Музычны завулак (Мінск)

**Музы́чны заву́лак** (ранейшыя назвы — **Петрапаўлаўскі завулак**, з 1882 года **Музыканцкі завулак**) — завулак у Верхнім Горадзе, у Цэнтральным раёне горада Мінска. Праходзіць ад вуліцы Герцэна да Зыбіцкай. Нумарацыя дамоў вядзецца ад вуліцы Герцэна.

## Гісторыя 
Сучасны Музычны завулак з’яўляецца адным з самых старажытных у Мінску. Трасіроўка яго пачала фарміравацца яшчэ ў ХІІ-ХІІІ стагоддзях і канчаткова аформілася ў другой палове XVI—XVII стагоддзя. У XVIII — пачатку ХІХ стагоддзя ён меў назву **Бернардзінскі завулак**, а ў першай палове ХІХ стагоддзя ў гістарычных дакументах акрамя старой назвы сустракаюцца і іншыя — спачатку **Семінарыйскі**, а пазней — **Петрапаўлаўскі завулак**. У пачатку ХІХ стагоддзя на супрацьлеглым баку завулка знаходзіўся зямельны пляц, які належаў двараніну Траяну Ключынскаму, які пабудаваў новы мураваны дом (цяпер вядомы як Дом масонаў). Дом Ключынскага, узведзены на ўзгорку, вылучаўся сярод невысокай жылой забудовы гэтага раёна і добра праглядаўся з розных кропак горада, адыгрываючы своеасаблівую ролю ў сілуэце гістарычнага цэнтра Мінска. Будаўніцтва пачалося ў 2010 годзе і мусіла скончыцца ў 2013 годзе.

У 2011 годзе Міністэрства культуры не ўзгадніла архітэктурны праект комплексу, бо ў ім прадугледжвалася будаўніцтва будынка з вышыннымі адзнакамі, якія перавышалі больш як на два метры прынятыя ва ўзгодненым эскізным праекце. Кантралючая інстанцыя выдала заключэнне па архітэктурным праекце: *«Выканана рэкамендацыя аб’яднаць два першыя паверхі. Пры гэтым дададзены яшчэ два паверхі, значна павялічана вышыня. Будынак набыў эклектычнае, нехарактэрнае, немаштабнае для гістарычнага асяроддзя Верхняга горада аблічча. Варыянт не можа быць узгоднены ні пры якіх умовах. Інвестару рэкамендавана памяняць праектыроўшчыка як няздольнага вырашаць архітэктурныя задачы ў сістэме рэгенерацыі гістарычнай забудовы»*.

На прадстаўленых у Міністэрства культуры чарцяжах-разгортках вуліцы сілуэт будынка быў наўмысна прыніжаны ў параўнанні з суседнімі. Паводле тагачаснага начальніка Упраўлення па ахове гісторыка-культурнай спадчыны і рэстаўрацыі Міністэрства культуры Ігара Чарняўскага інвестар пайшоў на хітрасць, калі матываваў неабходнасць тэхнічнага паверху, але ў выніку размясціў там гасцініцу, таксама быў значна павялічана вышыня першага паверху.

У 2012 годзе вакол аб’екта разгарэўся скандал, калі стала бачная дыспрапорцыя будынка ў дачыненні да гістарычнай часткі горада. У працэсе будаўніцтва інвестар перавысіў паверхавасць удвая. Быў парушаны гістарычны сілуэт забудовы і значна павялічылася яе шчыльнасць, што ў сваю чаргу павялічыла нагрузку на гістарычны цэнтр. Мінкульты даў прадпісанне на дэмантаж лішніх паверхаў, а калі заказчык яго не выканаў, выдаў прадпісанне на прыпыненне будаўніцтва да прыняцця рашэнняў па яго адаптацыі ў сістэму традыцыйнай забудовы гістарычнага цэнтра Мінска.

Супраць праекта забудовы выступіла Грамадская наглядальная камісія пры Міністэрстве культуры па пытаннях аховы гісторыка-культурнай спадчыны, якая запрашала на сваё пасяджэнне і прадстаўнікоў заказчыка, але ён праігнараваў запрашэнне. Старшыня Беларускага добраахвотнага таварыства аховы помнікаў гісторыі і культуры Антон Астаповіч патрабаваў ануляваць дазвол на будаўніцтва. Навуковы кіраўнік аб’екта «Гістарычны цэнтр Мінска» архітэктар Сяргей Багласаў назваў сітуацыю *«архітэктурным бандытызмам»*.

Комплекс быў уведзены ў эксплуатацыю ў пачатку 2018 года пасля двухгадовага прастою пры садзейнічанні Прэзідэнта Беларусі Аляксандра Лукашэнкі і Мінгарвыканкама.

## Спасылкі 
* М. Валодзін "Музыкальный переулок", верш 

Катэгорыя:Верхні горад (Мінск)
Катэгорыя:Завулкі Мінска