open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Полосатая газета

**«Полосатая газета»** — друкаванае выданне для дзяцей 6—13 гадоў, сацыяльны праект, які прапагандуе здаровы лад жыцця і духоўна-маральныя каштоўнасці. 

Галоўны рэдактар — Ганна Уладзіміраўна Граноўская (настаўнік пачатковых класаў, педагог-псіхолаг, аўтар нестандартных дапаможнікаў для дзяцей).

Выданне распаўсюджваецца праз падпіску поштай і продаж у «Белсаюздруку». Падпісны індэкс на «Белпошце»: для індывідуальных падпісчыкаў — 63140, для ведамасных — 631402.

## Змест 
«Паласатая газета» з'яўляецца адзіным ў Беларусі перыядычным выданнем для дзяцей, якое створана пры ўдзеле дзіцячых псіхолагаў і якое таксама ўхваленае дзіцячымі псіхолагамі. Асноўна тэматыка газеты — займальныя навуковыя факты, экалогія, бяспека дзяцей.

На старонках выдання размешчаны галаваломкі, нататкі з падарожжамі па самых розных кутках света, публікацыі з асвятленнем дзіўных падзей, здольнасцяў людзей і жывёл. Таксама ёсць рубрыка аб асаблівых дзецях.

### Рубрыкі 
* «Хуткая дапамога» — расказвае аб тым, што трэба рабіць у экстрэмальных сітуацыях. Напрыклад, калі цябе ўкусіла змяя, калі ты падавіўся, затрымаўся ў ліфце і гэтак далей.
* «Скрыжаванне» — расказвае аб правілах дарожнага руху.
* «Крэсіва» — расказвае аб абыходжанні з агнём.
* «Трыбуна» — у рубрыцы кожнае дзіця можа звярнуцца да дарослых і расказаць аб сваёй набалелай праблеме.
* «Неверагодна, але факт» — у рубрыцы вы даведаецеся пра дзіўныя адкрыцці.
* «Зніклы свет» — у рубрыцы вы даведаецеся аб незвычайных жывёл, якія калісьці засялялі нашу планету.
* «Планета дабрыні» — у рубрыцы публікуюцца гісторыі аб маленькіх гераічных учынках, якія не могуць не крануць сэрцы людзей.
* «Гульнявая палянка» — рубрыка з вясёлымі заданнямі і рэбусамі.

## Узнагароды 
* 2016 год — лаўрэат ХІІ Нацыянальнага конкурсу друкаваных сродкаў масавай інфармацыі «Залатая Ліцера» у намінацыі «Лепшыя матэрыялы для дзяцей і юнацтва».
* 2020 год — пераможца на VI Усерасійскім фестывалі дзіцячай прэсы «Чароўнае слова» у намінацыі «Лепшая газета для малодшых школьнікаў».

Катэгорыя:Газеты Беларусі
Катэгорыя:Газеты Беларусі на рускай мове
Катэгорыя:Часопісы Беларусі
Катэгорыя:Часопісы паводле алфавіта
Катэгорыя:Лаўрэаты прэміі «Залатая Ліцера»
Катэгорыя:Дзіцячыя часопісы
Святы Вікенцій

**Вікенцій**, у каталіцкай традыцыі **Вінцэнт** — імя некалькіх хрысціянскіх святых:

* Вікенцій Сарагоскі (Аўгустопальскі) (?-304) — святы Адзінай царквы, мучанік
* Вікенцій Лерынскі (?-450) — раннехрысціянскі святы
* Вікенцій Ажэнскі (?-300) — свяшчэннамучанік, дыякан
* Вікенцій Каліурскі (?-291 ці 304) — мучанік
* Вікенцій Ферэр (1350—1419) — каталіцкі святы, дамініканец
* Вікенцій дэ Поль (1581—1660) — каталіцкі святы, заснавальнік лазарыстаў
* Вікенцій Палоці (1795—1850) — каталіцкі святы, заснавальнік палацінцаў
Яўстафій Пятровіч Ляхаў

**Яўстафій Пятровіч Ляхаў** (18 лютага 1918, вёска , Болхаўскі раён, Арлоўская вобласць — ) — адзін з кіраўнікоў партыйнага падполля і партызанскага руху ў Баранавіцкай вобласці. Заслужаны работнік гандлю і грамадскага харчавання БССР (1962).

## Біяграфія 
Нарадзіўся 18 лютага 1918 г. у Арлоўскай губерні (Расія) у сялянскай сям’і, у якой было пяцёра дзяцей. У 1938 г. скончыў фінансава-эканамічны тэхнікум, быў прызваны ў Чырвоную армію.

Удзельнік Польскага паходу Чырвонай Арміі (1939), савецка-фінляндскай вайны (1939—1940). Член КПСС з 1941. У пачатку Вялікай Айчыннай вайны на Заходнім фронце. У лістападзе 1941 года ўваходзіў у склад падпольнай групы Мінскага партыйна-камсамольскага падполля на ЦЭЦ-2. У партызанах з мая 1942 года: палітрук роты, камісар атрада, у кастрычніку 1942— ліпені 1943 гадоў камісар партызанскай брыгады імя Ф. Э. Дзяржынскага, адначасова член, з сакавіка 1944 года сакратар Любчанскага падпольнага РК КП(б)Б. З 1944 знаходзіўся на партыйнай рабоце ў Баранавічах. У 1951 годзе скончыў Вышэйшую гандлёвую школу. У 1951—1985 гадах на адміністрацыйнай рабоце ў гандлёвых арганізацыях рэпублікі.

Памёр у 2002 г., пахаваны ў Мінску.

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Члены КПСС
Катэгорыя:Партызаны Вялікай Айчыннай вайны
Катэгорыя:Удзельнікі савецка-фінскай вайны
Катэгорыя:Нарадзіліся ў Арлоўскай вобласці
Спіс узнагарод і намінацый Рамана Паланскага

, 2011 год.]]
**Раман Паланскі** (нар. 1933) — польска-французскі кінарэжысёр, сцэнарыст, кінапрадзюсар і акцёр.

Паланскі неаднаразова ўзнагароджваўся прызамі фестываляў «*вялікай тройкі*»: Канскага, Венецыянскага і Берлінскага. У 1962 годзе Паланскі быў узнагароджаны  23-га Венецыянскага кінафестывалю за фільм «*Нож у вадзе*». У 1965 годзе рэжысёр атрымаў  і Прыз ФІПРЭСІ на  за фільм «*Агіда*». На  рэжысёр быў удастоены галоўнай узнагароды — «*Залатога мядзведзя*» — за фільм «*Тупік*». У 2002 годзе Паланскі атрымаў галоўную ўзнагароду 55-га Канскага кінафестывалю — «*Залатую пальмавую галіну*» — за фільм «*Піяніст*». У 2010 годзе атрымаў «*Сярэбранага мядзведзя*» за рэжысуру на 60-м Берлінскім кінафестывалі за фільм «*Прывід пяра*». На Венецыянскім кінафестывалі 2019 года быў узнагароджаны Гран-пры журы і  за фільм «*Я абвінавачваю*».

Сярод прэстыжных кінапрэмій Паланскі ўдастоены дзесяці прэмій «*Сезар*», пяці «*Еўрапейскіх кінапрэмій*», трох прэмій «*BAFTA*», аднаго «*Залатога глобуса*» і адной прэміі «*Оскар*».

Паводле рэсурса «*Internet Movie Database*» Паланскі агулам за сваю кар’еру быў узнагароджаны 103 кінапрэміямі, акрамя таго кінематаграфіст быў адзначаны яшчэ 93 намінацыямі.

## Узнагароды і намінацыі 
## Крыніцы 
## Спасылкі 
* Спіс узнагарод і намінацый Рамана Паланскага на сайце «*Internet Movie Database*»

Паланскі Раман
Катэгорыя:Раман Паланскі
Царскія вароты з Ялова

**Царскія вароты** — фрагмент царскіх варот з абразом беларускай школы XVI стагоддзя. Захоўваецца ў калекцыі ў Нацыянальнага мастацкага музея Рэспублікі Беларусь ( НВЖ—197). Памер абраза — :

Раскрыты рэстаўратарам вытворчага аб’яднання «Белрэстаўрацыя» П. Р. Журбеем у 1988 годзе (Мінск).

## Выстаўкі 
* Мастацтва рэнесансу ў Беларусі. Мінск. 1990.
* Іканапіс Беларусі XVI—XVIII стст. Новыя адкрыцці. Іспанія. 1999—2000; Мінск. 2001.

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Царскія вароты Беларусі
Катэгорыя:Карціны XVI стагоддзя
Катэгорыя:Рэлігія ў Пружанскім раёне
Катэгорыя:Карціны са збораў Нацыянальнага мастацкага музея Рэспублікі Беларусь
Катэгорыя:Жывапіс барока Беларусі
Катэгорыя:Ялова (Пружанскі раён)
Врыцэн

**Вры́цэн** () — горад у Германіі, у зямлі Брандэнбург.

Уваходзіць у склад раёна Меркіш-Одэрланд. Займае плошчу 94,54 км². Афіцыйны код — *12 0 64 512*.

Горад падзяляецца на 4 гарадскіх раёна.

## Насельніцтва 
|}

## Вядомыя асобы 
* Марцін Заўэр (нар. 1982) — нямецкі спартсмен.

## Гарады-пабрацімы 
## Спасылкі 
Катэгорыя:Гарады Брандэнбурга
Любчанскія баі

**Любчанскія баі** — баі партызанскай брыгады імя Ф. Э. Дзяржынскага супраць нямецкіх войск у гарадскім пасёлку Любча 3 і 6—8 ліпеня 1944 года.

## Перадумовы 
Нямецкі гарнізон у Любчы (каля 450 чалавек) прыкрываў адступленне разбітых Чырвонай Арміяй нямецкіх войск. Камандаванне партызанскай брыгады распрацавала план па захопу гарнізона.

## Ход баёў 
3 ліпеня 1944 года партызаны штурмам авалодалі гарадскім пасёлкам Любча, знішчылі 17 і ўзялі ў палон каля 200 нямецкіх вайскоўцаў, захапілі 7 ручных кулямётаў, мінамёт, 13 аўтаматаў, 220 вінтовак, 60 тысяч патронаў і шмат харчавання. Выбітыя з пасёлка гітлераўцы пачалі канцэнтраваць сабраныя з тэрыторыі Любчанскага і Навагрудскага раёнаў сілы ў вёсцы Нягневічы Любчанскага раёна з мэтай авалодаць пасёлкам, прыціснуць партызан да ракі Нёман, знішчыць іх і забяспечыць прарыў разбітым вайсковым часцям цераз Налібоцкую пушчу на Ліду.

6 ліпеня нямецкія войскі (каля 3 тысяч чалавек) пры падтрымцы танкаў і артылерыі з трох напрамкаў (ад вёсак Слабада, Ачукевічы, Галынь) пачалі наступленне. Партызаны (каля 800 чалавек), узброеныя 45-міліметровай гарматай, процітанкавым ружжом, 5 мінамётамі і 7 ручнымі кулямётамі, 7 гадзін вялі бой з праціўнікам. Пры падтрымцы танкаў гітлераўцы некалькі разоў пераходзілі ў атаку з мэтай адрэзаць партызан ад пераправы цераз Нёман. З-за пагрозы акружэння брыгада была вымушана пакінуць Любчу і адысці на новыя пазіцыі. Партызаны знішчылі каля 300 і паранілі больш за 300 салдат праціўніка, падбілі і знішчылі 3 танкі, 2 броне- і 4 аўтамашыны. 8 ліпеня 1944 года пасля 2 дзён баёў з праціўнікам, які прарываўся на Ліду, партызаны зноў захапілі Любчу і ўтрымлівалі яе да падыходу Чырвонай Арміі. У баях загінулі 14 партызан.

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Бітвы Другой сусветнай вайны з удзелам савецкіх партызан у Беларусі
Катэгорыя:Канфлікты 1944 года
Катэгорыя:Ліпень 1944 года
Катэгорыя:Гісторыя Навагрудскага раёна
Катэгорыя:1944 год у Беларусі
Радка Дэнемаркава

**Ра́дка Дэнемаркава** (, 14 сакавіка 1968, Кутна-Гора, Чэхаславакія (цяпер Чэхія) ) — чэшская пісьменніца, драматургіня, тэлесцэнарыстка, перакладніца, эсэістка.

## Біяграфія 
Р. Дэнемаркава вырасла ў камуністычнай Чэхаславакіі, а ў юнацтве стала сведкай падзення камуністычнага рэжыму і Берлінскай сцяны. Гэтыя падзеі сфарміравалі яе не толькі як пісьменніцу, але і як грамадскую актывістку і прыхільніцу дэмакратычных правоў не толькі ў сваёй краіне, але і ў Кітаі.

Радка Дэнемаркава вывучала нямецкую і чэшскую мовы на факультэце мастацтваў Карлавага ўніверсітэта, атрымала доктарскую ступень у 1997 г. Працавала навуковай супрацоўніцай Інстытута чэшскай літаратуры Акадэміі навук Чэшскай Рэспублікі. Яе творы перакладзеныя больш чым на 30 моў.

У студзені 2017 года ёй пажыццёва забаронены ўезд у Кітай, бо яна неаднаразова пісала пра кітайскіх дысідэнтаў і абвінавачвала Кітай у бязлітасным узбагачэнні і сур’ёзных парушэннях правоў чалавека. Яе крытычны раман «Алавяныя гадзіны» пра Кітай быў апублікаваны ў 2019 годзе, атрымаўшы захопленыя водгукі і ўзнагароды. У рамане аўтрака сцвярджае, што няма жыцця па-за гісторыяй. У той жа час твор увасабляе нястомную крытыку еўрапейскага капіталізму.

У 2021 годзе яе эсэ пра Халакост было апублікавана ў кнізе «Як быццам усё здарылася ўчора» (Jako by se to všechno stalo včera / Als wäre das alles gestern geschehen). Раман «Валавяныя гадзіны» быў адзначаны Літаратурнай прэміяй Штырыі (Literaturpreis des Landes Steiermark) у 2022 годзе.

## Творы 
* Hodiny z olova. 2018. Brno: Host. 752 pp.
* MY 2 / US 2. 2014.
* Příspěvek k dějinám radosti. 2014.
* Spací vady. 2012.
* Kobold. Přebytky něhy & přebytky lidí. 2011.
* Smrt nebudeš se báti aneb příběh Petra Lébla. 2008.
* Peníze od Hitlera. 2006.
* A já pořád kdo to tluče. 2005.
* Sám sobě nepřítelem. 1998.

 

Катэгорыя:Пісьменнікі Чэхіі
Катэгорыя:драматургі Чэхіі
Катэгорыя:перакладчыкі Чэхіі
Катэгорыя:Постаці фемінізму
Катэгорыя:публіцысты Чэхіі
Катэгорыя:эсэісты Чэхіі
Новатухінскі сельсавет

**Новатухі́нскі сельсавет** — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Дубровенскага раёна Віцебскай вобласці. Цэнтр — вёска Новая Тухінь.

Утвораны 20 жніўня 1924 года ў складзе Дубровенскага раёна Аршанскай акругі БССР. Пасля скасавання акруговай сістэмы 26 ліпеня 1930 года ў Дубровенскім раёне БССР, з 20 лютага 1938 года — Віцебскай вобласці. 16 ліпеня 1954 года скасаваны, тэрыторыя ўвайшла ў склад новаўтворанага Засценкаўскага сельсавета.

## Крыніцы 
## Літаратура 
* Административно-территориальное устройство БССР: справочник: в 2 т. / Главное архивное управление при Совете Министров БССР, Институт философии и права Академии наук БССР. — Минск: «Беларусь», 1985―1987.

Катэгорыя:Былыя сельсаветы Дубровенскага раёна
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, утвораныя ў 1924 годзе
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, скасаваныя ў 1954 годзе
ФК Колас-Меліяратар-Дружба

**«Колас-Меліяратар-Дружба»** — беларускі аматарскі футбольны клуб з гарадскога пасёлка Гарадзішча Баранавіцкага раёна. Спыніў існаванне ў 2015 годзе

## Гісторыя 
Клуб выступаў у чэмпіянаце Брэсцкай вобласці, дзе двойчы станавіўся сярэбраным прызёрам.

## Статыстыка выступленняў 
### Чэмпіянат і Кубак Беларусі 
## Ранейшыя назвы 
* «Дружба-Баранавічы»
* «Колас-Дружба»

Катэгорыя:Спорт у Баранавіцкім раёне
Колас-Меліяратар-Дружба
Генрых XI

* Генрых XI (1107—1177) — герцаг Баварыі (1141—1156).
* Генрых XI (1429/1435—1476) — князь глогаўскі.
* Генрых XI (1539—1588) — герцаг лягніцкі.
* Генрых XI (1722—1800) — князь Рэйс старэйшай лініі.
Гарадскі стадыён імя Яўгена Паўтына

**Гарадскі стадыён імя Яўгена Паўтына** () — шматфункцыянальны стадыён у горадзе Быдгашч. Максімальная ўмяшчальнасць — 1 000 чалавек. З’яўляецца хатнім стадыёнам жаночага футбольнага клуба «Быдгашч» і каманды па амерыканскім футболе «Арчэрс». З 2006 года стадыёну прысвоена імя спартыўнага дзеяча, Яўгена Паўтына.

## Спасылкі 
* Kobiecy Klub Piłkarski Bydgoszcz

Катэгорыя:Футбольныя стадыёны Польшчы
Катэгорыя:Спорт у Быдгашчы
Катэгорыя:Будынкі і збудаванні Быдгашча
Бадушка рагатая

**Бадушка рагатая** (*Centrotus cornutus*) — від паўцвердакрылых насякомых з сямейства .

## Распаўсюджанне і месцы пражывання 
Распаўсюджаны ў Заходняй Еўропе, Беларусі, Украіне, Еўрапейскай частцы Расіі, Турцыі, на Каўказе і ў Закаўказзі, Сярэдняй Азіі, Казахстане, Сібіры, на поўдні Хабараўскага і Прыморскага краёў. Жывуць на палянах, на буйнатраўі пад полагам лесу, каля лясных дарог і на ўзлессі. У Еўропе дарослых насякомых назіраюць з мая да кастрычніка.

## Апісанне 
Даўжыня цела імага 7—9,6 мм. Дарослыя асобіны чорныя, на іх целе ёсць жаўтаватыя прылеглыя валаскі; у самак краі бакавых і задніх адросткаў  бываюць бурыя.  і іх жылкі празрыстыя.

## Экалогія 
Німфы ў перыяд росту звычайна не пакідаюць кармавых раслін, такіх як , ,  і . Імага жывуць на верхавінах травяністых раслін і кустах, але часцей на маладых дрэвах, такіх як , , ,  і іншых.

## Фота 

Centrotus cornutus (5846464283).jpg|
Membracidae - Centrotus cornutus-1.JPG|
2013-06-02 21-20-31-membracidae.JPG|
Centrotus cornutus (17713342676).jpg|
Centrotus cornutus 1.jpg|
Dornzikade - Centrotus cornutus (10541156836).jpg|

Катэгорыя:Цыкадавыя
Катэгорыя:Жывёлы, апісаныя ў 1758 годзе
Катэгорыя:Насякомыя Азіі
Катэгорыя:Насякомыя Еўропы
Гардэль

**Гардэль** — прозвішча.

## Вядомыя носьбіты 
* Карлас Гардэль (1890—1935) — аргенцінскі спявак, кінаакцёр і танцор танга
* Максіміліян Гардэль (1741—1787) — артыст балета і балетмайстар, кіраўнік балетнай трупы парыжскай Оперы ў 1781—1787 гадах
* П’ер Гардэль (1758—1840) — артыст балета і балетмайстар, брат Максіміліяна Гардэля, кіраўнік балетнай трупы парыжскай Оперы ў 1787—1827 гадах
Заснавана на рэальных падзеях (фільм, 2017)

**«Заснавана на рэальных падзеях»** () — псіхалагічны трылер 2017 года рэжысёра Рамана Паланскага, дваццаць першы поўнаметражны мастацкі фільм рэжысёра. Фільм з’яўляецца экранізацыяй  французскай пісьменніцы , адаптацыяй кнігі займаліся  і Раман Паланскі. Галоўныя ролі выканалі Ева Грын і Эманюэль Сенье.

Прэм’ера фільма адбылася 27 мая 2017 года ў межах пазаконкурснай праграмы 70-га Канскага кінафестывалю.

## Сюжэт 
Пісьменніца Дэльфін дэ Віган (Эманюэль Сенье) выдала раман пра сваю маці, які стаў бестселерам. Аднак папулярнасць гняце яе — залішняя ўвага фанатаў, лісты нядобразычліўцаў, якія сцвярджаюць, што яна здрадзіла памяць маці, і творчы крызіс заганяюць жанчыну ў дэпрэсію. І раптам у яе жыцці з’яўляецца загадкавая Эль (Ева Грын), моцная, прыгожая, таямнічая жанчына, якая мяняе жыццё Дэльфін. Эль, здаецца, разумее Дэльфін, як ніхто, клапоціцца пра яе і прыносіць ажыўленне ў шэрыя будні. Але паступова пісьменніца пачынае падазраваць, што Эль з’явілася нездарма і, магчыма, уяўляе небяспеку для яе жыцця ці розуму.

## Акцёрскі склад 
## Крыніцы 
## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Фільмы-драмы 2017 года
Катэгорыя:Фільмы-трылеры 2017 года
Катэгорыя:Фільмы Францыі 2017 года
Катэгорыя:Фільмы Польшчы 2017 года
Катэгорыя:Фільмы Бельгіі 2017 года
Катэгорыя:Фільмы-драмы Францыі
Катэгорыя:Фільмы-драмы Польшчы
Катэгорыя:Фільмы-драмы Бельгіі
Катэгорыя:Фільмы-трылеры Францыі
Катэгорыя:Фільмы-трылеры Польшчы
Катэгорыя:Фільмы-трылеры Бельгіі
Катэгорыя:Фільмы на французскай мове
Катэгорыя:Фільмы пра Парыж
Катэгорыя:Фільмы пра пісьменнікаў
Катэгорыя:Экранізацыі раманаў
Катэгорыя:Фільмы Рамана Паланскага
Катэгорыя:Фільмы па сцэнарыях Аліўе Асаяса
Катэгорыя:Фільмы па сцэнарыях Рамана Паланскага
Катэгорыя:Фільмы, музыку да якіх напісаў Аляксандр Дэспла
IGTV

**IGTV** (скарочана ад *Instagram TV*) — аўтаномная праграма ад Instagram для смартфонаў Android і iOS. Праграма давала магчымасць спампоўваць відэа працягласцю да гадзіны і кожная старонка карыстальніка называецца «каналам». Хоць IGTV даступны як асобная праграма, асноўныя функцыі таксама даступныя ў праграме і на вэб-сайце Instagram.

## Сэрвіс 
IGTV патрабуе ад карыстальнікаў уваходу ў свой профіль Instagram і дае магчымасць запампоўваць відэа працягласцю да 10 хвілін і да 650 МБ памяці, а папулярныя і правераныя карыстальнікі маюць магчымасць запампоўваць відэа працягласцю да 60 хвілін і да 3,6 ГБ памяці. Праграма аўтаматычна прайгравае відэа, як толькі яно запускаецца, што Кевін Сістрам супрацьпаставіў відэахостынгам, дзе трэба спачатку запампаваць відэа.

У маі 2019 года ў IGTV з’явілася магчымасць загружаць гарызантальныя відэа.

1 сакавіка 2022 года кампанія Meta, мацярынская кампанія Instagram, абвясціла пра закрыццё IGTV бо яны засяродзілі ўвагу на Instagram Reels. Праграму выдалілі з крам праграмнага забеспячэння ў сярэдзіне сакавіка, а ўсе магчымасці відэа IGTV былі аб’яднаны праграме Instagram.

Катэгорыя:Праграмнае забеспячэнне для iOS
Катэгорыя:Праграмнае забеспячэнне мабільных тэлефонаў
Катэгорыя:Instagram
Катэгорыя:Кросплатформавае праграмнае забеспячэнне
Катэгорыя:Мультымедыйнае праграмнае забеспячэнне
Венера ў футры (фільм, 2013)

**«Венера ў футры»** () — эратычная драма 2013 года рэжысёра Рамана Паланскага, дваццаты поўнаметражны мастацкі фільм рэжысёра. Фільм з’яўляецца экранізацыяй  амерыканскага драматурга , сцэнарый напісалі  і Раман Паланскі. Галоўныя ролі выканалі Эманюэль Сенье і Мацьё Амальрык.

Прэм’ера фільма адбылася 25 мая 2013 года ў межах конкурснай праграмы 66-га Канскага кінафестывалю.

## Сюжэт 
Увесь дзень Тама праводзіў праслухоўванні, выбіраючы актрысу для п’есы па знакамітым рамане Леапольда фон Захер-Мазоха «''''». Рэжысёр у роспачы, пакуль не з’яўляецца Ванда — сапраўдны згустак энергіі, разнузданая і развязная. Яна ўвасабляе сабой усё, што Тама ненавідзіць: вульгарная, шалапутная і не спыніцца ні перад чым, каб атрымаць ролю. Раптам усё, што так ненавідзіць Тама, пачынае яму падабацца — актрыса выдатна падрыхтавалася да праслухоўвання. Здзіўленне змяняецца цягай, а затым і апантанасцю гэтай жанчынай.

## Акцёрскі склад 
## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Фільмы-драмы 2013 года
Катэгорыя:Фільмы Францыі 2013 года
Катэгорыя:Фільмы Польшчы 2013 года
Катэгорыя:Фільмы-драмы Францыі
Катэгорыя:Фільмы-драмы Польшчы
Катэгорыя:Фільмы на французскай мове
Катэгорыя:Фільмы, знятыя ў Парыжы
Катэгорыя:Фільмы пра акцёраў
Катэгорыя:Экранізацыі літаратурных твораў
Катэгорыя:Фільмы Рамана Паланскага
Катэгорыя:Фільмы па сцэнарыях Дэвіда Айвза
Катэгорыя:Фільмы па сцэнарыях Рамана Паланскага
Катэгорыя:Фільмы, музыку да якіх напісаў Аляксандр Дэспла
Расійская акупацыя Херсонскай вобласці

**Расійская акупацыя Херсонскай вобласці** — ваенная акупацыя, якая працягваецца 2 сакавіка 2022 года на тэрыторыі Херсонскай вобласці Украіны. Афіцыйная назва акупацыйнай улады — **Херсонская ваенна-грамадзянская адміністрацыя** (). Ваенная акупацыйная зона ўтварылася пасля заняцця Херсона і большай часткі Херсонскай вобласці, што прывяло да фактычнага кантролю над большасцю тэрыторыі вобласці расійскім урадам і яго ўзброенымі сіламі.

У сярэдзіне траўня 2022 года кіраўніцтва Херсонскай ваенна-цывільнай адміністрацыі заявіла пра намер анексаваць вобласць у склад Расійскай Федэрацыі «па ўзоры Таўрычаскай губерні». Увосень Расія плануе правесці рэферэндумы пра далучэнне Запарожскай і Херсонскай абласцей да Расіі. У ліпені расійскія ўлады распаўсюдзілі расійскія законы пра вайсковую цэнзуру 2022 года на Херсонскую вобласць з дэпартацыяй у Расію як пакаранне за парушэнне.

## Гл. таксама 
* 
** Расійская акупацыя Аўтаномнай Рэспублікі Крым і Севастопаля
** Расійская акупацыя Данецкай вобласці
** Расійская акупацыя Жытомірскай вобласці
** Расійская акупацыя Запарожскай вобласці
** Расійская акупацыя Кіеўскай вобласці
** 
** Расійская акупацыя Мікалаеўскай вобласці
** 
** Расійская акупацыя Харкаўскай вобласці
** 
** 
* Анексія Крыма Расіяй
* Анексія Паўднёвай і Усходняй Украіны Расіяй

## Спасылкі 
* Афіцыйны сайт

Х
Катэгорыя:З’явіліся ў 2022 годзе
Катэгорыя:Уварванне Расіі ва Украіну (2022)
Катэгорыя:Херсонская вобласць
Катэгорыя:Гісторыя Херсонскай вобласці
Пётр Мікалаевіч Сіманенка

**Пётр Мікалаевіч Сіманенка** (, Сталіна, УССР, СССР) — украінскі палітычны і дзяржаўны дзеяч, першы сакратар ЦК КПУ з 1993 па 2022 год, кіраўнік фракцыі КПУ ў Вярхоўнай Радзе II-VII скліканняў. Кандыдат у прэзідэнты Украіны на 4-х выбарах (1999, 2004, 2010, 2014).

19 чэрвеня 1993 года ў Данецку прайшоў устаноўчы з'езд Камуністычнай партыі Украіны, на якім больш за пяцьсот дэлегатаў абралі Сіманенка першым сакратаром ЦК КПУ. Гэтую пасаду ён нязменна займаў да 2022 года. 16 мая 2022 года стала вядома, што рашэнне суда аб забароне КПУ ўступіла ў законную сілу, у выніку чаго Сіманенка перастаў займаць пасаду першага сакратара ЦК КПУ.

Катэгорыя:Нарадзіліся ў Данецку
Катэгорыя:Выпускнікі Данецкага нацыянальнага тэхнічнага ўніверсітэта
Катэгорыя:Народныя дэпутаты Вярхоўнай Рады Украіны II склікання
Катэгорыя:Народныя дэпутаты Вярхоўнай Рады Украіны III склікання
Катэгорыя:Народныя дэпутаты Вярхоўнай Рады Украіны IV склікання
Катэгорыя:Народныя дэпутаты Вярхоўнай Рады Украіны V склікання
Катэгорыя:Народныя дэпутаты Вярхоўнай Рады Украіны VI склікання
Катэгорыя:Народныя дэпутаты Вярхоўнай Рады Украіны VII склікання
Чарлз Таўнсенд

**Чарлз Генры Тайлер Таўнсенд** (; 5 снежня 1863 — 17 сакавіка 1944) — амерыканскі энтамолаг, які спецыялізаваўся на тахінах. Працаваў у ЗША і Бразіліі, некаторы час быў куратарам музея на Ямайцы. Усё жыццё збіраў калекцыю мух і апублікаваў мноства работ па энтамалогіі. Апісаў 1491 род і 1555 відаў.

Як сістэматык валодаў супярэчлівай рэпутацыяй. Яго называлі эксцэнтрычнай асобай. Вучоны любіў «пладзіць» роды, якія змяшчаюць па адным віду кожны і дапускаў асабістыя нападкі на калег, якія такі падыход крытыкавалі. Яго magnum opus стала праца «Manual of Myiology», якая ўтрымлівала 3760 старонак. Пры гэтым апошнія два тамы былі прысвечаны не энтамалогіі, але меркаванням аўтара адносна Месяца, развіцця людзей і прыроды гравітацыі.

Мірна памёр у сваім доме ў Ітакуакесетубе, Бразілія.

## Сям’я 
Жонка Таўнсенда памерла ў 1903 годзе. Дзяцей ён пакінуў сваякам.

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Выпускнікі Універсітэта Джорджа Вашынгтона
Катэгорыя:Энтамолагі ЗША
Катэгорыя:Аўтары заалагічных таксонаў
Фелікс Эдуард Герэн-Меневіль

**Фелікс Эдуард Герэн-Меневіль** (1799—1874) — французскі заолаг і энтамолаг, аўтар больш за 400 публікацый.

Працаваў над паляпшэннем  шляхам развядзення новы парод шаўкапрадаў. У 1846 годзе абраны прэзідэнтам .

## Працы 
* «Iconographie du Règne animal de Cuvier» (7 т., Парыж, 1830-44 г.);
* «Genera des канфігурацыі» (П., 1835);
* "Spécies et iconographie génerique des animaux articulés " (П., 1843);
* «Guide de l'éleveur de vers à soie» (П., 1856);

Акрамя таго, ён выдаваў «Magazin de Zoologie, d’anatomie comparée et de paléontologie» (П., 1831-44, 26 т.).

## Крыніцы 
## Літаратура 
* 
* Jean Gouillard (2004). *Histoire des entomologistes français, 1750—1950. Édition entièrement revue et augmentée.* Boubée (Paris) : 287 p.
* Jean Lhoste (1987). *Les Entomologistes français. 1750—1950. *INRA Éditions : 351 p.

Катэгорыя:Энтамолагі Францыі
Катэгорыя:Селекцыянеры
Катэгорыя:Шаўкаводы
Ганна Аркадзеўна Гейфман

**Ганна Аркадзеўна Гейфман** (нар. , Ленінград) — амерыканская і ізраільская вучоная-гісторык.

## Біяграфія 
Нарадзілася ў яўрэйскай сям’і. У 1976 годзе разам з сям’ёй эмігравала ў ЗША. У 1985 годзе скончыла Бостанскі ўніверсітэт, атрымаўшы ступень магістра.

Працягнула адукацыю ў Гарвардскім універсітэце, дзе ў 1990 годзе атрымала ступень PhD па гісторыі. Прафесар Бостанскага ўніверсітэта.

Гістарычныя працы Гейфман прысвечаны палітычнаму тэрарызму ў Расіі пачатку XX стагоддзя і псіхалогіі сучаснага тэрарызму ( і іншыя акты сучаснага масавага тэрору).

З 2007 года жыве ў Ізраілі (у Іерусаліме), прафесар .

## Працы 
* Thou Shalt Kill: Revolutionary Terrorism in Russia, 1894—1917. Princeton University Press. 1993.
* Entangled in Terror: The Azef Affair and the Russian Revolution. Rowman & Littlefeld Publishers, Inc., 2000.
* На службе у Смерти // Отрывки из книги «Начало современного терроризма: очерк обычаев и нравов». Бостонский университет, издательство «Либерти», Нью-Йорк, 2006.
* Death Orders: The Vanguard of Modern Terrorism in Revolutionary Russia. Praeger Security International. 2010.

## Ацэнка дзейнасці 
### Станоўчыя водгукі 
Рычард Пайпс, прафесар гісторыі Гарвардскага ўніверсітэта, адзначыў, што падыход Гейфман з’яўляецца «*шырокамаштабным разуменнем тэрарызму*».

, прафесар сацыялогіі Масачусецкага ўніверсітэта, піша, што кніга Гейфман «Пачатак сучаснага тэрарызму: нарыс звычаяў і нораваў» — гэта «*арыгінальнае і старанна вывучанае параўнальнае даследаванне сучаснага палітычнага тэрору… Аўтар праяўляе выключнае разуменне менталітэту і метадалогіі рускіх тэрарыстаў XIX стагоддзя, сучасных ісламскіх тэрарыстаў-смяротнікаў і палітычных экстрэмістаў у цэлым*».

## Літаратура 
* *Городницкий Р. А.* Боевая организация партии социалистов-революционеров в 1901—1911 гг. — М.: РОССПЭН, 1998. — 239 с. — С. 20−21.
* *Прайсман Л. Г.* Террористы и революционеры, охранники и провокаторы — М.: РОССПЭН, 2001. — 432 с.
* *Тарасов А. Н.* Расистские предрассудки под маской либерализма // «Марксизм и современность», 1997, № 3.

## Спасылкі 
* A review of Anna Geifman’s Death Orders 
* От эсеров к исламистам  (06.05.2015)

Катэгорыя:Гісторыкі Ізраіля
Катэгорыя:Гісторыкі ЗША
Джэйш аль-Муамаль

**Джэйш аль-Муамаль** (, ) — шыіцкая ісламісцкая групоўка з ліку так званых «прыватных апалчэнняў», якую ўзначаліў Саад Савад. Удзельнічала ў канфліктах на тэрыторыі Сірыі і Ірака. Першапачаткова ўзнікла як адна з фракцый садрысцкага руху, атрымліваючы падтрымку ад Ірана і былога прэм’ер-міністра Ірака Нуры аль-Малікі. Далучылася да кааліцыі «Сілы народнай мабілізацыі» пад пазначэннем **«91-я брыгада»**.

## Гісторыя 
«Джэйш аль-Муамаль» узнікла з-за рознагалоссяў унутры садрысцкага руху, калі пасля пачатку грамадзянскай вайны ў Сірыі лідар садрыстаў Муктада ас-Садр вырашыў не дапамагаць ураду Башара Асада, што выклікала незадаволенасць сярод яго паслядоўнікаў. Адзін з камандзіраў яго апалчэнняў, Саад Савар, адкрыта заявіў пра разрыў з Садрам і адправіўся ў Дамаск. У сярэдзіне 2018 года яна ўдзельнічала у антыпаўстанцкіх аперацыях супраць ІДІЛ у правінцыі Салах-эд-Дзін.

## Арганізацыя 
Штаб-кватэра размешчана ў Садр-Сіці, Багдад, дзе групоўка набрала большую частку сваіх байцоў. Шэраг прыхільнікаў Нуры аль-Малікі ў Цэнтральным і Паўднёвым Іраку таксама далучыліся да апалчэння або, па меншай меры, выказалі яму сваю падтрымку.

У адрозненне ад Муктады ас-Садра, які засяроджаны на Іраку, Саад Савар падкрэсліваў сваю гатоўнасць аказваць ваенную падтрымку шыіцкім групоўкам за межамі сваёй роднай краіны. Такім чынам, яго фракцыя дзейнічае як у Іраку, так і ў Сірыі. У той жа час яна заявіла аб сваёй гатоўнасці падтрымліваць хусітаў у грамадзянскай вайне ў Емене і змагацца з бахрэйнскай апазіцыяй супраць суніцкага Дома Халіфы.

## Гл. таксама 
* Спіс узброеных груповак грамадзянскай вайны ў Іраку (2011—2017)
* Спецыяльныя групы (Ірак)

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Іракскія групоўкі, якія змагаюцца супраць ІДІЛ
Катэгорыя:Арганізацыі, заснаваныя ў 2016 годзе
Рэдзькаўскі сельсавет

**Рэ́дзькаўскі сельсаве́т** — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Дубровенскага раёна Віцебскай вобласці Беларусі. Адміністрацыйны цэнтр — вёска Рэдзькі.

## Гісторыя 
Утвораны 20 жніўня 1924 года як **Азёрскі (Азярэцкі) сельсавет** у складзе Дубровенскага раёна Аршанскай акругі БССР. Цэнтр — вёска Азёры. Пасля скасавання акруговай сістэмы 26 ліпеня 1930 года сельсавет у Дубровенскім раёне БССР, з 20 лютага 1938 года — Віцебскай вобласці. У 1939 годзе цэнтр сельсавета перанесены ў вёску Пятрыкі. З 9 верасня 1946 года сельсавет у складзе Арэхаўскага раёна, з 17 снежня 1956 года — Дубровенскага раёна. 20 мая 1960 года ў склад сельсавета з Засценкаўскага сельсавета перададзены 3 населеныя пункты (Кіраёва, Косціна і Рэдзькі). З 25 снежня 1962 года сельсавет у складзе Аршанскага раёна. У 1963 годзе ў склад сельсавета з адміністрацыйнага падпарадкавання Асінторфскага пассавета перададзены 8 населеных пунктаў (вёскі Буда, Жабыкі, Лабаны, Ступакі, Шалашына, Шыбаны, пасёлкі падсобнай гаспадаркі мясакамбіната і станцыя Асінаўка). 6 верасня 1963 года цэнтр сельсавета перанесены ў вёску Рэдзькі. 17 ліпеня 1964 года ў склад Пірагоўскага сельсавета перададзены 7 населеных пунктаў (вёскі Буда, Жабыкі, Лабаны, Ступакі, Шалашына, Шыбаны і чыгуначная станцыя Асінаўка). З 6 студзеня 1965 года сельсавет у складзе адноўленага Дубровенскага раёна. 24 мая 1968 года сельсавет перайменаваны ў Рэдзькаўскі. На 1 студзеня 1974 года ў складзе сельсавета 9 населеных пунктаў.

8 красавіка 2004 года сельсавет скасаваны, яго тэрыторыя далучана да Засценкаўскага сельсавета.

## Склад 
На момант скасавання ў склад сельсавета ўваходзілі 8 населеных пунктаў: Азёры, Вялікае Тхорына, Кіраёва, Косціна, Пятрыкі, Рэдзькі, Судзілавічы і Шэкі.

## Крыніцы 
## Літаратура 
* Административно-территориальное устройство БССР: справочник: в 2 т. / Главное архивное управление при Совете Министров БССР, Институт философии и права Академии наук БССР. — Минск: «Беларусь», 1985―1987.
* Административно-территориальное устройство Республики Беларусь (1981—2010 гг.): справочник. — Минск: БелНИИДАД, 2012.

Катэгорыя:Былыя сельсаветы Дубровенскага раёна
Катэгорыя:Былыя сельсаветы Арэхаўскага раёна
Катэгорыя:Былыя сельсаветы Аршанскага раёна
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, утвораныя ў 1924 годзе
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, скасаваныя ў 2004 годзе
Фантастычная чацвёрка

**Фантастычная чацвёрка** — каманда супергерояў, прыдуманая Стэнам Лі і Джэкам Кірбі ў 1961 годзе. Упершыню з’явілася ў часопісе «The Fantastic Four» #1.

У склад каманды традыцыйна ўваходзяць чатыры персанажы, якія атрымалі звышздольнасці пасля ўздзеяння касмічных прамянёў падчас навуковай місіі ў адкрыты космас: Містар Фантастык (Рыд Рычардс), навуковы геній і лідар групы, які здольны расцягваць сваё цела да неверагоднай даўжыні і формы; Нябачная Жанчына (Сьюзан «Сью» Шторм), якая можа станавіцца нябачнай і праецыраваць магутныя нябачныя сілавыя палі; Чалавек Паходня (Джоні Шторм), малодшы брат Сью, які можа генераваць полымя, атачаць сябе ім і лётаць; Істота (Бэн Грым), добры пілот, які валодае звышчалавечай сілай і цягавітасцю дзякуючы сваёй каменнай плоці.

## Гісторыя 
Быўшы студэнтам універсітэта, Рыд Рычардс вырашыў здзейсніць міжзоркавае падарожжа. Яго сусед па пакоі і лепшы сябар Бэн Грым жартам паабяцаў, што сядзе за штурвал карабля Рыда. Некалькі гадоў пасля, працуючы аэракасмічным інжынерам, Рыд рэалізаваў мару ўсяго свайго жыцця. Ён прафінансаваў праект будынка міжзоркавага карабля. Бэн да таго часу стаў вядомым лётчыкам-выпрабавальнікам і з радасцю прыняў прапанову кіраваць караблём. Пазней да іх далучылася даўняя любоў і нявеста Рыда Сью Шторм.

Аднак праэкт быў не надта ўдалым. Урад пагражаў спыненнем сваёй частцы фінансавання і Рыд прыняў рашэнне неадкладна сесці на карабель і адправіцца ў пробны палёт. Бэну не спадабалася гэтая ідэя, бо сістэма абароны карабля не была дапрацавана і можа апынуцца не ў стане абараніць экіпаж ад моцных касмічных выпраменьванняў. Тым не менш Рыд пераканаў старога сябра заняць месца пілота ў экіпажы. Сью і яе малодшы брат Джоні таксама настойвалі на сваім удзеле, не жадаючы выпусціць магчымасць патрапіць у гісторыю. Чацвёрка ўпотай прабралася на пускавую пляцоўку, села ў карабель і паляцела ў космас з намерам наведаць іншую зорную сістэму і вярнуцца назад. У гэты час моцная ўспышка на сонцы выклікала магутны выкід касмічнага выпраменьвання, якое трапіла ў карабель, выводзячы з ладу схемы кіравання і апрамяняючы каманду. Бэн быў вымушаны спыніць палёт і вярнуць экспедыцыю на зямлю, дзе каманда выявіла, што касмічныя прамяні выклікалі ў іх сур’ёзныя мутацыі.

Рычардс пераканаў сваіх сяброў, што яны павінны выкарыстоўваць свае новаздабытыя здольнасці на карысць усяго чалавецтва. Фантастычная чацвёрка ўзяла на сябе нялёгкую задачу ахоўваць чалавецтва ад небяспекі.

## Фільмы 
* Фантастычная чацвёрка (2005)
* Фантастычная чацвёрка 2: Уварванне Срэбнага сёрфера (2007)
* Фантастычная чацвёрка (2015)
* Фантастычная чацвёрка: Першыя крокі (2025)

Катэгорыя:Коміксы
Катэгорыя:Супергероі Marvel Comics
Катэгорыя:З’явіліся ў 1961 годзе
Суперкубак Польшчы па баскетболе 2017

**Суперкубак Польшчы па баскетболе 2017** — 12-ы штогадовы розыгрыш суперкубка Польшчы па баскетболе, які складаецца з аднаго матча паміж пераможцам чэмпіянату Польшчы і ўладальнікам Кубка Польшчы.

## Спасылкі 
*  Superpuchar Polski dla Anwilu Włocławek 

2017
Катэгорыя:2017 год у баскетболе
Катэгорыя:Спорт у Польшчы ў 2017 годзе
Аркадзь Анатолевіч Малчанаў

**Аркадзь Анатолевіч Малчанаў** (27 лютага 1947 — 18 ліпеня 2010) — расійскі гісторык, археолаг і нумізмат. Большая частка прац Малчанава прысвечана гісторыі, археалогіі і нумізматыцы Старажытнай Русі, але вядомы ён болей як даследчык крыцкага пісьма.

Прааналізаваў лагічныя блокі, з якіх складзены надпісы крыцкімі іерогліфамі, і выявіў словы, якія значаць «цар» і «сын», а таксама прачытаў шэраг імён. Таксама прапанаваў дэшыфроўку фесцкага дыска, аднак большасць даследчыкаў лічыць яе спрэчнай.

## Памяць 
У 2011 годзе ў памяць А. А. Малчанава выйшаў «Альманах антычнай нумізматыкі № 4», навуковым рэдактарам якога ён быў да сваёй смерці.

У 2014 годзе выйшаў зборнік «ΠΟΛΥΤΡΟΠΟΣ. Зборнік навуковых артыкулаў памяці Аркадзя Анатолевіча Малчанава (1947—2010)» (пад рэдакцыяй Т. Джаксан і А. Акапяна), які ўключае артыкулы па антычнай гісторыі, генеалогіі і геаграфіі, па гісторыі, генеалогіі і геаграфіі Закаўказзя, па гісторыі Візантыі, Старажытнай Русі і Скандынавіі, па антычнай, закаўказскай і ўсходняй нумізматыцы і эпіграфіцы, а таксама публікацыі архіўных матэрыялаў.

## Працы 
* 
* 
*  (Переработанное и дополненное издание книги «Таинственные письмена первых европейцев»).
* 

## Літаратура 
* *Акопян А. В.* In memoriam magistri. Памяти Аркадия Анатольевича Молчанова. 1947—2010 // Альманах античной нумизматики. № 4. (Библиотека античной истории и нумизматики). — М., 2011. С. 6-9.
* *Молчанова О. В., Молчанов К. А.* Список печатных работ А. А. Молчанова (1947—2010) // Альманах античной нумизматики. № 4. (Библиотека античной истории и нумизматики). М., 2011. С. 10-41.

## Спасылкі 
* Кароткая біяграфія
* Спіс друкаваных прац
* Спіс друкаваных прац са спасылкамі на публікацыі ў інтэрнэце

Катэгорыя:Антыказнаўцы Расіі
Катэгорыя:Мовазнаўцы Расіі
Катэгорыя:Гісторыкі Расіі
Катэгорыя:Нумізматы Расіі
Чалавек Божы (фільм, 2021)

«**Чалавек Божы**» (, ) — грэчаскі драматычны фільм 2021 года рэжысёркі Алены Паповіч, прысвечаны жыццю аднаго з найбольш шанаваных у Грэцыі святых . Галоўныя ролі выканалі , Мікі Рурк і Аляксандр Пятроў.

## Сюжэт 
Мітрапаліт Пентапольскі  абылганы і выгнаны з Егіпта. Ён перажывае аб тым, што не можа сустрэцца з патрыярхам  і вытлумачыцца. Бо да Сафронія ён ставіўся як да роднага бацькі. Сустрэча адбудзецца, але гэта ўжо будзе магіла Патрыярха. Пачынаюцца бадзянні па Грэцыі, затым клопат аб уладкаванні . Ізноў паклёп і недастатковае разуменне з боку сваіх жа субратаў.

## Акцёрскі склад 
## Саўндтрэк 
Музычнае суправаджэнне да фільма «*Чалавек Божы*» напісаў польскі кампазітар Збігнеў Прайснер.

## Узнагароды 
Паводле рэсурса «*Internet Movie Database*» фільм быў адзначаны 10 кінаўзнагародамі і яшчэ 13 намінацыямі.

## Зноскі 
## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Фільмы Грэцыі 2021 года
Катэгорыя:Фільмы-драмы 2021 года
Катэгорыя:Фільмы-драмы Грэцыі
Катэгорыя:Фільмы-біяграфіі Грэцыі
Катэгорыя:Фільмы на англійскай мове
Катэгорыя:Фільмы пра рэлігію
Катэгорыя:Фільмы Алены Паповіч
Катэгорыя:Фільмы, музыку да якіх напісаў Збігнеў Прайснер
Вуліца Вялікая Слепня (Мінск)

**Вуліца Вялікая Слепня** — вуліца ў Першамайскім раёне Мінска. Названа ў гонар аднайменнай вёскі, якая з 1959 года знаходзіцца ў складзе беларускай сталіцы. Ідзе ад вуліцы Кедышкі ў раёне 4-й падстанцыі хуткай медыцынскай дапамогі праз Севастопальскі парк і злучаецца з вуліцай Славінскага ў раёне дамоў 1, кк.1—4.

## Спасылкі 
Катэгорыя:Вуліцы Мінска
Катэгорыя:Першамайскі раён (Мінск)
Ларэта Асанавічуце

**Ларэта Асанавічуце** (, 22 красавіка 1967, Вільня, Літоўская ССР, СССР − 13 студзеня 1991, Вільня, Літва) − удзельніца літоўскай вызваленчай барацьбы ў 1991 годзе, першая ахвяра і адзіная жанчына сярод забітых падчас штурма Вільнюскага тэлецэнтра спецпадраздзяленнем «Альфа».

## Біяграфія 
Нарадзілася 22 красавіка 1967 года ў Вільні ў сям’і Сцяпаса і Стасі Асанавічусаў была трэцім дзіцём у сям’і, мела старэйшых брата Бронюса і сястру Рэнату. У 1982 годзе скончыла 8 класаў і ўладкавалася на Аўшрайскую фабрыку вучаніцай швачкі; з 1983 г. працавала швачкай у аб’яднанні «Dovana».

Паралельна з працай навучылася ў Віленскай вячэрняй школе № 1, якую скончыла ў 1985 годзе. У 1988 годзе паступіла ў Віленскі фінансавы тэхнікум, які скончыла ў 1990 годзе па спецыяльнасці бухгалтарка. Падчас вучобы ў школе захаплялася літоўскімі народнымі песнямі і танцамі, удзельнічала ў самадзейнасці. З 1986 года была ўдзельніцай фальклорнага ансамбля аб’яднання «Dovana», дзе і працавала.

23 жніўня 1989 года ўдзельнічаў у гістарычным «Балтыйскім шляху», прысвечаным 50-годдзю Пакта Молатава-Рыбентропа.

13 студзеня 1991 года памёрла ў Вільні. Абараняючы незалежнасць Літвы, разам з іншымі віленчукамі яна стаяла на варце Тэлевізійнай вежы, абараняючы яе ад захопу. Была расціснута танкам савецкага войска. Памерла ў шпіталі Чырвонага Крыжа ад атрыманых раненняў.

16 студзеня 1991 года была пахавана разам з іншымі ахвярамі 13 студзеня на Антокальскіх могілках у Вільні.

## Узнагароды 
15 студзеня 1991 года за гераічную мужнасць і стойкасць, праяўленыя пры абароне свабоды і незалежнасці Літвы, пасмяротна ўзнагароджаная ордэнам Крыжа Віціса  1-й ступені.

## Памяць 
Адна з віленскіх вуліц у Каралінішках носіць імя Ларэты Асанавічуце. На сцяне дому, дзе жыла Ларэта Асанавічуце, вісіць мемарыяльная дошка ў памяць гераіні.
Мілена Іванаўна Рудніцкая

**Міле́на Іванаўна Рудні́цкая** (), у замужжы **Лысяк** (, , Аўстра-Венгрыя — 29 сакавіка 1976, Мюнхен, Германія) — украінская грамадска-палітычная дзяячка, журналістка, пісьменніца, настаўніца. Старшыня цэнтральнай управы Саюзу ўкраінак. Піянерка ўкраінскага фемінізму. Доктарка філасофіі (1917).

## Біяграфія 
Нарадзілася 15 ліпеня 1892 г. у горадзе Збораў (цяпер Цярнопальская вобласць) у сям’і ўкраінца Івана Рудніцкага і яўрэйкі Іды Шпігель. Пры хрышчэнні яе маці ўзяла сабе імя Вольга.

Навучалася ў Львоўскім, потым Венскім універсітэтах.

Старшыня цэнтральнай управы Саюзу ўкраінак (пад яе старшынствам саюз вырас у моцную нацыянальную арганізацыю), З’езда ўкраінак у Станіслававе (1934), Сусветнага союза ўкраінак, палітычнай жаночай арганізацыі «Дружина Княгині Ольги»; рэдактарка двухтыднёвіку «Жінка» (1935—1939), часопісу «Жіночий вістник» (1922); удзельніца і прадстаўніца ўкраінскіх жанчын на міжнародных жаночых кангрэсах. Актыўная член УНДА (Украінскае нацыянальна-дэмакратычнае аб’яднанне), была паслом у польскім сейме (1928—1935 гг., працавала ў яго камісіях па адукацыі і замежных справах).

Як дэлегатка Украінскага парламенцкага прадстаўніцтва яна абараняла ўкраінскія петыцыі ў Лізе Нацый, у прыватнасці ў справе г.зв. пацыфікацыі і голаду ў Савецкай Украіне, мела кантакты з урадавымі і грамадскімі коламі Заходняй Еўропы, выступала на міжнародных кангрэсах.

Пахаваная ў Мюнхене. У 1993 годзе перапахаваная ў Львове ў фамільнай магіле на Лычакіўскіх могілках.

## Фемінізм Мілены Рудніцкай 
Мілена Рудніцкая пачынала як актывістка жаночага руху, але стала да ўсяго фемінісцкім ідэолагам. Яна не засяроджвалася на жаночых справах, а ішла далей — палітызавала «жаночае пытанне». Калі Гітлер прыйшоў да ўлады, Рудніцкая напісала сатырычны артыкул, які з’явіўся ў часопісе «Жіночий голос», у якім апісвала погляд рэжыму, што жанчыны — гэта пачвары, у якіх няма мэты, акрамя як гатаваць ежу, прыбіраць і нараджаць дзяцей. У той час, калі ўкраінскія жанчыны прытрымлівалася іншай думкі, паводле якой, жанчына мусіць быць палітычна свядомай, актыўнай і сацыяльна прадпрымальнай.

У іншым артыкуле яна пазначыла, чаму выбрала фемінізм — шлях да роўнасці: «Роўнасць была для нас толькі сродкам увайсці ў грамадскае жыццё як вырашальны і суадказны фактар, які дазволіў нам асэнсаваць, пераўтварыць свет, сфарміраваны мужчынамі».

## Творы 
* «Українська дійсність і завдання жінки» (1934),
* «Західна Україна під більшовиками» (1958),
* «Дон Боско. Людина, педагог, святий» (1963),
* «Невидимі стигмати» (1970).

Катэгорыя:палітыкі Украіны
Катэгорыя:журналісты Украіны
Катэгорыя:настаўнікі Украіны
Катэгорыя:феміністкі Украіны
Катэгорыя:Украінская дыяспара
Катэгорыя:педагогі Украіны
Вуліца Заснавальнікаў (Мінск)

**Вуліца Заснавальнікаў ** — вуліца ў Першамайскім раёне Мінска. Знаходзіцца паміж Азярышчам і мікрараёнам Вялікі Лес. Паўночная частка вуліцы ўяўляе сабой шматпавярховую забудову на месца ваеннага гарадка, а на поўдзень ад вуліцы знаходзіцца сядзібная забудова пасёлка Азярышча. Усе дамы, якія адносяцца да гэтай вуліцы, знаходзяцца на цотным баку.

## Спасылкі 
Катэгорыя:Вуліцы Мінска
Катэгорыя:Першамайскі раён (Мінск)
Сірша Ронан

**Сірша У́на Ро́нан** (; нар. 12 красавіка 1994, Нью-Ёрк, штат Нью-Ёрк, ЗША) — ірландская і амерыканская актрыса. Лаўрэат прэміі «Залаты глобус» (2018) і Critics’ Choice Award (2010), пяціразовы намінант на прэмію BAFTA, чатырохразовы намінант на прэмію Амерыканскай Гільдыі кінаакцёраў.

## Зноскі 
Катэгорыя:Актрысы ЗША
Катэгорыя:Актрысы Ірландыі
Катэгорыя:Дзеці-акцёры
Катэгорыя:Лаўрэаты прэміі «Сатурн»
Катэгорыя:Лаўрэаты прэміі «Спадарожнік»
Катэгорыя:Лаўрэаты прэміі «Залаты глобус»
Вуліца Герояў 120 Дывізіі (Мінск)

**Вуліца Герояў 120 Дывізіі** — вуліца ў Першамайскім раёне Мінска. Знаходзіцца ў мікрараёне Вялікі Лес. У 1945 годзе ў ваенны гарадок ля Уручча перадыслакавалі з Берліна 120-ю дывізію Чырвонай Арміі. У гонар герояў гэтай дывізіі названа вуліца.

## Спасылкі 
Катэгорыя:Вуліцы Мінска
Катэгорыя:Першамайскі раён (Мінск)
Асаавіяхімаўская вуліца (Магілёў)

**Асаавіяхімаўская вуліца** () — вуліца ў Магілёве, у Ленінскім раёне.

Названа ў гонар Таварыства садзейнічання абароне, авіяцыйнаму і хімічнаму будаўніцтву (Асаавіяхім). Забудова складаецца пераважна з дамоў сядзібнага тыпу.

Працягласць вуліцы складае каля 310 м. Арыентавана з захаду на ўсход. Пачынаецца ад Варонежскага завулка, перасякае Альхоўскую вуліцу і вуліцу Каралёва, завяршаецца скрыжаваннем з Тульскім завулкам.

Катэгорыя:Ленінскі раён (Магілёў)
Аршанскі завулак (Магілёў)

**Аршанскі завулак** () — завулак у Магілёве, у Ленінскім раёне, на тэрыторыі жылога раёна Чапаеўка. 

Працягласць завулка складае каля 240 м. Арыентаваны з паўднёвага ўсходу на паўночны захад. Пачынаецца ад скрыжавання з вуліцай Кірава, перасякае вуліцу Чапаева, завяршаецца скрыжаваннем з Маскоўскай вуліцай.

## Спасылкі 
Катэгорыя:Ленінскі раён (Магілёў)
Быхаўская вуліца (Магілёў)

**Быхаўская вуліца** () — вуліца ў Магілёве, у Ленінскім раёне.

## Забудова 
* № 6Э — Дом Ліфанда (другая палова ХІХ стагоддзя). — 
* № 12 — Будынак (другая палова ХІХ стагоддзя). — 
* № 22 — драўляны будынак з дэкорам у стылі магілёўскай разьбы.

Магілёў. Па Задубравенскім пасадзе. 2018 (25).jpg|Дом Ліфанда
Магілёў. Па Задубравенскім пасадзе. 2018 (37).jpg|Дом № 12
Магілёў. Вуліца Быхаўская, 22.jpg|Дом № 22

## Спасылкі 
Катэгорыя:Ленінскі раён (Магілёў)

Магілёў
Варонежскі завулак (Магілёў)

**Варонежскі завулак** () — завулак у Магілёве, у Ленінскім раёне.

Названы ў гонар горада Варонеж. Забудова складаецца пераважна з дамоў сядзібнага тыпу.

Працягласць завулка складае каля 680 м. Арыентаваны з поўдню на поўнач. Пачынаецца ад скрыжавання з Сувораўскай вуліцай, перасякае Пражэктарную вуліцу, праспект Міру, Сапёрную, Гвардзейскую, Танкавую вуліцы, Курскі, Вучэбны, Прамы завулкі, завяршаецца скрыжаваннем з Круглым завулкам каля яра Дзебры. 

## Спасылкі 
Катэгорыя:Ленінскі раён (Магілёў)
Вуліца Асіпенка (Магілёў)

**Вуліца Асіпенка** — вуліца ў Ленінскім раёне Магілёва на тэрыторыі жылога раёна Чапаеўка. Названа ў гонар Паліны Асіпенка, савецкай лётчыцы, героя Савецкага Саюза (1938).

Працягласць вуліцы складае каля 1,13 км. Арыентавана з поўначы на поўдзень. Пачынаецца ад жылога дома па вуліцы Крупскай, 51А, перасякае вуліцы Чапаева, Маскоўскую, Пралетарскую, Чырванасцяжную, Рыбалкі, Рыжскай, завяршаецца скрыжаваннем з Сормаўскай вуліцай каля лесапарку.

## Крыніцы 
## Спасылкі 
Катэгорыя:Ленінскі раён (Магілёў)
Вуліца Вароўскага (Магілёў)

**Вуліца Вароўскага** () — вуліца ў Магілёве, у Ленінскім раёне. Названа ў гонар расійскага рэвалюцыянера, публіцыста і дыпламата Вацлава Вацлававіча Вароўскага (1871—1923).

Пачынаецца ад скрыжавання вуліц Правая Дубравенка і Струшня, з паўднёвага ўсходу прымыкаюць 2-і Ленінградскі і Яравы завулкі, Рынкавы тупік, Быхаўская вуліца, з паўночнага захаду — Прамысловы завулак, перасякае вуліцу Пляханава, завяршаецца скрыжаваннем з вуліцай Чалюскінцаў. Працягласць вуліцы складае 890 м.

## Гісторыя 
Узнікла на Задубравенскім пасадзе. У XIX — пачатку XX стагоддзя на яе месцы былі частка Быхаўскай вуліцы, Салтанаўская і Белаградская вуліцы. За савецкім часам іх перайменавалі ў вуліцу Вароўскага.

Mahiloŭ. Магілёў (1778). Вароўскага.jpg|Вуліца на плане горада 1778 г.
Mahiloŭ. Магілёў (1835). Вароўскага.jpg|Вуліца на плане горада 1835 г.
Mahiloŭ. Магілёў (1918). Вароўскага (Быхаўская, Салтанаўская, Белаградская).jpg|Быхаўская, Салтанаўская і Белаградская вуліцы на плане горада 1918 г.
Магілёў. Нямецкі аэрафотаздымак 1941-06-23 (Вароўскага).jpg|Вуліца Вароўскага на нямецкім аэрафотаздымку. 23 чэрвеня 1941

## Забудова 
* № 11 (*вул. Пляханава, 23*) — карпусы былога яўрэйскага рамеснага вучылішча (1903 год) — 
* № 29 — будынак былога жаночага епархіяльнага вучылішча (1889—1892) — 
* № 41 — першы будынак Магілёўскага настаўніцкага інстытута (XIX — пачатак XX стагоддзя)

Магілёў. Вуліца Пляханава (11).jpg|Карпусы былога яўрэйскага рамеснага вучылішча
Магілёў. Вуліца Зладзейскага, 29.jpg|будынак былога жаночага епархіяльнага вучылішча
Магілёў. Вуліца Вароўскага, 39.jpg|Першы будынак Магілёўскага настаўніцкага інстытута

## Спасылкі 
Катэгорыя:Ленінскі раён (Магілёў)
Вуліца Крупскай (Магілёў)

**Вуліца Крупскай** () — вуліца ў Магілёве, у Ленінскім раёне.

Складаецца з дзвюх частак. Першая частка пачынаецца як працяг Ленінскай вуліцы ад пуцеправода цераз чыгуначныя пуці і Бярозаўскую вуліцу, перасякае вуліцу Васіля Кацюшына, Стасава, завулкі Крупскай, Вільямса, Рэпіна, вуліцы Бялінскага, Кірава, з захаду прымыкаюць вуліцы Чапаева, Маскоўская, Пралетарская, Чырванасцяжная, Рыбалкі, Рыжская, перасякае вуліцы Крывуліна — Турава, з захаду прымыкаюць 2-і Карʼерны завулак, 4-ы завулак Мечнікава, з усходу — Каштанавая вуліца, перасякае вуліцу Кулібіна — , з поўначы прымыкаюць Прыгарадны завулак, завяршаецца скрыжаваннем з Прыгараднай вуліцай, пераходзячы ў Мытную вуліцу. Працягласць гэтай часткі вуліцы складае 4,4 км.

Другая частка пачынаецца ад скрыжавання з Бярозаўскай вуліцай недалёка ад чыгуначных пуцей, перасякае Таварны завулак, вуліцы Уладзімірава, Васіля Кацюшына, Стасава, Грышына, завулак Крупскай, з усходу прымыкае завулак Вільямса, завяршаецца скрыжаваннем з вуліцай Бялінскага. Працягласць гэтай часткі вуліцы складае 1,09 км.

## Забудова 
* № 1А Комплекс ваенных казарм – галоўны і службовы будынкі (1908) - 
* № 67 — Магілёўскі інстытут МУС Рэспублікі Беларусь.
* № 81А — Магілёўская дзіцячая школа мастацтваў № 5.
* № 99А — турма № 4.
* № 137 — Палац гімнастыкі СДЮШАР «Багіма» імя А. Р. Мішчанкі.

Complex of Military Barracks 01.jpg|Галоўны корпус казарм
Complex of Military Barracks 04.jpg|Службовы корпус казарм
Lieninski District, Mogilev, Belarus - panoramio (444).jpg|Палац гімнастыкі

## Спасылкі 
Катэгорыя:Ленінскі раён (Магілёў)