Анатоль Анатолевіч Шарый

**Анато́ль Анато́левіч Шары́й** () — прарасійскі відэаблогер, украінскі журналіст антыўкраінских поглядаў. Былы актывіст гамафобнай арганізацыі .

З 2019 года жыве ў вёсцы Рода-дэ-Бара ў Іспаніі.

16 лютага 2021 года Служба бяспекі Украіны аб’явіла Шарыю пра падазрэнне ў здзяйсненні злачынства па двух артыкулах Крымінальнага кодэкса Украіны — ч. 1 арт. 111 (Дзяржаўная здрада) і ч. 1 арт. 161 (Парушэнне раўнапраўя грамадзян у залежнасці ад іх расавай, нацыянальнай прыналежнасці, рэлігійных перакананняў, інваліднасці і па іншых прыкметах). 20 жніўня 2021 года Прэзідэнт Уладзімір Зяленскі ўвёў у дзеянне рашэнне СНБА пра ўвядзенне санкцый супраць Анатоля Шарыя.

Пасля ўварвання Расіі ва Украіну ў лютым 2022 года Шарый працягнуў жорсткую крытыку ўкраінскай улады. У маі 2022 года Анатоля Шарыя затрымалі ў Іспаніі по запыце ўкраінскіх уладаў, аднак неўзабаве справа пра экстрадыцыю была закрыта ў сувязі з ненаданнем Украінай неабходных дакументаў. 13 жніўня 2022 года стала вядома, што Генеральная пракуратура Літвы пачала расследаванне ў дачыненні Анатоля Шарыя па падазрэнні ў адмыванні грошай.

Аўтар публікацый аб арганізаванай злачыннасці ва Украіне ў 2008—2011 гадах, палітычны ўцякач у Еўрасаюзе. З 2014 года — аўтар відэаблога і стваральнік навінавага рэсурсу sharij.net, скіраваных на сістэматычную  публікацый у СМІ (галоўным чынам — украінскіх), звязаных з падзеямі ва Украіне пасля Еўрамайдана, а таксама дзейнай украінскай улады. Таксама жорстка крытыкаваў расійскую апазіцыю, у прыватнасці, Аляксея Навальнага.

У чэрвені 2019 года Анатоль Шарый абвясціў пра заснаванне Партыі Шарыя. 16 чэрвеня 2022 года львоўскі суд забараніў яе дзейнасць.

## Біяграфія 
Нарадзіўся 20 жніўня 1978 года ў Кіеве.

Вучыўся на факультэце палкавой разведкі .

Удзельнік Аранжавай рэвалюцыі.

Пачаў займацца журналістыкай у пачатку 2005 года, але «катэгарычна не гаворыць пра тое, чым займаўся да свайго прыходу ў журналістыку», так як многія гады цярпеў на . У рэлігійным дачыненні трымаецца пратэстанцкіх поглядаў.

Дзед — Юрый Аляксандравіч Горскі (1910—1941), лейтэнант 46-га асобнага зенітнага артылерыйскага дывізіёна, браў удзел у баях Вялікай Айчыннай і загінуў у раёне .

Прадзед — патомны дваранін Аляксандр Клеменцьевіч Горскі, пасля рэвалюцыі 1917 года не эміграваў, кіраваў будаваннем дзяржаўных аб’ектаў, у 1937 годзе абвінавачаны ў шпіянажы і расстраляны, прабабуля, Алена Міхайлаўна Горская, саслана і правяла ў зняволенні 16 гадоў, у 1956 годзе абодва цалкам рэабілітаваны.

## Журналісцкая дзейнасць да 2011 года 
* З 2005 года працаваў:
** ва Украіне ў глянцавых выданнях «Натали», «Единственная», «Полина»; газеце «».
: у Расіі супрацоўнічаў з газетай «Московский Комсомолец» і інш.
* 2006 год — да перыяду працы Шарыя ў жаночых глянцавых часопісах адносіцца яго артыкул «Почему спит ребёнок», напісаны ў снежні 2006 года, у якім журналіст падняў пытанне пра выкарыстанне дзяцей прафесійнымі жабракамі ў Кіеве.
* З 2008 года — сталы аўтар  From-UA, Обозреватель (obozrevatel.com), з 2009 года працаваў толькі з інтэрнэт-выданнямі.
* З 2008 года да пачатку 2012 года, калі ўцёк з Украіны, быў кіраўніком аддзела расследаванняў сайта «Обозреватель».

### Артыкул пра педафілаў 
У кастрычніку 2009 года Шарый апублікаваў артыкул «Публичный детский дом». У артыкуле апавядаецца аб велізарным (плошча 5000 м²), фешэнэбельным (з басейнамі і салонамі SPA) адэскім дзіцячым доме «Жемчужинка», абвешаным , у якім змяшчаюцца ўсяго 23 хлопчыкі і дзяўчынкі, а колькасць супрацоўнікаў амаль у 2 разы перавышае колькасць дзяцей. Бліжэй да ночы да дзіцячага дома з’язджаюцца элітныя іншамаркі, а раніцай раз’язджаюцца.

Пачынаючы з 2007 года народны дэпутат  і кіраўнік назіральнага савета Усеўкраінскай грамадскай арганізацыі «Грамадства роўных магчымасцей» Святлана Дзядчанка запатрабавалі правесці праверку дзейнасці дзіцячага дома, пісалі ў МУС, у пракуратуру, у СБУ. У 2008 годзе Міхаіл Сірата загінуў у аўтааварыі.

4 жніўня 2010 года Шарый апублікаваў другі артыкул «За статью о педофилии — под суд», у якім разабраў абвінаваўчы працэс. 15 верасня на тэлефон Шарыя паступіў званок з адэскага стацыянарнага тэлефона, і невядомы мужчына параіў яму заплаціць па пазове, інакш яму «адрэжуць галаву і загубляць». У той жа вечар журналіст звярнуўся з заявай у СБУ, якая аднак ніякім чынам не адрэагавала на сігнал. 19 верасня Шарый быў прызнаны вінаватым рашэннем суда па пазове Дзіцячага дома «Жамчужынка» і быў абавязаны пакрыць Фонду «К» маральную шкоду ў памеры 1000 грыўняў.

### Справа аб стральбе ў «Макдональдсе» 
1 мая 2011 года Анатоль Шарый двойчы стрэліў у наведвальніка закусачнай «McDonald’s» у Кіеве. З гэтай нагоды Анатоль Шарый заявіў, што калі ён абедаў з жонкай, да століка падышоў невядомы і пачаў іх абражаць. Калі журналіст папрасіў яго супакоіцца, той прапанаваў выйсці «разабрацца». З-за агрэсіі па-за сценамі Макдональдса Шарый двойчы стрэліў у яго з , трапіўшы ў нагу і жывот. Шарый сам выклікаў міліцыю, але быў затрыманы, і яго пісталет канфіскаваны.

16 чэрвеня калезе Шарыя, журналісту Аляксандру Чаленку саветнік Міністра ўнутраных спраў Канстанцін Стагній паведаміў, што начальніку ГУ МУС Кіева генералу Крыкуну асабіста міністрам Магілёвым пастаўлена задача «вырашыць пытанне з Шарыем» з мэтай недапушчэння напісання наступных негатыўных матэрыялаў аб упраўленні па барацьбе з незаконным абаротам наркотыкаў МУС Украіны. 20 чэрвеня Шарый даў прэс-канферэнцыю ў выданні «Обозреватель» і заявіў, што «справа аб стральбе ў Макдональдсе» — гэта ціск з боку МУС і УБНАН; таксама ён распавядаў, што пражывае адкрыта, мабільнік не мяняў. Газета «Еврейский мир» размясціла артыкул, дзе сцвярджалася, што імя невядомага, які справакаваў канфлікт у закусачнай, фігуравала ў спісах пазаштатных агентаў кіеўскай міліцыі.

### Расследаванне забойстваў бяздомных жывёл 
У лістападзе 2011 года па выніках расследавання Шарыя затрымалі кіеўскага .

«Два дні назад „Свідок“ расказваў гісторыю пра 19-гадовага хлопца, які з асаблівым садызмам здзекаваўся з жывёл. Відэа страшных пакут збачэнец публікаваў у Інтэрнэце. На след юнака першым выйшаў журналіст, пасля чаго хлопца затрымала міліцыя».

Матэрыял пра расследаванне быў прыняты праз пару гадзін пасля адпраўлення і апублікаваны на сайце obozrevatel.com пад назвай «Как „Обозреватель“ вычислил киевского маньяка».

## Канфлікт з МУС 
Вясной 2011 года Шарый пачаў пісаць артыкулы на тэмы барацьбы з арганізаванай злачыннасцю, паколькі яму стала даступная эксклюзіўная інфармацыя па пытаннях гандлю наркотыкамі, па пытаннях нелегальнага гульнявога бізнесу. Шарый асабіста ўдзельнічаў у такіх дзеяннях, як «закрыццё падпольнага казіно», што ў большай ступені адпавядала дзейнасці супрацоўніка спецслужбаў, а не журналіста.

### Расследаванне злоўжыванняў у сферы незаконнага абароту наркатычных сродкаў 
У 2011 годзе сумесна з журналістамі канала «1+1» Шарый правёў серыю расследаванняў, прысвечаных «страхаванні» наркагандлю ва Украіне Упраўленнем па барацьбе з незаконным абаротам наркотыкаў. Вынікам такіх расследаванняў стала звальненне шэрагу высокапастаўленых афіцэраў МУС, закрыццё трох наркапунктаў у Кіеве. 7 чэрвеня выйшла частка першая артыкула «ОБНОН плюет в лицо Министру?», што стала адпраўным пунктам супрацьстаяння «Шарый — МУС Украіны».

### Расследаванне дзейнасці незаконнага гульнявога бізнесу 
З журналістамі тэлеканала «1+1» выдаў некалькі расследаванняў, якія даказваюць датычнасць МУС да пакрывання нелегальных казіно ў Кіеве. 12 ліпеня 2011 года Анатоля Шарыя і здымачную групу канала «1+1» бяруць у закладнікі ў памяшканні казіно. Пасля спецыяльнага выпуску навін на тэлеканале «1+1» журналістаў вызваляюць.

### Расследаванне «справы Алаянаў» 
29 чэрвеня 2011 года Шарый апублікаваў аператыўны відэазапіс МУС, на якім Артур Алаян, прадстаўнік вядомага ва Украіне клана Алаянаў, замовіў забойства кіеўскага бізнесмена. Таксама ў матэрыяле Шарый сцвярджаў, што прыцягнуты да адказнасці за забойства ў 2009 годзе бізнесмена Шабаба Алаяна грамадзянін РФ Мераб Суслаў невінаваты. Шарый абвінаваціў кіраўніцтва МУС Украіны ў асобе міністра ўнутраных спраў Магілёва і яго намесніка, генерал-маёра Васіля Фарынніка ў тым, што Артура Алаяна адпусцілі з прычыны атрымання МУС хабару ў памеры 1,5 мільёнаў долараў ЗША.

21 верасня 2011 года Шарый апублікаваў матэрыял «МВД Украины и езиды. Миллионы на крови. Часть 1-я», у якім зноў абвінаваціў верхавіну МУС у тым, што абвінавачаны ў забойстве ўладальніка «4room» Мераб Суслаў знаходзіўся пад вартай незаконна. У той жа дзень справа № 09-22896 пра замах на Шарыя зачыняецца, і ўзбуджаецца крымінальная справа супраць самога журналіста па артыкуле 383 ч.2 Крымінальнага Кодэкса (за «інсцэніроўку замаху»).

23 снежня выходзіць артыкул «Личное дело генерала Крикуна».

## Замах 
12 ліпеня 2011 года а 3:30 ночы, праз некалькі гадзін пасля інцыдэнту ў падпольным казіно, калі Шарый і здымачная група канала «1+1» апынуліся зачыненымі ў памяшканні, на вуліцы Радчанкі па аўтамабілі Шарыя быў зроблены стрэл. У выніку было прастрэлена лабавое і задняе шкло аўтамабіля, шротам пашкоджана ўнутраная ашалёўка салона, журналіст не пацярпеў. На месца здарэння прыбылі супрацоўнікі Саломенскага РУГУ МУС Украіны ў Кіеве, журналісты канала «1+1», прадстаўнікі пракуратуры і ГУ МУС. На месца прыбыла аператыўна-следчая група з кінолагам, некалькі гадзін беспаспяхова шукалі сляды злачынцаў і зброю. На месцы знаходзіліся журналісты канала «1+1», якія здымалі пошукі зброі на камеру. Як толькі журналісты і Шарый з’ехалі ў РАУС, міліцыя знайшла абрэз.

Шарый адмовіўся пісаць заяву і прызнаць сябе пацярпелым.

14 ліпеня справа пра замах была ўзята пад асабісты кантроль Прэзідэнта Украіны Януковіча, намесніка Генеральнага пракурора  і міністра ўнутраных спраў . Допыты Шарыя доўжыліся па 6—10 гадзін, 15 ліпеня ў яго ўзялі адбіткі пальцаў і ўзоры ДНК.

19 ліпеня ў кватэры маці Шарыя і ў кватэры яго жонкі былі праведзены забароненыя заканадаўствам Украіны начныя ператрусы. Следчыя адбіраюць  і сім-карты мабільных тэлефонаў. Параднае ачапіла міліцыя, якая не дапускала на месца ператрусаў ні адвакатаў, ні калег Шарыя з канала «1+1».

### Версія МУС аб інсцэніроўцы 
5 кастрычніка 2011 года Дэпартамент па сувязях з грамадскасцю ГУМУС Украіны ў горадзе Кіеве зрабіў рассылку па СМІ прэс-рэлізу пад назвай «Замах на забойства аказаўся інсцэніроўкай». У рэлізе сцвярджалася, што Шарый інсцэніраваў замах. 6 кастрычніка Шарый павінен быў прысутнічаць на «круглым стале» па пытаннях свабоды слова з удзелам прэзідэнта Януковіча. Аднак запрашэнне Шарыя было анулявана.

МУС сцвярджаў, што на патроне, пакінутым у ствале стрэльбы, з якой быў здзейснены стрэл па аўтамабілі Шарыя, знойдзены яго адбітак пальца. Пры гэтым паказаць дадзены доказ не можа, бо пасля пераносу адбітка на стужку для адпраўкі ў НДЭКЦ МУС Украіны адбітак на патроне быў знішчаны. 27 кастрычніка Шарый апублікаваў адкрыты ліст Міністру ўнутраных спраў Магілёву, у якім прама абвінаваціў таго ў прэсінгу.

## Крымінальны пераслед 
Ва Украіне супраць Анатоля Шарыя ўзбуджаны дзве крымінальныя справы:

* 29 чэрвеня 2011 года Шарыю ўручылі пастанову аб узбуджэнні супраць яго крымінальнай справы па артыкуле 296 (хуліганства) Крымінальнага кодэкса Украіны — па стральбе 1 мая ў фастфудзе «Макдональдс», калі Анатоль Шарый двойчы стрэліў гумовымі кулямі ў невядомага, які нібыта напаў на яго жонку.
* У кастрычніку 2011 года па частцы 2 артыкула 383 Крымінальнага кодэкса Украіны (заведама ілжывае паведамленне аб здзяйсненні злачынства са штучным стварэннем доказаў абвінавачвання) з-за абстрэлу аўтамабіля Шарыя 13 ліпеня (журналіста абвінавацілі ў інсцэніроўцы замаху на самога сябе).

## Уцёкі за мяжу і прытулак 
7 лютага 2012 года Анатоль Шарый быў абвешчаны ва ўсеўкраінскі вышук. 19 сакавіка 2012 года ён даў інтэрв’ю, у якіх заявіў, што знаходзіцца ў Еўрасаюзе і папрасіў прытулку ў Літве.

8 чэрвеня 2012 года «Радыё Свабода», «Новы рэгіён», «Эхо Москвы» паведамілі пра тое, што Анатоль Шарый атрымаў прытулак у Еўрасаюзе. Шарый з’яўляецца першым украінскім журналістам, які атрымаў статус бежанца ў краінах ЕС за апошнія гады.

Паводле заявы самога Шарыя, яму дапамагалі шмат людзей, у тым ліку экс-міністр эканомікі Украіны Багдан Данілішын. 18 ліпеня 2013 года суд Нідэрландаў адмовіў Украіне ў экстрадыцыі Шарыя ва Украіну.

У лютым 2015 года з’явілася інфармацыя, што Анатоль Шарый, які знаходзіцца ў Літве, можа быць пазбаўлены статусу ўцекача і выдадзены праваахоўным органам Украіны (пасля абвінаваўчых артыкулаў аднаго літоўскага журналіста Міністэрства ўнутраных спраў Літвы пачало праверку яго справы і ініцыявала пэўныя юрыдычныя працэдуры).

## Палітычная прыналежнасць і погляды 
Шарый ніколі не дэклараваў сваю прыналежнасць да якой-небудзь палітычнай партыі. На афіцыйнай старонцы Вконтакте ў анкеце паказаў свае палітычныя перавагі як сацыялістычныя.

Хадайнічаючы аб наданні палітычнага прытулку ў Літве ў 2011—2012 гадах, Шарый казаў, што яму ва Украіне дапамагаюць як прадстаўнікі ўлад, так і апазіцыі

Улетку 2020 года журналіст Сяргей Іваноў выклаў у сваім Facebook скрыны з публікацыямі Анатоля Шарыя з 2010 года, у якіх ён праявіў разуменне да знішчэння гомасексуалаў і цыган у газавых камерах падчас Трэцяга Рэйху:

### Стаўленне да жыхароў Заходняй Украіны 
28 красавіка 2014 года на сваім канале YouTube, звяртаючыся да жыхароў Заходняй Украіны, Шарый сказаў: «Я ўкраінец, а вы не ўкраінцы. Вы другі … ну, я не кажу, што другі клас, проста паўкроўкі …. Вы напалову … палякі, напалову венгры, напалову … незразумела што. Не кажыце кіяўлянам, як ім паводзіць сябе, як яны павінны любіць краіну, любіць свой сцяг. Таму што гэта не ваш сцяг. Вы не маеце сцяга. Вы не ўкраінцы». Відэазапіс ад 8 лютага 2018 года быў апублікаваны на канале ў Шарыя і даступны праз прамую спасылку. Пошук у інтэрнэт-архівах паказаў, што станам на 16 мая 2014 года відэа стала агульнадаступным і на той момант мела 46 630 праглядаў.

## Дзейнасць з 2014 года 
Пасля падзей Еўрамайдана зімой 2013—2014 гадоў Шарый набыў шырокую слыннасць, каментуючы падзеі, якія адбываюцца на Украіне і выкрываючы фальсіфікацыі («фэйкі») у СМІ (галоўным чынам , якія вінаваціў у *хлусні, прапагандзе, замбаванні людзей*.

1 кастрычніка 2014 года асноўны канал Шарыя на відэахостынгу YouTube быў часова заблакаваны. Сам журналіст назваў гэта «адназначным наездам на свабоду слова» ад каналаў «1+1», «2+2» і  і зазначыў, што лічыць матэрыялы, якія выкладаюцца ім, цалкам заснаванымі на правілах відэахостынгу, дазваляючымі выкарыстанне чужых матэрыялаў з іх абмеркаваннем і крытыкай. Пазней фармулёўка выдалення канала была зменена: замест «скаргаў на парушэнне аўтарскіх праў» было паказана «у сувязі з сур’ёзнымі парушэннямі». Не чакаючы аднаўлення заблакаванага канала, журналіст стварыў другі канал з аналагічным зместам.
15 кастрычніка, па выніках разгляду прэтэнзій адміністрацыяй відэахостынгу, асноўны канал быў адноўлены. 27 кастрычніка 2014 года па зноў паступілых скаргах асноўны канал быў ізноў выдалены. 11 лістапада быў на некалькі гадзін адключаны і другі канал. Па словах Шарыя, прычынай была «праверка асобы па скарзе з Украіны». 14 лістапада 2014 года асноўны канал ізноў стаў даступны.

Да красавіка 2016 года таксама асвятляў падзеі ў Данецкай і Луганскай абласцях. Спыніў гэта пасля негатыўнай рэакцыі на ролік да дня незалежнасці мясцовых народных рэспублік (ДНР і ЛНР) з боку падпісантаў і пражываючых у гэтых рэгіёнах жыхароў, якія вінавацілі Шарыя ў наўмысным перакручванні інфармацыі, некарэктных фармулёўках пытанняў і наўмысным падборы рэспандэнтаў. Пры гэтым, Анатоль паабяцаў працягнуць працу свайго праекта «От нормальных людей», які складаецца ў перадачы грошай ад падпісантаў яго канала, пажылым жыхарам, якія знаходзяцца ў зоне канфлікту ў Данецкай і Луганскай абласцях.

Па стане на 12 кастрычніка 2016 года яго канал на YouTube займаў 577 месца па ліку праглядаў у рэйтынгу youtube-статыстыкі VSP Group (больш за 1 млрд праглядаў, больш за 853 тыс. падпісантаў). У пачатку красавіка 2017 года лік падпісантаў на канале Шарыя дасягнуў 1 мільёна.

Пад канец мая 2017 года разыграў журналістаў «Пятага канала», даслаўшы ім уяўны «кампрамат» на сябе самога. Скандал з-за гэтага, па версіі Шарыя, спрычыніў звальненне міністра інфармацыі Украіны .

4 верасня 2017 года шэраг украінскіх СМІ са спасылкай на крыніцы паведаміў, што СБУ запрасіла для дачы сведчанняў памагатую Шарыя (у афіцыйным паведамленні ўстановы па гэтай нагодзе імя журналіста не раскрываецца), якая здымала за ганарар відэасюжэты для яго Youtube-канала (па версіі ўстановы, яны выкарыстоўваюцца апошнім для дыскрэдытацыі Украіны ў інтарэсах расійскіх спецслужбаў). Пасля інфармавання пра недапушчальнасць вядзення магчымай супрацьпраўнай дзейнасці ў шкоду бяспекі Украіны і аб’явы афіцыйнага папярэджання, яна была адпушчана. Па версіі Шарыя, памагатая была сілай прывезена ў СБУ, ён прыстрашыў вывезці яе і сведак яе затрымання ў ЕС, дзе правядзе прэс-канферэнцыю пра «незаконныя» дзеянні супрацоўнікаў СБУ (пра што ёсць відэазапіс).

З 16 жніўня 2017 года — госць праграмы «Персонально ваш» радыёстанцыі «Эхо Москвы».

14 лістапада 2017 Анатоль Шарый уступіў у Еўрапейскую федэрацыю журналістаў і атрымаў адпаведнае пасведчанне міжнароднага ўзору.

## Судовыя пазовы пасля 2014 года 
### Пазоў ад тэлеканала «1+1» 
У чэрвені 2015 года Анатоль Шарый выйграў судовы працэс у тэлеканала «1+1», які падаў пазоў пра выкарыстанне фрагментаў праграмы ТСН і іх каментаванне ў роліках на відэаканале Youtube, з фармулёўкай парушэння аўтарскіх праў. Тэлеканал схаваў факт падачы гэтага пазову. На думку адваката Анатоля Шарыя Мікіты Папова, «гэта было самае сапраўднае судзейскае бязмежжа».

Былі высунуты вымогі пра забарону выкарыстання Анатолем любых відэаролікаў з тэлепраграмы ТСН. Суддзі Саломянскага раённага суда Кіева задаволілі пазоў тэлеканала. Абарона падала апеляцыйную скаргу на падставе таго, што пасяджэнне праходзіла без удзелу Шарыя, а позвы адпраўлялі па адрасе, дзе той не жыў больш за чатыры гады. 25 чэрвеня 2015 года апеляцыйная скарга была задаволена.

11 лістапада 2015 года Шарый паведаміў у сацсетцы Facebook пра паспяховы разгляд пазову Вышэйшым спецыялізаваным судом грамадзянскіх і крымінальных спраў супраць тэлеканала Ігара Каламойскага «1+1», на карысць Анатоля:
Сёння я выйграў Вышэйшы спецыялізаваны суд па разглядзе грамадзянскіх і крымінальных спраў у 1+1. Касацыя канала адхілена. Выкарыстанне іх відэа на маім канале прызнана законным (да гэтага яно было прызнана законным у Штатах). З чым сябе і віншую. У мяне лепшае ўсё — журналісты, сябры, юрысты. Хто наступны? Хаця, я ведаю…

### Пазоў супраць Алены Манчанка 
У лістападзе 2015 года Анатоль Шарый звярнуўся ў Абалонскі раённы суд Кіева з пазовам «аб абароне гонару, годнасці і дзелавой рэпутацыі» супраць сваёй зводнай сястры Алены Манчанка. У сваім пазове Шарый запатрабаваў, каб Манчанка зняпраўдзіла пашыраную ў інтэрнэце заяву пра тое, што ён «педафіл і злодзей», а яго сужыцелька Вольга Бандарэнка «займаецца прастытуцыяй». 19 студзеня 2016 года суд адмовіў у задавальненні пазову, спаслаўшыся на Пленум Вярхоўнага суда Украіны № 1 ад 29 лютага 2009 года, паводле якога адказнасць за распаўсюджванне інфармацыі, якая ганіць гонар, ускладаецца не на таго, хто прамовіў інфармацыю, а на таго, хто яе апублікаваў, а пры немагчымасці яго вызначыць — на ўладальніка рэсурсу, на якім была апублікавана інфармацыя, пры немагчымасці ж усталяваць і таго і іншага, цяжар доваду кладзецца на заяўніка.

### Пазоў супраць «Детектор Медиа» 
У лютым 2017 года Анатоль Шарый запатрабаваў праз суд аспрэчыць апублікаваную выданнем «Детектор Медиа» інфармацыю, якая паводле яго думкі, знеслаўляе яго гонар, годнасць і дзелавую рэпутацыю. Прычынай стаў артыкул журналіста Багдана Лагвіненкі «Друга найчисленніша біомаса. Про „Дождь“ і не тільки», у якой Шарый быў названы «рупарам рускага свету» і «скандальным украінскім псеўдабежанцам». У чэрвені Шаўчэнкаўскі раённы суд Кіева адхіліў пазоў. У ліпені справа была скіравана ў апеляцыйны суд, які адхіліў пазоў 7 верасня.

### Пазоў супраць Фейгіна 
18 ліпеня 2017 года адвакаты Анатоля Шарыя звярнуліся ў  суд горада Масква і ў  ў сувязі з заявай адваката Марка Фейгіна, які ў эфіры радыё «Говорит Москва», звінаваціў яго ў здзяйсненні злачынства сексуальнага характару. Сам журналіст просіць абвергнуць пашыраныя адвакатам звесткі, інтарэсы Шарыя прадстаўляла маскоўскі адвакат Сталіна Гурэвіч:
Мы падалі заяву ў СК, так як Фейгін з’яўляецца спецсуб’ектам, у адносінах яго дзейнічае асобы парадак аб адкрыцці справы. Зараз мы падаем у Хамоўніцкі суд пазоў аб абароне гонару і годнасці.

25 кастрычніка 2017 года Хамоўніцкі суд Масквы задаволіў пазоў Анатоля Шарыя, абавязаўшы Марка Фейгіна абвергнуць пашыраныя ім звесткі і спагнаўшы з яго 66 тысяч рублёў на пакрыццё судовых выдаткаў.

У снежні 2017 года стала вядома, што Гурэвіч падала скаргу на Марка Фейгіна ў кваліфікацыйную камісію Маскоўскай гарадской калегіі адвакатаў і  (якое пазней падтрымала скаргу), вінавацячы калегу ў абразах яе і яе кліента ў сацыяльных сетках да і пасля працэсу. Фейгін назваў пазоў спробай вывесці з працэсу па справе ўкраінскага журналіста Рамана Сушчанкі. Пачатак разгляду скаргі быў запланаваны на 24 студзеня 2018 года.

24 красавіка 2018 года адвакацкая палата Масквы пазбавіла статусу адваката Марка Фейгіна за нецэнзурныя выказы ў сацыяльных сетках у адрас калег-адвакатаў і іх кліентаў.

### Пазоў супраць тэлеканала «Еспресо» і Віталя Портнікава 
14 жніўня 2017 года Анатоль Шарый заявіў аб прыняцці Кіеўскім судом свайго пазову да тэлеканала «» і журналіста Віталя Портнікава, які назваў яго ў эфіры «крамлёўскім праектам» і сказаў аб сувязях дзейнасці блогера з «расійскімі гаспадарамі».

## Прэс-канферэнцыя ў Бруселі 
19 верасня 2017 года ў Бруселі прайшла адкрытая прэс-канферэнцыя, арганізаваная па ініцыятыве Анатоля Шарыя. Тэмай прэс-канферэнцыі стала выкраданне СБУ журналісткі прыналежнага Шарыю інтэрнэт-выдання Шарий.net, якая назвалася пад несапраўдным імем Вольга Бялова. У рамках прэс-канферэнцыі пра свабоду прэсы ва Украіне таксама выступіў журналіст :
Журналістка… была выкрадзена ля гатэля «Дняпро», што ў цэнтры Кіева. Гэта здарылася 4 верасня [2017 года]. Многія людзі сталі сведкамі інцыдэнту. Дзяўчыну прымусілі сесці ў машыну. Яе даставілі ў офіс СБУ, дзе ўтрымлівалі без удзелу адваката, без дазволу на званок сваякам. Афіцэры выкарыстоўвалі тэхнікі псіхалагічнага ціску. Журналістка ўтрымлівалася да наступнай раніцы.

## Сайт Шарий.net 
Паводле рэйтынгаў Аналітычнага цэнтра Brand Analytics, у красавіку 2015 года сайт Шарий.net увайшоў у топ-10 самых цытаваных блогаў у Рунэце.

Паводле даных рэйтынгавага агенцтва ZMIYA.COM.UA, па стане на 10 верасня 2017, старонка інтэрнэт-выдання Шарий.net займае 53 месца па папулярнасці сярод украінскіх карыстальнікаў сеткі Facebook.

## Ацэнкі 
Расійскі журналіст і тэлевядучы Уладзімір Познер, каментуючы дзейнасць Анатоля Шарыя, сказаў, што Анатоль — адзін з тых, хто мае права звацца журналістам, таму што, у адрозненне ад многіх іншых, ён заве рыдлёўку рыдлёўкай:
Шарый, без сумневаў, журналіст. Ён дазволіў сабе (і, наколькі я разумею, працягвае дазваляць сабе) пісаць і казаць пра Украіну праўду. Гэта некалі скончылася тым, што яму давялося панесці ногі, і сёння ён змушаны хавацца ад улад гэтай незвычайна дэмакратычнай краіны.

## Сям’я 
Па стане на сакавік 2012 года, жонка Шарыя працавала ў Кіеве рэдактарам у часопісах «Love», «Твоё здоровье», «Твой малыш», «Счастливые родители». У маі 2012 года яны развяліся.

19 лістапада 2013 года на сайце «Медианяня», які публікуе падрабязнасці асабістага жыцця ўкраінскіх журналістаў, з’явілася паведамленне, што Шарый жыве ў Нідэрландах і сабраўся жаніцца — заручыўся з дзяўчынай, якую клічуць Вольга Бандарэнка. Па стане на 2017 год вядома, што яны жанатыя.

## Узнагароды і прэміі 
* Прэмія Міжнароднага конкурсу Yousmi Web-Journalism Awards (2009)
* Паводле яго ўласных слоў, на  (6 чэрвеня 2011 года) Шарый быў узнагароджаны намеснікам міністра МУС Васілём Фарыннікам «за „прафесіяналізм“ і „аб’ектыўнасць“ пры асвятленні працы МУС».
* Лаўрэат Міжнароднай літаратурна-медыйнай прэміі імя  ў намінацыі «Блогеры и интернет-издания» (2016) (таксама ўзнагароду атрымала журналіст сайта «Шарий.net» Ірына Лашкевіч).
* «Залатая кнопка» ад відэасэрвісу YouTube за 1 мільён падпісантаў канала (2017).

## Крыніцы 
## Спасылкі 
* Анатоль Шарый у «Я — Корреспондент»
* Анатоль Шарый у «Обозревателе»
* Анатоль Шарый у «Однако» 
* 
* 
* Анатолий Шарий: «Библия — моя настольная книга» 
* Анатолий Шарий: «Мне советовали просить политического убежища в США. Я отказался: не хочу выглядеть трусом…» // «Факты», 07.07.2011
* Анатолий Шарий стал первым украинским журналистом, которому предоставили политическое убежище в Евросоюзe //«Факты», 17.07.2012
* 
* 
*