open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Траццякоўскі сельсавет

**Траццяко́ўскі сельсавет** — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Лідскага раёна Гродзенскай вобласці. Цэнтр — аграгарадок (да 2009 г. вёска) Ёдкі.

Утвораны 12 кастрычніка 1940 года ў складзе Лідскага раёна Баранавіцкай вобласці БССР. Цэнтр — вёска Траццякоўцы. З 20 верасня 1944 года ў складзе Гродзенскай вобласці. 30 жніўня 1957 года ў склад сельсавета з Ганчарскага сельсавета перададзены вёскі Вялічкі, Мінойці і Пескі, з Дакудаўскага сельсавета — вёскі Боркі і Скаменны Бор, у склад Дубровенскага сельсавета перададзена вёска Перапечыца. З цягам часу цэнтр сельсавета быў перанесены ў вёску Ёдкі. 21 кастрычніка 1968 года ў склад горада Ліда ўключана вёска Навапрудцы. У 1986 годзе скасавана вёска Багдзі (далучана да вёскі Пяцюлеўцы). 18 кастрычніка 2013 года да сельсавета далучана тэрыторыя скасаванага Дакудаўскага сельсавета (17 вёсак: Анацкі, Біскупцы, Бурносы, Гаўе-Пяскі, Дакудава 1, Дакудава 2, Ельня, Забалотня, Карнілкі, Лучкі, Мікулічы, Місуры, Мялёгава, Пораслі, Пятры, Філонаўцы, Чараўкі). 

Насельніцтва сельсавета паводле перапісу 2009 года (17 населеных пунктаў) — 3943 чалавекі, з іх 49,1 % — беларусы, 41,2 % — палякі, 7,2 % — рускія, 1,3 % — украінцы; паводле перапісу 2019 года (34 населеныя пункты) — 4469 чалавек.

## Літаратура 
* Административно-территориальное устройство БССР: справочник: в 2 т. / Главное архивное управление при Совете Министров БССР, Институт философии и права Академии наук БССР. — Минск: «Беларусь», 1985―1987.
* Административно-территориальное устройство Республики Беларусь (1981—2010 гг.): справочник. — Минск: БелНИИДАД, 2012. — 172 с.


Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, утвораныя ў 1940 годзе
Вэлыкэ Пэрэдмісця

**Вэлыкэ Пэрэдмісця** () — вёска ў Жоўкіўскім раёне Львоўскай вобласці Украіны.
## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Жоўкіўскага раёна
Вэлыкі Грыбовычы

**Вэлыкі Грыбовычы** () — вёска ў Львоўскім раёне Львоўскай вобласці Украіны. Падпарадкавана Львоўскаму гарадскому савету, з’яўляецца часткай Львоўскай аб’яднанай тэрытарыяльнай грамады і Львоўскай агламерацыі.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Львоўскага раёна
Катэгорыя:Населеныя пункты, заснаваныя ў 1440 годзе
Вэрыны

**Вэрыны** () — вёска ў Жоўкіўскім раёне Львоўскай вобласці Украіны.
## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Жоўкіўскага раёна
Катэгорыя:Населеныя пункты, заснаваныя ў 1648 годзе
Дакудаўскі сельсавет (Лідскі раён)

**Даку́даўскі сельсавет** — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Лідскага раёна Гродзенскай вобласці. Цэнтр — вёска Дакудава 1. Плошча — 113,5 км².

Утвораны 12 кастрычніка 1940 года ў складзе Лідскага раёна Баранавіцкай вобласці БССР. З 20 верасня 1944 года ў складзе Гродзенскай вобласці. 30 жніўня 1957 года ў склад Траццякоўскага сельсавета перададзены вёскі Боркі і Скаменны Бор. У 1986 годзе скасавана вёска Сяглы. 18 кастрычніка 2013 года скасаваны, тэрыторыя далучана да Траццякоўскага сельсавета. 

Насельніцтва сельсавета паводле перапісу 2009 года складала 640 чалавек, з іх 75,2 % — беларусы, 18,0 % — палякі, 5,2 % — рускія, 0,9 % — украінцы.

На момант скасавання ў склад сельсавета ўваходзілі 17 вёсак: Анацкі, Біскупцы, Бурносы, Гаўе-Пяскі, Дакудава 1, Дакудава 2, Ельня, Забалотня, Карнілкі, Лучкі, Мікулічы, Місуры, Мялёгава, Пораслі, Пятры, Філонаўцы, Чараўкі.

## Крыніцы 
## Літаратура 
* Административно-территориальное устройство БССР: справочник: в 2 т. / Главное архивное управление при Совете Министров БССР, Институт философии и права Академии наук БССР. — Минск: «Беларусь», 1985―1987.
* Административно-территориальное устройство Республики Беларусь (1981—2010 гг.): справочник. — Минск: БелНИИДАД, 2012. — 172 с.

Катэгорыя:Былыя сельсаветы Лідскага раёна
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, утвораныя ў 1940 годзе
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, скасаваныя ў 2013 годзе
Крошынскія

**Крошынскія** — вялікалітоўскі княжацкі род.

## Гісторыя 
Напэўна, галіна смаленскіх або чарнігаўскіх князёў Рурыкавічаў. Ужывалі герб, у геральдычных творах XVI—XVII ст. называны «Ліхтар», магчыма, мадыфікацыю трызуба Рурыкавічаў. Першы вядомы прадстаўнік роду князь Іван Раманавіч згадваецца ў 1446—1450 гадах. У 2-й палове XV ст. некалькі князёў Крошынскіх мелі вотчыны на ўсходзе Смаленскай зямлі, занятыя ў 1487 годзе войскамі вялікага князя маскоўскага Івана III. Узамен князь Канстанцін Фёдаравіч Крошынскі (? — пасля 1513) атрымаў ад вялікага князя літоўскага Аляксандра ў 1503 годзе «двор» Дубна ў Гарадзенскім павеце да часу вызвалення смаленскіх уладанняў.

Адна з галін роду згасла ў 1561 годзе, другая жыла ў Літве і Жамойці да канца XVII ст.

## Вядомыя прадстаўнікі 
* Канстанцін Фёдаравіч Крошынскі (? — пасля 1513), акольнічы і скарбнік смаленскі.
* Піліп Крошынскі
** Іван Піліпавіч Крошынскі (? — каля 1527).
*** Васіль Іванавіч Крошынскі (? — да 1539).
**** Іван Васілевіч Крошынскі (каля 1510—1561), апошні з гэтай галіны Крошынскіх.
** Цімафей Піліпавіч Крошынскі (? — каля 1543), акольнічы смаленскі.
*** Іван Цімафеевіч Крошынскі (? — каля 1570), намеснік упіцкі (1546), браслаўскі (1554—1558).

## Літаратура 
* 
* *Сліж Н.* Маёмасныя справы Мар’і Канстанцінаўны Крошынскай у святле яе тастаменту // Studia Historica Europae Orientalis = Исследования по истории Восточной Европы: науч. сб. Вып. 14. — 2021. — С. 151—163.
Канстанцін Фёдаравіч Крошынскі

**Канстанцін Фёдаравіч Крошынскі** (? — пасля 1513) — акольнічы і скарбнік смаленскі. Наданне князю Канстанціну ў 1506, 1509, 1512 гадах пацвярджаў вялікі князь Жыгімонт Стары, а ў 1531 годзе ўдаве князя Ганне, якая запісала Дубна па сваёй смерці каралеве Боне.

У шлюбе з Ганнай, дачкой смаленскага акольнічага Івана Кошкі, меў трох дачок.

* Мар'ю (?-1571), жонку Копця Васілевіча, вялікага пісара літоўскага
* N (?-?), жонку Міхаіла Халецкага, дзяржаўцы оўруцкага
* Ганну (?-?), жонку Януша Сапегі, двараніна гаспадарскага

## Літаратура 
* 
* *Сліж Н.* Маёмасныя справы Мар’і Канстанцінаўны Крошынскай у святле яе тастаменту // Studia Historica Europae Orientalis = Исследования по истории Восточной Европы: науч. сб. Вып. 14. — 2021. — С. 151—163.

Канстанцін Фёдаравіч
Катэгорыя:Акольнічыя смаленскія
Нёманскі сельсавет

Назву **Нё́манскі сельсавет** маюць:

* Нёманскі сельсавет — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ва Уздзенскім раёне Мінскай вобласці
* Нёманскі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў Лідскім раёне Гродзенскай вобласці
Цімафей Піліпавіч Крошынскі

**Цімафей Піліпавіч Крошынскі** (? — каля 1543)  —  акольнічы смаленскі.

Меў сына Івана Цімафеевіча Крошынскага (? — каля 1570), намесніка ўпіцкага, браслаўскага.

## Літаратура 
* 

Цімафей Піліпавіч
Катэгорыя:Акольнічыя смаленскія
TLE

**TLE** (скарочана ад анг. ***t**wo-**l**ine **e**lement set*, двухрадковы набор элемэнтаў) — двухрадковы фармат дадзеных, што ўяўляе сабой набор элементаў арбіты для спадарожніка Зямлі.

Фармат TLE быў вызначаны групоўкай NORAD і, адпаведна, выкарыстоўваецца ў NORAD, NASA і іншых сістэмах, якія ўжываюць дадзеныя групоўкі NORAD для вызначэння месцазнаходжання пэўных касмічных аб’ектаў. Мадэль SGP4/SDP4/SDP8 можа скарыстаць фармат TLE для вылічэння дакладнага становішча спадарожніка ў пэўны час. Арбітальныя элементы вызначаюцца для многіх тысяч касмічных аб’ектаў з базы дадзеных NORAD і вольна шырацца для далейшага выкарыстання ў Інтэрнэце. TLE заўсёды складаецца з двух радкоў фарматаванага тэксту. Апроч таго, ім можа папярэднічаць радок з назвай аб’екта.

## Форма дадзеных 
Ніжэй прыведзены прыклад TLE для аднаго з модуляў Міжнароднай касмічнай станцыі і яго расшыфроўка.

 ISS (ZARYA)             
 1 25544U 98067A   08264.51782528 -.00002182  00000-0 -11606-4 0  2927
 2 25544  51.6416 247.4627 0006703 130.5360 325.0288 15.72125391563537

### Загаловак (неабавязковы радок) 
### Першы радок (абавязковы) 
### Другі радок (абавязковы) 
## Спасылкі 
# Trackingprogramme und TLE-Quellen 
# Models for Propagation of NORAD Element Sets (pdf-Datei, englisch; 485 kB)
# NASA: Definition of Two-line Element Set Coordinate System  
# NASA Human Space Flight: Real Time Data, ISS Trajectory Data  

Катэгорыя:Сістэмы нябесных каардынат
Катэгорыя:Арбіты
Катэгорыя:Фарматы файлаў
Гараны (Жоўкіўскі раён)

**Гараны** () — вёска ў Жоўкіўскім раёне Львоўскай вобласці Украіны.
## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Жоўкіўскага раёна
Града (Львоўскі раён)

**Града** () — вёска ў Львоўскім раёне Львоўскай вобласці Украіны. Падпарадкавана Львоўскаму гарадскому савету, з’яўляецца часткай Львоўскай аб’яднанай тэрытарыяльнай грамады і Львоўскай агламерацыі.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Львоўскага раёна
Руткаўскі сельсавет

**Ру́ткаўскі сельсавет** — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Навагрудскага раёна Гродзенскай вобласці. Цэнтр — вёска Рутка 1.

Утвораны 16 ліпеня 1954 года ў складзе Навагрудскага раёна Гродзенскай вобласці БССР шляхам аб’яднання скасаваных Ваўковіцкага і Корастаўскага сельсаветаў. 17 лістапада 1986 года цэнтр сельсавета перанесены ў вёску Ваўковічы, сельсавет перайменаваны ў Ваўковіцкі сельсавет.

## Крыніцы 
## Літаратура 
* Административно-территориальное устройство БССР: справочник: в 2 т. / С.Д. Гриневич и др. — Главное архивное управление при Совете Министров БССР, Институт философии и права Академии наук БССР. — Т. 2: (1944―1980 гг.). — Минск: «Беларусь», 1987. — 283 с.
* Административно-территориальное устройство Республики Беларусь (1981—2010 гг.): справочник. — Минск: БелНИИДАД, 2012. — 172 с.

Катэгорыя:Былыя сельсаветы Навагрудскага раёна
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, утвораныя ў 1954 годзе
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, скасаваныя ў 1986 годзе
Залёты

**«Залёты»** — камедыя, якая выйшла з-пад пяра В. Дуніна-Марцінкевіча ў 1870 г., гаварылі персанажы па-беларуску і па-польску.

У гэтым творы далейшае развіццё атрымала тэма спажывецтва і беспрынцыпнасці, уласцівых надыходзячаму капіталізму. Польскі тэкст на беларускую мову ў пачатку XX ст. пераклаў Янка Купала, у 1915 г. «Залёты» былі пастаўлены ў Вільні Беларускім музычна-драматычным гуртком. А першая публікацыя гэтай п’есы адбылася ў газеце «Вольная Беларусь» у 1918 г.

В. Дуніна-Марцінкевіч паэтызаваў жыццё і побыт селяніна як носьбіта высокіх маральных і эстэтычных каштоўнасцей, што садзейнічала нараджэнню новых дэмакратычных ідэй у беларускай літаратуры. Камедыя была напісана ў традыцыях двухмоўя і прысвечана праблеме расслаення парэформеннай вёскі. Тут многа камедыйна-бытавых сцэн, дзеянне часта суправаджаецца песнямі і танцамі, але вядучыя прынцыпы — сатырычнае выкрыццё «чыноўных п’явак». Высмейваецца каставая абмежаванасць пінскай шляхты.

Асноўны персанаж «Залётаў» — Антон Сабковіч. Ён жыве толькі адной мэтай: «выбіцца ў людзі», разбагацець любымі сродкамі.

## Асобы 
. Спектакль «Залёты»]]
* Ян Пaчцiўcкi — мapшaлaк.
* Алякcaндp Сaкaльнiцкi — cyддзя.
* Адэля — ягo дaчкa.
* Адoльфaк — cын Сaкaльнiцкaгa.
* Стaнicлaў Зaцнeўcкi — мaлaды пaмeшчык.
* Антoн Сaбкoвiч — apaндaтap.
* Дaмiцэля — ягo cяcтpa.
* Пятpyк — пapaбaк.
* Гaпoн Бapычкa — ceлянiн.
* Кyлiнa — ягo жoнкa.
* Мapыcя — ix дaчкa.
* Мopдкa — яўpэй-цecля.

## Літаратура 
* *Янушкевіч Я.* Вінцэнт Дунін-Марцінкевіч // Гісторыя беларускай літаратуры XI—XIX стагоддзяў. У 2 т. Т. 2. Новая літаратура: другая палова XVIII—XIX ст. / НАН Беларусі, Ін-т мовы і літ. імя Я. Коласа і Я. Купалы; навук. рэд. тома У. I. Мархель, В. А. Чамярыцкі. — 2-е выд. — Мінск: Беларус. навука, 2010. — 582 с. ISBN 978-985-08-1167-7

Катэгорыя:Творы 1870 года
Катэгорыя:Камедыі
Катэгорыя:Вінцэнт Дунін-Марцінкевіч
Мітраполь

Назву **Мітрапо́ль** маюць:
## Населеныя пункты 
### Беларусь 
* Гродзенская вобласць:
** Мітраполь — былая вёска ў Навагрудскім раёне
** Мітраполь — былы хутар у Навагрудскім раёне
Драчылаўскі сельсавет

**Драчы́лаўскі сельсавет** — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Навагрудскага раёна Гродзенскай вобласці. Цэнтр — вёска Драчылава.

Утвораны 12 кастрычніка 1940 года ў складзе Навагрудскага раёна Баранавіцкай вобласці БССР. З 8 студзеня 1954 года ў складзе Гродзенскай вобласці. 16 ліпеня 1954 года скасаваны, тэрыторыя далучана да Метрапольскага сельсавета.

## Крыніцы 
## Літаратура 
* Административно-территориальное устройство БССР: справочник: в 2 т. / Главное архивное управление при Совете Министров БССР, Институт философии и права Академии наук БССР. — Минск: «Беларусь», 1985―1987.

Катэгорыя:Былыя сельсаветы Навагрудскага раёна
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, утвораныя ў 1940 годзе
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, скасаваныя ў 1954 годзе
Уладзімір Мікалаевіч Калюноў

**Уладзімір Мікалаевіч Калюно́ў** (; нар. , Іванава) — вучоны-фізіёлаг і педагог, доктар біялагічных навук (1977), прафесар (1990).

## Біяграфія 
Нарадзіўся ў горадзе Іванава (сучасны адміністрацыйны цэнтр Іванаўскай вобласці Расіі). Сын М. М. Калюнова. Скончыў 7 класаў сярэдняй школы. У 1949 годзе сям’я Калюновых пераехала ў Мінск, дзе Уладзімір Мікалаевіч скончыў сярэднюю школу і паступіў на вучобу ў Мінскі медыцынскі інстытут, які скончыў у 1958 годзе. У 1958—1960 гг. працаваў ўрачом Абласнога ўрачэбна-фізкультурнага дыспансера ў горадзе Маладзечна, загадчыкам кабінетам функцыянальнай дыягностыкі Рэспубліканскага ўрачэбна-фізкультурнага дыспансера ў Мінску.

Член Вучонага Інстытута фізіялогіі НАН Беларусі, рэдакцыйнай калегіі часопіса «Новости медико-биологических наук», Праўлення Беларускага таварыства фізіёлагаў і старшыня Праўлення яго Мінскага гарадскога аддзялення.

## Узнагароды 
* Медаль «Ветэран працы» (1989)
* Медаль «У азнаменаванне 100-годдзя з дня нараджэння Уладзіміра Ільіча Леніна»
* Сярэбраны медаль ВДНГ СССР (1979)
* Знак «Ударнік 9-й пяцігодкі»
* Ганаровыя грамата Інстытута фізіялогіі НАН Беларусі (1972, 1973)
* Ганаровая грамата Міністэрства адукацыі Рэспублікі Беларусь (2001)
* Ганаровая грамата Прэзідыума НАН Беларусі (2013)

## Літаратура 
*  — С. 454.
* 

## Спасылкі 
* Калюнов, Владимир Николаевич (род. 1934) // История БГУ
* Калюнов, Владимир Николаевич (доктор биологических наук; род. 1934) // Нацыянальная бібліятэка Беларусі
* Вучоныя Беларусі. Калюнов Владимир Николаевич (К 80-летию со дня рождения) // Весці Нацыянальнай акадэміі навук Беларусі, № 2, 2014. (Серыя медыцынскіх навук)

Катэгорыя:Фізіёлагі СССР
Катэгорыя:Фізіёлагі Беларусі
Катэгорыя:Супрацоўнікі Нацыянальнай акадэміі навук Беларусі
Катэгорыя:Выкладчыкі БДУ
Катэгорыя:Члены КПСС
Катэгорыя:Узнагароджаныя срэбраным медалём ВДНГ
Конканскі бераг

thumb|Карта
**Конкан**, або **Конканскі бераг** (, , ) — гістарычная вобласць на захадзе Індыі. Уяўляе сабою вузкую паласу сушы паміж Заходнімі Гатамі і Аравійскім морам на поўнач ад Малабара. Уваходзіць у склад штатаў Махараштра, Гоа і Карнатака.

## Геаграфія 
Як гістарычная вобласць Конканскі бераг цягнецца ад паўднёвай часткі Гоа да Дамана на поўначы, каля 724 км у даўжыню, ад 48 км да 96 км у шырыню. Агульная плошча каля 30 746 км². Часам Конкан вылучаюць па сучаснай адміністрацыйнай прыкмеце як бераг ад Мумбаі да Гоа. 

Значныя тэрыторыі Конкана пакрыты ляснымі масівамі, асабліва заходнія схілы Гат. У вусцях рэк вылучаюцца мангравыя зараснікі. У іх нерасцяцца розныя віды рыб. На поўдні ўздоўж берага сустракаюцца каралавыя рыфы.

Апошнія дзесяцігоддзі прырода Конкана моцна церпіць ад экалагічнай нагрузкі ў выніку перанасялення, выкідаў цвёрдых адыходаў, каналізацыі, нафтапрадуктаў. Прадпрымаюцца намаганні для яе захавання. Найбуйнейшы горад і прамысловы цэнтр — Мумбаі.

## Гісторыя 
Згодна Пуранам Конкан быў створаны Парашурамам, аватарай Вішну, які стрэліў з лука і загадаў богу мора адступіць да месца, дзе ўпадзе яго страла. У перакладзе з санскрыта назва Конкана () перакладаецца як «кут зямлі», «частка зямлі». Пра тое, што Конкан быў заселены ў глыбокай старажытнасці, кажуць знаходкі петрогліфаў на схілах Заходніх Гат. З пачатку нашай эры ўзбярэжжа ператварылася ў важны рэгіён міжнароднага гандлю, дзе ўжо ў раннім сярэднявеччы дамінавала грашовая эканоміка. Археолагі знаходзяць рэчы, што паступалі на мясцовы рынак з іншых рэгіёнаў Індастана, Ірана, Міжземнамор'я і Аксума. У 1 тысячагоддзі н. э. астравы Сальсет і Элефанта ператварыліся ў важныя рэлігійныя цэнтры будызму, а потым індуізму. Лічыцца, што ў сярэднявеччы ў Конкане склаліся абшчыны хрысціян, зараастрыйцаў і юдэяў. У выніку ўзаемадзеяння розных этнасаў і культур на ўзбярэжжы ўзнікла асаблівая этна-лінгвістычная супольнасць конканцаў. 

Конкан з'яўляўся прыцягальным раёнам для заваёўнікаў звонку. У XVI ст. партугальцы заснавалі свае калоніі ў Дамане, Гоа, Элефанце і Сальсеце. У 1613 г. у Сураце была адчынена першая факторыя Англійскай Ост-Індскай кампаніі. У 1687 г. цэнтрам англійскіх каланіяльных валоданняў у Паўднёвай Азіі стаў Бамбей. У 1664 — 1670 гг. большая частка Конкана трапіла ў склад імперыі маратхаў. У 1775 — 1818 гг. — Брытанскай Індыі. У 1947 г. брытанскія каланіяльныя тэрыторыі былі абвешчаны часткай незалежнай Індыі. Апошнімі часткамі Конкана, якія ўвайшлі ў яе склад, сталі партугальскія калоніі Даман і Гоа ў 1961 г.

У 1998 г. была адкрыта Конканская чыгуначная магістраль.

## Галерэя 

Tarkarli Photo by Rohit Keluskar 1.jpg|Пляж на поўдні Махараштры
Baga River in Goa.jpg|Рака Бага ў Гоа
Grottes d'Elephanta - Sanctuaire.jpg|У пячорах Элефанты
Vijaydurg Fort 20.jpg|Крэпасць Віджайдург XIII ст.
Nethravathi Express.jpg|Конканская чыгуначная магістраль

## Гл. таксама 
* Малабар
* Карамандэльскі бераг

## Спасылкі 
* Where is the Konkan Coast?
* Konkan Coast — India Water Portal 
* HISTORY OF THE KONKAN
* Why the Konkan belt has become a hotspot for archaeologists
* Introduction Konkan

Катэгорыя:Гістарычныя вобласці Азіі
Катэгорыя:Берагі Індыі
Устшыкі Дольнэ

**Устшыкі Дольнэ** () — горад у Польшчы, адміністрацыйны цэнтр Бяшчадскага павета Падкарпацкага ваяводства, сядзіба вяскова-гарадской гміны Устшыкі Дольнэ. Займае плошчу 16,79 км². Насельніцтва — 9635 чалавек (на 2013 год).
Ярослаў

**Ярослаў** () — горад у Польшчы, адміністрацыйны цэнтр Яраслаўскага павета Падкарпацкага ваяводства. Утварае гарадскую гміну, таксама з’яўляеца сядзібай вясковай гміны Ярослаў. Займае плошчу 34,46 км². Насельніцтва — 40 523 чалавекі (на 2004 год).

## Гарады-пабрацімы
Серыя танкаў ІС

**ІС** — серыя савецкіх цяжкіх танкаў. Абрэвіятура ІС азначае Іосіф Сталін. У гонар яго і была названая серыя танкаў.
* ІС-1 — савецкі цяжкі танк перыяда Вялікай Айчыннай вайны. Індэкс 1 адпавядае першай серыйнай мадэлі танка гэтага сямейства.
* ІС-2 — савецкі цяжкі танк перыяда Вялікай Айчыннай вайны.
* ІС-3 — савецкі цяжкі танк перыяда канца Вялікай Айчыннай вайны і пасляваеннага перыяду.
* ІС-4 — савецкі цяжкі танк пасляваеннага перыяду.
* ІС-5 — праект савецкага цяжкага танка.
* ІС-6 — вопытны савецкі цяжкі танк. На ўзбраенне прыняты не быў.
* ІС-7 — вопытны савецкі цяжкі танк.
* Т-10 — савецкі цяжкі танк пасляваеннага перыяду. Першапачаткова меў праектную назву **ІС-8**, але ў сувязі з дэсталінізацыяй быў узяты на ўзбраенне пад назвай Т-10.

## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Танкі СССР
Катэгорыя:Іосіф Сталін
Скідзельскае благачынне

**Скідзельскае благачынне**, **Скідзельская благачынная акруга** — акруга ў Гродзенскай і Ваўкавыскай епархіі Беларускай праваслаўнай царквы. Аб’ядноўвае прыходы Гродзенскага раёна Гродзенскай вобласці.

## Храмы і прыходы 
# Царква ў гонар Сабора навамучанікаў і вызнаўцаў зямлі Беларускай (Скідзель)
# Свята-Міхайлаўская царква (Скідзель)
# Свята-Крыжаўзвіжанская царква (Свіслач)
# Спаса-Праабражэнская царква (Сапоцкін)
# Свята-Мікалаеўская царква (Лаша)
# Свята-Пакроўская царква (Паніжаны)
# Царква прападобнага Серафіма Сароўскага (Абухава)
# Свята-Раства-Багародзіцкая царква (Навасёлкі)
# Свята-Пакроўская царква (Мількаўшчына)
# Царква Казанскай Маці Божай (Парэчча)
# Свята-Аляксандра-Неўская царква (Індура)
# Царква (Гожа)
# Царква (Каробчыцы)
# Свята-Дабравешчанская царква (Жытомля)
# Свята-Крыжаўзвіжанская царква (Галавачы)
# Свята-Аляксандра-Неўская царква (Верцялішкі)
# Свята-Успенская царква (Капцёўка)
# Спаса-Праабражэнская царква (Коматава)
# Свята-Духаўская царква (Азёры)
# Свята-Георгіеўская царква (Гушчыцы)
# Храм у гонар святога праведнага Іаана Кармянскага (Квасоўка)

## Благачынныя настаяцелі 
Протаіерэй Кірыл Блізнюк

## Спасылкі 
* Скідзельскае благачынне  на orthos.org
 

Катэгорыя:Рэлігія ў Гродзенскім раёне
Катэгорыя:Благачынныя акругі Гродзенскай і Ваўкавыскай епархіі
Налібацкі сельсавет

Назву **Налі́бацкі сельсавет** маюць:

* Налібацкі сельсавет — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Стаўбцоўскага раёна Мінскай вобласці
* Налібацкі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Навагрудскага раёна Гродзенскай вобласці
Спіс земнаводных Беларусі

**Земнаводныя** Беларусі прадстаўлены 12 відамі, якія адносяцца да 2 атрадаў.

## Атрад  
### Сямейства  
#### Род  
* 
* 

## Атрад  
### Сямейства  
#### Род  
* 

### Сямейства  
#### Род  
* 

### Сямейства  
#### Род  
* 
* 
* 

### Сямейства  
#### Род  
* 

#### Род  
* 
* 
* 
* 

### Сямейства  
#### Род  
* 

## Спасылкі 
* Земноводные Беларуси 

Земнаводныя
*
Спаса-Праабражэнская царква (Сапоцкін)

**Спаса-Праабражэнская царква** — мураваны праваслаўны храм у гарадскім пасёлку Сапоцкін Гродзенскага раёна Гродзенскай вобласці. Знаходзіцца на вул. Школьная, 1а.

## Гісторыя 
У 1780 годзе была пабудавана мураваная царква ў Сапоцкіне. У 1893 годзе быў заснаваны жаночы праваслаўны манастыр.

У савецкія часы будынак стаў выкарыстоўвацца як збожжасховішча, затым у ім складалі тытунь. У 1970 годзе па загаду мясцовых уладаў царква была разбурана.

Драўляны будынак, у якім знаходзіцца сучасная царква, быў перавезены з вёскі Калеты, дзе ён выконваў функцыі школы. У 1980—1981 гадах будынак быў абкладзены белай сілікатнай цэглай.

29 мая 1996 года праваслаўнай грамадзе быў прадастаўлены ў пастаяннае карыстанне ўчастак зямлі плошчай 0,1592 га для эксплуатацыі і абслугоўвання будынка царквы.

## Спасылкі 
* 
* 

Катэгорыя:Праваслаўныя храмы Гродзенскага раёна
Катэгорыя:Сапоцкін
Катэгорыя:Храмы Гродзенскай і Ваўкавыскай епархіі
Катэгорыя:Храмы Праабражэння
Катэгорыя:Перамешчаныя будынкі і збудаванні Беларусі
Жданавіцкі сельсавет

Назву **Жда́навіцкі сельсавет** маюць:

* Жданавіцкі сельсавет — назва Ладзеніцкага сельсавета Навагрудскага раёна Гродзенскай вобласці ў 1940—1954 гадах
* Жданавіцкі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Дрыбінскага раёна Магілёўскай вобласці

## Гл. таксама 
* Ждановіцкі сельсавет
Ведамасці Вярхоўнага Савета Рэспублікі Беларусь

**«Ведамасці Вярхоўнага Савета Рэспублікі Беларусь»** — выданне Вярхоўнага Савета Рэспублікі Беларусь. Выходзіў са снежня 1990 да 1996 гг. у Мінску на беларускай і рускай мовах 3 разы на месяц. Друкаваў законы Рэспублікі Беларусь і іншыя акты, прынятыя Вярхоўным Саветам і Прэзідыумам Вярхоўнага Савета Рэспублікі Беларусь, а таксама міжнародныя дагаворы, дапаўненні, папраўкі, пратаколы і дадаткі да іх, заключаныя ад імя Рэспублікі Беларусь і ратыфікаваныя Вярхоўным Саветам Рэспублікі Беларусь. Да 1990 г. выдаваўся «Збор законаў Беларускай ССР, указаў Прэзідыума Вярхоўнага Савета Беларускай ССР, пастаноў Савета Міністраў Беларускай ССР».

## Літаратура 
*  — С. 241.

Катэгорыя:Вярхоўны Савет Беларусі
Катэгорыя:Друкаваныя выданні, якія ўзніклі ў 1990 годзе
Катэгорыя:Друкаваныя выданні, закрытыя ў 1996 годзе
Катэгорыя:Сродкі масавай інфармацыі Беларусі
Вевярыца

**Вевярыца** (*векша*, сучаснае беларуская — вавёрка) — старажытнаруская плацёжная адзінка. Назву атрымала ад вавёрчынай скуры, што з’яўлялася таварам-грошамі. У X—XI стагоддзях гэта манетны фрагмент (0,33—0,50 г) куфіцкага дырхема або заходнееўрапейскага дэнарыя. У XI стагоддзі складала 1/100—1/150 грыўні кун, 1/5—1/8 нагаты, 1/4—1/6 куны, 1/2—1/3 разаны. У XII—XIII стагоддзях састарэлы тэрмін, што азначаў вельмі нязначную, мізэрную суму.

## Літаратура 
* 
* 
* *Рябцевич, В. Н.* О чем рассказывают монеты / В. Н. Рябцевич. — 2-е изд., перераб. и доп. — Мн.: Народная асвета, 1977. — 399 с.

Катэгорыя:Манеты паводле алфавіта
Катэгорыя:Грошы Старажытнай Русі
Ведрыцкі бой

**Ведрыцкі бой** савецкіх партызанскіх брыгад 99-й Калінкавіцкай (камандзір В. А. Караткевіч), 101-й Даманавіцкай (камандзір М. А. Чарнавусаў), Васілевіцкай імя П. К. Панамарэнкі (камандзір С. А. Смерцін) супраць нямецкіх акупацыйных сіл ва ўрочышчы каля в. Ведрыч Васілевіцкага раёна ў жніўні 1943 г. 

Партызанская разведка ўстанавіла, што на жывёлагадоўчай базе «Лугас» нямецкія акупацыйныя сілы падрыхтавалі да адпраўкі ў Трэці Рэйх 2 тыс. галоў буйной рагатай жывёлы, нарабаванае у мясцовага насельніцтва. Камандаванне Палескага партызанскага злучэння вырашыла перашкодзіць планам і знішчыць гарнізон, які ахоўваў базу. 23 жніўня 1943 г.	партызаны блакіравалі гарнізон з поўдня, каб не дапусціць падыходу падмацавання з боку чыгуначнай станцыі Васілевічы, кулямётным агнём падавілі дзоты праціўніка і авалодалі базай. Большая частка гарнізона была знішчана, захоплена больш за 500 галоў жывёлы. Партызаны страцілі 12 чал. забітымі і параненымі.

## Літаратура 
* 
Катэгорыя:Бітвы Другой сусветнай вайны з удзелам савецкіх партызан у Беларусі
Катэгорыя:Канфлікты 1943 года
Катэгорыя:1943 год у Беларусі
Катэгорыя:Гісторыя Рэчыцкага раёна
Катэгорыя:Жнівень 1943 года
Царква ў гонар Сабора навамучанікаў і вызнаўцаў зямлі Беларускай (Скідзель)

**Царква ў гонар Сабора навамучанікаў і вызнаўцаў зямлі Беларускай** — мураваны праваслаўны храм у горадзе Скідзель Гродзенскай вобласці. Знаходзіцца каля шашы Гродна — Мінск на зав. Усходнім, 3.

## Гісторыя 
26 кастрычніка 2001 года архіепіскап Гродзенскі і Ваўкавыскі Арцемій асвяціў месца і заклаў першы камень у падмурак на месцы будаўніцтва храма. Будаўніцтва храма пачалося ў 2002 годзе. 25 кастрычніка 2014 года адбылося асвячэнне Царквы ў гонар Сабора навамучанікаў і вызнаўцаў зямлі Беларускай.

## Архітэктура 
Вырашана ў традыцыях старажытнарускага царкоўнага дойлідства. Цэнтрычны крыжова-купальны храм, завершаны цыліндрычным светлавым барабанам з цыбулепадобным купалам. Бакавыя фасады расчлянёны на 3 праслы з закамарамі, якія прарэзаны арачнымі вокнамі-трыфорыумамі. Цэнтральны і бакавыя арачныя ўваходы вылучаны парталамі-рызалітамі пад бочкавымі пакрыццямі.

## Літаратура 
* Праваслаўныя храмы Беларусі : энцыклапедычны даведнік / А. М. Кулагін; [рэдакцыйны савет: Г. П. Пашкоў, Л. В. Календа]. — Мінск: Беларуская Энцыклапедыя, 2007. — 653 с. 2000 экз. ISBN 978-985-11-0389-4

## Спасылкі 
* 
* 

Катэгорыя:Праваслаўныя храмы Гродзенскага раёна
Катэгорыя:Храмы Скідзеля
Катэгорыя:Храмы Гродзенскай і Ваўкавыскай епархіі
Катэгорыя:2014 год у Беларусі
Беларускі кангрэс дэмакратычных прафсаюзаў

**Асацыяцыя прафсаюзаў «Беларускі кангрэс дэмакратычных прафсаюзаў»** (: **БКДП**) — беларуская асацыяцыя прафесійных саюзаў. Кангрэс быў створаны на ўстаноўчым з’ездзе ў 1993 годзе. У БКДП уваходзяць Беларускі незалежны прафсаюз, Свабодны прафсаюз Беларускі, Свабодны прафсаюз металістаў і Беларускі прафсаюз работнікаў радыёэлектроннай прамысловасці.

## 2022 
7 красавіка 2022 года членская арганізацыя БКДП, Беларускі прафсаюз работнікаў радыёэлектроннай прамысловасці, была прызнана экстрэмісцкім фарміраваннем.

18—19 красавіка 2022 года беларускія праваахоўныя органы зрабілі затрыманні шэрагу беларускіх прафсаюзных актывістаў, сярод якіх былі старшыня БКДП Аляксандр Ярашук, віцэ-старшыня БДКП Сяргей Антусевіч і бухгалтар БКДП Ірына Бут-Гусаім.

19 ліпеня 2022 года Вярхоўны суд Рэспублікі Беларусь спыніў дзейнасць асацыяцыі па прычыне таго, што кіраўніцтва і шэраг членаў прафсаюза прымала ўдзел у так званай «дэструктыўнай дзейнасці, масавых мерапрыемствах, якія парушалі грамадскі парадак, распаўсюджвалі інфармацыйную прадукцыю эстрэмісцкага зместу».

26 снежня Сяргей Антусевіч і Ірына Бут-Гусаім былі прыгавораны да 2 гадоў і 1,5 гадоў калоніі агульнага рэжыму адпаведна па абвінавачанні ў актыўным удзеле ў дзеяннях, якія парушаюць грамадскі парадак. Аляксандр Ярашук быў прыгавораны да 4 гадоў калоніі агульнага рэжыму па абвінавачанні ў публічных закліках да гвалтоўнай змены канстытуцыйнага ладу.

## Спасылкі 
* Афіцыйны сайт 


Катэгорыя:1993 год у Беларусі
Юравіцкае ўзвышша

**Юравіцкае ўзвышша** — краявое ледавіковае ўтварэнне ў межах Мазырскага Палесся. Размешчана ў Калінкавіцкім раёне Гомельскай вобласці Беларусі, на левабярэжжы ракі Прыпяць. Абсалютныя адзнакі 150—170 м, цягнецца з захаду на ўсход на 6 км, з паўночнага ўсходу на паўднёвы захад да 8 км. Мае аднолькавую будову з Мазырскай градой, працягам яго з'яўляюцца два ланцугі краявых ледавіковых утварэнняў, якія належаць да Хойніцка-Брагінскіх вышынь.

Юравіцкае ўзвышша сфарміравалася ў час мазырскай (валынскай) фазы адступання дняпроўскага ледавіка, калі было часткай Мазырскай грады. У канцы паазерскага зледзянення аддзялілася ад грады ў выніку прарыву яе водамі р. Прыпяць. Складзена з чырвона-бурых марэнных суглінкаў з праслоямі пяскоў, перакрытых маламагутным чахлом з лёсападобных суглінкаў. Тоўшча дыслацыравана.

Узвышша — самы буйны і марфалагічна выразны краявы масіў на міжрэччы Прыпяці і Дняпра. Рэльеф градавы і ўзгорысты з адноснымі перавышэннямі 10—20 м. Узгоркі арыентаваны з паўночнага ўсходу на паўднёвы захад. У межах масіва, перекрытага маламагутным лёсападобным чахлом, распаўсюджаны суфазійныя западзіны. Заходні схіл павернуты да Прыпяці, стромкі, кароткі, парэзаны ярамі, для ўсходняга — характэрныя кароткія лагчыны. На ўсходзе і поўначы ўзвышша паступова пераходзіць у спадзістахвалістую водна-ледавіковую раўніну, паўднёвы схіл выражаны яскрава.

Глебы дзярнова-падзолістыя слаба- і сярэднеападзоленыя, месцамі слабаэрадзірававыя сугліністыя, добра асвоеныя пад сельскагаспадарчыя ўгоддзі. Большая частка пад ворывам.

На паўднёва-заходняй ускраіне Юравіцкага ўзвышша выяўлена познапалеалітычная стаянка чалавека (26—22 тыс. гадоў назад).

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Геаграфія Калінкавіцкага раёна
Катэгорыя:Рэльеф Гомельскай вобласці
Катэгорыя:Узвышшы Беларусі
Храм у гонар святога праведнага Іаана Кармянскага (Квасоўка)

**Храм у гонар святога праведнага Іаана Кармянскага** — мураваны праваслаўны храм у аграгарадку Квасоўка Гродзенскага раёна Гродзенскай вобласці.

## Гісторыя 
11 верасня 2009 года быў асвечаны паклонны крыж на месцы будучага храма. У 2012 годзе была пабудавана малая капліца.

8 лістапада 2012 года прыступілі да закладкі падмуркаў. Вясной 2013 года пачалося ўзвядзенне сцен храма.

27 мая 2017 года архіепіскап Арцемій здзейсніў чын асвячэння храма, названага ў гонар праведнага Іаана Кармянскага.

Пры храме дзейнічае нядзельная школа.

Катэгорыя:Праваслаўныя храмы Гродзенскага раёна
Катэгорыя:Квасоўка
Катэгорыя:Храмы Гродзенскай і Ваўкавыскай епархіі
Катэгорыя:2017 год у Беларусі
Аманат (партыя)

**Аманат** () — найбуйнейшая прапрэзідэнцкая палітычная партыя ў Рэспубліцы Казахстан. Партыя была створана 19 студзеня 1999 года шляхам пераўтварэння грамадскага штаба ў падтрымку прэзідэнта Нурсултана Назарбаева ў *Рэспубліканскую партыю «Атан»*. У 2006 годзе на пазачарговым з’ездзе партыя была перайменавана ў *Народна-дэмакратычную партыю «Нур Атан»*. У 2013 партыя была пераназваная ў *«Нур Атан»* (з казахскай мовы перакладаецца як «Святло айчыны»). Па прапанове Касым-Жамарта Такаева, у 2022 годзе партыя была перайменаваная ў *«Аманат» (перакладаецца як «запавет продкаў»).*

З заснавання партыі ў 1999 годзе і да 2021 года яе старшынёй быў Нурсултан Назарбаеў.

## Спасылкі 
* Афіцыйны сайт «Нур Атан»

Катэгорыя:Палітычныя партыі Казахстана
Царква прападобнага Серафіма Сароўскага (Абухава)

**Царква прападобнага Серафіма Сароўскага** — мураваны праваслаўны храм у аграгарадку Абухава Гродзенскага раёна Гродзенскай вобласці. Знаходзіцца на вул. 1 Мая, 19. Архітэктар храма Барыс Васільевіч Шмыга.

## Гісторыя 
1 жніўня 2006 года быў асвячоны крыж на тэрыторыі будучага храма. У 2007—2008 гадах быў пастаўлены нулявы цыкл, у 2010—2012 гадах былі пабудаваны сцены храма. У 2013—2014 гадах быў зроблены дах і ўсталяваны купалы храма, пачата ўнутранае аздабленне. 1 жніўня 2014 года адбылося асвячэнне купалоў храма.

26 чэрвеня 2015 годы архірэем Арцеміем быў асвячоны ніжні храм. 24 чэрвеня 2017 года архірэем Арцеміем быў асвячоны верхні храм. 16 чэрвеня 2019 года над уваходам у храм звонку ўстаноўлена мазаіка прарока Іллі, аўтар якой мастак Аляксандр Сільвановіч.

Пры храме дзейнічае нядзельная школа.

Катэгорыя:Праваслаўныя храмы Гродзенскага раёна
Катэгорыя:Абухава (Гродзенскі раён)
Катэгорыя:Храмы Гродзенскай і Ваўкавыскай епархіі
Катэгорыя:2017 год у Беларусі
Вепраўшчына

**Вепраўшчына** (*вепраўшчызна*, *павепраўшчызна*) — грашовы падатак у Вялікім Княстве Літоўскім, які ў XVI—XVIII стст. спаганяўся з сялян за права карыстання ляснымі ўгоддзямі землеўласніка. Памер вепраўшчыны вызначаўся непасрэдна зямельным уласнікам. Так, прыгонныя маёнтка Ражанка Лідскага павета ў 1599 г. плацілі вепраўшчыну 3 грошы з валокі, у фальварку Крупава Слонімскага павета ў 1752 г. вепраўшчына складала 1 злоты з цяглай валокі.

## Літаратура 
*  — С. 245.
* Лойка, П. А. Прыватнаўласніцкія сяляне Беларусі: Эвалюцыя феадальнай рэнты ў другой палове ХVІ—ХVIII ст. / П. А. Лойка; АН БССР, Інстытут гісторыі; Пад рэд. Мялешкі. — Мн.: Навука і тэхніка, 1991. — 111 с. — С. 72—73. — ISBN 5-343-00563-2.

Катэгорыя:Гісторыя падаткаабкладання
Катэгорыя:Падаткаабкладанне ў Вялікім Княстве Літоўскім
Беларускі прафсаюз работнікаў радыёэлектроннай прамысловасці

**Беларускі прафсаюз работнікаў радыёэлектроннай прамысловасці** (*РЭП*) — беларускі прафесійны саюз. Нягледзячы на тое, што прафсаюз у назве ўказвае прыналежнасць да яго толькі работнікаў радыёэлектроннай прамысловасці, ён абараняе таксама і супрацоўнікаў гандлёвай, адукацыйнай, вытворчай і іншых сфераў.

Заснаваны ў 1990-х гадах. Адзін з самых масавых незалежных прафсаюзаў Беларусі. У прафсаюз звяртаюцца супрацоўнікі Мінскага метрапалітэну, ААТ «БАТЭ» (Барысаў), РУВП «Граніт» (Мікашэвічы) і г.д.  У 2000-х гадах пры прафсаюзе РЭП працавала ініцыятывай групы студэнтаў разнастайных навучальных установаў Мінска. 21 жніўня 2008 г. пасля арганізацыйнага сходу членаў прафсаюза была створана прафсаюзная група «Студэнцкая Рада».

У красавіку 2022 года МУС прызнала прафсаюз РЭП экстрэмісцкім фарміраваннем. Стварэнне такога фарміравання або ўдзел у ім з’яўляецца ў Беларусі крымінальным злачынствам.

19 ліпеня 2022 года Вярхоўны суд Рэспублікі Беларусь спыніў дзейнасць прафсаюза па прычыне таго, што кіраўніцтва і шэраг членаў прафсаюза прымала ўдзел у так званай «дэструктыўнай дзейнасці, масавых мерапрыемствах, якія парушалі грамадскі парадак, распаўсюджвалі інфармацыйную прадукцыю эстрэмісцкага зместу».

## Спасылкі 
Катэгорыя:Беларускі кангрэс дэмакратычных прафсаюзаў
Гайнае

**Гайнае** (*угайнае*) — грашовы падатак сялян у Вялікім Княстве Літоўскім і беларуска-літоўскіх губернях Расійскай імперыі ў XVI—пачатку XIX стст. Уносіўся за права карыстання ляснымі ўгоддзямі зямельных уласнікаў. Напрыклад, сяляне фальварка Барсукі Менскага ваяводства ў 1788 г. сплачвалі гайнае ў памеры 6 злотых з валокі, фальварка Цалевічы Новагародскага ваяводства ў 1792 г. — 4 злотыя з валокі.

## Літаратура 
* Лойка, П. А. Гайнае / П. А. Гайнае //  — С. 451.
* Лойка, П. А. Прыватнаўласніцкія сяляне Беларусі: Эвалюцыя феадальнай рэнты ў другой палове ХVІ—ХVIII ст. / П. А. Лойка; АН БССР, Інстытут гісторыі; Пад рэд. Мялешкі. — Мн.: Навука і тэхніка, 1991. — 111 с. — С. 72. — ISBN 5-343-00563-2.

Катэгорыя:Гісторыя падаткаабкладання
Катэгорыя:Падаткаабкладанне ў Вялікім Княстве Літоўскім
Катэгорыя:Падаткаабкладанне ў Расійскай імперыі
Жукоўшчынскі сельсавет

Назву **Жуко́ўшчынскі сельсавет** маюць:

* Жукоўшчынскі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Шаркаўшчынскага раёна Віцебскай вобласці
* Жукоўшчынскі сельсавет — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Дзятлаўскага раёна Гродзенскай вобласці
Засецкі сельсавет

**Засе́цкі сельсавет** — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Дзятлаўскага раёна Гродзенскай вобласці. Цэнтр — вёска Засецце.

Утвораны 12 кастрычніка 1940 года ў складзе Дзятлаўскага раёна Баранавіцкай вобласці БССР. З 8 студзеня 1954 года ў складзе Гродзенскай вобласці. З 25 снежня 1962 года ў складзе Слонімскага раёна. З 6 студзеня 1965 года ў складзе адноўленага Дзятлаўскага раёна. 11 лютага 1972 года скасаваны, тэрыторыя далучана да Дзятлаўскага сельсавета.

## Крыніцы 
## Літаратура 
* Административно-территориальное устройство БССР: справочник: в 2 т. / Главное архивное управление при Совете Министров БССР, Институт философии и права Академии наук БССР. — Минск: «Беларусь», 1985―1987.

Катэгорыя:Былыя сельсаветы Дзятлаўскага раёна
Катэгорыя:Былыя сельсаветы Слонімскага раёна
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, утвораныя ў 1940 годзе
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, скасаваныя ў 1972 годзе
Дом Воліна

**Дамы́ Во́ліна** — два суседнія даходныя дамы Самуіла Воліна ў Мінску, якія месцяцца па цяперашняй вуліцы Валадарскага, 12 і 12А

* **Дом Воліна (1890)** — двухпавярховы будынак з нумарам 12
* **Дом Воліна (1900)** — трохпавярховы будынак з нумарам 12А
Дом Воліна (1890)

**Дом Во́ліна** — двухпавярховы будынак у Мінску, колішні даходны дом. Пабудаваны ў 1890 годзе. Месціцца па вуліцы Валадарскага 12. 

## Гісторыя 
Пабудаваны ў 1890 годзе, уласнік — Волін Самуіл Лазаравіч, з 1905 года — Волін Самуіл, яго жонка Воліна Блюма-Фейга, іх дачка і пяць сыноў. Стары адрас — вуліца Серпухаўская, 12, меў адзін адрас з суседнім трохпавярховым домам Воліна.

У канцы XIX— пач. XX стст. кватэры здаваліся ўнаём. У 1905—1909 гадах у доме, сярод іншых, быў прыёмны кабінет грамадскага ўрача па нутраных, жаночых і дзіцячых хваробах Лур’е Мендаля Ісеравіча. У 1915 годзе ў доме месцілася зубная лячэбніца пры паўтарыцельных курсах для ўрачоў, зубных урачоў і дантыстаў А. Л. Дземіхоўскага. З 25 лютага 1918 года ў доме месцілася Беларускае народнае прадстаўніцтва на чале з Раманам Скірмунтам і рэдакцыя друкаванага органа Беларускі шлях.

У 1921 годзе маёмасць нацыяналізаваная.

## Архітэктура 
Двухпавярховы з цокальным паверхам будынак накрыты двухсхільным дахам. Вуглавыя часткі будынка акцэнтаваныя плоскімі лапаткамі. Сіметрычна па баках на другім паверсе размешчаныя балконы. Галоўны фасад завершаны карнізам з дэнтыкуламі. Фасадная плоскасць расчлянёная на першым паверсе прамавугольнымі аконнымі праёмамі, на другім — лучковымі ў простых абрамленнях. Пад вокнамі першага паверха праходзіць прафіляваны карніз.

## Літаратура 
* 
* 
* 

Катэгорыя:Будынкі і збудаванні Мінска
Катэгорыя:Вуліца Валадарскага (Мінск)
Катэгорыя:1890 год у Мінску
Катэгорыя:З’явіліся ў 1890 годзе
Дыярыт

**Дыяры́т** — інтрузійная магматычная горная парода сярэдняга складу.
е]]

Складаецца з сярэдняга плагіяклазу (50–60 %), рагавой падманкі (30–35 %), часам з аўгіту і біятыту і зрэдку кварцу (да 10 %, кварцавы дыярыт).

Колер зеленавата-шэры. Шчыльнасць 2700—2900 кг/м³. 

Пашыраны ў ніжнепратэразойскіх пародах крышталічнага фундаменту. Утварае буйныя інтрузіі ў выглядзе баталітаў і штокаў.

Выкарыстоўваецца ў якасці будаўнічага матэрыялу (брук, прыступкі лесвіц, знешняя абліцоўка будынкаў і інш.),

## Літаратура 
*  — С. 250.

## Спасылкі 
* Диорит  // Сайт геаграфічнага факультэта Брэсцкага дзяржаўнага ўніверсітэта імя А. С. Пушкіна
* 
* Диорит // Экологический центр «Экосистема»™, А. С. Боголюбов
* 

Катэгорыя:Магматычныя горныя пароды
Катэгорыя:Будаўнічыя матэрыялы
Ваўкавыскія хваляванні навабранцаў і салдат

**Ваўкавыскія хваляванні навабранцаў і салдат** — адбыліся ў студзені 1905 г. у Ваўкавыску. Прычынай паслужылі незадаволенасць злоўжываннямі пры мабілізацыі і пратэст супраць магчымай адпраўкі на руска-японскую вайну. 

Непасрэднай падставай ддя хваляванняў былі дрэнныя ўмовы ўтрымання 2,5 тыс. прызыўнікоў у гарадскім гарнізоне: няякаснае і мізэрнае харчаванне, адсутнасць спальных прыналежнасцей, недастатковае забеспячэнне абмундзіравання. Пад уплывам рэвалюцыйнай агітацыі прадстаўнікоў Беластоцкай арганізацыі Польскай сацыялістычнай партыі (ППС) сярод прызыўной моладзі ўзмацніўся бунтарскі настрой. Абураныя дзеяннямі інтэнданцкага начальства і махінацыямі гандляроў — пастаўшчыкоў прадуктаў і абмундзіравання, 300 навабранцаў і сялян, што прыехалі на кірмаш, 11 студзеня разграмілі 2 харчовыя і 3 вінныя крамы, разагналі паліцыю. Супраць паўстанцаў былі выкарыстаны вайсковыя сілы. Ва ўзброенай сутычцы
3 паўстанцы і гарадавы атрымалі раненні. У той жа дзень выступленне было задушана, найбольш актыўныя яго ўдзельнікі арыштаваны. Адкрытае спачуванне прызыўнікам выказалі салдаты 3-й роты 118-га запаснога батальёна, які дыслацыраваўся ў Ваўкавыску. 13 студзеня яны адмовіліся пайсці на вучэнне і, пагражаючы новым выступленнем, запатрабавалі вызваліць арыштаваных. Улады дадаткова ўвялі ў горад роты 64-га Казанскага пяхотнага палка. 50 салдат былі арыштаваны, пасля чаго хвалявані спыніліся.

## Літаратура 
* Шыбека, З. В. Ваўкавыскія хваляванні навабранцаў і салдат 1905 / З. В. Шыбека //  — С. 237.

Катэгорыя:Паўстанні ў Расійскай імперыі
Катэгорыя:Паўстанні ў Беларусі
Катэгорыя:Гісторыя Ваўкавыска
Катэгорыя:Акцыі пратэсту ў Беларусі
Катэгорыя:Канфлікты 1905 года
Катэгорыя:1905 год у Беларусі
Катэгорыя:Студзень 1905 года
Улянаў

**Улянаў** () — горад у Польшчы, уваходзіць у склад Ніжанскага павета Падкарпацкага ваяводства, сядзіба вяскова-гарадской гміны Улянаў. Займае плошчу 8,08 км². Насельніцтва — 1490 чалавек (на 2004 год).
Мастоўскае благачынне

**Мастоўскае благачынне**, **Мастоўская благачынная акруга** — акруга ў Гродзенскай і Ваўкавыскай епархіі Беларускай праваслаўнай царквы. Аб’ядноўвае прыходы Мастоўскага раёна Гродзенскай вобласці.

## Храмы і прыходы 
# Царква ў гонар абраза Божай Маці «Усіх Гаротных Радасць» (Масты)
# Свята-Ільінская царква (Масты)
# Царква ў імя святой праведнай Сафіі Слуцкай (Масты)
# Свята-Мікалаеўская царква (Самуйлавічы Дольныя)
# Свята-Мікалаеўская царква (Пескі)
# Свята-Раства-Багародзіцкая царква (Пацавічы)
# Свята-Іаана-Прадцечанская царква (Лунна)
# Свята-Раства-Багародзіцкая царква (Пладовая)
# Свята-Раства-Багародзіцкая царква (Гудзевічы)
# Свята-Мікалаеўская царква (Дубна)
# Свята-Пакроўская царква (Бялавічы)

## Благачынныя настаяцелі 
Протаіерэй Уладзімір Саверчанка.

## Спасылкі 
* Мастоўскае благачынне  на orthos.org
 

Катэгорыя:Рэлігія ў Мастоўскім раёне
Катэгорыя:Благачынныя акругі Гродзенскай і Ваўкавыскай епархіі
Царква ў гонар абраза Божай Маці «Усіх Гаротных Радасць» (Масты)

**Царква ў гонар абраза Божай Маці «Усіх Гаротных Радасць»** — мураваны праваслаўны храм у горадзе Масты Гродзенскай вобласці. Знаходзіцца ў цэнтры горада на вул 30 год УЛКСМ, 152.

## Гісторыя 
Храм быў пабудаваны ў перыяд з 1994 года па 1995 год. Будынак храма агульнай плошчай 570 метраў квадратных і аб’ёмам 6899 м³, умяшчальнасцю 500 чалавек, пабудаваны з сілікатнай цэглы і абліцаваны чырвонай цэглай. У 2002 годзе зроблены рамонт падвальнага памяшкання, у якім уладкаваная храмавая бібліятэка.

## Архітэктура 
Архітэктарам з’яўляецца Ніна Сяргееўна Емяльянава.

Твор архітэктуры, вырашаны ў стылізаваных формах старажытнарускага царкоўнага дойлідства. Працяглы прамавугольны аб’ём малітоўнай залы пераходзіць у тры паўкруглыя апсіды, па баках далучаны ніжэйшыя прытворы. Да фасада дабудаваны прытвор з высотнай 8-граннай званіцай, завершанай цыбулепадобнай галоўкай на гранёным сферычным купале. Над алтарнай часткай узведзены 8-гранны светлавы барабан з цыбулепадобнай галоўкай. Такія ж меншыя светлавыя барабаны ўзведзены па баках цэнтральнага аб’ёму, у аснаванні даху. Фасады прарэзаны арачнымі аконнымі праёмамі і ўваходным парталам. У вугле агароджы пастаўлена капліца — прамавугольны ў плане 2-часткавы аб’ём пад вальмавым дахам з макаўкай.

## Літаратура 
* Праваслаўныя храмы Беларусі : энцыклапедычны даведнік / А. М. Кулагін; [рэдакцыйны савет: Г. П. Пашкоў, Л. В. Календа]. — Мінск: Беларуская Энцыклапедыя, 2007. — 653 с. 2000 экз. ISBN 978-985-11-0389-4

## Спасылкі 
* 
* 

Катэгорыя:Праваслаўныя храмы Мастоў
Катэгорыя:Храмы Гродзенскай і Ваўкавыскай епархіі
Катэгорыя:1995 год у Беларусі
Вуліца Карла Маркса (Верхнядзвінск)

**Вуліца Карла Маркса** (, ) — вуліца ў паўднёвай частцы горада Верхнядзвінска ў мясцовасці Мікрараён.

## Апісанне 
Названа ў гонар Карла Маркса, папярэдняя назва — Дзісненскі тракт (па назве старажытнага тракта, які ішоў берагам Заходняй Дзвіны ад Дрысы да Дзісны.

Пачынаецца ад старажытных хрысціянскіх могілак па вул. Савецкай і пралягае з поўначы на поўдзень да мяжы горада ў раёне былых гарадскіх ачышчальных стаўкоў (адстойнікаў). Працягласць вуліцы складае больш за 1,4 км.

Забудова вуліцы пераважна аднапавярховая сядзібнага тыпу.

## Сацыяльныя аб’екты 
* Дзяржаўная ўстанова адукацыі «Верхнядзвінская гімназія» (вул. Карла Маркса 32)

## Гл. таксама 
* Спіс вуліц Верхнядзвінска

## Спасылкі 
Катэгорыя:Вуліцы Верхнядзвінска
Катэгорыя:Вуліцы Беларусі, названыя ў гонар людзей
Катэгорыя:Вуліцы, названыя ў гонар Карла Маркса
Міроўшчынскі сельсавет

**Міро́ўшчынскі сельсавет** — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Дзятлаўскага раёна Гродзенскай вобласці. Цэнтр — вёска Міроўшчына.

Утвораны 12 кастрычніка 1940 года ў складзе Дзятлаўскага раёна Баранавіцкай вобласці БССР. З 8 студзеня 1954 года ў складзе Гродзенскай вобласці. 16 ліпеня 1954 года скасаваны, тэрыторыя далучана да Юравіцкага сельсавета.

## Крыніцы 
## Літаратура 
* Административно-территориальное устройство БССР: справочник: в 2 т. / Главное архивное управление при Совете Министров БССР, Институт философии и права Академии наук БССР. — Минск: «Беларусь», 1985―1987.

Катэгорыя:Былыя сельсаветы Дзятлаўскага раёна
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, утвораныя ў 1940 годзе
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, скасаваныя ў 1954 годзе
Свята-Ільінская царква (Масты)

**Свята-Ільінская царква** — праваслаўны храм у горадзе Масты Гродзенскай вобласці. Знаходзіцца на вул. Чыгуначнікаў.

## Гісторыя 
Царква пабудавана ў 1910 годзе з дрэва. Першапачаткова храм меў статус прыпісной царквы. У 1948 годзе была зарэгістраваная першая абшчына, як самастойны прыход.

У савецкі час з будынка храма зрабілі клуб. Праз нейкі час храм згарэў.

У 1988 годзе храм цалкам перабудаваны. Да франтальнага фасада быў прыбудаваны прамавугольны прытвор, над якім узведзена званіца. Усталяваны новыя пазалочаныя купалы з крыжамі, а храм быў абабіты сайдынгам. На тэрыторыі маецца будынак, у якім праходзяць заняткі нядзельнай школы і размяшчаецца прыхадская бібліятэка.

Катэгорыя:Храмы Гродзенскай і Ваўкавыскай епархіі
Катэгорыя:1910 год у Беларусі
Катэгорыя:Храмы Святога Іліі
Катэгорыя:Праваслаўныя храмы Мастоў
Свята-Пакроўская царква (Бялавічы)

**Свята-Пакроўская царква** — мураваны праваслаўны храм у в. Бялавічы Мастоўскага раёна Гродзенскай вобласці. Знаходзіцца ў цэнтры вёскі.

## Гісторыя 
Пабудавана на ахвяраванні памешчыцы Аскіркавай у 1822 годзе, з цэглы. Першапачаткова будынак быў пабудаваны як касцёл, але адразу ж пасля заканчэння будаўніцтва быў адабраны і перададзены праваслаўнай царкве. З моманту пабудовы па цяперашні час храм дзеючы, у часы камуністычных ганенняў не закрываўся. Царкоўны дом у савецкі час быў перададзены пад дзіцячы сад, які функцыянуе па цяперашні час.

## Літаратура 
* Памяць: Гіст.-дакум. Хроніка Мастоўскага раёна/ Уклад. А.С.Сабасцян.- Мн., 2002.- С.527.
* Хрысціянскія храмы Беларусі: На фотаздымках Яна Балзункевіча. Пачатак ХХ стагоддзя.- Мн., 2001.- С.24.
* Сабасцян,А. Храмы Мастоўшчыны// Зара над Нёманам.- 1993.- 29 мая.

## Спасылкі 
* 
* 

Катэгорыя:Праваслаўныя храмы Мастоўскага раёна
Катэгорыя:Бялавічы (Мастоўскі раён)
Катэгорыя:Храмы Гродзенскай і Ваўкавыскай епархіі
Катэгорыя:1822 год у Беларусі
Катэгорыя:Храмы Пакрова Найсвяцейшай Багародзіцы
Сэндзішаў Малапольскі

**Сэндзішаў Малапольскі** () — горад у Польшчы, уваходзіць у склад Рапчыцка-Сэндзішоўскага павета Падкарпацкага ваяводства, сядзіба вяскова-гарадской гміны Сэндзішаў Малапольскі. Займае плошчу 9,96 км². Насельніцтва — 7121 чалавек (на 2006 год).