Эрвін Ромель

{{Ваенны дзеяч
|імя            = Эрвін Ойген Іаханес Ромель
|арыгінал імя = Erwin Eugen Johannes Rommel
|дата нараджэння  = 15.11.1891
|дата смерці    = 14.10.1944
|месца нараджэння = 
|месца смерці   = 
|выява    = Bundesarchiv Bild 146-1973-012-43, Erwin Rommel.jpg
|шырыня         = 250px
|апісанне выявы = 
|мянушка       = *Ліс пустыні*
|прыналежнасць =   Веймарская рэспубліка 
|гады службы    =
| званне = 
|род войскаў      =  Сухапутныя войскі
|камандаваў     = * 7-я танкавая дывізія
* Афрыканскі корпус
* Танкавая армія «Афрыка»
* Група армій «B»
|бітвы       = Першая сусветная вайна Другая сусветная вайна
* Французская кампанія
* Паўночнаафрыканская кампанія (1941—1943)
|узнагароды        = {

-

-

-

}
|сувязі          =
|у адстаўцы     =
|роспіс        = 120px
}}
**Э́рвін О́йген Іаха́нес Ро́мель** (,  — ) — нямецкі военачальнік часоў Трэцяга рэйха, генерал-фельдмаршал (1942) Вермахта. Кавалер Pour le Mérite (1918) і Рыцарскага крыжа Жалезнага крыжа з Дубовым лісцем, Мячамі і Дыяментамі (1943). Адзін з самых праслаўленых генерал-фельдмаршалаў нацысцкай Германіі, атрымаў вялікую павагу як сярод нямецкіх і італьянскіх салдат, так і сярод салдат праціўніка.

## Біяграфія 
За баявыя заслугі на італьянскім фронце Першай сусветнай вайны быў узнагароджаны ордэнам Pour le Mérite. З пачаткам Другой сусветнай вайны Эрвін Ромель бліскуча зарэкамендаваў сябе як камандзір 7-й танкавай дывізіі ў ходзе Французскай кампаніі 1940. Аднак фенаменальны поспех і сусветную славу Ромель здабыў у часы камандавання нямецка-італьянскімі войскамі ў Паўночна-Афрыканскай кампаніі, атрымаўшы імідж аднаго з самых вопытных военачальнікаў у сусветнай гісторыі па вядзенні баявых дзеянняў ва ўмовах пустыні, за што нават атрымаў мянушку* «Ліс пустыні»* (, ). У 1944 годзе на Заходнім фронце ўзначальваў войскі Вермахта, якія супрацьстаялі саюзнікам падчас уварвання ў Нармандыю.

Пасля правалу мяцяжу супраць Гітлера 20 ліпеня 1944 адзін з змоўшчыкаў назваў Ромеля, хоць Ромель у змове непасрэднага ўдзелу не прымаў. Улічваючы выдатныя заслугі генерал-фельдмаршала і вялікую павагу нямецкага народа, Гітлер вырашыў прыбраць былога ўлюбёнца цішком. 14 кастрычніка 1944, па адной з версій, у абмен на гарантыі для яго сям’і, Ромель скончыў жыццё самагубствам, прыняўшы цыяністы калій. Па загадзе Гітлера Ромель, як нацыянальны герой Трэцяга рэйха, быў пахаваны з усімі воінскімі ўшанаваннямі. 18 кастрычніка 1944 — дзень яго пахавання — быў аб’яўлены днём нацыянальнай жалобы.

Заходнія саюзнікі, супраць якіх пастаянна змагаўся фельдмаршал (ён ніколі не быў на Усходнім фронце), лічылі Ромеля найгуманным і найдасведчаным ваенным прафесіяналам. Войскі яго Афрыканскага корпуса ніколі не былі абвінавачаны ў ваенных злачынствах. Абыходжанне з салдатамі праціўніка, захопленымі ім падчас баёў у Афрыцы, адпавядала нормам міжнароднага права. Акрамя таго, Ромель цалкам праігнараваў загад вышэйстаячага кіраўніцтва нацысцкай Германіі па пакаранні смерцю захопленых камандас і дэсантнікаў, а таксама ваенных і грамадзянскіх асоб яўрэйскага паходжання ўсюды, дзе генерал-фельдмаршал кіраваў вядзеннем баявых дзеянняў.

## Літаратура 
* Rommel, Erwin (1979) [1937]. *Attacks*. Athena Press. — ISBN 0-9602736-0-3

## Спасылкі 
Катэгорыя:Германскія генерал-фельдмаршалы
Катэгорыя:Удзельнікі Першай сусветнай вайны (Германія)
Катэгорыя:Удзельнікі Другой сусветнай вайны
Катэгорыя:Узнагароджаныя медалём За танкавую атаку
Катэгорыя:Военачальнікі-самазабойцы
Катэгорыя:Згаданыя ў Вермахтберыхце
Катэгорыя:Пахаваныя ў Бадэн-Вюртэмбергу