open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Пачаевіцкі сельсавет

**Пачае́віцкі сельсавет** — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Чашніцкага раёна Віцебскай вобласці Беларусі. Адміністрацыйны цэнтр — вёска Пачаевічы.

Утвораны 20 жніўня 1924 года ў складзе Чашніцкага раёна Віцебскай акругі БССР. Пасля скасавання акруговай сістэмы 26 ліпеня 1930 года ў Чашніцкім раёне БССР, з 21 чэрвеня 1935 года — Лепельскай акругі, з 20 лютага 1938 года — Віцебскай вобласці. 16 ліпеня 1954 года да сельсавета далучана тэрыторыя скасаванага Гільскага сельсавета. 1 красавіка 1960 года да сельсавета далучана частка скасаванага Старасельскага сельсавета (7 населеных пунктаў: вёскі Барок, Восава, Жучкі, Зялезькі, Камянец, Мялешкавічы і Слабодка), таксама ў склад сельсавета з Лукомльскага сельсавета перададзены 6 населеных пунктаў (Граеўшчына, Карнілаўка, Кругліца, Паршчэўшчына, Ротніца і Рудніца). З 25 снежня 1962 года сельсавет у складзе Бешанковіцкага раёна. 17 ліпеня 1964 года ў склад Лукомльскага сельсавета перададзены 13 населеных пунктаў (Барок, Восава, Граеўшчына, Жучкі, Зялезькі, Камянец, Карнілаўка, Кругліца, Мялешкавічы, Паршчэўшчына, Ротніца, Рудніца і Слабодка). З 6 студзеня 1965 года сельсавет у складзе адноўленага Чашніцкага раёна. На 1 студзеня 1974 года ў склад сельсавета ўваходзілі 23 населеныя пункты. 16 кастрычніка 1989 года ў склад сельсавета з Празямлянскага сельсавета перададзены 2 населеныя пункты (вёскі Доўжыца і Руць). 8 красавіка 2004 года скасаваны, тэрыторыя далучана да Альшанскага (12 населеных пунктаў: вёскі Дуброва, Дубровіцы, Дуброўкі, Закур’е, Калмакі, Лыскі, Навасёлкі, Неўгадава, Пачаевічы, Прыдвор’е, Слідцы і пасёлак Чырвоная Раніца), Новазаранскага (8 населеных пунктаў: вёскі Андрыянава, Баліна, Гілі, Кушняроўка, Маскоўская Гара, Плаўнік, Сарочына і Тураўшчына) і Празямлянскага (2 населеныя пункты: вёскі Доўжыца і Руць) сельсаветаў.

На момант скасавання ў склад сельсавета ўваходзілі 22 населеныя пункты.

## Крыніцы 
## Літаратура 
* Административно-территориальное устройство БССР: справочник: в 2 т. / Главное архивное управление при Совете Министров БССР, Институт философии и права Академии наук БССР. — Минск: «Беларусь», 1985―1987.
* Административно-территориальное устройство Республики Беларусь (1981—2010 гг.): справочник. — Минск: БелНИИДАД, 2012. — 172 с.

Катэгорыя:Былыя сельсаветы Чашніцкага раёна
Катэгорыя:Былыя сельсаветы Бешанковіцкага раёна
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, утвораныя ў 1924 годзе
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, скасаваныя ў 2004 годзе
Васіль Міхайлавіч Аляксееў (філолаг)

**Васіль Міхайлавіч Аляксееў** (; 2 (14) студзеня 1881,  — , ) — рускі савецкі філолаг-кітаіст, нумізмат, перакладчык кітайскай класічнай літаратуры (усяго за сваё жыццё акад. В. М. Аляксееў пераклаў каля тысячы кітайскіх класічных твораў больш за 230 аўтараў). Сапраўдны член АН СССР (12.01.1929, член-карэспандэнт з 01.12.1923). Дзядзька гісторыка Ю. Г. Аляксеева.

Падрыхтаваў першыя пераклады з кітайскай мовы на беларускую. У Нашай ніве ў 1910 годзе надрукаваны дзве казкі. Падпісана месца: Карльсбэрг.

## Літаратура 
* Санкт-Петербург. Петроград. Ленинград: Энциклопедический справочник / Ред. коллегия: Белова Л. Н., Булдаков Г. Н., Дегтярев А. Я. и др. — М.: научное издательство «Большая Российская Энциклопедия». 1992. — 687 с.; ил. — ISBN 5-85270-037-1

Катэгорыя:Літаратуразнаўцы Расійскай імперыі
Катэгорыя:Літаратуразнаўцы СССР
Катэгорыя:Усходазнаўцы СССР
Катэгорыя:Перакладчыкі Расійскай імперыі
Катэгорыя:Перакладчыкі СССР
Катэгорыя:Перакладчыкі на беларускую мову
Катэгорыя:Перакладчыкі паэзіі на рускую мову
Катэгорыя:Перакладчыкі з кітайскай мовы
Катэгорыя:Нумізматы
Катэгорыя:Ахвяры барацьбы з касмапалітызмам
Катэгорыя:Удзельнікі савецка-японскай вайны
Цела (фільм, 2015)

«**Цела**» () — мастацкі фільм 2015 года рэжысёркі Малгажаты Шумоўскай.

## Сюжэт 
Польшча, нашыя дні. Перапляліся гісторыі крымінальнага пракурора, яго дачкі, якая хварэе анарэксіяй, і яе тэрапеўта, якая сцвярджае, што яна можа мець зносіны з мёртвымі. Тры прынцыпова розныя падыходы да разумення цела і душы.

## Узнагароды 
Паводле інфармацыі сайта «*Internet Movie Database*» фільм быў адзначаны 16 кінаўзнагародамі і яшчэ 11 намінацыямі.

## Зноскі 
## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Фільмы-драмы 2015 года
Катэгорыя:Фільмы Польшчы 2015 года
Катэгорыя:Фільмы-драмы Польшчы
Катэгорыя:Фільмы на польскай мове
Катэгорыя:Фільмы Малгажаты Шумоўскай
Катэгорыя:Фільмы — лаўрэаты Польскай кінапрэміі «Арлы»
Марыэта Сяргееўна Шагінян

**Марыэта Сяргееўна Шагінян** (21 сакавіка [2 красавіка] 1888,  — , там жа) — савецкая пісьменніца армянскага паходжання, паэтэса і празаік, мастацтвазнаўца, журналіст, гістарыёграф.

Герой Сацыялістычнай Працы (1976), член-карэспандэнт Акадэміі навук Армянскай ССР. Лаўрэат Сталінскай прэміі трэцяй ступені (1951) і Ленінскай прэміі (1972).

Катэгорыя:Асобы на марках
Катэгорыя:Пісьменнікі СССР
Катэгорыя:Журналісты СССР
Катэгорыя:Мастацтвазнаўцы СССР
Малгажата Шумоўска

**Малгажата Шумоўска** (, нар. ) — польская кінарэжысёрка, сцэнарыстка і прадзюсарка. Была ўганаравана некалькімi міжнароднымi ўзнагародамi, у тым ліку прэміяй «Тэдзі» за стужку «У імя» на Берлінскім кінафестывалi і «Сярэбраным Леапардам» на кінафестывалi ў Лакарна за карціну «33 сцэны з жыцця». Была двойчы намінавана на Еўрапейскую кінапрэмію за фільмы «Шчаслівы чалавек» і «Замежнік». З’яўляецца лаўрэатам многіх прэстыжных прэмій у Польшчы. Яе карціна «Адкрыццi» з Жульет Бінош і Анаіс Дэмусцье выйшла ў пракат больш чым у 40 краінах.

## Выбраная фільмаграфія 
* 2015 — Цела
* 2020 — Снегу больш не будзе
Нані Марэці

**Джавані (Нані) Марэці** (, нар. ) — італьянскі кінарэжысёр, прадзюсар і акцёр, лаўрэат мноства нацыянальных і міжнародных кінапрэмій, уключаючы чатыры прэміі «Давiд дзі Данатэла», дзесяць прэмій «Сярэбраная стужка», «Залатую пальмавую галіну» (за фільм «Пакой сына» (2001) і прыз за найлепшую рэжысуру Канскага кінафестывалю (за фільм «Дарагі дзённік», 1993). Першая прафесійная карціна Марэці «Гэта бомба» з’явілася ў 1978 годзе. Яна прынесла рэжысёру вядомасць у Італіі і была ўключана ў конкурс Канскага МКФ. Яшчэ адзін фільм рэжысёра «Залатыя мроі» (1981) заваяваў «Сярэбранага льва» ў Венецыі, а «Імша скончана» (1985) ганаравалася «Сярэбраным мядзведзем» на МКФ у Берліне.

## Фільмаграфія 
* 1978 — Гэта бомба
* 1981 — Залатыя мроі
* 1984 — Бьянка
* 1985 — Імша скончана
* 1993 — Дарагі дзённік
* 1998 — Красавік
* 2001 — Пакой сына
* 2006 — Кайман
* 2011 — У нас ёсть папа!
* 2015 — Мая маці
Мустанг (фільм, 2015)

**«Мустанг»** () — мастацкі фільм 2015 года рэжысёркі Дэніз Гамзе Эргювен.

## Сюжэт 
У вёсцы на поўначы Турцыі пяць сясцёр-падлеткаў вяртаюцца са школы, бесклапотна фліртуючы з хлапчукамі. Кансерватыўныя выхавальнікі лічаць гэтыя нявінныя забавы недапушчальнымі і сур’езна бяруцца за выхаванне дзяўчат. Жыццё юных сясцёр крута змяняецца: хата робіцца турмой, школу замяняюць урокі хатняй гаспадаркі, пачынаюцца прыгатаванні да прымусовых вяселляў. Але жыццялюбныя дзяўчаты не збіраюцца мірыцца з традыцыямі, якія абмяжоўваюць іх свабоду.

## Узнагароды 
Паводле інфармацыі сайта «*Internet Movie Database*» фільм быў адзначаны 46 кінаўзнагародамі і яшчэ 63 намінацыямі.

## Заўвагі 
## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Фільмы-драмы 2015 года
Катэгорыя:Фільмы Францыі 2015 года
Катэгорыя:Фільмы Германіі 2015 года
Катэгорыя:Фільмы-драмы Турцыі
Катэгорыя:Фільмы-драмы Францыі
Катэгорыя:Фільмы-драмы Германіі
Катэгорыя:Фільмы-драмы Катара
Катэгорыя:Фільмы на турэцкай мове
Катэгорыя:Фільмы Дэніз Гамзе Эргювен
Павел Васільевіч Афанасьеў

**Па́вел Васі́льевіч Афана́сьеў** (, в. Сіста-Палкіна, Пецяргофскі павет, Санкт-Пецярбургская губерня — ) — беларускі савецкі дзяржаўны і палітычны дзеяч, міністр сувязі БССР (1955—1980).

## Біяграфія 
Нарадзіўся 1 кастрычніка 1910 года ў в. Сіста-Палкіна Пецяргофскага павета Санкт-Пецярбургскай губерні (цяпер Ленінградская вобласць Расіі).

Працоўную дзейнасць пачаў у 1929 годзе манцёрам, станцыйным механікам Базавай тэлефоннай станцыі Галоўваенпорта ў г. Кранштаце.

У 1937 годзе скончыў Ленінградскі электратэхнічны інстытут сувязі. З 1937 года працаваў у Наркамаце сувязі СССР, з 1942 года — у Вялікабрытаніі, спачатку інжынер, пасля галоўны інжынер у гандлёвым прадстаўніцтве СССР па прыёмцы абсталявання сувязі. З лютага 1946 па кастрычнік 1948 года працаваў галоўным інжынерам Цэнтральнага упраўлення магістральных сувязей Мінсувязі СССР. З 1948 па 1955 год працаваў начальнікам Галоўнага упраўлення міжгародняй тэлефоннай сувязі Мінсувязі СССР.

З 11 лютага 1955 па 22 студзеня 1980 года — Міністр сувязі БССР.

Абіраўся дэпутатам Вярхоўнага Савета БССР (1959—1975), член ЦК КПБ (1960—1966).

Памёр 13 верасня 1987 года. Пахаваны ў Мінску.

## Узнагароды 
* ордэн «Знак Пашаны» (1943),
* ганаровая грамата Вярхоўнага Савета БССР (1960),
* ордэн Леніна (1966),
* ганаровае званне «Заслужаны сувязіст БССР» (1966),
* значок «Ганаровы радыст» (1969),
* медаль «За доблесную працу» (1970),
* ордэн Кастрычніцкай рэвалюцыі (1971),
* званне «Майстар сувязі» (1978).

## Спасылкі 
* Старонка на сайце Міністэрства сувязі і інфарматызацыі 

Катэгорыя:Дэпутаты Вярхоўнага Савета БССР 5-га склікання
Катэгорыя:Дэпутаты Вярхоўнага Савета БССР 6-га склікання
Катэгорыя:Дэпутаты Вярхоўнага Савета БССР 7-га склікання
Катэгорыя:Дэпутаты Вярхоўнага Савета БССР 8-га склікання
Катэгорыя:Дэпутаты Вярхоўнага Савета БССР 9-га склікання
Катэгорыя:Міністры сувязі БССР
Катэгорыя:Заслужаныя сувязісты Беларускай ССР
Катэгорыя:Члены ЦК КПБ
Катэгорыя:Нарадзіліся ў Санкт-Пецярбургскай губерні
Катэгорыя:Нарадзіліся ў Ленінградскай вобласці
Ілья Пятровіч Капалін

**Ілья Пятровіч Капалін** (; , Маскоўская губерня — , ) — савецкі кінарэжысёр-дакументаліст, сцэнарыст, педагог, начальнік франтавой кінагрупы ў гады Вялікай Айчыннай вайны. Народны артыст СССР (1968), лаўрэат шасці Сталінскіх прэмій (1941, 1942, 1946, 1948, 1949, 1951).

## Біяграфія 
Нарадзіўся ў сялянскай сям’і ў вёсцы Паўлаўскае (цяпер — Істрынскі раён, Маскоўская вобласць). З 1913 па 1915 год быў вучнем краўца, у 1915—1916 гадах працаваў на фабрыцы Папова. У 1917—1918 гадах — дапаможны працоўны Дзедаўскай прадзільна-ткацкай фабрыкі. У 1918—1920 гадах — сакратар зямельнага аддзела ў Ерамееўскім валасным савеце. З лютага 1920 года па чэрвень 1924 — у РСЧА. У 1922 годзе скончыў Петраградскую школу авіятэхнікаў. У 1924—1927 гадах вучыўся ў Маскоўскім механічным інстытуце імя М. В. Ламаносава (цяпер Маскоўскі політэхнічны ўніверсітэт). З чэрвеня 1924 г. па люты 1925 г. — сакратар аўтапададдзела Маскоўскай камунальнай гаспадаркі.

З лютага 1925 года — памочнік рэжысёра, асістэнт рэжысёра, рэдактар-стажор кінафабрыкі «Культкіно», з 1926 — рэжысёр Маскоўскай кінафабрыкі «Саўкіно». Быў вучнем Дзігі Вертава. Уваходзіў у арганізаваную Д. Вертавым групу аднадумцаў, якая назвала сябе «кінакамі». Першую самастойную працу — дакументальны фільм «Памяці правадыра» зняў у 1927 годзе да трэцяй гадавіны смерці У. І. Леніна. З 1932 года — рэжысёр Маскоўскай кінафабрыкі «Саюзкінахроніка» (Маскоўская студыя кінахронікі — з 1936 года).

З ліпеня 1941 да студзеня 1942 года — намеснік начальніка «Галоўкінахронікі» па кіраўніцтве франтавымі кінагрупамі, пры гэтым працягваў працу рэжысёра ЦСДФ. Большасць ваенных карцін былі мантажныя, рэжысёрам рэдка дазвалялася выязджаць на фронт. Праца над карцінай «Разгром нямецкіх войскаў пад Масквой» праходзіла ў сціслыя тэрміны, мантаваць даводзілася і днём і ноччу, для чаго даводзілася падоўгу жыць у паўпадвальным памяшканні студыі, пераўтворанага ў казарму.

Атрымаў шырокую вядомасць пасля паказу ў 1942 годзе ў ЗША «Разгрому нямецкіх войскаў пад Масквой», у амерыканскай рэдакцыі — «Moscow Strikes Back».

Аўтар фільмаў пра засваенне цалінных земляў, першы палёт чалавека ў космас, гісторыі СССР. Рэжысёр кінаперыядыкі студыі: «Вялікабрытанія ў дні вайны», «Замежная кінахроніка», «Да падзей у Абісініі», «Да падзей у Іспаніі», «На абарону роднай Масквы», «Навіны дня», «Па Савецкім Саюзе», «Сацыялістычная вёска», «Саюзкіначасопіс», «СССР сёння».
Чэмпіянат Беларусі па пляжным футболе 2016

**Чэмпіянат Беларусі па пляжным футболе 2016** — 9-ы штогадовы чэмпіянат у Беларусі па пляжным футболе.

## Турнірная табліца 
## Спасылкі 
* Чемпионат Беларуси среди мужчин 2016

2016
Катэгорыя:Спорт у Беларусі ў 2016 годзе
Дэніз Гамзе Эргювен

**Дэніз Гамзе Эргювен** (, нар. , ) — турэцка-французская рэжысёрка.

Нарадзілася ў Анкары. Атрымала ступень магістра па гісторыі ў Яганэсбургу, а потым вывучала кінематаграфію ў французскай кінашколе la Femis. Яе дыпломная праца «Кропля вады» была абрана для паказаў на шматлікіх фестывалях, уключаючы конкурс студэнцкіх прац на Канскім МКФ і МКФ у Лакарна, дзе ганаравалася прызам. Сцэнарый першага поўнаметражнага фільма Дэніз напісала супольна з Аліс Вінакур. У 2014 годзе карціна была знята, а ў 2015 была запрошана ў паралельны конкурс прэстыжнай секцыi «Двухтыднёвік рэжысёраў» Канскага МКФ.

## Выбраная фільмаграфія 
* 2015 — Мустанг

Катэгорыя:Кінарэжысёры Францыі
Amazon Kindle

**Amazon Kindle** — серыя прылад для чытання электронных кніг, якая выпускаецца кампаніяй Amazon. Карістальнікі прылад могуць рабіць пакупкі, загружаць, праглядаць і чытаць электронныя кнігі, газеты, часопісы, блогі і іншыя лічбавыя медыяданыя праз бесправадную сетку. Апаратная платформа, распрацаваная кампаніяй Amazon.com, даччынай Lab126, пачыналася як адна прылада, але зараз уключае ў сябе цэлы рад мадэляў: «Kindle», «Kindle 2», «Kindle 3» (зараз «Kindle Keyboard»), «Kindle 4» і «Kindle DX», «Kindle 4 touch», «Kindle 5» і «Kindle Paperwhite», а таксама праграмы «Kindle for PC», «Kindle for iPhone», «Kindle for Mac», «Kindle for Android» і «Kindle for BlackBerry».
 
Прылады Kindle маюць дысплеі на аснове тэхналогіі электронннага чарніла (E-Ink) — апошняе пакаленне (шостае) апрацоўвае 16 градацый рада для імітацыі чытання на паперы пры мінімальным энергаспажыванні. Kindle можа выкарыстоўвацца без персанальнага камп’ютара. Прылада дае доступ да сеткі Інтэрнэт.
 
Канкурэнцыю Kindle складаюць іншыя прылады на аснове электроннай паперы: Sony Reader, Barnes & Noble Nook, PocketBook Reader, iRex iLiad і іншыя.
 
Прашыўкі прылад Kindle заснаваны на ядры Linux для платформы ARM.

## Крытыка 
Amazon мае магчымасць па сваім меркаванні выдаляць кнігі, купленыя непасрэдна ў Amazon. Так, напрыклад, былі выдалены раманы Джорджа Оруэла «Скотны двор» і «1984», на распаўсюд якіх кампанія не мела правоў (грошы вярнулі пакупнікам).

## У культуры 
Вакол гаджэта Kindle (мяркуючы па ўсім, Kindle 2) развіваецца сюжэт апавядання Стывена Кінга «Ур» («Ur»).

Катэгорыя:Amazon.com
Замацкі сельсавет

**За́мацкі сельсавет** — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Чашніцкага раёна Віцебскай вобласці. Цэнтр — вёска Бельнякі.

Утвораны 20 жніўня 1924 года ў складзе Чарэйскага раёна Барысаўскай акругі БССР. Цэнтр — вёска Замачак. З 9 чэрвеня 1927 года ў складзе Аршанскай акругі. Пасля скасавання акруговай сістэмы 26 ліпеня 1930 года ў Чарэйскім раёне БССР. З 8 ліпеня 1931 года ў складзе Чашніцкага раёна БССР, з 21 чэрвеня 1935 года — Лепельскай акругі. У 1935 годзе цэнтр сельсавета перанесены ў вёску Бельнякі. З 20 лютага 1938 года ў складзе Віцебскай вобласці. 16 ліпеня 1954 года скасаваны, тэрыторыя ўвайшла ў склад новаўтворанага Старасельскага сельсавета.

## Крыніцы 
## Літаратура 
* Административно-территориальное устройство БССР: справочник: в 2 т. / Главное архивное управление при Совете Министров БССР, Институт философии и права Академии наук БССР. — Минск: «Беларусь», 1985―1987.

Катэгорыя:Былыя сельсаветы Чашніцкага раёна
Катэгорыя:Былыя сельсаветы Чарэйскага раёна
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, утвораныя ў 1924 годзе
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, скасаваныя ў 1954 годзе
Рэкламны шчыт

thumb|right|Рэкламны шчыт
**Рэкламны шчыт** (інакш: *шчыт* ці *білборд* ад англійскага слова *Billboard*) — вялікі шчыт, размешчаны на будынках або на адмысловых, прыстасаваных для гэтага слупах. На ім размяшчаюцца рэкламныя матэрыялы. Рэкламныя шчыты часта абсталяваныя асвятленнем.

## Беларусь 
У 2012 годзе УП «Мінскрэклама» было адзіным у сталіцы выдаўцом пашпартоў знешняй рэкламы паводле Палажэння, зацверджанага Пастановай Савета міністраў Беларусі, і аформіла за год звыш 7000 такіх пашпартоў. На 2013 год у Мінску налічвалася звыш 20 000 рэкламных палёў, на якіх працавала звыш 40 прадпрыемстваў знешняй рэкламы.

## Спасылкі 
Катэгорыя:Рэклама
Старасельскі сельсавет (Чашніцкі раён)

**Старасе́льскі сельсавет** — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Чашніцкага раёна Віцебскай вобласці. Цэнтр — вёска Стараселле.

Утвораны 16 ліпеня 1954 года ў складзе Чашніцкага раёна Віцебскай вобласці БССР шляхам аб’яднання тэрыторыі скасаваных Вяцерскага і Замацкага сельсаветаў. 16 верасня 1957 года ў склад Слідчанскага сельсавета перададзены 5 населеных пунктаў (Асяродкі, Бараўцы, Жукі, Коравічы і Ракаўшчына). 10 мая 1958 года ў склад Чарэйскага сельсавета перададзены 3 населеныя пункты (Бельнякі, Замачак і Сабалі). 1 красавіка 1960 года скасаваны, тэрыторыя далучана да Лазукоўскага (14 населеных пунктаў: вёскі Аўсянікі, Баркі, Блажэўшчына, Вялікія Ліпавічы, Вятны, Вяцера, Вяціцераўка, Горы, Гразіна, Кавельшчына, Малыя Ліпавічы, Навіны, Стараселле і пасёлак Вяцера) і Пачаевіцкага (7 населеных пунктаў: вёскі Барок, Восава, Жучкі, Зялезькі, Камянец, Мялешкавічы і Слабодка) сельсаветаў.

На момант скасавання ў склад сельсавета ўваходзіў 21 населены пункт.

## Крыніцы 
## Літаратура 
* Административно-территориальное устройство БССР: справочник: в 2 т. / С.Д. Гриневич и др. — Главное архивное управление при Совете Министров БССР, Институт философии и права Академии наук БССР. — Т. 2: (1944―1980 гг.). — Минск: «Беларусь», 1987. — 283 с.

Катэгорыя:Былыя сельсаветы Чашніцкага раёна
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, утвораныя ў 1954 годзе
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, скасаваныя ў 1960 годзе
Фернанда Вергес Альсага

**Фернанда Вергес Альсага** (; нар. , г. Саламанка, Іспані) — рымска-каталіцкі іерарх, арцыбіскуп. Старшыня Папскай камісіі па справах Дзяржавы Ватыкан і Старшыня ватыканскага Губернатарата. Належыць да Кангрэгацыі Легіянераў Хрыста.

## Біяграфія 
Пачаў працаваць у Святым Пасадзе 1 жніўня 1972 года: напачатку ў Кангрэгацыі інстытутаў кансэкраванага жыцця, а потым, у красавіку 1984 года, у Папскай радзе па справах свецкіх. У чэрвені 2004 года ён узначаліў адну з секцый Аддзела інтэрнэту Святога Пасаду, а 10 студзеня 2008 года быў прызначаны кіраўніком Ватыканскай дырэкцыі па электрасувязі — адной з некалькіх устаноў, што працуюць пры Губернатараце.

30 жніўня 2013 года Папа Францішак прызначыў Генеральным сакратаром Губернатарата Дзяржавы Ватыкан, а 15 кастрычніка ўзвёў у сан біскупа.

У верасні 2021 года Папа Францішак прызначыў яго новым кіраўніком Губернатарату Дзяржавы Ватыкан.

Катэгорыя:Епіскапы Італіі
Эндру Хэйг

**Эндру Хэйг** ( (); ) — брытанскі рэжысёр, сцэнарыст і прадзюсар.

Працаваў асістэнтам па мантажы на фільмах «Гладыятар» і «Падзенне „Чорнага ястраба“». Потым дэбютаваў як сцэнарыст і рэжысёр з кароткаметражным фільмам «Нафта». У 2009 годзе зняў першы поўнаметражны фільм «Грэк Піт».

Прэм’ера яго фільма «Уік-энд» адбылася на фестывалі «Да поўдня праз паўднёвы ўсход». Карціна атрымала прыз глядацкіх сімпатый «Новы погляд», пасля выйшла ў сусветны пракат. Эндру атрымаў Прэмію Лонданскага кола кінакрытыкаў за найлепшы рэжысёрскі прарыў.

Выканаўчы прадзюсар серыяла «У пошуку» на тэлеканале HBO.

## Крыніцы
45 гадоў

«**45 гадоў**» () — мастацкі фільм 2015 года рэжысёра Эндру Хэя.

## Сюжэт 
Застаецца ўсяго тыдзень да сорак пятай гадавiны вяселля Кейт Мерсэр. Падрыхтоўка да свята ідзе сваім парадкам. Але раптам прыходзіць ліст для мужа Кейт. Ён паведамляе, што ў ільдах Швейцарскіх Альп знойдзена абмарожанае цела яго першай каханай. І можа здарыцца так, што напярэдадні свята ўжо не будзе што святкаваць.

## Узнагароды 
Паводле інфармацыі сайта «*Internet Movie Database*» фільм быў адзначаны 22 кінаўзнагародамі і яшчэ 63 намінацыямі.

## Зноскі 
## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Фільмы-драмы 2015 года
Катэгорыя:Фільмы-меладрамы 2015 года
Катэгорыя:Фільмы Вялікабрытаніі 2015 года
Катэгорыя:Фільмы-драмы Вялікабрытаніі
Катэгорыя:Фільмы-меладрамы Вялікабрытаніі
Катэгорыя:Фільмы на англійскай мове
Катэгорыя:Фільмы Эндру Хэя
Святы (фільм)

**«Святы»** () — літоўскі мастацкі фільм, зняты рэжысёрам Андрыусам Блажэвічусам у 2016 годзе. У 2017 годзе атрымаў галоўную літоўскую ўзнагароду ў сферы кінематографа «Сярэбраны журавель».

## Спасылкі
Бараны (фільм, 2015)

«**Бараны**» () — мастацкі фільм 2015 года рэжысёра Грымюра Хаўконарсана.

## Сюжэт 
У самотнай даліне ў Ісландыі жывуць два браты: Гумі і Кiдзі. Іх радавая атара авечак лічыцца адной з найлепшых у краіне. Вось амаль сорак гадоў браты не гавораць адзін з адным, хоць дзеляць зямлю і лад жыцця на дваіх. Але ім давядзецца парушыць маўчанне і зноў стаць адным кланам, каб выратаваць найдаражэйшае, што ў іх ёсць — іх баранаў.

## Узнагароды 
Паводле інфармацыі сайта «*Internet Movie Database*» фільм быў адзначаны 32 кінаўзнагародамі і яшчэ 14 намінацыямі.

## Зноскі 
## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Фільмы-драмы 2015 года
Катэгорыя:Фільмы Ісландыі 2015 года
Катэгорыя:Фільмы Даніі 2015 года
Катэгорыя:Фільмы Нарвегіі 2015 года
Катэгорыя:Фільмы Польшчы 2015 года
Катэгорыя:Фільмы-драмы Ісландыі
Катэгорыя:Фільмы-драмы Даніі
Катэгорыя:Фільмы-драмы Нарвегіі
Катэгорыя:Фільмы-драмы Польшчы
Катэгорыя:Фільмы на ісландскай мове
Катэгорыя:Фільмы Грымюра Хаўконарсана
Грымюр Хаўконарсан

**Грымюр Хаўконарсан** (; нар. 1977) — ісландскі рэжысёр, сцэнарыст, мантажор.

Нарадзіўся ў 1977 годзе ў Ісландыі. Скончыў кінаакадэмію выканаўчых мастацтваў у Празе ў 2004 годзе. Дыпломная праца «Славек — лайно» стала першым фільмам, які атрымаў міжнароднае прызнанне. Карціна атрымала перамогу ў секцыі «Cinefoundation» Канскага кінафестывалю ў 2005 годзе і выйграла прызы на 12-ці кінафестывалях, у тым ліку «Сярэбранага Х’юга» ў Чыкага. Прэм’ера кароткаметражкі «Змаганне» адбылася ў 2007 годзе на фестывалі ў Лакарна. Стужка стала адной з самых паспяховых кароткаметражных карцін у Ісландыі, атрымаўшы 25 фестывальных узнагарод па ўсім свеце.

Катэгорыя:Кінарэжысёры паводле алфавіта
Катэгорыя:Кінарэжысёры XXI стагоддзя
Катэгорыя:Кінарэжысёры Ісландыі
Катэгорыя:Сцэнарысты паводле алфавіта
Катэгорыя:Сцэнарысты XXI стагоддзя
Катэгорыя:Сцэнарысты Ісландыі
Катэгорыя:Мантажоры паводле алфавіта
Катэгорыя:Мантажоры XXI стагоддзя
Катэгорыя:Мантажоры Ісландыі
Экстраліга

**Экстраліга** — спаборніцтва паміж найлепшымі прафесійнымі жаночымі футбольнымі клубамі Польшчы, якое праводзіцца ў межах чэмпіянату Польшчы па футболе. Праводзіцца з 1979 года.

## Пераможцы 
## Чэмпіёны Экстралігі 
## Спасылкі 
*  Сайт пра жаночы футбол у Польшчы
Прагісторыя

thumb|upright=1.25|Старажытныя малюнкі на кавалках аленевага рогу
**Прагісторыя**, таксама **Дагісторыя**, **Дагістарычны перыяд** — пачатковы этап гісторыі чалавецтва, гісторыя першабытнага грамадства, дапісьмовая гісторыя, гісторыя першабытнага грамадства.

## Кароткае апісанне 
Прагісторыя разглядаецца найчасцей як перыяд гісторыі чалавецтва між выкарыстаннем першых каменных інструментаў гамінінамі 3.3 млн гадоў таму і вынаходам сістэмы пісьма. Але, у адрозненне ад дагісторыі, у межах прагісторыі разглядаюцца падзеі, не звязаныя з чалавекам, напрыклад, геалагічная гісторыя і асноўныя этапы фарміравання планеты Зямля. Тэорыя вялікага выбуху. Тэорыя руху літасферных пліт. Асноўныя сферы зямной кулі. Крыясфера. Асноўныя характарыстыкі кліматычных умоў плейстацэну і галацэну. Фаўна і флора плейстацэну і галацэну.

Прагісторыя як навуковы напрамак, асобная дысцыпліна ўзнікла ў другой палове ХІХ ст. Яе станаўленне адбылося дзякуючы працам Д. Вільсана, Д. Лабока, Ч. Лаеля, С. Нільсана, Е. Тайлара, Л. Моргана, К. Томсена, Й. Ворса, Г. Марцілье, О. Мантэліуса. Крыніцамі прагісторыі з’яўляюцца археалогія, палеагеаграфія, геаархеалогія, палеаантрапалогія, археазаалогія, этнаграфія, лінгвістыка.

Дапісьмовая гісторыя ахоплівае палеаліт, мезаліт, неаліт, халкаліт, бронзавы век.

Прагісторыя пераходзіць да протагісторыі.

## Гл. таксама 
* Першабытнае грамадства

## Літаратура 
* Словник-довідник з археології. К, Наукова Думка, 1996.
* Україна: хронологія розвитку з давніх часів до пізньої античності. Том 1. — К.: КВІЦ, 2007.
* Станко В. Н., Гладких М. І., Сегеда С. П. Історія первісного суспільства. — К.: Либідь. — 1999.
* Вишняцкий Л. Б. Введение в преисторию. Проблемы антропогенеза и становления культуры. Курс лекций. 2 изд. Кишинев: Высшая антропологическая школа, 2005.
* История человечества. Том I. Доисторические времена и начала цивилизации / ЮНЕСКО, под. Ред. З. Я. Де Лаат. Издательский Дом Магистр-Пресс, 2003.
* Леббок Дж. Начало цивилизации и первобытное состояние человека: Умственное и общественное состояние дикарей / Пер. с англ. 2-е изд., испр. М., 2011.
* Daniel, Glyn Edmund, and Colin Renfrew. The Idea of Prehistory. 2nd ed. Edinburgh: Edinburgh University Press, 1988
* Hermann Parzinger: *Vor- und Frühgeschichte*. In: Hans-Joachim Gehrke (Hrsg.): *Die Welt vor 600. Frühe Zivilisationen* (Geschichte der Welt, Band 1). C. H. Beck, München 2017, ISBN 978-3406641015, S. 42-262
* Hermann Parzinger: *Die Kinder des Prometheus. Eine Geschichte der Menschheit vor der Erfindung der Schrift*. 5., durchgesehene Auflage. C. H. Beck, München 2016, ISBN 978-3-406-66657-5
* Hans Jürgen Eggers: *Einführung in die Vorgeschichte.* Neu herausgegeben von Christof Krauskopf. Mit einem Nachwort von Claudia Theune. 6. Auflage, scrîpvaz, Schöneiche bei Berlin 2010, ISBN 978-3-942836-17-3. Mit einem Verzeichnis der Schriften von Hans Jürgen Eggers.

## Спасылкі 
* North Pacific Prehistory


Катэгорыя:Сацыялогія
*
Беларуска-катарскія адносіны

**Паміж Рэспублікай Беларусь і Дзяржавай Катар** дыпламатычныя адносіны былі ўсталяваны 16 студзеня 1996 года. У 2001—2008 і 2010—2018 гадах паслы Беларусі ў ААЭ былі акрэдытаваны ў Катары па сумяшчальніцтве. З 29 чэрвеня 2014 года пачало працаваць Пасольства Рэспублікі Беларусь у Дзяржаве Катар. З лістапада 2019 года функцыянуе Пасольства Катара ў Беларусі.

Катар
Беларусь
Сент-Хеленс (значэнні)

**Сент-Хеленс**:

* Сент-Хеленс — стратавулкан у ЗША.
* Сент-Хеленс — горад у Вялікабрытаніі, у графстве Мерсісайд.
* Сент-Хеленс — метрапалітэнскі раён (бора) у графстве Мерсісайд.
Сент-Хеленс (горад)

**Сент-Хе́ленс** () — горад у Вялікабрытаніі ў цырыманіяльным графстве Мерсісайд, адміністрацыйны цэнтр метрапалітычнага раёна (бора) Сент-Хеленс.

Размешчаны на захадзе вострава Вялікабрытанія, паміж гарадамі Манчэстэр і Ліверпул.

## Эканоміка 
Шкляная прамысловасць, машынабудаванне, хімічная прамысловасць, каляровая металургія. Здабыча каменнага вугалю.

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Гарады Англіі
Катэгорыя:Мерсісайд
Пршэраў

**Пршэ́раў** ( , был. ) — статутны горад на ўсходзе Чэшскай Рэспублікі, у гістарычнай вобласці Маравія, у раёне Пршэраў Оламаўцкага края. Размешчаны на рацэ Бечва, у вобласці Гана.

Насельніцтва — 46 897 чалавек (2009). Плошча горада — 5848 гектараў.

## Гарады-пабрацімы 
Катэгорыя:Гарады Оламаўцкага края
Мантабан

**Мантабан** (, ) — галоўны горад французскага дэпартамента Тарн і Гарона, размешчаны ля зліцця рэк Тарн і Тэку, за 50 км на поўнач ад Тулузы. Насельніцтва — 54 421 жыхар (2004). Мантабан заснаваны ў 1144 годзе графам Альфонсам Іарданам Тулузскім і атрымаў сваю назву ад найбліжэйшай «белай гары» ().

## Вядомыя ўраджэнцы і жыхары 
* Франсуа Дэнуае, французскі мастак
* Жан Агюст Дамінік Энгр, французскі мастак

Катэгорыя:Гарады Аксітаніі
Катэгорыя:Камуны дэпартамента Тарн і Гарона
Гёпінген

**Гёпінген** () — горад на поўдні Германіі, частка адміністрацыйнага раёна Штутгарт федэральнай зямлі Бадэн-Вюртэмберг. Сталіца раёна Гёпінген. Размешчаны ля падножжа гары Гогенштаўфен, у даліне ракі Фільс. Моцны пажар 25 жніўня 1782 года знішчыў большую частку горада, але ён быў хутка адноўлены. Індустрыялізацыя ў XIX стагоддзі ператварыла гэтыя землі ў цэнтр індустрыі.

## Насельніцтва 
## Вядомыя ўраджэнцы і жыхары 
* Юрген Клінсман (нар. 1964) — нямецкі футбаліст.

## Гарады-пабрацімы 
## Крыніцы 
Катэгорыя:Гарады Бадэн-Вюртэмберга
Швебіш-Галь

**Швебіш-Галь** () — гістарычны горад у Германіі, на рацэ Кохер, раённы цэнтр, размешчаны ў зямлі Бадэн-Вюртэмберг і ў гістарычнай вобласці Гогенлоэ (амаль на стыку межаў Швабіі і Франконіі).

З 1276 да 1803 года — вольны імперскі горад.

Падпарадкаваны адміністрацыйнай акрузе Штутгарт, акруговы рэгіён Хайльброн-Франкен. Уваходзіць у склад раёна Швебіш-Галь. Насельніцтва складае 40 621 чалавек (2018 год). Плошча — 104,24 км². Афіцыйны код — 08 1 27 076. Горад падзяляецца на 8 раёнаў.

## Насельніцтва 
## Гарады-пабрацімы 
## Крыніцы 
## Спасылкі 
Катэгорыя:Гарады Бадэн-Вюртэмберга
Фройдэнштат

**Фройдэнштат** () — горад у Германіі, раённы цэнтр, курорт, размешчаны ў зямлі Бадэн-Вюртэмберг. Падпарадкаваны адміністрацыйнай акрузе Карлсруэ. Уваходзіць у склад раёна Фройдэнштат. Насельніцтва — 23 551 чалавек (на 31 снежня 2010 года). Плошча 87,58 км². Афіцыйны код — 08 2 37 028.

## Насельніцтва 
## Гарады-пабрацімы 
## Крыніцы 
Катэгорыя:Гарады Бадэн-Вюртэмберга
Раштат

**Раштат** () — горад у Германіі, у зямлі Бадэн-Вюртэмберг. Цэнтр раёна Раштат. Насельніцтва — каля 50 тысяч жыхароў. Размешчаны за 10 км на поўнач ад горада Бадэн-Бадэна і за 22 км на поўдзень ад горада Карлсруэ. На захад ад Раштата працякае рака Рэйн і праходзіць мяжа з Францыяй.

Да найважнейшых славутасцяў Раштата адносіцца былы палац бадэнскіх маркграфаў у стылі барока.

## Насельніцтва 
## Гарады-пабрацімы 
## Крыніцы 
Катэгорыя:Гарады Бадэн-Вюртэмберга
Лёрах

**Лёрах** (,  , *Löörech* ) — горад у Германіі, раённы цэнтр, размешчаны ў зямлі Бадэн-Вюртэмберг. Падпарадкаваны адміністрацыйнай акрузе Фрайбург. Уваходзіць у склад раёна Лёрах. Насельніцтва — 48 380 чалавек (на 31 снежня 2010 года). Плошча — 39,42 км². Афіцыйны код — 08 3 36 050.

Горад падзяляецца на 3 гарадскія раёны.

## Насельніцтва 
## Гарады-пабрацімы 
## Крыніцы 
Катэгорыя:Гарады Бадэн-Вюртэмберга
Офенбург

**Офенбург** (, ) — горад у Германіі, у зямлі Бадэн-Вюртэмберг, размешчаны за 20 км на паўднёвы ўсход ад Страсбура, у ваколіцах ракі Рэйн. Офенбург — адміністрацыйны цэнтр і найбуйнейшы горад раёна Артэнаў. Офенбург размешчаны прыкладна на сярэдзіне паміж гарадамі Карлсруэ (прыкладна 66 км на поўнач) і Фрайбург (прыкладна 54 км на поўдзень).

Першыя дакументальныя згадкі пра горад датуюцца 1148 годам. У 1240 годзе Офенбург згадваецца як незалежны імперскі горад, гэты статус горад захоўваў да XIX стагоддзя.

## Насельніцтва 
## Гарады-пабрацімы 
## Крыніцы 
Катэгорыя:Гарады Бадэн-Вюртэмберга
Кюнцэльзау

**Кюнцэльзау** () — горад у Германіі, раённы цэнтр, размешчаны ў зямлі Бадэн-Вюртэмберг. Падпарадкаваны адміністрацыйнай акрузе Штутгарт. Уваходзіць у склад раёна Хоэнлоэ. Насельніцтва — 14 822 чалавекі (на 31 снежня 2010 года). Плошча — 75,17 км². Афіцыйны код — 08 1 26 046.

Горад падзяляецца на 10 гарадскіх раёнаў.

Катэгорыя:Гарады Бадэн-Вюртэмберга
Вайблінген

**Вайблінген** (, ) — горад на паўднёвым захадзе Германіі, у зямлі Бадэн-Вюртэмберг, адміністрацыйны цэнтр раёна Рэмс-Мур. Размешчаны на берагах ракі Рэмс у цэнтры густанаселенага рэгіёна Штутгарт, за 10 км ад Штутгарта.

## Насельніцтва 
Станам на 31 снежня 2011 года ў горадзе пражывала 53 288 чалавек.

## Гарады-пабрацімы 
## Крыніцы 
Катэгорыя:Гарады Бадэн-Вюртэмберга
Андрэй Вікенцьевіч Зыгмантовіч

**Андрэй Вікенцьевіч Зыгмантовіч** (нар. , г. Мінск) — беларускі футбаліст (абаронца) і футбольны трэнер. Майстар спорту СССР (1982).

## Клубная кар’ера 
Правёў дзевяць матчаў за нацыянальную каманду Беларусі, а таксама 36 матчаў за нацыянальную СССР, у складзе якой узяў удзел у фінальным турніры чэмпіянату свету ФІФА 1990 года. Паўабаронца выступаў за футбольныя клубы «Дынама» Мінск, «Гронінген» (Нідэрланды) і «Расінг» Сантандэр (Іспанія). Двойчы ў 1992 і 1994 гадах быў прызнаны найлепшым футбалістам Рэспублікі Беларусь.

У якасці трэнера працаваў у «Нафтан» Наваполацк, «Дынама» Мінск", МТЗ-РІПА (Мінск), «Коўна», «Сібір-2» і «Рух» (Брэст). У перыяд з 2004 да 2007 года ўзначальваў адну з юнацкіх нацыянальных каманд Беларусі, затым з 2012 да 2014 года ўваходзіў у штаб Георгія Кандрацьева ў нацыянальнай камандзе краіны. У лістападзе 2014 года ў паядынках супраць Іспаніі ды Мексікі выконваў абавязкі галоўнага трэнера зборнай.

У 2020 годзе стаў галоўным трэнерам нацыянальнай каманды U-19 Беларусі.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Футбалісты Беларусі
Катэгорыя:Футбольныя трэнеры Беларусі
Катэгорыя:Ігракі зборнай Беларусі па футболе
Катэгорыя:Ігракі ФК Дынама Мінск
Катэгорыя:Ігракі ФК Гронінген
Катэгорыя:Ігракі ФК Расінг Сантандэр
Катэгорыя:Ігракі зборнай СССР па футболе
Катэгорыя:Трэнеры ФК Нафтан
Катэгорыя:Трэнеры ФК Дынама Мінск
Катэгорыя:Трэнеры ФК Партызан Мінск
Катэгорыя:Трэнеры ФК Каўнас
Катэгорыя:Трэнеры ФК Сібір-2 Новасібірск
Катэгорыя:Трэнеры ФК Рух Брэст
Катэгорыя:Трэнеры юнацкай зборнай Беларусі па футболе
Катэгорыя:Трэнеры юніёрскай зборнай Беларусі па футболе
Катэгорыя:Трэнеры зборнай Беларусі па футболе
Хольцгерлінген

**Хольцгерлінген** () — горад у Германіі, у зямлі Бадэн-Вюртэмберг. Падпарадкаваны адміністрацыйнай акрузе Штутгарт. Уваходзіць у склад раёна Бёблінген. Насельніцтва — 12 457 чалавек (на 31 снежня 2014 года). Плошча — 13,38 км². Афіцыйны код — 08 1 15 024.

Горад падзяляецца на 4 гарадскія раёны.

## Насельніцтва 
## Гарады-пабрацімы 
## Крыніцы 
Катэгорыя:Гарады Бадэн-Вюртэмберга
Олтмен

**Олтмен** — прозвішча.

## Вядомвыя носьбіты 
* Роберт Олтмен — амерыканскі кінарэжысёр
* Сідней Олтмен — амерыканскі малекулярны біёлаг
Ракетны абстрэл Эрбіля (15 лютага 2021)

15 лютага 2021 года ў 21:30 па мясцовым часе на поўдзень ад Эрбіля (Іракскі Курдыстан) былі выпушчаны чатырнаццаць ракет. Тры ўразілі амерыканскую ваенную базу каля міжнароднага аэрапорта, а іншыя ракеты пабілі жылыя раёны і грамадзянскія аб’екты побач з аэрапортам. У выніку абстрэлаў два чалавекі загінулі (філіпінскі падрадчык і мясцовы жыхар), яшчэ 13 атрымалі раненні (5 падрадчыкаў, 2 мірных жыхара і 1 амерыканскі вайсковец). Адказнасць за напад ўзяла на сябе шыіцкая групоўка Сарая Аўлія аль-Дам. Некаторыя іракскія і курдскія афіцыйныя асобы і заходнія аналітыкі абвінавацілі Іран і падтрымоўваныя ім апалчэнні.

Катэгорыя:Падзеі 15 лютага
Катэгорыя:Люты 2021 года
Катэгорыя:Іранскі крызіс
Стражэвіцкі сельсавет

**Стражэ́віцкі сельсавет** — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Чашніцкага раёна Віцебскай вобласці. Цэнтр — вёска Стражэвічы.

Утвораны 20 жніўня 1924 года як **Стражэвіцкі (Стражавіцкі) сельсавет** у складзе Чарэйскага раёна Барысаўскай акругі БССР. Цэнтр — вёска Стражэвічы (Стражавічы). З 9 чэрвеня 1927 года ў складзе Аршанскай акругі. Пасля скасавання акруговай сістэмы 26 ліпеня 1930 года ў Чарэйскім раёне БССР. З 8 ліпеня 1931 года ў складзе Чашніцкага раёна БССР, з 21 чэрвеня 1935 года — Лепельскай акругі, з 20 лютага 1938 года — Віцебскай вобласці. 16 ліпеня 1954 года скасаваны, тэрыторыя далучана да Чарэйскага сельсавета.

## Крыніцы 
## Літаратура 
* Административно-территориальное устройство БССР: справочник: в 2 т. / Главное архивное управление при Совете Министров БССР, Институт философии и права Академии наук БССР. — Минск: «Беларусь», 1985―1987.

Катэгорыя:Былыя сельсаветы Чашніцкага раёна
Катэгорыя:Былыя сельсаветы Чарэйскага раёна
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, утвораныя ў 1924 годзе
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, скасаваныя ў 1954 годзе
Лозінскі нацыянальны польскі сельсавет

**Ло́зінскі нацыянальны польскі сельсавет** — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Барысаўскага раёна БССР. Цэнтр — вёска Лозіна.

Утвораны 10 студзеня 1929 года ў складзе Барысаўскага раёна Менскай акругі БССР у складзе 15 населеных пунктаў (Буда, Елісееўка, Завіль, Лозіна, Кіцеўшчына, Мазаншчына, Мурашкі, Павушчына, Плоская, Рыбачная, Сакоўшчына, Святое, Устроны, Чыпа, Шаблішчына). Пасля скасавання акруговай сістэмы 26 ліпеня 1930 года ў Барысаўскім раёне БССР. 23 жніўня 1937 года скасаваны, тэрыторыя далучана да Забашавіцкага (Забашаўскага) сельсавета.

## Літаратура 
* Административно-территориальное устройство БССР: справочник: в 2 т. / А.И. Карпачева и др. / Главное архивное управление при Совете Министров БССР, Институт философии и права Академии наук БССР. — Т. 1: (1917―1941 гг.). — Мн., «Беларусь», 1985. — 390 с.

Катэгорыя:Былыя сельсаветы Барысаўскага раёна
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, утвораныя ў 1929 годзе
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, скасаваныя ў 1937 годзе
Катэгорыя:Нацыянальныя польскія сельсаветы БССР
Ілья Рыгоравіч Рутберг

**Ілья Рыгоравіч Рутберг** (, , СССР — , , Расія) — савецкі і расійскі акцёр тэатра і кіно, мім, тэатральны педагог; заслужаны дзеяч мастацтваў Расіі (2002). Кандыдат мастацтвазнаўства (1983), прафесар.

## Біяграфія 
Нарадзіўся ў Ленінградзе ў сям’і інжынера-будаўніка, удзельніка Вялікай Айчыннай вайны Рыгора Барысавіча Рутберга (1904—?), ураджэнца Вінніцы, і выкладчыцы англійскай мовы, перакладчыцы Міры Ільінічны Рабіновіч (1907—?). Бацька працаваў у Ленінградскім аўтамабільна-дарожным інстытуце імя У. І. Куйбышава (ЛАДІ). Сям’я жыла на вуліцы Пляханава, № 3, кв. 1. У 1942 годзе быў з маці эвакуіраваны ў Молатаў, бацька з 1941 года служыў начальнікам 67-га механізаванага ваенна-дарожнага атрада на Паўночна-Заходнім фронце, інжынер-маёр (ваенінжынер 2-га рангу), узнагароджаны двума ордэнамі Чырвонай Зоркі (1942, 1944), ордэнам «Знак Пашаны», медалём «За абарону Ленінграда».

У 1956 годзе скончыў Маскоўскі энергетычны інстытут, атрымаўшы кваліфікацыю электраэнергетыка. У 1966 годзе скончыў рэжысёрскі факультэт Дзяржаўнага інстытута тэатральнага мастацтва (курс Марыі Кнебель).

Ілья Рутберг — майстар пантамімы, адзін з заснавальнікаў Студэнцкага тэатра МДУ. Заснавальнік і загадчык адзінай у свеце кафедры пантамімы і пластычнай культуры ў Акадэміі перападрыхтоўкі работнікаў мастацтва, культуры і турызму, прафесар.

Выканаўца невялікіх роляў у фільмах «Сардэчна запрашаем, або Староннім уваход забаронены», «Айбаліт-66», «Ты — мне, я — табе», «Бязыменная зорка», «Жыў-быў наладчык», «Мэры Попінс, да пабачэння» і іншых.

Аўтар першых у СССР манаграфій (1972, 1976, 1977 і 1981) і падручніка па мастацтве пантамімы (1989, 1997), навуковых і папулярных работ у гэтай галіне.
Уладзімір Сяргеевіч Бычкоў

**Уладзімір Сяргеевіч Бычкоў** (;  — ) — савецкі і расійскі кінарэжысёр, сцэнарыст і прадзюсар.

## Біяграфія 
У 1947—1949 гадах быў акцёрам дапаможнага складу Тэатра-студыі кінаакцёра. У 1949—1952 гадах вучыўся ў Маскоўскім фінансавым інстытуце. У 1958 годзе скончыў рэжысёрскі факультэт УДІКа (майстэрня С. І. Юткевіча).

У 1962—1967 гадах і з 1982 года працаваў на кінастудыі «Беларусьфільм», у 1968—1979 гадах — на кінастудыі імя М. Горкага. Аўтар некалькіх сюжэтаў у кіначасопісе «Фіціль».

У сваім першым ігравым фільме «Тамбу ламбу» выступіў у якасці рэжысёра і аўтара сцэнарыя. У 1966 годзе стаў лаўрэатам прэміі Усесаюзнага кінафестывалю ў намінацыі «мастацкі фільм для дзяцей і юнацтва» за фільм «Горад майстроў». Фільм пазней быў уключаны часопісам «Мастацтва кіно» ў лік найлепшых дзіцячых фільмаў за сто гадоў існавання кінематографа.

Фільм Бычкова «Жыціе і ўзнясенне Юрася Братчыка» («Хрыстос прызямліўся ў Гародні»), зняты ў 1968 годзе, быў пакладзены ў СССР на паліцу да 1989 года, але, паводле сайта «Кіна-Тэатр», копія фільма была закуплена Ватыканам.

Пахаваны ў Маскве на Ваганькаўскіх могілках.

Катэгорыя:Кінарэжысёры СССР
Катэгорыя:Кінарэжысёры Беларусі
Катэгорыя:Акцёры СССР
Катэгорыя:Акцёры Беларусі
Катэгорыя:Члены Саюза кінематаграфістаў СССР
Забалоцкі

**Забалоцкі** — прозвішча.

## Вядомыя носьбіты 
* Анатоль Дзмітрыевіч Забалоцкі (1935—2026) — беларускі кінааператар-пастаноўшчык, фотамастак, Заслужаны дзеяч мастацтваў БССР (1967).
* Мікалай Аляксеевіч Забалоцкі — савецкі паэт.
Анатоль Дзмітрыевіч Забалоцкі

**Анатоль Дзмітрыевіч Забалоцкі** (; ) — беларускі кінааператар-пастаноўшчык, фотамастак, пісьменнік, грамадскі дзеяч.

## Біяграфія 
Нарадзіўся 16 верасня 1935 года ў сялянскай сям’і ў вёсцы Сыда Краснатуранскага раёна Краснаярскага краю.

У 1953 годзе скончыў сярэднюю школу у Абакане (Рэспубліка Хакасія). У верасні 1954 года з другой спробы паступіў на аператарскі факультэт Усесаюзнага дзяржаўнага інстытута кінематаграфіі.

Пасля заканчэння УДІКа (1959), з 8 кастрычніка 1960 года.

## Фільмаграфія 
* (1961) «Апавяданні пра юнацтва»
* (1962) «Зорка на спражцы»
* (1963) «Апошні хлеб»
* (1965) «Альпійская балада»
* (1965) «Цераз могілкі»
* (1967) «Хрыстос прызямліўся ў Гародні»
* «На старых сенажацях»
* (1972) «Печкі-лавачкі»
* (1973) «Каліна чырвоная»
* (1978) «Словы маці»

## Узнагароды 
* Заслужаны дзеяч мастацтваў БССР (1967).
* Заслужаны дзеяч мастацтваў РСФСР (1976).
* Заслужаны дзеяч мастацтваў Рэспублікі Хакасія (1998).

## Крыніцы 
Катэгорыя:Кінааператары СССР
Катэгорыя:Кінааператары Беларусі
Мая маці (фільм, 2015)

«**Мая маці**» () — мастацкі фільм 2015 года рэжысёра Нані Марэці.

## Сюжэт 
Маргарыта здымае новы фільм, ускладаючы вялікія надзеі на запрошанага галівудскага акцёра, аднак той апынаецца дзівакаватым шчыглом, які не можа запомніць ніводнага радка сцэнарыя, затое весяліць усю здымачную групу. Здаецца, усё ляціць у тартарары: Маргарыта сыходзіць ад партнёра, з дачкой не ладзіцца, і нават узорна-паказальны брат перажывае крызіс. У гэтай мітусні з жыцця ціха сыходзіць маці Маргарыты, мудрая дасціпная настаўніца лаціны. Са здзіўленнем Маргарыта даведваецца, што жыццё яе мамы было поўнае рэчаў, пра якія дачка і не падазравала.

## Узнагароды 
Паводле інфармацыі сайта «*Internet Movie Database*» фільм быў адзначаны 13 кінаўзнагародамі і яшчэ 26 намінацыямі.

## Зноскі 
## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Фільмы-драмы 2015 года
Катэгорыя:Фільмы Італіі 2015 года
Катэгорыя:Фільмы Францыі 2015 года
Катэгорыя:Фільмы Германіі 2015 года
Катэгорыя:Фільмы-драмы Італіі
Катэгорыя:Фільмы-драмы Францыі
Катэгорыя:Фільмы-драмы Германіі
Катэгорыя:Фільмы на італьянскай мове
Катэгорыя:Фільмы на англійскай мове
Катэгорыя:Фільмы на французскай мове
Катэгорыя:Фільмы Нані Марэці
Міхаіл Міхайлавіч Мархель

**Міхаіл Міхайлавіч Мархель** (нар. , г. Мінск) — беларускі футбаліст (нападаючы) і футбольны трэнер. Майстар спорту СССР.

## Клубная кар’ера 
Як нападнік правёў больш за дзве сотні матчаў на прафесійным узроўні як у Беларусі, так і за яе межамі. Як легіянер удзельнічаў у першынствах Расіі, Венгрыі ды Югаславіі.

Трэнерскую кар’еру пачаў у 1997 годзе. Трэніраваў моладзевыя зборныя, чатыры разы выводзіў каманды (U-17, U-19) у элітныя раўнды чэмпіянатаў Еўропы. У 2011 годзе, калі быў асістэнтам галоўнага трэнера моладзевай зборнай, дапамог камандзе U21 заваяваць бронзавыя ўзнагароды чэмпіянату Еўропы.

У 20 чэрвеня 2019 годы быў прызначаны галоўным трэнерам нацыянальнай зборнай па футболе.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Футбалісты Беларусі
Катэгорыя:Футбольныя трэнеры Беларусі
Катэгорыя:Ігракі ФК Белшына
Катэгорыя:Ігракі ФК Дынама Мінск
Катэгорыя:Ігракі ФК Дняпро Магілёў
Катэгорыя:Ігракі ФК Будучнаст Падгорыца
Катэгорыя:Ігракі ФК Аланія Уладзікаўказ
Катэгорыя:Ігракі ФК Тарпеда Масква
Катэгорыя:Ігракі ФК Тарпеда Масква-д
Катэгорыя:Ігракі ФК Хайдунанаш
Катэгорыя:Ігракі ФК Ньірэдзьхаза
Катэгорыя:Ігракі ФК Чарнаморац Новарасійск
Катэгорыя:Ігракі ФК Тарпеда Мінск
Катэгорыя:Ігракі ФК Маладзечна
Катэгорыя:Ігракі ФК Энергетык-БДУ
Катэгорыя:Трэнеры ФК Энергетык-БДУ
Катэгорыя:Трэнеры ФК Дынама Брэст
Катэгорыя:Трэнеры ФК Белшына
Катэгорыя:Трэнеры юнацкай зборнай Беларусі па футболе
Катэгорыя:Трэнеры юніёрскай зборнай Беларусі па футболе
Катэгорыя:Трэнеры маладзёжнай зборнай Беларусі па футболе
Катэгорыя:Трэнеры зборнай Беларусі па футболе
Алег Аляксандравіч Радушка

**Алег Радушка** (нар. , Пінск) — беларускі футбаліст і футбольны трэнер.

## Клубная кар’ера 
Выхаванец ДЮСШАР № 3 горада Пінска.

За гродзенскі «Нёман» выступаў на працягу дзевяці сезонаў у 1996 па 2004 гады.

З 2005 года на трэнерскай працы ў гродзенскім клубе. З 21 ліпеня 2008 года выконваў абавязкі галоўнага трэнера гродзенскай каманды, а са студзеня 2009 года стаў галоўным трэнерам.

У ліпені 2024 года быў прызначаны галоўным трэнерам магілёўскага «Дняпра».

## Крыніцы 
Катэгорыя:Футбалісты Беларусі
Катэгорыя:Футбольныя трэнеры Беларусі
Катэгорыя:Ігракі ФК Дынама Брэст
Катэгорыя:Ігракі ФК Дынама Мінск
Катэгорыя:Ігракі ФК Дняпро Магілёў
Катэгорыя:Ігракі ФК Хваля Пінск
Катэгорыя:Ігракі ФК Нёман Гродна
Катэгорыя:Трэнеры ФК Нёман Гродна
Катэгорыя:Трэнеры ФК Алімпія Эльблёнг
Катэгорыя:Трэнеры ФК Гарадзея
Катэгорыя:Трэнеры ФК Дняпро Магілёў
Такійскае змярканне

«**Такійскае змярканне**» () — мастацкі фільм 1957 года рэжысёра Ясудзіро Одзу.

## Сюжэт 
Службовец такійскага банка Сукіці Сугіяма адзін выгадаваў дзвюх дачок пасля таго, як іх маці кінула сям’ю і з’ехала з іншым мужчынам. Старэйшая дачка, Такака, часова пераехала да бацькі з аднагадовым дзіцём: яе шлюб апынуўся не вельмі ўдалым. Малодшая, Акіка, дастаўляе шмат турботы бацьку і сястры сваімі познімі вяртаннямі, а аднойчы яе нават затрымлівае паліцыя. Для блуканняў па горадзе ў яе ёсць важкія падставы: яна шукае свайго хлопца, каб паведаміць яму пра цяжарнасць. Аднак сустрэча не прыносіць палёгкі, і яна адна адпраўляецца ў клініку, каб зрабіць аборт. Тым часам, Такака даведваецца пра вяртанне ў горад маці і змушана расказаць усё сястры, якая пачынае сумнявацца ў тым, хто яе сапраўдны бацька.

## Узнагароды 
Паводле інфармацыі сайта «*Internet Movie Database*» фільм быў адзначаны 1 кінаўзнагародай і яшчэ 1 намінацыяй.

## Заўвагі 
## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Фільмы-драмы 1957 года
Катэгорыя:Фільмы Японіі 1957 года
Катэгорыя:Фільмы-драмы Японіі
Катэгорыя:Фільмы на японскай мове
Катэгорыя:Фільмы Ясудзіро Одзу
Суперкубак Польшчы па футболе

**Суперкубак Польшчы па футболе** — футбольнае спаборніцтва ў Рэспубліцы Польшчы, якое праводзіцца перад пачаткам футбольнага сезона і складаецца з аднаго матча паміж пераможцам Экстраклясы і ўладальнікам Кубка Польшчы папярэдняга сезона. У выпадку, калі кубак і чэмпіянат выйграла адна каманда, то ў Суперкубку гуляюць чэмпіён краіны і фіналіст Кубка.

## Пераможцы 
* Лех (Познань) — 6
* Легія (Варшава) — 6
* Аміка (Уронкі), Арка (Гдыня), ГКС (Катавіцы), Лехія (Гданьск), Шлёнск (Уроцлаў) — 2
* Вісла (Кракаў), Гурнік (Забжэ), Палонія (Варшава), Відзаў (Лодзь), Заглэмбе (Любін), Краковія, Ягелонія (Беласток), Ракаў (Чэнстахова), Вісла (Плоцк), Завіша (Быдгашч) — 1

## Спасылкі 
* Суперкубак Польшчы па футболе

Катэгорыя:Футбол у Польшчы
Польшча
Роберт Хубер

**Роберт Хубер** (; ) — нямецкі біяхімік, лаўрэат Нобелеўскай прэміі па хіміі 1988 года.

Член Леапальдзіны (1990) і Акадэміі дэі Лінчэі, замежны член Нацыянальнай акадэміі навук ЗША (1995) і Лонданскага каралеўскага таварыства (1999).

## Біяграфія 
Скончыў Вышэйшую тэхнічную школу Мюнхена па хіміі ў 1960 годзе, затым там жа праводзіў крышталяграфічныя даследаванні арганічных злучэнняў. У 1971 годзе ўзначаліў Інстытут біяхіміі Таварыства Макса Планка і пераключыўся на крышталяграфію бялку. З’яўляўся дырэктарам Інстытута да 2005 года, усе гэтыя ж гады таксама выкладаў крышталяграфію ў альма-матэр, дзе ў 2013 годзе стаў эмерытам.

За першае даследаванне крышталічнай структуры мембраннага бялку рэакцыйнага цэнтра, які ўдзельнічае ў фотасінтэзе пурпурной нясернай бактэрыі '''', што забяспечыла далейшы прагрэс у разуменні механізму фотасінтэзу у вышэйшых раслін, Роберт Хубер, Хартмут Міхель і Іаган Дайзенхофер у 1988 годзе атрымалі Нобелеўскую прэмію па хіміі.

Член Баварскай акадэміі навук (1988), Еўрапейскай акадэміі (1990), Індыйскай нацыянальнай акадэміі навук, Еўрапейскай акадэміі навук і мастацтваў.

Ганаровы доктар Віленскага ўніверсітэта (2011), Ягелонскага ўніверсітэта (2014).

У 2016 годзе падпісаў ліст з заклікам да Greenpeace, Арганізацыі Аб’яднаных Нацый і ўрадам усяго свету спыніць барацьбу з генетычна мадыфікаванымі арганізмамі (ГМА).

Аўтар і сааўтар больш чым 800 артыкулаў у рэцэнзуемых навуковых часопісах. Індэкс Хірша 128.

## Асноўныя публікацыі 
* 

## Спасылкі 
* Інфармацыя на сайце Нобелеўскага камітэта 
* Еўрапейская акадэмія

Катэгорыя:Выкладчыкі Мюнхенскага тэхнічнага ўніверсітэта
Катэгорыя:Выпускнікі Мюнхенскага тэхнічнага ўніверсітэта
Катэгорыя:Члены Еўрапейскай акадэміі
Катэгорыя:Замежныя члены Лонданскага каралеўскага таварыства
Катэгорыя:Члены Акадэміі дэі Лінчэі
Катэгорыя:Члены Баварскай акадэміі навук
Катэгорыя:Члены Леапальдзіны
Катэгорыя:Лаўрэаты Нобелеўскай прэміі з Германіі
Катэгорыя:Лаўрэаты Нобелеўскай прэміі па хіміі
Катэгорыя:Біяхімікі Германіі
Катэгорыя:Лаўрэаты Нобелеўскай прэміі паводле алфавіта