open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Васільполле

**Васільпо́лле** (, ) — вёска ў Буда-Кашалёўскім раёне Гомельскай вобласці. Уваходзіць у склад Чабатовіцкага сельсавета.

На захадзе мяжуе з лесам.

## Геаграфія 
### Размяшчэнне 
У 8 км на паўднёвы захад ад раённага цэнтра і чыгуначнай станцыі Буда-Кашалёўская (на лініі Жлобін — Гомель), 32 км ад Гомеля.

## Транспартная сетка 
Транспартныя сувязі па прасёлкавай, затым аўтамабільнай дарозе Жлобін — Гомель.

Планіроўка складаецца з двух невялікіх участкаў безсістэмнай забудовы драўлянымі дамамі сядзібнага тыпу.

## Гісторыя 
Па пісьмовых крыніцах вядомая з канца XIX стагоддзя як пасёлак у Чабатовіцкай воласці Гомельскага павета Магілёўскай губерні. У 1909 годзе ў фальварку было 510 дзесяцін зямлі.

У 1926 годзе ў Уваравіцкім раёне Гомельскай акругі. У 1929 годзе арганізаваны калгас. 14 жыхароў вёскі загінулі на франтах Вялікай Айчыннай вайны. У 1959 годзе ў складзе эксперыментальнай базы «Пянчын» (цэнтр — вёска Пянчын).

У 1969 годзе ў вёску перасяліліся жыхары пасёлка Хвашчоўка.

Да 24 кастрычніка 2002 года ў складзе Бярвёнаўскага сельсавета.

## Насельніцтва 
### Колькасць 
* 2004 год — 11 гаспадарак, 14 жыхароў.

### Дынаміка 
* 1897 год — 5 двароў, 28 жыхароў, у фальварку 3 двары, 16 жыхароў (паводле перапісу).
* 1925 год — 25 двароў, 158 жыхароў.
* 1959 год — 115 жыхароў (паводле перапісу).
* 2004 год — 11 гаспадарак, 14 жыхароў.

## Вядомыя выхадцы 
* І. М. Цішын — беларускі мастак.

## Літаратура 
* Гарады і вёскі Беларусі: Энцыклапедыя. Т.1, кн.1. Гомельская вобласць/С. В. Марцэлеў; Рэдкалегія: Г. П. Пашкоў (галоўны рэдактар) і інш. — Мн.: Белэн, 2004. 632с.: іл. Тыраж 4000 экз. ISBN 985-11-0303-9 ISBN 985-11-0302-0

## Спасылкі 
Катэгорыя:Чабатовіцкі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Буда-Кашалёўскага раёна
Варварына (Буда-Кашалёўскі раён)

**Варва́рына** (, ; да 1928 — **Пастралкі**) — вёска ў Буда-Кашалёўскім раёне Гомельскай вобласці. Уваходзіць у склад Мікалаеўскага сельсавета.

За 30 км на поўнач ад Буда-Кашалёва і чыгуначнай станцыі Буда-Кашалёўская (на лініі Жлобін — Гомель), 78 км ад Гомеля. Транспартныя сувязі па прасёлкавай дарозе, затым па шашы Доўск — Гомель.

Планіроўка складаецца з кароткай, амаль просталінейнай вуліцы, забудаванай двухбакова, няшчыльна, драўлянымі дамамі сядзібнага тыпу.

## Гісторыя 
Вядома з канца XIX стагоддзя як вёска ў Рагачоўскім павеце Магілёўскай губерні. Па рэвізіі 1858 года ў складзе маёнтка Самуйлова. Па перапісу 1897 года быў хлебазапасны магазін, вятрак. У 1909 годзе 309 дзесяцін зямлі, у Гарадзецкай воласці.

У 1929 годзе арганізаваны калгас. Падчас Вялікай Айчыннай вайны у вёсцы ў 1943 годзе размяшчаліся партызаны 1-й Буда-Кашалёўскай брыгады. У вайну загінулі 57 жыхароў вёскі. У 1959 годзе ў складзе саўгаса «Шлях Ільіча» (цэнтр — вёска Мікалаеўка).

## Насельніцтва 
* 1858 год — 13 двароў, 97 жыхароў.
* 1897 год — 27 двароў, 162 жыхара (паводле перапісу).
* 1909 год — 245 жыхароў.
* 1925 год — 34 двары.
* 1959 год — 129 жыхароў (паводле перапісу).
* 2004 год — 17 гаспадарак, 27 жыхароў.

## Літаратура 
* Гарады і вёскі Беларусі: Энцыклапедыя. Т.1, кн.1. Гомельская вобласць / С. В. Марцэлеў; Рэдкалегія: Г. П. Пашкоў (галоўны рэдактар) і інш. — Мн.: БелЭн, 2004. 632с.: іл. Тыраж 4000 экз. ISBN 985-11-0303-9 ISBN 985-11-0302-0

Катэгорыя:Населеныя пункты Буда-Кашалёўскага раёна
Катэгорыя:Мікалаеўскі сельсавет (Буда-Кашалёўскі раён)
Катэгорыя:Перайменаваныя населеныя пункты Беларусі
Выбаргская (станцыя метро)

**«Выбаргская»** — станцыя Пецярбургскага метрапалітэна. Уваходзіць у склад Кіраўска-Выбаргскай лініі, размешчаная паміж станцыямі «Лясная» і «Плошча Леніна».

Станцыя адкрыта 22 красавіка 1975 года ў складзе ўчастка «Плошча Леніна» - «Лясная». Названая з-за размяшчэння ў гістарычным раёне Санкт-Пецярбурга - Выбаргскай стараны. У праекце станцыя насіла назву «Бабурын завулак».

Афармленне станцыі прысвечана першым пецярбургскім марксістам з Выбаргскай стараны.

## Спасылкі 
* «Выбаргская» на metro.vpeterburge.ru
* «Выбаргская» на ometro.net 
* «Выбаргская» на форуме metro.nwd.ru
* Санкт-Пецярбург. Петраград. Ленінград: Энцыклапедычны даведнік. «Выбаргская» 

Катэгорыя:Станцыі метрапалітэна паводле алфавіта
Катэгорыя:Станцыі Пецярбургскага метрапалітэна
Катэгорыя:Кіраўска-Выбаргская лінія метрапалітэна
Катэгорыя:Калонныя станцыі глыбокага залажэння
Катэгорыя:З’явіліся ў 1975 годзе
Ленінскі праспект (станцыя метро, Санкт-Пецярбург)

«**Ленінскі праспект**» — станцыя Пецярбургскага метрапалітэна. Адкрыта ў 1977 годзе паміж станцыямі «Аўтава» і «Праспект Ветэранаў».

## Перасадка на грамадскі транспарт 
* Аўтобусы: 18, 18А, 26, 73, 114, 130, 142
* Тралейбусы: 29, 35, 45

## Архітэктура 
Ленінскі праспект — калонная станцыя мелкага залажэння (глыбіня ≈8 м).

## Выхады ў горад 
Выхады ў горад на Ленінскі праспект і на бульвар Наватараў.

## Крыніцы 
## Спасылкі 
* «Ленінскі праспект» на metro.vpeterburge.ru
* «Ленінскі праспект» на ometro.net 
* «Ленінскі праспект» на форуме metro.nwd.ru
* Санкт-Пецярбург. Петраград. Ленінград: Энцыклапедычны даведнік. «Ленінскі праспект» 

Катэгорыя:Станцыі метрапалітэна паводле алфавіта
Катэгорыя:Станцыі Пецярбургскага метрапалітэна
Катэгорыя:Кіраўска-Выбаргская лінія метрапалітэна
Катэгорыя:Калонныя станцыі мелкага залажэння
Катэгорыя:З’явіліся ў 1977 годзе
Вужніца (значэнні)

* Вужніца — рака ў Бярэзінскім раёне ў Мінскай вобласці.
* Вужніца — рака ў Беларусі ў Віцебскім раёне.
Мекран

**Мекран**, Макран — горы ў Іране і Пакістане, паўднёва-ўсходняе абрамленне Іранскага нагор'я.

Даўжыня 1150 км. Пераважаюць вышыні 1000—2000 м, найбольшая — 2293 м. Некалькі паралельных хрыбтоў, складзеных пераважна з вапнякоў і пясчанікаў. Частыя землетрасенні. Каля перадгор'яў — гразевыя вулканы. На заходніх схілах — пустыні, на ўсходніх і паўднёва-ўсходніх — расліннасць тыпу саваннаў; на паўночным усходзе — лясы гімалайскага тыпу.

## Літаратура 
* Мекран // БЭ ў 18 т. Т. 10. Мн., 2000.

Катэгорыя:Горы Ірана
Катэгорыя:Горныя сістэмы паводле алфавіта
Катэгорыя:Горныя сістэмы Азіі
Катэгорыя:Белуджыстан
Катэгорыя:Сінд
Катэгорыя:Горы Пакістана
Праспект Ветэранаў (станцыя метро)

**«Праспект Ветэранаў»** — станцыя Пецярбургскага метрапалітэна. Канцавая станцыя паўднёвай часткі Кіраўска-Выбаргскай лініі.

Рух на станцыі быў адкрыты 5 кастрычніка 1977 у складзе ўчастка «Аўтава» - «Праспект Ветэранаў» (святочныя мерапрыемствы адбыліся раней - 29 верасня 1977). Названая з-за размяшчэння паблізу аднайменнай гарадской магістралі.

## Спасылкі 
* «Праспект Ветэранаў» на metro.vpeterburge.ru
* «Праспект Ветэранаў» на ometro.net 
* «Праспект Ветэранаў» на форуме metro.nwd.ru 
* Санкт-Пецярбург. Петраград. Ленінград: Энцыклапедычны даведнік. «Праспект Ветэранаў» 
* Канцэпцыя развіцця метрапалітэна і іншых відаў хуткаснага па-завулічнага транспартам у Санкт-Пецярбургу на перыяд да 2020 года

Катэгорыя:Станцыі метрапалітэна паводле алфавіта
Катэгорыя:Станцыі Пецярбургскага метрапалітэна
Катэгорыя:Кіраўска-Выбаргская лінія метрапалітэна
Катэгорыя:Калонныя станцыі мелкага залажэння
Катэгорыя:З’явіліся ў 1977 годзе
Хендэрсан (Невада)

**Хе́ндэрсан** () — горад у акрузе Кларк (Невада, ЗША).
Гэта другі па велічыні горад у штаце Невада пасля Лас-Вегаса, паводле ацэнак, колькасць насельніцтва горада складае 257729 паводле даных 2010 года.
Ён займае паўднёва-ўсходнюю частку даліны Лас-Вегас і размяшчаецца на вышыні каля 410 м.

Плошча — 244,7 км². Насельніцтва — 252 064 чал.

## Спасылкі 
* Афіцыйны сайт

Катэгорыя:Гарады Невады
Бона (спявак)

**Бо́на** (, сапраўднае імя **Пол Дэ́від Х’ю́сан**, , 10 мая 1960, Дублін, Ірландыя) — ірландскі рок-музыкант, вакаліст рок-гурта *U2*, у якім часам іграе таксама партыі рытм-гітары і губнога гармоніка. Акрамя музычнай дзейнасці, Бона вядомы сваёй гуманітарнай актыўнасцю ў Афрыцы і сваімі змаганнямі спрыяць адмене даўгоў бедных краін трэцяга свету. Быў пасвечаны ў рыцары ў 2007 годзе.

## Спасылкі 
* www.u2.com — афіцыйны сайт рок-групы U2
* www.data.org — сайт арганізацыі *DATA*, створанай Бона.
* Bono у мультсерыяле South Park 

Катэгорыя:Рок-музыканты Ірландыі
Катэгорыя:Спевакі і спявачкі Ірландыі
Катэгорыя:Артыстычныя псеўданімы
Катэгорыя:Рыцары-Камандоры ордэна Брытанскай імперыі
Катэгорыя:Лаўрэаты прэміі Ivor Novello Awards
Катэгорыя:Лаўрэаты прэміі «Грэмі»
Нікалаус Ленау

**Ні́калаус Ле́нау** (, сапр. імёны і прозвішча Нікалаус Франц Німбш Эдлер фон ШтрэЛенау — Nikolaus Franz Niembsch Edler von Strehlenau; , Чатад, правінцыя Банат, Аўстрыя / Румынія — , Обердзёблінг, Аўстрыя) — нямецкамоўны аўстрыйскі паэт-рамантык, аўтар вершаў, паэм, нарысаў.

## Біяграфія 
Вучыўся ў Венскім і Гайдэльбергскім універсітэтах.

Паводле сацыяльна-філасофскай накіраванасці яго паэзія сугучная матывам «сусветнага жалю» Дж. Байрана і Г. Гейнэ. Паэтычныя зборнікі «Вершы» (1832), «Новыя вершы» (1838) і інш. адметныя яркай метафарычнасцю, рамантычнай сімволікай, блізкасцю да нямецкай і венгерскай народнай паэзіі. Цыкл вершаў «Польскія песні» (1832) прысвяціў лёсу ўдзельнікаў паўстання 1830—1831 г. Аўтар паэм «Фауст» (1836), «Саванарола» (1837), «Дон Жуан» (выд. 1851). У паэмах «Ян Жыжка» (1837—42), «Альбігойцы» (1842) прадчуванне непазбежнасці рэвалюцыйных змен.

Апошнія сем з паловай гадоў жыцця правёў у вар’ятні.

## Найважнейшыя творы 
* «Спевы ў чароце» (Schilflieder, зб. вершаў, 1832)
* «Фаўст» (Faust, драма, 1836)
* «Вершы» (Gedichte, 1837)
* «Саванарола» (Savonarola, эпічная паэма, 1837)
* «Альбігойцы» (Die Albigenser, эпічная паэма, 1842)
* «Дон Жуан» (Don Juan, эпічная паэма, апубл. пасьмяротна)

### Беларускія пераклады 
* Зірні ў паток: вершы, паэмы: пераклад, прадмова Л. Баршчэўскага. Мн, 1991 (Паэзія народаў свету). ISBN 5-340-01128-0.
* «Выбраная паэзія»: пераклад Л. Баршчэўскага. Мінск, 2023 («Паэты планеты»).

## Спасылкі 
* http://gutenberg.spiegel.de/autoren/lenau.htm
* Старонка на сайце IMDB

Катэгорыя:Нямецкамоўныя паэты
Катэгорыя:Пісьменнікі рамантызму
Катэгорыя:Асобы, вядомыя пад літаратурнымі псеўданімамі
Пярэдадне Новага года

**Пярэ́дадне Но́вага го́да** () — апошні дзень года па грыгарыянскім календары, напярэдадні Новага года. У сучаснай традыцыі гэта асобнае ад Новага года свята, падчас якога пачынаюцца ўрачыстасці па сустрэчы наступнага года. У шматлікіх культурах у святкаванні выкарыстоўваюцца феерверкі і іншая піратэхніка.

У Беларусі і Расіі пярэдадне Новага года лічыцца працоўным днём, аднак, фактычна сямейныя застоллі і святкаванні пачынаюцца ўвечар, да надыходу самога Новага года.
 

File:2008TaipeiCityNewYearCountdownParty Firework Taipei101.jpg|Тайбэй

File:OperaSydney-Fuegos2006-342289398.jpg|Сідней
File:NYE melb 2008.jpg|Мельбурн

## Гл. таксама
* Амісока

Катэгорыя:Зімовыя святы
Чарніца (рака)

**Чарні́ца** — рака ў Руднянскім раёне Смаленскай вобласці Расіі і Лёзненскім раёне Віцебскай вобласці Беларусі, правы прыток ракі Лучоса.

Даўжыня ракі складае 74 км, у тым ліку, у межах Беларусі 60 км. Плошча вадазбору 775 км², сярэдні нахіл воднай паверхні 1&nbsp;м/км. Вадазбор у межах Віцебскага ўзвышша. Густата рачной сеткі 0,48&nbsp;км/км². Выток Чарніцы знаходзіцца ў Руднянскім раёне Смаленскай вобласці за 1&nbsp;км на поўдзень ад вёскі Волкі ().

Даліна Чарніцы ў вярхоўі слабавыразная, ніжэй трапецападобная. Шырыня даліны ад 100 да 400 метраў. Пойма ракі пераважна двухбаковая, шырынёй 100—300&nbsp;м. Рэчышча шырынёй 5—10 метраў, слабазвілістае. Берагі вышынёй 1—1,5&nbsp;м у верхнім, 2—3&nbsp;м у сярэднім і да 7—9 метраў у ніжнім цячэнні.

Асноўныя прытокі: Ціхута, Заальшанка, Мошна. На рацэ вадасховішча і Дабрамыслінская ГЭС. Таксама рака выкарыстоўваецца ў якасці прыёмніка меліярацыйных сістэм.

Уздоўж ракі знаходзяцца вёскі Дуброўка, Дразды, Пушкі, Дабрамыслі і інш.

## Літаратура 
* 
* 
* 
* 
* 

Катэгорыя:Рэкі Смаленскай вобласці
Катэгорыя:Рэкі Лёзненскага раёна

Катэгорыя:Прытокі Лучосы
Новае Жыццё (Пухавіцкі раён)

**Но́вае Жыццё** (, ) — вёска ў Пухавіцкім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Турынскага сельсавета.

## Гісторыя 
Населены пункт заснаваны як пасёлак у 1920-я гады ў Беларускай ССР. У 1929 годзе створаны калгас «Новае жыццё».

У Другую сусветную вайну з канца чэрвеня 1941 года да пачатку ліпеня 1944 года пад акупацыяй Германіі.

## Насельніцтва 
* 1926 год — 15 двароў, 83 жыхары
* 1999 год — 37 жыхароў
* 2002 год — 21 двор, 31 жыхар
* 2010 год — 27 жыхароў
* 2019 год — 16 жыхароў

## Крыніцы 
## Літаратура 
* 
* 

## Спасылкі 
Катэгорыя:Турынскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Пухавіцкага раёна
Царква Усіх Святых (Пражскі Град)

**Царква Усіх Святых**  — каталіцкая царква, якая знаходзіцца ў Пражскім Градзе ў сталіцы Чэхіі.

## Гісторыя 
Царква Усіх Святых стаіць на месцы капліцы ў раманскім стылі 12-га стагоддзя, перабудаванай у 1263—1264 гады. Дзеючая царква была пабудавана дзесьці з 1356 да 1383 у адпаведнасці з планамі Пятра Парлера. Хоць першапачаткова царква стаяла асобна, яна пацярпела падчас пажару 1541, які паглынуў палац і яе. Наступныя дабудоўка і пашырэнне прывялі да таго, што царква далучылася да палаца і Зале Уладзіслава. Унутры знаходзіцца магіла св. Пракопа, а роспісы на сцэнах распавядаюць пра яго жыццё. Увайсці ўнутр можна з Залы Уладзіслава, але час для наведвання абраць лепш тады, калі ідзе служба ці святкаванне.

 
## Літаратура 
* P. Vlček a kol., Umělecké památky Prahy. Pražský hrad a Hradčany. Praha: Academia 2000.

Катэгорыя:Касцёлы Прагі
Прага
Катэгорыя:З’явіліся ў XIV стагоддзі
Катэгорыя:XIV стагоддзе ў Празе
Высокая Грыва (Уваравіцкі сельсавет)

**Высокая Грыва** — пасёлак у Уваравіцкім сельсавеце Буда-Кашалёўскага раёна Гомельскай вобласці Беларусі.

На захадзе і поўначы мяжуе з лесам.

## Геаграфія 
### Размяшчэнне 
У 9 км на паўднёвы ўсход ад раённага цэнтра і чыгуначнай станцыі Буда-Кашалёўская (на лініі Жлобін — Гомель), 43 км ад Гомеля.

### Гідраграфія 
На поўдні і ўсходзе меліярацыйныя каналы.

## Транспартная сетка 
Транспартныя сувязі па прасёлкавай, затым аўтамабільнай дарозе Буда-Кашалёва — Уваравічы.

Планіроўка складаецца з просталінейнай вуліцы, арыентаванай з паўднёвага захаду на паўночны ўсход і забудаванай драўлянымі дамамі сядзібнага тыпу.

## Гісторыя 
Заснавана на пачатку XX стагоддзя перасяленцамі з суседніх вёсак. У 1929 годзе арганізаваны калгас. У 1959 годзе ў складзе эксперыментальнай базы «Уваравічы» (цэнтр — гарадскі пасёлак Уваравічы).

## Насельніцтва 
### Колькасць 
* 2004 год — 37 гаспадарак, 57 жыхароў.

### Дынаміка 
* 1926 год — 25 двароў, 143 жыхары.
* 1959 год — 244 жыхары (паводле перапісу).
* 2004 год — 37 гаспадарак, 57 жыхароў.

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Населеныя пункты Буда-Кашалёўскага раёна
Катэгорыя:Уваравіцкі сельсавет
Восаў (Буда-Кашалёўскі раён)

**Во́саў** (, ) — пасёлак у Буда-Кашалёўскім раёне Гомельскай вобласці. Уваходзіць у склад Крыўскага сельсавета.

## Геаграфія 
### Размяшчэнне 
У 21 км на поўдзень ад раённага цэнтра і чыгуначнай станцыі Буда-Кашалёўская, 26 км ад Гомеля.

### Гідраграфія 
Рака Іволька (прыток ракі Уза).

## Транспартная сетка 
Побач аўтадарога Жлобін — Гомель.

Планіроўка складаецца з кароткай просталінейнай вуліцы, арыентаванай з паўночнага ўсходу на паўднёвы захад. Забудова драўлянымі дамамі сядзібнага тыпу.

## Гісторыя 
Па пісьмовых крыніцах вядомы з XIX стагоддзя. Найболей актыўна пасёлак будавался ў 1920-х гадах. У 1930 годзе жыхары ўступілі ў калгас. На франтах Вялікай Айчыннай вайны загінулі 14 жыхароў. У 1959 годзе ў складзе калгаса імя М. І. Калініна (цэнтр — вёска Івольск).

Да 2009 года ўваходзіў у склад Івольскага сельсавета. У 2009 годзе Івольскі сельсавет быў скасаваны, і Восаў быў перададзены ў склад Крыўскага сельсавета.

## Насельніцтва 
### Колькасць 
* 2004 год — 18 гаспадарак, 26 жыхароў.

### Дынаміка 
* 1959 год — 102 жыхара (паводле перапісу).
* 2004 год — 18 гаспадарак, 26 жыхароў.

## Літаратура 
* Гарады і вёскі Беларусі: Энцыклапедыя. Т.1, кн.1. Гомельская вобласць/С. В. Марцэлеў; Рэдкалегія: Г. П. Пашкоў (галоўны рэдактар) і інш. — Мн.: Белэн, 2004. 632с.: іл. Тыраж 4000 экз. ISBN 985-11-0303-9 ISBN 985-11-0302-0

Катэгорыя:Населеныя пункты Буда-Кашалёўскага раёна
Новае Жыццё

Назву **Но́вае Жыццё́** маюць:

## Населеныя пункты 
### Беларусь 
* Гомельская вобласць:
** Новае Жыццё — пасёлак у Губіцкі сельсавеце Буда-Кашалёўскага раёна
** Новае Жыццё — былы пасёлак у Гусявіцкім сельсавеце Буда-Кашалёўскага раёна
** Новае Жыццё — пасёлак у Веткаўскім раёне
** Новае Жыццё — пасёлак у Добрушскім раёне
* Магілёўская вобласць:
** Новае Жыццё — былая вёска ў Бялыніцкім раёне
** Новае Жыццё — пасёлак у Краснапольскім раёне
* Мінская вобласць:
** Новае Жыццё — былы пасёлак у Крупскім раёне
** Новае Жыццё — вёска ў Лагойскім раёне
** Новае Жыццё — вёска ў Пухавіцкім раёне

## СМІ 
* «Новае жыццё» — грамадска-палітычная газета, выдавалася ў Вільні ў сакавіку-маі 1923 года.
* «Новае жыццё» — раённая газета Навагрудскага раёна Беларусі, выдаецца з 1939 года.
* «Новае жыццё» — назва клімавіцкай раённай газеты «Родная ніва» ў 1962—1991 гадах.

## Іншае 
* Новае жыццё — пратэстанцкая царква Мінску

## Гл. таксама 
* Новая Жызнь
Вольны

**Во́льны** (, ) — пасёлак у Буда-Кашалёўскім раёне Гомельскай вобласці. Уваходзіць у склад Губіцкага сельсавета.

## Геаграфія 
### Размяшчэнне 
У 15 км на захад ад раённага цэнтра і чыгуначнай станцыі Буда-Кашалёўская, 57 км ад Гомеля.

### Гідраграфія 
Рака Чарамха (прыток ракі Дняпро).

## Транспартная сетка 
Транспартныя сувязі па прасёлкавай, затым аўтамабільнай дарозе Жлобін — Гомель.

Планіроўка складаецца з кароткай просталінейнай вуліцы, арыентаванай з паўднёвага захаду на паўночны ўсход. Забудова двухбаковая, драўлянымі дамамі сядзібнага тыпу.

## Гісторыя 
Заснаваны на пачатку 1920-х гадоў перасяленцамі з суседніх вёсак на былых памешчыцкіх землях. У 1930 годзе жыхары вёскі ўступілі ў калгас. У 1959 годзе ў складзе калгаса імя Ф. Энгельса (цэнтр — вёска Губічы).

## Насельніцтва 
### Колькасць 
* 2004 год — 19 гаспадарак, 31 жыхар.

### Дынаміка 
* 1959 год — 190 жыхароў (паводле перапісу).
* 2004 год — 19 гаспадарак, 31 жыхар.

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Населеныя пункты Буда-Кашалёўскага раёна
Катэгорыя:Губіцкі сельсавет
Вялікі Мох (Буда-Кашалёўскі раён)

**Вялі́кі Мох** (, ) — пасёлак у Буда-Кашалёўскім раёне Гомельскай вобласці. Уваходзіць у склад Кашалёўскага сельсавета.

На поўдні мяжуе з лесам.

## Геаграфія 
### Размяшчэнне 
У 1 км на ўсход ад раённага цэнтра і чыгуначнай станцыі Буда-Кашалёўская (на лініі Жлобін — Гомель), 49 км ад Гомеля.

## Транспартная сетка 
Транспартныя сувязі па прасёлкавай, затым аўтамабільнай дарозе Гомель — Жлобін.

Забудова двухбаковая, драўлянымі дамамі сядзібнага тыпу.

## Гісторыя 
Заснавана напачатку XX стагоддзя перасяленцамі з суседніх вёсак. У 1930 годзе жыхары вёскі ўступілі ў калгас. У 1959 годзе ў складзе саўгаса імя П. Я. Галавачова (цэнтр — вёска Кашалёва).

## Насельніцтва 
### Колькасць 
* 2004 год — 65 гаспадарак, 122 жыхара.

### Дынаміка 
* 1959 год — 150 жыхароў (паводле перапісу).
* 2004 год — 65 гаспадарак, 122 жыхара.

## Вядомыя асобы 
* Таццяна Аляксандраўна Атрошанка (нар. 1976) — беларускі паэт, празаік, кампазітар, спявачка.

## Літаратура 
* Гарады і вёскі Беларусі: Энцыклапедыя. Т.1, кн.1. Гомельская вобласць/С. В. Марцэлеў; Рэдкалегія: Г. П. Пашкоў (галоўны рэдактар) і інш. — Мн.: Белэн, 2004. 632с.: іл. Тыраж 4000 экз. ISBN 985-11-0303-9 ISBN 985-11-0302-0

Катэгорыя:Населеныя пункты Буда-Кашалёўскага раёна
Катэгорыя:Кашалёўскі сельсавет
Выдрыца (Буда-Кашалёўскі раён)

**Вы́дрыца** (, ) — вёска ў Буда-Кашалёўскім раёне Гомельскай вобласці. Уваходзіць у склад Мікалаеўскага сельсавета.

## Геаграфія 
### Размяшчэнне 
У 27 км на поўнач ад раённага цэнтра і чыгуначнай станцыі Буда-Кашалёўская (на лініі Жлобін — Гомель).

### Гідраграфія 
Рака Дулепа (прыток ракі Чачора). У даліне ракі Дулепа створана вадасховішча Чачора.

## Транспартная сетка 
Транспартныя сувязі па прасёлкавай дарозе, затым па шашы Доўск — Гомель.

Планіроўка складаецца з двух кароткіх, паралельных мерыдыянальных вуліц, забудаваных драўлянымі дамамі сядзібнага тыпу.

## Гісторыя 
Па пісьмовых крыніцах вядомая з пачатку XIX стагоддзя. У 1816 годзе слабада. Па рэвізіі 1858 года ў валоданні абшарніка Сенажэцкага. Па перапісе 1897 года знаходзіўся хлебазапасны магазін, у Мяркулавіцкай воласці Рагачоўскага павета Магілёўскай губерні.

У 1929 годзе арганізаваны калгас «Зялёны сад», працавала вятрак. Падчас Вялікай Айчыннай вайны загінулі 40 жыхароў. У 1959 годзе ў складзе саўгаса «Шлях Ілліча» (цэнтр — вёска Мікалаеўка). Да 28 ліпеня 1964 года вёска ўваходзіла ў склад Меркулавіцкага сельсавета.

## Насельніцтва 
### Колькасць 
* 2004 год — 11 гаспадарак, 13 жыхароў.

### Дынаміка 
* 1816 год — 1 двор.
* 1858 год — 7 двароў, 39 жыхароў.
* 1897 год — 14 двароў, 122 жыхара (паводле перапісу).
* 1925 год — 26 двароў.
* 1959 год — 197 жыхароў (паводле перапісу).
* 2004 год — 11 гаспадарак, 13 жыхароў.

## Літаратура 
* Гарады і вёскі Беларусі: Энцыклапедыя. Т.1, кн.1. Гомельская вобласць/С. В. Марцэлеў; Рэдкалегія: Г. П. Пашкоў (галоўны рэдактар) і інш. — Мн.: Белэн, 2004. 632с.: іл. Тыраж 4000 экз. ISBN 985-11-0303-9 ISBN 985-11-0302-0

Катэгорыя:Населеныя пункты Буда-Кашалёўскага раёна
Катэгорыя:Мікалаеўскі сельсавет (Буда-Кашалёўскі раён)
Высокая Грыва (Марозавіцкі сельсавет)

**Высокая Грыва** — пасёлак у Марозавіцкім сельсавеце Буда-Кашалёўскага раёна Гомельскай вобласці Беларусі.

## Геаграфія 
### Размяшчэнне 
У 3 км на поўдзень ад раённага цэнтра і чыгуначнай станцыі Буда-Кашалёўская (на лініі Жлобін — Гомель), 47 км ад Гомеля.

## Транспартная сетка 
Транспартныя сувязі па прасёлкавай, затым аўтамабільнай дарозе Буда-Кашалёва — Гомель.

Планіроўка складаецца з кароткай просталінейнай вуліцы, арыентаванай з паўднёвага ўсходу на паўночны захад і забудаванай драўлянымі дамамі сядзібнага тыпу.

## Гісторыя 
Заснаваны ў 1920-х гадах перасяленцамі з суседніх вёсак на былых памешчыцкіх землях. У 1931 годзе жыхары пасёлка ўступілі ў калгас. Падчас Вялікай Айчыннай вайны загінулі 18 жыхароў пасёлка. Да 16 ліпеня 1954 года пасёлак знаходзіўся ў адміністрацыйным падпарадкаванні Буда-Кашалёўскага пассавета. У 1959 годзе ў складзе саўгаса «Марозавічы» (цэнтр — вёска Марозавічы).

## Насельніцтва 
### Колькасць 
* 2004 год — 13 гаспадарак, 26 жыхароў.

### Дынаміка 
* 1959 год — 61 жыхар (паводле перапісу).
* 2004 год — 13 гаспадарак, 26 жыхароў.

## Крыніцы 
## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Населеныя пункты Буда-Кашалёўскага раёна
Катэгорыя:Марозавіцкі сельсавет
Бюст

* Бюст, скульптура — скульптура, якая адлюстроўвае грудзі, плечы і галаву.
* **Бюст** — жаночыя грудзі
Бюст (скульптура)

[thumb|right|Бюст [Рычард Бентлі|Рычарда Бентлі працы Рубільяка]]
**Бюст** — скульптура, якая адлюстроўвае грудзі, плечы і галаву чалавека, звычайна на падстаўцы. Трохмерныя формы ствараюць падабенства з арыгіналам. Бюст з'яўляецца найбольш распаўсюджаным відам скульптурнага партрэта і адносіцца да круглай скульптуры. Бюст можа быць створаны з любога матэрыялу (звычайна з мармуру ці іншага зносастойкага матэрыялу).

## Літаратура 
* 
* Бюст // *Атанасова Иванка*. Словарь терминов изобразительного искусства — Велико Тырново: Великотырновский университ.ет им. Кирилла и Мефодия, Филологический факультет, Кафедра русистики, 2006. — С. 18. — 144 с. — ISBN 954-775-578-1, ISBN 978-954-775-578-9.
* Бюст // Популярная художественная энциклопедия. Архитектура. Живопись. Слульптура. Графика. Декоративное искусство. В 2 т. / Под ред. Полевого В. М. Ред. кол.: В. Ф. Маркузон, Д. В. Сарабьянов, В. Д. Синюков (зам. гл. ред.) — М.: Издательство «Советская энциклопедия», 1986. — Книга I. А—М., 1986 — С. 109. — 447 с, ил , 32 л. ил. — 200 000 экз.

## Спасылкі 
Катэгорыя:Віды скульптуры
Іаган Парлер

, Кутна Гора.]]
**Іаган Парлер** (; **Ян Парлерж**, ; каля 1359,  — 1405 ці 1406) — архітэктар перыяду готыкі, прадстаўнік знакамітай архітэктарскай дынастыі Парлераў, сын Петэра Парлера. Пасля смерці бацькі працягваў будаўніцтва Сабора Святога Віта, быў першым архітэктарам касцёла Святой Варвары ў Кутна-Горы.

Катэгорыя:Нарадзіліся ў XIV стагоддзі
Катэгорыя:Памерлі ў XV стагоддзі
Катэгорыя:Архітэктары готыкі
Катэгорыя:Архітэктары Германіі
Катэгорыя:Архітэктары Чэхіі
Уладзімір Георгіевіч Колас

**Уладзімір Георгіевіч Колас** (нар. , Мінск) — беларускі кінарэжысёр, педагог, заснавальнік і кіраўнік (з 1990) Беларускага гуманітарнага ліцэя. Сын беларускага літаратуразнаўца і крытыка Георгія Коласа.

## Біяграфія 
Скончыў МДЛУ і Вышэйшыя рэжысёрскія курсы ў Маскве. Зняў мастацкія і дакументальныя фільмы «Малады дубок», «Дрэвы на асфальце», «Хочаце — кахайце, хочаце — не», «Сны аб Беларусі», «Францыск Скарына», «Максім Гарэцкі», «Дамова з Гітлерам», «Галерэя Ады», «Белы ветразь над Прыпяццю» і інш.

## Узнагароды 
Лаўрэат узнагарод шэрагу фестываляў. Узнагароджаны медалём 100 гадоў БНР Рады Беларускай Народнай Рэспублікі.

## Літаратура 
* *Колас У. Г.* Лёс ліцэя. — СПб., 2006.

Катэгорыя:Кінарэжысёры Беларусі
Катэгорыя:Педагогі Беларусі
Зелянское

**Зелянско́е, Бабінавіцкае** — возера ў Беларусі, у Лёзненскім раёне Віцебскай вобласці ў басейне ракі Лучоса каля аграгарадка Бабінавічы.

Плошча паверхні возера складае 1,2 км², даўжыня 2,4 км, найбольшая шырыня 800 метраў. Найбольшая глыбіня 4 м. Плошча вадазбору 346 км² у межах Лучоскай нізіны.

Катлавіна Зелянскога возера выцягнутая з паўночнага захаду на паўднёвы ўсход і складаецца з двух плёсаў, злучаных адносна вузкім пралівам. Схілы катлавіны вышынёй 10—15 метраў. Берагі высокія.

У возера ўпадаюць дзве ракі з аднолькавай назвай *Узменка*, рака Вярхіта (праз яе і ручай Зелянское звязана з возерам Сітнянскае (Сітна, Сітняцкае). Выцякае рака Лучоса.

## Літаратура 
* 
* 
* 
* Ліст карты N-36-38. Выданне 1985 года. Стан мясцовасці на 1981 год.

## Спасылкі 
* Общая характеристика озёр Витебской области // Справочник «Водные объекты Республики Беларусь»  
* Морфометрические параметры озёр Витебской области // Справочник «Водные объекты Республики Беларусь»  

Катэгорыя:Азёры Лёзненскага раёна
Катэгорыя:Басейн Лучосы
Фердынанд I

**Фердынанд I:**

* Фердынанд I, кароль Леона па мянушцы «Вялікі» (каля 1000—1065)
* Фернанду I, кароль Партугаліі (1345—1383)
* Фердынанд I (кароль Арагона) і Сіцыліі (1379—1416)
* Фердынанд I, кароль неапалітанскі (каля 1424&nbsp;— 1494)
* Фердынанд I Габсбург (1503—1564)
* Фердынанд I, вялікі герцаг Тасканы (1549—1609)
* Фердынанда I Ганзага, герцаг Мантуі (1587—1626)
* Фердынанд I, кароль Абедзвюх Сіцылій (1751—1825, Фердынанд IV Неапалітанскі)
* Фердынанд I Пармскі (1751—1802)
* Фердынанд I, імператар Аўстрыі (1793—1875)
* Фердынанд I, цар Балгарыі (1861—1948)
* Фердынанд I, кароль Румыніі (1865—1927)
Фрыдэберт Туглас

**Фрыдэберт Туглас**, да 1923 — **Фрыдэберт Міхкельсан** (; , мыза Ах’я, Ліфляндская губерня цяпер Пылвамаа — , ) — эстонскі , , , мастацтвазнавец, літаратуразнавец. Член-карэспандэнт Акадэміі навук ЭССР.

## Біяграфія 
Нарадзіўся 2 сакавіка 1886 года ў сям’і цесляра. Вучыўся ў Тартускай гарадской школе і гімназіі (1901—1905). За ўдзел у рэвалюцыйных выступленнях 1905 года быў арыштаваны. З восені 1906 да сакавіка 1917 года ў эміграцыі — Фінляндыя, Францыя, інш. краіны Заходняй Еўропы. Пасля вяртання ў Эстонію Ф. Туглас актыўна ўдзельнічае ў літаратурным жыцці, у 1923—1926 — рэдактар часопіса «Ломінг» («Творчасць»).

## Творчасць 
Літаратурную дзейнасць пачаў у гімназіі. Вершы і навелы эміграцыйнага перыяду ўвайшлі ў кнігі «Удваіх» (1908), «Пясочны гадзіннік» (1913), «Вечаровае неба» (1913), «Лёс» (1917). У 1915 годзе выйшаў яго першы раман «Фелікс Ормусан». Пасля вяртання ў Эстонію, з друку выходзяць новыя зборнікі навел «Дух прыгнёту» (1920), «Вандраванне душ» (1925), падарожныя нататкі «Падарожжа ў Паўночную Афрыку» (у 3-х тамах, 1928—1930), гісторыка-літаратурныя працы «Юхан Ліў» (1927), «Эстонскае літаратурнае таварыства» (1932), шэраг эсэ і артыкулаў. У 1937 годзе выходзіць раман «Малы Ілімар», па ўспамінах маленства. У пасляваенны перыяд Ф. Тугласам былі напісаныя толькі некалькі навел, апублікаваныя дзённікавыя нататкі пра літаратуру і мастацтва «Маргіналіі» (1966).

## Прызнанне 
Народны пісьменнік Эстоніі (1946).

## Беларускія пераклады 
На беларускую мову паасобныя творы Ф. Тугласа перакладалі Ян Скрыган і Сяргей Шупа.

## Літаратура 
* Хрэстаматыя па літаратуры народаў свету. — Мн., 1995.

Катэгорыя:Пісьменнікі Эстоніі
Катэгорыя:Народныя пісьменнікі Эстонскай ССР
Катэгорыя:Члены-карэспандэнты АН Эстонскай ССР
Катэгорыя:Літаратуразнаўцы Расійскай імперыі
Катэгорыя:Літаратуразнаўцы СССР
Катэгорыя:Літаратуразнаўцы Эстоніі
Катэгорыя:Мастацтвазнаўцы Эстоніі
Катэгорыя:Нарадзіліся ў Ліфляндскай губерні
NGC 1343

**NGC 1343** (іншыя абазначэнні — **UGC 2792**, **MCG 12-4-1**, **ZWG 327.5**, **7ZW 8**, **IRAS03324+7224**, **PGC 13384**) — галактыка ў сузор’і Касіяпея.

Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі новага агульнага каталога.

## Гл. таксама 
* Спіс аб’ектаў Месье
* Новы агульны каталог

 

Катэгорыя:Астранамічныя аб’екты, адкрытыя ў 1787 годзе
1343
Катэгорыя:Касіяпея (сузор’е)
NGC 1342

**NGC 1342** (іншае абазначэнне — **OCL 401**) — рассеянае скопішча ў сузор’і Персей.

Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі новага агульнага каталога.

## Гл. таксама 
* Спіс аб’ектаў Месье
* Новы агульны каталог

 

Катэгорыя:Астранамічныя аб’екты, адкрытыя ў 1799 годзе
Катэгорыя:Аб’екты NGC
Катэгорыя:Персей (сузор’е)
Катэгорыя:Рассеяныя скопішчы
NGC 1339

**NGC 1339** (іншыя абазначэнні — **ESO 418-4**, **MCG -5-9-4**, **FCC 63**, **PGC 12917**) — эліптычная галактыка (E) у сузор’і Печ.

Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі новага агульнага каталога.

## Гл. таксама 
* Спіс аб’ектаў Месье
* Новы агульны каталог

 

Катэгорыя:Астранамічныя аб’екты, адкрытыя ў 1835 годзе
1339
Катэгорыя:Печ (сузор’е)
NGC 1331

**NGC 1331** (іншыя абазначэнні — **IC 324**, **ESO 548-19**, **MCG -4-9-12**, **PGC 12846**) — эліптычная галактыка (E2) у сузор’і Эрыдан.

Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі новага агульнага каталога.

## Гл. таксама 
* Спіс аб’ектаў Месье
* Новы агульны каталог

 

Катэгорыя:Астранамічныя аб’екты, адкрытыя ў 1799 годзе
1331
Катэгорыя:Эрыдан (сузор’е)
Чэрнінскі палац

thumb|300px|Прага, вежа сабора Святога Віта, Ларэта, Чэрнінскі палац.
**Чэрнінскі палац** () — выдатны ўзор палаца ранняга барока Прагі. Знаходзіцца ў Градчанах.

## Праект Берніні 
Нечаканасцю з'яўляецца тое, што да палаца ў Празе мае дачыненне Крысціна, каралева Швецыі. Падчас знаходжання ў Рыме яна кантактавала з архітэктарам Ларэнца Берніні і выказала жаданне мець палац па яго праекце. Берніні зрабіў эскіз. Але палац так ніколі ў Рыме і не пабудавалі.

Эскіз Берніні не знік. Калі пасол імператара аўстрыйскага ў Празе надумаў пабудаваць сабе палац, выкарысталі эскіз Берніні. Заказчыкам быў Гумпрэхт Ян Чэрнін з Худэніц. Сучасная назва палаца пайшла ад прозвішча Чэрнін.

## Будаўніцтва і архітэктары 
Ларэнца Берніні ў Празе не быў. Будаваць палац даручылі таленавітаму італьянцу Франчэска Караці, які быў зоркай вышэйшага ўзроўня сярод архітэктараў Прагі таго часу. На жаль, дабудаваць палац яму не атрымалася.

З 1683 года будаўніцтвам займаліся архітэктары Даменіка Росі і Джавані Аліпрандзі. Дабудаваў палац толькі архітэктар Францішак Канька ў 1720 годзе. Даўжыня параднага фасада палаца дасягала 150 метраў і перавышае даўжыню сабора Святога Віта.

18 стагоддзе было неспрыяльным для палаца — яго прыстасавалі пад шпіталь і бальніцу. Пасля артылерыйскага абстрэлу прускім войскам і знаходжання ў Празе акупацыйнай арміі французаў — палац быў пашкоджаны. Рамонт даручылі архітэктару Ансельма Лурага, які пабудаваў у палацавым садзе і аранжарэю. У 1851 годзе аўстрыйцы зрабілі ў палацы казарму.

Толькі ў 20 ст. на палац паглядзелі як на скарб. Архітэктар Павел Янак адрамантаваў будынак і зрабіў неабходную дабудову для размяшчэння ў памяшканнях Міністэрства замежных спраў.

## Скарбы мастацтва ў палацы 
thumb|left|300px|Чэрнінскі палац. Цяпер Міністэрства замежных спраў Чэхіі

Нягледзячы на разбурэнні, у палацы захаваліся роспісы на 1-м паверсе, роспіс «Пагібель тытанаў» мастака Вацлава Райнера на параднай лесвіцы, плафоны на столях 2-га паверху.

Палац мае чатыры шэрага вокнаў. Працяглы, хоць і некалькі манатонны фасад удала ўпрыгожаны рустам 1-га паверху і велічнымі паўкалонамі. Цэнтральны ўваход вылучыў М. Канька, зрабіўшы эфектны балкон. Будынак таксама не меў рызалітаў і быў пабудаваны адзіным блокам, які звернуты да славутай пражскай Ларэты.

## Літаратура 
* Jaroslava Staňková, Jiří Štursa, Svatopluk Voděra: *Pražská architektura, významné stavby jedenácti století*, Praha, 1991, ISBN 80-900209-6-8
* KOŠNÁŘ, Julius. Staropražské pověsti a legendy. Praha : Vincentinum, 1933. - kapitola O Černínském paláci, s. 166-168.

## Спасылкі 
* virtual show

Катэгорыя:Палацы Прагі
Катэгорыя:Барочныя палацы
Катэгорыя:З’явіліся ў XVIII стагоддзі
Катэгорыя:XVIII стагоддзе ў Празе
NGC 1326B

**NGC 1326B** (іншыя абазначэнні — **ESO 357-29**, **MCG -6-8-14**, **AM 0323-363**, **FCC 39**, **PGC 12788**) — спіральная галактыка з перамычкай (SBd) у сузор’і Печ.

Гэты аб’ект не ўваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі новага агульнага каталога і быў дададзены пазней.

## Гл. таксама 
* Спіс аб’ектаў Месье
* Новы агульны каталог

 

1326
Катэгорыя:Печ (сузор’е)
NGC 3982

**NGC 3982** (іншыя абазначэнні — **UGC 6918**, **MCG 9-20-36**, **ZWG 269.19**, **KUG 1153+554**, **IRAS11538+5524**, **PGC 37520**) — спіральная галактыка з перамычкай (SBb) у сузор’і Вялікая Мядзведзіца.

Гэты аб’ект уваходзіць у лік пералічаных у арыгінальнай рэдакцыі Новага агульнага каталога.

## Характарыстыкі 
Спіральная галактыка NGC 3982 мае некалькімі спіральна закручанымі рукавамі. Сінія і блакітныя колеры на здымках галактыкі — гэта цэлыя зорныя скопішчы, цёмныя палосы — газа-пылавыя аблокі і цёмныя туманнасці. Галактыка знаходзіцца на адлегласці каля 60 мільёнаў светлавых гадоў ад Зямлі. З паверхні нашай планеты яе можна назіраць нават у невялікі тэлескоп, у сузор’і Вялікай Мядзведзіцы.

Назіранні з дапамогай касмічнага тэлескопа «Хабл» дазволілі адкрыць у галактыцы 26 кандыдатаў у цэфеіды з перыядамі ад 10 да 45 сутак, а таксама 13 пераменных зорак.

У галактыцы 13 красавіка 1998 года ўспыхнула звышновая, якая атрымала абазначэнне SN 1998aq.

## Гл. таксама 
* Новы агульны каталог

Катэгорыя:Астранамічныя аб’екты, адкрытыя ў 1789 годзе
3982
Катэгорыя:Вялікая Мядзведзіца (сузор’е)
Катэгорыя:Спіральныя галактыкі з перамычкай
Гарадоцкі замак (Віцебская вобласць)

**Гарадоцкі замак** — бастыённы замак, які існаваў з 1-й паловы XVII стагоддзя ў горадзе Гарадок Віцебскай вобласці.

Замак быў пабудаваны на тэрасе правага берагу ракі Гаражанка. Меў форму пяцікутніка. Замак быў умацаваны валам і ровам. Роў меў шырыню да 16 метраў (яго рэшткі захаваліся з паўночнага, усходняга і часткова заходняга бакоў замчышча). З паўночна-заходняга боку знаходзілася балота, з якога выцякаў ручай у абарончы роў. Бастыёны замка знаходзіліся на адлегласці 20 метраў адзін ад аднаго (іх рэшткі выяўлены ў паўночнай і ўсходняй частках замчышча).

Замчышча даследаваў у 1981 годзе М. А. Ткачоў.

## Літаратура 
* 
* 

## Спасылкі 
* Гісторыя Гарадка 

Катэгорыя:Славутасці Гарадка
Катэгорыя:Замкі Вялікага Княства Літоўскага
Катэгорыя:Гісторыя Гарадка
Катэгорыя:З’явіліся ў XVII стагоддзі
Катэгорыя:Бастыённыя замкі Беларусі
Гарадок (Буда-Кашалёўскі раён)

**Гарадо́к** (, ) — пасёлак у Буда-Кашалёўскім раёне Гомельскай вобласці. Уваходзіць у склад Чабатовіцкага сельсавета.

Паблізу ёсць паклады гліны.

## Геаграфія 
### Размяшчэнне 
У 5 км на паўночны захад ад раённага цэнтра і чыгуначнай станцыі Буда-Кашалёўская (на лініі Жлобін — Гомель), 53 км ад Гомеля.

## Транспартная сетка 
Транспартныя сувязі па прасёлкавай, затым аўтамабільнай дарозе Жлобін — Гомель. Планіроўка складаецца з кароткай просталінейнай, блізкай да мерыдыянальнай арыентацыі вуліцы. Забудавана драўлянымі дамамі сядзібнага тыпу.

## Гісторыя 
Заснаваны ў канцы XIX стагоддзя. Па перапісу 1897 года побач знаходзіўся фальварак, у Чабатовіцкай воласці. У 1909 годзе 182 дзесяцін зямлі, у Недайскай воласці Рагачоўскага павета Магілёўскай губерні. У абшарніка ва ўласнасці знаходзілася 929 дзесяцін зямлі.

У 1926 годзе размяшчалася паштовае аддзяленне. У 1931 годзе жыхары мястэчка ўступілі ў калгас. У 1959 годзе ў складзе саўгаса «Чабатовічы» (цэнтр — вёска Чабатовічы). Да 18 студзеня 1965 года пасёлак у складзе Смычкоўскага сельсавета.

## Насельніцтва 
### Колькасць 
* 2004 год — 6 гаспадарак, 12 жыхароў.

### Дынаміка 
* 1897 год — 1 двор, 8 жыхароў (паводле перапісу).
* 1909 год — 7 двароў, 42 жыхара.
* 1926 год — 17 двароў, 89 жыхароў.
* 1959 год — 86 жыхароў (паводле перапісу).
* 2004 год — 6 гаспадарак, 12 жыхароў.

## Вядомыя ўраджэнцы і жыхары 
* Анатоль Мітрафанавіч Мазурэнка (1940—1994) — вучоны ў галіне фізікі цвёрдага цела, доктар тэхнічных навук.

## Літаратура 
* Гарады і вёскі Беларусі: Энцыклапедыя. Т.1, кн.1. Гомельская вобласць/С. В. Марцэлеў; Рэдкалегія: Г. П. Пашкоў (галоўны рэдактар) і інш. — Мн.: Белэн, 2004. 632с.: іл. Тыраж 4000 экз. ISBN 985-11-0303-9 ISBN 985-11-0302-0

Катэгорыя:Населеныя пункты Буда-Кашалёўскага раёна
Катэгорыя:Чабатовіцкі сельсавет
Галавачы (Буда-Кашалёўскі раён)

**Галавачы́** (, ) — вёска ў Буда-Кашалёўскім раёне Гомельскай вобласці. Уваходзіць у склад Мікалаеўскага сельсавета.

## Геаграфія 
### Размяшчэнне 
У 24 км на поўнач ад раённага цэнтра і чыгуначнай станцыі Буда-Кашалёўская (на лініі Жлобін — Гомель), 72 км ад Гомеля.

### Гідраграфія 
На поўначы рака Чачора (прыток ракі Сож).

## Транспартная сетка 
Побач шаша Доўск — Гомель.

Планіроўка складаецца з кароткай, ледзь выгнутай вуліцы, арыентаванай з паўднёвага захаду на паўночны ўсход. Забудова двухбаковая, драўлянымі дамамі сядзібнага тыпу.

## Гісторыя 
Па пісьмовых крыніцах вядома з канца XVIII стагоддзя як паселішча ў Рэчыцкім павеце Менскага ваяводства Вялікага княства Літоўскага. Маёнтак Галавлі аб'ядналі ў 1765 годзе 2 вёскі з 15 гаспадаркамі. Пасля першага падзела Рэчы Паспалітай (1772 год) у складзе Расійскай імперыі. У 1845 годзе дзейнічал піцейны дом. У 1850 годзе ўласнасць казны. Па рэвізскіх матэрыялах 1859 года ў валоданні Я. Весялоўскай. У 1880 годзе ў Мяркулавіцкай воласці Рагачоўскага павета Магілёўскай губерні. З 1884 года дзейнічаў хлебазапасны магазін. Па перапісе 1897 года знаходзіўся хлебазапасны магазін. У 1909 годзе 647 дзесяцін зямлі.

У 1930 годзе арганізаваны калгас, працавала гамарня. На франтах Вялікай Айчыннай вайны загінулі 59 жыхароў вёскі. У 1959 годзе ў складзе саўгаса «Чачора» (цэнтр — вёска Саўгасная).

## Насельніцтва 
### Колькасць 
* 2004 год — 19 гаспадарак, 25 жыхароў.

### Дынаміка 
* 1850 год — 12 двароў 110 жыхароў.
* 1886 год — 53 двары, 312 жыхароў.
* 1897 год — 73 двары, 483 жыхара (паводле перапісу).
* 1909 год — 93 двары, 555 жыхароў.
* 1959 год — 323 жыхара (паводле перапісу).
* 2004 год — 19 гаспадарак, 25 жыхароў.

## Вядомыя выхадцы 
* В. Б. Сідоркін — белорусскі мастак.

## Літаратура 
* Гарады і вёскі Беларусі: Энцыклапедыя. Т.1, кн.1. Гомельская вобласць/С. В. Марцэлеў; Рэдкалегія: Г. П. Пашкоў (галоўны рэдактар) і інш. — Мн.: Белэн, 2004. 632с.: іл. Тыраж 4000 экз. ISBN 985-11-0303-9 ISBN 985-11-0302-0

Катэгорыя:Населеныя пункты Буда-Кашалёўскага раёна
Катэгорыя:Мікалаеўскі сельсавет (Буда-Кашалёўскі раён)
Гародзішча

**Гаро́дзішча** (, ) — пасёлак у Буда-Кашалёўскім раёне Гомельскай вобласці. Уваходзіць у склад Кашалёўскага сельсавета.

На поўдні і ўсходзе мяжуе з лесам.

## Геаграфія 
### Размяшчэнне 
У 10 км на паўночны ўсход ад раённага цэнтра і чыгуначнай станцыі Буда-Кашалёўская (на лініі Жлобін — Гомель), 58 км ад Гомеля.

## Транспартная сетка 
Транспартныя сувязі па прасёлкавай, затым аўтамабільнай дарозе Чачэрск — Буда-Кашалёва.

Планіроўка складаецца з кароткай просталінейнай вуліцы, арыентаванай з паўднёвага ўсходу на паўночны захад і забудаванай двухбакова драўлянымі дамамі сядзібнага тыпу.

## Гісторыя 
Заснаваны ў канцы XIX стагоддзя. Па перапісу 1897 года фальварак у Кашалёўскай воласці Рагачоўскага павета Магілёўскай губерні. Найболей актыўнае будаўніцтва вялося ў 1920-х гадах. У 1931 годзе жыхары ўступілі ў калгас. Падчас Вялікай Айчыннай вайны, у 1943 годзе, некаторы час у пасёлку размяшчаліся партызаны 1-й Буда-Кашалёўскай брыгады. 18 жыхароў вёскі загінулі на франтах. У 1959 годзе ў складзе саўгаса «Шарыбаўскі» (цэнтр — вёска Шарыбаўка).

## Насельніцтва 
### Колькасць 
* 2004 год — 24 гаспадаркі, 45 жыхароў.

### Дынаміка 
* 1959 год — 159 жыхароў (паводле перапісу).
* 2004 год — 24 гаспадаркі, 45 жыхароў.

## Літаратура 
* Гарады і вёскі Беларусі: Энцыклапедыя. Т.1, кн.1. Гомельская вобласць/С. В. Марцэлеў; Рэдкалегія: Г. П. Пашкоў (галоўны рэдактар) і інш. — Мн.: Белэн, 2004. 632с.: іл. Тыраж 4000 экз. ISBN 985-11-0303-9 ISBN 985-11-0302-0

Катэгорыя:Населеныя пункты Буда-Кашалёўскага раёна
Катэгорыя:Кашалёўскі сельсавет
Гара (Буда-Кашалёўскі раён)

**Гара́** (, ) — пасёлак у Буда-Кашалёўскім раёне Гомельскай вобласці. Уваходзіць у склад Губіцкага сельсавета.

## Геаграфія 
### Размяшчэнне 
У 16 км на захад ад раённага цэнтра і чыгуначнай станцыі Буда-Кашалёўская (на лініі Жлобін — Гомель), 44 км ад Гомеля.

## Транспартная сетка 
Транспартныя сувязі па прасёлкавай, затым аўтамабільнай дарозе Жлобін — Гомель.

Планіроўка складаецца з кароткай, амаль просталінейнай вуліцы, блізкай да шыротнай арыентацыі. Забудова двухбаковая, драўлянымі дамамі сядзібнага тыпу.

## Гісторыя 
Заснаваны на пачатку XX стагоддзя перасяленцамі з суседніх вёсак. Найболей актыўная забудова прыходзіцца на 1920-я гады. У 1930 годзе арганізаваны калгас. Падчас Вялікай Айчыннай вайны акупанты спалілі 21 двор, 8 жыхароў вёскі загінулі на фронце. У 1959 годзе ў складзе калгаса імя Ф. Энгельса (цэнтр — вёска Губічы).

## Насельніцтва 
### Колькасць 
* 2004 год — 25 гаспадарак, 46 жыхароў.

### Дынаміка 
* 1940 год — 43 двары, 95 жыхароў.
* 1959 год — 169 жыхароў (паводле перапісу).
* 2004 год — 25 гаспадарак, 46 жыхароў.

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Населеныя пункты Буда-Кашалёўскага раёна
Катэгорыя:Губіцкі сельсавет
Галы (Буда-Кашалёўскі раён)

**Галы́** (, ) — вёска ў Буда-Кашалёўскім раёне Гомельскай вобласці. Уваходзіць у склад Патапаўскага сельсавета.

На поўдні мяжуе з лесам.

## Геаграфія 
### Размяшчэнне 
У 11 км на паўночны захад ад раённага цэнтра і чыгуначнай станцыі Буда-Кашалёўская (на лініі Жлобін — Гомель), 59 км ад Гомеля.

## Транспартная сетка 
Транспартныя сувязі па прасёлкавай, затым па аўтадарогах, якія адыходзяць ад Буда-Кашалёва. Планіроўка складаецца з кароткай крывалінейнай вуліцы, арыентаванай з паўднёвага ўсходу на паўночны захад. Забудова двухбаковая, драўлянымі дамамі сядзібнага тыпу.

## Гісторыя 
Па пісьмовых крыніцах вядомая з канца XIX стагоддзя як ваколіца ў Рагачоўскім павеце Магілёўскай губерні. Побач быў аднайменны фальварак, гаспадар якога ў 1866 годзе меў 988 дзесяцін зямлі. У 1909 годзе 292 дзесяцін зямлі.

У 1929 годзе жыхары вёскі ўступілі ў калгас. На франтах Вялікай Айчыннай вайны загінулі 25 жыхароў вёскі. У 1959 годзе ў складзе гаспадаркі Буда-Кашалёўскага аграрна-тэхнічнага каледжа (цэнтр — горад Буда-Кашалёва).

## Насельніцтва 
### Колькасць 
* 2004 год — 24 гаспадаркі, 35 жыхароў.

### Дынаміка 
* 1868 год — 12 двароў, 194 жыхара.
* 1908 год — 19 двароў.
* 1959 год — 266 жыхароў (паводле перапісу).
* 2004 год — 24 гаспадаркі, 35 жыхароў.

## Літаратура 
* Гарады і вёскі Беларусі: Энцыклапедыя. Т.1, кн.1. Гомельская вобласць/С. В. Марцэлеў; Рэдкалегія: Г. П. Пашкоў (галоўны рэдактар) і інш. — Мн.: Белэн, 2004. 632с.: іл. Тыраж 4000 экз. ISBN 985-11-0303-9 ISBN 985-11-0302-0

Катэгорыя:Населеныя пункты Буда-Кашалёўскага раёна
Катэгорыя:Патапаўскі сельсавет
Герой (Буда-Кашалёўскі раён)

**Герой** — былы пасёлак у Акцябрскім сельсавеце Буда-Кашалёўскага раёна Гомельскай вобласці Беларусі.

На захадзе мяжуе з лесам.

У сувязі з радыяцыйным забруджваннем пасля Чарнобыльскай катастрофы жыхары (14 сем’яў) пераселены ў чыстыя месцы.

## Геаграфія 
### Размяшчэнне 
За 11 км на ўсход ад раённага цэнтра і чыгуначнай станцыі Буда-Кашалёўская (на лініі Жлобін — Гомель), 37 км ад Гомеля.

## Транспартная сетка 
Транспартныя сувязі па прасёлкавай дарозе, затым па шашы Доўск — Гомель.

Планіроўка складаецца з кароткай просталінейнай вуліцы, арыентаванай з паўднёвага захаду на паўночны ўсход і забудаванай двухбакова драўлянымі дамамі сядзібнага тыпу.

## Гісторыя 
Заснаваны напачатку 1920-х гадоў перасяленцамі з суседніх вёсак на былых памешчыцкіх землях. У 1929 годзе жыхары мястэчка ўступілі ў калгас. Падчас Вялікай Айчыннай вайны загінулі 11 жыхароў вёскі. У 1959 годзе ўваходзіў у склад саўгаса «Краснаакцябрскі» (цэнтр — вёска Акцябр). Да 1966 года пасёлак уваходзіў у склад Ліпскага сельсавета.

## Насельніцтва 
### Колькасць 
* 2010 год — жыхароў няма.

### Дынаміка 
* 1959 год — 138 жыхароў (паводле перапісу).
* 1980-я — жыхары (14 сем’яў) пераселены.

## Вядомыя выхадцы 
* Анатоль Мікалаевіч Сердзюкоў (нар. 1944) — беларускі фізік-тэарэтык.

## Літаратура 
* Гарады і вёскі Беларусі: Энцыклапедыя. Т.1, кн.1. Гомельская вобласць/С. В. Марцэлеў; Рэдкалегія: Г. П. Пашкоў (галоўны рэдактар) і інш. — Мн.: Белэн, 2004. 632с.: іл. Тыраж 4000 экз. ISBN 985-11-0303-9 ISBN 985-11-0302-0
Глазаўка

**Гла́заўка** (, ) — аграгарадок у Буда-Кашалёўскім раёне Гомельскай вобласці. Уваходзіць у склад Марозавіцкага сельсавета.

Паблізу ёсць паклады гліны.

## Геаграфія 
### Размяшчэнне 
Знаходзіцца за 12 км на поўдзень ад Буда-Кашалёва, за 55 км ад Гомеля, за 12 км ад чыгуначнай станцыі Буда-Кашалёўская (на лініі Жлобін — Гомель)

### Гідраграфія 
На поўдні, поўначы і захадзе меліярацыйныя каналы.

## Транспартная сетка 
Транспартныя сувязі па прасёлкавай, затым аўтамабільнай дарозе Жлобін — Гомель.

Планіроўка складаецца з просталінейнай шыротнай вуліцы, да якой з поўначы далучаюцца дзве доўгія і дзве кароткія вуліцы, з поўдня — дзве кароткія вуліцы. Забудова драўляная, двухбаковая, сядзібнага тыпу.

## Гісторыя 
Па пісьмовых крыніцах вядомая з канца XIX стагоддзя як вёска ў Чабатовіцкай воласці Гомельскага павета Магілёўскай губерні. Побач быў фальварак, гаспадар якога валодаў у 1870 годзе 1283 дзесяцінамі зямлі і піцейным домам. У 1883 годзе размяшчаліся 3 ветракі. З 1884 года дзейнічаў хлебазапасны магазін. Па перапісу 1897 года знаходзіліся: Пакроўская царква (драўляная), вінная крама, карчма. У аднайменным фальварку — царква, карчма. Мелася народная вучэльня (у 1907 годзе 75 вучняў). У 1909 годзе функцыянавалі: царква, школа, казённая вінная крама, млын. У фальварку — 1387 дзесяцін зямлі.

З 8 снежня 1926 года цэнтр Глазаўскага сельсавета Уваравіцкага, з 17 красавіка 1962 года Буда-Кашалёўскага раёна, з 20 лютага 1938 года Гомельскай вобласці. Дзейнічала пачатковая школа.

У 1930 годзе арганізаваны калгас «Камунар», працаваў вятрак. Падчас Вялікай Айчыннай вайны у баях за вызваленне вёскі ў лістападзе 1943 года загінулі 13 савецкіх салдат (пахаваны ў брацкай магіле ў 0,2 км ад будынка праўлення калгаса). На франтах загінулі 218 жыхароў. У 1959 годзе цэнтр калгаса «Новае жыццё». У 1996 годзе пабудаваны новы будынак царквы. Працуюць: пякарня, швейная майстэрня, сярэдняя школа, Дом культуры, бібліятэка, фельчарска-акушэрскі пункт, дзіцячы сад, ветэрынарны ўчастак, аддзяленне сувязі, магазін.

У снежні 2009 года Глазаўскі сельсавет быў скасаваны, і Глазаўка перайшла ў склад Марозавіцкага сельсавета.

## Насельніцтва 
### Колькасць 
* 2004 год — 251 гаспадарка, 599 жыхароў.

### Дынаміка 
* 1883 год — 112 двароў, 743 жыхары.
* 1897 год — 168 двароў, 1147 жыхароў (паводле перапісу). У фальварку 4 двары, 27 жыхароў.
* 1908 год — 192 двары, 1378 жыхароў, у фальварку 34 жыхары.
* 1959 год — 942 жыхары (паводле перапісу).
* 1996 год — 265 двароў, 640 жыхароў.
* 2004 год — 251 гаспадарка, 599 жыхароў.

## Крыніцы 
## Літаратура 
* 
* 
* 

Катэгорыя:Населеныя пункты Буда-Кашалёўскага раёна
Катэгорыя:Марозавіцкі сельсавет