open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ружа Лютэра

**Пяча́тка Лю́тэра** або **ру́жа Лю́тэра** — шырока вядомы сімвал лютэранства. Пячатка была распрацавана для Марціна Лютэра па загадзе саксонскага князя Іаана-Фрыдрыха ў 1530 годзе, калі Лютэр знаходзіўся ў Кобургскай крэпасці падчас Аўгсбургскага рэйхстага. Лазарус Шпэнглер, якому Лютэр напісаў сваё ніжэйпрыведзенае вытлумачэнне, паслаў Лютэру малюнак гэтага друку. Лютэр бачыў яе як кампендыум, кароткі выклад сваёй тэалогіі і веры, пазней ён выкарыстоўваў пячатку для пацверджання аўтарства сваёй перапіскі. 15 верасня 1530 года Лютэр паінфармаваў Філіпа Меланхтана, што прынц нанёс яму візіт у Кобургскай крэпасці і паднёс яму пярсцёнак з пячаткай.

## Складовыя часткі пячаткі, звязаныя з Лютэрам да 1530 года 
Ружа была вядомая як эмблема Лютэра з 1520 года, калі Вольфганг Стэкель у Лейпцыгу выдаў адну з пропаведзяў Лютэра з драўлянай гравюрай рэфарматара. Гэта была першая выява Лютэра, створаная сучаснікам.
Доктарскі пярсцёнак Лютэра ўяўляў сабой шчыт, які меў форму сэрца — сімвал Святой Троіцы.

## Тлумачэнне сімвала 
У лісце 8 ліпеня 1530 Марцін Лютэр пісаў Лазарусу Шпэнглеру:

## У геральдыцы 
Ружа Лютэра сустракаецца на гербах шматлікіх населеных пунктаў. Меркаванне, што Марцін Лютэр наведваў усе гэтыя мясціны, не атрымала пацверджання.

### Нямецкія гербы 

Выява:Wappen Langenholtensen.png|Лангенхолтэнсен
Выява:AUT Kirchberg-Thening COA.svg|Кірхберг-Тэнінг
Выява:Wappen Rodgau.png|Родгау
Выява:DEU Wain COA.svg|Вайн
Выява:DEU Neuendettelsau COA.svg|Ноендэтэльзау
Выява:Wappen at arriach.png|Арыях
Выява:AUT Ramsau am Dachstein COA.svg|Рамзау-ам-Дахштайн
Выява:DEU Greifenstein (Hessen) COA.svg|Грайфенштайн, Гесэн
Выява:Wappen Dudenhofen (Rodgau).svg|Родгау-Дудэнхофен
Выява:Wappen Unterbreizbach.png|Унтэрбрайцбах
Выява:Wappen Moehra.png|Мёра

### Венгерскія гербы 

Выява:Coa_Hungary_Town_Kötcse.svg|Кётчэ
Выява:HUN Malomsok COA.jpg|Маламшак
Выява:HUN Mende Címer.svg|Мендэ
Выява:HUN Nagydém COA.jpg|Надзьдэм
Выява:HUN Tényő COA.jpg|Тэньё

## Бібліяграфія 
* Luther, Martin. *D. Martin Luthers Werke, Kritische Gesamtausgabe. Briefwechsel*. 18 vols. Weimar: Verlag Hermann Böhlaus Nachfolger, 1930-85. (abbreviated as *WABr* above).
* Luther, Martin. *Luther’s Works*. 55 Volumes. Various translators. St. Louis: Concordia Publishing House; Minneapolis: Fortress Press, 1957—1986. CD-ROM edition, 2001. (У зносцы скарочана *LW*.)

## Спасылкі 
* Лютэранскія сімвалы і крыжы 
* Letter from Martin Luther 
* Luther’s Seal

Катэгорыя:Лютэранства
Катэгорыя:хрысціянскія сімвалы
Ачэх-Таміянг

**Акруга Ачэх-Таміянг** () — акруга ў правінцыі Ачэх. Адміністрацыйны цэнтр — горад Каранг Бару.

## Насельніцтва 
Паводле перапісу 2008 года, на тэрыторыі акругі пражывала 34146 чалавек.

## Адміністрацыйны падзел 
Акруга дзеліцца на наступныя раёны:

* Банда-Мулія
* Бандар-Пусака
* Бендахара
* Каранг-Бару
* Кеджуруан-Муда
* Кота-Куала-Сімпанг
* Маньяк-Пайед
* Рантау
* Секрак
* Серувай
* Таміянг-Хулу
* Тенгулун

Катэгорыя:Акругі правінцыі Ачэх
Лангса

**Лангса** — горад у Інданезіі.

Размешчаны ў правінцыі Ачэх ў 400 км ад горада Банда-Ачэх.

Насельніцтва — 147 251 чалавек, плошча 262,41 км².

Атрымаў статус горада 21 чэрвеня 2001 г.

Катэгорыя:Гарады Інданезіі
Паўднёва-Усходні Ачэх

**Акруга Паўднёва-Усходні Ачэх** () — акруга ў правінцыі Ачэх. Адміністрацыйны цэнтр — горад Кутачане.

## Гісторыя 
Акруга была выдзелена ў 1969 годзе з акругі Цэнтральны Ачэх.

## Насельніцтва 
Паводле перапісу 2008 года, на тэрыторыі акругі пражывала 218111 чалавек. Акруга з'яўляецца адным з традыцыйных месцаў пражывання народнасці гаё.

## Эканоміка 
Эканоміка акругі заснавана на сельскай гаспадарцы і вытворчасці пальмавага алею.

## Адміністрацыйны падзел 
Акруга Паўднёва-Усходні Ачэх дзеліцца на наступныя раёны:

* Бабул-Макмур
* Бабул-Рахмат
* Бабусалам
* Бадар
* Бамбел
* Букіт-Тусам
* Дарул-Хасанах
* Дэленг-Пхакісэн
* Кетамбе
* Лаве-Алас
* Лаве-Булан
* Лаве-Сігала-Гала
* Лаве-Сумур
* Лаве-Булен
* Лёсэр
* Семадам
* Танах-Алас

Катэгорыя:Акругі правінцыі Ачэх
Гаёлуэс

**Акруга Гаёлуэс** () — акруга ў правінцыі Ачэх. Адміністрацыйны цэнтр — горад Блангкеджэрэн. 

## Гісторыя 
Акруга была выдзелены ў 2002 годзе з акругі Паўднёва-Усходні Ачэх.
 
## Насельніцтва 
Паводле перапісу 2008 года, на тэрыторыі акругі пражывала 74151 чалавек. 

## Адміністрацыйны падзел 
Акруга Гаёлуэс падзяляецца на наступныя раёны:

* Блангкеджэрэн
* Кута-Панджанг
* Пінінг
* Рыкіт-Гайб
* Тэрангон
* Путры-Бетунг
* Бланг-Пегаён
* Дэбун-Геланг
* Бланг-Джэранго
* Трыпе-Джая
* Пантан-Чуача

Катэгорыя:Акругі правінцыі Ачэх
Паўднёва-Заходні Ачэх

**Акруга Паўднёва-Заходні Ачэх** () — акруга ў правінцыі Ачэх. Адміністрацыйны цэнтр — горад Блангпідзіе.

## Гісторыя 
Акруга была выдзелены ў 2002 годзе з акругі Паўднёвы Ачэх.

## Насельніцтва 
Паводле перапісу 2008 года, на тэрыторыі акругі пражывала 125354 чалавекі.

## Адміністрацыйны падзел 
Акруга Паўднёва-Заходні Ачэх дзеліцца на наступныя раёны:

* Бабах-Рот
* Блангпідзіе
* Джёмпа
* Куала-Батэе
* Лембах-Сабіл
* Мангенг
* Сетыя
* Сусох
* Танган-Танган

Катэгорыя:Акругі правінцыі Ачэх
Усходні Ачэх

**Акруга Усходні Ачэх** () — акруга ў правінцыі Ачэх. Адміністрацыйны цэнтр — горад Ідзі Раёк.

## Гісторыя 
Доўгі час акруга была адной з асноўных зон дзеяння руху Свабодны Ачэх.

## Насельніцтва 
Паводле перапісу 2008 года, на тэрыторыі акругі пражывала 352927 чалавек.

## Эканоміка 
На тэрыторыі акругі маюцца багатыя радовішчы нафты, здабываюцца жалеза і свінец. Развітыя рыбалоўства і харчовая прамысловасць. Маюцца пальмавыя і каўчукавыя плантацыі, вырошчваецца какава.

## Адміністрацыйны падзел 
Акруга Усходні Ачэх дзеліцца на наступныя раёны:

* Банда-Алам
* Бірэм-Баён
* Даруль-Аман
* Ідзі-Раёк
* Ідзі-Тунонг
* Індра-Макмур
* Джулок
* Мадат
* Нурусалам
* Пантэ-Бідары
* Пёдава
* Пёрёлак
* Заходні Пёрёлак
* Усходні Пёрёлак
* Рантау-Селамат
* Ранто-Пёрёлак
* Сербаджады
* Сімпанг-Джэміх
* Сімпанг-Улім
* Сунгай-Рая
* Даруль-Іксан

Катэгорыя:Акругі правінцыі Ачэх
Заходні Ачэх

**Акруга Заходні Ачэх** () — акруга ў правінцыі Ачэх. Адміністрацыйны цэнтр — горад Меулабох.

## Гісторыя 
У 2004 годзе акруга стала адной з асноўных ахвяр землятрусу ў Індыйскім акіяне.

## Насельніцтва 
Паводле перапісу 2008 года, на тэрыторыі акругі пражывала 176199 чалавек.

## Эканоміка 
Эканоміка акругі заснавана на вытворчасці пальмавага алею.

## Адміністрацыйны падзел 
* Аранган-Ламбалек
* Бубон
* Джахан-Пахлаван
* Кавай XVI
* Меўрэуба
* Пантэ-Чэўрэумен
* Пантон-Рэу
* Самаціга
* Сунгаі-Мас
* Войла
* Войла-Барат
* Войла-Цімур

Катэгорыя:Акругі правінцыі Ачэх

Акруга Заходні Ачэх дзеліцца на наступныя раёны:
Цэнтральны Ачэх

**Акруга Цэнтральны Ачэх** () — акруга ў правінцыі Ачэх. Адміністрацыйны цэнтр — горад Такенган.

## Насельніцтва 
Паводле перапісу 2008 года, на тэрыторыі акругі пражывала 175527 чалавек. Большасць насельніцтва акругі належыць да народнасці гаё.

## Эканоміка 
Акруга з'яўляецца асноўным цэнтрам вытворчасці кавы ў правінцыі Ачэх.

## Адміністрацыйны падзел 
Акруга Цэнтральны Ачэх дзеліцца на наступныя раёны:

* Лінге
* Бінтанг
* Лут-Тавар
* Кебаякан
* Пегасінг
* Бебесэн
* Куте-Пананг
* Сіліх-Нара
* Кетол
* Чэлала
* Джагонг-Джэгет
* Ату-Лінтанг
* Біс
* Русіп-Антара

Катэгорыя:Акругі правінцыі Ачэх
Бенэрмерыях

**Акруга Бенэрмерыях** () — акруга ў правінцыі Ачэх. Адміністрацыйны цэнтр — горад Сімпанг Ціга Редэлонг.

## Гісторыя 
Акруга была выдзелены ў 2003 годзе з акругі Цэнтральны Ачэх.

## Насельніцтва 
Паводле перапісу 2008 года, на тэрыторыі акругі пражывала 121870 чалавек. 25% насельніцтва складаюць гаё, 40% — ачэх, 30% — яванцы.

## Адміністрацыйны падзел 
Акруга Бенермерыях дзеліцца на наступныя раёны:

* Бандар
* Букіт
* Пермата
* Пінту-Рыме-Гаё
* Шах-Утама
* Ціманг-Гайах
* Віх-Песам
* Месідах
* Гаях-Пуціх
* Бенэр-Келіпах

Катэгорыя:Акругі правінцыі Ачэх
Лхаксёмаве

**Лхаксёмаве** () — горад у Інданезіі, размешчаны на тэрыторыі правінцыі Ачэх. Другі па колькасці насельніцтва горад правінцыі.
Лхаксёмаве размешчаны на адлегласці прыблізна 200 кіламетраў на ўсход ад Банда-Ачэха, адміністрацыйнага цэнтра правінцыі.

## Этымалогія 
Назва горада паходзіць ад зліцця двух слоў мовы ачэх: «Lhok» — заліў і «Seumawe» — варонка на вадзе.

## Насельніцтва 
Паводле дадзеных афіцыйнага перапісу 2010 года, насельніцтва складала 129251 чалавек . Дынаміка колькасці насельніцтва горада па гадах:

Катэгорыя:Гарады Інданезіі
Баравое (возера, басейн Галбіцы)

**Бараво́е, Баро́ва** — возера ў Пастаўскім раёне Віцебскай вобласці Беларусі ў басейне ракі Галбіца, за 30 км у напрамку на ўсход ад горада Паставы, за 2 км на паўднёвы ўсход ад вёскі Дунілавічы. 

Плошча паверхні возера 0,49 км². Даўжыня 0,92 км, найбольшая шырыня 0,54 км. Найбольшая глыбіня 16 м, сярэдняя 5,5 м. Плошча вадазбору 3 км². Катлавіна круглаватай формы са спадзістымі схіламі. Усходні бераг пясчаны, заходні забалочаны. Возера слаба зарастае.

У возеры водзяцца шчупак звычайны, лешч, плотка, гусцяра, лінь, краснапёрка, судак. Сустракаецца язь.

## Літаратура 
*  — С. 287.
* 
* 

Катэгорыя:Азёры Віцебскай вобласці
Катэгорыя:Азёры Пастаўскага раёна
Паўночны Ачэх

**Акруга Паўночны Ачэх** () — акруга ў правінцыі Ачэх. Акруга акружае муніцыпалітэт Лхаксёмаве (былую сталіцу акругі), адміністрацыйны цэнтр — горад Лхаксукон.

## Гісторыя 
У 2001 годзе былая сталіца акругі - горад Лхаксёмаве - быў вылучаны ў асобны муніцыпалітэт.
насельніцтва

Паводле перапісу 2008 года, на тэрыторыі акругі пражывала 525785 чалавек.

## Эканоміка 
Акруга Паўночны Ачэх з'яўляецца найбуйнейшым прамысловым рэгіёнам Інданезіі па-за Джакарты дзякуючы сваёй нафта- і газаздабычы. У галіне сельскай гаспадаркі акруга з'яўляецца адным з найбуйнейшых вытворцаў рысу.

## Адміністрацыйны падзел 
Акруга Паўночны Ачэх дзеліцца на наступныя раёны:

* Бактыя
* Банда-Баро
* Заходняя Бактыя
* Чот-Гірек
* Дэвантара
* Кута-Макмур
* Лангкахан
* Лхаксукон
* Матанг-Кулі
* Мёрах-Мулія
* Муара-Бату
* Нібонг
* Нісам
* Пая-Баконг
* Самудэра
* Саванг
* Сёнудон
* Сімпанг-Кёрамат
* Танах-Луас
* Танах-Джамбо-Ае
* Танах-Пасір
* Шамталіра-Арон
* Шамталіра-Баю

Катэгорыя:Акругі правінцыі Ачэх
Баравое (возера, басейн Ласіцы)

**Бараво́е** — возера ў Пастаўскім раёне Віцебскай вобласці, у басейне ракі Ласіца, за 32 км у напрамку на ўсход ад горада Паставы.

Плошча паверхні 0,24 км². Даўжыня 0,82 км, найбольшая шырыня 0,43 км. Найбольшая глыбіня возера 15 м, сярэдняя каля 6 м. Плошча вадазбору 6,25 км².
Схілы катлавіны возера на паўночным захадзе стромкія. Берагавая лінія звілістая. Берагі пясчаныя.

Пратокай злучана з возерам Крывое, выцякае ручай у возера Круглае.

## Літаратура 
* 
*  — С. 287.

Катэгорыя:Азёры Віцебскай вобласці
Катэгорыя:Азёры Пастаўскага раёна
Масівы ў C++

**Масівы ў C++** — структуры даных мовы праграмавання C++, якія ўтрымліваюць звязаныя адзін з адным аднатыпныя элементы гэтых даных.

## Прымяненне масіваў 
У розных сферах народнай гаспадаркі неабходна структураваць і аналізаваць вялікую колькасць аднатыпных даных. Для аўтаматызацыі і спрашчэння гэтага працэсу выкарыстоўваюцца масівы. Масівы — адзін з элементаў кіруючых структур у C++.

## Аб'яўленне масіваў 
У мове С++ масівы аб'яўляюцца наступным чынам:

```cpp
int a[100];
```
   

Тут "int a[100]" — масіў з сотняй элементаў цэлага тыпу.

### Прыклад праграмы: заданне масіву з пячатных сімвалаў і вывад яго на экран 
```cpp
#include  // падключэнне стандартнай бібліятэкі
#include 

main() // пачатак цела праграмы
{

  char z[ 8 ] = { a, b, c, d, e, f, g, h }; // заданне сімвальнага масіву з васьмі элементаў
  cout > a[i];
}

  max =a[1];

// прысваенне першаму элементу значэнне максімальнага і далейшае параўнанне з астатнімі элементамі 

  for (i = 2; i  max) max = a[i];
}
  cout << "Максімальны элемент вектара: %i\n",max << endl;

return 0;
}
```

## Літаратура 
*C++ How to Program (8th Edition)*. By : Paul Deitel , Harvey Deitel. Pages : 1104. Year : 2011. Publisher : Prentice Hall. ISBN-13: 978-0132662369

Катэгорыя:C++
Фама Сільвестравіч Варанецкі

**Фама́ Сільве́стравіч Варане́цкі** (нар. , в. Траскоўшчына,  — 29 лістапада 2022) — беларускі акцёр, педагог. Заслужаны артыст Беларусі (1990).  

## Біяграфія 
Нарадзіўся 23 сакавіка 1938 года.

У 1961 годзе скончыў Беларускі тэатральна-мастацкі інстытут. Працаваў у Беларускім тэатры імя Якуба Коласа. З 1971 года — акцёр Тэатра імя Янкі Купалы. З 1990 года выкладаў у Беларускай акадэміі мастацтваў, прафесар.

Памёр 29 лістапада 2022 года.

## Творчасць 
Напачатку выконваў ролі герояў, потым пераважна характарныя. Сярод лепшых роляў у тэатры імя Якуба Коласа: Раскольнікаў («Злачынства і кара» паводле Фёдара Дастаеўскага), Леанідзік («Мой бедны Марат» Аляксея Арбузава), Віктар («Варшаўская мелодыя» Леанід Зорына); у тэатры імя Я. Купалы: Салянік («Радавыя» Аляксея Дударава), Паніч («Раскіданае гняздо» Янкі Купалы), Жабрак («Страсці па Аўдзею» Уладзіміра Бутрамеева), Настаўнік («Безыменная зорка» Міхаіла Себасцьяна), Клеон («…Забыць Герастрата!» Рыгора Горына).

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Заслужаныя артысты Беларускай ССР
Катэгорыя:Акцёры Беларусі
Катэгорыя:Выпускнікі Беларускай акадэміі мастацтваў
Катэгорыя:Постаці Нацыянальнага акадэмічнага драматычнага тэатра імя Якуба Коласа
Катэгорыя:Постаці Нацыянальнага акадэмічнага тэатра імя Янкі Купалы
Катэгорыя:Выкладчыкі Беларускай акадэміі мастацтваў
Адольф Усцінавіч Варановіч

**Адольф Усцінавіч Варановіч** (, в. Мікольцы, , Мінская вобласць — 2001, в. Мікольцы, Мядзельскі раён) — беларускі пісьменнік.

## Біяграфія 
Нарадзіўся  года ў вёсцы Мікольцы ў сялянскай сям'і. Пасля заканчэння Мядзельскай сярэдняй школы (1957) паступіў у Мінскае мастацкае вучылішча (скончыў у 1960). Працаваў у мастацкай майстэрні Аршанскага льнокамбіната мастаком па тканінах, а таксама ў дзіцячай мастацкай школе выкладчыкам. З 1989 г. - член сцэнарна-рэдакцыйнай калегіі Дзяржаўнага камітэта БССР па тэлебачанні і радыёвяшчанні.

Член Саюза пісьменнікаў Беларусі з 1979 года.

Памёр у 2001 годзе ў Мікольцах. Пахаваны там жа.

## Творчасць 
Першыя апавяданні апублікаваў у 1970 г. (штотыднёвік «Літаратура і мастацтва»). Выдаў кнігі аповесцей і апавяданняў «Высокі падмурак» (1978), «Агні хат» (1986).

## Літаратура 
* Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. Т.4: Варанецкі — Гальфстрым / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш. — Мн.: БелЭн, 1997. — Т. 4. — 480 с. — 10 000 экз. — ISBN 985-11-0090-0

Катэгорыя:Беларускамоўныя пісьменнікі
Катэгорыя:Пісьменнікі Беларусі
Катэгорыя:Выпускнікі Мінскага дзяржаўнага мастацкага каледжа імя А. К. Глебава
Варановіч

**Варановіч** — беларускае прозвішча.

## Вядомыя носьбіты 
* Адольф Усцінавіч Варановіч — беларускі пісьменнік.
* Валерый Леанідавіч Варановіч (нар. 1965) — беларускі мовазнаўца.
* Васіль Васілевіч Варановіч — беларускі танцоўшчык, балетмайстар
* Іосіф Робертавіч Варановіч — беларускі вучоны ў галіне артапедыі
* Тадэвуш Валянцінавіч Варановіч (нар. 1956) — суддзя Канстытуцыйнага Суда Рэспублікі Беларусь.

## Гл. таксама 
* Варанецкі
Варанілавічы

**Варані́лавічы** (, ) — аграгарадок у Пружанскім раёне Брэсцкай вобласці. Уваходзіць у склад Ружанскага сельсавета. За 45 км на паўночны ўсход ад г.Пружаны, 130 км ад Брэста, 30 км ад чыгуначнай станцыі Косава-Палескае.

Да 1 снежня 2009 года вёска ўваходзіла ў склад Варанілавіцкага сельсавета.

## Насельніцтва 
* 360 жыхароў, 148 двароў (1995)

## Інфраструктура 
* Сярэдняя школа
* Клуб і бібліятэка
* Камбінат бытавога абслугоўвання
* Аддзяленне сувязі

## Памятныя мясціны 
* Царква

## Літаратура 
* Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. Т.4: Варанецкі — Гальфстрым / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш. — Мн.: БелЭн, 1997. — Т. 4. — 480 с. — 10 000 экз. — ISBN 985-11-0090-0

## Спасылкі 
Катэгорыя:Ружанскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Пружанскага раёна
Мікалай Фёдаравіч Варвашэвіч

**Мікалай Фёдаравіч Варвашэвіч** (, в. Раздзялавічы, , Брэсцкая вобласць — ) — беларускі рэжысёр. Заслужаны работнік культуры Беларусі (1975).

## Біяграфія 
Скончыў Ленінградскі інстытут тэатра, музыкі і кінематаграфіі (1961). З 1964 года дырэктар Дома культуры ў Слоніме, адначасова рэжысёр, з 1967 года дырэктар народнага тэатра. З 1990 года дырэктар і галоўны рэжысёр Слонімскага драматычнага тэатра.

Пахаваны ў Свіслачы на радзіме ягонай жонкі.

## Твочрасць 
Сярод пастановак: «Прымакі» Я. Купалы (1993), «Лекі ад кахання» (1992) і «Каханне з падманам» (1995) паводле п’ес У. Галубка «Пісаравы імяніны» і «Ветрагоны», «Хітрыкі бабы Ягі» А. Якімовіча.

## Сям’я 
У шлюбе з Святланай Міхайлаўнай Варвашэвіч, актрысай Слонімскага народнага тэатра.

## Літаратура 
* Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. Т.4: Варанецкі — Гальфстрым / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш. — Мн.: БелЭн, 1997. — Т. 4. — 480 с. — 10 000 экз. — ISBN 985-11-0090-0

Катэгорыя:Рэжысёры Беларусі
Катэгорыя:Рэжысёры паводле алфавіта
Катэгорыя:Заслужаныя работнікі культуры Беларускай ССР
Катэгорыя:Постаці Слонімскага драматычнага тэатра
Вылячэнне паралізаванага ў Віфездзе

[thumb|250px|Вылячэнне паралізавага ў Віфездзе, [Джакама Пальма, 1592]]
**Вылячэнне паралізавага ў Віфездзе** — Евангельская падзея, адзін з цудаў Ісуса Хрыста.

## Біблейскае апавяданне 
Запісаны ў Евангеллі ад Яна 5:1-18. Згодна новазаветняго апавядання гэты цуд адбылося каля Авечай брамы недалёка ад фантана або сажалкі, гэтае месца на арамейскай мове называецца Віфезда. Тут знаходзілася вялікая колькасць людзей з абмежаванымі магчымасцямі — сляпыя, кульгавыя, паслабленыя. Лічылася, што час ад часу да вады зыходзіў Божы Анёл і варушыў ваду; і той, хто першы паспяваў увайсці ў воду, ацаляўся.

Адным з нямоглых быў мужчына, які быў інвалідам на працягу трыццаці васьмі гадоў. Ісус, убачыўшы яго і даведаўшыся, што ён быў у такім стане на працягу доўгага часу, спытаўся ці хоча ён ацаліцца. Нямоглы адказаў, што ў яго няма нікога, каб дапамагчы яму ўвайсці першым ў купальню, калі парушыцца вада. Таму яму ніколі не ўдавалася ўвайсці першым у ваду. На гэта Ісус сказаў яму: «Устань, вазьмі пасцель сваю і ідзі».

Мужчына ўстаў і адразу вылячыў; ён узяў сваю пасцель і пайшоў дахаты. Дзень, у які адбыўся цуд, была субота. Таму так яўрэі сказалі вылечанаму чалавеку, што ў суботу закон забараняе несці сваі рэчы. Аднак вылячоны сказаў, што ацаліўшы яго чалавек сказаў яму ўзяць пасцель і ісці. Але паколькі ён не ведаў імя Ісуса, то нічога не мог паведаміць яўрэям.

Пазней Ісус сустрэў яго ў храме і сказаў яму: «Вось, ты стаў здаровы; не грашы болей, каб не сталася з табою чаго горшага». Аднак вылячоны чалавек пайшоў і абвясціў іўдзеям, што яму ацаліў Ісус, а іўдзейскія ўлады пачалі пераслед Ісуса.

## Спасылкі 
Катэгорыя:Цуды Ісуса Хрыста
Підзіджая

**Акруга Підзіджая** () — акруга ў правінцыі Ачэх. Адміністрацыйны цэнтр — горад Меўрэуду.

## Гісторыя 
Акруга была выдзелена ў 2007 годзе з акругі Підзі.

## Насельніцтва 
Паводле перапісу 2008 года, на тэрыторыі акругі пражывала 139779 чалавек.

## Адміністрацыйны падзел 
Акруга Підзіджая дзеліцца на наступныя раёны:

* Бандар-Дуа
* Бандар-Бару
* Джангка-Буя
* Мёрах-Дуа
* Меўрэуду
* Пантэ-Раджа
* Трыенгадэнг
* Улім

Катэгорыя:Акругі правінцыі Ачэх
Підзі

**Акруга Підзі** () — акруга ў правінцыі Ачэх. Адміністрацыйны цэнтр — горад Сіглі.

## Гісторыя 
У старажытнасці ў гэтых месцах знаходзілася незалежная дзяржава Педыр, якая разам з Ачэхам змагаліся супраць партугальцаў.

У XX стагоддзі акруга Підзі стала радзімай руху «Свабодны Ачэх».

## Насельніцтва 
Паводле дадзеных на 2008 год на тэрыторыі акругі пражывала 742019 чалавек.

## Адміністрацыйны падзел 
Акруга Підзі дзеліцца на наступныя раёны:

* Батэе
* Дэліма
* Гёмпанг
* Глумпанг-Баро
* Глумпанг-Ціга
* Грон Грон
* Індраджая
* Кёмала
* Кёмала-Танджонг
* Сіглі
* Манэ
* Міла
* Муара-Ціга
* Муціара
* Муціара-Цімур
* Паданг-Ціджы
* Пёкан-Баро
* Підзі
* Сакти
* Сімпанг-Ціга
* Тангсе
* Ціро
* Ціцёэ

Катэгорыя:Акругі правінцыі Ачэх
Наганрая

**Акруга Наганрая** () — акруга ў правінцыі Ачэх. Адміністрацыйны цэнтр — горад Сука-Макмуе.

## Гісторыя 
Акруга была выдзелены ў 2002 годзе з акругі Заходні Ачэх.

## Насельніцтва 
Паводле перапісу 2008 года, на тэрыторыі акругі пражывала 144944 чалавекі.

## Адміністрацыйны падзел 
Акруга Наганрая дзеліцца на наступныя раёны:

* Бётонг
* Даруль-Макмур
* Куала
* Сёнаган
* Сёнаган-Цімур
* Таду Рая
* Куала-Песісір
* Сука Макмуэ

Катэгорыя:Акругі правінцыі Ачэх
Х’ю Хефнер

'''Х'ю Хефнер''' (; нар.  г., Чыкага, ЗША -- ) — амерыканскі выдавец, заснавальнік і шэф-рэдактар часопіса «Playboy»; заснавальнік кампаніі Playboy Enterprises.
 годзе]]

Х'ю Хефнер нарадзіўся ў настаўніцкай сям'і: яго маці — Грэйс Кэралайн Суонсан, бацька — Глен Лусіус Хефнер. Скончыў школу ў Чыкага; ў 1944 уступіў у войска, ваяваў у апошнія месяцы Другой сусветнай вайны. Пасля войска Х'ю Хефнер скончыў псіхалагічны факультэт Ілінойскага ўніверсітэта ў Урбане-Шампейн. Ідэі для часопіса «Плэйбой» з'явіліся ў яго яшчэ ў студэнцкія гады: ён захапіўся выдавецтвам, падпрацоўваў рэдактарам часопіса Shaft, маляваў карыкатуры для часопісаў. У снежні 1953 выходзіць першы выпуск часопіса «Плэйбой» з Мэрылін Манро на вокладцы накладам 70000 асобнікаў. 

## Спасылкі 
* Афіцыйны сайт «Playboy»
* Х'ю Хефнер у twitter
* 

Катэгорыя:Выдаўцы ЗША
Катэгорыя:Playboy
Катэгорыя:Пахаваныя на Вествудскіх могілках
Ачэх-Джая

**Акруга Ачэх-Джая** () — акруга ў правінцыі Ачэх. Адміністрацыйны цэнтр — горад Чаланг.

## Гісторыя 
Акруга была утворана 22 ліпеня 2002 года шляхам выдзялення з акругі Заходні Ачэх.

У выніку цунамі, якое прыйшло ў 2004 годзе пасля землятрусу ў Індыйскім акіяне, была разбурана сталіца акругі, і ўрад Інданезіі прыняў рашэнне, што адноўлены горад будзе размяшчацца далей ад узбярэжжа.

## Насельніцтва 
Паводле перапісу 2008 года, на тэрыторыі акругі пражывала 74532 чалавека.

## Эканоміка 
Эканоміка акругі заснавана на сельскай гаспадарцы і вытворчасці пальмавага алею.

## Адміністрацыйны падзел 
Акруга Ачэх-Джая дзеліцца на наступныя раёны :

* Джая
* Круэнг-Сабээ
* Панга
* Сампайніэт
* Сеція-Бакты
* Тэўном

Катэгорыя:Акругі правінцыі Ачэх
Вялікі Ачэх

**Акруга Вялікі Ачэх** () — акруга ў правінцыі Ачэх. Акруга акружае муніцыпалітэт Банда-Ачэх (сталіцу правінцыі), Адміністрацыйны цэнтр — горад Джантха.

## Гісторыя 
У выніку цунамі, якое прыйшло ў 2004 годзе пасля землятрусу ў Індыйскім акіяне, востраў Руса, які знаходзіцца ў раёне Лхаёнг, змяніў сваю форму. Гэты востраў мае важнае значэнне, так як з'яўляецца крайнім паўночна-заходнім пунктам Інданезіі і менавіта ад яго адлічваецца ў гэтым кірунку марскія межы.

## Насельніцтва 
Паводле перапісу 2008 года, на тэрыторыі акругі пражывала 310811 чалавек.

## Эканоміка 
Эканоміка акругі заснавана на вырошчванні гваздзікі, мушкатовага арэха, рысу і вытворчасці пальмавага алею.

## Адміністрацыйны падзел 
Акруга Вялікі Ачэх дзеліцца на наступныя раёны :

* Байтусалам
* Бланг-Бінтанг
* Дарул-Імарах
* Дарусалам
* Індрапуры
* Інгін-Джая
* Кота-Джантха
* Круенг-Барона-Джая
* Кута-Баро
* Кута-Гот-Гліе
* Кута-Малака
* Лембах-Сеулавах
* Леупунг
* Лхонга
* Лхаёнг
* Месджыд-Рая
* Мантасік
* Пеўкан-Бада
* Пуло-Ачэх
* Меўлімеум
* Сімпанг-Ціга
* Сука-Макмур

Катэгорыя:Акругі правінцыі Ачэх
Банда-Ачэх

**Банда-Ачэх** (; раней называўся Кутараджа) — сталіца і самы буйны горад у правінцыі Ачэх у Інданезіі, на паўночным узбярэжжы вострава Суматра.

Колькасць насельніцтва ў 2006 годзе складала прыкладна 260 тысяч чалавек (у 1946 — 11 тысяч, у 1961 — 34 тысячы).

У горадзе маюцца чыгуначная станцыя і міжнародны аэрапорт імя султана Іскандара Муда.

Да 26 снежня 2004 года Банда-Ачэх быў параўнальна малавядомы. Але землятрус у Індыйскім акіяне, што здарыўся ў гэты дзень, і цунамі, якое рушыла за ім, значна разбурылі горад, каля 130 тысяч чалавек загінулі, дзясяткі тысяч былі параненыя.

## Гарады-пабрацімы 
## Геаграфія 
### Клімат 

Катэгорыя:Гарады Інданезіі
Біроэн (акруга)

**Акруга Біроэн** () — акруга ў правінцыі Ачэх. Адміністрацыйны цэнтр — горад Біроэн.

## Гісторыя 
Акруга была выдзелены ў 2000 годзе з акругі Паўночны Ачэх. Да мая 2003 года на яе тэрыторыі дзейнічаў рэжым ваеннага становішча з-за дзеянняў руху Свабодны Ачэх. У 2004 годзе акруга стала ахвярай землятрусу ў Індыйскім акіяне.

## Насельніцтва 
Паводле перапісу 2008 года, на тэрыторыі акругі пражывала 372799 чалавек.\

## Адміністрацыйны падзел 
Акруга Бірёэн дзеліцца на наступныя раёны:

* Гандапура
* Джангка
* Джоніб
* Джомпа
* Джулі
* Кота Джуанг
* Макмур
* Пандрах
* Пёдада
* Пёсанган
* Пёсанган Селатан
* Пёсанган Сіблах Круэнг
* Пёлімбанг
* Самаланга
* Сімпанг Мамплам

Катэгорыя:Акругі правінцыі Ачэх
Чэмпіянат свету па снукеры 2008

**Чэмпіянат свету 2008** (, таксама вядомы як *888.com World Snooker Championship 2008* — ад назвы спонсара) — прафесійны рэйтынгавы турнір па снукеры, які праходзіў з 19 красавіка па 5 мая 2008 года на арэне тэатра Крусібл, у Шэфілдзе, Англія. Турнір стаў 74-м розыгрышам чэмпіянату свету, які быў заснаваны ў 1927 годзе. Кампанія 888 Holdings у трэці раз спансавала чэмпіянат свету. Прызавы фонд турніру склаў £1,050,000, з якіх £250,000 атрымаў пераможца.

## Асноўная сетка 
## Спасылкі 
* Чэмпіянат свету 2008 на Snooker.org 
* Статыстыка чэмпіянату свету 2008 на CueTracker.net 

Катэгорыя:Чэмпіянат свету па снукеры
Катэгорыя:2008 год у снукеры
Катэгорыя:Спорт у Англіі ў 2008 годзе
Катэгорыя:Снукерны сезон 2007/2008
Катэгорыя:Снукерныя турніры ў Англіі
Катэгорыя:2008 год у Шэфілдзе
Катэгорыя:Красавік 2008 года
Катэгорыя:Май 2008 года
Альбярцінскае

**Альбярці́нскае** — возера ў Слонімскім раёне Гродзенскай вобласці Беларусі ў басейне ракі Іса, на ўсходняй ускраіне горада Слонім.

Плошча паверхні возера 0,45 км², даўжыня 0,75 км. Найбольшая глыбіня 8 м, сярэдняя каля 4 м. Плошча вадазбору 1,15 км². Праз возера працякае рака Іса

## Літаратура 
* 
* Блакітны скарб Беларусі: Рэкі, азеры, вадасховішчы / Маст.: Ю. А. Тарэеў, У. І. Цярэнцьеў — Мн.: БелЭн, 2007. — 480 с.

Катэгорыя:Азёры Слонімскага раёна
Рыау (правінцыя)

**Рыау** () — правінцыя ў Інданезіі, на востраве Суматра. На паўночным усходзе мае марскую мяжу з Малайзіяй, а таксама з інданезійскімі правінцыямі: на ўсходзе з Астравамі Рыау, на поўдні Джамбі, на паўднёвым захадзе — Заходняй Суматрай, на паўночным захадзе — Паўночнай Суматрай.

Адміністрацыйны цэнтр — горад Пеканбару. Насельніцтва — 5 538 367 чал. (на 2010 год).

Астравы Рыау былі вылучаныя ў асобную правінцыю ў 2004 годзе.

## Адміністрацыйны падзел 
Правінцыя Рыау дзеліцца на 10 акруг і 2 гарадскія муніцыпалітэты:
Карымун (акруга)

**Акруга Карымун** — акруга ў інданезійскай правінцыі Астравы Рыау.

## Геаграфія 
Акруга Карымун складаецца з 198 астравоў, з якіх заселеныя 67. Найбуйнейшыя астравы — Вялікі Карымун і Кундур. Плошча акругі 7984 км², з якіх 1524 км² прыпадае на сушу, а 6460 км² — на водную паверхню.

## Спасылкі 
* Афіцыйны сайт 

Карымун
Сябры (тэлесерыял)

**Сябры** () — амерыканскі камедыйны тэлевізійны серыял, створаны рэжысёрамі Дэвідам Крэйнам і Мартай Каўфман. Прэм’ерныя паказы ўсіх дзесяці сезонаў выходзілі ў эфір на тэлеканале NBC з 22 верасня 1994 па 6 мая 2004 года. У цэнтры сюжэту шасцёра сяброў, якія жывуць на Манхэтане, адным з раёнаў Нью-Ёрка. Серыял «Сябры» быў спрадзюсаваны кампаніяй «Брайт/Каўфман/Крэйн прадакшэнс» () сумесна са студыяй Warner Bros. Television. Першапачаткова выканаўчымі прадзюсарамі серыяла былі Кевін Брайт, Марта Каўфман і Дэвід Крэйн, а ў наступных сезонах з’явіліся і іншыя.

Марта Каўфман і Дэвід Крэйн пачалі працу над серыялам пад назвай «Кавярня Бяссонніца» з лістапада па снежань 1993 года. Яны прадставілі ідэю Кевіну Брайту, з якім працавалі раней, і разам яны склалі сцэнарый на сямі старонках для NBC. Пасля некалькіх правак і змяненняў сцэнарыя, уключаючы другую назву серыяла «Сябры як мы», серыял атрымаў канчатковую назву «Сябры». Здымка серыяла праходзіла на Warner Bros. Studios у Бербанку, Каліфорнія. Фінальны эпізод (236-ю серыю), паказаны 6 мая 2004 года, паглядзела 52,5 мільёна амерыканскіх тэлегледачоў, што зрабіла яго чацвёртым па папулярнасці фінальным эпізодам у гісторыі тэлебачання і самым папулярным эпізодам дзесяцігоддзя.

«Сябры» здабываў станоўчыя водгукі на працягу ўсяго паказу, стаўшы адным з самых папулярных сіткомаў усіх часоў. Серыял атрымаў мноства ўзнагарод і агулам атрымаў 63 намінацыі прэміі «Эмі». Пасля прэм’еры серыял адразу стаў хітом, нязменна застаючыся ў першай дзясятцы рэйтынгаў папулярнасці. Шматлікія крытыкі лічаць яго за адзін з найлепшых шоў у гісторыі тэлебачання, уключаючы TV Guide, які паставіў серыял на 21 месца ў спісе 50 самых лепшых тэлевізійных шоў усіх часоў. У 1997 годзе «Эпізод з відэа з выпускнога балю» заняў 100-е месца ў спісе 100 найвялікшых эпізодаў усіх часоў паводле версіі TV Guide. Апрача таго, у 2013 годзе серыял «Сябры» заняў 24-е месца ў спісе 101 найлепшага сцэнарыя для тэлебачання ўсіх часоў па версіі Гільдыі сцэнарыстаў.

Стаўшы фаварытам кінакрытыкаў і камерцыйна паспяховым культурным феноменам, серыял зрабіў значны культурны ўплыў. Кавярня «Цэнтральная кавярня» (), якая займала віднае месца ў сіткоме, мае розныя імітацыі па ўсім свеце. Усе дзесяць сезонаў серыяла даступныя ў стандартным разрозненні на DVD і ў фармаце высокай якасці на Blu-ray. Пасля заканчэння серыяла быў зняты спін-оф пра аднаго з галоўных герояў «Сяброў» з аднайменнай назвай «Джоўі».

## Спасылкі 
* 
*  
* 


Катэгорыя:Тэлесерыялы 1994 года
Катэгорыя:Фільмы ЗША 1994 года
Катэгорыя:Тэлесерыялы ЗША
Катэгорыя:Сітуацыйная камедыя
Катэгорыя:Фільмы пра Нью-Ёрк
Катэгорыя:Тэлесерыялы Warner Bros. Television
Катэгорыя:Тэлесерыялы на англійскай мове
Бінтан (акруга)

**Акруга Бінтан** — акруга ў інданезійскай правінцыі Астравы Рыау. Тэрыторыю акругі складае ўвесь востраў Бінтан за выключэннем горада Танджунг-Пінанг, які карыстаецца унутраным самакіраваннем.

## Геаграфія 
Акруга размешчаная ў 40 км на паўднёвы ўсход ад Сінгапура і мае плошчу 1335 км². Паводле дадзеных перапісу 2010 года яго насельніцтва складае больш за 142 тысяч чалавек. Вядомыя месцы Биітана — пляж Трыкора і курорт Бінтан.

## Аэрапорты 
Акрамя міжнароднага аэрапорта імя Раджы Хаджы Фысабіліла ў Танджунг-Пінанге на поўдні вострава, у 2012 годзе прыватнай кампаніяй пачата будаўніцтва аэрапорта ў Лагое на поўначы вострава. Арыентаваны тэрмін яго ўступлення ў строй — 2014 год.

## Спасылкі 
* Афіцыйны сайт

Бінтан
Лінга (акруга)

**Акруга Лінга** () — акруга ў правінцыі Астравы Рыау. Адміністрацыйны цэнтр — горад Дайк.

## Насельніцтва 
Згодна з ацэнкай 2006 года, на тэрыторыі акругі пражывала 86150 чалавек.

## Адміністрацыйны падзел 
Акруга дзеліцца на наступныя раёны:

* Заходні Сінкеп
* Сінгкеп
* Лінга
* Паўночны Лінга
* Сенаянг

## Спасылкі 
* http://regionalinvestment.com/newsipid/en/displayprofil.php?ia=2104

Катэгорыя:Акругі правінцыі Астравы Рыау
Астравы Анамбас (акруга)

**Астравы Анамбас** () — акруга ў інданезійскай правінцыі Астравы Рыау. Уключае архіпелаг Анамбас. Вылучаны з акругі Натуна ў 2008 годзе.

Акруга мае вялікія запасы прыроднага газу, які экспартуецца ў Сінгапур і Малайзію. Востраў Матакі з'яўляецца базай пошуку нафтавых радовішчаў.

Найбуйнейшы востраў акругі, Пулау-Бауа (), уяўляе сабой лагуну з празрыстай вадой і караламі. У глыбіні вострава знаходзіцца вадаспад. Патанулыя суда сталі месцам пражывання марскіх раслін і жывёл, што стварыла цікавыя месцы для падводнага плавання.

## Спасылкі 
* 

Астравы Анамбас
Натуна (акруга)

**Натуна** () — акруга ў інданезійскай правінцыі Астравы Рыау. У склад акругі ўваходзь 272 вострава.

Астравы размяшчаюцца ў Паўднёва-Кітайскім моры. На поўначы акруга мяжуе з В’етнамам і Камбоджай, на поўдні — з Паўднёвай Суматрай і Джамбі, на захадзе — з Малайзіяй, на ўсходзе — з Усходняй Малайзіяй і Заходнім Калімантанам.

Акруга мае вялікія запасы нафты (14,3 млрд. барэляў) і прыроднага газу (112,3 млрд. барэляў).

## Спасылкі 
Натуна
Самара (прыток Волгі)

**Самара** — рака ў Арэнбургскай і Самарскай абласцях Расіі, левы прыток Волгі. Даўжыня — 594 км, плошча басейна — 46,5 тыс. км². Сярэднегадавы расход вады — у сярэднім цячэнні 50 м³/с. Ля вусця ракі размешчаны горад Самара.

Даліна Самары асіметрычная, шырынёй да 10—16 км. З левага боку на ўсім працягу даліны спадзістыя схілы, справа — даліна абмежавана ўзвышшам. Мінералізацыя вады ў Самары складае ад 503,7 да 839,0 мг/л. Вада адносіцца да гідракарбанатнага класу, кальцыевай групы, але з падвышаным утрыманнем сульфат-іёнаў, рн = 7,6.

## Прытокі 
* Малы Уран, Ток.

## Літаратура 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

Катэгорыя:Прытокі Волгі
Катэгорыя:Рэкі Арэнбургскай вобласці
Катэгорыя:Рэкі Самарскай вобласці
Самара (значэнні)

**Самара** — гідронім, тапонім, шматзначны тэрмін.

## Гідронім 
* Рака Самара, прыток Волгі
* Рака Самара, прыток Дняпра
* Рака Самара, прыток Амура

## Тапонім 
* Самара — горад у Расіі.
* Самара — горад у Іраку, на ўсходнім беразе ракі Тыгр
* Самара — муніцыпалітэт у Іспаніі, уваходзіць у правінцыю Саламанка ў складзе аўтаномнай супольнасці Кастылія і Леон.
* Самара (Білапільскі раён)

## Астраномія 
* (26922) Самара, астэроід

## Аўтамабілебудаванне 
* LADA Samara, сямейства савецкіх і расійскіх аўтамабіляў
Самара (прыток Дняпра)

**Сама́ра** () — рака ва Украіне, левы прыток Дняпра (басейн Чорнага мора).

Выток ракі знаходзіцца непадалёк ад вёскі Вясёлая Гара (Аляксандраўскі раён Данецкай вобласці) на заходніх схілах Данецкага кража. Працякае па тэрыторыі Данецкай, Харкаўскай і Днепрапятроўскай абласцей. Упадае ў Дняпроўскае вадасховішча (былое возера імя Леніна) на адлегласці 409 км ад вусця  Дняпра ў раёне горада Дніпро.

Даўжыня ракі 311 км. Сярэдні нахіл воднай паверхні 0,33 м/км. Рэчышча звілістае. Шырыня рэчышча да ўпадзення прытоку Воўчай 15—40 м, ніжэй 40—80 м (найбольшая да 300 м). Плошча басейна ракі складае 22 660 км². Даліна пераважна трапецападобная, асіметрычная. Даліна пашыраецца ад 2,5 км да 12 км. Ёсць старыцы. Сярэдні расход вады за 48 км ад вусця 17 м³/с. Жыўленне змяшанае, пераважна снегавое.

## Літаратура 
* 
* 
* 
* 

Катэгорыя:Прытокі Дняпра
Катэгорыя:Рэкі Данецкай вобласці
Катэгорыя:Рэкі Харкаўскай вобласці
Катэгорыя:Рэкі Днепрапятроўскай вобласці
Прыкаспійская нізіна

**Прыкаспійская нізіна** — нізіна, знаходзіцца на Усходне-Еўрапейскай раўніне ў Расіі і Казахстане, атачае паўночную частку Каспійскага мора. Плошча нізіны — каля 200 тыс. км². На тэрыторыі нізіны знаходзіцца Астраханскі запаведнік.

## Геаграфія 
Асноўная частка нізіны — глыбокая тэктанічная ўпадзіна на паўднёва-ўсходняй ускраіне Усходне-Еўрапейскай платформы. Вышыня над узроўнем мора да 149 м, паўднёвая частка нізіны ляжыць ніжэй за ўзровень мора (да −28 м). Паўночна-заходняя частка нізіны паміж Яргенінскім узвышшам, Кума-Маныцкай упадзінай і Волгай называецца Чорнымі землямі.

Прыкаспійская нізіна ўяўляе сабой роўную паверхню, спадзіста нахіленую да мора, сярод якой паднімаюцца асобныя ўзвышшы — Індэрскія горы, Вялікае Багдо, Малое Багдо і іншыя.

Прыкаспійскую нізіну аблямоўвае на поўначы — Агульны Сырт, на захадзе — Прыволжскае ўзвышша і Ергені, на ўсходзе — Перадуральскае плато і Усцюрт.

Прыкаспійскую нізіну перасякаюць рэкі Урал, Волга, Церак, Кума і іншыя. Невялікія рэкі (Вялікі і Малы Узень, Уіл, Сагіз) летам перасыхаюць або распадаюцца на шэраг катлавін, утвараючы азёрныя разлівы — Камыш-Самарскія азёры, Сарпінскія азёры. Шмат салёных азёр (Аралсор, Баскунчак, Эльтон і інш.)

Паверхня нізіны складзена з гліністых і сугліністых, а паўднёвая частка — з пясчаных адкладаў. Характэрны Бэраўскія бугры (у вусцях Кума і Эмба), западзіны і лагчыны на захад ад ракі Волга.

Клімат сухі, кантынентальны. Колькасць ападкаў на поўдні і ўсходзе менш за 200 мм у год.

Пераважаюць пустыні і паўпустыні.

## Гаспадарка 
У Волга-Ахтубінскай пойме развіта бахчаводства, садаводства, агародніцтва.

Адбываецца здабыча нафты і газу (Урала-Эмбінскі нафтагазаносны раён), у азёрах Эльтон і Баскунчак здабываюць кухонную соль.

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Нізіны Расіі
Катэгорыя:Усходне-Еўрапейская раўніна
Катэгорыя:Сухія вобласці ніжэй узроўня мора
Міжнародны аэрапорт імя Імама Хамейні

**Міжнародны аэрапорт імя Імама Хамейні** — міжнародны аэрапорт у Тэгеране. Будаваўся з 1981 года для разгрузкі адзінага тэгеранскага аэрапорта «Мехрабад», які не спраўляўся з ростам аб’ёмаў перавозак. Названы ў гонар Рухалы Мусаві Хамейні.

Плошча міжнароднага авіятэрмінала — 13 тысяч гектараў, ён абсталяваны самым сучасным абсталяваннем, на пабудову затрачана каля 60 мільёнаў долараў. 1 лютага 2004 года адбылося адкрыццё першай чаргі міжнароднага аэрапорта.
Адкрыты 30 красавіка 2005 года. Першапачаткова аэрапорт прымаў рэйсы толькі з дзяржаў Персідскага заліва. З лістапада 2007 аэрапорту перададзеныя міжнародныя рэйсы з аэрапорта «Мехрабад».

## Спасылкі 
* Афіцыйны сайт аэрапорта

Катэгорыя:Аэрапорты Ірана
Катэгорыя:Тэгеран
Катэгорыя:Аэрапорты, названыя ў гонар людзей
Дняпроўскае вадасховішча

**Дняпроўскае вадасховішча** () — адно з вадасховішчаў на Дняпры, размешчана часткова ў Запарожскай і часткова ў Днепрапятроўскай абласцях Украіны, утворана плацінай Дняпроўскай ГЭС. Мела назву «возера імя У. І. Леніна».

Плошча вадасховішча складае 410 км², аб’ём 3,3 км³. Яго даўжыня складае 129 км, максімальная шырыня дасягае 3,5 км, сярэдняя глыбіня — 8 м (максімальная — 53 м). У яго ўпадаюць рэкі: Самара, Арэль.

Пасля будаўніцтва Дняпроўскай ГЭС і стварэння Дняпроўскага вадасховішча ўдалося забяспечыць умовы суднаходства на гэтым участку Дняпра, бо гранітныя парогі на працягу дзясяткаў кіламетраў не давалі магчымасці вольнага суднаходства уверх па цячэнні Дняпра ад г. Запарожжа. Стварэнне вадасховішча дазволіла стварыць умовы для скразнога суднаходства па Дняпры ад яго вусця да Кіева і вышэй.

## Спасылкі 
Катэгорыя:Вадасховішчы Украіны
Катэгорыя:Дняпро
Думай

**Думай** — горад у правінцыі Рыау, на востраве Суматра, Інданезія. Насельніцтва — 265 208 чал. (паводле ацэнкі 2009 года).

## Насельніцтва 
Этнічны склад горада вельмі разнастайны. У горадзе пражываюць малайцы, яванцы, кітайцы, батакі, бугісы і іншыя народы, праз які ажыццяўляецца экспарт розных тавараў, напрыклад, пальмавага алею, але, у першую чаргу, нафты. Сярэднегадавыя тэмпы эканамічнага росту ў Думае ў 2000-х г. склалі каля 8 %. Хутка развіваюцца будаўнічы сектар і сфера паслуг. Тым не менш, аснову эканомікі горада складае здабыча нафты і прыроднага газу. Горад абслугоўваецца аэрапортам Пінанг-Кампай.

Катэгорыя:Гарады Інданезіі
Катэгорыя:Парты Інданезіі
Джунгарскі Алатау

**Джунгарскі Алатау** (, , ) — горны ланцуг, размешчаны на мяжы Казахстана і Кітая, паміж ракой Ілі і возерам Алаколь. Названы ад назвы найблізкай пустыні. Працягласць — 450 км, шырыня ад 50 да 90 км, вышыня да 4562 м (гара Сямёнава-Цян-Шанскага). У горную сістэму ўваходзяць хрыбты Каратау, Таксанбай, Баскантау, Беджынтау і іншыя.

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Горныя хрыбты Казахстана
Катэгорыя:Горныя хрыбты Кітая
Лінія Зігфрыда

*Не блытаць з лініяй Гіндэнбурга Першай сусветнай вайны, таксама часта званай лініяй Зігфрыда.*

**Заходні вал** або **Заходняя сцяна** (), сярод праціўнікаў Германіі таксама вядомы як «**Лінія Зігфрыда**» () — сістэма нямецкіх доўгачасовых умацаванняў, збудаваных у 1936—1940 гадах на захадзе Германіі, у прыгранічнай паласе ад Клевэ да Базеля — нямецкая лінія абароны на сушы. Працягласць каля 630 км, сярэдняя глыбіня 35—100 км. Складалася з палос забеспячэння, галоўнай і тылавой, мела каля 16 тыс. фартыфікацыйных збудаванняў. Пры праектаванні таксама планавалася стварэнне суцэльнай зоны ППА, якая б складалася з 60 зенітных батарэй.

## Заходні вал у пачатку вайны 
[thumb|300px|left|Участак Заходняга вала, абсталяваны радамі [Калючы дрот|калючага дрота, процітанкавым эскарпам і процітанкавымі надаўбнямі. Красавік, 1940 г.]]

3 верасня 1939 года Вялікабрытанія і Францыя абвясцілі вайну Германіі. Аднак аж да 10 мая 1940 г. якіх-небудзь істотных ваенных дзеянняў на Заходнім фронце не вялося, з прычыны чаго гэты час атрымаў назву «Дзіўнай вайны». Абодва праціўніка заставаліся пад абаронай сваіх умацаванняў, а сапраўдныя баі разгарнуліся на поўначы і захадзе. Пасля завяршэння кампаніі ў Францыі абсталяванне са збудаванняў Заходняга вала было знята і выкарыстана ў іншых месцах. Бетонныя ўмацаванні, процітанкавыя і проціпяхотныя лініі досыць хутка зараслі і перасталі выконваць ускладзеную на іх задачу. Пабудовы і падземныя збудаванні сталі выкарыстоўвацца як складскія памяшканні і ў сельскагаспадарчых мэтах. Іншае абсталяванне, такое як ложкі з казармаў і бункераў былі перададзены нядаўна створаным грамадзянскім бамбасховішчам. Гэтыя ложкі насельніцтвам з-за іх паходжання часта зваліся «ложкамі заходняй сцяны».

## Заходні вал у 1944 г 
Пасля высадкі саюзнікаў у Нармандыі, на Захадзе вайна зноў пачалася ў поўную сілу. 24 жніўня 1944 Адольф Гітлер запатрабаваў правесці ўмацаванне Заходняй сцяны. На гэту працу было перакінута 20 тысяч чалавек з Імперскай працоўнай службы і паднявольных рабочых, да яе прыцягваліся і мясцовыя жыхары. Апроч аднаўлення старой лініі ўмацаванняў, быў таксама збудаваны і шэраг новых абарончых збудаванняў, якія прадстаўляюць сабой перш за ўсё лёгкія і часовыя ўмацаванні. Правядзенню прац у поўнай меры перашкаджала авіяцыя саюзнікаў, якая мела ў той час поўнае панаванне ў паветры. На працягу верасня 1944 — сакавіка 1945 умацаванні былі пераадолены войскамі саюзнікаў.

## Сучасны стан 
thumb|300px|left|Сучасны стан участку Заходняга вала, абсталяванага процітанкавымі надаўбнямі.

Пасля вайны наземныя збудаванні былі амаль цалкам разбураны, падземныя часткова выкарыстоўваюцца войскамі НАТА.

## Гл. таксама 
]]
* Арганізацыя Тота
* Прарыў Заходняга вала (лініі Зігфрыда)
* Лінія Мажыно
* Лінія Гіндэнбурга
* Лінія Манергейма
* Лінія Сталіна
* Лінія Молатава
* Лінія Салпа
* Атлантычны вал

## Літаратура 
* Военный энциклопедический словарь, Москва, ОНИКС XXI век, 2002

## Спасылкі 
Катэгорыя:Бітвы Другога фронту
Катэгорыя:Абарончыя лініі Другой сусветнай вайны
Растральныя калоны (Санкт-Пецярбург)

**Растральныя калоны** — архітэктурныя збудаванні ў цэнтры Санкт-Пецярбурга, на Стрэлцы Васільеўскага вострава. У XIX стагоддзі выконвалі функцыю маякоў порта паўночнай сталіцы.

## Гісторыя 
Растральныя калоны былі ўзведзены ў 1810 годзе па праекце французскага архітэктара Тама дэ Тамона, які ўпрыгожыў іх  караблёў. Гэта увасабленне паказвае моц і веліч марскога флоту дзяржавы, а таксама адсылае да Старажытнарымскага звычаю упрыгожваць калоны рострамі (, множны лік ад , нос карабля) зрынутых (трафейных) варожых караблёў.

Над праектам таксама працаваў знакаміты каменячос Самсон Суханаў. Статуі былі выкананы па мадэлях французскіх скульптараў Ж. Камберлена і Ж. Цібо, да якіх меў ласку архітэктар. У якасці матэрыялу для скульптур спачатку была абраная бронза, але з-за складанасці яе апрацоўкі выбар упаў на , здабываць у пасёлку  Гатчынскага раёна. Мяккі і эластычны ў зямлі, вапняк хутка цвярдзее пасля здабывання на паверхню, ствараючы трывалую і велічную аснову. Камберленам была выкананая мужчынская фігура ля паўночнай калоны, астатнія створаны Ж. Цібо.

Унутры кожнай калоны знаходзіцца вінтавая лесвіца, якая вядзе на верхнюю назіральную пляцоўку з велізарнай чарай — свяцільнікам і металічным трыножкам, які ўтрымлівае яе. У чару залівалі канаплянае масла, якое дае велізарны агністы слуп, што паказвае шлях караблям ў змроку ночы або заслоне туману. Так было да 1896, у якім да калон падвялі электрычнасць. У 1957 годзе маякі сталі асвятляць з дапамогай газу з меркаванняў эканоміі.

У нашы дні маякі запальваюць толькі па асаблівых урачыстых выпадках.

## Узлом 
Ноччу 7 чэрвеня 2011 паўднёвая растральная калона была адкрыта невядомымі з мэтай руфінга, помнік архітэктуры не пацярпеў.

Ноччу 23 жніўня 2011 г. невядомы мужчына, пракраўшыся ўнутр адной з Растральных калон, адкрыў вентыль газавага трубаправода і запаліў на ёй агонь. Як паведамілі ў праваахоўных органах, пажарны разлік перакрыў трубаправод і патушыў факел. У выніку інцыдэнту ніхто не пацярпеў.

## Літаратура 
* Журнал «Наука и Жизнь» № 2 2000 год

## Спасылкі 
* Ростральные колонны Санкт-Петербурга 
* Ростральные колонны — символ морских побед. Журнал «Наука и жизнь» № 2, 2000 год 
* Панорамный вид с южной колонны 

Катэгорыя:Помнікі архітэктуры Санкт-Пецярбурга
Катэгорыя:Калоны Расіі
Катэгорыя:Манументы
Катэгорыя:1810 год у Расіі
Катэгорыя:XIX стагоддзе ў Санкт-Пецярбургу
Спаса-Праабражэнская царква (Моталь)

**Спаса-Праабражэнская царква** — праваслаўны храм у аграгарадку Моталі, пабудаваны ў 1877 ці ў 1888 годзе. Аб’ект Дзяржаўнага спісу гістарычна-культурных каштоўнасцей Рэспублікі Беларусь як гісторыка-культурная каштоўнасць рэгіянальнага значэння.

## Гісторыя 
Знаходзіцца ў цэнтры вёскі. Пабудавана ў 1888 г. з цэглы. Праект храма складзены ў 1867 г. архітэктарам М. Барташэўскім. Будаўніцтва вялося пад наглядам архітэктара К. Увядзенскага. Папярэдні храм з дваром святара, размешчаныя на старажытным гарадзішчы, адзначаюцца ў інвентары 1555 г.

## Архітэктура 
Помнік архітэктуры сінадальнага кірунку рэтраспектыўна-рускага стылю. Пабудавана паводле кананічнай 4-часткавай схеме: размешчаныя па падоўжнай восі званіца (2 васьмерыкі на чацверыку), трапезная, кубічны храм, 5-гранная апсіда. У сілуэце будынка дамінуюць цыбулепадобныя галоўкі званіцы і 5-купалле 4-схільнага даху асноўнага аб’ёму. Тры ўваходы вырашаны арачнымі парталамі з казыркамі. У архітэктурным дэкоры выкарыстаны ліштвы лучковых аконных праёмаў, лапаткі, карніз з сухарыкамі, філёнгі.

## Інтэр’ер 
Пры ўваходзе хоры на аркадзе. Апсіда вылучана драўляным 4-ярусным іканастасам канца 19 ст. Абразы 18 — 19 ст.: «Хрыстос Пантакратар», «Хрыстос у пустыне», «Адзігітрыя», «Святое сямейства», «Праабражэнне», «Ражджаство Прасвятой Багародзіцы», «Серафім Сароўскі», «Спас Пантакратар», «Святы Феадосій», «Маці Божая Замілаванне» (у чаканным абкладзе, 1808).

## Літаратура 
* 
* Праваслаўныя храмы Беларусі : энцыклапедычны даведнік / А. М. Кулагін; [рэдакцыйны савет: Г. П. Пашкоў, Л. В. Календа]. — Мінск: Беларуская Энцыклапедыя, 2007. — 653 с. 2000 экз. ISBN 978-985-11-0389-4

## Спасылкі 
* 
* 
* 

Катэгорыя:Моталь
Катэгорыя:Праваслаўныя храмы Іванаўскага раёна
Катэгорыя:Збудаванні Беларусі ў псеўдарускім стылі
Катэгорыя:Храмы Пінскай і Лунінецкай епархіі
Катэгорыя:Будынкі і збудаванні Мсціслава Барташэўскага
П’ета

. ]]

**П’ета́** (ад  — «жаль») — іканаграфія сцэны аплаквання Хрыста дзевай Марыяй са стварэннем вобраза Маці Божай з мёртвым Хрыстом, які ляжыць у яе на каленах. Адрозненне ад сцэны «Аплакванне» заключаецца ў адсутнасці шматлікіх дадатковых другарадных фігур, а таксама ў тым, што гэта сцэна не з’яўляецца апавядальнай.

Гэты іконаграфічны тып часта сустракаецца ў заходнееўрапейскім мастацтве XIII—XVII стагоддзяў. Сярод найбольш вядомых: , П’ета Тыцыяна, .

Выява:Van-der-Weyden-Pieta.jpg|П’ета. Рагір ван дэр Вейдэн. 1450 г. Музей Прада, Мадрыд
Выява:Vincent Willem van Gogh 083.jpg|
Accademia - Pietà by Titian.jpg|П’ета Тыцыяна вылучаецца сваім драматызмам.

## Спасылкі 
Катэгорыя:Іканаграфія Багародзіцы
Катэгорыя:Іканаграфія Ісуса Хрыста
Катэгорыя:Помнікі Ісусу Хрысту