open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Сяргей Мацвеевіч Шцяменка

{{Ваенны дзеяч
 |поўнае імя       = Сяргей Мацвеевіч Шцяменка
 |арыгінал імя     = 
 |дата нараджэння  = 
 |месца нараджэння = 
 |дата смерці      = 
 |месца смерці     = 
 |Перыяд жыцця     = 
 |выява            = 
 |подпіс           = 
 |мянушка          = 
 |псеўданім        = 
 |прыналежнасць    = 
 |гады службы      = 
 |званне           = 
 |род войскаў      = 
 |камандаваў       = 
 |частка           = 
 |бітвы            = 
 |узнагароды       = { Style = "background:transparent"
       
-
       
-
       
-
       
-
       
-
     
}
**Іншых дзяржаў**
{
     
}
{
     
}
{
       
}
{
       
}
{
       
}
{
 
}
 |Commons        = 
 |Rodovid        =
 |сувязі         = 
 |у адстаўцы     = 
 |роспіс         = 
}}
**Сярге́й Мацве́евіч Шцяме́нка** (; станіца Урупінск , Расійская імперыя — , ) — савецкі ваенны дзеяч, начальнік Генштаба УС СССР (1948—1952), начальнік Галоўнага разведвальнага ўпраўлення ГШ УС СССР (1956—1957), генерал арміі.

Катэгорыя:Начальнікі Генеральнага штаба Савецкай арміі
Катэгорыя:Удзельнікі польскага паходу РСЧА
Катэгорыя:Кандыдаты ў члены ЦК КПСС
Катэгорыя:Дэпутаты Вярхоўнага Савета РСФСР
Фанат

Назву **фанат** маюць:
*фанат — асоба, зацікаўленая нейкай публічнай дысцыплінай
*«Фанат» — дакументальны фільм Андрэя Кудзіненка
Вымушанае выпраменьванне

thumb|Лазернае выпраменьванне на розных даўжынях электрамагнітных хваль
**Вымушанае (індукаванае) выпраменьванне** — выпусканне электрамагнітных хваль квантавымі сістэмамі (напрыклад, атамамі), якое адбываецца пад уздзеяннем знешняга выпраменьвання і мае аднолькавую з ім частату, фазу, палярызацыю і кірунак распаўсюджвання. Выкарыстоўваецца ў Лазеры і Мазеры.

Паняцце вымушанага выпраменьвання было ўведзена ў 1916 годзе Эйнштэйнам, які даў новы вывад формулы Планка, заснаваны на пастулатах Бора пра механізм выпраменьвання.

Поўная магутнасць вымушанага выпраменьвання пры ўзаемадзеянні актыўнага рэчыва са знешнім электрамагнітным выпраменьваннем выражаецца формулай
: P=\varepsilon\, \omega_{mn}(N_m-N_n),
дзе
:  — энергія выпрамененага (паглынутага) фатона;
:  і  — энергія электрона на больш высокім і больш нізкім узроўнях;
:  — імавернасць выпрамянення (паглынання);
:  і  — заселенасць больш высокага і больш нізкага узроўняў.
Актыўнае рэчыва мае інверсную заселенасць узроўняў  і ;
у раўнаважных сістэмах , і таму сістэма паглынае знешняе выпрамяненне ().

## Крыніцы 
## Літаратура 
* 
* 
* 

Катэгорыя:Электрамагнітнае выпраменьванне
Катэгорыя:Лазерная фізіка
Катэгорыя:Атамная фізіка
Заўзятар

е, Аргенціна]]
**Заўзятар**, або **балельшчык** — заўзяты аматар. Асоба, зацікаўленая нейкай публічнай дысцыплінай, найчасцей спартыўнай. Таксама той, хто перажывае або клапоціцца пра што-небудзь, імкнецца дапамагчы нейкай справе.

Актыўна ўдзельнічае ў мерапрыемствах, звязаных з ягонай улюбёнай дысцыплінай. Да заўзятараў залічваюцца найперш наведвальнікаў стадыёнаў, спартыўных залаў і іншых аб’ектаў, але таксама і тэлегледачоў спартыўных мерапрыемстваў. Роля сапраўднага заўзятара — падтрымаць сваю каманду, улюбёнага спартсмена, краіну як у перамогах, так і ў паразах.

Катэгорыя:Спорт
HMS E46

**HMS E46** —  брытанская падводная лодка тыпу E. Пабудавана ў 1915-1916 гадах на верфі Cammell Laird у , дзе судна было спушчана 25 студзеня 1916 года. Яна пачала службу ў Каралеўскім флоце 1 кастрычніка 1916 года.

Падчас Першай сусветнай вайны была размешчана ў Харыджы, дзе была ўключана ў Дзевятую падводную флатылію.

6 верасня 1922 годзе лодка была прададзена на металалом.

## Літаратура 
* 
* 

## Спасылкі 
* Okręty podwodne typu E на старонке Battlecruisers.co.uk 
* HMS E46, Submarines Association, Barrow-in-Furness Branch
* E Class Coastal Submarine   

Катэгорыя:Падводныя лодкі Вялікабрытаніі тыпу E
Катэгорыя:Падводныя лодкі Вялікабрытаніі ў Першай сусветнай вайне
Зульфікар (танк)

**Зульфікар** — іранскі асноўны баявы танк другога пакалення, распрацаваны пад кіраўніцтвам брыгаднага генерала Мір-Юнуса Масум-Задэ, намесніка камандуючага сухапутнымі войскамі па навуцы і даследаваннях.

## Стварэнне 
Мэтай распрацоўкі і далейшай вытворчасці з’яўлялася забеспячэнне незалежнасці нацыянальных узброеных сіл ад паставак імпартнай бранятэхнікі. Танк названы ў гонар легендарнага меча праведнага халіфа Алі ібн Абу Таліба.

Прататып танка быў створаны ў 1993 годзе. Шэсць перадсерыйны узораў танка былі выпрабаваныя ў 1997 годзе.

Дакладных даных аб колькасці вырабленых танкаў няма. Крыніцы называюць лічбы ад 100 да 150 танкаў Зульфікар-1. Новыя Зульфікар-3 знаходзяцца ў стадыі распрацоўкі і выпрабаванняў і існуе да 10 прататыпаў.

## Апісанне 
Зульфікар мае зварную вежу іранскай распрацоўкі. Лічыцца, што ён распрацаваны галоўным чынам на аснове кампанентаў ад савецкага Т-72С, а таксама амерыканскіх танкаў М48 і М60. Падвеска распрацавана на аснове падвескі ад апошніх.
* **Зульфікар III** — апошняя мадыфікацыя. Адрозніваецца ад папярэднікаў новай хадавой часткай, вежай і лазерным далямерам.

## Спасылкі 
* «Зульфикар» — основной боевой танк Ирана. — *Военное оружие и армии Мира*

Катэгорыя:Танкі паводле алфавіта
Катэгорыя:Асноўныя баявыя танкі
Катэгорыя:Зброя Ірана
Элеанора Антонаўна Бацян

**Элеанора Антонаўна Бацян** (нар. , г. Мінск) — беларускі архітэктар.

## Біяграфія 
Скончыла ў 1952 годзе Мінскі архітэктурна-будаўнічы тэхнікум.

## Творчасць 
Асноўныя работы: прамысловыя вузлы — Усходні ў Брэсце (1964, у сааўтарстве; прэмія СМ СССР 1977), Магілёве, Рэчыцы ў Мінску, заводы «Рамбудгідрамаш» і жалезабетонных вырабаў у г.п. Коханава (1975), па вытворчасці металічнага парашку ў Маладзечне (1979) і Мінску (1985), электралямпавы ў Брэсце (1980); НДІ парашковай металургіі (1979), будынкі Мінскага навукова-вытворчага аб’яднання «Цэнтр» (1980, будаўніцтва 1988), фабрыка каляровага друку (1978, будаўніцтва 1988, абодва ў сааўт.) у Мінску і інш.

## Узнагароды 
Узнагароджана граматамі Дзяржбуда БССР, дыпломам Саюза архітэктараў БССР за навукова-вытворчае аб’яднанне «Цэнтр», медалём «Ветэран працы», бронзавым медалём ВДНГ СССР. За праектаванне і будаўніцтва Усходняга прамысловага вузла ў г. Брэсце ў складзе творчага калектыва ўзнагароджана прэміяй Савета Міністраў СССР.

## Літаратура 
* 
* 
* 

Катэгорыя:Архітэктары Беларусі
Катэгорыя:Архітэктары XX стагоддзя
Катэгорыя:Архітэктары Мінска
Катэгорыя:Архітэктары Брэста
Уолтэр Квінцін Грышам

**Уолтар Квінцін Грышам** (;  — ) — амерыканскі палітык, 33-і дзяржаўны сакратар ЗША, 35-ы міністр фінансаў ЗША.

Катэгорыя:Дзяржаўныя сакратары ЗША
Катэгорыя:Міністры фінансаў ЗША
Рома (фільм, 2018)

«**Рома**» або «**Рым**» () — драматычны фільм 2018 года, пастаўлены мексіканскім кінарэжысёрам Альфонса Куаронам па ўласным сцэнарыі. Куарон таксама выступіў у ролі аднаго з прадзюсараў, аператараў і мантажораў фільма. Прэм’ера карціны адбылася 30 жніўня 2018 года ў межам конкурснай праграмы 75-га Венецыянскага кінафестывалю, дзе ўдастоілася галоўнай узнагароды — «*Залатого льва*».

Дзеянне фільма разгортваецца ў пачатку 1970-ых гадоў і расказвае аб адным годзе з жыцця сям’і сярэдняга класу ў Мехіка.

## Узнагароды 
## Крыніцы 
## Спасылкі 
* 
* 

Катэгорыя:Фільмы-драмы 2018 года
Катэгорыя:Фільмы Мексікі 2018 года
Катэгорыя:Фільмы ЗША 2018 года
Катэгорыя:Фільмы-драмы Мексікі
Катэгорыя:Фільмы-драмы ЗША
Катэгорыя:Фільмы на іспанскай мове
Катэгорыя:Фільмы, знятыя ў Мексіцы
Катэгорыя:Фільмы пра Мехіка
Катэгорыя:Фільмы пра 1970-я
Катэгорыя:Фільмы Альфонса Куарона
Катэгорыя:Арыгінальныя фільмы Netflix
Катэгорыя:Фільмы — лаўрэаты прэміі «Залаты леў»
Катэгорыя:Фільмы — лаўрэаты прэміі «Оскар» за найлепшы фільм на замежнай мове
Катэгорыя:Фільмы — лаўрэаты прэміі «Залаты глобус» за найлепшы фільм на замежнай мове
Катэгорыя:Фільмы — лаўрэаты прэміі «Незалежны дух» за найлепшы міжнародны фільм
Ігар Дзмітрыевіч Белагорцаў

**Ігар Дзмітрыевіч Белагорцаў** (, Барнаул — , Мінск) — беларускі архітэктар, педагог. Кандыдат архітэктуры (1943), прафесар (1970).

## Біяграфія 
Нарадзіўся ў сям’і тапографа Дзмітрыя Мікалаевіча Белагорцава і настаўніцы. Скончыў у 1932 годзе Сібірскі інстытут арганізацыі тэрыторыі ў Омску, у 1941 годзе завочна інстытут замежных моў у Маскве, у 1936—1939 гадах завочна вучыўся у Маскоўскім эканамічным інстытуце. Працаваў па спецыяльнасці ў Якуцку, Барнауле, з 1936 года ў Новасібірску, у 1943—1945 гадах начальнікам абласнога аддзела па справах архітэктуры. Адначасова выкладаў у тэхнікуме ў Якуцку, на курсах у Барнауле, Новасібірскім філіяле камунальнага інстытута і Сібірскім інжынерна-будаўнічым інстытуце. У канцы 1945 года прызначаны на пасаду начальніка аддзела архітэктуры Смаленскага аблвыканкама. У 1947—1961 гадах выкладаў у педінстытуце. У Смаленску актыўна займаўся краязнаўствам.

## Творы 
Аўтар кніг «Талашкино» (1950), «Архитектурный очерк Смоленска» (1949), «Зодчий Фёдор Конь» (1949), «Смоленск» (у суаўтарстве з Д. Сафінскім, 1952) і шэрагу артыкулаў, апублікаваных у навуковых зборніках, літаратурным альманаху і іншых выданнях.

* Водные ресурсы и некоторые проблемы градостроительства Белорусского Полесья // Проблемы водных ресурсов. Мн., 1981;
* Районная планировка и региональное расселение. Мн., 1986 (разам з А. Д. Кудзіненкам, В. М. Саламеннікам).

## Сям’я 
У першым шлюбе меў сына Альберта Белагорцава. У другім шлюбе з Валянцінай Іванаўнай Суравай, выкладчыцай па спецыяльнасці інжынера-сантэхніка — сына Руслана Белагорцава (1945—2005), таксама архітэктара, і дачку Яраславу Белагорцаву, у шлюбе Вароніну (1945—1992).

## Выбраныя працы 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Крыніцы 
## Літаратура 
* 
* 

Катэгорыя:Архітэктары Беларусі
Катэгорыя:Архітэктары XX стагоддзя
Катэгорыя:Архітэктары Мінска
Катэгорыя:Рэктары Брэсцкага дзяржаўнага тэхнічнага ўніверсітэта
Адкрыты чэмпіянат ЗША па тэнісе 2013

**Адкрыты чэмпіянат ЗША 2013** () — прафесійны тэнісны турнір, які праходзіў з 26 жніўня да 9 верасня 2013 года ў Нацыянальным тэнісным цэнтры Білі Джын Кінг у Нью-Ёрку, ЗША на хардавым пакрыцці. Чацвёртае і заключнае спаборніцтва з серыі Вялікага шлема ў 2013 годзе. Турнір стаў 133-м розыгрышам адкрытага чэмпіянату ЗША, які быў заснаваны ў 1881 годзе як Нацыянальны чэмпіянат ЗША і з таго часу праходзіць штогадова, з'яўляючыся адным з найстарэйшых тэнісных турніраў. Прызавы фонд турніру склаў $34,300,000, амаль на 9 мільёнаў перавысіўшы прызавы фонд 2012 года і стаўшы найбуйнейшым прызавым фондам тэніснага спаборніцтва ў 2013 годзе.

Дзеючымі чэмпіянамі ў адзіночных разрадах былі брытанец Эндзі Марэй і амерыканка Серэна Уільямс. Уільямс паспяхова абараніла тытул, перамогшы ў фінале беларуску Вікторыю Азаранка і стаўшы пяціразовай чэмпіёнкай адкрытага чэмпіянату ЗША, а Марэй саступіў у чвэрцьфінальным матчы Станісласу Ваўрынку. Пераможцам мужчынскага турніру ў другі раз стаў іспанец Рафаэль Надаль, які перайграў у фінале Новака Джокавіча з Сербіі.

## Спасылкі 
* 

2013
Катэгорыя:2013 год у тэнісе
Катэгорыя:Спорт у ЗША ў 2013 годзе
Катэгорыя:Сусветны тур ATP 2013
Катэгорыя:Тур WTA 2013
Катэгорыя:Тэнісныя турніры ў ЗША
Катэгорыя:2013 год у Нью-Ёрку
Адкрыты чэмпіянат ЗША па тэнісе 2014

**Адкрыты чэмпіянат ЗША 2014** () — прафесійны тэнісны турнір, які праходзіў з 25 жніўня да 8 верасня 2014 года ў Нацыянальным тэнісным цэнтры Білі Джын Кінг у Нью-Ёрку, ЗША на хардавым пакрыцці. Чацвёртае і заключнае спаборніцтва з серыі Вялікага шлема ў 2014 годзе. Турнір стаў 134-м розыгрышам адкрытага чэмпіянату ЗША, які быў заснаваны ў 1881 годзе як Нацыянальны чэмпіянат ЗША і з таго часу праходзіць штогадова, з'яўляючыся адным з найстарэйшых тэнісных турніраў. Прызавы фонд турніру склаў $38,251,760, амаль на 4 мільёны перавысіўшы прызавы фонд 2013 года.

Дзеючымі чэмпіянамі ў адзіночных разрадах былі іспанец Рафаэль Надаль і амерыканка Серэна Уільямс. Надаль адмовіўся ад удзелу ў спаборніцтве ў сувязі з траўмай запясця, а Уільямс у другі раз паспяхова абараніла тытул, перамогшы Каралін Вазняцкі з Даніі ў фінале і стаўшы шасціразовай чэмпіёнкай ЗША. Такім чынам, яна зраўнялася з рэкордным паказчыкам Крыс Эверт па колькасці тытулаў турніру і выйграла свой 18-ы турнір серыі Вялікага шлема, зраўняўшыся з Эверт і Марцінай Наўрацілавай. Пераможцам мужчынскага турніру стаў харват Марын Чыліч, які перамог у фінальным матчы японца Кеі Нісікоры і выйграў першы тытул Вялікага шлема ў кар'еры.

## Спасылкі 
* 

2014
Катэгорыя:2014 год у тэнісе
Катэгорыя:Спорт у ЗША ў 2014 годзе
Катэгорыя:Сусветны тур ATP 2014
Катэгорыя:Тур WTA 2014
Катэгорыя:Тэнісныя турніры ў ЗША
Катэгорыя:2014 год у Нью-Ёрку
Сіманіха

**Сімані́ха** — рака ў Гарадоцкім раёне Віцебскай вобласці, правы прыток ракі Чарнуйка (басейн Заходняй Дзвіны). Даўжыня 8 км. Пачынаецца за 2 км на захад ад вёскі Клюшова, вусце каля вёскі Гары. Рэчышча ад вытоку на працягу 3,1 км каналізаванае.

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Басейн Обалі
Катэгорыя:Рэкі Гарадоцкага раёна
Насельніцтва Сінгапура

Насельніцтва Сінгапура складае амаль 5,9 млн чалавек, з якіх 3,9 млн нарадзіліся тут і з'яўляюцца грамадзянамі. Імігранты пераважна кітайскага, малайскага і індыйскага паходжання. Абсалютная большасць сінгапурцаў жыве на востраве Сінгапур, на астатніх астравах пастаянна пражываюць ўсяго некалькі тысяч чалавек. Не маючы ні сельскай, ні прыроднай мясовасці, Сінгапур з’яўляецца адной з самых шчыльназаселеных краін свету, саступаючны толькі Манака; і максімальны ўзровень урбанізацыі — 100 %. З-за недахопу зямлі ў Сінгапуры, у адрозненне ад іншых развітых краін, не атрымала развіцця катэджная забудова. 80 % насельніцтва жывуць у шматпавярховых дамах. 

## Дынаміка колькасці насельніцтва 
У Сінгапуры з часу набыцця незалежнасці назіраецца няўхільны і хуткі прырост насельніцтва. У 2017 лічба прыросту склала 1,82%, і пасля гэтай амаль што "афрыканскай" лічбы будзе дзіўна пачуць, што сумарны каэфіцыент нараджальнасці сярод грамадзян Сінгапура складае ўсяго 0,8 (апошняе месца ў свеце). Справа ў тым, што  больш чым на дзве траціны прырост забяспечаны міграцыйным прытокам. Каля 43 % сучаснага насельніцтва краіны нарадзіліся за мяжою. Таксама ў Сінгапуры адзін з самых нізкіх у свеце паказчыкаў смяротнасці (3,5 на тысячу), што звязана з перавагай насельніцтва ў працаздольным узросце і высокай працягласцю жыцця (85 гадоў, трэцяе месца ў свеце). Узрост сярэднестатыстычнага сінгапурца — 34,6 гадоў..

## Этнічны склад 
Насельніцтва краіны вельмі разнастайнае ў этнічным плане. Паводле перапісу 2010 года, этнічны склад:
* кітайцы — 74,1 %
* малайцы — 13,4 % (сюды адносяцца і малайцы і інданезійцы)
* індусы — 9,2 % (пакістанцы, індыйцы, бангладэшцы, шры-ланкійцы)
* іншыя — 3,3 %.
Перапіс 2010 года дазволіў сінгапурцам з мяшанаю кроўю заяўляць аб прыналежнасці да некалькіх нацый, абіраючы галоўную і дадатковую. 

### Мовы 
Паводле апытання аб мове, на якой сінгапурцы размаўляюць дома (2015) на першым месцы — кітайская (34,9% на мандарынскай кітайскай, 12,2 — на іншых гаворках), на другім — англійская (35 %), на трэцім малайская (10 %), на чацвёрнтым — тамільская (3,3 %). Усе чатыры самыя папулярныя мовы ў Сінгапуры з'яўляюцца афіцыйнымі.. Размоўная англійская моцна адрозніваецца ад літаратурнай і мае назву "сінгліш" (ад singapore english). Гэтая лінгвістычная з'ява не ўхваляецца ўрадам.  

## Рэлігійны склад 
Рэлігійны склад насельніцтва (дадзеныя на 2015) таксама разнастайны:
* будысты — 33,2 %
* хрысціяне — 18,8 %
* атэісты — 18,5 %
* мусульмане — 13,9 %
* тааісты — 10 %
* індуісты — 5 %
* іншыя — 1,6 %.
Доля будыстаў у ХХІ ст паступова скарачаецца, вага хрысціян і атэістаў узрастае. Pew Research Center назваў краіну самай канфесійна-стракатай нацыяй.

Пасля нацыянальных канфліктаў 1960-х гадоў урад стаў больш уважліва ставіцца на міжнацыянальных праблемаў і абвясціў прынцып гармоніі, якому падпарадкоўваюцца сістэма адукацыі, жыллёвая сфера, войска і іншыя дзяржаўныя ўстановы. З 1970-х гадоў міжнацыянальныя канфлікты спыніліся. У мэтах садзейнічання сацыяльнай згуртаванасці 21 ліпеня штогод святкуецца Дзень расавай гармоніі.
Палітыка Сінгапура

Сінгапур — рэспубліка з парламенцкай формай праўлення. Член брытанскай Садружнасці. Кіраўнік дзяржавы — прэзідэнт, які выбіраецца на прамых усеагульных выбарах тэрмінам на 6 гадоў. Пасада прэзідэнта з’яўляецца ў большай ступені цырыманіяльнай, хоць змены канстытуцыі 1991 года пашырылі спіс вета, якія можа накласці прэзідэнт.

Заканадаўчую ўладу ажыццяўляе аднапалатны парламент, які выбіраецца на 5 гадоў.

Выканаўчая ўлада належыць ураду на чале з прэм’ер-міністрам. З 2004 года пасаду займае Лі Сяньлун, сын першага прэм’ера Лі Куан Ю. Ён з’яўляецца ўсяго трэцім кіраўніком Сінгапура за 60-гадовую гісторыю і паслядоўна працягвае палітыку папярэднікаў. Сінгапур застаецца аўтарытарнай дзяржавай, займаючы апошнія месцы ў рэйтынгах розных свабодаў (слова, друку і іншых).

## Знешняя палітыка 
## Адміністрацыйны падзел 
thumb|left|Рэгіёны Сінгапура
Сінгапур падзелены на 5 рэгіёнаў і 55 раёнаў:
# Цэнтральны рэгіён
# Паўночны рэгіён
# Паўночна-Усходні рэгіён
# Усходні рэгіён
# Заходні рэгіён.
Адкрыты чэмпіянат ЗША па тэнісе 2016

**Адкрыты чэмпіянат ЗША 2016** () — прафесійны тэнісны турнір, які праходзіў з 29 жніўня да 11 верасня 2016 года ў Нацыянальным тэнісным цэнтры Білі Джын Кінг у Нью-Ёрку, ЗША на хардавым пакрыцці. Чацвёртае і заключнае спаборніцтва з серыі Вялікага шлема ў 2016 годзе. Турнір стаў 136-м розыгрышам адкрытага чэмпіянату ЗША, які быў заснаваны ў 1881 годзе як Нацыянальны чэмпіянат ЗША і з таго часу праходзіць штогадова, з'яўляючыся адным з найстарэйшых тэнісных турніраў. Прызавы фонд турніру склаў $46,300,000, больш чым на 4 мільёны перавысіўшы прызавы фонд 2015 года.

Турнір стаў апошнім у кар'еры Аны Іванавіч, якая раней была лідарам рэйтынгу WTA і чэмпіёнкай адкрытага чэмпіянату Францыі 2008 года.

Дзеючымі чэмпіёнамі ў адзіночных разрадах былі серб Новак Джокавіч і італьянка Флавія Пенета. Пенета скончыла прафесійную кар'еру ў канцы 2015 года і не абараняла тытул, а Джокавіч дайшоў да фіналу чэмпіянату, але прайграў швейцарцу Станісласу Ваўрынку, які выйграў свой трэці турнір Вялікага шлема. Чэмпіёнкай у жаночым адзіночным разрадзе стала немка Анжэлік Кербер, якая перамагла Караліну Плішкаву з Чэхіі ў фінале і выйграла другі турнір Вялікага шлема ў 2016 годзе і ў сваёй кар'еры.

## Спасылкі 
* 

2016
Катэгорыя:2016 год у тэнісе
Катэгорыя:Спорт у ЗША ў 2016 годзе
Катэгорыя:Сусветны тур ATP 2016
Катэгорыя:Тур WTA 2016
Катэгорыя:Тэнісныя турніры ў ЗША
Катэгорыя:2016 год у Нью-Ёрку
Адкрыты чэмпіянат ЗША па тэнісе 2017

**Адкрыты чэмпіянат ЗША 2017** () — прафесійны тэнісны турнір, які праходзіў з 28 жніўня да 10 верасня 2017 года ў Нацыянальным тэнісным цэнтры Білі Джын Кінг у Нью-Ёрку, ЗША на хардавым пакрыцці. Чацвёртае і заключнае спаборніцтва з серыі Вялікага шлема ў 2017 годзе. Турнір стаў 137-м розыгрышам адкрытага чэмпіянату ЗША, які быў заснаваны ў 1881 годзе як Нацыянальны чэмпіянат ЗША і з таго часу праходзіць штогадова, з'яўляючыся адным з найстарэйшых тэнісных турніраў. Прызавы фонд турніру склаў $50,400,000, больш чым на 4 мільёны перавысіўшы прызавы фонд 2016 года.

Дзеючымі чэмпіёнамі ў адзіночных разрадах былі швейцарац Станіслас Ваўрынка і немка Анжэлік Кербер. Ваўрынка адмовіўся ад удзелу ў спаборніцтве ў сувязі з траўмай калена, а Кербер саступіла ў першым раўндзе Наомі Осака з Японіі. Пераможцам у мыжчынскім адзіночным разрадзе ў трэці раз стаў іспанец Рафаэль Надаль, перайграўшы ў фінале Кевіна Андэрсана з Паўднёва-Афрыканскай Рэспублікі, які выйшаў у свой першы фінал турніру Вялікага шлема. Чэмпіёнкай у жаночым адзіночным разрадзе стала амерыканка Слоан Стывенс, якая перамагла ў фінале сваю суайчынніцу Мэдысан Кіз і выйграла свой першы турнір Вялікага шлема.

## Спасылкі 
* 

2017
Катэгорыя:2017 год у тэнісе
Катэгорыя:Спорт у ЗША ў 2017 годзе
Катэгорыя:Сусветны тур ATP 2017
Катэгорыя:Тур WTA 2017
Катэгорыя:Тэнісныя турніры ў ЗША
Катэгорыя:2017 год у Нью-Ёрку
Касцёл Маці Божай Фацімскай (Жодзіна)

**Касцёл Маці Божай Фацімскай ** — мураваны каталіцкі храм у горадзе Жодзіна Мінскай вобласці.

## Гісторыя 
25 сакавіка 1992 года адбыўся першы сход католікаў горада. 6 траўня 1992 года адбылася першая Святая Імша ў памяшканні дома культуры ГРЭС, якую правёў а. Юзаф Пятушка, пробашч Барысаўскай парафіі.
 ў 2021 годзе]]
20 мая 1992 года ў Жодзінскім гарадскім выканкаме зарэгістравана Рымска-каталіцкая парафія імя Маці Божай Фацімскай. 4 чэрвеня 1993 года было прынята рашэнне гарадскога выканкама аб адводзе зямельнага ўчастка пад будаўніцтва касцёла. 15 мая 1994 года быў узвядзены драўляны крыж на касцёльнай тэрыторыi.

7 кастрычніка 1996 года было асвячэнна месца будаўніцтва касцёла пробашчам парафіі а. Маркам. 11 лістапада 1996 года быў закладзены першы камень падмурка касцёла.

Май — чэрвень 1997 года было скончана будаўніцтва фундамента. Ліпень — верасень 1997 года — узведзены сцены касцёла.

У 2021 годзе па ініцыятве мясцовай парафіі была ўсталявана фігура Божай Маці на ўездзе ў горад з боку Мінска.

## Архітэктура 
Пабудаваны паводле праекта архітэктара Інэссы Кныш з «Барысаўпраекта».

Вырашаны квадратным у плане аб’ёмам, узнятым на высокі цокаль і накрытым стромкім вальмавым дахам з металачарапіцы, у які над фасадам урэзана чатырохгранная шатровая званіца. Фасад па цэнтры крапаваны трымя зашклёнымі прасламі з зубчастымі завяршэннямі. Такой жа формай вырашаны ўваходны партал-ніша, да якога вядзе лесвічны каскад. Аналагічна трактаваны плоскасныя бакавыя фасады. Трохгранны прэсбітэрый утвораны скошанымі ў плане сакрысціямі. Аднолькавае архітэктурнае і кампазіцыйнае вырашэнне атрымала далучаная да апсіды двухпавярховая плябанія, вальмавы дах над якой завершаны чатырохгранным шатром.

## Пробашчы 
* Юзаф Пятушка (1992—1993)
* Яраслаў Хыбза (1993—1994)
* Марк Жук (1995—2007)
* Вячаслаў Пялінак (1 снежня 2007 года — 30 студзеня 2009 года)
* Андрэй Сідаровіч (30 студзеня 2009 года — 1 верасня 2011 года)
* Міхаіл Цвячкоўскі (з 1 верасня 2011 года)

### Вікарыі 
* Аляксандр Жарнасек (2005 па 2007 год)
* Андрэй Сідаровіч (20 лютага 2008 года — 30 студзеня 2009 года)
* Павел Падмышанін (з 28 сакавіка 2010 года)
* Канстанцін Анашка (з 1 кастрычніка 2013 года)

## Галерэя 

Жодзіна, Касцёл Маці Божай Фацімскай.jpg
Касцёл Маці Божай Фацімскай (Жодзіна) 7.jpg
Касцёл Маці Божай Фацімскай (Жодзіна) 5.jpg
Касцёл Маці Божай Фацімскай (Жодзіна) 6.jpg
Касцёл Маці Божай Фацімскай (Жодзіна) 4.jpg
Касцёл Маці Божай Фацімскай (Жодзіна) 8.jpg
Касцёл Маці Божай Фацімскай (Жодзіна) 2.jpg
Касцёл Маці Божай Фацімскай (Жодзіна) 1.jpg
Касцёл Маці Божай Фацімскай (Жодзіна).jpg

## Спасылкі 
* Гісторыя парафіі — https://www.catholic-zhodzina.by/

Катэгорыя:Касцёлы Мінскай вобласці
Катэгорыя:Храмы Жодзіна
Катэгорыя:Касцёлы Мінска-Магілёўскай архідыяцэзіі
Катэгорыя:2003 год у Беларусі
Урач (значэнні)

**Урач** — гэта:

* Ура́ч — асоба з поўнай вышэйшай медыцынскай адукацыяй, якая прафесійна займаецца падтрымкай або аднаўленнем здароўя людзей
* У́рач — вёска ў Слонімскім раёне Гродзенскай вобласці Беларусі
Эбалі

**Эбалі** () — горад у Італіі, размяшчаецца ў рэгіёне Кампанія, у правінцыі Салерна.

Насельніцтва складае 36879 чалавек (на 2004 г.), шчыльнасць насельніцтва складае 262 чал./км². Займае плошчу 138,7 км². Паштовы індэкс — 84025. Тэлефонны код — 0828. Заступнік камуны — святы Віт. У Калабрыі кажуць, што «Хрыстос спыніўся ў Эбалі» — далей гэтага маленькага гарадка нават Хрыстос не адважыўся пайсці.

Катэгорыя:Гарады Кампаніі
Катэгорыя:Камуны правінцыі Салерна
Адкрыты чэмпіянат ЗША па тэнісе 2018

**Адкрыты чэмпіянат ЗША 2018** () — прафесійны тэнісны турнір, які праходзіў з 27 жніўня да 9 верасня 2018 года ў Нацыянальным тэнісным цэнтры Білі Джын Кінг у Нью-Ёрку, ЗША на хардавым пакрыцці. Чацвёртае і заключнае спаборніцтва з серыі Вялікага шлема ў 2018 годзе. Турнір стаў 138-м розыгрышам адкрытага чэмпіянату ЗША, які быў заснаваны ў 1881 годзе як Нацыянальны чэмпіянат ЗША і з таго часу праходзіць штогадова, з'яўляючыся адным з найстарэйшых тэнісных турніраў. Прызавы фонд турніру склаў $53,000,000, больш чым на 2,5 мільёна перавысіўшы прызавы фонд 2017 года.

Дзеючымі чэмпіёнамі ў адзіночных разрадах былі іспанец Рафаэль Надаль і амерыканка Слоан Стывенс. Стывенс саступіла ў чвэрцьфінале латышцы Настассі Севаставай, а Надаль быў пераможаны ў паўфінальнай стадыі аргенцінцам Хуанам Мартынам Дэль Потрам. Чэмпіёнкай у жаночым адзіночным разрадзе стала 20-гадовая Наомі Осака з Японіі, якая перамагла ў фінальным матчы амерыканку Серэну Уільямс і здабыла першы тытул Вялікага шлема ў сваёй кар'еры.

## Спасылкі 
* 

2018
Катэгорыя:2018 год у тэнісе
Катэгорыя:Спорт у ЗША ў 2018 годзе
Катэгорыя:Сусветны тур ATP 2018
Катэгорыя:Тур WTA 2018
Катэгорыя:Тэнісныя турніры ў ЗША
Катэгорыя:2018 год у Нью-Ёрку
Ябука (востраў)

**Ябука** ( — яблык) — невялікі незаселены вулканічны востраў у харвацкай частцы Адрыятычнага мора, адміністрацыйна адносіцца да Спліцка-Далмацінскай жупаніі. Знаходзіцца за 50 км на захад ад вострава Віс.

Плошча вострава — 0,022 км², даўжыня берагавой лініі — 715 метраў.

Катэгорыя:Астравы Адрыятычнага мора
Катэгорыя:Астравы Харватыі
Катэгорыя:Спліцка-Далмацінская жупанія
Катэгорыя:Незаселеныя астравы
Катэгорыя:Вулканічныя астравы
Калугін

**Калугін** — рускае прозвішча, паходзіць ад назвы горада Калуга.

## Вядомыя носьбіты 
* Алег Данілавіч Калугін (нар. 1934) — былы генерал-маёр КДБ СССР (1974 г.; пазбаўлены звання ў 2002 г.).
* Аляксей Савельевіч Калугін (нар. 1921) — беларускі вучоны ў галіне хірургіі, фізіялогіі спорту і спартыўнай медыцыны.
* Міхаіл Пятровіч Калугін (нар. 1994) — украінскі футбаліст.
* Пётр Аляксеевіч Калугін (нар. 1941) — беларускі палітык.
Віс

**Віс**:
* Віс (востраў)
* Віс (Германія)
* Віс (горад)
* Віс (Штырыя)
* Віс (рака)
Афанасьева

**Афана́сьева** — прозвішча, тапонім.

## Прозвішча 
* Іна Афанасьева — беларуская эстрадная спявачка
* Кацярына Васілеўна Афанасьева — беларуская плыўчыха. Майстар спорту Беларусі
* Наталля Мікалаеўна Афанасьева — беларускі архітэктар
* Эльвіра Акімаўна Афанасьева (нар. 1939) — беларускі архітэктар.

## Тапонім 
* Афанасьева — пасёлак гарадскога тыпу ў Кіраўскай вобласці Расіі.
* Афанасьева — вёска ў Духаўшчынскім раёне Смаленскай вобласці Расіі.
Грыцук

**Грыцук**:

* Грыцук вялікі (*Limosa limosa*) — буйная птушка з сямейства бакасавых.
* Грыцук малы (*Limosa lapponica*) — птушка сямейства бакасавых.

## Асобы 
**Грыцук** — прозвішча, пашыранае сярод беларусаў, палякаў і ўкраінцаў.
* Аляксандр Іванавіч Грыцук (нар. 1949) — урач-біяхімік. Доктар медыцынскіх навук (1996), прафесар (2003).
* Аляксей Грыцук (1910—1976) — беларускі грамадскі дзеяч у эміграцыі, старшыня Згуртавання беларусаў Канады
* Васіль Грыцук (нар. 1987) — украінскі футбаліст, паўабаронца клуба «Александрыя».
* Вольга Грыцук (1923—2019) — грамадская дзяячка беларускай дыяспары ў Канадзе.
* Іван Грыцук (нар. 1932) — беларускі дзяржаўны дзеяч, былы міністр сувязі Беларусі.
* Міхаіл Сцяпанавіч Грыцук (нар. 1940) — беларускі інжынер-будаўнік, спецыяліст у галіне асноў і фундаментаў, падземных збудаванняў.
* Наталля Грыцук (больш вядомая як *Гламурына*; нар. 1988) — польская стылістка і модная блогерша, якая стварае модныя стылізацыі.
* Пётр Якаўлевіч Грыцук (1927—2006?) — беларускі жывёлавод, Герой Сацыялістычнай Працы (1966)

## Іншыя значэнні 
* Грыцукі
Коміжа

**Коміжа** () — горад у Харватыі, у Спліцка-Далмацінскай жупаніі. Другі па велічыні горад вострава Віс пасля аднайменнага горада. Насельніцтва — 1523 чалавека ў самім горадзе і 1677 чалавек у абшчыне. Горад звязаны аўтамабільнай дарогай, якая ідзе праз увесь востраў, з горадам Віс.

## Памятныя мясціны 
Царква св. Мікалая. Манастырская царква. Закладзена ў XIII стагоддзі (перабудоўвалася). Царква Найсвяцейшай Панны Марыі (пабудавана ў XVI стагоддзі, пасля пашырана. Алтары ў стылі барока). Венецыянская вежа. Засталася ад венецыянскай крэпасці XVI стагоддзя.

## Вядомыя асобы 
* Ранка Марынкавіч (1913—2001) — харвацкі празаік і драматург.

## Спасылкі 
Катэгорыя:Гарады Харватыі
Пола

**Пола**:

## Прозвішча 
* Вера Мікалаеўна Пола — Народная артыстка Беларусі
* Кармен Пола — жонка іспанскага дыктатара Франсіска Франка, першая лэдзі Іспаніі (1939—1975)
* Марка Пола — італьянскі вандроўнік

## Спорт 
* Пола — камандная гульня з мячом
* Воднае пола

## Тапонім 
* Пола (Ушацкі раён)
Светац

**Светац** () — востраў у харвацкай частцы Адрыятычнага мора, знаходзіцца за 25 км на захад ад вострава Віс. Востраў мае форму хрыбта, выцягнутага з паўночнага ўсходу на паўднёвы захад, берагі пераважна высокія і стромкія, адзіная даступная бухта (Слаціна) ёсць толькі на паўднёва-ўсходняй частцы вострава. Побач з ёй ёсць некалькі дамоў. Шырыня вострава 1,5 км, даўжыня 3,5 км, даўжыня берагавой лініі 11,973 км, а плошча 4,194 км².

## Крыніцы 
Катэгорыя:Астравы Адрыятычнага мора
Катэгорыя:Астравы Харватыі
Катэгорыя:Спліцка-Далмацінская жупанія
Катэгорыя:Незаселеныя астравы
Бёрджэс

**Бёрджэс** — прозвішча.

## Вядомыя носьбіты 
* Гай Бёрджэс — савецкі разведчык
* Герберт Бёрджэс — англійскі футбаліст, трэнер
* Энтані Бёрджэс — англійскі пісьменнік
Блант

**Блант** — прозвішча.

## Вядомыя носьбіты 
* Джэймс Блант — брытанскі рок-музыкант
* Рой Блант — амерыканскі палітык, член Палаты прадстаўнікоў ЗША
* Эмілі Блант — амерыканская актрыса
* Энтані Блант — англійскі гісторык мастацтва, разведчык
Лабін

**Лабін** () — горад у Харватыі, ва ўсходняй частцы паўвострава Істрыя. Насельніцтва — 11 642 чалавека (па дадзеных перапісу 2011). Размешчаны на шашы Пула — Рыека за 5 км ад узбярэжжа заліва Кварнер, горад звязаны рэгулярнымі аўтобуснымі маршрутамі з Пулай, іншымі істрыйскімі гарадамі, а таксама з Рыекай і праз яе з астатняй Харватыяй.

Старая частка Лабіна знаходзіцца на вяршыні пагорка вышынёй 320 метраў. Новыя кварталы горада, званыя таксама Падлабін, размешчаны ля яго падножжа. Многія гады Лабін быў галоўным вуглездабычным цэнтрам у Харватыі, аднак паступова ўсе шахты былі зачыненыя (апошняя — у 1972 годзе). Зараз галоўная крыніца даходаў горада — турызм.
Катэгорыя:Гарады Харватыі
Царква ў гонар абраза Божай Маці «Збавіцельніца» (Жодзіна)

**Царква ў гонар абраза Божай Маці «Збавіцельніца»** — праваслаўны мураваны храм у горадзе Жодзіна Мінскай вобласці.

## Гісторыя 
Пабудавана ў 1998—2003 гадах па праекце, распрацаваным у 1997—1998 гадах архітэктарамі У. Даніленкам, М. Міклашэвіча, В. М. Батузавай, Т. В. Мікаэлян. Выкананы з цэглы ў стылізаваных формах старажытнарускага царкоўнага дойлідства. Квадратны ў плане выцягнуты па вертыкалі аб’ём малітоўнай залы завершаны цыліндрычным светлавым барабанам пад сферычным купалам. З франтальнага фасада далучана зграбная па прапорцыях шатровая званіца з макаўкай, з тыльнага — паўкруглая апсіда, па баках — прытворы пад арачнымі пакрыццямі. Ніжні крыптавы храм у імя св. велікамучаніка Панцеляімана.

Жодзіна, Царква.jpg
Царква ў гонар абраза Божай Маці «Збавіцельніца» (Жодзіна) 4.jpg
Царква ў гонар абраза Божай Маці «Збавіцельніца» (Жодзіна) 2.jpg
Царква ў гонар абраза Божай Маці «Збавіцельніца» (Жодзіна) 1.jpg
Царква ў гонар абраза Божай Маці «Збавіцельніца» (Жодзіна).jpg

## Літаратура 
* Праваслаўныя храмы Беларусі: энцыклапедычны даведнік / А. М. Кулагін; [рэдакцыйны савет: Г. П. Пашкоў, Л. В. Календа]. — Мінск: Беларуская Энцыклапедыя, 2007. — 653 с. 2000 экз. ISBN 978-985-11-0389-4.

## Спасылкі 
* Царква ў гонар абраза Божай Маці «Збавіцельніца»  — https://hram.by/

Катэгорыя:Праваслаўныя храмы Жодзіна
Катэгорыя:Храмы Барысаўскай епархіі
Катэгорыя:Будынкі і збудаванні Уладзіміра Даніленкі
Катэгорыя:Будынкі і збудаванні Веры Батузавай
Катэгорыя:2003 год у Беларусі
Basshunter

**Basshunter**, сапраўднае імя **Ёнас Эрык Альтберг** (; ) — шведскі спявак, музычны прадзюсар і дыджэй.

## Дыскаграфія 
### Студыйныя альбомы 
* *The Bassmachine* (2004)
* *LOL * (2006)
* ''Now You're Gone – The Album* (2008)
* *Bass Generation* (2009)
* *Calling Time'' (2013)

### Сінглы 
* «The Big Show» (2004)
* «Welcome to Rainbow» (2006)
* «Boten Anna» (2006)
* «Vi sitter i Ventrilo och spelar DotA» (2006)
* «Jingle Bells» (2006)
* «Vifta med händerna» (2006)
* «Now You're Gone» (2007)
* «Please Don't Go» (2008)
* «All I Ever Wanted» (2008)
* «Angel in the Night» (2008)
* «Russia Privjet (Hardlanger Remix)» (2008)
* «I Miss You» (2008)
* «Walk on Water» (2009)
* «Al final» (2009)
* «Every Morning» (2009)
* «I Promised Myself» (2009)
* «Saturday» (2010)
* «Fest i hela huset» (2011)
* «Northern Light» (2012)
* «Dream on the Dancefloor» (2012)
* «Crash & Burn» (2013)
* «Calling Time» (2013)
* «Elinor» (2013)
* «Masterpiece» (2018)
* «Home» (2019)
* «Angels Ain’t Listening» (2020)
* «Life Speaks to Me» (2021)
* «End the Lies»  (2022)
* «Ingen kan slå (Boten Anna)»  (2023)

## Крыніцы 
## Спасылкі 
* Афіцыйны сайт 

Катэгорыя:Спевакі і спявачкі Швецыі
Катэгорыя:Музычныя прадзюсары Швецыі
Катэгорыя:Пераможцы World Music Awards
Адкрыты чэмпіянат ЗША па тэнісе 2015

**Адкрыты чэмпіянат ЗША 2015** () — прафесійны тэнісны турнір, які праходзіў з 31 жніўня да 13 верасня 2015 года ў Нацыянальным тэнісным цэнтры Білі Джын Кінг у Нью-Ёрку, ЗША на хардавым пакрыцці. Чацвёртае і заключнае спаборніцтва з серыі Вялікага шлема ў 2015 годзе. Турнір стаў 135-м розыгрышам адкрытага чэмпіянату ЗША, які быў заснаваны ў 1881 годзе як Нацыянальны чэмпіянат ЗША і з таго часу праходзіць штогадова, з'яўляючыся адным з найстарэйшых тэнісных турніраў. Прызавы фонд турніру склаў $42,253,400, больш чым на 4 мільёны перавысіўшы прызавы фонд 2014 года.

Дзеючымі чэмпіёнамі ў адзіночных разрадах былі харват Марын Чыліч і амерыканка Серэна Уільямс. Чыліч саступіў у паўфінале будучаму пераможцу Новаку Джокавічу з Сербіі, а Уільямс, якая выйграла тры апошнія адкрытыя чэмпіянаты ЗША, а таксама мела магчымасць выйграць каляндарны Вялікі шлем, здабыўшы ўсе чатыры тытулы ў 2015 годзе, прайграла ў паўфінальным матчы італьянцы Раберце Вінчы. Джокавіч у другі раз стаў пераможцам турніру, перайграўшы ў фінале швейцарца Роджэра Федэрэра, а чэмпіёнкай у жаночым адзіночным разрадзе стала Флавія Пенета з Італіі, якая да гэтага не праходзіла далей за чвэрцьфінал на турнірах Вялікага шлема і перайграла Вінчы ў фінале, стаўшы першай італьянкай, якая перамагла на адкрытым чэмпіянаце ЗША.

## Спасылкі 
* 

2015
Катэгорыя:2015 год у тэнісе
Катэгорыя:Спорт у ЗША ў 2015 годзе
Катэгорыя:Сусветны тур ATP 2015
Катэгорыя:Тур WTA 2015
Катэгорыя:Тэнісныя турніры ў ЗША
Катэгорыя:2015 год у Нью-Ёрку
Вадзім Віктаравіч Бакацін

**Вадзім Віктаравіч Бака́цін** (, Кісялёўск, Кемераўская вобласць — , Масква) — савецкі і расійскі партыйны, дзяржаўны, палітычны і грамадскі дзеяч. Першы сакратар Кіраўскага (1985—1987) і Кемераўскага абкамаў КПСС (1987—1988). Міністр унутраных спраў СССР (1988—1990), апошні старшыня Камітэта дзяржаўнай бяспекі СССР (жнівень — снежань 1991), першы і апошні кіраўнік Міжрэспубліканскай службы бяспекі СССР (лістапад 1991 — студзень 1992). Член ЦК КПСС (1986—1991). Дэпутат Вярхоўнага Савета СССР (1986—1989). Саветнік Бяспекі пры Прэзідэнце СССР (сакавік — снежань 1991). Кандыдат у Прэзідэнты РСФСР на выбарах 1991 года.

## Мемуары 
* Бакатин В. *Кузбасс в XI пятилетке* Кемерово: Кн. изд-во 144 с., 1982
* Бакатин В. *Избавление от КГБ* Серия Время — События — Люди М: «Новости», 1992 267с. ISBN 5-7020-0721-2
* Бакатин В. *Освобождение от иллюзий* (взгляд министра внутренних дел СССР на события 1989—1990 годов) Кемерово: Кн. изд. во 181с., 1992
* Бакатин В. *Дорога в прошедшем времени* Издательство: «Дом» 448с., 1999 ISBN 5-85201-349-8

## Літаратура 
* Коновалов А. Б. История Кемеровской области в биографиях партийных руководителей (1943—1991). — Кемерово, 2004. — С. 361—394. ISBN 5-202-00423-08.
* 

## Спасылкі 
* Вадим Бакатин. Руководители спецслужб. Из альбома Документальное кино Леонида Млечина «Особая папка» (ТВ Центр).
* КГБ реформируется с головы — Власть — Коммерсантъ
* 

Катэгорыя:Міністры ўнутраных спраў СССР
Катэгорыя:Члены ЦК КПСС
Катэгорыя:Старшыні КДБ СССР
Катэгорыя:Мемуарысты СССР
Катэгорыя:Выпускнікі Новасібірскага дзяржаўнага архітэктурна-будаўнічага ўніверсітэта
Катэгорыя:Дэпутаты Вярхоўнага Савета СССР 11-га склікання
Кавая

**Кавая** () — горад у Цэнтральнай Албаніі, за 20 км на поўдзень ад Дурэса. Насельніцтва - 36 000 (2007). Адміністрацыйны цэнтр акругі Кавая. Размешчана за 8 км ад узбярэжжа Адрыятычнага мора. На ўсходняй ускраіне горада пачынаюцца пагоркі, якія цягнуцца да Тыраны. На захадзе таксама праходзіць невялікая града пагоркаў, якая аддзяляе горад ад мора. Паміж гэтымі пагоркамі ляжыць раўніна ад бухты Дурэса да ракі Шкумбіні.

Катэгорыя:Гарады Албаніі
Дугі-Отак

**Дугі-Отак**  () — востраў у Харватыі, у цэнтральнай частцы Далмацыі. Плошча вострава — 114,44 км², даўжыня — 45 км, шырыня каля 5 км. Даўжыня берагавой лініі — 170,7 км. Самы высокі пункт — гара Вела Варта (337 м).

Дугі-Отак — самы вялікі і найбольш аддалены ад берага востраў цэнтральнай Далмацыі. Ляжыць насупраць Задара, аддзелены ад мацерыковага ўзбярэжжа астравамі Углян і Пашман. Востраў выцягнуты вузкай паласой з паўночнага захаду на паўднёвы ўсход, як і большасць астравоў цэнтральнай Далмацыі. Форма дала яму імя — па-харвацку «дугі отак» азначае «доўгі востраў».

Насельніцтва — 1772 чалавекі (2001), якія пражываюць у 12 прыбярэжных пасёлках. Самы вялікі з іх — Велі Рат.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Астравы Адрыятычнага мора
Катэгорыя:Астравы Харватыі
Катэгорыя:Задарская жупанія
Трэвіза

**Трэвіза** (, ) — горад у італьянскай вобласці Венецыя, адміністрацыйны цэнтр аднайменнай правінцыі. Размешчаны на поўнач ад Венецыі на перасечанай каналамі раўніне каля зліцця рэк Сіле і Батэніга.
## Насельніцтва 
## Гарады-пабрацімы 
## Вядомыя ўраджэнцы і жыхары 
* Парыс Бардонэ (1500—1570) — італьянскі мастак
* Вінчэнца дэ Рыкаці (1707—1775) — італьянскі матэматык

## Крыніцы 
## Літаратура 
* 
* 

## Спасылкі 
Катэгорыя:Гарады Венета
Катэгорыя:Камуны правінцыі Трэвіза
Віс (горад)

**Віс** () — горад у Харватыі, найбуйнейшы населены пункт аднайменнага вострава. Насельніцтва — 1 960 чалавек (2001). Віс — цэнтр аднайменнай абшчыны ў складзе жупаніі Спліт-Далмацыя. Разваліны грэчаскага паселішчы Іса.
Францысканскі манастыр XVI стагоддзя, пабудаваны на руінах грэчаскага і рымскага тэатраў, некалькі цэркваў і палацаў XVI і XVII стагоддзяў.

Да сярэдзіны XX стагоддзя галоўным заняткам жыхароў горада было вінаградарства і вінаробства. Зараз пераважна турызм і сферы абслугоўвання.
Катэгорыя:Гарады Харватыі
Знамя юности

Сучасны лагатып газеты.|міні|150px
**«Знамя юности»** () — беларуская грамадска-палітычная газета для моладзі.

## Гісторыя 
Утворана ў 1938 годзе як сумесны друкаваны орган Цэнтральнага камітэта і Мінскага абласнога камітэта ЛКСМ Беларусі. Першы нумар выйшаў 10 красавіка 1938 года. Першапачатковая назва — «Сталінская моладзь». Заснавальнікам з 1956 года з’яўляўся ЦК ЛКСМ Беларусі. У гады Вялікай Айчыннай вайны выходзіла на адным з франтоў Чырвонай Арміі ў выглядзе ўлёткі фармату А4. Першы поўнафарматны пасляваенны нумар выйшаў 6 ліпеня 1945 года. У чэрвені 1956 году перайменаваная ў «Знамя юнацтва». У розны час заснавальнікамі выданні з’яўляліся: ЦК ЛКСМ Беларусі, Савет Міністраў, Дзяржкамітэт па справах моладзі, ГА «БПСМ», Дэпартамент па справах моладзі Міністэрства адукацыі. У 2004 годзе яе заснавальнікамі сталі Міністэрства адукацыі і ГА «БРСМ».

20 жніўня 1991 года, у сувязі са жнівеньскім путчам, з друку не выйшаў нумар газеты, бо ў ім змяшчаўся матэрыял супраць путчыстаў.

## Спасылкі 
* 
* «Знамя юности» на «Sputnik»

Катэгорыя:Газеты Беларусі
Вялікая розніца (Беларусь)

«**Вялікая розніца**» — парадыйнае шоу тэлеканала «Беларусь 1», беларуская версія праграмы «Вялікая розніца». Вядуць праграму вядучыя расійскай і ўкраінскай «Вялікай розніцы» — Іван Ургант і Аляксандр Цэкала.

## Спіс выпускаў і пародыі 
### 1 выпуск 
Выйшаў у эфір 31 снежня 2010 года.

Былі спарадаваныя:
* Інфармацыйная праграма «Панарама». Пародыя на вядучую Вольгу Курышка.
* Навагодні тост тэатра «Хрыстафор» (госць — Яўген Крыжаноўскі).
* Навагодні тост ад Юрыя Дземідовіча.
* Тэлегульня «Адзін супраць усіх». Пародыя на Георгія і Дзмітрыя Калдунова (госць — Георгій Калдун).
* Саліст групы «Ляпіс Трубяцкой» Сяргей Міхалок на навагоднім дзіцячым ранішніку.
* Навагодні тост ад Уладзіміра Ухцінскага (госць — Уладзімір Ухцінскі).
* Рэклама беларускіх тавараў ад сусветных зорак: Тома Круза, Алы Пугачовай, Адрыяна Чэлентана і Юліі Цімашэнка.
* Група «Цягні-Пхай», якія зраўняліся з групай «Любэ».
* Група «J:морс» з працэсам напісання песняў у бібліятэцы (госць — саліст гэта групы Уладзімір Пугач).
* Альмаматары, якія прыйшлі ў Беларусь: Лёва і Шура з Бі-2, Барыс Маісееў, Сярога, Алёна Свірыдава, Анастасія Стоцкая і Юрый Антонаў (госць — Барыс Маісееў).
* Навагодні тост ад доктара Дзмітрыя Сайкова з пародыяй на песню «Let’s Get It Started» групы «The Black Eyed Peas».
* Спявак Аляксандр Саладуха (госць — Аляксандр Саладуха).
* Удзельнікі «Еўрабачання-2010» з Беларусі — група «3+2» з пародыяй на песню «Buterflies».
* Тэлеперадача «Што? Дзе? Калі?», у якой бралі ўдзел беларускія знакамітасці. Пародыя на Аляксандра Саладуху, Ірыну Дарафееву і іншых.
* Дуэт Аляксандра Ціхановіча і Ядвігі Паплаўскай з песняй «Завіруха» (госці — Аляксандр Ціхановіч, Ядвіга Паплаўская).
* Навагодні конкурс дзіцячай самадзейнасці. Пародыя на песню «Take Me Out» групы «Franz Ferdinand» (госці — Анатоль Ярмоленка, яго дачка Алеся і яго ўнук Анатоль)
* «Ранішняя раніца» — мікс з ранішніх шоу. Пародыя на Святлану Бароўскую, Люсю Лушчык, Яўгенія Булку і іншых (госць — Святлана Бароўская).
* Ларыса Грыбалёва, Аляксандр Глеб, Анжаліка Агурбаш, Руслан Аляхно са сваімі моднымі трэндамі (госць — Ларыса Грыбалёва, Анжаліка Агурбаш і Руслан Аляхно).
* Група «Песняры» ў поўным складзе (госці — Ігар Пяня і Валерый Дайнэка былі ў студыі, але не запрошаны)

## Спасылкі 
* Старонка праграмы на сайце Першага беларускага канала 

Катэгорыя:Тэлеперадачы Беларусі
Катэгорыя:Тэлевізійныя гумарыстычныя праграмы
Ларыса Уладзіміраўна Грыбалёва

**Ларыса Уладзіміраўна Грыбалёва** (нар. , ) — беларуская спявачка і тэлевядучая.

## Біяграфія 
З 1994 салістка-вакалістка Дзяржаўнага канцэртнага аркестра Беларусі. Спявае па-руску і па-беларуску. Лаўрэат конкурсу «Маладзечна-1994». У дыскаграфіі два сольныя альбомы: «Что-нибудь» (2003), «Не обижай меня» (2013). Як вядучая вядомая найперш дзякуючы праграмам «Усё нармальна, мама» (195—1999) і «Утренняя почта» (з 1999).

## Дыскаграфія 
### Альбомы 
* «Что-нибудь» (2003)
* «Не обижай меня» (2013)

### Сінглы 
* «Сустрэнемся зноў» (з удзелам «Open Space» (сінгл, 2013)

Катэгорыя:Спевакі і спявачкі Беларусі
Катэгорыя:Тэлевядучыя Беларусі
Эканоміка Сінгапура

Сённяшні Сінгапур — сусветны транспартны, гандлёвы, фінансавы, адукацыйны, інавацыйны, тэнналагічны, лагістычны, прамысловы хаб. Гэта трэці вядучы сусветны фінансавы цэнтр, другі па велічыні ў свеце па колькасці казіно і рынку азартных гульняў, і трэці па велічыні ў свеце нафтаперапрацоўчы цэнтр. Сінгапур з’яўляецца лідарам шматлікіх сацыяльна-эканамічных рэйтынгаў, пачынаючы з трэцяга месца па душавым ВУП. Некалькі гадоў запар Сінгапур прызнаецца самай тэхналагічна падрыхтаванай нацыяй свету. Сусветны банк адзначае, што Сінгапур — адна з найзручнейшых для вядзення бізнесу краін.

## Гісторыя эканамічнага развіцця 
Пасля набыцця незалежнасці ў 1965 годзе пазбаўлены рэсурсаў Сінгапур зрабіў стаўку на кваліфікаваныя кадры, замежныя інвестыцыі, экспарт і зручнасць геаграфічнага становішча — і эканоміка дзяржавы-вострава адразу пайшла ўгoру. Разам з Ганконгам, Тайванем і Паўднёвай Карэяй Сінгапур быў аднесены да ліку Азіяцкіх тыграў, але «горад ільва» здолеў апярэдзіць астатнюю тройку, дэманструючы ў 1965—1995 штогадовы прырост ВУП у 6 %. У ХХI ст., хоць тэмпы росту эканомікі крыху запаволіліся, Сінгапур застаецца верным сабе ў сваім паспяховым развіцці. Нават крызісны 2009 выклікаў рэцэсію ўсяго ў −0,6 %, а ўсе 2010-я ВУП расце на 2-4 % штогод. Змяншэнне тэмпаў росту эканомікі тлумачыцца тым, што Сінгапур увайшоў у групу развітых краін і ў пэўным сэнсе дарос да «эканамічнай столі». Праблема, якая чакае эканоміку вострава — непазбежнае старэнне насельніцтва.

## Асаблівасці эканомікі 
Дынамічная, арыентаваная на экспарт, рынкавая эканоміка Сінгапура надзіва адкрытая і свабодная ад карупцыі. Нізкія падаткі, стабільныя цэны, і неймаверны душавы ВУП — усё гэта прыцягвае глабальных інвестараў, у першую чаргу, да сваіх сектараў высакатэхналагічнай прамысловасці і фінансавых паслуг. Узровень беспрацоўя вельмі нізкі (2,2 % у 2017).

Эканоміка моцна залежыць ад сферы паслуг, доля якой у ВУП складае 75,2 % (2017), прамысловасць — 24,8 %.. Структура *імпарту* амаль тая самая, за выняткам таго, што сярод важных партнёраў паўстаюць Саудаўская Аравія, ААЭ, Кувейт і Катар — нафта і газаэкспарцёры. Іх сумарная доля складае 7 %.

## Транспарт 
Порт Сінгапура з’яўляецца адным з пяці самых ажыўленых партоў у свеце; аэрапорт Чангі — адзін з самых сучасных аэрапортаў, а нацыянальны перавозчык Singapore Airlines у 2018 прызнаны лепшымі авіялініямі свету.
Канстанцін Фёдаравіч Захараў

{{Ваенны дзеяч
|імя              = Канстанцін Фёдарваіч Захараў
|арыгінал імя     = Константин Фёдорович Захаров
|дата нараджэння  = 
|месца нараджэння =
|дата смерці      = 
|месца смерці     = 
|выява            = 
|подпіс           = 
|прыналежнасць    = 
|гады службы      = 1937—1944
|званне           = 
|род войскаў      = Ваенна-паветраныя сілы
|пасада           = 
|часць            = 
|бітвы            = Вялікая Айчынная вайна
|узнагароды       = {
 
}
{
 
}
|сувязі           = 
|у адстаўцы       = 
}}
**Канстанцін Фёдаравіч Захараў** (1919-1944) — капітан Рабоча-сялянскай Чырвонай Арміі, удзельнік Вялікай Айчыннай вайны, Герой Савецкага Саюза (1944).

## Біяграфія 
Канстанцін Захараў нарадзіўся ў красавіку 1919 года ў Іванава-Вазнясенску. Скончыў школу, адзін курс Іванаўскага хімічнага тэхнікума і аэраклуб. У 1937 годзе Захараў быў прызваны на службу ў Рабоча-сялянскую Чырвоную Армію. У 1939 годзе ён скончыў Пермскую ваенную авіяцыйную школу. З першых дзён Вялікай Айчыннай вайны на яе франтах. Прымаў удзел у баях на Заходнім, Бранскім, Цэнтральным і Беларускім франтах. Удзельнічаў у бітве за Маскву, Курскай бітве. Лётаў на самалётах «І-16», «Міг-3», «Як-7б», «Як-9».

Да студзеня 1944 года капітан Канстанцін Захараў камандаваў эскадрылляй 233-га знішчальнага авіяпалка 234-й знішчальнай авіядывізіі 16-й паветранай арміі Беларускага фронту. Да таго часу ён здзейсніў 190 баявых вылетаў, прыняў удзел у 41 паветраным баі, збіў 15 варожых самалётаў асабіста і яшчэ 1 — у складзе групы. 13 студзеня 1944 года падчас штурмовки нямецкай аўтамабільнай калоны, калі самалёт Захарава быў падбіты, а лётчык накіраваў яго на згрупаванне войскаў праціўніка. Пахаваны ў Мазыры.

## Літаратура 
* 
* Подвиг. 3-е издание, испр. и доп. Ярославль, 1980

Катэгорыя:Лётчыкі, якія здзейснілі таран
Катэгорыя:Лётчыкі Вялікай Айчыннай вайны
Катэгорыя:Загінулі ў баях Вялікай Айчыннай вайны
Катэгорыя:Пахаваныя ў Мазыры