open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Чалюшчавіцкі сельсавет

**Чалю́шчавіцкі сельсавет** — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Петрыкаўскага раёна Гомельскай вобласці. Цэнтр — аграгарадок Чалюшчавічы.

Утвораны 20 жніўня 1924 года ў складзе Капаткевіцкага раёна Мазырскай акругі БССР. Пасля скасавання акруговай сістэмы 26 ліпеня 1930 года ў Капаткевіцкім раёне БССР. З 8 ліпеня 1931 года па 12 лютага 1935 года ў Петрыкаўскім раёне. З 21 чэрвеня 1935 года ў Капаткевіцкім раёне Мазырскай акругі, з 20 лютага 1938 года — Палескай вобласці, з 8 студзеня 1954 года — Гомельскай вобласці. Пасля скасавання Капаткевіцкага раёна з 25 снежня 1962 года ў складзе Петрыкаўскага раёна. У 1968 годзе скасавана вёска Зарэчка (злілася з вёскай Чалюшчавічы).

Насельніцтва сельсавета паводле перапісу 2009 года — 1210 чалавек, з іх 96,4 % — беларусы, 2,7 % — рускія, 0,6 % — украінцы; паводле перапісу 2019 года — 890 чалавек.

## Літаратура 
* Административно-территориальное устройство БССР: справочник: в 2 т. / Главное архивное управление при Совете Министров БССР, Институт философии и права Академии наук БССР. — Минск: «Беларусь», 1985―1987.
* Административно-территориальное устройство Республики Беларусь (1981—2010 гг.): справочник. — Минск: БелНИИДАД, 2012. — 172 с.


Катэгорыя:Былыя сельсаветы Капаткевіцкага раёна
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, утвораныя ў 1924 годзе
Сошненскі сельсавет

**Со́шненскі сельсавет** — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Пінскага раёна Брэсцкай вобласці. Цэнтр — аграгарадок Сошна.

Утвораны 12 кастрычніка 1940 года як Сошнаўскі сельсавет у складзе Пінскага раёна Пінскай вобласці, з 8 студзеня 1954 года — Брэсцкай вобласці. 16 ліпеня 1954 года скасаваны, тэрыторыя далучана да Парахонскага сельсавета.

21 сакавіка 1988 года ўтвораны зноў з часткі Парахонскага сельсавета ў складзе 5 населеных пунктаў (вёскі Бакінічы, Дубнавічы, Ермакі, Сошна і Стараселле).

Насельніцтва сельсавета паводле перапісу 2009 года — 1137 чалавек, з іх 95,2 % — беларусы, 2,6 % — украінцы, 1,9 % — рускія; паводле перапісу 2019 года — 851 чалавек.

## Літаратура 
* Административно-территориальное устройство БССР: справочник: в 2 т. / Главное архивное управление при Совете Министров БССР, Институт философии и права Академии наук БССР. — Минск: «Беларусь», 1985―1987.
* Административно-территориальное устройство Республики Беларусь (1981—2010 гг.): справочник. — Минск: БелНИИДАД, 2012. — 172 с.


Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, утвораныя ў 1940 годзе
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, скасаваныя ў 1954 годзе
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, утвораныя ў 1988 годзе
Маркаколь

**Маркако́ль** () — возера на поўдні Алтая, ва Усходне-Казахастанскай вобласці Казахстана.

Возера знаходзіцца на вышыні 1449 м над узроўнем мора. Яго плошча складае 449 км². Даўжыня 38 км, найбольшая шырыня 19 км. Глыбіні да 30 м. Сярэдняя глыбіня 14 м. Вада ў возеры прэсная (салёнасць 40—100 мг/л).

Сцёк па рацэ Калжыр у Бухтармінскае вадасховішча.

## Літаратура 
* Маркаколь // 
* Словарь современных географических названий / Под общей редакцией акад. В. М. Котлякова. — Екатеринбург: У-Фактория, 2006.

Катэгорыя:Азёры Казахстана
Манас (значэнні)

**Манас** — шматзначны тэрмін

* Манас — волат, герой аднайменнага кіргізскага эпасу

## Тапонімы 
* Манас (Дагестан)
* Манас — рака ў Індыі і Бутане, прыток ракі Брахмапутра
* Манас — возера ў Кітаі
* Манас — рака ў Кітаі, упадае ў возера Манас
Шахтарск

**Шахта́рск**, або **Шахцёрск** (; да 1953 пасёлак гарадскога тыпу **Катык**) — горад абласнога значэння ў Данецкай вобласці Украіны. Адміністрацыйны цэнтр Шахтарскага раёна (не ўваходзіць у яго склад). Уваходзіць у Тарэзскую агламерацыю. Насельніцтва — 59 219 жыхароў (01.10.2017).

Распараджэннем Кабінета міністраў Украіны ад 7 лістапада 2014 г. горад унесены ў Спіс населеных пунктаў, на тэрыторыі якіх органы дзяржаўнай улады Украіны часова не ажыццяўляюць свае паўнаважанні.

## Вядомыя ўраджэнцы і жыхары 
* Валянціна Іосіфаўна Жураўская, беларускі палітык
## Крыніцы 
## Спасылкі 
Катэгорыя:Гарады Данецкай вобласці
Катэгорыя:Населеныя пункты, заснаваныя ў 1764 годзе
Шахцёрск

Назву **Шахцёрск** маюць:

## Расія 
* Шахцёрск — пасёлак гарадскога тыпу ў Сахалінскай вобласці.

## Украіна 
* Шахтарск або Шахцёрск — горад у Данецкай вобласці.
Дакучаеўск

**Дакучаеўск** (; з 1912 года да 1954 года — пгт **Яленаўскія Кар’еры**) — горад у Данецкай вобласці Украіны. Горад названы ў гонар Васіля Васільевіча Дакучаева (1846—1903).

Распараджэннем Кабінета міністраў Украіны ад 7 лістапада 2014 г. горад унесены ў Спіс населеных пунктаў, на тэрыторыі якіх органы дзяржаўнай улады Украіны часова не ажыццяўляюць свае паўнаважанні.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Гарады Данецкай вобласці
Тарэцк

**Тарэцк** () да 1936 года **Шчарбінаўка**, у 1936—2015 — **Дзяржынск** — горад абласнога падпарадкавання (з 30 снежня 1962 да 2020) у Данецкай вобласці Украіны. Уваходзіць у Горлаўска-Янакіеўскую агламерацыю. Размешчаны паміж чыгуначнымі станцыямі Фенольная каля 7 км (пгт. Нью-Ёрк) на лініі «Канстанцінаўка-Ясінаватая» і Магдалінаўка каля 1 км (п. Піўнічнэ) на лініі «Канстанцінаўка-Мікітаўка».

## Вядомыя асобы 
* Ігар Сяргеевіч Варанкоў, украінскі футбаліст
* Барыс Іванавіч Тарасюк, украінскі дыпламат

Катэгорыя:Гарады Данецкай вобласці
Ічня

**Ічня** () — горад, адміністрацыйны цэнтр Ічнянскага раёна Чарнігаўскай вобласці Украіны. Размешчаны на рацэ Ічанька. За 154 км ад Чарнігава чыгункай і за 135 км па аўтадарогах. Першыя звесткі пра паселішча адносяцца да XIV стагоддзя. У XIV—XVI стагоддзях Ічня знаходзілася пад уладай Вялікага Княства Літоўскага, у сярэдзіне XVI стагоддзя атрымала статус мястэчка.
## Вядомыя асобы 
* Барыс Аляксандравіч Кутавы (нар. 1938) — беларускі інжынер-тэхнолаг, кіраўнік выдавецтва «Беларускі дом друку».

Катэгорыя:Гарады Чарнігаўскай вобласці
Катэгорыя:Населеныя пункты Ічнянскага раёна
Сноўск

**Сноўск** (; у 1935—2016 гадах — **Шчорс**) — горад у Чарнігаўскай вобласці Украіны, адміністрацыйны цэнтр Сноўскага раёна. Размешчаны за 70 км на паўночны ўсход ад Чарнігава.

## Гісторыя 
Вырас на месцы хутара селяніна Каржа пасля будаўніцтва ў 1878 годзе чыгуначнай лініі Гомель — Бахмач (частка Лібава-Роменскай чыгункі, якая злучала цэнтр Украіны з Санкт-Пецярбургам). Першая назва — Каржоўка, з канца XIX стагоддзя — Сноўск (па назве ракі Сноў).

У 1924 годзе Сноўск атрымаў статус горада, 21 мая 1935 года быў перайменаваны ў Шчорс (у гонар ураджэнца горада Мікалая Аляксандравіча Шчорса). У 1941—1943 гадах горад знаходзіўся пад нямецкай акупацыяй.

## Вядомыя ўраджэнцы і жыхары 
* Лідзія Аляксандраўна Вакулоўская (1926—1991) — пісьменніца.
* Ісай (Іегошуа) Мендэлевіч Пульнер (1900—1942) — савецкі этнограф і бібліёграф, спецыяліст па культуры яўрэяў СССР.
* Эліяху Эйлат — ізраільскі дзяржаўны дзеяч

## Насельніцтва 
## Крыніцы 
Катэгорыя:Гарады Чарнігаўскай вобласці
Катэгорыя:Населеныя пункты Сноўскага раёна
Колкаўскі сельсавет

**Ко́лкаўскі сельсавет** — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Петрыкаўскага раёна Гомельскай вобласці. Цэнтр — аграгарадок Колкі.

Утвораны 20 жніўня 1924 года ў складзе Капаткевіцкага раёна Мазырскай акругі БССР. Пасля скасавання акруговай сістэмы 26 ліпеня 1930 года ў Капаткевіцкім раёне БССР. З 8 ліпеня 1931 года па 12 лютага 1935 года ў Петрыкаўскім раёне. З 21 чэрвеня 1935 года ў Капаткевіцкім раёне Мазырскай акругі, з 20 лютага 1938 года — Палескай вобласці, з 8 студзеня 1954 года — Гомельскай вобласці. 16 красавіка 1959 года ў склад Ламавіцкага сельсавета Акцябрскага раёна перададзена вёска Зарыжжа. Пасля скасавання Капаткевіцкага раёна з 25 снежня 1962 года ў складзе Петрыкаўскага раёна.

Насельніцтва сельсавета паводле перапісу 2009 года — 773 чалавекі, з іх 95,7 % — беларусы, 3,4 % — рускія, 0,6 % — украінцы; паводле перапісу 2019 года — 608 чалавек.

## Літаратура 
* Административно-территориальное устройство БССР: справочник: в 2 т. / Главное архивное управление при Совете Министров БССР, Институт философии и права Академии наук БССР. — Минск: «Беларусь», 1985―1987.
* Административно-территориальное устройство Республики Беларусь (1981—2010 гг.): справочник. — Минск: БелНИИДАД, 2012. — 172 с.


Катэгорыя:Былыя сельсаветы Капаткевіцкага раёна
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, утвораныя ў 1924 годзе
Новацярушскі сельсавет

**Новацяру́шскі сельсавет** — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Салігорскага раёна Мінскай вобласці. Цэнтр — вёска Новыя Цярушкі.

Утвораны 20 жніўня 1924 года як **Сухамільскі сельсавет** у складзе Старобінскага раёна Слуцкай акругі. Цэнтр — вёска Сухая Міля. З 1927 года ў Бабруйскай акруге. Пасля скасавання акруговай сістэмы ў 1930 годзе ў Старобінскім раёне БССР. З 1935 года ў Старобінскім раёне Слуцкай акругі. Пасля ўвядзення абласнога падзелу ў 1938 годзе ў Старобінскім раёне Мінскай вобласці, з 20 верасня 1944 года — Бабруйскай вобласці, з 8 студзеня 1954 года — Мінскай вобласці.

16 ліпеня 1954 года перайменаваны ў Новацярушскі, цэнтр перанесены ў вёску Новыя Цярушкі. Пасля скасавання Старобінскага раёна 25 снежня 1962 года ў складзе Любанскага раёна. У 1964 годзе ў склад сельсавета з Рачэнскага сельсавета перададзены 6 населеных пунктаў (Бычкі, Зарэчкі, Новая Дуброва, Новыя Дунцы, Старая Дуброва і Старыя Дунцы). 6 студзеня 1965 года Новацярушскі сельсавет за выключэннем населеных пунктаў Бычкі, Зарэчкі, Новая Дуброва, Новыя Дунцы, Старая Дуброва і Старыя Дунцы ўвайшоў у склад Салігорскага раёна.

Скасаваны 23 сакавіка 1987 года, тэрыторыя далучана да Зажэвіцкага сельсавета. На момант скасавання ў склад сельсавета ўваходзілі 8 населеных пунктаў: вёскі Абідземля, Загор’е, Красны Бераг, Крываль, Лесаўня, Новая Грамата, Новыя Цярушкі, пасёлак Крываль.

## Літаратура 
* Административно-территориальное устройство БССР: справочник: в 2 т. / Главное архивное управление при Совете Министров БССР, Институт философии и права Академии наук БССР. — Минск: «Беларусь», 1985―1987.
* Административно-территориальное устройство Республики Беларусь (1981—2010 гг.): справочник. — Минск: БелНИИДАД, 2012. — 172 с.

Катэгорыя:Былыя сельсаветы Салігорскага раёна
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, утвораныя ў 1924 годзе
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, скасаваныя ў 1987 годзе
Катэгорыя:Былыя сельсаветы Старобінскага раёна
Катэгорыя:Былыя сельсаветы Любанскага раёна
Парахонскі сельсавет

**Парахо́нскі сельсавет** — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Пінскага раёна Брэсцкай вобласці Беларусі. Адміністрацыйны цэнтр — аграгарадок (да 2009 года — вёска) Парахонск (у 1954—1959 гадах і з сакавіка 1974 года па 21 сакавіка 1988 года — вёска Сошна, з 31 сакавіка 1959 года па сакавік 1974 года — пасёлак чыгуначнай станцыі Парахонск).

Сельсавет утвораны 12 кастрычніка 1940 года ў складзе Пінскага раёна Пінскай вобласці, з 8 студзеня 1954 года — Брэсцкай вобласці. 16 ліпеня 1954 года да сельсавета далучана тэрыторыя скасаванага Сошнаўскага сельсавета, 31 сакавіка 1959 года — тэрыторыя скасаванага Дубнавіцкага сельсавета. 7 лютага 1967 года да вёскі далучаны пасёлак чыгуначнай станцыі Парахонск. На 1 студзеня 1974 года ў складзе сельсавета 9 населеных пунктаў. 15 красавіка 1985 года ў склад сельсавета з Гарадзішчанскага сельсавета перададзена вёска Астравічы, з Калавуравіцкага сельсавета — вёска Маладзельчыцы. 21 сакавіка 1988 года да сельсавета далучана частка тэрыторыі скасаванага Беразцоўскага сельсавета з вёскай Беразцы, а з часткі Парахонскага сельсавета створаны Сошненскі сельсавет.

Насельніцтва сельсавета паводле перапісу 2009 года — 2607 чалавек, з іх 93,4 % — беларусы, 3,4 % — рускія, 2,3 % — украінцы; паводле перапісу 2019 года — 2409 чалавек.

## Крыніцы 
## Літаратура 
* Административно-территориальное устройство БССР: справочник: в 2 т. / Главное архивное управление при Совете Министров БССР, Институт философии и права Академии наук БССР. — Минск: «Беларусь», 1985―1987.
* Административно-территориальное устройство Республики Беларусь (1981—2010 гг.): справочник. — Минск: БелНИИДАД, 2012. — 172 с.


Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, утвораныя ў 1940 годзе
Яўген Віктаравіч Осін

**Яўге́н Ві́ктаравіч О́сін** (; , Масква, СССР — , Масква, Расія) — савецкі і расійскі спявак, музыкант, аўтар песень.

## Біяграфія 
Яўген Віктаравіч Осін нарадзіўся 4 кастрычніка 1964 года ў Маскве. Яго бацька, Віктар Рыгоравіч Осін, працаваў вадзіцелем тралейбуса, па веравызнанні — адвентыст сёмага дня. Дзядзька Яўгена быў барабаншчыкам у ансамблі Леаніда Уцёсава. Калі Яўгену было 9 гадоў, яго бацькі развяліся. Пасля гэтага яго маці далі двухпакаёвую кватэру ў Тэкстыльшчыках, а бацька пераехаў у Чарапавец, дзе працаваў начальнікам аўтакалоны і ўзначальваў ячэйку адвентыстаў. Ёсць малодшая сястра Альбіна.

Музыка захапіла Осіна ў чатырнаццаць гадоў, калі ён пачынае граць на барабанах у школьным ансамблі; затым ён прабуе вучыцца в музыкальнай школе, але кідае яе, не давучыўшыся. Пасля няскончанай вучобы на руках у Осіна было пасведчанне з інстытута павышэння кваліфікацыі работнікаў культуры, якое давала права працаваць кіраўніком самадзейнага ансамбля ўзроўню раённага дома культуры. У 1983 годзе, ва ўзросце 19 гадоў, Осін стае вегетарыянцам.

Сваю першую групу стварыў у 1986 годзе, у канцы 80-х супрацоўнічаў з групай «Брава». За кар’еру выпусціў 15 альбомаў.

Пік папулярнасці прыйшоўся на 90-я. Осін вядомы публіцы па песнях «Плача дзяўчына ў аўтамаце», «Восьмага сакавіка», «Качка», «Партрэт працы Пабла Пікасо», «Спадарожніца».

Адно з самых яго вядомых выступленняў — у 1996 годзе ў Растове-на-Доне ў рамках перадвыбарнай кампаніі Барыса Ельцына, калі прэзідэнт Расіі выйшаў на сцэну і станцаваў разам з Осіным.

У 2017 годзе ў Осіна дыягнаставалі апошнюю стадыю алкагалізму, яго адправілі на лячэнне ў адну з клінік у Тайландзе. З гэтага часу ён практычна не мог самастойна перамяшчацца. У маі 2018 года артыст у інтэрв’ю распавядаў, што замяніў спіртное мотаспортам, аднак неўзабаве ён трапіў адразу ў дзве аварыі за тыдзень: адна адбылася на запраўцы, другі раз ён урэзаўся ў трактар.

17 лістапада 2018 года Яўген Осін памёр. Яму было 54 гады. Вядома, што артыст памёр у сябе дома. Афіцыйна прычына смерці не раскрываецца, але па некаторых даных, артыст, імаверна, памёр ад спынення сэрца, выкліканым ужываннем алкаголю.

## Спасылкі 
* Афіцыйны сайт Яўгена Осіна
* Фан-клуб Яўгена Осіна
* Пра Яўгена Осіна на сайце peoples.ru
* Пра Яўгена Осіна на сайце Music library 
* Лячэнне Яўгена Осіна ад алкагалізму
* Аляксей Аляксееў пра маладога Яўгена Осіна, Спецыяльнае радыё, 2007

Катэгорыя:Спевакі і спявачкі паводле алфавіта
Катэгорыя:Спевакі і спявачкі СССР
Катэгорыя:Спевакі і спявачкі Расіі
Катэгорыя:Спевакі і спявачкі XX стагоддзя
Катэгорыя:Спевакі і спявачкі XXI стагоддзя
Катэгорыя:Паэты паводле алфавіта
Катэгорыя:Паэты СССР
Катэгорыя:Паэты Расіі
Катэгорыя:Паэты XX стагоддзя
Катэгорыя:Паэты XXI стагоддзя
Катэгорыя:Гітарысты паводле алфавіта
Катэгорыя:Гітарысты СССР
Катэгорыя:Гітарысты Расіі
Катэгорыя:Кампазітары паводле алфавіта
Катэгорыя:Кампазітары СССР
Катэгорыя:Кампазітары Расіі
Катэгорыя:Кампазітары XX стагоддзя
Катэгорыя:Кампазітары XXI стагоддзя
Манас (рака, Кітай)

**Манас** () — рака ў заходняй частцы Кітая, у Сіньцзян-Уйгурскім аўтаномным раёне

Даўжыня ракі 402 км. Сярэдні расход вады на перадгорнай раўніне складае 43 м³/с. Выток ракі знаходзіцца на паўночных схілах Усходне-Цяньшаньскага хрыбта. Працякае па Джунгарскай раўніне. Упадае ў возера Манас (да 1940х гг. упадала ў возера Айранкёль). Вада з ракі выкарыстоўваецца на арашэнне.

## Літаратура 
* Манас // 
* 

## Спасылкі 
* [Манас (река в Китае) // «Мегаэнциклопедия Кирилла и Мефодия» megabook.ru](https://megabook.ru/article/Манас%20(река%20в%20Китае))

Катэгорыя:Рэкі Кітая
1930 год у гісторыі астраноміі

**1930** год быў адзначаны шэрагам падзей у астраноміі.

## Падзеі 
* 18 лютага — астраном-аматар Клайд Томба адкрыў **Плутон**, які да 2006 года меў статус дзявятай планеты Сонечнай сістэмы.

## Астранамічныя з’явы 
## Адкрытыя астранамічныя аб’екты 
## Нарадзіліся 
* 20 студзеня — **Баз Олдрын**, амерыканскі астранаўт, другі чалавек, які пабываў на Месяцы.
* 2 чэрвеня — **Чарлз Піт Конрад**, амерыканскі астранаўт, трэці чалавек, які пабываў на Месяцы (пам. 08.07.1999).
* 5 жніўня — **Ніл Армстранг**, амерыканскі астранаўт, першы чалавек, які ступіў на Месяц 21 ліпеня 1969 года (пам. 25.08.2012).
* 24 верасня — **Джон Уотс Янг**, амерыканскі астранаўт, дзявяты чалавек, які пабываў на Месяцы (пам. 05.01.2018).

## Памерлі 
## Зноскі 

Катэгорыя:Гады ў астраноміі
Вялікае Марское возера

**Вялі́кае Марско́е возера** (, ) — возера ў Азіяцкай частцы Расіі, у Далёкаўсходняй федэральнай акрузе, у Ніжнекалымскім улусе Рэспублікі Саха (Якуція), у басейне ракі Вялікая Чукочая.

Возера знаходзіцца за Палярным кругам, у паўночна-ўсходняй частцы Калымскай нізіны. Плошча яго паверхні складае 205 км. Даўжыня 17,5.

## Літаратура 
* Морские озёра // 

## Спасылкі 
* 
* *Измайлова А. В.* Большое Морское озеро // Научно-популярная энциклопедия «Вода России»
* БОЛЬШОЕ МОРСКОЕ, ОЗЕРО // Сетевое издание «YSIA.RU»
* Реестр ООПТ // ГБУ РС(Я) «Дирекция биологических ресурсов и особо охраняемых природных территорий Минприроды РС(Я)» 

Катэгорыя:Азёры Якуціі
Птушкагадоўля

**Птушкагадоўля** — галіна жывёлагадоўлі, якая займаецца гадоўляй сельскагаспадарчых птушак (курэй, качак, гусей, індыкоў, цацарак і інш.) для атрымання яец, мяса, пер’я і пуху. Дае высокапажыўныя прадукты і каштоўную сыравіну для прамысловасці. Харчовае значэнне маюць пераважна курыныя яйцы, для чаго гадуюць курэй яечнага кірунку. Сельскагаспадарчая птушка вылучаецца хуткаспеласцю, пладавітасцю, высокай аплатай адносна затрат на корм. Для атрымання 500—600 г яечнай масы неабходна менш за 2 кг, а на прыбаўку ў вазе 1 кг жывой масы — 2,5-3 кг поўнакаштоўнага корму.

Птушкагадоўля ўзнікла каля 4-3 тыс.год назад у Індыі, дзе пачалі гадаваць курэй, потым яна распаўсюдзілася на захад і ўсход. За некалькі стагоддзяў да н.э. у Еўропе гадавалі свойскіх курэй, гусей і качак. Індыкі прыручаны ў Амерыцы, у 16 стагоддзі завезены ў Еўропу. Развіццё птушкагадоўлі прывяло да з’яўлення высокапрадукцыйных культурных парод свойскай птушкі: сусекс і доркінг — пароды курэй (Вялікабрытанія), руанскія качкі і тулузскія гусі (Францыя), юрлаўскія галасістыя куры, халмагорскія гусі (Расія). На Беларусі ў 19 стагоддзі птушкагадоўля была малапрадукцыйнай галіной сельскай гаспадаркі. З 1930-х гадоў пачалося развіццё птушкагадоўлі на калгасных фермах; заснаваны інкубатарна-птушкагадоўчыя станцыі, якія забяспечвалі фермы маладняком. З 1971 года арганізаваны вытворчыя аб’яднанні па птушкагадоўлі.

## Літаратура 
* 
*
Музыкальная газета

**«Музыкальная газета»** — беларускае штотыднёвае выданне, прысвечанае музыцы і шоу-бізнэсу.

## Гісторыя 
Заснавана ў Мінску ў 1996 годзе выдаўцом Анатолем Віктаравічам Кірюшкіным (ВД «Нестар»). Газета выходзіла першапачаткова адзін раз у тыдзень, затым адзін раз у два тыдні, на рускай мове, распаўсюджвалася на тэрыторыі Рэспублікі Беларусь, а таксама праз прыватных распаўсюднікаў на рынках Украіны і Расіі. Наклад у розныя гады вар**’**іраваўся ад 7 000 асобнікаў да 19 500, пасля наклад рэзка ўпаў і працягваў зніжацца у наступныя гады, у той час як апошні нумар выйшаў у снежні 2007 года накладам у 2 514 асобнікаў.

Да 2003 года газета выходзіла ў каляровым фармаце і апавядала як пра заходнюю, так і пра беларускую і рускую музычную сцэны. З 2003 года газета стала пісаць выключна на тэмы беларускай музыцы (асвятленне заходняй музыкі перавандравала ў новы часопіс «НОТ-7»), змяніла дызайн і перайшла на 8 старонак (замест 16) у чорна-белым выкананні.

Практычна з самага пачатку галоўным рэдактарам выдання з**’**яўляўся Алег *«О**’**К»* Клімаў, вядомы беларускі музычны журналіст. За час свайго існавання газета стала знакавым выданнем для беларускіх знатакоў музыкі і мела поспех у Маскве і Санкт-Пецярбургу, галоўным чынам за кошт велізарнай колькасці апублікаваных матэрыялаў і высокай (у першыя гады) якасці публікацый.

Напярэдадні 2008 года ў сілу фінансавых прычын газета спыніла сваё існаванне.

## Спасылкі 
* Официальный сайт 

Катэгорыя:Газеты Беларусі
Катэгорыя:Газеты на рускай мове
Катэгорыя:1996 год у Беларусі
Катэгорыя:Зніклі ў 2008 годзе
Інстытут пагранічнай службы Рэспублікі Беларусь

**Дзяржаўная ўстанова адукацыі «Інстытут пагранічнай службы Рэспублікі Беларусь»** — вышэйшая навучальная ўстанова органаў пагранічнай службы Рэспублікі Беларусь.

Інстытут з’яўляецца правапераемнікам факультэта пагранічных войскаў пры Ваеннай акадэміі Рэспублікі Беларусь.

## Гісторыя 
* Інстытут пагранічнай службы быў утвораны Указам Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь ад 5 мая 2010 г. № 237.
* 22 чэрвеня 2011 года Інстытуту быў уручаны Баявы сцяг.
* З верасня 2012 года ў Інстытуце была арганізавана падрыхтоўка вайскоўцаў замежных дзяржаў.

Указам Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь ад 29 снежня 2020 г. калектыў Інстытута ўзнагароджаны Спецыяльнай прэміяй Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь дзеячам культуры і мастацтва *«за значны ўклад у фарміраванне духоўных асноў падрастаючага пакалення, рэалізацыю маладзёжнага патрыятычнага праекта „Тым, хто мужнасцю сваёй у неўміручасць крочыў“»*.

## Структура 
Факультэты:
* Падрыхтоўкі афіцэрскіх кадраў
* Павышэння кваліфікацыі і перападрыхтоўкі
Кафедры:
* Дысцыплін забеспячэння аператыўна службовай дзейнасці
* Ідэалагічнай працы
* Замежных моў
* Агульнаваенных і спецыяльных дысцыплін
* Аператыўна-вышуковай дзейнасці
* Памежнага кантролю
* Памежнай службы
* Прафесійна-прыкладной фізічнай падрыхтоўкі і спорту
* Сацыяльна-гуманітарных дысцыплін
* Кіравання органамі памежнай службы
* Прававога забеспячэння
Навучальныя цэнтры:
* Цэнтр падрыхтоўкі спецыялістаў памежнага кантролю ў г. Брэст
* Навучальны цэнтр у г. Смаргонь

## Музыка 
Пад патранажам Інстытута дзейнічае аднайменны ансабль і хор.

## Начальнікі 
* (1993—1997) — Уладзімір Пятровіч Ліпаўка
* (1997—2010) — Віктар Барысавіч Петрыкевіч
* (2010—2014) — Уладзімір Рыгоравіч Майсеенка
* (2015—2017) — Васіль Сцяпанавіч Гедзько
* (з 2018) — Сяргей Васілевіч Жылінскі

Катэгорыя:2010 год у Мінску
Катэгорыя:Ваенныя навучальныя ўстановы Беларусі
Катэгорыя:Вышэйшыя навучальныя ўстановы Мінска
Катэгорыя:Вуліца Славінскага (Мінск)
Білазэрскэ

**Белазёрскае** ці **Білазэрскэ** () — горад раённага значэння ў Данецкай вобласці Украіны, падпарадкаваны Дабрапільскаму гарадскому савету горада Дабрапілля. Размешчаны за 15 км ад чыгуначнай станцыі Дабрапілля. Заснаваны ў 1913 годзе як хутар Белазёрка. Паселішча атрымала развіццё ў 1950 годзе ў сувязі з будаўніцтвам каменнавугальных шахт. З 1966 года — статус горада раённага падпарадкавання.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Гарады Данецкай вобласці
Катэгорыя:Населеныя пункты, заснаваныя ў 1913 годзе
Эскіерскае вадасховішча

**Эскіерскае вадасховішча** () — вадасховішча ў  .

Напоўнена ў 1978 годзе.

## Апісанне 
Поўны аб’ём 18,5 мільёнаў м³. Упадаюць Гірвансай і . Вышыня плаціны 23 метраў. Вада выкарыстоўваецца для абрашэння зямель у ,  і  раёнах.

Катэгорыя:Вадасховішчы Узбекістана
Катэгорыя:Наманганскі вілает
Беліцкае

Назву **Беліцкае** маюць:

## Беларусь 
* Беліцкае — возера ў Пухавіцкім раёне Мінскай вобласці.

## Украіна 
* Білыцкэ або Беліцкае — горад у Данецкай вобласці.
Капаткевіцкі сельсавет

**Капатке́віцкі сельсавет** — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Петрыкаўскага раёна Гомельскай вобласці. Цэнтр — гарадскі пасёлак Капаткевічы. Плошча — 146,96 км².

Утвораны 20 жніўня 1924 года ў складзе Капаткевіцкага раёна Мазырскай акругі БССР. Цэнтр — мястэчка Капаткевічы (з 1939 г. — вёска Вялікае Сяло). Пасля скасавання акруговай сістэмы 26 ліпеня 1930 года ў Капаткевіцкім раёне БССР. З 8 ліпеня 1931 года па 12 лютага 1935 года ў Петрыкаўскім раёне. З 21 чэрвеня 1935 года ў Капаткевіцкім раёне Мазырскай акругі, з 20 лютага 1938 года — Палескай вобласці, з 8 студзеня 1954 года — Гомельскай вобласці. 12 снежня 1957 года ў склад сельсавета з Пціцкага сельсавета перададзена вёска Гарадзішча. Пасля скасавання Капаткевіцкага раёна з 25 снежня 1962 года ў складзе Петрыкаўскага раёна. 11 лютага 1974 года сельсавет скасаваны, вёскі Вялікае Сяло і Усходняя ўключаны ў склад гарадскога пасёлка Капаткевічы, вёскі Гарадзішча, Івашкавічы, Першая Слабодка, пасёлкі Івашкавічы, Кастрычніцкі, Трэмля перададзены ў адміністрацыйнае падпарадкаванне Капаткевіцкага пассавета.

12 лістапада 2013 года Капаткевіцкі пассавет рэарганізаваны ў Капаткевіцкі сельсавет.

Насельніцтва паводле перапісу 2009 года (5 населеных пунктаў без Капаткевіч) — 373 чалавекі, з іх 95,4 % — беларусы, 2,4 % — рускія, 1,3 % — украінцы; паводле перапісу 2019 года (6 населеных пунктаў) — 3162 чалавекі.

## Літаратура 
* Административно-территориальное устройство БССР: справочник: в 2 т. / Главное архивное управление при Совете Министров БССР, Институт философии и права Академии наук БССР. — Минск: «Беларусь», 1985―1987.
* Административно-территориальное устройство Республики Беларусь (1981—2010 гг.): справочник. — Минск: БелНИИДАД, 2012. — 172 с.


Катэгорыя:Былыя сельсаветы Капаткевіцкага раёна
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, утвораныя ў 1924 годзе
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, скасаваныя ў 1974 годзе
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, утвораныя ў 2013 годзе
Білыцкэ

**Бе́ліцкае** ці **Білыцкэ** () — горад раённага значэння ў Данецкай вобласці Украіны. Падпарадкаваны Дабрапільскаму гарадскому савету горада Дабрапілля. Размешчаны ў даліне ракі Вадзяной (прыток ракі Бык, басейн Дняпра). Здабыча каменнага вугалю (шахты «Беліцкая», «Вадзяная»).

## Крыніцы 
Катэгорыя:Гарады Данецкай вобласці
Навум Аронавіч Бірг

**Навум Аронавіч Бірг** (; ,  Мінскай вобласці — , ) — савецкі тэрапеўт. Доктар медыцынскіх навук, прафесар (1985).

## Біяграфія 
Скончыў Мінскі медыцынскі інстытут (1950). Працаваў участковым урачом, ардынатарам, загадчыкам тэрапеўтычнага аддзялення Рэспубліканскай бальніцы Чувашскай АССР (1951—1971). З 1987 г. — прафесар кафедры ўнутраных хвароб Чувашскага дзяржаўнага ўніверсітэта.
Доктарскую дысертацыю абараніў у 1984 годзе на тэму «Гастродуоденальные язвы и неспецифические заболевания лёгких при их сочетанном течении».
 Аўтар больш за 200 апублікаваных навуковых прац.

## Навуковыя працы 
* «Болезни сердца и их профилактика» / Н. А. Бирг. — Чебоксары : Чуваш. кн. изд-во, 1973.
* «Заболевания органов дыхания и их предупреждение» / Н. А. Бирг. — Чебоксары : Чуваш. кн. изд-во, 1974.
* «Военно-полевая и экстремальная терапия : руководство к практическим занятиям» : учебное пособие / Н. А. Бирг. — Чебоксары : Изд-во Чувашского университета, 1991
* «Медицинские, спасательные и другие неотложные мероприятия при радиационных поражениях» : Конспект лекций / Н. А. Бирг, Г. Н. Бородин, В. И. Устюжанинов ; Чуваш. гос. ун-т им. И.H Ульянова. — Чебоксары : Изд-во Чувашского университета, 1992.
* «Гастродуоденальные язвы в пульмонологии» : клинико-эксперим. исслед. / Н. А. Бирг ; Чуваш. гос. ун-т им. И. Н. Ульянова. — Чебоксары : Изд-во Чуваш. ун-та, 2000. — 184 с.

## Спасылкі 
* Чувашская энциклопедия 

Катэгорыя:Дактары медыцынскіх навук
Катэгорыя:Медыкі СССР
Катэгорыя:Медыкі Расіі
Горскі

**Горскі** — беларускае прозвішча.

## Вядомыя асобы 
* Вікенцій Горскі — літоўскі грамадзянскі інжынер, архітэктар.
* Геральд Міхайлавіч Горскі (нар. 1935) — беларускі спецыяліст у галіне тэхналогіі і абсталявання хімічнай перапрацоўкі біямасы дрэва, хіміі драўніны.
* Канстанцін Горскі — польскі кампазітар, скрыпач-віртуоз, педагог, дырыжор.
* Мікалай Аляксеевіч Горскі — беларускі вучоны ў галіне селекцыі сельскагаспадарчай жывёлы.
* Пётр Андрэевіч Горскі — беларускі ўрач.
* Станіслаў Горскі — беларускі прыродазнавец, медык, педагог, папулярызатар навукі.

## Гл. таксама 
* Друцкі-Горскі
* Сяргей Міхайлавіч Пракудзін-Горскі — расійскі фатограф, хімік.
* Юрый Горліс-Горскі — украінскі ваенны і палітычны дзеяч, старшына Арміі УНР, пісьменнік.
* Горскі замак
* Горскі сельсавет
Малое Марское возера

**Малое Марско́е** (, ) — возера ў Азіяцкай частцы Расіі, у Далёкаўсходняй федэральнай акрузе, у Ніжнекалымскім улусе Рэспублікі Саха (Якуція), у басейне ракі Вялікая Чукочая.

Возера знаходзіцца за Палярным кругам, у паўночна-ўсходняй частцы Калымскай нізіны. Плошча яго паверхні складае 58,2 км². Даўжыня 11 км, найбольшая шырыня 7,5 км. Плошча вадазбору 104 км². Катлавіна возера мае няправільную форму. Берагавая лінія парэзаная слаба. Берагі нізкія, пакрытыя тундравай расліннасцю. Жыўленне вадой дажджавое і снегавое, з перавагай снегавога. Замярзае возера ў верасні — пачатку кастрычніка, вызваляецца ад лёду ў канцы чэрвеня. У халодныя гады возера цалкам не ўскрываецца.

За 3 км у напрамку на поўнач ад Малога Марскога знаходзіцца Вялікае Марское возера.

## Літаратура 
* Морские озёра // 

## Спасылкі 
* 
* *Измайлова А. В.* Малое Морское озеро // Научно-популярная энциклопедия «Вода России»

Катэгорыя:Азёры Якуціі
Краснагорыўка

**Краснагораўка** ці **Краснагорыўка** () — горад раённага значэння ў Мар’інскім раёне Данецкай вобласці Украіны. Размешчаны ў цэнтральнай частцы вобласці, на рацэ Лазавой (прыток Воўчай, басейн Самары). Уваходзіць у Данецкую агламерацыю. Чыгуначная станцыя.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Гарады Данецкай вобласці
Янакіевэ

**Янакіева** ці **Янакіевэ** (; у 1928—1937 гадах — **Рыкава**, у 1937—1943 гадах — **Арджанікідзэ**) — горад (з 1925 г.) абласнога значэння ва Украіне, у Данецкай вобласці. Чыгуначная станцыя. Горад размешчаны ва ўсходняй частцы Данецкай вобласці, за 50 км ад Данецка. У яго паўднёвых ваколіцах рэкі Садкі, Корсунь і Булавін зліваюцца ў раку Крынка (басейн Міуса).

Распараджэннем Кабінета міністраў Украіны ад 7 лістапада 2014 г. горад унесены ў Спіс населеных пунктаў, на тэрыторыі якіх органы дзяржаўнай улады Украіны часова не ажыццяўляюць свае паўнаважанні.

## Гісторыя 
13 красавіка 2014 года горад знаходзіўся пад кантролем сепаратысцкіх узброенных падраздзяленняў ДНР. Былі захоплены памяшканні гарсавета, пракуратуры і міліцыі. 20 красавіка сепаратысты на некаторы час выехалі з горада, але вярнуліся 4 мая.

## Вядомыя ўраджэнцы і жыхары 
* Віктар Фёдаравіч Януковіч

## Крыніцы 
Катэгорыя:Гарады Данецкай вобласці
Яўхім Герцавіч Шулякоўскі

**Яўхім Герцавіч Шулякоўскі** (; ,  Мінскай губерні — , ) — савецкі гісторык, педагог. Кандыдат гістарычных навук (1940), дацэнт.

## Біяграфія 
Пасля заканчэння педагагічных курсаў — настаўнік пачатковай школы (1925—1927). Скончыў сацыяльна-гістарычнае аддзяленне педагагічнага факультэта Беларускага ўніверсітэта (1931). Навуковы супрацоўнік Інстытута гісторыі партыі пры Цэнтральным Камітэце Камуністычнай партыі (бальшавікоў) Беларускай ССР (1931—1937), аспірант кафедры гісторыі СССР Ленінградскага дзяржаўнага ўніверсітэта (1937—1940). Дацэнт кафедры гісторыі СССР, дэкан гісторыка-філалагічнага факультэта Свярдлоўскага ўніверсітэта (1940—1941).

Удзельнік Вялікай Айчыннай вайны.

Загадчык (1946—1966), дацэнт (1966—1977) кафедры гісторыі СССР, дацэнт кафедры гістарыяграфіі і крыніцазнаўства (1977—1982), дэкан гісторыка-філалагічнага факультэта Варонежскага дзяржаўнага ўніверсітэта (1947—1949, 1951—1953).

## Навуковая дзейнасць 
Аўтар прац пра рускіх рэвалюцыйных дэмакратаў і манаграфіі «В. И. Ленин и трудящиеся Черноземного Центра» (Варонеж, 1977). Шулякоўскі ўнёс значны ўклад у арганізацыю краязнаўчых даследаванняў. Ініцыятар і рэдактар двухтомніка «Нарысы гісторыі Варонежскага краю» (Варонеж, 1961, 1967). Навуковы рэдактар шэрагу зборнікаў архіўных дакументаў, выдадзеных у Варонежы (1950-1960-я гады).

## Спасылкі 
* ШУЛЯКОВСКИЙ Ефим Герцович 

Катэгорыя:Кандыдаты гістарычных навук
Катэгорыя:Гісторыкі СССР
Катэгорыя:Выпускнікі педагагічнага факультэта БДУ
Рысавы хрысціянін

**Ры́савы хрысціяні́н** — тэрмін, які выкарыстоўваецца, як правіла, зняважліва, каб апісаць чалавека, які афіцыйна дэкларуе сваю прыналежнасць да хрысціянства, але робіць гэта па прычыне матэрыяльнай дапамогі царквы, напрыклад рысам, а не рэлігійных перакананняў.

Тэрмін паходзіць з азіяцкіх краін, такіх як Індыя, Кітай і Японія, дзе мясцовыя жыхары нярэдка прымалі хрысціянства ў адказ на матэрыяльную дапамогу царквы. Адзін з самых ранніх прыкладаў апісання гэтага паняцця ў англійскай мове з’явіўся у 1689 годзе ў працах Уільяма Дампіра, які пісаў пра дзейнасць французскіх святароў ператварыць людзей у Танкіне: «дары рысу былі прывялі больш людзей, чым іх пропаведзі».

Уласна тэрмін «рысавыя хрысціяне» з’яўляецца ў кнізе Харпер Лі «Забіць перасмешніка», у раздзеле 13. Гэта кніга упершыню пабачыла свет у 1960 годзе. Пасля гэтага тэрмін актыўна ўвайшоў у лексікон, як хрысціянскіх місіянераў, так і крытыкаў хрысціянства.

Рысавыя хрысціяне нярэдка спынялі свае сувязі з царквой, калі пераставалі атрымоўваць дапамогу ад яе ці падчас пераследванняў царквы. Так адбылося з многімі хрысціянамі ў КНР пасля таго, як матэрыковы Кітай трапіў пад кантроль камуністаў.
## Гл. таксама 
* Галіны хрысціянства

## Спасылкі 
* Rice Christians // E. Cobham Brewer 1810—1897. Dictionary of Phrase and Fable
* Baptists Tired of Being Swindled by Rice Christians (архіў з christianaggression.org, 2005 г.)
* Social Ministry—How It Affects People // The Watchtower Announcing Jehovah’s Kingdom—1987 (версія на рускай мове: Социальное Евангелие — как воздействует оно на людей)

Катэгорыя:Хрысціянства ў Азіі
Сівэрск

**Северск** ці **Сівэрск** (; да 1973 года — **Яма**) — горад раённага значэння ў Бахмуцкім раёне Данецкай вобласці Украіны. Размешчаны на рацэ Бахмут, якая належыць басейну Северскага Данца. Чыгуначная станцыя.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Гарады Данецкай вобласці
Катэгорыя:Населеныя пункты Бахмуцкага раёна
Мышанскі сельсавет

**Мы́шанскі сельсавет** — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Петрыкаўскага раёна Гомельскай вобласці. Цэнтр — вёска Мышанка (да 1954 г. — вёска Беседкі).

Утвораны 20 жніўня 1924 года як **Беседкаўскі сельсавет** у складзе Капаткевіцкага раёна Мазырскай акругі БССР. Цэнтр — вёска Беседкі. Пасля скасавання акруговай сістэмы 26 ліпеня 1930 года ў Капаткевіцкім раёне БССР. З 8 ліпеня 1931 года па 12 лютага 1935 года ў Мазырскім раёне. З 21 чэрвеня 1935 года ў Капаткевіцкім раёне Мазырскай акругі, з 20 лютага 1938 года — Палескай вобласці, з 8 студзеня 1954 года — Гомельскай вобласці. 16 ліпеня 1954 года да сельсавета далучана тэрыторыя скасаванага Церабаўскага сельсавета, цэнтр перанесены ў вёску Мышанка. Пасля скасавання Капаткевіцкага раёна з 25 снежня 1962 года ў складзе Петрыкаўскага раёна. 18 лістапада 1967 года перайменаваны ў Мышанскі сельсавет.

Насельніцтва сельсавета паводле перапісу 2009 года — 1877 чалавек, з іх 89,4 % — беларусы, 6,6 % — рускія, 3,1 % — украінцы; паводле перапісу 2019 года — 1452 чалавекі.

## Літаратура 
* Административно-территориальное устройство БССР: справочник: в 2 т. / Главное архивное управление при Совете Министров БССР, Институт философии и права Академии наук БССР. — Минск: «Беларусь», 1985―1987.
* Административно-территориальное устройство Республики Беларусь (1981—2010 гг.): справочник. — Минск: БелНИИДАД, 2012. — 172 с.


Катэгорыя:Былыя сельсаветы Капаткевіцкага раёна
Катэгорыя:Былыя сельсаветы Мазырскага раёна
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, утвораныя ў 1924 годзе
Сэлыдавэ

**Сялідава** або **Сэлыдавэ** () — горад (з 1956 года) у Данецкай вобласці Украіны, паблізу чыгуначнай станцыі Сялідаўка. Размешчаны ў заходняй частцы вобласці, на рацэ Салёная (прыток Воўчай, басейн Дняпра). На поўнач ад горада праходзіць траса Е50 «Данецк — Дніпро — Знам’янка». Насельніцтва гарадскога савета на 28 чэрвеня 2024 г. — каля 10 тысяч чал.

У ХІХ стагоддзі сяло Сялідава Сялідаўскай воласці Бахмуцкага павета Екацярынаслаўскай губерні.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Гарады Данецкай вобласці
Касцянтыніўка (Данецкая вобласць)

**Канстанцінаўка** ці **Касцянтыніўка** () — горад у Данецкай вобласці Украіны, адміністрацыйны цэнтр Касцянтыніўскага раёна (у склад раёна не ўваходзіць). Размешчаны ў паўночнай частцы вобласці на рацэ Крывы Тарэц (прыток Казённага Тарца, басейн Северскага Данца). Чыгуначны вузел. За 55 км (па аўтадарозе) ад Данецка, за 750 км (па аўтадарозе) ад Кіева.

## Крыніцы 
## Спасылкі 
Сайт горада Канстанцінаўка

Катэгорыя:Гарады Данецкай вобласці
2006 год у гісторыі астраноміі

**2006** год быў адзначаны шэрагам падзей у астраноміі.

## Падзеі 
* 9 сакавіка — на Энцэладзе, спадарожніку Сатурна, знойдзена вада.
* 10 сакавіка — аўтаматычная міжпланетная станцыя «***Mars Reconnaissance Orbiter***» дасягнула Марса.
* 14—25 жніўня — XXVI Генеральная асамблея Міжнароднага астранамічнага саюза ў Празе.
* 24 жніўня — па выніках перагляду тэрміна «*планета*» у межах XXVI Генеральнай асамблеі Міжнароднага астранамічнага саюза **Плутон** быў пазбаўлены статуса планеты.

## Астранамічныя з’явы 
## Адкрытыя астранамічныя аб’екты 
## Нарадзіліся 
## Памерлі 
## Зноскі 

Катэгорыя:Гады ў астраноміі
Савіцкі сельсавет

Назву **Са́віцкі сельсавет** маюць:

* Савіцкі сельсавет — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Калінкавіцкага раёна Гомельскай вобласці
* Савіцкі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Баранавіцкага раёна Брэсцкай вобласці
* Савіцкі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Брагінскага раёна Гомельскай вобласці
* Савіцкі сельсавет — назва Навасёлкаўскага сельсавета Пастаўскага раёна Віцебскай вобласці ў 1940—1985 гадах
Навагродзіўка

**Навагро́дзіўка**, або **Навагро́даўка** () — горад (з 1958 года, пасёлак гарадскога тыпу Гродзіўка з 27 кастрычніка 1938 года) абласнога падпарадкавання (з 26 чэрвеня 1992 года) у Данецкай вобласці Украіны. Эканамічна і гістарычна цесна звязаны з горадам Сялідава.

Першае паселішча, якое існавала на тэрыторыі сучаснага горада — руднік Гродзіўскі (насельніцтва ў 1923 годзе — 861 чалавек). Статус горада і сучасную назву атрымаў у 1958 годзе.

## Вядомыя асобы 
* Сяргей Віктаравіч Дработ (нар. 1965) - беларускі спецыяліст у галіне радыётэхнічных сістэм спецыяльнага прызначэння, уключаючы тэхніку ЗВЧ і тэхналогію іх вытворчасці.

## Спасылкі 
Катэгорыя:Гарады Данецкай вобласці
Катэгорыя:Населеныя пункты, заснаваныя ў 1939 годзе
Краснаслабодскі сельсавет (Акцябрскі раён)

**Краснаслабо́дскі сельсавет** — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Акцябрскага раёна Гомельскай вобласці. Цэнтр — аграгарадок (да 2009 г. — вёска) Красная Слабада (да 1939 г. мела назву Германава Слабада, да 2005 г. — Чырвоная Слабада).

## Гісторыя 
Створаны 20 жніўня 1924 года як **Германа-Слабадскі сельсавет** у складзе Глускага раёна Бабруйскай акругі БССР. Цэнтр — вёска Германава Слабада. Пасля скасавання акруговай сістэмы 26 ліпеня 1930 года ў Глускім раёне БССР. З 12 лютага 1935 года ў Капаткевіцкім раёне, з 21 чэрвеня 1935 года ў Капаткевіцкім раёне Мазырскай акругі, з 20 лютага 1938 года — Палескай вобласці. У 1939 годзе сельсавет перайменаваны ў **Чырвонаслабодскі**, а цэнтр — у Чырвоную Слабаду. З 28 чэрвеня 1939 года ў Акцябрскім раёне Палескай вобласці, з 20 верасня 1944 года — Бабруйскай вобласці, з 8 студзеня 1954 года — Гомельскай вобласці. З 25 снежня 1962 года па 30 ліпеня 1966 года ў складзе Светлагорскага раёна. На 1 студзеня 1974 года ў складзе сельсавета было 6 населеных пунктаў. 15 мая 2000 года ў склад сельсавета з Парэцкага сельсавета перададзены вёскі Андрэеўка, Бубнаўка і Буда. 25 сакавіка 2005 цэнтр сельсавета перайменаваны ў Красную Слабаду. 10 чэрвеня 2005 года сельсавет перайменаваны ў Краснаслабодскі.

## Насельніцтва 
Насельніцтва сельсавета паводле перапісу 2009 года — 942 чалавекі, з іх 97,6 % — беларусы, 1,4 % — рускія; паводле перапісу 2019 года — 769 чалавек.

## Літаратура 
* Административно-территориальное устройство БССР: справочник: в 2 т. / Главное архивное управление при Совете Министров БССР, Институт философии и права Академии наук БССР. — Минск: «Беларусь», 1985―1987.
* Административно-территориальное устройство Республики Беларусь (1981—2010 гг.): справочник. — Минск: БелНИИДАД, 2012. — 172 с.

## Спасылкі 
* 


Катэгорыя:Былыя сельсаветы Глускага раёна
Катэгорыя:Былыя сельсаветы Капаткевіцкага раёна
Катэгорыя:Былыя сельсаветы Светлагорскага раёна
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, утвораныя ў 1924 годзе
2003 год у гісторыі астраноміі

**2003** год быў адзначаны шэрагам падзей у астраноміі.

## Падзеі 
* 13—26 ліпеня: XXV Генеральная асамблея Міжнароднага астранамічнага саюза ў Сіднеі.
* 29 жніўня: Адкрыты 13-ы спадарожнік Нептуна — **Псамафа**.
* 15 кастрычніка: У КНР запушчаны першы касмічны карабель з чалавекам на борце — «''''''».

## Астранамічныя з’явы 
## Адкрытыя астранамічныя аб’екты 
## Нарадзіліся 
## Памерлі 
* 1 лютага: Дэвід Мак-Даўэл Браўн, амерыканскі астранаўт НАСА (нар. 1956).

## Крыніцы 

Катэгорыя:Гады ў астраноміі
Краснаслабодскі сельсавет

Назву **Краснаслабо́дскі сельсавет** маюць:

* Краснаслабодскі сельсавет — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Акцябрскага раёна Гомельскай вобласці
* Краснаслабодскі сельсавет — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Быхаўскага раёна Магілёўскай вобласці

## Гл. таксама 
* Чырвонаслабодскі сельсавет
2000 год у гісторыі астраноміі

**2000** год быў адзначаны шэрагам падзей у астраноміі.

## Падзеі 
* Ліпень: Адзіны месяц XX стагоддзя, калі адбыліся адразу два сонечныя зацьменні: 1 і 31 ліпеня.
* 7—19 жніўня: XXIV Генеральная асамблея Міжнароднага астранамічнага саюза ў Манчэстэры.

## Астранамічныя з’явы 
2000 год — адзіны год XX стагоддзя, калі два сонечныя зацьменні адбыліся ў адным месяцы.

## Адкрытыя астранамічныя аб’екты 
## Нарадзіліся 
## Памерлі 
## Заўвагі 
## Крыніцы 

Катэгорыя:Гады ў астраноміі
2001 год у гісторыі астраноміі

**2001** год быў адзначаны шэрагам падзей у астраноміі.

## Падзеі 
* 12 лютага: Касмічны апарат «NEAR – Shoemaker» апусціўся на паверхню астероіда (433) Эрас.

## Астранамічныя з’явы 
## Адкрытыя астранамічныя аб’екты 
## Нарадзіліся 
## Памерлі 
* 20 жніўня: **Фрэд Хойл**, брытанскі астраном, касмолаг, пісьменнік (нар. 1915).

## Крыніцы 
## Літаратура 
* 


Катэгорыя:Гады ў астраноміі
Савіцкі сельсавет (Калінкавіцкі раён)

**Са́віцкі сельсавет** — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Калінкавіцкага раёна Гомельскай вобласці. Цэнтр — аграгарадок Савічы.

Утвораны 20 жніўня 1924 года ў складзе Азарыцкага раёна Мазырскай акругі БССР. Пасля скасавання акруговай сістэмы 26 ліпеня 1930 года ў Азарыцкім раёне БССР. З 8 ліпеня 1931 года ў Мазырскім раёне. З 12 лютага 1935 года ў Даманавіцкім раёне, з 21 чэрвеня 1935 года — Мазырскай акругі, з 20 лютага 1938 года — Палескай вобласці, з 8 студзеня 1954 года — Гомельскай вобласці. Пасля скасавання Даманавіцкага раёна з 20 студзеня 1960 года ў складзе Капаткевіцкага раёна. З 24 сакавіка 1960 года ў Калінкавіцкім раёне. У 1966 годзе ў склад сельсавета з Капліцкага сельсавета перададзены 3 населеныя пункты (Варатынь Капліцкі, Варатынь Ператрутаўскі і Дубнякі).

Паводле перапісу 2009 года насельніцтва сельсавета — 1380 чалавек, з іх 92,4 % — беларусы, 3,1 % — рускія, 1,7 % — украінцы; паводле перапісу 2019 года — 1213 чалавек.

## Літаратура 
* Административно-территориальное устройство БССР: справочник: в 2 т. / Главное архивное управление при Совете Министров БССР, Институт философии и права Академии наук БССР. — Минск: «Беларусь», 1985―1987.
* Административно-территориальное устройство Республики Беларусь (1981—2010 гг.): справочник. — Минск: БелНИИДАД, 2012. — 172 с.


Катэгорыя:Былыя сельсаветы Азарыцкага раёна
Катэгорыя:Былыя сельсаветы Даманавіцкага раёна
Катэгорыя:Былыя сельсаветы Капаткевіцкага раёна
Катэгорыя:Былыя сельсаветы Мазырскага раёна
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, утвораныя ў 1924 годзе
Камаровіцкі сельсавет

**Камаро́віцкі сельсавет** — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Петрыкаўскага раёна Гомельскай вобласці. Цэнтр — аграгарадок Камаровічы (з 1939 года па 16 ліпеня 1954 года — вёска Заполле).

Утвораны 20 жніўня 1924 года ў складзе Петрыкаўскага раёна Мазырскай акругі БССР. Цэнтр — вёска Камаровічы. Пасля скасавання акруговай сістэмы 26 ліпеня 1930 года ў Петрыкаўскім раёне БССР. 12 лютага 1935 года перададзены ў склад адноўленага Капаткевіцкага раёна. З 21 чэрвеня 1935 года ў Капаткевіцкім раёне Мазырскай акругі, з 20 лютага 1938 года — Палескай вобласці, з 8 студзеня 1954 года — Гомельскай вобласці. Пасля скасавання Капаткевіцкага раёна 25 снежня 1962 года вернуты ў склад Петрыкаўскага раёна. У 1968 годзе скасавана вёска Заполле (злілася з вёскай Камаровічы). 26 верасня 1974 года да сельсавета далучана частка тэрыторыі скасаванага Бобрыкаўскага сельсавета (4 населеныя пункты: вёскі Белы Пераезд, Бобрык, Забінне, Замосце).

Насельніцтва сельсавета паводле перапісу 2009 года — 931 чалавек, з іх 97,3 % — беларусы, 1,7 % — рускія, 0,5 % — украінцы; паводле перапісу 2019 года — 598 чалавек.

## Літаратура 
* Административно-территориальное устройство БССР: справочник: в 2 т. / Главное архивное управление при Совете Министров БССР, Институт философии и права Академии наук БССР. — Минск: «Беларусь», 1985―1987.
* Административно-территориальное устройство Республики Беларусь (1981—2010 гг.): справочник. — Минск: БелНИИДАД, 2012. — 172 с.


Катэгорыя:Былыя сельсаветы Капаткевіцкага раёна
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, утвораныя ў 1924 годзе
Мун (рака)

**Мун, Наммун** () — рака ў Тайландзе, правы прыток ракі Меконг (басейн Паўднёва-Кітайскага мора).

Даўжыня ракі каля 700 км (673 км). Плошча вадазбору каля 130 000 км². Сярэдні расход вады 630 м³/с. Працякае ў напрамку з захаду на ўсход па плато Карат. Упадае ў Меконг каля мяжы з Лаосам. Вада з ракі выкарыстоўваецца на арашэнне. Галоўны прыток — рака Чы. На рацэ вадасховішчы Лампау, Убанратна і інш.

## Літаратура 
* Мун, Наммун // 
* 
* 

## Спасылкі 
* The Alternatives of Flood Mitigation in The Downstream Area of Mun River Basin 
* Mun River // Encyclopaedia Britannica

Катэгорыя:Рэкі Тайланда
Катэгорыя:Прытокі Меконга
Муксун (значэнні)

**Муксун**:

* Муксун — прэснаводная рыба сямейства ласасёвых
* Муксун — рака ў Краснаярскім краі Расіі, упадае ў возера Глыбокае
Чырвонаслабодскі сельсавет

**Чырвонаслабо́дскі сельсавет** — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Салігорскага раёна Мінскай вобласці. Цэнтр сельсавета — гарадскі пасёлак Чырвоная Слабада.

Утвораны 20 жніўня 1924 года ў складзе Чырвонаслабодскага раёна Слуцкай акругі БССР. Цэнтр — вёска Чырвоная Слабада. З 9 чэрвеня 1927 года ў складзе Бабруйскай акругі. Пасля скасавання акруговай сістэмы 26 ліпеня 1930 года ў Чырвонаслабодскім раёне БССР. З 21 чэрвеня 1935 года ў Чырвонаслабодскім раёне Слуцкай акругі. 15 ліпеня 1935 года скасаваны ў сувязі са стварэннем Чырвонаслабодскага местачковага савета, які ў 1938 годзе рэарганізаваны ў пассавет.
Пасля ўвядзення абласнога дзялення 20 лютага 1938 года ў Чырвонаслабодскім раёне Мінскай вобласці. З 20 верасня 1944 года па 8 студзеня 1954 года ў складзе Бабруйскай вобласці. Пасля скасавання Чырвонаслабодскага раёна 8 жніўня 1959 года пассавет у складзе Старобінскага раёна (за выключэннем населеных пунктаў Ракіні, Талмачова і Эвалінава, якія перададзены ў склад Капыльскага раёна), з 25 снежня 1962 года — у складзе Любанскага раёна. 25 снежня 1962 года населеныя пункты Баравая, Вялікі Рожан, Добрая Лука, Красныя Хутары і Новы Рожан Чудзінскага сельсавета Ганцавіцкага раёна Брэсцкай вобласці перададзены ў Любанскі раён Мінскай вобласці, 27 снежня 1962 года яны ўвайшлі ў склад Чырвонаслабодскага пассавета. 28 лютага 1964 года з часткі Чырвонаслабодскага пассавета (вёскі Баравая, Вялікі Рожан, Добрая Лука, Красныя Хутары і Новы Рожан) утвораны Рожанскі сельсавет. 6 студзеня 1965 года пассавет увайшоў у склад Салігорскага раёна.

30 сакавіка 2006 года да пассавета далучана тэрыторыя скасаванага Першамайскага сельсавета (населеныя пункты Белае Балота, Вішнёўка, Вялікая Альшанка, Гарохаўцы, Дошнава, Дубраўка, Камсамольскі, Малая Альшанка, Навінкі, Падазернае, Першамайск, Язвіны). 30 кастрычніка 2009 года Чырвонаслабодскі пассавет рэарганізаваны ў сельсавет. 29 снежня 2009 года да сельсавета далучана тэрыторыя скасаванага Рожанскага сельсавета (4 населеныя пункты: вёскі Баравая, Вялікі Рожан, Добрая Лука, Новы Рожан). 24 лістапада 2010 года скасавана вёска Дошнава.

Насельніцтва паводле перапісу 2009 года (18 населеных пунктаў без Чырвонай Слабады) — 650 чалавек, з іх 92,5 % — беларусы, 6,0 % — рускія, 1,1 % — украінцы; паводле перапісу 2019 года (22 населеныя пункты) — 5209 чалавек.

## Літаратура 
* Административно-территориальное устройство БССР: справочник: в 2 т. / Главное архивное управление при Совете Министров БССР, Институт философии и права Академии наук БССР. — Минск: «Беларусь», 1985―1987.
* Административно-территориальное устройство Республики Беларусь (1981—2010 гг.): справочник. — Минск: БелНИИДАД, 2012. — 172 с.


Катэгорыя:Былыя сельсаветы Чырвонаслабодскага раёна
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, утвораныя ў 1924 годзе
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, скасаваныя ў 1935 годзе
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, утвораныя ў 2009 годзе