open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Францішак Іванавіч Вісмонт

**Францішак Іванавіч Вісмо́нт** (, Ліда, Гродзенская вобласць) — беларускі вучоны ў галіне фізіялогіі і паталогіі. Член-карэспандэнт Нацыянальнай акадэміі навук Беларусі (2004), доктар медыцынскіх навук (1990), прафесар (1997).

## Біяграфія 
Скончыў Мінскі дзяржаўны медыцынскі інстытут (1973). З 1976 года — у Беларускім дзяржаўным медыцынскім універсітэце малодшы навуковы супрацоўнік, асістэнт, дацэнт, прафесар, з 1996 года загадчык кафедры паталагічнай фізіялогіі.

## Навуковая дзейнасць 
Работы ў галіне паталагічных механізмаў у ахоўна-прыстасоўвальных рэакцыях арганізма. Высветлена роля эндатаксінаміі ў фізіялогіі і паталогіі, ва ўзнікненні дызрэгуляцыйнай паталогіі, вывучаны механізмы парушэння і падтрымання сістэмных функцый арганізма, тэмпературнага гамеастазу, термарэзістэнтнасці ва ўзнікненні перадпаталагічных і паталагічных станаў, у патагенезе гіпертэрміі і ліхаманкавых станаў. Даказана рэгулятарная і патагенетычная ролю сістэмы арганічнага протэаліза і эндагенных інгібітараў протеиназ ў цэнтральных механізмах рэгуляцыі тэмпературы цела. Эксперыментальна ўстаноўлена значэнне ренінангеатэнзінавай сістэмы мозгу, эндагенных інгібітараў протэіназ ў механізмах развіцця ліхаманкавых станаў. Устаноўлена, што павышэнне актыўнасці альфа-антытрыпсіну ў крыві з’яўляецца важным патагенетычным фактарам эндатаксіны ліхаманкі. Паказаў цесную ўзаемасувязь паміж функцыянальнай актыўнасцю термарэгулятарных структур мозгу і ўзроўнем ў крыві эндагенных інгібітараў протэіназ, якія сінтэзуюцца гепатацітамі. Высветлена рэгулятарная роля гепатацытаў і клетак Купфера, іх дэтаксікаціоннай і эндатаксінааясшкоджваюшчай функцыі ў механізмах фарміравання тырэоіднага статусу арганізма і рэгуляцыі тэмпературы цела.

Аўтар больш за 260 навуковых прац, у тым ліку 2 манаграфій, 3 падручнікаў і 2 вынаходстваў.

### Бібліяграфія 
* Об участии пептидгидропаз мозга в центральных механизмах терморегуляции при перегревании и пирогеналовой лихорадке // Нейрогиптиды и терморегуляция. Мн., 1990.
* Роль ренинангиотензиновой системы мозга в центральных механизмах терморегуляции при пирогеналовой лихорадке // Термофизиология. Мн., 1994. Вып.3.
* Хроничекие поражения печени холестатической и токсической природы. Мн.: БДМУ, 2004 (в соавт.).
* Зависимость терморегуляции от состояния детоксикационной функции печени и выраженности эндотосинемии // Нейрогуморальные механизмы регуляции функции в норме и патологии. Мн., 2007.
* Патологическая анатомия и патологическая физиология. Мн.: Вышэйшая школа, 2007 (в соавт.).
* Основы биоэтики. Мн.: Вышэйшая школа, 2010 (в соавт.).

## Узнагароды 
* медаль Францыска Скарыны (2007).
* Заслужаны дзеяч навукі Рэспублікі Беларусь (2021).

## Спасылкі 
* Францішак Іванавіч Вісмонт у базе даных «История белорусской науки в лицах» Цэнтральнай навуковай бібліятэкі імя Якуба Коласа НАН Беларусі 
* Висмонт Франтишек Иванович  

Катэгорыя:Фізіёлагі СССР
Катэгорыя:Фізіёлагі Беларусі
Галушка

**Галушка** — прозвішча.

## Вядомыя носьбіты 
* Анатоль Маркавіч Галушка (нар. 1938) — вучоны ў галіне калярова-ліцейнай вытворчасці.
* Васіль Міхайлавіч Галушка (1936—2021) — беларускі вучоны ў галіне жывёлагадоўлі. Член-карэспандэнт Нацыянальнай акадэміі навук Беларусі (2003), член-карэспандэнт Акадэміі аграрных навук Рэспублікі Беларусь (1994—2002), доктар сельскагаспадарчых навук (1992), прафесар (1993).
* Іван Іванавіч Галушка (нар. 1942) — беларускі архітэктар.
Ганна Хольмлунд

**Ганна Іда Хольмлунд** (швед. Anna Ida Holmlund; нар. , Сундсваль, Швецыя) — шведская фрыстайлістка, якая выступае ў дысцыпліне скі-крос. Бронзавы прызёр Алімпійскіх гульняў 2014 года, бронзавы прызёр чэмпіянату свету 2011 года. Трохкратны ўладальніца Кубка свету ў заліку скі-кроса (2010/11, 2014/15 і 2015/16), шматразовая пераможца этапаў Кубка свету.

У юнацтве займалася лыжамі і футболам, пазней абрала футбол і гуляла за каманду першага дывізіёна чэмпіянату Швецыі — Sundsvalls DFF. У 2009 годзе зрабілася вядома пра ўключэнне ў алімпійскую праграму дысцыпліны лыжнага фрыстайла — скi-кроса, і спартсменка зноў вярнулася да лыжах. На Алімпійскіх гульнях 2010 года ў Ванкуверы Ганна заняла 6-е месца. З 2009 года ўдзельнічае ў розыгрышы Кубка свету па фрыстайле. У 2011 годзе выйграла бронзавую ўзнагароду на чэмпіянаце свету ў Дзір Вэлі. Восенню 2011 года атрымала сур’ёзную траўму і на год выпала са спорту, у 2013 годзе зноў траўмуецца, аднак усё ж праходзіць кваліфікацыю да Алімпійскіх гульняў 2014 года ў Сочы на якіх заваявала бронзавую ўзнагароду.

19 снежня 2016 года Хольмлунд атрымала на спаборніцтвах чэрапна-мазгавую траўму, і доўгі час знаходзілася ў медыкаментознай коме. Дактары лічылі, што Ганна не зможа нават сама дыхаць, аднак прагрэс спартсменкі ўразіў усіх. Да восені 2017 года яна ўжо не толькі пазнавала родных, але і самастойна перасоўвалася ў інвалідным крэсле, пачала ўставаць на ногі і да яе часткова вярнуўся дар мовы.

## Спасылкі
Бекман

**Бекман** — прозвішча.

## Вядомыя носьбіты 
* Іаган Бекман — нямецкі вучоны
* Кай Бекман — шведская дзіцячая пісьменніца і кніжны ілюстратар
* Крысціян Бекман — шведскі хакеіст
* Макс Бекман — нямецкі мастак
* Пі Бекман — шведскі музыкант
Сіры Дэркерт

**Сіры Карын Дэркерт** (: ,  — , Лідынгё) — шведская мастачка, прадстаўніца мадэрнізму.

## Біяграфія і творчасць 
Нарадзілася ў 1888 годзе ў Стакгольме. Яе бацькамі быў Эдвард Дэркерт, прадпрымальнік, і яго жонка Вальбарг Дэркерт. У сям’і было шасцёра дзяцей. Сіры вучылася ў стакгольмскай школе Уітлака; затым з 1904 па 1910 год яна наведвала мастацкую школу Альтына. У 1911 годзе яна паступіла ў Каралеўскую акадэмію мастацтваў, дзе яе сяброўкамі сталі Ганна Петрус, Нінан Сантэсан і Ліза Бергстранд.

У 1913 годзе Сіры Дэркерт жыла ў Парыжы, на Манпарнасе (дзе ў той час таксама жылі Сантэсан і Бергстранд) і наведвала Рускую Акадэмію і Акадэмію Гранд-Шам’ер. У 1914 годзе Деркерт, Сантэсан і Бергстранд здзейснілі сумеснае падарожжа ў Алжыр, якое зрабіла моцнае ўражанне на Дэркерт і аказала ўплыў на яе мастацтва. У тым жа годзе яна пазнаёмілася з фінска-шведскім мастаком Вале Расенбергам. Некаторы час яны разам жылі ў Парыжы, затым здзейснілі паездку ў Англію і, нарэшце, пасяліліся ў Італіі, дзе ў 1915 годзе нарадзіўся іх сын Карла. У гэты перыяд Сіры шмат працавала, ствараючы карціны ў шэрых, сініх і зялёных танах, пад відавочным уплывам кубізму. Асноўнымі яе жанрамі былі пейзаж і аўтапартрэт. Пазней гэтыя работы дэманстраваліся на выставах у Капенгагене і ў Стакгольме ў 1919 і ў 1921 годзе.

у 1920-я гады жыла напераменку ў Стакгольме і Парыжы. Яна працягвала працаваць у галіне моды і вяла адпаведную рубрыку ў часопісе Idun, а таксама пісала мініяцюры. У 1923 годзе адбылася яе першая персанальная выстава. Мастачка шмат падарожнічала. З 1936 года яна жыла ў Парыжы разам з дачкой Ліў. У 1938 годзе Ліў памерла ад сухотаў, і пасля гэтага ўдару Сіры надоўга пакінула заняткі жывапісам.

У 1944 годзе адбылася персанальная выстаўка ў Стакгольме, у 1953 — у Парыжы.

Катэгорыя:Мастакі Швецыі XIX стагоддзя
Катэгорыя:Мастакі Швецыі XX стагоддзя
Сара Неслунд

**Сандра Неслунд** ( нар.  г.) — шведская фрыстайлістка, якая спецыялізуецца ў дысцыпліне скі-крос. Двухразовая чэмпіёнка свету, уладальніца Малога хрустальнага глобуса.

Упершыню на міжнароднай арэне ў стартах пад эгідай FIS Сандра Неслунд выступіла ў лютым 2012 года на спаборніцтвах у Швецыі. Праз месяц, 3 сакавіка 2012 года дэбютавала ў Кубку свету, адразу заняўшы 22-е месца і набраўшы першыя ачкі ў залік Кубка свету.

Праз год, у Орэ ўпершыню трапіла ў дзясятку, а ў студзені 2014 за месяц да пачатку сочынскай Алімпіяды заваявала дэбютны подыум, стаўшы другой на этапе ў французскім Валь Тарансе. На Алімпіядзе сямнаццацігадовая шведка дайшла да паўфіналу, дзе заняла апошняе месца і трапіла ў фінал В. У суцяшальным фінале Неслунд была першай і заняла выніковае пятае месца. У тым жа сезоне стала віцэ-чэмпіёнкай свету сярод юніёраў.

У 2016 годзе на сусветным юніёрскім першынстве заваявала залаты медаль. 14 студзеня 2017 на этапе ў італьянскім Ватлесе атрымала першую перамогу ў кар’еры. Таксама выйграла хатні этап у Ідры. Па выніках сезона заняла другое месца ў заліку скі-кроса, саступіўшы канадцы Марыэль Томпсан. У канцы сезону на чэмпіянаце свету ў Іспаніі заваявала залаты медаль, якая стала першай у гісторыі шведскага скі-кроса.

У алімпійскім сезоне 2017/18 да пачатку Гульняў Неслунд з васьмі этапаў выйграла шэсць, яшчэ двойчы была трэцяй, выйграла агульны залік шматдзённага Cross Alps Tour. На Алімпіядзе шведка была безумоўным фаварытам спаборніцтваў па скі-кросе. Яна ўпэўнена дайшла да фіналу, але заняла апошні радок, стаўшы чацвёртай. Пасля Гульняў выйграла этап у Сонечнай Даліне і забяспечыла сабе перамогу ў заліку скі-кроса.

## Спасылкі 
Катэгорыя:Фрыстайлісты
Інга Бранд

**Інга Бранд** (, поўнае імя *Inga Lilian Marianne Brand*, народжаная *Brorson*; нар. ) — шведская мастачка па тэкстылю, якая жыве і працуе ў Гётэбаргу.

## Біяграфія 
Нарадзілася 7 студзеня 1929 года ў лене Сконэ. У 1946—1951 гадах вучылася ў Школе дызайну і рамёстваў (Högskolan för design och konsthantverk, HDK) у Гётэбаргу. У 1965—1973 гадах яна працавала выкладчыкам у гэтай жа школе.

Жывапісам займаецца па цяперашні час. Работы Інгі Бранд прадстаўлены ў Музеі Роскі, Нацыянальным музеі Швецыі і Гётэбаргскім мастацкім музеі.

Замужам за шведскім мастаком Эрландам Брандам з 1954 года.

Катэгорыя:Мастакі Швецыі
Катэгорыя:Мастакі Швецыі XX стагоддзя
Герда Альм

**Герда Альм** (швед. Gerda Ahlm, поўнае імя Gerda Maria Ahlm; -) — шведская мастачка, якая працавала ў ЗША. Вядомая як спецыялістка ў галіне кансервацыі мастацкіх твораў.

## Біяграфія 
Нарадзілася 24 мая 1869 года ў Вестэросе.

Вучылася ў 1889—1891 гадах у Каралеўскай акадэміі свабодных мастацтваў у Стакгольме. Затым здзейсніла некалькі навучальных паездак у Францыю, Германію і Італію (у 1892 годзе), у Францыю, Італію і Англію (у 1894—1995 гадах), у Нарвегію (у 1898 годзе) і ў Бельгію (у 1900 годзе).

У 1903 году Герда Альм эмігравала ў Злучаныя Штаты і пасялілася ў Чыкага, дзе працавала і выстаўляла свае ўласныя працы, пераважна пейзажы, інтэр’еры і партрэты жанчын, выкананыя ў слаба імпрэсіянісцкім стылі. Паказвала свае карціны ў штогадовых выставах Чыкагскага інстытута мастацтваў з 1905 года і была адной з першых жанчын-мастачак на шведска-амерыканскіх мастацкіх выставах 1905, 1911, 1912 гадоў.

Зацікавіўшыся аднаўленнем твораў мастацтва, Альм вучылася тэхналогіі кансервацыі у Франца Карла Сесіга (1854—1914) у Старой Пінакатэцы ў Мюнхене. Пасля гэтага працавала кансерватарам мастацтваў у Чыкагскім інстытуце мастацтваў. Яе майстэрства і рэпутацыя мастака-кансерватара сталі такія, што Герда атрымала шэраг важных заказаў, у тым ліку аднаўленне сямейных партрэтаў, якія належаць шведскай каралеве Вікторыі. Лічылася адным з галоўных мастакоў-кансерватараў Амерыкі.

Работы Герды альма знаходзяцца ў прыватных калекцыях і музеях па ўсім свеце.

Памерла ў 1956 годзе ў Чыкага.
Мары Ліндгрэн

**Інгрыд Мары Ліндгрэн** (швед. Ingrid Marie Lindgren; нар. , Вестэрботэн, Швецыя) — шведская фрыстайлістка (лыжная акрабатыка), сярэбраны прызёр Алімпійскіх гульняў 1994 года, двухразовая сярэбраная прызёрка чэмпіянату свету па фрыстайле.

## Біяграфія 
Мары Ліндгрэн нарадзілася ў 1970 годзе ў Вестэрботэне, Швецыя. На зімовых Алімпійскіх гульнях 1992 яна ўдзельнічала ў дэманстрацыйных выступах па лыжнай акрабатыцы і заняла 2 месца. На Алімпійскіх гульнях 1994 года лыжную акрабатыку ўвялі як самастойны від спорту. Ліндгрэн заваявала сярэбраны медаль, саступіўшы прадстаўніцы Узбекістана Ліне Чэразавай. Гэта быў першы алімпійскі медаль па фрыстайле для Швецыі. Алімпійскі камітэт Швецыі адзначыў важную ролю Ліндгрэн ў развіцці фрыстайлу ў краіне.

На чэмпіянатах свету 1993 года і 1995 года Ліндгрэн таксама атрымала сярэбраныя медалі. У першы раз яна саступіла Чэразавай, у другі — амерыканцы Нікі Стоўн. Ліндгрэн была шэсць разоў чэмпіёнкай Швецыі. У 1992 і 1994 гадах перамагала на Кубку свету ў Аўстрыі.

На спаборніцтвах у ЗША ў 1997 годзе Ліндгрэн атрымала траўмы, у выніку чаго вымушана была сысці з спаборніцкага спорту. У 2000 годзе яна скончыла фізкультурную адукацыю ў Стакгольме. Таксама працавала каментатарам на тэлебачанні.

У 1995 годзе Ліндгрэн атрымала званне ганаровага грамадзяніна горада Шэлефтэа.
Васіль Міхайлавіч Галушка

**Васіль Міхайлавіч Галушка** (, в. Домантавічы, Капыльскі раён, Мінская вобласць — ) — беларускі вучоны ў галіне жывёлагадоўлі. Член-карэспандэнт Нацыянальнай акадэміі навук Беларусі (2003), член-карэспандэнт Акадэміі аграрных навук Рэспублікі Беларусь (1994—2002), доктар сельскагаспадарчых навук (1992), прафесар (1993).

## Біяграфія 
Скончыў Гродзенскі сельскагаспадарчы інстытут (1960). З 1960 года заатэхнік саўгаса «Пятровічы», з 1961 года галоўны заатэхнік саўгаса «Вішнёўка» Мінскай вобласці. З 1966 года старшы навуковы супрацоўнік, з 1969 года загадчык аддзела, з 1987 года загадчык лабараторыі БелНДІ жывёлагадоўлі. З 2003 года галоўны навуковы супрацоўнік Навукова-практычнага цэнтра Нацыянальнай акадэміі навук Беларусі па жывёлагадоўлі.

## Узнагароды 
Ганаровая грамата Савета Міністраў Рэспублікі Беларусь (20 кастрычніка 2009) за шматгадовую плённую навуковую дзейнасць па ўдасканаленню кормавытворчасці і павышэнню якасці і эфектыўнасці выкарыстання кармоў, значны асабісты ўклад у развіццё заатэхнічнай навукі, укараненне вынікаў навуковых даследаванняў у вытворчасць, падрыхтоўку навуковых кадраў.

## Навуковая дзейнасць 
Навуковыя працы ў галіне кармлення сельскагаспадарчых жывёл і тэхналогіі кармоў, прамысловай вытворчасці камбікармоў і комплексных кармавых дабавак. Распрацаваў нормы кармлення высокапрадуктыўных жывёл у племянных і таварных гаспадарках. Удасканаліў сістэму энерга-пратэінавага кармлення рамонтнага і адкормліваемага маладняку свіней. Унёс уклад ва ўдасканаленне структуры кормавытворчасці, павышэнне якасці кармоў з траў за кошт іх шматукоснага выкарыстання, самазабеспячэнне жывёлагадоўлі рэспублікі кармавым пратэінам. Распрацаваў высокаэфектыўныя рэцэпты камбікармоў, бялкова-вітамінна-мінеральных дабавак і прэміксаў з максімальным выкарыстаннем мясцовых кармавых, прыродных і другасных рэсурсаў, амінакіслот, вітамінаў новага пакалення, прабіётыкаў і прэбіётыкаў, ферментаў.

Аўтар больш як 360 навуковых прац, у тым ліку 6 манаграфій, 2 вучэбных дапаможнікаў, 17 вынаходстваў і патэнтаў.

### Бібліяграфія 
* Витамины в питании сельскохозяйственных животных и птицы. Мн., 1971 (в соавт.). 
* Приготовление кормов для свиней. Мн.: Ураджай, 1990 (совм. с В. Б. Иоффе, В. Н. Гутманом). 
* Совершенствование системы энерго-протеинового питания молодняка свиней (в соавт.) // Зоотехническая наука Беларуси. 2007. Т. 42. 

## Спасылкі 
* Васіль Міхайлавіч Галушка ў базе даных «История белорусской науки в лицах» Цэнтральнай навуковай бібліятэкі імя Якуба Коласа НАН Беларусі 
* Васіль Міхайлавіч Галушка на сайце НАН Беларусі 

Катэгорыя:Постаці беларускай жывёлагадоўлі
Катэгорыя:Члены-карэспандэнты Акадэміі аграрных навук Беларусі
Юханна Ларсан

**Юханна Ларсан** (швед. Johanna Larsson; нар.  года, Будэн, Швецыя) — шведская прафесійная тэнісістка; фіналістка Фіналу тура WTA (2017) у парным разрадзе; пераможца 16 турніраў WTA (з іх два ў адзіночным разрадзе).

У красавіку 2005 года ва ўзросце 15 гадоў Ларсан упершыню згуляла за зборную Швецыі ў адборачных раўндах Кубка Федэрацыі. У траўні таго ж года яна выйграла першы тытул з цыклу ITF з мінімальным прызавым фондам у 10 000 долараў. Дэбют у WTA-туры адбыўся ў жніўні 2006 года, калі Юханна згуляла на хатнім турніры ў Стакгольме. У першым матчы на такім узроўні яна абыграла немку Крысціну Баруа, а ў другім саступіла лідару шведскага тэніса на той момант Сафіі Арвідсан. Да 2008 года Ларсан выйграла ўжо чатыры 10-тысячнікі і 25-тысячнікі ITF у адзіночным разрадзе. У кастрычніку 2009 года яна зрабіла пераможны дубль, перамогшы ў адзіночным і парным разрадах, на 50-тысячніку ITF у Барнстапле. Праз тыдзень шведка выйграла 25-тысячнік ITF.

У лютым сакавіку 2010 года яна ўзяла тытул на 50-тысячнік у Бібераху і перамагла яшчэ на двух 25-тысячніках ITF. У траўні таго ж года Ларсан дэбютавала на турнірах серыі Вялікага шлема, згуляўшы на Адкрытым чэмпіянаце Францыі, дзе яна прайшла ў другі раўнд. Пасля вылету з Ралан Гарос яна выступіла на 100-тысячніку ITF у Марселі і здолела там дайсці да фіналу ў адзіночках і ўзяць парны трафей (у партнёрстве з Івон Мойсбургер). У чэрвені Ларсан ўпершыню паднялася ў першую сотню жаночага адзіночнага рэйтынгу. У ліпені Юханна дайшла да чвэрцьфіналу турніру WTA ў Празе. Праз тыдзень пасля гэтага яна сыграла свой дэбютны фінал спаборніцтваў асацыяцыі. Ларсан змагла дайсці да яго на турніры ў Порторож і згуляла там супраць Ганны Чакветадзэ, саступіўшы з лікам 1-6, 2-6. У верасні Юханна выйграла першы трафей WTA ў парах, перамогшы на турніры ў Квебеку ў дуэце з Сафіяй Арвідсан.

## Спасылкі
Інгеборга Шоквіст

**Інгеборга Марыя «Кікан» Шоквіст (-Інгерс)** (; , Кальмар, Швецыя — , Рудэбёк, Швецыя) — шведская скакуха ў ваду, двухразовы срэбны прызёр чэмпіянатаў Еўропы (1931 і 1934).

## Біяграфія 
Выступала за плавальнае таварыства Kalmar SS. Была 5-кратнай чэмпіёнкай Швецыі (1930—1935).

На летніх Алімпійскіх гульнях у Лос-Анджэлесе (1932) стала чацвёртай у скачках з вышкі. На той момант яна была адзінай жанчынай у складзе шведскай алімпійскай зборнай. Праз чатыры гады яна заняла дзявятае месца ў Алімпіядзе ў Берліне (1936) у той жа дысцыпліне.

Двойчы станавілася сярэбраным прызёрам чэмпіянатаў Еўропы ў скачках з 10-метровай вышкі: у 1931 г. — у Парыжы і ў 1934 г. — у Магдэбургу.

Пазней яна працавала ў якасці настаўніка пачатковай школы і сакратаром плавальнага таварыства. Затым працавала ў гімнастычным грамадстве Turn у Хельсінгбаргу.

Пасля смерці Го Цзэ ў лістападзе 2015 г. стала найстарэйшай з жывых на той момант сусветных алімпійцаў. Яе старэйшая сястра Лаўра Шоквіст была бронзавым прызёрам летніх Алімпійскіх гульняў у Антверпене (1928) у скачках з вышкі. Іншая сястра спартсменкі, Віві, выступала на летніх Гульнях у Берліне (1936) у камандных гімнастычных практыкаваннях.

Катэгорыя:Плыўцы Швецыі
Дыпан

«**Дыпан**» () — мастацкі фільм 2015 года рэжысёра Жака Адзіяра. Карціна была ўдастоена «Залатой пальмавай галіны» Канскага кінафестывалю.

## Сюжэт 
Трох тамільскіх уцекачоў са Шры-Ланкі пасялілі ў эмігранцкім раёне Парыжа. Баявік-сепаратыст з «Тамільскіх тыграў», які страціў жонку ды дзяцей, жанчына, якая засталася без дому, і дзяўчынка-сірата выдаюць сябе за сям’ю, каб атрымаць палітычны прытулак. Дыпан — іх новае прозвішча, запісанае ў сфальшаваных дакументах, — лучыць іх. На новым месцы — іншае жыццё, да якога трэба прызвычаіцца, паўстаюць іншыя праблемы.

## Узнагароды 
Паводле інфармацыі сайта «*Internet Movie Database*» фільм быў адзначаны 7 кінаўзнагародамі і яшчэ 16 намінацыямі.

## Зноскі 
## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Фільмы-драмы 2015 года
Катэгорыя:Крымінальныя фільмы 2015 года
Катэгорыя:Фільмы Францыі 2015 года
Катэгорыя:Фільмы-драмы Францыі
Катэгорыя:Крымінальныя фільмы Францыі
Катэгорыя:Фільмы на французскай мове
Катэгорыя:Фільмы на англійскай мове
Катэгорыя:Фільмы на тамільскай мове
Катэгорыя:Фільмы Жака Адзіяра
Катэгорыя:Фільмы — лаўрэаты прэміі «Залатая пальмавая галіна»
Эма Самуэльсан

**Эма Самуэльсан** (, нар.  г.) — шведская фехтавальшчыца-шпажыстка, прызёрка чэмпіянатаў свету і Еўропы.

## Біяграфія 
Нарадзілася ў 1988 годзе ў паселішчы Оса камуны Кунгсбака лена Халанд. У 2007 годзе стала чэмпіёнкай свету сярод юніёраў.

У 2007 годзе заваявала сярэбраны медаль чэмпіяната Еўропы. У 2008 годзе прыняла ўдзел у Летніх Алімпійскіх гульнях у Пекіне, але заняла толькі 8-е месца ў асабістым першынстве.

У 2015 годзе заваявала сярэбраны медаль чэмпіяната свету.

## Спасылкі 
Катэгорыя:Спартсмены Швецыі
Катэгорыя:Фехтавальшчыкі на летніх Алімпійскіх гульнях 2008 года
Самуэльсан

**Самуэльсан** — прозвішча.

## Вядомыя носьбіты 
* Бенгт Самуэльсан — шведскі біяхімік, лаўрэат Нобелеўскай прэміі па фізіялогіі і медыцыне
* Мікаэль Самуэльсан — шведскі хакеіст
* Пол Энтані Самуэльсан — амерыканскі эканаміст, лаўрэат Нобелеўскай прэміі па эканоміцы
* Себасцьян Самуэльсан — шведскі біятланіст
* Эма Самуэльсан — шведская фехтавальшчыца-шпажыстка
Рэбека Фергюсан

**Рэбека Луіза Фергюсан Сундстрэм** (; нар. 19 кастрычніка 1983, Стакгольм) — шведская актрыса. 

## Біяграфія 
Рэбека Фергюсан нарадзілася ў Васастане, Стакгольм, Швецыя. Яе маці Размары Фергюсан — англічанка, якая пераехала ў Швецыю ва ўзросце 25 гадоў, а бацька — швед. У Рэбекі трое братоў і сясцёр.

У 1999 годзе яна скончыла музычную школу Адольфа Фрэдрыкса. З 13 гадоў Рэбека працуе мадэллю ў часопісах, а таксама здымаецца ў рэкламе.

Пасля поспеху яе серыяла і нараджэння сына, Фергюсан пераехала ў Сімрысхамн на паўднёвым узбярэжжы Швецыі. Там яна запусціла студыю аргенцінскага танца і здымалася ў некалькіх кароткаметражных фільмах.

## Кар'ера 
Аднойчы шведскі рэжысёр Рычард Хоберт заўважыў яе на гарадскім рынку ў 2011 годзе і прапанаваў Рэбецы галоўную ролю ў сваім фільме «Да Антыба ў адзін канец». Затым Фергюсан знялася ў фільме жахаў «Дух тапельца» і фільме «Мы» з Густафам Скарсгардам.

У жніўні 2012 года было абвешчана, што Рэбека прайшла кастынг і яе абралі на ролю Лізаветы Вудвіл у 10-серыйнай гістарычнай драме канала Бі-бі-сі «Белая Каралева», заснаванай на серыі раманаў Філіпы Грэгары «Вайна стрыечным братам», якая распавядае гісторыю жанчын часоў Вайны руж. Роля ў «Белай каралеве» была станоўча прынята крытыкамі, прынесла Фергюсан вядомасць і намінацыю на прэмію «Залаты глобус».

У 2015 годзе Фергюсан атрымала адну з галоўных роляў у амерыканскім фільме «Місія невыканальная: Племя ізгояў», за якую яе намінавалі на прэмію «Імперыя».

## Прыватнае жыцце 
У Рэбекі двое дзяцей — сын Ісак (нар. 2007) ад былога бойфрэнда Людвіга Халберга і дачка Сага (нар. 2018) ад мужа Роры (пажаніліся ў студзені 2019 года).

Катэгорыя: Актрысы Швецыі
Катэгорыя:Фотамадэлі Швецыі
Карына Юр’еўна Казлоўская

'''Карына Юр'еўна Казлоўская''' (нар. ) — беларуская спартыўная лучніца.

## Біяграфія 
Займаецца стральбой з 2012 года, у 2016 годзе атрымала спартыўнае званне Майстар спорту Рэспублікі Беларусь.

Скончыла Мінскі дзяржаўны архітэктурна-будаўнічы каледж (2019) па спецыяльнасці «прамысловае і грамадзянскае будаўніцтва» і паступіла ў Беларускі дзяржаўны ўніверсітэт фізічнай культуры. У 2019 годзе атрымала спартыўнае званне Майстар спорту Рэспублікі Беларусь міжнароднага класа.

У жніўні 2018 года на Гран-пры Еўропы па стральбе з лука ў Сафіі (Балгарыя) Карына Казлоўская заняла 6-е месца.

У красавіку 2019 года выйграла Гран-пры Еўропы па стральбе з лука ў Румыніі, а таксама сумесна з Кірылам Фірсавым заваявала серабро ў міксе. У 2019 годзе брала ўдзел у II Еўрапейскіх гульнях у Мінску і ў складзе жаночай каманды выйгрывае серабро. 23 кастрычніка 2019 года ў складзе жаночай зборнай, Карына Казлоўская заваявала золата на Сусветных ваенных гульнях у Кітаі.

У лютым 2020 года перамагла ў Чэмпіянаце Беларусі па стральбе з лука ў памяшканні.

У канцы студзеня 2021 года падпісала ліст спартсменаў з патрабаваннямі ад уладаў спынення гвалту і правядзення паўторных прэзідэнцкіх выбараў. У 2022 з’ехала з Беларусі, пасялілася ў горадзе Жывец у Польшчы, выступае за мясцовы клуб.

## Спасылкі 
* Карына Казлоўская на сайце Сусветнай федэрацыі стральбы з лука

Катэгорыя:Лучнікі Беларусі
Катэгорыя:Лучнікі Еўрапейскіх гульняў 2019
Катэгорыя:Сярэбраныя прызёры Еўрапейскіх гульняў 2019 года
Катэгорыя:Выпускнікі Мінскага дзяржаўнага архітэктурна-будаўнічага каледжа
Генадзь Іосіфавіч Гануш

**Генадзь Іосіфавіч Гануш** (нар. , в. Гута, Уздзенскі раён, Мінская вобласць) — беларускі вучоны-аграном. Член-карэспандэнт Нацыянальнай акадэміі навук Беларусі (2003), член-карэспандэнт Акадэміі аграрных навук Рэспублікі Беларусь (1999—2002), доктар эканамічных навук (1998), прафесар (2000).

## Біяграфія 
Скончыў Мар’інагорскі сельскагаспадарчы тэхнікум (1959), Беларускую сельскагаспадарчую акадэмію (1969), Акадэмію грамадскіх навук пры ЦК КПСС (1977).

З 1962 года інспектар-арганізатар, аграном Дзяржынскага вытворчага ўпраўлення, з 1966 года інструктар райкама КПБ, сакратар парткама саўгаса «Дрычынскі» Пухавіцкага раёна, з 1969 года галоўны дзяржаўны інспектар па закупках, намеснік начальніка Пухавіцкага райсельгасупраўлення, з 1971 года сакратар Пухавіцкага райкама КПБ. З 1977 года інструктар, інспектар ЦК КПБ, з 1982 года першы сакратар Мінскага райкама КПБ, з 1985 года першы намеснік загадчыка аддзела сельскай гаспадаркі ЦК КПБ, з 1990 года дырэктар БелНДІ агародніцтва, з 1999 года віцэ-прэзідэнт Акадэміі аграрных навук Рэспублікі Беларусь, у 2002—2003 гадах саветнік Прэзідыума Нацыянальнай акадэміі навук Беларусі. З 2005 года загадчык кафедры Беларускага дзяржаўнага аграрнага тэхнічнага ўніверсітэта.

## Навуковая дзейнасць 
Навуковыя працы ў галіне эканомікі, арганізацыі і тэхналогій вырошчвання агароднінных культур, агародніннага насенняводства, міжгаспадарчай кааперацыі, інтэграцыі і кіравання. Пад яго кіраўніцтвам распрацавана і ўкаранёна ў практыку канцэпцыя развіцця агародніцтва ў Рэспубліцы Беларусь, а таксама арганізацыйна-эканамічны механізм эфектыўнага функцыянавання ўсяго гароднінапрадуктовага падкомплексу. Распрацоўвае пытанні адаптыўнай інтэнсіфікацыі і канкурэнтнасці аграпрамысловага комплексу, выкарыстання навукова-інавацыйнага патэнцыялу.

Аўтар больш за 200 навуковых прац, у тым ліку 5 манаграфій.

### Бібліяграфія 
* Межхозяйственная кооперация и проблемы управления. Мн.: Ураджай, 1980.
* Овощеводство Беларуси: Экономика, организация, агротехника. Мн.: Ураджай, 1996.
* Организационно-экономический механизм развития овощного подкомплекса Республики Беларусь. Мн.: БелНИИО АПК, 1997.
* Рынки продуктов и сельскохозяйственного сырья. Мн.: Ин-т аграр. экономики НАН Беларуси, 2004 (в соавт.).
* Формирование рынков сельскохозяйственной продукции. Методологические основы. Мн.: Институт экономики НАН Беларуси, 2006 (в соавт.).
* Национальная экономика Беларуси: учебно-методический комплекс. Мн.: БГАТУ, 2011 (совм. с Л. И. Пановой).

## Спасылкі 
* Генадзь Іосіфавіч Гануш у базе даных «История белорусской науки в лицах» Цэнтральнай навуковай бібліятэкі імя Якуба Коласа НАН Беларусі 

Катэгорыя:Постаці Пухавіцкага раёна
Катэгорыя:Першыя сакратары райкамаў КПБ
Катэгорыя:Аграномы Беларусі
Катэгорыя:Аграномы СССР
Алег Георгіевіч Давыдзенка

**Алег Георгіевіч Давыдзенка** (нар. , г. Кастрама, Расія) — беларускі вучоны ў галіне генетыкі і селекцыі раслін. Член-карэспандэнт Нацыянальнай акадэміі навук Беларусі (2000), доктар біялагічных навук (1990).

## Біяграфія 
Скончыў біялагічны факультэт БДУ (1973).

У 1973—1989 гадах старшы лабарант, малодшы навуковы супрацоўнік, старшы навуковы супрацоўнік, з 1989 загадчык лабараторыі Інстытута генетыкі і цыталогіі НАН Беларусі. Адначасова ў 1994—1995 гадах загадчык кафедры генетыкі і біятэхналогіі біялагічнага факультэта Белдзяржуніверсітэта, у 2000—2003 гадах намеснік начальніка Цэнтра сістэмнага аналізу і стратэгічных даследаванняў пры Прэзідыуме НАН Беларусі.

У лістападзе 2022 года Алег Давыдзенка і яго жонка Наталля Акцябрская былі затрыманыя за удзел ў пратэстах 2020 года. У снежні таго ж года іх асудзілі да трох гадоў хатняй хіміі кожнага; Алега Давыдзенку таксама звольнілі з Інстытута генетыкі і цыталогіі.

У снежні 2022 года Праваабарончы цэнтр «Вясна» ды іншыя праваабарончыя арганізацыі Беларусі прызналі Давыдзенку і Акцябрскую палітычнымі зняволенымі.

## Навуковая дзейнасць 
Даследаваў ўзаемадзеянне ядзерных і цытаплазматычных генетычных сістэм, ролю геномаў арганэл цытаплазмы ў эвалюцыйных і селекцыйных працэсах. Даказаў магчымасць індукцыі цытаплазматычных мутацый у сельскагаспадарчых раслін (кукуруза, пшаніца, соя, сланечнік); наяўнасць унутрывідавай цытаплазматычнай зменлівасці, якая кантралюе прадуктыўнасць і прыстасаванасць раслін; выявіў эфекты цытаплазматычных генаў на змяненне расшчаплення і частату рэкамбінацыі ядзерных генаў; сфармуляваў тэарэтычныя палажэнні аб механізмах узаемадзеяння ядзерных і цытаплазматычных генетычных сістэм расліннай клеткі і іх выкарыстання ў селекцыі сельскагаспадарчых раслін; распрацаваў метады і прынцыпы адаптацыйнай селекцыі соі для ўмоў паўночных шырот.

Правёў буйнамаштабныя даследаванні генома карэннага насельніцтва Беларусі, што дазволіла атрымаць дадатковую інфармацыю аб паходжанні і старажытнай гісторыі беларускага народа. Ягоная выснова — беларусы генетычна не славянамоўныя балты, а славяне, у генетычных адносінах — беларусы гэта адна з самых маналітных папуляцыяў у Еўропе.

Аўтар каля 300 навуковых прац, у тым ліку 5 манаграфій, падручніка, 19 сартоў раслін.

### Бібліяграфія 
* Нехромосомные мутации. Мн., 1984.
* Нехромосомная наследственность. Мн. 2001.
* Миры геномов органелл. Мн., 2003 (совм. с Н. Г. Даниленко).
* Соя для умеренного климата. Мн., 2004 (в соавт.).

## Узнагароды 
* Прэмія Нацыянальнай акадэміі навук Беларусі (2003) за манаграфію «Миры геномов органелл».
* Прэмія НАН Беларусі і СА РАН (2007) імя акад.  і інш.

## Літаратура 
*

## Спасылкі 
* Алег Георгіевіч Давыдзенка  ў базе даных «История белорусской науки в лицах» Цэнтральнай навуковай бібліятэкі імя Якуба Коласа НАН Беларусі 

Катэгорыя:Генетыкі СССР
Катэгорыя:Генетыкі Беларусі
Катэгорыя:Селекцыянеры СССР
Катэгорыя:Селекцыянеры Беларусі
Катэгорыя:Асобы, прызнаныя палітычнымі зняволенымі праваабарончым цэнтрам «Вясна»
Рыгор Рыгоравіч Ганчарэнка

**Рыгор Рыгоравіч Ганчарэнка** (нар. , г. Талас, Кыргызстан) — беларускі вучоны ў галіне папуляцыйнай і эвалюцыйнай генетыкі, генетыкі лясных культур. Член-карэспандэнт Нацыянальнай акадэміі навук Беларусі (1996), доктар біялагічных навук (1991), прафесар (1993).

## Біяграфія 
Скончыў Новасібірскі дзяржаўны ўніверсітэт (1979). У 1982—1985 гадах выкладчык Гомельскага дзяржаўнага ўніверсітэта. У 1986—2000 гадах старшы навуковы супрацоўнік, загадчык сектара, лабараторыі Інстытута лесу Нацыянальнай акадэміі навук Беларусі. З 2002 года загадчык кафедры Гомельскага дзяржаўнага ўніверсітэта імя Ф.Скарыны.

## Узнагароды 
* Прэмія Нацыянальнай акадэміі навук Беларусі (1995),
* Медаль «За працоўныя заслугі» (8 студзеня 2020).
* Заслужаны работнік сельскай гаспадаркі Рэспублікі Беларусь (2026).

## Навуковая дзейнасць 
Асноўныя працы ў галіне генетыкі лясных драўняных культур, генетыкі прыродных папуляцый жывёл і раслін, эвалюцыйнай і радыяцыйнай генетыкі, карціравання геному. Пад яго кіраўніцтвам выкананы комплексныя даследаванні, накіраваныя на захаванне, рацыянальнае выкарыстанне і ўзнаўленне генетычных рэсурсаў найважнейшых лесаўтваральных відаў Беларусі і сумежных дзяржаў. Вырашыў шэраг фундаментальных праблем, якія тычацца сістэматыкі і эвалюцыі хвойных раслін і шэрагу вышэйшых насякомых, якія ўваходзяць у палеарктычныя лясныя цэнозы. Пабудаваў генетычныя карты для соснаў і елак Усходняй Еўропы. На аснове распрацаванай тэст-сістэмы правёў ацэнку ступені пашкоджання спадчыннага матэрыялу ў выніку аварыі на Чарнобыльскай АЭС.

Аўтар больш за 260 навуковых прац, у тым ліку 20 манаграфій і навучальных дапаможнікаў, 2 вынаходстваў.

### Бібліяграфія 
* Популяционная и эволюционная генетика сосен Восточной Европы и Сибири. — Мн., 1997 (совм. с А. Е. Силиным).
* Геносистематика и эволюционная филогения лесообразующих хвойных Палеарктики. Мн., 1999.
* Популяцинно-генетические ресурсы пихты белой в беларуси. — Гомель, 2000 (разам з Б. П. Савіцкім)
* Основы генетической инженерии. — Мн.: Вышэйшая школа, 2005.
* Основы биотехнологии. — Гомель: ГГУ, 2008 (у сааўтарстве).

## Спасылкі 
* Рыгор Рыгоравіч Ганчарэнка ў базе даных «История белорусской науки в лицах» Цэнтральнай навуковай бібліятэкі імя Якуба Коласа НАН Беларусі 

Катэгорыя:Генетыкі СССР
Катэгорыя:Генетыкі Беларусі
Сіпіл

**Забела Танеляні-Асатур** (; , Канстанцінопаль — , Стамбул, народжаная **Ханджан** (), больш вядомая пад літаратурным псеўданімам **Сіпіл** ()) — армянская паэтка, празаік, выдавец, педагог і філантроп

## Біяграфія 
Нарадзілася 23 ліпеня 1863 года ў Канстанцінопалі. Скончыла Скутарскую акадэмію ў Канстанцінопалі ў 1879 годзе. Стала адным з арганізатараў таварыства, мэтай якога ставілася адукацыю армянскіх дзяўчынак ва ўсіх армянскіх раёнах Асманскай імперыі. Выкладала ў правінцыі, а затым вярнулася для працягу педагагічнай дзейнасці ў Канстантынопаль.

У 1879 годзе напісала падручнік «Практычная граматыка для сучаснага сучаснайармянскага мовы», які стаў класічным дапаможнікам, неаднаразова перавыдаваўся пры падтрымцы мужа, Гранта Асатура. Адначасова Сіпіл публікавала артыкулы па адукацыі і педагогіцы, а таксама вершы для дзяцей.

У 1898 годзе сумесна з пісьменнікам і палітычным дзеячам Крыкорам Захрабам і Грантам Асатурам аднавіла выданне літаратурнага часопіса «Масіс» (), дзе апублікавала біяграфіі многіх вядомых заходнеармянскіх літаратурных дзеячаў. У 1901 годзе Сіпіл выйшла замуж за пісьменніка, журналіста і інтэлектуала Гранта Асатура. У 1921 годзе гэтыя біяграфіі з часопіса «Масіс» былі выдадзеныя асобнай кнігай, якую Грант Асатур назваў «Дзімаствернер».

Памерла 19 чэрвеня 1934 года ў Стамбуле.

## Творчасць 
Вядомасць Сіпіл прынеслі літаратурныя творы. Яна прымыкала да Парнаскай школы французскай паэзіі. Для твораў Сіпіл характэрныя гарманічнае спалучэнне лірычных і эпічных элементаў, жаноцкая вытанчанасць, прадуманая мовау. У 1880-х гадах Сіпіл публікавала вершы ў часопісы «Масис» і «Айрэнік». У 1891 годзе выйшаў раман «Сэрца дзяўчыны», у 1902 — зборнік вершаў «Пробліскі», які ў асноўным складаўся з рамантычных і патрыятычных твораў. Яна таксама пісала кароткія апавяданні, часта пра жанчын. З работ для тэатра адной з самых вядомых з’яўляецца п’еса «Нявеста». Літаратурнай спадчынай пісьменніцы таксама сталі шматлікія любоўныя лісты, якмі яна абменьвалася з Грантам Асатурам.

Катэгорыя:Паэты Арменіі
Катэгорыя:Педагогі Арменіі
Адміністрацыйны падзел Славакіі (1939—1945)

**Адміністрацыйны падзел Першай Славацкай Рэспублікі** — падзел тэрыторыі Славакіі ў перыяд 1939—1945 гадоў. Яшчэ ў складзе Чэхаславакіі Славацкая краіна зменшылася з-за 1-га Венскага арбітражу, паводле якога поўдзень дзяржавы адыходзіў да Венгрыі. Хутка па атрыманні незалежнасці Славакія апынулася ў вайне з Венгрыяй, у якой была пераможаная. У выніку сваёй паразы Славакія згубіла некаторыя тэрыторыі зноў. Гэтыя падзеі прывялі да змен адміністрацыйна-тэрытарыяльнага падзелу краіны.

Пасля прыняцця Закона № 190/1939 Славацкага законніка 25 ліпеня 1939 года ўнутранае дзяржаўнае кіраванне падзяліла тэрыторыю Славакіі на 6 жупаў, якія падзяляліся на 59 акруг (з іх 1 гарадская). Ніжэй акруговага ўзроўню яшчэ былі натарыяльныя ўстановы. Падзел стаў дзейным з 1 студзеня 1940 года. Галоўным прадстаўніком жупы быў жупан, а акругі — акруговы начальнік.

## Падзел 
Станам на 1 жніўня 1939 года існавалі наступныя адміністрацыйна-тэрытарыяльныя адзінкі (пералічаныя толькі жупы і акругі):

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Першая Славацкая Рэспубліка
Катэгорыя:Адміністрацыйны падзел Славакіі
Лота Шэлін

**Шарлота Ева (Лота) Шэлін** (; нар. , Худынгэ, Стакгольм) — шведская футбалістка, нападаючая.

Былы галоўны трэнер жаночай зборнай Даніі Пітэр Бондэ параўнаў Шэліну з вядомым суайчыннікам Златанам Ібрагімавічам з-за роста, хуткасці і тэхнікі.

## Кар’ера 
### Ранняя 
Лота расла ў горадзе Калерэд, таму першая каманда ў дзяцінстве была мясцовым футбольным клубам «Калерэдс», дзе яна пачынала гуляць разам са сваёй сястрой Камілай. Таксама Шэлін на раннім этапе кар’еры выступала за каманды «Хелесокер» і «Мёлнлюке». Шэлін таксама займаўся настольным тэннісам, бегавымі відамі лёгкай атлетыкі і сноўбордынгам.

### Клубная 
У 2001 годзе ва ўзросце 17 гадоў Лота Шэлін дэбютавала ў чэмпіянаце Швецыі сярод жанчын за клуб «Гётэборг». За «Гётэборг» яна правяла больш старэйшых матчаў. Получив серёзную траўму ў жніўні 2002 года, Шэлін змог аднавіцца толькі ў чэрвені наступнага 2003 года. У 2004 годзе Лота Шэлін была названа «прарывам года», забіўшы 14 мячоў у 15 сустрэчах за «Гётэбарг».

У 2008 годзе Лота перайшла ў футбольны клуб «Ліён», выступаючы ў чэмпіянаце Францыі.

### У зборнай 
Шэлін дэбюціравала ў зборнай Швецыі 16 сакавіка 2004 года ў матчы супраць зборнай Францыі ў рамках Клуба Алгарвэ.

Па выніках чэмпіянату Еўропы 2013 года атрымала «Залатую буцу», як лепшы бамбардзір першынства.

У 2016 годзе Лота стала сярэбраным прызёрам летніх Алімпійскіх гульняў у Рыа-дэ-Жанейра: у футбольным турніры зборная Швецыя выступіла ў фінале Германіі, дзякуючы гэтаму выйшла ў шэраг зборных ЗША і Бразіліі ў чвэрцьфінале і паўфінале адпаведна.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Футбалісткі Швецыі
Катэгорыя:Футбалісты на летніх Алімпійскіх гульнях 2004 года
Катэгорыя:Футбалісты на летніх Алімпійскіх гульнях 2008 года
Катэгорыя:Футбалісты на летніх Алімпійскіх гульнях 2012 года
Катэгорыя:Футбалісты на летніх Алімпійскіх гульнях 2016 года
Катэгорыя:Сярэбраныя прызёры летніх Алімпійскіх гульняў 2016 года
Катэгорыя:Ігракі жаночай зборнай Швецыі па футболе
Юсефін Эквіст

**Ганна Леніта Юсефін Эквіст** (; нар. ), больш вядомая як Юсефін Эквіст () — шведская футбалістка, паўабаронца. Аўтар пераможнага гола ў вароты зборнай Канады ў матчы паўфіналу Чэмпіянату міру 2003.

## Кар’ера 
Першапачаткова Юсефін выступала на пазіцыі нападаючай, аднак у заяўку футбольнага турніру летніх Алімпійскіх гульняў 2008 года яна трапіла як паўабаронца. Падчас турніру футбалістка атрымала сур’ёзную траўму і была заменена Марыяй Арансан.

З 2005 года Юсефін выступала ў футбольным клубе «Лінчэпінг» з аднайменнага горада. Пасля ўдалага для футбалісткі сезона 2008 года паступіла прапанова перайсці ў футбольны клуб «Умеа». Аднак Эквіст палічыла за лепшае заключыць новы кантракт тэрмінам на два гады са сваім цяперашнім клубам. У лістападзе 2009 года старэйшая сястра Юсефіны Караліна Эквіст памерла падчас эпілептычнага прыпадку ва ўзросце 29 гадоў. У 2011 годзе футбалістка перайшла ў футбольны клуб «Цюрэса».

У складзе зборнай Швецыі на Чэмпіянаце свету 2011 Эквіст выходзіла на поле ва ўсіх матчах. 16 ліпеня 2011 г. у матчы за трэцяе месца супраць зборнай Францыі яна атрымала чырвоную картку за сутыкненне з францужанкай Соняй Бампастор. Але і ў меншасці зборная Швецыі атрымала перамогу з лікам 2:1. Эквіст таксама вызначылася ў паўфінальным матчы з будучымі чэмпіёнкамі — зборнай Японіі, але ў выніку Швецыя прайграла з лікам 1:3.

У студзені 2012 года Юсефін паведаміла, што цяжарная, з прычыны чаго прапусціла сезон-2012. Пасля нараджэння дачкі, Стэлы, Эквіст прыняла рашэнне працягнуць кар’еру ў футбольным клубе «Крысціянстад». Гэта было абумоўлена тым, што Юсефін жыла ў той час у суседнім горадзе Мальмё разам з дацкім прафесійным хакеістам Стэфанам Ласенам, які выступаў за хакейны клуб «Мальмё».

Пасля заканчэння хатняга Чэмпіянату Еўропы 2013 Эквіст заключыла кантракт з французскім футбольным клубам «Манпелье».

## Крыніцы 
Катэгорыя:Футбалісткі Швецыі
Катэгорыя:Футбалісты на летніх Алімпійскіх гульнях 2004 года
Катэгорыя:Футбалісты на летніх Алімпійскіх гульнях 2008 года
Катэгорыя:Ігракі жаночай зборнай Швецыі па футболе
Юнна Андэрсан

**Юнна Андэрсан** (; нар. , М’ёльбю, Эстэргётланд) — шведская футбалістка, абаронца клуба «Чэлсі» чэмпіянату Англіі і жаночай зборнай Швецыі.

## Клубная кар’ера 
У складзе клуба «Лінчэпінг» Юнна выступала з 2009 па 2017 гады, дэбютаваўшы ва ўзросце 16 гадоў. Яна правяла 2 матчы ў дэбютным сезоне за клуб у чэмпіянаце Швецыі і выйграўшы тытул чэмпіёнкі Швецыі. Пачынаючы з сезона 2013 года, яна стала ключавым гульцом асноўнага складу клуба (раней яна выходзіла часцей на замену).

## Кар’ера ў зборнай 
У складзе зборнай Швецыі не старэйшыя за 19 гадоў Юнна гуляла на чэмпіянаце Еўропы 2012 года ў Турцыі і стала чэмпіёнкай: у фінале супраць зборнай Іспаніі пасля 90 хвілін конт не быў адкрыты, але ў авертайме гол Малін Дыяз прынёс скандынаўскай зборнай перамогу.

20 студзеня 2016 года Юнна Андэрсан дэбютавала ў матчы за зборную Швецыі супраць зборнай Шатландыі на пазіцыі левага абаронцы: Піа Сундхагэ выклікала Юнну замест Аманды Ілестэт, якая атрымала траўму спіны. Матч завяршыўся перамогай шведак 6:0 на стадыёне «Прыярытэт Сернеке». Андэрсан згуляла на кваліфікацыйным турніры за месца на Алімпіядзе ў Рыа-дэ-Жанейра. На Алімпіядзе яна правяла ўсяго адзін матч супраць зборнай Бразіліі, які завяршыўся паразай шведак з лікам 1:5, аднак зборная Швецыі дайшла да фіналу, дзе саступіла Германіі і стала сярэбраным прызёрам летніх Алімпійскіх гульняў 2016 года.

На сусветным першынстве 2019 года, які праходзіў у чэрвені ў Францыі, Юнна ў трэцім матчы зборнай Швецыі супраць ЗША забіла мяч ва ўласныя вароты, у выніку Швецыя саступіла (0:2).

## Дасягненні 
* Чэмпіёнка Швецыі: 2009, 2016, 2017
* Лепшая футбалістка 2009 года ў версіі футбольнага саюза Эстэрготланда
* Сярэбраны прызёр летніх Алімпійскіх гульняў 2016 года

## Крыніцы 
Катэгорыя:Футбалісткі Швецыі
Катэгорыя:Ігракі ЖФК Лінчэпінг
Катэгорыя:Ігракі ЖФК Хамарбю
Катэгорыя:Футбалісты на летніх Алімпійскіх гульнях 2016 года
Катэгорыя:Футбалісты на летніх Алімпійскіх гульнях 2020 года
Катэгорыя:Сярэбраныя прызёры летніх Алімпійскіх гульняў 2016 года
Катэгорыя:Сярэбраныя прызёры летніх Алімпійскіх гульняў 2020 года
Катэгорыя:Ігракі жаночай зборнай Швецыі па футболе
Марыя Арансан

**Іда Марыя Арансан** (швед. Ida Maria Aronsson, нар. ) — шведская футбалістка, якая гуляла на пазіцыі нападаючай за клубы «Лінчэпінг» і «Мальмё». Удзельніца Алімпійскіх гульняў 2008 года.

## Спартыўная кар’ера 
### Клубная 
З 2002 года выступала за «Лінчэпінг», правяла шэсць сезонаў у складзе каманды і адыграла агулам 121 гульню. У 2007 годзе клуб адпусціў яе.

Сезоны 2007/2008 і 2008/2009 правяла ў клубе «Мальмё», заключыўшы двухгадовы кантракт з магчымасцю падаўжэння на год, у 34 гульнях вызначылася 9 разоў. Па заканчэнні сезона 2008/2009 завяршыла гульнявую кар’еру і вярнулася ў Лінчэпінг, заняўшыся дзейнасцю, не звязанай з футболам.

### У зборнай 
Марыя Арансан дэбютавала за зборную 2 кастрычніка 2004 года ў гульні супраць Фінляндыі (1:1). 9 лютага 2006 года ў матчы ў кіпрыёцкім горадзе Ахна забіла першы і адзіны гол за зборную ў гульні супраць Англіі (1:1). У жніўні 2008 года выклікалі ў склад алімпійскай зборнай у сувязі з траўмай Юсефіны Эквіст, выйшла ў авертайме чвэрцьфіналу супраць Германіі (Швецыя прайграла матч).

## Крыніцы 
Катэгорыя:Футбалісткі Швецыі
Катэгорыя:Футбалісты на летніх Алімпійскіх гульнях 2008 года
Катэгорыя:Ігракі жаночай зборнай Швецыі па футболе
Перапіс насельніцтва Славакіі (1940)

карта тагачаснай Славакіі.]]
**Перапіс насельніцтва Славакіі 1940 года** — першы перапіс у незалежнай Славакіі. Праходзіў уночы 14-15 снежня.

## Вынікі перапісу 
Вынікі перапісу 1940 г. адносяцца толькі да грамадзян і адлюстроўваюць сітуацыю да дадатковага перапісу ў студзені 1941 г.

### Колькасць насельніцтва 
Статыстычныя справаздачы за сакавік 1941 года, выдадзеныя Дзяржаўнай статыстычнай управай, паведамляюць, што на 15 снежня 1940 года на тэрыторыі Славацкай Рэспублікі знаходзіліся 2 653 564 чалавекі. Потым гэтыя звесткі былі перанятыя і апублікаваныя ў перыядычным друку. Насамрэч, аднак, гэта былі толькі папярэднія дадзеныя, бо ў іх складзе не было інфармацыі, атрыманай дадатковым перапісам насельніцтва ў студзені. У «Лексіконе населеных пунктаў Славацкае Рэспублікі» (), выдадзеным Дзяржаўным статыстычным упраўленнем у 1942 г., гаворыцца, што на момант перапісу насельніцтва ў Славакіі знаходзіліся 2 655 053 чалавекі. Дзяржаўнае ўпраўленне планавання і статыстыкі () прадстаўляе рэзюмэ колькасці насельніцтва Славакіі — 2 655 596 чалавек

Члены сям’і, якія дапамагаюць у працы сваім сваякам:

Тыя, што працуюць без дапамогі сям’і:

## Заўвагі 
## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Перапісы насельніцтва ў Славакіі
Катэгорыя:Падзеі 1940 года
Катэгорыя:Падзеі 14 снежня
Катэгорыя:Снежань 1940 года
Катэгорыя:Насельніцтва Славакіі
Марыя Банушыч

**Марыя Банушыч** (харв. Marija Banušić; нар. , Упсала) — шведская футбалістка харвацкага паходжання, якая выступае на пазіцыі нападаючай за французскі клуб «Манпелье».

Да пераходу ў футбольны клуб «Манпелье» гуляла за клубы «Лінчэпінг», «Эскільстуна Юнайтэд» і «Крысціяннстад» у шведскім Дамалсвенскане, правёўшы таксама сезон у англійскай Жаночай суперлізе Футбольнай асацыяцыі за «Чэлсі». Дэбютавала за жаночую зборную Швецыі ў лістападзе 2014 года. Раней яна насіла імя Марэдзіньё на сваёй футболцы, мянушка, першапачаткова дадзеная яе бацькам у гонар бразільскага футбаліста Раналдзіньё.

## Крыніцы 
## Спасылкі 
Катэгорыя:Футбалісткі Швецыі
Катэгорыя:Ігракі ЖФК Крыстыянстад
Катэгорыя:Ігракі ЖФК Гамла Упсала
Катэгорыя:Ігракі ЖФК Сірыус Упсала
Катэгорыя:Ігракі ЖФК Манпелье
Катэгорыя:Ігракі ЖФК Пекін БГ Фенікс
Катэгорыя:Ігракі ЖФК Рома
Катэгорыя:Ігракі ЖФК Памільяна
Катэгорыя:Ігракі ЖФК Парма
Катэгорыя:Ігракі жаночай зборнай Швецыі па футболе
Эма Берглунд

**Эма Сафія Берглунд** (; нар. , Умеа) — шведская футбалістка, абаронца шведскага клуба «Гётэбарг» і жаночай зборнай Швецыі.

## Біяграфія 
### Клубная кар’ера 
Пачынала сваю кар’еру ў клубе «Тэфтэа», пазней перайшла ў каманду «Умедален». У 2006 годзе прыйшла ў каманду «Умеа», правяла свой першы матч у чэмпіянаце Швецыі ў сезона 2007. Пазней яна стала капітанам каманды.

Па заканчэнні сезона 2014 Эма сышла ў каманду «Русенгард», выйграла чэмпіянат Швецыі, заключыўшы з ёй кантракт у снежня 2014 года. Яна была капітанам каманды ў чэмпіянаце Швецыі 2016 года. У ліпені 2017 года яна заключыла двухгадовы кантракт з французскім клубам ПСЖ.

### Кар’ера ў зборнай 
У лістападзе 2011 года Берглунд была выкліканая на матчы зборнай Швецыі супраць каманд Канады і ЗША. 20 лістапада 2011 года яна дэбютавала ў матчы супраць ЗША (нічыя 1:1). У студзені 2012 года выкліканая на збор у іспанскай Ла-Манга.

У чэрвені 2012 года Берглунд была заяўлена на жаночы футбольны турнір Летніх Алімпійскіх гульняў 2012 года, дзе сыграла чатыры матчы. З-за разрыву пярэдняй крыжападобнай звязкі, атрыманага ў красавіку 2013 года, яна прапусціла чэмпіянат Еўропы. Пазней яна згуляла на чэмпіянаце свету 2015 года і на Алімпіядзе 2016 года ў Рыа-дэ-Жанэйра, заваяваўшы ў Бразіліі ў складзе зборнай сярэбраныя медалі (згуляла два матчы ў групе E, чвэрцьфінал і паўфінал).

## Крыніцы 
Катэгорыя:Футбалісткі Швецыі
Катэгорыя:Ігракі ЖФК Умеа
Катэгорыя:Ігракі ЖФК Хекен
Катэгорыя:Ігракі ЖФК Пары Сен-Жэрмен
Катэгорыя:Футбалісты на летніх Алімпійскіх гульнях 2012 года
Катэгорыя:Футбалісты на летніх Алімпійскіх гульнях 2016 года
Катэгорыя:Сярэбраныя прызёры летніх Алімпійскіх гульняў 2016 года
Катэгорыя:Ігракі жаночай зборнай Швецыі па футболе
Антонія Ёрансан

**Антонія Ёрансан** (швед. Antonia Göransson, нар.  г., ) — шведская футбалістка, паўабаронца нямецкага клуба «Турбінэ» (Патсдам) і зборнай Швецыі.

## Кар’ера 
### Клубная 
У маладосці выступала за пяць клубаў, самым папулярным з якіх стаў «Мальмё». Летам 2008 года дэбютавала ў складзе «Кристианстадса» ў чэмпіянаце Швецыі. Выступала за яго на працягу двух гадоў, забіўшы ў 35 афіцыйных матчах 25 галоў. У сезоне 2010/2011 з’явілася ў нямецкім чэмпіянаце ў складзе «Гамбурга», заняўшы з ім чацвёртае месца. У 2011 годзе была выкупленая Патсдамскай «Турбінай», з якой ў 2012 годзе выйграла чэмпіянат Германіі.

### У зборнай 
У зборнай гуляе з 2010 года. На чэмпіянаце свету 2011 года з Сафіяй Якабсан склала ўдарны дуэт ў атацы — абедзве забілі па два мячы. У выніку шведская зборная заваявала бронзавыя ўзнагароды на чэмпіянаце свету. У 2012 годзе Антонія ўвайшла ў склад зборнай на Алімпійскіх гульнях.

Катэгорыя:Футбалісткі Швецыі
Катэгорыя:Футбалісты на летніх Алімпійскіх гульнях 2012 года

Катэгорыя:Ігракі ЖФК Турбіна Патсдам
Катэгорыя:Ігракі ЖФК Векшэ
Катэгорыя:Ігракі ЖФК Калботн