open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ігнацій (Луковіч)

**Ігнацій** (свецкае імя *Ігар Іванавіч Луковіч*; нар. , Маладзечна) — беларускі праваслаўны царкоўны дзеяч, епіскап.

## Біяграфія 
Нарадзіўся 28 сакавіка 1970 г. у Маладзечне Мінскай вобласці. Ахрышчаны ў маі 1970 г. у Пакроўскім храме горада Маладзечна. У 1987 г. скончыў сярэднюю школу № 2 у Маладзечне. У 1987—1988 гг. праходзіў навучанне па спецыяльнасці «радыёмеханік» у тэхнічным вучылішчы № 87 у Маладзечне, у 1988—1989 гг. працаваў па спецыяльнасці. У 1989 г. праходзіў тэрміновую вайсковую службу ў Савецкай арміі і скончыў Віцебскі вучэбны авіяцыйны цэнтр.

У 1989—1994 гг. навучаўся ў Мінскай духоўнай семінарыі. 28 лістапада 1990 г. прыняты ў лік браціі Успенскага Жыровіцкага мужчынскага манастыра. 5 красавіка 1993 г. намеснікам манастыра архімандрытам Гурыем (Апалька) пастрыжаны ў манаства з імем Ігнацій у гонар свяціцеля Ігната (Бранчанінава). 27 красавіка 1993 г. за літургіяй ва Успенскім саборы Жыровіцкага манастыра Патрыяршым Экзархам усяе Беларусі Мітрапалітам Мінскім і Слуцкім Філарэтам пасвечаны ў сан іерадыякана. У 1994—1995 г. навучаўся на завочным аддзяленні Маскоўскай духоўнай акадэміі, якую скончыў са ступенню кандыдата багаслоўя. З 31 жніўня 1995 г. па верасень 2003 г. выконваў паслушэнства выкладчыка і памочніка інспектара Мінскай духоўнай семінарыі, выкладаў гісторыю царквы і літургіку. 20 мая 1997 г. за літургіяй ва Успенскім саборы Жыровіцкага манастыра Мітрапалітам Мінскім Філарэтам пасвечаны ў сан іераманаха. 28 лістапада 2002 г. указам епіскапа Брэсцкага і Кобрынскага Іаана прыняты ў клір Брэсцкай епархіі і прызначаны настаяцелем прыхода храма ў гонар Ціхвінскай іконы Божай Маці ў Брэце з даручэннем пабудаваць храм. У 2003 г. пераехаў на пастаяннае месца жыхарства ў Брэст. З 15 верасня 2003 г. — старшыня паломніцкага аддзела Брэсцкай епархіі. 8 красавіка 2007 г., да свята Святой Вялікадня, узведзены ў сан ігумена. Будаўніцтва царквы было завершана ў 2012 г., 9 ліпеня 2012 г. храм быў асвечаны епіскапам Брэсцкім Іаанам.

15 кастрычніка 2018 г. рашэннем Свяшчэннага сінода абраны вікарыем Мінскай епархіі з тытулам епіскапа Бараўлянскага. 16 кастрычніка 2018 г. у дамавым храме ў гонар Сабора Беларускіх святых пры Мінскім епархіяльным упраўленні Патрыяршым Экзархам усяе Беларусі Мітрапалітам Мінскім і Заслаўскім Паўлам узведзены ў сан архімандрыта. 25 кастрычніка ў Храме Хрыста Збавіцеля ў Маскве адбылося нарачэнне ў епіскапа Бараўлянскага. 28 кастрычніка 2018 г. за літургіяй у храме ў гонар іконы Божай Маці «Усіх тужлівых Радасць» у Маскве хіратанісан у епіскапа Бараўлянскага. 30 жніўня 2019 г. рашэннем Свяшчэннага сінода прызначаны епіскапам Полацкім і Глыбоцкім.

## Узнагароды 
* Ордэн прападобнага Серафіма Сароўскага III ступені (2020).
* Ордэн свяціцеля Кірыла Тураўскага II ступені (2020).

## Спасылкі 
* Біяграфія на сайце Беларускай праваслаўнай царквы .
* Біяграфія на сайце Полацкай і Глыбоцкай епархіі .

Катэгорыя:Епіскапы полацкія
Катэгорыя:Епіскапы Беларускай праваслаўнай царквы
Антыкліналь

**Антыкліна́ль, антыклінальная складка** — форма залягання пластоў горных парод, складка, павернутая пукатасцю ўверх.

Месца перагіну пластоў пароды называюць замком, паверхню, якае злучае перагіны — восевай паверхняй, бакі антыкліналі — крыламі.

У залежнасці ад становішча восевай паверхні і нахілу крылаў вылучаюць антыкліналі:
* прамая,
* нахіленая, перакуленая,
* ляжачая.
Паводле абрысу ў плане: лінейная (калі даўжыня значна перавышае шырыню), брахіантыкліналь (калі даўжыня некалькі большая за шырыню) і геалагічны купал (калі шырыня прыкладна роўная даўжыні).

## Літаратура 
*  — С. 104.
* 
* Геологический словарь: в 2-х томах. / Под редакцией К. Н. Паффенгольца и др. — М.: Недра, 1978.

## Спасылкі 
* АНТИКЛИНАЛЬ // Экологический центр «Экосистема»™

Катэгорыя:Структурная геалогія
Аўсец апушаны

**Аўсе́ц апушаны** (*Helictotrichon pubescens*) — від кветкавых раслін  роду  сямейства .

## Батанічнае апісанне 
Шматгадовая травяністая расліна з паўзучым карэнішчам. Сцябло прамастойнае, вышынёй да 120 см. Лісце чаргаванае, простае, вузкае, сядзячае, з гладкім краем, каротка апушанае. Кветкавыя каласкі даўжынёй 12—17 мм, складаюцца з 2—4 кветак, з валасістымі асцюкамі і сабраныя ў мяцёльчатыя суквецці. На ніжняй кветкавай лускавінцы маюцца 2 зубцы і доўгі асцюк цёмна-бурага колеру. Плод — зярняўка.

## Распаўсюджанне і экалогія 
Расліна распаўсюджана на тэрыторыі Еўразіі. Святлолюбівая. Расце на лугах, часам у сухіх хвойных лясах, на адхонах чыгуначных насыпаў. Утвараюць дзярнінкі. Цвіце ў маі—чэрвені.

Кармавая расліна.

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
* 
* *Helictotrichon pubescens* (Huds.) Pilg. (Овсец пушистый) // ИАС «ООПТ России» 

Катэгорыя:Метлюжковыя
Катэгорыя:Флора Еўразіі
Катэгорыя:Кармавыя расліны
Сезон 2015 ФК БАТЭ

У 2015-м годзе футбольны клуб БАТЭ з Барысава прымаў удзел у пяці афіцыйных турнірах: 
* Чэмпіянаце Беларусі 2015 (перамога), 
* Суперкубку Беларусі 2015 (перамога), 
* Кубку Беларусі 2014/2015 (Уладальнік),
* Кубку Беларусі 2015/2016 (Фіналіст),
* Лізе чэмпіёнаў 2016/2017 (вылет з групавога этапу) 

## Склад 
*Станам на лістапад 2015 года, згодна з афіцыйным сайтам клуба*.

|-----
! colspan="9" bgcolor="#B0D3FB" align="left" |
|----- bgcolor="#DFEDFD"

|-----
! colspan="9" bgcolor="#B0D3FB" align="left" |
|----- bgcolor="#DFEDFD"

|-----
! colspan="9" bgcolor="#B0D3FB" align="left" |
|----- bgcolor="#DFEDFD"

### Рэзервовы склад 
|-----
! colspan="9" bgcolor="#B0D3FB" align="left" |
|----- bgcolor="#DFEDFD"

|-----
! colspan="9" bgcolor="#B0D3FB" align="left" |
|----- bgcolor="#DFEDFD"

|-----
! colspan="9" bgcolor="#B0D3FB" align="left" |
|----- bgcolor="#DFEDFD"

## Трансферы 
### Зіма 2014—2015 
#### Прыйшлі ў клуб 
* З арэнды

#### Пакінулі клуб 
* У арэнду

#### Вярнуліся і пакінулі клуб 
* З арэнды
** У арэнду

### Лета 2015 
#### Прыйшлі ў клуб 
* З арэнды

#### Пакінулі клуб 
* У арэнду

## Спасылкі 
2015
БАТЭ
Катэгорыя:Чэмпіёнскія сезоны паводле футбольных клубаў Беларусі
Могілкі Святога Мікалая

**Могілкі святога Мікалая**, або **Мі́клаўшк** (; ) — каталіцкія могілкі, гістарычны некропаль, які знаходзіцца ў старой частцы горада Баўтцэн, Германія. Гістарычны помнік лужыцкага народа.

Могілкі былі заснаваны ў 1455 годзе. Першыя пахаванні праводзіліся па-за межамі гарадскіх варот Святога Мікалая ў паўночнай частцы горада. Сваё найменне некропаль атрымаў ад каталіцкага храма Святога Мікалая, які быў пабудаваны ў 1444 годзе. Царква святога Мікалая была разбурана ў 1634 годзе пры ўзяцці Будзішына саксонскімі войскамі ў час Трыццацігадовай вайны. У 1852 годзе на тэрыторыі могілак была пабудавана невялікая капліца, якая да гэтага часу выкарыстоўваецца для правядзення пахавальных абрадаў.

На могілках пахаваныя вядомыя прадстаўнікі лужыцкага народа і дзеячы каталіцкай царквы.

## Спасылкі 
* Bautzen — Nikolaifriedhof
* Nikolaifriedhof Bautzen 

Катэгорыя:Лужыцкая культура
Катэгорыя:Баўтцэн
Катэгорыя:Могілкі Германіі
Амброзія палыналістая

**Амбро́зія палыналістая** (*Ambrosia artemisiifolia*) — від кветкавых раслін роду  сямейства .

## Батанічнае апісанне 
Аднагадовая травяністая апушаная расліна са сцяблом вышынёй 20—200) см і моцным разгалінаваным коранем, пранікаючым на глыбіню да 4.

Расліна высушвае глебу, пагаршае яе ўрадлівасць, прыгнятае культурныя расліны на пасевах. На лугах і пашах выцясняе злакавыя і бабовыя расліны, зніжае кармавую якасць сена (з прычыны ўтрымання ў лісцях горкіх эфірных алеяў жывёла іх не паядае). Пылок амброзіі палыналістай з’яўляецца алергенам.

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
* 
* Чёрная книга флоры Средней России. Чужеродные виды растений в экосистемах Средней России 
* *Ambrosia artemisiifolia* L. (Амброзия полыннолистная) // ИАС «ООПТ России»  

Катэгорыя:Астравыя
Катэгорыя:Флора Еўразіі
Катэгорыя:Флора Паўночнай Амерыкі
Катэгорыя:Інвазіўныя віды раслін
Катэгорыя:Пустазелле
Катэгорыя:Расліны, апісаныя ў 1753 годзе
Сезон 2016 ФК ДЮСШ-ДБК Гомель

У 2016 годзе футбольны клуб «ДЮСШ-ДБК» з горада Гомель прымаў удзел у двух афіцыйных турнірах на рэспубліканскім узроўні:
* Другая ліга чэмпіянату Беларусі 2016 (12 месца),
* Кубку Беларусі 2016/2017 (паражэнне ў 1/32 фіналу).

## Склад 
*Станам на кастрычнік 2016 года*.

|-----
! colspan="9" bgcolor="#B0D3FB" align="left" |
|----- bgcolor="#DFEDFD"

|-----
! colspan="9" bgcolor="#B0D3FB" align="left" |
|----- bgcolor="#DFEDFD"

|-----
! colspan="9" bgcolor="#B0D3FB" align="left" |
|----- bgcolor="#DFEDFD"

## Спасылкі 
2016
ДЮСШ-ДБК Гомель
Катэгорыя:2016 год у Гомелі
Шчаўе прыморскае

**Шчаўе прыморскае** (*Rúmex maritimus*) — травяністая расліна, від роду  сямейства .

Расце па берагах азёр, балот, рэк, ручаёў, канаў, каля дарог, каля жылля.

## Батанічнае апісанне 
Аднагадовая травяністая расліна.

Сцябло прамое, вышынёй 10-60 см, баразнаватае, голае; у верхняй частцы галінастае.

Лісце ланцэтнае, вострае, да аснавання клінавата звужанае. Верхняе — сядзячае, ніжняе — кароткачарашковае.

Кветкі двухполыя, дробныя. Цвіце ў чэрвені — ліпені.

Суквецце — галінастае; унізе з расстаўленых, уверсе — са збліжаных мутовак.

Плады — арэшкі чырванавата-бурага колеру. Спеюць у ліпені — жніўні.

## Хімічны склад 
У каранях знойдзены антрахіноны (хрызафанол, эмадзін, фісцын).

У надземнай частцы ўтрымліваюцца сапаніны, флаваноіды, антрахіноны, вітаміны С, РР, карацін.

У насенні выяўленыя дубільныя рэчывы.

## Значэнне і прымяненне 
## Літаратура 
* Алексеев Ю. Е. и др. Щавель — Rumex // Травянистые растения СССР. В 2 т / Отв. ред. доктор биол. наук Работнов Т. А. — М.: Мысль, 1971. — Т. 1. — С. 325. — 487 с. — 60 000 экз.
* 
* 

Катэгорыя:Пустазелле
Катэгорыя:Шчаўе
Катэгорыя:Флора Еўразіі
Акіта

**Акіта**:

## Прозвішча 
* Удзяку Акіта — японскі пісьменнік
* Ютака Акіта — японскі футбаліст

## Тапонім 
* Акіта (горад)
* Акіта (прэфектура)
Акіта (горад)

**Акіта** — цэнтральны горад Японіі, адміністрацыйны цэнтр аднайменнай прэфектуры. Плошча — 905,67 км², насельніцтва — 318 926 чалавек (1 жніўня 2014), шчыльнасць насельніцтва — 352,14 чал./км². Знаходзіцца ў заходняй частцы прэфектуры, з’яўляецца адным з найбуйнейшых населеных пунктаў рэгіёна Тахоку. Горад узнік на аснове прызамкавага паселішча кіраўнікоў княства Кубота і порта Цутыдзакі, прызначанага для купецкіх караблёў Японскага мора. У цэнтры горада размешчаны гандлёва-камерцыйныя раёны, на поўначы — порт і цеплавая электрастанцыя, а на поўдні — аэрапорт.

## Насельніцтва 
## Гарады-пабрацімы 
## Крыніцы 
Катэгорыя:Гарады прэфектуры Акіта
Катэгорыя:Цэнтральныя гарады Японіі
Шчаўе дамашняе

**Шчаўе дамашняе** (*Rumex longifolius*)&nbsp;— від травяністых раслін сямейства . Этымалогія:  — «доўгі»,  — саюз,  — «ліст».

## Апісанне 
Расліны шматгадовыя, вышынёй 60-120 см. Сцёблы прамыя і неразгалінаваныя на суквецці. Лісце, сабранае ў прыкаранёвую разетку, з доўгімі хвосцікамі (даўжынёй з пласціны); ствалавое лісце — кароткачарашковае; пласціны валасатыя на ніжнім баку ўздоўж жылак, ад ланцэтных да шырока яйкападобна-ланцэтных або даўгавата-ланцэтных, звычайна 25-50 (60) × 7-15 см, прыкладна ў 3-4 разы даўжэй шырыні аснавання шырока клінаватыя, верхавіны вострыя або падвострыя. Суквецці займаюць дыстальную палову часткі сцябла. Кветкі: звычайна двухполыя, зеленаватыя, маленькія, 2-3 мм шырынёй, правільныя; лісточкі калякветніка ў двух завітках; тычынак 6. Плод — бліскучы карычневы арэшак, трохкутны у папярочным перасеку, (2.5)3-3.5(4) × 1.5-2 мм. 2n = 60. Цвіце позняй вясной, летам і ў верасні.

## Распаўсюджанне 
Еўропа (Эстонія, Латвія, Літва, Расія, Украіна, Германія, Данія, Фінляндыя, Ісландыя, Нарвегія, Швецыя, Вялікабрытанія, Францыя, Іспанія); Азія (Расія, Кітай, Японія); Паўночная Амерыка (Грэнландыя, Канада, пн ЗША). Натуралізаваны ў некаторых іншых месцах.

Засяляе пусткі, абочыны, апрацаваныя палі, даліны рэк, лугі.

Ва Украіне расце ў лесастэпе, рэдка.

## Галерэя 

Rumex longifolius03072006rosette.JPG|
Rumex longifolius - Parc de la Combe à la Serpent.JPG|
Faroe stamp 205 anthropochora - northern dock (Rumex longifolius).jpg|

## Спасылкі 
* Flora of North America 
* NatureGate 
* Germplasm Resources Information Network (GRIN) 

Катэгорыя:Флора Паўднёвай Амерыкі
Катэгорыя:Флора Паўночнай Амерыкі
Катэгорыя:Флора Азіі
Катэгорыя:Флора Еўропы
Катэгорыя:Шчаўе
Катэгорыя:Расліны, апісаныя ў 1815 годзе
Міягі (прэфектура)

**Міягі** — прэфектура Японіі, знаходзіцца ў рэгіёне Тахоку, на востраве Хонсю. Адміністрацыйны цэнтр прэфектуры — горад Сэндай. Плошча прэфектуры — 7285,77 км² , насельніцтва — 2 328 157 чалавек (31 ліпеня 2014), шчыльнасць насельніцтва — 319,55 чал./км².

Прэфектура Міягі размешчана на паўночным усходзе Японскага архіпелага, на ўзбярэжжы Ціхага акіяна. На поўначы мяжуе з прэфектурай Іватэ, на поўдні — з прэфектурай Фукусіма, а на захадзе і паўночным захадзе, па лініі гор Оу, мяжуе з прэфектурамі Ямагата і Акіта.

Гістарычна землі прэфектуры Міягі складалі паўднёвую частку правінцыі Муцу. У старажытнасці яе засялялі плямёны эмісі, асіміляваныя японцамі ў 12 стагоддзі. На працягу 17 — 19 стагоддзя землі прэфектуры кантраляваліся удзельным княствам Сэндай. Яно ваявала на баку антыўрадавых сіл падчас грамадзянскай вайны 1868—1869 гг. У выніку, прэфектура, утвораная на землях надзелу, атрымала назву Міягі, а не Сэндай, па назве старадаўняй воласці Міягі.

Каля 50 % насельніцтва прэфектуры пражывае ў Сэндай або яго ваколіцах — гарадах Тагадзё, Наторы, Іванума.

Катэгорыя:Тахоку

Катэгорыя:Прэфектуры Японіі
Акіта (прэфектура)

**Акіта** — прэфектура ў паўночнай частцы Японіі, знаходзіцца ў рэгіёне Тахоку. Адміністрацыйны цэнтр прэфектуры — горад Акіта. Плошча прэфектуры — 11 636,28 км², насельніцтва — 1 038 364 чалавекі (1 жніўня 2014), шчыльнасць насельніцтва — 89,24 чал./км².

Асновай эканомікі з’яўляецца сельская гаспадарка, машынабудаванне, гандаль, турызм. На тэрыторыі прэфектуры размешчаны горы Сіракамі, пакрытыя першабытнымі самшытавымі лясамі, аб’ект Сусветнай спадчыны ЮНЕСКА. Прэфектура знаходзіцца далёка ад асноўных палітыка-эканамічных цэнтраў Японіі, што спрыяла кансервацыі многіх формаў японскай матэрыяльнай і духоўнай культуры, якая знікла пад націскам сярэднявечнай кітаізацыі або вестэрнізацыі новага часу.

## Геаграфія 
Прэфектура Акіта размешчана ў паўночнай частцы вострава Хонсю, на паўночным захадзе рэгіёну Тахоку. Мяжуе на поўначы з прэфектурай Аомары, на ўсходзе — з прэфектурай Іватэ, а на поўдні — з прэфектурамі Міягі і Ямагата. На захадзе Акіта абмываецца водамі Японскага мора.

Па плошчы тэрыторыі прэфектура займае 6-е месца ў краіне сярод іншых прэфектур.

У прэфектуры Акіта пераважае гарысты рэльеф. Высокія горы на ўсходзе, пакрытыя іглічнымі і змяшанымі лясамі, паступова змяняюцца пагоркамі на захадзе. Асноўнымі горнымі масівамі з’яўляюцца горы Оу, Дэва, Тайхэй, Сіракамі і пагоркі Сасаморы. Самы высокі пункт прэфектуры — гара Цёкай.

У цэнтральнай частцы прэфектуры, у ніжнім цячэнні ракі Амона, знаходзіцца раўніна Акіта. Уздоўж паўночнага і паўднёвага ўзбярэжжа ляжаць раўніны Насіра і Хандзё. У горнай мясцовасці ляжаць нізіны Одатэ, Такасі, Карын і Ёкотэ. Па раўнінах і нізінах працякаюць рэкі, якія ўпадаюць у Японскае мора. Найбуйнейшымі з іх з’яўляюцца Ёнэсіра, Амона і Коёсі.

На заходнім узбярэжжы прэфектуры знаходзіцца паўвостраў Ога, у падставы якога ляжыць возера Хатырагата. У свой час яно было другім па велічыні возерам Японіі, але ў 1967—1977 гадах яго часткова асушылі. Таксама ў прэфектуры Акіта размешчана возера Товада — унікальны вадаём у кратары вулкана, Тадзава — самае глыбокае возера Японіі глыбінёй 423,4 м, і буйное возера Тайхэй.

Катэгорыя:Тахоку

Катэгорыя:Прэфектуры Японіі
Уладзімір Анатольевіч Піпін

**Уладзімір Анатольевіч Піпін** (нар. , г. Орша, Віцебская вобласць) — беларускі скульптар.

## Біяграфія 
Скончыў у 1991 годзе Мінскае мастацкае вучылішча, у 1997 годзе Беларускую акадэмію мастацтваў. 3 1994 года ўдзельнік мастацкіх выставак.

Член Беларускага саюза мастакоў.

## Творчасць 
Працуе ў манументальнай, станковай і мемарыяльнай скульптуры. Матэрыял — граніт, бронза.

Сярод твораў: скульптуры князя Усяслава Чарадзея, «Шэры анёл» (Орша), «Сон воіна» (Магілёў), «Валькірыя» (Ломжа, Польшча), кампазіцыі «Тэатр», «Русалачка» (Сувалкі, Польшча), рэльеф «Старонкі да жыцця» (Мінск), памятнага знака «Полацк — калыска беларускай дзяржаўнасці» ў Полацку (арх. А. Сардараў), помніка Льву Сапегу ў Слоніме (у сааўтарстве з Іванам Міско і Сяргеем Логвіным).

Творы знаходзяцца ў галерэях і прыватных калекцыях.

## Спасылкі 
* Піпін Уладзімір Анатольевіч

Катэгорыя:Скульптары XX стагоддзя
Катэгорыя:Скульптары XXI стагоддзя
Катэгорыя:Скульптары Беларусі
Аомары (значэнні)

**Аомары**:
* Аомары — горад
* Аомары (аэрапорт)
* Аомары (прэфектура)
Аомары (прэфектура)

**Аомары**  — прэфектура Японіі, знаходзіцца ў рэгіёне Тахоку, на поўначы вострава Хонсю. Цэнтр прэфектуры — горад Аомары. Плошча прэфектуры — 9644,55 км², насельніцтва — 1 353 283 чалавекі (1 жніўня 2014), шчыльнасць насельніцтва — 140,32 чал./км².

Асновай эканомікі з’яўляецца сельская гаспадарка, у прыватнасці вырошчванне яблыкаў. На тэрыторыі прэфектуры размешчаны вулканічнае возера Товада, вулканічная града Хакада, а таксама горы Сіракамі — аб’ект Сусветнай спадчыны ЮНЕСКА. Сярод культурных помнікаў — археалагічная стаянка Сана-Маруяма — найбуйнейшае пасяленне ў Японіі эпохі неаліту, руіны сярэднявечнага замка Хірасакі.

Умоўна дзеліцца на тры асноўныя урбаністычныя зоны: палітыка-адміністрацыйны цэнтр Аомары, прамыслова-гаспадарчы раён Хатынахэ і культурна-гістарычны раён Хірасакі.

Катэгорыя:Тахоку

Катэгорыя:Прэфектуры Японіі
Шчаўе клубкаватае

**Шчаўе клубкаватае** (*Rumex conglomeratus*)&nbsp;— від кветкавых раслін сямейства . Этымалогія: &nbsp;— «згрупаваныя разам».

## Апісанне 
Шматгадовая травяністая расліна хуткага росту ад 30 да 80 сантыметраў вышынёй. Лісце базальнае і разеткавае, з хвосцікамі, авальна-ланцэтнае або авальна-даўгаватае, даўжынёй да 20&nbsp;см і шырынёй 6&nbsp;см. Суквецці: мяцёлка, дзе сабраны гермафрадытныя кветкі. Плод&nbsp;— сямянка, 1,6-1,9&nbsp;мм, мае цёмна-чырвона-карычневы колер. Цвіце з чэрвеня па жнівень. Лік храмасом 2n = 20.

## Распаўсюджанне 
Радзіма: Афрыка: Алжыр; Лівія; Марока; Туніс; ПАР. Каўказ: Азербайджан; Грузія; Расія&nbsp;— Перадкаўказзе, еўрапейская частка. Азія: Таджыкістан; Туркменістан; Узбекістан; Афганістан; Кіпр; Іран; Ірак; Ізраіль; Іарданія; Ліван; Сірыя; Турцыя. Еўропа: Беларусь; Малдова; Украіна; Бельгія; Чэхія; Германія; Венгрыя; Нідэрланды; Польшча; Славакія; Данія; Ірландыя; Швецыя; Вялікабрытанія; Індыя; Боснія і Герцагавіна; Балгарыя; Харватыя; Грэцыя; Італія; Паўночная Македонія, Мальта, Чарнагорыя, Румынія, Сербія; Славенія; Францыя; Партугалія; Іспанія. Натуралізаваны: Партугалія&nbsp;— Азорскія астравы, Мадэйра; Іспанія&nbsp;— Канарскія астравы; Аўстралія; Новая Зеландыя; Канада; Мексіка; Злучаныя Штаты; Аўстралія; Аргенціна; Чылі; Эквадор; Перу.

Расце на вільготнай, багатай глебе. Расліна характэрна для абласцей вільготных траў: канавы, затокі, абрашаныя поля, вільготныя лугі і вільготныя лясныя сцяжынкі.

## Галерэя 

Rumex conglomeratus kz1.jpg|
Rumex conglomeratus Sturm50.jpg|

## Спасылкі 
* 
* Germplasm Resource Information Network (GRIN) 
* Vascular Flora

Катэгорыя:Флора Еўразіі
Катэгорыя:Флора Каўказа
Катэгорыя:Флора Афрыкі
Катэгорыя:Шчаўе
Катэгорыя:Расліны, апісаныя ў 1770 годзе
Шчаўе тупалістае

**Шчаўе тупалістае** (*Rumex obtusifolius*) — кветкавая травяністая расліна, від роду  сямейства .

## Назва 
Шчаўе тупалістае, карнач, шчаўлюк вадзяны.

## Батанічнае апісанне 
Шматгадовая буйная расліна з магутным коранем і бароздавым сцяблом вышынёй да 1,5 м, дугападобнымі або ніцымі галінамі ў сярэдняй частцы.

Прыкаранёвае лісце сядзіць на доўгіх хвосціках, з плоскай і бліскучай ліставай пласцінкай даўгавата-яйкападобнай формы, у даўжыню да 25 см і 12 см шырынёй, канцы лісця тупыя або слабазавостраныя, з сэрцападобным аснаваннем. Лісце на сцеблах кароткачарашковае, авальна-ланцэтнай формы.

Суквецце аблісцвенае, мяцёлкавае, з адхіленымі галінамі. Кветкі двухполыя, дробныя, зялёнага колеру, сабраны ў друзлыя калатоўкі. Калякветнік складаецца з шасці авальна-трохкутных лісточкаў. Падчас паспявання пладоў унутраныя лісточкі становяцца цёмна-бурымі. Тычынак у колькасці шэсць, песцік з трыма слупкамі і гронкападобнымі лычыкамі.

Цвіценне адбываецца ў ліпені — жніўні. Плод — трохграневы арэшак.

Лёгка гібрыдызуецца з іншымі відамі шчаўя, напрыклад, са  або .

## Распаўсюджанне і асяроддзе пражывання 
Від распаўсюджаны ў Заходняй і Цэнтральнай Еўропе, у Скандынаўскіх краінах, на Балканскім паўвостраве, у Міжземнамор’і, у Малой Азіі і Іране. На тэрыторыі Расіі сустракаецца ў еўрапейскай частцы на захад ад Камы і Волгі, акрамя паўночных раёнаў і Крыма, прысутнічае на Каўказе.

Расце ў лясах, на ўзлесках і ў зарасніках кустоўя. Ля жылля чалавека селіцца як рудэральная і пустазельная расліна.

## Значэнне і выкарыстанне 
Лісце расліны можа быць выкарыстана ў якасці салаты ці як шпінат, можа адварвацца. Лісце змяшчае шчаўевую кіслату, ужыванне якой у вялікай колькасці можа быць небяспечным.

Высушанае насенне выкарыстоўваецца ў якасці вострай прыправы.

Вегетатыўныя часткі могуць выкарыстоўвацца ў якасці лекавай сыравіны.

## Літаратура 
* 
* 
* 

## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Пустазелле
Катэгорыя:Флора Еўразіі
Катэгорыя:Шчаўе
Катэгорыя:Расліны, апісаныя ў 1753 годзе
Ібаракі (прэфектура)

**Ібаракі** — прэфектура, знаходзіцца ў рэгіёне Канто, на востраве Хонсю, Японія. Плошча прэфектуры — 11 636,28 км², насельніцтва — 1 038 364 чалавекі (1 жніўня 2014), шчыльнасць насельніцтва — 89,24 чал./км². Адміністрацыйны цэнтр прэфектуры — горад Міто.

## Адміністрацыйна-тэрытарыяльны падзел 
У прэфектуры Ібаракі размешчаны 32 гарады і 7 паветаў (10 пасёлкаў і 2 вёскі).


Катэгорыя:Прэфектуры Японіі
Катэгорыя:Канто (рэгіён)
Шчаўе лжэсаланчаковае

**Шчаўе лжэсаланчаковае** (*Rumex pseudonatronatus*)&nbsp;— від раслін сямейства , распаўсюджаны ў Цэнтральнай і Усходняй Еўропе, Сярэдняй Азіі, Сібіры.

## Апісанне 
Шматгадовая расліна. Сцябло прямое, 100—120&nbsp;см вышынёй. Пласцінкі ніжняга лісця ланцэтныя або лінейна-ланцэтныя, 10-30 × 1.5-5 см, паступова завостраныя, ля аснавання часам клінаватыя, па краі кучаравыя. Верхняе лісце больш вузкае і кароткае.

Суквецці вузка мяцёлкавыя, з коса ўверх накіраванымі галінамі. Кветаножкі ў сярэдняй або ніжняй частцы з патоўшчаным сучляненнем. Унутраныя лісточкі калякветніка пры пладах амаль круглявыя, 3-4.3&nbsp;мм у даўжыню і ў шырыню, ля аснавання трохі сэрцападобныя, на верхавіне адцягнутыя, амаль цэльнакрайнія. Плады 2.1-2.3 × 1.2&nbsp;мм, чырванавата-бурыя.

Катэгорыя:Расліны, апісаныя ў 1753 годзе
Катэгорыя:Флора Азіі
Катэгорыя:Флора Еўропы
Катэгорыя:Шчаўе
Шчаўе крывянае

**Шча́ўе крывянае** (*Rumex sanguineus*) — кветкавая травяністая расліна сямейства драсёнавых. Пустазелле.

Катэгорыя:Шчаўе
Катэгорыя:Травы
Сезон 2017 ФК Любань

У 2017 годзе футбольны клуб «Любань» прымаў удзел у двух афіцыйных турнірах на рэспубліканскім узроўні:
* Другая ліга чэмпіянату Беларусі 2017 (11 месца),
* Кубку Беларусі 2017/2018 (паражэнне ў 1/32 фіналу).

## Склад 
*Станам на кастрычнік 2017 года*.

|-----
! colspan="9" bgcolor="#B0D3FB" align="left" |
|----- bgcolor="#DFEDFD"

|-----
! colspan="9" bgcolor="#B0D3FB" align="left" |
|----- bgcolor="#DFEDFD"

|-----
! colspan="9" bgcolor="#B0D3FB" align="left" |
|----- bgcolor="#DFEDFD"

## Спасылкі 
2017
Любань
Аблога Тэль-Калаха (2011)

**Аблога Тэль-Калаха** () — аперацыя ўзброеных сіл Сірыі, якая праводзілася з 14 мая па 19 мая 2011 года. Сірыйскія ўлады заявілі, што мэта аперацыі — вызваліць горад ад тэрарыстаў, у той час як, на думку сірыйскай апазіцыі, сапраўдная мэта ўзброеных сіл — падаўленне дэмакратычных пратэстаў у горадзе.

## Аперацыя 
15 мая сірыйскія вайскоўцы ўвайшлі ў горад Тэль-Калаха, размешчаны на мяжы з Ліванам. Затым рушылі ўслед паведамленні аб тым, што байцы забіваюць членаў сірыйскай апазіцыі. У асноўным інфармацыя паступала ад грамадзянскіх асоб, што беглі за раку Кабір у Ліван, ратуючыся ад гвалту.

Па даных сірыйскай апазіцыі, 16 мая ахвярамі ўрадавай арміі сталі некалькі чалавек, 18 мая загінулі яшчэ восем. Людзі былі забіты з аўтаматычнай зброі. У асноўным падзеі разгортваліся ў раёне Харэль-аль-Борджа і на ўскраіне горада.

19 мая аперацыя была завершана, і ўлады Сірыі пачалі вывад часцей з тэрыторыі горада.

Катэгорыя:Бітвы грамадзянскай вайны ў Сірыі
Катэгорыя:Аблогі
Катэгорыя:Май 2011 года
Карл Аксель Магнус Ліндман

**Карл Аксель Магнус Ліндман** (; ,  — ) — шведскі батанік і мастак, які атрымаў вядомасць за ілюстраваную працу пра паўночную флору «Bilder ur Nordens Flora», апублікаваную ў 1901—1905 гадах.

## Біяграфія 
З ранняга дзяцінства Карл рос без бацькі, які памёр у 1857 годзе. У 1864 годзе сям’я пераехала ў Векшэ, дзе Карл пайшоў у пачатковую школу. Атрымаўшы сярэднюю адукацыю, у 1874 годзе Ліндман паступіў ва Упсальскі ўніверсітэт, дзе ў 1878 годзе стаў бакалаўрам батанікі і заалогіі. У 1884 годзе ён стаў ад’юнкт-прафесарам батанікі і доктарам філасофіі.

З 1887 года Ліндман выкладаў прыродазнаўства ў школе *Norra Latin* у Стакгольме, працаваў у Шведскім музеі натуральнай гісторыі і выконваў абавязкі асістэнта ў Бергіянскім батанічным садзе.

У 1892—1894 гадах Ліндман здзейсніў падарожжа ў Бразілію і Парагвай, пасля чаго вярнуўся да выкладчыцкай дзейнасці. У выніку паездак атрымаў багатыя калекцыі расліннасці Паўднёвай Амерыкі. Апрацаваўшы звесткі, атрыманыя за акіянам, Ліндман апублікаваў вялікую колькасць артыкулаў пра папараці і расліны сямействаў асаковыя, бабовыя, браміліевыя.

З 1896 па 1900 год Ліндман быў настаўнікам сыноў будучага караля Швецыі Густава V.

У 1905 годзе Ліндман быў прызначаны на пасаду прафесара батанікі Шведскага музея натуральнай гісторыі. На гэтай пасадзе ён знаходзіўся да выхаду на пенсію ў 1923 годзе. У 1913 годзе быў абраны членам Шведскай каралеўскай акадэміі навук.

Катэгорыя:Батанікі Швецыі
Катэгорыя:Аўтары батанічных таксонаў
Шчаўе пірамідальнае

**Шчаўе пірамідальнае** (*Rumex thyrsiflorus*)&nbsp;— від раслін сямейства , распаўсюджаны ў Еўропе і ўмеранай і субарктычнай Азіі.

## Апісанне 
Шматгадовая трава, 30-80 (100)&nbsp;см вышынёй. Корань стрыжневы, дужы. Сцябло голе, разгалінаванае ад суквецця. Лісце без валасінак. Хвосцік базальнага лісця даволі доўгі. Ліставая пласціна ў 2-5 разоў больш у даўжыню, чым у шырыню. Сцябловае лісце чаргаванае, амаль без чарашкоў.

Суквецце&nbsp;— пірамідальная мяцёлка. Кветкі дробныя, аднаполыя; тычынак 6. Унутраныя лісточкі калякветніка пры плодзе 3-3.5 мм даўжынёй. Арэшкі карычневыя, круглаватыя, трохкутныя, бліскучыя. Насяляе лугі, абочыны дарог, двары, шыракалістыя лясы, краі ручаёў.

Ва Украіне від расце на поймавых лугах, па схілах, на вільготных саланчаковых месцах — амаль на ўсёй тэрыторыі (магчыма, акрамя горных раёнаў).

## Галерэя 

Rumex thyrsiflorus.jpg|Агульны выгляд расліны
Rumex thyrsiflorus - Kulna.jpg|Суквецце
Rumex thyrsiflorus sl2.jpg|Суквецце
Rumex thyrsiflorus sl6.jpg|Кветка

Катэгорыя:Флора Азіі
Катэгорыя:Флора Еўропы
Катэгорыя:Шчаўе
Сезон 2016 ФК Прамень Мінск

У 2016 годзе футбольны клуб «Прамень» з Мінска прымаў удзел у двух афіцыйных турнірах: 
* Чэмпіянаце Беларусі 2016 (4 месца),
* Кубку Беларусі 2016/2017 (паражэнне ў 1/32 фіналу).

## Склад каманды 
*Станам на красавік 2016 года.*

|-----
! colspan="9" bgcolor="#B0D3FB" align="left" |
|----- bgcolor="#DFEDFD"

|-----
! colspan="9" bgcolor="#B0D3FB" align="left" |
|----- bgcolor="#DFEDFD"

|-----
! colspan="9" bgcolor="#B0D3FB" align="left" |
|----- bgcolor="#DFEDFD"

## Спасылкі 
2016
Прамень Мінск
Катэгорыя:2016 год у Мінску
Татыгі (прэфектура)

**Татыгі** — прэфектура Японіі, знаходзіцца ў рэгіёне Канто, на востраве Хонсю. Плошча прэфектуры — 6408,28 км², насельніцтва — 1 975 117 чалавек (1 ліпеня 2014), шчыльнасць насельніцтва — 308,21 чал./км². Адміністрацыйны цэнтр прэфектуры — горад Уцуномія.

## Адміністрацыйна-тэрытарыяльны падзел 
У прэфектуры Татыгі размешчаны 14 гарадоў і 5 паветаў (11 пасёлкаў).


Катэгорыя:Прэфектуры Японіі
Катэгорыя:Канто (рэгіён)
Рута

**Рута:**

## Гідронім 
* Рута — рака ў Навагрудскім і Карэліцкім раёнах Гродзенскай вобласці Беларусі, левы прыток ракі Сэрвач

## Прозвішча 
* Уільям Рута — прэзідэнт Кеніі

## Расліны 
*  — род раслін
* народная назва віду
Сезон 2017 ФК Прамень Мінск

У 2017 годзе футбольны клуб «Прамень» з Мінска прымаў удзел у двух афіцыйных турнірах: 
* Чэмпіянаце Беларусі 2017 (1 месца і выхад у Вышэйшую лігу),
* Кубку Беларусі 2017/2018 (паражэнне ў 1/16 фіналу).

## Склад каманды 
*Станам на жнівень 2017 года, згодна з афіцыйным сайтам клуба*.

|-----
! colspan="9" bgcolor="#B0D3FB" align="left" |
|----- bgcolor="#DFEDFD"

|-----
! colspan="9" bgcolor="#B0D3FB" align="left" |
|----- bgcolor="#DFEDFD"

|-----
! colspan="9" bgcolor="#B0D3FB" align="left" |
|----- bgcolor="#DFEDFD"

## Спасылкі 
2017
Прамень Мінск
Катэгорыя:2017 год у Мінску
Рута (род раслін)

**Ру́та** (*Ruta*)&nbsp;— род кветкавых раслін сямейства . У складзе роду 10 відаў, распаўсюджаны ў міжземнаморска-чарнаморскім рэгіёне. Таксама некаторыя віды інтрадукаваныя і культывуюцца за межамі натуральнага распаўсюджання.

## Апісанне 
Гэта вечназялёныя расліны, паўкусты або кусты. Яны багатыя эфірнымі алеямі, таму маюць інтэнсіўны пах. Сцёблы 15-75&nbsp;см, голыя. Чаргова размешчанае лісце 1—3-пёрыстыя; ліставыя фрагменты даўгаватыя. Кветкі знаходзяцца ў канчатковых кластарах або мяцёлках. Чашалісцікі злітыя на іх аснове. Жаўтлявыя пялёсткі цэлыя, зубчастыя або раснічастыя. Восем ці дзесяць тычынак утвараюцца. Сферычныя або пляската-сферычныя каробачкі дыяметрам ад 6 да 8 міліметраў і ўтрымліваюць некалькі насенін. Чорнае насенне&nbsp;— ад 2 да 2,5 міліметраў даўжынёй.

## Класіфікацыя 
Род Рута ўваходзіць у сямейства  парадку .

## Відавы склад 
У складзе роду 10:

* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
** 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Літаратура 
* 
* 
* Рута // Українська мала енциклопедія : 16 кн. : у 8 т. / проф. Є. Онацький. — Накладом Адміністратури УАПЦ в Аргентині. — Буенос-Айрес, 1964. — Т. 7, кн. XIII : Літери Риз — Се. — С. 1649—1651. — 1000 екз.

## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Рутавыя
Сезон 2015 ФК Бяроза-2010

У 2015 годзе футбольны клуб «Бяроза-2010» з горада Бяроза прымаў удзел у двух афіцыйных турнірах на рэспубліканскім узроўні:
* Першая ліга чэмпіянату Беларусі 2015 (11 месца),
* Кубку Беларусі 2015/2016 (паражэнне ў 1/16 фіналу).

## Склад 
*Станам на жнівень 2015 года, згодна з афіцыйным сайтам клуба*.

|-----
! colspan="9" bgcolor="#B0D3FB" align="left" |
|----- bgcolor="#DFEDFD"

|-----
! colspan="9" bgcolor="#B0D3FB" align="left" |
|----- bgcolor="#DFEDFD"

|-----
! colspan="9" bgcolor="#B0D3FB" align="left" |
|----- bgcolor="#DFEDFD"

## Спасылкі 
2015
Бяроза-2014
Сяргей Анатольевіч Логвін

**Сяргей Анатольевіч Логвін** (нар. , г. Мінск) — беларускі скульптар. Дацэнт.

## Біяграфія 
У 1974—1978 гадах вучыўся ў Мінскім мастацкім вучылішчы, у 1981—1987 гадах у Беларускім тэатральна-мастацкім інстытуце (выкладчыкі А. Арцімовіча, Г. Мурамцава, А. Анікейчыка). Дыпломная праца — манументальны твор, прысвечаны ваеннапалонным, расстраляным у гады Вялікай Айчыннай вайны. 3 1985 года ўдзельнік мастацкіх выставак.

Сярод твораў: помнік падпольшчыкам, дэкаратыўныя дзверы Чырвонага касцёла, кампазіцыі «Еўропа», «Ева», «Партрэт сябра», «Песня», «Адам і Ева», «Страшны суд», рэльеф «Папараць-кветка» (Нацыянальная бібліятэка) — усе ў Мінску, помнікі на брацкіх магілах у гарадскіх пасёлках Ганцавічы і Аранчыцы (Брэсцкая вобласць).

Станкавыя творы С. Логвіна, з’яўляюцца працягам рэалістычнай традыцыі, часам яны сюрэалістычны, напоўнены складаным філасофскім зместам, развагамі аўтара на тэму кахання, волі, рэлігіі. Шмат увагі надае біблейскай тэматыцы, як крыніцы глыбокіх філасофскіх разваг.

Творы знаходзяцца ў Нацыянальным мастацкім музеі, НАН Беларусі, фондзе БСМ і інш.

## Узнагароды 
Лаўрэат прэміі Федэрацыі прафсаюзаў Беларусі.

## Спасылкі 
* Сяргей Анатольевіч Логвін

Катэгорыя:Скульптары XX стагоддзя
Катэгорыя:Скульптары XXI стагоддзя
Катэгорыя:Скульптары Беларусі
Сезон 2014 ФК Бяроза-2010

У 2014 годзе футбольны клуб «Бяроза-2010» з горада Бяроза прымаў удзел у двух афіцыйных турнірах на рэспубліканскім узроўні:
* Другая ліга чэмпіянату Беларусі 2014 (12 месца),
* Кубку Беларусі 2014/2015 (паражэнне ў 1/32 фіналу).

## Склад 
*Па стане на жнівень 2014, згодна з афіцыйным сайтам клуба*.

|-----
! colspan="9" bgcolor="#B0D3FB" align="left" |
|----- bgcolor="#DFEDFD"

|-----
! colspan="9" bgcolor="#B0D3FB" align="left" |
|----- bgcolor="#DFEDFD"

|-----
! colspan="9" bgcolor="#B0D3FB" align="left" |
|----- bgcolor="#DFEDFD"

## Спасылкі 
2014
Бяроза-2010
Анаптыхія раснічастая

**Анапты́хія раснічастая** (*Anaptychia ciliaris*) — від лішайнікаў з роду  сямейства .

## Батанічнае апісанне 
Слаявіна лішайніка буйная, цвёрдая, ляжачая або крыху прыўзнятая над субстратам у выглядзе кусцікаў карычнева-шэрага ці бураватага колеру. Часам утвараюцца падушачкі дыяметрам да 20 см. Лопасці з хвалістым краем, павіслыя, вілавата разгалінаваныя, з цёмнымі раснічкамі да 6 мм у даўжыню.

Пладовыя целы (апатэцыі) шматлікія, дыяметрам 4—6 мм (да 8 мм. Расце на кары і галінах лісцевых парод дрэў, пераважна асіны. Зрэдку сустракаецца на імшыстых скалах. Аддае перавагу адкрытым месцам (узлескі, лясныя паляны, берагі вадаёмаў).

Індыкатарная расліна на забруджанне атмасфернага паветра. Ахоўваецца на тэрыторыі Еўрапейскай часткі Расіі і ў Херсонскай вобласці Украіны.

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
* 
* Анаптихия реснитчатая — Anaptychia ciliaris (L.) Koerb. // Экологический центр «Экосистема»™ 
* Anaptychia ciliaris (L.) Körb. ex A. Massal. // Index Fungorum
* Anaptychia ciliaris в Красной книге Архангельской области // ООПТ России  

Катэгорыя:Фісцыевыя
Катэгорыя:Грыбы Еўропы
Катэгорыя:Грыбы Паўночнай Амерыкі
Катэгорыя:Грыбы Афрыкі
Валерый Паўлавіч Пуставойценка

**Валерый Паўлавіч Пуставойценка** (, нар. 23 лютага 1947, сяло Адамаўка (з 1964 года разам з трыма іншымі сёламі ўтварыла пасёлак Бэрэзанка), Бэрэзанскі раён, Мікалаеўская вобласць, УССР, СССР) — украінскі дзяржаўны дзеяч, прэм’ер-міністр Украіны з 1997 года па ліпень 1999 года.

Катэгорыя:Народныя дэпутаты Вярхоўнай Рады Украіны IV склікання
Катэгорыя:Народныя дэпутаты Вярхоўнай Рады Украіны I склікання
Катэгорыя:Футбольныя функцыянеры
Катэгорыя:Кіраўнікі гарадоў Украіны
Катэгорыя:Прэм’ер-міністры Украіны
Катэгорыя:Міністры транспарту Украіны
Катэгорыя:Постаці Дніпра
Катэгорыя:Члены СНБА Украіны
Ісікава (прэфектура)

**Ісікава** (石川) — прэфектура, знаходзіцца ў рэгіёне Цюбу, на востраве Хонсю, Японія. Плошча прэфектуры — 4185,67 км², насельніцтва — 1 155 996 чалавек (1 ліпеня 2014), шчыльнасць насельніцтва — 276,18 чал./км². Адміністрацыйны цэнтр прэфектуры — горад Канадзава.

## Гісторыя 
Ісікава ўтварылася ў выніку зліцця правінцый Кага і Нато.

## Адміністрацыйна-тэрытарыяльны падзел 
У прэфектуры Ісікава размешчана 11 гарадоў і 5 паветаў (8 пасёлкаў).


Катэгорыя:Цюбу
Катэгорыя:Прэфектуры Японіі
Ісікава

**Ісікава** — прозвішча, тапонім.

## Прозвішча 
* Дзюн Ісікава — японскі пісьменнік
* Касумі Ісікава — японская тэнісістка
* Наахіро Ісікава — японскі футбаліст

## Тапонім 
* Ісікава (прэфектура)
Сідзуока (прэфектура)

**Сідзуока**  — прэфектура Японіі, знаходзіцца ў рэгіёне Цюбу, на востраве Хонсю. Адміністрацыйны цэнтр — горад Сідзуока. Плошча прэфектуры — 7780,50 км², насельніцтва — 3 699 527 чалавек (1 жніўня 2014), шчыльнасць насельніцтва — 475,49 чал./км².

## Геаграфія 
Прэфектура на захадзе мяжуе з прэфектурай Айты, на паўночным захадзе — прэфектурай Нагана, а на паўночным усходзе з прэфектурай Канагава. Сідзуока абмываецца водамі Ціхага акіяна ў заліве Суруга. На захадзе прэфектура пераходзіць Японскія Альпы, а далей на поўначы знаходзіцца знакамітая гара Фудзі, а на ўсход ад — паўвостраў Ідзу.

## Адміністрацыйна-тэрытарыяльны падзел 
Прэфектура Сідзуока складаецца з 23 гарадоў і 5 паветаў (12 пасёлкаў). Гарады Фудзі і Нумадзу маюць статусы асаблівых, сталіца Сідзуока і Хамамацу маюць статусы гарадоў, вызначаных указамі ўрада.

## Вядомыя асобы 
* Ютака Муракамі — японскі мастак


Катэгорыя:Цюбу
Катэгорыя:Прэфектуры Японіі
Генадзь Баляслававіч Хоміч

**Генадзь Баляслававіч Хоміч** (нар. 1971, в. Заполле, Шчучынскі раён, Гродзенская вобласць) — беларускі дзяржаўны дзеяч.

## Біяграфія 
У 1993 годзе скончыў Беларускую сельскагаспадарчую акадэмію, у 2017 годзе — Акадэмію кіравання пры Прэзідэнце Рэспублікі Беларусь.

З 1993 года працаваў начальнікам Воранаўскага аграхімаддзела Гродзенскай абласной праектна-вышукальнай станцыі хімізавання Воранаўскага раёна, з 1996 года — аграномам-насенняводам калгаса «Наперад» Воранаўскага раёна, з 1998 года — галоўным аграномам камунальнага сельскагаспадарчага ўнітарнага прадпрыемства «Саўгас „Вялікае Мажэйкава“» Шчучынскага раёна, з 2008 года — намеснікам дырэктара, а з 2010 года — дырэктарам гэтага ж прадпрыемства. З 2014 года — першы намеснік старшыні — начальнік упраўлення сельскай гаспадаркі і харчавання Шчучынскага раённага выканаўчага камітэта. З 7 сакавіка 2018 года прызначаны на пасаду старшыні Слонімскага раённага выканаўчага камітэта.

З 2010 года з’яўляўся дэпутатам Мажэйкаўскага сельскага і Шчучынскага раённага Саветаў дэпутатаў.

## Узнагароды 
У 2017 годзе ўзнагароджаны Ганаровай граматай Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь.

## Сям’я 
Жанаты, мае дваіх дзяцей.

## Спасылкі 
* Біяграфія 

Катэгорыя:Старшыні Слонімскага раённага выканаўчага камітэта
Катэгорыя:Дэпутаты Шчучынскага раённага Савета дэпутатаў
Сезон 2014 ФК Мінск-2

У 2014 годзе футбольны клуб «Мінск-2» прымаў удзел у адным афіцыйным турніре на рэспубліканскім узроўні:
* Першая ліга чэмпіянату Беларусі 2014 (13 месца).

## Склад 
*Па стане на верасень 2014*.

|-----
! colspan="9" bgcolor="#B0D3FB" align="left" |
|----- bgcolor="#DFEDFD"

|-----
! colspan="9" bgcolor="#B0D3FB" align="left" |
|----- bgcolor="#DFEDFD"

|-----
! colspan="9" bgcolor="#B0D3FB" align="left" |
|----- bgcolor="#DFEDFD"

## Спасылкі 
2014
Мінск-2
Катэгорыя:2014 год у Мінску
Стрэліца (значэнні)

**Стрэліца**

* Стрэліца — вёска ў Мёрскім раёне Віцебскай вобласці
* народная назва віду
Таяма (прэфектура)

**Таяма** — прэфектура ў Японіі, размешчана ў раёне Цюбу, на востраве Хонсю. Адміністрацыйны цэнтр прэфектуры — горад Таяма. Плошча прэфектуры — 4247,61 км², насельніцтва — 1 071 045 чалавек (1 ліпеня 2014), шчыльнасць насельніцтва — 252,15 чал./км².

## Насельніцтва 
## Крыніцы 
## Літаратура 
* 
* 


Катэгорыя:Цюбу
Катэгорыя:Прэфектуры Японіі
Таяма (горад)

**Тая́ма** — цэнтральны горад Японіі, адміністрацыйны цэнтр прэфектуры Таяма.

Размешчаны на беразе Японскага мора, на востраве Хонсю, за 300 км на паўночны захад ад Токіа. Заснаваны 1 красавіка 1889 года. Плошча горада — 1241,85 км², насельніцтва — 419 008 чалавек (1 ліпеня 2014), шчыльнасць насельніцтва — 337,41 чал./км². У горадзе знаходзіцца порт, чыгуначная станцыя, міжнародны аэрапорт.

## Насельніцтва 
## Гарады-пабрацімы 
## Вядомыя ўраджэнцы і жыхары 
* Каіці Танака (нар. 1959) — японскі інжынер і хімік.

## Крыніцы 
## Літаратура 
* 
* 
* 

Катэгорыя:Гарады прэфектуры Таяма
Катэгорыя:Цэнтральныя гарады Японіі
Катэгорыя:Населеныя пункты, заснаваныя ў 1889 годзе
Яманасі (прэфектура)

**Яманасі** — прэфектура Японіі, знаходзіцца ў рэгіёне Цюбу, на востраве Хонсю. Плошча прэфектуры — 4465,37 км², насельніцтва — 840 774 чалавекі (1 жніўня 2014), шчыльнасць насельніцтва — 188,29 чал./км². Адміністрацыйны цэнтр прэфектуры — горад Кофу.

## Адміністрацыйна-тэрытарыяльны падзел 
Прэфектура Яманасі складаецца з 13 гарадоў і 5 паветаў (8 пасёлкаў і 6 вёсак). Горад Кофу з’яўляецца сталіцай і мае статус адмысловага.


Катэгорыя:Цюбу
Катэгорыя:Прэфектуры Японіі
Яманасі (горад)

**Яманасі** — горад у Японіі, знаходзіцца ў прэфектуры Яманасі. Плошча горада — 289,87 км², насельніцтва — 35 467 чалавек (1 жніўня 2014), шчыльнасць насельніцтва — 122,35 чал./км². Горад размешчаны на востраве Хонсю, у рэгіёне Цюбу. З ім мяжуюць гарады Кофу, Косю, Фуэфукі, Тытыбу і вёска Каваку.

Катэгорыя:Гарады прэфектуры Яманасі
Шабельнік

**Ша́бельнік** (*Comarum*) — алігатыпны род кветкавых раслін, які ўваходзіць у падсямейства  сямейства .

## Батанічнае апісанне 
Шматгадовыя травяністыя расліны ці паўкусты. Сцёблы прамыя або ўздымаюцца. Лісце размешчана чаргова, пёрыста-рассечанае. Кветкі звычайна сабраны ў невялікіх колькасцях ў суквецці-шчыткі. Гіпантыі плоскай або сподкападобнай формы, падчас утварэння пладоў павялічваюцца ў памерах, чырванаватага або бялёсага колеру. Чашалісцікі ў колькасці пяці, з узростам не ападаюць. Пялёсткі — таксама ў колькасці пяці; чырвонага, цёмна-бэзавага або белага колеру. Кветаложа паўшарападобнай формы. Тычынак да 25, з ніткападобнымі ніткамі і шарападобнымі пылавікамі. Песцікі шматлікія. Лік храмасом: n = 7.

## Таксанамія 
### Сінонімы 
* 
* 

### Спіс відаў 
* На сайце The Plant List згадваецца 1 від — .
* 

## Літаратура 
*  — С. 353.
*  — С. 364.
* 
* 

## Спасылкі 
* 
* Comarum // The Plant List

Катэгорыя:Ружавыя
Сяргей Васілевіч Ложачнік

**Сяргей Васілевіч Ложачнік** (нар. 10 лістапада 1981, в. Петкавічы, Дзяржынскі раён, Мінская вобласць) — беларускі дзяржаўны дзеяч.

## Біяграфія 
Беларус. У 2007 годзе скончыў Магілёўскі дзяржаўны ўніверсітэт харчавання па спецыяльнасці «машыны і апараты харчовых вытворчасцей», прысвоена кваліфікацыя інжынер-механік; у 2013 годзе — Акадэмію кіравання пры Прэзідэнце Рэспублікі Беларусь па спецыяльнасці «кіраванне аграпрамысловым комплексам».

Працоўную дзейнасць пачаў у 2001 годзе механікам сельскагаспадарчага вытворчага кааператыва «Крутагор’е-Петкавічы» Дзяржынскага раёна Мінскай вобласці.

У 2001—2002 гадах механік па рамонце і наладцы абсталявання мясной прамысловасці каўбаснага цэха калгаса імя Карла Маркса Валожынскага раёна Мінскай вобласці. У 2002—2004 фармоўшчык каўбасных вырабаў трэцяга разраду; аператар лініі прыгатавання фаршу пятага разраду ТАА «Віказ» Карэліцкага раёна Гродзенскай вобласці. У 2004—2009 гадах інжынер-тэхнолаг, з 2007 г. начальнік каўбаснага цэха ААТ «Агракамбінат „Дзяржынскі“» Мінскай вобласці. У 2009—2011 гадах начальнік Дзяржаўнай харчовай інспекцыі па якасці і стандартызацыі — галоўны дзяржаўны інспектар Дэпартамента ветэрынарнага і харчовага нагляду Міністэрства сельскай гаспадаркі і харчавання Рэспублікі Беларусь

У 2011—2013 дырэктар адкрытага акцыянернага таварыства «Шчучынскі масласырзавод» Гродзенскай вобласці.

З 5 сакавіка 2013 года старшыня Шчучынскага раённага выканаўчага камітэта.

12 верасня 2019 года прызначаны старшынёй Лідскага райвыканкама. Займаў гэтую пасаду да восені 2024 года, калі яго змяніў Аляксандр Вярсоцкі.

## Сям’я 
Жанаты, выхоўвае дачку.

## Спасылкі 
* Біяграфія 

Катэгорыя:Старшыні Шчучынскага раённага выканаўчага камітэта
Катэгорыя:Старшыні Лідскага раённага выканаўчага камітэта
Стрэлкаліст звычайны

**Стрэлкаліст звычайны**, **Стрэлкаліст стрэлкалісты**, **Стрэліца** (*Sagittaria sagittifolia*) — від кветкавых раслін роду  сямейства .

## Апісанне 
Шматгадовая водная травяністая расліна з тоўстым кароткім карэнішчам. Лісце ў прыкаранёвай разетцы, суцэльнае, з гладкім краем, трох тыпаў: самыя ніжнія лісты лінейныя, па большай частцы пагружаныя, другі тып — плывучыя, з круглявай або падобнай на дзіду пласцінай, трэці тып — выходзяць з вады, на доўгіх чаранках, стрэлападобнай формы. Кветкі аднаполыя, белыя, фіялетавыя каля асновы. Плод — шматарэшак. На сталонах расліны часта ўзнікаюць ядомыя клубні, якія маюць да 50 % крухмалу, 8 % цукру.

## Распаўсюджанне і экалогія 
Святлолюбівая расліна, гідрафіт, мезафіт, эўтроф. Расце на водна-балотных угоддзях. Распаўсюджаны ў Еўропе ад Ірландыі і Партугаліі да Фінляндыі і Балгарыі, сустракаецца ў Расіі (уключаючы Сібір і Каўказ), Украіне, Японіі, Турцыі, Кітаі, Аўстраліі, В’етнаме.

## Гаспадарчае і прыроднае значэнне 
У некаторых краінах стрэлкаліст звычайны вырошчваецца ў харчовых мэтах. Карэнішчы і клубні расліны выкарыстоўваюцца ў кулінарыі і народнай медыцыне. Дэкаратыўная расліна.

У дзікай прыродзе з’яўляецца кормам для вадаплаўных птушак, вадзянога пацука і іншых жывёл, а таксама для свойскіх качак пры іх утрыманні на натуральных вадаёмах. У Паўночнай Амерыцы стрэлкаліст называюць белай бульбай індзейцаў, у Кітаі здаўна культывуецца як агародніна, вырошчваецца для атрымання крухмалу.

## Ахова 
Уключаны ў Чырвоныя кнігі суб’ектаў Расійскай Федэрацыі: Іркуцкая вобласць, Рэспубліка Саха (Якуція). Таксама ўключаны ў Чырвоную кнігу Арменіі.

## Сінонімы 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Крыніцы 
## Літаратура 
* 
* 
* 
* *Цвелёв Н. Н.* Род Стрелолист — Sagittaria // Флора европейской части СССР / Отв. ред. Ан. А. Фёдоров. — Л.: Наука, 1979. — Т. IV. Ред. тома Ю. Д. Гусев. — С. 164—167. — 355 с. — 3950 экз.
* 

## Спасылкі 
* 
* 
* Стрелолист обыкновенный — *Sagittaria sagittifolia* L. // Экологический центр «Экосистема»™, А. С. Боголюбов
* Стрелолист обыкновенный (лат. *Sagittaria sagittifolia*)  // Прыродна-экалагічны музей (філіял Нацыянальнага Полацкага гісторыка-культурнага музея-запаведніка)
* Растения Беларуси. *Sagittaria sagittifolia* L.  // Гербарый ЦБС НАН Беларусі

Катэгорыя:Шальнікавыя
Катэгорыя:Флора Еўразіі
Катэгорыя:Водныя расліны
Катэгорыя:Дэкаратыўныя расліны
Катэгорыя:Лекавыя расліны
Катэгорыя:Харчовыя расліны
Катэгорыя:Расліны, апісаныя ў 1753 годзе
Лаза (значэнні)

**Лаза**

* Лаза — назва тонкай і доўгай разнавіднасці сцябла
* народная назва віду 
* народная назва віду 
* народная назва віду 
* народная назва віду
Масціцкі

**Масціцкі** — прозвішча.

## Вядомыя носьбіты 
* Баляслаў Масціцкі — польскі ваенны, палкоўнік
* Ігнацы Масціцкі — польскі палітычны і дзяржаўны дзеяч
Сіга (прэфектура)

**Сіга** — японская прэфектура ў рэгіёне Кансай, на востраве Хонсю. Плошча прэфектуры — 4017,36 км², насельніцтва — 1 416 207 чалавек (1 ліпеня 2014), шчыльнасць насельніцтва — 352,52 чал./км². Адміністрацыйны цэнтр — горад Оцу.

## Геаграфія 
Сіга мяжуе з прэфектурамі Фукуі на поўначы, Гіфу на ўсходзе, Міэ на поўдні і Кіёта на захадзе.

Біва — самае вялікае возера ў Японіі, займае сёмую частку тэрыторыі прэфектуры. Тэрыторыю прэфектуры атачаюць горныя хрыбты Хіра, Ібуку і Судзукі.

На поўначы прэфектуры — халодныя зімы і снегапады.

## Адміністрацыйна-тэрытарыяльны падзел 
У прэфектуры сіга размешчана 13 гарадоў і 3 павета (6 пасёлкаў).

Катэгорыя:Кансай

Катэгорыя:Прэфектуры Японіі
Бэрэгамэт (вёска)

**Бэрэгамэт** () — вёска ў Кіцманскім раёне Чарнавіцкай вобласці Украіны. 
## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Кіцманскага раёна
Гарыца вузлаватая

**Гарыца вузлаватая** (*Sagina nodosa*)&nbsp;— від травяністых раслін сямейства . Этымалогія:  — «вузлаваты».

## Апісанне 
Шматгадовыя расліны. Сцёблы вар’іруюцца ад ўзыходзячых да свабодна раскіданых або тых, што сцелюцца, простыя або ўтрымліваюць ад некалькіх да многіх бакавых галін з некалькімі малюсенькімі, сакавітымі, шылападобнымі лістамі. Кветкі канцавыя і пахвавыя; пялёсткі ад эліптычных да круглявых, 3-4.5 мм, у прыкладна 2 разы даўжэй чашалісцікаў; тычынак 8 або 10. Капсулы 3-4 мм, даўжэй чашалісцікаў. Насенне цёмна-карычневае, ад яйкападобнага да ныркападобнага, сціснутае з бакоў, 0.5 мм, гладкае або галечнае.

## Распаўсюджанне 
Паўночная Амерыка (Грэнландыя, Канада, паўночны ўсход ЗША); Еўропа (Беларусь, Эстонія, Латвія, Літва, Украіна, Аўстрыя, Бельгія, Чэхія, Германія, Венгрыя, Нідэрланды, Польшча, Славакія, Швейцарыя, Данія, Фінляндыя, Ісландыя, Ірландыя, Нарвегія, Швецыя, Вялікабрытанія, Румынія, Партугалія, Іспанія); Азія (Сібір, Расія).

Ва Украіне расце на вільготных месцах у лясах, на балотах на Палессі, лесастэпе, спарадычна.

## Галерэя 

Vetmuur sierlijke, (kriel parnassia).jpg|
Illustration Sagina nodosa0.jpg|

## Спасылкі 
* Euro+Med Plantbase 
* Flora of North America 
* Germplasm Resources Information Network 

Катэгорыя:Флора Паўночнай Амерыкі
Катэгорыя:Флора Азіі
Катэгорыя:Флора Еўропы
Катэгорыя:Гваздзіковыя
Катэгорыя:Расліны, апісаныя ў 1833 годзе
Фукуока (значэнні)

**Фукуока**:
* Фукуока — горад
* Фукуока (аэрапорт)
* Фукуока (княства)
* Фукуока (правінцыя)