open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Какава (свята)

**Какава** — веснавое свята цыган, турэцкі міжнародны фестываль.

## Гісторыя 
Месца паходжання свята Какава — Егіпет і Блізкі Усход. Па перакананні цыган, Какава сімвалізуе ланцуг цудоўных падзей, якія прайшлі ў Старажытным Егіпце з Копты, хрысціянскім насельніцтвам Егіпта.

Падзеі тычыліся зыходу прыгнечаных людзей з Егіпта.  Армія фараона, якая кінулася за імі, з усімі салдатамі патанула ў моры. У памяць аб гэтых падзеях людзі кожны год 6 мая прыходзяць да берага ракі і ладзяць там свята.

## Какава ў Турцыі 
У заходніх гарадах Турцыі — Эдырнэ і Кыркларэлі какава святкуецца штогод як свята прыходу вясны. У Эдырнэ свята ў цяперашні час прыняло форму міжнароднага фестывалю, які падтрымліваецца губернатарам і мэрам Эдырнэ. Афіцыйная частка фестывалю праходзіць у Sarayiçi. Тут жа праводзіцца турнір па барацьбе. Падчас свята запальваюцца вогнішчы, людзі скачуць праз іх, гуляе музыка, выконваюцца танцы. Афіцыйная частка заканчваецца пачастункам пловам да 5000 гасцей і гаспадароў фестывалю. Свята працягваецца і на досвітку наступнага дня на беразе ракі Тунджа.

## Спасылкі
Санацыя (эканоміка)

**Санацыя** (ад  — аздараўленне, лячэнне) — сістэма рознага роду мерапрыемстваў (структурная перабудова, рэструктурызацыя крэдыторскай запазычанасці, змяненне асартыменту вырабляемай прадукцыі, скарачэнне колькасці працуючых, ліквідацыя залішніх структурных звенаў і падраздзяленняў і т . п.), якія дазваляюць пазбегнуць банкруцтва. Санацыя можа ажыццяўляцца пры ўдзеле банкаў, органаў выканаўчай улады, камерцыйных арганізацый і інш.

Катэгорыя:Банкруцтва
Катэгорыя:Эканамічныя тэрміны
Універсальны банк

**Універсальны банк** — банк, які ажыццяўляе усе ці большасць асноўных відаў банкаўскіх аперацый.

Універсальныя банкі больш устойлівыя, чым спецыялізаваныя банкі, так як спалучаюць камерцыйную і інвестыцыйную дзейнасць. Яны могуць у поўнай меры выкарыстаць перавагі дыверсіфікацыі сваіх аперацый. Кліентам зручней мець справу з адным банкам, чым з некалькімі спецыялізаванымі пасярэднікамі. Кліентамі універсальных банкаў з'яўляюцца як дробныя фундатары, так і буйныя кампаніі.

Банкі універсальнага тыпу выконваюць вялікую колькасць банкаўскіх аперацый: вядзенне дэпазітных рахункаў, банкаўскія пераклады сродкаў, прыём зберажэнняў, выдачу разнастайных крэдытаў, куплю каштоўных папер, аперацыі па даверанасці, захоўванне каштоўнасцяў у сейфах і інш. Дзякуючы шырокаму выбару прапанаваных паслуг і наяўнасці вялікай колькасці кліентаў яны менш пакутуюць ад ваганняў даходнасці асобных банкаўскіх аперацый і кан'юнктуры сегментаў фінансавага рынку.

У большасці развітых краін буйныя банкі і банкаўскія групы прадстаўлены універсальнымі банкамі. Найбольшае распаўсюджванне універсальныя банкі атрымалі ў Кантынентальнай Еўропе. У ЗША, толькі пасля адмены ў 1999 годзе палажэнняў закона Гласса-Сціголла аб тым, што банкаўскі холдынг можа валодаць толькі фінансавымі кампаніямі аднаго тыпу, пачалі актыўна развівацца універсальныя банкі. У Расіі большасць банкаў з'яўляюцца універсальнымі, напрыклад Ашчадбанк Расіі, ВТБ і інш.

## Літаратура 
* 
Катэгорыя:Тыпы крэдытных устаноў
Камерцыйная арганізацыя

**Камерцыйная арганізацыя** — юрыдычная асоба, створаная для атрымання прыбытку ў якасці асноўнай мэты сваёй дзейнасці і (або) размеркавання атрыманага прыбытку паміж удзельнікамі.

## Формы камерцыйных арганізацый 
Заканадаўствам Рэспублікі Беларусь прадугледжаны:

* **Гаспадарчыя таварыствы**
** Акцыянернае таварыства — можа быць адкрытым (ААТ) і закрытым (ЗАТ). У адкрытым акцыянерным таварыстве акцыі размяшчаюцца сярод неабмежаванага кола асоб, такім чынам колькасць акцыянераў (трымальнікаў акцый) не абмежавана. Акцыянернае таварыства, у якога акцыі размяшчаюцца і звяртаюцца толькі сярод акцыянераў такога таварыства з’яўляецца закрытым. Дадзенае таварыства не можа праводзіць адкрытую падпіску на акцыі, якія ён эмітуе, або прапаноўваць такія акцыі неабмежаванаму колу асоб.
** Таварыства з абмежаванай адказнасцю (ТАА) — статутны фонд падзелены на долі. Удзельнікі таварыства не адказваюць па яго абавязацельствах і нясуць рызыку страт у межах кошту ўнесеных укладаў. Такое таварыства можа быць заснавана адной асобай або складацца з аднаго ўдзельніка.
** Таварыства з дадатковай адказнасцю (ТДА) — колькасць удзельнікаў не больш за 50. Статутны фонд таварыства падзелены на долі вызначаных статутам памераў. Удзельнікі салідарна нясуць субсідыярную адказнасць па яго абавязацельствах сваёй маёмасцю ў межах, якія вызначаюцца статутам грамадства.

* **Вытворчы кааператыў** — удзельнікі абавязаны ўнесці маёмасны паявы ўзнос, прымаць асабісты працоўны ўдзел у яго дзейнасці і несці субсідыярную адказнасць па абавязацельствах вытворчага кааператыва ў роўных долях. Лік чальцоў кааператыва- не меней 3-х.

* **Унітарнае прадпрыемства** — арганізацыя, якая не нададзена правам уласнасці на замацаваную за ёй уласнікам маёмасць. Такая маёмасць з’яўляецца непадзельнай і не можа быць размеркавана па долях, паях.

* **Сялянская (фермерская) гаспадарка (СФГ)** — арганізацыя, створаная адным грамадзянінам (членамі адной сям’і), які ўнёс (ўнеслі) маёмасныя ўклады. Усё гэта неабходна для ажыццяўлення прадпрымальніцкай дзейнасці па вытворчасці сельскагаспадарчай прадукцыі, уключаючы перапрацоўку, захоўванне, транспарціроўку і рэалізацыю гэтай прадукцыі. Такая дзейнасць заснавана на асабістым працоўным удзеле, а таксама выкарыстанні зямельнага ўчастка, які быў прадастаўлены для гэтых мэт. СФГ адказвае па сваіх абавязацельствах усёй сваёй маёмасцю. Члены СФГ не адказваюць па абавязацельствах сялянскай (фермерскай) гаспадаркі, а сялянская (фермерская) гаспадарка не адказвае па абавязацельствах членаў СФГ.

* **Іншыя формы**.

## Гл. таксама 
* Некамерцыйная арганізацыя
* Юрыдычная асоба
* Прадпрыемства

## Крыніцы 
Катэгорыя:Тыпы арганізацый
Унітарнае прадпрыемства

**Унітарнае прадпрыемства** — камерцыйная арганізацыя, не надзеленая правам уласнасці на замацаваную за ёй уласнікам маёмасць. Маёмасць унітарнага прадпрыемства з’яўляецца непадзельнай і не можа быць размеркавана па ўкладах (долях, паях), у тым ліку паміж работнікамі прадпрыемства.

## Гл. таксама 
* Акцыянернае таварыства

Катэгорыя:Тыпы арганізацый
Фірма

**Фірма** — гэта адзінка прадпрымальніцкай дзейнасці, аформленая юрыдычна і якая рэалізуе ўласныя інтарэсы з дапамогай вытворчасці і продажу тавараў і паслуг з выкарыстаннем розных фактараў вытворчасці. Паняцці «фірма» і «прадпрыемства» ідэнтычныя, калі прадпрыемства з'яўляецца самастойнай юрыдычнай асобай, якія рэалізуе свае эканамічныя інтарэсы.

У грамадзянскім праве Расіі першай паловы XX стагоддзя тэрмін «фірма» азначаў найменне камерцыйнага таварыства.

Акрамя таго, гэты тэрмін можа азначаць фірменнае найменне камерцыйнай арганізацыі або эканамічны тэрмін, які выкарыстоўваецца для апісання групы індывідаў, якія аб'ядналіся для атрымання эканамічнай выгады (уведзены Рональдам Коўзам у працы «Прырода фірмы» (, 1937).

## Гл. таксама 
* Прадпрыемства
* Камерцыйная арганізацыя
* Карпарацыя
* Юрыдычная асоба
* Арганізацыйна-прававая форма
* Правасуб'ектнасць
* Ведавая тэорыя фірмы

Катэгорыя:Кампаніі
Катэгорыя:Прадпрыемствы
Какава (значэнні)

## Асноўныя значэнні 
* **Какава** — расліна, якая вырабляе какава-бабы.
* **Какава** — шакаладны напой.
* **Какава-парашок** — кандытарскі выраб з моцна здробленай, часткова абястлушчанай какавы цертай.
* **Какава цертая** — прадукт здрабнення механічна раздробленых, абсмажаных і вызваленых ад лушпінаў какава-бабоў.
* **Какава-бабы** — міндалепадобнае насенне, якое змяшчаюцца ў плодзе шакаладнага дрэва.

## Падобныя значэнні 
* **Какава** — веснавое свята цыган, турэцкі міжнародны фестываль.
Вула

**Ву́ла** — возера ў Вілейскім раёне Мінскай вобласці Беларусі, у басейне ракі Спорня (прыток Віліі), за 10 км у напрамку на паўночны захад ад горада Вілейка, за 2,5 км на паўночны захад ад вёскі Цынцавічы.

Плошча паверхні возера 0,66 км². Даўжыня 1,85 км, найбольшая шырыня 0,92 км, даўжыня берагавой лініі 5,12 км. Найбольшая глыбіня возера 4 м, сярэдняя 1,23 м. Аб'ём вады 0,3 млн м³. Катлавіна возера выцягнутая ў напрамку з поўначы на поўдзень. У паўднёвай частцы выцякае ручай у раку Спорня.

## Літаратура 
*  — С. 496.
* 

## Спасылкі 
* Общая характеристика озёр Минской области 
* Морфометрические параметры озёр Минской области 

Катэгорыя:Азёры Вілейскага раёна
Катэгорыя:Басейн Віліі
Грашовая рэформа

**Грашовая рэформа** — змены ў галіне грашовага звароту, якія ажыццяўляюцца дзяржавай, як правіла, накіраваныя на ўмацаванне грашовай сістэмы.

Вылучаюць наступныя віды грашовай рэформы:
* **Пераход ад аднаго грашовага эквіваленту да іншага** — напрыклад, пераход ад медных грошай да сярэбраным ў Старажытным Рыме або пераход ад біметалізму да монаметалізму у большасці еўрапейскіх краін у канцы XIX — пачатку XX ст.
* **Замена грашовых знакаў** (банкнот і манет), якія сталі непаўнавартаснымі (і/або абясцэненых манет) паўнавартаснымі манетамі або неразменных разменнымі (напрыклад, у Вялікабрытаніі ў 1695 г. былі канфіскаваныя ўсе старыя манеты, якія страцілі свой першапачатковаю вагу, для перачаканкі іх у новыя, поўныя; Расія ў выніку рэформы 1839-1843 гг. перайшла ад папяровых грошай—асігнацый да крэдытных білетаў, разменных на срэбра);
* **Стабілізацыя валюты** або частковыя меры па ўпарадкаванню грашовага звароту шляхам дэвальвацыі, дэнамінацыі, рэвальвацыі і т . п.;
* **Утварэнне новай грашовай сістэмы** — ажыццяўляецца ў перыяд распаду, набыцця незалежнасці былымі калоніямі, утварэння дзяржаў і г . д.

## Гл. таксама 
* Грашовыя рэформы ў Расіі
* Дэнамінацыя (эканоміка)
* Дэвальвацыя
* Рэвальвацыя

*
Стамбульскі міжнародны кінафестываль

**Стамбульскі міжнародны кінафестываль** — кінафестываль, праводзіцца ў Стамбуле (Турцыя). Заснаваны ў 1982 годзе Стамбульскім фондам культуры і мастацтва. З 1984 па 1988 гады называўся «Міжнародныя стамбульскія дні кіно». Праводзіцца штогод у красавіку.

На кінафестывалі прадстаўлены нацыянальныя і міжнародныя фільмы. Акрэдытаваны Міжнароднай федэрацыі асацыяцый кінапрадзюсераў ў 1989 годзе. Галоўны прыз кінафестывалю — «Залаты тюльпан».

## Намінацыі 
* Залаты тюльпан (за найлепшы замежны фільм)
* Найлепшы турэцкі фільм года
* Найлепшы турэцкі рэжысёр года
* Спецыяльны прыз журы
* Спецыяльнае згадванне
* Найлепшы акцёр і Найлепшая актрыса (нацыянальны конкурс)
* Ганаровы прыз
* Прыз за асабісты ўклад
* Прыз ФІПРЭСІ (нацыянальны (Онат Кутлар памяці) і міжнародны конкурс)
* Прыз кінапрэміі Савета Еўропы
* Прыз глядацкіх сімпатый

Катэгорыя:Кінафестывалі Турцыі
Пінака

і Аіда на троне. Знойдзена ў Локры, Італія]]
 пахавальнай пінакі працы Эксекій. Антычны сход. Берлін]]
**Пинака**, **пинак** (старажытнагрэч. πίναξ — дошка, карціна) — у Старажытнай Грэцыі таблічкі з дрэва, абпаленай гліны, мармуру або бронзы. Яны падаваліся ў дар багам (вотыўны прадмет), а таксама выкарыстоўваліся для запісаў. Пінакі таксама прымацоўваліся да сцен магільняў.

Па сведчанні Вітрувія памяшканні ў храмах і ў жылых дамах, дзе захоўваліся пінакі, называліся аж да перыяду позняй антычнасці пінакатэкамі. Пазней тэрмін «пінакатэка» стаў выкарыстоўвацца для карцінных галерэй.

Пінакі знаходзяцца ў экспазіцыі многіх музеяў, напрыклад, Нацыянальнага археалагічнага музея ў Афінах, Музея гісторыі мастацтваў у Вене і Антычнага збору ў Берліне. Найбольш вядомыя асобнікі ставяцца да VIII і VII стст. да н. э. і ў вышыню складаюць ад 30 да 65 см. Роспісам пінак займаліся вядомыя вазапісцы, напрыклад, Эксекій.

## Спасылкі 
Катэгорыя:Кераміка
Катэгорыя:Культура Старажытнай Грэцыі
255-ы асобны радыётэхнічны полк асаблівага прызначэння

**255-ы асо́бны радыётэхні́чны полк асаблівага прызначэ́ння** (*скар.* **255-ы артп (АсПр)**) — падраздзяленне ўзброеных сіл Беларусі. Месца дыслакацыі — Горад Навагрудак.

## Гісторыя 
1 снежня 1961 года ў горадзе Слуцку ў адпаведнасці з дырэктывай камандуючага войскамі Беларускай ваеннай акругі быў сфармаваны 34-ы асобны радыётэхнічны батальён «АсПр». 1 снежня 1971 года ён быў перададзены ў склад 28-й агульнавайсковай Чырванасцяжнай арміі БВА і перадыслацыравана ў горад Навагрудак. Пасля праведзеных у чарговы раз арганізацыйна-штатных мерапрыемстваў часць стала называцца 255-м асобным радыётэхнічным палком (асаблівага прызначэння).

Са студзеня 2008 года 255-ы артп (АсПр) цалкам перайшоў на камплектаванне ваеннаслужачымі, якія праходзяць службу па кантракце.

З 1 верасня 2014 года на падставе дырэктывы міністра абароны Рэспублікі Беларусь полк быў выключаны са складу Заходняга аператыўнага камандавання і ўключаны ў склад спецыяльных войскаў Узброеных Сіл Рэспублікі Беларусь.

## Спасылкі 
* 
*  255-й отдельный радиотехнический полк отметил 55-ю годовщину  // Гродзенская праўда, 11 декабря 2016

Катэгорыя:Палкі Беларусі
Катэгорыя:З’явіліся ў 1961 годзе
Катэгорыя:Навагрудак
Гавіялавыя

**Гавіялавыя** (*Gavialidae*) — сямейства паўзуноў з атрада кракадзілаў. Да яго ставяцца два сучасных віды: Gavialis gangeticus і, пасля нядаўніх даследаванняў, Tomistoma schlegelii.

Прадстаўнікі дадзенага сямейства характарызуюцца як вялікія паўводныя рэптыліі, якія нагадваюць сапраўдных кракадзілаў, але са значна больш тонкімі мордамі. Тонкая морда выкарыстоўваецца для лоўлі рыбы, але яна недастаткова трывалая, каб дазволіць захопліваць буйную здабычу, як сапраўдным кракадзілам і некаторым алігатаравым (чорным кайманам).

## Класіфікацыя 
* Падсямейства Gavialinae
** † Род *Eogavialis*
*** † *Eogavialis africanus*
*** † *Eogavialis andrewsi*
** Род *Gavialis*
*** *Gavialis gangeticus*
* † Падсямейства Gryposuchinae
** † Род *Aktiogavialis*
** † Род *Gryposuchus*
** † Род *Ikanogavialis*
** † Род *Siquisiquesuchus*
** † Род *Piscogavialis*
** † Род *Hesperogavialis*
* Падсямейства Tomistominae
** † Род *Kentisuchus*
** † Род *Gavialosuchus*
** † Род *Paratomistoma*
** † Род *Thecachampsa*
** † Род *Rhamphosuchus*
** Род *Tomistoma*
*** *Tomistoma schlegelii*
*** † ?*Tomistoma lusitanicum*
*** † *Tomistoma cairense*
** † Род *Toyotamaphimeia*

## Сучасныя прадстаўнікі 

File:Gavialis gangeticus.jpg|
File:Tomistoma schlegelii (2).jpg|


Катэгорыя:Сямействы паўзуноў
Брэндан Мюрэй

**Брэндан Мюрэй** (; нар. 16 лістапада 1996, Голуэй, Ірландыя) — ірландскі спявак, былы ўдзельнік ірландскай поп-групы «Hometown». Як сольны выканаўца прадстаўляў Ірландыю на Еўрабачанні 2017 года ў Кіеве, Украіна.

## Біяграфія 
Брэндан Мюрэй нарадзіўся 16 лістапада 1996 года ў горадзе Голуэй у Ірландыі. Мае трох братоў і сястру. Падчас вучобы ў каледжы спачатку выступаў на мясцовай музычнай сцэне каледжа, а затым пачаў разам з мясцовым музычнай групай удзельнічаць у розных мерапрыемствах горада Голуэй. Менавіта спяваць юнак пачаў у 13 гадоў, а іграць на гітары стаў у 14 гадоў. З 15 гадоў 2 гады выконваў песні на вуліцах; паводле слоў Брэндана, гэта дало яму ўпэўненасці і навучыла ўзаемадзеяння з публікай.

У 2014 годзе стаў удзельнікам ірландскага поп-гурту «Hometown», прадзюсарам якога быў Луіс Уолш. З гэтай групай спявак выпусціў песню «Where I Belong», якая заняла першае месца ў ірландскім нацыянальным чарце, а ў лістападзе 2015 году — дэбютны альбом групы «HomeTown», які апынуўся на чацвёртым месцы ірландскага музычнага чарта. У 2016 годзе было абвешчана, што гурт не будзе існаваць далей з-за таго, што яго ўдзельнікі хочуць пачаць уласныя музычныя кар’еры.

16 снежня 2016 ірландская газета «Irish Daily Mail» апублікавала артыкул пра тое, што выбраць будучага прадстаўніка Ірландыі на Еўрабачанні 2017 у Кіеве было даручана вядомаму прадзюсару Луісу Уолш. На наступны дзень, падчас шоу «The Late Late Show», ён абвясціў, што прадстаўляць Ірландыю на Еўрабачанні 2017 у Украіне будзе былы яго ўдзельнік групы «HomeTown» Брэндан Мюрэй. Па словах прадзюсара, ён будзе рабіць усё магчымае, каб знайсці годную конкурсную песню для спевака.

Па выніках другога паўфіналу конкурсу, які прайшоў 11 мая 2017, Брэндану не ўдалося прайсці ў фінал.

## Спасылкі 
* Brendan Murray — Dying To Try (Ireland) Eurovision 2017 — Official Music Video
* Brendan Murry — Events, Kyiv 2017 

Катэгорыя:Музыканты паводле алфавіта
Катэгорыя:Удзельнікі конкурсу песні Еўрабачанне 2017
Катэгорыя:Спевакі і спявачкі Ірландыі
Мюрэй

**Мюрэй** — прозвішча.

## Вядомыя носьбіты 
* Біл Мюрэй — амерыканскі акцёр, лаўрэат прэмій «Залаты глобус» і BAFTA
* Дэйв Мюрэй — англійскі рок-музыка
* Брэндан Мюрэй — ірландскі спявак
Парк культуры і адпачынку (Бабруйск)

**Парк культуры і адпачынку** — парк у г. Бабруйск Магілёўскай вобласці Беларусі. Заснаваны ў 1968 годзе. Плошча парку складае 20 га. Тэрыторыя абмежавана вуліцамі Інтэрнацыянальнай, Фрыдрыха Энгельса, Маскоўскай, Камсамольскай і тэрыторыяй стадыёна імя Аляксандра Пракапенкі.

Расце каля 2,5 тысяч дрэў каля 30 парод: каштан, ліпа, таполя, грэцкі арэх, клён, бяроза, акацыя і інш. Ва ўсходняй яго частцы — помнік падпольшчыкам Вялікай Айчыннай вайны.

На тэрыторыі парку размешчаны кінатэатр «Мір», канцэртная пляцоўка, 2 кафэ, стралковы цір, картадром, працуюць 20 атракцыёнаў. Дзейнічае аматарскі музычны калектыў «Жураўлік». У парку праводзяцца традыцыйныя народныя святы Масленіца, Купалле, конкурсныя, спартыўна-забаўляльныя, канцэртныя праграмы — «Гітара збірае сяброў», «Кірмаш талентаў» і інш.

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
Катэгорыя:Бабруйск
Катэгорыя:Паркі Беларусі
Катэгорыя:З’явіліся ў 1968 годзе
Катэгорыя:1968 год у Бабруйску
Ансамбль народнага танца Грузіі

**Ансамбль народнага танца Грузіі** — харэаграфічны калектыў, заснаваны ў Тбілісі (Грузінская ССР) у 1945 годзе. Першымі кіраўнікамі ансамбля, а таксама яго салістамі сталі муж і жонка Ніна Рамішвілі (танцавала да 1972 года) і Ілля Сухішвілі (танцаваў да 1954 года).

У ансамблі працавалі заслужаныя артысты Грузінскай ССР. М. Мхеідзэ, В. Купарадзэ, Г. Сурвіладзэ, Н. Лордкіпанідзэ, Ш. Барамідзэ, В. Каландадзэ, З.Білаловіч

У яго рэпертуары — народныя танцы розных народнасцяў Грузіі, Асеціі, а таксама тэатралізаваныя сюжэтныя пастаноўкі з музычным суправаджэннем на грузінскіх народных інструментах. Сярод танцаў, выкананых артыстамі ансамбля — «Картулі» (), жаночы танец «Самаія» (), «Кінтауры», «Даўлуры», аджарскія танцы «Гандаган» і «Харумі», азербайджанская танец «Джэйрані», асяцінскія «Сімд» і «Жартоўны танец», «Ілауры», танец Хонга, «Хеўсурскі танец» і іншыя нумары.

Пачынаючы з 1948 года ансамбль пачаў гастраляваць па гарадах СССР, затым таксама выязджаў на гастролі ў Польшчу, Румынію, ЗША, Фінляндыю, Францыю, Чэхаславакію, Аўстрыю, Балгарыю, Венгрыю, Данію, Венесуэлу, Калумбію, на Кубу.

У 1967 годзе ансабль выступаў у Ітаіі, на сцэне міланскага тэатра «Ла Скала». Газеты пісалі аб гэтым выступленні:

«Грузінскія артысты балета — сама дасканаласць. Гэта не танец — гэта палёт. Бура на сцэне! Іх танец кідае выклік законам гравітацыі. Саюз мужчынскай бравады і жаночай грацыёзнасці. Феерыя танцораў, якія ўзлятаюць ў паветра з калейдаскапічнай геаметрыяй і ваеннай дакладнасцю.»

Да 2007 года ансамблем кіраваў сын першых мастацкіх кіраўнікоў Тэнгіз Сухішвілі. Пасля яго смерці кіраўнікамі ансамбля сталі яго дзеці Ніно і Ілля Сухішвілі (малодшы) — ўнукі Ніно Раміашвілі і Іллі Сухішвілі.

## Фільмаграфія 
* 1954 — «Дзяржаўны ансамбль народнага танца Грузіі», дакументальны фільм, рэжысёр Тэнгіз Абуладзэ.

## Спасылкі 
* Georgian National Ballet Sukhishvili // афіцыйны сайт ансамбля
* Залаты запас. Грузінскі ансамбль танца яшчэ захоўвае рэшткі традыцый // «Ведамасці»
* Першы танцавальны па-грузінску

Катэгорыя:Культура Грузіі
Катэгорыя:Ансамблі народнага танца Грузіі
Катэгорыя:Танцавальныя калектывы паводле алфавіта
Парк культуры і адпачынку імя 30-годдзя УЛКСМ (Баранавічы)

**Парк культуры і адпачынку імя 30-годдзя УЛКСМ** — парк у г. Баранавічы Брэсцкай вобласці Беларусі. Закладзены ў 1948 годзе ў цэнтры горада. Плошча парку складае 8,3 га (2009). Тэрыторыя абмежавана вуліцамі Камсамольскай, Прытыцкага, Горкага і Гагарына.
 перад галоўным уваходам]]
На тэрыторыі парку растуць розныя пароды дрэваў і хмызняку, у цэнтры — фантан. Перад галоўным уваходам — помнік двойчы Герою Савецкага Саюза С. І. Грыцаўцу.

У парку праводзяцца святы горада, гарадскія гулянні, дні моладзі, дзейнічаюць атракцыёны.

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
Катэгорыя:Баранавічы
Катэгорыя:Паркі Беларусі
Катэгорыя:З’явіліся ў 1948 годзе
Катэгорыя:1948 год у Беларусі
Яўгенія Іосіфаўна Юшко

**Яўгенія Іосіфаўна Юшко** (, в. Вялікія Жухавічы, Карэліцкі раён) — Герой Сацыялістычнай Працы (1966).

З 1949 года палявод, з 1956 звеннявая льнаводчага звяна калгаса «Перамога», з 1979 года кладаўшчык збожжасховішча калгаса імя Жалезняковіча Карэліцкага раёна.

Званне Героя прысвоена за поспехі ў павелічэнні вытворчасці і нарыхтовак ільну.

## Спасылкі 
*
Парк культуры і адпачынку імя М. Горкага (Барысаў)

**Парк культуры і адпачынку імя М. Горкага** — парк у г. Барысаў Мінскай вобласці Беларусі. Створаны ў 1928 годзе ў раёне прывакзальнай плошчы ў выніку пераўтварэння ляснога масіву ў лесапарк. Былі адкрыты бібліятэка, тыр, летні тэатр, спартыўныя і дзіцячыя пляцоўкі і інш. Тэрыторыя абмежавана праспектам Рэвалюцыі, вуліцамі Ленінскай і Паштовай.

Растуць дуб, хвоя, ліпа, каштан, клён, рабіна, бэз, акацыя. Парк прапаноўвае больш за 20 відаў культурных паслуг: канцэрты, дыскатэкі, кірмашы, тэатралізаваныя паказы, тэматычныя вечары, правядзенне дзён сямейнага адпачынку, абрадавых, спартыўных, прафесійных і іншых свят.

Дзейнічаюць аб'екты вольнага часу, сярод якіх зімні танцавальны клуб, летні павільён дзіцячых атракцыёнаў, спартыўны гарадок, студыя дэкаратыўна-прыкладнога мастацтва, ігравая зала, электрамабілі і інш.

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
Катэгорыя:Барысаў
Катэгорыя:Паркі Беларусі
Катэгорыя:З’явіліся ў 1928 годзе
Катэгорыя:1928 год у Беларусі
Анатоль Шумчанка

**Анатоль Шумчанка** (нарадзіўся , г. Мінск) — лідар прадпрымальнікаў, старшыня прадпрымальніцкага грамадскага аб'яднання «Перспектыва».

## Біяграфія 
Вучыўся ў ПТВ-222 гандлю, скончыў камерцыйны Міжнародны гуманітарна-эканамічны універсітэт.

У 22 гады быў прадаўцом на рынку «Дынама». Праз пэўны час сам стаў прадпрымальнікам.

На сённяшні час бізнэсу не мае, замаймаецца грамадскай дзейнасцю.

Гэтая арганізацыя была ўтварана ў верасні 2002 г. пасля масавых акцый пратэсту прадпрымальнікаў летам і восенню 2002 года, накіраваных супраць уціску з боку дзяржавы іх эканамічных правоў.

12 сакавіка 2003 года было зарэгістравана грамадскае аб'яднанне «Перспектыва», кіраўніком якой стаў А.Шумчанка.

17 лютага 2006 года аб'яднанне прайшло перарэгістрацыю.

1 студзеня 2005 г. ўвайшло ў сілу Пагадненне паміж Урадам Расійскай Федэрацыі і Урадам Рэспублікі Беларусь «Аб прынцыпах збірання ўскосных падаткаў пры экспарце і імпарце тавараў, выкананні работ, аказанні паслуг».

Праваабаронцы палічылі яго крымінальную справу палітычна матываванай.

31 сакавіка 2005 г. А. Шумчанка быў вызвалены з Мінскага следчага ізалятара паводле пастановы Мінскай пракуратуры, якая спыніла крымінальную справу супраць яго з прычыны «малой значнасці злачынства».

З 1 студзеня 2008 года ўвайшоў у дзеянне ўказ прэзідэнта № 760, паводле якога індывідуальныя прадпрымальнікі (ІП) былі пазбаўленыя права наймаць работнікаў не з ліку блізкіх сваякоў (ня больш за тры чалавекі). Гэты ўказ пакінуў без сродкаў да існавання вялікую колькасць людзей, якія займаліся ў сферы дробнага бізнэсу. Акрамя таго, ён закрануў і простых грамадзянаў.

Спробы прадпрымальніцкіх лідараў наладзіць з уладамі перамовы вынікаў не далі, індывідуальныя прадпрымальнікі выйшлі на вуліцы былі асуджаныя да розных тэрмінаў абмежавання волі. Усе яны былі прызнаныя палітвязнямі.

27 чэрвеня 2013 г. ў Мінску каля 12 гадзін супрацоўнікі міліцыі затрымалі А.Шумчанку і журналістаў, якія накіроўваліся ў гандлёвы цэнтр «Паркінг», дзе страйкавалі прадпрымальнікі. А.Шумчанка разам з прадпрымальнікамі планаваў перадаць патрабаванні дробнага бізнесу ў Дэпартамент прадпрымальніцтва Міністэрства эканомікі. Праз 2 гадзіны журналісты былі адпушчаны, на А.Шумчанку — складзены пратакол адміністрацыйнага правапарушэння — арганізацыя несанкцыянаванага масавага мерапрыемства, і ў гэты ж дзень суд Цэнтральнага раёна Мінска асудзіў яго на пяць сутак арышту.

За ўдзел у несанкцыянаваным мітынгу прадпрымальнікаў каля будынка Міністэрства падаткаў і збораў, які прайшоў 14 сакавіка 2016 года у Мінску А. Шумчанка пакараны штрафам у памеры 15 базавых велічынь (3 млн 150 тыс. рублёў).

Катэгорыя:Палітвязні Беларусі
Грузінскі тэатр оперы і балета імя Паліяшвілі

**Грузінскі тэатр оперы і балета імя Паліяшвілі** — тэатр оперы і балета горада Тбілісі, заснаваны ў 1851 годзе.

## Гісторыя 
11 кастрычніка 1874 года адбыўся пажар, які знішчыў будынак тэатра. Згарэлі касцюмы, дэкарацыі, інструмент і музычная бібліятэка. У выніку гэтага пажара некаторы час тэатр не дзейнічаў. Сучасны будынак тэатра пабудаваны ў 1896 годзе.

У 1937 годзе тэатру прысвоена імя З. Паліяшвілі. У тым жа годзе, пасля Дэкады грузінскага мастацтва ў Маскве, тэатр быў узнагароджаны ордэнам Леніна. З 1963 года тэатр мае статус акадэмічнага. У 1969 годзе адкрыты філіял тэатра ў Кутаісі.

## Спасылкі 
* Афіцыйны сайт

Катэгорыя:Оперныя тэатры
Катэгорыя:Тэатры Грузіі
Катэгорыя:Тбілісі
Альшэва (Мінск)

**Альшэ́ва** — колішняя вёска, з 1959 года ў складзе Мінска.

## Гісторыя 
Месцілася за 400 метраў на поўнач ад галоўнай брамы Кальварыі. У 1800 годзе фальварак, уласнасць расійскага прапаршчыка П. І. Мендзялеева. З 1934 года вёска ў Менскім раёне. У 1959 годзе ўключаная ў межы горада Мінска, Фрунзенскі раён. Ад назвы вёскі ўзнікла вуліца Альшэўская, пераназваная ў 1969 годзе ў вуліцу Альшэўскага. Вясковыя дамы былі знесеныя ў канцы 1960-х — пачатку 1970-х гадоў, калі там пачалося будаўніцтва шматпавярховых дамоў. Прыкладна на месцы вёскі цяпер месціцца будынак Выканаўчага камітэта Мінскага раёна і рог вуліц Альшэўскага і Бірузова.

У 2009 годзе сквер атрымаў назву Альшэўскі ў гонар вёскі. У 2017 годзе запланаваная станцыя Мінскага метрапалітэна атрымала назву Альшэўская.

## Зноскі 
## Літаратура 
* 
*
*
* 

Катэгорыя:Былыя населеныя пункты Мінскага раёна
Катэгорыя:Населеныя пункты, якія ўвайшлі ў склад Мінска
Уладзімір Аляксандравіч Валынскі

**Уладзі́мір Алякса́ндравіч Валы́нскі** ( — ) — савецкі партыйны дзеяч, член Сакратарыята ЦК КП(б)Б.

## Біяграфія 
У 1917—1918 гадах у Чырвонай гвардыі, пасля працаваў у рэдакцыі часопіса «Komunistas» ЦК Літоўскай КП.

У 1925 годзе працаваў адказным рэдактарам газеты «Звязда».

12 снежня 1925 года на I Пленуме ЦК КП(б)Б быў абраны членам Сакратарыята, адначасова загадваў Арганізацыйна-размеркавальным аддзелам ЦК КП(б)Б. Быў зняты з пасады на X з'ездзе КП(б)Б у студзені 1927 года.

З 1931 года працаваў 1-м сакратаром Істрынскага (Маскоўская вобласць) раённага камітэта УКП(б).

Арыштаваны 25 ліпеня 1937 года, расстраляны ў 1938 годзе.

Кандыдат у члены (1925—1926), член бюро ЦК КП(б)Б (1926—1927).

## Спасылкі 
* Справочник по истории Коммунистической партии и Советского Союза 1898 – 1991

Катэгорыя:Расстраляныя і пахаваныя на палігоне «Камунарка»
Катэгорыя:Сакратары ЦК КПБ
Катэгорыя:Члены бюро ЦК КПБ
Чурчхела

**Чурчхела** () — грузінскі нацыянальны ласунак. Гатуюць яе з нанізаных на нітку арэхаў у згушчаным мукой вінаградным соку.

Вызначаецца высокімі пажыўнымі ўласцівасцямі дзякуючы вялікай колькасці глюкозы і фруктозы (ад 30 да 52 %), раслінных тлушчаў, бялкоў, арганічных кіслот (1,1—2 %), азоцістых і фенольных рэчываў, вітамінаў.

## Прыгатаванне 
Складнікі для класічнай чурчхелы: на 1 л вінаграднага соку
* арэхаў 100 г
* мукі 100 г
* цукру 50 г

## Літаратура 
* Культура питания: Энцикл. справ. — 2-е изд. Беларус. Энцыкл.; Под ред. И. А. Чаховского; Редкол.: Е. В. Малашевич и др. — Мн.: БелЭн, 1993. — 541 с.: ил.

## Спасылкі 
Катэгорыя:Грузінская кухня
Хінкалі

**Хінкалі** (груз. ხინკალი) — нацыянальная страва грузінскай кухні, падобная да варэнікаў і пельменяў, адна з разнавіднасцяў кулінарных вырабаў з варанага цеста з начыннем з мяснога фаршу. Галоўнае, што адрознівае ад іншых страў такога выгляду — гэта тонкае цеста і булён унутры. Намінальна есці хінкалі трэба рукамі, каб не праткнуць цеста відэльцам і не страціць булён.

## Гл. таксама 
* Пельмені
* Манты

## Спасылкі 
Катэгорыя:Каўказская кухня
Катэгорыя:Грузінская кухня
Катэгорыя:Дамплінгі
Пельмені

**Пельмені** — кулінарныя вырабы з прэснага цеста з начынкай з сечанага мяса або рыбы, а таксама страва з адвараных пельменяў.

## Прыгатаванне 
Цеста для пельменяў гатуецца з мукі, яек і вады (радзей малака). Начынку класічных пельменяў робяць з ялавічыны, свініны і/або бараніны з даданнем розных спецый, цыбулі, часам часнаку, магчыма выкарыстанне таксама мяса мядзведзя, аленя, лася, гусака, рыбы, свінога сала, бульбы, капусты.

## Галерэя 

 Пельмени с мясом (неварёные).jpg|Пельмені з мясам невараныя
 PELMENY.jpg|Стадыі прыгатавання

## Гл. таксама 
* Варэнікі
* Хінкалі

## Спасылкі 
Катэгорыя:Руская кухня
Катэгорыя:Казахская кухня
Катэгорыя:Узбекская кухня
Катэгорыя:Комі кухня
Катэгорыя:Удмурцкая кухня
Катэгорыя:Дамплінгі
Іван Андрэевіч Стулаў

**Іва́н Андрэ́евіч Сту́лаў** (; , в. Шамбава, Валагодская губерня — , ) — савецкі партыйны і дзяржаўны дзеяч, першы сакратар Віцебскага абкама КП Беларусі (1938—1944).

## Біяграфія 
З 1920 года — у Чырвонай Арміі, з 1925 года — актывіст камсамола, з 1926 года — у УКП(б).

З ліпеня 1938 па ліпень 1944 года — 1-ы сакратар Віцебскага абласнога камітэта КПБ, у часы Вялікай Айчыннай Вайны — член Ваеннага Савета 4-й ударнай арміі. З кастрычніка 1944 па верасень 1945 года — кіраўнік транспартнага аддзела і намеснік сакратара ЦК КП(б)Б, пазней партыйны функцыянер ў Маскве, з 1954 года — на педагагічнай рабоце ў Маскве.

Абіраўся членам ЦК КПБ (1940—1949), дэпутатам Вярхоўнага Савета СССР.

## Літаратура 
* 
* 

## Спасылкі 
* Справочник по истории Коммунистической партии и Советского Союза 1898—1991
* 
* Стулов Иван Андреевич // Спецпраект Выдавецкага дома «Беларусь сегодня» і Нацыянальнага архіва Беларусі

Катэгорыя:Партызаны Вялікай Айчыннай вайны
Катэгорыя:Члены ЦК КПБ
Катэгорыя:Дэпутаты Вярхоўнага Савета СССР 1-га склікання
Катэгорыя:Дэлегаты XVIII з’езда УКП(б)
Катэгорыя:Палкоўнікі СССР
Катэгорыя:Нарадзіліся ва Усць-Кубінскім раёне
Сяргей Міхайлавіч Шабашоў

{{ДД
| імя                = Сяргей Міхайлавіч Шабашоў
| жанчына            = 
| выява              = Сяргей Міхайлавіч Шабашоў.jpg
| шырыня партрэта    = 150
| подпіс             =

| тытул              = Першы сакратар Віцебскага абласнога камітэта КПБ
| сцяг               = Symbol-hammer-and-sickle.svg
| перыядпачатак      = 21 ліпеня 1971
| перыядканец        = 13 кастрычніка 1983
| папярэднік         = Аляксандр Аксёнаў
| пераемнік          = Сяргей Кабяк
| прэм'ер-міністр    = 
| прэзідэнт          = 
| дата нараджэння    = 
| месца нараджэння   = в. Драгуны  Віцебскай вобласці
| дата смерці        = 
| месца смерці       = 
| нацыянальнасць     = 
| назва_палітычнай_арганізацыі = 
| партыя             = УКП(б) (1945)
| муж                = 
| жонка              = 
| сужэнец            = 
| дзеці              = 
| бацька             = 
| маці               = 
| род                = 
| род войскаў        = 
| званне             = 
| адукацыя           = Магілёўскі педагагічны інстытут (1956), ВПШ пры ЦК КПСС (1961)
| рэлігія            = 
| аўтограф           = 
| узнагароды         = { style="background:transparent"
       
-
       
}
}}
**Сярге́й Міха́йлавіч Шабашо́ў** (, в. Драгуны Лёзненскага раёна, Віцебская вобласць, Беларуская ССР — ) — савецкі партыйны і дзяржаўны дзеяч, першы сакратар Віцебскага абкама КП Беларусі (1971—1983).

## Біяграфія 
У 1956 годзе выдатна скончыў гістарычны факультэт Магілёўскага педінстытута, а ў 1961 годзе — ВПШ пры ЦК КПСС.

У Вялікую Айчынную вайну партызан брыгады імя А.Ф. Данукалава ў Віцебскай вобласці.

З 1944 года першы сакратар Лёзненскага, Віцебскага РК ЛКСМБ. У верасні 1950 года быў накіраваны на 9-месячныя курсы пры Цэнтральнай камсамольскай школе ў Маскве.

З 1956 года займае адказныя пасады — сакратара Кастрычніцкага РК КПБ г. Віцебска, Езярышчанскага, Кобрынскага РК КПБ. З 1962 года — начальнік Кобрынскага калгасна-саўгаснага праўлення Брэсцкай вобласці, сакратар Брэсцкага сельскага, з 1965 года Брэсцкага абкама КПБ. Працаваў загадчыкам аддзела прапаганды і агітацыі ЦК КПБ.

З 1971 года — першы сакратар Віцебскага абкама КПБ.

Абіраўся членам ЦК КПБ, дэпутатам Вярхоўнага Савета СССР (1971—1975) і Вярхоўнага Савета БССР ад рэспубліканскай арганізацыі ветэранаў вайны і працы.

## Узнагароды 
За баявыя і працоўныя заслугі перад Радзімай узнагароджаны ордэнамі Леніна, Кастрычніцкай Рэвалюцыі, Айчыннай вайны 1 і 2 ступені, трыма ордэнамі Працоўнага Чырвонага Сцяга, ордэнам «Знак Пашаны», шматлікімі медалямі.

Ганаровы грамадзянін г. Віцебска.

## Спасылкі 
* Государственные деятели 

Катэгорыя:Члены ЦК КПБ
Катэгорыя:Дэпутаты Вярхоўнага Савета БССР
Катэгорыя:Ганаровыя грамадзяне Віцебска
Катэгорыя:Сакратары Брэсцкага абкама КПБ
Катэгорыя:Першыя сакратары райкамаў КПБ
Катэгорыя:Дэпутаты Вярхоўнага Савета Рэспублікі Беларусь 12-га склікання
Васіль Іванавіч Матронін

{{Ваенны дзеяч
|імя = Васіль Іванавіч Матронін
|арыгінал імя =   
|дата нараджэння  =
|месца нараджэння = 
|дата смерці = 
|месца смерці = 
|выява =
|подпіс =
|мянушка =
|прыналежнасць = 
|гады службы = 1919—1944 (з перапынкам)
|званне = 
|род войскаў = пяхота
|пасада =
|частка =
|бітвы = Грамадзянская вайна ў Расіі,Баі на Халхін-Голе,Вялікая Айчынная вайна
|узнагароды = { style="background: transparent"
 
}
{ style="background: transparent"
 
-
 
}
|сувязі = 
|у адстаўцы =
}}

**Васіль Іванавіч Матронін** (1904—1944) — палкоўнік Рабоча-сялянскай Чырвонай Арміі, удзельнік Вялікай Айчыннай вайны, Герой Савецкага Саюза (1945).

## Біяграфія 
Васіль Матронін нарадзіўся 31 студзеня 1904 года ў сялі Папоўка (цяпер — Сенгілееўскі раён Ульянаўскай вобласці). Скончыў пачатковую школу. У 1919—1921 гадах праходзіў службу ў Рабоча-сялянскай Чырвонай Арміі, удзельнічаў у баях Грамадзянскай вайны. Дэмабілізаваўшыся, працаваў на рудні ў Паўночна-Асецінскай АССР. У 1925 годзе Матронін паўторна быў закліканы ў армію. У 1927 годзе ён скончыў Закаўказскую пяхотную школу, у 1935 годзе — Вышэйшую памежную школу НКУС СССР, у 1941 годзе — Ваенную акадэмію імя М. В. Фрунзэ. Удзельнічаў у баях на рацэ Халхін-Гол. З канца 1942 года — на франтах Вялікай Айчыннай вайны.

Да жніўня 1944 года палкоўнік Васіль Матронін камандаваў 73-й стралковай дывізіяй 29-га стралковага корпуса 48-й арміі 1-га Беларускага фронту. Вылучыўся падчас Беларускай аперацыі. 18 жніўня 1944 года дывізія Матроніна паспяхова прарвала нямецкую абарону і вызваліла горад Бельск Падляскі, знішчыўшы каля 1 пяхотнага палка, захапіўшы больш за 30 кулямётаў і 11 артылерыйскія гарматы, узяўшы ў палон каля 200 салдат і афіцэраў праціўніка.

Падчас Ломжа-Ружанскай наступальнай аперацыі пад кіраўніцтвам Матроніна дывізія 4 верасня 1944 года паспяхова пераправілася цераз Нараў і захапіла плацдарм на яго заходнім беразе. У той жа дзень у баі на плацдарме Матронін атрымаў смяротнае раненне аскепкам снарада.

Указам Прэзідыума Вярхоўнага Савета СССР ад 6 красавіка 1945 года за «ўзорнае выкананне баявых заданняў камандавання на фронце барацьбы з нямецкімі захопнікамі і выяўленыя пры гэтым адвагу і геройства» палкоўнік Васіль Матронін пасмяротна быў ганараваны высокім званнем Героя Савецкага Саюза. Быў таксама ўзнагароджаны дзвюма ордэнамі Леніна, дзвюма ордэнамі Чырвонага Сцяга, ордэнамі Суворава 3-й ступені і Айчыннай вайны 1-й ступені, побач медалёў.

## Памяць 
У гонар Матроніна названа вуліца ў Бікіне, названа памежзастава.

## Літаратура 
* 
* Навечно в строю. Книга 8. М.: Воениздат, 1985
* Пограничная служба России. Энциклопедия. Биографии. — Москва, 2008.

Катэгорыя:Удзельнікі Грамадзянскай вайны ў Расіі
Катэгорыя:Выпускнікі Тбіліскага вышэйшага артылерыйскага каманднага вучылішча
Катэгорыя:Удзельнікі баёў на Халхін-Голе
Катэгорыя:Камандзіры дывізій у Вялікай Айчыннай вайне
Катэгорыя:Загінулі ў баях Вялікай Айчыннай вайны
Катэгорыя:Пехацінцы Вялікай Айчыннай вайны
Катэгорыя:Нарадзіліся ва Ульянаўскай вобласці
Будзілава (Мінск)

**Будзі́лава** або **Будзі́лавічы**, таксама **Будзі́лаў** — колішняя вёска, з 1959 года ў складзе Мінска.

## Назва 
Назва паходзіць ад імя або вытворнага ад яго прозвішча Будзіла.

## Гісторыя 
Засценак Будзілава вядомы прынамсі з канца XVIII стагоддзя, у Менскім павеце Менскага ваяводства Вялікага Княства Літоўскага.

У выніку другога падзелу Рэчы Паспалітай 1793 года тэрыторыя апынулася ў складзе Расійскай імперыі, у Мінскім павеце Мінскай губерні. У 1800 годзе уласнасць мінскага Петрапаўлаўскага праваслаўнага манастыра. 

Пасля 1861 года ў Сеніцкай воласці Мінскага павета. Паводле перапісу 1908 года ўрочышча. Паводле перапісу 1917 года ваколіца.

З канца лютага 1918 года тэрыторыя акупаваная войскамі Германскай імперыі. 25 сакавіка 1918 года згодна з Трэцяй Устаўной граматай абвешчана часткай Беларускай Народнай Рэспублікі. У снежні 1918 года занята Чырвонай Арміяй, з 1 студзеня 1919 года ў адпаведнасці з пастановай І з’езда КП(б) Беларусі яна ўвайшла ў склад Савецкай Беларусі, з 27 лютага 1919 года — у ЛітБел ССР. У час польска-савецкай вайны ў жніўні 1919 — ліпені 1920 гадоў і ў кастрычніку 1920 года пад акупацыяй Польшчы (Мінская акруга ГУУЗ).

З 31 ліпеня 1920 года ў Беларускай ССР. З 1924 года вёска ў Самахвалавіцкім раёне Менскай акругі, з 1931 года ў адміністрацыйным падпарадкаванні Менскага гарадскога савета, з 1934 года ў Менскім раёне, Навадворскі сельсавет. У 1930-я гады былі рэпрэсаваны прынамсі 6 жыхароў вёскі. У 1939 годзе было 22 двары. 

У Другую сусветную вайну з канца чэрвеня 1941 года да пачатку ліпеня 1944 года пад акупацыяй Германіі.

У 1959 годзе ўключаная ў межы горада Мінска, Заводскі раён.

Месцілася абапал Магілёўскай шашы, дзе цяпер сустракаюцца Партызанскі праспект, вуліца Будзённага і Ванеева, месцяцца карпусы Беларускага дзяржаўнага эканамічнага ўніверсітэта. Пасля ўключэння ў склад горада галоўная вясковая вуліца атрымала назву Рагачоўская (ішла паралельна Партызанскаму праспекту на поўнач ад яго ад вуліцы Будзённага ва ўсходнім кірунку), іншыя — Рагачоўскім завулкам, траса якога супадала з цяперашняй вуліцай Ванеева ад Партызанскага праспекта на поўдзень ад яго; на месцы забудовы цяпер месцяцца навучальныя карпусы БДЭУ. У 1960-я — пачатку 1970-х вёска знесеная, пабудаваныя шматпавярховыя дамы і адміністрацыйныя будынкі, разбіты парк імя 50-годдзя Кастрычніка вакол стадыёна Трактар.

## Насельніцтва 
* 1800 год — 1 двор, 10 жыхароў
* 1897 год — 13 двароў, 84 жыхары
* 1908 год — 15 двароў, 87 жыхароў
* 1917 год — 25 двароў, 129 жыхароў (48 беларусаў, 71 паляк і 10 «іншых нацыянальнасцей»; былі графы для беларусаў, велікарусаў, украінцаў, палякаў і яўрэяў)

## Крыніцы 
## Літаратура 
* 
*
* 
* 
*
* 
* 
* 

Катэгорыя:Былыя населеныя пункты Мінскага раёна
Катэгорыя:Населеныя пункты, якія ўвайшлі ў склад Мінска
Алаізій Капелі

**Луіджы Капелі** (у старых рускіх крыніцах звычайна *Алаізій Капелли*, , ; 1776-1838) — італьянскі юрыст і філолаг, прафесар Пізанскага і Віленскага універсітэтаў.

## Біяграфія 
Родам з Пістоі. З 1797 па 1801 гады ён займаў кафедру грамадзянскага і кананічнага права ў Пізанскім універсітэце, пакінуўшы якую, займаў пасаду чыноўніка ў Фларэнцыі і Вальтэры. У 1804 годзе Капелі заняў кафедру грамадзянскага і крымінальнага права ў Віленскім універсітэце, пачынаючы з 1808 года выкладаў рускую мову і літаратуру (стаўшы першым прафесарам гэтых дысцыплін у рэгіёне), а з 1813 года — чытаў ва ўніверсітэце і Віленскай духоўнай семінарыі лекцыі па кананічным праве.

Лекцыі Алаізія Капелі, якія ён чытаў на лацінскай мове, адрозніваліся ліберальным характарам, чым прыцягвалі студэнтаў. Мітрапаліт Іосіф Сямашка распавядаў у сваіх нататках, што Капелі на лекцыях па кананічнаму праву «сістэматычна і з нейкай асалодай пераследваў самымі з'едлівымі сарказмамі злоўжывання рымскага духавенства, у асаблівасці багатых прэлатаў».

Алаізій Капелі двойчы быў дэканам факультэта славесных навук і прыгожых мастацтваў (1811-1817 і 1827-1832) і пасля закрыцця Віленскага ўніверсітэта выкладаў кананічнае права ў Віленскай рымска-каталіцкай акадэміі.

Пры вяртанні ў Італію ў 1838 годзе атрымаў у падарунак свой партрэт, адлітаграфаваны студэнтамі на ўласныя сродкі.

## Публікацыі 
Алаіза Капелі апублікаваў лекцыю аб крыніцах і падставах каталіцкага права і «Manuale juris canonici», а таксама некалькі кніг і брашур па грамадзянскім, крымінальным і кананічным праве на лацінскай і італьянскай мовах.

Акрамя правазнаўчых твораў апублікаваў таксама вершаванае прывітанне «На вяртанне Яго Імператарскай Вялікасці Аляксандра I з Парыжа» (; 1814) і лекцыю «Петрарка як паэт, філолаг і мараліст» (; 1816, у перакладзе з французскай на польскую). Перапісваўся са сваім земляком Себасцьяна Чампі.

## Літаратура 
* 
* 

Катэгорыя:Выкладчыкі Віленскага ўніверсітэта
Катэгорыя:Выкладчыкі Пізанскага ўніверсітэта
Катэгорыя:Выкладчыкі Віленскай духоўнай семінарыі
Андрай Пленкавіч

**А́ндрай Пле́нкавіч** (; нар. , ) — харвацкі юрыст, дыпламат і палітык. Дэпутат Еўрапейскага парламента, глава камітэта парламенцкага супрацоўніцтва паміж Украінай і ЕС (адначасова з’яўляецца намеснікам главы камітэта па замежных справах). З 19 кастрычніка 2016 года — прэм'ер-міністр Харватыі.

## Біяграфія 
Скончыў юрыдычны факультэт Заграбскага ўніверсітэта.

З 1993 года займае розныя пасады ў МЗС Харватыі. З 2002 года быў намеснікам главы афіцыйнага прадстаўніцтва Харватыі ў ЕС. Таксама займаў пасады намесніка пасла ў Францыі і дзяржсакратара па еўрапейскай інтэграцыі.

У 2011 годзе стаў членам Харвацкага сабара ад Харвацкай дэмакратычнай садружнасці, кансерватыўнай партыі, якая ўваходзіць у склад ЕНП. Пасля ўступлення Харватыі ў ЕС у 2013 годзе быў абраны ў Еўрапарламент.

## Спасылкі 
* Афіцыйны сайт
* Профіль на сайце Еўрапарламента

Катэгорыя:Выпускнікі Заграбскага ўніверсітэта
Катэгорыя:Дыпламаты Харватыі
Катэгорыя:Дэпутаты Еўрапарламента ад Харватыі
Катэгорыя:Кавалеры ўкраінскага ордэна «За заслугі» 3 ступені
Катэгорыя:Дзеючыя кіраўнікі дзяржаў
Катэгорыя:Прэм’ер-міністры Харватыі
Катэгорыя:Палітыкі XXI стагоддзя
Б’ярні Бенедыктсан (1908—1970)

**Б’ярні Бенедыктсан**,  ( — ) — прэм'ер-міністр Ісландыі з 14 лістапада 1963 да 10 ліпеня 1970.

## Біяграфія 
Стаў прафесарам юрыспрудэнцыі Універсітэта Ісландыі ў 24 гады.

У 1934 г. абраны ў гарадскі савет Рэйк’явіка, прадстаўляючы кансерватыўную Партыю незалежнасці, у 1940—1947 гг. — мэр Рэйк’явіка.

У 1947—1956 гг. — займаў розныя міністэрскія пасады, у тым ліку пасада міністра замежных спраў, стаў адным з ініцыятараў уступлення Ісландыі ў новаўтворанае НАТА ў 1949. У 1956 г. пасля фарміравання левага ўрада перайшоў у журналістыку.

У 1959 г. — міністр юстыцыі ў кааліцыйным урадзе Оўлавюра Торса, сфарміраваным Партыяй незалежнасці і сацыял-дэмакратамі, у 1961 г. абраны старшынёй Партыі незалежнасці, з 1963 г. — прэм’ер-міністр Ісландыі.

Трагічна загінуў пры пажары на ўрадавай дачы ў Тынгвеліры.

## Спасылкі 
Катэгорыя:Прэм’ер-міністры Ісландыі
Катэгорыя:Міністры замежных спраў Ісландыі
Іван Паўлавіч Лісін

{{Ваенны дзеяч
|імя = Іван Паўлавіч Лісін
|арыгінал імя =   
|дата нараджэння  = 10.3.1914
|месца нараджэння = 
|дата смерці = 7.7.1944
|месца смерці = 
|выява = 
|подпіс =
|мянушка =
|прыналежнасць = 
|гады службы = 1941—1944
|званне = 
|род войскаў = пяхота
|пасада =
|частка =
|бітвы = Вялікая Айчынная вайна
|узнагароды = { style="background: transparent"
 
}
{ style="background: transparent"
 
}
|сувязі = 
|у адстаўцы =
}}

**Іван Паўлавіч Лісін** (1914—1944) — малодшы лейтэнант Рабоча-сялянскай Чырвонай Арміі, удзельнік Вялікай Айчыннай вайны, Герой Савецкага Саюза (1943).

## Біяграфія 
Іван Лісін нарадзіўся 10 сакавіка 1914 года ў вёсцы Мала-Нікольскай Артынскай воласці Тарскога павета Табольскай губерні. З сялян. Пасля заканчэння чатырох класаў школы працаваў у калгасе, затым на маслазаводзе. У 1937 годзе пераехаў у Амурскую вобласць, працаваў лесасекам. У ліпені 1941 года Лісін быў прызваны на службу ў Рабоча-сялянскую Чырвоную Армію. З лютага 1942 года — на франтах Вялікай Айчыннай вайны.

Да кастрычніка 1943 года сяржант Іван Лісін быў наводчыкам кулямёта 685-га стралковага палка 193-й стралковай дывізіі 65-й арміі Цэнтральнага фронту. Вылучыўся ў бітвы за Дняпро. 15 кастрычніка 1943 года Лісін з пяццю таварышамі пераправіўся цераз Дняпро ў раёне пасёлка Лоеў Лоеўскага раёна Гомельскай вобласці Беларускай ССР і прыняў актыўны ўдзел у баях за захоп і ўтрыманне плацдарму на яго заходнім беразе, спрыяўшы паспяховай пераправе асноўных сіл палка.

Быў таксама ўзнагароджаны ордэнам Чырвонай Зоркі.

## Памяць 
У гонар Лісіна названы вуліцы ў Баранавічах і Свабодным, пасёлку Мурамцава, а таксама ўстаноўлены бюст і названа вуліца на станцыі «Талдан».

## Літаратура 
* 
* Днепр — река героев. Киев, 1983
* Навечно в сердце народном. 3-е изд., доп. и испр. Минск, 1984
* *Сергиенко А. М.* Амурцы — Герои Великой Отечественной. — Благовещенск, 1970
* *Шлевко Г. М.* Ради жизни на земле. — Омск, 1972

Катэгорыя:Удзельнікі бітвы за Дняпро
Катэгорыя:Загінулі ў баях Вялікай Айчыннай вайны
Катэгорыя:Пехацінцы Вялікай Айчыннай вайны
Катэгорыя:Нарадзіліся ў Омскай вобласці
Катэгорыя:Малодшыя лейтэнанты СССР
Зыль

**Зыль** — прозвішча.

## Вядомыя носьбіты 
* Васіль Канстанцінавіч Зыль (1902—1973) — Герой Савецкага Саюза
* Пётр Уладзіміравіч Зыль (нар. 1994) — беларускі футбаліст
Біятыт

**Біяты́т** — мінерал з групы слюд, жалезіста-магнезіяльная слюда групы ліставых сілікатаў K(Mg, Fe)3Si3AlO10 (OH, F)2. Утрымлівае шмат дамешкаў (Ti, Na, Li, Mn, Ba, Sr, Ce). Назва мінерала паходзіць ад прозвішча французскага вучонага Ж. Б. Біо ().

Малекулярная маса 433,53. Крышталі таблітчастыя. Колер ад чарнавата-бурага да бура-зялёнага ў тонкіх лісточках. Бляск шкляны. Мінерал гнуткі. Цвёрдасць 2—3 па шкале Моаса. Шчыльнасць 2800—3300 кг/м³. Пародаўтваральны мінерал вывергнутых і некаторых метамарфічных горных парод. У выніку працяглага хімічнага выветрывання біятыт цалкам раскладаецца, утвараючы гідравокісы жалеза і гліністыя мінералы. Цалкам раскладаецца ў канцэнтраванай сернай кіслаце.

## Радовішчы 
Радовішчы крышталічнага біятыту знойдзены на Урале, у Францыі, Германіі, Канадзе, Танзаніі. Буйныя ліставатыя агрэгаты вядомыя ў Нарвегіі.

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
* Биотит // КаталогМинералов. RU
* Biotite Mineral Data // Mineralogy Database
* 

Катэгорыя:Сілікаты (мінералы)
Катэгорыя:Пародаўтваральныя мінералы
Катэгорыя:Мінералы алюмінію
Катэгорыя:Мінералы калію
Катэгорыя:Мінералы жалеза
Катэгорыя:Мінералы магнію