open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ліндэсберг (камуна)

**Камуна Ліндэсберг** () — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка мясцовага самакіравання, якая знаходзіцца ў лене Эрэбру ў цэнтральнай Швецыі.
Ліндэсберг 73-я па памеры тэрыторыі камуна Швецыі. Адміністрацыйны цэнтр камуны — горад .
## Насельніцтва 
Насельніцтва складае 23 049 чалавек (па стане на верасень 2012 года). 

## Населеныя пункты 
Камуне падпарадкаваныя 9 гарадскіх пасяленняў (tätort) і некалькі сельскіх, найбольшыя з якіх:
*  (Lindesberg)
* Фрэві (Frövi)
* Стуро (Storå)
* Фелінгсбру (Fellingsbro)
* Ведэвог (Vedevåg)
* Строса (Stråssa)
* Гусельбю (Gusselby)
* Рамсберг (Ramsberg)
## Галерэя 

Файл:Lindesberg station 2012.JPG|Чыгуначная станцыяЛіндэсберг
Файл:Fellingsbro kyrka 1.jpg|Царква(Фелінгсбру)
Файл:Damast - Stråssa Centrum.jpg|Гарадок Строса
Файл:Lindesjön infart.jpg|Возера Ліндэшэн

## Крыніцы 
## Спасылкі 
*Сайт камуны

Катэгорыя:Камуны лена Эрэбру
Нура (камуна)

**Камуна Нура** () — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка мясцовага самакіравання, якая знаходзіцца ў лене Эрэбру ў цэнтральнай Швецыі.
Нура 150-ая па памеры тэрыторыі камуна Швецыі. Адміністрацыйны цэнтр камуны — горад Нура.
## Насельніцтва 
Насельніцтва складае 10 363 чалавек (па стане на верасень 2012 года). 

## Населеныя пункты 
Камуне падпарадкаваныя 4 гарадскія пасяленні (tätort) і некалькі сельскіх, найбольшыя з якіх:
* Нура (Nora)
* Ютарп (Gyttorp)
* Стрыберг (Striberg)
* Ос (Ås)
* Нігітан (Nyhyttan)
* Ернбуас (Järnboås)
* Далькарлсберг (Dalkarlsberg)
## Галерэя 

Файл:Nbvj13stationlakeside.jpg|Чыгуначны вакзал(Нура)
Файл:Järnboås kyrka.jpg|Царква(Ернбуас)
Файл:Gyttorp05street.jpg|Гарадок Ютарп
Файл:Fasjon flygbild.jpg|Возера Фошэн

## Крыніцы 
## Спасылкі 
*Сайт камуны

Катэгорыя:Камуны лена Эрэбру
Юснарсберг (камуна)

**Камуна Юснарсберг** () — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка мясцовага самакіравання, якая знаходзіцца ў лене Эрэбру ў цэнтральнай Швецыі.
Юснарсберг 163-я па памеры тэрыторыі камуна Швецыі. Адміністрацыйны цэнтр камуны — горад Копарберг.
## Насельніцтва 
Насельніцтва складае 4 837 чалавек (па стане на верасень 2012 года). 

## Населеныя пункты 
Камуне падпарадкаваныя 2 гарадскія пасяленні (tätort) і некалькі сельскіх, найбольшыя з якіх:
* Копарберг (Kopparberg)
* Стэльдален (Ställdalen)
* Басткерн (Bastkärn)
* Гегфарс (Högfors)
* Геркен (Hörken)
* Лервікен (Lerviken)
* Стельберг (Ställberg)
## Галерэя 

Файл:Tingshus Kopparberg.JPG|Будынак суда(Копарберг)
Файл:Hörkens kyrka extr2.JPG|Царква(Геркен)
Файл:Bastkarn.jpg|Мяжа пасялення Басткерн
Файл:Ljusnarsberg gruva.jpg|Капальня медзі

## Крыніцы 
## Спасылкі 
*Сайт камуны

Катэгорыя:Камуны лена Эрэбру
Любкіння

**Любкі́ння** — рака ў Дубровенскім раёне Віцебскай вобласці Беларусі, правы прыток ракі Расасенка (басейн Дняпра). 

Даўжыня ракі 8,4 км. Пачынаецца за 3 км на поўдзень ад аграгарадка Ляхаўка, вусце за 1,5 км на паўночны захад ад вёскі Гладкія. Рэчышча каналізаванае на працягу 3,2 км (ад вытоку да аграгарадка Ляхаўка).

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Рэкі Дубровенскага раёна
Катэгорыя:Басейн Дняпра
Хальмстад (камуна)

**Камуна Хальмстад** () — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка мясцовага самакіравання, якая знаходзіцца ў лене Халанд на заходнім узбярэжжы Швецыі.
Адміністрацыйны цэнтр камуны — горад Хальмстад.
Хальмстад 114-ая па памеры тэрыторыі камуна Швецыі. 
## Насельніцтва 
Насельніцтва складае 93 023 чалавекі (станам на верасень 2012 года). 

## Населеныя пункты 
Камуне падпарадкаваныя 21 гарадское паселішча (tätort) і 13 сельскіх (småort), найбольшыя з якіх:
* Хальмстад (Halmstad)
* Оскарстрэм (Oskarström)
* Фылінгэ (Fyllinge)
* Гетынгэ (Getinge)
* Фрэсакуль (Frösakull)
* Трэнінгэ (Trönninge)
* Олед (Åled)
* Харплінгэ (Harplinge)
* Гульбрандстарп (Gullbrandstorp)
* Хавердаль (Haverdal)
## Галерэя 

Файл:Halmstad city hall IMG 0146.jpg|Управа камуны(Гальмстад)
Файл:Oskarströms kyrka, 2007.jpg|Царква(Оскарстрэм)
Файл:Danska Fall in Assman2.JPG|Вадаспад Данска-Фаль
Файл:Vapnö slott.jpg|Замак Вапне

## Крыніцы 
## Спасылкі 
* Сайт камуны

Катэгорыя:Камуны лена Халанд
Хільтэ (камуна)

**Камуна Хільтэ** () — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка мясцовага самакіравання, якая знаходзіцца ў лене Халанд на паўднёвым захадзе Швецыі.
Адміністрацыйны цэнтр камуны — горад Хільтэбрук. Хільтэ 113-я паводле плошчы камуна Швецыі. 
## Насельніцтва 
Насельніцтва складае 10 053 чалавек (па стане на верасень 2012 года). 

## Населеныя пункты 
Камуне падпарадкаваныя 6 гарадскіх паселішчаў (tätort) і 6 сельскіх (småort), найбольшыя з якіх:
* Хільтэбрук (Hyltebruk)
* Туруп (Torup)
* Унарыд (Unnaryd)
* Рыдэбрук (Rydöbruk)
* Ландэрыд (Landeryd)
* Чінарэд (Kinnared)
## Галерэя 

Файл:Hyltebruks kyrka, Halland 2.jpg|Царква(Гільтэбрук)
Файл:Torups Gästgiveri.JPG|Стары гатэль(Турупс)
Файл:Jälluntofta from Jarlunden.JPG|Возера Елунтофта
Файл:Bosgårdsfallet.JPG|Вадаспад Бусгардсфалет

## Крыніцы 
## Спасылкі 
* Сайт камуны

Катэгорыя:Камуны лена Халанд
Лакса (камуна)

**Камуна Лакса** () — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка мясцовага самакіравання, якая знаходзіцца ў лене Эрэбру ў цэнтральнай Швецыі.
Лакса 145-ая па памеры тэрыторыі камуна Швецыі. Адміністрацыйны цэнтр камуны — горад Лакса.
## Насельніцтва 
Насельніцтва складае 5 571 чалавек (па стане на верасень 2012 года). 

## Населеныя пункты 
Камуне падпарадкаваныя 4 гарадскія пасяленні (tätort) і некалькі сельскіх, найбольшыя з якіх:
* Лакса (Laxå)
* Фінерэя (Finnerödja)
* Гасельфарс (Hasselfors)
* Рэфарс (Röfors)
* Цівед (Tived)
* Пурла (Porla)
## Галерэя 

Файл:Komunhuset Laxå.jpg|Управа камуны(Лакса)
Файл:Finnerödja kyrka4.jpg|Царква(Фінерэя)
Файл:Bodasjön 3.JPG|Возера Будашэн
Файл:Börsen Porla.JPG|Пурла

## Крыніцы 
## Спасылкі 
*Сайт камуны

Катэгорыя:Камуны лена Эрэбру
Эрэбру (камуна)

**Камуна Эрэбру** () — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка мясцовага самакіравання, якая знаходзіцца ў лене Эрэбру ў цэнтральнай Швецыі.
Эрэбру 64-ая па памеры тэрыторыі камуна Швецыі. Адміністрацыйны цэнтр камуны — горад Эрэбру.
## Насельніцтва 
Насельніцтва складае 138 484 чалавек (па стане на верасень 2012 года).

## Населеныя пункты 
Камуне падпарадкаваныя 14 гарадскіх пасяленняў (tätort) і некалькі сельскіх, найбольшыя з якіх:
* Эрэбру (Örebro)
* Гувста (Hovsta)
* Гарпгітан (Garphyttan)
* Удэнсбакен (Odensbacken)
* Вінтруса (Vintrosa)
* Экебю-Альмбю (Ekeby-Almby)
* Стура-Мелеса (Stora Mellösa)
## Галерэя 

Файл:Örebro rådhus 01.jpg|Ратуша(Эрэбру)
Файл:Hovsta kyrka norrsida.jpg|Царква(Гувста)
Файл:Boglundsängen.JPG|Прыродны заказнік Буглундсенген
Файл:Örebro castle.jpg|Замак у Эрэбру 

## Крыніцы 
## Спасылкі 
* Сайт камуны

Катэгорыя:Камуны лена Эрэбру
Пётр Віктаравіч Казанцаў

**Пётр Казанцаў** (нар. , ) — беларускі футбаліст, абаронца мінскага «Юні Ікс Лабс».

## Клубная кар’ера 
Выхаванец футбольнага клуба «Мінск», у 2015 годзе пачаў выступаць за дубль, а з лета наступнага года замацаваўся ў яго складзе.

У верасні 2017 года стаў прыцягвацца да асноўнай каманды, дэбютаваў у Вышэйшай лізе 24 верасня 2017 года ў хатнім матчы супраць «Віцебска» (0:0), выйшаўшы на замену ў другім тайме. Да канца сезона 2017 згуляў яшчэ ў трох матчах, выходзячы на замену.

У пачатку 2018 года не гуляў з-за траўмы, вярнуўся на поле ў чэрвені, гуляў у асноўным за дубль. У жніўні 2018 года перайшоў у бабруйскую «Белшыну». У студзені 2019 года зноў стаў трэніравацца са сталічным клубам і пачаў у яго складзе сезон 2019, аднак выступаў толькі за дубль.

У жніўні 2019 года стаў іграком «Смаргоні», дзе замацаваўся ў аснове. У сакавіку 2020 года падпісаў новае пагадненне са смаргонскім клубам.

У пачатку 2021 года трэніраваўся з «Мінскам», а ў сакавіку перайшоў у «Ліду», дзе замацаваўся ў стартавым складзе. З пачатку 2022 года стаў трэніравацца з «Маладзечна» і ў красавіку афіцыйна папоўніў склад каманды. У маладзечанскай камандзе таксама стаў іграком асновы.

У пачатку 2023 года праходзіў прагляд у «Іслачы», а пазней вярнуўся ў Маладзечна і ў сакавіку падоўжыў кантракт з клубам. Пакінуў маладзечанскі клуб у снежні 2023 года.

У пачатку 2024 года далучыўся да сталічнага клуба «Юні Ікс Лабс».

## Міжнародная кар’ера 
У сакавіку 2015 года ў складзе юнацкай зборнай Беларусі (да 17) прымаў удзел у элітным раўндзе чэмпіянату Еўропы. У 2016—2017 гадах гуляў за юніёрскую зборную Беларусі (да 19) у кваліфікацыйным і элітным раўндах чэмпіянату Еўропы.

У 2017 годзе стаў прыцягвацца да моладзевай зборнай Беларусі, аднак у афіцыйных матчах не з’яўляўся на полі. Дэбютаваў у зборнай 14 лістапада 2018 года, выйшаўшы ў канцы таварыскага матча супраць Харватыі (1:3). 16 лістапада таго ж года ў наступным таварыскім матчы з харватамі выйшаў ужо ў стартавым складзе, але пазней у зборную больш не прыцягваўся.

## Статыстыка выступленняў 
## Грамадзянская пазіцыя 
Пасля жорсткага разгону акцый пратэстаў, выкліканых масавымі фальсіфікацыямі на прэзідэнцкіх выбарах 2020 года, збіцця і катаванняў затрыманых пратэстоўцаў, разам з 92 іншымі беларускімі футбалістамі выступіў з асуджэннем гвалту ў Беларусі.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Футбалісты Беларусі
Катэгорыя:Ігракі ФК Мінск
Катэгорыя:Ігракі ФК Белшына
Катэгорыя:Ігракі ФК Смаргонь
Катэгорыя:Ігракі ФК Ліда
Катэгорыя:Ігракі ФК Маладзечна
Катэгорыя:Ігракі ФК Юні Мінск
Антон Генадзевіч Новік

**Антон Новік** (нар. , Ждановічы) — беларускі футбаліст, нападнік мінскага «Энергетыка».

## Клубная кар’ера 
Выхаванец СДЮШАР футбольнага клуба «Мінск», з 2016 года пачаў выступаць за дубль клуба і неўзабаве замацаваўся ў складзе.

15 чэрвеня 2017 года дэбютаваў у Вышэйшай лізе ў гасцявым матчы супраць гродзенскага «Нёмана» (1:3), выйшаўшы на замену ў другім тайме. Да канца сезона 2017 згуляў яшчэ ў двух матчах за асноўную каманду, выходзячы на замену.

У сакавіку 2018 года быў арандаваны жыткавіцкім ЮАС, у складзе якога неўзабаве замацаваўся ў якасці іграка асновы. У студзені 2019 года пакінуў ЮАС.

У лютым 2019 года падоўжыў кантракт з «Мінскам». Зноў стаў выступаць за дубль мінчан, толькі ў адным матчы Вышэйшай лігі выйшаў на замену. У жніўні 2019 года перабраўся ў наваполацкі «Нафтан», дзе згуляў толькі ў чатырох матчах.

У пачатку 2020 года праходзіў прагляд у бабруйскай «Белшыне» і ў сакавіку афіцыйна стаў іграком каманды. Гуляў пераважна за дубль, зрэдку прыцягваўся да асноўнай каманды, дзе выхадзіў на замену. У ліпені 2020 года пакінуў бабруйскі клуб і неўзабаве стаў іграком да «Смаргоні», дзе гуляў да канца сезона.

У 2021—2023 гадах выступаў у Другой лізе за мар’інагорскую «Вікторыю», а ў пачатку 2024 года далучыўся да мінскага «Энергетыка».

## Міжнародная кар’ера 
14 лістапада 2018 года дэбютаваў у моладзевай зборнай Беларусі, выйшаўшы на поле ў канцы таварыскага матча супраць Харватыі (1:3). 16 лістапада таго ж года ў наступным таварыскім матчы з харватамі выйшаў ужо ў стартавым складзе, але пазней у зборную больш не прыцягваўся.

## Статыстыка выступленняў 
## Грамадзянская пазіцыя 
Пасля жорсткага разгону акцый пратэстаў, выкліканых масавымі фальсіфікацыямі на прэзідэнцкіх выбарах 2020 года, збіцця і катаванняў затрыманых пратэстоўцаў, разам з 92 іншымі беларускімі футбалістамі выступіў з асуджэннем гвалту ў Беларусі.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Футбалісты Беларусі
Катэгорыя:Ігракі ФК Мінск
Катэгорыя:Ігракі ФК ЮАС Жыткавічы
Катэгорыя:Ігракі ФК Нафтан
Катэгорыя:Ігракі ФК Белшына
Катэгорыя:Ігракі ФК Смаргонь
Катэгорыя:Ігракі ФК Вікторыя Мар’іна Горка
Катэгорыя:Ігракі ФК Энергетык-БДАТУ
Дыльмун

е]]
**Дыльмун** (шумер.: *𒉌𒌇𒆠, ni.tukki = DILMUNki*) — востраў у Персідскім заліве, узгаданы ў старажытнай месапатамскай міфалогіі і гістарычных дакументах. Шумеры атаяснялі яго з зямлёй, дзе нараджаецца жыццё.

Існуюць розныя навуковыя меркаванні аб лакалізацыі старажытнага Дыльмуна. З канца XIX ст. выказвалася думка, што Дыльмунам трэба лічыць востраў Бахрэйн. У нашы дні афіцыйныя ўлады Бахрэйна называюць Дыльмунам рэшткі старажытнай цывілізацыі канца 4 — сярэдзіны 1 тысячагоддзяў да н. э., адкрытай археолагамі. Рэшткі старажытнага горада Калат-аль-Бахрэйн, унесеныя ў спіс Сусветнай спадчыны, у дакументах ЮНЕСКА таксама названы сталіцай Дыльмуна.

Дыльмунам або часткай Дыльмуна мог быць востраў Файлака ў Кувейце. Падчас раскопак у 1958—1963 гг. дацкія археолагі выявілі на ім камень з выбітым імем бога Анзака, якога шумеры лічылі вярхоўным бажаством дыльмунцаў. Аднак вядома, што гэтага бога таксама шанавалі ў Эламе, так што камень маглі пакінуць выхадцы з гэтай краіны.

## Літаратура 
* *Kramer, S. N.* The Sumerians: Their History, Culture, and Character / *Samuel Noah Kramer*. — Chicago, London: University of Chicago Press, 1992. ISBN 0-226-45238-7
* *Crawford, H. E.* Dilmun and Its Gulf Neighbours / Harriet E. W. Crawford. — Cambridge: Cambridge University Press, 1998. ISBN 0521586798

## Спасылкі 
* The Dilmun Civilization: An Important Location for Ancient Mythology and Trade
* Burial Ensembles of Dilmun and Tylos
* Dilmun — Mesopotamian Paradise and Trading Culture on the Persian Gulf
* Dilmun Hall
* Bahrain digs unveil one of oldest civilisations
* Enki in Ancient Literature
* The Sumerian Connection

Катэгорыя:Азія бронзавага веку
Катэгорыя:Шумерская міфалогія
Катэгорыя:Бахрэйн
Катэгорыя:Дамусульманская Аравія
Папярэчная

**Папярэ́чная** — рака ў Пружанскім раёне Брэсцкай вобласці, левы прыток ракі Тачніца (басейн Заходняга Буга). Даўжыня 12 км. Пачынаецца за 2 км на поўнач ад аграгарадка Мурава, вусце каля паўночна-ўсходняй ускраіны гарадскога пасёлка Шарашова. У ніжнім цячэнні называецца **Мураўка**. Рэчышча каналізаванае.

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Рэкі Пружанскага раёна
Катэгорыя:Басейн Буга
Homo gautengensis

***Homo gautengensis***  — від вымерлых афрыканскіх гамінідаў, які жыў прыкладна 1,8 млн гадоў таму. Валодаў буйнымі зубамі для перажоўвання расліннай ежы і адносна невялікім мозгам.

Адкрывальнік новага віду — Дарэн Курнеў (Dr. Darren Curnoe), палеоантрополог з Універсітэта Новага Паўднёвага Уэльса. Праца выканана сумесна з вядомым палеаантраполагам Філіпам Тобайосам.

Назва віду паходзіць ад слова «Gauteng» — «залатое месца» на мове племені сесота. Так называецца паўднёваафрыканская правінцыя, дзе зробленая галоўная знаходка, якая паслужыла для новаспечанага віду галатыпам — чэрап *Stw 53*, знойдзены ў Стэркфантэйне ў 1976 годзе. Сярод іншых знаходак, па якім апісаны від — фрагменты чэрапаў (у тым ліку вядомы *SK 847*), сківіцы, зубы і іншыя акамянеласці.

Шматлікія знаходкі «ранніх *Homo*» ў паўднёваафрыканскіх пячорах зроблены даўно, але адносна іх відавога і нават родавага статусу працягваюцца дыскусіі.

Аўтар артыкула прыводзіць табліцу са спісам з 64 падобных знаходак (прыкладна траціну з ўсіх знаходак «ранніх *Homo*» у Афрыцы), а таксама агляд меркаванняў аўтараў адносна іх таксанамічнай прыналежнасці. Розныя аўтары спрабавалі аднесці дадзеныя знаходкі і да розных аўстралапітэкаў, і куды-небудзь аднесці ўнутры роду *Homo*. Шэраг даследчыкаў казаў аб тым, што, верагодна, на поўдні Афрыкі ў перыяд ад 1 да 2 млн. гадоў назад існаваў не адзін, а некалькі відаў «ранніх людзей».

Апісаны ў 2010 годзе *Australopithecus sediba*, які жыў у той жа час, што і *H. gautengensis*, аказаўся значна больш прымітыўным. Адпаведна яго шанцы на званне продка чалавека значна знізіліся. Замест *A. sediba* . Д. Курно вылучае на ролю прамога продка «ранніх *Homo*» від *Australopithecus garhi*, які быў знойдзены ў Эфіопіі і датуецца узростам каля 2,5 млн гадоў таму.

## Спасылкі 
* *Как? Ещё один Homo*?

Катэгорыя:Антрапагенез
Катэгорыя:Людзі (род)
Катэгорыя:Сысуны плейстацэну
Тачніца

**Тачні́ца** — рака ў Пружанскім раёне Брэсцкай вобласці, левы прыток ракі Левая Лясная (басейн Заходняга Буга). Даўжыня 5,8 км. Пачынаецца на ўскраіне асушанага Чапялёўскага балота, за 0,5 км на поўнач ад вёскі Купічы, каля моста на аўтадарозе Купічы — Чапялі. Вусце на ўсход ад гарадскога пасёлка Шарашова. Рэчышча каналізаванае. Асноўны прыток — рака Папярэчная (злева).

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Басейн Буга
Катэгорыя:Рэкі Пружанскага раёна
Шопск

**Шопск** — рака ў Беларусі, у Кобрынскім і Пружанскім раёнах. Плошча вадазбору 67 км². Сярэдні нахіл воднай паверхні 0,4 ‰. Пачынаецца на захад ад аграгарадка Лука, цячэ па Прыбужскай раўніне, вусце на ўсход ад вёскі Рэчыца. Рэчышча каналізаванае. Прымае сцёк з меліярацыйных каналаў.

## Літаратура 
* 
* 

Катэгорыя:Рэкі Кобрынскага раёна
Катэгорыя:Рэкі Пружанскага раёна
Катэгорыя:Прытокі Мухаўца
Бутач

**Бу́тач** — возера ў Жлобінскім раёне Гомельскай вобласці Беларусі, у басейне ракі Окра (прыток ракі Дняпро).

Плошча паверхні возера 0,2 км². Даўжыня 2,5 км, найбольшая шырыня 0,16 км. Катлавіна возера старычнага тыпу, выцягнутая ў напрамку з поўначы на поўдзень, на левабярэжнай пойме Дняпра, прыкладна за 1,2 км на паўднёвы захад ад вёскі Сухі Востраў. У паўночнай частцы Бутач злучаецца пратокай з возерам Паграбы, у паўднёвай частцы з ракой Окра.

У возеры водзяцца шчупак, лешч, гусцяра, плотка, карась, лінь, акунь, язь, укляя і іншыя віды рыб.

## Літаратура 
* 
*  — С. 363.
* 
* Ліст карты N-36-109. Выданне 1979 г.

## Спасылкі 
* Морфометрические параметры озёр Гомельской области // Справочник «Водные объекты Республики Беларусь» 

Катэгорыя:Азёры Жлобінскага раёна
Катэгорыя:Басейн Дняпра
Мікіта Міхайлавіч Нікалаевіч

**Мікіта Нікалаевіч** (нар. , ) — беларускі футбаліст, паўабаронца.

## Клубная кар’ера 
Выхаванец футбольнага клуба «Мінск», з 2014 года пачаў выступаць за дубль і хутка замацаваўся ў яго складзе. Увосень 2015 года гуляў за «Мінск» у Юнацкай лізе УЕФА. У сезоне 2016 стаў часам прыцягвацца да асноўнай каманды, але тады так і не дэбютаваў у афіцыйных матчах.

19 сакавіка 2017 года дэбютаваў у асноўнай камандзе «Мінска» ў матчы чвэрцьфіналу Кубка Беларусі супраць БАТЭ (1:2), выйшаўшы на замену на 84-й хвіліне. У Вышэйшай лізе дэбютаваў 15 чэрвеня 2017 года ў гасцявым матчы супраць гродзенскага «Нёмана» (1:3), выйшаўшы на замену ў другім тайме. Да канца сезона 2017 згуляў яшчэ ў 6 матчах, пераважна выходзячы на замену.

У студзені 2018 года падоўжыў кантракт з «Мінскам». Сезон 2018 пачынаў у дублі, неўзабаве стаў выхадзіць на замену ў асноўнай камандзе, а з ліпеня пачаў трывала з’яўляцца ў стартавым складзе.

У студзені 2019 года па заканчэнні кантракта пакінуў «Мінск» і неўзабаве стаў іграком жодзінскага «Тарпеда-БелАЗ», падпісаўшы трохгадовы кантракт. У жодзінскай камандзе рэгулярна з’яўляўлся на полі, але не меў трывалага месца ў аснове, звычайна чаргаваўся выхады ў стартавым складзе і на замену. У студзені 2022 года па заканчэнні кантракта пакінуў «Тарпеда-БелАЗ».

У лютым 2022 года стаў іграком сафійскай «Славіі». У жніўні 2022 года пакінуў балгарскі клуб, а ў верасні далучыўся да харвацкага «Дугаполя».

У красавіку 2023 года вярнуўся ў Беларусь, падпісаўшы кантракт з салігорскім «Шахцёрам». Пакінуў клуб па заканчэнні кантракта ў снежні 2023 года.

## Міжнародная кар’ера 
У кастрычніку 2013 года ў складзе юнацкай зборнай Беларусі (да 17) прымаў удзел у кваліфікацыйным раўндзе чэмпіянату Еўропы.

10 лістапада 2017 года дэбютаваў у моладзевай зборнай Беларусі, выйшаўшы ў стартавым складзе ў таварыскім матчы супраць Літвы (0:0).

## Статыстыка выступленняў 
## Грамадзянская пазіцыя 
Пасля жорсткага разгону акцый пратэстаў, выкліканых масавымі фальсіфікацыямі на прэзідэнцкіх выбарах 2020 года, збіцця і катаванняў затрыманых пратэстоўцаў, разам з 92 іншымі беларускімі футбалістамі выступіў з асуджэннем гвалту ў Беларусі.

## Крыніцы 
## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Футбалісты Беларусі
Катэгорыя:Ігракі ФК Мінск
Катэгорыя:Ігракі ФК Тарпеда-БелАЗ
Катэгорыя:Ігракі ФК Славія Сафія
Катэгорыя:Ігракі ФК Дугаполе
Катэгорыя:Ігракі ФК Шахцёр Салігорск
Павел Віктаравіч Галавенка

**Павел Галавенка** (нар. , ) — беларускі футбаліст, брамнік польскага клуба «Жырардавянка» з Жырардава.

## Клубная кар’ера 
Выхаванец футбольнага клуба «Мінск», з 2014 года пачаў выступаць за дубль. У 2015 годзе стаў таксама прыцягвацца да асноўнай каманды, гуляў за «Мінск» у Юнацкай лізе УЕФА. 21 верасня 2016 года дэбютаваў у асноўнай камандзе «Мінска» ў матчы 1/8 фіналу Кубка Беларусі супраць «Баранавічы» (3:2), правёўшы на полі ўсе 120 хвілін (з дадатковым часам). 2 кастрычніка 2016 года дэбютаваў у Вышэйшай лізе ў матчы супраць «Гарадзеі» (3:1), выйшаўшы на замену на 34-й хвіліне замест атрымаўшага траўму Андрэя Клімовіча.

У сезоне 2017 працягваў выступаць за дубль сталічнага клуба, прыцягваўся да асноўнай каманды ў якасці другога брамніка. За асноўную каманду двойчы выхадзіў на поле — 30 чэрвеня ў Вышэйшай лізе супраць «Крумкачоў» (0:0) і 5 ліпеня ў матчы 1/16 фіналу Кубка Беларусі супраць пінскай «Хвалі» (1:0). У сезоне 2018 згуляў у чатырох матчах чэмпіянату і адным кубкавым.

У студзені 2019 года падоўжыў кантракт з «Мінскам». У жніўні 2019 года перайшоў у «Ліду», дзе быў запасным брамнікам і не з’яўляўся на полі.

У сакавіку 2020 года папоўніў склад дзяржынскага «Арсенала», аднак на поле выхадзіў нерэгулярна. У жніўні 2021 года па пагадненні бакоў пакінуў каманду.

У пачатку 2022 года далучыўся да клуба «Жодзіна-Паўднёвае» ў Другой лізе, а ў верасні перабраўся ў польскую «Жырардавянку».

## Міжнародная кар’ера 
У кастрычніку 2015 года ў складзе юніёрскай зборнай Беларусі (да 19) прымаў удзел у кваліфікацыйным раўндзе чэмпіянату Еўропы. У якасці асноўнага брамніка правёў усе 3 матчы, прапусціў 5 галоў.

10 лістапада 2017 года дэбютаваў у моладзевай зборнай Беларусі, правёўшы на полі ўсе 90 хвілін у таварыскім матчы супраць Літвы (0:0).

## Статыстыка выступленняў 
## Грамадзянская пазіцыя 
Пасля жорсткага разгону акцый пратэстаў, выкліканых масавымі фальсіфікацыямі на прэзідэнцкіх выбарах 2020 года, збіцця і катаванняў затрыманых пратэстоўцаў, разам з 92 іншымі беларускімі футбалістамі выступіў з асуджэннем гвалту ў Беларусі.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Футбольныя варатары
Катэгорыя:Футбалісты Беларусі
Катэгорыя:Ігракі ФК Мінск
Катэгорыя:Ігракі ФК Ліда
Катэгорыя:Ігракі ФК Арсенал Дзяржынск
Катэгорыя:Ігракі ФК Жодзіна-Паўднёвае
Катэгорыя:Ігракі ФК Жырардавянка Жырардаў
Ілья Ігаравіч Лукашэвіч

**Ілья Лукашэвіч** (нар. , ) — беларускі футбаліст, абаронца салігорскага «Шахцёра».

## Клубная кар’ера 
Выхаванец футбольнага клуба «Мінск», у 2015 годзе пачаў выступаць за дубль, а ў 2017 годзе замацаваўся ў яго складзе.

У чэрвені 2017 года стаў таксама прыцягвацца да асноўнай каманды, дэбютаваў у Вышэйшай лізе 10 верасня 2017 года ў хатнім матчы супраць «Слуцка» (1:1), выйшаўшы на замену ў другім тайме. Сезон 2018 пачынаў у дублі, аднак неўзабаве замацаваўся ў стартавым складзе асноўнай каманды.

У студзені 2019 года па заканчэнні кантракта пакінуў «Мінск» і неўзабаве стаў іграком жодзінскага «Тарпеда-БелАЗ», падпісаўшы трохгадовы кантракт. Аднак, у складзе тарпедаўцаў гуляў толькі за дубль. У ліпені 2019 года пасля прагляду перайшоў у клуб сербскай Суперлігі «Пролетар» з Нові-Сада. На полі з’яўляўся рэдка, за год прыняў удзел у трох сустрэчах.

У ліпені 2020 года далучыўся да салігорскага «Шахцёра», дзе гуляў за дубль, у асноўнай камандзе з’яўляўся толькі на лаўцы запасных. У верасні 2020 года быў аддадзены ў арэнду ў «Гарадзею», дзе спачатку заставаўся на лаўцы запасных, пазней згуляў у двух матчах.

З пачатку 2021 года трэніраваўся з рэчыцкім «Спадарожнікам», аднак толькі ў красавіку афіцыйна папоўніў склад каманды. Гуляў у «Спадарожніку» да канца чэрвеня, пераважна ў стартавым складзе.

У жніўні 2021 года далучыўся да сталічнага «Энергетыка-БДУ», дзе неўзабаве замацаваўся ў стартавым складзе і стаў адным з асноўных ігракоў. У снежні 2022 года па заканчэнні кантракта пакінуў «Энергетык-БДУ».

У студзені 2023 года падпісаў трохгадовы кантракт з салігорскім «Шахцёрам».

## Міжнародная кар’ера 
З 2017 года стаў прыцягвацца да моладзевай зборнай Беларусі. Дэбютаваў у зборнай у афіцыйных матчах 5 чэрвеня 2018 года, адгуляўшы ўсе 90 хвілін у таварыскім матчы супраць Албаніі (2:3). У далейшым трывала выклікаўся ў моладзевую зборную, хоць нярэдка заставаўся на лаўцы запасных.

## Дасягненні 
*  Уладальнік Суперкубка Беларусі: 2023

## Статыстыка выступленняў 
## Крыніцы 
Катэгорыя:Футбалісты Беларусі
Катэгорыя:Ігракі ФК Мінск
Катэгорыя:Ігракі ФК Тарпеда-БелАЗ
Катэгорыя:Ігракі ФК Пролетар Нові-Сад
Катэгорыя:Ігракі ФК Шахцёр Салігорск
Катэгорыя:Ігракі ФК Гарадзея
Катэгорыя:Ігракі ФК Спадарожнік Рэчыца
Катэгорыя:Ігракі ФК Энергетык-БДУ
Выбары ў Мінскі гарадскі Савет дэпутатаў (2018)

**Выбары ў Мінскі гарадскі Савет дэпутатаў 2018 года** з’яўляюцца часткай выбараў у мясцовыя Савет дэпутатаў, якія адбыліся ў Беларусі 18 лютага.

## Вынікі  выбараў 
|}

### Фрунзенскі раён 
#### Адоеўская выбарчая акруга № 29 
#### Сухараўская выбарчая акруга № 30 
#### Краснаборская выбарчая акруга № 31 
#### Заходняя выбарчая акруга № 32 
#### Матусевіцкая выбарчая акруга № 33 
## Спасылкі 
* Звесткі пра выбраных дэпутатаў Мінскага гарадскога Савета дэпутатаў дваццаць восьмага склікання  
* Паведамленні аб выніках выбараў дэпутатаў Мінскага гарадского Савета дэпутатаў дваццаць восьмага склікання 
Катэгорыя:Гісторыя Мінска
Катэгорыя:Выбары ў Беларусі
Катэгорыя:Люты 2018 года
Катэгорыя:Падзеі 18 лютага
Катэгорыя:2018 год у Мінску
Гула (багіня)

**Гула** (шумер. літаральна "вялікая"), у вавілонскай міфалогіі вядома як **Нінтынуга** — багіня лекавання, заступніца медыкаў у шумера-акадскай міфалогіі.

Вядома з 3 тысячагоддзя да н. э. Культ узнік у перыяд росквіту Ура. Лічыцца, што яму папярэднічаў больш старажытны шумерскі культ Бау, багіні сабак. Асноўным цэнтрам шанавання з'яўляўся горад Ісін, таму Гула вядома яшчэ як **Нінісіна** (літаральна "жанчына Ісіна"). У месапатамскіх загаворах таксама называецца эпітэтамі "жанчына здароўя" і "вялікі лекар". Малявалася разам з сабакамі, часцяком у атачэнні зорак. Некаторыя даследчыкі разглядаюць Гулу як бажаство, звязанае з замагільным светам. Адным з яе дадатковых сімвалаў з'яўляўся кій, аплецены змеямі, які ў трансфармаваным выглядзе выкарыстоўваецца ў сучаснай медыцыне.  

## Спасылкі 
* Gula
* Health Care in Ancient Mesopotamia

Катэгорыя:Міфалогія Блізкага Усходу
Катэгорыя:Шумерская міфалогія
Катэгорыя:Багі смерці і замагільнага свету
Заходнеафрыканская кампанія

**Захо́днеафрыка́нская кампа́нія** Першай сусветнай вайны — захоп войскамі краін Антанты германскіх калоній у заходняй і цэнтральнай Афрыцы.

## Становішча перад пачаткам вайны 
Перад пачаткам Першай сусветнай вайны ў Германскай імперыі было дзве калоніі ў Цэнтральнай і Заходняй Афрыцы: Тогаленд і Германскі Камерун. Яны былі з усіх бакоў акружаны тэрыторыямі, падкантрольнымі будучым ворагам Германіі: Францыі, Бельгіі і Вялікабрытаніі. Германія толькі-толькі прыступіла да засваення гэтых зямель, і не мела дастаткова сіл для іх абароны.

## Тогаленд 
У Тогалендзе не мелася войскаў, там былі толькі паліцэйскія сілы. Пасля пачатку вайны туды ўварваліся брытанскія войскі з Залатога Берага і французскія войскі з Дагамеі. 22 жніўня 1914 года імі была атакаваная радыёстанцыя ў Каміне, і мясцовы германскі камандуючы капітуляваў праз чатыры дні, папярэдне аддаўшы загад аб знішчэнні радыёстанцыі і прасачыўшы за яго выкананнем.

## Германскі Камерун 
У Германскім Камеруне знаходзілася каля тысячы нямецкіх салдат, і каля 3 тысяч салдат-афрыканцаў. З пачаткам вайны брытанскія войскі атакавалі Камерун з тэрыторыі Нігерыі, рухаючыся трыма рознымі маршрутамі, аднак атакі ўсіх трох калон былі адбітыя германскімі войскамі, якія выкарысталі ўмовы мясцовасці і тактыку засад. Французскія войскі атакавалі Камерун з тэрыторыі Чада і захапілі Кусеры. У пачатку верасня франка-бельгійскія войскі ўзялі Лімбе, а 27 верасня, пры артылерыйскай падтрымцы ад брытанскіх і французскіх крэйсераў — эканамічную сталіцу калоніі горад Дуала. У чэрвені 1915 года брытанцам здаўся германскі гарнізон горада Гаруа.

Адзіным буйным цэнтрам германскага супраціўлення застаўся Яўндэ. Бельгійска-французскія сілы рушылі ўглыб кантынента ўздоўж трасы будаваўшайся немцамі чыгункі, адбіваючы па шляху атакі германскіх войскаў, і ў лістападзе 1915 года ўзялі горад. Большасць германскіх салдат адступіла ў нейтральную Іспанскую Гвінею, дзе былі інтэрнаваныя да канца вайны. Апошні нямецкі апорны пункт у Камеруне капітуляваў у лютым 1916 года.

## Літаратура 
* «Заморские театры Первой мировой войны» — ООО «Издательство АСТ», 2003. ISBN 5-17-018624-X.

Катэгорыя:Бітвы Бельгіі
Катэгорыя:Бітвы Вялікабрытаніі
Катэгорыя:Бітвы Германіі
Катэгорыя:Бітвы Першай сусветнай вайны
Катэгорыя:Бітвы Францыі
Быкаўка (ручай)

**Быкаўка** — ручай у Гомельскім раёне Гомельскай вобласці, правы прыток ракі Нямыльня (прыток Сажа, басейн Дняпра).

Даўжыня 14 км. Плошча вадазбору 38 км². Сярэдні нахіл воднай паверхні 1,4 м/км. Пачынаецца за 0,7 км на поўнач ад Залессе, вусце за 1,2 км на поўдзень ад вёскі Краўцоўка. Большая частка рэчышча каналізаваная. За 2 км на паўднёвы ўсход ад вёскі Маркавічы плаціна і сажалка.

## Літаратура 
*  — С. 365.
* 
* 
* 
* Ліст карты N-36-135. Выданне 1989 г. Стан мясцовасці на 1985 г.

## Спасылкі 
* Общая характеристика речной сети Гомельской области (в разрезе районов) // Справочник «Водные объекты Республики Беларусь» 

Катэгорыя:Рэкі Гомельскага раёна
Катэгорыя:Басейн Сажа
Майылды

**Майылды**:
* Майылды (Какпекцінскі раён)
* Майылды (Катон-Карагайскі раён)
* Майылды (Куршымскі раён)
* Майылды (Паўладарская вобласць)
Фабрычная вуліца (Мінск)

**Вуліца Фабрычная** — вуліца ў Ленінскім раёне Мінска. Пачынаецца ад вул. Судмаліса, перасякае 1-ы Фабрычны зав., 2-і Фабрычны зав., скрыжаванне вул. Серафімовіча і Рабочага зав., вул. Станіслаўскага, Рыбалкі і Клубны пр., ідзе паралельна Партызанскаму пр. і пераходзіць у Велазаводскую вул.

## Славутасці 
* Сярэдняя школа № 40 (д. 27)
* Сярэдняя школа № 40 (д. 7)
* Магазін «Дамалюкс» (д. 18)

## Цікавыя факты 
16 верасня 1999 г. пасля наведавання лазні на вуліцы Фабрычнай зніклі без вестак палітык Віктар Іосіфавіч Ганчар і бізнесмен Анатоль Сцяпанавіч Красоўскіhttps://www.svaboda.org/a/29460295.html.

## Спасылкі 
* Фабрычная вуліца на maps.tut.by 

Катэгорыя:Вуліцы Мінска
Катэгорыя:Ленінскі раён (Мінск)
Рабочы завулак (Мінск)

**Рабочы завулак** — завулак у Ленінскім раёне Мінска. Пачынаецца ад скрыжавання Веласіпеднага зав. з Партызанскім пр. і цягнецца да скрыжавання вул. Фабрычнай і Серафімовіча.

## Славутасці 
* Кінатэатр «Ракета» (д. 3)
* мінірынак

## Спасылкі 
* Рабочы завулак на maps.tut.by 
Катэгорыя:Ленінскі раён (Мінск)
Боксхальм (камуна)

**Камуна Боксхальм** () — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка мясцовага самакіравання, якая знаходзіцца ў лене Эстэргётланд у цэнтральнай Швецыі. 
Боксхальм 169-ая па памеры тэрыторыі камуна Швецыі. Адміністрацыйны цэнтр камуны — горад Боксхальм.
## Насельніцтва 
Насельніцтва складае 5 189 чалавек (па стане на верасень 2012 года). 

## Населеныя пункты 
Камуне падпарадкаваныя 2 гарадскія пасяленні (tätort) і некалькі сельскіх, найбольшыя з якіх:
* Боксхальм (Boxholm)
* Строльснес (Strålsnäs)
* Малександэр (Malexander)
* Лінефарс (Linnefors)
## Крыніцы 
## Спасылкі 
*Сайт камуны

Катэгорыя:Камуны лена Эстэргётланд
Вылазскае

**Вы́лазскае**, **№ 24** — возера ў Пінскім раёне Брэсцкай вобласці Беларусі, у басейне ракі Ясельда, за 16 км у напрамку на паўночны ўсход ад Пінска, за 0,5 км на поўдзень ад вёскі Вылазы.

Плошча паверхні возера 0,3 (0,267) км². Даўжыня 3,5 (4,2) км, найбольшая шырыня 0,12 (0,15) км, даўжыня берагавой лініі 8,7 км. Плошча вадазбору 6,22 км². Катлавіна возера моцна выцягнутая. Берагі забалочаныя. Дно плоскае, высланае ілам. Возера моцна зарастае. Праз каналы Вылазскае злучаецца з тарфяным кар’ерам, сістэмай сажалак і ракой Ясельда.

## Літаратура 
*  — С. 504.
* Ліст карты N-35-137. Выданне 1991 г. стан мясцовасці на 1987 г.

## Спасылкі 
* Морфометрические параметры озёр Брестской области // Справочник « Водные объекты Республики Беларусь» 
* *Иванов-Смоленский В. Г.* Все озёра Беларуси. Популярная иллюстрированная энциклопедия. Т. 2.

Катэгорыя:Азёры Пінскага раёна
Катэгорыя:Басейн Ясельды
Буяч

**Буя́ч**, **Буян** — возера ў Калінкавіцкім раёне Гомельскай вобласці Беларусі каля вёскі Абухаўшчына, у басейне ракі Тур’я (прыток Прыпяці).

Плошча паверхні возера 0,12 км². Даўжыня 1,4 км, найбольшая шырыня 0,2 км. Катлавіна старычнага тыпу. Пратокамі Буяч злучаецца з ракой Тур’я і азёрамі на пойме Прыпяці.

## Літаратура 
* 
* 
* Ліст карты M-35-12. Выданне 1989 г. Стан мясцовасці на 1986 г.

## Спасылкі 
* Общая характеристика озёр Гомельской области // Справочник «Водные объекты Республики Беларусь»  
* Морфометрические параметры озёр Гомельской области // Справочник «Водные объекты Республики Беларусь»  

Катэгорыя:Азёры Калінкавіцкага раёна
Катэгорыя:Басейн Прыпяці
Ідрэ (камуна)

**Камуна Ідрэ** () — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка мясцовага самакіравання, якая знаходзіцца ў лене Эстэргётланд у цэнтральнай Швецыі.
Ідрэ 142-ая па памеры тэрыторыі камуна Швецыі.
## Насельніцтва 
Насельніцтва складае 3 643 чалавек (па стане на верасень 2012 года). 

## Населеныя пункты 
Камуне падпарадкаваныя 3 гарадскія пасяленні (tätort) і некалькі сельскіх, найбольшыя з якіх:
* Эстэрбіму (Österbymo)
* Хестра (Hestra)
* Рыдснес (Rydsnäs)
* Асбю (Asby)
## Галерэя 

Файл:Asbykyrka.jpg|Царква(Асбю)
Файл:Österbymo2.JPG|Гарадок Эстэрбіму
Файл:Sommen (lake).jpg|Возера Сомен

## Крыніцы 
## Спасылкі 
*Сайт камуны

Катэгорыя:Камуны лена Эстэргётланд
Егынды

**Егынды** (, у 2009 г. — Жар, да 2013 г. — Яры) — вёска ў Катон-Карагайскім раёне Усходне-Казахстанскай вобласці Казахстана. Уваходзіць у склад Алтынбельскай сельскай акругі. Код КАТА — 635449200.

## Насельніцтва 
У 1999 годзе насельніцтва вёскі складала 362 жыхары (173 мужчыны і 189 жанчын). Па дадзеных перапісу 2009 года, у вёсцы пражывалі 232 жыхары (112 мужчын і 120 жанчын).

Катэгорыя:Населеныя пункты Катон-Карагайскага раёна
Нурданстыг (камуна)

**Камуна Нурданстыг** () — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка мясцовага самакіравання, якая знаходзіцца ў лене Еўлебарг на ўзбярэжжы Батнічнага заліва.
Нурданстыг 74-ая па памеры тэрыторыі камуна Швецыі. Адміністрацыйны цэнтр камуны — горад Бергшэ.
## Насельніцтва 
Насельніцтва складае 9 518 чалавек (па стане на верасень 2012 года). 

## Населеныя пункты 
Камуне падпарадкаваныя 8 гарадскіх пасяленняў (tätort) і некалькі сельскіх, найбольшыя з якіх:
* Бергшэ (Bergsjö)
* Стрэмбрук (Strömsbruk)
* Стока (Stocka)
* Гнарп (Gnarp)
* Хармангер (Harmånger)
* Ільсбу (Ilsbo)
* Хасела (Hassela)
## Галерэя 

Файл:Biblioteketiharmanger.jpg|Бібліятэка ў Хармангеры
Файл:Bergsjo kyrka-view.jpg|Царква(Бергшэ)
Файл:Gransfors bruks yxsmedja.jpg|Прадпрыемства з вытворчасці сякер у Грансфарсе 
Файл:Stocka Folkets Hus.jpg|Народны дом (Стока) 

## Крыніцы 
## Спасылкі 
*Сайт камуны

Катэгорыя:Камуны лена Еўлебарг
Сандвікен (камуна)

**Камуна Сандвікен** () — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка мясцовага самакіравання, якая знаходзіцца ў лене Еўлебарг.
Сандвікен 86-ая па памеры тэрыторыі камуна Швецыі. Адміністрацыйны цэнтр камуны — горад Сандвікен.
## Насельніцтва 
Насельніцтва складае 37 054 чалавек (па стане на верасень 2012 года).

## Населеныя пункты 
Камуне падпарадкаваныя 11 гарадскіх пасяленняў (tätort) і некалькі сельскіх, найбольшыя з якіх:
* Сандвікен (Sandviken)
* Стурвік (Storvik)
* Ербу (Järbo)
* Кунгсгардэн (Kungsgården)
* Орсунда (Årsunda)
* Осгамар (Åshammar)
## Галерэя 

Файл:Sandviken railway station.JPG|Чыгуначны вакзал(Сандвікен)
Файл:Österfärnebo kyrka.jpg|Царква(Эстэрфернебу)
Файл:Storvik 01.jpg|Гарадок Стурвік
Файл:Koversta gammelby om hösten.jpg|Сяло Коверста 

## Крыніцы 
## Спасылкі 
* Сайт камуны

Катэгорыя:Камуны лена Еўлебарг
Юсдаль (камуна)

**Камуна Юсдаль** () — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка мясцовага самакіравання, якая знаходзіцца ў лене Еўлебарг.
Юсдаль 20-ая па памеры тэрыторыі камуна Швецыі. Адміністрацыйны цэнтр камуны — горад Юсдаль.

## Насельніцтва 
Насельніцтва складае 18 913 чалавек (па стане на верасень 2012 года). 

## Населеныя пункты 
Камуне падпарадкаваныя 8 гарадскіх пасяленняў (tatort) і некалькі сельскіх, найбольшыя з якіх:
* Юсдаль (Ljusdal)
* Ферыла (Färila)
* Хібу (Hybo)
* Ервшэ (Järvsö)
* Лільхага (Lillhaga)
* Лус (Los)
* Нурэ (Nore)
* Таласен (Tallåsen)

## Гарады-пабрацімы 
## Галерэя 

Файл:Ljusdal vattentornet.jpg|Ваданапорная вежа(Юсдаль)
Файл:Jarvso kyrka view2.jpg|Царква(Ервшэ)
Файл:Färila 2012e.jpg|Гарадок Ферыла
Файл:Rullbosjön.jpg|Возера Рульбушэн 

## Крыніцы 
## Спасылкі 
*Сайт камуны 

Катэгорыя:Камуны лена Еўлебарг
Ураўненне неразрыўнасці

**Ураўне́нне неразры́ўнасці** — адно з ураўненняў гідрадынамікі, якое выражае закон захавання масы для любога аб’ёму рухомай вадкасці (газу).
Мае выгляд:
: \frac{\partial\rho}{\partial t}+ \operatorname{div}(\rho\mathbf{v}) = 0,
дзе  — шчыльнасць вадкасці,
 — вектар скорасці часціц вадкасці ў зададзеным пункце,
 — дывергенцыя шчыльнасці імпульса вадкасці ў зададзеным пункце.

Для несціскальнай вадкасці () ураўненне неразрыўнасці прымае форму:
: \operatorname{div} \mathbf{v} = 0,
а для аднамернага цячэння, якое устанавілася ў канале ці трубе з плошчай папярочнага сячэння , —
: \rho S v = \mathrm{const},
што дае закон пастаянства расходу вадкасці.

## Літаратура 
*  С. 290.

Катэгорыя:Гідрадынаміка
Катэгорыя:Электрадынаміка
Катэгорыя:Законы захавання
Неразрыўнасці ўраўненне
Пагранічны слой

**Паграні́чны сло́й** у гідрадынаміцы — тонкі слой цячэння вязкай вадкасці (газу), які ўзнікае пры абцяканні цвёрдага цела або на мяжы падзелу двух патокаў вадкасці з рознымі скарасцямі ці хімічным саставам.

Характарызуецца рэзкімі зменамі ў папярочным напрамку скорасці (тэмпературы, канцэнтрацыі) ад яе пэўнага значэння ў знешнім патоку да нуля на абцяканай паверхні ў выніку вязкага трэння (цеплаправоднасці, дыфузіі) і наліпання вязкай вадкасці на паверхню.

Рэжым цячэння вызначаецца лікам Рэйнальдса і можа быць ламінарным ці турбулентным (гл. ламінарнае цячэнне, турбулентнае цячэнне).

Даследаванні пагранічнага слоя маюць важнае значэнне ў аэрагідрадынаміцы, метэаралогіі і інш.

## Літаратура 
* 
* 

## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Аэрадынаміка
Катэгорыя:Гідрадынаміка
Катэгорыя:Цеплаперадача
Уванокер (камуна)

**Камуна Уванокер** () — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка мясцовага самакіравання, якая знаходзіцца ў лене Еўлебарг.
Уванокер 46-ая па памеры тэрыторыі камуна Швецыі. Адміністрацыйны цэнтр камуны — горад Эдсбін.
## Насельніцтва 
Насельніцтва складае 11 386 чалавек (па стане на верасень 2012 года). 

## Населеныя пункты 
Камуне падпарадкаваныя 6 гарадскіх пасяленняў (tätort) і некалькі сельскіх, найбольшыя з якіх:
* Вікшэфарс (Viksjöfors)
* Рунему (Runemo)
* Эдсбін (Edsbyn)
* Альфта (Alfta)
* Рутэберг (Roteberg)
* Уванокер (Ovanåker)
## Галерэя 

Файл:Edsbyns station 00173.JPG|Чыгуначная станцыя(Эдсбін)
Файл:Ovanåkers kyrka.jpg|Царква(Уванокер)
Файл:Frostkilen.JPG|На рацэ Вокснан
Файл:Voxnabruk-skola.JPG|Школа ў Вокснабруцы

## Крыніцы 
## Спасылкі 
*Сайт камуны 

Катэгорыя:Камуны лена Еўлебарг
Вуліца Філімонава (Мінск)

**Вуліца Філімонава** — вуліца ў Партызанскім і Першамайскім раёнах Мінска. Названа ў памяць Д. Ф. Філімонава. Пачынаецца ад Запарожскай пл. і цягнецца да вул. Кедышкі ў раёне Севастопальскага парка.

## Славутасці вуліцы 
* Парнікова-цяплічны камбінат
* Сядзіба Ваньковічаў
* Сляпянская водная сістэма
* 24-я гарадская паліклініка спецмедаглядаў (дом 53)
* Маскоўскі аўтавакзал (1962—2014) (дом 63)
* Развязка з пр. Незалежнасці (з чэрвеня 2016 г.)
* Гандлёвы цэнтр «Аляксандраў Пасаж»
* Інстытут сучасных ведаў імя А. М. Шырокава (дом 69)
* 19-я гарадская дзіцячая паліклініка і 19-я раённая паліклініка (для дарослых)
* РНПЦ эпідэміялогіі і мікрабіялогіі (дом 23)

## Цікавыя факты 
* Сядзіба Ваньковічаў уваходзіць у Дзяржаўны спіс гісторыка-культурных каштоўнасцей Рэспублікі Беларусь.
* Праект будаўніцтва Маскоўскага аўтавакзала атрымаў тытул самага характэрнага постмадэрнісцкага аб’екта беларускай архітэктуры і гран-пры на рэспубліканскім конкурсе «Брэст-99».
* У 2011 годзе на наступны дзень пасля тэракту 11 красавіка ў метро ў Мінску хадзілі чуткі, быццам адбыўся яшчэ адзін выбух на «Маскоўскім» аўтавакзале. Часткова яны маглі быць заснаваны на тым факце, што побач з рэстаранам «Мегаполіс» (будынак Нацыянальнай бібліятэкі) познім ранкам стаяла машына хуткай дапамогі. Але гэта магло таксама тлумачыцца разгубленасцю і недахопам дакладнай інфармацыі.
* Інстытут сучасных ведаў з’яўляецца першай прыватнай ВНУ БССР (заснаваны як гасразліковы ў 1990 г.). У чэрвені 2016 г. у гонар інстытута назвалі новы прыпынак аўтобуса 87с, які ёсць толькі ў напрамку вул. Кедышкі пасля развязкі з пр. Незалежнасці.
* 19-павярховы «Аляксандраў пасаж» мае свой панарамны ліфт, якім, у адрозненне ад аналагічнага ліфта Нацыянальнай бібліятэкі, можна карыстацца бясплатна.
* У адным месцы вуліца Філімонава перасякае дзіцячую чыгунку.

## Спасылкі 
* Улица Филимонова // Vulica.by
* Улица Филимонова // Ato.by
* Улица Филимонова  // Мaps Тut.by
* Транспартная развязка Філімонава-Незалежнасці (Мінск). Фоткі // Блог Андрэя Берастоўскага
* А. Берастоўскі. Аўтавакзал «Маскоўскі». Ламаць і будаваць  // Минск старый и новый
* А. Берастоўскі. Аўтавакзал «Маскоўскі». Працяг гісторыі  // Минск старый и новый

Катэгорыя:Вуліцы паводле алфавіта
Катэгорыя:Вуліцы Мінска
Аперацыя Лотас

**Аперацыя Лотас** () па захопе Усходняга Тымора была праведзена Інданезіяй у 1975 годзе.

## Перадгісторыя 
Востраў Тымор быў падзелены на ўсходнюю і заходнюю часткі. Усходні Тымор быў калоніяй Партугаліяй, тады як Заходні Тымор (былая калонія Нідэрландаў) уваходзіў у склад Індоаезіі. Дагавор аб падзеле быў падпісаны ў 1915 годзе.

Пасля партугальскай рэвалюцыі гваздзікоў 1975 года ва Усходнім Тыморы пасіліўся сепаратысцкі рух Рэвалюцыйнага фронта за незалежнасць Усходняга Тымора — ФРЭТЫЛІН, які выступаў за неадкладную незалежнасць.

## Уварванне 
У Інданезіі ўзялі верх нацыяналістычныя настроі, падмацаваныя агрэсіўнасцю ваенных колаў, у тым ліку разведкі Капкамтыб і спецназа Опсус, у выніку якіх кіраўніцтва Інданезіі ўзяло курс на анексію Усходняга Тымора.

thumb|left|upright|Помнік аб’яднанню
7 снежня 1975 года армія Інданезіі пачала ўварванне. Пасля марской бамбардзіроўкі Дылі быў высаджаны дэсант з 641 марскога пехацінца, якія выбілі з горада праціўнікаў акупацыі. Страты склалі 35 салдат з боку Інданезіі і 122 абаронцы незалежнасці Усходняга Тымора
.

10 снежня быў узяты другі буйны горад Баўкау, 25 снежня — Ліквіса і Маубара. Да красавіка 1976 года ў Усходнім Тыморы размяшчаўся акупацыйны корпус колькасцю ў 35000 салдат, і яшчэ 10000 ў Заходнім Тыморы.

## Анексія 
Інданезійскі ўрад абвясціў анексію Усходняга Тымора як акт дэкаланізацыі

22 снежня 1975 года Савет Бяспекі ААН ў рэзалюцыі 384 прызнаў права грамадзян Усходняга Тымора на самавызначэнне.

## Літаратура 
* Indonesia. Department of Foreign Affairs. *Decolonization in East Timor*. Jakarta: Department of Information, Republic of Indonesia, 1977.
* 

## Спасылкі 
* Indonesian Casualties in East Timor, 1975—1999: Analysis of an Official List.
* Gendercide Watch. Case Study: East Timor (1975-99) 
* History of East Timor — Indonesia invades
* USING ATROCITIES: U.S. Responsibility for the SLAUGHTERS IN INDONESIA and EAST TIMOR by Peter Dale Scott, Ph.D.
* War, Genocide, and Resistance in East Timor, 1975-99: Comparative Reflections on Cambodia by Ben Kiernan

Катэгорыя:Бітвы паводле алфавіта
Катэгорыя:Гісторыя Усходняга Тымора
Катэгорыя:Гісторыя Партугаліі
Усходнетыморскі крызіс (2006)

**Усходне-тыморскі крызіс** 2006 года — серыя хваляванняў і хваляванняў у дзяржаве Усходні Тымор, якія суправаджаліся вялікай колькасцю ахвяр і ўвядзеннем ва Усходні Тымор войскаў замежных дзяржаў для падтрымання парадку.

Нагодай для палітычнага крызісу 2006 года, які і прывёў да адстаўкі ўрады ФРЭТЫЛІН на чале з Мары Алькаціры, сталі супярэчнасці ўсярэдзіне арміі, якія больш-менш адбівалі нязгоды ўсярэдзіне тыморскага грамадства ў цэлым. Пратэсты салдатаў супраць жорсткасцей службы і іх масавае звальненне прывяло да хваляванняў, якія перараслі ў масавыя закалоткі, развал улады, паліцыі, хаос і разгул злачыннасці. Сталіцу Усходняга Тымора Дылі захапілі моладзевыя банды, марадзёры і варагуючыя групоўкі, а таксама перайшоўшыя на бок паўстанцаў паліцыянты, якія рабавалі, збівалі і спальвалі дамы мясцовых жыхароў. Паўстанцамі таксама высоўваліся палітычныя вымогі — адстаўка прэм'ер-міністра Мары Алькаціры. 

Часткова нармалізаваць сітуацыю і спыніць кровапраліцце атрымалася толькі пасля ўводу міратворчага кантынгенту з Аўстраліі, Новай Зеландыі, Малайзіі і Партугаліі з іншых краін у маі 2006, аднак напружаная сітуацыя ва Усходнім Тыморы захоўваецца дасёння, масавыя хваляванні і сутыкненні ва Усходнім Тыморы адзначаліся ў сакавіку і маі 2007. Ахвярамі канфлікту ва Усходнім Тыморы з сакавіка па чэрвень 2006 года склалі забітымі не менш за 30 чалавек, агульны лік уцекачоў перавысіў 133 000 чалавек.

Катэгорыя:Гісторыя Усходняга Тымора
Катэгорыя:Крызісы
Катэгорыя:Канфлікты 2006 года
Ламінарнае цячэнне

**Ламіна́рнае цячэ́нне** (ад  — пласцінка) — упарадкаванае цячэнне вадкасці (або газу), пры якім яе рух адбываецца слаямі, паралельнымі напрамку цячэння.

Назіраецца ў вязкіх вадкасцях, пры малых скарасцях цячэння, пры абцяканні цел малых памераў. З павелічэннем скорасці ў пэўны момант пераходзіць у неўпарадкаванае турбулентнае цячэнне.

Тэарэтычна ламінарныя цячэнні вывучаюцца з дапамогай ураўненняў Наўе—Стокса.
Вязкае ламінарнае цячэнне вадкасці ў трубе вызначаецца законам Пуазёйля.

## Літаратура 
*  С. 116.

## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Аэрадынаміка
Катэгорыя:Гідрадынаміка
Катэгорыя:Гідрааэрамеханіка
Катэгорыя:З’явы пераносу
Турбулентнае цячэнне

**Турбуле́нтнае цячэ́нне** (ад  — бурны, бязладны) — цячэнне вадкасці ці газу, пры якім асобныя часціцы рухаюцца неўпарадкавана, па складаных траекторыях. Скорасць, тэмпература, ціск і шчыльнасць асяроддзя характарызуюцца пры гэтым хаатычнымі флуктуацыямі.

Ад ламінарнага цячэння адрозніваецца інтэнсіўным перамешваннем, цеплаабменам, вялікімі значэннямі каэфіцыента трэння, размеркаваннем усярэдненай скорасці па сячэнні патоку (пры турбулентным цячэнні ў трубцы максімальнае значэнне скорасці патоку перавышае яе сярэдняе значэнне ў 1,23 раза, пры ламінарным — у 2 разы) і інш.

Цячэнне становіцца турбулентным, калі яго лік Рэйнальдса перавышае крытычнае значэнне.

У прыродзе і тэхніцы большасць цячэнняў вадкасцей і газаў турбулентныя.

## Літаратура 
*  С. 40.

## Спасылкі 
* 
* 

Катэгорыя:Аэрадынаміка
Катэгорыя:Тэорыя хаосу
Катэгорыя:Турбулентнасць
Катэгорыя:З’явы пераносу
Катэгорыя:Гідрадынаміка
Малінін

**Малі́нін** — прозвішча.

## Вядомыя носьбіты 
* Міхаіл Сяргеевіч Малінін (1899—1960) — савецкі военачальнік, генерал арміі
* Сяргей Мікалаевіч Малінін (1907—1972) — беларускі савецкі дзяржаўны дзеяч, намеснік старшыні Савета Міністраў БССР
Берг (камуна)

**Камуна Берг** () — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка мясцовага самакіравання, якая знаходзіцца ў лене Емтланд у цэнтральнай Швецыі на мяжы з Нарвегіяй.
Берг 16-ая па памеры тэрыторыі камуна Швецыі. Адміністрацыйны цэнтр камуны — горад Свенставік.
## Насельніцтва 
Насельніцтва складае 7 239 чалавек (па стане на верасень 2012 года). 

## Населеныя пункты 
Камуне падпарадкаваныя 5 гарадскіх пасяленняў (tätort) і некалькі сельскіх, найбольшыя з якіх:
* Свенставік (Svenstavik)
* Хакас (Hackås)
* Клеўшэ (Klövsjö)
* Осарне (Åsarne)
* Мырвікен (Myrviken)
* Рэтан (Rätan)
* Рэтансбін (Rätansbyn)
## Галерэя 

Файл:Svenstavik station.JPG|Чыгуначная станцыяСвенставік
Файл:Klovsjo kyrka.jpg|Царква(Клеўшэ)
Файл:River Aran Sweden.jpg|Рака Аран 
Файл:Vålåsjön2010.JPG|Возера Волашэн 

## Крыніцы 
## Спасылкі 
*Сайт камуны

Катэгорыя:Камуны лена Емтланд
Брэке (камуна)

**Камуна Брэке** () — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка мясцовага самакіравання, якая знаходзіцца ў лене Емтланд у цэнтральнай Швецыі.
Брэке 25-ая па памеры тэрыторыі камуна Швецыі. Адміністрацыйны цэнтр камуны — горад Брэке.
## Насельніцтва 
Насельніцтва складае 6 675 чалавек (па стане на верасень 2012 года). 

## Населеныя пункты 
Камуне падпарадкаваныя 4 гарадскія пасяленні (tätort) і некалькі сельскіх, найбольшыя з якіх:
* Брэке (Bräcke)
* Еле (Gällö)
* Чэларнэ (Kälarne)
* Пільгрымстад (Pilgrimstad)
* Стаўрэ (Stavre)
* Сундшэ (Sundsjö)
* Ніхем (Nyhem)
## Галерэя 

Файл:Bräcke kommunhus.jpg|Управа камуны(Брэке)
Файл:20080725IMG 7050RevsundChurch.jpg|Царква(Рэўсунд)
Файл:Bräcke järnvägsstation 2009-08-06.jpg|Чыгуначная станцыя Брэке
Файл:Revsundssjön.jpg|Возера Рэўсундсшэн 

## Крыніцы 
## Спасылкі 
*Сайт камуны

Катэгорыя:Камуны лена Емтланд