open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Мята вадзяная

**Мята вадзяная**, **Мята водная** (*Mentha aquatica*) — расліна сямейства , від роду Мята.

## Назва 
Мята вадзяная, мента, мята пятрова, пахучка.

## Батанічнае апісанне 
Шматгадовая травяністая расліна вышынёй да 90 см. Сцёблы валасістыя, квадратныя ў сячэнні. Лісце авальнае, 2—6 см даўжынёй і 1—4 см шырынёй, часам набывае чырванаватае адценне. Пры расціранні яны выдаюць характэрны мятный пах. Кветкі дробныя, светла-бэзавыя, сабраныя ў маленькія пухнатыя суквецці.

## Месцы вырастання 
Мята вадзяная распаўсюджаная ў Еўропе, сярэдняй паласе Расіі, Паўднёва-Заходняй Азіі і Паўночна-Заходняй Афрыцы. Расце на вільготнай глебе або каля ручаёў.

## Значэнне і прымяненне 
Мята водная можа прымяняцца ў тых жа мэтах, што і , якая з’яўляецца гібрыдам мяты воднай і , як рэзка-араматычная (дабаўка да розных страў і напояў) і лекавая расліна.

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
* 
* Plantbase Project: *Mentha aquatica* 
* Flora of NW Europe: *Mentha aquatica* 

Катэгорыя:Флора Еўразіі
Катэгорыя:Лекавыя расліны
Катэгорыя:Мятныя
Катэгорыя:Расліны, апісаныя ў 1753 годзе
Свінуха (значэнні)

**Свінуха**

*  — род грыбоў

## Расліны 
* народная назва віду 
* народная назва віду
Прышыб

**Прышыб** () — пасёлак гарадскога тыпу ў Мыхайліўскім раёне Запарожскай вобласці Украіны. Чыгуначная станцыя на лініі Запарожжа — Мелітопаль.

## Гісторыя 
Узнікненне пасёлка звязана з будаўніцтвам у другой палове XIX ст. Лазава-Севастопальскай чыгункі. У 1874 г. на месцы, дзе пабудаваная каляіна перасякала шлях Нікапаль — Вэлыкы Такмак, паблізу валаснога цэнтра — вёскі Міхайлаўкі — была збудаваная станцыя, якая таксама атрымала назву Міхайлаўкі. Вакол яе пачалі сяліцца спачатку яе будаўнікі, а пасля — чыгуначнікі.

У 1894 г. Лазава-Севастопальскую чыгунку аб’ядналі з Курска-Харкава-Азоўскай. На адрэзку апошняй ужо была станцыя з такой жа назвай — Міхайлаўка. Такім чынам, каб пазбегнуць блытаніны, станцыю і пасёлак пры ёй перайменаваны ў Прышыб. Назва гэта паходзіць ад стараславянскага «пришибь», што азначае яр пры крутым павароце ракі. Назву перанеслі сюды сяляне Кабэляцкага павета Палтаўскай губерні, якія да перасялення сюды жылі ў слабадзе з такой назвай на Палтаўшчыне.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Пасёлкі гарадскога тыпу Запарожскай вобласці
Вуліца Рэпіна (Гродна)

: былая карчма Гродзенскай аканоміі (архітэктар Дж. Сака, 1782 год).]]
**Вуліца Рэпіна** — вуліца ў занёманскай частцы горада Гродна. Названа ў гонар расійскага мастака Іллі Рэпіна. Захаваліся пабудовы былой каралеўскай рэзідэнцыі «Аўгустова», якія з’яўляюцца аб’ектамі гісторыка-культурнай спадчыны Беларусі.

На вуліцы, побач з гімназіяй № 4, знаходзіцца вялікая сажалка, якая створана ў эпоху караля Рэчы Паспалітай Станіслава Аўгуста Панятоўскага. Цяпер аб’ект з’яўляецца камунальнай уласнасцю Гродзенскай гарадской ЖКГ.

Канчатковы прыпынак тралейбусаў маршруту 6 і аўтобусаў маршрутаў 6, 7, 12, 28, 29.

## Гл. таксама 
* Спіс вуліц Гродна
* Вуліца Свярдлова (Гродна)

## Спасылкі 
Катэгорыя:Вуліцы Гродна
Гродна
Міхаіл Сямёнавіч Цэдрык

**Міхаіл Сямёнавіч Цэ́дрык** (—) — вучоны-фізік і педагог, доктар фізіка-матэматычных навук (1984), прафесар (1985), Заслужаны работнік вышэйшай школы БССР (1980).

## Біяграфія 
Нарадзіўся ў вёсцы Доўгі Лог. З 1993 г. да лістапада 1994 г. М. С. Цэдрык займаў пасаду загадчыка кафедрай эксперыментальнай фізікі БДПУ.

Сярод апублікаванага:
* Манаграфія «Физические свойства кристаллов семейства триглицинсульфата» (Мінск, 1981);
* Сборник задач по курсу общей физики. — Мн., 1989.;
* Кіраўніцтва да рашэння задач па агульнай фізіцы. — Мн., 1995. (разам з В. М. Варыкашам).

На працягу шэрагу гадоў займаў пасаду старшыні Савета па абароне доктарскіх і кандыдацкіх дысертацый Мінскага дзяржаўнага педагагічнага інстытута імя М. Горкага, быў членам спецыялізаванага Савета па абароне дысертацый у Інстытуце фізікі цвёрдага цела і паўправаднікоў Акадэміі навук БССР, навуковага савета па фізіцы сегнетаэлектрыкаў і дыэлектрыкаў Акадэміі навук СССР.

## Узнагароды і званні 
* Юбілейны медаль «У азнаменаванне 100-годдзя з дня нараджэння Уладзіміра Ільіча Леніна» (1970).
* Ганаровая грамата Вярхоўнага Савета БССР (1972).
* Заслужаны работнік вышэйшай школы БССР (1980).
* Выдатнік адукацыі БССР (1968).
* Выдатнік адукацыі СССР (1984).

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
* Цедрик Михаил Семенович // Сайт фізіка-матэматычнага факультэта Беларускага дзяржаўнага педагагічнага ўніверсітэта імя Максіма Танка
* Цэдрык, Міхаіл Сямёнавіч (доктар фізіка-матэматычных навук ; 1930—1994) // Нацыянальная бібліятэка Беларусі

Катэгорыя:Выпускнікі БДПУ імя Максіма Танка
Катэгорыя:Выкладчыкі БДПУ імя Максіма Танка
Катэгорыя:Фізікі СССР
Катэгорыя:Фізікі Беларусі
Катэгорыя:Педагогі СССР
Катэгорыя:Педагогі Беларусі
Катэгорыя:Заслужаныя работнікі вышэйшай школы БССР
Заходняя Бярэзіна (геаграфічная станцыя)

**Геаграфічная станцыя «Заходняя Бярэзіна»** — база правядзення навучальных палявых практык для студэнтаў 1-2 курсаў факультэта геаграфіі і геаінфарматыкі БДУ, створаная ў 1973 годзе для праходжання практык па тапаграфіі, метэаралогіі, геамарфалогіі, глебазнаўстве, геалогіі, геабатаніцы, гідралогіі і таксама комплексных фізіка-геаграфічных і сацыяльна-эканамічных практык. Акрамя таго, геастанцыя выкарыстоўваецца для праходжання практык студэнтаў біялагічнага факультэта.

## Геаграфічнае становішча 
Размяшчаецца ў Валожынскім раёне Мінскай вобласці за 100 км на паўночны захад ад Мінска каля аграгарадка Сакаўшчына на правым беразе ракі Заходняя Бярэзіна. Выбар месца стварэння станцыі абумоўлены наяўнасцю разнастайных прыродных комплексаў, асноўную ролю ў фарміраванні якіх згулялі плейстацэнавыя зледзяненні.

## Інфраструктура 
На тэрыторыі геастанцыі створаны неабходныя ўмовы для правядзення навучальнага працэсу і адпачынку студэнтаў і выкладчыкаў. Маюцца інтэрнат, сталовая, памяшканні для камеральнай апрацоўкі матэрыялаў, клуб, гаспадарча-бытавыя будынкі. Станцыя электрыфікавана, маецца ўнутраны вадаправод. Аднак за гады эксплуатацыі інфраструктура станцыі састарэла, адсутнічае пастаяннае гарачае водазабеспячэнне для студэнтаў, практычна адсутнічае мабільная сувязь.

## Літаратура 
* Учебные полевые практики на географической станции «Западная Березина»: пособие для студентов геогр. фак. БГУ / под ред. проф. Р. А. Жмойдяка. — Минск : БГУ, 2007. — 319 с. ISBN 978-985-485-666-7

## Спасылкі 
* Учебные практики. Факультет географии и геоинформатики 

Катэгорыя:Беларускі дзяржаўны ўніверсітэт
Катэгорыя:З’явіліся ў 1973 годзе
Катэгорыя:1973 год у Беларусі
Катэгорыя:Валожынскі раён
Голас (партыя)

**«Голас»** () — палітычная партыя Украіны, кіраўніком якой з’яўляецца Святаслаў Вакарчук.

## Гісторыя 
Аб стварэнні партыі «Голас» было абвешчана 16 мая 2019 года, прэзентацыя адбылася на Старакіеўскай гары ў Кіеве, яе кіраўніком стаў украінскі рок-музыкант, кампазітар і ў мінулым — народны дэпутат Вярхоўнай Рады VI склікання (2007-2008 гг.) Святаслаў Вакарчук.

Нягледзячы на тое, што да пазачарговых парламенцкіх выбараў 2019 г. Вакарчук не паспяваў зарэгістраваць партыю, было вырашана перайменаваць і перарэгістраваць існуючую партыю «Платформа ініцыятыў» на партыю «Голас». Партыя «Платформа ініцыятыў» раней ужо была зарэгістравана 10 лютага 2015 г. 21 мая 2019 г. партыя атрымала афіцыйныя дакументы аб перарэгістрацыі.

## Ідэалогія 
Правацэнтрычная, праеўрапейская партыя, якая дэкларуе дэмакратычны падыход да палітыкі, аддзяленне грошай ад палітыкі, імкнецца *«паставіць чалавека ў цэнтр дзяржаўнай палітыкі»*. У эканоміцы прапаноўвае ўвядзенне падатку на выведзены капітал, рынак зямлі, прыватызацыю прадпрыемстваў, барацьбу з незаконнымі схемамі на мытні і ў падатковых органах.

## Выбары ў Вярхоўную Раду 2019 г. 
На пазачарговых парламенцкіх выбарах дэпутатаў у Вярхоўную Раду Украіны 21 ліпеня 2019 г. партыя атрымала 5,82% галасоў па партыйных спісах (17 дэпутацкіх мандатаў), выйшла на першае месца па Львоўскай вобласці з рэзультатам 23,09% па партыйных спісах, абагнаўшы ў рэгіёне нават прапрэзідэнцкую партыю «Слуга народу» і змагла правесці ў Раду яшчэ 3 дэпутатаў па мажарытарных акругах (усе тры — у Львове, які агулам дэлегуе ў Раду чатырох дэпутатаў-мажарытаршчыкаў).

## Спасылкі 
*Афіцыйны сайт палытычнай партыі

Катэгорыя:Палітычныя партыі Украіны
Пралеснік многагадовы

**Пралеснік многагадовы**, **Пралеснік шматгадовы** (*Mercurialis perennis*)&nbsp;— шматгадовая расліна сямейства .

## Народныя назвы 
Па народных павер’ях пралеснік многагадовы карыстоўвалі як нагаворнае зелле. Таму існуюць такія назвы: «сіневароць», «сінярод».

## Батанічнае апісанне 
Незаўважная расліна вышынёй 20-50&nbsp;см, аднак у вясновым лесе яе складана не заўважыць дзякуючы сакавітай зеляніне курцін. На сцеблах, пераважна ў верхняй частцы, сабрана цёмна-зялёнае лісце. Лісце шырокае, звужанае з абодвух канцоў, завостранае, з пілаватым краем. Мужчынскія і жаночыя кветкі несамастойныя, дробныя, менш за 3&nbsp;мм у дыяметры, сабраныя ў клубочки на разгалинаваным кветканосе. Суквецце&nbsp;— каласок.

## Арэал 
Ва Украіне расце ў змешаных і шыракалістых лясах на багатых глебах, акрамя паўднёвага стэпу і Данецкага лесастэпу.

## Значэнне і выкарыстанне 
Лекавая і ядавітая расліна. Выкарыстоўвалася для афарбоўвання тканіны ў сіні колер, паколькі ў сцеблах змяшчаецца сіні фарбавальнік&nbsp;— індыга.

## Літаратура 
* Гамуля Ю.&nbsp;Г.&nbsp;Рослини України / за ред. О.&nbsp;М.&nbsp;Утєвської.&nbsp;— X.: Фактор, 2011.&nbsp;— 208 с.
* Переліска&nbsp;— зілля-повертень // ХайВей&nbsp;— http://h.ua/story/415789/#ixzz3m7GXLKKO 
*  Sownik botaniczny acisko maoruski.&nbsp;— Krakw: Pol. Akad. Umiejtnoci, 1936.-411 s.

Катэгорыя:Малачайныя
Чубатка Маршала

**Чубатка Маршала** (*Corydalis marschalliana*) — від раслін падсямейства  сямейства .

## Батанічнае апісанне 
Шматгадовая травяністая расліна да 50&nbsp;см вышынёй. Кветкі светла-жоўтыя або бруднавата-белыя, сабраны ў суквецці-гронкі. Долі ліста даўгавата-эліптычныя, з суцэльным краем. Падземныя клубні шарападобнай формы. Цвіце расліна вясной, часам утвараючы ў лясах практычна суцэльны дыван.

## Арэал 
Ва Украіне від сустракаецца ў шыракалістых лясах, у лесастэпе, стэпе, у горным Крыме, у Правабярэжнай Украіне радзей.

## Крыніцы 
## Літаратура 
* *Гамуля Ю.&nbsp;Г.* Рослини України / за ред. О.&nbsp;М.&nbsp;Утєвської.&nbsp;— X.: Фактор, 2011.&nbsp;— 208 с.

## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Чубатка
Катэгорыя:Флора Еўразіі
Катэгорыя:Таксоны раслін, названыя ў гонар людзей
Катэгорыя:Расліны, апісаныя ў 1820 годзе
Спіс зорак сузор’я Эрыдана

У прыведзеным спісе пералічаны ўсе зоркі сузор’я Эрыдана да бачнай зорнай велічыні +6,5m і іншыя зоркі, якія ўяўляюць пэўную цікавасць: пераменныя, з планетнымі сістэмамі, звышновыя і г. д.

## Гл. таксама
*Спісы зорак паводле сузор’яў

## Зноскі
## Спасылкі
*
*
*
*
*
*


Эрыдан
Баркун белы

**Барку́н белы** (*Melilotus albus*) — від кветкавых раслін роду  сямейства .

## Назва 
Баркун белы, трава беркін, свінуха, баркун.

## Апісанне 
Двухгадовая або аднагадовая травяністая расліна з тоўстым карэнішчам, голым або з рассеянымі валаскамі. Сцёблы 30—200 см, прамыя, часто моцна разгалінаваныя. Ніжнія лісткі з лісточкамі 1—2,5 x 0,5—1,5, ад даўгаватых да зваротнаяйкападобных; прылісткі лінейныя. Суквецце з (25) 40—60 кветкамі, можа дасягаць 9 см у плоданашэнні. Кветкі духмяныя. Чашачка 1,3—2 мм, званочкавая, бледна-зялёная, зубцы 0,7—1 мм, роўныя, вузка трохкутныя. Вяночак 2,5-4 (6) мм, белы. Плод прыкладна 3,5 x 2 мм з 1—2 насеннінамі, яйкападобна-эліпсаідальны, голы, цёмна-зялёны або чорны. Насенне прыкладна 2,2 × 1,4 мм, яйкападобнае, гладкае.

## Распаўсюджанне 
Расліна еўразійскага і паўночнаафрыканскага паходжання, але зараз натуралізавана і вырошчваецца ва ўсіх субтрапічных і ўмераных поясах свету.

## Галерея 

Apis mellifera - Melilotus albus - Keila.jpg| апыляе расліну 
Melilotus albus seeds.JPG|Насенне

### Галерэя пылку 

Файл:Melilotus albus zoom10 07-09-25 1.png|Баркун белы. Фота пылку. Павелічэнне 10х 
Файл:Melilotus albus zoom40 07-09-25 1.png|Павелічэнне 40х
Файл:Melilotus albus zoom60 07-09-25 2.png|Павелічэнне 60х

## Крыніцы 
## Літаратура 
* 
* 
* 

## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Флора Еўразіі
Катэгорыя:Флора Паўночнай Афрыкі
Катэгорыя:Матыльковыя
Катэгорыя:Расліны, апісаныя ў 1787 годзе
Mirabilis

**Mirabilis**

*  — род раслін
* Mirabilis — раней існавалая ізраільская кампанія, якая атрымала сусветную вядомасць дзякуючы стварэнню ёю інтэрнэт-пэйджара ICQ
Мірабіліс

**Мірабіліс** (*Mirábilis*) — род раслін сямейства , змяшчае 50 відаў.

## Батанічнае апісанне 
У асноўным шматгадовыя, радзей аднагадовыя травяністыя расліны. Сцёблы голыя або апушаныя, часта клейкія, прамыя або сцелюцца. Корань стрыжневы, тонкі, падобны на вяроўку, фармуе клубні, якія дапамагаюць расліне перажыць сухі або халаднаваты сезон.

Лісце супратыўнае, сядзячае або чарашковае, кожны лісток з пары прыкладна роўны іншаму. Ліставая пласцінка тонкая або патоўшчаная, аснова ліста сіметрычная.

Суквецці пазухавыя або верхавінныя. Суквецце, як покрывам, акружанае пялёсткападобнымі прыкветкамі, і нясе да 16 кветак. Суквецце, як правіла, . Прыкветкаў 5, яны даўгавечныя, звычайна растуць разам, і фармуюць аблісцвеннае або плёнкавае покрыва.

Кветкі двухполыя, хазмагамныя або клейстагамныя. У клейстагамных кветак калякветнік перайначаны ў своеасаблівы купал. У хазмагамных кветак калякветнік радыяльна — ці двухбаковасіметрычны, званочкава- ці лейкападобны, трубка вяночка пашыраецца адразу ці паступова.

Тычынак 3-6. Слупок знаходзіцца вышэй тычачак, лычык галоўкавы.

Плады радыяльна сіметрычныя. Яны зваротнаяйкападобнай формы, амаль сферычнай або эліптычнай. Паверхня плоду гладкая, жорсткая, голая або апушаная.

## Распаўсюджанне 
Віды роду шырока распаўсюджаныя ва ўмераных і трапічных рэгіёнах, асабліва ў Паўночнай і Паўднёвай Амерыцы. Па меншай меры адзін від родам з Паўднёвай Азіі.  — папулярная дэкаратыўная расліна, якая распаўсюдзілася па ўсім свеце дзякуючы ўплыву чалавека.

## Віды 
Па дадзеных The Plant List
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Літаратура 
* Richard W. Spellenberg: *Mirabilis*. In: *Flora of North America. * Band 4, S. 40

Катэгорыя:Дэкаратыўныя расліны
Катэгорыя:Флора Азіі
Катэгорыя:Флора Паўднёвай Амерыкі
Катэгорыя:Флора Паўночнай Амерыкі
Катэгорыя:Гваздзікакветныя
Кастусь Кадушка

**Кастусь Кадушка** (на эміграцыі **Якуб Амор**,  — пасля 1975 года) — беларускі грамадскі дзеяч.

## Біяграфія 
Паходзіў з Дзісеншчыны. Падчас Другой сусветнай вайны быў курсантам Мінскай афіцэрскай школы БКА, разам з якой трапіў у 30-ю грэнадзёрскую дывізію войскаў пры СС. Перайшоў на бок саюзнікаў, затым служыў у 2-м Польскім корпусе.

Ад 1946 г. жыў у Вялікабрытаніі. Быў адным з заснавальнікаў ЗБВБ, адным з ініцыятараў і сталых аўтараў часопіса «Беларус на Чужыне». Сябра Згуртавання беларускіх камбатантаў і БХАА «Жыццё», адзін са стваральнікаў Беларускага незалежніцкага народна-хрысціянскага руху.

У 1952 г. выехаў для навучання ў амерыканскай школе выведкі ў Германіі. Рыхтаваўся для дэсантавання на савецкую тэрыторыю ў групе з Цімохам Вострыкавым, аднак адмовіўся выконваць загад у выніку канфлікта з кіраўніцтвам. Трапіў у турму, але быў вызвалены праз некаторы час і з’ехаў у Бразілію.

Пасяліўся на сталае жыццё ў Сан-Паўлу, падтрымліваў абмежаваныя кантакты з беларусамі, якія абарваліся пасля 1975 года. 

Далейшы лёс не вядомы.

## Цікавыя факты 
* У бібліятэцы імя Францішка Скарыны захоўваецца цікавае ліставанне Кастуся Кадушкі з беларускім святаром Чаславам Сіповічам.

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Імігравалі ў Вялікабрытанію з Беларусі
Катэгорыя:Беларусы ў Вялікабрытаніі
Катэгорыя:Члены Беларускай краёвай абароны
Катэгорыя:Члены 30-й грэнадзёрскай дывізіі войскаў пры СС
BMW F40

**BMW F40** — трэцяе пакаленне пяцідзвернага кампактнага хэтчбэка BMW 1 серыі. Машына была прадстаўлена 27 мая 2019 на базе агульнай з F48 X1 і Mini Countryman пярэдняпрываднай платформы. Ён будзе прапаноўвацца з 5 рухавікамі — ад базавай мадэлі 116d да топавай версіі M135i xDrive. Прапаноўваюцца наступныя варыянты трансмісіі: шасціступеньчатая механічная, сяміступеньчатае аўтаматычнае падвойнае счапленне і 8-ступеньчатая АКПП.

## Бяспека 
Франтальны краш-тэст са 100%-перакрыццём выявіў небяспечную нагрузку ад рамяня на грудную клетку задняга пасажыра. Пярэднія сядзенні хэтчбека не вельмі добра абараняюць ад хлыставых траўмаў шыі, а на перадку шмат жорсткіх зон, якія павышаюць імавернасць цяжкіх траўмаў пры наездзе на пешахода. Аднак электронныя памочнікі спрацавалі штатна.

F40
Катэгорыя:Аўтамабілі паводле алфавіта
Мерынгія бакакветкавая

**Мерынгія бакакветкавая** (*Moehringia lateriflora*)&nbsp;— від раслін сямейства , распаўсюджаны ў Еўразіі і Паўночнай Амерыцы.

## Батанічнае апісанне 
Шматгадовая травяністая расліна 5-20&nbsp;см вышынёй. Расліна рассеяна апушана кароткімі валасінкамі. Лісце ланцэтныя, 10-20&nbsp;мм даўжынёй. Суквецці пазухавыя, малакветкавыя. Чашалісцікі 2-3&nbsp;мм даўжынёй. Пялёсткі ў 1.5-2 разы даўжэй чашалісцікаў. Каробачкі яйкападобныя, амаль удвая даўжэй чашачкі.

## Распаўсюджанне 
Від распаўсюджаны ва ўсходняй частцы Еўропы — ад Нарвегіі да Украіны і на ўсход да Урала, сярэдняй Азіі, Паўночнай Амерыцы — Сен-П’ер і Мікелон, Канада, ЗША.

Ва Украіне від расце ў лясах, сярод хмызнякоў&nbsp;— у Левабярэжным Палессі, вельмі рэдка (Чарнігаўская вобласць).

## Галерэя 

Moehringia lateriflora 8580.JPG|Лісток
Moehringia lateriflora 8576.JPG|Кветка

## Зноскі 
Катэгорыя:Гваздзіковыя
Катэгорыя:Флора Паўночнай Амерыкі
Катэгорыя:Флора Азіі
Катэгорыя:Флора Еўропы
Катэгорыя:Расліны, апісаныя ў 1833 годзе
Мерынгія трохжылкавая

**Мерынгія трохжылкавая** (*Moehringia trinervia*)&nbsp;— від раслін сямейства , распаўсюджаны ў Еўразіі і Паўночнай Афрыцы.

## Апісанне 
Аднагадовая або двухгадовая (зрэдку недаўгавечная шматгадовая) травяністая расліна, 10-20&nbsp;см вышынёй. Расліна коратка апушана. Сцёблы ад аслабелых да ўзыходзячых. Лісце ніжняе чарашковае, верхняе безчарашковае, яйкападобна-даўгаватае, з 3-5 жылкамі, 10-30&nbsp;мм даўжынёй, з апушаным ніжнім бокам і краямі. Кветкі адзінкавыя і похвавыя або ў канчатковых або похвавых суквеццях. Кветка: пялёсткаў звычайна 5, чашалісцікаў 5, тычынак 10. Чашалісцікі вострыя, 3-5&nbsp;мм даўжынёй, з 3 выступальнымі жылкамі. Пялёсткі некалькі карацей чашалісцікаў; каробачкі таксама карацей чашалісцікаў. Насенне чорнае, шарападобнае, бліскучае. 2n = 24.

## Распаўсюджанне 
Від распаўсюджаны ў Еўропе, на захадзе Паўночнай Афрыкі і ўмеранай Азіі.

Ва Украіне від расце ў светлых лясах, сярод кустоў, на травяністых схілах&nbsp;— у Карпатах, Палессі, лесастэпе і ў Крыме, звычайна; у стэпе, рэдка.

## Галерэя 

Moehringia trinervia sl1.jpg|Сцябло і лісток
Moehringia trinervia sl3.jpg|Кветка
Illustration Moehringia trinervia0.jpg|

Катэгорыя:Гваздзіковыя
Катэгорыя:Флора Паўночнай Афрыкі
Катэгорыя:Флора Еўразіі
Малінія

**Малінія** (*Molinia*)&nbsp;— род травяністых раслін сямейства , распаўсюджаны ў Еўропе, Азіі і Паўночнай Афрыцы, уведзены ў Паўночнай Амерыцы. Гэты род названы ў гонар , чылійскага батаніка, заолага і святара-езуіта.

## Віды 
Род уключае два віды:

* 
* 

## Спасылкі 
* Germplasm Resources Information Network (GRIN) 
* eMonocot 1.0.5[недаступна спасылкі па ліпень 2019] 
* Euro+Med Plantbase 

Катэгорыя:Флора Азіі
Катэгорыя:Флора Паўночнай Афрыкі
Катэгорыя:Флора Еўропы
Катэгорыя:Метлюжковыя
Садзік Хан

**Садзік Хан** (нар. ) — брытанскі палітык-лейбарыст, мэр Лондана. Член Палаты абшчын з 2005 года. У 2016 годзе выйграў мэрскія выбары, тым самым замяніў на гэтай пасадзе будучага прэм’ер-міністра Борыса Джонсана. Як мэр ініцыяваў рэферэндум па зніжэнні кошту за праезд на грамадскім транспарце, пашырэнні аэрапорта Гатвік.

Катэгорыя:Лейбарысты Вялікабрытаніі
Катэгорыя:Адвакаты Вялікабрытаніі
Катэгорыя:Члены парламента Вялікабрытаніі
Катэгорыя:Мэры Лондана
Купальская ноч (фільм)

**«Купальская ноч»** — беларускі мастацкі фільм, зняты у 1983 годзе на мінскай студыі «Тэлефільм» Дзяржтэлерадыё БССР (Дзяржтэлерадыё СССР). На здымках выкарыстана адзенне з этнаграфічнага музея горада Маладзечна.
## Сюжэт
З  фільма:

## У ролях
## У эпізодах
Жыхары вёскі Гліннае, школьнікі і студэнты горада Маладзечна.

## Здымачная група 
* аўтары сцэнарыя — Аляксей Дудараў, Валерый Басаў
* рэжысёр-пастаноўшчык — Валерый Басаў
* аператар-пастаноўшчык — Уладзімір Пранько
* мастак-пастаноўшчык — Уладзімір Чарнышоў
* кампазітар — Віктар Помазаў
* рэжысёр — С. Шчаглоў
* аператар — А. Глушакоў
* гукааператар — С. Пархімовіч
* асістэнты: рэжысёра — С. Гарбенка, С. Трамбіцкая; аператара — Г. Смірноў; тмастака — Ю. Герасіменка
* памочнікі рэжысёра — А. Астраух, С. Глебаў
* мастак па касцюмах — Т. Федасеенка
* мастак-грымёр — М. Ражкоў
* майстар па святлу — М. Сярмяжка
* мантажор — Н. Лінчэўская
* рэдактар — М. Клебановіч
* адміністрацыйная група — Ж. Герасімава, А. Каган
* дырэктар — Б. Неўскі

## Спасылкі
*
*«Купальская ноч» на сайце  

Катэгорыя:Фільмы на беларускай мове
Катэгорыя:Фільмы Беларусі
Монцыя

**Монцыя** (*Montia*) — род травяністых раслін сямейства .

Род названы ў гонар італьянскага батаніка .

## Таксанамія 
Род *Монцыя* ўключае 11 відаў:

* 
* 
* 
* 
* 
* 
** 
* 
* 
* 
* 
* 

## Зноскі 
## Літаратура 
* Бялт В. В. Монция — Montia L. // Флора Восточной Европы / Отв. ред. и ред. тома Н. Н. Цвелёв. — М.; СПб.: Т-во науч. изд. КМК, 2004. — Т. XI. — С. 115—116. — 536 с. — 1000 экз. — .
* 

## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Таксоны раслін, названыя ў гонар людзей
Катэгорыя:Гваздзікакветныя
Юшка Гойцавіч

**Юшка Гойцавіч**, або **Юрый Гойцавіч** (*Georgius Goyczowicz*, *Юшко Кгоицевич*, *pan Juszko Golcewicz*; XV ст. — пасля 1461 і да 1468) — літоўскі баярын, староста новагародскі (зг. 1461).

Напэўна, паходзіў з літоўскага баярскага роду, магчыма, роднаснага Давойнам, бо знак пячаткі яго брата Івашкі на дакуменце 1433 года падобны да іх герба. Таксама вядомы брат Федзька Гойцавіч.

Тым часам як брат Івашка быў прыхільнікам вялікага князя Жыгімонта Кейстутавіча, паводле «Хронікі Быхаўца», пан Юшка браў удзел у Ашмянскай бітве (1432) на баку вялікага князя Свідрыгайлы і трапіў у палон. Напэўна, неўзабаве вялікі князь Жыгімонт прымірыўся з палонным.

Вотчынныя ўладанні Гойцавічаў размяшчаліся, напэўна, у Новагародскім павеце. Пасля лета 1436 года атрымаў ад вялікага князя Жыгімонта «двор» Рэпухаў у Віцебскай зямлі. У 1440—1443 гады загадам ваяводаў Даўгірда і Гаштольда атрымаў сёлы Сеніна Фядосеўскае Дажыравічы ў Слонімскім павеце, а таксама Гошчава, якое раней трымаў Гард. Таксама ў Слонімскім павеце трымаў Ласасін. На думку Севярына Віславуха, у складзе Ласасінскага маёнтка былі мястэчка Ражана, «дварэц» Бялавічы і «сяльцо» Байковічы, якія пазней ўтваралі адзіны комплекс, гэта як факт даецца ў літаратуры. Рацыя Віславуха пацвярджаецца адносна Бялавічаў, дзе ў 1460-я гады пан Юшка даў зямлю свайму слугу Андрыяну, але пра Ражану і Байковічы такіх звестак няма. Таксама пан Юшка з братам Івашкам трымалі Туганавічы.

Вызнаваў каталіцтва. Фундаваў 2 жніўня 1442 года касцёл у сваім сяле Крошыне Новагародскага павета, адным са сведкаў быў брат Федзька.

У 1461 годзе склаў тастамент, якім сваю «выслугу на вялікім князю Жыгімонце» — «двор» Рэпухаў з «дварцом» Ваўкавічы, «дварцом» Мілотынню, даннікамі Капеньчычамі, даннікамі на Белай і даннікамі Шырневічамі — запісаў жонцы. Памёр да 1468 года.

Быў жанаты з Ганнай Даўгірдаўнай, дзяцей яны не мелі. Пазней Ганна ўзяла другі шлюб з панам Іванам Іллінічам.

## Літаратура 
* 
* 
* *Рыбчонак С.* Браты Гайцэвічы: нарыс да гісторыі эліты ВКЛ у сярэдзіне XV ст. // Герольд Litherland № 23 , 2022. – С. 4–15;

Катэгорыя:Намеснікі новагародскія
Катэгорыя:Прыхільнікі Свідрыгайлы Альгердавіча
Катэгорыя:Баяры літоўскія
Цэлесцін (мінерал)

**Цэлесці́н** — мінерал класа сульфатаў, сульфат стронцыю, SrO.

## Уласцівасці 
Крышталізуецца ў рамбічнай сінгоніі. Утварае таблітчастцыя і прызматычныя крышталі, зярністыя, шкарлупістыя агрэгаты. Колер блакітны, белы, шэры, чырванаваты, зеленаваты, зрэдку бясколерны. Бляск шкляны. Крохкі. Цвёрдасць 3—3,5 па шкале Моаса. Шчыльнасць 3,9—4 г/см³. Змяшчае да 56,41 % SrO, часта прымесі CaO ў суадносінах 1:1 да аксіду стронцыю і да 20—26 % аксіду барыю.

## Паходжанне і радовішчы 
Мае метасаматычнае, вулканагенна-асадкавае, жыльнае эпігенетычнае, асадкавае і інш. паходжанне. Трапляецца ў выглядзе ўкрапанікаў, гнёзд, жэод, канкрэцый, буйных лінзавадобных і жылападобных цел.

Радовішчы ў Аўстрыі, Вялікабрытаніі, Германіі, Італіі, Іране, ЗША, Кітаі, Канадзе, Мексіцы, Расіі, Турцыі і інш.

## Выкарыстанне 
Цэлесціт з’яўляецца асноўнай рудой на стронцый. Выкарыстоўваецца пры вырабе марозаўстойлівай сталі ў чорнай металургіі, у вытворчасці феерверкаў і трасіруючых куль, шкла і керамікі, у радыёэлектроніцы, пры рафінаванні бураковага цукру.

## Літаратура 
*  — С. 161.
*  — С. 292.
* Горная энциклопедия / Под редакцией Е. А. Козловского. — М.: Советская энциклопедия. 1984—1991.

## Спасылкі 
* Целестин // Каталог минералов
* Celestine Mineral Data // Mineralogy Database
* Каталог электронных образовательных ресурсов  // Томскі дзяржаўны ўніверсітэт

Катэгорыя:Сульфаты (мінералы)
Катэгорыя:Мінералы стронцыю
Томка

**Томка**

* народная назва роду 
* народная назва віду 
* народная назва віду
УНП

**УНП** — абрэвіятура, якая азначае:
* Украінская Народная Партыя (1902)
* Украінская Народная Партыя (1999)
* Уліковы нумар плацельшчыка
Еўрапейская кінапрэмія 1988

**1-я цырымо́нія прысуджэ́ння Еўрапе́йскай кінапрэ́міі** за дасягненні ў еўрапейскім кінематографе адбылася 26 лістапада 1988 года ў Заходнім Берліне.

## Пераможцы і намінанты 
Ніжэй прыведзены спісы пераможцаў і намінантаў. У межах адной катэгорыі намінанты ўпарадкаваны паводле беларускага алфавіта. Пераможца адзначаны блакітным колерам фона &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; і прыводзіцца першым.

### Узнагароды за фільм 
### Персанальныя ўзнагароды 
### Ганаровыя ўзнагароды 
## Крыніцы 
## Спасылкі 
* 
* Афіцыйны сайт Еўрапейскай кінапрэміі 
* 1-я Еўрапейская кінапрэмія на сайце «*Internet Movie Database*» 

1988
Катэгорыя:Кінапрэміі 1988 года
Катэгорыя:1988 год у кіно
Катэгорыя:Падзеі ў Берліне
Катэгорыя:Падзеі 26 лістапада
Катэгорыя:Лістапад 1988 года
Катэгорыя:1988 год у Берліне
Нацыянальна-палітычная нарада (1920)

**Нацыяна́льна-паліты́чная нара́да 1920 го́да** — сход сябраў Народнай рады Беларускай Народнай Рэспублікі, сфармаванай ёй Рады народных міністраў і дыпламатычных прадстаўнікоў БНР. Адбылася 20 кастрычніка 1920 года ў Рызе (Латвія). Мела на мэце выпрацоўку стаўлення да «Дамовы аб замірэнні і прэлімінарных умовах міру паміж РСФСР і УССР з аднаго боку і Польшчай з другога» ад 12 кастрычніка 1920 года, а таксама да акупацыі Вільні і Віленшчыны войскамі генерала Люцыяна Жалігоўскага 9 кастрычніка 1920 года.

Была заслуханая справаздача Рады народных міністраў Вацлава Ластоўскага. На нарадзе выступілі з дакладамі Язэп Варонка, Клаўдзій Дуж-Душэўскі, Кастусь Езавітаў, Васіль Захарка, Пётра Крачэўскі, Ластоўскі, Язэп Мамонька. Акрамя сацыялістаў-рэвалюцыянераў і сацыялістаў-федэралістаў, якія ўваходзілі ў Народную раду і Раду народных міністраў БНР, у нарадзе ўдзельнічаў сацыял-дэмакрат Антон Аўсянік, прысутнічалі таксама Аляксандр Вальковіч, Юры Гладкі, У. Грунтоў, Уладзмір Пігулеўскі, Янка Чарапук.

Нарада прыняла рэзалюцыю, у якой асудзіла падпісанне прэлімінарнага міру і пастанавіла лічыць яго «*для беларускага народу неабавязковым*», выказалася за неабходнасць усімі спосабамі і сродкамі і надалей весці барацьбу за незалежнасць і непадзельнасць Беларускай Народнай Рэспублікі з усімі яе ворагамі, патрабаваць абавязковага ўдзелу дэлегацыі ўрада БНР у рыжскіх перамовах аб міры. Нарада прызнала дзейнасць урада Ластоўскага «згоднай з воляй усяго беларускага народа». На нараду прыехаў сябра Прэзідыума Найвышэйшай Рады БНР Кузьма Цярэшчанка. Ад імя Найвышэйшай рады ён склаў яе паўнамоцтвы і прызнаў Народную раду адзіным паўнамоцным прадстаўніком беларускага народа. Народная Рада БНР стала ізноў называцца Радай БНР. Было вырашана стварыць вакол урада Ластоўскага адзіны нацыянальны блок. Гэтае рашэнне было выкананае на Першай Усебеларускай канферэнцыі 1921 года ў Празе. Віленскае пытанне Нарада прызнала справай толькі Беларусі і Літвы. Пасля нарады была заключаная дамова паміж урадамі БНР і Літвы аб узаемным прызнанні і сумеснай барацьбе супраць польскіх акупантаў у Віленскім краі і Заходняй Беларусі.

Пасля Нарады далейшая дзейнасць урада Ластоўскага ў Рызе стала немагчымай, паколькі Латвія паводле ўмоў мірнай дамовы з РСФСР (жнівень 1920) абавязвалася не падтрымліваць сілы, скіраваныя супраць Савецкай Расіі. Урад Ластоўскага пераехаў у Коўна (Каўнас) — сталіцу Літоўскай Рэспублікі.

## Літаратура 
* *Лобаў Р.* Нацыянальна-палітычная нарада 1920 //  С. 305—306

## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Беларуская Народная Рэспубліка
Катэгорыя:1920 год у Рызе
Катэгорыя:Кастрычнік 1920 года
Катэгорыя:Падзеі 20 кастрычніка
Будынак Магілёўскага гарадскога выканаўчага камітэта

**Будынак Магілёўскага гарадскога выканаўчага камітэта** — будынак у цэнтры Магілёва, размешчаны па адрасе вуліца Першамайская, 32. Адміністрацыйны будынак — прыклад савецкай архітэктуры 1970-х гадоў.

Пабудаваны ў 1973 г. з цэглы як будынак абкама КПБ (архіт. А. Кучарэнка, Ю. Шпіт).

## Архітэктура 
Актыўна фарміруе забудову вул. Першамайскай. Размешчаны за 60 м ад лініі забудовы, што стварае невялікую плошчу перад будынкам. Сіметрычная аб’ёмна-прасторавая кампазіцыя складаецца з асноўнага 8-павярховага прамавугольнага ў плане корпуса, галоўным фасадам арыентаванага на вул. Першамайскую, і 2-павярховага прамавугольнага ў плане корпуса залы пасяджэнняў (на 400 месцаў), зблакіраваных Т-падобна з боку дваровага фасада. Асноўным архітэктурным матывам галоўнага фасада з’яўляюцца пілоны на ўсю вышыню будынка: у цэнтральнай частцы фасада масіўныя (да 1,2 м), па бакавых — больш тонкія, і спараныя прамавугольныя аконныя праёмы. Галоўны ўваход вырашаны 3 манументальнымі парталамі, што падкрэслівае грамадскі характар будынка. Паверхня цокальнага паверху і 3-частковы партал абліцаваны чорным паліраваным гранітам. Аб’ём залы пасяджэнняў вырашаны ў лаканічных формах. У інтэр'еры (вестыбюль, зала пасяджэнняў) выкарыстаны граніт, мармур.

У аснову планіровачнай структуры будынка пакладзена калідорная сістэма з двухбаковым размяшчэннем кабінетаў. У цэнтры кожнага паверха — хол. У 2-павярховым корпусе на першым паверсе знаходзіцца вестыбюль, гардэроб, сталовая, на другім — зала пасяджэнняў.

## Літаратура 
* 
* 

## Спасылкі 
Катэгорыя:Першамайская вуліца (Магілёў)
Катэгорыя:Вуліца Яцыны (Магілёў)
Катэгорыя:Будынкі і збудаванні Магілёва
Катэгорыя:З’явіліся ў 1973 годзе
Катэгорыя:1973 год у Магілёве
Катэгорыя:Магілёўскі гарадскі выканаўчы камітэт
Катэгорыя:Будынкі і збудаванні Аляксандра Кучарэнкі
Катэгорыя:Будынкі і збудаванні Юрыя Шпіта
Незабудка

**Незабудка** (*Myosótis*, ад стар.-грэч. «мышынае вуха») — род травяністых раслін сямейства . Некаторыя віды культывуюць у якасці прыгожаквітнеючых садовых раслін.

## Назва 
У большасці еўрапейскіх і некаторых нееўрапейскіх мовах незабудкі носяць аднолькавую па сэнсе назву:  (anmoruk), , , , , , , , , , , ,  (勿忘草, mul mang cho),  (wasurenagusa),  (Zichrini),  (farâmusham nakon), , , .

## Батанічнае апісанне 
Незабудкі — аднагадовыя або шматгадовыя травяністыя расліны невялікіх памераў, звычайна моцна апушаныя.

Сцёблы галінастыя, вышынёй .

Лісце чаргавальнае, сядзячае, ланцэтнае, лінейна-ланцэтнае або лапатавае.

Кветкі звычайна блакітныя з жоўтым «вочкам», часам ружовыя ці белыя, сабраны ў суквецце — завіток або гронку. Кветка складаецца са званочкавай, больш ці менш глыбока пяцілопасцевай чашачкі, талеркавага вяночка, з пяццю тупымі жоўтымі лускавінкамі, якія закрываюць уваход у зеў, пяці тычынак і аднаго песціка, з ніткападобным слупком і чатырохгнёздавай завяззю.

. «Лясныя фіялкі і незабудкі» (1889)]]
Плод — цэнобій, які пры паспяванні распадаецца на 4 свабодныя (не злітаваныя) арэшкападобныя аднанасенныя часткі — эрэмы. У 1 г змяшчаецца ад паўтары да двух тысяч чорных, яйкападобных, бліскучых насенін, усходжасць якіх захоўваецца два—тры гады.

## Віды 
Па інфармацыі базы даных *The Plant List* (2013), род уключае 61 від. Некаторыя з іх (у квадратных дужках у канцы радка — нумар таксона ў базе даных *Germplasm Resources Information Network*):

*  
*  
*  
* 
*  Від названы ў гонар даследчыка Сібіры Аляксандра Лаўрэнцьевіча Чаканоўскага (1833—1876)
* 
*  
* 
*  
*  
*  

## Распаўсюджанне і экалогія 
Незабудкі сустракаюцца ў Еўропе, Азіі, Амерыцы, Паўднёвай Афрыцы, Аўстраліі і Новай Зеландыі.

Аддаюць перавагу вільготным раёнам. Растуць на палянах са свежай глебай. Некаторыя віды, такія як , можна сустрэць на берагах вадаёмаў, ускраінах балот, уздоўж ручаёў.

## Ахоўны статус 
 занесена ў Чырвоную кнігу Расійскай Федэрацыі.

## Незабудка ў культуры 
Кветкі незабудкі часам выкарыстоўваюць у якасці сімвала памяці: масоны носяць у пятліцы значок незабудкі ў памяць аб вольных мулярах, якія загінулі ў нацысцкіх канцлагерах, а стылізаваная выява кветкі незабудкі фіялетавага колеру была сімвалам мерапрыемстваў, прысвечаных 100-й гадавіне генацыду армян.

У 1921 годзе ў Петраградзе дзейнічала выдавецтва *Myosotis*, у ім выдадзены дзве кнігі Фёдара Салагуба.

У 1938 годзе Уладзімір Рагуцкі напісаў верш «Незабудкі».

У 2018 годзе беларускі поп-спявак Ціма Беларускіх выпусціў песню з назвай «Незабудка», за якую атрымаў прэмію Залаты грамафон.

## Заўвагі 
## Крыніцы 
## Літаратура 
* 
* 
* *Winkworth R. C. et al*. 2002. The origins and evolution of the genus Myosotis L. (Boraginaceae). *Molec. Phylogenet. Evol*. 24:180-193.

## Спасылкі 
* 
*   
* Незабудка в Энциклопедии декоративных садовых растений  

Катэгорыя:Флора Акіяніі
Катэгорыя:Флора Паўночнай Амерыкі
Катэгорыя:Флора Еўразіі
Міцэліс сценны

**Міцэліс** (*Lactuca muralis*) — від раслін сямейства , распаўсюджаны на захадзе Паўночнай Афрыкі, у Еўропе, Турцыі, на Каўказе.

## Апісанне 
Шматгадовая травяністая расліна 30-100 см вышынёй. Сцябло адзіночнае, амаль голае, гладкае або невыразна баразнаватае, уверсе мяцёлкава-галінастае. Лісце тонкае, зверху светла-зялёнае, знізу шыза-зялёнае, часам з фіялетавым адценнем, лірападобна-перыстарассечанае, з востра-лопасцевымі бакавымі долямі і дзідападобнай 3-лопасцевай канчатковай. Кошыкі шматлікія, дробныя, па 3-5 жоўтых кветак, вузка-цыліндрычныя або вузка-званочкавыя, сабраны ў друзлае мяцёлкавае суквецце. Сямянкі цёмна-фіялетавыя, амаль чорныя, падоўжна-рабрыстыя, у верхняй частцы адцягнуты ў шыйку, якая пераходзіць у зелянява-жоўты носік да 1 мм даўжынёй; носік на канцы дыскападобна пашыраны, з кольцам дробных вейчыкаў на краі; чубок з простых белых тупа вышчэрбленых валасінак, ападае.

Ва Украіне від расце ў лясах на ўсёй тэрыторыі, акрамя стэпу. Харчовая расліна.

## Галерэя 

Mycelis muralis blatt.jpeg|Лісток
Mycelis muralis.jpeg|Суквецце
Lactuca muralis sl13.jpg|Кветкавая галоўка складаецца з 4-5 жоўтых 5-зубчастых кветачак
Lactuca muralis sl15.jpg|Сямянка з папусам

Катэгорыя:Флора Азіі
Катэгорыя:Флора Еўропы
Катэгорыя:Флора Паўночнай Афрыкі
Катэгорыя:Астравыя
Незабудка дзірваністая

**Незабудка дзірваністая** (*Myosotis laxa caespitosa*) — падвід віду .

Катэгорыя:Незабудка
Незабудка дробнакветкавая

**Незабудка дробнакветкавая** (*Myosotis stricta*) — від кветкавых раслін роду  сямейства . Этымалогія: &nbsp;— «сцягнуты, жорсткі».

## Батанічнае апісанне 
Аднагадовая травяністая расліна вышынёй ад 5 да 25&nbsp;см; утварае прыкаранёвую разетку. Сцябло звычайна жорстка вертыкальнае і трохі апушанае. Лісце даўгаватае, тупое. Ніжняе лісце мае кароткія хвосцікі, а верхняе&nbsp;— сядзячае. Валасінкі на жылках ніжняй паверхні ліста маюць выгнуты кончык-кручок. Кветкі бледна-блакітныя. Вяночак мае дыяметр прыкладна ад 1,5 да 2&nbsp;мм.

## Распаўсюджанне 
Ад Еўропы да Ірана і Паўночна-Заходняй Афрыкі.

## Экалагічная прымеркаванасць 
Расце на пясчаных і камяністых, бедных пажыўнымі рэчывамі участках. Эфемер.

## Галерэя 

Myosotis stricta blatt.jpeg|
Myosotis stricta2 W.jpg|Кветкі
Myosotis stricta — Flora Batava — Volume v6.jpg|

## Спасылкі 
* 
* Germplasm Resources Information Network (GRIN) 
* Euro+Med Plantbase 

Катэгорыя:Флора Афрыкі
Катэгорыя:Флора Еўропы
Катэгорыя:Флора Азіі
Катэгорыя:Незабудка
Незабудка балотная

**Незабудка балотная** (*Myosótis scorpioídes*) — від раслін, які адносіцца да роду Незабудка сямейства , тыпавы від гэтага роду.

## Назва 
Незабудка балотная, незабудкі, незабудзіца, палявая разета.

## Апісанне 
Незабудка балотная — шматгадовая травяністая расліна, дасягае ў вышыню 30 см. Сцябло — чатырохграннае. Лісце — буйное, да 8 см даўжыні і 2 см шырыні, ярка-зялёнага колеру.

Кветкі — далікатна-блакітныя, дыяметрам да 1,2 см. Размнажаецца насеннем. З усіх сартоў найбольш вядомы Цюрынген. Гэта расліна выкарыстоўваецца для афармлення берагоў вадаёмаў, высаджваецца ўздоўж вадацёкаў.

## Распаўсюджанне 
Незабудка балотная распаўсюджаная ў заходніх раёнах еўрапейскай часткі Расіі, паўднёвых раёнах Сібіры, заходнім Закаўказзі, Сярэдняй Еўропе, на Балканах, у Манголіі.

Яна расце па берагах вадаёмаў і ўскраінах балот.

Незабудка балотная — афіцыйная кветкавая эмблема шведскай правінцыі Дальсланд.

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
* 
* 
*  Праверана 02 лютага 2009 г.
* Незабудка балотная ў Энцыклапедыі дэкаратыўных садовых раслін 

Катэгорыя:Флора Паўночнай Амерыкі
Катэгорыя:Флора Еўразіі
Катэгорыя:Расліны балот
Катэгорыя:Незабудка
Катэгорыя:Расліны, апісаныя ў 1753 годзе
Незабудка лясная

**Незабудка лясная**, **Лазініца** (*Myosotis sylvatica*) — від роду Незабудка сямейства .

## Батанічнае апісанне 
Шматгадовая, часам двухгадовая травяністая расліна вышынёй да 40 см.

Сцёблы валасістыя, моцна галінаваныя.

Прыкаранёвае лісце авальнае, чарашковае. Сцябловае — даўгавата-ланцэтнае, валасістае.

Кветкі да 1 см у дыяметры, нябесна-блакітныя, сабраны ў суквецці-завіткі.

Плод — чорны астраверхавы арэшак.

## Экалогія 
Расце ў змешаных лясах, на ўзлесках.

## Значэнне і прымяненне 
### Гаспадарчае значэнне 
Вырошчваецца як дэкаратыўная расліна. Мае мноства сартоў з ружовымі, сінімі і блакітнымі кветкамі.

## Літаратура 
* Всё о цветах лесов, полей и рек / Выпуск. ред. С. Ю. Раделов. — СПб: ООО «СЗКЭО», 2008. — С. 174. — 224 с. — ISBN 978-5-9603-0092-6.

## Спасылкі 
* 
* 

Катэгорыя:Флора Еўразіі
Катэгорыя:Незабудка
Катэгорыя:Расліны, апісаныя ў 1791 годзе
Лазініца

**Лазініца**

* народная назва віду 
* народная назва віду 

## Гл. таксама 
* Лазаніца
* Лазніца
Губасцік рабы

**Губа́сцік рабы** (*Mimulus guttatus*)&nbsp;— від кветкавых раслін з роду  сямейства . Паходзіць з Паўночнай Амерыкі, шырока культывуецца і дзіка расце ў многіх краінах Еўропы. Этымалогія:  — «плямісты, рабы».

## Апісанне 
Шматгадовыя травяністыя расліны вышынёй 20—40 см. Ніжнія часткі сцеблаў голыя, верхнія часткі — з залозістымі валасінкамі. Лісце супраціўнае, ад кароткачарашковага да безчарашковага, шырока яйкападобнае, паралельна-жыльнае, з няроўнымі зубчастымі бакамі. Кветкі: вяночак жоўты з чырвонымі кропкамі, даўжынёй 30—40 мм, двухгубы; верхняя губа 2-лопасцевая, ніжняя губа 3-лопасцевая, горла адкрытае. Чашачка 5-дольная. Тычынак 4. Суквецці — расхістаны парасонік. Плады — яйкападобныя, даўжынёй 10 мм, капсулы.

## Распаўсюджанне 
Паўночная Амерыка (Канада, ЗША). Іншароднае распаўсюджванне ахоплівае многія краіны Еўропы. Засяляе канавы, ручаі, берагі азёр. Від быў прывезены ў Еўропу як дэкаратыўная расліна і здзічэў. Як дзікая расліна быў упершыню выяўлены ў 1814 годзе ў Шатландыі, а ў 1824 годзе ў Англіі і Паўночнай Германіі. Расліна выкарыстоўваецца як дэкаратыўны элемент, а таксама для абароны берагоў сажалак і азёр.

Ва Украіне расце ў кветніках і дзіка — у заходняй частцы краіны.

## Галерэя 

Mimulus guttatus 003.JPG|
Illustration Mimulus guttatus0.jpg|

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
* Germplasm Resources Information Network (GRIN) 
* Euro+Med Plantbase 
* NatureGate 
* 

Катэгорыя:Флора Паўночнай Амерыкі
Катэгорыя:Флора Еўропы
Катэгорыя:Дэкаратыўныя расліны
Катэгорыя:Інвазіўныя віды раслін
Катэгорыя:Расліны, апісаныя ў 1813 годзе
Незабудка рэдкакветкавая

**Незабудка рэдкакветкавая** (*Myosotis sparsiflora*)&nbsp;— від травяністых раслін сямейства , распаўсюджаны ва усходняй і Цэнтральнай Еўропе, Заходняй Азіі.

## Апісанне 
Аднагадовая або двухгадовая расліна, 8-30&nbsp;см вышынёй. Кветкі дробныя, у няшчыльных завітках, пазбаўленых лісця ці толькі ля аснавання з лісцем. Чашачка званочкавая, глыбока-5-раздзельная, з вузка ланцэтнымі завостранымі долямі. Вяночак колападобны, з кароткай трубкай, плоскім 5-лопасцевым адгінам і 5 лускавінкамі ў зеве. Тычынкі з падоўжанымі пылавікамі, якія нясуць на верхавіне плёнкавыя прыдаткі. Арэшкаў 4, эліптычна-яйкападобных, гладкіх, пры аснаванні з белым мясістым прыдаткам. Кветаножкі пры плодзе адхіленыя дадолу і ў некалькі разоў перавышаюць даўжыню чашачкі.

## Распаўсюджанне 
Распаўсюджаны ва Усходняй і Цэнтральнай Еўропе, Заходняй Азіі; інтрадуцыраваны ў Скандынавіі.

Ва Украіне від расце ў лясах, сярод хмызнякоў і як пустазелле&nbsp;амаль на ўсёй тэрыторыі; у Крыме ў верхнім горным поясе паўднёвага схілу пры ўздыме на , рэдка. Дэкаратыўная расліна.

Катэгорыя:Флора Азіі
Катэгорыя:Флора Еўропы
Катэгорыя:Незабудка
Caltha novae-zelandiae

**Caltha novae-zelandiae**&nbsp;— від кветкавых раслін роду  сямейства .

## Распаўсюджанне 
Від з’яўляецца эндэмікам Новай Зеландыі. Расце на вільготных альпійскіх лугах.

Катэгорыя:Лотаць
Катэгорыя:Эндэмікі Новай Зеландыі
Стэпнагірск

**Стэпнагірск** () — пасёлак гарадскога тыпу ў Васыліўскім раёне Запарожскай вобласці Украіны недалёка ад Кахоўскага вадасховішча.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Пасёлкі гарадскога тыпу Запарожскай вобласці
Мырнэ (Запарожская вобласць)

**Мырнэ** () — пасёлак гарадскога тыпу ў Мэлітопальскім раёне Запарожскай вобласці Украіны.

## Запаведнік «Каменная магіла» 
За кіламетр ад пасёлка знаходзіцца помнік прыроды «Каменная магіла». Ён уяўляе сабой невялікі ізаляваны масіў пясчаніку, памерамі прыкладна 240 на 160 метраў, які складаецца з буйных каменных груд вышынёй да 12 метраў у даліне ракі Малочнай. Верагодна Каменная магіла ўзнікла пры зацвярдзенні пясчаных мас былой мелі Сармацкага мора пад уплывам мясцовых мінералаў, якія змяшчаюць жалеза. У далейшым яна падвяргалася паветранай і воднай эрозіі, у тым ліку працяглы час быўшы востравам ракі Малочнай. Каменная магіла выкарыстоўвалася старажытным чалавекам у якасці святыні, і змяшчае унікальныя петрагліфы самых розных гістарычных эпох — ад эпохі позняга палеаліту і да скіфа-сармацкага часу, і нават да цюркскага. Каменная магіла — сусветны помнік старажытнай культуры, з 2008 г. — нацыянальны гісторыка-археалагічны запаведнік. З 2006 г. запаведнік з’яўляецца прэтэндэнтам на ўключэнне ў спіс аб’ектаў Сусветнай спадчыны ЮНЕСКА.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Пасёлкі гарадскога тыпу Запарожскай вобласці
Міжзорнае паглынанне

**Міжзо́рнае паглына́нне** — аслабленне святла пры праходжанні ў міжзорным асяроддзі.

Абумоўлена рассеяннем і паглынаннем святла пылавымі часціцамі і ў бачнай вобласці спектра залежыць ад даўжыні хвалі  прыкладна як .

Важная ўласцівасць міжзорнага паглынання — яго выбіральнасць (залежнасць паглынання ад даўжыні хвалі святла — паглынанне павялічваецца к сіняй частцы спектра).
Таму далёкія зоркі выглядаюць чырванейшымі.

Пылавая матэрыя размеркавана нераўнамерна: канцэнтруецца к плоскасці Галактыкі і асабліва к яе спіральным рукавам.
У галактычнай плоскасці міжзорнае паглынанне рознае ў розных напрамках і мяняецца ад некалькіх дзясяткаў да некалькіх зорных велічынь ад адлегласці ў 1 кпс.

## Літаратура 
*  С. 336.

## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Назіральная астраномія
Катэгорыя:Галактычная астраномія
Катэгорыя:Пазагалактычная астраномія
Мышахвоснік маленькі

**Мышахвоснік маленькі** (*Myosurus minimus*) — від травяністых раслін роду  сямейства .

## Батанічнае апісанне 
Гэта невялікая аднагадовая расліна, вышынёй 2—10 см. Калякветнік кветкі правільны, двайны. Чашалісцікаў пяць, бледна-жоўтага колеру. Ля асновы чашачкі ёсць невялікая мясістая шпора. Вяночак складаецца з пяці свабодных жоўтых пялёсткаў. Кветка доўгая, вельмі друзлая. Тычынак шмат. Яны, як і частка калякветніка, цыклічна размяшчаюцца каля асновы кветаложа, у якой шмат вольных песцікаў. Формула кветкі мае такі выгляд: {{Nobr|\ast K_{5}\; C_{5} \; A_{\infty}\;  G_{\infty}}}.

Калі кветаложа разрастаецца і выцягваецца, песцікі сваімі лычыкамі датыкаюцца пыльнікаў і адбываецца самаапыленне. Цвіце ў красавіку—маі. Плод — шматарэшак.

## Ахова 
Уключаны ў Чырвоную кнігу Чачэнскай Рэспублікі са статусам «1. Вельмі рэдкі, пад пагрозай знікнення галарктычны від».

## Літаратура 
* 
* 
* 
* 
* 
* *Тимохина С. А.* Myosurus minimus — Мышехвостник маленький // Флора Сибири = Flora Sibiriae : в 14 т. / под ред. Л. И. Малышева. — Новосибирск : ВО «Наука», Сиб. издат. фирма, 1993. — Т. 6 : Portulacaceae — Ranunculaceae / под ред. Л. И. Малышева, Г. А. Пешковой. — С. 159. — 310 с. — 1303 экз. — ISBN 5-02-030132-9. 

## Спасылкі 
* 
* 
* Myosurus minimus

Катэгорыя:Казяльцовыя (падсямейства)
Катэгорыя:Флора Еўразіі
Катэгорыя:Расліны, апісаныя ў 1753 годзе
Катэгорыя:Пустазелле
Шышняк мутоўчаты

**Шышняк мутоўчаты**, **Шышня́к кальчаковы** (*Myriophyllum verticillatum*)&nbsp;— від кветкавых травяністых раслін роду  сямейства .

## Апісанне 
Шматгадовая расліна 10—150 (300)&nbsp;см даўжынёй. Лісце ў кольцах па (4) 5—6. Каласкі 5—16 см даўжынёй. Прыкветкі па 1 пры кожнай кветцы, як і лісце, грабеньчата-пёрыстараздзельныя, ніжнія — даўжэй кветак, верхнія — роўныя ім. Кветкі размешчаны кольцамі і па 4—6. Пялёсткі верхніх і ніжніх тычынкавых і песцікавых кветак белыя або зеленаватыя, сярэдніх абодвух палоў — белыя або ружовыя. Плодзікі гладкія, ля асновы з горбікам. Звычайна расце ў празрыстай або злёгку каламутнай, ціхай або павольнай вапняковай вадзе ў азёрах, ручаях, каналах і канавах, уключна з адкрытай вадой у балотах.

Ва Украіне расце ў стаячых і павольных водах, часта ўтварае цэлыя зараснікі — на ўсёй тэрыторыі звычайны акрамя раёнаў палыновага стэпу; у Крымскай вобласці паказана для возера Караголь

## Галерэя 

Myriophylletum verticillati 1.jpg|расліна ў асяроддзі пражывання
Myriophyllum verticillatum turiony.jpg|расліна
Myriophyllum verticillatum myve3 002 php.jpg|суквецці
Myriophyllum verticillatum MYRVER 1.jpg|ілюстрацыя

## Крыніцы 
## Літаратура 
* 
* 
* 
* 

Катэгорыя:Водныя расліны
Катэгорыя:Расліны, апісаныя ў 1753 годзе
Катэгорыя:Флора Еўразіі
Катэгорыя:Флора Паўночнай Афрыкі
Катэгорыя:Флора Паўночнай Амерыкі
Катэгорыя:Сланаягаднікавыя
Arabis kokanika

**Arabis kokanika** — від раслін сямейства , які паходзіць з Сярэдняй Азіі і Кітая.

## Спасылкі 
* 
* (en) Référence Tropicos : Arabis kokanika Regel (+ liste sous-taxons) (consulté le 20 mai 2013)

Катэгорыя:Разуха
Кацямятка каціная

**Кацямятка каціная** (*Nepeta cataria*)&nbsp;— від кветкавых раслін сямейства .

## Назва 
Кацямятка каціная, маліса, мяліса,, лясная крапіва.

## Апісанне 
Шматгадовая травяністая расліна 35—100&nbsp;см вышынёй. Расліна коратка шаравата густа апушаная. Сцябло прамастойнае або ўзыходнае каля асновы. Лісце на доўгіх чаранках, трохкутна яйкападобнае, буйна-гародкава-зубчастае. Суквецці густыя, цыліндрычныя. Чашачка 4,5—6&nbsp;мм даўжынёй. Вяночак бялёсы, 5,5—9&nbsp;мм даўжынёй.

Ва Украіне від расце ў хмызняках, на лясных палянах, схілах, пустазельных месцах, уздоўж дарог&nbsp;— на ўсёй тэрыторыі; меданосная, эфіраалейная расліна.

## Класіфікацыя 
Від **Кацямятка каціная** уваходзіць у род  сямейства  парадку .

## Галерэя 

Starr 070906-8819 Nepeta cataria.jpg|
Nepeta-catarica1.jpg|
Nepeta cataria HC1.jpg|
Nepeta cataria Sturm24.jpg|

## Літаратура 
*  — С. 7.

## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Кацямятка
Катэгорыя:Флора Еўразіі
Катэгорыя:Лекавыя расліны
Катэгорыя:Меданосныя расліны
Катэгорыя:Расліны, апісаныя ў 1753 годзе
Розіўка

**Розіўка** () — пасёлак гарадскога тыпу ў Розіўскім раёне Запарожскай вобласці Украіны, раённы цэнтр.

Сваю назву паселішча атрымала ад калоніі немцаў з Заходняй Прусіі пад назвай "Розэнбэрг".

## Крыніцы 
Катэгорыя:Пасёлкі гарадскога тыпу Запарожскай вобласці
Неслія

**Неслія** (*Neslia*) — род раслін сямейства . Адзіны сучасны від — .

## Літаратура 
* 
* 
* 

## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Капуставыя
Тэрнуватэ

**Тэрнуватэ** () — пасёлак гарадскога тыпу ў Навамыкалаіўскім раёне Запарожскай вобласці Украіны каля адміністратыўнай мяжы з Днепрапятроўскай вобласцю. У пасёлку знаходзіцца чыгуначная станцыя "Гайчур" на лініі Чаплынэ - Бэрдзянск. Паселішча заснавана ў канцы ХІХ ст. у сувязі з будаўніцтвам чыгункі.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Пасёлкі гарадскога тыпу Запарожскай вобласці
Катэгорыя:Населеныя пункты, заснаваныя ў 1889 годзе
Малакатэрыніўка

**Малакатэрыніўка** () — пасёлак гарадскога тыпу ў Запарожскім раёне Запарожскай вобласці Украіны на левым беразе Кахоўскага вадасховішча за 15 км ад Запарожжа. Чыгуначная станцыя «Канкрыніўка» на лініі Запарожжа — Новаалэксііўка.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Пасёлкі гарадскога тыпу Запарожскай вобласці