open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Павел Андрэевіч Прышывалка

**Павел Прышывалка** (нар. , ) — беларускі футбаліст, брамнік жодзінскага «Тарпеда-БелАЗ».

## Клубная кар’ера 
Выхаванец клуба «Мінск», дзе пачаў займацца футболам у 8 гадоў. З 2016 года пачаў выступаць за дубль «Мінска», на наступны год замацаваўся ў дублі і стаў часам прыцягвацца да асноўнай каманды. У лютым 2018 года падоўжыў кантракт з «Мінскам». У 2018 годзе гуляў за клуб у Юніёрскай лізе УЕФА, з 2019 года стаў часцей з’яўляцца ў асноўнай камандзе ў якасці рэзервовага брамніка.

5 верасня 2020 года дэбютаваў у асноўным складзе «Мінска» ў матчы Кубка Беларусі супраць «Астраўца» (3:0), адгуляўшы ўсе 90 хвілін. 28 лістапада 2020 года ўпершыню згуляў у Вышэйшай лізе, правёўшы на полі ўсе 90 хвілін у матчы з салігорскім «Шахцёрам» (2:4). У сезоне 2021 стаў асноўным брамнікам каманды.

У студзені 2022 года падоўжыў кантракт са сталічным клубам. У сезоне 2022 быў другім брамнікам спачатку пасля Аляксея Казлова, з лета пасля Ягора Генералава, а з верасня, калі Генералаў атрымаў траўму, замацаваўся ў аснове. У снежні 2022 года па заканчэнні кантракта пакінуў «Мінск».

У сакавіку 2023 года далучыўся да брэсцкага «Цэнтра футбола». У студзені 2024 года падпісаў кантракт з жодзінскім «Тарпеда-БелАЗ».

## Статыстыка выступленняў 
## Крыніцы 
Катэгорыя:Футбольныя варатары
Катэгорыя:Футбалісты Беларусі
Катэгорыя:Ігракі ФК Мінск
Катэгорыя:Ігракі ФК Цэнтр футбола Брэст
Катэгорыя:Ігракі ФК Тарпеда-БелАЗ
Андрэй Уладзіміравіч Рум

**Андрэй Рум** (нар. , ) — беларускі футбаліст, абаронца клуба «Слуцк».

## Клубная кар’ера 
Пачынаў займацца футболам у Лідзе, на юнацкім узроўні выступаў за гродзенскі «Нёман», навучаўся ў мінскай Акадэміі АБФФ, пасля заканчэння якой у 2019 годзе трапіў у склад «Слуцка», дзе стаў выступаць за дубль. У 2020 годзе стаў прыцягвацца да асноўнай каманды клуба. Дэбютаваў за «Слуцк» 29 жніўня 2020 года ў матчы Кубка Беларусі супраць гомельскага «Лакаматыва» (2:0), калі выйшаў на замену ў другім тайме. 1 лістапада 2020 года ўпершыню згуляў у Вышэйшай лізе, выйшаўшы на замену ў канцы сустрэчы з «Энергетыкам-БДУ» (2:0). Пасля працягваў з’яўляцца ў асноўнай камандзе, з 2022 года рэгулярна трапляў на лаўку запасных, зрэдку выхадзіў на поле. У студзені 2024 года падоўжыў кантракт са «Слуцкам».

## Міжнародная кар’ера 
У кастрычніку 2018 года гуляў за юнацкую зборную Беларусі (да 17 гадоў) у кваліфікацыйным раўндзе чэмпіянату Еўропы. У сакавіку 2019 годзе знаходзіўся ў складзе зборнай на элітным раўндзе чэмпіянату Еўропы, але на поле не выхадзіў.

## Статыстыка выступленняў 
## Грамадзянская пазіцыя 
Пасля жорсткага разгону акцый пратэстаў, выкліканых масавымі фальсіфікацыямі на прэзідэнцкіх выбарах 2020 года, збіцця і катаванняў затрыманых пратэстоўцаў, разам з 92 іншымі беларускімі футбалістамі выступіў з асуджэннем гвалту ў Беларусі.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Футбалісты Беларусі
Катэгорыя:Ігракі ФК Слуцк
Дытыленхоз бульбы

**Дытыленхоз бульбы** — захворванне бульбы, якое выклікаецца . Яно адносіцца да групы захворванняў, званых нематоднымі захворваннямі.

## Апісанне 
Пашкоджвае клубні бульбы, дзе нематоды кормяцца і размнажаюцца (могуць развівацца на лубіне, гаросе, грэчцы, моркве, асоце і іншае). Кветкі клубняў некратызуюцца і адміраюць. Тканкі цямнеюць, становяцца трухлявымі. Нематоды ў такіх тканках жыць не могуць і пераходзяць на здаровую частку клубня, паступова павялічваюць зону пашкоджання. Хвароба асабліва небяспечная ў час хавання, выклікае страты да 50 %.

## Меры барацьбы 
Апрацоўка заражаных раслін, глебы , нематадоіднымі грыбамі, укараненне севазваротаў з культурамі, якія не пашкоджваюцца нематодамі. Дапамагаюць выкарыстанне ўстойлівых сартоў і каранцінныя мерапрыемствы.

Катэгорыя:Захворванні бульбы
Грыбы нематадоідныя

**Грыбы нематадоідныя**, **Нематафагныя грыбы**&nbsp;— група драпежных грыбоў, якія палююць на нематод. Налічвае каля 160 відаў. Некаторыя развіваюцца ў целе нематод, некаторыя ловяць іх з дапамогай клейкага рэчыва, іншыя развілі ўменне паляваць на іх з дапамогай ласопадобных вырастаў гіфаў. Такія ласо могуць сціскацца, калі ў іх трапляе ахвяра.

## Драпежныя віды грыбоў 
* 
* 
* 
* 
* 

## Літаратура 
* Philip Jacobs Arthrobotrys oligospora // Nematophagous Fungi: Guide by Philip Jacobs, BRIC-Version, 2002&nbsp;— URL

Катэгорыя:Мікалогія
Катэгорыя:Мясаедныя грыбы
Катэгорыя:Драпежныя грыбы
Дзмітрый Аляксеевіч Харытонаў

**Дзмітрый Аляксеевіч Харытонаў** (нар. , ) — беларускі футбаліст, брамнік клуба «Віцебск».

## Клубная кар’ера 
Выхаванец клуба «Віцебск», у 2013—2014 гадах выступаў за каманду «Віцебск-2» у Другой лізе, а пасля стаў гуляць за дубль «Віцебска». Сезон 2017 правёў у арэндзе ў «Оршы», дзе стаў трывалым іграком асновы, а ў лютым 2018 года быў пераведзены ў наваполацкі «Нафтан», дзе таксама замацаваўся ў стартавым складзе.

Да сезона 2019 рыхтаваўся з «Віцебскам», а ў красавіку зноў адправіўся ў арэнду ў «Оршу». У пачатку 2020 года трэніраваўся з «Віцебскам», аднак у студзені быў дыскваліфікаваны на адзін год за ўдзел у дагаварных матчах у складзе «Нафтана» ў 2018 годзе, пасля чаго пакінуў віцебскі клуб.

У лютым 2021 года, пасля заканчэння тэрміну дыскваліфікацыі, падпісаў кантракт са «Слуцкам». 14 сакавіка 2021 года дэбютаваў у Вышэйшай лізе, адгуляўшы ўсе 90 хвілін у матчы супраць БАТЭ (0:3). У далейшым працягваў выхадзіць у стартавым складзе случан, а з чэрвеня страціў месца ў аснове.

У студзені 2022 года па пагадненні бакоў разарваў кантракт са «Слуцкам». Хутка стаў трэніравацца ў «Віцебскам» і падпісаў пагадненне з клубам. У сезоне 2022 быў другім брамнікам каманды, згуляў толькі ў матчы Кубка Беларусі супраць рагачоўскага «Макслайна» (21 чэрвеня, выніковы лік 3:2). У студзені 2023 года падоўжыў кантракт з віцебскім клубам.

## Статыстыка выступленняў 
## Палітычныя погляды 
Падпісаў адкрыты ліст спартыўных дзеячаў краіны, якія выступаюць за дзеючую ўладу Беларусі пасля жорсткіх падаўленняў народных пратэстаў у 2020 годзе.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Футбольныя варатары
Катэгорыя:Футбалісты Беларусі
Катэгорыя:Ігракі ФК Віцебск
Катэгорыя:Ігракі ФК Віцебск-2
Катэгорыя:Ігракі ФК Орша
Катэгорыя:Ігракі ФК Нафтан
Катэгорыя:Ігракі ФК Слуцк
Андрэй Аляксандравіч Патапенка

**Андрэй Аляксандравіч Патапенка** (нар. , ) — беларускі футбаліст, паўабаронца клуба «Гомель» (у арэндзе з барысаўскага БАТЭ).

## Клубная кар’ера 
Пачынаў займацца футболам у мінскім МТЗ-РІПА, у юнацкім узросце апынуўся ў складзе барысаўскага БАТЭ. У 2018 годзе пачаў выступаць за дубль клуба, дзе неўзабаве замацаваўся ў стартавым складзе, а 11 ліпеня 2018 года дэбютаваў у асноўнай камандзе БАТЭ ў матчы Кубка Беларусі супраць «Энергетыка-БДУ» (2:1, у дадатковы час), выйшаўшы на замену ў другім тайме.

У лютым 2020 года разам з іншымі маладымі ігракамі БАТЭ быў арандаваны дзяржынскім «Арсеналам». У складзе дзяржынскай каманды звычайна зрэдку выхадзіў на замену, і ў жніўні пакінуў клуб. У верасні 2020 года быў пераведзены ў «Смалявічы», дзе 18 верасня 2020 года дэбютаваў у Вышэйшай лізе ў матчы супраць брэсцкага «Руха» (0:6), выйшаўшы на замену ў другім тайме. У далейшым замацаваўся ў стартавым складзе каманды. У снежні 2020 года па заканчэнні арэнды пакінуў «Смалявічы».

У лютым 2021 года на правах арэнды далучыўся да «Слуцка». У слуцкай камандзе стаў іграком асновы, гуляў пераважна ў стартавым складзе. У снежні 2021 года па заканчэнні арэнды пакінуў «Слуцк».

У студзені 2022 года перайшоў у «Гомель». У студзені 2024 года пакінуў гомельскі клуб па заканчэнні кантракта і падпісаў двухгадовае пагадненне з БАТЭ. У красавіку 2024 года атрымаў траўму, пасля аднаўлення ў ліпені 2024 года быў аддадзены ў арэнду «Гомелю».

## Міжнародная кар’ера 
8 кастрычніка 2021 года дэбютаваў у моладзевай зборнай Беларусі, калі выйшаў у стартавым складзе ў адборачным матчы чэмпіянату Еўропы 2023 супраць Грэцыі (0:2) і быў заменены ў другім тайме.

## Дасягненні 
* Уладальнік Кубка Беларусі: 2022

## Статыстыка выступленняў 
## Крыніцы 
Катэгорыя:Футбалісты Беларусі
Катэгорыя:Ігракі ФК БАТЭ
Катэгорыя:Ігракі ФК Арсенал Дзяржынск
Катэгорыя:Ігракі ФК Смалявічы
Катэгорыя:Ігракі ФК Слуцк
Катэгорыя:Ігракі ФК Гомель
Валерый Юр’евіч Бачароў

**Валерый Бачароў** (нар. , ) — беларускі футбаліст, паўабаронца расійскага клуба «Урал» з Екацярынбурга і нацыянальнай зборнай Беларусі.

## Клубная кар’ера 
Пачынаў займацца футболам у мінскім «Дынама», у юнацкім узросце апынуўся ў складзе барысаўскага БАТЭ. У 2018 годзе пачаў выступаць за дубль клуба, дзе неўзабаве замацаваўся ў стартавым складзе. 29 жніўня 2020 года дэбютаваў асноўнай камандзе БАТЭ ў матчы Кубка Беларусі супраць мікашэвіцкага «Граніта» (5:0), правёўшы на полі ўсе 90 хвілін.

У верасні 2020 года быў аддадзены ў арэнду ў «Смалявічы», дзе 18 верасня 2020 года дэбютаваў у Вышэйшай лізе, правёўшы на поле ўсе 90 хвілін матча супраць брэсцкага «Руха» (0:6). У далейшым замацаваўся ў стартавым складзе каманды. У снежні 2020 года па заканчэнні арэнды пакінуў «Смалявічы».

У пачатку 2021 года знаходзіўся на праглядзе ў «Віцебску», але беспаспяхова. У лютым 2021 года на правах арэнды далучыўся да «Слуцка». Стаў адным з асноўных ігракоў слуцкай каманды. У снежні 2021 года па заканчэнні арэнды пакінуў «Слуцк».

У пачатку 2022 года пачаў рыхтавацца да новага сезона з асноўнай камандай БАТЭ. У сакавіку 2022 года падоўжыў кантракт з барысаўчанамі да канца 2023 года. У сезоне 2022 замацаваўся ў стартавым складзе БАТЭ, а на наступны сезон стаў капітанам каманды. У снежні 2023 года пакінуў БАТЭ.

У студзені 2024 года стаў іграком екацярынбургскага «Урала».

## Міжнародная кар’ера 
2 верасня 2021 года дэбютаваў у моладзевай зборнай Беларусі, адгуляўшы ўсе 90 хвілін у адборачным матчы чэмпіянату Еўропы супраць Ісландыі (1:2).

3 чэрвеня 2022 года ўпершыню згуляў за нацыянальную зборную Беларусі, калі выйшаў у стартавым складзе ў матчы Лігі нацый УЕФА супраць Славакіі (0:1) і быў заменены ў другім тайме.

## Дасягненні 
*   Бронзавы прызёр чэмпіянату Беларусі: 2022
*  Уладальнік Суперкубка Беларусі: 2022
*  У спісе 22 найлепшых футбалістаў чэмпіянату Беларусі: 2022

## Статыстыка выступленняў 
## Крыніцы 
Катэгорыя:Футбалісты Беларусі
Катэгорыя:Ігракі зборнай Беларусі па футболе
Катэгорыя:Ігракі ФК БАТЭ
Катэгорыя:Ігракі ФК Смалявічы
Катэгорыя:Ігракі ФК Слуцк
Катэгорыя:Ігракі ФК Урал Екацярынбург
Мікалай Кірылавіч Вахонін

**Мікалай Кірылавіч Вахонін** (нар. , г. Горкі) — беларускі вучоны ў галіне сістэмнага аналізу, мадэлявання і прыняцця рашэнняў у вялікіх прыродна-тэхнічных сістэмах — меліяраваных сельскагаспадарчых аб’ектах. Кандыдат тэхнічных навук (1992), дацэнт (2007).

## Біяграфія 
Скончыў СШ № 2 г. Горкі, БСГА (1974), Маскоўскі тэхнічны інстытут (1985).

У 1974—1975 гадах працаваў майстрам Горацкага будаўніча-мантажнага ўпраўлення.

У 1975—2007 гадах інжынерам, малодшым навуковым супрацоўнікам, старшым навуковым супрацоўнікам, загадчыкам лабараторыі, намеснікам дырэктара па навуковай рабоце у Навукова-вытворчым рэспубліканскім унітарным прадпрыемстве «Беларускі навукова-даследчы інстытут меліярацыі і лугаводства».

З 1992 года загадчык лабараторыі маніторынгу і мадэлявання прыродных сістэм.

З 2007 года дырэктар Рэспубліканскага навуковага даччынага ўнітарнага прадпрыемства «Інстытут меліярацыі».

## Узнагароды 
Узнагароджаны Сярэбраным медалём Выставы дасягненняў народнай гаспадаркі СССР, Ганаровымі граматамі Міністэрства сельскай гаспадарак, Дзяржаўнага камітэта па навуцы і тэхніцы, медалём Францыска Скарыны (2015).

## Навуковая дзейнасць 
Аўтар навуковых і навукова-метадычных прац.

### Бібліяграфія 
* Мелиорация земель в Беларуси. — Минск, 2001 (у суаўт.).
* Методическое пособие по выбору оптимальной трансформации хозяйствования при старении мелиоративных систем. — Минск, 2006 (у суаўт.).
* Эколого-экономическое обоснование мелиорации торфяно-болотных комплексов и технологии их рационального использования . — Москва ; Рязань, 2012 (у суаўт.).
* Методические руководство по использованию ГИС при проектировании реконструкции мелиоративных объектов. — Минск, 2014 (у суаўт.).

## Літаратура 
* Библиография научных трудов Н. К. Вахонина: (к 60-летию со дня рождения) / РУП «Институт мелиорации» Национальной академии наук Беларуси. — Минск : Институт мелиорации, 2012. — 22 с., [1] л. цв. ил.
Спіс несапраўдных скарпіёнаў Беларусі

У Беларусі адзначана не менш за 7 відаў **несапраўдных скарпіёнаў**.

## Сямейства  
### Род  
* 

### Род  
* 

### Род  
* 

## Сямейства  
### Род  
* 
* 

### Род  
* 

### Род  
* 

## Літаратура 
* 
* Бурко Л. Д., Лопатин И. К., 2001. Опыт оценки таксономического разнообразия животного мира Беларуси. Вестник Белорусского государственного университета. Сер. 2 1, 40-42.

*
Катэгорыя:Павукападобныя Еўропы
Несапраўдныя скарпіёны
Яўген Анатолевіч Апанасовіч

**Яўген Апанасовіч** (нар. , Лунінец) — беларускі футбаліст, нападнік клуба «Новая Прыпяць» з Альшанаў.

## Клубная кар’ера 
Пачынаў займацца футболам у Лунінцы, на юнацкім узроўні выступаў за мікашэвіцкі «Граніт», а ў 2017 годзе далучыўся да «Слуцка», дзе з 2019 года стаў выступаць за дубль. Замацаваўся ў складзе і стаў адным з найлепшых бамбардзіраў турніру дублёраў, на наступны год пачаў прыцягвацца да асноўнага складу клуба. 17 ліпеня 2020 года дэбютаваў у Вышэйшай лізе, выйшаўшы на замену ў другім тайме матча з «Іслаччу» (2:1).

У сезоне 2021 выступаў за дубль «Слуцка» і не прыцягваўся да асноўнай каманды, а ў ліпені быў аддадзены ў арэнду ў гомельскі «Лакаматыў», дзе выхадзіў на замену. У снежні 2021 года па заканчэнні арэнды пакінуў гомельскую каманду. У 2022 годзе гуляў пераважна за дубль «Слуцка», у Вышэйшай лізе толькі двойчыы выйшаў на замену ў канцы сустрэчы.

У пачатку 2023 года праходзіў прагляд у «Смаргоні», а пазней далучыўся да віцебскага «Макслайна», які ў сакавіку 2023 года арандаваў нападніка на сезон. Пакінуў «Макслайн» у чэрвені 2023 года, а ў ліпені 2023 года папоўніў склад «Лунінца» ў Другой лізе.

У студзені 2024 года адправіўся на прагляд у «Астравец» і ў лютым падпісаў кантракт з клубам. Аднак, ужо у красавіку пакінуў каманду і далучыўся да «Новай Прыпяці».

## Статыстыка выступленняў 
## Грамадзянская пазіцыя 
Пасля жорсткага разгону акцый пратэстаў, выкліканых масавымі фальсіфікацыямі на прэзідэнцкіх выбарах 2020 года, збіцця і катаванняў затрыманых пратэстоўцаў, разам з 92 іншымі беларускімі футбалістамі выступіў з асуджэннем гвалту ў Беларусі.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Футбалісты Беларусі
Катэгорыя:Ігракі ФК Слуцк
Катэгорыя:Ігракі ФК Лакаматыў Гомель
Катэгорыя:Ігракі ФК Макслайн
Катэгорыя:Ігракі ФК Лунінец
Катэгорыя:Ігракі ФК Астравец
Катэгорыя:Ігракі ФК Новая Прыпяць Альшаны
Аляксандр Міхайлавіч Міхаленка

**Аляксандр Міхаленка** (нар. , ) — беларускі футбаліст, абаронца клуба «Мінск».

## Клубная кар’ера 
Выхаванец жлобінскай ДЮСШ, у юнацкім узросце трапіў у структуру мінскага «Дынама». З 2018 года пачаў выступаць за дубль, у 2020 годзе замацаваўся ў стартавым складзе дубля.

У лютым 2021 года быў аддадзены ў арэнду ў рэчыцкі «Спадарожнік». 14 сакавіка 2021 года дэбютаваў у Вышэйшай лізе ў матчы першага тура супраць брэсцкага «Дынама» (0:4), правёўшы на полі ўсе 90 хвілін. У далейшым замацаваўся ў стартавым складзе рэчычан.

У ліпені 2021 года, пасля таго як «Спадарожнік» зняўся з Вышэйшай лігі, на правах арэнды далучыўся да магілёўскага «Дняпра», дзе таксама стаў гуляць у стартавым складзе. У снежні 2021 года па заканчэнні арэнды пакінуў магілёўскі клуб.

У студзені 2022 года быў аддадзены ў арэнду ў «Іслач». З’яўляўся на полі эпізадычна, пераважна заставаўся на лаўцы запасных. Па заканчэнні сезона 2022 вярнуўся з арэнды ў «Дынама».

У студзені 2023 года стаў трэніравацца з асноўным складам дынамаўцаў. Пазней праходзіў прагляд у мазырскай «Славіі», а ў сакавіку 2023 года быў арандаваны «Энергетыкам-БДУ». У снежні 2023 года вярнуўся ў «Дынама». Разам з камандай рыхтаваўся да сезона 2024, паспеў згуляць за «Дынама» ў матчы за Суперкубак Беларусі, пасля чаго ў сакавіку 2024 года ў якасці свабоднага агента перайшоў у «Мінск».

## Міжнародная кар’ера 
У кастрычніку 2017 года быў у складзе юнацкай зборнай Беларусі (да 17 гадоў) на кваліфікацыйным раўндзе чэмпіянату Еўропы, аднак на поле не выхадзіў.

26 сакавіка 2021 года дэбютаваў у моладзевай зборнай Беларусі, адгуляўшы ўсе 90 хвілін у таварыскім матчы супраць Арменіі (2:1).

## Статыстыка выступленняў 
## Крыніцы 
Катэгорыя:Футбалісты Беларусі
Катэгорыя:Ігракі ФК Дынама Мінск
Катэгорыя:Ігракі ФК Спадарожнік Рэчыца
Катэгорыя:Ігракі ФК Дняпро Магілёў
Катэгорыя:Ігракі ФК Іслач
Катэгорыя:Ігракі ФК Энергетык-БДУ
Катэгорыя:Ігракі ФК Мінск
Яўген Фёдаравіч Семянчук

**Яўген Семянчук** (нар. , ) — беларускі футбаліст, абаронца польскага клуба «Одра» з Бытама Аджаньскага.

## Клубная кар’ера 
Выхаванец гродзенскай СДЮШАР «Нёман», у 2017 годзе перабраўся ў структуру мінскага «Дынама», дзе ў 2019 годзе пачаў выступаць за дубль. У лютым 2021 года быў аддадзены ў арэнду ў рэчыцкі «Спадарожнік». 16 красавіка 2021 года дэбютаваў у Вышэйшай лізе, выйшаўшы на замену ў другім тайме матча супраць «Іслачы» (1:5). Гуляў за «Спадарожнік» да ліпеня 2021 года, калі клуб зняўся з турніру.

У пачатку 2022 года праходзіў прагляд у гродзенскім «Нёмане», але беспаспяхова. У ліпені 2023 года далучыўся да польскай «Одры» з Бытама Аджаньскага.

## Статыстыка выступленняў 
## Крыніцы 
## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Футбалісты Беларусі
Катэгорыя:Ігракі ФК Спадарожнік Рэчыца
Катэгорыя:Ігракі ФК Дынама Мінск
Катэгорыя:Футбалісты паводле клубаў Польшчы
Антон Аляксандравіч Багданаў

**Антон Багданаў** (нар. , ) — беларускі футбаліст, паўабаронца клуба «Аўтазаводзец-Трактар» з Мінска.

## Клубная кар’ера 
З 2017 года пачаў выступаць за дубль жодзінскага «Тарпеда-БелАЗ», дзе хутка замацаваўся ў стартавым складзе. З 2018 года пачаў прыцягвацца да асноўнай каманды, аднак так і не згуляў за яе.

У ліпені 2020 года на правах арэнды далучыўся да «Смалявічаў». Спачатку гуляў за дубль клуба, 28 жніўня 2020 года дэбютаваў у асноўным складзе ў матчы Кубка Беларусі супраць дзяржынскага «Арсенала» (1:4, у дадатковы час), выйшаўшы на замену ў канцы другога тайма. 12 верасня 2020 года ўпершыню згуляў у Вышэйшай лізе, правёўшы ўсе 90 хвілін у матчы з БАТЭ (2:5). У снежні 2020 года па заканчэнні арэнды пакінуў «Смалявічы».

У сакавіку 2021 года, пакінуўшы «Тарпеда-БелАЗ», стаў іграком рэчыцкага «Спадарожніка». Гуляў за «Спадарожнік» да ліпеня 2021 года, калі клуб зняўся з Вышэйшай лігі.

У лютым 2022 года падпісаў кантракт з рагачоўскім «Макслайнам». Гуляў у стартавым складзе, з лета стаў часцей выхадзіць на замену. У сакавіку 2023 года перабраўся ў «Жодзіна-Паўднёвае». У пачатку 2024 года, пасля таго як жодзінскі клуб спыніў існаванне, далучыўся да «Аўтазаводца-Трактара».

## Статыстыка выступленняў 
## Крыніцы 
Катэгорыя:Футбалісты Беларусі
Катэгорыя:Ігракі ФК Тарпеда-БелАЗ
Катэгорыя:Ігракі ФК Смалявічы
Катэгорыя:Ігракі ФК Спадарожнік Рэчыца
Катэгорыя:Ігракі ФК Макслайн
Катэгорыя:Ігракі ФК Жодзіна-Паўднёвае
Катэгорыя:Ігракі ФК Трактар Мінск
Міхаіл Аляксандравіч Сачкоўскі

**Міхаіл Сачкоўскі** (нар. , ) — беларускі футбаліст, паўабаронца клуба «Слуцк» і моладзевай зборнай Беларусі.

## Клубная кар’ера 
Выхаванец пінскай СДЮШАР-3, у маладым узросце далучыўся да «Слуцка», дзе выступаў за юнацкія каманды, а ў 2019 годзе пачаў гуляць за дубль, дзе адразу замацаваўся ў складзе. У 2020 годзе стаў прыцягвацца і да асноўнай каманды. Дэбютаваў у асноўным складзе «Слуцка» 29 жніўня 2020 года ў матчы Кубка Беларусі супраць гомельскага «Лакаматыва» (2:0), калі выйшаў на замену ў канцы сустрэчы. 22 лістапада 2020 года ўпершыню згуляў у Вышэйшай лізе, правёўшы на полі ўсе 90 хвілін у матчы з гродзенскім «Нёманам» (0:1). У 2021 годзе стаў часцей з’яўляцца ў стартвым складзе, а ў сезоне 2022 ужо быў рэгулярным іграком асновы. У студзені 2024 года падоўжыў кантракт са «Слуцкам».

## Міжнародная кар’ера 
27 верасня 2022 года дэбютаваў у моладзевай зборнай Беларусі, адгуляўшы другі тайм таварыскага матча супраць Казахстана (1:1).

## Статыстыка выступленняў 
## Грамадзянская пазіцыя 
Пасля жорсткага разгону акцый пратэстаў, выкліканых масавымі фальсіфікацыямі на прэзідэнцкіх выбарах 2020 года, збіцця і катаванняў затрыманых пратэстоўцаў, разам з 92 іншымі беларускімі футбалістамі выступіў з асуджэннем гвалту ў Беларусі.

Падпісаў адкрыты ліст спартыўных дзеячаў краіны, якія выступаюць за дзеючую ўладу Беларусі пасля здушэння народных пратэстаў у 2020 годзе.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Футбалісты Беларусі
Катэгорыя:Ігракі ФК Слуцк
Гільерма Ласа

**Гільерма Ласа** (; нар. 1955, Гуаякіль) — эквадорскі палітык левай плыні, дзейны Прэзідэнт Рэспублікі Эквадор. Разам з Ленінам Марэнам (віцэ-прэзідэнт) перамог 2021 годзе ў другім туры Усеагульных прэзідэнцкіх выбараў, набраўшы 52 % сапраўдных галасоў, у той час як яго супернік Андрэс Араус — 48 %.

## Спасылкі 
* Guillermo Lasso's personal page
* Biography by CIDOB 

Катэгорыя:Прэзідэнты Эквадора
Катэгорыя:Хрысціянскія сацыялісты
Катэгорыя:Палітыкі XXI стагоддзя
ФК Ураджай Мінск

**«Ураджай»** — савецкі футбольны клуб з Мінска.  Заснаваны не пазней 1957 года. Апошні згадванне ў 1960 году.

## Дасягненні 
* У першынстве СССР — 2-е месца ў занальным турніры класа «Б» 1960 года.
* У кубку СССР — параза ў 1/2 занальнага фіналу (1957).

## Зноскі 
* Клуб у базе footballfacts
* Матчы клуба ў базе Wildstat
Ігар Мікалаевіч Заяц

**Ігар Заяц** (нар. , ) — беларускі футбаліст, абаронца клуба «Гомель».

## Клубная кар’ера 
Пачынаў займацца футболам у МТЗ-РІПА, пазней трапіў у структуру мінскага «Дынама», дзе з 2017 года выступаў за дубль. У лютым 2019 года быў аддадзены ў арэнду клубу «Смалявічы», дзе стаў трывалым іграком стартавага складу, дапамог камандзе выйсці ў Вышэйшую лігу.

У лютым 2020 года на правах арэнды далучыўся да «Гомеля». У гомельскім клубе таксама замацаваўся ў аснове і дапамог яму вярнуцца ў элітны дывізіён. Па заканчэнні арэнды ў снежні 2020 года пакінуў «Гомель», у пачатку 2021 года трэніраваўся з дублем «Дынама», а ў лютым 2021 года зноў быў арандаваны гомельскім клубам. 13 сакавіка 2021 года дэбютаваў у Вышэйшай лізе ў матчы першага тура супраць брэсцкага «Руха» (1:1), правёўшы на полі ўсе 90 хвілін. У далейшым працягваў выступаць у стартавым складзе, пазней стаў часам выхдзіць на замену. У лістападзе 2021 года па заканчэнні арэнды вярнуўся ў «Дынама». У першай палове 2022 года трэніраваўся з асноўнай камандай дынамаўцаў, але выхадзіў на поле толькі ў дублі.

У ліпені 2022 года быў аддадзены ў арэнду ў «Слуцк», дзе хутка замацаваўся ў стартавым складзе. У снежні 2022 года па заканчэнні арэнды пакінуў слуцкі клуб, аднак у студзені 2023 года, пакінуўшы «Дынама», падпісаў паўнавартаснае пагадненне са «Слуцкам».

У студзені 2024 года па заканчэнні кантракта пакінуў «Слуцк» і неўзабаве стаў іграком «Гомеля».

## Статыстыка выступленняў 
## Крыніцы 
Катэгорыя:Футбалісты Беларусі
Катэгорыя:Ігракі ФК Дынама Мінск
Катэгорыя:Ігракі ФК Смалявічы
Катэгорыя:Ігракі ФК Гомель
Катэгорыя:Ігракі ФК Слуцк
Нарцыз Алізар

**Нарцыз Алізар** (1794, Загораў на Валыні — 1862, Сады пад Познанню) — палітычны дзеяч, мемуарыст, публіцыст, мастак-пейзажыст.

## Біяграфія 
Паходзіў са шляхецкага роду Алізараў. Нарадзіўся ў сям’і Піліпа-Нерэуша (1750—1816), падчашага вялікага літоўскага, і Людвікі са Шчыт-Неміровічаў. Малодшы брат Густаў-Генрык-Атаназы Алізар — сябра Патрыятычнага таварыства, які меў сувязі з дзекабрыстамі, сябраваў з А. С. Пушкіным, пісаў вершы.

Вучыўся ў Крамянецкай гімназіі і Віленскім універсітэце. Студэнтам пачаў пісаць вершы і з 1819 друкавацца ў «Віленскім тыднёвіку». Пад час вайны 1812 г. — афіцэр напалеонаўскай арміі. Пад час паўстання 1830—1831 г. быў старшынёй грамадзянска-вайсковай рады Валынскай губерні, сенатарам-кашталянам Каралеўства Польскага. Пасля паражэння паўстання арыштаваны, але збег з Жытомірскай турмы і выехаў у Францыю. У эміграцыі — дзеяч арыстакратычнага асяроддзя Вялікай Эміграцыі. Быў першым старшынёй «Таварыства трэцяга мая» (1843 г.), якое вяло барацьбу за адраджэнне Польшчы і яе развіццё на аснове канстытуцыі 1791 г. Публіцыст, сябра Віленскага тапаграфічнага таварыства, Таварыства капіталаў падтрымкі «Dziennika Wilenskiego».

Памёр 9 жніўня 1862 года ў Садах. Пахаваны ў Люсове.

## Творы 
* Размовы аб суседстве. — Парыж, 1840 (на пол. мове);
* Успаміны. — Парыж, 1845 (на французскай мове, перакладзены на нямецкую мову у 2 тамах);
* Успаміны арыгінала. — Ліпск, 1853, Бруксель, 1862 (на польскай мове);
* З псалмоў Давіда. — Ліпск, 1857, Бруксель, 1862.

## Сям’я 
Жонка: Герждрофува. Дзеці: Марыя (9 мая 1828 — 20 верасня 1886), у замужжы Крамер.

## Спасылкі 
Катэгорыя:Члены Таварыства гісторыі Францыі
Саборныя школы

**Сабо́рныя шко́лы** — сярэднія навучальныя ўстановы, якія дзейнічалі ў эпоху сярэдневякоўя пры саборах (епіскапскіх кафедрах) буйных гарадоў Еўропы.

Саборныя школы давалі больш шырокую адукацыю, чым манастырскія і царкоўнапрыходскія школы. У школах навучалі чытанню, пісьму, граматыцы, лічэнню, царкоўным спевам. У эпоху позняга сярэдневякоўя ў іх таксама выкладаліся прадметы трывіума: граматыка, рыторыка, дыялектыка. У асобных школах выкладаліся прадметы квадрывіума: арыфметыка, геаметрыя, астраномія і музыка.

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Адукацыя ў Еўропе
Катэгорыя:Культура Сярэдневякоўя
Аляксей Іванавіч Філіпенка

**Аляксей Філіпенка** (нар. , Гомель) — беларускі футбаліст, паўабаронца.

## Клубная кар’ера 
Пачынаў кар’еру ў дублі «Гомеля». Другую палову сезона 2018 правёў у гомельскім «Лакаматыве», аднак мала выхадзіў на поле. У першай палове 2019 года выступаў за светлагорскі «Хімік», дзе трывала з’яўляўся ў аснове, правёў 14 матчаў і забіў 2 галы. Пасля перайшоў у «Андэрдог» з пасёлка Чысць.

У 2020 годзе далучыўся да «Асіповічаў», а ў жніўні перайшоў у мар’інагорскую «Вікторыю». У 2021 годзе стаў іграком гомельскага «Паперпрама». Пакінуў клуб у лютым 2023 года.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Футбалісты Беларусі
Катэгорыя:Ігракі ФК Гомель
Катэгорыя:Ігракі ФК Лакаматыў Гомель
Катэгорыя:Ігракі ФК Хімік Светлагорск
Катэгорыя:Ігракі ФК Чысць
Катэгорыя:Ігракі ФК Асіповічы
Катэгорыя:Ігракі ФК Вікторыя Мар’іна Горка
Катэгорыя:Ігракі ФК Паперпрам Гомель
Мікіта Алегавіч Някрасаў

**Мікіта Някрасаў** (нар. , Рэчыца) — беларускі футбаліст, нападнік клуба «Гомель».

## Клубная кар’ера 
Выхаванец рэчыцкай ДЮСШ-2, ва ўзросце 15 гадоў паступіў у мінскую Акадэмію АБФФ, пасля заканчэння якой у жніўні 2018 года трапіў у дубль мінскага «Тарпеда», дзе хутка стаў асноўным іграком. У ліпені 2019 года, калі з-за фінансавых праблем «Тарпеда» пакінула большасць асноўнага складу, перайшоў у рэчыцкі «Спадарожнік», у складзе якога рэгулярна з’яўляўся на полі, выходзячы на замену.

Да сезона 2020 пачынаў рыхтавацца з рэчычанамі, аднак у красавіку 2020 года пакінуў клуб і стаў іграком «Гомеля». У складзе гомельскай каманды таксама пераважна выхадзіў на замену, дапамог ёй па выніках сезона 2020 вярнуцца ў Вышэйшую лігу. У студзені 2021 года падоўжыў кантракт з «Гомелем». 13 сакавіка 2021 года дэбютаваў у Вышэйшай лізе ў матчы першага тура супраць брэсцкага «Руха» (1:1), выйшаўшы на замену ў канцы сустрэчы. У далейшым працягваў звычайна выхадзіць на замену.

У студзені 2022 года пачаў трэніравацца з барысаўскім БАТЭ і неўзабаве падпісаў кантракт з клубам. У 2022—2023 гадах пераважна выхадзіў на замену або заставаўся на лаўцы запасных. У студзені 2024 года падоўжыў кантракт з клубам, аднак у сакавіку па пагадненні бакоў разарваў пагадненне БАТЭ і неўзабаве папоўніў склад наваполацкага «Нафтана». У ліпені 2024 года пакінуў «Нафтан».

У жніўні 2024 года стаў іграком «Гомеля».

## Міжнародная кар’ера 
У сакавіку 2017 года гуляў за юнацкую зборную Беларусі (да 17 гадоў) у элітным раўндзе чэмпіянату Еўропы.

У кастрычніку 2018 года гуляў за юніёрскую зборную Беларусі (да 19 гадоў) у кваліфікацыйным раўндзе чэмпіянату Еўропы.

2 верасня 2021 года дэбютаваў у моладзевай зборнай Беларусі, калі выйшаў у стартавым складзе ў адборачным матчы чэмпіянату Еўропы супраць Ісландыі (1:2) і быў заменены ў другім тайме.

## Дасягненні 
* Бронзавы прызёр чэмпіянату Беларусі: 2022

## Статыстыка выступленняў 
## Крыніцы 
Катэгорыя:Футбалісты Беларусі
Катэгорыя:Ігракі ФК Тарпеда Мінск
Катэгорыя:Ігракі ФК Спадарожнік Рэчыца
Катэгорыя:Ігракі ФК Гомель
Катэгорыя:Ігракі ФК БАТЭ
Катэгорыя:Ігракі ФК Нафтан
Васіль Іванавіч Курылаў

**Васіль Іванавіч Курылаў**  (30 лістапада 1947, Брэст — 12 лістапада 2019, Брэст) — савецкі футбаліст, паўабаронца; беларускі футбольны трэнер. Майстар спорту СССР.

## Біяграфія 
Выхаванец брэсцкай ДЮСШ-4. У 1965 году правёў адзін матч за брэсцкі «Спартак» у другой лізе. У 1966—1968 гадах сыграл 27 матчаў, забіў 4 гола за «Дынама» Мінск у чэмпіянаце СССР. У 1969—1970 гадах гуляў у складзе «Металурга» Запорожжа. Далей выступаз за каманды другой лігі: «Авангард» Севастопаль (1971), «Авангард» Роўнае (1972), «Колас» Палтава (1973—1974), «Буг»/«Дынама» Брэст (1975—1978); на працягу трох месяцаў 1978 года забіў тры галы прамым ударам з вуглавога.

Пачынаючы з сезона-1979 працаваў другім трэнерам і начальнікам каманды ў «Дынама Брэст», з мая 1982 да канца года выконваў абавязкі старшага трэнера. на працягу двух гадоў вучышся ў Вышэйшай школе трэнераў. Працаваў начальнікам каманды і ў 1992 году выконваў абавязкі галоўнага трэнера «Вераса». У 1993 — трэнер, у 1993—1994 — галоўны трэнер у «Дынама» Брэст.

У складзе юнацкай зборнай СССР пераможца юнацкага турніру УЕФА 1966.
## Крыніцы 
## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Трэнеры ФК Верас Роўна
Катэгорыя:Трэнеры ФК Дынама Брэст
Катэгорыя:Футбольныя трэнеры Беларусі
Катэгорыя:Футбольныя трэнеры СССР
Катэгорыя:Майстры спорту СССР
Катэгорыя:Ігракі ФК Ворскла Палтава
Катэгорыя:Ігракі ФК Верас Роўна
Катэгорыя:Ігракі ФК Металург Запарожжа
Катэгорыя:Ігракі ФК Дынама Мінск
Катэгорыя:Ігракі ФК Дынама Брэст
Катэгорыя:Футбалісты СССР
Георгій Алегавіч Манастырскі

**Георгій Манастырскі** (нар. , ) — беларускі футбаліст, абаронца ізраільскага клуба «Хапаэль» з Бейт-Шэана.

## Клубная кар’ера 
Выхаванец «Гомеля», з 2013 года пачаў выступаць за дубль клуба. У пачатку 2016 года падчас адпачынку ў Ізраілі дамовіўся аб пераходзе ў хайфскі «Макабі», дзе гуляў за моладзевую каманду. Пазней выступаў у другім ізраільскім дывізіёне за «Ірані» (Нешэр).

У сакавіку 2017 года вярнуўся ў Беларусь, стаўшы іграком бабруйскай «Белшыны». Спачатку выхадзіў на замену, але неўзабаве замацаваўся ў стартавым складзе каманды. У жніўні 2017 года пакінуў «Белшыну» і неўзабаве далучыўся да гомельскага «Лакаматыва», дзе стаў трывалым іграком стартавага складу.

У ліпені 2019 года пакінуў «Лакаматыў», а ў жніўні стаў іграком рэчыцкага «Спадарожніка». У сезоне 2020 у якасці аднаго з асноўных ігракоў дапамог камандзе выйсці ў Вышэйшую лігу. Гуляў за «Спадарожнік» да ліпеня 2021 года, калі клуб зняўся з турніру.

У жніўні 2021 года зноў апынуўся ў Ізраілі, папоўніўны склад клуба трэцяга дывізіёна «Цэйрэй» з Кафр-Каны, аднак ужо ў кастрычніку перайшоў у «Хапаэль» з Іксала. У снежні 2021 года перабраўся ў «Хапаэль Бней» (Арара), а ў лютым 2022 года — у «Хапаэль Бней» з Фурэйдыса. Пазней гуляў за «Хапаэль» з Мігдаль-ха-Эмека, а ў кастрычніку 2023 года далучыўся да «Хапаэля» з Бейт-Шэана.

## Міжнародная кар’ера 
У кастрычніку 2013 года гуляў за юнацкую зборную Беларусі (да 17 гадоў) у кваліфікацыйным раўндзе чэмпіянату Еўропы.

## Дасягненні 
*  Пераможца Першай лігі чэмпіянату Беларусі: 2020

## Статыстыка выступленняў 
## Крыніцы 
Катэгорыя:Футбалісты Беларусі
Катэгорыя:Ігракі ФК Гомель
Катэгорыя:Ігракі ФК Макабі Хайфа
Катэгорыя:Ігракі ФК Ірані Нешэр
Катэгорыя:Ігракі ФК Белшына
Катэгорыя:Ігракі ФК Лакаматыў Гомель
Катэгорыя:Ігракі ФК Спадарожнік Рэчыца
Катэгорыя:Ігракі ФК Цэйрэй Кафр-Кана
Катэгорыя:Ігракі ФК Хапаэль Іксал
Катэгорыя:Ігракі ФК Хапаэль Бней Арара
Катэгорыя:Ігракі ФК Хапаэль Бней Фурэйдыс
Катэгорыя:Ігракі ФК Хапаэль Мігдаль-ха-Эмек
Катэгорыя:Ігракі ФК Хапаэль Бейт-Шэан
Мікалай Георгіевіч Казлоў

**Мікалай Георгіевіч Казлоў** (, Валожын, Мінская вобласць) — беларускі палітык, старшыня Аб’яднанай грамадзянскай партыі.

## Біяграфія 
Нарадзіўся 5 студзеня 1967 года ў Валожыне, вырас у Нясвіжы. Пасля заканчэння Новасібірскага вышэйшага ваеннага агульнавайсковага вучылішча служыў у Закаўказзі і Сярэдняй Азіі, удзельнічаў у міратворчай місіі падчас Карабахскага канфлікта. Пасля распаду СССР вярнуўся ў Беларусь, паступіў на службу ў крымінальны вышук.

Працаваў на працягу 17 гадоў старшым оперупаўнаважаным па асабліва важных справах крымінальнага вышуку УУС Цэнтральнага раёна Мінска, за гэтыя гады раскрыў сотні злачынстваў. Падпалкоўнік міліцыі запасу.

Ахоўваючы парадак на выбарчым участку ў час парламенцкіх выбараў 2008 года, ён абвінаваціў старшыню ўчастковай камісіі Аляўціну Гладкую і намесніка старшыні Аляксея Пятніцу ў здзяйсненні фальсіфікацыі, калі яны ўвайшлі ў апячатаны пакой і ўкінулі ў скрыню для галасавання пачкі бюлетэняў. Казлоў напісаў пра гэта рапарт начальству, а калі захадаў ніхто не зрабіў, паведаміў у незалежную прэсу. Казлова прасілі адклікаць рапарт, каб замяць справу, але ён праявіў прынцыповасць і неўзабаве пайшоў у запас.

У 2012 годзе ўступіў у Аб’яднаную грамадзянскую партыю, у ліпені 2016 года абраны намеснікам старшыні партыі.

4 мая 2021 года пазбаўлены спецыяльнага звання падпалкоўніка міліцыі запасу.

У жніўні 2021 года быў асуджаны на тры месяцы арышта «за разгалошванне даных следства па справе Каардынацыйнай рады». Адбыў свой тэрмін у сакавіку 2022 года.

У ліпені 2022 года быў затрыманы. 3 лістапада 2022 года Мікалаю Казлову прысудзілі два з паловай гады калоніі за ўдзел у пратэстах 2020 года. Праваабаронцы Беларусі прызналі яго палітычным зняволеным.

Жыве ў Мінску. Ва ўласнасці мае кватэру і два легкавыя аўтамабілі.

Катэгорыя:Палітыкі Беларусі
Катэгорыя:Міліцыянеры Беларусі
Катэгорыя:Асобы, прызнаныя палітычнымі зняволенымі праваабарончым цэнтрам «Вясна»
Уладзімір Анатолевіч Маслоўскі

**Уладзімір Маслоўскі** (нар. ) — беларускі футбаліст, паўабаронца клуба «Іслач».

## Клубная кар’ера 
Выхаванец мінскага РЦАР-БДУ, у 2019 годзе пачаў выступаць за дубль «Энергетык-БДУ», а ў жніўні таго ж года адправіўся ў арэнду ў «Смаргонь», дзе стаў пераважна выхадзіць на замену. У пачатку 2020 года перайшоў у «Смаргонь» на трывалай аснове, замацаваўся ў стартавым складзе каманды. 13 сакавіка 2021 года дэбютаваў у Вышэйшай лізе, выйшаўшы на замену ў другім тайме сустрэчы з «Энергетыкам-БДУ» (0:3). У далешым працягваў часам выхадзіць на замену.

У ліпені 2021 года пакінуў смаргонскі клуб і неўзабаве далучыўся да клуба БДУ з Другой лігі. З пачатку 2022 года стаў трэніравацца з «Маладзечнам» і ў красавіку афіцыйна папоўніў склад каманды. Замацаваўся ў стартавым складзе маладзечанскага клуба. У студзені 2023 года падоўжыў пагадненне з «Маладзечнам».

У студзені 2024 года стаў трэніравацца з «Іслаччу» і ў лютым падпісаў двухгадовы кантракт з клубам.

## Статыстыка выступленняў 
## Крыніцы 
Катэгорыя:Футбалісты Беларусі
Катэгорыя:Ігракі ФК Энергетык-БДУ
Катэгорыя:Ігракі ФК Смаргонь
Катэгорыя:Ігракі ФК БДУ Мінск
Катэгорыя:Ігракі ФК Маладзечна
Катэгорыя:Ігракі ФК Іслач
Сяргей Бандарэнка

**Сяргей Бандарэ́нка**:
* Сяргей Апанасавіч Бандарэнка (нар. 1956) — беларускі скульптар.
* Сяргей Валянцінавіч Бандарэнка (нар. 1994) — беларускі футбаліст.
*Сяргей Уладзiмiравiч Бандарэнка – беларускі суддзя.
Аляксандр Віталевіч Францаў

**Аляксандр Францаў** (нар. , ) — беларускі футбаліст, абаронца.

## Клубная кар’ера 
Выхаванец наваполацкага «Нафтана», з 2015 года пачаў выступаць за дубль клуба. З 2018 года, пасля таго як «Нафтан» выбыў у Першую лігу, стаў прыцягвацца да асноўнай каманды, дзе звычайна зрэдку выхадзіў на замену.

У сакавіку 2020 года перайшоў у «Смаргонь», дзе неўзабаве замацаваўся ў стартавым складзе. 19 сакавіка 2021 года дэбютаваў у Вышэйшай лізе, калі выйшаў у стартавым складзе ў матчы з «Іслаччу» (0:2) і быў заменены ў другім тайме. У далейшым не меў трывалага месца ў складзе, толькі з верасня 2021 года замацаваўся ў аснове. Застаўся ў «Смаргоні» і ў сезоне 2022, па выніках якога дапамог камандзе вярнуцца ў Вышэйшую лігу.

У студзені 2023 года пакінуў «Смаргонь» і адправіўся на прагляд у «Нафтан», з якім у лютым падпісаў кантракт. Па заканчэнні сезона 2023 пакінуў наваполацкі клуб.

## Статыстыка выступленняў 
## Грамадзянская пазіцыя 
Пасля жорсткага разгону акцый пратэстаў, выкліканых масавымі фальсіфікацыямі на прэзідэнцкіх выбарах 2020 года, збіцця і катаванняў затрыманых пратэстоўцаў, разам з 92 іншымі беларускімі футбалістамі выступіў з асуджэннем гвалту ў Беларусі.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Футбалісты Беларусі
Катэгорыя:Ігракі ФК Нафтан
Катэгорыя:Ігракі ФК Смаргонь
Статуя Хрыста Збавіцеля (Энкантаду)

**Статуя Хрыста Збавіцеля** — статуя Хрыста ў г. Энкантаду, штат Рыу-Гранды-ду-Сул.

## Гісторыя 
Будаўніцтва манумента распачалося ў 2019 годзе. Ідэя належыць мэру горада Адраальду Канзаці, які памёр у сакавіку 2021 года ад COVID-19. Праект быў завершаны ў 2022 годзе. Будаўнічымі працамі кіравала «Асацыяцыя сяброў Хрыста» разам з сынам былога мэра.

Праект фінансуецца за ахвяраванні прыватных асоб і кампаній. Аўтарамі скульптуры сталі бразільскія архітэктары Жэнезіу Гоміс Мура і яго сын Маркаш Мура.

## Апісанне 
Статуя Хрыста на пяць метраў вышэй за статую Хрыста Збавіцеля ў Рыа-дэ-Жанэйра і будзе складаць 43,5 метры. Такім чынам, яна з’яўляецца трэцяй па вышыні статуяй Хрыста ў свеце, саступаючы помнікам на востраве Сулавесі ў Інданезіі (52,55 м) і ў Свябодзіне ў Польшчы (52,5 м). Усярэдзіне скульптурнага збудавання ліфт, у якім наведвальнікі могуць падняцца на назіральную пляцоўку на вышыні 40 метраў. Пабудавана з бетону на металічнай канструкцыі.

## Крыніцы 
## Спасылкі 
* У Бразіліі ўзводзяць новую статую Хрыста, якая будзе вышэй, чым у Рыа

Катэгорыя:Помнікі Ісусу Хрысту
Катэгорыя:Помнікі Бразіліі
Агнешка Рамашэўска-Гузы

**Агнешка Марыя Рамашэўска-Гузы** (; нар. , Варшава) — польская журналістка. Аўтарка ідэі стварэння і дырэктарка «Белсата». Член Асацыяцыі польскіх журналістаў, была віцэ-старшынёй арганізацыі.

## Біяграфія 
Дачка Збігнева і Софіі Рамашэўскіх. Нарадзілася ў 1962 годзе ў Варшаве. У 1987 годзе скончыла факультэт гісторыі Варшаўскага ўніверсітэта. Прымала ўдзел у незалежным студэнцкім руху, была прэс-сакратаром Агульнапольскага заснавальніцкага камітэта Незалежнага аб’яднання студэнтаў (НАС, Ogólnopolski Komitet Założycielski Niezależnego Zrzeszenia Studentów), пасля — членам Агульнапольскай рэвізійнай камісіі Незалежнай асацыяцыі студэнтаў (Krajowa Komisja Rewizyjna Niezależnego Zrzeszenia Studentów). Пасля ўвядзення ў Польшчы ваеннага становішча інтэрнаваная. Да 1989 года супрацоўнічала з апазіцыйнымі структурамі, удзельнічала ў стварэнні руху «Свабода і Мір» (Wolność i Pokój). У 1987—1990 гадах знаходзілася на доктарскай стыпендыі ў Ельскім універсітэце (ЗША).

Падчас вучобы ў аспірантуры ў Злучаных Штатах праходзіла стажыроўкі ў прэстыжных выданнях «The Washington Times», «The Washington Post» і ў тыднёвіку «The New Republic».

## Кар’ера 
У 1990 годзе кінула навуковую кар’еру і вярнулася ў Польшчу. З 1991 года працавала ў «Życie Warszawy», стажавалася ў Washington Times, Washington Post і New Republic. З красавіка 1992 года — на Польскім тэлебачанні (TVP). Доўгі час кіравала працай рэпарцёраў, займала пасаду намесніка кіраўніка галоўнай інфармацыйнай праграмы «Навіны» («Wiadomości»), была рэпарцёрам і выпускаючым рэдактарам «Навін», міжнародным карэспандэнтам і рэпарцёрам. Працавала ў Косаве, Босніі, Паўночнай Македоніі, Румыніі, Афганістане. Выконвала абавязкі дырэктара тэлеканала «Палонія» («Polonia»), які ўваходзіць у структуру TVP, і дырэктара рэдакцыі TVP у Беластоку.

У 2004—2005 гадах працавала міжнародным карэспандэнтам — рыхтавала справаздачы перш за ўсё з Беларусі і Украіны. З ліпеня да лістапада 2005 года пастаянна знаходзілася ў Гродна і Мінску.

У лістападзе 2005 года галоўным упраўленнем Польскага тэлебачання прызначана на пасаду карэспандэнта ў Мінску. Але ўжо ў снежні беларускія ўлады анулявалі візу.

Аўтар канцэпцыі стварэння пры Польскім тэлебачанні асобнага тэлеканала для Беларусі.

Са снежня 2007 года — дырэктарка ТБ «Белсат». Дамагалася большай заангажаванасці TVP у фінансаванне тэлеканала.

18 сакавіка 2009 года Рада TVP звольніла Агнешку Рамашэўску-Гузы з пасады дырэктаркі TV Polonia і ТБ «Белсат», аднак неўзабаве яна была адноўлена на пасадзе.

## Спасылкі 
* 
* 

Катэгорыя:Журналісты Польшчы
Катэгорыя:Супрацоўнікі Белсата
Катэгорыя:Узнагароджаныя медалём да стагоддзя БНР
Павел Дзмітрыевіч Шчарбачэня

**Павел Шчарбачэня** (нар. , ) — беларускі футбаліст, брамнік віцебскага «Макслайна».

## Клубная кар’ера 
Выхаванец СДЮШАР горада Капыля, з 2013 года выступаў за дубль салігорскага «Шахцёра», дзе з цягам часу замацаваўся ў аснове, прыцягваўся таксама да асноўнай каманды ў якасці трэцяга брамніка. У жніўні 2016 года на правах арэнды далучыўся да «Смаргоні», стаў асноўным брамнікам каманды. У пачатку 2017 года перайшоў у «Смаргонь» на трывалай аснове, спачатку выхадзіў у стартавым складзе, але пазней перастаў з’яўляцца на полі.

Сезон 2018 правёў у Другой лізе ў складзе «Маладзечна-ДЮСШ-4», а ў лютым 2019 года падпісаў кантракт з «Лідай». Пачынаў сезон рэзервовым брамнікам, аднак пазней замацаваўся ў стартавым складзе. У снежні 2019 года перайшоў у «Смаргонь», дзе стаў трывалым іграком асновы. 13 сакавіка 2021 года дэбютаваў у Вышэйшай лізе, адгуляўшы ўсе 90 хвілін у матчы з «Энергетыкам-БДУ» (0:3). У далейшым заставаўся асноўным брамнікам каманды, але не выратаваў яе ад вылету ў Першую лігу.

У лютым 2022 года па пагадненні бакоў пакінуў «Смаргонь». Хутка стаў трэніравацца з петрыкаўскім «Шахцёрам» і падпісаў кантракт з клубам. Стаў асноўным брамнікам петрыкаўскай каманды. Пакінуў «Шахцёр» у студзені 2023 года.

У пачатку 2023 года трэніраваўся са «Слуцкам», а ў красавіку папоўніў склад «Кырана» з другога дывізіёна Казахстана. У студзені 2024 года стаў трэніравацца з віцебскім «Макслайнам» і ў лютым падпісаў кантракт з клубам.

## Статыстыка выступленняў 
## Крыніцы 
Катэгорыя:Футбольныя варатары
Катэгорыя:Футбалісты Беларусі
Катэгорыя:Ігракі ФК Шахцёр Салігорск
Катэгорыя:Ігракі ФК Смаргонь
Катэгорыя:Ігракі ФК Маладзечна
Катэгорыя:Ігракі ФК Ліда
Катэгорыя:Ігракі ФК Шахцёр Петрыкаў
Катэгорыя:Ігракі ФК Кыран Шымкент
Катэгорыя:Ігракі ФК Макслайн
Уладзіслаў Ігаравіч Каборда

**Уладзіслаў Каборда** (нар. , ) — беларускі футбаліст, абаронца.

## Клубная кар’ера 
Выхаванец клуба «Мінск», у першай палове 2012 года выступаў за фарм-клуб «Мінск-2» у Другой лізе, пасля далучыўся да дубля «Мінска». Сезон 2014 пачынаў у дублі, а ў маі зноў апынуўся ў складзе «Мінска-2», які выступаў ужо ў Першай лізе. Па заканчэнні сезона 2014 «Мінск-2» спыніў існаванне, і ў сакавіку 2015 года абаронца пасля няўдалага прагляду ў гродзенскім «Нёмане» стаў іграком «Смалявічаў-СТІ».

У далейшым выступаў за розныя клубы Першай лігі: сезон 2016 пачынаў у мінскім «Тарпеда», а пасля перайшоў у «Ашмяны-БДУФК», першую палову 2017 года правёў у «Баранавічах». Ва ўсіх камандах быў іграком стартавага складу. У ліпені 2018 года, пакінуўшы «Баранавічы», далучыўся да клуба «Паланга» з Першай лігі Літвы. Дапамог клубу выйсці ў A Лігу, дзе правёў сезон 2018 у якасці асноўнага абаронцы.

У сакавіку 2020 года вярнуўся ў Беларусь, стаўшы іграком «Смаргоні». Замацаваўся ў стартавым складзе каманды. У лютым 2021 года, пасля таго як «Смаргонь» атрымала месца ў Вышэйшай лізе, падоўжыў кантракт з клубам. Дэбютаваў у Вышэйшай лізе 13 сакавіка 2021 года, адгуляўшы ўсе 90 хвілін у матчы першага тура з «Энергетыкам-БДУ» (0:3). У далейшых чаргаваў выхады ў стартавым складзе з заставаннем на лаўцы запасных.

У пачатку 2022 года, пакінуўшы «Смаргонь», праходзіў прагляд у бабруйскай «Белшыне», але беспаспяхова.

## Міжнародная кар’ера 
У верасні 2011 года гуляў за юнацкую зборную Беларусі (да 17 гадоў) у кваліфікацыйным, а ў сакавіку 2012 года ў элітным раўндах чэмпіянату Еўропы.

У кастрычніку 2013 года гуляў за юніёрскую зборную Беларусі (да 19 гадоў) у кваліфікацыйным раўндзе чэмпіянату Еўропы.

## Дасягненні 
*  Пераможца Першай лігі Літвы: 2017

## Статыстыка выступленняў 
## Грамадзянская пазіцыя 
Пасля жорсткага разгону акцый пратэстаў, выкліканых масавымі фальсіфікацыямі на прэзідэнцкіх выбарах 2020 года, збіцця і катаванняў затрыманых пратэстоўцаў, разам з 92 іншымі беларускімі футбалістамі выступіў з асуджэннем гвалту ў Беларусі.

## Крыніцы 
## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Футбалісты Беларусі
Катэгорыя:Ігракі ФК Мінск-2
Катэгорыя:Ігракі ФК Мінск
Катэгорыя:Ігракі ФК Смалявічы
Катэгорыя:Ігракі ФК Тарпеда Мінск
Катэгорыя:Ігракі ФК Ашмяны-БДУФК
Катэгорыя:Ігракі ФК Баранавічы
Катэгорыя:Ігракі ФК Паланга
Катэгорыя:Ігракі ФК Смаргонь
Спіс станцый Ерэванскага метрапалітэна

Гэта спіс станцый Ерэванскага метрапалітэна — сістэмы ліній метрапалітэна ў Ерэване (Арменія).

Першы ўчастак Ерэванскага метрапалітэна быў адкрыты 7 сакавіка 1981 года і меў чатыры станцыі. На дадзены момант у метрапалітэне дзейнічае 10 станцый. Эксплуатацыйная даўжыня ліній складае 12,1 км.

Ніжэй прадстаўлены спіс станцый.

## Лініі і станцыі 
## Станцыі якія будуюцца ці запланаваныя 
## Гл. таксама 
* Ерэванскі метрапалітэн

Катэгорыя:Спісы станцый метро
Катэгорыя:Станцыі Ерэванскага метрапалітэна
Сяргей Валянцінавіч Бандарэнка

**Сяргей Бандарэнка** (нар. , ) — беларускі футбаліст, паўабаронца расійскага клуба «Зеленаград».

## Клубная кар’ера 
Пачынаў кар’еру ў «Смаргоні», гуляючы ў 2009 годзе за дубль. Пасля далучыўся да структуры мінскага «Дынама», у 2011―2012 гадах гуляў за фарм-клуб «Дынама-2» у Другой лізе, а пасля таго як ён спыніў існаванне ў 2012 годзе аддаваўся ў арэнды «Смаргоні» і «Бярозе-2010». У 2014 годзе далучыўся да «Смаргоні» на трывалай аснове, замацаваўся ў стартавым складзе каманды ў Першай лізе.

У ліпені 2018 года перайшоў у гомельскі «Лакаматыў», дзе таксама стаў асноўным іграком. У пачатку 2021 года, пасля таго як «Смаргонь» атрымала месца ў Вышэйшай лізе, вярнуўся ў клуб. 19 сакавіка 2021 года дэбютаваў у Вышэйшай лізе, калі выйшаў на замену ў другім тайме матча з «Іслаччу» (0:2). У далейшым стаў часцей з’яўляцца ў стартавым складзе каманды.

У пачатку 2022 года трэніраваўся з бабруйскай «Белшынай» і «Смаргонню», а ў сакавіку адправіўся на прагляд у казахстанскі «Кайсар» і ў выніку падпісаў кантракт з клубам. Па выніках сезона 2022 дапамог «Кайсару» вярнуцца ў Прэм’ер-лігу, пасля чаго пакінуў клуб.

У 2023 годзе далучыўся да аматарскага клуба «Зеленаград», за які выступаў у чэмпіянаце Масквы.

## Статыстыка выступленняў 
## Крыніцы 
Катэгорыя:Футбалісты Беларусі
Катэгорыя:Ігракі ФК Смаргонь
Катэгорыя:Ігракі ФК Дынама-2 Мінск
Катэгорыя:Ігракі ФК Бяроза-2010
Катэгорыя:Ігракі ФК Лакаматыў Гомель
Катэгорыя:Ігракі ФК Кайсар Кызыларда
Катэгорыя:Футбалісты паводле клубаў Расіі
Каўказская Албанія

**Каўка́зская Алба́нія** (ад ) — традыцыйны экзонім для старажытнай дзяржавы на ўсходнім Каўказе і ў Закаўказзі (у ніжнім цячэнні Аракса і Куры). Існавала ў I ст. да н. э. — VII ст. н. э. Сталіцы Кабалака, Партаў (Барда), Ардэбіль. 

## Гісторыя 
Першапачаткова саюз роднасных плямёнаў (албаны, уціі, каспіі і інш.). Пазней — рабаўладальніцкая, з III—V ст. н.э. феадальная дзяржава. Найбольшай магутнасці дасягнула ў час праўлення цара Урнайра (370-я г.), які распаўсюдзіў хрысціянства.

У пач. V ст. з’явілася албанскае пісьменства.

З канца IV ст. пад уладай дзяржавы Сасанідаў, супраць якой ў 451, 484, 571 адбыліся паўстанні.

У VII ст. панаванне Сасанідаў змянілася візантыйскім і хазарскім.

У 713 заваявана арабамі.

У IX ст. распалася на княствы і з пач. X ст. большасць зямель Каўказскай Албаніі увайшла ў склад Шырвана і іншых дзяржаў. 

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
* ALBANIA — Encyclopaedia Iranica
* Ancient Caucasian Albania in the System of International Relations, V—I centuries B.C.
* Nora Dudwick, The case of the Caucasian Albanians : Ethnohistory and ethnic politics

Катэгорыя:Гістарычныя дзяржавы Каўказа
Катэгорыя:Дзяржавы ў гісторыі Азербайджана
Катэгорыя:Гісторыя Дагестана
Сабур

**Сабу́р** — высушаны сок з лісця розных відаў раслін роду .

Кавалкі чорна-бурага колеру ці парашок. Мае непрыемны пах і горкі на смак. Добра раствараецца ў гарачай вадзе, спірце і растворах шчолачаў. Найбольш значны складнік — алаіны (сумесь гліказідаў).

## Выкарыстанне 
Сабур выкарыстоўваецца пераважна ў ветэрынарыі ў якасці слабільнага і жаўцягоннага сродку, мясцова — для дэзінфекцыі і паскарэння эпітэлізацыі.

## Літаратура 
* 
* 

Катэгорыя:Лекавыя сродкі