Перламутраўка Аглая

**Перламутраўка Аглая** (*Argynnis aglaja*) — дзённы матылёк з сямейства німфалід.

## Этымалогія лацінскай назвы 
Аглая у грэчаскай міфалогіі — «бліскучая», адна з трох харыт або грацый, дачок Зеўса і Эўрыномы, сястра Еўфрасіны і Таліі.

## Апісанне 
Даўжыня пярэдняга крыла 23-30 мм Размах крылаў 44-56 мм. Верхні бок крылаў самца афарбаваны ў ярка-руды колер з чорнымі плямамі. Афарбоўка самкі кантраснейшая, з пашыранымі чорнымі плямамі. Сустракаюцца самкі з больш цёмнай афарбоўкай — *f. suffusa* (Tutt).

У постдыскальнай вобласці на ніжнім баку задняга крыла вочкі адсутнічаюць, прыкаранёвая частка крыла з выяўленым зеленаватым адценнем. Ніжні бок крылаў з яркімі серабрыстымі плямамі.

Speyeria aglaja MHNT CUT 2013 3 25 Auzat Dorsal.jpg|Перламутраўка Аглая
Speyeria aglaja MHNT CUT 2013 3 25 Auzat Ventral.jpg|△ Перламутраўка Аглая

## Арэал 
Арэал віду ўключае Паўночна-заходнюю Афрыку, знешнетрапічную Еўразію. Перламутраўка Аглая распаўсюджаная па ўсёй тэрыторыі Усходняй Еўропы, адсутная толькі на большай частцы стэпавай зоны Украіны і ў Прыкаспійскай нізіне, а таксама на поўнач ад падзоны сярэдняй тайгі. З’яўляецца шырока распаўсюджаным відам у сярэдняй паласе Расіі, Карпатах, у гарах Крыма і Каўказа. Сустракаецца таксама ў Японіі.

## Месцапражыванні 
Засяляе розныя лугі, лясныя ўзлескі, паляны, абочыны лясных дарог, рэдкалессі, берагі рэк і вадаёмаў. У гарах насяляе лугі ў лясным поясе. У Гімалаях матылёк сустракаецца на вышыні каля 3 000 м.

## Падвіды 
* *A. a. aglaja* На ўсёй тэрыторыі Усходняй Еўропы. Паўднёвая і Цэнтральная Еўропа, Каўказ, Алтай, Саяны, Заходняя і Паўднёвая Сібір
* *A. a. borealis* (Strand, 1901) Еўропа, Сібір, Далёкі Усход Расіі, Камчатка
* *A. a. lyauteyi* (Oberthür, 1920) Марока (Сярэдні Атлас)
* *A. a. excelsior* (Rothschild, 1933) Марока
* *A. a. ottomana* (Röber, 1896) Арменія, Талыш
* *A. a. gigasvitatha* (Verity, 1935) Цянь-Шань, Дарваз, Алай, Паўднёвы Алтай
* *A. a. vitatha* (FMoore, 1874) Памір
* *A. a. clavimacula* (Matsumura, 1929) Поўдзень Усурыйскага краю
* *A. a. kenteana* (Stichel, 1901) Забайкалле, Поўнач Усурыйскага краю, Амур
* *A. a. tonnai* (Matsumura, 1928) Сахалін
* *A. a. bessa* (Fruhstorfer, 1907)

## Біялогія 
Развіваецца ў адным пакаленні. Лёт матылькоў з сярэдзіны чэрвеня (часам з канца мая) па сярэдзіну жніўня. Від з’яўляецца схільным да міграцый. Матылькі харчуюцца нектарам астравых і бабовых. Матылі лётаюць на брыючым палёце.

## Размнажэнне 
Яйцы адкладаюцца самкай паштучна або на на лісце і сцябле кармавой расліны вусеняў — фіялкі, альбо на суседнія да іх расліны. Яны прымацоўваюцца нетрывала і могуць лёгка стрэсвацца на глебу. Яйцы адкладаюцца самкай паасобку. За дзень адкладаецца да 100 яец. Яйцы жаўтлявага колеру, канічнай формы, рабрыстыя, дыяметрам каля 1 мм. З часам іх колер змяняецца на чырвоны, а потым, перад выхадам вусеняў, колер яец становіцца шэрым. Вусені вылупляюцца ў канцы лета або восенню, праз 2-3 тыдні пасля адкладвання яец. Яны практычна не харчуюцца і зімуюць у першым узросце. Часам зімуюць спелыя яйцы. Даўжыня вусеня апошняга ўзросту да 40-44 мм. Вусені чорнага колеру, з шэрагам чырвоных плям па баках брушных сегментаў. Днём яны хаваюцца, а харчуюцца ноччу. Акукліваюцца ў лёгкім кокане паміж сцебламі раслін, паблізу паверхні глебы, прымацоўваючыся крэмастарам да вертыкальнай паверхні.
Стадыя кукалкі доўжыцца каля 2 тыдняў.

### Кармавыя расліны вусеняў 
Фіялкі (Viola sp.), фіялка сабачая, фіялка апушаная, фіялка балотная, Viola riviniana, браткі, фіялка высокая. У якасці кармавых раслін прыводзяцца таксама *Polygonum bistorta* і гарошак (*Vicia*).

## Спасылкі 
* Argynnis aglaja (Linnaeus, 1758) — Перламутровка аглая 

Катэгорыя:Жывёлы, апісаныя ў 1758 годзе
Катэгорыя:Насякомыя Еўразіі
Катэгорыя:Німфаліды