Ціхінічы (Рагачоўскі раён)

**Ці́хінічы** (, ) — аграгарадок у Рагачоўскім раёне Гомельскай вобласці. Адміністрацыйны цэнтр Ціхініцкага сельсавета. 

## Геаграфія 
Знаходзяцца за за 22 км на паўночны захад ад горада і чыгуначнай станцыі Рагачоў (лінія Магілёў — Жлобін). Тут знаходзіцца прыпыначны пункт Ціхінічы. Палявая дарога злучае вёску з шашай Бабруйск — Гомель.

План складаецца з доўгай простай вуліцы мерыдыянальнай арыентацыі, да цэнтру якой з усходу далучаюцца 2 шчыльна забудаваныя кароткія вуліцы. Забудова двухбаковая, цагляная і драўляная, сядзібнага тыпу.

## Гісторыя 
### Вялікае Княства Літоўскае 
Упершыню Ціхінічы ўпамінаюцца ў XV ст. У 1440-я маёнтак вылучылі з Рагачоўскай воласці. Пад 1493 Ціхінічы (пад назвай Ціханцы) упамінаюцца ў Літоўскай метрыцы як маёнтак недалёк ад Рагачова. Згодна з адміністрацыйна-тэрытарыяльнай рэформай (1565—1566) мясцовасць увайшла ў склад Рэчыцкага павета Менскага ваяводства. Пад 1567 яны значацца ў попісе літоўскага войска.

Па 1784 Ціхінічы атрымалі статус мястэчка. З 1792 тут дзейнічала царква Святога Міхаіла.

### Пад уладай Расійскай імперыі 
, 1864]]

У выніку другога падзелу Рэчы Паспалітай (1793) Ціхінічы апынуліся ў складзе Расійскай імперыі, у Рагачоўскім павеце Магілёўскай губерні. На 1824 тут штогод праводзіліся 3 кірмашы, вядомыя гандлем дубленымі і простымі сялянскімі футрамі і кажухамі. Паводле інвентару за 1848 Ціхінічамі валодалі Аскеркі. На 1860 у мястэчку было 92 драўляныя будынкі, малітоўная школа, бровар.

З 1864 у Ціхінічах працавала школа, у якой у першы год яе працы навучаліся 51, а ў 1889 — 58 хлопчыкаў і дзяўчынак. На 1880 — 126 двароў, мураваня царква, 6 крамаў, паштовая кантора, прыёмны лекарскі пункт, малітоўная школа. Паводле вынікаў перапісу (1897) існавалі аднайменныя мястэчка (246 двароў, царква, 2 малітоўныя дамы, 3 бібліятэкі, хлебазапасны магазін, 13 крамаў, карчма) і фальварак (13 двароў, вінакурня).

### Найноўшы час 
25 сакавіка 1918 Ціхінічы абвяшчаліся часткай Беларускай Народнай Рэспублікі. 1 студзеня 1919 згодна яны ўвайшлі ў склад Беларускай ССР, а з 16 студзеня ў склад РСФСР. У 1924 Ціхінічы вярнулі БССР, дзе яны сталі цэнтрам сельсавета. У 1930 у вёсцы працавалі спіртзавод (з 1890), цагельня (з 1921), маслазавод, 2 кузні, вятрак, шавецкая майстэрня. На 1941 — 135 двароў.

16 студзеня 1975 года да Ціхініч далучаны суседнія вёскі Лейчыцы і Слапішча.

У 1989—1991 тут збудавалі 200 цагляных, катэджавага тыпу, дамоў, у якіх размясціліся перасяленцы з забруджаных месцаў па аварыі на Чарнобыльскай АЭС.

На 2004 у Ціхінічах было 584 гаспадаркі.

## Насельніцтва 
* **XIX стагоддзе**: 1826 год — 556 чал.; 1860 год — 944 чал.; да 1880]] — 746 чал.; 1880 год — 837 чал.; 1897 год — 988 чал. у *мястэчку Ціхінічы* і 274 чал. у *фальварку Ціхінічы*
* **XX стагоддзе**: 1941 год — 835 чал.; 1959 год — 593 чал. у *вёсцы Ціхінічы* і 281 чал. у *пасёлку саўгасу Ціхінічы*
* **XXI стагоддзе**: 2003 год — 1216 чал.; 2004 год — 1490 чал.; 2009 год — 1584 чал.

## Інфраструктура 
У Ціхінічах працуюць сярэдняя школа, дашкольная ўстанова, фельчарска-акушэрскі пункт, дом культуры, бібліятэка, пошта.

## Славутасці 
* Вінакурня

### Страчаная спадчына 
* Капліца Найсвяцейшай Дзевы Марыі (1811; рымска-каталіцкая)
* Царква Святога Міхаіла (1792; Кіеўская, галіцкая і ўсяе Русі мітраполія)

## Галерэя 

Файл:Vinzavod tikhinichi.JPG|Вінакурня
Файл:Selsovet tikhinichi.JPG|Пошта і адміністрацыя
Файл:Dom kultury tikhinichi.JPG|Дом культуры
Файл:Fok tikhinichi.JPG|Спартыўны комплекс
Файл:Gostinica tikhinichi.JPG|Атэль
Файл:Pozharnaja chast tikhinichi.JPG|Пажарная частка
Файл:Shkola tikhinichi.JPG|Школа
Файл:Belarusbank tikhinichi.JPG|Банк

## Вядомыя асобы 
* Аўген Калубовіч (1910—1987) — гісторык, палітычны дзеяч, настаўнік.

## Крыніцы 
## Літаратура 
* 
* 
* 
* 

## Спасылкі 
Катэгорыя:Ціхініцкі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Рагачоўскага раёна
Катэгорыя:Мястэчкі Менскага ваяводства