open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Заходне-Еўрапейская платформа

**Заходне-Еўрапейская маладая платформа** — платформавая вобласць галоўным чынам з палеазойскім складкавым фундаментам і мезазойска-кайназойскім (месцамі верхняпермскім) чахлом, якая знаходзіцца ў Заходняй і Сярэдняй Еўропе.

На поўдні абмежавана насоўнымі франтамі складкава-покрыўных горных збудаванняў Альпійска-Гімалайскага рухомага пояса, ад якіх месцамі аддзелена перадавымі прагінамі (Перадпірэнейскім, Перадальпійскім, Перадкарпатскім). Мяжой з Усходне-Еўрапейскай старажытнай платформай на ўсходзе з’яўляецца лінія Тэйсейра—Торнквіста, што працягваецца ад Дабруджанскага плато на паўночны захад паралельна фронту Усходніх Карпат у напрамку ўсходняй часткі польскага Памор’я, затым цераз паўвостраў Ютландыя і акваторыю Паўночнага мора да паўднёва-заходняй падводнай ускраіны Скандынаўскага паўвострава. Заходне-Еўрапейская платформавая вобласць абмежавана акіянскімі плітамі катлавіны Нансена і Баранцава мора на поўначы.

## Геалогія 
Характэрна рэзка акрэсленая блокавая будова: платформа разбіта на высока ўзнятыя масівы, выступы і глыбока апушчаныя ўпадзіны.

Фундамент платформы, за выключэннем дробных раннедакембрыйскіх масіваў, сфарміраваўся ў выніку кадомскай (байкальскай), каледонскай і герцынскай эпох тэктагенезу. У паўночнай частцы платформы (б. ч. тэрыторыі Брытанскіх астравоў, акваторыя Паўночнага мора, шэльф Нарвежскага мора, паўночная частка Паўночна-Германскай нізіны і паласа ўздож лініі Тэйсейра—Торнквіста) фундамент у асноўным каледонскі (час завяршальнай складкавасці — ад ранняга ардовіка да сярэдняга дэвона), выключаюча кадомскі масіў Мідленд на тэрыторыі Вялікабрытаніі.

Фундамент паўднёвай часткі Заходне-Еўрапейскай платформы ўтвараюць герцынскія складкавыя структуры, якія выступаюць на паверхню ў межах Армарыканскага, Цэнтральнафранузскага, Вагезскага, Шварцвальдскага, Чэшскага (Багемскага) масіваў, а таксама ў Ардэнах, Рэйнскіх Сланцавых гарах, Гарцы, Цюрынгенскім Лесе, Рудных гарах, Судэтах, у заходняй і цэнтральнай частках Пірэнейскага паўвострава. Сярод герцынід назіраюцца фрагменты больш старажытнай — кадомскай асновы. У будове герцынскага комплекса выдзяляюць шэраг структурных зон. Узрост заключных дэформацый змяняецца ад канца дэвона — пачатку карбона ў паўднёвых зонах да сярэдзінны ранняга пермскага перыяду — у паўночных.

Глыбока апушчаныя ўпадзіны (Польска-Германская, Паўднёва-Германская, Парыжская, Аквітанская, Цюрынгская, Субгерцынская). У межах платформы развіты рыфтавыя сістэмы: кайназойская рэйнская (Рэйнскі і Ронскі грабены) і мезазойская паўночнаморская.

На ўсёй тэрыторыі Заходне-Еўрапейскай платформы развіта покрыва чацвярцічных адкладаў: ледавіковых і водна-ледавіковых, эолава-дэлювіяльных, алювіяльных, азёрных, марскіх і інш.

## Карысныя выкапні 
3 паўночнаморскай рыфтавай систэмай звязаны буйнейшыя радовішчы нафты і прыроднага газу. Да адкладаў цэхштэйна (верхняя перм) прымеркаваны буйныя радовішчы каменнай і калійных солей, да каменнавугальных адкладаў — каменны вугаль, пермскіх і неагенавых — буры вугаль.

## Літаратура 
*  

Катэгорыя:Геалогія Еўропы
Катэгорыя:Тэктоніка
Свята-Пакроўская царква (Асінагарадок)

**Свята-Пакроўская царква** — праваслаўны храм в. Асінагарадок (Пастаўскі раён). Размешчана ў паўднёва-заходняй частцы вёскі. Помнік архітэктуры рэтраспектыўна-рускага стылю.

## Гісторыя 
Пабудавана ў 1782 г. як шатровая, драўляная праваслаўная царква на сродкі ваяводы Жабы, які на той час валодаў Асінагарадком. Перабудавана ў 1856 г. з дрэва на сродкі ўласніка Асінагарадка князя Ігната Ануфрыевіча Друцкага-Любецкага (1809—1861) на месцы ранейшага храма: быў пастаўлена новы дах, сцены абабіты дошкамі, выведзены вялікі купал, падрамантаваны падмурак. У пачатку XX ст. храм перабудаваны архітэктарам Віктарам Іванавічам Струевым.

## Архітэктура 
Царква мае кананічную аб'ёмна прасторавую кампазіцыю: прамавугольны зруб малітоўнай залы, бабінец, пяцігранная апсіда з бакавымі рызніцамі. Шмат'ярусны дах над асноўным аб'ёмам завершаны высокай шатровай вежачкай.

Апсіда вылучана трох'ярусным драўляным разным іканастасам мяжы XIX—XX стст. Абразы «Святы Мікалай» (пачатак 19 ст., чаканная шата 1811 г.). «Святы Аляксандр Неўскі» і «Георгій Перамоганосец» (сярэдзіна XIX ст.), напісаныя адным майстрам абразы XVIII—XIX стст. «Маці Божая з дзіцем» і «Апостал Пётр». Над уваходам — хоры.

Побач з царквой пастаўлена вежа-званіца. Яе ніжні чатырохгранны пірамідальны ярус з бутавага каменю, верхні — драўляны, завершаны цыбулепадобным купалам з макаўкай.

## Літаратура 
* Праваслаўныя храмы Беларусі / А. М. Кулагін, З. Э. Герасімовіч, У. П. Свентахоўскі. — Мн., БелЭн, 2007.

## Спасылкі 
* 
* 
* Дарья Данилевич, Алиса Януш, Игорь Прокопович. Наследие рода Друцких-Любецких в Поставском районе
* 

Катэгорыя:Асінагарадок
Катэгорыя:Праваслаўныя храмы Пастаўскага раёна
Катэгорыя:Збудаванні Беларусі ў псеўдарускім стылі
Катэгорыя:Драўляныя цэрквы Беларусі
Катэгорыя:Храмы Полацкай і Глыбоцкай епархіі
Катэгорыя:Друцкія-Любецкія
Ратайчыцы

**Рата́йчыцы** (, ) — вёска ў Беларусі, у Камянецкім раёне Брэсцкай вобласці. Адміністрацыйны цэнтр Ратайчыцкага сельсавета.

## Назва 
Фіксаваліся віленскія прозвішчы Ратай, Ратаеўскі. З Воўпы было Ратайскі.

## Геаграфія 
Знаходзяцца пры ўпадзенні ракі П’яўкі ў раку Тачыю, за 18 км у напрамку на паўднёвы захад ад горада Каменец, за 30 км ад Брэста, за 16 км ад чыгуначнай станцыі Лышчыцы.

## Геалогія 
Ад вёскі паходзіць назва Ратайчыцкай світы, мясцовага стратыграфічнага падраздзялення верхняга пратэразою Беларусі, якое ўтварае большую сярэднюю частку валынскай серыі венду, уключае вулканічныя і вулканагенныя асадкавыя пароды.

## Гісторыя 
Летам 1906 года адбылося антыкулацкае выступленне. Сяляне вёскі Кустынь сумесна з сялянамі вёсак Ратайчыцы і Рудаўцы Берасцейскага павета выгналі з маёнтка Трасцянец групу кулакоў, якія купілі гэты маёнтак за 115 тыс. рублёў.

## Насельніцтва 
* 2001 год — 368 жыхароў, 144 двары.

## Вытворчасць 
У вёсцы знаходзіцца аднайменны гадавальнік дэкаратыўных раслін.

## Славутасці 
* За 0,25 км на паўночны ўсход, на левым беразе ракі П’яўка знаходзіцца курганны могільнік перыяду ранняга Сярэднявечча, датаваны XI—XIII стагоддзямі. Занесены ў Дзяржаўны спіс гісторыка-культурных каштоўнасцей Рэспублікі Беларусь як аб’ект гісторыка-культурнай спадчыны рэгіянальнага значэння ().
* За 0,8 км на паўднёвы ўсход ад вёскі знаходзіцца бескурганны могільнік перыяду ранняга Сярэднявечча, датаваны XI—XII стагоддзямі. Занесены ў Дзяржаўны спіс гісторыка-культурных каштоўнасцей Рэспублікі Беларусь як аб’ект гісторыка-культурнай спадчыны рэгіянальнага значэння ().
* У самой вёсцы захаваліся рэшткі сядзібы XIX стагоддзя.

## Вядомыя асобы 
У 1920-х гадах у вёсцы працаваў настаўнікам Адам Трыпус.

## Крыніцы 
## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
Катэгорыя:Ратайчыцкі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Камянецкага раёна
Свята-Пакроўская царква (Асіпаўшчына)

**Свята-Пакроўская царква** — праваслаўны храм у гонар Пакрова Прасвятой Багародзіцы ў в. Асіпаўшчына Стаўбцоўскага раёна Мінскай вобласці.

## Гісторыя 
Пабудавана ў 1819 годзе на могілках, у 1990-я гг. абкладзена цэглай і павялічана.

## Архітэктура 
Вырашана прамавугольным аб'ёмам з трохграннай алтарнай часткай, над якой двухсхільны дах з чатырохгранным шатровым барабанам па цэнтры пераходзіць у вальмавы. Неатынкаваныя цагляныя сцены расчлянёны прамавугольнымі аконнымі праёмамі. Непадалёку пастаўлена чатырохгранная шатровая цагляная каплічка.

## Літаратура 
* Праваслаўныя храмы Беларусі / А. М. Кулагін, З. Э. Герасімовіч, У. П. Свентахоўскі. — Мн., БелЭн, 2007.

## Спасылкі 
* 
* 
* 
* 

Катэгорыя:Праваслаўныя храмы Стаўбцоўскага раёна
Катэгорыя:Помнікі беларускага народнага дойлідства
Катэгорыя:Драўляныя цэрквы Беларусі
Катэгорыя:Колішнія ўніяцкія храмы Мінскай вобласці
Катэгорыя:Асіпаўшчына
Катэгорыя:Храмы Маладзечанскай епархіі
Спаса-Праабражэнская царква (Астрашыцкі Гарадок)

**Спаса-Праабражэнская царква** — праваслаўны храм у в. Астрашыцкі Гарадок (Мінскі раён). Размешчана на могілках. Пабудавана ў 1943 г. з дрэва. Вырашана ў традыцыях народнага дойлідства.

## Архітэктура 
Зруб царквы накрыты двухсхільным дахам, які па цэнтры завершаны васьмігранным шатровым барабанам. Да галоўнага фасада далучана трох'яруная (два васьмерыкі на чацверыку) шатровая званіца. Над апсідай пастаўлена макаўка. Гарызантальна ашаляваныя сцены расчлянёны прамавугольнымі аконнымі праёмамі.

На могілках побач з царквой стаіць драўляная капліца Святой Ганны, пабудавана ў 19 ст.

## Літаратура 
* Праваслаўныя храмы Беларусі / А. М. Кулагін, З. Э. Герасімовіч, У. П. Свентахоўскі. — Мн., БелЭн, 2007.
* 

## Спасылкі 
* 
* 
* 
* 

Катэгорыя:Праваслаўныя храмы Мінскага раёна
Катэгорыя:Астрашыцкі Гарадок
Катэгорыя:Драўляныя цэрквы Беларусі
Катэгорыя:Помнікі беларускага народнага дойлідства
Катэгорыя:Храмы Мінскай епархіі
Агурджалы

**Агурджалы** (), вядомы таксама як **Агурчынскі** () — востраў у паўднёва-ўсходняй частцы Каспійскага мора. Уваходзіць у склад Туркменістана. Плошча - 49,313 км². Сталага насельніцтва няма. 

## Геаграфія 
Агурджалы знаходзіцца за 475 км на паўночны захад ад Ашгабада. Аддзелены нешырокім пралівам (3,34 км) ад паўвострава Чэлекен. З'яўляецца найбольшым па плошчы (49,313 км²) вострам Туркменістана і самым доўгім ў Каспійскім моры (каля 140 км). Найбольшая шырыня - 4,66 км. У некаторых месцах шырыня толькі крыху перавышае 1 км. Падчас зімовых штармоў марскія хвалі захопліваюць большую тэрыторыю сушы. 

Востраў узнік у выніку складаных тэктанічных працэсаў, якія ўзнялі частку марскога дна і стварылі водмель, на якую хвалі намывалі пясок і арганічныя асадкі. З-за сталых змен узроўню Каспійскага мора абрысы вострава і яго плошча таксама змяняюцца. Для сушы характэрны плоскія нізіны і пясчаныя выдмы. Крыніц пітной вады няма. 

Клімат Агурджалы нашмат мякчэйшы, чым у суседніх кантынентальных раёнах Туркменістана. Улетку дзённая тэмпература трымаецца каля +28°C — +33°C. Зіма адносна цёплая, без снега. Мінімальная тэмпература, зарэгістраваная за ўсю гісторыю назіранняў — -15°C. Сярэднегадавая колькасць ападкаў — 120 - 130 мм. Частыя туманы.

## Прырода 
Востраў Агурджалы знакаміты сваёй фаўнай. Тут зімуюць каспійскія цюлені. Шмат птушак, у тым ліку фламінга, гусі, лебедзі, пеліканы, бакланы і інш. З 1982 г. востраў насяляюць джэйраны. Добрыя кармавыя запасы і адсутнасць драпежнікаў садзейнічаюць хуткаму размнажэнню, таму лішкі джэйранаў перыядычна адлоўліваюць і перавозяць на кантынент.

Востраў Агурджалы з'яўляецца часткай туркменскага запаведніка Хазар. 

## Гісторыя 
Назва вострава паходзіць ад туркменскага племені *агурджале*, якое насяляла Чэлекен з XIV ст. З-за адсутнасці пітной вады сталыя паселішчы не арганізоўваліся, аднак на востраве спыняліся рыбакі, піраты, гандляры. У 1921 г. увайшоў у склад Туркменістана. У савецкі час на поўначы вострава было створана паселішча Агурчынскі, у якім сезонна сяліліся рыбакі, дзейнічала памежная застава. У нашы дні паселішча пакінута і часткова разбурана Каспійскім морам.

## Спасылкі 
* Hazar goraghanasy 
* Oleg VINOKUROV, WHERE DUNES MEET WITH SEA…
* ОСТРОВ ОГУРЧИНСКИЙ
* Ю. М. Смиринов, В. М. Смиринов, Звери в природе

Агурджалы
Агурджалы
Агурджалы
Свята-Успенская царква (Апідамы)

**Свята-Успенская царква** — стараверскі храм у в. Апідамы Пастаўскага раёна. Размешчана на паўднёвай ускраіне вёскі. Твор народнага дойлідства. Пабудавана ў XIX ст. з дрэва як стараверская.

## Архітэктура 
Выцягнуты прамавугольны ў плане 1-зрубны будынак накрыты 2-схільным дахам з галоўкай над алтарнай часткай. Невялікі прамавугольны ў плане бабінец завершаны высокай чацверыковай званіцай з цыбулепадобным купалам. Уваход вырашаны чатырохслуповым ганкам, трохвугольны, фігурна ашаляваны франтон якога ярусна рытмуецца са шчытом асноўнага даху. Гарызантальна ашаляваныя бакавыя фасады рытмічна расчлянёны прамавугольнымі аконнымі праёмамі ў простых ліштвах і брусамі-сцяжкамі ў прасценках. Вертыкальнай шалёўкай вылучана цокальная частка будынка.

Спрошчаную архітэктуру інтэр'ера храма ўзбагачаюць абразы «Святы Мікалай Цудатворац» і «Благавешчанне з выбранымі святымі» (19ст.) «Троіца старазапаветная» (1864), трыпціх «Сафія — Божая прамудрасць», «Архангел Гаўрыіл» і «Архангел Міхаіл» (сярэдзіна XIX ст.).

## Літаратура 
* Праваслаўныя храмы Беларусі / А. М. Кулагін, З. Э. Герасімовіч, У. П. Свентахоўскі. — Мн., БелЭн, 2007.

## Спасылкі 
* 
* 
* 

Катэгорыя:Апідамы
Катэгорыя:Праваслаўныя храмы Пастаўскага раёна
Катэгорыя:Стараверскія храмы Беларусі
Катэгорыя:Помнікі беларускага народнага дойлідства
Катэгорыя:Драўляныя цэрквы Беларусі
Свята-Аляксандра-Неўская царква (Бабі Лес)

**Свята-Аляксандра-Неўская царква** — праваслаўны храм у в. Бабі Лес Смалявіцкага раёна, Мінскай вобласці. Размешчана на могілках. Помнік народнага драўлянага дойлідства.

## Гісторыя 
Пабудавана ў 1894 годзе з дрэва, асвечана ў імя святога добравернага князя Аляксандра Неўскага. Адносілася да Свята-Георгіеўскай царквы в. Юравічы Чэрвеньскага раёна. Яе апісанне дадзена ў страхавой ацэнцы 1910 года. Адкрыта ў 1990 годзе.

## Архітэктура 
Царква вырашаны прамавугольным зрубам з 4-слуповай званічкай над франтонам і галоўкай пасярэдзіне гонтавага даху. Уваход арганізаваны праз прытвор каркаснай канструкцыі. Ашаляваныя фасады прарэзаны 4 аконнымі праёмамі.

## Літаратура 
* Праваслаўныя храмы Беларусі / А. М. Кулагін, З. Э. Герасімовіч, У. П. Свентахоўскі. — Мн., БелЭн, 2007.

## Спасылкі 
* 
* 
* 

Катэгорыя:Драўляныя цэрквы Беларусі
Катэгорыя:Бабі Лес
Катэгорыя:Праваслаўныя храмы Смалявіцкага раёна
Катэгорыя:Помнікі беларускага народнага дойлідства
Катэгорыя:Храмы Барысаўскай епархіі
Свята-Крыжаўзвіжанская царква (Асіповічы)

**Свята-Крыжаўзвіжанская царква** — драўляны праваслаўны храм у горадзе Асіповічах Магілёўскай вобласці. Знаходзіцца на вуліцы Чумакова.

## Гісторыя 
Пабудавана ў 1826 годзе ў вёсцы Зборск Асіповіцкага раёна з дрэва, у 1946 годзе перавезена ў Асіповічы.

## Архітэктура 
Твор народнага дойлідства. Мае разгорнутую падоўжна-восевую кампазіцыю, якую фарміруюць трох’ярусная чацверыковая званіца з шатровым пакрыццём, працяглы бабінец, кубападобны аб’ём малітоўнай залы, прамавугольная апсіда з бакавымі рызніцамі. У сілуэце храма дамінуе 8-гранны барабан з цыбулепадобным купалам, які завяршае вальмавы дах асноўнага зруба. Над вальмавым дахам апсіды мініяцюрная макаўка. Гарызантальна ашаляваныя фасады рытмічна расчлянёны прамавугольнымі аконнымі праёмамі.

## Літаратура 
* Праваслаўныя храмы Беларусі: энцыклапедычны даведнік / А. М. Кулагін; [рэдакцыйны савет: Г. П. Пашкоў, Л. В. Календа]. — Мінск: Беларуская Энцыклапедыя, 2007. — 653 с. 2000 экз. ISBN 978-985-11-0389-4.

## Спасылкі 
* 
* 
* 
* 

Катэгорыя:Храмы Асіповічаў
Катэгорыя:З’явіліся ў 1826 годзе
Катэгорыя:1826 год у Беларусі
Катэгорыя:Праваслаўныя храмы Асіповіцкага раёна
Катэгорыя:Храмы паводле алфавіта
Катэгорыя:Драўляныя цэрквы Беларусі
Катэгорыя:Храмы Бабруйскай епархіі
Катэгорыя:Зборск
Свята-Троіцкая царква (Астроўна)

**Свята-Троіцкая царква** — праваслаўны храм у аграгарадку Астроўна (Бешанковіцкі раён). Размешчана на паўднёвым беразе возера Астроўна.

## Гісторыя 
Пабудавана ў гонар перамогі ў 1564 годзе як касцёл па фундацыі вялікага князя і караля Жыгімонта Аўгуста. Ён жа ахвяраваў сюды цудоўны абраз Дзевы Марыі, упрыгожаны багатым абкладам. Пазней храм быў разбураны, сродкі на яго аднаўленне даў віцебскі ваявода Міхал Пацей. Каля 1620 года ваявода мсціслаўскі Аляксандр Сапега пабудаваў пры касцёле манастыр і запрасіў туды манахаў дамініканскага ордэна. Перабудавана ў 1873 годзе ў праваслаўную царкву.

## Архітэктура 
Манументальная 3-нефавая базіліка са званіцай. Асноўны неф храма — прамавугольны ў плане аб’ём, завершаны 2-схільным дахам з тонкапрафіляваным карнізам. Архітэктура фасадаў лаканічная — магутныя сцены (таўшчыня 1 м) прарэзаны высока ўзнятымі аконнымі праёмамі і крапаваны ў прасценках шырокімі лапаткамі. З заходняга боку да аб’ёма далучаецца нартэкс і 3-ярусная званіца (1-ярус мае акруглы абрыс, 2-і цыліндр, 3-і — васьмярык). Галоўны ўваход вылучаны лучковым праёмам.

Унутры прастора храма 4 магутнымі слупамі падзелена на 3 нефы, перакрытыя крыжовымі скляпеннямі з распалубкамі і падпружнымі аркамі. Цэнтральны неф пераходзіць у прамавугольную апсіду з адкрытымі ў яе арачнымі праёмамі бакавых сакрысцій. Пры ўваходзе размешчаны хоры, на якія вядуць 2 лесвіцы ў тоўшчы бакавых сцен.

## Літаратура 
* Праваслаўныя храмы Беларусі / А. М. Кулагін, З. Э. Герасімовіч, У. П. Свентахоўскі. — Мн., БелЭн, 2007.

## Спасылкі 
* 
* 
* 

Катэгорыя:Праваслаўныя храмы Бешанковіцкага раёна
Катэгорыя:Астроўна (Бешанковіцкі раён)
Катэгорыя:З’явіліся ў 1564 годзе
Катэгорыя:Колішнія касцёлы Віцебскай вобласці
Катэгорыя:Храмы Віцебскай і Аршанскай епархіі
Катэгорыя:1564 год у Еўропе
Катэгорыя:XVI стагоддзе ў Беларусі
Свята-Успенская царква (Бабічы)

**Свята-Успенская царква** — праваслаўны храм у в. Бабічы (Клецкі раён). Размешчана на могілках. Помнік народнага дойлідства. Пабудавана ў 1863 г. з драўлянага бруса. Да 1990-х гг. не дзейнічала.

## Архітэктура 
Складаецца з двух прамавугольных ў плане рознавялікіх зрубаў малітоўнай залы і апсіды, якія аб'яднаны нешырокімі скошанымі гранямі сцен і агульным двухсхільным дахам. У месцы спалучэння аб'ёмаў дах мае плаўны пераход, што разам са скошанымі сценамі надае будынку прасторавую пластычнасць. Вільчык даху над уваходам завершаны цыбулепадобнай галоўкай. Галоўны ўваход вылучаны ганкам з двухсхільнай на 2 слупах навіссю. Вуглавыя часткі зрубаў аформлены ў выглядзе пілонаў, якія абмяжоўваюць гарызантальна ашаляваныя фасады. Бакавыя фасады члянёны невялікімі прамавугольнымі аконнымі праёмамі ў простых ліштвах. У інтэр'еры сцены атынкаваны, апсіда вылучана іканастасам простай работы.

## Літаратура 
* Праваслаўныя храмы Беларусі / А. М. Кулагін, З. Э. Герасімовіч, У. П. Свентахоўскі. — Мн., БелЭн, 2007.
* 

## Спасылкі 
* 
* 
* http://hram.by/churches/view/1028
* 

Катэгорыя:Бабічы (Клецкі раён)
Катэгорыя:Праваслаўныя храмы Клецкага раёна
Катэгорыя:Помнікі беларускага народнага дойлідства
Катэгорыя:Драўляныя цэрквы Беларусі
Катэгорыя:Храмы Слуцкай епархіі
Barbican Centre (Ёрк)

**Barbican Centre** — крыты забаўляльны цэнтр у горадзе Ёрк, Англія. На арэне праводзяцца розныя музычныя мерапрыемствы, сямейныя шоў, грамадскія мерапрыемствы, а таксама канферэнцыі на працягу ўсяго года. На арэне 1500 сядзячых месцаў і 1900 стаячых. Barbican Centre таксама з’яўляецца месцам правядзення аднаго з самых прэстыжных снукерных турніраў, чэмпіянату Вялікабрытаніі, які праходзіў на гэтай арэне з 2001 па 2006 гады і з 2011 года па сённяшні дзень штогод. Цэнтр размешчаны на паўднёвым ускрайку цэнтра Ёрка, насупраць гарадскіх сцен.

## Зноскі 
## Спасылкі 
Афіцыйны сайт

Катэгорыя:Крытыя арэны ў Англіі
Катэгорыя:Снукерныя арэны
Катэгорыя:Культура Ёрка
Катэгорыя:Будынкі і збудаванні Ёрка
Свята-Іаана-Прадцечанская царква (Бабруйшчына)

**Свята-Іаана-Прадцечанская царква** — праваслаўны храм у в. Бабруйшчына Глыбоцкага раёна, Віцебскай вобласці. Размешчана ў цэнтры вёскі. Помнік архітэктуры рэтраспектыўна-рускага стылю.

Пабудавана ў 1873 г. з цэглы. Асвечана ў імя святога Іаана Прадцечы.

## Архітэктура 
Храм 3-часткавай аб'ёмна-прасторавай кампазіцыі: прамавугольны ў плане аб'ём малітоўнай залы, 2-ярусная званіца і паўкруглая апсіда. Асноўны аб'ём накрыты 4-схільным дахам, які завершаны цыбулепадобным купалам на 8-гранным барабане. У дэкары выкарыстаны элементы старажытнарускага культавай архітэктуры: какошнікі, кілепадобныя ліштвы арачных аконных праёмаў, фігурныя франтоны, паўкалонкі.

## Літаратура 
* Праваслаўныя храмы Беларусі / А. М. Кулагін, З. Э. Герасімовіч, У. П. Свентахоўскі. — Мн., БелЭн, 2007.

## Спасылкі 
* 
* 
* 
* 

Катэгорыя:Бабруйшчына
Катэгорыя:Праваслаўныя храмы Глыбоцкага раёна
Катэгорыя:Збудаванні Беларусі ў псеўдарускім стылі
Катэгорыя:Храмы Полацкай і Глыбоцкай епархіі
Капліца Святой Ганны (Астрашыцкі Гарадок)

**Капліца Святой Ганны** — праваслаўны храм у в. Астрашыцкі Гарадок (Мінскі раён). Размешчана на могілках побач са Спаса-Праабражэнскай царквой. Вырашана ў традыцыях народнага дойлідства. Пабудавана ў XIX ст. з дрэва.

## Архітэктура 
Квадратны зруб пераходзіць у апсіду трохсценак, над якім двухсхільны дах мае вальмавую форму. Вынас даху на галоўным фасадзе падтрыманы двума слупамі і завершаны чацверыковай званіцай. Гарызантальна ашаляваныя сцены прарэзаны прамавугольнымі аконнымі і дзвярнымі праёмамі.

## Літаратура 
* Праваслаўныя храмы Беларусі / А. М. Кулагін, З. Э. Герасімовіч, У. П. Свентахоўскі. — Мн., БелЭн, 2007.
* 

## Спасылкі 
* 
* 
* 

Катэгорыя:Храмы Святой Ганны
Катэгорыя:Капліцы Мінскай вобласці
Катэгорыя:Астрашыцкі Гарадок
Катэгорыя:З’явіліся ў XIX стагоддзі
Катэгорыя:Помнікі беларускага народнага дойлідства
Катэгорыя:1809 год у Беларусі
Катэгорыя:Культавыя збудаванні Мінскага раёна
Навасадка

**Навасадка**, **Уцясянка** — рака ў Баранавіцкім раёне Брэсцкай вобласці, левы прыток ракі Малатоўка. Даўжыня 12 км. Плошча вадазбору 58 км². Сярэдні нахіл воднай паверхні 1,2 ‰. Пачынаецца за 1 км на поўнач ад вёскі Груды, упадае ў Малатоўку на поўнач ад вёскі Мілавіды. Рэчышча каналізаванае.

## Літаратура 
* 
* 

Катэгорыя:Рэкі Баранавіцкага раёна
Катэгорыя:Басейн Шчары
Хара-Зіра

**Хара-Зіра ** (), або **Була** () — найбуйнейшы востраў Бакінскага архіпелага ў Каспійскім моры. Уваходзіць у склад Азербайджана. Плошча - 3,5 км². Сталага насельніцтва няма. 

Хара-Зіра знаходзіцца ў 45 км на паўднёвы захад ад горада Баку. Форма вострава ўяўляе сабою плоскі авал, выцягнуты з паўночнага захаду на паўднёвы ўсход. Даўжыня - 2,42 км, найбольшая шырыня - 2,23 км. 

Востраў узнік у выніку дзейнасці аднайменнага гразевага вулкана. Найбольшыя вывяржэнні зафіксаваны ў 1857 г., 1859 г., 1940 г., 1947 г., 1959 г., 1960 г. і 1963 г. Берагі пясчаныя. На паўднёвым захадзе і паўночным захадзе вылучаюцца косы. Глебы моцна засоленыя. На востраве амаль няма расліннасці.  

Каля вострава Хара-Зіра вядзецца здабыча газу.

## Спасылкі 
* National territories
* Bulla Island, Caspian Sea

Хара-Зіра
Хара-Зіра
Хара-Зіра
Бакінскі архіпелаг

**Бакі́нскі архіпелаг** () — архіпелаг у паўднёва-заходняй частцы Каспійскага мора на поўдзень ад Баку. Уваходзіць у склад Азербайджана. Архіпелаг уяўляе групу з невялікіх 11 астравоў, а таксама водмеляў. Найбуйнейшы востраў — Хара-Зіра (Була).

Агульная плошча — каля 4,6 км². Сталага насельніцтва няма.

Каля астравоў вядзецца здабыча нафты і газу. На востраве Бёюк-Зіра працуе маяк.

## Спасылкі 
* Baku guide 
* 3D geological model of the Baku Archipelago

Катэгорыя:Астравы Каспійскага мора
Катэгорыя:Незаселеныя астравы
Катэгорыя:Астравы Азербайджана
Катэгорыя:Геаграфія Баку
Самуіл Якаўлевіч Маршак

**Самуіл Якаўлевіч Маршак** () — савецкі паэт, перакладчык; адзін з пачынальнікаў расійскай дзіцячай літаратуры.

## Біяграфія 
У 1893 годзе сям’я пераехала ў Віцебск, у 1894 — у Пакроў, у 1895 — у Бахмут, у 1896 — у Майдан пад Астрагожскам і ў 1900 годзе ў Астрагожск. Вучыўся ў 1899—1906 гадах у Астрагожскай, 3-й Пецярбургскай і Ялцінскай гімназіях, у 1913—1914 гадах у Лонданскім універсітэце. У 1920 годзе арганізаваў у Краснадары адзін з першых расійскіх дзіцячых тэатраў. Друкаваўся з 1904 года.

## Творчасць 
Пісаў вершы для дзяцей: «Казка пра неразумнае мышаня» (1923), «Вось які рассеяны» (1928), паэтычныя зборнікі «Дзеткі ў клетцы» (1923), «Рознакаляровая кніга» (1947), «Вершы для дзяцей» (1950). Аўтар аповесці ў вершах «Містэр Твістэр» (1933), «Апавядання пра невядомага героя» (1937), паэтычнай энцыклапедыі «Вясёлае падарожжа ад А да Я» (1952), п’ес-казак «Гора баяцца — шчасця не ўбачыць» (1922), «Церамок» (1941), «Дванаццаць месяцаў» (1943) і іншага. Яго творы адметныя блізкасцю да фальклору, непасрэднасцю, добрай казачнасцю, гумарам, гарэзлівасцю. Кнізе «Выбраная лірыка» (1962) уласцівы глыбіня пранікнення ў вечныя праблемы быцця, шчырасць, імкненне да гармоніі. У вайну ствараў сатырычныя вершы і подпісы да палітычных плакатаў. Аўтар кнігі ўспамінаў «У пачатку жыцця» (1962), зборніка артыкулаў пра літаратурнае майстэрства «Выхаванне словам» (1961) і іншых.

Майстар мастацкага перакладу: «Сонеты Шекспира в переводах С. Маршака» (1948), вершы Р. Бёрнса, У. Бленка, Дж. Радары, Дж. Кітса, Ф. Багушэвіча, Я. Лучыны, Цёткі і іншых. Падтрымліваў творчыя сувязі з Я. Коласам. На беларускую мову асобныя творы С. Маршака пераклалі А. Астрэйка, П. Броўка, В. Вітка, К. Кірэенка, М. Лужанін, М. Маляўка, У. Шахавец, А. Якімовіч і іншыя.

## Прэміі і ўзнагароды 
* Сталінская прэмія другой ступені (1942) за вершаваныя тэксты да плакатаў і карыкатур
* Сталінская прэмія другой ступені (1946) за п’есу-казку «Дванаццаць месяцаў»
* Сталінская прэмія другой ступені (1949) за пераклады санетаў Шэкспіра
* Сталінская прэмія першай ступені (1951) за зборнік «Вершы для дзяцей»
* Ленінская прэмія (1963)  за кнігу «Избранная лирика» (1962) і кнігі для дзяцей: «Тихая сказка», «Большой карман», «Приключение в дороге», «Угомон», «От одного до десяти», «Вакса-клякса», «Кто колечко найдёт», «Весёлое путешествие от А до Я»
* два ордэны Леніна (31.01.1939; 02.11.1957)
* ордэн Айчыннай вайны I ступені (23.09.1945)
* ордэн Працоўнага Чырвонага Сцяга (06.11.1947)

## Выбраная бібліяграфія 
* Собр. соч. Т. 1—8. — М., 1968—72.
* Собр. соч. Т. 1—4. — М., 1990.
* Надпись на часах: Эпиграммат. стихи. — М., 1987.

## Беларускія пераклады 
* Вайна з Дняпром. — Мн., 1934.
* Пошта. — Мн., 1937.
* Мы ваенныя. — Мн., 1941.
* Дванаццаць месяцаў. — Мн., 1947.
* Містэр Твістэр. — Мн., 1952 (2-е выд.).
* Круглы год. — Мн., 1953.

## Крыніцы 
## Літаратура 
* *Шушкевіч С.* Роздум над Дзвіною // Шушкевіч С. Выбр. тв. Мн., 1978. Т. 2.
* 

Катэгорыя:Перакладчыкі з ідыш
Gala Coral Group Ltd

**Gala Coral Group Ltd** — брытанскі аператар букмекерскіх кантор, бінга і казіно, які належыць прыватным дамам акцый «Candover Investments», «Cinven» і «Permira». У кастрычніку 2005 года яна аб’ядналася з Coral Eurobet за £2,18 мільярда. Па прыбыткам з’яўляецца трэцяй па велічыні букмекерскай канторай Вялікабрытаніі і найбуйнейшым аператарам бінга. Апроч таго, Gala Coral Group валодае больш, чым 30 казіно.

Штаб-кватэры групы знаходзяцца ў Нотынгеме, Стрэтфардзе, Лондане і Уокінге. Аднак у 2011 годзе кіраўніцтва Gala Coral Group прыняла рашэнне перавесці істотную частку свайго бізнэсу на Гібралтар, у тым ліку амаль усе падраздзяленні азартных гульняў. Gala Coral Group Ltd мае больш за 1800 ліцэнзіяваных букмекерскіх кантор.

## Спасылкі 
* Gala Coral 
* Coral
* Gala Bingo
* Gala Casinos

Катэгорыя:Букмекеры
Катэгорыя:Казіно
Бёюк-Зіра

**Бёюк-Зіра ** () — адзін з астравоў Бакінскага архіпелага ў Каспійскім моры. Уваходзіць у склад Азербайджана. Плошча - 1,2 км². 

## Геаграфія 
Востраў Бёюк-Зіра месціцца ў Бакінскай бухце ў 8,9 км на поўдзень ад гарадской набярэжнай. Выцягнуты з захаду на ўсход на 3 км, з поўначы на поўдзень — на 140 м - 620 м. Узбярэжжа скалістае, часткова ў атачэнні камяністых і пясчаных пляжаў. Паўночна-заходні край вострава высокі. Найвышэйшы пункт — 37 м. Сталых крыніц пітной вады няма. 

## Прырода 
Зараснікі ксерафітных раслін маюцца на ўзвышанай частцы вострава Бёюк-Зіра. Жывёльны свет бедны, прадстаўлены рэдкімі паўзунамі, птушкамі і казуркамі.

## Гісторыя 
Назва вострава Бёюк-Зіра складаецца з двух слоў —  ("вялікі") і  ("востраў"). У 1719 г. Пётр I даў яму назву Нарген, паколькі Бёюк-Зіра нагадаў яму аднайменны востраў у Фінскім заліве. Старая назва была вернута ў 1991 г. з набыццём незалежнасці Азербайджана. 

11 снежня 1884 г. на паўночным узбярэжжы быў усталяваны маяк. У 1941 г. ён быў узарваны, каб прадухіліць магчымыя бамбёжкі Баку з боку нямецкай авіяцыі, якая магла арыентавацца на святло маяка. Узноўлены ў 1958 г. 

Падчас I Сусветнай вайны на востраве знаходзілася 10 тысяч турэцкіх ваеннапалонных, захопленых пры наступленні расійскіх войск ва Усходняй Анатоліі. Большасць з іх загінула. У гады сталінскіх рэпрэсій Бёюк-Зіра з'яўляўся месцам растрэлаў і катаванняў.

Пасля 1991 г. востраў Бёюк-Зіра знаходзіцца ў распараджэнні ваеннага ведамства Азербайджана. На поўдзень ад вострава створаны падводныя ўмацаванні для абароны Баку. У 2011 г. быў прэзентаваны праект стварэння на Бёюк-Зіра турыстычна-забаўляльнай зоны. 

## Спасылкі 
* Baku guide 
* Zira Island (Nargin) Project (Baku Bay, Azerbaijan)- Zirə Adası layihəsi
* Остров Беюк Зиря – новая «Жемчужина Азербайджана»

Бёюк
Бёюк
Бёюк
Чудзінка

**Чу́дзінка** — рака ў Сенненскім і Бешанковіцкім раёнах Віцебскай вобласці Беларусі, правы прыток Абалянкі (басейн Заходняй Дзвіны).

Даўжыня ракі 12 км. Сярэдні нахіл воднай паверхні 1,2 м/км. Плошча вадазбору 68 км². Пачынаецца прыкладна за 7,5 км у напрамку на паўднёвы захад ад гарадскога пасёлка Багушэўск, за 1 км на захад ад вёскі Галашчакіна. Упадае ў Абалянку прыкладна за 1 км на поўнач ад вёскі Стрыгі. Вадазбор у межах Лучоскай нізіны. Рака прымае сцёк з ручаёў і меліярацыйных каналаў. Рэчышча часткова каналізаванае. У басейне ракі Чудзінкі азёры Алес і Шыркаўскае.

## Літаратура 
* 
*  — С. 346.
* 
* Ліст карты N-36-37. Выданне 1986 г. Стан мясцовасці на 1981 г.

## Спасылкі 
* Общая характеристика речной сети Витебской области (в разрезе районов) // Справочник «Водные объекты Республики Беларусь» 

Катэгорыя:Рэкі Сенненскага раёна
Катэгорыя:Рэкі Бешанковіцкага раёна
Катэгорыя:Басейн Лучосы
Цемра

**Це́мра** — рака ў Пружанскім раёне Брэсцкай вобласці Беларусі, левы прыток ракі Ясельда (басейн Прыпяці). 

Даўжыня 20 км. Плошча вадазбору 153 км². Сярэдні нахіл воднай паверхні 0,5 м/км. Пачынаецца за 2 км на паўночны захад ад вёскі Лібярполь, вусце за 0,5 км на ўсход ад вёскі Труханавічы. Цячэ па Нараўска-Ясельдзінскай раўніне ў межах Ружанскай Пушчы. Рэчышча каналізаванае. У вярхоўі ракі створана вадасховішча Гута (Лібярполь). Асноўныя прытокі — Гуцкі канал, рака Парахаўня і канава Козіца (справа).

## Літаратура 
* 
* 
* 
* 

Катэгорыя:Рэкі Пружанскага раёна
Катэгорыя:Прытокі Ясельды
Камп’ютарная платформа

**Платформа** (камп’ютарная) — апаратны альбо праграмны комплекс, які служыць асновай для разнастайных вылічальных сістэм.

## Апаратная платформа 
Ніжні слой шматузроўневай арганізацыі вылічальнай сістэмы (апаратура, аперацыйная сістэма, прыкладное праграмнае забеспячэнне), на якім карыстаюцца АС і прыкладным ПЗ. Апаратныя платформы адрозніваюцца адна ад адной архітэктурай цэнтральнага працэсара і шынамі сувязі функцыянальных блокаў.

Кожнай апаратнай платформе адпавядаюць сумяшчальныя з ёй аперацыйныя сістэмы і прыкладныя праграмы, якія могуць на ёй запускацца.

## Платформа АС 
ПК 2014 уяўяле сабой агульную арганізацыю выконвання прыкладных праграм, вызначаючы, напрыклад, парадак запуску праграмы, схему ўжывання ёй адраснай прасторы, зафіксаваныя ў архітэктуры аперацыйнай сістэмы, плюс — праграмны інтэрфейс (API), на ўзроўні аперацыйнай сістэмы.

Пры разгляданні сумяшчальнасці, ці падабенства, на ўзроўні аперацыйных сістэм, напрыклад, сістэмных выклікаў, файлавых сістэм і асяроддзя карыстальніка, пры параўнанні роднасных аперацыйных сістэм (напрыклад, UNIX) альбо сямейства (напрыклад, Microsoft Windows), гаворка ідзе пра сумяшчальнасць на ўзроўні API аперацыйнай сістэмы, напрыклад, у рамках сямейства АС, а не абстрактнага паняцця «платформа»

; Прыклады платформ АС
* API POSIX для ОС Unix.
* Win32 — Win32 API,

## Кросплатформавае праграмнае забеспячэнне 
Кросплатформавасць праграмнага забеспячэння — магчымасць выконваць яго, без перакампілявання праграмы, як на розных апаратных платформах, так і пад кіраваннем розных аперацыйных сістэм (інакш кажучы, магчымасць запуску выканальнага файла на платформах розных АС).

Тыповая мэта стварэння кросплатформавага праграмнага забеспячэння — «перажыць» тую пэўную платформу, для якой яно стваралася.

Прыкладамі праграмнага забеспячэння, якое выконваецца на розных апаратных платформах і пад кіраваннем розных аперацыйных сістэм, з’яўляюцца разнастайныя праграмы, напісаныя на мовах праграмавання для віртуальных машын, такіх як PHP, Perl, Python, Java, і шматлікія іншыя, а таксама — кросплатформавыя асяроддзі распрацоўкі праграм.

;Прыклады
* Qt
* GTK
* Boost
* Java Virtual Machine
* .NET Framework
* Adobe AIR

## Літаратура 
* 
* 

Катэгорыя:Праграмнае забеспячэнне
Катэгорыя:Камп’ютарнае апаратнае забеспячэнне
Катэгорыя:Платформы праграмавання
Зелянуха (прыток Серакаратнянкі)

**Зеляну́ха** — рака ў Сенненскім раёне Віцебскай вобласці Беларусі, правы прыток ракі Серакаратнянка (басейн Заходняй Дзвіны).

Даўжыня ракі 16 км. Сярэдні нахіл воднай паверхні 1,4 м/км. Плошча вадазбору 60 км². Бярэ пачатак у паўночнай частцы возера Ардышэва, упадае ў Серакаратнянку прыкладна за 500 м у напрамку на паўднёвы ўсход ад вёскі Філёва. Асноўны прыток — Паграбёнка (упадае справа каля вёскі Рэчкі).

## Літаратура 
*  — С. 356.
* 
* 

## Спасылкі 
* Ліст карты N-36-37. Выданне 1986 г. Стан мясцовасці на 1981 г.

Катэгорыя:Рэкі Сенненскага раёна
Катэгорыя:Басейн Лучосы
Царква ў гонар Казанскага абраза Маці Божай (Баркалабава)

**Царква ў гонар Казанскага абраза Маці Божай** — праваслаўны храм у вёсцы Баркалабава Быхаўскага раёна Магілёўскай вобласці. Размешчаны на галоўнай вуліцы.

## Гісторыя 
Пабудавана ў 1904 годзе з цэглы.

## Архітэктура 
Помнік архітэктуры неарускага стылю. Падоўжна-восевую аб’ёмную шматпланавую кампазіцыю храма фарміруюць накрытыя рознымі дахамі прытвор, малітоўная зала з бакавымі прыдзеламі, пяцігранная апсіда з трохграннымі рызніцамі. Уваход аформлены рундуком на чатырох слупах-дыньках з перакінутымі праз іх лучковымі аркамі. Неатынкаваныя фасады насычаны архітэктурнай пластыкай: карнізы з сухарыкамі, ліштва з какошнікамі, парныя калонкі, зубчастыя і парэбрыкавыя фрызы і інш.

## Літаратура 
*  — С. 134
* Праваслаўныя храмы Беларусі: энцыклапедычны даведнік / А. М. Кулагін; [рэдакцыйны савет: Г. П. Пашкоў, Л. В. Календа]. — Мінск: Беларуская Энцыклапедыя, 2007. — 653 с. 2000 экз. ISBN 978-985-11-0389-4.

## Спасылкі 
* 
* 
* 
* 

Катэгорыя:Баркалабава
Катэгорыя:Праваслаўныя храмы Быхаўскага раёна
Катэгорыя:Збудаванні Беларусі ў псеўдарускім стылі
Катэгорыя:Храмы Бабруйскай епархіі
Катэгорыя:1904 год у Беларусі
Царква ў імя святога Сімяона Стоўпніка (Барок)

**Царква ў імя прападобнага Сімяона Стоўпніка** — праваслаўны храм у в. Барок (Слуцкі раён). Размешчана ў цэнтры вёскі.

## Гісторыя 
У 1912 годзе на змену драўлянай царкве, прывезенай са Слуцка, пачалося будаўніцтва мураванага храма, якое ў сувязі з пачаткам Першай сусветнай вайны, а потым рэвалюцыйнымі падзеямі, не было завершана.

У пачатку 1930-х гадоў прыход у Баславічах быў скасаваны. Недабудаваны мураваны храм стаў выкарыстоўвацца як складское памяшканне, а старая драўляная царква, у якой да гэтага часу працягваліся набажэнствы, была разабрана.

## Архітэктура 
Помнік архітэктуры неарускага стылю.

Чатырохчасткавая аб’ёмна-прасторавая кампазіцыя храма складаецца з прытвора-званіцы, трапезнай, малітоўнай залы з бакавымі прыдзеламі, апсіда з бакавымі рызніцамі.

Складаны сілуэт храма фарміруюць разнастойныя па форме і велічыні дахі: двухсхільныя над прытворам, прыдзеламі і трапезнай, чатырохсхільны — над малітоўнай залай, вальмавы — над апсідай. Вертыкальнай дамінантай з’яўляецца васьмігранны ярус званіцы з арачнымі прасветамі. Рызаліты галоўнага фасада і прыдзелаў вылучаны парталамі лучковых уваходных праёмаў.

Архітэктура храма насычана цаглянай узорыстасцю — шматлікія крапоўкі, ліштвы арачных аконных праёмаў, аркатурныя фрызы. Унутры малітоўная зала перакрыта крыжовымі скляпеннямі, прыдзелы — цыліндрычнымі, апсіда — конхай; памяшканні злучаны паміж сабой шырокімі арачнымі прасветамі. Над уваходам кансольна навісае галерэя хораў.

## Літаратура 
* Праваслаўныя храмы Беларусі / А. М. Кулагін, З. Э. Герасімовіч, У. П. Свентахоўскі. — Мн., БелЭн, 2007.
* 

## Спасылкі 
* 
* 
* 
* 

Катэгорыя:Збудаванні Беларусі ў псеўдарускім стылі
Катэгорыя:Праваслаўныя храмы Слуцкага раёна
Катэгорыя:Храмы Слуцкай епархіі
Катэгорыя:Барок (Слуцкі раён)
Свята-Іаана-Прадцечанская царква (Бараўцы)

**Свята-Іаана-Прадцечанская царква** — праваслаўны храм у в. Бараўцы Вілейскага раёна, прыпісны да прыходу Святога прарока Ільі (у Нарачы). Месціцца на могілках. Лічыцца адным са старэйшых храмаў Вілейскага благачыння. Помнік народнага дойлідства.

## Гісторыя 
Храм пабудаваны ў 1789 г. з дрэва, меркавана, як уніяцкая царква. Быў зачынены ў 1960-х гадах. Зноў храм адкрылі ў пачатку 1990-х гадоў.

## Архітэктура 
Вырашана прамавугольным зрубам, які пераходзіць у трохсценную апсіду. Вальмавы дах над алтарнай часткай завершаны шатровай вежачкай. Да фасада далучаны прамавугольны прытвор пад двухсхільным дахам. Вертыкальна ашаляваныя фасады прарэзаны прамавугольнымі аконнымі праёмамі ў разных ліштвах. Перад храмам пастаўлена двухслуповая званіца з падвешаным звонам.

## Літаратура 
* Праваслаўныя храмы Беларусі / А. М. Кулагін, З. Э. Герасімовіч, У. П. Свентахоўскі. — Мн., БелЭн, 2007.

## Спасылкі 
* Маці Божая ў намітцы
* 
* 
* Свята-Іаана-Прадцечанская царква (Бараўцы) на сайце Маладзечанскай епархіі
* 

Катэгорыя:Храмы Маладзечанскай епархіі
Катэгорыя:Бараўцы (Вілейскі раён)
Катэгорыя:Помнікі беларускага народнага дойлідства
Катэгорыя:Праваслаўныя храмы Вілейскага раёна
Катэгорыя:Драўляныя цэрквы Беларусі
Катэгорыя:Колішнія ўніяцкія храмы Мінскай вобласці
Катэгорыя:Храмы Святога Іаана Прадцечы
Спаса-Праабражэнская царква (Беразіно)

**Спаса-Праабражэнская царква** — праваслаўны храм у г. Беразіно (Мінская вобласць). Размешчана на вул. Піянерскай. Пабудавана ў 1950-я гг. з цэглы, рэканструявана ў канцы XX ст.

## Архітэктура 
Вырашана двума прамавугольнымі ў плане аб'ёмамі малітоўнай залы і трапезнай. Сакральную прынадлежнасць будынка адзначаюць шатровы чатырохгранны драўляны барабан і макаўка па цэнтры вальмавых дахаў. Неатынкаваныя фасады расчлянёны арачнымі аконнымі праёмамі ў простых ліштвах і цаглянымі лапаткамі ў прасценках. Уваход вылучаны двухслуповым ганкам пад аднасхільным пакрыцём.

## Літаратура 
* Праваслаўныя храмы Беларусі / А. М. Кулагін, З. Э. Герасімовіч, У. П. Свентахоўскі. — Мн., БелЭн, 2007.

## Спасылкі 
* 
* 
* 

Катэгорыя:З’явіліся ў 1950-я гады
Катэгорыя:Праваслаўныя храмы Беразіна
Катэгорыя:Храмы Барысаўскай епархіі
Царква Пакрова Прасвятой Багародзіцы (Беніца)

**Царква Пакрова Прасвятой Багародзіцы** — праваслаўны храм у в. Беніца (Маладзечанскі раён). Размешчана на цэнтральнай плошчы, насупраць касцёла Найсвяцейшай Тройцы. Помнік архітэктуры эклектыкі.

Пабудавана ў 1886 г. з цёсанага бутавага каменю. У 1948 г. закрыта. У 1990-я гг. адрэстаўрыравана.

## Архітэктура 
Кампактны прамавугольны ў плане будынак пад двухсхільным дахам з цыбулепадобнай галоўкай на васьмігранным барабане. Вось сіметрыі галоўнага фасада вылучана прамавугольным уваходным праёмам, паўкруглай і круглай люкарнамі над ім. Плоскасныя бакавыя фасады рытмічна члянёны высокімі арачнымі праёмамі. Бутавая муроўка стварае маляўнічы фон сцен. Элементы архітэктурнага дэкору (ліштвы праёмаў, вуглавыя лапаткі, карнізы) атынкаваны і пабелены. Ва ўнутранай прасторы тонкімі перагародкамі вылучаны прытвор і апсіда з бакавымі рызніцамі. На двухпрыступкавую салею ўзняты трохгранны іканастас.

## Літаратура 
* Праваслаўныя храмы Беларусі / А. М. Кулагін, З. Э. Герасімовіч, У. П. Свентахоўскі. — Мн., БелЭн, 2007.

## Спасылкі 
* 
* 
* 
* 

Катэгорыя:Беніца
Катэгорыя:Праваслаўныя храмы Маладзечанскага раёна
Катэгорыя:Збудаванні Беларусі ў стылі эклектыкі
Катэгорыя:Храмы Маладзечанскай епархіі
Катэрка

**Катэ́рка**, **Каце́рка** — рака ў Камянецкім раёне Брэсцкай вобласці Беларусі, правы прыток ракі Пульва.

Даўжыня ракі 15 км. Плошча вадазбору 96 км². Сярэдні нахіл воднай паверхні 2,3 ‰. Пачынаецца за 2,5 км на паўднёвы захад ад вёскі Бардзёўка, вусце за 1 км на поўдзень ад вёскі Катэра. Каналізавана 7 км рэчышча ад вытоку да паўднёвай ускраіны Зарэчча. Каля вёскі Катэра на рацэ створана сажалка.

## Літаратура 
* 
* 
* 

Катэгорыя:Басейн Буга
Катэгорыя:Рэкі Камянецкага раёна
Студзянка

**Студзянка**, **Студзёнка**, **Пудрычыца** — рака ў Кобрынскім раёне Брэсцкай вобласці, левы прыток ракі Мухавец. Даўжыня 7,2 км. Пачынаецца за 1,5 км на захад ад вёскі Боркі, вусце за 2 км на ўсход ад вёскі Лушчыкі, каля моста па аўтадарозе Бяроза — Кобрын. Рэчышча каналізаванае.

## Літаратура 
* 
* 

Катэгорыя:Рэкі Кобрынскага раёна
Катэгорыя:Прытокі Мухаўца
Мінянка

**Мінянка**, **Міянка** — рака ў Кобрынскім раёне Брэсцкай вобласці, правы прыток ракі Мухавец. Даўжыня 7 км. Пачынаецца за 0,5 км на поўнач ад вёскі Стрыі, вусце за 3 км на паўночны ўсход ад вёскі Мінянка. Рэчышча каналізаванае.

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Рэкі Кобрынскага раёна
Катэгорыя:Прытокі Мухаўца
Ступа (рака)

**Сту́па** — рака ў Пінскім раёне Брэсцкай вобласці Беларусі, правы прыток ракі Піна (басейн Прыпяці).

Даўжыня ракі 9,4 км. Пачынаецца каля вёскі Красава, вусце насупраць паўднёвай ускраіны горада Пінск. Цячэ па забалочанай пойме Прыпяці і Піны, перасякае некалькі невялікіх поймавых азёр.

## Літаратура 
* 
* 

Катэгорыя:Басейн Піны
Катэгорыя:Рэкі Пінскага раёна
Муравічна

**Мураві́чна** — рака ў Пінскім раёне Брэсцкай вобласці, правы прыток ракі Бобрык. Даўжыня 12 км. Пачынаецца з урочышча Выжарскае за 6 км на поўнач ад вёскі Ліпнікі, вусце каля вёскі Бобрык. Рэчышча каналізаванае.

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Басейн Бобрыка 1
Катэгорыя:Рэкі Пінскага раёна
Касцёл Найсвяцейшай Тройцы (Беніца)

**Касцёл Найсвяцейшай Тройцы** — каталіцкі храм у в. Беніца (Маладзечанскі раён). Помнік архітэктуры позняга барока.

## Гісторыя 
У 1701 г. кашталян троцкі Міхал Казімір Коцел выдаў фундуш на будаўніцтва касцёла ў сваім маёнтку. Пабудаваны касцёл быў перададзены бернардзінцам, якія пазней па фундушу таго ж Коцела пабудавалі побач кляштар. У 1704 г. узведзеныя будынкі былі асвячоны. У канцы XVIII ст. касцёл стаў парафіяльны. Вядома, што пры кляштары знаходзілася школа.

У 1851 г. кляштар скасаваны, у 1866 г. касцёл перароблены пад царкву, а жылы корпус пасля 1863 г. зруйнаваны. У канцы ХІХ ст. руіны кляштара былі разабраны тагачасным уладальнікам мястэчка К. Швыкоўскім. У 1919 г. касцёл вернуты каталікам, у 1948 г. закрыты. Цяпер знаходзіцца ў стане рэстаўрацыі.

## Архітэктура 
### Касцёл 
#### Экстэр'ер 
Касцёл уяўляе сабой двухвежавы крыжападобны ў плане будынак, з пяціграннай апсідай і кароткімі крыламі трансепта. Над сяродкрыжжам купал на васьмігранным светлавым барабане, увянчаны гранёнай шатровай вежай. Галоўны заходні фасад фланкіраваны трох'яруснымі квадратнымі ў плане вежамі. Ніжнія ярусы вежаў размешчаны на ўзроўні сцен касцёла і аб'яднаны з імі агульным прафіляваным карнізам. Верхнія ярусы злучаны крывалінейным франтонам. 
#### Інтэр'ер 
Унутраная прастора касцёла перакрыта цыліндрычнымі скляпеннямі на падпружных арках. Алтар, крылы трансепта і бабінец адкрываюцца ў цэнтральную залу арачнымі праёмамі. Над уваходам — хоры на дзвюх калонах. Часткова захаваліся тры стукавыя надмагіллі роду Коцелаў. У сутарэннях касцёла былі сямейныя склепы Коцелаў і Швыкоўскіх.

### Агароджа 
Па восі касцёла размешчана брама, якая ўваходзіла ў мураваную агароджу (часткова захавалася з заходняга боку.). Уяўляе сабой кампазіцыю з чатырох слупоў з закругленымі вугламі. Сярэднія слупы звязаны крывалінейным франтонам, ствараюць цэнтральны праезд. Бакавыя часткі брамы глухія, крапаваны плоскімі арачнымі нішамі крывалінейнага абрысу.

## Літаратура 
* 
* 
* 
* Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. Т.3: Беларусы — Варанец / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш — Мн.: БелЭн, 1996. — Т. 3. — 511 с. — 10 000 экз. — ISBN 985-11-0068-4 (т. 3).

## Спасылкі 
* Як старшыня-камуніст храм ратаваў і чаму з гэтага нічога не атрымалася // сайт «Радыё Свабода», 22 чэрвеня 2019
* 
* 

Катэгорыя:Збудаванні Беларусі ў стылі барока
Катэгорыя:Беніца
Катэгорыя:Касцёлы Маладзечанскага раёна
Катэгорыя:З’явіліся ў 1704 годзе
Катэгорыя:Колішнія кляштары Беларусі
Катэгорыя:Бернардзінскія кляштары Беларусі
Катэгорыя:1704 год у Беларусі
Катэгорыя:Касцёлы Мінска-Магілёўскай архідыяцэзіі
Семіжа

**Семіжа** — возера ў Столінскім раёне Брэсцкай вобласці, за 6 км на паўднёвы ўсход ад горада Столін, за 0,2 км на паўднёвы ўсход ад вёскі Струга, адносіцца да басейна ракі Льва.

Плошча паверхні 0,113 км², даўжыня 2,0 км, шырыня 0,06 км. Даўжыня берагавой лініі 4,28 км. Возера старычнага тыпу. На паўднёвым захадзе ўпадае рака Чаква. На паўночным усходзе злучана пратокай з возерам Лішня.

## Спасылкі 
* Агульная характарыстыка азёр Брэсцкай вобласці / Даведнік «Водныя аб’екты Рэспублікі Беларусь»  
* Морфаметрычныя параметры азёр Брэсцкай вобласці / Даведнік «Водныя аб’екты Рэспублікі Беларусь»  

Катэгорыя:Азёры Столінскага раёна
Катэгорыя:Басейн Маствы
Праўша

**Праўша, праварукі** — чалавек, які найбольш лоўка выкарыстоўвае правую руку ў параўнанні з левай: ён будзе пісаць правай рукой, а таксама выкарыстоўваць дадзеную руку для асабістых патрэб, кулінарыі і гэтак далей. Згодна з рознымі даследаваннямі ад 85 % да 90 % насельніцтва з’яўляюцца праўшамі, у той час як астатнія — ляўшамі. Вельмі нязначны працэнт насельніцтва можа выкарыстоўваць абедве рукі; чалавек з такой здольнасцю з’яўляецца амбідэкстрам.

## Чаму праўшы складаюць большасць? 
Не існуе агульнапрызнанай тэорыі, якая тлумачыць, чаму праварукасць з’яўляецца больш распаўсюджанай. Гэта назіраемае адрозненне, які і шмат якія іншыя, з’яўляюцца адзнакай праварукасці, але ясна не тлумачаць прычыну яе ўзнікнення.

## Вядучая нага 
Быць «праўшой» не заўсёды значыць, што вядучая нага знаходзіцца таксама на правым баку. Напрыклад, гуляючы ў футбол, шмат хто з людзей аддаюць перавагу выкарыстанню левай нагі замест правай нягледзячы на тое, што яны з’яўляюцца праварукімі.

## Гл. таксама 
* Ляўша
* Пераважная рука
* Амбідэкстрыя
* Хіральнасць, хімія
* Хіральнасць, фізіка
* Тэорыя Гешвінда — Галабурда
* Сіндром Гешвінда
* Сіметрыя, біялогія
* Міжпаўшарная асіметрыя

Катэгорыя:Псіхафізіялогія
Катэгорыя:Асіметрыя (біялогія)
Чаква

**Ча́ква** — рака на Украіне і ў Столінскім раёне Брэсцкай вобласці Беларусі, левы прыток ракі Льва.

Даўжыня ракі 17,2 км, у тым ліку на тэрыторыі Беларусі 13 км. Пачынаецца за 0,7 км на паўночны ўсход ад вёскі Жадэнь Сарнэнскага (раней Дубровыцкага) раёна Ровенскай вобласці, упадае ў старычнае возера Семіжа з паўднёвага захаду каля аграгарадка Струга Столінскага раёна. На тэрыторыі Украіны і далей на працягу 6 км на тэрыторыі Беларусі рэчышча каналізаванае.

## Літаратура 
* 
* 

Катэгорыя:Рэкі Столінскага раёна
Катэгорыя:Рэкі Ровенскай вобласці
Катэгорыя:Басейн Маствы
Касцёл Унебаўзяцця Найсвяцейшай Дзевы Марыі (Дзераўная)

**Касцёл Унебаўзяцця Найсвяцейшай Дзевы Марыі** — каталіцкі храм у в. Дзераўная (Стаўбцоўскі раён), колішні кальвінскі збор. Размешчаны ў цэнтры вёскі. Помнік архітэктуры готыкі і рэнесансу.

## Гісторыя 
Мураваны храм заснаваны ў 1590 г. па фундацыі Мікалая Крыштофа Радзівіла і яго жонкі Яўфіміі Вішнявецкай паводле тэстаменту Яўфіміі Вярбіцкай (жонкі валынскага ваяводы Андрэя Вішнявецкага). У другой палове XVII ст. прыбудавана вежа. Рэстаўрыраваўся ў пачатку XVIII ст. У XVIII ст. збудавана новая вежа.

## Архітэктура 
Храм аднавежавы прамавугольны ў плане з пяціграннай алтарнай часткай і прыбудаванымі да яе з бакоў прамавугольнымі сакрысціямі. Галоўны фасад вылучаны трох’яруснай вежай, увянчанай шатром. Ніжні ярус чатырохгранны. Вуглы вежы ў ніжняй частцы ўмацаваны контрфорсамі. Верхнія ярусы чатырохгранны і васьмігранны. Грані апрацаваны плоскімі арачнымі нішамі. Сцены асноўнага аб’ёму ўмацаваны контрфорсамі. Вокны паўцыркульныя, размешчаны ў верхняй частцы сцен.

Будынак перакрыты цыліндрычным скляпеннем на падпружных арках з распалубкамі над аконнымі праёмамі. Алтарная частка адкрываецца ў асноўнае памяшканне вялікім арачным праёмам. Бабінец і сакрысціі перакрыты крыжовымі скляпеннямі. У асноўным памяшканні над уваходам хоры, якія падтрымліваюцца чатырма калонамі. На хоры вядуць дзве бакавыя лесвіцы, размешчаныя ў тоўшчы сцен. Пад вокнамі — плоскія арачныя нішы.

## Літаратура 
* 
* 
* 
* 
* Габрусь Т. В. Мураваныя харалы: Сакральная архітэктура беларускага барока / Т. В. Габрусь. Мн.: Ураджай, 2001.— 287 с.: іл. ISBN 985-04-0499-X, с. 104—105.

## Спасылкі 
* 
* 
* 

Катэгорыя:Зборы Беларусі
Катэгорыя:Дзераўная (Стаўбцоўскі раён)
Катэгорыя:Збудаванні Беларусі ў стылі рэнесанс
Катэгорыя:Збудаванні Беларусі ў гатычным стылі
Катэгорыя:Касцёлы Стаўбцоўскага раёна
Катэгорыя:Касцёлы Мінска-Магілёўскай архідыяцэзіі
Выбой

**Выбой**, **Круцяжы** — рака ў Пінскім раёне Брэсцкай вобласці Беларусі і Варашскім раёне Ровенскай вобласці Украіны, правы прыток ракі Прыпяць.

Даўжыня 10 км. Пачынаецца ва ўрочышчы Брочава за 3,75 км на паўднёвы захад ад вёскі Каморы на Украіне, упадае ў старарэчча Прыпяці за 2,75 км на поўдзень ад вёскі Хойна. Рэчышча каналізаванае. Працякае праз азёры Ліпенскае і Сосна на Украіне. У верхнім цячэнні называецца **Круцяжы**.

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Прытокі Прыпяці
Катэгорыя:Рэкі Пінскага раёна
Катэгорыя:Рэкі Ровенскай вобласці