open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Павел Вечаркевіч

**Павел Пётр Вечаркевіч** (; нар. ў 1948 годзе ў Варшаве — пам. 23 сакавіка 2009 года) — польскі гісторык.

Выпускнік Варшаўскага ўніверсітэта (1971), доктар гісторыі з 1976 года, доктар габілітаваны з 1993 года, прафесар звычайны з 2003 года. Працаваў у Варшаўскім універсітэце і Акадэміі Гістарычнай імя Александра Гейштара ў Пултуску. Спецыялізаваўся ў гісторыі Польшчы ХХ стагоддзя, гісторыі войска і гісторыі СССР.

## Спасылкі 
* prof. dr hab. Paweł Piotr Wieczorkiewicz, Nauka Polska 
* Zmarł profesor Paweł Wieczorkiewicz, Polskie Radio 

Катэгорыя:Нарадзіліся ў 1948 годзе
Катэгорыя:Нарадзіліся ў Варшаве
Катэгорыя:Выпускнікі Варшаўскага ўніверсітэта
Катэгорыя:Выкладчыкі Варшаўскага ўніверсітэта
Катэгорыя:Гісторыкі Польшчы
Катэгорыя:Памерлі 23 сакавіка
Катэгорыя:Памерлі ў 2009 годзе
Падатак на дабаўленую вартасць

**Падатак на дабаўленую вартасць** (ПДВ) — сістэма абкладання тавараў і паслуг падаткам на суму вартасці, дабаўленае да зыходнага кошту сыравіны на кожным этапе іхняй вытворчасці, абмену або перапродажу. Працэнтная стаўка можа адрознівацца ў залежнасці ад віду прадукцыі.

ПДВ уключаецца вытворцам у цану тавара, аплочваецца пакупніком і разлічваецца як розніца паміж ПДВ, уплочанага пакупніком, і ПДВ, уплочанага ў сувязі з выдаткамі, якія ўключаюцца ў сабекошт прадукцыі. У выплатных дакументах ПДВ выдзяляецца асобным радком.

Катэгорыя:Падаткі
Павел Грушаўскі

**Павел Грушаўскі** (; , Велька Мана, Чэхаславакія) — славацкі палітык, былы старшыня KDH, у 2002—2006 — спікер Народнай рады Славакіі.

## Біяграфія 
У 1978 скончыў факультэт права Браціслаўскага ўніверсітэта імя Коменскага. У 1989—1992 кіраваў прававым аддзелам кампаніі «Jednota SD» у Нітры. У 1992 стаў старшынёй раённага савета ў Нітры.

У 1990 абраны ў парламент Чэхаславакіі. З 1992 года дэпутат Народнай рады Славакіі (пераабіраўся ў 1994, 1998, 2002, 2006, 2010). Пры правацэнтрысцкім урадзе служыў у якасці віцэ-прэзідэнта (1998—2002) і спікера парламенту (2002—2006). Быў членам сталай дэлегацыі Народнай рады да парламенцкай асамблеі Заходнееўрапейскага саюза. У 2000—2009 — старышня партыі Хрысціянскі дэмакратычны рух.

## Спасылкі 
* Рэзюмэ на старонцы osobnosti.sk  

Катэгорыя:Палітыкі Славакіі
Катэгорыя:Юрысты Славакіі
Глыбочына

**Глыбочына** — тапанім:

## Азёры 
* Глыбочына — возера ў Полацкім раёне Віцебскай вобласці ў басейне ракі Вядзеціца
* Глыбочына — возера ў Расонскім раёне Віцебскай вобласці ў басейне ракі Дрыса
* Глыбочына — возера ў Расонскім раёне Віцебскай вобласці ў басейне ракі Нешчарда
* Глыбочына — возера ў Чашніцкім раёне Віцебскай вобласці ў басейне ракі Свінка

## Рэкі 
* Глыбочына — адна з назваў ракі Глыбокая ў Чачэрскім раёне Гомельскай вобласці

## Гл. таксама 
* Глыбочыца — возера ў Лепельскім раёне Віцебскай вобласці ў басейне ракі Ула
* Глыбошчына — возера ў Браслаўскім раёне Віцебскай вобласці ў басейне ракі Друйка
Станавое нагор’е

**Станаво́е наго́р’е** () — горная сістэма ў Расіі, у Забайкаллі на тэрыторыі Бураціі.

Цягнецца каля 700 км ад паўночным ускрайку Байкала да сярэдняга цячэння ракі Алёкма ў напрамку ўсход — паўночны ўсход. Шырыня больш за 200 км. Вышыні да 3142 м.

Уключае высакагорныя хрыбты Паўднёва-Муйскі, Паўночна-Муйскі, Кадар, Удакан, Каларскі і буйныя міжгорныя катлавіны Байкальскага тыпу на вышыні 500—1000 м (Верхнеангарская, Муйска-Куандзінская, Верхнечарская).

Станавое нагор’е складзена галоўным чынам крышталічнымі і метамарфічнымі пародамі пры паўсюдным распаўсюджванні шматгадовамерзлых парод. Прысутнічаюць радовішча золата, медзі, флюарыта, каменнага вугалю. Тыповыя формы рэльефу — альпійскія.
 
Расліннасць прадстаўлена ў асноўным лістоўнічнай тайгой на горных схілах, змяняецца на вышынях больш за 1200 м рэдкалессем і горнай тундрай.

## Крыніцы 
## Літаратура 
* 
* 
* 
* 

Катэгорыя:Горныя сістэмы Азіі
Катэгорыя:Нагор’і Расіі
Катэгорыя:Геаграфія Бураціі
Катэгорыя:Геаграфія Забайкальскага края
Катэгорыя:Геаграфія Іркуцкай вобласці
Станавы прыстаў

**Станавы прыстаў** — паліцэйская службовая асоба ў Расійскай імперыі, якая ўзначальвае стан — паліцэйска-адміністрацыйную акругу з некалькіх валасцей. Пасада заснавана у 1837 г. Палажэннем аб земскай паліцыі. У тым жа годзе дзяржаўныя сяляне атрымалі самакіраванне, валасное (валасны сход і валасное праўленне) і сельскае (сельскі сход, сельскі старэйшына, сельскі стараста). Станавы прыстаў кантраляваў дадзеныя органы ў плане ажыццяўлення імі паліцэйскіх і судовых функцый.

Станавы прыстаў быў засядацелем Земскага суда, які да 1862 ведаў павятовай паліцыяй.

Станавы прыстаў да 1862 прызначаўся і звальняўся губернатарам ад імя імператара з кандыдатаў, прадстаўленых мясцовым дваранствам. Падпарадкоўваўся земскаму спраўніку і земскаму суду (з 1862 — павятоваму паліцэйскаму кіраванню ў асобе яго кіраўніка — павятоваму спраўніку).

Абавязкі складаліся з 2-х частак: выканаўчай (выкананне, а таксама назіранне за дакладным выкананнем законаў і распараджэнняў урада) і судова-паліцэйскай (падтрыманне правапарадку).

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Пасады Расійскай імперыі
Катэгорыя:Паліцыя Расійскай імперыі
Станіславова (Дубровенскі раён)

**Станіславо́ва** (, ) — аграгарадок у Дубровенскім раёне Віцебскай вобласці. Уваходзіць у склад Малабахаўскага сельсавета.

## Геаграфія 
Знаходзіцца за 4 кіламетры на поўдзень ад горада Дуброўна, 110 кіламетраў ад Віцебска, 14 кіламетраў ад чыгуначнай станцыі Асінаўка, на рацэ Слепчанка.

## Гісторыя 
Да 16 верасня 1960 года Станіславова ўваходзіла ў склад Малабахаўскага сельсавета, да 17 ліпеня 1964 года — у склад Пірагоўскага сельсавета.

## Насельніцтва 
* 1999 год — 560 чалавек
* 2001 год — 504 жыхара, 215 двароў
* 2010 год — 492 чалавекі

## Інфраструктура 
* Сярэдняя школа
* Дом культуры
* Бібліятэка
* Аддзяленне сувязі

## Памятныя мясціны 
* Помнік землякам, якія загінулі ў часы Вялікай Айчыннай вайны.

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
Катэгорыя:Малабахаўскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Дубровенскага раёна
Станіславова (Шаркаўшчынскі раён)

**Станіславова** (, ) — вёска ў Шаркаўшчынскім раёне Віцебскай вобласці. Цэнтр Станіславоўскага сельсавета.

Знаходзіцца на левым беразе ракі Дзісна, на аўтадарозе Шаркаўшчына-Відзы. За 12 кіламетраў на захад ад гарадскога пасёлка і чыгуначнай станцыі Шаркаўшчына, 230 кіламетраў ад Віцебска.

## Гісторыя 
У 1921—1939 гадах ваеннае паселішча ў складзе гміны Шаркаўшчына Дзісенскага павета Віленскага ваяводства Польскай Рэспублікі.

## Насельніцтва 
* 1931 год — 52 жыхары, 10 двароў.
* 2001 год — 171 жыхар, 80 двароў.
* 2003 год — 165 жыхароў, 76 двароў.

## Інфраструктура 
* Базавая школа
* Бібліятэка

## Памятныя мясціны 
* Помнік землякам, якія загінулі ў часы Вялікай Айчыннай вайны

## Літаратура 
* 
* 
*
Станіславова

Назву **Станіславо́ва** маюць:

## Населеныя пункты 
### Беларусь 
* Віцебская вобласць:
** Станіславова — вёска ў Дубровенскім раёне 
** Станіславова — вёска ў Лёзненскім раёне 
** Станіславова — вёска ў Шаркаўшчынскім раёне 
** Станіславова — вёска ў Шумілінскім раёне 

* Гродзенская вобласць:
** Станіславова — вёска ў Шчучынскім раёне 

* Мінская вобласць:
** Станіславова — вёска ў Пухавіцкім раёне
## Гл. таксама 
* Сядзіба Станіславова
Butterflies (песня)

«**Butterflies**» () — песня, напісаная Максімам Фадзеевым і Малькі Чаплін для конкурса песні Еўрабачанне 2010 (які адбыўся ў Осла ў маі 2010 года) і выкананая гуртам «3+2». Гурт «3+2» быў абраны ўнутрана Белтэлерадыёкампаніяй у сакавіку 2010 года, каб прадставіць Беларусь на конкурсе спачатку з песняй «Far Away». Аднак 19 сакавіка было абвешчана, што «3+2» змянілі сваю песню для конкурса, і зараз будуць спяваць «Butterflies» у першым паўфінале 25 мая. Беларусь прайшла ў фінал другі раз у гісторыі (упершыню — у 2007). Тым не менш, у фінале, яны занялі 24-ае месца. Гурт атрымаў 12 балаў ад Грузіі, такім чынам, падняўся на адно месца ўверх і пакінуў Злучанае Каралеўства на апошнім месцы.

Катэгорыя:Конкурс песні Еўрабачанне 2010
Катэгорыя:Песні Беларусі на конкурсе Еўрабачанне
Катэгорыя:Песні 2010 года
Тымор

**Тымор** — востраў у паўднёвай частцы Малайскага архіпелага, падзелены паміж дзвюма незалежнымі дзяржавамі: Усходнім Тыморам і Інданезіяй.

Плошча вострава 30,8 тыс. км². Назва з'яўляецца варыянтам імя «Цімур», што на малайскай азначае «ўсход»; назва вострава адлюстроўвае той факт, што ён знаходзіцца на ўсходнім канцы ланцуга астравоў. Рэльеф пераважна гарысты, сустракаюцца гразевыя вулканы. Клімат субэкватарыяльны мусонны. Раслінны свет у выглядзе трапічных мусонных лясоў і высакатраўнай саванны.

## Рознае 
* Паводле мясцовай легенды, востраў Тымор быў гіганцкім кракадзілам.
* На Тыморы жывуць атоні.
* «Timor» — песня з альбома поп-выканаўцы Шакіры *Oral Fixation Vol. 2* (2005).

## Гл. таксама 
* Тыморскае мора

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
* Тимор // Вялікая савецкая энцыклапедыя 

Катэгорыя:Астравы Інданезіі
Катэгорыя:Астравы Усходняга Тымора
Катэгорыя:Усходнія Малыя Зондскія астравы
Катэгорыя:Астравы, падзеленыя паміж краінамі
Катая

**Катаючы** (, ) — востраў, які з'яўляецца самай усходняй кропкай Швецыі і размешчаны на поўдзень ад Хапаранды ў Норботэн. Плошча вострава 0,71 км², 2 км у даўжыню і 200—300 м у шырыню. Востраў з'яўляецца вынікам узняцця Скандынаўскага паўвострава і злучэння астравоў **Катая** і **Інакары**.

Востраў падзелены паміж Швецыяй і Фінляндыяй. Мяжа была вызначана ў 1809 годзе.

## Гл. таксама 
* Спіс астравоў, падзеленых паміж краінамі

## Спасылкі 
* Дакладная карта вострава 

Катэгорыя:Астравы, падзеленыя паміж краінамі
Катэгорыя:Астравы Швецыі
Катэгорыя:Астравы Фінляндыі
Катэгорыя:Астравы Балтыйскага мора
Катэгорыя:Крайнія пункты Швецыі
Глыбочына (возера, Чашніцкі раён)

**Глыбо́чына** — возера ў Чашіцкім раёне Віцебскай вобласці ў басейне ракі Свінка (прыток Свячанкі), за 11 км у напрамку на паўночны ўсход ад горада Чашнікі на поўдзень ад вёскі Харакова.

Плошча паверхні возера 0,23 км²
Плошча вадазбору 11,7 км². Катлавіна возера круглаватай формы. Берагавая лінія слабазвілістая.

Праточнае. Праз возера працякае рака Свінка, злучаючая Глубочына з азёрамі Баярскае (на поўначы) і Ведрэ́ньскае (на поўдні). 

## Літаратура 
* 
* 

## Спасылкі 
* Возера Глыбочына 
* Ліст карты N-35-47. Выданне 1991 г. Стан мясцовасці на 1987 г. 

Катэгорыя:Азёры Віцебскай вобласці
Катэгорыя:Азёры Чашніцкага раёна
Глыбочына (возера, Расонскі раён, басейн Дрысы)

**Глыбо́чына** — возера ў Беларусі, у Расонскім раёне Віцебскай вобласці ў басейне ракі Дрыса за 14 км на паўднёвы ўсход ад гарадскога пасёлка Расоны, за 1,4 км на поўдзень ад вёскі Парэчча.

Плошча паверхні возера 0,22 км². Найбольшая глыбіня 4,5 м, сярэдняя 2,9 м. Даўжыня 0,9 км, найбольшая шырыня 0,32 км. Даўжыня берагавой лініі 2,98 км.
Катлавіна возера рэшткавага тыпу, выцягнутая ў напрамку з поўначы на поўдзень. Схілы катлавіны вышынёй 2—4 м, спадзістыя і пясчаныя. Берагі вышынёй да 0,5 м, забалочаныя, тарфяністыя. Дно плоскае. Каля ўсходняга берага да глыбіні ў 2,5 м дно пясчанае і глеістае. Астатняя частка дна выслана сапрапелем.
Возера дыстрофнае, слабапраточнае. Упадае меліярацыйны канал і выцякае ручай у возера Сямёненкі. Шырыня палосы надводнай расліннасці 15—30 м. Падводная расліннасць адсутнічае.

У возеры водзяцца шчупак, акунь, лешч, лінь, плотка, карась і іншыя віды рыб.

## Літаратура 
*  - С. 522.
* 

Катэгорыя:Азёры Расонскага раёна
Катэгорыя:Басейн Дрысы
Янка (возера)

**Я́нка** — возера ў Браслаўскім раёне Віцебскай вобласці Беларусі ў басейне ракі Янка на тэрыторыі Нацыянальнага парка «Браслаўскія азёры».

Плошча паверхні возера 0,24 км². Даўжыня 1,5 км, найбольшая шырыня 0,18 км. Даўжыня берагавой лініі 3,25 км. Плошча вадазбору 29,2 км². Катлавіна возера лагчыннага тыпу, выцягнутая з поўначы на поўдзень. Схілы катлавіны спадзістыя, вышынёй 2—3 м. Берагавая лінія слабазвілістая. Возера праточнае. Працякае рака Янка і злучае з возерам Багданаўскае.

Каля возера вёска Мілашкі.
 

## Літаратура 
* 
* 
* 

Катэгорыя:Басейн Янкі (прыток Дзісны)
Катэгорыя:Азёры Браслаўскага раёна
Агаці

**Агаці** (англ. *Agatti*, малаялам * അഗത്തി ഐലന്റ്*) — востраў у Індыйскім акіяне, частка Лакадыўскіх астравоў. Уваходзіць у склад Лакшадвіп, саюзнай тэрыторыі Індыі. Плошча сушы — 2,7 кв. км. Насельніцтва (2001 г.) — 5667 чал.

## Прырода 
Востраў нізкі, мае каралавае паходжанне. Уваходзіць у склад аднайменнага атола. Выцягнуты на 6 км. Шырыня не перавышае 900 м. Значная частка Агаці занята авіяпаласой, насаджэннямі какосавай пальмы. 2 буйныя пляжы. На паўднёвай частцы атола размяшчаецца значна меншы па плошчы востраў Калпіці.

Клімат трапічны пасатны. Сярэдняя тэмпература ўлетку вагаецца ад 22 °C да 35 °C, узімку — ад 20 °C да 32 °C. Вільготнасць — 72 %-80 %.

Наземная флора і фаўна бедныя, аднак добра захавалася прыроднае асяроддзе каралавага рыфа.

## Турызм 
Агаці — галоўны турыстычны цэнтр Лакшадвіп. На ім знаходзіцца адзіны на астравах грамадзянскі аэрапорт. Таксама існуе сталая марская пасажырская сувязь з Качынам і іншымі населенымі астравамі. Для наведвання Лакшадвіп турысты ўсіх нацыянальнасцей (у тым ліку грамадзяне Індыі) павінны загадзя набыць пісьмовы дазвол (выдаецца платна і лічыцца даволі дарагім). На Агаці размешчана 2 гасцініцы, ёсць мясцовая электрастанцыя. Галоўныя забавы для наведвальнікаў — адпачынак на пляжы, ныранне з аквалангам, кароткія вандроўкі на верталёце на іншыя астравы.

## Спасылкі 
* agattiisland.com
* Agatti Island Beach Resort 
* Беларускі турыст у Лакшадвіп

Катэгорыя:Астравы Лакшадвіп
Катэгорыя:Лакадыўскія астравы
Узедам

**У́зедам** (), або **У́знам** () — востраў у Балтыйскім моры, насупраць вусці ракі Одэр. Плошча 445 км². Насельніцтва 31&nbsp;500 чал. (Германія) і 45&nbsp;000 (Польшча). Аддзелены ад мацерыка пралівам Пеенештром.

Падчас Другой сусветнай вайны на востраве каля возера Готэнзэ размяшчаўся канцлагер «Узедам», дзе была разгорнута вытворчасць ракет Фау-1, а затым і Фау-2.

## Цікавыя факты 
8 лютага 1945 года з канцлагера «Узедам» здзейсніла ўцёкі на захопленым бамбардзіроўшчыку група савецкіх зняволеных на чале з лётчыкам Міхаілам Дзевятаевым.

## Спасылкі 
* афіцыйны сайт

Катэгорыя:Астравы Польшчы
Катэгорыя:Астравы Германіі
Катэгорыя:Астравы Балтыйскага мора
Катэгорыя:Астравы, падзеленыя паміж краінамі
Baidu

**Baidu** (, ) — лідар сярод кітайскіх пошукавых сістэм. Па колькасці апрацаваных запытаў пошукавы сайт «Байду» стаіць на 3 месцы ў свеце (3 млрд 428 млн; з доляй у глабальным пошуку 5,2 %). З запускам японскай версіі упэўнена абагнаў Bing.

Baidu таксама мае анлайн-энцыклапедыю — Энцыклапедыю Байду, якая абагнала Кітайскую Вікіпедыю.

У індэксе Байду ўтрымліваецца звыш 740 млн вэб-старонак, 80 млн выяў і 10 млн медыяфайлаў.

## Узлом 12 студзеня 2010 года 
Раніцай 12 студзеня 2010 года сайт падвергся нападу хакераў з «Іранскай кіберарміі» (Iranian Cyber Army). Зламыснікі змянілі DNS запісы і перанакіравалі трафік на іншы сайт.

## Спасылкі 
* Baidu.com
* Baidu Baike (Байдупедыя)

Катэгорыя:Пошукавыя сістэмы
Катэгорыя:Кампаніі Кітая
Кіпр (востраў)

**Кіпр** (, , ) — трэці па велічыні востраў у Міжземным моры, плошчай 9 251 кв. кіламетр, геаграфічна адносіцца да Азіі. Ён працягнуўся на 240 км з усходу на захад, а ў шырыню дасягае 100 км з поўначы на поўдзень. Кіпр размешчаны ў паўночна-усходняй частцы Міжземнамор'я на адлегласці 380 км ад Егіпта, 105 км ад Сірыі і 75 км ад Турцыі.

36% тэрыторыі кантралюе Турэцкая Рэспубліка Паўночнага Кіпра, 3,7% — ААН (буферная вобласць), 2,7% — Вялікабрытанія (ваенныя базы Акратыры і Дэкелія), астатняе — Рэспубліка Кіпр.

## Геаграфія 
## Рэльеф 
Большая частка вострава занята горамі. Уздоўж паўночнага берага ў шыротным кірунку цягнецца горны ланцуг Кірэнія. Шырыня яе ў заходняй часткі — 15 км, на ўсходзе яна пашыраецца да 25—30 км. Заходняя частка хрыбта Кірэнія больш высокая; асобныя вяршыні перавышаюць 1 тыс. м. Самая высокая кропка хрыбта — гара Акраманда (1023 м). Паўднёва-заходняя палова вострава занята шырокім горным масівам Троадас, зрэзаным падоўжнымі рачнымі далінамі. Найбольш высокая яго паўночная частка, тут знаходзіцца і самая высокая кропка Кіпра — гара Алімп (1952 м).

## Клімат 
Сярэднія тэмпературы на Кіпры:

## Спасылкі 
* Гісторыя Кіпра 

*
Катэгорыя:Астравы Міжземнага мора
Джон Уільямс (кампазітар)

**Джон Та́ўнер Уі́льямс** (; нар. 8 лютага 1932, ) — выбітны амерыканскі кінакампазітар і дырыжор. За сваю кар’еру Уільямс напісаў музыку да такіх вядомых кінастужак, як: «Сківіцы», «Супермен», «Іншапланецянін», «Шукальнікі страчанага каўчэга», «Спіс Шындлера», «Парк юрскага перыяду», кінаэпапеі «Зорныя войны», «Гары Потэр» і шмат якіх іншых. Таксама Уільямс стварыў музыку да чатырох Алімпіяд, мноства тэлесерыялаў і канцэртных нумароў. З 1980 года па 1993 год ён працаваў дырыжорам Бостанскага эстраднага аркестра і цяпер з’яўляецца яго заслужаным дырыжорам.

Уільямс — пяціразовы лаўрэат прэміі «Оскар» (за музыку да фільмаў «Скрыпач на даху», «Сківіцы», «Зорныя войны. Эпізод IV: Новая надзея», «Іншапланецянін», «Спіс Шындлера»). Таксама мае 51 намінацыю, што робіць яго другім па колькасці намінацый на гэту ўзнагароду (першае месца з 59 намінацыямі займае Уолт Дысней).

## Зноскі 
## Спасылкі 
* 
* 
* 

Катэгорыя:Кінакампазітары ЗША
Катэгорыя:Лаўрэаты прэміі BAFTA
Катэгорыя:Лаўрэаты прэміі «Грэмі»
Катэгорыя:Лаўрэаты прэміі «Оскар» за «Найлепшую музыку да фільма»
Катэгорыя:Лаўрэаты прэміі «Эні»
Катэгорыя:Лаўрэаты прэміі «Эмі»
Катэгорыя:Лаўрэаты прэміі BRIT Awards
Вежа Тысячагоддзя

**Вежа Тысячагоддзя** — небаскроб на шашы шэйха Заеда ў Дубаі, ААЭ. Вежа мае вышыню 285 метраў, і 60 паверхаў. Яе будаўніцтва было скончана ў 2006 годзе. Вежа ўтрымлівае 301 трохмесных і 106 двухмесных апартаментаў. Побач з будынкам размешчана дзесяціпавярховая паркоўка для 471 аўтамабіля.

## Спасылкі 
*Emporis.com
*SkyscraperPage.com

Катэгорыя:Небаскробы Дубая
Катэгорыя:Небаскробы вышынёй ад 250 да 299 метраў
101 Collins Street

**101 Collins Street** — небаскроб, размешчаны ў горадзе Мельбурн, Аўстралія. Вышыня будынка 260 метраў (860 футаў ), 52 паверху і гэта робіць яго чацвёртым па вышыні будынкам Аўстраліі. Небаскроб быў пабудаваны ў 1991 годзе.

Збудаванне было распрацавана архітэктурнай фірмай «Denton Corker Marshall». 

Вежа ўтрымлівае 83 000 м² прыдатнага для здачы ў арэнду месца, якое арандавана буйнымі кампаніямі. Вышыні ўнутраных памяшканняў — 2.77 метра. Ліфты дасягаюць хуткасці 7 м/с. Падземная аўтастаянка налічвае 414 месцаў паркоўкі. 

## Гл. таксама 
* Спіс самых высокіх будынкаў Аўстраліі

## Спасылкі 
* Emporis.com — Building ID 108454
* SkyscraperPage.com’s entry
* Official Website

Катэгорыя:Небаскробы Мельбурна
Катэгорыя:Небаскробы вышынёй ад 250 да 299 метраў
120 Collins Street

**120 Collins Street** — небаскроб, размешчаны ў горадзе Мельбурн, Аўстралія. Вышыня будынка 265 метраў (860 футаў), 52 паверхі і гэта робіць яго трэцім па вышыні будынкам Аўстраліі. Небаскроб будаваўся з 1989 па 1991 год.

Збудаванне было распрацавана архітэктурнай фірмай «Hassell», у супрацоўніцтве з Дэрылам Джэксанам. Структурнымі інжынерамі была Connell Wagner & Mechanical, Electrical & Fire Services Engineers і Lincolne Scott.

120 Collins Street быў пабудаваны ў постмадэрнісцкім стылі. 

## Гл. таксама 
* Спіс самых высокіх будынкаў Аўстраліі

## Спасылкі 
* Building web site 
* Emporis.com
* Melbourne’s tallest building timeline

Катэгорыя:Небаскробы Мельбурна
Катэгорыя:Небаскробы вышынёй ад 250 да 299 метраў
Вуліца шэйха Зайда

**Вуліца шэйха Зайда** (, ) — галоўная і самая працяглая вуліца горада Дубай, названая ў гонар шэйха Зайда ібн Султан ан-Нахаяна.

Вуліца праходзіць праз увесь горад уздоўж узбярэжжа, яна з’яўляецца часткай найбуйнейшай у ААЭ шашы E 11. У Дубаі яна носіць імя шэйха Зайда ад мяжы з Абу-Дабі да вуліцы шэйха Рашыда (*Sheikh Rashid Road*). Даўжыня вуліцы 55 км. Да пашырэння ў 1993—1998 гадах звалася *Defence Road* (Вуліца Абароны). Уздоўж вуліцы на значный яе працягласці праходзіць чырвоная галіна Дубайскага метрапалітэна.

Вуліца мае на большай частцы 12 палос для руху аўтамабіляў. Рух па вуліцы платны, усе ўезды і выезды абсталяваны сканарамі, якія здымаюць з машын плату ў памеры 4 дырхама (каля 1$), але не больш за 24 дырхам у дзень.

## Будынкі 
На вуліцы шэйха Зайда размешчаны шматлікія вядомыя небаскробы Дубая:
* Etisalat Tower 2
* Бурдж-Халіфа
* Вежа Ружы
* Вежа Тысячагоддзя
* Вежа Чэлсі
* Эмірацкая офісная вежа і Джумейра Эмірэйтс Таўэрс
гандлёвыя цэнтры:
* Mall of the Emirates
* Dubai Internet City
* Dubai Media City
* Ibn Battuta Shopping Mall

## Спасылкі 
* Схема шашы на сайце Dubai City Guide 

Катэгорыя:Дубай (горад)
Катэгорыя:Вуліцы паводле алфавіта
Melbourne Central Shopping Centre

**Melbourne Central Shopping Centre** — небаскроб, размешчаны ў горадзе Мельбурн, Аўстралія. Вышыня будынка 246 метраў, 54 паверхі і гэта робіць яго восьмым па вышыні будынкам Аўстраліі. Небаскроб быў пабудаваны ў 1991 годзе.

Збудаванне было распрацавана архітэктурнай фірмай «Bates Smart».

## Гл. таксама 
* Спіс самых высокіх будынкаў Аўстраліі

## Спасылкі 
* Melbourne Central : A Case Study in Post-Modern Urbanization  
*Shopping complex official website

Катэгорыя:Небаскробы Мельбурна
Катэгорыя:Небаскробы вышынёй ад 200 да 249 метраў
Адрэс Даўнтаўн Бурдж Дубай

**Адрэс Даўнтаўн Бурдж Дубай**, () — шасцідзесяцітрохпавярховы небаскроб вышынёй 306 метраў, размешчаны ў горадзе Дубай, Аб’яднаныя Арабскія Эміраты. Першапачаткова зваўся The Address Downtown Burj Dubai. Будынак з'яўляецца адным з некалькіх звышвысокіх небаскробаў, якія размяшчаюцца ў раёне Даўнтаўн Бурдж Дубай, у цэнтры якога размяшчаецца найвышэйшы будынак на Зямлі — вежа Бурдж Дубай. Будынак быў падведзены пад дах у красавіку 2008 года, стаўшы 6-м па вышыні будынкам у горадзе. У верасні 2008 года будынак быў цалкам завершаны.

## Галерэя 

|2 лютага 2007
|4 ліпеня 2007
|10 снежня 2007

## Гл. таксама 
* Спіс самых высокіх будынкаў Дубая

## Спасылкі 
* Інфармацыя пра будынак
* Галінка на SkyscraperPage.com

Катэгорыя:Небаскробы Дубая
Катэгорыя:Звышвысокія будынкі
Катэгорыя:Небаскробы вышынёй ад 300 да 349 метраў
Эмірацкая карона

**Эмірацкая карона** — 63-павярховая вежа ў Дубаі, ААЭ. Вежа мае агульную вышыню 296 метраў (971 фут). Будаўніцтва вежы было распачата ў 2005 годзе, была адкрыта для наведванняў у лістападзе 2007, і была завершана ў лютым 2008 года. Пасля будаўніцтва, будынак стаў па вышыні 6-м у Дубаі і 45-м па вышыні ў свеце.

## Спасылкі 
*Emirates Crown on Emporis.com
*Emirates Crown on SkyscraperPage.com

Катэгорыя:Небаскробы Дубая
Катэгорыя:З’явіліся ў 2008 годзе
Катэгорыя:Небаскробы вышынёй ад 250 да 299 метраў
Першая ліга чэмпіянату Беларусі па футболе 2010

**Першая ліга чэмпіянату Беларусі па футболе 2010** (20-ы чэмпіянат Рэспублікі Беларусь па футболе ў Першай лізе) — другі па рангу дывізіён (пасля Вышэйшай лігі) па футболе сярод беларускіх каманд 2010-га года. 
У турніры прымалі ўдзел 16 каманд. Яны змагаліся за адзіную прамую пуцёўку ў Вышэйшую лігу і адну пуцёўку ў плэй-оф за права змагацца за месца ў Вышэйшай лізе з перадапошнім клубам Вышэйшай лігі 2010. 
Першае месца ўпэўнена заваяваў футбольны клуб «Гомель», які аформіў вяртанне ў вышэйшы свет за шэсць тураў да фінішу чэмпіянату. 
За другое месца разгарнулася жорсткая барацьба, і толькі ў апошнім туры заўчасны пераможца «Гомель» расчараваў сваіх землякоў з ДБК, саступіўшы мінскаму СКВІЧу, у выніку чаго сталічны клуб заняў другое месца. Але ў матчах за права гуляць у Вышэйшай лізе 2011 СКВІЧ саступіў жодзінскаму «Тарпеда» і застаўся ў Першай лізе.

## Змены ў параўнанні з папярэднім сезонам 
### Клубы, якія выйшлі ў Першую лігу з Другой лігі 
* ФК «Рудзенск»

### Клубы, якія выбылі з Вышэйшай лігі ў Першую лігу 
* ФК «Гомель»
* ФК «Граніт» (Мікашэвічы)
* ФК «Смаргонь»

### Клубы, якія выйшлі ў Вышэйшую лігу з Першай лігі 
* ФК «Белшына» (Бабруйск)

### Клубы, якія страцілі месца ў Першай лізе па выніках сезона 2009 
* ФК «Спартак» (Шклоў)

## Клубы-ўдзельнікі 

### Прадстаўніцтва па рэгіёнах 
У турніры прымалі ўдзел клубы з усіх абласцей краіны, акрамя Магілёўскай.

## Турнірная табліца 
## Вынікі матчаў 
Заўвагі. **1**. Пры роўнай колькасці ачкоў «Рудзенск» змешчаны ў турнірнай табліцы вышэй за «Баранавічы», а «Хваля» вышэй за «Верас» дзякуючы большай колькасці перамог. 
**2**. Пры роўнай колькасці ачкоў і перамог СКВІЧ змешчаны ў турнірнай табліцы вышэй за ДБК-Гомель, «Хімік» вышэй за «Славію-Мазыр» і «Белкард» вышэй за «Ведрыч» дзякуючы лепшым паказчыкам у асабістых сустрэчах гэтых камандаў. 
**3**. У радках паказаны вынікі хатніх матчаў камандаў, у слупках — гасцявых.

Крыніца: football.by
## Бамбардзіры 
Крыніца: football.by

2010
Катэгорыя:Спорт у Беларусі ў 2010 годзе
Катэгорыя:2010 год у футболе
Натуральны адбор

**Натуральны адбор** — працэс, з дапамогай якога ў папуляцыі павялічваецца колькасць асобін, якія валодаюць максімальнай прыстасаванасцю (найбольш спрыяльнымі прыкметамі), у той час як колькасць асобін з неспрыяльнымі прыкметамі памяншаецца. У свеце сучаснай сінтэтычнай тэорыі эвалюцыі натуральны адбор разглядаецца як галоўная прычына развіцця адаптацый, відаўтварэння і паходжання надвідавых таксонаў. Натуральны адбор — адзіная вядомая прычына адаптацый, але не адзіная прычына эвалюцыі. Да ліку неадаптыўных прычын адносяцца генетычны дрэйф, паток генаў і мутацыі.

Тэрмін «натуральны адбор» папулярызаваў Чарлз Дарвін, параўноўваючы гэты працэс са штучным адборам, сучаснай формай якога з’яўляецца селекцыя. Ідэя параўнання штучнага і натуральнага адбору заключаецца ў тым, што ў прыродзе гэтак жа адбываецца адбор найбольш «удалых», «лепшых» арганізмаў, але ў ролі «ацэншчыка» карыснасці ўласцівасцяў у гэтым выпадку выступае не чалавек, а асяроддзе пражывання. Да таго ж, матэрыялам як для натуральнага, так і для штучнага адбору з’яўляюцца невялікія спадчынныя змены, якія накоплівацца з пакалення ў пакаленне.

## Гл. таксама 
* Штучны адбор
* Селекцыя
* Эвалюцыянізм
* Ціск адбору

## Спасылкі 
* Charles Darwin. *On the Origin of Species*, Chapter 4 — Natural Selection  
* Natural Selection // Modeling for Understanding in Science Education, University of Wisconsin. 
* Natural Selection // University of Berkeley education website. 
* 

Катэгорыя:Эвалюцыйная біялогія
Катэгорыя:Фактары эвалюцыі
Аналы

**Аналы** (множны лік,  ад *annus* — год) — запісы па гадах падзей, звязаных з жыццём горада, вобласці або краіны. Аналы меліся ўжо ў егіпцян, шумераў, персаў, кітайцаў, старажытных грэкаў (ώρα). Сваю сапраўдную назву аналы атрымалі ў рымлян. Матэрыялам для найстаражытных рымскіх аналаў паслужылі запісы жрацоў (Commentarii Pontificum) на драўляных дошках, пакрытых гіпсам, са штогадовай пазнакай консулаў. Гэтыя дошкі выстаўляліся для ўсеагульнага агляду, на іх запісваліся найважныя падзеі: імёны вышэйшых чыноўнікаў, сонечныя і месяцавыя зацьменні, знакі і іншыя, пазней — звесткі аб павышэнні коштаў, пра войны і г.д.

Найстаражытныя запісы, відаць, загінулі пры пажары Рыма ў 387 да н.э. падчас нашэсця галаў, але затым былі адноўлены па памяці і працягнуты. Каля 130 да н.э. аналы былі зведзены Публіем Муцыем Сцэволай у зборнік з 80 кніг пад назвай «вялікіх аналаў» (*Annales maximi*). Вядзенне аналаў спынілася паміж 123 і 114 да н.э. Існавалі таксама і «малодшыя аналы» (напрыклад, Валерый Анцыят напісаў іх ажно 75 кніг). 

Хоць старажытнарымскія аналы да нас не дашлі, імі карысталіся як крыніцай шматлікія рымскія гісторыкі (напрыклад, Ціт Лівій), якія таксама часам давалі сваім сачыненням назва і форму аналаў. У гісторыкаў старажытнай Грэцыі форма аналаў была распаўсюджана да Герадота.

Вялікае распаўсюджванне аналы атрымалі ў Сярэднявеччы, калі амаль кожны буйны манастыр вёў свае пагадовыя запісы. Такія сярэднявечныя аналы гістарычна развіліся з кароткіх запісаў на палях табліц, якія вызначаюць даты святкавання хрысціянскага Вялікадня ў розныя гады.

Аналагічныя аналы на Русі ў айчыннай гістарыяграфіі носяць назву летапісаў.

У сучаснай мове слова аналы часта выкарыстоўваецца ў значэнні «хроніка», запіс значных падзей. У гэтым сэнсе выраз «увайшоў у аналы» сінанімічны выразу «ўвайшоў у гісторыю».

## Спасылкі 
* 

*
Катэгорыя:Гістарыяграфія Старажытнага Рыма
Сістэматыка

**Сістэматыка** (ад  — упарадкаваны, які адносіцца да сістэмы) — прывядзенне ў сістэму, а таксама сістэмная класіфікацыя прадмета вывучэння. Часта сістэматыка з'яўляецца дапаможнай дысцыплінай, якая дапамагае упарадкаваць аб'екты, якія вывучае дадзеная навука; напрыклад, моўная сістэматыка.

## Біялагічная сістэматыка 
Біялагічная сістэматыка - раздзелбіялогіі, закліканы стварыць адзіную стройную сістэму жывога свету на аснове вылучэння сістэмы біялагічных таксонаў і адпаведных назваў, пабудаваных па пэўных правілах (наменклатура). Тэрміны «сістэматыка» і «таксанамія» часта выкарыстоўваюць як сінонімы.

## Агульныя прынцыпы сістэматыкі
Агульныя прынцыпы:
* Прысваенне навуковай назвы або паняцці;
* Апісанне;
* Вылучэнне падабенства і адрознення паміж блізкімі паняццямі;
* Класіфікацыя;
* Падабенства.

## Сістэматыка як навука 
### Практычная агульная сістэматыка 
* Аналітычная, або ідыяграфічная, сістэматыка;
** Апісанне відаў і іншых таксанамічных адзінак;
** Размежаванне відаў і іншых таксанамічных адзінак;
** Пытанне аб таксанамічных адзінкі рознага парадку.
* Сінтэтычная або намаграфічная, сістэматыка.

### Тэарэтычная агульная сістэматыка 
* Наматэтычная сістэматыка
* Філагенія і сістэматыка
* Логіка сістэматыкі
* Філасофія сістэматыкі

## Гл. таксама 
* Класіфікацыя

*
Катэгорыя:Сістэмы
Дысцыпліна

**Дысцыпліна** ( — (вучоба, выхаванне, школа)) мае некалькі значэнняў:

* **Дысцыпліна** — від спорту
* **Навуковая дысцыпліна** — самастойная галіна якой-небудзь навукі
* **Дысцыпліна** — паводзіны, накіраваныя на падтрыманне парадку
* **Дысцыпліна** — багіня ў рымскай міфалогіі, якая персаніфікуе вайсковую дысцыпліну. Культ атрымаў распаўсюджванне пры імператары Адрыяне.
Канвергентная эвалюцыя

[thumb|Падабенства [Сумчаты воўк|тылацына з ваўкамі]]
**Канвергентная эвалюцыя** (ад  — разам і  — збліжацца) — эвалюцыйны працэс, пры якім узнікае падабенства паміж арганізмамі розных сістэматычных груп, якія пражываюць у падобных умовах, гэта значыць адносяцца да адной экалагічнай гільдыі.

## Прычыны 
Асноўнай прычынай канвергентнай эвалюцыі лічыцца падабенства экалагічных ніш тых ці іншых арганізмаў.

Напрыклад, вядомым выпадкам канвергентнай эвалюцыі з'яўляецца фарміраванне падобных формаў цела ў драпежных акул, іхтыязаўраў (даныя - паводле выкапнёвых рэштак) і дэльфінаў. Экалагічная ніша буйнога рухомага воднага драпежніка&nbsp;— аднолькавая для ўсіх трох груп і вылучае падобныя патрабаванні да формы цела жывёлы. Пры гэтым, аднак, шмат асноўных характарыстык класаў, да якіх належаць тры пералічаныя групы, захоўваюцца ў дадзеных груп. Аднак, у іхтыязаўраў і дэльфінаў пояс задніх канечнасцяў рэдукаваны. 

Яшчэ адным прыкладам канвергентнага падабенства з'яўляецца фарміраванне жорсткага цяжкага шкілета з ахоўнай функцыяй ў розных групах сядзячых жывёл. Такія шкілеты характэрныя для губак (Porifera), кнідарый (Cnidaria), каралаў (Anthozoa) і абалоннікаў (Urochordata).

Часам тэрмін «канвергентная эвалюцыя» ужываецца і да культурнай эвалюцыі, і азначае эвалюцыю, пры якой падобныя культурныя прыкметы развіліся ў падобных прыродных умовах рознымі народамі з рознымі спадчыннымі культурамі.

## Глядзіце. таксама 
* Дывергенцыі
* Дывергенцыі прыкмет
* Паралелізм

## Спасылкі 
* Канвергенцыя і паралелізм 
* Прыклады канвергентнай эвалюцыі 
* Праблемы эвалюцыі  

Катэгорыя:Макраэвалюцыя
Катэгорыя:Канцэпцыі эвалюцыйнай біялогіі
Рэпер (геадэзія)

, Германія]]
**Рэ́пер** ( — метка, знак, зыходны пункт) — знак, які замацоўвае пэўны пункт зямной паверхні з вядомай абсалютнай вышынёй. Вышыня вызначаецца нівеліраваннем адносна зыходнай паверхні.

На рэперах замацоўваецца металічны дыск дыяметрам 5 см (марка) з нумарам і пазначэннем ведамства.

## Фундаментальныя рэперы 
Уяўляюць сабой жалезабетонныя пілоны, закладзеныя ў грунт на адлегласці 50—80 км на нівелірных лініях 1-га класа, на найбольш адказных нівелірных лініях 2-га класа і каля найважнейшых марскіх вадамерных пунктаў.

## Радавыя рэперы 
Існуюць грунтавыя і сценавыя. Закладваюцца на адлегласці 5—7 км на нівелірных лініях усіх класаў.

## Гл. таксама 
* Геадэзічны знак

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
* [Репер (в геодезии)](http://slovari.yandex.ru/~книги/БСЭ/Репер%20(в%20геодезии)/) // Вялікая савецкая энцыклапедыя 

Катэгорыя:Геадэзія
Драпежніцтва

, якія пажыраюць забітага буйвала]]
**Драпежніцтва** ў экалогіі&nbsp;— тып адносін паміж біялагічнымі папуляцыямі, пры якіх **драпежнік** харчуецца іншымі арганізмамі, **ахвярай**. Драпежнікі не абавязкова забіваюць ахвяру, калі харчуюцца ёю. Падобнымі драпежнікаў арганізмамі з’яўляецца дэтрытафагі, пажыральнікі мёртвага арганічнага матэрыялу (дэтрыту), часта такія паводзіны цяжка адрозніць ад драпежніцтва, напрыклад, калі паразіт жыве на целе гаспадара і пажырае яго цела пасля смерці. Галоўнай характарыстыкай драпежніцтва, аднак, з’яўляецца прамы кантакт з папуляцыяй ахвяры, тады як дэрытрафагы толькі пажыраюць існуючы матэрыял, часта не ўплываючы на папуляцыю «донарскіх» арганізмаў.

Даволі папулярна таксама іншае вызначэнне драпежніцтва, якое прапануе *драпежнікамі* назваць толькі арганізмы, якія ядуць жывёл, у адрозненне ад раслінаедных, якія ядуць расліны.

У сучаснай экалогіі, як правіла, выкарыстоўваецца першае, больш агульнае вызначэнне, пад якое падыходзіць у тым ліку і паразітызм, для якога характэрны сімбіёз паразіта і гаспадара, гэта значыць часткова паводле тыпу ўзаемадзеяння траваедных і раслін. Акрамя таго, нутравідавым драпежніцтвам варта лічыць паглынанне асобін свайго віду (канібалізм).

Акрамя шматклетачных жывёл, у ролі драпежнікаў могуць выступаць пратысты, грыбы і вышэйшыя расліны.

## Гл. таксама 
* Гетэратрофы
* Паразітызм

## Крыніцы 

Катэгорыя:Тыпы адносін паміж арганізмамі
Маратхі (каста)

**Мара́тхі** () — ваенная каста ў Заходняй Індыі. 

## Паходжанне
Лічыцца, што слова *Маратаха* пахозіць з санскрыту і азначае "вялікая ўлада" або "вялікія вознікі". Самі маратхі з часоў Шываджы адносілі сябе да варны кшатрыяў, нашчадкаў адной з дынастый, якая кіравала ў Дэкане. Даследчыкі XIX ст. лічылі маратхаў старажытным кланам, які меў іранскае і дравідыйскае паходжанне, або адносілі іх узнікненне да часоў Ашокі. Аднак сучасныя дасдедаванні сведчаць пра тое, што маратхі як каста ўзніклі адносна позна з прадстаўнікоў розных джаці, у тым ліку шудраў-рамеснікаў (Гл. каста). На поўдні Індыі вылучалася каста маратхаў-кавалёў. Гэта было вядома ў XVII ст., калі брахманы першапачаткова адмаўлялі Шываджы ў каранацыі, паколькі ён не быў з варны кшатрыяў. 

Сучасныя маратхі падзяляюцца на шэраг родавых аб'яднанняў, якія вядуць сваё паходжанне ад розных правячых асоб. Жывуць пераважна ў індыйскіх штатах Махараштра, Гоа, Мадх’я-Прадэш, Гуджарат, Карнатака, Тамілнад і інш.

## Гісторыя
Маратхі сталі шырока вядомыя дзякуючы Шываджы (1630 - 1680 гг.), які заснаваў Імперыю Маратхаў, што існавала з 1674  да 1818 г. і, у выніку, ахапіла вялізарную тэрыторыю (каля 2,8 млн км). Яны паспяхова вялі войны з Дэлійскім султанатам, аднак экспансія спынілася ў 1761 г. пасля бітвы пад Паніпатам. Пасля гэтага часу розныя кланы маратхаў фактычна кіравалі асобна або аўтаномна. З 1775 г. у іх справы пачала актыўна ўмешвацца Брытанская Ост-Індская кампанія. У выніку трох войн брытанцы здолелі захапіць імперыю.

## Спасылкі
*Maratha or Who are Marathas? 
*Caste of Maratha
*Why Marathas hated Hinduism & embraced ShivDharma? 

Катэгорыя:Гісторыя Індыі
Катэгорыя:Касты
Даўгінаўскі сельсавет

Назву **Даўгі́наўскі сельсавет** маюць:

* Даўгінаўскі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Мёрскага раёна Віцебскай вобласці
* Даўгінаўскі сельсавет — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Вілейскага раёна Мінскай вобласці
Даўгінаўскі сельсавет (Мёрскі раён)

**Даўгі́наўскі сельсавет** — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Мёрскага раёна Віцебскай вобласці Беларусі. Адміністрацыйны цэнтр — вёска Даўгінава.

## Гісторыя 
9 ліпеня 1965 года цэнтр Лявонпальскага сельсавета перанесены ў вёску Даўгінава, сельсавет перайменаваны ў Даўгінаўскі. На 1 студзеня 1974 года ў складзе Даўгінаўскага сельсавета 66 населеных пунктаў. 4 сакавіка 1987 года ў склад Павяцкага сельсавета перададзены 11 населеных пунктаў (вёскі Александрына, Вята, Дарожкі, Драгуны, Дэмскія, Паташня, Тараракі, Чамяры, Чурылава Далёкае, хутары Букава і Рыбакі). 8 красавіка 2004 года да сельсавета далучана тэрыторыя скасаванага Узменскага сельсавета (16 населеных пунктаў: Барсукі, Брыжалюбкі, Брыжынкі, Буралом 1, Вінагроды, Казелькі, Калачова, Карандашы, Клёміна, Ліпава 1, Ліпава 2, Палшчызна, Пераслова, Пераслоўка, Труды і Узмёны). 13 красавіка 2006 года ў склад Павяцкага сельсавета перададзены 4 населеныя пункты (Кіслякі, Латышы, Лысагорка і Пуцінава). 20 чэрвеня 2008 года скасаваны хутар Калачова. 17 мая 2010 года цэнтр сельсавета перанесены ў аграгарадок Узмёны. 16 верасня 2010 года Даўгінаўскі сельсавет перайменаваны ва Узмёнскі.

## Насельніцтва 
Насельніцтва сельсавета паводле перапісу 2009 года складала 1112 чалавек, з іх 88,3 % — беларусы, 7,8 % — рускія, 1,6 % — украінцы, 1,1 % — палякі.

## Населеныя пункты 
20 чэрвеня 2008 года быў ліквідаваны хутар Калачова.

Да моманту далучэння ў 2004 года населеных пунктаў Узменскага сельсавета ў склад Даўгінаўскага сельсавета ўваходзілі наступныя населеныя пункты:
* Брэдзева, вёска
* Гвардзейская, вёска
* Даўгінава, вёска
* Дварчаны, вёска
* Зайцава, вёска
* Званкі хутар
* Ільмовікі, вёска
* Кавалькі, хутар
* Лявонпаль, вёска
* Мальцы, вёска
* Скакуны, вёска
* Слабада, вёска
* Старое Грудзінава, вёска

Да моманту перадачы ў склад Павяцкага сельсавета ў 2006 годзе да Даўгінаўскага сельсавета таксама належалі наступныя населеныя пункты:
* Брыжалюбкі, хутар
* Кіслякі, вёска
* Латышы, вёска
* Пуцінава, вёска
* Лысагорка, хутар

На момант перайменавання ў склад сельсавета ўваходзілі 28 населеных пунктаў.

## Крыніцы 
## Літаратура 
* Административно-территориальное устройство БССР: справочник: в 2 т. / С. Д. Гриневич и др. — Главное архивное управление при Совете Министров БССР, Институт философии и права Академии наук БССР. — Т. 2: (1944―1980 гг.). — Минск: «Беларусь», 1987. — 283 с.
* Административно-территориальное устройство Республики Беларусь (1981—2010 гг.): справочник. — Минск: БелНИИДАД, 2012. — 172 с.

Катэгорыя:Былыя сельсаветы Мёрскага раёна
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, утвораныя ў 1965 годзе
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, скасаваныя ў 2010 годзе
Дзень Калумба

**Дзень Калумба** — гадавіна прыбыцця Калумба ў Амерыку, якое адбылося 12 кастрычніка 1492 г. па юліянскім календары (21 кастрычніка 1492 г. па грыгарыянскім календары).

12 кастрычніка 1492 года Хрыстафор Калумб высадзіўся ў Новым свеце — у гэты дзень экспедыцыя Хрыстафора Калумба дасягнула вострава Сан-Сальвадор у Багамскім архіпелагу, пазней гэты дзень быў прыняты за афіцыйную дату адкрыцця Амерыкі.
 
Хоць у большасці іншых амерыканскіх краін Дзень Калумба адзначаецца 12 кастрычніка, у Злучаных Штатах ён адзначаецца ў другі панядзелак кастрычніка.
 
У гэты дзень насельніцтва ЗША святкуе гадавіну адкрыцця сваёй краіны, наведваючы святочныя царкоўныя службы і іншыя мерапрыемствы. У некаторых гарадах праходзяць адмысловыя службы, парады і вялікія ўрачыстыя цырымоніі. 
 
Дзень Калумба з'яўляецца агульным выходным у многіх частках ЗША, але ў некаторых штатах, напрыклад, у Каліфорніі, Невадзе, Гаваі, дзень не адзначаецца. Дзяржаўныя ўстановы і школы, як правіла, зачыненыя, але камерцыйныя арганізацыі могуць працаваць. Над урадавымі будынкамі паднімаюць дзяржаўны сцяг ЗША.

## Спасылкі 
* Columbus Day Celebrates Western Culture - Frontpagemag.com  

Катэгорыя:Святы Багамскіх астравоў
Катэгорыя:Святы Венесуэлы
Катэгорыя:Святы Коста-Рыкі
Катэгорыя:Святы Парагвая
Катэгорыя:Святы ЗША
Катэгорыя:Святы Уругвая
Катэгорыя:Святы 12 кастрычніка
Першая ліга чэмпіянату Беларусі па футболе 2006

**Першая ліга чэмпіянату Беларусі па футболе 2006** (16-ы чэмпіянат Рэспублікі Беларусь па футболе ў Першай лізе) — другі па парадку дывізіён (пасля Вышэйшай лігі) па футболе сярод беларускіх каманд 2006-га года.

У турніры планаваўся ўдзел 16 каманд, але ў сувязі з адмовай некаторых удзельнікаў ліга была скарочана да 14 каманд. 
У турніры разыгрывалася 2 пуцёўкі ў Вышэйшую лігу. 
У выніку сваю першую перамогу святкаваў новаўтвораны футбольны клуб «Мінск», які разам са «Смаргонню» атрымаў права гуляць у Вышэйшай лізе на наступны год.

## Змены ў параўнанні з папярэднім сезонам 
### Клубы, якія выйшлі ў Першую лігу з Другой лігі 
* ФК «Тарпеда-СКА» (Мінск)
* ФК «Пінск-900»

### Клубы, якія выбылі з Вышэйшай лігі ў Першую лігу 
* ФК «Зорка-БДУ» (Мінск)
* ФК «Славія» (Мазыр)

### Клубы, якія выйшлі ў Вышэйшую лігу з Першай лігі 
* ФК «Белшына» (Бабруйск)
* ФК «Лакаматыў» (Віцебск)

### Клубы, якія страцілі месца ў Першай лізе па выніках сезона 2005 
* ФК «Орша»
* ФК «Дняпро-ДЮСШ-1» (Рагачоў)

### Іншыя змены 
* ФК «Граніт» (Мікашэвічы)  быў перайменаваны ў ФК «Мікашэвічы»
* ФК «Пінск-900» быў перайменаваны ў ФК «Хваля»
* ФК «Змена» (Мінск) быў рэарганізаваны ў ФК «Мінск»
* ФК «Славія» (Мазыр), які страціў месца ў вышэйшай лізе, быў рэагранізаваны шляхам аб'яднання з клубам Першай лігі 
ЗЛіН (Гомель), у выніку чаго паўстала каманда «Мазыр»-ЗЛіН з Мазыра
* ФК «Тарпеда-СКА» (Мінск) і ФК «Тарпеда-Кадзіна» (Магілёў) спынілі сваё існаванне і не прынялі ўдзелу ў сезоне 2006
* Замест спыніўшых існаванне клубаў месца ў Першай лізе атрымаў ФК «Полацк», які ў сезоне 2005 заняў 5 месца ў Другой лізе

## Клубы-ўдзельнікі 

### Прадстаўніцтва па рэгіёнах 
У турніры прымалі ўдзел клубы з усіх абласцей краіны, акрамя Магілёўскай.

## Турнірная табліца 
## Вынікі матчаў 
Заўвагі. **1**. Пры роўнай колькасці ачкоў «Верас» змешчаны ў турнірнай табліцы вышэй за «Баранавічы» дзякуючы большай колькасці перамог. 
**2**. У радках паказаны вынікі хатніх матчаў камандаў, у слупках — гасцявых.

## Бамбардзіры 
Крыніца: football.by 

2006
Катэгорыя:Спорт у Беларусі ў 2006 годзе
Катэгорыя:2006 год у футболе
Буда-Кашалёўская

**Станцыя Буда-Кашалёўская** — чыгуначная станцыя на лініі Гомель-Жлобін, знаходзіцца ў Буда-Кашалёве. У дзень праз станцыю праходзяць каля 40 пасажырскіх цягнікоў.

На станцыі ёсць аднапавярховы будынак для пасажыраў. Інтэр’ер станцыі абноўлены ў 2014 годзе.

Адна з самых вялікіх станцый у Гомельскай вобласці, знаходзіцца ў цэнтры горада, да яе лёгка дабрацца на аўтобусе і ўласным транспарце.

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Чыгуначныя станцыі і платформы Буда-Кашалёўскага раёна
Катэгорыя:Станцыі Гомельскага аддзялення Беларускай чыгункі
Катэгорыя:Буда-Кашалёва
Марфалогія

**Марфалогія** (ад  «форма» і  «навука»)
* Марфалогія, лінгвістыка — раздзел граматыкі, які вывучае часціны мовы, іх катэгорыі і формы слоў.
* Марфалогія (біялогія)  — навука пра форму і будову арганізмаў.
* Геамарфалогія — навука пра рэльеф сушы, дна акіянаў і мораў.
* Матэматычная марфалогія.
Даўгінаўскі сельсавет (Вілейскі раён)

**Даўгі́наўскі сельсавет** — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Вілейскага раёна Мінскай вобласці Беларусі. Цэнтр — аграгарадок (да 2009 года вёска) Даўгінава.

## Гісторыя 
Утвораны 12 кастрычніка 1940 года ў складзе Крывіцкага раёна Вілейскай вобласці БССР. Цэнтр — гарадскі пасёлак Даўгінава. З 20 верасня 1944 года ў складзе Маладзечанскай вобласці. 16 ліпеня 1954 года да сельсавета далучана тэрыторыя скасаванага Пагосцкага сельсавета, статус Даўгінава паніжаны да вёскі. З 20 студзеня 1960 года ў складзе Мінскай вобласці. З 25 снежня 1962 года ў складзе Вілейскага раёна. 27 снежня 1962 года ў склад сельсавета з Сіўцаўскага сельсавета Мядзельскага раёна перададзены 6 населеных пунктаў (Млечкі, Панкраты, Станькі, Хамутнае, Юшкаўка і Язні). 4 красавіка 1973 года да сельсавета далучана тэрыторыя скасаванага Ваўкалацкага сельсавета (12 населеных пунктаў: вёскі Баравыя, Бубны, Ваўкалатка, Ворнаўка, Вострава, Габітацыя, Дзямідкі, Заложына, Зосіна, Крупнікі, Мікуліна і Ясюкоўка) і 7 населеных пунктаў Мільчанскага сельсавета (вёскі Заброддзе, Кутнае, Лубень, Поня, Сіўцы і хутары Вязовец, Круглае). 17 сакавіка 1977 года да сельсавета далучана тэрыторыя скасаванага Мільчанскага сельсавета (8 населеных пунктаў: вёскі Вардамічы, Замошша, Мільча, Нябышына, Руччо, Рэчкі, Саланое і Слабада). 30 кастрычніка 2009 года ў склад Жарскага сельсавета перададзены 7 населеных пунктаў (Аношкі, Грышкавічы, Жызнава, Камена, Крывазнакі, Пагост і Стахі). 28 мая 2013 года ў склад сельсавета са Сцешыцкага сельсавета вернуты 7 населеных пунктаў (Аношкі, Грышкавічы, Жызнава, Камена, Крывазнакі, Пагост, Стахі).

18 снежня 2018 года скасаваны вёскі Вязовец і Кутнае.

## Насельніцтва 
Насельніцтва сельсавета паводле перапісу 2009 года (52 населеныя пункты) — 3288 чалавек, з іх 96,9 % — беларусы, 2,1 % — рускія, 0,4 % — палякі, 0,4 % — украінцы; паводле перапісу 2019 года (50 населеных пунктаў) — 2667 чалавек.

## Населеныя пункты 
* 1 студзеня 1947 года — 18

## Крыніцы 
## Літаратура 
* Административно-территориальное устройство БССР: справочник: в 2 т. / Главное архивное управление при Совете Министров БССР, Институт философии и права Академии наук БССР. — Минск: «Беларусь», 1985―1987.
* Административно-территориальное устройство Республики Беларусь (1981—2010 гг.): справочник. — Минск: БелНИИДАД, 2012. — 172 с.


Катэгорыя:Былыя сельсаветы Крывіцкага раёна
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, утвораныя ў 1940 годзе
Віктар Віктаравіч Слінко

**Віктар Віктаравіч Слінко**, таксама **Віктар Слінка** (, в. Козікі, , Брэсцкая вобласць) — беларускі паэт.

Вершы піша з пятнаццаці гадоў. Друкуецца ў беларускіх газетах і часопісах. З самага пачатку заявіў пра сябе як пра паэта, здольнага на эмацыянальны палёт і рэфлексійны пошук .

Лаўрэат літаратурнай прэміі Таварыства вольных літаратараў «Гліняны Вялес» за кнігу «Штольні вясны», прэміі часопіса «Дзеяслоў» і «Залаты апостраф» за лепшую паэтычную публікацыю 2005 года.

## Паэтычныя зборнікі 
* «Апошні снег» (1995)
* «Штольні вясны» (2001)
* «Арахна» (2011)

Катэгорыя:Беларускамоўныя паэты
Катэгорыя:Паэты Беларусі
Яфрэм Смаленскі

**Яфрэм Смаленскі** (? — пасля 1238 года) — старажытнабеларускі пісьменнік, праваслаўны святар, манах, цудатворца, вялебны, вучань Аўрамія Смаленскага.

## Біяграфія 
Нарадзіўся і жыў у Смаленску. Праславіўся тым, што напісаў «Жыццё Аўрамія Смаленскага» (каля 1240 года), дзе паказаў Аўрамія як чалавека, які пераносіў пакуты і здзекі, пакуль да яго не прыйшло сапраўднае прызнанне. Адрозніваўся пакорнасцю і любоўю да блізкіх, з’яўляўся старанным пераймальнікам свайго духоўнага айца. Памяць яго святкуецца 21 жніўня ў дзень памяці вялебнага Аўрамія Смаленскага і ў тыдзень перад днём святкавання Смаленскай іконы Божай Маці (28 ліпеня).

## Згадванні 
Паводле «Аповесці аб перамогах маскоўскай дзяржавы» (сярэдзіна XVII ст.), у якой апісываюцца падзеі Смуты пачатку XVII ст. ў Расіі (якая была цераз 350 гадоў пасля смерці Яфрэма Смаленскага), разам з Аўраміям Смаленскім Яфрэм Смаленскі маліўся за перамогу смалян над паўстанцамі: 

## Спасылкі 
* http://www.navoprosotveta.net/06/06_485.htm
* http://drevo-info.ru/articles/13622.html
* http://www.sedmitza.ru/text/437579.html
* http://www.vostlit.info/Texts/rus6/Pobed/frametext.htm

Катэгорыя:Праваслаўныя манахі Беларусі
Катэгорыя:Пісьменнікі Беларусі
Катэгорыя:Старажытнабеларускія пісьменнікі
Маратхі (мова)

**Маратхі** (саманазва मराठी) — індаеўрапейская мова, родная для народа маратхі. Адна з 23 афіцыйных моў Індыі. Мае дзяржаўны статус у Махараштры, выкарыстоўваецца ў афіцыйных дакументах у Гоа і Даман і Дыу.

## Гісторыя 
Маратхі сфарміравалася на аснове моў санскрыт і апабраханша. Ранняя пісьменнасць вядомая з 1012 г. Першапачатковы росквіт прыйшоўся на XIII ст., калі яна выкарыстоўвалася на тэрыторыі сучаснага штата Махараштра ў якасці прыдворнай мовы, у справаводстве, паэзіі. На маратхі была перакладзена Бхагаватгіта. Сярэдневяковая форма маратхі да нашых дзён выкарыстоўваецца ў рэлігійных богаслужэннях.

Наступны перыяд развіцця маратхі прыпадае на існаванне Імперыі Маратхаў у сяр. XVII — XVIII стст. У XIX ст. адбылося рэфармаванне, паступовае прыбліжэнне да гутарковых дыялектаў. З 1835 года выкарыстоўваецца ў сродках масавай інфармацыі.

## Пісьменнасць 
Пісьмо на аснове дэванагары, але да сярэдзіны XX ст. выкарыстоўваліся і іншыя формы пісьменнасці.

## Спасылкі 
* Маратхі на omniglot
* Размоўнік для турыстаў

Катэгорыя:Індаарыйскія мовы
Катэгорыя:Мовы Індыі
Маратхі

* Маратхі — ваенная каста ў Заходняй Індыі
* Маратхі — індаеўрапейская мова
* Маратхі — народ у Індыі