open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ісідар Еўсцігнеевіч Любімаў

**Ісідар Еўсцігнеевіч Любімаў** () — савецкі партыйны і дзяржаўны дзеяч.

## Біяграфія 
З сялян. Скончыў пачатковую сельскую школу. Вучыўся ў рамесна-настаўніцкай школе. З 1899 года працаваў настаўнікам у земскай школе. Член РСДРП з 1902 года. Прафесійны рэвалюцыянер, у 1902—1906 гадах вёў партыйную працу ў Яраслаўлі, Кінешме, Вічузе, Кастраме. Бальшавік, дэлегат V з’езду РСДРП. У 1907—1910 гадах партыйны арганізатар ў Сакольніцкім раёне Масквы, член МК РСДРП.

Двойчы быў арыштаваны. У 1910 годзе сасланы ў Ніжні Ноўгарад, у 1911 годзе высланы ў Валагодскую губерню. З 1915 года служыў у Земскім саюзе ў Мінску. У 1916 годзе прызваны ў Рускую імператарскую армію, служыў у . Пасля Лютаўскай рэвалюцыі 1917 года намеснік старшыні і старшыня Мінскага Савета, адзін з арганізатараў 1-га з’езда салдацкіх дэпутатаў Заходняга фронта. Са жніўня 1917 года гарадскі галава Іванава-Вазнясенска, затым намеснік старшыні гарадскога выканкама. Пасля Кастрычніцкай рэвалюцыі, у 1918 годзе старшыня Іванава-Вазнясенскага губвыканкама. Выбраны членам Устаноўчага сходу ад Уладзімірскай акругі, № 6 — бальшавікі, удзельнік паседжання УС 5 студзеня 1918 года.

Падчас Грамадзянскай вайны ў кастрычніку 1919 — лістападзе 1920 года член Рэвваенсавета і надзвычайны ўпаўнаважаны па снабжэнні Туркестанскага фронта. Шмат зрабіў для супрацы рускіх і мусульманскіх камуністаў ва ўмацаванні савецкай улады ў Туркестане, аб’яднанні ваенных намаганняў нацыянальных рэспублік для стварэння рэгулярных часцей Чырвонай Арміі, арганізацыі яе забеспячэння і баявых дзеянняў супраць Белага руху і яго саюзнікаў.

З 1920 года член Прэзідыума ЦВК Туркестана, намеснік старшыні ЦК кампартыі Туркестана і старшыня СНК Туркестанскай АССР. З 1921 года член Прэзідыума УСНГ Украіны. У 1921—1924 гадах намеснік старшыні і старшыня Галоўнага ўпраўлення бавоўнавага камітэта (Галбавоўнкам) пры УСНГ, намеснік старшыні Сярэднеазіяцкага бюро ЦК РКП(б), старшыня Сярэднеазіяцкай эканамічнай нарады. Стваральнік сістэмы «сельскагаспадарчай монакультурнасці» азіяцкіх рэспублік, што прычынілася вузкай бавоўнавай спецыялізацыі і згортванню іншых кірункаў сельскай гаспадаркі, прычым незалежна ад прыдатнасці глебаў. У 1924—1926 гадах намеснік старшыні Выканкама Массавета і член Прэзідыума УСНГ СССР.

У 1925 годзе на XIV з’ездзе ВКП(б) абраны кандыдатам у члены ЦК, на XV—XVII з’ездах ВКП(б) — членам ЦК (снежань 1937 — чэрвень 1938). У 1926—1930 гадах старшыня Цэнтрасаюза СССР. З лістапада 1930 года намеснік наркама знешняга і ўнутранага гандлю СССР і гандльпрад у Германіі — важнейшая тым часам пасада ў сістэме знешняга гандлю СССР. Пры раздзяленні УСНГ СССР 5.1.1932 года быў створаны Наркамат лёгкай прамысловасці СССР, І. Любімаў прызначаны наркамам.

Зняты з пасады наркама 7.9.1937 года як «не адолеўшы працу», да таго часу, у т.л. праз масавыя рэпрэсіі, лёгкая прамысловасць была дэзарганізавана, арыштаваны 24.9.1937 года. Прыгавораны Ваеннай калегіяй Вярхоўнага суда СССР да вышэйшай меры пакарання. Расстраляны 27.11.1937 года.

Рэабілітаваны ў 1956 годзе.

## Узнагароды 
* Ордэн Леніна (17.1.1936)

## Літаратура 
* 
* 
* 

Катэгорыя:Старшыні Мінскага гарадскога выканаўчага камітэта
Уладзімір Аляксандравіч Александровіч

**Уладзімір Аляксандравіч Александровіч** (нар. , г. Мінск) — беларускі юрыст, палітык, дэпутат Вярхоўнага Савета Беларусі і Палаты прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь (1996—2004).

## Біяграфія 
Скончыў Беларускую інстыт правазнаўства, юрыст. Член Беларускай сацыяльна-спартыўнай партыі.

Працоўную дзейнасць пачаў электраслесарам МАЗе. Працаваў электраманцёрам Мінскага завода безалкагольных напіткаў.

Абіраўся дэпутатам Вярхоўнага Савета Рэспублікі Беларусь трынаццатага склікання. З’яўляўся дэпутатам Палаты прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь першага склікання, быў намеснікам старшыні Камісіі па працы, сацыяльных пытаннях, ахове здароўя, фізічнай культуры і спорце.

## Спасылкі 
* АЛЕКСАНДРОВИЧ Владимир Александрович 

Катэгорыя:Дэпутаты Вярхоўнага Савета Рэспублікі Беларусь 13-га склікання
Катэгорыя:Дэпутаты Палаты Прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 1-га склікання
Катэгорыя:Дэпутаты Палаты Прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 2-га склікання
Хацьяй

**Хацьяй** (тайск. หาดใหญ) — найбуйнейшы горад правінцыі Сангкхла, аднак, у адрозненне ад іншых сталіц, ён не з’яўляецца адміністрацыйным цэнтрам, а толькі цэнтр ампхэ.

Насельніцтва — 157&nbsp;359 чалавек (2008), высокая доля мусульман і этнічных кітайцаў. Побач з горадам размешчаны аднайменны міжнародны аэрапорт, у горадзе знаходзіцца найбуйнейшая ў Паўднёвым Тайландзе чыгуначная станцыя. Эканамічны цэнтр поўдня краіны.

Катэгорыя:Гарады Тайланда
Сангхла (правінцыя)

**Сангкхла** () — адна з 77 правінцый Тайланда, размешчана на поўдні краіны, мяжуе з правінцыямі Сатун, Пхатхалунг, Накхонсітхамарат, Патані і Яла, а таксама з малайзійскімі штатамі Кедах і Перліс.

Насельніцтва —  чалавек (2010), якія пражываюць на тэрыторыі 7393,9 км². Каля 75 % жыхароў вызнаюць будызм, каля чвэрці — іслам. Удзельная вага мусульман павялічваецца ля мяжы з Малайзіяй.

Адміністрацыйны цэнтр — горад Сангхла, у адрозненне ад іншых правінцый, гэта не самы населены адміністрацыйны цэнтр. Найбуйнейшы горад — Хацьяй. Адміністрацыйна правінцыя падзелена на 16 ампхэ.

Катэгорыя:Правінцыі Тайланда
Stellantis

**Stellantis NV** — транснацыянальная карпарацыя ў аўтамабілебудаванні, утвораная ў 2021 годзе ў выніку зліцця італьянска-амерыканскага аўтабудаўніка Fiat Chrysler Automobiles (FCA) з французскай кампаніяй Groupe PSA. Назва Stellantis паходзіць ад , што азначае «ззяць зоркамі».

## Гісторыя 

У пачатку 2019 года Fiat Chrysler Automobiles паспрабаваў зліцца з французскай групай Renault і заключыў з кампаніяй папярэдняе пагадненне. Аднак французскі ўрад не падтрымаў гэтае пагадненне, і прапанова была адазвана.

Пасля Fiat Chrysler Automobiles звярнуўся з прапановай да Groupe PSA. Зліццё, афіцыйна ўзгодненае ў снежні 2019 года, дазволіла стварыць чацвёртага па велічыні аўтамабілебудаўніка ў свеце па аб'ёме вытворчасці і прывяло да штогадовай эканоміі затрат у памеры каля 3,7 млрд еўра (4,22 млрд даляраў).

21 снежня 2020 года Еўрапейская камісія аб'явіла аб сваім адабрэнні зліцця з мінімальнымі сродкамі прававой абароны для забеспячэння канкурэнцыі ў гэтым сектары.

Зліццё было пацверджана 4 студзеня 2021 года, пасля галасавання акцыянераў абедзвюх кампаній. Здзелка завяршылася 16 студзеня 2021 года. Таргі звычайнымі акцыямі аб'яднанай кампаніі пачаліся на Італьянская фондавай біржы і Euronext Paris 18 студзеня 2021 года, а на наступны дзень адбыўся лістынг на Нью-Ёркскай біржы, на ўсіх біржах акцыі атрымалі Біржавы сімвал "STLA".

## Дзейнасць 
У складзе Stellantis 14 аўтамабільных марак: Abarth, Alfa Romeo, Chrysler, Citroën, Dodge, DS Automobiles, Fiat, Jeep, Lancia, Maserati, Opel, Peugeot, Ram і Vauxhall.

У 2022 годзе карпарацыя прадала па ўсім свеце 5,84 мільёна аўтамабіляў. Гэта чацвёрты па велічыні вытворца аўтамабіляў пасля Toyota, Volkswagen AG і Hyundai Motor Group.

Катэгорыя:Кампаніі, якія маюць лістынг акцый на Нью-Ёркскай біржы
Сангхла (значэнні)

**Сангхла**:
* Сангхла
* Сангхла (возера)
* Сангхла (правінцыя)
Амнатчарэн

**Амнатчарэн** (тайск. อำนาจเจริญ) — горад у Тайландзе, сталіца аднайменнай правінцыі. Знаходзіцца за 590 км на ўсход ад Бангкока. Па стане на 2017 год насельніцтва горада — 25 964 чалавек. Шчыльнасць насельніцтва — 689 чал/км ². Колькасць жаночага насельніцтва (51,6 %) перавышае колькасць мужчынскага (48,4 %).

Катэгорыя:Гарады Тайланда
Амнатчарэн (правінцыя)

**Амнатчарэн** () — адна з 77 правінцый Тайланда. Размешчана на ўсходзе краіны, на мяжы з Лаосам. Мяжуе з тайландскімі правінцыямі Убонратчатхані, Ясатхон і Мукдахан. Правінцыя знаходзіцца ў даліне Меконга.

Насельніцтва —  чалавек (2010, 67-е месца сярод правінцый), якія пражываюць на тэрыторыі 3161,2 км² (60-я).

Адміністрацыйны цэнтр правінцыі — горад Амнатчарэн. Правінцыя падзелена на сем раёнаў-ампхэ. Да 12 студзеня 1993 года тэрыторыя правінцыі Амнатчарэн уваходзіла ў склад правінцыі Убонратчатхані.

Катэгорыя:Правінцыі Тайланда
Мукдахан (правінцыя)

**Мукдахан** () — правінцыя ў Тайландзе. Знаходзіцца ў рэгіёне Ісан, на паўночным усходзе краіны. Адміністрацыйны цэнтр — горад Мукдахан. Правінцыя была ўтворана 27 верасня 1982 года. З 1907 года і да гэтага моманту яна ўваходзіла ў склад правінцыі Накхонпханам.

Большая частка правінцыі размешчана ў даліне Меконга, а на яе захадзе ўзвышаюцца горы Пхупха, пакрытыя густымі лясамі. Мяжуе з правінцыямі Накхонпханам (на поўначы), Саканакхон (на паўночным захадзе), Каласін (на захадзе), Роет (на паўднёвым захадзе), Ясатхон і Амнатчарэн (на поўдні), а таксама з Лаосам (на ўсходзе). Мяжа з Лаосам (з правінцыяй Саванакхет) поўнасцю праходзіць па рацэ Меконг. Плошча правінцыі — 4339,8 км².

Катэгорыя:Правінцыі Тайланда
Сангхла

**Сангкхла** (тайск. สงขลา) — горад на поўдні Тайланда, адміністрацыйны цэнтр аднайменнай правінцыі. Насельніцтва — 73&nbsp;456 чалавек (2008), у адрозненне ад астатніх сталіц правінцый краіны, гэта не самы населены горад правінцыі. Самы населены горад правінцыі — Хацьяй (157&nbsp;359 чалавек, 2008 год).

Горад Сангкхла размешчана каля праліва, які злучае возера Сангкхла і Сіямскі заліў. Найбуйнейшы порт на ўсходнім узбярэжжы перашыйка Кра.

## Насельніцтва 
## Гарады-пабрацімы 
Катэгорыя:Гарады Тайланда
Нідэрландскі гуманістычны ўніверсітэт

**Нідэрландскі гуманістычны ўніверсітэт** () — нідэрландская вышэйшая навучальная ўстанова са статусам універсітэта з сядзібай у горадзе Утрэхт.

## Гісторыя 
У 1962 годзе Нідэрландская асацыяцыя гуманістаў пачала падрыхтоўку духоўных дарадцаў ва ўзброеных сілах. Праз два гады быў заснаваны Інстытут гуманістычнай падрыхтоўкі, які спачатку прадугледжваў двухгадовы курс навучання, а потым чатырохгадовы. Гэта была вышэйшая прафесійна-тэхнічная ўстанова, якая пасля завяршэння давала кваліфікацыю другой ступені вышэйшай адукацыі. Гэтыя дыпломы прызналі міністэрствы абароны і юстыцыі Нідэрландаў. У маі 1986 года на базе інстытута Нідэрландская асацыяцыя гуманістаў стварыла Інстытут навуковай адукацыі і даследаванняў. Неўзабаве ён атрымаў назву "Гуманістычны ўніверсітэт".

Універсітэт у асноўным фінансуецца дзяржавай.

Навучанне мае характар навукова-прафесійнай падрыхтоўкі, параўнальнай з царкоўнай падрыхтоўкай, якая праводзіцца ў тэалагічных універсітэтах.

Летам 2009 года ўніверсітэт пераехаў у гістарычны будынак у цэнтры Утрэхта.

## Спасылкі 
* Афіцыйная інтэрнэт-старонка ўстановы

Катэгорыя:Універсітэты Нідэрландаў
Катэгорыя:Утрэхт
Ангтхонг (правінцыя)

**Ангтхонг** (тайск. อ่างทอง) — правінцыя ў цэнтральнай частцы Тайланда. Адміністрацыйны цэнтр — горад Ангтхонг. На поўначы мяжуе з правінцыямі Сінгбуры і Лапбуры, на ўсходзе і поўдні — з правінцыяй Аютхая, на захадзе — з правінцыяй Супханбуры.

Правінцыя знаходзіцца пасярод урадлівай раўніны, утворанай рэкамі Менам-Чао-Прая і Ной. Абедзве ракі і шматлікія каналы служаць крыніцамі вады для рысавых плантацый.

Катэгорыя:Правінцыі Тайланда
Валерый Міхайлавіч Аляксандраў

**Валерый Міхайлавіч Аляксандраў** (нар. , г. Полацк) — беларускі дзяржаўны дзеяч, суддзя. Намеснік старшыні Беларускага рэспубліканскага саюза юрыстаў.

## Біяграфія 
Скончыў Харкаўскі юрыдычны інстытут, юрыст.

Працаваў аператарам Полацкага завода шкловалакна, старшым следчым Наваполацкай гарадской, Віцебскай абласной пракуратур, інструктарам Віцебскага абкама КПБ, Віцебскім транспортным пракурорам.

З 1992 па 1996 гады кіраваў гаспадарчым судом Віцебскай вобласці.

1995 года стаў дэпутатам Вярхоўнага Савета Рэспублікі Беларусь трынаццатага склікання ад Віцебска-Праўдзінскай выбарчая акругі № 63 Віцебскай вобласці.

## Спасылкі 
* АЛЕКСАНДРОВ ВАЛЕРИЙ МИХАЙЛОВИЧ 

Катэгорыя:Дэпутаты Вярхоўнага Савета Рэспублікі Беларусь 13-га склікання
Катэгорыя:Дэпутаты Палаты Прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 1-га склікання
Катэгорыя:Дэпутаты Палаты Прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 2-га склікання
Катэгорыя:Юрысты СССР
Катэгорыя:Юрысты Беларусі
Катэгорыя:Выпускнікі ВНУ Харкава
Люксембургскі ўніверсітэт

**Люксембургскі ўніверсітэт** (, , ) — люксембургская дзяржаўная вышэйшая навучальная ўстанова са статусам універсітэта з сядзібай у горадзе Люксембург.

## Мова навучання 
Адной з асаблівасцяў Вялікага Герцагства Люксембург з’яўляецца яго шматмоўнасць: насамрэч, жыхары краіны шматмоўныя, а ўніверсітэцкія курсы часта выкладаюцца на дзвюх (а то і трох) мовах: англійскай і нямецкай, французскай і нямецкай або англійскай і французскай. Для студэнтаў, якім патрэбна моўная падтрымка, праводзяцца адмысловыя моўныя семінары.

## Структура 
### Факультэты 
* Факультэт навук, тэхналогій і камунікацый
* Факультэт права, эканомікі і фінансаў
* Факультэт літаратуры, гуманітарных, мастацтвазнаўчых і педагагічных навук

### Цэнтры 
* Міждысцыплінарны цэнтр бяспекі, надзейнасці і даверу
* Люксембургскі цэнтр сістэмнай біямедыцыны
* Люксембургскі цэнтр сучаснай і лічбавай гісторыі

## Спасылкі 
* Афіцыйная інтэрнэт-старонка ўстановы

Катэгорыя:Універсітэты Люксембурга
Катэгорыя:Люксембург (горад)
Аютхая

**Аютхая** — горад у Тайландзе. Знаходзіцца за 70 км на поўнач ад Бангкока. Адміністрацыйны цэнтр аднайменнай правінцыі. Старажытная сталіца царства Аютхая. Заснаваны ў 1350 годзе. Чыгуначная станцыя.

Гістарычная частка горада з’яўляецца аб’ектам Сусветнай спадчыны ЮНЕСКА.

## Насельніцтва 
* 1965 год — 35 тыс. жыхароў.
* 1980 год — 93,5 тыс. жыхароў.
* 2005 год — 92 тыс. жыхароў.

## Літаратура 
* 
* 
* 

Катэгорыя:Гарады Тайланда
Катэгорыя:Населеныя пункты, заснаваныя ў 1350 годзе
Ангтхонг

**Ангтхонг** () — горад у Тайландзе, сталіца аднайменнай правінцыі. Горад знаходзіцца за 90 км на поўнач ад Бангкока, на берагах ракі Менам-Чао-Прая. Насельніцтва горада — 13277 чалавек (2015). Шчыльнасць насельніцтва — 2145 чал/км². Колькасць жаночага насельніцтва (51 %) перавышае колькасць мужчынскага (49 %).

Катэгорыя:Гарады Тайланда
Аютхая (правінцыя)

**Аютха́я** (тайск. พระนครศรีอยุธยา) — правінцыя ў цэнтральнай частцы Тайланда. Адміністрацыйны цэнтр правінцыі — горад Аютхая размешчана ў цэнтральнай частцы правінцыі Аютхая, за 70 кіламетраў на поўнач ад сучаснай сталіцы Бангкока. Правінцыя Аютхая размяшчаецца на раўніннай тэрыторыі, у даліне ракі Менам-Чао-Прая, якая з’яўляецца асноўнай крыніцай водных рэсурсаў рэгіёна. Рэкі Лапбуры і Пасак спрыяюць атрыманню вялікага ўраджаю рысу.

Катэгорыя:Правінцыі Тайланда
Мукдахан

**Мукдахан** (тайск. มุกดาหาร) — горад у Тайландзе, сталіца аднайменнай правінцыі. Насельніцтва — 33 242 чалавекі (2015). Заснаваны ў 1767 годзе У 1982 годзе Указам караля была створана правінцыя Мукдахан і за горадам быў замацаваны статус сталіцы правінцыі. Горад знаходзіцца за 550 км на паўночны ўсход ад Бангкока на правым беразе ракі Меконг. На супрацьлеглым беразе ракі размяшчаецца лаоскі горад Саванакхет. Гарады звязвае адкрыты ў снежні 2006 года Другі мост тайска-лаоскага сяброўства.

Катэгорыя:Гарады Тайланда
Пасак (рака)

**Пасак** — рака ў Тайландзе, левы прыток Менам-Чао-Прая. Даўжыня ракі — 513 км, плошча басейна — 16291 км². Рака бярэ пачатак у правінцыі Лей, далей працякае ў паўднёва-заходнім напрамку па тэрыторыі правінцый Пхетчабун, Лапбуры і Сарабуры, дзе разам з ракой Лапбуры ўпадае ў Менам-Чао-Прая на паўночны ўсход ад горада Аютхая.

У 1994 годзе ў правінцыі Лапбуры на рацэ была пабудавана дамба Пасакджаласіт для электразабеспячэння, даўжыня якой складае 4,8 км, а вышыня — 36,5 м.

Катэгорыя:Рэкі Тайланда
Катэгорыя:Басейн Паўднёва-Кітайскага мора
Сакэу (правінцыя)

**Сакэу** (тайск. สระแก้ว) — правінцыя ў Тайландзе. Знаходзіцца ва ўсходняй частцы Тайланда, але адносіцца да рэгіёна Цэнтральны Тайланд. Яна ляжыць на мяжы з Камбоджай. Паўночную частку правінцыі займаюць пакрытыя лясамі горы, яе поўдзень узгорысты і заняты хмызняковай расліннасцю. Клімат — мусонна-трапічны.

Катэгорыя:Правінцыі Тайланда
Сакэу

**Сакэу** (тайск. สระแก้ว) — горад у Тайландзе, сталіца аднайменнай правінцыі. Насельніцтва — 17893 чалавек (2015). Колькасць жаночага насельніцтва (51,4 %) перавышае колькасць мужчынскага (48,6 %).

Катэгорыя:Гарады Тайланда
Веронскі ўніверсітэт

**Веронскі ўніверсітэт** () — італьянская дзяржаўная вышэйшая навучальная ўстанова са статусам універсітэта з сядзібай у горадзе Верона.

## Структура 
### Школы 
* Школа эканомікі і менеджменту
* Школа медыцыны і хірургіі
* Школа (дакладных) навук і інжынерыі

### Дэпартаменты 
* Дэпартамент біятэхналогій
* Дэпартамент культуры і цывілізацый
* Дэпартамент дыягностыкі і грамадскага здароўя
* Дэпартамент эканомікі і бізнесу
* Дэпартамент інфарматыка
* Дэпартамент замежных моў і літаратуры
* Дэпартамент медыцыны
* Дэпартамент неўралогіі, біямедыцыны і руху
* Дэпартамент хірургічных навук
* Дэпартамент эканамічных навук
* Дэпартамент юрыдычных навук
* Дэпартамент навук пра чалавека

## Спасылкі 
* Афіцыйная інтэрнэт-старонка ўстановы

Катэгорыя:Універсітэты Італіі
Катэгорыя:Верона
Міланскі політэхнічны ўніверсітэт

**Міланскі політэхнічны ўніверсітэт** () — італьянская дзяржаўная вышэйшая навучальная ўстанова са статусам універсітэта з сядзібай у горадзе Мілан.

## Структура 
### Школы 
* Архітэктуры, урбаністыкі і будаўнічай інжынерыі
* Дызайну
* Цывільнай, экалагічнай і тэрытарыяльнай інжынерыі
* Прамысловай і інфармацыйнай інжынерыі

### Дэпартаменты 
* Архітэктуры і ўрбаністыкі
* Архітэктуры, будаўнічай тэхнікі і асяроддзя забудовы
* Хіміі, матэрыялаў і хімічнай інжынерыі
* Дызайну
* Электронікі, інфармацыі і біяінжынерыі
* Энергетыкі
* Фізікі
* Цывільнай і экалагічнай інжынерыі
* Інжынернага кіравання
* Матэматыкі
* Механікі
* Аэракасмічных навук і тэхналогій

## Спасылкі 
* Афіцыйная інтэрнэт-старонка ўстановы

Катэгорыя:Універсітэты Італіі
Катэгорыя:Мілан
Катэгорыя:Вышэйшыя тэхнічныя навучальныя ўстановы
Аляксандр Міхайлавіч Азарчанкаў

**Аляксандр Міхайлавіч Азарчанкаў** (нар. , в. Забалацце, Талачынскі раён) — беларускі дзяржаўны дзеяч. Член Аграрнай партыі.

## Біяграфія 
Скончыў Беларускі інстытут механізацыі сельскай гаспадаркі (1968), Мінскую вышэйшую партыйную школу (1986).

Працаваў галоўным інжынерам калгаса імя Г. Дзіммтрава (1968—1974), старшынёй калгасаў «1 Мая», «Гігант» (1975—1979), начальнікам Талачынскага ўпраўлення сельскайгаспадаркі і харчавання (1979—1982). Займаў пасады старшыні Пастаўскага райвыканкама, першага сакратара Чашніцкага райкама КПБ (1982—1992), першага намесніка старшыні камітэта па сельскай гаспадарцы і харчаванню Віцебскага аблвыканкама (1992—1997), генеральнага дырэктара Віцебскага абласнога прадпрыемства па паліве (1997—1999).

У 1995 годзе, пасля другога тура галасавання, стаў дэпутатам Вярхоўнага Савета Рэспублікі Беларусь 13 склікання ад Талачынскай выбарчай акругі № 52. У 1996—2004 гадах дэпутат Палаты Прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 1-га і 2-га скліканняў, член (1996—2000) і старшыня (2000—2004) Камісіі па аграрных пытаннях.

## Літаратура 
* Парламент — Нацыянальны сход Рэспублікі Беларусь. — Мн., 1997.

## Спасылкі 
* АЗАРЧЕНКОВ АЛЕКСАНДР МИХАЙЛОВИЧ 

Катэгорыя:Старшыні калгасаў
Катэгорыя:Дэпутаты Вярхоўнага Савета Рэспублікі Беларусь 13-га склікання
Катэгорыя:Дэпутаты Палаты Прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 1-га склікання
Катэгорыя:Дэпутаты Палаты Прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 2-га склікання
Катэгорыя:Старшыні Пастаўскага раённага выканаўчага камітэта
Катэгорыя:Першыя сакратары райкамаў КПБ
Генуэзскі ўніверсітэт

**Генуэзскі ўніверсітэт** () — італьянская дзяржаўная вышэйшая навучальная ўстанова са статусам універсітэта з сядзібай у горадзе Генуя.

Як і ў большасці еўрапейскіх універсітэтаў са старажытнай традыцыяй, вытокі Генуэзскага ўніверсітэта можна знайсці ў асацыяцыях выкладчыкаў і студэнтаў Сярэднявечча. Ёсць звесткі аб наяўнасці ў Генуі навучальнай установы, якая надавала ступені ў галіне права, тэалогіі, медыцыны і мастацтва, яшчэ ў ХІІІ стагоддзі.

## Структура 
### Школы 
* Школа матэматычных, фізічных і прыродазнаўчых навук
* Школа медыцынскіх і фармацэўтычных навук
* Школа сацыяльных навук
* Школа гуманітарных навук
* Політэхнічная школа

### Дэпартаменты 
* Дэпартамент хіміі і прамысловай хіміі
* Дэпартамент фізікі
* Дэпартамент інфарматыкі, біяінжынерыі, робататэхнікі і сістэмнай інжынерыі
* Дэпартамент матэматыкі
* Дэпартамент навук аб Зямлі, навакольным асяроддзі і жыцці
* Дэпартамент фармацыі
* Дэпартамент ўнутраных захворванняў і медыцынскіх спецыяльнасцей
* Дэпартамент эксперыментальнай медыцыны
* Дэпартамент неўралогіі, рэабілітацыі, афтальмалогіі, генетыкі і навук аб маці і дзіцяці
* Дэпартамент комплексных хірургічных і дыягнастычных навук
* Дэпартамент навук аб здароўі
* Дэпартамент эканомікі
* Дэпартамент юрыспрудэнцыі
* Дэпартамент навук аб адукацыі
* Дэпартамент паліталогіі
* Дэпартамент антычнасці, філасофіі і гісторыі
* Дэпартамент італьянскіх, рымскіх студый, старажытнасцей, мастацтваў і забаў
* Дэпартамент сучасных моў і культур
* Дэпартамент архітэктуры і дызайну
* Дэпартамент інфарматыкі, біяінжынерыі, робататэхнікі і сістэмнай інжынерыі
* Дэпартамент цывільнай, хімічнай і экалагічнай інжынерыі
* Дэпартамент механічнай інжынерыі, энергетыкі, кіравання і транспарту
* Дэпартамент ваенна-марской, электратэхнічнай, электроннай і тэлекамунікацыйнай тэхнікі

## Спасылкі 
* Афіцыйная інтэрнэт-старонка ўстановы

Катэгорыя:Універсітэты Італіі
Катэгорыя:Генуя
Тэрытарыяльны савет Сен-Бартэльмі

**Тэрытарыяльны савет Сен-Бартэльмі** () — рэгіянальны аднапалатны дарадчы орган заморскай супольнасці Францыі Сен-Бартэльмі.

Тэрытарыяльны савет складаецца з 19 членаў, якія абіраюцца па змяшанай мажарытарнай сістэме тэрмінам на 5 гадоў. Выканаўчы савет складаецца са старшыні Тэрытарыяльнага савета, чатырох віцэ-прэзідэнтаў і двух іншых дарадцаў.

На тэрытарыяльных выбарах 2017 года большасць мандатаў (14) атрымала партыя «Сен-Барт перш за ўсё».

## Прэзідэнты 
Катэгорыя:Заморскія заканадаўчыя органы Францыі
Катэгорыя:Палітыка Сен-Бартэльмі
Катэгорыя:Аднапалатныя органы заканадаўчай улады
Ціхініцкі сельсавет

**Ці́хініцкі сельсавет** — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Рагачоўскага раёна Гомельскай вобласці Беларусі. Цэнтр — аграгарадок Ціхінічы.

Утвораны 20 жніўня 1924 года ў складзе Рагачоўскага раёна Бабруйскай акругі БССР. Пасля скасавання акруговай сістэмы 26 ліпеня 1930 года ў Рагачоўскім раёне БССР. З 20 лютага 1938 года ў складзе Гомельскай вобласці. 14 красавіка 1960 года ў склад Запольскага сельсавета перададзены 4 населеныя пункты (Броннае, Рудня Бронская, Сяменькавічы і Ясёнаўка). 16 студзеня 1975 года скасаваны вёскі Лейчыцы і Слапішча (зліліся з вёскай Ціхінічы), 7 чэрвеня 1979 года — пасёлак Новая Аляксандраўка, 13 лістапада 1987 года — вёска Сяменькавічы. 16 чэрвеня 2006 года ў склад сельсавета з Запольскага сельсавета вернуты вёскі Броннае і Ясёнаўка.

Насельніцтва сельсавета паводле перапісу 2009 года — 1825 чалавек, з іх 92,9 % — беларусы, 4,7 % — рускія, 1,5 % — украінцы; паводле перапісу 2019 года — 1761 чалавек.

## Літаратура 
* Административно-территориальное устройство БССР: справочник: в 2 т. / Главное архивное управление при Совете Министров БССР, Институт философии и права Академии наук БССР. — Минск: «Беларусь», 1985―1987.
* Административно-территориальное устройство Республики Беларусь (1981—2010 гг.): справочник. — Минск: БелНИИДАД, 2012. — 172 с.

## Спасылкі 
* Інфармацыя пра Ціхініцкі сельсавет на сайце Рагачоўскага райвыканкама  


Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, утвораныя ў 1924 годзе
St Barth Commuter

**St Barth Commuter** — французская авіякампанія, якая знаходзіцца ў заморскай супольнасці Францыі Сен-Бартэльмі.

## Гісторыя 
Авіякампанія заснавана ў 1995 годзе і пачала выконваць авіяпералёты на Сінт-Мартэн на самалёце Britten-Norman BN-2 Islander. У 2005 годзе авіякампанія пашырала флот і дадала новыя маршруты ў Сан-Хуан (Пуэрта-Рыка) і Марыго (Сен-Мартэн)

Катэгорыя:Авіякампаніі Францыі
Катэгорыя:Кампаніі Сен-Бартэльмі
Раман Уладзіслававіч Ананьеў

**Валерый Міхайлавіч Ана́ньеў** (нар. , г. Чарнаўцы, УССР) — беларускі дзяржаўны дзеяч. Старшыня праўлення закрытага акцыянернага таварыства «Белнафтагаз».

## Біяграфія 
Скончыў Чарнавіцкі будаўнічы тэхнікум, Беларускі гуманітарна-эканамічны ўніверсітэт. Працаваў віцэ-прэзідэнтам асацыяцыі «Канверсія», старшынём праўлення «Белнафтагаз».

1995 года стаў дэпутатам Вярхоўнага Савета Рэспублікі Беларусь трынаццатага склікання ад Бешанковіцкай выбарчай акругі № 39 Віцебскай вобласці.

## Літаратура 
* Парламент — Нацыянальны сход Рэспублікі Беларусь. — Мн., 1997.

## Спасылкі 
* АНАНЬЕВ РОМАН ВЛАДИСЛАВОВИЧ 

Катэгорыя:Дэпутаты Вярхоўнага Савета Рэспублікі Беларусь 13-га склікання
Катэгорыя:Дэпутаты Палаты Прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 1-га склікання
Катэгорыя:Дэпутаты Палаты Прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 2-га склікання
Катэгорыя:Прадпрымальнікі Беларусі
Катэгорыя:Ваенныя Беларусі
Пармскі ўніверсітэт

**Пармскі ўніверсітэт** () — італьянская дзяржаўная вышэйшая навучальная ўстанова са статусам універсітэта з сядзібай у горадзе Парма.

## Структура 
* Дэпартамент гуманітарных дысцыплін і сацыяльна-культурных імпрэз
* Дэпартамент права, палітычных і міжнародных навук
* Дэпартамент тэхнікі і архітэктуры
* Дэпартамент медыцыны і хірургіі
* Дэпартамент навук аб ежы і леках
* Дэпартамент хімічных навук, навук аб устойлівасці жыцця і навакольнага асяроддзя
* Дэпартамент эканомікі і бізнесу
* Дэпартамент матэматычных, фізічных і інфарматычных навук
* Дэпартамент ветэрынарных навук

## Спасылкі 
* Афіцыйная інтэрнэт-старонка ўстановы 

Катэгорыя:Універсітэты Італіі
Катэгорыя:Парма
Студэнцкая думка

**«Студэнцкая думка»** — назва часопісаў беларускага студэнцтва.

## Беларускія выданні з такой назвай 
* **Часопіс «Студэнцкая думка» (1924)**
* **Часопіс «Студэнцкая думка» (1988)**
Ферарскі ўніверсітэт

**Ферарскі ўніверсітэт** () — італьянская дзяржаўная вышэйшая навучальная ўстанова са статусам універсітэта з сядзібай у горадзе Ферара.

## Структура 
* Архітэктурны факультэт
* Эканамічны факультэт
* Інжынерны факультэт
* Гуманітарны факультэт
* Юрыдычны факультэт
* Факультэт матэматычных і фізіка-прыродазнаўчых навук
* Факультэт медыцыны і хірургіі
* Факультэт фармацыі

## Спасылкі 
* Афіцыйная інтэрнэт-старонка ўстановы

Катэгорыя:Універсітэты Італіі
Катэгорыя:Ферара
Аперацыя ААН у Кот-д’Івуары

**Аперацыя ААН у Кот-д’Івуары** (АААНКІ) — міратворчая аперацыя ААН на тэрыторыі Рэспублікі Кот-д’Івуар. Увод замежных войск адбыўся на падставе  рэзалюцыі 1528 СБ ААН ад 27 лютага 2004. Аснову кантынгенту склалі сілавікі краін ЭКАВАС і Францыі.

## Гісторыя 
19 верасня 2002 года на поўначы Кот-д’Івуара ўспыхвае ўзброенае паўстанне. Касцяком мяцежнікаў стала групоўка «Новая сіла». Прэзідэнт краіны Ларан Гбагбо запытаў ваенную дапамогу ў Францыі. Ужо 22 верасня французскія войскі ўваходзяць у Кот-д’Івуар у рамках аперацыі «Аднарог». Замежнікі прыпынілі прасоўванне паўстанцаў, размясціўшыся ўздоўж лініі фронту паміж варагуючымі бакамі.

Праз год і шэсць месяцаў пасля пачатку ваеннага канфлікту СБ ААН прымае рэзалюцыі, у рамках якой у краіне павінна размясціцца міратворчая місія. Першапачатковы перыяд аперацыі зацверджаны на дванаццаць месяцаў, але пасля мандат міратворцаў рэгулярна падаўжаўся. Афіцыйна аперацыя пачалася 4 красавіка 2004 года. Было адпраўлена 6240 супрацоўнікаў ААН, уключаючы 200 ваенных назіральнікаў і 320 паліцыянтаў.

Мандат аперацыі ўключаў: назіранне за ўзброенымі групамі і спыненнем агню; праграму раззбраення, дэмабілізацыі, рэінтэграцыі, рэпатрыяцыі і рассялення; абарону персаналу Арганізацыі Аб’яднаных Нацый і грамадзянскага насельніцтва; падтрымку ажыццяўлення мірнага працэсу; прасоўванне правоў чалавека; выкарыстанне патэнцыялу грамадскай інфармацыі і падтрыманне правапарадку. Акрамя таго, міратворцам было дазволена выкарыстоўваць усе неабходныя сродкі для выканання свайго мандата.

АААНКІ завяршыла сваю дзейнасць 30 чэрвеня 2017 года.

## Камандуючыя 
* Абдулае Фол (Самалі): красавік 2004 г. — красавік 2006 г.
* Фернанд Марсэль Амусу (Бенін): красавік 2006 г. — сакавік 2010 г.
* Абдул Хафіз (Бангладэш): красавік 2010 г. — сакавік 2011 г.
* Гнакудэ Берэна (Тога): сакавік 2011 г. — май 2012 г.
* Мухамад Ікбал Асі (Пакістан): май 2012 г. — 19 мая 2014 г.
* Хафіз Масура Ахмед (Пакістан): 19 мая 2014 г. — 30 чэрвеня 2015 г.
* Дыд’е Л’От (Францыя): 1 ліпеня 2015 г. — 30 чэрвеня 2017 г.

## Кантынгент 
На канец дзейнасці ў аперацыі было задзейнічана 5437 вайскоўцаў, 195 ваенных назіральнікаў і 1500 паліцыянтаў, а таксама грамадзянскі персанал. Станам на 20 кастрычніка 2011 года кантынгент АААНКІ уключаў. Самым кровапралітным перыядам для міратворцаў стаў кастрычнік 2011-га, калі загінула 53 члены місіі.

## Злоўжыванні 
У ходзе Другой Івуарыйскай вайны 2010—2011 гадоў войскі місіі ў адкрытую выступілі на баку сіл Аласана Уатара супраць прыхільнікаў Ларана Гбагбо. 5 красавіка 2011 г. расійскі міністр замежных спраў Сяргей Лаўроў заявіў, што Расія хоча атрымаць тлумачэнні, чаму міратворцы ААН у Кот д’Івуары ўступілі ў баявыя дзеянні ў гэтай краіне. Як заявіў дыпламат, яны спрабавалі разабрацца ў прававым баку справы, таму што міратворцы мелі мандат, які абавязваў іх быць нейтральнымі і бесстароннімі.

## Гл. таксама 
* Першая Івуарыйская вайна
* Украінскі міратворчы кантынгент у Кот-д’Івуары

## Крыніцы 
## Спасылкі 
* Официальный сайт

Катэгорыя:Міратворчыя місіі і аперацыі ААН
Катэгорыя:Ваенна-палітычны крызіс у Кот-д’Івуары
Трэйсі Шэвалье

**Трэйсі Шэвалье** (, нар. ; Вашынгтон (акруга Калумбія)) — амерыкана-брытанская пісьменніца, аўтар папулярных гістарычных раманаў. Жыве ў Лондане з мужам і сынам.

## Біяграфія 
Шэвалье вырасла ў Вашынгтоне і атрымала адукацыю ў добрай (6-ая ў штаце і 151-ая ў краіне) дзяржаўнай сярэдняй школе горада Бетэсда ў штаце Мэрыленд (Bethesda-Chevy Chase High School), скончыла яе ў 1980 г. Пасля атрымання ступені бакалаўра мастацтваў у каледжы Аберліна ў штаце Агая ў 1984 г., яна пераязджае ў Англію, дзе на працягу некалькіх гадоў працуе ў выдавецкай справе — памочнікам рэдактара мастацтвазнаўчай энцыклапедыі выдавецтва «Мак-Мілан» Macmillan’s Dictionary of Art, а затым адным St. James Press.

У 1993 г. яна паступіла на гадавы курс літаратурнага майстэрства Універсітэта Усходняй Англіі (англ.: University of East Anglia), дзе яе выкладчыкамі былі пісьменнікі Малколм Брэдберы і Роўз Трэймэйн.

Кар’ера Трэйсі Шэвалье пачалася з кнігі «Дзева ў блакітным» (The Virgin Blue), але вядомасць прынёс раман «Дзяўчына з жамчужнай завушніцай», сюжэт якога заснаваны на гісторыі стварэння аднайменнага знакамітага палатна нідэрландскага мастака Яна Вермеера. Экранізацыя гэтай кнігі тройчы намінавалася на «Оскар» у 2004. У рамане «Згараючы ярка», апублікаваным у сакавіку 2007, гаворка ідзе пра двух дзяцей, якія жывуць па суседстве з Уільямам Блэйкам у Лондане ў 1792 годзе. Кніга пісьменніцы «Выдатныя стварэнні» распавядае пра палеантолаг-аматара Мэры Энінг, якая жыла ў Англіі ў XIX стагоддзі.
Засяродзьцеся на будучыні

**Засяродзьцеся на будучыні** () — палітычная партыя заморскай супольнасці Сен-П’ер і Мікелон. Партыя блізкая да Радыкальны рух і Радыкальнай партыі метраполіі.

## Гісторыя 
Партыя была створана ў 2000 годзе, і адразу атрымала на тэрытарыяльных выбарах 2 мандата з 19.

## Удзел у выбарах 
Катэгорыя:Палітычныя партыі Сен-П’ер і Мікелон
Сіенскі ўніверсітэт для іншаземцаў

**Сіенскі ўніверсітэт для іншаземцаў** () — італьянская дзяржаўная вышэйшая навучальная ўстанова са статусам універсітэта з сядзібай у горадзе Сіена.

## Агульная характарыстыка 
Універсітэт успадкаваў шматвекавую традыцыю выкладання італьянскай мовы, якая ў горадзе Сіена пачалася яшчэ ў 1588 годзе з заснавання першай адмысловай кафедры ў Таскане, створанай вялікім герцагам Фердынанда I для падтрымкі нямецкіх студэнтаў, якія вучыліся ў горадзе.

Сёння ўніверсітэт займаецца выкладаннем і распаўсюджваннем італьянскай мовы і культуры, вывучэннем італьянскай мовы ў кантакце з іншымі мовамі і падрыхтоўкай выкладчыкаў італьянскай мовы як замежнай. Надае ступені бакалаўра, магістра і доктара. Ён таксама арганізуе курсы італьянскай мовы і культуры для замежных студэнтаў.

Сядзіба ВНУ, перанесеная ў 2008 годзе з гістарычнага будынка на Віа-дзі-Пантанета ў сучасны будынак, размешчана недалёка ад чыгуначнага вакзала Сіены. Разам з аўдыторыямі і адміністрацыйнымі офісамі тут размяшчаецца і бібліятэка.

## Спасылкі 
* Афіцыйная інтэрнэт-старонка ўстановы

Катэгорыя:Універсітэты Італіі
Катэгорыя:Сіена
Катэгорыя:Лінгвістычныя навучальныя ўстановы
Аскар Фёдаравіч Рэйн

**Аскар Фёдаравіч Рэйн** (; 1829 — пасля 1867) — расійскі ваенны інжынер. Генерал-лейтэнант. Пасля заканчэння вучылішча быў у 1854 годзе накіраваны ў Іркуцк у распараджэнне генерал-губернатара Усходняй Сібіры графа М. М. Мураўёва. Пасля доказу  суднаходнасці Амура, быў здзейснены выпрабавальны сплаў, які ўзначальваўся самім Мураўёвым, у ім удзельнічаў і А. Ф. Рэйн, якому даручылі скласці праект умацавання вусця Амура. Пасля падпісання ў 1858 годзе  А. Ф. Рэйн за ўдзел у далучэнні Амурскага края да Расіі быў узнагароджаны ордэнам св. Уладзіміра. З 1856 г. ваенны інжынер-капітан, з 1859 г. падпалкоўнік, з 1862 г. палкоўнік, з 1863 г. начальнік ваенных інжынераў Усходняй Сібіры. Звольніўся ў 1867 годзе ў адстаўку ў чыне генерал-маёра.

Пражываў у Санкт-Пецярбургу. Набыў ва ўласнасць 5-павярховы  (Ліцейны пр. 24/27), дзе і жыў да рэвалюцыі са сваімі дзесяццю дзецьмі.

Валодаў маёнткам Бабінічы ў Горацкім павеце, дзе вялася ўзорная гаспадарка, меўся бульба-крухмальны завод, млын мукамольны з турбінай і крупадзёркай.

## Сям’я 
Меў дзесяць дзяцей.

## Памяць 
У 1858 годзе ў раёне рассялення Амурскага пешага батальёна, на беразе Амура заснавана станіца Рэйнава (), названая ў гонар Аскара Рэйна, удзельніка першых амурскіх сплаваў.

Згаданы на адной з памятных дошак на  ў Хабараўску, пастаўленым у 1891 г.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Постаці Горацкага павета
Катэгорыя:Ваенныя інжынеры
Чаяпхум (правінцыя)

**Чаяпхум** (тайск. ชัยภูมิ) — правінцыя ў паўночна-ўсходняй частцы Тайланда. Адміністрацыйны цэнтр — горад Чаяпхум. Плошча правінцыі — 12 698 км², насельніцтва 2010 год — 1 137 357 чалавек (2019). На поўначы і ўсходзе мяжуе з правінцыяй Кханкэн, на поўдні — з правінцыямі Накхонратчасіма і Лапбуры, на захадзе — з правінцыяй Пхетчабун. Правінцыя падзяляецца на 16 ампхэ.

Усход правінцыі займае плато Карат, на захадзе працягваецца хрыбет Пхетчабун (з вышынямі да 1222 м). Асноўная рака — Чы.

На тэрыторыі правінцыі знаходзяцца 4 нацыянальныя паркі: Тат Тон, Саі Тонг, Па Хін Нгам і Фу Лаенха.

Катэгорыя:Правінцыі Тайланда
Чаяпхум

**Чаяпхум** (тайск. เทศบาลเมืองชัยภูมิ) — горад у паўночна-ўсходнім Тайландзе, сталіца аднайменнай правінцыі. Горад знаходзіцца за 281 км на паўночны захад ад Бангкока, на плато Карат. Насельніцтва горада — 36817 чалавек (2015). Шчыльнасць насельніцтва — 1196 чал/км². Колькасць жаночага насельніцтва (52,3 %) перавышае колькасць мужчынскага (47,7 %).

Катэгорыя:Гарады Тайланда
Марат Сцяпанавіч Афанасьеў

**Марат Сцяпанавіч Афанасьеў** (, г. Шклоў — , г. Жлобін) — беларускі грамадскі актывіст, дэпутат Вярхоўнага савета 13 склікання, адзін з заснавальнікаў і кіраўнік мясцовай арганізацыі Аб’яднанай грамадзянскай партыі.

## Біяграфія 
Па адукацыі інжынер-электратэхнік, працаваў галоўным энергетыкам на алюмініевых заводах у Карэліі і Егіпце, пасля — на розных пасадах на БМЗ. Укараніў каля 150 рацыяналізатарскіх прапаноў.

У 1990—1991 быў старшынёй Жлобінскага гарсавета.

Ад АГП быў дэпутатам Вярхоўнага Савета 13 склікання, разагнанага ў 1996 годзе. Пасля ад АГП яго ж абіралі дэпутатам мясцовага савета ў Жлобіне.

Памер 11 снежня 2016 года ад сардэчнага прыступу.

Катэгорыя:Дэпутаты Вярхоўнага Савета Рэспублікі Беларусь 13-га склікання
Катэгорыя:Старшыні гарадскіх выканаўчых камітэтаў Беларусі
Катэгорыя:Дэпутаты Жлобінскага раённага Савета дэпутатаў
Катэгорыя:Дэпутаты гарадскіх саветаў Беларусі
Сядзіба Любамірскіх (Берасценава)

**Сядзіба Любамірскіх** — сядзібна-паркавы комплекс у в. Берасценава Аршанскага раёна Беларусі.

## Гісторыя 
Належала Любамірскім. Сядзібны дом, пабудаваны, верагодна, у пачатку XIX ст.

У 1872 г. па завяшчанні  Дубровенскі ключ (40 тыс. дз.) быў падзелены між яго жонкай і дочкамі. Жонка  атрымала палову ўладанняў з цэнтрам у Берасценаве. На 1884 г. у маёнтку было 9080 дзесяцін зямлі: 570 дзесяцін — ворнай, 229 дзесяцін — пад сенажаццю, 5820 дзесяцін — пад лесам. Пры маёнтку было 3 карчмы. Гаспадарку вёў аканом.

У пачатку XX ст. маёнтак Берасценава (Кудаева) (8 двароў, 120 душ) належаў лютэраніну Альфрэду фон Валю, брату былога віцебскага губернатара.

У гаспадарцы было некалькі прадпрыемстваў: косткадрабільны і клеяварачны заводы (1865—1914), завод па сухой перагонцы драўніны (1900—1914).

## Архітэктура 
Сядзібны дом аднапавярховы мурававы, прамавугольны ў плане, размешчаны на высокім падмурку Цэнтральная частка вылучана порцікам з трохвугольным франтонам. Побач з сядзібай была капліца (праіснавала да 1920-х гг.). Захаваліся ў закінутым, але ў досыць добрым стане панскі дом, флігель, некаторыя гаспадарчыя пабудовы.

Bieraścienava manor-Wing front facade.jpg|Флігель 
Bieraścienava manor-Wing back facade.jpg|Сядзіба
Bieraścienava Park.jpg|Парк
Bieraścienava Park allée.jpg|Алея парку

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
* 
* 

Катэгорыя:Сядзібы Аршанскага раёна
Катэгорыя:Любамірскія
Катэгорыя:Берасценава
Катэгорыя:З’явіліся ў XIX стагоддзі
Катэгорыя:Род Валяў
Партызанская брыгада імя У. І. Леніна (М. А. Сакмаркін)

**Партызанская брыгада імя У. І. Леніна** — партызанская брыгада, створаная ў сакавіку 1943 года на базе атрадаў «Мсцівец» (потым імя Фрунзэ, імя Варашылава), «Сталінец» (потым імя Чапаева) і роты атрада «Грозны» партызанскай брыгады імя С. М. Кароткіна. Дзейнічала на акупіраванай тэрыторыі Сіроцінскага, Расонскага, Ушацкага, Гарадоцкага, Бешанковіцкага, Шаркаўшчынскага і Дзісенскага раёнаў. 2 ліпеня 1944 года брыгада (571 партызан, 7 атрадаў) злучылася з Чырвонай Арміяй.

## Склад 
* атрад імя Фрунзэ;
* атрад імя Кірава;
* атрад імя Варашылава;
* атрад імя Сталіна;
* атрад імя Суворава;
* атрад імя Чапаева;
* атрад імя Кутузава.

## Камандаванне 
### Камандзір 
* М. А. Сакмаркін

### Камісар 
* А. У. Сіпко

### Начальнікі штаба 
* Т. К. Раеўскі;
* А. К. Ізафатаў (загінуў);
* У. Р. Аляксандраў (загінуў);
* І. І. Канюхоў.

## Гісторыя 
Партызаны брыгады ўчынялі дыверсіі на шашэйных і грунтавых дарогах. У аперацыі «рэйкавая вайна» падарвалі і папсавалі больш за 1,8 тыс. рэек. Разбілі нямецкія гарнізоны ў вёсках Даўгаполле і Маскаляняты (люты 1943) Гарадоцкага, Мішневічы (сакавік 1943), Дворышча (чэрвень 1943) Сіроцінскага, Кардон (чэрвень 1943), Лявонава (ліпень 1943) Ушацкага раёнаў, вялі абарончыя баі каля вёсак Заскаркі (чэрвень 1943) Ветрынскага, Чэрчыцы, Адэліна (ліпень 1943), Дворнікі, Шавурына (лістапад 1943) Ушацкага раёнаў. У час Лепельскай аперацыі брыгада прыкрывала з усходу і паўднёвага ўсходу ўдарную лепельскую групоўку партызан ад нямецкіх гарнізонаў. У 1944 годзе вялі абарончыя баі каля вёсак Адэліна, Загаваліна, Бальбінава, Ляхава, Кавалеўшчына Ушацкага раёна. У красавіку — маі 1944 года ў баях супраць карнікаў партызаны ўтрымлівалі лінію абароны на рубяжы вёсак Залужэнне, Ляхава, Краснае, Муравец, Павулле і іншых Ушацкага раёна, прарвалі нямецкую блакаду на мяжы вёсак Новае Сяло, Селішча, чыгункі Полацк — Маладзечна на ўчастку станцый Кульгаі — Загацце і шашы Лепель — Беразіно. У маі — чэрвені 1944 года вялі баі з карнікамі ў Дзісенскім раёне, прарвалі абарону праціўніка на ўчастку вёсак Красоўшчына — Стары Пагост. Перад наступленнем Чырвонай Арміі ўтрымлівалі лінію абароны на рубяжы вёсак Шаркаўшчына — Гарбуны — Пятровічы — Чаславава — Пялікі і на ўчастку вёсак Касцяні — Кураполле — Дзеткава Пастаўскага раёна.

## Памяць 
* Брыгада ўвекавечана ў мемарыяльным комплексе «Прарыў» у ліку 16 партызанскіх брыгад.
* У 1976 годзе ў вёсцы Быстрыкі Ушацкага раёна ў памяць аб брыгадзе ўстаноўлена мемарыяльная дошка.

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Савецкія партызанскія злучэнні, брыгады і атрады на акупіраванай тэрыторыі Беларусі (1941—1944)
Катэгорыя:З’явіліся ў 1943 годзе
Катэгорыя:Зніклі ў 1944 годзе
Мадэнска-Рэджа-Эмільскі ўніверсітэт

**Мадэнска-Рэджа-Эмільскі ўніверсітэт** () — італьянская дзяржаўная вышэйшая навучальная ўстанова са статусам універсітэта з сядзібай у горадзе Модэна.

## Структура 
* Дэпартамент хірургічных, медыцынскіх, стаматалагічных і марфалагічных навук
* Дэпартамент камунікацый і эканомікі
* Дэпартамент эканомікі
* Дэпартамент адукацыі і гуманітарных навук
* Дэпартамент права
* Дэпартамент інжынернай справы
* Дэпартамент біямедыцынскіх, метабалічных і неўралагічных навук
* Дэпартамент хіміка-геалагічных навук
* Дэпартамент фізічных, камп’ютарных і матэматычных навук
* Дэпартамент медыка-хірургічных навук для маці і дзіцяці
* Дэпартамент інжынерных навук і метадаў
* Дэпартамент навук аб жыцці
* Дэпартамент лінгвістыкі і культуры
* Факультэт медыцыны і хірургіі

## Спасылкі 
* Афіцыйная інтэрнэт-старонка ўстановы

Катэгорыя:Універсітэты Італіі
Катэгорыя:Модэна
Катэгорыя:Рэджа-Эмілія
Сядзіба Курчаў (Вусце)

**Сядзіба Курчаў** — колішняя сядзіба ў в. Вусце Аршанскага раёна Беларусі. Сядзіба не захавалася. Да нашага часу дайшлі некаторыя элементы парку на паўночнай ускраіне вёскі: штучная сажалка з дамбай, доўгая алея з лістоўніцы.

## Гісторыя 
У 1782—1785 гадах маёнтак Вусце належаў Марыі Міхайлаўне Ваташнёвай. У той час Вусце ўяўляла сабой сяло з 40 дварамі, у якіх пражывалі 144 мужчыны і 148 жанчын. Таксама меліся панскі двор, млын на адно кола. Агульная плошча маёнтка складала 3781 дзесяціну (1 дзес. = 1,0925 га) у тым ліку 39 дзесяцін пад сялібамі, 3129 дзесяцін пад раллёй, 393 — пад лесам. Па тых часах маёнтак моцна узараны. У 1797—1806 гадах маёнткам валодала Марыя Дзмітрыеўна Стурза.

З 1841 года маёнтак з’яўляўся ўласнасцю Іосіфа Адамавіча Курча. У 1895 годзе ў ім было 2 млыны (100 руб.
прыбытку) і 4 карчмы (260 руб. прыбытку). Агульная плошча маёнтка скарацілася да 1640 дзесяцін. З іх 150 дзесяцін паплавоў, 253 дзесяціны ворыва і 1000 дзесяцін лесу. Гаспадарка Курча мела каля 100 кароў і 20 выязных коней, гадаваліся свінні, авечкі, птушка. На двары стала працавалі 17 сем’яў парабкаў. Ворыўныя землі і сенакосныя паплавы Курча апрацоўваліся мясцовымі сялянамі, якіх нялёгкае жыццё вымушала наймацца на падзённую працу з аплатай ад 15 да 50 капеек у дзень ці арандаваць зямлю на ўмовах «трэцяга снапа» — дзве трэці ўраджая забіраў пан. Асноўны прыбытак маёнтку прыносіла каровіна масла і садавіна, якія Курч выпраўляў на продаж у Петраград і па Дняпры ў Кіеў. Масла выпрацоўвалася на месцы, а садавіну даваў вялікі панскі сад. На пачатак ХХ ст. фальварак Вусце Курчаў меў 8 двароў, 94 жыхары, 587 дзесяцін зямлі, у тым ліку 200 дзесяцін лесу. У 1900 годзе панскім садаводам Д. Я. Лісоўскім закладзена алея з лістоўніц. 

З 1903 года пачынаюцца хваляванні вусцянскіх сялян. 16 верасня 1903 года начальнік магілёўскага губернскага жандарскага праўлення палкоўнік Палякоў даносіў у дэпартамент паліцыі: «*По заявлению местных землевладельцев, как, напр., гг. Чачкова, Курча, генерала Рейна и др., усиливаются волнения крестьян, особенно такая перемена в настроении крестьянских умов сказалась в конце истёкшего лета и выразилась более рельефно в убийстве полицейского урядника Якушевича*». Вясной 1905 года пачаліся забастоўкі сельскагаспадарчых рабочых маёнтка Вусце, спынілі працу і сяляне-падзёншчыкі. Да Курча было накіравана патрабаванне ўсталяваць 10-гадзінны працоўны дзень, павялічыць заробак падзёншчыкам да 50—75 капеек у дзень і сталым працаўнікам — на 2 рублі ў месяц, завесці разліковыя кніжкі, адмяніць урочную сістэму работ, ветліва абыходзіцца з работнікамі і інш.

## Спасылкі 
* 
* 

Катэгорыя:Вусце (Аршанскі раён)
Катэгорыя:Сядзібы Аршанскага раёна
Катэгорыя:Род Курчаў
Катэгорыя:Будынкі і збудаванні Беларусі, знішчаныя савецкай уладай
Дыстанцыйны ўніверсітэт «IUL»

**Дыстанцыйны ўніверсітэт «IUL»** () — італьянская прыватная вышэйшая навучальная ўстанова са статусам універсітэта з сядзібай у горадзе Фларэнцыя.

Установа спецыялізуецца на адукацыйных курсах універсітэцкага ўзроўню першага і другога ўзроўняў вышэйшай адукацыі (бакалаўрыяту і магістратуры), спецыялізацый і аспірантуры, арганізаваных у дыстанцыйным фармаце навучання. 

Універсітэт прасоўваецца кансорцыумам «IUL», які складаецца з Нацыянальнага інстытута дакументацыі, інавацый і адукацыйных даследаванняў і Фоджаўскага ўніверсітэта.

## Спасылкі 
* Афіцыйная інтэрнэт-старонка ўстановы

Катэгорыя:Універсітэты Італіі
Катэгорыя:Фларэнцыя
Катэгорыя:Дыстанцыйная адукацыя
Лікоўскі манетны скарб

**Лікоўскі манетны скарб** знойдзены ў в. Лікоўка (Гродзенскі раён, Гродзенская вобласць) у 1954 годзе. У гліняным гаршку былі медныя, білонныя і сярэбраныя манеты, з якіх вядома 6 468 экзэмпляраў агульнай масай каля 10 кг. Адзін з буйных грашовых скарбаў XVII ст. на тэрыторыі Беларусі. Ухаваны ў 1686—1687 гадах.

## Склад скарба 
### Манеты Вялікага Княства Літоўскага 
* Віленскі манетны двор: паўгрош літоўскі 1518 года; траяк 1562 года і чворак 1569 года.

### Манеты Рэчы Паспалітай 
* Літоўская чаканка: шэлег 1623 і 1620-х гадоў; шэлег-барацінка 1660, 1661, 1663—1666, 166... і са сцёртай датай (3694 экз.).
* Польская (каронная) чаканка: шэлег-барацінка 1660, 1661, 1663—1666, 166... і са сцёртай датай (2563 экз.).
* Рыжская чаканка: шылінг 1621 года; траяк 1592 года.
* : шастак 1660—1666, 166... (23 экз.).
* Кракаўскі манетны двор: шастак 1657, 1659—1664, 1666, 1667, 166... (15 экз.); шастак 1679, 1681—1684 (12 экз.).
* : шастак 1661, 1662 (4 экз.).
* : шастак 1662 (5 экз.).
* Літоўская або польская чаканка: сцёрты шэлег-барацінка (20 экз.)

### Манеты Прусіі 
* Манетны двор Кёнігсберг: зэхгрошэр 1680—1684, 1686, 1687 (13 экз.).

### Шведская Прыбалтыка 
* Рыжская чаканка: шылінг 1646 года
* Лівонская чаканка, Рыжскі манетны двор: шылінг 1655 года, 165... (2 экз.)

### Манеты Шатландскага каралеўства 
* Манетны двор Эдынбург: торнер недатаваны (паміж 1632 і 1633).

### Фальшывыя манеты 
* Падробкі пад рыжскі шылінг Жыгімонта III Вазы (1 экз.)
* Падробкі пад літоўскі шэлег-барацінку Яна II Казіміра (42 экз.) 1660, 1666, 166... і з невыразнай датай
* Падробкі пад польскі шэлег-барацінку Яна II Казіміра (65 экз.) 1664, 1665 і з невыразнай датай.

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Гісторыя Гродзенскага раёна
Катэгорыя:Лікоўка
Катэгорыя:Скарбы Беларусі
Французскі веснік

**Французскі веснік** () — амерыканскі камедыйна-драматычны фільм, зняты рэжысёрам і сцэнарыстам Уэсам Андэрсанам. Ролі выконвалі Бенісіа дэль Тора, Эдрыен Броўдзі, Цільда Суінтан, Леа Сейду, Фрэнсіс Мак-Дорманд, Цімаці Шаламэ, Ліна Кудры, Джэфры Райт, Мацьё Амальрык, Стыў Парк, Біл Мюрэй, Оўэн Уілсан.

Катэгорыя:Фільмы ЗША 2021 года
Катэгорыя:Фільмы Германіі 2021 года
Катэгорыя:Кінакамедыі 2021 года
Катэгорыя:Фільмы-драмы 2021 года
Катэгорыя:Фільмы-меладрамы 2021 года
Катэгорыя:Кінакамедыі ЗША
Катэгорыя:Фільмы-драмы ЗША
Катэгорыя:Фільмы-меладрамы ЗША
Катэгорыя:Кінакамедыі Германіі
Катэгорыя:Фільмы-драмы Германіі
Катэгорыя:Фільмы-меладрамы Германіі
Катэгорыя:Фільмы на англійскай мове
Катэгорыя:Фільмы на французскай мове
Катэгорыя:Фільмы Уэса Андэрсана
Катэгорыя:Фільмы па сцэнарыях Уэса Андэрсана
Катэгорыя:Фільмы па сцэнарыях Рамана Копалы
Катэгорыя:Фільмы па сцэнарыях Х’юга Гінеса
Катэгорыя:Фільмы па сцэнарыях Джэйсана Шварцмана
Катэгорыя:Фільмы, музыку да якіх напісаў Аляксандр Дэспла
Оскар (кінапрэмія, 2022)

**94-я цырымонія ўручэння ўзнагарод прэміі «Оскар»** за заслугі ў вобласці кінематографа за 2021 год адбылася 27 сакавіка 2022 года. Найлепшым фільмам названы «CODA: Дзіця глухіх бацькоў».

## Храналогія падзей 
## Спіс лаўрэатаў і намінантаў 
### Асноўныя катэгорыі 
## Крыніцы 
Катэгорыя:2022 год у Каліфорніі
2022
Катэгорыя:Кінапрэміі 2022 года
Катэгорыя:Сакавік 2022 года
Катэгорыя:Падзеі 27 сакавіка
Дварэцкі сельсавет (Рагачоўскі раён)

**Дварэ́цкі сельсавет** — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Рагачоўскага раёна Гомельскай вобласці Беларусі. Цэнтр — аграгарадок Дварэц.

Утвораны 20 жніўня 1924 года ў складзе Рагачоўскага раёна Бабруйскай акругі БССР. Пасля скасавання акруговай сістэмы 26 ліпеня 1930 года ў Рагачоўскім раёне БССР. З 20 лютага 1938 года ў складзе Гомельскай вобласці. 16 студзеня 1975 года скасаваны пасёлак Лучынскі. 20 лютага 1975 года ў склад сельсавета з Забалацкага сельсавета перададзены вёска Аннаўка і пасёлак Зацішша. 26 мая 1983 года скасаваны пасёлкі Зацішша і Сухое Балота.

Насельніцтва сельсавета паводле перапісу 2009 года — 1441 чалавек, з іх 93,8 % — беларусы, 5,1 % — рускія, 0,7 % — украінцы; паводле перапісу 2019 года — 1171 чалавек.

## Літаратура 
* Административно-территориальное устройство БССР: справочник: в 2 т. / Главное архивное управление при Совете Министров БССР, Институт философии и права Академии наук БССР. — Минск: «Беларусь», 1985―1987.
* Административно-территориальное устройство Республики Беларусь (1981—2010 гг.): справочник. — Минск: БелНИИДАД, 2012. — 172 с.

## Спасылкі 
* Інфармацыя пра Дварэцкі сельсавет на сайце Рагачоўскага райвыканкама  


Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, утвораныя ў 1924 годзе