Клод Манэ

**Клод Манэ** (; , Парыж — ) — французскі мастак, «бацька імпрэсіянізму».

## Біяграфія 
Нарадзіўся ў Парыжы, але яго сям’я з’язджае ў Гаўр (Нармандыя), калі яму было 5 гадоў. З малых гадоў цікавіўся мастацтвам і больш за ўсё карыкатурамі. Пад час вучобы ў ліцэі ён выстаўляў свае карыкатуры ў мастацкай лаўцы, дзе ён пазнаёміўся з Эжэнам Будэнам (), які паказаў К. Манэ некалькі прыёмаў жывапісу прыроды. Дарэчы, карыкатуры Манэ карысталіся вялікім попытам, і ён пачаў браць за кожную па 40 франкаў, чым выклікаў жах свайго бацькі.

Бацькі не былі супраць, каб ён стаў мастаком, але яго незалежныя ідэі, крытыка акадэмічнага мастацтва і адмова навучацца ў добрай Школе Мастацтва прыводзілі да частых лаянак у сям’і. Ён пачаў працаваць у Швейцарскай Акадэміі, дзе ён сустрэў Пабла Пікаса, перад сваім армейскім прызывам. Сваю службу ў Алжыры (1860—1861) Клод Манэ быў вымушаны спыніць з-за гаручкі і вярнуцца ў Францыю.

Працы Манэ не карысталіся прызнаннем з-за нестандартнай жывапіснай манеры. Калі ў 1863 г. кансерватыўнае журы Парыжскага салона (схільнае да таго ж рабіць патуранні вучням і сябрам сваіх членаў) не прыняла да ўдзелу ў выставе надта шмат прац, сам імператар Напалеон III падаў ініцыятыву стварыць альтэрнатыўны салон для карцін, якія атрымалі гэтую адмову. Менавіта там былі выстаўлены працы Клода Манэ, а таксама Сіслея, Рэнуара, Базыля і Пісаро. Гэтая выстава атрымала здзеклівую назву «Салон адрынутых». Вынікам было тое, што афіцыйны салон зрабіўся пустым — амаль усе наведвальнікі накіраваліся ў «Салон адрынутых», але з мэтаю паздзеквацца над выстаўленымі там карцінамі. Але гэтая падзея, тым не менш, аб’яднала шматлікіх авангардных мастакоў, абудзіла ў іх плыні самасвядомасць і жаданне барацьбы з коснасцю афіцыйнага салона (які яны з непавагай называлі «Салон Бугро»).

Клод Манэ прымае ўдзел у першай выставе імпрэсіяністаў у 1874 г. Менавіта тады гэты кірунак у мастацтве і атрымлівае сваё імя, прычым даюць яго насмешнікі паводле ўбачанай імі карціны Манэ «Уражанне. Усход сонца» (фр. *impression* — «уражанне»). Пазней Манэ і яго сябры прымаюць удзел таксама ў змешаных выставах, на якіх фігуруе шмат прац прыхільнікаў акадэмічнага жывапісу. Але большасць гледачоў абыходзіць «акадэмічныя» працы бокам і засяроджвае погляд на авангардных карцінах імпрэсіяністаў — праўда, часцей за ўсё толькі для таго, каб парагатаць.

У 1879 г. Манэ дасылае ў салон 2 працы, але на выставу прымаецца толькі адна. Гэта апошняя афіцыйная выстава, у якой Манэ прымае ўдзел.

У 1886 г. Клод Манэ ўдзельнічае ў выставе ў Нью-Ёрку, ЗША. Амерыканская публіка сустракае карціны імпрэсіяністаў значна лепш. Замест таго, каб паўтараць чуткі і абразы абывацеляў, журналісты робяць добрасумленную спробу разабрацца ва ўсім самастойна. Манэ хутка багацее. Прызнанне паступова прыходзіць да яго і ў роднай Францыі. Імпрэсіянізм робіцца папулярным.

Пазней Клод Манэ казаў пра сваю кар’еру: «…У наш час нас судзілі без усялякай паблажкі. Тады не казалі „Я не разумею“, але „Гэта ідыятызм, гэта подласць“. Гэта стымулявала нас, надавала нам мужнасць, прымушала працаваць»http://www.coolreferat.com/%D0%9D%D0%B0%D1%80%D0%BE%D0%B4%D1%8B_%D0%B8_%D0%BB%D0%B8%D1%87%D0%BD%D0%BE%D1%81%D1%82%D0%B8_%D0%B2_%D0%B8%D1%81%D1%82%D0%BE%D1%80%D0%B8%D0%B8._%D1%82%D0%BE%D0%BC_2_%D0%9C%D0%B8%D1%80%D0%BE%D0%BD%D0%BE%D0%B2_%D0%92.%D0%91_2000%D0%B3._%D1%87%D0%B0%D1%81%D1%82%D1%8C=25.

Імпрэсіянізм, адным з лідараў якога быў Клод Манэ, фактычна стаў адным з найвялікшых прарываў у гісторыі жывапісу.

## Творы 
* 1860 : **Маці** (*La mère au chapeau*)
* 1861 : **Вугал у студыі** (*Un coin du studio*)
* 1866 : **Камій**Camille
* 1865 : **Каламажка** (*La Charrette*)
* 1865 : **Дуб** (*Le Chêne*)
* 1865 : **Снеданне на траве** (*Le Déjeuner sur l’herbe*)
* 1865 : **Пляж, Онфлёр(Анфлёр)** (*Plage à Honfleur*)
* 1867 : **Жанчыны ў садзе** (*Femmes au jardin*)
* 1867 : *Пляж, Сант-Адрэс* (*La Plage de Sainte-Adresse*)
* 1867 : **Сад прынцэс** (*Le Jardin des princesses*)
* 1867 : **Царква** (''L'Église Saint-Germain L’auxerrois*)
* 1868 : **Сарока** (*La Pie*)
* 1868 : **Снеданне** (*Le Déjeuner*)
* 1868 : Au bord de l’eau
* 1868 : Portrait de Bazille
* 1869 : Bain à la Grenouillère
* 1869 : La Seine à Bougival le soir
* 1870 : **Пляж, Трувіль** (*Plage à Trouville*)
* 1870 : Hôtel des Roches Noires
* 1871 : La Liseuse
* 1871 : La Tamise à Westminster
* 1873 : Impression soleil levant
* 1873 : **Снеданне** (*Le Déjeuner*)
* 1873 : Les Coquelicots
* 1873 : **Бульвар Капуцынаў** (*Boulevard des Capucines*)
* 1874 : Bateaux quittant le port
* 1874 : Le Pont à Argenteuil
* 1875 : Régates à Argenteuil
* 1875 : Femme à l’ombrelle
* 1875 : Шпацыр (*La Promenade*)
* 1875 : **Цягнік у снезе** (*Train dans la neige*)
* 1875 : Femme au métier
* 1876 : Le Bateau atelier
* 1876 : **Японка** (*La Japonaise*)
* 1877 : La Gare Saint-Lazare
* 1877 : Coeur au soleil
* 1878 : La Seine à Vétheuil
* 1878 : La Rue Montorgueil
* 1880 : Les Falaises des Petites Dalles
* 1881 : Jardin de l’artiste à Vétheuil
* 1883 : La Collégiale Notre-Dame Vernon
* 1883 : L’Arche d’Etretat
* 1884 : Les Falaises des Petites Dalles
* 1884 : La Corniche de Monaco
* 1884 : La Route rouge près de Menton
* 1884 : Les Villas à Bordighera
* 1885 : The Cliffs at Etretat
* 1886 : Аўтапартрэт (*Autoportrait*)
* 1886 : **Бель-Іль** (*Belle-Île'')
* 1886 : Les Pyramides de Port Coton
* 1886 : Les Rochers de Belle-Ile
* 1886 : Rochers à Port-Goulphar
* 1886 : Tempête, côte de Belle-Ile
* 1886 : Essai de figure en plein-air : Femme à l’ombrelle tournée vers la droite
* 1886 : Essai de figure en plein-air : Femme à l’ombrelle tournée vers la gauche
* 1887 : La Barque
* 1890 : Meules, fin de l'été
* 1890 : **Руанскі сабор** (*Cathédrale de Rouen*)
* 1891 : Peupliers longeant l’Epte, Automne
* 1891 : Meules à Chailly
* 1891 : Meules, fin de l'été
* 1892 : **Руанскі сабор** (*Cathédrale de Rouen*). Le portail, temps gris
* 1892 : **Руанскі сабор** (*Cathédrale de Rouen*). Le portail vu de face
* 1893 : **Руанскі сабор** (*Cathédrale de Rouen*). Le portail, soleil matinal
* 1893 : **Руанскі сабор** (*Cathédrale de Rouen*). Le portail et la tour Saint-Romain, plein soleil
* 1893 : **Руанскі сабор** (*Cathédrale de Rouen*). Le portail et la tour Saint-Romain, effet du matin
* 1894 : **Руанскі сабор** (*Cathédrale de Rouen*)
* 1897 : Les Falaises à Varengeville
* 1897 : Branch of the Seine Near Giverny
* 1898 : **Гарлачыкі, вечар** (*Nymphéas, effet du soir*)
* 1899 : **Гарлачыкі, зялёная гармонія** (*Nymphéas, harmonie verte*)
* 1903 : **Гарлачыкі** (*Nymphéas*)
* 1903 : Maison du parlement au coucher du soleil
* 1903 : Waterloo Bridge, le soleil dans le brouillard
* 1904 : Londres, Le Parlement, trouée de soleil dans le brouillard
* 1905 : Будынак Парламента, Лондан (Maisons du parlement, Londres)
* 1905 : Les Nénuphars
* 1907 : Нацюрморт з яйкамі ()
* 1908 : Palace de Mula à Venise
* 1910 : Palais des Doges
* 1913 : les arceaux de roses, Giverny
* 1917 : **Аўтапартрэт** (*Autoportrait*)
* 1918 : **Японскі мост** (*Le Pont japonais*)
* 1920 : Les Agapanthes
* Waterloo bridge, temps couvert

## Ацэнкі 
34,3 мільёна еўра ў снежні 1999 года аддалі за «Гарлачыкі».

Праца Клода Манэ з серыі «Стагі сена» 14 мая 2019 была прададзеная на аўкцыёне Sotheby’s ў Нью-Ёрку за рэкордныя 110,7 мільёна долараў. Палатно Манэ, створанае ў 1890 годзе, стала першай у гісторыі карцінай імпрэсіяністаў, якую прадалі на адкрытых таргах больш чым за 100 мільёнаў долараў. «Стагі сена» — адна з самых вядомых серый Клода Манэ, у яе ўваходзяць 25 карцін, напісаных у 1890—1891 гадах недалёка ад дома мастака ў Жыверні. Пабачыўшы працы гэтага цыклу ў 1895 г., Васіль Кандзінскі цвёрда ўпэўніўся ў сваім намеры зрабіцца мастаком.

## Спасылкі 
* Біяграфія Клода Манэ 

Катэгорыя:Мастакі-імпрэсіяністы
Катэгорыя:Мастакі Францыі
Катэгорыя:Памерлі ад раку лёгкага