open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Павел Кірылавіч Белавусаў

**Павел Кірылавіч Белавусаў** (, Такмак, Таўрычаская губерня, Расійская імперыя, цяпер Украіна — ) — беларускі скульптар.

## Біяграфія 
У 1939 годзе скончыў Варашылаўградскае мастацкае вучылішча. Вучыўся ў В. Федчанкі. Удзельнік Вялікай Айчыннай вайны ў шэрагах Чырвонай Арміі. Па вайне жыў у Мінску. Працаваў ва Упраўленні аддзелачных работ, спецыялізаваўся ў галіне архітэктурна-дэкаратыўнай скульптуры. Пад яго кіраўніцтвам брыгада скульптараў у складзе С. Адашкевіча, А. Заспіцкага, В. Палійчука стварыла шэраг рэльефаў і статуй, якія ўпрыгожваюць фае і залы Мінскага сувораўскага вучылішча, будынкі на Прывакзальнай плошчы і іншыя адміністрацыйныя і жылыя пабудовы Мінска. У рэспубліканскіх і ўсесаюзных мастацкіх выстаўках стаў удзельнічаць з 1951 года. У 1951 годзе прыняты ў члены Беларускага саюза мастакоў.

## Творчасць 
 каля в. Лудчыцы.|злева]]
Працаваў у манументальнай і станковай скульптуры ў жанрах фігуратыўнай кампазіцыі і партрэта. Адной з вядучых тэм творчасці П. Белавусава стала ваенная тэма. Сярод работ гэтай тэматыкі — «Партызан на допыце» (1952), «Аб сябрах-аднапалчанах» (1955), «Пісьмо» (1957), «Апошні бастыён» (1958), «Салдаты. 1941 год» (1969) і інш. Павел Белавусаў з’яўляецца таксама аўтарам помніка воінам Савецкай Арміі і партызанам у в. Сінягова Старадарожскага раёна Мінскай вобласці (1962), помніка партызанскай брыгадзе «Жалязняк» у Бягомлі (1967), Мемарыяла Воінскай Славы каля в. Лудчыцы Быхаўскага раёна Магілёўскай вобласці (1984, усе ў суаўтарстве).

Сярод іншых твораў — кампазіцыі «Варатар» (1957), «Мінчанка» (1958), «Мантажнікі» (1960), «Хірург» (1962), «А маці ўсё чакаюць» (1975) і інш.
 ў Бабруйску|злева]]
Працаваў скульптар і ў партрэтным жанры. Ім створаны партрэты У. Маякоўскага (1957), Я. М. Свярдлова (1963), У. І. Леніна (1967, 1973), С. Ясеніна (1973), Ю. Смірнова, Героя Савецкага Саюза А. Р. Саенкі (абодва 1975) і інш.

Характэрызуючы адметныя рысы творчасці майстра, спецыялісты адзначаюць, што лепшыя творы П. Белавусава вылучаюцца ўнутранай дынамікай, пластычнасцю формы, лаканічнасцю выяўленчых сродкаў.

Творы П. К. Белавусава знаходзяцца ў Нацыянальным мастацкім музеі Рэспублікі Беларусь, фондах Беларускага саюза мастакоў.

## Узнагароды 
У 1986 годзе П. Белавусаў у складзе аўтарскага калектыву за стварэнне Мемарыяла Воінскай Славы «Лудчыцкая вышыня» ўзнагароджаны Дзяржаўнай прэміяй БССР (пасмяротна).

## Літаратура 
* 
* 
* Гісторыя беларускага мастацтва : у 6 т. — Мінск, 1994. — Т. 6.
* Культура Беларусі : энцыклапедыя : [у 6 т.]. — Мінск, 2010. — Т. 1. — С. 531.
* Павел Кірылавіч Белавусаў [Выяўленчы матэрыял] = Павел Кириллович Белоусов. — Мінск, 1959. — 1 л.
* Республика Беларусь : энциклопедия : [в 7 т.]. — Минск, 2006. — Т. 2. — С. 341.
* Художники Советской Белоруссии. — Минск, 1976. — С. 39.
* Энцыклапедыя літаратуры і мастацтва Беларусі : у 5 т. — Мінск, 1984. — Т. 1. — С. 323.

Катэгорыя:Скульптары Беларусі
Катэгорыя:Скульптары XX стагоддзя
QAnon

у за Другую Папраўку ў Рычмандзе, 2020 г. Надпіс кажа: «Куды ідзе адзін з нас — туды ідзём усе мы разам».]]
**QAnon** (/ˌkjuːəˈnɒn/) — гэта тэорыя змовы, якая зарадзілася ў інтэрнэце, а таксама палітычны рух сярод праварадыкальных колаў ЗША. Яна сцвярджае, што ў свеце існуе сакрэтнае кола дужа ўплывовых сатаністаў-педафілаў-канібалаў у асяроддзі выбітных грамадзян Заходняга Свету, якія кіруюць міжнароднай сеткай па гандлю дзецьмі для дзіцячай прастытуцыі. Гэтае ж кола, па меркаванні прыхільнікаў QAnon, планавала змову супраць 45-га прэзідэнта ЗША Дональда Трампа, які, быццам, хоча знішчыць гэтае кола дзеля дабра ва ўсім свеце. Менавіта ў сэнсе, які, на іх думку, падцвяржае іх тэорыю, прыхільнікі QAnon інтэрпрэтуюць шматлікія цытаты Дональда Трампа, у тым ліку і неаднаразова ўжытую ім формулу «Асушыце балота!» («Drain the swamp!»), якой ён шмат разоў намякаў на тое, што плануе разбурыць палітычны істэблішмент у ЗША.

. На ягонай цішотцы напісана «Мы — Q!».]]
Некалькі вядомых прыхільнікаў QAnon, пачынаючы з яе нараджэння, ужо паспелі патрапіць пад суд у ЗША, у тым ліку за дамашні тэрарызм. У пракурорскіх колах ЗША тэорыя іншы раз характэрызуецца як «секта» альбо «культ».

Нарадзілася тэорыя QAnon на 4chan ў 2017 годзе.

## Вядомыя прыхільнікі QAnon 
* Джэйк Энджэлі

Катэгорыя:Тэорыі змовы
Замосцеўскі сельсавет (Гомельскі раён)

**Замо́сцеўскі сельсавет** — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Гомельскага раёна Гомельскай акругі. Цэнтр — вёска Замосце.

Пасля другога ўзбуйнення БССР з 8 снежня 1926 года сельсавет у складзе Гомельскага раёна Гомельскай акругі БССР. 30 снежня 1927 года сельсавет скасаваны, яго тэрыторыя далучана да Данілавіцкага сельсавета.

## Літаратура 
* Административно-территориальное устройство БССР: справочник: в 2 т. / А.И. Карпачева и др. / Главное архивное управление при Совете Министров БССР, Институт философии и права Академии наук БССР. — Т. 1: (1917―1941 гг.). — Мн., «Беларусь», 1985. — 390 с.

Катэгорыя:Былыя сельсаветы Гомельскага раёна
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, утвораныя ў 1926 годзе
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, скасаваныя ў 1927 годзе
Апошні Вегас

**«Апошні Вегас**» () — кінакамедыя амерыканскага рэжысёра Джона Цёртэлтаўба. У галоўных ролях здымаліся вядучыя галівудскія «зоркі» — Майкл Дуглас, Роберт Дэ Ніра, Морган Фрымэн.
## У ролях
## Спасылкі 
Катэгорыя:Кінакамедыі ЗША
Катэгорыя:Фільмы ЗША 2013 года
Катэгорыя:Фільмы на англійскай мове
Metro 2033 Redux

**«Metro 2033 Redux»** — перавыданне мультыплатформеных відэагульняў «Metro 2033» і «Metro: Last Light», у рамках якога гульні зведалі ремастэрынг, а таксама выйшлі на кансолі новага пакалення. У Расіі выданне выйшла пад назвай «Метро 2033. Возвращение». Рэліз адбыўся 28 жніўня 2014 года для персанальнага кампутара, гульнявых прыставак Xbox One і PlayStation 4. У продаж перавыданне было выпушчана ў фармаце скрынкавых і лічбавых копій выдання. Таксама маецца магчымасць купіць кожную з гульняў паасобку. Гульцы, якія раней набылі «Metro 2033» або «Metro: Last Light» у сэрвісе «Steam», маглі атрымаць па перадзамове «Metro Redux» са зніжкай 50 %.
## Зноскі
Катэгорыя:Гульні, сертыфікаваныя для Games for Windows
Катэгорыя:Гульні для Windows
Катэгорыя:Гульні для Linux
Катэгорыя:Гульні для macOS
Важак (мем)

**Важак**, або **Вожак**, або **Ваяк**, або **Вояк** (, паходзіць ад ), тое ж сама вядомы як **Я ведаю гэта пачуццё, бро!** — гэта графічны мем, які паказвае лысага і крыху сумнага чалавека, намалёванага ў Пэйнце. З’явіўся каля 2010.

Важак спачатку і на працягу шмат год выкарыстоўваўся ў шматлікіх мемах, дзе трэба было паказаць пакуты адрынутага, непатрэбнага, але, часам, суперажыўнага чалавека (напрыклад, у мемах «Ізгой на дыскатэцы», «Рабяты, можна я ўжо пайду?», «Я ведаю гэта пачуццё, бро!»). З цягам часу мем выйшаў за межы першапачатковага ужывання, і стаў выкарыстоўвацца у найшырачэзных межах мемнае прасторы, дзе патрабаўся каментарый ад спазналага жыццё, часам крыху іранічнага, анона.

Менавіта калі Важак стаў ужывацца для адлюстравання тыповага анона, ён спарадзіў сотні іншых мемаў, сярод якіх, у тым ліку:

* NPC-важак
* Плачучы важак
* Бумер і 30-гадовы бумер
* Зумер
* Думер
* Блумер
* Глумер
* Трад-вайф
* Думер-гёрл
* Сойжак
* Так!-хлопец і яго ўродлівы антыпод
* Брэйнлет
* Кумер
* Туінкжак (думер-бой)
* Афраамерыканскія важакі

## Спасылкі 
* Старонка Важака ў энцыклапедыі Know Your Meme

Катэгорыя:Інтэрнэт-мемы
Джэйк Энджэлі

**Джэйк Энджэлі** (імя па нараджэнні ; нар. 1988), таксама вядомы як **К’ю Шаман**, **К’юАнон Шаман** або **Елаўстонскі Воўк** — амерыканскі прыхільнік тэорый змоў, акцёр, пісьменнік, актывіст, ветэран арміі ЗША, антываксер і чалавек-мем. Найбольш вядомы з-за таго, што прымаў удзел у штурме Капітолія ў 2021 годзе. Джэйк падтрымоўвае Дональда Трампа і з’яўляецца прыхільнікам QAnon.

9 студзеня 2021 года Джэйк быў арыштаваны ФБР у дачыненні да ўдзелу ў штурме Капітолія.

## Спасылкі 
* Старонка Джэка Энджэлі у энцыклапедыі Memepedia
* Старонка Джэка Энджэлі у энцыклапедыі Know Your Meme

Катэгорыя:Канспіролагі
Катэгорыя:Грамадскія дзеячы ЗША
Know Your Meme

**Know Your Meme** (**KYM**) (*Ведай свае мемы*) — вікі-энцыклапедыя мемаў, а таксама іншых падобных да мемаў з’яў, такіх, як віральныя відэа, інтэрнэт-знакамітасці і гэтак далей. «Ведай свае мемы» была заснаваная кампаніяй «Rocketboom», затым купленая ў 2011 годзе «Cheezburger Network», і зноў перакупленая ў 2016 годзе «Literally Media». «Ведай свае мемы» мае раздзелы для пацверджаных і вычытаных мемаў, нядаўна даданых мемаў, адрынутых мемаў, мемаў, наконт якіх яшчэ не закончаныя даследаванні аб іх гісторыі і паходжанні, а таксама раздзел для трэндавых мемаў.

## Спасылкі 
*Know Your Meme

Катэгорыя:Мемы
Катэгорыя:Сайты
Эльзас-Латарынгская партыя

**Эльза́с-Латары́нгская па́ртыя** () — палітычная партыя Германскай імперыі.

## Гісторыя 
Упершыню партыя прыняла ўдзел у нацыянальных выбарах у 1874 годзе, выйграўшы 15 мандатаў. Далей яна атрымлівала па 15 мандатаў на кожных выбарах да 1890 года, калі прадстаўніцтва ў Рэйхстагу знізілася да 10 месцаў. Па меры таго, як усё больш эльзасцаў эмігравала ў Францыю, падтрымка партыі зніжалася, і яна ўжо ніколі пасля выбараў 1890 года не атрымлівала больш за 10 месцаў. Калі Эльзас-Латарынгія зноў была вернута ў Францыю пасля Першай сусветнай вайны, партыя спыніла сваё існаванне.

## Ідэалогія 
Партыя прадстаўляла аўтанамісцкія погляды франкамоўнага насельніцтва Эльзаса-Латарынгіі. Яна пратэставала супраць палітыкі ўрада Германіі ў дачыненні да Эльзаса-Латарынгіі, католікаў і іншых этнічных меншасцей, і часта была саюзнікам Дацкай партыі, Нямецка-Гановерскай партыі і Польскай партыі. 

Катэгорыя:Палітычныя партыі Германскай імперыі
Катэгорыя:Партыі, якія прадстаўляюць нацыянальныя меншасці
Парламенцкія выбары ў Германіі (1874)

**Федэральныя выбары** былі праведзены ў Германскай імперыі 10 студзеня 1874 года. Нацыянал-ліберальная партыя засталася найбуйнейшай партыяй у рэйхстагу, заняўшы 155 з 397 месцаў. Яўка выбаршчыкаў склала 61,2%.

## Вынікі 
Катэгорыя:Выбары ў Германіі
Катэгорыя:1874 год у Германіі
Катэгорыя:Падзеі 10 студзеня
Катэгорыя:Студзень 1874 года
Катэгорыя:Выбары 1874 года
Джэй Гарнер

**Джэй Мантгомеры Гарнер** (; 15 красавіка 1938) — адстаўны генерал арміі ЗША, першы кіраўнік амерыканскай акупацыйнай адміністрацыі Ірака.

## Біяграфія 
Нарадзіўся 15 красавіка 1938 года ў горадзе Аркадзіі, штат Фларыда. З 1962 года на службе ў арміі. Быў удзельнікам В’етнамскай вайны і вайны ў Персідскім заліве. У 1997 годзе пайшоў у адстаўку ў чыне генерал-лейтэнанта. У сакавіку 2003 года пасля ўварвання амерыканскіх войскаў у Ірак стаў першым кіраўніком амерыканскай акупацыйнай адміністрацыі. 11 мая на гэтай пасадзе яго змяніў Пол Брэмер.

## Заўвагі 
## Крыніцы 
## Спасылкі 
* General reverses his role  *San Francisco Chronicle*, February 26, 2003.
* SYColeman company page
* PBS Frontline
* C-SPAN *Q&A* interview with Garner, December 10, 2006

Катэгорыя:Удзельнікі вайны ў В’етнаме
Катэгорыя:Ваенныя ЗША
Катэгорыя:Удзельнікі вайны ў Персідскім заліве
Катэгорыя:Часовы орган кааліцыі
Катэгорыя:Члены Дэмакратычнай партыі ЗША
Катэгорыя:Члены Рэспубліканскай партыі ЗША
Антывакс

Рух **Антывакс** (, ад , літаральна *Супраць вакцынацыі*) — гэта тэорыя змовы і глабальны рух, прыхільнікі якога адмаўляюцца ад вакцынацыі. У 2019 годзе СААЗ ідэнтыфікавала антывакс як адную з найвялікшых пагрозаў грамадскаму здароўю. 

Прыхільнікаў гэтай тэорыі змовы завуць **антываксерамі**.

Практыкі, якіх, прытрымліваюцца антываксеры, уключаюць просты адказ ад вакцынавання, адказ ад вакцынавання дзяцей, затрымка вакцынавання, атрымоўванне вакцыны, але адмова ад яе ужывання, а таксама адказ ад адных вакцын, а не ад іншых.

У 2020 годзе, падчас COVID-19, антываксеры так жа сама скрыжавалі свае памкненні з прыхільнікамі тэорый змоў супраць «чыпіравання» і супраць 5G. Гэтым чынам яны таксама далучыліся да акцый разбурэння і спальвання 5G-вышак па ўсёй планеце.

Антывакс з’яўляецца псеўданавуковым і анты-навуковым рухам і быў неаднаразова абвергнуты навуковымі і медыцынскімі коламі.

Катэгорыя: Тэорыі змовы
Катэгорыя:Вакцынацыя
Бульбашъ (завод)

**ТАА «„Завод Бульбашъ“»** — беларускі алкагольны завод, заснаваны ў 2004 годзе.

## Гісторыя 
Гісторыя прадпрыемства пачалася ў 2004 годзе як СТАА «Завод вінаградных вінаў „Дыяніс“». 30 лістапада 2004 года завод пачаў вытворчасць настойкі «Бульбашъ». Першым прадуктам, які быў разліты на лініі, стала салодкая настойка «Рабіна зімняя». Затым у лінейцы з’явіліся горкія настойкі — «Рабіна з каньяком», «Зверабой», «Пярцовая», «Мядовая з перцам».

У 2005 годзе на рынак выйшлі настойкі «Зубровая» і «Ліпа з мёдам».
У 2006 годзе настойка «Бульбашъ — Ліпа з мёдам» заваявала ўзнагароду — зорку міжнароднага дэгустацыйнага конкурсу «ПРАДЭКСПА» ў Маскве. Пачалася вытворчасць і продаж настойкі «Бульбашъ на бярозавых пупышках».

У 2007 годзе настойкі Бульбашъ упершыню выпушчаны ў бутэльцы аб’ёмам 0,7 літра, у 2008 годзе выпушчаны ў новым аб’ёме 0,2 літра. На паліцах крам з’явіліся настойкі 0,2 літра: «На Бярозавых пупышках», «Хлебная», «Журавінавая», «Ліпа з мёдам», «Рабіна з каньяком». З’явіўся новы безалкагольны Бульбашъ — пітная вада.

У 2013 годзе завод СТАА «Завод вінаградных вінаў „Дыяніс“» быў перайменаваны ў ТАА «Завод „Бульбаш“».

## Крыніцы 
Катэгорыя:Вытворцы алкагольных напояў Беларусі
Катэгорыя:Прадпрыемствы харчовай прамысловасці Беларусі
Катэгорыя:2004 год у Беларусі
Сацыял-дэмакратычная рабочая партыя Германіі

**Сацыял-дэмакратычная рабочая партыя Германіі** (, **SDAP**) была сацыялістычнай палітычнай партыяй марксісцкага толку ў Паўночнагерманскай Канфедэрацыі падчас аб’яднання Германіі.
Заснаваная ў Айзенахе на Агульнагерманскім працоўным з’ездзе ў жніўні 1869 года, SDAP пад кіраўніцтвам Аўгуста Бебеля і Вільгельма Лібкнехта існавала ў першыя гады Германскай імперыі. Часта званая **«Айзенахцамі»**, SDAP была адной з першых палітычных арганізацый, створаных сярод нараджаючыхся нямецкіх прафсаюзаў XIX стагоддзя.

Яе праграма абапіралася на рэвалюцыйныя прынцыпы I Інтэрнацыяналу ў міжнародным рабочым руху. SDAP актыўна змагалася з кансерватыўна-мілітарысцкім рэжымам, а таксама выступала супраць уплыву на рабочы клас буржуазнага лібералізму і ласальянства. У перыяд Франка-прускай вайны айзенахцы займалі інтэрнацыяналісцкую пазіцыю і заяўлялі аб сваёй салідарнасці з Парыжскай Камунай.

Афіцыйна пад сваёй назвай SDAP праіснавала ўсяго шэсць гадоў (1869—1875). Аднак, дзякуючы аб’яднанню з ласальянцамі (Усеагульным германскім рабочым саюзам) у адзіную партыю працоўнага класа на Гоцкім з’ездзе 1875 года, яе паходжанне можна прасачыць да сучаснай Сацыял-дэмакратычнай партыі Германіі (СДПГ).

## Каментарыі 
*  Часам перакладаецца як Сацыял-дэмакратычная працоўная партыя Германіі.

## Бібліяграфія 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

Катэгорыя:Палітычныя партыі Германскай імперыі
Гордыя хлопцы

[thumb|Гордыя хлопцы на маршы недзе ў ЗША ў 2020 годзе. Можна пабачыць іх штандар з пеўнем, а таксама пратэстовец на пярэднім плане апрануты ў [Fred Perry, што тыпова для гордых хлопцаў.]]

**Гордыя хлопцы** () — праварадыкальная, неафашысцкая палітычная арганізацыя ў ЗША, якая складаецца толькі з мужчын і прапагандуе палітычны гвалт у ЗША і Канадзе.

Катэгорыя:Палітычныя арганізацыі ЗША
Катэгорыя:Грамадскія рухі ЗША
Парламенцкія выбары ў Германіі (1877)

**Федэральныя выбары** былі праведзены ў Германскай імперыі 10 студзеня 1877 года. Нацыянал-ліберальная партыя заставалася найбуйнейшай партыяй у рэйхстагу, атрымаўшы 128 з 397 месцаў. Яўка выбаршчыкаў склала 61,6%.

## Вынікі выбараў 
Катэгорыя:Выбары ў Германіі
Катэгорыя:1877 год у Германіі
Катэгорыя:Падзеі 10 студзеня
Катэгорыя:Студзень 1877 года
Катэгорыя:Выбары 1877 года
Антыфа (ЗША)

[thumb|Антыфа шпацыруюць па [Мінеапалісе, 2017.]]
**Антыфа (ЗША)** — гэта леварадыкальны антыфашысцкі і антырасісцкі рух у ЗША. Гэты рух вельмі дэцэнтралізаваны і спалучае ў сабе мноства аўтаномных груп, аб’яднаных, акрамя дактрыны, метадалогіяй: яны аддаюць перавагу простаму дзеянню і зневажаюць шлях палітычных рэформ. Шмат актыўнасцяў антыфы — негвалтоўныя, уключаюць у тым ліку распаўсюджванне агітак, постараў, флаераў, узаемадапамогу, выступы, арганізацыю суполак па месцы, пратэстоўныя шпацыры па гарадах ЗША. Але яны не цураюцца і гвалтоўных тактык, асабліва супроць тых, каго яны лічаць фашыстамі, супроць неанацыстаў, расістаў, белых супрэматыстаў і іншых праварадыкальна накіраваных грамадзян. Менавіта ў гэтым яны і адрозніваюцца ад больш памяркоўных левых колаў у ЗША — менавіта антыфа гатовыя даваць просты фізічны і сеціўны адпор як фашыстам, так і, у некаторых выпадках, супрацоўнікам паліцыі. Сярод іх тактык адпору, акрамя фізічных сутычак, таксама вылучаюць доксінг, харасмент праціўнікаў і разбурэнне ўласнай маёмасці тых, каго яны лічаць праварадыкаламі.

Людзі, што належаць да антыфы, як правіла, прытрымліваюцца анты-аўтарытарнага, антыкапіталістычнага і анты-дзяржаўнага жыццяпозірку і распаўсюджваюць такія ідэалогіі як камунізм, анархізм, марксізм, сацыяльная дэмакратыя і сацыялізм. Штандар і імя антыфа ў ЗША запазычылі з аднайменнага руху ў Германіі. Антыфа атрымоўваюць шырокую падтрымку ад разнародных арганізацый і мецэнатаў, аднак яны атрымоўваюць і крытыку з боку больш памяркоўных левых у ЗША, з-за іх гатоўнасці да фізічнага супрацьстаяння. Крытыкі заўважаюць, што тактыкі антыфы, у сваю чаргу, радыкалізуюць і праварадыкалаў, якія таксама становяцца больш гвалтоўнымі. Некаторыя правыя ў ЗША мяркуюць, што антыфа з’яўляюцца хатнімі тэрарыстамі. Некаторыя даследчыкі лічаць, што, наадварот, радыкалізацыя антыфы — гэта адказ на радыкалізацыю з правага боку, і асноўная маса даследчыкаў не лічаць антыфу сур’ёзнай пагрозай ЗША.

## Глядзіце гэтаксама 
* Антыфашызм

Катэгорыя: Грамадскія рухі ЗША
Катэгорыя: Антыфашызм
Ліберальны саюз (Германія)

**Ліберальны саюз** () — праіснаваўшая кароткі час ліберальная палітычная партыя Германскай імперыі. Яна ўзнікла ў 1880 годзе адкалоўшыміся членамі Нацыянал-ліберальнай партыі, таму таксама атрымаўшыя назву **сецэсіяністы** і пазней уз’яднаўшаяся з леваліберальнай Германская прагрэсісцкай партыяй у Нямецкую вольнадумную партыю (, DFP) у 1884 годзе.

## Гісторыя 
Левая фракцыя Нацыянал-ліберальнай партыі выказала незадавальненне падтрымкай кіраўніцтвам партыі кансерватыўнага ўрада Ота фон Бісмарка. Больш таго, яна падтрымалі свабодны гандаль *Kulturkampf* супраць каталіцкай царквы і сямігадовага ваеннага бюджэта (*Septennat*). Ліберальны саюз з’яўляўся партыяй арыстакратыі (''''), маючы электарат у асноўным сярод прадстаўнікоў вышэйшых класаў Паўночнай і Усходняй Германіі, аптовых гандляроў і інтэлектуалаў. Арганізацыйная структура была даволі свабоднай. Тым не менш, новая партыя была першапачаткова паспяховай, атрымаўшы 46 месцаў у рэйхстагу на федэральных выбарах у 1877 годзе — столькі, колькі і іх папярэднікі, нацыянал-лібералы. Аднак нацыянал-лібералы ясна заявілі, што не пакінуць лаяльную Бісмарку большасць, таму прадстаўнік сецэсіяністаў Франц фон Штаўфенберг вёў перамовы з Эйгенам Рыхтэрам, лідарам левай ліберальнай Германскай прагрэсісцкай партыі на пачатку 1884 года. Ужо ў сакавіку 1884 года заканадаўцы абедзвюх партый стварылі сумесную парламенцкую групу, якая ў сукупнасці мела 100 месцаў. Своечасова да федэральных выбараў у кастрычніку была створана Нямецкая вольнадумная партыя. Пасля парламенцкае прадстаўніцтва скарацілася толькі да 64 членаў рэйхстага.

Катэгорыя:Палітычныя партыі Германскай імперыі
Асацыяцыя кінакрытыкаў Лос-Анджэлеса

**Асацыяцыя кінакрытыкаў Лос-Анджэлеса** () — амерыканская арганізацыя кінакрытыкаў, заснаваная ў 1975 годзе. У склад асацыяцыі ўваходзяць кінакрытыкі друкаваных і электронных выданняў Лос-Анджэлеса. У снежні кожнага года арганізацыя праводзіць галасаванне, па выніках якога ў студзені адбываецца прысуджэнне прэмій Асацыяцыі кінакрытыкаў Лос-Анджэлеса.

## Зноскі 
Катэгорыя:Асацыяцыі кінакрытыкаў ЗША
Катэгорыя:Культура Лос-Анджэлеса
37-я Ельская партызанская брыгада

**37-я Ельская партызанская брыгада** — партызанская брыгада, створаная 1 ліпеня 1943 года на базе Ельскага атрада, арганізаванага ў лютым 1943 года, пры фарміраванні брыгады быў разбуйнены на чатыры атрады. Дзейнічала на акупіраванай тэрыторыі Ельскага, Лельчыцкага, Тураўскага, Мазырскага і іншых раёнаў. 21 лістапада, 19 снежня 1943 года, 11 студзеня 1944 года брыгада (755 партызан, чатыры атрады), паатрадна злучылася з Чырвонай Арміяй.

## Склад 
* партызанскі атрад «Бальшавік»;
* партызанскі атрад імя В. І. Чапаева;
* партызанскі атрад «За Радзіму»;
* партызанскі атрад «Смерць фашызму».

## Камандаванне 
### Камандзір 
* Антон Сцяпанавіч Мішчанка

### Камісар 
* Яроній Аляксеевіч Татараў;
* Іван Паўлавіч Пастухоў

### Начальнік штаба 
* Сцяпан Іванавіч Міксюк

## Гісторыя 
Баявыя аперацыі партызаны праводзілі на чыгунках, шашэйных і грунтавых дарогах. Найбольш значнымі з іх былі засадныя баі 12 жніўня, 14 лістапада 1942 года, 30 сакавіка 1943 года на дарогах Скароднае — Валаўская Рудня, Оўруч — Ельск. Некалькі баёў правялі разам з украінскімі партызанскімі атрадамі злучэння С. А. Каўпака, у тым ліку бой у снежні 1942 года каля вёскі Глушкавічы Лельчыцкага раёна. У верасні 1943 года партызаны  ўдзельнічалі ў аперацыі «рэйкавая вайна» на чыгуначным участку Багуцічы — Ельск. Разам з часцямі Чырвонай Арміі вялі баі за вызваленне гарадскога пасёлка Ельск (Ельская аперацыя).

## Памяць 
У 1970 годзе ў вёсцы Зашыр’е Ельскага раёна ў гонар брыгады была ўстаноўлена мемарыяльная дошка.

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
* 37-я Ельская бригада 

Катэгорыя:Савецкія партызанскія злучэнні, брыгады і атрады на акупіраванай тэрыторыі Беларусі (1941—1944)
Катэгорыя:З’явіліся ў 1943 годзе
Катэгорыя:Зніклі ў 1944 годзе
Катэгорыя:Гісторыя Ельскага раёна
Катэгорыя:Гісторыя Лельчыцкага раёна
Катэгорыя:Гісторыя Жыткавіцкага раёна
Катэгорыя:Гісторыя Мазырскага раёна
Парламенцкія выбары ў Германіі (1878)

**Федэральныя выбары** былі праведзены ў Германскай імперыі 30 ліпеня 1878 года. Нацыянал-ліберальная партыя заставалася найбуйнейшай партыяй у рэйхстагу, атрымаўшы 99 з 397 месцаў. Яўка выбаршчыкаў склала 63,4%.

## Вынікі выбараў 
Катэгорыя:Выбары ў Германіі
Катэгорыя:1878 год у Германіі
Катэгорыя:Падзеі 30 ліпеня
Катэгорыя:Ліпень 1878 года
Катэгорыя:Выбары 1878 года
Аяд Алаўі

**Аяд Алаўі**, або **Іяд Алаві** (нар. 31 сакавіка 1944), — іракскі палітык, прэм’ер-міністр Ірака ў 2004—2005, віцэ-прэзідэнт у 2014—2015 і 2016—2018 гадах, кіраўнік кааліцыі палітычных сіл Нацыянальная згода Ірака. Па веравызнанні — шыіт, па прафесіі — лекар. Жыў за межамі краіны больш за 30 гадоў, вярнуўся пасля звяржэння Садама Хусейна ў 2003 годзе.

Падчас амерыканскай акупацыі ўвайшоў у склад Часовага кіраўнічага савета і некаторы час займаў пасаду старшыні гэтага органа. Пры часовым урадзе 2004—2005 заняў пасаду прэм’ер-міністра. 15 снежня 2005 на выбарах дэпутатаў у парламент блок Аяда Алаўі займае 40 месцаў. На парламенцкіх выбарах 7 сакавіка 2010 года кааліцыя «Аль-Іракія» пад яго кіраўніцтвам перамагае, атрымаўшы ў парламенце 91 месца з 325.

Катэгорыя:Палітыкі XXI стагоддзя
Катэгорыя:Прэм’ер-міністры Ірака
Рух Бугалу

[thumb|Два прыхільнікі Бугалу на акцыі [Black Lives Matter|БЛМ, ЗША, 19 ліпеня 2020 году.]]
**Рух Бугалу**, так жа сама вядомы як **Хлопцы Бугалу**, або **Бугалу-хлопцы** () — у вялікай меры дэцэнтралізаваны праварадыкальны, супрацьурадавы і экстрэмісцкі палітычны рух у ЗША. Даследчыкі таксама іншы раз называюць Бугалу войскам, ці вайсковай арганізацыяй. Прыхільнікі Бугалу заяўляюць, што яны рыхтуюцца да або жадаюць пачаць Другую Грамадзянскую вайну ў ЗША, якую яны завуць «Бугалу». Бугалу ўпершыню зарганізаваліся на Фарчане яшчэ ў 2012 годзе, аднак пад увагу медыяў трапілі толькі ў 2019 годзе. Как пазбегнуць банаў з боку бігтэку, бугалу шыфруюцца і ўвесь час мяняюць слэнг, але мэта ў іх застаецца ўсё той жа — узброены мяцеж супроць Урада ЗША і супроць левых праціўнікаў, а асабліва супроць тых, што пасягаюць на іхняе права мець уласную зброю.

Бугалу аб’яднаны ў асноўным толькі вузканакіраванай сканцэнтраванай мэтай і пра-збройнай пазіцыяй, аднак у астатніх позірках сярод падгруп Бугалу можа назірацца сур’езная разнастайнасць. Так, Бугалу не маюць жорсткай пазіцыі наконт расізму, некаторыя прыхільнікі Бугалу мараць, што «бугалу» будзе расавай вайной. А іншыя Бугалу ў 2020 годзе нечакана падтрымалі рух БЛМ, хаця даследчыкі аднесліся да гэтае падтрымкі насцярожана — Бугалу вядомыя сваім шыфраваннем, і таму і іхняя падтрымка БЛМ успрынялася некаторымі даследчыкамі як няшчырая.

Большасць дзейнасці Бугалу адбываецца он-лайн, аднак у 2020 годзе яны прынялі ўдзел у анты-карантынавым руху, а таксама часам з’яўляліся на пратэстах БЛМ. Бугалу маюць дрэс-код: большасць з іх добра ўзброеныя і носяць зброю ў адкрытую на сабе, а таксама Бугалу аддаюць перавагу гавайскім кашулям і бранежылетам, а ў астатнім апранаюцца ў стылі мілітары.

Катэгорыя: Грамадскія рухі ЗША
Будынак Магілёўскага абласнога тэатра драмы і камедыі імя Вінцэнта Дуніна-Марцінкевіча

**Будынак Магілёўскага абласнога тэатра драмы і камедыі імя Вінцэнта Дуніна-Марцінкевіча** ў Бабруйску, размешчаны у цэнтры горада, па адрасе вуліца Сацыялістычная, 10.

## Гісторыя 
Узведзены ў 1978 годзе па праекце архітэктараў В. Крамарэнкі, у афармленні інтэр’ераў удзельнічалі архітэктары Б. Папоў і М. Пірагоў, мастакі В. Ананьеў і М. Макашвілі. Пабудаваны на аснове конкурснага праекту, які прадугледжваў рэканструкцыю Дома культуры, узведзенага ў 1927—1930 гадах па праекце архітэктара .

Каля ўваходу ў будынак тэатра пастаўлены бюст Вінцэнта Дуніна-Марцінкевіча, выкананы ў белым мармуры.

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:1978 год у Бабруйску
Катэгорыя:Магілёўскі абласны тэатр драмы і камедыі імя Вінцэнта Дуніна-Марцінкевіча
Катэгорыя:Вуліца Карла Лібкнехта (Бабруйск)
Катэгорыя:Сацыялістычная вуліца (Бабруйск)
Катэгорыя:Будынкі і збудаванні Бабруйска
Катэгорыя:З’явіліся ў 1930 годзе
Катэгорыя:Будынкі і збудаванні Віктара Крамарэнкі
Катэгорыя:Будынкі і збудаванні Барыса Папова
Катэгорыя:Будынкі і збудаванні Міхаіла Пірагова
Каралеўскі арсенал (Львоў)

**Каралеўскі арсенал** — элемент гарадской фартыфікацыі Львова, помнік архітэктуры, які знаходзіцца ў зоне Сусветнай спадчыны ЮНЕСКА. Сёння будынак знаходзіцца ў карыстанні архіўных устаноў.

## Гісторыя 
Узведзены ў 1639—1646 гады на месцы старога, так званага Малога арсенала (1575). Новы арсенал атрымаў назву Каралеўскага, паколькі дзве траціны коштаў на будаўніцтва выдаткаваў кароль Уладзіслаў IV. Арсенал выкарыстоўваўся як гарадскі склад зброі і выконваў свае непасрэдныя функцыі да 1768 года. Пры арсенале таксама дзейнічалі ліцейні, у якіх адлівалі зброю і званы, а таксама розныя майстэрні. З 1927 года памяшканне выкарыстоўваюць пад архіў. Пасля 1939 года тут утрымліваюцца фонды Цэнтральнага дзяржаўнага гістарычнага архіва Украіны і дырэкцыя Дзяржаўнага архіва Львоўскай вобласці.

Як і Гарадскі арсенал, Каралеўскі арсенал быў прыбудаваны да высокай абарончай сцяны і ўваходзіў у сістэму сярэднявечных гарадскіх ўмацаванняў. У выпадку штурму арсенал станавіўся пасткай для тых, хто ўварвецца ў двор, таму што кожная кропка двара прастрэльваецца з вокнаў. Дом узведзены з каменя, з’яўляецца прастакутным ў плане з двума крыламі, злучанымі сцяной. Гэтыя сцены з усходняга боку атачаюць унутраны двор. Фасад, які выходзіць на плошчу перад Арсеналам упрыгожаны лоджыяй і барочным франтонам. На бакавым фасадзе ўсходняга крыла захаваўся разьбяны каменны партал у стылі рэнесанс.

## Спасылкі 
Катэгорыя:Славутасці Львова
Барыс Дзмітрыевіч Антаненка-Давідовіч

**Барыс Дзмітрыевіч Антаненка-Давідовіч** (; , Засулля, цяпер Сумская вобласць, Украіна — ) — украінскі пісьменнік.

## Біяграфічныя звесткі 
Скончыў Кіеўскі інстытут народнай асветы (1923).

Падзеі рэвалюцыі 1917 года, грамадзянскай вайны, аднаўленчы перыяд адлюстраваў у зборніках апавяданняў, нарысаў і аповесцяў «Зацярушаныя сілуэты» (1925), «Сіняя валошка» (1927), «Смерць» (1928), «Сапраўдны муж» (1929), «Людзі і вугаль» (1932). Маральна-этычная тэматыка ў рамане «За шырмай» (1957), выдаў зборнік апавяданняў і аповесцяў «Слова маці» (1960). Аўтар публіцыстычных, літаратура- і мовазнаўчых артыкулаў (зборнікі «Аб чым і як», 1962; «У літаратуры і каля літаратуры», 1964; «Як мы гаворым», 1970).

Рэпрэсіраваны ў 1935 годзе, рэабілітаваны ў 1956 годзе.

## Прэміі і ўзнагароды 
* Дзяржаўная прэмія Украіны імя Т. Шаўчэнкі 1992 (за зборнікі прозы розных гадоў «Смерць», «Сібірскія навелы», «Завышаныя ацэнкі», публ. 1991).

## Выбраная бібліяграфія 
* Твори у двох томах. — Київ: Дніпро, 1991. ISBN 5-308-00989-9

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Нарадзіліся ў Сумскай вобласці
Катэгорыя:Пісьменнікі Украіны
Катэгорыя:Украінамоўныя пісьменнікі
Катэгорыя:Рэпрэсаваныя савецкай уладай
Катэгорыя:Вязні ГУЛАГа
Катэгорыя:Рэабілітаваныя ў СССР
Парахавая вежа

**Парахавая вежа** - элемент фартыфікацыі сярэднявечных гарадоў.

* Парахавая вежа (Львоў)
* Парахавая вежа (Прага)
* Парахавая вежа (Рыга)
1-я Вінаградная вуліца (Наваполацк)

**1-я Вінаградная вуліца** (, ) — вуліца ў Наваполацку.

## Апісанне 
Размешчана ў паўночна-заходняй частцы горада ў раёне прамзоны БВК на тэрыторыі садовага таварыства "Будаўнік 2003" недалёка ад берага Заходняй Дзвіны. Працягласць вуліцы складае 350 метраў. Рух грамадскага транспарту па вуліцы не ажыццяўляецца.

## Гл. таксама 
* Спіс вуліц Наваполацка

Катэгорыя:Вуліцы Наваполацка
Парахавая вежа (Львоў)

**Парахавая вежа** — элемент гарадской фартыфікацыі Львова, помнік архітэктуры, які знаходзіцца ў зоне Сусветнай спадчыны ЮНЕСКА. Сёння будынак знаходзіцца ў карыстанні Саюза архітэктараў.

## Гісторыя 
З некалькіх дзясяткаў магутных абарончых вежаў, брам і бастыёнаў сярэднявечнага Львова да нашага часу захавалася толькі адна - Парахавая вежа. Яна ўваходзіла ў трэцюю лінію абароны горада. Яе пабудавалі з камянёў старога гарадскога арсенала. Гэта была самая магутная вежа, таму што з гэтага боку пад сценамі горада часта з'яўляліся захопнікі з усходу. Таўшчыня яе сцен складае 2,5-3 метраў, даўжыня вежы 24 метры, шырыня 19,5 метраў. На першым ярусе вежы было 6 гарматных байніц, на другім 9 байніц. На жаль не захаваўся трэці ярус, які меў машыкулі і на 1 м навісаў над ніжнімі ярусамі, меў 13 байніц.

Вежа стаіць на абаронных земляных валах, якія засталіся з даўніх часоў, а ў XIX стагоддзі на іх уладкавалі парк, які назвалі Губернатарскімі валамі, таму што непадалёк размясцілася рэзідэнцыя аўстрыйскага намесніка Каралеўства Галіцы і Ладамерыі.

Парахавая вежа ўваходзіла ў знешнюю сістэму абароны сярэднявечнага Львова, якая складалася з валаў і размешчаных на іх вежаў. У мірны час вежа служыла для захоўвання збожжа. Вежа была ўзведзена з грубага каменя, яна трох'ярусная, падковападобная ў плане. Накрытая востраверхім дахам з чарапіцы.

Катэгорыя:Славутасці Львова
Іон Антанеску

**Іон Антанеску** (; , г. Пітэшты, Румынія — ) — дзяржаўны і ваенны дзеяч Румыніі, маршал Румыніі. Актыўна супрацоўнічаў з Жалезнай гвардыяй. Устанавіў у Румыніі рэжым нацыянал-легіянерскай дзяржавы.

## Біяграфічныя звесткі 
У 1933—1934 гады начальнік Генеральнага штаба, у 1937—1938 — міністр абароны. З верасня 1940 года — дыктатар Румыніі. У лістападзе 1940 года падпісаў пагадненне пра далучэнне Румыніі да восі Берлін—Рым—Токіа, у саюзе з Нацысцкай Германіяй пачаў вайну супраць СССР.

У час народнага паўстання 1944 года арыштаваны. Як ваенны злачынец пакараны смерцю паводле прыгавору народнага трыбунала Бухарэста.

## Крыніцы 
## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Міністры абароны Румыніі
Катэгорыя:Нацыянал-легіянерская дзяржава
Катэгорыя:Члены Жалезнай гвардыі
Швянтойі (прыток Віліі)

**Швянтойі** () — рака ў Літве, правы прыток Віліі (басейн Нёмана).

Пачынаецца на Свянцянскіх градах, упадае ў Вілію (Нярыс). Даўжыня 242 км.

Лясы займаюць 13 % плошчы вадазбору, 9 % — балоты, 3 % — азёры. Жыўленне ракі змешанае: траціну агульнага сцёку складаюць падземныя воды, астатняе — дажджавое і снегавое жыўленне. Азёры згладжваюць сцёк, таму Швянтойі нават летам паўнаводная.

## Спасылкі 
* vle.lt 

Катэгорыя:Прытокі Віліі
Катэгорыя:Рэкі Літвы
Будынак банка (Бабруйск, Камсамольская вуліца)

**Будынак банка** — будынак у Бабруйску, размешчаны па Камсамольскай вуліцы, 41. Пабудаваны ў 1902 годзе з цэглы. Помнік архітэктуры неакласіцызму. Цяпер тут размешчана адміністрацыйная ўстанова.

## Архітэктура 
Кампактны прамавугольны ў плане аднапавярховы будынак пад пакатым двухсхільным дахам. Галоўны фасад сіметрычна-восевы з бакавымі рызалітамі, завершанымі прамавугольнымі атыкамі. У дэкоры будынка выкарыстаны паўкалоны, франтоны, разеткі, атыкі. Планіроўка будынка анфіладная. У цэнтры вялікая аперацыйная зала са склепам пад ёй. У інтэр’еры захаваліся 2 прамавугольныя кафляныя печы, складзеныя на цокалях і завершаныя фігурнымі франтонамі. Плітка ўпрыгожана арнаментальным малюнкам з кветак і пялёсткаў светла-зялёных і светла-блакітных колераў.

## Літаратура 
* 
* 

Катэгорыя:Славутасці Бабруйска
Катэгорыя:Будынкі і збудаванні Бабруйска
Катэгорыя:Камсамольская вуліца (Бабруйск)
Катэгорыя:Збудаванні Беларусі ў стылі неакласіцызм
Катэгорыя:1902 год у Бабруйску
Парламенцкія выбары ў Даніі (1849)

**Выбары ў Фолькетынг Каралеўства Данія** — першыя парламенцкія выбары, якія былі праведзены 4 снежня 1849 года. 

5 чэрвеня 1849 года кароль Даніі Фрэдэрык VII падпісаў новую Канстытуцыю, якая засноўвала двухпалатны заканадаўчы орган (Рыксдаг), які ўлічваў волевыяўленне народа.

## Выбарчая сістэма 
Выбары праходзілі па сістэме «першы кандыдат» у аднамандатных акругах. Узроставы цэнз складаў 30 гадоў, што было вышэй узросту паўналецця — 25 гадоў. Акрамя таго, права голасу мелі толькі мужчыны, і мужчыны павінны былі адпавядаць 6 дадатковым патрабаванням:
* Мужчына павінен быць вядомым;
* Мужчына павінен быць грамадзянінам;
* Мужчына павінен мець уласную хату;
* Мужчына не павінен атрымоўваць дапамогу па беднасці;
* Мужчына павінен быў распараджацца сваім маёнткам;
* Мужчына павінен быў пражыць у акрузе каляндарны год.

У выніку, толькі 14,5% насельніцтва Даніі мелі права голасу. 

У 1850 годзе было вырашана, што Фарэрскія астравы таксама павінны скласці выбарчую акругу, якая мела права выбіраць прадстаўніка ў Фолькетынг. Давыбары на Фарэрскіх астравах прайшли 1 ліпеня 1851 года, пасля чаго Фолькетынг налічваў 101 член.

## Вынікі выбараў 
Катэгорыя:Выбары ў Даніі
Катэгорыя:1849 год у Даніі
Катэгорыя:Падзеі 4 снежня
Катэгорыя:Снежань 1849 года
Катэгорыя:Выбары 1849 года
Іронія лёсу, або З лёгкай парай!

**«Іро́нія лё́су, або́ З лё́гкай па́рай!»** () ― савецкі двухсерыйны тэлевізійны фільм рэжысёра Эльдара Разанава, створаны ў 1975 годзе і ўпершыню паказаны ў Савецкім Саюзе 1 студзеня 1976 года а 17:45 па першай праграме Цэнтральнага тэлебачання (ЦТ).

Аўдыторыя першага паказу ацэньваецца ў 100 мільёнаў гледачоў; ужо 7 лютага фільм паўтарылі па шматлікіх просьбах гледачоў. Да 1978 года, згодна з думкай Фёдара Разакова, фільм «*па ТБ паглядзелі каля 250 мільёнаў чалавек*». Фільм у скарочаным выглядзе ішоў і ў кінатэатрах, і ў такім выглядзе яго паглядзелі каля 7 мільёнаў гледачоў. У 1977 годзе быў уганараваны Дзяржаўнай прэміі СССР.

## Крытыка 
Навуковец і публіцыст Сяргей Кара-Мурза ў сваёй кнізе «Непаладкі ў рускім доме» змясціў крытычны артыкул, у якім папракаў Разанава ў «антысавецкасці» герояў, а таксама ў фарміраванні і культываванні ім вобразаў «унутраных эмігрантаў». На яго думку, героі фільма «Іронія лёсу» — «тыповыя інтэлігенты тых гадоў з блізкімі гэтаму колу сацыяльнымі рысамі», якім, аднак, далёка за трыццаць, у іх няма сям’і і дзяцей, затое ёсць энергічныя мамы, якія клапоцяцца пра камфорт і матэрыяльны дабрабыт. Някідкія прыкметы «надуманай элітарнасці, арыстакратычнасці» герояў фільма былі падхоплены і засвоены вельмі значнай часткай інтэлігенцыі, якая ў выніку «з захапленнем прыняла перабудову і апладзіравала Сахараву».

У снежні 2018 года з крытыкай традыцыі штогадовага паказу дадзенага фільма па тэлебачанні 31 снежня выступіў мітрапаліт разанскі Марк. На яго думку, ідэя фільма — «каб адбыўся цуд, не патрэбная праца, можна проста сустрэцца, пасядзець, напіцца» — падрывае асновы хрысціянства як нястомнай працы над сабой, а здабыццё героямі новага кахання пабудавана на здрадзе. Андрэй Мягкоў падтрымаў ідэю спынення штогадовай трансляцыі фільма.

## Музыка 
Прачытаўшы сцэнарый, кампазітар Мікаэл Тарывердыеў быў збянтэжаны яго жанравай разнастайнасцю. У выніку ён вызначыў гэта для сябе як калядную казку, а для музычнага суправаджэння абраў восем рамансаў — «пра каханне, пра шчасце, пра рэўнасць, пра дабрыню, пра жаданне быць зразуметым», — якія спачатку гучаць рэзкім кантрапунктам да таго, што адбываецца на экране, але затым «нажніцы паміж гукам і малюначкам сышліся».

Саўндтрэк да «Іроніі лёсу» быў часткова выпушчаны на пласцінцы Мікаэла Тарывердзіева ў 1976 годзе лэйблам «Мелодыя». Поўны саўндтрэк быў выпушчаны ў 2009 годзе кампаніяй Bomba Music (Расія) і ў 2016 годзе кампаніяй Earth (Вялікабрытанія).

Мужчынскі вакал у асноўным выконвае Сяргей Нікіцін, жаночы — Ала Пугачова.

## Зноскі 
## Літаратура 
* 
* «Фильм „Ирония судьбы…“: от ритуалов солидарности к поэтике изменённого сознания» Наталья Лесскис, Новое литературное обозрение № 76/2005 
* 
* Наталья Радулова: «Выключить Женю Лукашина».

## Спасылкі 
* «Ирония судьбы, или С лёгким паром!» на сайце «Масфільма»
* 
* Песни из фильма **«Ирония судьбы, или С лёгким паром!»**

Катэгорыя:Кінакамедыі СССР
Катэгорыя:Фільмы пра Маскву
Катэгорыя:Фільмы пра Санкт-Пецярбург
Катэгорыя:Тэлефільмы
Лапіцкі сельсавет (Уваравіцкі раён)

**Ла́піцкі сельсавет** — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Уваравіцкага раёна Гомельскай вобласці. Цэнтр — вёска Лапічы.

Пасля другога ўзбуйнення БССР з 8 снежня 1926 года сельсавет у складзе Уваравіцкага раёна Гомельскай акругі БССР. 30 снежня 1927 года сельсавет узбуйнены, у яго склад увайшла тэрыторыя скасаванага Радзееўскага сельсавета. Пасля скасавання акруговай сістэмы 26 ліпеня 1930 года ва Уваравіцкім раёне БССР. З 20 лютага 1938 года ў складзе Гомельскай вобласці. 16 ліпеня 1954 года скасаваны, тэрыторыя далучана да Блюдніцкага сельсавета.

## Літаратура 
* Административно-территориальное устройство БССР: справочник: в 2 т. / Главное архивное управление при Совете Министров БССР, Институт философии и права Академии наук БССР. — Минск: «Беларусь», 1985―1987.

Катэгорыя:Былыя сельсаветы Уваравіцкага раёна
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, утвораныя ў 1926 годзе
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, скасаваныя ў 1954 годзе
Лапіцкі сельсавет (значэнні)

Назву **Ла́піцкі сельсавет** маюць:

* Лапіцкі сельсавет — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Асіповіцкага раёна Магілёўскай вобласці
* Лапіцкі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Уваравіцкага раёна Гомельскай вобласці
Кірывіна

**Кірывіна** () — найбуйнейшы востраў Трабрыянскага архіпелага ў Папуа — Новай Гвінеі. Плошча — 290,5 км². Насельніцтва (2000 г.) — 22 163 чал.

Кірывіна месціцца на ўсходзе Саламонава мора за 430 км на паўночны ўсход ад Порт-Морсбі. Уяўляе сабою вапняковае плато каралавага паходжання, якое ўзвышаецца ўсяго на 46 м над узроўнем акіяну. Клімат трапічны вільготны. Унутраныя раёны вострава пакрыты лесам або балотамі. Насельніцтва сканцэнтравана вакол узбярэжжа.

Абарыгены Кірывіны — меланезійцы, якія размаўляюць на мове *кілівіла*. Менавіта яе скажоная назва дала сучаснае найменне востраву. У мінулым ён быў таксама вядомы пад назвай Баёва (*Bayowa*). Падчас II Сусветнай вайны 30 чэрвеня 1943 г. на поўначы Кірывіны высадзіліся амерыканскія ваенныя сілы. Імі быў пабудаваны аэрадром для бамбардыровак тэрыторый, акупаваных японцамі. У нашы дні на месцы ваеннай базы знаходзіцца паселішча Ласуя, адміністрацыйны цэнтр Кірывіны і Трабрыянскіх астравоў.

Асноўная галіна эканомікі — сельская гаспадарка, у тым ліку вырошчванне какосавай пальмы. Прыбярэжнае рыбалоўства арыентавана на ўнутранае забеспячэнне. Пры падтрымцы міжнародных арганізацый мясцовыя жыхары імкнуцца развіваць турызм.

## Спасылкі 
* Trobriand Island, southeast of New Guinea
* Bases in the Southwest Pacific
* Growing up on the Trobriand Islands in Papua New Guinea 

Катэгорыя:Астравы Папуа — Новай Гвінеі
Катэгорыя:Астравы Ціхага акіяна
Яўген Юр’евіч Афнагель

'''Яўген Юр’евіч.

## Біяграфічныя звесткі 
Каардынатар «Еўрапейскай Беларусі», быў адным са стваральнікаў і актыўным удзельнікам маладзёжнага руху «Зубр». За сваю апазіцыйную публічную дзейнасць неаднаразова падвяргаўся рэпрэсіям з боку дзеючай улады: штрафам, адміністратыўным арыштам, збіццю, запалохванням і ціску. Пасля падзеяў 2010 года Яўген Афнагель працяглы час быў вымушаны знаходзіцца ў эміграцыі, але вярнуўся ў выніку ў Беларусь, дзе працягнуў актыўную палітычную дзейнасць.

Яўген Афнагель быў затрыманы ў час пратэстаў у Беларусі 25 верасня 2020 года ў межах крымінальнай справы па ч. 2 арт. 293 Крымінальнага кодэкса («Удзел у масавых беспарадках»). Сілавікі выламалі дзверы ў кватэры, дзе ён пражываў. 1 кастрычніка Яўгену Афнагелю было прад’яўлена абвінавачанне. Ён утрымліваўся ў СІЗА-1 г. Мінска.

Суд над ім і шэрагам іншых палітычных актывістаў праходзіў у 2021 годзе ў закрытым рэжыме ў Магілёве. 25 мая Яўгену Афнагелю прысудзілі 7 гадоў зняволення за «арганізацыю масавых беспарадкаў». Столькі ж далі Паўлу Севярынцу, Андрэю Войнічу.

11 верасня 2025 года пасля памілавання быў фактычна дэпартаваны ў Літву разам з яшчэ паўсотняй беларускіх палітвязняў.

Катэгорыя:Палітыкі Беларусі
Катэгорыя:Асобы, прызнаныя палітычнымі зняволенымі праваабарончым цэнтрам «Вясна»
Хрысця Фрыланд

**Хрысця Фрыланд** (; нар. 8 лютага 1968) — намеснік прэм’ер-міністра і міністр фінансаў Канады (18 жніўня 2020 — 16 снежня 2024), член палаты обшчын з 24 лістапада 2013 года. Міністр замежных спраў Канады з 10 студзеня 2017 па 20 лістапада 2019 года.

Катэгорыя:Міністры фінансаў Канады
Катэгорыя:Міністры замежных спраў Канады
Катэгорыя:Журналісты Канады
Катэгорыя:Дэпутаты Палаты обшчын Канады
Катэгорыя:Выпускнікі Оксфардскага ўніверсітэта
Let’s Twist Again

'''«Let's Twist Again»'* (*Станцуйма туіст ізноў!'') — гэта песня, напісаная Кэлам Мэнам і Дэйвам Эпелам, і выданая як сінгл спеваком Чабі Чэкерам. Гэтая песня — адзін з найбуйнейшых хітоў 1961 году, яна дайшла да 8 месца ў чарце Білборд Поп (і так жа сама дасягнула 3-га месца ў чарце Білборд Кэш Бокс) у жніўні 1961 году, а затым яшчэ патрапіла на 2-гі радок чартаў у Злучаным Каралеўстве ў 1962 годзе, у студзені. Туіст, які ўзгадваецца ў песне — гэта адсылка да ўсеахапляльнай маніі туістам у ЗША ў тае гады, а «ізноў» у назве адсылае да таго факту, што ў 1960 годзе Чабі ўжо выпускаў іншы хіт пра туіст, «The Twist» (які, дарэчы двойчы патрапляў на 2-ую пазіцыю ў амерыканскіх чартах).

У 1962 годзе песня атрымала Грэмі як Найлепшы Рок-н-рольны Запіс. Чабі таксама запісаў версіі гэтага хіту па-нямецку і па-італьянску ( і , адпаведна). Гурт «The Residents» пазней, у 1976 годзе, засэмплаваў «Der Twist Beginnt» у пачатку альбома «The Third Reich 'n Roll». А яшчэ песня Чабі трапіла ў саўндтрэк да стужкі «Дапамога» ў 2011 годзе.

На гэтую песню запісалі шмат кавераў, сярод выканаўцаў, што зрабілі гэта былі Таццяна Кэмерон Тайчы, «Kids Incorporated» і нават Філіп Кіркораў.

Катэгорыя: Песні ў жанры рок-н-рол
Катэгорыя:Песні Чабі Чэкера
The Fly

**«The Fly»** (*Муха*) — песня, напісаная Джонам Медорам і Дэвідам Уайтам і выкананая Чабі Чэкерам. Яна дасягнула #7 у ЗША у чарце Білборд Поп, #11 у чарце Білборд РнБ і #35 месца ў Аўстраліі ў 1961 годзе. Яна таксама трапіла на альбома Чабі «For 'Teen Twisters Only» ў 1961 годзе.

Прадзюсарам песні выступіў Кэл Мэн.

Песня так завецца, бо ў ёй засэмплаваны гук уключанай электрабрытвы, які, на думку аўтараў, падобны да гудзення мухі.

Гэты хіт быў узгаданы ў песні «Shout, Shout (Knock Yourself Out)» Эрні Марэскі ў 1962 годзе і таксама ў песні «Wah Watusi» гурта «The Orlons» у 1962 годзе.

Катэгорыя:Песні ў жанры рок-н-рол
Катэгорыя:Песні Чабі Чэкера
Dance The Mess Around

**«(Dance) the Mess Around»** (*Станцуйма*) — рок-н-рольная песня, напісаная Кэлам Мэнам і Дэйвам Эпелам, і выданая як сінгл спеваком Чабі Чэкерам. «Mess around» (літаральна *«ашывацца навакол»*) у слэнгу прыхільнікаў рок-н-ролу таго часу было сінонімам «танцаваць», так што назва песні — гэта таўталогія. Песня дасягнула #24 у чарце Білборд Хот 100 ў маі 1961 году.

Катэгорыя: Песні ў жанры рок-н-рол
Катэгорыя:Песні Чабі Чэкера
Pony Time

**«Pony Time»** (*«Час поні»*) — песня, выпушчаная Донам Кавэем і Джонам Беры (удзельнікам ранейшай вакальнай групы Кавэя, «The Rainbows»), а запісаная ў 1960 годзе Кавэем і ягонай групай «The Goodtimers».

Але ж песня дасягнула найбольшага поспеху, калі яе перазапісаў у 1961 Чабі Чэкер. У ягоным выкананні яна ўзнялася на #1 у Білборд Хот 100 (гэта быў другі такі ягоны поспех пасле песні «The Twist» у 1960 годзе). Так жа сама гэты хіт трапіў на #1 у Білборд РнБ. 

Песня спарадзіла новы танец, поні, танцуючы які выканаўцы выглядалі так, быццам яны скакалі на кані. А фраза «Boogety Shoe» («бугі-башмак») з песні была запазычана Беры Мэнам у ягоны хіт «Who Put the Bomp» (1961).

Катэгорыя: Песні ў жанры рок-н-рол
Катэгорыя: Песні Чабі Чэкера
Уладзімір Яўгенавіч Фортаў

**Уладзімір Яўгенавіч Фортаў** (23 студзеня 1946, Нагінск, Маскоўская вобласць, РСФСР, СССР — 29 лістапада 2020, Масква) — савецкі і расійскі фізік, акадэмік РАН (1991, член-карэспандэнт АН СССР з 1987). Прэзідэнт Расійскай акадэміі навук з 29 мая 2013 па 23 сакавіка 2017.

У 1996—1997 гадах намеснік старшыні Урада Расійскай Федэрацыі; міністр навукі і тэхналогій Расійскай Федэрацыі, старшыня Дзяржаўнага камітэта РФ па навуцы і тэхналогіях (1996—1998).

Лаўрэат Дзяржаўнай прэміі СССР (1988) і Дзяржаўнай прэміі Расіі (1997). Поўны кавалер ордэна «За заслугі перад Айчынай».

Катэгорыя:Поўныя кавалеры ордэна «За заслугі перад Айчынай»
Катэгорыя:Фізікі СССР
Катэгорыя:Фізікі Расіі
Катэгорыя:Выкладчыкі МФТІ
Катэгорыя:Міністры Расійскай Федэрацыі
Катэгорыя:Намеснікі Старшыні Урада Расійскай Федэрацыі
Катэгорыя:Члены-карэспандэнты АН СССР
Катэгорыя:Віцэ-прэзідэнты РАН
Катэгорыя:Прэзідэнты Расійскай акадэміі навук
Катэгорыя:Ганаровыя грамадзяне Нагінска
Катэгорыя:Кавалеры ордэна РПЦ свяціцеля Макарыя мітрапаліта Маскоўскага і ўсяе Русі
Катэгорыя:Ганаровыя члены РАМ
Катэгорыя:Памерлі ад каранавіруснай інфекцыі COVID-19
Катэгорыя:Лаўрэаты Дзямідаўскай прэміі
Катэгорыя:Члены Шведскай каралеўскай акадэміі інжынерных навук
Катэгорыя:Члены Еўрапейскай акадэміі
Катэгорыя:Правадзейныя члены РАН
Катэгорыя:Дактары фізіка-матэматычных навук
Варушка

**Варушка** — шматзначны тэрмін

## Грыбы 
* народная назва віду 
* народная назва віду
Бок «А» і бок «Б»

17929.]]
 17929.]]
**Бок «А» і бок «Б»** (тое ж сама **асайд і бісайд**) — гэта тэрміны, што выкарыстоўваюцца каб спаслацца на песні, запісаныя па розных баках фанаграфічнае плыткі. Тэрмін трапіў ва ўжытак з нагоды таго, што найтыповейшы сінгл у заходняй музыцы ўтрымоўвае на асайдзе непасрэдна сам хіт, які прадзюсары імкнуцца пакінуць на радыё ці ў іншае шырокае інфаполе, а на бісайдзе звычайна ўтрымоўваецца «*меней добрая*» песня, на якую прадзюсары асабліва не спадзяюцца, у нейкім сэнсе філер. Але, з цягам ужытку некаторыя бісайды зрабіліся папулярнейшымі за свае адпаведныя асайды, некаторыя плыткі маюць аднолькава папулярныя і асайд, і бісайд, а наяўнасць бісайдаў спарадзіла культуру калекцыянераў менавіта бісайдаў.

З выхадам з ужытку плытак у 2000-ых гадах і тэрміны гэтыя пачалі выходзіць з ужытку, але ж метафарычна ў некаторых жанрах эстэтыка прымушвае музыкаў і да гэтае пары выкарыстоўваць гэтыя тэрміны. У лічбавую эпоху сінгл у большасці выпадкаў утрымоўвае толькі адную песню, аднак раз-пораз у якасці бонусу музыка дабаўляе ў сінгл другі трэк, дзе-нідзе такая практыка і зараз завецца бісайдам.

Катэгорыя: Музыка
Нацыянальны савет кінакрытыкаў ЗША

**Нацыянальны савет кінакрытыкаў ЗША** () — амерыканская арганізацыя кінакрытыкаў, заснаваная ў 1909 годзе. Штогод група абраных аматараў кіно, кінавытворцаў, спецыялістаў і вучоных праглядае больш за 250 фільмаў і ўдзельнічае ў дыскусіях з рэжысёрамі, акцёрамі, прадзюсарамі і сцэнарыстамі, перш чым абвясціць свой выбар найлепшых фільмаў года.

## Зноскі 
Катэгорыя:Асацыяцыі кінакрытыкаў ЗША
Белакапытнік (род грыбоў)

**Белакапытнік** (*Leucopaxillus*)&nbsp;— род грыбоў сямейства . Назва ўпершыню апублікаваная ў 1925 годзе.

## Віды 
Некаторыя віды:

* 
* 
* 
* 

## Галерэя 

GT Giant Funnel Leucopaxillus giganteus.jpg|
Leucopaxillus gracillimus Singer & A.H. Sm 978768.jpg|
2015-01-03 Leucopaxillus gentianeus (Quél.) Kotl 498288.jpg|

## Літаратура 
* Boursier, J. 1925. Leucopaxillus nov. gen. Bulletin de la Société Mycologique de France. 41:391-393 — P. 393

Катэгорыя:1925 год у навуцы
Катэгорыя:Радоўкавыя
Катэгорыя:Роды грыбоў
Парламенцкія выбары ў Германіі (1881)

**Федэральныя выбары** былі праведзены ў Германскай імперыі 27 кастрычніка 1881 года. Партыя цэнтра стала самай буйной партыяй у Рэйхстагу, атрымаўшы 100 з 397 месцаў. Яўка выбаршчыкаў склала 56,3%.

## Вынікі выбараў 
Катэгорыя:Выбары ў Германіі
Катэгорыя:1881 год у Германіі
Катэгорыя:Падзеі 27 кастрычніка
Катэгорыя:Кастрычнік 1881 года
Катэгорыя:Выбары 1881 года