open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Бабунічы

**Бабу́нічы** (, ) — аграгарадок у Петрыкаўскім раёне Гомельскай вобласці Беларусі. Уваходзіць у склад Бабуніцкага сельсавета.

## Гісторыя 
Паселішча вядома прынамсі з 1900 года.

## Геаграфія 
Аграгарадок знаходзіцца за 20 км у напрамку на поўнач ад горада Петрыкаў, за 190 км ад Гомеля.

## Насельніцтва 
* 1995 год — 713 жыхароў, 245 двароў.

## Памятныя мясціны 
* Брацкая магіла ахвяр фашызму.

## Вядомыя асобы 
* Іосіф Нічыпаравіч Глушко — адзін з кіраўнікоў партызанскага руху ў час Вялікай Айчыннай вайны.
* Вера Сямёнаўна Палтаран (1919—1983)  — беларуская савецкая пісьменніца, публіцыст, заслужаны работнік культуры БССР (1979).
* Аляксей Андрэевіч Панцюк-Жукоўскі (нар. 1953) — беларускі мастак.

## Крыніцы 
## Літаратура 
*  — С. 194.
* 

## Спасылкі 
Катэгорыя:Бабуніцкі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Петрыкаўскага раёна
Рубча

**Ру́бча** (, ) — вёска ў Петрыкаўскім раёне Гомельскай вобласці. Уваходзіць у склад Галубіцкага сельсавета.

12 ліпеня 1973 года вёска перададзена са складу Петрыкаўскага сельсавета ў склад Ляскавіцкага сельсавета (з 1975 года Галубіцкі сельсавет).

## Крыніцы 
## Спасылкі 
Катэгорыя:Галубіцкі сельсавет (Петрыкаўскі раён)
Катэгорыя:Населеныя пункты Петрыкаўскага раёна
Славінск (вёска, Петрыкаўскі раён)

**Славі́нск** (, ) — вёска ў Петрыкаўскім раёне Гомельскай вобласці. Уваходзіць у склад Галубіцкага сельсавета.

Створана ў 1920-я гады як пасёлак Славінскі, названая ў гонар рэвалюцыйнага дзеяча Адама Славінскага (1885—1937).

У 1968 годзе да вёскі далучаны пасёлак Слянзакі.

## Крыніцы 
## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
Катэгорыя:Галубіцкі сельсавет (Петрыкаўскі раён)
Катэгорыя:Населеныя пункты Петрыкаўскага раёна
Катэгорыя:Кеневічы
Церабень (Петрыкаўскі раён)

**Церабе́нь** (, ) — былая вёска ў Петрыкаўскім раёне Гомельскай вобласці. Уваходзіла ў склад Грабаўскага сельсавета.

Ліквідавана 28 снежня 2007 года.
## Крыніцы 
## Спасылкі
Белы Пераезд

**Бе́лы Перае́зд** (, ) — вёска ў Петрыкаўскім раёне Гомельскай вобласці. Уваходзіць у склад Камаровіцкага сельсавета.

Да 26 верасня 1974 года вёска ўваходзіла ў склад Бобрыкаўскага сельсавета.

## Крыніцы 
## Спасылкі 
Катэгорыя:Камаровіцкі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Петрыкаўскага раёна
Грабаў (Петрыкаўскі раён)

**Гра́баў** (, ) — аграгарадок у Петрыкаўскім раёне Гомельскай вобласці. Уваходзіць у склад Грабаўскага сельсавета.

Знаходзіцца за 39 км у напрамку на паўночны захад ад горада Петрыкаў, за 210 км ад Гомеля Праз Грабаў пралягае аўтамабільная дарога . За 2 км ў напрамку на поўнач ад аграгарадка, каля вёскі Бярозаўка, пачынаецца Міхедава-Грабаўскі канал.

## Насельніцтва 
* 1996 — 605 жыхароў, 229 двароў.

## Крыніцы 
## Літаратура 
* 
* 
* Ліст карты N-35-129. Выданне 1987 года. Стан мясцовасці на 1984 год.

## Спасылкі 
Катэгорыя:Грабаўскі сельсавет (Петрыкаўскі раён)
Катэгорыя:Населеныя пункты Петрыкаўскага раёна
Боркі (Петрыкаўскі раён)

**Бо́ркі** (, ) — вёска ў Петрыкаўскім раёне Гомельскай вобласці. Уваходзіць у склад Камаровіцкага сельсавета.

## Гісторыя 
Станам на 1986 год, у складзе саўгаса «Камаровічы» (цэнтр — вёска Камаровічы).

## Вядомыя асобы 
* Іван Пятровіч Вараб’ёў (1940—2022) — беларускі эканаміст. Доктар эканамічных навук (1996), прафесар (2003).
## Крыніцы 
## Спасылкі 
Катэгорыя:Камаровіцкі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Петрыкаўскага раёна
Камаровічы (Петрыкаўскі раён)

**Камаро́вічы** (, ) — аграгарадок у Петрыкаўскім раёне Гомельскай вобласці. Уваходзіць у склад Камаровіцкага сельсавета.

## Геаграфія 
Знаходзіцца за 59 км у напрамку на поўнач ад Петрыкава, за 224 км ад Гомеля. Каля аграгарадка працякае рака Арэса.

## Гісторыя 
У 1662 г. згадваецца ў складзе Мазырскага павету ВКЛ.

У 1968 годзе да вёскі далучана вёска Заполле.

## Насельніцтва 
* 1997 — 879 жыхароў, 356 двароў.

## Славутасці 
* Брацкая магіла савецкіх воінаў і партызан.

## Вядомыя асобы 
* Эма Дмахоўская (1864—1919) — польскамоўная пісьменніца, беларуская фалькларыстка і этнограф.
* Васіль Міхайлавіч Байкоў (нар. 1953) — беларускі палітык.

## Крыніцы 
## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
Катэгорыя:Камаровіцкі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Петрыкаўскага раёна
Капцэвічы (вёска, Капцэвіцкі сельсавет)

**Капцэ́вічы** (, ) — вёска ў Петрыкаўскім раёне Гомельскай вобласці. Уваходзіць у склад Капцэвіцкага сельсавета.

## Вядомыя асобы 
* Валянціна Паўлаўна Булава (нар. 1941) — беларускі дзяржаўны дзеяч, Герой Сацыялістычнай Працы (1984).
* Ігар Уладзіміравіч Волкаў (нар. 1970) — беларускі палітык.

## Крыніцы 
## Спасылкі 
Катэгорыя:Капцэвіцкі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Петрыкаўскага раёна
Дуброва (Колкаўскі сельсавет)

**Дубро́ва** () — вёска ў Петрыкаўскім раёне Гомельскай вобласці. Уваходзіць у склад Колкаўскага сельсавета.

## Насельніцтва 
## Крыніцы 
## Спасылкі 
Катэгорыя:Колкаўскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Петрыкаўскага раёна
Дзямідаў (Нараўлянскі раён)

**Дзямі́даў** (, ) — аграгарадок у Нараўлянскім раёне Гомельскай вобласці. Уваходзіць у склад Галоўчыцкага сельсавета.

У 1924—1954 гадах цэнтр Дзямідаўскага сельсавета.

## Насельніцтва 
* 2004 год — 121 гаспадарка, 284 жыхары.

## У культуры 
Мясцовая сялянка Ганна Дуда, распавяла такую гісторыю пра палескага пана Горвата:

Гэта гісторыя дала назву кнізе падарожжаў Змітра Бартосіка «Быў у пана верабейка гаварушчы…» (2016).
## Славутасці 
* Аўтобусны прыпынак у стылі савецкі архітэктурны мадэрнізм.
. Фота 2021 г.]]

## Вядомыя асобы 
* Іван Уладзіміравіч Дуда (нар. 1936) — беларускі акушэр-гінеколаг, доктар медыцынскіх навук, прафесар.
* Юрый Жыгамонт (нар. 1968) — беларускі акцёр і журналіст.
* Ала Валер’еўна Навуменка (нар. 1969) — беларускі педагог, дэпутат.

## Крыніцы 
## Літаратура 
* Гарады і вёскі Беларусі: Энцыклапедыя. Т.2, кн.2. Гомельская вобласць/С. В. Марцэлеў; Рэдкалегія: Г. П. Пашкоў (галоўны рэдактар) і інш. — Мн.: БелЭн, 2005. 520с.: іл. Тыраж 4000 экз. ISBN 985-11-0330-6 ISBN 985-11-0302-0
* Наровля и Наровлянский район / сост.: Н.В. Кузьменкова, Н.И. Данильченко, С.В. Коновод. — Мозырь : Колор, 2005. — 25 с.
* Наровлянский район: рекламное издание на русском и английском языках / автор текста В. Минков. — Гомель : редакция газеты "Гомельская правда", [б. д.]. — 26 с.
* Наровлянщина самобытная и современная / под общ. ред., пред. В.В. Шляги. — Гомель : Редакция газеты «Гомельская праўда», 2015. — 119 с.
* Памяць: Нараўлянскі раён: гісторыка-дакументальныя хронікі гарадоў і раёнаў Беларусі / уклад.: П.П. Рабянок, К.Ф. Ярмоленка. — Мінск : БЕЛТА, 1998. — 445 с.
## Спасылкі 
Катэгорыя:Галоўчыцкі сельсавет (Нараўлянскі раён)
Катэгорыя:Населеныя пункты Нараўлянскага раёна
Катэгорыя:Горваты
Конкавічы

**Ко́нкавічы** (, ) — аграгарадок у Петрыкаўскім раёне Гомельскай вобласці. Уваходзіць у склад Конкавіцкага сельсавета.

Знаходзіцца за 16 км у напрамку на ўсход ад Петрыкава, за 173 км ад Гомеля, каля возера Старык (старарэчча ракі Прыпяць) і канала Лукіч. Праз аграгарадок пралягае аўтамабільная дарога .

## Насельніцтва 
* 1998 год — 1088 жыхароў, 506 двароў.

## Памятныя мясціны 
* Брацкая магіла савецкіх воінаў.

## Крыніцы 
## Літаратура 
* 
* 

## Спасылкі 
Катэгорыя:Конкавіцкі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Петрыкаўскага раёна
Акрыёны

**Акрыёны** (, ) — вёска ў Петрыкаўскім раёне Гомельскай вобласці Беларусі. Уваходзіць у склад Конкавіцкага сельсавета.

## Вядомыя асобы 
* Валерый Сцяпанавіч Серада (1936—1997) — вучоны-эканаміст, доктар эканамічных навук, прафесар.

## Крыніцы 
## Спасылкі 
Катэгорыя:Конкавіцкі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Петрыкаўскага раёна
Кашэвічы (Петрыкаўскі раён)

**Кашэ́вічы** (, ) — аграгарадок у Петрыкаўскім раёне Гомельскай вобласці Беларусі. Уваходзіць у склад Лучыцкага сельсавета.

## Геаграфія 
Аграгарадок знаходзіцца за 62 км у напрамку на паўночны ўсход ад горада Петрыкаў, за 208 км ад Гомеля, за 45 км ад чыгуначнай станцыі Пціч.

## Гісторыя 
У 1924—1954 гадах цэнтр Кашэвіцкага сельсавета. У 1968 годзе да вёскі далучана вёска Яўсеевічы.

## Насельніцтва 
* 1998 год — 591 жыхар, 235 двароў.

## Вядомыя асобы 
* Анатоль Сямёнавіч Фядосік (1926—2005) — беларускі фалькларыст.

## Гістарычныя і памятныя мясціны 
* Свята-Успенская царква XIX ст.
* Брацкая магіла савецкіх воінаў і партызан.

## Крыніцы 
## Літаратура 
*  — С. 203.
* 

## Спасылкі 
Катэгорыя:Лучыцкі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Петрыкаўскага раёна
Катэгорыя:Кашэвічы
Красны (Петрыкаўскі раён)

**Кра́сны** (, ) — пасёлак у Петрыкаўскім раёне Гомельскай вобласці. Уваходзіць у склад Лучыцкага сельсавета.

## Насельніцтва 
## Крыніцы 
## Спасылкі 
Катэгорыя:Лучыцкі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Петрыкаўскага раёна
Баклань

**Бакла́нь** (, ) — вёска ў Петрыкаўскім раёне Гомельскай вобласці. Уваходзіць у склад Ляскавіцкага сельсавета.

Да 20 лютага 1975 года ўваходзіла ў склад Ляскавіцкага сельсавета, з 20 лютага 1975 года па 24 мая 1978 года ў складзе Брынёўскага сельсавета, пасля перайменавання якога зноў у Ляскавіцкім сельсавеце.

## Насельніцтва 
## Крыніцы 
## Спасылкі 
Катэгорыя:Ляскавіцкі сельсавет (Петрыкаўскі раён)
Катэгорыя:Населеныя пункты Петрыкаўскага раёна
Брынёў (Петрыкаўскі раён)

**Брынёў** (, ) — вёска ў Петрыкаўскім раёне Гомельскай вобласці Беларусі. Уваходзіць у склад Ляскавіцкага сельсавета.

## Геаграфія 
Знаходзіцца за 35 км у напрамку на паўночны захад ад горада Петрыкаў, за 214 км ад Гомеля км ад чыгуначнай станцыі Капцэвічы. Праз вёску пралягае аўтамабільная дарога Капцэвічы—Ляскавічы.

Брынёўскае радовішча бурага вугалю выяўлена ў 1973 годзе ў адкладах верхняга алігацэну і міяцэну. Мае адзін паклад. Сярэдняя магутнасць вугальнага пласта 5,8 м (макс. 19,9 м). Сярэдняя глыбіня залягання 65 м (макс. 83 м). Вугалі гумусавыя.

## Гісторыя 
У канцы XVIII ст. маёнтак Брынёў з прыналежнымі вёскамі (Брынёў, Ляскавічы і інш) належаў магнатам Хадкевічам.

Геранім Антонавіч Кеневіч (1796—1884) купіў 17 снежня 1837 г. у графа Аляксандра Францішка Хадкевіча (1776—1838) маёнтак Брынёў (Брынёў, Ляскавічы і інш.) — 614 рэвізскіх душ. З таго часу маёнтак належаў Кеневічам фактычна да 1920 г., калі Кеневічы ў выніку нацыяналізацыі бальшавікамі страцілі ўсе свае маёнткі, прадпрыемствы і палацы, якія апынуліся на савецкім баку ў БССР пасля Рыжскага мірнага дагавора (1921). Самі Кеневічы пераехалі на сталае жыхарства ў Польшчу.

У 1924—1978 гг. вёска была цэнтрам Брынёўскага сельсавета.

## Насельніцтва 
* 1995 год — 646 жыхароў, 281 двор.

## Славутасці 
* Помнік садова-паркавай архітэктуры — парк XIX—XX стст.
* Брацкая магіла савецкіх воінаў і партызан.

### Страчаная спадчына 
* Сядзібны дом.

## Вядомыя асобы 
* Мікола Гамолка (1922—1992) — беларускі пісьменнік.

## Крыніцы 
## Літаратура 
*  — С. 277.
* 
* Ліст карты N-35-141. Выданне 1987 г. Стан мясцовасці на 1984 г.
* *Aftanazy, R.* Dzieje rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej : w 11 t. / R. Aftanazy. — Wrocław — Warszawa — Kraków : Zaklad im Ossolinskich, 1991. — Cz. 1. Wielkie księstwo Litewskie. Inflanty. Kurlandia. — T. 2. Województwa brzesko-litewskie, nowogródzkie. — 474 s.
* *Kieniewicz, A.* Nad Prypecią dawno temu… Wspomnienia zamierzchłej przeszłości / A. Kieniewicz. — Wrocław etc. : Ossolineum, 1989. — 558 s.

## Спасылкі 
Катэгорыя:Ляскавіцкі сельсавет (Петрыкаўскі раён)
Катэгорыя:Населеныя пункты Петрыкаўскага раёна
Катэгорыя:Кеневічы
Катэгорыя:Хадкевічы
Піліпоны

**Піліпо́ны** (, ) — вёска ў Петрыкаўскім раёне Гомельскай вобласці. Уваходзіць у склад Ляскавіцкага сельсавета.

## Насельніцтва 
## Вядомыя асобы 
* Рыгор Паўлавіч Яўменаў (нар. 1947) — беларускі архітэктар.

## Крыніцы 
## Спасылкі 
Катэгорыя:Ляскавіцкі сельсавет (Петрыкаўскі раён)
Катэгорыя:Населеныя пункты Петрыкаўскага раёна
Курыцічы

**Куры́цічы** (, ) — аграгарадок у Петрыкаўскім раёне Гомельскай вобласці. Уваходзіць у склад Муляраўскага сельсавета.

У 1924—1954 гадах цэнтр Курыціцкага сельсавета.

## Вядомыя асобы 
* Ганна Іванаўна Буднік (нар. 1922) — Герой Сацыялістычнай Працы.
* Рыгор Сямёнавіч Сітніца (нар. 1958) — беларускі графік, паэт.
* Васіль Канстанцінавіч Шабалтас — беларускі пісьменнік.
## Крыніцы 
## Спасылкі 
Катэгорыя:Муляраўскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Петрыкаўскага раёна
Людзвіноў (Петрыкаўскі раён)

**Людзвіно́ў** (, ), сустракаецца **Людзві́наў** — вёска ў Петрыкаўскім раёне Гомельскай вобласці. Уваходзіць у склад Муляраўскага сельсавета.

## Гісторыя 
У сакавіку 1943 года ў час карнай аперацыі нямецка-фашысцкія захопнікі спалілі жывымі ў калгасным хляве 125 мірных жыхароў — старых, жанчын, дзяцей.

## Славутасці 
### Месца загубы ахвяр фашызму 
Месца загубы ахвяр фашызму на паўднёва-ўсходняй ускраіне вёскі. У 1972 годзе на месцы гібелі ахвяр фашызму пастаўлены помнік — скульптура старога і дзяўчыны, якая ўскладае кветкі.

## Страчаная спадчына 
* Свіран (XIX — пачатак XX стагоддзя). Разабраны ў 1980—1990-х гг.

## Крыніцы 
## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Муляраўскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Петрыкаўскага раёна
Смятанічы (Петрыкаўскі раён)

**Смята́нічы** (, ) — вёска ў Петрыкаўскім раёне Гомельскай вобласці. Уваходзіць у склад Муляраўскага сельсавета.

У 1924—1986 гадах цэнтр Смятаніцкага сельсавета.

## Крыніцы 
## Спасылкі 
Катэгорыя:Муляраўскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Петрыкаўскага раёна
Беседкі

**Бе́седкі** (, ) — вёска ў Петрыкаўскім раёне Гомельскай вобласці. Уваходзіць у склад Мышанскага сельсавета.

У 1924—1954 гадах цэнтр Беседкаўскага сельсавета.

## Вядомыя асобы 
* Аляксандр Аляксандравіч Шаўко (нар. 1950) — беларускі палітык.
## Крыніцы 
## Спасылкі 
Катэгорыя:Мышанскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Петрыкаўскага раёна
Колкі (Петрыкаўскі раён)

**Ко́лкі** (, ) — аграгарадок у Петрыкаўскім раёне Гомельскай вобласці Беларусі. Уваходзіць у склад Колкаўскага сельсавета.

## Геаграфія 
Аграгарадок знаходзіцца за 59 км у напрамку на паўночны ўсход ад горада Петрыкаў, за 180 км ад Гомеля, за 36 км ад чыгуначнай станцыі Пціч. Каля паўднёва-ўсходняй ускраіны аграгарадка працякае рака Трэмля.

## Насельніцтва 
* 1998 год — 771 жыхар, 274 двары.

## Вядомыя асобы 
* Аляксандр Сцяпанавіч Захарэўскі (нар. 1929) — беларускі вучоны ў галіне фармакалогіі.

## Памятныя мясціны 
* Брацкая магіла савецкіх воінаў і партызан.

## Крыніцы 
## Літаратура 
*  — С. 391.
* 

## Спасылкі 
Катэгорыя:Колкаўскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Петрыкаўскага раёна
Клясаў

**Кля́саў** (, ) — вёска ў Петрыкаўскім раёне Гомельскай вобласці. Уваходзіць у склад Навасёлкаўскага сельсавета.

Да 26 верасня 1974 года вёска ўваходзіла ў склад Бобрыкаўскага сельсавета.

## Крыніцы 
## Спасылкі 
Катэгорыя:Навасёлкаўскі сельсавет (Петрыкаўскі раён)
Катэгорыя:Населеныя пункты Петрыкаўскага раёна
Мышанка (Петрыкаўскі раён)

**Мы́шанка** (, ) — вёска ў Петрыкаўскім раёне Гомельскай вобласці Беларусі. Уваходзіць у склад Мышанскага сельсавета.

Знаходзіцца за 44 км у напрамку на паўночны ўсход ад горада Петрыкаў, за 152 км ад Гомеля, каля ракі Трэмля.

## Насельніцтва 
* 1999 год — 426 жыхароў у 157 дварах.

## Памятныя мясціны 
* Брацкая магіла савецкіх воінаў і партызан.

## Вядомыя асобы 
* Мікалай Мікалаевіч Канявалаў (нар. 1952) — беларускі дзяржаўны дзеяч, член Савета Рэспублікі Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь 5-га склікання.

## Крыніцы 
## Літаратура 
* 
* 

## Спасылкі 
Катэгорыя:Мышанскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Петрыкаўскага раёна
Аголічы

**Аго́лічы** (, ) — вёска ў Петрыкаўскім раёне Гомельскай вобласці. Уваходзіць у склад Петрыкаўскага сельсавета.

Да 26 сакавіка 1987 года вёска ўваходзіла ў склад Капцэвіцкага сельсавета.

## Крыніцы 
## Спасылкі 
Катэгорыя:Петрыкаўскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Петрыкаўскага раёна
Ільіч (Петрыкаўскі раён)

**Ільі́ч** (, ; да 1964 года **Батра́к**) — пасёлак у Петрыкаўскім раёне Гомельскай вобласці. Уваходзіць у склад Петрыкаўскага сельсавета.

## Вядомыя асобы 
* Пётр Мікалаевіч Шостак (нар. 1966) — беларускі палітык.
## Крыніцы 
## Спасылкі 
Катэгорыя:Петрыкаўскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Петрыкаўскага раёна
Катэгорыя:Перайменаваныя населеныя пункты Беларусі
Катэгорыя:Кеневічы
Майсеевічы (Мазырскі раён)

**Майсе́евічы** (, ) — вёска ў Мазырскім раёне Гомельскай вобласці Беларусі. Уваходзіць у склад Асавецкага сельсавета.

Да 2 ліпеня 1959 года вёска ўваходзіла ў склад Белкаўскага сельсавета, да 1 ліпеня 2021 года — у склад Петрыкаўскага сельсавета (у 1959—1964 гадах Макарыцкі сельсавет) Петрыкаўскага раёна.

## Крыніцы 
## Спасылкі 
Катэгорыя:Асавецкі сельсавет (Мазырскі раён)
Катэгорыя:Населеныя пункты Мазырскага раёна
Вялаўск

**Вяла́ўск** (, ) — вёска ў Мазырскім раёне Гомельскай вобласці Беларусі. Уваходзіць у склад Асавецкага сельсавета.

Да 25 снежня 1962 года вёска ўваходзіла ў склад Асавецкага сельсавета, пасля — знаходзілася ў складзе Петрыкаўскага раёна, дзе перададзена ў адміністрацыйнае падпарадкаванне Петрыкаўскага гарсавета. З 29 студзеня 1964 года ў складзе Петрыкаўскага сельсавета Петрыкаўскага раёна. 1 ліпеня 2021 года вёска перададзена ў склад Мазырскага раёна.

## Крыніцы 
## Спасылкі 
Катэгорыя:Асавецкі сельсавет (Мазырскі раён)
Катэгорыя:Населеныя пункты Мазырскага раёна
Дарашэвічы

**Дарашэ́вічы** (, ) — вёска ў Петрыкаўскім раёне Гомельскай вобласці. Уваходзіць у склад Ляскавіцкага сельсавета.

## Гісторыя 
У сярэдзіне XVIII ст. буйны маёнтак Снядзін з прыналежнымі вёскамі (Дарашэвічы, Лобча, Паўлінаў, Судзібар, Засоп’е і іншымі) належаў каталіцкаму ордэну езуітаў. Пасля скасавання ордэна езуітаў у Рэчы Паспалітай маёнтак перайшоў ва ўласнасць магнатаў Масальскіх.

У 1807 годзе новагародскі падкаморы Антон Нестар Кеневіч (1775—1822) і Казімір Рудзяеўскі купілі маёнтак Снядзін (Снядзін, Лобча і Дарашэвічы) у графіні Гелены Патоцкай (з роду Масальскіх). У 1808 г. маёнтак Снядзін быў падзелелы паміж набыўцамі. З часу фальварак Дарашэвічы належаў Кеневічам фактычна да 1920 года, калі Кеневічы ў выніку нацыяналізацыі бальшавікамі страцілі ўсе свае маёнткі, прадпрыемствы і палацы, якія апынуліся на савецкім баку ў БССР пасля Рыжскага мірнага дагавора (1921). Самі Кеневічы пераехалі на сталае жыхарства ў Польшчу.

Да 20 лютага 1975 года ўваходзіла ў склад Ляскавіцкага сельсавета, з 20 лютага 1975 года па 24 мая 1978 года ў складзе Брынёўскага сельсавета, пасля перайменавання якога зноў у Ляскавіцкім сельсавеце.

## Насельніцтва 
## Славутасці 
* Парк пры былой сядзібы Кеневічаў (канец ХIХ стагоддзя) — .

### Страчаная спадчына 
 у пачатку XX ст.]]

* Сядзіба Кеневічаў (1840-я), знішчана ў час Вялікай Айчыннай вайны.
* Капліца-пахавальня Кеневічаў у рэстраспектыўна-гатычным стылі.

## Памятныя месцы 
* Брацкая магіла (1944) — .

## Вядомыя асобы 
* Антоній Геранімавіч Кеневіч (1877—1960) — буйны землеўласнік, старшыня кіраўніцтва Варшаўскага таварыства дабрачыннасці (1930—1942)
* Геранім Кеневіч (1867—1925) — буйны землеўласнік, прадпрымальнік, палітычны дзеяч
* Стэфан Кеневіч (1907—1992) — польскі гісторык і архівіст
* Яўгеній Іванавіч Чыжык (нар. 1938) — беларускі спецыяліст у галіне машынабудавання. Кандыдат тэхнічных навук (1972), прафесар (1993).

## Крыніцы 
## Літаратура 
* *Aftanazy, R.* Dzieje rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej : w 11 t. / R. Aftanazy. — Wrocław — Warszawa — Kraków : Zaklad im Ossolinskich, 1991. — Cz. 1. Wielkie księstwo Litewskie. Inflanty. Kurlandia. — T. 2. Województwa brzesko-litewskie, nowogródzkie. — 474 s.
* *Kieniewicz, S.* Dereszewicze. 1863 / S. Kieniewicz. — Wroclaw-Warszawa-Kraków-Gdańsk-Lodź : Ossolineum, 1986. — 192 s.
* *Kieniewicz, A.* Nad Prypecią dawno temu… Wspomnienia zamierzchłej przeszłości / A. Kieniewicz. — Wrocław etc. : Ossolineum, 1989. — 558 s.

## Спасылкі 
Катэгорыя:Ляскавіцкі сельсавет (Петрыкаўскі раён)
Катэгорыя:Населеныя пункты Петрыкаўскага раёна

Катэгорыя:Кеневічы
Катэгорыя:Масальскія
Рог (Петрыкаўскі раён)

**Рог** (, ) — вёска ў Петрыкаўскім раёне Гомельскай вобласці. Уваходзіць у склад Пціцкага сельсавета.

## Вядомыя асобы 
* Іван Елісеевіч Самбук (1919—1979) — удзельнік Вялікай Айчыннай вайны, Герой Савецкага Саюза.

## Крыніцы 
## Спасылкі 
Катэгорыя:Пціцкі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Петрыкаўскага раёна
Пціч (Петрыкаўскі раён)

**Пціч** (, ) — аграгарадок у Петрыкаўскім раёне Гомельскай вобласці. Уваходзіць у склад Пціцкага сельсавета.

## Гісторыя 
На чыгуначнай станцыі Пціч Мазырскага павета (цяпер вёска і чыгуначная станцыя ў Петрыкаўскім раёне Гомельскай вобласці) у 1895—1914 гадах працавала Пціцкая лесапільная фабрыка. Мела паравыя рухавікі. У 1908—1913 гг. працавала 40 чал., у 1913 г. выраблена дошак на 80 тысяч руб.

## Вядомыя асобы 
* Мота Ізраілевіч Дзягцяр (1909—1939) — беларускі празаік.
* Надзея Міхайлаўна Ляпешка (нар. 1989) — беларуская спартсменка (веславанне на байдарках).

## Крыніцы 
## Спасылкі 
Катэгорыя:Пціцкі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Петрыкаўскага раёна
Муляраўка

**Муля́раўка** (, ) — пасёлак у Петрыкаўскім раёне Гомельскай вобласці. Уваходзіць у склад Муляраўскага сельсавета.

Знаходзіцца за 12 км у напрамку на поўнач ад горада Петрыкаў, за 178 км ад Гомеля.

## Насельніцтва 
* 1999 год — 649 жыхароў у 210 дварах.

## Крыніцы 
## Спасылкі 
Катэгорыя:Муляраўскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Петрыкаўскага раёна
Белін (Петрыкаўскі раён)

**Бе́лін** (, ) — вёска ў Петрыкаўскім раёне Гомельскай вобласці. Уваходзіць у склад Галубіцкага сельсавета.

Да 26 верасня 2006 года вёска ўваходзіла ў склад Снядзінскага сельсавета.

## Крыніцы 
## Спасылкі 
Катэгорыя:Галубіцкі сельсавет (Петрыкаўскі раён)
Катэгорыя:Населеныя пункты Петрыкаўскага раёна
Вялікае Поле (Петрыкаўскі раён)

**Вялі́кае По́ле** (, ) — вёска ў Петрыкаўскім раёне Гомельскай вобласці. Уваходзіць у склад Чалюшчавіцкага сельсавета.

## Насельніцтва 
## Крыніцы 
## Спасылкі 
Катэгорыя:Чалюшчавіцкі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Петрыкаўскага раёна
Першамай (Петрыкаўскі раён)

**Першама́й** (, ) — вёска ў Петрыкаўскім раёне Гомельскай вобласці. Уваходзіць у склад Петрыкаўскага сельсавета.

Да 2 ліпеня 1959 года вёска ўваходзіла ў склад Белкаўскага сельсавета. Да 30 ліпеня 1964 года вёска мела назву **Гараваха**.

## Крыніцы 
## Спасылкі 
Катэгорыя:Петрыкаўскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Петрыкаўскага раёна
Катэгорыя:Перайменаваныя населеныя пункты Беларусі
Чалюшчавічы

**Чалю́шчавічы** (, ) — аграгарадок у Петрыкаўскім раёне Гомельскай вобласці Беларусі. Уваходзіць у склад Чалюшчавіцкага сельсавета.

## Геаграфія 
Аграгарадок знаходзіцца за 40 км у напрамку на паўночны ўсход ад горада Петрыкаў, за 184 км ад Гомеля.

## Насельніцтва 
* 2003 год — 659 жыхароў, 299 двароў.

## Памятныя мясціны 
* Брацкая магіла савецкіх воінаў.

## Вядомыя асобы 
* Ніна Мікалаеўна Мазай (1950—2019) — беларускі палітык і дыпламат.

## Крыніцы 
## Літаратура 
*  — С. 212.
* 

## Спасылкі 
Катэгорыя:Чалюшчавіцкі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Петрыкаўскага раёна
Міній

**Міній** () — у старажытнагрэчаскай міфалогіі цар горада Архамен у Беотыі. Яго імя збліжаюць з імем цара Мінаса. Акрамя таго, з яго імем звязана назва народа мінійцаў, які гасяляў частку мацерыковай Грэцыі яшчэ да прыходу грэкаў.

Звесткі пра яго радавод вельмі супярэчлівыя.

Паводле адной версіі, сын Пасейдона і Еўрыянасы. Бацька Клімены. Паводле Апалонія Родаскага, сын Эола, заснавальнік Архамена, бацька Клімены. Паводле іншай версіі, сын Хрыса, кіраваў мініямі. Бацька Архамена. Паводле іншых версій, сын Этэокла, Арэя і інш., муж Трытагенеі або Клітадоры, бацька Архамена, Прэсбана, Афаманта, Дыяхтона і дочак.

Сын Архамена, бацька 3 Мініяд. За насмешкі над Дыянісам яго дочкі былі пакараны богам вінаробства, які ператварыў іх у кажаноў. Скарбніцу Мінія і яго магілу паказвалі ў Архамене.

## Літаратура 
* Гл. Нон. Дзеянні Дыяніса XIII 94.

Катэгорыя:Героі старажытнагрэчаскіх міфаў
Катэгорыя:Міфы Беотыі
Пінскі манетны скарб

**Пінскі манетны скарб** — скарб, знойдзены ў 1804 годзе ў г.Пінск. Уладальнік зямлі, на якой быў выяўлены скарб, шляхціц Рыдзеўскі падараваў імператару Аляксандру I 20 залатых манет, у тым ліку 6 златнікаў Уладзіміра Святаслававіча (980—1025) і Канстанціна VIII (1025-28), 4 або 5 намісмаў Рамана IV (1068-71), 2 намісмы Нікіфара Ватаніята (1078-81) і, верагодна, іншых імператаў. У Эрмітаж перададзена 12 манет — усе златнікі і 6 намісмаў. Лёс астатніх манет скарбу невядомы. Ухаваны ў 3-й чвэрці 11 стагоддзя.

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Скарбы Беларусі
Катэгорыя:Экспанаты Эрмітажа
Катэгорыя:Гісторыя Пінска
Катэгорыя:Творы XI стагоддзя
Катэгорыя:1804 год у Беларусі
Архамен (Беотыя)

**Архамен** () — старажытны горад у Беотыі. Названы *Мінійскім* паводле адной версіі, па імі племя мінійцаў, якія насялялі Грэцыю яшчэ да прыходу грэкаў, паводле іншай — па імі цара Мінія, грабніца якога выяўлена Генрыхам Шліманам (у адрозненне ад іншага Архамена, размешчанага ў Аркадыі).

Горад быў размешчаны ва ўрадлівай даліне, пры ўпадзенні Кефіса ў возера Капаіда, але пазней, з-за балот, якія тут  утварыліся, быў перанесены на паўночны захад, на схіл гары Акантыя.

Паселішча на месцы Архамена існавала з часоў неаліту. У мікенскі перыяд Архамен валодаў амаль усёй Заходняй Беотыяй. Архамен удзельнічаў у траянскім паходзе, паслаўшы пад Трою 30 караблёў. Пасля траянскай вайны (да VI ст. да н.э.) Фівы адабралі ў Архамена гарады, якія яму належалі, і вымусілі яго ўступіць у Беатыйскі саюз пад вяршэнствам Фіваў. У Карынфскай вайне Архамен выступаў на баку Спарты і каля 364-363 да н.э. быў разбураны фіванцамі. З 353 да н.э. пачаў аднаўляцца факейцамі, пры македонскіх царах Філіпе II і Аляксандры ўзмацніўся, але ранейшага значэння ўжо не набыў.

У 85 да н.э. у Архамена адбылася бітва, у якой Сула перамог Мітрыдата VI Еўпатара.

Недалёка ад Архамена, у горадзе Херанея, нарадзіўся Плутарх.

## Спасылкі 
Катэгорыя:Археалагічныя аб’екты ў Грэцыі
Катэгорыя:Гарады Старажытнай Грэцыі
Катэгорыя:Беотыя
Катэгорыя:Дымы Грэцыі
Люцынскі павет

**Лю́цынскі павет** — адміністрацыйная адзінка ў складзе Пскоўскай і Полацкай губерняў, Полацкага намесніцтва, Беларускай і Віцебскай губерняў, якая існавала ў 1772—1920 гадах. Самы паўночны і самы буйны па плошчы павет Віцебскай губерні. Адзін з трох інфлянцкіх паветаў. Цэнтр - горад Люцын.

## Гісторыя 
Люцынскі павет у складзе Пскоўскай губерні Расійскай імперыі быў утвораны ў 1772 годзе пасля 1-га падзелу Рэчы Паспалітай. У 1776 годзе павет быў перададзены ў Полацкую губерню (з 1778 — намесніцтва). У 1796 годзе павет адышоў да Беларускай губерні, а ў 1802 — да Віцебскай. У 1920 годзе адыйшоў да Латвіі.

## Насельніцтва 
Па дадзеных перапісу 1897 года, ў павеце пражывала 128,2 тыс. чал. У тым ліку латышоў - 64,2%; беларусаў - 20,5%; рускіх - 7,1%; яўрэяў - 4,9%; палякаў - 2,2%. У павятовым горадзе Люцын пражывала 5140 чал.

## Адміністрацыйны падзел 
У 1913 годзе ў склад павета ўваходзіла 16 валасцей: 

## Сучаснае становішча 
У цяперашні час тэрыторыя павета (у межах на 1917 г.) уваходзіць у склад Латвіі.

## Вядомыя асобы 
* Карл Багдановіч (1864—1947) — расійскі і польскі геолаг і падарожнік. Акадэмік Польскай Акадэміі навук. 
* Мікалай Зарэмба (1821—1879) — расійскі музычны педагог (нарадзіўся ў маёнтку Азупіна)
* Мікола Панькоў (1911—1995) — беларускі грамадска-культурны дзеяч, выдавец, бібліёграф
* Ілля Чашнік (1902-1929) — савецкі мастак і дызайнер

## Спасылкі 
* Старыя карты Люцынскага павета на сайце "Литера Ру"
* Мапа Люцынскага павета (1820) на Radzima.net
* [Праваслаўныя цэрквы Люцынскага павета на сайце Згуртавання беларускай шляхты(https://be.wikipedia.org/wiki/%D0%97%D0%B3%D1%83%D1%80%D1%82%D0%B0%D0%B2%D0%B0%D0%BD%D0%BD%D0%B5_%D0%B1%D0%B5%D0%BB%D0%B0%D1%80%D1%83%D1%81%D0%BA%D0%B0%D0%B9_%D1%88%D0%BB%D1%8F%D1%85%D1%82%D1%8B)]

Катэгорыя:Паветы Віцебскай губерні
Катэгорыя:Паветы Полацкай губерні
Эол

**Эо́л** (, *Эалай*) — персанаж старажытнагрэчаскай міфалогіі. Хоць яго функцыі блізкія да боскіх, ва ўсіх версіях падкрэсліваецца яго паходжанне ад людзей, таму ён з'яўляецца толькі напаўбогам.

## Міфы 
Сын Пасейдона і Арны (або сын Пасейдона і Меланіпы), унук старэйшага Эола (паводле іншых, на астравах пасяліўся сын Гіпата). Паводле адной з версій, ускормлены каровай. паводле іншай, нарадзіўся і быў выгадаваны ў Метапонце, куды бегла яго маці. Калі быў выгнаны, пасяліўся на Эолавых астравах у Тырэнскім моры і заснаваў горад Ліпара. Жонка Кіяна, 6 дабрадзейных сыноў.

Паводле Гамераўскай «Адысеі» — сын Гіпата, уладар вострава Эоліі, Зеўс зрабіў яго гаспадаром над ветрамі, ён бацька шасці сыноў і столькіх жа дачок, якія, складаючы шэсць шлюбных пар, вядуць шумнае, поўнае весялосці жыццё ў царскім палацы бацькі.

Паводле Вергілія, Эол жыве на адным з Эолавых астравоў, з'яўляючыся самастойным уладаром паветранай стыхіі.

## Эол і Адысей 
У Эола знайшоў ветлівы прыём падчас сваіх вандровак Адысей, які правёў на Эоліі месяц і пры растанні з царом атрымаў ад яго ў спадарожнікі спрыяльны зефір, а таксама мех са скуры дзевяцігадовага быка, у якім былі зашыты астатнія ветры, са строгім наказам — не адкрываць гэты мех. Спадарожнікі Адысея, мяркуючы, што ў мяшку схаваны скарбы, успаролі яго, — і ветры, вырваўшыся на волю, ізноў збілі Адысея са шляху, прыгнаўшы карабель назад да Эоліі. Гэтым разам Эол адмовіў Адысею ў гасціннасці, калі Адысей стаў другі раз прасіць, Эол прагнаў яго.

## Вытлумачэнні 
Паводле вытлумачэння, навучыў мараплаўцаў, як трымаць курс у вобласці Месінскага праліва, і быў названы царом ветраў. Паводле вытлумачэнні, быў астраномам.

Само імя «Эол» знаходзіцца ў цеснай сувязі з паняццем рухомасці (пар. ), якое характарызавала паветраную стыхію. Паданне пра скураны мех з ветрамі ў ім сустракаецца і ў іншых міфалогіях.

## У літаратуры 
Дзеючая асоба трагедыі Еўрыпіда «Эол, або Канака», камедый Антыфана і Эрыфа «Эол», трагедый Лікафрона «Эол» і «Дочкі Эола» (або цёзка). Гл. Нон. Дзеянні Дыяніса IX 87.

## Крыніцы 
## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Героі старажытнагрэчаскіх міфаў
Катэгорыя:Заходняе Міжземнамор’е ў старажытнагрэчаскай міфалогіі
Катэгорыя:Адысея
Пабядзіншчына

**Пабядзіншчына** — тапонім.

## Віцебская вобласць 
* Вёска Пабядзіншчына, Віцебскі раён
* Вёска Пабядзіншчына, Докшыцкі раён
Увалокі

Назву **Увалокі** маюць:

## Населеныя пункты 
### Беларусь 
* Віцебская вобласць
** Увалокі — вёска ў Віцебскім раёне
** Увалокі — вёска ва Ушацкім раёне

## Іншае 
* Новыя Увалокі — былая назва вёскі Свабода ў Пухавіцкім раёне Мінскай вобласці
Ляхаўка

Назву **Ля́хаўка** маюць:

## Населеныя пункты 
### Беларусь 
* Віцебская вобласць:
**Ляхаўка — вёска ў Гарадоцкім раёне
**Ляхаўка — аграгарадок у Дубровенскім раёне

* Гродзенская вобласць:
**Ляхаўка — вёска ў Шчучынскім раёне

* Магілёўская вобласць:
**Ляхаўка — былая вёска ў Бялыніцкім раёне
**Ляхаўка — вёска ў Шклоўскім раёне

* Мінская вобласць:
**Ляхаўка — вёска ў Барысаўскім раёне
**Ляхаўка — вёска ў Любанскім раёне

## Рэкі 
*Ляхаўка — рака ў Навагрудскім раёне Гродзенскай вобласці

## Іншае 
*Ляхаўка — гістарычны раён Мінска

## Глядзіце таксама 
* Ляхава
*Ляхавічы
* Ляхаўцы
* Ляхаўшчына
*Ляхі
Мірная

Назву **Мі́рная** маюць:

## Прозвішчы 
**Мірная** — жаночая форма прозвішча Мірны.

### Вядомыя носьбіты 
## Населеныя пункты 
### Беларусь 
* Віцебская вобласць:
** Мірная — вёска ў Віцебскім раёне
* Гомельская вобласць:
** Мірная — вёска ў Рагачоўскім раёне
* Гродзенская вобласць:
** Мірная — вёска ў Слонімскім раёне
* Магілёўская вобласць:
** Мірная — вёска ў Крычаўскім раёне
* Мінская вобласць:
** Мірная — вёска ў Пухавіцкім раёне

## Гл. таксама 
* Мір
Сакольнікі

**Сакольнікі** — тапонім.
## Населенныя пункты 
### Беларусь 
* Вёска Сакольнікі, Акцябрскі сельсавет
* Вёска Сакольнікі, Вымнянскі сельсавет
* Вёска Сакольнікі, Мазалаўскі сельсавет
* Сакольнікі — хутар у Свіслацкім раёне
### Расія 
* Сакольнікі, Кардымаўскі раён

## Іншае 
* Сакольнікі — археалагічны помнік у Віцебскім раёне
* Сакольнікі (раён Масквы)
* Сакольнікі (станцыя метро, Сакольніцкая лінія)
Лукі

Назву **Лу́кі** маюць:

## Населеныя пункты 
### Беларусь 
* Віцебская вобласць:
** Лукі — вёска ў Бешанковіцкім раёне
** Лукі — вёска ў Віцебскім раёне
** Лукі — былы пасёлак у Талачынскім раёне
* Гомельская вобласць:
** Лукі — вёска ў Жлобінскім раёне
** Лукі — вёска ў Калінкавіцкім раёне
* Гродзенская вобласць:
** Лукі — аграгарадок у Карэліцкім раёне
* Магілёўская вобласць:
** Лукі — вёска ў Горацкім раёне
### Расія 
* Лукі (Смаленская вобласць)

## Гл.таксама 
* Вялікія Лукі
Другая ліга чэмпіянату Беларусі па футболе 2015

**Другая ліга чэмпіянату Беларусі па футболе 2015** (25-ы чэмпіянат Рэспублікі Беларусь па футболе ў Другой лізе) — трэці па рангу дывізіён (пасля Вышэйшай і Першай ліг) па футболе сярод беларускіх каманд 2015-га года.

Пераможцам турніру стаў мінскі «Прамень», які разам з «Уздой» і «Тарпеда» (Мінск) атрымаў пуцёўку ў Першую лігу.

## Рэгламент сезону 2015 
Як і ў папярэднімм сезоне, чэмпіянат Другой лігі прайшоў у два этапы. На першым этапе каманды былі падзелены на дзве групы і правялі двухкругавы турнір, пасля чаго па чатыры найлепшыя каманды склалі «фінальную групу». Пры гэтым набраныя на першым этапе ачкі захоўваліся, а каманды групы «А» гулялі толькі з камандамі групы «Б». Тры прызёры атрымоўвалі права выступаць у наступным сезоне ў Першай лізе. Каманды, якія занялі 5-10-е месцы на першым этапе, згулялі паміж сабой па два стыкавыя матчы па схеме А5—Б5 і вызначылі выніковыя месцы ў турнірнай табліцы з дзявятага і ніжэй.

## Змены ў параўнанні з папярэднім сезонам 
### Клубы, якія выйшлі ў Першую лігу з Другой лігі 
* «Баранавічы» (1-е месца ў Другой лізе 2014)
* «Крумкачы» (Мінск) (2-е месца ў Другой лізе 2014)
* «Орша» (3-е месца ў Другой лізе 2014)
* «Кобрын» (5-е месца ў Другой лізе 2014, атрымаў месца ў Першай лізе дзякуючы спыненню існавання «Мінска-2»)

### Клубы, якія выбылі з Першай лігі ў Другую лігу 
* «Хваля» (Пінск) (16-е месца ў Першай лізе 2014)

### Новыя клубы, якія заявіліся ў Другую лігу 
* «Вікторыя» (Мар'іна Горка)
* «Тарпеда» (Магілёў)
* «Любань»

### Клубы, якія спынілі выступленні ў Другой лізе 
* «Партызан-2002» (Мінск) (расфарміраваны)
* «Нёман-Мастадрэў» (Масты) (адмова ад удзелу)
* СКВІЧ (Мінск) (адмова ад удзелу)
* «Віцебск-2» (пераўтвораны ў дубль «Віцебска»)

### Перайменаванні клубаў 
* «Лівадыя» (Дзяржынск) змяніла назву на «Крутагор'е» (Дзяржынскі раён)
* «ЮА-Строй» (Жыткавічы) змяніў назву на ЮАС-ДЮСШ
* «Колас-Дружба» (Баранавіцкі раён) змяніў назву на «Колас-Меліяратар-Дружба», але часцей стаў звацца проста «Колас»
* Замест клуба «Маладзечна-2013» горад Маладзечна выставіў для ўдзелу ў Другой лізе «Маладзечна-ДЮСШ-4»
* «Рагачоў-МКК» скараціў назву да «Рагачоў-МК», але часцей стаў звацца «Дняпро» (Рагачоў)
* «Славянін» (Мінск) пераехаў у Ашмяны, дзе на яго аснове быў утвораны клуб «Ашмяны», які заявіўся замест «Славяніна» ў Другую лігу

## Першы этап 
### Група А 
### Група Б 
## Фінальны этап 
### Турнірная табліца 
Заўвага. Пры роўнай колькасці ачкоў «Узда» змешчана ў турнірнай табліцы вышэй за «Тарпеда» дзякуючы перавазе ў асабістых сустрэчах.

## Стыкавыя матчы за 9—20 месцы 
Першыя матчы прайшлі 26 верасня, адказныя — 3 кастрычніка 2015 года.

Заўвагі. **1**. Гасцям прысуджана тэхнічнае паражэнне (3:0) у сувязі з няяўкай. **2**. Пры роўнай колькасці забітых галоў пераможца па суме дзвых сустрэч вызначаўся дзякуючы большай колькасці галоў на выездзе.

## Статыстыка гульцоў 
### Бамбардзіры 
Крыніца: Football.By

## Спасылкі 
* 
* 

2015
Катэгорыя:Спорт у Беларусі ў 2015 годзе
Катэгорыя:2015 год у футболе
Лістоўніца Гмеліна

**Лістоўніца Гмеліна** (*Lárix gmélinii*) — від іглічных дрэў з роду  сямейства . Найбольш паўночная драўняная парода, якая дасягае 72° 56' з. ш. на Таймыры ў даліне ракі Хатангі. Названая ў гонар Іагана Георга Гмеліна.

## Батанічнае апісанне 
Маладыя парасткі светлыя, разаватыя або вохрыста-саламяныя, рассеянаваласістыя. Кара ствала чырвоная або шаравата-бурая, тоўстая, з глыбокімі расколінамі ў ніжняй частцы старых ствалоў.

Ігліца ярка-зялёная, даўжынёй 15-30 мм, вузкалінейная, мяккая, на скарочаных уцёках у пучках па 25-40 штук.

Шышкі даўжынёй 15-30 мм, авальныя або яйкападобныя. На дробных шышках 20-25 чашуй ў чатыры рады, на буйных шышках 40-50 чашуй ў шэсць шэрагаў. Насенныя лускі даўжынёй 1-1,2 см, шырынёй 0,8-1 см. Насенне спее ў жніўні-верасні і ў сухое надвор’е масава высыпаецца з расчыніўшыхся шышак, калі насенныя лускі шышак адхіляюцца ад стрыжняў пад вуглом 40-50°.

Распаўсюджванне і экалогія

Мяжы арэала:

* заходняя — умоўная лінія, якая злучае возера Пясіна на Таймыры з возерам Байкал;
* усходняя — амаль супадае з ніжнім цячэннем Лены, затым сыходзіць у паўднёва-ўсходнім напрамку па Алдану і прыкладна ад яго сярэдняга цячэння накіроўваецца на поўдзень да Удскай губы Ахоцкага мора і далей сыходзіць на поўдзень да адгор’ях Малога Хінгана і да мяжы Расіі па Амуры. На поўдні арэал ахоплівае Усходняе Забайкалле.

У спрыяльных умовах дрэвы вырастаюць да 30 м вышыні пры 80 см у дыяметры ствала. На Крайняй Поўначы гэта прыземістае распасцёртае дрэўца.

Лістоўніца Гмеліна — вельмі вынослівае дрэва, прыстасаванае да самых суровых умоў наваколля. У гарах расце да верхніх межаў росту лесу, прымаючы нізкарослую або стланіковую форму. Расце ў паніжаных месцах, на забалочаных і тарфяністых марях, у раёнах неглыбокага залягання вечнай мерзлаты, на камяністых горных схілах.

У цяжкіх умовах вырастання, дзе адсутнічаюць канкуруючыя пароды, звычайна ўтварае чыстыя насаджэнні нізкіх (IV—V) банітэтаў. У спрыяльных умовах расце разам з елкай, хвояй, бярозай і іншымі дрэвамі.

## Класіфікацыя 
### Таксанамія 
Від **Лістоўніца Гмеліна** ўваходзіць у род  сямейства  парадку :
*  — расце на большай частцы арэалу віду, ад Енісея да Камчаткі
: 
: 
: 
: 
: 
: 
*  — расце на Сахаліне і Курыльскіх астравах
: 
: syn. 
*  — расце ў Прымор’і, на поўначы Карэйскага паўвострава і ў кітайскіх правінцыях Гірын і Ляанін
: 
: 
*  — расце ў кітайскіх правінцыях Хэбэй, Хэнань і Шаньсі;
: 
: syn. 

Катэгорыя:Дрэвы
Катэгорыя:Лістоўніца
Катэгорыя:Флора Азіі
Катэгорыя:Расліны, апісаныя ў 1854 годзе
Катэгорыя:Таксоны раслін, названыя ў гонар людзей
Светлы

Назву **Све́тлы** маюць:

## Населеныя пункты 
### Беларусь 
* Брэсцкая вобласць:
** Светлы — пасёлак у Баранавіцкім раёне
* Віцебская вобласць:
** Светлы — пасёлак у Віцебскім раёне
* Гомельская вобласць:
** Светлы — пасёлак у Буда-Кашалёўскім раёне
** Светлы — пасёлак у Добрушскім раёне
* Гродзенская вобласць:
** Светлы — былы пасёлак у Гродзенскім раёне

### Расія 
* Светлы — пасёлак у Светлінскім раёне Арэнбургскай вобласці.
* Светлы — горад у Калінінградскай вобласці.
* Светлы (Клімаўскі раён)
* Светлы — пасёлак гарадскога тыпу ў Якуціі.
Падбярэззе

Назву **Падбярэ́ззе** маюць:

## Населеныя пункты 
### Беларусь 
* Віцебская вобласць:
** Падбярэззе — вёска ў Віцебскім раёне
** Падбярэззе — вёска ў Талачынскім раёне
* Магілёўская вобласць:
** Падбярэззе — вёска ў Магілёўскім раёне
* Мінская вобласць:
** Падбярэззе — вёска ў Барысаўскім раёне
** Падбярэззе — вёска ў Вілейскім раёне
** Падбярэззе — вёска ў Хацюхоўскім сельсавеце Крупскага раёна
** Падбярэззе — вёска ў Халопеніцкім сельсавеце Крупскага раёна
** Падбярэззе — вёска ў Мядзельскім раёне

### Літва 
* Падбярэззе — вёска ў Віленскім раёне Віленскага павета
Рыбакі

Назву **Рыбакі́** маюць:

## Населеныя пункты 
### Беларусь 
* Віцебская вобласць:
** Рыбакі — вёска ў Вымнянскім сельсавеце Віцебскага раёна
** Рыбакі — вёска ў Задуброўскім сельсавеце Віцебскага раёна
** Рыбакі — хутар у Мёрскім раёне
** Рыбакі — вёска ў Полацкім раёне
** Рыбакі — вёска ў Ушацкім раёне
* Гродзенская вобласць:
** Рыбакі — вёска ў Дзятлаўскім раёне
** Рыбакі — вёска ў Іўеўскім раёне
** Рыбакі — вёска ў Мастоўскім раёне
** Рыбакі — вёска ў Смаргонскім раёне
** Рыбакі — вёска ў Шчучынскім раёне
Кублішчына

**Кублішчына** — тапонім.

## Віцебская вобласць 
* Вёска Кублішчына, Мёрскі раён
* Вёска Кублішчына, Ушацкі раён
Янаў (значэнні)

Назву **Я́наў** маюць:

## Населеныя пункты 
### Беларусь 
* Брэсцкая вобласць:
** Янаў — горад, адміністрацыйны цэнтр Іванаўскага раёна

* Магілёўская вобласць:
** Янаў — вёска ў Крычаўскім раёне

### Польшча 
* Янаў-Падляскі — вёска ў Люблінскім ваяводстве

### Украіна 
* Кіеўская вобласць:
** Янаў — вёска каля горада Прыпяць
* Львоўская вобласць:
** Івана-Франковэ (да 1946 г. - Янаў) — пасёлак гарадскога тыпу ў Яварыўскім раёне
* Цярнопальская вобласць:
** Долына (да 1960 г. - Янаў) — вёска ў Тэрэбоўлянскім раёне

## Іншае 
* Янаў-Палескі — чыгуначная станцыя ў Янаве Брэсцкай вобласці Беларусі
* Янаў-Львоўскі - чыгуначная станцыя ў пгт Івана-Франковэ Львоўскай вобласці Украіны
* Янаў - чыгуначная станцыя каля горада Прыпяць Кіеўскай вобласці Украіны

## Глядзіце таксама 
* Іванава
* Іванавічы
* Іванаў
* Іванаўка
* Іванаўск
* Іванаўскія Агароднікі
* Іванаўцы
* Іванаўшчына
* Іванічы
* Іванішча
* Іванішчавічы
* Іванкі
* Іванкавічы
* Іванкаўшчына
* Іванполле
* Іванск
* Іванскія
* Іванцава
* Іванчыцы
* Янава
* Янавічы
* Янаўка
* Янаўцы
* Янаўшчына
Цітла

**Ці́тла** () — дыякрытычны знак у выглядзе хвалістай ці зігзагападобнай лініі (&nbsp; ҃), які выкарыстоўваецца ў грэчаскай, лацінскай і кірылічнай графіцы для скарачэння слоў і абазначэння лічбавых значэнняў; у наш час захоўваецца толькі ў царкоўнаславянскай мове.

## Гісторыя 
Найстаражытны варыянт цітлы пісаўся ў выглядзе гарызантальнай прамой, усе астатнія варыянты з’яўляюцца вынікам або штучнага графічнага змянення, або эвалюцыі. Найбольш пашыранай у XI—XII ст. была цітла ў выглядзе гарызантальнай прамой з двума ніжнімі засечкамі па краях. Сустракаецца пераходны варыянт: гарызантальная прамая з адной правай ніжняй засечкай. Выкарыстоўваецца варыянт з выгнутым корпусам, левай верхняй і правай ніжняй засечкамі. Корпус такой цітлы мог дапаўняцца дадатковым элементам: засечкай пасярэдзіне. У XIII—XIV стст. узнікаюць цітлы, корпус якіх заканчваецца злева ніжняй, справа — верхняй засечкамі, якое часам можа акругляцца.

У гэты час укараняюцца «спрошчаныя» варыянты цітлы: з трыма засечкамі ці пашырэннямі, два з якіх знаходзяцца па краях, а адно — пасярэдзіне; з трыма засечкамі ці пашырэннямі, якія адсунуты ўправа; з двума засечкамі ці пашырэннямі, адно з якіх знаходзіцца пасярэдзіне, другое з правага краю; з двума засечкамі ці пашырэннямі адно з якіх знаходзіцца пасярэдзіне, другое з левага краю; з двума засечкамі ці пашырэннямі, якія знаходзяцца бліжэй да сярэдзіны; з адной засечкай ці пашырэннем, якое знаходзіцца з левага краю; з адной засечкай ці пашырэннем, якое знаходзіцца пасярэдзіне і інш У прыватнасці, гэта было характэрна для грашовых сум, калі надрадковая «рцы», утвараючы лігатуру з літарай «ук», з’яўлялася скарачэннем слова «рубель».

Выява:Odin-1 Cyrillic.svg|Кірылічны лічэбнік «адзін»
Выява:De-titlo.svg|Кірылічны лічэбнік «чатыры»
Выява:Old sign of Russian ruble.svg|лігатура «рцы» і «ук», якая замяняе цітла
Выява:Gospodj-titlo.svg|Напісанне з выкарыстаннем цітла слова «Бог»

## Класіфікацыя 
У царкоўнаславянскай мове адрозніваюць цітла без вынасных літар (простае) і з вынаснымі літарамі (літарнае):
* Цітла простае — надрадковы знак у выглядзе тыльды, выкарыстоўваецца для скарочанага напісання слоў, а таксама для літарнага абазначэння лічбаў.
* Цітлы літарныя — агульная назва адмысловым чынам аформленых надрадковых літар, названых па гэтых літарах. Арфаграфічна неабходны і найбольш ужытныя «глаго́ль-ти́тло», «добро́-ти́тло», «о́н-ти́тло», «рцы́-ти́тло» і (самае частае) «сло́во-ти́тло».

## Юнікод 
У Юнікодзе запісана як U+0483 ◌҃ combining cyrillic titlo.

## Гл. таксама 
* ~ (узмёт)
* ∩ (пакрыццё)
* ″ (смычэц)

## Спасылкі 
* Прапанова  кадзіравання літар-цітлаў у Unicode.

Катэгорыя:Кірыліца
Катэгорыя:Грэчаскі алфавіт
Катэгорыя:Царкоўнаславянская мова
Катэгорыя:Дыякрытычныя знакі
Зялёны Бор

Назву **Зялёны Бор** маюць:

## Населеныя пункты 
### Беларусь 
* Брэсцкая вобласць:
** Зялёны Бор — пасёлак у Івацэвіцкім раёне
* Віцебская вобласць:
** Зялёны Бор — вёска ў Талачынскім раёне
* Гомельская вобласць:
** Зялёны Бор — пасёлак у Ельскім раёне
* Гродзенская вобласць:
** Зялёны Бор — вёска ў Ашмянскім раёне
* Мінская вобласць:
** Зялёны Бор — гарадскі пасёлак у Смалявіцкім раёне
** Зялёны Бор — вёска ў Салігорскім раёне

### Казахстан 
* Зялёны Бор — сяло ў Акмолінскай вобласці
### Расія 
* Зялёны Бор (Краснаярскі край)
Псіла

**Псі́ла** (), **тонкае прыдыханне** — надрадковы дыякрытычны знак грэчаскага пісьма (у політанічнай арфаграфіі, якая выкарыстоўвалася са старажытнагрэчаскіх часоў да рэформаў канца XX стагоддзя) і кірылічным царкоўнаславянскім пісьме. Быў уведзены александрыйскімі філолагамі, першапачаткова выглядаў як правая палова літары **H** (**˧**), пазней ператварыўся ў J-падобны кручок, яшчэ пазней (у грэчаскім курсіве) — у нешта падобнае да «**)**» ці да надлітарнай коскі; у гэтым апошнім выглядзе патрапіў у славянскае пісьмо (аднак у некаторых найстаражытных помніках сустракаецца і ў першапачатковай форме).

У старажытнагрэчаскай мове пазначаў цвёрды прыступ перад галоснымі ў пачатку слова і ставіўся над першай літарай, калі яна галосная (і калі над ёй не было *густога прыдыхання*, дасіі). Калі слова пачыналася не з адзіночнай галоснай, а з дыфтонга ці дыграфа, тое псіла (як і ўсе грэчаскія надрадковыя знакі) змяшчалася над другім іх кампанентам. Таксама псіла ставілася над першай з дзвюх літар ро, які стаялі побач.

У славянскім пісьме тонкае прыдыханне сустракалася досыць рэдка і паступова выйшла з ужывання. У позніх рукапісах згадваецца знак пад назвай **звацельца** (звацельніца, звацельнае), які ставіўся над першым складам. З сярэдзіны XVII стагоддзя ўтварылася простае фармальнае правіла: ставіць звацельца над першай літарай слова, калі гэта галосная. З часам знікла неабходнасць адрозніваць два віды прыдыхання, таму звацельца сталі маляваць не толькі)-падобна, але і ў выглядзе круглага капялюшыка (якая часам змешваецца па напісанні з каморай, але звычайна вузейшая і з завостранымі кончыкамі), і нават амаль (-падобна (апошняе характэрна для выданняў маскоўскай аднаверскай друкарні пры Святатраецкаўвядзенскай царквы, якая працавала ў другой палове XIX — пачатку XX ст.). Над дыграфам **оу** па грэчаскім узоры звацельца ў расійскіх выданнях ставілася над другім элементам, хоць украінскія ўніяцкія і сербскія праваслаўныя выданні змяшчалі яго пасярэдзіне.

Спалучаючыся са знакамі націску, псіла дае складовыя надрадковыя знакі:
* псіла + оксія = ісо;
* псіла + варыя = апостраф;
* псіла + камора = вялікі апостраф.

З часу рэгулярнага падзелу слоў прабеламі звацельца ў сутнасці стала залішнім знакам (у той жа меры, як, напрыклад, цвёрды знак у канцы слоў), а таму прадпрымаліся спробы адмовіцца ад яго выкарыстання: так, Расійскае біблейскае таварыства ў некаторых выданнях 1810-х — 1820-х гадоў яго не ставіла, але гэта практыка далей не распаўсюдзілася (хоць так набраная Біблія стэрэатыпна перавыдавалася яшчэ гадоў пяцьдзясят). Што ж датычна рускага грамадзянскага шрыфта, то ў ім знакаў прыдыхання не было з самага яго пачатку ў 1708 годзе.

У Юнікодзе псіла прысутнічае з кодам U+0313 для грэчаскага і U+0486 для кірыліцы. Акрамя таго, асобныя коды адведзены шэрагу маналітных сімвалаў для грэчаскіх літар з гэтым знакам.

## Гл. таксама 
* Слоўнік тэрмінаў царкоўнаславянскага пісьма

Катэгорыя:Дыякрытычныя знакі
Катэгорыя:Старажытнагрэчаская мова
Катэгорыя:Грэчаская мова
Катэгорыя:Царкоўнаславянская мова
Дудчына

Назву **Дудчына** маюць:

## Населеныя пункты 
### Беларусь 
* Віцебская вобласць
** Ду́дчына — вёска ў Віцебскім раёне
** Ду́дчына — вёска ў Расонскім раёне
** Дудчы́на — вёска ў Ушацкім раёне