open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Паўднёва-Прыпяцкі разлом

**Паўднёва-Прыпяцкі разлом** — тэктанічная структура на поўдні Гомельскай вобласці Беларусі і ў сумежных абласцях Украіны; частка разлому, які абмяжоўвае на поўдні — паўднёвым усходзе Дняпроўска-Данецкі аўлакаген.

На Беларусі распасціраецца ў субшыротным напрамку на 240 км. Аддзяляе Прыпяцкі прагін ад Украінскага шчыта.

Паводле кінематычнай прыроды разлом скідавы, месцамі скідава-зрухавы. Зрухавыя парушэнні праявіліся пераважна па разрывах паўночна-ўсходняга, радзей паўночна-заходняга распасцірання. Уяўляе сабою разломную зону шырынёй 2—8 км і прасочваецца ў крышталічным фундаменце, верхнепратэразойскіх (на захадзе), палеазойскіх і месцамі мезазойскіх адкладах. Плоскасці скідальнікаў субшыротных разрываў разломнай зоны падаюць на поўнач пад вугламі да 70—80°. Максімальная сумарная вертыкальная амплітуда ссоўвання па іх паверхні фундамента да 5200 м.

Узнік Паўднёва-Прыпяцкі разлом, мяркуюць, у дапознапратэразойскі час. На платформавым этапе тэктанічныя рухі па ім узнавіліся ў канцы сярэдняга дэвону і з перапынкамі праяўляліся да антрапагену ўключна. Максімальная актывізацыя была ў час намнажэння фаменскіх саляносных адкладаў. Паводле матэрыялаў глыбіннага сейсмічнага зандзіравання разлом належыць да катэгорыі коравых.

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Геалогія Гомельскай вобласці
Катэгорыя:Тэктоніка Беларусі
Катэгорыя:Тэктоніка Украіны
Катэгорыя:Усходне-Еўрапейская платформа
Ландшафтна-рэкрэацыйныя тэрыторыі

**Ландшафтна-рэкрэацыйныя тэрыторыі** (ЛТР) — штучныя створаныя і/ці ператвораныя сродкамі ландшафтнай архітэктуры натуральныя тэрыторыі прыроднага комплексу — лесапаркі, лугапаркі, паркі, сады, бульвары, скверы, водна-зялёныя сістэмы (ВЗС), азелянёныя тэрыторыі рознага функцыянальнага прызначэння — жылога, грамадскага, камунальнага, вытворчага і інш. Ландшафтна-рэкрэацыйныя тэрыторыі населеных пунктаў і прыгарадных зон прызначаны для арганізацыі рэкрэацыйнай дзейнасці і паляпшэння стану навакольнага асяроддзя. Яны павінны фарміраваць прыродны каркас паселішча ў выглядзе адзінай сістэмы адкрытых і азелянёных прастор, мець зручныя пешаходныя і транспартныя сувязі з жылымі і грамадскімі тэрыторыямі населенага пункта.

## Літаратура 
* Кравчук, Л. А. Структурно-функциональная организация ландшафтно-рекреационного комплекса в городах Беларуси / Л. А. Кравчук. — Минск: Бсларус. навука, 2011. — 171 с. — ISBN 978-985-08-1264-3.
Іван Рыгоравіч Кабякоў

**Іва́н Рыго́равіч Кабяко́ў** (, сяло Чырвоная Слабада, Суземская воласць, Арлоўская губерня, Расійская імперыя, цяпер Суземскі раён, Бранская вобласць, Расія — , , Расія) — савецкі военачальнік, Герой Савецкага Саюза (1944), генерал-маёр (1966), удзельнік савецка-фінскай і Вялікай Айчыннай войнаў, Ганаровы грамадзянін горада Мар’інай Горкі (1969) і Бабруйска (1985).
 

Катэгорыя:Ганаровыя грамадзяне Мар’інай Горкі
Катэгорыя:Удзельнікі савецка-фінскай вайны
Катэгорыя:Пехацінцы Вялікай Айчыннай вайны
Катэгорыя:Камандзіры ўзводаў у Вялікай Айчыннай вайне
Катэгорыя:Ганаровыя грамадзяне Бабруйска
Катэгорыя:Удзельнікі Парада Перамогі
Катэгорыя:Камандзіры батальёнаў у Вялікай Айчыннай вайне
Катэгорыя:Нарадзіліся ў Бранскай вобласці
Антон Канстанцінавіч Леанцюк

**Антон Канстанцінавіч Леанцюк** (19 снежня 1918, Валынская губерня — 17 лістапада 1994, Крывы Рог, Днепрапятроўская вобласць) — Герой Савецкага Саюза (1944).

Камандзір артбатарэі, якая 4 ліпеня 1944 г. каля в. Узляны за 3 гадзіны адбіла 6 варожых контратак, знішчыла многа жывой сілы і баявой тэхнікі.

Узнагароджаны ордэнам Леніна, Айчыннай вайны І ступені, двума ордэнамі Чырвонай Зоркі, медалямі.

Ганаровы грамадзянін г. Мар’іна Горка (1988 г.). Яго імя носіць вуліца ў в. Узляны.

Катэгорыя:Ганаровыя грамадзяне Мар’інай Горкі
Катэгорыя:Палкоўнікі СССР
Катэгорыя:Удзельнікі польскага паходу РСЧА
Катэгорыя:Удзельнікі савецка-фінскай вайны
Катэгорыя:Артылерысты Вялікай Айчыннай вайны
Катэгорыя:Нарадзіліся ў Хмяльніцкай вобласці
Паўночна-Прыпяцкі разлом

**Паўночна-Прыпяцкі разлом** — тэктанічная структура ў Брэсцкай, Мінскай і Гомельскай абласцях, частка разлому, які абмяжоўвае на поўначы — паўночным усходзе Дняпроўска-Данецкі аўлакаген.

На Беларусі распасціраецца ў субшыротным напрамку на адлеглагць да 240 км, шырыня ад 1 да 6 км. Аддзяляе Прыпяцкі прагін ад Беларускай антэклізы і Гарадоцка-Хацецкай тэктанічнай ступені.

Прасочваецца ў крышталічным фундаменце, верхнепратэразойскіх, палеазойскіх і месцамі мезазойскіх адкладах, да верхнемелавых уключна. Паводле кінематычнай прыроды разрывы ў разломнай зоне скідавага, месцамі скідава-зрухавага тыпу. Зрухавыя ссоўванні парод адбываюцца па разрывах паўночна-ўсходняга, радзей паўночна-заходняга напрамку. Плоскасці скідвальнікаў субшыротных разрываў падаюць на поўдзень пераважна пад вугламі 60—70°. Максімальная сумарная вертыкальная амплітуда ссоўвання па іх паверхні фундамента 4100 м.

Узнік Паўночна-Прыпяцкі разлом, мяркуюць, у дапознапратэразойскі час. На платформавым зтапе яго актывізацыя ўзнавілася ў канцы сярэдняга дэвону і з перапынкамі працягвалася да антрапагену ўключна. Максімальная актывізацыя была ў час намнажэння фаменскіх верхнесалявых і надсалявых адкладаў. Па глыбіні пранікнення разлом, мяркуюць, належыць да катэгорыі глыбінных.

## Літаратура 
* *Гарэлік 3. А.* Паўночна-Прыпяцкі разлом // 

Катэгорыя:Геалогія Брэсцкай вобласці
Катэгорыя:Геалогія Гомельскай вобласці
Катэгорыя:Геалогія Мінскай вобласці
Катэгорыя:Тэктоніка Беларусі
Катэгорыя:Усходне-Еўрапейская платформа
Генадзь Нафрановіч

**Генадзь Нафрановіч** (1929 — красавік 1950) — сябра мядзельска-смаргонскага антыкамуністычнага падполля, належаў да мядзельскай групы арганізацыі.

## Біяграфія 
Нарадзіўся ў 1929 г. у в. Юшкавічы Віленскага ваяводства ў Польскай Рэспубліцы.

Вучыўся ў Мядзельскай сярэдняй школе. Там у 1948 г. далучыўся да мядзельска-смаргонскага антыкамуністычнага падпольнага вучнёўскага руху. Арганізацыя, кіраўніком якой быў Расціслаў Лапіцкі, у асноўным займалася распаўсюджваннем антысавецкіх улётак, але планавала перайсці і да больш актыўных дзеянняў.

У арганізацыі Генадзь Нафрановіч удзельнічаў у распаўсюдзе ўлётак і назапашванні зброі. Меў пісталет вальтэр, які ён украў у дырэктара школы. У 1949 годзе далучыўся да антыкамуністычнай партызанскай групы, якая дзейнічала на поўначы Мядзельшчыны. 

У красавіку 1950 г. застрэліўся, калі быў асочаны і абкружаны міліцыяй на сядзібе родзіча ў в. Палуяны. Паводле аповедаў Віктара Шабовіча гэта адбылося так: «Прыехала з Мядзела міліцыя, а ён быў не дома, а ў другога Нафрановіча, што ў пачатку Палуянаў жыў. Сядзеў на гарышчы. Кажа: «Я вам не здамся!» І ён сам сябе застрэліў».

Пахаваны ў родных Юшкавічах.

## Літаратура 
* Антысавецкія рухі ў Беларусі. 1944—1956. Даведнік, — Мінск, 1999. — ISBN 985-6374-07-3.
* Чарняўскі Міхась. Ня бойцеся ахвяраў і пакут. — Вільня, 2006. — ISBN 978-9857-0620-58.
* Чарняўскі М. М. Да гісторыі Мядзельска-Смаргонскага вучнёўскага падполля // Палітычныя рэпрэсіі на Беларусі ў ХХ стагоддзі: Матэрыялы нав.-практ. канферэнцыі (Менск, 27—28 лютага 1998 г.). Мн., 1998.

Катэгорыя:Члены мядзельска-смаргонскага антыкамуністычнага падполля (1947)
Катэгорыя:Нарадзіліся ў Мядзельскім раёне
Катэгорыя:Застрэліліся ў Беларусі
Космас (значэнні)

**Космас**:
* Космас (касмічная прастора)
* Космас (кінатэатр, Магілёў)
* Космас (мова)
* Космас (філасофія)
Траецкая набярэжная

**Траецкая набярэжная**:
* Траецкая набярэжная (Магілёў)
* Траецкая набярэжная (Мінск)
Сквер каля Палаца культуры вобласці (Магілёў)

**Сквер каля Палаца культуры вобласці** — сквер у Магілёве. Размешчаны ў задняпроўскай частцы горада, у пойме Дняпра, і абмежаваны Пушкінскім праспектам, вуліцай Гагарына, будынкамі Лядовага палаца і Палаца культуры вобласці. Плошча складае 9,07 га.

Перад будынкам Палаца культуры вобласці — партэрная частка сквера з шырокай эспланадай і дэкаратыўным басейнам са скульптурнай групай (архіт. В. Занковіч).

26 лютага 2010 года Камісія па тапаніміцы і ўвекавечванні гістарычнай і культурнай спадчыны Магілёва прапанавала прысвоіць скверу назву «Задняпроўскі сквер», аднак, гэтага так і не адбылося.

24 красавіка 2010 года ў час суботніка быў закладзены сквер Дружбы народаў, прысвечаны 65-годдзю Перамогі ў Вялікай Айчыннай вайне. У памяць пра гэта ўстаноўлены мемарыяльны знак.

У час рэканструкцыі 2018 года ўздоўж эспланады створаны П-падобныя ў плане падпорныя сценкі, абліцаваныя шэрым шліфаваным гранітам (арх. У. Чаховіч). У цэнтральный частцы падпорныя сценкі шырокія, з кветачніцамі і вялікімі лаўкамі-лежакамі (у тым ліку на перападах вышынь каля прыступак) з убудаваным знізу падсвятленнем. Крылы ўздоўж галоўнага фасада Палаца і Пушкінскага праспекта вузкія, з дэкаратыўным падсвятленнем унізе; лаўкі набраныя з вертыкальна пастаўленых брусоў. Рэканструявана мачта з ліхтарамі на бакавой алеі, падпорныя сценкі каля яе падножжа абліцаваныя шэрым паліраваным гранітам (Л. Уладзіміровіч). Па ўсім скверы заменена пакрыццё дарожак, высаджаны кусты і кветкі, пастаўлены новыя лаўкі і ліхтары.

## Спасылкі 
Катэгорыя:Скверы Магілёва
Катэгорыя:Пушкінскі праспект (Магілёў)
Катэгорыя:Вуліца Гагарына (Магілёў)
Васіль Леанідавіч Амялянскі

**Васіль Леанідавіч Амяля́нскі** (, Палтава — , Гагра) — вучоны ў галіне мікрабіялогіі, правадзейны член Расійскай акадэміі навук (1923, член-карэспандэнт з 1916), акадэмік Акадэміі навук СССР (1925). Вучань С. М. Вінаградскага.

## Біяграфія 
Нарадзіўся ў . Скончыў гімназію ў Жытоміры. У 1890 годзе скончыў фізіка-матэматычны факультэт Санкт-Пецярбургскага ўніверсітэта і працаваў у ім. У 1893–1928 гг. у Інстытуце эксперыментальнай медыцыны, з 1912 г. — загадчык аддзелам.

## Навуковая дзейнасць 
Асноўныя навуковыя працы па глебавай мікрафлоры, ролі мікраарганізмаў у кругавароце азоту і вугляроду ў прыродзе. У 1904 годзе вылучыў культуру бактэрый, якія выклікаюць метанавае і вадароднае браджэнне цэлюлозы. У 1924 годзе ўпершыню паказаў на магчымасць выкарыстання мікраарганізмаў у якасці хімічных індыкатараў. Аўтар падручніка «Основы микробиологии» (1909). У 1906—1928 гг. рэдагаваў часопіс «Ар­хив био­ло­гических на­ук».

Сярод апублікаванага:
* Краткий курс общей и почвенной микробиологии, 2 изд., М.—Л., 1931.
* Практическое руководство по микробиологии / Под общ. ред. проф. Б. Л. Исаченко. — Изд. 2-е, перераб. и доп. — М.; Л. : Изд-во АН СССР, 1940. — 430, [1] с. : ил.
* Основы микробиологии, 9 изд., М., 1941.
* Избранные труды, т. 1—2, М., 1953.

## Літаратура 
*  — С. 330.

## Спасылкі 
* Омелянский, Василий Леонидович // Большая биографическая энциклопедия
* Омелянский Василий Леонидович // «Мегаэнциклопедия Кирилла и Мефодия» megabook.ru
* Профіль на сайце Расійскай акадэміі навук
* Асабістая картка на сайце 365chess.com

Катэгорыя:Выпускнікі Імператарскага Санкт-Пецярбургскага ўніверсітэта
Катэгорыя:Выпускнікі фізіка-матэматычнага факультэта Санкт-Пецярбургскага ўніверсітэта
Катэгорыя:Мікрабіёлагі Расіі
Катэгорыя:Мікрабіёлагі СССР
Катэгорыя:Члены-карэспандэнты Санкт-Пецярбургскай акадэміі навук
Катэгорыя:Правадзейныя члены РАН (1917—1925)
Катэгорыя:Пахаваныя на Багаслоўскіх могілках
Катэгорыя:Шахматысты Расіі
Катэгорыя:Шахматысты СССР
Серджа Леонэ

**Серджа Леонэ** (; ) — італьянскі кінарэжысёр, імя якога звязана з кірункам у кінамастацтве «спагеці-вестэрн». Леонэ зняў шэраг фільмаў, якія ўвайшлі ў класіку сусветнага кінематографа: «Доларавая трылогія» (фільмы «За прыгаршчу долараў», «На некалькі долараў больш», і «Добры, дрэнны, злы»), «Аднойчы на Дзікім Захадзе», «Аднойчы ў Амерыцы».

## Зноскі 
Катэгорыя:Кінарэжысёры Італіі
Катэгорыя:Прадзюсары Італіі
Катэгорыя:Сцэнарысты Італіі
Катэгорыя:Рэжысёры вестэрнаў
Лі Ван Кліф

**Клэрэнс Лірой (Лі) Ван Кліф-малодшы** (;  — ) — амерыканскі  кіно, вядомы ў асноўным ролямі ў вестэрнах, дзе праславіўся як ідэальны тып «дрэннага хлопца». Часам граў станоўчых персанажаў — напрыклад, паляўнічага за галовамі ў спагеці-вестэрне «На некалькі даляраў больш».

Найбольш вядомая роля Ван Кліфа — стрыманы забойца Сентэнца ў класічным спагеці-вестэрне Серджа Леонэ «Добры, дрэнны, злы». За 37 гадоў акцёрскай кар’еры Лі Ван Кліф сыграў 90 роляў у кіно і 109 у тэлевізійных пастаноўках.

Катэгорыя:Акцёры вестэрнаў
Сквер 700-годдзя Магілёва

**Сквер 700-годдзя Магілёва** — сквер у Магілёве. Размешчаны ў Кастрычніцкім раёне горада. Абмежаваны праспектам Пушкіна, з усходняга боку вул. Чыгрынава, з поўначы сквер замыкаюць кінатэатр «Космас» і былы рэстаран «Чайка». Трохвугольны ў плане, плошча складае 1,6 га.
]]
У 1965 годзе ў цэнтры сквера пастаўлены помнік А. С. Пушкіну. Названы ў 1967 годзе ў гонар 700-годдзя Магілёва. Сярод пасадак хвоя, каштан конскі, ліпа драбналістая. Дарожкі выкладзены тратуарнай пліткай.

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
Катэгорыя:Скверы Магілёва
Катэгорыя:Пушкінскі праспект (Магілёў)
Катэгорыя:вуліца Чыгрынава (Магілёў)
Факунда Несцяровіч

**Факунда Несцяровіч** (8 сакавіка 1929 — 14 лістапада 1987) — сябра мядзельска-смаргонскага антыкамуністычнага падполля, належаў да мядзельскай і мінскай групы арганізацыі.

## Біяграфія 
Нарадзіўся 8 сакавіка 1929 г. у в. Юшкавічы Віленскага ваяводства ў Польскай Рэспубліцы ў сям'і, якая пераследавалася савецкімі ўладамі. Бацька быў з Магдуліна, а маці з Расохаў. Бацькавага брата ў 1940 г. савецкія ўлады пасадзілі ў турму. Акрамя Факунды ў сям'і былі дачкі Аля і Ядвіга, а таксама сын Юзаф. У 1947 г. сям'я першая пайшла ў калгас пад пагрозай высылкі ў Сібір праз тое, што ў іх было шмат зямлі. 

Вучыўся ў Мядзельскай сярэдняй школе, дзе пазнаёміўся з Расціславам Лапіцкім, пад уплывам якога далучыўся да мядзельска-смаргонскага антыкамуністычнага падпольнага вучнёўскага руху. Арганізацыя Расціслава Лапіцкага ў асноўным займалася распаўсюджваннем антысавецкіх улётак, у будучыні планавала перайсці і да больш актыўных дзеянняў. Факунда Несцяровіч удзельнічаў у распаўсюдзе антысавецкіх улётак і здабыванні зброі для арганізацыі. Пасля заканчэння 7-га класа паступіў у Мінскі палітэхнікум вучыцца на архітэктара, але не перапыняў сувязі з паплечнікамі, прыязджаў у Смаргонь, дзе збіраў новыя ўлёткі для распаўсюду ў Мінску. 

У лютым 1950 г. арыштаваны савецкімі карнымі органамі, калі прыехаў да бацькоў на канікулы. Пры ператрусе на Мядзельшчыне ў яго была знойдзена зброя і выбуховыя рэчывы. На працэсе ўдзельнікаў мядзельска-смаргонскага падполля, які адбыўся ў Маладзечне ў ліпені 1950, ваенны трыбунал Беларускай Вайсковай Акругі прыгаварыў Факунду Несцяровіча да расстрэлу, бо следства лічыла Факунду Несцяровіча намеснікам кіраўніка арганізацыі. Але на думку сябраў арганізацыі гэта адбылося таму, што ён быў ужо ў палітэхніцы ў Мінску, пайшоў у навуку і таму быў асабліва небяспечны для ўладаў. Пазней смяротны прысуд быў заменены на 25 гадоў зняволення ў канцлагерах: уначы з 27 на 28 кастрычніка яго разам з Расціславам Лапіцкім вывезлі ў лес на расстрэл, дзе над выкапанай ямай зачыталі пастанову Прэзыдыюму Вярхоўнага Савета СССР аб замене смяротнага пакарання, а Лапіцкі ж быў тут жа расстраляны. Пакаранне адбываў пераважна ў Варкуце, на розных работах, у тым ліку будаўнічых.

Пад канец 50-х вызвалены. Адразу ж разам з бацькамі выехаў у Польшчу. Там скончыў будаўнічы інстытут, працаваў, ажаніўся з перасяленкай з Мядзельшчыны.

Памёр 14 лістапада 1987 г. падчас службы ў касцёле з прычыны хворага сэрца. Пахаваны ў Баляслаўцу ў Польшчы.

## Літаратура 
* Антысавецкія рухі ў Беларусі. 1944—1956. Даведнік, — Мінск, 1999. — ISBN 985-6374-07-3.
* Чарняўскі Міхась. Ня бойцеся ахвяраў і пакут. — Вільня, 2006. — ISBN 978-9857-0620-58.
* Чарняўскі М. М. Да гісторыі Мядзельска-Смаргонскага вучнёўскага падполля // Палітычныя рэпрэсіі на Беларусі ў ХХ стагоддзі: Матэрыялы нав.-практ. канферэнцыі (Менск, 27—28 лютага 1998 г.). Мн., 1998.

Катэгорыя:Члены мядзельска-смаргонскага антыкамуністычнага падполля (1947)
Катэгорыя:Нарадзіліся ў Мядзельскім раёне
Катэгорыя:Рэпрэсаваныя ў БССР
Катэгорыя:Рэпрэсаваныя савецкай уладай
Прывакзальны сквер (Магілёў)

**Прывакзальны сквер** — сквер у Магілёве. Размешчаны на Прывакзальнай плошчы і абмежаваны вуліцамі Першамайскай, Грышына, завулкам Крупскай і жылым домам па вул. Грышына, 3 з усходу. Плошча складае 1,34 га.

## Спасылкі 
Катэгорыя:Скверы Магілёва
Катэгорыя:Першамайская вуліца (Магілёў)
Катэгорыя:Вуліца Грышына (Магілёў)
Катэгорыя:завулак Крупскай (Магілёў)
Катэгорыя:Прывакзальная плошча (Магілёў)
Валянцін Георгіевіч Цітоў

**Валянцін Георгіевіч Цітоў** (; , Смаленск — , Мар’іна Горка) — удзельнік Вялікай Айчыннай вайны, Герой Савецкага Саюза (1945).

## Біяграфія 
Нарадзіўся 22 красавіка 1919 года ў Смаленску.

У Чырвонай Арміі з 1937 года. У 1939 годзе скончыў Харкаўскае ваенна-пяхотнае вучылішча. Удзельнік баёў на рацэ Халхін-Гол у 1939 годзе.

Пасля вайны працягваў службу ў арміі. З 1949 года камандаваў 28-м мотастралковым палком 8-й танкавай дывізіі Беларускай ваеннай акругі, які дыслакаваўся ў горадзе Мар’іна Горка.

Памёр 20 кастрычніка 1951 года ў Мар’інай Горцы. Пахаваны на могілках у аграгарадку Блонь.

## Узнагароды 
* Ордэн Леніна,
* Ордэн Чырвонага Сцяга (двойчы),
* Ордэн Кутузава ІІІ ступені,
* Ордэн Аляксандра Неўскага,
* Ордэн Чырвонай Зоркі,
* медалі.

## Літаратура 
* Памяць : Пухавіцкі раён: гісторыка-дакументальныя хронікі гарадоў і раёнаў Беларусі / [укладальнік А. А. Прановіч; рэдкалегія: А. М. Карлюкевіч і інш.]. — Мінск : Беларусь, 2003. — 748 с. — 3000 экз. ISBN 985-01-0251-9

## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Падпалкоўнікі СССР
Катэгорыя:Удзельнікі баёў на Халхін-Голе
Катэгорыя:Камандзіры батальёнаў у Вялікай Айчыннай вайне
Збігнеў Пашкевіч

**Збігнеў Пашкевіч** (нар. 12 кастрычніка 1928) — сябра мядзельска-смаргонскага антыкамуністычнага падполля, належаў да смаргонскай групы арганізацыі.

## Біяграфія 
Нарадзіўся 12 верасня 1928 года ў вёсцы Крапіўна Віленскага ваяводства ў Польскай Рэспубліцы (цяпер Смаргонскі раён Гродзенскай вобласці) у сялянскай сям’і, якая падчас Другой сусветнай вайны супрацоўнічала з Арміяй Краёвай. Брат Збігнева — Генрык Пашкевіч (псеўданім у АК — «Rąbalski») у складзе IX Брыгады Ашмянскай АК загінуў у ліпені 1944 года пад час баёў за Вільню.

Вучыўся ў Смаргонскай сярэдняй школе. Там быў сябрам мядзельска-смаргонскага антыкамуністычнага падполля, але да актыўных дзеянняў не далучаўся. Арганізацыя Расціслава Лапіцкага ў асноўным займалася распаўсюджваннем антысавецкіх улётак, у будучыні планавала перайсці і да больш актыўных дзеянняў.

У пачатку 1950, калі быў вучнем 9 класа, арыштаваны. Пра допыты ўспамінаў так: «*Следчы ў мяне быў Жыркоў, рабы. Казаў: „Ты сваё жыццё ставіш вышэй за жыццё савецкай улады!“ А я ў адказ: **„Я перажыў польскую ўладу, нямецкую ўладу, і камуністаў перажыву!“**. Тады ён зайшоў ззаду і моцна выцяў мяне рубам далоні па патыліцы: „Падпісвай!“ Я яму: „Давай, падпішу“. Узяў пратакол і парваў, кінуў ашмоткі на стол. А зараз, кажу, я табе нічога адказваць ня буду і прашу пракурора Волаха*».
У Маладзечне ў час допытаў сядзеў у турме непадалёку вакзала, у адной камеры з іншым удзельнікам арганізацыі, Анатолем Карнеем.

Летам 1950 г. ваенным трыбуналам Беларускай Вайсковай Акругі па справе мядзельска-смаргонскай падпольнай арганізацыі асуджаны на 10 гадоў зняволення ў канцлагерах за «неданясенне». Пакаранне адбываў спачатку ў Комі, дзе падвышаў палатно чыгункі, а потым пераважна на Архангельшчыне на лесанарыхтоўках.

Пасля смерці Сталіна вярнуўся на радзіму хворым чалавекам. Жаніўся, працаваў у машынна-трактарнай станцыі, пасля ліквідацыі МТС — у ГСМ мясцовага калгаса. Пераехаў і ўладкаваўся на працу ў Маладзечне, спачатку «Хіммантаж», затым у «Міжкалгасбуд». Выйшаў не пенсію. Мае сына. Удзельнічаў у напісанні ўспамінаў для кнігі Міхася Чарняўскага «Ня бойцеся ахвяраў і пакут».

Жыве ў Маладзечне.

## Літаратура 
* Антысавецкія рухі ў Беларусі. 1944—1956. Даведнік, — Мінск, 1999. — ISBN 985-6374-07-3.
* Чарняўскі Міхась. Ня бойцеся ахвяраў і пакут. — Вільня, 2006. — ISBN 978-9857-0620-58.
* Чарняўскі М. М. Да гісторыі Мядзельска-Смаргонскага вучнёўскага падполля // Палітычныя рэпрэсіі на Беларусі ў ХХ стагоддзі: Матэрыялы нав.-практ. канферэнцыі (Менск, 27—28 лютага 1998 г.). Мн., 1998.

Катэгорыя:Члены мядзельска-смаргонскага антыкамуністычнага падполля (1947)
Катэгорыя:Нарадзіліся ў Смаргонскім раёне
Катэгорыя:Рэпрэсаваныя ў БССР
Катэгорыя:Рэпрэсаваныя савецкай уладай
Зязюлька

* народная назва віду 
* народная назва віду 
* народная назва віду 
* народная назва віду 
* народная назва віду 
* народная назва віду 
* народная назва віду
Вялікі дыктатар

**«Вялікі дыктатар»** () — класічны кінафільм Чарлі Чапліна, палітычная сатыра на нацызм і Гітлера.

Прэм’ера фільма адбылася 15 кастрычніка 1940 года. «Вялікі дыктатар» — першы цалкам гукавы фільм у творчасці Чапліна — быў вельмі нетыповым для ЗША таго часу, бо падчас яго стварэння ЗША і Германія яшчэ знаходзіліся ў стане міру. Фільм меў вялікі камерцыйны поспех і ў той жа час выклікаў вялікія спрэчкі з-за палітычнай падаплёкі.

Карціна атрымала 5 намінацый на прэмію «Оскар», уключаючы за найлепшы фільм года, найлепшую мужчынскую ролю (Чаплін) і мужчынскую ролю другога плана (Джэк Оўкі).

## Зноскі 
Катэгорыя:Выдатныя фільмы (Роджэр Эберт)
Катэгорыя:Кінакамедыі ЗША
Катэгорыя:Сатырычныя фільмы
Катэгорыя:Нацыянальны рэестр фільмаў
Катэгорыя:Кінакамедыі 1940 года
Хант

**Хант** — прозвішча, тапонім.

## Прозвішча 
* Боні Хант — амерыканская актрыса
* Джэймс Хант — англійскі аўтагоншчык
* Роджэр Хант — англійскі футбаліст
* Уільям Холман Хант — англійскі жывапісец
* Хелен Хант — амерыканская актрыса, сцэнарыст, рэжысёр
* Цімаці Хант — брытанскі біяхімік і малекулярны фізіёлаг
## Тапонім 
* Хант (акруга)
Карэопсіс

**Карэопсіс** (*Coreopsis*) — род шматгадовых і аднагадовых кветкавых травяністых раслін сямейства .

Віды гэтага роду часам ўключаюцца ў блізкі род  таго ж сямейства, і наадварот, некаторыя сістэматыкі асобныя віды ваўчкоў уключаюць у склад роду .

## Назва 
Навуковая назва расліны ўтворана ад двух грэчаскіх слоў: , які азначае «клоп», і , у значэнні «від». Назва абрана ў сувязі са знешнім падабенствам пладоў на насякомых з падатраду блашчыцы.

## Батанічнае апісанне 
Карэнішчавыя расліны вышынёй ад 45 да 120 см.

Кветкі, як правіла, жоўтага колеру з зубчастымі бакамі.

Плады плоскія, дробныя і сухія сямянкі, падобныя на насякомых.

## Распаўсюджанне 
Дваццаць восем відаў родам з Паўночнай Амерыкі, астатнія — з Цэнтральнай і Паўднёвай Амерыкі.

## Гаспадарчае значэнне і прымяненне 
Каля трыццаці з сотні вядомых відаў вырошчваюць у культуры ў якасці дэкаратыўных раслін.

## Таксанамія 
Род *Карэопсіс* уключае 96 відаў, якія размеркаваны ў 11 секцыях.

### Секцыі 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

### Віды 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
* 
* 
* Кореопсис // Энциклопедия декоративных садовых растений

Катэгорыя:Астравыя (падсямейства)
Боні Хант

**Боні Лін Хант** (; ) — амерыканская актрыса кіно, тэлебачання і агучвання, комік, рэжысёр, сцэнарыст, прадзюсар і тэлевядучая.

Вядомасць ёй прынеслі ролі ў фільмах «Бетховен», «Толькі ты», «Джуманджы», «Зялёная міля», а таксама ўласныя тэлешоў «Жыццё з Боні» і «Шоў Боні Хант».

## Зноскі 
Катэгорыя:Актрысы ЗША
Катэгорыя:Актрысы тэлебачання ЗША
Катэгорыя:Жанчыны-камедыянты
Катэгорыя:Лаўрэаты прэміі «Сатурн»
Катэгорыя:Рэжысёры ЗША
Катэгорыя:Тэлевядучыя ЗША
Вярблюдка Маршала

**Вярблюдка Маршала** (*Corispermum marschallii*)&nbsp;— від травяністых раслін сямейства , распаўсюджаны ў паўднёва-ўмераных абласцях Еўропы.

## Апісанне 
Аднагадовая расліна 5—25&nbsp;см вышынёй. Расліна цёмна-зялёная, не густа апушаная. Лісце лінейнае, плоскае, 3—5&nbsp;мм шырынёй. Калякветнік адсутнічае. Плады шырокаавальныя, да амаль круглых, даўжыня пладоў амаль роўная шырыні.

Ва Украіне расце на прырэчных пясках — у Палессі (паўднёвы ўсход), лесастэпе (усход). Уваходзіць у пералік відаў, якія знаходзяцца пад пагрозай знікнення на тэрыторыі Кіеўскай вобласці.

## Спасылкі 
* Corispermum marschallii Steven // The Plant List
* 

Катэгорыя:Флора Еўропы
Катэгорыя:Аксамітнікавыя
Рынкянскі сельсавет

**Рынкя́нскі сельсавет** — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Пастаўскага раёна Маладзечанскай вобласці. Цэнтр — вёска Рынкяны.

Утвораны 12 кастрычніка 1940 года ў складзе Свянцянскага раёна Вілейскай вобласці БССР. З 25 лістапада 1940 года ў складзе Пастаўскага раёна. З 20 верасня 1944 года ў складзе Маладзечанскай вобласці. 16 ліпеня 1954 года скасаваны, тэрыторыя далучана да Палескага сельсавета.

## Крыніцы 
## Літаратура 
* Административно-территориальное устройство БССР: справочник: в 2 т. / Главное архивное управление при Совете Министров БССР, Институт философии и права Академии наук БССР. — Минск: «Беларусь», 1985―1987.

Катэгорыя:Былыя сельсаветы Пастаўскага раёна
Катэгорыя:Былыя сельсаветы Свянцянскага раёна
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, утвораныя ў 1940 годзе
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, скасаваныя ў 1954 годзе
Белдзяржхарчпрам

**Белдзяржхарчпрам** — беларускі дзяржаўны канцэрн харчовай прамысловасці. Заснаваны ў 1997 годзе. Да 2000 года падпарадкоўваўся Міністэрству сельскай гаспадаркі і харчавання Рэспублікі Беларусь

## Даччыныя прадпрыемствы 
У склад канцэрна ўваходзіць 38 прадпрыемстваў з розных галін харчовай прамысловасці:
* Цукровая: Гарадзейскі цукровы камбінат, Скідзельскі цукровы камбінат, Жабінкаўскі цукровы завод, Слуцкі цукрарафінадны камбінат
* Кандытарская: «Камунарка», «Спартак», «Чырвоны харчавік», «Чырвоны Мазыранін», Кандытарская фабрыка «Слодыч», «Конфа»
* Маслатлушчавая: Мінскі маргарынавы завод, Віцебскі алейнаэкстракцыйны завод, Бабруйскі завод раслінных алеяў, Гомельскі тлушчавы камбінат
* Алкагольная: Брэсцкі лікёра-гарэлачны завод «Белалка», Віцебскі лікёра-гарэлачны завод «Прыдзвінне», Гомельскі лікёра-гарэлачны завод «Радамір», «Мінск Крышталь», Гродзенскі лікёра-гарэлачны завод, Клімавіцкі лікёра-гарэлачны завод, Мазырскі спіртагарэлачны завод, Мінскі завод пеністых він, Харчовы камбінат «Весялова», Пінскі вінаробчы завод
* Піваварная: «Белсолад», «Крыніца»
* Кансервавая: «Гама густу», Маларыцкі кансерваваагароднінасушыльны камбінат
* Тытунёвая: Гродзенская тытунёвая фабрыка «Нёман»
* Харчканцэнтратная: Лідскія харчовыя канцэнтраты, ААТ «Белкава»

У склад канцэрна «Белдзяржхарчпрам» уваходзяць таксама асобныя прадпрыемствы, якія прадстаўляюць іншыя галіны харчовай прамысловасці:
* Мазырсоль
* Дражджавы камбінат
* «Інтэрферм»
* «Машхарчпрад»
* «Оргхарчпрам»
* «Экзон-Глюкоза»
* «Флексасервіс»
* «Еўратарэкс»

## Старшыні 
* Валерый Васілевіч Каштанаў — з 9 чэрвеня 1997 па 29 студзеня 1999
* Іван Пятровіч Шакола — з 13 студзеня 2000 па 30 ліпеня 2001
* Віктар Рыгоравіч Казека — з 30 жніўня 2001 па 29 красавіка 2002
* Анатоль Фаміч Кузьма — з 15 лістапада 2002 па 17 ліпеня 2003
* Уладзімір Сідаравіч Даўжанкоў — з 14 ліпеня 2003 па 6 мая 2006
* Іван Іванавіч Данчанка — з 6 мая 2006 па 12 кастрычніка 2012
* Аляксандр Леанідавіч Забела — з 19 лістапада 2012 па 21 кастрычніка 2019
* Анатоль Анатольевіч Бубен — з 26 снежня 2019 па 10 лютага 2022
* Алег Мікалаевіч Жыдкоў — з 10 лютага 2022

## Спасылкі 
* Афіцыйны сайт 

Катэгорыя:Харчовая прамысловасць Беларусі
Катэгорыя:Кампаніі Беларусі
Кабякоў

**Кабякоў** — прозвішча.

## Вядомыя носьбіты 
* Андрэй Уладзіміравіч Кабякоў (нар. 1960) — беларускі дзяржаўны дзеяч, прэм’ер-міністр Рэспублікі Беларусь з 27 снежня 2014 па 18 жніўня 2018.
* Аркадзь Алегавіч Кабякоў (1976—2015) — расійскі спявак.
* Іван Рыгоравіч Кабякоў (1917—1993) — Герой Савецкага Саюза.
* Уладзіслаў Паўлавіч Кабякоў (нар. 1998) — беларускі і расійскі спявак, блогер і былы ўдзельнік канала «А4».
Янсан

**Янсан ** — прозвішча.

## Вядомыя носьбіты 
* Ганна Янсан (нар. 1958) — шведская пісьменніца, журналістка
* Тувэ Янсан (1914—2001) — фінская шведскамоўная пісьменніца і мастачка.
* Хелена Янсан (нар. 1985) — шведская арыентыроўшчыца
* Эма Янсан — шведская футбалістка
Міхаіл Фёдаравіч Паноў

**Міхаіл Фёдаравіч Пано́ў** (21 лістапада 1901, Віцебская губерня — 8 мая 1979, Масква, Расія) — савецкі военачальнік, генерал-лейтэнант танкавых войскаў. Герой Савецкага Саюза (1944).

## Біяграфія 
У 1938 годзе скончыў Акадэмію механізацыі і матарызацыі РСЧА імя І. В. Сталіна.

2 ліпеня 1944 г. вызваляў горад Мар’іна Горка і Пухавіцкі раён.

Член ЦК КПБ у 1956—1959 гг.

## Узнагароды 
Ганаровы грамадзянін гарадоў Мар’іна Горка і Калінкавічы.

## Літаратура 
* 
* 

## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Ганаровыя грамадзяне Мар’інай Горкі
Катэгорыя:Ганаровыя грамадзяне Калінкавічаў
Катэгорыя:Нарадзіліся ў Невельскім павеце
Катэгорыя:Генерал-лейтэнанты СССР
Катэгорыя:Удзельнікі Грамадзянскай вайны ў Расіі
Катэгорыя:Танкісты Вялікай Айчыннай вайны
Катэгорыя:Камандзіры дывізій у Вялікай Айчыннай вайне
Катэгорыя:Камандзіры карпусоў у Вялікай Айчыннай вайне
Катэгорыя:Удзельнікі бітвы за Дняпро
Катэгорыя:Удзельнікі Сталінградскай бітвы
Катэгорыя:Выпускнікі курсаў «Выстрал»
Discogs

**Discogs** (чытаецца *Дыско́гс*; скарачэнне ад «*Discographies*») — сайт з адной з найбуйнейшых баз даных музычных выканаўцаў і іх выданняў ад розных музычных кампаній. Напаўняецца ў большай ступені добраахвотнікамі. Уся інфармацыя знаходзіцца ў бясплатным доступе. Зарэгістраваныя карыстальнікі рэсурса маюць магчымасць прадаваць/купляць музычныя выданні, выкарыстоўваючы краму сайта.

## Статыстыка 
28 сакавіка 2019 года колькасць выданняў, прадстаўленых на сайце Discogs дасягнула 11 мільёнаў. На гэтую дату сайт змяшчаў інфармацыю пра:
*  выданняў розных жанраў на розных носьбітах (з іх 1514106 асноўных выданняў *(master releases)*)
*  музыкантаў і гуртоў
*  музычныя кампаніі
*  актыўных карыстальнікаў

## Гл. таксама 
* AllMusic

## Спасылкі 
* Сайт Discogs.com

Катэгорыя:Сайты, якія з’явіліся ў 2000 годзе
Катэгорыя:Базы даных у Інтэрнэце
Катэгорыя:Сайты ЗША
Катэгорыя:Музычныя сеткавыя рэсурсы
Урочышча Пяскі (мемарыяльны комплекс)

**Мемарыяльны комплекс «Урочышча Пяскі»** — мемарыяльны комплекс у Віцебскай вобласці, які будуецца з 2012 г. Прысвечаны лагеру для савецкіх ваеннапалонных «Дулаг-125», у якім загінула каля 40 тыс. чал.

У жніўні 1941 г. побач са Спаса-Ефрасіннеўскім манастыром, на тэрыторыі былога вайсковага гарадка размясціўся транзітны ваенны лагер для савецкіх ваеннапалонных — Дулаг–125. Тут утрымліваліся таксама і мясцовыя цывільныя грамадзяне.

## Будаўніцтва 
У 2010 г. Полацкая гарадская арганізацыя грамадскага аб'яднання «Беларускі фонд міру» абвясціла пра збор сродкаў на ўзвядзенне мемарыяльнага комплексу на месцы масавага пахавання ва ўрочышчы.

У лістападзе 2017 г. Камітэт дзяржаўнага кантролю падчас праверкі выявіў шэраг парушэнняў пры будаўніцтве. Высветлілася, што генеральны падрадчык завышаў кошты працы і выкарыстоўваў няякасныя матэрыялы. Пазней фірма-падрадчык «Отделочник-28» увогуле збанкрутавала. Будоўля мемарыяльнага комплексу спынілася.

Першы намеснік старшыні Полацкага райвыканкама Сяргей Лейчанка пацвердзіў, што «будаўніцтва зацягнулася з-за фінансавання».

## Апісанне 
У часы СССР ва ўрочышчы Пяскі стаяла сціплая бятонная стэла, надпіс на якой паведамляў, што на гэтым месцы былі расстраляныя і пахаваныя тысячы ваеннапалонных і мірных грамадзянаў у 1941—1944 гг.

## Гл.таксама 
* Спіс музеяў Віцебскай вобласці

Катэгорыя:Музеі Віцебскай вобласці
Катэгорыя:Помнікі Полацка
Катэгорыя:Помнікі Вялікай Айчыннай вайны ў Беларусі
Катэгорыя:Мемарыяльныя комплексы Беларусі
Сонечнае зацьменне 7 жніўня 1869 года

**Сонечнае зацьменне 7 жніўня 1869 года** — поўнае сонечнае зацьменне 143 сараса.

Зацьменне мела велічыню 1,0551 і дасягнула свайго максімуму ў 22:01:05 UTC у пункце з каардынатамі 59° пн. ш. 133° з. д. Працягласць максімальнай фазы зацьмення склала 3 хв. 48 с., а месяцавы цень на зямной паверхні дасягнуў шырыні 254 км.

Зацьменне 7 жніўня 1869 года стала 2-ім сонечным зацьменнем у 1869 годзе і 169-ым у XIX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 11 лютага 1869 года, наступнае — 31 студзеня 1870 года.

## Гл. таксама 
* Сонечныя зацьменні XIX стагоддзя

## Зноскі 
## Спасылкі 
* Каталог сонечных зацьменняў 1801 — 1900
* Каталог сонечных зацьменняў 143 сараса
* Малая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення

Катэгорыя:1869 год у астраноміі
1869-08-07
1869-08-07
1869-08-07
Катэгорыя:Падзеі 7 жніўня
Катэгорыя:Жнівень 1869 года
Сонечнае зацьменне 23 лютага 1868 года

**Сонечнае зацьменне 23 лютага 1868 года** — кольцападобнае сонечнае зацьменне 128 сараса.

Зацьменне мела велічыню 0,9348 і дасягнула свайго максімуму ў 14:21:31 UTC у пункце з каардынатамі 6° пд. ш. 33° з. д. Працягласць максімальнай фазы зацьмення склала 8 хв. 30 с., а месяцавы цень на зямной паверхні дасягнуў шырыні 244 км.

Зацьменне 23 лютага 1868 года стала 1-ым сонечным зацьменнем у 1868 годзе і 166-ым у XIX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 29 жніўня 1867 года, наступнае — 18 жніўня 1868 года.

## Гл. таксама 
* Сонечныя зацьменні XIX стагоддзя

## Зноскі 
## Спасылкі 
* Каталог сонечных зацьменняў 1801 — 1900
* Каталог сонечных зацьменняў 128 сараса
* Малая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення

Катэгорыя:1868 год у астраноміі
1868-02-23
1868-02-23
1868-02-23
Катэгорыя:Падзеі 23 лютага
Катэгорыя:Люты 1868 года
Сонечнае зацьменне 29 жніўня 1867 года

**Сонечнае зацьменне 29 жніўня 1867 года** — поўнае сонечнае зацьменне 123 сараса.

Зацьменне мела велічыню 1,0344 і дасягнула свайго максімуму ў 13:13:07 UTC у пункце з каардынатамі 41° пд. ш. 35° з. д. Працягласць максімальнай фазы зацьмення склала 2 хв. 51 с., а месяцавы цень на зямной паверхні дасягнуў шырыні 189 км.

Зацьменне 29 жніўня 1867 года стала 2-ім сонечным зацьменнем у 1867 годзе і 165-ым у XIX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 6 сакавіка 1867 года, наступнае — 23 лютага 1868 года.

## Гл. таксама 
* Сонечныя зацьменні XIX стагоддзя

## Зноскі 
## Спасылкі 
* Каталог сонечных зацьменняў 1801 — 1900
* Каталог сонечных зацьменняў 123 сараса
* Малая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення

Катэгорыя:1867 год у астраноміі
1867-08-29
1867-08-29
1867-08-29
Катэгорыя:Падзеі 29 жніўня
Катэгорыя:Жнівень 1867 года
Сонечнае зацьменне 11 лютага 1869 года

**Сонечнае зацьменне 11 лютага 1869 года** — кольцападобнае сонечнае зацьменне 138 сараса.

Зацьменне мела велічыню 0,9201 і дасягнула свайго максімуму ў 13:46:39 UTC у пункце з каардынатамі 51° пд. ш. 10° з. д. Працягласць максімальнай фазы зацьмення склала 8 хв. 2 с., а месяцавы цень на зямной паверхні дасягнуў шырыні 387 км.

Зацьменне 11 лютага 1869 года стала 1-ым сонечным зацьменнем у 1869 годзе і 168-ым у XIX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 18 жніўня 1868 года, наступнае — 7 жніўня 1869 года.

## Гл. таксама 
* Сонечныя зацьменні XIX стагоддзя

## Зноскі 
## Спасылкі 
* Каталог сонечных зацьменняў 1801 — 1900
* Каталог сонечных зацьменняў 138 сараса
* Малая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення

Катэгорыя:1869 год у астраноміі
1869-02-11
1869-02-11
1869-02-11
Катэгорыя:Падзеі 11 лютага
Катэгорыя:Люты 1869 года
Сонечнае зацьменне 18 жніўня 1868 года

**Сонечнае зацьменне 18 жніўня 1868 года** — поўнае сонечнае зацьменне 133 сараса.

Зацьменне мела велічыню 1,0756 і дасягнула свайго максімуму ў 05:12:10 UTC у пункце з каардынатамі 11° пн. ш. 102° у. д. Працягласць максімальнай фазы зацьмення склала 6 хв. 47 с., а месяцавы цень на зямной паверхні дасягнуў шырыні 245 км.

Зацьменне 18 жніўня 1868 года стала 2-ім сонечным зацьменнем у 1868 годзе і 167-ым у XIX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 23 лютага 1868 года, наступнае — 11 лютага 1869 года.

## Гл. таксама 
* Сонечныя зацьменні XIX стагоддзя

## Зноскі 
## Спасылкі 
* Каталог сонечных зацьменняў 1801—1900
* Каталог сонечных зацьменняў 133 сараса
* Малая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення

Катэгорыя:1868 год у астраноміі
1868-08-18
1868-08-18
1868-08-18
Катэгорыя:Падзеі 18 жніўня
Катэгорыя:Жнівень 1868 года
Помнік Уладзіміру Ільічу Леніну

**Помнік Уладзіміру Ільічу Леніну**:

## Беларусь 
### Брэсцкая вобласць 
* Помнік Уладзіміру Ільічу Леніну (Баранавічы)
* Помнік Уладзіміру Ільічу Леніну (Брэст)
* Помнік Уладзіміру Ільічу Леніну — помнік у Каменцы на плошчы перад будынкам райвыканкама
* Помнік Уладзіміру Ільічу Леніну (Пінск)
* Помнік Уладзіміру Ільічу Леніну (Столін)

### Віцебская вобласць 
* Помнік Уладзіміру Ільічу Леніну (Віцебск)

### Гомельская вобласць 
* Помнік Уладзіміру Ільічу Леніну — помнік у Гомелі на плошчы Леніна
* Помнік Уладзіміру Ільічу Леніну (Добруш)
* Помнік Уладзіміру Ільічу Леніну (Нароўля)

### Гродзенская вобласць 
* Помнік Уладзіміру Ільічу Леніну — былы помнік у Смаргоні на плошчы Леніна. Знесены ў 2019 годзе.
* Помнік Уладзіміру Ільічу Леніну — помнік у Смаргоні на вул. Гагарына, на тэрыторыі ліцейна-механічнага завода
* Помнік Уладзіміру Ільічу Леніну — помнік у Смаргоні на вул. Танкістаў, у двары райваенкамата

### Магілёўская вобласць 
* Помнік Уладзіміру Ільічу Леніну — помнік у Бабруйску на плошчы Леніна
* Помнік Уладзіміру Ільічу Леніну — помнік у Магілёве перад Домам Саветаў на плошчы Леніна

### Мінская вобласць 
* Помнік Уладзіміру Ільічу Леніну — былы помнік у Барысаве на праспекце Рэвалюцыі. Знесены ў 1987 годзе.
* Помнік Уладзіміру Ільічу Леніну — помнік у Барысаве на Цэнтральнай плошчы.

### Мінск 
* Помнік Уладзіміру Ільічу Леніну — помнік перад Домам урада на плошчы Незалежнасці

Катэгорыя:Помнікі Леніну
Сонечнае зацьменне 15 красавіка 1866 года

**Сонечнае зацьменне 15 красавіка 1866 года** — частковае сонечнае зацьменне 146 сараса.

Зацьменне мела велічыню 0,6637 і дасягнула свайго максімуму ў 06:51:40 UTC у пункце з каардынатамі 71° пд. ш. 137° у. д..

Зацьменне 15 красавіка 1866 года стала 2-ім сонечным зацьменнем у 1866 годзе і 162-ім у XIX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 16 сакавіка 1866 года, наступнае — 8 кастрычніка 1866 года.

## Гл. таксама 
* Сонечныя зацьменні XIX стагоддзя

## Зноскі 
## Спасылкі 
* Каталог сонечных зацьменняў 1801 — 1900
* Каталог сонечных зацьменняў 146 сараса
* Малая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення

Катэгорыя:1866 год у астраноміі
1866-04-15
1866-04-15
1866-04-15
Катэгорыя:Падзеі 15 красавіка
Катэгорыя:Красавік 1866 года
Сонечнае зацьменне 6 сакавіка 1867 года

**Сонечнае зацьменне 6 сакавіка 1867 года** — кольцападобнае сонечнае зацьменне 118 сараса.

Зацьменне мела велічыню 0,9787 і дасягнула свайго максімуму ў 09:46:48 UTC у пункце з каардынатамі 42° пн. ш. 18° у. д. Працягласць максімальнай фазы зацьмення склала 1 хв. 57 с., а месяцавы цень на зямной паверхні дасягнуў шырыні 118 км.

Зацьменне 6 сакавіка 1867 года стала 1-ым сонечным зацьменнем у 1867 годзе і 164-ым у XIX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 8 кастрычніка 1866 года, наступнае — 29 жніўня 1867 года.

## Гл. таксама 
* Сонечныя зацьменні XIX стагоддзя

## Зноскі 
## Спасылкі 
* Каталог сонечных зацьменняў 1801 — 1900
* Каталог сонечных зацьменняў 118 сараса
* Малая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення

Катэгорыя:1867 год у астраноміі
1867-03-06
1867-03-06
1867-03-06
Катэгорыя:Падзеі 6 сакавіка
Катэгорыя:Сакавік 1867 года
Сонечнае зацьменне 8 кастрычніка 1866 года

**Сонечнае зацьменне 8 кастрычніка 1866 года** — частковае сонечнае зацьменне 151 сараса.

Зацьменне мела велічыню 0,5693 і дасягнула свайго максімуму ў 16:44:22 UTC у пункце з каардынатамі 72° пн. ш. 3° з. д..

Зацьменне 8 кастрычніка 1866 года стала 3-ім сонечным зацьменнем у 1866 годзе і 163-ім у XIX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 15 красавіка 1866 года, наступнае — 6 сакавіка 1867 года.

## Гл. таксама 
* Сонечныя зацьменні XIX стагоддзя

## Зноскі 
## Спасылкі 
* Каталог сонечных зацьменняў 1801 — 1900
* Каталог сонечных зацьменняў 151 сараса
* Малая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення

Катэгорыя:1866 год у астраноміі
1866-10-08
1866-10-08
1866-10-08
Катэгорыя:Падзеі 8 кастрычніка
Катэгорыя:Кастрычнік 1866 года
Сонечнае зацьменне 16 сакавіка 1866 года

**Сонечнае зацьменне 16 сакавіка 1866 года** — частковае сонечнае зацьменне 108 сараса.

Зацьменне мела велічыню 0,2114 і дасягнула свайго максімуму ў 21:51:25 UTC у пункце з каардынатамі 72° пн. ш. 129° у. д..

Зацьменне 16 сакавіка 1866 года стала 1-ым сонечным зацьменнем у 1866 годзе і 161-ым у XIX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 19 кастрычніка 1865 года, наступнае — 15 красавіка 1866 года.

## Гл. таксама 
* Сонечныя зацьменні XIX стагоддзя

## Зноскі 
## Спасылкі 
* Каталог сонечных зацьменняў 1801 — 1900
* Каталог сонечных зацьменняў 108 сараса
* Малая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення

Катэгорыя:1866 год у астраноміі
1866-03-16
1866-03-16
1866-03-16
Катэгорыя:Падзеі 16 сакавіка
Катэгорыя:Сакавік 1866 года
Сонечнае зацьменне 6 мая 1864 года

**Сонечнае зацьменне 6 мая 1864 года** — гібрыднае сонечнае зацьменне 126 сараса.

Зацьменне мела велічыню 1,0146 і дасягнула свайго максімуму ў 00:16:48 UTC у пункце з каардынатамі 32° пн. ш. 172° у. д. Працягласць максімальнай фазы зацьмення склала 1 хв. 25 с., а месяцавы цень на зямной паверхні дасягнуў шырыні 52 км.

Зацьменне 6 мая 1864 года стала 1-ым сонечным зацьменнем у 1864 годзе і 157-ым у XIX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 11 лістапада 1863 года, наступнае — 30 кастрычніка 1864 года.

## Гл. таксама 
* Сонечныя зацьменні XIX стагоддзя

## Зноскі 
## Спасылкі 
* Каталог сонечных зацьменняў 1801 — 1900
* Каталог сонечных зацьменняў 126 сараса
* Малая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення

Катэгорыя:1864 год у астраноміі
1864-05-06
1864-05-06
1864-05-06
Катэгорыя:Падзеі 6 мая
Катэгорыя:Май 1864 года
Сонечнае зацьменне 30 кастрычніка 1864 года

**Сонечнае зацьменне 30 кастрычніка 1864 года** — кольцападобнае сонечнае зацьменне 131 сараса.

Зацьменне мела велічыню 0,9514 і дасягнула свайго максімуму ў 15:30:31 UTC у пункце з каардынатамі 24° пд. ш. 59° з. д. Працягласць максімальнай фазы зацьмення склала 5 хв. 41 с., а месяцавы цень на зямной паверхні дасягнуў шырыні 181 км.

Зацьменне 30 кастрычніка 1864 года стала 2-ім сонечным зацьменнем у 1864 годзе і 158-ым у XIX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 6 мая 1864 года, наступнае — 25 красавіка 1865 года.

## Гл. таксама 
* Сонечныя зацьменні XIX стагоддзя

## Зноскі 
## Спасылкі 
* Каталог сонечных зацьменняў 1801 — 1900
* Каталог сонечных зацьменняў 131 сараса
* Малая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення

Катэгорыя:1864 год у астраноміі
1864-10-30
1864-10-30
1864-10-30
Катэгорыя:Падзеі 30 кастрычніка
Катэгорыя:Кастрычнік 1864 года
Сонечнае зацьменне 19 кастрычніка 1865 года

**Сонечнае зацьменне 19 кастрычніка 1865 года** — кольцападобнае сонечнае зацьменне 141 сараса.

Зацьменне мела велічыню 0,9263 і дасягнула свайго максімуму ў 16:21:14 UTC у пункце з каардынатамі 21° пн. ш. 60° з. д. Працягласць максімальнай фазы зацьмення склала 9 хв. 27 с., а месяцавы цень на зямной паверхні дасягнуў шырыні 326 км.

Зацьменне 19 кастрычніка 1865 года стала 2-ім сонечным зацьменнем у 1865 годзе і 160-ым у XIX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 25 красавіка 1865 года, наступнае — 16 сакавіка 1866 года.

## Гл. таксама 
* Сонечныя зацьменні XIX стагоддзя

## Зноскі 
## Спасылкі 
* Каталог сонечных зацьменняў 1801 — 1900
* Каталог сонечных зацьменняў 141 сараса
* Малая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення

Катэгорыя:1865 год у астраноміі
1865-10-19
1865-10-19
1865-10-19
Катэгорыя:Падзеі 19 кастрычніка
Катэгорыя:Кастрычнік 1865 года
Сонечнае зацьменне 17 мая 1863 года

**Сонечнае зацьменне 17 мая 1863 года** — частковае сонечнае зацьменне 116 сараса.

Зацьменне мела велічыню 0,8606 і дасягнула свайго максімуму ў 17:00:45 UTC у пункце з каардынатамі 69° пн. ш. 127° у. д..

Зацьменне 17 мая 1863 года стала 1-ым сонечным зацьменнем у 1863 годзе і 155-ым у XIX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 21 снежня 1862 года, наступнае — 11 лістапада 1863 года.

## Гл. таксама 
* Сонечныя зацьменні XIX стагоддзя

## Зноскі 
## Спасылкі 
* Каталог сонечных зацьменняў 1801 — 1900
* Каталог сонечных зацьменняў 116 сараса
* Малая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення

Катэгорыя:1863 год у астраноміі
1863-05-17
1863-05-17
1863-05-17
Катэгорыя:Падзеі 17 мая
Катэгорыя:Май 1863 года
Сонечнае зацьменне 27 чэрвеня 1862 года

**Сонечнае зацьменне 27 чэрвеня 1862 года** — частковае сонечнае зацьменне 144 сараса.

Зацьменне мела велічыню 0,9222 і дасягнула свайго максімуму ў 06:42:21 UTC у пункце з каардынатамі 65° пд. ш. 61° у. д..

Зацьменне 27 чэрвеня 1862 года стала 1-ым сонечным зацьменнем у 1862 годзе і 152-ім у XIX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 31 снежня 1861 года, наступнае — 21 лістапада 1862 года.

## Гл. таксама 
* Сонечныя зацьменні XIX стагоддзя

## Зноскі 
## Спасылкі 
* Каталог сонечных зацьменняў 1801 — 1900
* Каталог сонечных зацьменняў 144 сараса
* Малая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення

Катэгорыя:1862 год у астраноміі
1862-06-27
1862-06-27
1862-06-27
Катэгорыя:Падзеі 27 чэрвеня
Катэгорыя:Чэрвень 1862 года
Сонечнае зацьменне 31 снежня 1861 года

**Сонечнае зацьменне 31 снежня 1861 года** — поўнае сонечнае зацьменне 139 сараса.

Зацьменне мела велічыню 1,0186 і дасягнула свайго максімуму ў 13:49:06 UTC у пункце з каардынатамі 8° пн. ш. 32° з. д. Працягласць максімальнай фазы зацьмення склала 1 хв. 55 с., а месяцавы цень на зямной паверхні дасягнуў шырыні 74 км.

Зацьменне 31 снежня 1861 года стала 3-ім сонечным зацьменнем у 1861 годзе і 151-ым у XIX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 8 ліпеня 1861 года, наступнае — 27 чэрвеня 1862 года.

## Гл. таксама 
* Сонечныя зацьменні XIX стагоддзя

## Зноскі 
## Спасылкі 
* Каталог сонечных зацьменняў 1801 — 1900
* Каталог сонечных зацьменняў 139 сараса
* Малая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення

Катэгорыя:1861 год у астраноміі
1861-12-31
1861-12-31
1861-12-31
Катэгорыя:Падзеі 31 снежня
Катэгорыя:Снежань 1861 года
Сонечнае зацьменне 21 снежня 1862 года

**Сонечнае зацьменне 21 снежня 1862 года** — частковае сонечнае зацьменне 149 сараса.

Зацьменне мела велічыню 0,7016 і дасягнула свайго максімуму ў 04:53:03 UTC у пункце з каардынатамі 66° пн. ш. 94° у. д..

Зацьменне 21 снежня 1862 года стала 3-ім сонечным зацьменнем у 1862 годзе і 154-ым у XIX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 21 лістапада 1862 года, наступнае — 17 мая 1863 года.

## Гл. таксама 
* Сонечныя зацьменні XIX стагоддзя

## Зноскі 
## Спасылкі 
* Каталог сонечных зацьменняў 1801 — 1900
* Каталог сонечных зацьменняў 149 сараса
* Малая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення

Катэгорыя:1862 год у астраноміі
1862-12-21
1862-12-21
1862-12-21
Катэгорыя:Падзеі 21 снежня
Катэгорыя:Снежань 1862 года
Сонечнае зацьменне 8 ліпеня 1861 года

**Сонечнае зацьменне 8 ліпеня 1861 года** — кольцападобнае сонечнае зацьменне 134 сараса.

Зацьменне мела велічыню 0,9979 і дасягнула свайго максімуму ў 02:10:26 UTC у пункце з каардынатамі 10° пн. ш. 146° у. д. Працягласць максімальнай фазы зацьмення склала 0 хв. 14 с., а месяцавы цень на зямной паверхні дасягнуў шырыні 7 км.

Зацьменне 8 ліпеня 1861 года стала 2-ім сонечным зацьменнем у 1861 годзе і 150-ым у XIX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 11 студзеня 1861 года, наступнае — 31 снежня 1861 года.

## Гл. таксама 
* Сонечныя зацьменні XIX стагоддзя

## Зноскі 
## Спасылкі 
* Каталог сонечных зацьменняў 1801 — 1900
* Каталог сонечных зацьменняў 134 сараса
* Малая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення

Катэгорыя:1861 год у астраноміі
1861-07-08
1861-07-08
1861-07-08
Катэгорыя:Падзеі 8 ліпеня
Катэгорыя:Ліпень 1861 года
Сонечнае зацьменне 11 студзеня 1861 года

**Сонечнае зацьменне 11 студзеня 1861 года** — кольцападобнае сонечнае зацьменне 129 сараса.

Зацьменне мела велічыню 0,9664 і дасягнула свайго максімуму ў 03:29:23 UTC у пункце з каардынатамі 32° пд. ш. 133° у. д. Працягласць максімальнай фазы зацьмення склала 3 хв. 30 с., а месяцавы цень на зямной паверхні дасягнуў шырыні 123 км.

Зацьменне 11 студзеня 1861 года стала 1-ым сонечным зацьменнем у 1861 годзе і 149-ым у XIX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 18 ліпеня 1860 года, наступнае — 8 ліпеня 1861 года.

## Гл. таксама 
* Сонечныя зацьменні XIX стагоддзя

## Зноскі 
## Спасылкі 
* Каталог сонечных зацьменняў 1801 — 1900
* Каталог сонечных зацьменняў 129 сараса
* Малая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення

Катэгорыя:1861 год у астраноміі
1861-01-11
1861-01-11
1861-01-11
Катэгорыя:Падзеі 11 студзеня
Катэгорыя:Студзень 1861 года