Берэн і Луціен

**Бе́рэн** () і **Лу́ціен** () — персанажы фэнтэзійнага свету, створанага Дж. Р. Р. Толкінам.

Берэн — смяротны чалавек, сын Барахіра з Дому . Луціен — несмяротная эльфійская прынцэса, дачка караля эльфаў  і  . Аднойчы сустрэўшыся, яны закахаліся адзін у аднаго і пераадольваюць мноства выпрабаванняў, каб быць разам.

Персанажы Берэна і Луціен упершыню з’яўляюцца ў «», напісанай Толкінам у 1916—1918 гадах. Пазней іх гісторыя зведвае шматлікія змены. Розныя версіі падання прыводзяцца ў паэме «», хроніках «», пасмяротна складзенай кнізе «Сільмарыліян» і ў зборы тэкстаў, выдадзеных Крыстаферам Толкінам у 2017 годзе пад назвай «Берэн і Луціен». Песню пра Берэна і Луціен Арагорн спявае хобітам у «Валадары пярсцёнкаў». Гісторыя несмяротнай эльфійкі, якая выходзіць замуж за чалавека і выбірае для сябе смяротны лёс, знайшла таксама адлюстраванне ў іншым творы Толкіна — «».

Навукоўцы адзначаюць, што Толкін выкарыстоўваў для сваёй гісторыі вялікую колькасць крыніц. У першую чаргу паданне пра Берэна і Луціен заснавана на старажытнагрэчаскім міфе пра Арфея і Эўрыдыку, але таксама ў ім можна знайсці элементы іншых міфаў, легенд і казак розных перыядаў. Сярод іх фінскі эпас «Калевала», валійскі «», нарвежская «», ісландская «Малодшая Эда» і нямецкая народная казка «».

Гісторыя Берэна і Луціен таксама мае аўтабіяграфічныя матывы. Імёны «Берэн» і «Луціен» выбіты на надмагіллі Толкіна і яго жонкі Эдыт.

## Імёны 
Імя Берэн на сіндарыне азначае «*адважны*». Пасля таго, як перажыў атрутны ўкус Кархарота, Берэн атрымаў празванне Эрха́міян — перакладаецца з сіндарыну, як «*аднарукі*». Іншае празванне — Ка́мласт — Берэн даў сабе, калі прыйшоў да Цінгала без правай рукі, якая дагэтуль сціскала . У перакладзе з сіндарыну Камласт азначае «*пустая рука*».

Луціен, верагодна, азначае «*дачку кветак*» на белерыяндcкім дыялекце сіндарыну, але можа быць перакладзена і як «*цвіценне*», Алан Лі, ,  і іншыя.

Гісторыі, у якіх фігуруюць Берэн і Луціен, не былі экранізаваны. Аднак у самім Серадзем’і іх лёс стаў легендарным, таму іх аповеды пра іх гісторыю сустракаюцца ў адаптацыях іншых твораў. Так, у радыёадаптацыі «», створанай «» у 1981 годзе, Арагорн апавядае гісторыю Берэна і Луціен хобітам Фрода, Сэму, Мэры і Піпіну, як гэта было ў кнізе «Братства Пярсцёнка». Гэтая ж гісторыя з’яўляецца ў анімацыйным фільме Ральфа Бакшы «» 1978 года. У пашыранай версіі фільма Пітэра Джэксана «Уладар пярсцёнкаў: Брацтва пярсцёнка» таксама з’яўляецца алюзія на гісторыю Берэна і Луціен. Падчас падарожжа з Бры ў Раздол Фрода чуе, як Арагорн спявае ноччу песню пра Луціен, і пытаецца ў яго, што з ёй здарылася. Арагорн адказвае, што яна памерла.

Персанажы Берэна і Луціен станавіліся крыніцай натхня для іншых аўтараў. Так, персанаж Берэка Паўрукага з «» , верагодна, пераклікаецца з персанажам Толкіна.

## Ушанаванне 
У гонар Луціен названы род дагістарычных млекакормячых жывёл — цінувіель (*Tinuviel*), і біялагічны від, які належыць да гэтага рода — цінувіэль эўрыдыка (*Tinuviel eurydice*).

## Крыніцы 
## Літаратура 
### Кнігі 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

### Артыкулы 
* 
* 
* 

## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Персанажы Серадзем’я
Катэгорыя:Людзі Серадзем’я
Катэгорыя:Эльфы Серадзем’я
Катэгорыя:Выдуманыя прынцэсы