open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Куэва-дэ-Менга

**Куэва-дэ-Менга** (), або **дальмен Менга** — найбуйнейшы ў Еўропе дальмен — пахавальны мегалітычны курган. Датуецца 3 тысячагоддзем да нашай эры. Знаходзіцца ў наваколлях горада Антэкера, Іспанія.

Глыбіня дальмена — 25 метраў, шырыня — 5 метраў, вышыня — 4 метры. Ён складаецца з 32 каменных блокаў, найбуйнейшы з якіх важыць каля 180 тон. Пасля завяршэння будаўніцтва пахавальнай камеры, дзе, верагодна, хавалі членаў кіруючай дынастыі, а таксама калідора, які вядзе ў цэнтр дальмена, каменнае збудаванне было пакрыта зямлёй і ўтварыла ўзгорак, які бачны сёння. Калі дальмен адкрылі і пачалі даследаваць у XIX стагоддзі, археолагі знайшлі ўнутры шкілеты некалькіх сот людзей.

Катэгорыя:Археалогія ў Іспаніі
Катэгорыя:Мегаліты
Катэгорыя:Неаліт Еўропы
Антэкера

**Антэкера** () — горад і муніцыпалітэт у Іспаніі, уваходзіць у правінцыю Малага, у складзе аўтаномнай супольнасці Андалусія. Муніцыпалітэт знаходзіцца ў складзе раёна (камаркі) Антэкера. Займае плошчу 814 км². Насельніцтва —  чалавекі (на 2010 год). За 45 км ад адміністрацыйнага цэнтра правінцыі.

Катэгорыя:Гарады Андалусіі
Катэгорыя:Муніцыпалітэты правінцыі Малага
Куэва-дэ-лос-Мурсілагас

**Куэва-дэ-лос-Мурсілагас** () — сістэма пячор у Сьера-Субетыкас, размешчаная прыкладна за 4 км на паўднёвы ўсход ад муніцэпалітэта Суэрас, правінцыя Кордава (Іспанія). Пячоры былі адкрыты ў 1868 годзе, але да 1938 года не вывучаліся. У пячорах знаходзіцца адна з найбуйнейшых калоній кажаноў у Андалусіі.

Пячоры размешчаны ў шырокім карставым ландшафце на вышыні 980 метраў у самым цэнтры гары Каньяда-дэ-Малас-В’ентас (1000 м) на поўдні Андалусіі. У выніку выветрывання і вымывання карбанатных парод узніклі скальныя ўтварэнні і пячоры са сталактытамі, сталагмітамі і падземнымі азёрамі. Агульная працягласць пячор — 2000 метраў, для доступу адкрытыя 450 метраў.

Спелеолагі выявілі магілы перыяду сярэдняга палеаліту, што сведчыць аб засяленні людзьмі пячораў 35 000 гадоў таму. Паводле метаду датавання Вуглярод-14, знаходкі перыяду неаліту маюць узрост ад 4300 да 3980 гадоў да нашай эры. Даследчыкі рэканструявалі жыццё людзей, артэфакты якіх былі знойдзены пераважна ля ўваходу ў пячору. Тут яны гатавалі ежу на адкрытым вогнішчы. Іх рацыён складаўся з мяса дзікіх і сельскагаспадарчых жывёл і розных круп. Яны выкарыстоўвалі прылады працы, створаныя з крэменю і косці, для рэзкі скуры. Яны рабілі пафарбаваныя чырвонай фарбай посуд, а таксама каралі і бранзалеты з марскіх ракавін, якія, верагодна, набывалі праз гандаль з прыбярэжнымі жыхарамі. Відавочна, група была на пераходзе ад жыцця паляўнічых-збіральнікаў да жыцця фермераў, якія вырошчвалі сельскагаспадарчыя культуры і разводзілі свойскую жывёлу.

Катэгорыя:Пячоры Іспаніі
Катэгорыя:Геаграфія Андалусіі
Суэрас

**Суэрас** () — муніцыпалітэт у Іспаніі, уваходзіць у правінцыю Кордава, у складзе аўтаномнай супольнасці Андалусія. Муніцыпалітэт знаходзіцца ў складзе раёна (камаркі) Субетыка. Плошча — 42 км². Насельніцтва — 767 чалавек (на 2010 год). За 75 км ад адміністрацыйнага цэнтра правінцыі.

Катэгорыя:Муніцыпалітэты правінцыі Кордава (Іспанія)
L’Illustration

**«L’Illustration»** () ― французскі штотыднёвы часопіс, заснаваны ў 1843 годзе , Жакам-Жульенам Дзюбашэ і Эдуардам Шартанам. Выданне ажыццяўлялася ў Парыжы па 1944 год, затым з 1945 па 1955 год пад назвай «France Illustration». Усяго выйшла  (каля ). Рэдакцыйная палітыка выдання была дастаткова кансерватыўнай і патрыятычнай. Тыраж:  у 1907 годзе,  у 1929 годзе,  у 1955 годзе.

## Спасылкі 
Катэгорыя:Часопісы на французскай мове
Катэгорыя:Часопісы Францыі
Федасюк

**Федасюк** — прозвішча.

## Вядомыя носьбіты 
* Аляксандра Іванаўна Федасюк (1904—1995) — дзеяч рэвалюцыйнага руху ў Заходняй Беларусі.
* Валерый Міхайлавіч Федасюк (нар. 1954) — беларускі вучоны ў галіне фізікі цвёрдага цела, вынаходнік, доктар фізіка-матэматычных навук (1992).
Павел Антонавіч Куксёнак

**Павел Антонавіч Куксёнак** (, в. Царкавішча, Полацкі павет, Віцебская губерня — ) — адзін з арганізатараў камуністычнага падполля ў Віцебскай вобласці ў Вялікую Айчынную вайну.

## Біяграфія 
Удзельнік Грамадзянскай вайны. У 1918—1920 гадах — старшыня Полацкага павятовага райкама, з 1924 года — старшыня Полацкага, Ульскага райвыканкамаў, дырэктар Слуцкай МТС. З 1938 года — на кіруючай пасадзе ў Наркамземе БССР. З 1940 года — дэпутат Вярхоўнага Савета БССР.

Напярэдадні Вялікай Айчыннай вайны працаваў старшынёй Глыбоцкага райвыканкама. У 1941 годзе пасля акупацыі тэрыторыі Беларусі стварыў і ўзначальваў Сакалішчанскую арганізацыю Расонскага камуністычнага падполля. Падпольшчыкі знішчылі 4 масты на аўтамабільных дарогах, лакаматыў, аўтамашыну з немцамі, лесапілку ў в. Боркавічы, масласепаратыўны пункт у в. Белае (зараз — Азіна). 3 снежня 1941 года быў расстраляны.

У 1965 годзе на магіле ў в. Кульнева пастаўлены абеліск.

## Літаратура 
* Беларуская ССР : кароткая энцыклапедыя : у 5 т. — Мінск, 1981. — Т. 5. — С. 338.
* Белорусская ССР : краткая энциклопедия : в 5 т. — Минск, 1982. — Т. 5. — С. 342.
* Регионы Беларуси : энциклопедия : в 7 т. — Минск, 2011. — Т. 2, кн. 2 : Витебская область. — С. 12.
* Энцыклапедыя гісторыі Беларусі : у 6 т. — Мінск, 1997. — Т. 4. — С. 293.

## Спасылкі 
* Помнікі гісторыі. Расонскі раён

Катэгорыя:Дэпутаты Вярхоўнага Савета БССР 1-га склікання
Катэгорыя:Старшыні Глыбоцкага раённага выканаўчага камітэта
HOMIE

**HOMIE**, сапраўднае **Антон Аляксандравіч Табала** (нар. 26 снежня 1989, Мінск) — беларускі спявак, аўтар песень і музыкант.

## Біяграфія 
З дзяцінства займаўся хакеем, браў удзел у спаборніцтвах, у тым ліку міжнароднага фармату. Гуляў Табала за менскія клубы «Дынама-Керамін», «Юнацтва», «Металург (Жлобін)».

На другім курсе ўніверсітэта кінуў хакей і заняўся музыкай. Пачаў музычную кар’еру ў 2013 годзе пад псеўданімам HOMIE, у перакладзе «сябар», прыдуманым знаёмымі ў студэнцкія гады.

Першы альбом «*Безумно можно быть первым*» і трэк з такой самай назвай выпушчаны ў 2013 годзе, таксама зняты кліп. З гэтага часу з’явіліся першыя прыхільнікі. Станам на 17.1.2022 года трэк на YouTube сабраў 37,5 млн праглядаў.

У 2016 годзе Антон Табала зрабіў прапанову Дарыне Чыжык. У іх ёсць дзіця.

## Дыскаграфія 
* «Безумно можно быть первым» 
* «Кокаин» 
* «Лето» (EP) 
* «В городе где нет тебя» 
* «Прощай» ()

Катэгорыя:Рэперы Беларусі
Псалмы Саламона

«**Псалмы Саламона**» або «**Саламонава Псалтыр**» () — апакрыфічны старазапаветны зборнік псалмоў, напісанне якога адносіцца да часу падпарадкавання Іўдзеі Рымскай імперыі (70-40 гг. да н. э.). Рукапісы «Псалмоў Саламона» напісаны на грэчаскай мове, хоць першапачатковая мова «Псалмоў», верагодна, была яўрэйская.

## Апісанне 
Псалмы Саламона некаторымі лічацца за твор фарысеяў, накіраваны, галоўным чынам, супраць садукеяў.

Лік псалмоў Саламона — 18, у іх тысяча вершаў (у некаторых рукапісах колькасць вершаў пазначана 2100, 750 і інш.). У большасці выданняў лік вершаў складае 333 (24 з іх адносяцца да міжпсалміяў — 20 вершаў у 17 і 4 у 18-м псалме). Вядома 8 рукапісаў, у якіх знаходзяцца Псалмы Саламона (кодэкс венскі XI ст., капенгагенскі Х — XI ст., маскоўскі XII—XIII ст., парыжскі XV ст., ватыканскі XI—XII ст. і інш.).

З друкаваных выданняў Псалмаў Саламона першае па часе — Х. Л. дэ ла Серды — грэчаскі тэкст з лацінскім перакладам, надрукаваны ў «Adversaria sacra» (1626). Наступныя выданні:
* , «Libri Vet. Testam. pseudepigraphi selecti» (Лейпцыг, 1871);
* , «Messias Judaeorum» (Лейпцыг, 1869);
*  — грэчаскі тэкст і англійскі пераклад у «The Presbyterian Review» (1883);
*  and , «Ψαλμοι Σολομωντος. Psalms of the Pharisees» (Кембрыдж, 1891; грэчаскі тэкст і англійскі пераклад);
* , «Ψαλμοι Σολομωντος; Die Psalmen Salomo’s» (Лейпцыг, 1895).

На рускай мове існуе пераклад Псалмоў Саламона протаіерэя Аляксандра Смірнова, надрукаваны ў «Православном собеседнике», 1896; а таксама іх пераклад, выкананы М. Віткоўскай і В. Віткоўскім.

## Літаратура 
* Felix Albrecht: Psalmi Salomonis edited Felix Albrecht (Septuaginta. Ruprecht 2018. .
* Ветхозаветные апокрифы. СПб. Амфора. 2016, с. 18 — 21, 362—387.
* 

## Спасылкі 
* 

## Гл. таксама 
* Біблейскі канон
* Некананічныя біблейскія кнігі
* Апокрыф
* Псалмы
* Псалтыр
* Цар Саламон

Катэгорыя:Псалмы
Катэгорыя:Апокрыфы
Катэгорыя:Цар Саламон
Катэгорыя:Апокрыфы Старога Запавету
Брат (фільм)

**«Брат»** () —  мастацкі фільм у жанры . Чацвёрты фільм рэжысёра Аляксея Балабанава. Першая частка дылогіі (працяг — «») пра героя  гадоў , ролю якога адыграў Сяргей Бадроў-малодшы. Фільм уключаны ў спіс «100 галоўных рускіх фільмаў па версіі ». Бадроў і Балабанаў атрымалі гран-пры фестывалю «Кінатаўр» (1997) як найлепшы актёр і найлепшы рэжысёр адпаведна.

## Спасылкі 
Катэгорыя:Фільмы-драмы Расіі
Катэгорыя:Дэтэктыўныя фільмы Расіі
Катэгорыя:Фільмы на рускай мове
Катэгорыя:Фільмы пра Санкт-Пецярбург
Брат

**Брат**:
* сын у адносінах да іншых дзяцей гэтых жа бацькоў;
* Усякі чалавек, якога яднае з тым, хто гаворыць, агульнасць радзімы, класавых інтарэсаў, становішча, умоў;
* Форма сяброўскага звароту да мужчыны (разм.);
* Член рэлігійнай абшчыны, секты; манах (звычайна ў звароце);
* «Брат» — фільм 1997 года.
Мадрыдскі аўтаномны ўніверсітэт

**Мадрыдскі аўтаномны ўніверсітэт** () — іспанская дзяржаўная вышэйшая навучальная ўстанова са статусам універсітэта з сядзібай у Мадрыдзе. 

## Структура 
* Факультэт (дакладных) навук
* Факультэт права
* Факультэт філасофіі і літаратур
* Факультэт псіхалогіі
* Факультэт медыцыны
* Факультэт эканомікі і бізнесу
* Факультэт адукацыі і падрыхтоўкі настаўнікаў
* Вышэйшая політэхнічная школа

## Спасылкі 
* Афіцыйная інтэрнэт-старонка ўстановы

Катэгорыя:Універсітэты Іспаніі
Катэгорыя:Мадрыд
Мадрыдскі еўрапейскі ўніверсітэт

**Мадрыдскі еўрапейскі ўніверсітэт** () — іспанская прыватная вышэйшая навучальная ўстанова са статусам універсітэта з сядзібай у Мадрыдзе. 

## Структура 
* Факультэт біямедыцынскіх і медыцынскіх навук
* Факультэт фізічнай актыўнасці і спартыўных навук
* Факультэт сацыяльных навук і камунікацый
* Школа архітэктуры, тэхнікі і дызайну
* Вышэйшая школа паслядыпломнай адукацыі
* Вышэйшая школа Real Madrid
* Школа IBM Business & Tech
* Школа адукацыйных інавацый

## Спасылкі 
* Афіцыйная інтэрнэт-старонка ўстановы

Катэгорыя:Універсітэты Іспаніі
Катэгорыя:Мадрыд
Некананічныя біблейскія кнігі

*Не варта блытаць з Другакананічнымі кнігамі.*

**Некананічныя біблейскія кнігі**, або **некананічныя кнігі Бібліі**: 1) кнігі, у праваслаўі ўключаныя ў склад Святога Пісьма, уважаюцца карыснымі для чытання, але пазначаюцца зорачкай; 2) кнігі, якія не ўваходзяць у біблейскі канон большасці цэркваў і ўключаюцца ў канон толькі паасобных цэркваў.

## Стары Запавет 
### Дадаткі да кананічных кніг 
* дадаткі да Кнігі Эсфір (1:1, 3:13, 4:17, 5:1-2, 8:12, 10:3)
* малітва Манасіі ў канцы Другой кнігі летапісаў (36:24)
* апошні псалом (Псалтыр 151)
* малітва Азарыі і песня трох хлопчыкаў (Кніга прарока Данііла 3:24-90)
* аповесць пра Сусанну (Кніга прарока Данііла 13)
* гісторыя пра Віла і Цмока (Кніга прарока Данііла 14) 

### Другая кніга Ездры, Трэцяя кніга Ездры, Кніга Тавіта, Юдзіф, Прамудрасць Саламона, Прамудрасць Ісуса Сірахава, Ліст Ераміі, Баруха, Макавеяў (1-я, 2-я, 3-я) 
Вышэйадзначаныя кнігі ў каталіцызме аднесены да другакананічных, у праваслаўі — да некананічных, а ў пратэстантызме і іўдаізме — да апокрыфаў. Трэцяя кніга Макавеяў і Трэцяя кніга Ездры уключаюцца ў склад Бібліі толькі ў праваслаўі.

### Псалтыр 
Псалом 151 уваходзіць толькі ў праваслаўны канон, але не выкарыстоўваецца ў богаслужэнні, хаця і прымыкае да ХХ кафізмы.

Псалмы 152—155 уваходзяць у біблейскі канон і, адпаведна, у богаслужбовую практыку толькі ў Сіра-Якавіцкай Праваслаўнай Царкве, а астатнімі ўважаюцца за апокрыфы.

### Кніга Эноха, Кнігі Мекабян, Кніга Юбілеяў, Рэшта слоў Баруха 
Эфіопская Праваслаўная Царква ўключае гэтыя кнігі ў свой канон. Астатнімі хрысціянскімі цэрквамі яны ўважаюцца за апокрыфы.

## Новы Запавет 
### Дыдаскалія Апосталаў 
Эфіопская Праваслаўная Царква ўключае гэтую кнігу ў свой канон. Астатнімі хрысціянскімі цэрквамі яны ўважаюцца за апокрыфы.

## Гл. таксама 
* Біблейскі канон

## Літаратура 
* *Юнгеров П. А.* Введение в Ветхий Завет. Неканонические книги
* *Д. Г. Добыкин*. Лекции по введению в Священное Писание Ветхого Завета. — СПб.: Санкт-Петербургская православная духовная академия, 2012.

## Спасылкі 
* Ethiopian Orthodox Tewahedo Church. The Bible

Катэгорыя:Біблія
Катэгорыя:Кнігі Бібліі
Фёкла Фёдараўна Струй

**Фёкла Фёдараўна Струй** (, Дзісна, Полацкая вобласць, БССР — ?) — беларускі дзяржаўны дзеяч, дэпутат Вярхоўнага Савета БССР ад Дзіснянскай акругі. Член ВКП (б).

## Біяграфія 
Са снежня 1942 года была партызанкай у Вялікую Айчынную вайну, пасля ранення і абмаражэння перанесла ампутацыю ног, у пасляваенны час працавала намесніцаю старшыні і старшынёй Дзісенскага гарсавета.

Узнагароджана медалём «Партызану Айчыннай вайны» I ступені

## Спасылкі 
* Спіс дэпутатаў, выбраных у Вярхоўны Савет Беларускай ССР ад заходніх абласцей БССР // Звязда. — Мн.: 1940. — № 72.

Катэгорыя:Дэпутаты Вярхоўнага Савета БССР 1-га склікання
Жаробыцкі сельсавет

**Жаро́быцкі сельсавет** — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Сіроцінскага раёна Віцебскай вобласці. Цэнтр — вёска Слабада-Жаробычы.

Утвораны 20 жніўня 1924 года ў складзе Сіроцінскага раёна Віцебскай акругі БССР. Цэнтр — вёска Жаробычы. Пасля скасавання акруговай сістэмы 26 ліпеня 1930 года ў Сіроцінскім раёне БССР. З 1931 года цэнтр сельсавета — вёска Слабада-Жаробычы. З 20 лютага 1938 года ў складзе Віцебскай вобласці. 16 ліпеня 1954 года скасаваны, тэрыторыя далучана да Пагарэліцкага сельсавета.

## Крыніцы 
## Літаратура 
* Административно-территориальное устройство БССР: справочник: в 2 т. / Главное архивное управление при Совете Министров БССР, Институт философии и права Академии наук БССР. — Минск: «Беларусь», 1985―1987.

Катэгорыя:Былыя сельсаветы Сіроцінскага раёна
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, утвораныя ў 1924 годзе
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, скасаваныя ў 1954 годзе
Мадрыдскі дыстанцыйны ўніверсітэт

**Мадрыдскі дыстанцыйны ўніверсітэт** () — іспанская прыватная вышэйшая навучальная ўстанова са статусам універсітэта з сядзібай у Мадрыдзе. 

## Структура 
* Факультэт сацыяльных і гуманітарных навук
* Факультэт эканомікі і бізнесу
* Факультэт навук аб здароўі і адукацыі
* Факультэт прававых навук
* Школа тэхніка-інжынерных навук
* Інстытут моў
* Даччыны цэнтр Hygiea

## Спасылкі 
* Афіцыйная інтэрнэт-старонка ўстановы

Катэгорыя:Універсітэты Іспаніі
Катэгорыя:Мадрыд
Катэгорыя:Дыстанцыйная адукацыя
Помнік экіпажу самалёта «Ілья Мурамец-16»

**Помнік экіпажу самалёта «Ілья Мурамец-16»** — мемарыяльны знак у аг. Баруны Ашмянскага раёна Гродзенскай вобласці.

## Гісторыя 
23 красавіка 2009 года быў адкрыты мемарыяльны знак на месцы гібелі ў гады Першай сусветнай вайны экіпажа бамбардзіроўшчыка «Ілья Мурамец».

Помнік устаноўлены побач з аўтадарогай, мясцовай школай, бібліятэкай. У верасні 1916 годзена гэтым месцы ў час бамбардзіроўкі 89-й германскай рэзервовай дывізіі «Ілья Мурамец» быў атакаваны чатырма нямецкімі знішчальнікамі. Тры з іх былі збітыя экіпажам паручніка Дзмітрыя Макшэева, чацвёрты прынёс гібель рускаму самалёту. Загінуўшых авіятараў пахавалі на вайсковых могілках каля в. Баруны.

Экіпаж «Іллі Мурамца» быў інтэрнацыянальным: двое рускіх Дзмітрый Макшэеў (камандзір) і Алег Карпаў (афіцэр-назіральнік), татарын Мітрафан Рахмін (памочнік камандзіра), азербайджанец Фарух Гаібаў (артылерыйскі афіцэр).

Адкрыццё мемарыяльнага знака адбылося пры шматлікай колькасці мясцовых жыхароў і гасцей, сярод якіх: вучоныя, гісторыкі з Нацыянальнай акадэміі навук Беларусі, вышэйшых навучальных устаноў сталіцы і г. Гродна, прадстаўнікі мясцовых улад на чале з старшынёй РВК Юрыем Адамчыкам, духавенства, прадстаўнік пасольства Азербайджанскакй Рэспублікі ў Рэспубліцы Беларусь Зульфугар Танарвердзіеў, ініцыятар стварэння помніка, дэпутат Палаты прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 4-га склікання Валянціна Лузіна.

## Апісанне 
Мемарыял выкананы з каменю чырвонага граніту, на якім умацавана дошка. На ёй намаляваныя барэльефы самалёта «Ілья Мурамец», чацвярых у форме рускіх лётчыкаў перыяду Першай сусветнай вайны і знака ордэна Святога Георгія 4-й ступені, якім кожны з лётчыкаў былў узнагароджаны пасмяротна. Надпіс на беларускай мове пералічвае загінулых лётчыкаў: Карпаў А., Рахмін М., Макшэяў Д., Гаібаў Ф., пад імі — «Экіпажу самалета „Ілья Мурамец-16“, якія геройскі загінулі 25.09.1916 г. пад мястэчкам Баруны». Аўтары помніка — архітэктар Віктар Буры і скульптар Валерый Калясінскі.

## Крыніцы 
## Літаратура 
* Санюк, А. Подвиг, увековеченный в камне / Алина Санюк // Ашмянскі веснік. — 2009. — 8 мая (№ 35). — С.2-3.

## Спасылкі 
* Гибель и слава «Ильи Муромца»
 
Катэгорыя:Баруны (Ашмянскі раён)
Катэгорыя:Помнікі Гродзенскай вобласці
Бадахос (правінцыя)

**Бадахо́с** (, ) — правінцыя на захадзе Іспаніі, у складзе аўтаномнай супольнасці Эстрэмадура. Адміністрацыйны цэнтр — Бадахос. Сфарміравана ў 1833 годзе. Мяжуе з правінцыямі Касерэс, Таледа, Сьюдад-Рэаль, Кордава, Севілья і Уэльва, а таксама з Партугаліяй. Тэрыторыя —  км² (1-е месца). Насельніцтва — 676,4 тыс. (23-е месца; даныя 2018 года).

Катэгорыя:Правінцыі Іспаніі
Касерэс (правінцыя)

**Касерэс** (, ) — правінцыя на захадзе Іспаніі, у складзе аўтаномнай супольнасці Эстрэмадура. Адміністрацыйны цэнтр — Касерэс. Насельніцтва — 413 тыс. чал. (33-е месца; даныя 2005 года). Тэрыторыя —  км² (2-е месца сярод правінцый краіны). Больш за 21% усяго насельніцтва пражывае ў адміністрацыйным цэнтры.

## Насельніцтва 

Colors=
 id:lightgrey value:gray(0.9)
 id:darkgrey  value:gray(0.7)
 id:sfondo value:rgb(1,1,1)

ImageSize  = width:600 height:auto barincrement:30
PlotArea   = left:40 bottom:40 top:20 right:20
DateFormat = x.y
Period     = from:0 till:600
TimeAxis   = orientation:horizontal
AlignBars  = late
ScaleMajor = gridcolor:darkgrey increment:100 start:0
ScaleMinor = gridcolor:lightgrey increment:50 start:0
BackgroundColors = canvas:sfondo

PlotData=
  color:skyblue width:20 shift:(-50,-5) fontsize:M anchor:till
 bar:1877 from:0 till:298 text:297,969
 bar:1887 from:0 till:332 text:332,412
 bar:1900 from:0 till:355 text:355,313
 bar:1910 from:0 till:396 text:396,100
 bar:1920 from:0 till:413 text:413,162
 bar:1930 from:0 till:449 text:448,781
 bar:1940 from:0 till:505 text:505,162
 bar:1950 from:0 till:548 text:548,256
 bar:1960 from:0 till:557 text:556,759
 bar:1970 from:0 till:468 text:467,687
 bar:1980 from:0 till:421 text:421,449
 bar:1990 from:0 till:411 text:411,464
 bar:2000 from:0 till:404 text:403,621
 bar:2010 from:0 till:413 text:412,701
 bar:2020 from:0 till:392 text:391,850

TextData=
 pos:(35,20) fontsize:M
 text:"Крыніца: Instituto Nacional de Estadística, INE"

Катэгорыя:Правінцыі Іспаніі
Габрыель дэ Мартылье

**Луі Ларан Габрыель дэ Мартылье** (фр. Louis Laurent Gabriel de Mortillet,  — ) — французскі антраполаг і археолаг, адзін з заснавальнікаў сучаснай навуковай археалогіі, стваральнік класіфікацыі каменнага веку; адзін з заснавальнікаў французскай школы антрапалогіі.

Нарадзіўся ў Мелане. Атрымаў адукацыю ў езуіцкім каллеж Шамберы і ў Парыжскай кансерваторыі. Па адукацыі — інжынер-геолаг. З 1847 года — уладальнік «La Revue independante». Удзельнік рэвалюцыі 1848 года, паплечнік П’ера-Жазефа Прудона. Пасля разгрому ў 1849 годзе радыкальна-дэмакратычнага руху быў прыгавораны да двух гадоў турмы і бег у Жэневу, затым пасяліўся ў П’емонце (у Савоі).

Да таго Мартылье займаўся натуральнай гісторыяй, пераважна канхіялогіяй, асабліва наземнымі і прэснаводнымі смаўжамі. У эміграцыі ўзяўся за складанне геалагічнай карты Савоі, якая засталася нявыдадзенай, а таксама працаваў на збудаванні Ламбарда-Венецкай чыгункі. Адкрыццё ў гэты час (1854) у Швейцарыі палевых паселішчаў прыцягнула яго ўвагу да першабытнай археалогіі. У 1858 годзе ён даследаваў рэшткі палевых паселішчаў.

Вярнуўшыся ў 1864 годзе ў Францыю па амністыі, паступіў на службу ў Сен-Жэрменскі музей, дзе арганізаваў аддзел дагістарычных старажытнасцяў (Мартылье ўзначальваў гэты аддзел да 1885 года, калі быў абраны дэпутатам Нацыянальнага сходу). У 1864 годзе ён заснаваў першы археалагічны часопіс «Matériaux pour l’histoire naturelle et primitive de l’homme» («Матэрыялы па першабытнай гісторыі чалавека»); чатыры гады рэдагаваў яго і змясціў шмат сваіх артыкулаў і нататак па дагістарычнай археалогіі. У 1865 годзе, на з’ездзе Італьянскага таварыства прыродазнаўцаў у Спецыі, Мартылье прапанаваў заснаваць міжнародныя кангрэсы антрапалогіі і дагістарычнай археалогіі; у 1867 годзе адбыўся першы кангрэс у Парыжы. Разам з Полем Брака стаяў ля вытокаў французскай антрапалагічнай школы.

З 1875 года ён — прафесар дагістарычнай гісторыі ў Антрапалагічнай школе.

Памёр у Сен-Жэрмен-ан-Ле, мэрам якога быў доўгі час.
Альда Мора

**Альда Рамэо Луіджы Мора** (; 23 верасня 1916, Малье, Апулія — 9 мая 1978, Рым) — старшыня Савета міністраў Італіі ў 1963—1968 і 1974—1976 гадах.

Катэгорыя:Прэм’ер-міністры Італіі
Кастэльён (правінцыя)

**Кастэльён** (), або **Кастэльё** () — правінцыя на ўсходзе Іспаніі, у складзе аўтаномнай супольнасці Валенсія. Адміністрацыйны цэнтр — Кастэльён-дэ-ла-Плана. Тэрыторыя — 6679 км² (38-е месца сярод правінцый краіны). Насельніцтва — 579 тыс. чал. (28-е месца; даныя 2016 года).

Катэгорыя:Правінцыі Іспаніі
Анатоль Міхайлавіч Жук

**Анатоль Міхайлавіч Жук** (нар. , в. Буда, Лагойскі раён, Беларусь) — беларускі дзяржаўны дзеяч. Кандыдат сельскагаспадарчых навук.

## Біяграфія 
У 1960 годзе скончыў Мар’інагорскі сельскагаспадарчы тэхнікум.

1961 па 1966 год вучыўся на завочным агранамічным аддзяленні Беларускай сельскагаспадарчай акадэміі, з 1967 па 1972 год — без адрыву ад вытворчасці ў аспірантуры Беларускага інстытута земляробства.

У 1973—1977 гадах — старшыня Лагойскага райвыканкама. У 1977—1983 гадах першы сакратар Дзяржынскага райкама (гаркама) партыі.

З верасня 1983 да 1996 год — першы намеснік старшыні Мінскага аблвыканкама. У 1996—1999 гадах старшыня абласнога камітэта прыродных рэсурсаў і аховы навакольнага асяроддзя.

Абіраўся дэпутатам раённых, абласнога і Вярхоўнага Савету БССР 11-га і 12-га скліканняў.

## Узнагароды 
Узнагароджаны двума ордэнамі Працоўнага Чырвонага Сцяга, ордэнамі Кастрычніцкай Рэвалюцыі, «Знак Пашаны», Ганаровымі граматамі Вярхоўнай Савета БССР. Ганаровы грамадзянін Дзяржынскага раёну (2001).

## Спасылкі 
* Жук Анатолий Михайлович 

Катэгорыя:Дэпутаты Вярхоўнага Савета БССР 11-га склікання
Катэгорыя:Дэпутаты Вярхоўнага Савета Рэспублікі Беларусь 12-га склікання
Катэгорыя:Старшыні Лагойскага раённага выканаўчага камітэта
Катэгорыя:Ганаровыя грамадзяне Дзяржынскага раёна
Катэгорыя:Першыя сакратары Дзяржынскага гаркама КПБ
Мадленская культура

**Мадленская культура**, *культура Мадлен* — найбольш позняя палеалітычная культура (15-8 тыс. г. да н.э.), якая змяніла салюстрэйскую і папярэднічала азільскай культуры ранняга мезаліту.

Выяўлена археолагам Г. дэ Мартылье ў 1860 годзе. Назва ад пячоры Мадлен на беразе ракі Везер (дэпартамент Дардонь, Францыя). Пашырана на тэрыторыі Францыі, Іспаніі, Швейцарыі, Германіі і мае шэраг мясцовых разнавіднасцей. У Мадлене пераважалі крамянёвыя разцы, праколкі, скрэблы, касцяныя гарпуны, наканечнікі коп’яў, дроцікі, кап’якідальнікі, жэзлы, іголкі, шылы і інш. Характэрнымі з’яўляюцца разныя выявы на рогу і косці, скульптура з рогу, косці, іклаў маманта, гравіраваныя, мона- і паліхромныя выявы на скляпеннях і сценах пячор. Насельніцтва займалася паляваннем, жыло ў пячорах і жытлах з касцей і шкур. Мадлен адносіцца да эпохі мацярынскага роду.

Тэрміны «Мадлен» і «мадленская эпоха» ўжываюцца і ў шырокім сэнсе для пазначэння заключнага этапу развіцця познапалеалітычнай культуры еўрапейскай прыледавіковай вобласці ад Францыі да Урала.

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Археалагічныя культуры Германіі
Катэгорыя:Археалогія ў Іспаніі
Катэгорыя:Археалогія ў Францыі
Катэгорыя:Археалогія ў Швейцарыі
Катэгорыя:Палеаліт
Кордава (правінцыя, Іспанія)

**Кордава** () — правінцыя на поўдні Іспаніі, у складзе аўтаномнай супольнасці Андалусія. Адміністрацыйны цэнтр — Кордава. Тэрыторыя —  км² (13-е месца сярод правінцый краіны). Насельніцтва —  чал. (18-е месца, па даных 2009 года).

Катэгорыя:Правінцыі Іспаніі
Альберчэ

**Альберчэ** () — рака ў правінцыях Авіла, Мадрыд і Таледа, у цэнтральнай Іспаніі.

Альберчэ бярэ свой пачатак на вышыні 1800 м у Фуэнтэ-Альберчэ, Сан-Марцін-дэ-ла-Вега-дэль-Альберчэ, правінцыя Авіла. Утварае даліну паміж горнымі масівамі Сьера-дэ-Грэдас і Сьера-дэ-Гвадарама, у сістэме Цэнтральная Кардыльера.

Альберчэ цячэ з паўночнага захаду на паўднёвы ўсход і на сярэдзіне рэзка мяняе напрамак ад паўночнага ўсходу на паўднёвы захад. На рацэ ёсць горад Талавера-дэ-ла-Рэйна.

Катэгорыя:Рэкі Іспаніі
Катэгорыя:Басейн Атлантычнага акіяна ў Еўропе
Сухар (рака)

**Сухар** () — рака на паўднёвым захадзе Іспаніі, левы прыток Гвадыяны.

Даўжыня ракі складае 214 км, плошча басейна — 8508 км². Рака бярэ пачатак на паўночных схілах гор Сьера-Марэна і працякае пераважна па ўзгорыста-нізкагорнай мясцовасці. Зімой рака паўнаводная, летам месцамі перасыхае. Сярэдні расход вады — каля 50 м³/с. Воды ракі выкарыстоўваюцца галоўным чынам для ірыгацыі. У сярэднім цячэнні знаходзіцца вадасховішча.

Катэгорыя:Рэкі Іспаніі
Катэгорыя:Басейн Атлантычнага акіяна ў Еўропе
Оскар (кінапрэмія, 2016)

**88-я цырымонія ўручэння ўзнагарод прэміі «Оскар»** за заслугі ў вобласці кінематографа за 2015 год адбылася 28 лютага 2016 года ў тэатры «Долбі» (Галівуд, ). Цырымонію ўручэння ўзнагароды трансляваў тэлеканал ABC.

Атрымліваючы ўзнагароду за найлепшую мужчынскую ролю, акцёр Леанарда Дзі Капрыа падзякаваў акадэмію і ўсіх калегаў па цэху, а завяршаючы сваю прамову нагадаў, што *«кліматычныя змены рэальны»* і *«гэта рэальная пагроза, якая пагражае міру і ўсім істотам»*. Карціна рэжысёра Мікіты Міхалкова «», якую прапанаваў  для намінацыі «Найлепшы замежны фільм», у шорт-ліст нечакана не ўвайшла.

## Спіс лаўрэатаў і намінантаў 
### Асноўныя катэгорыі 
## Спасылкі 
2016
Катэгорыя:Кінапрэміі 2016 года
Катэгорыя:Люты 2016 года
Катэгорыя:Падзеі 28 лютага
Сьера-Марэна

**Сьера-Марэна** () — горы на поўдні пласкагор’я Месета ў паўднёвай частцы Іспаніі. Працягласць 400 км. Фармуе водападзел паміж басейнамі рэк Гвадалквівір і Гвадыяна. Найвышэйшы пункт — гара Баньюэлас (1332 м) у масіве Сьера-Мадрона, паўднёвы схіл хрыбта рэзка абрываецца да Андалускай нізіны. Іншымі вядомымі пікамі з’яўляюцца Карал-дэ-Борас (1312 м) і Сера-дэ-ла-Эстрала (1298 м).

Хрыбет складзены крышталічнымі горнымі пародамі і ўтварыўся ў выніку ўзняцця, выкліканага рухам у паўночным напрамку Афрыканскай пліты. Радовішчы руд медзі і марганцу, ртуці; пірытаў, некаторыя з якіх распрацоўваюцца са старажытных часоў. Схілы Сьера-Марэны пакрыты вечназялёнымі хмызнякамі і шырокалісцевымі лясамі (дуб, бук, каштан).

Катэгорыя:Горы Іспаніі
Катэгорыя:Горныя сістэмы Еўропы
Катэгорыя:Геаграфія Андалусіі
Катэгорыя:Геаграфія Кастыліі — Ла-Манчы
Альмансор

**Альмансор** — гара ў сярэдняй Іспаніі, у правінцыі Авіла, самы высокі пункт хрыбта Сьера-дэ-Грэдас і ўсёй Цэнтральнай Кардыльеры.

Вышыня гары 2592 метры. Складзена пераважна з граніту. Гара названа ў гонар арабскага военачальніка X стагоддзя Ібн Абу Амір аль-Мансура (у перакладзе з арабскай аль-Мансур — Пераможца воляй бога).

Гара Альмансор знаходзіцца на 62 месцы ў спісе самых высокіх гор Еўропы па адноснай велічыні.

Катэгорыя:Горныя вяршыні Іспаніі
Катэгорыя:Геаграфія Кастыліі і Леона
Эдуард Антонавіч Вайцяховіч

**Эдуард Антонавіч Вайцяховіч** (, в. Камарова, Мядзельскі раён, Мінская вобласць — , Камарова) — беларускі палітык і бізнесмен, дэпутат Вярхоўнага Савета Рэспублікі Беларусь 13 склікання.

## Біяграфія 
Нарадзіўся 3 красавіка 1960 года ў в. Камарова Мядзельскага раёна Мінскай вобласці (паводле іншых звестак — у гарадскім пасёлку Свір).

Вучыўся ў Камароўскім сельскагаспадарчім вучылішчы па спецыяльнасці «Трактарыст-машыніст». Скончыў з адзнакай Беларускі інстытут механізацыі сельскай гаспадаркі (1983), тры гады працаваў у прафесійна-тэхнічным вучылішчы № 197 у Іўі.

У 1986 годзе стаў дырэктарам Свірскага прафесійна-тэхнічнага вучылішча № 207, самым маладым у яго гісторыі.

У 1995 годзе быў абраны дэпутатам Вярхоўнага Савета Рэспублікі Беларусь 13 склікання. Быў сярод тых дэпутатаў, хто падпісаў у 1996 годзе імпічмент прэзідэнту.

Памёр 12 студзеня 2022 года.

Катэгорыя:Постаці беларускай сельскай гаспадаркі
Катэгорыя:Прадпрымальнікі Беларусі
Катэгорыя:Дэпутаты Вярхоўнага Савета Рэспублікі Беларусь 13-га склікання
Талавера-дэ-ла-Рэйна

**Талавера-дэ-ла-Рэйна** () — горад у цэнтры Іспаніі, у правінцыі Таледа. Заступнікі горада — святы Ісідор і святая дзева дэль Прада. Заснаваны рымлянамі. Талавера была заваявана арабамі ў 712 годзе. Яны ўмацавалі горад высокімі сценамі, пабудавалі палацы і мячэці. Каля Талаверы ў 950 годзе кароль Леона Раміра II нанёс сур’ёзнае паражэнне арміі маўраў. У 1083 годзе кароль Кастыліі Альфонса VI вярнуў Талаверу і аднавіў у горадзе хрысціянскую рэлігію. Прамысловы і камерцыйны цэнтр. Вытворчасць керамікі.

## Насельніцтва 
## Гарады-пабрацімы 
Катэгорыя:Гарады аўтаномнай супольнасці Кастылія — Ла-Манча
Катэгорыя:Муніцыпалітэты правінцыі Таледа
Андалуская нізіна

**Андалуская нізіна** () — нізіна на поўдні Іспаніі, паміж гарамі Сьера-Марэна на поўначы і Андалускімі гарамі на поўдні і ўсходзе.

Мае трохвугольную форму, паступова пашыраючыся і апускаючыся на паўднёвы захад, выходзячы да Атлантычнага акіяна, дзе бераг утварае шырокі дугападобны ўрэз Кадыскага заліва.

На поўдзень ад нізіны працягваецца (з паўднёвага захаду на паўночны ўсход) магутная сістэма гор Кардыльера-Бетыка, ля падножжа якіх ляжыць паўднёвае і паўднёва-ўсходняе міжземнаморскае ўзбярэжжа Іспаніі. Далей на паўночны ўсход Андалузскія горы заканчваюцца ў раёне мыса Нао. Тэктанічным працягам іх з’яўляецца выцягнутая ад паўднёвага захаду да паўночнага ўсходу група Пітыускіх і Балеарскіх астравоў.

Працягласць — каля 300 км. Нізіна размешчана на месцы перадгорнага прагіну, які пашыраецца да захаду і запоўненага кайназойскімі марскімі і рачнымі адкладамі. Дрэнуецца пераважна ракой Гвадалквівір і яе прытокамі. Пераважае ўзгорысты рэльеф.

Клімат міжземнаморскі; колькасць ападкаў — 400—700 мм у год.

Катэгорыя:Геаграфія Андалусіі
Катэгорыя:Рэльеф Іспаніі
Катэгорыя:Нізіны
Дом па Ленінскай вуліцы, 68а (Магілёў)

**Дом па Ленінскай вуліцы, 68а** — будынак у цэнтры Магілёва. Помнік архітэктуры эклектыкі з элементамі мадэрну і псеўдарускага стылю канца ХIХ — пачатку XX стагоддзя.

## Гісторыя 
Пабудаваны ў канцы ХIХ — пачатку XX стагоддзя на былой Конназаводскай вуліцы як жылы. У 1939 г., пасля размяшчэння ў пабудаваным для Народнага камісарыята ўнутраных спраў БССР будынку створанай у канцы гэтага ж года Магілёўскай міжкраявой школы НКУС, будынак быў перададзены ёй. Да пераводу сярэдняй спецшколы КДБ № 302 у верасні 1961 г. у г. Мінск тут, верагодна, размяшчаўся жылы дом (інтэрнат) для выкладчыкаў. Пазней тут размяшчалася бальніца МУС. Зараз тут знаходзіцца Упраўленне Дэпартамента выканання пакаранняў МУС Рэспублікі Беларусь па Магілеўскай вобласці.

## Архітэктура 
Двухпавярховы, атынкаваны будынак з цэглы прамавугольны ў плане, выходзіў галоўным фасадам на чырвоную лінію забудовы былой Конназаводскай вуліцы. Галоўны фасад амаль сіметрычны. На ім размешчаны два рызаліты, руставаныя на першым паверсе. Правы завершаны атыкам складанага профілю, якія характэрны для мадэрну і псеўдарускага стылю, на першым паверсе — аркай. Дэкаратыўнае абрамленне галоўнага фасада багатае элементамі, выкананымі цаглянай муроўкай. Вокны фасада на першым паверсе прамавугольныя, на другім лучковыя з сандрыкамі з выступаючай цэглы і з нішамі. Паміж паверхамі складанапрафіляваны гзымс, пад дахам гзымс з ложнымі машыкулямі.

## Спасылкі 
Катэгорыя:Ленінская вуліца (Магілёў)
Катэгорыя:Збудаванні Магілёва ў стылі эклектыкі
Катэгорыя:З’явіліся ў XIX стагоддзі
Катэгорыя:З’явіліся ў XX стагоддзі
Сігуэла

**Сігуэла** () — рака ў Іспаніі. Даўжыня — 225 км, плошча басейна —  км².

Вытокі ракі знаходзяцца ў правінцыі Куэнка на перавале Кабрэхас у Іберыйскіх гарах, які з’яўляецца водападзелам Іберыйскага паўвострава паміж басейнамі Атлантычнага акіяна і Міжземнага мора. Далей рака працякае па правінцыях Таледа і Сьюдад-Рэаль, зліваецца з Гвадыянай у балоцістай мясцовасці Таблас-дэ-Дайм’ель, якая сёння з’яўляецца нацыянальным паркам.

Катэгорыя:Рэкі Іспаніі
Катэгорыя:Басейн Атлантычнага акіяна ў Еўропе
Халон (рака)

**Халон** (, ) — рака на поўначы Іспаніі, правы прыток ракі Эбра. Даўжыня — 224 км, плошча басейна — 9338 км². Бярэ пачатак у правінцыі Сорыя (муніцыпалітэт Медынаселі), ля ўсходняга краю хрыбта Сьера-Міністра на вышыні 1220 метраў над узроўнем мора.

Працякае па тэрыторыі правінцый Сорыя і Сарагоса ў паўночна-ўсходнім напрамку. На поўдзень ад горада Калатаюд у Халон, з правага боку, упадае рака Хілока (), якая з’яўляецца найбольш значным яго прытокам. Упадае ў Эбра ў муніцыпалітэце Торэс-дэ-Берэльен, на паўночны захад ад Сарагосы.

Катэгорыя:Рэкі Іспаніі
Катэгорыя:Басейн Міжземнага мора ў Еўропе
Медынаселі

**Медынаселі** () — муніцыпалітэт у Іспаніі, уваходзіць у правінцыю Сорыя ў складзе аўтаномнай супольнасці Кастылія і Леон. Муніцыпалітэт знаходзіцца ў складзе раёна (камаркі) Цьера-дэ-Медынаселі. Займае плошчу 205,37 км². Насельніцтва 813 чалавек (на 2010 год). За 150 км ад адміністрацыйнага цэнтра правінцыі.

У XIV—XIX стагоддзях паселішча належала графскаму, затым герцагскаму роду Медынаселі. Адна з галоўных славутасцяў — палац герцагаў Медынаселі.

Катэгорыя:Муніцыпалітэты правінцыі Сорыя
Вендзі Шэрман

**Вендзі Рут Шэрман** (; нар. , , Мэрыленд, ЗША) — амерыканскі дыпламат. З красавіка 2021 года займае пасаду намесніка дзяржаўнага сакратара ЗША. Да ўступлення на гэтую пасаду яна была прафесарам практыкі грамадскага кіравання і дырэктарам Цэнтра грамадскага кіравання ў Школе кіравання імя Джона Ф. Кенэдзі, старшым дарадцам у фірме Albright Stonebridge Group і старшым навуковым супрацоўнікам Белфераўскага цэнтра навукі і міжнародных адносін школы імя Джона Ф. Кенэдзі.

Шэрман з’яўлялася дырэктарам камітэта палітычных дзеянняў EMILY’s List, дырэктарам упраўлення па абароне дзяцей у штаце Мэрыленд, прэзідэнтам і Chief Executive Officer фінансавага кангламерату Fannie Mae Foundation. З 1997 па 2001 год працавала Дарадцам Дзяржаўнага дэпартамента ЗША ў адміністрацыі прэзідэнта ЗША Біла Клінтана. Яна таксама была спецыяльным дарадцам Клінтана і дзяржаўнага сакратара Мадлен Олбрайт і каардынатарам палітыкі па Паўночнай Карэі. Шэрман адыграла важную ролю ў перамовах, звязаных з праграмамі Паўночнай Карэі па ядзернай зброі і балістычных ракетах.
Сіль

**Сіль** () — рака на паўночным захадзе Іспаніі, левы прыток ракі Міньё. Даўжыня — 238 км, плошча вадазборнага басейна — 7982 км². Сярэдні расход вады — 100 м³/с. Бярэ пачатак на Кантабрыйскіх гарах на вышыні 1980 метраў над узроўнем мора. На рацэ размешчаны горад Панферада.

Катэгорыя:Рэкі Іспаніі
Катэгорыя:Басейн Атлантычнага акіяна ў Еўропе
Аляксандр Іванавіч Бухвостаў

**Аляксандр Іванавіч Бухвостаў** (нар. , г. Арол, РСФСР, СССР) — беларускі палітычны і прафсаюзны дзеяч. Старшыня Беларускай партыі працы (1993—2004), старшыня Свабоднага прафсаюза металістаў, член Беларускай партыі левых «Справядлівы свет».

## Біяграфія 
У 1968 годзе скончыў Мінскі радыётэхнічны інстытут. У 1982 годзе скончыў аспірантуру Інстытута тэхнічнай кібернетыкі АН БССР.

У 1980—1989 гадах — інжынер, начальнік інфармацыйна-вылічальнага цэнтра і адначасова намеснік сакратара парткама ПА «Гомсельмаш». У 1985—1990 гадах — старшыня прафкама ПА «Гомсельмаш».

З’яўляўся дэпутатам Вярхоўнага Савета Рэспублікі Беларусь ХІІІ склікання.

У 2016 годзе быў кандыдатам у дэпутаты Палаты прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь шостага склікання па Шабаноўскай выбарчай акрузе № 91.

## Спасылкі 
* Аляксандр Бухвостаў: Справа Фядыніча можа развівацца паводле сцэнару справы Бяляцкага

Катэгорыя:Палітыкі Беларусі
Катэгорыя:Дэпутаты Вярхоўнага Савета Рэспублікі Беларусь 13-га склікання
Катэгорыя:Прафсаюзныя дзеячы Беларусі
Іван Пашкевіч

**Іван Пашкевіч**:
* Іван Данілавіч Пашкевіч (1913—1996) — Герой Сацыялістычнай Працы.
* Іван Іванавіч Пашкевіч (нар. 1955) — беларускі дзяржаўны дзеяч, журналіст.
Мікалай Пашкевіч

**Мікалай Пашкевіч**:
* Мікалай Арсенавіч Пашкевіч — беларускі літаратуразнавец.
* Мікалай Аляксандравіч Пашкевіч — беларускі мастак-эмігрант.
* Мікалай Іванавіч Пашкевіч (нар. 1958) — беларускі мовазнавец, пісьменнік
Гасдрубал Баркід

**Гасдрубал** або **Газдрубал** (; памёр 23 чэрвеня 207 да н.э.) — карфагенскі палкаводзец, які адыграў важную ролю ў Другой Пунічнай вайне. Быў другім сынам Гамількара Баркі і малодшым братам Ганібала. Калі апошні адправіўся паходам у Італію, Гасдрубал стаў камандуючым карфагенскімі сіламі ў Іспаніі (218 год да н.э.). У тым жа годзе ў рэгіёне з’явіліся рымскія войскі на чале з братамі Сцыпіёнамі, якія атрымалі падтрымку часткі мясцовых плямён. Гасдрубал ваяваў супраць іх з пераменным поспехам. У 216 годзе да н.э. ён атрымаў з Карфагена загад ісці ў Італію на злучэнне з братам, але ў самым пачатку шляху пацярпеў поўнае паражэнне пры Іберы і перапыніў паход.

З 215 года Гасдрубал быў адным з трох карфагенскіх военачальнікаў у рэгіёне. У 212 годзе сумесна з калегамі разграміў абодвух Сцыпіёнаў (апошнія загінулі ў баях), але рымляне захавалі частку сваіх пазіцый і даслалі новага камандзіра — Публія Карнелія Сцыпіёна, у будучыні Афрыканскага. Гасдрубал не змог перашкодзіць рымлянам узяць Новы Карфаген (209 год), а ў 208 годзе прайграў Сцыпіёну вялікую бітву пры Бекуле. Пасля гэтага ён рушыў, нарэшце, у Італію. Рымляне палічылі гэты паход вялікай пагрозай і засяродзілі супраць Гасдрубала войскі абодвух консулаў. У бітве на рацэ Метаўра ў Паўночнай Італіі ў чэрвені 207 года да н.э. карфагенская армія была знішчана, а сам Гасдрубал загінуў.

Катэгорыя:Постаці Карфагена
Стакгольм (значэнні)

**Стакгольм**:

* Стакгольм
* Стакгольм (лен)
* Стакгольм (камуна)
* (10552) Стакгольм — астэроід
Пласенсія

**Пласенсія** () — горад і муніцыпалітэт у Іспаніі, размешчаны на рацэ Хертэ на паўночны ўсход ад Касерэса. Адміністрацыйна ўваходзіць у правінцыю Касерэс у складзе аўтаномнай супольнасці Эстрэмадура. Муніцыпалітэт знаходзіцца ў складзе раёна (камаркі) Валье-дэль-Хертэ. Займае плошчу 218 км². Насельніцтва —  чалавек (на 2010 год). За 82 км ад адміністрацыйнага цэнтра правінцыі.

## Насельніцтва 
## Гарады-пабрацімы 
## Зноскі 
Катэгорыя:Гарады Эстрэмадуры
Катэгорыя:Муніцыпалітэты правінцыі Касерэс
ФК Алавес

**«Дэпартыва Алавес»** () або проста **«Алавес»** — баскскі прафесійны футбольны клуб з горада Віторыя-Гастэйс, у правінцыі Алава, у аўтаномнай супольнасці Краіна Баскаў.

Найлепшыя гады клуба — пачатак XXI стагоддзя, калі каманда рэгулярна фінішавала ў верхняй частцы чэмпіянату Іспаніі, стала ўдзельнічаючы ў змаганні за трапленне ў еўракубкі (двойчы гэта змаганне сканчалася поспехам). Найлепшым вынікам у чэмпіянаце з’яўляецца 6-е месца ў сезоне 1999/2000, у якім каманда саступіла ўсяго тры ачкі віцэ-чэмпіёну.

Але галоўнага дасягнення ў сваёй гісторыі «Алавес» дабіўся ў наступным сезоне, у сваім дэбютным выступленні ў еўракубках, нечакана прабіўшыся ў фінал Кубка УЕФА, у якім у авертайме саступіў англійскаму «Ліверпулу» з лікам 4:5.

Алавес
Закон каменных джунгляў

**Закон каменных джунгляў** — расійскі крымінальны тэлесерыял вытворчасці кінакампаніі «RatPack Production» па замове тэлеканала ТНТ. Першы сезон серыяла быў паказаны з 16 па 26 сакавіка 2015 года на тэлеканале ТНТ. Паказ другога сезона пад назвай «Куды прыводзяць мары» праходзіў з 20 па 30 сакавіка 2017 года.

## 1 сезон 
Дзеянне серыяла разгортваецца на ўскраінах Масквы. Чатыры хлопцы — Цім, Цып, Жук і Гоша вырашаюць стаць бандай злачынцаў і пачаць зарабляць такім спосабам грошы. Яны нават не задумваюцца аб тым, да якіх наступстваў могуць прывесці гульні з паліцыяй і «зладзейскім светам».

## 2 сезон 
У другім сезоне Цім, у якога ў сям’і заўсёды былі грошы, але не было кахання, усё мацней падсаджваецца на таблеткі. Ён увесь час спрабуе вылучыцца і быць лідэрам, але не заўважае, як гэта прыводзіць да цяжкіх наступстваў. Цыпа збліжаецца з Вадзікам і просіць яго дапамагчы вырашыць праблему з уласным бацькам, нават не здагадваючыся, да чаго прывядзе гэтая просьба. Гоша спрабуе знайсці грошы, з-за якіх яго бацька апынуўся ў турме, і разабрацца з якое зараджаецца пачуццём да Лізы, у якую даўно закаханы яго лепшы сябар Цыпа. «Мой персанаж Гоша нарэшце пасталее і пачне думаць сваім розумам. Калі раней ён быў кіраваным і не меў уласнай думкі, то ў другім сезоне ўсё зменіцца. Да ўсяго ў Гошы з’явяцца дарослыя праблемы, якія ён будзе спрабаваць самастойна вырашаць. А яшчэ ў яго здарыцца першае каханне і з’явіцца дзяўчына…», — казаў выканаўца ролі Гошы акцёр Аляксандр Мельнікаў. Жук пасля таго, як атрымлівае складаную траўму галавы, павінен вызначыцца, ці будзе ён і надалей біцца. Бо хлопец разумее: адзін прапушчаны ўдар, і ён на ўсё жыццё можа застацца бездапаможным інвалідам. У другім сезоне з’яўляюцца некалькі новых яркіх персанажаў. Упор зроблены не на крымінальны складнік, а на ўнутраныя перыпетыі герояў. У другім сезоне гледачам адкрываецца мара Жука і тое, як ён ёю распарадзіцца, размова таксама ідзе аб узаемаадносінах Цыпы і яго бацькі. «Закон каменных джунгляў 2» поўны апусканняў у жыццё герояў, іх асабісты свет, іх мары. Кожнаму з герояў трэба будзе зрабіць важны і складаны выбар і вырашыць, ці гатовы яны па-ранейшаму давяраць, прабачаць і ўставаць адзін за аднаго плячом да пляча і што апынецца мацней — сквапнасць, рэўнасць, эгаізм ці іх сяброўства?

## У ролях 
* Арыстарх Віктаравіч Венес
* Аляксандр Андрэевіч Пятроў
* Уладзімір Уладзіміравіч Сычоў
* Аляксей Уладзіміравіч Герыловіч (у эпізодах)
* Кірыл Аляксандравіч Талмацкі (у эпізодах)

## Рэйтынгі 
Тэлесерыял стартаваў з высокімі рэйтынгамі ў эфіры тэлеканала ТНТ. 16 сакавіка 2015 года ў 22:00 прэм’ерная серыя «Закону каменных джунгляў» па аўдыторыі ад 14 да 44 гадоў сабрала па Расіі долю 18,8 % (у Маскве—12,8 %). Доля ў маладзёжнай аўдыторыі ў Маскве ад 18 да 30 гадоў склала па Расіі 25,0 %.

## Спасылкі 
* Старонка серыяла на афіцыйным сайце канала ТНТ

Катэгорыя:Тэлесерыялы Расіі
Бульвар 17 Верасня (Мінск)

**Бульвар 17 Верасня** — бульвар, які знаходзіцца ў Мінску ў межах вуліц Ульянаўскай, Кірава і Леніна побач са стадыёнам «Дынама». Заснаваны Рашэннем Мінгарсавета «Аб прысваенні найменняў састаўным часткам г. Мінска» ад 24 снежня 2021 г. № 354. Рашэнне было прынята на фоне святкавання Года народнага адзінства ў 2021 і аб’яўлення 17 верасня днём народнага адзінства ў гонар аперацыі РСЧА па далучэнні Заходняй Беларусі да БССР ў 1939 годзе.

Гістарычная назва вуліцы — 1-я Ніжне-Ляхаўская, бо месціцца ў гістарычным прадмесці Ляхаўка. У 1922 годзе ёй было прысвоена імя Гірша Лекерта: спачатку з нумарам, затым без нумара, проста «вул. Лекерта». У другой палове саракавых ёй было прысвоена імя Уладзіміра Ванеева. Калі ў 1966 годзе імя Ванеева атрымала больш прэстыжная магістраль, вуліца стала Стадыённым праездам, а потым проста пешаходным праходам без імя, пакуль у 2021 годзе не атрымала сучасную назву.

Катэгорыя:2021 год у Мінску
Катэгорыя:Бульвары Мінска
Леў Антонавіч Дубовік

**Леў Антонавіч Дубовік** (, г. Драгічын, Брэсцкая вобласць, БССР — ) — дзяржаўны дзеяч Беларусі, спецыяліст у галіне энергетыкі, заслужаны энергетык Беларусі.

## Біяграфія 
У 1962 годзе скончыў Беларускі політэхнічны інстытут, атрымаў прафесію інжынера-электрыка. Працаваў на інжынерных і кіруючых пасадах ва ўпраўленнях энергетыкі Магілёўскай і Брэсцкай абласцей.

З 1987 года ў Белгалоўэнерга, з 1989 года — намеснік начальніка. З 1993 года — намеснік Міністра энергетыкі Рэспублікі Беларусь, старшыня Камітэта па энергазберажэнні і энергетычным наглядзе пры Савеце Міністраў Беларусі. Ініцыятар і стваральнік энергазберажэння як кірунку ў эканоміцы Рэспублікі Беларусь.

З 1995 года — намеснік міністра паліва і энергетыкі Беларусі, старшыня Камітэта па энергазберажэнні і энергетычным наглядзе Міністэрства паліва і энергетыкі Беларусі. У 1997—2001 гадах — старшыня Дзяржаўнага камітэта па энергазберажэнні і энергетычным наглядзе Беларусі.

З 2001 года — старшыня Камітэта па энергаэфектыўнасці пры Савеце Міністраў Рэспублікі Беларусь. У сакавіку 2002 года быў абраны членам Савета Рэспублікі Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь ад Брэсцкай вобласці (за яго падалі галасы 88,1 % ад прыняўшых у галасаванні дэпутатаў). Член Пастаяннай камісіі Савета Рэспублікі па рэгіянальнай палітыцы.

З 2006 года — намеснік старшыні Дзяржаўнага камітэта па стандартызацыі — дырэктар Дэпартамента па энергаэфектыўнасці Дзяржаўнага камітэта па стандартызацыі Рэспублікі Беларусь. Заслужаны энергетык Беларусі (2006). З 2011 года — член Экспертнага савета па праектах дзяржаўных праграм (секцыя па энергетыцы і энергаэфектыўнасці).

## Літаратура 
* Дубовик Лев Антонович // Республика Беларусь : энциклопедия : в 7 т. Минск, 2006. Т. 3. С. 456.
* Дубовик, Л. А. Выступление председателя комитета по энергоэффективности при Совете Министров Республики Беларусь Л. А. Дубовика : [печатается в изложении со стенограммы коллегии Минэнерго] / Л. А. Дубовик // Энергетика Беларуси. 2006. 13 февраля (№ 4).
* Дубовик, Л. А. Электричество плюс тепло — экономная парочка : [о Республиканской программе энергосбережения на 2006—2010 гг.: рассказ председателя Комитета по энергоэффективности при Совете Министров Беларуси] / Л. А. Дубовик; [записал Юрий Бествицкий] // Рэспубліка. 2006. 1 лютага.
* Дубовик, Л. А. Свои источники — не самоцель : [беседа с председателем Комитета по энергоэффективности при Совете Министров Беларуси об использовании возобновляемых источников энергии в Беларуси] // Л. А. Дубовик; записал Дмитрий Синенко // Народная газета. 2006. 5 студзеня.
* Дубовик, Л. А. О работе по энергосбережению в Республике Беларусь / Л. А. Дубовик // Городское хозяйство. 2003. № 12. С. 2-6.

 

Катэгорыя:Члены Савета Рэспублікі Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 2-га склікання
Універсітэт Вілануэва

**Універсітэт Вілануэва** () — іспанская прыватная вышэйшая навучальная ўстанова са статусам універсітэта з сядзібай у Мадрыдзе. Афіляваны з Каталіцкім Касцёлам (прэлатура Opus Dei).

## Структура 
* Факультэт сацыяльных і юрыдычных навук
* Факультэт навук пра здароўе

## Спасылкі 
* Афіцыйная інтэрнэт-старонка ўстановы

Катэгорыя:Універсітэты Іспаніі
Катэгорыя:Каталіцкія ўніверсітэты
Катэгорыя:Мадрыд
Алькаласкі ўніверсітэт

**Алькаласкі ўніверсітэт** () — іспанская дзяржаўная вышэйшая навучальная ўстанова са статусам універсітэта з сядзібай у горадзе Алькала-дэ-Энарэс каля Мадрыда. 

## Структура 
* Факультэт філасофіі і літаратуры
* Факультэт біялогіі, навук аб навакольным асяроддзі і хіміі
* Факультэт фармацыі
* Факультэт медыцыны і навук пра здароўе
* Факультэт эканомікі, бізнесу і турызму
* Факультэт права
* Факультэт адукацыі
* Вышэйшая політэхнічная школа
* Школа архітэктуры

## Спасылкі 
* Афіцыйная інтэрнэт-старонка ўстановы

Катэгорыя:Універсітэты Іспаніі
Катэгорыя:Алькала-дэ-Энарэс
Кніга Бобы Фета

**«Кніга Бобы Фета»** () — амерыканскі фантастычны інтэрнэт-тэлесерыял, створаны для патокавага сэрвіса «». Серыял з’яўляецца часткай франшызы «Зорныя войны» і спін-офам серыяла «Мандалорац». Серыял апавядае пра прыгоды  і , якія намагаюцца зрабіць сабе імя ў крымінальным свеце галактыкі, захапіўшы тэрыторыю, якая калісь належала . Падзеі серыяла разгортваюцца паралельна з іншым спін-офам «Мандалорца» — серыялам «».

Ролю Бобы Фета выканаў акцёр Тэмуэра Морысан, які ў 2002 годзе сыграў Джанга Фета, «бацьку» Бобы, у фільме «Зорныя войны. Эпізод II: Атака клонаў», а пазней, у 2021 годзе, увасобіў на экране самога Бобу Фета ў другім сезоне серыяла «Мандалорац». Актрыса , якая сыграла ў «Мандалорцы» наёмніцу , таксама вярнулася да сваёй ролі.

Першапачаткова гісторыю Бобы Фета планавалася раскрыць у асобным фільме па «Зорных войнах», аднак пасля касавага правалу фільма «Хан Сола. Зорныя войны: Гісторыі» і поспеху «Мандалорца» кампанія «» пачала аддаваць перавагу інтэрнэт-серыялам. Аб патэнцыйным спін-офе «Мандалорца» ўпершыню было абвешчана ў лістападзе 2020 года. «Кніга Бобы Фета» была афіцыйна анансаваная ў снежні 2020 года.

Прэм’ера серыяла адбылася 29 снежня 2021 года. Серыял складаецца з сямі эпізодаў і будзе выходзіць штотыдзень да 9 лютага 2022 года.

## Акцёрскі склад 
* Тэмуэра Морысан — '**
*  — **'

## Крыніцы 
## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Тэлесерыялы пра «Зорныя войны»
Катэгорыя:Навукова-фантастычныя тэлесерыялы ЗША
Катэгорыя:Тэлесерыялы на англійскай мове
Катэгорыя:Фільмы, музыку да якіх напісаў Людвіг Ёрансан
Катэгорыя:Тэлесерыялы 2021 года