open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Сіняло

**Сіняло́** (, ) — вёска ў Мінскім раёне Мінскай вобласці, на рацэ Свіслач. Уваходзіць у склад Лугаваслабадскага сельсавета.

## Гісторыя 
### Ранняя гісторыя 
У пісьмовых крыніцах вядома з 1555 года, належала маёнтку Лошыца, уласнасць князёў Друцкіх-Горскіх па князях Жаслаўскіх. Напісанне старабеларускай мовай: *Синило*, *Синин*.

У Другую сусветную вайну з канца чэрвеня 1941 года да пачатку ліпеня 1944 года пад акупацыяй Германіі.

Да 5 сакавіка 1959 года вёска ўваходзіла ў склад Каралішчавіцкага сельсавета, пасля — у склад Абчацкага сельсавета.

## Насельніцтва 
* 1772 год — 51 двор, 215 жыхароў
* 1800 год — 57 двароў, 359 жыхароў
* 1897 год — 86 двароў, 541 жыхар
* 1908 год:
** Сіняло, двор Пялікшы — 41 двор, 273 жыхары
** Сіняло, вёска Прушынскай — 17 двароў, 136 жыхары
** Сіняло, двор Фрыбеса — 14 двароў, 94 жыхары
* 1917 год:
** Сіняло (Пялікшы) — 107 двароў, 613 жыхароў, з іх 220 беларусаў, 22 велікарусы, 338 палякаў, 33 іншай нацыянальнасці (не яўрэі ці ўкраінцы)
** Сіняло (Прушынск.) — 18 двароў, 121 жыхар, з іх 86 беларусаў і 35 палякаў
* 1997 год — 95 двароў, 220 жыхароў
* 2009 год — 162 жыхары
* 2019 год — 221 жыхар

## Славутасці 
* Касцёл Маці Божай Зоркі Евангелізацыі (1994)
 
## Крыніцы 
## Літаратура 
* 
* 
* 
* 
*  
*  

## Спасылкі 
Катэгорыя:Лугаваслабадскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Мінскага раёна
Падлоссе

**Падло́ссе** (, ), раней **Падле́ссе** — вёска ў Мінскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Навадворскага сельсавета. Месціцца каля МКАД, на рацэ Свіслач.

## Гісторыя 
Фальварак Падлессе вядомы прынамсі з другой паловы XIX стагоддзя, разам з фальваркам Замчышча ўласнасць Варатніцкіх. Уваходзіў у склад Мінскага павета Мінскай губерні. Пасля 1861 года ў Сеніцкай воласці Мінскага павета. У 1876 годзе ўласнасць двараніна рыма-каталіцкага веравызнання Аўгусціна Варатніцкага, сына Вінцэнта, разам з Замчышчам было 56 дзесяцін зямлі, права валодання паводле купчых крэпасцяў ад 1855 і 1860 гадоў, гаспадарку вёў уладальнік.

Паводле перапісу 1897 года ўрочышча Падлессе. Паводле перапісу 1916 года хутар Падлессе.

З канца лютага 1918 года тэрыторыя акупаваная войскамі Германскай імперыі. 25 сакавіка 1918 года згодна з Трэцяй Устаўной граматай абвяшчалася часткай Беларускай Народнай Рэспублікі. У снежні 1918 года занята Чырвонай Арміяй, з 1 студзеня 1919 года ў адпаведнасці з пастановай І з’езда КП(б) Беларусі яна ўвайшла ў склад Савецкай Беларусі, з 27 лютага 1919 года — у ЛітБел ССР. У час польска-савецкай вайны ў жніўні 1919 — ліпені 1920 гадоў і ў сярэдзіне кастрычніка 1920 года пад акупацыяй Польшчы.

З 31 ліпеня 1920 года ў Беларускай ССР. З 20 жніўня 1924 года ў складзе Навадворскага сельсавета Самахвалавіцкага раёна Менскай акругі. 18 студзеня 1931 года перададзена ў падпарадкаванне Менскага гарсавета. З 26 траўня 1935 года ў Менскім раёне. З 20 лютага 1938 года ў Менскай вобласці.

У 1933 годзе было 16 двароў. У 1930-я гады праведзена прымусовая калектывізацыя, створаны калгас імя 1-й Коннай Арміі. У час савецкіх масавых палітычных рэпрэсій былі рэпрэсаваны прынамсі 3 ураджэнцы Падлосся.

У Другую сусветную вайну з канца чэрвеня 1941 года да пачатку ліпеня 1944 года вёска пад акупацыяй Германіі.

## Насельніцтва 
* 1897 год — 26 жыхароў
* 1916 год — 4 двары, 23 жыхары (усе беларусы)
* 1997 год — 36 гаспадарак, 89 жыхароў
* 1999 год — 69 жыхароў
* 2010 год — 69 жыхароў
* 2019 год — 59 жыхароў

## Літаратура 
* 
* 
* 
* 

## Спасылкі 
Катэгорыя:Навадворскі сельсавет (Мінскі раён)
Катэгорыя:Населеныя пункты Мінскага раёна
Аронава Слабада

**Аро́нава Слабада́** (, ) — вёска ў Мінскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Папярнянскага сельсавета.

Да 20 студзеня 1960 года вёска ўваходзіла ў склад Сёмкаў-Гарадоцкага сельсавета, да 9 жніўня 1979 года — у склад Заслаўскага сельсавета.

## Спасылкі 
Катэгорыя:Папярнянскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Мінскага раёна
Пашкавічы (Мінскі раён)

**Па́шкавічы** (, ) — вёска ў Мінскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Навадворскага сельсавета. Месціцца за 3 км на поўдзень ад Мінска, на рацэ Сеніца.

## Гісторыя 
У 1567 годзе ўпамінаецца ў попісе войска Вялікага Княства Літоўскага як сяло, шляхецкая ўласнасць у Менскім павеце Менскага ваяводства ВКЛ. У 1600 годзе сяло, панскі двор, уласнасць К. М. Служкі. У 1734 годзе вёска і фальварак, уласнасць Л. Рымашэвіча.

У выніку другога падзелу Рэчы Паспалітай 1793 года тэрыторыя апынулася ў складзе Расійскай імперыі. У 1800 годзе вёска і панскі двор у Мінскім павеце Мінскай губерні, уласнасць чашніка М. Дамброўскага. У 1815 годзе вёска, уласнасць Р. Алендоўскага, у 1858 годзе ўласнасць К. Яленскага. У 1882 годзе заснаваны вінакурны завод, у 1895 годзе ў ім было 6 рабочых. У 1897 годзе ёсць царква, хлебазапасны магазін, вінакурны завод.

У 1916 годзе адкрыта народнае вучылішча. 

З канца лютага 1918 года тэрыторыя акупаваная войскамі Германскай імперыі. 25 сакавіка 1918 года згодна з Трэцяй Устаўной граматай абвяшчалася часткай Беларускай Народнай Рэспублікі. У снежні 1918 года занята Чырвонай Арміяй, з 1 студзеня 1919 года ў адпаведнасці з пастановай І з’езда КП(б) Беларусі яна ўвайшла ў склад Савецкай Беларусі, з 27 лютага 1919 года — у ЛітБел ССР. У час польска-савецкай вайны ў жніўні 1919 — ліпені 1920 гадоў і ў сярэдзіне кастрычніка 1920 года пад акупацыяй Польшчы.

З 31 ліпеня 1920 года ў Беларускай ССР. З 20 жніўня 1924 года ў Навадворскім сельсавеце Самахвалавіцкага раёна Менскай акругі (да 26 ліпеня 1930). З 18 студзеня 1931 года ў падпарадкаванні гарадскога савета Менска. З 26 траўня 1935 года ў Менскім раёне, з 20 лютага 1938 года ў Менскай вобласці.

У Другую сусветную вайну з канца чэрвеня 1941 года да пачатку ліпеня 1944 года вёска пад акупацыяй Германіі.

З 16 ліпеня 1954 года ў Гатаўскім сельсавеце, з 20 студзеня 1960 года ў Навадворскім сельсавеце.

## Насельніцтва 
* 1734 год — 7 двароў і фальварак
* 1800 год — 10 двароў, 50 жыхароў
* 1815 год — 57 душ мужчынскага полу
* 1897 год — 32 двары, 177 жыхароў; маёнтак, 58 жыхароў
* 1917 год — 37 двароў, 262 жыхары; маёнтак, 33 жыхары
* 1926 год — 46 двароў, 242 жыхары
* 1997 год — 86 гаспадарак, 239 жыхароў
* 1999 год — 196 жыхароў
* 2010 год — 158 жыхароў

## Славутасці 
* Археалагічныя помнікі. 3 курганныя могільнікі і 2 селішчы

## Літаратура 
* Пашкавічы //  С. 438—439
* Помнікі археалогіі. Навадворскі сельсавет //  С. 33—34

## Спасылкі 
Катэгорыя:Навадворскі сельсавет (Мінскі раён)
Катэгорыя:Населеныя пункты Мінскага раёна
Бальшавік (Мінскі раён)

**Бальшаві́к** (, ) — аграгарадок у Мінскім раёне Мінскай вобласці. Цэнтр Папярнянскага сельсавета.

## Славутасці 
* Спаса-Праабражэнская царква (1997—2003 гг., мураваны).

## Спорт 
У аг. Бальшавік быў зарэгістраваны былы беларускі футбольны клуб «Белыя Росы».

## Спасылкі 
Катэгорыя:Папярнянскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Мінскага раёна
Шабаны (Мінскі раён)

**Шабаны́** (, ) — колішняя вёска ў Мінскім раёне Мінскай вобласці, на левым беразе ракі Свіслач.

## Назва 
Назва патранамічная ад прозвішчаў Шабан ці Шабуня (вясёлы чалавек, жартаўнік, непаседа).

## Гісторыя 
У 1791 годзе вёска Шабуны маёнтка Новы Двор, шляхецкая ўласнасць. У 1800 годзе — сяло, уласнасць Р. Прушынскага, ёсць драўляная ўніяцкая капліца. У 1858 годзе вёска, уласнасць Ф. Грушвіцкага, П. Кістэра, Чакатоўскіх. У 1897 годзе вёска Сеніцкай воласці Мінскага павета, ёсць хлебазапасны магазін.

Да 15 красавіка 2020 года ўваходзіла ў склад Навадворскага сельсавета, тэрыторыя далучаная да вёскі Новы Двор.

## Насельніцтва 
* 1800 — 21 двор, 136 жыхароў
*1897 — 29 двароў, 242 жыхары
*1917 — 29 двароў, 259 жыхароў; на хутары 2 двары, 9 жыхароў
*1999 — 19 жыхароў

## Вядомыя асобы 
* Казімір Шабан (1922—1945) — Герой Савецкага Саюза.

## Мясцовыя могілкі 
Могілкі вёсак Новы Двор і Шабаны знаходзяцца на тэрыторыі Навадворскага сельсавета Мінскага раёна Мінскай вобласці Беларусі каля аграгарадка Новы Двор і зніклай у 2020 годзе вёскі Шабаны. Плошча 1,3 га, статус: абмежавана-дзеючыя могілкі. Год заснавання невядомы, некаторыя некрапалісты лічаць, што тут маглі хаваць яшчэ ў канцы XVIII — пачатку ХІХ стагоддзяў пры Міхайлаўскай царкве. Пахаванні ажыццяўляліся на працягу ўсяго ХХ стагоддзя і працягваюцца ў 2021 годзе. Распаўсюджаны прозвішчы Шабан і Герасімовіч, ёсць пахаванні з польскімі прозвішчамі з рускамоўнымі эпітафіямі.

Сярод асаблівасцяў могілак можна вылучыць:
* рэшткі Міхайлаўскай царквы, знішчанай падчас савецкай улады, і крыж, усталяваны школьным настаўнікам Мікалаем Камінскім у 1991 годзе ў памяць аб гэтай царкве;
* рэшткі фамільнага склепа сям’і Бунгэ;
* магілу Якава Славука (1903), на якой помнік усталяваны сям’ёй Бунгэ, усталяванне помніка гаспадарамі свайму слугу з’яўляецца рэдкай з’явай для беларускіх некропаляў;
* магілу франтавіка Вялікай Айчыннай вайны Цімафея Сухочава (1919—1948).

## Крыніцы 
## Літаратура 
*

## Спасылкі
Бараўцы (Мінскі раён)

**Бараўцы́** (, ) — вёска ў Мінскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Папярнянскага сельсавета.

## Вёска ў жыцці Янкі Купалы 
Сям’я Луцэвічаў пераехала ў Бараўцы ў 1904 г. з Селішча. У 1904—1909 гг. маці Янкі Купалы Бянігна Луцэвіч арандавала тут у пані Стралкоўскай фальварак, які знаходзіўся ў канцы вёскі.

Менавіта адсюль увосень 1905 г. Янка Луцэвіч пайшоў працаваць на бровар у Сёмкава. Купала прыяжджаў у Бараўцы ў 1906 г., калі працаваў на бровары ў Яхімоўшчыне, і ў 1907 г., калі быў памочнікам вінакура ў Дольным Снове. У гэты час Купала аднавіў свае сувязі з Уладзімірам Самойлам, якому паказваў свае вершы. Тут Купала напісаў драматычную паэму «Адвечная песня» (1908) і верш «Явар» (1909). Увосень 1908 г. Купала выехаў у Вільню, адкуль наведваўся ў Бараўцы. На месцы былога фальварку сёння засталіся азярцо і калодзеж.

## Насельніцтва 

* 1999 — 49 чал.
* 2010 — 42 чал.

## Спасылкі 
Катэгорыя:Папярнянскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Мінскага раёна
Камсамолец (Мінскі раён)

**Камсамо́лец** (,  (да 1930-х гг. **Відагошч**) — вёска ў Мінскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Юзуфоўскага сельсавета.

## Гісторыя 
Згадваецца ў 1704 годзе як вёска Відагошча ў Мінскім ваяводстве ВКЛ.

## Спасылкі 
Катэгорыя:Юзуфоўскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Мінскага раёна
Катэгорыя:Перайменаваныя населеныя пункты Беларусі
Касынь

**Ка́сынь** () — вёска ў Мінскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Папярнянскага сельсавета.

## Славутасці 
* Свята-Ільінская царква пачатак 19 ст.

## Крыніцы 
## Спасылкі 
Катэгорыя:Папярнянскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Мінскага раёна
Лускава

**Лу́скава** (, ) — вёска ў Мінскім раёне Мінскай вобласці. З 28 мая 2013 года ўваходзіць у склад Юзуфоўскага сельсавета.

## Назва 
Было горадзенскае прозвішча Луска. Паводле А. Мікуса, гэта прозвішча ад балцкага двухасноўнага імені *Lus-ka*, асновы якога ў адваротным парадку ў старым горадзенскім прозвішчы Калусоўскі.

З іншага боку - ёсць блр. *луска* "дробныя пласцінкі, якімі пакрыта цела рыб, яшчарак, змей".

## Спасылкі 
Катэгорыя:Юзуфоўскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Мінскага раёна
Лясіны (Мінскі раён)

**Лясі́ны** (, ) — вёска ў Мінскім раёне Мінскай вобласці. З 28 мая 2013 года ўваходзіць у склад Юзуфоўскага сельсавета.

## Гісторыя 
Для Вялікай Айчыннай вайны вёска называлася Халімонаўка. Непадалёку знаходзілася вёска Лясіны, якую ў 1943 годзе спалілі фашысты. Уцалелыя жыхары, якія ў той час былі ў суседніх вёсках на палявых работах, пасля вайны перабраліся ў Халімонаўку, якая неўзабаве была перайменавана ў Лясіны. На месцы спаленай вёскі Лясіны ў 1965 годзе быў усталяваны абеліск.

## Спасылкі 
Катэгорыя:Юзуфоўскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Мінскага раёна
Паперня (Мінскі раён)

**Папе́рня** (, ) — вёска ў Мінскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Папярнянскага сельсавета.

## Вядомыя асобы 
На вясковых могілках пахаваныя беларускія паэты Максім Лужанін і яго жонка Яўгенія Пфляўмбаўм, беларускі мастак Валянцін Антонавіч Кірыленка (1928-1998).

## Славутасці 
### Страчаная спадчына 
* Міхайлаўская царква

## Спасылкі 
Катэгорыя:Папярнянскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Мінскага раёна
Прымор’е (Мінскі раён)

'''Прымо́р'е** (, , да 1964 г. **Ску́лаўка''') — вёска ў Мінскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Папярнянскага сельсавета.

## Гісторыя 
Да 20 студзеня 1960 года вёска ўваходзіла ў склад Сёмкаў-Гарадоцкага сельсавета.

30 ліпеня 1964 года вёска Скулаўка была перайменавана ў вёску Прымор’е.

## Спасылкі 
Катэгорыя:Папярнянскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Мінскага раёна
Катэгорыя:Перайменаваныя населеныя пункты Беларусі
Абагульненае праграмаванне

**Абагульненае праграмаванне** () — у найпрасцейшым сваім вызначэнні — гэта такі стыль праграмавання, пры якім алгарытмы пішуць у тэрмінах тыпаў, канкрэтнае значэнне якіх будзе вызначана пазней. Затым, па меры неабходнасці, алгарытмы інстанцыююцца () для канкрэтных тыпаў, якія падстаўляюцца ў якасці параметраў. Гэты падыход, упершыню рэалізаваны ў мове ML у 1973 годзе, дазваляе пісаць шырокаўжывальныя функцыі, абстрагуючыся ад набору тыпаў, на якіх яны працуюць. Гэты ж падыход ужываецца і для вытворных тыпаў дадзеных; такім чынам, скарачаецца дубляванне коду. Праграмныя сутнасці такога кшталту вядомыя як джэнерыкі () у мовах Ада, Delphi, Eiffel, Java, C#, F#, Objective-C, Swift, і Visual Basic .NET; параметрычны палімарфізм () у ML, Haskell і Scala (супольнасць Haskell таксама выкарыстоўвае тэрмін «generic» для блізкай, але некалькі адрознай канцэпцыі), шаблоны () у C++ і D, і параметрызаваныя тыпы () ва ўплывовай кнізе «Шаблоны праектавання» (*Design Patterns* by Gamma, et al. 1994). Аўтары гэтай кнігі звяртаюць увагу, што такі падыход, асабліва ў спалучэнні з дэлегатамі, вельмі магутны, але «[дынамічныя], высока параметрызаваныя праграмы цяжэй зразумець, чым больш статычныя праграмы.»

Тэрмін «абагульненае праграмаванне» першапачаткова быў выкарыстаны Дэвідам Масерам і Аляксандрам Сцяпанавым у вузейшым сэнсе, чым акрэслены вышэй, каб апісаць парадыгму праграмавання, у якой фундаментальныя патрабаванні да тыпаў дадзеных абстрагаваныя ад канкрэтных прыкладаў алгарытмаў і структур дадзеных, і фармалізаваныя ў выглядзе канцэпцый, з абагульненымі функцыямі, рэалізаванымі у тэрмінах гэтых канцэпцый, звычайна з выкарыстаннем механізмаў абагульнення на ўзроўні мовы, як апісана вышэй.

Катэгорыя:Парадыгмы праграмавання
Сялюты (Мінскі раён)

**Сялю́ты** (, ) — вёска ў Мінскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Папярнянскага сельсавета.

Да 20 студзеня 1960 года вёска ўваходзіла ў склад Сёмкаў-Гарадоцкага сельсавета, да 9 жніўня 1979 года — у склад Заслаўскага сельсавета.

## Спасылкі 
Катэгорыя:Папярнянскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Мінскага раёна
Цна (Мінскі раён)

**Цна** (, ) — вёска ў Мінскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Папярнянскага сельсавета.

## Назва 
Назва паселішча паходзіць ад назвы ракі Цна.

## Вядомыя асобы 
* Уладзімір Уладзіміравіч Камінскі — беларускі велагоншчык.

## Спасылкі 
Катэгорыя:Папярнянскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Мінскага раёна
Саламарэчча

**Саламарэ́чча** (, ) — вёска ў Мінскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Юзуфоўскага сельсавета. Стаіць на рацэ Чарняўка (мясцовая назва Саламарэча).

## Назва 
Назва Саламарэчча ад назвы ракі Саламарэчы (ст.-бел.: Соломереча), якая балцкага паходжання, двухасноўная.

Першая аснова *Sal-* звязаная з літоўскім *salti* «памалу цячы», прускім *salus* «дажджавы ручай». Ад кораня **sel- / sal-*, ад якога таксама літоўскія гідронімы тыпу *Salantas*, *Sal-upis*, *Sėliupis*, латвійскія *Salaca*, *Sal-upe*, *Sēlīte*, таксама балцкія гідронімы на Павоччы тыпу *Салона*, *Села*, *Селна*.

Другая аснова *Merk-* ад літоўскага *merkti* «мачыць, замочваць; моцна ліць (пра дождж)», ад чаго літоўскія гідронімы тыпу *Merkys* «(рака) Мерач».

Недалёка ад цячэння ракі Саламарэчы таксама рэкі з балцкімі назвамі Вяча (у яе Саламарэча ўцякае), Цна, Усяжа, Удра, Гуйка.

## Гісторыя 
### Ранняя гісторыя 
 «Равіч»]]
Упершыню Саламарэчча (Саламярэч) упамінаецца ў 1540 годзе. На 1567 год уладанне князёў Саламярэцкіх, у Менскім павеце Менскага ваяводства Вялікага Княства Літоўскага. У снежні 1918 года занята Чырвонай Арміяй, з 1 студзеня 1919 года ў адпаведнасці з пастановай І з’езда КП(б) Беларусі яна ўвайшла ў склад Савецкай Беларусі, з 27 лютага 1919 года — у ЛітБел ССР. У час польска-савецкай вайны ў ліпені 1919 — ліпені 1920 гадоў пад акупацыяй Польшчы (Мінская акруга ГУУЗ).

З 31 ліпеня 1920 года ў Беларускай ССР. Маёнтак нацыяналізаваны, у 1922 годзе створаны саўгас «Саламарэчча». З 20 жніўня 1924 года пасёлак у Гатавіцкім сельсавеце Заслаўскага раёна Менскай акругі (да 26 ліпеня 1930). Паводле перапісу 1926 года ў пасёлку была працоўная школа. З 20 лютага 1938 года ў Менскай вобласці. У 1930-м годзе Пакроўская царква была перароблена бальшавіцкімі ўладамі ў клуб, металічны рыштунак і званы пераплаўлены.

У Другую сусветную вайну з канца чэрвеня 1941 года да пачатку ліпеня 1944 года пад акупацыяй Германіі.

З 8 лютага 1959 года ў Мінскім раёне. З 20 студзеня 1960 года ў Папярнянскім сельсавеце. З 28 мая 2013 года ўваходзіць у склад Юзуфоўскага сельсавета

## Славутасці 
* Рэшткі сядзібы.

### Страчаная спадчына 
* Свята-Пакроўская царква.

Sałamarečča, Pakroŭskaja. Саламарэчча, Пакроўская (1930) (2).jpg|
Sałamarečča, Pakroŭskaja. Саламарэчча, Пакроўская (1930) (3).jpg|
Sałamarečča, Pakroŭskaja. Саламарэчча, Пакроўская (1930) (4).jpg|
Sałamarečča, Pakroŭskaja. Саламарэчча, Пакроўская (1930) (7).jpg|

## Крыніцы 
## Літаратура 
* 
* 
*  
* 
* 
* 

## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Юзуфоўскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Мінскага раёна
Варашылы (Мінскі раён)

**Варашы́лы** (, ) — вёска ў Мінскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Пятрышкаўскага сельсавета.

Да 20 студзеня 1960 года вёска знаходзілася ў адміністрацыйным падпарадкаванні Заслаўскага пассавета, да 9 жніўня 1979 года ўваходзіла ў склад Заслаўскага сельсавета.

## Спасылкі 
Катэгорыя:Пятрышкаўскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Мінскага раёна
Вендзелева

**Ве́ндзелева** (, ) — вёска ў Мінскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Пятрышкаўскага сельсавета.

## Назва 
Было старое лідскае прозвішча Вэндэлоўскі. Ёсць літоўскае *Vendelis*, латышскае *Vendels*.

## Спасылкі 
Катэгорыя:Пятрышкаўскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Мінскага раёна
Лозкі (Мінскі раён)

**Ло́зкі** (, ) — вёска ў Мінскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Крупіцкага сельсавета.

## Гісторыя 
У 1815 годзе вёска, належала да маёнтка Анопаль уласнасці Радзівілаў. Уваходзіла ў склад Мінскага павета Мінскай губерні.

Пасля 1861 года ў Самахвалавіцкай воласці Мінскага павета.

Паводле перапісу 1897 года і пазнейшых перапісаў — засценак.

З канца лютага 1918 года тэрыторыя акупаваная войскамі Германскай імперыі. 25 сакавіка 1918 года згодна з Трэцяй Устаўной граматай абвешчана часткай Беларускай Народнай Рэспублікі. У снежні 1918 года занята Чырвонай Арміяй, з 1 студзеня 1919 года ў адпаведнасці з пастановай І з’езда КП(б) Беларусі яна ўвайшла ў склад Савецкай Беларусі, з 27 лютага 1919 года — у ЛітБел ССР. У час польска-савецкай вайны ў жніўні 1919 — ліпені 1920 гадоў пад акупацыяй Польшчы (Мінская акруга ГУУЗ).

З 31 ліпеня 1920 года ў Беларускай ССР. З 20 жніўня 1924 года ў Крупіцкім сельсавеце Самахвалавіцкага раёна Менскай акругі (да 26 ліпеня 1930). З 18 студзеня 1931 года ў Койданаўскім раёне. З 26 траўня 1935 года ў Менскім раёне. З 20 лютага 1938 года ў Менскай вобласці.

У Другую сусветную вайну з канца чэрвеня 1941 года да пачатку ліпеня 1944 года пад акупацыяй Германіі.

## Насельніцтва 
* 1815 год — 9 жыхароў мужчынскага полу
* 1897 год — 3 двары, 25 жыхароў
* 1908 год — 3 двары, 26 жыхароў
* 1917 год — 5 двароў, 33 жыхары (усе беларусы)
* 1926 год — 7 двароў, 37 жыхароў
* 1997 год — 10 двароў, 11 жыхароў
* 1999 год — 9 жыхароў
* 2009 год — 13 жыхароў
* 2019 год — 10 жыхароў

## Крыніцы 
## Літаратура 
* 
* 
* 
*  
* 

## Спасылкі 
Катэгорыя:Крупіцкі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Мінскага раёна
Даўжаны

**Даўжа́ны** (, ) — вёска ў Мінскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Пятрышкаўскага сельсавета.

## Гісторыя 
.]]

У 1662 г. згадваецца ў складзе Менскага ваяводства ВКЛ.

## Спасылкі 
Катэгорыя:Пятрышкаўскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Мінскага раёна
Чучаны

**Чучаны́** (, ) — вёска ў Мінскім раёне Мінскай вобласці, на рацэ Вяча. Уваходзіць у склад Папярнянскага сельсавета. Месціцца за 5 км на поўнач ад Мінска.

## Назва 
Назва Чучаны мае значэнне «зроблены спехам, неахайна».

## Гісторыя 
» роду Саламярэцкіх]]
]]
У 1600 годзе сяло маёнтка Гарадок, уласнасць Б. Саламярэцкага, у Менскім павеце Менскага ваяводства Вялікага Княства Літоўскага. У 1730 годзе вёска, 7 двароў, 19 жыхароў мужчынскага полу, уласнасць І. Язерскага.

Пасля Другога падзелу Рэчы Паспалітай 1793 года ў складзе Расійскай імперыі. У 1800 годзе ў Мінскім павеце, 12 двароў, 81 жыхар, уласнасць Адама Хмары. У 1858 годзе вёска, 41 душа мужчынскага полу, уласнасць Г. Хмары. У 1897 годзе вёска ў Сёмкава-Гарадоцкай воласці Мінскага павета, 23 двары, 106 жыхароў, царква. У 1917 годзе ў вёсцы 33 двары, 240 жыхароў; на хутары двор, 9 жыхароў.

У Першую сусветную вайну ў лютым — снежні 1918 года была пад акупацыяй войскаў Германскай імперыі. 25 сакавіка 1918 года згодна з Трэцяй Устаўной граматай вёска абвешчана часткай Беларускай Народнай Рэспублікі. З 1 студзеня 1919 года ў адпаведнасці з пастановай І з’езда КП(б) Беларусі ўвайшла ў склад Беларускай ССР. У ліпені 1919 — ліпені 1920 года вёска была пад акупацыяй Польшчы.

З 20 жніўня 1924 года вёска ў Сёмкаў-Гарадоцкім сельсавеце Заслаўскага раёна Менскай акругі (да 26 ліпеня 1930). З 20 лютага 1938 года ў Менскай вобласці.

У Другую сусветную вайну з канца чэрвеня 1941 года да пачатку ліпеня 1944 года акупаваная нацысцкай Германіяй, загінулі 20 жыхароў.

З 8 лютага 1959 года ў Мінскім раёне. З 20 студзеня 1960 года ў Заслаўскім сельсавеце. З 9 жніўня 1979 года ў Папярнянскім сельсавеце.

## Насельніцтва 
* 1800 — 12 двароў, 81 жыхар
* 1897 — 23 двары, 106 жыхароў
* 1917 — 33 двары, 240 жыхароў; хутар, двор, 9 жыхароў
* 1926 — 17 двароў, 106 жыхароў
* 1999 — 57 жыхароў
* 2010 — 44 жыхары

## Славутасці 
* Руіны царквы Святога Мікалая (1852)
* Замчышча XIII—XV стст. На замчышчы мясцовыя могілкі і руіны царквы

## Літаратура 
* Чучаны //  С. 471

## Спасылкі 
Катэгорыя:Папярнянскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Мінскага раёна
Ліпяні

**Ліпяні́** (, ) — вёска ў Мінскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Пятрышкаўскага сельсавета.

## Геалогія 
За 1,5 км на поўдзень ад вёскі знаходзіцца Ліпянёўскае радовішча пяскоў. Лінзападобны паклад звязаны з канцова-марэннымі адкладамі сожскага зледзянення. Ва ўскрышы тонказярністыя пяскі, супескі.

## Спасылкі 
Катэгорыя:Пятрышкаўскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Мінскага раёна
Хмелеўка

**Хме́леўка** (, ) — былая вёска ў Мінскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіла ў склад Пятрышкаўскага сельсавета.

Скасавана 28 снежня 2007 года, уключана ў склад горада Заслаўе.

## Спасылкі
Светлы Шлях

**Све́тлы Шлях** (, ) (да 14 снежня 1981 года **Швалі**) — вёска ў Мінскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Пятрышкаўскага сельсавета.

## Спасылкі 
Катэгорыя:Пятрышкаўскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Мінскага раёна
Катэгорыя:Перайменаваныя населеныя пункты Беларусі
Агаркі

**Ага́ркі** (, ) — вёска ў Мінскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Лашанскага сельсавета.

Да 2013 года вёска ўваходзіла ў склад Рагаўскога сельсавета.

## Спасылкі 
Катэгорыя:Лашанскі сельсавет (Мінскі раён)
Катэгорыя:Населеныя пункты Мінскага раёна
Ашнарава

**Ашна́рава** (, ) — вёска ў Мінскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Шаршунскага сельсавета.

## Назва 
Ёсць нямецкае прозвішча *Eschnauer*.

З-пад Ліды (Белагруда) фіксаваліся прозвішчы Вэйшнар, Войшнар. Сучаснае літоўскае (Свянцяны) *Veišnoras* ад *Vaišnoras*. Ад старажытнага балцка-літоўскага двухасноўнага імя *Vaiš-noras*.

У Перапісе войска ВКЛ 1528 г. сярод ашмянскага баярства - "*Вокшнар Адам*", у іншым месцы "*Адамъ Вокшнаровичъ*" выпраўляецца на "*Войшнарович*".

## Спасылкі 
Катэгорыя:Шаршунскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Мінскага раёна
Чарняўшчына (Мінскі раён)

**Чарня́ўшчына** (, ) — вёска ў Мінскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Пятрышкаўскага сельсавета.

Да 20 студзеня 1960 года вёска знаходзілася ў адміністрацыйным падпарадкаванні Заслаўскага пассавета, да 9 жніўня 1979 года ўваходзіла ў склад Заслаўскага сельсавета.

## Спасылкі 
Катэгорыя:Пятрышкаўскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Мінскага раёна
Даўбарова (вёска, Мінскі раён)

**Даўбаро́ва** () — вёска ў Мінскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Шаршунскага сельсавета.

## Назва 
Ёсць нямецкае прозвішча *Dauber*. Ёсць літоўскае прозвішча *Daubaras*, было балцка-літоўскае двухасноўнае імя *Dau-baras**.*

## Вядомыя асобы 
* Ежы Ляскарыс (1828 — 1888, Даўбарова) — паэт, публіцыст, перакладчык, крытык.

## Спасылкі 
Катэгорыя:Шаршунскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Мінскага раёна
Грыні

**Грыні́** (, ) — вёска ў Мінскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Шаршунскага сельсавета.

## Гісторыя 
У 1858 годзе вёска маёнтка Новы Двор, 37 мужчын, уласнасць Валадковіча, у Вілейскім павеце. У 1870 годзе размяшчалася ў Галавачоўскай сельскай абшчыне. У 1897 годзе вёска (20 двароў, 152 жыхары) і сядзіба (двор, 6 жыхароў), у Радашковіцкай воласці Вілейскага павета. У 1917 годзе ў Грынях было 38 двароў, пражывала 209 чалавек. З лютага па снежань 1918 гады вёска акупавана войскам кайзераўскай Германіі, з ліпеня 1919 года па ліпень 1920 года — войскам Польшчы. З 1919 года ў складзе БССР. У 1921 годзе ў вёсцы было 38 двароў, 209 жыхароў. У 1923 годзе пачала дзейнічаць школа. З 20 жніўня 1924 года вёска ў Навадворскім сельсавеце Заслаўскага раёна Мінскай акругі (да 26 ліпеня 1930 года). У 1926 годзе 41 двор, 234 жыхара. З 13 чэрвеня 1929 года ў складзе Рагаўскога сельсавета. З 20 лютага 1938 года ў Мінскай вобласці. Падчас Вялікай Айчыннай вайны з канца чэрвеня 1941 года да пачатка ліпеня 1944 года акупавана войскам Нямеччыны. У баях загінулі 9 жыхароў. Акупанты спалілі 16 двароў, 13 жыхароў было забіта, 1 вывезены на прымусовыя працы ў Германіі. З 8 жніўня 1959 года ў складзе Мінскага раёна. У 1997 годзе ў Грынях было 30 гаспадарак, 77 жыхароў. Вёска ўваходзіла ў склад саўгаса «Рагаўскі» з цэнтрам у вёсцы Рагава. Паводле перапісу насельніцтва 2009 года, у вёсцы пражывала 45 чалавек. Да чэрвеня 2013 г. вёска размяшчалася ў Рагаўскім сельсавеце, пасля чаго сельсавет быў пераназваны ў Шаршунскі.

## Спасылкі 
* Ревизская сказка деревни Гриниов 1795 г.

Катэгорыя:Шаршунскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Мінскага раёна
Векшыцы

**Ве́кшыцы** (, ) — вёска ў Мінскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Пятрышкаўскага сельсавета.

За 3,3 км на паўднёвы захад ад Векшыцаў бярэ выток рака Свіслач.

## Спасылкі 
Катэгорыя:Пятрышкаўскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Мінскага раёна
Зацань

**За́цань** (, ) — вёска ў Мінскім раёне Мінскай вобласці, на рацэ Цна. Уваходзіць у склад Папярнянскага сельсавета, часткова ў межах горада Мінска.

## Назва 
Зацень (Зацань) — назва-арыенцір, значыць паселішча за ракой Цна. Сустракаліся варыянты назвы Зацен, Зацынь, Зацене.

## Гісторыя 
У 1557 годзе згадваецца як сяло, уладанне князёў Крашынскіх у Менскім павеце Менскага ваяводства Вялікага Княства Літоўскага. У 1567 годзе згадваецца ў попісе войска Літоўскага як маёнтак, шляхецкая ўласнасць, з маёнтка выстаўлялася ў войска 4 кані. У 1620 годзе ўладанне Валадковічаў, якім маёнтак перадаў князь Галоўчынскі.

У 1731 годзе вёска, 7 дымоў, цэнтр воласці. У гэты час вёска займала тэрыторыю абапал дарогі, якую перасякалі рака Цнянка, на поўдні на рацэ была сажалка. У цэнтры на ўсходнім баку дарогі месціліся будынкі фальварка, якія ўтваралі невялікі пляц. Сялянскія двары далучаліся да пляцу з поўдня, усходу і захаду. На захадзе месціліся могілкі з капліцай. У 1757 годзе Адам Хмара купіў у Міхаіла і Аляксандра Сапегаў маёнтак Зацень з 10 400 валокамі зямлі.

Пасля Другога падзелу Рэчы Паспалітай 1793 года ў складзе Расійскай імперыі. У 1800 годзе вёска, 9 двароў, 57 жыхароў, карчма і фальварак, панскі дом, капліца, вадзяны млын, уласнасць Адама Хмары, у Мінскім павеце Мінскай губерні. У 1858 годзе ўласнасць Г. Хмары. У 1897 годзе вёска і маёнтак, 2 вадзяныя млыны, карчма, фальварак, хутар, у Сёмкава-Гарадоцкай воласці Мінскага павета.

У Першую сусветную вайну ў лютым — снежні 1918 года была пад акупацыяй войскаў Германскай імперыі. 25 сакавіка 1918 года згодна з Трэцяй Устаўной граматай вёска абвешчана часткай Беларускай Народнай Рэспублікі. З 1 студзеня 1919 года ў адпаведнасці з пастановай І з’езда КП(б) Беларусі ўвайшла ў склад Беларускай ССР. У ліпені 1919 — ліпені 1920 года вёска была пад акупацыяй Польшчы.

З 20 жніўня 1924 года ў Бароўскім сельсавеце Заслаўскага раёна Менскай акругі (да 26 ліпеня 1930). З 26 траўня 1935 года ў Менскім раёне, з 20 лютага 1938 года ў Менскай вобласці.

У Другую сусветную вайну з пачатку з канца чэрвеня 1941 года да пачатку ліпеня 1944 года акупаваная войскамі нацысцкай Германіі.

З 16 ліпеня 1954 года ў Ждановіцкім сельсавеце, з 20 студзеня 1960 года ў Папярнянскім сельсавеце. У 2004 годзе частка вёскі ў межах МКАД уключаная ў склад горада Мінска. Галоўнай вуліцы вёскі ў частцы горада Мінска была нададзеная назва Зацань.

## Насельніцтва 
* 1800 — 9 двароў, 57 жыхароў
* 1897 — вёска, 7 двароў, 47 жыхароў; маёнтак, 10 двароў, 51 жыхар; фальварак, 3 двары, 26 жыхароў; хутар, 3 двары, 12 жыхароў
* 1917 — вёска, 9 двароў, 45 жыхароў; маёнтак, 30 жыхароў; хутар, 4 двары, 28 жыхароў
* 1926 — 20 двароў, 83 жыхары
* 1997 — 109 гаспадарак, 286 жыхароў
* 1999 — 280 жыхароў
* 2010 — 131 жыхар

## Літаратура 
* Зацень //  С. 398
* 
* 

## Спасылкі 
Катэгорыя:Папярнянскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Мінскага раёна
Збаравічы

**Зба́равічы** (, ) — вёска ў Мінскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Шаршунскага сельсавета.

## Славутасць 
* Збаравічы — гарадзішча перыяду ранняга жалезнага веку, 0,5 км на паўднёвы ўсход ад в. Збаравічы — .

## Спасылкі 
Катэгорыя:Шаршунскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Мінскага раёна
Дашкі (Мінскі раён)

**Да́шкі** (, ) — вёска ў Мінскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Шаршунскага сельсавета.

## Вядомыя асобы 
* Валяр’ян Голяк, каталіцкі святар, пробашч і дэкан ашмянскі.

## Спасылкі 
Катэгорыя:Шаршунскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Мінскага раёна
Курганы (Шаршунскі сельсавет)

**Курганы́** (, ) — вёска ў Мінскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Шаршунскага сельсавета.

## Назва 
Курган – старое ашмянскае прозвішча, Кургановіч - з Індуры. Ёсць сучаснае літоўскае *Kurganas*, латышскае *Kurgans*.

З іншага боку, па сугуччы напрошваецца сувязь з блр. *курган* (старарускае запазычанне з цюркскага "пабудова, крэпасць").

## Спасылкі 
Катэгорыя:Шаршунскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Мінскага раёна
Кукелеўшчына

**Ку́келеўшчына** (, ) — вёска ў Мінскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Шаршунскага сельсавета.

## Назва 
У Попісе войска ВКЛ 1528 года ў рэестры гарадзенскіх баяр згаданы "Лавринъ Кукелевичъ".

## Спасылкі 
Катэгорыя:Шаршунскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Мінскага раёна
Лісіцы (Мінскі раён)

**Лісі́цы** (, ) — вёска ў Мінскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Лашанскага сельсавета.

Да 2013 года вёска ўваходзіла ў склад Рагаўскога сельсавета.

## Спасылкі 
Катэгорыя:Лашанскі сельсавет (Мінскі раён)
Катэгорыя:Населеныя пункты Мінскага раёна
Пецькавічы

**Пе́цькавічы** (, ) — вёска ў Мінскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Шаршунскага сельсавета.

## Гісторыя 
У 1779 годзе вёска, 8 гаспадарак, 27 мужчын. Ва ўласнасці біскупа Масальскага. Пасля другога падзела Рэчы Паспалітай (1793) у складзе Расійскай імперыі. У 1858 г. вёска маёнтка Новы Двор, 21 мужчына, ва ўладанні Валадковічаў. У лютым 1867 г. жыхары адмовіліся ўплочваць нядоімкі, супраціўляліся вопісу маёмасці. У 1870 г. вёска адносілася да Галавачоўскай сельскай грамады. У 1897 г. вёска, 12 гаспадарак, 91 жыхар. Фальварак, двор, 12 чалавек, у Радашковіцкай воласці Вілейскага павета. Ад лютага да снежня 1918 г. знаходзілася на тэрыторыі, занятай войскамі кайзераўскай Германіі. Ад ліпеня 1919 года да ліпеня 1920 года на тэрыторыі Польскай Рэспублікі. Ад 1919 года ў складзе БССР. У 1921 годзе ў вёсцы жыў 91 чалавек, 17 гаспадарак, фальварак складаўся з 1 гаспадаркі, меў 7 жыхароў. Ад 20 жніўня 1924 года ўваходзіла ў склад Шаршунскага сельсавета Заслаўскага раёна Мінскай акругі (да 26 ліпеня 1930 года). У 1926 годзе складалася з 20 гаспадарак, у якіх жылі 113 чалавек. Ад 20 лютага 1938 года ў Мінскай вобласці. У Вялікую Айчынную вайну ад канца чэрвеня 1941 года да пачатку ліпеня 1944 года акупаваная нямецкімі войскамі, 10 жыхароў загінулі. Ад 8 жніўня 1959 года ў Мінскім раёне, ад 20 студзеня 1960 года ў Рагаўскім сельсавеце. У 1997 годзе складалася з 22 двароў, у якіх жылі 39 чалавек. Адносілася да калгасу «Савецкі» (цэнтр — вёска Шаршуны).

## Спасылкі 
Катэгорыя:Шаршунскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Мінскага раёна
Пральня (Мінскі раён)

**Пра́льня** (, ) — былая вёска ў Мінскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіла ў склад Шаршунскага сельсавета.

## Гісторыя 
У 1800 годзе была фальваркам, у якім жылі 12 сялян і 6 аколічнай шляхты і які належаў М. Валадковічу. Уваходзіла ў Вілейскі павет.

У 1897 годзе маёнтак Пральня складаўся з 2 двароў, у якіх жылі 13 чалавек. Меў вадзяны млын. Уваходзіў у склад Радашковіцкай воласці Вілейскага павета.

З лютага да снежня 1918 года маёнтак быў акупаваны войскамі кайзераўскай Германіі, з ліпеня 1919 г. да ліпеня 1920 г. — войскамі Польскай Рэспублікі.

У 1919 годзе паселішча было ўключанае ў склад БССР. У 1921 годзе з'яўляўся хутарам, які налічваў 3 двары, 22 жыхары. Ад 20 жніўня 1924 года хутар Пральня ўвайшоў у склад Шаршунскага сельсавета Заслаўскага раёна Мінскай акругі (да 26 ліпеня 1930 г.). У 1926 г. хутар меў 3 гаспадаркі з 21 жыхаром.

Ад 20 лютага 1938 года — у складзе Мінскай вобласці. У Вялікую Айчынную вайну з канца чэрвеня 1941 г. да пачатку ліпеня 1944 г. хутар быў акупаваны нямецкімі войскамі.

Ад 8 жніўня 1959 года — у складзе Мінскага раёна, з 20 студзеня 1960 года — ў Рагаўскім сельсавеце. У 1997 годзе насельніцтва налічвала 2 гаспадаркі, у якіх жылі 5 чалавек, у саўгасе «Савецкі» (цэнтр — в. Шаршуны).

Вёска была скасавана ў 2018 годзе.

## Спасылкі
Рагава

**Рагава́** (, ) — вёска ў Беларусі, у Мінскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Шаршунскага сельсавета. Праз вёску працякае рака Гуйка.

## Геаграфія 
Знаходзіцца за 35 км у напрамку на паўночны захад ад Мінска, за 12 км ад чыгуначнай станцыі Радашковічы.

## Назва 
Вёска знаходзілася пры паштовай дарозе з Вільні ў Мінск і ўтварала крайні вугал або «рог» уладанняў памешчыка Валадковіча (Новы двор), з гэтай прычыны, быццам бы, і пайшла назва вёскі.

## Гісторыя 
У пачатку 1860-х гадоў насельніцтва Рагавы складалася з двух двароў: памешчык пабудаваў тут цагляны і гарбарны заводы і пасяліў выключна майстравых; заводы дзейнічалі да 1890 года.

У царкоўным архіве захоўваўся наступны дакумент, дадзены памешчыкам Валадковічам 29 снежня 1813 года: «Во владение церкви — 1 уволока 8 моргов 221 прент 37 1/2 прутиков земли, плац для дома, устроеннаго для богадельни; ежегодно выдавать настоятелю 200 злотых, на вино и свечи 100 злотых, дьячку или понамарю, который должен содержать школу и учить приходских крестьянских детей — 200 злотых. Если церковь перестанет быть униатскою, то фундуш возвращается вотчинникам».

Прыхаджане-уніяты перайшлі у праваслаўе ў 1839 годзе, з 1868 года сталі пераходзіць каталікі.

З 13 чэрвеня 1929 года па 20 студзеня 1960 года і з 1968 года па 28 мая 2013 года вёска з’яўлялася цэнтрам Рагаўскога сельсавета.

## Насельніцтва 
* 2012 год — 59 чалавек.
* 2010 год — 71 чалавек
* 2001 год — 66 жыхароў, 33 двары.
* 1999 год — 55 чалавек
* 1864 год — 9 чалавек.

## Страчаная спадчына 
* Праваслаўная царква св. Георгія (драўляная, пабудаваная ў 1814 годзе намаганнямі Мельхіёра Валадковіча)
* Праваслаўная царква раўнаапостальных Канстанціна і Алены (1869)
* Капліца пры могілках (пабуд. у 1814)

## Вядомыя асобы 
* Павел Мікалаевіч Касач (1887—1977) — беларускі дзеяч самадзейнага мастацтва, кампазітар, заслужаны дзеяч культуры Беларусі.

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
Катэгорыя:Шаршунскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Мінскага раёна
Танелева

**Тане́лева** (, ) — вёска ў Мінскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Шаршунскага сельсавета.

У 1783 годзе ў вёсцы была пабудаваная царква ў імя св. Мікалая.

## Назва 
Прозвішча "Танелевіч" фіксавалася ў 1807 г. пад літоўскай Ігналінай.

## Спасылкі 
Катэгорыя:Шаршунскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Мінскага раёна
Шаршуны (аграгарадок)

**Шаршу́ны** (, ) — аграгарадок (да 2014 г. пасёлак) у Мінскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Шаршунскага сельсавета.

## Назва 
На думку В. Жучкевіча, назва вёскі Шаршуны паходзіць ад прозвішча *Шаршун* (значэнне асновы — «шэршань»). М. Бірыла, прозвішчы *Шаршун, Шэршун, Шаршуновіч* тлумачыць ад украінскага *шершун* «шэршань».

Ёсць літоўскае прозвішча *Šaršūnas*, якое выводзяць ад *Šaršas, Šaršys*.

## Прыкметныя мясціны 
За вёскай Шаршуны, калі ехаць на Даўбарова, —добраўпарадкаваныя крыніцы, з якіх плыні злева цякуць у раку Удру. Цераз раку, на яе левым беразе — вёска Курганы, названая так ад наяўнасці курганоў.

За некалькі кіламетраў ад Шаршунаў ва ўсходні бок — балцкае гарадзішча ля вёскі Дворышча.

## Царква 
У 2018 годзе пачалося будаўніцтва храмавага комплексу св. Іаана Прадцечы на сродкі вядомага расійскага мільярдэра Міхаіла Гуцырыева.

3 кастрычніка 2018 года мітрапаліт Мінскі і Заслаўскі Павел, Патрыяршы Экзарх усяе Беларусі, здзейсніў чын на заснаванне царквы і ўзвядзенне крыжа ў будуемым храме ў гонар Прарока, Прадцечы і Хрысціцеля Гасподняга Іаана, падчас якога здзейсніў закладку каменя і памятнай граматы ў падмурак храма.

Sharshuny 2006 march.jpg|Кантора
Sharshuny 2006 school.jpg|Школа
Sharshuny 2006 shop.jpg|Крама
Sharshuny 2006 skola.jpg|Школа
Sharshuny 2006 winter.jpg|Клуб
Sharshuny 2006.jpg|Былая амбулаторыя
Church_construction_in_Šaršuny.jpg|Новая царква

## Спасылкі 
Катэгорыя:Шаршунскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Мінскага раёна
Шчадроўшчына (Мінскі раён)

**Шчадро́ўшчына** (, ) — вёска ў Мінскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Шаршунскага сельсавета. Каля вёскі працякае рака Гуйка.

## Гісторыя 
У 1779 г. вёска, уласнасць біскупа Масальскага  і  шляхціча Валадковіча..
** 1800 — 75 чалавек (31 мужчына, 44 жанчыны)
* **XIX стагоддзе**:
** 1847 — 60 прыхажанаў (30 мужчын, 30 жанчын).
** 1865 — 26 чалавек.
* **XX стагоддзе**:
** 1905 — 134 чалавекі (66 мужчын, 68 жанчын).
** 1999 — 26 чалавек.
* **XXI стагоддзе**:
** 2009 — 24 чалавекі.
** 2012 — 13 чалавек.

Shchadroushchyna 2006.jpg
Shchadroushchyna 2007 winter.jpg
Shchadroushchyna 2007.jpg
Shchadroushchyna 2008.jpg
Shchadroushchyna 2012.jpg

## Спасылкі 
Катэгорыя:Шаршунскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Мінскага раёна
Валіцкаўшчына

**Валі́цкаўшчына** (, ) — вёска ў Мінскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Самахвалавіцкага сельсавета.

## Гісторыя 
У 1663 г. згадваецца ў складзе Менскага ваяводства ВКЛ.

## Вядомыя ўраджэнцы і жыхары 
* Уладзімір Сяргеевіч Улашчык, беларускі вучоны-медык

## Спасылкі 
Катэгорыя:Самахвалавіцкі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Мінскага раёна
Вуглы (Мінскі раён)

**Вуглы́** (, ) — вёска ў Мінскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Самахвалавіцкага сельсавета.

## Вядомыя асобы 
* Адам Антонавіч Сакольчык (1896—1983) — беларускі бібліёграф.

## Спасылкі 
Катэгорыя:Самахвалавіцкі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Мінскага раёна
Раўкуцевічы

**Раўку́цевічы** (, ) — вёска ў Мінскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Шаршунскага сельсавета.

## Назва 
Ёсць літоўскае прозвішча *Raukutis**.*

У Перапісе войска ВКЛ 1528 г. засведчаныя "Богдан Ровкутевичъ" (у Ковенскім павеце), "Юхно Ровкутевичъ" (у воласці Бяржаны Жамойцкай зямлі).

## Спасылкі 
Катэгорыя:Шаршунскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Мінскага раёна
Новы Двор (Шаршунскі сельсавет)

**Но́вы Двор** (, ) — вёска ў Мінскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Шаршунскага сельсавета.

## Гісторыя 
Першапачаткова Новы двор быў спадчыным уладаннем сям'і Статкевічаў. Каля 1590 года належаў Смаленскаму ваяводу Пятру Дарагастайскаму.
Пазней вядомымі ўладальнікамі маёнтка былі віленскі харужы Марцін Гурскі і яго жонка Марыя Саламярэцкая (памерла неўзабаве пасля 1627 года), дачка князя Багдана Саламярэцкага (крычаўскага і алучыцкага старосты). Марыя была швагеркай Багдана Статкевіча.
 
У 1695 годзе (альбо 1668) Новы Двор набылі менскі падстароста Марцін Казімір Валадковіч (памёр у 1716 г.) і яго жонка Алена Кастравіцкая.
Маёнтак заставаўся ва ўласнасці сям'і аж да 1917 года. Апошнімі трыма ўладальнікамі вёскі былі: Людвік Ксаверый Валадковіч (нар. у 1813 г.), ганаровы куратар школ Віленчыны, яго сын Язэп Габрыэль Валадковіч (1851-1913) і сын Язэпа, Людвік Лявон Валадковіч (1878-1930).

Файл:Nowy Dwor. Siadziba Waładkowičaŭ. Wyglad z fasadu, kala 1914.jpg|Новы Двор. Выгляд спераду, каля 1914
Nowy Dwor. Siadziba Waładkowičaŭ. Wyglad z fasadu. Portyk, kala 1914.jpg|Новы Двор. Выгляд спераду. Портык, каля 1914

З 20 студзеня 1960 года па 1968 год Новы Двор з’яўляўся цэнтрам Рагаўскога сельсавета.

## Страчаная спадчына 
* Сядзібна-паркавы ансамбль Валадковічаў

## Вядомыя асобы 
* Аляксандр Уладзіміравіч Класкоўскі (нар. 1958) — беларускі журналіст.

## Спасылкі 
Катэгорыя:Шаршунскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Мінскага раёна
Калядзічы (Мінскі раён)

**Каля́дзічы** (, ) — вёска ў Мінскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Сеніцкага сельсавета.

## Насельніцтва 
* 1999 год (перапіс) — 390 чалавек
* 2010 год (перапіс) — 463 чалавекі

## Вядомыя асобы 
*Міхал Мікалаевіч Запольскі — беларускі пісьменнік, чыгуначнік

## Спасылкі 
Катэгорыя:Сеніцкі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Мінскага раёна
Канюцічы

**Каню́цічы** (, ) — вёска ў Мінскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Сеніцкага сельсавета.

## Насельніцтва 
* 1999 год (перапіс) — 190 чалавек
* 2009 год (перапіс) — 191 чалавек

## Вядомыя асобы 
* Уладзімір Антонавіч Булыга (1936—2009) — беларускі скульптар.

## Спасылкі 
Катэгорыя:Сеніцкі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Мінскага раёна
Каханаўшчына

**Каха́наўшчына** (, ) — вёска ў Мінскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Сеніцкага сельсавета.

Да 8 красавіка 1957 года вёска ўваходзіла ў склад Падгайскага сельсавета.

## Насельніцтва 
* 1999 год (перапіс) — 142 чалавекі
* 2009 год (перапіс) — 128 чалавек

## Спасылкі 
Катэгорыя:Сеніцкі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Мінскага раёна
Атоліна

**Ато́ліна** (, ) — аграгарадок у Мінскім раёне Мінскай вобласці Беларусі. Уваходзіць у склад Сеніцкага сельсавета.

Размешчана за 6 км ад Мінска.

## Назва 
Названа Атолін () ад імя Атона Горвата, мужа гаспадыні маёнтка Людвікі з Оштарпаў. На карце еўрапейскай часткі Расіі сярэдзіны XIX стагоддзя паселішча пазначана як «Атолинъ».

## Гісторыя 
Атоліна заснавана ў 1860-я гады паміж вёскамі Прылучкі і Падгай, уваходзіла ў склад маёнтка Прылукі, уладальніцай якога як бацькоўскай спадчынай у 1853—1872 гады была Людвіка Горват (Оштарп), жонка Атона Горвата. У 1872 годзе маёнтак набыты ў Горватаў графам Эмерыкам Гутэн-Чапскім.

У XX стагоддзі пасёлак вядомы спецсаўгасам «Атоліна», які вырабляў прадукцыю для патрэб цэнтральнай савецка-партыйнай наменклатуры. У XXI стагоддзі найбуйнейшае прадпрыемства Атоліна — эксперыментальна-даследніцкая гаспадарка «Усход».

З 1990-х да 2022 года ў Атоліна працавала РУП «Адамас БДУ», якое займалася вытворчасцю алмазаў.

## Інфраструктура 
Грамадскі транспарт Атоліна мае некалькі аўтобусных маршрутаў, якія абслугоўвае дзяржаўным прадпрыемствам «Мінскаблтранс»:

* 311 — Марыпаль — Мінск (АС «Паўднёва-Заходняя») праз Стукацічы;
* 339 — Забалоцце — Мінск (АС «Паўднёва-Заходняя»);
* 339а — Забалоцце — Мінск (АС «Паўднёва-Заходняя») праз Атоліна;
* 379 — Атоліна — Мінск (АС «Паўднёва-Заходняя»);
* 379у — Атоліна — Мінск (прыпынак Брылеўская);
* 413 — Марыпаль — Мінск (АС «Паўднёва-Заходняя»);
* 413у — Марыпаль — Мінск (прыпынак. Брылеўская);
* 429 — Атоліна — Мінск (ДС «Дружная»).

Так сама ёсць маршруты таксі:

* 1131 — Атоліна — Мінск (чыгуначны вакзал);
* 1545 — Атоліна — Мінск (ст. м. Малінаўка).

Транспартную інфраструктуру складаюць чатыры аўтамабільныя дарогі

* Н-9033 (вул. Школьная) — дарога на Мінск,
* Н-9033 (вул. Цэнтральная) — дарога на Самахвалавічы,
* Н-9047 — выезд на МКАД-2,
* Н-24951 — выезд на Брэсцкую шашу.

## Насельніцтва 
* 1999 год (перапіс) — 1012 чалавек
* 2009 год (перапіс) — 1517 чалавек

## Адукацыя 
З 1974 года ў Атоліне працуе Прылуцкая сярэдняя школа.

## Эканоміка 
У Атоліна месціцца прадпрыемства дрэваапрацоўчай прамысловасці «Адэльвейс».

Па вуліцы Цэнтральнай знаходзіцца эксперыментальна-даследніцкая гаспадарка «Усход».

Па вуліцы Школьнай знаходзяцца кацельня і друкарня.

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
Катэгорыя:Сеніцкі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Мінскага раёна
Мачулішчы (вёска)

**Мачу́лішчы** (, ) — былая вёска ў Мінскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіла ў склад Мачулішчанскага пассавета.

Да 2006 года вёска ўваходзіла ў склад Сеніцкага сельсавета.

15 жніўня 2014 года вёска была ліквідавана, а 22 кастрычніка 2014 года яе тэрыторыя была далучаная да гарадскога пасёлка Мачулішчы.

## Спасылкі
Русінавічы (Мінскі раён)

**Ру́сінавічы** (, ) — вёска ў Мінскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Самахвалавіцкага сельсавета.

## Назва 
Назвы тыпу Русіны, Русінавічы В. Жучкевіч выводзіў ад этнонімаў "рускі, русін". Так жа сама тлумачыў прозвішчы тыпу Русін, Русіновіч і антрапаніміст М. Бірыла.

З іншага боку, як імя Русін засведчанае ў Перапісе войска ВКЛ 1528 г. сярод слонімскага баярства: "*Русинъ Чариновичъ*" (слонімскае прозвішча Русіновіч датрывала да ХІХ ст.). Было старое літоўскае занёманскае (Лейпалінгіс) прозвішча Чарынас. Ёсць літоўскае прозвішча *Rùsinas*, заходнелітоўскі тапонім *Rusinai,* было старажытнае балцка-літоўскае двухасноўнае імя *Rù-sinas* (з асновай *Sin-* як у літоўскім прозвішчы *Sintauta*). Як і ў літоўскім "Рýсінас", націск на першы склад таксама ў тапонімах Рýсіны, Рýсінаўцы.

## Славутасці 
* Сядзіба Уніхоўскіх (кан. XVIII—XIX стст.): свіран, стайня, фрагменты парку, гаспадарчая пабудова.

### Страчаная спадчына 
, пачатак XX ст.]]
* Сядзібны дом, брама, пуня (разабраны ў 2005 г.).

## Вядомыя асобы 
* Самуіл Сямёнавіч Касцюк — беларускі савецкі дзяржаўны дзеяч.

## Крыніцы 
## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Самахвалавіцкі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Мінскага раёна
Ураджайная (Мінскі раён)

**Ураджа́йная** (, ) (да 1964 года **Бабаво́заўшчына**) — вёска ў Мінскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Сеніцкага сельсавета.

## Гісторыя 
30 ліпеня 1964 года вёска Бабавозаўшчына была перайменавана ў вёску Ураджайная.

## Спасылкі 
Катэгорыя:Сеніцкі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Мінскага раёна
Катэгорыя:Перайменаваныя населеныя пункты Беларусі
Шчытомірычы

**Шчыто́мірычы** (, ) — вёска ў Мінскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Сеніцкага сельсавета.

## Геаграфія 
Аснову тэрыторыі ўтварае пластападобны паклад лёсападобных суглінкаў і супескаў.

## Вядомыя асобы 
У вёсцы пахаваны беларускі паэт і празаік Станіслаў Пятровіч Шушкевіч (1908—1991).

## Зноскі 
## Спасылкі 
Катэгорыя:Сеніцкі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Мінскага раёна
Асіннікі (Мінскі раён)

**Асі́ннікі** (, ) — хутар у Мінскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Хацежынскага сельсавета.

## Спасылкі 
Катэгорыя:Хацежынскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Мінскага раёна
Скарынічы (вёска)

**Скары́нічы** (, ) — вёска ў Мінскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Сеніцкага сельсавета.

## Гісторыя 
Згадваецца ў 1704 годзе як вёска ў Мінскім ваяводстве ВКЛ.

Пад 1473 годам у наданнях вял.кн. Казіміра згадваецца, што князь Яўлашка Цяляціна атрымаў “два человека скориничи: Гридко и Хотян”.

Да 8 красавіка 1957 года вёска ўваходзіла ў склад Падгайскага сельсавета.

## Спасылкі 
Катэгорыя:Сеніцкі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Мінскага раёна
Слабада (Самахвалавіцкі сельсавет)

**Слабада́** (, ) — вёска ў Мінскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Самахвалавіцкага сельсавета.

## Гісторыя 
У другой палове XX стагоддзя з вёскай Слабада злілася вёска Жданы.

## Крыніцы 
## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
Катэгорыя:Самахвалавіцкі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Мінскага раёна