Лубенікі

**Лубенікі́** (, ) — вёска ў Брагінскім раёне Гомельскай вобласці. Уваходзіць у склад Вуглоўскага сельсавета.

## Геаграфія 
### Размяшчэнне 
За 5 км на поўнач ад Брагіна, 38 км ад чыгуначнай станцыі Хойнікі (на галінцы Васілевічы — Хойнікі ад лініі Калінкавічы — Гомель), 124 км ад Гомеля.

### Гідраграфія 
На ўсходзе канава Карбецкая.

## Транспартная сетка 
Транспартныя сувязі па прасёлкавай, затым аўтамабільнай дарозе, якая злучае Брагін з дарагой Лоеў-Рэчыца.

Размяшчаліся сярэдняя школа, бібліятэка, фельчарска-акушэрскі пункт. Планіроўка складаецца з зігзагападобнай вуліцы, блізкай да мерыдыянальнай арыентацыі. Забудавана драўлянымі хатамі сядзібнага тыпу.

## Гісторыя 
Лубенікі вядомыя з 1738 года, як вёска ў Рэчыцкім старостве Мінскага ваяводства Вялікага Княства Літоўскага. Тады ў ёй налічвалася 9 двароў, гаспадарамі якіх выступалі Фёдар Свірыдзенка, Іван Даніленка, Луцко Даніленка, яшчэ Іван Даніленка, Дзяміян Ласенка, Хвост Луцко, Андрэй Хвасцёнак, Цярэшка Хвасцёнак, Івашка Закрушкі (Zakruszki).

Сталыя звесткі пра жыхароў Лубенікаў, прынамсі, з 10 студзеня 1749 года ёсьць у метрычных кнігах царквы Сялецкага базыльянскага манастыра. У іх запісаныя некаторыя прозвішчы, ужо вядомыя з інвентара Рэчыцкага староства 1738 г., але ў больш дакладным гучанні. 28 жніўня 1757 года святар Алексы Валчковіч ахрысціў Наталію, дачку Цімоха і Фядоры Закруўскіх, а кумамі выступілі Фёдар Хвост і Парасковія Ласіцова, «wszyscy ze wsi Łubienikow». 9 студзеня 1764 года ахрышчаная была Яўгенія, дачка Ярэмія і Ганны Ласіцаў; кумамі — Сцяпан Свірыдзенка і Марта Камарова.

У люстрацыі падаткаў Рэчыцкага павету 1773 года пра Лубенікі паведамляецца, што ў паселішчы было 14 двароў, гаспадары якіх Свірыдзёнкі, Даніленкі, Ласіцы, Заяц, Сергіенкі, Хвост, Закруцко (Закруцка), Лісіца разам выплачвалі 96 злотых і 18 грошаў. На 1775 год, як засведчана ў падатковым тарыфе, у вёсцы Лубенікі налічвалася 11 дымоў. Згодна з крыніцай пад назвай «Opisanie osiadłosci starostwa sądowego Rzeczyckiego» 1789 года, жыхары 14 двароў вёскі Лубенікі, якая месьцілася «w oddzielnym obrębie» за 8 міляў ад Рэчыцы, агулам выплачвалі 309 злотых і 29 грошаў.

У выніку другога падзелу Рэчы Паспалітай (1793) Лубенікі – у межах Рэчыцкай акругі Чарнігаўскага намесніцтва (губерні), з 1796 г. у складзе тэрытарыяльна ўпарадкаванага Рэчыцкага павету спачатку Маларасійскай, а з 29 жніўня 1797 г. Мінскай губерні Расійскай імперыі. Паводле рэвізіі 1795 г., Лубенікі ў складзе Рэчыцкага староства дажыццёва належалі графу Юзафу Юдыцкаму, генералу-лейтэнанту Княства Літоўскага, а адміністратарам у яго – шляхціч Фелікс Гедвіла. У 16 дварах вёскі жылі 42 падданых мужчынскага і 45 жаночага полу.

У 1850 годзе ўласнасць казны.

У парэформенны перыяд Лубенікі — вёска ў Брагінскай воласці.

Паводле перапісу 1897 года капліца, школа граматы, хлебазапасны магазін, вятрак.

З 8 снежня 1926 года па 10 ліпеня 1939 года цэнтр Лубеніцкага сельсавета Брагінскага раёна Рэчыцкай і з 9 чэрвеня 1927 года Гомельскай (да 26 ліпеня 1930 года) акруг, з 20 лютага 1938 года Палескай, з 8 студзеня 1954 года Гомельскай абласцей. Да 16 ліпеня 1954 года вёска ў складзе Лубеніцкага сельсавета, пасля — у складзе Вуглоўскага сельсавета.

У 1930 годзе пачатковая школа. У 1931 годзе арганізаваны калгас. Падчас Вялікай Айчыннай вайны у красавіку 1943 года фашысты цалкам спалілі вёску і забілі 11 жыхароў. У баях за вызваленне вёскі і наваколлі ў кастрычніку 1943 года загінулі 11 салдат 89-га стралковага корпуса 61-й арміі (пахаваны ў брацкай магіле ў цэнтры вёскі). Для шанавання іх памяці і памяці 22-х жыхароў вёскі, загінулых на франтах і ў партызанскай барацьбе, у 1968 годзе збудаваны абеліск. У 1959 годзе ў складзе калгаса імя В. П. Чкалава (цэнтр — вёска Рудня Жураўлёва). Размяшчаліся сярэдняя школа, бібліятэка, фельчарска-акушэрскі пункт.

## Насельніцтва 
### Колькасць 
* 2004 год — 74 гаспадаркі, 163 жыхара.

### Дынаміка 
* 1850 год — 22 двары, 160 жыхароў.
* 1897 год — 49 двароў, 335 жыхароў (паводле перапісу).
* 1908 год — 53 двары, 403 жыхара.
* 1930 год — 71 двор.
* 1940 год — 120 двароў, 630 жыхароў.
* 1959 год — 402 жыхара (паводле перапісу).
* 2004 год — 74 гаспадаркі, 163 жыхара.
* 2006 год — 71 гаспадарка, 164 чалавекі, з якіх 22 ва ўзросце да 16 гадоў, 63 — у працаздольным і 79 — старэйшым за працаздольны.
* 2023 год — 82 жыхара.

## Літаратура 
* Гарады і вёскі Беларусі: Энцыклапедыя. Т.1, кн.1. Гомельская вобласць/С. В. Марцэлеў; Рэдкалегія: Г. П. Пашкоў (галоўны рэдактар) і інш. — Мн.: Белэн, 2004. 632с.: іл. Тыраж 4000 экз. ISBN 985-11-0303-9 ISBN 985-11-0302-0