open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Аляксандр Іванавіч Снароў

**Аляксандр Іванавіч Снароў** (, , Віцебская вобласць, Беларуская ССР) — беларускі дзеяч мясцовага кіравання, старшыня Шумілінскага райвыканкама (2015—2018).

## Біяграфія 
Скончыў Віцебскі ветэрынарны інстытут па спецыяльнасці «ветэрынарыя». З 1984 па 1986 год служыў у радах Савецкай Арміі. У 1989-м працаваў трэнерам-выкладчыкам па лёгкай атлетыцы ДСШ Віцебскага фізкультурна-спартыўнага таварыства прафсаюзаў. З 1993 па 2000 год Аляксандр Снароў працаваў загадчыкам Лёзненскай участковай ветэрынарнай лячэбніцы Віцебскай вобласці, затым на працягу трох гадоў займаў пасаду дырэктара Лёзненскай раённай ветэрынарнай лабараторыі. З 2003 года — намеснік галоўнага ветэрынарнага ўрача раёна па дыягностыцы захворванняў Лёзненскай раённай ветэрынарнай станцыі, а з 2004 года — першы намеснік начальніка ўпраўлення па жывёлагадоўлі ўпраўлення сельскай гаспадаркі і харчавання Лёзненскага райвыканкама.

З 2006 па 2011 год Аляксандр Снароў узначальваў сельскагаспадарчы філіял «Кляўцы» камунальнага праектна-рамонтна-будаўнічага унітарнага прадпрыемства «Віцебскаблдарбуд», затым працаваў намеснікам генеральнага дырэктара па жывёлагадоўлі ТАА «Руднянскі жывёлагадоўчы комплекс» у Смаленскай вобласці Расіі. У апошні час займаў пасаду дырэктара камунальнага унітарнага сельскагаспадарчага прадпрыемства «Крынкі» Лёзненскага раёна.

З 24 снежня 2015 да лістапада 2018 гг. старшыня Шумілінскага раённага выканкама.

## Зноскі 
Катэгорыя:Старшыні Шумілінскага раённага выканаўчага камітэта
Сумская епархія ПЦУ

**Сумская епархія** — епархія Праваслаўнай царквы Украіны ў Сумской вобласці Украіны.

## Гісторыя 
Сумская епархія была заснавана 24 мая 1996 года пастанаўленнем Свяшчэннага Сінода Украінскай праваслаўнай царквы Кіеўскага патрыярхата шляхам вылучэння са складу Чарнігаўскай епархіі.

## Епіскапы 
* Геронцій (Хаванскі) (24 сакавіка 1996 — сакавік 1997)
* Міхал (Зінкевіч) (22 кастрычніка — 19 лістапада 2002)
* Міхал (Зінкевіч) (20 сакавіка — 6 чэрвеня 2004)

Катэгорыя:З’явіліся ў 1996 годзе
Катэгорыя:1996 год ва Украіне

Катэгорыя:Епархіі Праваслаўнай царквы Украіны
Валасаткаўская капліца

**Валасаткаўская капліца** — драўляная каталіцкая капліца ва ўрочышчы Валасатка Докшыцкага раёна Віцебскай вобласці, помнік народнай архітэктурна-скульптурнай творчасці.

## Гісторыя 
Пабудавана ў 1848 годзе на ўскраіне колішняй вёскі Валасаткі, у полі пры дарозе на Докшыцы. Узведзена як абярэг ад эпідэміі халеры, аб чым сведчыць надпіс на шыльдзе над уваходам: «Zmiłuj się nad nami, Panie. Od nagłej nespodzewanej śmerci i gnewu Twego zachowaj nas. Ratuj [od] choroby cholery. 1848 R» ().

Нягледзячы на тое, што сама вёска была ліквідавана ў 2003 годзе, капліца дзейнічае. Яе даглядаюць мясцовыя жыхары. На другім баку колішняга паселішча таксама захаваўся каталіцкі крыж.

## Архітэктура 
Уяўляе сабой невялікае шасціграннае ў плане збудаванне каркаснай канструкцыі з драўлянага бруса. Аснова капліцы — невысокі цокаль (зруб), пастаўлены на валунах. Нясучую канструкцыю складаюць шэсць кутніх брусоў, якія абапіраюцца на цокаль, а ўверсе злучаны гарызантальнымі бэлькамі. Паміж брусамі — сцены з гарызантальных дошак з нашчыльнікамі. 

Пабудова завершана невысокім гонтавым шатром з макаўкай, які знутры абапіраецца на крыжавіну. У арыгінальным выглядзе дах завяршаўся разной вазай-кубкам. На адной з граняў капліцы размешчаны дзвярны праём, на дзвюх процілеглых — вузкія аконныя праёмы ўверсе на шырыню грані.

У інтэр’еры вылучаецца драўляная скульптура XVIII стагоддзя «Укрыжаванне з прадстаячымі», выкананая народнымі майстрамі. У цэнтры кампазіцыі — укрыжаваны Хрыстос, па баках ад яго Дзева Марыя і Іаан Прадцеча. Унутры капліцы змешчаны выявы як каталіцкіх, так і праваслаўных крыжоў.

## Літаратура 
* 
* 

Катэгорыя:1848 год у Беларусі
Катэгорыя:Помнікі беларускага народнага дойлідства
Катэгорыя:Капліцы Віцебскай вобласці
Катэгорыя:Культавыя збудаванні Докшыцкага раёна
Оскар (кінапрэмія, 2020)

**92-я цырымонія ўручэння ўзнагарод прэміі «Оскар»** за заслугі ў вобласці кінематографа за 2019 год адбылася 9 лютага 2020 года ў тэатры «Долбі» (Галівуд, ). Намінанты былі абвешчаны 13 студзеня 2020 года. Цырымонія транслявалася ў прамым эфіры тэлерадыёкампаніяй ABC. Пасля поспеху мінулага года цырымонія зноў прайшла без вядучага — трэці раз у гісторыі (раней — у 1989 і 2019 гадах).

## Храналогія падзей 
## Спіс лаўрэатаў і намінантаў 
### Статыстыка 
### Асноўныя катэгорыі 
### Іншыя катэгорыі 
## Спецыяльныя ўзнагароды 
Пра тое, хто атрымае ганаровую ўзнагароду «Оскар», стала вядома ў чэрвені 2019 года.
###  
* **Дэвід Лінч** — рэжысёр
* '*** — кінаакцёр
* ***' — рэжысёр, сцэнарыст і драматург

## Крытыка 
Кінакрытык Андрэй Дзяменцьеў назваў трыумф «Паразітаў» чарговай перамогай паліткарэктнасці і вялікай ганьбай амерыканскай кінаакадэміі.

## Крыніцы 
## Спасылкі 
* Спіс намінантаў на афіцыйным сайце
* «Оскар»-2020 на сайце IMDb

2020
Катэгорыя:Люты 2020 года
Катэгорыя:Падзеі 9 лютага
Катэгорыя:2020 год у Каліфорніі
Катэгорыя:Кінапрэміі 2020 года
The Walt Disney Company

**«The Walt Disney Company»** — адна з найбуйнейшых карпарацый індустрыі забаў у свеце. Заснавана 16 кастрычніка 1923 года братамі Уолтам і Роем Дыснеямі як невялікая анімацыйная студыя, у цяперашні час з’яўляецца адной з найбуйнейшых галівудскіх студый, уладальнікам 11 паркаў забаў і двух аквапаркаў, а таксама некалькіх сетак тэлерадыёвяшчання, да ліку якіх адносіцца амерыканская тэлерадыёвяшчальная кампанія (ABC).

Штаб-кватэра кампаніі Уолта Дыснея і асноўныя вытворчыя магутнасці сканцэнтраваны ў падраздзяленні Disney Studios (студыя Уолта Дыснея) у горадзе Бербанк (штат Каліфорнія, ЗША).

Кампанія Уолта Дыснея ўваходзіць у прамысловы індэкс Доу-Джонса. Рынкавая капіталізацыя на лістапад 2019 года — 240 млрд долараў.

## Фільмаграфія 
* Дамба (1941)
* Бэмбі (1942)
* Сто адзін далмацін (1961)
* Кароль Леў (1994)
* Геркулес (1997)

## Крыніцы 
## Спасылкі 
* Афіцыйны сайт кампаніі

Катэгорыя:Кінакампаніі ЗША
Чарнігаўская епархія ПЦУ

**Чарнігаўская епархія** — епархія Праваслаўнай царквы Украіны ў Чарнігаўскай вобласці Украіны.

## Гісторыя 
У 1992 годзе была ўтворана Чарнігаўская і Сумская епархія, якая аб’яднала парафіі Чарнігаўскай і Сумскай абласцей. 24 мая 1996 года пастанаўленнем Свяшчэннага Сінода Украінскай праваслаўнай царквы Кіеўскага патрыярхата была ўтворана Сумская епархія шляхам вылучэння з Чарнігаўскай.

## Епіскапы 
* Міхал (Зінкевіч) (19 лістапада 2002 — 14 мая 2004)
* Еўстрацій (Зара) (з 2012)

## Кафедральны храм 
* Царква Святой Кацярыны ў Чарнігаве

 

Катэгорыя:З’явіліся ў 1992 годзе
Катэгорыя:1992 год ва Украіне
Катэгорыя:Епархіі Праваслаўнай царквы Украіны
Сусак парасоністы

**Суса́к парасоністы** (*Butomus umbellatus*) — від кветкавых раслін роду  сямейства .

## Батанічнае апісанне 
Шматгадовая травяністая расліна вышынёй 90—150 см, з доўгім паўзучым карэнішчам і бязлістай кветаноснай стрэлкай. Лісце каля асновы сцябла і ў прыкаранёвай разетцы, простае, суцэльнае, з гладкім краем, сядзячае. Ніжняе лісце лінейна-трохраннае, верхняе — пляскатае. У глыбокай вадзе і на хуткай плыні лісце часам тонкае, стужкападобнае. Кветкі двухполыя, бела-ружовага колеру, з пяццю пялёсткамі, на доўгіх кветаножках, у парасонападобным суквецці на верхавінцы кветаноснай стрэлкі. Плод — шматлістоўка.

## Распаўсюджанне і экалогія 
Расліна распаўсюджана на тэрыторыі Еўразіі і Паўночнай Афрыкі (Алжыр, Марока). Заносны від у Паўночнай Амерыцы. Расце ў вадзе, па забалочаных берагах вадаёмаў, на нізінных балотах. Святлолюбівая расліна, гіграфіт, мезафіт і эўтроф. Цвіце ў чэрвені—ліпені.

## Гаспадарчае значэнне 
Карэнішчы расліны багатыя на крухмал і ядомыя. Корм для вадаплаўных птушак, андатры, бабра, вадзяной палёўкі. Выкарыстоўваецца сусак парасоністы і ў якасці дэкаратыўнай расліны.

## Літаратура 
* 
* 

## Спасылкі 
* 
* 
* 

Катэгорыя:Сусаковыя
Катэгорыя:Флора Еўразіі
Катэгорыя:Флора Паўночнай Афрыкі
Катэгорыя:Водныя расліны
Катэгорыя:Дэкаратыўныя расліны
Катэгорыя:Расліны, апісаныя ў 1753 годзе
Арыльскэ (Дніпроўскі раён)

**Арыльскэ** () — вёска ў Дніпроўскім раёне Днепрапятроўскай вобласці Украіны.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Дніпроўскага раёна
Зоранэ

**Зоранэ** (), да 2024 года **Пэршэ Траўня** () — вёска ў Дніпроўскім раёне Днепрапятроўскай вобласці Украіны.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Дніпроўскага раёна
Свята-Аляксандра-Неўская царква (Слуцк)

**Свята-Аляксандра-Неўская царква** — драўляны праваслаўны храм у горадзе Слуцку Мінскай вобласці.

## Гісторыя 
Закладзены 15 мая 2005 года на тэрыторыі вайсковай часткі № 32213 (307-я асобная чыгуначная брыгада). Праект падрыхтаваны калектывам пад кіраўніцтвам галоўнага інжынера вайсковага злучэння падпалкоўніка Ігара Яўмененкі. Будаўнічымі работамі кіраваў старэйшы прапаршчык Юрый Сударкін, працавалі старшы сяржант Аляксандр Саламацін і служачы Барыс Біч, а таксама прапаршчыкі Уладзімір Сакалоўскі і Іван Заяц.

Канчаткова завершаны і асвечаны храм быў у маі 2006 года. Царква стала першым палкавым храмам у чыгуначных войсках і буйнейшым храмам у сістэме Міністэрства абароны Рэспублікі Беларусь. Настаяцелем храма да 2015 года з’яўляўся іерэй Іаан Вейга. З 2015 года настаяцелем храма з’яўляецца іерэй Сяргей Рында.

## Архітэктура 
Царква ўзведзена з круглых точаных хваёвых бярвенняў на бетонным падмурку. Гэта крыжовае ў плане цэнтрычнае збудаванне з чацвярыковай вежай-званіцай на галоўным фасадзе. Невысокі чацвярык над сяродкрыжжам завяршае шацёр з купалам на круглым барабане. Падобным купалам таксама завяршаецца шацёр званіцы. Унутраная прастора званіцы раздзелена на тры паверхі. Ніжні служыць уваходным тамбурам. На верхнім, ваконныя праёмы якога закрываюцца аканіцамі, вісяць шэсць званоў, адлітых у мінскай майстэрні «Отменное литьё». Невялікія дэкаратыўныя купалкі ўзвышаюцца над схільнымі дахамі бакавых прыдзелаў і алтарнай апсіды. Акрамя галоўнага ўвахода, ёсць два бакавыя. Сцены прарэзаны прамавугольнымі аконнымі праёмамі. Агульная вышыня храма 17,5, шырыня — 12,5, даўжыня — 18 метраў. Абразы для шасціяруснага іканастаса напісаны мінскім мастаком-іканапісцам Анатолем Мацяшам.

## Літаратура 
* *Багдашыц С.* Храм без единого гвоздя // Інфа-Кур’ер. 2005. № 42.
* *Достанко А.* Заложен камень в основание часовни // Інфа-Кур’ер. 2005. № 19.
* *Квіткевіч С.* Храм палка // Мінская праўда. 20 мая 2006.
 

Катэгорыя:Праваслаўныя храмы Слуцка
Катэгорыя:Храмы Слуцкай епархіі
Катэгорыя:2006 год у Беларусі
Катэгорыя:Храмы Святога Аляксандра Неўскага
Катэгорыя:Драўляныя цэрквы Беларусі
Катэгорыя:Віленская вуліца (Слуцк)
Абутковая прамысловасць Беларусі

**Абутковая прамысловасць Беларусі** — галіна лёгкай прамысловасці Беларусі, якая вырабляе абутак са скуры і іншых матэрыялаў.

## Гісторыя 
На тэрыторыі Беларусі пачала фарміравацца ў пачатку XX ст. з дробных шавецкіх майстэрняў. Механічная фабрыка «Арол» у Мінску выпускала 800 пар абутку за суткі (1913), дзейнічала таксама 2 фабрыкі руска-амерыканскіх і руска-бельгійскіх акцыянерных таварыстваў і абутковыя майстэрні ў Віцебску. У 1921 г. абутковая прамысловасць выпускала каля 14 тыс. пар абутку за год. У 1920-1930-я гады пачалі дзейнічаць абутковыя фабрыкі «Праца» ў Гомелі, «Прагрэс» у Віцебску, механізаваная фабрыка імя Калініна і фабрыка імя Тэльмана ў Мінску і інш. Да пачатку Вялікай Айчыннай вайны дзейнічала 12 высокамеханізаваных фабрык, якія выраблялі 9,8 млн пар абутку (1940). У гады вайны щсе прадпрыемствы разбураны. У 1952 г. абутковая прамысловасць дасягнула даваеннага ўзроўню вытворчасці. У 1988 г. была дасягнута максімальная вытворчасць скуранога абутку (46 млн пар).

У 1993 г. выпуск абутку скараціўся да 13,3 млн пар.

## Прамысловасць 
Самыя буйныя прадпрыемствы абутковай прамысловасці ўваходзяць у дзяржаўны канцэрн па вытворчасці і рэалізацыі тавараў лёгкай прамысловасці «Беллегпрам»: Мінскае абутковае алкрытае акцыянернае таварыства «Прамень», ААТ «Гроднаабутак», ААТ «Віцебская абутковая фабрыка „Чырвоны Кастрычнік“», Лідская абутковая фабрыка, Гомельскае вытворчае абутковае аб’яднанне «Праца», Бабруйская абутковая фабрыка, ААТ «Баранавіцкая абутковая фабрыка» і інш.

Катэгорыя:Лёгкая прамысловасць Беларусі
Катэгорыя:Абутак
Брыяэрытрафілум

**Брыяэрытрафілум** (*Bryoerythrophyllum*) — род імхоў сямейства  парадку .

## Віды 
Па інфармацыі базы дадзеных *The Plant List* (на ліпень 2016) род уключае 38 відаў.
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Літаратура 
* 
* *Филин В. Р.* Мохообразные // Водоросли, лишайники и мохообразные СССР / Отв. ред. М. В. Горленко. — М.: Мысль, 1978. — С. 259—260. — 365 с. — 80 000 экз.

## Спасылкі 
* 
* 

Катэгорыя:Потыевыя (сямейства)
Bremia

**Bremia** — шматзначны тэрмін.

*  — род грыбоў
*  — род двухкрылых
Свята-Васкрасенская царква (Слуцк)

**Свята-Васкрасенская царква** — колішні драўляны праваслаўны храм у горадзе Слуцку Мінскай вобласці.

## Гісторыя 
, срэбра. XVII - XVIII стагоддзі. Знойдзены экспедыцыяй Вацлава Ластоўскага ў 1928 годзе.]]
 ў 1928 годзе.]]
Першая вядомая Свята-Васкрасенская царква існавала ў Слуцку да 1483 года. Яна знаходзілася ў Старым горадзе на правым баку вуліцы Востраўскай, у самым яе пачатку, насупраць фарнага касцёла. Фасадам выходзіла на гандлёвую плошчу. З XVI стагоддзя, калі з’явіўся Ніжні замак і плошча была перанесена на новае месца, царква ўваходзіла ў склад архітэктурнага ансамбля Падзамчышча. У 1744 годзе царква згарэла.

У 1744 годзе пачалося аднаўленне. Адбудова царквы завяршылася ў 1785—1787 гады (часам прыводзіцца і 1782 год). Пабудавана была на ранейшым месцы. Працяглы час аднаўлення храма з’яўляўся вынікам недахопу сродкаў. Пры адбудове ў першую чаргу надавалася ўвага не столькі мастацкім якасцям пабудовы, колькі функцыянальнасці. Сціплая архітэктура можа сведчыць і аб крызісе мясцовай школы драўлянага храмавага дойлідства.

У 1927 годзе царква была закрыта, пасля таго, як савецкімі ўладамі быў арыштаваны і высланы ў Сібір апошні яе настаяцель протаіерэй Аляксандр Хвалебнаў. У пачатку 1930-х гадоў царкоўны будынак, перароблены ў двухпавярховы інтэрнат, згарэў.

## Архітэктура 
Была ўзведзена на каменным падмурку з драўлянага бруса, у плане мела выгляд выцягнутага прамавугольніка. Пакрываў будынак гонтавы дах зялёнай афарбоўкі. Над ім пасярэдзіне ўзвышаўся адзін (на светлавым 8-гранным барабане) купал, пафарбаваны блакітнай фарбай. Да алтара з паўночнага боку далучалася рызніца. Сцены мелі шалёўку з дошак (абшыта была пасля 1833 года). Меліся трое ўваходных дзвярэй, вокны ішлі ў два ярусы (першы ярус — з рашоткамі).

Столь унутры мела купальнае скляпенне і была пафарбавана ў блакітны колер, а сцены — у аранжавы. Цёмна-зялёнага колеру іканастас, па апісаннях XIX стагоддзя, быў стары, трох’ярусны, з 18 іконамі «старога пісьма». Злева ад увахода, каля агароджы, асобна стаяла драўляная, абшытая дошкамі званіца. На ёй віселі чатыры званы весам 15.5, 7.5, 2 і 1 пуды.

## Літаратура 
* Памяць. Слуцкі раён, Слуцк. Кн.1, Мн. 2000.

Катэгорыя:Праваслаўныя храмы Слуцка
Катэгорыя:Колішнія праваслаўныя храмы Мінскай вобласці
Катэгорыя:Драўляныя цэрквы Беларусі
Катэгорыя:Згарэлыя будынкі і збудаванні
Катэгорыя:Зніклі ў 1930-я гады
Спіс ааміцэтаў Беларусі

Спіс ааміцэтаў Беларусі. У Беларусі налічваецца каля 100 відаў

## Парадак  
### Сямейства  
#### Род  
* 
* 

#### Род  
* 

#### Род  
* 

### Сямейства  
#### Род  
* 
* 
* 
* 

#### Род  
* 
* 
* 

#### Род  
* 
* 

#### Род  
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

#### Род   
* 
* 
* 
* 

#### Род   
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

### Сямейства  
#### Род  
* 

## Парадак  
### Сямейства  
#### Род  
* 

### Сямейства  
#### Род  — 10 
* 
* 
* 
* 

## Літаратура 
* Микология. Пособие МГПУ им. И. П. Шамякина
* Микобиота Белорусско-Валдайского поозерья / Отв. ред. проф. . М.; СПб.: Товарищество научных изданий КМК, 2012. 000 с., ил. ISBN 978 5 87317
* В. Б. Звягинцев, О. Ю. Баранов, С. В. Пантелеев ПРОДВИЖЕНИЕ ИНВАЗИИ ООМИЦЕТА PHYTOPHTHORA ALNI BRASIER ET S.A. KIRK НА ВОСТОК – ПЕРВАЯ НАХОДКА ПАТОГЕНА В БЕЛАРУСИ  

*
Ааміцэты
Генадзь Генадзьевіч Сабыніч

**Генадзь Генадзьевіч Сабыніч** (, Шунеўцы, , Віцебская вобласць, Беларуская ССР) — беларускі дзяржаўны дзеяч, старшыня Віцебскага райвыканкама (2015 — 2023). Старшыня Віцебскага гарадскога выканаўчага камітэта (2023—2024).

## Біяграфія 
У 1995 г. скончыў Беларускую дзяржаўную сельскагаспадарчую акадэмію па спецыяльнасці «Механізаванне сельскай гаспадаркі». Свой працоўны шлях Генадзь Сабыніч пачынаў на пасадзе інжынера па укамплектаванню тэхнікі ў калгасе «Парыжская камуна» Глыбоцкага раёна, затым быў загадчыкам майстэрнямі, з 1997 па 2001 год — галоўным інжынерам калгаса імя Чапаева гэтага ж раёна.

З 2001 па 2006 год займаў пасаду дырэктара камунальнага унітарнага сельскагаспадарчага прадпрыемства «Лукомль» Чашніцкага раёна. З 2006 па 2012 год Генадзь Сабыніч быў першым намеснікам старшыні — начальнікам упраўлення сельскай гаспадаркі і харчавання Сенненскага райвыканкама. У 2007 годзе Генадзь Генадзьевіч скончыў Акадэмію кіравання пры Прэзідэнце Рэспублікі Беларусь па спецыяльнасці «Дзяржаўнае і мясцовае кіраванне». З 2012 па 2015 год займаў пасаду намесніка старшыні камітэта па сельскай гаспадарцы і харчаванні Віцебскага аблвыканкама, вёў пытанні механізацыі і сельскагаспадарчай перапрацоўкі. З 2015 па 2023 год старшыня Віцебскага раённага выканаўчага камітэта.

З верасня 2023 года займаў пасаду старшыні Віцебскага гарвыканкама.

## Узнагароды 
* Медаль «За працоўныя заслугі» (28 чэрвеня 2021).

Катэгорыя:Выпускнікі Беларускай дзяржаўнай сельскагаспадарчай акадэміі
Катэгорыя:Выпускнікі Акадэміі кіравання пры Прэзідэнце Рэспублікі Беларусь
Катэгорыя:Дэпутаты Сенненскага раённага Савета дэпутатаў
Катэгорыя:Старшыні Віцебскага гарадскога выканаўчага камітэта
Катэгорыя:Старшыні Віцебскага раённага выканаўчага камітэта
Брэмія

**Брэмія** (*Bremia*)&nbsp;— род храмістаў сямейства . Назва ўпершыню апублікаваная ў 1843 годзе.

## Класіфікацыя 
Да роду *Bremia* адносяць 32 відаў:

* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Літаратура 
* . — С. 337

Катэгорыя:Перанаспаральныя
Булававусыя пільшчыкі

**Булававусыя пільшчыкі** (*Cimbicidae*) — сямейства перапончатакрылых з групы пільшчыкаў надсямейства . Сямейства ўключае ў сябе каля 200 відаў. Буйныя пільшчыкі,  мае даўжыню да 3 см.

## Распаўсюджанне 
Сустракаюцца паўсюдна, галоўным чынам у Галарктыцы (130 відаў). У Еўропе каля 50 відаў.

## Класіфікацыя 
Чатыры падсямействы (, , , ), 20 родаў, да 200 відаў.

* Падсямейства Coryninae
**  Thunberg, 1789
* Падсямейства *Abiinae*
**  Leach, 1817
**  Kangas, 1946
**  Leach, 1817
* Падсямейства Cimbicinae
**  Olivier, 1790
**  Wankowicz, 1880
**  Schultz, 1906
**  Leach, 1817
* Падсямейства Pachylostictinae

## Літаратура 
* . — С. 355
* Определитель насекомых европейской части СССР. Т. III. Перепончатокрылые. Шестая часть // Подотряд Symphyta – Сидячебрюхие (Желоховцев А. Н. и др.) / под общ. ред. Г. С. Медведева. — Л.: Наука, 1988. — С. 42-47. — 268 с. — (Определители по фауне СССР, издаваемые Зоологическим институтом АН СССР; вып. 158). — 2800 экз. — ISBN 5-02-025709-5.
* Smith, D.R. (1988). *A synopsis of the sawflies (Hymenoptera: Symphyta) of America south of the United States: Introduction, Xyelidae, Pamphiliidae, Cimbicidae, Diprionidae, Xiphydriidae, Siricidae, Orussidae, Cephidae.* // Systematic Entomology, 13, 205—261.

## Спасылкі 
* Fauna Europaea 
* The Paleobiology database 
* Cimbicidae

Катэгорыя:Сямействы насякомых
Катэгорыя:Перапончатакрылыя
Мікалай Аляксандравіч Макаед

**Мікала́й Алякса́ндравіч Макае́д** (, в. Бялевічы Слуцкі раён — , г. ) — беларускі дзяржаўны дзеяч, міністр гандлю БССР (1981—1987).

## Біяграфія 
Скончыў Беларускі дзяржаўны інстытут народнай гаспадаркі імя. В. У. Куйбышава (1961), Акадэмію грамадскіх навук пры ЦК КПСС (1983).

З 1957 года на працы ў Мінскім гархарчгандлі, пачынаў з пасады таваразнаўца, потым стаў старшым інспектарам па гандлі. У 1961 годзе быў пераведзены на працу ва ўпраўленне гандлю Мінскага гарвыканкама.

У Міністэрстве гандлю БССР працаваў з 1975 года, спачатку намеснікам міністра, а затым міністрам. У 1987 годзе быў прызначаны намеснiкам Старшыні Савета Міністраў БССР. На гэтай пасадзе працаваў да 1990 года. Пастановай Савета Міністраў Беларускай ССР ад 27 ліпеня 1990 года быў прызначаны першым намеснікам Старшыні Дзяржаўнага камітэта БССР па знешніх эканамічных сувязях.

Дэпутат Вярхоўнага Савета БССР 11 склікання.

## Узнагароды 
* Два ордэны Працоўнага Чырвонага Сцяга,
* Ордэн Дружбы народаў,
* медалі

## Спасылкі 
* Макаед Николай Александрович // Наследие слуцкого края 

Катэгорыя:Міністры гандлю БССР
Катэгорыя:Намеснікі Старшыні Савета Міністраў БССР
Катэгорыя:Дэпутаты Вярхоўнага Савета БССР 11-га склікання
Катэгорыя:Узнагароджаныя Ганаровай граматай Прэзідыума Вярхоўнага Савета БССР
Катэгорыя:Дэпутаты Мінскага гарадскога Савета дэпутатаў
Андрэй Іосіфавіч Богдан

**Андрэй Богдан** (нар. 3 снежня 1976, Львоў, СССР) — украінскі юрыст, кіраўнік Офіса прэзідэнта Украіны (21 мая 2019 года — 11 лютага 2020, да 25 чэрвеня 2019 года быў кіраўніком Адміністрацыі). Заслужаны юрыст Украіны.

## Спасылкі 
Катэгорыя:Кіраўнікі Адміністрацыі прэзідэнта Украіны
Катэгорыя:Члены СНБА Украіны
Аляксей Сямёнавіч Шаўроў

**Аляксе́й Сямё́навіч Шаўро́ў** (, в. Шабуні  — , г. ) — беларускі партыйны і дзяржаўны дзеяч.

## Біяграфія 
Скончыў Віцебскі прамыслова-эканамічны тэхнікум (1924), Беларускі дзяржаўны ўніверсітэт (1930), прамыслова-эканамічны факультэт.

У 1924—1926 старшыня Юравіцкага спажывецкага таварыства Полацкага раёна, з 1930—1934 інспектар ЦКК Наркамата РСІ БССР, пасля інструктар гандлёвага аддзела ЦК КП(б)Б, у 1937—1938 інструктар аддзела кадраў Мінскага гаркама партыі. У красавіку 1938 года быў прызначаны народным камісарам гандлю БССР, начальнік Галоўгандлю, у снежні 1940 года прызначаны намеснікам старшыні Савета Народных Камісараў Беларускай ССР. У часы Вялікай Айчыннай вайны начальнік аддзела забеспячэння Беларускага штаба партызанскага руху, пасля вайны намеснік старшыні Савета Народных Камісараў Беларускай ССР, начальнік Белглаўрыбпрама, першы намеснік міністра прамысловасці тавараў шырокага спажывання БССР, міністр прамысловасці харчовых тавараў БССР, міністр гандлю БССР, намеснік Старшыні Савета Міністраў БССР.

Член ЦК КПБ (1949—1952, 1960—1971), кандыдат у члены ЦК КПБ (1949—1952, 1960—1971), Дэпутат Вярхоўнага Савета БССР 2—7 скліканняў.

## Узнагароды 
* Два ордэны Леніна,
* Ордэн Кастрычніцкай Рэвалюцыі,
* Ордэн Чырвонай Зоркі,
* Ордэн Працоўнага Чырвонага Сцяга
* шматлікія медалі

## Ушанаванне памяці 
Імем А. С. Шаўрова названа вуліца ў Віцебску.

## Літаратура 
* 
* 
## Спасылкі 
* Как закалялась жизнь Алексея Шаврова

Катэгорыя:Удзельнікі Вялікай Айчыннай вайны
Катэгорыя:Міністры гандлю БССР
Катэгорыя:Намеснікі Старшыні СНК БССР
Катэгорыя:Члены ЦК КПБ
Катэгорыя:Намеснікі Старшыні Савета Міністраў БССР
Катэгорыя:Народныя камісары гандлю БССР
Катэгорыя:Дэпутаты Вярхоўнага Савета БССР 2-га склікання‎
Катэгорыя:Дэпутаты Вярхоўнага Савета БССР 3-га склікання‎
Катэгорыя:Дэпутаты Вярхоўнага Савета БССР 4-га склікання‎
Катэгорыя:Дэпутаты Вярхоўнага Савета БССР 5-га склікання‎
Катэгорыя:Дэпутаты Вярхоўнага Савета БССР 6-га склікання‎
Катэгорыя:Дэпутаты Вярхоўнага Савета БССР 7-га склікання‎
Катэгорыя:Члены КПСС
Царква Нараджэння Хрыстовага (Слуцк)

**Царква Нараджэння Хрыстовага** ці **Раждзественская царква**, **Востраўская** — колішні драўляны праваслаўны храм у горадзе Слуцку Мінскай вобласці.

## Гісторыя 
Першая вядомая царква Нараджэння Хрыстовага ў гістарычных дакументах узгадваецца з XVI стагоддзя, але дакладны час заснавання яе невядомы, як невядома і месца, дзе яна спачатку знаходзілася. На планах горада XVIII стагоддзя царква паказана ў Старым горадзе на вуліцы Востраўскай (цяпер месца непадалёку ад Маладзёжнага цэнтра).

У 1762 годзе на тым жа месцы была ўзведзена новая драўляная царква.

Пасля рэвалюцыі царква была закрыта савецкімі ўладамі. У 1926 годзе была ўзята пад ахову дзяржавы як помнік архітэктуры. У 1941 годзе ў пачатку Вялікай Айчыннай вайны пры налёце нямецкай авіяцыі яна згарэла разам з іншымі царкоўнымі будынкамі.

## Архітэктура 
Царква была невялікая, пабудаваная з драўляных часаных брусоў. Галоўны аб’ём — чацвярык, завершаны нязначным па вышыні васьмярыком, які пакрываў вялікі купалападобны шацёр з маленькім купалком на глухім барабане. Па баках і з галоўнага фасаду храм быў абнесены ўдвая меншай па вышыні галерэяй. Меліся тры, галоўны і два бакавыя, уваходы з ганкамі пад двухсхільнымі дахамі на слупах. Алтарная частка, да якой далучаліся дзяканнік і панамарнік, уяўляла сабою невялікі стромкі двух’ярусны чацвярык пад двухсхільным дахам. Сцены, звонку ашаляваныя дошкамі, праразаліся вузкімі лучковымі вокнамі. Ваконныя ліштвы, інтэр’ер і іканастас былі багата аздоблены разьбою, а сцены да 1870 года ўпрыгожваў манументальны роспіс. З правага боку ад уваходу на царкоўны пляц стаяла драўляная званіца, злева ад храма быў жылы царкоўны дом. У царкве спалучаліся рысы драўляных храмаў ярусна-восевага і цэнтрычнага тыпу. Царква мела рысы стылю барока.
 

## Літаратура 
* Памяць. Слуцкі раён, Слуцк. Кн.1, Мн. 2000.

Катэгорыя:Праваслаўныя храмы Слуцка
Катэгорыя:Колішнія праваслаўныя храмы Мінскай вобласці
Катэгорыя:Драўляныя цэрквы Беларусі
Катэгорыя:1762 год у Беларусі
Катэгорыя:Зніклі ў 1941 годзе
Катэгорыя:Згарэлыя будынкі і збудаванні
Шапачка смаржковая

**Ша́пачка смаржковая** (*Verpa bohemica*) — від сумчатых грыбоў з роду  сямейства .

## Апісанне 
Пладовае цела грыба дасягае вышыні 10 і болей сантыметраў. Шапка дыяметрам 2—3 см, званочкападобнай формы, звіліста-складчатая або маршчакаватая, у верхавінцы прырослая да ножкі. Колер шапкі звонку жаўтавата-буры або вохрымта-карычніевы, знізу — белаваты. Краі шапкі свабодныя. Ножка да 14 см у даўжыню і да 2 см у дыяметры, цыліндрычная, злёгку патоўшчаная каля асновы, пустая, белая, пакрытая дробнымі лускавінкамі. Мякаць тонкая, без асаблівага паху і смаку. Сумкі з двума спорамі. Споры падоўжана-эліптычнай формы, гладкія, жаўтаватыя або бясколерныя.

## Распаўсюджанне і экалогія 
Грыб распаўсюджаны ва ўмеранай зоне Паўночнага паўшар’я. Сапратроф. Расце паасобку і групамі ў на глебе ў светлых [лісцевых лясах, на ўзлесках і палянах. Пладовыя целы з’яўляюцца ў красавіку—маі.

## Выкарыстанне 
Малавядомы ўмоўна-ядомы грыб нізкая якасці. Спажыванне свежага грыба магчыма толькі пасля папярэдняга адварвання са зліццём вады.

## Літаратура 
* 
* 
* Энциклопедия грибника / Гладышев Н. Е.  — М: СТОЛИЦА-ПРИНТ, 2004.

## Спасылкі 
* Kuo, M. (2019, May). Verpa bohemica. Retrieved from the MushroomExpert.Com

Катэгорыя:Смаржковыя
Катэгорыя:Грыбы Еўразіі
Катэгорыя:Грыбы Паўночнай Амерыкі
Прыбыццё цягніка на вакзал Ла-Сьёта

**Прыбыццё цягніка на вакзал Ла-Сьёта** () — нямы дакументальны кароткаметражны фільм 1896 года; адзін з першых фільмаў, знятых і публічна паказаных братамі Люм’ер. У рускамоўных крыніцах фільм таксама згадваецца як «Прыбыццё цягніка» і «Прыбыццё паштовага цягніка», самы знакаміты фільм братоў Люм’ер. Прэм’ера адбылася 6 студзеня 1896 года.

## Сюжэт 
Цягнік прыбывае на вакзал горада Ла-Сьёта.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Фільмы французскіх рэжысёраў
Катэгорыя:Кароткаметражныя фільмы
Катэгорыя:Нямыя фільмы
Катэгорыя:Чорна-белыя фільмы
Максім Міхайлавіч Чарняўскі

**Максім Міхайлавіч Чарня́ўскі** (нар. 6 жніўня 1976, г. Мінск) — беларускі археолаг. Кандыдат гістарычных навук (2005).

## Біяграфія 
Нарадзіўся ў сям’і археолага Міхаіла Чарняўскага і ўрача-педыятра Святланы Чарняўскай. Скончыў 1993 годзе Беларускі гуманітарны ліцэй імя Якуба Коласа, у 1998 годзе БДУ, у 2001 годзе аспірантуру Інстытута гісторыі НАНБ. З 2001 г. працуе ў аддзеле археалогіі першабытнага грамадства Інстытута гісторыі НАН Беларусі.

## Навуковая дзейнасць 
Вывучае праблемы позняга неаліту і ранняга бронзавага веку ў паўночна-усходняй Беларусі (Паазер’е), паўночнабеларускую і ўсвяцкую археалагічныя культуры. Даследаваў паселішчы Асавец 2, 7, Крывіна 3, Сосенка 3, Бярэшча 1, 2; выявіў больш за 10 новых помнікаў і месцазнаходжанняў.

## Сям’я 
У шлюбе з Алесяй Карнейчык (нар. 20 верасня 1976), спецыялістам па прафілактыцы сацыяльнага сіроцтва, мае дачку Дануту-Марыю (нар. 2004).

## Спасылкі 
* Старонка на сайце Інстытута гісторыі НАНБ 

Катэгорыя:Археолагі Беларусі
Брэйдлерыя

**Брэйдлерыя** (*Breidleria*) — род брыевых імхоў сямейства .

## Віды 
* 
* 
* 

## Літаратура 
* *Рыкоўскі Г. Ф.* . — С. 336

Катэгорыя:Гіпнавыя імхі
Свята-Казьма-Дзям’янаўская царква (Слуцк)

**Свята-Казьма-Дзям’янаўская царква** — мураваны праваслаўны храм у горадзе Слуцку Мінскай вобласці. Знаходзіцца на вуліцы Старадарожскай, 22.

## Гісторыя 
Дакладны час з’яўлення першай вядомай царквы св. Касмы і Даміяна невядомы. У XVI стагоддзі яна ўжо існавала. Была драўляная. За доўгую гісторыю магла, верагодна, знаходзіцца ў розных месцах горада. Некаторыя крыніцы ўскосна сведчаць, што царква з такой назвай нейкі час магла быць у прадмесці «Востраў». Аднак пазней, хутчэй за ўсё, стаяла ў Новым гарадзе непадалёку ад Навамейскай брамы. З апошніх дат, калі згадваецца гэта царква — 1713 год. Праз нейкі час яна пацярпела ад пажару, пэўны час стаяла непапраўленая, а потым была разабрана. Фундуш далучылі да Успенскай саборнай царквы, а рэчы і начынне, што засталіся пасля пажару, перадалі востраўскай Міхайлаўскай царкве.

У 1993 годзе з’явіўся новы ў імя Касмы і Даміяна прыходскі храм. Для яго быў перададзены будынак былога салдацкага клуба на тэрыторыі скасаванага дзясятага вайсковага гарадка па вуліцы Максіма Багдановіча.

## Архітэктура царквы 
Будынак мураваны Т-падобны, які пасля рамонту набыў двухсхільны дах з вальмамі па тарцах. Пасярэдзіне над зробленым купалападобным скляпеннем у 1996—2000 гадах пастаўлены драўляны светлавы барабан з купалам, ніжэй па схілах даху — чатыры меншыя купалкі на глухіх барабанах. Замест ранейшых прамавугольных аконных праёмаў зроблены меншыя арачныя з невялікімі дэкаратыўнымі франтончыкамі над імі, якія надаюць выцягнутым бакавым сценам адметны дэкаратыўны рытм. Інтэр’ер падзелены на тры часткі двума радамі квадратных у плане мураваных калон. Тарцовая ўсходняя сцяна з уваходным праёмам выкарыстана для размяшчэння трох’яруснага іканастаса. Да заходняга тарца храма ў 1995 годзе прыбудавана цагляная ярусная (чацвярык са зрэзанымі вугламі на чацвярыку) шатровая званіца, ніжні ярус якой з’яўляецца прытворам. У бакавых крылах будынка размяшчаюцца: справа — іканапісная майстэрня, злева — жылыя пакоі настаяцеля.

## Жаночы манастыр у гонар святой праведнай Сафіі, княгіні Слуцкай 
У лістападзе 2012 года Філарэт даў багаславенне на арганізацыю жаночаму манастыру ў Слуцку.

28 сакавіка 2013 года Сінод Беларускай Праваслаўнай Царквы пастанавіў багаславіць ператварэнне прыхода храма ў жаночы манастыр.

 

Катэгорыя:Праваслаўныя храмы Слуцка
Катэгорыя:Храмы Слуцкай епархіі
Катэгорыя:1993 год у Беларусі
Ла-Сьёта

**Ла-Сьёта** () — французскі партовы горад на Блакітным Беразе і камуна на паўднёвым усходзе Францыі ў рэгіёне Праванс — Альпы — Лазурны Бераг, дэпартамент Буш-дзю-Рон, акруга Марсель, кантон Ла-Сьёта. 

У горадзе шмат пляжаў і месцаў для падводнага плавання — гэта адпраўны пункт шматлікіх турыстычных маршрутаў для наведвання вялікай колькасці міжземнаморскіх бухт.

## Гарады-пабрацімы 
*  Брыджуотэр, Вялікабрытанія

Катэгорыя:Гарады рэгіёна Праванс — Альпы — Лазурны Бераг
Катэгорыя:Камуны дэпартамента Буш-дзю-Рон
Мемарыяльная дошка Францыску Скарыну (Прага)

**Мемарыяльная дошка Францыску Скарыну** — мемарыяльная дошка ў Празе (Чэхія). Прысвечаная беларускаму першадрукару Францыску Скарыну, які выдаў у Празе свой беларускі пераклад Бібліі.

Аўтар мемарыяльнай дошкі беларускі скульптар Алесь Дранец. Устаноўлена ў 1996 годзе на ўсходняй сцяне Клеменцінума, былога езуіцкага калегіума, у Галоўным дворыку Чэшскай Нацыянальнай бібліятэкі, якая цяпер займае будынак. Гэтае месца непасрэднай сувязі з пражскай друкарняй Скарыны не мае:

## Гл. таксама 
* Помнік Францыску Скарыну ў Празе

## Спасылкі 
Катэгорыя:Францыск Скарына
Катэгорыя:Помнікі Прагі
Катэгорыя:Мемарыяльныя дошкі
Катэгорыя:Старэ-Места
Катэгорыя:Творы Алеся Дранца
Катэгорыя:1996 год у Чэхіі
Свята-Варварынская капліца (Слуцк)

**Капліца з драўлянай скульптурай ** — драўляная капліца ў горадзе Слуцку Мінскай вобласці. Знаходзіцца ў цэнтры горада каля рэчкі па вуліцы Максіма Багдановіча.

## Гісторыя 
Драўляная капліца-іконная лаўка св. Варвары пабудавана ў 1995 годзе. Узведзена як частка запланаванага ў цэнтры горада саборнага комплекса.

## Архітэктура 
Вырашана ў традыцыях царкоўнага дойлідства рускай поўначы XVII стагоддзя. Цэнтрычны крыжовы ў плане зруб завершаны па цэнтры 2-ярусным 8-гранным барабанам пад высокім шатровым дахам з цыбулепадобным купалам у завяршэнні. Бочкавыя пакрыцці прытвора, прыдзелаў, апсіды завершаны макаўкамі. Грані зруба прарэзаны адзінарнымі прамавугольнымі аконнымі праёмамі.

## Літаратура 
* Праваслаўныя храмы Беларусі : энцыклапедычны даведнік / А. М. Кулагін; [рэдакцыйны савет: Г. П. Пашкоў, Л. В. Календа]. — Мінск: Беларуская Энцыклапедыя, 2007. — 653 с. 2000 экз. ISBN 978-985-11-0389-4

Катэгорыя:Капліцы Мінскай вобласці
Катэгорыя:1995 год у Беларусі
Катэгорыя:Культавыя збудаванні Слуцка
Наліснікі

**Наліснікі** — гэта блінцы з начыннем, страва, якая вырабляецца з прэснага яечнага вадкага тэсту на гарачай патэльні, змазанай тлушчам. Блінцы падаюць з рознымі закускамі, смятанай, і начыненымі варэннем, грыбамі, мясам, ягадамі, хатнім тварагом, разынкамі, адварнымі крупамі, рыбінай ікрой і г д. Гэта традыцыйная страва ўкраінскай і беларускай кухні.

Таксама цікава тое, што на першы погляд наліснікі — проста бліны з начыннем. На самай жа справе абалонка для наліснікаў адрозніваецца ад бліна смакам і ўласцівасцямі. Наліснікавыя бліны больш тонкія, эластычныя, амаль без смаку, яны патрэбныя для таго, каб зручна было падаць начынне, каб яго смак нічым не зацьміла. Звычайны блін для гэтага не вельмі падыходзіць — ён і таўсцей, і больш кіпры, не заўсёды можа ўтрымаць вільгаць сакавітых напаўняльнікаў. Наліснік, як страва, таксама адрозніваецца ад простага блінца з начыннем тым, што начынне ў «налісніку» размяшчаюць у сярэдзіне і закрываюць свабоднымі бакамі блінцоў, а ў «блінцы з начыннем» апошнюю размяркоўваюць па паверхні блінцоў і толькі потым блінец складаюць або згортваюць «трубачкай».

Страва асабліва шырока распаўсюджана ў Беларусі, Польшчы, Украіне і Малдавіі.

## Гл. таксама 
*  — падобная яўрэйская страва

## Спасылкі 
* Рэцэпт: Блінцы-наліснікі
* Рэцэпт бліноў-наліснікаў на малацэ

Катэгорыя:Беларуская кухня
Катэгорыя:Польская кухня
Катэгорыя:Украінская кухня
Катэгорыя:Малдаўская кухня
Свята-Іаана-Прадцечанская царква (Слуцк)

**Свята-Іаана-Прадцечанская царква** ці **Іаанаўская царква** — колішні драўляны праваслаўны храм у горадзе Слуцку Мінскай вобласці.

## Гісторыя 
Першая вядомая Іаана-Прадцечанская царква ў Слуцку ўпамінаецца ў 1439 годзе.

У 1581 годзе назва царквы сустракаецца ў грамаце слуцкай княгіні Кацярыны Тэнчынскай. Знаходзілася царква на паўднёвай ускраіне горада, па левы бок ад галоўнай вуліцы Новага места, у пазнейшыя часы вядомай як Навамейская (цяпер імя Максіма Багдановіча).

У 1793 годзе царква адзначалася як «будынкам драўляная, старая». На працягу канца XVIII — першых дзесяцігоддзяў XIX стагоддзя яе прыход змяншаўся. Да 1840-х гадоў яна ўжо была пустая і пакінутая. У 1842 годзе царкву разабралі з-за старасці, хаця афіцыйнае скасаванне адбылося толькі ў 1853 годзе і яе прыход быў прыпісаны да Юр’еўскай царквы.

## Літаратура 
* Скеп’ян АА. Князі Слуцкія. Мн., 2013, с. 17.
* Собрание древних грамот и актов городов Минской губернии, № 29. Мн., 1848.
* Дело с ведомостями о состоянии церквей… НГА РБ ф. 136, воп. 1, спр. 344, с. 8.
* B.J.K. Wspomnienia о Siucku. Gniezno. 1905. с. 40.
* Описание церквей и приходов Минской епархии. Т. № 3. Мн., 1879.
* Товаров А. Историко-статистическая справочная книжка Минской епархии. Мн., 1903, с. 156

Катэгорыя:Праваслаўныя храмы Слуцка
Катэгорыя:Колішнія праваслаўныя храмы Мінскай вобласці
Катэгорыя:Драўляныя цэрквы Беларусі
Катэгорыя:Зніклі ў XIX стагоддзі
Сідзельнікаў

**Сідзельнікаў** — прозвішча.

## Вядомыя носьбіты 
* Акцябрын Аркадзевіч Сідзельнікаў — беларускі архітэктар
* Васіль Міхайлавіч Сідзельнікаў — старшыня Рабоча-сялянскай Чырвонай Арміі, удзельнік Вялікай Айчыннай вайны, Герой Савецкага Саюза
Ігар Мікалаевіч Глебаў

**Ігар Мікалаевіч Глебаў** (, в. Будзінка, Бельскі раён, Цвярская вобласць, РСФСР — ) — беларускі скульптар.

## Біяграфія 
Пляменнік скульптара Аляксея Глебава. Удзельнік Вялікай Айчыннай вайны. Скончыў у 1950 годзе Мінскае мастацкае вучылішча, у 1955 годзе Інстытут жывапісу, скульптуры і архітэктуры імя І. Рэпіна ў Ленінградзе. Вучыўся ў М. Керзіна, І. Крастоўскага. Удзельнік мастацкіх выставак з 1956 года. Выкладаў у 1956—1964 гадах у Мінскім мастацкім вучылішчы, у 1964—1976 гадах Беларускім політэхнічным інстытуце.

Член КПСС з 1944 года.

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Нарадзіліся ў Цвярской вобласці
Катэгорыя:Скульптары Беларусі
Катэгорыя:Скульптары XX стагоддзя
Катэгорыя:Удзельнікі Вялікай Айчыннай вайны
Мікалай Аляксеевіч Сташанкоў

**Мікала́й Аляксе́евіч Сташанко́ў** (нар. , в. Драгелі  Смаленскай вобласці) — савецкі беларускі партыйны і дзяржаўны дзеяч, міністр гандлю БССР (1980—1981).

## Біяграфія 
Скончыў Беларускі дзяржаўны інстытут народнай гаспадаркі імя В. У. Куйбышава (1957), Акадэмію народнай гаспадаркі (1980).

Працаваў на розных пасадах у гандлёвых арганізацыях і дзяржустановах Віцебска. З 1969 года ў ЦК КПБ намеснік, а з 1971 загадчык аддзела гандлю і бытавога абслугоўвання, у 1980—1981 займаў пасаду міністра гандлю БССР, пасля быў прызначаны намеснікам Міністра гандлю СССР, у 1983—1984 гадах з’яўляўся пастаянным прадстаўніком Савета Міністраў БССР пры Савеце Міністраў СССР. У 1984—1988 працаваў намеснікам загадчыка, затым загадчыкам аддзела гандлю і бытавога абслугоўвання ЦК КПСС. На пенсіі з 1994 года.

Кандыдат у члены ЦК КПБ і ЦК КПСС (1986—1990).

Дэпутат Вярхоўнага Савета БССР 8—9 скліканняў.

## Узнагароды 
* два ордэны Працоўнага Чырвонага Сцяга (1976),
* Ордэн Дружбы народаў (1985),
* медалі

## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Міністры гандлю БССР
Катэгорыя:Дэпутаты Вярхоўнага Савета БССР 8-га склікання
Катэгорыя:Дэпутаты Вярхоўнага Савета БССР 9-га склікання
Катэгорыя:Члены ЦК КПБ
Катэгорыя:Кандыдаты ў члены ЦК КПСС
Акцябрын Аркадзевіч Сідзельнікаў

**Акцябрын Аркадзевіч Сідзельнікаў** (,  —) — беларускі архітэктар.

## Біяграфія 
Удзельнік Вялікай Айчыннай вайны. Скончыў Львоўскі політэхнічны інстытут у 1950 годзе. З 1955 года старшы архітэктар, галоўны архітэктар праектаў у Белдзяржпраекце, з 1975 па 1980 год — у Мінскграмадзянпраекце.

Член Саюза архітэктараў СССР з 1961 года. Член КПСС з 1944 года. Пражываў у Мінску.

## Творчасць 
Асноўныя працы (у аўтарскіх калектывах): генпланы Слуцка (1956), Салігорска (1965, 1970), Ваўкавыска (1966), Дзяржынска, Заслаўя (1969), Стоўбцаў (1975), ПДП Паўднёвага, Паўночнага, Паўночна-Заходняга раёнаў, цэнтра горада ў Салігорску (1958-73), цэнтра горада і жылой зоны па вул. Гагарына ў Барысаве (1970), жылога раёна па вул. Суворава, Савецкіх пагранічнікаў у Гродне (1969), праекты забудовы мікрараёнаў № 3, 5, 6, 9, 10, 12, 14 у Салігорску (1961-79), № 1, 2, 5 па вул. Гагарына (1967-69), вул. Нармандыя-Нёман (1975) у Барысаве, па вул. Суворава ў Гродне (1969), Заводскай у Брэсце (1963), праекты набярэжнага парку (1976), сквера па вул. Казлова (1973) у Салігорску.

## Узнагароды 
* ордэн Чырвонай Зоркі (1944)
* ордэн Айчыннай вайны I ступені (1985)
* Грамата Прэзідыума Вярхоўнага Савета БССР (1964)
* бронзавы медаль ВДНГ СССР (1978)
* дыплом I ступені ВДНГ БССР (1987)

## Славутасці 
* 

Катэгорыя:Архітэктары Беларусі
Катэгорыя:Архітэктары Слуцка
Катэгорыя:Архітэктары Салігорска
Катэгорыя:Архітэктары Ваўкавыска
Катэгорыя:Архітэктары Дзяржынска
Катэгорыя:Архітэктары Заслаўя
Катэгорыя:Архітэктары Стоўбцаў
Катэгорыя:Архітэктары Барысава
Катэгорыя:Архітэктары Гродна
Катэгорыя:Архітэктары Брэста
Катэгорыя:Удзельнікі Вялікай Айчыннай вайны
Георгій Яўгенавіч Львоў

**Георгій Яўгенавіч Львоў** (2 лістапада 1861, Дрэздэн — 7 сакавіка 1925, Парыж) — рускі грамадскі і палітычны дзеяч; 2 (15) сакавіка 1917 года падчас Лютаўскай рэвалюцыі імператар Мікалай II адначасова са сваім адрачэннем прызначыў Львова кіраўніком Часовага ўрада (фактычна кіраўніком дзяржавы).

Катэгорыя:Члены Дзяржаўнай думы Расійскай імперыі I склікання
Катэгорыя:Прэм’ер-міністры Расійскай імперыі
Гетэраграма

**Гетэраграма**:

* Гетэраграма — уключаны ў склад тэксту фрагмент, напісаны на іншай мове, але які патрабуе чытання на асноўнай мове тэксту.
* Гетэраграма — літаратурная форма, заснаваная на прынцыпе непаўторнасці выкарыстоўваемых літар.
Аляксандр Лісоўскі

**Аляксандр Лісоўскі**:
* Аляксандр Ільіч Лісоўскі (1912—1974) — заслужаны ўрач.
* Аляксандр Юзаф Лісоўскі (1580—1616) — ваенны дзеяч ВКЛ.
Хмяльніцкая епархія ПЦУ

**Хмяльніцкая епархія** — епархія Праваслаўнай царквы Украіны ў Хмяльніцкай вобласці Украіны.

## Гісторыя 
Епархія была ўтворана ў 1992 годзе. Станам на 2013 год епархія налічвала 234 прыходы, аб’яднаных у 21 благачынне.

## Епіскапы 
* Антоній (Махота) (27 кастрычніка 1997 — 23 сакавіка 2021)
* Павел (Юрысты) (з 24 мая 2021)

 
Катэгорыя:Епархіі Праваслаўнай царквы Украіны
Катэгорыя:З’явіліся ў 1992 годзе
Катэгорыя:1992 год ва Украіне
Катэгорыя:Рэлігія ў Хмяльніцкай вобласці
Пауль Маас

**Пауль Маас** (1880, Франкфурт-на-Майне–1964, Оксфард) — буйны класічны філолаг і візантыст, аўтар значных прац па антычнай метрыцы і крытыцы тэксту. Вучыўся ў Берліне і Мюнхене, пасля быў прафесарам у Кёнігсбергу. У 1934 быў вымушаны пакінуць пасаду праз сваё яўрэйскае паходжанне і пераехаў у Оксфард, дзе жыў і працаваў да канца жыцця.

Катэгорыя:Прафесары Оксфардскага ўніверсітэта
Надбрамная царква Іаана Багаслова

**Надбрамная царква Іаана Багаслова** — колішні праваслаўны храм у горадзе Слуцку Мінскай вобласці.

## Гісторыя 
 і Надбрамная царква]]

Па звестках за 1678 год Троіцкі манастыр быў абнесены драўлянай сцяной. На вуліцы Трайчанскай знаходзілася драўляная брама, якая мела два ўваходныя праёмы і з бакоў фланкіравалася двума абарончымі вежамі. Паміж вежамі другім ярусам над уваходам размяшчалася драўляная царква святога Мікіты.

У 1870 годзе брама змяніла свой выгляд і над уваходным праёмам узводзіцца мураваная царква Іаана Багаслова. Пабудова атрымала сіметрычны пірамідальны характар у руска-візантыйскім стылі. Надбрамная царква — прамавугольны ў плане аб’ём з арачнымі ваконнымі праёмамі і схільным дахам, завершаны светлавым чацвярыком са зрэзанымі вугламі, які пакрываў гранёны шацёр з невялікім купалком. Прыпісалі Іаанабагаслоўскую царкву да духоўнага вучылішча, што знаходзілася побач з манастыром. Не стала манастырскай брамы ў 1930-я гады, на яе месцы быў узведзены корпус Дома афіцэраў.

## Літаратура 
* Памяць. Слуцкі раён, Слуцк. Кн.1, Мн. 2000.

Катэгорыя:Праваслаўныя храмы Слуцка
Катэгорыя:Колішнія праваслаўныя храмы Мінскай вобласці
Катэгорыя:1870 год у Беларусі
Катэгорыя:Зніклі ў 1930-я гады
Царква Сімяона-Стоўпніка (Слуцк)

**Царква Сімяона-Стоўпніка** — колішні драўляны праваслаўны храм у горадзе Слуцку Мінскай вобласці.

## Гісторыя 
Дакладны час з’яўлення першай вядомай Сімяона-Стоўпнікавай царквы невядомы. У завяшчанні Рэгіны Гарватавай ад 1748 года прыводзіцца пералік слуцкіх цэркваў, у якім згадваецца і Сімяонаўская. На яе ўтрыманне ў адпаведнасці з завяшчаннем вылучалася 40 злотых. Гэта адна з ранейшых дакладных дат, якія адносяцца да Сімяонаўскай царквы.

Стаяла царква ў Новым горадзе непадалёк ад Навамейскай брамы на вуліцы Іванаўскай, побач з царквой Іаана Хрысціцеля.

На працягу другой паловы XVIII стагоддзя колькасць насельніцтва Слуцка змяншалася. У 1799 годзе з горада Сімяонаўскую царкву перавезлі ў сяло Баславічы, дзе ў 1794 годзе ад пажару пацярпела мясцовая царква.

На новым месцы ў 1865 годзе адбыўся рамонт храма, у вугле царкоўнага пляца ўзведзена новая драўляная двух’ярусная шатровая званіца, на якой мелася пяць званоў.

У 1912 годзе на змену драўлянай царкве пачалося будаўніцтва мураванага храма, якое ў сувязі з пачаткам Першай сусветнай вайны, а потым рэвалюцыйнымі падзеямі, не было завершана.

У пачатку 1930-х гадоў прыход у Баславічах быў скасаваны. Недабудаваны мураваны храм стаў выкарыстоўвацца як складское памяшканне, а старая драўляная царква, у якой да гэтага часу працягваліся набажэнствы, была разабрана.

## Літаратура 
* Памяць. Слуцкі раён, Слуцк. Кн.1, Мн. 2000.
 

Катэгорыя:Праваслаўныя храмы Слуцка
Катэгорыя:Колішнія праваслаўныя храмы Мінскай вобласці
Катэгорыя:Драўляныя цэрквы Беларусі
Катэгорыя:Барок (Слуцкі раён)
Катэгорыя:Зніклі ў 1930-я гады
Васіль Уладзіміравіч Палійчук

**Васіль Уладзіміравіч Палійчук** (нар. , г. Жытомір, УССР) — беларускі скульптар.

## Біяграфія 
Удзельнік Вялікай Айчыннай вайны. Вучыўся у 1938—1941 і 1947—1949.

Асноўныя творы: кампазіцыі «Вызваленне» (1957.

Творы знаходзяцца ў Нацыянальным мастацкім музеі Беларусі, фондах БСМ, Музеі сучаснага выяўленчага мастацтва ў Мінску. Член Беларускага саюза мастакоў з 1951 года.

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Скульптары Беларусі
Катэгорыя:Скульптары XX стагоддзя
Катэгорыя:Удзельнікі Вялікай Айчыннай вайны
Катэгорыя:Члены Беларускага саюза мастакоў
Republika

**Republika** () — польскі музычны рок-гурт, створаны ў 1981 годзе ў Торуні.

## Удзельнікі 
* Гжэгаж Чахоўскі () — вакал, клавішнік, флейта (1981—1986, 1990—2001)
* Збігнеў Кшыўскі () — сола-гітара (1981—1986, 1990—2002)
* Славамір Цясельскі () — барабаны (1981—1986, 1990—2002)
* Лешак Бёлік () — бас-гітара (1991—2002)

## Былыя ўдзельнікі 
* Павел Кучынскі () — бас-гітара (1981—1986, 1990)

## Канцэртныя музыкі 
* Яцак Радзевіч () — клавішнік, саксафон (1991—1993)
* Хасэ Торэс () — барабаны (1991—1993)

## Дыскаграфія 
### Альбомы 
* 1983 — Nowe sytuacje
* 1983 — 1984
* 1984 — Nieustanne tango
* 1991 — 1991
* 1993 — Siódma pieczęć
* 1995 — Republika Marzeń
* 1998 — Masakra
* 2002 — Ostatnia płyta

### Сінглы 
* 1983 — Kombinat/Gadające głowy
* 1983 — Układ sił/Sexy doll
* 1986 — Sam na linie/Moja krew
* 1991 — Lawa/Balon
* 1995 — Obejmij mnie Czeczenio

### Канцэртныя альбомы 
* 1993 — Bez prądu
* 2002 — Republika
* 2004 — Największe przeboje — LIVE
* 2007 — Trójka Live!

### Зборнікі 
* 1993 — '82-'85
* 1999 — Biała flaga
* 2003 — Komplet (13 CD)
* 2007 — Gwiazdy polskiej muzyki lat 80. vol. II
* 2019 — Winyloteka. Republika

## Зноскі 
## Спасылкі 
* Афіцыйны сайт гурта
* Republika  y Архіве Польскага Року

Катэгорыя:Рок-гурты Польшчы
Курапольскі сельсавет

**Курапо́льскі сельсавет** — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Пастаўскага раёна Віцебскай вобласці Беларусі. Адміністрацыйны цэнтр — аграгарадок Кураполле.

Утвораны 12 кастрычніка 1940 года ў складзе Пастаўскага раёна Вілейскай вобласці БССР. З 20 верасня 1944 года ў складзе Маладзечанскай вобласці. З 6 снежня 1944 года ў складзе Дунілавіцкага раёна Полацкай вобласці. 9 жніўня 1946 года вернуты ў склад Пастаўскага раёна Маладзечанскай вобласці. 2 снежня 1959 года да сельсавета далучана тэрыторыя скасаванага Андронскага сельсавета. З 20 студзеня 1960 года ў складзе Віцебскай вобласці. На 1 студзеня 1974 года ў складзе Курапольскага сельсавета 38 населеных пунктаў. 16 кастрычніка 1989 года ў склад Юнкаўскага сельсавета перададзены 2 населеныя пункты (Васіліны-I і Чарэмушнікі Падзісенныя). 24 жніўня 1992 года 16 населеных пунктаў перададзены ў склад Юнкаўскага сельсавета. 26 верасня 2002 года ў склад сельсавета з Юнькаўскага сельсавета перададзены 17 населеных пунктаў. 20 чэрвеня 2008 года скасаваны вёскі Старыца і Шылаватае. 18 снежня 2009 года да сельсавета далучана частка скасаванага Белькаўскага сельсавета (10 вёсак: Алашкаўшчына, Асіннікі, Балаі, Дубрава, Казімерцы, Крашнева, Мацейкі, Навасёлкі, Тузбіца і Шымукоўшчына). 27 снежня 2019 года скасавана вёска Крашнева. 21 чэрвеня 2023 года да сельсавета далучана тэрыторыя скасаванага Ярэўскага сельсавета (21 населены пункт: аграгарадок Хацілы, вёскі Азёркі, Вілейты, Волахі, Волься Вялікая, Дукі, Заброддзе, Задзеўе, Курты, Ліцвінкі, Мажэйкі, Мольдзевічы, Муляры Лясныя, Норкавічы, Родзі, Свілэлі, Сіўцы, Цаліно, Чыгуначная Казарма, Ярэва і хутар Загатскот).

Насельніцтва сельсавета паводле перапісу 2009 года (29 населеных пунктаў) — 1082 чалавекі, з іх 83,7 % — беларусы, 9,8 % — рускія, 3,5 % — палякі; паводле перапісу 2019 года (38 населеных пунктаў) — 961 чалавек.

## Крыніцы 
## Літаратура 
* Административно-территориальное устройство БССР: справочник: в 2 т. / Главное архивное управление при Совете Министров БССР, Институт философии и права Академии наук БССР. — Минск: «Беларусь», 1985―1987.
* Административно-территориальное устройство Республики Беларусь (1981—2010 гг.): справочник. — Минск: БелНИИДАД, 2012. — 172 с.


Катэгорыя:Былыя сельсаветы Дунілавіцкага раёна
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, утвораныя ў 1940 годзе