Санкт-Пецярбургская духоўная акадэмія

**Санкт-Пецярбургская духоўная акадэмія** (, поўнае юрыдычная назва: **Санкт-Пецярбургская духоўная акадэмія Рускай праваслаўнай царквы**) — вышэйшая навучальная ўстанова Рускай праваслаўнай царквы, заснаваная ў Санкт-Пецярбургу ў 1797 годзе. 

З 40–х гадоў XIX стагоддзя акадэмія пачынае набіраць студэнтаў з Памесных Праваслаўных Цэркваў: з Балгарыі, Грэцыі, Грузіі, Румыніі, Сербіі. Сярод іх — услаўленыя Сербскай Праваслаўнай Царквой багаслоў прападобны  і свяціцель , будучы Патрыярх Сербскі .

У 1858 годзе ў Акадэмію паступілі дзве бібліятэкі рукапісаў: наўгародскага Сафійскага сабора і Кірылава манастыра. З 1875 года пачаў выдавацца пры Акадэміі часопіс — «*Церковный вестник*». У 1879 годзе была створаная калекцыя прадметаў царкоўных старажытнасцей.

Наступны этап у гісторыі духоўнай акадэміі пачаўся з увядзення новага Статута 1884 года. Ён быў распрацаваны пры ўдзеле обер–пракурора Сінода  і ўведзены ў акадэміі пры рэктары (1883—1887) епіскапу . Новы статут ўзмацніў кантроль кіруючага архірэя, рэктара і інспектара над акадэмічнымі справамі, прыслабіў паўнамоцтвы Савета і Праўлення акадэміі. Тры аддзяленні, што існавалі да гэтага ў акадэміях былі скасаваныя, паколькі была пастаўленая мэта — даваць поўную багаслоўскую адукацыю. Ўзровень навуковай падрыхтоўкі выпускнікоў пачаў няўхільна зніжацца, а разам з ім і прэстыжнасць духоўнай адукацыі. Увядзенне новага статута пасля стала адной з асноўных прычын удзелу студэнтаў духоўных школ у рэвалюцыйным руху. 

Падзеі рускай рэвалюцыі 1905—1907 гадоў не лепшым чынам адбіліся на навучальным працэсе ў сталічных Духоўных школах, перыядычна адбываліся забастоўкі іх выхаванцаў. У пачатку 1908 года епіскап  быў вымушаны напісаць Санкт-Пецярбургскага мітрапаліту данясенне аб удзеле навучэнцаў Акадэміі ў студэнцкіх сходках. У 1910 годзе быў прыняты зацверджаны 2 красавіка імператарам Мікалаем II новы статут Духоўных акадэмій, які стаў пэўным кампрамісам паміж статутамі 1869 і 1884 гадоў. У новым статуце паказвалася, што Акадэміі - зачыненыя пастырскія школы, падначаленыя Свяцейшаму Сіноду, які кіруе імі і кантралюе іх праз епархіяльнага архірэя і рэктара. Правы апошняга значна пашыраліся. Цяпер у Акадэміі належала мець 9 ардынарных прафесараў, 10 экстраардынарных, 10 дацэнтаў і 3 лектара - усяго 32 выкладчыка і рэктар; тэрмін службы абмяжоўваўся 30 гадамі. У дачыненні да арганізацыі навучальнага працэсу дапушчалася ў парадку спецыялізацыі вылучэнне груп прадметаў (акрамя агульнаабавязковых), заняткі якімі падаваліся на выбар студэнтам; таксама павялічвалася колькасць кафедраў. Статут дапрацоўваўся і ў наступным 1911 годзе, калі была яшчэ больш павялічана ўлада рэктара: ён атрымаў права адбіраць і выключаць кандыдатаў у выкладчыкі, прадстаўленых акадэмічным Саветам, палова якога павінна была складацца ў святым сане.

У 1913—1917 гадах Духоўная акадэмія насіла назву «Імператарскай».

#### Пераемнікі Акадэміі ў 1920–я гады 
У 1918 годзе **Петраградская духоўная акадэмія** была зачынена. Прадаўжальнікам традыцый Санк–Пецярбургскай духоўнай акадэміі некаторы час быў Петраградскі багаслоўскі інстытут (1920—1923 гады), які спыніў сваё існаванне, так як да сярэдзіны 1920–х гадоў амаль усё царкоўнае жыццё ў Петраградзе апынулася пад кантролем абнаўленчага епархіяльнага ўпраўлення. У 1925—1928 гадах у Ленінградзе дзейнічалі Вышэйшыя багаслоўскія курсы, якія спынілі сваё існаванне ў сувязі з новай хваляй ганенняў на рэлігію і Царкву ў СССР.

### Санкт-Пецярбургская духоўная семінарыя 
Санкт-Пецярбургская духоўная семінарыя, як сярэдняя духоўна–навучальная ўстанова, была арганізаваная 1 сакавіка 1809 года. У 1841 годзе семінарыя пераводзіцца за сцены Лаўры ў спецыяльна пабудаваны на казённыя сродкі будынак, у якім месціцца і дагэтуль. У 1886—1887 гадах па цэнтры семінарскага будынка з боку двара была зробленая трохпавярховая прыбудова, куды перамясцілі царкву апостала і евангеліста Іаана Багаслова і асвяцілі яе ў 1888 годзе. Семінарыя была зачыненая ў 1918 годзе. З 1926 года ў будынку размяшчаўся, спачатку, Паўночны факультэт , папярэднікам якога было Паўночнае аддзяленне рабфака Ленінградскага ўніверсітэта (з 1927 года названы Паўночным факультэтам). Пазней, з 1930 года Паўночны факультэт быў вылучаны ў самастойную навукова–педагагічную ўстанову , расфармаваны ў 1941 годзе. У час Вялікай Айчыннай вайны ў памяшканнях семінарыі працаваў шпіталь, а ва ўсходняе (правае) крыло будынка трапіла авіябомба.

## Адзіныя Санкт-Пецярбургскія духоўныя школы 
Пасля выбрання Патрыярха Сергія і сустрэчы яго і мітрапалітаў Алексія (Сіманскі) і  з Іосіфам Сталіным 4 верасня 1943 года становішча Царквы змянілася ў лепшы бок. Архіепіскап  падрыхтаваў даклад «Аб арганізацыі багаслоўскіх школ». На аснове гэтага дакладу Свяцейшы Сінод выпрацаваў «Палажэнне аб акадэміях і семінарыях». У лістападзе 1945 года ў Ленінградзе адкрыліся **Багаслоўска–пастырскія курсы**. Яны размясціліся на верхнім паверсе заходняга (не разбуранага авіябомбай) крыла будынка былой Петраградскай духоўнай семінарыі. **Ленінградская духоўная акадэмія** была заснавана 1 верасня 1946 года ўказам Свяцейшага Патрыярха Маскоўскага і ўсяе Русі Алексія I, а Ленінградская духоўная семінарыя перафарміравана яго ж указам з Багаслоўскую–пастырскіх курсаў, якія працавалі ў Ленінградзе ў 1945—1946 навучальным годзе. Урачыстае адкрыццё Ленінградскай духоўнай акадэміі адбылося 14 кастрычніка 1946 года ў дзень Пакрова Прасвятой Багародзіцы ў прысутнасці Патрыярха Алексія I. Да гэтага часу быў адрамантаваны царкоўны флігель і асвечаны дамавы храм (былы семінарскі). Была прынятая сістэма двухступеністай духоўнай адукацыі — сярэдняй і вышэйшай. Сярэдняя школа — духоўная семінарыя, вышэйшая — духоўная акадэмія. Тэрмін навучання ў кожнай з гэтых школ быў роўны 4 гадам. Такім чынам, поўны цыкл багаслоўскай адукацыі быў разлічаны на 8 гадоў. У першы год пасля свайго аднаўлення выкладчыцкую карпарацыю адзінай духоўнай навучальнай установы ў Ленінградзе складалі 3 прафесара, 5 дацэнтаў і 3 выкладчыка. Супрацоўнікаў было 21 чалавек. У семінарыі і акадэміі ўсяго студэнтаў было 74 чалавекі. Першым рэктарам Ленінградскай духоўнай акадэміі і семінарыі (ЛДАіС) быў протаіерэй . У 1947—1950 гады на царкоўныя сродкі былі праведзены маштабныя будаўніча–аднаўленчыя работы ў разбуранай авіябомбай частцы будынка. Мітрапаліт , які вучыўся ў Ленінградскай духоўнай акадэміі ў 1950–я гады, характарызаваў яе як лепшую духоўную школу ў СССР: 
 «*У Маскоўскай Духоўнай Акадэміі адбіваўся ўплыў манастыра і назіралася паказная пабожнасць, а тут была здаровая абстаноўка. Там не дазвалялі выходзіць у горад ... А тут вы скончылі заняткі, паабедалі, пайшлі ўсе ў горад: хто ў бібліятэку, хто ў тэатр, хто ў краму, хто ў кіно, і да 18.00 збіраліся на вячэрнія заняткі.  Становішча было здаровым, не было "захапленняў", што мне падабалася. Леў Мікалаевіч (Парыйскі) патрабаваў, але патрабаваў па форме, далей ніколі не дазваляў сабе ўрывацца. Бацька рэктар Сперанскі быў наогул выдатны чалавек, па–бацькоўску добры. Так што тут абстаноўка была другая ... Міхаіл Філарэтавіч Русакоў арганізоўваў паездкі па музеях, вадзіў нас на Рэквіем ў Капэлу. Мы маглі пайсці ў тэатр, толькі трэба было ўзгадніць з інспектарам, каб ведалі, куды ты сышоў.  Культура ў Ленінградзе была значна вышэй, народ быў сапраўды сталічны, была адмысловая інтэлігентнасць, якой на Русі нам не хапала*».
У 1961 годзе, у разгар хрушчоўскіх ганенняў на царкву, паўстала пытанне пра закрыццё Ленінградскай Духоўнай Акадэміі і Семінарыі. У 1961 годзе ў семінарыю змаглі паступіць толькі 8 чалавек, хоць было пададзена 33 прашэнні аб прыёме. Таму з 1962 года ў Акадэміі было больш навучэнцаў, чым у семінарыі. Так у справаздачна–інфармацыйным дакладзе Ленінградскага ўпаўнаважанага І.В. Чарнова ў Савет па справах Рускай праваслаўнай царквы ад 24 лютага 1961 г. адмечана:
 *«В настоящем отчете считаю так же необходимым поставить вопрос о ликвидации функционирующих в Ленинграде духовных учебных заведений: семинарии и академии… семинария и академия расположены в центре города (Обводный канал, дом № 7). Одно это обстоятельство говорит за то, что не целесообразно иметь рассадники религиозного мракобесия в Ленинграде, городе передовой советской науки и культуры…»*. 

У 2013 годзе Санкт-Пецярбургская акадэмія прайшла атэстацыйную праверку Вучэбнага Камітэта Рускай Праваслаўнай Царквы. Паводле яе вынікаў акадэмія ўвайшла ў лік лепшых навучальных устаноў Рускай Царквы, па шэрагу паказчыкаў заняўшы першае месца.
29 лістапада 2013 года ў жыцці Духоўнай акадэміі адбылася важная і доўгачаканая падзея — падпісанне акта аб перадачы Санкт-Пецярбургскай духоўнай акадэміі на правах бязвыплатнага і бестэрміновага карыстання яе гістарычнага будынка, барацьба за вяртанне якога ішла каля 20 гадоў — з 1993 года. Першы ў навейшай гісторыі вучэбны занятак у гістарычным будынку — аспіранцкі семінар царкоўна–практычнага аддзялення, адбыўся 12 лютага 2014 года. У гэты ж час быў пачаты працэс падрыхтоўкі да перадачы духоўным школам гістарычнага корпуса бібліятэкі Санкт-Пецярбургскай акадэміі (набярэжная Абводнага канала, 13), пабудаванай у 1882 годзе.

18 снежня 2016 гады кіраўнік Федэральнай службы па наглядзе ў сферы адукацыі і навукі С. С. Краўцоў уручыў Найсвяцейшаму Патрыярху Маскоўскаму і ўсяе Русі Кірылу пасведчанне аб дзяржаўнай акрэдытацыі адукацыйнай дзейнасці духоўнай адукацыйнай арганізацыі вышэйшай адукацыі «Санкт-Пецярбургская Духоўная Акадэмія Рускай Праваслаўнай Царквы»

## Сучасныя структура і статус 
У Духоўнай Акадэміі ў агульнай колькасці навучаюцца больш за 900 студэнтаў і аспірантаў. У склад прафесарска–выкладчыцкай карпарацыі ўваходзіць амаль 100 членаў, сярод якіх шмат прафесараў і выкладчыкаў вядучых свецкіх ВНУ Санкт-Пецярбурга — Санкт-Пецярбургскага дзяржаўнага ўніверсітэта, , Акадэміі паслядыпломнай педагагічнай адукацыі і іншых<.

Санкт-Пецярбургскія Духоўныя школы ўключаюць:
* ***Аспірантуру***.
* ***Магістратуру*** — навукова–багаслоўскі, адукацыйны і даследчы цэнтр, які ажыццяўляе падрыхтоўку святароў, выкладчыкаў духоўных навучальных устаноў, царкоўных навукоўцаў і іншых спецыялістаў вышэйшай навуковай кваліфікацыі ў галіне праваслаўнага багаслоўя па праграмах аспірантуры і дактарантуры. У акадэміі існуюць наступныя формы навучання: вочная (стацыянарная) і экстэрнат (завочная). Нарматыўны тэрмін асваення праграмы па вочнай форме навучання — 2 гады, па завочнай — 2 гады. Маюцца некалькі аддзяленняў — біблейскае, багаслоўскае, царкоўна–практычнае і царкоўна–гістарычнае.
* ***Бакалаўрыят*** — вышэйшая духоўная навучальная ўстанова, якая ажыццяўляе падрыхтоўку святароў, а таксама царкоўнаслужыцеляў і царкоўных спецыялістаў. На бакалаўрыяце існуюць наступныя формы навучання: вочная (стацыянарная) і экстэрнат (завочная). Нарматыўны тэрмін асваення праграмы — 4 гады.
* ***Рэгенцкае аддзяленне*** — сярэдняя спецыяльная навучальная ўстанова, якая рыхтуе рэгентаў. Экстэрнату, вячэрняга і завочнага навучання Рэгенцкая аддзяленне не мае. Тэрмін навучання — 4 гады. На аддзяленні навучаюцца каля 90 навучэнцаў.
* ***Іканапіснае аддзяленне*** — спецыяльная духоўная навучальная ўстанова Маскоўскага Патрыярхата, якая рыхтуе іканапісцаў для Рускай Праваслаўнай Царквы. Тэрмін навучання — 4 гады.
* ***Факультэт замежных студэнтаў*** — падрыхтоўка студэнтаў як па індывідуальных праграмах, якія прадугледжваюць, у тым ліку, паглыбленае вывучэнне рускай мовы, так і па агульных праграмах Акадэміі, Семінарыі, а таксама рэгенцкага або іканапіснага аддзялення. У цяперашні час на факультэце навучаюцца студэнты з Босніі і Герцагавіны, Германіі, Грэцыі, Кітая, Літвы, Македоніі, Нідэрландаў, Польшчы, Сербіі, Тайланда, Фінляндыі, Чарнагорыі, Швецыі, Эстоніі, Нарвегіі.
* ***Кафедры Духоўнай акадэміі***: біблеістыкі, багаслоўя (у тым ліку дагматыка, патралогія, апалагетыка, сектазнаўства), царкоўнай гісторыі, царкоўна–практычных дысцыплін (літургіка, гамілетыка, кананічнае права), старажытных моў, замежных моў.
* ***Факультэты***: багаслоўска–пастырскі і царкоўных мастацтваў.

## Адміністрацыя 
Як правапераемніца Петраградскай Духоўнай Акадэміі, закрытай у 1918 годзе, Акадэмія існуе пад начальніцкім наглядам Патрыярха Маскоўскага і ўсяе Русі, што ажыццяўляецца праз Навучальны камітэт Маскоўскай Патрыярхіі. Праграмы выкладаемых курсаў і адукацыйныя стандарты зацвярджаюцца  Рускай праваслаўнай царквы і Навучальным Камітэтам. Кананічны нагляд за дзейнасцю Акадэміі, якая знаходзіцца на тэрыторыі Санкт-Пецярбургскай епархіі, і духоўны клопат пра яе настаўнікаў і выхаванцаў ажыццяўляе кіруючы архірэй — мітрапаліт Санкт-Пецярбургскі і Ладажскі . Рэктар — епіскап Пецяргофскі, вікарый Санкт-Пецярбургскай епархіі,  — непасрэдны кіраўнік Акадэміі; узначальвае яе Вучоны савет. Пры рэктары дзейнічаюць дарадчыя органы: Адміністрацыйны савет і выхаваўчая нарада. Рэктар прызначаецца Свяшчэнным Сінодам Рускай праваслаўнай царквы па сумесным прадстаўленні кіруючага архірэя і Вучэбнага камітэта. Вучоны савет Акадэміі разглядае асноўныя пытанні акадэмічнага жыцця; прысуджае вучоныя ступені кандыдата багаслоўя і доктара багаслоўя, царкоўнай гісторыі і царкоўнага права, а таксама званне дацэнта, прафесара, заслужанага прафесара і ганаровага члена Акадэміі. Права зацвярджэння часопісаў Вучонага савета належыць мітрапаліту Санкт-Пецярбургскаму і Ладажскаму. Сцвярджае прысуджэнне вучоных ступеняў і званняў патрыярх Маскоўскі і ўсяе Русі.

## Асаблівыя даты і святы 
У Акадэміі ёсць тры храма: апостала і евангеліста Іаана Багаслова, Успення Прасвятой Багародзіцы і Дванаццаці апосталаў (у гістарычным будынку Санкт-Пецярбургскай Духоўнай Акадэміі). Прастольнае свята храма св. ап. і ев. Іаана Багаслова і днямі гадавых актаў Санкт-Пецярбургскіх духоўных школ з'яўляюцца:
* Дні памяці святога апостала і евангеліста Іаана Багаслова: 9 (21) мая і 26 верасня (9 кастрычніка);
* Свята Абраза Божай Маці  — 10 снежня (27 лістапада).
Пасадныя святы двух іншых храмаў здзяйсняюцца па–за навучальным часам:
* Успення Прасвятой Багародзіцы 15 жніўня (28 жніўня);
* Сабор Дванаццаці апосталаў 30 чэрвеня (13 ліпеня);
На восенскае свята апостала Іаана здзяйсняецца **Актавы дзень** — галоўнае свята Акадэміі. Традыцыйна, навучальны год у Акадэміі пачынаецца Боскай Літургіяй 1 верасня, а выпуск адбываецца ў сярэдзіне чэрвеня кожнага года.

## Персаналіі Акадэміі 
З рэктараў і выкладчыкаў Аляксандра-Неўскай семінарыі (у 1788–1797 — Галоўнай семінарыі, у 1797–1809 — Аляксандра-Неўскай Акадэміі) найбольш вядомыя:  (мітрапаліт Кіеўскі, † 1783),  — аўтар «Новай скрыжалі »(† 1811),  († 1771),  († 1779), Мікалай Музоўскі († 1848), вядомыя прапаведнікі , архіепіскап  і іераманах , пасля мітрапаліт Маскоўскі; у ліку вучняў і потым прэфектаў — , прафесар  (мітрапаліт Кіеўскі, † 1837).

### Рэктары Санкт-Пецярбургскай / Петраградскай / Ленінградскай духоўнай акадэміі 
* архімандрыт  ( — )
* архімандрыт  ( — )
* епіскап  ( — )
* епіскап  ( — )
* архімандрыт  ( — )
* архімандрыт  ( — )
* архімандрыт  ( — ) (*выхадзец з* Рагачова)
* архімандрыт  ( — чэрвень 1837 )
* архімандрыт  ( — красавік 1841)
* епіскап  ( — )
* епіскап  ( — )
* епіскап  ( — )
* архімандрыт  ( — )
* епіскап  ( — )
* архімандрыт  ( — )
* епіскап  ( — 9 (21) лістапада 1866)
* протапрэсвітэр  ( — )
* епіскап  ( —  
* епіскап  ( — )
* епіскап ) ( — )
* епіскап  ( — )
* епіскап  ( — )
* епіскап  ( — )
* епіскап Сергій (Страгародскі) ( — )
* епіскап  ( — )
* епіскап  ( — 19 )
* епіскап  ( — )
* епіскап  ( — )
* протаіерэй  (1 верасня 1946 — 22 чэрвеня 1947)
* протаіерэй  (выконваючы абавязкі) 1947 — 1948 
* епіскап  (20 красавіка 1948 — 30 чэрвеня 1952)
* протаіерэй  (21 ліпеня 1952 — 16 жніўня 1966)
* епіскап  (16 жніўня 1966 — 30 ліпеня 1968)
* епіскап  (28 лістапада 1968 — 25 чэрвеня 1970)
* епіскап  (25 чэрвеня 1970 — 26 снежня 1974)
* архіепіскап Кірыл (Гундзяеў) (26 снежня 1974 — 26 снежня 1984)
* архімандрыт  (выконваючы абавязкі) 29 снежня 1984 — 2 сакавіка 1986
* протаіерэй  (выконваючы абавязкі) 2—15 сакавіка 1986, 15 сакавіка 1986 — 22 чэрвеня 1987
* протаіерэй  (выконваючы абавязкі) з 22 чэрвеня 1987, 21 жніўня 1987 — 12 жніўня 1992
* протаіерэй  (выконваючы абавязкі) (12 жніўня 1992 — 19 ліпеня 1993, 19 ліпеня 1993 — 17 ліпеня 1996)
* архіепіскап  (17 ліпеня 1996 — 6 кастрычніка 2008)
* архіепіскап  (6 кастрычніка 2008 — 14 ліпеня 2018)
* епіскап  (14 ліпеня 2018 — 9 ліпеня 2019)
* епіскап Сілуан (Нікіцін) (p 9 ліпеня 2019)

### Кананізаваныя выпускнікі 
* Іаан Кранштацкі (1829—1909) — рускі праведны, святар Рускай праваслаўнай царквы, правазнавец, духоўны пісьменнік, член Свяцейшага Сінода. 
* Мікалай (Касаткін) (1836—1912) — епіскап Рускай праваслаўнай царквы; місіянер, заснавальнік Праваслаўнай царквы ў Японіі. Праслаўлены ў ліку святых як роўнаапостальны.
*  (1865—1925) — епіскап Рускай праваслаўнай царквы; з 21 лістапада (4 снежня) 1917 года Патрыярх Маскоўскі і ўсяе Русі, першы пасля аднаўлення патрыяршаства ў Расіі.

Пасля Кастрычніцкай рэвалюцыі многія выпускнікі Санкт-Пецярбургскай акадэміі прынялі на сябе пакутніцкі вянок. Сярод найбольш вядомых свяшчэннамучанікаў — мітрапаліт Петраградскі і Гдоўскі , мітрапаліт Казанскі , протаіерэі ,  і .

## Будынкі 
На манастырскай выспе ёсць шэраг будынкаў, якія гістарычна належалі Санкт-Пецярбургскім духоўным школам:

* **Будынак Духоўнай акадэміі** (набярэжная Абводнага канала, 7). У 1811 годзе праект будынка Акадэміі прапанаваў А. Я. Штауберт, але ажыццявіць яго не ўдалося. Сучасны будынак быў пабудаваны ў 1817—1821 гадах па праекце  і Дж. Кварэнгі, аздабленнем кіраваў . У 1881—1882 гадах будынак быў пашыраны па праекце архітэктара Г. І. Карпава. У 1915 годзе для студэнтаў побач з Акадэмічным храмам было вырашана выбудаваць новы інтэрнат, аднак па прычыне недахопу сродкаў гэта не было ажыццёўлена. У 1918 годзе будынак быў перададзены прытулку для дэфектыўных дзяцей, а пад канец 1927 года — паўночнаму факультэту Усходняга інстытута. Потым ён доўгі час быў заняты Індустрыяльна–педагагічным тэхнікумам і Інстытутам павышэння кваліфікацыі работнікаў прафтэхадукацыі. Цяпер яго займае Каледж фізічнай культуры і спорту, эканомікі і тэхналогіі. У акадэмічным храме Дванаццаці апосталаў размешчаны спартзал. Складаны працэс вяртання будынка першапачатковага ўладальніку пачаўся толькі ў 1993 годзе і завяршыўся ў 2014 годзе. Будынак чакае рэстаўрацыя і пераабсталяванне пад патрэбы Духоўнай акадэміі.

* **Будынак Духоўнай семінарыі** (набярэжная Абводнага канала, 17). З 1827 года ўздымалася пытанне аб пабудове, «у выглядзе замка або манастыра», уласнага будынка для семінарыі, але распрацаваны двума гадамі пазней праект В. П. Пятрова застаўся на паперы. Трохпавярховы з пілястрамі будынак быў закладзены па праекце сінадальнага архітэктара А. Ф. Шчадрына 24 ліпеня (5 жніўня) 1838 г. мітрапалітам Грузіі Іонай і асвечаны разам з храмам, размешчаным на другім паверсе, 26 верасня (8 кастрычніка) 1841 г. мітрапалітам Кіеўскім Філарэтам. У 1886—1887 гадах па цэнтры будынка, па праекце сінадальнага архітэктара Н. Н. Маркава, была з двара зробленая трохпавярховая прыбудова, куды на верхні паверх перамясцілі храм. З 1945 года тут былі размешчаны Духоўныя школы, аднак толькі ў адной палове будынка (іншая вернутая ў 1987 годзе).
* **Будынак Аляксандра-Неўскага Антоніеўскага духоўнага вучылішча** (набярэжная Абводнага канала, 9).
* **Корпус Бібліятэкі Духоўнай акадэміі** (набярэжная Абводнага канала, 13). Выбудаваны ў 1882 годзе пад кіраўніцтвам архітэктара. Д. В. Люшына. Па стане на 2014 год памяшканні будынка належаць розным установам, уключаючы Расійскую нацыянальную бібліятэку. Пачаты працэс падрыхтоўкі да перадачы корпуса Духоўным школам.

## Гл. таксама 
* Славяна-грэка-лацінская акадэмія
* Маскоўская духоўная акадэмія
* Кіеўская духоўная акадэмія
* Казанская духоўная акадэмія
* Спіс сінадальных устаноў Рускай праваслаўнай царквы

## Літаратура 
* Духовно-учебные заведения // Энцыклапедычны слоўнік Бракгаўза і Эфрона : в 86 т. (82 т. и 4 доп.). — СПб., 1890—1907
* Барсов Н. И. «Академии духовные православные» // Энцыклапедычны слоўнік Бракгаўза і Эфрона : в 86 т. (82 т. и 4 доп.). — СПб., 1890—1907
* Чистович И. А. «История Санкт-Петербургской духовной академии» — СПб.: в Тип. Якова Трея, 1857. - [8], 458, IV с.
* Чистович И. А. «Санкт-Петербургская духовная академия за последние 30 лет (1858—1888 гг.)» — СПб.: Синод. тип., 1889. - 402 с.
* Родосский А. С. Биографический словарь студентов первых XXVIII-ми курсов С.-Петербургской духовной академии: 1814—1869 гг. — СПб., 1907. — 552 с.
* Ростиславов И. Санкт-Петербургская духовная академия до графа Протасова // Вестник Европы. — 1872
* Ростиславов И. Санкт-Петербургская духовная академия при графе Протасове // Вестник Европы. — 1883
* Семидесятипятилетний юбилей Петербургской духовной академии // Исторический вестник, 1884. — Т. 16. — № 4. — С. 235
* ПРЕЕМСТВО Вера и служение Санкт-Петербургской Духовной Академии и Семинарии — СПб., 2007
* Шкаровский М. В. «Санкт-Петербургские (Ленинградские) духовные школы во 2-й половине XX — начале XXI века» // Вестник церковной истории. — 2008. — № 4(12). — С. 171—210
* Ходаковская О. И., А. А. Бовкало Ленинградская (Санкт-Петербургская) православная духовная академия. Профессора и преподаватели. 1946—1996. Биографический справочник. — СПб., 2011
* Берташ А., свящ., Галкин А. Семинарский храм Санкт-Петербургской духовной академии. — СПб., 2012.
* Ванчугов В. В. Первый историк русской философии: Архимандрит Гавриил и его время. — М.: Мир философии, 2015. — 752 с. — (Русская философия). — ISBN 978-5-9906502-0-6

## Спасылкі 
* Афіцыйны сайт СПбДА 
* Відэаканал на YouTube
* Група ВКонтакте
* Старонка на Instagram
* Старонка на Flickr
* Старонка на афіцыйным сайте Санкт-Петярбургскай мітраполіі

Катэгорыя:Вышэйшыя навучальныя ўстановы Санкт-Пецярбурга паводле алфавіта

Катэгорыя:Універсітэты паводле алфавіта
Катэгорыя:Навучальныя ўстановы, заснаваныя ў 1809 годзе
Катэгорыя:Гісторыя Санкт-Пецярбурга
Катэгорыя:З’явіліся ў 1721 годзе
Катэгорыя:1721 год у Еўропе