Пакаранне смерцю Садама Хусейна

5 лістапада 2006 года Вышэйшы крымінальны трыбунал Ірака прызнаў зрынутага прэзідэнта Садама Хусейна вінаватым у забойстве 148 шыітаў і прысудзіў да смяротнага пакарання праз павешанне. Па гэтым эпізодзе былі таксама асуджаны і пазней павешаны зводны брат Садама Барзан Ібрагім ат-Тыкрыці, былы Вярхоўны суддзя Ірака Авад Хамід аль-Бандар і былы віцэ-прэзідэнт Таха Ясін Рамадан. Паралельна пачалося разбіральніцтва па эпізодзе генацыду курдаў (правядзенне аперацыі Анфаль), але з прычыны ўжо існага смяротнага прысуду яно не было даведзена да канца.

Садама Хусейна пакаралі смерцю 30 снежня з 2:30 да 3:00 UTC (6 гадзін раніцы па Багдадзе). Пакаранне смерцю адбылася рана раніцай на некалькі хвілін раней пачатку свята Курбан-байрам (Дзень ахвярапрынашэння). Час быў абрана так, каб момант пакарання фармальна не супаў са святам па шыіцкім календары, хоць па суніцкім ён ужо пачаўся.

Па паведамленнях агенцтва Аль-Арабія, Садам Хусейн быў павешаны ў штаб-кватэры ваеннай разведкі Ірака, размешчанай у шыіцкім квартале Багдаду Аль-Хадэрнія. Ля эшафота прысутнічала абмежаваная колькасць асоб: члены амерыканскага ваеннага камандавання (па іншых даных, амерыканцаў на месцы не было), іракскія чыноўнікі, некалькі суддзяў і прадстаўнікі ісламскага духавенства, а таксама лекар і відэааператар (як і планавалася, апошнія хвіліны жыцця Садама былі зняты на відэа).

Акрамя афіцыйнага запісу, атрымала распаўсюджванне таксама неафіцыйная здымка, зробленая мабільным тэлефонам. Перад тым, як ісці на эшафот, Садам прачытаў вызнанне веры (шахада) і вымавіў: *«Бог вялікі. Ісламская Абшчына (Ума) пераможа, і Палесціна — арабская тэрыторыя»*. Апошняй яго просьбай было перадаць Каран, які ён трымаў у руках. Прысутныя абсыпалі Садама абразамі і выкрыквалі: *«Муктада! Муктада!»*, нагадваючы пра лідара радыкальных шыітаў Муктаду ас-Садра. Калі Садаму накінулі вяроўку на шыю, адзін з ахоўнікаў сказаў, нагадваючы аб пакараных смерцю ім шыітах: *«Так было з тымі, хто моліцца Мухамеду і сям’і Мухамеда»*. Садам іранічна запярэчыў: *«Гэта адвага, па-вашаму?»*. Навакольныя адказвалі: *«Далоў дыктатуру!», «Адпраўляйся ў пекла!», «Няхай жыве Мухамед Бакер ас-Садр!»* (дзядзька Муктады, пакараны смерцю Садамам).

Пазней з’явілася інфармацыя, згодна з якой Муктада ас-Садр быў адным з катаў Садама; афіцыйныя крыніцы гэта адмаўляюць. Адзін з суддзяў заклікаў навакольных да парадку. Садам сказаў *«Хай будуць праклятыя амерыканцы і персы!»*, зноў прачытаў шахаду, і, калі пачаў чытаць яе зноў, платформа эшафота апусцілася. Праз некалькі хвілін лекар канстатаваў смерць, цела знялі і паклалі ў труну. Начальнік аховы магілы Садама Хусейна пасля сцвярджаў, што пасля пакарання смерцю на целе прэзідэнта было зроблена шэсць нажавых ран: чатыры на пярэдняй часткі цела і дзве — на спіне, але афіцыйна гэта не пацверджана. Увечары цела экс-прэзідэнта было перададзена прадстаўнікам племя Абу Насір, да якога ён належаў. Бліжэй да ночы астанкі Садама Хусейна былі дастаўлены амерыканскім верталётам у Тыкрыт. У галоўнай мячэці Аўджы ў чаканні цела экс-прэзідэнта да таго часу ўжо сабраліся прадстаўнікі яго клана. Садама пахавалі на досвітку наступнага дня ў роднай вёсцы каля Тыкрыта, побач (за тры кіламетры) з загінулымі ў 2003 годзе сынамі і ўнукам. Сам Хусейн называў два месцы, дзе хацеў бы быць пахаваны — альбо ў горадзе Эр-Рамадзі, альбо ў родным паселішчы.

Праціўнікі Садама сустрэлі яго пакаранне смерцю з радасцю, а прыхільнікі ўчынілі выбух у шыіцкім квартале Багдаду, у выніку якога загінулі 30 і былі паранены блізу 40 чалавек. Пераемнікам Садама Хусейна на пасадзе прэзідэнта Ірака іракскія баасісты абвясцілі віцэ-прэзідэнта зрынутага рэжыму Ізата Ібрагіма ад-Дуры.

## Гл. таксама 
* Трыбунал над Садамам Хусейнам

Катэгорыя:Падзеі 30 снежня
Катэгорыя:Снежань 2006 года
Катэгорыя:Садам Хусейн