open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Прымыканне (лінгвістыка)

**Прымыканне** — від падпарадкавальнай сінтаксічнай сувязі паміж членамі словазлучэння, пры якой незмяняльныя словы (прыслоўі, дзеепрыслоўі, інфінітывы) сэнсава і граматычна залежыць ад іншых адзінак. Напрыклад, *размаўляць стоячы, прыйсці ўвечары, аматар пажартаваць, дарога ўгору*.

## Агульная характарыстыка 
Сродкі афармлення прымыкання — інтанацыя, парадак слоў у сказе, сэнсавыя сувязі слоў у кантэксце. Прымыкаюць да галоўнага слова і асобныя формы змяняльных адзінак (*дом восем, крычы грамчэй, словы «не хачу», у возеры Нарач, з паэмы «Новая зямля»*), але форма залежнага элемента не вызначаецца (не кіруецца) галоўным кампанентам і не падлягае зменам.

## Іменнае прымыканне 
Адрозніваюць прымыканне ўласнае (*размаўлялі па-сяброўску*) і іменнае (склонавае). Іменнае прымыканне ўзнікае, калі да галоўнага кампанента прымыкаюць ускосныя склонавыя формы назоўнікаў, семантычна блізкія да прыслоўяў. Іменнае прымыканне знаходзіцца на мяжы чыстага прымыкання і слабага кіравання: *падарунак ад бацькі, чытаць па вечарах*.

## Гл. таксама 
* Дапасаванне
* Кіраванне

## Літаратура 
* Беларуская граматыка: У 2 ч. / АН БССР, Інстытут мовазнаўства імя Я. Коласа; Рэд. М. В. Бірыла, П. П. Шуба. Ч. 2: Сінтаксіс. — Мінск: Навука і тэхніка, 1986. — 327 с.
* *Лопатина Л. Е.* Примыкание // Лингвистический энциклопедический словарь / Главный редактор В. Н. Ярцева. — М.: Советская энциклопедия, 1990. — 685 с. — ISBN 5-85270-031-2.
* 
* *Ширяев Е. Н.* Примыкание // Русский язык. Энциклопедия / Ю. Н. Караулов (гл. ред.). — 2-е изд., перераб. и доп. — М.: Большая российская энциклопедия, Дрофа, 1997. — 703 с. — ISBN 5-85270-248-X.

Катэгорыя:Сінтаксіс
Анатоль Васільевіч Анюхоўскі

**Анатоль Васільевіч Анюхоўскі** (нар. , в. Леніна Горацкага раёна Магілёўскай вобласці) — беларускі аграрый, член Савета Рэспублікі Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 4-га і 6-га скліканняў.

## Біяграфія 
Скончыў Беларускую ордэна Кастрычніцкай Рэвалюцыі і ордэна Працоўнага Чырвонага Сцяга сельскагаспадарчую акадэмію, вучоны-аграном.

Працаваў глебазнаўцам Віцебскай абласной станцыі па хімізацыі сельскай гаспадаркі, галоўным аграномам калгаса «Прагрэс», старшынёй калгаса «Гігант», галоўным аграномам міжгаспадарчага прадпрыемства па кормавытворчасці Дубровенскага раёна Віцебскай вобласці, галоўным спецыялістам па кормавытворчасці ўпраўлення сельскай гаспадаркі Талачынскага раёна, галоўным аграномам калгаса імя Энгельса Талачынскага раёна, намеснікам старшыні па раслінаводстве Талачынскага раённага аграпрамысловага аб’яднання Віцебскай вобласці, старшынёй Талачынскага раённага аб’яднання па аграхімічным абслугоўванні сельскай гаспадаркі «Сельгасхімія», старшынёй Талачынскага райвыканкама, дырэктарам унітарнага даччынага прадпрыемства «Талачынскі кансервавы завод» Віцебскага абласнога ўнітарнага прадпрыемства харчовай прамысловасці «Віцебскхарчпрам».

Выбіраўся членам Савета Рэспублікі Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 4-га і 6-га скліканняў.

## Узнагароды 
Узнагароджаны юбілейнымі медалямі «65 гадоў Перамогі ў Вялікай Айчыннай вайне 1941—1945 гг.», «65 год вызвалення Рэспублікі Беларусь ад нямецка-фашысцкіх захопнікаў», сярэбраным медалём ВДНГ СССР, Ганаровай граматай Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь, нагрудным знакам «Юбілейны медаль „У гонар 80-годдзя Нацыянальнай акадэміі навук Беларусі“».

Удастоены ганаровага звання «Чалавек года Віцебшчыны» ў намінацыі «Аграпрамысловы комплекс».

Катэгорыя:Члены Савета Рэспублікі Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 4-га склікання
Катэгорыя:Члены Савета Рэспублікі Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 6-га склікання
Катэгорыя:Старшыні Талачынскага раённага выканаўчага камітэта
Катэгорыя:Аграномы СССР
Катэгорыя:Аграномы Беларусі
Катэгорыя:Старшыні калгасаў
Аляксандр Андрэевіч Ляхаў

**Аляксандр Андрэевіч Ляхаў** () — беларускі эканаміст. Генеральны дырэктар дзяржаўнага вытворчага аб’яднання — генеральны дырэктар рэспубліканскага ўнітарнага прадпрыемства «Вытворчае аб’яднанне „Беларуснафта“» (г. Гомель).

## Біяграфія 
Нарадзіўся 7 ліпеня 1962 года ў г. п. Капаткевічы Капаткевіцкага раёна Гомельскай вобласці.

Скончыў Гомельскі дзяржаўны ўніверсітэт імя Ф. Скарыны па спецыяльнасці «Эканаміст» (1984), аспірантуру пры Гомельскім дзяржаўным універсітэце імя Ф. Скарыны.

Працаваў інжынерам вопытна-метадычнай партыі, інжынерам нарматыўна-даследчай партыі, начальнікам аддзела арганізацыі працы і заработнай платы трэста «Захаднафтагеафізіка» (г. Гомель), галоўным бухгалтарам, намеснікам генеральнага дырэктара па фінансава-эканамічных пытаннях вытворчага аб’яднання «Захаднафтагеафізіка», намеснікам генеральнага дырэктара па фінансавых і эканамічных пытаннях, намеснікам генеральнага дырэктара па эканоміцы і фінансах аб’яднання «Беларуснафта» (1996—2001), першым намеснікам генеральнага дырэктара, генеральным дырэктарам рэспубліканскага ўнітарнага прадпрыемства «Вытворчае аб’яднанне „Беларуснафта“» (з 2001 года).

Выбіраўся членам Савета Рэспублікі Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 5-га, 6-га і 7-га скліканняў.

У красавіку 2024 года быў выбраны дэлегатам на Усебеларускі народны сход 7-га склікання ад рэспубліканскага грамадскага аб’яднання «Белая Русь».

Аўтар публікацый па эканоміцы геолагаразведачнай вытворчасці.

## Узнагароды 
Узнагароджаны ордэнам Айчыны II ступені (2022) і III ступені, медалём «За працоўныя заслугі», знакам «Ганаровы нафтавік», Ганаровай граматай Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь, Ганаровай граматай Савета Міністраў Рэспублікі Беларусь, ганаровымі граматамі Гомельскага аблвыканкама, Рэчыцкага райвыканкама, Гомельскага гарадскога Савета дэпутатаў, адміністрацыі Чыгуначнага раёна г. Гомеля. Мае падзякі Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь і Гомельскага аблвыканкама.

Званне «Ганаровы грамадзянін Рэчыцкага раёна» прысвоена ў 2006 годзе. Удастоены ганаровага звання «Чалавек года Гомельскай вобласці — 2011» у намінацыі «Лідар».

## Крыніцы 
Катэгорыя:Члены Савета Рэспублікі Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 5-га склікання
Катэгорыя:Члены Савета Рэспублікі Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 6-га склікання
Катэгорыя:Члены Савета Рэспублікі Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 7-га склікання
Катэгорыя:Эканамісты Беларусі
Катэгорыя:Ганаровыя грамадзяне Рэчыцкага раёна
Катэгорыя:Дэлегаты Усебеларускага народнага сходу 7-га склікання
Катэгорыя:Нафтавікі Беларусі
Галіна Уладзіміраўна Мельнікава

**Галіна Уладзіміраўна Мельнікава** (нар. , п. Эрд, Жлобінскі раён, Гомельская вобласць) — беларускі палітык. Галоўны рэдактар установы «Рэдакцыя Жлобінскай газеты „Новы дзень“».

## Біяграфія 
Нарадзілася 13 жніўня 1963 года ў п. Эрд Жлобінскага раёна Гомельскай вобласцію

Скончыла Магілёўскі бібліятэчны тэхнікум імя А. С. Пушкіна, Беларускі ўніверсітэт культуры, Акадэмію кіравання пры Прэзідэнце Рэспублікі Беларусь.

Працавала аператарам вылічальна-клавішных машын Жлобінскага інфармацыйна-вылічальнага цэнтра, бібліятэкарам філіяла Жлобінскай ЦБС, загадчыкам сектара ўліку камітэта камсамола Жлобінскага чыгуначнага вузла, бібліятэкарам гарадской дзіцячай бібліятэкі — філіяла Жлобінскай раённай ЦБС, бібліятэкарам сярэдняй школы № 11 Жлобінскага гарадскога аддзела адукацыі, загадчыкам аддзела бібліятэчнага маркетынгу Жлобінскай раённай ЦБС, загадчыкам аддзела па інфармацыйнай рабоце і сувязях з грамадскасцю Жлобінскага гарвыканкама, загадчыкам аддзела інфармацыі, начальнікам аддзела ідэалагічнай работы Жлобінскага райвыканкама.

Выбіралася членам Савета Рэспублікі Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 6-га склікання.

Катэгорыя:Члены Савета Рэспублікі Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 6-га склікання
Катэгорыя:Дэпутаты Гомельскага абласнога Савета дэпутатаў 28-га склікання
Катэгорыя:Бібліятэкары Беларусі
Катэгорыя:Рэдактары Беларусі
Прынс-Патрык

**Прынс-Патрык** () — востраў у складзе Канадскага Арктычнага архіпелага, належыць Канадзе, самы заходні з групы астравоў Каралевы Лізаветы, адносіцца да Паўночна-Заходніх тэрыторый Канады. Востраў незаселены (2012). Плошча вострава складае 15,848 км² (займае 55 месца сярод усіх астравоў на зямным шары і 14 месца ў Канадзе). 

## Геаграфія 
Круглы год пакрыты снегам і лёдам, гэта адно з самых цяжкадаступных месцаў у Канадзе. Максімальная вышыня астравоў усяго каля 279 м, востраў знаходзіцца ў сейсмаактыўнай зоне. Даўжыня берагавой лініі 1672 км.

## Гісторыя 
]]
Востраў быў упершыню даследаваны ў 1853 годзе Джорджам Мэхам і (значна пазней) быў названы ў гонар прынца Артура Вільгельма Патрыка, герцага Канаўцкага і Стратэнскага, які з'яўляўся генерал-губернатарам Канады ў 1911—1916 гадах.

У 1948 годзе, у рамках сумесных намаганняў Канады і ЗША, была адкрыта метэаралагічная станцыя High Arctic (HAWS) і звязаная з ёй узлётна-пасадачная паласа пад назвай Моўлд-Бей. Рэгулярныя назіранні за надвор'ем пачаліся 14 мая 1948 года. У ёй меўся часовы штат ад 10 да 40 чалавек. Колькасць персаналу звычайна павялічвалася ў летнія месяцы, калі станцыя папаўнялася з поўдня. Удзел ЗША скончыўся ў 1972 годзе. Станцыя была зачынена ў 1997 годзе з-за скарачэння бюджэту. Яе замянілі аўтаматызаванай метэастанцыяй у новым месцы на ўзлётна-пасадачнай паласе. Апошнія пілатуемыя метэаралагічныя назіранні былі праведзены 31 сакавіка 1997 г.

Будынкі захаваліся да гэтага часу, але па стане на 2017 год большасць з іх прыйшлі ў непрыдатны для рамонту стан.

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Канадскі Арктычны архіпелаг
Асаўскі сельсавет

**Асаўскі́ сельсавет**:

* Асаўскі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Столінскага раёна Брэсцкай вобласці
* Асаўскі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Докшыцкага раёна Віцебскай вобласці
Белае (Пачынкаўскі раён)

**Белае** () — вёска ў Пачынкаўскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Ленінскага сельскага паселішча.

## Гісторыя 
25 сакавіка 1918 года згодна з Трэцяй Устаўной граматай Белае абвяшчалася часткай Беларускай Народнай Рэспублікі. 1 студзеня 1919 года згодна з пастановай I з’езда КП(б) Беларусі яна ўвайшла ў склад Беларускай ССР, аднак 16 студзеня Масква адабрала вёску разам з іншымі этнічна беларускімі тэрыторыямі ў склад РСФСР.

Да 1929 года ў складзе Смаленскага павета Смаленскай губерні.

У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была пад нямецкай акупацыяй з ліпеня 1941 года, вызвалена ў верасні 1943 года..

## Геаграфія 
Вёска стаіць ра рэчцы Смародзінка (прытока Лучасянкі).

## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Пачынкаўскага раёна (Смаленская вобласць)
Нядальскі сельсавет

**Няда́льскі сельсавет** — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Бягомльскага раёна Мінскай вобласці. Цэнтр — вёска Нядаль.

Утвораны 20 жніўня 1924 года ў складзе Бягомльскага раёна Барысаўскай акругі БССР. З 9 чэрвеня 1927 года ў складзе Менскай акругі. Пасля скасавання акруговага падзелу 26 ліпеня 1930 года ў Бягомльскім раёне БССР. З 21 чэрвеня 1935 года ў складзе Лепельскай акругі. З 20 лютага 1938 года ў складзе Мінскай вобласці. 16 ліпеня 1954 года скасаваны, тэрыторыя далучана да Мсціжскага сельсавета.

## Крыніцы 
## Літаратура 
* Административно-территориальное устройство БССР: справочник: в 2 т. / Главное архивное управление при Совете Министров БССР, Институт философии и права Академии наук БССР. — Минск: «Беларусь», 1985―1987.

Катэгорыя:Былыя сельсаветы Бягомльскага раёна
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, утвораныя ў 1924 годзе
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, скасаваныя ў 1954 годзе
Моўлд-Бей

**Аэрапорт Моўлд-Бей**  — знаходзіўся на востраве Прынс-Патрык, Паўночна-Заходнія тэрыторыі, Канада. Быў пабудаваны ў 1948 годзе сумеснымі намаганнямі Канады і ЗША па абслугоўванні былой метэастанцыі на востраве. Станцыя была аўтаматызавана ў 1997 годзе, што пазбавіла патрэбу ў аэрапорце. Аднак востраў да гэтага часу наведваюць Узброеныя сілы Канады.

Катэгорыя:Аэрапорты Канады
Гарадок (Пачынкаўскі раён)

**Гарадок** () — вёска ў Пачынкаўскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Ленінскага сельскага паселішча.

## Гісторыя 
На краі вёскі, на правым беразе ракі Лучасянкі (прыток Хмары), на высокім мысе існавала старажытнае гарадзішча. Яно выкарыстоўвалася як умацаванае паселішча днепра-дзвінскімі плямёнамі двойчы: спачатку цягам некаторага часу пасля сярэдзіны I тысячагоддзя да н.э., паўторна — у першыя вякі нашай эры. У той час былі ўзведзены земляныя валы, выкапаны равы, з’явіліся драўляныя сцены, наземныя і гаспадарчыя пабудовы. У V—VII стагоддзях насельніцтва тушэмлінскіх плямён прыстасавала астаткі ўмацаванняў пад сховішча. Выяўлена паганскае свяцілішча.

З 1919 года ў РСФСР. Да 1929 года ў складзе Смаленскага павета Смаленскай губерні.

У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была пад нямецкай акупацыяй з ліпеня 1941 года, вызвалена ў верасні 1943 года.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Пачынкаўскага раёна (Смаленская вобласць)
Інэса Генадзьеўна Белуш

**Інэса Генадзьеўна Белуш** (нар. , в. Нянадавічы Дзятлаўскага раёна Гродзенскай вобласці) — беларускі педагог, дзеяч мясцовага кіравання, член Савета Рэспублікі Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 6-га склікання.

## Біяграфія 
Скончыла Гродзенскі дзяржаўны ўніверсітэт імя Я. Купалы, Беларускі дзяржаўны ўніверсітэт.

Працавала настаўнікам рускай мовы і літаратуры Мінойтаўскай сярэдняй школы Лідскага раёна, сакратаром — загадчыкам аддзела моладзі, якая вучыцца, і піянераў, другім сакратаром, інструктарам аддзела прапаганды і агітацыі, загадчыкам аддзела прапаганды і агітацыі Лідскага РК ЛКСМБ, кансультантам ідэалагічнай камісіі Лідскага райкама КПБ, настаўнікам рускай мовы і літаратуры, намеснікам дырэктара па вучэбна-выхаваўчай рабоце Мінойтаўскай сярэдняй школы Лідскага раёна. Была інспектарам, галоўным спецыялістам, намеснікам загадчыка аддзела адукацыі, начальнікам аддзела ідэалагічнай работы, начальнікам аддзела ідэалагічнай работы, культуры і па справах моладзі Лідскага райвыканкама.

Выбіралася старшынёй Лідскага раённага Савета дэпутатаў, членам Савета Рэспублікі Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 6-га склікання.

Катэгорыя:Члены Савета Рэспублікі Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 6-га склікання
Катэгорыя:Дэпутаты Лідскага раённага Савета дэпутатаў
Катэгорыя:Старшыні мясцовых саветаў Беларусі
Галіна Пятроўна Трыбунах

**Галіна Пятроўна Трыбунах** (нар. , Гарадок, Чачэрскі раён, Гомельская вобласць) — беларускі аграрый, член Савета Рэспублікі Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 6-га склікання.

## Біяграфія 
Нарадзілася 15 верасня 1965 года ў в. Гарадок Чачэрскага раёна Гомельскай вобласці.

Скончыла Буда-Кашалёўскі аграрны каледж, Беларускую дзяржаўную сельскагаспадарчую акадэмію.

Працавала рабочай калгаса «Сцяг камунізму» Чачэрскага раёна, падлікоўшчыцай Чачэрскага райаграпрамзабеспячэння, вучаніцай тынкоўшчыка-маляра Плюскай кааператыўнай дзяржаўнай будаўнічай арганізацыі Пскоўскай вобласці, сакратаром-машыністкай, загадчыкам склада Чачэрскай міжраённай перасоўнай механізаванай калоны № 118, спецыялістам першай катэгорыі па дыспетчарызацыі ўпраўлення сельскай гаспадаркі і харчавання Чачэрскага райвыканкама, інспектарам аддзела кадраў Чачэрскага раённага вытворчага аб’яднання «Сельгасхімія». Была сакратаром-машыністкай, галоўным спецыялістам па кадрах, дыспетчарызацыі ўпраўлення сельскай гаспадаркі і харчавання Чачэрскага райвыканкама.

Дырэктар адкрытага акцыянернага таварыства «Звязда» Чачэрскага раёна.

Выбіралася дэпутатам Гомельскага абласнога Савета дэпутатаў, Чачэрскага раённага і Залескага сельскага Саветаў дэпутатаў 27-га склікання, членам Савета Рэспублікі Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 6-га склікання.

У красавіку 2024 года была выбрана дэлегаткай на Усебеларускі народны сход 7-га склікання ад мясцовых Саветаў дэпутатаў.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Члены Савета Рэспублікі Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 6-га склікання
Катэгорыя:Дэпутаты мясцовых саветаў Беларусі 27-га склікання
Катэгорыя:Дэпутаты Гомельскага абласнога Савета дэпутатаў 28-га склікання
Катэгорыя:Дэпутаты Чачэрскага раённага Савета дэпутатаў
Катэгорыя:Ганаровыя грамадзяне Чачэрскага раёна
Катэгорыя:Старшыні калгасаў
Катэгорыя:Дэлегаты Усебеларускага народнага сходу 7-га склікання
Грышук

**Грышук** — прозвішча.

## Прозвішча 
* Анатоль Георгіевіч Грышук (нар. 1955) - беларускі палітык.
* Лявон Іванавіч Грышук (1951—2020) — беларускі мастак, ліквідатар аварыі на Чарнобыльскай АЭС.
Вуліца Змітрака Бядулі (Мінск)

**Вуліца Змітрака Бядулі** — вуліца ў Партызанскім раёне Мінска. Названа ў гонар беларускага паэта і празаіка Змітрака Бядулі (1886—1941). Звязвае скрыжаванне вуліц Чапаева і Першамайскай і плошчу З. Бядулі. На гэтай вуліцы 13 дамоў.

## Цікавыя факты 
* 17 кастрычніка 1999 года падчас «Маршу свабоды» невядомыя петардай падпалілі будынак паштовага аддзялення, а некаторыя дэманстранты патушылі агонь і самі атрымалі апёкі.

## Забудова 
* № 1 (*вуліца Казлова, 8*) — жылы дом (архітэктары В. Ладыгіна, Я. Заслаўскі, інжынер Г. Ліёпа).

## Спасылкі 
* Улица Змитрока Бядули на АТО.ВУ

Катэгорыя:Вуліцы Мінска
Катэгорыя:Партызанскі раён (Мінск)
Аляксандр Паўлавіч Старавойтаў

**Аляксандр Паўлавіч Старавойтаў** (, в. Лебядзёўка, Слаўгарадскага раёна, Магілёўскай вобласці — , Магілёў) — Герой Сацыялістычнай Працы (1971). Заслужаны будаўнік БССР (1965).

## Біяграфія 
У 1951 годзе скончыў школу ФЗН № 20 г. Магілёва. З 1951 года па 1953 год працаваў муляром будтрэста № 11 у Магілёве. У 1953—1956 гадах служыў у арміі. З лютага 1957 года брыгадзір комплекснай брыгады муляроў БУ-59 будтрэста № 12 г. Магілёва. У 1973 годзе скончыў будаўнічы тэхнікум у г. Магілёве.

Выбіраўся дэпутатам Вярхоўнага Савета СССР (1966—1970, 1977—1979), дэпутатам Вярхоўнага Савета БССР (1971—1975, 1980—1985), членам Магілёўскага абкама КПБ, членам парткама будтрэста № 12, членам групы народнага кантролю БУ-59.

## Узнагароды 
Узнагароджаны ордэнамі «Знак Пашаны» і Кастрычніцкай рэвалюцыі, медалём «За доблесную працу. У азнаменаванне 100-годдзя з дня нараджэння Уладзіміра Ільіча Леніна».

Звання «Ганаровы грамадзянін горада Магілёва» ўдастоены 29 лістапада 1978 года.

Катэгорыя:Ганаровыя грамадзяне Магілёва
Катэгорыя:Дэпутаты Вярхоўнага Савета СССР 9-га склікання
Катэгорыя:Дэпутаты Вярхоўнага Савета СССР 7-га склікання
Катэгорыя:Дэпутаты Вярхоўнага Савета БССР 8-га склікання
Катэгорыя:Дэпутаты Вярхоўнага Савета БССР 10-га склікання
Катэгорыя:Будаўнікі Беларусі
Іван Данілавіч Краснаштанаў

**Іван Данілавіч Краснаштанаў** (, Кіранск, Іркуцкая вобласць  — , Адэса) — генерал-маёр, удзельнік баёў за вызваленне Магілёва ў 1944 годзе.

## Біяграфія 
Да 1917 года займаўся сельскай гаспадаркай. З 1917 года па 1919 год працаваў матросам і рабочым у параходстве. З 1919 года ў радах Чырвонай Арміі. Пасля заканчэння Ваенна-палітычнага вучылішча ў г. Чыце служыў палітработнікам у Забайкальскай кавалерыйскай дывізіі, супрацоўнікам ВЧК-ДПУ на граніцы з Кітаем.

З ліпеня 1941 года — начальнік штаба 244-й стралковай дывізіі. Ваяваў на Калінінскім фронце. У лютым 1943 года назначаны камандзірам 238-й стралковай дывізіі, якая ўдзельнічала ў баях на Арлоўска-Курскай дузе, у аперацыі «Баграціён», Усходне-Прускай, Усходне-Памеранскай і Берлінскай аперацыях. 238-я стралковая дывізія пад камандаваннем генерал-маёра І. Д. Краснаштанава прымала актыўны ўдзел у фарсіраванні Дняпра і вызваленні г. Магілёва. За гэтую аперацыю ён быў узнагароджаны ордэнам Чырвонага Сцяга.

Пасля вайны скончыў Ваенную акадэмію Генеральнага штаба, камандаваў 86-й гвардзейскай дывізіяй, 10-м гвардзейскім корпусам у Адэскай ваеннай акрузе. З 1951 года па 1954 год — старшы ваенны саветнік камандуючага 11-й арміяй у Балгарыі. З 1954 года па 1957 год служыў у Забайкальскай ваеннай акрузе на пасадзе намесніка камандуючага па супрацьпаветранай абароне. У маі 1957 года па стану здароўя звольнены з радоў Савецкай Арміі.

## Узнагароды 
Звання «Ганаровы грамадзянін горада Магілёва» ўдастоены 18 ліпеня 1979 года.

Катэгорыя:Ганаровыя грамадзяне Магілёва
Катэгорыя:Удзельнікі Парада Перамогі
Катэгорыя:Удзельнікі вызвалення Магілёва
Катэгорыя:Удзельнікі бітвы за Дняпро
Катэгорыя:Удзельнікі Ржэўскай бітвы
Катэгорыя:Камандзіры дывізій у Вялікай Айчыннай вайне
Катэгорыя:Камандзіры брыгад у Вялікай Айчыннай вайне
Катэгорыя:Пехацінцы Вялікай Айчыннай вайны
Катэгорыя:Удзельнікі Грамадзянскай вайны ў Расіі
Катэгорыя:Генерал-лейтэнанты СССР
Катэгорыя:Дэпутаты Вярхоўнага Савета Малдаўскай ССР
Чарнаўка (Пачынкаўскі раён)

**Чарнаўка** () — вёска ў Пачынкаўскім раёне Смаленскай вобласці Расіі. Уваходзіць у склад Стадолішчанскага сельскага паселішча.

## Гісторыя 
25 сакавіка 1918 года згодна з Трэцяй Устаўной граматай Чарнаўка абвяшчалася часткай Беларускай Народнай Рэспублікі. 1 студзеня 1919 года згодна з пастановай I з’езда КП(б) Беларусі яна ўвайшла ў склад Беларускай ССР, аднак 16 студзеня Масква адабрала вёску разам з іншымі этнічна беларускімі тэрыторыямі ў склад РСФСР.

Да 1929 года ў складзе Рослаўскага павета Смаленскай губерні.

1930—1961 года ў складзе Стадолішчанскага раёна Заходняй вобласці (з 1937 года — Смаленскай вобласці).

У гады Вялікай Айчыннай вайны вёска была пад нямецкай акупацыяй з ліпеня 1941 года, вызвалена ў верасні 1943 года..

## Геаграфія 
Праз вёску праходзіць аўтадарога . Каля вёски працякае рака Бялічок.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Пачынкаўскага раёна (Смаленская вобласць)
Глінскі сельсавет (Докшыцкі раён)

**Глі́нскі сельсавет** — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Докшыцкага раёна Віцебскай вобласці. Цэнтр — вёска Гліннае.

Утвораны 20 жніўня 1924 года ў складзе Бягомльскага раёна Барысаўскай акругі БССР. З 9 чэрвеня 1927 года ў складзе Менскай акругі. Пасля скасавання акруговага падзелу 26 ліпеня 1930 года ў Бягомльскім раёне БССР. З 21 чэрвеня 1935 года ў складзе Лепельскай акругі. З 20 лютага 1938 года ў складзе Мінскай вобласці. 16 ліпеня 1954 года ў склад Тумілавіцкага сельсавета Докшыцкага раёна Маладзечанскай вобласці перададзена вёска Бірулі. З 20 студзеня 1960 года сельсавет у складзе Докшыцкага раёна Віцебскай вобласці. 20 мая 1960 года скасаваны, тэрыторыя далучана да Бярэзінскага сельсавета.

## Крыніцы 
## Літаратура 
* Административно-территориальное устройство БССР: справочник: в 2 т. / Главное архивное управление при Совете Министров БССР, Институт философии и права Академии наук БССР. — Минск: «Беларусь», 1985―1987.

Катэгорыя:Былыя сельсаветы Бягомльскага раёна
Катэгорыя:Былыя сельсаветы Докшыцкага раёна
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, утвораныя ў 1924 годзе
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, скасаваныя ў 1960 годзе
Анатоль Георгіевіч Грышук

**Анатоль Георгіевіч Грышук** (нар. , в. Галынка Бераставіцкага раёна Гродзенскай вобласці) — заслужаны работнік сельскай гаспадаркі Рэспублікі Беларусь, член Савета Рэспублікі Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 6-га склікання.

## Біяграфія 
Скончыў Беларускі дзяржаўны інстытут народнай гаспадаркі імя В. У. Куйбышава, бухгалтарскі ўлік.

Працаваў старшым бухгалтарам, эканамістам мясатлушчавага цэха, старшым эканамістам-фінансістам бухгалтэрыі, намеснікам галоўнага бухгалтара, галоўным бухгалтарам Гродзенскага мясакамбіната, намеснікам галоўнага бухгалтара, намеснікам генеральнага дырэктара па мясной галіне Гродзенскага абласнога аб’яднання мясамалочнай прамысловасці, дырэктарам Гродзенскага мясакамбіната, дырэктарам адкрытага акцыянернага таварыства «Гродзенскі мясакамбінат».

Кіраваў «Гродзенскім мясакамбінатам» 30 гадоў — з 1989 да сыходу з пасады ў сакавіку 2019 года. У час свайго кіраўніцтва развіваў у тым ліку пазапрофільную дзейнасць праўдпрыемства: напрыклад, стварыў аргатурыстычны комплекс «Гарадзенскі маёнтак «Каробчыцы», фазанарый у Парэччы, заснаваў штогадовы пленэр разбяроў.

Выбіраўся членам Савета Рэспублікі Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 6-га склікання.

## Хобі і грамадская дзейнасць 
Калекцыянуе зброю і прадметы, звязаныя з паляванне. У 2022 годзе адкрыў у Гродне прыватную галерэю «Grishuk Arsenal», дзе выставіў сваю калекцыю: мячы, шаблі, шпагі, нажы, рэплікі даспехаў часоў ВКЛ і Рэчы Паспалітай, сямейныя рэліквіі, гадзіннікі, медалі і значкі. У тым ліку ў галерэі выстаўленыя медалі гродзенскага алімпійскага чэмпіёна Аляксандра Курловіча, які сябраваў з Грышуком.

Па яго ініцыятыве ў гістарычным цэнтры Гродна ў 2023 годзе з'явіўся адзін з самых вялікіх у Беларусі муралаў аўтарства мастака-манументаліста Уладзіміра Качана. На мурале на гістарычную тэматыку выяўленыя гродзенскія замкі, беларуская шляхта, святы Губерт і ягоны алень.

## Узнагароды 
Узнагароджаны медалём «За працоўныя заслугі», міжнародным ордэнам Усмешкі, юбілейнымі медалямі. У 2014 годзе атрымаў званні «Заслужаны работнік сельскай гаспадаркі Рэспублікі Беларусь» і «Ганаровы грамадзянін горада Гродна».

Катэгорыя:Члены Савета Рэспублікі Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 6-га склікання
Катэгорыя:Дэпутаты Гродзенскага абласнога Савета дэпутатаў 28-га склікання
Катэгорыя:Эканамісты Беларусі
Дом па праспекце Незалежнасці, 19

**Дом па праспекце Незалежнасці, 19** — жылы дом у Мінску, размешчаны на рагу праспекта Незалежнасці і Камсамольскай вуліцы (дом № 23). Пабудаваны ў 1952 годзе па праекце архітэктара Г. Баданава. Помнік савецкай грамадзянскай архітэктуры з выкарыстаннем класіцыстычнай спадчыны.

У будынку размешчаны крамы «Ласуха» (), «Кветкі», сувенірная крама «Кірмаш», Цэнтральная кнігарня, кафэ «У Францыска».

У 1968 годзе крама «Ласуха» рэканструявана па праекце архітэктара Я. Клапера пры ўдзеле мастачкі В. Грыгарышынай. У 2016 годзе крама адкрылася пасля чарговай рэканструкцыі, у гандлёвай зале з’явілася невялікая зона адпачынку і кавярня.

## Архітэктура 
Цагляны будынак мае Г-падобную ў плане форму і складаецца з 2 аб’ёмаў, аб’яднаных кароткім корпусам. Вуглавая частка зрэзана. Кампазіцыя фасадаў двух’ярусная. 2 першыя паверхі сярэдняй часткі руставаныя, 2-і ярус дэкарыраваны пілястрамі карынфскага ордара, завершаны балюстрадай і фрызам з лепкай. Пластыка фасадаў узбагачана франтончыкамі і балконамі з балюстраднай агароджай.

У аснове планіроўкі дома — тыпавыя секцыі (архіт. С. Кавыкоў). Індывідуальную распрацоўку атрымала вуглавая секцыя.

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:1952 год у Мінску
Катэгорыя:Праспект Незалежнасці (Мінск)
Катэгорыя:Камсамольская вуліца (Мінск)
Катэгорыя:Жылыя будынкі Беларусі
Катэгорыя:Збудаванні Мінска ў стылі савецкага класіцызму
Катэгорыя:Будынкі і збудаванні Генадзя Баданава
Эканамічны ўніверсітэт у Катавіцах

**Эканамічны ўніверсітэт у Катавіцах** () — польская дзяржаўная вышэйшая навучальная ўстанова са статусам універсітэта і спецыялізацыяй у сферы эканамічных навук, якая знаходзіцца ў Катавіцах.

## Гісторыя 
* 1936 год - Вышэйшая школа сацыяльна-эканамічных навук
* 1949 год - Дзяржаўная вышэйшая школа гаспадарчай адміністрацыі
* 1950 год - Вышэйшая эканамічная школа
* 1972 год - Эканамічная акадэмія імя Караля Адамецкага
* 2010 год - Эканамічны ўніверсітэт у Катавіцах

## Структура 
* Калегіум эканомікі
* Калегіум фінансаў
* Калегіум інфарматыкі і камунікацый
* Калегіум упраўлення
* Філіял у Рыбніку

## Спасылкі 
* Афіцыйная інтэрнэт-старонка ўніверсітэта

Катэгорыя:Навучальныя ўстановы з польскай мовай навучання
Катэгорыя:Катавіцы
Катэгорыя:1936 год у Польшчы
Катэгорыя:Універсітэты Польшчы
Эканамічны ўніверсітэт ва Уроцлаве

**Эканамічны ўніверсітэт ва Уроцлаве** () — польская дзяржаўная вышэйшая навучальная ўстанова са статусам універсітэта і спецыялізацыяй у сферы эканамічных навук, якая знаходзіцца ва Уроцлаве.

## Гісторыя 
Вучэльня была створана ў 1947 годзе як прыватная Вышэйшая гандлёвая школа, а яе кадравы склад сфармавалі, перш за ўсё, былыя супрацоўнікі Універсітэта Яна Казіміра і Акадэміі знешняга гандлю ў Львове, а таксама Універсітэта Стэфана Баторыя ў Вільні. Інаўгурацыйная лекцыя прафесара Вінцэнта Стайса адбылася 3 лютага 1947 года. У 1948 годзе ва ўчэльне навучалася 2817 студэнтаў, што рабіла яе другой навучальнай установай па колькасці студэнтаў на землях, якія Польшча павярнула сабе на захадзе і паўночным захадзе па выніках Другой сусветнай вайны.

У 1950 годзе вучэльня была нацыяналізаваная і ператворана ў Вышэйшую эканамічную школу з двума факультэтамі: прамысловасці і фінансы. У 1969 годзе створаны філіял у Яленяй Гуры. У 1974 годзе вучэльня была ператворана ў эканамічную акадэмію імя Оскара Ланге. У 1982 годзе яленягурскі філіял быў ператвораны ў факультэт гарадской гаспадаркі і паслуг. 18 сакавіка 2008 года Сейм Польшчы прыняў рашэнне аб перайменаванні вучэльні ў Эканамічны універсітэт ва Уроцлаве. 

## Структура 
* Факультэт эканомікі і фінансаў
* Факультэт упраўлення
* Факультэт інжынерыі вытворчасці
* Філіял у Яленяй Гуры

## Спасылкі 
* Афіцыйная інтэрнэт-старонка ўніверсітэта

Катэгорыя:Навучальныя ўстановы з польскай мовай навучання
Катэгорыя:Уроцлаў
Катэгорыя:1947 год у Польшчы
Катэгорыя:Універсітэты Польшчы
Абрадавіч

**Абрадавіч** — прозвішча.

## Вядомыя носьбіты 
* Дасітэй Абрадавіч (1742—1811) — выбітны сербскі асветнік, літаратар і рэфарматар перыяду нацыянальнага адраджэння.
* Марка Абрадавіч (нар. 1991) — сербскі і чарнагорскі футбаліст.
Аляксандр Панамароў

**Аляксандр Панамароў**:
* Аляксандр Валер’евіч Панамароў — украінскі спявак
* Аляксандр Леанідавіч Панамароў — беларускі дыпламат
Задор’е (пасёлак)

**Задо́р’е** (, ) — пасёлак у Лагойскім раёне Мінскай вобласці Беларусі. Уваходзіць у склад Задор’еўскага сельсавета.

Да 1977 года пасёлак уваходзіў у склад Ізбішчанскага сельсавета.

## Спасылкі 
Катэгорыя:Задор’еўскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Лагойскага раёна
Шапялёўскі сельсавет

**Шапялё́ўскі сельсавет** — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Заслаўскага раёна Мінскай вобласці БССР. Цэнтр — вёска Шапялі.

Утвораны 20 жніўня 1924 года ў складзе Астрашыцка-Гарадоцкага раёна Мінскай акругі БССР. Цэнтр — вёска Шапялі. 29 кастрычніка 1924 года цэнтр сельсавета перанесены ў вёску Лысая Гара, сельсавет перайменаваны ў **Лысагорскі сельсавет**. 21 жніўня 1925 года цэнтр сельсавета вернуты ў вёску Шапялі, сельсавет перайменаваны ў Шапялёўскі. Пасля скасавання акруговай сістэмы 26 ліпеня 1930 года ў Астрашыцка-Гарадоцкім раёне БССР. З 18 студзеня 1931 года ў Заслаўскім раёне. З 20 лютага 1938 года ў складзе Мінскай вобласці. 16 ліпеня 1954 года скасаваны, тэрыторыя далучана да Гатовінскага сельсавета.

## Літаратура 
* Административно-территориальное устройство БССР: справочник: в 2 т. / Главное архивное управление при Совете Министров БССР, Институт философии и права Академии наук БССР. — Минск: «Беларусь», 1985―1987.

Катэгорыя:Былыя сельсаветы Астрашыцка-Гарадоцкага раёна
Катэгорыя:Былыя сельсаветы Заслаўскага раёна
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, утвораныя ў 1924 годзе
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, скасаваныя ў 1954 годзе
Домжарыцкі сельсавет

**До́́мжарыцкі сельсавет** — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Лепельскага раёна Віцебскай вобласці Беларусі. Адміністрацыйны цэнтр — вёска Домжарыцы.

Утвораны 20 жніўня 1924 года ў складзе Бягомльскага раёна Барысаўскай акругі БССР. З 9 чэрвеня 1927 года ў складзе Менскай акругі. Пасля скасавання акруговага падзелу 26 ліпеня 1930 года ў Бягомльскім раёне БССР. З 21 чэрвеня 1935 года ў складзе Лепельскай акругі. З 20 лютага 1938 года ў складзе Мінскай вобласці. Пасля скасавання Бягомльскага раёна 20 студзеня 1960 года ў складзе Лепельскага раёна Віцебскай вобласці (за выключэннем вёсак Бедзіна, Слабада, Федаркі, якія былі перададзены Докшыцкаму раёну). 20 мая 1960 года да сельсавета далучана частка скасаванага Зацякляскага сельсавета (4 населеныя пункты: Барсукі, Валова Гара, Мар’янава і Чарніца). На 1 студзеня 1974 года ў складзе сельсавета 13 населеных пунктаў.
4 сакавіка 1987 года ў склад Домжарыцкага сельсавета са Стайскага сельсавета перададзены 3 населеныя пункты (Бяседы, Верабкі, Вокана). 29 ліпеня 1988 года 6 населеных пунктаў (вёскі Барсукі, Бяседы, Валова Гара, Верабкі, Вокана і Чарніца) перададзены ў склад Слабадскога сельсавета. 21 верасня 1999 года ў склад сельсавета са Слабадскога сельсавета вернуты вёскі Барсукі, Валова Гара і Чарніца.

Насельніцтва сельсавета паводле перапісу 2009 года — 783 чалавекі, з іх 96,2 % — беларусы, 3,1 % — рускія; паводле перапісу 2019 года — 702 чалавекі.

## Крыніцы 
## Літаратура 
* Административно-территориальное устройство БССР: справочник: в 2 т. / Главное архивное управление при Совете Министров БССР, Институт философии и права Академии наук БССР. — Минск: «Беларусь», 1985―1987.
* Административно-территориальное устройство Республики Беларусь (1981—2010 гг.): справочник. — Минск: БелНИИДАД, 2012. — 172 с.


Катэгорыя:Былыя сельсаветы Бягомльскага раёна
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, утвораныя ў 1924 годзе
Міхаіл Міхайлавіч Сіцько

**Міхаіл Міхайлавіч Сіцько** (нар. , в. Алекшыцы Бераставіцкага раёна Гродзенскай вобласці) — беларускі дзяржаўны дзеяч, член Савета Рэспублікі Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 6-га склікання. Старшыня Ваўкавыскага раённага выканаўчага камітэта.

## Біяграфія 
Нарадзіўся ў 1961 годзе ў вёсцы Алекшыцы Бераставіцкага раёна. Беларус.

Скончыў у 1983 годзе Гродзенскі сельскагаспадарчы інстытут па спецыяльнасці агранамія, у 2009 годзе — Акадэмію кіравання пры Прэзідэнце Рэспублікі Беларусь па спецыяльнасці дзяржаўнае і мясцовае кіраванне.

Служыў у радах Савецкай Арміі. Працоўную дзейнасць пачаў аграномам-аграхімікам саўгаса «Арэвічы» Хойніцкага раёна. Быў загадчыкам участка, намеснікам старшыні, старшынёй калгаса імя Леніна Бераставіцкага раёна, старшынёй сельскагаспадарчага вытворчага кааператыва «Алекшыцы» Бераставіцкага раёна. Са жніўня 2006 года працаваў старшынёй Бераставіцкага раённага выканаўчага камітэта. У жніўні 2011 года назначаны старшынёй Ваўкавыскага раённага выканаўчага камітэта.

У 2016 годзе выбіраўся членам Савета Рэспублікі Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 6-га склікання.

## Узнагароды 
Узнагароджаны ордэнам Пашаны, медалём «За працоўныя заслугі», Ганаровай граматай Савета Міністраў Рэспублікі Беларусь (2022).

## Сям’я 
Жанаты, мае траіх дзяцей.

Катэгорыя:Члены Савета Рэспублікі Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 6-га склікання
Катэгорыя:Старшыні Ваўкавыскага раённага выканаўчага камітэта
Катэгорыя:Старшыні калгасаў
Катэгорыя:Старшыні Бераставіцкага раённага выканаўчага камітэта
Скамарошка

**Скамарошка** — прозвішча.

## Вядомыя носьбіты 
* Раманія Раманаўна Скамарошка (нар. 1970) — беларускі ўрач, член Савета Рэспублікі Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 6-га склікання.
* Руслан Віталевіч Скамарошка (нар. 1997) — беларускі плывец. Майстар спорту Беларусі.
Раманія Раманаўна Скамарошка

**Раманія Раманаўна Скамарошка** (нар. , в. Парэчча Гродзенскага раёна Гродзенскай вобласці) — беларускі ўрач, член Савета Рэспублікі Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 6-га склікання. Старшыня Гродзенскай абласной арганізацыі Беларускага Таварыства Чырвонага Крыжа.

## Біяграфія 
Скончыла Гродзенскі дзяржаўны медыцынскі інстытут.

Працавала ўрачом-стажорам Гродзенскай абласной дзіцячай клінічнай бальніцы, галоўным урачом Гродзенскага абласнога цэнтра здароўя, намеснікам галоўнага ўрача ўстановы аховы здароўя «Тэрытарыяльна-медыцынскае аб’яднанне № 1 г. Гродна».

Выбіралася членам Савета Рэспублікі Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 6-га склікання.

Катэгорыя:Члены Савета Рэспублікі Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 6-га склікання
Катэгорыя:Медыкі Беларусі
Пухавіцкі раённы Савет дэпутатаў

**Пухавіцкі раённы Савет дэпутатаў** () — прадстаўнічы орган мясцовага самакіравання на тэрыторыі Пухавіцкага раёна у адпаведнасці з законам Рэспублікі Беларусь «Аб мясцовым кіраванні і самакіраванні ў Рэспубліцы Беларусь». У склад дэпутацкага корпуса ўваходзіць 40 дэпутатаў, якія выбіраюцца па мажарытарнай сістэме. Тэрмін паўнамоцтваў — 4 гады.

## Склад 
Апошнія выбары ў Пухавіцкі раённы Савет дэпутатаў адбыліся ў 2018 годзе. Было абрана 40 дэпутатаў.

Пухавіцкі раён
Катэгорыя:Арганізацыі Пухавіцкага раёна
Катэгорыя:Мар’іна Горка
Мікалай Міхайлавіч Алданаў

**Мікалай Міхайлавіч Алданаў** (нар. , в. Савеленкі Шклоўскага раёна Магілёўскай вобласці) — заслужаны дзеяч мастацтваў Рэспублікі Беларусь, член Савета Рэспублікі Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 6-га склікання.

## Біяграфія 
Скончыў Магілёўскае музычнае вучылішча, Беларускую дзяржаўную кансерваторыю імя А. В. Луначарскага, магістратуру Беларускай дзяржаўнай акадэміі музыкі.

Працаваў выкладчыкам, намеснікам дырэктара па вучэбнай рабоце Брэсцкага музычнага вучылішча, выкладчыкам Брэсцкага музычнага каледжа, дацэнтам філіяла ўстановы адукацыі «Беларуская дзяржаўная акадэмія музыкі» г. Магілёва.

Дырэктар Магілёўскага філіяла ўстановы адукацыі «Беларуская дзяржаўная акадэмія музыкі», мастацкі кіраўнік аркестра народных інструментаў імя народнага артыста Беларусі Л. Л. Іванова ўстановы культуры «Магілёўская абласная філармонія».

Выбіраўся членам Савета Рэспублікі Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 6-га склікання.

## Узнагароды 
Узнагароджаны медалём Францыска Скарыны.

Катэгорыя:Члены Савета Рэспублікі Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 6-га склікання
Катэгорыя:Дэпутаты Магілёўскага абласнога Савета дэпутатаў 27-га склікання
Катэгорыя:Дырыжоры Беларусі
Аляксандр Мікалаевіч Шышко

**Аляксандр Мікалаевіч Шышко** (нар. , в. Азёры, Гродзенскі раён, Гродзенская вобласць) — беларускі палітык, член Савета Рэспублікі Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 6-га і 7-га скліканняў.

## Біяграфія 
З 1976 года па 1981 год вучыўся ў Гродзенскім сельскагаспадарчым інстытуце.

Працоўную дзейнасць пачаў у красавіку 1981 года галоўным заатэхнікам калгаса імя Кірава Маладзечанскага раёна Мінскай вобласці.

З 1981 года па 1983 год служыў ва Узброеных Сілах СССР.

З 1983 года па 1989 год працаваў сакратаром камсамольскай арганізацыі, начальнікам малочна-таварнага комплексу калгаса «Шлях да камунізму» Гродзенскага раёна.

З 1989 года па 1998 год працаваў галоўным заатэхнікам калгаса «Азёры» Гродзенскага раёна.

З 1998 года па 2001 год — намеснік старшыні па жывёлагадоўлі, перапрацоўцы і рэалізацыі сельскагаспадарчай прадукцыі калгаса «Азёры» Гродзенскага раёна. У 2001 годзе абраны старшынёй калгаса «Азёры». У 2013 годзе быў прызнаны лепшым кіраўніком года Гродзенскай вобласці ў сельскагаспадарчай галіне па выніках 2012 года.

Выбіраўся членам Савета Рэспублікі Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 6-га і 7-га скліканняў ад Гродзенскай вобласці. У Савеце Рэспублікі шостага склікання з’яўляўся членам Пастаяннай камісіі па міжнародных справах і нацыянальнай бяспецы. У Савеце Рэспублікі сёмага склікання з’яўляецца членам Пастаяннай камісіі па рэгіянальнай палітыцы і мясцовым самакіраванні.

## Узнагароды 
* Заслужаны работнік сельскай гаспадаркі Рэспублікі Беларусь (26 лютага 2021).
* Медаль «За працоўныя заслугі».
* Ордэн свяціцеля Кірыла Тураўскага (БПЦ) I і II ступеняў.
* Ганаровы грамадзянін Гродзенскага раёна (2015).
* ганаровая грамата Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь.

Катэгорыя:Члены Савета Рэспублікі Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 6-га склікання
Катэгорыя:Члены Савета Рэспублікі Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 7-га склікання
Катэгорыя:Дэпутаты Гродзенскага абласнога Савета дэпутатаў 28-га склікання
Катэгорыя:Старшыні калгасаў
Катэгорыя:Ганаровыя грамадзяне Гродзенскага раёна
Катэгорыя:Узнагароджаныя Ганаровай граматай Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь
Катэгорыя:Дэпутаты Гродзенскага абласнога Савета дэпутатаў 27-га склікання
Секурытатэ

**Секурытатэ** ( — «бяспека»), афіцыйная назва — **Дэпартамент дзяржаўнай бяспекі** () МУС СРР — падраздзяленне ў складзе МУС Сацыялістычнай Рэспублікі Румынія, якое выконвала функцыі тайнай паліцыі і спецслужбы.

Падраздзяленне было створана 30 жніўня 1948 года пры дапамозе кадраў з савецкіх спецслужбаў і НКУС СССР. Ліквідаваны жа дэпартамент быў 30 снежня 1989 года, неўзабаве пасля пакарання смерцю Нікалае Чаўшэску і Румынскай рэвалюцыі.

## Спасылкі 
* Міністэрства ўнутраных спраў Сацыялістычнай Рэспублікі Румынія

Катэгорыя:Спецслужбы
Катэгорыя:Сацыялістычная Рэспубліка Румынія
Катэгорыя:Арганізацыі Румыніі
Катэгорыя:З’явіліся ў 1948 годзе
Катэгорыя:Зніклі ў 1989 годзе
Барыс Віктаравіч Кавалеўскі

**Барыс Віктаравіч Кавалеўскі** (нар. , с. Інгіры Зугдзідскага раёна Грузіі) — беларускі дзяржаўны дзеяч, член Савета Рэспублікі Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 6-га склікання.

## Біяграфія 
Скончыў Мінскі ордэна Працоўнага Чырвонага Сцяга політэхнічны тэхнікум, Беларускі ордэна Працоўнага Чырвонага Сцяга політэхнічны інстытут, Інстытут павышэння кваліфікацыі і перападрыхтоўкі кадраў Магілёўскага дзяржаўнага ўніверсітэта харчавання.

Працоўную дзейнасць пачаў электраманцёрам па рамонце электраабсталявання чацвёртага разраду Аршанскага завода лёгкага машынабудавання. Быў электраманцёрам па рамонце абсталявання чацвёртага разраду, інжынерам-канструктарам аддзела галоўнага энергетыка вытворчага аб’яднання «Інтэграл», інжынерам аддзела інжынернай падрыхтоўкі і камплектацыі трэста «Магілёўводбуд», электраманцёрам пятага разраду энергасілавога цэха, інжынерам-канструктарам, інжынерам па арганізацыі, эксплуатацыі і рамонце, інжынерам, вядучым інжынерам па арганізацыі, эксплуатацыі і рамонце другой катэгорыі, начальнікам бюро аддзела галоўнага энергетыка Магілёўскага ліфтабудаўнічага завода, намеснікам начальніка аддзела маркетынгу, начальнікам аддзела маркетынгу, начальнікам упраўлення па маркетынгу і падрыхтоўцы графікаў вытворчасці, начальнікам упраўлення па маркетынгу і дагаворнай рабоце, начальнікам упраўлення па маркетынгу рэспубліканскага ўнітарнага прадпрыемства «Магілёўскі завод ліфтавага машынабудавання», генеральным дырэктарам вытворчага аб’яднання «Магілёўліфтмаш» — генеральным дырэктарам адкрытага акцыянернага таварыства «Магілёўскі завод ліфтавага машынабудавання».

Генеральны дырэктар адкрытага акцыянернага таварыства «Магілёўскі завод ліфтавага машынабудавання».

Выбіраўся членам Савета Рэспублікі Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 6-га склікання.

Катэгорыя:Члены Савета Рэспублікі Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 6-га склікання
Пуціла

**Пуціла** — беларускае прозвішча.

## Вядомыя носьбіты 
* Антон Канстанцінавіч Пуціла (нар. 1987) — беларускі футбаліст.
* Канстанцін Іванавіч Пуціла (нар. 1961) — беларускі дзяржаўны дзеяч, член Савета Рэспублікі Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 6-га склікання.
* Сцяпан Аляксандравіч Пуціла (нар. 1998) — беларускі журналіст, аўтар папулярных грамадска-палітычных каналаў у Беларусі.
Англа-французскае пагадненне (1904)

1906 года. Джон Буль сыходзіць з вулічнай дзяўчынаю Марыянай, павярнуўшыся спіной да Германіі. Кончык кавалерыйскай шаблі, які выступае з-пад шыняля, намякае на патэнцыйную гатоўнасць даць адпор.]]
**Англа-французскае пагадненне** ( — літар. «сардэчнае пагадненне») — серыя пагадненняў па каланіяльных пытаннях паміж Брытанскай імперыяй і Францыяй, падпісаныя 8 красавіка 1904 года. Яны падвялі рысу пад стагоддзем каланіяльнага суперніцтва паміж дзяржавамі («бойка за Афрыку») і, разам з франка-рускім саюзам, прывялі да стварэння Антанты.

## Падпісаныя дакументы 
* Сумесная дэкларацыя аб Егіпце і Марока. Яе суправаджалі сакрэтныя артыкулы.
* Пагадненне аб Ньюфаўндлендзе і межах у Афрыцы. Францыя адмаўлялася ад прэтэнзіяў на ўзбярэжжы Ньюфаўндленда. У абмен Брытанія перадавала Францыі некаторыя тэрыторыі ў Афрыцы.
* Дэкларацыя аб Сіяме, Мадагаскары і Новых Гебрыдах.

## Спасылкі 
* Declaration between the United Kingdom and France Respecting Egypt and Morocco, Together with the Secret Articles Signed at the Same Time
* 100th Anniversary commemorative website

Катэгорыя:Францыя ў Першай сусветнай вайне
Катэгорыя:Дагаворы Францыі перыяду Трэцяй рэспублікі
Катэгорыя:Міжнародныя дагаворы Вялікабрытаніі
Катэгорыя:Брытанска-французскія адносіны
Катэгорыя:Антанта
Міжнародны цэнтр правоў прафсаюзаў

**Міжнародны цэнтр правоў прафсаюзаў (МЦПП)** () — міжнародная праваабарончая арганізацыя, якая спецыялізуецца на абароне правоў прафсаюзаў, прафсаюзных актывістаў і дзеячаў. Арганізацыя была заснавана ў 1987 годзе і мае акрэдытацыю Арганізацыі Аб'яднаных Нацый і Міжнароднай арганізацыі працы.

Арганізацыя займаецца маніторынгам і кантролем за выкананнем правоў прафсаюзаў у больш чым 50 краін свету, у тым ліку і ў Беларусі.

## Спасылкі 
* Сай МЦПП
Катэгорыя:Міжнародныя прафсаюзныя арганізацыі
Апошні бой Кастэра

**«Апошні бой Кастэра»** () — амерыканскі чорна-белы нямы кароткаметражны біяграфічны вестэрн 1912 года рэжысёра Фрэнсіса Форда. Першы фільм пра генерала Джорджа Армстранга Кастэра і яго апошні бой каля Літл-Бігхорн. Прэм'ера адбылася 4 кастрычніка 1912 года.

## Сінопсіс
Фільм апавядае пра падзеі 1876 года і бітву паміж індзейцамі і 7-м кавалерыйскім палком арміі ЗША каля ракі Літл-Бігхорн. Рэшткі амерыканскіх войскаў пад камандаваннем Джорджа Кастэра вымушаны трымаць апошнюю абарону на ўзгорку пад націскам індзейцаў.

## У ролях
## Стварэнне
Фільм здымаўся на студыі «Inceville», каньён Санта-Інэс, Лос-Анджэлес. У фільме бралі ўдзел больш за 2000 статыстаў. З бюджэтам у 30 000 долараў фільм быў самым дарагім на момант выхаду.

У 1924 годзе выйшла другая, дапоўненая версія фільма працягласцю 54 хвіліны. Другая версія выпушчана ў 2005 годзе на DVD.

## Спасылкі 
* 
* 
* 

	

Катэгорыя:Фільмы 1912 года
Катэгорыя:Фільмы Фрэнсіса Форда
Катэгорыя:Нямыя фільмы ЗША
Катэгорыя:Вестэрны
Катэгорыя:Чорна-белыя фільмы ЗША
Катэгорыя:Фільмы-біяграфіі ЗША
Канстанцін Іванавіч Пуціла

**Канстанцін Іванавіч Пуціла** (нар. , в. Барысаўка Мсціслаўскага раёна Магілёўскай вобласці) — беларускі дзяржаўны дзеяч, член Савета Рэспублікі Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 6-га склікання.

## Біяграфія 
Скончыў Беларускі політэхнічны інстытут (прамысловая цеплаэнергетыка), Акадэмію кіравання пры Прэзідэнце Рэспублікі Беларусь (эканоміка і кіраванне на прадпрыемстве).

Працоўную дзейнасць пачаў майстрам чыгуначнага водазабеспячэння станцыі Малашуйка Архангельскага аддзялення Паўночнай чыгункі Архангельскай вобласці. Служыў у радах Савецкай Арміі. Быў майстрам па рамонце хімводападрыхтоўкі, інжынерам па тэхнічным нарміраванні і навуковай арганізацыі працы вытворча-тэхнічнага аддзела Аршанскай ЦЭЦ Віцебскага вытворчага аб’яднання энергетыкі і электрыфікацыі «Віцебскэнерга», сакратаром камітэта камсамола чыгуначнага вузла Аршанскага гарадскога камітэта ЛКСМБ, галоўным механікам вагоннага дэпо станцыі Орша Беларускай чыгункі, інжынерам вытворча-тэхнічнага аддзела Аршанскай ЦЭЦ Віцебскага вытворчага аб’яднання энергетыкі і электрыфікацыі «Віцебскэнерга», намеснікам начальніка, начальнікам катлатурбіннага цэха, галоўным інжынерам, дырэктарам Аршанскай ЦЭЦ Віцебскага рэспубліканскага ўнітарнага прадпрыемства электраэнергетыкі «Віцебскэнерга», намеснікам генеральнага дырэктара па агульных пытаннях рэспубліканскага ўнітарнага прадпрыемства «Магілёўэнерга».

Генеральны дырэктар рэспубліканскага ўнітарнага прадпрыемства «Магілёўэнерга».

Выбіраўся членам Савета Рэспублікі Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 6-га склікання.

Катэгорыя:Члены Савета Рэспублікі Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 6-га склікання
Катэгорыя:Інжынеры Беларусі
Будаўнічы факультэт БНТУ

**Будаўнічы факультэт БНТУ (БФ БНТУ)** — адзін з факультэтаў Беларускага нацыянальнага тэхнічнага ўніверсітэта. Факультэт быў створаны разам з БНТУ ў 1920 годзе.

## Склад факультэта 
Факультэт мае ў сваім складзе наступныя кафедры:
* Будаўнічыя канструкцыі
* Будаўнічыя матэрыялы і тэхналогія будаўніцтва
* Геатэхніка і будаўнічая механіка
* Інжынерная графіка будаўнічага профілю
* Эканоміка, арганізацыя будаўніцтва і кіраванне нерухомасцю

## Дэканы 
* Мікалай Купрыянавіч Кесель (1935—1941 і 1945—1962)
* Павел Іванавіч Лаўрэнка (1962—1974)
* Эльмар Віктаравіч Аўчыннікаў (1974—1986)
* Ігар Мікалаевіч Громаў (1985—1986 і 1989—1997)
* Сяргей Мікалаевіч Коўшар

## Спасылкі 
* Будаўнічы факультэт БНТУ  на сайце БНТУ


Катэгорыя:1920 год у Мінску
Катэгорыя:З’явіліся ў 1920 годзе
Ірына Георгіеўна Пятрова

**Ірына Георгіеўна Пятрова** (нар. , г. п. Глуск Магілёўскай вобласці) — беларускі ўрач, член Савета Рэспублікі Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 6-га склікання.

## Біяграфія 
Скончыла Мінскі дзяржаўны медыцынскі інстытут.

Працавала ўрачом-інтэрнам Бабруйскай гарадской бальніцы хуткай медыцынскай дапамогі, урачом-стажорам-тэрапеўтам участковым, урачом-тэрапеўтам участковым, урачом-тэрапеўтам участковым тэрытарыяльнага тэрапеўтычнага ўчастка, намеснікам галоўнага ўрача па медыцынскай рэабілітацыі і экспертызе Глускай цэнтральнай раённай бальніцы, выконваючым абавязкі галоўнага ўрача ўстановы аховы здароўя «Глуская цэнтральная раённая бальніца імя Заслужанага ўрача БССР А. С. Сямёнава».

Галоўны ўрач установы аховы здароўя «Глуская цэнтральная раённая бальніца імя Заслужанага ўрача БССР А. С. Сямёнава».

Выбіралася дэпутатам Глускага раённага Савета дэпутатаў 27-га склікання, членам Савета Рэспублікі Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 6-га склікання.

Катэгорыя:Члены Савета Рэспублікі Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 6-га склікання
Катэгорыя:Дэпутаты Глускага раённага Савета дэпутатаў
Катэгорыя:Дэпутаты мясцовых саветаў Беларусі 27-га склікання
Катэгорыя:Тэрапеўты Беларусі