Март Лаар

{{Дзяржаўны дзеяч
| імя        = Март Лаар
| арыгінал імя   = Mart Laar
| выява            = MartLaar2007.jpg
| шырыня    =
| апісанне выявы            = 
| пасада          = прэм'ер-міністр Эстоніі
| парадак            = 27
| сцяг               = Flag of Estonia.svg
| перыядпачатак       = 21 кастрычніка 1992
| перыядканец        = 8 лістапада 1994
| папярэднік     = Ційт Вяхі
| пераемнік           = Андрэс Таранд
| пасада_2          = прэм'ер-міністр Эстоніі
| парадак_2            = 31
| сцяг_2               = Flag of Estonia.svg
| перыядпачатак_2       = 25 сакавіка 1999
| перыядканец_2        = 28 студзеня 2002
| папярэднік_2     = Март Сійман
| пераемнік_2           = Сійм Калас
| пасада_3          = Міністр абароны Эстоніі
| парадак_3            = 
| сцяг_3               = Flags of Estonia - Minister of Defence.svg
| перыядпачатак_3       = 5 красавіка 2011
| перыядканец_3        = 6 мая 2012
| папярэднік_3     = Яак Аавіксаа
| пераемнік_3           = Урмас Рэйнсалу 
| партыя             = Саюз Айчыны і Res Publica
| дата нараджэння      = 
| месца нараджэння =  
| дата смерці =
| месца смерці =
| бацька =
| матка =
| жонка =
| дзеці =
| дзейнасць =
| адукацыя = Тартускі ўніверсітэт
| аўтограф =
| узнагароды =
{

-

}
}}
**Март Лаар** (нар. , , Эстонская ССР, СССР) — эстонскі палітык і дзяржаўны дзеяч, прэм’ер-міністр Эстоніі з 1992 па 1994 і з 1999 па 2002 гады, міністр абароны Эстоніі з 2011 па 2012, былы старшыня правай кансерватыўна-нацыяналістычнай партыі Саюз Айчыны і Res Publica.

## Палітычная дзейнасць 
Быўшы палітыкам, Лаар напісаў некалькі кніг па гісторыі Эстоніі і Расіі. Акрамя таго, быў настаўнікам гісторыі ў Таліне, а таксама старшынёй Савета гісторыкаў пры Фондзе Эстонскай Спадчыны, Таварыства за захаванне эстонскай гісторыі і Таварыства эстонскіх студэнтаў. У 1983 годзе Лаар скончыў Тартускі ўніверсітэт, у 1995 годзе ў тым жа ўніверсітэце атрымаў ступень магістра гісторыі, а ў 2005 годзе абараніў доктарскую дысертацыю. У перыяд навучання ва ўніверсітэце актыўна ўдзельнічаў у працы камсамольскай арганізацыі ўніверсітэта.

Рашэннем Рыйгікогу (парламент Эстоніі) ад 21 кастрычніка 1992 года Лаар быў зацверджаны прэм’ер-міністрам, пасля таго, як быў прызначаны на гэту пасаду прэзідэнтам Ленартам Меры. У 1994 у выніку адкрытага галасавання Парламент Эстоніі пазбавіў Лаара пасады прэм’ер-міністра. Адстаўка суправаджалася абвінавачваннямі ў хлусні, што было следствам сумніўных здзелак, звязаных са знікненнем 2,3 мільярдаў савецкіх рублёў (атрыманых у выніку абмену на эстонскія кроны падчас грашовай рэформы. Паводле адпаведнага пагаднення, грошы павінны былі быць перададзены Расійскаму Цэнтрабанку, аднак замест гэтага апынуліся ў руках двух эстонскіх бізнесменаў, і прададзены затым рэжыму рэспублікі Ічкерыя) і «зброевай афёрай» (урадам Эстоніі быў складзены дагавор на куплю ў ізраільскай ваеннай дзяржаўнай карпарацыі Israel Military Industries зброі на суму $50 млн. У выніку гэтай здзелкі пацярпела таксама рэпутацыя Сійма Каласа, які быў у той перыяд дырэктарам Банка Эстоніі).

За час свайго першага знаходжання ва ўладзе здолеў заслужыць рэпутацыю буйнога эканаміста і паспяховага рэфарматара. Рэформы, праведзеныя *Лаарам* у 1992—94 гадах пад лозунгам *plats puhtaks!* (*ачысцім месца!*), паводле заходніх ацэнак, заклалі аснову для хуткага эканамічнага росту і прывялі да прыёму Эстоніі ў ЕС. Зрабіў істотны ўнёсак у фарміраванне палітыкі Эстонскай Рэспублікі ў дачыненні да нацыянальных меншасцей.

Праз пяць гадоў, у 1999 годзе, ён вярнуўся на тую ж пасаду, дэкларуючы наступныя палітычныя мэты: выцягнуць эканоміку з балота і прывесці краіну ў ЕС. Заставаўся на пасадзе да адстаўкі ў 2002 годзе.

У 2006 годзе Лаар быў ганараваны прэміяй Мілтана Фрыдмана ($0,5 млн), што прысуджаецца раз у два гады «чалавеку, які зрабіў значны ўнёсак у развіццё чалавечых свабод».

З’яўляецца адной з самых скандальных фігур эстонскай палітыкі. Акрамя «зброевай» і «рублёвай» афёры, шырокую агалоску атрымалі некаторыя выказванні Лаара, а таксама выпадак, калі ён, быўшы прэм’ер-міністрам, практыкаваўся ў стральбе з пісталета па партрэце свайго палітычнага праціўніка Эдгара Савісаара. Вядомы сваім нацыянал-радыкалізмам, рэзкімі заявамі ў адрас Расіі.

З 2006 года быў саветнікам прэзідэнта Грузіі Саакашвілі .
Па словах міністра замежных спраў Эстоніі Урмаса Паэта, адна з частак дзейнасці Лаара (апроч кансультавання) «растлумачыць прэзідэнту і ўраду Грузіі, якія настроі пануюць цяпер у ЕС і НАТА, каб Тбілісі паводзіў сябе як мага рэалістычней».

У 2010 годзе запрошаны на пасаду саветніка Урада Малдовы.

У ліпені 2011 года Лаар выступіў з заявай пра тое, што ў выпадку ваеннага канфлікту з Расіяй часці Арміі абароны Эстоніі змогуць спыніць да падыходу сіл НАТА расійскія танкі, а таксама заявіў, што ў Эстоніі ўжо пачалася падрыхтоўка партызанскіх атрадаў для аналагічных мэт. Крыху пазней міністр абароны Эстоніі заяўляў пра разгляд планаў па стварэнні танкавых падраздзяленняў у краіне.

Катэгорыя:Выпускнікі Тартускага ўніверсітэта
Катэгорыя:Нацыяналісты Эстоніі
Катэгорыя:Прэм’ер-міністры Эстоніі
Катэгорыя:Лаўрэаты прэміі Мілтана Фрыдмана
Катэгорыя:Гісторыкі Эстоніі
Катэгорыя:Удзельнікі Таварыства «Мон Пелерын»
Катэгорыя:Члены партыі «Саюз Айчыны і Res Publica»
Катэгорыя:Міністры абароны Эстоніі