Сёмы крыжовы паход

**Сёмы крыжовы паход** — крыжовы паход караля Францыі Людовіка IX у 1248—1254 гадах. Крыжакі былі разбіты ў дэльце Ніла, кароль быў узяты ў палон і быў вымушаны выплаціць выкуп у 800 000 безантаў за сваё вызваленне. 

## Перадгісторыя 
У 1244 годзе харэзмійцы, ратуючыся ад мангольскага нашэсця, на сваім шляху ў Егіпет захапілі Іерусалім. Іх мэтай было злучэнне з егіпецкімі мамлюкамі, якія запрасілі іх для сумеснага супрацьстаяння мангольскай пагрозе. Іерусалім быў спустошаны і разбураны. Падзенне горада не аказала асаблівага ўздзеяння на хрысціян, таму што на працягу двух стагоддзяў Іерусалім не раз пераходзіў з рук у рукі. Заклікі Папы Інакенція IV не мелі ніякага ўплыву на еўрапейскае рыцарства. 

Германскі імператар Фрыдрых II быў заняты барацьбой з Папам Рымскім, англійскі кароль Генрых III быў заклапочаны вайной з баронскай апазіцыяй на чале з Сімонам дэ Манфорам. Кароль Венгрыі Бела IV аднаўляў сваё каралеўства з попелу пасля разбуральнага мангольскага нашэсця 1241 года. У паходзе быў зацікаўлены толькі французскі кароль Людовік IX, які спецыяльна для гэтага падпісаў мірнае пагадненне з англійскім каралём. У 1245 годзе Людовік публічна абвясціў пра свой намер узначаліць чарговы крыжовы паход. Французскі кароль паслаў Мацвея Парыжскага з запрашэннем да ўдзелу ў будучым прадпрыемстве да нарвежскага караля Хокану IV, аднак заклікі французскага пасла апынуліся бясплоднымі. 

## Кампанія 
Францыя была адной з наймацнейшых дзяржаў у Еўропе ў той час. У Пуату кіраваў брат Людовіка IX Альфонс дэ Пуацье, які далучыўся да яго ў крыжовым паходзе. Іншы брат, Карл I Анжуйскі, таксама падтрымаў караля. З 1245 года на працягу наступных трох гадоў Людовік IX збіраў царкоўную дзесяціну і ў 1248 годзе сфарміраваў 15-тысячнае войска, якое ўключала 3000 рыцараў і 5000 арбалетчыкаў на 36 суднах. Крыжакі адплылі з портаў Эг-Морта, пабудаванага спецыяльна для падрыхтоўкі да крыжовага паходу, і Марселя. Хоць гэтыя гарады фармальна належалі Кіпрскаму каралеўству, Людовік IX дэ-факта стаў іх кіраўніком. У 1254 годзе ў караля скончыліся грошы, да таго ж яго прысутнасць патрабавалася ў Францыі, дзе памерла яго маці і рэгент Бланка Кастыльская. Перад ад'ездам ён сфарміраваў пастаянны французскі гарнізон у Акры, сталіцы Іерусалімскага каралеўства пасля страты Іерусаліма.

У 1255 годзе ў Сірыю ўвайшлі атрады мамлюкаў і знішчылі там апошнія ачагі супраціўлення крыжакоў. У 1270 годзе французскі кароль ініцыяваў Восьмы крыжовы паход, але ён таксама скончыўся правалам. У 1291 годзе мусульмане захапілі Акру. 

Падзеі Сёмага крыжовага паходу былі апісаны Жанам дэ Жуанвілем (ён быў яго непасрэдным удзельнікам), Мацвеем Парыжскім і шматлікімі мусульманскімі гісторыкамі.

## Літаратура 
* Ансимов А. Седьмой Крестовый поход, 1248—1254 гг 
* Abu al-Fida, *The Concise History of Humanity*
* Al-Maqrizi, Al Selouk Leme'refatt Dewall al-Melouk, Dar al-kotob, 1997. In English: Bohn, Henry G., The Road to Knowledge of the Return of Kings, Chronicles of the Crusades, AMS Press, 1969
* Ibn Taghri, al-Nujum al-Zahirah Fi Milook Misr wa al-Qahirah, al-Hay'ah al-Misreyah 1968
* Jean de Joinville, Histoire de Saint Louis, 1309
* Keen, Maurice (editor). *Medieval Warfare.* Oxford University Press, 1999. ISBN 0-19-820639-9
* 

## Спасылкі 
* Memoirs of Jean de Joinville , from the University of Virginia
* Lyric allusions to the crusades and the Holy Land
* First-hand account of the Battle of Al Mansurah, 1250
* Letter from Louis IX to Al-Salih Ayyub the Sultan of Egypt , from History Avenue
* History of the Seventh Crusade 

Катэгорыя:Крыжовыя паходы
Катэгорыя:Войны XIII стагоддзя
Катэгорыя:Войны Францыі
Катэгорыя:Войны Егіпта
Катэгорыя:1248
Катэгорыя:1249
Катэгорыя:1250
Катэгорыя:1251
Катэгорыя:1252
Катэгорыя:1253
Катэгорыя:1254