open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Хрушчоўка

у]]
**Дамы хрушчоўскай пабудовы** (гутарковая назва — «**хрушчоўкі**») — савецкія тыпавыя серыі жылых дамоў, якія масава будаваліся ў СССР з канца 1950-х па пачатку 1980-х гг. Назва звязана з М. С. Хрушчовым, у часы знаходжання якога на пасадзе кіраўніка СССР была пабудавана большасць гэтых дамоў. Адносяцца да архітэктуры функцыяналізму. Большасць хрушчовак узводзілася як часовае жыллё. Аднак пасля, з-за недастатковага аб'ёму будаўніцтва жылля, тэрмін іх выкарыстання пастаянна павялічваўся. Хрушчоўкі, у параўнанні са шматкватэрнымі дамамі, якія будаваліся раней, мелі кватэры меншых памераў, архітэктура дамоў была функцыянальнай і пазбаўленая «архітэктурных празмернасцяў», уласцівых савецкім будынкам больш ранніх гадоў.

## Гісторыя 
Маштабны пераход на новыя, прагрэсіўныя рашэнні ў галіне будаўніцтва пачаўся з Пастановы ЦК КПСС і Савета Міністраў СССР ад 19 жніўня 1954 года «Аб развіцці вытворчасці зборных жалезабетонных канструкцый і дэталяў для будаўніцтва», якім прадугледжвалася пабудова 402 заводаў зборных жалезабетонных канструкцый і арганізацыя вырабу дэталяў на 200 пляцоўках палігоннага тыпу.

Першыя хрушчоўкі пабудавалі ў сціснутыя тэрміны ў 1956—1958 гадах вакол падмаскоўнай вёскі Чаромушкі (паміж сучаснымі вуліцамі Грымаў, Шверніка, Дзмітрыя Ульянава і праспектам 60-годдзя Кастрычніка); шаснаццаць эксперыментальных чатырохпавярховых дамоў мелі ў асноўным па чатыры пад'езды і былі расстаўленыя ў адпаведнасці са старанна прадуманым планам спецыялістаў па азеляненні і ландшафтных архітэктараў.

Будаўніцтва «хрушчовак» працягвалася з 1957 па 1985 гады. Першая дапрацоўка праектаў хрушчовак была праведзена ў 1963—64 гадах. Будаўніцтва новых мадыфікацый пачалося пасля адстаўкі Хрушчова ў другой палове 1960-х, таму такія дамы адносяць да ранніх «брэжневак». У палепшаных мадыфікацыях з'явіліся паасобныя санвузлы, ізаляваныя пакоі ў двухпакаёвых кватэрах, павялічылася колькасць шматпакаёвых кватэр, з'явіліся дамы падвышанай паверхавасці з ліфтам і смеццеправодам.

## Спасылкі 
Катэгорыя:Горад
Катэгорыя:Тыпавыя серыі жылых дамоў
Катэгорыя:Саветызмы
Катэгорыя:Хрушчоўская адліга
Барвінкавэ

**Барвенкава** ці **Барвінкавэ** () — горад у Харкаўскай вобласці Украіны. Плошча 22,1 км². Насельніцтва 2000 чал. (2024).

## Гісторыя 
* 1653: дата заснавання.
* 1938: атрымаў статус горада.

## Насельніцтва 
## Вядомыя асобы 
* Аляксандр Паўлавіч Старчай (1907—1972) — беларускі інжынер-архітэктар.

## Крыніцы 
## Спасылкі 
Катэгорыя:Гарады Харкаўскай вобласці
Катэгорыя:Населеныя пункты, заснаваныя ў 1653 годзе
Балаклія

**Балаклія** ці **Балаклея** () — горад у Харкаўскай вобласці Украіны, да адміністратыўнай рэформы 2020 г. — цэнтр Балаклійскага раёна. Плошча 16,3 км². Насельніцтва 29 623 чал. (1 студзеня 2012). Падчас расійскага ўварвання ва Украіну знаходзіўся пад расійскай акупацыяй з 3 сакавіка да 8 верасня 2022.

## Гісторыя 
* 1663: дата заснавання.
* 1938: атрымаў статус горада.

## Насельніцтва 
## Крыніцы 
## Спасылкі 
Катэгорыя:Гарады Харкаўскай вобласці
Катэгорыя:Населеныя пункты, заснаваныя ў 1663 годзе
Мухамад Хан Джунеджа

**Мухамад Хан Джунеджа** (-) — 12-ы прэм’ер-міністр Пакістана.

## Біяграфія 
Мухамад Хан Джунеджа нарадзіўся ў горадзе Сіндхры правінцыі Сінд у 1932 годзе. Джунеджа пачаў сваю палітычную кар’еру ў Пакістане ў 21 год, пасля таго як скончыў сельскагаспадарчы ўніверсітэт у Вялікабрытаніі. У 1962 годзе быў абраны членам правінцыйнай Асамблеі Заходняга Пакістана. У ліпені 1963 гады ён быў прызначаны міністрам аховы здароўя ў Заходнім Пакістане. У перыяд з 1985 года па 1988 год Мухамад быў прэм’ер-міністрам Пакістана. У 1990 годзе ён стаў членам Нацыянальнага сходу Пакістана. Памёр праз тры гады ад цяжкай хваробы і быў пахаваны ў Ісламабадзе.

Катэгорыя:Прэм’ер-міністры Пакістана
Валкі

Назву **Валкі** маюць:

## Населеныя пункты 
### Беларусь 
* Валкі — вёска ў Пастаўскім раёне Віцебскай вобласці

### Украіна 
* Валкы ці Валкі — горад у Харкаўскай вобласці

## Гл. таксама 
* Ваўкі
Валкы

**Валкі** ці **Валкы** () — горад у Харкаўскай вобласці Украіны. Плошча 13 км². Насельніцтва 8500 чал. (2024).

## Гісторыя 
* 1646: дата заснавання.
* 1938: атрымаў статус горада.

## Насельніцтва 
## Крыніцы 
## Спасылкі 
* Сайт горада Валкі

Катэгорыя:Гарады Харкаўскай вобласці
Ваўчанск (Харкаўская вобласць)

**Ваўча́нск** () — горад у Харкаўскай вобласці Украіны. Плошча 70 км². Насельніцтва 500 чал. (2024).

## Гісторыя 
* 1674: дата заснавання.
* 1780: атрымаў статус горада.

## Насельніцтва 
## Крыніцы 
## Спасылкі 
Катэгорыя:Гарады Харкаўскай вобласці
Катэгорыя:Населеныя пункты, заснаваныя ў 1674 годзе
Дэргачы

**Дзергачы** ці **Дэргачы** () — горад у Харкаўскай вобласці Украіны. Плошча 191 км². Насельніцтва каля 16 000 чал. (2023).

## Гісторыя 
* 1660: дата заснавання.
* 1977: атрымаў статус горада.

## Насельніцтва 
## Вядомыя ўраджэнцы і жыхары 
* Дзмітрый Іванавіч Зубрыч, беларускі спявак
## Крыніцы 
## Спасылкі 
Катэгорыя:Гарады Харкаўскай вобласці
Катэгорыя:Населеныя пункты, заснаваныя ў 1660 годзе
Гулам Ісхак Хан

**Гулам Ісхак Хан** (, Пенджаб — , Пешавар, Пакістан) — пакістанскі дзяржаўны дзеяч, прэзідэнт Пакістана (1988—1993).

## Біяграфія 
Скончыў Пешаварскі ўніверсітэт, спецыялізаваўся ў хіміі і батаніцы. З 1947 года — на дзяржаўнай службе. У 1961—1966 гадах — начальнік дэпартамента вода- і энергазабеспячэння Заходняга Пакістана, у 1966—1970 гадах — дзяржсакратар міністэрства фінансаў, у 1971—1975 гадах — кіраўнік Дзяржаўнага банка Пакістана. На гэтай пасадзе выступаў апанентам эканамічнай палітыкі прэм’ер-міністра Зульфікара Алі Бхута. У 1975—1977 гадах — дзяржсакратар міністэрства абароны, у гэтай якасці ён зблізіўся з ваеннымі, у тым ліку і з будучым кіраўніком дзяржавы Мухамедам Зія-уль-Хакам. Граў важную ролю ў развіцці нацыянальнай ядзернай праграмы.
У 1977—1985 гадах — міністр фінансаў Пакістана. На гэтай пасадзе актыўна праводзіў лінію адміністрацыі Зія-уль-Хака на ісламізацыю эканомікі, мадэрнізацыю фінансавай і банкаўскай сістэм краіны. У 1985—1988 гадах — старшыня сената.

У 1988 годзе пасля гібелі Зія-уль-Хака ў авіякатастрофе становіцца Прэзідэнтам Пакістана. У жніўні 1990 годзе зрушыў Беназір Бхута з пасады прэм’ер-міністра, абвінаваціўшы ўрад у карупцыі і злоўжыванні ўладай. Аднак, не знайшоўшы кансенсусу з яе пераемнікам Навазам Шарыфам, 18 мая 1993 года падпісаў дэкрэт аб адстаўцы апошняга з пасады кіраўніка ўрада. Гэтае рашэнне было прызнана неканстытуцыйным Вярхоўным судом Пакістана, і 26 мая Шарыф вярнуўся на сваю пасаду. Пасля гэтага супярэчнасці толькі абвастрыліся, бо Шарыф вырашыў выдаліць з тэксту Канстытуцыі пункты, якія прадстаўлялі прэзідэнту права на роспуск вышэйшых органаў дзяржаўнай улады. Канфлікт вырашыўся нечакана: 17 ліпеня абодва палітыкі былі зняты са сваіх пастоў вайскоўцамі.

Катэгорыя:Прэзідэнты Пакістана
Змііў

**Зміёў** ці **Змііў** () — горад у Харкаўскай вобласці Украіны. Насельніцтва 15 270 чал. (1 студзеня 2012).

## Гісторыя 
* 1656: дата заснавання.
* 1797: атрымаў статус горада.

## Насельніцтва 
## Крыніцы 
## Спасылкі 
Катэгорыя:Гарады Харкаўскай вобласці
Юрый Паўлавіч Бондар

**Ю́рый Па́ўлавіч Бо́ндар** (нар. 11 красавіка 1973, Мінск) — беларускі палітолаг і дзяржаўны дзеяч. Кандыдат палітычных навук (2007), дацэнт (2009). Міністр культуры Рэспублікі Беларусь (2017—2020).

## Біяграфія 
Скончыў у 1997 годзе юрыдычны факультэт Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэта па спецыяльнасці «правазнаўства». З 2001 года ў Беларускім дзяржаўным універсітэце культуры і мастацтваў, працаваў на пасадах выкладчыка, старшага выкладчыка, прарэктара па адміністрацыйна-гаспадарчай рабоце.

У 2006 годзе абараніў дысертацыю на саісканне вучонай ступені кандыдата палітычных навук па спецыяльнасці «тэорыя палітыкі, гісторыя і метадалогія палітычнай навукі» ў Акадэміі кіравання пры Прэзідэнце Рэспублікі Беларусь. У 2007 годзе скончыў Інстытут дзяржаўнай службы Акадэміі кіравання пры Прэзідэнце Рэспублікі Беларусь па спецыяльнасці «дзяржаўнае кіраванне сацыяльнай сферай». З 2008 года — першы прарэктар БДУКМ. У 2009 годзе прысвоена вучонае званне дацэнта па спецыяльнасці «паліталогія». У лютым 2013 года быў назначаны на пасаду рэктара БДУКМ. У 2014 годзе быў выбраны дэпутатам па Чыгуначнай выбарчай акрузе Мінска, намеснікам старшыні Мінскага гарадскога Савета дэпутатаў XVII склікання.

З верасня 2017 — у Міністэрстве культуры Рэспублікі Беларусь. 28 верасня 2017 года Прэзідэнтам Беларусі Аляксандрам Лукашэнкам прызначаны міністрам культуры Беларусі. 19 лістапада 2020 года вызвалены ад пасады міністра культуры Беларусі.

## Навуковая дзейнасць 
Юрый Бондар з’яўляецца аўтарам шматлікіх артыкулаў, дакладаў, навуковых публікацый, вучэбна-метадычных комплексаў. Займаецца палітычнай навукай, параўнальным аналізам палітычных даследаванняў у Беларусі і Расіі, палітычнай культурай і адукацыяй.

## Сям’я 
Сын Паўла Іванавіча Бондара (нар. 1943), доктара гістарычных навук.

## Погляды 
У 2019 годзе ў інтэрв’ю перадачы «Ничего личного» на тэлеканале АНТ адмоўна выказаўся пра пашырэнне беларускай мовы ў дзяржаўнай сферы: «*Я катэгарычна супраць адміністрацыйных мераў па ўкараненні беларускай мовы, мы гэта прайшлі ў пачатку 1990-х*».

## Меркаванні 
Са слоў былой старшыні ўпраўлення культуры і народнай творчасці Міністэрства культуры Наталлі Задзяркоўскай, Юрый Бондар «не паказаў сябе дастаткова жорстка. У той ступені, якую патрабаваў час».

## Спасылкі 
* Юрый Бондар назначаны міністрам культуры Беларусі

Катэгорыя:Міністры культуры Рэспублікі Беларусь
Катэгорыя:Рэктары Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэта культуры і мастацтваў
Катэгорыя:Выкладчыкі Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэта культуры і мастацтваў
Катэгорыя:Кандыдаты палітычных навук
Катэгорыя:Дэпутаты Мінскага гарадскога Савета дэпутатаў 27-га склікання
Бэрэстын

**Бэрэстын** () — горад у Харкаўскай вобласці Украіны, адміністрацыйны цэнтр Краснаградскага раёна і аднайменнай гарадской грамады. Да 17 ліпеня 2020 года складаў гарадскі савет, у які таксама ўваходзілі пасёлкі Дасліднае, Кумы і Стэпавае. Насельніцтва складае 19.674 асоб (станам на 1 студзеня 2022 года).

## Геаграфія 
Краснаград стаіць на правым беразе ракі Бераставай, за 101 км на паўднёвы захад ад абласнога цэнтра — Харкава. На процілеглым беразе ракі размешчана сяло Наталіна; з паўночнага боку горад мяжуе з вёскай Пясчанкай.

Горад ляжыць на водападзельным плато, якое крута спускаецца да правабярэжжа даліны ракі Бераставай. Агульны нахіл паверхні назіраецца з паўночнага ўсходу на паўднёвы захад у бок ракі.

Клімат — умерана кантынентальны. Сярэднямесячная тэмпература студзеня — −7,2&nbsp;°C, ліпеня — +20,8&nbsp;°C. Абсалютны максімум — +37&nbsp;°C, мінімум — −35&nbsp;°C. Сярэднегадавая колькасць ападкаў — 536 мм.

Плошча горада — 1355 га, з іх 58 % забудавана. Насельніцтва на 1 студзеня 1992 года — 27,6 тыс. чалавек. У параўнанні з 1979 годам зменшылася на 17,9 %.

## Гісторыя 
Заснаваны і атрымаў статус горада ў 1731 годзе.

19 верасня 2024 года Вярхоўная Рада Украіны пераіменавала горад у межах дэрусіфікацыі.

## Насельніцтва 
## Крыніцы 
## Спасылкі 
Катэгорыя:Гарады Харкаўскай вобласці
Прарасійскія выступленні ва Украіне (2014)

**Прарасійскія выступленні ва Украіне** (*Руская вясна*) — серыя акцый праведзеных па адной з версій, пры ўдзеле расійскіх спецслужбаў і наймітаў, па другой — з удзелам незадаволеных апошнімі падзеямі грамадзян Украіны, у ўсходніх, цэнтральных і паўднёвых рэгіёнах Украіны у сакавіку—красавіку 2014 года, удзельнікі якіх выступалі ў асноўным за аддзяленне поўдня і усходу Украіны і далучэння гэтых рэгіёнаў да Расіі, правядзенне чыста-мясцовых рэферэндумаў (не прадугледжаных Канстытуцыяй Украіны) па федэратыўнай прылады Украіны, прадастаўленне рускай мове статусу другой дзяржаўнай і супраць новай украінскай улады.

У процівагу гэтых акцыяў ва ўсходніх і паўднёвых рэгіёнах праўкраінскія сілы праводзяць акцыі ў падтрымку тэрытарыяльнай цэласнасці Украіны і яе дзяржаўнага ладу. У ходзе дэманстрацый прарасейскія актывісты і найміты здзяйснялі спробы захопу дзяржаўных устаноў (былі захопленыя будынкі Данецкай, Луганскай і Харкаўскай ОДА). Паміж удзельнікамі прарасейскіх наймітаў і праўкраінскіх акцый ўзнікалі сутычкі: найбуйнейшыя з іх адбыліся ў Харкаве і Данецку, падчас якіх пацярпелі дзясяткі чалавек і загінуў па меншай меры 1 чалавек.

## Гл. таксама 
* Расійскае ўварванне ў Крым
* Не купляй расійскае!

## Крыніцы 
## Спасылкі 
* Разведцентры **ГРУ**, работающие **против Украины**; Части **ФСБ**, участвующие в боевых действиях **против Украины**: РОССИЙСКАЯ АРМИЯ И СПЕЦСЛУЖБЫ РФ В ВОЙНЕ ПРОТИВ УКРАИНЫ, 25.11.2014, сайт «Цензор. НЕТ»   (переклад статті українською) 

Катэгорыя:2014 год ва Украіне
Катэгорыя:Пратэсты 2014 года
Катэгорыя:Сепаратызм ва Украіне
Лазава

**Лазавая** ці **Лазава** () — горад у Харкаўскай вобласці Украіны. Плошча 148 км². Насельніцтва 58 636 чал.

## Гісторыя 
* 1869: дата заснавання.

## Насельніцтва 
## Вядомыя асобы 
* Уладзімір Мікалаевіч Краж (1932—2016) — педагог, спецыяліст у галіне тэорыі і методыкі фізічнага выхавання, спартыўнай трэніроўкі.

## Крыніцы 
## Спасылкі 
Катэгорыя:Гарады Харкаўскай вобласці
Мэрэфа

**Мярэфа** ці **Мэрэфа** () — горад у Харкаўскай вобласці Украіны. Плошча 71 км². Насельніцтва 20 417 чал. (2023).

## Гісторыя 
* 1595: дата заснавання.
* 1928: атрымаў статус горада.

## Насельніцтва 
## Вядомыя асобы 
* Анатоль Васілевіч Машынскі (1937—1996) — вучоны ў галіне радыёфізікі і электронікі, доктар фізіка-матэматычных навук.

## Крыніцы 
## Спасылкі 
Катэгорыя:Гарады Харкаўскай вобласці
Вэлыкы Бурлук

**Вялікі Бурлук** ці **Вэлыкы Бурлук** () — пасёлак гарадскога тыпу ў Харкаўскай вобласці Украіны, на рацэ Вялікі Бурлук. Адміністрацыйны цэнтр Вэлыкабурлуцкага раёна. Насельніцтва 1978 чал. (2025).

## Насельніцтва 
### Мова 
## Крыніцы 
Катэгорыя:Пасёлкі гарадскога тыпу Харкаўскай вобласці
Первамайскі

Назву **Первамайскі** маюць:

## Населеныя пункты 
### Беларусь 
* Первамайскі — пасёлак у Капыльскім раёне Мінскай вобласці.

### Расія 
* Первамайскі — пасёлак гарадскога тыпу ў Тамбоўскай вобласці.
* Первамайскі — пасёлак гарадскога тыпу ў Чалябінскай вобласці.

### Украіна 
* Пэрвамайскы ці Первамайскі — горад у Харкаўскай вобласці.

## Гл. таксама 
* Першамайскі
* Первамайск
* Першамайск
Златапіль

**Златапіль** () — горад у Харкаўскай вобласці Украіны. Плошча 9 км². Насельніцтва каля 30 тысяч чал. (2024).

## Гісторыя 
* 1869: дата заснавання.
* 1991: атрымаў статус горада.
* 19 верасня 2024 года Вярхоўная Рада Украіны пераіменавала горад у межах дэрусіфікацыі.

## Насельніцтва 
## Вядомыя ўраджэнцы і жыхары 
* Аляксандр Уладзіміравіч Абраменка, украінскі фрыстайліст, алімпійскі чэмпіён
## Крыніцы 
## Спасылкі 
Катэгорыя:Гарады Харкаўскай вобласці
Армянск

**Армянск** (да 1921 года — Армянскі Базар) — горад рэспубліканскага падпарадкавання ў складзе Аўтаномнай Рэспублікі Крым. Горад размешчаны на Перакопскім перашыйку паміж Чорным морам і залівам Сіваш. Праз яго праходзіць Паўночна-Крымскі канал. Размешчаны за 141 км на поўнач ад Сімферопаля. Чыгуначная станцыя на лініі Херсон—Джанкой.

## Крыніцы 
## Спасылкі 
Катэгорыя:Гарады Крыма
Катэгорыя:Населеныя пункты, падпарадкаваныя Армянскаму гарсавету
Васім Саджад

**Васім Саджад** (нар., Джаландхар) — пакістанскі палітык. Двойчы быў часовым прэзідэнтам Пакістана. Член Пакістанскай мусульманскай лігі (К), лідар апазіцыі ў Сенаце Пакістана.

## Біяграфія 
Бацькам Васіма быў супрацоўнік юстыцыі Ахмад Саджад. Васім навучаўся ва ўніверсітэце Пенджаба, які скончыў з адзнакай у 1961 годзе. Быў капітанам тэніснай каманды юрыдычнага каледжа ў 1962 годзе. Быў абраны членам Сената ў 1985 годзе. Таксама займаў пасаду міністра юстыцыі з верасня 1986 па снежань 1988 года. 24 снежня 1988 года абраны старшынёй Сената.

Катэгорыя:Палітыкі Пакістана
Джанкой

**Джанкой** (, , ) — горад рэспубліканскага падпарадкавання у Крыме, адміністрацыйны цэнтр Джанкойскага раёна. З 2014 г. фактычна з’яўляецца часткай Расіі. Размешчаны на Паўночнакрымскай раўніне з тыпова-палыновымі і кавыльна-сухімі стэпамі на каштанавых саланчаковых глебах, за 90 км ад Сімферопаля. Упершыню згадваецца ў 1855 г., статус горада атрымаў у 1926 г.

Падчас Другой сусветнай вайны быў акупаваны нацысцкімі войскамі.

## Вядомыя асобы 
* Мікалай Аляксеевіч Глушчанка (нар. 1937) — спецыяліст у галіне працэсаў і апаратаў харчовых вытворчасцей, электратэхналогій.

## Заўвагі 
## Крыніцы 
Катэгорыя:Гарады Крыма
Навіны Камянеччыны

**«Навіны Камянеччыны»** — раённая газета Камянецкага раёна Брэсцкай вобласці, выдаецца з ліпеня 1945 года.

## Гісторыя 
Заснавана ў 1945 годзе органам Камянецкага райкама КП(б)Б і выканкама райсавета дэпутатаў працоўных. Першапачатковая назва — «Искра».

Першы нумар выйшаў 3 ліпеня 1945 года на аднабаковым аркушы фармату А3. Слоган выдання: «Пралетарыі ўсіх краін, яднайцеся». Кошт выдання — 15 капеек. У нумары былі апублікаваны указы Прэзідыума Вярхоўнага Савета СССР «Аб узнагароджанні ордэнам „Перамогі“ Маршала Савецкага Саюза Сталіна Іосіфа Вісарыёнавіча за выключныя заслугі ў арганізацыі ўсіх узброеных сіл Савецкага Саюза і ўмелае кіраўніцтва імі ў Вялікай Айчыннай вайне, якая скончылася поўнай перамогай над гітлераўскай Германіяй», «Аб прысваенні звання Героя Савецкага Саюза Сталіну Іосіфу Вісарыёнавічу», а таксама матэрыял «3 ліпеня — усенароднае беларускае свята».

У архіве рэдакцыі захаваліся толькі асобныя нумары 1945 года: № 4 (1 жніўня 1945 г.), № 5 (7 жніўня 1945 г.), № 10 (7 верасня 1945 г.), № 11 (14 верасня 1945 г.), № 12 (17 верасня 1945 г.), № 13 (24 верасня 1945 г.), № 14 (29 верасня 1945 г.), № 15 (6 кастрычніка 1945 г.).

У 1946 годзе першы нумар выйшаў 1 студзеня (адказны рэдактар — Гаронькін Г.). У № 4 ад 21 студзеня з’явіўся нумар тэлефона — 10, з № 5 ад 27 студзеня пачалі пісаць «М.Камянец» (мястэчка Камянец), а у № 7 ад 10 лютага ў газеце з’явіўся чырвоны колер у гонар выбараў.

У № 26 ад 11 ліпеня з’явілася першая інфаграфіка, словы з «ъ» пячаталіся праз апостраф, а нумар тэлефона змяніўся на 4. У № 35 ад 25 жніўня надрукавана рэклама «Кіна-тэатра» і фільма «Клятва».

З № 51 ад 20 ліпеня пачаў друкавацца тыраж выдання — 1000 асобнікаў.

У гэтым жа годзе ў № 66, 72, 78 былі апублікаваны матэрыялы пра адкрыццё ўнівермага ў Камянцы, будаўніцтва крухмалапаточнага завода, аднаўленне піларамы, будаўніцтва сушыльнага завода, будаўніцтва цаглянага завода і адкрыццё кніжнага кіёска. У № 89 з’яўляецца рэклама падпіскі на газету на 1948 год.

У 1948 годзе у № 18 ў выходных дадзеных з’явілася інфармацыя пра заказ і друкарню: заказ № 184 і «Друкарня райгазеты». У № 38 было пазначана, што рэдакцыя пераязжае на новы адрас — м. Камянец, вул. Ленінская, 12.

У № 25, 31 публікаваліся матэрыялы пра драматычны гурток у Камянецкай школе і адкрыццё гасцініцы.

Катэгорыя:Газеты Беларусі
Катэгорыя:Культура Камянецкага раёна
Багадухіў

**Багадухаў** ці **Багадухіў** () — горад у Харкаўскай вобласці Украіны. Плошча 16,23 км². Насельніцтва 15 000 чал. (1 студзеня 2024).

## Гісторыя 
* 1662: дата заснавання.
* 1781: атрымаў статус горада.

## Насельніцтва 
## Вядомыя асобы 
* Канстанцін Апалонавіч Карацееў (1901—1953) — савецкі военачальнік, Герой Савецкага Саюза.
* Людміла Мікалаеўна Сабалеўская (нар. 1945) — беларускі архітэктар.

## Крыніцы 
## Спасылкі 
Катэгорыя:Гарады Харкаўскай вобласці
Катэгорыя:Населеныя пункты, заснаваныя ў 1662 годзе
Сінельнікава

**Сінельнікава** — шматзначны тэрмін.

## Вядомыя асобы 
* Ганна Майсееўна Сінельнікава — беларуская архітэктар
* Людміла Мікалаеўна Сінельнікава — беларуская артыстка балета

## Тапонімы 
* Сінельнікава — горад у Днепрапятроўскай вобласці Украіны
Бліунг

Назву **Бліу́нг** маюць:
* Бліунг — возера ў Клімавіцкім раёне Магілёўскай вобласці Беларусі
* Бліунг — вёска ў Клімавіцкім раёне Магілёўскай вобласці Беларусі
* Бліунг — лясное ўрочышча ў Клімавіцкім раёне Магілёўскай вобласці Беларусі
Кельцкія нацыі

**Кельцкія нацыі** — агульная назва тых рэгіёнаў Заходняй Еўропы, дзе захаваліся да новага і найноўшага часу кельцкія мовы альбо, шырэй, кельцкія культурныя элементы. Агульнапрызнанымі з'яўляюцца шэсць кельцкіх нацый: Ірландыя, Уэльс, Шатландыя, Брэтань, Корнуал і востраў Мэн. Сярод іншых рэгіёнаў, якія прэтэндуюць на ўключэнне ў гэты шэраг – Галісія і Астурыя.

## Шэсць кельцкіх нацый 
Шэсць кельцкіх нацый  вылучаюцца тым, што кожная мае ўласную кельскую мову. У Ірландыі, Уэльсе, Шатландыі і Брэтані на адпаведных мовах ніколі не пераставалі гаварыць значныя групы насельніцтва, а ў Корнуале і на востраве Мэн  прыкладаюцца высілкі па моўным адраджэнні.

Катэгорыя:Кельты
Антсла

**Антсла** () — горад на паўднёвым усходзе Эстоніі ў павеце Выру. Горад не мае самастойнага муніцыпальнага статусу, а ўваходзіць у адпаведную воласць як яе складовая частка.

Праз горад праходзіць чыгунка Валга — Пячора (частка Пскоўска-Рыжскай чыгункі). 

У 1950 — 1959 гг. — цэнтр Антсласкага раёна Эстонскай ССР.
## Насельніцтва 
## Гарады-пабрацімы 
## Галерэя 

Antsla raudteejaam (2).JPG|Станцыя Антсла
Antsla raudteejaam.JPG|Чыгуначны вакзал
Vabadussõja mälestussammas Antslas 2014.jpg|Помнік загінуўшым за незалежнасць

Катэгорыя:Гарады Эстоніі
Алупка

**Алупка** — горад ва Украіне, у складзе Ялцінскага гарадскога савета Аўтаномнай Рэспублікі Крым. Размешчаны на Паўднёвым беразе Крыму (працягласць 4,5 км), за 17 км ад Ялты, з якой злучаны аўтобуснымі і марскімі маршрутамі. Гарадскі транспарт — адзін кальцавы маршрут аўтобуса. За 100 км ад Сімферопаля.

## Славутасці 
* Варанцоўскі палац

## Крыніцы 
Катэгорыя:Гарады Крыма
Катэгорыя:Населеныя пункты, падпарадкаваныя Ялцінскаму гарсавету
Scythris fuscoaenea

**Scythris fuscoaenea** — від матылькоў сямейства Scythrididae. Навуковая назва была ўпершыню правамерна апублікавана ў 1828 годзе Хавартам.

Від сустракаецца ў Еўропе.

Катэгорыя:Цёмныя молі
Патасі

**Патасі** (, ) — сталіца аднайменнага дэпартамента ў Балівіі, аб’ект са спіса Сусветнай спадчыны ЮНЕСКА.

Горад Патасі размешчаны за 164 км ад сталіцы Балівіі Сукрэ. Ён лічыцца самым высокім у свеце (размешчаны на вышыні каля 4100 м над узроўнем мора). Горад быў заснаваны 10 красавіка 1545 г. і меў назву тады Вілля-Імперыял-дэ-Карлас у гонар іспанскага караля Карласа V.
Індзеец Дыега Уальпа годам раней знайшоў у гары Сера-Рыка паклады срэбнай руды. Яго адкрыццё, якое мела вагу для іспанскіх захопнікаў, прывяло да нараджэння горада.

У сярэдзіне 17 ст. Патасі ператварыўся ў самы багаты горад Амерыкі і самы вялікі ў свеце прамысловы комплекс. Здабыча срэбнай руды ажыццяўлялася некалькімі фабрыкамі, якія працавалі з выкарыстаннем гідраўлічнай энергіі. У сувязі з драпежніцкай эксплуатацыяй і знясіленнем радовішчаў срэбра ў другой палове 18 ст. пачаўся заняпад горада.

У 20 ст. Патасі заставаўся цэнтрам здабычы алавяных і вальфрамавых руд. Горад захоўвае сляды былой велічы — барочныя царквы, Манетны двор Каса-Рэал-дэ-Манеда, асабняк Каса-дэ-ла-Трэс-Партадэс, «Крыштальны палац», Сабор Патасі і многія іншыя будынкі.

## Насельніцтва 
## Гарады-пабрацімы 
## Літаратура 
* Тысяча чудес света. — СПб: ООО «СЗКЭО», 2007. — 336 с.

Катэгорыя:ЮНЕСКА
Катэгорыя:Гарады Балівіі
Электрамот

thumb|Першы ў свеце тралейбус, Берлін 1882
**Электрамот** (***Electromote***) — першы ў свеце электрычны транспартны сродак, які атрымоўваў сілкаванне ад кантактнай сеткі, які, фактычна, з’яўляўся першым тралейбусам. Ён быў прадстаўлены грамадскасці 29 красавіка 1882 вынаходнікам доктарам Вернерам фон Сіменсам у Халензее, прыгарадзе Берліна, Германія . Першая тралейбусная лінія працягласцю 540 м (591 ярд) дзейнічала з 29 красавіка па 13 чэрвеня 1882 года. Маршрут пачынаўся ад станцыі Берлін-Халензее, ішоў да штрасэ 5 (цяпер Ёахім-Фрыдрых-штрасэ) і штрасэ 13 (цяперашняя Яхан-Георг-штрасэ), перасякаючы Курфюрстэндам на Курфюрстэнплац.

*Electromote*, пабудаваны кампаніяй Siemens & Halske AG, уяўляў сабой чатырохколавую фурманку з прывадам на заднія колы ад двух электрарухавікоў магутнасцю 2,2 кілавату праз ланцуговую перадачу. Тралейбус атрымліваў сілкаванне ад кантактнай сеткі пастаяннага току напругай 550 вольт пры дапамозе гнуткага кабеля, які цягнуў невялікую васьміколавую каляску («Kontaktwagen»), кая кацілася па кантактных правадах.

Гэты эксперыментальны транспартны сродак ужо адпавядаў усім тэхнічным крытэрыям тыповага тралейбуса. Па заканчэнні выпрабаванняў 13 чэрвеня 1882 года лінія была зачынена, а 20 чэрвеня дэмантавана.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Тралейбусы
Jysk

**Jysk** (па-беларуску вымаўляецца *Юск*) — дацкая транснацыянальная карпарацыя. Штаб-кватэра — у горадзе Орхус (Данія). Спецыялізуецца на продажы тавараў для дома, мэблі і фурнітуры. Заснаваная ў 1979 годзе, па стане на пачатак 2017 аперуе 2400 крамамі ў 47 краінах свету. Уладальнікам і заснавальнікам гурта з’яўляецца Ларс Ларсен. Пастаўшчык каралеўскай сям’і Даніі.

## Спасылкі 
Катэгорыя:Кампаніі Даніі
Катэгорыя:Орхус
Yucca rupicola

**Yucca rupicola** — від раслін сямейства Спаржавыя. Від быў апісаны Джорджам Генрыхам Адольфам Шэелем у 1850 годзе.

## Апісанне 
Гэта невялікая, безсцябловая расліна з характэрным закручаным лісцем. Яна з’яўляецца роднай для рэгіёна плато Эдуардс у Тэхасе, а таксама сустракаецца на паўночным усходзе Мексікі (Кааўіла, Нуэва-Леон).

Від утварае калоніі , калі парасткі адсутнічаюць над зямлёй, але прысутнічае галінасты  пад зямлёй. Лісце вузкаланцэтнае, злёгку сукулентнае, вітое, да 60 см даўжынёй, але каля 40 мм у шырыню ў самым шырокім месцы. Кветкі вісячыя, званочкавыя, белыя або зеленаватыя. Плод — сухая капсула да 6 см даўжынёй.

## Спасылкі 
* Фатаграфіі гербарных асобнікаў у Батанічным садзе Місуры, Yucca rupicola, сабраныя ў Тэхасе ў 1900 годзе

Катэгорыя:Агававыя
Павел Іванавіч Бондар

**Павел Іванавіч Бондар** (нар. , с. Екацярынаўка, Мікалаеўская вобласць, УССР) — беларускі гісторык, палітолаг. Доктар гістарычных навук (1992), прафесар (1997).

## Біяграфія 
Скончыў у 1970 годзе БДУ і працаваў у ім. З 1991 у ЦК КПБ, Беларускай навукова-прамысловай асацыяцыі, Дзяржаўным вышэйшым атэстацыйным камітэце Рэспублікі Беларусь, Беларускім інстытуце інфармацыі і прагнозу. З 1995 у Адміністрацыі Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь. З 2001 у Мінскім інстытуце кіравання.

## Навуковая дзейнасць 
Даследуе палітычную гісторыю 20 ст. і сучаснасці, праблемы ўзаемадзеяння маралі і палітыкі, выхаваўчага патэнцыялу літаратуры і мастацтва, культурна-асветных устаноў, працэсы трансфармацыі палітычнай сістэмы на шляху да дэмакратычнага грамадства і прававой дзяржавы. Аўтар навучальных дапаможнікаў для ВНУ, адзін з распрацоўшчыкаў дзяржаўнага адукацыйнага стандарту па паліталогіі (1999).

## Творы 
* Нравственное воспитание трудящихся: На опыте Компартии Белоруссии. Мн., 1986;
* Мир после «холодной войны»: характер и тенденции геополитических изменений // Бел. думка. 1996. № 2;
* Стать другими, не уходя от себя: «Новая» мифологизация сознания, или «противоядие» духовной деградации // Бел. думка. 1996. № 11 (разам з У. П. Цялічкам); Политология. Гродно, 1997;
* Тесты по политологии. 2 изд. Мн., 2001;
* Политология: Учеб.-метод, комплекс. Мн., 2003 (разам з Ю. П. Бондарам).

## Літаратура 
* 
* Республика Беларусь : энциклопедия. [В 7 т.] Т. 2. — Минск, 2006.
* Энцыклапедыя гісторыі Беларусі. У 6 т. Т. 6, кн. 2. — Мінск, 2003.
Ваенная аперацыя супраць Ісламскай дзяржавы

**Вае́нная апера́цыя су́праць «Ісламскай дзяржавы»** () — умяшанне шэрагу краін у канфлікты, якія адбываюцца на тэрыторыі Ірака, Сірыі і Лівіі, з мэтай перашкодзіць распаўсюджванню тэрарыстычнай арганізацыі «Ісламская дзяржава».

У адказ на поспехі, дасягнутыя групоўкай «Ісламская дзяржава» (скарочана ІД) у чэрвені і ліпені 2014 года, некаторыя краіны пачалі ўмешвацца ў працяглую грамадзянскую вайну ў Сірыі і Іраку, а затым і ў Лівіі. Хуткія тэрытарыяльныя заваёвы ў Іраку і Сірыі на працягу першай паловы 2014 года, у сукупнасці з асуджанымі міжнароднай супольнасцю жорсткасцю і парушэннямі правоў чалавека, а таксама боязь далейшых нечаканых наступстваў грамадзянскай вайны ў Сірыі прымусіўлі многія краіны пачаць ваенныя дзеянні супраць ІДІЛ.

Іран і яго саюзнікі першапачаткова прынялі ўдзел у наземных аперацыях пры падтрымцы знішчальнікаў і беспілотных лятальных апаратаў. У сярэдзіне лета 2014 года ЗША адправілі ў Ірак інструктараў, якія не прымалі непасрэдны ўдзел у баявых дзеяннях, а пачынаючы са жніўня пачалі маштабную паветраную кампанію.

1 лютага 2015 года прэм’ер-міністр Ірака заявіў, што вайна з «Ісламскай дзяржавай» фактычна з’яўляецца «Трэцяй сусветнай вайной», бо «ІД» заяўляе аб сваіх планах распаўсюдзіць вайну за межы Леванта і стварыць «Сусветны халіфат».

18 сакавіка 2015 года лідар тэрарыстычнай групоўкі «Ісламская дзяржава» Абу Бакр аль-Багдадзі атрымаў раненні ў выніку ўдару сіл антытэрарыстычнай кааліцыі па канвою з трох аўтамабіляў на мяжы Ірака і Сірыі.

Да 14 красавіка 2015 года пасля баёў ІД страціла 25—30 % (ад 8 да 9,6 тысяч квадратных кіламетраў) першапачатковых захопленых у Іраку тэрыторый.

30 верасня 2015 года, па просьбе сірыйскага ўрада, Расійская Федэрацыя ўступіла ў вайну, пачаўшы ваенную аперацыю ў гэтай краіне.

## Заўвагі 
Катэгорыя:Вайна супраць тэрарызму
Катэгорыя:Канфлікты 2015 года
Катэгорыя:Канфлікты 2014 года
Катэгорыя:Войны XXI стагоддзя
Катэгорыя:Першае прэзідэнцтва Дональда Трампа
Арцырыя

**Арцырыя** (*Arcyria*) — род слізевікоў сямейства арцырыевых.

## Апісанне 
Вегетатыўнае цела (плазмодый) белае, шэрае, ружова-чырвонае.

Спарафоры ў арцырыі — гэта спарангіі на ножках, адзінкавыя або могуць утвараць шчыльныя згуртаванні. Бываюць цыліндрычныя, авальныя, шарападобныя (вышыня 0,3-6 мм, дыяметр 0,2-2 мм). Перыдый аднаслаёвы, тонкі, разбураецца ў верхняй частцы і застаецца ў выглядзе чашачкі пры аснове спарангія або ў выглядзе асобных фрагментаў у верхняй частцы спарангія. Ножка напаўпразрыстая, звычайна запоўненая спорападобнымі буйнымі клеткамі (да 40 мкм у дыяметры).

Капіліцый (асобныя ніці ў спарангіях) эластычны і ў некаторых выпадках можа выцягвацца пасля выспявання спарангіяў. Валаконцы капіліцыю могуць быць злучаны з усёй унутранай паверхняй чашачкі або толькі з яе цэнтральнай часткай. Валаконцы капіліцыю — гэта сетка трубачак, што могуць быць арнаментаваныя (патаўшчэннямі ў выглядзе паўколцаў, маленькімі шыпамі, бародаўкамі ці сетачкай). Дыяметр валаконцаў 2,5-10 мкм. У некаторых выпадках патаўшчэнні-паўколцы ўтвараюць узоры накшталт спіральна закручанай арнаментацыі.

Споры ў асноўным светлыя (цагляна-чырвоныя, ружовыя, аранжавыя, жоўтыя, шараватыя, радзей з зялёным або блакітным адценнем), часта губляюць колер, калі захоўваюцца ў гербарыі; звычайна арнаментаваны дробнымі бародаўкамі. Дыяметр спор 6-12 мкм.

## Пашырэнне 
]]
Вядома некалькі дзясяткаў відаў,  пашыраных па ўсім зямным шары. На Беларусі найбольш вядомы  і . Сапратрофы. Растуць у лясах, на гнілых дрэвах, ламаччы, пад карой пнёў, на апалым лісці.

## Віды 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Арцырыевыя
Дзікая

**Дзі́кая** — рака ў Дзятлаўскім раёне Гродзенскай вобласці, левы прыток Пагірынскага канала (басейн Нёмана). Даўжыня 4 км. Пачынаецца на заходняй ускраіне вёскі Страла, упадае ў Пагірынскі канал на паўночны ўсход ад вёскі Малыя Краглі. На працягу 2,2 км каналізаваная (ад вёскі Вялікія Краглі да вусця).

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Басейн Нёмана
Катэгорыя:Рэкі Дзятлаўскага раёна
Скрыжаванне

**Скрыжаванне** — перасячэнне праезных частак розных дарог на адным узроўні.

Больш строгая трактоўка гэтага паняцця прыводзіцца ў Правілах дарожнага руху Рэспублікі Беларусь: *«Скрыжаванне — месца перасячэння, прымыкання ці разгалінавання дарог на адным узроўні. Мяжа скрыжавання вызначаецца ўяўнымі лініямі, якія злучаюць адпаведна процілеглыя, найбольш аддаленыя ад цэнтра скрыжавання пачаткі закругленняў праезных частак дарог.»*.

Сустракаюцца раўназначныя і нераўнўзначныя скрыжаванні, рэгуляваныя (кіраваныя) і нерэгулюемыя (некіравальныя), скрыжаванні з кругавым рухам, з прымыкаючай дарогай.

## Гл. таксама 
* Кругавое скрыжаванне

Катэгорыя:Дарогі
Катэгорыя:Крыжы
Катэгорыя:Арганізацыя дарожнага руху
Заводная

**Заво́дная** — рака ў Дзятлаўскім раёне Гродзенскай вобласці, у басейне Нёмана. Даўжыня 6 км. Пачынаецца на паўночны захад ад вёскі Малыя Краглі, упадае ў старыцу на пойме Нёмана за 3,5 км на паўночны захад ад вёскі Зачэпічы. Ад вытоку на працягу 4,5 км каналізаваная.

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Басейн Нёмана
Катэгорыя:Рэкі Дзятлаўскага раёна
Чыгуначная сігналізацыя

**Чыгуначная сігналізацыя** — сукупнасць сродкаў і аб'ектаў, якія забяспечваюць рух па чыгуначных пуцях.

Чыгуначная сігналізацыя прызначана для забеспячэння бяспекі і рэгулявання руху для эфектыўнага выкарыстання чыгунак. Для выканання гэтых задач выкарыстоўваюцца розныя сігналы, а таксама сістэмы кіравання рухам цягнікоў.

У сувязі з вялікай колькасцю чыгуначных кампаній, якія эксплуатуюць чыгункі, важную ролю адыгрывае стандартызацыя чыгуначнай сігналізацыі. У частцы краін гэтыя пытанні вырашаны на дзяржаўным узроўні, напрыклад, у Расіі.

## Гл. таксама 
* Нарвежская чыгуначная сігналізацыя
* Чыгуначная сігналізацыя ў Расіі
* Трансмітэр

## Літаратура 
* 
* 

## Спасылкі 
*
Пераходка

**Перахо́дка** — рака ў Дзятлаўскім раёне Гродзенскай вобласці, левы прыток ракі Трасцянка (басейн Нёмана). Даўжыня 7,5 км. Пачынаецца за 2,5 км на паўднёвы захад ад вёскі Лудзічы, цячэ сярод лясных урочышчаў, упадае ў Трасцянку на паўднёвы ўсход ад вёскі Ліпічанская Пушча. Рэчышча каналізаванае.

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Басейн Нёмана
Катэгорыя:Рэкі Дзятлаўскага раёна
Арэх шэры

**Арэх шэры** (*Juglans cinerea*) — від дрэў сямейства арэхавых.

Радзіма — Паўночная Амерыка. Вышыня да 30 м. Лісце даўжынёй да 50 см (з 11—19 дробназубчастых лісткоў). Цвіце ў маі, пладаносіць у верасні. Плады падоўжаныя (да 5 см).

### Галерэя 

Juglans cinerea 001 Nekrasov.jpg|Ліст і плод
Juglans cinerea 004 Necrasov.jpg|Плады арэха шэрага
Juglans cinerea 006 Nekrasov.jpg|Арэх у разрэзе

## Літаратура 
* *Анціпаў В.* Арэх // 

Катэгорыя:Арэхавыя
Pomacanthus maculosus

**Pomacanthus maculosus** — від марскіх рыб сямейства Pomacanthidae. Жыве ў асноўным у каралавых і камяністых месцах, на плыткаводдзі на невялікіх глыбінях (12 метраў), хоць часцей у глейкіх месцах рыфа, чым у тых, дзе актыўна растуць каралы. Часам разводзіцца акварыумістамі.

## Знешні выгляд 
Вырастаюць да памеру 50 см у даўжыню. Вельмі падобныя знешне на від Pomacanthus asfur, з якім у *Pomacanthus maculosus* перакрываюцца арэалы ў Персідскім заліве і Чырвоным моры.

Як і ў іншых буйных відаў з роду *Pomacanthus*, маладняк і дарослыя асобіны па-рознаму афарбаваныя.

## Распаўсюджанне 
*Pomacanthus maculosus* сустракаецца па ўсім Персідскім заліве, на паўночным захадзе Індыйскага акіяна і Чырвонага мора на поўдзень да 19° п. ш. У 2009 годзе быў зафіксаваны ля ўзбярэжжа Лівана ў Міжземным моры, верагодна, у выніку міграцыі Лесэпса з Чырвонага мора праз Суэцкі канал. Від быў адзначаны таксама ў Ізраілі і цяпер лічыцца наяўным у Левантыйскім моры.

## Харчаванне 
Прадстаўнікі віду харчуюцца тыпова для скалярый. Асноўная іх ежа — губкі. Таксама ўжываюць у ежу дробныя анемоны, водарасці, трубчастых чарвякоў і крэветак.

## Сінонімы 
Сінаніміка віду:

* *Pomacanthops filamentosus* Smith, 1955
* *Pomacanthus striatus* (Rüppell, 1836)
* *Pomacanthodes striatus* (Rüppell, 1836)
* *Holacanthus striatus* Rüppell, 1836
* *Chaetodon maculosus* Forsskål, 1775

## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Жывёлы, апісаныя ў 1775 годзе
Катэгорыя:Акунепадобныя
Дарэмскі Касіядор

**Дарэмскі Касіядор** (Дарэм, бібліятэка кафедральнага сабора, MS B. II. 30) — ілюмінаваны рукапіс VIII стагоддзя, які змяшчае «Тлумачэнне псалмоў» Касіядора.

## Апісанне 
Рукапіс змяшчае яшчэ дзве захаваныя мініяцюры цара Давіда, адну з *Давідам Пераможнікам* (справа) і другую з *Давыдам Музыкам*. Трэцяя мініяцюра, як вядома, існавала, але не захавалася. Рукапіс быў створаны ў Нартумбрыі каля 730. Гэты кодэкс мае 261 захаванае фоліа. Гэта самая ранняя вядомая копія каментарыяў, напісаных Касіядорам у VI стагоддзі; у ёй былі вызначаны рукі шасці пісцоў.

## Спасылкі 
* Больш інфармацыі на Earlier Latin Manuscripts

Катэгорыя:Творы VIII стагоддзя
Катэгорыя:Ілюмінаваныя рукапісы
Катэгорыя:Кнігі VIII стагоддзя
Пад’яварка (значэнні)

Назву **Пад’я́варка** маюць:

* Пад’яварка — былы хутар у Дзятлаўскім раёне Гродзенскай вобласці
* Пад'яварка — рака ў Дзятлаўскім раёне Гродзенскай вобласці, правы прыток ракі Шчара
Дом Карана

, які захоўваецца ў музеі.]]

**Дом Карана** (بيت القرآن‎‎‎) — музей у Бахрэйне, які спецыялізуецца на Каране. Музей пабудаваны ў 1990 годзе ў традыцыйным ісламскім стылі і лічыцца адным з самых вядомых ісламскіх музеяў у свеце. У ім захоўваюцца рукапісныя выданні Карана, сабраныя з усяго ісламскага свету, навуковая і ісламская літаратура, пераклады Карана і іншыя значныя матэрыялы.

## Будаўніцтва 
Будаўніцтва комплексу пачалося ў 1984 годзе, а ў сакавіку 1990 года ён быў афіцыйна адкрыты Абдул-Латыфам Джасімам Кану. Аснову калекцыі музея складае асабістая калекцыя рэдкіх рукапісаў і ісламскага мастацтва самога Кану. Музей быў пабудаваны на ахвяраванні жыхароў Бахрэйна. Калекцыю музея складаюць рукапісы з розных частак ісламскага свету, ад Кітая на ўсходзе і да Іспаніі на захадзе .

## Паслугі 
Дом Карана адкрыты для наведвальнікаў па суботах з 9 раніцы да 12 гадзін дня і серадах 4 да 6 гадзін вечара. Вонкава комплекс нагадвае мячэць 12-га стагоддзя. У ім дзесяць выставачных залаў, а таксама мячэць, бібліятэка, аўдыторыі і медрэсэ. Вялікі шкляны купал ахоплівае вялікую залу і мячэць. Міхраб пакрыты сіняй керамічнай пліткай з выгравіраваным аятам аль-Курсі.

Кніжны фонд бібліятэкі складаецца з больш чым 50 000 кніг і рукапісаў на трох мовах — арабскай, англійскай і французскай. Бібліятэка і яе чытальныя залы адкрыты для наведвальнікаў на працягу ўсяго працоўнага дня, а для даследчыкаў і спецыялістаў прадастаўляюцца асобныя памяшканні

Катэгорыя:Музеі рэлігіі
Катэгорыя:Мячэці Бахрэйна
Катэгорыя:Каран
Дразды (Мінск)

**Дразды́** — колішняя вёска на левым беразе ракі Свіслач, з 1978 года ў складзе Мінска. На поўнач ад Драздоў месціцца Зацань, на паўднёвым захадзе — Веснінка, на поўначы — Крупцы.

У цяперашні час Дразды — элітны катэджны пасёлак, у якім жывуць асобы, набліжаныя да Аляксандра Лукашэнкі.

## Гісторыя 
У 1917 годзе ў Сёмкава-Гарадоцкай воласці Мінскага павета; 5 двароў, 37 жыхароў. З 1934 года ў Менскім раёне. У 1930-я гады на землях Драздоў быў піянерскі лагер, а пасля гэтая зямля адышла пад дачы НКУС. У перыяд Другой сусветнай вайны нямецкая адміністрацыя стварыла ў Драздах канцлагер. На паўночны ўсход ад лагера — месца масавых пахаванняў.

Пасля вайны ў Драздах размяшчаліся «дачы Саўміна», тут жылі кіраўнікі камуністычнай партыі, у тым ліку Пётр Машэраў.

Часам назву «Дразды» пераносяць таксама на суседні элітны катэджны пасёлак Вясёлкавы.
## Вядомыя асобы 
* Зміцер Дрозд (нар. 1973) — беларускі гісторык, архівіст, публіцыст, паэт.

## Літаратура 
*
*
* 

## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Населеныя пункты, якія ўвайшлі ў склад Мінска
Starset

**Starset** — амерыканскі рок-гурт, існуе з 2013 года. Быў створаны ў Калумбусе, штат Агая былым удзельнікам гурту Downplay Дасцінам Бэйтсам. 3 чэрвеня 2013 выйшаў іх першы сінгл «Carnivore». 9 жніўня быў выпушчаны другі сінгл «My Demons» які меў папулярнасць у амерыканскіх чартах. Таксама на песню «My Demons» быў снят відэакліп. 8 ліпеня 2014 года, на лэйбле Razor & Tie Starset выпусцілі свой дэбютны альбом Transmissions. 20 студзеня 2017 быў выпушчаны другі студыйны альбом гурту Vessels.

Музыка гурту вакананая у жанрах: электронны рок, альтэрнатыўны метал, альтэрнатыўны рок, прагрэсiўны рок.

## Удзельнікі гурту: 
* Дасцін Бэйтс — вакал, клавішныя
* Брок Рычардс — гітара
* Рон ДэЧант — бас-гітара, клавішныя, бэк-вакал
* Адам Гілберт — ударныя

## Дыскаграфія 
### Студыйныя альбомы 
### Сінглы 
* My Demons (2014)
* Carnivore (2014)
* Halo (2015)
* Monster (2016)
* Satellite (2017)

Катэгорыя:Рок-гурты ЗША
Катэгорыя:Музычныя калектывы, якія з’явіліся ў 2013 годзе
Пад’яварка (рака)

**Пад’я́варка**, **Пад’яво́рка** — рака ў Дзятлаўскім раёне Гродзенскай вобласці, правы прыток ракі Шчара (басейн Нёмана). Даўжыня 35 км. Плошча вадазбору 226 км². Сярэдні нахіл воднай паверхні 3,4‰. 

## Апісанне 
Пачынаецца на заходняй ускраіне Навагрудскага ўзвышша за 4,5 км на ўсход ад вёскі Явар, у сярэднім і ніжнім цячэнні цячэ сярод лясных масіваў, упадае ў Шчару на паўночны захад ад вёскі Вялікая Воля. Асноўныя прытокі — рэкі Скупа і Хлеўня. Даліна трапецападобная, яе шырыня 500—800 м, месцамі да 1,5 км. Пойма забалочаная, двухбаковая, шырынёй 50—150 м. Рэчышча звілістае, у вярхоўі на працягу 4,5 км каналізаванае. Каля вёсак Явар і Мядзвінавічы сажалкі (плошча адпаведна 0,25 і 0,09 км²).

## Гістарычныя звесткі 
У XVIII стагоддзі тэрыторыя ля ракі Пад’яваркі стала месцам здабычы балотнай руды для вытворчасці жалеза. У выніку тут з'явіўся населены пункт Руда Яварская. Належаў гэты руднік Радзівілам, якія валодалі таксама дваром Явар.

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Рэкі Дзятлаўскага раёна
Катэгорыя:Прытокі Шчары
.NET Framework

**.NET Framework** — праграмная платформа, выпушчаная кампаніяй Microsoft у 2002 годзе. Асновай платформы з’яўляецца агульнамоўнае асяроддзе выканання Common Language Runtime (CLR). Функцыянальныя магчымасці CLR падыходзяць для розных моў праграмавання, якія ўваходзяць у гэтае асяроддзе.

Лічыцца, што платформа .NET Framework з’явілася адказам кампаніі Microsoft на набраўшую да таго часу вялікую папулярнасць платформу Java кампаніі Sun Microsystems (цяпер належыць Oracle).

Хаця .NET з’яўляецца патэнтаванай тэхналогіяй карпарацыі Microsoft і афіцыйна разлічана на работу пад аперацыйнымі сістэмамі сямейства Microsoft Windows, існуюць незалежныя праекты (перш усяго гэта Mono и Portable.NET), якія дазваляюць запускаць праграмы .NET на некаторых іншых аперацыйных сістэмах. У цяперашні час .NET Framework атрымлівае развіццё ў выглядзе .NET Core, якая пачаткова прадугледжвае кросплатформавую распрацоўку і эксплуатацыю.

## Распрацоўка 
Распрацоўка праграмнай платформы пачалася ў 1999 годзе. Афіцыйна пра новую распрацоўку было аб’яўлена 13 студзеня 2000 года, у дзень, калі Біл Гейтс афіцыйна аб’явіў пра перадачу паста кіраўніка Microsoft Стыву Балмеру. У гэты дзень кіраўніцтвам карпарацыі была агучана новая стратэгія кампаніі, якая атрымала назву Next Generation Windows Services (NGWS, «новае пакаленне служб Windows»). Новая стратэгія павінна была злучыць у адзіны набор існуючыя и будучыя распрацоўкі Microsoft для прадастаўлення магчымасці карыстальнікам працаваць з Сусветным павуціннем з бязправадных прылад, якія валодаюць доступам у Інтэрнэт, як са стацыянарных камп’ютараў.

## Мэты і задачы 
Падчас прэс-канферэнцыі, якая праходзіла ў той дзень, Балмер заявіў, что, нягледзячы на вялізныя магчымасці дамашніх камп’ютараў, карпарацыя лічыць важным забяспячэнне гарантаванай работы служб новага пакалення і на прыладах, якія адрозніваюцца ад ПК. Што датычыцца Гейтса, то аналітык кампаніі Patricia Seybold Group Энн Томас Мейнс, прааналізаваўшы ягоныя словы, заявіла пра тое, што кампаніі будзе карысны адыход ад арыентацыі выключна на стацыянарныя камп’ютары і пераход да распрацоўкі пад мабільныя прылады. Паводле яе адзнакі, Гейтс увазвесціў курс на пераход да новай эры работы з камп’ютарам, якая не будзе цвёрда прывязаная да Windows.

З прычыны невялікай магутнасці крыніц сілкавання мабільных прылад захоўванне і перадача даных павінна ажыццяўляцца серверамі, тады як на той момант практычна ўся карыстальніцкая інфармацыя і ПО захоўваліся на стацыянарных камп’ютарах лакальна. Тады ідэя пераходу да «серверацэнтрычнай» мадэлі мела моцную падтрымку сярод кіраўнікоў буйнейшых IT-кампаній. Так, напрыклад, Скот МакНілі, кіраўнік Sun Microsystems, абвясціў пра набыццё кампаніі офіснага ПЗ, які канкурыраваў с Microsoft Office, для пераходу да сервер-кліенцкага ПЗ.

## Спасылкі 
* Афіцыйная старонка
* Цэнтр распрацоўшчыкаў .NET
* Новыя магчымасці .NET Framework 4
Вікікнігі

**Вікікнігі** () — свабодныя падручнікі, якія працуюць на рухавіку MediaWiki. У падручнікаў ёсць падстаронкі. Таксама ў Вікікнігах ёсць кулінарная кніга.

## Беларускія Вікікнігі 
Беларуская версія Вікікніг размешчана на https://be.wikibooks.org/.

## Спасылкі 
* Першая старонка

Катэгорыя:праекты Вікімедыі
Гарэніцкае вадасховішча

**Гарэ́ніцкае** — вадасховішча ў Бярэзінскім раёне Мінскай вобласці Беларусі, на рацэ Клява, за 5 км у напрамку на поўдзень ад горада Беразіно, паміж вёскамі Косаўка і Гарэнічы.

Вадасховішча створана ў 1951 годзе плацінай на рацэ Клява (прыток Бярэзіны) каля вёскі Гарэнічы. Рэканструявана ў 1972 годзе. Плошча паверхні 1,08 км². Даўжыня 6 км, найбольшая шырыня 0,25 км, даўжыня берагавой лініі 15 км. Найбольшая глыбіня 6,1 м, сярэдняя 1,15 м. Аб’ём вады 1,24 млн м³. Плошча вадазбору 480 км². Сярэдні шматгадовы сцёк 94 млн м³. Левы бераг вадасховішча спадзісты. Правы больш стромкі, вышынёй 1,5—2,5 м. Дно пясчанае, каля плаціны і ў сярэдняй частцы ілістае, у верхняй частцы тарфяністае. Вадасховішча праточнае. Ваганні ўзроўню вады на працягу года 1—1,5 м. Вадасховішча зарастае ў вярхоўі і каля берагоў (аер, рагоз вузкалісты, драсён земнаводны, рдзесты).

Выкарыстоўваецца ў мэтах арашэння, рыбагадоўлі і ў якасці зоны адпачынку.

## Літаратура 
*  — С. 80.
*  — С. 572.
* 
* 
* Ліст карты N-35-83. Выданне 1981 г.

## Спасылкі 
* Водохранилища — Минская область — Морфометрические показатели и характерные уровни водохранилищ // Справочник «Водные объекты Республики Беларусь» 
* Водохранилища — Минская область — Описание гидротехнических сооружений // Справочник «Водные объекты Республики Беларусь» 

Катэгорыя:Вадасховішчы Мінскай вобласці
Катэгорыя:Вадасховішчы Бярэзінскага раёна
Катэгорыя:Басейн Бярэзіны
Карачоўка

**Карачо́ўка** — ручай у Дзятлаўскім раёне Гродзенскай вобласці, правы прыток ракі Дзятлаўка (басейн Нёмана). Даўжыня 6,5 км. Пачынаецца на ўсход ад вёскі Міклашы, упадае ў Дзятлаўку за 1 км на поўнач ад вёскі Курпешы. Каналізаваны на працягу 3 км ад вусця ўверх.

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Басейн Моўчадзі
Катэгорыя:Рэкі Дзятлаўскага раёна
Крухавец

**Крухаве́ц** — рака ў Лельчыцкім раёне Гомельскай вобласці, правы прыток ракі Свінавод. Даўжыня 4 км. Пачынаецца за 1,5 км на поўдзень ад вёскі Шугалеі, вусце за 1,7 км на паўночны захад ад гэтай жа вёскі.

Катэгорыя:Басейн Прыпяці
Катэгорыя:Рэкі Лельчыцкага раёна
Mini ERO

**Mini ERO** — харвацкі пісталет-кулямёт саматужнай вытворчасці, які збіраўся ў Заграбе. Паменшаны варыянт пісталета-кулямёта ERO, створанага на аснове ізраільскага пісталета-кулямёта Micro Uzi. Адрозніваецца складаным плечавым упорам з запазычанай у MAC-10 канструкцыяй затыльника.

## Гл. таксама 
* IMI Mini Uzi
* ERO

## Спасылкі 
* [Http://www.topguns.ru/ne-ot-horoshej-zhizni/ Не ад добрага жыцця: саматужная зброя] 
* [Http://catalog-guns.narod.ru/horvatij/horvatij_03.html Стралковая зброя Харватыі (пісталеты-кулямёты)]  
* [Http://www.zupanjac.net/1/index.php/vijesti/zanimljivosti/568-jeste-li-znali-v15-568 Jeste vi znali …]  
* [Http://forum.valka.cz/viewtopic.php/title/HRV-ERO-Mini-ERO/t/119348 HRV — ERO / Mini-ERO :: Samopaly :: Palné zbraně] {{ref-cs} }

Катэгорыя:Пісталеты-кулямёты Харватыі
Гірча

**Гірча́** (*Selinum*) — род кветкавых раслін сямейства . Налічвае 4 віды, пашыраныя ў Еўропе і Сярэдняй Азіі.

## Батанічнае апісанне 
Шматгадовыя травяністыя расліны вышынёй да 1 м. Сцябло прамастойнае, голае, з глыбокімі барознамі. Прыкаранёвае і ніжняе сцябловае лісце з чаранкамі, верхняе — амаль сядзячае. Кветкі дробныя. Колер кветак белы або чырвоны. Кветкі ў складаных парасоніках. Плод — віслаплоднік.

Лекавыя расліны.

## Літаратура 
* 
* 

## Спасылкі 
* 
* Selinum // The Plant List

Катэгорыя:Парасонавыя
Катэгорыя:Лекавыя расліны
Катэгорыя:Флора Еўразіі