Канстанцін Лявонавіч Губарэвіч

**Кастусь Губарэ́віч**, поўнае імя **Канстанцін Лявонавіч Губарэвіч** (, в. Радучы, , Магілёўская вобласць — , Мінск) — беларускі , кінасцэнарыст. Заслужаны дзеяч мастацтваў Беларускай ССР (1966), лаўрэат Дзяржаўнай прэміі Беларускай ССР у галіне кінематаграфіі (1972).

## Біяграфічныя звесткі 
Нарадзіўся  года ў вёсцы Радучы ў сялянскай сям’і. Скончыў у 1927 годзе Магілёўскі педагагічны тэхнікум. Настаўнічаў на Гомельшчыне. Скончыў у 1932 годзе сцэнарнае аддзяленне Дзяржаўнага інстытута кінематаграфіі ў Маскве.

Працаваў у газеце «Палеская праўда», рэдактарам на кінафабрыцы Белдзяржкіно ў Ленінградзе, на Беларускім радыё ў Менску. У час Вялікай Айчыннай вайны рэдактар на радыёстанцыі «Савецкая Беларусь». У пасляваенныя гады загадваў аддзелам літаратурна-драматычных перадач на Беларускім радыё, аддзелам мастацтва ў рэдакцыі газеты «Літаратура і мастацтва», быў сябрам рэпертуарнай калегіі кінастудыі «Беларусьфільм». У 1966—1974 гг. галоўны рэдактар рэпертуарнай калегіі Міністэрства культуры БССР.

Памёр  года ў Мінску. Пахаваны на Паўночных могілках Мінска.

## Творчасць 
У 1926 годзе дэбютаваў вершамі і апавяданнямі

Яе спачатку паставіў Беларускі драматычны тэатр імя Янкі Купалы ў 1950 годзе. Пазней, пасля дапрацоўкі, у 1953 годзе п’есу паставіў Брэсцкі тэатр імя Ленінскага камсамола Беларусі, дзе спектакль паказаны каля разоў 1000 на працягу 36 гадоў. «Брэсцкая крэпасць» працяглы час была ў рэпертуары Дзяржаўнага рускага драматычнага тэатра БССР імя М. Горкага, гэту драму ставілі тэатры і па-за межамі Беларусі. У прыватнасці, п’еса ішла на  (1954),  (1953) сцэне, ставілася ў  (1953),  (1970).

У 1968 годзе аўтар зноў вярнуўся да «Брэсцкай крэпасці» і перапісаў яе амаль нанова, з улікам новых матэрыялаў і фактаў. Адноўленая версія была пастаўлена ў Брэсце пад назвай «Людзі і камяні». Героі сталі знешне больш стрыманымі ў выяўленні сваіх пачуццяў. Зараз драма больш рэалістычная, з суровай праўдзівасцю апавядае пра трагічныя падзеі, гераізм людзей — герояў п’есы.

## Прэміі і ўзнагароды 
* Заслужаны дзеяч мастацтваў Беларускай ССР (1966);
* Прэмія Ленінскага камсамола Беларусі (1968);
* Дзяржаўная прэмія Беларусі ў галіне кінематаграфіі (1972) за фільмы «Дзяўчынка шукае бацьку», «Анюціна дарога», «Паланэз Агінскага».
* Ордэн Працоўнага Чырвонага Сцяга (1955).
* Ордэн Дружбы народаў (1976).
* ордэны «Знак Пашаны» (1944, 1967).
* Медалі і ганаровыя граматы.

## Памяць 
У 2009 годзе імя Канстанціна Губарэвіча нададзена СШ № 12 у Брэсце, на будынку змешчана мемарыяльная дошка.

## Бібліяграфія 
* П’есы. — Мн., 1969;
* Анютина дорога: Киноповести. — Мн., 1980;
* Драмы і камедыі. — Мн., 1981.

## Крыніцы 
## Літаратура 
* *Сабалеўскі А.* Беларуская савецкая драма. Кн. 2. — Мн., 1972. — С. 86—118.
* *Усікаў Я.* Грамадзянскае сумленне мастака. — Мн., 1976. — С. 186—192;
* *Гаробчанка Т.* Час вымяраецца здабыткамі // Полымя. — 1976. № 12;
* 
* 
* Губаревич Константин Леонтьевич // Театральная энциклопедия. В 5 томах. / Под редакцией С. С. Мокульского (том 1), П. А. Маркова (тома 2—5). — М., Советская энциклопедия, 1961—1967. — Т. 2: Гловацкий — Кетуракис. — М., 1963. — Стб. 221. — 1216 стб. с илл., 14 л. илл. — 43 000 экз.

## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Пісьменнікі СССР
Катэгорыя:Беларускамоўныя пісьменнікі
Катэгорыя:Сябры літаратурнага аб’яднання «Маладняк»
Катэгорыя:Магілёўская філія Маладняка