open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Przegląd Wschodnioeuropejski

**Przegląd Wschodnioeuropejski** () — навуковы часопіс, які выдаецца Цэнтрам даследаванняў Усходняй Еўропы Вармінска-Мазурскім універсітэтам у Ольштыне з 2010 года. Першапачаткова выдаваўся як штогоднік, з 2014 года выдаецца два разы на год. Галоўны рэдактар — Аляксандр Кіклевіч, сакратар — Раман Юркоўскі.

Часопіс мае міждысцыплінарны характар і змяшчае навуковыя артыкулы, рэцэнзіі, аналітычныя матэрыялы і іншыя тэксты, звязаныя з гісторыяй, культурай, эканомікай, правам, філасофіяй, літаратуразнаўствам, філалогіяй і мовазнаўствам краін Усходняй Еўропы. Асобная ўвага надаецца сучасным польска-ўсходнееўрапейскім сацыяльным, культурным, эканамічным сувязям, а таксама спадчыне былой Рэчы Паспалітай.

Артыкулы прымаюцца на славянскіх мовах, а таксама на англійскай і нямецкай мовах цягам усяго года. Усе тэксты падлягаюць падвойнаму сляпому рэцэнзаванню.

## Крыніцы 
## Спасылкі 
* Афіцыйная старонка часопіса
* Архіў часопіса
* Старонка на сайце Цэнтра даследаванняў

Катэгорыя:Навуковыя часопісы Польшчы
Катэгорыя:Усходняя Еўропа
Катэгорыя:Вармінска-Мазурскі ўніверсітэт
Сезон 2006/2007 ГК Гараднічанка

У сезоне 2006/2007 жаночы гандбольны клуб «Гараднічанка» з горада Гродна прымаў удзел:
* Чэмпіянат Беларусі 2006/2007 (**Сярэбраны прызёр**),
* Кубак Беларусі 2007 (**Уладальнік**).

## Склад каманды 
* Таццяна Бобрык (1982)
* Юлія Булава (1983)	
* Лілія Бурдук (1989)
* Вольга Калеснік (1987)	
* Вольга Кандрацьева (1982) 
* Вольга Клачок (1985)
* Яўгенія Корзун (1982)
* Валянціна Кумпель (1989) 
* Ірына Міхальковіч (1988)	
* Ганна Пагерыла (1981) 
* Надзея Папко (1989)	
* Таццяна Пякун (1989) 
* Аляксандра Самец (1988) 
* Ірына Сычэўнік (1987)
* Аксана Ядчанка (1989)	
* Ганна Яшчук (1987)

## Гл. таксама 
* Сезон 2005/2006 ГК Гараднічанка
* Сезон 2007/2008 ГК Гараднічанка

## Спасылкі 
* EHF Cup 2006/07
2006/2007
Гараднічанка
Катэгорыя:2006 год у Гродне
Катэгорыя:2007 год у Гродне
Мінатаўр (ракета-носьбіт)

**Мінатаўр** (англ. Minotaur) - сямейства амерыканскіх, цалкам цвердапаліўных ракета-носьбітаў распрацаваных на аснове маршавых ступеняў МБР «Мінітмэн» і «Піскіпер». РН распрацавана кампаніяй «Арбітальная навуковая карпарацыя» (Orbital Sciences Corporation) па замове ВПС ЗША.

Паводле законаў ЗША, якія забараняюць продаж урадавага абсталявання, РН «Мінатаўр» можа выкарыстоўвацца толькі для запускаў урадавых спадарожнікаў і недаступная для камерцыйных заказаў.

Першы запуск ракеты-носьбіта **Мінатаўр-1** адбыўся 27 студзеня 2000 года, калі на арбіту Зямлі было выведзена адзінаццаць спадарожнікаў рознага прызначэння.

Катэгорыя:Ракеты-носьбіты ЗША
Станіслаў Дзядулевіч

**Станіслаў Дзядуле́віч** (; , Варшава — ) — польскі гісторык, геральдыст і генеалог.

## Біяграфія 
Са шляхецкай татарскай сям'і. Нарадзіўся ў Варшаве. Скончыў юрыдычны факультэт Варшаўскага ўніверсітэта, у якой сабраны звесткі пра татарскія мусульманскія роды (пераважна з тэрыторыі ВКЛ) і пра шляхецкія роды хрысціянскага веравызнання, што паходзілі з татараў. Праца заснавана на шырокім дакументальным матэрыяле з архіваў Вільні, Варшавы, Масквы і Пецярбурга, аднак утрымлівае і шмат легендарных і некрытычна апрацаваных звестак.

## Крыніцы 
## Літаратура 
* Dziadulewicz Stanisław. Herbarz rodzin tatarskich w Polsce. Wilno. 1929
* 

Катэгорыя:Гісторыкі Польшчы
Катэгорыя:Геральдысты Польшчы
Катэгорыя:Генеалогі Польшчы
Катэгорыя:Генеалогі Беларусі
Катэгорыя:Беларускія татары
Катэгорыя:Нарадзіліся ў 1872 годзе
Катэгорыя:Памерлі ў 1943 годзе
Сезон 2002/2003 ЖГК РЦАП-Аркатрон-БДУФК Мінск

У сезоне 2002/2003 жаночы гандбольны клуб «РЦАП-Аркатрон-БДУФК» з горада Мінск прымаў удзел:
* Чэмпіянат Беларусі 2002/2003 (**Бронзавы прызёр**).

## Склад каманды 
* Алена Абрамовіч (1981)	
* Лілія Арцюховіч (1987)	
* Алена Паўлавец (1981)	
* Вольга Губкова (1984)
* Святлана Марціновіч (1984)	
* Вольга Гарлоўская (1983)
* Алена Кастрыца (1984)
* Марына Клімовіч (1983)	
* Наталля Кулікова (1981)	
* Анастасія Матыцына (1981)
* Вольга Навойчык (1985)
* Марына Радкевіч (1983)	
* Надзея Рубанава (1984)
* Юлія Шарапа (1984)	
* Таццяна Сцельмашок (1981)	
* Кацярына Талерчык (1984)
* Марыя Цыбулька (1979)

## Гл. таксама 
* Сезон 2001/2002 ЖГК Аркатрон-РЦАР-СКАФ Мінск
* Сезон 2003/2004 ЖГК РЦАП-Аркатрон-БДУФК Мінск

## Спасылкі 
* EHF Cup 2002/03
2002/2003
Аркатрон
Катэгорыя:2002 год у Мінску
Катэгорыя:2003 год у Мінску
Бальтазар Гастунскі

**Бальтазар Гасту́нскі** (таксама вядомы як **Астовіус**  або **Багемус** ; ;  або 1535, Горшаўскі Тын, Чэхія — ) — дзеяч каталіцкага касцёла, езуіт, выкладчык і місіянер.

## Біяграфія 
Нарадзіўся ў 1534 або 1535 годзе ў Горшаўскім Тыне (Чэхія). У 1555 годзе ў Рыме ўступіў у ордэн езуітаў, у 1562 годзе прыняў сан ксяндза.

Вучыўся ў рымскім «Калегіум раманум», дзе вывучаў філасофію і тэалогію. У 1563 годзе прыбыў у Польшчу разам з папскім нунцыем Ф. Камендонэ, каб рыхтаваць глебу для дзейнасці езуітаў у краі.

З 1565 года быў віцэ-правінцыялам першых польскіх езуіцкіх калегіумаў, дзе выкладаў матэматыку, грэчаскую мову і дыялектыку.

З 1569 года займаўся арганізацыяй езуіцкага калегіума ў Вільні, у якім пазней выкладаў палемічную тэалогію. Актыўна ўдзельнічаў у дыспутах з пратэстантамі.

З 1572 года вярнуўся ў Чэхію, дзе працягваў выкладчыцкую і місіянерскую дзейнасць. Аўтар шматлікіх тэалагічных прац на чэшскай мове, а таксама пераклаў на яе творы Антонія Пасевіна і Станіслава Гозія.

## Крыніцы 
## Літаратура 
* Piechnik L. Początki Akademii Wileńskiej, 1570—1599. — Rzym, 1984.

## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Езуіты Вялікага Княства Літоўскага
Катэгорыя:Каталіцкія святары
Катэгорыя:Тэолагі XVI стагоддзя
Катэгорыя:Перакладчыкі XVI стагоддзя
Катэгорыя:Езуіты  Польшчы
Станіслаў Варшэвіцкі

**Станіслаў Варшэвіцкі** (; каля , Варшэвіцы (Мазовія) — , Кракаў) — дзеяч каталіцкай царквы, езуіт, тэолаг, перакладчык, дыпламат і ўдзельнік контррэфармацыі. Адзін з найбольш вядомых польскіх езуітаў нароўні з Якубам Вуекам і Пятром Скаргам.

## Біяграфія 
Паходзіў з заможнага шляхецкага роду герба «Кушаба». Брат пісьменніка Кшыштафа Варшэвіцкага.

Вучыўся ў Кракаўскай акадэміі, у 1550—1551 гадах — у Вітэнбергскім універсітэце, дзе слухаў лекцыі Філіпа Меланхтана і знаходзіўся пад яго ўплывам, але заставаўся каталіком. У 1554—1556 гадах працягваў навучанне ў Падуанскім універсітэце.

Пасля вяртання быў каралеўскім сакратаром пры Жыгімонце II Аўгусце, які пасылаў яго з дыпламатычнымі даручэннямі за мяжу. Парваў з лютэранствам, пакінуў каралеўскі двор і прыняў духоўнае званне. З 1558 — канонік пазнанскі і гнезненскі, архідыякан ловіцкі.

У 1567 годзе ўступіў у ордэн езуітаў і стаў адным з ініцыятараў стварэння езуіцкага калегіума ў Вільні. У 1570—1578 гадах узначальваў калегіум і Віленскую акадэмію ў якасці рэктара.

Па даручэнні рымскай курыі у 1574 і 1578 гадах выезджаў з місіямі ў Швецыю, дзе быў капеланам каралевы Кацярыны Ягелонкі і выхавацелем яе сына — будучага караля польскага і вялікага князя літоўскага Жыгімонта ІІІ.

Пасля вяртання працаваў у Любліне: прапаведаваў, удзельнічаў у спрэчках з арыянамі, збіраў сродкі на будаўніцтва калегіума і касцёла. У 1582—1590 гадах узначальваў езуіцкі калегіум у Любліне, у 1588 годзе ўдзельнічаў у пасольстве ў Малдову.

## Творчасць 
Аўтар рэлігійных твораў і перакладаў, пакінуў багатую карэспандэнцыю. На лацінскую мову пераклаў «*Aethiopiae Historiae libri*» Геліядора (1552). На польскую мову пераклаў творы Луіса дэ Гранады — «Люстэрка хрысціяніна» (*Zwierciadło człowieka chrześcijańskiego*, 1577), «Праваднік грэшнікаў» (*Przewodnik grzeszników*, 1570, 1577, 1587, 1730), «*Nabożeństwo dla ludzi zabawnych»* (1593) і іншыя.

## Крыніцы 
## Літаратура 
* Bednarski S. *Stanisław Warszewicki.* Kraków, 1939.
* Яго ж. *Stanisława Warszewickiego pochodzenie, młodość, studia w Wittenberdze i Padwie* // *Studia z dziejów kultury polskiej.* Warszawa, 1949.
* Piechnik L. *Początki Akademii Wileńskiej, 1570—1599.* Rzym, 1984.

## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Езуіты
Катэгорыя:Каталіцкія святары
Катэгорыя:Тэолагі XVI стагоддзя
Катэгорыя:Дыпламаты Рэчы Паспалітай
Катэгорыя:Перакладчыкі XVI стагоддзя
Катэгорыя:Перакладчыкі на польскую мову
Катэгорыя:Перакладчыкі на лацінскую мову
Сезон 2022/2023 ГК Бярэзіна Бабруйск

У сезоне 2022/2023 жаночы гандбольны клуб «Бярэзіна» з горада Бабруйск прымаў удзел:
* Чэмпіянат Беларусі 2022/2023 (**5 месца**),
* Кубак Беларусі 2023 (**4 месца**).

## Склад каманды 
* 3 Марта Кахно
* 4 Алена Астаф’ева
* 7 Юлія Рудэнка
* 8 Вераніка Стэфанская
* 9 Вікторыя Костка
* 12 Ева Матвяйчук
* 14 Кацярына Сінкевіч
* 17 Наталля Юркавец
* 21 Ксенія Бегляк
* 25 Вольга Лалакіна
* 26 Дзіяна Супрановіч
* 36 Ганна Плюшчай
* 99 Карына Сінякова
* Абрамава
* Воранава

## Трэнеры каманды 
*  Таццяна Бліннікава (галоўны трэнер)
*  Анастасія Вакулава (трэнер)

## Гл. таксама 
* Сезон 2021/2022 ГК Бярэзіна Бабруйск
* Сезон 2023/2024 ГК Бярэзіна Бабруйск

## Спасылкі 
* Женщины. Betera Суперлига Беларуси. Дивизион 1. «Гомель», «Городничанка» и «Берестье» одержали победы
* В первых матчах первого этапа женского Betera Кубка Беларуси «Городничанка» и «Березина» одержали победы, Анастасия Граховская забросила 10 мячей 
* РГУОР-Сборная-2004 — Березина (Бобруйск)
2022/2023
Бярэзіна
Катэгорыя:2022 год у Бабруйску
Катэгорыя:2023 год у Бабруйску
Юлія Кунцэвіч

**Юлія Кунцэвіч** (нар. , Гродна, Беларусь) — беларускі гандбаліст. Майстар спорту Рэспублікі Беларусь.

У 2022 годзе скончыла Гродзенскі дзяржаўны ўніверсітэт імя Янкі Купалы..

Гандболам занімается з 12 год. Выхаванка СДЮШАР горада Горадня, Першым трэнерам была Вольга Іванаўна Кміта.

## Кар’ера 
* 2011—2019 гг. — «Гараднічанка»
* 2019—2022 гг. — «Гомель»
* З ліпеня 2022 года ў ГК «ЛАДА»

## Дасягненні 
Срэбны прызёр чэмпіянату Беларусь 2011, 2012 і 2013 гг., бронзавы прызёр чэмпіянату Беларусь 2014, 2015, 2017 і 2018 у складзе «Гараднічанкі». Чэмпіёнка Беларусь 2020 і 2022 гг., срэбны прызёр чэмпіянату Беларусь 2021 года, пераможца Кубка РБ 2020, 2021 і 2022 у складзе «Гомля». Срэбны прызёр Кубка Расіі 2023 года ў складзе «Лады».

## Крыніцы 
## Спасылкі 
* Кунцевич Юлия Ивановна

Катэгорыя:Гандбалісты Беларусі
Катэгорыя:Ігракі жаночай зборнай Беларусі па гандболе
Пашаўшаўскі езуіцкі калегіум

**Пашаўшаўскі езуіцкі калегіум** — навучальная ўстанова ордэна езуітаў, якая існавала ў 1658—1773 гадах у мястэчку Пашаўшы ў Жамойці.

## Гісторыя 
Калегіум быў заснаваны ў 1654 годзе падскарбіем вялікім літоўскім Станіславам Бейнартам, які перадаў езуітам некалькі вёсак. Фундацыя зацверджана соймам 1659 года.  

У 1654—1655 гадах двор Бейнарта ў Пашаўшах быў перабудаваны на драўляны касцёл і рэзідэнцыю езуітаў, аднак ўжо ў 1656 годзе яны згарэлі ад маланкі. Пасля пабудовы былі адноўлены, аднак у 1666 годзе касцёл зноў пацярпеў ад пажару.  

Мураваны касцёл Святога Станіслава будаваўся ў некалькі этапаў: у 1686—1688, 1695—1708 і 1738—1766 гадах. Дзейнічаў з сярэдзіны XVIII стагоддзя.  

Пры калегіуме з 1655 года дзейнічала ніжэйшая школа, узровень якой паступова павышаўся. Навучэнцы прыязджалі з Жамойці і Курляндыі.  

Пры калегіуме існавала музычная бурса.

## Крыніцы 
## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Адукацыя ў Вялікім Княстве Літоўскім
Катэгорыя:Гісторыя Жамойці
Катэгорыя:Езуіцкія калегіумы

Катэгорыя:Духоўныя навучальныя ўстановы Літвы
Gazeta Narodowa Wileńska

**Gazeta Narodowa Wileńska** (*Газэта Народова Віленьска*, літаральна — «Віленская нацыянальная газета») — польскамоўнае перыядычнае выданне, якое выходзіла ў Вільні падчас Паўстання 1794 года. Было афіцыйным органам Найвышэйшай Літоўскай Рады — рэвалюцыйнага ўрада Вялікага Княства Літоўскага.

«Gazeta Narodowa Wileńska» змяшчала распараджэнні паўстанцкіх уладаў, адозвы, паведамленні пра ход паўстання, матэрыялы пра палітычныя падзеі ў ВКЛ і за яго межамі.

Газета выходзіла два разы на тыдзень — у нядзелю і сераду, у фармаце folio, з наборам у дзве калонкі. Кожны нумар меў 6 аркушаў (з магчымымі дадаткамі). Выдавалася да 6 жніўня 1794 года, усяго было надрукавана 28 нумароў.

Рэдактарам выдання быў ксёндз Піліп Нерыуш Галянскі — прафесар Галоўнай школы ВКЛ, пры ўдзеле прафесара Міхала Францішка Карповіча. Дакладныя звесткі пра наклад і ахоп выдання невядомыя.

## Крыніцы 
## Спасылкі 
* 
* Лічбавае выданне ўсіх 28 нумароў у Jagiellonian Digital Library

Катэгорыя:Газеты Вільні на польскай мове
Катэгорыя:Газеты Вялікага Княства Літоўскага
Катэгорыя:Паўстанне 1794 года
Катэгорыя:1794 год у Вільні
RFID

**Радыёчастотная ідэнтыфікацыя** (, **RFID**) — сістэма аўтаматычнай ідэнтыфікацыі, якая выкарыстоўвае электрамагнітныя палі для адсочвання метак, прымацаваных да аб’ектаў. Сістэма RFID складаецца з маленькага радыётранспондера (так званай RFID-меткі), радыёпрыёмніка і перадатчыка, аб’яднаных у RFID-счытвальнік. Пры актывацыі электрамагнітным імпульсам ад бліжэйшага счытвальніка метка вяртае да яго сігнал з лічбавымі данымі, звычайна ідэнтыфікацыйным нумарам.

Пасіўныя меткі не маюць уласнай крыніцы энергіі і сілкуюцца ад радыёхваль, згенераваных RFID-счытвальнікам. Актыўныя меткі маюць батарэю і таму могуць счытвацца на значна большай адлегласці ад RFID-счытвальніка, да сотняў метраў.

У адрозненне ад штрых-кода RFID-метка не павінна быць бачнай для счытвальніка, таму яе можна змясціць нават унутры аб’екта адсочвання. Тэхналогіі RFID дазваляюць прачытаць сотні метак адначасова, у параўнанні з штрых-кодамі, якія трэба правяраць адзін па адным.

У 2014 годзе сусветны рынак RFID-тэхналогій быў ацэнены ў 8,89 мільярда долараў ЗША. Гэтая лічба ўключае меткі, счытвальнікі і праграмнае забеспячэнне для RFID-карт, этыкетак і іншых форм-фактараў.

RFID-меткі можна выкарыстоўваць ў розных сферах,   напрыклад:
* Кіраванне доступам
* Адсочванне тавараў, абсталявання, інвентара ці актываў
* Адсочванне людзей і жывёл
* Збор платы за праезд і бескантактавая аплата
* Машыначытальныя падарожныя дакументы
* Пошук згубленага багажу ў аэрапорце
* Хронаметраж на спартыўных мерапрыемствах
* Маніторынг стану скорапсавальных тавараў

## Крыніцы 
Катэгорыя:Бесправадная сувязь
Катэгорыя:Ідэнтыфікатары
Ежы Геранім Марыя Войцех Ласкарыс

**Ежы Геранім Марыя Войцех Ласка́рыс** (; ) — дзеяч каталіцкага касцёла, прадстаўнік арыстакратычнага грэчаскага роду, які перасяліўся ў Венецыянскую рэспубліку.

## Біяграфія 
Паходзіў з арыстакратычнага грэчаскага роду, які пасля падзення Візантыі перасяліўся ў Венецыянскую рэспубліку. Вучыўся ў Рыме, уступіў у ордэн тэатынаў, служыў у папскай канцылярыі.

У 1738 годзе быў прызначаны прэфектам кляштара тэатынаў у Львове. Пазней перайшоў на службу да нясвіжскіх Радзівілаў, дзе дзякуючы падтрымцы Міхала Казіміра Радзівіла Рыбанькі у 1741 годзе стаў пробашчам у Алыцы на Валыні і атрымаў тытул біскупа зенапалітанскага.

У 1746 годзе правёў рэформу Замойскай акадэміі, ператварыўшы яе ў вышэйшую навучальную ўстанову з факультэтамі тэалогіі, права, медыцыны і філасофіі, а таксама з падрыхтоўчымі класамі. З 1748 года быў абатам у Жоўкве і львоўскім канонікам.

Выступаў за ўніфікацыю рытуалаў уніяцкай царквы з рымска-каталіцкім касцёлам. Па яго хадайніцтве ў 1751 годзе папа Бенедыкт XIV выдаў энцыкліку, якая дазваляла каталіцкім святарам адпраўляць імшу ў уніяцкіх цэрквах, дзе не было асвячоных алтароў.

У 1754 годзе атрымаў тытул архіепіскапа феадасійскага, у 1762 годзе — патрыярха александрыйскага, а пазней — патрыярха іерусалімскага. Быў дакладчыкам папы і экспертам па справах Рэчы Паспалітай у Рыме, дзе заклікаў рымскую курію да асцярожнасці ў падтрымцы Барскай канфедэрацыі.

Разам з ім у Вялікае Княства Літоўскае прыбыў яго пляменнік Тэадор Ласкарыс (†1785), які ў 1781 годзе атрымаў званне генерал-маёра арміі ВКЛ.

## Крыніцы 
## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Каталіцкія святары
Катэгорыя:Тытулярныя біскупы
Катэгорыя:Постаці Львова
Уолапс

**«Уолапс**» (англ. Wallops Flight Facility, раней - «Wallops Island Test Center») - касмадром на выспе Уолапс (акруга Акамак, штат Вірджынія, ЗША).

Складаецца з трох асобных участкаў агульнай плошчай 25 км²: асноўнай базы, цэнтра на мацерыку і выспы Уолапс (дзе знаходзіцца стартавы комплекс). Галоўная база размешчана на ўсходнім узбярэжжы штата Віргінія. Касмадром быў заснаваны ў 1945 годзе. Першы ўдалы старт ажыццёўлены 16 лютага 1961 года, калі на калязямную арбіту з дапамогай ракеты-носьбіта Scout X-1 быў выведзены навукова-даследчы спадарожнік «Explorer-9» («S-56a»). 

Мае некалькі стартавых комплексаў.

З 2006 года частка палігона арандуецца прыватнай аэракасмічнай карпарацыяй і выкарыстоўваецца для камерцыйных запускаў пад назвай «Сярэднеатлантычны рэгіянальны касмапорт».

Катэгорыя:Касмадромы
Катэгорыя:Касмадромы ЗША
Катэгорыя:НАСА
Цэзарый Сцябноўскі

**Цэзарый Сцябноўскі** (; , Перамышль — , Полацк) — дзеяч грэка-каталіцкай царквы, архіепіскап смаленскі і северскі.

## Біяграфія 
Нарадзіўся ў 1708 годзе ў Перамышлі ў сям’і Андрэя і Барбары. Да 1732 года ўступіў у базыльянскі ордэн.  

У 1733 годзе пачаў навучанне ў Калегіум Урбанум пры Кангрэгацыі пашырэння веры ў Рыме, дзе атрымаў тэалагічную адукацыю. У 1734 годзе быў пасвечаны ў святары.  

З 1736 года знаходзіўся ў Рэчы Паспалітай, дзе ў 1736—1740 гадах працаваў візітатарам базыльянскіх манастыроў і сакратаром пратаархімандрыта ордэна Васіля Палатылы. У 1738—1740 гадах займаўся місіянерскай дзейнасцю.  

З 1740 года — генеральны пракуратар базыльянскага ордэна ў Рыме; верагодна, у гэты час атрымаў ступень доктара тэалогіі. У 1745 годзе вярнуўся ў Рэч Паспалітую і ўзначаліў Жыровіцкі манастыр і школу пры ім, быў кунсультарам (райцам) Літоўскай правінцыі базыльянаў. Пазней стаў архімандрытам Ануфрыеўскага і Пустынскага манастыроў пад Мсціславам.  

З 1754 года — архіепіскап смаленскі і северскі, пасвечаны 16 верасня 1756 года мітрапалітам Фларыянам Грабніцкім. Актыўна пашыраў уплыў уніяцкай царквы ва ўсходніх абласцях Вялікага Княства Літоўскага.  

Памёр у Полацку ў 1762 годзе.

## Крыніцы 
## Літаратура 
* ИЮМ. Т. 16. С. 467.
* ИЮМ. Т. 18. С. 146—149.
* Ostatnie Stebelskiego prace z autografu wydał, wstępem i przypisami objaśnił Dr. Władysław Seredyński // Scriptores Rerum Polonicarum. Tomus IV. Archiwum Komisyi Historycznej. Kraków: Nakładem Akademii Umiejętności, 1878. S. 372, 395.
* Wereda Dorota. Stebnowski Cezary // Polski Słownik Biograficzny. T. 43/1. Z. 176. Warszawa–Kraków, 2005. S. 52—53.

## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Базыльяне
Катэгорыя:Тэолагі XVIII стагоддзя
Катэгорыя:Нарадзіліся ў 1708 годзе
Катэгорыя:Памерлі ў 1762 годзе
Катэгорыя:Пахаваныя ў Полацку
Катэгорыя:Рэлігійныя дзеячы Вялікага Княства Літоўскага
Даніэль Бялінскі

**Даніэль Бялінскі** (; ) — дзеяч рэфармацыйнага руху Рэчы Паспалітай.

Паходзіў з сілезскіх мяшчан або шляхты. 3 1554 года вучыўся ў Кракаўскім універ­сітэце. Служыў казнадзеем (прапаведнікам) пры касцёле св. Барбары ў Кракаве. У канцы 1550-х гадоў адкрыта перайшоў у Рэфармацыю. Быў прапаведнікам і святаром («міністрам») пры рэфармацыйных зборах у Бжэзінах, Кракаве, з 1563 года ў Шыдлоўцы, маёнтку Мікалая Радзівіла Чорнага, з 1570 года ў Олтушы. У 2-й палове 1570-х гадоў вярнуўся ў Кракаў. У канцы жыцця пераехаў у Вільню, дзе памёр у 1591 годзе.

Рэфармацыйную дзейнасць пачаў пад уплывам Гжэгажа Паўла. Сярод антытрынітарыяў Кароны і Княства вылучаўся найбольш радыкальнымі поглядамі: ад трыдэізму эвалюцыяніраваў да дытэізму, унітарызму і анабаптызму. За свой твор, у якім паказаў шматлікія супярэчнасці Новага Запавету ў параўнанні са Старым, часова адлучаны ад кальвінісцкага руху.

Кнігі Даніэля Бялінскага не захаваліся і вядомы толькі са звестках іншых аўтараў, апанентаў і палемістаў. У прыватнасці Сымон Будны рэзка крытыкаваў творы Бялінскага ў сваёй кнізе «Пра найважнейшыя артыкулы хрысціянскай веры».

3 канца 1570-х гадоў Бялінскі трымаўся даволі памяркоўных кальвінісцкіх поглядаў.

У 1603 годзе творы Бялінскага ўключаны ў Індэкс забароненых кніг Рэчы Паспалітай.

## Крыніцы 
## Літаратура 
* 
** *Парэцкі Я. І.* Сымон Будны. — Мн., 1975;
** *Подокшин С. А.* Рефор­мация и общественная мысль Белоруссии и Литвы (вторая половина XVI — нач. XVII в.). — Мн., 1970;
** *Merczyng Н.* Polscy deiści i wolnomyśliciele za Jagiellonów // Przegląd Historyczny. 1911. T. 12, 3.

Катэгорыя:Польскія браты
Ануфрыеўскі манастыр

**Ануфрыеўскі манастыр** — манастыр у Мсціслаўскім ваяводстве, які існаваў у XV—XIX стагоддзях у вёсцы Ануфрыева (з 1976 года — Сялец Мсціслаўскага раёна).

## Гісторыя 
Паводле царкоўнага падання, манастыр заснаваны ў 1407 годзе мсціслаўскім князем Лугвенам Альгердавічам у глухім лесе на месцы, дзе яго малому сыну Юрыю явіўся Святы Ануфрый і паказаў дарогу дадому. 

З апошняй чвэрці XVII стагоддзя і да 1770-х гг. Ануфрыеўскі манастыр з’яўляўся адным з самых буйных асяродкаў Уніяцкай царквы ў Рэчы Паспалітай. У гэты час тут традыцыйна знаходзілася рэзідэнцыя смаленскіх архіепіскапаў).

## Крыніцы 
## Літаратура 
* 
* 

Катэгорыя:Уніяцкія манастыры Беларусі
Катэгорыя:Сялец (Мсціслаўскі раён)
Катэгорыя:З’явіліся ў 1407 годзе
Катэгорыя:Колішнія манастыры Беларусі
Ірына Шынкарук

**Ірына Шынкарук** (нар. ) — беларуская гандбалістка.

## Спасылкі 
* Шинкарук Ирина
* Официально: линейная сборной Беларуси Ирина Шинкарук, расставшаяся с «Астраханочкой», стала игроком чемпиона России ЦСКА
* Шинкарук Ирина Владимировна
* 20 Ирина Шинкарук
* Ирина Шинкарук: «Надеюсь, что моя карьера закончится еще не скоро»

Катэгорыя:Гандбалісткі Беларусі
Катэгорыя:Ігракі жаночай зборнай Беларусі па гандболе
Ісая Капінскі

**Ісая Капінскі** (?, в. Копін, Падляшскага ваяводства — , Нежын) — дзеяч праваслаўнай царквы, мітрапаліт кіеўскі, галіцкі і ўсяе Русі (з 1631), адзін з галоўных арганізатараў адраджэння праваслаўя ў Рэчы Паспалітай пасля Берасцейскай уніі 1596 года.

## Біяграфія 
Паходзіў са шляхецкага роду з Падляшша. Нарадзіўся ў вёсцы Копін Падляшскага ваяводства. Вучыўся ў Астрожскай школе, магчыма, таксама ў Львове. Каля 1600 года прыняў манаскі пострыг у Кіева-Пячэрскай лаўры.

Каля 1614 года выехаў у Густынскі манастыр для яго адбудовы, дзе збудаваў шэраг манастырскіх пабудоў і Дабравешчанскую царкву. Быў адным з заснавальнікаў Кіеўскага брацтва і школы пры ім. У 1615 годзе абраны ігуменам Кіеўскага брацкага манастыра, дзе арганізаваў будаўніцтва новых карпусоў і храма.

З 1616 года — ігумен Кіеўскага Межыгорскага манастыра, з 1619 — Густынскага Троіцкага манастыра. Заснаваў таксама два новыя манастыры: Лубенскі Мгарскі Спасапраабражэнскі і жаночы Падгорскі Лядзінскі манастыры.

У 1620 годзе быў пасвечаны ў Кіеве іерусалімскім патрыярхам Феафанам як епіскап перамышльскі і самбарскі, але з-за супрацьдзеяння ўладаў Рэчы Паспалітай фактычна епархіяй не валодаў, бо яна належала уніяцкай царкве.

Разам з мітрапалітам Іовам Барэцкім і епіскапам Іосіфам Курцэвічам-Булыгам у 1620 годзе склаў на польскай мове твор «Універсальная пратэстацыя з пабожнай юстыфікацыяй», накіраваны супраць пераследу праваслаўных уладамі Рэчы Паспалітай. Хоць тэкст не быў надрукаваны, ён атрымаў шырокае распаўсюджанне і вядомасць.

Браў удзел у Кіеўскім саборы 1628 года, які разглядаў магчымасць саюзу з уніяцкай царквой і абвясціў анафему на «Апалогію» Мялеція Сматрыцкага. З таго ж года займаў пасаду архіепіскапа смаленскага і чарнігаўскага, але не быў прызнаны ўрадам Рэчы Паспалітай, жыў у задняпроўскіх манастырах.

З 20 (30) чэрвеня 1631 года — мітрапаліт кіеўскі, галіцкі і ўсяе Русі. Да канца жыцця не прызнаваў мітрапалітам Пятра Магілу, які атрымаў гэтую пасаду ад польскіх улад у 1633 годзе. Ісая быў вымушаны арыентавацца на падтрымку Маскоўскай дзяржавы, што Магіла разглядаў як палітычную ненадзейнасць.

У 1634—1635 гадах жыў у Кіеўскім Міхайлаўскім Златаверхім манастыры, пасля праз варожае стаўленне Магілы пераехаў на Палессе. У 1637 годзе сустракаўся з Магілам у Луцку, каб урэгуляваць узаемныя прэтэнзіі, але згоды дасягнуць не ўдалося.

Памёр  года ў Нежыне, пахаваны ў Кіева-Пячэрскай лаўры.

## Спадчына 
Аўтар лістоў і пасланняў, у тым ліку да князя Іераміі Вішнявецкага, які перайшоў у каталіцтва, а таксама багаслоўскага твора «Алфавіт духоўны на карысць інакам і мірскім, якія жадаюць жыць богаўгодна» (Кіеў, 1701), які перавыдаваўся каля дваццаці разоў.

## Крыніцы 
## Літаратура 
* Голубев С. Петр Могила и Исаия Копинский: Вступление Петра Могилы на Киевскую митрополию и его отношения к Исаии Копинскому // Православное обозрение. 1874. № 2—3.

## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Мітрапаліты Кіеўскія, Галіцкія і ўсяе Русі
Катэгорыя:Тэолагі XVII стагоддзя
Катэгорыя:Нарадзіліся ў XVII стагоддзі
Катэгорыя:Пахаваныя ў Кіева-Пячэрскай лаўры
Катэгорыя:Выпускнікі  Астрожскай акадэміі
Гудагай (хутар)

**Гудага́й** (, ) — былы хутар у Астравецкім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіў у склад Гудагайскага сельсавета.

Скасаваны 17 лістапада 1986 года.

## Крыніцы 
## Спасылкі
Геранім Клакоцкі

**Геранім Клако́цкі** (;  — ) — дзяржаўны дзеяч і дзеяч каталіцкага касцёла, езуіт, рэктар Слуцкага езуіцкага калегіума.

## Біяграфія 
Нарадзіўся  года. Атрымаў у Парыжы грунтоўныя веды па геаметрыі, астраноміі і архітэктуры. Быў старастам рэчыцкім.

У 1706 годзе перадаў слуцкім езуітам свае вёскі — Багурын, Багурынак, Бокшыцы, Бранчыцы, Румокі, Уса і Ямінск — для ператварэння Слуцкай езуіцкай рэзідэнцыі ў калегіум і фундаваў канвікт (так званыя «Семінарыя Клакоцкага»).

У 1707 годзе ў Вільні ўступіў у ордэн езуітаў і прыняў святарскае пасвячэнне. З 1718 да 1721 года займаў пасаду рэктара Слуцкага калегіума.

Памёр  года.

## Крыніцы 
## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Старосты рэчыцкія
Катэгорыя:Езуіты Вялікага Княства Літоўскага
Катэгорыя:Езуіты Беларусі
Катэгорыя:Каталіцкія святары Беларусі
Катэгорыя:Выкладчыкі Слуцкага езуіцкага калегіума
Рэпішча (Брагінскі раён)

**Рэпішча** () — былы пасёлак у Брагінскім раёне Гомельскай вобласці Беларусі. Уваходзіў у склад Спярыжскага сельсавета.

## Геаграфія 
За 11 км на поўдзень ад Брагіна, 40 км ад чыгуначнай станцыі Хойнікі (на галіне Васілевічы — Хойнікі ад лініі Калінкавічы — Гомель), 130 км ад Гомеля.

Транспартныя сувязі па прасёлкавай дарозе, затым аўтамабільнай дарозе Камарын — Хойнікі.

Бліжэйшыя населеныя пункты Дублін, Міхалоў, Пецькаўшчына і інш.

### Гідраграфія 
Паблізу цячэ рака Брагінка.

## Гісторыя 
Паводле перапісу 1959 года ў складзе калгаса «Запаветы Леніна».

Да 1938 года пасёлак Рэпішча ў складзе Спярыжскага сельсавета Брагінскага раёна Гомельскай вобласці.

Жыхары пасёлка пераехалі ў вёску Міхалоў Брагінскага раёна Гомельскай вобласці.

## Гл. таксама 
* Гарадскія пасёлкі Беларусі
* Гарады Беларусі

## Крыніцы 
## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
* Рэпішча на старых картах
* Рэпішча на карце РСЧА (1940)

Катэгорыя:Былыя населеныя пункты Брагінскага раёна
Табарышкі (Астравецкі раён)

**Та́барышкі** (, ) — былая вёска ў Астравецкім раёне Гродзенскай вобласці. Уваходзіла ў склад Гудагайскага сельсавета.

Скасавана 17 лістапада 1986 года, злілася з пасёлкам Гудагай.

## Назва 
Ёсць літоўскае прозвішча *Tabaras**,* латышскае *Tabars**.* Сярод старажытных балцка-літоўскіх двухасноўных імёнаў вядомыя асновы *Ta-, Bar*-.

У Літоўскай Метрыцы (кн. 3) ёсць адпісанне ўладання ў Эйшышскай воласці "Янъку, Табареву сыну".

Паводле А. Мікуса, прозвішчы тыпу ружанскага Табароўскі ад старажытнага балцкага двухасноўнага імені *Ta-baras*, асновы якога ў адваротным парадку ў латышскім прозвішчы *Barta*.

## Крыніцы 
## Спасылкі
Вавяраны (значэнні)

Назву **Вавяра́ны** маюць:

## Населеныя пункты 
### Беларусь 
* Гродзенская вобласць:
** Вавяраны (або Вавяраны I) — вёска ў Астравецкім раёне
** Вавяраны II — былая вёска ў Астравецкім раёне
Табарышкі (значэнні)

Назву **Та́барышкі** маюць:

## Населеныя пункты 
### Беларусь 
* Гродзенская вобласць:
** Табарышкі — былая вёска ў Астравецкім раёне
### Літва 
* Віленскі павет:
** Табарышкі — вёска ў Салечніцкім раёне
The Epoch Times

**The Epoch Times** — ультраправае выданне, звязанае з новым рэлігійным рухам Фалуньгун (кіт. трад. 法輪, піньінь Fǎlún Gōng). 

Дадзеная арганізацыя прызнана ў Расіі экстрэмісцкай, а яе дзейнасць была забаронена. Газета вядзе вэб-сайты ў 36 краінах на некалькіх мовах, у тым ліку рускую.

## Гісторыя 
The Epoch Times была заснавана ў 2000 годзе Джонам Танам і яшчэ некалькімі амерыканцамі кітайскага паходжання, якія ўваходзяць у прызнаны экстрэмісцкім і забаронены ў РФ рэлігійны рух Фалуньгун.

Да 2003 года газета ператварылася ў адзін з найбуйнейшых навінавых СМІ на кітайскай мове за межамі КНР, з мясцовымі выданнямі ў ЗША, Канадзе, Аўстраліі, Новай Зеландыі, Японіі, Інданезіі, Тайвані, Ганконгу і краінах Заходняй Еўропы. Першае англамоўнае Інтэрнет-выданне было запушчана ў верасні 2003 года, а першае англамоўнае друкаванае выданне ў 2004
.
## Гл. таксама 
## Крыніцы 
## Спасылкі 
Катэгорыя:Газеты паводле алфавіта
Ахоцкая вуліца (Мінск)

**Ахоцкая вуліца** — вуліца ў Паўночным пасёлку Заводскага раёна Мінска. У шырокім доступе няма звестак аб паходжанні назвы, але, калі судзіць па тэндэнцыі даваць назвы вуліцам Паўночнага пасёлка ў гонар гарадоў Сібіры, этымалогія вуліцы можа быць звязана з п. Ахоцк. Забудова вуліцы складаецца з жылых шматпавярховых дамоў, магазінаў, дзіцячых садоў, школы і дамоў сядзібнага тыпу. Шматпавярховыя дамы ўзводзіліся з 1985 па 2015 г. Вуліца ідзе ад забудовы вуліцы Варвашэні да скрыжавання з завулкам Балотнікава і перасякае каля 20 вуліц і завулкаў Паўночнага пасёлка.

## Славутасці 
* Інтэрнат супрацоўнікаў «Мінсктранса» (д. 117);
* д/с № 493 (д. 119) і № 507 (д. 139);
* СШ № 172 (д. 141);
* гандлёвы цэнтр (д. 135, кк. 1-3).

## Крыніцы 
## Спасылкі 
* Ахоцкая вуліца на АТО.ВУ
* Ахоцкая вуліца ў базе даных Геадзэн
* Ахоцкая вуліца ў архітэктурнай базе Рhotobuildings

Катэгорыя:Заводскі раён (Мінск)
Уладзіслаў Сяргеевіч Пілюта

**Уладзісла́ў Сярге́евіч Пілю́та** ( — ) — савецкі і беларускі дзяржаўны і гаспадарчы дзеяч, намеснік Старшыні Савета Міністраў БССР (1989—1992).

## Біяграфія 
Нарадзіўся 1 студзеня 1934 года. Член КПСС.

Да 1969 — інжынерны і партыйны работнік у Магілёве. 
* 1969—1973 — першы сакратар Магілёўскага гаркама КПБ.
* 1973—1982 — сакратар Магілёўскага абкама КПБ.
* 1982—1985 — загадчык сектара Аддзела машынабудавання ЦК КПСС.
* 1985—1989 — намеснік загадчыка Аддзела машынабудавання ЦК КПСС.
* 1989—1991 — намеснік Старшыні Савета Міністраў Беларускай ССР.
* 1991—1992 — намеснік прэм’ер-міністра Рэспублікі Беларусь.

Дэпутат Вярхоўнага Савета Беларускай ССР 8-га склікання, народны дэпутат Беларускай ССР/ Рэспублікі Беларусь (1990—1994). Дэлегат XXIV з’езда КПСС.

## Узнагароды і прэміі 
* Два ордэны Працоўнага Чырвонага Сцяга.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Дэпутаты Вярхоўнага Савета БССР 8-га склікання
Катэгорыя:Дэпутаты Вярхоўнага Савета Рэспублікі Беларусь 12-га склікання
Катэгорыя:Намеснікі Старшыні Савета Міністраў БССР
Катэгорыя:Сакратары Магілёўскага абкама КПБ
Катэгорыя:Дэлегаты XXIV з’езда КПСС
Алег Яўгенавіч Шарэйка

**Алег Яўгенавіч Шарэйка** () — беларускі гандбаліст, трэнер.

## Біяграфія 
Выпускнік БДУФК (трэнер па гандболе).

Моладзевая зборная Рэспублікі Беларусь (1994 гады нараджэння) пад яго кіраўніцтвам  6 месца на чэмпіянаце свету ў Бразіліі ў 2015 годзе. Юнацкая зборная (1998 гады нараджэння) заняла 2 месца на чэмпіянаце Еўропы (дывізіён 2) у Грузіі ў 2016 годзе. Юнацкая зборная (2000 гады нараджэння) заняла 2 месца на чэмпіянаце Еўропы (дывізіён 2) у Грузіі ў 2018 годзе. Займаў пасаду трэнера ў гандбольным клубе СКА-Мінск сезона 2018/2019. У сезоне 2019/2020 — трэнер гандбольнага клуба БДУФК-СКА. Каманда заняла 4 месца ў чэмпіянаце Беларусі сярод мужчынскіх камандаў.
 
## Крыніцы 
## Спасылкі 
* Итоги заседания исполкома БФГ 30.06.2020 г
 

Катэгорыя:Гандбольныя трэнеры Беларусі 
Катэгорыя:Гандбалісты Беларусі 
Катэгорыя:Трэнеры ГК СКА Мінск
Катэгорыя:Трэнеры ГК БДУФК-СКА Мінск
Сезон 2020/2021 ГК БНТУ-БелАЗ

У сезоне 2020/2021 жаночы гандбольны клуб «БНТУ-БелАЗ» з горада Мінска прымаў удзел:
* Чэмпіянат Беларусі 2020/2021 (**Чэмпіён**),
* Кубак Беларусі 2021 (**Бронзавы прызёр**).

## Склад каманды 
* Ганна Багдашова
* Юлія Іванчыкава
* Яна Сотнікава
* Анастасія Халязнікава
* Дзіяна Шаг
* Святлана Крамнёва
* Аліна Кішко
* Таццяна Рудкоўская
* Паліна Траян
* Дар’я Басевіч
* Анастасія Кулак
* Дар’я Вакуліч
* Рэгіна Кудраўцава
* Валерыя Гутава
* Сняжана Сняжко
* Крысціна Радзівонава 
* Лілія Арцюховіч
* Алена Жук 

## Трэнеры каманды 
*  Канстанцін Шаравараў (галоўны трэнер)

## Гл. таксама 
* Сезон 2019/2020 ГК БНТУ-БелАЗ
* Сезон 2021/2022 ГК БНТУ-БелАЗ

## Спасылкі 
* Сегодня в Минске состоялся матч Чемпионата Республики Беларусь по гандболу среди женских команд: БНТУ-БелАЗ — РГУОР Сборная-2004.
* БНТУ-БелАЗ потерпел поражение на выезде в Бресте
2020/2021
БНТУ-БелАЗ
Катэгорыя:2020 год у Мінску
Катэгорыя:2021 год у Мінску
Ахоцкі завулак (Мінск)

**Ахоцкі завулак** — завулак у Паўночным пасёлку Заводскага раёна Мінска. У шырокім доступе няма звестак аб паходжанні назвы, але, калі судзіць па тэндэнцыі даваць назвы вуліцам Паўночнага пасёлка ў гонар гарадоў Сібіры, этымалогія тапоніма можа быць звязана з пасёлкам Ахоцк. Забудова завулка складаецца пераважна з некалькіх жылых шматпавярховых дамоў і дамоў сядзібнага тыпу. Завулак ідзе ад забудовы вуліцы Варвашэні, паралельна Ахоцкай вуліцы, перасякае Байкальскую вуліцу, пасля чаго робіць паварот у бок Ахоцкай вуліцы ў раёне дома 117 гэтай вуліцы і завяршаецца скрыжаваннем з ёй.

## Славутасці 
* Інтэрнат супрацоўнікаў «Мінсктранса» (д. 117);
* д/с № 427 (д. 15);
* СШ № 68 (д. 17, забудова 1962—1963 гадоў);
* АТС (д. 135, забудова 1986—1987 гадоў па праекце В. В. Барташэвіча. Пазней па гэтым адрасе былі пазначаны Царква Святога Духа і дзіцячая філармонія. У 2014 годзе там быў закінуты будынак дзіцячага сада. У 2015 годзе закінуты будынак знеслі і замест яго ўзвялі 9-павярховы жылы дом.

## Крыніцы 
## Спасылкі 
* Ахоцкі завулак на ATO.BY
* Ахоцкі завулак у базе даных Геадзэн
* Ахоцкі завулак у архітэктурнай базе Рhotobuildings
* Ахоцкі завулак на Wikimapia.org

Катэгорыя:Заводскі раён (Мінск)
Ганна Багдашова

**Ганна Багдашова** (нар. , Масква, Расія) — расійская гандбалістка.

Гандболам ачала займацца з 7 год. Выхаванка маскоўскага «Луча» добра вядома па выступах за звянігародскую «Звязду» (2016—2019) і маскоўскі ЦСКА (2019—2020). У складзе зборнай Расіі перамагала на Сусветнай Універсіядзе (2015), заваёўвала срэбныя медалі на юніёрскім чэмпіянаце Еўропы (2009) і Юнацкіх Алімпійскіх гульнях (2010). Сезон 2020—2021 правяла ў складзе «БНТУ-БелАЗа».

## Спасылкі 
* Анна Богдашева
* Гандболистка «Звезды» Анна Богдашева стала мамой
* Правая полусредняя Анна Богдашева переходит из БНТУ-БелАЗа в «Кубань»

Катэгорыя:Гандбалісткі Расіі
Катэгорыя:Майстры спорту Расіі міжнароднага класа
Святлана Барысаўна Крамнёва

**Святлана Барысаўна Крамнёва** (нар. ) — расійская гандбалістка.
 
Пачала займацца гандболам у 10 год у Астрахані. На працягу кар’еры выступала за каманды «Астраханачка» (2014—2017, 2018—2019, 2021—2023), «Стаўраполле» (2017—2018, 2020), «БНТУ-БелАЗ» (2020—2021).

У 2016 годзе атрымала званне «Майстар спорту Расіі». У 2017 годзе ў складзе зборнай заваявала срэбны медаль моладзевага чэмпіянату Еўропы ў Славеніі. Пасля сыходу з «Астраханачкі» у маі 2023 года планавала прыпыніць кар’еру, але ў ліпені падпісала кантракт з «Чарнаморачкай».

## Спасылкі 
* Olimpbet Суперлига. 24-летняя линейная Светлана Кремнёва, расставшаяся с «Астраханочкой», стала игроком «Черноморочки»

Катэгорыя:Гандбалісткі Расіі
Катэгорыя:Майстры спорту Расіі міжнароднага класа
Юрый Віктаравіч Ушакоў

**Юрый Віктаравіч Ушакоў** (нар. 13 сакавіка 1947, Масква, РСФСР, СССР) — расійскі дыпламат і дзяржаўны дзеяч. З мая 2012 года — памочнік Прэзідэнта Расійскай Федэрацыі. Курыруе пытанні знешняй палітыкі.

Займаў пасады намесніка кіраўніка Апарату Урада Расійскай Федэрацыі ў 2008—2012 гадах, пасла Расіі ў ЗША ў 1998—2008 гадах, намесніка міністра замежных спраў Расіі ў 1998—1999 гадах, пастаяннага прадстаўніка Расійскай Федэрацыі пры АБСЕ ў 1996—1998. Кандыдат гістарычных навук.
Лада Самойленка

**Лада Самойленка** (нар. , Ціхарэцк, Расія) — расійская гандбалістка.

Пачала займацца гандболам у ДЮСШ «Альтаір» г. Ціхарэцка ў трэнера Сяргея Кійкова. Калі вучылася ў 8 класе школы, сям’я пераехала ў Краснадар.

На працягу сваёй кар’еры выступала за каманды «Кубань», ЦСКА, «Звязда», «Гомель», «Дынама-Сінара».

У 2016 годзе ў складзе моладзевай зборнай Расіі стала чэмпіёнкай свету сярод гульцоў да 18 год.

## Спасылкі 
* Самойленко Лада Романовна
* Знакомьтесь! Лада Самойленко — новичок женской команды

Катэгорыя:Гандбалісткі Расіі
Скірас

**Скірас** () — востраў у Эгейскім моры, уладанне Грэцыі. Найбуйнейшы ў групе Паўночныя Спарады, плошча 209 км².

На востраве пахаваны англійскі паэт Руперт Брук.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Астравы Грэцыі
Катэгорыя:Астравы Эгейскага мора
Аляксандр Дамінік Радзівіл

**Аляксандр Дамінік Радзівіл** (; ) — арыстакрат з роду Радзівілаў.

Сын Дамініка Гераніма Радзівіла і Тэафіліі Мараўскай. Нарадзіўся 29 лютага 1808 года ў Грацы. 15 сакавіка 1809 года шлюб яго бацькі быў афіцыйна зарэгістраваны ў Мінску. У выніку ён лічыўся незаконнанароджаным дзіцем, страціўшы правы на сямейныя ардынацыі — Нясвіжскую і Алыцкую.

Бацька загінуў у 1813 годзе. Выхоўваўся ў Вене, дзе і атрымаў адукацыю. Маці рэдка наведвала сына. У Расійскай імперыі Аляксандр Дамінік быў пазбаўлены права на княскі тытул і маёмасць. Толькі ў 1822 годзе аўстрыйскія ўлады пацвердзілі правы Аляксандра Дамініка на княскі тытул і выкарыстанне прозвішча Радзівіл.

Спачатку ён абраў ваенную кар’еру. Пазней пераехаў у Галіцыю, дзе пражыў большую частку жыцця. Аднак працягваў судзіцца за сямейную маёмасць. У 1833 годзе яго швагер Людвіг Зайн-Вітгенштэйн выплаціў Аляксандру Дамініку кампенсацыю ў памеры 300 тысяч рублёў. 31 мая 1838 года ён ажаніўся ў Вене з Ражынай Жазэфінай Гітль. Памёр у 1859 годзе ў Дзёблінгу каля Вены.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Постаці Вены
Катэгорыя:Радзівілы
Сезон 2022/2023 ГК «Вікторыя-Бярэсце»

У сезоне 2022/2023 жаночы гандбольны клуб «Вікторыя-Бярэсце» з горада Брэст прымаў удзел:
* Чэмпіянат Беларусі 2022/2023 (**4-е месца**),
* Кубак Беларусі 2023 (**першы этап	**).

## Склад каманды 
* Аніська
* Бурдук
* Трызна
* Жмако
* Пятручык
* Алексяюк
* Бабіч
* Сівуха
* Паграбіцкая
* Вайтовіч
* Бярынчык
* Сняжко
* Клімук
* Вайлупава
* Мазун
* Свідуновіч

## Трэнеры каманды 
*  Аляксандр Ліпінскі (галоўны трэнер)

## Гл. таксама 
* Сезон 2021/2022 ГК «Вікторыя-Бярэсце»
* Сезон 2023/2024 ГК «Вікторыя-Бярэсце»

## Спасылкі 
* Женщины. Betera Суперлига Беларуси. Дивизион 1. «Гомель», «Городничанка» и «Берестье» одержали победы
* В первых матчах первого этапа женского Betera Кубка Беларуси «Городничанка» и «Березина» одержали победы, Анастасия Граховская забросила 10 мячей 
2022/2023
Вікторыя-Бярэсце
Катэгорыя:2022 год у Брэсце
Катэгорыя:2023 год у Брэсце
Барацьба з касмапалітызмам

**«Барацьба з касмапалітызмам»** — масавая палітычная рэпрэсіўная кампанія, якая праводзілася ў СССР у 1948—1953 гадах і была накіраваная супраць скептычных і празаходніх тэндэнцый сярод савецкай інтэлігенцыі, якія разглядаліся як «антыпатрыятычныя».

Абвінавачванні ў касмапалітызме ў асноўным былі накіраваны супраць усіх інтэлектуалаў, якія мелі кантакты з Захадам або якія захоўвалі вернасць перакананням, блізкім да светапогляду дарэвалюцыйных ліберальных заходнікаў (гл. вестэрнізацыя). Але найбольш патэнцыйна ўразлівымі да такіх абвінавачванняў былі прадстаўнікі яўрэйскай нацыянальнасці, паколькі яны мелі шматлікіх сваякоў за мяжой, а іх супляменнікі былі дастаткова і выразна прадстаўлены сярод інтэлектуальных эліт ЗША і краін Заходняй Еўропы.

Многія даследнікі, якія апісваюць гэтую кампанію, лічаць яе антысеміцкай па характары. Кампанія суправаджалася абвінавачаннем савецкіх яўрэяў у «бязродным касмапалітызме» і варожасці да патрыятычных пачуццяў савецкіх грамадзян, а таксама іх звальненнем з многіх пастоў і пасадаў, арыштамі. Суправаджалася таксама барацьбой за рускія і савецкія прыярытэты ў галіне навукі і вынаходстваў, крытыкай шэрагу навуковых кірункаў, адміністрацыйнымі мерамі супраць асоб, падазраваных у касмапалітызме і «нізкапаклонстве перад Захадам».

## Крыніцы 
Катэгорыя:Антысемітызм у СССР
Катэгорыя:Рэпрэсіі ў СССР у культуры і мастацтве
Катэгорыя:Рэпрэсіі ў СССР
Катэгорыя:Рэпрэсіі ў БССР
Вольга Глазкіна

**Вольга Глазкіна**, па нараджэнні Тапунова (нар. ) — беларускі гандбаліст. Жонка гандбольнага трэнера Васіля Глазкіна.

Скончыла СШ № 1 г. Бялынічы. У другім класе трапіла ў поле зроку трэнера дзіцячай школы па гандболе Віталя Куліка. Да моманту заканчэння школы ужо паспела пабываць у шматлікіх краінах былога Савецкага Саюза (Літва, Латвія, Эстонія, Азербайджан, Малдавія, Україна, Расія), удзельнічалі ў спаборніцтвах .

Пасля заканчэння школы паступіла ў Брэсцкі педагагічны інстытут. За час вучобы ў інстытуце выступала за зборную Беларусі. Потым пераехала ў Валгаград, дзе ўвайшла ў склад каманды «Расіянка», якую на той момант узначальваў трэнер Яўген ТРЭФІЛАЎ. Там жа атрымала званне «майстар спорту Расіі».

Пасля распаду СССР вярнулася на малую Радзіму і гуляла за «Друць-Белпак», кіраўніком і галоўным трэнерам якога быў Віталь Кулік.

Потым быў перыяд, калі па запрашэнні з турэцкага боку два сезоны за Ізмірскі клуб, адначасова займаючыся трэнерскай дзейнасцю.

Потым пераехала ў Полацк, адкуль родам яе муж. Працавала трэнерам. Потым разам з мужам Васілём Глазкінам на працягу 8 гадоў трэніравалі дарослую каманду па гандболе «Віцебск-Ганна» ў Віцебску.

Жыве і працуе трэнерам па гандболе ў ДЮСШ г. Волхаў (Ленінградкая вобласць, Расія).

## Спасылкі 
* Olga Topunova
* Быть патрэбнай сёння

Катэгорыя:Гандбалісткі Беларусі
Катэгорыя:Трэнеры ГК Віцебчанка
Катэгорыя:Гандбольныя трэнеры Беларусі
Катэгорыя:Майстры спорту Расіі
Вікторыя Віктараўна Дзівак

**Вікторыя Віктараўна Дзівак** (, Валгаград, Расія — , Астрахань, Расія) — расійская гандбалістка.

Выхаванка валгаградскага гандбола. Напачатку гульнявой кар’еры выступала за клуб «Дынама-Сінара», выйграўшы з ім з 2011 па 2013 год тройчы чэмпіянат Расіі. Да канца сезона 2016/17 выступала за «Кубань», два сезоны правяла ў Еўропе, гуляючы за французскі клуб «Ашанхайм Трухтэрсхайм» і нямецкі «Гале-Нойштат». У сезоне 2019/20 грала ў складзе беларускага «Гомля» пад нумарам 13 і стала чэмпіёнкай Беларусі. У 2021 годзе перайшла ў клуб «Астраханачка», дзе стала адным з лідараў каманды. У сезоне 2021/22 стала лепшым бамбардзірам «Астраханачкі» у чэмпіянаце Расіі

## Спасылкі 
Катэгорыя:Гандбалісткі Расіі
Катэгорыя:Загінулі ў выніку падзення з вышыні
Катэгорыя:Майстры спорту Расіі
Сезон 1997/1998 ГК Друць-Белпак Бялынічы

У сезоне 1997/1998 жаночы гандбольны клуб «Друць-Белпак» з горада Бялынічы прымаў удзел:
* Чэмпіянат Беларусі 1997/1998 (**Бронзавы прызёр**).

## Склад каманды 
* Вольга Аўсіевіч (1974)	
* Таццяна Фаменка (1970)
* Святлана Галанова	(1970)
* Іна Голасава (1979)	
* Алеся Карабова (1980)
* Аксана Каряманова (1972)
* Святлана Куляшова (1978)
* Ірына Кунцэвіч (1973)
* Святлана Новікава (1970)	
* Святлана Пякарская (1973)
* Ліда Падколзіна (1972)
* Алена Палякус (1981)
* Алена Радкевіч (1977)
* Наталля Рагосік (1971)
* Святлана Шчарбінская (1980)
* Алеся Сідорык (1974)	
* Таццяна Салдаценка (1979)
* Вольга Тапунова (1969)
* Таццяна Вашацькова (1966)	
* Алена Вераценская (1975)
* Надзея Вінаградава (1978)
* Таццяна Здрук (1966)

## Гл. таксама 
* Сезон 1996/1997 ГК Друць-Белпак Бялынічы
* Сезон 1998/1999 ГК Друць-Белпак-Універсітэт Бялынічы

## Спасылкі 
* City Cup 1997/98
1997/1998
Друць
Катэгорыя:1997 год у Бялынічах
Катэгорыя:1998 год у Бялынічах
Сезон 1998/1999 ГК Друць-Белпак-Універсітэт Бялынічы

У сезоне 1998/1999 жаночы гандбольны клуб «Друць-Белпак-Універсітэт» з горада Бялынічы прымаў удзел:
* Чэмпіянат Беларусі 1998/1999 (**Срэбраны прызёр**).

## Склад каманды 
* Таццяна Фаменка (1970)	
* Ірына Філіпенка (1980)
* Святлана Галанова	(1970)	
* Іна Голасава (1979)	
* Наталля Гарбунова (1980)	
* Алеся Гуркова (1979)
* Аксана Каряманова (1972)	
* Святлана Куляшова (1978)	
* Ірына Кунцэвіч (1973)	
* Кацярына Лукідзі (1972)	
* Наталля Матлачова (1980)	
* Алена Падымака (1974)
* Святлана Пякарская (1973)
* Ліда Падколзіна (1972)	
* Алена Палякус (1981)
* Вольга Тапунова (1969)	
* Алена Цуркова (1980)
* Таццяна Вашацькова (1966)	
* Алена Вераценская (1975)	
* Таццяна Здрук (1966)

## Гл. таксама 
* Сезон 1997/1998 ГК Друць-Белпак Бялынічы
* Сезон 1999/2000 ГК Друць-Белпак-Універсітэт Бялынічы

## Спасылкі 
* EHF Cup 1998/99
1998/1999
Друць
Катэгорыя:1998 год у Бялынічах
Катэгорыя:1999 год у Бялынічах
Сезон 2001/2002 ГК Друць-Белпак-Універсітэт Бялынічы

У сезоне 2001/2002 жаночы гандбольны клуб «Друць-Белпак-Універсітэт» з горада Бялынічы прымаў удзел:
* Чэмпіянат Беларусі 2001/2002 (**Срэбраны прызёр**).

## Склад каманды 
* Ірына Дронава (1981)	
* Таццяна Фаменка (1970) 
* Іна Голасава (1979)
* Наталля Гарбунова (1980) 
* Алеся Гуркова (1979)	
* Алеся Карабова (1980)
* Вольга Кудряўская (1979)	
* Ірына Кунцэвіч (1973)	
* Таццяна Лапушкіна (1984)	
* Наталля Матлачова (1980) 
* Таццяна Мініч (1976)	
* Алена Падымака (1974)	
* Святлана Пякарская (1973)	
* Алена Палякус (1981)
* Алена Рагавец (1978)
* Аксана Сафонава (1980)	
* Таццяна Швец (1978)	
* Алена Скараходава (1981) 
* Наталля Станелевіч (1974)	
* Лідзія Тамаровіч (1972)	
* Алена Тамачова (1978)
* Вольга Тапунова (1969)	
* Алена Цуркова (1980)
* Таццяна Вашацькова (1966)

## Гл. таксама 
* Сезон 2000/2001 ГК Друць-Белпак-Універсітэт Бялынічы
* Сезон 2002/2003 ГК Друць-Белпак-Універсітэт Бялынічы

## Спасылкі 
* EHF Cup 2001/02
2001/2002
Друць
Катэгорыя:2001 год у Бялынічах
Катэгорыя:2002 год у Бялынічах
Кубак Беларусі па гандболе 2012

**Кубак Беларусі па гандболе 2012** — 16-ы розыгрыш кубка Беларусі па гандболе.

## Першы этап 
## Паўфіналы 
## Матч за 3-е месца 
## Фінал 
## Спасылкі 
* Стали известны полуфиналисты Кубка Беларуси 04.02.2012 

Катэгорыя:2012 год у гандболе
Катэгорыя:Спорт у Беларусі ў 2012 годзе
2012
Юлія Кейлова﻿

**Юлія Кейлова**﻿ (Julia Keilowa), ураджэнка Стырля (16 ліпеня 1902 - 1943)— вядомая польская скульптарка і прамысловая дызайнерка, прадстаўніца польскага арт-дэко, якая аказала значны ўплыў на развіцце прамысловага дызайну ў рэгіене.

## Раннія гады 
Юлія Кейлова (дзявочае прозвішча Рынгель) паходзіла з асіміляванай яўрэйскай сям'і. Вучылася ў прыватнай гімназіі імя Адама Міцкевіча ў Львове.  У 1920 годзе яна паступіла на філасофскі факультэт Львоўскага ўніверсітэта, але кінула вучобу. У 1921 годзе стала студэнткай дызайнерскага факультэта Львоўскага дзяржаўнага прамысловага вучылішча, пасля заканчэння ўстановы в 1923 годзе яна працягнула адукацыю на скульптурным факультэце ў Акадэміі мастацтваў у Варшаве. Яе настаўнікамі былі выдатныя прадстаўнікі стылю арт-дэка: Караль Ціхі (Karol Stryjeński), Войцех Ястжэмбоўскі (Wojciech Jastrzębowski), Юзэф Чайкоўскі (Józef Czajkowski) і Тадэвуш Брэер (Tadeusz Breyer).

## Дзейнасць 
Падчас вучобы Юлія працавала ў асноўным са скульптурай. У 1929 годзе яна стала членам скульптурнага кааператыва «Форма», яе працы, як прыклад дэкарыраванага мадэрнізму, пачалі экспанавацца ў Інстытуце садзейнічання мастацтву.

У 1933 годзе яна заснавала ўласную майстэрню па металаапрацоўцы. Яна распрацавала каля 400 прадметаў ужытку (у тым ліку посуд для пасажырскіх трансатлантычных лайнераў Batory і Piłsudski). У асноўным усе прадметы вырабляліся з гальванічным пакрыццём. Сярод варшаўскіх фабрык, якія серыйна выраблялі сталовыя прыборы і посуд па праектах Юліі Кейловай былі Norblin, Fraget і Henneberg Brothers. У 1935 і 1937 гадах атрымоўвала значныя ўзнагароды за свае працы. Падчас Другой сусветнай вайны яна два гады кіравала керамічнай майстэрняй

## Смерць 
Пра абставіны смерці Юліі Кейловай мала што вядома, верагодна, яна памерла ў нямецкай турме Павяк у 1943 годзе. Сімвалічная магіла жанчыны знаходзіцца на могілках Вайсковыя Павонзкі (A30, ряд 1–25)

## Ушанаванне памяці 
* Восенню 2012 года выстава яе работ адбылася ў Музеі медзі ў Легніцы.
* У кастрычніку 2015 года буйная выстава ў Інстытуце мастацтваў Польскай акадэміі навук была прысвечана выключна творчасці Кейлавай.
* З траўня па верасень 2024 года у Музеі Варшавы адбывалася выстава «Юлія Кейлова. Праектантка»

## Зноскі 
Катэгорыя:Скульптары
Катэгорыя:Скульптары XX стагоддзя
Катэгорыя:Дызайнеры