open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Азінскі сельсавет

**А́зінскі сельсавет** — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Полацкага раёна Віцебскай вобласці Рэспублікі Беларусь. Цэнтр — вёска Азіна.

## Гісторыя 
Утвораны 20 жніўня 1924 года як **Бельскі сельсавет** у складзе Полацкага раёна Полацкай акругі БССР. Цэнтр — вёска Белае. Пасля скасавання акруговай сістэмы 26 ліпеня 1930 года ў Полацкім раёне БССР, з 21 чэрвеня 1935 года — Полацкай акругі, з 20 лютага 1938 года — Віцебскай вобласці, з 20 верасня 1944 года — Полацкай вобласці, з 8 студзеня 1954 года — Віцебскай вобласці. 16 ліпеня 1954 года да сельсавета далучана тэрыторыя скасаванага Баярскага сельсавета. 20 мая 1960 года ў склад сельсавета са скасаванага Захарніцкага сельсавета перададзены вёскі Дохнары і Рудня, у склад Адамоўскага сельсавета перададзены вёскі Бела-Мацейкава, Мацейкава і Пярхальшчына. На 1 студзеня 1974 года ў складзе сельсавета 16 населеных пунктаў. 14 ліпеня 1975 года вёска Белае перайменавана ў Азіна, сельсавет перайменаваны ў Азінскі. 10 кастрычніка 2013 года да сельсавета далучана частка скасаванага Адамоўскага сельсавета (11 населеных пунктаў: аграгарадок Мацюшы, вёскі Бела-Мацейкава, Грамошча, Канстанцінава, Качарэжына, Кеўлы, Мацейкава, Новыя Замшаны, Парфенаўцы, Пярхальшчына і Рабінаўка).

## Насельніцтва 
Насельніцтва сельсавета паводле перапісу 2009 года (14 населеных пунктаў) — 722 чалавекі, з іх 81,0 % — беларусы, 14,3 % — рускія, 2,8 % — украінцы; паводле перапісу 2019 года (25 населеных пунктаў) — 880 чалавек.

## Населеныя пункты 
З 2013 года ў склад сельсавета ўваходзяць 25 населеных пунктаў:
* Азіна
* Арцейкавічы
* Бараўцы
* Баркі
* Бела-Мацейкава
* Грамошча
* Дохнары
* Званае
* Канстанцінава
* Кацельна
* Качарэжына
* Кеўлы
* Лагуны
* Ларкаўцы
* Лісуны
* Мацейкава
* Мацюшы
* Новыя Замшаны
* Парфенаўцы
* Пярхальшчына
* Рабінаўка
* Рудня
* Сяльцо Белае
* Уладычына
* Цінаўка

Гістарычныя звесткі па населеных пунктах:
* 1 студзеня 1947 года — 12

## Літаратура 
* Административно-территориальное устройство БССР: справочник: в 2 т. / Главное архивное управление при Совете Министров БССР, Институт философии и права Академии наук БССР. — Минск: «Беларусь», 1985―1987.
* Административно-территориальное устройство Республики Беларусь (1981—2010 гг.): справочник. — Минск: БелНИИДАД, 2012. — 172 с.


Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, утвораныя ў 1924 годзе
Юры (Рыжы)

**Юры (Эмігідыюш) Рыжы** (; , Пастаўскі павет, Польская Рэспубліка — , ЗША) — беларускі праваслаўны царкоўны дзеяч.

## Біяграфічныя звесткі 
Нарадзіўся 5 жніўня 1933 года на хутары паблізу вёскі Латыгаль Пастаўскага павета (цяпер Глыбоцкі раён Віцебскай вобласці). У 1946 годзе вывезены ў Польшчу. З 1976 года жыў у ЗША. У 1977 годзе пачаў душпастырскую службу, у 1978 годзе стаў на чале заснаванай ім Беларускай Аўтакефальнай Праваслаўнай (Народнай) Царквы (БАП(Н)Ц) ва ўлонні Сусветнага Амерыканскага Патрыярхата. Пасля смерці брата Уладзіслава быў апостальскім адміністратарам, а затым узначаліў створаны тым Сусветны Амерыканскі Патрыярхат.

Удзельнік Першага з’езду беларусаў свету (Мінск, 1993), здзейсніў паездку па краіне. Выказваў упэўненасць, што дзяржава павінна быць зацікаўлена ў існаванні сваёй нацыянальнай царквы. Патрыярх Юры 10 гадоў запар прыязджаў на Беларусь. З яго ініцыятывы і пры непасрэдным удзеле была заснаваная Беларуская аўтакефальная праваслаўная (народная) царква на Бацькаўшчыне, архіепіскапам якой стаў Юры (Рыжы). Акрамя рукапалажэння новых клірыкаў, архіепіскап Юры прымаў у сваю юрысдыкцыю святароў з Беларускага Экзархата, аднак гэта дзейнасць не атрымала прызнання.

У 2003 годзе напісаў і выдаў кнігу ўспамінаў і разважанняў «Мой крыж», ягоныя апавядані друкаваліся ў штогодніку «Беларус».

Памёр у ЗША 29 лістапада 2015 года.

## Выбраная бібліяграфія 
* Мой крыж. Успаміны і разважанніі / архіяпіскап Юры Рыжы. — Асінінг, 2003. — 103 с.

## Зноскі 
## Літаратура 
* *Слесарев, А. В.* «Белорусская Автокефальная Православная (Народная) Церковь» / А. В. Слесарев // Минские Епархиальные Ведомости. — 2009. — № 2 (89). — С. 77-83.

## Спасылкі 
* unicat.nlb.by

Катэгорыя:Нарадзіліся ў Глыбоцкім раёне
Катэгорыя:Епіскапы Беларускай аўтакефальнай праваслаўнай царквы
Катэгорыя:Постаці беларускай эміграцыі
Вароніцкі сельсавет

**Варо́ніцкі сельсавет** — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Полацкага раёна Віцебскай вобласці Беларусі. Адміністрацыйны цэнтр — вёска Варонічы.

## Гісторыя 
Утвораны 20 жніўня 1924 года як **Варонецкі сельсавет** у складзе Ветрынскага раёна Полацкай акругі БССР. Цэнтр — вёска Варонеч. Пасля скасавання акруговай сістэмы 26 ліпеня 1930 года ў Ветрынскім раёне БССР. З 8 ліпеня 1931 года ў складзе Полацкага раёна БССР, з 12 лютага 1935 года ў складзе адноўленага Ветрынскага раёна БССР, з 21 чэрвеня 1935 года — Полацкай акругі, з 20 лютага 1938 года — Віцебскай вобласці, з 20 верасня 1944 года — Полацкай вобласці, з 8 студзеня 1954 года — Віцебскай вобласці. З 20 студзеня 1960 года сельсавет у складзе Ушацкага раёна, з 25 снежня 1962 года — у складзе Полацкага раёна. 3 ліпеня 1970 года ў склад сельсавета з Руднянскага сельсавета перададзены 9 населеных пунктаў (Белы Двор, Грыцкаўшчына, Заполле, Заскаркі, Касарова, Кунцэвічы, Лагані, Мар’янполле і Усомля). На 1 студзеня 1974 года ў складзе Вароніцкага сельсавета 28 населеных пунктаў. 24 верасня 2008 года скасавана вёска Загорцы.

## Насельніцтва 
Насельніцтва сельсавета паводле перапісу 2009 года — 1716 чалавек, з іх 89,5 % — беларусы, 8,7 % — рускія, 0,9 % — украінцы; паводле перапісу 2019 года — 1359 чалавек.

## Населеныя пункты 
* Антанішкі
* Блізніца
* Варонічы
* Грыцкаўшчына
* Двор Хоццевічы
* Дубнякі
* Заполле
* Заскаркі
* Зыкова
* Канашы
* Касарова
* Касары
* Кунцэвічы
* Лагані
* Мамонава
* Мар’янполле
* Маскалеўшчына
* Мураўшчына
* Мяніца
* Саламір’е
* Старынкі
* Тадуліна
* Таўкачы
* Усомля
* Хоццевічы

## Старшыні 
* Яўген Іванавіч Кімстач

## Крыніцы 
## Літаратура 
* Административно-территориальное устройство БССР: справочник: в 2 т. / Главное архивное управление при Совете Министров БССР, Институт философии и права Академии наук БССР. — Минск: «Беларусь», 1985―1987.
* Административно-территориальное устройство Республики Беларусь (1981—2010 гг.): справочник. — Минск: БелНИИДАД, 2012. — 172 с.


Катэгорыя:Былыя сельсаветы Ветрынскага раёна
Катэгорыя:Былыя сельсаветы Ушацкага раёна
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, утвораныя ў 1924 годзе
Фарынаўскі сельсавет

**Фары́наўскі сельсавет** — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Полацкага раёна Віцебскай вобласці Рэспублікі Беларусь. Цэнтр — вёска Фарынава.

## Гісторыя 
Утвораны 20 жніўня 1924 года як **Ліцвінаўскі сельсавет** у складзе Ветрынскага раёна Полацкай акругі БССР. Цэнтр — вёска Ліцвінава. Пасля скасавання акруговай сістэмы 26 ліпеня 1930 года ў Ветрынскім раёне БССР. З 8 ліпеня 1931 года ў складзе Полацкага раёна БССР, з 12 лютага 1935 года ў складзе адноўленага Ветрынскага раёна БССР, з 21 чэрвеня 1935 года — Полацкай акругі, з 20 лютага 1938 года — Віцебскай вобласці, з 20 верасня 1944 года — Полацкай вобласці, з 8 студзеня 1954 года — Віцебскай вобласці. 16 ліпеня 1954 года да сельсавета далучана тэрыторыя скасаванага Руднянскага сельсавета. 25 снежня 1959 года цэнтр сельсавета перанесены ў вёску Рудня. З 20 студзеня 1960 года сельсавет у складзе Полацкага раёна. 20 мая 1960 года да сельсавета далучана тэрыторыя скасаванага Заскарскага сельсавета, цэнтр сельсавета перанесены ў пасёлак чыгуначнай станцыі Фарынава, сельсавет перайменаваны ў Фарынаўскі. 30 верасня 1964 года ў склад горада Наваполацка ўключаны вёскі Беланова, Меруголава, Новікава, Новы Двор, Паштары, Праварышча, Рулёўка і хутар Шапілаўка, 17 красавіка 1968 года — вёска Шніткі. 7 чэрвеня 1968 года цэнтр сельсавета перанесены ў вёску Рудня, сельсавет перайменаваны ў Руднянскі.

16 кастрычніка 1989 года цэнтр Руднянскага сельсавета перанесены ў вёску Фарынава, сельсавет перайменаваны ў Фарынаўскі.

## Насельніцтва 
Насельніцтва сельсавета паводле перапісу 2009 года — 3524 чалавекі, з іх 87,8 % — беларусы, 9,8 % — рускія, 1,3 % — украінцы, 0,5 % — палякі; паводле перапісу 2019 года — 2972 чалавекі.

## Населеныя пункты 
Фарынаўскі сельсавет уключае 17 населеных пунктаў:
* Валеўкі
* Вераб’і
* Вішнёва
* Дубоўка
* Казлоўка
* Каўтуны
* Кур’яны
* Кутняны
* Латышкі
* Лясіны
* Машэлева
* Мяругі
* Рабышы
* Равякі
* Рагачы
* Рудня
* Фарынава

## Крыніцы 
## Літаратура 
* Административно-территориальное устройство БССР: справочник: в 2 т. / Главное архивное управление при Совете Министров БССР, Институт философии и права Академии наук БССР. — Минск: «Беларусь», 1985―1987.
* Административно-территориальное устройство Республики Беларусь (1981—2010 гг.): справочник. — Минск: БелНИИДАД, 2012. — 172 с.


Катэгорыя:Былыя сельсаветы Ветрынскага раёна
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, утвораныя ў 1924 годзе
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, скасаваныя ў 1968 годзе
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, утвораныя ў 1989 годзе
Ultra-music.com

**«Ultra-Music»** — незалежны музычны праект, які распавядае аб жыцці беларускай і сусветнай музычнай сцэны. Публікаваў свежыя музычныя навіны, агляды музычных падзей, фота- і відэарэпартажы з канцэртаў і фестываляў, рэцэнзіі на новыя альбомы. Сайт даваў простым наведвальнікам магчымасць абмеркаваць музычныя падзеі, а маладым музыкам — пляцоўку для прэзентацыі сваёй творчасці.

На 12 год працы пасля маштабнага рэдызайну сайт прыпыніў дзейнасць, але захаваў архів, бо, па словах стваральніка Вячаслава Радзівонава, ''«мы дасягнулі столі развіцця ва ўмовах адсутнасці фінансавання».

## Гл. таксама 
* 

## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Сайты Беларусі
Катэгорыя:Музычныя сеткавыя рэсурсы
Мікалай Уладзіміравіч Іваноў

**Мікалай Іваноў** (нар. , ) — беларускі футбаліст, паўабаронца віцебскага «Макслайна».

## Клубная кар’ера 
Выхаванец мінскага РЦАП-БДУ, з 2017 года пачаў выступаць за дубль мінскага «Дынама». У гэтым жа годзе дэбютаваў і за асноўную каманду, 9 ліпеня выйшаўшы на замену ў другім тайме ў матчы Кубка Беларусі супраць «Чысці» (4:0). У 2018 годзе трывала замацаваўся ў дублі, працягваў часам прыцягвацца да асновы. Да сезона 2019 ужо рыхтаваўся з асноўным складам, з мая зноў стаў гуляць за дубль. 22 чэрвеня 2019 года дэбютаваў у Вышэйшай лізе, калі выйшаў на замену ў другім тайме ў матчы супраць жодзінскага «Тарпеда-БелАЗ» (0:3). У далейшым працягваў выстапаць у дубліруючым складзе, зрэдку прыцягваўся да асновы.

У студзені 2020 года быў аддадзены ў арэнду «Гомелю». Хутка замацаваўся ў стартавым складзе каманды і дапамог ёй вярнуцца ў Вышэйшую лігу. У снежні 2020 года вярнуўся ў «Дынама».

У пачатку 2021 года трэніраваўся разам з рэзервовай камандай дынамаўцаў, а ў сакавіку на правах арэнды далучыўся да «Іслачы». З’яўляўся ў складзе «Іслачы» рэдка і ўжо ў ліпені пакінуў клуб. Неўзабаве быў аддадзены ў арэнду ў наваполацкі «Нафтан», дзе замацаваўся ў аснове.

У студзені 2022 года праходзіў прагляд у магілёўскім «Дняпры», аднак пазней вярнуўся ў «Дынама» і стаў трэніравацца з дублем. У сакавіку 2022 года быў арандаваны «Мінскам». Спачатку рэгулярна з’яўляўся на полі, выходзячы на замену, а з лета стаў часцей заставацца на лаўцы запасных. У снежні 2022 года па заканчэнні арэнды пакінуў «Мінск».

У сакавіку 2023 года стаў іграком віцебскага «Макслайна». У лютым 2024 года перайшоў у «Машук-КМВ» з Пяцігорска. 15 мая 2024 года ў матчы з дзяржынскім «Хімікам» адзначыўся голам ужо на першых секундах сустрэчы (выніковы лік 3:2).

У ліпені 2024 года вярнуўся ў «Макслайн».

## Міжнародная кар’ера 
У кастрычніку 2018 года выступаў за юніёрскую зборную Беларусі (да 19 гадоў) у адборачным раўндзе чэмпіянату Еўропы.

## Статыстыка выступленняў 
## Крыніцы 
Катэгорыя:Футбалісты Беларусі
Катэгорыя:Ігракі ФК Дынама Мінск
Катэгорыя:Ігракі ФК Гомель
Катэгорыя:Ігракі ФК Іслач
Катэгорыя:Ігракі ФК Нафтан
Катэгорыя:Ігракі ФК Мінск
Катэгорыя:Ігракі ФК Макслайн
Катэгорыя:Ігракі ФК Машук-КМВ Пяцігорск
Уладзіслаў Генадзевіч Лях

**Уладзіслаў Лях** (нар. , ) — беларускі футбаліст, абаронца барысаўскага «БАТЭ».

## Клубная кар’ера 
Выхаванец школы мінскага «Дынама», з 2017 года пачаў выступаць за дубль клуба. У 2018 годзе замацаваўся ў складзе дубля, часам таксама прыцягваўся да асноўнай каманды. Дэбютаваў у асноўнай камандзе 29 ліпеня 2018 года, правёўшы на полі ўсе 90 хвілін у матчы Кубка Беларусі супраць «Энергетыка-БДАТУ» (7:0). Перад сезонам 2019 прыцягваўся да трэніровак з асноўным складам, аднак чэмпіянат пачаў у дублі. 30 чэрвеня 2019 года дэбютаваў у Вышэйшай лізе, калі выйшаў у стартавым складзе ў матчы супраць магілёўскага «Дняпра» (2:0) і быў заменены ў другім тайме. У далейшым працягваў гуляць за дубль, часам з’яўляючыся ў асноўнай камандзе мінчан.

У красавіку 2020 года быў аддадзены ў арэнду гомельскаму «Лакаматыву». У лістападзе 2020 года па заканчэнні арэнды вярнуўся ў «Дынама». У 2021—2022 гадах трэніраваўся з асноўнай камандай дынамаўцаў, аднак гуляў за дубль, за асноўную каманду згуляў толькі ў адным матчы Кубка Беларусі.

У чэрвені 2022 года стаў трэніравацца дзяржынскім «Арсеналам» і ў ліпені быў узяты клубам у арэнду. Неўзабаве замацаваўся ў стартавым складзе каманды, аднак у кастрычніку атрымаў траўму і выбыў да канца сезона.

У студзені 2023 года адправіўся на прагляд у «Гомель», а ў сакавіку 2023 года зноў далучыўся да «Арсенала», стаўшы іграком каманды ўжо на трывалай аснове. У студзені 2024 года перайшоў у брэсцкае «Дынама».

8 студзеня 2025 года барысаўскі «БАТЭ» аб’явіў аб падпісанні Уладзіслава.

## Міжнародная кар’ера 
26 сакавіка 2019 года дэбютаваў у матчы за моладзевую зборную Беларусі, калі выйшаў у стартавым складзе ў таварыскім матчы супраць Літвы (1:0).

## Дасягненні 
*  Пераможца Першай лігі чэмпіянату Беларусі: 2023

## Статыстыка выступленняў 
## Крыніцы 
Катэгорыя:Футбалісты Беларусі
Катэгорыя:Ігракі ФК Дынама Мінск
Катэгорыя:Ігракі ФК Лакаматыў Гомель
Катэгорыя:Ігракі ФК Арсенал Дзяржынск
Катэгорыя:Ігракі ФК Дынама Брэст
Катэгорыя:Ігракі ФК БАТЭ
Аляксандр Віталевіч Ксенафонтаў

**Аляксандр Ксенафонтаў** (нар. ) — беларускі футбаліст, паўабаронца жодзінскага «Тарпеда-БелАЗ».

## Клубная кар’ера 
Выхаванец футбольнага клуба «Мінск», з 2015 года пачаў выступаць за дубль мінскага «Дынама». У другой палове 2017 года замацаваўся ў рэзервовай камандзе дынамаўцаў. У першай палове 2018 года з 7 галамі быў адным з найлепшых бамбардзіраў турніру дублёраў.

У жніўні 2018 года разам з іншымі маладымі дынамаўцамі быў аддадзены ў арэнду клубу Першай лігі «Чысць». У складзе «Чысці» забіў чатыры галы, але не здолеў выратаваць каманду ад вылету ў Другую лігу. У студзені 2019 года некаторы час трэніраваўся з «Энергетыкам-БДУ», аднак пазней вярнуўся ў «Дынама», пачаўшы сезон 2019 у дублі.

26 чэрвеня 2019 года ўпершыню з’явіўся на полі ў складзе асноўнай каманды «Дынама», выйшаўшы ў стартавым складзе ў матчы Кубка Беларусі супраць мікашэвіцкага «Граніта» (2:0). Дэбютаваў у Вышэйшай лізе 14 ліпеня 2019 года ў матчы супраць брэсцкага «Дынама» (2:1), калі выйшаў у стартавым складзе і быў заменены ў другім тайме.

У снежні 2019 года падоўжыў кантракт з дынамаўцамі. У студзені 2020 года праходзіў беспаспяховы прагляд у бабруйскай «Белшыне», а пазней далучыўся да «Віцебска», які ў лютым 2020 года арандаваў паўабаронцу. У сезоне 2020 гуляў няшмат, значную частку сезона прапусціў з-за траўм. У снежні 2020 года «Віцебск» набыў паўабаронцу на трывалай аснове. У сезоне 2021 замацаваўся ў стартавым складзе віцебскай каманды. У студзені 2022 года падоўжыў пагадненне з клубам.

У жніўні 2022 года па пагадненні бакоў разарваў кантракт з «Віцебскам» і неўзабаве далучыўся да маскоўскай «Родзіны».

У студзені 2023 года быў арандаваны жодзінскім «Тарпеда-БелАЗ» з правам выкупу. У сакавіку 2024 года быў выкуплены жодзінскім клубам, з якім падпісаў паўнавартасны кантракт.

## Міжнародная кар’ера 
У верасні і кастрычніку 2015 года выступаў за юнацкую зборную Беларусі (да 17 гадоў) у адборачным раўндзе чэмпіянату Еўропы. У студзені 2016 года ў складзе юнацкай зборнай Беларусі прымаў удзел у Кубку Развіцця ў Мінску.

26 сакавіка 2019 года дэбютаваў у матчы за моладзевую зборную Беларусі, калі выйшаў на замену ў таварыскім матчы супраць Літвы (1:0).

## Дасягненні 
*   Бронзавы прызёр чэмпіянату Беларусі: 2023
*  Уладальнік Кубка Беларусі: 2023
*  Уладальнік Суперкубка Беларусі: 2024

## Статыстыка выступленняў 
## Крыніцы 
Катэгорыя:Футбалісты Беларусі
Катэгорыя:Ігракі ФК Дынама Мінск
Катэгорыя:Ігракі ФК Чысць
Катэгорыя:Ігракі ФК Віцебск
Катэгорыя:Ігракі ФК Родзіна Масква
Катэгорыя:Ігракі ФК Родзіна-2 Масква
Катэгорыя:Ігракі ФК Тарпеда-БелАЗ
Даніл Анатолевіч Копач

**Даніл Копач** (нар. , ) — беларускі футбаліст, паўабаронца.

## Клубная кар’ера 
Выхаванец СДЮШАР «Белкард», пазней стаў выступаць на юнацкім узроўні за гродзенскі «Нёман», з 2018 года гуляў за дубль клуба. У пачатку 2019 года рыхтаваўся да новага сезона з асноўнай камандай гродзенцаў. У сакавіку 2019 года падпісаў трохгадовы кантракт з «Нёманам».

Сезон 2019 пачынаў у дублі, а 13 ліпеня 2019 года дэбютаваў у Вышэйшай лізе, адгуляўшы першы тайм матча супраць «Слуцка» (0:0). У далейшым працягваў гуляць за дубль, часам прыцягваўся да асноўнай каманды. Да сезона 2020 пачынаў рыхтавацца з асновай «Нёмана», а ў лютым быў аддадзены ў арэнду ў «Смаргонь». Стаў адным з асноўных ігракоў смаргонскага клуба, застаўся ў камандзе і ў сезоне 2021, калі «Смаргонь» атрымала месца ў Вышэйшай лізе.

У ліпені 2021 года перабраўся ў «Слонім-2017», дзе таксама стаў іграком асновы. Па заканчэнні арэнды ў студзені 2022 года пачаў трэніравацца з «Нёманам», але неўзабаве далучыўся да «Ліды», якая ў сакавіку арандавала паўабаронцу. Спачатку рэгулярна з’яўляўся на полі, з лета страціў месца ў складзе лідскай каманды. Па заканчэнні сезона 2022 пакінуў «Ліду», тады ж скончыўся і кантракт з «Нёманам».

## Статыстыка выступленняў 
## Крыніцы 
## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Футбалісты Беларусі
Катэгорыя:Ігракі ФК Нёман Гродна
Катэгорыя:Ігракі ФК Смаргонь
Катэгорыя:Ігракі ФК Слонім-2017
Катэгорыя:Ігракі ФК Ліда
Аляксандр Уладзіміравіч Гуцан

**Аляксандр Уладзіміравіч Гуцан** (нар. , Гатчынскі раён, Ленінградская вобласць, РСФСР, СССР) — расійскі юрыст і дзяржаўны дзеяч. Намеснік Генеральнага пракурора Расійскай Федэрацыі з 13 красавіка 2007 па 7 лістапада 2018. Паўнамоцны прадстаўнік Прэзідэнта Расійскай Федэрацыі ў Паўночна-Заходняй федэральнай акрузе з 7 лістапада 2018. Член Савета бяспекі Расійскай Федэрацыі з 19 лістапада 2018.

Катэгорыя:Прадстаўнікі прэзідэнта Расіі ў федэральных акругах
Катэгорыя:Юрысты Расіі
Уладзіслаў Алегавіч Ложкін

**Уладзіслаў Ложкін** (нар. , ) — беларускі футбаліст, нападнік расійскага клуба «Уфа».

## Клубная кар’ера 
Пачынаў займацца футболам у магілёўскім «Дняпры», пазней далучыўся да школы мінскага «Дынама». З пачатку 2019 года пачаў выступаць за дубль клуба. 26 чэрвеня 2019 года ўпершыню з’явіўся на полі ў складзе асноўнай каманды «Дынама», выйшаўшы на замену ў другім тайме ў матчы Кубка Беларусі супраць мікашэвіцкага «Граніта» (2:0). Дэбютаваў у Вышэйшай лізе 5 ліпеня 2019 года ў матчы супраць барысаўскага БАТЭ (1:2), выйшаўшы на замену ў другім тайме. У далейшым працягваў гуляць за дубль, часам прыцягваючыся да асноўнай каманды.

У ліпені 2020 года быў аддадзены ў арэнду ў «Смалявічы». У першым жа матчы за новую каманду, 10 ліпеня супраць «Іслачы», аформіў дубль, чым дапамог «Смалявічам» здабыць перамогу з лікам 3:1. У далейшым стаў асноўным нападнікам каманды, хоць і не выратаваў яе ад вылету з Вышэйшай лігі. У снежні 2020 года па заканчэнні арэнды пакінуў «Смалявічы».

У пачатку 2021 года трэніраваўся разам з асноўнай камандай «Дынама», у выніку пачаў у яе складзе сезон 2021. Рэгулярна з’яўляўся ў аснове, у 2021 годзе пераважна выхадзіў у стартавым складзе, а ў 2022 годзе чаргаваў выхады ў стартавым складзе і на замену. Па заканчэнні сезона 2022 скончыўся кантракт з дынамаўцамі.

У лютым 2023 года стаў трэніравацца з «Туранам» з другога дывізіёна Казахстана і ў сакавіку трапіў у заяўку каманды на сезон. Па выніках сезона з 20 галамі стаў найлепшым бамбардзірам каманды і дапамог ёй выйсці ў Прэм’ер-лігу.

У лютым 2024 года трэніраваўся з салігорскім «Шахцёрам», а ў сакавіку падпісаў кантракт з мазырскай «Славіяй». У ліпені 2024 года пакінуў мазырскі клуб і неўзабаве далучыўся да «Уфы».

## Міжнародная кар’ера 
У студзені 2019 года ў складзе юнацкай зборнай Беларусі прымаў удзел у Кубку Развіцця ў Мінску. У сакавіку 2019 года выступаў за юнацкую зборную Беларусі (да 17 гадоў) у элітным раўндзе чэмпіянату Еўропы.

У кастрычніку 2019 года выступаў за юніёрскую зборную Беларусі (да 19 гадоў) у адборачным раўндзе чэмпіянату Еўропы.

4 верасня 2020 года дэбютаваў у моладзевай зборнай Беларусі, калі выйшаў у стартавым складзе ў адборачным матчы чэмпіянату Еўропы супраць Нідэрландаў (0:7) і быў заменены ў першым тайме.

## Дасягненні 
* Бронзавы прызёр чэмпіянату Беларусі: 2021

## Статыстыка выступленняў 
## Крыніцы 
Катэгорыя:Футбалісты Беларусі
Катэгорыя:Ігракі ФК Дынама Мінск
Катэгорыя:Ігракі ФК Смалявічы
Катэгорыя:Ігракі ФК Туран Туркестан
Катэгорыя:Ігракі ФК Славія Мазыр
Катэгорыя:Ігракі ФК Уфа
Краглі (значэнні)

Назву **Краглі́** маюць:

## Населеныя пункты 
### Беларусь 
* Брэсцкая вобласць:
** Краглі — вёска ў Ляхавіцкім раёне
* Гродзенская вобласць:
** Вялікія Краглі — вёска ў Дзятлаўскім раёне
** Малыя Краглі — вёска ў Дзятлаўскім раёне
Таполя сівая

**Таполя сівая** (*Populus ×candicans*) — від роду . Від уваходзіць у секцыю *Tacamahaca*. Паводле сайтаў ITIS і Soortenbank.nl *P. Candicans* лічыцца сінонімам віду *Populus balsamifera* . Сайт The PlantList лічыць таксон *Populus x candicans* самастойным гібрыдным відам.

## Апісанне 
Лістападнае дрэва родам з усходу Канады і ўсходу ЗША. Яно расце тут адносна хутка і можа дасягаць вышыні ад 11 да 24 метраў. Лісце мохава-зялёнага колеру, лісце чарговае. Цвіценне з мая па чэрвень. Насенне вырабляе вясной.

## Экалогія 
Дрэвы аддаюць перавагу сонечным месцам і свежай і вільготнай глебе. Субстрат павінен быць суглінкавым або супясчаным. Яны добра пераносяць тэмпературу да −45 &nbsp;°С.

## Таксанамія 
Від **Таполя сівая** ўваходзіць у род  сямейства  парадку .

## Выкарыстанне 
Дэкаратыўная каштоўнасць *P. candicans* заключаецца ў асноўным у яго водары. Сорт, які звычайна выкарыстоўваецца ў садах, — гэта ''Populus candicans 'Aurora'*. Ён мае стракатае лісце.

Файл:NAS-098 Populus balsamifera.png|Ліст двух відаў таполі: 1 *P. balsamifera* і 2 *P. candicans* 
Файл:Stellwaag 00599a01.tif|Ліст *P. candicans'' з паразітам 
Файл:Tyrant Flycatcher or King Bird. (Cotton wood. Populus candicans) (NYPL b13559627-108313).tiff|Дзве птушкі сямейства  на галінцы таполі сівай 

Катэгорыя:Таполя
Катэгорыя:Дрэвы
Вярба попельная

**Вярба попельная**, **Лаза**, **Ракітнік** (*Salix cinerea*)&nbsp;— від раслін з роду .

## Батанічнае апісанне 
 на кветках *Salix cinerea*]]
Высокі (3-6 м вышынёй) куст з вельмі апушанымі, зверху шаравата-зялёным, знізу шэравата-поўсецвым лісцем. Прылісткі буйныя, зубчастыя, пупышкі апушаныя. Расце на балотах, вільготных лугах, у вільготных лясах, часта утвараючы суцэльныя зараснікі. Цвіце ў сакавіку&nbsp;— красавіку, дае добры ўзятак мёду. Кара з яе лічыцца лепшым дубільнікам.

## Таксанамія 
Від **Вярба попельная** ўваходзіць у род  семейства  парадку .

## Літаратура 
* *, , А.&nbsp;М.&nbsp;Краснова;* «» Справочник; Киев, , 1983. 
* 

Катэгорыя:Расліны, апісаныя ў 1753 годзе
Катэгорыя:Меданосныя расліны
Катэгорыя:Вярба
Копач

**Копач** — прозвішча.

## Вядомыя носьбіты 
* Даніл Анатолевіч Копач — беларускі футбаліст
* Эва Копач — польскі палітык
Ксенафонтаў

**Ксенафонтаў** — прозвішча.

## Вядомыя носьбіты 
* Аляксандр Віталевіч Ксенафонтаў — беларускі футбаліст
* Гаўрыіл Васільевіч Ксенафонтаў — даследчык гісторыі, этнаграфіі і фальклору якутаў
Leucoptera sinuella

**Leucoptera sinuella** — від молей сямейства .

## Апісанне 
Размах крылаў складае каля 6 мм.

Лічынкі харчуюцца на такіх відах, як , , , , , , , , , , . Яны мінуюць лісце расліны-гаспадара. Мініраванне праяўляецца вялікай плямай на верхняй паверхні. Акукліванне адбываецца па-за ходамі.

## Арэал 
Сустракаецца ў большай частцы Еўропы, за выключэннем Ірландыі, Балканскага паўвострава і Міжземнаморскіх астравоў. Сустракаецца таксама ў Японіі (Хакайда, Хансю) і Паўночнай Афрыцы.

Катэгорыя:Вузкакрылыя молі-мінёры
Ложкін

**Ложкін** — прозвішча.

## Вядомыя носьбіты 
* Барыс Яўгенавіч Ложкін — кіраўнік Адміністрацыі Прэзідэнта Украіны
* Уладзіслаў Ложкін — беларускі футбаліст
Лях

**Лях** — беларускае прозвішча.

## Вядомыя носьбіты 
* Лявон Лях (нар. 1927) — удзельнік беларускага патрыятычнага падполля ў 1946—1947 гг.
* Уладзіслаў Генадзевіч Лях (нар. 1999) — беларускі футбаліст.
* Ягор Лях (нар. 1996) — беларускі гандбаліст.
Шорац

**Шорац** — прозвішча.

## Вядомыя носьбіты 
* Андрэй Віктаравіч Шорац — беларускі дзяржаўны дзеяч, міністр ЖКГ Рэспублікі Беларусь (2011-14), старшыня Мінскага гарвыканкама (2014-18)
* Павел Іванавіч Шорац — беларускі футбаліст
Кірыл Юр’евіч Палхоўскі

**Кірыл Палхоўскі** (нар. ) — беларускі футбаліст, нападнік пінскай «Хвалі».

## Клубная кар’ера 
Выхаванец пінскай СДЮШАР-3, на юнацкім узроўні выступаў за салігорскі «Шахцёр», а ў сакавіку 2018 года далучыўся да акадэміі брэсцкага «Дынама». З пачатку 2019 года стаў выступаць за дубль клуба, а неўзабаве пачаў прыцягвацца і да асноўнай каманды. Дэбютаваў у Вышэйшай лізе 29 чэрвеня 2019 года ў матчы супраць «Іслачы» (5:1), выйшаўшы на замену ў канцы сустрэчы.

Сезон 2020 пачынаў у дублі дынамаўцаў, а ў красавіку далучыўся да клуба «Дынама-Брэст-1960» з Другой лігі. Пакінуў каманду ў канцы 2020 года з-за службы ў арміі. У пачатку 2022 года зноў далучыўся да клуба, які на гэты час ужо змяніў назву на «Маларыта». Гуляў за каманду да чэрвеня 2022 года, калі яна знялася з Другой лігі.

У ліпені 2022 года стаў іграком пінскай «Хвалі», дзе неўзабаве замацаваўся ў стартавым складзе. У снежні 2023 года падоўжыў кантракт з клубам да канца 2024 года.

## Дасягненні 
*   Чэмпіён Беларусі: 2019

## Статыстыка выступленняў 
## Крыніцы 
Катэгорыя:Футбалісты Беларусі
Катэгорыя:Ігракі ФК Дынама Брэст
Катэгорыя:Ігракі ФК Маларыта
Катэгорыя:Ігракі ФК Хваля Пінск
Таполя берлінская

**Таполя берлінская** (*Populus ×berolinensis*) — від лісцяных дрэў з роду  сямейства . Гібрыд  і .

У зялёным будаўніцтве з’яўляецца адной з вядучых парод; цалкам прыдатны для гадоўлі ў лясных культурах.

## Распаўсюджанне і экалогія 
Атрыманы ў Берлінскім батанічным садзе. У прыродзе невядомы.

Асабліва хутка расце ў поймавых умовах; на мурожных глебах з глыбокім узроўнем грунтавых вод расце ў два разы павольней.

## Батанічнае апісанне 
Дрэва вышынёй да 25-35 м. Крона шырока-пірамідальная, складаецца з адносна тонкіх галін. Ніжняя частка ствала з цёмна-шэрай, глыбока парэпанай карой. Парасткі аліўкавыя, спачатку рабрыстыя, пазней цыліндрычныя.

Пупышкі буйныя, востра-канічныя, з цёмна-бурымі верхавінамі, амаль не клейкія. Лісце яйкападобнае, даўжынёй 8-15 см, шырынёй 5-7 см, з доўгай вяршыняй, зверху светла-зялёнае і бліскучае, знізу яшчэ святлей і матавае.

## Таксанамія 
Від **Таполя берлінская** ўваходзіць у род  сямейства  парадку .

## Літаратура 
* 
* 

Катэгорыя:Флора Еўразіі
Катэгорыя:Дэкаратыўныя дрэвы
Катэгорыя:Таполя
Таполя шэрая

**Таполя шэрая** (*Populus ×canescens*) — від лісцяных дрэў з роду  сямейства . Гібрыд  і .

## Распаўсюджанне і экалогія 
У прыродзе арэал віду ахоплівае практычна ўсю тэрыторыю Еўропы, Малую Азію і Кітай (Сіньцзян-Уйгурскі аўтаномны раён). Натуралізаваўся паўсюдна.

Расце ў поймах рэк стэпавай зоны.

Марозаўстойлівы. Расце хутка, дае багатыя каранёвыя атожылкі.

## Батанічнае апісанне 
Высокае дрэва, да 30 м, з шырокай, яйкападобнай або шатрападобнай, амаль ніцай кронай і ствалом пакрытым глыбока парэпанай, шэрай або бялёса-шэрай карой. Парасткі шэра-лямцавыя; пазней голыя, цыліндрычныя, аліўкава-шэрыя.

Пупышкі дробныя, жаўтлява-карычневыя, трохі апушаныя. Хвосцікі пляскатыя, кароткія, голыя.

Лісце парасткаў амаль сэрцападобнае, злёгку лопасцевае, з зубчыкамі; галін — круглявае, няправільна выемкавае.

Лычыкі кармінава-чырвоныя, паралельна прыўзнятыя над доўгай восі завязяў.

## Таксанамія 
Від **Таполя шэрая** ўваходзіць у род  сямейства  парадку .

Катэгорыя:Флора Еўразіі
Катэгорыя:Таполя
Апі (гара)

**Апі** — гара ў сістэме Гімалаяў, вышыня 7132 м. Знаходзіцца ў заходняй частцы горнага масіва Гуранс-Гімал, на крайнім захадзе Непала, раён Дарчула. Першае ўзыходжанне ўдалося японскай экспедыцыі (Кацосі Хірабаясі і Гыльцэн Норбу) 10 мая 1960 года.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Гімалаі
Катэгорыя:Горы Непала
Катэгорыя:Горныя вяршыні-сямітысячнікі
Катэгорыя:Горныя вяршыні Азіі
Вышэйшая ліга чэмпіянату Беларусі па хакеі з шайбай

**Вышэйшая ліга** — трэці дывізіён чэмпіянату Беларусі па хакеі са шайбай, у якім бяруць удзел фарм-клубы каманд беларускай экстралігі. Створана ў 2002 годзе, да 2006 года мела назву Першая ліга.

## Рэгламент 
На першым этапе Вышэйшай лігі кожная каманда праводзіць па дзве гульні на сваім полі і па дзве гульні на поле суперніка з кожнай камандай згодна з зацверджаным каляндар гульняў. Месцы каманд у табліцы Вышэйшай лігі пасля першага этапу Вышэйшай лігі вызначаюцца па суме ачкоў, набраных ва ўсіх матчах першага этапу Вышэйшай лігі.

У выпадку роўнасці ачкоў у двух або больш каманд пасля першага этапу Вышэйшай лігі перавага мае каманда:

1) якая набрала найбольшую колькасць ачкоў у матчах паміж гэтымі камандамі;

2) якая мае лепшую рознасьць закінутых і прапушчаных шайбаў у матчах паміж гэтымі камандамі;

3) якая мае найбольшую колькасць закінутых шайбаў у матчах паміж гэтымі камандамі;

4) якая мае лепшую рознасьць закінутых і прапушчаных шайбаў ва ўсіх матчах першага этапу;

5) якая мае найбольшую колькасць перамог ва ўсіх матчах першага этапу;

6) якая мае найбольшую колькасць перамог у асноўны час ва ўсіх матчах першага этапу;

7) якая мае найбольшую колькасць закінутых шайбаў ва ўсіх матчах першага этапу.

8) пры роўнасці ўсіх вышэйпералічаных паказчыкаў размеркаванне месцаў паміж камандамі вызначаецца жэрабем.

Па выніках першага этапу Вышэйшай лігі вызначаюцца 8 каманд, якія прымаюць удзел у другім этапе Вышэйшай лігі. Нумара "пасеву" з 1-га па 8-й вызначаюцца ў парадку месцаў, занятых камандамі па выніках першага этапу Вышэйшай лігі. Пары для кожнай стадыі плэй-оф фармуюцца па прынцыпе: найбольш высокі нумар "пасеву" гуляе з найменшай нумарам "пасеву", другі па ліку - з перадапошнім і г.д. Перавагу сваёй пляцоўкі на ўсіх стадыях розыгрышу атрымліваюць каманды з больш высокім нумарам "пасеву".

У другім этапе Вышэйшай лігі (серыі гульняў плэй-оф) правядзенне матчаў ажыццяўляецца наступным чынам: матчы ¼ фіналу праводзяцца да трох перамог адной з каманд, ½ фіналу і фіналу - да чатырох перамог. Матч за 3-е месца не праводзіцца. Трэцяе месца ў Вышэйшай лізе займае адна з двух каманд, саступілі ў ½ фіналу Вышэйшай лігі, якая заняла больш высокае месца ў агульнай табліцы па выніках першага этапу Вышэйшай лігі. Каманда, якая заняла трэцяе месца ў Вышэйшай лізе, становіцца бронзавым прызёрам Чэмпіянату ў Вышэйшай лізе.

## Прызёры 
## Спасылкі 
* Вышэйшая лига на сайте «Мір хакея Беларусі»
* Вышэйшая лига чэмпіянату Беларусі на сайте "Архіў галоў"

Катэгорыя:Хакей у Беларусі
Нандадэві

**Нандадэві** — другая па вышыні гара Індыі і найвышэйшая з цалкам размешчаных на тэрыторыі краіны (Канчэнджанга размяшчаецца на мяжы з Непалам), 23-я па вышыні вяршыня свету. Вышыня гары над узроўнем мора — 7816 м, да 1808 года лічылася найвышэйшай вяршыняй свету, саступіўшы першынство Дхаўлагіры. Другая, усходняя, вяршыня размешчана на вышыні 7434 м.

Мае важнае рэлігійнае значэнне, у яе падножжа праводзяцца фестывалі.

Першае ўзыходжанне зарэгістравана ў 1936 годзе, на ўсходняй вяршыні — ў 1939 годзе. У 1951 годзе на ўсходнюю вяршыню Нандадэві ў складзе французскай экспедыцыі падняўся будучы першаўзыходжальнік на Эверэст Тэнцынг Норгэй. У 1976 годзе сумесная экспедыцыя японскіх і індыйскіх альпіністаў ажыццявіла першы паспяховы траверс двух вяршыняў Нандадэві.

Катэгорыя:Гімалаі
Катэгорыя:Утаракханд
Катэгорыя:Горы Індыі
Катэгорыя:Горныя вяршыні-сямітысячнікі
Катэгорыя:Горныя вяршыні Азіі
Таполя Сімана

**Таполя Сімона** (*Populus simonii*), або **Таполя кітайская**.

У прыродзе арэал віду ахоплівае Манголію і паўночныя раёны Кітая, сустракаецца ў Сярэдняй Азіі. На Беларусі ў культуры з XIX ст.

## Таксанамія 
Від **Таполя Сімона** ўваходзіць у род  сямейства  парадку .

## Зноскі 
## Літаратура 
* 
* 
* *Соколов С. Я., Шипчинский Н. В., Ярмоленко А. В.* Род 3. Populus L. — Тополь // Деревья и кустарники СССР. Дикорастущие, культивируемые и перспективные для интродукции. / Ред. тома С. Я. Соколов. — М.—Л.: Изд-во АН СССР, 1951. — Т. II. Покрытосеменные. — С. 206. — 612 с. — 2500 экз.

Катэгорыя:Таксоны раслін, названыя ў гонар людзей
Катэгорыя:Дэкаратыўныя дрэвы
Катэгорыя:Флора Еўразіі
Катэгорыя:Таполя
Катэгорыя:Расліны, апісаныя ў 1867 годзе
Лі Пэн

**Лі Пэн** (, Шанхай — , ) — дзяржаўны дзеяч Кітая, прэм’ер Дзяржаўнага савета Кітайскай Народнай Рэспублікі ў 1988—1998 гадах, Старшыня Пастаяннага камітэта Усекітайскага сходу народных прадстаўнікоў у 1998—2003 гадах. Разам з Цзян Цзэмінем належыць да трэцяга пакалення кіраўнікоў Камуністычнай партыі Кітая.

Катэгорыя:Члены Камуністычнай партыі Кітая
Катэгорыя:Палітыкі Кітая
Валянціна Трафімаўна Шырокава

**Валянціна Трафімаўна Шырокава** (нар. ) — беларускі педагог. Заслужаны настаўнік Рэспублікі Беларусь (2015), Ганаровы грамадзянін горада Віцебска (2016).

## Біяграфія 
Пасля заканчэння Гомельскага дзяржуніверсітэта працавала настаўнікам рускай мовы і літаратуры, намеснікам дырэктара па выхаваўчай працы ў СШ № 33 г. Віцебска, затым інспектарам гарадскога аддзела адукацыі. З 1982 па 1984 год працавала ў Германіі, выкладала рускую мову ў школе. За працу ў сістэме адукацыі ГДР ўзнагароджана медалём І. Гердэра. Пасля вяртання ў Віцебск працавала намеснікам дырэктара ў Інстытуце павышэння кваліфікацыі.

З 1994 па 2019 год Валянціна Трафімаўна ўзначальвала ДУА «Гімназія № 1 г. Віцебска», якая адкрылася ў 1991 годзе на базе СШ № 15. Гэта была першая гімназія ў Віцебску, адна з першых у Віцебскай вобласці і Беларусі.

Катэгорыя:Выпускнікі Гомельскага дзяржаўнага ўніверсітэта
Катэгорыя:Ганаровыя грамадзяне Віцебска
Катэгорыя:Педагогі Беларусі
Катэгорыя:Заслужаныя настаўнікі Рэспублікі Беларусь
Урэчнік альпійскі

**Урэчнік альпійскі**, **рдзест альпійскі** (*Potamogeton alpinus*)&nbsp;— від шматгадовых водных травяністых раслін роду  сямейства . Этымалогія:  — «альпійскі».

## Апісанне 
Мае вельмі разгалінаванае карэнішча. Сцёблы круглыя ў перасеку, без плям, да 200 см, звычайна неразгалінаваныя. Расліна часта афарбаваная чырвоным. Лісце спіральна размешчанае. Плывучае лісце можа быць напаўпразрыстым, ад эліптычнага да досыць вузкага, да 9х2,5 см, часам адсутнічае; ліставая пласціна чырванавата-зялёная. Пагружанае лісце ад ланцэтнага да вузка-эліптычнага, да 22х3,3 см, на вяршыні тупое, ад светла-карычневага да чырвонага колеру. Зялёныя кветкі 3—10 см даўжынёй. Плады 2,6—3,7 мм, ад аліўкава-зялёнага да карычневага колеру, зваротнаяйкападобныя. Храмасомы: (2n = 26, 52).

## Распаўсюджанне і экалогія 
Еўропа, Азія, Грэнландыя, ЗША, Канада. Расце ў халодных і ўмераных абласцях паўночнага паўшар’я. Насяляе азёры, каналы, ручаі, асабліва на тарфяным грунце. Зрэдку культывуюць, лепш за ўсё размнажаецца дзяленнем карэнішчаў. Святлолюбівая расліна, гідрафіт, мезатроф.

## Галерэя 

Potamogeton alpinus.JPG|
Potamogeton alpinus, rossig fonteinkruid1.jpg|

## Зноскі 
## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
* Flora of North America 
* Flora of Iceland (webpage of Icelandic Institute of Natural History) (ісл.)
* Euro+Med PlantBase 

Катэгорыя:Флора Еўразіі
Катэгорыя:Флора Паўночнай Амерыкі
Катэгорыя:Урэчнік
Катэгорыя:Расліны, апісаныя ў 1804 годзе
Катэгорыя:Водныя расліны
Салоніцкі сельсавет

**Сало́ніцкі сельсавет** — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Полацкага раёна Віцебскай вобласці Беларусі. Адміністрацыйны цэнтр — вёска Багатырская.

Значная частка тэрыторыі сельсавета фактычна з’яўляецца прыгараднай зонай Полацка.

## Гісторыя 
Утвораны 20 жніўня 1924 года ў складзе Полацкага раёна Полацкай акругі БССР. Цэнтр — вёска Салонікі. 24 верасня 1926 года цэнтр сельсавета перанесены ў вёску Тросніца. Пасля скасавання акруговай сістэмы 26 ліпеня 1930 года ў Полацкім раёне БССР, з 21 чэрвеня 1935 года — Полацкай акругі, з 20 лютага 1938 года — Віцебскай вобласці. У 1939 годзе цэнтр сельсавета вернуты ў вёску Салонікі. З 20 верасня 1944 года сельсавет у Полацкім раёне Полацкай вобласці, з 8 студзеня 1954 года — Віцебскай вобласці. 16 ліпеня 1954 года цэнтр сельсавета перанесены ў вёску Тросніца, сельсавет перайменаваны ў Тросніцкі.

7 чэрвеня 1968 года Грамоўскі сельсавет Полацкага раёна Віцебскай вобласці БССР перайменаваны ў Салоніцкі. 3 ліпеня 1970 года ў склад Баравухскага сельсавета перададзены 2 населеныя пункты (Пагіршчына і Чарнешчына). 2 лістапада 1972 года ў гарадскую мяжу Полацка ўключаны вёскі Меліярацыйная і Спас-Слабада. На 1 студзеня 1974 года ў складзе Салоніцкага сельсавета 17 населеных пунктаў. 22 снежня 2009 года цэнтр сельсавета перанесены ў вёску Багатырская. 10 кастрычніка 2013 года да сельсавета далучана частка скасаванага Юравіцкага сельсавета з вёскай Баранава.

## Насельніцтва 
Насельніцтва сельсавета паводле перапісу 2009 года (16 населеных пунктаў) — 3110 чалавек, з іх 86,4 % — беларусы, 10,3 % — рускія, 1,1 % — украінцы, 0,6 % — палякі, 0,6 % — цыганы; паводле перапісу 2019 года (17 населеных пунктаў) — 2816 чалавек.

## Населеныя пункты 
У склад сельсавета ўваходзяць 17 населеных пунктаў:
* Арэхавічы
* Багатырская
* Баранава
* Белаводка
* Гаравыя
* Дуброўна
* Ёўніна
* Зюзіна
* Кандрашы
* Мінтурова
* Салонікі
* Скабы
* Слабада
* Струнне
* Сякераўшчына
* Тросніца
* Чаромушкіна

## Літаратура 
* Административно-территориальное устройство БССР: справочник: в 2 т. / Главное архивное управление при Совете Министров БССР, Институт философии и права Академии наук БССР. — Минск: «Беларусь», 1985―1987.
* Административно-территориальное устройство Республики Беларусь (1981—2010 гг.): справочник. — Минск: БелНИИДАД, 2012. — 172 с.


Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, утвораныя ў 1924 годзе
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, скасаваныя ў 1954 годзе
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, утвораныя ў 1968 годзе
Урэчнік кучаравы

**Урэчнік кучаравы**, **Рдзест кучаравы** (*Potamogéton críspus*) — шматгадовая водная расліна; від роду Урэчнік сямейства Урэчнікавыя.

## Батанічнае апісанне 
Шматгадовая водная расліна з невялікім сцяблом і лісцем 4-6 см даўжынёй і 0,7—1,3 см шырынёй. Лісце цалкам адпавядае назве — яно моцна хвалістае, з дробнымі зубчыкамі па краі. Сцябло — галінастае, чатырохграннае, пляскатае, чырвонае, тонкае, 1-2 м даўжынёй, нагадвае марскія водарасці. Асобныя парасткі могуць адломвацца і працягваць развіццё ў плаваючым выглядзе.

Суквецце — колас. Тычынак і лычыкаў — па чатыры. Урэчнік кучаравы цалкам пагружаны ў ваду, толькі падчас цвіцення дробныя жаўтлявыя кветкі паднімаюцца над вадой і апыляюцца ветрам.

Плады — дробныя арэшкападобныя нерастрэсквальныя касцянкі з крукападобна выгнутым носікам, роўным даўжыні плоду.

## Распаўсюджанне і асяроддзе пражывання 
Расце ў застойных і павольна праточных водах на глыбіні 0,1—3,5 м. Можа расці пры нізкіх тэмпературах і вельмі слабым асвятленні. Гэта ўласцівасць забяспечвае віду дамінаванне ў супольнасцях. Зімуе на дне вадаёма ў выглядзе карэнішчаў і зімуючых пупышак.

Урэчнік кучаравы распаўсюджаны ў нетрапічнай зоне абодвух паўшар’яў. У Паўночную Амерыку з Еўропы яго завезлі як каштоўны від для сажалак па рыбагадоўлі, але, размнажаючыся ў многіх вадаёмах, ён часам выцясняе не менш каштоўныя мясцовыя віды.

## Гаспадарчае значэнне і прымяненне 
Прэпараты надземных частак урэчніка кучаравага (адвары, напары) у традыцыйнай медыцыне народаў Далёкага Усходу ўжывалі вонкава — пры ударах і пухлінах траўматычнага або запаленчага паходжання, пры сустаўных і цягліцавых болях.

Усе ўрэчнікі ўтрымліваюць шмат вапны, таму могуць выкарыстоўвацца як угнаенне.

Урэчнікам харчуюцца водныя малюскі, насякомыя, рыбы; на падводных частках рыбы адкладаюць ікру. У зарасніках урэчнікаў хаваюцца стайкі малявак рыб.

## Таксанамічнае становішча 
### Сінонімы 
Па дадзеных The Plant List, у сінаніміку віду ўваходзяць:

* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
* [Http://bogard.isu.ru/cbd/redbook/show_plant_info-hPlant=12.htm Рдест кучаравы]  на сайце Батанічнага саду Іркуцкага універсітэта *bogard.isu.ru*
* [Http://herbologia.ru/1100.html Рдест кучаравы] на сайце лекавых раслін *herbologia.ru*
* [Http://www.rostravy.ru/sem/rd-kur.php Рдест кучаравы]  на сайце травяністых раслін *rostravy.ru*
* [Http://flower.onego.ru/voda/potamoge.html Рдест кучаравы] на сайце «Энцыклапедыя дэкаратыўных садовых раслін»

Катэгорыя:Водныя расліны
Катэгорыя:Урэчнік
Урэчнік ніткападобны

**Урэчнік ніткападобны**, **Рдзест ніткападобны** (*Stuckenia filiformis*)&nbsp;— шматгадовая травяністая расліна сямейства , якая мае еўразійскае і паўночнаамерыканскае распаўсюджанне.

## Апісанне 
Лісце лінейнае, шырынёй 0,3-1,2&nbsp;мм, ад тупога да закругленага на верхавіне, 3-жыльнае, але 2&nbsp;— вельмі слабая. Плады 2,2-3,2&nbsp;мм, з сядзячым рыльцам. Храмасом: (2n = 66, 78).

## Распаўсюджанне 
Азія: Казахстан; Туркменістан; Узбекістан; Расія. Каўказ: Азербайджан. Еўропа: Эстонія, Латвія; Літва; Малдова; Аўстрыя; Германія; Бельгія; Польшча; Швейцарыя; Данія; Фінляндыя; Ісландыя; Нарвегія; Швецыя; Вялікабрытанія; Боснія і Герцагавіна; Харватыя; Італія; Турцыя; Славенія; Францыя; Іспанія. Паўночная Амерыка: Канада; ЗША; Грэнландыя.

Насяляе азёры, рэкі, ручаі, плаціны часам з саланаватай вадой.

## Спасылкі 
* Germplasm Resources Information Network (GRIN) 
* Flora of North America 
* Flora of NW Europe 
* Flora of Iceland (webpage of Icelandic Institute of Natural History) (ісл.)
* Euro+Med PlantBase 

Катэгорыя:Флора Азіі
Катэгорыя:Флора Еўропы
Катэгорыя:Флора Паўночнай Амерыкі
Катэгорыя:Урэчнікавыя
Stuckenia

**Stuckenia** — род водных травяністых раслін сямейства .

Род названы ў гонар нямецкага настаўніка з Брэмена, які захапляўся батанікай, Вільгельма Адольфа Штукена (, 1860—1901).

## Апісанне 
Шматгадовыя травяністыя расліны, цалкам пагружаныя ў ваду. Сцябло падоўжанае. Лісце чарговае, сядзячае, вузкалінейнае, похвавае.

Суквецці на доўгіх кветаножках, кветкі расстаўленыя. Плод круглявы.

## Віды 
Род уключае 15 выкапневых і 10 сучасных відаў:

*  Holub (1997)
*  Holub (1997) []
*  Holub (1997)  []
*  Börner (1912)
*  Tzvelev (1999)
* 
* 
*  Holub (1997)
*  Holub (1997) []
*  Holub (1984)

## Літаратура 
* Дубовик Д. В. Род Stuckenia — Речник // Флора Беларуси : Сосудистые растения : в 6 т. / под общ. ред. В. И. Парфенова. — Минск : Беларуская навука, 2013. — Т. 2 : Liliopsida (Acoraceae — Zannichelliaceae). — С. 36—41. — 447 с. — 500 экз. — . — ISBN 978-985-08-1597-2 (т. 2).
* Guo Y. et al. Stuckenia Börner // Flora of China : [англ.] = 中国植物志 : in 25 vol. / ed. by Z. Wu, P. H. Raven, D. Hong[d]. — Beijing : Science Press ; St. Louis : Missouri Botanical Garden Press, 2010. — Vol. 23 : Acoraceae through Cyperaceae. — P. 114—115. — 515 p. — ISBN 978-0-915279-34-0. — ISBN 978-1-930723-99-3 (vol. 23).
* 

Катэгорыя:Таксоны раслін, названыя ў гонар людзей
Катэгорыя:Водныя расліны
Катэгорыя:Урэчнікавыя
Урэчнік разналісты

**Урэчнік злакалісты**, **Рдзест злакалісты** (*Potamogeton gramineus*) — кветкавая водная расліна роду  сямейства .

## Батанічнае апісанне 
Шматгадовая расліна.
Плавальнае лісце даўгаватае або яйкападобнае, з хвосцікамі (часам плавальнага лісця няма), пагружанае&nbsp;— лінейна-ланчэтнае, сядзячае, акрамя верхавінавага, па краях дробназубчастае. Сцябло тоненькае, галінастае, 60—100&nbsp;см..

Кветканосы 5—10&nbsp;см даўжынёй. Колас густы, 2,5&—5&nbsp;см даўжынёй. Плады 2,5—3&nbsp;мм даўжынёй, коласаяйкападобныя, з тупым кілем на спінцы. Цвіце ў маі—ліпені.

## Распаўсюджанне 
Ва Украіне распаўсюджаны ў стаячых і павольна цякучых водах — амаль па ўсей краіне, на поўдні пераважна ў даліне Дняпра.

## Спасылкі 
* 
* Euro+Med Plantbase 
* Flora of NW Europe 
* Taxon: *Potamogeton gramineus* L.  // Germplasm Resources Information Network (GRIN)
* *Potamogeton gramineus* L. (Рдест злаковый) // ИАС «ООПТ России»  

Катэгорыя:Урэчнік
Катэгорыя:Флора Еўразіі
Катэгорыя:Расліны, апісаныя ў 1753 годзе
Катэгорыя:Водныя расліны
Урэчнік бліскучы

**Урэчнік бліскучы**, **Рдзест бліскучы** (*Potamogeton lucens*)&nbsp;— від раслін сямейства , распаўсюджаны ў Еўропе, Афрыцы, Азіі.

## Апісанне 
Шматгадовая расліна 15-75&nbsp;см даўжынёй. Лісце з хвосцікамі, даўгавата-ланцэтнае, эліптычнае або даўгавата-яйкападобнае, 2-4.5&nbsp;см шырынёй, з вастрыём на верхавіне, ярка-зялёнае, бліскучае. Кветканосы ў 2-3 разы даўжэй суквецця, дагары патоўшчаныя. Суквецці да 6&nbsp;см даўжынёй, густыя. Плады даволі буйныя (3-5&nbsp;мм даўжынёй), амаль шарападобныя, з тупым кілем і кароткім носікам.

Від расце ў параўнальна глыбокай вадзе ў азёрах, павольных рэках, каналах, у затопленых крэйдавых або гравійных ямах.

Ва Украіне від расце ў азёрах, сажалках, рэках — амаль на ўсёй тэрыторыі (на поўдні прымеркаваны ў асноўным да Дняпра); у Крыме рэдка (, пгт ).

## Галерэя 

Potamogeton lucens Prague 2012 3.jpg|
Potamogeton lucens.jpg|
20160719Potamogeton lucens2.jpg|

Катэгорыя:Расліны, апісаныя ў 1753 годзе
Катэгорыя:Флора Афрыкі
Катэгорыя:Флора Азіі
Катэгорыя:Флора Еўропы
Катэгорыя:Урэчнік
Крэветка ўсходняя субтрапічная рачная

**Крэветка ўсходняя субтрапічная рачная**  (*Macrobrachium nipponense*) — від прэснаводных крэветак.

## Апісанне 
Цела (даўжыня да 10 см, маса да 12 г) і рострум (галаўны шып) звычайна сплюшчаныя з бакоў. Брушка не падагнутае пад галавагрудзі. Мае па 5 пар грудных і брушных (плавальных) ног і хваставы веер, які таксама ўдзельнічае ў плаванні.

## Пашырэнне 
Радзіма Усходняя і Паўднёва-Усходняя Азія. Акліматызавана ў іншых рэгіёнах. У 1982 годзе выпушчана ў ахаладжальныя вадаёмы Бярозаўскай ДРЭС, дзе акліматызавалася і размножылася.

## Асаблівасці біялогіі 
Раздзельнаполая. Аптымальная тэмпература для размнажэння вышэйшая за 25 °C. Плоднасць ад 400 да 5000 яец. Развіццё з метамарфозай. Яйцы выношвае на плавальных ножках. За год дае 4—5 патомстваў. Працягласць жыцця каля 2,5 гадоў.

Перапрацоўвае донныя адклады і ачышчае вадаёмы.

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Дзесяціногія ракападобныя
Урэчнік чырванаваты

**Урэчнік чырванаваты**, **Рдзест чырванаваты** (*Potamogeton rutilus*)&nbsp;— від травяністых раслін сямейства , распаўсюджаны ва ўмераных рэгіёнах Еўропы. Этымалогія: &nbsp;— «рудаваты, рыжаваты, чырванаваты».

## Апісанне 
Шматгадовая расліна, 20—40&nbsp;см вышынёй. Сцябло тонкае, 0,5—2&nbsp;мм таўшчынёй. Лісце пераважна з чырванаватым адценнем, вузкалінейнае, на верхавіне доўга завостранае, 2,5—7,5&nbsp;см даўжынёй, жорсткае. Прылісткі зрослыя бакамі. Кветканосы ў 4—6 разоў даўжэй нешматкветкавых суквеццяў. Плады 1,5—2&nbsp;мм даўжынёй, паўшарападобныя, з выгнутым носікам, без кіля.

Ва Украіне расце ў азёрах&nbsp;— на поўначы Палесся і лесастэпе, зрэдку. Уваходзіць у пералікі відаў, якія знаходзяцца пад пагрозай знікнення на тэрыторыях Жытомірскай, Кіеўскай і Харкаўскай абласцей.

## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Флора Еўропы
Катэгорыя:Урэчнік
Катэгорыя:Расліны, апісаныя ў 1827 годзе
Урэчнік поясалісты

**Урэчнік поясалісты** (*Potamogeton compressus*)&nbsp;— від кветкавых водных раслі сямейства , распаўсюджаны ва ўмеранай Еўразіі.

## Апісанне 
Шматгадовая травяністая расліна, 50—120&nbsp;см даўжынёй. Суквецці 10—15-кветкавыя. Кветканосы значна даўжэй суквеццяў. Сцябло пляскатае, амаль 2-крылае. Лісце ля аснавання без грудкоў, з 3—5 галоўнымі жылкамі. Плады да 4&nbsp;мм даўжынёй, з кароткім носікам і тупым кілем.

## Распаўсюджанне 
Распаўсюджаны ва ўмеранай Еўразіі

Ва Украіне расце ў стаячых водах сажалак і азёр, у поймах рэк — на большай частцы тэрыторыі, акрамя Карпат і Крыму.

## Галерэя 

Potamogeton compressus detail.jpeg|
Potamogeton compressus blattgrund.jpeg|

## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Расліны, апісаныя ў 1753 годзе
Катэгорыя:Флора Еўразіі
Катэгорыя:Урэчнік
Марока на конкурсе песні Еўрабачанне

**Марока** ўпершыню ўзяла ўдзел у конкурсе песні «Еўрабачанне» ў 1980 годзе. Тады дэбют быў няўдалы: спявачка Саміра Бенсаід набрала 7 балаў і заняла перадапошняе месца.

З таго моманту Марока больш не брала ўдзелу ў конкурсе з-за ўдзелу ў ім Ізраіля.

## Удзельнікі 

## Гісторыя галасавання 
Станам на  год гісторыя галасавання Марока выглядае наступным чынам:

|

|}

Катэгорыя:Культура Марока
Катэгорыя:Краіны на конкурсе песні Еўрабачанне