open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Нацыянальны рэестр фільмаў

**Нацыяна́льны рэе́стр фі́льмаў** () — калекцыя фільмаў, абраных Нацыянальным саветам ЗША для захавання ў Бібліятэцы Кангрэса. Паўнамоцтвы савета, заснаванага 
паводле Нацыянальнага акта па захаванню фільмаў 1988 года, былі пацверджаны актамі Кангрэса 1992, 1996, 2005, 2008 і 2016 гадоў.

## Крытэрыі выбару фільмаў 
Кожны год савет дадае ў рэестр 25 «культурна, гістарычна ці эстэтычна значных фільмаў», дэманструючы дыяпазон і разнастайнасць амерыканскай кінаспадчыны. Фільм атрымлівае права на ўключэнне ў рэестр праз 10 гадоў пасля яго першапачатковага выхаду. На першы адбор у 1989 годзе грамадскасць вылучыла на разгляд амаль 1000 фільмаў. Затым члены савета распрацавалі індывідуальныя бюлетэні магчымых фільмаў для ўключэння.

Фільм не абавязкова павінен быць поўнаметражным і не абавязкова павінен быць паказаны ў кінатэатрах у традыцыйным сэнсе гэтага слова. Рэестр змяшчае кінахроніку, нямое кіно, студэнцкія фільмы, эксперыментальныя фільмы, кароткаметражкі, музычныя кліпы, фільмы, якія не ахоўваюцца аўтарскім правам або знаходзяцца ў вольным доступе, серыялы, хатняе кіно, дакументальныя, анімацыйныя і незалежныя фільмы.

Станам на пачатак 2024 года ў рэестры налічваецца 875 фільмаў. Самы стары фільм у спісе — «Ньюаркскі атлет» (1891), а самыя новыя «12 гадоў рабства» (2013) і «20 футаў ад славы» (2013).

## Спасылкі 
* Афіцыйны сайт

*
Катэгорыя:Бібліятэка Кангрэса
Катэгорыя:Кінематограф ЗША
Катэгорыя:Спісы фільмаў
Катэгорыя:Спісы:ЗША
Diamma bicolor

**Diamma bicolor** — від вос з сямейства  (раней у ), адзіны ў складзе роду ***Diamma*** і падсямейства **Diamminae**. Эндэмік Аўстраліі.

## Апісанне 
Блакітна-зялёная металічна бліскучая аса з чырвонымі нагамі. Самкі бяскрылыя, даўжынёй да 23 мм. Палююць на насякомых сямейства , якіх паралізуюць джалам і адкладаюць на іх свае яйцы. Яд досыць небяспечны, у чалавека часам можа выклікаць анафілактычны шок. Самцы драбнейшыя, крылатыя (да 15 мм). Імага харчуюцца нектарам, апыляльнікі кветак.

## Распаўсюджанне 
Эндэмік Аўстраліі: Вікторыя, Новы Паўднёвы Уэльс, Тасманія, Паўднёвая Аўстралія.

Файл:Closeup_blue_ant.jpg
Файл:Female_blue_ant.jpg
Файл:Female_blue_ant02.jpg
Файл:Female_blue_ant03.jpg
Файл:Female_blue_ant04.jpg
Файл:Female_blue_ant05.jpg

## Літаратура 
* Blue Ant (*Diamma bicolor*)
* Blue Ants …
* Blue-ant Fact File (Australian Museum)
* Flower wasps (Australian Museum)
* Insect identification and advice (CSIRO Entomology)
* Common names (and image) (CSIRO [Entomology)
* Catalogueoflife.org

Катэгорыя:Эндэмікі Аўстраліі
Катэгорыя:Жывёлы, апісаныя ў 1835 годзе
Катэгорыя:Перапончатакрылыя
Рахіль Міхайлаўна Месерэр-Плісецкая

**Рахіль Міхайлаўна Месерэр-Плісецкая** (творчы псеўданім — **Ра Месерэр**; , Вільня, Расійская імперыя — 20 сакавіка 1993, Масква, Расія) — савецкая  нямога кіно, жонка , маці балерыны Маі Плісецкай і балетмайстраў  і .

## Біяграфія 
Нарадзілася 4 сакавіка (19 лютага па старым стылі) 1902 года ў Вільні, ў яўрэйскай сям’і зубнога ўрача Мендэля Беркавіча (Міхаіла Барысавіча) Месерэра (1866—1942) і Сімы Майсееўны (народжанай Шабад, 1870—1929), у якой акрамя яе было яшчэ 9 дзяцей. Бацька паходзіў з Даўгінава, маці — з Антокаля. Усе дзеці М. Б. Месерэра атрымалі біблейскія імёны (Пніна, Азарый, Матаній, Майсей, Рахіль, Асаф, Элишева, Суламіф, Эмануіл, Амінадаў) ==

*  — «Вторая жена» (Узбекдзяржкіно, рэжысёр — )
*  — «Пракажоная» (Узбекдзяржкіно, рэжысёр — А. М. Фрэліх)
*  — «Даліна слёз» (1-я фабрыка Дзяржкіно, рэжысёр — А. Я. Разумны)
*  — «Зямля заве» («Дачка рабіна», «Крык у стэпу», рэжысёр— У. У. Балюзек)
*  — «Сто двадцать тысяч в год» (Міжрабпомфільм)
* Фільм (*назва не вядомая*) на тэму французскай рэвалюцыі. У гэтай карціне Рахіль Месерэр грала французскую кветачніцу.

## Дакументальны фільм 
У 2007 годзе быў зняты дакументальны фільм пра Рахіль Месерэр «Зорка з боку», у якім выкарыстаны стужкі, што захаваліся ў . Вытворчасць: ТК «Гамаюн» па замове тэлеканала «РЕН ТВ»; рэжысёр і аўтар сцэнарыя Фірдаўс Зайнутдзінаў, аператар Яўген Кутузкін, Тэкст чытае Ірына Апексімава. Выйшаў у эфір 12 верасня 2007 года на тэлеканале «Культура».
Ззянне (фільм, 1980)

**«Ззя́нне»** () — псіхалагічны фільм жахаў рэжысёра, сцэнарыста і прадзюсара Стэнлі Кубрыка, зняты ў 1980 годзе па матывах аднайменнага рамана Стывена Кінга.

Нягледзячы на ​​мноства негатыўных водгукаў у год выхаду на экраны, «Ззянне», на думку многіх крытыкаў, цяпер з'яўляецца адным з лепшых фільмаў у сваім жанры. Чытачы Entertainment Weekly паставілі фільм на 9-е месца ў спісе самых страшных фільмаў усіх часоў. Па версіі Амерыканскага інстытута кіно, у 2001 годзе «Ззянне» заняў 29-е месца ў спісе «100 самых вострасюжэтных амерыканскіх фільмаў ХХ стагоддзя». У 2003 годзе персанаж Джэк Торанс заняў 25 месца ў падборцы «100 гадоў...100 герояў і злачынцаў». Па версіі Channel 4, у 2003 годзе фільм узначаліў спіс «100 самых страшных фільмаў усіх часоў».

У 2018 годзе фільм быў уключаны ў спіс фільмаў для захавання ў Бібліятэцы Кангрэса ЗША.

Станам на люты 2024 года фільм займаў 65 месца ў рэйтынгу 250 найлепшых фільмаў IMDb.

## Сюжэт 
Пісьменнік Джэк Торэнс уладкоўваецца зімовым вартаўніком у гатэль, закрыты на мёртвы сезон. Ён збіраецца правесці там пяць месяцаў разам з сям’ёй, працуючы над сваёй новай кнігай. Падчас сумоўя гаспадар гатэля растлумачыў яму, што ён шукае чалавека, які зможа даглядаць будынак у часы міжсезоння. Але гаспадар перасцерагае Джэка, што гэта праца не такая ўжо і простая: гэта месца стала вакантным па той прычыне, што ранейшы супрацоўнік звар’яцеў ад поўнай ізаляцыі і скончыў жыццё самагубствам, пры гэтым забраўшы жыцці і сваіх родных. Але Джэк лічыць, што падобнага не можа здарыцца з ім.

## У ролях 
## Узнагароды 
* 1981: Прэмія «Сатурн» — Найлепшая мужчынская роля другога плана (Скэтмэн Крозерс)

## Зноскі 
## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Фільмы на англійскай мове
Катэгорыя:Фільмы Стэнлі Кубрыка
Катэгорыя:Экранізацыі твораў Стывена Кінга
Катэгорыя:Фільмы жахаў ЗША
Катэгорыя:Фільмы жахаў Вялікабрытаніі
Катэгорыя:Фільмы-трылеры ЗША
Катэгорыя:Фільмы-трылеры Вялікабрытаніі
Катэгорыя:Фільмы кампаніі Warner Bros.
Катэгорыя:Нацыянальны рэестр фільмаў
Катэгорыя:Выдатныя фільмы (Роджэр Эберт)
Катэгорыя:Фільмы ЗША 1980 года
Катэгорыя:Экранізацыі раманаў
Месерэр

**Месерэр** — прозвішча.

## Вядомыя асобы 
* Асаф Міхайлавіч Месерэр — савецкі і расійскі артыст балета, балетмайстар, харэограф, публіцыст
* Рахіль Міхайлаўна Месерэр-Плісецкая — савецкая актрыса нямога кіно
Плісецкая

**Плісецкая** — прозвішча.

## Вядомыя асобы 
* Мая Міхайлаўна Плісецкая —  савецкая і расійская артыстка балета, харэограф, пісьменнік, актрыса, народная артыстка СССР (1959)
* Рахіль Міхайлаўна Месерэр-Плісецкая — савецкая актрыса нямога кіно
Ззянне

**Ззя́нне**:

* **Ззянне** — роўнае, звычайна яркае святло, якое выпраменьваецца або адлюстроўваецца чым-небудзь; бляск, свячэнне.
* «Ззянне» — раман Стывена Кінга.
* «Ззянне» — фільм жахаў Стэнлі Кубрыка паводле рамана Стывена Кінга (1980).
* «Ззянне» — міні-серыял па рамане Стывена Кінга (1997).
* «Ззянне» — рамантыка-драматычны фільм (2017).

## Гл. таксама 
* Палярнае ззянне
Phyxelididae

**Phyxelididae** — сямейства аранеаморфных павукоў з надсямейства . Налічваюць 54 віды, якія аб’ядноўваюцца ў 12 родаў. Распаўсюджаны ва Усходняй і Паўднёвай Афрыцы, на Кіпры, у Турцыі і Інданезіі.

## Спіс родаў 
*  — Мадагаскар
*  — Кенія
*  — Паўднёвая Афрыка
*  — Паўднёвая Афрыка
*  — Паўднёвая Афрыка
*  — Паўднёвая Афрыка
*  — Афрыка, Мадагаскар, Кіпр, Турцыя
*  — Паўднёвая Афрыка
*  — Паўднёвая Афрыка
*  — Паўднёвая Афрыка
*  — Суматра, Барнеа
*  — Афрыка

## Літаратура 
* Griswold, C., J. Coddington, N. Platnick, and R. Forster (1999). Towards a Phylogeny of Entelegyne Spiders (Araneae, Araneomorphae, Entelegynae). Journal of Arachnology 27:53-63. PDF

Катэгорыя:Сямействы павукападобных
Катэгорыя:Аранеаморфныя павукі
Plectreuridae

**Plectreuridae** — сямейства аранеаморфных павукоў з надсямейства . 30 сучасных відаў гэтага сямейства распаўсюджаныя на паўднёвым усходзе ЗША, у Мексіцы, Коста-Рыцы і на Кубе. Астанкі трох выкапнёвых відаў выяўленыя значна шырэй: у дамініканскім і балтыйскім бурштыне і ў юрскіх адкладах Паўночна-Усходняга Кітая.

## Таксанамія 
Сучасных і выкапнёвых прадстаўнікоў аб’ядноўваюць у чатыры роды:

* 
** 
** 
** 
** 
** 
** 
** 
* 
** 
** 
** 
** 
** 
** 
** 
** 
** 
** 
** 
** 
** 
** 
** 
** 
** † — інклюзы ў дамініканскім бурштыне (міяцэн);
** 
** 
** 
** 
** 
** 

## Літаратура 
* Gertsch, W. J. (1958). The spider family Plectreuridae. *American Museum Novitates* **1920**: 1-53. 

Катэгорыя:Сямействы павукападобных
Катэгорыя:Аранеаморфныя павукі
Юма

**Юма**:
* Юма (індзейцы)
## Тапонім 
* Юма (акруга, Арызона)
* Юма (акруга, Каларада)
* Юма (Арызона)
* Юма (пустыня)
Юма (Арызона)

**Юма** () — горад на крайнім паўднёвым захадзе штата Арызона, ЗША. Адміністрацыйны цэнтр акругі Юма. Насельніцтва - 93064 чалавекі (2010). Размешчаны на паўднёвым захадзе Арызоны, на мяжы са штатам Каліфорнія (на захадзе) і з Мексікай (на поўдні), на захад ад месца ўпадзення ракі Хіла ў раку Каларада.

## Насельніцтва 
## Гарады-пабрацімы 
Катэгорыя:Гарады Арызоны
Юма (пустыня)

**Юма** () — пясчаная пустыня ў Паўночнай Амерыцы, з’яўляецца заходнім участкам пустыні Санора. Размешчана ў раёне амерыкана-мексіканскай мяжы ў паўднёвай частцы амерыканскага штата Арызона і паўночнай частцы мексіканскага штата Ніжняя Каліфорнія. Пустыня знаходзіцца на поўдзень ад ракі Хіла і на ўсход ад ракі Каларада на крайнім паўднёвым захадзе штата Арызона.
Юма (акруга, Арызона)

**Юма** () — акруга ў штаце Арызона, ЗША. Размешчана ў паўднёва-заходняй частцы штата, з поўначы і ўсходу мяжуе з іншымі акругамі Арызоны, з захаду — з Каліфорніяй, з поўдня — з Мексікай. Названы, як і большасць акруг Арызоны, у гонар прадстаўнікоў карэнных амерыканцаў — племя юма (цяпер вядомыя як квечан). Сталіца і найбуйнейшы горад — Юма.

Катэгорыя:Акругі Арызоны
Катэгорыя:Населеныя пункты, заснаваныя ў 1864 годзе
Юма (акруга, Каларада)

**Юма** () — акруга ў штаце Каларада, ЗША. Афіцыйна ўтворана ў 1889 годзе. Насельніцтва — 10043 чалавекі (2010). Адміністрацыйны цэнтр — Рэй.

Катэгорыя:Акругі Каларада
Эль-Паса (акруга, Каларада)

**Эль-Паса** () — акруга ў штаце Каларада, ЗША. Самая густанаселеная з усіх 64-х акруг штата. Адна з 17 «першапачатковых» акруг штата, размешчана ў цэнтральнай частцы Каларада. Названа ў гонар перавала праз гару Пайкс-Пік (вышэйшы пункт акругі — 4302 метры). Сталіца і найбуйнейшы горад акругі — Каларада-Спрынгс (таксама з’яўляецца другім па колькасці жыхароў горадам штата).

Катэгорыя:Акругі Каларада
Пайкс-Пік

**Пайкс-Пік** () — гара ў цэнтральнай вобласці ЗША, у штаце Каларада, у ланцугу Скалістых гор. Размешчана за 16 км на захад ад Каларада-Спрынгс. Самая паўднёвая вяршыня адгор’я Фронт-Рэндж, паднімаецца ў Паўднёвым Парку на вышыню 4301 метр над узроўнем мора. Пайкс-Пік названы ў гонар даследчыка Зебулона Пайка і з’яўляецца Нацыянальным гістарычным помнікам.

Пайкс-Пік складзены характэрным ружовым гранітам, які так і называецца граніт Пайкс Пік. Колер яго абумоўлены вялікай колькасцю палявога шпата. Тут знаходзіцца адна з найважнейшых метэаралагічных станцый ЗША. У 1899 годзе Пайкс-Пік стаў месцам для эксперыментаў, якія праводзіў электратэхнік, вынаходнік Нікола Тэсла.
Катэгорыя:Горы Каларада
Пайк

**Пайк** — прозвішча.

## Вядомыя носьбіты 
* Альберт Пайк — амерыканскі пісьменнік, масон
* Зебулон Пайк — амерыканскі брыгадны генерал, даследчык
* Нам Джун Пайк — амерыкана-карэйскі мастак
Зебулон Пайк

**Зебулон Мантгомеры Пайк** (,  — ) — амерыканскі брыгадны генерал і даследчык, у гонар якога названы гара Пайкс-Пік, нацыянальны лес у штаце Каларада, шэраг акруг і іншыя аб’екты. У складзе арміі ЗША кіраваў дзвюма даследчымі экспедыцыямі: да вярхоўяў Місісіпі ў 1805—1806 гадах і на паўднёвы захад, праз Вялікія раўніны да Скалістых гор, у 1806—1807 гадах.

Пайк удзельнічаў у Англа-амерыканскай вайне 1812—1815 гадоў і дасягнуў звання брыгаднага генерала ў 1813 годзе. Загінуў у бітве за Ёрк (сучасны Таронта, Канада) 27 красавіка 1813 года.
Элберт

**Элберт**:
* Элберт (акруга, Джорджыя)
* Элберт (акруга, Каларада)
* Элберт (гара)
Элберт (акруга, Каларада)

**Элберт** () — акруга ў штаце Каларада, ЗША. Афіцыйна ўтворана ў 1874 годзе. Насельніцтва — 23086 чалавек (2010). Адм.іністрацыйны цэнтр — Каёва.

Катэгорыя:Акругі Каларада
Плаўнік

**Плаўнік**:
* Плаўнік (анатомія)
* Плаўнік (вёска)

## Прозвішча 
* Ізраіль Плаўнік — беларускі пісьменнік
* Змітрок Бядуля (Самуіл Плаўнік) — беларускі пісьменнік
Чалавек з бульвара Капуцынаў

**«Чалавек з бульвара Капуцынаў»** () — савецкі камедыйны вестэрн 1987 года рэжысёра Алы Сурыкавай паводле сцэнарыя Эдуарда Акопава. У шырокі пракат карціна выйшла 31 жніўня 1987 года. Прэм’ерны паказ адбыўся 23 чэрвеня 1987 года ў маскоўскім кінатэатры «Мір». За год пракату фільм паглядзелі 60 млн гледачоў.

У фільме паказана гісторыя пра добрага дзівака, які паверыў, што кіно здольна змяніць свет, зрабіць яго прыгажэйшым і дабрэйшым. Зняты Творчым аб’яднаннем камедыйных і музычных фільмаў кінастудыі «Масфільм». Натурныя здымкі праводзіліся летам 1986 года на беразе Ціхай бухты ў Крыме, дзе была пабудавана фанерная дэкарацыя мястэчка з Дзікага Захаду. Увосень здымкі працягнуліся ў павільёне «Масфільма», дзе быў пабудаваны традыцыйны для амерыканскага мястэчка салун. Гэты фільм мае падабенства да пародыі на амерыканскія вестэрны «Ліманадны Джо». Падчас здымак быў аб’яўлены конкурс на іншую назву фільма, але ў выніку засталася арыгінальная.

У кастрычніку 1987 года фільм атрымаў прыз «За лепшую бойку сярод савецкіх акцёраў» на першым Усесаюзным кінафестывалі відовішчных фільмаў «Адэская альтэрнатыва». У маі 1988 года быў названы «адным з лепшых фільмаў 1987 года» чытачамі часопіса «Савецкі экран», заняўшы трэцяе месца ў спісе лаўрэатаў конкурсу. Акрамя гэтага за выкананне ролі містэра Фёста акцёр Андрэй Міронаў быў названы «Лепшым акцёрам года», а за выкананне ролі міс Дыяны Літл актрыса Аляксандра Аасмяэ заняла другое месца на званне «Лепшай актрысы года». 17 снежня 1988 года быў намінаваны на прэмію «Ніка» за лепшую мужчынскую ролю (акцёр Андрэй Міронаў) і за лепшую музыку да фільма (кампазітар Генадзь Гладкоў).
## Зноскі
## Спасылкі 
* 
* 

Катэгорыя:Фільмы на рускай мове
Катэгорыя:Фільмы студыі «Масфільм»
Катэгорыя:Кінакамедыі СССР
Genlisea

**Genlisea** — від насякомаедных раслін сямейства . Расце ў Цэнтральнай Амерыцы, Вест-Індыі, Афрыцы і на Мадагаскары.

## Апісанне 
Лоўчыя прылады прадстаўнікоў роду складаюцца з асобных бурбалак з доўгімі трубачкамі. Яны сканчаюцца двума спіральна скручанымі шылападобнымі атожылкамі. Іх унутраныя сценкі пакрываць шматлікія шчацінкі, накіраванымі ўніз. Яны перашкаджаюць выхаду насякомых вонкі. Расліна сваёй асіметрычнай формай нагадвае клюшню краба, у якую лёгка трапіць, але вырвацца практычна немагчыма. Паляванне на ўсё жывое вядзецца не толькі над зямной паверхняй (гэта справа фотасінтэзіруючага вонкавага лісця), але і ў глебе, дзе з дапамогай пустых трубачак, таксама спіралепадобных, засмоктваюцца разам з грунтавымі водамі мікраарганізмы. Пераварванне ежы адбываецца непасрэдна ў каналах яе паступлення.

У гэтых драпежных раслін ёсць два розныя тыпы лісця: фотасінтэзіравальнае лісце над зямлёй і адмысловае падземнае лісце, якое таксама заваблівае, ловіць і пераварвае дробныя арганізмы.

Падземнае лісце для расліны-драпежніка выконвае і ролю каранёў для забору вады і прымацавання, паколькі ў самой расліны-драпежніка каранёў няма.

Лісце пад зямлёй ўтварае пустыя трубкі, якія маюць выгляд спіралі. Дробныя мікробы трапляюць у гэтыя трубкі з дапамогай патоку вады, але ўжо не могуць з іх выйсці.

Катэгорыя:Плывунцовыя
Катэгорыя:Расліны, апісаныя ў 1833 годзе
Катэгорыя:Флора Цэнтральнай Амерыкі
Катэгорыя:Флора Афрыкі
Катэгорыя:Флора Мадагаскара
Physarum viride

**Physarum viride** — від слізевікоў сямейства . Жыве сапратрофна на драўніне хвойных і хмызнякоў.

## Апісанне 
Спарангіі светла-жоўтыя і 1,2&nbsp;мм вышынёй. Спаратэкі пляскатыя, інкруставаныя ярка-жоўтай вапнай і 0,6&nbsp;мм у дыяметры. Сцябло маршчыністае ўздоўж і бледна-карычневае на кончыку. Капіліцый багаты, малагалінаваны, з  ніткамі, якія чаргуюцца з верацяпнопадобнымі жоўтымі вузламі. У масе споры чорныя, у пранікальным святле — карычневыя. Споры пакрыты групамі больш цёмных бародавак і ад 7 да 9&nbsp;мкм у дыяметры.

## Распаўсюджанне 
Сустракаецца на ўсіх кантынентах, акрамя Антарктыды.

Катэгорыя:Фізарум
Іосіф Пятровіч Сукала

**Іосіф (Язэп) Пятровіч Сукала** (, в. Гулевічы, Бабруйскі павет, Мінская губерня, цяпер Бабруйскі раён — , Менск, НКУС) — беларускі паэт, настаўнік.

## Біяграфія 
Нарадзіўся ў  годзе ў вёсцы Гулевічы Бабруйскага павета Мінскай губерні.

Шараговы баец Першай Слуцкай брыгады ў лістападзе-снежні 1920 года. Член Беларускай партыі сацыялістаў-рэвалюцыянераў. У 1920-я гады быў сябрам літаратурных аб'яднанняў «Маладняк» і «Беларуская літаратурна-мастацкая камуна».

Працаваў настаўнікам у Гулявіцкай школе. Быў жанаты, гадаваў дзіця.

Арыштаваны 30.5.1929 года ў в. Гулевічы. 10.11.1929 асуджаны на 3 гады высылкі. Пакаранне адбываў у Кемі (Расія). Вызвалены 23.3.1932. Паўторна арыштаваны ў 1936 або ў 1937. Расстраляны  года ў менскай унутранай турме НКУС разам з празаікам А. Траецкім. Рэабілітаваны 2 сакавіка 1992.

## Літаратура 
*
Канюшынавы семяед

**Канюшынавы семяед**, **Даўганосік-семяед канюшынавы** (*Apion apricans*) — від жукоў сямейства .

## Распаўсюджанне 
Распаўсюджаны ў Палеарктыцы. Сустракаюцца на палях, дзе расце канюшына.

## Апісанне 
Жук з грушападобным целам і доўгай галаватрубкай. Цела чорнай афарбоўкі, даўжынёй 2,2-3,1&nbsp;мм. Лічынка бязногая, выгнутая, маршчыністая, белая, з цёмна-бурай галавой, даўжынёй 2&nbsp;мм.

## Лад жыцця 
Зімуюць дарослыя жукі. Самкі адкладаюць яйцы па адным спачатку ў пупышкі, а затым унутр бутонаў. Пладавітасць адной самкі ў сярэднім 35 яец, прычым асноўная маса яец адкладаецца ў чэрвені ў галоўкі канюшыны, праз 7-12 дзён з яец выходзяць лічынкі, якія развіваюцца 3-4 тыдні. Лічынкі выядаюць змесціва пупышак, а затым завязі бутонаў і кветак. Адна лічынка пашкоджвае 5-11 бутонаў і кветак у галоўцы. На акукленне лічынка залазіць у кветаложа, у якім выгрызае ўнутраную камеру, пашкоджваючы пры гэтым асновы яшчэ 5-10 кветак. Развіццё кукалкі 5-10 дзён.

Харчуюцца лісцем, лісцевымі і кветканоснымі пупышкамі, выгрызаючы ў іх невялікія адтуліны і паглыбленні. Маладыя жукі ў летні перыяд могуць харчавацца лісцем не толькі канюшыны, а частка разлятаецца ў радыусе 2-3 км па ўзлесках, хмызняках, залазяць у павярхоўны пласт глебы і пад апалае лісце і зімуюць. Жукі жывуць 2-3 гады. У выніку пашкоджання генератыўных органаў ураджай насення канюшыны зніжаецца ў сярэднім на 10-15 %.

Важны ўклад у барацьбу з гэтым шкодным відам зрабіў украінскі энтамолаг .

## Літаратура 
* Karl Wilhelm Harde, Frantisek Severa und Edwin Möhn: *Der Kosmos Käferführer: Die mitteleuropäischen Käfer.* Franckh-Kosmos Verlags-GmbH & Co KG, Stuttgart 2000, ISBN 3-440-06959-1.
* Jiri Zahradnik, Irmgard Jung, Dieter Jung et al.: *Käfer Mittel- und Nordwesteuropas.* Parey, Berlin 1985, ISBN 3-490-27118-1.

Катэгорыя:Насякомыя-шкоднікі сельскай гаспадаркі
Катэгорыя:Жывёлы, апісаныя ў 1797 годзе
Катэгорыя:Насякомыя Азіі
Катэгорыя:Насякомыя Еўропы
Катэгорыя:Жукі
Маліка Мухамедаўна Ахмедава

**Маліка Мухамедаўна Ахмедава** (1.3.1950, сяло , , Шымкенцкая вобласць) — узбекская танцоўшчыца і . Народная артыстка Узбекскай ССР (1984). Скончыла аддзяленне класічнага танца Ташкенцкага харэаграфічнага вучылішча (1968),  (1972).

Танцавала ва Узбекскім тэатры оперы і балета імя Алішэра Наваі.

## Творчасць 
Выконваныя танцы адрозніваліся багаццем нацыянальнага каларыту, жыццярадаснасцю, бадзёрасцю і жаноцкасцю. Лепшыя танцы: «Koʻzim shaxloga tushdi», «Tamanno», «Ey dilbari jonon», «Namangan tanavori», «Maqom», «Muhabbat», «Zarafshon malikasi», «Nargiz», «Xayolim senda» va boshqa «Maysaraning ishi», выконвала балетныя партыі ў оперы «Зебуніса» . У рэпертуары таксама танцы арабскіх, афганскіх, іспанскіх, турэцкіх, іранскіх, індыйскіх і іншых народаў.

Зняты відэафільм, прысвечаны Ахмедавай «Гэты чароўны свет танца».

У наступныя гады яна працавала балетмайстрам. Гастралявала ў Англіі, Аўстраліі, ЗША, Італіі, Югаславіі, Японіі.

Катэгорыя:Танцоўшчыцы СССР
Катэгорыя:Танцоўшчыцы Узбекістана
Філіпс (акруга, Каларада)

**Філіпс** () — акруга ў штаце Каларада, ЗША. Прамавугольнай формы памерам прыкладна 52 на 34 кіламетры, размешчана ў паўночна-ўсходняй частцы штата, з усходу мяжуе з Небраскай, з астатніх бакоў — з іншымі акругамі Каларада. Названа ў гонар Р. А. Філіпса, сакратара «Зямельнай кампаніі Лінкальна», які займаўся продажам сядзіб у рэгіёне. Сталіца і найбуйнейшы горад акругі - Хольёк.

Катэгорыя:Акругі Каларада
Пяты элемент (значэнні)

**Пя́ты элеме́нт**:
* Пяты элемент — сінонім тэрміна «пятая стыхія» (эфір) у алхіміі і натурфіласофіі.
* Пяты элемент — атамны нумар бора ў перыядычнай сістэме хімічных элементаў Д.І. Мендзялеева.
* «Пяты элемент» — фантастычны баявік Люка Бесона (Францыя, 1997).
** Пяты элемент (відэагульня) — відэагульня 1998 года па матывах фільма.
* «5 элемент» — беларуская гандлёвая сетка, заснаваная ў 1994 годзе.
Рыгор Рапапорт (журналіст)

**Рыгор Рапапорт** (, г. Мінск — ) — беларускі і расійскі журналіст, літаратуразнаўца.

## Біяграфія 
Нарадзіўся ў  годзе ў Мінску. Друкаваўся з 1924 г., супрацоўнічаў з газетамі «Звязда», «Беларуская вёска», «Рабочий».

, Удзяку Акіта, Алесь Гародня, Рыгор Рапапорт; у верхнім шэрагу Макар Шалай, Янка Відук (Скрыган), Зміцер Снежка, Уладзімір Варава. 1928]]
У 1928 ці пачатку 1929 г. з’ехаў у Сібір. Працаваў у рэдакцыі газеты «Советская Сибирь», карэктарам у Заходне-Сібірскім краёвым выдавецтве (г. Новасібірск), загадчыкам аддзела культуры ў рэдакцыі газеты «Алтайская праўда» (г. Барнаул). У час Другой сусветнай вайны служыў шарагоўцам у пяхоце, потым — у рэдакцыі дывізійнай газеты. Быў сведкам подзвіга Аляксандра Матросава, напісаў пра гэта вершы. Пад Берлінам быў паранены, вярнуўся ў Барнаул пасля шпіталя ў 1946 г. Узнагароджаны ордэнамі і медалямі.

Працаваў упаўнаважаным ТАСС па Алтайскім краі, галоўным рэдактарам Алтайскага краёвага радыё. 3 1952 года, ратуючыся ад пераследу пад час кампаніі па барацьбе з «бязроднымі касмапалітамі», ізноў пераехаў у Новасібірск. Працаваў у Новасібірскай кінахроніцы, загадчыкам аддзела інфармацыі на мясцовым радыё, уласным карэспандэнтам выдавецтва «Колос».

## Творчасць 
Пісаў літаратуразнаўчыя артыкулы і нарысы, выдаў кнігі «Сельский киномеханик» (1952), «Барнаул: Краткий справочник», «Страницы литературного прошлого Алтая» (абедзве 1958).

## Сям’я 
Меў сына Аляксандра Рыгоравіча Рапапорта, кінадраматурга, празаіка і журналіста.

Катэгорыя:Журналісты Беларусі
Катэгорыя:Літаратуразнаўцы Беларусі
Катэгорыя:Літаратуразнаўцы Расіі
Кубак Беларусі па баскетболе сярод жанчын 2007

**Кубак Беларусі па баскетболе сярод жанчын 2007** — 11-ы кубак Рэспублікі Беларусь па баскетболе сярод жанчын. Кубак праводзіўся 17-21 кастрычніка 2007 года ў Гродне. Па выніках аднакругавога раўнда «кожны з кожным» была створана зборная табліца, лідар якой быў абвешчаны ўладальнікам кубка. Каманды з Віцебска і Магілёва адмовіліся ад удзелу ў спаборніцтве, а зборную U-16 не дапусціла Беларуская федэрацыя баскетбола.

## Групавы этап 
## Гл. таксама 
* Чэмпіянат Беларусі па баскетболе сярод жанчын 2007/2008

## Спасылкі 
* Кубок Беларуси. Трофей «на родину»!
* Кубок прижился?

Катэгорыя:2007 год у баскетболе
Катэгорыя:Спорт у Беларусі ў 2007 годзе
2007
Катэгорыя:2007 год у Гродне
Катэгорыя:Кастрычнік 2007 года
Крыс Такер

**Крыстафер Такер** (; нар. ) — амерыканскі камедыйны акцёр, які таксама выступае ў жанры cтэндап. Найбольш вядомы дзякуючы ролі дэтэктыва Джэймса Картэра ў трылогіі «Гадзіна пік», «Гадзіна пік 2» і «Гадзіна пік 3», а таксама фільмам «Пятніца», «Пяты элемент» і «Мой хлопец — псіх».

Першы поспех прыйшоў да Такера пасля таго, як ён сыграў адну з галоўных роляў у камедыі «Пятніца» рэжысёра Ф. Гэры Грэя. Але гледачы ўсяго свету запомнілі Крыса Такера пасля «Пятага элемента» (1997) Люка Бесона.

Калі ў 1998 годзе на экраны выйшаў фільм Брэта Ратнера «Гадзіна пік», зрабілася зразумелым, што поспех Такера ў «Пятым элеменце» не быў выпадковасцю. Пасля гэтага Крыс Такер не з’яўляўся на кінаэкране тры гады, нават у «Наступнай пятніцы» (2000) Стыва Кара — працягу «Пятніцы», якая праславіла акцёра, — ён не здымаўся.

У 2006 годзе Такер заключыў кантракт, па якім за ўдзел у фільме «Гадзіна пік 3» ён атрымліваў беспрэцэдэнтны ганарар — 25 мільёнаў долараў. Такім чынам, Крыс Такер стаў тады самым высокааплатным галівудскім акцёрам.

У 2012 годзе Крыс зняўся ў фільме «Мой хлопец — псіх».

## Фільмаграфія 
## Спасылкі 
* Афіцыйны сайт 

Катэгорыя:Акцёры ЗША
Катэгорыя:Стэндап-комікі ЗША
Мікалай Канстанцінавіч Ільінскі

**Мікалай (Мікола) Канстанцінавіч Ільінскі** (, Мір, цяпер Карэліцкі раён — 1943, Мінск) — беларускі драматург, акцёр, тэатральны дзеяч. Друкаваўся пад псеўданімам *Лапаць-старэйшы*.

Нарадзіўся  года ў мястэчку Мір.

## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Ахвяры Халакоста
Катэгорыя:Драматургі Беларусі
Катэгорыя:Акцёры тэатра Беларусі
Пяты элемент (фільм)

**«Пя́ты элеме́нт»** (, ) ― англамоўны французскі фантастычны камедыйны баявік 1997 года рэжысёра Люка Бесона. Сусветная прэм’ера адбылася на Канскім кінафестывалі 7 мая 1997 года.

Бюджэт карціны склаў 90 мільёнаў долараў. На момант выхаду фільма на экраны ён быў найдаражэйшым еўрапейскім фільмам, а ў міжнародным пракаце заставаўся на працягу 16 гадоў самым касавым французскім фільмам да выхаду фільма «Недатыкальныя» ў 2011 годзе.

## Сюжэт 
ХХІІІ стагоддзе, да Зямлі набліжаецца Зло неймавернай сілы. Каб спыніць яго, нью-ёркскаму таксісту трэба сабраць 4 асноўныя стыхіі — зямлю, ваду, агонь, паветра — і дадаць яшчэ адзін загадкавы Пяты элемент.

## У ролях 
## Узнагароды 
* 1997 — **BAFTA**
** Найлепшыя візуальныя эфекты
* 1997 — **Прэмія «Сезар»**
** Найлепшая рэжысёрская праца (Люк Бесон)
** Найлепшая аператарская работа (Цьеры Арбагаст)
** Найлепшае афармленне (Дэн Уэйл).
* 1997 — **Прэмія «Люм’ер»**
** Найлепшы рэжысёр (Люк Бесон)

## Літаратура 
* 
* 

## Спасылкі 
* 
* 

Катэгорыя:Фільмы на англійскай мове
Катэгорыя:Фільмы Люка Бесона
Катэгорыя:Фантастычныя баевікі
Катэгорыя:Камедыйныя баевікі
Катэгорыя:Фільмы-баевікі Францыі
Катэгорыя:Прыгодніцкія фільмы Францыі
Катэгорыя:Навукова-фантастычныя фільмы Францыі
Катэгорыя:Фантастычныя камедыі
Катэгорыя:Фільмы Gaumont
Катэгорыя:Апакаліптычныя фільмы
Паляўнічыя за прывідамі (фільм, 1984)

**«Паляўні́чыя за пры́відамі»** () ― амерыканская фантастычная камедыя 1984 года рэжысёра Айвана Райтмана.

У 2015 годзе Бібліятэка Кангрэса ЗША выбрала фільм для захоўвання ў Нацыянальным рэестры фільмаў.

## Сюжэт 
Іган, Рэй і Пітэр — навукоўцы, якія вывучаюць паранармальныя з’явы. За гады працы яны, быццам, даведаліся ўсё магчымае пра звышнатуральныя сілы, і лёс даў ім цудоўны шанец прымяніць атрыманыя веды на практыцы. Усё пачалося з іх звальнення. Яны вырашылі не адчайвацца і пачаць сваю справу: арандавалі былое памяшканне пажарнай службы, купілі спісаную машыну хуткай дапамогі і аб’явілі сябе паляўнічымі за прывідамі. Першы заказ не прымусіў доўга на сябе чакаць.

## У ролях 
## Зноскі 
## Спасылкі 
* Ghostbusters official site 
* 

Катэгорыя:Фільмы на англійскай мове
Катэгорыя:Фільмы ЗША 1984 года
Катэгорыя:Фантастычныя фільмы 1984 года
Катэгорыя:Навукова-фантастычныя фільмы ЗША
Катэгорыя:Кінакамедыі ЗША
Катэгорыя:Фільмы пра Нью-Ёрк
Катэгорыя:Фільмы Columbia Pictures
Катэгорыя:Нацыянальны рэестр фільмаў
Катэгорыя:Кінакамедыі 1984 года
Катэгорыя:Фільмы, музыку да якіх напісаў Элмер Бернстайн
Катэгорыя:Фільмы — лаўрэаты прэміі «Сатурн»
Катэгорыя:Камедыйныя фільмы жахаў
Сцябловы даўганосік

**Сцябловы даўганосік** (*Apion seniculus*) — жук з сямейства .

## Апісанне 
Жук даўжынёй 2-3,5 мм. Цела чорнае, з алавяна-сіняватым бляскам. Галаватрубка тонкая і доўгая. Надкрыллі падоўжна-авальныя, эліптычныя.

Жукі харчуюцца тканкамі лісця канюшыны, а лічынкі развіваюцца ўнутры сцеблаў, часам паглыбляюцца праз каранёвую шыйку у корань. Таксама кармавымі раслінамі для гэтага віду з’яўляюцца люцэрна, радзей эспарцэт.

Больш за ўсё пакутуюць пасевы другога і трэцяга гадоў. Пашкоджаныя расліны дрэнна перазімоўваюць і адрастаюць.

## Крыніцы 
## Спасылкі 
* Артыкул на сайце Аграрний сектор України.

Катэгорыя:Жукі
Катэгорыя:Жывёлы, апісаныя ў 1808 годзе
Наля Маркава

**Наля (Анастасія) Маркава** (у замужжы **Хмара**; , в. Хатоўня — 1994) — беларуская паэтэса.

## Біяграфія 
Нарадзілася  года ў вёсцы Хатоўня Быхаўскага павета Магілёўскай губерні (цяпер Рагачоўскі раён Гомельскай вобласці) у сялянскай сям’і. Скончыла ў 1927 годзе Магілёўскі педтэхнікум. У 1925—1928 гг. была сяброўкай Магілёўскай філіі «Маладняка», удзельнічала ў працы І з’езда гэтай арганізацыі.

У 1929 годзе пераехала да мужа ў Ленінград, дзе ў 1934 годзе скончыла Ленінградскі педінстытут. Працавала загадчыцай піянерскага клуба, выхавацелькай дзіцячага садка, дырэктарам школ, выкладчыцай рускай мовы і літаратуры. З 1962 г. — на пенсіі. Узнагароджаная медалямі.

## Творчасць 
Першы надрукаваны верш Н. Маркавай «У вёску» з’явіўся ў 1925 г. у газеце «Магілёўскі селянін». Друкавалася таксама ў часопісах «Маладняк», «Чырвоны Сейбіт», «Полымя», газетах «Савецкая Беларусь», «Чырвоная змена», літаратурных зборніках «Дняпроўскія ўсплёскі» і «Ранне».

У часы маладосці Наля Маркава сябравала з вядомым паэтам Уладзімірам Дубоўкам, які прысвяціў ёй свой зборнік вершаў «Наля» (1927).

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Нарадзіліся ў Рагачоўскім раёне
Катэгорыя:Паэтэсы Беларусі
Катэгорыя:Беларускамоўныя паэты
Катэгорыя:Магілёўская філія Маладняка
Лысіца

Назву **Лы́сіца** маюць:

## Населеныя пункты 
### Беларусь 
* Мінская вобласць:
** Вялікая Лысіца — вёска ў Нясвіжскім раёне
** Новая Лысіца — вёска ў Нясвіжскім раёне

### Расія 
* Архангельская вобласць:
** Лысіца — вёска ў Халмагорскім раёне
* Ніжагародская вобласць:
** Лысіца — вёска ў Краснабакаўскім раёне
Tatyanapion laticeps

**Tatyanapion laticeps** — від жукоў з сямейства . Адзіны від роду , які быў названы ў гонар Таццяны Паўлаўны Легалавай.

## Апісанне 
Даўжыня чорнага бліскучага цела 2,4-2,6 мм. Надкрыллі часам з блакітнаватым водбліскам. Лапкі, а часам галёнкі і 1-ы членік вусіка цёмна-бурыя. Скапус вусіка ад жаўтлява-карычневага да чырванавата-бурага колеру. Галава звужаецца ззаду вачэй. Антэны ў 1,22-2,04 разы даўжэй рострума; булава 3-членікавая. Рострум кароткі, злёгку выгнуты ўніз. Харчуецца на травяністых раслінах віду .

## Распаўсюджанне 
Паўночна-Усходняя Еўропа, Заходняя Сібір і паўночна-заходні Казахстан. Фінляндыя. У Расіі арэал уключае наступныя рэгіёны: Архангельская, Ленінградская, Кіраўская, Курганская, Новасібірская, Томская вобласці, Алтайскі край.

## Спасылкі 
* Атлас сямейства Apionidae фаўны Расіі

Катэгорыя:Насякомыя Еўропы
Катэгорыя:Жывёлы, апісаныя ў 1870 годзе
Катэгорыя:Жукі
Бернстайн

**Бернстайн** — прозвішча.

## Вядомыя носьбіты 
* Леанард Бернстайн — амерыканскі кампазітар
* Элмер Бернстайн — амерыканскі кампазітар
Эрдры (Альберта)

**Эрдры** () — горад у правінцыі Альберта, Канада. Другі па велічыні горад у гарадской агламерацыі Калгары. Заснаваны ў 1889 годзе чыгуначнай кампаніяй Калгары і Эдмантана.

## Насельніцтва 
## Гарады-пабрацімы 
## Крыніцы 
Катэгорыя:Гарады Альберты
Noterus crassicornis

**Noterus crassicornis** — від драпежных жукоў з сямейства .

## Апісанне 
Цела яйцападобнай формы, зверху моцна выпуклае, даўжынёй ад 3,5 да 3,7 мм. Пярэдняспінка звычайна ярчэйшая, чым у , чырванаватая. Пярэднягрудзі без кіля пасярэдзіне. Пяты членік вусікаў самцоў значна большы за шосты.

## Распаўсюджанне 
Від распаўсюджаны ў Палеарктыцы. Жыве ў дновым пласце стаячых вадаёмаў, густа зарослых расліннасцю.

Катэгорыя:Насякомыя Еўразіі
Катэгорыя:Жывёлы, апісаныя ў 1776 годзе
Катэгорыя:Жукі
Летбрыдж

**Летбрыдж** () — горад у канадскай правінцыі Альберта. Самы вялікі горад Паўднёвай Альберты, чацвёрты па насельніцтве і трэці па плошчы горад правінцыі. Размешчаны ля падножжа Скалістых Гор, на рацэ Олдмен, на паўднёвы ўсход ад самага вялікага горада правінцыі, Калгары. Насельніцтва — 74638 чал. (2006).

## Насельніцтва 
## Гарады-пабрацімы 
## Вядомыя ўраджэнцы і жыхары 
*  Бертрам Брокхаўз, канадскі фізік

## Крыніцы 
Катэгорыя:Гарады Альберты
Brychius elevatus

**Brychius elevatus** — від жукоў сямейства .

## Апісанне 
Лічынкі і, магчыма, жукі харчуюцца кудзелістымі водарасцямі. Лічынкі сустракаюцца летам і восенню. Імага з’яўляюцца восенню і ўпадаюць у анабіёз у вадзе. Даўжыня цела імага 3,5 — 4,3 мм.

## Распаўсюджанне і экалогія 
Распаўсюджаны ў Еўропе, акрамя паўночных і заходніх тэрыторый, але апісаны ў Вялікабрытаніі, а таксама ў Паўночнай і Цэнтральнай Азіі на ўсход ад цэнтральнай Сібіры. Асобіны жывуць у ручаях і рэках з пясчаным або жвіровым дном, радзей у азёрах.

## Крыніцы 
## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Жывёлы, апісаныя ў 1794 годзе
Катэгорыя:Насякомыя Азіі
Катэгорыя:Насякомыя Еўропы
Катэгорыя:Жукі
Сент-Альберт

**Сент-Альберт** () — канадскі горад, размешчаны ў правінцыі Альберта. Знаходзіцца на паўночна-заходняй ускраіне мегаполіса і правінцыйнай сталіцы — горада Эдмантан. 

## Насельніцтва 
Насельніцтва — 61 466 чалавек (перапіс 2011).

## Гарады-пабрацімы 
## Крыніцы 
Катэгорыя:Гарады Альберты
Рэд-Дзір

**Рэд-Дзір** ( — Высакародны алень) — горад у цэнтральнай Альберце (Канада) на рацэ Рэд-Дзір, ад якой і атрымаў сваю назву. Размешчаны паміж гарадамі Калгары і Эдмантан, і пасля іх з’яўляецца найбольш густанаселеным горадам правінцыі. Плошча Рэд-Дзіра — 69,23 км². 

## Насельніцтва 
Насельніцтва — 90 084 чалавекі (2010).

## Гарады-пабрацімы 
## Крыніцы 
Катэгорыя:Гарады Альберты
Сянная мука

**Сянна́я мука́** — грубы корм, які атрымліваецца шляхам размолу высакаякаснага сена.

Высушанае да вільготнасці не больш за 12 % сена здрабняюць, затым размолваюць універсальнымі млынамі, малатковымі драбілкамі або збожжавымі млынамі. Якасць сянной мукі злежыць ад віду травы, тэрміну яе ўборкі і спосабу сушкі. Добрай сыравінай з’яўляюцца бабовыя травы ў фазе бутанізацыі і ў пачатку цвіцення, а таксама бабова-злакавыя і бабова-злакава-разнатраўныя сумесі. У 100 кг сянной мукі з канюшыны, напрыклад, утрымліваецца 70,2 кармавой адзінкі і 7,2 кг засваяльных бялкоў. Сянная мука багатая на карацін (100—150 мг у 1 кг) і вітаміны.

Выкарыстоўваюць сянную муку ў якасці дабавак да рацыёнаў свіней, птушкі, радзей буйной рагатай жывёлы ў выглядзе гранул, брыкетаў і ў рассыпным выглядзе. Таксама сянная мука выкарыстоўваецца ў складзе камбікармоў.

## Гл. таксама 
* Травяная мука

## Зноскі 
## Літаратура 
* 
* 
* 
* Сянны́ // 

## Спасылкі 
* *Мошкутело И., Рындина Д., Срокина Е.* Сенная мука в составе комбикормов для свиней // Комбикорма, № 6, 2017.
* Сенная мука // «Мегаэнциклопедия Кирилла и Мефодия» megabook.ru

Катэгорыя:Сельская гаспадарка
Катэгорыя:Корм
Катэгорыя:Мука
Bijoaraneus mitificus

**Bijoaraneus mitificus** — від аранеаморфных павукоў сямейства .

## Распаўсюджанне 
Від сустракаецца ў Паўднёва-Усходняй Азіі, Паўднёвай Азіі, Усходняй Азіі і Новай Гвінеі.

## Апісанне 
Памер самца, апісанага Танікавай, Ямасакі і Печарадам у 2021 годзе, складае 4,19, а самкі 5,94 мм.

## Літаратура 
* Simon, 1886 : " Arachnides recueillis par M. A. Pavie (sous chef du service des postes au Cambodge) dans le royaume de Siam, au Cambodge et en Cochinchine. " *Actes de la Société linnéenne de Bordeaux*, vol. 40, p.&nbsp;137-166 (texte intégral).

## Спасылкі 
* 
* 
* 
* 

Катэгорыя:Павукі-кругапрады
Катэгорыя:Жывёлы, апісаныя ў 1886 годзе
Удон

**Удон** — від локшыны з пшанічнай мукі, тыповы, як і соба, прадукт японскай кухні. Слова паходзіць ад паўднёвакітайскай назвы вантонаў.

## Гісторыя 
Удон запазычылі з Кітая ў XIV стагоддзі, у адрозненне ад рамэна, які прыйшоў з Кітая ўжо пасля заканчэння перыяду закрыцця Японіі ад замежнікаў у пачатку эпохі Мэйдзі. Асноўнае адрозненне ўдона ад рамэна — пры гатаванні локшыны не выкарыстоўваецца шчолачная вада кансуй.

## Гатаванне 
Пры гатаванні ўдона выкарыстоўваецца самая тоўстая локшына — ад 2 да 4 мм у дыяметры. Колер локшыны — ад белага да брудна-белага, а кансістэнцыя мяккая і эластычная. Удон звычайна ставяць на стол як суп з локшынай у булёне. Яго можна есці як гарачым, так і халодным, што робіць яго асабліва каштоўным летам, як сродак для барацьбы са спякотай. Упрыгожваюць нарэзанай цыбуляй. Іншая распаўсюджаная начынка — тэмпура, часта з крэветак, мірын і соевы соус.

Смак булёна і дазапраўкі адрозніваецца ад рэгіёна да рэгіёна. Як правіла, цёмна-карычневы булён з цёмным соевым соусам выкарыстоўваецца ва ўсходняй частцы Японіі, а светла-карычневы булён са светлым соевым соусам выкарыстоўваецца ў заходняй Японіі. Гэта знаходзіць адлюстраванне ў афармленні ўпаковак локшыны хуткага прыгатавання, якія часта вырабляюцца ў двух варыянтах для ўсходу і захаду.

Катэгорыя:Локшына
Катэгорыя:Японская кухня
Сукіякі

**Сукіякі** ( ) — страва японскай кухні з разраду страў , галоўным кампанентам якой традыцыйна з’яўляюцца тонка нарэзаныя лустачкі ялавічыны (або тофу, у вегетарыянскай версіі). Асаблівасць гэтай стравы: яго ядуць у працэсе варкі.

## Склад 
, грыб шыітакэ, грыб энакітаке ]]
Асноўным кампанентам з’яўляецца тонка нарэзаная мармуровая ялавічына, хоць у некаторых раёнах Японіі (напрыклад, Хакайда і Ніігата) таксама часам выкарыстоўваецца свініна. Астатнія кампаненты:

* тофу
* Цыбуля-батун
* лісце хрызантэмы або пекінская капуста
* грыб сіітакэ
* празрыстая бабовая локшына харусамэ
* удон
* сырое яйцо (выкарыстоўваецца як соус або яго інгрэдыент)

## Віды 
У Канто з часоў Рэстаўрацыі Мэйдзі сукіякі нічым не адрозніваюцца ад звычайных страў у набэ. Булён складаецца з  з рознымі камбінацыямі соевага соўсу, цукру,  і ніхонсю. Ялавічына кладзецца ў суп разам з гароднінай.

У Кансаі ялавічыну смажаць. Злёгку падсмажанае мяса пасыпаюць цукрам або апырскваюць сіропам, а затым заліваюць соевым соусам. Пасля гэтага закладваюць гародніну і ўсё вараць разам. Асноўным прынцыпам з’яўляецца не смажыць мяса і багатую сокам гародніну адначасова.

На Хакайда і ў Ніігатэ аддаюць перавагу выкарыстанню свініны.

У прэфектурах Сіга і Айты можна сустрэць сукіякі з курацінай. У мясцовасці Овары прэфектуры Айці сукіякі з курыцай вядома як *хікідзуры*, а пад *сукіякі* маецца на ўвазе звычайнае сукіякі з ялавічынай.

## Працэс гатавання 
У цэнтр стала ставіцца вялікі кацёл набэ, напоўнены вадой, які награваецца невялікай газавай гарэлкай. У ваду могуць дадаваць  і/або . Калі вада закіпіць, удзельнікі трапезы кладуць у кацёл упадабаныя кампаненты па меры з’ядання. З-за тонкасці нарэзаных лустачак мяса гатуецца досыць хутка. Калі кампаненты дастаткова зварыліся, госці бяруць кавалачкі, мачаюць у соус і ядуць. Соус можа быць розным ці нават самастойна змешаны «на свой густ» з некалькіх гатовых соусаў і спецый. Затым працэдура падрыхтоўкі паўтараецца, звычайна адбываецца некалькі «закладак», пакуль усе госці не адчуюць насычэнне. Апошнім інгрэдыентам нярэдка бывае локшына, якую з’ядаюць разам з рэшткамі супу.

## Гісторыя 
У сучасных японскіх энцыклапедыях па гісторыі харчавання даследчыкі выводзяць этымалогію назвы *«сукіякі»* ад распаўсюджанага сярод сялян у XVII—XVIII стагоддзях звычаю смажыць *(яку)* мяса на лапаце або на  плуга *(сукі)*.

## Іншыя значэнні 
Слова *сукіякі* распаўсюдзілася ў амерыканскай поп-культуры 60-х гг. XX ст. для абазначэння «моднай японскай» рэчы, у прыватнасці — песні .

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Японская кухня
Катэгорыя:Супы
Катэгорыя:Тушаныя стравы
Perichaena depressa

**Perichaena depressa** — від слізевікоў сямейства . Расце сапратрофна на мёртвай драўніне лісцевых дрэў або кустоў.

## Апісанне 
### Знешні выгляд 
Спарангіі 0,3-1,5 мм у дыяметры. Звычайна яны размешчаны блізка адзін да аднаго і рэдка разыходзяцца. Форма — дыскападобная, з-за ўзаемнага ціску яны могуць зрабіцца крыху вуглаватымі. Гіпаталус праходзіць пад пладовымі целамі (цёмна-карычневага колеру, але часта празрысты і невыразна бачны). Перыдый складаецца з двух слаёў, якія знаходзяцца побач. Вонкавы пласт ад чырвонага да цёмна-карычневага або амаль чорнага. Унутраны пласт плёнкавы, напаўпразрысты, светла-жоўтага колеру.

Плазмодый малочна-белы.

### Мікраскапічныя асаблівасці 
Капіліцыі шматлікія. Уяўляюць сетку з тонкіх галінастых нітак жоўтага колеру дыяметрам ад 1,5 да 2,5 мкм. Часам прысутнічаюць невялікія шыпы або колцападобныя звужэнні. Споры жоўтыя, тонка асцюкаватыя, круглыя, ад 9 да 12&nbsp;мкм у дыяметры. Ён умерана распаўсюджаны ў Нідэрландах. Не ўнесены ў Чырвоную кнігу і не знаходзіцца пад пагрозай знікнення.

Катэгорыя:Міксаміцэты
Пізаўрыды

**Пізаўрыды** (*Pisauridae*) — сямейства аранеаморфных павукоў з надсямейства . Уключае каля 330 відаў, якія аб’ядноўваюцца ў 48 родаў. Буйныя павукі з доўгімі нагамі, падобныя на прадстаўнікоў сямейства  (у прыватнасці — размяшчэннем вачэй у тры рады). Не плятуць лоўчых сетак і палююць альбо актыўна шукаючы здабычу ў густой траве, альбо седзячы ў засадзе. Многія прадстаўнікі сямейства могуць слізгаць па паверхні вады падобна вадамерам.

## Размнажэнне і развіццё 
Самкі змяшчаюць яйцы ў павуцінневы кокан, які пасля носяць, утрымліваючы з дапамогай хеліцэраў і педыпальпаў. Незадоўга да выхаду німфаў самка сплятае на раслінах павуцінневае покрыва, усярэдзіне якога замацоўвае кокан, папярэдне прарваўшы яго сценку для палягчэння выхаду нашчадкаў. Самка ахоўвае покрыва на працягу некалькіх дзён, па заканчэнні якіх німфы, двойчы пераліняўшы, прыступаюць да рассялення.

## Зноскі 
Катэгорыя:Сямействы павукападобных
Чужы (фільм)

**«Чужы́»** () ― навукова-фантастычны фільм жахаў 1979 года рэжысёра Рыдлі Скота. Прэм’ера фільма ў ЗША адбылася 25 мая 1979 года.

Фільм займае шосты радок у спісе «100 самых вострасюжэтных амерыканскіх фільмаў за 100 гадоў» па версіі AFI. У 2002 годзе фільм быў уключаны ў Нацыянальны рэестр фільмаў ЗША.

Станам на люты 2024 года фільм займаў 53 месца ў рэйтынгу 250 найлепшых фільмаў IMDb.

Фільм стаў культавым, заўважна паўплываў на кінажанры хорара і навуковай фантастыкі, стварэнне візуальных эфектаў і паказ монстраў у кіно. Сусвет «Чужога» атрымаў тры прамых сіквелы, прыквел, два фільмы-красоверы з сусветам «Драпежніка», дзясятак відэагульняў і безліч коміксаў.

## Сюжэт 
У далёкай будучыні грузавы касмічны карабель, які вяртаецца на Зямлю, перахоплівае сігнал з невядомай планеты. Экіпаж, у адпаведнасці з асноўнымі інструкцыямі, абавязаны знайсці і даследаваць крыніцу сігналу. Апынуўшыся на планеце, астранаўты паўсюль знаходзяць прадметы, якія па выглядзе нагадваюць гіганцкія коканы.

## У ролях 
## Узнагароды 
* 1979 — **Кінафестываль у Сан-Себасцьяне**
** Найлепшая аператарская работа і спецэфекты
* 1980 — **Оскар**
** Найлепшыя візуальныя эфекты
* 1980 — **BAFTA**
** Найлепшая работа мастака-пастаноўшчыка (Майкл Сеймур)
** Найлепшы гук
* 1980 — **Прэмія «Х’юга»**
** Найлепшая пастаноўка
* 1980 — **Прэмія «Сатурн»**
** Найлепшы навукова-фантастычны фільм
** Найлепшы рэжысёр (Рыдлі Скот)
** Найлепшая актрыса другога плана (Вераніка Картрайт)

## Гл. таксама 
* Чужыя
* Чужы: Зямля

## Зноскі 
## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Фільмы на англійскай мове
Катэгорыя:Фільмы Рыдлі Скота
Катэгорыя:Фільмы ЗША 1979 года
Катэгорыя:Фільмы Вялікабрытаніі 1979 года
Катэгорыя:Фантастычныя фільмы ЗША
Катэгорыя:Фантастычныя фільмы Вялікабрытаніі
Катэгорыя:Фільмы пра іншапланецян
Катэгорыя:Фільмы жахаў 1979 года
Катэгорыя:Фільмы жахаў ЗША
Катэгорыя:Фільмы жахаў Вялікабрытаніі
Катэгорыя:Навукова-фантастычныя фільмы Вялікабрытаніі
Катэгорыя:Навукова-фантастычныя фільмы ЗША
Катэгорыя:Фільмы — лаўрэаты прэміі «Оскар» за найлепшыя візуальныя эфекты
Катэгорыя:Нацыянальны рэестр фільмаў
Катэгорыя:Выдатныя фільмы (Роджэр Эберт)
Катэгорыя:50 фільмаў, якія неабходна паглядзець, перш чым памерці
Чэстэрфілд (Англія)

**Чэстэрфілд** () — горад у графстве Дэрбішыр (Вялікабрытанія), у рэгіёне Усходні Мідленд, на поўдзень ад Шэфілда, у месцы ўпадзення ракі Хіпер у Ротэр. У 1204 годзе англійскі кароль Іаан Беззямельны надаў Чэстэрфілду рынкавае права. У XIX стагоддзі Чэстэрфілд хутка ператвараецца ў буйны горад, асабліва пасля таго, як Джордж Стэфенсан пабудаваў чыгунку Лідс — Дэрбі. Насельніцтва — 110800 чалавек (2008).

## Вядомыя асобы 
* Фрэд Дэвіс, англійскі снукерыст.
* Джон Хёрт, амерыканскі акцёр.

## Зноскі 
Катэгорыя:Гарады Англіі
Фактарыяльны момант

**Фактарыяльны момант** — лікавая характарыстыка выпадковай велічыні, роўная матэматычнаму спадзяванню ейнага .

## Азначэнне 
k-ым фактарыяльным момантам выпадковай велічыні \xi завецца матэматычнае спадзяванне
: M \xi^{[k]} = \xi (\xi - 1) \dots (\xi - k + 1).

## Гл. таксама 
* Моманты выпадковай велічыні

## Крыніцы 
## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Тэорыя імавернасцей
Euprosthenops

**Euprosthenops** — род павукоў сямейства , упершыню апісаны Рэджынальдам Інэсам Покакам у 1897 годзе.

## Віды 
На кастрычнік 2021 года ў род уключаюць дзесяць відаў, якія сустракаюцца ў Афрыцы, Індыі і Ізраілі:

*  Simon, 1898 — Сенегал, Нігерыя, Замбія, Батсвана, ПАР
*  (Brito Capello, 1867) (тып) — Заходняя, Цэнтральная, Усходняя Афрыка
*  Blandin, 1976 — Руанда
*  Roewer, 1955 — Конга, Намібія
*  (O. Pickard-Cambridge, 1877) — Індыя
*  Zonstein & Marusik, 2021 — Ізраіль
*  Lessert, 1928 — Цэнтральная, Усходняя Афрыка
*  Lessert, 1916 — Цэнтральная, Усходняя, Паўднёвая Афрыка
*  (Roewer, 1955) — Усходняя Афрыка
*  Roewer, 1955 — Намібія

Катэгорыя:Павукападобныя Афрыкі
Катэгорыя:Пізаўрыды
Кубак Беларусі па баскетболе 2007

**Кубак Беларусі па баскетболе 2007** — спаборніцтвы па баскетболе, якія прайшлі 10-14 кастрычніка 2007 года ў спартзале Мінск-2006 у Мінску. Кубак Беларусі па баскетболе разыгрываўся ў 11-ы раз. 7-і раз трафей выйграла каманда Гродна-93.

## Група А 
## Група Б 
## Сетка плэй-оф 
## Паўфіналы 
## За 5-7 месцы 
## Матч за 7-е месца 
## Матч за 5-е месца 
## Матч за 3-е месца 
## Фінал 
## Турнірная табліца 
## Гл. таксама 
* Чэмпіянат Беларусі па баскетболе 2007/2008

## Спасылкі 
* 

2007
Катэгорыя:2007 год у баскетболе
Катэгорыя:Спорт у Беларусі ў 2007 годзе
Катэгорыя:Кастрычнік 2007 года
Катэгорыя:2007 год у Мінску
Ксандэр Берклі

**Аляксандр (Ксандэр) Харпер Берклі** (; ) — амерыканскі акцёр. Найбольш вядомы па ролі Джорджа Мэйсана ў серыяле «24», а таксама па ролі Персі ў серыяле «Мікіта».

## Біяграфія 
Ксандэр Берклі нарадзіўся 16 снежня 1955 года ў Брукліне, штат Нью-Ёрк, але пражыў большую частку свайго жыцця ў Нью-Джэрсі. Ён вучыўся ў Гэмпшырскім каледжы, а таксама працаваў у пяці тэатрах філіяла каледжу, пры падтрымцы Каледжа Сміта, Каледжа Маўнт Холіёк, Каледж Эмхёрста, і ўніверсітэта штата Масачусетс. Берклі працаваў у рэгіянальных і рэпертуарных тэатрах, пасля выступлення ў Брадвейскім тэатры, жывучы пры гэтым у Нью-Ёрку.

Пачаў здымацца ў кіно ў 1981 годзе. З тых часоў сыграў больш за ў 240 фільмах і серыялах. Агучыў персанажаў шэрагу мультсерыялаў.

У 2003 годзе быў намінаваны на прэмію Гільдыі кінаакцёраў ЗША ў катэгорыі «Найлепшы акцёрскі склад у драматычным серыяле» за ролю ў серыяле «24».

З 2016 па 2018 год здымаўся ў серыяле «Хадзячыя мерцвякі».

Берклі жанаты з актрысай Сарай Кларк. У гэтым шлюбе нарадзіліся дзве дачкі: Олвін Харпер (23 верасня 2006 года) і Роўан (сакавік 2010 года).

## Фільмаграфія 
* (1986) «Сід і Нэнсі» — Боўэры Снакс

## Зноскі