open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Вішоўскі сельсавет

**Вішо́ўскі сельсавет** — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Бялыніцкага раёна Магілёўскай вобласці Беларусі. Цэнтр — аграгарадок (да 2010 года вёска) Вішоў.

## Гісторыя 
Утвораны 20 жніўня 1924 года ў складзе Магілёўскага раёна Магілёўскай акругі БССР. Цэнтр — вёска Вішова. Пасля скасавання акруговай сістэмы 26 ліпеня 1930 года ў Магілёўскім раёне БССР. З 5 красавіка 1935 года ў складзе Бялыніцкага раёна БССР, з 20 лютага 1938 года — Магілёўскай вобласці. 16 ліпеня 1954 года да сельсавета далучана тэрыторыя скасаваных Нежкаўскага і Рафалаўскага сельсаветаў. 11 красавіка 1960 года ў склад сельсавета з Прыхабскага сельсавета перададзены 6 населеных пунктаў (Лямніца, Малінаўка, Масцішча, Мікалаеўка, Паўлінка і Пральня). 18 лютага 1972 года скасавана вёска Гарноўшчына. У 1981 годзе вёска Вішова, цэнтр сельсавета, перайменавана ў Вішоў. 23 снежня 2009 года ў склад сельсавета з Галоўчынскага сельсавета перададзены 11 населеных пунктаў (Бракаўшчына, Ізобішча, Карпаўка, Лічынка, Малінаўка, Мікалаеўка, Навасёлкі, Саглассе, Север, Супшынка і Сцяпанаўка). 20 ліпеня 2015 года скасавана вёска Старое Ляда.

## Насельніцтва 
Насельніцтва сельсавета паводле перапісу 2009 года (21 населены пункт) — 2266 чалавек, з іх 94,1 % — беларусы, 4,2 % — рускія, 0,6 % — украінцы; паводле перапісу 2019 года (31 населены пункт) — 2457 чалавек.

## Прамысловасць 
Прадпрыемствы — ААТ "ПМК-83 «Вадбуд», Бялыніцкі СВК "Калгас «Радзіма»

## Гандаль і бытавыя паслугі 
Гандаль — 18 крам.

Бытавыя паслугі — 2 комплексных прыёмных пункта па прыёму заказаў на бытавыя паслугі.

## Адукацыя, медыцына, культура 
Адукацыя — 1 СШ, 1 ВВК ДСПШ, 1 дзіцячы сад.

Медыцына — 1 сельская ўрачэбная амбулаторыя, 3 ФАПа.

Культура — 1 СЦКД, 1 СДК, 3 СК, 3 бібліятэкі.

## Гістарычныя месцы 
На тэрыторыі сельсавета знаходзіцца 14 воінскіх пахаванняў.
Мемарыяльны комплекс «Сцефанава».

## Састаў 
Уключае 31 населены пункт.

Скасаваныя населеныя пункты:
* Старое Ляда — пасёлак

## Літаратура 
* Административно-территориальное устройство БССР: справочник: в 2 т. / Главное архивное управление при Совете Министров БССР, Институт философии и права Академии наук БССР. — Минск: «Беларусь», 1985―1987.
* Административно-территориальное устройство Республики Беларусь (1981—2010 гг.): справочник. — Минск: БелНИИДАД, 2012. — 172 с.

## Спасылкі 
* Населеныя пункты Рэспублікі Беларусь 


Катэгорыя:Былыя сельсаветы Магілёўскага раёна
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, утвораныя ў 1924 годзе
Музей баявой славы металургаў

**Музей баявой славы металургаў** — невялікі музей у горадзе Ніжнім Тагіле, прысвечаны Вялікай Перамозе і ўдзелу тагільчан у Другой Сусветнай вайне. Размешчаны ў Ніжнім Тагіле, у Тагілстроеўскім раёне горада, на вуліцы Металургаў, 1/1, на Тагілстрое.
Музей разам з Музейна-выстаўным цэнтрам «НТМК» з'яўляецца часткай музейнага аб'яднання Музейна-выстаўны цэнтр "ААТ Еўраз НТМК".

## Апісанне 
Музей знаходзіцца ўсярэдзіне вялікага манументальнага пілона «Мемарыяла памяці ваяроў-металургаў», які размешчаны на плошчы Баявой Славы Металургаў, якая знаходзіцца на тэрыторыі паранне культуры Металургаў з выйсцем да вуліцы Металургаў. Будынак музея выкананы ў стылі Савецкага Манументалізму і ўяўляе сабою вялікі масіўны прамавугольны пілон, сцены якога з усіх бакоў пакрыты чыгуннымі памятнымі дошкамі з выразанымі на іх імёнамі загінулых ваяроў-металургаў. На вуглах будынка з чыгуну высечаны барэльефы суровых абліччаў савецкіх салдатаў у касках. Кожны з вуглавых барэльефаў важыць 15 тон.

Каля музея размяшчаецца комплекс мемарыяльных збудаванняў, што залучае ў сябе, апроч самога будынка музея, абеліск, вечны агонь у гонар загінулых у вайне металургаў і помнік дзвюм гарматам часоў Другой Сусветнай вайны. Сам музей, разам з комплексам дадзеных збудаванняў, з'яўляецца часткай мемарыяльнага комплексу Баявой Славы металургаў.

Уваход у музей выходзіць да ніжняга яруса плошчы, куды з асноўнага яруса вядуць два вялікія шырокія ўсходы па абодва бакі ад будынка музея. Ад ніжняга і верхняга ярусаў плошчы па парку адыходзяць алеі і вядуць да Палацу культуры металургаў.

## Гісторыя стварэння музея 
Ідэя стварэння музея ў гонар Перамогі ў Вялікай Айчыннай вайне над фашысцкай Германіяй прыйшла на сходзе ветэранаў Другой Сусветнай вайны ў гонар 20-годдзя Вялікай Перамогі (1965). Ідэю падтрымалі партыйныя, прафсаюзныя і камсамольскія члены камбіната.

Музей будаваўся працоўнымі завода НТМК. Характэрна, што ўсе будматэрыялы (ад мармуру да чыгуну), які пайшоў на будаванне музея, быў выраблены ў Ніжнім Тагіле.

У 1971 годзе музей дабудавалі і адкрылі.

## Спасылкі 
* http://historyntagil.ru/history/2_20_107.htm
* http://historyntagil.ru/4_56.htm
* http://nizhniy-tagil.spravka.me/firm/muzey-boevoy-slavy-metallurgov 

Катэгорыя:Музеі Ніжняга Тагіла
Катэгорыя:Музеі Вялікай Айчыннай вайны
Зона Брылюэна

thumb|250px|Першая зона Брылюэна кубічнай гранецэнтраванай рашоткі
**Зо́на Брылюэ́на** — мнагаграннік, які будуецца для кожнага крышталя па акрэсленых правілах.

Форма зоны Брылюэна вызначаецца сіметрыяй крышталёў, напрыклад, зона Брылюэна простай кубічнай рашоткі мае форму куба, гранецэнтраванай кубічнай рашоткі — .

Выкарыстоўваецца ў фізіцы цвёрдага цела.

Прапанавана ў 1930 французскім фізікам Л. Брылюэнам.

## Літаратура 
*  С. 277.

## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Фізіка цвёрдага цела
Катэгорыя:Крышталяграфія
Кацярына Генадзьеўна Вінаградава

**Кацяры́на Гена́дзьеўна Вінагра́дава** (нар. , ), народжаная **Івано́ва** — армянская біятланістка, у мінулым прымала ўдзел у міжнародных лыжных і біятлонных спаборніцтвах, прадстаўляючы Расію, Беларусь і ЗША. Трохразовая чэмпіёнка свету па летнім біятлоне ў эстафеце. Займалася біятлонам з 1991 года. Член алімпійскай зборнай каманды Беларусі па біятлону на Алімпійскіх гульнях 2006 года.

## Пошукі новай каманды 
Пасля нараджэння ў ЗША сына Кацярына хацела змяніць зборную на амерыканскую або расійскую, атрымала дазвол на змену грамадзянства ад Беларускай федэрацыі біятлону, але не атрымала ніякіх запрашэнняў, хоць на чэмпіянаце ЗША 2008 года ёй удалося выйграць дзве гонкі з трох. Пасля гэтага ў Кацярыны ўзнікла жаданне вярнуцца ў зборную Беларусі, але там яе гатовыя прыняць толькі без яе мужа Сяргея Вінаградава, які, з’яўляючыся яе асабістым трэнерам, спрабаваў займацца подкупам біятланістак з Беларусі і Расіі з мэтай выйгрышу на таталізатары. Таксама Іванова атрымала ад FIS дазвол на выступы за зборную ЗША па лыжных гонках. З 2009 года прымала ўдзел у розных паўночнаамерыканскіх і амерыканскіх спаборніцтвах па лыжных гонках. У сезоне 2010/11 выступала ў біятлоне за Арменію.

## Кубак свету 
* 2002—2003 — **37-е месца** (71 ачко)
* 2003—2004 — **17-е месца** (358 ачкоў)
* 2004—2005 — **45-е месца** (72 ачкі)
* 2005—2006 — **20-е месца** (264 ачкі)

## Спасылкі 
* Профіль FIS 
* Профіль IBU  

Катэгорыя:Біятланісткі Беларусі
Катэгорыя:Біятланісткі Расіі
Катэгорыя:Біятланісты на зімовых Алімпійскіх гульнях 2006 года
Катэгорыя:Лыжніцы Беларусі
Катэгорыя:Лыжніцы Расіі
Катэгорыя:Лыжнікі паводле алфавіта
Катэгорыя:Чэмпіёны Еўропы па біятлоне
Катэгорыя:Чэмпіёны свету па летнім біятлоне
Вольга Віктараўна Назарава

**Во́льга Ві́ктараўна Наза́рава** (нар. , , СССР) — беларуская біятланістка расійскага паходжання, чэмпіёнка Еўропы, прызёр чэмпіянату свету, пераможца Універсіяды, неаднаразовая чэмпіёнка свету па летнім біятлоне.

## Біяграфія 
Займалася біятлонам з 1992 года. У пачатку сваёй кар’еры выступала за зборную Расіі, стала чэмпіёнкай свету сярод юніёраў 1996 года ў спрынце. На мяжы 1990-х і 2000-х гадоў перайшла ў зборную Беларусі. Прадстаўляла горад Мінск.

Двойчы бронзавы прызёр чэмпіянатаў свету. Шматразовая чэмпіёнка свету па летнім біятлоне.

### Вынікі ў агульным заліку Кубка свету 
* 2000-2001 — **32-е месца** (133 ачкі)
* 2001-2002 — **21-е месца** (240 балаў)
* 2002-2003 — **29-е месца** (150 ачкоў)
* 2003-2004 — **19-е месца** (311 ачкоў)
* 2004-2005 — **30-е месца** (198 ачкоў)
* 2005-2006 — **13-е месца** (457 ачкоў)
* 2007-2008 — **65-е месца** (12 ачкоў)
* 2008-2009 — **39-е месца** (174 балы)
* 2009-2010 — **74-е месца** (27 ачкоў)

## Дасягненні 
* Чэмпіянаты свету
** Бронзавы медаль — эстафета 4х6 км (2005).
* Кубак свету
** Лепшы вынік — 13-е месца ў агульным заліку ў сезоне 2005/06
** Асабістыя прызавыя месцы:
*** мас-старт (Хальменколен, 2002) — 3-е месца;
*** мас-старт (Хальменколен, 2006) — 3-е месца.
** Шматразовы пераможца і прызёр этапаў Кубка ў складзе эстафетнай каманды.
* Летні біятлон
** 11-разовая чэмпіёнка свету (Ханты-Мансійск-2000, Ябланец-над-Нісаў-2002 — двойчы, Форні-Авольтры-2003 — тройчы, Брэзна-Осрблье-2004 — чатыры разы, Муёніё-2005). Шматразовы прызёр чэмпіянатаў свету.
* Удзельніца Алімпійскіх гульняў 2002 года і 2006 года. Лепшае занятае месца — 4-е ў эстафеце.

## Асабістае жыццё 
Замужам, мае траіх дзяцей (сын і дзве дачкі).

## Спасылкі 
* Анкета на сайце спартсменкі biathlon.by 
* Профіль IBU 

Катэгорыя:Біятланісткі Беларусі
Катэгорыя:Біятланісткі Расіі
Катэгорыя:Біятланісты на зімовых Алімпійскіх гульнях 2002 года
Катэгорыя:Біятланісты на зімовых Алімпійскіх гульнях 2006 года
Катэгорыя:Біятланісты на зімовых Алімпійскіх гульнях 2010 года
Катэгорыя:Біятланісты паводле алфавіта
Катэгорыя:Постаці Мінска
Катэгорыя:Спартсмены паводле алфавіта
Катэгорыя:Чэмпіёны Еўропы па біятлоне
Катэгорыя:Чэмпіёны свету па летнім біятлоне
Рэферэндум аб незалежнасці Прыднястроўя (1991)

**Рэферэндум ў Прыднястроўі** быў праведзены 1 снежня 1991 года адначасова з прэзідэнцкім выбарамі з краіне. На рэферэндум быў вынесены пытанне аб незалежнасці ПМР. 97,7 % грамадзян, якія прынялі ўдзел у галасаванні, выказаліся за дзяржаўную незалежнасць. Усяго ў галасаванні прыняло ўдзел 372 027 чалавек, з іх станоўча адказалі на пытанне рэферэндуму 363 647 чалавек. На рэферэндум былі запрошаныя міжнародныя назіральнікі, уключаючы прадстаўнікоў Дзяржаўнага дэпартамента ЗША, аднак удзел у назіранні за ходам галасавання і падліку галасоў прынялі толькі прадстаўнікі Ленінградскага гарадскога Савета народных дэпутатаў. Згодна з іх заключення, рэферэндум адлюстроўваў волю жыхароў Прыднястроўя.
## Спасылкі 
* Piotr Denisenko: “The electoral central committee of Dniestria is ready to hold a repeated referendum on issue of the dmr independence if necessary" 
* Гісторыя стварэння і развіцця Вярхоўнага Савета Прыднястроўскай Малдаўскай Рэспублікі
* Presentation by Andrei Zagorski, Associate Professor of MGIMO 
Катэгорыя:Рэферэндумы 1991 года
Прыднястроўе
Катэгорыя:Рэферэндумы ў Прыднястроўі
Катэгорыя:Снежань 1991 года
Катэгорыя:Падзеі 1 снежня
Наталля Львоўна Сакалова

**Ната́лля Льво́ўна Сакало́ва** (нар. , ) — расійская біятланістка. У біятлоне з 1996 года, член нацыянальнай каманды Беларусі з 2004 года, з сезона 2007—2008 стала зноў выступаць за зборную Расіі.

Трэнер — А. А. Брылоў

## Дасягненні 
### Чэмпіянаты свету 
* 5-е месца, эстафета — 2007

### Кубак свету 
* Сезон 1998/99 — 58-е месца ў агульным заліку
* Сезон 1999/00 — 68-е месца ў агульным заліку
* Сезон 2003/04 — 69-е месца ў агульным заліку
* Сезон 2005/06 — 32-е месца ў агульным заліку
* Сезон 2006/07 — 18-е месца ў агульным заліку
* Сезон 2008/09 — 70-е месца ў агульным заліку
* Сезон 2009/10 — 80-е месца ў агульным заліку

### Кубак IBU 
У сезоне 2008/2009 выйграла Кубак IBU у агульным заліку, спрынце і гонцы пераследвання.

### Летні біятлон 
Чатырнаццаціразовая чэмпіёнка свету (самая тытулаваная спартсменка у гэтай разнавіднасці біятлона; мае неафіцыйную мянушку «Каралева летняга біятлону»).

## Спасылкі 
* Профіль IBU 

Катэгорыя:Біятланісткі Беларусі
Катэгорыя:Біятланісткі Расіі
Катэгорыя:Біятланісты паводле алфавіта
Катэгорыя:Спартсмены паводле алфавіта
Катэгорыя:Чэмпіёны Еўропы па біятлоне
Катэгорыя:Чэмпіёны свету па летнім біятлоне
Бярозаўка (прыток Калымы)

**Бяро́заўка** () — рака ў Азіяцкай частцы Расіі, у Рэспубліцы Саха (Якуція), правы прыток ракі Калыма (басейн Усходне-Сібірскага мора).

Даўжыня ракі 517 км. Плошча вадазбору 24 800 км². Сярэдні расход вады ў вусці каля 105 м³/с, за 202 км ад вусця (каля пасёлка Бярозаўка) — 63 м³/с.

## Літаратура 
* 
* Берёзовка // 

## Спасылкі 
* *Магрицкий Д. В.* Берёзовка // Научно-популярная энциклопедия «Вода России»
* Государственный водный реестр РФ
* Berezovka At Berezovka // A Regional, Electronic, Hydrographic Data Network For the Arctic Region (R-ArcticNET) ref-en

Катэгорыя:Рэкі Якуціі
Катэгорыя:Басейн Усходне-Сібірскага мора
Музей гісторыі каньяку

**Музей гісторыі каньяку** — заснаваны ў 2007 г. Будынак пабудаваны ў шаранцкім стылі. Адзіны ў Расіі.

Музей размешчаны на тэрыторыі Маскоўскага вінна-каньячнага завода «КіН». Усярэдзіне на двух паверхах знаходзіцца ўвесь доўгі шлях нараджэння каньяку ад вінаграднай лазы да спелага, вытрыманага ў дубовых бочках «лікёру багоў», як зваў каньяк пісьменнік Віктор Гюго.
Па сканчэнні экскурсіі наведнікі могуць пазнаёміцца з мастацтвам дэгустацыі каньяку, навучыцца адрозніваць адценні густу і водару маладых і вытрыманых каньякоў, слушна падаваць і спалучаць каньяк з гастранамічнымі стравамі.

У музеі пададзена мноства экспанатаў, якія даюць поўнае ўяўленне пра працэс вытворчасці каньяку: каньячнае сховішча, адзіны ў Расіі сапраўдны французскі перагонны куб — аламбік. Апроч прылад у музеі ёсць рэдкія прадметы побыту і інтэр'ера: посуд і кнігі, буфет, падлогавы гадзіннік з арэхавага дрэва, стрэлкі якіх паказваюць час акругі Каньяк у Францыі.

Экспанаты датаваны канцом XIX ─ пачаткам XX стагоддзя.

Катэгорыя:Музеі, заснаваныя ў 2007 годзе
Катэгорыя:Музеі віна
гісторыі каньяку
Музей Маскоўскай чыгункі

**Музей Маскоўскай чыгункі** — маскоўскі музей-павільён, размешчаны каля Павялецкага вакзала. Да 1992 года — філіял Цэнтральнага музея У. І. Леніна «**Жалобны цягнік У. І. Леніна**», атрымаў сваю назву з-за размешчанага ў ім жалобнага цягніка (паравоз У127 і багажны вагон № 1691), які ў 1924 годзе даставіў цела Леніна ў Маскву. Аб’ект культурнай спадчыны федэральнага значэння.

З 2001 года філіял, а з 2011 года — галоўны будынак музея Маскоўскай чыгункі.

## Літаратура 
* 
* 

## Спасылкі 
* Мемориальный паровоз У-127

Катэгорыя:Чыгуначныя музеі Расіі
чыгункі
Катэгорыя:Музеі Уладзіміра Леніна
Расійскі музей лесу

**Расійскі музей лесу** — музей, федэральная бюджэтная ўстанова ў сістэме навуковага-асветніцкага забеспячэння Федэральнага агенцтва лясной гаспадаркі.

## Гісторыя стварэння 
У сувязі з вялікай заклапочанасцю за будучыню расійскіх лясоў, Урад Расійскай Федэрацыі вырашыў падняць асветніцкую і прапагандысцкую працу на новы ўзровень, стварыўшы ў 1998 годзе Расійскі музей лесу (Пастанова Урада РФ №126 ад 04.02.1997 г.). Адкрыццё Музея было прымеркавана да 200-годдзя ўвядзення ў Расіі Ляснога дэпартамента. Заснавальнікам Федэральнай бюджэтнай установы «Расійскі музей лесу» з'яўляецца Федэральнае агенцтва лясной гаспадаркі. 

Адмыслова для музея ў Маскве, у Замаскварэччы, быў адноўлены сучаснымі сродкамі архітэктуры некалі існавалы тут і згублены пры пажары асабняк. Аўтар праекта – архітэктар Леанід Эдуардавіч Цепфер. Будынак, што звонку нагадвае жылы дом пачатку ХIХ стагоддзя старога маскоўскага раёна Манетчыкі, спланавана і абсталявана адмыслова для размяшчэння экспазіцый Расійскага музея лесу. Аўтарам мастацкай кампазіцыі Музея, пад пачаткам якога працавала група адмыслоўцаў, стаў таленавіты сучасны мастак Эдуард Іванавіч Куляшоў. Створаныя імі мастацкія выявы дазваляюць акунуцца ў атмасферу жывога лесу.

«Я жарсна палюбіў лес з той пары, як даведаўся пра яго бліжэй, і чым больш пазнаю яго, тым больш люблю. І гэта заўсёды так бывае: каб палюбіць, трэба даведацца, — не ведаючы, няможна палюбіць. Хто палюбіць лес, той будзе яго і захоўваць. Мы ахвотна захоўваем і ахоўваем толькі тое, што любім, а наш рускі лес вельмі мае патрэбу ў сябрах-ахавальніках» (з прадмовы да сваёй кнігі «Гутаркі пра рускі лес» (1879) Дзмітрыя Нічыпаравіча Кайгародава, выкладчыка Санкт-Пецярбургскага ляснога інстытута, вылучнага папулярызатара прыродазнаўства). Гэтыя словы Дзмітрыя Нічыпаравіча выдатна выяўляюць галоўную ідэю стварэння Расійскага музея лесу. Музей лесу прыродазнаўчанавуковы і, разам з тым, шматпланавы: біялагічны, гістарычны, этнаграфічны, галіновы.

## Экспазіцыі 
Экспазіцыя музея ўяўляе сабою сінтэз музейных жанраў, адначасна з'яўляючыся прыродазнаўчанавуковай, гістарычнай, этнаграфічнай і галіновай.
* «Храм лесу» — экспазіцыя пра расійскі лес
* «Русь драўляная» — экспазіцыя пра гісторыю драўлянага дойлідства ў Расіі
* «Гаспадарава вока» — экспазіцыя пра гісторыю кіравання лясной гаспадаркай у Расіі
* «Трактат аб лясной гаспадарцы» — экспазіцыя пра гісторыю развіцця лясной навукі і лясной адукацыі ў Расіі

## Спасылкі 
* ФБУ «Российский музей леса» 
* Российский музей леса 

Катэгорыя:Лясная гаспадарка
Катэгорыя:Музеі Масквы
Склера

чалавека]]
**Скле́ра** (ад  — цвёрды) — бялочная абалонка — вонкавая шчыльная злучальнатканкавая абалонка вока, якая выконвае ахоўную і апорную функцыі. Утворана сабранымі ў пучкі  валокнамі.
Складае 5/6 фібрознай абалонкі вока. Сярэдняя таўшчыня ад 0,3 да 1 міліметра. Таўшчыня склеры ў дзяцей настолькі малая, што праз яе прасвечвае глядзельны пігмент, які надае ёй блакітнае адценне. З узростам таўшчыня склеры павялічваецца.

Праз  склеры, утвораны мноствам дробных паражнін у зоне злучэння яе з , адбываецца адток вадкасці з пярэдняй камеры вока.

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Вока
Умова Брэга — Вульфа

**Умо́ва Брэ́га—Ву́льфа** вызначае напрамак узнікнення максімумаў інтэнсіўнасці пры дыфракцыі рэнтгенаўскіх прамянёў на крышталях; аснова .

Устаноўлена ў 1913 незалежна У. Л. Брэгам і Г. В. Вульфам.

Паводле ўмовы Брэга—Вульфа
: 2d\sin\Theta=m\lambda,
дзе  — адлегласць паміж адбівальнымі (крышталеграфічнымі) плоскасцямі,
 — вугал паміж праменем, што падае, і адбівальнай плоскасцю (*брэгаўскі вугал*),
 — даўжыня хвалі выпрамянення,
 — цэлы дадатны лік (парадак адбіцця).

Умова Брэга—Вульфа дае магчымасць вызначыць велічыню  ( звычайна вядома, вугал  вымяраецца эксперыментальна).

Умова Брэга—Вульфа выконваецца таксама пры дыфракцыі -выпрамянення, электронаў, нейтронаў на крышталях, электрамагнітнага выпрамянення радыё- і аптычнага дыяпазонаў на перыядычных структурах, пры дыфракцыі светлавых хваль на ультрагуку.

## Літаратура 
*  С. 280.

## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Фізіка цвёрдага цела
Катэгорыя:Крышталяграфія
Катэгорыя:Дыфракцыя
Катэгорыя:Рэнтгенаўскае выпрамяненне
Нацыянальная бібліятэка імя А. С. Пушкіна Рэспублікі Мардовія

**Нацыянальная бібліятэка імя А. С. Пушкіна Рэспублікі Мардовія** знаходзіцца ў горадзе Саранск, Рэспубліка Мардовія. З’яўляецца галоўнай дзяржаўнай бібліятэкай рэспублікі, з найбуйнейшым на яе тэрыторыі зборам друкаваных выданняў.

## Гісторыя стварэння бібліятэкі 
14 верасня 1899 года па прашэнні групы гарадской інтэлігенцыі гарадскому кіраўніку была адкрыта Саранская народная дармовая бібліятэка-чытальня. На момант стварэння яе бібліятэчны фонд складаў усяго 353 кнігі, папаўняўся ён галоўным чынам за кошт дабрачыннасці. Спачатку бібліятэка месцілася ў памяшканні гарадскога ламбарда, потым для яе быў вылучаны пакой у будынку гарадской управы.

У 1919—1920 гадах бібліятэка-чытальня была злучана з Публічнай бібліятэкай і атрымала назву «Саранская цэнтральная павятовая бібліятэка». У 1928 годзе бібліятэка памяняла назву на Цэнтральную акруговую, у 1930 годзе — Абласную, а ў 1935 годзе — Рэспубліканскую. У 1939 годзе для бібліятэкі быў пабудаваны асобны будынак (цяпер там знаходзіцца Рэспубліканская дзіцячая бібліятэка) і з гэтага ж года яна носіць імя вялікага рускага паэта Аляксандра Сяргеевіча Пушкіна. У 1970 годзе бібліятэка зноў пераехала ў новы будынак (на вуліцы Багдана Хмяльніцкага), дзе яна і размяшчаецца дасёння.

11 сакавіка 1991 года Пастановай Савета Міністраў Мардовіі Рэспубліканская бібліятэка атрымала статус Нацыянальнай. Усталяваны сувязі з айчыннымі і замежнымі (у Венгрыі, Фінляндыі, Эстоніі і інш.) фіна-ўгорскімі бібліятэкамі для стварэння магчыма больш поўнага фонду дакументаў і кніг пра мардву і іншых фіна-ўгорскія народы.

Бібліятэка атрымлівае абавязковы асобнік усіх выданняў, якія публікуюцца ў Мардовіі.

Катэгорыя:Культура Саранска
Катэгорыя:Бібліятэкі Мардовіі
Мардовія
Катэгорыя:З’явіліся ў 1899 годзе
Катэгорыя:Аб’екты, названыя ў гонар Аляксандра Пушкіна
Мардоўская рэспубліканская дзіцячая бібліятэка

**Мардоўская рэспубліканская дзіцячая бібліятэка** (Поўная афіцыйная назва: Дзяржаўная ўстанова культуры «Мардоўская рэспубліканская дзіцячая бібліятэка») — бібліятэка ў горадзе Саранску Рэспублікі Мардовія.

Адкрыта ў 1960 годзе. У бібліятэцы 15 аддзелаў, у тым ліку абанементы навучэнцаў малодшых і старэйшых класаў, аддзелы нацыянальнай і краязнаўчай літаратуры, літаратуры на замежных мовах, інфармацыйна-бібліяграфічны, перыядычных выданняў і іншыя.

Супрацоўнікамі бібліятэкі арганізуюцца кніжныя выстаўкі, святы кніг, казак, музычныя і літаратурныя вечары, краязнаўчыя чытанні. Бібліятэка аказвае метадычную і практычную дапамогу дзіцячым, сельскім і школьным бібліятэкам рэспублікі, праводзіць для іх працаўнікоў семінары, трэнінгі, курсы, практыкумы, школы прафесійнага майстэрства.

Будынак, у якім размешчана бібліятэка, пабудаваны ў 1939 годзе. Спачатку ў ім размяшчалася бібліятэка імя Пушкіна, а ў 1970 годзе ён быў перададзены Мардоўскай рэспубліканскай дзіцячай бібліятэцы.

Катэгорыя:Бібліятэкі Мардовіі
Катэгорыя:Культура Саранска
Катэгорыя:Дзіцячыя бібліятэкі
Дыястала

**Дыястала** — адзін са станаў  пры сэрцабіцці, а менавіта расслаблены ў інтэрвале паміж скарачэннямі (сісталамі).

Крывяны ціск у момант дыясталы запісваецца другім пасля сісталічнага, напрыклад, у запісу ціску «120/80» 80 — гэта дыясталічны ціск.

Дыястала (ад грэч. diastole — пашырэнне) — пашырэнне паражнін сэрца (звязана з расслабленнем цягліц перадсэрдзяў і страўнічкаў), падчас якога яно запаўняецца крывёй; разам з сісталай (скарачэннем) складае цыкл сардэчнай дзейнасці. Пры гэтым адкрыты  і  клапаны, а лёгачны і  клапаны закрыты.

Пры надыходзе смерці сэрца знаходзіцца ў стане дыясталы.

Катэгорыя:Кардыялогія
Катэгорыя:Смерць
Прэзідэнцкія выбары ў Расіі (2012)

**Выбары прэзідэнта Расіі адбыліся 4 сакавіка 2012 года**. Для ўдзелу ў выбарах былі дапушчаныя пяць кандыдатаў. У першым туры перамогу атрымаў Уладзімір Уладзіміравіч Пуцін.

Перад выбарамі ў канстытуцыю Расійскай Федэрацыі была ўнесеная папраўка, паводле якой тэрмін прэзідэнцкіх паўнамоцтваў быў павялічаны да 6 гадоў. Наступныя выбары адбудуцца ў 2018 годзе.

## Кандыдаты 
Сваі кандыдатуры на выбары вылучылі 15 прэтэндэнтаў, аднак частка кандыдатаў атрымала адмовы ў рэгістрацыі з розных прычынаў. У выніку ў выбарах бралі ўдзел пяць кандыдатаў.

## Вынікі галасавання 
## Спасылкі 
* Выбары прэзідэнта Расійскай Фэдэрацыі ў 2012 годзе  на сайце Цэнтральнай выбарчай камісіі РФ

Катэгорыя:Выбары ў Расіі
Катэгорыя:Выбары 2012 года
Івацэвіцкі пахаваны выступ

**Івацэвіцкі пахаваны выступ** — тэктанічная структура, паўднёвая перыклінальная частка Беларускай антэклізы, апускаецца ў бок Прыпяцкай седлавіны, знаходзіцца на поўначы Брэсцкай вобласці.

З поўначы абмежавана зонаю сучлянення Ляхавіцкага і Свіслацкага разломаў, на ўсходзе — Старобінскай цэнтрыкліналлю Прыпяцкага прагіну, на захадзе — паўночна-ўсходняй цэнтрыкліналлю Брэсцкай упадзіны, на поўдні пераходзіць у Палескую седлавіну.

Найбольшая шырыня выступу каля 70 км. Паверхня фундамента спадзіста апускаецца з поўначы на поўдзень ад -0,1 да -0,3 км, на ўсходзе і захадзе апусканне больш стромкае.

Платформавы чахол складзены з сярэднерыфейскіх адкладаў пінскай світы, валынскай серыі і адкладаў валдайскай серыі, на ўсходзе перакрытых мелавымі, палеагенавымі, неагенавымі і антрапагенавымі адкладамі. Магутнасць чахла 200—400 м.

Заходні схіл Івацэвіцкага пахаванага выступу залажыўся на каледонскім этапе ў сувязі з прагінаннем Брэсцкай упадзіны, усходні і паўднёвы схілы — на герцынскім этапе ў сувязі з залажэннем Прыпяцкага прагіну і канчатковым фарміраваннем Беларускай антэклізы.

## Літаратура 
* *Шкуратаў У.* Івацэвіцкі пахаваны выступ // 

Катэгорыя:Беларуская антэкліза
Катэгорыя:Геалогія Брэсцкай вобласці
Пясінскі заліў

**Пя́сінскі заліў** () — заліў Карскага мора каля паўвострава Таймыр (Краснаярскі край Расіі).

Заліў удаецца ў сушу на 170 км. Шырыня каля ўваходу каля 200 км. Глыбіні да 25 м. Заліў большую частку года пакрыты лёдам. Упадае рака Пясіна, утвараючы дэльту з вялікай колькасцю рукавоў. Бераг заліва ў напрамку на захад ад дэльты Пясіны невысокі і роўны, на паўночны ўсход — скалісты, з бухтамі і камяністымі астраўкамі. У заліве шмат астравоў (Заходні Каменны, Усходні Каменны, Растаргуева, Зверабой і інш.).

## Геаграфічныя даследаванні 
Упершыню заліў апісаны 1740 годзе Д. І. Сцерлегавым, а ў 1741 годзе — С. І. Чэлюскіным, у 1893 годзе — Ф. Нансенам у час падарожжа на судне «Фрам».

## Літаратура 
* 
* География / Гл. ред. А. П. Горкин; авт. ст. В. В. Авдонин [и др.]. — Москва: РОСМЭН, 2006 (Тверь: Тверской полиграфкомбинат). — 623 с.: ил., цв. ил., портр.; 29 см. — (Современная иллюстрированная энциклопедия). — ISBN 5-353-02443-5 (В пер.)

## Спасылкі 
* Река Пясина // Интернет-энциклопедия Красноярского края 
* Пясинский залив // Энциклопедический словарь Ф. А. Брокгауза и И. А. Ефрона. — С.-Пб.: Брокгауз-Ефрон. 1890—1907.

Катэгорыя:Залівы Карскага мора
Катэгорыя:Залівы Краснаярскага края
Шчарка (рака)

**Шча́рка** — рака ў Вілейскім раёне Мінскай вобласці, левы прыток ракі Ілія (басейн Віліі). Даўжыня 6,3 км. Пачынаецца за 1,2 км на паўднёвы ўсход ад вёскі Забор’е, упадае ў Ілію на поўдзень ад вёскі Беражок. Рэчышча каналізаванае. Каля вёскі Шчарка створана сажалка (плошча 0,10 км²).

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Прытокі Іліі
Катэгорыя:Рэкі Вілейскага раёна
Гіпастаз

**Гіпастаз** (ад гіпа... і грэч. stásis — застой) — скапленне крыві ў капілярнай сетцы ніжэйшых частак цела і асобных органаў.
* Прыжыццёвы гіпастаз абумоўлены сардэчнай недастатковасцю і развіваецца з прычыны вянознага застою.
* Гіпастаз у лёгкіх ўзнікае пры вымушаным працяглым становішчы аслабленага хворага на спіне. Пры гэтым пагаршаецца кровазварот у лёгачным крузе, павялічваецца кіслароднае галаданне, часта развіваецца гіпастатычная пнеўманія.
* Аганальны гіпастаз назіраецца пры працяглым паміранні па меры паслаблення дзейнасці сэрца.
* Трупны гіпастаз выяўляецца праз 3-6 гадзін пасля смерці ў выглядзе фіялетавых або цёмна-барвовых плям на скуры ніжэйшых частак трупа з прычыны ацякання крыві. Час з'яўлення і інтэнсіўнасць гэтых плям маюць значэнне ў судова-медыцынскай практыцы для высвятлення часу і механізму смерці.

## Літаратура 
* *Гипостаз* — артыкул з  Вялікай медыцынскай энцыклапедыі

Катэгорыя:Ангіялогія
Парламенцкія выбары ў Германіі (2017)

**Выбары ў Бундэстаг Германіі** былі праведзены 24 верасня 2017 года. На іх былі абраныя 709 членаў 19-га склікання Бундэстага.

## Падзеі пасля выбараў 2013 года 
Пасля апошніх выбараў 2013 года была сфарміравана «вялікая» кааліцыя з блоку ХДС/ХСС і СДПГ. Ангела Меркель заняла пасаду кацлера, а Зігмар Габрыэль намесніка старшыні ўрада. Свабодная дэмакратычная партыя — былы партнёр ХДС/ХСС па кааліцыі — не здолела пераадолець 5-працэнтны бар’ер і прайсці ў Бундэстаг.

## Парадак выбараў 
Германскія выбары з’яўляюцца ўсенародным галасаваннем. У ім прымаюць удзел усе грамадзяне Германіі, якія дасягнулі ўзросту 18 гадоў. Кожны выбаршчык мае два галасы. Адзін голас аддаецца за асобу, другі голас грамадзянін аддае за спіс людзей, якіх вылучае кожная партыя, якая ўдзельнічае ў выбарах. У 2017 годзе гэта: ХДС/ХСС, СДПГ і г.д. Любы чалавек, які хоча абрацца ў Бундэстаг, павінен быў сабраць не менш за 5%. Тыя ж патрабаванні для партый, што ідуць па спісах. Ім патрэбна таксама сабраць не менш за 5% галасоў. Да выбараў Бундэстаг павялічылі да 709 членаў, з якіх 299 чалавек павінна быць выбрана па аднамандатных акругах. Астатнія выбіраюцца па спісах.

## Вынікі выбараў 2017 года 
## Фарміраванне ўрада 
Усе партыі атрымалі менш за палову месцаў у Бундэстагу. Гэта значыць, што той, хто захоча стаць канцлерам, павінен быў стварыць урад з іншай партыяй, што будзе абрана ў Бундэстаг. Усе партыі выключылі стварэнне ўрада з «Альтэрнатывай для Германіі». ХДС/ХСС і Свабодная дэмакратычная партыя (СвДП) выключылі стварэнне ўрада з Левымі. Сацыял-дэмакратычная партыя (СДПГ) і Зялёныя не выключылі, што могуць ўвайсці ва ўрад з Левымі. ХДС/ХСС не выключае стварэння ўрада з СвДП.

7 лютага 2018 года ХДС/ХСС і СДПГ дамовіліся аб фарміраванні новага ўрада Германіі. Яны зноў стварылі «вялікую кааліцыю».

## Цікавае 
Упершыню ў гісторыі Бундэстага былі абраны пасламі ўраджэнцы СССР: Вальдэмар Герт і Антон Фрызен.

## Спасылкі 
Катэгорыя:Выбары 2017 года
Катэгорыя:2017 год у Германіі
Катэгорыя:Выбары ў Германіі
Катэгорыя:Падзеі 24 верасня
Катэгорыя:Верасень 2017 года
Перніла Аўгуст

**Перніла Аўгуст** (сапраўднае імя: **Міа Перніла Херцман-Эрыксан**, ; нар.  года, ) — шведская актрыса тэатра і кіно.

## Біяграфія 
З васьмі гадоў вучылася ў школе пры тэатры, грала на школьнай сцэне. Дэбютавала ў кіно ў 1975 пад імем Перніла Вальгрэна. Займалася сацыяльнай працай. У 1979 годзе паступіла ў акцёрскую школу пры Каралеўскай драматычным тэатры Швецыі, скончыла яе ў 1982 годзе. У 1983—1984 гадах грала ў народным тэатры ў Еўле. З 1985 — у Драматэне. Грала ў п’есах Шэкспіра (Гамлет), Шылера (Марыя Сцюарт), Ібсена (Лялечны дом, Прывід), Чэхава (Тры сястры), Стрындберга (Гульня сноў), пастаўленыя Інгмарам Бергманам. Працавала ў кіно і на тэлебачанні.

У 2005 годзе паставіла кароткаметражны фільм «Выбуховы час» (Blindgångare), у 2010 годзе — фільм «Па той бок» (Svinalängorna).

Першы муж — пісьменнік, сцэнарыст, перакладчык Клас Эстэнгрэн (1982—1989 гады), другі — кінарэжысёр Біле Аўгуст (1991—1997).

Катэгорыя:Актрысы Швецыі
Леон Нікаля Брылюэн

**Леон Нікаля Брылюэн** (фр. Léon Nicolas Brillouin, , Сеўр, Францыя — , , ЗША) — французскі і амерыканскі фізік, заснавальнік сучаснай фізікі цвёрдага цела.

## Біяграфія 
Сям’я Брылюэна мела глыбокія навуковыя традыцыі. Яго прадзед па матчынай лініі, Шарль Брыё, займаў пасаду прафесара ў Сарбоне, дзед, Элётэр Маскар, выкладаў эксперыментальную фізіку ў Калеж дэ Франс і быў вядомы працамі ў галіне оптыкі і зямнога магнетызму. Яго бацька, Марсель Брылюэн на працягу 32 гадоў загадваў кафедрай тэарэтычнай фізікі ў Калеж дэ Франс і быў прызнаным фізікам-тэарэтыкам.

У 1908 годзе Брылюэн-малодшы паступае ў Вышэйшую нармальную школу ў Парыжы, дзе да гэтага вучыўся і яго бацька. Яму не падабаўся курс фізікі, таму ён наведваў курсы Поля Ланжэвена ў Калеж дэ Франс, на якіх упершыню даведаўся пра тэорыю адноснасці і квантавую механіку. Праслухаў таксама і курсы Жана Перэна па атамнай фізіцы і Мары Кюры па радыеактыўнасці.
Галоўчынскі сельсавет

**Гало́ўчынскі сельсавет** — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Бялыніцкага раёна Магілёўскай вобласці Беларусі. Цэнтр — аграгарадок (да 2010 года вёска) Галоўчын.

## Гісторыя 
Утвораны 20 жніўня 1924 года ў складзе Бялыніцкага раёна Магілёўскай акругі БССР. Пасля скасавання акруговай сістэмы 26 ліпеня 1930 года ў Бялыніцкім раёне БССР, з 20 лютага 1938 года — Магілёўскай вобласці. 16 ліпеня 1954 года да сельсавета далучана тэрыторыя скасаванага Навасёлкаўскага сельсавета, 11 красавіка 1960 года — частка скасаванага Трылесінскага сельсавета (15 населеных пунктаў: Атраднае, Ветка, Вялікі Кудзін, Калінін, Кастрычнік, Красны Пахар, Ленінскі, Ліпіншчына, Ляшчэўнік, Малы Кудзін, Малы Трылесін, Пачапок, Пушча, Рубеж, Чырвоная Звязда). 23 жніўня 1968 года скасаваны пасёлак Ліпіншчына, 28 лютага 1974 года — пасёлак Новая Сакалоўка. 23 снежня 2009 года ў склад сельсавета перададзеныя населеныя пункты Вялікі Трылесін, Запакулле, Шылавічы, якія знаходзіліся ў раённым падпарадкаванні, у склад Вішоўскага сельсавета перададзены 11 населеных пунктаў (Бракаўшчына, Ізобішча, Карпаўка, Лічынка, Малінаўка, Мікалаеўка, Навасёлкі, Саглассе, Север, Супшынка, Сцяпанаўка). 20 ліпеня 2015 года скасаваны пасёлак Пушча, 24 студзеня 2017 года — пасёлак Кастрычнік, 23 чэрвеня 2017 года — пасёлак Ленінскі.

## Насельніцтва 
Насельніцтва сельсавета паводле перапісу 2009 года (32 населеныя пункты) — 1910 чалавек, з іх 95,2 % — беларусы, 3,4 % — рускія, 0,5 % — украінцы; паводле перапісу 2019 года (21 населены пункт) — 1207 чалавек.

## Прамысловасць 
Прадпрыемствы — СПК «Кудзін».

## Гандаль і бытавыя паслугі 
Гандаль — 10 крам.
Бытавыя паслугі — 1 комплексны прыёмны пункт па прыёму заказаў на бытавыя паслугі.

## Адукацыя, медыцына, культура 
Адукацыя — 1 САШ, 1 базавая школа, 1 дзіцячы сад.
Медыцына — 1 сельская ўрачэбная амбулаторыя, 1 ФАП.
Культура — 2 СДК, 3 бібліятэкі.

## Гістарычныя месцы 
Воінскія пахаванні — 10 месцаў.

Рэшткі Галоўчынскага замка.

## Склад 
Уключае 21 населены пункт:

Скасаваныя населеныя пункты:
* Кастрычнік — вёска
* Ленінскі — пасёлак
* Пушча — пасёлак

## Літаратура 
* Административно-территориальное устройство БССР: справочник: в 2 т. / Главное архивное управление при Совете Министров БССР, Институт философии и права Академии наук БССР. — Минск: «Беларусь», 1985―1987.
* Административно-территориальное устройство Республики Беларусь (1981—2010 гг.): справочник. — Минск: БелНИИДАД, 2012. — 172 с.


Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, утвораныя ў 1924 годзе
Глазгаўскі ўніверсітэт

**Глазгаўскі ўніверсітэт** — чацвёрты па старшынстве ў Вялікабрытаніі і найбуйнейшы ўніверсітэт у Шатландыі. Размешчаны ў горадзе Глазга. Заснаваны ў 1451 годзе папскай булай Мікалая V. Уваходзіць у прэстыжную групу вядучых даследчых універсітэтаў Вялікабрытаніі «Расэл» і міжнародную сетку ўніверсітэтаў Universitas 21.

У спісе QS World University Rankings 2013 універсітэт заняў 9 месца ў Вялікабрытаніі і 51 месца ў свеце, увайшоўшы ў 1 % лепшых ВНУ планеты. З універсітэтам звязаны сем Нобелеўскіх лаўрэатаў, адзін прэм’ер-міністр і першы міністр Шатландыі.

Структурна складаецца з чатырох каледжаў.

Бібліятэка ўніверсітэта мае аддзел спецыяльных калекцый, які змяшчае выдатную бібліятэку старых, рэдкіх і ўнікальных выданняў.

## Вядомыя выкладчыкі і выпускнікі 
* Арчыбальд Кронін

Глазга
Катэгорыя:Глазга
Крысціна Сяргееўна Ільчанка

**Крысці́на Сярге́еўна І́льчанка** (нар. , ) — беларуская біятланістка, якая мае таксама расійскае грамадзянства, майстар спорту Расіі. Удзельніца Кубка свету па біятлоне ў складзе зборнай Беларусі. Трохразовая чэмпіёнка свету па летнім біятлоне сярод юніёраў.

## Кар’ера 
### Выступленні ў Расіі 
У дзяцінстве займалася лыжнымі гонкамі, пазней перайшла ў біятлон, трэніравалася ў ДЮСШ горада Лабытнангі пад кіраўніцтвам Хаміта Файзрахманавіча Ахатава. У юніёрскім узросце пераехала ў Цюмень і стала прадстаўляць Цюменскую вобласць, трэніравалася ў Сяргея Сяргеевіча Шастова і Леаніда Аляксандравіча Гур’ева. Доўгі час удзельнічала толькі ва ўнутрырасійскіх спаборніцтвах (у зімовым біятлоне) і не магла прабіцца ў зборную Расіі.

На міжнародным узроўні дэбютавала ў 2014 годзе на чэмпіянаце Еўропы ў Нове-Места-на-Мораве, дзе ўдзельнічала ў юніёрскай катэгорыі, заняла 14-е месца ў спрынце і дзевятае — у гонцы пераследвання. Таксама прымала ўдзел у зімовай Універсіяды 2015 года, дзе пасля 26-га месца ў спрынце паднялася на шостае месца ў гонцы пераследвання, а ў мас-старце была 15-й.

У дарослых спаборніцтвах прымала ўдзел у чэмпіянаце і Кубку Расіі, была адной з самых хуткасных спартсменак на гэтых спаборніцтвах, але адрознівалася недакладнай стральбой. Па выніках сезона 2014/15 заняла месца ў трэцім дзясятку рэйтынгу СБР. Адзіны свой медаль чэмпіянату Расіі заваявала ў 2015 годзе ў гонцы патрулёў у складзе каманды Цюменскай вобласці.

У летнім біятлоне Ільчанка выступала больш удала. На чэмпіянаце свету сярод юніёраў 2013 года ў Форні-Авольтры яна заваявала золата ў змешанай эстафеце і бронзу ў гонцы пераследвання. На наступным юніёрскім чэмпіянаце, у 2014 годзе ў Цюмені, Крысціна заваявала два залатыя медаля — у спрынце і пераследванні, а таксама срэбра ў змяшанай эстафеце.

### Выступленні ў Беларусі 
Восенню 2015 года Ільчанка прыняла прапанову выступаць за зборную Беларусі, куды яе запрасіў былы настаўнік расійскай зборнай Уладзімір Каралькевіч. У лістападзе 2015 года спартсменка дэбютавала ў спаборніцтвах Кубка IBU на этапе ў Ідры, а праз тыдзень ўпершыню прыняла ўдзел у гонцы Кубка свету.

На дадзены момант лепшым вынікам у кар’еры Ільчанкі з’яўляецца 43-е месца ў гонцы пераследвання на этапе Кубка свету 2016/17 у Осла. У Кубку IBU яе лепшы вынік — 9-е месца ў гонцы пераследвання на этапе ў Мартэлі.

## Асабістае жыццё 
Вучылася ў Цюменскім нафтагазавым універсітэце і Цюменскім дзяржаўным універсітэце, у 2015 годзе перайшла ў Беларускі дзяржаўны ўніверсітэт фізічнай культуры.

## Спартыўная кар’ера 
### Удзел у Чэмпіянатах Еўропы 
## Спасылкі 
* Профіль IBU
* Профіль biathlon.com.ua
* Профіль на сайце СБР

Катэгорыя:Біятланісткі Беларусі
Катэгорыя:Біятланісткі Расіі
Катэгорыя:Біятланісты паводле алфавіта
Катэгорыя:Спартсмены паводле алфавіта
Кубак IBU

**Ку́бак IBU, Кубак МСБ** (таксама — **Адкрыты Кубак Еўропы**, да сезона 2007/2008 уключна называўся **Кубак Еўропы па біятлоне**) — серыя кантынентальных біятлонных спаборніцтваў у мужчын і жанчын. Спаборніцтвы ўключаюць у сябе выступленні ў індывідуальнай гонцы, спрынце, гонцы пераследу, змешанай эстафеце, адзіночнай змешанай эстафеце. Па выніках выступленняў вядзецца рэйтынг спартсменаў у асобных дысцыплінах і па суме ачкоў ва ўсіх дысцыплінах (агульны залік). Да сезона 2007/2008 ачкі, набраныя спартсменамі на Чэмпіянатах Еўропы ўлічваліся ў агульным заліку Кубка Еўропы. З сезона 2008/2009 гэтыя ачкі не ўлічваюцца. Сярод мужчын Кубак Еўропы ўпершыню стаў праводзіцца з сезона 1988/1989, сярод жанчын — з сезона 1982/1983.

Як правіла, спаборніцтвы Кубка Еўропы пачынаюцца ў канцы лістапада — пачатку снежня, а заканчваюцца ў сярэдзіне сакавіка. Кубак Еўропы, як і Кубак свету, дзеліцца на пэўныя этапы, якія праходзяць на розных трасах і складаюцца, як правіла, з двух-трох дысцыплін у мужчын, жанчын, юніёраў і юніёрак. Сярэдняя працягласць аднаго этапу — тыдзень. Пачынаючы з сезона 2006/2007 ў рамках Кубка Еўропы штогод налічваецца па восем этапаў.

## Этапы Кубка Еўропы 
*Месцы размяшчэння біятлонных трас:*
*  ОБР — Оберціліях
*  ВНД-РОЗ — Віндышгарстэн-Розенаў (поўная назва Розенаў-ам-Хенгстпас)
*  В-РДН — Валь-Рыдана (нямецкая назва — Рыднаўнталь)
*  В-МРТ — Валь-Мартэла (мясцечка каля Мартэла)
*  ФАВ — Форні-Авольтры
*  КЛ-ЦЛ — Клаўсталь-Цэлерфельд
*  ГМ-ПТ — Гарміш-Партэнкірхен
*  АЛТ — Альтэнберг
*  ГРН — Гурнігель

## Прызавыя 
## Спасылкі 
* Афіцыйны сайт Міжнароднага саюза біятланістаў
Катэгорыя:Біятлон
Драчоў

**Драчо́ў** — прозвішча.

## Вядомыя носьбіты 
* Аляксей Аляксандравіч Драчоў (нар. 1994) — беларускі футбаліст.
* Пётр Мікалаевіч Драчоў (1937—2005) — беларускі графік
* Уладзімір Пятровіч Драчоў (нар. 1966) — расійскі і беларускі біятланіст
Чэмпіянат свету па біятлоне сярод юніёраў

**Чэмпіяна́т све́ту па біятло́не сяро́д юніё́раў** — міжнародныя біятлонныя спаборніцтвы, якія праходзяць з 1967 года ў юніёраў, з 1989 года ў юніёрак і з 2002 года ў юнакоў і дзяўчат. Спачатку першынство сярод юніёраў праводзілася, як правіла, у тым жа месцы, што і «дарослы» Чэмпіянат свету, за выключэннем алімпійскіх сезонаў, калі гэтыя Чэмпіянаты не праводзіліся або праводзіліся толькі ў дысцыплінах, не ўключаных у алімпійскую біятлонную праграму. З пачаткам правядзення жаночых Чэмпіянатаў свету ў 1985 годзе юніёрскія Чэмпіянаты пачалі праводзіцца ў тых жа месцах, што і першыя. З 1989 года, калі былі аб’яднаны мужчынскі і жаночы Чэмпіянаты свету, юніёры сталі спаборнічаць асобна. Першымі ў гісторыі чэмпіёнамі свету сярод юніёраў у 1967 годзе сталі нарвежскі біятланіст Тхор Свендсбергет (у індывідуальнай гонцы) і польская эстафетная каманда. Першымі ў гісторыі чэмпіёнкамі свету сярод юніёрак у 1989 годзе сталі савецкія біятланісткі Вольга Анісімава (у індывідуальнай гонцы) і Ганна Канзіміна (у спрынце), а таксама нямецкая эстафетная каманда і савецкая каманда ў каманднай гонцы. 

Юніёрскі Чэмпіянат свету ўключае два паасобных заліку: сярод юніёраў і юніёрак (ва ўзросце 19—21 год на пачатак каляндарнага года), а з 2002 года таксама сярод юнакоў і дзяўчат (маладзейшых за 19 гадоў), хоць старт у абедзвюх узроставых груп у некаторых дысцыплінах можа быць агульным. Юніёрскі Чэмпіянат свету ўключае ў сябе спаборніцтвы ў індывідуальнай гонцы, спрынце, пасьюце і эстафеце. Такім чынам, усяго разыгрываецца 16 камплектаў узнагарод.

## Месцы правядзення 
## Дысцыпліны на Чэмпіянатах свету сярод юніёраў 
## Агульны медальны залік 
## Спасылкі 
* Вынікі біятлонных спаборніцтваў на афіцыйным сайце Міжнароднага саюза біятланістаў
Катэгорыя:Біятлон
Максім Алегавіч Варабей

**Максі́м Але́гавіч Варабе́й** (нар. , ) — беларускі біятланіст, удзельнік Кубка свету па біятлоне ў складзе зборнай Беларусі.

## Кар’ера 
### Юніёрская кар’ера 
Займаецца біятлонам з 2003 года, асабісты трэнер — Бальшакоў Васіль Вячаслававіч. У міжнародных спаборніцтвах удзельнічае з 2010 года.

Першым буйным турнірам для Вараб’я стаў юніёрскі чэмпіянат свету 2015, які праходзіў у Раўбічах. На гэтым турніры беларускі спартсмен заняў 8 месца ў індывідуальнай гонцы, 16 — у спрынце і 17 — у гонцы пераследвання. У эстафеце Варабей у складзе зборнай Беларусі заняў пятае месца.

На наступным юніёрскім чэмпіянаце, у 2016 годзе ў Кейле-Грэдзішцей, Максім заняў 10 месца ў індывідуальнай гонцы, 9 — у спрынце і чацвёртае — у гонцы пераследвання. У сезоне 2015/16 спартсмен таксама выступаў у маладзёжным Кубку IBU і атрымаў перамогу на адным з этапаў.

### Дарослая кар’ера 
У сезоне 2014/15 дэбютаваў на Кубку IBU ў спрынтэрскай гонцы на этапе ў Бейтастолене, дзе заняў 78-е месца. Усяго ў сваім першым сезоне ні разу не змог набраць ачкі ў залік Кубка IBU. У сезоне 2015/16 выступаў нашмат удалей, лепшым вынікам стала шостае месца ў спрынце на этапе ў Рыднаўне.

Дэбютаваў у спаборніцтвах Кубка свету ў лютым 2016 года на этапе ў Кэнмары. У сваёй першай спрынтарскай гонцы, адстраляўшы без промаха, заняў 19-е месца, што дазволіла яму набраць першыя ачкі ў залік Кубка свету.

На Зімовых Алімпійскіх гульнях 2018 года удзельнічаў у індывідуальнай гонцы, заняў 39 месца.

## Спартыўная кар’ера 
### Юніёрскія і маладзёжныя дасягненні 
### Удзел у чэмпіянатах свету 
### Агульны залік у Кубку свету 
* 2015 — 2016 — **76-е месца** (22 ачкі)
* 2016 — 2017 — **90-е месца** (9 ачкоў)

## Спасылкі 
* Профіль biathlon.com.ua

Катэгорыя:Біятланісты Беларусі
Катэгорыя:Біятланісты паводле алфавіта
Катэгорыя:Біятланісты на зімовых Алімпійскіх гульнях 2018 года
Крыўко

**Крыўко́** — беларускае прозвішча.

## Вядомыя носьбіты 
* Віктар Валер’евіч Крыўко (нар. 1995) — беларускі біятланіст.
* Мікалай Нілавіч Крыўко (1949—2016) — беларускі вучоны-мовазнавец.
* Ірына Валер’еўна Крыўко (нар. 1991) — беларуская біятланістка.
Рупольдынг

**Рупо́льдынг** (, ) — камуна ў Германіі, у зямлі Баварыя.

Падпарадкоўваецца адміністрацыйнай акрузе Верхняя Баварыя. Уваходзіць у склад раёна Траўнштайн. Насельніцтва складае 6286 чалавек (на 31 снежня 2010 года). Займае плошчу 147,83 км2. Афіцыйны код — *09 1 89 140*.

Камуна падзяляецца на 55 сельскіх акругаў.

## Гісторыя 
Першае пісьмовае згадванне аб мясцовасці датуецца 924 годам, а сам Рупольдынг упершыню згадваецца ў 1193 годзе. У 1585 годзе становіцца адміністрацыйнай адзінкай. У 1882 годзе, заснаваныя ў 1818 годзе абшчыны Рупольдынг, Вахенай і Зел, былі аб’яднаны. У 1895 годзе праз Рупольдынг пачала праходзіць чыгунка. У 1933 годзе Карл Дэнегер заснаваў у гэтым месцы курорт зімовых відаў спорту. Курорт падчас і пасля Другой Сусветнай вайны доўга не функцыянаваў, але ў 1950-х гадах падчас турыстычнага буму тут быў усталяваны рэкорд па турыстам, колькасць якіх дасягнула 600&nbsp;000 чалавек, гэты рэкорд быў пабіты ў 1991 годзе, калі налічылі 1&nbsp;122&nbsp;732 турыста.

## Спорт 
Каля Рупольдынга размешчана «Chiemgau Arena», на якой размешчаны комплекс трамплінаў, а таксама славуты біятлонны цэнтр. Тут прайшлі чатыры Чэмпіянату свету па біятлоне (1979, 1985, 1996, 2012) і рэгулярна праходзяць этапы кубка свету па біятлоне.

## Вядомыя жыхары 
* Генрых Нюсляйн (1879—1947) — нямецкі мастак.

## Фатаграфіі 

Ruhpolding.jpg|Рупольдынг
Ruhpolding 028.JPG|Ратуша
Ruhpolding Pfarrkirche St. Georg 2008-02.jpg|Царква Святога Георгія

## Спасылкі 
* Афіцыйная старонка

Катэгорыя:Камуны Баварыі
Катэгорыя:Населеныя пункты паводле алфавіта
Обергоф

**Обергоф** () — горад у Германіі, у зямлі Цюрынгія.

Уваходзіць у склад раёна Шмалькальдэн-Майнінгене. Насельніцтва складае 1530 чалавек (на 31 снежня 2010 года). Займае плошчу 23,47 км2. Афіцыйны код — *16 0 66 047*.

Обергоф з’яўляецца цэнтрам зімовага спорту (скачковыя трампліны, бабслейная траса, лыжны стадыён і г. д.). Обергоф быў цэнтральнай базай падрыхтоўкі алімпійскай зборнай ГДР. На біятлонным стадыёне DKB-Ski-Arena штогод (з 1984 года) праводзяцца этапы Кубка свету па біятлоне, у 2004 годзе тут прайшоў чэмпіянат свету па біятлоне. У 2016 годзе этап Кубка свету не адбыўся з-за цёплага надвор’я і адсутнасці снегу.

## Этымалогія 
Обергоф у перакладзе з нямецкага «Oberer Hof» азначае «высокі заезны двор».

## Гарады-пабрацімы 
## Галерэя 
 
Файл:Oberhof stadtansicht d schmidt 08 2006.jpg
Файл:BrandleitetunnelOberhof.jpg
Файл:Schneekopf blick oberhof d schmidt 12 2008 commons.jpg
Файл:Oberhof Skiarena, 2.jpg

Катэгорыя:Гарады Цюрынгіі
Катэгорыя:Населеныя пункты паводле алфавіта

## Спасылкі 
* Афіцыйны сайт
Жан Палан

**Жан Палан** (, , Нім — , ) — французскі пісьменнік, эсэіст, выдавец. Член Французскай Акадэміі (1963).

## Біяграфія 
Выкладаў літаратуру і гімнастыку ў ліцэі на Мадагаскары (1907—1910), затым вучыўся ў Школе ўсходніх моў у Парыжы. Удзельнічаў у Першай сусветнай вайне, быў паранены ў 1914 годзе. Пасля вайны зблізіўся з сюррэалістамі, у 1920 годзе стаў сакратаром рэдакцыі *La Nouvelle Revue française*, а потым галоўным рэдактарам гэтага аўтарытэтнага выдання ў 1925—1940, 1946—1968 гадах.

Пісаў прозу, але найбольш вядомы дзякуючы кнігам эсэ пра літаратуру і мове «Кветкі Тарба, або Тэрор ў літаратуры» (1941), «Ключ да паэзіі» (1944), эсэ пра мастацтва і сяброў-мастакоў (Брак і інш.). Вялікую цікавасць мае шырокая перапіска Палана з большасцю буйных пісьменнікаў Францыі XX стагоддзя.

Член Французскай Акадэміі (1963), вялікі афіцэр ордэна Ганаровага легіёна, ганараваны Ваеннага крыжа за ўдзел у Першай сусветнай вайне, Медалі ўдзельніка Супраціву.

Катэгорыя:Члены Французскай акадэміі
Катэгорыя:Удзельнікі Першай сусветнай вайны
Паклюка

**Паклю́ка** () — горнае плато на паўночна-захадзе Славеніі. Размешчана ў нацыянальным парку Трыглаў у Юлійскіх Альпах на вышыні 1300 м. У акрузе пераважаюць густыя хваёвыя лясы. Плато прылягае да горным хрыбце, вяршыні якой дасягаюць вышыні 2000 м. Найбольш буйным населеным пунктам паблізу Паклюкі з’яўляецца горад Блед, размешчаны на адлегласці 7 км.

Паклюка вядомая перш за ўсё праводзячыміся тут спаборніцтвамі па біятлоне. Стадыён, на якім праходзяць этапы Кубка свету, знаходзіцца ў 20 км ад Бледа. З пачатку 1990-х тут рэгулярна праводзяцца гонкі сусветнай біятлоннай эліты, з 1999 года штогод. У 2001 годзе ў Паклюцы прайшоў Чэмпіянат свету па біятлоне.

## Спасылкі 
* Карты і інфармацыя для турыстаў
Катэгорыя:Геаграфія Славеніі
Поль Ланжэвен

**Поль Ланжэвен** (; ,  — , там жа, прах перанесены ў Пантэон) — французскі фізік і грамадскі дзеяч, стваральнік тэорыі дыямагнетызму і парамагнетызму.

Член Французскай Акадэміі навук (1934), член-карэспандэнт Расійскай акадэміі навук (1924) і ганаровы член Акадэміі навук СССР (1929), замежны член Лонданскага каралеўскага таварыства (1928).

Катэгорыя:Фізікі Францыі
Катэгорыя:Члены-карэспандэнты РАН (1917—1925)
Катэгорыя:Члены-карэспандэнты АН СССР
Катэгорыя:Ганаровыя члены АН СССР
Катэгорыя:Замежныя члены АН СССР
Катэгорыя:Замежныя члены Лонданскага каралеўскага таварыства
Катэгорыя:Члены Французскай акадэміі навук
Катэгорыя:Сацыялісты Францыі
Катэгорыя:Узнагароджаныя медалём Х’юза
Сяргей Вадзімавіч Бачарнікаў

**Сярге́й Вадзі́мавіч Бача́рнікаў **(нар. , , Украінская ССР, СССР) — расійскі біятланіст. Майстар спорту Расіі. З лістапада 2015 года выступае за зборную Беларусі.

## Спартыўная кар’ера 
Удзельнік зімовай Універсіяды 2011 года. Сярэбраны прызёр чэмпіянату Расіі-2014 і бронзавы прызёр чэмпіянату Расіі-2012 у эстафеце ў складзе зборнай Масквы. У сезоне 2013/14 прымаў удзел у Кубку IBU, заняў 63 месца ў агульным заліку. Лепшы вынік на этапах Кубка IBU — 6 месца ў гонцы пераследу на этапе ў Аўстрыі ў снежні 2013 года. З сезона 2015/2016 Бачарнікаў выступае за зборную Беларусі. У яе складзе ён дэбютаваў на этапах Кубка свету.

### Юніёрскія і маладзёжныя дасягненні 
### Кар’ера ў Кубку свету 
* На этапах Кубка свету дэбютаваў у лістападзе 2015 года ў Эстэрсундзе. Свае першыя кубкавыя ачкі набраў у спрынце ў Рупольдынгу ў студзені 2016 года. Адстраляўшы без промахаў Бачарнікаў заняў 36-е месца
* 2015 - 2016 — **99-е месца** у Кубку свету.
* 2016 - 2017 — **58-е месца** (60 ачкоў) у Кубку свету.

## Спасылкі 
* Профіль на сайце СБР
* Бачарнікаў: для Бьорндалена ў Беларусі занадта высокі ўзровень 

Катэгорыя:Біятланісты Беларусі
Катэгорыя:Біятланісты Расіі
Катэгорыя:Біятланісты на зімовых Алімпійскіх гульнях 2018 года
Катэгорыя:Біятланісты паводле алфавіта
Катэгорыя:Спартсмены паводле алфавіта