open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
1997 год у гісторыі беларускага выяўленчага мастацтва

[міні|240 пкс|[Барыс Уладзіміравіч Аракчэеў|Барыс Аракчэеў «Буянства восені», 1997, кардон, алей, 50х40 см]]
**1997** год быў адзначаны шэрагам падзей, якія пакінулі прыкметны след у гісторыі беларускага выяўленчага мастацтва.

## Падзеі 
* Юбілейная выстаўка А. В. Бараноўскага ў Магілёўскім абласным мастацкім музеі імя П. В. Масленікава.
* У ліпені 1997 помнік М. Доўнар-Запольскаму пастаўлены ў Рэчыцы, побач з будынкам мясцовага ліцэя, аўтар праекта Эдуард Агуновіч, скульптар Валяр'ян Янушкевіч.
* «Адзін у горадзе» — персанальны арт-праект Міхаіла Баразны, галерэя Беларускай дзяржаўнай акадэміі мастацтваў, Мінск
* « "Вечны горад" — вечны… » — персанальны арт-праект Міхаіла Баразны, Таварыства культурных сувязей з замежнымі краінамі, Мінск
* Выстаўка-турнэ беларускага мастацтва — Варшава, Гданьск, Слупск, Познань, галерэя «Арсенал» у Беластоке (Польшча)
* Да 480-годдзя Беларускага друку РУП «Белпошта» і выдавецкі цэнтр «Марка» выдалі святочную капэрту Першага дня, спецштэмпель да яе і чатыры маркі, якія адлюстроўваюць чатыры перыяды дзейнасці першадрукара Скарыны: Полацкі, Кракаўскі, Пражскі і Віленскі. Мастак — Мікола Рыжы.

Выява:1997. Stamp of Belarus 0236.jpg
Выява:1997. Stamp of Belarus 0237.jpg
Выява:1997. Stamp of Belarus 0238.jpg
Выява:1997. Stamp of Belarus 0239.jpg

## З’явіліся 
* 1 студзеня — Ганцавіцкі раённы краязнаўчы музей
* 30 снежня — Глыбоцкі гісторыка-этнаграфічны музей
* Музей сучаснага выяўленчага мастацтва, Мінск
* Дом-музей Марка Шагала

## Галерэя жывапісу

Выява:Alexey Kuzmich Madonna with Twins 1996-97.JPG|А. В. Кузьміч «Мадонна з двайнятамі»

## Памерлі 
* 15 лютага — Юрый Герасіменка-Жызнеўскі (нар. 1948), беларускі графік. Працаваў у кніжнай і станковай графіцы.
* 3 сакавіка — Уладзімір Базан (нар. 1956), дзеяч беларускага адраджэнскага руху, мастак творчай суполкі «Пагоня», калекцыянер, выдавец і палітык
* 11 чэрвеня — Юрый Карачун (нар. 1931), беларускі мастак-графік, мастацтвазнаўца, заслужаны дзеяч мастацтваў Беларусі, дырэктар Дзяржаўнага мастацкага музея Беларусі ў 1977 — 1997 гг.
* 15 ліпеня — Пётр Крахалёў (нар. 1919), беларускі мастак-жывапісец
* 4 верасня — Міхаіл Раманюк (нар. 1944), беларускі мастацтвазнавец, мастак, этнограф. Кандыдат мастацтвазнаўства (1976), прафесар (1995)
* 15 верасня — Алексантэры Ахола-Вало (нар. 1900), фінскі мастак і мысляр, заснавальнік мастацка-рацыяналістычнае сістэмы жыцця (эвахамалогіі). З 1919 па 1930 жыў у Беларусі, у Віцебску, дзе вучыўся ў мастацкай школе Юдэля Пэна і працаваў у Інбелкульце. Сярод яго праектаў таксама «Храм чалавечых пакут» у Мінску.
* 11 лістапада — Аляксандр Кішчанка  (нар. 1933), беларускі мастак, аўтар вядомага «Габелену стагоддзя», які занесены ў Кнігу рэкордаў Гінэса. Народны мастак Беларусі (1991)

Катэгорыя:1997 год у Беларусі
Катэгорыя:Гісторыя беларускага выяўленчага мастацтва паводле гадоў
Беларусь
Юнацтва (стадыён, Мазыр)

**«Юнацтва»** — футбольны стадыён у Мазыры, Беларусь. З’яўляецца хатняй арэнай для футбольнага клуба «Славія», які выступае ў Вышэйшай лізе чэмпіянату Беларусі. Умяшчальнасць адзінай трыбуны на стадыёне складае 5 133 месцы.

## Гісторыя 
Будаўніцтва стадыёна пачалося ў 1979 годзе, тады гэта быў стадыён сярэдняй школы № 3. Пазней спартыўная арэна выйшла на больш сур’ёзны ўзровень, на ёй стаў гуляць прафесійны футбольны клуб — МВКЦ (сучасная назва «Славія»).

З 1992 года стадыён «Юнацтва» стаў прымаць матчы чэмпіянату Беларусі па футболе. У маі 1996 пачаўся першы этап рэканструкцыі спартыўнага аб’екта: быў пабудаваны адміністрацыйны будынак, заасфальтаваныя бегавыя дарожкі, пашырана поле, а таксама з’явіліся першыя, тады яшчэ драўляныя, трыбуны. Другі этап рэканструкцыі праходзіў у 1997—1998 гадах. На трыбунах былі ўсталяваныя пластыкавыя сядзенні, быў узведзены адмысловы будынак з распранальнямі для футбалістаў і памяшканнем для суддзяў.

У цяперашні час стадыён мае адну адкрытую трыбуну, у якой размешчаны адміністрацыйны будынак з памяшканнямі для ганаровых гасцей і журналістаў. Насупраць трыбуны знаходзіцца будынак з распранальнямі для футбалістаў і памяшканнем для суддзяў. У 2010 годзе на ім было ўсталявана электроннае табло. Газон на стадыёне натуральны, памеры поля — 105×68 метраў. Падагрэў і штучнае асвятленне футбольнага поля адсутнічаюць.

3 лістапада 1995 года за матчам мазырскага МВКЦ супраць мінскага «Дынама» на стадыёне «Юнацтва» назірала 19 500 гледачоў. Гэтая лічба па сёняшні дзень застаецца рэкорднай наведавальнасцю матчу чэмпіянату Беларусі па футболе.

## Крыніцы 
## Спасылкі 
* «Па дамах». Праект Offside.by аб стадыёнах Беларусі. Мазырскае «Юнацтва»
* Дзесяць самых наведвальных матчаў у гісторыі чэмпіянату Беларусі па футболе 

Катэгорыя:Футбольныя стадыёны Беларусі
Катэгорыя:Спорт у Мазыры
Катэгорыя:Будынкі і збудаванні Мазыра
Катэгорыя:1991 год у Мазыры
Юнацтва (стадыён, Слонім)

**«Юнацтва»** — стадыён у горадзе Слоніме (Беларусь). У наш час з'яўляецца хатняй арэнай ФК «Слонім». Стадыён мае дзве трыбуны, агульнай умяшчальнасцю 2220 месцаў. Цэнтральная частка галоўнай трыбуны абсталявана падстрэшкам, маюцца віп-зона і дзве каментатарскія кабінкі. Футбольнае поле з травяным пакрыццём ахопліваюць бегавыя дарожкі. На стадыёне маецца электроннае табло, а таксама стэнд для вядзення трансляцый. На стадыёне штогод праводзяцца масавыя святы.

Катэгорыя:Футбольныя стадыёны Беларусі
Катэгорыя:Спорт у Слоніме
Катэгорыя:Будынкі і збудаванні Слоніма
Гарадскі стадыён (Слуцк)

**Гарадскі стадыён** — шматфункцыянальны стадыён у горадзе Слуцку (Беларусь). Максімальная ўмяшчальнасць — 1896 чалавек. З'яўляецца хатнім стадыёнам футбольнага клуба «Слуцк».

## Гісторыя 
### Рэканструкцыя 
15 чэрвеня 2013 года на Гарадскім стадыёне завяршыліся працы па рэканструкцыі заходняй трыбуны. Новая трыбуна была павялічана на тры рады, усе сядушкі былі заменены на новыя сіняга і белага колеру. З'явілася крытая пляцоўка для відэаздымак. Зона для VIP-гасцей цяпер перамясцілася на паўночную трыбуну, і размяшчаецца пад кабінай відэааператараў.

5 ліпеня 2014 года стадыён прыняў першы матч Вышэйшай лігі чэмпіянату Рэспублікі Беларусь.

## Спасылкі 
* Інфармацыя пра стадыён на сайце pressball.by
* Фотагалерэя стадыёна на афіцыйным сайце ФК Слуцк

Катэгорыя:Футбольныя стадыёны Беларусі
Катэгорыя:Спорт у Слуцку
Катэгорыя:Будынкі і збудаванні Слуцка
Тарпеда (стадыён, Мінск)

**Тарпеда** — стадыён у Мінску, хатняя арэна клуба «Мінск», аднак у хуткім часе клуб мае намер з'ехаць на новую арэну, якая яшчэ будуецца. Умяшчальнасць спартыўнага збудавання складае 5 200 чалавек. Праехаць да стадыёна можна скарыстаўшыся метрапалітэнам, збудаванне знаходзіцца каля станцыі «Аўтазаводскай».

Стадыён быў пабудаваны ў 1958, пасля чаго пачаў прымаць матчы чэмпіянату БССР па футболе, стаўшы хатняй арэнай клуба «Тарпеда». З 1992 года на стадыёне пачалі праводзіцца гульні чэмпіянату Беларусі па футболе. Акрамя таго стадыён выкарыстоўваўся для правядзення міжнародных матчаў жаночай зборнай Беларусі па футболе і юнацкай зборнай краіны. У 2009 годзе на ім праводзіліся фінальныя гульні чэмпіянату Еўропы сярод дзяўчынак да 17 гадоў. У пачатку 2000-х гадоў насупраць адзінай трыбуны былі пабудаваны дадатковыя месцы. Праз нейкі час асноўная трыбуна была зачынена з-за свайго аварыйнага стану.

Пасля ліквідавання ў 2006 годзе «Тарпеда» стадыёнам пачаў карыстацца футбольны клуб «Мінск». Таксама некаторыя хатнія гульні на ім праводзіў клуб «Зорка-БДУ».

## Спасылкі 
* Стадыён «Тарпеда». Football Line-Ups
* Фотаздымкі і апісанне стадыёна.

Тарпеда, Мінск
Катэгорыя:З’явіліся ў 1958 годзе
Катэгорыя:1958 год у Мінску
Серхіа Рамера

**Серхіа Херман Рамера** (; нар. , Бернанда-дэ-Ірыгоен, Аргенціна) — аргенцінскі футбаліст, брамнік клуба «Бока Хуніярс». Ігрок нацыянальнай зборнай Аргенціны (2009—2018).

## Клубная кар’ера 
У дарослым футболе дэбютаваў у 2006 годзе выступамі за аргенцінскі «Расінг», у якім правёў адзін сезон, прыняўшы ўдзел толькі ў 4 матчах чэмпіянату.

У ліпені 2007 года перайшоў у нідэрландскі АЗ за 1,5 млн еўра. У сезоне 2007/08 лічыўся другім брамнікам каманды, але ў наступным сезоне асноўны галкіпер Бой Ватэрман быў аддадзены ў арэнду ў «АДО Дэн Гааг», і Рамера стаў асноўным брамнікам клуба.

22 жніўня 2011 года Серхіа падпісаў кантракт з клубам італьянскай Серыі B «Сампдорыя». 17 жніўня 2013 года быў аддадзены ў «Манака» на правах арэнды з правам выкупу, дзе стаў дублёрам Даніела Субашыча і на поле выходзіў даволі рэдка. Улетку 2014 года вярнуўся ў генуэзскі клуб.

27 ліпеня 2015 года англійскі «Манчэстэр Юнайтэд» абвясціў аб падпісанні трохгадовага кантракта з Рамера, які перайшоў у клуб у статусе свабоднага агента. У складзе «Манчэстэр Юнайтэд» выконваў ролю запаснога брамніка пасля Давіда дэ Хеа. Пакінуў клуб у чэрвені 2021 года.

У кастрычніку 2021 года далучыўся да італьянскай «Венецыі». Пакінуў клуб па заканчэнні сезона 2021/22.

У жніўні 2022 года вярнуўся ў Аргенціну, падпісаўшы 2,5-гадовы кантракт з «Бока Хуніярс».

## Міжнародная кар’ера 
У 2008 годзе дэбютаваў у афіцыйных матчах у складзе нацыянальнай зборнай Аргенціны. Незважаючы на тое, што Рамера мала выхадзіў на пляцоўку за «Манака» ў сезоне 2013/14, ён стаў асноўным брамнікам зборнай на чэмпіянаце свету 2014 у Бразіліі.

## Дасягненні 
### Клубныя 
**АЗ Алкмар**
* Чэмпіён Нідэрландаў: 2009
* Уладальнік Суперкубка Нідэрландаў: 2009

**«Манчэстэр Юнайтэд»**:
* Уладальнік Кубка Англіі: 2016
* Уладальнік Кубка Футбольнай лігі: 2017
* Уладальнік Суперкубка Англіі: 2016
* Пераможца Лігі Еўропы: 2017

**«Бока Хуніярс»**:
* Чэмпіён Аргенціны: 2022
* Уладальнік Суперкубка Аргенціны: 2022

### Міжнародныя 
**Аргенціна**
* Алімпійскі чэмпіён: 2008

## Крыніцы 
## Спасылкі 
Катэгорыя:Футбольныя варатары
Катэгорыя:Футбалісты Аргенціны
Катэгорыя:Ігракі зборнай Аргенціны па футболе
Катэгорыя:Ігракі ФК Расінг Авельянеда
Катэгорыя:Ігракі ФК АЗ
Катэгорыя:Ігракі ФК Сампдорыя
Катэгорыя:Ігракі ФК Манака
Катэгорыя:Ігракі ФК Манчэстэр Юнайтэд
Катэгорыя:Ігракі ФК Венецыя
Катэгорыя:Ігракі ФК Бока Хуніярс
Катэгорыя:Алімпійскія чэмпіёны па футболе
Катэгорыя:Алімпійскія чэмпіёны ад Аргенціны
Катэгорыя:Чэмпіёны летніх Алімпійскіх гульняў 2008 года
Катэгорыя:Футбалісты на летніх Алімпійскіх гульнях 2008 года
Азаранка

**Аза́ранка** — беларускае прозвішча. Утворана ад імя Аза́р.

## Выбітныя носьбіты 
* Вікторыя Фёдараўна Азаранка (нар. 1989) — беларуская тэнісістка.
* Емяльян Кліментавіч Азаранка (1918—1988) — філосаф, доктар філасофскіх наук.
* Ліяна Іванаўна Азаранка — савецкі жывапісец.
* Уладзімір Вітальевіч Азаранка — беларускі вучоны ў галіне аграрных навук, акадэмік.
* Уладзімір Мікалаевіч Азаранка (нар. 1962) — беларускі палітык.

## Крыніцы
Марыца

**Марыца** (, , ) — адна з буйнейшых рэк Балканскага паўвострава. Даўжыня 490 км. Плошча вадазбору 53 846 км². Рака бярэ пачатак з Марыцкіх азёр, размешчаных каля горада Долна-Баня ў паўднёвай Балгарыі, ва ўсходняй частцы Рыльскіх гор, затым цячэ праз шырокую раўніну — Плоўдзіўскую даліну, прарывае ланцуг узгоркаў пад Плоўдзівам і ўступае на грэка-турэцкую тэрыторыю. Далей цячэ ў кірунку Эдзірнэ ўздоўж усходніх адгор’яў Радоп і затым каля балота Эноса ўпадае ў Эгейскае мора.

Па ніжняму цячэнню ракі ў адпаведнасці з Лазанскім мірным дагаворам праходзіць мяжа паміж Грэцыяй і Турцыяй.

Прытокі Марыцы: Сазлійка, Тунджа, Эргене (левыя), Крычыма, Чэпелар, Выча, Арда (правыя). Жыўленне ракі пераважна дажджавое. У летні час істотна мяльчэе. Сярэдні расход вады — каля 200 м³/с. У нізоўях Марыцы звычайны паводкі, выкліканыя моцнымі снегападамі ці дажджамі ў вярхоўях.

Пачынаючы ад Эдзірнэ рака, хоць і з цяжкасцю, даступна для суднаходства. Воды ракі выкарыстоўваюцца для арашэння. Пабудаваны шэраг ГЭС. На берагах ракі знаходзяцца гарады: Пазарджык, Плоўдзіў, Дзімітраўград (Балгарыя), Эдзірнэ (Турцыя).

У гонар ракі названы пік Марыца на востраве Лівінгстан (Смаленск) у антарктычным архіпелагу Паўднёвыя Шэтландскія астравы.


Катэгорыя:Рэкі Балгарыі
Катэгорыя:Рэкі Грэцыі
Катэгорыя:Рэкі Турцыі
1993 год у гісторыі беларускага выяўленчага мастацтва

[міні|[Сяргей Львовіч Гумілеўскі|Сяргей Гумілеўскі. Бюст Дж. М. Бернардоні ў Нясвіжскім парку, 1993]]
**1993** год быў адзначаны шэрагам падзей, якія пакінулі прыкметны след у гісторыі беларускага выяўленчага мастацтва.

## Падзеі 
* выстаўка аб’яднання «Няміга-17», Нацыянальны мастацкі музей Рэспублікі Беларусь
* выстаўка II Міжнароднага пленэру жывапісу, Палац мастацтва, Мінск

## З’явіліся 
* 25 ліпеня — адкрыццё помніка Францыску Скарыну ў Лідзе. Скульптар Валяр'ян Янушкевіч.
* 6 жніўня — «Вечны вандроўнік». Помнік Язэпу Драздовічу ў Траецкім прадмесці, Мінск. Скульптар Ігар Голубеў.
* Лёзненскі ваенна-гістарычны музей
* Светлагорская карцінная галерэя «Традыцыя» імя Германа Пранішнікава

Выява:Drazdovič Monument in Minsk.jpg|«Вечны вандроўнік». Помнік Язэпу Драздовічу, Мінск, Камунальная наберажная

## Галерэя жывапісу

Выява:Viktor Shmataŭ 1993 In the outskirts of Chernobyl.JPG|Віктар Шматаў «У ваколіцах Чарнобыля»
Выява:Alexey Kuzmich Madonna Universal grief 1993.JPG|Аляксей Кузьміч «Сусветны смутак»
Выява:Alexey Kuzmich Madonna 03.JPG|Аляксей Кузьміч «Мадонна ў смутку»
Выява:Alexey Kuzmich Madonna 02.JPG|Аляксей Кузьміч «Мадонна на крыжы»

## Нарадзіліся 
* Філіп Заслонаў — французскі дызайнер беларускага паходжання, сын мастака Рамана Заслонава, праўнук вядомага беларускага партызана Канстанціна Заслонава

## Памерлі 
* 11 чэрвеня — Віталь Цвірка (нар. 1913), беларускі жывапісец і педагог, народны мастак БССР (1963)
* 18 верасня — Ірына Сяржаніна (нар. 1967), беларускі мастак
* 27 лістапада — Герман Пранішнікаў (нар. 1925), беларускі мастак
* 5 снежня — Ісак Давідовіч (нар. 1911), беларускі жывапісец і графік
* Іван Ціханаў (нар. 1922), беларускі мастак

Катэгорыя:1993 год у Беларусі
Катэгорыя:Гісторыя беларускага выяўленчага мастацтва паводле гадоў
Беларусь
Ліяна Іванаўна Азаранка

**Ліяна Іванаўна Азаранка** (, вёска Шарыпы, , Магілёўская вобласць — ) — савецкі мастак-жывапісец.

## Біяграфія 
У 1957 годзе скончыла Мінскі індустрыяльны тэхнікум па спецыяльнасці «тэхнік-геолаг». У 1966 годзе скончыла мастацка-графічны факультэт Смаленскага дзяржаўнага педагагічнага інстытута імя К. Маркса. Удзельнічала ў мастацкіх выстаўках з 1967 года. З 1966 па 1968 гады выкладала ў Каргопальскім педагагічным вучылішчы. З 1968 па 1984 гады працавала выкладчыкам жывапісу дзіцячай мастацкай школы ў Смаленску. У 1980 годзе ўступіла ў Саюз мастакоў СССР (з 1991 года — Саюз мастакоў Расіі). У 1981 годзе была ўзнагароджана Дыпломам Савета Міністраў РСФСР «За ўдзел у V занальнай мастацкай выстаўцы». З 1991 год працавала ў Доме творчасці «Байкал».

Творы Ліяны Азаранка захоўваюцца ў Смаленскім музеі-запаведніку, у прыватных калекцыях Расіі, Беларусі, Германіі, Кіпра.

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Мастакі Беларусі
Катэгорыя:Мастакі Расіі
Катэгорыя:Педагогі Расіі
1999 год у гісторыі беларускага выяўленчага мастацтва

**1999** год быў адзначаны шэрагам падзей, якія пакінулі прыкметны след у гісторыі беларускага выяўленчага мастацтва.

## Падзеі 
* 17 студзеня — адкрыццё Музея народнай творчасці «Бездзежскі фартушок»
* 11 снежня — адкрыццё Старадарожскага музея выяўленчага мастацтва, у аснову якога была пакладзена асабістая калекцыя Анатоля Белага
* 21 снежня — адкрыццё бронзавай скульптуры Ефрасінні Полацкай у двары будынка Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэта. Скульптар Ігар Голубеў, архітэктар Віктар Ягадніцкі
* Рэспубліканская моладзевая выстаўка «Час. Прастора. Асоба», Палац мастацтва, Мінск
* У часопісе ARCHE выйшаў артыкул-даследаванне мастацтвазнаўцы Сяргея Харэўскага «Мастацтва пра вайну» аб лёсе беларускіх мастакоў у перыяд Вялікай Айчыннай вайны і пасля яе
* Міністэрствам сувязі Беларусі, РУП «Белпошта» і выдавецкім цэнтрам «Марка» ўпершыню ў Беларусі былі выдадзены 2 маркі і мастацкія капэрты са спецштэмпелем пад лагатыпам EUROPA, якія былі прысвечаны Белавежскай пушчы і Бярэзінскаму біясфернаму запаведніку. Мастак праекта — Мікола Рыжы
* 20 студзеня — 1 лютага — персанальная выстаўка жывапісу Анатоля Бараноўскага. «Галерэя Мастацтва» ГА «БСМ», г. Мінск.

Выява:1999. Stamp of Belarus 0322.jpg
Выява:1999. Stamp of Belarus 0323.jpg

## Ганаровыя званні 
* Раіса Уладзіміраўна Кудрэвіч атрымала званне «Народны мастак Беларусі»
* Валяр’яна Жолтак атрымала ганаровае званне Заслужанага дзеяча мастацтваў Беларусі

## Галерэя жывапісу 

Выява:Alexey Kuzmich - Madonna 1999.JPG|А. В. Кузьміч «Мадонна»

## Памерлі 
* 1 ліпеня — Адольф Гугель (нар. 1915), беларускі савецкі мастак. Заслужаны дзеяч мастацтваў Беларусі.

## Крыніцы 
Катэгорыя:1999 год у Беларусі
Катэгорыя:Гісторыя беларускага выяўленчага мастацтва паводле гадоў
Беларусь
Касцёл Святога Зыгмунта (Баранавічы)

**Касцёл Святога Зыгмунта** — каталіцкі храм у Баранавічах, Брэсцкая вобласць. Знаходзіцца на скрыжаванні вуліц Энтузіястаў і Сяржанта (Усходні мікрараён).

16 лістапада 1996 г. у свята Маці Божай Міласэрнасці кардынал Казімір Свёнтак асвяціў месца пад будаўніцтва касцёла св. Зыгмунта ў гонар Зыгмунта Лазінскага, папярэдніка кардынала Казіміра Свёнтака. Пробашчам новай парафіі стаў ксёндз Багдан Крынскі.

Будаўніцтва было завершана ў 2000 годзе.

Будынак касцёла ўзведзены ў неагатычным стылі. Сцены абліцаваныя дэкаратыўнай пліткай цёмна-карычневага колеру. Па баках ад галоўнага ўвахода размешчаны дзве магутныя вежы з крыжамі. Фасад касцёла амаль цалкам выкананы са шкла.

## Спасылкі 
* Часопіс "Наша вера" http://media.catholic.by/nv/n8/art13.htm
* 

Святога Зыгмунта
Катэгорыя:Збудаванні Беларусі ў неагатычным стылі
Катэгорыя:2000 год у Беларусі
Катэгорыя:Касцёлы Пінскай дыяцэзіі
Катэгорыя:2000 год у Баранавічах
Марыца (пік)

thumb|Месцазнаходжанне хрыбта Боўлз на востраве Лівінгстан (Смаленск) у архіпелагу Паўднёвыя Шэтландскія астравы
thumb|Тапаграфічная карта астравоў Лівінгстан, Грынвіч, Роберт, Сноў і астравоў Сміт
**Пік Марыца** (, ) — пік на востраве Лівінгстан (Смаленск) у архіпелагу Паўднёвыя Шэтландскія астравы. Мае вышыню 560 м і знаходзіцца ва ўсходняй частцы хрыбта Боўлз. Пік мае стромкія скалістыя паўднёвыя схілы. На ўсход ад піка знаходзіцца перавал Пірдап. З піка спускаюцца ледавікі: на поўдні — ледавік Гурон, на поўначы — ледавік Струма. Пік названы балгарскімі даследчыкамі, якія маюць сваю антарктычную станцыю на востраве, і атрымаў сваю назву ў гонар аднайменнай ракі ў Балгарыі.

Катэгорыя:Горныя вяршыні Шэтландскіх астравоў
Бойка Барысаў

**Бойка Барысаў** (; нар. , Банкя, НРБ) — балгарскі палітык, Прэм’ер-міністр Балгарыі ў 2009—2013 гадах і з 7 лістапада 2014 года па 27 студзеня 2017.

## Біяграфія 
Нарадзіўся 13 чэрвеня 1959 года ў горадзе Банкя (Народная Рэспубліка Балгарыя). У 1982 годзе скончыў факультэт пажарнай бяспекі Вышэйшай спецыяльнай школы Міністэрства ўнутраных спраў НРБ. У 1982—1990 гадах служыў у супрацьпажарнай службе Міністэрства ўнутраных спраў. У 1991 годзе заснаваў прыватнае ахоўнае прадпрыемства «Іпон-1», якое займалася арганізацыяй бяспекі былога кіраўніка сацыялістычнай Балгарыі Тодара Жыўкава і былога цара Сімяона II. У 2004 годзе яму прысвоена званне генерал-лейтэнант.

У 2005 годзе ён высунуў сваю кандыдатуру на пасаду кмета Сафіі і выйграў выбары. У 2006 годзе ўзначаліў новую партыю «Грамадзяне за еўрапейскае развіццё Балгарыі» (ГЕРБ).

5 ліпеня 2009 года на чарговых выбарах рух «ГЕРБ» заваяваў большасць месцаў у нацыянальным парламенце. Бойка Барысаў заняў пасаду прэм’ер-міністра і сфармаваў аднапартыйны кабінет міністраў. У лютым 2013 года з-за масавых пратэста, якія суправаджаліся сутыкненнямі з паліцыяй, у Сафіі і іншых гарадах Балгарыі, Б. Барысаў падаў у адстаўку разам з усім кабінетам міністраў. 7 лістапада 2014 года Народны сход Балгарыі зноў зацвердзіў Барысава на пасаду прэм’ер-міністра.

## Спасылкі 
* Персанальны сайт Б. Барысава 

Катэгорыя:Прэм’ер-міністры Балгарыі
1998 год у гісторыі беларускага выяўленчага мастацтва

[міні|[Віктар Фёдаравіч Шматаў|Віктар Шматаў, «Аўтапартрэт», 1998]]
**1998** год быў адзначаны шэрагам падзей, якія пакінулі прыкметны след у гісторыі беларускага выяўленчага мастацтва.

## Падзеі 
* май — выстаўка «Прагулка па Ніжне-Пакроўскай», Полацк, Доме Пятра I. Экспазіцыя створана на аснове каштоўнага і змястоўнага музейнага помніка 1910 года — «Даведніка па гораду Полацку», выдадзенага ў Полацку ў сувязі з перанясеннем мошчаў Ефрасінні Полацкай з Кіева
* Першы міжнародны пленэр імя Анатоля Анікейчыка, прысвечаны 930-годдзю Мінска
* Рэспубліканская выстаўка малюнка, Палац мастацтва, Мінск
* Рэспубліканская выстаўка маладых мастакоў, Палац мастацтва, Мінск

## З’явіліся 
* 26 чэрвеня — урачысты акт ўстаноўкі бронзавай дошкі з барэльефным партрэтам Алены Аладавай на будынак Нацыянальнага мастацкага музея Рэспублікі Беларусь па вул. Леніна, д. 20. Аўтар — скульптар Іван Міско.
* 25 ліпеня — Музей гісторыі горада Брэста
* Музей традыцыйнага ручнога ткацтва Паазер'я, Полацк
* Стацыянарная выстаўка «Прагулка па Ніжне-Пакроўскай»
* Хоцімскі гісторыка-краязнаўчы музей

## Памерлі 
* 28 лютага — Васіль Шыкін (нар. 1915), беларускі мастак-жывапісец
* Эдуард Белагураў (нар. 1947), беларускі мастак
* Сямён Герус (нар. 1925), беларускі мастак-графік
* Сяргей Вакар (нар. 1928), беларускі скульптар. Заслужаны дзеяч мастацтваў Беларусі (1978), аўтар помніку М. Багдановічу ў Мінску
* Іван Мядзведзеў (нар. 1913), беларускі мастак

## Галерэя жывапісу

Выява:Boris Arakcheev 1998 Summer in bloom 28.5 x 49 cm oil on cardboard.jpg|Барыс Аракчэеў. «Лета ў росквіце», кардон, алей, 28,5 х 49 см

## Галерэя скульптуры

Выява:Assumption of the Blessed Virgin Mary Church in Miory - panoramio - Andrej Kuźniečyk (3).jpg|Скульптура Маці Божай з Дзіцяткам Езусам. Касцёл Узнясення Найсвяцейшай Дзевы Марыі, Мёры. Скульптар Ігар Голубеў.

Катэгорыя:1998 год у Беларусі
Катэгорыя:Гісторыя беларускага выяўленчага мастацтва паводле гадоў
Беларусь
Hitachi

**Hitachi** (*Хітачы*, *Хітаці*) — японская электратэхнічная кампанія па вытворчасці прамысловага і бытавога абсталявання, электратэхнікі, абсталявання сувязі; адна з вядучых у краіне манаполій па ядзерных рэактарах. Заснавана ў 1910 годзе. Мае больш як 100 заводаў у Японіі. Больш за 15 % сваёй прадукцыі экспартуе.

## Літаратура 
* 

*
Катэгорыя:Транснацыянальныя карпарацыі
Катэгорыя:ІТ-кампаніі Японіі
Катэгорыя:Вытворцы бытавой тэхнікі Японіі
Катэгорыя:Вытворцы камп'ютараў Японіі
Катэгорыя:Вытворцы медыцынскага абсталявання Японіі
Катэгорыя:Вытворцы тэлекамунікацыйнага абсталявання Японіі
Катэгорыя:Вытворцы электронікі Японіі
Катэгорыя:Электратэхнічныя кампаніі
Катэгорыя:Вытворцы энергетычнага абсталявання Японіі
Катэгорыя:Вытворцы лакаматываў Японіі
Катэгорыя:Вытворцы інструмента
Катэгорыя:Кампаніі Токіа
Катэгорыя:Вытворцы авіяцыйных рухавікоў
Катэгорыя:Вытворцы носьбітаў інфармацыі
Катэгорыя:Вытворцы паўправадніковага абсталявання
Хітрук

**Хітрук** — рускае прозвішча.

## Вядомыя носьбіты 
* Вера Валер’еўна Хітрук (нар. 1964) — беларускі педагог, спецыяліст у галіне карэкцыйнай педагогікі (алігафрэнапедагогіка), тэорыі і методыкі прафесійнай адукацыі.
* Фёдар Савельевіч Хітрук (1917—2012) — савецкі і расійскі мультыплікатар, рэжысёр, сцэнарыст, педагог, перакладчык. Народны артыст СССР (1987).
Гансала Ігуаін

**Ганса́ла Хера́рда Ігуаі́н** (; нар. , Брэст, Францыя) — аргенцінскі футбаліст, нападнік. Ігрок нацыянальнай зборнай Аргенціны (2009—2018). Гансала нарадзіўся ў Францыі ў сям’і аргенцінскага футбольнага іграка Хорхэ Ігуаіна, які выступаў у той час за французскі клуб «Брэст». У 2007 годзе Гансала атрымаў аргенцінскае грамадзянства, якое стала другім пасля французскага.

Ігуаін вядомы сваёй хуткасцю і добрымі забіўнымі здольнасцямі.

## Клубная кар’ера 
### «Рывер Плейт» 
Гансала распачаў сваю кар’еру ў моладзевай камандзе «Рывер Плэйт». У 2005 годзе ён упершыню быў прыцягнуты да выступаў асноўнай каманды, дэбютаваўшы 29 мая ў прайграным матчы супраць «Хімнасіі і Эсхрыма». 12 лютага 2006 года Ігуаін забіў свой першы гол лізе ў пераможным матчы супраць «Банфілда». Футбаліст скончыў сезон 2005/06 з пяццю галамі ў дванаццаці матчах.

### «Рэал» 
У снежні 2006 года іспанскі клуб «Рэал» падпісаў Ігуаіна за 13 млн еўра, пасля таго як «Рывер Плэйт» адхіліў прапанову ад 10 млн еўра. Гансала дэбютаваў у складзе каралеўскага клуба 11 студзеня 2007 года супраць клуба «Рэал Бетыс» у другім раўндзе Кубка Іспаніі.

### «Напалі» 
Улетку 2013 года Ігуаін перайшоў у «Напалі», дзе стаў асноўным нападнікам.

### «Ювентус» 
У канцы ліпеня 2016 года турынскі «Ювентус» актывіраваў опцыю выкупа Ігуаіна ў «Напалі» за 90 млн еўра.

У жніўні 2018 года перайшоў у «Мілан» на правах арэнды за 18 млн еўра з абавязацельствам выкупу за 36 млн еўра.

У студзені 2019 года перабраўся ў арэнду ў лонданскі «Чэлсі», меркавана з тымі жа ўмовамі што і ў «Мілане»: 9 млн еўра за паўгады арэнды і выкуп за 36 млн еўра. Па заканчэнні сезона «Чэлсі» вырашыў не выкупаць нападніка, і Ігуаін вярнуўся ў «Ювентус».

### «Інтэр Маямі» 
У верасні 2020 года разарваў кантракт з «Ювентусам» і стаў іграком амерыканскага клуба «Інтэр Маямі». У кастрычніку 2022 года абвясціў аб завяршэнні кар’еры па заканчэнні сезона 2022.

## Міжнародная кар’ера 
Ігуаін з’яўляецца адным з трох аргенцінскіх ігракоў, які выступалі за нацыянальную зборную і пры гэтым нарадзіліся па-за межамі Аргенціны. Акрамя Гансала такімі ігракамі былі Педра Суарэс Арыка і Канстанцін Урбіета Соса. Першапачаткова Гансала адхіліў заклікі як з боку аргенцінскай, гэтак і з боку французскай нацыянальных каманд, сцвярджаючы, што ў той час ён быў у нерашучасці за якую з краін ён жадаў бы за лепшае гуляць. Аднак у канчатковым выпадку Гансала абраў для сябе выступы ў аргенцінскай нацыянальнай зборнай.

## Дасягненні 
 **«Рэал Мадрыд»**
* Чэмпіён Іспаніі (3): 2007, 2008, 2012
* Уладальнік Кубка Іспаніі: 2011
* Уладальнік Суперкубка Іспаніі (2): 2008, 2012

 **«Напалі»**
* Уладальнік Кубка Італіі: 2014
* Уладальнік Суперкубка Італіі: 2014

 **«Ювентус»**
* Чэмпіён Італіі (3): 2017, 2018, 2020
* Уладальнік Кубка Італіі (2): 2017, 2018

 **«Чэлсі»**
* Пераможца Лігі Еўропы: 2019

## Крыніцы 
## Спасылкі 
Катэгорыя:Футбалісты Аргенціны
Катэгорыя:Ігракі зборнай Аргенціны па футболе
Катэгорыя:Ігракі ФК Рывер Плэйт
Катэгорыя:Ігракі ФК Рэал Мадрыд
Катэгорыя:Ігракі ФК Напалі
Катэгорыя:Ігракі ФК Ювентус
Катэгорыя:Ігракі ФК Мілан
Катэгорыя:Ігракі ФК Чэлсі
Катэгорыя:Ігракі ФК Інтэр Маямі
Джузэпэ Фарына

**Эміліа Джузэпэ «Ніно» Фарына** (,  — ) — італьянскі аўтагоншчык. Ён застаўся ў гісторыі як пераможца першага афіцыйнага этапу ў гісторыі чэмпіянатаў свету Формулы-1 і першы чэмпіён свету ў гэтых гонках.

Фарына прыняў удзел у складзе завадской каманды Alfa Romeo у першым сезоне ў 1950 годзе. Атрымаўшы 3 перамогі ў 6 еўрапейскіх этапах (на Гран-пры Вялікабрытаніі, Швейцарыі і Італіі), Фарына стаў чэмпіёнам свету, апярэдзіўшы Хуана-Мануэля Фанхіа на 3 ачкі.

У 1951 годзе Фарына атрымаў усяго адну перамогу, саступіўшы ў чэмпіянаце Фанхіа і двум гоншчыкам Ferrari. У 1952 годзе Фарына пераходзіць у Ferrari, але саступае ў чэмпіянаце свайму больш маладому напарніку Альбетра Аскары — 2 месца ў выніковым заліку.

У чэмпіянаце 1953 Фарына заняў 3 месца, атрымаўшы ў ім ўсяго адну перамогу — у Гран-пры Германіі 1953 (пасля страты кола). У 1954 годзе ён трапіў у сур’ёзную аварыю ў Монце і не змог працягнуць сезон. Вярнуўся ў гонкі ў 1955 годзе, нават нягледзячы на вымушаную неабходнасць звярнуцца да дапамогі морфія. Атрыманыя траўмы вымусілі яго ў канцы года абвясціць аб сваім сыходзе.

У 1956 году Фарына прыняў удзел у гонцы Індыянапаліс 500, але не прайшоў кваліфікацыю, і на гэтым канчаткова завяршыў кар’еру аўтагоншчыка. Фарына загінуў у дарожнай аварыі ў 1966 годзе, накіроўваючыся на Гран-пры Францыі 1966.

Катэгорыя:Аўтагоншчыкі Італіі
Катэгорыя:Пераможцы Гран-пры Формулы-1
Катэгорыя:Пілоты Формулы-1 з Італіі
Катэгорыя:Пілоты Формулы-1, якія выступалі на Ferrari
Катэгорыя:Загінулі ў аўтамабільных катастрофах
Катэгорыя:Пахаваныя на Турынскіх манументальных могілках
Макачы

**Ма́качы** — возера ў Полацкім раёне Віцебскай вобласці, за 46 км на паўночны ўсход ад горада Полацк, за 1,5 км на поўдзень ад вёскі Булыгі, у басейне ракі Палата.

Плошча паверхні 0,31 км². Даўжыня 0,75 км, найбольшая шырыня 0,62 км. Даўжыня берагавой лініі 2,05 км. Плошча вадазбору 14,7 км².

Катлавіна возера рэшткавага тыпу. Схілы катлавіны на ўсходзе і поўдні вышынёй да 8 м, параслі лесам. Берагі забалочаныя. Злучана пратокай з ракой Палата.

## Літаратура 
* 
* 
* 
* Ліст карты N-35-11. Выданне 1987 года. Стан мясцовасці на 1986 год.

## Спасылкі 
* Агульная характарыстыка азёр Віцебскай вобласці // Даведнік «Водныя аб’екты Рэспублікі Беларусь»   
* Морфаметрычныя параметры азёр Віцебскай вобласці // Даведнік «Водныя аб’екты Рэспублікі Беларусь»   

Катэгорыя:Азёры Полацкага раёна
Катэгорыя:Басейн Палаты
Хітыназоі

**Хітыназоі** (*Chitinozoa*) — група выкапнёвых жывёльных арганізмаў, якія адносіліся да прасцейшых.

## Біялагічнае апісанне 
Ракавіны трывалыя, хіцінападобныя, цыліндрычнай або канічнай формы, 1-, 2- і 3-слойнай будовы, з гладкай або арнаментаванай паверхняй. Адзіночныя формы, утваралі таксама ланцугападобныя нагрувашчванні.

## Арэал 
Жылі ў морах. На Беларусі рэшткі хітыназоі выяўлены ў адкладах ардовіку, сілуру, ніжняга дэвону. Па рэштках хітыназоі вызначаюць узрост геалагічных адкладаў.

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Выкапнёвыя арганізмы
Катэгорыя:Вымерлыя жывёлы
Лютае

**Лютае** — возера ў Полацкім раёне Віцебскай вобласці, за 38 км на паўночны ўсход ад горада Полацк, за 4 км на захад ад вёскі Алёшча, у басейне ракі Палата.

Плошча паверхні 0,01 км². Даўжыня 0,13 км, найбольшая шырыня 0,06 км. Даўжыня берагавой лініі 0,3 км.

Схілы катлавіны вышынёй 3—5 м, пад лесам, на ўсходзе пад забудовай. Вакол возера нешырокая забалочаная пойма. Праз возера цячэ рака Лютая.

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
* Агульная характарыстыка азёр Віцебскай вобласці / Даведнік «Водныя аб’екты Рэспублікі Беларусь» 
* Морфаметрычныя параметры азёр Віцебскай вобласці / Даведнік «Водныя аб’екты Рэспублікі Беларусь» 

Катэгорыя:Азёры Віцебскай вобласці
Катэгорыя:Азёры Полацкага раёна
Акунец

**Акунец** — возера ў Полацкім раёне Віцебскай вобласці, за 46 км на паўночны ўсход ад горада Полацк, за 1,5 км на паўночны захад ад вёскі Булыгі, у басейне ракі Палата.

Плошча паверхні 0,04 км². Даўжыня 0,25 км, найбольшая шырыня 0,17 км. Даўжыня берагавой лініі 0,75 км.

Размешчана сярод лесу. Схілы катлавіны вышынёй 2—3 м.

## Літаратура 
* 
* 

## Спасылкі 
* Агульная характарыстыка азёр Віцебскай вобласці / Даведнік «Водныя аб’екты Рэспублікі Беларусь» 
* Морфаметрычныя параметры азёр Віцебскай вобласці / Даведнік «Водныя аб’екты Рэспублікі Беларусь» 

Катэгорыя:Азёры Віцебскай вобласці
Катэгорыя:Азёры Полацкага раёна
Фёдар Савельевіч Хітрук

**Фёдар Савельевіч Хітрук** (, Цвер — , Масква) — савецкі і расійскі мультыплікатар, рэжысёр, сцэнарыст, педагог, перакладчык. Народны артыст СССР (1987).

Лаўрэат двух Дзяржаўных прэмій СССР (1976, 1982), Нацыянальнай прэміі ГДР (1971).

## Біяграфія 
Фёдар Хітрук нарадзіўся 18 красавіка (1 мая) 1917 года ў Цверы, сярэднім з трох братоў ў яўрэйскай сям'і. Бацька — слесар, а пазней інжынер Савелій Давыдавіч Хітрук (1887—1983), у апошнія гады жыцця — пенсіянер рэспубліканскага значэння, паходзіў з Полацка; маці — Ганна Антонаўна Хітрук (народжаная Нахамчык, 1893—1985), была родам з Рыгі.

Скончыў мастацкі тэхнікум у 1937 годзе. У 1937—41 гадах і з 1947 года працаваў на кінастудыі «Саюзмультфільм». Арганізатар і кіраўнік мультыплікацыйнай майстэрні на Вышэйшых рэжысёрскіх і сцэнарных курсах; выкладаў у Школе-студыі «ШАР». Як мастак удзельнічаў у стварэнні больш 200 мультфільмаў. З 1961 года быў рэжысёрам маляваных фільмаў. Творчасць Хітрука адметная грамадзянскасцю тэмы, арыгінальнасцю выяўленчай мовы, лаканічнасцю формы: «Гісторыя аднаго злачынства» (1962; прыз Усесаюзнага кінафестывалю, 1964), «Канікулы Баніфацыя» (1965, галоўны прыз Усесаюзнага кінафестывалю, 1966), «Чалавек у рамцы» (1967), «Фільм, фільм, фільм!» (1968), «Віні-Пух» (серыя мультфільмаў, 1969-72), «Юнак Фрыдрых Энгельс» (1970, з В.Курчэўскім і мультыплікатарамі ГДР, прызы Міжнародных кінафестываляў у Лейпцыгу і Обергаўзене, Нацыянальная прэмія ГДР, 1971), «Востраў» (1973, прызы Усесаюзнага і Міжнародных кінафестываляў у Кракаве, Кане, 1974), «Ікар і мудрацы» (1976, прыз Міжнароднага кінафестывалю ў Лейпцыгу), «Дару табе зорку» (1979), «Леў і бык» (1983, прыз Усесаюзнага кінафестывалю, 1984) і іншыя.

## Літаратура 
*
Рыстунец

**Рыстунец** — возера ў Полацкім раёне Віцебскай вобласці, за 48 км на паўночны ўсход ад горада Полацк, за 4 км на паўночны ўсход ад вёскі Вялікае Сітна, у басейне ракі Палата.

Плошча паверхні 0,02 км². Даўжыня 0,2 км, найбольшая шырыня 0,12 км. Даўжыня берагавой лініі 0,55 км.

Схілы невыразныя. Вакол возера балота, на паўднёвым усходзе прымыкае лес. Сцёк праз меліярацыйную канаву ў возера Макачы.

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
* Агульная характарыстыка азёр Віцебскай вобласці / Даведнік «Водныя аб’екты Рэспублікі Беларусь» 
* Морфаметрычныя параметры азёр Віцебскай вобласці / Даведнік «Водныя аб’екты Рэспублікі Беларусь» 

Катэгорыя:Азёры Віцебскай вобласці
Катэгорыя:Азёры Полацкага раёна
Праскурна

**Праску́рна** — возера ў Беларусі, у Полацкім раёне Віцебскай вобласці, за 50 км на паўночны ўсход ад горада Полацк, за 6 км на паўночны ўсход ад вёскі Вялікае Сітна, у басейне ракі Палата.

Плошча паверхні 0,1 км². Даўжыня 0,65 км, найбольшая шырыня 0,2 км. Даўжыня берагавой лініі 1,58 км. Плошча вадазбору 1 км².

Схілы катлавіны вышынёй 4—8 м, спадзістыя, параслі лесам. Возера бяссцёкавае.

## Літаратура 
* 
* 
* 
* Ліст карты N-35-11. Выданне 1987 года. стан мясцовасці на 1986 год.

## Спасылкі 
* Агульная характарыстыка азёр Віцебскай вобласці // Даведнік «Водныя аб’екты Рэспублікі Беларусь»  
* Морфаметрычныя параметры азёр Віцебскай вобласці // Даведнік «Водныя аб’екты Рэспублікі Беларусь»  

Катэгорыя:Азёры Полацкага раёна
Катэгорыя:Бяссцёкавыя азёры
Катэгорыя:Басейн Палаты
Навасёлкі (возера)

**Навасёлкі** — возера ў Полацкім раёне Віцебскай вобласці, за 54 км на паўночны ўсход ад горада Полацк, за 1,8 км на паўночны захад ад вёскі Белае, у басейне ракі Свіна.

Плошча паверхні 0,01 км². Даўжыня 0,18 км, найбольшая шырыня 0,08 км. Даўжыня берагавой лініі 0,4 км.

Схілы катлавіны не выражаны. Возера размешчана сярод забалочанага лесу. На паўднёвым усходзе выцякае ручай у возера Свіно.

## Літаратура 
* 
* 

## Спасылкі 
* Агульная характарыстыка азёр Віцебскай вобласці / Даведнік «Водныя аб’екты Рэспублікі Беларусь» 
* Морфаметрычныя параметры азёр Віцебскай вобласці / Даведнік «Водныя аб’екты Рэспублікі Беларусь» 

Катэгорыя:Азёры Віцебскай вобласці
Катэгорыя:Азёры Полацкага раёна
Падсіцішкі

**Падсіцішкі** — возера ў Полацкім раёне Віцебскай вобласці, за 48 км на паўночны ўсход ад горада Полацк, за 5 км на паўночны ўсход ад вёскі Вялікае Сітна, у басейне ракі Палата.

Плошча паверхні 0,04 км². Даўжыня 0,3 км, найбольшая шырыня 0,2 км. Даўжыня берагавой лініі 0,75 км.

Схілы катлавіны невыразныя. Размешчана сярод балота, якое парасло хмызняком і лесам. На поўначы выцякае ручай у возера Барсукі.

## Літаратура 
* 
* 

## Спасылкі 
* Агульная характарыстыка азёр Віцебскай вобласці / Даведнік «Водныя аб’екты Рэспублікі Беларусь» 
* Морфаметрычныя параметры азёр Віцебскай вобласці / Даведнік «Водныя аб’екты Рэспублікі Беларусь» 

Катэгорыя:Басейн Палаты
Катэгорыя:Азёры Полацкага раёна
Помнік Алёша (Плоўдзіў)

**«Алёша»** — помнік савецкаму салдату-вызваліцелю ў балгарскім горадзе Плоўдзіў на холме Бунарджык («Холм Вызваліцеляў»).

## Апісанне 
Помнік уяўляе сабой 11,5-метровую жалезабетонную скульптуру савецкага салдата, які глядзіць на ўсход. У яго руцэ — ПКШ, накіраваны да зямлі.

Скульптары: Васіл Радославаў, Любамір Далчаў, Тодар Босілкаў і Аляксандр Ковач; архітэктары М. Марангозаў і іншыя. Помнік устаноўлены ў 1954 годзе, адкрыты 5 лістапада 1957 года.

Скульптура пастаўлена на 6-метровы пастамент, абліцаваны сіенітам і гранітам. Пастамент упрыгожаны барэльефамі «Савецкая армія б'е ворага» (аўтар Георгій Коцаў) і «Народ сустракае савецкіх воінаў» (аўтар Аляксандр Занкоў).

Да манумента, які стаіць пасярод вялікай назіральнай пляцоўкі, вядзе шырокая лесвіца са ста прыступак (аўтары архітэктурна-планіровачнага рашэння — Барыс Маркаў, Мікалай Марангозаў, Пётр Цвяткоў). Помнік можна ўбачыць практычна з любой кропкі горада.

## Гісторыя стварэння 
Ідэя пабудаваць на ўзгорку Бунарджык манумент у гонар савецкіх воінаў-вызваліцеляў нарадзілася ў жыхароў Плоўдзіва яшчэ ў 1948 годзе. Ініцыятыва цалкам зыходзіла «знізу», ад народа, без усялякай рэкамендацыі «зверху». 9 мая 1948 года быў створаны Агульнагарадскі ініцыятыўны камітэт па будаўніцтве помніка савецкім салдатам, у склад якога ўвайшлі грамадскія дзеячы, архітэктары, мастакі, пісьменнікі і выкладчыкі. Узначаліў яго начальнік Плоўдзіўскага ваеннага гарнізона, генерал Асен Грэкаў. У той жа дзень быў зроблены сімвалічны мур падножжа помніка.

Праз год быў абвешчаны агульнабалгарскі конкурс праектаў помніка, у якім прынялі ўдзел дзесяць творчых калектываў. Камісія спынілася на двух варыянтах: «Чырвоны волат» і «Перамога», аўтарам якіх быў дадзены год на дапрацоўку. У 1950 годзе камісія спыніла свой выбар на праекце «Чырвоны волат», створаным калектывам пад кіраўніцтвам Васіла Радославава. Пры ўзвядзенні макета на месцы будучага помніка, выявіліся пэўныя недахопы. Паводле задумы аўтараў манумент павінен быў складацца з трох элементаў, аднак на фоне неба яны зліваліся і кампазіцыя губляла сваю прыгажосць. Таму было вырашана пакінуць толькі воіна. У чэрвені 1950 года дадзены варыянт быў зацверджаны.

## Спасылкі 
Катэгорыя:Помнікі Вялікай Айчыннай вайны
Катэгорыя:Плоўдзіў
Рака памяці

**Рака памяці** — мемарыяльны знак у памяць аб ахвярах тэракта 11 красавіка 2011 года ў Мінскім метро, размешчаны ля ўвахода на станцыю метро «Кастрычніцкая»

## Гісторыя 
Выбух на станцыі метро «Кастрычніцкая» ў Мінскім метрапалітэне прагрымеў 11 красавіка 2011 года. У выніку тэракта 11 чалавек загінулі на месцы, 4 памерлі ў бальніцах. Цялесныя пашкоджанні рознай ступені цяжкасці атрымалі 315 грамадзян.

У верасні 2011 года па рашэнні Мінгарвыканкама «Аб увекавечанні памяці трагічна загінуўшых грамадзян на станцыі метро „Кастрычніцкая“» быў аб'яўлены адкрыты конкурс на стварэнне памятнага знака, пераможцам якога стаў скульптар Канстанцін Селіханаў з мемарыяльным знакам «Рака памяці», і дзе пазней знаходзілася часовая дошка памяці.

## Апісанне 
Кампазіцыя «Рака памяці» выканана з бронзы, белага мармуру і чорнага граніту і ўвасабляе своеасаблівы «партал» у мінулае і адначасова роздум пра будучыню. Памеры помніка складаюць 3 м у даўжыню і 2,3 м у вышыню. На бронзавай стэле адлюстраваны 15 хваль, на грэбені якіх — прозвішчы 15 загінуўшых у трагедыі. Акрамя імёнаў кампазіцыя змяшчае таксама дату тэракта, якая сімвалізуе спынены час на электронным табло.

Катэгорыя:Мемарыяльныя збудаванні Беларусі
Катэгорыя:Помнікі Мінска
Катэгорыя:З’явіліся ў 2012 годзе
Катэгорыя:2012 год у Мінску
Катэгорыя:Творы Канстанціна Селіханава
Пепі

**Кеплер Лаверан Ліма Ферэйра** (), больш вядомы як **Пепі** (; ); нар. , , Бразілія) — партугальскі футбаліст бразільскага паходжання, абаронца клуба «Порту» і нацыянальнай зборнай Партугаліі.

## Клубная кар’ера 
Пепэ з’яўляецца выхаванцам бразільскага футболу. 18-гадовым юнаком перабраўся ў Партугалію, дзе дэбютаваў у дарослым футболе ў 2001 годзе выступамі за каманду клуба «Марытыму» з вострава Мадэйра. Ужо з наступнага года стаў асноўным іграком каманды. Правёў у «Марытыму» тры сезоны, прыняўшы ўдзел у 63 матчах чэмпіянату.

Сваёй гульнёй за каманду прыцягнуў увагу прадстаўнікоў трэнерскага штаба клуба «Порту», да складу якога далучыўся ў 2004 годзе. Згуляў за клуб з Порту наступныя тры сезоны сваёй гульнявой кар’еры. Гуляючы ў складзе «Порту» таксама выходзіў на поле ў асноўным складзе каманды. За гэты час двойчы выйграваў чэмпіянаты краіны і розыгрышы нацыянальнага Кубка. У 2004 годзе стаў у складзе «Порту» ўладальнікам Міжкантынентальнага кубка.

У склад мадрыдскага «Рэала» далучыўся ў 2007 годзе. Доўгі час быў асноўным абаронцам мадрыдцаў. У сезоне 2016/17 з-за траўм правёў толькі 18 матчаў ва ўсіх турнірах, і ў канцы сезона абвясціў аб зыходзе з «Рэала» па заканчэнні кантракта. У ліпені 2017 года падпісаў пагадненне з турэцкім «Бешыкташам». Пакінуў «Бешыкташ» па пагадненні бакоў у снежні 2018 года.

У студзені 2019 года вярнуўся ў «Порту».

## Міжнародная кар’ера 
У жніўні 2007 года атрымаў грамадзянства Партугаліі і тым жа месяцам быў упершыню выкліканы ў зборную Партугаліі. Разам са зборнай браў удзел у шматлікіх міжнарожных спаборніцтвах.

## Дасягненні 
**«Порту»**:
* Чэмпіён Партугаліі (4): 2006, 2007, 2020, 2022
* Уладальнік Кубка Партугаліі (4): 2006, 2020, 2022, 2023
* Уладальнік Суперкубка Партугаліі (2): 2006, 2020
* Уладальнік Міжкантынентальнага кубка: 2004

**«Рэал» Мадрыд**:
* Чэмпіён Іспаніі (3): 2008, 2012, 2017
* Уладальнік Кубка Іспаніі (2): 2011, 2014
* Уладальнік Суперкубка Іспаніі (2): 2008, 2012
* Пераможца Лігі чэмпіёнаў (3): 2013/14, 2015/16, 2016/17
* Уладальнік Суперкубка УЕФА: 2014
* Пераможца клубнага чэмпіянату свету (2): 2014, 2016

**Зборная Партугаліі**:
* Чэмпіён Еўропы: 2016

## Крыніцы 
## Спасылкі 
Катэгорыя:Футбалісты Бразіліі
Катэгорыя:Футбалісты Партугаліі
Катэгорыя:Ігракі зборнай Партугаліі па футболе
Катэгорыя:Ігракі ФК Марытыму
Катэгорыя:Ігракі ФК Порту
Катэгорыя:Ігракі ФК Рэал Мадрыд
Катэгорыя:Ігракі ФК Бешыкташ
Катэгорыя:Чэмпіёны Еўропы па футболе
Хатнежык

**Хатнежык** — возера ў Полацкім раёне Віцебскай вобласці, за 35 км на паўночны ўсход ад горада Полацк, за 4 км на паўднёвы ўсход ад вёскі Дрэтунь, у басейне ракі Палата.

Плошча паверхні 0,06 км². Даўжыня 0,37 км, найбольшая шырыня 0,19 км. Даўжыня берагавой лініі 0,95 км.

Схілы катлавіны вышынёй да 5 м, на захадзе часткова пад лесам. З паўночнага і ўсходняга бакоў возера забалочаная пойма.

## Літаратура 
* 
* 

## Спасылкі 
* Агульная характарыстыка азёр Віцебскай вобласці // Даведнік «Водныя аб’екты Рэспублікі Беларусь»  
* Морфаметрычныя параметры азёр Віцебскай вобласці // Даведнік «Водныя аб’екты Рэспублікі Беларусь»  

Катэгорыя:Азёры Полацкага раёна
Катэгорыя:Басейн Палаты
Бярэзінак

**Бярэзінак** — возера ў Полацкім раёне Віцебскай вобласці, за 40 км на паўночны ўсход ад горада Полацк, за 5 км на поўдзень ад вёскі Краснаполле Расонскага раёна, у басейне ракі Вядзеціца.

Плошча паверхні 0,14 км². Даўжыня 0,75 км, найбольшая шырыня 0,22 км. Даўжыня берагавой лініі 1,62 км.

Размешчана сярод ляснога масіву. Берагі месцамі забалочаныя. Выцякае ручай у возера Глыбочына.

## Літаратура 
* 
* 

## Спасылкі 
* Агульная характарыстыка азёр Віцебскай вобласці / Даведнік «Водныя аб’екты Рэспублікі Беларусь» 
* Морфаметрычныя параметры азёр Віцебскай вобласці / Даведнік «Водныя аб’екты Рэспублікі Беларусь» 

Катэгорыя:Азёры Віцебскай вобласці
Катэгорыя:Азёры Полацкага раёна
Палучча (возера)

**Палучча** — возера ў Полацкім раёне Віцебскай вобласці, за 42 км на паўночны ўсход ад горада Полацк, за 0,6 км на захад ад вёскі Кавалі, каля вёскі Палучча, у басейне ракі Сосніца.

Плошча паверхні 0,12 км². Даўжыня 0,62 км, найбольшая шырыня 0,34 км. Даўжыня берагавой лініі 1,55 км.

Катлавіна возера выцягнутая ў напрамку з паўночнага захаду на паўднёвы ўсход. Схілы катлавіны вышынёй 5—7 м, спадзістыя, параслі лесам, на поўначы разараныя.

## Літаратура 
* 
* 
* 

## Спасылкі 
* Агульная характарыстыка азёр Віцебскай вобласці / Даведнік «Водныя аб’екты Рэспублікі Беларусь» 
* Морфаметрычныя параметры азёр Віцебскай вобласці / Даведнік «Водныя аб’екты Рэспублікі Беларусь» 
* *Иванов-Смоленский В. Г.* Все озёра Беларуси. Популярная иллюстрированная энциклопедия. Т. 4.

Катэгорыя:Азёры Віцебскай вобласці
Катэгорыя:Азёры Полацкага раёна
Крупань

**Кру́пань** — бяссцёкавае возера ў Беларусі, у Полацкім раёне Віцебскай вобласці, за 37 км на паўночны ўсход ад горада Полацк, на захад ад вёскі Нядружна, у басейне ракі Палата.

Плошча паверхні 0,33 км². Даўжыня 0,78 км, найбольшая шырыня 0,7 км. Даўжыня берагавой лініі 2,42 км. Плошча вадазбору 2,75 км².

Катлавіна возера рэшткавага тыпу. Схілы катлавіны вышынёй 2—3 м, спадзістыя, параслі лесам. Берагавая лінія звілістая. Берагі пераважна высокія і пясчаныя.

## Літаратура 
* 
*  — С. 79.
*  — С. 486.
* 

## Спасылкі 
* Агульная характарыстыка азёр Віцебскай вобласці / Даведнік «Водныя аб’екты Рэспублікі Беларусь» 
* Морфаметрычныя параметры азёр Віцебскай вобласці / Даведнік «Водныя аб’екты Рэспублікі Беларусь» 
* *Иванов-Смоленский В. Г.* Все озёра Беларуси. Популярная иллюстрированная энциклопедия. Т. 3-2.

Катэгорыя:Азёры Віцебскай вобласці
Катэгорыя:Азёры Полацкага раёна
Катэгорыя:Бяссцёкавыя азёры
Мелкае

Назву **Мелкае** маюць:

## Азёры 
### Беларусь 
* Мелкае — возера ў Бешанковіцкім раёне Віцебскай вобласці, у басейне ракі Заходняя Дзвіна
* Мелкае — возера ў Полацкім раёне Віцебскай вобласці, у басейне ракі Палата
* Мелкае — возера ў Чашніцкім раёне Віцебскай вобласці, у басейне ракі Усвейка
* Мелкае — возера ў Лепельскім раёне Віцебскай вобласці, у басейне ракі Тураўлянка

### Расія 
* Мелкае — возера ў Краснаярскім краі, у басейне ракі Пясіна.
Мелкае (возера, Полацкі раён)

**Ме́лкае** — возера ў Полацкім раёне Віцебскай вобласці, за 38 км на паўночны ўсход ад горада Полацк, за 6 км на поўнач ад вёскі Дрэтунь, у басейне ракі Палата.

Плошча паверхні 0,18 км². Даўжыня 0,52 км, найбольшая шырыня 0,45 км. Даўжыня берагавой лініі 1,52 км.

Возера размешчана сярод забалочанага лесу. Катлавіна рэшткавага тыпу. Схілы катлавіны невыразныя. Берагі забалочаныя. На паўночным усходзе злучана ручаём з возерам Нядружна.

## Літаратура 
* 
* 
* 

## Спасылкі 
* Агульная характарыстыка азёр Віцебскай вобласці / Даведнік «Водныя аб’екты Рэспублікі Беларусь» 
* Морфаметрычныя параметры азёр Віцебскай вобласці / Даведнік «Водныя аб’екты Рэспублікі Беларусь» 
* Ліст карты N-35-11. Выданне 1987 г. Стан мясцовасці на 1956 г. 

Катэгорыя:Азёры Віцебскай вобласці
Катэгорыя:Азёры Полацкага раёна
Луцянок

**Луцянок** — возера ў Расонскім раёне Віцебскай вобласці, за 28 км на паўднёвы ўсход ад гарадскога пасёлка Расоны, за 1 км на паўднёвы захад ад вёскі Вялікія Асёткі, у басейне ракі Дрыса.

Плошча паверхні 0,02 км². Даўжыня 0,26 км, найбольшая шырыня 0,1 км. Даўжыня берагавой лініі 0,58 км.

Размешчана сярод лесу. Схілы невыразныя.

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
* Агульная характарыстыка азёр Віцебскай вобласці / Даведнік «Водныя аб’екты Рэспублікі Беларусь» 
* Морфаметрычныя параметры азёр Віцебскай вобласці / Даведнік «Водныя аб’екты Рэспублікі Беларусь» 

Катэгорыя:Азёры Віцебскай вобласці
Катэгорыя:Азёры Расонскага раёна
Талакнянік

**Талакнянік** — возера ў Полацкім раёне Віцебскай вобласці, за 37 км на паўночны ўсход ад горада Полацк, за 1,5 км на поўдзень ад вёскі Нядружна, у басейне ракі Сосніца.

Плошча паверхні 0,02 км². Даўжыня 0,22 км, найбольшая шырыня 0,11 км. Даўжыня берагавой лініі 0,55 км.

Схілы катлавіны вышынёй 5—7 м, пад лесам. На поўначы і поўдні ўчасткі забалочанай поймы. На поўдні выцякае ручай у возера Няклея.

## Літаратура 
* 
* 

## Спасылкі 
* Агульная характарыстыка азёр Віцебскай вобласці / Даведнік «Водныя аб’екты Рэспублікі Беларусь» 
* Морфаметрычныя параметры азёр Віцебскай вобласці / Даведнік «Водныя аб’екты Рэспублікі Беларусь» 

Катэгорыя:Азёры Віцебскай вобласці
Катэгорыя:Азёры Полацкага раёна
Паланец (возера)

**Палане́ц** — возера ў Расонскім раёне Віцебскай вобласці Беларусі, за 21 км на паўднёвы ўсход ад гарадскога пасёлка Расоны, на поўдзень ад вёскі Дворышча, у басейне ракі Дрыса.

Плошча паверхні 0,03 км². Даўжыня 0,32 км, найбольшая шырыня 0,13 км. Даўжыня берагавой лініі 0,78 км.

Схілы катлавіны вышынёй да 5 м, пераважна разараныя. На поўдні злучана ручаём, які часам перасыхае, з возерам Доўжа.

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
* Агульная характарыстыка азёр Віцебскай вобласці // Даведнік «Водныя аб’екты Рэспублікі Беларусь»  
* Морфаметрычныя параметры азёр Віцебскай вобласці // Даведнік «Водныя аб’екты Рэспублікі Беларусь»  

Катэгорыя:Азёры Расонскага раёна
Катэгорыя:Басейн Дрысы
Стрэшна (возера)

**Стрэшна** — возера ў Беларусі, Верхнядзвінскім раёне Віцебскай вобласці, за 24 км на паўночны захад ад гарадскога пасёлка Расоны, за 3,5 км на паўночны ўсход ад вёскі Мілавіды, у басейне ракі Свольна.

Плошча паверхні 0,11 км². Даўжыня 0,42 км, найбольшая шырыня 0,4 км. Даўжыня берагавой лініі 1,22 км.

Размешчана за 650 м на захад ад ракі Свольна. Схілы катлавіны вышынёй 7—10 м, пад лесам, на поўначы невыразныя, прымыкае забалочаны хмызняк.

## Літаратура 
* 
* Ліст карты N-35-9. Выданне 1987 года. Стан мясцовасці на 1984 год.

## Спасылкі 
* Агульная характарыстыка азёр Віцебскай вобласці // Даведнік «Водныя аб’екты Рэспублікі Беларусь»  
* Морфаметрычныя параметры азёр Віцебскай вобласці // Даведнік «Водныя аб’екты Рэспублікі Беларусь»  

Катэгорыя:Азёры Верхнядзвінскага раёна
Катэгорыя:Басейн Свольны