Аляксандр Дзмітрыевіч Дулічэнка

**Аляксандр Дзмітрыевіч Дулічэнка** (; ) — эстонскі лінгвіст. Спецыяліст у галіне  і славянскага мовазнаўства, а таксама інтэрлінгвістыкі і эсперанталогіі. Член Міжнароднага камітэта славістаў,  і Міжнароднай акадэміі навук Сан-Марына.

## Біяграфія 
Нарадзіўся 30 кастрычніка 1941 года ў Краснадарскім краі РСФСР. У 1966 годзе скончыў філалагічны факультэт . З 1966 па 1968 і з 1970 па 1976 гады працаваў настаўнікам сярэдняй школы вёскі Гара Векіл у Туркменскай ССР, у 1968—1970 гг. — асістэнт кафедры агульнага і рускага мовазнаўства  ва Узбекскай ССР.

Вучань акадэміка Мікіты Ільіча Талстога. У 1974 годзе абараніў у Маскве кандыдацкую дысертацыю на тэму «Літаратурная русінская мова Югаславіі (нарыс фанетыкі і марфалогіі)», прысвечаную панонска-русінскай мове. У 1980 годзе ў Мінску абараніў доктарскую дысертацыю на тэму «Славянскія літаратурныя мікрамовы. Пытанні фарміравання і развіцця», прысвечаную ўжо 12 славянскім літаратурным мікрамовам.

## Навуковая дзейнасць 
А. Д. Дулічэнка — аўтарытэтны спецыяліст па славянскіх літаратурных мікрамовах (напрыклад, па панонска-русінскай, карпатарусінскай і кашубскай); яму належыць і аўтарства тэрміна *«славянскія мікрамовы»*, які замацаваўся ў лінгвістыцы з канца 1970-х гадоў. У прыватнасці, у выдавецтве Тартускага ўніверсітэта ім у 2003—2004 гг. быў апублікаваны двухтомнік *«Славянскія літаратурныя мікрамовы. Узоры тэкстаў»*, які стаў свайго роду энцыклапедыяй, у якой прадстаўлены 18 славянскіх мікрамоў А. Д. Дулічэнка зрабіў беспрэцэдэнтную спробу ў рамках аднаго кніжнага тома прадставіць ўзоры тэкстаў, якія ілюструюць практычна ўсю багатую і супярэчлівую гісторыю пісьменства гістарычнай Карпацкай Русі з самага пачатку яе існавання. Пры гэтым ён сабраў, сістэматызаваў і пракаментаваў вельмі значны аб’ём разнастайнага моўнага матэрыялу. Ва ўступным артыкуле кнігі аўтар абмяркоўвае прычыны адраджэння еўрапейскіх рэгіянальных літаратурных моў у другой палове ХХ — пачатку ХХІ стст., дае гістарычную перыядызацыю развіцця літаратурных варыянтаў карпатарусінскай мовы і аналізуе сучасны стан моўных працэсаў у рэгіёне. У сабранай ім бібліяграфіі па міжнародным дапаможным мовам, якая ўключыла практычна ўсе вядомыя праекты такіх моў, паказана каля 1000 розных лінгвапраектаў (першы варыянт складзенага Дулічэнка храналагічнага індэкса лінгвапраектаў, апублікаваны ў 1988 годзе, уключаў звесткі аб 916 праектах.

А. Д. Дулічэнка быў рэдактарам альманахаў па інтэрлінгвістыцы, якія выдаваліся ў Тарту — *«Interlinguistica Tartuensis»* (з 1982 па 1990 гг. выйшла 7 тамоў са справаздачамі, праходзіўшых у Тарту калоквіўмаў; пасля значнага перапынку ў 2006 г. апублікаваны 8-ы том) — і славістыке — *«Slavica Tartuensia»* (выходзіць з 1985 г.). На думку , дадзены зборнік з’яўляецца важным укладам у даследаванні па інтэрлінгвістыцы і эсперанталогіі.

## Прызнанне 
* прэзідэнт Міжнароднага камітэта славістаў (у 1994 годзе)
* старшыня Эстонскага нацыянальнага камітэта славістаў (у 1993 годзе)
* прэзідэнт Міжнароднай асацыяцыі па інтэрлінгвістыцы (у 2005 годзе)
* член выканаўчага камітэта  (1996)
* ганаровая ступень доктара Трырскага ўніверсітэта (2009)
* ганаровы член Тартускага таварыства эсперантыстаў
* Ордэн Белай зоркі 4 класа (2003) (Эстонія)
* Рыцарскі крыж ордэна Virtuti Militari (2005) (Польшча)
* прэмія  (2005) — «за выдатныя навуковыя дасягненні ў галіне славістыкі»

## Публікацыі 
Прафесар Дулічэнка — аўтар звыш 500 прац на больш чым 20 мовах, у тым ліку больш за паўтара дзясяткаў манаграфій і кніг на рускай, эстонскай, нямецкай, літоўскай мовах, і двух на панонска-русінскай микрамове.

## Крыніцы 
## Літаратура 
* 
*  — С. 167—169.
* 
*  — С. 384—387.
* 
*  — С. 169—195.

## Спасылкі 
Катэгорыя:Дактары філалагічных навук
Катэгорыя:Кавалеры ордэна Белай зоркі 4 класа
Катэгорыя:Кавалеры рыцарскага крыжа ордэна Virtuti Militari
Катэгорыя:Мовазнаўцы СССР
Катэгорыя:Выкладчыкі Тартускага ўніверсітэта
Катэгорыя:Славісты СССР
Катэгорыя:Эсперантысты