open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Кройцлінген

**Кройцлінген** (, ) — горад на поўначы Швейцарыі, у кантоне Тургау, цэнтр акругі Кройцлінген. Насельніцтва — больш за 20 000 чалавек, другі па велічыні горад у кантоне Тургау і найбуйнейшы швейцарскі населены пункт на Бодэнскім возеры. Разам з нямецкім Констанцам утварае агламерацыю з агульным насельніцтвам каля 120 000 чалавек. Найбуйнейшым працадаўцам горада з’яўляецца зброевая фірма General Dynamics European Land Systems — Mowag GmbH, даччыная кампанія амерыканскай General Dynamics.

## Славутасці 
* Будынкі былога абацтва Кройцлінген з каталіцкім саборам свв. Ульрыха і Афры, якія з 1967 г. маюць статус малой папскай базілікі.
* Замак Зеебург (XVI—XVII стст.), які служыў летняй рэзідэнцыяй абатам манастыра Кройцлінген.
* Замак Эберсберг (XVI—XVII стст.), які належаў у XIX ст. Эберхарду фон Цэпеліну, брату вынаходніка дырыжабляў.

Катэгорыя:Гарады Швейцарыі
Катэгорыя:Камуны кантона Тургау
Анджэй Плута

**Анджэй Плута** () (нар. , г. Руда Слёнска, Сілезскае ваяводства, Польшча) — польскі баскетбаліст, у цяперашні час гулец «Асторыя Быдгашч». Выступаў у моладзевых зборных Польшчы — U16 і U18.

## Кар’ера 
Выступаў за «Анвіль Улацлавак». У 21 згулянай гульні ён набіраў у сярэднім 3,5 ачка і 1,3 перадачы. У 2014 годзе Плута пераехаў у Іспанію, дзе трэнерыаваўся ў мадрыдскім Эстудыянтэсе і Бецісе Севілья. З апошнім клубам ён дэбютаваў за ACB. У спаборніцтвах-2019/20 ён набіраў у сярэднім 3,8 ачка ў 22 гульнях.

У чэрвени 2021 года далучыўся да Асторыі.

 

Катэгорыя:Баскетбалісты Польшчы
Катэгорыя:Ігракі «Асторыі» Быдгашч
Катэгорыя:Ігракі «Анвіля» Улацлавак
Катэгорыя:Ігракі «Трэфла» Сопат
Ала Лаўрэнцьеўна Грыб

**А́ла Лаўрэ́нцьеўна Грыб** (нар. , ) — дзяржаўны дзеяч БССР.

## Біяграфія 
Член КПСС (1962). Скончыла Кіеўскі тэхналагічны інстытут лёгкай прамысловасці (1958), Мінскую ВПШ (1965).

З 1958 года начальнік змены, інжынер лабараторыі, начальнік цэха Мінскай абутковай фабрыкі імя Тэльмана, з 1965 года намеснік начальніка аддзела збыту, намеснік сакратара парткама, сакратар парткама Мінскага вытворчага аб’яднання «Луч», з 1969 сакратар, 2-гі сакратар, 1-ы сакратар Цэнтральнага РК КПБ г. Мінска. З 1978 года міністр бытавога абслугоўвання насельніцтва БССР.

Дэпутат Вярхоўнага Савета БССР 9—11 скліканняў. Член ЦК КПБ з 1981 года.

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Дэпутаты Вярхоўнага Савета БССР 9-га склікання
Катэгорыя:Дэпутаты Вярхоўнага Савета БССР 10-га склікання
Катэгорыя:Дэпутаты Вярхоўнага Савета БССР 11-га склікання
Катэгорыя:Міністры бытавога абслугоўвання насельніцтва БССР
Катэгорыя:Члены ЦК КПБ
Катэгорыя:Першыя сакратары райкамаў КПБ
Гірэй (Краснадарскі край)

**Гірэй** () — пасёлак гарадскога тыпу ў Гулькевіцкім раёне Краснадарскага края Расіі. Адміністрацыйны цэнтр Гірэйскага гарадскога паселішча. Чыгуначная станцыя Гірэй на лініі «Каўказская (Крапоткін) — Армавір». Насельніцтва — 6554 чалавек (2021). Размешчаны на левым беразе Кубані насупраць станіцы Каўказскай, за 4 км на паўночны захад ад горада Гулькевічы.

## Гісторыя 
Хутар (пазней пасёлак) на ўладальніцкім участку Гірэеў заснаваны да 1882 года. У 1913 годзе графам Варанцовым-Дашкавым у пасёлку быў пабудаваны Гулькевіцкі цукровы завод — першы на Кубані. 24 сакавіка 1959 года населены пункт пераўтвораны ў рабочы пасёлак.

Катэгорыя:Пасёлкі гарадскога тыпу Краснадарскага края
Нефцягорск (Краснадарскі край)

**Нафцягорск** (; таксама Апшэронскі) — пасёлак гарадскога тыпу ў Апшэронскім раёне Краснадарскага края Расіі. Адміністрацыйны цэнтр Нефцягорскага гарадскога паселішча. Размешчаны за 9 км на поўдзень ад горада Апшэронск, у міжрэччы рэк Нефцянка і Нефцяная, у горана-лясной зоне паўночных схілаў Галоўнага Каўказскага хрыбта.

## Гісторыя 
У 1924 годзе ў выніку правядзення адміністрацыйнай рэформы быў утвораны сельскі савет у пасёлку пры Майкопскіх нафтавых промыслах Майнафтапрам Апшэронска-Хадыжанскага раёна Майкопскай акругі Паўднёва-Усходняй вобласці. 30 студзеня 1929 года пасёлак Майнефць быў пераўтвораны ў рабочы пасёлак Нефцягорск. У 1935 годзе рабочы пасёлак Нефцягорск быў пераўтвораны ў горад, а Апшэронскі раён скасаваны і ўся яго тэрыторыя падпарадкавана Нефцягорскаму гарсавету.

У 1939 годзе горад Нефцягорск быў ізноў аднесены да катэгорыі рабочых пасёлкаў.

Катэгорыя:Пасёлкі гарадскога тыпу Краснадарскага края
Нефцягорск

**Нефцягорск**:
* Нефцягорск (Краснадарскі край)
* Нефцягорск (Самарская вобласць)
Эва Нова

«**Эва Нова**» () — мастацкі фільм 2015 года рэжысёра .

Фільм быў прадстаўлены ў асноўнай конкурснай праграме ігравога кіно 22-га Мінскага міжнароднага кінафестывалю «Лістапад».

## Сюжэт 
Эва Нова — адна з папулярных актрыс кінематографа часоў камунізму. Шмат гадоў таму яна кінула сына дзеля сваёй кар’еры. Зараз яна выходзіць з рэабілітацыйнага цэнтра, каб выправіць тое, на што ёй не хапала смеласці многія гады. Напэўна, кожны заслугоўвае атрымаць другі шанец. Пытанне толькі ў тым, ці не вельмі позна гэты шанец даецца.

## Узнагароды 
Паводле інфармацыі сайта «*Internet Movie Database*» фільм быў адзначаны 6 кінаўзнагародамі і яшчэ 7 намінацыямі.

## Зноскі 
## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Фільмы-драмы 2015 года
Катэгорыя:Фільмы Славакіі 2015 года
Катэгорыя:Фільмы Чэхіі 2015 года
Катэгорыя:Фільмы-драмы Славакіі
Катэгорыя:Фільмы-драмы Чэхіі
Катэгорыя:Фільмы на славацкай мове
Катэгорыя:Фільмы Марка Шкопа
Урок (фільм, 2014)

«**Урок**» () — мастацкі фільм 2014 года рэжысёраў  і .

Фільм быў прадстаўлены ў асноўнай конкурснай праграме ігравога кіно 22-га Мінскага міжнароднага кінафестывалю «Лістапад».

## Сюжэт 
Маладая настаўніца Надзея жыве ў невялікім балгарскім горадзе. Яна шукае злодзея ў сваім класе, каб падаць вучням урок пра тое, што добра, а што дрэнна. Але ці зможа Надзея вызначыць уласны верны шлях, калі ў яе з’яўляецца доўг перад ліхвярамі?

## Узнагароды 
Паводле інфармацыі сайта «*Internet Movie Database*» фільм быў адзначаны 29 кінаўзнагародамі і яшчэ 12 намінацыямі.

## Зноскі 
## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Фільмы-драмы 2014 года
Катэгорыя:Фільмы Балгарыі 2014 года
Катэгорыя:Фільмы Грэцыі 2014 года
Катэгорыя:Фільмы-драмы Балгарыі
Катэгорыя:Фільмы-драмы Грэцыі
Катэгорыя:Фільмы на балгарскай мове
Катэгорыя:Фільмы на англійскай мове
Катэгорыя:Фільмы Крысціны Грозевай
Катэгорыя:Фільмы Петара Вылчанава
Старчава-Крышская культура

**Старчава-Крышская культура**, або **Старчава-Кёрош-Крышская культура** — комплекс неалітычных археалагічных культур на паўднёвым усходзе Еўропы. Знутры яго прынята вылучаць лакальныя Старчаўскую культуру (тэрыторыі сучасных Сербіі, Харватыі, Балгарыі, Грэцыі; канец 7 тысячагоддзя да н. э. — 6 тысячагоддзе да н. э.) і Кёрош-Крышскую культуру (тэрыторыі Венгрыі і Румыніі; другая і трэцяя чвэрці 6 тысячагоддзя да н. э.).

## Паходжанне 
Першаснымі цэнтрамі фарміравання і далейшага распаўсюдання Старчава-Крышскай культуры з’яўляюцца паўночная Грэцыя, Банат і паўднёвы захад Трансільваніі. Палеагенетычныя даследаванні паказалі, што яе носьбіты паходзілі з суседняй Анатоліі, дзе земляробства і жывёлагадоўля ўзніклі значна раней, чым у Еўропе. Пэўны ўнёсак у іх генетычную спадчыну зрабілі аўтахтоны Балканскага паўвострава або блізкія да іх паляўнічыя і збіральнікі паўночнага захаду Анатоліі.

## Асаблівасці 
З’яўленне Старчава-Крышскай культуры сведчыла пра надыход эпохі неаліту ў Еўропе, паколькі яе носьбіты былі знаёмы з дасягненнямі неалітычнай рэвалюцыі. Яны займаліся сельскай гаспадаркай, вырошчвалі пшаніцу, ячмень, проса, гарох, віку, трымалі авечак, коз, свінняў і кароў. Пры гэтым, як высветлілі палеагенетыкі, носьбіты Старчава-Крышскай культуры пакутвалі на незасваенне лактозы. Важную ролю працягвалі адыгрываць сезонныя паляванне і збіральніцтва.

Крэмній, абсідыян і кварц выкарыстоўваліся для вырабу лёзаў, разцоў, скрабкоў і свердзелаў. З пясчаніку, вапняку, граніту, кварцу ладзілі сякеры і тачыльныя камяні. Многія прылады працы і ўпрыгожванні вырабляліся з косці. Керамічныя пасудзіны звычайна ўпрыгожваліся сеткаватымі ўзорамі, спіралямі, гірляндамі, расліннымі матывамі, грабянямі, адбіткамі пальцаў. Часам на іх сустракаюцца антрапаморфныя і зааморфныя выявы. Прадстаўнікі Старчаўскай культуры афарбоўвалі пасудзіны ў чырвоны або белы колеры. Кёрошцы наогул не фарбавалі.

Жытламі былі ўкапаныя прамавугольныя аднакамерныя хаціны прыкладна 7—10 м у даўжыню і 4—6 м у шырыню з каркаснымі сценамі, абмазанымі глінай. Падлога таксама была глінабітнай. Некаторыя хаціны мелі гарышча, якое, відавочна, выкарыстоўвалася для захавання збожжа. Большасць вядомых пахаванняў належаць жанчынам і дзецям. Часцяком хавалі пад падлогай хаціны ў скурчаным стане, лежачы на правым або левым баку.

## Спасылкі 
* History and genetics of the Starčevo-Kőrös-Criș culture
* Mark Lipson, etc. Parallel paleogenomic transects reveal complex genetic history of early European farmers. Nature. 2017 Nov 16; 551(7680): 368—372

Катэгорыя:Археалагічныя культуры Еўропы
Катэгорыя:Археалогія ў Балгарыі
Катэгорыя:Археалогія ў Харватыі
Катэгорыя:Археалогія ў Грэцыі
Катэгорыя:Археалагічныя культуры Румыніі
Катэгорыя:Археалогія ў Венгрыі
Катэгорыя:Археалогія ў Сербіі
Катэгорыя:Неаліт
Склеранхіма

**Склеранхі́ма** — механічная тканка раслін, якая складаецца з таўстасценных, звычайна адраўнелых клетак двух тыпаў — валокны і камяністыя клеткі (склераіды).

Валокны — моцна выцягнутыя празенхімныя клеткі. Іх даўжыня ад некалькіх дзясятых міліметра да 4 сантыметраў (у рамі). Маюць завужаныя канцы, слаістыя порыстыя сценкі і поравыя каналы. Яны забяспечваюць механічную трываласць органаў раслін. У многіх раслін валокны складаюць механічную абкладку праводзячых пучкоў.

Неадраўнелыя валокны склеранхімы з цэлюлознымі сценкамі (джут, каноплі, кенаф, лён і інш.) з’яўляюцца сыравінай у тэкстыльнай прамысловасці. З цвёрдых валокнаў (напрыклад, агавы, некаторых відаў пальмаў) вырабляюць канаты, вяроўкі, грубыя тканіны.

## Літаратура 
* 
* *Бученков, И. Э.* Основы биологии. Ботаника: учебно-метод. пособие / И. Э. Бученков, И. В. Рышкель, О. С. Рышкель. — Минск: Колорград, 2016. — 99 c. — ISBN 978-985-7168-71-4.
* Атлас по анатомии растений: учеб. пособие для вузов / Бавтуто Г. А., Ерёмин В. М., Жигар М. П.. — Мн.: Ураджай, 2001. — 146 с. — (Учеб. и учеб. пособия для вузов). — ISBN 985-04-0317-9.

Катэгорыя:Тканкі раслін
Катэгорыя:Драўніна
Бук (ЗРК)

**«Бук»** (індэкс ГРАУ — **9К37**, па кадыфікацыі МА ЗША і НАТА — *SA-11 Gadfly*) — самаходны зенітны ракетны комплекс (ЗРК), прызначаны для барацьбы з манеўруючымі аэрадынамічнымі мэтамі на малых і сярэдніх вышынях (ад 30 метраў да 14—18 кіламетраў) ва ўмовах інтэнсіўнага радыёпрацівадзеяння.

## Гл. таксама 
* 9M318

Катэгорыя:Ракетная зброя
Катэгорыя:З’явіліся ў 1979 годзе
Катэгорыя:Супрацьпаветраная абарона
Склератынія

**Склераты́нія** (*Sclerotinia*) — род сумчатых грыбоў сямейства . Паразіты травяністых раслін, больш за ўсё на сямействе асаковых. Выклікаюць склератыніёзы.

Цыкл развіцця складаецца з двух стадый. Спачатку ўтвараюцца склероцыі, якія служаць для перазімоўкі. На другой стадыі ўтвараецца міцэлій або пладовыя целы (апатэцыі). Міцэлій шматклетачны, белага колеру, лямцавы і знаходзіцца на паверхні або ўнутры пашкоджаных органаў расліны. На ім развіваюцца слероцыі, якія ўвесну прарастаюць міцэліем або некалькімі апатэцыямі жаўтавата-карычневага колеру дыяметрам да 10 мм.
]]
Грыбы пашыраны паўсюдна, пераважна ва ўмераным поясе. На тэрыторыі Беларусі найбольш пашыраны  (узбуджальнік белай гнілі) і  (узбуджальнік рака канюшыны).

## Літаратура 
* 
* 

## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Роды грыбоў
Катэгорыя:Склератыніевыя
Куб (ЗРК)

**Куб** (індэкс ГРАУ — **2К12**, па класіфікацыі НАТА — *SA-6 Gainful*) — савецкі зенітны ракетны комплекс (ЗРК) ваеннай супрацьпаветранай абароны (СПА). 

ЗРК распрацаваны ў АКБ-15 ДКАТ (філіял НДІ-17; цяпер — НДІ прыборабудавання імя В. В. Ціхамірава).
Катэгорыя:Зброя СССР
Катэгорыя:Супрацьпаветраная абарона
Катэгорыя:Ракетная зброя
Катэгорыя:З’явіліся ў 1967 годзе
Тунгуска (зенітны ракетна-гарматны комплекс)

**Тунгуска** (індэкс ГРАУ — **2К22** па класіфікацыі НАТА — *SA-19 Grison*) — савецкі і расійскі зенітны гарматна-ракетны комплекс (ЗРГК), зенітная самаходная ўстаноўка (ЗСУ) распрацоўкі Тульскага КБ прыборабудавання (мае індэксы **2С6** і **2С6М**). Оптыка-электронныя і оптыка-механічныя прыборы комплексу распрацаваны ЛОМО.

Назву атрымаў ад прытоку Амура — ракі Тунгускі, аналагічна ЗСУ-23-4 «Шылка».

Катэгорыя:Зброя СССР
Катэгорыя:Супрацьпаветраная абарона
Катэгорыя:З’явіліся ў 1982 годзе
2С12

**2С12 «Сані»** — савецкі буксіруемы мінамётны комплекс калібра 120 мм, які забяспечвае транспарціроўку мінамёта як вазімым, так і буксіруемым спосабамі.

Да гэтага часу складаецца на ўзбраенні Узброеных Сіл Расійскай Федэрацыі, а таксама ўзброеных сіл большасці дзяржаў СНД і шэрагу дзяржаў свету. Распрацаваны ў 1979 годзе канструктарамі ЦНДІ «Буравеснік». У 1981 годзе комплекс быў прыняты на ўзбраенне Савецкай Арміі.

Катэгорыя:Артылерыя калібра 120 мм
Катэгорыя:Зброя СССР
Катэгорыя:Мінамёты
Катэгорыя:З’явіліся ў 1979 годзе
Дамінікас Дамаркас

**Дамінікас Дамаркас** (; нар. , г. Каўнас, Літва) — літоўскі баскетбаліст.

## Кар’ера 
У сезоне 2020/2021 выступаў за баскетбольны клуб «Прыенай», дзе ён правёў 39 гульняў, 33 з якіх стартаваў у першай пяцёрцы. За 27 хвілін, праведзеных на полі, ён набіраў у сярэднім 9,6 ачка (39 % ад гульні, 39 % за 3), 2,2 падбора і 3,3 перадачы за гульню.

У 2021 года далучыўся да Асторыі.

 

Катэгорыя:Баскетбалісты Літвы
Катэгорыя:Ігракі «Асторыі» Быдгашч
Катэгорыя:Ігракі «Цярнопаля» (баскетбол)
Катэгорыя:Ігракі «Прыеная» (баскетбол)
Катэгорыя:Ігракі «Дзукіі» Алітус
Катэгорыя:Ігракі «Судувы» Марыямпале
Шылка (ЗСУ)

**ЗСУ-23-4 «Шылка»** (індэкс ГРАУ — **2А6**) — савецкая зенітная самаходная ўстаноўка, серыйная вытворчасць пачата ў 1964 годзе. Узброена счацвяронай аўтаматычнай 23-мм гарматай. Тэмп стральбы ўстаноўкі — 3400 снарадаў у хвіліну. У СССР уваходзіла ў склад падраздзяленняў СПА сухапутных войск палкавога звяна.

Была ацэненая патэнцыйным праціўнікам як сродак СПА, што прадстаўляе сур’ёзную небяспеку для нізкалятаючых цэляў. У цяперашні час лічыцца састарэлай, галоўным чынам у сувязі з характарыстыкамі і магчымасцямі яе радыёлакацыйнай станцыі і недастатковай эфектыўнай далёкасці агню па паветраных цэлях. Як замена «Шылкі» быў распрацаваны, прыняты на ўзбраенне і запушчаны ў серыйную вытворчасць самаходны зенітны гарматна-ракетны комплекс «Тунгуска». Нягледзячы на гэта, па цяперашні час ЗСУ-23-4 складаецца на ўзбраенні зенітных часцей у войсках Расіі, Украіны і іншых краін. Па гэты дзень паспяхова ўжываецца ў лакальных канфліктах для паражэння наземных цэляў.

Маса (у залежнасці ад мадыфікацыі) ад 20,5 да 21,5 тоны, экіпаж — 4 чалавекі: камандзір, начальнік РПК-старшы аператар, аператар далёкасці, механік-кіроўца.

Названая па рацэ Шылка, левым прытокам Амура.

Катэгорыя:Зброя СССР
Катэгорыя:Супрацьпаветраная абарона
Катэгорыя:З’явіліся ў 1964 годзе
Unibet

**Unibet** — платформа для ставак на спорт, анлайн-казіно, Бінга і анлайн-покера, з’яўляецца часткай холдынгу Kindred Group. Абслугоўвае больш за 11 мільёнаў кліентаў у 100 краінах свету.

Галоўны офіс размешчаны на Мальце, на 2012 год абарот кампаніі склаў GBP 197,2 мільёна.

## Гісторыя 
Заснавана Андэрсам Стрэмам у 1997 годзе ў сваёй кватэры ў Эрлс-Корце, у Лондане. У 1998 году кампанія Unibet атрымала ліцэнзію ў Вялікабрытаніі, каб займацца гульнявой дзейнасцю. Кампанія адкрыла офіс у Лондане і пачала сваю камерцыйную дзейнасць у якасці букмекера, прымаючы стаўкі па тэлефоне. У 1999 годзе запушчаны інтэрнэт-сайты на шведскай і англійскай мовах. У 2000 годзе зарэгістраваная група Unibet Group Plc. У гэтым жа годзе кампанія Unibet атрымала міжнародную ліцэнзію і адкрыла офіс на Мальце.

Unibet з’яўляецца чальцом Еўрапейскай асацыяцыі азартных гульняў і ставак (EGBA), якая аб’ядноўвае 12 вядучых кампаній азартных гульняў у Еўропе. Статут асацыяцыі вызначае, якім чынам кампаніі-сябры павінны мець справу з такімі пытаннямі, як залежнасць ад азартных гульняў, незаконных азартных гульнях непаўналетніх, недатыкальнасць прыватнага жыцця гульца і адмыванні грошай.

## Праца ў Беларусі 
На сённяшні дзень уваходзіць у спіс легальных букмекераў, якія прайшлі ліцэнзаванне ў Беларусі.

## Узнагароды 
Unibet быў неаднаразова ўзнагароджаны міжнародным часопісам «eGaming Review», як лепшы Еўрапейскі аператар спартыўных ставак у 2006, 2008 і 2009 годзе, а таксама як аператар live ставак у 2009 годзе.

Катэгорыя:Сайты азартных гульняў
Катэгорыя:Букмекеры
Bet365

**Bet365** (юрыдычная назва Bet365 Group Ltd) — міжнародная букмекерская кантора, заснаваная ў 2000 годзе. Сайт БК даступны на 17 мовах і выкарыстоўвае 29 валют.

## Гісторыя 
Годам заснавання букмекерскай канторы Bet365 лічыцца 2000 год, калі быў набыты дамен bet365.com. У 2001 годзе сайт зарабіў, і стаўкі пачалі прымацца ў рэжыме анлайн. Аднак гісторыя кампаніі пачынаецца ў 1974 годзе, калі ў Вялікабрытаніі Пітэрам Коўтсам была адкрыта сетка наземных пунктаў прыёму ставак пад назвай «Правінцыйныя гонкі». Бізнэс аказаўся вельмі паспяховым, ужо да сярэдзіны 90-х гадоў сетка налічвала 1000 ППС і была адным з лідэраў букмекерскага рынка ў Вялікабрытаніі.

У канцы 90-х гг. Дэніз Коўтс, дачка заснавальніка кампаніі Піцера Коўта, якая сёння з’яўляецца генеральным дырэктарам Bet365, заўважыла рост папулярнасці анлайн-ставак. Дзякуючы яе зацятасці ў сакавіку 2001 года была запушчана анлайн-платформа Bet365. Для развіцця бізнесу ў інтэрнэце сетка наземных ставак была закладзена, а атрыманыя грошы пайшлі на развіццё сайта і праграмнага забеспячэння.

**Храналогія падзей:**

* 2000 год — Дэніз Коўтс набывае дамен Bet365.com;
* 2001 год — Bet365 выходзіць у сетку;
* 2004 год — на піку расце рынка анлайн-покера, Bet365 дадаў скін ад Microgaming Poker Network. Так пачалося больш шчыльнае супрацоўніцтва і адначасова інтэграцыя на рынак СНД. Гэта таксама дало Bet365 яшчэ адна крыніца даходу і падагрэла цікавасць з боку буйных гульцоў;
* 2005 год — прынята рашэнне засяродзіцца толькі на інтэрнэт-бізнэсе, прададзена сетка наземных пунктаў прыёму ставак;
* 2008 год — укаранёны новы рухавік апрацоўкі ставак. Нараўне з казіно, покерам і спортам, Bet365 стаў гульнявым сайтам з поўным спектрам паслуг, падаючы гульцам мноства гульнявых лінеек (у тым ліку Бінга);
* 2011 год — актыўнае прасоўванне мабільных ставак;

* 2011 год — дзякуючы зменам у мясцовым заканадаўстве прыйшлі на рынак Македоніі і Балгарыі.
* 2014 год — рост аперацыйнага прыбытку на 80% у параўнанні з папярэднім годам (кампанія атрымала прыбытак у памеры 320900000 фунтаў стэрлінгаў;;
* 2016 год — сайт букмекерскай канторы Bet365 разам з іншымі бэтынгавымі і ігральнымі сайтамі быў заблакаваны Роскамнаглядам;
* 2019 год — выручка кампаніі павялічылася на 10%, а гадавы даход наблізіўся да 3 мільярдаў фунтаў стэрлінгаў.

Катэгорыя:Сайты азартных гульняў
Катэгорыя:Букмекеры
Аболецкі сельсавет

**Або́лецкі сельсавет** — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Талачынскага раёна Віцебскай вобласці Беларусі. Адміністрацыйны цэнтр — аграгарадок (да 2010 года вёска) Абольцы.

## Гісторыя 
Утвораны 20 жніўня 1924 года ў складзе Коханаўскага раёна Аршанскай акругі БССР. Пасля скасавання акруговай сістэмы 26 ліпеня 1930 года ў Коханаўскім раёне БССР. З 8 ліпеня 1931 года ў складзе Талачынскага раёна БССР, з 20 лютага 1938 года — Віцебскай вобласці. З 9 верасня 1946 года сельсавет у складзе адноўленага Коханаўскага раёна. 16 ліпеня 1954 года ў склад сельсавета з Няклюдаўскага сельсавета Талачынскага раёна перададзены вёскі Мошава і Гравы. З 17 снежня 1956 года сельсавет у складзе Талачынскага раёна. На 1 студзеня 1974 года ў складзе Аболецкага сельсавета 23 населеныя пункты. 8 красавіка 2004 года да сельсавета далучана тэрыторыя скасаванага Алёнавіцкага сельсавета (19 населеных пунктаў: Алёнавічы, Ваўкавічы, Відзінічы, Вялікае Гальцава, Вялікія Міхінічы, Гарбачэва, Гаршчэўшчына, Грачыхі, Засценкі, Казігорка, Козаўка, Лаўрэнаўка, Лешава, Малыя Міхінічы, Межыёва, Прысмакі, Ржэўка, Станаўка і Філістава). У 2000-я гады скасаваны пасёлак Лукі. 29 снежня 2021 года скасавана вёска Пішчакіна.

## Насельніцтва 
Насельніцтва сельсавета паводле перапісу 2009 года — 1436 чалавек, з іх 95,1 % — беларусы, 3,4 % — рускія, 0,6 % — украінцы; паводле перапісу 2019 года — 984 чалавекі.

## Крыніцы 
## Літаратура 
* Административно-территориальное устройство БССР: справочник: в 2 т. / Главное архивное управление при Совете Министров БССР, Институт философии и права Академии наук БССР. — Минск: «Беларусь», 1985―1987.
* Административно-территориальное устройство Республики Беларусь (1981—2010 гг.): справочник. — Минск: БелНИИДАД, 2012. — 172 с.


Катэгорыя:Былыя сельсаветы Коханаўскага раёна
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, утвораныя ў 1924 годзе
Берлінскі кінафестываль 2000

**50-ы Берлінскі міжнародны кінафестываль** праходзіў з 9 па 20 лютага 2000 года ў Берліне.

## Спасылкі 
Катэгорыя:Берлінскі кінафестываль
Катэгорыя:Люты 2000 года
Катэгорыя:2000 год у Германіі
Катэгорыя:Кінафестывалі 2000 года
Катэгорыя:Падзеі ў Берліне
Наталля Хершэ

**Наталля Анатолеўна Хершэ** (народж. **Касьян**, , Орша) — беларуская грамадска-палітычная актывістка, грамадзянка Беларусі і Швейцарыі; палітычная зняволеная.

## Біяграфія 
Нарадзілася ў 1969 годзе ў Оршы. У Аршанскім тэхналагічным тэхнікуме атрымала спецыяльнасць бухгалтара. Пасля паехала вучыцца ў БДЭУ. З дыпломам эканаміста вярнулася ў родны горад і ўладкавалася ва ўпраўленне сацыяльнай абароны райвыканкама. Там жа яна выйшла замуж, у шлюбе нарадзілася двое дзяцей. Другім мужам стаў швейцарац Бруна Хершэ, з дзецьмі пераехала да яго ў горад Санкт-Гален.

У 2020 годзе на фоне масавых пратэстаў вярнулася ў Беларусь. Наталлю Хершэ затрымалі 19 верасня 2020 года падчас «жаночага маршу» каля Камароўскага рынку ў Мінску. Супраць яе распачалі крымінальную справу за «супраціў супрацоўніку міліцыі» паводле арт. 363 КК РБ за тое, што яна сарвала з амапаўца балаклаву. Да суду ўтрымлівалася ў СІЗА ў Жодзіне. 3 снежня 2020 года пачаўся разгляд крымінальнай справы. 7 снежня суддзя Суда Савецкага раёна Мінска Сяргей Шаціла агучыў вырак: 2 гады і 6 месяцаў папраўчай калоніі ва ўмовах агульнага рэжыму. У верасні 2021 года гомельскі суд прыняў рашэнне замяніць Наталлі Хершэ рэжым на турэмны, які яна адбывала ў Турме № 4 у Магілёве. Правяла 17 месяцаў за кратамі, тройчы галадала.

23 снежня 2020 года праваабарончыя арганізацыі Беларусі прызналі яе палітычнай зняволенай.

8 лютага 2022 года Наталля Хершэ выйшла на волю і прыбыла ў Цюрых. У аэрапорце яе сустрэў намеснік дзяржсакратара МЗС Швейцарыі Ёханэс Мацьясі.

## Узнагароды 
Узнагароджана медалём Няскораных (Ларысы Геніюш) (3 жніўня 2024).

## Спасылкі 
* *Warum Natallia Hersches Widerstand ungebrochen ist.* In: Tages-Anzeiger, 6 August 2022 (Documentary, German)

Катэгорыя:Нарадзіліся ў Оршы
Катэгорыя:Імігравалі ў Швейцарыю з Беларусі
Катэгорыя:Асобы, прызнаныя палітычнымі зняволенымі праваабарончым цэнтрам «Вясна»
Катэгорыя:Узнагароджаныя медалём Няскораных (Ларысы Геніюш)
Берлінскі кінафестываль 1970

**20-ы Берлінскі міжнародны кінафестываль** прайшоў з 26 чэрвеня па 7 ліпеня 1970 года ў Заходнім Берліне. У гэтым годзе ўзнагарода не ўручалася.

## Спасылкі 
Катэгорыя:Берлінскі кінафестываль
Катэгорыя:1970 год у Германіі
Катэгорыя:Кінафестывалі 1970 года
Катэгорыя:Чэрвень 1970 года
Катэгорыя:Ліпень 1970 года
Катэгорыя:Падзеі ў Берліне
Магдалена Шайтаўер

**Магдалена Шайтаўер** (; нар. ) — польская баскетбалістка. Выступала ў моладзевых зборных Польшчы — U-16, U-18 і U-20. Член зборнай Польшчы па баскетболе.

## Біяграфія 
У вышэйшай лізе гуляе з 2011 года, дзе прадстаўляла «Гожаў» да 2018 года. Потым пераехала ў Люблін, пасля ва Уроцлаў. У 2020 годзе падпісала кантракт з быдгошчскім клубам «Баскет-25».

 

Катэгорыя:Баскетбалісткі Польшчы
Катэгорыя:Ігракі «Баскет-25» Быдгашч
Катэгорыя:Ігракі ЖБК «Гожаў»
Катэгорыя:Ігракі ЖБК АЗС Люблін
Катэгорыя:Ігракі ЖБК «Шлёнск» Уроцлаў
Катэгорыя:Ігракі жаночай зборнай Польшчы па баскетболе
Гальцаўскі сельсавет

**Га́льцаўскі сельсавет** — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Коханаўскага раёна Віцебскай вобласці. Цэнтр — вёска Аблавацкае.

Утвораны 20 жніўня 1924 года як **Гальцаўскі (Велікагальцаўскі) сельсавет** у складзе Коханаўскага раёна Аршанскай акругі БССР. Цэнтр — вёска Вялікае Гальцава. Пасля скасавання акруговай сістэмы 26 ліпеня 1930 года ў Коханаўскім раёне БССР. З 8 ліпеня 1931 года ў складзе Аршанскага раёна БССР, з 20 лютага 1938 года — Віцебскай вобласці. У 1939 годзе цэнтр сельсавета перанесены ў вёску Аблавацкае. З 9 верасня 1946 года сельсавет у складзе адноўленага Коханаўскага раёна. 16 ліпеня 1954 года скасаваны, тэрыторыя ўвайшла ў склад новаўтворанага Сальніцкага сельсавета.

## Крыніцы 
## Літаратура 
* Административно-территориальное устройство БССР: справочник: в 2 т. / Главное архивное управление при Совете Министров БССР, Институт философии и права Академии наук БССР. — Минск: «Беларусь», 1985―1987.

Катэгорыя:Былыя сельсаветы Коханаўскага раёна
Катэгорыя:Былыя сельсаветы Аршанскага раёна
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, утвораныя ў 1924 годзе
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, скасаваныя ў 1954 годзе
Папскі інстытут арабскіх і ісламскіх студый

**Папскі інстытут арабскіх і ісламскіх студый** () — каталіцкая навучальная ўстанова з сядзібай у Рыме, якая кіруецца Святым Прастолам. Мэта інстытута заключаецца ў падрыхтоўцы місіянераў, гатовых жыць у араба-мусульманскім асяроддзі.

## Гісторыя 
Інстытут быў створаны ў 1926 годзе ў Тунісе Таварыствам місіянераў Афрыкі (Белыя айцы). У 1949 годзе цэнтр навучання перабраўся ў горад Мануба каля сталіцы Туніса, дзе выкладалася арабская мова і дысцыпліны аб ісламе, у той час як асяродак у Тунісе цяпер вядомы як Інстытут арабскай літаратуры. У 1960 годзе цэнтр атрымаў статус Папскага інстытута, і ў 1964 годзе з-за палітыкі нацыяналізацыі ён быў вымушаны пераехаць з Туніса ў Рым, дзе атрымаў падтрымку папы Паўла VI як інструмент міжрэлігійнага дыялогу ў адпаведнасці з новым духам Другога Ватыканскага сабора.

## Спасылкі 
* Афіцыйная інтэрнэт-старонка ўстановы

Катэгорыя:Рым
Склерафіты

на востраве Корсіка]]
**Склерафі́ты** — засухаўстойлівыя (ксерафільныя) расліны з шорсткімі парасткамі.

Шорсткасць сцёблаў і лісця абумоўлена моцным развіццём механічных тканак, таму пры водным дэфіцыце ў раслін адсутнічаюць прыкметы завядання.

Да склерафітаў адносяцца такія расліны, як , , , , , ,  і інш.

## Гл. таксама 
* Гіграфіты
* Ксерафіты
* Мезафіты

## Літаратура 
* 
* Биологический энциклопедический словарь. / Гл. ред. М. С. Гиляров; Редкол.: А. А. Бабаев, Г. Г. Винберг, Г. А. Заварзин и др. — 2-е изд., исправл. — М.: Сов. Энциклопедия, 1986.
* 

Катэгорыя:Экалогія раслін
Склероцый

**Склеро́цый** (ад  — жорсткі) — шматклетачны вегетатыўны орган грыба, які знаходзіцца ў спакоі.

Склероцый ўтвораны круглым, шарападобным або няправільнай формы шчыльным спляценнем гіфаў, часта з цёмным верхам і белым асяродкам. Памеры ад долей міліметра да 2 сантыметраў і больш. З’яўляецца пры надыходзе неспрыяльных знешніх умоў і прызначаны для захавання грыба. У некаторых грыбоў (батрыціс, склератынія, спарыння і інш.) склероцый з’яўляецца адной са стадый развіцця.

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Марфалогія грыбоў
Склератыніёзы

**Склератыніёз** (часта званы белая гніль") — захворванне раслін, выкліканая пашкоджваннем паразітычных грыбоў роду  (,  і ), у цыкле развіцця якіх маюцца склероцыі.

## Апісанне 
Склератыніёз — адно з самых разбуральных захворванняў раслін ва ўсім свеце. Ураджайнасць і якасць больш чым 29 эканамічна важных культур, у тым ліку сланечніка, морквы, артышока і цыбулі, могуць быць зніжаны гэтай хваробай.

## Віды 
У групе склератыніёзаў адрозніваюць розныя хваробы ў залежнасці ад віду грыба-ўзбуджальніка і расліны, якая з’яўляецца яго мэтай. Найбольш шкоднымі з’яўляюцца белыя гнілі агуркоў, морквы, пятрушкі, сельдэрэю, лубіну, фасолі, гароху і іншых культур і , што выклікаецца .

## Крыніцы 
## Літаратура 
* 
* Дорожкин Н. А., Кустова А. И. Опыты и наблюдения над склеротинией в БССР. — У кн. Учёные записки БГУ. Серия биологии. Мн., 1956
* G. S. Saharan et Naresh Mehta, Sclerotinia Diseases of Crop Plants: Biology, Ecology and Disease Management, Springer, 2008, 485 p. ISBN 9781402084072.
* . — С. 522

## Спасылкі 
* Склеротиниоз. Как он появляется и как с ним бороться // Агровестник 

Катэгорыя:Грыбковыя захворванні раслін
Склярэнка

**Склярэнка** — прозвішча.

## Вядомыя носьбіты 
* Людміла Адольфаўна Склярэнка (нар. 1944) — беларускі архітэктар.
* Сямён Дзмітрыевіч Склярэнка (1901—1962) — украінскі пісьменнік.
Суперкубак Польшчы па баскетболе сярод жанчын

**Суперкубак Польшчы па баскетболе сярод жанчын** — баскетбольнае спаборніцтва сярод жанчын у Польшчы, якое складаецца з аднаго матча паміж пераможцам чэмпіянату Польшчы і ўладальнікам Кубка Польшчы. У выпадку калі кубак і чэмпіянат выйграла адна каманда, то ў Суперкубку гуляюць чэмпіён краіны і фіналіст Кубка.

## Вынікі 
## Спасылкі 
*  Афіцыйны сайт
Восіп Андрэеевіч Выляжынскі

**Восіп Андрэеевіч Выляжынскі** (? - 1869) - беларускі архітэктар, займаў пасаду епархіяльнага архітэктара Мінскай праваслаўнай епархіі.

## Біяграфія 
Калежскі асэсар, мінскі епархіяльны архітэктар з 22 лютага 1846 года.

## Творчасць 
Прымаў удзел у пабудове Мінскай духоўнай семінарыі, архірэйскага дома і храма на Траецкай гары.

Быў архітэктарам дома пры царкве ў гонар Антонія Кіева-Пячэрскага на Архірэйскай Пустыні.

Катэгорыя:Архітэктары Беларусі
Катэгорыя:Архітэктары Мінска
Катэгорыя:Калежскія асэсары
Тор (зенітны ракетны комплекс)

**«Тор»** (індэкс ГРАУ — **9К330**, па класіфікацыі МА ЗША і НАТА — *SA-15 Gauntlet*, «Латная рукавіца») — усенадворны тактычны зенітны ракетны комплекс (ЗРК), прызначаны для вырашэння задач супрацьпаветранай і супрацьракетнай абароны на ўзроўні дывізіённага звяна.

Сістэма «Тор» прызначана для прыкрыцця важных адміністрацыйных, эканамічных і ваенных аб’ектаў, першых эшалонаў сухапутных злучэнняў ад удараў супрацьрадыёлакацыйных і крылатых ракет, дыстанцыйна пілатуемых лятальных апаратаў, самалётаў і верталётаў, у тым ліку і выкананых па тэхналогіі «стэлс». Можа працаваць як у ручным, з удзелам аператараў, так і ў аўтаматычным рэжыме. Пры гэтым сістэма «Тор» сама кантралюе пазначаную паветраную прастору і самастойна захоплівае ўсе паветраныя мэты, не апазнаныя сістэмай «свой-чужы».

Апошняя ўдасканаленая мадыфікацыя сістэмы, якая пастаўляецца ў войскі з 2016 года — ЗРК «Тор-М2».
Катэгорыя:Ракетная зброя
Катэгорыя:З’явіліся ў 1983 годзе
Катэгорыя:Супрацьпаветраная абарона
Папскі біблейскі інстытут

**Папскі біблейскі інстытут** () — каталіцкая вышэйшая навучальная ўстанова з сядзібай у Рыме, якая кіруецца Святым Прастолам. 

## Гісторыя 
У 1902 годзе Папа Леў XIII аб'явіў аб сваім рашэнні заснаваць біблейскі інстытут у Рыме. Яго рашэнне ажыццявіў Папа Пій X, які 7 мая 1909 года выдаў апостальскае пасланне “Vinea Electa”, якім заснаваў біблейскі інстытут універсітэцкага ўзроўню, які спецыялізуецца на выкладанні, вывучэнні і крытычным даследаванні біблейскіх тэкстаў. Біблейскі інстытут быў перададзены пад кіраванне манаскага ордэна езуітаў. Першапачаткова студэнты здавалі іспыты ў Папскай біблейскай камісіі. У 1916 годзе Біблейскі інстытут атрымаў ад Папы Бенедыкта XV ліцэнзію з правам надаваць навуковыя ступені.

У 1927 годзе ў Іерусаліме быў адчынены філіял інстытута. У 1932 годзе Папа Пій XI рэарганізаваў Біблейскі інстытут, дадаўшы да яго Каледж старажытнага Блізкага Усходу, які быў пераўтвораны ва ўсходазнаўчы факультэт.

У наш час Біблейскі інстытут арганізацыйна інтэграваны з Латэранскім універсітэтам і Папскім усходнім інстытутам.

У Біблейскім інстытуце дзейнічаюць усходазнаўчы факультэт і факультэт біблейскай экзегетыкі.

## Спасылкі 
* Афіцыйная інтэрнэт-старонка ўстановы

Катэгорыя:Рым
Мікалай Фёдаравіч Драгун

**Мікалай Фёдаравіч Драгун** (, в. Сырмеж, Свянцянскі павет, Віленская губерня, цяпер Мядзельскі раён — ) — беларускі рэлігійны дзеяч.

## Біяграфія 
Беларус. З сялянскай сям’і. Скончыў Вілейскую настаўніцкую школу. Вытрымаў экзамен на званне дыякана пры Літоўскай духоўнай семінарыі ў 1911 годзе. Скончыў місіянерскія курсы пры Віленскім духоўным вучылішчы ў 1912 годзе. 1 жніўня 1911 архіепіскапам Літоўскім і Віленскім Агафангелам (Праабражэнскім) прызначаны псаломшчыкам місіянерскай царквы мястэчка Рукойні Вілейскага павета Віленскай губерні (цяпер Літва). 20 ліпеня 1918 архіепіскапам Мінскім і Тураўскім Георгіем (Ярашэўскім) пераведзены ў Георгіеўскі храм у мястэчка Лапічы Ігуменскага павета Мінскай губерні. 30 студзеня 1921 епіскапам Мінскім і Тураўскім Мелхіседэкам (Паеўскім) рукапаложаны ў дыякана. З 20 чэрвеня 1924 служыў у Бабруйскім Мікалаеўскім саборы. 25 сакавіка 1925 епіскапам Бабруйскім вікарыем Мінскай епархіі Філарэтам (Раменскім) узведзены ў сан протадыякана. 11 ліпеня 1943 епіскапам Магілёўскім і Мсціслаўскім Філафеем (Нарко) пераведзены ў Казанскую чыгуначную царкву ў Мінску.

Арыштаваны 22.7.1944 у Мінску па адрасе: вул. Савецкая, д. 1. Асуджаны 4.7.1945 са святаром Мікалаем Ясінскім паводле пастановы калегіі НКУС за *«супрацоўніцтва з нямецкімі акупацыйнымі ўладамі і антысавецкую дзейнасць»* дa 10 гадоў ППК.

Пасля вызвалення вярнуўся ў Беларусь. 4.1.1955 епіскапам Бабруйскім вікарыем Мінскай епархіі Мітрафанам (Гутоўскім)   прызначаны дыяканам у Касма-Даміянаўскую (?) царкву ў мястэчку Асіповічы Магілёўскай вобласці. Судзімасць знята 17.9.1955.

З 23.8.1956 за штатам. 11.11.1958 мітрапалітам Мінскім і Беларускім Піцірымам (Свірыдавым) прызначаны пазаштатным дыяканам Мінскага Свята-Духава кафедральнага сабора.

Рэабілітаваны 27.1.1994 пракуратурай Беларусі. Групавая справа Драгуна і інш. № 35599-с захоўваецца ў архіве КДБ Беларусі.

## Сям’я 
Быў жанаты з Вольгай Гаеўскай (нар. 1888), гадаваў дачок Веру (1916), Таццяну (1922), Галіну (1924), сыноў Дзмітрыя (1913), Валерыяна (1926).

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Праваслаўныя святары Беларусі
Катэгорыя:Рэпрэсаваныя савецкай уладай
Катэгорыя:Рэабілітаваныя
Рыжскі міжнародны кінафестываль

**Рыжскі міжнародны кінафестываль** (Riga IFF) праводзіцца з 2014 года. На кінафестывалі дэманструюцца як латвійскія, так і замежныя фільмы. У 2014 годзе мерапрыемства адбылося ў рамках праекта Культурнай сталіцы Еўропы «». З 2015 года фестываль праходзіць кожны год увосень — кастрычніку.

З 2015 года на фестывалі створана міжнародная конкурсная праграма, якую ацэньвае міжнароднае журы з кінапрафесіяналаў. Пераможца конкурснай праграмы атрымлівае галоўны прыз фестывалю — бронзавыя скульптуры рыжскага пеўня ў васьмі частках. Аўтар прэміі — мастак Эрвінс Брокс.

## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Кінафестывалі
Катэгорыя:Культура Рыгі
Папскі ўсходні інстытут

**Папскі ўсходні інстытут** () — каталіцкая вышэйшая навучальная ўстанова з сядзібай у Рыме, якая кіруецца Святым Прастолам. 

Папскі ўсходні інстытут з'яўляецца часткай кансорцыума Папскага Грыгарыянскага ўніверсітэта і Папскага біблейскага інстытута ў Рыме. Усе тры ўстановы працуюць пад кіраўніцтвам Таварыства Ісуса. Вялікі канцлер інстытута з'яўляецца прэфектам Кангрэгацыі па справах Усходніх Цэркваў, а віцэ-канцлер - маёр-рэктарам Таварыства Ісуса. 

## Гісторыя 
Папскі ўсходні інстытут быў заснаваны Папам Бенедыктам XV 15 кастрычніка 1917 года, неўзабаве пасля заснавання Кангрэгацыі Усходніх Цэркваў. Першай сядзібай інстытута стаў дом на плошчы Скосакаваллі, каля новай кангрэгацыі. Навуковая дзейнасць інстытута пачалася 2 снежня 1918 года.

Першым рэктарам інстытута быў Альфрэда Ідэльфонса Шустэр, настаяцель кляштара Сан-Паола-фуоры-ле-Мура, будучы арцыбіскуп Мілана. У 1920 годзе Бенедыкт XV даў інстытуту права прысваення вучоных ступеняў па тэалогіі.

У 1922 годзе Папа Пій XI даверыў кіраванне Усходнім інстытутам Таварыству Ісуса, перанёсшы яго памяшканні на плошчу Пілот, побач з Папскім біблейскім інстытутам. Праз чатыры гады інстытут быў перанесены на плошчу Санта-Марыя-Маджорэ, насупраць аднайменнай базілікі, дзе знаходзіцца і цяпер.

14 лістапада 1929 года адкрылася бібліятэка інстытута, якая з яе 180 тысячамі тамоў з'яўляецца самай буйной у свеце бібліятэкай, якая спецыялізуецца на тэалогіі, патрыстыцы, царкоўнай гісторыі, кананічным праве, літургіцы, царкоўным мастацтве хрысціянскага Усходу.

Усяго ў Папскім усходнім інстытуце навучалася больш за 6 тысяч студэнтаў, больш за 500 з якіх абаранілі доктарскія дысертацыі.

## Дзейнасць 
Інстытут мае два факультэты: факультэт усходніх царкоўных навук, які падзяляецца на багаслоўска-патрыстычнае, літургічнае і гістарычнае; і факультэт усходняга кананічнага права.

Інстытут налічвае ад 300 да 400 студэнтаў у год. Большасць з іх — студэнты з Украіны (пераважна грэка-каталікі). Вялікую групу студэнтаў складаюць студэнты са штата Керала ў Індыі (прадстаўнікі Сіра-Малабарскай і Сіра-Маланкарскай цэркваў). Вучыцца таксама шмат студэнтаў з Блізкага Усходу, католікаў і праваслаўных.

Згодна з артыкулам 16 Латэранскага пагаднення 1929 года паміж Італіяй і Святым Прастолам, Папскі ўсходні інстытут карыстаецца экстэрытарыяльнасцю: усе правы на яго інфраструктуру належаць Ватыкану без умяшання італьянскай дзяржавы; інстытут вызвалены ад італьянскіх падаткаў.

## Вядомыя выпускнікі 
* Варфаламей І, Патрыярх Канстанцінопальскі

## Спасылкі 
* Афіцыйная інтэрнэт-старонка ўстановы 

Катэгорыя:Рым
Казанская царква (Мінск)

**Царква Казанскай іконы Божай Маці (чыгуначная)** — колішні праваслаўны храм у Мінску, які размяшчаўся на цяперашняй плошчы Мяснікова.

## Гісторыя 
У 1890 годзе была ўзведзена драўляная Казанская прывакзальная чыгуначная царква. У пачатку XX стагоддзя з’явілася ідэя стварыць вялікі мураваны храм. Працэс праектавання і пошуку грошай зацягнуўся, і канчатковы праект новай царквы быў зацверджаны толькі ў 1909 годзе. Тады ж быў атрыманы дазвол на ўзвядзенне храма. Перад царквой знаходзілася мураваная капліца ў памяць цудоўнага выратавання Імператарскага сямейства, пабуданая ў 1898 годзе.

У 1932—1935 — Клуб чыгуначнікаў імя 12-й гадавіны Кастрычніцкай рэвалюцыі, у 1935—1936 — Клуб 13-годдзя Кастрычніцкай рэвалюцыі.

Праз некаторы час участак, дзе знаходзіўся храм, расчысцілі і назвалі плошчай імя Мяснікова. На ёй паставілі камень з надпісам, што тут будзе збудаваны помнік Мяснікову.

## Літаратура 
* 
* 

Катэгорыя:1914 год у Мінску
Катэгорыя:Зніклі ў 1936 годзе
Катэгорыя:Колішнія праваслаўныя храмы Мінска
Катэгорыя:Будынкі і збудаванні Беларусі, знішчаныя савецкай уладай
Катэгорыя:Храмы, знесеныя ў 1936 годзе
Катэгорыя:Збудаванні Беларусі ў неавізантыйскім стылі
2023 год у гісторыі камп’ютарных гульняў

**2023** год быў адзначаны шэрагам падзей у галіне камп’ютарных гульняў.

## Мерапрыемствы і падзеі 
## Узнагароды 
## Выпускі гульняў 
*2 мая — «Redfall» (платформа «Microsoft Windows»).
*6 верасня — «Starfield» (платформа «Microsoft Windows»).
*27 верасня — «Counter-Strike 2» (платформа «Microsoft Windows»).
*29 верасня — «Cocoon» (платформа «Xbox Series X/S»).

## Спасылкі
Катэгорыя:2023
Катэгорыя:Гады ў камп’ютарных гульнях
Капліца ў памяць цудоўнага выратавання Імператарскага сямейства (Мінск)

**Капліца ў памяць цудоўнага выратавання Імператарскага сямейства** — колішняя праваслаўная капліца ў Мінску, якая размяшчалася на цяперашняй плошчы Мяснікова.

## Гісторыя 
 ў пачатку XX ст.]]
Пабудавана ў 1898.

## Архітэктура 
Мураваная капліца была выканана ў неарускім стылі ў выглядзе цэнтрычнай 8-граннай ратонды, завершанай цыбулепадобным лускаватым купалам. Архітэктура была насычана цагляным узароччам.

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Капліцы Беларусі
Катэгорыя:1898 год у Мінску
Катэгорыя:Зніклі ў 1930-я гады
Катэгорыя:Колішнія праваслаўныя храмы Мінска
Катэгорыя:Будынкі і збудаванні Беларусі, знішчаныя савецкай уладай
Экстраліга 2021/2022

**Экстраліга 2021/2022** (43-і жаночы чэмпіянат Польшчы па футболе) — чэмпіянат Польшчы па футболе сярод польскіх жаночых каманд 2021—2022 года.

## Клубы-ўдзельнікі 
## Турнірная табліца 
|}

## Спасылкі 
*  Сайт пра жаночы футбол у Польшчы
*  Ekstraliga kobiet 2021/2022

Катэгорыя:Экстраліга
Катэгорыя:Спорт у Польшчы ў 2021 годзе
Катэгорыя:Спорт у Польшчы ў 2022 годзе
Катэгорыя:2021 год у жаночым футболе
Катэгорыя:2022 год у жаночым футболе
Сінод Рускай праваслаўнай царквы

Можа азначаць:
* Найсвяцейшы ўрадаўнічы сінод (1721—1917)
* **Свяшчэнны сінод Рускай праваслаўнай царквы** (з 1917)
* Архірэйскі сінод Рускай праваслаўнай царквы замежжам (з 1922)
Лешак Мілер

**Лешак Цэзары Мілер** (; нар. , ) — польскі палітык, партыйны і дзяржаўны дзеяч. Прэм’ер-міністр Польшчы ў 2001-2004 гадах.

## Біяграфія 
Паходзіў з беднай сям'і рабочых. Калі яму споўнілася 6 месяцаў, яго бацькі развяліся, і сына выхоўвала маці. У юнацтве працаваў на льняной фабрыцы, вучыўся ў электратэхнічным тэхнікуме. Служыў на флоце на падводнай лодцы.

Быў актывістам Сацыялістычнага саюза моладзі, у 1969 годзе ўступіў у ПАРП. У 1973—1974 гадах — сакратар філіяла ПАРП на льняной фабрыцы ў Жырардаве. Па рэкамендацыі вучыўся і атрымаў ступень магістра паліталогіі ў Вышэйшай школе палітычных навук пры ЦК ПАРП, пасля чаго працаваў у апараце ЦК ПАРП. У 1986 годзе стаў першым сакратаром Скерневіцкага ваяводства, у 1988 годзе быў пераведзены ў Варшаву. У 1989 годзе удзельнічаў у круглым стале з удзелам ПАРП, Салідарнасці і Касцёла. 29 ліпеня 1989 года ўведзены ў склад Палітбюро ЦК ПАРП.

У пачатку 1990-х гадоў стаў адным з лідэраў сацыял-дэмакратычнай партыі, якая ўваходзіла ў кааліцыю Саюзу дэмакратычных левых сіл. З 1993 па 1996 гады быў міністрам працы і сацыяльнай палітыкі ў кабінетах Вальдэмара Паўляка і Юзафа Алексы. У 1999 годзе некаторы час займаў пасаду міністра ўнутраных спраў і адміністрацыі.

15 красавіка 1999 года ўзначаліў Саюз дэмакратычных левых сілаў, які аб'ядноўваў партыі і левацэнтрысцкія рухі ў адну партыю. 19 кастрычніка 2001 года пасля выбараў, на якіх СДЛС атрымала 41,04% галасоў у Сейме і 75 месцаў у Сенаце, ён сфармаваў урад і стаў прэм'ер-міністрам.

На пасадзе прэм'ер-міністра сутыкнуўся з эканамічнымі праблемамі (беспрацоўе, нізкі рост ВУП, значны дзяржаўны доўг), якія яму ўдалося вырашыць толькі часткова. Актыўна ўдзельнічаў у перамовах аб далучэньні Польшчы да ЕС. 7 і 8 чэрвеня 2003 года ў Польшчы па гэтым пытанні прайшоў рэферэндум, на якім 77,45% насельніцтва выказаліся за ўступленне Польшчы ў Еўрасаюз. Мілер таксама падтрымаў удзел польскіх войскаў ва ўварванні ў Ірак у 2003 годзе.

Яго кадэнцыя таксама была адзначана некалькімі карупцыйнымі скандаламі.

Мілер абвясціў аб сваёй адстаўцы 2 мая 2004 года, на наступны дзень пасля далучэння Польшчы да Еўрасаюза. Раней, 6 сакавіка 2004 года, ён падаў у адстаўку з пасады старшыні партыі і неўзабаве выйшаў з партыі з-за нязгоды з недастатковай «левай» палітыкай партыі. Цяпер ён узначальваў заснаваную ім партыю польскіх левых, якая прытрымлівалася сацыял-дэмакратычнай арыентацыі.

## Спасылкі 
Катэгорыя:Дэпутаты Сейма Польшчы 1 склікання
Катэгорыя:Дэпутаты Сейма Польшчы 2 склікання
Катэгорыя:Дэпутаты Сейма Польшчы 3 склікання
Катэгорыя:Дэпутаты Сейма Польшчы 4 склікання
Катэгорыя:Дэпутаты Еўрапарламента ад Польшчы
Вікторыя Грунчакава

**Вікторыя Грунчакава**, у дзявоцтве **Кужмава** (; нар. 11 мая 1998, Кошыцы, Славакія) — прафесійная славацкая тэнісістка; паўфіналістка аднаго турніру Вялікага шлема ў парным разрадзе (US Open-2019) разам з Аляксандрай Сасновіч; пераможца трох турніраў WTA ў парным разрадзе; пераможца аднаго юніёрскага турніру Вялікага шлема ў парным разраде (US Open-2015); фіналістка аднаго юніёрскага турніру Вялікага шлема ў адзіночным разрадзе (US Open-2016).

## Агульная інфармацыя 
Вікторыя — старэйшая з дзвюх дачок Радавана Кужмы і Інгрыд Кужмавай; яе сястру завуць Катарына, яна маладзейшая на тры гады, і таксама прафесійная тэнісістка.

Славачка на корце з чатырох гадоў, улюбёнае пакрыццё — хард. Трэніруецца ў Славацкім нацыянальным тэнісным цэнтры.

Вікторыя Кужмава цяпер пражывае ў Кошыцах (Славакія). З 2018 года навучаецца ў браціслаўскім філіяле чэшскага ўніверсітэта.

## Кар’ера 
Вікторыя пачала займацца тэнісам у чатырохгадовым узросце. Максімальны юніёрскі рэйтынг №24.

У 2014 годзе разам з Крысцінай Шмідлавай заваявала першы парны тытул у Касабланцы. У гэтым жа годзе дэбютавала на юніёрскім турніры Вялікага шлема — Адкрытым чэмпіянаце Францыі, а ўжо на Адкрытым чэмпіянаце ЗША з Шмідлавай выйшла ў паўфінал.

У 2015 годзе ўпершыню выйшла ў індывідуальны паўфінал Уімблданскага турніру, саступіўшы будучай чэмпіёнцы Соф’і Жук. У гэтым жа годзе стала пераможцай Адкрытага чэмпіянату ЗША ў парным разрадзе з расійскай тэнісісткай Аляксандрай Паспелавай. Праз год стала сярэбранай прызёркай Адкрытага чэмпіянату ЗША ў адзіночным разрадзе.

Дэбют Вікторыі Кужмавай на дарослых турнірах Вялікага Шлема адбыўся на Адкрытым чэмпіянаце ЗША 2017 года, у які яна прабілася з кваліфікацыі, але ў першым коле саступіла Вінус Уільямс. 6 сакавіка 2017 года ўпершыню ўвайшла ў першую 200-ку рэйтынгу, скончыўшы сезон на 132-й пазіцыі.

21 мая 2018 року ўвайшла ў першую сотню тэнісістак. Урэшце на Адкрытым чэмпіянаце Францыі здабыла першую перамогу ў асноўным турніры, але вылецела ўжо ў другім коле.

2019 год стаў паспяховым для Кужмавай у парным разрадзе. Яна тройчы выходзіла ў фіналы турніраў, два з якіх выйграла. 4 лютага яна ўвайшла ў сотню найлепшых, а 9 верасня заняла 30-ю пазіцыю.

## Выступленні за зборную 
У 2014 годзе Вікторыя Кужмава прадстаўляла Славакію на юніёрскім Кубку Федэрацыі. У групавым турніры выйграла ўсе свае матчы супраць тэнісістак Францыі, Егіпта і Японіі, а таксама дзве парныя сустрэчы супраць Японіі і Егіпта. У паўфінале адолела венгерку Фані Штолар. У жніўні таго ж года Вікторыя выступіла на юнацкай Алімпіядзе, дзе саступіла ў першым коле і ў адзіночным, і ў парным разрадах.

## Крыніцы 
## Спасылкі 
* 
* 
* 

Катэгорыя:Тэнісісткі Славакіі
Катэгорыя:Пераможцы Адкрытага чэмпіянату ЗША па тэнісе ў парным разрадзе сярод дзяўчат
Казанская царква (Мінск, драўляная)

**Царква Казанскай іконы Божай Маці (чыгуначная)** — колішні драўляны праваслаўны храм у Мінску, які размяшчаўся на цяперашняй плошчы Мяснікова.

## Гісторыя 
Гісторыя царквы звязана з будаўніцтвам Лібава-Роменскай і Маскоўска-Брэсцкай чыгунак, якія прайшлі праз Мінск у 1870-х гадах. Пуці праляглі за мяжой Мінска, на захад ад гістарычнага цэнтра, і гэта частка горада пачала інтэнсіўна развівацца і забудоўвацца. Узніклі невялікія, кампактныя пасёлкі, дзе, галоўным чынам, пражывалі службоўцы і рабочыя чыгунак. Жыхары гэтых пасёлкаў галоўным чынам былі праваслаўнага веравызнання, і хутка ўзнікла пытанне аб стварэнні самастойнага прыходу і аб будаўніцтве новага праваслаўнага храма для гараджан і атрымала крыжападобны план з невялікім драўляным купалам па цэнтры.

У 1914 годзе, пасля пабудовы па суседстве новага мураванага храма, частка драўлянай царквы выкарыстоўвалася пад склад царкоўных рэчаў. У другой частцы жыў калежскі сакратар, сакратар крымінальнага аддзела Мінскага акруговага суда Васіль Сцяпанавіч Траццякоў. Побач знаходзілася стаянка для легкавых і ламавых рамізнікаў. Царква мела 1-павярховыя драўляныя прычтавы дом (пл. 312 кв. арш.) і флігель (пабудаваны ў 1890; трыв.; пл. 234 кв. арш.), а таксама адрыну (пл. 96 кв. арш.), пабудаваныя ў 1890 годзе, і 700 кв. саж. уласнай зямлі.

## Архітэктура 
Твор народнага дойлідства. Была вырашаны простым прамавугольным зрубам са званіцай. Над бляшаным дахам узвышалася макаўка. Фасады чляніліся 12 аконнымі праёмамі. Мела 3 уваходы.

## Настаяцелі 
* 1900—1901 — Пётр Перабіла;
* 1901 −1907 — Іпаліт Квачэўскі, благачынны цэркваў Мінска. Пражываў з сям’ёй у прычтавым доме.

## Літаратура 
* 
* 

Катэгорыя:Драўляныя цэрквы Беларусі
Катэгорыя:1890 год у Мінску
Катэгорыя:Зніклі ў 1960-я гады
Катэгорыя:Колішнія праваслаўныя храмы Мінска
Катэгорыя:Будынкі і збудаванні Беларусі, знішчаныя савецкай уладай
Свята-Георгіеўская царква (Лапічы)

**Свята-Георгіеўская царква** — колішні праваслаўны храм у в. Лапічы Асіповіцкага раёна.

## Гісторыя 
Знаходзілася побач з вёскай. Пабудавана ў 1868 г. з дрэва на урадавыя сродкі (3000 р.) на месцы храма, адзначанага ў 1795 г.

## Архітэктура 
Твор архітэктуры рэтраспектыўна-рускага стылю. Была вырашана падоўжным у плане крыжам са званіцай на франтоннай частцы і 2 глухімі купаламі над гонтавым дахам. Сцены чляніліся радам аконных праёмаў. Мела 3 уваходы. Унутры апсіду вылучаў 1-ярусны драўляны іканастас на 4 абразы.

## Спасылкі 
* Культавае дойлідства. 

Катэгорыя:Лапічы (аграгарадок)
Катэгорыя:1868 год у Беларусі
Катэгорыя:Колішнія праваслаўныя храмы Магілёўскай вобласці
Катэгорыя:Збудаванні Беларусі ў псеўдарускім стылі