open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Арсеній Ігаравіч Бандарэнка

**Арсеній Бандарэнка** (нар. , ) — беларускі футбаліст, абаронца польскага клуба «Лімановія» з Лімановы.

## Клубная кар’ера 
З 2012 года пачаў выступаць за дубль мінскага «Дынама», дзе пазней замацаваўся ў складзе. Сезон 2015 правёў у арэндзе ў «Бярозе-2010». Па заканчэнні сезона бярозаўская каманда спыніла існаванне, і малады абаронца ў пачатку 2016 года трэніраваўся з асновай «Дынама», аднак у выніку быў аддадзены ў арэнду ў «Зорку-БДУ».

Да сезона 2017 зноў рыхтаваўся з асноўнай камандай «Дынама», аднак у сакавіку быў аддадзены ў чарговую арэнду, на гэты раз у «Прамень». Стаў асноўным абаронцам клуба і дапамог яму атрымаць перамогу ў Першай лізе. У студзені 2018 года арэнда была падоўжаная на сезон 2018. У жніўні 2018 года перайшоў у «Прамень» на трывалай аснове.

У пачатку 2019 года ў сувязі з пераездам «Промня» ў Магілёў і аб’яднаннем з мясцовым «Дняпром» стаў іграком аб’яднанай каманды, якая атрымала назву «Дняпро». Быў трывалым абаронцам каманды, але не выратаваў яе ад вылету з Вышэйшай лігі.

У лютым 2020 года пасля прагляду падпісаў кантракт з жодзінскім «Тарпеда-БелАЗ». Не здолеўшы атрымаць месца ў аснове, пачынаў сезон 2020 у дублі жодзінцаў, і ў сакавіку быў аддадзены ў арэнду ў «Смалявічы», дзе стаў асноўным абаронцам. У ліпені 2020 года вярнуўся ў з арэнды «Тарпеда-БелАЗ» і неўзабаве быў пераведзены ў «Гомель». У «Гомелі» гуляў у стартавым складзе, дапамог камандзе вярнуцца ў Вышэйшую лігу. У снежні 2020 года пакінуў клуб.

У лютым 2021 года стаў іграком «Смаргоні», дзе па чарзе выхадзіў у стартавым складзе і заставаўся на лаўцы запасных. У ліпені 2021 года пакінуў клуб.

У жніўні 2021 года падпісаў кантракт з польскім клубам з IV лігі «Лімановія».

## Міжнародная кар’ера 
Выступаў за юнацкая зборныя Беларусі. 1 чэрвеня 2016 года згуляў у сваім адзіным матчы за моладзевую зборную Беларусі, выйшаўшы на замену ў другім тайме таварыскага матча супраць Македоніі (1:1).

## Дасягненні 
*  Пераможца Першай лігі чэмпіянату Беларусі: 2017

## Статыстыка выступленняў 
## Грамадзянская пазіцыя 
Пасля жорсткага разгону акцый пратэстаў, выкліканых масавымі фальсіфікацыямі на прэзідэнцкіх выбарах 2020 года, збіцця і катаванняў затрыманых пратэстоўцаў, разам з 92 іншымі беларускімі футбалістамі выступіў з асуджэннем гвалту ў Беларусі.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Футбалісты Беларусі
Катэгорыя:Ігракі ФК Лімановія Ліманова
Катэгорыя:Ігракі ФК Смаргонь
Катэгорыя:Ігракі ФК Гомель
Катэгорыя:Ігракі ФК Смалявічы
Катэгорыя:Ігракі ФК Тарпеда-БелАЗ
Катэгорыя:Ігракі ФК Дняпро Магілёў
Катэгорыя:Ігракі ФК Прамень Мінск
Катэгорыя:Ігракі ФК Энергетык-БДУ
Катэгорыя:Ігракі ФК Бяроза-2010
Катэгорыя:Ігракі ФК Дынама Мінск
Віталь Віталевіч Шапятоўскі

**Віталь Шапятоўскі** (нар. ) — беларускі футбаліст, паўабаронца.

## Клубная кар’ера 
Выхаванец мінскай СДЮШАР-5, пачынаў кар’еру ў «Трактары», пазней выступаў у іншых клубах ніжэйшых ліг. У 2003 годзе далучыўся да мінскага «Тарпеда-СКА», у складзе якога дэбютаваў у Вышэйшай лізе. Пазней выступаў у элітным дывізіёне за «Зорку-БДУ» і «Дарыду», дзе быў ігракоў асновы. У 2008 годзе перайшоў у крыварожскі «Крыўбас», аднак не здолеў замацавацца ва Украіне і на наступны год вярнуўся ў Беларусь, выступаючы за «Нёман» і «Смаргонь». У 2010 годзе дапамог «Гарадзеі» дапамагчы ў Другой лізе, пасля чаго адправіўся ў Польшчу, дзе гуляў за эльблёнгскую «Алімпію». Неўзабаве вярнуўся ў Беларусь, разам з мінскім «Партызанам» выйшаў у Вышэйшую лігу, але клуб быў расфармаваны.

У 2012—2013 гадах гуляў у Першай лізе за СКВІЧ і «Смаргонь». У пачатку 2014 года далучыўся да новастворанага клуба «Крумкачы», дзе стаў адным з лідараў і ўжо ўлетку перайшоў у першалігавую «Іслач». У 2015 годзе разам з «Іслаччу» перамог у Першай лізе, але пасля гэтага пакінуў клуб і сезон 2016 пачынаў у «Тарпеда», аднак пазней перайшоў у «Прамень». У 2017 годзе ў якасці асноўнага іграка прывёў сталічны клуб да перамогі ў Першай лізе.

У сакавіку 2018 года падоўжыў кантракт з «Промнем». Пачынаў сезон 2018 у стартавым складзе, пазней страціў месца ў аснове. З ліпеня 2018 года перастаў з’яўляцца на полі і перакваліфікаваўся ў трэнера, фактычна завяршыўшы кар’еру.

## Дасягненні 
*  Пераможца Першай лігі чэмпіянату Беларусі (2): 2015, 2017
*  Пераможца Другой лігі чэмпіянату Беларусі (3): 2001, 2002, 2010
*  Пераможца Другой лігі Польшчы: 2010/11 (усходняя група)

## Крыніцы 
## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Футбалісты Беларусі
Катэгорыя:Ігракі ФК Прамень Мінск
Катэгорыя:Ігракі ФК Тарпеда Мінск
Катэгорыя:Ігракі ФК Іслач
Катэгорыя:Ігракі ФК Крумкачы Мінск
Катэгорыя:Ігракі ФК Смаргонь
Катэгорыя:Ігракі ФК СКВІЧ
Катэгорыя:Ігракі ФК Партызан Мінск
Катэгорыя:Ігракі ФК Алімпія Эльблёнг
Катэгорыя:Ігракі ФК Гарадзея
Катэгорыя:Ігракі ФК Нёман Гродна
Катэгорыя:Ігракі ФК Крыўбас Крывы Рог
Катэгорыя:Ігракі ФК Дарыда
Катэгорыя:Ігракі ФК Энергетык-БДУ
Катэгорыя:Ігракі ФК Камунальнік Слонім
Катэгорыя:Ігракі ФК Дынама-2 Мінск
Катэгорыя:Ігракі ФК Трактар Мінск
Лубянка (станцыя метро)

**«Лубянка»** — станцыя Сакольніцкай лініі Маскоўскага метрапалітэна. Размешчана пад Лубянскай плошчы паміж станцыямі «Чыстыя пруды» і «Ахотны рад». Знаходзіцца на тэрыторыі Цвярскога, Мяшчанскага і Басманнага раёнаў Цэнтральнай адміністрацыйнай акругі Масквы.

Станцыя адкрыта 15 мая 1935 года ў складзе першай пляцоўкі метрапалітэна. Сваю цяперашнюю назву станцыя атрымала па Лубянскай плошчы, пад якім размешчана (выточная назва — «Дзяржынская»). Мае пераход на станцыю «Кузнецкі Мост» Таганска-Краснапрэсненскай лініі.

## Спасылкі 
* «Лубянка» на сайте metro.molot.ru
* «Лубянка» в программе «Подземка» на Радио801 
* «Лубянка» на сайте news.metro.ru

Катэгорыя:Станцыі Маскоўскага метрапалітэна
Катэгорыя:Пілонныя станцыі
Катэгорыя:Кітай-горад
Катэгорыя:Мяшчанскі раён
Ахотны Рад (станцыя метро)

**«Ахотны Рад»** — станцыя Сакольніцкай лініі Маскоўскага метрапалітэна. Размешчана паміж станцыямі «Лубянка» і «Бібліятэка імя Леніна». Знаходзіцца на тэрыторыі Цвярскога раёна Цэнтральнай адміністрацыйнай акругі Масквы. «Ахотны рад» — найбліжэйшая да Краснай плошчы станцыя метро.

## Гісторыя і паходжанне назвы 
Станцыя была адкрыта 15 мая 1935 года ў складзе першай пускавой пляцоўкі Маскоўскага метрапалітэна з 13 станцый — «Сакольнікі» — «Парк культуры» з адгалінаваннем «Ахотны рад» — «Смаленская».

Да сакавіка 1938 года ад станцыі дзейнічаў відэлечны рух (у суадносінах 1:1) у кірунку станцый «Бібліятэка імя Леніна» і «Камінтэрн» (цяпер «Аляксандраўскі сад»). Пасля вылучэння Арбацкага радыуса ў самастойную лінію тунэль да «Аляксандраўскага сада» (у той час гэта станцыя звалася «Камінтэрн», 24 снежня 1946 года стала «Калінінскай») выкарыстоўваўся для службовых мэт. Пры будаванні гандлёвага цэнтра пад Манежнай плошчай у сярэдзіне 1990-х гадоў тунэль быў напалову засыпаны (быў разабраны адзін пуць, які раней служыў для руху ад «Аляксандраўскага саду», другі захаваўся).

Падземны пераход на станцыю «Тэатральная» быў адкрыты 30 снежня 1944 года, раней пераход ужыццяўляўся толькі праз агульны вестыбюль.

29 лістапада 1959 года быў пабудаваны выхад са станцыі ў адзін з першых падземных пераходаў у Маскве (пад Ахотным Радам).

7 лістапада 1974 года адкрыўся другі пераходны калідор на станцыю «Тэатральная», з гэтага моманту кожны з калідораў працуе на пераход толькі ў адзін бок.

Станцыя атрымала сваю назву ад вуліцы Ахотны Рад (у той час — плошча Ахотнага рада). Плошча была названа ад крамаў, якія знаходзіліся тут у XVIII—XIX стагоддзях, дзе гандлявалі здабычай паляўнічых — бітай дзічынай і птушкай. У XIX стагоддзі Ахотны рад набыў вылучна гандлёвы характар: там размясціліся гандлёвыя крамы, склады, гасцініцы, корчмы. У 1956 годзе плошча была ператворана ў вуліцу, якая ў 1961—1990 гадах была часткай праспекта Маркса.

## Спасылкі 
* «Охотный Ряд» на сайте metro.molot.ru.
* «Охотный Ряд» в программе «Подземка» на Радио801. 

Катэгорыя:Станцыі Маскоўскага метрапалітэна
Катэгорыя:Пілонныя станцыі
Цімафей Ігаравіч Лукашэвіч

**Цімафей Лукашэвіч** (нар. ) — беларускі футбаліст, паўабаронца мінскага «Трактара».

## Клубная кар’ера 
З 2015 года пачаў выступаць за дубль мінскага «Дынама» і на наступны год трывала замацаваўся ў яго складзе. У студзені 2017 года падоўжыў кантракт з «Дынама», а ў сакавіку быў аддадзены ў арэнду ў першалігавы «Прамень». Неўзабаве замацаваўся ў аснове, і першапачаткова разлічаная на паўгады арэнда была падоўжана на ўвесь сезон. Па выніках сезона дапамог «Промню» выйсці ў Вышэйшую лігу.

У студзені 2018 года, пакінуўшы «Дынама», падпісаў паўнавартасны кантракт з «Промнем». Пачынаў сезон 2018 у стартавым складзе, з верасня з-за траўмы страціў месца на полі.

У пачатку 2019 года ў сувязі з пераездам «Промня» ў Магілёў і аб’яднаннем з мясцовым «Дняпром» стаў іграком аб’яднанай каманды, якая атрымала назву «Дняпро». У жніўні 2019 года на правах арэнды далучыўся да мікашэвіцкага «Граніта», дзе часцей выхадзіў на замену. Па заканчэнні сезона 2019 пакінуў магілёўскі клуб.

У лютым 2021 года далучыўся да рагачоўскага «Макслайна». Па выніках сезона 2021 дапамог камандзе выйсці ў Першую лігу. У лютым 2022 года падоўжыў пагадненне з рагачоўскім клубам. Пачынаў сезон 2022 у стартавым складзе каманды, з лета стаў часцей выхадзіць на замену. У лютым 2023 года стала вядома, што абаронца застаецца ў «Макслайне» (які пераехаў у Віцебск) на сезон 2023, аднак на полі не з’яўляўся.

У ліпені 2023 года перайшоў у мінскі «Трактар».

## Міжнародная кар’ера 
26 сакавіка 2017 года дэбютаваў у моладзевай зборнай Беларусі, выйшаўшы на замену ў другім тайме ў таварыскім матчы супраць Латвіі (3:4). У гэтай сустрэчы паспеў адзначыцца дублем.

## Дасягненні 
*  Пераможца Першай лігі чэмпіянату Беларусі: 2017

## Статыстыка выступленняў 
## Крыніцы 
Катэгорыя:Футбалісты Беларусі
Катэгорыя:Ігракі ФК Дынама Мінск
Катэгорыя:Ігракі ФК Прамень Мінск
Катэгорыя:Ігракі ФК Дняпро Магілёў
Катэгорыя:Ігракі ФК Граніт Мікашэвічы
Катэгорыя:Ігракі ФК Макслайн
Катэгорыя:Ігракі ФК Трактар Мінск
Іна Міхайлаўна Чурыкава

**Іна Міхайлаўна Чурыкава** (; , Белябей, Башкірская АССР, СССР — , Масква, Расія) — савецкая і расійская актрыса тэатра і кіно; народная артыстка СССР (1991), лаўрэат двух Дзяржаўных прэмій Расіі (1987, 1996). Уладальніца «Срэбнага мядзведзя» Берлінскага кінафестывалю (1984) у катэгорыі «Найлепшая жаночая роля» за фільм «Ваенна-палявы раман». Была замужам за Глебам Панфілавым.

Найбольш вядомыя ролі ў кіно і на тэлебачанні: «Марозка», «У агні броду няма», «Пачатак», «Той самы Мюнхгаўзен», «Васа», «Ваенна-палявы раман», «Рабро Адама», «Ідыёт» і «У крузе першым».

## Фільмаграфія 
* «Мёртвыя душы» (1984) — *Дама, прыемная ва сўіх адносінах*
* Кур’ер (1986)
* Шырлі-мырлі (1995)
* Краіна ОЗ (2015)

Катэгорыя:Нарадзіліся ў Башкартастане
Катэгорыя:Актрысы СССР
Катэгорыя:Актрысы Расіі
BMW F52

**BMW 1 Серыі (F52)** уяўляе сабой кампактны аўтамабіль, зроблены ў Кітаі для кітайскага рынку кампаніяй BMW Brilliance, сумесным прадпрыемствам паміж BMW і Brilliance Auto. У адрозненне ад іншых аўтамабіляў BMW 1 серыі, ён пабудаваны на пярэднепрываднай платформе UKL. Упершыню ён быў прадэманстраваны на аўтамабільнай выставе Auto Guangzhou ў 2016 годзе, а продаж стартаваў ў лютым 2017 года.

File:BMW 1 series sedan front.jpg|Седан BMW 1 серыі спераду.
File:BMW 1 series sedan rear 2.jpg|Седан BMW 1 серыі ззаду.

## Спіс літаратуры 
* 
* 

Катэгорыя:Аўтамабілі паводле алфавіта
F52
BMW F45

**BMW 2 cерыі Active Tourer** (завадскі індэкс **F45**) — кампактвэн нямецкай кампаніі BMW. Упершыню прадстаўлены на Парыжскім аўтасалоне 2012 года ў выглядзе канцэпт-кара **BMW Concept Active Tourer**. Серыйная версія дэбютавала на аўтасалоне ў Жэневе ў сакавіку 2014 года. 

Аўтамабіль пабудаваны на пярэднепрываднай платформе **UKL2**, пад капотам ёсць вялікая лінейка чатырох- і трохцыліндравых рухавікоў, у тым ліку 1,5 л бензінавы трохцыліндравы з турбінай (136 к. с. і 220 Нм), 2,0 л бензінавы з турбінай (231 к. с. і 350 Нм) і турбадызель 2,0 л (150 к. с. і 330 Нм). Active Tourer 2 серыі складае канкурэнцыю Mercedes-Benz B-Класа.

Акрамя звычайнай пяцімеснай мадэлі ў 2014 годзе з'явілася сямімесная падоўжаная версія **Gran Tourer** (завадскі індэкс **F46**).

## Спасылкі 
* Старонка на афіцыйным сайце 

F45
Катэгорыя:Аўтамабілі паводле алфавіта
Джузэпэ П’яцы

**Джузэпэ П’яцы** (; 1746—1826) — італьянскі астраном, святар-тэатын.

Працаваў у створанай ім абсерваторыі ў Палерма. Самае значнае яго навуковае дасягненне — адкрыццё ў 1801 годзе Цэрэры, першай з вядомых карлікавых планет.

## Адкрыццё Цэрэры 
1 студзеня 1801 года П’яцы выявіў «*зорны аб’ект*», які рухаўся на фоне зорак. Спачатку ён падумаў, што гэта нерухомая зорка, але як толькі заўважыў, што яна рухаецца, пераканаўся, што гэта планета, або, як ён яе называў, «*новая зорка*».

Нягледзячы на сваю здагадку, што гэта планета, ён выбраў кансерватыўны шлях і абвясціў яе каметай. У лісце да астранома  з Мілана ён пісьмова выклаў свае падазрэнні:

П’яцы не мог назіраць за нябесным целам дастаткова доўга, бо неўзабаве яно згубілася ў ззянні Сонца. Не маючы магчымасці вылічыць яго арбіту існуючымі метадамі, матэматык Карл Фрыдрых Гаус распрацаваў новы метад разліку арбіты, які дазволіў астраномам зноў вызначыць месцазнаходжанне аб’екта. Пасля таго, як яго арбіта была дакладна вызначана, стала ясна, што здагадка П’яцы была правільнай і гэты аб’ект быў не каметай, а хутчэй невялікай планетай. Да таго ж, месцазнаходжанне аб’екта амаль дакладна адпавядала таму месцу, дзе паводле  павінна была знаходзіцца яшчэ адна планета Сонечнай сістэмы.

П’яцы назваў аб’ект «*Цэрэра Фердынанда*» ў гонар рымскай і сіцылійскай багіні зерня і караля Неапаля і Сіцыліі Фердынанда IV. Частка назвы, прысвечаная Фердынанду, пазней была выключана па палітычных прычынах. Цэрэра апынулася першым і самым вялікім з астэроідаў, якія ёсць у поясе астэроідаў. Сёння Цэрэру называюць таксама карлікавай планетай.

## Каталагізацыя зорак 
Джузэпэ П’яцы кіраваў складаннем Палермскага зорнага каталога. Першае выданне, апублікаванае ў 1803 годзе, змяшчала 6784 зорак з указаннем іх каардынат, вызначаных з беспрэцэдэнтнай на той час дакладнасцю. У 1814 годзе было выпушчана другое выданне каталога, яно змяшчала 7646 зорак. Каталог уключаў такія назвы зорак, як «''*» Гершэля і арыгінальныя назвы  і .

## Публікацыі 
* *Della specula astronomica di Palermo libri quatro* (Palermo, 1792)
* *Sull’orologio Italiano e l’Europeo* (Palermo, 1798)
* *Della scoperta del nuovo planeta Cerere Ferdinandea* (Palermo, 1802)
* *Praecipuarum stellarum inerrantium positiones mediae ineunte seculo 19. ex observationibus habitis in specula Panormitana ab anno 1792 ad annum 1802.* (Palermo, 1803)
* *Præcipuarum stellarum inerrantium positiones mediæ ineunte seculo XIX ex obsrvationibus habitis in specula Panormitana ab anno 1792 ad annum 1813.* (Palermo, 1814) PDF copie
* *Codice metrico siculo* (Catania, 1812)
* *Lezioni di astronomia* (Palermo, 1817) t. 1, t. 2
* *Ragguaglio del Reale Osservatorio di Napoli eretto sulla collina di Capodimonte'' (Napoli, 1821).

## Зноскі 
## Спасылкі 
Профіль на сайце Расійскай акадэміі навук

Катэгорыя:Астраномы Італіі
Катэгорыя:Астраномы XVIII стагоддзя
Катэгорыя:Астраномы XIX стагоддзя
Катэгорыя:Першаадкрывальнікі астранамічных аб’ектаў
Катэгорыя:Члены Лонданскага каралеўскага таварыства
BMW G32

**BMW G32** — другое пакаленне аўтамабіляў BMW класу Гран Турызма, фастбэкаў раскошных аўтамабіляў сярэдняга памеру, было запушчана ў вытворчасць у сярэдзіне 2017 года ў якасці пераемніка BMW 5 серыі Гран Турызма.

## Распрацоўка і запуск 
Інфармацыя аб Гран Турызма 6 серыі была распаўсюджана 14 чэрвеня 2017 года. Пазней аўтамабіль быў афіцыйна прадстаўлены ў верасні 2017 года на Франкфурцкім міжнародным аўтасалоне. Экстэр’ер быў распрацаваны Хусэйнам Аль-Атарам.

У параўнанні з Гран Турызма 5 серыі, кузаў 6 серыі длінейшы на 87 мм (3,43 ц), ніжэйшы на 21 мм (0,8 ц), лягчэйшы на 150 кг (330 фунтаў). Аб'ём багажнага аддзялення большы на 110 літраў (3.88 куб футаў) і складае больш за 610 літраў (21.54 куб. футаў). Гран Турызма 6 серыі таксама мае новыя налады падвескі, і пастаўляецца з самавыраўноўваючайся пнеўматычнай падвескай ў стандартнай камплектацыі. Аўтамабіль аўтаматычна зніжаецца на 9,9 мм (0.39 ц) пры руху на хуткасцях звыш 120 км/г (75 міль / г)..

Першапачатковыя вырабляліся мадэлі 640i, да іх неўзабаве далучыліся мадэлі 630i і 630d. Пазней, у верасні 2017 года ў мадэльны шэраг была дададзена мадэль 640d, якая мела варыянт толькі з поўным прывадам (xDrive).

## Абсталяванне 
Гран Турызма 6 серыі пастаўляецца з 10,25-цалёвым дысплеем з апошняй версіяй iDrive 6.0 і кіраваннем жэстамі. BMW Active Driving Assistant з'яўляецца стандартнай функцыяй ва ўсіх мадэлях, і ўключае ў сябе функцыі бяспекі, такія як: маніторынг сляпых зон, асістэнт руху па паласе і папярэджання аб перавышэнні хуткаснога абмежавання

## Трансмісіі 
Усе мадэлі абсталяваны 8-ступеньчатай аўтаматычнай каробкай перадач. Даступныя каробкі перадач:
* 8-ступеньчатая аўтаматычная каробка ZF 8HP50Z (630i з / 640i / 640i xDrive)
* 8-ступеньчатая аўтаматычная каробка ZF 8HP75Z (630d)
* 8-ступеньчатая аўтаматычная каробка ZF 8HP75X (630d xDrive / 640d xDrive)

## Мадэлі 
### Бензінавыя рухавікі 
### Дызельныя рухавікі 
## Бяспека 
У 2017 годзе 630d GT атрымаў пяць зорак у тэсце Euro NCAP:

## Узнагароды 
2017 EuroCar Body Award.

## Зноскі 
## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Аўтамабілі паводле алфавіта
Катэгорыя:Аўтамабілі 2010-х
G32
Вінаградная вуліца (Мінск)

**Вінаградная вуліца** — вуліца ў Мінску, у мікрараёне Цна (раён індывідуальнай малапавярховай забудовы). Папярэднія назвы — вуліца Бэзавая, вуліца Курапацкая.

У адпаведнасці з рашэннем Мінгарвыканкама ад 30 ліпеня 2004 года, вуліца Бэзавая была перайменавана ў вуліцу Курапацкую у гонар навакольных вёсак і ўрочышчаў (побач з Цной знаходзіцца ўрочышча Курапаты — месца масавых растрэлаў ахвяраў сталінізму). Аднак у адпаведнасці з рашэннем Мінгарвыканкама ад 23 снежня 2004 года, вуліца Курапацкая была перайменавана ў вуліцу Вінаградную.

Катэгорыя:Вуліцы Мінска
BMW X2

**BMW X2** (завадскі індэкс F39) — гэта кампактны купэ-красовер кампаніі BMW. 

## Гісторыя 
Прататып прадстаўлены ў 2016 годзе на Парыжскім аўтасалоне. Серыйны аўтамабіль дэбютаваў восенню 2017 года. Вытворчасць вядзецца на тым жа заводзе BMW у нямецкім Рэгенсбургу, дзе таксама выпускаюць мадэль X1.

**BMW Concept X2. Парыжскі аўтасалон, 2016 год**

Выява:BMW concept X2 - Mondial de l'Automobile de Paris 2016 - 007.jpg
Выява:BMW concept X2 - Mondial de l'Automobile de Paris 2016 - 004.jpg

## Апісанне 
У аснову аўтамабіля ўзята модульная платформа **UKL2** з папярочным размяшчэннем рухавіка. Спераду тут усталяваныя стойкі McPherson, у падвесцы спалучаюцца сталь і алюміній, а ззаду ўсталяваная сталевая шматрычагавая падвеска з разнесенымі спружынамі і амартызатарамі.

Аўтамабіль мае пастаянны поўны прывад (xDrive) з муфтай падключэння задняй восі, трох- і чатырохцыліндравыя бензінавыя і дызельныя маторы магутнасцю 116—231 к.с. Топавая версія M25i будзе абсталявана 300-моцным турбаматорам.

Для красовера прадугледжана тры варыянты афармлення: базавы — з пярэднім бамперам і накладкамі з нефарбаванага пластыку, **M Sport** — з больш агрэсіўным афармленнем перадка і афарбаванымі ў колер кузава дэталямі, **M Sport X** — адрозніваецца дызайнам накладак у ніжняй частцы дзвярэй. У залежнасці ад выканання дыяметр колаў вар’іруецца ад 17 да 20 цаляў. Каэфіцыент аэрадынамічнага супору роўны 0,28-0,29.

## Рухавікі 
* 1.5 л B38 Р3 turbo 140 к.с.
* 2.0 л B48 Р4 turbo 192 к.с.
* 2.0 л B47 Р4 Diesel turbo 150 к.с.
* 2.0 л B47 Р4 turbo Diesel 190 к.с.
* 2.0 л B47 Р4 turbo Diesel 231 к.с.

## Спасылка 
* Мадэль на афіцыйным сайце BMW 

Катэгорыя:Аўтамабілі паводле алфавіта
X2
Катэгорыя:Аўтамабілі 2010-х
Усходнеафрыканскі час

**Усходнеафрыка́нскі час** ()&nbsp;— часавы пояс, што выкарыстоўваецца ў усходняй Афрыцы. Час супадае са усходнееўрапейскім летнім часам (UTC+3). Паколькі гэты пояс выкарыстоўваецца пераважна каля экватара, працягласць дня ў працягу года амаль не адрозніваецца і пераход на летні час не ажыццяўляецца.

Усходнеафрыканскі час выкарыстоўваецца ў наступных краінах:

* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Спасылкі 
* Усходнеафрыканскі час на сайце world-time-zones.org  
* Усходнеафрыеанскі час на сайце timeanddate.com 
* Часавыя паясы Афрыкі 

Катэгорыя:Часавыя паясы
Гарады Кыргызстана

Станам на 1 студзеня 2013 года ў Кыргызстане налічваецца 31 **горад**, якія дзеляцца на 3 катэгорыі: гарады рэспубліканскага (2), абласнога (13) і раённага значэння (16).

## Гарады рэспубліканскага значэння 
* Бішкек
* Ош

## Гарады абласнога значэння 
* Балыкчы
* Баткен
* Джалал-Абад
* Каракол
* Кара-Куль
* Кёк-Джангак (з’яўляецца горадам абласнога значэння, але пры гэтым адміністрацыйна ўваходзіць у склад Сузацкага раёна)
* Кызыл-Кія
* Майлуу-Суу
* Нарын
* Сулюкта
* Такмак
* Талас
* Таш-Кумыр

## Гарады раённага значэння 
* Айдаркен
* Арлоўка
* Ісфана
* Кадамжай
* Каінды
* Кант
* Кара-Балта
* Кара-Суу
* Кемін
* Кербен
* Качкор-Ата
* Наакат
* Тактагул
* Узген
* Чалпон-Ата
* Шопакаў

## Спіс гарадоў 
## Былыя гарады 
* Ак-Суу — горад у 1985—1993 годах, цяпер сяло.
Дзеравянка (рака)

**Дзеравя́нка** — рака ў Баранавіцкім раёне Брэсцкай вобласці Беларусі, левы прыток ракі Лахазва (басейн Нёмана).

Даўжыня ракі 14 км. Плошча вадазбору 75 км². Выток ракі знаходзіцца каля вёскі Дзераўная. У верхнім цячэнні перасякае забалочаную мясцовасць (пойма зарасла хмызняком), у сярэднім і ніжнім — участкі, зарослыя лесам. Вусце прыкладна за 1,8 км на паўднёвы захад ад вёскі Тартакі. Сярэдні нахіл воднай паверхні 2,1 м/км.

Каля ракі вёскі Дзераўная, Бярозаўка, Тартакі. Каля вёскі Бярозаўка на рацэ сажалка. Даліна ракі ў межах ландшафтнага заказніка рэспубліканскага значэння «Стронга».

## Зноскі 
## Літаратура 
* 
* 
* 

## Спасылкі 
* 
* Общая характеристика речной сети Брестской области (в разрезе районов) // Справочник «Водные объекты Республики Беларусь» 

Катэгорыя:Рэкі Баранавіцкага раёна
Катэгорыя:Басейн Шчары
Уэс Андэрсан

**Уэ́слі Мо́рцімер Уэ́льс «Уэ́с» А́ндэрсан** (, нар. ) — амерыканскі , , , . З’яўляецца адным з прадстаўнікоў амерыканскага незалежнага кіно.

Уэс Андэрсан шэсць разоў быў намінаваны на прэмію «*Оскар*»: у катэгорыі «*Найлепшы арыгінальны сцэнарый*» за фільмы «*Сямейства Тэнэнбаўм*» (2002) і «*Каралеўства ўзыходзячага месяца*» (2013), у катэгорыі «*Найлепшы анімацыйны поўнаметражны фільм*» за стужку «*Неверагодны містар Фокс*» (2010), і адразу ў трох катэгорыях «*Найлепшы фільм*», «*Найлепшы рэжысёр*» і «*Найлепшы арыгінальны сцэнарый*» за фільм «*Гатэль „Гранд Будапешт“*» (2015).

## Фільмаграфія 
## Узнагароды 
## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Кінарэжысёры XX стагоддзя
Катэгорыя:Кінарэжысёры XXI стагоддзя
Катэгорыя:Сцэнарысты XX стагоддзя
Катэгорыя:Сцэнарысты XXI стагоддзя
Катэгорыя:Кінапрадзюсары XXI стагоддзя
Катэгорыя:Лаўрэаты прэміі «Сярэбраны мядзведзь»
Катэгорыя:Лаўрэаты прэміі BAFTA
Катэгорыя:Лаўрэаты прэміі «Эні»
Катэгорыя:Лаўрэаты прэміі «Незалежны дух»
Мяцеж 1941 года ў Румыніі

**Мяцеж 1941 года ў Румыніі** (**мяцеж легіянераў**, **мяцеж «Жалезнай Гвардыі»**, ) — узброены мяцеж (таксама расцэньваецца як путч) «Жалезнай Гвардыі» супраць кандукэтора Іона Антанеску, які суправаджаўся яўрэйскімі пагромамі з 21 па 23 студзеня 1941 года ў Румыніі.

Прычынамі путчу паслужылі супярэчнасці фактычнага кіраўніка Румыніі Іона Антанеску з Хорыем Сімам, лідарам «Жалезнай Гвардыі». У верасні 1940 года Антанеску пры падтрымцы «Жалезнай Гвардыі» здзесніў дзяржаўны пераварот, скінуўшы старога караля Караля II і пасадзіўшы на прастол яго сына Міхая I, які стаў чыста намінальнай фігурай. З гэтага моманту паміж гэтымі палітычнымі сіламі з’явіліся сур’ёзныя рознагалоссі.
«Жалезная Гвардыя» пачала праводзіць палітыку тэрору. Праводзіліся арышты інтэлігенцыі, а над праціўнікамі арганізацыі, якія патрапілі ў турмы яшчэ пры старым рэжыме, праводзіліся расправы прама ў іх камерах. Практычна не надавалася ўвагі эканоміцы і сацыяльнаму развіццю Румыніі. Гэта прывяло да скоку коштаў у 2-3 разы. У такой сітуацыі Іон Антанеску вырашыўся пазбавіцца ад невыгоднай яму «Жалезнай Гвардыі».

У надзеі на тое, што Трэці рэйх падтрымае «Жалезную Гвардыю», яе прыхільнікі адважыліся на паўстанне супраць Антанеску. Да таго моманту ў Румыніі было шмат нямецкіх войскаў, якія ахоўвалі нафтавыя радовішчы. Аднак ужо ў час путчу Германія на афіцыйным узроўні падтрымала больш умеранага Антанеску.

19 студзеня па ўсёй краіне пачаліся яўрэйскія пагромы, арганізаваныя «Жалезнай Гвардыяй». Пасля двух дзён распраў над яўрэямі, 21 студзеня, легіянеры выйшлі з палітычнага саюза з Антанеску. Яўрэйскія пагромы ў Бухарэсце пачаліся за некалькі гадзін да паўстання. Яны перараслі ў масавыя беспарадкі і вулічныя баі з паліцыяй. 22 студзеня, калі становішча стала крытычным, Антанеску паслаў запыт у нямецкае пасольства, каб даведацца, ці карыстаецца ён яшчэ даверам Гітлера. Іаахім фон Рыбентроп неадкладна адказаў: Так, Антанеску мусіць дзейнічаць як лічыць неабходным і мэтазгодным. Фюрар жа раіць яму паступіць з легіянерамі гэтак жа, як ён у свой час абыйшоўся з ромскімі путчыстамі.

Да баёў з легіянерамі былі прыцягнуты румынскія войскі, якія пры падтрымцы германскіх войскаў параўнальна лёгка 23 студзеня здушылі мяцеж. Пасля гэтых падзей Антанеску неадкладна распусціў урад, у якім знаходзіліся прыхільнікі «Жалезнай Гвардыі». Сама арганізацыя яго ўказам была распушчана, а яе лідары арыштаваны. Частка легіянераў бегла за граніцу, больш за 9 тысяч легіянераў апынуліся ў турме. Хорыя Сіма бег у Германію, дзе быў узяты пад варту. У Румыніі яму быў вынесены завочны смяротны прысуд. Пасля вайны ён жыў у эміграцыі ў розных краінах.

У выніку Антанеску атрымаў падкантрольныя сабе ўрад і парламент. Малады кароль фактычна з’яўляўся марыянеткай. Новы кіраўнік краіны абвясціў сябе фюрарам («кандукэторам») Румыніі.

## Гл. таксама 
* Жалезная гвардыя

Катэгорыя:Паўстанні ў Другой сусветнай вайне
Катэгорыя:Студзень 1941 года
Катэгорыя:1941 год у Румыніі
Катэгорыя:Нацыянал-легіянерская дзяржава
Катэгорыя:Мяцяжы
Катэгорыя:Яўрэйскія пагромы
Катэгорыя:Гісторыя Бухарэста
Катэгорыя:Канфлікты 1941 года
Пералёўка (рака)

**Пералёўка**, **канал Пералёўка** — рака ў Веткаўскім раёне Гомельскай вобласці Беларусі, левы прыток ракі Беседзь (басейн Дняпра). Даўжыня ракі 12,4 км. Пачынаецца на поўнач ад вёскі Стаўбунскае Будзішча, упадае ў старарэчча Беседзі на заходняй ускраіне аграгарадка Малыя Нямкі. Рэчышча каналізаванае. На рацэ каля вёскі Пералёўка плаціна і сажалка.

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Прытокі Беседзі
Катэгорыя:Рэкі Веткаўскага раёна
Аляксандр Дзмітрыевіч Валогін

{{Ваенны дзеяч
|імя              = Аляксандр Дзмітрыевіч Валогін
|арыгінал імя     = 
|дата нараджэння  = 
|месца нараджэння = 
|дата смерці      =
|месца смерці     = 
|выява            = 
|прыналежнасць    = 
|гады службы      = 1942—1943
|званне           = 
|род войскаў      = стралковыя войскі
|часць            = 118-ы гвардзейскі тралковы полк 37-й гвардзейскай стралковай дывізіі
|бітвы            = Вялікая Айчынная вайна
|узнагароды       = {
 
}
{
 
}
|сувязі           = 
|у адстаўцы       = 
}}
**Аляксандр Дзмітрыевіч Валогін** (8 кастрычніка 1924, в. Пячэрскае, Сызранскі раён, Самарская вобласць — 17 кастрычніка 1943, Лоеўскі раён, Гомельская вобласць) — савецкі вайсковец, кулямётчык 118-га гвардзейскага стралковага палка 37-й гвардзейскай стралковай дывізіі 65-й арміі Цэнтральнага фронту, гвардыі малодшы сяржант.

## Біяграфія 
А. Д. Валогін нарадзіўся 8 кастрычніка 1924 года ў сяле Пячэрскае цяпер Сызранскага раёна Самарскай вобласці ў сям’і селяніна

А . Д. Валогін пахаваны ў брацкай магіле ў вёсцы Церуха Гомельскага раёна Гомельскай вобласці.

## Памяць 
У горадзе Акцябрск Самарскай вобласці імем А . Д. Валогіна названыя вуліца і сярэдняя школа. На доме, дзе ён жыў, устаноўлена мемарыяльная дошка, а побач са школай-інтэрнатам — помнік.

У горадзе Полацку Віцебскай вобласці Рэспублікі Беларусь імем А . Д. Валогіна названая вуліца.

Мемарыяльная дошка ў памяць аб Вологине ўстаноўлена Расійскім ваенна-гістарычным таварыствам на будынку школы № 5 горада Актябрска, дзе ён вучыўся.

Загадам Міністра абароны СССР А. Д. Валогін быў навечна залічаны ў спісы асабовага складу вайсковай часткі.

Узнагароджаны ордэнам Леніна.

## Літаратура 
* 
* Зайцев А. Д., Рощин И. И., Соловьёв В. Н. Зачислены навечно. — кн. 1. — М.: Политиздат, 1990.
* Подвиг во имя Родины. — Книга 1 — Куйбышев, 1965.

Катэгорыя:Удзельнікі бітвы за Дняпро
Катэгорыя:Нарадзіліся ў Самарскай вобласці
Кілаграм-сіла

**Кілаграм-сіла** (кгс, kgf) — адзінка вымярэння сілы. Вызначаецца як сіла, якая дзейнічае на цела масай у 1 кілаграм пад уздзеяннем стандартнага паскарэння свабоднага падзення. У сістэме МКГСС уваходзіла ў лік асноўных адзінак.

Кілаграм-сіла зручная тым, што вага атрымліваецца лікава роўнай масе, таму чалавеку лёгка прадставіць, напрыклад, што такое сіла 5&nbsp;кгс.

: 1 кгс = 9,80665 ньютанаў
: 1 Н ≈ 0,10197162 кгс

Радзей ужываюцца кратныя адзінкі:
* **тона-сіла**: 1 тс = 103 кгс = 9806,65 Н
* **грам-сіла**: 1 гс = 10−3 кгс = 9,80665×10−3 Н

Раней кілаграм-сілу пазначалі кГ (kG), у адрозненне ад кілаграма-масы — кг (kg); аналагічна, грам-сілу пазначалі Г (G), а грам-масу — г (g).

Катэгорыя:Адзінкі вымярэння сілы
Хорген (акруга)

**Хорген** () — акруга ў кантоне Цюрых. Цэнтр — горад Хорген.

Акруга Хорген цягнецца ўздоўж заходняга берага Цюрыхскага возера і ўключае значную частку даліны ракі Зіль.

## Камуны акругі Хорген
Катэгорыя:Акругі кантона Цюрых
Хорген

**Хорген** () — горад у кантоне Цюрых у Швейцарыі, на беразе Цюрыхскага возера. Адміністрацыйны цэнтр акругі Хорген.

Ад Хоргена атрымала назву хоргенская культура эпохі неаліта.

Катэгорыя:Гарады Швейцарыі
Катэгорыя:Камуны кантона Цюрых
Ведэнсвіль

**Ведэнсвіль** () — горад у акрузе Хорген кантона Цюрых у Швейцарыі, на беразе Цюрыхскага возера.

## Насельніцтва 
## Крыніцы 
Катэгорыя:Гарады Швейцарыі
Катэгорыя:Камуны кантона Цюрых
Freestyle Script

**Freestyle Script** — шрыфт, які быў распрацаваны Марцінам Веітам у 1981 годзе. Версія тлустага шрыфта Freestyle Script была распрацавана ў 1986 годзе. Выдаўцы гэтага шрыфта Adobe, ITC і Letraset. Freestyle Script мае 4 версіі: Regular, Bold, SH Reg Alt, і SB Reg Alt.

Катэгорыя:Шрыфты
Гарады Рэспублікі Крым

У склад Рэспублікі Крым уваходзіць 16 гарадоў.

## Гл. таксама 
* Адміністрацыйна-тэрытарыяльны падзел Рэспублікі Крым

Крым
Крым
Першая ліга чэмпіянату Беларусі па футболе 2018

**Першая ліга чэмпіянату Беларусі па футболе 2018** (28-ы чэмпіянат Рэспублікі Беларусь па футболе ў Першай лізе) — другі па рангу дывізіён (пасля Вышэйшай лігі) па футболе сярод беларускіх каманд 2018 года.

Неўзабаве пасля пачатку турніру ў шэрагі лідараў са значным адрывам выйшлі тры каманды: мазырская «Славія», мінскі «Энергетык-БДУ» і бабруйская «Белшына», якія і павялі асноўную барацьбу за два месцы, якія давалі права на выхад у Вышэйшую лігу. Барацьба паміж лідарамі ішла з пераменным поспехам, вырашальнай аказалася перамога «Славіі» над «Белшынай» у 27 туры (за чатыры туры да канца турніру) з лікам 2:0. Дзякуючы перамозе мазырскі клуб выйшаў на першае месца і за тур да фінішу стаў пераможцам турніру. «Славія» стала таксама першай камандай у Вышэйшай і Першай лігах Беларусі з іх заснавання ў 1992 годзе, якая за сезон не пацярпела ніводнага паражэння. Другое месца заняў сталічны «Энергетык-БДУ», які таксама трапіў у Вышэйшую лігу.

## Склад удзельнікаў 
Гэтак жа, як і ў сезоне 2017, планаваўся ўдзел у турніры 16 каманд.  Найлепшыя каманды Першай лігі 2017 («Прамень» і «Смалявічы-СТІ») перайшлі ў Вышэйшую лігу, з Вышэйшай лігі ў Першую выбылі «Славія-Мазыр» і «Нафтан». Апошнія клубы Першай лігі 2017 «Асіповічы» і «Нёман-Агра»  выбылі з лігі, з Другой лігі права выступаць у Першай лізе 2018 атрымалі ЮАС і «Чысць».

Аднак у сакавіку 2018 года, пасля выключэння з Вышэйшай лігі «Крумкачоў», месца ў элітным дывізіёне атрымала таксама мінскае «Тарпеда», якое ў сезоне 2017 заняла трэцяе месца ў Першай лізе. Колькасць удзельнікаў Першай лігі 2018 такім чынам скарацілася да 15, і, нягледзячы на магчымасць заняць свабоднае месца клубам Другой лігі («Ашмяны-БДУФК», «Клецк», «Спутнік», «Маладзечна-ДЮСШ-4»), сезон пачаўся ў складзе 15 каманд.

Неўзабаве пасля зацвярджэння складу лігі на сезон была прынята схема ратацыі: па дзе найлепшыя каманды наўпрост пераходзяць з Другой лігі ў Першую і з Першай у Вышэйшую, дзве каманды выбываюць з Вышэйшай у Першую лігу, а з Першай у Другую — адна.

##  Змены ў параўнанні з папярэднім сезонам 
### Клубы, якія папоўнілі Першую лігу 
*  «Славія» (15-е месца ў Вышэйшай лізе 2017)
*  «Нафтан» (16-е месца ў Вышэйшай лізе 2017)
*  ЮАС (1-е месца ў Другой лізе 2017)
*  «Чысць» (2-е месца ў Другой лізе 2017)

### Клубы, якія пакінулі Першую лігу 
*  «Прамень» (1-е месца ў Першай лізе 2017, выхад у Вышэйшую лігу)
*  «Смалявічы-СТІ» (2-е месца ў Першай лізе 2017, выхад у Вышэйшую лігу)
*  «Тарпеда» (3-е месца ў Першай лізе 2017, выхад у Вышэйшую лігу)
*  «Асіповічы» (15-е месца ў Першай лізе 2017, вылет у Другую лігу)
*  «Нёман-Агра» (16-е месца ў Першай лізе 2017, вылет у Другую лігу)

## Клубы-ўдзельнікі 
## Турнірная табліца 
*1 З «Граніта» знята 1 ачко за сістэматычнае невыкананне рашэнняў Камітэта па статусу і пераходам ігракоў АБФФ.

### Вынікі матчаў 
## Статыстыка ігракоў 
### Бамбардзіры 
Крыніца: Football.By

## Спасылкі 
* 
* 

2018
Катэгорыя:Спорт у Беларусі ў 2018 годзе
Катэгорыя:2018 год у футболе
Малкальм Ікс

**Малкальм Ікс** (), **эль-Хадж Малік эш-Шабазз**; пры нараджэнні: **Малкальм Літл** ); , Омаха, Небраска — , ) — афраамерыканскі ісламскі духоўны лідар і змагар за правы чалавека. Сярод прыхільнікаў Ікс вядомы як абаронца правоў афраамерыканскага насельніцтва ЗША, рэзкі крытык амерыканцаў еўрапейскага паходжання, вінаватых, на яго думку, у злачынствах супраць афраамерыканцаў. Праціўнікі Ікса абвінавачвалі яго ў апалогіі расізму і гвалту.

Катэгорыя:Палітычныя псеўданімы
Катэгорыя:Грамадскія дзеячы ЗША
Катэгорыя:Актывісты руху за правы афраамерыканцаў
Катэгорыя:Панафрыканізм
Катэгорыя:Забітыя палітыкі
Катэгорыя:Памерлі ад агнястрэльнай зброі
Мая Энджэлаў

**Мая Энджэлаў** (, сапраўднае імя **Маргарыт Эн Джонсан**, , нар. , , ЗША — , Уінстан-Сейлем, ЗША) — амерыканская пісьменніца і паэтэса. Яе пяру належыць сем аўтабіяграфіі, пяць кніг нарысаў, некалькі зборнікаў вершаў. Яе імя значыцца сярод аўтараў шэрагу п’ес, кінафільмаў і тэлевізійных шоў, якія выходзілі ў свет на працягу больш за пяцьдзесят гадоў. Мая Энджэлаў — уладальніца мноства ўзнагарод і больш за трыццаць ганаровых доктарскіх ступеняў. Кніга «Я ведаю, з-за чаго птушка спявае ў клетцы»", хроніка яе жыцця да 16 гадоў, прынесла ёй сусветную вядомасць.

Мая Энджэлаў прымала актыўны ўдзел у руху за грамадзянскія правы. Ёй давялося працаваць з Марцінам Лютэрам Кінгам і Малкальмам Іксам. У 1993 годзе на інаўгурацыі прэзідэнта Біла Клінтана яна прачытала свой верш «На пульсе раніцы».

Катэгорыя:Англамоўныя паэты
Катэгорыя:Англамоўныя пісьменнікі
Мёрскі сельсавет

**Мё́́рскі сельсавет** — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Мёрскага раёна Віцебскай вобласці. Адміністрацыйны цэнтр — горад Мёры (не ўваходзіць у склад сельсавета).

## Геаграфія 
Міёрскі сельсавет знаходзіцца ў цэнтральнай частцы Мёрскага раёна. Сельсавет выцягнуты з паўднёвага захаду на паўночны ўсход. На поўначы сельсавет мяжуе з Павяцкім і Узмёнскім сельсаветамі, на ўсходзе — з Туркоўскім сельсаветам і балотам Ельня, на поўдні — з Новапагосцкім сельсаветам, на захадзе — з Перабродскім сельсаветам.

## Гісторыя 
Утвораны 12 кастрычніка 1940 года ў складзе Мёрскага раёна Вілейскай вобласці БССР. Цэнтр — вёска Мёры. З 20 верасня 1944 года ў складзе Полацкай вобласці, з 8 студзеня 1954 года — Маладзечанскай вобласці. 7 жніўня 1957 года вёска Мёры набыла статус гарадскога пасёлка, сельсавет скасаваны.

8 красавіка 2004 года Мёрскі сельсавет утвораны зноў, у яго склад увайшлі населеныя пункты скасаваных Дварнасельскага (27 населеных пунктаў: Беларуская, Блажкі, Вазаўнікі, Вязаўцы, Гір’яты, Дворнае Сяло, Жугераўшчына, Загор’е, Калганова, Канахі, Картавыя, Крыштулі, Мёркі 2, Наталіна, Падгайцы, Пад’ельцы, Пестуны, Плейкі, Ракавыя, Свярдлы, Селішча, Станулева, Стафанова, Сухія, Цілеўцы, Чахоўшчына і Юнцы) і Чэраскага (37 населеных пунктаў: Амбросенкі, Басяныя, Варанькі, Вільнова, Вялікая Глінаўка, Вялікая Кавалеўшчына, Гараўцы, Грэцкія, Дзянісова, Дульскія, Застарынцы, Захарні, Казлы, Кручкі, Кучняры, Ліпаўка, Літоўчыкі, Малая Глінаўка, Малая Кавалеўшчына, Маляўкі, Масеўцы, Мацюкі, Мнюхі, Новае Сяло, Новыя Крукі, Палякі, Пацеенкі, Пціцкія, Сілава, Слаўшчызна, Старыя Крукі, Сухавержжа, Сушкі, Татары, Франопаль, Чарасы і Якубаўшчына) сельсаветаў. 15 чэрвеня 2011 года ліквідаваныя вёска Вязаўцы і хутар Застарынцы.

## Насельніцтва 
Насельніцтва сельсавета паводле перапісу 2009 года — 2223 чалавекі, з іх 95,1 % — беларусы, 2,7 % — рускія, 0,9 % — украінцы, 0,6 % — палякі; паводле перапісу 2019 года — 1700 чалавек.

## Населеныя пункты 
* 1 студзеня 1947 — 13

## Літаратура 
* Административно-территориальное устройство БССР: справочник: в 2 т. / Главное архивное управление при Совете Министров БССР, Институт философии и права Академии наук БССР. — Минск: «Беларусь», 1985―1987.
* Административно-территориальное устройство Республики Беларусь (1981—2010 гг.): справочник. — Минск: БелНИИДАД, 2012. — 172 с.


Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, утвораныя ў 1940 годзе
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, скасаваныя ў 1957 годзе
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, утвораныя ў 2004 годзе
Праабражэнская плошча (Масква)

**Праабражэнская плошча** — плошча ва Усходняй адміністрацыйнай акрузе горада Масквы на тэрыторыі раёна Праабражэнскае на скрыжаванні Праабражэнскай вуліцы, Вялікай Чаркізаўскай вуліцы, Праабражэнскага Вала і Краснабагатырскай вуліцы. Знаходзіцца паміж Праабражэнскай вуліцай, вуліцай Праабражэнскі Вал, Электразавадской вуліцай, 1-й вуліцай Бухвостава, Краснабагатырскай вуліцай, Вялікай Чаркізаўскай вуліцай, вуліцай Бужанінава і Сувораўскай вуліцай.

Названа па сваім месцазнаходжанні ў былым сяле Праабражэнскім.

## Паходжанне назвы 
Названа так па старажытным сяле Праабражэнскае, якое знаходзілася ў гэтай мясцовасці \.

## Гісторыя 
Дакладны час узнікнення плошчы невядомы. З 1950-х гг. яна складаецца з таксама былой пл. Праабражэнскай Заставы.

## Будынкі і збудаванні 
* Дамінантай плошчы быў Храм Ператварэння Госпадавага ў Праабражэнскім, пабудаваны ў 1765—1768 гадах на сродкі вернікаў і падарваны ў 1964 годзе пад падставай будаўніцтва лініі метрапалітэна. Пад канец 1990-х гадоў вернікі пачалі прыкладаць высілкі да ўзнаўлення храма. Будаванне пачалося пасля 2009 года і да 2014 года практычна завершана.

## Спасылкі 
* Карты Яндекс — Преображенская площадь
* Google Maps — Преображенская площадь
* Общемосковский классификатор улиц Москвы ОМК УМ: Преображенская площадь
* Преображенская площадь: учреждения и организации. 
* Преображенская площадь на сайте WikiMapia
* Фото Преображенской площади, ретро.

Катэгорыя:Плошчы Масквы
Катэгорыя:Праабражэнскае
Зынджырлы-медрэсэ

**Зынджырлы́-медрэсэ** (, у перакладзе: *медрэсэ з ланцугом*) — Медрэсэ, якое заснаваў у 1500 годзе хан Менглі I Гірэй у Салачыку (сёння гэта прыгарад Бахчысарая). Гэтае медрэсэ — адзінае ацалелае ў савецкі перыяд гістарычнае медрэсэ ў Крыме. Назву атрымаў з-за ланцуга які вісіць над уваходнымі дзьвярамі, дзякуючы якому кожны, хто ўваходзіць у медрэсэ вымушаны схіляць галаву.

## Архітэктура 
Будынак Зынджырлы-медрэсэ каменны, мае квадратную планіроўку, аднапавярховы, з унутраным панадворкам, дзе ў старажытнасці знаходзіўся фантан (пасля рэстаўрацыі 2007 года над панадворкам зроблены шкляны дах).

Па перыметру панадворка медрэсэ праходзіць аркадная галерэя, перакрытая дзесяццю паўсферычнымі купаламі, якія абапіраюцца на стральчатыя аркі і слупы. З трох бакоў галерэі знаходзяцца жылыя і навучальныя памяшканьні са спічастымі скляпеннямі. Даволі суровы экстэр’ер збудавання нагадвае крэпасць. У праёме адзіных дзвярэй вісіць жалезны ланцуг — каб кожны, хто заходзіць у медрэсэ, нахіляў галаву. Над дзвярыма ўмацаваны наступны надпіс:

У 2007 годзе Турцыя выдзеліла $2,75 млн на рэстаўрацыю Зынджырлы-медрэсэ й размешчанага побач дзюрбе першага крымскага хана Хаджы I Гірэя.

Пасля далучэння Крыма да Расіі, 3 кастрычніка 2015 года школа «Зынджырлы медрэсэ» ўключана таксама ў спіс аб’ектаў культурнай спадчыны Расійскай Федэрацыі .

## Галерэя 

Файл:Зинджирли-медресе-23092010(088).jpg
Файл:Зинджирли-медресе-23092010(076).jpg
Файл:Зинджирли-медресе-23092010(084).jpg
Файл:Зинджирли-медресе-23092010(116).jpg
Файл:Зинджирли-медресе-23092010(117).jpg
Файл:Зинджирли-медресе-23092010(122).jpg

Катэгорыя:Крымскія татары
Катэгорыя:Бахчысарай
Катэгорыя:Медрэсэ
Катэгорыя:Будынкі і збудаванні Крыма
Майлен (акруга)

**Майлен ** () — акруга ў кантоне Цюрых. Цэнтр — горад Майлен.

## Камуны акругі Майлен
Катэгорыя: Акругі кантона Цюрых
Штэфа

**Штэфа** () — камуна ў акрузе Майлен кантона Цюрых у Швейцарыі, на беразе Цюрыхскага возера.

Катэгорыя:Камуны кантона Цюрых
Ракуха

**Раку́ха** — ручай у Веткаўскім раёне Гомельскай вобласці Беларусі, правы прыток ракі Зборхаў (басейн Дняпра). Даўжыня ручая 6 км. Пачынаецца за 2 км на поўнач ад былога пасёлка Малінаўка, вусце на заходняй ускраіне аграгарадка Вялікія Нямкі. Рэчышча на працягу 1,9 км ад вытоку каналізаванае.

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Басейн Беседзі
Катэгорыя:Рэкі Веткаўскага раёна
Новая плошча (Масква)

**Новая плошча** — адна з цэнтральных плошчаў Масквы з Кітай-горадзе, магістраль паміж Лубянскай і Старой плошчамі.

## Гісторыя 
Утварылася ў XVI стагоддзі з унутранага боку сцяны Кітай-горада і фактычна была вуліцай, што мела толькі аднабаковую забудову. У 1820-х гадах за плошчай зацвердзілася назва Новая, а яе працяг (ад плошчы Ільінскія Вароты да плошчы Варварскія Вароты) стала звацца Старай плошчай. У 1870—1890-х гадах сучасная Новая плошча звалася Старой, а тая — Новай. У пачатку XX стагоддзя плошчам вярнулі выточныя назвы, што выкарыстоўваюцца і дагэтуль. Паводле сшыткаў Канторы гарадскога будаўніцтва, у 1822 г. пад кіраўніцтвам архітэктара С. П. Абітаева разабрана і зноў пабудавана царква Іаана Багаслова Пад Вязам (Новая пл. 12).

## Апісанне 
Новая плошча фактычна з'яўляецца буйнай 9-10-палоснай магістраллю ў цэнтры Масквы з аднабаковым рухам. Пачынаецца ад Лубянскай плошчы, праходзіць на паўднёвы ўсход, справа да яе прылягае Малы Чаркаскі завулак, злева — Політэхнічны праезд, потым праходзіць уздоўж будынка Політэхнічнага музея да плошчы Ільінскія Вароты і вуліцы Ільінка, за якімі пераходзіць у Старую плошчу.

## Транспарт 
У пачатку плошчы размешчаныя выхады станцыі метро «Лубянка», а пад канец — станцыі метро «Кітай-горад».

## Спасылкі 
* Официальный сайт управы Тверского района 
* Общемосковский классификатор улиц Москвы ОМК УМ
* Новая площадь: учреждения и организации. 

Катэгорыя:Кітай-горад
Катэгорыя:Плошчы Масквы
Аўгсбургская ліга

**Аўгсбургская ліга**, таксама **Аўгсбургскі альянс**, заключана 9 ліпеня 1686 года як абарончы саюз паміж імператарам Свяшчэннай Рымскай імперыі Леапольдам I, каралём Іспаніі Карлам II, каралём Швецыі Карлам XI, курфюрстам Баварыі Максіміліянам II Эмануэлем і некаторымі іншымі манархамі. Пасля далучэння ў 1689 годзе да саюза Англіі, атрымаў назву **Вялікі альянс** ().

## Гісторыя альянсу 
Першапачаткова Аўгсбургская ліга была разлічана на тры гады і ставіла мэтай стварэнне магутнага саюзнага войска для адбіцця тэрытарыяльных дамаганняў французскага караля Людовіка XIV на Курпфальц — вобласці левага берага Рэйна. «Кароль-Сонца», стаўшы наймацнейшым манархам Еўропы, з 1679 года прытрымліваўся дактрыны названай *politique des Réunions*, палітыкі далучэння да дзяржавы ўсіх сумежных тэрыторый, якія калі-небудзь былі пад валадарствам Францыі.

Ініцыятарам стварэння Аўгсбургскай лігі быў габсбургскі імператар Леапольд I, які з прычыны небяспекі нападу туркаў на ўсходнюю граніцу імперыі быў вымушаны адцягнуць туды большую частка сваіх узброеных сіл. Саюз мусіў быў паставіць заслон французскай экспансіі на захадзе імперыі. Бакі, якія заключылі дагавор, абавязаліся прытрымлівацца ўмоваў Вестфальскага міру, Неймегенскіх мірных пагадненняў і заключанага 15 жніўня 1684 года паміж Францыяй і імперыяй Рэгенсбургскага перамір'я. У Рэгенсбургу нароўні з мірным дагаворам было таксама абумоўлена, што тэрыторыі і гарады, анексаваныя Францыяй, застаюцца ў яе распараджэнні тэрмінам на 20 гадоў.
 
Саюз дапаўняў раней заключаны паміж Леапольдам I і брандэнбургскім Вялікім курфюрстам Фрыдрыхам Вільгельмам пакт аб узаемнай дапамозе ад 22 сакавіка 1686 года.

У 1689 годзе ліга была пашырана за кошт уваходжання ў яе члены Англіі ( года) і Нідэрландаў — у асабістай уніі Вільгельма Аранскага, пасля чаго была названа «Вялікім венскім альянсам». Вільгельм, як тагачасны кіраўнік Нідэрландаў ужо меў негатыўны досвед, звязаны з французамі, акрамя таго, у якасці англійскага караля Вільгельма III, ён таксама цярпеў ад французскай канфрантацыі ў дачыненні да сваіх паўночнаамерыканскіх калоній.
 
Неабходнасць стварэння Аўгсбургскай лігі стала зразумелай, калі Людовік XIV, не прымаючы да ўвагі артыкул шлюбнага дагавора сваёй ятроўкі Лізелоты Пфальцкай, у якім яна адмаўлялася ад спадчыны па лініі сваіх продкаў, пасля смерці бяздзетнага пфальцкага курфюрста Карла II выказаў свае прэтэнзіі на спадчыну Пфальца. Гэта прывяло ў 1688 годзе да дзевяцігадовай вайны (званай таксама вайной за Пфальцкую спадчыну). Разам з Рэйсвейкскім мірам 1697 года гэты інцыдэнт быў вычарпаны.

Катэгорыя:Ваенна-палітычныя блокі
Катэгорыя:Гісторыя Нідэрландаў
Катэгорыя:Стары рэжым у Францыі
Катэгорыя:Гісторыя Германіі
Катэгорыя:Гісторыя Іспаніі
Катэгорыя:Гісторыя Швецыі
Катэгорыя:Гісторыя Англіі
Катэгорыя:Свяшчэнная Рымская імперыя
Катэгорыя:1686 год у Еўропе
Катэгорыя:Аўгсбург
Вылічэнне

**Вылічэнне** — матэматычнае пераўтварэнне, якое дазваляе ператвараць уваходзячы паток інфармацыі у выхадны, з адрознай ад першай структурай. Калі глядзець з пункту гледжання тэорыі інфармацыі, вылічэнне — гэта атрыманне з уваходных даных новых ведаў. 

Гэты тэрмін выкарыстоўваецца ў шырокім дыяпазоне значэнняў, ад арыфметычнага вылічэння сумы лікаў да вылічэння шанцаў на перамогу ў спаборніцтве з выкарыстаннем складанага эўрыстычнага аналізу.

## Прыклады 
Множанне 2 на 2 — гэта простае алгарытмічнае (арыфметычнае) вылічэнне. Для статыстычнай ацэнкі верагодных вынікаў выбараў на аснове апытанняў грамадскай думкі таксама выкарыстоўваюцца алгарытмічныя вылічэнні, але вынікі прадстаўляюцца не дакладнымі лічбамі, а як інтэрваламі імавернасцей.

## Гл. таксама 
* Абак

Катэгорыя:Элементарная матэматыка
Катэгорыя:Арыфметыка
Тачмамед Ніязмамедаў

**Тачмамед Ніязмамедаў** (1914—1943) — старшы сяржант Рабоча-сялянскай Чырвонай Арміі, удзельнік Вялікай Айчыннай вайны, Герой Савецкага Саюза (1944), Герой Туркменістана.

## Біяграфія 
Тачмамед Ніязмамедаў нарадзіўся ў 1914 годзе ў вёсцы Джэджырс (цяпер — Гызыларбацкі этрап Балканскага велаята Туркменістана). Пасля заканчэння педвучылішча працаваў спачатку настаўнікам, затым дырэктарам у школах. У кастрычніку 1941 года Ніязмамедаў быў прызваны на службу ў Рабоча-сялянскую Чырвоную Армію. З лістапада 1942 года — на франтах Вялікай Айчыннай вайны.

Да верасня 1943 года гвардыі старэйшы сяржант Тачмамед Ніязмамедаў быў памочнікам камандзіра кулямётнага ўзвода 3-га эскадрону 60-га гвардзейскага кавалерыйскага палка 16-й гвардзейскай кавалерыйскай дывізіі 7-га гвардзейскага кавалерыйскага корпуса Цэнтральнага фронту. Вызначыўся падчас бітвы за Дняпро. У ноч з 27 на 28 верасня 1943 года ўзвод Ніязмамедава пераправіўся праз Дняпро у раёне вёскі Ніўкі Брагінскага раёна Гомельскай вобласці Беларускай ССР і прыняў актыўны ўдзел у баях за захоп і ўтрыманне плацдарма на яго заходнім беразе. 30 верасня 1943 года ў раёне вёскі Галкі таго ж раёна Ніязмамедаў на чале кулямётнага разліку адбіў нямецкую контратаку, толькі асабіста знішчыўшы каля 10 салдатаў і афіцэраў праціўніка. 14 лістапада 1943 года Ніязмамедаў загінуў у баі. Пахаваны ў вёсцы Вышамір Рэчыцкага раёна Гомельскай вобласці Беларусі. Таксама пасмяротна быў узнагароджаны ордэнам Леніна. Пасмяротна ўдастоены звання «Герой Туркменістана».

У гонар Ніязмамедава названы вуліца ў Гызыларбаце і школа ў вёсцы Чукур Гызыларбацкага этрапа, усталяваны бюст у Гызыларбаце.

## Літаратура 
* 
* Ахмадиев Т. Х. Башкирская гвардейская кавалерийская. Уфа, 1999.
* Ими гордится Туркменистан. — Ашхабад, 1973.
* Навечно в сердце народном. 3-е изд., доп. и испр. Минск, 1984.

Катэгорыя:Загінулі ў баях Вялікай Айчыннай вайны
Катэгорыя:Удзельнікі бітвы за Дняпро