open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Уільям Філдынг Огбарн

**Уільям Філдынг Огбарн** (; , Батлер, Джорджыя, ЗША — , Талахасі, Фларыда, ЗША) —  амерыканскі сацыёлаг. Адзін са стваральнікаў сацыялогіі навукі і сацыялогіі тэхнікі. Доктар сацыялогіі, прафесар.

## Біяграфія 
У 1910 годзе студэнтам пазнаёміўся ў ідэямі Зігмунда Фрэйда. Пасля атрымання адукацыі працаваў сацыёлогам у Чыкагскім універсітэце. У 1918 годзе прайшоў дыдактычны псіхааналіз у Т. Бароу. У 1919 годзе даследаваў псіхалагічныя падставы эканамічнага разумення гісторыі. Выкарыстоўваў тэорыі неўрозаў Фрэйда і індустрыяльных псіхозаў К. Паркера.

## Навуковая дзейнасць 
Аказаў вялікі ўплыў на ўкараненне псіханалізу ў амерыканскую сацыялогію.

У пачатку 1920-х гадоў Огбарн даследаваў праблему сацыяльных зменаў. Распрацаваў канцэпцыю «культурнага адставання», паводле якой вядучым фактарам сацыяльных зменаў з’яўляюцца «матэрыяльная культура» (або тэхніка), што развіваецца больш хутка ў параўнанні з «нематэрыяльнай (адаптыўнай) культурай». Сярод прычын культурнага адставання Огбарн адзначаў наступныя: наяўнасць у адаптыўнай культуры малой колькасці вынаходніцтваў; існаванне перашкод адаптыўным зменам; апасродкаванасць кантактаў паміж матэрыяльнай і адаптыўнай культурамі; супраціў адаптацыі, што праяўляецца ў пэўных арыентацыях, адзнаках якой-небудзь групы і інш.

У цыкле артыкулаў «Нацыянальная палітыка і тэхніка» (1930-я), «Тэхніка і сацыялогія» (1938) і іншых працах развіваў ідэі пра тое, што менавіта дасягненні навукі і тэхнікі маюць вынікам змены сацыяльнага і культурнага жыцця. Даследаваў шляхі адаптацыі чалавечай прыроды і грамадства. Даказваў, што ўрбанізацыя і індустрыялізацыя вядуць да скарачэння і распаду сям’і. У 1930—1940-х актыўна займаўся сацыялогіяй навукі і тэхнікі, даследаваў наступствы навукова-тэхнічнага прагрэсу для грамадства.

## Навуковая спадчына 
* «*Сацыяльныя змены*» (1922)
* «*Сацыяльныя эфекты авіяцыі*» (1946)
* "*Даведнік па сацыялогіі* " (1947, у суаўтарстве)
* «*Тэхніка і міжнародныя адносіны*» (1949, рэдактар)

## Літаратура 
* Культуралогія: Энцыклапедычны даведнік. — Мінск: Беларуская Энцыклапедыя, 2003. ISBN 985-11-0277-6

Катэгорыя:Сацыёлагі ЗША
Катэгорыя:Культуролагі
Спаса-Праабражэнская царква (Бальшавік)

**Спаса–Праабражэнская царква** — мураваны праваслаўны храм у аграгарадку Бальшавік Мінскага раёна Мінскай вобласці. Знаходзіцца на вул.Фабрычная, 8.

## Гісторыя 
Праваслаўная грамада прыходу была зарэгістравана ў 1997 годзе. Царква была перабудавана з недабудаванай спартыўнай залы ў 1997-2003 гады.

## Архітэктура 
Перабудавана з недабудаванай спартыўнай залы, таму архітэктура будынка не набыла кананічна-царкоўнай аб'ёмна-прасторавай кампазіцыі і мастацка-стылёвай характарыстыкі. Сакральную прыналежнасць прамавугольнага ў плане будынка пад вальмавым дахам адзначае 8- гранны шатровы барабан з макаўкай над франтальным фасадам і макаўкай над асіметрычна прыбудаваным нізкім прытворам. Сярод святынь царквы абразы с рэшткамі мошчаў свяціцеля Лукі і святога праведнага Іаана Кармянскага, абразы з майстэрні Жыровіцкага Успенскага манастыра.

## Літаратура 
* Праваслаўныя храмы Беларусі : энцыклапедычны даведнік / А. М. Кулагін; [рэдакцыйны савет: Г. П. Пашкоў, Л. В. Календа]. — Мінск: Беларуская Энцыклапедыя, 2007. — 653 с. 2000 экз. ISBN 978-985-11-0389-4

## Спасылкі 
* 
* 

Катэгорыя:Праваслаўныя храмы Мінскага раёна
Катэгорыя:Бальшавік (Мінскі раён)
Катэгорыя:Храмы Мінскай епархіі
Катэгорыя:2003 год у Беларусі
Бадан таўсталісты

**Бада́н таўсталісты** (*Bergenia crassifolia*) — від кветкавых раслін роду  сямейства .

## Батанічнае апісанне 
Шматгадовая травяністая расліна з доўгім наземным паўзучым мясістым карэнішчам. Сцябло прамастойнае, вышынёй да 50 см, голае, ружова-чырвонага колеру. Лісце ў прыкаранёвай разетцы, буйное, скурыстае, простае, суцэльнае, на чаранках. Лісце захоўваецца на зіму, увосень і ранняй вясной мае бэзава-чырвоны колер. Кветкі з пяццю пялёсткамі, белага або чырвонага колеру з адценнямі, па 20—40 у мяцёльчата-шчыткападобных суквеццях. Плод — каробачка.

## Распаўсюджанне і экалогія 
Расліна распаўсюджана на тэрыторыі Азіі (Сібір, Казахстан, Прымор’е, Кітай, Карэйскі паўвостраў). Мезафіт і мезатроф. Святлолюбівая расліна, аднак добра пераносіць цень. Расце на камяністых россыпах, скалах, у хвойных і драбналістых лясах і на ўзлесках, горных і тундравых лугах, у горнай тундры. Размнажаецца дзяленнем карэнішча, радзей — насеннем.

## Гаспадарчае значэнне 
Лекавая, дэкаратыўная, дубільная і фарбавальная (мае танін) расліна. Вырошчваецца ў парках і садах. Карэнішча і лісце (пасля апрацоўкі) выкарыстоўваюцца ў ежу.

## Сінонімы 
Паводле сайта The Plant List:
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

Падвід: 

## Літаратура 
*  — С. 211.
* 
* 

## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Каменяломнікавыя
Катэгорыя:Флора Азіі
Катэгорыя:Лекавыя расліны
Катэгорыя:Дэкаратыўныя расліны
Катэгорыя:Дубільныя расліны
Катэгорыя:Фарбавальныя расліны
Уладзімір Мікалаевіч Мізгайлаў

**Уладзімір Мікалаевіч Мізга́йлаў** (; нар. ) — вучоны ў галіне радыёфізікі і радыётэхнікі). З 2005 года У. М. Мізгайлаў у на пасадзе прафесара кафедры «Прамысловая электроніка» Гомельскага дзяржаўнага тэхнічнага ўніверсітэта імя П. В. Сухога.

## Навуковая дзейнасць 
У. М. Мізгайлаў з’яўляецца аўтарам навуковых прац па дыскрэтным слабанакіраваным антэнам лятальных апаратаў. Распрацаваў аўтаматызаваныя сродкі і спосабы пабудавання звычайных і галаграфічных выпраменьваючых прылад. Прапанаваў спосаб змянення эфектыўнай паверхні рассейвання аб’ектаў.

Аўтар і сааўтар шэрагу патэнтаў, у тым ліку «Способ построения радиоголографической антенны и плоская радиоголографическая антенна, полученная указанным способом», «Способ получения покрытия, уменьшающего обратное радиолокационное отражение, и гибкая лента, используемая при этом», «Плоская радиоголографическая антенна (ее варианты)».

Сярод апублікаваных прац:
* Синтез слабонаправленных антенных систем. — Гомель, 2066.

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
* Мизгайлов, Владимир Николаевич (доктор физико-математических наук; кандидат технических наук; радиофизика; радиотехника; род. 1936) // Нацыянальная бібліятэка Беларусі
* Гісторыя кафедры «Электратэхніка»  // Беларускі дзяржаўны ўніверсітэт транспарту
* База патэнтаў Беларусі 

Катэгорыя:Выпускнікі Бранскага дзяржаўнага ўніверсітэта
Катэгорыя:Выкладчыкі Гомельскага дзяржаўнага ўніверсітэта
Катэгорыя:Выкладчыкі БелДУТ
Катэгорыя:Выкладчыкі ГДТУ імя П. В. Сухога
Катэгорыя:Радыётэхнікі
Катэгорыя:Радыёфізікі
Пётр Пятровіч Цыбульскі

**Пётр Пятровіч Цыбу́льскі** ( — ) — вучоны ў галіне тэхналогіі сельскагаспадарчай вытворчасці, доктар сельскагаспадарчых навук (1994).

## Біяграфія 
Нарадзіўся ў вёсцы Ажуны  Вілейскай вобласці (зараз у Віцебскай вобласці Беларусі). У 1967 годзе скончыў Беларускі інстытут механізацыі сельскай гаспадаркі (сучасны Беларускі дзяржаўны аграрны тэхнічны ўніверсітэт) і працаваў у ім з 1974 года. У 1978 годзе абараніў кандыдацкую дысертацыю на тэму «Исследование и разработка способа электродной тепловой обработки кормового картофеля», у 1994 годзе доктарскую на тэму «Повышение качества кормов электротехнологическими способами в условиях Республики Беларусь». З 1995 года займаў пасаду загадчыка кафедрай.

## Навуковая дзейнасць 
П. П. Цыбульскаму належаць навуковыя працы па пытаннях выкарыстання электратэхналагічных метадаў апрацоўкі кармоў у сельскагаспадарчай вытворчасці.
Аўтар шэрагу патэнтаў.

Сярод апублікаванага:
* Устройства выравнивания электрических потенциалов в животноводстве: Метод. указания для слушателей ФПК / Госагропром СССР, Белорус. ин-т механизации сел. хоз-ва, Каф. охраны труда и произв. обучения — Мн. : БИМСХ, 1989.
* Аттестация и рационализация рабочих мест: методические указания по проведению деловой игры / Министерство сельского хозяйства и продовольствия Республики Беларусь, Белорусский аграрный технический университет, Кафедра механизации технологии переработки и хранения сельскохозяйственной продукции; [составители: П. П. Цыбульский, Л. А. Расолько, О. В. Пашкова] — Минск : БАТУ, 1996.

## Літаратура 
*  — С. 138.

## Спасылкі 
* 5 января: этот день в истории // Сайт адміністрацыі Кастрычніцкага раёна горада Магілёва

Катэгорыя:Выпускнікі БДАТУ
Катэгорыя:Выкладчыкі БДАТУ
Катэгорыя:Постаці аграрнай навукі
Катэгорыя:Постаці беларускай сельскай гаспадаркі
Мікалай Алёхін

**Мікала́й Алёхін**:
* Мікалай Аляксандравіч Алёхін (1954—2023) — беларускі спартсмен (фехтаванне на шаблях).
* Мікалай Яўгенавіч Алёхін (нар. 1998) — беларускі гандбаліст.
Дзяўчына з характарам

**«Дзяўчына з характарам»** () — савецкі камедыйны мастацкі фільм 1939 года рэжысёра Канстанціна Юдзіна.
Першыя ролі ў кіно Міхаіла Глузскага і Анатоля Салаўёва.

## Сюжэт 
У пошуках ісціны і магчымасці пакараць дырэктара-бюракрата Мяшкова, які разваліў працу ў некалі паспяховым далёкаўсходнім зверосовхозе, лепшая працаўніца гаспадаркі Каця Іванова адпраўляецца ў райцэнтр.

## У ролях 
## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Фільмы СССР
Катэгорыя:Фільмы студыі «Масфільм»
Катэгорыя:Чорна-белыя фільмы
Катэгорыя:Фільмы СССР 1939 года
Уладаўскі павет

**Уладаўскі павет** () — павет у Польшчы ля мяжы з Беларуссю і Украінай, уваходзіць у склад Люблінскага ваяводства. Утвораны ў 1999 годзе, з перапынкамі таксама існаваў у 1810-1975 гадах.  Цэнтр павета — горад Уладава. Займае плошчу 156,27 км². Насельніцтва павета складае 39 тыс. чалавек (на 2018 год).

## Спасылкі 
* Афіцыйная старонка павета
Не гульня

**«Не гульня»** () — беларускі мастацкі фільм, зняты ў 2018 годзе на нацыянальнай кінастудыі «Беларусьфільм» па замове Міністэрства культуры рэспублікі Беларусь пры падтрымцы Міністэрства абароны Рэспублікі Беларусь у гонар 100-годдзя Узброеных Сіл Беларусі.

## Сюжэт 
Малады амбіцыйны праграміст Аляксей Кузьмянкоў, нягледзячы на адтэрміноўку, ідзе ў войска, каб лепш даведацца пра ваенныя парадкі і прыстасаванні баявой тэхнікі для стварэння камп’ютарнай гульні. Аднак, праходзячы службу, Аляксей робіць поўную «перазагрузку» ўсяго свайго жыцця. Ён расстаецца з ілюзіямі ў дачыненні да лёгкіх перамог і хуткіх дасягненняў, пераадольвае ўласныя слабасці і звады, сустракае надзейных і верных сяброў, становіцца сапраўдным мужчынам і адкрывае новыя перспектывы ўласнага жыцця.

## Акцёры 
## Здымачная група 
*  — рэжысёр
* Яўген Амельчэнка — сцэнарый
* Віктар Бандаровіч — аператар
* Андрэй Толсцік — мастак

## Здымкі і прэм’ера 
Здымкі прайшлі ў Мінску, на «Лініі Сталіна», Кургане Славы, у ваенным гарадку ў Печах. Спецыяльна для здымак на «Беларусьфільме» стварылі макет савецкага танка 1933 года Т-26 у поўную велічыню.

Беларуская прэм’ера адбылася 16 лютага 2018 года.

## Крытыка 
## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Фільмы студыі «Беларусьфільм»
Качанёўскі раён

**Качанёўскі раён** () — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка (раён) і муніцыпальнае ўтварэнне (муніцыпальны раён) у Новасібірскай вобласці Расіі.

Адміністрацыйны цэнтр — пасёлак гарадскога тыпу Качанёва.

Катэгорыя:Раёны Новасібірскай вобласці
Эраст Паўлавіч Гарын

**Эраст Паўлавіч Гарын** () — савецкі акцёр, рэжысёр тэатра і кіно, сцэнарыст. Лаўрэат Сталінскай прэміі другой ступені (1941). Народны артыст СССР (1977).

## Біяграфія 
У 1919 годзе скончыў Разанскае вучылішча. Служыў у Чырвонай Арміі. У 1922—1936 гадах — акцёр Дзяржаўнага тэатра імя Меерхольда.

Памёр 4 верасня 1980 года у Маскве.

## Фільмаграфія 
* Паручнік Кіжэ (1934)
* Джэнтльмены ўдачы (1971)
Свята-Крыжаўзвіжанская царква (Каралёў Стан)

**Свята-Крыжаўзвіжанская царква** — драўляны праваслаўны храм у вёсцы Каралёвым Стане Мінскага раёна Мінскай вобласці. Знаходзіцца на зав. Васкрасенскі, 1.

## Гісторыя 
Пабудавана ў пачатку XXI ст. з дрэва на месцы храма, спаленага ў 1996 годзе. У верасні 1998 года храм наведаў свяцейшы Патрыярх Маскоўскі і ўсея Русі Аляксій ІІ.

## Архітэктура 
Архітэктура храма вытрымана ў стылі драўлянага дойлідства Рускай Поўначы XVII ст. Над шатровым дахам цэнтральнага кубападобнага зруба ўзведзена цыбулепадобная галоўка. Папярочны прытвор завершаны высотнай 2-яруснай каркаснай шатровай званіцай з макаўкай. Такая ж макаўка над вальмавым дахам прамавугольнай апсіды. Галоўны і бакавыя ўваходы вылучаны 2-слуповымі ганкамі пад 2-схільнымі пакрыццямі. Фігурна ашаляваныя фасады прарэзаны прамавугольнымі аконнымі праёмамі. У інтэр’еры драўляны іканастас з разнымі царскімі варотамі: на фоне трыльяжнай сеткі вылучаны круглыя абразы-тонда з выявамі евангелістаў.

## Літаратура 
* Праваслаўныя храмы Беларусі : энцыклапедычны даведнік / А. М. Кулагін; [рэдакцыйны савет: Г. П. Пашкоў, Л. В. Календа]. — Мінск: Беларуская Энцыклапедыя, 2007. — 653 с. 2000 экз. ISBN 978-985-11-0389-4

## Спасылкі 
* 
* 

Катэгорыя:Праваслаўныя храмы Мінскага раёна
Катэгорыя:Каралёў Стан
Катэгорыя:Храмы Мінскай епархіі
Катэгорыя:Драўляныя цэрквы Беларусі
Хэлмскі павет

**Хэлмскі павет** () — павет у Польшчы ля мяжы з Украінай, уваходзіць у склад Люблінскага ваяводства. Утвораны ў 1999 годзе.  Цэнтр павета — горад Хэлм (не ўваходзіць у яго, утвараючы гміну на правах павета). Займае плошчу 1885,89 км². Насельніцтва павета складае 79 тыс. чалавек (на 2018 год).

## Спасылкі 
* Афіцыйная старонка павета
Чапаеў (фільм)

**«Чапаеў»** () — савецкі мастацкі фільм 1934 года. Галоўнай дзеючай асобай карціны з'яўляецца легендарны савецкі начальнік дывізіі Васіль Іванавіч Чапаеў.

На I Маскоўскам кінафестывалі 1935 года, старшынёй журы якога быў Сяргей Эйзенштэйн, стваральнікі фільма атрымалі першую прэмію.

Катэгорыя:Фільмы СССР
Катэгорыя:Ленфільм
Катэгорыя:Чорна-белыя фільмы
Катэгорыя:Фільмы СССР 1934 года
Аляксандр Мікалаевіч Аўксенцьеў

**Аляксандр Мікалаевіч Аўксенцьеў** ( — ) — вучоны ў галіне геалогіі, кандыдат геолага-мінералагічных навук (1948). Заслужаны геолаг-разведчык БССР (1968).

## Біяграфія 
Нарадзіўся горадзе  Харкаўскай губерні (сучасны адміністрацыйны цэнтр Сумскай воласці Украіны). У 1935 годзе скончыў Маскоўскі геолагаразведачны інстытут. З 1935 года працаваў у Інстытуце геалагічных навук Акадэміі навук БССР на пасадах інжынера-геолага, вучонага сакратара. Удзельнік Вялікай Айчыннай вайны. У 1945—1960 гадах дырэктар, у 1961—1969 гадах намеснік дырэктара Інстытута геалагічных навук.

## Навуковая дзейнасць 
А. М. Аўксенцьеву належаць навуковы працы па рэгіянальнай і саляной тэктоніцы, гісторыі тэктанічнага развіцця структур, пошуку рудных і нярудных карысных выкапняў, гісторыі геалагічных даследаванняў на тэрыторыі Беларусі і інш.

Сярод апублікаваных прац:
* Глинистые породы Белоруссии. — Мн., 1959. (у сааўтарстве з А. І. Верзалам і М. І. Зуевым).

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
* Авксентьев, Александр Николаевич (кандидат геолого-минералогических наук; 1902—1970)  // Нацыянальная бібліятэка Беларусі
* Авксентьев Александр Николаевич // Праект «Память народа»

Катэгорыя:Геолагі СССР
Катэгорыя:Супрацоўнікі Інстытута геахіміі і геафізікі НАНБ
Катэгорыя:Удзельнікі Вялікай Айчыннай вайны
Катэгорыя:Маёры СССР
Катэгорыя:Уладальнікі ганаровага звання Беларускай ССР
Асіповіцкае благачынне

**Асіповіцкае благачынне**, **Асіповіцкая благачынная акруга** — акруга ў Бабруйскай епархіі Беларускай праваслаўнай царквы. Аб’ядноўвае прыходы Асіповіцкага раёна Магілёўскай вобласці.

## Храмы і прыходы 
# Свята-Крыжаўзвіжанская царква (Асіповічы)
# Царква Увядзення ў храм Прасвятой Багародзіцы (Асіповічы)
# Свята-Панцеляймонаўская царква (Дараганава)
# Царква ў гонар абраза Божай Маці «Жываносная крыніца» (Коханаўка)
# Царква ў гонар Раства Хрыстова (Ялізава)
# Свята-Міхайлаўская царква (Крамок)
# Свята-Петра-Паўлаўская царква (Лапічы)
# Свята-Мікалаеўская царква (Свіслач)
# Свята-Раства-Багародзіцкая царква (Краснае)
# Царква ў гонар абраза Божай Маці «Жыровіцкі» (Ліпень)
# Царква у гонар абраза Божай Маці «Усіх гаротных Радасць» (Асіповічы)

## Благачынныя настаяцелі 
Протаіерэй Васіль Белавус.

## Спасылкі 
* Асіповіцкае благачынне на bobruisk.hram.by
 

Катэгорыя:Рэлігія ў Асіповіцкім раёне
Катэгорыя:Благачынныя акругі Бабруйскай епархіі
Малто

**Малто**, таксама **мал-то**, **малер** () — дравідамоўныя этнічныя групы на паўночным усходзе Індыі і ў Бангладэш. Агульная колькасць (2019) — 227 000 чалавек.

Малто — прадстаўнікі трох этналінгвістычных груп, якія размаўляюць на блізкіх дравідыйскіх мовах *сурыя*, *кумарбаг* і *мал*. Агульная назва **малто** была дадзена брытанскімі місіянерамі. У якасці саманазвы яе выкарыстоўваюць толькі хрысціяне. Аднак большасць малто спавядаюць індуізм.

Традыцыйныя заняткі — паляванне і збіральніцтва. У нашы дні распаўсюджаны адыходніцтва, дробныя сельскія рамёствы. Характэрны пашыраныя сем’і і родавыя аб’яднанні.

## Літаратура 
* *Hedlund, R.* Christianity Made in India: From Apostle Thomas to Mother Teresa / *Roger E. Hedlund*. — [n.p.], 2017 ISBN 978-1-5064-3032-4

Катэгорыя:Народы Азіі
Катэгорыя:Народы Індыі
Катэгорыя:Народы Бангладэш
Катэгорыя:Дравідыйскія народы
Пэн

**Пэн** — прозвішча.

Вядомыя носьбіты:
* Антуан Пэн (1683—1757) — прыдворны мастак прускага караля, дырэктар Берлінскай акадэміі мастацтваў.
* Вільям Пэн (1644—1718) — англійскі прадпрымальнік.
* Іегуда Пэн (1854—1937) — мастак-жывапісец, педагог.

## Гл. таксама 
* Лі Пэн (1928—2019) — дзяржаўны дзеяч Кітая, прэм’ер Дзяржаўнага савета.
* Пітэр Пэн — музычны фільм кінастудыі «Беларусьфільм»
Быхаўскае благачынне

**Быхаўскае благачынне**, **Быхаўская благачынная акруга** — акруга ў Бабруйскай епархіі Беларускай праваслаўнай царквы. Аб’ядноўвае прыходы Быхаўскага раёна Магілёўскай вобласці.

## Храмы і прыходы 
# Свята-Троіцкая царква (Быхаў)
# Царква ў гонар Казанскага абраза Маці Божай (Баркалабава)
# Свята-Успенская царква (Мокрае)
# Свята-Пакроўская царква (Чачэвічы)

## Благачынныя настаяцелі 
Протаіерэй Мікалай Паўлавіч.

## Спасылкі 
* Быхаўскае благачынне на bobruisk.hram.by
 

Катэгорыя:Рэлігія ў Быхаўскім раёне
Катэгорыя:Благачынныя акругі Бабруйскай епархіі
Свята-Успенская царква (Мокрае)

**Свята-Успенская царква** — мураваны праваслаўны храм у аграгарадку Мокрае Быхаўскага раёна Магілёўскай вобласці. Знаходзіцца ў цэнтры паселішча на вул. Савецкая, 84.

## Гісторыя 
Пабудавана ў 1992—1994 гадах.

## Архітэктура 
Вырашана 3-часткавай падоўжна-восевай кампазіцыяй: прамавугольныя ў плане прытвор і маллітоўная зала, 5-гранная апсіда. У сілуэце пануюць драўляныя 8-гранныя шатровая званіца з макаўкай над прытворам і светлавы барабан над 2-схільным дахам цэнтральнага кубападобнага аб’ёму. Тры ўваходы адзначаны 4-слуповымі ганкамі пад 2-схільнымі пакрыццямі. Фасады расчлянёны лучковымі аконнымі праёмамі.

## Літаратура 
*  — С. 146
* Праваслаўныя храмы Беларусі : энцыклапедычны даведнік / А. М. Кулагін; [рэдакцыйны савет: Г. П. Пашкоў, Л. В. Календа]. — Мінск: Беларуская Энцыклапедыя, 2007. — 653 с. 2000 экз. ISBN 978-985-11-0389-4

## Спасылкі 
* 
* 

Катэгорыя:Праваслаўныя храмы Быхаўскага раёна
Катэгорыя:Мокрае (Быхаўскі раён)
Катэгорыя:Храмы Бабруйскай епархіі
Катэгорыя:1994 год у Беларусі
Куйбышаўскі раён (Новасібірская вобласць)

**Куйбышаўскі раён** () — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка (раён) і муніцыпальнае ўтварэнне (муніцыпальны раён) у Новасібірскай вобласці Расіі.

Адміністрацыйны цэнтр — горад Куйбышаў.

Катэгорыя:Раёны Новасібірскай вобласці
Еўрапейская кінапрэмія 1996

**9-я цырымо́нія прысуджэ́ння Еўрапе́йскай кінапрэ́міі** за дасягненні ў еўрапейскім кінематографе адбылася 8 лістапада 1996 года ў Берліне.

## Пераможцы і намінанты 
Ніжэй прыведзены спісы пераможцаў і намінантаў. У межах адной катэгорыі намінанты ўпарадкаваны паводле беларускага алфавіта. Пераможца адзначаны блакітным колерам фона &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; і прыводзіцца першым.

### Узнагароды за фільм 
### Персанальныя ўзнагароды 
### Ганаровыя ўзнагароды 
## Зноскі 
## Спасылкі 
* 9-я Еўрапейская кінапрэмія  на сайце Еўрапейскай кінапрэміі 
* 9-я Еўрапейская кінапрэмія на сайце «*Internet Movie Database*» 
* 

1996
Катэгорыя:Кінапрэміі 1996 года
Катэгорыя:1996 год у кіно
Катэгорыя:1996 год у Берліне
Катэгорыя:Падзеі ў Берліне
Катэгорыя:Падзеі 8 лістапада
Катэгорыя:Лістапад 1996 года
Кісан

**Кісан** (; саманазва: *कुन्हर*) — дравідамоўны народ на ўсходзе паўвострава Індастан. Жывуць пераважна на паўночным усходзе Індыі, у Бангладэш, таксама ў Непале. Агульная колькасць (2019 г.) - 1 642 900 чалавек.

Кісан жывуць дысперсна сярод іншых народаў. Займаюцца пераважна сельскай гаспадаркай, з-за чаго атрымалі сваё найменне, якое літаральна значыць «сяляне». Толькі насельнікі Арысы захавалі родную мову дравідыйскага паходжання і саманазву *куньяр* (літаральна «жыхары пагоркаў»). Агульная міфалогія набліжае іх па паходжанню з курух. Некаторы перыяд яны падпарадкоўваліся правадырам бенгальцаў, а потым пачалі рассяляцца па ўсходняй Індыі. Брытанскія каланіяльныя ўлады прыцягвалі кісан для працы на чайных плантацыях. 

Кісан селяцца ў асобных вёсках або ствараюць асобныя кварталы ў вялікіх паселішчах. У старых вёсках хаціны звычайна пабудаваны адна каля іншай, у сучасных — уздоўж дарог. Жытлы нізкія каркасныя, абмазаныя глінай, з чарапічнымі дахам. Частка жытла аддаецца пад гаспадарчыя патрэбы. 

Асноўная ежа складаецца з рысу, кукурузы, проса, гародніны, ужываюць мяса і рыбу, а таксама грыбы, алкагольныя напоі і тытунь. 

Сем'і малыя нуклеарныя і вялікія пашыраныя. Яны аб'яднаны ў 16 родаў. Звычайна вёска населена прадстаўнікамі аднаго рода, кіруецца мужчынскай радай. У Біхары і Заходняй Бенгаліі вылучаецца пасада вясковага правадыра. 

Традыцыйная рэлігія інтэгравана ў індуізм. Кісан шануюць сваіх продкаў, вясковых і агульных багоў.   

## Спасылкі 
* Kisan Hand Book
* Kisan – People Groups of India 

Катэгорыя:Народы Азіі
Катэгорыя:Народы Індыі
Катэгорыя:Народы Непала
Катэгорыя:Народы Бангладэш
Катэгорыя:Дравідыйскія народы
Паўночнабеларуская культура

**Паўночнабеларуская культура** — археалагічная культура позняга неаліту—ранняга бронзавага веку, помнікі якой былі распаўсюджаны на тэрыторыі Віцебскай і поўначы Мінскай абласцей Беларусі, поўдні Пскоўскай і паўночным захадзе Смаленскай абласцей Расіі, паўднёва-ўсходняй Латвіі ў сярэдзіне III-га—сяр. II-га тыс. да н.э. Сфарміравалася на аснове усвяцкай культуры сярэдняга неаліту пад уплывам носьбітаў верхнедпяпроўскай культуры, таксама культур шнуравой керамікі з тэрыторыі Прыбалтыкі і Падняпроўя (сярэднедняпроўская культура). Часткай даследчыкаў адносіцца да культур шнуравой керамікі.

Носьбіты паўночнабеларускай культуры займаліся паляваннем, рыбалоўствам, збіральніцтвам, земляробствам і жывёлагадоўляй. Паселішчы размяшчаліся пераважна ў месцах вытокаў або ўпадзення невялікіх рэк у азёры, зрэдку — на абсохлых затарфаваных берагах азёр. Жытлы выцягнутыя, з 2-схільным дахам, ёсць звесткі пра існаванне заглыбленых на 0,5 м пабудоў. Для паўночнабеларускай культуры характэрны вастрадонны на раннім і пласкадонны на пазнейшых этапах развіцця ляпны посуд з дамешкамі ў цесце тоўчаных ракавін, арганікі, на пазнейшых этапах — пяску, жарствы, шамоту. Паверхня заштрыхоўвалася з абодвух бакоў пераважна ў падгарызантальным кірунку. Гаршкі шчыльна арнаментаваны па ўсёй паверхні (у т.л. донца, венчык, яго зрэз і ўнутраная частка). На пазнейшых этапах арнамент больш разрэджаны. Частка посуду паўтарае формы гаршкоў культур шнуравой керамікі. Асноўнымі элементамі дэкору з’яўляюцца насечкі, разнастайныя адбіткі гладкага і зубчатага штампаў, ямкавыя ўцісканні і наколы, сустракаюцца адбіткі шнура.

Прылады працы і побыту выраблялі з крэменю, косткі, рога, дрэва (наканечнікі стрэл, гарпуноў і дзід, праколкі, кінжалы, рыбацкія кручкі, сякеры, цёслы, долаты, дзяржанні, вырабы са шчапанага ікла дзіка і г.д.). 3 каменю вырабляліся шліфавальныя пліты, цёрачнікі, матыкі і сякеры. Пад канец існавання культуры з’яўляюцца вырабы з бронзы і медзі — сякеры і шылы (Кастыкі, Асавец—2, 7). 3 зубоў, косці, рога і бурштыну вырабляліся разнастайныя ўпрыгажэнні і амулеты. Знойдзены творы першабытнага: статуэткі людзей, звяроў, птушак, арнаментаваныя бытавыя рэчы і зброя, музычныя інструменты (флейты).
На тэрыторыі Беларусі найбольш вядомыя і даследаваныя помпікі: Асавец-2, 7, Крывіна-1, 2, Крывіна- 3, Кастыкі.

## Літаратура 
* Чарняўскі, М. Касцяныя і рагавыя вырабы на паселішчах Крывінскага тарфяніку: неаліт — бронзавы век / Максім Чарняўскі; НАН Беларусі, Ін-т гісторыі. — Мн.: Беларуская навука, 2007. — 75, [1] с., [38] л. іл. — ISBN 978-985-08-0879-0.
* Чарняўскі, Макс. М., Чарняўскі, М. М. Паўночнабеларуская культура / Макс. М. Чарняўскі, М. М. Чарняўскі // Археалогія Беларусі: энцыклапедыя: у 2 т. / [склад. Ю. У. Каласоўскі; рэдкал.: Т. У. Бялова (гал. рэд.) і інш.]. Т. 2: Л — Я. — Мн.: Беларуская Энцыклапедыя, 2009. — 492, [1] c. — С. 176—177. — ISBN 978-985-11-0354-2.


Катэгорыя:Археалагічныя культуры Беларусі
Катэгорыя:Археалагічныя культуры Латвіі
Катэгорыя:Археалагічныя культуры Расіі
Катэгорыя:Бронзавы век
Катэгорыя:Неаліт
Краснаобск

**Краснаобск** () — пасёлак гарадскога тыпу ў Новасібірскім раёне Новасібірскай вобласці Расіі.

Утварае муніцыпальнае ўтварэнне рабочы пасёлак Краснаобск са статусам гарадскога паселішча як адзіны населены пункт у яго складзе. Размешчаны на левым беразе Обі паміж Кіраўскім і Савецкім раёнамі Новасібірска. Уваходзіць у Новасібірскую агламерацыю.

Насельніцтва — 23 768 чал. (2017). Краснаобск — найбуйнейшы паводле насельніцтва пасёлак гарадскога тыпу ў Новасібірскай вобласці.

Катэгорыя:Пасёлкі гарадскога тыпу Новасібірскай вобласці
Міжнародная (станцыя метро, Санкт-Пецярбург)

**Міжнародная** () — станцыя Фрунзенска-Прыморскай лініі Пецярбурскага метрапалітэна.

Катэгорыя:Станцыі Пецярбургскага метрапалітэна 
Катэгорыя:Станцыі метрапалітэна паводле алфавіта
Лінёва (Новасібірская вобласць)

**Лінёва** () — пасёлак гарадскога тыпу ў Іскіцімскім раёне Новасібірскай вобласці Расіі. Размешчаны за 79 км на поўдзень ад Новасібірска, за 19 кіламетраў на поўдзень ад раённага цэнтра Іскіціма.

Колькасць пастаяннага насельніцтва — 18 468 чал. (2017). Лінёва знаходзіцца на 23 месцы па колькасці насельніцтва сярод пасёлкаў гарадскога тыпу ў Расіі.

Утварае муніцыпальнае ўтварэнне рабочы пасёлак Лінёва са статусам гарадскога паселішча як адзіны населены пункт у яго складзе.

Катэгорыя:Пасёлкі гарадскога тыпу Новасібірскай вобласці
Горны (Тагучынскі раён)

**Горны** () — пасёлак гарадскога тыпу ў Тагучынскім раёне Новасібірскай вобласці Расіі. Горны размешчаны ў адгор’ях Салаірскага кража, за 65 км на ўсход ад Новасібірск, за 35 км на захад ад горада Тагучын. Пасёлак злучаны чыгуначнай лініяй (даўжынёй 8 кіламетраў) са станцыяй Ізынскі на чыгунцы Новасібірск — Новакузнецк.

Катэгорыя:Пасёлкі гарадскога тыпу Новасібірскай вобласці
Катэгорыя:Населеныя пункты, заснаваныя ў 1953 годзе
Горны

**Горны** — тапонім.
* Горны (Забайкальскі край)
* Горны (Краснапартызанскі раён)
* Горны (Тагучынскі раён)
* Горны (Хабараўскі край)
Грубяшоўскі павет

**Грубяшоўскі павет** () — павет у Польшчы ля мяжы з Украінай, уваходзіць у склад Люблінскага ваяводства. Утвораны ў 1999 годзе, у розных формах існаваў ужо з 1429 года.  Цэнтр павета — горад Грубешаў. Займае плошчу 1269,45 км². Насельніцтва павета складае 65,5 тыс. чалавек (на 2018 год).

## Спасылкі 
* Афіцыйная старонка павета
Аляксандр Віктаравіч Мысаў

**Аляксандр Віктаравіч Мысаў** (нар. , Брэст) — беларускі архітэктар.

## Біяграфія 
Скончыў у 1973 годзе архітэктурны факультэт Брэсцкага інжынерна-будаўнічага інстытута. У 1973—1974 гадах служыў у Савецкай Арміі. Член КПСС з 1975 года. Член Саюза архітэктараў з 1977 года. У 1973—1979 гадах кіраўнік групы, у 1987—1990 гадах галоўны архітэктар праектаў у інстытуце «Мінскграмадзянпраект»; у 1979—1987 гадах кіраўнік групы, у 2006—2011 — галоўны архітэктар праектаў у БелНДІПгорадабудаўніцтва; у 1990—1992 гадах галоўны архітэктар праектаў у «Камжылпраекце»; у 1992—1993 гадах галоўны архітэктар кампаніі АТ «Заходняя будаўніча-прамысловая кампанія»; у 1997—2006 гадах дырэктар ТДА «Белмавальянс»; у 2011—2013 гадах галоўны архітэктар праектаў у «Архпраект АК».

Праектаваў аб’екты таксама ў Расіі і Венесуэле.

## Літаратура 
* 
* 

Катэгорыя:Архітэктары Беларусі
Катэгорыя:Архітэктары XX стагоддзя
Катэгорыя:Архітэктары XXI стагоддзя
Катэгорыя:Архітэктары Крупак
Катэгорыя:Архітэктары Жодзіна
Катэгорыя:Архітэктары Салігорска
Катэгорыя:Архітэктары Пінска
Малочны (Мурманская вобласць)

**Малочны** () — пасёлак гарадскога тыпу ў Кольскім раёне Мурманскай вобласці Расіі. Цэнтр аднайменнага гарадскога паселішча.

Статус пасёлка гарадскога тыпу — з 1979 года. У 1935 годзе ўзнік пасёлак Малочны. Сюды пераехаў створаны ў 1932 годзе саўгас «Арктыка». Першы час працаўнікі саўгаса, як і будаўнікі Кільдзінскага цаглянага завода, Туломскай ГЭС, жылі ў намётах. Найменне «Малочны» прысвоена 19 сакавіка 1964 года.
## Насельніцтва 
Катэгорыя:Пасёлкі гарадскога тыпу Мурманскай вобласці
Верхнятуломскі

**Верхнятуломскі** () — пасёлак гарадскога тыпу ў Кольскім раёне Мурманскай вобласці Расіі. Цэнтр аднайменнага гарадскога паселішча. Размешчаны на рацэ Тулома, за 83 км ад Мурманска па аўтадарозе «Лота». Узнік у сувязі з будаўніцтвам Верхнятуломскай ГЭС. Статус пасёлка гарадскога тыпу — з 1966 года.
## Насельніцтва 
Катэгорыя:Пасёлкі гарадскога тыпу Мурманскай вобласці
Алабінская (станцыя метро)

**«Алабінская»** () — станцыя Самарскага метрапалітэна, знаходзіцца на першай лініі паміж станцыяй «Расійская» і «Самарская» (праектуецца). Адкрыта 26 снежня 2014 года (для пасажыраў — 1 лютага 2015 года). Знаходзіцца пад скрыжаваннем вуліц Нова-Садовай і Асіпенка. Названая ў гонар самарскага гарадскога кіраўніка, грамадскага дзеяча і краязнаўцы Пятра Уладзіміравіча Алабіна (1824—1896).

## Архітэктура 
У афармленні «Алабінскай» выкарыстаны светлы мармур у спалучэнні з цёмна-бардовым гранітам. Шасцігранныя калоны ўпрыгожаны каванымі свяцільнямі ў стылі ліхтароў XIX стагоддзя, а маналітная белая столь, паводле задумы архітэктараў, размяркоўвае іх святло па ўсім памяшканні.

 

Катэгорыя:Станцыі Самарскага метрапалітэна
Расійская (станцыя метро)

**«Расійская»** () — станцыя Самарскага метрапалітэна. Размешчана на 1-й лініі паміж станцыямі «Маскоўская» і «Алабінская». Станцыя была запушчана ў тэставую эксплуатацыю 26 лістапада 2007 года ў складзе трэцяга пускавога ўчастка Самарскага метрапалітэна «Маскоўская» — «Расійская». Адкрыта для пасажыраў 26 снежня 2007 года.

## Архітэктура 
Светла-шэры мармур пакрывае сцены станцыі, аздабленне якіх выканана з чырвонага граніту. На сценах размешчаны аркі, у якіх спачатку планавалася ўсталяваць вітражы, затым больш трывалы і танны алюкабонд, а ў выніку аркі пакінутыя пустымі.

Катэгорыя:Станцыі Самарскага метрапалітэна
Бабруйскае гарадское благачынне

**Бабруйскае гарадское благачынне**, **Бабруйская гарадская благачынная акруга** — акруга ў Бабруйскай епархіі Беларускай праваслаўнай царквы. Аб’ядноўвае прыходы горада Бабруйска Магілёўскай вобласці.

## Храмы і прыходы 
# Свята-Мікалаеўская царква (Бабруйск)
# Свята-Георгіеўская царква (Бабруйск)
# Царква Святога Духа (Бабруйск)
# Царква Іверскай іконы Маці Божай (Бабруйск)
# Свята-Ільінская царква (Бабруйск)
# Свята-Мікола-Сафійская царква (Бабруйск)
# Стрэчанская царква (Бабруйск)
# Капліца Усіх Гаротных Радасць (Бабруйск)

## Благачынныя настаяцелі 
Протаіерэй Сергій Каровінскі.

## Спасылкі 
* Бабруйскае гарадское благачынне на bobruisk.hram.by
 

Катэгорыя:Рэлігія ў Бабруйску
Катэгорыя:Благачынныя акругі Бабруйскай епархіі
Маскоўская (станцыя метро, Самара)

**«Маскоўская»** () — станцыя Самарскага метрапалітэна. Размешчана на 1-й лініі паміж станцыямі «Гагарынская» і «Расійская». Знаходзіцца ў Чыгуначным раёне Самары, на скрыжаванні Маскоўскай шашы і вуліцы Гагарына. Станцыя адкрыта 27 снежня 2002 года ў складзе пускавога ўчастка Самарскага метрапалітэна «Гагарынская» — «Маскоўская».

## Архітэктура 
Падлога складаецца з бетонных канструкцый. Калоны абліцаваныя чырвонай гранітнай пліткай. Плафоны знаходзяцца ў паглыбленнях арачнай столі. Бакавыя сцены абліцаваныя белым мармурам і абрамленыя знізу чорным каменем, а зверху мармурам залаціста-жоўтага адцення. У цэнтры станцыі знаходзіцца лесвіца, якая з’яўляецца зачынам пад пераход на другую лінію (праектуецца).

Катэгорыя:Станцыі Самарскага метрапалітэна
Спартыўная (станцыя метро, Самара)

**«Спартыўная»** () — станцыя Самарскага метрапалітэна. Размешчана на 1-й лініі паміж станцыямі «Савецкая» і «Гагарынская». Станцыя размешчана на вуліцы Юрыя Гагарына, недалёка ад філіяла ўнівермага «Самара». Станцыя адкрыта 25 сакавіка 1993 года ў складзе другога пускавога ўчастка Самарскага метрапалітэна «Савецкая» - «Гагарынская».

## Архітэктура 
Калоны і бакавыя сцены абліцаваныя бледна-шэрым, амаль белым мармурам. На пуцявых сценах карціны на спартыўную тэму выкананы мармуровай мазаікай.
 
Катэгорыя:Станцыі Самарскага метрапалітэна
Савецкая (станцыя метро)

**«Савецкая»** () — станцыя Самарскага метрапалітэна. Размешчана на 1-й лініі паміж станцыямі «Перамога» і «Спартыўная». Станцыя размешчана на вуліцы Юрыя Гагарына, недалёка ад скрыжавання з вуліцай Савецкай Арміі. Станцыя адкрыта 31 снежня 1992 года ў складзе пускавога ўчастка Самарскага метрапалітэна «Перамога» - «Савецкая».

## Архітэктура 
Пуцявыя сцены абліцаваныя ружова-чырвоным мармурам, падлога - светла-шэрым гранітам. Плафоны размешчаны ў паглыбленнях на столі.
 
Катэгорыя:Станцыі Самарскага метрапалітэна
Гагарынская (станцыя метро, Самара)

**«Гагарынская»** () — станцыя Самарскага метрапалітэна. Знаходзіцца на 1-й лініі паміж станцыямі «Спартыўная» і «Маскоўская». Станцыя размешчана на вуліцы Юрыя Гагарына, недалёка ад скрыжавання з Рэвалюцыйнай вуліцай. Станцыя была адкрыта 26 снежня 1993 года ў складзе другога пускавога ўчастка Самарскага метрапалітэна «Савецкая» — «Гагарынская».

## Архітэктура 
Гранітная падлога. Калоны выкананы ў выглядзе соплаў ракет, якія глядзяць раструбамі ў столь. Плафоны сферычнай формы размешчаны на столі. Уверсе ў паглыбленнях калон таксама — лямпы асвятлення. Сцены станцыі абліцаваныя пліткай, якая ўтварае пано на касмічныя тэмы. У цэнтры станцыі знаходзіцца збудаванне, якое з’яўляецца зачынам пад пераход на праектуемую 2-ю лінію.
 
Катэгорыя:Станцыі Самарскага метрапалітэна
Спартыўная

**Спартыўная**:
* Спартыўная (станцыя метро, Масква)
* Спартыўная (станцыя метро, Мінск)
* Спартыўная (станцыя метро, Самара)
* Спартыўная (станцыя метро, Санкт-Пецярбург)
* Спартыўная (станцыя метро, Харкаў)
Чанаўскі раён

**Чанаўскі раён** () — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка (раён) і муніцыпальнае ўтварэнне (муніцыпальны раён) у Новасібірскай вобласці Расіі.

Адміністрацыйны цэнтр — пасёлак гарадскога тыпу Чаны.

Катэгорыя:Раёны Новасібірскай вобласці
Маскоўская

**Маскоўская**:
* Маскоўская (станцыя метро, Мінск)
* Маскоўская (станцыя метро, Ніжні Ноўгарад)
* Маскоўская (станцыя метро, Самара)
* Маскоўская (станцыя метро, Санкт-Пецярбург)
Кіраўская

**Кіраўская**:

## Беларусь 
* Кіраўская (аграгарадок)

## Расія 
* Кіраўская (станцыя метро, Ніжні Ноўгарад)
* Кіраўская (станцыя метро, Самара)
Безымянка (станцыя метро)

**«Безымянка»** () — станцыя Самарскага метрапалітэна. Знаходзіцца на 1-й лініі паміж станцыямі «Кіраўская» і «Перамога».  Станцыя размешчана на вуліцы Перамогі, на скрыжаванні з вуліцай Нова-Вакзальнай. Станцыя адкрыта 26 снежня 1987 года ў складзе першага пускавога ўчастка Куйбышаўскага метрапалітэна «Юнгарадок» - «Перамога».

## Архітэктура 
Агульная гама чорна-белая: белая мармуровая падлога і бакавыя сцены, чорныя гранітныя пілоны ў два рады па краях платформы. На пуцявых сценах карціны жыцця і працы авіяцыйных заводаў падчас Вялікай Айчыннай вайны, выкананых мармуровай мазаікай.
 
Катэгорыя:Станцыі Самарскага метрапалітэна
Кіраўская (станцыя метро, Самара)

**«Кіраўская»** () — станцыя Самарскага метрапалітэна. Размешчана на 1-й лініі паміж станцыямі «Юнгарадок» і «Безымянка». Адкрыта 26 снежня 1987 года ў складзе першага пускавога ўчастка Куйбышаўскага метрапалітэна «Юнгарадок» — «Перамога».

## Архітэктура 
Афармленне станцыі распрацаваў архітэктар Ф. А. Сіманян. Падлога — граніт цёплых колераў, на сценах стужкі з мармуру. Столь арачная, белая, падсветленая белым святлом, стварае ілюзію аб’ёму. У тарцах платформы мастацкія пано з чырвонага туфу, якое ўслаўляе стваральную працу чалавека. Выбар тэмы абумоўлены тым, што станцыя размешчана ў цэнтры прамысловай зоны горада і прызначалася для падвозу працоўных да заводаў.

Катэгорыя:Станцыі Самарскага метрапалітэна
Юнгарадок (станцыя метро)

**«Юнгарадок»** () — канцавая станцыя Самарскага метрапалітэна. Станцыя наземная, размешчана на вуліцы Жалезнай Дывізіі, на тэрыторыі электрадэпо «Кіраўскае». Станцыя адкрыта 26 снежня 1987 года ў складзе першага пускавога ўчастка Куйбышаўскага метрапалітэна «Юнгарадок» — «Перамога».

## Архітэктура 
Зборны жалезабетонны дах усталяваны на калонах, абліцаваны чырвонай пліткай. Асфальтавая падлога.

Катэгорыя:Станцыі Самарскага метрапалітэна
Людвіг Бек

{{Ваенны дзеяч
|поўнае імя       = Людвіг Бек
|арыгінал імя     = 
|дата нараджэння  = 
|дата смерці      = 
|месца нараджэння = 
|месца смерці     = 
|партрэт          = 
|подпіс           = 
|мянушка          =
|прыналежнасць    =  Германская імперыя Веймарская рэспубліка
|гады службы      = 1898—1938
|званне           = 
|род войскаў      =  Сухапутныя войскі
|камандаваў       = Начальнік Генштаба ОКХ
|частка           =
|бітвы            =
Першая сусветная вайна 
|узнагароды       =
**Германская імперыя**
{ Style = "background: transparent"
     
-
     
-
     
-
 
}
**Трэці рэйх**
{

-

}
|сувязі =
|у адстаўцы =
}}
**Лю́двіг А́ўгуст Тэадо́р Бек** (; , Бібрых, Гесэн — , Берлін) — генерал-палкоўнік германскай арміі (1938). Начальнік Генеральнага штаба Сухапутных войскаў у 1935—1938 гадах. Лідар выступу ваенных супраць Адольфа Гітлера 20 ліпеня 1944 года.

## Спасылкі 
*  

Катэгорыя:Удзельнікі Першай сусветнай вайны (Германія)
Лойд

**Лойд** — імя, прозвішча.

## Прозвішча 
* Гаральд Лойд — амерыканскі акцёр і кінарэжысёр
* Крыстафер Лойд  — амерыканскі акцёр кіно і тэлебачання
* Тоні Лойд — брытанскі палітычны дзеяч
* Фрэнк Лойд (рэжысёр)
Пабеда (станцыя метро, Самара)

**«Пабеда»** () — станцыя Самарскага метрапалітэна. Станцыя адкрыта 26 снежня 1987 года ў складзе першага пускавога ўчастка Куйбышаўскага метрапалітэна «Юнгарадок» — «Перамога».

## Архітэктура 
Тэма архітэктурна-мастацкага афармлення прысвечана перамозе савецкага народа ў Вялікай Айчыннай вайне. Над пуцямі станцыі ўстаноўлены буйныя выявы ордэна «Перамога». Вітражы, якія знаходзяцца над пуцямі станцыі, малююць салют перамогі. Вітражы падсвечаныя.

 

Катэгорыя:Станцыі Самарскага метрапалітэна
Гаральд Лойд

**Гаральд Лойд** () — амерыканскі акцёр і кінарэжысёр, вядомы сваімі нямымі камедыямі. Гаральд Ллойд, нароўні з Чарлі Чаплінам і Бастэр Кітанам, — адзін з найбольш папулярных і ўплывовых кінаакцёраў эпохі нямога кіно.
Эрнст Іаган Бірон

**Эрнст Іаган Бірон** (, ; 23 лістапада [3 снежня] 1690, мыза Калнцэем (Курляндскае і Земгальскае герцагства, цяпер Калнцыемс, Елгаўскі край, Латвія — 17 [28] снежня 1772, Мітаўскі палац, герцагства Курляндыя) — фаварыт рускай імператрыцы Ганны Іванаўны, рэгент Расійскай імперыі ў кастрычніку — лістападзе 1740 года, граф Свяшчэннай Рымскай імперыі (з 1730), герцаг Курляндскага і Земгальскага герцагства з 1737 года, у 1740—1761 гадах знаходзіўся ў ссылцы.
Аляксандр Паўлавіч Назараў

**Аляксандр Паўлавіч Назараў** (нар. , г. Мінск) — беларускі архітэктар.

## Біяграфія 
Скончыў у 1966 годзе сярэднюю школу з мастацкім ухілам у г. Мінску, у 1966 годзе студыю жывапісу і рысунку пры Тэатральна-мастацкім інстытуце, у 1971 годзе архітэктурны факультэт БПІ. У 1971—1973 гадах галоўны архітэктар г. Маладзечна. У 1973—1975 гадах старэйшы архітэктар Мінскага філіяла інстытута «Белдзяржпраект», у 1975—1979 гадах кіраўнік групы, галоўны архітэктар праектаў інстытута «Белмясцпрампраект», у 1978—1982 гадах выкладчык кафедры прамысловай архітэктуры, кіраўнік дыпломных праектаў архітэктурнага факультэта БПІ. У 1979—1990 гадах галоўны інжынер праектаў, галоўны архітэктар праектаў Маладзечанскага філіяла Інстытута «Мінскграмадзянпраект» — Генеральны праектыроўшчык па г. Маладзечна. У 1987—1992 гадах дырэктар праектнага кааператыва «Атлант»; у 1990—1995 гадах кіраўнік творчай майстэрні Саюза архітэктараў Беларусі. З 1995 года майстэрня рэарганізавана ў праектна-вытворчае ўнітарнае прадпрыемства «АРК майстэрня архітэктара Назарава А. П.», культурна-аздараўленчы цэнтр «Дрывяты» ў нацыянальным парку «Браслаўскія азёры» (2007), завод ІП «Белтэкс Оптык» у г. Ліда (2009), паркетная фабрыка СП ТАА «Косвік» у г. Заслаўе (2008), жылы комплекс з гандлёвым цэнтрам «Дабрадар» па вул. Прытыцкага ў г. Маладзечна (2006), рэканструкцыя з пашырэннем дзіцячага рэабілітацыйна-аздараўленчага цэнтра «Ждановічы» (2012) і інш.

Асноўныя працы: .

## Літаратура 
* 
* 

Катэгорыя:Архітэктары Беларусі
Катэгорыя:Архітэктары XX стагоддзя
Катэгорыя:Архітэктары XXI стагоддзя
Катэгорыя:Архітэктары Маладзечна
Катэгорыя:Галоўныя архітэктары Маладзечна
Катэгорыя:Архітэктары Бабруйска
Катэгорыя:Архітэктары Мінска
Катэгорыя:Архітэктары Барысава
Катэгорыя:Архітэктары Ліды
Катэгорыя:Архітэктары Заслаўя
Ніжняя Мактама

**Ніжняя Мактама** — пасёлак гарадскога тыпу ў Альмецьеўскім раёне Рэспублікі Татарстан Расіі, уваходзіць у поліцэнтрычную Альмецьеўскую (Альмецьеўска-Бугульмінска-Ленінагорскую) агламерацыю.

Насельніцтва — 10 108 чал. (2019). Знаходзіцца за 3 км на паўднёвы ўсход ад Альмецьеўска. Статус пасёлка гарадскога тыпу — з 1966 года.

Катэгорыя:Пасёлкі гарадскога тыпу Татарстана
Кіраўска-Клічаўскае благачынне

**Кіраўска-Клічаўскае благачынне**, **Кіраўска-Клічаўская благачынная акруга** — акруга ў Бабруйскай епархіі Беларускай праваслаўнай царквы. Аб’ядноўвае прыходы Кіраўскага раёна і Клічаўскага раёна Магілёўскай вобласці.

## Храмы і прыходы 
# Свята-Пакроўская царква (Кіраўск)
# Капліца ў гонар абраза Божай Маці «Адшуканне загінулых» (Боркі)
# Свята-Раства-Багародзіцкая царква (Жылічы)
# Свята-Казьма-Дзям’янаўская царква (Любонічы)
# Свята-Параскева-Пятніцкая царква (Паўлавічы)
# Свята-Троіцкая капліца (Мышкавічы)
# Свята-Дабравешчанская царква (Клічаў)

## Благачынныя настаяцелі 
Протаіерэй Сергій Андрэеў.

## Спасылкі 
* Кіраўска-Клічаўскае благачынне на bobruisk.hram.by
 

Катэгорыя:Рэлігія ў Кіраўскім раёне
Катэгорыя:Рэлігія ў Клічаўскім раёне
Катэгорыя:Благачынныя акругі Бабруйскай епархіі
Бабруйска-Глускае благачынне

**Бабруйска-Глускае благачынне**, **Бабруйска-Глуская благачынная акруга** — акруга ў Бабруйскай епархіі Беларускай праваслаўнай царквы. Аб’ядноўвае прыходы Бабруйскага раёна і Глускага раёна  Магілёўскай вобласці.

## Храмы і прыходы 
# Царква ў гонар Раства Іаана Прадцечы (Малыя Бортнікі)
# Свята-Троіцкая царква (Туркі)
# Царква прападобнага Серафіма Сароўскага (Восава)
# Свята-Троіцкая царква (Цялуша)
# Царква ў гонар Казанскага абраза Маці Божай і прападобнай Ефрасінні Полацкай (Брожа)
# Свята-Мікалаеўская царква (Варатынь)
# Свята-Панцеляймонаўская царква (Глуша)
# Богаяўленская царква (Глуск)
# Свята-Казьма-Дзям’янаўская царква (Гарадок)

## Благачынныя настаяцелі 
Протаіерэй Генадзь Вейга.

## Спасылкі 
* Бабруйска-Глускае благачынне на bobruisk.hram.by
 

Катэгорыя:Рэлігія ў Глускім раёне
Катэгорыя:Рэлігія ў Бабруйскім раёне
Катэгорыя:Благачынныя акругі Бабруйскай епархіі
Columbia Pictures

**Columbia Pictures** — амерыканская кампанія па вытворчасці і распаўсюджванні фільмаў, уваходзіць у склад Sony Pictures Motion Picture Group, падраздзялення Sony Pictures Entertainment, якое ў сваю чаргу з’яўляецца даччыной кампаніяй японскай карпарацыі Sony.

19 чэрвеня 1918 года браты Джэк і Гары Кон і іх дзелавы партнёр Джо Брандт заснавалі студыю пад назвай Cohn-Brandt-Cohn (CBC) Film Sales Corporation. Кампанія змяніла назву на Columbia Pictures 10 студзеня 1924 года, стала публічнай праз два гады і ў рэшце рэшт пачала выкарыстоўваць вобраз Калумбіі, жаночага ўвасаблення ЗША, у якасці свайго лагатыпа.

У першыя гады кампанія была малавядомай у Галівудзе, але паспяховае супрацоўніцтва з рэжысёрам Фрэнкам Капра прывяло да росту папулярнасці ў канцы 1920-х гадоў. У 1930-я гады галоўнымі зоркамі кампаніі былі Джын Артур і Кэры Грант. У 1940-х гадах Рыта Хейварт стала галоўнай зоркай студыі. Разалінд Расел, Глен Форд і Уільям Холдэн таксама атрымалі папулярнасць у Columbia Pictures.

У чэрвені 1982 года Columbia Pictures была набыта кампаніяй па вытворчасці напояў The Coca-Cola Company за 750 мільёнаў долараў. У 1989 годзе Columbia Pictures была прададзена гіганту электронікі Sony за 3,4 мільярда долараў. Штаб-кватэра студыі знаходзіцца ў будынку Ірвінга Тальберга у Калвер-Сіці, штат Каліфорнія, з 1990 года.

Columbia Pictures з’яўляецца адной з вядучых кінастудый у свеце. Як частка Sony Pictures Entertainment уваходзіць у склад Асацыяцыі кінакампаній.

Самыя камерцыйна паспяховыя франшызы кампаніі — гэта фільмы пра Чалавека-павука, Джэймса Бонда і Паляўнічых за прывідамі, а самым касавым фільмам студыі ў свеце з’яўляецца Чалавек-павук: Няма шляху дадому з касавымі зборамі ў 1,92 мільярда долараў.

## Спасылкі 
* Афіцыйны сайт Sony Pictures

Катэгорыя:Кінакампаніі ЗША
Актобэрфэст

**Актобэрфэст** (*Кастрычніцкія народныя гулянні*, , сярод мюнхенцаў таксама вядомыя пад назвай «Wiesn» (на баварскім дыялекце — «луг»)) — фальклорны фестываль, які штогод праводзіцца ў Мюнхене (Германія), самае вялікае народнае гулянне ў свеце.

Свята пачынаецца ў другой палове верасня на Лузе Тэрэзы ў цэнтры Мюнхена, непадалёк ад Галоўнага вакзала, і працягваецца ў сярэднім 16-18 дзён. Свята адрозніваецца вялікай колькасцю піўных намётаў і разнастайных атракцыёнаў. Актобэрфэст прыцягвае кожны год каля 6 млн наведвальнікаў, якія прыязджаюць у Мюнхен з усіх частак Баварыі і Германіі, а таксама з іншых краін.

Актобэрфэст арганізуецца і праводзіцца адміністрацыяй Мюнхена. Да ўдзелу ў гэтым фестывалі дапускаюцца толькі Мюнхенскія бровары, якія вараць для яго адмысловае актобэрфэстаўскае піва з утрыманнем алкаголю 5,8-6,3 %, якое ў іншы час года звычайна называюць сакавіцкім або венскім.

Катэгорыя:Фестывалі Германіі
Катэгорыя:Культура Мюнхена
Оберамергау

**Оберамергау** () — камуна ў Германіі, Баварыя. Падпарадкоўваецца адміністрацыйнай акрузе Верхняя Баварыя. Уваходзіць у склад раёна Гарміш-Партэнкірхен. Насельніцтва — 5228 чалавек (на 31 снежня 2010 года). Плошча — 30,06 км². Афіцыйны код — 09 1 80 125. Амаль усе дамы ў гэтым невялікім мястэчку, асабліва ў яго цэнтры, упрыгожаны фрэскамі з сюжэтамі з казак, рэлігійнымі сцэнамі або традыцыйнымі арнаментамі.

Катэгорыя:Камуны Баварыі
Аэрапорт Мюнхен

**Міжнародны аэрапорт Мюнхен імя Франца Ёзёфа Штраўса** () — міжнародны аэрапорт, размешчаны ў Верхняй Баварыі ў акругах Фрайзінг і Эрдзінг ў мясцовасці Эрдзінгер Моос. Аэрапорт названы імем былога прэм’ер-міністра Баварыі Франца Ёзефа Штраўса. Аэрапорт быў пабудаваны, каб забяспечыць перавозку ўзрастаючага патоку пасажыраў, бо аэрапорт Мюнхен-Рым ужо не спраўляўся з гэтымі задачамі, уведзены ў эксплуатацыю 17 траўня 1992 года.

Аэрапорт Мюнхен — другі ў Германіі, пасля аэрапорта Франкфурта-на-Майне, па колькасці абслугоўваных пасажыраў. На ўнутраных паветраных лініях ён абслугоўвае больш за 9 мільёнаў пасажыраў — больш за ўсіх у Германіі. З’яўляецца базавым для нямецкай нацыянальнай кампаніі «Люфтганза».

Катэгорыя:Аэрапорты Германіі
Назарук

**Назарук** — прозвішча.

## Вядомыя носьбіты 
* Валянціна Сямёнаўна Назарук — беларускі архітэктар.
* Ігар Васільевіч Назарук — беларускі дыпламат.
Adenophora golubinzevaeana

**Adenophora golubinzevaeana** — травяністая расліна, від роду  сямейства .

## Батанічнае апісанне 
Шматгадовая травяністая расліна вышынёй да 120 см.

Лісце чарговае, сядзячае.

Суквецце — друзлая гронка. Кветкі фіялетавыя.

Плод — каробачка.

## Распаўсюджанне і асяроддзе пражывання 
Эндэмік Сібіры. Сустракаецца на лугах і ў зарасніках кустоў.

Апісаны з ракі Аскіз.

## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Таксоны раслін, названыя ў гонар людзей
Катэгорыя:Званочкавыя
Ігар Анатолевіч Пасцільны

**Ігар Анатолевіч Пасцільны** (нар. , г. Магдэбург, Германія) — беларускі архітэктар.

## Біяграфія 
Скончыў у 1985 годзе Брэсцкі інжынерна-будаўнічы інстытут па спецыяльнасці «Архітэктура і планіроўка сельскіх населеных месцаў». У 1985—1989 гадах архітэктар, у 1989—1990 гадах архітэктар 2-й катэгорыі, у 1990—1994 гадах архітэктар 1-й катэгорыі, у 1994—1995 гадах вядучы архітэктар ва УП «Віцебскграмадзянпраект». У 1995—2001 гадах начальнік групы, у 2001—2004 гадах начальнік сектара, з 2004 года галоўны інжынер праекта бюро ГІПаў у дзяржаўным прадпрыемстве «Інстытут Віцебсксельбудпраект».

Член Беларускага саюза архітэктараў з 2005 года. Выключаны з Саюза за нясплату чалецкіх унёскаў у 2017 годзе.

Пражывае у Віцебску па вул. Будзённага, 2.

## Узнагароды 
Узнагароджаны Ганаровай граматай дзяржаўнага прадпрыемства «Інстытут Віцебсксельбудпраект». Узнагароджаны дзвюма граматамі ад ДПК РБ за супрацоўніцтва.

## Літаратура 
* 
* 

Катэгорыя:Архітэктары Беларусі
Катэгорыя:Архітэктары XX стагоддзя
Катэгорыя:Архітэктары XXI стагоддзя
Катэгорыя:Архітэктары Віцебска