             = 
| род войскаў        = 
| камандаваў         = 
| бітвы              = Вялікая Айчынная вайна
| адукацыя           = Мінскі педагагічны інстытут імя М. Горкага (1952)
| рэлігія            = 
| аўтограф           = 
| узнагароды         = { style="background:transparent"
       
-
   
}
}}
**Іва́н Фё́даравіч Мікуло́віч** (, в. Кішчына Слабада Мінская губерня (цяпер  Мінскай вобласці — ) — беларускі савецкі партыйны дзеяч. Член КПСС з 1942 года. Першы сакратар Гродзенскага абкама Камуністычнай партыі Беларусі (1968—1972).
Дэпутат Вярхоўнага Савета СССР 8-га склікання. Дэпутат Вярхоўнага Савета Беларускай ССР (1972—1983), член Прэзідыума Вярхоўнага Савета БССР, член партыйнай камісіі пры ЦК КПБ. Кандыдат гістарычных навук.

## Біяграфія 
Вучыўся ў заатэхнічным тэхнікуме, затым — на лесатэхнічным рабфаку. З 1940 года працаваў настаўнікам фізікі і матэматыкі.

З лютага 1940 года — у Чырвонай арміі. У 1940—1941 — кіроўца, намеснік палітрука роты 7-га асобнага механізаванага пантонна-маставога батальёна АдВА.

Удзельнік вызваленчага паходу ў Бесарабію. Удзельнік Вялікай Айчыннай вайны. З 1941 года — на фронце. У 1941—1943 гадах — палітрук роты, сакратар камсамольскай арганізацыі батальёна, намеснік камандзіра роты па палітычнай частцы на Паўднёвым, Паўднёва-Заходнім, Сталінградскім і Данскіх франтах.

У 1943 годзе скончыў курсы перападрыхтоўкі афіцэраў палітычнага складу РСЧА. Меў раненні і кантузіі. У 1943—1945 гадах — камандзір асобнага лёгкапераправачнага парка 1-й гвардзейскай асобнай штурмавой інжынерна-сапёрнай брыгады 1-га Прыбалтыйскага, 2-га Беларускага франтоў, камандзір маставой роты 137-га асобнага механізаванага пантонна-маставога батальёна. У 1943—1944 гадах удзельнічаў у баях за вызваленне Беларусі. Дэмабілізаваны ў 1946 годзе.

У 1946—1948 гадах — загадчык ваенным аддзелам Баранавіцкага гарадскога камітэта КП(б)Беларусі.

У 1948—1954 гадах — другі сакратар Ляхавіцкага, першы сакратар Карэліцкага райкамаў КП(б) Беларусі.

У 1952 годзе скончыў Мінскі педагагічны інстытут імя М. Горкага.

У 1954—1956 гадах — сакратарГродзенскага абкама КП(б) Беларусі. У 1958 годзе скончыў Вышэйшую партыйную школу пры ЦК КПСС у Маскве.

У 1958—1960 — сакратар, 1960—1963 гадах — 2-і сакратар Гродзенскага абласнога камітэта КП Беларусі, у 1963—1964 — другі сакратар Гродзенскага сельскага абласнога камітэта КП Беларусі, у 1964—1968 — 2-і сакратар Гродзенскага абласнога камітэта КП Беларусі.

З студзеня 1968 па верасень 1972 года — першы сакратар Гродзенскага абласнога камітэта КП Беларусі.

Пры яго непасрэдным удзеле будаваліся азотна-тукавы завод, вытворчасць капралактама, баваўнянапрадзільная фабрыка і завод хімвалакна, лакафарбавы завод у Лідзе, мясакамбінаты ў Гродна, Ваўкавыску і Лідзе, аэрапорт у Абухава, тэлевізійны рэтранслятар ў Слоніме, спраектаваны новы драматычны тэатр, узведзены курган Славы, адкрыты медінстытут. Вялікія поспехі былі дасягнуты ў сельскай гаспадарцы, медыцыне, адукацыі, культуры, спорце. Змяняліся вёскі, актыўна вялося жыллёвае будаўніцтва ў гарадах.

У 1972 годзе Іван Фёдаравіч Мікуловіч быў пераведзены на працу ў ЦК КП Беларусі, член Партыйнай камісіі пры ЦК КП Беларусі.

Пасля смерці жонкі стала пражывае ў доме-інтэрнаце ў Ждановічах.

Двойчы абіраўся дэпутатам Вярхоўнага Савета БССР і членам яго прэзідыума, быў дэпутатам Вярхоўнага Савета СССР 8-га склікання, дэлегатам ХХІV з’езда КПСС.

## Узнагароды 
* ордэн Кастрычніцкай Рэвалюцыі
* ордэн Айчыннай Вайны I-й ступені
* ордэн Працоўнага Чырвонага Сцяга (двойчы)
* ордэн Чырвонай Зоркі (двойчы)
* 20 медалёў СССР

## Спасылкі 
* Іван Мікуловіч пакінуў прыкметны след на зямлі гарадзенскай і ў гісторыі Прынямоння. Гродзенская праўда. 21.12.11 г.
* Біяграфія 

Катэгорыя:Удзельнікі Сталінградскай бітвы
Катэгорыя:Другія сакратары Гродзенскага абкама КП Беларусі
Катэгорыя:Члены Прэзідыума Вярхоўнага Савета БССР
Катэгорыя:Дэпутаты Вярхоўнага Савета БССР 8-га склікання
Катэгорыя:Дэпутаты Вярхоўнага Савета БССР 9-га склікання
Катэгорыя:Дэпутаты Вярхоўнага Савета БССР 10-га склікання
Катэгорыя:Дэпутаты Вярхоўнага Савета СССР 8-га склікання
Катэгорыя:Кандыдаты гістарычных навук
Катэгорыя:Камуністы Беларусі
Катэгорыя:Першыя сакратары райкамаў КПБ