Пратэсты ў Паўночнай Македоніі (2022)

**Пратэсты ў Паўночнай Македоніі** пачаліся ў ліпені 2022 года ў Скоп’е, сталіцы рэспублікі, пасля перамоў урада краіны з Балгарыяй па гісторыка-культурных пытаннях дзеля ўступлення ў Еўрапейскі Саюз. На думку дэманстрантаў, прыняцце плана прадугледжвала адмову ад македонскай ідэнтычнасці, прызнанне македонскай мовы дыялектам балгарскай, перапісванне падручнікаў гісторыі ў адпаведнасці з пажаданнямі Балгарыі, а таксама надзяленне балгарскай меншасці канстытуцыйнымі гарантыямі.

## Перадгісторыя 
Паўночная Македонія ў 2004 годзе атрымала статус кандыдата на ўступленне ў Еўрапейскі саюз. У лістападзе 2020 года Балгарыя вылучыла шэраг патрабаванняў, тым самым заблакаваўшы пачатак перамоваў Паўночнай Македоніі з ЕС. Краіна адмовілася прызнаваць наяўнасць македонскай мовы, паколькі лічыць яе адным з дыялектаў балгарскай, а таксама настаяла на сваім тлумачэнні падзей сумеснай гісторыі і канстытуцыйных гарантый для балгарскай меншасці, якая пражывае ў Паўночнай Македоніі.

У чэрвені 2022 года Францыя ў канцы свайго ратацыйнага старшынства ў ЕС накіравала перагледжаную версію свайго плана па зняцці «балгарскай блакады» Паўночнай Македоніі, каб аднавіць перамовы краіны аб уступленні ў саюз. Прапанова мела на ўвазе, што Скоп’е прызнае існаванне этнічнай балгарскай меншасці і павінна будзе ўключыць яе ў канстытуцыю краіны. Ідэя сустрэла рэзкую крытыку сярод часткі насельніцтва Паўночнай Македоніі. Незадаволеныя настойвалі на тым, што па ўказанні ўрада Балгарыі ўрад Паўночнай Македоніі таксама афіцыйна прызнае, што македонская нацыя і яе мова маюць балгарскія карані, што можа падарваць нацыянальную ідэнтычнасць.

## Пратэсты 
Пратэсты пачаліся ў ліпені 2022 года ў Скоп’е, у адказ на саступкі Паўночнай Македоніі ў перамовах з Балгарыяй аб уступленні краіны ў Еўрапейскі Саюз. З 2 ліпеня УМРА—ДПМНА праводзіла штодзённыя акцыі пратэсту ля будынка ўрада Паўночнай Македоніі. Падчас пратэстаў раздаваліся лозунгі аб тым, што Балгарыя — «фашысцкая дзяржава», а ЕС — «фашысцкі саюз».

4 ліпеня пратэстоўцы ў Скоп’е сімвалічна спалілі Дагавор аб добрасуседстве з Балгарыяй, а таксама Прэспанскае пагадненне з Грэцыяй і прапанову Францыі аб пачатку перамоўнага працэсу Паўночнай Македоніі і ЕС, паколькі гэтыя дакументы былі «фашысцкімі».

У ходзе пратэстаў 5 ліпеня каля будынка Сходу Паўночнай Македоніі пацярпелі 47 паліцыянтаў. У выніку сутыкнення з прысутнымі ў гэты дзень былі пашкоджаны аўтамабіль і малы апорны пункт паліцыі. Пратэстоўцы кідалі ў сілавікоў яйкі, камяні, металічныя прадметы, кактэйлі Молатава, а таксама піратэхнічныя сродкі. Пратэстоўцы патрабавалі адстаўкі ўрада, а таксама заклікі да аднаўлення ранейшай назвы краіны, аспрэчваемай Грэцыяй з-за яе паходжання. Гвалт яшчэ больш абвастрыўся, калі групы македонцаў і альбанцаў сутыкнуліся ў цэнтры Скоп’е, на плошчы Скандербега. Падчас сутыкнення дэманстранты закідалі камянямі групу людзей. Пры гэтым у сутыкненні прысутнічала трое ўзброеных асоб, якія стралялі ў паветра. Пазней узброеныя людзі былі затрыманы паліцыяй.

14 ліпеня тысячы пратэстоўцаў удзельнічалі ў акцыі перад парламентам, у якім абмяркоўвалася прапанова Францыі. Старшыня Еўрапейскай камісіі Урсула фон дэр Ляен прыйшла выступіць у парламенце, дзе яе сустрэлі свістам і насмешкамі з боку дэпутатаў ад апазіцыі. Дэпутаты ад апазіцыі былі апрануты ў футболкі з надпісам «Не», напісанай чырвоным колерам, а таксама трымаючы плакаты з агітацыяй супраць французскай прапановы. Дэпутат Апасіеў уручыў фон дэр Ляен брашуру з вялікай надпісам «Не». Прэм’ер-міністр Дзімітар Кавалеўскі звярнуўся да парламента і папрасіў дэпутатаў прыняць здзелку, у той час як дэпутаты ад апазіцыі выказалі пратэст. На наступны дзень дэпутат ад апазіцыі параўнаў візіт фон дэр Ляен з дзейнасцю нацыстаў, звязанай з Законам аб прадухіленні нараджэння нашчадкаў са спадчыннымі захворваннямі. УМРА—ДПМНА таксама прыгразіла, што прэм’ер-міністр Кавачэўскі апынецца ў турме за тое, што *«ён робіць з Паўночнай Македоніяй і яе народам»*. 16 ліпеня былы міністр замежных спраў ад УМРА-ДПМНЕ Антоніа Мілашоскі абвінаваціў кіруючых сацыял-дэмакратаў у дзяржаўнай здрадзе. Дэпутат СДСМ спытаў яго, *«хто ты такі, каб называць нас здраднікамі, ты, у якога ў кішэні некалькі пашпартоў»*, намякаючы на сцвярджэнні, што ён мае балгарскае грамадзянства, як і многія іншыя македонцы. Па выніках таго ж пасяджэння парламент 68 галасамі «за» ўхваліў праект, падаўшы ўраду мандат на правядзенне перамоваў у рамках так званай «французскай прапановы».

## Пацярпелыя
Паводле звестак МУС Паўночнай Македоніі, у сутыкненнях 5 ліпеня пацярпелі 47 паліцыянтаў, з якіх 11 атрымалі больш сур’ёзныя, а 2 — цяжкія траўмы. У выніку пратэстаў былі затрыманыя 11 чалавек. Інфармацыя аб пацярпелых дэманстрантах, а таксама дакладнай колькасці ўдзельнікаў пратэсту на той момант адсутнічала. Урад настойваў на тым, што арганізатарамі пратэстаў з’яўляюцца «антыеўрапейскія і прарасійскія элементы».

Міністр замежных спраў Балгарыі ахарактарызаваў грамадскую рэакцыю ў Паўночнай Македоніі на прапанову Францыі ўрэгуляваць адносіны паміж Сафіяй і Скоп’е як «вельмі трывожную». Назіральнікі ў Сафіі сцвярджалі, што ўдзельнікі пратэстаў — гэты прыхільнікі «антыеўрапейскіх апазіцыйных партый прарасійскай і прасербскай арыентацыі».

У выніку пратэстаў «Альянс за албанцаў» спыніў партнёрства з македонскай апазіцыяй, што практычна пакінула яе ў ізаляцыі, таму што іншыя албанскія фармаванні падтрымлівалі ўрад Паўночнай Македоніі.

Лідар апазіцыі Хрысціян Міцкоскі і кіруючыя сацыял-дэмакраты абвінавацілі адзін аднаго ў стварэнні на пратэстах інцыдэнтаў з мэтай палітычнай выгады. Міцкоскі, які ўдзельнічаў у маршы, размясціў у сваім акаўнце ў Facebook фатаграфію, на якой намаляваны мужчына з накіраваным у бок фота пісталетам, і заявіў, што стралок меў намер забіць яго. У той жа дзень Прэм’ер-міністр Албаніі Эдзі Рама абвясціў, што запатрабуе аддзялення Албаніі на яе еўрапейскім шляху ад македонска-балгарскай спрэчкі, калі прапанова Францыі не атрымае «станоўчага адказу» ў Скоп’е.

16 ліпеня, пасля таго як парламент ухваліў так званую «французскую прапанову», Міцкоскі заявіў, што апазіцыя яшчэ не блакавала перамоўны працэс. Ён аб’явіў, што не дапусціць ўключэння балгараў у канстытуцыю, для чаго спатрэбіцца кваліфікаваная большасць. Гэта ўмова, без якога перамоўны працэс нельга спыніць.

## Зноскі 
Катэгорыя:Пратэсты 2022 года
Катэгорыя:Палітыка Паўночнай Македоніі
Катэгорыя:Гісторыя Паўночнай Македоніі
Катэгорыя:Канфлікты 2022 года