Глухавічы

**Глу́хавічы** (, ) — былая вёска ў Брагінскім раёне Гомельскай вобласці. Уваходзіла ў склад Чамярыскага сельсавета.

Пасля катастрофы на Чарнобыльскай АЭС і радыяцыйнага забруджвання жыхары (236 сем'яў) пераселены ў 1986 годзе ў чыстыя месцы. Вёска ліквідавана 20 жніўня 2008 года.

## Геаграфія 
### Размяшчэнне 
У 5 км на паўднёвы ўсход ад Брагіна, 29 км ад чыгуначнай станцыі Хойнікі (на галінцы Васілевічы — Хойнікі ад лініі Калінкавічы — Гомель), 134 км ад Гомеля.

## Транспартная сістэма 
Транспартныя сувязі па прасёлкавай, затым аўтадарозе Камарын — Брагін.

Планіроўка складаецца з просталінейнай вуліцы, арыентаванай з паўднёвага захаду на паўночны ўсход, да якой на захадзе пад вострым кутом далучаецца кароткая просталінейная, шыротная вуліца. Забудова двухбаковая, драўляная, сядзібнага тыпу.

## Гісторыя 
Найранейшая згадка пра «*село Глуховичи з людми отчизными, куничниками, з даню грошовою и медовою, з дубровами, з лесами, з чертежами, полми и сеножатми и з ловы пташними*» сустракаецца ў лісце ад 15 сакавіка 1574 года князя Аляксандра Аляксандравіча Вішнявецкага брату князю Міхаілу Аляксандравічу Вішнявецкаму аб раздзеле айчызнага маёнтку Брагін Кіеўскага павета Каралеўства Польскага. Уладальнікам яго стаў князь Міхаіл. З  2-й паловы XVII стагоддзя — у валоданні Канецпольскіх. Дзейнічала Міхайлаўская царква (з 1752 года захоўваліся метрычныя кнігі). Пасля 2-га падзела Рэчы Паспалітай (1793 год) у складзе Расійскай імперыі. З 1811 года ў валоданні Ракіцкіх. У 1842 годзе на сродкі графа Ракіцкага замест старой, пабудавана новая драўляная царква. У 1850 годзе дзейнічала царкоўнапрыходская школа. У 1885 годзе працавала народнае вучыліща. Працаваў спіртаачысціцельны завод Д. Т. Мысліна (паравы рухавік, 8 працоўных).

З 8 снежня 1926 года па 1987 год цэнтр Глухавіцкага сельсавета Брагінскага раёна Рэчыцкай, з 9 чэрвеня 1927 года Гомельскай (да 26 ліпеня 1930 года) акруг, з 20 лютага 1938 года Палескай, з 8 студзеня 1954 года Гомельскай абласцей.

У 1930 годзе дзейнічала пачатковая школа. У 1931 годзе арганізаваны калгасы «Узыходны расвет» і імя М. І. Калініна, працавалі паравы млын, конная крупадрабілка (з 1928 года), вятрак (з 1916 года), 2 гамарні, цыркулярка. Падчас Вялікай Айчыннай вайны ў баі за вызваленне Глухавіч і суседніх вёсак 27 лістапада 1943 года загінулі 3 салдата і 1 партызан (пахаваны ў брацкай магіле каля Дома культуры). На франтах і ў партызанскай барацьбе загінулі 288 мясцовых жыхароў, у памяць пра загінулых у 1967 годзе збудаваны абеліск. У 1962 годзе да вёскі далучана вёска Двор Глухавічы. У 1970 годзе — васьмігадовая школа, Дом культуры, бібліятэка, фельчарска-акушэрскі пункт, аддзяленне сувязі, майстэрня побытавага абслугоўвання, крама.

Да 26 верасня 2006 года вёска ўваходзіла ў склад Дублінскага сельсавета.

Знаходзіцца кантрольны пункт па назіранню за мясцовасцю, жыхары пераселены ў чыстыя месцы.

## Насельніцтва 
### Колькасць 
* 2004 год — жыхароў няма.

### Дынаміка 
* 1850 год — 67 двароў, 462 жыхара.
* 1885 год — 89 двароў, 504 жыхара.
* 1908 год — 151 двор, 909 жыхароў.
* 1930 год — 153 двары.
* 1959 год — 971 жыхар (паводле перапісу).
* 1970 год — 268 двароў, 906 жыхароў.
* 1986 год — жыхары (236 сем'яў) пераселены.

## Вядомыя выхадцы 
* Рыгор Мікалаевіч Мігай (1927—2007) — Герой Сацыялістычнай Працы
* Міхаіл Міхайлавіч Паўлючэнка — акадэмік Акадэміі навук Беларусі, доктар хімічных навук, прафесар, заслужаны дзеяч навукі БССР.

## Літаратура 
* Гарады і вёскі Беларусі: Энцыклапедыя. Т.1, кн.1. Гомельская вобласць / С. В. Марцэлеў; Рэдкалегія: Г. П. Пашкоў (галоўны рэдактар) і інш. — Мн.: Белэн, 2004. 632с.: іл. Тыраж 4000 экз. ISBN 985-11-0303-9 ISBN 985-11-0302-0

## Спасылкі 
*