open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Вольга Бязсмертная

**Вольга Бязсмертная** (, ;  , Багуслаў, Кіеўская вобласць, УССР) — украінская оперная спявачка, сапрана, салістка Венскай дзяржаўнай оперы са студзеня 2012 года.

Бязсмертная стала першай украінскай спявачкай, якая была ўдастоена гонару адкрываць ў 2015 годдзе Венскі баль у Венскай дзяржаўнай оперы.

## Біяграфія 
Нарадзілася 6 жніўня 1983 года ў Багуславе (УССР).

Спяваць Вольга пачала ў пяцігадовым узросце, калі па рэкамендацыі суседзяў бацькі адвялі яе ў дзіцячы хор, у якім яна праспявала да заканчэння сярэдняй школы, хоць і пяць разоў пакідала хор. Пасля заканчэння школы Вольга паўгода пачала займацца з Яўгеніяй Мірашнічэнка, рыхтуючыся да паступлення ў Нацыянальную музычную акадэмію Украіны.

У 2000 годзе Вольга паступіла ў Нацыянальную музычную акадэмію Украіны, на вакальны факультэт, у клас прафесара Яўгеніі Мірашнічэнка. Пасля заканчэння магістратуры Вольга Бязсмертная паступіла ў аспірантуру. У 2009 годзе Яўгенія Мірашнічэнка памерла і Вольга ўзяла пяць з васьмі яе студэнтаў і два з паловай гады выкладала ў музычнай акадэміі. У прыняцці да Кіеўскай оперы ёй адмовілі.

У кастрычніку 2011 года Вольга Бязсмертная атрымала першую прэмію Міжнароднага конкурсу оперных спевакоў «Новыя галасы» ў Гютэрсла (Германія), а старшыня журы дырэктар Венскай дзяржаўнай оперы Дамінік Мэер прапанаваў ёй працу ў тэатры. У сакавіку 2012 года на сцэне Венскай оперы яна праспявала сваю прэм’еру ў сучаснай пастаноўцы оперы Паўля Хіндэміта «Кардыляк». Дэбют маладой Украінкі ў дзяржаўнай оперы Вены быў досыць спецыфічным, у яе было толькі два тыдні, каб вывучыць на нямецкай мове партыю *прыдворнай дамы* у оперы Паўля Гіндэміта «Кардыляк». Наступным выпрабаваннем была роля *графіні Альмавівы* у оперы «Жаніцьба Фігаро» Моцарта, тады для вывучэння партытуры на італьянскай мове быў толькі тыдзень часу.

У 2015 годзе Вольга Бязсмертная стала першай украінскай спявачкай, якая адкрывала Венскі баль у Венскай дзяржаўнай оперы з пачатку яго заснавання ў 1958 годзе.

## Спасылкі 
* Венская дзяржаўная опера. Вольга Бязсмертная  wiener-staatsoper.at 
* У эфіры тэлеканала эспрэса салістка Венскай оперы Вольга Бязсмертная espreso.tv
Надзея Іванаўна Прышчэп

**Надзея Іванаўна Прышчэп** (нар. ) — беларуская мадэльерка і выкладчыца. Член Беларускага саюза дызайнераў. Дацэнт Інстытута сучасных ведаў імя А. М. Шырокава. Выкладчыца ФСК БДУ.

## Біяграфія 
У 1975 скончыла Беларускі дзяржаўны тэатральна-мастацкі інстытут як мастачка па касцюму. З 1975 па 1996 год працавала ў Беларускім рэспубліканскім Доме мадэляў.

Распрацоўвала калекцыі мадэляў для швейных прамысловых прадпрыемстваў Беларусі: Полацкай швейнай фабрыкі, Гродзенскай швейнай фабрыкі, Бабруйскай швейнай фабрыкі, а яшчэ для фабрык мастацкіх вырабаў Магілёва, Бабруйска, Віцебска, Гомеля і інш.

З 1985 года працуе ў групе перспектыўнага мадэлявання Беларускага цэнтра моды.

Аўтар сцэнаграфіі і касцюмаў для тэатральных спектакляў: «Камедыя» (сцэнарыст і рэжысёр У. В. Рудаў, Беларускі Дзяржаўны Маладзёжны Тэатр, Альтэрнатыўны тэатр, Мінск); «Царства зямное» (па п’есе Т. Уільямса,  Нацыянальны акадэмічны драматычны тэатр імя М. Горкага, Мінск).

Па замове Белтэлерадыёкампаніі распрацаваны касцюмы і візуальны імідж заслужанай артысткі Рэспублікі Беларусь Алены Спірыдовіч, якая вядзе Міжнароднага фестывалю мастацтваў «Славянскі базар у Віцебску».

З 1996 па 2000 год выкладала ў Мінскім дзяржаўным тэхналагічным каледжы.

З 1997 па 2018 год была дацэнтам Інстытута сучасных ведаў імя А. М. Шырокава. Выкладала дысцыпліны — «асновы кампазіцыі і касцюма», «дызайн-праектаванне касцюма» і інш.

Эксперт Міжнароднага конкурсу «Асамблея Моды» (Масква — Лондан — Парыж — Берлін).

## Узнагароды 
* 1987 год — дыпламант «Усесаюзнага фестывалю моды-87 у Маскве».
* 1988 год — дыпламант «I Рэспубліканскага фестывалю моладзевай моды ў Мінску».
* 1988, 1989 — удзельніца Брытана-савецкіх месячнікаў, якія праходзілі на ВДНГ БССР у Мінску.
* 2000 — лаўрэатка фестывалю-конкурсу моды «Мадэль года-2000» у Мінску з калекцыяй «Андэграўнд».

## Спасылкі 
https://bsu.by/by/employee/69450-d/infarmatsyya 

https://nastgaz.by/stylyovae-slova-bdu/

https://fsc.bsu.by/ru/prishhep-nadezhda-ivanovna/ 

http://isz.minsk.by/history/kafedry/mk.html

Катэгорыя:Мадэльеры Беларусі
Багдана Іосіфаўна Дурда

**Багдана Іосіфаўна Дурда** (;  24 мая 1940, Бучач, Цярнопальская вобласць, УССР) — украінская мастачка, літаратарка, паэтка, аўтар-выканаўца песень.

## Біяграфія 
 (22 жніўня 2010 года).]]
Нарадзілася ў горадзе Бучач Цярнопальскай вобласці.

У 1965 годзе скончыла Львоўскі політэхнічны інстытут (цяпер Нацыянальны ўніверсітэт «Львоўская палітэхніка»), у 1991 годзе — Маскоўскі завочны ўніверсітэт мастацтваў (выкладчыкі І. Алянцева, Н. Дзевятаева).

Працавала інжынерам, інжынерам-канструктарам на хімзаводзе ў Данецку, Цярнопальскім камбайнавым заводзе (1965—1996).

З 2003 года выкладала ў Цярнопальскай сярэняй школе № 24 і культурна-мастацкім цэнтры «Мальви».

## Творчасць 
Пачала творчую працу з 1996 года. Стварала партрэты, пейзажы, нацюрморты.

Удзельнічала ў мастацкіх выставах з 1979 года. Мела персанальныя выставы ў Цярнопалі (1997, 2003, 2007), Бучачы (2006).

Стварыла ілюстрацыі да кнігі для дзяцей «А што бачаць вочка» Марты Чопік, «На мяжы: вершы, песні» (2001), «Рака жыцця: паэмы, паэзіі» (2003), «Лабірынты лёсу» (2006; усе — Цярнопаль).

Удзельніца Усеўкраінскага фестывалю аўтарскай песні «Оберіг-93» (Луцк). Напісала музыку больш, чым да 100 песень.

Палотны: «Кветкі» (1991), «Стары парк» (1994), «Палявыя кветкі» (1995), «К. Білакур» (1996), «Над плацінай» (1998), «Пасля канцэрту (С. Крушальніцкая)» (2000), «М. Башкірцава» (2002), «Восень» (2003).

## Літаратура 
* *Гриб А*. Дурда Богдана Йосипівна [Архівовано 17 листопада 2015 у Wayback Machine.] // 
* *Дем’янова І., Щербак Л.* Дурда Богдана Йосипівна // Тернопільський енциклопедичний словник : у 4 т. / редкол.: Г. Яворський та ін. — Тернопіль : Видавничо-поліграфічний комбінат «Збруч», 2010. — Т. 4 : А — Я (додатковий). — С. 219. — ISBN&nbsp;978-966-528-318-8.

Катэгорыя:Кампазітары Украіны
Дыяна Ігнатаўна Петрыненка

**Дыяна Ігнатаўна Петрыненка** (; *дзявочае прозвішча — Палівода*; , Белавусаўка, Драбаўскі раён, Прылуцкая акруга, УССР — , Кіеў) — украінская, савецкая спявачка (лірыка-каларатурнае сапрана), педагог. Народная артыстка СССР (1975).

## Біяграфія 
Нарадзілася 8 лютага 1930 года ў с. Белавусаўка Драбаўскага раёна Прылуцкай акругі УССР.

Скончыла Кіеўскае музычнае вучылішча, у 1955 годзе — Кіеўскую кансерваторыю імя П. Чайкоўскага (клас спеваў у М. І. Ягорычавай), у 1961 — аспірантуру пры кансерваторыі.

У 1955—1958 гадах — салістка Дзяржаўнай акадэмічнай харавой капэлы Украінскай ССР «Думка», у 1962—1988 гадах — Кіеўскай філармоніі.

З 1961 года — выкладчык Кіеўскай кансерваторыі (з 1981 года — дацэнт, з 1985 года — прафесар).

У канцэртным рэпертуары спявачкі — украінскія і рускія народныя песні, арыі з опер М. І. Глінкі, М. А. Рымскага-Корсакава, В. Беліні, Г. Даніцэці, Дж. Вердзі, рамансы С. В. Рахманінава, Э. Грыга, Ф. Ліста, творы ўкраінскіх кампазітараў А. І. Кос-Анатольскага, Ю. С. Мейтуса, Г. І. Майбароды, П. Майбароды, М. В. Лысенкі, Д. У. Січынскага, Я. С. Стэпавага, К. Р. Стацэнкі, А. І. Білаша.

Выконвала партыі сапрана ў 9-й сімфоніі Л. ван Бетховена, араторыі «Поры года» І. Гайдна, «Рэквіеме» В. А. Моцарта, кантаце «Радуйся, ніва непалітая» М. В. Лысенкі.

Гастралявала за мяжой (Фінляндыя, Югаславія]], Польшча, Венгрыя, ГДР, Канада, ЗША, Францыя, Італія, Нідэрланды, Чэхаславакія, Японія).

Запісвалася на грампласцінкі. Яе голас гучыць у фільмах «Лада з краіны берандэяў» і «Толькі ты».

Памерла 17 лістапада 2018 года ў Кіеве. Пахаваная на Байкавых могілках.

## Сям’я 
Брат — Іван Ігнатавіч Палівода (1924—2004) — украінскі оперны спявак, педагог па вакале.
Сын — Тарас Гарынальдавіч Петрыненка (нар. 1953) — украінскі музыка, спявак, кампазітар, паэт. Народны артыст Украіны (1999).

## Узнагароды 
* Другая прэмія VII Сусветнага фестывалю моладзі і студэнтаў у Вене (1959);
* медаль «За працоўную доблесць» (1960) — *за выдатныя заслугі ў развіцці савецкай літаратуры і мастацтва і ў сувязі з дэкадай ўкраінскай літаратуры і мастацтва ў горадзе Маскве*;
* Заслужаная артыстка УССР (1965);
* Народная артыстка УССР (1970);
* Народная артыстка СССР (1975) — *за вялікія заслугі ў развіцці савецкага музычнага мастацтва*;
* Дзяржаўная прэмія Украінскай ССР імя Т. Р. Шаўчэнкі (1972) — *за канцэртныя праграмы 1969—1971 гадоў*;
* ордэн Працоўнага Чырвонага Сцяга;
* медаль «У памяць 1500-годдзя Кіева».
* ордэн княгіні Вольгі III ступені (2005).

Катэгорыя:Спевакі і спявачкі СССР
Катэгорыя:Спевакі і спявачкі Украіны
Катэгорыя:Спевакі і спявачкі XX стагоддзя
Катэгорыя:Оперныя спевакі і спявачкі СССР
Катэгорыя:Оперныя спевакі і спявачкі Украіны
Катэгорыя:Оперныя спевакі і спявачкі XX стагоддзя
Катэгорыя:Музычныя педагогі СССР
Катэгорыя:Музычныя педагогі Украіны
Катэгорыя:Музычныя педагогі XX стагоддзя
Катэгорыя:Сапрана
Катэгорыя:Акадэмічныя музыканты Украіны
Дзмітрук

**Дзмітрук** — прозвішча.

## Вядомыя носьбіты 
* Аляксандр Андрэевіч Дзмітрук — палітолаг
* Анастасія Мікалаеўна Дзмітрук — украінская паэтэса, грамадскі дзеяч
Анастасія Мікалаеўна Дзмітрук

**Анастасія Мікалаеўна Дзмітрук** (; нар.  г., , Чарнігаўская вобласць) — украінская паэтэса і грамадскі дзеяч. У сваёй творчасці выкарыстоўвае як украінскую, так і рускую мову. Вядомасць набыла дзякуючы вершу «Ніколі мы не будзем братамі», напісанаму ў сакавіку 2014 года.

## Біяграфія 
Нарадзілася 31 студзеня 1991 года ў горадзе Нежын Чарнігаўскай вобласці. З 12 гадоў жыве ў Кіеве, дзе вучылася ў гімназіі, а затым — у Фізіка-тэхнічным інстытуце Кіеўскага політэхнічнага інстытута.

Скончыла НТУУ «КПІ» зімой 2014 года, атрымаўшы кваліфікацыю спецыяліста па інфармацыйнай бяспецы. У перыяд Еўрамайдана працавала ў адной з фірмаў па абароне камп’ютарнай інфармацыі. Атрымаўшы шырокую вядомасць сваімі патрыятычнымі вершамі, пакінула працу і занялася выключна творчасцю і грамадскай дзейнасцю.

З 2014 года была адным з кіраўнікоў украінскай сацыяльнай сеткі WeUA, дзе займалася сувязямі з грамадскасцю, а таксама ўзначальвала конкурс патрыятычнай паэзіі.

У красавіку 2016 года атрымала званне «Кіяўлянка года — 2015» за ўклад у культурнае развіццё сталіцы.

22 верасня 2016 г. атрымала прэмію Кабінета міністраў Украіны за асаблівыя дасягненні моладзі ў развіцці Украіны. Пра гэта гаворыцца ў адпаведным распараджэнні В. Гройсмана: "За нацыянальна-патрыятычнае выхаванне грамадзян, падрыхтоўку моладзі да абароны незалежнасці і тэрытарыяльнай цэласнасці Украіны, развіццё валанцёрскага руху, садзейнічанне Узброеным Сілам урадавая прэмія прысуджана чарнігаўскай паэтэсе.

12 лістапада 2016 г. атрымала ўзнагароду Усеўкраінскай прэміі «Жанчына III тысячагоддзя» ў катэгорыі «Перспектыва».
Вераніка Аляксандраўна Чарняхоўская

**Вераніка Аляксандраўна Чарняхоўская** (; ,  — , там жа) — украінская паэтэса, перакладчыца.

## Біяграфія 
Нарадзілася ў сям’і вядомай пісьменніцы і паэтэсы Л. Старыцкай-Чарняхоўскай і прафесара-медыка Кіеўскага ўніверсітэта А. Р. Чарняхоўскага. Унучка пісьменніка, драматурга і грамадскага дзеяча М. П. Старыцкага.

Пасля заканчэння ў 1918 годзе з адзнакай Другой украінскай гімназіі ім. Кірыла-Мяфодзіеўскага брацтва навучалася на эканамічным факультэце Кіеўскага камерцыйнага інстытута і курсах замежных моў.

Разам з бацькам, прафесарам медыцыны А. Р. Чарняхоўскім, па заданні Наркамата аховы здароўя, дзе яна працавала рэферэнтам — перакладчыкам, з’ездзіла ў камандзіроўку ў Германію. Там выйшла замуж за нямецкага падданага, з якім пазнаёмілася ў Кіеве, швейцарца Тэадора Гекена.

За мяжой Вераніка ўдасканальвала свае веды нямецкай і англійскай у Берлінскім універсітэце. Пабывала ў Швейцарыі і Італіі. З 1920 года была ў ліку актыўных удзельнікаў украінскай літаратурна-мастацкай групы «Грона»

Увосень 1929 года Вераніка Чарняхоўская была арыштаваная па абвінавачанні ў датычнасці да «справы СВУ». Утрымлівалася ў харкаўскай турме. У студзені 1930 г. яе выпусцілі, маці ўгаварыла чэкістаў і замяніла дачку падчас працэсу на лаве падсудных. Тэрмін пакарання быў умоўным. Але арыштавалі бацьку і маці.

Другі раз Вераніку арыштавалі 8 студзеня 1938 года па абвінавачанні ў правядзенні «шпіёнска-контррэвалюцыйнай дзейнасці». Нагодай стала тое, што яна з бацькам у 1928—1929 гадах пабывала ў творчай камандзіроўцы ў Германіі. Падчас зняволення ў Лук’янаўскай турме Вераніка Чарняхоўская звар’яцела.

22 верасня 1938 года яна была прыгаворана да расстрэлу. Прыгавор прыведзены ў выкананне ў той жа дзень. Месца яе пахавання невядома.
Тамара Анатолеўна Дуда

**Тамара Анатолеўна Дуда** (, таксама вядомая пад псеўданімам **Тамара Горыха Зерня**, ;  , Кіеў, УССР) — украінская пісьменніца, лаўрэатка Нацыянальнай прэміі Украіны імя Тараса Шаўчэнкі 2022 года. Аўтар рамана «Дачушка» (2019), адзначанага як кніга года BBC. Вядомая сваёй валанцёрскай дзейнасцю.

## Біяграфія 
Нарадзілася ў Кіеве. У 1992 годзе скончыла Украінскі гуманітарны ліцэй. У 1993 годзе паступіла ў Інстытут журналістыкі Кіеўскага ўніверсітэта, абараніла дыплом у 1998 годзе. З 2003 па 2005 год вучылася ў Кіеўскім Міжнародным універсітэце. Больш за 20 гадоў перакладае эканамічныя тэксты з англійскай мовы.

З 2014 года Тамара Дуда была валанцёрам у зоне АТА. За валанцёрскую дзейнасць была адзначана граматай мэра Кіева. Замужам, мае траіх дзяцей.

«Дачушка» — гэта першы раман пісьменніцы. Ён быў апублікаваны ў выдавецтве «Білка» на ўкраінскай і англійскай мовах. Падзеі ў кнізе адбываюцца ў 2014 годзе падчас узброеннага канфлікта на ўсходзе Украіны. Плануецца экранізацыя рамана.

У 2021 годзе ў выдавецтве «Білка» выйшаў другі раман Тамары Горыха Зерня «Прынцып умяшання». Новая кніга пісьменніцы па жанры — дэтэктыў. Галоўная гераіня рамана Станіслава страціла на вайне на усходзе Украіны мужа, і адзіным суцяшэннем для яе стала праца. Па просьбе знаёмай яна адпраўляецца ў горад свайго дзяцінства на Чэркаўчыну, дзе і разгортваюцца асноўныя сюжэтныя падзеі.

У 2021 годзе Тамара Дуда з раманам «Дачушка» намінаваная на суісканне Нацыянальнай прэміі Украіны імя Тараса Шаўчэнкі 2022 года ў намінацыі «Літаратура». Твор быў дапушчаны да ўдзелу ў другім туры конкурсу і ўрэшце атрымаў перамогу.

## Цытаты 
«Я з тых шчасліўчыкаў, каму вайна больш дала, чым забрала. Яна падарыла мне выдатных людзей, дапамагла спазнаць сябе і пераацаніць жыццё»

## Узнагароды 
* Лаўрэатка Нацыянальнай прэміі Украіны імя Тараса Шаўчэнкі 2022 года за раман «Дачушка».

## Спасылкі 
* BBC Украіна: «Мы не можам чакаць, пакуль народзіцца ўкраінскі Рэмарк» — пераможца кнігі года BBC Тамара Горыха Зерня
* Першая кніга, якая стала хітом: Кіеўская пісьменніца прэзентавала раман пра вайну на Усходзе 
* Радыё Свабода: «Мы з маёй гераіняй сьвядома пераехалі ў Данецк» — аўтар кнігі года BBC Тамара Горыха Зерня
* BBC Украіна: Тамара Горыха Зерня: «На вайне вытанчаецца мяжа паміж светамі»
* Тамара Горыха Зерня — аўтар кнігі «Дачушка»
* Інтэрв’ю: «Дачушка» — кніга, якая назаўжды зменіць кожнага, хто яе прачытае
* «Тамара Горыха Зерня». Сайт выдавецтва «Білка»
* Ісус, сынок: «Дачушка» як Месія з Данбаса / / Читомо
Кальцыевы хлароз лёну

**Кальцыевы хлароз лёну** — бактэрыёз лёну, распаўсюджанае захворванне лёну-даўгунца. Праяўляецца ад фазы ўсходаў да ўборкі.

## Прычына 
У навуковай супольнасці існуюць два розных меркаванні пра прыроду захворвання. Частка крыніц лічыць прычынай бактэрыю , а частка мяркуе, што гэта фізіялагічнае захворванне, якое сустракаецца на пераўвапненых глебах і звязана з пераходам мікраэлементаў у цяжказасваяльную для раслін ільна форму.

Праявы захворвання ўзмацняюцца пры неспрыяльных пагодных умовах.

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Захворванні лёну
Катэгорыя:Захворванні раслін
Alloise

**Ала Яўгенаўна Маскоўка** (;  19 кастрычніка 1984, Палтава, УССР), больш вядомая пад псеўданімам **ALLOISE** — украінская спявачка, якая выконвае песні ў стылі поп, соўл, RnB і фольк.

## Біяграфія 
Ала нарадзілася 19 кастрычніка ў 1984 годзе ў Палтаве. Паступіла ў Палтаўскую школу мастацтваў, затым у студыю пры музычным вучылішчы. Таксама паралельна вучылася ў ліцэі № 1 у класе з інтэнсіўным вывучэннем інфарматыкі і англійскай мовы. У 2002 годзе паступіла ў Кіеўскі нацыянальны універсітэт культуры і мастацтваў. У 2004 годзе спявала ў складзе электроннага гурта «Tomato Jaws», затым занялася дыджэйствам і на некаторы час стала вакальным і dj-рэзідэнтам кіеўскіх клубаў.

З 2007 па 2012 год была вакалісткай і аўтарам песень гурта «».

У красавіку 2012 года ALLOISE пачала сольную кар’еру, супрацоўнічаючы з лэйблам Firework Sound.

У лістападзе 2012 года ALLOISE стала лепшай украінскай артысткай па версіі MTV EMA.

За гады сваёй кар’еры спявачка выступала на адной сцэне з такімі сусветнымі артыстамі як Morcheeba, Kosheen, Крэйг Дэвід, Нэлі Фуртада, Джэсі Уэр, Сафі Эліс-Бекстар, Ларын і Faithless.

Таксама спявачка супрацоўнічала з сусветна вядомым прадзюсарам — Нарадам Майклам Уолдэнам, вядомым па сваёй працы з Уітні Х’юстан, Рэям Чарлзам, Даянай Рос і іншымі.

Акрамя музычнай кар’еры, ALLOISE грае ў тэатры «КРОТ» у такіх п’есах — «Сны Васілісы Ягораўны» па п’есах Леся Падзервянскага і «Andy Warhol. Выдумка.» У чэрвені 2013 года ALLOISE прэзентавала дэбютны альбом «Bygone». У кружэлку ўвайшло 12 аўтарскіх трэкаў спявачкі.

ALLOISE стала хэдлайнерам фестывалю MTV да Міжнароднага Дня моладзі ў 2014 годзе.

У чэрвені 2014 года кліп ALLOISE на песню Tell Me Of Fire трапіў у эфір тэлеканала MTV ЗША. Гэта першая песня выканаўцаў украінскай эстрады, якая абраная для трансляцыі ў эфіры галоўнага музычнага канала ЗША.

Таксама ў гэтым жа месяцы афіцыйны італьянскі чарт www.earone.it прызнаў песню «Tell Me Of Fire» «найлепшай песняй тыдня». Акрамя таго, кліп на гэтую песню транслюецца ў эфірах музычных тэлеканалаў Швейцарыі, Венгрыі, Славеніі і іншых краін.

## Дыскаграфія 
### Студыйныя альбомы 
* 2013: *Bygone*
* 2016: *Episodes*
* 2020: *Bare Nerve EP*

### Сінглы 
## Узнагароды 
* 2012 — лепшы ўкраінскі артыст па версіі MTV EMA
* 2012—2013 — намінацыя «VIVA! Найпрыгажэйшыя»
* 2021 — альбом «Bare Nerve» у TOP-5 па версіі міжнароднага журы Aprize Awards

## Спасылкі 
* Песня Tell me of fire на MTV
* Палтаўка Alloise прабілася да півфіналу національного відбору Євробачення

Катэгорыя:Актрысы Украіны
Катэгорыя:Музыканты паводле алфавіта
Катэгорыя:Спевакі і спявачкі XXI стагоддзя
Катэгорыя:Спевакі і спявачкі Украіны
Катэгорыя:Спевакі і спявачкі паводле алфавіта
Карына Мікалаеўна Дзёмінская

**Карына Дзёмінская** (нар. , Магілёў) — беларуская спартсменка (стральба з лука), сярэбраны прызёр ІІ Еўрапейскіх гульняў (2019, Мінск). Спартсмен-інструктар нацыянальнай каманды па стральбе з лука РЦАП па гімнастычных відах спорту.

Скончыла Магілёўскі дзяржаўны ўніверсітэт.
 

## Спасылкі 
* Минск-2019. Белорусские лучницы — серебряные призерки II Европейских игр!
* II ЕВРОПЕЙСКИЕ ИГРЫ 21 — 30 ИЮНЯ 2019

Катэгорыя:Стралкі з лука на летніх Алімпійскіх гульнях 2020 года
Катэгорыя:Стралкі з лука Беларусі
Мяшкова

**Мяшкова** — жаночая форма прозвішча Мяшкоў, таксама тапонім.

## Прозвішча 
* Галіна Якаўлеўна Мяшкова — беларуская мадэльерка, выкладчыца.

## Тапонім 
* Мяшкова (Талачынскі раён)
Галіна Мікалаеўна Кірылава

**Галіна Мікалаеўна Кірылава** (,  — , ) — савецкая артыстка балета, педагог. Народная артыстка УССР (1977). Заслужаная артыстка РСФСР (1940). Лаўрэат Сталінскай прэміі другой ступені (1948).

## Біяграфія 
Нарадзілася 5 (18 сакавіка) 1916 года ў Екацярынбургу.

Пасля заканчэння Ленінградскага харэаграфічнага тэхнікума па класе педагога А. Я. Ваганавай была прынята ў трупу Ленінградскага Малога тэатра оперы і балета, дзе працавала з 1935 па 1942 год (удзельнічала ў спектаклях да 1946 года); у 1942 годзе перайшла ў трупу Ленінградскага тэатра оперы і балета імя С. М. Кірава, дзе танцавала да 1961 года. У 1956—1961 таксама была загадчыцай балетнай трупы.
* 1940 — заслужаная артыстка РСФСР
* 1948 — Сталінская прэмія другой ступені — за выкананне партыі Беатрычэ ў балетным спектаклі «Уяўны жаніх» М. І. Чулакі на сцэне ЛМАТОБ (1946).
* 1977 — народная артыстка УССР

## Літаратура 
* Балет: энциклопедия. / Гл. ред. Ю. Н. Григорович.- М.: Советская энциклопедия, 1981.- 623 стр. с илл.

Катэгорыя:Артысты балета паводле алфавіта
Катэгорыя:Артысты балета СССР
Катэгорыя:Артысты балета Украіны
Катэгорыя:Артысты балета XX стагоддзя
Катэгорыя:Вучаніцы Агрыпіны Ваганавай
Катэгорыя:Артысты балета Марыінскага тэатра
Катэгорыя:Артысты балета Міхайлаўскага тэатра
Спартыўна-педагагічны факультэт масавых відаў спорту БДУФК

**Спартыўна-педагагічны факультэт масавых відаў спорту БДУФК** — структурнае падраздзяленне Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэта фізічнай культуры.

## Гісторыя 
Створаны ў 1973 годзе на базе спартыўнага факультэта (1959).

## Кафедры 
* Кафедра водных відаў спорту
* Кафедра гімнастыкі
* Кафедра лёгкай атлетыкі
* Кафедра лыжнага і стралковага спорту
* Кафедра педагогікі
* Кафедра псіхалогіі
* Кафедра спартова-баявых двубояў і спецрыхтоўлі
* Кафедра спартовай медыцыны

 
## Дэканы 
* Аляксандр Андрэевіч Аўсянкін
* Раманаўскі
* Машкоў
* Лявізаў
* Рыжанкоў
* Міхаіл Іванавіч Корбіт (1988—2009)
* Ірына Іосіфаўна Гуслістава

## Спасылкі 
* Афіцыйны сайт спартыўна-педагагічнага факультэта масавых відаў спорту БДУФК.
 

Катэгорыя:Праспект Пераможцаў (Мінск)
Яўгенія Уладзіміраўна Чупрына

**Яўгенія Уладзіміраўна Чупрына** (;  24 ліпеня 1971, Кіеў, УССР) — сучасная ўкраінская паэтка, пісьменніца і драматург. Старшыня аргкамітэта Міжнароднай прэміі імя Алеся Ульяненка. Член Украінскага ПЭН, член Нацыянальнага саюза пісьменнікаў Украіны і Нацыянальнага саюза журналістаў. Лаўрэат прэміі імя Уладзіміра Караленкі.

Спявала з панк-гуртамі «Вапно», «Регулятори». Фронтледзі інтэлектуальнага панк-гурта Wowchoke.

## Біяграфія 
Вучылася на філалагічным факультэце Кіеўскага дзяржаўнага універсітэта.

Аўтар зборнікаў вершаў «Творы» (1997, 2000) і «Від знізу» (2002), «У доме, дзе не працуе санвузел» (2016), «У футры на саспелым целе» (2017), «Вялікія формы» (2019) празаічнага «Раман з Пельменем» (2000, 2002)

## Публікацыі 
* альманах «Побережье», Філадэльфія
* альманах «Сталкер», Лос-Анджэлес
* часопіс «Нева», Пецярбург
* альманах «Вяселка», Кіеў
* альманах «СТЫХ», Днепрапятроўск
* часопіс «Радуга», Кіеў
* альманах «Отражение», Данецк
* альманах «Фабула»
* альманах «Лава», Харкаў

## Відэа 
* Куртуазны матрыярхат ў Львове 
* Паэзія пра паэзію. Сусветны дзень паэзіі ў Львове. Выступленне Яўгеніі Чупрынай 
* Яўгенія Чупрына. Шляхамі Сапфо 
* Shopping Hour feat Яўгена Чупрына — Рэўнасць Філосафа 

## Спасылкі 
* Паэма «Пчала» на сайце «Дотик Словом»
* Кнігі, Бібліяграфія: проза, паэзія 
* АРХІДЭІ ЯШЧЭ НЕ ЗАЦВІЛІ. Мешап-раман 
* Арт-Батлейка. Яўгенія Чупрына — Аўтар 
* Букваед. Яўгенія Чупрына — Аўтар 
* Яўгенія Чупрына. Куртуазнае: Укр. Літ, заснавальнік — НСПУ[недаступная спасылка з чэрвеня 2019]
* «За кубачкам кавы»: Яўгенія Чупрына і Дзмітрый Лазуткін 
* Блог на сайце
Антаніна Васілеўна Ярыгіна

**Антаніна Васілеўна Ярыгіна** (,  — ?) — савецкая ўкраінская балерына, балетмайстар і педагог. Заслужаная артыстка УССР (1951).

## Біяграфія 
Антаніна Васілеўна Ярыгіна нарадзілася 8 сакавіка 1908 года ў Кіеве.

У 1924 годзе скончыла Кіеўскую балетную студыю педагога .

У 1929 годзе вучылася ў класе ўдасканалення пры Ленінградскім харэаграфічным вучылішчы (педагогі Агрыпіна Якаўлеўна Ваганава і Л. П. Герт).

У 1926—1946 гадах працавала ў тэатрах оперы і балета гарадоў Адэсы, Кіева (Кіеўская опера, з 1924 па 1932 і з 1936 па 1941 гады), Тбілісі, Харкава (салістка Харкаўскага тэатра оперы і балета імя М. В. Лысенкі, 1923—1926), Львова. Танцу балярыны была ўласцівая акцёрская выразнасць, імклівасць кручэнняў і тэхнічная завершанасць.

У 1954—1965 гадах Антаніна Васілеўна Ярыгіна працавала балетмайстрам Кіеўскага тэатра оперы і балета імя Т. Шаўчэнкі.

У розныя гады Антаніна Васілеўна працавала выкладчыкам Адэскай харэаграфічнай студыі (1932—1935), Кіеўскага харэаграфічнага вучылішча (1946—1951) і Кіеўскага тэатральнага інстытута (1951—1972). Яе вучаніцамі былі балерыны Л. А. Пятрэнка, В. Ф. Каліноўская, Н. Д. Рудэнка і інш.

## Творчасць 
Сярод вядомых партый Лілея («Лілея» К. Данькевіча), Святлана («Святлана» ), Тао Хоа («Чырвоны мак» Р. Гліэра), Кітры («Дон Кіхот» Л. Мінкуса) і інш.

## Літаратура 
* Енциклопедія українознавства : Словникова частина : [в 11 т.] / Наукове товариство імені Шевченка; гол. ред. проф., д-р Володимир Кубійович. — Париж ; Нью-Йорк : Молоде життя ; Львів ; Київ : Глобус, 1955—2003.
* Балет: энциклопедия. / Гл. ред. Ю. Н. Григорович.- М.: Советская энциклопедия, 1981.- 623 стр. с илл.
* Театральная энциклопедия. Том 5. Главная ред. П. А. Марков — М.: Советская энциклопедия, 1967. 1136 стб. с илл.

Катэгорыя:Артысты балета паводле алфавіта
Катэгорыя:Артысты балета СССР
Катэгорыя:Артысты балета Украіны
Катэгорыя:Артысты балета XX стагоддзя
Катэгорыя:Балетныя педагогі паводле алфавіта
Катэгорыя:Балетныя педагогі СССР
Катэгорыя:Балетныя педагогі Украіны
Катэгорыя:Балетныя педагогі XX стагоддзя
Таццяна Васілеўна Баравік

**Таццяна Васілеўна Баравік** (, нар. , ) — украінская артыстка балета і педагог, народная артыстка УССР (1989). Член Нацыянальнага харэаграфічнага саюза Украіны.

## Біяграфія 
Нарадзілася 13 чэрвеня 1957 года ў горадзе Кіеў.

У 1975 годзе скончыла Кіеўскае дзяржаўнае харэаграфічнае вучылішча па класе Галіны Кірылавай.

З 1975 года — салістка Нацыянальнай оперы Украіны ў Кіеве, з 1977 года — прыма-балерына.

У 2003 годзе атрымала поўную вышэйшую адукацыю па спецыяльнасці «Харэаграфія», кваліфікацыя «Рэпетытар балета». Выкладае дысцыпліну «Майстэрства класічнага танца» ў Кіеўскім універсітэце імя Барыса Грынчэнкі. Загадчык базы практыкі.

## Творчасць 
Сярод партый Фрыгія («Спартак» А. Хачатурана), Маўка («» ), Беласнежка («Беласнежка і сем гномаў» Паўлоўскага), Анель («Блакітны Дунай» на муз. Штрауса), Кіці («Ганна Карэніна»), Сванільда («Капелія» Л. Дэліба), Вольга («» ) і іншыя.

## Прэміі 
З’яўляецца лаўрэатам прэмій:
* 1983 — 1-ы Рэспубліканскі конкурс артыстаў балета і балетмайстраў — 1-я прэмія (Кіеў)
* 1984 — 7-ы Усесаюзны конкурс артыстаў балета і балетмайстраў — 2-я прэмія (Масква)
* 1992 — Міжнародны конкурс імя Дзягілева — прэмія за лепшае партнёрства
* 1998 — Прыз за лепшае партнёрства Міжнароднага конкурсу імя Рудольфа Нурыева (Будапешт)

## Літаратура 
* Балет: энциклопедия. / Гл. ред. Ю. Н. Григорович.- М.: Советская энциклопедия, 1981.- 623 стр. с илл.
* Митці України : Енциклопедичний довідник / упоряд. : М. Г. Лабінський, В. С. Мурза; за ред. А. В. Кудрицького. — К. : «Українська енциклопедія» ім. М. П. Бажана, 1992. — С. 85. — ISBN 5-88500-042-5. [Архівовано з першоджерела 12 вересня 2022.];
* Швачко Т. О. Боровик Тетяна Василівна // Енциклопедія сучасної України / ред. кол.: І. М. Дзюба [та ін.] ; НАН України, НТШ. — К. : Інститут енциклопедичних досліджень НАН України, 2001­-2022. — ISBN 966-02-2074-X.

Катэгорыя:Артысты балета паводле алфавіта
Катэгорыя:Артысты балета СССР
Катэгорыя:Артысты балета Украіны
Катэгорыя:Артысты балета XX стагоддзя
Мулярчык

**Мулярчык** — прозвішча:

## Вядомыя носьбіты 
* Крысціна Мікалаеўна Мулярчык (нар. 1997) — беларуская лёгкаатлетка.
* Сцяпан Рыгоравіч Мулярчык (нар. 1943) — беларускі спецыяліст у галіне сістэм аўтаматызацыі праектавання. Доктар тэхнічных навук (1988), прафесар (1989).
Міхаіл Іванавіч Корбіт

**Міхаіл Іванавіч Корбіт** (нар. , в. Слабажанка, Хойніцкі раён, Гомельская вобласць) — беларускі педагог, спецыяліст у галіне тэорыі і методыкі фізічнага выхавання, спартыўнай трэніроўкі. Кандыдат педагагічных навук (1975), прафесар (2005).

## Біяграфія 
Скончыў Беларускі дзяржаўны інстытут фізічнай культуры (спецыяльнасць «Фізічная культура і спорт», 1967; аспірантура, 1972).
    
Працаваў у Беларускім політэхнічным інстытуце (1967—1969), Беларускім дзяржаўным універсітэце фізічнай культуры (з 1972, спартыўна-педагагічны факультэт масавых відаў спорту, кафедра лыжнага і стралковага спорту, прафесар, у 1995—1996 — загадчык кафедры, 1988—2009 — дэкан факультэта).

Навуковыя інтарэсы: тэорыя і практыка трэніровачнага працэсу ў біятлоне.

## Узнагароды 
Званні «Суддзя міжнароднай катэгорыі» па біятлоне (1981), «Заслужаны трэнер Беларускай ССР» (1990), медалі «Ветэран працы» (1987), «За выдатныя заслугі» Нацыянальнага алімпійскага камітэта Рэспублікі Беларусь (2009), нагрудны знак «За развіццё фізічнай культуры і спорту ў Рэспубліцы Беларусь» (1994), Падзяка Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь (2007).

## Бібліяграфія 
* Сила и растяжимость дыхательных мышц в связи с морфофункциональными особенностями диафрагмально-брюшного дыхания у лыжников-гонщиков различной квалификации : автореферат диссертации … кандидата педагогических наук : 13.00.04 / Корбит Михаил Иванович. — Минск, 1974.
* Особенности техники стрельбы сильнейших биатлонистов мира : методические рекомендации / М. И. Корбит. — Минск, 2009.
* Первые шаги в биатлоне / М. И. Корбит, Н. П. Проволоцкий. — Минск, 1985.
    

## Спасылкі 
* Корбит Михаил Иванович 
 

Катэгорыя:Дэканы спартыўна-педагагічнага факультэта масавых відаў спорту БДУФК
Катэгорыя:Выкладчыкі спартыўна-педагагічнага факультэта масавых відаў спорту БДУФК
Крысціна Мікалаеўна Мулярчык

**Крысціна Мікалаеўна Мулярчык** (нар. , Брэст, Беларусь) — беларуская лёгкаатлетка, сярэбраны прызёр ІІ Еўрапейскіх гульняў (2019, Мінск), чэмпіёнка Беларусі (2018).

Скончыла Віцебскі дзяржаўны тэхналагічны ўніверсітэт.

## Спасылкі 
* II ЕВРОПЕЙСКИЕ ИГРЫ

Катэгорыя:Чэмпіёны Беларусі па лёгкай атлетыцы
Катэгорыя:Удзельнікі Еўрапейскіх гульняў 2019 года
Катэгорыя:Выпускнікі Віцебскага дзяржаўнага тэхналагічнага ўніверсітэта
Валерый Міронаў

**Валерый Зайцаў**:
* Валерый Міхайлавіч Міронаў — беларускі педагог, спецыяліст у галіне тэорыі і методыкі фізічнага выхавання, спартыўнай трэніроўкі.
* Валерый Паўлавіч Міронаў — беларускі акцёр балета
Валерый Міхайлавіч Міронаў

**Валерый Міхайлавіч Міронаў** (нар. , в. Заходы, Шклоўскі раён, Магілёўская вобласць) — беларускі педагог, спецыяліст у галіне тэорыі і методыкі фізічнага выхавання, спартыўнай трэніроўкі. Кандыдат педагагічных навук (1968), дацэнт (1977).

## Біяграфія 
Скончыў Беларускі дзяржаўны інстытут фізічнай культуры (спецыяльнасць «Фізічная культура», 1962), Дзяржаўны цэнтральны інстытут фізічнай культуры (Масква; аспирантура, 1967).

Працаваў у Беларускім дзяржаўным універсітэце фізічнай культуры (з 1962, спартыўна-педагагічны факультэт масавых відаў спорту, кафедра гімнастыкі, прафесар, у 1976—1985 і 1992—1999 — загадчык кафедры, 1985—1991 — сакратар партыйнага камітэта).

Навуковыя інтарэсы: падрыхтоўка спартсменаў высокай кваліфікацыі.

## Узнагароды 
Званні «Заслужаны трэнер Беларускай ССР» (1990), «Майстар спорту СССР» (1964), медаль «Ветэран працы» (1989).

## Літаратура 
* Базовая подготовка юных акробатов : учебное пособие для студентов специальности «Физическая культура и спорт» вузов / Т. А. Морозевич, В. М. Миронов. — Минск, 2003.
* Гимнастика. Методика преподавания : учебник для студентов учреждений высшего образования по специальностям физической культуры, спорта и туризма / [В. М. Миронов и др.]. — Минск ; Москва, 2013.
* Миронов Валерий Михайлович // Кто есть кто в Республике Беларусь. Спорт : энциклопедия. — Минск, 1999. — С. 151.
* Обучение высококвалифицированных гимнастов рациональному дыханию в связи с характеристикой дыхательной функции при выполнении классификационных упражнений : автореферат диссертации … кандидата педагогических наук / В. М. Миронов. — Ленинград, 1967.
* Технология физической и функциональной подготовки в гимнастике : учебно-методическое пособие для студентов учреждений, обеспечивающих получение высшего образования по специальности физической культуры и спорта / В. М. Миронов. — Минск, 2007.
Машэнскі

**Машэнскі** — прозвішча.

## Вядомыя носьбіты 
* Міхаіл Леанідавіч Машэнскі (1947—2000) — беларускі прадпрымальнік, заснавальнік СП «Санта Брэмар».
* Уладзімір Анатолевіч Машэнскі (нар. 1941) — дырыжор, педагог, дзеяч Беларускай Праваслаўнай Царквы.
Масавае забойства ў Гамбургу (2023)

9 сакавіка 2023 года на вуліцы Дыльбёгэ ў горадзе Гамбург (ФРГ) адбыўся ўзброены напад. Пад атакай апынулася  Сведак Іеговы. 8 чалавек загінулі і 25 атрымалі раненні.

## Напад 
З 19:00 па 25:45 9 сакавіка ў Зале Царства праходзіла набажэнства, дзе прысутнічала 36 чалавек. Каля 21:00 невядомы баявік адкрыў агонь па людзях на стаянцы храма. Затым нападнік працягнуў стральбу непасрэдна ў Зале. Пачынаючы з 21:04 у паліцыю і МНС паступіла 47 званкоў, і ўжо праз чатыры хвіліны брыгады экстранных службаў прыбылі на месца. У 21:11 яны ўвайшлі ў будынак. Супрацоўнікі экстраных службаў пачулі стрэл. На верхнім паверсе (будынак быў трохпавярховым) яны выявілі цела злачынца.

Прынамсі восем чалавек загінулі, у тым ліку ненароджанае дзіця, 25 атрымалі раненні, восем з якіх знаходзіліся ў крытычным стане. Сярод пацярпелых былі грамадзяне Уганды (1 чал.) і Украіны (1 чал.).

## Нападнік 
Як стала вядома пазней, нападнікам быў 35-гадовы Філіп Фус, былы член Царквы Сведак Іеговы, які называў сябе бізнес-коўчам. Ён нарадзіўся ў Мемінгене і вырас у Кемптэне ў строгай евангелічнай сям’і. У 2014 годзе Фус пераехаў у Гамбург, дзе працаваў пазаштатным кансультантам па пытаннях кіравання. Адначасна напісаў кнігу пад назвай «The Truth About God, Jesus Christ and Satan: A New Reflected View of Epochal Dimensions».

Фус на законных падставах валодаў пісталетам HK P30, які быў выкарыстаны пры забойстве.

У студзені 2023 года ў паліцыю паступіла ананімнае паведамленне аб тым, што ў Філіпа Фуса падазраюць псіхічнае захворванне, якое не было дыягнаставана лекарам. Таксама была перасцярога з нагоды агрэсіўнага стаўлення да Сведкаў Іеговы. У выніку ў лютым была праведзена пазапланавая праверка ўзбраення і псіхалагічнага стану, але істотных парушэнняў не выяўлена.

Канцлер Германіі і былы мэр Гамбурга Олаф Шольц назваў інцыдэнт «жорсткім актам гвалту». Дзеючы кіраўнік горада  выказаў глыбокае спачуванне сем’ям загінулых у сваім Твітэр-акаўнце. Міністр унутраных спраў  і федэральны прэзідэнт Франк-Вальтэр Штайнмаер таксама выказалі салідарнасць з ахвярамі і іх сем’ямі.

 Blumengedenken Zeugen Jehovas Amoktat Hamburg 2023 (2).jpg|Кветкі перад уваходам, а таксама шыльда з надпісам «Жалоба і гнеў з нагоды адсутнасці забароны на зброю» ().
 Blumengedenken Zeugen Jehovas Amoktat Hamburg 2023.jpg|Кветкі перад Залай Царства за плотам.
 Eingang Königreichssaal Amoktat Hamburg 2023.jpg|Пашкоджаныя ўваходныя дзверы.

25 сакавіка Сведкамі Іеговы была праведзена спецыяльная сустрэча ў памяць загінулых гамбурскіх аднавернікаў з анлайн трансляцыяй у YouTube. На сустрэчы прысутнічалі 3000 чалавек і было 90000 падключэнняў да яе трансляцыі.

## Спасылкі 
* Стрельба в Зале Царства в Гамбурге
* O последних событиях в Германии

Катэгорыя:Падзеі 9 сакавіка
Катэгорыя:Сакавік 2023 года
Катэгорыя:Забойствы, здзейсненыя ў 2023 годзе
Катэгорыя:Сведкі Іеговы
Уладзімір Анатолевіч Машэнскі

**Уладзімір Анатолевіч Машэ́нскі** (; нар. 21 жніўня 1941, Масква) — дырыжор, педагог, дзеяч Беларускай Праваслаўнай Царквы. Заслужаны дзеяч мастацтваў БССР (1980). Духоўныя імёны: **Генадзь, Геннадий**.

## Біяграфія 
Нарадзіўся ў Маскве. Вучыўся ў музычнай школе па класу скрыпкі, у музычным вучылішчы пры Маскоўскай дзяржаўнай кансерваторыі на аддзяленні «Харавое дырыжыраванне». У 1961 па 1965 гадах вучыўся ў Маскоўскай кансерваторыі на кафедры харавога і оперна-сімфанічнага дырыжыравання. З 1989 года рэферэнт Мінскага епархіяльнага ўпраўлення, у 1994—1998 гадах — дырэктар Мінскага духоўнага вучылішча.

## Творчасць 
Пад музычным кіраўніцтвам У. А. Машэнскага пастаўлены оперы «Сівая легенда» Дз. Смольскага (1978), «Сцежкаю жыцця» Г. Вагнера (1980), «Дон Жуан» (1983) і «Чароўная флейта» (1987) В. Моцарта, «Пікавая дама»  П. Чайкоўскага (1983), балеты «Пасля балю» Г. Вагнера (1971), «Ціль Уленшпігель» Я. Глебава (1978), «Стварэнне свету» А. Пятрова (1976) і інш.

## Літаратура 
* 
* 

## Спасылкі 
* Игумен Геннадий (Мошенский Владимир Анатольевич)   // Мінская епархія
* Игумен Геннадий (Мошенский)   // Афіцыйны партал Беларуская Праваслаўнай Царквы
* Этот день в истории 21 августа  // СБ. Беларусь сегодня
* Сайт Мінскага духоўнага вучылішча. Гісторыя. 

Катэгорыя:Дырыжоры СССР
Катэгорыя:Дырыжоры Беларусі
Катэгорыя:Постаці беларускага праваслаўя
Катэгорыя:Святары Беларускай праваслаўнай царквы
Міхаіл Ільіч Цэйцін

**Міхаіл Ільіч Цэйцін** (, Горкі, Магілёўская вобласць — ) — беларускі майстар спорту па акрабатыцы, заслужаны трэнер СССР (1961) і Рэспублікі Беларусь, суддзя міжнароднай катэгорыі, дацэнт кафедры гімнастыкі Беларускага ўніверсітэта фізічнай культуры. Старшыня Федэрацыі акрабатыкі Беларусі (1949—1974, цяпер віцэ-прэзідэнт Федэрацыі). Прызёр першынства СССР па акрабатыцы (1949—1952). 5-кратны чэмпіён БССР па акрабатыцы ў 1949—1953 гадах, майстар спорту СССР (1951) Удзельнік савецка-фінлядскай і Вялікай Айчыннай вайнаў.

## Біяграфія 
У 6-гадовым узросце ён быў прыняты ў вандроўную трупу цыркачоў. У 1930 годзе пасля атрыманай траўмы вярнуўся ў Горкі. Удзельнічаў у гімнастычных святах піянераў і школьнікаў Беларусі і СССР, якія тады праводзіліся. Каманда горацкіх гімнастаў у адных з такіх святаў заняла 3-е месца (1934).

У 1937 годзе паступіў у Мінскі інстытут фізкультуры. За гады вучобы ў інстытуце прайшоў вайну ў якасці стралка-радыста і начальніка парашутна-дэсантнай дывізіі і стаў адным з першых яго выпускнікоў (1947). З 1947 года працуе выкладчыкам Мінскага інстытута фізкультуры (цяпер Беларуская Акадэмія спорту).

Стаў ініцыятарам укаранення спартыўна-прыкладной гімнастыкі ў агульнафізічную падрыхтоўку футбалістаў. У адпаведнасці з распрацаванай ім методыкай удзельнічаў у падрыхтоўцы мінскага «Дынама» да сезона 1982 года, калі каманда стала чэмпіёнам СССР. Трэніраваў футбольную каманду «МТЗ-РІПА». Быў рэжысёрам шматлікіх спартыўна-тэатралізаваных святаў у Маскве, Казані, Мінску, Манголіі.

Аўтар каля 60 навуковых распрацовак па методыцы падрыхтоўкі акрабатаў і прыкладному выкарыстанню акрабатыкі ў футболе. Аўтар методыкі ўмацавання вестыбулярнага апарата для касманаўтаў.

## Узнагароды 
Узнагароджаны 17 ордэнамі і медалямі ў т.л. ордэнам Айчыннай вайны 1-й ступені, медалём «За працоўныя заслугі» (21 кастрычніка 1997), Ганаровымі граматамі Вярхоўнага Савета БССР.

## Літаратура 
* Ганевич, О. Легенда белорусской акробатики Михаил Цейтин: «Даже в самой скромной квартире есть четыре тренажера: ковер, стол, табуретка, диван» : [о заслуженном тренере СССР, уроженце Горок Цейтине М. И.] / Олеся Ганевич // Комсомольская правда. — 2010. — 11 марта. — С. 10-11.
* Канашиц, С. Упражнения Цейтина / Сергей Канашиц, Александр Старадуб // Советская Белоруссия. — 2014. — 7 июня.
* Лившиц, В. М. Крутит сальто в 90 лет / В. М. Лившиц // Лившиц, В. М. Евреи в Горках: судьбы и дела / В. М. Лившиц. — Горки — Нацрат Илит, 2012. — С. 238—242.
* Лившиц, В. М. Стойка на руках в 90 / Лившиц В. М. // Бацькаўшчына : зборнік матэрыялаў краязнаўчай канферэнцыі (г. Горкі, 2010) / галоўны рэдактар Н. А. Глушакова. — Горкі. −2011. — С. 73-75.
* Лиокумович, С. Л. Евреи Белоруссии в большом спорте / Семен Лиокумович. — Минск : Энциклопедикс, 2007. — 336 с.
* Цэйцін Міхаіл Ільіч // Памяць : гісторыка-дакументальная хроніка Горацкага раёна. — Мінск, 1996. — С. 552.
Галіна Якаўлеўна Мяшкова

**Галіна Якаўлеўна Мяшкова** (нар. ) — беларуская мадэльерка і выкладчыца.

Член Беларускага саюза дызайнераў. Кандыдат мастацтвазнаўства, дацэнт кафедры касцюма і тэкстылю Беларускай дзяржаўнай акадэміі мастацтваў.

## Біяграфія 
У 1965 годзе скончыла Мінскі тэхналагічны тэхнікум. У 1976 годзе — Беларускі дзяржаўны тэтральна-мастацкі інстытут.

З 1976 па 1996 год працавала дызайнеркай у Доме мадэлей.

З 1992 года працуе ў БДАМ на кафедры касцюма і тэкстылю. З гэтага ж году з’яўляецца членам Экспертнага Савета  «Белмастпромыслы».

Была старшынёй конкурсаў: «Белая амфара», «Млын моды», «New names», «Блакiтная пралеска», «WorldSkills Belarus-2016» і «Belarus Fashion Week».

## Узнагароды 
2015 — нагрудны знак Міністэрства культуры Рэспублікі Беларусь «За ўклад у развіццё культуры Беларусі».

## Спасылкі 
https://www.sb.by/articles/usya-sprava-u-shchyrasts-.html

https://ctv.by/raskleshyonnye-dzhinsy-stanovyatsya-universalnoy-veshchyu-kakoy-byla-moda-perioda-brezhnevskogo

https://bdam.by/%D0%BF%D1%80%D0%BE%D1%84%D0%B5%D1%81%D1%81%D0%BE%D1%80%D1%81%D0%BA%D0%BE-%D0%BF%D1%80%D0%B5%D0%BF%D0%BE%D0%B4%D0%B0%D0%B2%D0%B0%D1%82%D0%B5%D0%BB%D1%8C%D1%81%D0%BA%D0%B8%D0%B9-%D1%81%D0%BE%D1%81-8/ 

http://www.gala-fashion.com/ARTICLES/article.html

Катэгорыя:Кандыдаты мастацтвазнаўства
Катэгорыя:Мадэльеры Беларусі
Катэгорыя:Выпускнікі Мінскага дзяржаўнага тэхналагічнага каледжа
Катэгорыя:Узнагароджаныя нагрудным знакам «За ўклад у развіццё культуры Беларусі»
Сяргей Канстанцінавіч Хмарук

**Сяргей Канстанцінавіч Хмарук** (нар. , г. Чэрванаград, Львоўская вобласць, УССР) — намеснік Генеральнага пракурора Беларусі, дзяржаўны саветнік юстыцыі 3-га класа.
## Біяграфія 
Нарадзіўся ў 1968 годзе ў г. Чэрванаград Львоўскай вобласці УССР. Вучыўся ў сярэдняе школе. У 1995 годзе скончыў Украінскую дзяржаўную юрыдычную акадэмію па спецыяльнасці «Правазнаўства». Прыняты на службу ва ўрады пракуратуры ў 1994 годзе стажорам пракуратуры Чыгуначнага раёна г. Віцебска, а потым памочнікам пракурора гэтага ж раёна.

У 1996—1998 гадах на пасадзе пракурора аддзела пракуратуры Віцебскай вобласці па наглядзе за следствам ва ўрадах пракуратуры, намеснік пракурора Кастрычніцкага раёна г. Віцебска, намеснік пракурора Віцебскага раёна.
 
З 1998 года па 2006 год на пасадзе пракурора г. Оршы Віцебскай вобласці, начальнік аддзела пракуратуры Віцебскай вобласці па наглядзе за расследаваннем крымінальных спраў ва ўрадах пракуратуры, начальнік аддзела па наглядзе за аператыўна-вышуковай дзейнасцю ўправе Генеральнай пракуратуры па барацьбе з карупцыяю і арганізаванай злачыннасці.

Са снежня 2006 года па ліпень 2012 года на пасадзе пракурора Брэсцкай вобласці.

З ліпеня 2012 года па снежань 2019 года на пасадзе пракурора горада Мінск. У 2015 годзе скончыў Акадэмію кіравання пры Прэзідэнце Рэспублікі Беларусь па спецыяльнасці «Дзяржаўнае будаўніцтва».

Са снежня 2019 года па красавік 2021 года на пасадзе пракурора Мінскай вобласці.

Загадам Генеральнага пракурора Рэспублікі Беларусь ад 8 красавіка 2021 года назначаны на пасаду намесніка Генеральнага пракурора Рэспублікі Беларусь.

## Санкцыі ЕС і іншых краін 
У 2011 годзе, пасля правядзення прэзідэнцкіх выбараў у Беларусі 2010 года, якія Еўрапейскім саюзам былі прызнаныя недэмакратычнымі, а таксама сілавога разгону акцыі пратэсту ў Мінску 19 снежня 2010 года, быў уключаны ў спіс беларускіх дзяржаўных дзеячаў і чыноўнікаў, на якіх Еўрапейскім Саюзам былі накладзеныя санкцыі.

Катэгорыя:Пракуроры Беларусі
Катэгорыя:Беларускія асобы ў Чорным спісе ЕС
Савелій Яфімавіч Паўлаў

**Савелій Яфімавіч Паўлаў** (нар. 1934, в. Самуйлы, цяпер Браслаўскі раён) — беларускі савецкі гаспадарчы, дзяржаўны і палітычны дзеяч.

## Біяграфія 
Нарадзіўся ў 1934 годзе ў вёсцы Самуйлы. Член КПСС з 1956 года.

З 1953 года — на гаспадарчай, грамадскай і палітычнай працы. У 1953—2010 гг. — журналіст раённай газеты, вайсковец Савецкай арміі, намеснік рэдактара, рэдактар Браслаўскай раённай газеты «Звязда», загадчык аддзела, адказны сакратар, намеснік рэдактара газеты «Чырвоная змена», сакратар Маладзечанскага абкама, намеснік загадчыка аддзела прапаганды і агітацыі ЦК ЛКСМ Беларусі, супрацоўнік апарата ЦК Кампартыі Беларусі, першы намеснік загадчыка, загадчык аддзела прапаганды і агітацыі ЦК Кампартыі Беларусі, рэктар Мінскай вышэйшай партыйнай школы, прафесар Акадэміі кіравання пры Прэзідэнце Рэспублікі Беларусь, прафесар Інстытута парламентарызму і прадпрымальніцтва.

Абіраўся дэпутатам Вярхоўнага Савета Беларускай ССР 8-11-га скліканняў. Дэлегат XXV і XXVI з’ездаў КПСС.

Жыве ў Беларусі.

## Навуковая дзейнасць 
Аўтар шэрагу навуковых прац у галіне навуковага даследавання масавага друку, сацыялогіі і метадалогіі кіравання, геапалітыкі, парламентарызму і прадпрымальніцтва.

## Бібліяграфія 
* Деятельность Компартии Белоруссии по повышению роли печати в коммунистическом воспитании трудящихся. (1966—1970 гг.) : диссертация … кандидата исторических наук : 07.00.00. — Минск, 1971. — 247 с.
* Комсомол — университет воспитания / С. Е. Павлов. — Москва: Молодая гвардия, 1962
* Человек идет в жизнь… (Беседы на морально-этические темы) / С. Е. Павлов. — Минск: Беларусь, 1964. — 47 с.
* Слово-оружие: О науч. основах эффективности печати. — [Минск] : [Беларусь], [1970]. — 304 с.; 17 см.
* Формирование коммунистической идейности трудящихся : Из опыта парт. орг. Белоруссии / С. Е. Павлов. — М. : Знание, 1984. — 63 с.; 20 см.
* У всех на виду : Гласность — орудие перестройки массово-полит. работы парт. орг. / С. Е. Павлов. — М.: Политиздат, 1989. — 157 с.
* Экология : Будет ли страшный суд? / С. Е. Павлов. — Минск : Ураджай, 1999. — 319, [1] с.; 20 см.

Таксама аўтар публіцыстычных кніг «Каштаны наливаются гневом», «Репортаж с борта Земли», «Вендетта по-американски», «Осторожно: глобализм!» і інш.

## Спасылкі 
* Депутаты Верховного Совета Белорусской ССР 11-го созыва — Минск, 1986.
* Паўлаў

Катэгорыя:Дэлегаты XXVI з’езда КПСС
Катэгорыя:Дэлегаты XXV з’езда КПСС
Катэгорыя:Дэпутаты Вярхоўнага Савета БССР 11-га склікання
Катэгорыя:Дэпутаты Вярхоўнага Савета БССР 10-га склікання
Катэгорыя:Дэпутаты Вярхоўнага Савета БССР 9-га склікання
Катэгорыя:Дэпутаты Вярхоўнага Савета БССР 8-га склікання
Катэгорыя:Кавалеры ордэна Дружбы народаў
Катэгорыя:Кавалеры ордэна Працоўнага Чырвонага Сцяга
Катэгорыя:Нарадзіліся ў Браслаўскім раёне
Катэгорыя:Вікіпедыя:Біяграфіі сучаснікаў
Катэгорыя:Нарадзіліся ў 1934 годзе
Іван Рыгоравіч Машко

**Іван Рыгоравіч Машко** (нар. , в. Сыраежкі, цяпер Бераставіцкі раён) — беларускі савецкі гаспадарчы, дзяржаўны і палітычны дзеяч.

## Біяграфія 
Нарадзіўся ў 1935 годзе ў вёсцы Сыраежкі. Член КПСС з 1958 года.

З 1962 года — на гаспадарчай, грамадскай і палітычнай працы. Ў 1962—1992 гг. — галоўны аграном Гродзенскага раённага ўпраўлення сельскай гаспадаркі, дырэктар саўгаса «Гродзенскі», начальнік упраўлення сельскай гаспадаркі — намеснік старшыні выканкама, старшыня выканкама Астравецкага раённага Савета дэпутатаў працоўных, першы сакратар Шчучынскага райкама Кампартыі Беларусі, першы намеснік старшыні выканкама Гродзенскага абласнога Савета народных дэпутатаў, сакратар, другі сакратар Гродзенскага абкама Кампартыі Беларусі, намеснік старшыні выканкама Гродзенскага абласнога Савета народных дэпутатаў, начальнік аддзела маркетынгу «Гроднанафтапрадукту».

Выбіраўся дэпутатам Вярхоўнага Савета Беларускай ССР 9-га, 11-га склікання, народным дэпутатам Беларусі (1990—1993). Дэлегат XXVI і XXVII з’ездаў КПСС, XIX партканферэнцыі.

Жыве ў Беларусі.

## Спасылкі 
* Депутаты Верховного Совета Белорусской ССР 11-го созыва — Минск, 1986.
* Машко

Катэгорыя:Дэлегаты XXVII з’езда КПСС
Катэгорыя:Дэлегаты XXVI з’езда КПСС
Катэгорыя:Дэпутаты Вярхоўнага Савета Рэспублікі Беларусь 12-га склікання
Катэгорыя:Дэпутаты Вярхоўнага Савета БССР 11-га склікання
Катэгорыя:Дэпутаты Вярхоўнага Савета БССР 9-га склікання
Катэгорыя:Другія сакратары Гродзенскага абкама КП Беларусі
Катэгорыя:Першыя сакратары райкамаў КПБ
Катэгорыя:Дэпутаты Гродзенскага абласнога Савета дэпутатаў
Катэгорыя:Дырэктары саўгасаў
Катэгорыя:Кавалеры ордэна «Знак Пашаны»
Катэгорыя:Кавалеры ордэна Дружбы народаў
Катэгорыя:Кавалеры ордэна Працоўнага Чырвонага Сцяга
Катэгорыя:Нарадзіліся ў Бераставіцкім раёне
Катэгорыя:Вікіпедыя:Біяграфіі сучаснікаў
Катэгорыя:Нарадзіліся ў 1935 годзе
Катэгорыя:Старшыні Астравецкага раённага выканаўчага камітэта
Катэгорыя:Сакратары Гродзенскага абкама КПБ
Катэгорыя:Намеснікі старшыні Гродзенскага абласнога выканаўчага камітэта
Валянцін Стэфановіч

**Валянцін Стэфановіч** (нар. , Мінск) — беларускі праваабаронца і былы палітычны вязень, член Рады Праваабарончага цэнтра «Вясна», былы віцэ-прэзідэнт .

## Біяграфія 
Нарадзіўся ў 1972 г. у Мінску.

У пачатку 90-х гг. удзельнічаў у акцыях Беларускага народнага фронту, у 1994 г. быў назіральнікам ад БНФ на першых прэзідэнцкіх выбарах у Беларусі.

Скончыў МІПСА, спецыяльнасць — правазнаўства.

У 1996 г. стаў сузаснавальнікам «Маладога Фронту», у 1997 г. абраны сустаршынёй арганізацыі, але неўзабаве пакінуў яе. Потым дадаткова разам з імі абвінавачаны ў кантрабандзе і «фінансаванні групавых дзеянняў, якія груба парушаюць грамадскі парадак».

3 сакавіка 2023 г. у судзе Ленінскага раёна суддзя Марына Запаснік прызначыла Валянціну Стэфановічу 9 гадоў зняволення ў калоніі ва ўмовах узмоцненага рэжыму. Прысуд па разгляду апеляцыйнай скаргі быў пакінуты без зменаў.

## Сям’я 
Жанаты, мае сына і дзвюх дачок.

## Зноскі 
Катэгорыя:Грамадскія дзеячы Беларусі
Катэгорыя:Праваабаронцы Беларусі
Катэгорыя:Вязні сумлення
Катэгорыя:Асобы, прызнаныя палітычнымі зняволенымі праваабарончым цэнтрам «Вясна»
Катэгорыя:Праваабарончы цэнтр «Вясна»