Банавентура

**Банавенту́ра** (, сапраўднае імя **Джавані дэ Фіданца**, , ; 1221, Баньярэджа, Лацыа, Папская дзяржава — 15 ліпеня 1274, Ліён, Францыя) — сярэдневяковы тэолаг, францысканскі схаласт, генерал францысканскага ордэна, кардынал (з 1273), называецца серафіцкім доктарам (*Doctor Seraphicus*). Каталіцкай царквой прылічаны да ліку святых (1482 год) і да дактароў касцёла (1587).

## Біяграфія 
Банавентура, ён жа Джавані дэ Фіданца, нарадзіўся прыкладна ў 1221 годзе ў Баньярэджа, недалёка ад Вітэрба, які тады быў часткай Папскай дзяржавы. Пра яго дзяцінства амаль нічога не вядома, акрамя імёнаў яго бацькоў, Джавані дэ Фіданца і Марыі дэ Рытэлі. Паводле легенды, Джавані нарадзіўся вельмі слабым дзіцем, і маці, баючыся за яго жыццё, прынесла зарок, што калі ён выздаравее, то яна прысвеціць свайго сына на службу Богу. Немаўля прынеслі да святога Францішка з Асізі, які ў натхненні сказаў: «О, шчаслівы лёс!» (). Гэта выратаванне ад смерці па малітвах Францішска Асізскага стала асноўнай матывацыяй для напісання потым яго біяграфіі Банавентурам.

У 1243 годзе ўступіў у Ордэн святога Францішка, прыняўшы імя Банавентура. Вывучаў філасофію і тэалогію ў Парыжскім універсітэце, дзе стаў доктарам тэалогіі. Пасля ўзначаліў францысканскую кафедру. Будучы генералам Ордэна Меншых Братоў, кіраваў ім мудра і разважліва. Праз пэўны час быў прызначаны генералам ордэну, сёмым у гісторыі. Разумеючы, што ўсе браты не могуць дакладна пераймаць прыклад Св. Францішка, Банавентура адаптаваў манаскі ідэал да рэальнага жыцця і дзейнасці братоў, якія займаліся рознымі формамі апостальства, зрабіўшы пры гэтым прынцыповы націск на адукацыйную і навуковую дзейнасць. Дзякуючы гэтаму многія францысканцы ўзначалілі ўніверсітэцкія кафедры, а Ордэн даў свету значную колькасць навукоўцаў. Кіраваў францысканцамі на працягу сямнаццаці гадоў настолькі паспяхова, што яго пачалі называць другім заснавальнікам супольнасці.

У 1273 быў названы кардыналам і біскупам Альбана. Стаўшы кардыналам, быў выкліканы ў Рым, дзе на даручэнне Папы заняўся падрыхтоўкай Другога Ліёнскага сабору, і памёр за некалькі дзён да яго заканчэння 15 ліпеня 1274 года.

Напісаў шмат прац па філасофіі і тэалогіі. Акрамя гэтага, апрацаваў і напісаў два творы, у якіх апісвае жыццё Св. Францішка. Банавентура разам з Тамашам Аквінскім з'яўляецца адным з галоўных прадстаўнікоў схаластыкі.

Святому Банавентуры нададзены тытул *Doctor seraphicus* — Серафімскі доктар.

## Шанаванне 
Быў кананізаваны ў 1484 годзе Папам Сікстам IV. Успамін 15 ліпеня. Ён лічыцца апекуном тэолагаў, працаўнікоў і грузчыкаў.

## Працы 
* *Commentaria in IV libros Sententiarum* («Каментарыі на 4 кнігі Сентэнцый»).
* *Itinerarium mentis in Deum* («Праводнік душы да Бога»).
* *Reductio artium in theologiam* («Аб звядзенні навук да багаслоўя»).
* *Breviloquium* («Кароткае чытанне»).
* Soliloquium de quatuor mentalibuserciseitiis («Маналог аб чатырох духоўных практыкаваннях»).
* *Lignum vitae* («Дрэвы жыцця»).
* *De Triplici via* («Патройны шлях»).

## Літаратура 
* Святы Банавентура, біскуп і доктар Касцёла, catholic.by

## Спасылкі 
Катэгорыя:Каталіцкія святыя
Катэгорыя:Філосафы Францыі
Катэгорыя:Філосафы Італіі
Катэгорыя:Кардыналы Італіі
Катэгорыя:Філосафы XIII стагоддзя
Катэгорыя:Дактары Касцёла
Катэгорыя:Персанажы «Боскай камедыі»
Катэгорыя:Хрысціянскія святыя XIII стагоддзя
Катэгорыя:Кананізаваныя ў XV стагоддзі
Катэгорыя:Алхімікі
Катэгорыя:Багасловы паводле алфавіта
Катэгорыя:Філосафы паводле алфавіта
Катэгорыя:Святыя францысканцы
Катэгорыя:Францысканцы Італіі
Катэгорыя:Генеральныя міністры Ордэна францысканцаў
Катэгорыя:Кардыналы Грыгорыя X