open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Адальберт II Іўрэйскі

**Адальберт II Іўрэйскі** (; 932/936—, ) — кароль Італіі ў 950—964 гадах, маркграф Іўрэі (965—970), старэйшы сын Берэнгара II Іўрэйскага ад шлюбу з Вілай Тасканскай і яго суправіцель.

## Біяграфія 
### Кіраванне 
Пасля смерці ў 950 годзе караля Лотара Адальберт разам з бацькам былі каранаваны як каралі Італіі.

Пасля захопу Берэнгара II імператарам Атонам I у 964 годзе яго сыны — Адальберт, Конрад і Гвіда — не склалі зброю. У студзені 965 года яны паднялі паўстанне. Імператар адправіў супраць мяцежнікаў герцага Бурхарда Швабскага. 25 чэрвеня адбылася бітва на рацэ По, якая скончылася разгромам сыноў Берэнгара. Гвіда загінуў, Адальберт і Конрад беглі.

Спрабуючы вярнуць бацькаўскую спадчыну, Адальберт працягваў плесці інтрыгі. У 968 годзе ён звярнуўся па дапамогу да Візантыі. Імператар Нікіфар паслаў васьмітысячную армію, камандаванне якой Адальберт даручыў свайму брату Конраду. Аднак Конрад перайшоў на бок імператара Атона, за што яму было падаравана маркграфства Іўрэя. Пасля гэтага Адальберт быў вымушаны адправіцца ў Бургундыю да сваёй жонкі і цесця. Ён памёр праз тры гады ў Ацёне, пакінуўшы маленькага сына Ота Гільёма.

## Сям’я 
### Шлюб і дзеці 
Жонка: **Герберга** (944 — 11 снежня 986/991), магчыма, дачка Ламберта Дыжонскага, графа Шалона. Дзеці:
* **Ота Гільём** (каля958 — 21 верасня 1026), 1-ы граф Бургундыі, родапачынальнік **графаў Бургундыі**
* (?) **Гізела**; муж: **Ансельм I** (пам. каля 1027), маркграф Лігурыі і сеньёр Манферата

## Літаратура 
* *Фазоли Джина*. Короли Италии (888—962 гг.) / Пер. с итал. Лентовской А. В. — : Евразия, 2007. — 288 с. — 1000 экз. — ISBN 978-5-8071-0161-8.

## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Нарадзіліся ў 930-я гады
Катэгорыя:Іўрэйская дынастыя
Катэгорыя:Кіраўнікі Еўропы X стагоддзя
Катэгорыя:Каралі італьянскія
Катэгорыя:Маркграфы Іўрэі
Адальберт II

**Адальберт II**:

* Адальберт II (каля 1030—каля 1076/1080) — граф Баленштэта з роду Асканіяў.
* Адальберт II (пам. 915) — граф Лукі і маркграф Тасканы.
* Адальберт II Іўрэйскі (932/936—972) — кароль Італіі, маркграф Іўрэі.
Сонечнае зацьменне 22 лістапада 1900 года

**Сонечнае зацьменне 22 лістапада 1900 года** — кольцападобнае сонечнае зацьменне 131 сараса.

Зацьменне мела велічыню 0,9421 і дасягнула свайго максімуму ў 07:19:43 UTC у пункце з каардынатамі 33° пд. ш. 65° у. д. Працягласць максімальнай фазы зацьмення склала 6 хв. 42 с., а месяцавы цень на зямной паверхні дасягнуў шырыні 220 км.

Зацьменне 22 лістапада 1900 года стала 2-ім сонечным зацьменнем у 1900 годзе і 242-ім у XIX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 28 мая 1900 года, наступнае — 18 мая 1901 года.

## Гл. таксама 
* Сонечныя зацьменні XIX стагоддзя

## Зноскі 
## Спасылкі 
* Каталог сонечных зацьменняў 1801 — 1900
* Каталог сонечных зацьменняў 131 сараса
* Малая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення

Катэгорыя:1900 год у астраноміі
1900-11-22
1900-11-22
1900-11-22
Катэгорыя:Падзеі 22 лістапада
Катэгорыя:Лістапад 1900 года
Сонечнае зацьменне 28 мая 1900 года

**Сонечнае зацьменне 28 мая 1900 года** — поўнае сонечнае зацьменне 126 сараса.

Зацьменне мела велічыню 1,0249 і дасягнула свайго максімуму ў 14:53:56 UTC у пункце з каардынатамі 45° пн. ш. 46° з. д. Працягласць максімальнай фазы зацьмення склала 2 хв. 10 с., а месяцавы цень на зямной паверхні дасягнуў шырыні 92 км.

Зацьменне 28 мая 1900 года стала 1-ым сонечным зацьменнем у 1900 годзе і 241-ым у XIX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 3 снежня 1899 года, наступнае — 22 лістапада 1900 года.

## Гл. таксама 
* Сонечныя зацьменні XIX стагоддзя

## Зноскі 
## Спасылкі 
* Каталог сонечных зацьменняў 1801 — 1900
* Каталог сонечных зацьменняў 126 сараса
* Малая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення

Катэгорыя:1900 год у астраноміі
1900-05-28
1900-05-28
1900-05-28
Катэгорыя:Падзеі 28 мая
Катэгорыя:Май 1900 года
Шырын Акінэр

**Шырын Акінэр** (16 чэрвеня 1943 — 6 красавіка 2019) — брытанская мовазнаўца, даследніца славянскіх і цюркскіх моваў і літаратураў, эксперт па Цэнтральнай Азіі, даследніца беларускіх кітабаў.

## Біяграфія 
Нарадзілася 16 чэрвеня 1943 года ў горадзе Дака, Брытанскай Індыі, у сям’і пакістанскага амбасадара і валійкі. Вучылася ў Лонданскім ўніверсітэце, дзе здабыла першую навуковую ступень у сферы cлавянскага мовазнаўства і турэцкай мовы і літаратуры (асманскай і сучаснай). У 1980 годзе ва Універсітэцкім каледжы Лондана абараніла дактарат на тэму «Рэлігійная лексіка татарска-беларускага кітаба са збораў Брытанскай бібліятэкі».

З 1970-х гадоў Шырын Акінэр падтрымлівала цесныя кантакты з брытанскімі беларусамі, перадусім з Беларускай бібліятэкай імя Францішка Скарыны і яе кіраўніком айцом Аляксандрам Надсанам.

Выкладала ў школе ўсходніх і афрыканскіх даследаванняў. У 2013 годзе была ўганараваная прэміяй імя Чынгіза Айтматава за шматгадовае вывучэнне рэгіёну.

Таксама Шырын Акінэр даследавала творчасць беларускіх пісьменнікаў у Польшчы. У 1982 годзе ў Беластоку выйшла яе праца «Сучасныя беларускія пісьменнікі ў Польшчы», а ў 1984 годзе ў Лондане — кніга «Мініяцюры» Сакрата Яновіча па-беларуску і па-англійску ў яе перакладзе Шырын Акінэр і з яе прадмовай.

Шырын Акінэр памерла 6 красавіка 2019 года.

## Сям’я 
Першы муж Шырын Акінэр быў забіты ў аўтакатастрофе неўзабаве пасля нараджэння яе сына Мэціна. У 1973 годзе яна выйшла замуж за Дэвіда Мітчэла.

## Крытыка 
У 2005 годзе праваабарончыя арганізацыі, няўрадавыя арганізацыі і былы амбасадар Вялікабрытаніі ва Узбекістане Крэйг Мюрэй абвінавацілі Шырын Акінэр у распаўсюдзе неаб’ектыўнай і прапагандысцкай справаваздачы аб Андыжанскім расстрэле 13 мая 2005 ва Узбекістане.. Крэйг Мюрэй заклікаў Колін Бандзі, дырэктара Школы ўсходніх і афрыканскіх даследаванняў Лонданскага ўніверсітэта, прыняць меры супраць Шырын Акінэр за нібыта спрыянне падману, але той адмовіўся на падставе таго, што погляды Мюрэя былі «неабгрунтаванымі».

## Бібліяграфія 
* *Violence in Andijan*, 13 May 2005: An Independent Assessment, 51pp. Johns Hopkins University, Uppsala University (Sweden), 2005. .
* *The Caspian:Politics, Energy, Security*, 405pp. RoutledgeCurzon (UK), 2004. .
* *Tajikistan: Disintegration or Reconciliation?*, 95pp. Royal Institute of International Affairs (London), 2001. .
* *The Formation of Kazakh Identity; From Tribe to Nation-State*, 83pp. Royal Institute of International Affairs, 1995. .
* *Resistance and Reform in Tibet* edited by Robert Barnett and Shirin Akiner : C.Hurst 1994, Indiana University Press.

## Спасылкі 
* Радыё Свабода. Памерла брытанская дасьледніца беларускіх кітабаў Шырын Акінэр
* Ліст Крэйга Мюрэя са скарай да праф. Бандзі
* Справаздача Акінер па Андыжанскай разні
* Інтэрв’ю з Акінер на 4 News Channel 
* «SOAS адказвае на абвінавачванні Акінер»
* Профіль Шырын Акинер 

Катэгорыя:Дактары філасофіі
Катэгорыя:Мовазнаўцы Вялікабрытаніі
Катэгорыя:Беларусісты
Сонечнае зацьменне 3 снежня 1899 года

**Сонечнае зацьменне 3 снежня 1899 года** — кольцападобнае сонечнае зацьменне 121 сараса.

Зацьменне мела велічыню 0,9836 і дасягнула свайго максімуму ў 00:57:28 UTC у пункце з каардынатамі 87° пд. ш. 121° у. д. Працягласць максімальнай фазы зацьмення склала 1 хв. 1 с., а месяцавы цень на зямной паверхні дасягнуў шырыні 140 км.

Зацьменне 3 снежня 1899 года стала 3-ім сонечным зацьменнем у 1899 годзе і 240-ым у XIX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 8 чэрвеня 1899 года, наступнае — 28 мая 1900 года.

## Гл. таксама 
* Сонечныя зацьменні XIX стагоддзя

## Зноскі 
## Спасылкі 
* Каталог сонечных зацьменняў 1801 — 1900
* Каталог сонечных зацьменняў 121 сараса
* Малая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення

Катэгорыя:1899 год у астраноміі
1899-12-03
1899-12-03
1899-12-03
Катэгорыя:Падзеі 3 снежня
Катэгорыя:Снежань 1899 года
Сонечнае зацьменне 11 студзеня 1899 года

**Сонечнае зацьменне 11 студзеня 1899 года** — частковае сонечнае зацьменне 149 сараса.

Зацьменне мела велічыню 0,7158 і дасягнула свайго максімуму ў 22:38:02 UTC у пункце з каардынатамі 64° пн. ш. 168° у. д..

Зацьменне 11 студзеня 1899 года стала 1-ым сонечным зацьменнем у 1899 годзе і 238-ым у XIX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 13 снежня 1898 года, наступнае — 8 чэрвеня 1899 года.

## Гл. таксама 
* Сонечныя зацьменні XIX стагоддзя

## Зноскі 
## Спасылкі 
* Каталог сонечных зацьменняў 1801 — 1900
* Каталог сонечных зацьменняў 149 сараса
* Малая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення

Катэгорыя:1899 год у астраноміі
1899-01-11
1899-01-11
1899-01-11
Катэгорыя:Падзеі 11 студзеня
Катэгорыя:Студзень 1899 года
Сонечнае зацьменне 8 чэрвеня 1899 года

**Сонечнае зацьменне 8 чэрвеня 1899 года** — частковае сонечнае зацьменне 116 сараса.

Зацьменне мела велічыню 0,6076 і дасягнула свайго максімуму ў 06:33:43 UTC у пункце з каардынатамі 67° пн. ш. 99° з. д..

Зацьменне 8 чэрвеня 1899 года стала 2-ім сонечным зацьменнем у 1899 годзе і 239-ым у XIX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 11 студзеня 1899 года, наступнае — 3 снежня 1899 года.

## Гл. таксама 
* Сонечныя зацьменні XIX стагоддзя

## Зноскі 
## Спасылкі 
* Каталог сонечных зацьменняў 1801 — 1900
* Каталог сонечных зацьменняў 116 сараса
* Малая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення

Катэгорыя:1899 год у астраноміі
1899-06-08
1899-06-08
1899-06-08
Катэгорыя:Падзеі 8 чэрвеня
Катэгорыя:Чэрвень 1899 года
Сонечнае зацьменне 18 ліпеня 1898 года

**Сонечнае зацьменне 18 ліпеня 1898 года** — кольцападобнае сонечнае зацьменне 144 сараса.

Зацьменне мела велічыню 0,9450 і дасягнула свайго максімуму ў 19:36:54 UTC у пункце з каардынатамі 36° пд. ш. 130° з. д. Працягласць максімальнай фазы зацьмення склала 6 хв. 11 с., а месяцавы цень на зямной паверхні дасягнуў шырыні 385 км.

Зацьменне 18 ліпеня 1898 года стала 2-ім сонечным зацьменнем у 1898 годзе і 236-ым у XIX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 22 студзеня 1898 года, наступнае — 13 снежня 1898 года.

## Гл. таксама 
* Сонечныя зацьменні XIX стагоддзя

## Зноскі 
## Спасылкі 
* Каталог сонечных зацьменняў 1801 — 1900
* Каталог сонечных зацьменняў 144 сараса
* Малая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення

Катэгорыя:1898 год у астраноміі
1898-07-18
1898-07-18
1898-07-18
Катэгорыя:Падзеі 18 ліпеня
Катэгорыя:Ліпень 1898 года
Сонечнае зацьменне 29 ліпеня 1897 года

**Сонечнае зацьменне 29 ліпеня 1897 года** — кольцападобнае сонечнае зацьменне 134 сараса.

Зацьменне мела велічыню 0,9899 і дасягнула свайго максімуму ў 15:56:58 UTC у пункце з каардынатамі 15° пн. ш. 59° з. д. Працягласць максімальнай фазы зацьмення склала 1 хв. 5 с., а месяцавы цень на зямной паверхні дасягнуў шырыні 35 км.

Зацьменне 29 ліпеня 1897 года стала 2-ім сонечным зацьменнем у 1897 годзе і 234-ым у XIX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 1 лютага 1897 года, наступнае — 22 студзеня 1898 года.

## Гл. таксама 
* Сонечныя зацьменні XIX стагоддзя

## Зноскі 
## Спасылкі 
* Каталог сонечных зацьменняў 1801 — 1900
* Каталог сонечных зацьменняў 134 сараса
* Малая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення

Катэгорыя:1897 год у астраноміі
1897-07-29
1897-07-29
1897-07-29
Катэгорыя:Падзеі 29 ліпеня
Катэгорыя:Ліпень 1897 года
Сонечнае зацьменне 1 лютага 1897 года

**Сонечнае зацьменне 1 лютага 1897 года** — кольцападобнае сонечнае зацьменне 129 сараса.

Зацьменне мела велічыню 0,9742 і дасягнула свайго максімуму ў 20:15:15 UTC у пункце з каардынатамі 27° пд. ш. 116° з. д. Працягласць максімальнай фазы зацьмення склала 2 хв. 34 с., а месяцавы цень на зямной паверхні дасягнуў шырыні 94 км.

Зацьменне 1 лютага 1897 года стала 1-ым сонечным зацьменнем у 1897 годзе і 233-ім у XIX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 9 жніўня 1896 года, наступнае — 29 ліпеня 1897 года.

## Гл. таксама 
* Сонечныя зацьменні XIX стагоддзя

## Зноскі 
## Спасылкі 
* Каталог сонечных зацьменняў 1801 — 1900
* Каталог сонечных зацьменняў 129 сараса
* Малая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення

Катэгорыя:1897 год у астраноміі
1897-02-01
1897-02-01
1897-02-01
Катэгорыя:Падзеі 1 лютага
Катэгорыя:Люты 1897 года
Сонечнае зацьменне 13 лютага 1896 года

**Сонечнае зацьменне 13 лютага 1896 года** — кольцападобнае сонечнае зацьменне 119 сараса.

Зацьменне мела велічыню 0,9218 і дасягнула свайго максімуму ў 16:23:13 UTC у пункце з каардынатамі 65° пд. ш. 3° у. д. Працягласць максімальнай фазы зацьмення склала 5 хв. 48 с., а месяцавы цень на зямной паверхні дасягнуў шырыні 761 км.

Зацьменне 13 лютага 1896 года стала 1-ым сонечным зацьменнем у 1896 годзе і 231-ым у XIX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 18 верасня 1895 года, наступнае — 9 жніўня 1896 года.

## Гл. таксама 
* Сонечныя зацьменні XIX стагоддзя

## Зноскі 
## Спасылкі 
* Каталог сонечных зацьменняў 1801 — 1900
* Каталог сонечных зацьменняў 119 сараса
* Малая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення

Катэгорыя:1896 год у астраноміі
1896-02-13
1896-02-13
1896-02-13
Катэгорыя:Падзеі 13 лютага
Катэгорыя:Люты 1896 года
Сонечнае зацьменне 13 снежня 1898 года

**Сонечнае зацьменне 13 снежня 1898 года** — частковае сонечнае зацьменне 111 сараса.

Зацьменне мела велічыню 0,0231 і дасягнула свайго максімуму ў 11:58:13 UTC у пункце з каардынатамі 67° пд. ш. 174° у. д..

Зацьменне 13 снежня 1898 года стала 3-ім сонечным зацьменнем у 1898 годзе і 237-ым у XIX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 18 ліпеня 1898 года, наступнае — 11 студзеня 1899 года.

## Гл. таксама 
* Сонечныя зацьменні XIX стагоддзя

## Зноскі 
## Спасылкі 
* Каталог сонечных зацьменняў 1801 — 1900
* Каталог сонечных зацьменняў 111 сараса
* Малая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення

Катэгорыя:1898 год у астраноміі
1898-12-13
1898-12-13
1898-12-13
Катэгорыя:Падзеі 13 снежня
Катэгорыя:Снежань 1898 года
Сонечнае зацьменне 20 жніўня 1895 года

**Сонечнае зацьменне 20 жніўня 1895 года** — частковае сонечнае зацьменне 114 сараса.

Зацьменне мела велічыню 0,2665 і дасягнула свайго максімуму ў 13:09:16 UTC у пункце з каардынатамі 62° пн. ш. 98° у. д..

Зацьменне 20 жніўня 1895 года стала 2-ім сонечным зацьменнем у 1895 годзе і 229-ым у XIX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 26 сакавіка 1895 года, наступнае — 18 верасня 1895 года.

## Гл. таксама 
* Сонечныя зацьменні XIX стагоддзя

## Зноскі 
## Спасылкі 
* Каталог сонечных зацьменняў 1801 — 1900
* Каталог сонечных зацьменняў 114 сараса
* Малая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення

Катэгорыя:1895 год у астраноміі
1895-08-20
1895-08-20
1895-08-20
Катэгорыя:Падзеі 20 жніўня
Катэгорыя:Жнівень 1895 года
Сонечнае зацьменне 26 сакавіка 1895 года

**Сонечнае зацьменне 26 сакавіка 1895 года** — частковае сонечнае зацьменне 147 сараса.

Зацьменне мела велічыню 0,3531 і дасягнула свайго максімуму ў 10:09:33 UTC у пункце з каардынатамі 61° пн. ш. 65° з. д..

Зацьменне 26 сакавіка 1895 года стала 1-ым сонечным зацьменнем у 1895 годзе і 228-ым у XIX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 29 верасня 1894 года, наступнае — 20 жніўня 1895 года.

## Гл. таксама 
* Сонечныя зацьменні XIX стагоддзя

## Зноскі 
## Спасылкі 
* Каталог сонечных зацьменняў 1801 — 1900
* Каталог сонечных зацьменняў 147 сараса
* Малая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення

Катэгорыя:1895 год у астраноміі
1895-03-26
1895-03-26
1895-03-26
Катэгорыя:Падзеі 26 сакавіка
Катэгорыя:Сакавік 1895 года
Сонечнае зацьменне 6 красавіка 1894 года

**Сонечнае зацьменне 6 красавіка 1894 года** — гібрыднае сонечнае зацьменне 137 сараса.

Зацьменне мела велічыню 1,0001 і дасягнула свайго максімуму ў 03:53:41 UTC у пункце з каардынатамі 37° пн. ш. 102° у. д. Працягласць максімальнай фазы зацьмення склала 0 хв. 1 с., а месяцавы цень на зямной паверхні дасягнуў шырыні 1 км.

Зацьменне 6 красавіка 1894 года стала 1-ым сонечным зацьменнем у 1894 годзе і 226-ым у XIX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 9 кастрычніка 1893 года, наступнае — 29 верасня 1894 года.

## Гл. таксама 
* Сонечныя зацьменні XIX стагоддзя

## Зноскі 
## Спасылкі 
* Каталог сонечных зацьменняў 1801 — 1900
* Каталог сонечных зацьменняў 137 сараса
* Малая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення

Катэгорыя:1894 год у астраноміі
1894-04-06
1894-04-06
1894-04-06
Катэгорыя:Падзеі 6 красавіка
Катэгорыя:Красавік 1894 года
Сонечнае зацьменне 22 студзеня 1898 года

**Сонечнае зацьменне 22 студзеня 1898 года** — поўнае сонечнае зацьменне 139 сараса.

Зацьменне мела велічыню 1,0244 і дасягнула свайго максімуму ў 07:19:12 UTC у пункце з каардынатамі 9° пн. ш. 64° у. д. Працягласць максімальнай фазы зацьмення склала 2 хв. 21 с., а месяцавы цень на зямной паверхні дасягнуў шырыні 96 км.

Зацьменне 22 студзеня 1898 года стала 1-ым сонечным зацьменнем у 1898 годзе і 235-ым у XIX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 29 ліпеня 1897 года, наступнае — 18 ліпеня 1898 года.

## Гл. таксама 
* Сонечныя зацьменні XIX стагоддзя

## Зноскі 
## Спасылкі 
* Каталог сонечных зацьменняў 1801 — 1900
* Каталог сонечных зацьменняў 139 сараса
* Малая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення

Катэгорыя:1898 год у астраноміі
1898-01-22
1898-01-22
1898-01-22
Катэгорыя:Падзеі 22 студзеня
Катэгорыя:Студзень 1898 года
Сонечнае зацьменне 16 красавіка 1893 года

**Сонечнае зацьменне 16 красавіка 1893 года** — поўнае сонечнае зацьменне 127 сараса.

Зацьменне мела велічыню 1,0556 і дасягнула свайго максімуму ў 14:36:11 UTC у пункце з каардынатамі 1° пн. ш. 35° з. д. Працягласць максімальнай фазы зацьмення склала 4 хв. 47 с., а месяцавы цень на зямной паверхні дасягнуў шырыні 186 км.

Зацьменне 16 красавіка 1893 года стала 1-ым сонечным зацьменнем у 1893 годзе і 224-ым у XIX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 20 кастрычніка 1892 года, наступнае — 9 кастрычніка 1893 года.

## Гл. таксама 
* Сонечныя зацьменні XIX стагоддзя

## Зноскі 
## Спасылкі 
* Каталог сонечных зацьменняў 1801 — 1900
* Каталог сонечных зацьменняў 127 сараса
* Малая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення

Катэгорыя:1893 год у астраноміі
1893-04-16
1893-04-16
1893-04-16
Катэгорыя:Падзеі 16 красавіка
Катэгорыя:Красавік 1893 года
Сонечнае зацьменне 9 кастрычніка 1893 года

**Сонечнае зацьменне 9 кастрычніка 1893 года** — кольцападобнае сонечнае зацьменне 132 сараса.

Зацьменне мела велічыню 0,9652 і дасягнула свайго максімуму ў 20:30:22 UTC у пункце з каардынатамі 8° пн. ш. 123° з. д. Працягласць максімальнай фазы зацьмення склала 3 хв. 41 с., а месяцавы цень на зямной паверхні дасягнуў шырыні 130 км.

Зацьменне 9 кастрычніка 1893 года стала 2-ім сонечным зацьменнем у 1893 годзе і 225-ым у XIX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 16 красавіка 1893 года, наступнае — 6 красавіка 1894 года.

## Гл. таксама 
* Сонечныя зацьменні XIX стагоддзя

## Зноскі 
## Спасылкі 
* Каталог сонечных зацьменняў 1801 — 1900
* Каталог сонечных зацьменняў 132 сараса
* Малая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення

Катэгорыя:1893 год у астраноміі
1893-10-09
1893-10-09
1893-10-09
Катэгорыя:Падзеі 9 кастрычніка
Катэгорыя:Кастрычнік 1893 года
Сонечнае зацьменне 26 красавіка 1892 года

**Сонечнае зацьменне 26 красавіка 1892 года** — поўнае сонечнае зацьменне 117 сараса.

Зацьменне мела велічыню 1,0591 і дасягнула свайго максімуму ў 21:55:20 UTC у пункце з каардынатамі 43° пд. ш. 119° з. д. Працягласць максімальнай фазы зацьмення склала 4 хв. 19 с., а месяцавы цень на зямной паверхні дасягнуў шырыні 414 км.

Зацьменне 26 красавіка 1892 года стала 1-ым сонечным зацьменнем у 1892 годзе і 222-ім у XIX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 1 снежня 1891 года, наступнае — 20 кастрычніка 1892 года.

## Гл. таксама 
* Сонечныя зацьменні XIX стагоддзя

## Зноскі 
## Спасылкі 
* Каталог сонечных зацьменняў 1801 — 1900
* Каталог сонечных зацьменняў 117 сараса
* Малая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення

Катэгорыя:1892 год у астраноміі
1892-04-26
1892-04-26
1892-04-26
Катэгорыя:Падзеі 26 красавіка
Катэгорыя:Красавік 1892 года
Сонечнае зацьменне 1 снежня 1891 года

**Сонечнае зацьменне 1 снежня 1891 года** — частковае сонечнае зацьменне 150 сараса.

Зацьменне мела велічыню 0,5326 і дасягнула свайго максімуму ў 11:31:08 UTC у пункце з каардынатамі 64° пд. ш. 141° з. д..

Зацьменне 1 снежня 1891 года стала 2-ім сонечным зацьменнем у 1891 годзе і 221-ым у XIX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 6 чэрвеня 1891 года, наступнае — 26 красавіка 1892 года.

## Гл. таксама 
* Сонечныя зацьменні XIX стагоддзя

## Зноскі 
## Спасылкі 
* Каталог сонечных зацьменняў 1801 — 1900
* Каталог сонечных зацьменняў 150 сараса
* Малая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення

Катэгорыя:1891 год у астраноміі
1891-12-01
1891-12-01
1891-12-01
Катэгорыя:Падзеі 1 снежня
Катэгорыя:Снежань 1891 года
Сонечнае зацьменне 29 верасня 1894 года

**Сонечнае зацьменне 29 верасня 1894 года** — поўнае сонечнае зацьменне 142 сараса.

Зацьменне мела велічыню 1,0226 і дасягнула свайго максімуму ў 05:39:02 UTC у пункце з каардынатамі 26° пд. ш. 79° у. д. Працягласць максімальнай фазы зацьмення склала 1 хв. 55 с., а месяцавы цень на зямной паверхні дасягнуў шырыні 85 км.

Зацьменне 29 верасня 1894 года стала 2-ім сонечным зацьменнем у 1894 годзе і 227-ым у XIX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 6 красавіка 1894 года, наступнае — 26 сакавіка 1895 года.

## Гл. таксама 
* Сонечныя зацьменні XIX стагоддзя

## Зноскі 
## Спасылкі 
* Каталог сонечных зацьменняў 1801 — 1900
* Каталог сонечных зацьменняў 142 сараса
* Малая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення

Катэгорыя:1894 год у астраноміі
1894-09-29
1894-09-29
1894-09-29
Катэгорыя:Падзеі 29 верасня
Катэгорыя:Верасень 1894 года
Сонечнае зацьменне 6 чэрвеня 1891 года

**Сонечнае зацьменне 6 чэрвеня 1891 года** — кольцападобнае сонечнае зацьменне 145 сараса.

Зацьменне мела велічыню 0,9981 і дасягнула свайго максімуму ў 16:15:36 UTC у пункце з каардынатамі 75° пн. ш. 164° у. д. Працягласць максімальнай фазы зацьмення склала 0 хв. 6 с., а месяцавы цень на зямной паверхні дасягнуў шырыні 33 км.

Зацьменне 6 чэрвеня 1891 года стала 1-ым сонечным зацьменнем у 1891 годзе і 220-ым у XIX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 12 снежня 1890 года, наступнае — 1 снежня 1891 года.

## Гл. таксама 
* Сонечныя зацьменні XIX стагоддзя

## Зноскі 
## Спасылкі 
* Каталог сонечных зацьменняў 1801 — 1900
* Каталог сонечных зацьменняў 145 сараса
* Малая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення

Катэгорыя:1891 год у астраноміі
1891-06-06
1891-06-06
1891-06-06
Катэгорыя:Падзеі 6 чэрвеня
Катэгорыя:Чэрвень 1891 года
Сонечнае зацьменне 17 чэрвеня 1890 года

**Сонечнае зацьменне 17 чэрвеня 1890 года** — кольцападобнае сонечнае зацьменне 135 сараса.

Зацьменне мела велічыню 0,9625 і дасягнула свайго максімуму ў 09:55:05 UTC у пункце з каардынатамі 36° пн. ш. 29° у. д. Працягласць максімальнай фазы зацьмення склала 4 хв. 9 с., а месяцавы цень на зямной паверхні дасягнуў шырыні 140 км.

Зацьменне 17 чэрвеня 1890 года стала 1-ым сонечным зацьменнем у 1890 годзе і 218-ым у XIX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 22 снежня 1889 года, наступнае — 12 снежня 1890 года.

## Гл. таксама 
* Сонечныя зацьменні XIX стагоддзя

## Зноскі 
## Спасылкі 
* Каталог сонечных зацьменняў 1801 — 1900
* Каталог сонечных зацьменняў 135 сараса
* Малая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення

Катэгорыя:1890 год у астраноміі
1890-06-17
1890-06-17
1890-06-17
Катэгорыя:Падзеі 17 чэрвеня
Катэгорыя:Чэрвень 1890 года
Ваенна-марскія сілы Лівіі

**Ваенна-марскія сілы Лівійскай Рэспублікі** — від войск Узброеных сіл Лівіі, які ўключае флот, авіяцыю ВМС і берагавую ахову.

Флот Лівіі (на 2008 год) складаўся з адзінаццаці баявых караблёў (у тым ліку двух падводных лодак праекта 641, двух фрэгатаў праекта 1159), аднаго карвета праекта 1234, аднаго дэсантнага карабля тыпу «PS-700», пяці тральшчыкаў праекта 266МЭ) і чатырнаццаці ракетных катэраў (шасці праекта 205 і васьмі тыпу «Камбатант-2G»), а таксама да дваццаці дапаможных судоў і больш за пяцьдзесят хуткаходных дыстанцыйна кіраваных апаратаў.

Авіяцыя ВМС абслугоўвалася асабовым складам ВПС і налічвала 24 боегатовых верталётаў (у тым ліку 12 супрацьлодкавых) і 5 няспраўных. Яшчэ 6 няспраўных машын фармальна лічыліся ў ВМС, але выкарыстоўваліся паліцыяй.

У склад берагавой аховы Лівіі ўваходзіла да 70 патрульных катэраў рознага водазьмяшчэння.

Караблі лівійскага флоту грунтаваліся ў ваенна-марскіх базах Аль-Хурна (штаб ВМС), Аль-Хум і Табрук, таксама выкарыстоўваліся таксама базы ў Бенгазі, Дэрне, Трыпалі, Тарабелусе, Даруа. Падводныя лодкі грунтаваліся ў Рас-Хілалем, а авіяцыя ВМС месцілася ў Аль-Гідрабіяла.

Мабільныя батарэі супрацькарабельных ракет SS-C-3 з складу берагавой абароны размяшчаліся на аўтамабільных пускавых устаноўках ў раёнах Табрук, Бенгазі і Аль-Данія.

## Літаратура 
* *Мосалёв В.* Военно-морские силы арабских стран Северной Африки и восточного Средиземноморья // Зарубежное военное обозрение : журнал. — 2008. — № 6. — С. 60—72.

Катэгорыя:Узброеныя сілы Лівіі
Лівія
Сонечнае зацьменне 20 кастрычніка 1892 года

**Сонечнае зацьменне 20 кастрычніка 1892 года** — частковае сонечнае зацьменне 122 сараса.

Зацьменне мела велічыню 0,9054 і дасягнула свайго максімуму ў 18:36:06 UTC у пункце з каардынатамі 61° пн. ш. 33° з. д..

Зацьменне 20 кастрычніка 1892 года стала 2-ім сонечным зацьменнем у 1892 годзе і 223-ім у XIX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 26 красавіка 1892 года, наступнае — 16 красавіка 1893 года.

## Гл. таксама 
* Сонечныя зацьменні XIX стагоддзя

## Зноскі 
## Спасылкі 
* Каталог сонечных зацьменняў 1801 — 1900
* Каталог сонечных зацьменняў 122 сараса
* Малая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення

Катэгорыя:1892 год у астраноміі
1892-10-20
1892-10-20
1892-10-20
Катэгорыя:Падзеі 20 кастрычніка
Катэгорыя:Кастрычнік 1892 года
Сонечнае зацьменне 18 верасня 1895 года

**Сонечнае зацьменне 18 верасня 1895 года** — частковае сонечнае зацьменне 152 сараса.

Зацьменне мела велічыню 0,7369 і дасягнула свайго максімуму ў 20:44:01 UTC у пункце з каардынатамі 61° пд. ш. 141° у. д..

Зацьменне 18 верасня 1895 года стала 3-ім сонечным зацьменнем у 1895 годзе і 230-ым у XIX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 20 жніўня 1895 года, наступнае — 13 лютага 1896 года.

## Гл. таксама 
* Сонечныя зацьменні XIX стагоддзя

## Зноскі 
## Спасылкі 
* Каталог сонечных зацьменняў 1801 — 1900
* Каталог сонечных зацьменняў 152 сараса
* Малая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення

Катэгорыя:1895 год у астраноміі
1895-09-18
1895-09-18
1895-09-18
Катэгорыя:Падзеі 18 верасня
Катэгорыя:Верасень 1895 года
Фронт тубу для выратавання Лівіі

**Фронт тубу для выратавання Лівіі** (ФТВЛ; ; ) — групоўка, створаная на чале з Іса Абдэлем Маджыдам Мансурам у сярэдзіне 2007 года для абароны правоў і інтарэсаў народа тубу ў Лівіі. Штаб-кватэра знаходзіцца ў Осла (Нарвегія).

ФТВЛ быў заснаваны ў 2007 годзе для абараны правоў тубу ў Лівіі, дзе яны не займалі якую-небудзь пасаду ні ва ўрадзе, ні ў арміі. У 2008 годзе Фронт падымае бунт ў Куфры, але паўстанне было задушана ўрадавымі войскамі. ФТВЛ прымаў удзел у лівійскай грамадзянскай вайне на баку ПНС. Ён быў распушчаны ў жніўні 2011 года, пасля захопу Трыпалі. Нягледзячы на гэта, групоўка, пасля пачатку сутыкненняў паміж тубу і арабскімі апалчэнцамі на поўдні Лівіі, актывізавана ў сакавіку 2012 года з мэтай «абароны тубу ад этнічнай чысткі». Узімку 2019 года групоўка ўдзельнічала ў бітве за Себху супраць арміі Халіфа Хафтара.

Катэгорыя:Партызанскія рухі
Катэгорыя:З’явіліся ў 2007 годзе
Катэгорыя:Антыўрадавыя баявыя фракцыі лівійскага канфлікту
Катэгорыя:Палітыка Лівіі
1765 год у гісторыі астраноміі

**1765** год быў адзначаны шэрагам падзей у астраноміі.

## Падзеі 
*  стаў 5-м , змяніўшы на гэтай пасадзе .

## Астранамічныя з’явы 
## Адкрытыя астранамічныя аб’екты 
## Нарадзіліся 
* 29 верасня — **Карл Людвіг Хардынг**, нямецкі астраном, які адкрыў астэроід Юнону (пам. 31.08.1834).

## Памерлі 
* 4 красавіка (с.с.) — **Міхаіл Васільевіч Ламаносаў**, расійскі навуковец-прыродазнавец, палімат, выявіў наяўнасць атмасферы ў Венеры (нар. 08.11.1711 (с.с.)).

## Зноскі 
## Літаратура 
* 
* 

Астраномія
Катэгорыя:Гады ў астраноміі
Вялікая размова з Прэзідэнтам

**«Вялі́кая размо́ва з Прэзідэ́нтам»** — штогадовая , якая праводзіцца Прэзідэнтам Беларусі з прадстаўнікамі грамадскасці і экспертнай супольнасці, беларускімі і замежнымі СМІ. Кіраўнік дзяржавы адказвае на пытанні, якія тычацца прыярытэтаў унутранай і знешняй палітыкі краіны, узаемаадносін з рознымі дзяржавамі, праблем у эканоміцы, прамысловасці, сельскай гаспадарцы, сацыяльнай сферы і меры, якія прымаюцца для іх рашэння. «Вялікая размова» цягнецца некалькі гадзін і транслюецца па нацыяальнаму тэлебачанню. Раней сустрэча не мела назвы і праходзіла проста як штогадовая прэсс-канференцыя.

## Гісторыя 
У 2013 годзе сустрэча праходзіла ў Нацыянальнай бібліятэцы і доўжылася каля пяці гадзін. На прэс-канферэнцыі прысутнічала 350 прадстаўнікоў 285 беларускіх і замежных СМІ.

У 2014 годзе прэзідэнт сустракаўся з кіраўнікамі 11 сродкаў масавай інфармацыі. Прэс-канферэнцыя праходзіла ў Палацы незалежнасці і доўжылася больш за пяць гадзін.

У 2015 годзе прэс-канферэнцыя прайшла ў Палацы незалежнасці. У мерапрыемстве ўзялі ўдзел 260 журналістаў з 152 газет, 16 інфармацыйных агенцтваў, 3 інтэрнэт-выданні, 26 тэлеканалаў, 41 радыёстанцыя, уключаючы праграмы рэгіянальнага радыёвяшчання. Рэгіёны Беларусі прадставілі 142 журналіста.

У 2016 годзе прэзідэнт у фармаце прэс-канферэнцыі з беларускімі СМІ не меў зносін. Гонару ўдастоіліся прадстаўнікі расійскіх рэгіянальных СМІ. Сустрэча працягвалася 5 гадзін 40 хвілін. У мерапрыемстве ўзялі ўдзел каля 100 прадстаўнікоў СМІ і блогасферы з 46 рэгіёнаў Расіі.

У 2017 годзе кіраўнік дзяржавы праводзіў сустрэчу ў фармаце «Вялікая размова». Гутарка з журналістамі і экспертамі працягвалася больш за 7 гадзін. У ёй бралі ўдзел каля чатырох дзясяткаў журналістаў, якія прадстаўляюць найбольш буйныя дзяржаўныя і недзяржаўныя беларускія СМІ, папулярныя інтэрнэт-парталы, аўтарытэтныя замежныя мас-мэдыя, а таксама эксперты, сярод якіх — вядомыя палітолагі, эканамісты, прадстаўнікі партый, канфесій і грамадскіх аб’яднанняў.

У 2018 годзе Аляксандр Лукашэнка сустракаўся з 130 дзяржаўнымі журналістамі, якія прадстаўляюць Белтэлерадыёкампанію, Другі нацыянальны канал, Сталічнае тэлебачанне, інфармагенцтва БЕЛТА, рэдакцыю газеты «Савецкая Беларусь», выдавецкі дом «Звязда» і нацыянальны філіял міждзяржаўнай тэлерадыёкампаніі «МІР».

У 2019 годзе «Вялікая размова» адбылася 1 сакавіка. Аляксандр Лукашэнка сустракаўся з прадстаўнікамі грамадскасці і сродкаў масавай інфармацыі ў Нацыянальным выставачным цэнтры «Белэкспа». Прэс-канферэнцыя пачалася ў 10:30 і скончылася ў 17:55. Прэзідэнт гутарыў амаль сем з паловай гадзін — аднак, упершыню, з невялікім перапынкам.

## Крыніцы 
## Спасылкі 
* «Вялікая размова з Прэзідэнтам»  на сайце «Белтэлерадыёкампаніі»
* «Вялікая размова з Прэзідэнтам» на сайце «Sputnik»
* «Вялікая размова з Прэзідэнтам»  на сайце «naviny.by»
* 

Катэгорыя:Прэзідэнт Рэспублікі Беларусь
Катэгорыя:Сродкі масавай інфармацыі Беларусі
Матыльскі сельсавет

**Маты́льскі сельсавет** — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Радунскага раёна Гродзенскай вобласці. Цэнтр — вёска Матылі.

Утвораны 12 кастрычніка 1940 года ў складзе Васілішкаўскага раёна Баранавіцкай вобласці БССР. З 20 верасня 1944 года ў складзе Гродзенскай вобласці. З 20 студзеня 1960 года ў складзе Радунскага раёна. 17 чэрвеня 1961 года скасаваны, тэрыторыя далучана да Першамайскага сельсавета.

## Крыніцы 
## Літаратура 
* Административно-территориальное устройство БССР: справочник: в 2 т. / Главное архивное управление при Совете Министров БССР, Институт философии и права Академии наук БССР. — Минск: «Беларусь», 1985―1987.

Катэгорыя:Былыя сельсаветы Радунскага раёна
Катэгорыя:Былыя сельсаветы Васілішкаўскага раёна
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, утвораныя ў 1940 годзе
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, скасаваныя ў 1961 годзе
Сонечнае зацьменне 12 снежня 1890 года

**Сонечнае зацьменне 12 снежня 1890 года** — гібрыднае сонечнае зацьменне 140 сараса.

Зацьменне мела велічыню 1,0059 і дасягнула свайго максімуму ў 03:05:28 UTC у пункце з каардынатамі 53° пд. ш. 124° у. д. Працягласць максімальнай фазы зацьмення склала 0 хв. 28 с., а месяцавы цень на зямной паверхні дасягнуў шырыні 24 км.

Зацьменне 12 снежня 1890 года стала 2-ім сонечным зацьменнем у 1890 годзе і 219-ым у XIX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 17 чэрвеня 1890 года, наступнае — 6 чэрвеня 1891 года.

## Гл. таксама 
* Сонечныя зацьменні XIX стагоддзя

## Зноскі 
## Спасылкі 
* Каталог сонечных зацьменняў 1801 — 1900
* Каталог сонечных зацьменняў 140 сараса
* Малая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення

Катэгорыя:1890 год у астраноміі
1890-12-12
1890-12-12
1890-12-12
Катэгорыя:Падзеі 12 снежня
Катэгорыя:Снежань 1890 года
Тубу

**Тубу** (тыбу, тэда; у перакладзе з араб. — «скальны чалавек») — народ, які жыве ў Цэнтральнай Сахары (галоўным чынам у Рэспубліцы Чад, невялікія групы — у Нігеры і Лівіі). Колькасць — больш за 350 тысяч чалавек. Дзеляцца на дзве асноўныя групы: тэда (на поўначы) і даза (на поўдні), якія размаўляць адпаведна на мовах тэда і дазаі. Адносяцца да Сахарскай сям’і (Ніла-Сахарскай макрасям’я). Вызнаюць іслам.

Многія палітычныя лідары Чада (напрыклад, былыя прэзідэнты Хісені Хабрэ і Гукуні Уэдэй) былі выхадцамі з тубу.

## Побыт 
Тубу — палукачэўнікі, якія спалучаюць жывёлагадоўлю (у тэда — вярблюды, у даза — буйная рагатая жывёла) з земляробствам (у рэчышчах вазі сеюць пшаніцу, ячмень, проса і інш.). Распаўсюджаныя збор дзікарослых пладоў і паляванне. Жывуць у драўляных халупах (ферынг), крытых лісцем пальмы.

Падобна туарэгам, у тубу ёсць каста кавалёў (аса), таксама займаюць асаблівае месца спевакі і танцоры.

## Паходжанне 
Брытанскі генетык Марк Хейбер () выявіў, што тубу маюць неандэртальскія гены. У той час як еўразійцы маюць ~2% неандэртальскіх генаў, центральнаафрыканцы маюць ~0,5% неандэртальскіх генаў. Хейбер сцвярджаў, што наяўнасць неандэртальскага ДНК паказвае на генны паток ад еўразійцаў. Неандэртальскі ДНК сустракаецца сярод тых афрыканцаў, якія маюць Y-храмасомную гаплагрупу R1b. На думку Хейбера гаплагрупа R1b пракралася ў Цэнтральную Афрыку праз дзве міграцыі — 6000 гадоў таму і каля 3000 гадоў таму. Адкрыццё еўразійскай «прымешкі» сярод афрыканцаў пацвярджае першапачатковае зацвярджэнне аўтараў артыкула, якія даследавалі астанкі чалавека з Моты (Эфіопія), пра тое, што 6-7% радаводу заходніх і цэнтральнаафрыканскай груп былі «еўразійскімі»».

Некаторыя этнографы мяркуюць, што племя тубу — найстаражытнае на тэрыторыі Афрыкі племя, якое захвала свае традыцыі, культуру.

## Асаблівасці 
У адным з выпускаў часопіса «Вокруг света» распавядаецца пра тое, што прадстаўнікі названага народа неверагодна цягавітыя: яны жывуць на бязводнай высакагорным плато Тыбесты ва ўмовах высокай тэмпературы, могуць падоўгу абыходзіцца без ежы. Да таго ж, на погляд еўрапейца, яна з’яўляецца даволі беднай і складаецца з гарбаты, настоянай на пустынных травах, «некалькіх фінікаў і жмені проса». Тым не менш, прадстаўнікі народа жывуць вельмі доўга і «да глыбокай старасці захоўваюць усе зубы».

## Гл. таксама 
* Фронт тубу для выратавання Лівіі

## Літаратура 
* Те́да (тибу) // Татары — Топрик. — М. : Советская энциклопедия, 1956. — С. 99. — (Большая советская энциклопедия : [в 51 т.] /гл. ред. Б. А. Введенский ; 1949—1958, т. 42).

Катэгорыя:Народы Афрыкі
Катэгорыя:Народы Чада
Катэгорыя:Народы Лівіі
Катэгорыя:Народы Нігера
Уладзімір Пятровіч Кандрусевіч

**Уладзі́мір Пятро́віч Кандрусе́віч** () — беларускі . Лаўрэат Дзяржаўнай прэміі Беларусі.

## Біяграфія 
Нарадзіўся ў Гродне ў сям’і краўца. Яго бацька любіў спяваць, Рыгор Шырма запрашаў яго ў свой славуты калектыў.

Хадзіў у музычную школу, хоць вельмі не хацеў. Першыя спробы напісання ўласных сачыненняў з’явіліся ў музычнай вучэльні. Беларускую кансерваторыю закончыў двойчы, спачатку як піяніст. У студэнцкія гады захапляўся «The Beatles», іграў на гітары. Іграў на танцах, у Доме культуры 1-га цагельнага завода. Пасля атрымання адукацыі год працаваў канцэртмайстрам у Оперным тэатры. Потым паступіў у кансерваторыю другі раз, ужо на кампазіцыю, у клас Яўгена Глебава.

Бацька мастака Уладзіміра Кандрусевіча.

## Творчасць 
Напісаў музыку больш чым да 200 спектакляў і 32 фільмаў, удастоены Дзяржаўнай прэміі Рэспублікі Беларусь у галіне літаратуры, мастацтва і архітэктуры за стварэнне музыкі да балета «Мефіста», мюзіклаў «Шклянка вады», «Джулія», «Соф’я Гальшанская», «Байкер». Мюзікл «Соф’я Гальшанская», пастаўлены ў Беларускім дзяржаўным акадэмічным музычным тэатры, атрымаў Нацыянальную тэатральную прэмію.

Поўнаметражныя ігравыя фільмы «Кіндэрвілейскі прывід» і «Рыжык у Залюстроўі», аўтар музыкі да якіх — Уладзімір Кандрусевіч, атрымалі высокую ацэнку на розных кінафестывалях.

Адным з этапаў творчага шляху Уладзіміра Кандрусевіча стала супрацоўніцтва з прадзюсерскім цэнтрам «Спамаш».

## Узнагароды 
Лаўрэат прэміі імя Л. Мазалеўскай (1992).
## Зноскі 
## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Кампазітары Беларусі
Бразілія (фільм)

**«Бразі́лія»** () — кінафільм-антыўтопія рэжысёра Тэры Гіліяма, які выйшаў на экраны ў 1985 годзе.

## Крыніцы 
## Спасылкі 
*   
*   
* «Бразілія» на Rotten Tomatoes 
* Review by *Science Fiction Weekly*  
* Jack Matthews, *The Battle of Brazil* (1987), ISBN 0-517-56538-2.
* Падзел з кнігі «Терри Гиллиам: интервью», у якой рэжысёр падрабязна распавядае аб гісторыі стварэння фільма 

Катэгорыя:Фантастычныя фільмы Вялікабрытаніі
Катэгорыя:Фільмы-драмы Вялікабрытаніі
Катэгорыя:Сатырычныя фільмы
Катэгорыя:Старонкі з недагледжанымі перакладамі
Катэгорыя:50 фільмаў, якія неабходна паглядзець, перш чым памерці
Грамадзянін Кейн

**«Грамадзянін Кейн»** () — амерыканскі драматычны кінафільм 1941 года, першы поўнаметражны фільм 25-гадовага Орсана Уэлса, які сыграў у ім галоўную ролю. Фінансавала здымкі кінакампанія «RKO Radio Pictures». На працягу колькіх дзесяцігоддзяў рэгулярна перамагаў у маштабных апытаннях кінапрафесіяналаў як «найлепшы фільм усіх часоў і народаў».

Фільм расказвае гісторыю жыцця медыямагната Чарльза Фостэра Кейна, за прататып якога быў узяты Уільям Рэндальф Хёрст. Спярша Кейн прысвячае сваё жыццё ідэі служэнню грамадству, але па нейкім часе пачынае імкліва ператварацца ў чалавека, які ўжывае свае велізарны капітал і ўладу для задавальнення жаданняў і выбрыкаў уласнага эга. Фільм пабудаваны суздром на прынцыпе флэшбэкаў: дзея адбываецца на фоне журналісцкага расследавання, што вядзе рэпарцёр, якому далі заданне высветліць гісторыю перадсмяротных Кейнавых слоў («бутон ружы»).

## Крыніцы 
## Літаратура 
* *Лурселль Ж.* Аўтарская энцыклапедыя фільмаў. Т. I-II. — СПб.-М.: Rosebud Publishing, 2009. — ISBN 978-5-904175-02-3
* *Мусский І.* А. 100 великих зарубежных фільмаў. — Масква: Веча, 2008. — 480 з. — 5000 экз. — .
* Юткевич З. Ад грамадзяніна Кейна да сэра Джона Фальстафа, ці сціслая гісторыя велічы і падзення містара Орсана Уэлса // *Юткевич З.* Шекспір і кіно. М.: Навука, 1973. З.71—113.
* Уэлс аб Уэлсе / Саст., каментарый, перавод *Н. Цыркун.* М.: Вясёлка, 1990.
* *Peter Noble.* Orson Welles, le magnifique. Paris, Ed. Pierre Horay, 1957.

## Спасылкі 
*   
*   
* PBS: *Citizen Kane* 
* *Bright Lights Film Journal* Essay 
* Roger Ebert: *Citizen Kane* 
* *Time* Magazine Top 100  
* Greatest films 
* DVD Review 
* Дзмітрый Кавалёў «Грамадзянін Кейн ці Бачанне ў Сне. (Ксанаду як метафара)» 
* Фатаграфіі са здымак  

Катэгорыя:Фільмы-драмы ЗША
Катэгорыя:Нацыянальны рэестр фільмаў
Катэгорыя:Выдатныя фільмы (Роджэр Эберт)
Катэгорыя:Ватыканскі спіс фільмаў
Катэгорыя:Артыкулы са сцвярджэннямі без крыніц больш 14 дзён
Катэгорыя:Старонкі з недагледжанымі перакладамі
Бразілія (значэнні)

Назву **Бразілія** маюць:
* Бразілія — найбуйнейшая краіна Паўднёвай Амерыкі і Лацінскай Амерыкі.
* Бразілія — горад, сталіца Бразіліі.
* «Бразілія» — кінафільм-антыўтопія рэжысёра Тэры Гіліяма.
Сонечнае зацьменне 9 жніўня 1896 года

**Сонечнае зацьменне 9 жніўня 1896 года** — поўнае сонечнае зацьменне 124 сараса.

Зацьменне мела велічыню 1,0392 і дасягнула свайго максімуму ў 05:09:00 UTC у пункце з каардынатамі 54° пн. ш. 132° у. д. Працягласць максімальнай фазы зацьмення склала 2 хв. 43 с., а месяцавы цень на зямной паверхні дасягнуў шырыні 182 км.

Зацьменне 9 жніўня 1896 года стала 2-ім сонечным зацьменнем у 1896 годзе і 232-ім у XIX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 13 лютага 1896 года, наступнае — 1 лютага 1897 года.

## Гл. таксама 
* Сонечныя зацьменні XIX стагоддзя

## Зноскі 
## Спасылкі 
* Каталог сонечных зацьменняў 1801 — 1900
* Каталог сонечных зацьменняў 124 сараса
* Малая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення

Катэгорыя:1896 год у астраноміі
1896-08-09
1896-08-09
1896-08-09
Катэгорыя:Падзеі 9 жніўня
Катэгорыя:Жнівень 1896 года
1704 год у гісторыі астраноміі

**1704** год быў адзначаны шэрагам падзей у астраноміі.

## Падзеі 
* 27 лістапада — найкарацейшае ў XVIII стагоддзі кольцападобнае сонечнае зацьменне. Працягласць максімальнай фазы зацьмення склала 1 секунду.

## Астранамічныя з’явы 
1704 год вызначыўся самым кароткім ў XVIII стагоддзі кольцападобным сонечным зацьменнем (27 лістапада, 0 хв. 1 с.).

## Адкрытыя астранамічныя аб’екты 
## Нарадзіліся 
## Памерлі 
## Зноскі 
Астраномія
Катэгорыя:Гады ў астраноміі
1705 год у гісторыі астраноміі

**1705** год быў адзначаны шэрагам падзей у астраноміі.

## Падзеі 
* 22 мая — найдаўжэйшае ў XVIII стагоддзі гібрыднае сонечнае зацьменне. Працягласць максімальнай фазы зацьмення склала 1 хвіліну 32 секунды.

## Астранамічныя з’явы 
1705 год вызначыўся самым доўгім ў XVIII стагоддзі гібрыдным сонечным зацьменнем (22 мая, 1 хв. 32 с.).

## Адкрытыя астранамічныя аб’екты 
## Нарадзіліся 
## Памерлі 
## Зноскі 
Астраномія
Катэгорыя:Гады ў астраноміі
1786 год у гісторыі астраноміі

**1786** год быў адзначаны шэрагам падзей у астраноміі.

## Падзеі 
* 4 мая — праходжанне Меркурыя па дыску Сонца.
* 25 ліпеня — найкарацейшае ў XVIII стагоддзі поўнае сонечнае зацьменне. Працягласць максімальнай фазы зацьмення склала 59 секунд.

## Астранамічныя з’явы 
1786 год вызначыўся самым кароткім ў XVIII стагоддзі поўным сонечным зацьменнем (25 ліпеня, 0 хв. 59 с.).

## Адкрытыя астранамічныя аб’екты 
## Нарадзіліся 
## Памерлі 
* 26 лютага — **Дамінік Франсуа Араго**, французскі фізік і астраном (пам. 02.10.1853).
* 20 красавіка — **Джон Гудрайк**, англійскі астраном, член Лонданскага каралеўскага таварыства (нар. 17.09.1764).

## Зноскі 
Астраномія
Катэгорыя:Гады ў астраноміі
Врэла (пячоры)

**Врэла** () — сістэма дзвюх пячор, падводнай і надводнай, каля Скоп’я. Глыбіня дасягае 230 метраў, станам на 2009 год, самая глыбокая падводная пячора на Балканах і другая па глыбіні ў Еўропе, але глыбіня пячор цалкам не даследаваны.

## Агульныя характарыстыкі 
Падводная пячора Врэла знаходзіцца ў каньёне Матка на правым берагу ракі Трэскі каля Скоп’я. Врэла — сістэма з дзвюх пячор, адной зверху — уласна Врэла, другой пад вадой — Падврэла, і азёр. У пячоры вялікая колькасць сталактытаў і сталагмітаў. Асабліва ўражваюць так званыя «калоны блізняты» вышынёй 6 метраў, белага крышталічнага колеру.

У глыбіні пячоры ёсць два возеры — вялікае і малое. Малое возера мае форму лічбы восем. У самай шырокай частцы малое возера мае шырыню 8 м, даўжыню і глыбіню ў 15 метраў. Вялікае возера мае даўжыню 35 м, шырыню 15 м і глыбіню 15-18 м. Сталактыты ў вадзе сведчаць, што раней вады ў пячоры не было. Азёры з’явіліся пасля пабудовы вадасховішчаў у каньёне Матка ў 1936 годзе.

У пячоры ёсць так званая «канцэртная зала», з яе левага боку яе знаходзяцца так званыя «пісьмёнавыя камяні», з сістэмай знакаў, магчыма для пісьма, для расшыфроўкі і інтэрпрэтацыі якіх трэба даследаванні.

Да пячоры Врэла арганізавана дастаўка турыстаў на лодках, падарожжа доўжыцца каля 20 хвілін. Лодка робіць прыпынак каля спецыяльна зробленай платформы, а потым падыходзіць да ўвахода ў пячору. Адразу каля ўвахода знаходзіцца «канцэртная зала», злева — згаданыя «пісьмёнавыя камяні». Цэнтральную прастору займае сталактытавая «дробка» два метры вышынёй. У пячоры жыве мноства кажаноў.

## Галерэя 

Врело (Матка) 01.jpg|Уваход у пячору
Vrelo Cave lake (8172301382).jpg|Возера
Macedonia (6134562372).jpg|Узоры
Vrelo Cave (8172299912).jpg|Узоры
Врело (Матка) 04.jpg|Уваход
Врело (Матка) 03.jpg|Уваход з вады
Matka Canyon Vrelo Cave 2.jpg|Прыступкі
Macedonia (5893330056).jpg|Узоры
Stalagmite in Vrelo Cave (8172275941).jpg|Сталагміты
Vrelo Cave - cheesecake roof (8172271597).jpg|Столь
Vrelo Cave lake (8172300500).jpg|Возера
Vrelo Cave stairs (8172273133).jpg|Прыступкі

Катэгорыя:Пячоры Еўропы
Катэгорыя:Геаграфія Паўночнай Македоніі
1750 год у гісторыі астраноміі

**1750** год быў адзначаны шэрагам падзей у астраноміі.

## Падзеі 
* 3 ліпеня — частковае сонечнае зацьменне найбольшай у XVIII стагоддзі велічыні — 0,99559.

## Астранамічныя з’явы 
1750 год вызначыўся частковым сонечным зацьменнем найбольшай у XVIII стагоддзі велічыні (3 ліпеня, 0,99559).

## Адкрытыя астранамічныя аб’екты 
## Нарадзіліся 
## Памерлі 
## Зноскі 
Астраномія
Катэгорыя:Гады ў астраноміі
Сямён Сцяпанавіч Лебедзь

**Сямён Сцяпанавіч Ле́бедзь** (нар. ) — вучоны ў галіне машынабудавання, доктар тэхнічных навук (1992), прафесар (1994).

## Біяграфія 
Нарадзіўся ў вёсцы Казяны Браслаўскага раёна Віцебскай вобласці. У 1958 годзе скончыў Беларускі лесатэхнічны інстытут. З 1961 года ў Беларускім дзяржаўным тэхналагічным універсітэце. Выкладаў тэарэтычную механіку, пазней перайшоў на адну са спецыяльных кафедраў, прафесар кафедры лясных машын і тэхналогіі лесанарыхтовак.

## Навуковая дзейнасць 
С. С. Лебедзю належаць працы па стварэнні тэхнікі і абсталявання механізацыі працаёмкіх працэсаў у лясной гаспадарцы і дрэваапрацоўчай прамысловасці, распрацоўцы тэарэтычных асноў праектавання загрузачных і пакетафарміравальных машын малой энергаёмістасці, машын для нарыхтоўкі і апрацоўкі буйных лесаматэрыялаў і інш.

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Машынабудаўнікі СССР
Катэгорыя:Машынабудаўнікі Беларусі
Катэгорыя:Нарадзіліся ў Браслаўскім раёне
Darksiders II

**«Darksiders II: Death Lives» (Змагары цемры II: Смерць жыве)** — камп’ютарная гульня ў жанрах слэшэр і action/RPG, распрацаваная кампаніяй «Vigil Games» і выдадзеная THQ. Гульня з’яўляецца прамым працягам «*Darksiders*». У **«Darksiders II»** гульцу даецца магчымасць згуляць за іншага конніка Апакаліпсіса — Смерць, які вырашыў загладзіць грахі свайго брата Вайны. Гульня выйшла 14 жніўня 2012 года на «Windows», «PlayStation 3» і «Xbox 360», а 18 лістапада на «Wii U». У 2018 годзе выйшаў працяг гульні — «Darksiders III».

## Зноскі
## Спасылкі 
* Official *Darksiders* website
* THQ’s *Darksiders* website
* 
*   
* *Darksiders II*   на сайце GameGuru

Катэгорыя:Працягі камп’ютарных гульняў
Катэгорыя:Гульні для PlayStation 3
Катэгорыя:Гульні для Xbox 360
Катэгорыя:Гульні для Windows
Катэгорыя:Action/RPG
Катэгорыя:Камп’ютарныя гульні 2012 года