open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Спіс карцін Яна Вермера

*» (1656, Галерэя старых майстроў, Дрэздэн).]]
Творчая спадчына нідэрландскага жывапісца **Яна Вермера** (1632—1675) уключае ў сябе карціны бытавога і рэлігійнага жанру, а таксама два пейзажы. Прадстаўлены ніжэй **спіс** яго карцін ахоплівае перыяд з 1653 года, калі мастак ажаніўся і ўступіў у Гільдыю Святога Лукі, і да смерці ў 1675 годзе. Спіс падзелены на працы з бясспрэчнай і сумнеўнай атрыбуцыяй.

Пасля смерці мастака яго імя было забыта на два стагоддзі. У 1860 годзе нямецкі арт-крытык  атрыбутаваў палатно «**» як працу Вермера, а ў 1866 годзе французскі арт-крытык  выдаў каталог прац жывапісца, адкрыўшы яго для шырокай публікі. Каталог прыцягнуў міжнародную ўвагу, і палотны майстра сталі набывацца калекцыянерамі Еўропы і ЗША і трапляць у дзяржаўныя калекцыі. Пасля гэтага Ян Вермер быў прызнаны, нароўні з Рэмбрантам і Франсам Халсам, тытанам . Практычна ўсе творы мастака не датаваныя, таму год напісання магчыма вызначыць толькі прыблізна.

Карціны Яна Вермера знаходзяцца ў музеях васьмі краін: Аўстрыі, Вялікабрытаніі (Англіі і Шатландыі), Германіі, Ірландыі, Нідэрландаў, ЗША, Францыі і Японіі. Найбольшая колькасць палотнаў майстра сабрана ў музеях ЗША: 5 прац у Метраполітэн-музеі, 4 — у вашынгтонскай Нацыянальнай галерэі мастацтва, 3 працы захоўвае  ў Нью-Ёрку, адна праца ўваходзіла ў збор  (карціна была  ў 1990 годзе і да гэтага часу не знойдзена) і адна ў прыватнай калекцыі (усяго 14 прац). На радзіме жывапісца ў Нідэрландах яго карціны ўваходзяць у збор Рэйксмюзеума (4 працы) і Каралеўскай галерэі Маўрыцхёйс (3 працы).

## Спіс карцін Яна Вермера 
Галоўнай крыніцай спісу з’яўляецца адзін з найбольш новых каталогаў мастака, выдадзены ў 2017 годзе за аўтарствам Карла Шульца «*Вермер: Поўны збор прац''» (), які ўключае ў сябе 37 палотнаў рознай атрыбуцыі. Парадак размяшчэння прац у спісе вызначаецца мяркуемай датай іх стварэння.

### Бясспрэчная атрыбуцыя 
### Сумнеўная атрыбуцыя 
## Заўвагі 
## Крыніцы 
## Літаратура 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

Вермер Ян
*
Маладолецкі сельсавет

**Маладо́лецкі сельсавет** — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Ушацкага раёна Віцебскай вобласці. Цэнтр — вёска Малыя Дольцы.

Утвораны 20 жніўня 1924 года ў складзе Ушацкага раёна Полацкай акругі БССР. Пасля скасавання акруговай сістэмы 26 ліпеня 1930 года ва Ушацкім раёне БССР, з 21 чэрвеня 1935 года — Лепельскай акругі, з 20 лютага 1938 года — Віцебскай вобласці, з 20 верасня 1944 года — Полацкай вобласці, з 8 студзеня 1954 года — Віцебскай вобласці. 16 ліпеня 1954 года скасаваны, тэрыторыя далучана да Весніцкага сельсавета.

## Крыніцы 
## Літаратура 
* Административно-территориальное устройство БССР: справочник: в 2 т. / Главное архивное управление при Совете Министров БССР, Институт философии и права Академии наук БССР. — Минск: «Беларусь», 1985―1987.

Катэгорыя:Былыя сельсаветы Ушацкага раёна
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, утвораныя ў 1924 годзе
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, скасаваныя ў 1954 годзе
Кубак Беларусі па валейболе 2010

**Кубак Беларусі па валейболе 2010** — 20-ы розыгрыш Кубак Беларусі.

## Каманды 
## Спасылкі 
* Беларуская федэрацыя валейбола
* “СТРОИТЕЛЬ”- ОБЛАДАТЕЛЬ КУБКА БЕЛАРУСИ

Катэгорыя:2010 год у валейболе
Катэгорыя:Спорт у Беларусі ў 2010 годзе
Катэгорыя:Кубак Беларусі па валейболе
Станіслаў Задарноўскі

**Станіслаў Задарноўскі** () — службовец, адвакат.

## Біяграфія 
Прадстаўнік шляхецкага роду Задарноўскіх.

Сябра Гродзенскай муніцыпальнай рады ў 1812 г. У 1819 г. — адвакат Гродзенскага галоўнага суда. У 1822 выдаткаваў жонцы губернатара Анджэйкавіча 13 злотых 10 грошаў на кракаўскі помнік Касцюшку.

Член масонскай ложы «Сябры чалавецтва» ў Гродне.

## Сям’я 
У шлюбе з Яаннай з Грамыкаў (пам. да 24 студзеня 1840), дачкой Міхала Грамыкі, харунжага пяцігорскага, і Марыяны з Сэмп-Шажынскіх. У другім шлюбе з Міхалам Бухавецкім (каля 1778 — 2/14 кастрычніка 1842), сынам Віктарына і былым шамбялянам пры двары караля Станіслава Аўгуста, які ў першым шлюбе быў з яе сястрой Магдаленай (каля 1785 — 25 лютага 1823).

У шлюбе з Яаннай меў дзяцей:
* Калікст Задарноўскі, служыў у расійскім войску ў Тыфлісе;
* Эмілія, у шлюбе з Міхалам Бухавецкім-малодшым (пасербам);
* Саламея.

У другім шлюбе з Міхалам Бухавецкім Яанна таксама мела дзяцей:
* Юліян (нар. 3 ліпеня 1824);
* Ігнацы (нар. 12 лістапада 1825);
* Віктар Максімільян Ян (нар. 14 кастрычніка 1827).

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Адвакаты Беларусі
Караль Камаеўскі

**Караль Камаеўскі** (; ? — 12 лістапада 1862) — ваенны дзеяч.

## Біяграфія 
Прадстаўнік шляхецкага роду Камаеўскіх.

У 1820 г. — паручнік, палкавы кватэрмайстар, у 1822 г. — штабсротмістр Літоўскага ўланскага палка. Генерал жандарскіх войскаў.

Член масонскай ложы «Шчаслівага вызвалення» ў Нясвіжы.

Памёр 12 лістапада 1862 года. Пахаваны на могілках Роса ў Вільні.

## Сям’я 
У першым шлюбе з Адэляй са Штакеляў меў дзяцей:
* Эдвард, палкоўнік РВ;
* Меланія (пам. 1904), замужам за  (1809—1897), удзельнікам паўстання 1830—1831 гадоў.

У другім шлюбе з Тэкляй з Высачынскіх (пам. 1867) меў сына Анастазія.

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Масоны Беларусі
Катэгорыя:Ваенныя Расійскай імперыі
ГВК Гомель

**ГВК Гомель** (Гомельскі Валейбольны Клуб)— беларускі валейбольны клуб з горада Гомель.

## Гісторыя 
Клуб быў створаны 2 жніўня 1999 года.

## Дасягненні 
**Чэмпіянат Беларусі па валейболе**
*  **Чэмпіён (2)** 2000/2001, 2003/2004
*  **Сярэбраны прызёр (3)** 2002/2003, 2004/2005, 2006/2007
*  **Бронзавы прызёр (1)** 2001/2002

**Кубак Беларусі па валейболе**
*  **Уладальнік (4)** 2000, 2001, 2002, 2003

## Статыстыка выступленняў 
## Трэнеры 
* Ігар Загорцаў (2000—2007)
* Алег Абраменка (2008—2012)
* Дзмітрый Дзеравянчанка (2012—2013)
* Алег Абраменка (2013—2014)

## Спасылкі 
* ГВК Гомель
* История команды «Гомельский Волейбольный Клуб»
* GVC Gomel 


Катэгорыя:1999 год у Гомелі
Санта-Ана

**Санта-Ана** — тапонім.

## ЗША 
* Санта-Ана — горад у штаце Каліфорнія.
* Санта-Ана — рака ў штаце Каліфорнія.

## Сальвадор 
* Санта-Ана — горад, адміністрацыйны цэнтр дэпартамента Санта-Ана.
Яфім Мікіціч Раманенка

**Яфім Мікіціч Раманенка** (1898, в. Карма, Гомельскі павет, Расійская імперыя — 1971) — дырэктар БДІНГ у 1944—1949 гадах.

## Біяграфія 
З сям’і селяніна. Навучаўся ў духоўнай семінарыі Магілёва. Член ВКП(б) з 1919 года. У гады Грамадзянскай вайны ваяваў на Заходнім фронце. У перыяд змагання з басмачамі баў камісарам 98-га стралковага палка Туркменскага фронта. Пасля Грамадзянскай вайны працаваў выкладчыкам аб’яднанай беларускай ваеннай школы.

У 1932 годзе скончыў Планава-эканамічны інстытут і на працягу двух гадоў працаваў у Дзяржплане БССР. У 1934—1941 гады працаваў старэйшым выкладчыкам палітэканоміі і дэканам планавага факультэта БДІНГ.

У гады Вялікай Айчыннай вайны працаваў настаўнікам гісторыі ў адной з школ Саратаўскай вобласці, лектарам ЦК КПБ. У 1944—1949 гады дырэктар БДІНГ. Затым 10 гадоў займаўся выкладчыцкай працай (старэйшы выкладчык, загадчык кафедры) у інстытуце. У 1959 сышоў на пенсію, працягваючы працаваць выкладчыкам кафедры палітэканоміі.

## Узнагароды 
* Ордэн «Знак Пашаны»
* Медаль «За доблесную працу ў Вялікай Айчыннай вайне 1941—1945 гг.»

## Спасылкі 
* Інфармацыя на сайце БДЭУ 

Катэгорыя:Рэктары БДЭУ
Катэгорыя:Удзельнікі Грамадзянскай вайны ў Расіі
Камунальнік Гродна

**Камунальнік** — беларускі валейбольны клуб з горада Гродна.

## Гісторыя 
У сакавіку 2014 года адбылася рэарганізацыя клуба, шляхам далучэння «Камунальніка» да валейбольнага клуба «Нёман» («Нёман» быў арганізаваны ў 1993 годзе).

## Дасягненні 
**Чэмпіянат Беларусі па валейболе**
*  **Чэмпіён (5)** 1996/1997, 1998/1999, 2001/2002, 2002/2003, 2004/2005
*  **Сярэбраны прызёр (5)** 1997/1998, 2000/2001, 2003/2004, 2010/2011, 2011/2012
*  **Бронзавы прызёр (8)** 1992, 1994/1995, 1995/1996, 1999/2000, 2007/2008, 2009/2010, 2012/2013, 2013/2014

**Кубак Беларусі па валейболе**
*  **Уладальнік (6)** 1994, 1996, 1997, 1999, 2004, 2011
*  **Сярэбраны прызёр (3)** 2006, 2010, 2013
*  **Бронзавы прызёр (1)** 2014

## Статыстыка выступленняў 
### «Камунальнік» у еўракубках 
## Трэнеры 
* Артур Папай (2006—2007)
* Віктар Бекша (2009—2014)
* Андрэй Абухоўскі (2014—2015)

## Спасылкі 
* Апісанне валеболны клуб «Камунальнік Гродна» на http://bvf.by 
* Афіцыйны сайт БК «Коммунальник Гродна» 
* Гродненский «Коммунальник» отказался от участия в волейбольном чемпионате страны
Раман Міхайлавіч Карсека

**Раман Міхайлавіч Карсе́ка** (нар. 1936, в. Ахрэмавічы, Нясвіжскі павет, Навагрудскае ваяводства, Польская Рэспубліка) — рэктар БДІНГ з 1991 года, а затым БДЭУ (1992—2002), кандыдат эканамічных навук (1968), прафесар (1992).

## Біяграфія 
З сялянскай сям’і. У 1957 скончыў з адзнакай БДІНГ імя В. У. Куйбышава па спецыяльнасці «Эканоміка гандлю». У 1957—1960 працаваў намеснікам дырэктара крамы ў Магілёўскім гархарчгандлю і дзяржаўным інспэктарам па гандлі ў Магілёўскай вобласці. У 1962 паступіў у аспірантуру Інстытута эканомікі Акадэміі Навук БССР, пасля яе сканчэння працаваў у БДІНГ старэйшым выкладчыкам, намеснікам дэкана гандлёва-эканамічнага факультэта, а затым і дэканам гэтага ж факультэта. У 1979 годзе прызначаны прарэктарам па завочным і вячэрнім навучаньні, у 1990 — прарэктарам па вучэбнай рабоце. З 1991 да 2002 года — рэктар, член Калегіі Міністэрства адукацыі Рэспублікі Беларусь, намеснік старшыні Савета рэктараў Рэспублікі Беларусь, член атэстацыйнага Камітэта пры Адміністрацыі прэзыдэнта Рэспублікі Беларусь. З чэрвеня 2002 года працуе прафесарам-кансультантам кафедры кіравання прадпрыемствамі гандлю.

## Узнагароды 
* Заслужаны працаўнік вышэйшай школы (1983)
* Ганаровы прафесар Беларускага дзяржаўнага эканамічнага ўніверсітэта (2002)
* Ордэн Пашаны (1998)
* Медаль «За доблесную працу» (1970)
* Выдатнік адукацыі (1996)
* Выдатнік гандлю
* Ганаровыя граматы Вярхоўнага Савета БССР (1972)
* Ганаровыя граматы Вярхоўнага Савета Рэспублікі Беларусь (1996)
* Падзяка прэзідэнта Рэспублікі Беларусь (2001)

## Літаратура 
* 
## Спасылкі 
* Інфармацыя на сайце БДЭУ
* 
* Карсеко Роман Михайлович  // Партал ЭКОНОМИКА.BY

Катэгорыя:Рэктары БДЭУ
Катэгорыя:Эканамісты СССР
Катэгорыя:Эканамісты Беларусі
Катэгорыя:Заслужаныя работнікі вышэйшай школы БССР
Катэгорыя:Дэканы факультэта камерцыі і турыстычнай індустрыі БДЭУ‎
Ота Дэмус

**Ота Дэмус** (; 4 лістапада 1902,  блізу Санкт-Пёльтэна, цяпер у зямлі Ніжняя Аўстрыя — , ) — аўстрыйскі гісторык мастацтва і педагог. Бацька піяніста  і паэта .

Вучыўся ў Венскім універсітэце ў . Спецыяльнасцю Дэмуса было, з аднаго боку, візантыйскае мастацтва, а з другога — мастацтва Аўстрыі Сярэдніх стагоддзяў. Акрамя таго, ён займаўся праблемай аховы помнікаў гісторыі і культуры, займаючы ў 1929—1936 гадах пасаду захавальніка помнікаў правінцыі Карынтыя, а ў 1936—1939 гадах — пасаду дзяржаўнага захавальніка ў Дэпартаменце помнікаў у Вене. У 1939 годзе Дэмус эміграваў у Англію, працаваў у Лондане. У 1946 годзе вярнуўся і да 1964 года займаў пасаду дырэктара Дэпартамента. У 1963—1973 гадах — прафесар гісторыі мастацтваў Венскага ўніверсітэта.

Працы Дэмуса часткай прысвечаны аўстрыйскаму мастацтву: «Мастацтва ў Карынтыі» (; 1934) «Познегатычныя алтары Карынтыі» (; 1991), — часткай мастацтву Візантыі і яго ўплыву на суседнія культуры «Мазаіка Сабора Святога Марка ў Венецыі» (; 1939, «Візантыйскае мастацтва і Захад» (; 1970) і інш.

Катэгорыя:Выкладчыкі Венскага ўніверсітэта
Катэгорыя:Мастацтвазнаўцы Аўстрыі
Катэгорыя:Гісторыкі мастацтва
Іосіф Навумавіч Шапіра

**Іосіф Навумавіч Шапіра** (1887, Мінск, Мінскі павет, Мінская губерня, Расійская імперыя — 1961, Ленінград, РСФСР, Савецкі Саюз) — савецкі вучоны, медык-уролаг.

## Біяграфія 
Іосіф Навумавіч Шапіра нарадзіўся ў Мінску ў яўрэйскай сям’і Неваха Моўшавіча Шапіры. Акрамя Іосіфа ў сям’і было яшчэ 8 дзяцей, шэсць сыноў і дзве дачкі. Два яго браты таксама былі ўрачамі, адзін з іх Майсей Навумавіч Шапіра, урач-траўматолаг, намеснік наркама аховы здароўя Кіргізскай ССР. Савецкі кінааператар  даводзіўся яму пляменнікам, сынам роднага брата Веньяміна.

Медыцынскую адукацыю атрымаў на медыцынскім факультэце Мюнхенскага ўніверсітэта (1908—1918), які скончыў са ступенню доктара медыцыны. Працаваў у клініцы нямецкага ўрача-ўролага . Пасля вяртання ў Расію працаваў ва ўралагічным аддзяленні  ў Санкт-Пецярбургу, пад кіраўніцтвам Барыса Мікалаевіча Хольцава.

Па запрашэнні Хольцава з 1925 года выкладаў у , прыват-дацэнт (1930).

## Публікацыі 
** 
** 

## Спасылкі 
* Сямейны альбом

Катэгорыя:Уролагі СССР
Катэгорыя:Уролагі Расійскай імперыі
Катэгорыя:Ваенныя ўрачы СССР
Pipizella

**Pipizella** — род насякомых сямейства .

## Віды 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

Катэгорыя:Журчалкі
Nemopoda pectinulata

**Nemopoda pectinulata** — еўрапейскі від двухкрылых сямейства .

Катэгорыя:Караткавусыя двухкрылыя
Кубліцкі сельсавет

**Ку́бліцкі сельсавет** — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Ушацкага раёна Віцебскай вобласці Беларусі. Адміністрацыйны цэнтр — аграгарадок (да 2010 года вёска) Кублічы.

Утвораны 20 жніўня 1924 года ў складзе Ушацкага раёна Полацкай акругі БССР. Цэнтр — вёска Кублічы, якая ў 1930 годзе атрымала статус мястэчка. Пасля скасавання акруговай сістэмы 26 ліпеня 1930 года ва Ушацкім раёне БССР, з 21 чэрвеня 1935 года — Лепельскай акругі, з 20 лютага 1938 года — Віцебскай вобласці. 27 верасня 1938 года статус Кубліч паніжаны да вёскі. З 20 верасня 1944 года сельсавет ва Ушацкім раёне Полацкай вобласці, з 8 студзеня 1954 года — Віцебскай вобласці. 16 ліпеня 1954 года да сельсавета далучана тэрыторыя скасаванага Чарапоўшчынскага сельсавета. 20 мая 1960 года ў склад Старынкаўскага сельсавета перададзены 7 населеных пунктаў (Галадушша, Гамылёва, Забалацце, Лажаншчына, Пад’язна, Самоўка і Слабодка). З 25 снежня 1962 года сельсавет у складзе Лепельскага раёна. 18 сакавіка 1963 года да сельсавета далучана частка скасаванага Старынкаўскага сельсавета (10 населеных пунктаў: Гамылёва, Забалацце, Ідута, Клапы, Лажаншчына, Пад’язна, Самоўка, Слабодка, Судзілавічы I і Судзілавічы II). З 30 ліпеня 1966 года сельсавет у складзе адноўленага Ушацкага раёна. На 1 студзеня 1974 года ў складзе Кубліцкага сельсавета 28 населеных пунктаў. 8 красавіка 2004 года да сельсавета далучана частка скасаванага Селішчанскага сельсавета (11 населеных пунктаў: вёскі Анікеўшчына, Баяршчына, Воцькавічы, Двор Зерчаніцы, Загуззе, Зерчаніцы, Лажане, Мажуйкі, Мар’янполле, Рыбакі і Селішча).

Насельніцтва сельсавета паводле перапісу 2009 года — 1103 чалавекі, з іх 94,8 % — беларусы, 4,2 % — рускія, 0,3 % — палякі, 0,3 % — украінцы; паводле перапісу 2019 года — 689 чалавек.

## Крыніцы 
## Літаратура 
* Административно-территориальное устройство БССР: справочник: в 2 т. / Главное архивное управление при Совете Министров БССР, Институт философии и права Академии наук БССР. — Минск: «Беларусь», 1985―1987.
* Административно-территориальное устройство Республики Беларусь (1981—2010 гг.): справочник. — Минск: БелНИИДАД, 2012. — 172 с.


Катэгорыя:Былыя сельсаветы Лепельскага раёна
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, утвораныя ў 1924 годзе
Вацлавоўскі нацыянальны латышскі сельсавет

**Вацлаво́ўскі нацыянальны латышскі сельсавет** — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Ушацкага раёна Віцебскай вобласці. Цэнтр — вёска Вацлавова.

Утвораны 24 верасня 1926 года ў складзе Ушацкага раёна Полацкай акругі БССР шляхам вылучэння з Завячэльскага сельсавета. Пасля скасавання акруговай сістэмы 26 ліпеня 1930 года ва Ушацкім раёне БССР, з 21 чэрвеня 1935 года — Лепельскай акругі, з 20 лютага 1938 года — Віцебскай вобласці. 5 ліпеня 1938 года скасаваны, тэрыторыя далучана да Завячэльскага сельсавета.

## Літаратура 
* Административно-территориальное устройство БССР: справочник: в 2 т. / А.И. Карпачева и др. / Главное архивное управление при Совете Министров БССР, Институт философии и права Академии наук БССР. — Т. 1: (1917―1941 гг.). — Мн., «Беларусь», 1985. — 390 с.

Катэгорыя:Былыя сельсаветы Ушацкага раёна
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, утвораныя ў 1926 годзе
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, скасаваныя ў 1938 годзе
Катэгорыя:Нацыянальныя латышскія сельсаветы БССР
Вячаслаў Юр’евіч Шуцілін

**Вячаслаў Юр’евіч Шуцілін** (, Разань, РСФСР) — беларускі эканаміст, рэктар Беларускага дзяржаўнага эканамічнага ўніверсітэта з 2019 да 2021 года, доктар эканамічных навук (2018), дацэнт (2007).

## Біяграфія 
Нарадзіўся ў Разані, вырас у Мінску.

У 2004 годзе прызначаны вучоным сакратаром БДЭУ. З 2008 па 2013 працаваў начальнікам упраўлення падрыхтоўкі кадраў найвышэйшай кваліфікацыі БДЭУ. З 2017 па 2018 года працаваў дэканам факультэта міжнародных эканамічных адносін БДЭУ.

У 2018 годзе прызначаны першым прарэктарам БДЭУ, а ў 2019 годзе прызначаны рэктарам БДЭУ.

## Сям’я 
Жанаты, мае двух сыноў.

## Удзел у палітычных рэпрэсіях 
У 2020 годзе, падчас масавых пратэстаў, што пачаліся пасля выбараў Прэзідэнта Беларусі, кіраўніцтва БДЭУ, рэктарам якога ў той час быў Шуцілін, накіравала ў міліцыю спіс удзельнікаў пратэсных акцый з ліку сваіх студэнтаў і папрасіла прыцягнуць іх да адміністрацыйнай адказнасьці.

Шуцілін падпісаў вымовы шэрагу студэнтаў БДЭУ і адлічыў некалькіх студэнтаў з універсітэта ў сувязі з іх удзелам у акцыях пратэсту. За выказванне грамадзянскай пазіцыі Шуціліным быў звольнены з пасады дэкан факультэта міжнародных бізнес-камунікацый БДЭУ Міхаіл Мішкевіч.

Больш за 150 выкладчыкаў і супрацоўнікаў БДЭУ публічна звярнуліся да Шуціліна, пратэстуючы супраць палітычных рэпрэсій ва ўніверсітэце.

## Узнагароды 
* Ганаровыя граматы БДЭУ (2003, 2013)
* Грамата Міністэрства адукацыі Рэспублікі Беларусь (2008)
* Падзяка Старшыні Палаты прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь (2018)

Катэгорыя:Рэктары БДЭУ
Катэгорыя:Эканамісты Беларусі
Катэгорыя:Дэканы факультэта міжнародных эканамічных адносін БДЭУ‎
Чэмпіянат Беларусі па валейболе 2011/2012

**Чэмпіянат Беларусі па валейболе 2011/2012** — 21-ы чэмпіянат Рэспублікі Беларусь па валейболе.

## Турнірная табліца (рэгулярны сезон) 
## Выніковае размеркаванне месцаў 
|}

## Спасылкі 
* Беларуская федэрацыя валейбола
* календарь/результаты-11/12

2011
Катэгорыя:2011 год у валейболе
Катэгорыя:2012 год у валейболе
Катэгорыя:Спорт у Беларусі ў 2011 годзе
Катэгорыя:Спорт у Беларусі ў 2012 годзе
Універсітэт Пуацье

**Універсітэт Пуацье** () — французская дзяржаўная вышэйшая навучальная ўстанова са статусам універсітэта, якая знаходзіцца ў горадзе Пуацье. Адзін з найстарэйшых універсітэтаў Францыі.

## Гісторыя 
Заснаваны ў 1431 годзе Папам Рымскім Яўгенам IV і падараваны ім каралю Францыі Карлу VII. У пачатку дзейнасці ўніверсітэта тут выкладаліся тэалогія, кананічнае і цывільнае права, медыцына і мастацтва.

У XVI стагоддзі ўніверсітэт заслужыў агульнаеўрапейскую рэпутацыю і стаў другім па папулярнасці пасля Парыжскага ўніверсітэта. Колькасць навучэнцаў даходзіла да 4000 чалавек.

Універсітэт падчас Вялікай французскай рэвалюцыі быў закрыты і моцна пацярпеў. Аднавіў працу толькі ў 1896 годзе.

У ліку яго студэнтаў былі такія выбітныя людзі, як Фрэнсіс Бэкан, Дэкарт, Франсуа Рабле і іншыя.

## Структура 
* Нацыянальная вышэйшая інжынерная школа
* Вышэйшая школа эканомікі і менеджменту
* Факультэт права і грамадскіх навук
* Факультэт эканомікі
* Факультэт асноў і прымянення навукі
* Факультэт літаратуры і лінгвістыкі
* Факультэт гуманітарных навук і мастацтваў
* Факультэт спартыўных навук
* Факультэт медыцыны і фармакалогіі

## Спасылкі 
* Афіцыйная інтэрнэт-старонка ўстановы

Катэгорыя:Універсітэты Францыі
Катэгорыя:Пуацье
Катэгорыя:Навучальныя ўстановы з французскай мовай навучання
Помнік «Змагарам за вольную Беларусь»

**Помнік «Змагарам за вольную Беларусь»** — помнік у Саўт-Рыверы (ЗША), пастаўлены ў 1974 годзе. Аўтар помніка — Алег Махнюк, пад яго кіраўніцтвам адбывалася і будаўніцтва.

## Гісторыя 
Ініцыятарамі пабудовы помніка былі грамадскія актывісты сярод беларускіх эмігрантаў, якія перасяліліся ў Саўт-Рывер у пачатку 1950-х гадоў з лагераў для перамешчаных асоб у Германіі. Імі ж былі сабраны сродкі і праведзены будаўнічыя работы.

Помнік узведзены за беларускай праваслаўнай царквой Святой Ефрасінні Полацкай, збудаванай за два гады да помніка, на кургане, над якім працаваў Мікалай Лапіцкі.

Курган-помнік быў асвечаны 23 чэрвеня 1974 года праваслаўнымі святарамі Алегам Махнюком, Мікалаем Лапіцкім, Паўлам Вялікім і архімандрытам Язэпам.

У 2019 годзе прадстаўнікі беларускай дыяспары адрэстаўрыравалі помнік, часткова змянілі яго вонкавы выгляд.

## Апісанне 
Помнік завершаны крыжам з роўнымі канцамі, якія пашыраюцца. У сярэдзіне вялікага крыжа — маленькі ягелонскі крыж.

Спераду — вертыкальныя белая, чырвоная і белая палосы (раней — з дробнай мазаікі круглай формы, пасля рэстаўрацыі 2019 года — з прамавугольнай пліткі), герб «Пагоня» і надпіс *«Слава змагарам за вольную Беларусь. Glory to those who fought for freedom and independence of Byelorussia. 1974».*

Ззаду — выява пячаткі Беларускай цэнтральнай рады. Па баках помніка — мячы. З левага боку пастамента — герб друкарні Францыска Скарыны, з правага боку — эмблема Саюза беларускай моладзі.

## Галерэя 

Belarusian monument in South River.jpg|Помнік у 2014 годзе, да рэстаўрацыі
Помнік «Змагарам за вольную Беларусь», БЦР.jpg|Задняя частка помніка з выявай пячаткі БЦР
Помнік «Змагарам за вольную Беларусь», СБМ.jpg|Правая частка пастамента з выявай эмблемы СБМ

## Літаратура 
* «Царкоўны Светач», № 23, 1974. — С. 15-19.

## Спасылкі 
* Беларусы ў ЗША аднавілі помнік беларускім змагарам

Катэгорыя:Помнікі паводле алфавіта
Катэгорыя:Саўт-Рывер
Катэгорыя:Помнікі ЗША
Катэгорыя:Беларусы ў ЗША
Катэгорыя:1974 год у ЗША
Універсітэт Праванса

**Універсітэт Праванса** (), таксама **Універсітэт Экс-Марсель 1** () — французская дзяржаўная вышэйшая навучальная ўстанова са статусам універсітэта, якая знаходзілася на поўдні Францыі — у гарадах Марсель, Экс-ан-Праванс і Арль. Заснаваны ў 1969 годзе. У 2012 годзе ўключаны ў склад Універсітэта Экс-Марсель.

## Спасылкі 
* Сайт універсітэта  

Катэгорыя:Навучальныя ўстановы з французскай мовай навучання
Катэгорыя:Універсітэты Францыі
Катэгорыя:Марсель
Катэгорыя:Экс-ан-Праванс
Экс-ан-Праванс

**Экс-ан-Праванс** (, ) — горад на поўдні Францыі, частка агламерацыі Марселя.

## Навука і адукацыя 
* Універсітэт Поля Сезана
* Міжземнаморскі ўніверсітэт
* Універсітэт Праванса

## Насельніцтва 
## Гарады-пабрацімы 
## Асобы 
* Поль Сезан

## Крыніцы 
Катэгорыя:Гарады рэгіёна Праванс — Альпы — Лазурны Бераг
Катэгорыя:Камуны дэпартамента Буш-дзю-Рон
Густаў Іванавіч Легат

**Густаў Іванавіч Легат** (20 студзеня (1 лютага) 1837 — 20 жніўня (1 верасня) 1895) — рускі танцоўшчык, балетмайстар і педагог балета. Заснавальнік дынастыі артыстаў балета. Па паходжанні швед. Бацька Мікалая і Сяргея Легат.

## Біяграфія 
Вучыўся ў Галоўным нямецкім вучылішчы (Петрышуле) з 1852 года. Мастацкую адукацыю атрымаў у балетным аддзяленні Пецярбургскага тэатральнага вучылішча, якое скончыў ў 1857 годзе па класе М. Петыпа. Залічаны салістам у балетную трупу Марыінскага тэатра.

У 1862—1863 гадах працаваў за мяжой.

З 1865 года працуе на сцэне Вялікага тэатра. Аднавіў балет «Мара мастака» Ц. Пуні. З 1869 года стаў першым танцоўшчыкам тэатра. У 1875 годзе быў звольнены з Вялікага тэатра; выкладаў танцы ў Петрышуле з 1879 па 1881 год. Быў зноў прыняты ў Вялікі тэатр у 1882 годзе. У 1885 годзе пераведзены ў Пецярбург.

У 1886 годзе спыніў выступы.

У 1872—1874 гадах і ў апошнія гады жыцця выкладаў у Маскоўскім тэатральным вучылішчы.

## Асноўныя ролі 
Густаў Легат быў тэхнічна моцным класічным танцоўшчыкам. Сярод яго партый: мастак Альварэс («Мара мастака» Ц. Пуні і Аросіні), Сандра («Стэла» Ю. Гербера, балетмайстар В. Рэйзінгер), Мельнік («Мельнікі», балетмайстар Ф. Бернадэлі) і інш.

## Крыніцы 
## Літаратура 
* Театральная энциклопедия в 6 т. Гл. ред. П. А. Марков. — М.: Советская энциклопедия.

Катэгорыя:Артысты балета паводле алфавіта
Катэгорыя:Артысты балета Расійскай імперыі
Катэгорыя:Артысты балета XIX стагоддзя
Катэгорыя:Балетмайстры паводле алфавіта
Катэгорыя:Балетмайстры Расійскай імперыі
Катэгорыя:Балетмайстры XIX стагоддзя
Катэгорыя:Балетныя педагогі паводле алфавіта
Катэгорыя:Балетныя педагогі Расійскай імперыі
Катэгорыя:Балетныя педагогі XIX стагоддзя
Катэгорыя:Артысты балета Марыінскага тэатра
Катэгорыя:Артысты балета Вялікага тэатра
Кубак Беларусі па валейболе 2020

**Кубак Беларусі па валейболе 2020** — 30-ы розыгрыш Кубак Беларусі.

## Каманды 
## Спасылкі 
* Беларуская федэрацыя валейбола
* «Шахтер» стал обладателем КУБКА БЕЛАРУСИ 
* КУБОК БЕЛАРУСИ. СОХРАНИЛИ

Катэгорыя:2020 год у валейболе
Катэгорыя:Спорт у Беларусі ў 2020 годзе
Катэгорыя:Кубак Беларусі па валейболе
Вуліца Крапоткіна (Мінск)

**Вуліца Крапоткіна** — вуліца ў Цэнтральным і Савецкім раёнах Мінска. Названа ў гонар П. Крапоткіна. Знаходзіцца паміж скрыжаваннем вул. Карастаянавай і Кахоўскай з аднаго боку і пр. Машэрава.

## Славутасці 
* Рэспубліканскі тэатр беларускай драматургіі (д. 44)
* Нацыянальны гістарычны архіў Беларусі (д. 55)
* СШ № 27 г. Мінска (д. 74)
* Гарадская інфекцыйная клінічная бальніца (д. 76)

## Спасылкі 
* улица Кропоткина // АТО.ВУ

Катэгорыя:Вуліцы паводле алфавіта
Катэгорыя:Вуліцы Мінска
Катэгорыя:Цэнтральны раён (Мінск)
Катэгорыя:Савецкі раён (Мінск)
Carcelia

**Carcelia** — род двухкрылых сямейства .

## Віды 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

Катэгорыя:Тахіны
Epistrophe melanostoma

**Epistrophe melanostoma** — еўрапейскі від журчалак.

Катэгорыя:Журчалкі
Phaonia perdita

**Phaonia perdita** — від двухкрылых, распаўсюджаны ў Палеарктыцы.

Катэгорыя:Сапраўдныя мухі
Катэгорыя:Жывёлы, апісаныя ў 1830 годзе
Cedestis gysseleniella

**Cedestis gysseleniella** — від молей сямейства . Ён сустракаецца ў Еўропе і частцы Расіі.

Размах крылаў 11-13&nbsp;мм. Лёт імага з чэрвеня па ліпень, . Хаця  быў паказаны ў якасці расліны-гаспадара ў 1998 годзе, гэты спіс лічыцца «падазроным» у больш свежай публікацыі Люіса і Сона 2015 года.

Катэгорыя:Гарнастаевыя молі
Phaonia siebecki

**Phaonia siebecki** — від двухкрылых, які распаўсюджаны ў Палеарктыцы.

Катэгорыя:Сапраўдныя мухі
Кубак Беларусі па валейболе 2019

**Кубак Беларусі па валейболе 2019** — 29-ы розыгрыш Кубак Беларусі.

## Каманды 
## Спасылкі 
* Беларуская федэрацыя валейбола
* Шахтёр второй год подряд становится обладателем Кубка РБ

Катэгорыя:2019 год у валейболе
Катэгорыя:Спорт у Беларусі ў 2019 годзе
Катэгорыя:Кубак Беларусі па валейболе
Кубак Беларусі па валейболе 2017

**Кубак Беларусі па валейболе 2017** — 27-ы розыгрыш Кубак Беларусі.

## Каманды 
## Спасылкі 
* Беларуская федэрацыя валейбола
* КУБОК ОСТАЛСЯ У «СТРОИТЕЛЯ» (+интервью Александра Сингаевского)

Катэгорыя:2017 год у валейболе
Катэгорыя:Спорт у Беларусі ў 2017 годзе
Катэгорыя:Кубак Беларусі па валейболе
Чэмпіянат Беларусі па валейболе 2009/2010

**Чэмпіянат Беларусі па валейболе 2009/2010** — 19-ы чэмпіянат Рэспублікі Беларусь па валейболе.

## Турнірная табліца (рэгулярны сезон) 
## Выніковае размеркаванне месцаў 
## Спасылкі 
* Беларуская федэрацыя валейбола
* ЧЕМПИОНАТ БЕЛАРУСИ. МУЖЧИНЫ
* Беларусь. Анонс. Кто на новенького?

2009
Катэгорыя:2009 год у валейболе
Катэгорыя:2010 год у валейболе
Катэгорыя:Спорт у Беларусі ў 2009 годзе
Катэгорыя:Спорт у Беларусі ў 2010 годзе
Мікалай Густававіч Легат

**Мікалай Густававіч Легат** (,  — , ) — рускі артыст балета, педагог, балетмайстар. Заслужаны артыст Імператарскіх тэатраў (1914).

## Біяграфія 
Сын балетных танцоўшчыкаў Пецярбургскай імператарскай сцэны Густава Легата і яго жонкі характарнай танцоўшчыцы і пантамімнай актрысы Марыі Сямёнаўны Легат (у дзявоцтве Гранкен), брат Сяргея Легата. Усяго ў сям’і было пяцёра дзяцей, і ўсе былі аддадзены ў балетную школу.

У 1888 годзе скончыў балетнае аддзяленніе Пецярбургскага тэатральнага вучылішча (займаўся ў Г. І. Легата, М. І. Волкава, П. А. Герта, Х. П. Іагансона).

З 1888 года вядучы класічны танцоўшчык Марыінскага тэатра. Першай значнай роляй быў Аліўе на прэм’еры балета «Калькабрына» (13.2.1891), дзе Мікалй Легат танцаваў з партнёркай — К. Брыянца.

З 1907 года гастраляваў у Парыжы, Берліне, Лейпцыгу, Вене, Празе, Варшаве.

Валодаў бездакорнай тэхнікай і акцёрскім дараваннем. Танцаваў з Г. Паўлавай, М. Ф. Кшасінскай, Т. П. Карсавінай, В. І. Праабражэнскай і інш. а акрамя таго стварылі серыю аўташаржэй і на сябе..

З 1914 года, пакінуўшы Марыінскі тэатр (дырэкцыя не аднавіла з ім кантракт), ставіў балеты на сцэне Народнага дома («Белая лілея» Б. Асаф’ева, «Ружа Маргіты» І. І. Армсгеймера і інш.), працаваў у Школе рускага балета А. Л. Валынскага, даваў прыватныя ўрокі, гастраляваў.

Вяршыняй акцёрскай кар’еры Легата стала роля Грэнгуара ў балеце «» Ц. Пуні. Першы выступ (4.1.1904) нічым не прадвяшчаў таго поспеху, які выпадзе выканаўцу праз тры гады. Спатрэбіўся не толькі сцэнічны, але, галоўнае, жыццёвы досвед (страта любімага брата Сяргея, які пакончыў з сабой), каб адбылася гэтая метамарфоза — з безуважнага чалавека ў чалавека, які востра адчувае чужое гора.

## Пастаноўкі 
Паставіў балеты «Фея лялек» (1903, сумесна з С. Легатам); «Кот у ботах» А. Міхайлава (1906), «Пунсовенькая кветачка» Ф. Гартмана (1907); аднавіў балеты, пастаўленыя М. І. Петыпа, — «Поры года» (1907); «Талісман» Р. Дрыга (1909), «Сіняя барада» П. Шэнка (1910).

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
Катэгорыя:Артысты балета паводле алфавіта
Катэгорыя:Артысты балета Расійскай імперыі
Катэгорыя:Артысты балета XIX стагоддзя
Катэгорыя:Артысты балета XX стагоддзя
Катэгорыя:Балетмайстры паводле алфавіта
Катэгорыя:Балетмайстры Расійскай імперыі
Катэгорыя:Балетмайстры XX стагоддзя
Катэгорыя:Балетныя педагогі паводле алфавіта
Катэгорыя:Балетныя педагогі Расійскай імперыі
Катэгорыя:Балетныя педагогі Расіі
Катэгорыя:Балетныя педагогі Вялікабрытаніі
Катэгорыя:Балетныя педагогі XIX стагоддзя
Катэгорыя:Балетныя педагогі XX стагоддзя
Катэгорыя:Артысты балета Марыінскага тэатра
Кубак Беларусі па валейболе 2011

**Кубак Беларусі па валейболе 2011** — 21-ы розыгрыш Кубак Беларусі.

## Каманды 
## Спасылкі 
* Беларуская федэрацыя валейбола
* КУБОК БЕЛАРУСИ. «Коммунальник» — обладатель Кубка Беларуси!

Катэгорыя:2011 год у валейболе
Катэгорыя:Спорт у Беларусі ў 2011 годзе
Катэгорыя:Кубак Беларусі па валейболе
Замастоцкі сельсавет (Мінскі раён)

**Замасто́цкі сельсавет** — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Мінскага раёна Мінскай вобласці. Цэнтр — вёска Замасточча.

Утвораны 24 верасня 1926 года як **Замастоцкі нацыянальны польскі сельсавет** у складзе Смілавіцкага раёна Мінскай акругі БССР. Пасля скасавання акруговай сістэмы 26 ліпеня 1930 года ў Смілавіцкім раёне БССР. З 8 ліпеня 1931 года ў складзе Пухавіцкага раёна. 25 ліпеня 1931 года ўключаны ў гарадскую рысу Мінска. З 26 мая 1935 года сельсавет у складзе Мінскага раёна БССР. 23 жніўня 1937 года рэарганізаваны ў беларускі сельсавет. З 20 лютага 1938 года ў складзе Мінскай вобласці. 16 ліпеня 1954 года скасаваны, тэрыторыя далучана да Абчацкага сельсавета.

## Літаратура 
* Административно-территориальное устройство БССР: справочник: в 2 т. / Главное архивное управление при Совете Министров БССР, Институт философии и права Академии наук БССР. — Минск: «Беларусь», 1985―1987.

Катэгорыя:Былыя сельсаветы Мінскага раёна
Катэгорыя:Былыя сельсаветы Смілавіцкага раёна
Катэгорыя:Былыя сельсаветы Пухавіцкага раёна
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, утвораныя ў 1926 годзе
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, скасаваныя ў 1954 годзе
Катэгорыя:Нацыянальныя польскія сельсаветы БССР
Селішчанскі сельсавет (Ушацкі раён)

**Се́лішчанскі сельсавет** — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Ушацкага раёна Віцебскай вобласці Беларусі. Адміністрацыйны цэнтр — вёска Селішча.

Утвораны 20 жніўня 1924 года як **Плінскі сельсавет** у складзе Ушацкага раёна Полацкай акругі БССР. Адміністрацыйны цэнтр — вёска Пліна. Пасля скасавання акруговай сістэмы 26 ліпеня 1930 года ва Ушацкім раёне БССР, з 21 чэрвеня 1935 года — Лепельскай акругі, з 20 лютага 1938 года — Віцебскай вобласці, з 20 верасня 1944 года — Полацкай вобласці, з 8 студзеня 1954 года — Віцебскай вобласці. 16 ліпеня 1954 года цэнтр сельсавета перанесены ў вёску Селішча, сельсавет перайменаваны ў Селішчанскі. З 25 снежня 1962 года сельсавет у складзе Лепельскага раёна. 9 ліпеня 1965 года ў склад Лутаўскага сельсавета перададзены 13 населеных пунктаў (Бярозкі, Двор Пліна, Забораўна, Замошша-I, Замошша-II, Новае Сяло, Паперына, Пліна, Пушча, Роўбы, Старое Сяло, Угрынкі і Чабатова). З 30 ліпеня 1966 года ў складзе адноўленага Ушацкага раёна. На 1 студзеня 1974 года ў складзе Селішчанскага сельсавета 15 населеных пунктаў. 8 красавіка 2004 года сельсавет скасаваны, тэрыторыя далучана да Кубліцкага (11 населеных пунктаў: вёскі Анікеўшчына, Баяршчына, Воцькавічы, Двор Зерчаніцы, Загуззе, Зерчаніцы, Лажане, Мажуйкі, Мар’янполле, Рыбакі і Селішча) і Ушацкага (4 населеныя пункты: вёскі Заазер’е, Матырына, Салонец 1 і Салонец 2) сельсаветаў.

На момант скасавання ў склад сельсавета ўваходзілі 15 населеных пунктаў.

## Крыніцы 
## Літаратура 
* Административно-территориальное устройство БССР: справочник: в 2 т. / Главное архивное управление при Совете Министров БССР, Институт философии и права Академии наук БССР. — Минск: «Беларусь», 1985―1987.
* Административно-территориальное устройство Республики Беларусь (1981—2010 гг.): справочник. — Минск: БелНИИДАД, 2012. — 172 с.

Катэгорыя:Былыя сельсаветы Ушацкага раёна
Катэгорыя:Былыя сельсаветы Лепельскага раёна
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, утвораныя ў 1924 годзе
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, скасаваныя ў 2004 годзе
Дзмітрый Альбертавіч Саламацін

**Дзмітрый Альбертавіч Саламацін** (; нар., 26 красавіка 1965, Караганда, Казахская ССР, СССР) — украінскі дзяржаўны і палітычны дзеяч. Народны дэпутат Украіны, першы намеснік кіраўніка парламенцкага Камітэта па пытаннях навукі і адукацыі і член Камітэта па пытаннях бюджэту (ліпень 2006). Генеральны дырэктар Дзяржаўнай кампаніі па экспарту і імпарту прадукцыі і паслуг ваеннага і спецыяльнага прызначэння; Генеральны дырэктар Дзяржаўнага канцэрна «Укроборонпром» (2010—2012), Міністр абароны Украіны (8 лютага 2012 — 24 снежня 2012). Член СНБА Украіны (17 лютага 2012 — 24 снежня 2012).

Катэгорыя:Члены Партыі рэгіёнаў Украіны
Катэгорыя:Члены СНБА Украіны
Кахоўская вуліца (Мінск)

**Кахоўская вуліца** — вуліца ў Цэнтральным раёне Мінска, з’явілася ў 1950-х гадах. Пачынаецца ад Старавіленскага тракту і ідзе да вуліцы Карастаянавай, паралельна Арлоўскай вуліцы. Перасякаецца з вуліцамі Пархоменкі, Ураджайнай, Чарвякова, Сморгаўскім трактам, вуліцай Азізава, бульварам Шаўчэнкі і вуліцай Гая. Працягласць вуліцы — каля 1,4 км)
* Мінская гарадская ветэрынарная станцыя (№ 72а)
* Басейн (№ 74, станам на кастрычнік 2022 года на рэканструкцыі)

## Спасылкі 
* улица Каховская // ATO.BY

Катэгорыя:Вуліцы паводле алфавіта
Катэгорыя:Вуліцы Мінска
Катэгорыя:Цэнтральны раён (Мінск)
Admitad

**Admitad** — нямецкая кампанія, якая распрацоўвае і інвестуе ў сэрвісы для павелічэння продажаў і залучэння кліентаў праз інтэрнэт рэкламу, манетызацыю трафіка, кантэнту і заробку з дапамогай адной платформы.

Штаб-кватэра размешчана ў горадзе Гайльброн, Германія. Офісы кампаніі знаходзяцца ў Мінску, Маскве, Кіеве, Гуруграме, Люцэрне, Дубаі, Сан-Паўлу.

Сярод асноўных сэрвісаў кампаніі: партнёрская сетка Admitad Affiliate, маркетплэйс партнёрскіх праграм, ConvertSearch, ConvertSocial, ConvertLink, сэрвіс GetUniq і кэшбэк-правайдар LetyShops. У кампаніі ёсць уласная стартап-студыя Admitad Projects.

## Гісторыя 
Кампанія Admitad была заснавана ў 2009 годзе ў Германіі Аляксандрам Бахманам. Першы офіс кампаніі быў адкрыты ў Мюнхене, а першы офіс распрацоўкі ў Мінску.

У 2018 годзе сетка Admitad стала першай на рынку CPA Расіі: на кампанію прыпала 71,8 % долі бюджэтаў выдзяляемых на куплю CPA-трафіка.

У 2019 годзе Admitad закрыў ўгоду па набыцці нямецкай кампаніі AdGoal, якая распрацоўвае інструменты манетызацыі трафіка. На аснове тэхналогій ADgoal была запушчана першая версія маркетплэйса партнёрскіх праграм.

У гэтым жа году Admitad інвеставаў у стартап Aplaut, інструмент для збору водгукаў пакупнікоў.

У 2020 годзе Admitad інвеставаў $300 000 у стрымінгавую рэкламную сетку StreamHERO.

У 2020 годзе, падчас эпідэміі каранавіруса, кампанія выплачвала кампенсацыі ў памеры 1000 даляраў ЗША супрацоўнікам, у якіх сваякі страцілі працу з прычыны карантыну.

У 2020 годзе агульны аб’ём продажаў, прыцягнутых з дапамогай партнёраў праз сетку Admitad, перавысіў $5 млрд.

У 2021 Admitad набыла галандскую Tapfiliate, SaaS-платформу для самастойнага запуску партнёрскіх праграм.

## Апісанне Admitad Affiliate 
Сетка Admitad Affiliate, адзін з асноўных напрамкаў чыннасці кампаніі Admitad, асноўная функцыя сеткі — распрацоўка платформы для рэкламадаўцаў і ўэб-майстроў, якая дазваляе размяшчаць рэкламныя матэрыялы на сайтах і мабільных дадатках, асочваць продажы, збіраць статыстыку і ў цэлым кіраваць мэтавым інтэрнэт трафікам.

Сярод рэкламадаўцаў партнёрскай сеткі больш за 2000 інтэрнэт-магазінаў, фінансавых і анлайн-сэрвісаў, больш за 100 анлайн гульняў і мабільных дадаткаў.

Асноўныя крыніцы залучэння заказаў і заяў Admitad Affiliate — гэта кантэкставая рэклама, кантэнтныя праекты, вітрыны і партнёрскія магазіны, банарная рэклама, сацыяльныя сеткі, еmail-маркетынг, рэтаргетынг, промакоды і купоны, кэшбэк-сэрвісы і праграмы лаяльнасці, сэрвісы параўнання цэн, dropshipping і т. д.
Магамедхабіб Зайнудзінавіч Кадзімагамедаў

{{Баец змяшанага стылю
 |Імя                = Магамедхабіб Кадзімагамедаў
 |Фатаграфія         = Magomedkhabib Kadimagomedov, February 2020.jpg
 |Подпіс            = 
 |Поўнае імя         = Магамедхабіб Зайнудзінавіч Кадзімагамедаў
 |Мянушка           = 
 |Грамадзянства        =  → 
 |Дата нараджэння      = 
 |Месца нараджэння     = 
 |Дата смерці        = 
 |Пражыванне         = 
 |Рост               = 175 см
 |Вага               = 77 кг
 |Вагавая катэгорыя  = да 74 кг
 |Размах рук         = 
 |Кар'ера            = 2003 — цяперашні час
 |Каманда            = СШАР-3, БФСТ Дынама
 |Трэнер             = Гасан Абдулбасіраў, Муслім Амірасланаў, Жуматай Шубаеў
 |Стыль              = вольная барацьба
 |Ступень майстэрства = 
 |Званні             = 
 |Медалі             = 

{ style="background: transparent"
 
}
}}
**Магамедхабіб Зайнудзінавіч Кадзімагамедаў** (; нар. , Хуштада, Дагестан, Расія) — расійскі, затым беларускі барэц вольнага стылю.
 
## Спартыўная біяграфія 
Магамедхабіб Кадзімагамедаў нарадзіўся ў дагестанскім сяле Хуштада ў аварскай сям’і. Спачатку займаўся футболам, а ў 7 гадоў перайшоў у вольную барацьбу. У 13 гадоў выйграў юнацкае першынство Расіі па вольнай барацьбе. У 2011 годзе ён пераехаў у Махачкалу і пачаў трэніравацца ў СШАР № 3 пад кіраўніцтвам Гасана Абдулбасірава і Мусліма Амірасланава.

На XXXII летніх Алімпійскіх гульнях 2020 года заваяваў сярэбраны медаль у катэгорыі 69—74 кг.

## Узнагароды 
Узнагароджаны ордэнам Пашаны (2022), граматай Гродзенскага абласнога Савета дэпутатаў (2021).

## Спасылкі 
* Магамедхабіб Зайнудзінавіч Кадзімагамедаў  — профіль на сайце International Wrestling Database 

Катэгорыя:Барцы Расіі
Катэгорыя:Барцы Беларусі
Катэгорыя:Барцы на летніх Алімпійскіх гульнях 2020 года
Катэгорыя:Сярэбраныя прызёры летніх Алімпійскіх гульняў 2020 года
Катэгорыя:Чэмпіёны Еўропы па барацьбе
Катэгорыя:Чэмпіёны Беларусі па барацьбе
Катэгорыя:Асобы на марках
Ірына Аляксандраўна Курачкіна

**Ірына Аляксандраўна Курачкіна** (нар. , в. Ракушава Круглянскага раёна Магілёўскай вобласці) — беларуская спартсменка, барэц вольнага стылю ў катэгорыі да 57 кг.

Сярэбраны прызёр XXXII летніх Алімпійскіх гульняў 2020 года, чэмпіёнка Еўрапейскіх гульняў 2019 года, чэмпіёнка Еўропы 2018 і 2021 гадоў, бронзавы прызёр чэмпіянатаў свету 2017 і 2019 гадоў і сярэбраны прызёр Чэмпіянату Еўропы 2016 года. 

## Біяграфія 
Вырасла ў шматдзетнай сялянскай сям’і. З 2007 года займалася лёгкай атлетыкай у Бабруйскім дзяржаўным вучылішчы алімпійскага рэзерву, у 2010 годзе з-за траўмы перавялася на аддзяленне вольнай барацьбы. У 2017 годзе скончыла факультэт фізічнага выхавання МДУ імя А. А. Куляшова. Пражывае ў Бабруйску.

## Узнагароды і званні 
* ганаровае званне Магілёўскага аблвыканкама «Чалавек года Магілёўшчыны-2019».

## Спасылкі 
* Ірына Курачкіна — профіль на сайце International Wrestling Database

Катэгорыя:Барцы Беларусі
Катэгорыя:Сярэбраныя прызёры летніх Алімпійскіх гульняў 2020 года
Катэгорыя:Барцы на летніх Алімпійскіх гульнях 2020 года
Катэгорыя:Чэмпіёны Еўропы па барацьбе
Катэгорыя:Выпускнікі Магілёўскага дзяржаўнага ўніверсітэта імя Аркадзя Куляшова
Катэгорыя:Чэмпіёны Еўрапейскіх гульняў 2019 года
Катэгорыя:Асобы на марках
Віталь Васілевіч Шышоў

**Віталь Васілевіч Шышоў** (1995, Рэчыца, Гомельская вобласць, Беларусь — 2 жніўня 2021, Кіеў, Украіна) — беларускі грамадскі дзеяч, старшыня грамадскай арганізацыі «Беларускі дом ва Украіне». 2 жніўня 2021 знік і пасля быў знойдзены павешаным у Святошынскім лесапарку Кіева паблізу месца жыхарства.

## Біяграфія 
Нарадзіўся ў 1995 годзе, жыў у горадзе Рэчыца Гомельскай вобласці Беларусі.

У Кіеве жыў на вуліцы  ў Святошынскім раёне, каля жылога комплексу .

### Палітычная дзейнасць 
Пасля пачатку пратэстаў у Беларусі, восенню 2020 года, разам са сваёй дзяўчынай Бажэнай Жолудзь, ратуючыся ад пераследу пераехаў у Кіеў і заснаваў грамадскую арганізацыю «Беларускі дом ва Украіне». Ён падтрымліваў бежанцаў з Беларусі і крытыкаваў рэжым Лукашэнкі.

Шышоў стварыў у мэсэнджэры Telegram канал «Ціхары на экспарт», дзе ён публікаваў інфармацыю пра працаўнікоў беларускіх спецслужбаў, якія працуюць на рэжым Лукашэнкі за мяжой, у тым ліку ва Украіне.

У лютым 2021 года з аднадумцамі прыняў удзел у Марафоне волі на дыстанцыю 2 334 метра, якая сімвалізавала артыкул 23.34 Крымінальнага кодэкса Рэспублікі Беларусь, па якім былі арыштаваны 35 тысяч беларусаў за мірныя пратэсты.

### Гібель і расследаванне 
2 жніўня 2021 года Шышоў знік у Кіеве падчас ранішняй прабежкі. Раніцай 3 жніўня Шышоў быў знойдзены павешаным у Святошынскім лесапарку Кіева, недалёка ад месца яго жыхарства, са слядамі пабояў на твары і парванай скурай на носе, каленях і грудзях. Пачалося дасудовае расследаванне. Паводле слоў знаёмых і калег Віталя, ён доўгі час знаходзіўся пад наглядам у Кіеве, і пра гэта неаднаразова паведамлялася ўкраінскай паліцыі. У адказ кіраўнік НПУ Ігар Кліменка заявіў, што ў паліцыю такіх зваротаў не паступала.

Офіс Генеральнага пракурора паведаміў, што распачата крымінальная справа па факце смерці Шышова. Паліцыя забрала з месца забойства мабільны тэлефон і асабістыя рэчы Віталя. Паліцыя распачала справу паводле артыкула 115 Крымінальнага кодэкса Украіны (наўмыснае забойства), правяраючы версіі, у тым ліку забойства, замаскіраванае як самагубства. Прэзідэнт Украіны Уладзімір Зяленскі заявіў, што ўзяў на асабісты кантроль расследаванне смерці Шышова.

### Пахаванне 
Пахаванне адбылося 26 верасня 2021 года ў Кіеве.

## Рэзананс 
* Міністры ЕС заклікалі ўкраінскія ўлады расследаваць смерць Шышова.
* ЗША выказалі надзею на дбайнае расследаванне смерці Шышова.
* Прэсекретар прэзідэнта Украіны запэўніў, што Зяленскі «трымае на кантролі» расследаванне.
* Нямецкі дэпутат ад «Партыі зялёных» Віёла фон Краман-Таубадель напісала, што ніхто не можа адчуваць сябе ў бяспецы, «пакуль Лукашэнка забівае ўласных грамадзян».
* Літоўскі еўрадэпутат Пятрас Аўштравічус назваў забойства Шышова актам тэрарызму.
* Еўрапейскія парламентарыі лічаць, што за забойствам Шышова стаіць рэжым Лукашэнкі.

## Спасылкі 
* Віталя Шышова пахаваюць у нядзелю// Радыё Свабода, 25.09.2021

Катэгорыя:Павешаныя
Катэгорыя:Праваабаронцы
Катэгорыя:Грамадскія дзеячы Беларусі
Катэгорыя:Ахвяры забойстваў
Катэгорыя:Постаці Рэчыцы
Карнілій Максімавіч Жолудаў

**Карнілій Максімавіч Жолудаў** (, , Расійская імперыя — , , Беларуская ССР, СССР) — савецкі партыйны і дзяржаўны, першы старшыня Слуцкага акрвыканкама (1935—1937).

## Біяграфія 
Член РСДРП(б) з 1917 года. У 1926 годзе скончыў Курсы марксізму пры ЦК РКП(б)-УКП(б).

З 1915 года служыў у царскай арміі на флоце. У 1918—1920 гадах у шэрагах РСЧА.

У 1921—1926 гадах — адказны сакратар Аршанскага чыгуначнага раённага камітэта КП(б) Беларусі, намеснік старшыні Выканаўчага камітэта Аршанскага акруговага Савета, старшыня Аршанскай акруговай кантрольнай камісіі КП(б) Беларусі.

* 1926—1930 гг. — старшыня Магілёўскай акруговай кантрольнай камісіі КП (б) Беларусі,
* 1927—1934 гг. — член Цэнтральнай кантрольнай камісіі КП(б) Беларусі,
* 1930—1932 гг. — загадчык Бюро скаргаў Цэнтральнай кантрольнай камісіі КП(б) Беларусі,
* 1932—1933 гг. — намеснік старшыні Цэнтральнай кантрольнай камісіі КП(б) Беларусі,
* 1932—1933 гг. — намеснік народнага камісара рабоча-сялянскай інспекцыі Беларускай ССР,
* 1933—1935 гг.  — упаўнаважаны Народнага камісарыята збожжавых і жывёлагадоўчых саўгасаў СССР па Беларускай ССР,
* 1935—1937 гг. — старшыня выканаўчага камітэта Слуцкага акруговага Савета.

Член ЦК КП(б) Беларусі (1934—1937).

30 ліпеня 1937 года быў арыштаваны па абвінавачванні ва ўдзеле ў контррэвалюцыйнай арганізацыі. 28 чэрвеня 1938 года быў прысуджаны да расстрэлу, і ў той жа дзень пакараны. 29 снежня 1966 года быў рэабілітаваны Ваеннай калегіяй Вярхоўнага суда СССР.

## Крыніца 
* http://www.knowbysight.info/ZhZZ/17220.asp
* [https://ru.openlist.вікі/Жалудоў_Карнілій_Максімавіч_ (1892)](https://ru.openlist.wiki/Желудов_Корнилий_Максимович_(1892))

Катэгорыя:Члены ЦК КПБ
Катэгорыя:Расстраляныя ў Беларусі
Катэгорыя:Рэабілітаваныя ў СССР
Беларускі фонд спартыўнай салідарнасці

**Беларускі фонд спартыўнай салідарнасці** — фонд спартсменаў Беларусі, створаны ў жніўні 2020 года, аказвае фінансавую, псіхалагічную, арганізацыйную ды іншую дапамогу пацярпелым ад рэжыму, узаемадзейнічае з міжнароднымі арганізацыямі ў розных відах спорту. Фонд створаны вядомымі спартыўнымі функцыянерамі і спартсменамі — чэмпіёнамі і прызёрамі Алімпійскіх гульняў і іншых міжнародных спаборніцтваў. У красавіку 2022 года прызнаны КДБ Беларусі экстрэмісцкім фарміраваннем.

## Марафон Свабоды 
7-16 жніўня 2021 года фондам быў арганізаваны анлайн-забег на дыстанцыю 2334 метры (па артыкуле 23.34 КоАП была асуджана большасць удзельнікаў мірных пратэстаў у 2020—2021 гадах у Беларусі).

Забег быў разбіты на 10 дзён і кожны дзень быў прымеркаваны вызначанай тэме: падтрымцы дзеячаў культуры, лекараў, журналістаў, студэнтаў, палітвязняў, жанчын, рабочых, спартсменаў, Фонду спартыўнай салідарнасці і бегу ў Новую Беларусь.

 

Катэгорыя:Палітычны крызіс у Беларусі (2020)
Саньцзян

**Саньцзя́н, Сунгарыйская раўніна** — нізіна ў паўночна-ўсходняй частцы Кітая, паміж ракой Амур і ніжнім цячэннем рэк Сунгары і Усуры.

Знаходзіцца ў тэктанічным прагіне, запоўненым алювіяльнымі адкладамі. Даўжыня раўніны складае каля 400 км, шырыня — 120—160 км. Вышыні каля 100 м. Маюцца горы вышынёй да 627 м. У час паводак значная тэрыторыя раўніны заліваецца вадой. Ландшафты складаюцца з балот, хвойных і шыракалістых лясоў. Маюцца ўчасткі лугавых стэпаў.

## Літаратура 
* 
* 
* 

Катэгорыя:Раўніны Кітая
Катэгорыя:Нізіны