Буйнічы

**Бу́йнічы** (, ) — аграгарадок. За З км на поўдзень ад Магілёва, за 2 км ад чыгуначнай станцыі Буйнічы на лініі Магілёў — Жлобін. Рэльеф раўнінна-ўзгорысты. На правым беразе Дняпра. Транспартная сувязь па шашы Магілёў — Бабруйск, якая праходзіць па ўсходняй ускраіне вёскі.

## Назва 
Паводле Вадзіма Жучкевіча, назва вёскі Буйнічы ўтвораная ад прозвішча Буйніч. Значэнне асновы — вялікі, буйны.

## Гісторыя 
На паўднёвай ускраіне вёскі, на 1-й надпоймавай тэрасе правага берага Дняпра ёсць стаянка эпохі мезаліту (датуецца 8—5-м тыс. да н.э.). За 1 км на поўдзень ад вёскі, на правым беразе Дняпра, ва ўрочышчы Благадаць захавалася гарадзішча зарубінецкай культуры, штрыхаванай керамікі (6—9 ст.). Помнікі археалогіі сведчаць пра заселенасць мясцін са старажытнасці. Належала князям Фёдару і Льву Талочкавічам-Буйніцкім. У 1582 годзе — сяло. У XVI і XVII стст. належала Сапегам. Яны абгарадзіліся некалькімі радамі вазоў і моцным агнём адбілі ўсё атакі. Бітва працягвалася цэлы дзень. Вечарам паўстанцы адышлі да Быхава.

У час Паўночнай вайны 1700—1721 гадоў каля вёскі размяшчаўся лагер шведскіх войскаў на чале з Карлам XII. Шведы абрабавалі манастыр, разабралі яго пабудовы для збудавання мастоў на балоцістых месцах. У 1758 годзе памешчыцкая ўласнасць, уваходзіла ў Быхаўскае графства. У вальерах трымаюць барсукоў, ваўкоў, касуляў, лісоў, ласёў, мядзведзяў, пясцоў, тыграў і янотаў, а таксама шэраг відаў птушак. Заасаду таксама належаць 2 дзясяткі канкурных коней.

У 2010 годзе да аграгарадка далучана станцыя Буйнічы.

## Планіроўка 
Планіровачна складаецца з працяглай вуліцы ламанага абрысу, арыентаванай з паўднёвага ўсходу на паўночны захад, да якой у цэнтры з усходу далучаюцца 2 кароткія просталінейныя вуліцы. Забудавана двухбакова, шчыльна пераважна традыцыйнымі драўлянымі дамамі сядзібнага тыпу. На поўнач забудова вядзецца 2—5-павярховымі мураванымі дамамі. Грамадскія будынкі размешчаны вакол плошчы, утворанай на паўночным баку вёскі, і сярод жылой забудовы. На поўнач — сад (35 га).

5 ліпеня 2025 года побач Буйніцкага поля адкрыты Музей Славы Магілёўшчыны.

### Заалагічны сад 
У вёсцы размяшчаюцца этнаграфічная экспазіцыя і заалагічны сад, на 75 гектарах якога трымаюць дзікоў, зуброў, плямістых і паўночных аленяў. У вальерах трымаюць барсукоў, ваўкоў, казуляў, лісоў, ласёў, мядзведзяў, пясцоў, тыграў і янотаў, а таксама шэраг відаў птушак. Заасаду таксама належаць 2 дзясяткі канкурных коней.

## Насельніцтва 
* **XVIII стагоддзе**:
** 1758 — 35 двароў.
* **XIX стагоддзе**:
** 1880 — 64 двары, 356 жыхароў.
** 1897 — 81 двор, 450 жыхароў; у маёнтку — 5 двароў, 34 жыхары; у жаночым манастыры — 21 двор, 117 жыхароў.
* **XX стагоддзе**:
** 1909 — 81 двор, 427 жыхароў; у маёнтку — 2 двары, б жыхароў.
** 1940 — 141 двор, 765 жыхароў.
** 1990 — 307 гаспадарак, 900 жыхароў.
* **XXI стагоддзе**:
** 2007 — 468 гаспадарак, 1538 жыхароў.

## Вядомыя асобы 
* Віктар Пятровіч Кавалёў (1936—1999) — беларускі эканаміст. Доктар эканамічных навук (1991), прафесар (1995).

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
* Сайт Агралесатэхнічнага каледжу імя Кірылы Арлоўскага 

Катэгорыя:Буйніцкі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Магілёўскага раёна

Катэгорыя:Мястэчкі Віцебскага ваяводства