open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Хойнаўскі сельсавет

**Хо́йнаўскі сельсавет** — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Пінскага раёна Брэсцкай вобласці Беларусі. Адміністрацыйны цэнтр — вёска Хойна.

Утвораны 12 кастрычніка 1940 года ў складзе Жабчыцкага раёна Пінскай вобласці. З 8 студзеня 1954 года ў складзе Брэсцкай вобласці. 16 ліпеня 1954 года сельсавет скасаваны, тэрыторыя ўвайшла ў склад новаўтворанага Вулькаўскага сельсавета.

17 красавіка 1959 года ў склад Невельскага сельсавета Пінскага раёна пералічаны вёскі Вялікія Дзіковічы, Жыдча, Малая Вулька, Стайкі, Хойна Вулькаўскага сельсавета, цэнтр Невельскага сельсавета перанесены ў вёску Хойна, а сельсавет перайменаваны ў Хойнаўскі, тады ж са складу сельсавета ў склад Дубайскага сельсавета пералічана вёска Перахрэсце. На 1 студзеня 1974 года ў складзе сельсавета 7 населеных пунктаў.

Насельніцтва сельсавета паводле перапісу 2009 года — 1336 чалавек, з іх 83,2 % — беларусы, 14,2 % — украінцы, 2,0 % — рускія; паводле перапісу 2019 года — 953 чалавекі.

## Крыніцы 
## Літаратура 
* Административно-территориальное устройство БССР: справочник: в 2 т. / Главное архивное управление при Совете Министров БССР, Институт философии и права Академии наук БССР. — Минск: «Беларусь», 1985―1987.
* Административно-территориальное устройство Республики Беларусь (1981—2010 гг.): справочник. — Минск: БелНИИДАД, 2012. — 172 с.


Катэгорыя:Былыя сельсаветы Жабчыцкага раёна
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, утвораныя ў 1940 годзе
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, скасаваныя ў 1954 годзе
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, утвораныя ў 1959 годзе
Смоліцкі сельсавет

**Смо́ліцкі сельсавет** — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Капыльскага раёна Мінскай вобласці. Цэнтр — вёска Смалічы.

Утвораны 20 жніўня 1924 года ў складзе Чырвонаслабодскага раёна Слуцкай акругі БССР, з 9 чэрвеня 1927 года ў складзе Бабруйскай акругі. Пасля скасавання акруговай сістэмы 26 ліпеня 1930 года ў Чырвонаслабодскім раёне БССР. З 1935 года ў Чырвонаслабодскім раёне Слуцкай акругі. Пасля ўвядзення абласнога падзелу 20 лютага 1938 года ў Чырвонаслабодскім раёне Мінскай вобласці. З 20 верасня 1944 года ў складзе Бабруйскай вобласці, з 8 студзеня 1954 года ў Мінскай вобласці. Пасля скасавання Чырвонаслабодскага раёна 8 жніўня 1959 года далучаны да Капыльскага раёна. 1 снежня 1959 года ў склад сельсавета ўключана вёска Талмачова. Скасаваны 24 мая 1960 года, тэрыторыя сельсавета далучана да Бучацінскага сельсавета.

## Літаратура 
* Административно-территориальное устройство БССР: справочник: в 2 т. / Главное архивное управление при Совете Министров БССР, Институт философии и права Академии наук БССР. — Минск: «Беларусь», 1985―1987.

Катэгорыя:Былыя сельсаветы Капыльскага раёна
Катэгорыя:Былыя сельсаветы Чырвонаслабодскага раёна
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, утвораныя ў 1924 годзе
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, скасаваныя ў 1960 годзе
Пратасаўскі сельсавет

**Прата́саўскі сельсаве́т** — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Акцябрскага раёна Гомельскай вобласці. Цэнтр — аграгарадок (да 2009 г. вёска) Рассвет.

## Гісторыя 
Утвораны 21 жніўня 1925 года ў складзе Парыцкага раёна Бабруйскай акругі БССР. Цэнтр — вёска Пратасы. Пасля скасавання акруговай сістэмы 26 ліпеня 1930 года ў Парыцкім раёне БССР. З 20 лютага 1938 года ў складзе Палескай вобласці. З 28 чэрвеня 1939 года ў Акцябрскім раёне Палескай вобласці, з 20 верасня 1944 года — Бабруйскай вобласці, з 8 студзеня 1954 года — Гомельскай вобласці. 16 ліпеня 1954 года да сельсавета далучана тэрыторыя скасаваных Азямлянскага і Раманішчанскага сельсаветаў. З 25 снежня 1962 года ў складзе Светлагорскага раёна. З 30 ліпеня 1966 года ў складзе адноўленага Акцябрскага раёна. На 1 студзеня 1974 года ў складзе сельсавета было 16 населеных пунктаў. 15 кастрычніка 1976 года скасавана вёска Нівішчы. 20 чэрвеня 1985 года цэнтр сельсавета перанесены ў вёску Рассвет, у склад Акцябрскага сельсавета перададзены 3 населеныя пункты (вёскі Воземля, Ратміравічы і пасёлак Ратміраў).

У склад сельсавета да 1976 года ўваходзіла вёска Нівішчы (у наш час не існуе).

## Насельніцтва 
Насельніцтва сельсавета паводле перапісу 2009 года — 1385 чалавек, з іх 94,8 % — беларусы, 2,8 % — рускія, 2,0 % — украінцы; паводле перапісу 2019 года — 993 чалавекі.

## Літаратура 
* Административно-территориальное устройство БССР: справочник: в 2 т. / Главное архивное управление при Совете Министров БССР, Институт философии и права Академии наук БССР. — Минск: «Беларусь», 1985―1987.
* Административно-территориальное устройство Республики Беларусь (1981—2010 гг.): справочник. — Минск: БелНИИДАД, 2012.

## Спасылкі 
* 


Катэгорыя:Былыя сельсаветы Парыцкага раёна
Катэгорыя:Былыя сельсаветы Светлагорскага раёна
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, утвораныя ў 1925 годзе
Ганчароўскі сельсавет

**Ганчаро́ўскі сельсавет** — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў Ляхавіцкім раёне Брэсцкай вобласці Беларусі. Адміністрацыйны цэнтр — вёска Ганчары.

Утвораны 16 ліпеня 1954 года як **Мініцкі сельсавет** у складзе Ляхавіцкага раёна Брэсцкай вобласці БССР шляхам аб’яднання скасаваных Мядзведзіцкага і Цыганскага сельсаветаў. Цэнтр — вёска Мінічы. 14 красавіка 1971 года вёска Вонькі перайменавана ў Набярэжную. На 1 студзеня 1974 года ў складзе Мініцкага сельсавета 13 населеных пунктаў.

4 чэрвеня 1979 года Мініцкі сельсавет перайменаваны ў Ганчароўскі, цэнтр перанесены ў вёску Ганчары. 20 снежня 2013 года да сельсавета далучана тэрыторыя скасаванага Куршынавіцкага сельсавета (аграгарадок Тальмінавічы, вёскі Асосы, Гайнін, Гайнінец, Гашчын, Куляні, Куршынавічы, Нізкія, Новыя Буды, Савейкі, Стараселле, Старыя Буды, Хацяж).

Насельніцтва сельсавета паводле перапісу 2009 года (13 населеных пунктаў) — 1106 чалавек, з іх 72,5 % — беларусы, 24,8 % — палякі, 1,5 % — рускія, 0,6 % — украінцы; паводле перапісу 2019 года (26 населеных пунктаў) — 1251 чалавек.

## Літаратура 
* Административно-территориальное устройство БССР: справочник: в 2 т. / С.Д. Гриневич и др. — Главное архивное управление при Совете Министров БССР, Институт философии и права Академии наук БССР. — Т. 2: (1944―1980 гг.). — Минск: «Беларусь», 1987. — 283 с.
* Административно-территориальное устройство Республики Беларусь (1981—2010 гг.): справочник. — Минск: БелНИИДАД, 2012. — 172 с.


Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, утвораныя ў 1954 годзе
Маньяні

**Маньяні** — прозвішча.

## Вядомыя носьбіты 
* Агасціна Маньяні — езуіцкі святар і педагог
* Джавані-Натале Маньяні — езуіцкі святар і педагог
* Ганна Маньяні — італьянская актрыса
* Мірэла Маньяні — албанская, пазней грэчаская лёгкаатлетка
Такмак (Украіна)

**Такмак** () — горад абласнога падпарадкавання ў Запарожскай вобласці Украіны, адміністрацыйны цэнтр Такмакскага раёна, не ўваходзіць у яго склад. Чыгуначная станцыя Вялікі Такмак Прыдняпроўскай чыгункі. 31 787 жыхароў (2017).

1-7 сакавіка 2022 года Такмак быў захоплены расійскімі войскамі падчас расійскага ўварвання ва Украіну. Гараджане неаднаразова выхадзілі на мітынгі супраць акупацыі расійскіх вайскоўцаў. 7 мая стала вядома пра смерць гарадскога галавы Такмака (з 2009 года) Ігара Кацялеўскага, які адмовіўся супрацоўнічаць з расіянамі, якія напалі на Украіну.

## Насельніцтва 
## Вядомыя асобы 
* Павел Кірылавіч Белавусаў (1915—1980) — беларускі скульптар.

## Крыніцы 
## Літаратура 
* 
* 
* ; ISBN 5-88500-020-4 (т. 3).
* 

## Спасылкі 
Катэгорыя:Гарады Запарожскай вобласці
Катэгорыя:Населеныя пункты, заснаваныя ў 1784 годзе
Вулькаўскі сельсавет (Пінскі раён)

**Ву́лькаўскі сельсавет** — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Пінскага раёна Брэсцкай вобласці. Цэнтр — вёска Вулька.

Утвораны 16 ліпеня 1954 года ў складзе Жабчыцкага раёна Пінскай вобласці БССР шляхам аб’яднання скасаваных Завідчыцкага і Хойнаўскага сельсаветаў. З 14 кастрычніка 1957 года ў складзе Пінскага раёна. 9 чэрвеня 1958 года ў склад сельсавета з Плешчыцкага сельсавета перададзены 3 населеныя пункты (вёскі Красава, Сачкавічы і Стытычава). 17 красавіка 1959 года цэнтр Вулькаўскага сельсавета перанесены ў вёску Завідчыцы, сельсавет перайменаваны ў Завідчыцкі, вёскі Вялікія Дзіковічы, Жыдча, Малая Вулька, Стайкі, Хойна перададзены ў склад Невельскага сельсавета.

## Крыніцы 
## Літаратура 
* Административно-территориальное устройство БССР: справочник: в 2 т. / Главное архивное управление при Совете Министров БССР, Институт философии и права Академии наук БССР. — Минск: «Беларусь», 1985―1987.

Катэгорыя:Былыя сельсаветы Пінскага раёна
Катэгорыя:Былыя сельсаветы Жабчыцкага раёна
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, утвораныя ў 1954 годзе
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, скасаваныя ў 1959 годзе
Авангард (значэнні)

Назву **Авангард** маюць:
* Авангард — абагульняючая назва плыняў у еўрапейскім мастацтве.

## Выданні 
* Авангард — раённая газета Буда-Кашалёўскага раёна.
* Авангард — назва лунінецкай раённай газеты «Лунінецкія навіны» ў 1939—1962 гадах.

## Тапонім 
### Беларусь 
* Авангард — вёска ў Калінкавіцкім раёне Гомельскай вобласці.

### Украіна 
* Авангард — пасёлак гарадскога тыпу ў Адэскай вобласці.

## Іншае 
* «Авангард» — прадпрыемства ў горадзе Сафонава, Расія.
Кілія

**Кілія** — горад у Адэскай вобласці Украіны. Знаходзіцца на беразе Кілійскага і Стэпавага вусця ракі Дунай, з’яўляецца адміністрацыйным цэнтрам Кілійскага раёна. Царква Святога Мікалая (XVII стагоддзе), Дзмітраўскі сабор (XIX стагоддзе).

Катэгорыя:Гарады Адэскай вобласці
Катэгорыя:Населеныя пункты Кілійскага раёна
Дэмакратычнае дзеянне (Венесуэла)

**Дэмакратычнае дзеянне** () — сацыял-дэмакратычная палітычная партыя Венесуэлы, якая ўтварылася 13 верасня 1941 г. партыя абапіраецца на традыцыйныя атрады працоўнага класа, сярэднія пласты горада і вёскі, сялянскія і прафсаюзныя арганізацыі, уключаючы магутную Канфедэрацыю працоўных Венесуэлы. Прадстаўнікі партыі займалі пасады прэзідэнта краіны ў 1945—1948, 1959—1969, 1974—1979, 1984—1993 гг.

Катэгорыя:Палітычныя партыі Венесуэлы
Лявон Вішаваты

**Лявон Вішаваты** (, ; 11 красавіка 1717, Беларусь — 31 студзеня 1799, Магілёў) — езуіцкі святар і педагог.

## Біяграфія 
Уступіў у Таварыства Ісуса 12 жніўня 1733 г. Місіянер у Фашчаўцы (1749—1751, 1757—1568) і Шупенях (1751—1752), прапаведнік, прэфект будаўніцтва і прэфект музычнай бурсы ў Бабруйску (1753—1754), а потым місіянер у Гарбачове і на Украіне (1754—1755). Прапаведнік, прэфект будаўніцтва і музычнай бурсы (1768—1769) і духоўная асоба ў Магілёве (1780—1799).

## Літаратура 
* Encyklopedia wiedzy o jezuitach na ziemiach Polski i Litwy 1564—1995 / oprac. L. Grzebień. — Kraków : Wyd-wo WAM, 1996. — 882 s.

Катэгорыя:Езуіты Беларусі
Катэгорыя:Выкладчыкі Магілёўскага езуіцкага калегіума
Эскарыяльскі Беатус

**Эскарыяльскі Беатус** — гэта ілюмінаваны рукапіс, які змяшчае, у прыватнасці,  Беата Ліебанскага, напісаны каля тысячнага года. У цяперашні час ён захоўваецца ў  Эскарыяла пад нумарам Ms. & II. 5.

## Гісторыя 
Рукапіс быў напісаны і размаляваны, мяркуючы па яго стылі, несумненна, у манастыры . Гэта сапраўды стыль, вельмі блізкі да стылю да Эміліянскага Кодэкса, стварэнне якога засведчана ў тым жа манастыры ў 994 годзе.

## Апісанне 
У адрозненне ад іншых рукапісаў-беатусаў, ён не змяшчае, пасля каментарыя да Адкрыцця, традыцыйны каментар святога Ераніма на Кнігу Данііла. Ён утрымлівае 52 мініяцюры. Яны характарызуюцца шырокамі абрамленнямі, якія час ад часу пераўзыходзяць малюнкі мініяцюр.

## Літаратура 
* John Williams, Manuscrits espagnols du Haut Moyen Âge, Chêne, 1977, 119 p. (ISBN 2851081470), p. 35-36 et 88-91
* John W. Williams, The illustrated Beatus. A corpus of the illustrations of the commentary on the Apocalypse, tome III, «The 10th and 11th centuries», Harvey Miller Publisher, 1998, 386 pages
* «The Art of Medieval Spain: A. D. 500—1200», Metropolitan Museum of Art, 1993, 358 p. (ISBN 9780810964334, lire en ligne [archive]), p. 157—159
* Ingo Walther et Norbert Wolf, Codices illustres. Les Plus beaux manuscrits enluminés du monde, 400 à 1600, Paris, Taschen, 2005 (ISBN 382285963X), p. 111

Катэгорыя:Беатусы
Катэгорыя:Рукапісы X стагоддзя
Катэгорыя:Эскарыял
Джон Уільямс (гісторык мастацтва)

**Джон Уільямс** (; 25 лютага 1928 — 6 чэрвеня 2015 года) — амерыканскі мастацтвазнавец, эксперт у іспанскім сярэднявечным мастацтве. Меланаўскі прафесар гісторыі мастацтва і архітэктуры, потым -прафесар сярэднявечнага мастацтва і архітэктуры ва Універсітэце Пітсбурга.

## Навуковая дзейнасць 
Самая вядомыя праца Уільямса — пяцітомнік «Ілюстраваны Беатус» (), паводле якога зняты дакументальны фільм «Беатус: Іспанскі Апакаліпсіс» ().

Катэгорыя:Мастацтвазнаўцы ЗША
Катэгорыя:Гісторыкі мастацтва
Авангард (Адэская вобласць)

**Авангард** — пасёлак гарадскога тыпу Авідзіяпольскага раёна Адэскай вобласці Украіны. Размешчаны ў паўночна-ўсходняй частцы раёна. За 30 км ад раённага цэнтра, за 10 км ад Адэсы.

Катэгорыя:Пасёлкі гарадскога тыпу Адэскай вобласці
Катэгорыя:Населеныя пункты Авідзіяпольскага раёна
Тадэвуш Клюкоўскі

**Тадэвуш Клюкоўскі** (, ; 21 сакавіка 1726, Беларусь — 6 мая 1781, Віцебск) — езуіцкі святар і педагог.

## Біяграфія 
Уступіў у Таварыства Ісуса 9 жніўня 1743 г. у Вільні. Прафесар рыторыкі і гісторыі ў Нясвіжы (1756—1757) і Плоцку (1757—1758), прэфект школ у Менску (1765—1769). У 1774—1775 гг. працаваў у Полацкім езуіцкім калегіуме, а ў 1776—1777 гг. — суперыёр рэзідэнцыі езуітаў у Мсціславе.

## Літаратура 
* Encyklopedia wiedzy o jezuitach na ziemiach Polski i Litwy 1564—1995 / oprac. L. Grzebień. — Kraków : Wyd-wo WAM, 1996. — 882 s.

Катэгорыя:Езуіты Беларусі
Катэгорыя:Выкладчыкі Нясвіжскага езуіцкага калегіума
Катэгорыя:Выкладчыкі Полацкага езуіцкага калегіума
Катэгорыя:Выкладчыкі Мсціслаўскага езуіцкага калегіума
Караль Баркоўскі

**Караль Баркоўскі** (, ; 4 лістапада 1709, Плоцкае ваяводства — 26 мая 1776, Полацк) — езуіцкі святар і педагог.

У Вільні 9 жніўня 1725 г. уступіў у Таварыства Ісуса, а 13 сакавіка 1738 г. быў высвечаны на ксяндза. Прафесар маральнай тэалогіі ў Плоцку (1742—1743), прэфект школ у Драгічыне (1745—1746, 1748—1749) і Гродна (1746—1747). Прафесар маральнай тэалогіі і прэфект школ у Плоцку (1750—1755), прафесар пазітыўнай тэалогіі ў Браневе (1756—1757), прафесар схаластычнай тэалогіі і кананічнага права ў Пінску (1757—1758), прэфект музычнай бурсы ў Слуцку (1767—1768). З 1768 г. і да часу скасавання папам Кліментам XIV Таварыства Ісуса (1773) — прэфект школ і прафесар маральнай тэалогіі ў Полацкім езуіцкім калегіуме. У 1774/1775 навучальным годзе (і, відавочна, да самай смерці) працягваў працаваць у Полацку.

## Літаратура 
* Encyklopedia wiedzy o jezuitach na ziemiach Polski i Litwy 1564—1995 / oprac. L. Grzebień. — Kraków : Wyd-wo WAM, 1996. — 882 s.

Катэгорыя:Езуіты Беларусі
Катэгорыя:Выкладчыкі Полацкага езуіцкага калегіума
Талака (кааліцыя)

**Грамадзянскі альянс за справядлівыя і сумленныя выбары для лепшага жыцця «Талака»** — апазіцыйная кааліцыя беларускіх партый і арганізацый, якая існавала ў 2013—2015 гг.

Аб стварэнні кааліцыі было абвешчана ў канцы жніўня. Створана 22 верасня 2013 г. дэлегатамі (75 чал.) канферэнцыі апазіцыйных дэмакратычных сіл. Пагадненне падпісана Аб'яднанай грамадзянскай партыяй, Беларускай партыяй левых «Справядлівы свет» і 4 аргкамітэтамі - для стварэння Партыі працоўных, Беларускай жаночай партыі «Надзея», грамадскага праваабарончага аб'яднання «За справядлівыя выбары», «Беларускага руху» (В. Вячорка), а таксама незарэгістраванай арганізацыяй «Маладая Беларусь».

Мэтай кааліцыі была ліквідацыя «аўтарытарнага рэжыма» А. Лукашэнкі і вяртанне грамадзянам Беларусі адабраных у іх законных правоў, у першую чаргу — права свабоднага выбару ўлады і курсу краіны. Адной з галоўных задач кааліцыі было стварэнне стратэгіі дзеянняў, фарміраванне адзінай каманды і вызначэнне адзінага кандыдата на прэзідэнцкіх выбарах.

«Талака» не мела агульнай тактыкі на выбары ў мясцовыя Саветы дэпутатаў 2014 г.. Некаторыя структуры «Талакі» заклікалі да байкоту, але ягоныя асноўныя кампаненты — АГП і партыя левых — вырашылі прымаць удзел у выбарах. Канчатковы раскол кааліцыі выявіўся падчас прэзідэнцкай кампаніі 2015 г., калі на выбары пайшлі адразу два кандыдаты: А. Лябедзька і С. Калякін.

Катэгорыя:Палітычныя партыі Беларусі
Залескі сельсавет (Кобрынскі раён)

**Зале́скі сельсавет** — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Кобрынскага раёна Брэсцкай вобласці Беларусі. Адміністрацыйны цэнтр — вёска Залессе.

Утвораны 12 кастрычніка 1940 года як **Закросніцкі сельсавет** у складзе Кобрынскага раёна Брэсцкай вобласці БССР. Цэнтр — вёска Закросніца. 16 ліпеня 1954 года перайменаваны ў Залескі, цэнтр перанесены ў вёску Залессе. 21 студзеня 1961 года ў склад сельсавета з Гарадзецкага сельсавета перададзена вёска Нятрэба, якая ў 1962 годзе вернута ў склад Гарадзецкага сельсавета. На 1 студзеня 1974 года ў складзе Залескага сельсавета 11 населеных пунктаў. 21 ліпеня 1980 года ў склад Астроміцкага сельсавета перададзены вёскі Прылукі Вялікія і Калубелі

Насельніцтва сельсавета паводле перапісу 2009 года — 1979 чалавек, з іх 85,9 % — беларусы, 7,0 % — рускія, 5,5 % — украінцы, 0,8 % — палякі; паводле перапісу 2019 года — 1805 чалавек.

## Літаратура 
* Административно-территориальное устройство БССР: справочник: в 2 т. / Главное архивное управление при Совете Министров БССР, Институт философии и права Академии наук БССР. — Минск: «Беларусь», 1985―1987.
* Административно-территориальное устройство Республики Беларусь (1981—2010 гг.): справочник. — Минск: БелНИИДАД, 2012. — 172 с.


Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, утвораныя ў 1940 годзе
Буховіцкі сельсавет

**Бухо́віцкі сельсавет** — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Кобрынскага раёна Брэсцкай вобласці Беларусі. Адміністрацыйны цэнтр — аграгарадок Буховічы.

Утвораны 12 кастрычніка 1940 года як **Яроміцкі сельсавет** у складзе Кобрынскага раёна Брэсцкай вобласці БССР. Цэнтр — вёска Яромічы. 16 ліпеня 1954 года да сельсавета далучана тэрыторыя скасаванага Засімскага сельсавета. 11 жніўня 1959 года ў склад сельсавета з Тэвельскага сельсавета перададзены вёскі Бяроза Касцінская, Дахлава, Казішча і Каменка. 30 кастрычніка 1959 года да сельсавета далучана тэрыторыя скасаванага Лепясоўскага сельсавета. На 1 студзеня 1974 года ў складзе Яроміцкага сельсавета 24 населеня пункты. 19 ліпеня 1976 года перайменаваны ў Буховіцкі, цэнтр перанесены ў вёску Буховічы.

Насельніцтва сельсавета паводле перапісу 2009 года — 5407 чалавек, з іх 89,5 % — беларусы, 4,5 % — рускія, 4,0 % — украінцы, 0,5 % — цыганы, 0,5 % — грэкі; паводле перапісу 2019 года — 5248 чалавек.

## Літаратура 
* Административно-территориальное устройство БССР: справочник: в 2 т. / Главное архивное управление при Совете Министров БССР, Институт философии и права Академии наук БССР. — Минск: «Беларусь», 1985―1987.
* Административно-территориальное устройство Республики Беларусь (1981—2010 гг.): справочник. — Минск: БелНИИДАД, 2012. — 172 с.


Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, утвораныя ў 1940 годзе
Казімерас Бізаўскас

**Казімерас Бізаўскас** (; 14 лютага 1893, Павіласта, Курляндыя — 26 чэрвеня 1941, Бігосава, Беларусь) — літоўскі палітык і дыпламат, падпісаў акт аб незалежнасці Літвы ад 16 лютага 1918 года.

## Спасылкі 
* Біяграфія

Катэгорыя:Палітыкі Літвы
Катэгорыя:Дыпламаты Літвы
Катэгорыя:Міністры адукацыі Літвы
Катэгорыя:Грамадскія дзеячы Літвы
Катэгорыя:Рэпрэсаваныя савецкай уладай
Катэгорыя:Расстраляныя ў СССР
Катэгорыя:Аўтары падручнікаў
Кодыма

**Кодыма** () — горад раённага значэння ў Адэскай вобласці Украіны, адміністрацыйны цэнтр Кодымскага раёна. Размешчана на поўначы Адэскай вобласці ў даліне аднайменнай ракі, якая з’яўляецца прытокам Паўднёвага Буга. Тэрыторыя населенага пункта складае 915 га. Горад знаходзіцца на чыгуначнай магістралі Кіеў — Адэса і мае чыгуначную станцыю. Адлегласць да Адэсы па чыгунцы складае 242 км.

Катэгорыя:Гарады Адэскай вобласці
Катэгорыя:Населеныя пункты Кодымскага раёна
Катэгорыя:Населеныя пункты, заснаваныя ў 1754 годзе
Раздзільна

**Раздзельная** ці **Раздзільна** () — горад (з 1863) у Адэскай вобласці Украіны, адміністрацыйны цэнтр Раздзільнянскага раёна. Вузлавая станцыя Адэскай чыгункі. Праз горад праходзіць аўтадарога тэрытарыяльнага значэння Т-1618.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Гарады Адэскай вобласці
Катэгорыя:Населеныя пункты Раздзільнянскага раёна
Біляіўка

**Бяляеўка** ці **Біляіўка** () — горад абласнога значэння ў Адэскай вобласці Украіны, адміністрацыйны цэнтр Біляіўскага раёна. Знаходзіцца на беразе ракі Днестр і возера Белае. У 1957 годзе Бяляеўка атрымала статус пасёлка гарадскога тыпу. Статус горада Бяляеўка атрымала ў 1979 годзе. 27 студзеня 2016 года горад Біляіўка атрымаў статус «горад абласнога значэння».

## Крыніцы 
Катэгорыя:Гарады Адэскай вобласці
Бэрэзіўка

**Бярозаўка** ці **Бэрэзіўка** () — горад раённага значэння ў Адэскай вобласці Украіны, адміністрацыйны цэнтр Бэрэзіўскага раёна. Узнікла ў 1802 годзе. У 1989 годзе колькасць насельніцтва складала 14 987 чалавек.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Гарады Адэскай вобласці
Катэгорыя:Населеныя пункты Бэрэзіўскага раёна
Катэгорыя:Населеныя пункты, заснаваныя ў 1802 годзе
Эмануэль Вайгль

**Эмануэль Вайгль** (; 24 красавіка 1737, Вена — 15 студзеня 1778, Полацк) — езуіцкі святар і педагог.

Уступіў у Таварыства Ісуса ў Вільні 24 снежня 1755 г. На высокім узроўні валодаў матэматыкай, геаметрыяй і геаграфіяй. Прафесар філасофіі ў Нясвіжскім (1770—1772) і Полацкім (1772—1778) езуіцкіх калегіумах. Выдаў тэзісы па філасофіі.

## Літаратура 
* *Инглот, М.* Общество Иисуса в Российской Империи (1772—1820 гг.) и его роль в повсеместном восстановлении Ордена во всем мире / М. Инглот; пер. А. Н. Коваля. — М. : Институт философии, теологии и истории св. Фомы, 2004. — 632 с.
* Encyklopedia wiedzy o jezuitach na ziemiach Polski i Litwy 1564—1995 / oprac. L. Grzebień. — Kraków : Wyd-wo WAM, 1996. — 882 s.

Катэгорыя:Езуіты Беларусі
Катэгорыя:Выкладчыкі Нясвіжскага езуіцкага калегіума
Катэгорыя:Выкладчыкі Полацкага езуіцкага калегіума
Ян Булгак (езуіт)

**Ян Булгак** (, ; 18 студзеня 1718, Беларусь — 16 мая 1775, Полацк) — езуіцкі святар і педагог.

Уступіў у Таварыства Ісуса 12 жніўня 1741 г. у Вільні. Высвечаны на ксяндза 8 верасня 1749 г. у Пілтэнэ. Місіянер у Асвеі і Замошшы (1751—1755), Замошшы (1756—1758) і Расне (1759—1766). У 1774—1775 гг. працаваў у Полацкім езуіцкім калегіуме.

## Літаратура 
* Encyklopedia wiedzy o jezuitach na ziemiach Polski i Litwy 1564—1995 / oprac. L. Grzebień. — Kraków : Wyd-wo WAM, 1996. — 882 s.

Катэгорыя:Езуіты Беларусі
Катэгорыя:Выкладчыкі Полацкага езуіцкага калегіума
Падзільск

**Падзільск** (; да 1935 — **Бірзула**, да 2016 — **Катоўск**) — горад абласнога значэння ў Адэскай вобласці Украіны, адміністрацыйны цэнтр Падзільскага раёна.

Вядомы з 1865 гады як Бірзула. У 1925 годзе тут быў пахаваны ў маўзалеі савецкі военачальнік Рыгор Катоўскі. З 1928 года па 1929 год Бірзула была сталіцай Малдаўскай АССР. У 1935 годзе Бірзулу перайменавалі ў Катоўск і ў 1938 годзе прысвоілі статус горада. З 1940 года Катоўск у складзе Адэскай вобласці УССР.

Чыгуначная станцыя на лініі Жмерынка—Адэса, лакаматыўнае дэпо.

## Вядомыя асобы 
* Тамара Пятроўна Разанава (нар. 1949) — беларускі архітэктар.

Катэгорыя:Гарады Адэскай вобласці
Красналескаўскі сельсавет

**Краснале́скаўскі сельсавет** — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Кобрынскага раёна Брэсцкай вобласці. Цэнтр — вёска Красналескі.

Утвораны 12 кастрычніка 1940 года. 16 ліпеня 1954 года скасаваны, тэрыторыя ўвайшла ў склад новаўтворанага Астроміцкага сельсавета.

## Крыніцы 
## Літаратура 
* Административно-территориальное устройство БССР: справочник: в 2 т. / Главное архивное управление при Совете Министров БССР, Институт философии и права Академии наук БССР. — Минск: «Беларусь», 1985―1987.

Катэгорыя:Былыя сельсаветы Кобрынскага раёна
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, утвораныя ў 1940 годзе
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, скасаваныя ў 1954 годзе
Агасціна Маньяні

**Агасціна Маньяні** (, , ; 28 жніўня 1746, Балоння, Італія — 21 красавіка 1791, Чачэрск) — езуіцкі святар і педагог.

Уступіў у Таварыства Ісуса 12 кастрычніка 1762 г. у Венецыянскай правінцыі. У канцы 1782 г. або ў пачатку 1783 г. пераехаў на Беларусь. Прафесар этыкі ў Полацкім езуіцкім калегіуме (1782/1783 навучальны год). (М. Інглот таксама пазначае, што А. Маньяні выкладаў у Полацку тэалогію.) 15 жніўня 1783 г. даў манаскія абяцанні. Памочнік магістра навіцыяту ў Полацку (1784—1786). Прафесар рыторыкі і паэтыкі ў Магілёўскім езуіцкім калегіуме (1787—1789), прафесар школ у Чачэрску (1789—1791).

## Літаратура 
* Инглот, М. Общество Иисуса в Российской Империи (1772—1820 гг.) и его роль в повсеместном восстановлении Ордена во всем мире / М. Инглот; пер. А. Н. Коваля. — М. : Институт философии, теологии и истории св. Фомы, 2004. — 632 с.
* Encyklopedia wiedzy o jezuitach na ziemiach Polski i Litwy 1564—1995 / oprac. L. Grzebień. — Kraków: Wyd-wo WAM, 1996. — 882 s.

Катэгорыя:Езуіты Беларусі
Катэгорыя:Выкладчыкі Полацкага езуіцкага калегіума
Катэгорыя:Выкладчыкі Магілёўскага езуіцкага калегіума
Канстанцін Дзмітрыевіч Валюшкін

{{Навуковец 
 |Імя                  = Канстанцін Дзмітрыевіч Валюшкін
 |Арыгінал імя         = 
 |Фота                 = 
 |Шырыня               = 
 |Подпіс               = 
 |Месца нараджэння     = Тыльцы, Сенненскі раён, Віцебская вобласць, БССР, СССР
 |Месца смерці         =
 |Навуковая сфера      = ветэрынарыя
 |Месца працы          = Віцебская дзяржаўная акадэмія ветэрынарнай медыцыны
 |Навуковая ступень    = 
 |Навуковае званне     = 
 |Альма-матэр          = Віцебскі ветэрынарны інстытут
 |Навуковы кіраўнік    = 
 |Знакамітыя вучні     = 
 |Вядомы як            = 
 |Вядомая як           = 
 |Узнагароды і прэміі  = { style="background:transparent"
  
}
 |Роспіс               = 
 |Шырыня роспісу       = 
 |Сайт                 = 
 |Вікікрыніцы          = 
}}
**Канстанцін Дзмітрыевіч Валю́шкін** (—) — вучоны ў галіне ветэрынарыі, доктар ветэрынарных навук (1988), прафесар (1990). Член-карэспандэнт Акадэміі аграрнай адукацыі.

## Біяграфія 
Нарадзіўся у вёсцы Тыльцы (, Віцебская вобласць, Беларусь). У 1955 годзе скончыў Віцебскі ветэрынарны інстытут. У 1955—1961 гг. галоўны ўрач племзавода «Крынкі» ў Лёзненскім раёне Віцебскай вобласці. У 1964—1969 гг. працаваў загадчыкам аддзела на Смаленскай навукова-даследчай ветэрынарнай станцыі. З 1969 года у Віцебскім ветэрынарным інстытуце. У 1989—1994 гг. дэкан ветэрынарнага факультэта, у 1991—2001 гг. прафесар кафедры акушэрства, гінекалогіі і размнажэння Віцебскай дзяржаўнай акадэміі ветэрынарнай медыцыны.

## Навуковая дзейнасць 
К. Д. Валюшкіну належаць навуковы працы па прафілактыцы аліментарнай бясплоднасці кароў пры вітамінна-мінеральнай недастатковасці. Распрацаваў вучэнне пра гінекалагічную дыспансерызацыю жывёл.

Сярод апублікаванага:
* Борьба с яловостью коров — Мн., 1976. (разам з В. М. Васкабойнікавым і А. С. Церашэнкавым)
* Витамины и микроэлементы в профилактике бесплодия коров / К. Д. Валюшкин. — Минск : Ураджай, 1981. — 95 с. : ил.
* Акушерско-гинекологическая диспансеризация коров и телок / К. Д. Валюшкин. — Минск : Ураджай, 1987. — 128 с. : ил.
* Акушерство, гинекология и биотехника размножения животных : учебник для вузов по специальности СО202 «Ветеринарная медицина», «Акушерство и биотехника размножения животных», СО20 «Зоотехния» / К. Д. Валюшкин, Г. Ф. Медведев. — Минск : Ураджай, 1997. — 719 с. : ил.

## Узнагароды 
* Медаль «Ветэран працы»
* Стыпендыя Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь
* Грамата Міністэрства сельскай гаспадаркі і харчавання Рэспублікі Беларусь

## Літаратура 
*  — С. 498.

## Спасылкі 
* Валюшкин Константин Дмитриевич  // Афіцыйны сайт УА «Віцебская ордэна «Знак Пашаны» дзяржаўная акадэмія ветэрынарнай медыцыны»

Катэгорыя:Выпускнікі Віцебскай дзяржаўнай акадэміі ветэрынарнай медыцыны
Катэгорыя:Выкладчыкі Віцебскай дзяржаўнай акадэміі ветэрынарнай медыцыны
Катэгорыя:Ветэрынары СССР
Катэгорыя:Ветэрынары Беларусі
Антоній Бышкоўскі

**Антоній Бышкоўскі** (, ; 16 чэрвеня 1743 – 6 лютага 1809, Орша) – езуіцкі святар і педагог.

Уступіў у Таварыства Ісуса 25 жніўня 1760 г. У 1782–1803 гг. быў звязаны з Аршанскім езуіцкім калегіумам, у тым ліку працаваў на падпарадкаванай калегіуму місіянерскай пляцоўцы ў маёнтку Пагост (Дзісенскі павет). 15 жніўня 1783 г. даў манаскія абяцанні. У 1803–1807 гг. – у Мсціслаўскім езуіцкім калегіуме. У 1807 г. вярнуўся ў Оршу. Яго апошняя пасада – інструктар ІІІ прабацыі (1808–1809).

## Літаратура 
* Encyklopedia wiedzy o jezuitach na ziemiach Polski i Litwy 1564–1995 / oprac. L. Grzebień. – Kraków : Wyd-wo WAM, 1996. – 882 s.

Катэгорыя:Езуіты Беларусі
Катэгорыя:Выкладчыкі Магілёўскага езуіцкага калегіума
Катэгорыя:Выкладчыкі Полацкага езуіцкага калегіума
Катэгорыя:Выкладчыкі Аршанскага езуіцкага калегіума
Катэгорыя:Выкладчыкі Мсціслаўскага езуіцкага калегіума
Тэвельскі сельсавет

**Тэ́вельскі сельсавет** — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Кобрынскага раёна Брэсцкай вобласці Беларусі. Адміністрацыйны цэнтр — вёска Тэўлі.

Утвораны 12 кастрычніка 1940 года ў складзе Кобрынскага раёна Брэсцкай вобласці БССР. 11 жніўня 1959 года да сельсавета далучана тэрыторыя скасаваных Казішчанскага і Стрыгаўскага сельсаветаў, вёскі Бяроза Касцінская, Дахлава, Казішча і Каменка перададзены ў склад Яроміцкага сельсавета. На 1 студзеня 1974 года ў складзе Тэвельскага сельсавета 22 населеныя пункты.

Насельніцтва сельсавета паводле перапісу 2009 года — 2535 чалавек, з іх 84,7 % — беларусы, 8,7 % — украінцы, 5,6 % — рускія; паводле перапісу 2019 года — 1864 чалавекі.

## Літаратура 
* Административно-территориальное устройство БССР: справочник: в 2 т. / Главное архивное управление при Совете Министров БССР, Институт философии и права Академии наук БССР. — Минск: «Беларусь», 1985―1987.
* Административно-территориальное устройство Республики Беларусь (1981—2010 гг.): справочник. — Минск: БелНИИДАД, 2012. — 172 с.


Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, утвораныя ў 1940 годзе
Кіселявецкі сельсавет

**Кіселяве́цкі сельсавет** — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Кобрынскага раёна Брэсцкай вобласці Беларусі. Адміністрацыйны цэнтр — аграгарадок (да 2008 года вёска) Кісялёўцы.

Утвораны 12 кастрычніка 1940 года ў складзе Кобрынскага раёна Брэсцкай вобласці БССР. 30 кастрычніка 1959 года да сельсавета далучана тэрыторыя скасаванага Хабовіцкага сельсавета. У 1973 годзе ў склад Дзівінскага сельсавета перададзены вёскі Руховічы і Хабовічы. На 1 студзеня 1974 года ў складзе сельсавета 9 населеных пунктаў.

Насельніцтва сельсавета паводле перапісу 2009 года — 2714 чалавек, з іх 90,6 % — беларусы, 4,5 % — украінцы, 3,5 % — рускія; паводле перапісу 2019 года — 2632 чалавекі.

## Літаратура 
* Административно-территориальное устройство БССР: справочник: в 2 т. / Главное архивное управление при Совете Министров БССР, Институт философии и права Академии наук БССР. — Минск: «Беларусь», 1985―1987.


Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, утвораныя ў 1940 годзе
Лыманскэ

**Ліманскае** ці **Лыманскэ** () — пасёлак гарадскога тыпу ў Раздзільнянскім раёне Адэскай вобласці Украіны. Пасёлак размешчаны на беразе Кучурганскага лімана на аўтадарозе Т-1625 Кучурган — Маякі. У склад пасёлка ўваходзіць таксама былы ваенны гарадок.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Пасёлкі гарадскога тыпу Адэскай вобласці
Катэгорыя:Населеныя пункты Раздзільнянскага раёна
Катэгорыя:Населеныя пункты, заснаваныя ў 1798 годзе
Тарутынэ

**Таруціна** ці **Тарутынэ** () — пасёлак гарадскога тыпу, цэнтр Тарутынскага раёна Адэскай вобласці Украіны. Пасёлак размешчаны за 7 км ад чыгуначнай станцыі Бэрэзынэ (на чыгуначнай лініі Бэрэзынэ — Арцыз — Адэса) і за 198 км ад Адэсы (чыгунка). Прамысловасць: харчкамбінат, масласыраробчы, вінаробны заводы, хлебзавод.

## Вядомыя асобы 
* Абрам Аронавіч Столяр (1919—1993) — педагог, спецыяліст у галіне тэорыі і методыкі навучання матэматыцы. Доктар педагагічных навук (1972), прафесар (1972).

## Крыніцы 
Катэгорыя:Пасёлкі гарадскога тыпу Адэскай вобласці
Катэгорыя:Населеныя пункты Тарутынскага раёна
Лантау

**Лантау** (таксама Ланьтхау; ) — найбольшы востраў раёна Ганконг (амаль у 2 разы большы за востраў Ганконг).

## Прырода 
Знаходзіцца ў вусці ракі Чжуцзян, за 2 кіламетры ад вострава Ганконг. На тэрыторыі Лантау знаходзяцца  (найвышэйшая кропка вострава) і  па вышыні пікі Ганконга. Адно з найбольшых вадасховішчаў Ганконга знаходзіцца на Лантау.

## Транспарт 
На Лантау знаходзіцца міжнародны аэрапорт Ганконг. З востравам Ганконг аэрапорт звязвае мост Сінг-Ма (Цынма) і лінія ганконгскага метро.

Таксама на Лантау ёсць канатная дарога, якая належыць ганконгскаму метрапалітэну.

Унутраныя аўтобусныя рэйсы здзяйсняюцца кампаніяй :en:New Lantao Bus.

На Лантау ёсць таксі. Яны пафарбаваныя ў блакітны колер, у адрозненне ад таксі іншых Новых Тэрыторый (зялёны колер) і гарадскіх таксі (чырвоны колер).

## Адметныя мясціны 
На Лантау налічваецца каля 15 храмаў. Ёсць вядомы будысцкі манастыр По Лін, побач з якім размешчана гіганцкая бронзавая статуя Буды, якую ў ясны дзень можна бачыць нават з Макаа, за 60 км ад вострава.

У першай палове XIX стагоддзя на Лантау для абароны ад піратаў быў збудаваны форт, які займаў выгаднае стратэгічнае становішча. Пасля яго захопу брытанцамі ў 1898 годзе форт ужо не выкарыстоўваўся для вайсковых патрэб.

На востраве ёсць некалькі традыцыйных рыбацкіх селішчаў народа танка. Гэтыя селішчы ўзводзяцца на сваях. Буйнейшая з такіх вёсак на Лантау — Тай-О.

На Лантау знаходзіцца ганконгскі дыснейлэнд, да якога пракладзена лінія метро.

## Адміністрацыйны падзел 
Востраў Лантау адносіцца да Новых Тэрыторый.

## Далейшае развіццё вострава Лантау 
У 2016 годзе ганконгскія ўлады анансавалі грандыёзны праект развіцця Лантау, які ўключаў, сярод іншага, асушэнне прыбярэжных вод і будаўніцтва на гэтых тэрыторыях, пашырэнне дыснейлэнда, стварэнне турыстычных зон, развіццё транспартных сувязей, стварэнне штучных астравоў. Гэты праект быў раскрытыкаваны эколагамі: па іх думцы, Лантау трэба захаваць у першапачатковым выглядзе, каб зберагчы яго прыроду.

У студзені 2016 галоўны міністр Ганконга аб’явіў, што будзе створаны адмысловы офіс па развіцці вострава Лантау.

## Спасылкі 
* Артыкул на сайце энцыклапедыі Кірыла і Мяфодзія

Катэгорыя:Геаграфія Ганконга
Катэгорыя:Астравы Кітая
Катэгорыя:Астравы Паўднёва-Кітайскага мора
Расійскі дзяржаўны сацыяльны ўніверсітэт

**Расійскі дзяржаўны сацыяльны ўніверсітэт** (поўная назва: **Федэральная дзяржаўная адукацыйная ўстанова вышэйшай адукацыі «Расійскі дзяржаўны сацыяльны ўніверсітэт»** (рус. *Федеральное государственное образовательное учреждение высшего образования «Росси́йский госуда́рственный социа́льный университе́т»*), абрэвіятура: **РДСУ**) — дзяржаўная вну, якая дзейнічае з 1991 г. на базе Маскоўскай вышэйшай партыйнай школы, заснаванай ў 1978 г. У 1991-94 гг. установа называлася «Расійскі дзяржаўны сацыяльны інстытут», у 1994-2004 гг «Маскоўскі дзяржаўны сацыяльны ўніверсітэт». З 1 ліпеня 2004 г. Універсітэт дзейнічае пад цяперашняй назвай. Юрыдычны адрас: вуліца Вільгельма Піка, дом № 4, будынак № 1, горад Масква, Расія. Дзейнічаюць 4 філіялы, адзін з якіх у Мінску. У 2012 г. РДСУ прайшоў федэральную акрэдытацыю РФ.

## Мінскі філіял 
Заснаваны ў 1999 г Саюзнай Дзяржавай РФ і РБ. Будынак знаходзіцца на Народнай вул., 21 на месцы былога дзіцячага сада. Вядзецца падрыхтоўка менеджераў, сацыяльных работнікаў, псіхолагаў, юрыстаў і канфліктолагаў.

## Спасылкі 
* Официальный сайт РГСУ  
* Филиал РГСУ в г. Минск 
* Филиал Российского государственного социального университета: Получаем в Минске российский диплом // Комсомольская правда в Беларуси, 24.03.15
* ОТЗЫВЫ О "РОССИЙСКИЙ ГОСУДАРСТВЕННЫЙ СОЦИАЛЬНЫЙ УНИВЕРСИТЕТ" 
* Минский филиал РГСУ на Адукар

Катэгорыя:Універсітэты Беларусі
Катэгорыя:Універсітэты Расіі
84 (лік)

**84** (**восемдзесят чатыры**) — натуральны лік паміж 83 і 85.

## У матэматыцы 
* 7-е тэтраэдральны лік ↓56, ↑120&#x20;
* Найменшы лік, які можна прадставіць у выглядзе сумы двух простых лікаў васьмю рознымі спосабамі, з дакладнасцю да парадку складнікаў (5+79, 11+73, 13+71, 17+67, 23+61, 31+53, 37+47, 41+43). ↓78, ↑90&#x20;

## У навуцы 
* Атамны нумар палонія

## У іншых галінах 
* ASCII-код сімвала «T»
* 84 — Код ДІБДР-ДАІ Краснаярскага краю.
* Эпічны лік, нумар ўзроўню атрымліваецца пры ўзломе артманіяй гульні Д'ябла 2 на 9999999 адзінак вопыту.

## Літаратура 
* *David Wells. *&#x20;84&#x20;&#x2F;&#x2F;&#x20;The Penguin Dictionary of Curious and Interesting Numbers. &#x20;— 1st ed. &#x20;— Penguin Books, 1987. &#x20;— С.&#x20;131. &#x20;— 229&#x20;с.&#x20;— ISBN 0-14-008029-5.
* *Joe Roberts. *&#x20;84&#x20;&#x2F;&#x2F;&#x20;Lure of the Integers. &#x20;— MAA, 1992. &#x20;— С.&#x20;203. &#x20;— ISBN 0-88385-502-X.
Катэгорыя:Натуральныя лікі
Народная вуліца (Мінск)

**Народная вуліца** — вуліца ў Заводскім раёне Мінска.

## Славутасці 
* Мінскі філіял РДСУ (д. 21)
* Спецыяльная агульнаадукацыйная школа № 18 г. Мінска для дзяцей з цяжкімі парушэннямі мовы (д. 51)

## Спасылкі 
* Народная вуліца на карце АТО.ВУ

Катэгорыя:Вуліцы Мінска
83 (лік)

**83** (**восемдзесят тры**) — натуральны лік паміж 82 і 84.

* 83 дзень у годзе — 24 сакавіка (у высакосны год — 23 сакавіка).

## У матэматыцы 
* 83 — з'яўляецца няцотным двухзначным лікам.
* Сума лічбаў гэтага ліку — 11
* Множанне лічбаў гэтага ліку — 24
* Квадрат ліку 83 — 6889
* 23-е просты лік.
* 9-е лік Сафі Жэрмэн (83 * 2 + 1 = 167, таксама з'яўляецца простым лікам).
* Адно з лікаў з такім уласцівасцю, што сума яго з перавернутым лікам роўная квадрату сумы яго лічбаў ().
* Суперпросты лік

## У навуцы 
* Атамны нумар вісмута

## У іншых галінах 
* 83 год.
* 83 год да н. э.
* 1983 год.
* ASCII-код сімвала «S».
* 83 — Код суб'екта Расійскай Федэрацыі і Код ДІБДР-ДАІ Ненецкай аўтаномнай акругі.
* 83 — Heil Christ (83 пазначае лацінскія літары HC ("Heil Christ", 8-я і 3-я літары лацінскага алфавіту), што азначае "Слава Хрысту!". Выкарыстоўваецца хрысціянскімі радыкальнымі групоўкамі, прыхільнікамі нацыянал-сацыялістычнай і расісцкага руху.

## Літаратура 
* *Henri Cohen. *&#x20;A Course in Computational Algebraic Number Theory. &#x20;— Springer Science & Business Media, 2013. &#x20;— P.&#x20;229. &#x20;— 536&#x20;p. &#x20;— ISBN 3662029456.
Катэгорыя:Натуральныя лікі
Катэгорыя:Простыя лікі
56 (лік)

**56** (**пяцьдзесят шэсць**) — натуральны лік паміж 55 і 57.

## У матэматыцы 
* З'яўляецца двухзначным цотным лікам
* З'яўляецца залішнім лікам
* З'яўляецца састаўным лікам
* З'яўляецца адыёзным лікам
* 6-е тэтраэдральны лік
* 256 = 72057594037927936
* Адзін з лікаў з такой уласцівасцю, што сума яго з перавернутым лікам роўная квадрату сумы яго лічбаў ().

## У навуцы 
* Атамны нумар барыю

## У іншых галінах 
* 56 год; 56 год да н. э., 1956 год
* ASCII-код сімвала «8»
* 56 — Код суб'екта Расійскай Федэрацыі і Код ДІБДР-ДАІ Арэнбургскай вобласці.
* 56 Малодшых Арканаў ў складзе калоды карт Таро.
*ГАЗ-56 — савецкі і расійскі эксперыментальны грузавы аўтамабіль Горкаўскага аўтамабільнага завода.
* 56 кбіт/з — максімальная тэарэтычная хуткасць мадэмных (Dial-Up) падлучэнняў.
Катэгорыя:Натуральныя лікі

## Крыніцы
82 (лік)

**82** (**восемдзесят два**) — натуральны лік паміж 81 і 83.

* 82 дзень у годзе — 23 сакавіка (у высакосны год — 22 сакавіка).

## У матэматыцы 
* 82 — з'яўляецца цотным састаўным двухзначным лікам.
* Сума лічбаў гэтага ліку — 10
* Множанне лічбаў гэтага ліку — 16
* Квадрат гэтага ліку — 6724
* Куб ліку 82 — 551 368
* 82 — шосты магічны лік.
* 82 - колькасць гексагексаў.

## У навуцы 
* Атамны нумар свінцу

## У гісторыі 
* 82 год.
* 82 год да н. э.
* 1982 год.
* У атрадзе кубінскіх рэвалюцыянераў на чале з Фідэлем Кастра, прыплыўшы на Кубу на яхце «Гранма», было 82 чалавекі.

## У іншых галінах 
* ASCII-код сімвала «R»
* 82 — Код ДІБДР-ДАІ Камчацкага краю.
* трамвай МТВ-82
* тралейбус МТБ-82
* пісталет ТП-82

Катэгорыя:Натуральныя лікі
Хаціслаўскі сельсавет

**Хаці́слаўскі сельсавет** — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Маларыцкага раёна Брэсцкай вобласці Беларусі. Адміністрацыйны цэнтр — аграгарадок Хаціслаў.

Утвораны 12 кастрычніка 1940 года ў складзе Маларыцкага раёна Брэсцкай вобласці БССР. З 25 снежня 1962 года па 6 студзеня 1965 года ў Брэсцкім раёне. На 1 студзеня 1974 года ў складзе сельсавета 4 населеныя пункты. 17 верасня 2013 года да сельсавета далучана частка скасаванага Маларыцкага сельсавета з вёскамі Замшаны і Талочна.

Насельніцтва сельсавета паводле перапісу 2009 года (4 населеныя пункты) — 2196 чалавек, з іх 80,7 % — беларусы, 17,0 % — украінцы, 1,9 % — рускія; паводле перапісу 2019 года (6 населеных пунктаў) — 2389 чалавек.

## Крыніцы 
## Літаратура 
* Административно-территориальное устройство БССР: справочник: в 2 т. / Главное архивное управление при Совете Министров БССР, Институт философии и права Академии наук БССР. — Минск: «Беларусь», 1985―1987.
* Административно-территориальное устройство Республики Беларусь (1981—2010 гг.): справочник. — Минск: БелНИИДАД, 2012. — 172 с.
* Хотиславский сельский Совет: история, события, люди : Информационный альбом. — Малорита, 2017. — 38 с.


Катэгорыя:Былыя сельсаветы Брэсцкага раёна
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, утвораныя ў 1940 годзе
Тарасона

**Тарасона** () — муніцыпалітэт у Іспаніі, уваходзіць у правінцыю Сарагоса, у складзе аўтаномнай супольнасці Арагон. Муніцыпалітэт знаходзіцца ў складзе раёна (камаркі) Тарасона-і-эль-Манкаё. Займае плошчу 244 км2. Насельніцтва — 11131 чалавек (на 2010 год). Адлегласць — 86 км да адміністрацыйнага цэнтра правінцыі.

## Фатаграфіі 

File:Vista_de_catedral_y_plaza_de_toros_vieja_de_Tarazona.jpg|Арэна Карыды і кафедральны сабор (на заднім плане)
File:Ayuntamiento_Tarazona.jpg|
File:Palacio_episcopal_e_iglesia_de_Sta_Maria_Magadalena.jpg|Палац
File:Cipotegato2007.jpg|Помнік
File:Cipotegato2005.jpg|

## Спасылкі 
* Página web del Ayuntamiento Tarazona de
* Casa del Traductor 
* **Tarazona y el Moncayo** 
* Pateando Tarazona
* Rutas CAI: Tarazona

Катэгорыя:Муніцыпалітэты правінцыі Сарагоса
Катэгорыя:Населеныя пункты паводле алфавіта
Залішнія лікі

**Залішні лік** — станоўчы цэлы лік *n*, сума станоўчых уласных дзельнікаў (выдатных ад n) якога перавышае *n*.

Любы натуральны лік адносіцца да аднаго з трох класаў:

:* залішнія лікі,
:* дасканалыя лікі,
:* недастатковыя лікі.

Залішнія лікі (паслядоўнасць  у OEIS):

: 12, 18, 20, 24, 30, 36, 40, 42, 48, 54, 56, 60, 66, 70, 72, 78, 80, 88, 90, 96, 100, 102, 104, 108, …

Лік 48, напрыклад, з’яўляецца залішнім, паколькі 1 + 2 + 3 + 4 + 6 + 8 + 12 + 16 + 24 = 76, 76 > 48.

Найменшым залішнім лікам з’яўляецца 12. Найменшым няцотным залішнім лікам з’яўляецца 945.

Існуе бясконца шмат як цотных, так і няцотных залішніх лікаў.
Больш таго, амаль кожны чацвёрты натуральны лік з’яўляецца залішнім. Больш дакладна, адвольна узяты натуральны лік з’яўляецца залішнім з верагоднасцю (гл. асімптатычная шчыльнасць), якая ляжыць паміж 0,2474 і 0,2480.

Індэксам залішнасці называецца велічыня I(N)=\sigma(N)/N, дзе \sigma(N) — сума дзельнікаў ліку (для дасканалых лікаў I(N)=2 .

Існуюць лікі з калі заўгодна вялікім індэксам залішнасці. Паслядоўнасць \{a_k\} мінімальных лікаў N, такіх што I(N)>k — паслядоўнасць  у OEIS.

Савецкі матэматык Леў Шнірэльман даказаў, што любы натуральны лік, большы 28 123, можа быць прадстаўлена ў выглядзе сумы двух залішніх лікаў.

Катэгорыя:Цэлалікавыя паслядоўнасці
Юстэс Шкода

**Юстэс** (**Юстас**) **Клэренс Шкода** (англ. &#x20;Eustace Clarence Scrubb; варыянты перакладу: *Ёрш*, *Бякли*; 1933-1949) — персанаж серыі «Хронікі Нарніі». Ён стрыечны брат Піцера, Сьюзен, Эдмунда і Люсі.

З'яўляецца ў трох кнігах «Хронік Нарніі»: «„Заваёўнік зары“, альбо Плаванне на край святла», «Сярэбраны фатэль» і «Апошняя бітва».

## Біяграфія 
Юстэс нарадзіўся ў 1933 годзе, і яму было 10&#x20;гадоў, калі ён з'яўляецца ў «„Заваёўніку зары“...»; у «Апошняй бітве» яму было 16&#x20;гадоў.

### «„Заваёўнік зары“, альбо Плаванне на край свету» 
Юстэс вучыўся ў эксперыментальнай школе (з нетыповым для Англіі таго часу сумесным навучаннем хлопчыкаў і дзяўчынак, па нагоды чаго сам аўтар іранізуе). Юстэс не любіў сваіх стрыечных братоў і сясцёр: Пітэра, Сьюзен, Эдмунда і Люсі. Аднак ён у некаторым родзе ўзрадаваўся, даведаўшыся, што Эдмунд і Люсі прыязджаюць у госці. Хоць ён і быў маленькім сціплым чалавечкам, які ў бойцы не змог справіцца нават з Люсі, не кажучы ўжо пра Эдмунда, ён ведаў, што існуе мноства спосабаў сапсаваць людзям жыццё.

Трапляе ў свет Нарніі разам з Люсі і Эдмундам і аказваецца ў моры, дзе іх падабраў «Заваёўнік зары». Спачатку ён вядзе сябе вельмі дзёрзка і эгаістычна, але паступова прывыкае і пачынае выпраўляцца. У канцы кнігі сказана, што ўсе сталі казаць аб тым, наколькі Юстэс змяніўся да лепшага.

### «Сярэбраны фатэль» 
Юстэс Шкода і яго аднакласніца-сяброўка Джыл Поўл, ратуючыся ад старшакласнікаў-катаў, ўцякаюць са школьнага двара праз брамку ў высокай каменнай сцяне і трапляюць у Нарнію. Джыл выхвалялася сваёй адвагай, стоячы блізка ад краю скалы. Юстэс, дапамагаючы Джыл не зваліцца ў прорву, сам у яе ўпаў, але, на шчасце, Аслан дапамог Юстэсу.

Пасля ж яны з Джыл і кваклем Хмурам адпраўляюцца ў горад волатаў Харфанг. Там яны, зразумеўшы здрадніцкую «дабрыню» волатаў, знаходзяць падземны свет і трапляюць да каралевы падзямелля. Пазней, знайшоўшы прынца Рыліяна, вандроўцы дапамагаюць яго расчараваць і тым самым перамагаюць Зялёную Вядзьмарку.

### «Апошняя бітва» 
Тут Юстэс з'яўляецца галоўным героем. Ён і Джыл Поўл трапляюць у Нарнію пры дапамозе Піцера і Эдмунда, дабыўшых кольцы для іх перамяшчэння, але, нават не выкарыстоўваючы кольцы, яны трапляюць у Нарнію, памёршы на Зямлі. Там яны дапамагаюць каралю Тырыяну выратаваць Нарнію ад тархістанцаў. У выніку ў іх нічога не атрымліваецца. Ён становіцца сведкам знішчэння Нарніі і трапляе ў новую Нарнію, дзе застаецца назаўжды.

## У кінематографе 
У фільме 2010 года «Хронікі Нарніі: Заваёўнік зары» ролю Юстэса выканаў Уіл Поултэр. 

## Спасылкі 
* *Ford, Paul F.*&#x20;Eustace Clarence Scrubb&#x20;//&#x20;The Companion to Narnia: A Complete Guide to the Magical World of C. S. Lewis' The Chronicles of Narnia. &#x20;— HarperOne, 2005-07-05. &#x20;— ISBN 0-06-079127-6.
* Goldthwaite, John, *The Natural History of Make-believe: A Guide to the Principal Works of Britain, Europe and America*: OUP 1996 Г., ISBN 0-19-503806-1, ISBN 978-0-19-503806-4

Катэгорыя:Персанажы Хронік Нарніі
Катэгорыя:Персанажы паводле алфавіта
Бабініцкі сельсавет (Аршанскі раён)

**Ба́бініцкі сельсаве́т** — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Аршанскага раёна Віцебскай вобласці Беларусі. Адміністрацыйны цэнтр — аграгарадок Бабінічы.

## Гісторыя 
Утвораны 20 жніўня 1924 года як **Панізоўскі сельсавет** у складзе Аршанскага раёна Аршанскай акругі БССР. Цэнтр — вёска Панізоўе. У 1928 годзе цэнтр сельсавета перанесены ў вёску Бабінічы. Пасля скасавання акруговай сістэмы 26 ліпеня 1930 года ў Аршанскім раёне БССР, з 20 лютага 1938 года — Віцебскай вобласці. У 1939 годзе цэнтр сельсавета вернуты ў вёску Панізоўе. 16 верасня 1960 года ў склад сельсавета з Якаўлевіцкага сельсавета перададзены 3 населеныя пункты (Марозава, Сцяпкова і Чарное). На 1 студзеня 1974 года ў складзе Панізоўскага сельсавета 15 населеных пунктаў. 18 снежня 2009 года цэнтр сельсавета перанесены ў вёску Бабінічы, сельсавет перайменаваны ў Бабініцкі. 16 сакавіка 2010 года скасаваны пасёлак Лясны (увайшоў у склад горада Орша).

## Насельніцтва 
Насельніцтва сельсавета паводле перапісу 2009 года (14 населеных пунктаў) — 5476 чалавек, з іх 89,9 % — беларусы, 6,4 % — рускія, 0,8 % — украінцы; паводле перапісу 2019 года (13 населеных пунктаў) — 4949 чалавек.

## Літаратура 
* Административно-территориальное устройство БССР: справочник: в 2 т. / Главное архивное управление при Совете Министров БССР, Институт философии и права Академии наук БССР. — Минск: «Беларусь», 1985―1987.
* Административно-территориальное устройство Республики Беларусь (1981—2010 гг.): справочник. — Минск: БелНИИДАД, 2012.

## Спасылкі 
* 


Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, утвораныя ў 1924 годзе