Ян Маліцкі (гісторык)

у Цэнтры даследаванняў Усходняй Еўропы (Варшава, 1 сакавіка 2008).]]
**Ян Маліцкі** (нар. 24 чэрвеня 1958, Дэмбы Шляхецкія) — польскі гісторык, дзеяч апазіцыі і публіцыст падпольных выданняў часоў ПНР, суарганізатар і з 1990 года дырэктар Цэнтру даследаванняў Усходняй Еўропы (*Studium Europy Wschodniej*) Варшаўскага ўніверсітэта.

## Біяграфія 
У 1983 годзе скончыў гістарычны факультэт Варшаўскага ўніверсітэта, а таксама вывучаў мастацтвазнаўства і класічную філалогію. У 1983—1986 гадах быў дактарантам Гістарычнага інстытута Варшаўскага ўніверсітэта, але доктарскай ступені не атрымаў.

Паралельна з навуковай вёў апазіцыйную дзейнасць. З 1978 года быў распаўсюднікам незалежных часопісаў, у тым ліку «Głos», «Biuletyn Informacyjny „KOR“», «Placówka». У 1981 годзе быў сузаснавальнікам, а затым адным з рэдактараў незалежнага часопіса «Obóz», у 1981—1983 гадах быў сакратаром рэдакцыі, а ў 1983—1985 гадах — галоўным рэдактарам. У 1983—1985 гадах — арганізатар і кіраўнік падпольнага Інстытута Усходняй Еўропы і супрацоўнік арганізацыі «Niepodległość».

У маі 1985 года арыштаваны і ў лістападзе 1985 года асуджаны на 1,5 гады пазбаўлення волі з адтэрміноўкай на 4 гады і штраф.

У 1989 годзе вярнуўся да журналісцкай і навуковай працы. Зноў далучыўся да рэдакцыі часопіса «Obóz», а ў 1990 годзе ўдзельнічаў у заснаванні Цэнтра ўсходнееўрапейскіх даследаванняў пры Інстытуце ўсходніх даследаванняў Варшаўскага ўніверсітэта. Станам на 2024 год, ён — дырэктар Цэнтра ўсходнееўрапейскіх даследаванняў. Таксама Маліцкі — галоўны рэдактар штоквартальніка *Przegląd Wschodni*, а таксама дырэктар і каардынатар Стыпендыяльнай праграмы імя Кастуся Каліноўскага.

У ноч з 19 на 20 снежня 2024 года быў збіты невядомымі і дастаўлены ў шпіталь з сімптомамі страсення мозгу і падазрэннем на пералом костак чэрапа.

## Узнагароды і адзнакі 
* Камандорскі крыж ордэна Адраджэння Польшчы (2009)
* прэмія імя Адольфа Бохенскі (разам з Ежы Туровічам) (1993)
* Прэмія Фонду Юзэфа Пілсудскага — гістарычная прэмія імя Ежы Лоека (1999)
* Медаль імя Іванэ Джавахішвілі Тбіліскага дзяржаўнага ўніверсітэта (2003)
* Стыпендыя імя Расулзадэ, Баку (2006)
* Медаль Камянец-Падольскага ўніверсітэта (2007)
* Прэмія імя Святога Грыгора Перадзэ (2010)
* Доктар honoris causa Універсітэта імя Грыгора Перадзэ ў Тбілісі (2009)
* Залаты знак Усходне-Еўрапейскага дзяржаўнага ўніверсітэта ў Луцку (2013)
* Доктар honoris causa Астрожскага ўніверсітэта ў Астрогу (2013)
* Доктар honoris causa Прыкарпацкага нацыянальнага ўніверсітэта ў Івана-Франкоўску (2013)
* Бронзавы медаль «За заслугі перад культурай Gloria Artis» (2005)
* Кавалерскі крыж ордэна «Заслуг перад Літвой» (2006)
* Медаль падзякі міністра культуры Балгарыі (2008)
* Кавалерскі крыж ордэна Заслуг перад Венгерскай Рэспублікай (цывільны, 2009)
* Ордэн Пашаны (Грузія, 2011)
* Ганаровы знак «Bene Merito» (2011)
* Ганаровая грамата МЗС Украіны і Пасольства Украіны ў Варшаве «За выдатны ўклад у развіццё ўкраінска-польскага стратэгічнага партнёрства» (2013)
* Нагрудны знак Дзяржаўнай службы па надзвычайных сітуацыях Украіны Івана-Франкоўскай вобласці «За заслугі ў галіне грамадзянскай абароны» (2013)
* Ганаровы медаль «За заслугі перад Прыкарпаццем» Івана-Франкоўскай вобласці (2013)
* Прэмія газеты «Rzeczpospolita» імя Ежы Гедройця (2013)
* Медаль CEW UMCS імя Святых Кірыла і Мяфодзія (2017)
* юбілейны медаль «25 гадоў незалежнасці Украіны» (2016).
* медаль «За плённую працу на карысць Беларусі» (24 снежня 2024).

## Крыніцы 
## Спасылкі 
* Encyklopedia Solidarności — Jan Malicki
* Nota biograficzna na stronie Studium Europy Wschodniej

Катэгорыя:Гісторыкі Польшчы
Катэгорыя:Узнагароджаныя медалём «За плённую працу на карысць Беларусі»