Казімір Рыбіцкі

**Казімір Яраслаў Рыбіцкі** пол. **Kazimierz Jarosław Rybicki** (нар. 14 студзеня 1891 г. у Вільні — памёр 26 лістапада 1958 г. ) — прафесійны ваенны, палкоўнік пяхоты Расейскай імперыі, Сярэдняй Літвы і Войска Польскага, двойчы кавалер ордэна Virtuti Militari .

## Біяграфія 
Нарадзіўся 14 студзеня 1891 года ў Вільні ў сям'і Юзэфа. З 14 ліпеня 1919 года служыў камандзірам Гродзенскага стралковага палка. 20 лютага 1920 года ён прыняў камандаванне 1-й брыгадай 1-й Літоўска-Беларускай дывізіі. З 22 мая па 31 ліпеня 1920 года ён камандаваў Навагрудскім стралковым палком . 15 ліпеня 1920 года быў зацверджаны з 1 красавіка 1920 года ў званні маёра пяхоты ў групе афіцэраў былога Усходняга корпуса і былой Расійскай арміі. 1 жніўня 1920 года ён прыняў камандаванне 2-й Літоўска-Беларускай брыгадай.

15 кастрычніка 1921 года ён стаў камандзірам 45-га стралковага пяхотнага палка Крэсаў у Роўна. 3 мая 1922 года яму было прысвоена званне падпалкоўніка са старшынством з 1 чэрвеня 1922 года і 235-я пасада ў афіцэрскім корпусе пяхоты.  29 чэрвеня 1926 года падраздзяленне, якім ён камандаваў, балюча пацярпела ад катастрофы пад Павурскам, але гэта не паўплывала негатыўна на яго далейшую прафесійную кар'еру. 

16 сакавіка 1927 года ён быў павышаны да палкоўніка са старшынством з 1 студзеня 1927 года і 22-я пасада ў афіцэрскім корпусе пяхоты.  6 ліпеня 1929 года ён быў прызначаны камандзірам 49-га Крэсавага стралковага пяхотнага палка ў Станіслававе.  У чэрвені 1930 года ён стаў членам Афіцэрскага суда.  Да верасня 1939 года ён займаў пасаду намесніка старшыні Афіцэрскага суда.

19 верасня 1939 года ён прыбыў на фальварак Рэёўка, дзе дзе яму падпарадкаваўся падпаручнік Вітольд Баранцэвіч, камандзір матарызаванай зенітнай батарэі № 20. 21 верасня 1939 года ў Аранах група пад камандаваннем палкоўніка Рыбіцкага ўступіла ў бой з бранятанкавай часткай Чырвонай Арміі, а затым адступіла ў бок Друскенікаў . У ноч з 21 на 22 верасня, калі група спынілася на некалькі гадзін адпачынку, салдаты адразу заснулі. Палкоўнік «нікому нічога не сказаў, заступіў на варту у пастарунку». На наступную раніцу група дасягнула мясцовасці Уцеха. 22 верасня, прыкладна а 17:00, група перасекла польска-літоўскую мяжу . Завяршаючы свой аповед пра баі ў верасні 1939 года, другі лейтэнант Вітольд Баранцэвіч заявіў: "*Я хацеў бы выказаць тут глыбокую павагу, якую мы ўсе адчувалі да палкоўніка* *Рыбіцкага... Яго заўсёды спакойная, непахісная пастава была прыкладам для ўсіх нас у апошнія цяжкія дні, якія мы правялі разам на полі бою"*. 

Лес падчас і пасля вайны невядомы. 

Ён памёр 26 лістапада 1958 года. Пахаваны на могілках Пабітна ў Жэшуве .

## Ордэны і ўзнагароды 
* Залаты крыж Ваеннага ордэна Virtuti Militari № 4 — 24 лістапада 1922 г. 
* Сярэбраны крыж Ваеннага ордэна Virtuti Militari № 3580 – 15 сакавіка 1921 г.
* Афіцэрскі крыж Ордэна Адраджэння Польшчы
* Чатыры разы Крыж Харобрых
* Залаты Крыж Заслугі – 10 лістапада 1928 г. 
* Крыж Заслугі войска Срэдняй Літвы – 3 сакавіка 1926 г. 
* Памятны медаль вайны 1918–1921 гг.
* Медаль Дзесятай гадавіны адноўленай незалежнасці

## Зноскі 
Катэгорыя:Памерлі ў 1958 годзе
Катэгорыя:Нарадзіліся ў 1891 годзе
Катэгорыя:Нарадзіліся ў Вільні