Ikarus 250

**Ikarus-250** — венгерскі высокападлогавы міжгародні аўтобус, які вырабляўся ў Венгрыі з 1968 па 2004 год. За гады вытворчасці было выпушчана каля 130 000 такіх аўтобусаў розных мадыфікацый. Першы ўзор аўтобуса быў выраблены ў 1967 годзе.

## Канструкцыя 
### Кузаў 
Кузаў аўтобуса апорны, вагоннай кампаноўкі, звараны з труб квадратнага перасеку. Як паказвае практыка, рэсурс кузава складае каля 30 гадоў, у аўтобусаў першых выпускаў (мад. .00/.09/.12/.17/.22/.44/.58) за шмат гадоў эксплуатацыі кузаў выгінаецца дугой, на пазнейшых жа аўтобусах, пачынаючы з мадыфікацыі .59, часам пачынае правісаць задняя навісь. Тым не менш дэфармацыі кузава і разбурэнні сілавых канструкцый назіраюцца толькі ў аўтобусаў, якія эксплуатуюцца вельмі доўгі час без належнага капітальнага рамонту.
Па баках аўтобуса размешчаны багажныя адсекі, аб'ём аднаго з двух адсекаў складае 5.3 м3 (усяго — 10.6 м3). Гэтыя адсекі адкрываюцца або ўручную з дапамогай адмысловай ручкі, або кнопкай на панелі прыбораў. Аўтобус мае дастатковую плошчу шклення, усе вокны трымаюцца на гумавых ушчыльняльніках, хоць у мадыфікацыі 250.Т бакавыя вокны былі ўклееныя. Пярэдняя святлатэхніка ўсіх мадыфікацый мадэлі 250 (за выключэннем некаторых мадыфікацый для рынку Венгрыі) складаецца з чатырох круглых фар, дзве з левага і дзве з правага боку. У працэсе эксплуатацыі замест стандартнай пярэдняй маскі можа быць устаноўлена падобная, з двума фарамі, ад мадэлі 260, альбо замест завадскіх фар могуць быць мантавацца іншыя, часцей за ўсё ад аўтамабіляў ВАЗ-2105/2107. Задняя святлатэхніка ўяўляе сабой тры ліхтары з левага і правага боку. Часам у працэсе эксплуатацыі задняя святлатэхніка таксама замяняецца. Задні бампер ва ўсіх мадыфікацый — сталёвы, зварны, мацуецца да кузава шрубамі. Пярэдні бампер у ранніх мадыфікацый (да .58) аналагічны па канструкцыі задняму. Часам у бамперы штампаваліся адтуліны для ўстаноўкі супрацьтуманных фар. Пачынаючы з мадыфікацыі .58 усталёўваўся пярэдні пластыкавы бампер.

Аўтобусы, якія пастаўляліся ў СССР афарбоўваліся па адной з тыпавых схем:
* цёмна-чырвоны ніз, белыя барты і верх (да 1980 года);
* белы ніз, цёмна-чырвоныя барты і верх (да 1980 года);
* белы ніз, светла-пунсовыя барты, белы верх (да 1984 года);
* белы ніз, светла-пунсовыя барты і верх (з 1980 года);
* блакітны ніз, крэмавыя барты і верх, на борце цёмна-сіняя паласа (з 1988 года);
* светла-чырвоны ніз, крэмавыя барты і верх, на борце светла-чырвоная паласа (з 1990 года).

### Рухавік 
Большасць мадыфікацый аўтобуса абсталёўваліся рухавіком RABA-MAN D2156HM6U, мадыфікацыя .58 камплектавалася рухавіком RABA-MAN D2156HM6UТ з павялічанай магутнасцю. На аўтобусы позніх выпускаў, мадыфікацый .93/.95 ставіліся рухавікі серыі RABA D10 і D11.

Матор RABA-MAN D2156HM6U нягледзячы на добрую дынаміку валодае недастатковай магутнасцю і цягай, з-за чаго аўтобус разганяецца куды павольней, чым іншыя аўтобусы падобнага роду. Тым не менш рухавік RABA-MAN D2156HM6U дазваляе аўтобусу рухацца з пастаяннай хуткасцю 100 км/г. Аўтобусы ўкамплектаваныя маторамі серыі RABA D10 (D11) такіх праблем з дынамікай не маюць з прычыны таго, што магутнасць і цяга дадзеных матораў адчувальна вышэй. Да плюсаў рухавікоў серыі D2156 можна аднесці добрую дынаміку, рамонтапрыдатнасць, надзейнасць і прастату. Тым не менш рухавік валодае шэрагам недахопаў, самы адчувальны з якіх — невялікі рэсурс. З-за недастатковай магутнасці рухавік часцей працуе на высокіх абаротах, што ўплывае на рэсурс. Рухавік не асабліва шумны, але ў працэсе эксплуатацыі ўзровень шуму значна павялічваецца з-за прагарання глушыцеля, няправільнай працы матора або працы з няспраўнасцю. З узростам матор становіцца вельмі дымлівым.

Таксама існуюць мадыфікацыі з рухавіком RABA-MAN D2356HMN6 і маторамі Detroit Diesel/Cummins VT350/DAF LT120.
Аўтапаркі, не маючы сродкаў на замену новага рухавіка, усталёўвалі рухавік і каробку перадач ЯМЗ або КамАЗ + КПП КамАЗ. Паколькі ЯМЗ буйней RABA-MAN — змяняўся маторны адсек, з-за гэтага ў задняй частцы салона з'яўляўся подыум.

### Дзверы 
Аўтобус мае 2 дзвярэй — пярэднія, з электрапнеўмапрывадам, (пачынаючы з мадыфікацыі 250.58), якія адкрываюцца і закрываюцца з дапамогай кнопкі на панелі прыбораў і маюць ход паралельна борту. На ранніх мадыфікацыях дзверы адчынялася ўручную. Заднія дзверы знаходзяцца ў задняй частцы аўтобуса перад самым апошнім шэрагам сядзенняў і адкрываюцца ўручную націскам рычага, у ранніх мадыфікацыях заднія дзверы адсутнічалі. Але вырабляліся і мадыфікацыі, дзе і пярэднія і заднія дзверы адчыняліся аўтаматычна.

### Салон 
Салон аўтобуса Ikarus 250 хоць і далёкі ад аздаблення сучасных аўтобусаў, аднак асаблівых недахопаў не мае. У салоне размешчана 43-57 парных крэслаў з высокай спінкай, аднак адлегласць паміж крэсламі невялікая — каля 65 сантыметраў паміж сядзеннямі, на якіх устаноўлены драўляныя падлакотнікі. Крэслы жорсткія і параўнальна нязручныя.

У салоне ўстаноўлены свяцільні плафонного тыпу з 8 лямпамі, замест люка прымусовага абдзімання зроблена 3 люка, якія працуюць як кандыцыянеры. Ацяпленне праведзена па радыятарам пад сядзеннямі. У канцы салона размешчана 5 крэслаў, і ў гэтай частцы салона найбольш шумна і горача з-за працы магутнага дызельнага рухавіка Rába-D2156HM6U (Т). Крэслы могуць трохі адкідвацца з дапамогай кнопкі на падлакотніках, прыкладна на 100-110°.

Месца вадзіцеля зроблена ў тым жа стылі, што і крэслы пасажыраў. На панелі прыбораў шмат рычагоў і кнопак і 5 стрэлачных прыбораў: спідометр (досыць просты, максімальная адзнака — 120 км/г., такую хуткасць аўтобус можа развіць), тахометр (2.8 тысяч абаротаў у хвіліну) і некалькі дапаможных прыбораў (амперметр, паказальнік узроўня паліва), якія не абсталяваны падсветкай. Рулявое кіраванне ZF S6-90U; ёсць 6 перадач, якія перамыкаюцца прыкладна так: 1 — 0-15 км/г, 2 — 15-38 км/г, 3 — 38-60 км/г, 4 — 60-75 км/г і 5 — 75-95 км/г, 6 перадача 95-120 км/г. R — задняга ходу да хуткасці 26 км/г. Спідометр аб'яднаны з адометрам. Ён можа быць заменены падобнай мадэллю спідометра, якая ўжывалася на мадэлях аўтобусаў «» і тралейбусаў «ROCAR E187». Тахометр размешчаны ў левай частцы панелі.

Спецыяльных дзвярэй для вадзіцеля няма, таму перагародкі, якая аддзяляе салон ад кабіны, не прадугледжана.

Каля вадзіцеля размяшчаецца запасное адкідное месца для экскурсавода або другога кіроўцы, у выпадку працы аўтобуса на гарадскіх турыстычных маршрутах, да абсталявання аўтобуса можа быць дададзены мікрафон і нават інтэрактыўная дошка. DVD-тэлевізараў у стандартным абсталяванні аўтобуса няма, хоць яны могуць ўсталёўвацца.

Вокны суцэльныя, асобныя, акружаны спецыяльнай гумавай рамкай. Аўтобус абсталяваны пяццю вокнамі з кожнай боку, вокны звычайна не таніраваныя, хоць маглі зацямняцца па замове. Фіранкі ад сонца часта выбраны чырвонымі і дрэнна абараняюць ад спёкі.

## Тэхнічныя характарыстыкі 
## Мадыфікацыі 
thumb|Ikarus 250.59
Аўтобусы Ікарус 250 выпускаліся ў некалькіх мадыфікацыях і выкананнях, якія адрозніваліся колькасцю пасадачных месцаў, колькасцю і тыпам дзвярэй, найбольшай пасажыраўмяшчальнасцю і камфартабельнасцю.

## Эксплуатацыя 
thumb|left|250px|Ikarus 250.59 савецкага перавозчыка "Совтрансавто"
Асноўнымі заказчыкамі аўтобусаў былі СССР і ГДР. Каля 90% ад агульнай колькасці машын складала доля экспарту ў СССР — з 17 384 пабудаваных аўтобусаў, 15 870 адзінак гэтай мадэлі розных было пастаўлена ў СССР і Расію.

Ад пачатку 70-х аўтобусы выкарыстоўваліся на міжгародніх лініях далёкага накіравання, а таксама на турыстычных маршрутах. Актыўна выкарыстоўваліся ў 1990-я і у 2000-я гады, а некаторыя пазнейшыя мадэлі можна сустрэць на беларускіх дарогах і цяпер.

## Цікавыя факты 
* У Латвійскай ССР з аўтобусам дадзенай мадэлі сутыкнуўся аўтамабіль «Масквіч-2141» пад кіраваннем рок-музыкі Віктара Цоя, які загінуў.

## Літаратура 
* Часопісы «За рулём»
* Часопіс «Мир грузовиков»
*  
* «Аўтобусы Ікарус, серыя 200», асаблівасці канструкцыі, эксплуатацыя, Т. А., рамонт.

## Спасылкі 
* Матэрыял аб аўтобусах Ikarus 250 на сайце Харкаў Транспартны

Катэгорыя:Аўтобусы паводле алфавіта
250