open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Заброддзе

Назву **Забро́ддзе** маюць:

## Населеныя пункты 
### Беларусь 
* Брэсцкая вобласць
** Заброддзе — вёска ў Баранавіцкім раёне
* Віцебская вобласць
** Заброддзе — вёска ў Пастаўскім раёне
* Гомельская вобласць
** Заброддзе — пасёлак у Буда-Кашалёўскім раёне
** Заброддзе — вёска ў Жлобінскім раёне
** Заброддзе — вёска ў Жыткавіцкім раёне
** Заброддзе — вёска ў Лельчыцкім раёне
** Заброддзе — вёска ў Петрыкаўскім раёне
* Гродзенская вобласць
** Заброддзе — былы хутар у Шчучынскім раёне
* Магілёўская вобласць
** Заброддзе — былая вёска ў Абідавіцкім сельсавеце Быхаўскага раёна
** Заброддзе — вёска ў Чарнаборскім сельсавеце Быхаўскага раёна
** Заброддзе — былая вёска ў Круглянскім раёне
** Заброддзе — вёска ў Шклоўскім раёне
* Мінская вобласць
** Заброддзе — вёска ў Барысаўскім раёне
** Заброддзе — вёска ў Бярэзінскім раёне
** Заброддзе — вёска ў Даўгінаўскім сельсавеце Вілейскага раёна
** Заброддзе — вёска ў Нарачанскім сельсавеце Вілейскага раёна
** Заброддзе — вёска ў Салігорскім раёне
** Заброддзе — вёска ў Смалявіцкім раёне
** Заброддзе — вёска ў Стаўбцоўскім раёне

### Расія 
* Заброддзе (Краснінскі раён)
Млынок

**Млынок** — гідронім і тапонім:

## Азёры 
* Млынок — возера ў Мядзельскім раёне Мінскай вобласці, у басейне ракі Нарач

## Вадасховішчы 
* Млынок — вадасховішча ў Жыткавіцкім раёне Гомельскай вобласці

## Рэкі 
* Млынок — рака ў Драгічынскім і Кобрынскім раёнах Брэсцкай вобласці, правы прыток ракі Прысёла
* Млынок — рака ў Ельскім і Нараўлянскім раёнах Гомельскай вобласці, правы прыток ракі Мытва

## Населеныя пункты 
### Беларусь 
#### Брэсцкая вобласць 
* Млынок — вёска, Баранавіцкі раён, Брэсцкая вобласць
* Млынок — вёска, Пружанскі раён, Брэсцкая вобласць

#### Гомельская вобласць 
* Млынок — былы пасёлак у Брагінскім раёне
* Млынок — вёска ў Добрушскім раёне
* Млынок — аграгарадок у Ельскім раёне
* Млынок — вёска ў Жыткавіцкім раёне
* Млынок — вёска ў Мазырскім раёне
* Млынок — вёска ў Навасёлкаўскім сельсавеце Петрыкаўскага раёна
* Млынок — вёска ў Пціцкім сельсавеце Петрыкаўскага раёна

### Украіна 
* Млынок — сяло, Олеўскі раён, Жытомірская вобласць
* Млынок — сяло, Фастоўскі раён, Кіеўская вобласць
* Млынок — сяло, Ануфрыеўскі раён, Кіраваградская вобласць
* Млынок — сяло, Зарэчненскі раён, Роўненская вобласць
* Млынок — сяло, Шчорскі раён, Чарнігаўская вобласць

## Гл. таксама 
* Перароўскі Млынок — вёска, Жыткавіцкі раён, Гомельская вобласць
Пасека

**Па́сека** — высечаная дзялянка лесу; месца, дзе высечаны лес.

**Па́сека** — тапонім:

## Беларусь 
* Гомельская вобласць:
** Пасека — былая вёска ў Брагінскім раёне
** Пасека — вёска ў Жыткавіцкім раёне
** Пасека — вёска ў Рэчыцкім раёне
* Гродзенская вобласць:
** Пасека — вёска ў Іўеўскім раёне
** Пасека 2 — былы хутар у Іўеўскім раёне
* Магілёўская вобласць:
** Пасека — вёска ў Варатынскім сельсавеце Бабруйскага раёна
** Пасека — вёска ў Глушанскім сельсавеце Бабруйскага раёна
** Пасека — вёска ў Касцюковіцкім раёне
* Мінская вобласць:
** Пасека — былая вёска ў Барысаўскім раёне
** Пасека I — былы пасёлак у Любанскім раёне
** Пасека — аграгарадок у Старадарожскім раёне

## Украіна 
* Пасека — сяло, Сваляўскі раён, Закарпацкая вобласць
* Пасека — сяло, Кралевецкі раён, Сумская вобласць
* Пасека — сяло, Ізюмскі раён, Харкаўская вобласць
Дуброва

Назву **Дубро́ва** маюць:

* Дуброва — раўнінны лес з перавагай дубовых дрэў.

## Населеныя пункты 
### Беларусь 
* Брэсцкая вобласць:
** Дуброва — вёска ў Драгічынскім раёне
** Дуброва — былая вёска ў Камянецкім раёне
* Віцебская вобласць:
** Дуброва — вёска ў Бешанковіцкім раёне
** Дуброва — вёска ў Мёрскім раёне
** Дуброва — вёска ў Чашніцкім раёне
* Гомельская вобласць:
** Дуброва — былая вёска ў Брагінскім раёне
** Дуброва — вёска ў Ельскім раёне
** Дуброва — аграгарадок у Жыткавіцкім раёне
** Дуброва — аграгарадок у Лельчыцкім раёне
** Дуброва — былая вёска ў Лоеўскім раёне
** Дуброва — вёска ў Колкаўскім сельсавеце Петрыкаўскага раёна
** Дуброва — вёска ў Чалюшчавіцкім сельсавеце Петрыкаўскага раёна
** Дуброва — вёска ў Рэчыцкім раёне
** Дуброва — аграгарадок у Светлагорскім раёне
** Дуброва — вёска ў Хойніцкім раёне
* Гродзенская вобласць:
** Дуброва — вёска ў Гожскім сельсавеце Гродзенскага раёна
** Дуброва — вёска ў Путрышкаўскім сельсавеце Гродзенскага раёна
** Дуброва — вёска ў Карэліцкім раёне
** Дуброва — вёска ў Свіслацкім раёне
* Магілёўская вобласць:
** Дуброва — вёска ў Асіповіцкім раёне
** Дуброва — пасёлак у Бабруйскім раёне
** Дуброва — аграгарадок у Быхаўскім раёне
** Дуброва — вёска ў Глускім раёне
** Дуброва — вёска ў Бацэвіцкім сельсавеце Клічаўскага раёна
** Дуброва — вёска ў Нясяцкім сельсавеце Клічаўскага раёна
** Дуброва — вёска ў Запрудскім сельсавеце Круглянскага раёна
** Дуброва — вёска ў Цяцерынскім сельсавеце Круглянскага раёна
** Дуброва — вёска ў Шклоўскім раёне
* Мінская вобласць:
** Дуброва — вёска ў Барысаўскім раёне
** Дуброва — вёска ў Гаранскім сельсавеце Мінскага раёна
** Дуброва — вёска ў Лугаваслабадскім сельсавеце Мінскага раёна
** Дуброва — пасёлак у Слуцкім раёне
** Дуброва — вёска ў Драчкаўскім сельсавеце Смалявіцкага раёна
** Дуброва — вёска ў Курганскім сельсавеце Смалявіцкага раёна
** Дуброва — вёска ў Азярыцкаслабадскім сельсавеце Смалявіцкага раёна
** Дуброва — вёска ў Чэрвеньскім раёне
### Расія 
* Дуброва (Дзямідаўскі раён)
* Дуброва (Кардымаўскі раён)
* Дуброва (Цёмкінскі раён)
* Дуброва (Ярцаўскі раён)
Сукачы

**Сукачы** — тапонім:

## Беларусь 
* Вёска Сукачы, Драгічынскі раён
* Вёска Сукачы, Жыткавіцкі раён

## Украіна 
* Сукачы - вёска ў Іванкаўскім раёне Кіеўскай вобласці
* Сукачы - вёска ў Старавыжаўскім раёне Валынскай вобласці
Асова

**Асо́ва**, **Асо́ва града́**, **Асо́вы брод**, **Асо́ўскае** — балоты ў наваколлях вёсак Ельна, Азяраны, Рычаў, Пагост Жыткавіцкага раёна.

У аснове найменняў ляжыць старабеларускае слова «аса», «ось» (вось) — «асіна» (грыб-асавік — «падасінавік»). Такім чынам, Асова, Асоўскае і г.д. — «балоты, парослыя асінай».

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Балоты Беларусі
Катэгорыя:Балоты Жыткавіцкага раёна
Катэгорыя:Балоты Гомельскай вобласці
Катэгорыя:Балоты паводле алфавіта
Ацкаванае

**Ацкава́нае** (, ) — вёска ў Жыткавіцкім раёне Гомельскай вобласці. Уваходзіць у склад Руднянскага сельсавета.

Да 14 мая 2014 года ўваходзіла ў склад Жыткавіцкага гарсавета.

На поўначы мяжуе з лесам.

## Геаграфія 
### Размяшчэнне 
У 10 км на поўдзень ад раённага цэнтра і чыгуначнай станцыі Жыткавічы (на лініі Лунінец — Калінкавічы), 242 км ад Гомелю. Змешчана за 6 км на поўдзень ад Чарацянкі, на поўнач ад урочышча Райскае.

## Гідраграфія 
На рацэ Скрыпіца (прыток ракі Прыпяць).

## Транспартная сетка 
Транспартныя сувязі па прасёлкавай, затым аўтамабільнай дарозе Жыткавічы — Чэрнічы. Планіроўка складаецца з просталінейнай шыротнай вуліцы, забудаванай драўлянымі сялянскімі хатамі.

## Гісторыя 
Заснавана напачатку XX стагоддзя перасяленцамі з суседніх вёсак. У 1931 годзе жыхары ўступілі ў калгас. Падчас Вялікай Айчыннай вайны вызвалена 5 ліпеня 1944 года. У складзе вучхоза СПТВ-182 (цэнтр — вёска Чарацянка).

## Насельніцтва 
### Колькасць 
* 2004 год — 8 гаспадарак, 14 жыхароў.

### Дынаміка 
* 2004 год — 8 гаспадарак, 14 жыхароў.

## Літаратура 
* Гарады і вёскі Беларусі: Энцыклапедыя. Т.1, кн.1. Гомельская вобласць / С. В. Марцэлеў; Рэдкалегія: Г. П. Пашкоў (галоўны рэдактар) і інш. — Мн.: Белэн, 2004. 632с.: іл. Тыраж 4000 экз. ISBN 985-11-0303-9 ISBN 985-11-0302-0

## Спасылкі 
Катэгорыя:Руднянскі сельсавет (Жыткавіцкі раён)
Катэгорыя:Населеныя пункты Жыткавіцкага раёна
Палянка

Назву **Паля́нка** маюць:

## Населеныя пункты 
### Беларусь 
* Гомельская вобласць:
** Палянка — вёска ў Жыткавіцкім раёне.
* Гродзенская вобласць:
** Палянка — хутар у Смаргонскім раёне.
* Мінская вобласць:
** Палянка — хутар у Вілейскім раёне.
** Палянка — вёска ў Смалявіцкім раёне.
** Палянка — вёска ў Чэрвеньскім раёне.

### Казахстан 
* Палянка — былое сяло ў Бескарагайскім раёне Усходне-Казахстанскай вобласці.

### Расія 
* Новая Палянка — закінутая вёска ў Грахоўскім раёне Удмуртыі.
### Украіна 
* Палянка (Корасценскі раён)

## Адміністрацыйныя адзінкі 
* Палянка Велька — вясковая гміна ў Польшчы.
## Метро 
* Палянка (станцыя метро)
## Рэкі 
* Палянка — рака ў Калінінградскай вобласці.
* Палянка — рака ў Тульскай і Калужскай абласцях.
Азёрны (Жыткавіцкі раён)

**Азёрны** (, ) — аграгарадок у Жыткавіцкім раёне Гомельскай вобласці. Уваходзіць у склад Юркевіцкага сельсавета.

## Геаграфія 
### Размяшчэнне 
У 19 км на паўночны захад ад раённага цэнтра і чыгуначнай станцыі Жыткавічы (на лініі Лунінец — Калінкавічы), 248 км ад Гомеля.

## Гідраграфія 
На ўсходзе, поўначы і захадзе вадаёмы рыбгаса.

## Транспартная сетка 
Транспартныя сувязі па прасёлкавай, затым аўтамабільнай дарозе Лунінец — Калінкавічы. Планіроўка складаецца з кароткай вуліцы, арыентаванай з паўднёвага захаду на паўночны ўсход і забудаванай драўлянымі гаспадарчымі пабудовамі і жылымі дамамі.

## Гісторыя 
Пачатак пасёлку паклалі некалькі сялянскіх сядзіб, якія змясціліся тут у 1920-х гадах. У лютым 1943 года нямецкія акупанты цалкам спалілі пасёлак і забілі 25 жыхароў. Цэнтр доследнай рыбнай гаспадаркі «Белае». Дзейнічаюць Дом культуры, бібліятэка, фельчарска-акушэрскі пункт.

Назва пасёлка зацверджана 21 студзеня 1969 года Указам Прэзідыума Вярхоўнага Савета БССР.

## Насельніцтва 
### Колькасць 
* 2004 год — 90 гаспадарак, 265 жыхароў.

### Дынаміка 
* 1940 год — 28 двароў, 94 жыхара.
* 2004 год — 90 гаспадарак, 265 жыхароў.

## Вядомыя асобы 
* Ф. П. Алексяевіч (1934—) — Герой Сацыялістычнай Працы

## Літаратура 
* Гарады і вёскі Беларусі: Энцыклапедыя. Т.1, кн.1. Гомельская вобласць / С. В. Марцэлеў; Рэдкалегія: Г. П. Пашкоў (галоўны рэдактар) і інш. — Мн.: БелЭн, 2004. — 632с.: іл. — 4000 экз. — ISBN 985-11-0303-9 ISBN 985-11-0302-0

## Спасылкі 
Катэгорыя:Юркевіцкі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Жыткавіцкага раёна
Радам

**Радам** () — горад на правах павета ў Мазавецкім ваяводстве Польшчы, сядзіба Радомскага павета. Чатырнаццаты па колькасці насельніцтва горад у Польшчы. Адлегласць па прамой паміж гарадамі Радам — Мінск 504 км, да Варшавы — 92 км.

Насельніцтва — 218 161 жыхароў (2014).

## Гарады пабрацімы 
*  Банска-Бістрыца
*  Даўгаўпілс
*  Гомель
*  Стара-Загора
*  Цярнопаль
*  Плаешці
*  Азёры
*  Талавера-дэ-ла-Рэйна
*  Магдэбург

## Вядомыя асобы 
* Лешак Калакоўскі
* Станіслаў Лорэнц (1899—1991) — польскі мастацтвазнавец.
* Яцак Мальчэўскі (1854—1929) ― польскі мастак.
* Каміль Гуткоўскі (нар. 1986) — польскі валейбаліст.

## Спасылкі
Індыянапаліс

**Індыяна́паліс** () — горад на Сярэднім Захадзе ЗША, сталіца штата Індыяна. Насельніцтва — 792 тысячы чалавек (2000). Афіцыйныя мянушкі — *The Circle City*, *Indy*, *Naptown*.

## Геаграфія 
Горад размешчаны ў цэнтры Індыяны.

## Гісторыя 
Індыянапаліс быў заснаваны ў 1819 годзе, статус горада атрымаў у 1832 годзе.

## Эканоміка 
Сталіца Індыяны з’яўляецца яе найбуйнейшым прамысловым, гандлёвым і фінансавым цэнтрам. Прадстаўленыя самыя розныя галіны — машынабудаванне, каляровая металургія, хіміка-фармацэўтычная і харчовая прамысловасць, выдавецтва і паліграфія.

## Транспарт 
Горад з’яўляецца буйным транспартным вузлом Сярэдняга Захаду, тут сыходзяцца шэсць чыгунак, сем федэральных аўтастрад. Ёсць міжнародны аэрапорт.

## Адукацыя, культура 
У Індыянапалісе выдаюцца газеты *Indianapolis Star* і *Indianapolis News*.

Маецца некалькі ўніверсітэтаў, у прыватнасці Індыянскі ўніверсітэт, Універсітэт Пэрд’ю і Універсітэт Батлера.

Дзейнічае сімфанічны аркестр *Indianapolis Symphony*, ёсць кансерваторыя, опера і балет.

## Спорт 
З спартыўных аб’ектаў — аўтадром, спорткомплекс *Hoosier Dome*. Праводзіцца штогадовы прэстыжны тэнісны турнір з серыі «ATP Masters».

## Славутасці 
* Музей гісторыі Індыяны
* Мастацкі музей
* Дзіцячы музей
* Дом-музей Бэнджаміна Гарысана
* Штаб-кватэра Амерыканскага легіёна (ветэранская арганізацыя)

## Гарады-пабрацімы 
*  Кёльн (), Германія
*  Монца (), Італія
*  Піран (), Славенія
*  Скарбара (), Антарыа, Канада
*  Тайбэй (), Тайвань

## Вядомыя асобы 
* Александрыя Бэнтлі (нар. 1990) — амерыканская і беларуская баскетбалістка.

## Спасылкі 
* IndyGov  — Official city government website

### Культура і адпачынак 
* Indianapolis Cultural Tourism Initiative 
* Children’s Museum of Indianapolis
* The Indianapolis Museum of Art 
* White River State Park 
* Indianapolis Music.Net (Not-for-profit website promoting local music)
* FC Indiana (Women's Premier Soccer League team)

### СМІ 
* Indianapolis Recorder (Local weekly, focuses on African-American issues)
* *The Indianapolis Star* («Local» daily, owned by Gannett)
* INtake  (Local weekly, concentrates on nightlife and other activities: Subsidiary of *The Indianapolis Star*)
* Nuvo (Local weekly, concentrates on arts and entertainment)
* Northside Topics (Local weekly, concentrates on northern Marion County and the northern communities of the Nine-County Region)
* Southside Times  (Local weekly, concentrates on southern Marion County and Greenwood, Indiana)
* Indianapolis Business Journal (Local business weekly)
* The Sagamore  (IUPUI campus paper)
* Butler Collegian  (Butler University campus paper)
* The Reflector (University of Indianapolis campus paper)

### Бізнес 
* Greater Indianapolis Chamber of Commerce
* Indianapolis Downtown
* Indianapolis Bio-Crossroads Initiative
* Indianapolis FOCUS Initiative
* The Indy Partnership
* IndySiteFinder, city-wide office, industrial and retail property database 

Катэгорыя:Гарады Індыяны

Катэгорыя:Сталіцы штатаў ЗША
Града

**Града́**:

* Града — форма рэльефу.

## Населеныя пункты 
### Беларусь 
* Брэсцкая вобласць:
** Града — вёска ў Лунінецкім раёне.
* Віцебская вобласць:
** Града — вёска ў Віцебскім раёне.
** Града — вёска ў Багушэўскім сельсавеце Сенненскага раёна.
** Града — вёска ў Какоўчынскім сельсавеце Сенненскага раёна.
** Града — вёска ў Студзёнкаўскім сельсавеце Сенненскага раёна.
** Града — вёска ў Шумілінскім раёне.
* Гомельская вобласць:
** Града — вёска ў Жыткавіцкім раёне.
** Града — вёска ў Калінкавіцкім раёне.
** Града — былы пасёлак у Хойніцкім раёне.
* Мінская вобласць:
** Града — вёска ў Пухавіцкім раёне.

### Італія 
* Града (горад)

### Расія 
* Града (Вяземскі раён)
* Града (Угранскі раён)

## Рэкі 
* Града — рака ў Маскоўскай вобласці.

## Іншае 
* Града — балота ў Лельчыцкім раёне Гомельскай вобласці.
* Града агародная — у агародніцтве і садоўніцтве, разрыхленая паласа глебы.
* Града руславая — падвышэнне дновага рэльефу выцягнутай формы, якое ўзнікае ў рэчышчах вадацёкаў, ажыццяўляльных транспарт дновых наносаў.

## Падвойныя назвы 
* Гарэлая Града
* Доўгая Града
* Крынічная Града
Чырвоная Зорка

**Чырвоная Зорка** — шматзначны тэрмін

* Ордэн Чырвонай Зоркі — ордэн СССР

## Населеныя пункты 
### Беларусь 
* Гомельская вобласць:
** Чырвоная Зорка — былы пасёлак у Веткаўскім раёне
** Чырвоная Зорка — пасёлак у Жыткавіцкім раёне

* Мінская вобласць:
** Чырвоная Зорка — вёска ў Бярэзінскім раёне
** Чырвоная Зорка — вёска ў Дзяржынскім раёне

## Іншае 
* Чырвоная Зорка — рыбгас у Жыткавіцкім раёне
* Чырвоная зорка — колішняе паліграфічнае прадпрыемства ў Мінску.
* Чырвоная зорка — назва драгічынскай раённай газеты «Драгічынскі веснік» у 1944—1962 гадах.

## Гл. таксама 
* Зорка
* Красная Звязда
* Красная Зорка
* Чырвоная Зара
Беразіна (Жыткавіцкі раён)

**Беразіна́** (, ) — вёска ў Жыткавіцкім раёне Гомельскай вобласці. Уваходзіць у склад Людзяневіцкага сельсавета.

## Геаграфія 
У 7 км на захад ад раённага цэнтра і чыгуначнай станцыі Жыткавічы (на лініі Лунінец — Калінкавічы), 240 км ад Гомеля. Транспартныя сувязі па прасёлкавай, затым аўтамабільнай дарозе Лунінец — Калінкавічы. Планіроўка складаецца з плаўна выгнутай вуліцы, арыентаванай з паўднёвага ўсходу на паўночны захад. Забудова двухбаковая, няшчыльная, драўляная, сядзібнага тыпу.

На захадзе мяжуе з лесам. На ўсходняй ускраіне вёскі знаходзіцца Бярэзінскае радовішча кааліну (7,7 млн т), паклад у выглядзе дзвюх лінз (паўночнай шыротнага і паўднёвай мерыдыянальнага распасціранняў) залягае ў верхняй частцы крышталічнага фундамента, ва ўскрышы (26-35 м) пяскі, гліны, торф.

## Гісторыя 
Заснавана на пачатку XX стагоддзя перасяленцамі з суседніх вёсак. У 1917 годзе сяліба ў Жыткавіцкай воласці Мазырскага павета Мінскай губерні. У 1931 годзе жыхары ўступілі ў калгас. Падчас Вялікай Айчыннай вайны 21 жыхар загінуў на фронце. Паводле перапісу 1959 года ў складзе саўгаса «Людзяневічы» (цэнтр — вёска Людзяневічы). Дзейнічаюць клуб, бібліятэка.

## Насельніцтва 
* 1917 год — 80 жыхароў.
* 1921 год — 14 двароў, 130 жыхароў.
* 1959 год — 345 жыхароў (паводле перапісу).
* 2004 год — 78 гаспадарак, 169 жыхароў.

## Крыніцы 
## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
Катэгорыя:Людзяневіцкі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Жыткавіцкага раёна
Лайза Мінелі

**Лайза Мінелі** (, нар. 12 сакавіка 1946) — амерыканская актрыса і спявачка, уладальніца прэміі «Оскар». Дачка легендарнай актрысы Джудзі Гарленд і яе другога мужа, рэжысёра Вінсента Мінелі.

## Кар'ера ў кіно 
Першай значнай роляй у кіно стала яе Эліза ў фільме «Чарлі Баблз» з Альбертам Фіні. Двума гадамі пазней у фільме Алана Дж. Пакулы «Бясплодная зязюля» яна згуляла эксцэнтрычную дзяўчыну-падлетка, за ролю якой яна была вылучана на «Оскар».

У 1972 годзе Мінеллі згуляла сваю самую знакамітую ролю — спявачкі Салі Боўлз ў кінаверсіі мюзікла «Кабарэ» (у зорным партнёрстве з Майклам Ёркам, Джоэлам Грэем і Марыс Берэнсон). Гэты фільм прынёс Лайзе статуэтку «Оскара» ў намінацыі «Найлепшая актрыса» і Залаты глобус. Але ўсё ж пасля такога трыумфу рушыла ўслед некалькі малапаспяховых фільмаў і тэлевізійных шоў. У 1976 годзе Лайза знялася ў карціне свайго бацькі, Вінцэнта Мінелі, «Справа часу», дзе яе калегам стала Інгрыд Бергман. Пасля таго, як фільм адздымалі, ён быў значна адрэдагаваны і зрэзаны, у сувязі з чым ён не меў камерцыйнага поспеху і не быў па вартасці ацэнены крытыкамі. Праз год выйшаў яшчэ адзін фільм з удзелам Лайзы, «Нью-Ёрк, Нью-Ёрк», дзякуючы якім яе музычны рэпертуар папоўніўся новымі песнямі, уключаючы «New York, New York», якая стала адной з найбольш вядомых яе кампазіцый.

У 1980-я гады Мінелі пачала радзей з'яўляцца ў кіно. Найбольш запамінальнай у той час стала яе роля Лінды Маролы ў фільмах «Артур» (1981) і «Артур 2: На мялізне» (1988). У 1997 годзе Лайза вярнулася на Брадвей у галоўнай ролі ў мюзікле «Віктар / Вікторыя». У 2010 годзе актрысы згуляла саму сябе ў фільме «Секс у вялікім горадзе 2», за што ў выніку атрымала намінацыю на «Залатую маліну», як найгоршая актрыса другога плана.

## Зноскі 
## Спасылкі 
* Афіцыйны сайт 
* Мапет шоу — Эпізод Лайза Мінелі

Катэгорыя:Лаўрэаты прэміі «Оскар»
Катэгорыя:Лаўрэаты прэміі BAFTA
Катэгорыя:Лаўрэаты прэміі «Залаты глобус»
Катэгорыя:Лаўрэаты прэміі «Эмі»
Катэгорыя:Лаўрэаты прэміі «Тоні»
Катэгорыя:Лаўрэаты прэміі «Грэмі»
Катэгорыя:Афіцэры ордэна Ганаровага легіёна
Катэгорыя:Галівудская алея славы
Баравая (Жыткавіцкі раён)

**Барава́я** (, ) — вёска ў Жыткавіцкім раёне Гомельскай вобласці. Уваходзіць у склад Юркевіцкага сельсавета.

## Геаграфія 
### Размяшчэнне 
За 18 км на паўночны захад ад раённага цэнтра і чыгуначнай станцыі Жыткавічы (на лініі Лунінец — Калінкавічы), 247 км ад Гомелю.

## Гідраграфія 
На ўсходзе вадасховішча рыбгаса.

## Транспартная сетка 
Транспартныя сувязі па прасёлкавай, затым аўтамабільнай дарозе Лунінец — Калінкавічы. Планіроўка складаецца з крывалінейнай мерыдыянальнай вуліцы, забудаванай двухбакова, няшчыльна, драўлянымі сялянскімі сядзібамі.

## Гісторыя 
Паводле пісьмовых крыніц вядомая з XIX стагоддзя як сяліба ў Жыткавіцкай воласці Мазырскага павета Мінскай губерні. У 1929 годзе арганізаваны калгас «Дзень ураджая», працавала гамарня. Падчас Вялікай Айчыннай вайны ў лютым 1943 года нямецкія карнікі цалкам спалілі вёску і забілі 3 жыхароў. 15 жыхароў загінулі на фронце. Паводле перапісу 1959 года ў складзе рыбгаса «Белае» (цэнтр — пасёлак Азёрны). Дзейнічае пачатковая школа.

## Насельніцтва 
### Колькасць 
* 2004 год — 67 гаспадарак, 184 жыхара.

### Дынаміка 
* 1897 год — 33 жыхара (паводле перапісу).
* 1917 год — 41 жыхар.
* 1940 год — 34 двары, 172 жыхара.
* 1959 год — 231 жыхар (паводле перапісу).
* 2004 год — 67 гаспадарак, 184 жыхара.

## Літаратура 
* Гарады і вёскі Беларусі: Энцыклапедыя. Т.1, кн.1. Гомельская вобласць/С. В. Марцэлеў; Рэдкалегія: Г. П. Пашкоў (галоўны рэдактар) і інш. — Мн.: Белэн, 2004. 632с.: іл. Тыраж 4000 экз. ISBN 985-11-0303-9 ISBN 985-11-0302-0

## Спасылкі 
Катэгорыя:Юркевіцкі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Жыткавіцкага раёна
Беразнякі (Жыткавіцкі раён)

**Беразнякі́** (, ) — вёска ў Жыткавіцкім раёне Гомельскай вобласці. Уваходзіць у склад Мілевіцкага сельсавета.

Вакол лес.

## Геаграфія 
### Размяшчэнне 
У 81 км на паўночны захад ад Жыткавіч, 23 км ад чыгуначнай станцыі Мікашэвічы (на лініі Лунінец — Калінкавічы), 313 км ад Гомеля.

## Транспартная сетка 
Побач аўтадарога Мікашэвічы — Слуцк. Планіроўка складаецца з дугападобнай, блізкай да шыротнай арыентацыі вуліцы, на поўнач ад якой праходзіць просталінейная, шыротная вуліца, на поўдні — зігзагападобная, арыентаваная з паўднёвага захаду на паўночны ўсход. Забудова двухбаковая, няшчыльная, драўляная, сядзібнага тыпу.

## Гісторыя 
Паводле пісьмовых крыніц вядомая з XVI стагоддзя. Пасля 2-га падзела Рэчы Паспалітай (1793 год) у складзе Расійскай імперыі. Інвентар 1805 года згадвае Бярэзнікі як невялікі населены пункт. У 1811 годзе валоданне графа Чапскага. У 1908 годзе ў Грабаўскай воласці Мазырскага павета Мінскай губерні.

Паводле Рыжскага дагавора ад 18 сакавіка 1921 года ў складзе Польшчы. З верасня 1939 года ў складзе БССР. Нямецкія акупанты ў другой палове лютага 1943 года забілі 212 жыхароў (пахаваны ў магіле ахвяр фашызму на ўсходняй ускраіне вёскі) і цалкам спалілі вёску. Вызвалена 5 ліпеня 1944 года. Паводле перапісу 1959 года ў складзе саўгаса «Случ» (цэнтр — вёска Мілевічы). Дзейнічаюць 9-гадовая школа, бібліятэка, клуб, фельчарска-акушэрскі пункт, аддзяленне сувязі.

## Насельніцтва 
### Колькасць 
* 2004 год — 168 гаспадарак, 368 жыхароў.

### Дынаміка 
* 1811 год — 41 двор.
* 1897 год — 337 жыхароў (паводле перапісу).
* 1908 год — 59 двароў, 370 жыхароў.
* 1940 год — 124 двары, 496 жыхароў.
* 1959 год — 649 жыхароў (паводле перапісу).
* 1994 год — 432 жыхары, 188 двароў
* 2004 год — 168 гаспадарак, 368 жыхароў.

## Літаратура 
* Гарады і вёскі Беларусі: Энцыклапедыя. Т.1, кн.1. Гомельская вобласць/С. В. Марцэлеў; Рэдкалегія: Г. П. Пашкоў (галоўны рэдактар) і інш. — Мн.: Белэн, 2004. 632с.: іл. Тыраж 4000 экз. ISBN 985-11-0303-9 ISBN 985-11-0302-0

## Спасылкі 
Катэгорыя:Мілевіцкі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Жыткавіцкага раёна
Шыхаў

**Шы́хаў** (, ) — вёска ў Жлобінскім раёне Гомельскай вобласці, на рацэ Жарэла. Уваходзіць у склад Стрэшынскага сельсавета. Размешчана за 30 км на поўдзень ад Жлобіна, 20 км ад чыгуначнай станцыі Салтанаўка, 70 км ад Гомеля.

## Гісторыя 
Выяўленыя археолагамі паселішчы 8—5-га тысячагоддзяў да н.э. (за 0,5 км на поўначы ад вёскі) і майстэрня каменнага веку (за 0,4 км на поўдні ад могілак) сведчаць аб засяленні тутэйшых мясцін у глыбокай старажытнасці. Па пісьмовых крыніцах вядома з 19 ст. як вёска ў Стрэшынскай вол. Рагачоўскага павета Магілёўскай губерні Па рэвізіі 1858 г. 40 двароў, 340 жыхароў, уладанне князя Л. М. Галіцына. У 1880 г. 67 двароў, 386 жыхароў хлебазапасны магазін. У 1895 г. адкрыта школа граматы, ператвораная ў 1909 г. у царкоўна-прыходскую, а ў 1917 г. у земскую (размяшчалася ў наёмнай сялянскай хаце). Паводле перапісу 1897 г. 108 двароў 725 жыхароў, 2 ветракі, крупарушка, піцейны дом. У 1909 г. 117 двароў, 956 жыхароў, 2893 дзес. зямлі. У 1924 г. з вёскі быў выдзелены пас. Дружны. 3 20.8.1924 г. да 21.8.1925 г. цэнтр Шыхаўскага сельсавета Стрэшынскага раёна Бабруйскай акругі. У 1930 г. арганізаваны калгас «Камсамолец». У Вялікую Айчынную вайну 161 вясковец загінуў на фронце. Вызвалена ад нямецка-фашысцкай акупацыі 29.11.1943 г. У снежні 1943 г. — лістападзе 1944 г. у вёсцы размяшчаўся палявы шпіталь савецкіх войск. Паводле перапісу 1959 г. 591 жыхар. У 1962 г. да вёскі далучаны пасёлкі Дружны, Зароўскі, у 1966 г. — пасёлак Садовы. У складзе калгаса «Праўда» (цэнтр — в. Верхняя Алба).

Да 23 лістапада 2022 года вёска ўваходзіла ў склад Верхнеалбянскага сельсавета.

## Агульнае 
Цагельны завод, аддз. сувязі, Дом культуры. Планіровачна складаецца з працяглай крывалінейнай мерыдыянальнай вуліцы, да якой далучаюцца кароткія просталінейныя вуліцы. Каля вёскі залежы суглінку і гліны.

Забудова двухбаковая, мураваная і драўляная, сядзібнага тыпу. Радзіма ўдзельніка парада Перамогі ў Маскве 24.6.1945 г. А. С. Андрухова.

## Літаратура 
* Гарады і вёскі Беларусі: Энцыклапедыя. Т.1, кн.1. Гомельская вобласць/С. В. Марцэлеў; Рэдкалегія: Г. П. Пашкоў (галоўны рэдактар) і інш. — Мн.: Белэн, 2004. 632с.: іл. Тыраж 4000 экз. ISBN 985-11-0303-9 ISBN 985-11-0302-0

## Спасылкі 
Катэгорыя:Стрэшынскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Жлобінскага раёна
Яшчыцы

**Я́шчыцы** (, ) — вёска ў Жлобінскім раёне Гомельскай вобласці. Уваходзіць у склад Дабрагашчанскага сельсавета. Размешчана за 34 км на паўднёвы захад ад Жлобіна, 3 км ад аднайменнай чыг. ст. (на лініі Жлобін— Калінкавічы), 75 км ад Гомеля, побач аўтадарога Дабрагошча—Жлобін, на ўсход і Пн меліярацыйныя каналы. 49 гаспадарак, 73 жыхары (2004 г.).

## Гісторыя 
Па пісьмовых крыніцах вядома з 16 ст. як сяло ў Рэчыцкім павеце Мінскага ваяводства ВКЛ. Пасля Другога падзелу Рэчы Паспалітай (1793 г.) у складзе Расійскай імперыі. Паводле рэвізіі 1858 г. 15 двароў, 126 жыхароў, уладанне князя Л. М. Галіцына. 3 1880 г. дзейнічаў хлебазапасны магазін. Паводле перапісу 1897 г. 46 двароў, 358 жыхароў. У 1909 г. 53 двары, 401 жыхар, 1208 дзесяцін зямлі, у Стрэшынскай воласці Рагачоўскага павета Магілёўскай губерні 3 1907 г. дзейнічала народнае вучылішча (45 вучняў), для якога ў 1911 г. ўзведзены ўласны будынак. У 1925 г. 101 двор. У 1929 г. арганізаваны калгас «Астравок», працавалі вятрак і кузня. У 1940 г. 85 двароў, 370 жыхароў. У Вялікую Айчынную вайну ў жніўні 1941 г. нямецка-фашысцкія акупанты поўнасцю спалілі вёску і загубілі 33 жыхары. 3 1942 г. дзейнічала патрыятычная падпольная група (кіраўнік Т. Ф. Бацькаў). 36 вяскоўцаў загінулі на фронце.

Паводле перапісу 1959 г. 348 жыхароў. У складзе саўгаса «Мормаль» (цэнтр — в. Дабрагошча). Планіровачна складаецца з крыху выгнутай амаль мерыдыянальнай вуліцы, перакрыжаванай кароткай крывалінейнай вуліцай.

Забудова драўляная, няшчыльная, сядзібнага тыпу. Радзіма аднаго з кіраўнікоў падпольнага і партызанскага руху на тэрыторыі Жлобінскага і Стрэшынскага раёнаў Гомельскай вобласці ў Вялікую Айчынную вайну, камандзіра партызанскага атрада «Смерць фашызму» І. А. Крышнёва (яго імя носіць адна з вуліц Жлобіна).

## Літаратура 
* Гарады і вёскі Беларусі: Энцыклапедыя. Т.1, кн.1. Гомельская вобласць/С. В. Марцэлеў; Рэдкалегія: Г. П. Пашкоў (галоўны рэдактар) і інш. — Мн.: Белэн, 2004. 632с.: іл. Тыраж 4000 экз. ISBN 985-11-0303-9 ISBN 985-11-0302-0

## Спасылкі 
Катэгорыя:Дабрагашчанскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Жлобінскага раёна
Катэгорыя:Вёска Яшчыцы
Шчытнае

**Шчы́тнае** (, ) — вёска ў Жлобінскім раёне Гомельскай вобласці. Уваходзіць у склад Пірэвіцкага сельсавета.

## Геаграфія 
Размешчана за 23 км на паўднёвы ўсход ад Жлобіна, 15 км ад чыг. ст. Салтанаўка (на лініі Жлобін— Гомель), 64 км ад Гомеля, на поўдзені і ўсходзе мяжуе з лесам. Транспартныя сувязі па прасёлачнай, а затым аўтадарозе Бабруйск—Гомель.

Планіровачна складаецца з кароткай просталінейнай мерыдьынальнай вуліцы, да якой на поўначы далучаецца другая кароткая просталінейная вуліца. Забудова няшчыльная, драўляная, сядзібнага тыпу.

## Гісторыя 
Выяўленыя археолагамі паселішча позняга мезаліту (6—4-е стагоддзі да н.э., за 3 км на 3 ад вёскі), паселішча эпохі неаліту (4—3-е тысячагоддзі да н.э., за 3 км на 3 ад вёскі), паселішча каменнага веку (за 2,7 км на 3 ад вёскі) сведчаць аб засяленні тутэйшых месц у глыбокай старажытнасці. Сучасная вёска заснавана ў 1923 г., калі ў выніку ўпарадкавання зямель в. Скепня быў створаны пасёлак Шчытнае. У 1931 г. вяскоўцы ўступілі ў калгас. У Вял. Айч. вайну 2 вяскоўцы загінулі на фронце. Паводле перапісу 1959 г. 229 жыхароў. Да 1 снежня 1966 года вёска ўваходзіла ў склад Скяпнянскага сельсавета.

У складзе саўгаса «Скяпнянскі» (цэнтр — в. Скепня). 9 гаспадарак, 13 жыхароў (2004 г.).

## Насельніцтва 
## Крыніцы 
## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
Катэгорыя:Пірэвіцкі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Жлобінскага раёна
Бечы

**Бе́чы** (, ) — вёска ў Жыткавіцкім раёне Гомельскай вобласці. Уваходзіць у склад Азяранскага сельсавета.

На поўдні нацыянальны парк «Прыпяцкі».

## Геаграфія 
### Размяшчэнне 
За 36 км на поўдзень ад раённага цэнтра і чыгуначнай станцыі Жыткавічы (на лініі Лунінец — Калінкавічы), 269 км ад Гомеля.

## Транспартная сетка 
Транспартныя сувязі па прасёлкавай, затым аўтамабільнай дарозе Тураў — Лельчыцы. Планіроўка складаецца з 2 просталінейных, шчыльна размешчаных вуліц, блізкіх да шыротнай арыентацыі. Забудова драўляная, сядзібнага тыпу.

## Гісторыя 
Выяўленае археолагамі гарадзішча ранняга жалезнага стагоддзя (у 1 км на поўдзень ад вёскі) сведчыць пра засяленне гэтых месцаў з даўніх часоў. Паводле пісьмовых крыніц вядомая з XVIII стагоддзя як паселішча ў Мазырскім павеце Менскага ваяводства Вялікага Княства Літоўскага. Пасля 2-га падзела Рэчы Паспалітай (1793 год) у складзе Расійскай імперыі. У 1811 годзе валоданне казны. У 1834 годзе ў Тураўскім казённым маёнтку.

У 1930 годзе арганізаваны калгас «Дзень ураджая», працавала гамарня. Падчас Вялікай Айчыннай вайны ў ліпені 1943 года нямецкія акупанты спалілі 76 двароў і забілі 27 жыхароў. Падчас наступу савецкіх войскаў мясцовы жыхар А. А. Ярмоленка правёў па малапрыкметных сцяжынках праз цяжкапраходныя балоты батальён савецкіх салдат у тыл суперніка, чым дапамог разграміць варожы гарнізон у вёсцы. За адвагу ў баю, знаходлівасць і дапамогу Чырвонай Арміі А. А. Ярмоленка быў узнагароджаны ордэнам Чырвонай Зоркі. Вызвалена 21 сакавіка 1944 года. 25 жыхароў загінулі на франтах. Паводле перапісу 1959 года ў складзе калгасу «Савецкая Беларусь» (цэнтр — вёска Азяраны). Дзейнічае бібліятэка.

## Насельніцтва 
### Колькасць 
* 2004 год — 74 гаспадаркі, 141 жыхар.

### Дынаміка 
* 1811 год — 18 двароў.
* 1816 год — 62 жыхара.
* 1834 год — 24 двары, 156 жыхароў.
* 1897 год — 45 двароў 236 жыхароў (паводле перапісу).
* 1917 год — 351 жыхар.
* 1925 год — 85 двароў.
* 1940 год — 312 жыхароў.
* 1959 год — 474 жыхара (паводле перапісу).
* 2004 год — 74 гаспадаркі, 141 жыхар.

## Вядомыя асобы 
* Мікалай Міхайлавіч Паграноўскі (нар. 1952) — беларускі мастацтвазнавец, мастацкі крытык, куратар і галерыст.
* Уладзімір Іванавіч Торчык (нар. 1954) — вучоны ў галіне інтрадукцыі і зялёнага будаўніцтва.

## Літаратура 
* Гарады і вёскі Беларусі: Энцыклапедыя. Т.1, кн.1. Гомельская вобласць/С. В. Марцэлеў; Рэдкалегія: Г. П. Пашкоў (галоўны рэдактар) і інш. — Мн.: Белэн, 2004. 632с.: іл. Тыраж 4000 экз. ISBN 985-11-0303-9 ISBN 985-11-0302-0

## Спасылкі 
Катэгорыя:Азяранскі сельсавет (Жыткавіцкі раён)
Катэгорыя:Населеныя пункты Жыткавіцкага раёна
Кен Кізі

**Кен Элтан Кізі** (, , Ла Хунта, штат Каларада, ЗША — ) — амерыканскі пісьменнік. Вядомы, у прыватнасці, як аўтар рамана «Палёт над гняздом зязюлі» (''One Flew Over the Cuckoo's Nest*). Кізі лічыцца адным з галоўных пісьменнікаў біт-пакалення і пакалення хіпі, які аказаў вялікі ўплыў на фарміраванне гэтых рухаў і іх культуру.

## Біяграфія 
Нарадзіўся ў сям’і ўладальніка маслабойні. У 1946 пераехаў у Спрынгфілд, штат Арэгон. Маленства прайшло на бацькавай ферме ў даліне Віламет, дзе ён рос і выхоўваўся ў пабожнай сям’і. У дзяцінстве і юнацтве К. Кізі захапляўся спортам, стаў чэмпіёнам штата па барацьбе. Пасля заканчэння школы ён уцякае з дому з аднакласніцай Фэй Хэксбі, якая потым стала яго спадарожніцай і нарадзіла ад яго чатырох дзяцей. У 1975 К. Кізі скончыў факультэт журналістыкі ўніверсітэта штата Арэгон.

У 1959, падчас навучання на курсах у Стэнфардскім універсітэце, каб падзарабіць грошай, К. Кізі пайшоў працаваць начным санітарам у псіхіятрычнае аддзяленне ветэранскага шпіталя ў Мэнла-парку, а таксама добраахвотна ўдзельнічаў у эксперыментах па вывучэнні ўплыву на арганізм ЛСД, мескаліну і іншых псіхадэлікаў, што паўтаемна праводзіліся з ведама ЦРУ.

У 1964 разам з сябрамі-аднадумцамі ён арганізаваў камуну пад назвай «Вясёлыя гарэзы» (*Merry Pranksters*). Камуна наладжвала канцэрты-хэпенінгі, т. зв. «кіслотныя тэсты» (*Acid Tests*) з раздачай ЛСД усім ахвотным. Гэтыя «тэсты» часта суправаджаліся светлавымі эфектамі і музыкай, якую ўжывую выконваў малады гурт *Grateful Dead''. Пазней такія вечарыны наведваў паэт Ален Гінзберг і многія іншыя.

Першыя творы Кена Кізі не былі апублікаваныя, аднак падчас працы санітарам у псіхіятрычным шпіталі ён пачаў працу над будучым культавым раманам «Палёт над гняздом зязюлі». Кізі бавіў час у размовах з пацыентамі, ён не верыў, што пацыенты былі ненармальнымі, хутчэй грамадства іх адрынула, бо яны не ўпісваліся ў агульнапрынятыя ўяўленні аб тым, як павінен паводзіцца чалавек. Раман быў апублікаваны ў 1962 годзе і тут жа выклікаў шырокі розгалас. У 1975 Мілаш Форман зняў аднайменны фільм, які атрымаў 5 прэмій «Оскар», а таксама шэраг іншых узнагарод.

У 1964 «Гарэзы» разам з К. Кізі здзейснілі легендарнае хіпоўскае падарожжа па ЗША на расфарбаваным старым школьным аўтобусе. Канцавым пунктам стала Міжнародная выстава.

ЛСД быў абвешчаны ў ЗША па-за законам, таму «Вясёлыя гарэзы» пераехалі ў Мексіку. Але па вяртанні К. Кізі быў арыштаваны за захаванне марыхуаны і асуджаны на 5 месяцаў турмы. Пасля вызвалення ён вярнуўся на сямейную ферму ў даліне Віламет, дзе правёў рэшту жыцця. Тут ён напісаў мноства артыкулаў і апавяданняў, вёў гаспадарку, у 1990-я зноў пачаў з’яўляцца на публіцы.

Апошнія гады жыцця Кен Кізі многа хварэў, у яго быў дыябет, рак печані, інсульт. Пасля адной з аперацый праз два тыдні ён памёр у лякарні.

## Раманы 
* «Палёт над гняздом зязюлі» (), 1962
* «Часам дур вялікая» (), 1964
* «Песня марака» (), 1992
* «Апошні заезд» (), 1994

## Беларускія пераклады 
* Палёт над гняздом зязюлі / Перакл. з англ. Аляксей Знаткевіч. — Мн.: Выдавец А. М. Янушкевіч, 2017.

## Спасылкі 
* prajdzisvet.org

Катэгорыя:Англамоўныя пісьменнікі
Катэгорыя:Пісьменнікі ЗША
Джэк Керуак

**Джэк Керуак** (; 12 сакавіка 1922 — 21 кастрычніка 1969) — амерыканскі пісьменнік, паэт, важнейшы прадстаўнік літаратуры «разбітага пакалення».

Керуак, які яшчэ пры жыцці меў поспех сярод чытачоў, але не карыстаўся асаблівай увагай крытыкаў, сёння лічыцца адным з самых выбітных амерыканскіх пісьменнікаў. Яго спантанная мова натхняла такіх аўтараў, як Том Робінс, Рычард Бротыган, Хантэр Томпсан, Кен Кізі, Боб Дылан, яго называлі «каралём бітнікаў» і «бацькам хіпі».

Большую частку жыцця Керуак правёў альбо бадзяючыся па прасторах Амерыкі, альбо дома ў сваёй маці. Сутыкаючыся з краінай, якая ўвесь час мянялася, Керуак імкнуўся знайсці ў ёй сваё месца, што ў нейкі момант прывяло яго да адмаўлення каштоўнасцяў пяцідзясятых. У яго творчасці з’яўляецца жаданне вырвацца на свабоду з сацыяльных шаблонаў і знайсці ў жыцці сэнс. Пошукі прыводзілі яго то да эксперыментаў з наркотыкамі (ён выкарыстоўваў у тым ліку псілацыбін, марыхуану і бензедрын), то да асваення духоўных вучэнняў, такіх як будызм, то да падарожжаў па свеце. Яго кнігі часам называюць каталізатарам контркультуры 1960-х. Самыя вядомыя раманы Керуака — *«У дарозе»* і *«Валацугі Дхармы»*.

## Галоўныя творы 
* *The Town and the City* 1950
* *On the Road* 1957 ()
* *The Darma Burns* 1958 ()
* *The Subterraneans* 1958
* *Mexico City Blues* 1959
* *Maggie Cassidy* 1959
* *Dr. Sax* 1959
* *Tristessa* 1960
* *Lonesome Traveller* 1960
* *Scripture of the Golden Eternity* 1960
* *Book of Dreams* 1961
* *Pull my Daisy* 1961
* *Big Sur* 1962
* *Visions of Gerard* 1963
* *Desolation Angels* 1965
* *Satori in Paris* 1966
* *Vanity of Duluoz* 1968

## Спасылкі 
* На дарозе
* Джэк Керуак на сайце The Electronic Literary Database (ELDb) 

Катэгорыя:Пісьменнікі ЗША
Катэгорыя:Пісьменнікі XX стагоддзя
Катэгорыя:Біт-пакаленне
Густаў Кірхгоф

**Густаў Роберт Кірхгоф** (; ,  — , ) — адзін з вялікіх фізікаў XIX стагоддзя.

## Біяграфія 
Нарадзіўся 12 сакавіка 1824 года ў Кёнігсбергу; з 1842 па 1846 г. вывучаў матэматыку і фізіку ў Кёнігсбергскім універсітэце, а ў 1847 годзе ўжо выступіў у якасці прыват-дацэнта ў Берліне; ў 1850-1854 гг., у якасці экстраардынарнага прафесара, чытаў лекцыі ў Брэслаўле, затым да 1874 года выконваў пасаду ардынарнага прафесара ў Гайдэльбергу, адкуль у 1875 годзе перайшоў у Берлін.

Аўтар навуковых прац па электрычнасці, оптыцы, механіцы і матэматычнай фізіцы.

Адкрыў заканамернасці працякання электрычнага току ў разгалінаваных ланцугах (1847, правілы Кірхгофа).

Увёў паняцце абсалютна чорнага цела і адкрыў (1859) адзін з асноўных законаў цеплавога выпрамянення — закон выпрамянення Кірхгофа.

Разам з нямецкім хімікам Р. Бунзенам распрацаваў метад спектральнага аналізу (1859) і адкрыў хімічныя элементы цэзій (1860) і рубідый (1861).

Член Берлінскай (1874) і замежны член-карэспандэнт Санкт-Пецярбургскай акадэмій навук (1862).

Памёр у Берліне 17 кастрычніка 1887 года.

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Фізікі Германіі
Катэгорыя:Постаці нямецкай электратэхнікі
Катэгорыя:Выпускнікі Кёнігсбергскага ўніверсітэта
Катэгорыя:Фізікі XIX стагоддзя
Гарсаж

**Гарсаж** , таксама **Карсаж** (ад фр. corsage):

* Шчыльна пасаджаная па целе частка жаночага адзення, якая ахоплівае грудзі, спіну і бакі.
* Жорсткі пояс спадніцы.
* Цвёрдая стужка для такога пояса.

## Гл.таксама 
* Гарсэт

Катэгорыя:Дэталі адзення
Брынёва

**Брынёва** (, ) — вёска ў Жыткавіцкім раёне Гомельскай вобласці. Уваходзіць у склад Марохараўскага сельсавета. Чыгуначная станцыя на лініі Лунінец — Гомель.

## Геаграфія 
### Размяшчэнне 
У 10 км на ўсход ад Жыткавіч, 228 км ад Гомеля.

## Транспартная сетка 
Будынкі драўляныя, уздоўж чыгункі.

## Гісторыя 
Заснавана ў XIX стагоддзі як маёнтак памешчыка Г. А. Кяневіча, дзе было пачата вытворчасць цукру і ў 1861 годзе выпушчана прадукцыі на 1100 рублёў. З 1884 года працаваў бровар. З пускам у эксплуатацыю 15 лютага 1886 года чыгункі Лунінец — Калінкавічы пачаў дзейнічаць раз'езд, а затым чыгуначная станцыя. Падчас Вялікай Айчыннай вайны вызвалена ад захопнікаў 5 ліпеня 1944 года.

## Насельніцтва 
### Колькасць 
* 2004 год — 3 гаспадаркі, 7 жыхароў.

### Дынаміка 
* 1959 год — 54 жыхара (паводле перапісу).
* 2004 год — 3 гаспадаркі, 7 жыхароў.

## Літаратура 
* Гарады і вёскі Беларусі: Энцыклапедыя. Т.1, кн.1. Гомельская вобласць/С. В. Марцэлеў; Рэдкалегія: Г. П. Пашкоў (галоўны рэдактар) і інш. — Мн.: Белэн, 2004. 632с.: іл. Тыраж 4000 экз. ISBN 985-11-0303-9 ISBN 985-11-0302-0

## Спасылкі 
Катэгорыя:Марохараўскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Жыткавіцкага раёна
Буда (Жыткавіцкі раён)

**Бу́да** (, ) — вёска ў Жыткавіцкім раёне Гомельскай вобласці. Уваходзіць у склад Марохараўскага сельсавета.

## Геаграфія 
### Размяшчэнне 
У 63 км на паўночны ўсход ад Жыткавіч, 38 км ад чыгуначнай станцыі Старушкі (на лініі Лунінец — Калінкавічы), 296 км ад Гомелю. На ўсходзе мяжуе з лесам.

## Транспартная сетка 
Транспартныя сувязі па прасёлкавай, затым аўтамабільнай дарозе Марохарава — Любань. Планіроўка складаецца з кароткай просталінейнай, блізкай да мерыдыянальнай арыентацыі вуліцы, да якой з усходу і захаду далучаюцца завулкі, на ўсходзе ад асноўнай праходзіць просталінейная, кароткая, амаль мерыдыянальнай арыентацыі вуліца. Забудова драўляная, сядзібнага тыпу.

## Гісторыя 
Заснавана напачатку XX стагоддзя як маёнтак Буда Дзякавіцкая. У 1917 годзе ў Дзякавіцкай воласці Мазырскага павета Мінскай губерні. У 1930 годзе арганізаваны калгас "Новая Буда", працавала гамарня. Падчас Вялікай Айчыннай вайны дзейнічала падпольная арганізацыя. Нямецкія акупанты ў сакавіку 1943 года спалілі вёску і забілі 48 жыхароў; 11 жыхароў загінулі на франтах. Паводле перапісу 1959 года ў складзе калгаса "Кастрычнік" (цэнтр — вёска Дзякавічы). Да 27 снежня 2022 года вёска ўваходзіла ў склад Дзякавіцкага сельсавета.

## Насельніцтва 
### Колькасць 
* 2004 год - 34 гаспадаркі, 49 жыхароў.

### Дынаміка 
* 1921 год - 191 жыхар.
* 1940 год - 87 двароў 348 жыхароў.
* 1959 год - 295 жыхароў (паводле перапісу).
* 2004 год - 34 гаспадаркі, 49 жыхароў.

## Літаратура 
* Гарады і вёскі Беларусі: Энцыклапедыя. Т.1, кн.1. Гомельская вобласць/С. В. Марцэлеў; Рэдкалегія: Г. П. Пашкоў (галоўны рэдактар) і інш. - Мн.: Белэн, 2004. 632 с.: іл. Тыраж 4000 экз. ISBN 985-11-0303-9 ISBN 985-11-0302-0

## Спасылкі 
Катэгорыя:Марохараўскі сельсавет
Катэгорыя:Населеныя пункты Жыткавіцкага раёна
Шнуркі

**Шнуркі** (ад ) — адрэзкі вяроўкі пэўнай даўжыні, якія прасоўваюць праз спецыяльныя адтуліны ў абутку і, якія служаць для ўтрымання яго на ступні. У развязаным стане шнуркі дазваляюць свабодна вымаць нагу з абутку. Пасля зацягвання і завязвання фіксуюць абутак на ступні чалавека. 

Шнуркі набылі папулярнасць толькі ў XX стагоддзі. Да гэтага ў ходзе быў абутак без шнуркоў альбо з рознымі спражкамі або гузікамі ў якасці фіксуючых элементаў. 

Сучаснай папулярнай альтэрнатывай шнуркам з'яўляецца зашпілька-ліштва. 

* Віды шнуровак абутку 

Катэгорыя:Адзенне
Буды (Жыткавіцкі раён)

**Бу́ды** (, ) — вёска ў Жыткавіцкім раёне Гомельскай вобласці. Уваходзіць у склад Ленінскага сельсавета.

Вакол лес.

## Геаграфія 
### Размяшчэнне 
У 32 км на паўночны захад ад Жыткавіч, 10 км ад чыгуначнай станцыі Мікашэвічы (на лініі Лунінец — Калінкавічы), 265 км ад Гомелю.

## Гідраграфія 
На рацэ Случ (прыток ракі Прыпяць).

## Транспартная сетка 
Транспартныя сувязі па прасёлкавай, затым аўтамабільнай дарозе Лунінец — Калінкавічы. Планіроўка складаецца з кароткай просталінейнай мерыдыянальнай вуліцы. На захадзе невялікі адасоблены ўчастак забудовы. Хаты драўляныя, сядзібнага тыпу.

## Гісторыя 
Паводле пісьмовых крыніц вядомая з XVIII стагоддзя. Пасля 2-га падзела Рэчы Паспалітай (1793 год) у складзе Расійскай імперыі. У 1795 годзе ў Мазырскім павеце Мінскай губерні. Паводле Рыжскага дагавора ад 18 сакавіка 1921 года ў складзе Польшчы. З верасня 1939 года ў складзе БССР. Падчас Вялікай Айчыннай вайны ў лютым 1943 года нямецкія карнікі цалкам спалілі вёску. У складзе саўгаса «Ленінскі» (цэнтр — вёска Ленін).

## Насельніцтва 
### Колькасць 
* 2004 год — 19 гаспадарак, 49 жыхароў.

### Дынаміка 
* 1795 год — 5 двароў.
* 1940 год — 5 двароў 30 жыхароў.
* 1959 год — 130 жыхароў (паводле перапісу).
* 2004 год — 19 гаспадарак, 49 жыхароў.

## Літаратура 
* Гарады і вёскі Беларусі: Энцыклапедыя. Т.1, кн.1. Гомельская вобласць/С. В. Марцэлеў; Рэдкалегія: Г. П. Пашкоў (галоўны рэдактар) і інш. — Мн.: Белэн, 2004. 632с.: іл. Тыраж 4000 экз. ISBN 985-11-0303-9 ISBN 985-11-0302-0

## Спасылкі 
Катэгорыя:Ленінскі сельсавет (Жыткавіцкі раён)
Катэгорыя:Населеныя пункты Жыткавіцкага раёна
Боркі (Жыткавіцкі раён)

**Бо́ркі** (, ) — вёска ў Жыткавіцкім раёне Гомельскай вобласці. Уваходзіць у склад Руднянскага сельсавета.

## Геаграфія 
### Размяшчэнне 
У 15 км на поўдзень ад раённага цэнтра і чыгуначнай станцыі Жыткавічы (на лініі Лунінец — Калінкавічы), 248 км ад Гомелю.

## Гідраграфія 
На заходняй ускраіне азёры Альтанка і Сіржыца, на поўначы возера Невясель, на паўднёвым ўсходзе возера Вузкінь.

## Транспартная сетка 
Побач аўтадарога Жыткавічы — Чэрнічы. Планіроўка складаецца з 2 частак: паўночнай (да кароткай просталінейнай мерыдыянальнай вуліцы далучаюцца з усходу 2 шыротныя вуліцы) і паўднёвай (шчыльна пастаўленыя кароткія вуліцы мерыдыянальнай арыентацыі, перасякаемыя шыротнымі вуліцамі). Забудова пераважна драўляная, сядзібнага тыпу.

## Гісторыя 
Выяўленае археолагамі гарадзішча на паўночным захадзе ад вёскі сведчыць пра засяленне гэтых месцаў з даўніх часоў. Паводле пісьмовых крыніц вядомая з XVI стагоддзя як паселішча ў Мазырскім павеце Менскім ваяводстве Вялікага Княства Літоўскага.

Пасля 2-га падзела Рэчы Паспалітай (1793 год) у складзе Расійскай імперыі. У 1834 годзе вёска ў складзе Тураўскага казённага маёнтка. У 1908 годзе ў Тураўскай воласці Мазырскага павета Мінскай губерні. У 1914 годзе ў наёмнай хаце адкрыта школа.

У 1931 годзе арганізаваны калгас «2-я Пяцігодка». Уваходзіла ў склад калгаса «Запаветы Леніна».

Падчас Вялікай Айчыннай вайны дзейнічала падпольная арганізацыя (кіраўнік Ермаловіч). Вызвалена 5 ліпеня 1944 года. На франтах і ў партызанскай барацьбе загінулі 35 жыхароў, у памяць пра іх у 1970 годзе ўсталяваны абеліск. Паводле перапісу 1959 года ў складзе саўгаса «Аляксееўскі» (цэнтр — вёска Кольна). Дзейнічаюць аддзяленне сувязі, клуб, фельчарска-акушэрскі пункт.

## Насельніцтва 
### Колькасць 
* 1999 год — 108 гаспадарак, 235 жыхароў.

### Дынаміка 
* 1834 год — 23 сем'і, 126 жыхароў.
* 1908 год — 56 двароў, 398 жыхароў.
* 1925 год — 81 двор.
* 1959 год — 611 жыхароў (паводле перапісу).
* 1999 год — 108 гаспадарак, 235 жыхароў.

## Літаратура 
* Гарады і вёскі Беларусі: Энцыклапедыя. Т.1, кн.1. Гомельская вобласць/С. В. Марцэлеў; Рэдкалегія: Г. П. Пашкоў (галоўны рэдактар) і інш. — Мн.: Белэн, 2004. 632с.: іл. Тыраж 4000 экз. ISBN 985-11-0303-9 ISBN 985-11-0302-0

## Спасылкі 
Катэгорыя:Руднянскі сельсавет (Жыткавіцкі раён)
Катэгорыя:Населеныя пункты Жыткавіцкага раёна
Гузік

**Гузік** (ад ) — элемент вопраткі, які служыць для зашпільвання напрыклад паліто, швэдру, кашулі, нагавіц. Найчасцей мае выгляд кола, вырабляецца з пластыку, металу ці іншых матэрыялаў. Найбольш старажытныя вядомыя гузікі пачалі выкарыстоўвацца прадстаўнікамі Індскай цывілізацыі на мяжы 3 і 2 тысячагоддзяў да н. э. Першапачаткова яны з'яўляліся ўпрыгожваннем.

Альтэрнатывай для гузікаў з'яўляюцца маланкі ці зашчэпкі (кнопкі).

## Спасылкі 
* THE HISTORY OF THE BUTTON

Катэгорыя:Дэталі адзення
Буйкавічы

**Бу́йкавічы** (, ) — вёска ў Жыткавіцкім раёне Гомельскай вобласці. Уваходзіць у склад Руднянскага сельсавета.

На поўдні і захадзе лёсак.

## Геаграфія 
### Размяшчэнне 
У 16 км на паўднёвы ўсход ад раённага цэнтра і чыгуначнай станцыі Жыткавічы (на лініі Лунінец — Калінкавічы), 229 км ад Гомелю.

## Гідраграфія 
На поўдні і захадзе меліярацыйны канал, на поўначы вадасховішча рыбгаса.

## Транспартная сетка 
Транспартныя сувязі па прасёлкавай, затым аўтамабільнай дарозе Жыткавічы — Петрыкаў. Планіроўка складаецца з кароткай, ледзь выгнутай мерыдыянальнай вуліцы, забудаванай драўлянымі сялянскімі сядзібамі.

## Гісторыя 
Паводле пісьмовых крыніц вядомая з канца XVIII стагоддзя як паселішча ў Мазырскім павеце Мінскай губерні. У кастрычніку 1922 года ў былым маёнтку пані Левандоўскай створана камуна «Ленінскі шлях». У 1931 годзе жыхары ўступілі ў калгас «Ленінская Беларусь». Падчас Вялікай Айчыннай вайны 5 жыхароў загінулі на франтах. Паводле перапісу 1959 года ў складзе саўгаса «Аляксееўка» (цэнтр — вёска Кольна).

## Насельніцтва 
### Колькасць 
* 2004 год — 21 гаспадарка, 35 жыхароў.

### Дынаміка 
* 1856 год — 10 двароў.
* 1897 год — 33 жыхара (паводле перапісу).
* 1917 год — 138 жыхароў.
* 1959 год — 178 жыхароў (паводле перапісу).
* 2004 год — 21 гаспадарка, 35 жыхароў.

## Літаратура 
* Гарады і вёскі Беларусі: Энцыклапедыя. Т.1, кн.1. Гомельская вобласць/С. В. Марцэлеў; Рэдкалегія: Г. П. Пашкоў (галоўны рэдактар) і інш. — Мн.: Белэн, 2004. 632с.: іл. Тыраж 4000 экз. ISBN 985-11-0303-9 ISBN 985-11-0302-0

## Спасылкі 
Катэгорыя:Руднянскі сельсавет (Жыткавіцкі раён)
Катэгорыя:Населеныя пункты Жыткавіцкага раёна
Паліто

**Паліто** () — від зімовай і/або дэмісезонныя верхняй вопраткі доўгага крою. Звычайна паліто па даўжыні бываюць да і ніжэй калена. 

## Гісторыя паліто 
Рознага роду сукенкаі і паліто, якія маюць даўжыню ніжэй калена, вядомыя досыць даўно, і звычайна выкарыстоўваліся як афіцыйнае адзенне, дэманструючы сацыяльны статус яго ўладальніка, а таксама ў якасці ваеннай уніформы. У XVII стагоддзі паліто ўваходзіць у шырокую моду і становіцца папулярна сярод прадстаўнікоў розных класаў насельніцтва.

## Гл.таксама 
* Гальштук

Катэгорыя:Адзенне
Дэтройт Рэд Уінгз

**Дэтройт Рэд Уінгз** () — амерыканскі прафесійны хакейны клуб, выступае ў Нацыянальнай хакейнай лізе ў Цэнтральным дывізіёне Заходняй канферэнцыі. Каманднай сталіцай з’яўляецца горад Дэтройт, штат Мічыган, ЗША.

Год заснавання клуба: 1926

У залежнасці ад месца гульні, каманда выкарыстоўвае наступныя колеры формы: чырвоны і белы

Чэмпіёны ў 1936, 1937, 1943, 1950, 1952, 1954, 1955, 1997, 1998, 2002, 2008

## Спасылкі 
* Афіцыйная старонка

Катэгорыя:Клубы НХЛ
Катэгорыя:Хакейныя клубы ЗША
Катэгорыя:Дэтройт