open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Палата Дэпутатаў Люксембурга

**Палата Дэпутатаў Люксембурга** (, , ) — заканадаўчы орган Люксембурга. 

## Склад і паўнамоцтвы 
Палата дэпутатаў складаецца з 60 дэпутатаў, якія выбіраюцца шляхам прамых усеагульных выбараў па прапарцыйнай сістэме тэрмінам на 5 гадоў. Члены Палаты Дэпутатаў не могуць быць членамі ўрада. Урад адказны перад Палатай Дэпутатаў. 

## Вынікі некаторых выбараў 
### Выбары 2004 года 
* Хрысціянска-сацыяльная народная партыя - 36,11% 
* Люксембурская сацыялістычная рабочая партыя - 23,37% 
* Люксембурская дэмакратычная партыя - 16,05% 
* «Зялёныя» - 11,58% 
* Камітэт дзеянні за дэмакратыю і справядлівасць - 9,95% 

### Выбары 1999 года 
* Хрысціянска-сацыяльная народная партыя — 30,1 %
* Люксембурская дэмакратычная партыя — 22,35 %
* Люксембурская сацыялістычная рабочая партыя — 22,29 %
* Камітэт дзеяння за дэмакратыю і справядлівасць — 11,31 %
* «Зялёныя» — 9,08 %
* «Левыя» — 3,3 %

Люксембург
Катэгорыя:Палітыка Люксембурга
Далас Маверыкс

**Далас Маверыкс** () — прафесійны баскетбольны клуб, які выступае ў Нацыянальнай баскетбольнай асацыяцыі. Каманда была заснавана ў 1980 годзе. Клуб базіруецца ў горадзе Далас, Тэхас.

## Спасылкі 
* Афіцыйная старонка
Атава Сенатарз

**Атава Сенатарз** () — канадскі прафесійны хакейны клуб, выступае ў Нацыянальнай хакейнай лізе ў Паўночна-ўсходнім дывізіёне Усходняй канферэнцыі. Каманднай сталіцай з'яўляецца  горад Атава, правінцыя Антарыа, Канада.

Год заснавання клуба: 1992

У залежнасці ад месца гульні, каманда выкарыстоўвае наступныя колеры формы: чырвоны. чорны, белы

## У Сеціве 
* Афіцыйная старонка

Катэгорыя:Клубы НХЛ
Катэгорыя:Хакейныя клубы Канады
Бафала Сейбрз

**Бафала Сейбрз** () — амерыканскі прафесійны хакейны клуб, выступае ў Нацыянальнай хакейнай лізе ў Паўночна-ўсходнім дывізіёне Усходняй канферэнцыі. Каманднай сталіцай з’яўляецца горад Бафала, штат Нью-Ёрк, ЗША.

Год заснавання клуба: 1970

У залежнасці ад месца гульні, каманда выкарыстоўвае наступныя колеры формы: сіні, белы, блакітны.

## Спасылкі 
* Афіцыйная старонка

Катэгорыя:Клубы НХЛ
Катэгорыя:Хакейныя клубы ЗША
Катэгорыя:Буфала
Федэральны Сход Расіі

**Федэральны Сход Расійскай Федэрацыі** — парламент Расіі, вышэйшы прадстаўнічы і заканадаўчы орган (згодна з артыкулам 94 Канстытуцыі РФ). Статус Федэральнага Сходу вызначаны ў главе 5 Канстытуцыі Расіі. 

## Канстытуцыйны статус 
Згодна з артыкулам 95 Канстытуцыі Расіі функцыі і паўнамоцтвы Федэральнага сходу размеркаваны паміж дзвюма палатамі — Дзяржаўнай Думай (ніжняя палата) і Саветам Федэрацыі (верхняя палата). 

Федэральны сход з’яўляецца пастаянна дзеючым органам (артыкул 99 Канстытуцыі РФ). 

Абедзве палаты могуць збірацца сумесна для заслухоўвання пасланняў Прэзідэнта Расійскай Федэрацыі, пасланняў Канстытуцыйнага суда РФ, выступаў кіраўнікоў замежных дзяржаў (артыкул 100 Канстытуцыі РФ).

## Структура 
Федэральны сход складаецца з двух палат: Дзяржаўнай Думы (ніжняя палата) і Савета Федэрацыі (верхняя палата).

Склад палат, як і прынцыпы іх камплектавання, розныя. Дзяржаўная Дума складаецца з 450 дэпутатаў, якія абіраюцца ўсеагульным галасаваннем, а Савет Федэрацыі складаецца з двух прадстаўнікоў ад кожнага суб’екта Расійскай Федэрацыі: па адным ад прадстаўнічага і выканаўчага органаў дзяржаўнай улады. Законы Расійскай Федэрацыі прадугледжваюць 85 суб’ектаў, уключаючы ў іх спіс анексаваныя Расіяй украінскія Крым і Севастопаль; усяго ў Савеце Федэрацыі 170 членаў.

Адна і тая ж асоба не можа адначасова быць членам Савета Федэрацыі і дэпутатам Дзярждумы. Дзяржаўная Дума Расійскай Федэрацыі абіраецца на ўстаноўлены Канстытуцыяй тэрмін — 5 гадоў, а Савет Федэрацыі не мае ўстаноўленага тэрміну. Парадак фарміравання Савета Федэрацыі і працэдура абрання дэпутатаў Дзярждумы вызначаныя федэральнымі законамі.

Федэральны сход — адзіны парламенцкі орган, але гэта не значыць, што яго палаты дзейнічаюць разам ва ўсіх выпадках. Наадварот, Канстытуцыя Расійскай Федэрацыі прадугледжвае, што Савет Федэрацыі і Дзяржаўная Дума засядаюць асобна. Палата можа збірацца разам толькі ў трох выпадках, прадугледжаных Канстытуцыяй:

* Каб пачуць паведамленні прэзідэнта Расійскай Федэрацыі;
* Для праслухоўвання паведамленняў Канстытуцыйнага Суда Расійскай Федэрацыі;
* Каб паслухаць выступленні кіраўнікоў замежных дзяржаў.

## Выданні Федэральнага Сходу 
* «Парламентская газета»
* Журнал «Российская Федерация сегодня»

## Спасылкі 
* Афіцыйны сайт Федэральнага Сходу Расіі


Расія
Катэгорыя:Двухпалатныя органы заканадаўчай улады
Марцін Залескі

300px|thumb
**Ма́рцін Зале́скі** (; , Кракаў — , Варшава) — польскі мастак.

## Біяграфія 
Быў самавукам, працаваў памочнікам дэкаратара ў тэатры і пасля працы капіраваў карціны. Вучыўся ў Германіі, Францыі, Італіі. З 1830 года пражываў у Варшаве. Быў відавочцам Лістападаўскага паўстання, якое адлюстраваў у сваіх карцінах (але на першым плане заўсёды была архітэктура). З 1846 года быў прафесарам у Варшаўскай Акадэміі Мастацтва.

Займаўся галоўным чынам відамі Варшавы, Кракава і Вільні, таксама партрэтамі.

## Спасылкі 
Катэгорыя:Мастакі Польшчы
Катэгорыя:Нарадзіліся ў Кракаве
Катэгорыя:Мастакі XIX стагоддзя
Вуліца Братоў Лізюковых

**Вуліца Братоў Лізюковых** — вуліца ў паўднёва-заходняй частцы Гомеля.

Вуліца звязвае вуліцу Карбышава і праспект Кастрычніка. Праходзіць па тэрыторыі Савецкага раёна горада.

## Гісторыя 
Вуліца названа ў 1968 годзе у гонар братоў Лізюковых: Аляксандра Ільіча, Пятра Ільіча і Яўгена Ільіча. Усе браты загінулі ў гады Вялікай Айчыннай вайны. Першым з названых братоў прысвоена званне Герояў Савецкага Саюза, Аляксандру Ільічу ў 1941 годзе, Пятру Ільічу ў 1945 годзе.

У 2010-я гады, у сувязі з будаўніцтвам мікрараёна № 59 («Шведская Горка»), частка дарог вуліцы была пашырана.

## Аблічча вуліцы 
thumb|left|5-павярховыя «хрушчоўкі» на вуліцы Братоў Лізюковых.
Вуліца забудаваная пяці- і дзевяціпавярховымі жылымі дамамі. На ёй таксама размешчаны:

* Гомельская абласная бальніца
* Абласная паліклініка
* ААТ «Малочныя прадукты»
* Сярэдняя агульнаадукацыйная школа № 36 (на будынку якой устаноўлена мемарыяльная дошка братам Лізюковым; на доме № 7 — памятная дошка аб назве вуліцы. У сярэдняй школе № 36 таксама створаны прысвечаны ім музей.)

## Гл. таксама 
* Спіс вуліц Гомеля

## Літаратура 
* Гомель. Энциклопедический справочник. — Мн.: БелСэ, 1991. — 527 с.
* Гомель. Атлас. — Мн.: Белкартография, 2005. — 41 с.

Братоў Лізюковых
Цэнтральны раён (Гомель)

**Цэнтральны раён** () — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка (гарадскі раён) у складзе горада Гомеля. Размешчаны ў цэнтральнай, усходняй і паўночна-ўсходняй частках Гомеля. Плошча 2110 га, у тым ліку каля 300 га зялёных насаджэнняў. Насельніцтва каля 80 тыс. чалавек (што складае каля 16 % ад агульнай колькасці насельніцтва горада). Утвораны ў 1940 годзе.

## Гісторыя 
Сучаснае аблічча Цэнтральнага раёна пачало фарміравацца ў другой палове XVIII — пачатку XX стагоддзя. Пасля ўваходжання Гомеля ў 1772 годзе склад Расійскай імперыі яго новыя гаспадары Румянцавы сталі забудоўваць цэнтр накшталт Пецярбурга (ад цэнтральнай плошчы імя Леніна (раней Замкавая), размешчанай за цэнтральным паркам) праменепадобна разыходзяцца вуліцы Савецкая (раней Румянцаўская), пр-т Леніна (раней Замкавая) і вул. Пралетарская (раней Фельдмаршальская). Галоўнымі вуліцамі з’яўляюцца вуліцы Савецкая (цэнтральная гарадская вуліца), пр-кт Леніна, Перамогі (гэтыя тры вуліцы ўтвараюць трохвугольнік з плошчамі Леніна, Прывакзальнай і Паўстання па кутах), Мазурава, Інтэрнацыянальная, Крупскай.

## Эканоміка 
У Цэнтральным раёне дзейнічаюць 24 прамысловых прадпрыемствы, пераважна станкабудавання, прыборабудавання, аўтатранспарту, лёгкай і харчовай прамысловасці. Найбуйнейшымі з іх з’яўляюцца Станкабудаўнічы завод імя С. М. Кірава «СтанкаГомель», кандытарская фабрыка «Спартак», швейныя фабрыкі «8 Сакавіка» і «Камінтэрн», паліграфічнае прадпрыемства «Палесдрук», хлебазавод, абутковая фабрыка «Труд», аўтарамонтны завод, завод вымяральных прыбораў.

## Сацыяльная сфера 
У раёне размешчаны 13 агульнаадукацыйныя установы, 11 ССНУ і ПТВ, 2 ВНУ (Гомельскі дзяржаўны ўніверсітэт імя Ф. Скарыны, Гомельскі дзяржаўны медыцынскі ўніверсітэт). Да ўстаноў аховы здароўя ў раёне адносяцца Гомельская гарадская бальніца хуткай медыцынскай дапамогі, абласная дзіцячая клінічная бальніца, гарадская клінічная бальніца № 5, радзільны дом, 9 паліклінік (з іх 3 стаматалагічныя).

Галоўныя спартыўныя аб’екты — футбольны стадыён «Цэнтральны», Лядовы палац, лёгкаатлетычны манеж «Дынама».

У раёне знаходзіцца вялікая частка славутасцей і аб’ектаў культуры горада — Гомельскі палацава-паркавы ансамбль, Паляўнічы домік, драмтэатр, цырк, тэатр лялек, эксперыментальны маладзёжны тэатр-студыя, абласны грамадска-культурны цэнтр, Гомельская абласная філармонія, карцінная галерэя Г. Х. Вашчанкі, гарадскі цэнтр культуры, галерэя мастацтваў Беларускага саюза мастакоў, Гомельскі абласны цэнтр народнай творчасці, кінатэатр імя Калініна, Вечны Агонь, брацкія магілы савецкіх воінаў, Цэнтральная бібліятэка. Шматлікія паркі і скверы: Цэнтральны парк, сквер імя А. Грамыкі, Студэнцкі парк, сквер імя Дзяржынскага і многія іншыя (усяго 30 сквераў і 3 паркі). Устаноўлены помнікі і бюсты Леніну, А. Пушкіну, М. Румянцаву, А. Грамыку, І. Паскевіч, П. Чайкоўскаму, Кірыле Тураўскаму, П. Сухому і інш.

## Кіраўнікі адміністрацыі 
* Іван Апанасавіч Барадзінчык.
* Дзмітрый Валянцінавіч Лебедзь.
* Дзмітрый Аляксеевіч Згурскі.

## Літаратура 
* Гомель. Энциклопедический справочник. — Мн.: БелСэ, 1991. — 527 с.

## Спасылкі 
* Афіцыйны сайт Цэнтральнага раёна Гомеля 

Катэгорыя:Раёны Гомеля
Машэка

**Машэ́ка** — герой беларускага народнага падання, змагар супраць сацыяльнай несправядлівасці, высакародны разбойнік. Паводле падання, каля магілы забітага Машэкі ўзнік Магілёў.

Фальклорны сюжэт пра Машэку творча выкарыстаў у рамантычным стылі Янка Купала ў паэме «Магіла льва». Да вобраза Машэкі звярталіся Еўсцігней Міровіч, Віталь Вольскі (п’есы «Машэка»), Уладзімір Караткевіч (балада «Машэка»). Паводле паэмы Янкі Купалы і п’есы Міровіча Рыгор Пукст напісаў оперу «Машэка».

## Гл. таксама 
* Менеск
* Гом
* Паданне аб паходжанні Гомеля

## Крыніцы 
## Літаратура 
* 
* 

Катэгорыя:Міфалогія
Катэгорыя:Беларуская міфалогія
Катэгорыя:Постаці Магілёва
Катэгорыя:Гісторыя Магілёва
Каталог

**Каталог** ( — спіс) — у агульным выпадку, сістэматычны пералік прадметаў, падабраных па пэўнай прыкмеце; спіс прадметаў, складзены па парадку, што палягчае іх знаходжанне (напрыклад, бібліятэчны каталог).
* Спіс ці вопіс кніг у бібліятэках, карцін і іншых мастацкіх рэчаў у музеях, галерэях, выстаўках, аўкцыёнах.
* Каталог паштовых марак
* Астранамічныя каталогі: NGC, зорнага неба і інш.
* Каталог (файлавая сістэма) — спіс аб’ектаў файлавай сістэмы (файлаў і падкаталогаў) з указаннем іх месцазнаходжання на прыладзе захоўвання інфармацыі (звычайна на цвёрдым дыску ці кампакт-дыску) і іншымі метаданымі.
* Падпісны каталог — пералік перыядычных выданняў, які ўжываецца для падпіскі.

Акрамя таго, каталогам называецца даведачнае выданне навукова-тэхнічнага ці культурна-асветніцкага прызначэння, у якім сістэматызаваны пералік наяўных прадметаў (напрыклад, каталог мастацкіх твораў, каталог паштовых марак і інш.).

Катэгорыя:Дакументы
Зімовы сад (Гомель)

**Зімовы сад** — помнік архітэктуры XIX стагоддзя, уваходзіць у склад Гомельскага палацава-паркавага ансамбля.

## Гісторыя 
Пабудаваны як адзін з карпусоў цукровага завода князя Паскевіча. Пасля пажару ў 1850-я гг. завод спыніў сваю дзейнасць. Створаны з аранжарэі ў 1877 годзе па загаду князя Ф. І. Паскевіча ў будынку аднаго з цэхаў цукровага завода. Узімку аранжарэя князёў Паскевічаў абагравалася дзвюма рускімі печамі, якія знаходзіліся ў падвале. Знутры сцены Зімовага саду выкладзеныя прыроднымі мінераламі, што дазваляе паўзучым раслінам ствараць жывы зялёны дыван. Падчас Вялікай Айчыннай вайны сад пацярпеў мала.

## Архітэктура 
]]

Складаецца з некалькіх прамавугольных у плане аб’ёмаў. Накрыты двухсхільнымі дахамі, сцены атынкаваныя і афарбаваныя. Вуглы будынка акцэнтаваны раскрапаванымі лапаткамі. Гарызантальна фасад падзелены цягай, завершаны карнізам з паяском парэбрыка. Ніжэйшы аб’ём будынка дэкарыраваны контрфорсамі з дэкаратыўнымі завяршэннямі. Лучковыя аконныя праёмы размешчаны ў два ярусы, аздоблены ліштвамі, лучковымі сандрыкамі. На тыльным фасадзе — тры высокія паўцыркульныя аконныя праёмы. Асаблівую выразнасць будынку надае кантрасная афарбоўка элементаў архітэктурнага дэкору.

## Калекцыя 
У цяперашні час калекцыя саду налічвае 18 відаў субтрапічных раслін: магнолія, пальма хамеропс, эонімус, кававае дрэва, інжыр, лаўр высакародны, язмін гімалайскі, юстыцыя, пітаспорум, лінгуструм шырокалісты, ігліца, аспідыстра высокая, ціс ягадны, лімон, плюшч калхідскі, традэсканцыя, папараць, тэтрастыгма, кіпарыс.

## Спасылкі 
Катэгорыя:Гомельскі палацава-паркавы ансамбль
Катэгорыя:Зімовыя сады
Катэгорыя:З’явіліся ў 1877 годзе
Катэгорыя:Будынкі і збудаванні Гомеля
Катэгорыя:Славутасці Гомеля
Намаграма

[right|350px|thumb|[Дыяграма Вольперта-Сміта]]
**Намаграма** ( — закон) — графічнае ўяўленне функцыі ад некалькіх пераменных, якое дазваляе з дапамогай простых геаметрычных аперацый (напрыклад, прыкладання лінейкі) даследаваць функцыянальныя залежнасці без вылічэнняў. Напрыклад, вырашаць квадратнае ўраўненне без ужывання формул.

Катэгорыя:Алгарытмы
Фотаплан

**Фотаплан** — сукупнасць аэрафотаздымкаў, прыведзеных да агульнага маштабу, выпраўленых за вуглы нахілу (трансфармаваных) і змантаваных на агульнай аснове. 

Дае дакладную планавую выяву мясцовасці. Фотапланы вырабляюцца строга ў межах трапецый тапаграфічных карт у адпаведнасці з міжнароднай разграфкай. На фотаплане можа быць нанесена кіламетровая сетка, паказаны прамавугольныя і геаграфічныя каардынаты.

## Спасылкі 
* Фотоплан // Вялікая савецкая энцыклапедыя

Катэгорыя:Аэракасмічныя метады
Мазырскі дзяржаўны педагагічны ўніверсітэт імя І. П. Шамякіна

**Мазырскі дзяржаўны педагагічны ўніверсітэт імя І. П. Шамякіна** — вышэйшая навучальная ўстанова ў Мазыры (Гомельская вобласць, Беларусь).

Універсітэт рыхтуе спецыялістаў па 15 спецыяльнасцях, 6 напрамках, 2 спецыялізацыях і 16 дадатковых спецыяльнасцях. На пачатак 2006—2007 навучальнага года ва ўніверсітэце навучалася 8392 студэнты (у тым ліку 3902 на дзённай і 4490 на завочнай форме навучання).

## Гісторыя 
Заснаваны на базе Рагачоўскага настаўніцкага інстытута ў 1944 годзе як **Мазырскі настаўніцкі інстытут**. Першы выпуск спецыялістаў адбыўся ў 1946 годзе. У 1952 годзе рэарганізаваны ў **Мазырскі педагагічны інстытут**. У 1964 годзе інстытуту прысвоена імя Н. К. Крупскай. У 2002 годзе інстытут быў рэарганізаваны ў Мазырскі дзяржаўны педагагічны ўніверсітэт, якому ў 2006 годзе ўказам Прэзідэнта было прысвоена імя народнага пісьменніка Беларусі Івана Шамякіна.

## Факультэты 
У складзе МДПУ 6 факультэтаў:

* Тэхнолага-біялагічны факультэт
* Факультэт дашкольнай і пачатковай адукацыі
* Факультэт фізічнай культуры
* Фізіка-інжынерны факультэт
* Філалагічны факультэт
* Факультэт павышэння кваліфікацыі і перападрыхтоўкі кадраў

## Рэктары 
* (1944—1944) — Міхаіл Фядотавіч Жаўрыд
* (1944—1945) — Ануфрый Сцяпанавіч Нікіцін
* (1945—1950) — Аляксандр Георгіевіч Карафан
* (1950—1952) — Фядот Акімавіч Калінін
* (1952—1968) — Андрэй Пятровіч Эльман
* (1968—1974) — Валянцін Мікалаевіч Шкурко
* (1974—1983) — Міхаіл Апанасавіч Дзмітрыеў
* (1983—1997) — Уладзімір Аляксандравіч Дударэнка
* (1997—2018) — Валянцін Васільевіч Валетаў
* (з 2018) — Валерый Мікалаевіч Наўныка

## Вядомыя выпускнікі і выкладчыкі 
* Міхаіл Апанасавіч Дзмітрыеў (1921—2001) — доктар педагагічных навук, прафесар, Герой Сацыялістычнай Працы. Скончыў Мазырскі педагагічны інстытут у 1941 годзе. Рэктар інстытута у 1974—1984 гадах.
* Уладзімір Аляксандравіч Дударэнка (нар. 1934) — скончыў інстытут ў 1956 годзе, рэктар інстытута ў 1983—1997 гадах.
* Святлана Георгіеўна Ціханоўская (нар. 1982) — скончыла ўніверсітэт у 2004 годзе, беларуская палітычная дзяячка, кандыдат у Прэзідэнты Рэспублікі Беларусь на выбарах 2020 года.

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
* Афіцыйны сайт 

Катэгорыя:Універсітэты Беларусі

Катэгорыя:Вышэйшыя педагагічныя навучальныя ўстановы
Лошыца (значэнні)

## Мінск 
* Лошыца — рака ў Мінску.
** Лошыца — вадасховішча на рацэ Лошыцы ў Мінску.
* Лошыца — жылы раён Мінска побач былой вёскі Лошыца 1-я.
** Лошыца — прыпыначны пункт Мінскага аддзялення Беларускай чыгункі.
* Лошыца 1-я — былая вёска на правым беразе Лошыцы, папярэдніца жылога раёна Лошыца ў Мінску.
** Лошыцкія селішчы — археалагічны помнік у Мінску, на тэрыторыі сядзібна-паркавага комплексу каля былой вёскі Лошыца 1-я.
** Лошыцкі сядзібна-паркавы комплекс каля былой былой вёскі Лошыца 1-я, побач жылога раёна Лошыца.
** Лошыцкі яр — урочышча побач былой вёскі Лошыца 1-я.
** Лошыцкія могілкі — могілкі былой вёскі Лошыца 1-я, цяпер у жылым раёне Чыжоўка.
* Лошыца 2-я (Лошыца Немаршанская) — былая вёска на левым беразе Лошыцы, цяпер мясцовасць у Мінску.
** Лошыцкія курганныя могільнікі — археалагічны помнік на правым беразе Лошыцы ў Мінску, побач былой сядзібы Немаршанскіх каля былой вёскі Лошыца 2-я.
** Лошыца 2-я — вуліца ў Мінску, пракладзена па трасе ўязной алеі сядзібы Немаршанскіх каля былой вёскі Лошыца 2-я.

## Мінская вобласць 
* Лошыца — вёска ў Слуцкім раёне.
Таронта Мейпл Ліфс

**Таронта Мейпл Ліфс** () — канадскі прафесійны хакейны клуб, выступае ў Нацыянальнай хакейнай лізе ў Паўночна-ўсходнім дывізіёне Усходняй канферэнцыі. Каманднай сталіцай з’яўляецца горад Таронта, правінцыя Антарыа, Канада.

Год заснавання клуба: 1917

У залежнасці ад месца гульні, каманда выкарыстоўвае наступныя колеры формы: Цёмна-сіні, белы і шэры

Чэмпіёны ў сезонах: 1918, 1922, 1932, 1942, 1945, 1947, 1948, 1949, 1951, 1962, 1963, 1964, 1967

## Спасылкі 
* Афіцыйная старонка

Катэгорыя:Спартыўныя клубы Таронта
Катэгорыя:Клубы НХЛ
Катэгорыя:Хакейныя клубы Канады
Ленінскі раён (Пінская вобласць)

**Ле́нінскі раён** — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў БССР у 1940—1960 гадах. Цэнтр — Ленін, з 1950 года — Мікашэвічы. 

Утвораны 15 студзеня 1940 года ў складзе Пінскай вобласці з цэнтр у вёсцы Ленін. 12 кастрычніка 1940 года вёска Ленін атрымала статус гарадскога пасёлка, раён падзелены на 12 сельсаветаў: Любанскі, Мікашэвіцкі, Мілевіцкі, Перыноўскі, Пузіцкі, Рыдзігераўскі, Сінкевіцкі, Сітніцкі, Сцяблевіцкі, Хорастаўскі, Цімашэвіцкі, Яскавіцкі. 8 чэрвеня 1950 года цэнтр раёна перанесены ў рабочы пасёлак Мікашэвічы. 9 студзеня 1952 года статус Леніна панізілі да вёскі, яго тэрыторыя ўвайшла ў склад Сцяблевіцкага сельсавета, які перайменаваны ў Ленінскі. З 8 студзеня 1954 года ў складзе Брэсцкай вобласці. 16 ліпеня 1954 года скасаваны Перыноўскі, Пузіцкі, Сітніцкі і Цімашэвіцкі сельсаветы. 26 красавіка 1956 года ў склад раёна перададзена вёска Гоцк.

20 студзеня 1960 года раён скасаваны, Ленінскі сельсавет перададзены Жыткавіцкаму раёну Гомельскай вобласці, Мілевіцкі, Хорастаўскі і Яскавіцкі сельсаветы — Старобінскаму раёну Мінскай вобласці, Любанскі, Мікашэвіцкі, Рыдзігераўскі і Сінкевіцкі — Лунінецкаму раёну Брэсцкай вобласці.

## Першыя сакратары райкома КП(б)Б 
* Рыгор Мікалаевіч Ігнаценка (1944—1952)

## Крыніцы 
## Літаратура 
* Административно-территориальное устройство БССР: справочник: в 2 т. / Главное архивное управление при Совете Министров БССР, Институт философии и права Академии наук БССР. — Минск: «Беларусь», 1985―1987.

Катэгорыя:Раёны, утвораныя ў 1940 годзе
Катэгорыя:Раёны, скасаваныя ў 1960 годзе
Катэгорыя:Былыя раёны Беларусі
Катэгорыя:Гісторыя Жыткавіцкага раёна
Катэгорыя:Гісторыя Лунінецкага раёна
Катэгорыя:Гісторыя Салігорскага раёна
Сосны (Мінск)

**Сосны** — пасёлак, уключаны ў Заводскі раён Мінска.

Уваходзіць у пятую эканоміка-планіровачную зону Мінска

## Гісторыя 
25 чэрвеня 2008 уваходзіў у Шабаноўскую выбарчую акругу № 91

## Транспартная сістэма 
Вуліцы:
* Паўлоўскага
* Красіна

## Арганізацыі 
* НДІ «Рэактар»
* Інтэрнат № 1
* вайсковыя часткі 31802, 2007
* АЗС № 16 (376 км)

## Гл. таксама 
* Аб’яднаны інстытут энергетычных і ядзерных даследаванняў «Сосны»

## Спасылкі 
Катэгорыя:Заводскі раён (Мінск)
Катэгорыя:Жылыя раёны Мінска
Гомельскі палацава-паркавы ансамбль

**Гомельскі палацава-паркавы ансамбль** — помнік прыроды рэспубліканскага значэння, помнік архітэктуры Гомеля другой паловы XVIII — сярэдзіны XIX стагоддзяў, унікальны ў Беларусі комплекс помнікаў прыроды, археалогіі, гісторыі і архітэктуры. Працягнуўся на 800 м уздоўж правага (высокага) берага ракі Сож.

Гэты палацава-паркавы ансамбль займае выключна важнае месца ў гісторыі беларускай архітэктуры канца XVIII — першай паловы XIX стагоддзя. У ім адлюстраваліся некалькі напрамкаў у развіцці нацыянальнага палацавага дойлідства ад развітога класіцызму да неаготыкі.

## Склад комплекса 
У склад Гомельскага палацава-паркавага ансамбля ўваходзяць:

* гарадзішча старажытнага і сярэднявечнага Гомеля X—XVIII стст. з захаваўшыміся элементамі натуральнага і гістарычнага ландшафта (1 катэгорыя);
* палац Румянцавых і Паскевічаў XVIII—XIX стст. (1 катэгорыя);
* парк XIX ст. (1 катэгорыя);
* сабор святых Пятра і Паўла пачатку XIX ст. (1 катэгорыя);
* капліца-пахавальня сям’і Паскевічаў другой паловы XIX ст. (1 катэгорыя);
* Зімовы сад з вежай агляду — былы цукровы завод XIX ст. (2 катэгорыя);
* комплекс гаспадарчых пабудоў XIX ст. на тэрыторыі парка, якія ўключаюць адміністрацыйны будынак (3 катэгорыя);
* прылеглая зарэчная паркавая зона з яе натуральным асяроддзем;
* планіровачная структура цэнтральнай частцы горада з гістарычнай трасіроўкай вуліц і помнікамі архітэктуры XVIII — пачатку XX ст.

## Палац 
Кампазіцыйным цэнтрам ансамбля з’яўляецца пабудаваны ў стылі класіцызму палац, які ўвасобіў у мастацкай форме дух екацярынінскай эпохі.

## Парк 
Цэнтральны звяном комплекса з’яўляецца парк плошчай 34 гектара. На тэрыторыі парка налічваецца каля 5 тысяч дрэў. У асноўным расце ліпа, акацыя, бяроза, каштан, ясень, клён востралісты і інш. Маецца больш за 30 відаў экзотаў: , , , , ,  і інш. Сучасны выгляд парк набыў пры І. Ф. Паскевічы. Кіраваў работамі па разбіўцы парка польскі архітэктар Адам Ідзкоўскі. Парк падзелены Лебядзінай сажалкай на дзве часткі — паўднёвую (дзе знаходзіцца палац Румянцавых-Паскевічаў, Сабор св. Пятра і Паўла, капліца-склеп Паскевічаў, помнік М. П.&nbsp;Румянцаву) і паўночную (размяшчаецца парк атракцыёнаў, Зімовы сад, аглядная вежа, якая з’яўляецца былой трубой цукровага завода).

Таксама ў Гомельскім парку, на Кіеўскім спуску, размешчана бронзавая скульптурная кампазіцыя «Лодачнік» у выглядзе чалавека які стаіць у лодцы, а побач з ім сядзіць рысь. Гэтая скульптура сімвалізуе першага чалавека-гамяльчаніна які прыплыў у гэтыя месцы.

## Петрапаўлаўскі сабор 
Па праекце англійскага архітэктара Джорджа Кларка ў 1809—1824 годзе недалёка ад палаца збудаваны Петрапаўлаўскі сабор, які зараз з’яўляецца кафедральным саборам Гомельска-Жлобінскай епархіі Рускай праваслаўнай царквы.

## Капліца-склеп 
Капліца-склеп сям’і Паскевіч была створана ў псеўдарускім стылі ў 1889 годзе па праекце архітэктара Я. І.&nbsp;Чарвінскага пры ўдзеле мастака С.&nbsp;Садзікава.

## Крыніцы 
## Спасылкі 
* Афіцыйны сайт 


Катэгорыя:Помнікі прыроды Гомельскай вобласці
Катэгорыя:Музеі Гомеля
Катэгорыя:Плошча Леніна (Гомель)
Святы Губерт

[thumb|Св. Губерт на мініяцюры з брытанскага рукапісу [XIII стагоддзе|XIII стагоддзя]]
**Гу́берт** (; ? — ) — святы, біскуп Льежскі (люціхскі), сын Бертрана, герцага Аквітанскага. Памёр у 727 годзе. Лічыцца заступнікам паляўнічых, а яго стола, па народным вераванні, — самы дзейсны сродак супраць укусу шалёных сабак.

## Цікавыя факты 
Выява аленя з крыжам у рагах размешчана на гербе горада Гродна.

Выява аленя з крыжам у рагах, па легендзе паказаўся святому Губерта, размешчана на этыкетцы папулярнага нямецкага лікёра 

Катэгорыя:Святыя паводле алфавіта
Катэгорыя:Святыя Францыі
Катэгорыя:Святыя Бельгіі
Катэгорыя:Епіскапы
Катэгорыя:Рэлігійныя дзеячы Бельгіі
Катэгорыя:Каталіцкія святыя
Катэгорыя:Біскупы льежскія
Троіцкі касцёл (Косава)

**Троіцкі касцёл у Косава** — рымска-каталіцкі касцёл у г. Косава Івацэвіцкага раёна, Брэсцкай вобласці.

Помнік архітэктуры ў неагатычным стылі. Некаторыя крыніцы характарызуюць стыль храма як неараманскі. Уключаны ў Дзяржаўны спіс гісторыка-культурных каштоўнасцей Рэспублікі Беларусь (код 113Г000309).

## Архітэктура 
Храм аднанефны, мае прамавугольны ў плане аб’ём. Неф завяршае пяцігранная апсіда з двума бакавымі сакрысціямі. Галоўны фасад адзначаны чатырохкантовай шатровай вежай-званіцай. Бакавыя фасады рытмічна расчлянёны ступеньчатымі контрфорсамі, спічастымі вокнамі з вітражамі.

Неф перакрыты цыліндрычным скляпеннем з распалубкамі і папружнымі аркамі, якія ўпрыгожаны арнаментальным роспісам. Над уваходам хоры на дзвюх калонах. Мастацка-кампазіцыйным цэнтрам галоўнага алтара з’яўляецца абраз «Маці Божай Міласэрнасці».

## Крыніцы 
## Спасылкі 
* 
* 
* 

Катэгорыя:Касцёлы Пінскай дыяцэзіі
Катэгорыя:Славутасці Косава (Беларусь)
Катэгорыя:Пуслоўскія
Катэгорыя:Касцёлы Івацэвіцкага раёна
Нью-Джэрсі Дэвілз

**Нью-Джэрсі Дэвілз** () — амерыканскі прафесійны хакейны клуб, выступае ў Нацыянальнай хакейнай лізе ў Атлантычным дывізіёне Усходняй канферэнцыі. Каманднай сталіцай з’яўляецца горад Ньюарк, штат Нью-Джэрсі, ЗША.

Год заснавання клуба: 1974.

У залежнасці ад месца гульні, каманда выкарыстоўвае наступныя колеры формы: Чырвоны, чорны і белы.

Чэмпіёны ў 1995, 2000 і 2003 гадах.

## Спасылкі 
* Афіцыйная старонка

Катэгорыя:Клубы НХЛ
Катэгорыя:Хакейныя клубы ЗША
Катэгорыя:Ньюарк (Нью-Джэрсі)
Пішчалаўскі замак

**Пішчалаўскі замак** — адзін з нямногіх гістарычных будынкаў, якія захаваліся ў Мінску. Да 29 красавіка 2024 года тут размяшчаўся СІЗА-1 (гутарковае *Валадарка*).

## Гісторыя 
Будынак у стылі ранняга класіцызму ўзведзены ў 1825 годзе на гары ў Раманаўскім прадмесці. Падрадчыкам будаўніцтва быў Рудольф Пішчала, ад яго прозвішча турма атрымала неафіцыйную назву — Пішчалаўскі замак. Кіравалі ўзвядзеннем будынка Міхаіл Чахоўскі і Казімір Хршчановіч.

За 200 гадоў існавання будынак выкарыстоўваўся па прамым прызначэнні. У турме адбывалі пакаранне паўстанцы 1830—1831 і 1863—1864 гадоў, у тым ліку «бацька беларускай драматургіі» Вінцэнт Дунін-Марцінкевіч, а пазней паэты-адраджэнцы Карусь Каганец, Алесь Гарун і Якуб Колас, у турме пакараны смерцю тэрарыст Іван Пуліхаў.

У красавіку 2008 года абвалілася адна з веж замка, ніхто не пацярпеў.

СІЗА-1 на Валадарскага быў адзінай папраўчай установай у Беларусі і сучаснай Еўропе, дзе здзяйснялі смяротнае пакаранне (праз расстрэл).

## Будынак 
Турма пабудавана на ўскраіне тагачаснага Мінска як двухпавярховы будынак з вежамі на рагах, якія завершаны прафіляванымі зубцамі і сценамі, умацаванымі контрфорсамі. Будынак таксама меў падвал з камерамі, кухняй, майстэрнямі і іншым. У 1890 годзе па праекце мінскага губернскага інжынера Канстанціна Увядзенскага надбудаваны трэці паверх.

Галоўны фасад аздоблены рустоўкай ніжняга яруса і завершаны трохвугольным франтонам, што было своеасаблівымі рэшткамі класіцызму. Праз такую складаную сумесь элементаў готыкі, абарончага дойлідства і класіцызму складана адназначна выявіць стылістыку, якую часам вызначаюць як рэтраспектыўна-замкавую. Але гэты будынак, безумоўна, адносіцца да эклектыкі.

## Крыніцы 
## Літаратура 
* Архітэктура Беларусі. Энцыклапедычны даведнік. — Мн., 1993. — ISBN 5-85700-078-5
* *Дрозд Зм.* 12 міфаў пра Пішчалаўскі замак: абвяржэнне // Наша Ніва [Электронны рэсурс] — nashaniva.by, 17.05.2015, 13:20

## Спасылкі 
* 
* Тюрьма на Володарского  Минск старый и новый
* Пра абвал вежы 20 красавіка 2008
* Минский исправдом — архіўныя здымкі
* 

Катэгорыя:Замкі Беларусі
Катэгорыя:Славутасці Мінска
Катэгорыя:Турмы Беларусі
Катэгорыя:Збудаванні Мінска ў стылі класіцызм
Катэгорыя:Маскоўскі раён (Мінск)
Катэгорыя:1825 год у Мінску
Нью-Ёрк Айлендэрс

**Нью-Ёрк Айлендэрс** () — амерыканскі прафесійны хакейны клуб, выступае ў Нацыянальнай хакейнай лізе ў Паўночна-ўсходнім дывізіёне Усходняй канферэнцыі. Каманднай сталіцай з’яўляецца горад Нью-Ёрк, штат Нью-Ёрк, ЗША.

Год заснавання клуба: 1972

У залежнасці ад месца гульні, каманда выкарыстоўвае наступныя колеры формы: Цёмна-сіні, аранжавы і белы

Чэмпіёны ў 1980, 1981, 1982, 1983.

## Спасылкі 
* Афіцыйная старонка

Катэгорыя:Клубы НХЛ
Катэгорыя:Хакейныя клубы ЗША
Катэгорыя:Нью-Ёрк
Бамбардзіроўка Мінска

thumb|300px|Мінск пасля бамбёжкі
**Бамбардзіроўка Мінска** — серыя налётаў нямецкай бамбардзіровачнай авіяцыі ў чэрвені 1941 года на сталіцу Беларускай ССР горад Мінск у ходзе Другой сусветнай вайны.

## Бамбардзіроўкі 
23 чэрвеня 1941 года нямецкія самалёты з’яўляліся над горадам 11 разоў, але бамбавалі толькі раён вакзала і аэрадромы.
. У 1940 годзе адзін карпусоў БДУ быў перададзены штабу БВА]]
Раніцай 24 чэрвеня пачаліся масіраваныя бамбардзіроўкі Мінска (тры хвалі бамбардыроўшчыкаў па 47 самалётаў). Налёты на горад працягваліся да 9 гадзін вечара з перыядычнасцю 20-30 хвілін. У гэты дзень былі выведзены са строю электрычнасць і вадаправод, спыніліся трамваі, спынілі працу хлебазавод і крамы. Пажарамі была ахоплена ўся ўсходняя частка горада і яго цэнтр. У той час Мінск быў у асноўным драўляным, таму агонь вокамгненна перакідаўся з будынка да будынка. Пажарныя атрады Грамадзянскай абароны змагаліся з агнём, выцягвалі параненых з-пад разбураных будынкаў, але істотнага ўплыву на распаўсюджванне пажараў не аказалі.

Налёты на горад працягваліся да 27 чэрвеня, а 28 чэрвеня у горад увайшлі нямецкія войскі.

## СПА 
Зенітныя гарматы 7-й брыгады СПА, якая абараняла Мінск, не змаглі супрацьстаяць удару нямецкай авіяцыі. Бракавала снарадаў, акрамя таго, частка зенітна-артылерыйскіх палкоў брыгады вайна сустрэла на лагерных зборах у Крупках. Толькі 25 чэрвеня яны змаглі прыбыць для падмацавання, але было ўжо позна. 26 чэрвеня становішча ў раёне Мінска рэзка пагоршылася, і брыгада атрымала загад адыходзіць на Барысаў.

## Вынікі бамбёжкі 
У час бамбёжкі было разбурана 85 % гарадской забудовы, знішчана ўся інфраструктура. У некаторых месцах завалы не былі расчышчаны аж да канца вайны. Дакладную колькасць чалавечых ахвяр падлічыць не магчыма, бо многія жыхары загінулі ў завалах пад будынкамі, якія абваліліся (будаўніцтва бамбасховішча планавалася пачаць толькі ўвосень). Прынята лічыць, што толькі 24 чэрвеня 1941 года ў Мінску загінула **больш за 1000 чалавек**.

Выява:Bundesarchiv Bild 146-2008-0151, Weißrussland, Minsk, zerstörtes Gebäude.jpg
Выява:Bundesarchiv Bild 146-2008-0045, Weißrussland, Minsk, Ruinen.jpg
Выява:Bundesarchiv Bild 101I-137-1008-09A, Weißrussland, Minsk, Zerstörungen.jpg
Выява:Bundesarchiv Bild 101I-137-1010-23A, Weißussland, Minsk, Zerstörungen.jpg

## Спасылкі 
* Война обрушилась на Минск бомбардировками 
* Кінахроніка бамбардзіроўкі Мінска — фрагмент мультымедыйнай прэзентацыі
* Летопись Минска — за годом год (24 июня) 

Катэгорыя:Беларусь падчас Вялікай Айчыннай вайны
Катэгорыя:Стратэгічныя бамбардзіроўкі ў перыяд Другой сусветнай вайны
Катэгорыя:1941 год у Мінску
Катэгорыя:Чэрвень 1941 года
Палац Чапскага (Мінск)

**Палац Чапскага** — палац графа Караля Чапскага ў Мінску.

Збудаваны ў 1894 годзе, за часамі Другой Сусветнай вайны пацярпеў мала, знішчаны ў пасляваенны час. Цяпер на гэтым месцы знаходзіцца будынак з ювелірнай крамай «Чараўніца» і кінатэатрам «Цэнтральны» (пр. Незалежнасці, 13).

## Гісторыя 
Палац узведзены ў 1894 годзе паводле праекта архітэктара .

Акрамя жылых памяшканняў, на першым паверсе палаца (якраз там, дзе аркады) размяшчалася Мінскае таварыства сельскай гаспадаркі. У 1906 годзе ў будынку палаца адчынілася лясная біржа, пры якой з 27 снежня 1908 года па 3 студзеня 1909 года прайшоў Калядны лясны кірмаш. У 1912 годзе біржа зрабілася агульнатаварнай.

Пасля Другой сусветнай вайны, калі праектавалася першая чарга новай забудовы тагачаснай вул. Савецкай, каля 1949 годзе палац Чапскага быў знесены, хоць ён зусім не замінаў трасіроўцы новага праспекту.

## Архітэктура 
Трохпавярховы эклектычны палац упрыгожваў ніжні ярус аркадаў, а акцэнтам усяго будынка быў эркер, які выступаў з асноўнага аб’ёму палаца на ўсю яго вышыню.

File:Miensk, Zacharaŭskaja, Čapski. Менск, Захараўская, Чапскі (V. Schröter, 1893).jpg|Чарцёж галоўнага фасада
File:Minsk - vul Zaharevska - Dom Tavarystva selskaj gaspadarki - bf 1917 AD 1.jpeg|Будынак Мінскага таварыства сельскай гаспадаркі, фота 1918 г.* (Будынак не захаваўся)*
File:Minsk - vul Zaharevska - Dom Tavarystva selskaj gaspadarki - bf 1917 AD 3.jpg|Будынак Мінскага таварыства сельскай гаспадаркі, фота раней 1918 г. *(Будынак не захаваўся)*
File:Minsk - vul Zaharevska - Dom Tavarystva selskaj gaspadarki - bf 1917 AD 2.jpg|Будынак Мінскага таварыства сельскай гаспадаркі, фота 1906 г.* (Будынак не захаваўся)*
File:Miensk, Zacharaŭskaja. Менск, Захараўская (XX, I).jpg|Будынак Мінскага таварыства сельскай гаспадаркі, фота раней 1918 г.* (Будынак не захаваўся)*
File:Miensk, Zacharaŭskaja, Čapski. Менск, Захараўская, Чапскі (1909) (3).jpg

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
Катэгорыя:Знішчаныя збудаванні Мінска
Чапскага
Катэгорыя:Збудаванні Мінска ў стылі эклектыкі
Катэгорыя:З’явіліся ў 1894 годзе
Катэгорыя:1894 год у Мінску
Катэгорыя:Чапскія
Катэгорыя:Мінскае таварыства сельскай гаспадаркі
Міжнародны жаночы дзень

**Міжнародны жаночы дзень** — свята, якое адзначаюць у шэрагу краін як «жаночы дзень». Сэнс, закладзены ў гэтае вызначэнне, вар’іруецца ад дня барацьбы жанчын за грамадзянскія і сацыяльныя правы да дня шанавання жанчын (што некаторымі ўспрымаецца як праява сексізму).

## Гісторыя 
### Забастоўка тэкстыльшчыц 
Шырокі распаўсюд атрымала версія, што традыцыя адзначаць Міжнародны жаночы дзень 8 сакавіка была пачатая «маршам пустых рондаляў», праведзенага ў гэты дзень 1857 года работніцы тэкстыльнай прамысловасці і пашывачных фабрык у Нью-Ёрку ў знак пратэсту супраць непрымальных умоў працы і нізкай заработнай платы. Яны патрабавалі скарачэння працоўнага дню, паляпшэння ўмоў працы, роўную з мужчынамі заработную плату. Жанчыны ў той час працавалі да 16 гадзін на суткі, а іх праца была вельмі нізкааплатная. Ліліяна Кандэл і Франсуаза Пік у сваім артыкуле паказалі, што гэты факт не пацвярджаецца, а паданне, верагодна, было прыдумана ў 1955 годзе, каб аддзяліць традыцыю свята ад камуністычнай ідэалогіі, што было важна для змагароў за правы жанчын у Заходняй Еўропе і ЗША ў гады Халоднай вайны.

## Спасылкі 
Катэгорыя:Святы
Катэгорыя:Фемінізм
Палац Сапегаў (Мінск)

**Палац Сапегаў** — гарадская сядзіба магнатаў Сапегаў у Мінску.

## Гісторыя 
Размяшчаўся на ўласным падворку па Юраўскай вуліцы (цяпер месца справа ад Палаца Рэспублікі, занятае фантанам, гаспадаром сядзібы тым часам мог быць Казімір Ян Сапега.

Пасля Сапегаў, напэўна, належаў Галаўням. Знаходзіўся ў двары будынка з рэстарацыяй «Акварыум».

У 1926 годзе меў адрас вуліца Камуністычная-19.

Пацярпеў ад бамбардзіровак падчас Другой сусветнай вайны і пасля вайны знесены.

## Архітэктура 
. Частка дома Сапегаў у 1924 годзе.]]
Мураваны двухпавярховы будынак з тамбурам, завершаным трохкутным франтонам, па цэнтры фасаду. За тамбурам у сярэдзіне будынка быў лесвічны вузел, а па абодвух яго баках размяшчаліся жылыя памяшканні. У XIX ст. з’явіліся прыбудовы.

## Цікавыя факты 
* У садзе вакол палаца разводзілі рэдкія сарты яблынь і груш, якія давалі садавіну чорнага колеру. Паводле падання, грушы, прывезеныя з Францыі і вырашчаныя тут, распаўсюдзіліся па Рэчы Паспалітай пад назвай *Сапяжанак*.
* У 1670—1680-я гады ў палацы служыў Іван Скаваршчук (Скаўронскі), бацька будучай расійскай імператрыцы Кацярыны I, пакуль не ўцёк у Эстляндыю, дзе Кацярына і нарадзілася.

## Літаратура 
* *Аляшэўскі Ян* Менск у 1708 годзе (урывак з хронікі) // «ARCHE» № 3 (90). — 2010. — С. 99—109. Пераклад з польскай мовы і каментары Дзмітрыя Віцько паводле: [*Oleszewski J.*] Abrys domowej nieszczęśliwości i wnętrznej niesnaski, wojny Korony Polskiej i Wielkiego Księstwa Litewskiego pro informatione potomnym następującym czasom przez jedną zakonną osobę światu pokazany i z żałością wyrażony Anno 1721 . — Kraków: Wyd. F.K. Kulczycki., 1899.
* *Каляда В. І.* Дом на Юр’еўскай вуліцы // 
* Христофор Хилькевич. Эх, вдоль по Юрьевской… // Туризм и отдых, 23 ноября 2006. — С. 18.

## Спасылкі 
* Палац Сапегаў (г.зв. «Дом Пятра І»)   на Мінск стары і новы
* 

Сапегаў
Катэгорыя:Будынкі і калекцыі роду Сапегаў
Катэгорыя:Знішчаныя збудаванні Мінска
Ягор Уладзіміравіч Прыстаўка

**Ягор Уладзіміравіч Прыстаўка** (, Мінск) — беларускі філолаг. Кандыдат філалагічных навук.

## Біяграфічныя звесткі 
Скончыў аддзяленне класічнай філалогіі філалагічнага факультэта БДУ (2004). Паступіў у аспірантуру БДУ, абараніў дысертацыю (2009). Працаваў выкладчыкам БДУ, Тэалагічнага інстытута Кірыла і Мяфодзія.

## Навукова-даследчыцкая дзейнасць 
Спецыяліст у старажытнагрэчаскай мове, лацінскай мове, лінгвістычнай паэтыцы, рыторыцы. Вывучаў і перакладаў працы Мацея Казіміра Сарбеўскага, Саламона Рысінскага, Мікалая Гусоўскага, Публія Авідзія Назона.

У манаграфіі «Лацінскі трактат Мацея Казіміра Сарбеўскага „Аб вастрынi i досцiпе“ (1619/1623 гг.) і яго месца ў гісторыі ведаў аб мове і камунiкацыi» паказаў асноўныя карэляцыі паміж ідэямі М. К. Сарбеўскага і праблемамі сучаснай лінгвістыкі і тэорыі камунікацыі, раскрыў сувязь катэгорый помніка («вастрыня», «досціп», «гульня слоў» і інш.) з паняццямі лінгвістычнай паэтыкі і стылістыкі.

## Выбраная бібліяграфія 
* Лацінскі трактат Мацея Казіміра Сарбеўскага «Аб вастрыні і досціпе» (1619/1623 гг.) і яго месца ў гісторыі ведаў аб мове і камунікацыі / Я. У. Прыстаўка. — Мінск: БДУ, 2012. — 163 с. ISBN 978-985-518-628-2
* Latina aeterna: зб. тэкстаў і практыкаванняў па лацінскай мове / Я. У. Прыстаўка. — Масква: Букстрим, 2013. — 72 с.

## Спасылкі 
* philology.bsu.by 

Катэгорыя:Нарадзіліся ў Мінску
Катэгорыя:Выпускнікі філалагічнага факультэта БДУ
Катэгорыя:Выкладчыкі БДУ
Катэгорыя:Мовазнаўцы Беларусі
Катэгорыя:Кандыдаты філалагічных навук
Іван Муляр

**Іван Муляр** — беларускі дойлід 1-й паловы 17 стагоддзя. 

Жыў у вёсцы Рубяжэвічы (цяпер Стаўбцоўскі раён). Прымаў удзел у будаўніцтве Рубяжэвіцкай сядзібы.

## Літаратура 
* БЭ ў 18 тамах., Т.11. Мн., 2000, С.24

Катэгорыя:Асобы
Катэгорыя:Архітэктары Беларусі
Катэгорыя:Постаці Рубяжэвічаў
Гунб’ёрн Ульфсан

**Гунб’ёрн Ульфсан** (, каля X стагоддзя) — нарвежскі мараплавец, першы еўрапеец, які бачыў берагі Амерыкі

## «Адкрыццё» Амерыкі 
Гунб’ёрн рухаўся з Нарвегіі ў Ісландыю, аднак з-за шторму яго карабель адкінула на захад, у выніку камандзе адкрыўся від на Грэнландыю. Дакладная дата гэтай падзеі невядома. Розныя крыніцы датуюць яе ад 876 да 932 года.

Першай экспедыцыяй па слядах Ульфсана з’яўляецца падарожжа Снэб’ёрна Галці, якое праходзіла каля 978 года. Неўзабаве пасля гэтага ў экспедыцыю рушыў Эрык Торвальдсан, які арганізаваў паселішча ў адкрытай ім Грэнландыі. Галці і Эрык добра ведалі месцазнаходжанне, аб якім гаварыў Гунб’ёрн.

## Спасылкі 
Катэгорыя:Падарожнікі Нарвегіі
Катэгорыя:Падарожнікі Ісландыі
Катэгорыя:Вікінгі
Лютэранская кірха (Мінск)

**Лютэранская кірха Святога Мікалая** — пратэстанцкі храм у Мінску ў стылі класіцызм.

Будаўніцтва пачалося ў 1840 годзе, асвечана ў 1842 годзе. Размяшчалася на Новым Горадзе, на месцы цяперашняга дома па праспекце Незалежнасці, 22 з уваходам на станцыю метро Кастрычніцкая. Будынак знесены пасля Другой сусветнай вайны. 

## Гісторыя 
Афіцыйна лютэранскі прыход створаны ў Мінску ў 1798 годзе і ахопліваў цалкам тэрыторыю Мінскай губерні. У пачатку XIX ст. прыходу перадалі драўляны будынак так званай «мітрапалітаўскай царквы» на Замчышчы. У 1801 годзе мінскі губернскі архітэктар Фёдар Крамер распрацаваў праект рэканструкцыі гэтай царквы пад кірху. У 1811 годзе на Навамесцкай плошчы (вуліца Дамініканская, цяпер Леніна) пабудаваны мураваны будынак кірхі, 1 студзеня 1811 года асвечаны пад тытулам святых Паўла і Аляксандра. Гэты будынак разам з архівам, пастаратам і школай згарэў 30 мая 1835 года. Новы будынак кірхі ўрачыста закладзены на Захар’еўскай вуліцы (цяпер праспект Незалежнасці) 28 красавіка 1840 года. Аўтар праекта невядомы. Будаўніцтва скончана ў 1842 годзе, кірха асвечана пад тытулам святога Мікалая. Афіцыйна праект лютэранскай кірхі Святога Мікалая ў Мінску быў распрацаваны Камісіяй праектаў і каштарысаў. Праектныя чарцяжы мінскай кірхі захоўваюцца ў Расійскім дзяржаўным гістарычным архіве ў Сакнт-Пецярбургу.

Лютэранскія могілкі заснавалі ў пачатку XIX ст. за горадам, ва ўрочышчы Нядзевежына. У XIX ст. на могілках пабудавалі невялікую драўляную капліца, а ў 1834 годзе вакол могілак паставілі драўляную агароджу з брамай..

## Літаратура 
* 
* *Князева Е. Е.* Лютеранские церкви и приходы в Белоруссии, Молдавии, Закавказье и Средней Азиии XVIII—XX вв.: Исторический справочник. Ч. III. СПб., 2006. — С. 55—57.
* Мінск. Стары і новы / аўт.-склад. У. Г. Валажынскі; пад. рэд. З. В. Шыбекі. — Мінск: Харвест, 2007. — 272 с.: іл. — ISBN 978-985-16-0092-8.

## Спасылкі 
* Кірха (Менск) на Radzima.org
* 
* Кірха   на Мінск стары і новы

Катэгорыя:Будынкі і збудаванні Мінска
Катэгорыя:Саборы Беларусі
Катэгорыя:Колішнія кірхі Беларусі
Катэгорыя:Збудаванні Мінска ў стылі класіцызм
Катэгорыя:З’явіліся ў 1846 годзе
Катэгорыя:1842 год у Мінску
Катэгорыя:Храмы Мінска
Піліпка Міхалкевіч

**Філіп (Піліпка) Міхалкевіч** (1759 — пасля 1798) — мастак 18 стагоддзя. 

Вучыўся ў А. Грушэцкага ў Кракаве у 1768—1770 гадах і ў Гарадніцы ў 1775—1792. Працаваў у Гродне, удзельнічаў у аздабленні Гродзенскага касцёла і кляштара бернардзінцаў. У самым канцы 18 ст. працаваў самастойна. Займаў пасаду гарадзенскага лаўніка.

## Зноскі 
Катэгорыя:Мастакі Беларусі
Катэгорыя:Постаці Гродна
Катэгорыя:Мастакі XVIII стагоддзя
Рагозна (Брэсцкі раён)

**Раго́зна** (, ) — вёска ў Брэсцкім раёне Брэсцкай вобласці. Уваходзіць у склад Знаменскага сельсавета. Размешчана за 25 км на поўдзень ад Брэста, 12 км ад чыгуначнай станцыі Дубіца, на р. Спанаўка (прыток р. Заходні Буг), на поўначы меліярацыйныя каналы, на ўсходзе — г. Крушына, вакол лес. 10 км на ўсход ад мяжы з Польшчай, 18 км да поўначы ад мяжы з Украінай. Транспартныя сувязі па прасёлачнай, затым аўтадарозе Брадзяцін—Знаменка.

У складзе адкрытага акцыянернага таварыства «Птушкафабрыка Медна» (цэнтр — в. Медна).

## Гісторыя 
У 18 стагоддзі вёска вядома пад назвай Рагознечка ў Берасцейскім павеце і ваяводстве. Уладанне паноў Бельскіх, з 1823 года — Галіцкіх і Ясінскіх. У 1868 годзе вёска ў складзе маёнтка Медна ў Мяднянскай воласці. У 1873 годзе ўладальнікам маёнтка быў князь Баратынскі. У студзені 1873 года брэсцкі павятовы спраўнік паведамляў гродзенскаму губернатару, што сяляне в. Рагозна аказалі яму супраціўленне, таму ў вёску была пастаўлена «ваенная экзекуцыя ў размеры адной роты». У 1890 годзе сяляне Рагазнянскага сельскагаспадарчага таварыства мелі 349 дзес. зямлі. Працавала школа граматы.

Паводле Рыжскага мірнага дагавора 1921 года ў складзе Польшчы, у Мяднянскай гміне Брэсцкага павета Палескага ваяводства.

З 1939 года ў складзе БССР. У Вялікую Айчынную вайну нямецка-фашысцкія акупанты спалілі 124 двары, загубілі 147 жыхароў.

## Насельніцтва 
* 158 мужчын, 198 жанчын (1868)
* 129 двароў, 801 жыхар (1876)
* 95 двароў, 637 жыхароў (1897)
* 718 жыхароў (1905)
* 61 двор, 342 жыхары (30.9.1921)
* 150 двароў, 600 жыхароў (1941)
* 462 жыхара (1959)
* 638 жыхароў (1970)
* 156 гаспадарак, 347 жыхароў (1997)
* 144 гаспадаркі, 299 жыхароў (2005)

## Інфраструктура 
* Фельчарска-акушэрскі пункт
* Сельская бібліятэка

## Славутасці 
* Брацкая магіла (1944) — 

## Вядомыя ўраджэнцы і жыхары 
* Джэймс Аляксандр Шохат, амерыканскі матэматык

## Літаратура 
* Гарады і вёскі Беларусі: Энцыклапедыя ў 15 тамах. Т. 3, кн. 1. Брэсцкая вобласць / пад навук. рэд. А. І. Лакоткі. — Мн.: БелЭн, 2006. ISBN 985-11-0373-X.

## Спасылкі 
Катэгорыя:Знаменскі сельсавет (Брэсцкі раён)
Катэгорыя:Населеныя пункты Брэсцкага раёна
Аляксей Карэла

**Карэла Аляксей** — майстар разьбярнай і сталярнай справы 17 стагоддзя. Паходзіў з Беларусі.

Працаваў у Аружэйнай палаце Маскоўскага Крамля. У 1684—1685 гадах у складзе арцелі беларускіх разьбяроў і цесляроў рабіў крэслы, куфэркі, шафу, ківот і іншае для царскіх харомаў.

Катэгорыя:Мастакі паводле алфавіта
Катэгорыя:Мастакі Беларусі
Катэгорыя:Мастакі Расіі
Катэгорыя:Мастакі XVII стагоддзя
Фолькетынг

**Фолькетынг**  () — аднапалатны парламент Даніі. Складаецца з 179 дэпутатаў, абіраецца на 4 гады. 

## Выбарчая сістэма 
135 дэпутатаў Фолькетынга абіраюцца па прапарцыйнай сістэме ўсеагульным галасаваннем у 23 выбарчых акругах. 

40 месцаў у парламенце размяркоўваюцца паміж кандыдатамі, якія не атрымалі дастатковай колькасці галасоў у акругах. 

Па 2 члена парламента выбіраюцца ад Фарэрскіх астравоў і ад Грэнландыі. 

Выбаршчыкамі з'яўляюцца мужчыны і жанчыны ва ўзросце ад 18 гадоў, якія пастаянна пражываюць у Даніі.

## Літаратура 
* Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. Т.16: Трыпалі — Хвіліна / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш. — Мн.: БелЭн, 2003. — 576 с.: іл.
 

## Спасылкі 
* Афіцыйны сайт Фолькетынга 

Данія
Катэгорыя:Дзяржаўны лад Даніі
Катэгорыя:Права Даніі
Федэральны Сход Аўстрыі

**Федэральны Сход Аўстрыі** () — назва для злучанага паседжання дзвюх палат аўстрыйскага Парламента: Нацыянальрата і Бундэсрата. Спікеры палат па чарзе займаюць пасаду старшыні. Згодна з Канстытуцыяй, сучасны Федэральны Сход не з’яўляецца асобным заканадаўчым органам: яго адзіная мэта — прыняцце прысягі Прэзідэнта.

* Нацыянальрат (183 месца). Дэпутаты абіраюцца па прапарцыйна-спісачнай сістэме. Партыйны бар’ер для траплення — 4 %. Тэрмін паўнамоцтваў — 4 гады. З-за валодання большай часткай парламенцкіх паўнамоцтваў звычайна менавіта ён разумеецца пад назвай «Парламент Аўстрыі».
* Бундэсрат (64 месцы). Дэпутаты абіраюцца ландтагамі (парламентамі земляў). Землі прадстаўлены рознай колькасцю дэпутатаў (ад 3 да 12) у залежнасці ад колькасці насельніцтва. Тэрмін паўнамоцтваў дэпутата Бундэсрата — 4 ці 6 гадоў у залежнасці ад тэрміну паўнамоцтваў абраўшага яго ландтага.

Катэгорыя:Дзяржаўны лад Аўстрыі
Парламент Аўстрыі

]]
[thumb|right|[Будынак парламента, Вена|Будынак парламента ў Вене]]
**Парламент Аўстрыі** () — заканадаўчы орган Аўстрыі, які складаецца з дзвюх палат: Нацыянальрата і Бундэсрата. Злучанае паседжанне Парламента пры выбарах Прэзідэнта носіць назву Федэральны Сход.

* Нацыянальрат (183 месца). Дэпутаты абіраюцца па прапарцыйна-спісачнай сістэме. Партыйны бар’ер для траплення — 4 %. Тэрмін паўнамоцтваў — 5 год. З-за валодання большай часткай парламенцкіх паўнамоцтваў звычайна менавіта ён разумеецца пад назвай «Парламент Аўстрыі».
* Бундэсрат (64 месцы). Дэпутаты абіраюцца ландтагамі (парламентамі земляў). Землі прадстаўлены рознай колькасцю дэпутатаў (ад 3 да 12) у залежнасці ад колькасці насельніцтва. Тэрмін паўнамоцтваў дэпутата Бундэсрата — 4 ці 6 гадоў у залежнасці ад тэрміну паўнамоцтваў абраўшага яго ландтага.

## Склад 
Цяперашнія дэпутаты Нацыянальрата абраны ў 2008 годзе.

У Парламенце прадстаўлены:

* Аўстрыйская народная партыя (Österreichische Volkspartei) (28 дэпутатаў у Федэральным савеце і 79 дэпутатаў у Нацыянальным савеце);
* Сацыял-дэмакратычная партыя Аўстрыі (Sozialdemokratische Partei Österreichs) (23 і 69 дэпутатаў);
* Аўстрыйская партыя свабоды (Freiheitliche Partei Österreichs) (7 і 18 дэпутатаў),
* «Зялёныя» (Die Grünen — Die Grüne Alternative (Grüne)) (4 і 17 дэпутатаў).

## Гісторыя 
У 1848 апублікаваны ўказ імператара Аўстрыі Фердынанда I аб стварэнні аднапалатнага выбарнага парламента — Рэйхстага.

У 1849 Рэйхстаг разагнаны.

У 1861 створаны новы заканадаўчы орган для ўсёй Аўстра-Венгерскай імперыі — Рэйхсрат (Імперскі Савет).

У 1867 ўтворана Аўстра-Венгерская манархія, Рэйхсрат стаў парламентам аўстрыйскай часткі.

У 1873 ўведзена ўсеагульнае права голасу для мужчын, у 1907 — для жанчын. У 1907 праведзены першыя ўсеагульныя выбары.

У 1918 утвораны часовы Нацыянальны Сход.

З 1934 па 1945 — пасля ўсталявання аўстрафашысцкага рэжыму і пасля аншлюсу — Парламент не функцыянаваў.

Катэгорыя:Дзяржаўны лад Аўстрыі
Катэгорыя:Гісторыя Аўстрыі
Аўстрыя