Іраклій Вісарыёнавіч Абашыдзэ

{{Дзяржаўны дзеяч
|імя          = Іраклій Вісарыёнавіч Абашыдзэ
|арыгінал імя     = 
|парадак = 9
|выява =
|апісанне выявы =
|пасада = Старшыня Вярхоўнага Савета Грузінскай ССР
|сцяг = Flag of the Georgian Soviet Socialist Republic.svg
|перыядпачатак = 12 ліпеня 1971
|перыядканец =  14 лістапада 1990
|папярэднік = Рафаэл Рафаэлавіч Двалі  
|пераемнік = Звіяд Канстанцінавіч Гамсахурдыя
|адукацыя = 
|прафесія = , палітык
|партыя = КПСС
|дата нараджэння  = 
|месца нараджэння = 
|дата смерці    = 
|месца смерці =  
|у шлюбе =
|дзеці =
|пахаваны =
|нацыянальнасць =
|веравызнанне =
|бацька = 
|маці = 
|узнагароды = 
{ style="background:transparent"
 
}
{ style="background:transparent"
        
-
        
-
 
}
}}
**Іра́клій Вісарыёнавіч Абашы́дзэ** (;  — 14 студзеня 1992) — грузінскі паэт і дзяржаўны дзеяч. Першы сакратар (затым старшыня кіраўніцтва) Саюза пісьменнікаў Грузінскай ССР (1953—1967). Акадэмік Акадэміі навук Грузіі (1960). Герой Сацыялістычнай Працы (1979).

## Біяграфія 
Нарадзіўся ў сяле Хоні Кутаіскай губерні. Пачаў друкавацца ў 1928 годзе. У 1931 годзе скончыў філалагічны факультэт Тбіліскага ўніверсітэта і праз тры гады ўжо ўдзельнічаў у Першым з'ездзе Саюза пісьменнікаў СССР. У 1939 годзе ўступіў у УКП(б). У час Вялікай Айчыннай вайны пайшоў на фронт. Пазней быў галоўным рэдактарам часопіса «Мнатобі» ().

У розны час быў старшынёй Саюза пісьменнікаў Грузіі. У 1970 годзе стаў таксама віцэ-прэзідэнтам Акадэміі навук Грузінскай ССР. У 1960 годзе арганізаваў экспедыцыю ў грузінскі манастыр Святога Крыжа ў Іерусаліме, падчас якой была выяўлена фрэска Шоты Руставелі.

У 1960 годзе яму было прысвоена званне акадэміка Акадэміі навук Грузіі. З'яўляўся заснавальнікам і галоўным рэдактарам Грузінскай савецкай энцыклапедыі (тамы 1—12, 1975—1987), першым старшынёй таварыства Руставелі Грузіі (1980). У 1979 годзе яму было прысвоена званне Герой Сацыялістычнай Працы.

Паэзія Абашыдзэ заснавана на патрыятычных каштоўнасцях грузінскай культуры. Хоць Абашыдзэ быў даволі лаяльным да савецкага ладу, ён падтрымаў Звіяда Гамсахурдыя на шляху да незалежнасці Грузіі. Памёр Абашыдзэ 14 студзеня 1992 года ў Тбілісі і быў удастоены дзяржаўнага пахавання.

## Творчасць 
Асноўныя тэмы творчасці — Грузія ў мінулым і сучасным, лёс мастацтва, грамадзянскі абавязак паэта. Аўтар зборнікаў паэзіі «Набліжэнне» (1966), «І гэтыя песні — маёй Грузіі» (1971), «Радзіма» (1973), «Вятры ў даліне Рыёні» (1979), цыклаў вершаў «Па слядах Руставелі» (1959), «Палесціна, Палесціна» (прэмія імя Ш. Руставелі 1966), літаратурна-крытычных артыкулаў (зборнік «За высокае майстэрства», 1959). За цыкл «У палымянай Індыі» і кнігу «Па дарогах Індыі» ганараваны Міжнароднай прэміяй імя Дж. Нэру 1972.

## Літаратура 
* 
* *Маргвелашвили Г.* Ираклий Абашидзе. — Тб., 1958.

## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Палітыкі Грузіі
Катэгорыя:Грузінскамоўныя паэты
Катэгорыя:Удзельнікі Вялікай Айчыннай вайны
Катэгорыя:Акадэмікі АН Грузінскай ССР
Катэгорыя:Дэпутаты Вярхоўнага Савета СССР 4-га склікання
Катэгорыя:Дэпутаты Вярхоўнага Савета СССР 5-га склікання
Катэгорыя:Дэпутаты Вярхоўнага Савета СССР 6-га склікання
Катэгорыя:Дэпутаты Вярхоўнага Савета СССР 7-га склікання
Катэгорыя:Члены КПСС