open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Мяшок Б’ельсы

**«Мяшок Б’ельсы»** () — супраціўленне акружанай у Арагонскіх Пірэнэях ля французскай мяжы рэспубліканскай 43-й дывізіі маёра Антоніа Бельтрана Касанья, якое мела месца з красавіка па чэрвень 1938 года падчас грамадзянскай вайны ў Іспаніі.

## Ход падзей 
9 сакавіка 1938 года войскі Франсіска Франка пачалі наступленне на Арагонскім фронце. Праз тры тыдні фронт паў, і франкісты занялі ўвесь рэспубліканскі Арагон, за выключэннем невялікага раёна на поўначы правінцыі Уэска, дзе 43-я дывізія на чале з маёрам Антоніа Бельтранам Касанья была акружана ў даліне вярхоўяў ракі Сінка.

Пазіцыі акружанай дывізіі праходзілі на захадзе па масіве Трэс-Сорарэс і Сірка-Гурунду, дзе прыкрываліся 130-й брыгадай, на поўдні — у Тэльі і Эскалона (72-я брыгада), на ўсходзе — па даліне Хістаін (102-я брыгада).

7000 рэспубліканскіх салдат, у якіх было ўсяго чатыры гарматы, на працягу двух месяцаў супраціўляліся 3-й Наварскай дывізіі генерала Хасэ Ірурэтагаена, якая мела 14000 салдат, трыццаць гармат і моцную падтрымку з паветра.

Нягледзячы на баявыя дзеянні, бамбардзіроўкі гарадкоў Б’ельса, Пінета, План, Парсан і ізаляцыю, змучаная рэспубліканская дывізія здолела пратрымацца да канца мая, калі стала ясна, што яна не зможа супрацьстаяць наступленню нацыяналістаў.

Пасля эвакуацыі каля 4000 мірных жыхароў, якія засталіся ў гэтым раёне, рэспубліканскія брыгады пачалі павольнае і планамернае адступленне да французскай мяжы, якую апошнія рэспубліканскія салдаты перайшлі ў Пуэрта-В’еха ў ноч з 15 на 16 чэрвеня.

## Вынікі 
Рэспубліканскае супраціўленне ў Б’ельсе, цалкам ізаляванае, без рэзерваў і боепрыпасаў, стала прыкладам гераізму для рэспубліканскіх войскаў на іншых участках фронту. Вызваленыя з лагера для інтэрнаваных 6889 салдат з дывізіі вярнуліся ў Іспаніі. З іх 411 салдат перайшлі ў раён, заняты франкістамі.

## Спасылкі 
* Карта-схема боёв
* La Bolsa de Bielsa
Катэгорыя:Бітвы і аперацыі грамадзянскай вайны ў Іспаніі
Катэгорыя:1938 год у Іспаніі
Катэгорыя:Бітвы ў Іспаніі
Катэгорыя:Красавік 1938 года
Катэгорыя:Май 1938 года
Катэгорыя:Чэрвень 1938 года
Катэгорыя:Гісторыя Арагона
Катэгорыя:Канфлікты 1938 года
Мікалай Ільіч Шварц

**Мікалай Ільіч Шварц** (, г. Волагда, Расія — ?) — урач-тэрапеўт. Доктар медыцынскіх навук (1938), прафесар (1949). Удзельнік Першай сусветнай і Вялікай Айчыннай войнаў.

## Біяграфія 
Скончыў Казанскі Імператарскі ўніверсітэт (1913).
    
Служыў у Рускай арміі (1914—1917, урач); працаваў у Ваенна-медыцынскай акадэміі, г. Ленінград (1917—1925, асістэнт клінікі ўнутраных хвароб); Інстытуце ўдасканалення ўрачоў, г. Ленінград (1925—1927, дацэнт); Пермскім медыцынскім інстытуце (1929—1930, загадчык кафедры прапедэўтыкі ўнутраных хвароб); Кіеўскім медыцынскім інстытуце (1930—1931, загадчык кафедры факультэцкай тэрапіі); Дзяржаўным інстытуце фізічнай культуры імя П. Ф. Лесгафта (1931—1937, загадчык тэрапеўтычнага аддзялення); Ленінградскім стаматалагічным інстытуце (1937—1941); Ленінградскім НДІ туберкулёза (1941—1945); Чкалаўскім медыцынскім інстытуце (1945—1947, загадчык кафедры шпітальнай тэрапіі); Ленінградскім НДІ фізічнай культуры (1947—1949, загадчык клініка-біялагічнга аддзела); Кіргізскім дзяржаўным медыцынскім інстытуце (1949—1952, загадчык кафедры тэрапіі); 2-й гарадской бальніцы, Леніград (1952—1960, загадчык аддзялення); Гродзенскім дзяржаўным медыцынскім інстытуце (1960—1963, загадчык кафедры прапедэўтыкі ўнутраных хвароб).

Навуковыя інтарэсы: кардыялогія; пульманалогія.

## Узнагароды 
Медалі «За абарону Ленінграда», «За доблесную працу ў Вялікай Айчыннай вайне», «За перамогу над Германіяй у Вялікай Айчыннай вайне».
 

## Літаратура 
* Шварц Николай Ильич // Профессора и доктора наук Гродненского государственного медицинского университета. — Гродно, 2013. — С. 212.
* Шварц Николай Ильич // 50 лет Гродненскому государственному медицинскому университету: события и биографии / П. В. Гарелик, Е. М. Тищенко. — Гродно, 2008. — С. 406.
Белкамунпраект

**«Белкамунпраект»** — праектная арганізацыя ў Мінску, якая размяшчаецца ў будынку па вуліцы Някрасава, 5.

## Гісторыя 
*Беларускі інстытут праектавання аб’ектаў камунальнай гаспадаркі Міністэрства жыллёва-камунальнай гаспадаркі БССР*. Створаны ў 1968 годзе. Да 1969 года *Беларускі інстытут праектавання капітальнага рамонту жылых і грамадскіх будынкаў і будаўніцтва камунальных аб’ектаў*. Асноўнымі кірункамі працы з’яўляліся: распрацоўка комплексных праектаў будаўніцтва і рэканструкцыі камунальных прадпрыемстваў, вытворчасцей, баз рамонтна-будаўнічых арганізацый, аб’ектаў добраўпарадкавання, зялёнага будаўніцтва, гарадскога электратранспарту, цеплазабеспячэння, водазабеспячэння, каналізацыі і іншых аб’ектаў гарадской гаспадаркі.

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
* Афіцыйны сайт 

Катэгорыя:Праектныя арганізацыі Мінска
Катэгорыя:1968 год у Мінску
Катэгорыя:Белкамунпраект
Быдгашцкая каталіцкая духоўная семінарыя

**Быдгашцкая каталіцкая духоўная семінарыя** () — вышэйшая каталіцкая спецыяльная навучальная ўстанова для падрыхтоўкі святароў у Быдгашчы.

## Гісторыя 
Рашэннем Папы Рымскага Яна Паўла II 25 сакавіка 2004 года была заснавана Быдгашчская дыяцэзія. Семінарыя была створаны 1 жніўня 2004 года для падрыхтоўкі святароў Быдгашчскай дыяцэзіі.

Першы навучальны год 2004/2005 пачаўся ў памяшканнях, прадастаўленых Кангрэгацыяй Святога Духа ў Быдгашчы. У 2007 годзе будынак па вул. Гродска 18-22 стаў пастаяннай сядзібай універсітэта.

У 2022 годзе біскуп быдгашцкі ліквадаваў семнарыю.

## Спасылкі 
* Афіцыйны сайт
  
Катэгорыя:Быдгашцкая дыяцэзія
Катэгорыя:Адукацыя ў Быдгашчы
Катэгорыя:Каталіцкія семінарыі
Катэгорыя:Універсітэт імя Адама Міцкевіча
Віды роду Валадушка

__NOTOC__

Спіс відаў, якія ўваходзяць у род 
* Спіс складзены паводле дадзеных сайта The Plant List.
* Знакам × адзначаны віды, якія маюць гібрыднае паходжанне.
* Сінаніміка відаў у дадзеным спісе не прыводзіцца.

## A 
*]]
*]]
*]]
*]]
*]]
*]]
*]]
*]]

* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## B 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## C 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## D 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## E 
* 
* 
* 
* 
* 

## F 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## G 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## H 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## I 
* 
* 

## J 
* 

## K 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## L 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## M 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## N 
* 
* 
* 
* 
* 

## O 
* 
* 
* 

## P 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Q 
* 
* 

## R 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## S 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## T 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## U 
* 

## V 
* 
* 

## W 
* 
* 
* 
* 

## Y 
* 
* 

## Z 
* 

*
Валадушка
Брэстжылпраект

**«Брэстжылпраект»** — прадпрыемства ў Брэсце, якое размяшчаецца ў будынку па вуліцы Інтэрнацыянальнай, 16. Спецыялізуецца на рэканструкцыі, капітальным рамонце, мадэрнізацыі грамадзянскіх аб’ектаў у розных галінах народнай гаспадаркі.

## Гісторыя 
Заснаваны ў 1968 годзе ў Брэсце як інстытут «Белрамбудпраект» і праектна-канструктарская майстэрня (ПКМ) пры ім. У 1969 годзе інстытут перайменаваны ў «Белкамунпраект», у склад якога ўвайшла ПКМ. З 1974 у распараджэнні Беларускага інстытута па праектаванні капітальнага рамонту і рэканструкцыі аб’ектаў жыллёва-грамадзянскага прызначэння «Белжылпраект», з 1987 года — яго філіял. З 1989 года філіял ператвораны ў праектна-вышукальніцкі і канструктарска-тэхналагічны інстытут па праектаванні капітальнага рамонту і рэканструкцыі аб’ектаў жыллёва-грамадзянскага прызначэння з сучаснай назвай, з 2003 года адкрытае акцыянернае таварыства.

## Структура 
Асноўныя падраздзялення (групы): тапографа-геадэзічная, электрыкаў, водазабеспячэння і каналізацыі, ацяплення і вентыляцыі, газазабеспячэння, 3 — архітэктараў, 4 — будаўнікоў; аддзелы каштарысны і выпуску праектна-каштарыснай дакументацыі.

## Аб’екты 
Прадпрыемствам праведзены рэканструкцыі Брэсцкай абласной бальніцы, жылых дамоў у Кобрыне, Пружанах, Шклове і інш.

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
* Афіцыйны сайт 

Катэгорыя:Праектныя арганізацыі Брэста
Катэгорыя:1968 год у Брэсце
Катэгорыя:Інтэрнацыянальная вуліца (Брэст)
Брэстжылбуд

**«Брэстжылбуд»** — прадпрыемства ў Брэсце, якое размяшчаецца ў будынку па вуліцы Газдзецкага, 11. Спецыялізуецца на будаўніцтве жылых дамоў, аб’ектаў сацыяльнага прызначэння ў г. Брэст і Брэсцкай вобласці. Асноўныя кірунку дзейнасці: праектаванне і будаўніцтва будынкаў і збудаванняў, вытворчасць зборных бетонных і жалезабетонных канструкцый і вырабаў.

Член Рэспубліканскага саюза будаўнікоў.

## Гісторыя 
Заснаваны ў 1970 годзе як *Брэсцкі домабудаўнічы камбінат* на базе завода зборнага жалезабетону № 9 камбіната «Будмантажіндустрыя» і ўчастка будаўнічага ўпраўлення № 116 будтрэста № 8. З 1988 года праектна-прамысловае будаўнічае аб’яднанне індустрыяльнага домабудавання «Брэстжылбуд», з 2004 года камунальнае ўнітарнае вытворча-будаўнічае прадпрыемства.

У 1989 годзе ўведзены ў эксплуатацыю новы адміністрацыйны корпус  «Брэстжылбуда» па вуліцы Маскоўскай, 362 (цяпер – вул. Газдзецкага, 11).

Прадпрыемствам за перыяд 1970—2008 пабудавана 3 435 509 м² агульнай плошчы жылых дамоў.

## Структура 
У структуры прадпрыемства: завод буйнапанэльнага домабудавання, будаўніча-мантажныя ўпраўленні № 1, 2, 4 у Брэсце, № 3 у Пінску, упраўленні праектных работ, вытворча-тэхнічнай камплектацыі, механізацыі, сантэхнічны і электрамантажны ўчасткі. Мае 3 інтэрнаты, базу адпачынку.

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
* Афіцыйны сайт

Катэгорыя:Кампаніі Брэста
Катэгорыя:Будаўнічыя кампаніі Беларусі
Белкааппраект

**«Белкааппраект»** — колішні праектны інстытут у Мінску, які размяшчаўся ў будынку па праспекце Пераможцаў, 17.

## Кірункі працы 
Асноўныя кірунку працы: праектаванне прадпрыемстваў рознічнага і аптовага гандлю, грамадскага харчавання, плодаагароднінных нарыхтовак, па перапрацоўцы другаснай сыравіны, транспарту, кансервавай, кандытарскай, піва-безалкагольнай і мясной прамысловасці сістэмы спажывецкай кааперацыі.
 

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Праектныя арганізацыі Мінска
Катэгорыя:Белкаапсаюз
Катэгорыя:Праспект Пераможцаў (Мінск)
Катэгорыя:1954 год у Мінску
Катэгорыя:Белкааппраект
Помнік Уладзіміру Караткевічу (Кіеў)

**Помнік Уладзіміру Караткевічу** — помнік у Кіеве, размешчаны па вуліцы Кацюбінскага, побач з будынкам беларускага пасольства ва Украіне. Прысвечаны беларускаму пісьменніку Уладзіміру Караткевічу, які вучыўся і працаваў у Кіеве. Знакаміты нарыс пісьменніка «Зямля пад белымі крыламі» ўпершыню пабачыў свет на ўкраінскай мове. У сваіх шматлікіх мастацкіх творах і літаратуразнаўчых артыкулах Уладзімір Караткевіч звяртаўся да ўспамінаў пра жыццё на Украіне, даследаваў творчасць Тараса Шаўчэнкі, Лесі Украінкі, Івана Франка і іншых пісьменнікаў Украіны.

## Гісторыя 
Камень на месцы ўсталявання помніка заклалі яшчэ ў лістападзе 2009 годзе ў прысутнасці міністра культуры Беларусі Паўла Латушкі. Помнік выраблены коштам Беларусі і быў адпраўлены ў Кіеў у снежні 2010 года. Усталявалі яго 12 красавіка 2011 года, мантаж аплацілі ўкраінскія мецэнаты. Аўтарамі помніка з’яўляюцца беларускія скульптары Канстанцін Селіханаў, Алег Варвашэня і архітэктар Аляксандр Корбут.

Адкрыццё помніка адбылося 20 кастрычніка 2011 года.

## Апісанне 
Помнік уяўляе сабой фігуру Караткевіча ў берэце, апранутую ў тоўсты швэдар і несамудранае паліто, у кішэні якога схаваў рукі. Пісьменнік стаіць на фоне раскрытай кнігі, на яе старонцы змешчана апошняя страфа верша «І тады закахалася хмара…» на беларускай і ўкраінскай мовах.

Катэгорыя:Помнікі Кіева
Катэгорыя:2011 год у Кіеве
Катэгорыя:Уладзімір Караткевіч
Катэгорыя:З’явіліся ў 2011 годзе
Катэгорыя:Творы Канстанціна Селіханава
Катэгорыя:Творы Алега Варвашэні
Катэгорыя:Будынкі і збудаванні Аляксандра Корбута
Нацыянальны дызайн-цэнтр

**Нацыянальны дызайн-цэнтр** — колішні навукова-даследчы інстытут у Мінску. Размяшчаўся ў будынку па вуліцы Жданава (Жылуновіча), 15.

## Кірункі даследаванняў 
Асноўныя кірунку даследаванняў: эрганамічныя даследаванні і мастацкае канструяванне ў вобласці трактарнага і сельскагаспадарчага машынабудавання, станкабудавання, прыборабудавання, вытворчасці вырабаў культурна-бытавога прызначэння прамысловай графікі, абсталявання грамадскіх і адмістрацыйных будынкаў, эстэтычнай арганізацыі вытворчага асяроддзя прадпрыемстваў энергасістэмы, правядзенне ацэнкі эстэтычнага ўзроўню новых відаў тавараў культурна-бытавога прызначэння і гаспадарчага ўжытку.

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Прамысловы дызайн
Катэгорыя:Кампаніі Мінска
Катэгорыя:Дызайн у Беларусі
Катэгорыя:1966 год у Мінску
Дубаў

**Дубаў** — прозвішча.

## Вядомыя носьбіты 
* Аляксандр Васільевіч Дубаў (нар. 1955) — беларускі правазнаўца.
* Георгій Савельевіч Дубаў (1933—1995) — беларускі савецкі акцёр.
* Іосіф Львовіч Дубаў (1925—2007) — беларускі эканаміст, спецыяліст у галіне гарадскога планавання.
Віды роду Дуднік

Спіс відаў, якія ўваходзяць у род 

Паводле сайта The Plant List род налічвае 116 відаў.

Спіс складзены на аснове дадзеных сайтаў The Plant List:

## A 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
:* 
:* 
* 
* 

## B 
* 
** 
* 

## C 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## D 
* 
:* 
* 
* 
* 
* 
*       
*            
* 

## E 
*      

## F 
*         

## G 
* 
:* 
* 
* 
* 
*   
*    

## H 
*   
* 
* 
* 

## I 
*            
* 

## J 
* 

## K 
*  
* 
* 

## L 
* 
*  
* 
*        
*            
*            
*        
*           
* 
* 
* 

## M 
*  
* 
*         
*            
*            
*            
*            
*            
*            
*            
* 

## N 
*           
*        
*            
* 

## O 
* 

## P 
*            
*            
*   
* 
* 
*   
* 
*            
*   
* 
* 

## R 
* 

## S 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## T 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## U 
* 
* 

## V 
* 
* 
* 

## W 
* 

## Y 
* 

Род , які вылучалі раней асобна, у цяперашні час уключаны ў род Дуднік. Віды роду  і адпаведныя ім віды роду :

*  = 
*  = 
*  = 
*  = 
*  = 
*  = 

## Літаратура 
* 

*
Дуднік
Герцагства Крайна

**Крайна** (, , ) — у 1364—1806 гадах адміністрацыйная адзінка Свяшчэннай Рымскай імперыі, пасля герцагства і каронная зямля (*Kronland*) Аўстра-Венгерскай манархіі, у складзе цыслейтанскай яе часткі, мяжуе на поўначы з Карынтыяй і Штырыяй, на ўсходзе і паўднёвым усходзе з Харватыяй, на поўдні з Істрыяй, на захадзе з Гарыцай і Градзішкай, займае плошчу 9956 км².

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Гістарычныя дзяржавы Балканаў
Катэгорыя:Гісторыя Славеніі
Чаканоўскі

**Чаканоўскі** — прозвішча.

## Вядомыя асобы 
* Аляксандр Лаўрэнцьевіч Чаканоўскі — даследчык Сібіры
* Ян Чаканоўскі — польскі антраполаг, этнограф, статыстык, дэмограф

## Гл. таксама 
* Чаканоўская
Скорыца

**Ско́рыца** — рака ў Капыльскім раёне Мінскай вобласці, правы прыток ракі Гніліца (басейн Нёмана). Даўжыня 6,5 км. Пачынаецца за 0,5 км на поўнач ад пасёлка Леніна, упадае ў Гніліцу за 0,7 км на паўночны ўсход ад вёскі Цялядавічы. Рэчышча каналізаванае.

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Рэкі Капыльскага раёна
Катэгорыя:Басейн Нёмана
Бой ля мыса Спартэль (1936)

**Бой ля мыса Спартэль** адбыўся 29 верасня 1936 года паміж двума крэйсерамі нацыяналістаў і двума эсмінцамі рэспубліканцаў падчас грамадзянскай вайны ў Іспаніі. У выніку сутыкнення была прарвана рэспубліканская блакада Гібралтарскага праліва і нацыяналісты забяспечылі сабе шлях марскіх паставак з Іспанскага Марока.

## Планы і сілы бакоў 
У пачатку вайны рэспубліканскі флот Іспаніі меў лінкор «Хаймэ I», тры лёгкіх крэйсера, 14 эсмінцаў і пяць падводных лодак.

У ліпені мяцежнікі змаглі захапіць ваенна-марскую базу ў Фероле. Ім дастаўся стары лінкор «Эспанья» (былы «Альфонса XIII»), крэйсер «Альмірантэ Сервера», недабудаваныя крэйсеры «Канарыяс» і «Балеарэс», рамантуемы крэйсер «Навара», адзін эсмінец і некалькі тарпедных катэраў і шлюпаў.

Рэспубліканцы ўстанавілі блакаду берагавой лініі Іспанскага Марока і не дазвалялі нацыяналістам перакідваць іх войскі па моры. Недахоп караблёў і адсутнасць вопытных камандзіраў абмяжоўвалі эфектыўнасць блакады.

У верасні нацыяналісты завяршылі будаўніцтва найноўшага крэйсера «Канарыяс» і ўвялі яго ў строй. Поўным ходам ішла праца над аднатыпным «Балеарэсам». Нарэшце, у канцы верасня невялікая эскадра, у склад якой уваходзілі «Альмірантэ Сервера» і «Канарыяс», выйшла з Фероля, каб уступіць у бой з рэспубліканскім флотам і прарваць марскую блакаду.

## Ход бою 
29 верасня, неўзабаве пасля 6:30, нацыяналісты атакавалі эскадру рэспубліканскіх эсмінцаў, дыслакаваных у заходняй акваторыі праліва. Эсмінец «Гравіна» знаходзіўся недалёка ад мыса Спартэль, у той час як аднатыпны яму «Альмірантэ Фернандзіс» патруляваў ля берагоў Сеуты.

З «Канарыяса» заўважылі «Альмірантэ Фернандзіса», які патруляваў у моры Альбаран, і адкрылі агонь з 16 км (8,6 марскіх міль), уразіўшы эсмінец другім залпам. Рушыла ўслед перастрэлка і 40-хвілінны пераслед эсмінца. «Альмірантэ Фернандзіс», атрымаўшы шэсць трапленняў, выбухнуў і затануў у 18 марскіх мілях на поўдзень ад Калабураса. Трыццаць адзін марак з эсмінца быў выратаваны «Канарыясам», у той час як французскі лайнер «Кутубія» падабраў яшчэ 26, уключаючы яго камандзіра Хасэ Луіса Барбастра Хіменэса.

У гэты ж час крэйсер «Альмірантэ» пераследваў уздоўж Атлантычнага ўзбярэжжа Марока і двойчы паражаў «Гравіну». Ацалелы рэспубліканскі эсмінец сышоў у бок Касабланкі, дзе і схаваўся ў нейтральным порце, адкуль, пасля рамонту, здолеў сысці ў Картахену.

## Вынікі 
Гэты бой стаў вырашальным, дазволіўшы нацыяналістам адкрыць праліў для свайго суднаходства. Ля берагоў Марока і Андалузіі дамінуючую пазіцыю занялі марскія сілы мяцежнікаў.

## Літаратура 
* Данилов С. Ю. Гражданская война в Испании (1936—1939). — М.: Вече, 2004. — 352 с. — ISBN 5-9533-0225-8.

## Спасылкі 
* Batalla Cabo Espartel [29 Septiembre 1936] https://svt40.forosactivos.net/t517-batalla-cabo-espartel-29-septiembre-1936
Катэгорыя:Бітвы і аперацыі грамадзянскай вайны ў Іспаніі
Катэгорыя:Верасень 1936 года
Катэгорыя:Падзеі 29 верасня
Катэгорыя:Марскія бітвы
Канстанцін Інакенцьевіч Паварнін

**Канстанцін Інакенцьевіч Паварнін** (21 мая (2 чэрвеня) 1877, Брэст-Літоўск, Літоўскае генерал-губернатарства — 30 лістапада 1963, Ленінград) — псіхіятр, прафесар.

## Біяграфія 
Нарадзіўся Канстанцін Інакенцьевіч 21 мая 1877 года ў горадзе Брэст-Літоўску ў сям’і маёра. Яго брат-філосаф і логік .

У 1897 годзе ён скончыў  і паступіў у . Пасля таго, як Паварнін скончыў Акадэмію, яго адправілі за мяжу на два гады для навуковага ўдасканалення. Ён вучыўся ў такіх прафесараў, як Э. Крэпелін, , , . Паварнін займаўся даследаваннямі на тэму «Разумовая працаздольнасць ў хворых раннім недаўсціпам».

У 1906 годзе Канстанцін Інакенцьевіч абараніў доктарскую дысертацыю «Увага і яе роля ў найпростых псіхічных працэсах (Эксперыментальна-псіхалагічны даследаванне)».

У 1908 годзе ён быў прызначаны памочнікам дырэктара ў Педалагічным інстытуце, а ў 1910 годзе — дырэктарам (да 1919 года). У часопісе «Веснік псіхалогіі» была апублікаваная праца Паварніна, у якой былі апісаны задачы і мэты гэтага інстытута і  даследаванняў у цэлым, з доказамі іх неабходнасці.

У снежні 1908 года канферэнцыяй Ваенна-медыцынскай акадэміі ён быў удастоены звання прафесара. У 1911—1915 гадах Паварнін працаваў загадчыкам лабараторыямі клінікі душэўных і нервовых хвароб ВМА. У 1913—1922 гадах быў прафесарам кафедры агульнай і эксперыментальнай псіхалогіі ў , а з 1916 года загадваў мужчынскім аддзяленнем клінікі. 9 снежня 1918 года савет  выбраў яго прафесарам і загадчыкам кафедры псіхіятрыі. Паварнін арганізаваў кафедру, якой кіраваў 20 гадоў.

У 1922—1925 гадах быў прафесарам псіхалогіі , а таксама ў 1922—1923 гадах — прафесарам псіхалогіі 2-га педагагічнага інстытута імя Някрасава. З 1923 па 1930 год Паварнін быў вучоным сакратаром інстытута ўдасканалення ўрачоў, а ў 1931 годзе ён стаў загадчыкам аддзялення і клінікай псіхіятрыі гэтага інстытута пры .

У гады Вялікай Айчыннай вайны Паварнін застаўся ў Ленінградзе, а летам 1942 года пераехаў на доследную станцыю ў .

Пасля вайны ён удзельнічаў у працы аб’яднанага савета Ленінградскай групы інстытутаў АМН СССР, быў членам Таварыства па распаўсюджванні палітычных і навуковых ведаў, а таксама чытаў лекцыі маракам Балтыйскага флоту.

З 1950 года Паварнін быў прафесарам Інстытута вуха, горла, носа, загадчыкам аддзялення паталогіі гаворкі.

Канстанцін Інакенцьевіч у горадзе Ленінградзе. Пахаваны на Вялікаохцінскіх могілках.

## Манаграфіі 
* Роля увагі і звычкі ў выхаванні характару (1904)
* Матэрыялы да пытання аб эксперыментальна-псіхалагічным даследаванні псіхічнахворых (1917)

## Літаратура 
* Бехтерев В. М. Объективная психология. М: Наука, 1991.
* Голлербах Э. Ф. Встречи и впечатления. СПб. : ИНАПРЕСС, 1998
* *Сохор Т. Е.* Константин Иннокентьевич Поварнин — учёный, врач, педагог // Я. (А. Слинин) и Мы: к 70-летию профессора Ярослава Анатольевича Слинина / Отв. ред. А. И. Мигунов. — СПб.: Санкт-Петербургское философское об-во, 2002. — С. 633—641. — 647 с. — (Мыслители, вып. X). — ISBN 5-93597-039-2. Архивировано 3 сентября 2022 года.

Катэгорыя:Медыкі СССР
Сельгаспасёлак

**Сельгаспасёлак** — жылы раён у паўночна-ўсходняй частцы Мінска. Пасля Першай Усебеларускай сельскагаспадарчай і прамысловай выстаўкі ў 1930 годзе раён індывідуальнага жыллёвага будаўніцтва на поўнач і паўночны захад ад выстаўкі сталі называць Сельгаспасёлкам. У цяперашні час на тэрыторыі Сельгаспасёлка вуліцы Тыражная, 1-я Пасялковая, 1-я Базісная і інш.

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Жылыя раёны Мінска
Ежы Май

**Ежы Міхал Май** (14 ліпеня 1922 — 9 лютага 2003) — польскі фармаколаг, прафесар медыцынскіх навук, член Польскай акадэміі навук і , дырэктар  (1977—1993).

## Біяграфія 
У 1949 годзе скончыў фармацэўтычны факультэт Ягелонскага ўніверсітэта . Ён атрымаў ступень доктара філасофіі. у 1951 годзе. У 1978 годзе атрымаў званне прафесара.

У 1988 годзе Люблінская медыцынская акадэмія прысвоіла яму званне *Honoris Causa*.

Акрамя навуковай дзейнасці быў таксама грамадскім дзеячам як старшыня Фонда Ядвігі і Януша Супнеўскіх пры Інстытуце фармакалогіі.

Катэгорыя:Члены Польскай акадэміі ведаў
Катэгорыя:Фармаколагі Польшчы
Дубіна (прыток Заходняй Бярэзіны)

**Дубіна́** — рака ў Валожынскім раёне Мінскай вобласці, левы прыток ракі Заходняя Бярэзіна (басейн Нёмана). Даўжыня 5 км. Пачынаецца каля вёскі Рачанята, упадае ў Заходнюю Бярэзіну на паўднёвы захад ад вёскі Замосце Маладзечанскага раёна. На працягу 2 км каналізаваная (за 1 км на паўночны ўсход ад аграгарадка Дубіна Баярская да вусця), прымае сцёк з асушальных каналаў. Месцазнаходжанне вусця залежыць ад рэжыму эксплуатацыі палёў здабычу торфу, што знаходзяцца побач.

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Рэкі Валожынскага раёна
Катэгорыя:Прытокі Заходняй Бярэзіны
Дубіна (значэнні)

Назву **Дубіна** маюць:
## Населеныя пункты 
### Беларусь 
* Ду́біна — вёска ў Браслаўскім раёне Віцебскай вобласці
## Рэкі 
* Дубіна́ — рака ў Валожынскім раёне Мінскай вобласці, левы прыток ракі Заходняя Бярэзіна
Анканітанская рэспубліка

**Анканітанская рэспубліка** () — дзяржаўнае ўтварэнне перыяду Напалеонаўскіх войн. 

## Гісторыя 
23 чэрвеня 1796 года папа Пій VI падпісаў у Балонні пагадненне з рэвалюцыйнай Францыяй, якое дазволіла французскім войскам акупаваць Анкону, у выніку чаго ў горадзе распаўсюдзіліся рэвалюцыйныя ідэі. 17 лістапада 1797 года быў падпісаны Кампа-Фармійскі мір, у адпаведнасці з якім Анкона павінна была вярнуцца ў склад Папскай дзяржавы, аднак гарадскі муніцыпалітэт абвясціў утварэнне незалежнай Анконітанскай Рэспублікі пад пратэкцыяй Французскай Рэспублікі і Цызальпінскай Рэспублікі.

Катэгорыя:Анкона
Катэгорыя:Даччыныя рэспублікі Францыі
Катэгорыя:Італьянскія дзяржавы
Сельгастэхпраект

**«Сельгастэхпраект»** — колішні праектны інстытут у Мінску. Размяшчаўся ў будынку па вуліцы Крапоткіна, 44.

## Кірункі працы 
Асноўныя кірункі працы: паскарэнне навукова-тэхнічнага прагрэсу і павышэнне эфектыўнасці сельскагаспадарчай вытворчасці на аснове распрацоўкі поўнага комплексу тэхнічнай дакументацыі для стварэння новай тэхнікі, прагрэсіўных тэхналогій, арганізацыя вытворчасці, працы і кіравання на прадпрыемствах галіны; абагульненне і распаўсюджванне перадавога вопыту; распрацоўка праектна-каштарыснай дакументацыі для рэканструкцыі і будаўніцтва вытворчых аб’ектаў Дзяржкамсельгастэхнікі БССР, для механізацыі, электрыфікацыі, рэканструкцыі і будаўніцтве жывёлагадоўчых фермаў.

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Праектныя арганізацыі Мінска
Катэгорыя:Вуліца Крапоткіна (Мінск)
Павел Іосіфавіч Кароль

**Павел Іосіфавіч Кароль**,  (4 ліпеня 1890, Бяла-Падляска, Царства Польскае, Расійская імперыя — дата і месца смерці невядомыя) — лекар, польскі грамадскі дзеяч, дэпутат Сейма ІІ Склікання (1928—1930).

## Біяграфія 
Навучаўся ў сярэдняй школе ў горадзе Седльцы, па заканчэнні якой вывучаў медыцыну ў Варшаўскім універсітэце. Падчас Першай сусветнай вайны служыў у Рускай імператарскай арміі. У 1923 годзе атрымаў званне афіцэра рэзерву Войска Польскага. Пасля заканчэння вайны працаваў гарадскім урачом у Брэсце, дзе ўдзельнічаў у дзейнасці гарадскога савета. Быў кіраўніком рускага Таварыства міласэрнасці ў Брэсце, віцэ-старшынёй мясцовага аддзялення Лігі Паветранай і Супрацьгазавай абароны і Таварыства ўласнікаў нерухомасці. Быў скарбнікам прафсаюза лекараў, членам рускай аграрнага таварыства і рускай сялянскай арганізацыі,

На выбарах 1928 года атрымаў адзіны дэпутацкі мандат ад рускага спісу Сейма II склікання ад Пінскай акругі № 60. У Сойме быў прадстаўніком рускага нацыянальнага аб’яднання. Пасля заканчэння дэпутацкіх паўнамоцтваў працягнуў займацца ўрачэбнай дзейнасцю.

У 1939 годзе быў арыштаваны НКУС. Мяркуецца, што ён быў расстраляны ў Беларусі.

## Літаратура 
* артыкул *Paweł Korol*, Majewski P., Mazur G. (red.), Posłowie i senatorowie Rzeczypospolitej Polskiej 1919—1939. Słownik biograficzny, Tom III: K-Ł, Wydawnictwo Sejmowe, Warszawa 2005, ISBN 8370597122, с. 174—175
* артыкул *Paweł Korol*, Stanisław Łoza, Czy wiesz, kto to jest?, Część I, Warszawa 1938, стар 362.

Катэгорыя:Рэпрэсаваныя савецкай уладай
Катэгорыя:Дэпутаты Сейма Польшчы
Катэгорыя:Асобы, чыя дата смерці не вызначана
Бітва пры Каспэ (1938)

**Бітва пры Каспэ** адбылася падчас Арагонскага наступлення ў перыяд грамадзянскай вайны ў Іспаніі 16—17 сакавіка 1938 года.

## Перадумовы 
Пасля бітвы пры Тэруэле Рэспубліканская армія ў Арагоне была знясілена і дрэнна абсталявана. У сакавіку 1938 года велізарныя сілы нацыяналістаў у складзе 150 000 салдат і больш за 900 самалётаў пачалі наступленне на Арагон, прарваўшы рэспубліканскі фронт. Большая частка рэспубліканскай арміі бегла, а яе адступленне ператварылася ва ўцёкі, але ў некаторых месцах падраздзяленні рэспубліканцаў змагаліся.

## Бітва 
9 сакавіка нацыяналісты прасунуліся на 36 кіламетраў, 10 сакавіка яны занялі Бельчытэ, які ўтрымліваўся XV-ай інтэрбрыгадай, і прасунуліся да Каспэ. Галоўнакамандуючы рэспубліканскай арміяй генерал Вісентэ Роха загадаў пабудаваць лінію абароны з горадам Каспэ ў цэнтры. Да 16 сакавіка тры дывізіі нацыяналістаў арміі Варэлы на чале з Фернанда Баронам, Муньясам Грандэсам і Батыстам Санчэсам акружылі горад. Абаронцы адбівалі атакі праціўніка, але пасля двух дзён разлютаваных баёў Каспэ паў пад націскам нацыяналістаў.

## Наступствы 
Нацыяналісты працягнулі наступленне і да 3 красавіка занялі Льейду.

## Літаратура 
* Hugh Thomas. The Spanish Civil War. — Modern Library, 2001. — 1136 с. — ISBN 978-0375755156.
* Antony Beevor. The Battle for Spain: The Spanish Civil War 1936-1939. — Penguin Books, 2006. — 592 с. — ISBN 978-0143037651.
Катэгорыя:Бітвы і аперацыі грамадзянскай вайны ў Іспаніі
Катэгорыя:1938 год у Іспаніі
Катэгорыя:Бітвы ў Іспаніі
Катэгорыя:Сакавік 1938 года
Катэгорыя:Канфлікты 1938 года
Генеральнае консульства ГДР у Мінску

**Генеральнае консульства ГДР у Мінску** — дыпламатычная місія ГДР у Мінску (БССР). Размяшчалася ў будынку па вуліцы Захарава, 26.

Адкрыта 7 красавіка 1972 года.  ахоплівала тэрыторыю БССР. Функцыі консульства былі вызначаны консульскім дагаворам, заключаным паміж СССР і ГДР 3 верасня 1971 года: садзейнічаць умацаванню сяброўскіх адносін паміж ГДР і СССР, развіццю эканомікі, гандлёвых, культурных, навуковых сувязяў і турызму. У задачы консульства ўваходзіла абарона правоў і інтарэсаў ГДР, яе грамадзян і юрыдычных асоб, назіранне за выкананнем дагавораў і пагадненняў, заключаных паміж СССР і ГДР, выкананне консульскіх, натарыяльных функцый.

## Гл. таксама 
* Беларуска-ўсходнегерманскія адносіны

## Літаратура 
* 

Мінск
Катэгорыя:Беларуска-нямецкія адносіны
Катэгорыя:Дыпламатычныя прадстаўніцтвы ў Мінску
Катэгорыя:З’явіліся ў 1972 годзе
Катэгорыя:1972 год у Беларусі
Катэгорыя:1972 год у Германіі
Катэгорыя:Вуліца Захарава (Мінск)
Іспанская рэвалюцыя 1936 года

**Іспанская сацыяльная рэвалюцыя 1936 года** () — тэрмін, які выкарыстоўваецца для апісання падзей у першыя месяцы грамадзянскай вайны ў Іспаніі на тэрыторыі, падкантрольнай рэспубліканцам.

Рэвалюцыя прывяла да шырокага ўкаранення анархісцкіх і агульнасацыялістычных арганізацыйных прынцыпаў у розных частках краіны: перш за ўсё ў Каталоніі, Арагоне, Андалусіі. Значная частка рэспубліканскай эканомікі апынулася пад рабочым кантролем. У раёнах, якія кантраляваліся анарха-сіндыкалістамі, такіх, як Каталонія, гэты паказчык перавышаў 75%; у той жа час там, дзе карысталася уплывам Кампартыя Іспаніі, дадзены працэнт быў ніжэй, паколькі ўрад СССР і кіраўніцтва Камінтэрна актыўна перашкаджалі працэсу развіцця калектывізацыі (і іншых сацыялістычных і камуністычных пераўтварэнняў), лічачы, што Іспанія не гатова да падобных пераменаў. Заводы і фабрыкі знаходзіліся пад кіраваннем рабочых камітэтаў, а ў сельскай мясцовасці ствараліся калектыўныя (калектывізаваныя) сельскагаспадарчыя лібертарныя камуны. Калектывізаваліся ў тым ліку гатэлі, цырульні і рэстараны, і кіраваліся самімі працаўнікамі дадзеных устаноў. Паводле ацэнак даследчыка Сэма Долгоффа прама ці ўскосна ў рэвалюцыйных пераўтварэннях ўдзельнічала да 8 мільёнаў чалавек.

Калектывізацыя праводзілася ў першую чаргу радавымі членамі Нацыянальнай канфедэрацыі працы і Федэрацыі анархістаў Іберыі. Акрамя таго ў працэсе калектывізацыі прымалі ўдзел і члены сацыялістычнага Усеагульнага саюза працоўных (УСП), хоць і далёка не ўсе.

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Гісторыя сацыялізму
Катэгорыя:Грамадзянская вайна ў Іспаніі
Катэгорыя:Анархізм
Катэгорыя:Гісторыя Іспаніі
Катэгорыя:1936 год у Іспаніі
Катэгорыя:Рэвалюцыі ў Іспаніі
Катэгорыя:Рэвалюцыі XX стагоддзя
Голант

**Голант** — прозвішча.

## Вядомыя асобы 
* Раіса Якаўлеўна Голант — расійскі і савецкі псіхіятр і неўрапатолаг
* Яўген Якаўлевіч Голант — расійскі педагог, прафесар
Мангола-Маньчжурскі стэп

**Мангола-Маньчжурскі стэп** — засушлівы стэп, размешчаны ў Манголіі і поўначы Кітая.

## Размяшчэнне 
Мангола-Маньчжурскі стэп мае плошчу 887 300 км². Экарэгіён мае форму вялікага паўмесяца вакол пустыні Гобі, распасціраецца па тэрыторыі Цэнтральнай і Усходняй Манголіі, усходняй часткі Унутранай Манголіі, Усходняй і Цэнтральнай Маньчжурыі і на паўднёвым захадзе на Паўночна-Кітайскай раўніне. На паўночным усходзе і поўначы Селенга-Архонскі і Даурскі лесастэп утвараюць пераходную зону паміж стэпам і лясамі Сібіры на поўначы. На ўсходзе і паўднёвым усходзе стэп пераходзіць да ўмераных лісцевых і змешаных лясоў, у тым ліку змешаных лясоў Маньчжурыі, лісцевых лясоў Паўночна-Кітайскай раўніны і Цэнтральна-кітайскага лёсавага плато змешаных лясоў. На паўднёвым захадзе стэп распаўсюджваецца да ракі Хуанхэ, праз стэп плато Ордас.

## Флора 
Дамінуючай флорай з’яўляюцца некалькі відаў кавыля: , , ; , , , , і .

Паўднёва-заходнія схілы хрыбта  маюць шыракалістыя лясы , або лісцевыя лясы таполяў  і ,  і .

## Фаўна 
*  — адзіная эндэмічная птушка ў экарэгіёне
* 
* 
* 
* 
* 

## Спасылкі 
* Mongolian-Manchurian grassland (World Wildlife Fund)

Катэгорыя:Раўніны Кітая
Катэгорыя:Стэпы
Катэгорыя:Раўніны Манголіі
Катэгорыя:Стэпы Расіі
Сяргей Барысавіч Вольф

**Сяргей Барысавіч Вольф** (нар. , г. Гродна) — беларускі ўрач-фтызіятр. Доктар медыцынскіх навук (2010), прафесар (2016).

## Біяграфія 
Скончыў Куйбышаўскі дзяржаўны медыцынскі інстытут (спецыяльнасць «Лячэбна-прафілактычная справа», 1984), Гродзенскі дзяржаўны медыцынскі інстытут (аспірантура, 1994).
    
Працаваў у Закаўказскай ваеннай акруге (г. Поці, зенітна-ракетная брыгада, 1984—1991, начальнік медыцынскага пункта), Гродзенскім дзяржаўным медыцынскім універсітэце (з 1991, прафесар кафедры фтызіяпульманалогіі, у 2002—2013 — загадчык кафедры, з 2013 — прарэктар па лячэбнай рабоце, з 2014 — прарэктар па навуковай рабоце).

Навуковыя інтарэсы: патагенетычная тэрапія хворых туберкулёзам; негатыўныя рэакцыі на процітуберкулёзныя прэпараты і іх карэкцыя.

## Літаратура 
* Осложнения полихимиотерапии туберкулеза: клинико-патогенетические аспекты, прогнозирование и профилактика : диссертация … доктора медицинских наук : 14.00.26 : защищена 24.06.2010 : утверждена 22.12.2010 / Вольф Сергей Борисович. — Гродно, 2010.
* Вольф Сергей Борисович (к 60-летию со дня рождения) : биобиблиографический указатель. — Гродно, 2021.
* Вольф Сергей Борисович // Заведующие кафедрами и профессора Гродненского государственного медицинского (института) университета (1958—2003) : биографический справочник. — Гродно, 2003. — С. 192—193.
* Вольф Сергей Борисович // Профессора и доктора наук Гродненского государственного медицинского университета, [1958―2013 / В. А. Снежицкий, Е. М. Тищенко]. — Гродно, 2013. — С. 65—67.
* Вольф Сергей Борисович // 50 лет Гродненскому государственному медицинскому университету: события и биографии / П. В. Гарелик, Е. М. Тищенко. — Гродно, 2008. — С. 470—471.
Раіса Якаўлеўна Голант

**Раіса Якаўлеўна Голант** (17 ліпеня 1885, Брэст-Літоўск — 13 ліпеня 1953, Ленінград) — расійскі і савецкі псіхіятр і неўрапатолаг, доктар медыцыны (1913), заслужаны дзеяч навукі РСФСР (1940), лаўрэат Сталінскай прэміі.

## Біяграфія 
Раіса Якаўлеўна Голант нарадзілася ў Брэст-Літоўску у небагатай яўрэйскай сям’і мылавараў. Родная сястра Яўгена Якаўлевіча Голанта. Скончыла Прылуцкую жаночую гімназію ў 1902, пасля чаго працягнула навучанне ва ўніверсітэтах Бруселя, Берліна і Фрайбурга.

У 1909 годзе Р. Я. Голант, вярнулася ў Расію. З 1909 паводле 1927 год працавала ў  пад кіраўніцтвам Бехцерава У. М., дзе займалася неўрапаталогіяй і эксперыментальнай фізіялогіяй. У 1913 годзе абараніла доктарскую дысертацыю — «*Аб нерухомасці пазваночніка*». Пасля Паўлаўскай сесіі Р. Я. Голант была звольненая ў 1951 з псіханеўралагічнага інстытута па скарачэнні штатаў.

Раіса Якаўлеўна памерла 13 ліпеня 1953 ў Ленінградзе. Пахавана на Праабражэнскіх яўрэйскіх могілках.

## Навуковая дзейнасць 
Працы Голант Р. Я. прысвечаны праблемам траўматычных, інфекцыйных, сасудзістых псіхозаў, а таксама псіхічным разладам пры авітамінозах і аліментарнай дыстрафіі, пры гіпертанічных хваробах і траўмах мозгу.

Сумесна з калектывам супрацоўнікаў пад кіраўніцтвам Голант Р. Я. былі вывучаны змены ў спіннамазгавой вадкасці (у прывязцы да душэўных хвароб), удакладнена лікварная дыягностыка прагрэсіўнага паралічу, што мела асаблівае значэнне ў эпоху амаль выключна псіхалагічнай дыягностыкі шызафрэніі. Быў знойдзены, вывучаны і апісаны цэлы шэраг сімптомаў пры эпідэмічным энцэфаліце — псіхасэнсарны сімптом прыліпання, гвалтоўныя станы, оптыка-вестыбюлярныя парушэнні, а таксама была перагледжана сістэматыка псіхозаў на глебе даследаванняў сіфілісу галаўнога мозгу.

Голант Р. Я. выступала за навуковае размежаванне псіхапаталогіі шызафрэніі ад псіхалогіі так званых шызоідаў, у супрацьлегласць многім аўтарам, якія імкнуліся сцерці гэтыя межы.

Працавала над вывучэннем хваробы Альцгеймера.

## Асноўныя працы 
* *Галант Р. Я.* Да пытання аб значэнні сімпатычнай нервовай сістэмы для тэтанічнай курчы, 1925.
* *Галант Р. Я.* Аб засмучэннях памяці, 1935.
* *Галант Р. Я.* Памяць чалавека і яе засмучэнні, 1948.

## Спасылкі 
* Магіла Р. Я. Голант
* Брэсцкі кур’ер. *Раіса Голант*
* Незалежны Псіхіятрычны Часопіс. *60-годдзе Паўлаўскай сесіі 1951 года*
* Расійская Яўрэйская Энцыклапедыя. *Раіса Якаўлеўна Голант*

Катэгорыя:Медыкі СССР
Катэгорыя:Псіхіятры СССР
Катэгорыя:Псіхіятры Расійскай імперыі
Катэгорыя:Заслужаныя дзеячы навукі РСФСР
Катэгорыя:Лаўрэаты Сталінскай прэміі
Катэгорыя:Дактары медыцынскіх навук
П’ер Нарцыс

**П’ер Нарцыс** (, ) — расійскі спявак.

## Біяграфія 
П’ер Нарцыс нарадзіўся ў 1977 годзе ў Камеруне, пазней ён пераехаў да сваякоў у Расію. Тут будучы артыст паступіў на журфак МДУ. З канца 1990-х гадоў ён пачаў гуляць у КВЗ у складзе каманды РУДН. Найбольшую папулярнасць П’еру Нарцысу прынесла ўдзел у праекце «Фабрыка зорак», дзе ён стаў вядомы дзякуючы выкананню песні «Шакаладны заяц».
 

 

## Спасылкі 
Катэгорыя:Акцёры Расіі
Катэгорыя:Спевакі і спявачкі XXI стагоддзя
Катэгорыя:Спевакі і спявачкі Расіі
Партызанская брыгада «Камсамолец»

**Партызанская брыгада «Камсамолец»** — партызанская брыгада, створаная ў снежні 1943 года, на базе атрадаў, вылучаных партызанскай брыгадай імя Г. К. Жукава. Дзейнічала на акупіраванай тэрыторыі Мірскага, Стаўбцоўскага, Карэліцкага раёнаў. 10 ліпеня 1944 года брыгада (588 партызан, 4 атрады) злучылася з Чырвонай Арміяй.

## Склад 
* 1-ы камсамольскі атрад;
* 2-і камсамольскі атрад;
* атрад імя Калініна;
* атрад «Сокал».

## Камандаванне 
### Камандзіры 
* І. К. Кузняцоў;
* Р. М. Панявін.

### Камісар 
* А. І. Дзееў.

### Начальнік штаба 
* М. Ц. Маскалёў.

## Гісторыя 
У студзені 1944 года партызаны брыгады на чыгуначных участках Баранавічы — Ліда і Ліда — Маладзечна падарвалі 5 эшалонаў з ваеннымі грузамі, каля вёскі Агароднікі знішчылі мост. Толькі ў красавіку 1944 года зрабілі 11 дыверсій. У Мірскім раёне пашкодзілі 12,5 км тэлефонна-тэлеграфнай лініі. У сакавіку правялі некалькі баёў, разбілі гарнізон у вёсцы Загор’е Мірскага раёна і захапілі 40 вінтовак, разам з партызанскай брыгадай імя Жукава разбілі нямецкі гарнізон у гарадскім пасёлку Мір.

## Памяць 
У 1979 годзе ў вёсцы Ярэмічы Карэліцкага раёна ў гонар брыгады была пастаўлена стэла.

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Савецкія партызанскія злучэнні, брыгады і атрады на акупіраванай тэрыторыі Беларусі (1941—1944)
Катэгорыя:З’явіліся ў 1943 годзе
Катэгорыя:Зніклі ў 1944 годзе
Уладзімір Сямёнавіч Васільеў

**Уладзімір Сямёнавіч Васільеў** (, г. Віцебск — ) — беларускі ўрач-інфекцыяніст. Доктар медыцынскіх навук (1983), прафесар (1983).

## Біяграфія 
Скончыў Віцебскі дзяржаўны медыцынскі інстытут (спецыяльнасць «Лячэбная справа», 1960).
    
Працаваў у Юрацішкаўскам медыцынскам вучылішчы (1960—1963), Гродзенскім дзяржаўным медыцынскім універсітэце (з 1963, педыятрычны факультэт, кафедра інфекцыйных хвароб, прафесар, у 1977—1996 — загадчык кафедры, у 1980—1987 — прарэктар па навуковай рабоце, 1987—1992 — па вучэбнай рабоце, 1992—1998 — першы прарэктар).
    
Навуковыя інтарэсы: імунапатагенез; цытахімія імунных клетак; лячэнне інфекцыйных хвароб; арганізацыя інфекцыйнай службы.

## Узнагароды 
Ордэн Працоўнага Чырвонага Сцяга (1986), медалі «За доблесную працу» (1970), «Ветэран працы» (1989), знак «Отличнику здравоохранения» і інш.

## Літаратура 
* Клинико-патогенетическое обоснование применения пирогенала и преднизолона в комплексной терапии вирусного гепатита : диссертация … доктора медицинских наук : 14.00.10 : защищена 00.00.1981 : утверждена 20.05.1983 / Васильев Владимир Семенович. — Гродно, 1980.
* Васильев Владимир Семенович : биобиблиографический указатель (к 75-летию со дня рождения) / Гродненский государственный медицинский университет; [составители: Л. А. Климко, Л. А. Макарчик]. — Гродно, 2011. — Сведения доступны также по Интернету: http://library.grsmu.by/docs/biobibl/ 
* Васільеў Уладзімір Сяменавіч // Беларуская энцыклапедыя : у 18 т. — Минск, 1996. — Т. 4. — С. 28.
* Васильев Владимир Семенович // 50 лет Гродненскому государственному медицинскому университету: события и биографии / П. В. Гарелик, Е. М. Тищенко. — Гродно, 2008. — С. 196.
* Васильев Владимир Семенович // Кто есть Кто. Деловой мир СНГ, 2006. — Минск, 2006. — Вып. 3. — С. 63—64.
* Васильев Владимир Семенович — человек, гражданин / Васильев А. В. // Клиническая инфектология и паразитология. — 2017. — Т. 6, № 4. — С. 461—463.
Ян Няшкоўскі

**Ян Няшкоўскі** (8 лютага 1833, Люблін — 1866, Арэнбург) — польскі натураліст, палеантолаг, лекар, студзеньскі паўстанец.

## Рэзюмэ 
Паходзіў са шляхецкай сям’і, быў сынам Вільгельма Няшкоўскага (памёр у 1882), капітана . Меў братоў Здзіслава (1840—1897) і Уладзіслава (памёр у 1869), таксама лекараў. Вучыўся ў гімназіі ў Слуцку. У 1853—1858 гадах вывучаў натуральныя навукі і медыцыну ў Дэрпцкім універсітэце. Належаў да аб’яднання польскіх студэнтаў «Ogół», сакратаром якога быў, і да акадэмічнай карпарацыі . Быў членам студэнцкага прыродазнаўчага гуртка. У 1855 годзе за навуковыя заслугі ўзнагароджаны залатым медалём. З 1858 года сапраўдны член .

Быў сябрам і супрацоўнікам Бенедыкта Дыбоўскага, Аляксандра Чаканоўскага, Густава Рупнеўскага і . У 1858 годзе скончыў вучобу са званнем кандыдата філасофіі і доктара медыцыны.

Каля 1859 года пакінуў Дэрпт і вёў лекарскую практыку ў Брэст-Літоўску і Бабруйску. За ўдзел у Студзеньскім паўстанні быў арыштаваны і высланы ў Арэнбург. Там ён памёр ад тыфу.

## Акадэмічныя дасягненні 
У 1856 і 1857 гадах разам з Рупнеўскім і Шмітам шукаў акамянеласці ў Эстоніі і на востраве Эзелі. У 1857 годзе выдаў манаграфію аб сілурыйскіх трылабітах Лівоніі і Эстоніі. Ён апісаў 15 новых для навукі відаў і 23 віды, раней невядомых з гэтай тэрыторыі. У сваёй доктарскай дысертацыі, апублікаванай у 1858 годзе, ён апісаў від . У наступным годзе быў апублікаваны дадатак да працы аб трылабітах.

У яго гонар названы род  Schmidt, 1881 і віды  Schmidt, 1894,  Männil, 1891,  Schmidt, 1898,  (Schmidt, 1858).

Віды, апісаныя Няшкоўскім:

*  Nieszkowski, 1859
*  Nieszkowski, 1857
*  Nieszkowski, 1859
*  Nieszkowski, 1857
*  Nieszkowski, 1857
*  Nieszkowski, 1859
*  Nieszkowski, 1859
*  Nieszkowski, 1857
*  Nieszkowski, 1857
*  Nieszkowski, 1859
*  Nieszkowski, 1857
*  Nieszkowski, 1857
*  Nieszkowski, 1857
*  Nieszkowski, 1857
*  Nieszkowski, 1857
*  Nieszkowski, 1857
*  Nieszkowski, 1857
*  Nieszkowski, 1857
*  Nieszkowski, 1857
*  Nieszkowski, 1859

## Працы 
* *Versuch einer Monographie der in den silurischen Schichten der Ostseeprovinzen vorkommenden Trilobiten* . Дорпат: H. Laakmann, 1857
* *Versuch einer Monographie der in den Silurischen Schichten der Ostseeprovinzen vorkommenden Trilobiten* . Archiv für Naturkunde Liv-, Ehst- und Kurland Серыя 1 (1), с. 1-112 (1857)
* *De euryptero remipede: dissertatio inauguralis* . Дорпат: H. Laakmann, 1858
* *Der Eurypterus remipes aus den obersilurischen Schichten der Insel Oesel* . Archiv für die Naturkunde Liv-, Ehst- und Kurlands 1 (2), с. 299—344 (1859)
* *Zusätze zur Monographie der Trilobiten der Ostseeprovinzen: nebst der Beschreibung einiger neuen obersilurischen Crustaceen* . Archiv für die Naturkunde Liv-, Ehst- und Kurlands Serie 1 (2), 345—384 (1859)

Катэгорыя:Медыкі Польшчы
Катэгорыя:Удзельнікі паўстання 1863—1864 гадоў
Алег Генрыхавіч Хораў

**Алег Генрыхавіч Хораў** (нар. , г. Гродна) — беларускі ўрач-отарыналарынголаг. Доктар медыцынскіх навук (2002), прафесар (2005). Член Міжнароднага таварыства аўдыёлагаў, Беларускага таварыства отарыналарынголагаў. Кіраўнік (з 1998) навуковай школы «Аталогія».

## Біяграфія 
Скончыў Гродзенскі дзяржаўны медыцынскі інстытут (спецыяльнасць «Лячэбная справа», 1983).
    
Працаваў у Гродзенскім дзяржаўным медыцынскім універсітэце (з 1985, педыятрычны факультэт, кафедра отарыналарынгалогіі, прафесар, з 1999 — загадчык кафедры).
Навуковыя інтарэсы: хірургічная паталогія сярэдняга вуха; аудыялогія; ЛОР-анкалогія; танзілярная праблема.

## Узнагароды 
Ганаровая грамата Міністэрства аховы здароўя Рэспублікі Беларусь (2005), нагрудны знак «Выдатнік аховы здароўя Рэспублікі Беларусь» (2008).
 

## Літаратура 
* Лечение деструктивных форм гнойных средних отитов : диссертация … доктора медицинских наук : 14.00.04 : защищена 14.11.2001 : утверждена 10.04.2002 / Хоров Олег Генрихович. ― Гродно, 2001.
* Хораў Алег Генрыхавіч // Беларуская энцыклапедыя : у 18 т. — Мінск, 2004. — Т. 18, кн. 1. — С. 466.
* Хоров Олег Генрихович // Республика Беларусь : энциклопедия : [в 7 т.]. — Минск, 2008. — Т. 7. — С. 440.
* Хоров Олег Генрихович // 50 лет Гродненскому государственному медицинскому университету: события и биографии / П. В. Гарелик, Е. М. Тищенко. — Гродно, 2008. — С. 341.
* Хоров Олег Генрихович // Научные школы Гродненского государственного медицинского университета : монография / [Н. И. Батвинков и др.]. — Гродно, 2013. — С. 168—170.
* Хоров Олег Генрихович : биобиблиографический указатель (к 50-летию со дня рождения). — Гродно, 2010.
Леанід Ціханавіч Левін

**Леанід Ціханавіч Левін** (*Леон Танхелевіч*) (1869, Высока-Літоўск Гродзенскай губерні — 1944, Ташкент) — савецкі отарыналарынголаг. Доктар медыцыны (1902), Заслужаны дзеяч навукі РСФСР (1935).

## Біяграфія 
У 1894 скончыў медыцынскі факультэт Кіеўскага ўніверсітэта. У 1896—1901 гадах знаходзіўся на ўдасканаленні за мяжой, затым быў асістэнтам, а з 1908 года — дацэнтам клінічнага інстытута ўдасканалення ўрачоў у Пецярбургу. У 1902 абараніў доктарскую дысертацыю пра змены слыхавога органа пры дыфтэрыі.

З 1914 — прафесар .

З 1917 — загадчык кафедры отарыналарынгалогіі , дзе працаваў да канца жыцця.

Падчас Вялікай Айчыннай вайны, з 1941 года, у складзе Інстытута знаходзіўся ў эвакуацыі ў Ташкенце.

Раптоўна памёр у 1944 годзе ў Ташкенце пасля выступу ў якасці афіцыйнага апанента на абароне дысертацыі.

Пахаваны на Сестрарэцкіх могілках.

## Навуковая дзейнасць 
Апублікаваў больш за 60 навуковых прац. Ім распрацаваны арыгінальны метад агульнаполасцевай радыкальнай аперацыі вуха, мадыфікаваны спосаб выкрыцця лабірынта і прапанаваны шэраг інструментаў для выканання гэтых аперацый.

Стварыў капітальнае 3-томнае кіраўніцтва па хірургічным хваробам вуха; яно вытрымала некалькі выданняў (1928, 1936—1937, 1948).

Стварыў школу отарыналарынголагаў пераважна хірургічнага кірунку.

Па ініцыятыве Левіна было створана Пецярбургскае оталарынгалагічнае таварыства (1906). Ім быў арганізаваны навуковы часопіс «Штомесячнік Вушных, насавых і гарлавых хвароб», пераназваны пазней у «Рускую отарыналарынгалогію».

; Навуковыя працы

* «Аб стане слыхавога органа пры дыфтэрыі» (1902);
* «Аб выбары спосабу лячэння пры вострым танзілагенным сепсісе» (1935);
* «Хірургічныя хваробы вуха і іх аператыўнае лячэнне», кнігі 1-2 (1936—1937).

Імя Левіна было прысвоена клініцы отарыналарынголагаў  (рэарганізаваны ў 2011 годзе).

## Літаратура 
* Левин Леонид Тихонович // Большая Медицинская Энциклопедия. Изд. 3-е / Главный редактор Б. В. Петровский. — М.: Советская энциклопедия, 1974—1989. — Т. 12.

## Спасылкі 
* Статья из Российской еврейской энциклопедии 

Катэгорыя:Отарыналарынголагі
Катэгорыя:Медыкі СССР
Катэгорыя:Медыкі Расійскай імперыі
Брэстбудпраект

**«Брэстбудпраект»** — праектна-вышукальніцкі інстытут у Брэсце, размешчаны ў будынку па вуліцы Пушкінскай, 19.

## Гісторыя 
Заснаваны ў 1960 годзе як праектна-каштарыснае бюро «Аблміжкалгасбуда», перайменаванае ў 1963 годзе ў «Аблміжкалгаспраект». З 1969 года брэсцкі філіял рэспубліканскага праектна-вышукальніцкага інстытута «Белкалгаспраект», з 1986 інстытут «Брэстсельбудпраект» аб’яднання «Брэстаблсельбуд», з 2000 РУП, з 2003 дзяржаўнае УП «Інстытут Брэстбудпраект». З 2008 мае філіял «Столінбудпраект».

## Структура 
Асноўныя аддзелы: комплекснага праектавання (2), спецработ, інжынерных пошукаў з акрэдытаванай лабараторыяй даследавання грунтоў, тэхнічны, якасці, аўтаматызацыі праектных работ, выпуску.

## Кірункі дзейнасці 
Асноўныя кірункі дзейнасці: выкананне праектна-вышукальніцкіх работ для аб’ектаў сельскай гаспадаркі, прамысловага, жыллёва-грамадзянскага і індывідуальнага будаўніцтва, газа-, цеплаводазабеспячэння прамысловых прадпрыемстваў і населеных пунктаў, сістэм пажарна-ахоўнай сігналізацыі; ажыццяўляе тэхнічны кантроль і аўтарскі нагляд за якасцю будаўніцтва. Распрацоўвае праектна-каштарысную дакументацыю для прадпрыемстваў АПК, аб’ектаў сацкультбыту і свабоднай эканамічнай зоны «Брэст», заводаў жалезабетонных вырабаў і інш.

## Праекты 
Прадпрыемствам распрацаваны праекты: птушкафабрыкі ААТ «Камароўка» ў Брэсцкім раёне, мясаперапрацоўчага прадпрыемства СП «Еўра Трэйд Брэст» ТАА ў Брэсце, свінакомплекса замежнага ТАА «Белдан» у Ляхавіцкім раёне, расшырэння рыбаперапрацоўчага комплексу СП «Санта Брэмар» ТАА, рэканструкцыі Дома культуры ў Кобрыне і інш.

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
* Афіцыйны сайт

Катэгорыя:Праектныя арганізацыі Брэста
Катэгорыя:Пушкінская вуліца (Брэст)
Катэгорыя:1960 год у Брэсце