open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Паэтызм

**Паэтызм** — першапачаткова літаратурны напрамак, які ўзнік на тэрыторыі Чэхаславакіі і ніколі не перасягнуў межы чэхаславацкай культурнай прасторы. Паэтызм меў амбіцыі быць не толькі літаратурнай з’явай, але і спосабам светабачання. Мэтай паэтызму было поўнае вызваленне ад палітыкі і аптымістычны погляд на свет. Ён быў засяроджаны выключна на сучаснасці, дакладней, на яе радасных момантах. Як галоўныя пачуцці разглядаліся шчасце і радасць, у паэтызме быў вельмі важным эмацыйны бок.

Асновай філасофіі паэтыстаў было адчужэнне і самаадчужэнне чалавека, праблема чалавечых адносін. Яны лічылі, што ў чалавечых адносінах і адносінах чалавека да навакольнага свету адбылася дэфармацыя. У гэтым адчужэнні яны вінавацілі грамадства, якое праз сваю сістэму арганізацыі перастала цікавіцца пачуццямі асобы, засяродзіўшыся выключна само на сабе. Мэтай паэтызму было дапамагчы выпраўленню і пераадоленню гэтага адчужэння.

## Гісторыя 
Карані паэтызму ў пралетарскай паэзіі. Напрамак узнік у асяроддзі авангарднай суполкі «''*». Годам узнікнення лічыцца 1923 год, хаця тэрмін «паэтызм» з’явіўся толькі ў 1924 годзе.
У 1924 годзе  апублікаваў у часопісе «*Host*» («Госць») першы накід тэорыі паэтызму, а ў 1928 годзе ў «*Revui Devětsilu*» быў надрукаваны маніфест пад назвай «*Паэтызм*».

У чэхаславацкай літаратуры паэтызм існаваў да Другой сусветнай вайны.

### Паэтызм у літаратуры 
Літаратары-паэтысты падкрэслівалі камбінаванне паэтычных вобразаў без залежнасці ад логікі. Прыярытэтам у іх вершах была прыгожая рыфма.

* Яраслаў Сейферт
* Віцезслаў Незвал (яго кніга «Пантаміма» сталася адным з праграмных твораў паэтызму)
* 
* 
* Вілем Завада
* 
* 

### Паэтызм у выяўленчым мастацтве 
* 
* 

## Гл. таксама 
* Чэшская літаратура
* 

## Літаратура 
* Karel Teige: *Poetismus — ein Manifest.* In: Květoslav Chvatík: *Die Prager Moderne. Erzählungen, Gedichte, Manifeste*. З увядзеннем Мілана Кундэры. Suhrkamp, Frankfurt am Main 1991, ISBN 3-518-40397-4, S. 139—148.
* Ludvík Kundera, Eduard Schreiber: *Adieu Musen. Anthologie des Poetismus.* Deutsche Verlags-Anstalt, München 2004, ISBN 3-421-05257-3 (*Tschechische Bibliothek'').

Катэгорыя:Літаратура на чэшскай мове
Катэгорыя:Мастацтва Чэхіі
Катэгорыя:Тэатр Чэхіі
Катэгорыя:Літаратурныя кірункі
Мальта (востраў)

**Мальта** (, ) — найбуйнейшы з 3 астравоў, што складаюць Мальтыйскі архіпелаг (Рэспубліка Мальта). Мальта знаходзіцца ў цэнтры Міжземнага мора акурат на поўдні ад Італіі і на поўначы ад Лівіі. Плошча — 246 км². Найвышэйшы пункт архіпелага, тым не менш, знаходзіцца на востраве Гоза, гэта гара Та Дбіегі вышынёй 253 м. Для ландшафту характэрныя спадзістыя груды і тэрасавыя палі.

Вялікая частка паверхні — вапняковыя плато. На поўначы берагі стромкія, абрывістыя, на паўднёвым спадзістыя. Клімат міжземнаморскі (жаркае сухое лета і цёплая дажджлівая зіма з вятрамі). Тэмпература: лютага 12 °C, жніўня 25 °C, ападкаў каля 530 мм у год. Недахоп прэснай вады (сталых рэк няма, ападкі сыходзяць у карставыя пустэчы), ваду прывозяць з Сіцыліі і апрасняюць.

## Гл. таксама 
* Мальта
* Мальтыйскі  архіпелаг
* Гоца

Катэгорыя:Астравы Мальты
Катэгорыя:Мальта (востраў)
Эканоміка Мальты

**Мальта** — індустрыяльная краіна з развітымі прамысловасцю, гандлем, сферай фінансаў і паслуг.
 
Важнае значэнне мае турызм (звыш 1000000 чал. у год), другая пасля прамысловасці крыніца паступлення замежнай валюты. ВНП на душу насельніцтва 8712 долараў ЗША (1995). Вядучыя галіны прамысловасці — электронная (дае звыш 3 / 5 кошту экспарту), тэкстыльная, харчовая (вытворчасць садавінавых кансерваў і сокаў, тытунёвых вырабаў), хіміка-фармацэўтычная. Значны даход прыносяць суднарамонт і суднабудаванне (мальтыйскія докі — найбуйнейшыя на Міжземным моры). Захаваліся старадаўнія мастацкія рамёствы — чаканка па срэбру і золату, пляценне карункаў, шкладуўная вытворчасць і інш. Сельская гаспадарка грае малаважную ролю, большасць харчавання імпартуецца. Вырошчваюць ранні бульбу, гародніну, з садавіны — персікі, клубніцы, вінаград, цытрусавыя, інжыр, аліўкі і інш. Чыгункі няма. Галоўны марскі порт — Валета. Міжнародны аэрапорт Луга.

## Энергетыка 
Хоць Мальта мае магчымасць развіцця сонечнай і ветравой энергетыкі, краіна вырабляе амаль усе электраэнергію, выкарыстоўваючы нафту, якую цалкам імпартуе. Прапанова Сільвіа Берлусконі пабудаваць атамную электрастанцыю на Мальце для патрэб італьянскай энергетыкі выклікала пратэсты на Мальце.

Вытворчасць электраэнергіі: 1,620 GWh (1998)

Спажыванне электраэнергіі: 1,507 GWh (1998)

Экспарт: 0 kWh (1998)

Імпарт: 0 kWh (1998)

Катэгорыя:Мальта
Мальтыйскі архіпелаг

**Мальты́йскі архіпелаг** — архіпелаг у Міжземным моры. Складае аснову незалежнай дзяржавы Мальта. Агульная плошча 316 км².

Складаецца з трох буйных заселеных астравоў:
* Мальта
* Гоца
* Коміна

Акрамя гэтага ў склад архіпелага ўваходзіць шэраг дробных незаселеных астравоў.

Катэгорыя:Астравы Міжземнага мора
Катэгорыя:Астравы Мальты
Мальтыйская мова

**Мальтыйская мова** (*malti*) — мова мальтыйцаў, афіцыйная мова Рэспублікі Мальта (нароўні з англійскай), адна з афіцыйных моў Еўрапейскага саюза.

## Класіфікацыя 
Адносіцца да семіцкай сям’і. Мова блізкая да арабскай, асабліва да яе магрыбскага дыялекту, аднак у цяперашні час лічыцца асобнай мовай са сваімі сінтаксічнымі, фанетычнымі і лексічнымі асаблівасцямі.

Катэгорыя:Мовы Мальты
Катэгорыя:Семіцкія мовы
Гоца

**Гоца**, Гоза (, ) — востраў у Міжземнам моры, які ўваходзіць у Мальтыйскі архіпелаг і з’яўляецца тэрыторыяй Мальты. Плошча вострава — 67 км². Намінальная сталіца — горад Вікторыя (да 1887 года — Рабат).

## Рэльеф 
Узгоркі з плоскімі вяршынямі. Рэк на востраве няма, захаваліся толькі глыбокія рэчышча. На востраве ёсць унутранае мора.

## Насельніцтва 
Колькасць складае каля 30&nbsp;000 чал. З іх каля 6&nbsp;000 чал. пражываюць у Вікторыі.

Гоца з’яўляецца другім па велічыні востравам Мальтыйскага архіпелага (пасля вострава Мальта). Адлегласць паміж двума буйнейшымі астравами складае 6 км. Сувязь ажыццяўляецца праз паромныя пераправы, якія перавозяць як пасажыраў, так і аўтамабілі. Судна курсіруюць паміж гоцаскім партом Мджар і мальтыйскім Чыркеўва (30 хвілін) і Са-Мэйсан (1 гадзіна 15 хвілін).

На Гоца ёсць мноства турысцкіх абъектаў. 12 гасцініц (ад 2 да 5 зорак). Галоўныя курорты — Шлэндзі, Марсалфорн, Мджар.

## Славутасці 
Славутасцямі вострава з’яўляюцца мегалітны храм Джгантыя («месца гігантаў») і сабор Санта-Марыя.

На поўначы размешчаны пясчаныя пляжы — Рамла, Сан-Блас, Хонда-ір-Румін.

Сувенірная прадукцыя — карункі.

Катэгорыя:Астравы Міжземнага мора
Катэгорыя:Астравы Мальты
Георг Ом

**Георг Сімон Ом** (; , Эрланген — 7 ліпеня 1854, Мюнхен) — нямецкі фізік.

## Біяграфія 
Вучыўся ў Эрлангенскім універсітэце (1805-06), затым працаваў настаўнікам у Готштаце (Швейцарыя; 1806-09). Самастойна падрыхтаваў і абараніў у Эрлангене доктарскую дысертацыю (1811). Выкладаў у Бамбергу (1813—1817), Кёльне (1817-28), Берліне (1828—1833). З 1833 года дырэктар Політэхнічнай школы ў Нюрнбергу, з 1849 года прафесар Мюнхенскага ўніверсітэта. Асноўныя працы па электрычнасці, оптыцы, крышталяоптыцы, акустыцы. Правёў серыю дакладных эксперыментаў, усталяваў у 1826 годзе асноўны закон электрычнага ланцуга (закон Ома) і даў у 1827 годзе яго тэарэтычнае абгрунтаванне. З 1830 года займаўся акустыкай. У 1843 годзе паказаў, што найпростае слыхавое адчуванне выклікаецца толькі гарманічнымі ваганнямі, на якія вуха раскладае складаныя гукі. У 1881 годзе імем Ома названа адзінка электрасупраціўлення. Член Лонданскага каралеўскага таварыства (1842).

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Выкладчыкі Мюнхенскага ўніверсітэта
Карункі

]]
**Карункі** — тэкстыльныя вырабы, без тканай асновы, у якім ажурны арнамент і выявы атрымліваюцца ў выніку перапляцення нітак (ільняных, шаўковых, металічных і інш.); від дэкаратыўна-прыкладнога мастацтва.

Вызначаюцца тонкасцю, лёгкасцю, эластычнасцю, узорыстасцю, зліццём ажурных узораў і сеткі фону або кантрастам шчыльнага ўзору (часам рэльефнага) і ажурнага фону, разнастайнымі рытмічнымі пабудовамі ўзору, выяўленнем колеру, бляску і фактуры нітак. Выкарыстоўваюцца для аздобы адзення, бялізны ў выглядзе тасьмы або ўставак і як самастойныя вырабы (сурвэткі, пакрывалы, абрусы і інш.). Паводле тэхнікі выканання бываюць ручныя (плеценыя на каклюшках — точаных палачках; шытыя іголкай, вязаныя кручком або пруткамі) і машынныя.

Першыя карункі (шытыя) вядомы з канца XV — пачатку XVI стагоддзяў у Італіі. Беларускія карункі вядомы з XVIII стагоддзя, пры манастырах і ў маёнтках стваралі майстэрні па вырабе карункаў з залатых і сярэбраных нітак, пазней з шаўковых і баваўняных.

## Літаратура 
* 


Катэгорыя:Дэталі адзення
Катэгорыя:Народныя промыслы
Камінота

**Камінота** (, ) — мальтыйскі незаселены востраў у Міжземным моры, размешчаны на поўнач ад вострава Мальта і за 100 м ад вострава Коміна. Плошча вострава складае 0,25 км².

Паміж астравамі Камінота і Каміна размешчаны воды Блакітнай лагуны (, літаратурны пераклад «паміж двума Каміна»)

## Гл. таксама 
* Мальтыйскі архіпелаг

Катэгорыя:Астравы Мальты
Катэгорыя:Незаселеныя астравы
Коміна

**Коміна** () — востраў у Міжземным моры, які ўваходзіць у Мальтыйскі архіпелаг і з’яўляецца тэрыторыяй дзяржавы Мальта. На Коміна размешчаныя Блакітная і Крышталёвая лагуны. Востраў наведваюць мноства турыстаў, але толькі 4 чалавекі жывуць стала.

Катэгорыя:Астравы Міжземнага мора
Катэгорыя:Астравы Мальты
Карла Адзельё Чампі

**Карла Адзельё Чампі** (; , Ліворна, Італія — ) — дзясяты прэзідэнт Італьянскай Рэспублікі. Быў абраны на гэту пасаду 13 мая 1999. Уступіў у пасаду 18 мая 1999 года. Яго прэзідэнцкі тэрмін скончыўся 15 мая 2006 года.

Катэгорыя:Прэзідэнты Італіі
Катэгорыя:Прэм’ер-міністры Італіі
Катэгорыя:Кавалеры Вялікага крыжа ордэна «За заслугі перад Італьянскай Рэспублікай»
Катэгорыя:Пажыццёвыя сенатары Італіі
Катэгорыя:Банкіры Італіі
Катэгорыя:Міністры фінансаў Італіі
Катэгорыя:Члены Дэмакратычнай партыі (Італія)
Катэгорыя:Лаўрэаты міжнароднай прэміі імя Карла Вялікага
Франчэска Касіга

**Франчэска Маўрыцыё Касіга** (; 26 ліпеня 1928, Сасары, Сардзінія, Італія — 17 жніўня 2010, Рым, Італія) — італьянскі палітычны дзеяч, восьмы Прэзідэнт Італіі (1985-92), старшыня Савета міністраў Італіі (1979-80). Пажыццёвы сенатар, Ганаровы Прэзідэнт Італіі.

Катэгорыя:Палітыкі Італіі
Оскар Луіджы Скальфара

**Оскар Луіджы Скальфа́ра** (; нар. 9 верасня 1918, Навара, Італія — 29 студзеня 2012) — італьянскі палітык, прэзідэнт Італіі ў 1992—1999 гадах, затым пажыццёвы сенатар.

У 1942 годзе завяршыў юрыдычную адукацыю ў Каталіцкім універсітэце Святога Сэрца ў Мілане і пачаў працу ў магістратуры. Страціўшы ў 1944 годзе 20-гадовую жонку, больш не жаніўся. З 1948 года дэпутат парламента ад Хрысціянска-дэмакратычнай партыі. Займаў пасады ў парламенце і ўрадзе , узначальваў міністэрствы транспарту і грамадзянскай авіяцыі, адукацыі. У 1983-1987 гадах на пасадзе Міністра унутраных спраў Італіі.

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
* Старонка Скальфара на сайце Сената

Катэгорыя:Міністры ўнутраных спраў Італіі
Катэгорыя:Міністры адукацыі Італіі
Катэгорыя:Прэзідэнты Італіі
Катэгорыя:Члены Дэмакратычнай партыі (Італія)
Катэгорыя:Члены Хрысціянска-дэмакратычнай партыі (Італія)
Катэгорыя:Лаўрэаты прэміі Стрэга
Музы

**Музы** (грэч. Μοῦσα - якія думаюць) — у старажытнагрэчаскай міфалогіі дачкі бога Зеўса і тытаніды Мнемасіны, якія жывуць на Парнасе багіні - заступніцы навук, паэзіі і мастацтваў. Згаданыя ў «Іліядзе» і «Адысеі» (XXIV 60, сказана, што іх дзевяць). 

Музы мелі свае храмы, якія называліся мусеёнамі (ад гэтага слова і паходзіць «музей»).

## Дзевяць муз 
Катэгорыя:Багі
Філфла

**Філфла** (мальт. Filfla) — востраў Мальты, размешчаны за 5 км на поўдзень ад галоўнага вострава архіпелага. Адміністрацыйна ўваходзіць у муніцыпалітэт Зурык. Філфла - неўрадлівы, незаселены востраў плошчай каля 6 га, складаецца з 60-метровай вапняковай скалы з плоскай вяршыняй. Побач знаходзіцца маленькі астравок Філфалета.

Вядома, што ў пячоры на востраве ў 1343 годзе была пабудавана капліца. У 1856 годзе землятрусам яна была разбурана, а частка вострава пагрузілася ў Міжземнае мора.

## Галерэя 

File:Filfla island.jpg
File:Filfla.jpg
File:Filfla 2008-12-12.jpg
File:Filfla Malta.jpg

Катэгорыя:Незаселеныя астравы
Катэгорыя:Астравы Мальты
Востраў Святога Паўла

**Востраў Святога Паўла** (), таксама вядомы як **Селмунет** () — плоскі востраў, дакладней два вострава, злучаных дробным пярэсмыкам, якія знаходзяцца ў бухце Св. Паўла ў Мальтыйскім архіпелагу. Ужо некалькі дзесяцігоддзяў востраў з'яўляецца незаселеным, пасля таго як апошні і адзіны фермер пакінуў сваё невялікае жытло на ім.

Згодна з кнігай Дзеянні святых Апосталаў, у 60 г. рымскі намеснік у Юдэі Фелікс адправіў апостала Паўла ў Рым на суд да кесара.

## Спасылкі 
* 
* Востраў Святога Паўла 

Катэгорыя:Астравы Міжземнага мора
Катэгорыя:Астравы Мальты
Лангелан

**Лангелан** () — востраў у Балтыйскім моры. Размешчаны на захад ад праліва Вялікі Бельт, паміж астравамі Фюн і Лолан. Належыць Даніі. Плошча 284 км ², даўжыня 52 км, шырыня 11 км. Насельніцтва 13.881 (1 студзеня 2006).

Востраў уваходзіць у склад муніцыпалітэта Лангелан (вобласць Паўднёвая Данія). Галоўны горад - Рудкёбінг.

## Літаратура 
* Encyclopædia Britannica 2007 Ultimate Reference Suite (2007)

## Спасылкі 
* Атлас вострава Лангелан 
* Langeland-info.dk  

Катэгорыя:Астравы Даніі
Катэгорыя:Астравы Балтыйскага мора
Катэгорыя:Камуна Лангелан
Ларс Лёке Расмусен

**Ларс Лёке Расмусен** (; нар. , Вайле) — дацкі дзяржаўны і палітычны дзеяч, прэм’ер-міністр Даніі з 5 красавіка 2009.

Член ліберальна-кансерватыўнай партыі Венстрэ. Дэпутат дацкага парламента з 1994 года.

Міністр унутраных спраў і аховы здароўя ў 2001—2007 гадах. Міністр фінансаў у 2007—2009 гадах. Пасля адстаўкі Андэрса Фог Расмусена з пасады прэм’ер-міністра Даніі, у сувязі з яго выбраннем на пасаду Генеральнага сакратара НАТА Ларс Лёке Расмусен узначаліў дацкі ўрад.

Катэгорыя:Палітыкі Даніі
Катэгорыя:Прэм’ер-міністры Даніі
Катэгорыя:Міністры фінансаў Даніі
Катэгорыя:Міністры ўнутраных спраў Даніі
Кома (возера)

**Кома** () — возера на поўначы Італіі.

Размешчана каля падножжа Альп, на вышыні 198 метраў над узроўнем мора. Плошча 146 км², даўжыня 50 км (у сярэдняй частцы падзяляецца на два басейны), шырыня 4,5 км, глыбіня да 410 м.

Катлавіна тэктоніка-ледавіковага паходжання. Берагі высокія, скалістыя. Праз возера цячэ рака Ада, прыток ракі По, на поўначы ўпадае рака Мера.

Рыбалоўства, суднаходства. Кліматычныя курорты: Кома, Лека, Беладжа, Менаджа, Коліка, Чэрнобьё, Лена, Арджэньё Донга, Фаджэта-Лар’ё і інш. Каля Сала-Камачына і Асучча размешчаны адзіны востраў возера — Камачына.

## Крыніцы 
## Літаратура 
* Pensa P., Noi gente dl Lario, Cairoli editore, Como, 1982.
* Macadam, Alta (1997). Blue Guide. Northern Italy: from the Alps to Bologna. London: A & C Black. ISBN 0-7136-4294-7.

Катэгорыя:Азёры Італіі
Баб-эль-Мандэбскі праліў

**Баб-эль-Мандэбскі праліў** (араб. باب المندب (Баб-эль-Мандэб — «вароты слёз (смутку)»), фр. Bab-el-Mandeb) — праліў паміж паўднёва-заходнім ускрайкам Аравійскага паўвострава (дзяржава Емен) і Афрыкай (дзяржавы Джыбуці і Эрытрэя). Злучае Чырвонае мора з Адэнскім залівам Аравійскага мора. Востраў Перым падзяляе праліў на Малы і Вялікі.

Найменшая шырыня 26,5 км, найменшая глыбіня на фарватары 182 м.

Катэгорыя:Пралівы Азіі
Катэгорыя:Пралівы Афрыкі
Катэгорыя:Пралівы Індыйскага акіяна
Катэгорыя:Чырвонае мора
Катэгорыя:Аравійскае мора
Катэгорыя:Геаграфія Емена
Катэгорыя:Геаграфія Джыбуці
Катэгорыя:Геаграфія Эрытрэі
Зайд ібн Султан ан-Нахаян

Шэйх **Зайд ібн Султан ан-Нахаян** (1918/1916 — , Абу-Дабі) — 14-ы кіраўнік з роду ан-Нахаян, кіруючага на тэрыторыі эмірата Абу Дабі ўжо каля 250 гадоў.

Катэгорыя:Постаці Аб’яднаных Арабскіх Эміратаў
Алі Абдула Салех

**Алі Абдала Салех** (,  — ) — палітычны дзеяч, Прэзідэнт Емена.

## Біяграфія 
У маладым узросце ўступіў у армію і ў 1962—1968 на баку рэспубліканцаў прымаў удзел у грамадзянскай вайне супраць раялістаў. У 1978 годзе стаў прэзідэнтам Еменскай Арабскай Рэспублікі. Пасля аб’яднання ЕАР з НДРЕ ў 1990 г. быў абраны Прэзідэнтам Еменскай Рэспублікі. У 1994 г. абараніў адзінства краіны, падавіў мяцеж сепаратыстаў.

Кіраваў Еменам да 2012 года. Ён сышоў у адстаўку пасля масавых пратэстаў. 2 снежня 2017 ён перайшоў на бок Саудаўскай Аравіі, якая ўмяшалася ў грамадзянскую вайну ў краіне на баку адной з сілаў. Гэтаму папярэднічалі яго перамовы з Расіяй, Іарданіяй і Арабскімі Эміратамі. Пасля некалькіх дзён баёў паўстанцы-хуці захапілі ягоны дом і застрэлілі яго.

## Спасылкі 
Катэгорыя:Палітыкі Емена
Катэгорыя:Прэзідэнты Емена
Палітык

**Палі́тык** — асоба, якая прафесійна займаецца палітычнай дзейнасцю.

Звычайна, у сучаснасці палітыкаў абірае насельніцтвам, у адрозненне ад прызначаных дзяржаўных, муніцыпальных і іншых службоўцаў.

Палітыкі адносяцца да заканадаўчай улады (члены парламентаў, гарадскіх рад), у таксама да выканаўчай (напрыклад прэзідэнты, мэры, у некаторых краінах — паліцэйскія, як шэрыфы ў ЗША).

Выбарныя палітыкі праводзяць перадвыбарныя кампаніі каб пераканаць выбаршчыкаў аддаць за іх свае галасы. Звычайна, палітыкі належаць ад палітычных партый, але ёсць і незалежныя палітыкі.

## Спасылкі 
Катэгорыя:Паліталогія
Танкер

]]
**Та́нкер**, **наліўное судна** (, ад  — бак, рэзервуар) — марское або рачное грузавое судна, прызначанае для перавозкі наліўных грузаў.

Уяўляе сабой аднапалубнае судна з кармавым размяшчэннем машыннага аддзялення. Корпус танкера ўяўляе сабой жорсткі металічны каркас, да якога прымацаваная металічная абшыўка. Корпус дзеліцца перагародкамі на шэраг адсекаў (танкаў), якія запаўняюцца вадкімі або паўвадкімі грузамі (нафта, нафтапрадукты, звадкаваны газ, алей і інш.). Аб’ём аднаго танка можа складаць ад 600 да 10 000 м³ і больш для буйнатанажных танкераў. Звычайна танкеры маюць двайное дно і барты ў той частцы, дзе размешчаны танкі.

З мэтай забеспячэння астойлівасці танкера ў парожнім стане цыстэрны баласту і частка танкаў запаўняецца вадой.

## Гл. таксама 
* Газавоз

## Зноскі 
## Літаратура 
* 
* Та́нкер; Танкерны // 
* 
* 
* 
* 

## Спасылкі 
* Танкер // Сайт Міністэрства абароны Расійскай Федэрацыі

Катэгорыя:Судны і караблі
Катэгорыя:Тыпы цывільных суднаў
Катэгорыя:Танкеры
Плошча Пікадзілі

**Пікадзілі-сёркус** () — плошча і транспартная развязка ў цэнтральным Лондане, раён Вэстмінстэр. Створана ў 1819 годзе як развязка паміж Пікадзілі-стрыт і Рыджэнт-стрыт. Пасля да іх дадалася яшчэ адна вуліца, Шэфтсберы-авеню.

Часам слова *circus* памылкова перакладаюць як «цырк». У сапраўднасці гэта слова, якое таксама азначае «круг» — абазначэнне вельмі папулярнай ў Англіі практыкі арганізацыі кругавых развязак (праўда, некаторыя «сёркусы» ў Лондане з’яўляюцца звычайнымі скрыжаваннямі, напрыклад, Оксфард-сёркус) З 1906 пад плошчай размешчана аднаіменная станцыя дзвюх ліній метро.

Асноўныя выдатнасці плошчы Пікадзілі — вялізныя неонавыя рэкламы і статуя, усталяваная ў 1892 годзе ў памяць аб дабрачыннай дзейнасці лорда Шэфтсберы, вядомага філантропа Віктарыянскай эпохі. Створанная скульптарам сэрам Альфрэдам Гілбертам, статуя ўяўляе Антэраса і ўвасабляе «зрэлае і абдуманае каханне, у супрацьлегласць Эрасу — лёгкадумнаму і ветранаму тырану». Антэрас быў малодшым братам-блізнём Эраса.

## Гл. таксама 
* Трафальгарская плошча

## Літаратура 
### Кнігі 
* 
* Harris, C. M. *What’s in a name? The origins of the names of all stations in current use on the London Underground and Docklands Light rail with their opening dates*. Midas Books and London Transport, fourth edition, 2001. ISBN 1-85414-241-0.
* Lange, D. *The Queen’s London: A Pictorial and Descriptive Record of the Streets, Buildings, Parks and Scenery of the Great Metropolis*. Cassell and Company, London, 1896.
* Mills, A. D. *Dictionary of London Place Names*. Oxford University Press, 2004. ISBN 0-19-860957-4.
* 
* *Piccadilly Circus: From Controversy to Reconstruction*. Greater London Council, 1980. ISBN 0-7168-1145-6.

### Артыкулы 
* Hadley, P. «Piccadilly Circus, How a typical 1906 London tube station was built », *Underground News* 412, April 1996.
* Jacob, S. «Review: Piccadilly Circus », *Icon Magazine*, November 2003.

## Спасылкі 
Катэгорыя:Плошчы Лондана
Сільвіа Берлусконі

{{Дзяржаўны дзеяч
| беларускае імя            = Сільвіа Берлусконі
| арыгінальнае імя = 
| партрэт = Silvio Berlusconi (2010) cropped.jpg
| памер = 300px
| тытул = Старшыня Савета міністраў Італіі
| тытул_2 = Старшыня Савета міністраў Італіі
| тытул_3 = Старшыня Савета міністраў Італіі
| парадак = 81
| парадак_2 = 79
| парадак_3 = 73
| сцяг = Flag of prime minister of Italy.svg
| сцяг_2 = Flag of prime minister of Italy.svg
| сцяг_3 = Flag of prime minister of Italy.svg
| перыядпачатак = 8 мая 2008
| перыядканец = 12 лістапада 2011
| прэзідэнт = Джорджа Напалітана
| папярэднік = Рамана Продзі
| пераемнік = Марыа Монці
| перыядпачатак_2 = 11 чэрвеня 2001
| перыядканец_2 = 17 мая 2006
| прэзідэнт_2 = Карла Чампі
| папярэднік_2 = Джуліяна Амата
| пераемнік_2 = Рамана Продзі
| перыядпачатак_3 = 27 красавіка 1994
| перыядканец_3 = 17 студзеня 1995
| прэзідэнт_3 = Оскар Луіджы Скальфара
| папярэднік_3 = Карла Чампі
| пераемнік_3 = Ламберта Дзіні
| дата нараджэння = 29.9.1936
| месца нараджэння = Мілан, Каралеўства Італія
| партыя = 1) Наперад, Італія (1994—2009)2) Народ свабоды (з 2009)
| прафесія = Юрыст
| веравызнанне = каталіцызм
| жонка = Карла Даль'Олья (1965—1985)
Вераніка Ларыё (1985—2010)
| дзеці = **сыны:** П'ерсільвіа і Луіджы **дочкі:** Марыя Эльвіра, Барбара і Элеанора
| адукацыя = Міланскі ўніверсітэт
| аўтограф = Silvio Berlusconi Signature.svg
| узнагароды =
{ style="background: transparent"
  
-
 
-

}
| Commons = Silvio Berlusconi
}}
**Сільвіа Берлусконі** (; , , Італія — , Мілан, Італія) — італьянскі дзяржаўны і палітычны дзеяч, старшыня Савета міністраў Італіі (; 1994—1995, 2001—2006, 2008—2011), прадпрымальнік, страхавы магнат, уласнік банкаў і сродкаў масавай інфармацыі, уладальнік футбольнай каманды «Мілан». Адзін з самых багатых людзей краіны, медыямагнат і ўладальнік кантрольнага пакета акцый кампаніі «FinInvest». Па часе знаходжання ва ўладзе яго абыходзяць толькі Беніта Мусаліні і Джавані Джаліці.

## Біяграфія 
14—15 красавіка 2008 года Сільвіа Берлусконі атрымаў перамогу на датэрміновых выбарах у парламент Італіі.

8 мая 2008 года афіцыйна прызначаны прэм’ер-міністрам Італіі. Папярэдні гаспадар палаца Кіджы Рамана Продзі займаў яго ўсяго 18 месяцаў. У чэрвені 2013 года Сільвіа Берлусконі атрымаў абвінаваўчы прысуд за сувязь з непаўналетняй танцоркай мараканскага паходжання Рубі, атрымаўшы такім чынам сем гадоў турмы і пажыццёвую забарону займаць дзяржаўныя пасады, аднак Сільвіа мае шанец абскардзіць прысуд.

## Узнагароды 
* Кавалер працы (1977)
* Вялікі Крыж Ордэна Заслуг перад Рэспублікай Польшча (2002)

## Спасылкі 
* Афіцыйны сайт руху «il popolo della liberta'» 

Катэгорыя:Прэм’ер-міністры Італіі
Катэгорыя:Міністры замежных спраў Італіі
Катэгорыя:Міністры аховы здароўя Італіі
Катэгорыя:Міністры эканамічнага развіцця Італіі
Катэгорыя:Прадпрымальнікі Італіі
Катэгорыя:Палітыкі XXI стагоддзя
Катэгорыя:Члены Палаты дэпутатаў Італіі
Катэгорыя:Мільярдэры Італіі
Грыбная скала

**Грыбная скала** (, літар. *Генеральская скала*) — маленькі астравок, створаны 60-мятровым масівам вапняка на ўваходзе ў бухту, размешчаную непадалёку ад *Дуэйра*, на востраве Гоца, які ўваходзіць у Мальтыйскі архіпелаг.

Генерал Мальтыйскага ордэна адкрыў на спадзістай вяршыні скалы рэдкую клубневую расліну, падвід роду  , памылкова названую грыбом (*Fungus*). Гэтай расліне з агідным пахам прыпісваліся лекавыя ўласцівасці, і рыцары выкарыстоўвалі яе як кроваспыняльны сродак для ран і лекаваліся пры дызентэрыі. Расліна лічылася настолькі каштоўнай, што яе нярэдка дарылі арыстакратам і выдатным наведвальнікам Мальтыйскіх астравоў. Вялікі магістр Мальтыйскага ордэна Мануэль Пінту дэ Фонсэка () у 1746 годзе забараніў наведванне скалы (парушальнікі караліся трохгадовым зняволеннем на галерах), устанавіў пастаянную варту і нават пабудаваў хісткае збудаванне, па тыпу канатнай дарогі (карзіну, падвешаную да вяроўкі), якое злучала скалу з размешчаным у 50 метрах востравам Гоца. Пазней стала ясна, што ўсе гэтыя намаганні былі ні да чаго, бо *Fucus coccineus melitensis* не мае лекавых уласцівасцей.

У наш час Грыбная скала з’яўляецца прыродным заказнікам, але прыбрэжная зона адкрыта для купальшчыкаў і нырцоў.

Катэгорыя:Астравы Мальты
Махмуд Абас

**Махмуд Абас** (араб. محمود عباس), партыйная мянушка **Абу Мазен** (ابو مازن) (нар. , Цфата) — палестынскі палітык, старшыня (прэзідэнт) Палесцінскай Нацыянальнай Адміністрацыі, старшыня руху ФАТХ.

## Палітычная дзейнасць 
Абас удзельнічаў у стварэнні «Руху за нацыянальнае вызваленне Палесціны» (ФАТХ), які стаў затым ядром Арганізацыі вызвалення Палесціны (АВП). Па некаторых звестках, удзельнічаў у падрыхтоўцы і фінансаванні шэрагу тэрактаў, у тым ліку, на Алімпіядзе ў Мюнхене ў 1972 годзе, лічыцца, што ён прымаў непасрэдны ўдзел у ваенных аперацыях палестынцаў. У апараце АВП узначальваў дэпартамент арабскіх і міжнародных сувязяў.

Абас, які карыстаецца рэпутацыяй умеранага прагматыка, яшчэ ў пачатку 1970-х гадоў быў адным з ініцыятараў дыялогу з прадстаўнікамі левых колаў Ізраіля.

## Спасылкі 
Катэгорыя:Дзеючыя кіраўнікі дзяржаў
Катэгорыя:Ганаровыя дактары МДІМА
Катэгорыя:Палесцінскія палітыкі
Катэгорыя:Палітыкі XXI стагоддзя
Катэгорыя:Адмаўляльнікі Халакоста
Джавані Гронкі

**Джавані Гронкі** (, 10 верасня 1887 — 17 кастрычніка 1978) — італьянскі палітык, прэзідэнт Італіі з 1955 па 1962 год. Яго прэзідэнцкі тэрмін адзначыўся няўдалым укараненнем у італьянскі ўрад левых партыйных плыняў.

## Прэзідэнцтва 
Яго дзейнасць на пасадзе прэзідэнта адзначылася імкненнем паступова адкрыць ўрад для левых партыі, калі сацыялісты і камуністы маглі ўвайсці ў яго склад. Таксама праводзілася актыўная палітыка супраць ўступлення Італіі ў НАТА. Аднак гэтыя праекты сустрэла жорсткая апазіцыя з боку ліберальных партыяў.

У спробе пазбегнуць тупіку, у 1959 годзе Гронкі прасунуў у прэм'ер-міністры даверанага члена сваёй ўласнай каталіцкай левай фракцыі Фернанда Тамброні, які сутыкнуўся з вялікім супрацівам і ўтрымаўся ў парламенце толькі дзякуючы галасам неафашыстаў. У выніку ўсё левая палітыка Гронкі прывяла да сур'ёзных наступстваў. У 1960 годзе ў многіх гарадах Італіі прайшлі масавыя беспарадкі, асабліва сур'ёзныя з іх былі ў Генуі, Лікаце і Рэджа-Эміліі, дзе паліцыя адкрыла агонь па дэманстрантах, забіўшы пяцёх чалавек.

## Літаратура 
* (it) Igino Giordani, *Alcide De Gasperi il ricostruttore*, Rome: Edizioni Cinque Lune, 1955.
* (it) Giulio Andreotti, *De Gasperi e il suo tempo*, Milan: Mondadori, 1956.
* Paul Ginsborg, *A History of Contemporary Italy*, Penguin Books, 1990 (lengthy account of post-war events in Italy from a rather heavily biased left-wing point of view; Gronchi's election and its peculiar political circumstances are not covered; the Tambroni affair is narrated, but Gronchi's role in it is glossed over).
* (it) Indro Montanelli and Mario Cervi, ''L'Italia del Novecento*, Rizzoli, 1998 (in Italian; a somewhat journalistic account of twentieth-century Italy, from a liberal point of view).
* (it) S. Bertelli (ed.) *Scritti e discorsi su Giovanni Gronchi a vent'anni dalla morte (1998)*, Giardini, 2000 (in Italian; mostly eulogies by old friends).
* (it) Nico Perrone, *Il segno della DC'', Bari: Dedalo Libri, 2002, ISBN 88-220-6253-1.

## Спасылкі 
* Біяграфія Джавані Гронкі

Катэгорыя:Палітыкі Італіі
Катэгорыя:Прэзідэнты Італіі
Катэгорыя:Пажыццёвыя сенатары Італіі
Катэгорыя:Члены Хрысціянска-дэмакратычнай партыі (Італія)
Катэгорыя:Удзельнікі Першай сусветнай вайны (Італія)
Старынкаўскі сельсавет (Дзяржынскі раён)

**Стары́нкаўскі сельсавет** — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Дзяржынскага раёна Мінскай вобласці Беларусі. Цэнтр — вёска Старынкі.

Утвораны 20 жніўня 1924 года ў складзе Койданаўскага раёна Мінскай акругі БССР. Пасля скасавання акруговай сістэмы 26 ліпеня 1930 года ў Койданаўскім раёне БССР. З 23 сакавіка 1932 года ў Койданаўскім нацыянальным польскім раёне. З 29 чэрвеня 1932 года ў складзе Дзяржынскага раёна. З 31 ліпеня 1937 года ў складзе Мінскага раёна. Пасля ўвядзення абласнога падзелу 20 лютага 1938 года ў Мінскім раёне Мінскай вобласці. З 4 лютага 1939 года ў складзе Дзяржынскага раёна. 30 кастрычніка 2009 года скасаваны, тэрыторыя далучана да Бараўскога сельсавета.

Насельніцтва сельсавета паводле перапісу 2009 года — 550 чалавек, з іх 93,6 % — беларусы, 2,7 % — палякі, 2,2 % — рускія.

На момант скасавання ў склад сельсавета ўваходзілі 5 населеных пунктаў: Вялікае Сяло, Карачуны, Паўлюці, Старынкі і Целяшэвічы.

## Літаратура 
* Административно-территориальное устройство БССР: справочник: в 2 т. / Главное архивное управление при Совете Министров БССР, Институт философии и права Академии наук БССР. — Минск: «Беларусь», 1985―1987.
* Административно-территориальное устройство Республики Беларусь (1981—2010 гг.): справочник. — Минск: БелНИИДАД, 2012. — 172 с.

Катэгорыя:Былыя сельсаветы Дзяржынскага раёна
Катэгорыя:Былыя сельсаветы Мінскага раёна
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, утвораныя ў 1924 годзе
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, скасаваныя ў 2009 годзе
Джузэпэ Сарагат

**Джузэпэ Сарагат** (, 19 верасня 1898 — ) — італьянскі палітык, прэзідэнт Італіі з 1964 па 1971 год.

## Біяграфія 
Джузэпэ Сарагат нарадзіўся ў верасні 1898 года ў Турыне ў сям’і імігрантаў з Сардзініі.

У сваёй палітычнай кар’еры ён быў умераным сацыялістам. У 1947 годзе ён пакінуў Сацыялістычную партыю з-за заклапочанасці з нагоды разрыву альянсу з камуністамі, і далучыўся да Італьянскай сацыялістычнай рабочай партыі, якая неўзабаве ператварылася ў Сацыял-дэмакратычную партыю Італіі. У ёй Сарагат рэалізаваў сябе ў якасці паспяховага палітыка, стаўшы неўзабаве яе нязменным лідарам.

## Спасылкі 
Катэгорыя:Сацыялістычны інтэрнацыянал
Катэгорыя:Прэзідэнты Італіі
Катэгорыя:Міністры замежных спраў Італіі
Катэгорыя:Пажыццёвыя сенатары Італіі
Катэгорыя:Члены Італьянскай сацыялістычнай партыі
Фаніпальскі сельсавет

**Фа́ніпальскі сельсавет** — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Дзяржынскага раёна Мінскай вобласці. Цэнтр — вёска Вязань.

Утвораны 23 сакавіка 1932 года як **Фаніпальскі (Фаніпаль-Вязанскі) нацыянальны польскі сельсавет** у складзе Койданаўскага нацыянальнага польскага раёна БССР. Цэнтр — вёска Вязань. З 29 чэрвеня 1932 года ў складзе Дзяржынскага раёна. 14 мая 1936 года рэарганізаваны ў беларускі сельсавет. У 1936 годзе цэнтр сельсавета перанесены ў вёску Падсасонне. З 31 ліпеня 1937 года ў складзе Мінскага раёна. Пасля ўвядзення абласнога падзелу 20 лютага 1938 года ў Мінскім раёне Мінскай вобласці. З 4 лютага 1939 года ў складзе Дзяржынскага раёна. 21 кастрычніка 1940 года ў склад новаўтворанага Дзяржынскага сельсавета перададзена вёска Нявелічы. 16 ліпеня 1954 года да сельсавета далучана тэрыторыя скасаванага Грычынскага сельсавета, цэнтр сельсавета перанесены ў вёску Фаніпаль. 8 красавіка 1957 года ў склад сельсавета са Сталінскага сельсавета перададзены 9 населеных пунктаў (вёскі Гаёўка, Дубрава, Леднікі, Лісаўшчына, Машчонае, Уса, Хамічы, Цяўлава і Чэрнікаўшчына). 23 снежня 1965 года цэнтр сельсавета вернуты ў вёску Вязань. 18 сакавіка 2011 года ўтвораны хутар Лізавецін. 29 снежня 2011 года скасаваны пасёлак Чаркасы (уключаны ў склад аграгарадка Чаркасы).

Насельніцтва сельсавета паводле перапісу 2009 года — 3385 чалавек, з іх 87,4 % — беларусы, 7,3 % — рускія, 1,7 % — украінцы, 1,4 % — палякі; паводле перапісу 2019 года — 4168 чалавек.

## Літаратура 
* Административно-территориальное устройство БССР: справочник: в 2 т. / Главное архивное управление при Совете Министров БССР, Институт философии и права Академии наук БССР. — Минск: «Беларусь», 1985―1987.


Катэгорыя:Былыя сельсаветы Мінскага раёна
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, утвораныя ў 1932 годзе
Катэгорыя:Нацыянальныя польскія сельсаветы БССР
Альбер II (князь Манака)

**Альбер II** (; 14 сакавіка 1958, Манака-Віль), поўнае імя — **Альбер Аляксандр Луі П’ер Грымальдзі** — кіруючы князь Манака і герцаг Валенцінуа з 2005, з дома Грымальдзі, адзіны сын Рэнье III і Грэйс Келі. Мае тытул Яго светласць ().

Падчас перадсмяротнай хваробы бацькі, з 31 сакавіка 2005 года да скону Рэнье (6 красавіка), Альбер быў рэгентам.

Жонка — Шарлен.

## Спасылкі 
* Біяграфія на сайце княжацкага палаца Манака 
* Профіль на *Sports Reference*  

Катэгорыя:Князі Манака
Катэгорыя:Дзеючыя кіраўнікі дзяржаў
Катэгорыя:Члены МАК
Катэгорыя:Бабслеісты Манака
Катэгорыя:Аўтагоншчыкі Манака
Катэгорыя:Аўтагоншчыкі Ралі Дакар
Катэгорыя:Бабслеісты на зімовых Алімпійскіх гульнях 1988 года
Катэгорыя:Бабслеісты на зімовых Алімпійскіх гульнях 1992 года
Катэгорыя:Бабслеісты на зімовых Алімпійскіх гульнях 1994 года
Катэгорыя:Бабслеісты на зімовых Алімпійскіх гульнях 1998 года
Катэгорыя:Бабслеісты на зімовых Алімпійскіх гульнях 2002 года
Катэгорыя:Бабслеісты на зімовых Алімпійскіх гульнях 2006 года
Катэгорыя:Спартсмены некалькіх відаў спорту
Катэгорыя:Палітыкі XXI стагоддзя
Катэгорыя:Вялікія афіцэры ордэна Льва (Сенегал)
Індустрыяльны хардкор

**Industrial hardcore** — стыль музыкі, разнавід габеру

## Як гучыць
### Рытм
Індустрыальны хардкор можа мець просты і зламаны рытм. Звычайна, гэтыя рытмы спалучаюцца ў адной тэме. На рытмы звычайна накладаецца дысторшн. Рытм атрымліваецца хуткі - 200 - 360 BPM, часам больш хуткі.

### Мелодыя
Прысутнічае рэдка, а калі прысутнічае, дык разам з рытмам на ёй ужываецца дысторшн. Звычайна, будуецца па правілах дарк эмбіенту ці пазычаюцца з іншых твораў гэтага жанру.

## Тыповая тэма
**Fracture4 — Lord of Sunbeds*

Катэгорыя:Музычныя жанры
Альберт II (кароль Бельгіі)

**Альберт II** (, ; ) — кароль бельгійцаў з 9 жніўня 1993 года па 21 ліпеня 2013 года. Малодшы сын Леапольда III і Астрыд Шведскай.

## Біяграфія 
### Прынц Льежскі 
Пасля вайны (да 1950 года) разам з бацькам знаходзіўся ў эміграцыі ў Швейцарыі, вучыўся ў прыватнай школе.

Скончыў ваенна-марское вучылішча ў Бругэ. Мае званне генерал-лейтэнанта і віцэ-адмірала ВМС Бельгіі. Таксама атрымаў эканамічную адукацыю, ён спецыяліст па партовай лагістыцы.

У 1954 годзе, атрымаў сваю першую афіцыйную пасаду: прэзідэнт Генеральнага фонду зберажэнняў і пенсіённага забеспячэння, дзе і прапрацаваў да 1991 года, калі ведамства было скасавана.

З 1958 года — прэзідэнт Бельгійскага таварыства Чырвонага Крыжа, прэзідэнт Алімпійскага камітэта і Міжфедэратыўнага камітэта Бельгіі, член Сената бельгійскага парламента.

З 1962 года — ганаровы прэзідэнт Бельгійскага бюро знешняга гандлю.

У 1958—1964 гадах быў членам Міжнароднага алімпійскага камітэта.

### Кароль 
Стаў каралём у 1993 годзе пасля сканання бяздзетнага старэйшага брата Бадуэна I.

21 ліпеня 2013 года адрокся ад пасаду на карысць свайго сына Філіпа.

## Сям’я 
2 ліпеня 1959 года ў Бруселі Альберт ажаніўся з Паолай Руфа дзі Калабрыа. У каралеўскай пары трое дзяцей: Філіп (нар. 15 красавіка 1960), Астрыд (нар. 5 чэрвеня 1962), Ларан (Лорэнс) (нар. 19 кастрычніка 1963).

Акрамя таго Альберт мае пазашлюбную дачку Дэльфіну Боэль. У кастрычнікУ 2020 года Боэль была афіцыйна прызнана прадстаўніцай каралеўскай сям’і Бельгіі — яна атрымала прозвішча Саксен-Кобург, якую маюць бельгійскія манархі, і тытул прынцэсы.

## Крыніцы 
## Спасылкі 
Катэгорыя:Каралі бельгійскія
Катэгорыя:Асобы на манетах
Катэгорыя:Палітыкі XXI стагоддзя
Блез Кампаарэ

**Блез Кампаарэ** (; нар. 3 лютага 1951, Уагадугу, Верхняя Вольта) — палітычны дзеяч Буркіна-Фасо. Па нацыянальнасці — мосі, сын правадыра племені.

## Біяграфія 
Блез Кампаарэ нарадзіўся 3 лютага 1951 ва Уагадугу. Ён скончыў каталіцкую школу і педагагічнае вучылішча, а затым добраахвотна пайшоў служыць у армію. У 1975 годзе Кампаарэ скончыў ваеннае вучылішча ў Камеруне, атрымаў званне малодшага лейтэнанта. Пасля праходзіў стажыроўку ў Францыі і ў Марока. У 1977 годзе ён атрымаў званне лейтэнанта, а ў 1982 годзе быў узведзены ў капітаны. У 1981-1982 гг. член Нацыянальнай Савета Узброеных сіл. У знак нязгоды з правадзімай ваенным рэжымам палітыкай у маі 1982 года ён выйшаў з складу Савета. 7 лістапада таго ж года ў краіне адбыўся чарговы ваенны пераварот, пасля чаго Кампаарэ стаў членам Пастаяннага сакратарыята Савета народнага выратавання.

Блэз Компаорэ прыняў удзел у ваенным перавароце 4 жніўня 1983 года, падчас якога новым прэзідэнтам стаў яго сябар Томас Санкарэ. Пасля перавароту Кампаарэ стаў членам сакратарыята Савета народнага выратавання. У перыяд з 1983 па 1987 год Кампаарэ з’яўляўся членам Нацыянальнага савета рэвалюцыі, дзяржаўным міністрам-дэлегатам пры канцылярыі прэзідэнта. Са жніўня 1984 года ён адначасова займаў пасаду міністра юстыцыі.

У 1987 годзе ён арганізаваў чарговы пераварот, які скончыўся забойствам Санкары. З 1987 года Кампаарэ прызначыў сябе прэзідэнтам краіны, пераабіраўся тройчы, у 1991, 1998 і 2005 гадах, у апошнім выпадку парламент унёс у канстытуцыю папраўку, адмяняецца абмежаванне на колькасць прэзідэнцкіх тэрмінаў.

Увосень 2014 у краіне пачаліся антыўрадавыя выступы. Неўзабаве да іх далучыліся вайскоўцы. Пад ціскам аб’яднаных сіл апазіцыі і арміі, Блез Кампаарэ накіраваўся ў горад По на поўдні краіны, да мяжы з Ганай, а затым збег з краіны.

## Спасылкі 
* Президент Буркина-Фасо Блэз Компаоре ушел в отставку — РИА Новости, 31.10.2014

Катэгорыя:Палітыкі Буркіна-Фасо
Катэгорыя:Прэзідэнты Буркіна-Фасо
Катэгорыя:Палітыкі XXI стагоддзя
Катэгорыя:Зрынутыя прэзідэнты
Катэгорыя:Нарадзіліся ў Буркіна-Фасо
Майсееўка (Акцябрскі раён)

**Майсе́еўка** (, ; да 2010 —  у Акцябрскім раёне Гомельскай вобласці. Уваходзіць у склад Пратасаўскага сельсавета.

## Геаграфія 
### Размяшчэнне 
У 25 км на паўночны ўсход ад гарадскога пасёлка Акцябрскі, 188 км ад Гомеля, 20 км ад чыгуначнай станцыі Ратміравічы, размешчанай на чыгунцы Бабруйск — Рабкор, адгалінаванні лініі Асіповічы — Жлобін.

### Гідраграфія 
На рацэ Трэмля (прыток Прыпяці).

## Транспартная сетка 
Транспартныя сувязі па прасёлачнай, затым аўтамабільнай дарозе Парычы — Акцябрскі.

## Інфармацыя 
Планіроўка складаецца з просталінейнай вуліцы мерыдыянальнай арыентацыі, амаль паралельна з якой на ўсходзе і захадзе праходзяць кароткія просталінейныя вуліцы. Забудова двухбаковая, драўляная, сядзібнага тыпу. У 1987 годзе пабудавана 50 цагляных катэджаў у якіх змесціліся перасяленцы з забруджаных радыяцыяй у выніку катастрофы на Чарнобыльскай АЭС месцаў. Цэнтр сельскагаспадарчага ДП «Майсееўка», малочнатаварная ферма, мехпарк, зерняток. Сярэдняя школа, дзіцячы сад, дом культуры, бібліятэка, аддзяленне сувязі, комплексны прыёмны пункт, крама.
Помнік землякам — на ўшанаванне памяці аднавяскоўцаў, якія загінулі ў Вялікую Айчынную вайну. У 1991 годзе пастаўлены абеліск.

## Гісторыя 
Па пісьмовых крыніцах вядома з XVIII стагоддзя. Паводле прывілея 1775 года ва ўладанні абознага літоўскага М. С. Лапаты. Пасля другога падзелу Рэчы Паспалітай (1793 год) у складзе Расійскай імперыі. На 1795 год — сяло ў Мазырскім павеце Мінскай губерні. У XIX стагоддзі ў складзе маёнтка Качай-Балота Домны і Кацярыны Бухарыных. У 1879 годзе ў ліку паселішчаў Чэрнінскага царкоўнага прыходу. Паводле перапісу 1897 года знаходзілся ў Чэрнінскай воласці Бабруйскага павета.

У 1925 годзе ў Раманішчаўскім сельсавеце Парыцкага раёна Бабруйскай акругі. У 1929 годзе арганізаваны калгас. Пачатковая школа ў 1930-я гады ператворана ў сямігадовую. Падчас Вялікай Айчыннай вайны акупанты ў красавіку 1942 года спалілі 32 двары і забілі 23 жыхары. Напачатку снежня 1943 года, калі савецкія вайскі ўступілі ў Акцябрскую партызанскую зону, побач з вёскамі Майсееўка, Гадуні і Любань з 28 лістапада да 21 снежня 1943 года існаваў прарыў у абароне нямецкіх войскаў шырынёй каля 10 км, вядомы як «Рудабельскія вароты». 33 жыхары загінулі на фронце.

## Насельніцтва 
### Колькасць 
* 2011 год — 160 гаспадарак, 389 жыхароў.

### Дынаміка 
* 1795 год — 21 двор, 69 жыхароў.
* 1897 год — 58 двароў, 419 жыхароў (паводле перапісу).
* 1925 год — 120 двароў.
* 1940 год — 140 двароў, 517 жыхароў.
* 1959 год — 333 жыхары (паводле перапісу).
* 1997 год — 169 двароў, 456 жыхароў.
* 2004 год — 165 гаспадарак, 444 жыхары.
* 2011 год — 160 гаспадарак, 389 жыхароў.

## Літаратура 
* Гарады і вёскі Беларусі: Энцыклапедыя. Т.1, кн.1. Гомельская вобласць/С. В. Марцэлеў; Рэдкалегія: Г. П. Пашкоў (галоўны рэдактар) і інш. — Мн.: БелЭн, 2004. 632с.: іл. Тыраж 4000 экз. ISBN 985-11-0303-9 ISBN 985-11-0302-0
* 

## Спасылкі 
Катэгорыя:Пратасаўскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Акцябрскага раёна
Заазер’е

Назву **Заазе́р’е** маюць:

## Населеныя пункты 
### Беларусь 
* Брэсцкая вобласць:
** Заазер’е — былая вёска ў Іванаўскім раёне
** Заазер’е — вёска ў Пінскім раёне
* Віцебская вобласць:
** Заазер’е — вёска ў Гарадоцкім раёне
** Заазер’е — хутар у Залескім сельсавеце Глыбоцкага раёна
** Заазер’е — былая вёска ў Карабоўскім сельсавеце Глыбоцкага раёна
** Заазер’е — вёска ў Лепельскім раёне
** Заазер’е — вёска ў Полацкім раёне
** Заазер’е — вёска ў Расонскім раёне
** Заазер’е — вёска ў Багданаўскім сельсавеце Сенненскага раёна
** Заазер’е — вёска ў Багушэўскім сельсавеце Сенненскага раёна
** Заазер’е — вёска ў Студзёнкаўскім сельсавеце Сенненскага раёна
** Заазер’е — вёска ў Ходцаўскім сельсавеце Сенненскага раёна
** Заазер’е — вёска ў Аболецкім сельсавеце Талачынскага раёна
** Заазер’е — вёска ў Коханаўскім сельсавеце Талачынскага раёна
** Заазер’е — вёска ў Вялікадолецкім сельсавеце Ушацкага раёна
** Заазер’е — вёска ў Ушацкім сельсавеце Ушацкага раёна
* Гомельская вобласць:
** Заазер’е — вёска ў Акцябрскім раёне
** Заазер’е — пасёлак у Азяранскім сельсавеце Рагачоўскага раёна
** Заазер’е — пасёлак у Журавіцкім сельсавеце Рагачоўскага раёна
* Магілёўская вобласць:
** Заазер’е — вёска ў Бялыніцкім раёне
** Заазер’е — пасёлак у Чэрыкаўскім раёне
* Мінская вобласць:
** Заазер’е — вёска ў Вілейскім раёне
** Заазер’е — вёска ў Лагойскім раёне
** Заазер’е — аграгарадок у Нясвіжскім раёне

## Азёры 
* Заазер’е, Заазерскае — возера ў Бешанковіцкім раёне Віцебскай вобласці, у басейне ракі Чарнагосніца
* Заазер’е — возера ў Полацкім раёне Віцебскай вобласці, у басейне ракі Заходняя Дзвіна
Вуглы

Назву **Вуглы́** маюць:

## Населеныя пункты 
### Беларусь 
* Брэсцкая вобласць:
** Вуглы — вёска ў Івацэвіцкім раёне

* Віцебская вобласць:
** Вуглы — вёска ў Браслаўскім раёне
** Вуглы — вёска ў Глыбоцкім раёне
** Вуглы — вёска ў Бягомльскім сельсавеце Докшыцкага раёна
** Вуглы — вёска ў Бярэзінскім сельсавеце Докшыцкага раёна
** Вуглы — вёска ў Полацкім раёне
** Вуглы 2 — вёска ў Полацкім раёне
** Вуглы — вёска ў Сенненскім раёне
** Вуглы — вёска ва Ушацкім раёне
** Вуглы — былая вёска ў Чашніцкім раёне
** Вуглы — былая вёска ў Шаркаўшчынскім раёне

* Гомельская вобласць:
** Вуглы — вёска ў Акцябрскім раёне
** Вуглы — вёска ў Брагінскім раёне
** Вуглы — вёска ў Калінкавіцкім раёне
** Вуглы — вёска ў Лельчыцкім раёне
** Вуглы (нежыл.) — вёска ў Нараўлянскім раёне
** Вуглы — вёска ў Рагачоўскім раёне

* Гродзенская вобласць:
** Вуглы — вёска ў Навагрудскім раёне
** Вуглы — вёска ў Астрынскім сельсавеце Шчучынскага раёна
** Вуглы — хутар у Васілішкаўскім сельсавеце Шчучынскага раёна

* Магілёўская вобласць:
** Вуглы — вёска ў Бабруйскім раёне
** Вуглы — вёска ў Дрыбінскім раёне
** Вуглы — былы пасёлак у Крычаўскім раёне

* Мінская вобласць:
** Вуглы — вёска ў Прыгарадным сельсавеце Барысаўскага раёна
** Вуглы — засценак, потым вёска, цяпер не існуе; знаходзілася на паўночны ўсход ад вёскі Чарневічы (Чарневіцкі сельсавет, Барысаўскі раён)
** Вуглы — вёска ў Вішнеўскім сельсавеце Валожынскага раёна
** Вуглы — вёска ў Івянецкім сельсавеце Валожынскага раёна
** Вуглы — вёска ў Капыльскім раёне
** Вуглы — вёска ў Лагойскім раёне
** Вуглы — вёска ў Мінскім раёне
** Вуглы — вёска ў Старадарожскім раёне

### Расія 
* Спас-Вуглы — вёска ў Духаўшчынскім раёне Смаленскай вобласці
* Вуглы — вёска ў Валдайскім раёне Наўгародскай вобласці
* Вуглы — вёска ў Любыцінскім раёне Наўгародскай вобласці
* Вуглы — вёска ў Шымскім раёне Наўгародскай вобласці
* Вуглы — вёска ў Прохараўскім раёне Пскоўскай вобласці
* Вуглы — вёска ў Пскоўскім раёне Пскоўскай вобласці
* Вуглы — вёска ў Стругакрасненскім раёне  Пскоўскай вобласці

### Украіна 
* Вуглы  — сяло ў Ковельскім раёне Валынскай вобласці
* Вуглы  — сяло ў Хмельніцкім раёне Вінніцкай вобласці
* Вуглы  — сяло ў Сарненскім раёне Ровенскай вобласці
* Вуглы — пасёлак у Сямёнаўскім раёне Чарнігаўскай вобласці
Балгарскае царства

* Першае Балгарскае царства
* Другое Балгарскае царства
* Трэцяе Балгарскае царства
* Заходне-Балгарскае царства
Якуб

**Якуб** (араб. يعقوب) — мужчынскае імя, арабская форма імя Якаў, абджадзія імя — 188:
* Якуб, Нацыя Ісламу
* Якуб Колас
* Якуб — ісламскі прарок, эквівалентны біблейскаму прароку Якаву.
* Якуб аль-Мансур
Новікі

Назву **Но́вікі** маюць:

## Населеныя пункты 
### Беларусь 
* Віцебская вобласць:
** Новікі — вёска ў Глыбоцкім раёне
* Гомельская вобласць:
** Новікі — вёска ў Акцябрскім раёне
* Гродзенская вобласць:
** Новікі — вёска ў Сапоцкінскім сельсавеце Гродзенскага раёна
** Новікі — вёска ў Квасоўскім сельсавеце Гродзенскага раёна
** Новікі — былая вёска ў Падлабенскім сельсавеце Гродзенскага раёна, з 2008 года ў межах Гродна
* Магілёўская вобласць:
** Новікі — вёска ў Крычаўскім раёне
* Мінская вобласць:
** Новікі — вёска ў Мядзельскім раёне
### Літва 
* Уцянскі павет
** Новікі — традыцыйная беларуская назва вёскі Навікай Казіцішкіскай сянюніі Ігналінскага раёна

### Расія 
* Смаленская вобласць:
** Новікі — вёска ў Ельнінскім раёне
** Новікі — вёска ў Холм-Жыркоўскім раёне

## Гл. таксама 
* Навікі
* Навінкі
* Новіны
Чарняўка

**Чарняўка** — айконім і гідронім.

## Айконім 
### Гомельская вобласць 
* Вёска Чарняўка, Акцябрскі раён

### Магілёўская вобласць 
* Вёска Чарняўка, Хоцімскі раён
### Мінская вобласць 
* Вёска Чарняўка, Крупскі раён

## Гідронім 
* Чарняўка — рака ў Бярозаўскім раёне Брэсцкай вобласці, левы прыток канала Вінец
* Чарняўка — рака ў Мінскім раёне, упадае ў Заслаўскае вадасховішча
* Чарняўка — рака ў Лідскім раёне, правы прыток Дзітвы
* Чарняўка — рака ў Чэрвеньскім раёне Мінскай вобласці, правы прыток ракі Балачанка
* Чарняўка (Чарнянка) — рака ў Вілейскім раёне Мінскай вобласці, правы прыток ракі Жучок.
* Чарняўка — рака ў Быхаўскім раёне Магілёўскай вобласці, правы прыток ракі Гутлянка
* Чарняўка — рака ў Шчучынскім і Дзятлаўскім раёнах Гродзенскай вобласці, левы прыток Нёмана
* Чарняўка — рака ў Касцюковіцкім раёне Магілёўскай вобласці, правы прыток ракі Беседзь
* Чарняўка — рака ў Гарадоцкім раёне Віцебскай вобласці, левы прыток ракі Обаль
* Чарняўка — рака ў Чавускім раёне Магілёўскай вобласці, правы прыток ракі Рудзея
* Чарняўка — другая назва ракі Трасцянка
* Чарняўка — адна з назваў ракі Яршоўка (прыток Іслачы)
* Чарняўка — адна з назваў ракі Чарнейка, прыток ракі Дрыса ў Полацкім раёне