Францыска Донер

**Франчэска Донер** (*Francesca Donner*, ), сапраўднае імя **Францыска Марыя Барбара Донер** (; 15 ліпеня 1900 — 19 сакавіка 1992) — другая жонка Лі Сын Мана, першага прэзідэнта Рэспублікі Карэя. Першая першая лэдзі Паўднёвай Карэі ў 1948—1960 гадах.

## Імя 
Паводле пасведчання пра нараджэнне яе імя — Францыска Донер. Пазней яна выкарыстоўвала італьянскае напісанне імя — Франчэска (''*), нават у афіцыйных дакументах. Гэты варыянт яе імя выкарыстоўваецца ва ўсіх яе паўднёвакарэйскіх дакументах (у тым ліку ў пашпарце).

У Карэі Францыску Донер часта называлі проста «пані Франчэска» (*Lady Francesca*). Цікава, што ў карэйскім грамадстве яе таксама празвалі «Ходжудэк» (호주댁), з прыкладным значэннем «дама з Аўстраліі». Гэтая памылковая назва ўзнікла праз блытаніну паміж сугучнымі па-карэйску Аўстрыяй (오스트리아 *осытхырыя*) і Аўстраліяй (오스트레일리아 *осытхырэілія*; альтэрнатыўная назва — 호주 *ходжу*, ад якой і празванне).

## Жыццяпіс 
### Ранняе жыццё 
Францыска Марыя Барбара Донер нарадзілася ў муніцыпалітэце Інцэрсдорф, прыгарадзе аўстрыйскай сталіцы Вены, у сям’і прамыслоўца газіраваных напояў. Яна была дачкой Францыскі Герхартл і Рудольфа Донера. Па заканчэнні школы пры мясцовым манастыры, яна паступіла ў Венскі ўніверсітэт, у выніку атрымаўшы доктарскую ступень па мовах. Атрымаўшы спадчыну пасля смерці бацькі, Францыска некаторы час падарожнічала. Яна спынілася ў Жэневе, дзе атрымала пасаду пры Лізе Нацый як перакладчыца і дыпламатка нізкага ўзроўню.

У 1933 годзе Францыска выпадкова пазнаёмілася з 58-гадовым карэйскім палітыкам у выгнанні Лі Сын Манам у адным з гатэляў Жэневы. У той час Лі жыў у Злучаных Штатах і быў у Жэневе ў пошуках падтрымкі ў Лігі Нацыі для карэйскага руху за незалежнасць. Нягледзячы на значную розніцу ва ўзросце, Францыска і Лі знайшлі агульную мову. Неўзабаве Лі наведаў яе ў Аўстрыі і папрасіў яе рукі. Донер рушыла ўслед за ім у ЗША, і шлюб адбыўся ў 1934 году ў Нью-Ёрку. Для абодвух гэта быў другі шлюб.

### Кар’ера 
, Сеул, 10 траўня 1948.]]
Першыя сумесныя гады Францыска і Лі правялі ў Нью-Ёрку і Вашынгтоне, а затым перабраліся на Гаваі, дзе пражывала вялікая палітычна актыўная карэйская дыяспара. Лі Сын Ман быў лідарам карэйскага ўрада ў выгнанні. Францыска працавала яго сакратаром і памочніцай, асабліва пры падрыхтоўцы яго кнігі «Японія знутры» (, 1940).

Пасля капітуляцыі Японіі ў кастрычніку 1945 года Лі Сын Ман вярнуўся ў Карэю пры падтрымцы ўрада ЗША, а Францыска рушыла ўслед за ім праз некалькі месяцаў.

Як удава прэзідэнта Лі Францыска вяла даволі адасоблены лад жыцця, дэманструючы глыбокую прыхільнасць да карэйскай культуры: яна амаль заўсёды насіла традыцыйнае карэйскае адзенне, гатавала і ела пераважна карэйскую ежу. Яна абыходзілася без прыслугі, вяла дамашнюю гаспадарку самастойна. Рэдка выходзіла з дому, толькі па пятніцах наведвала могілкі, каб памаліцца на магіле мужа.

Палітычная спадчына яе мужа да гэтага часу выклікае лютыя спрэчкі ў карэйскім грамадстве. А вось рэпутацыя пані Франчэскі ў карэйскім грамадстве практычна бездакорная; яна як і раней была вельмі папулярнай.

Памерла 19 сакавіка 1992 года ў Сеуле.

## Ушанаванне 
У 2012 годзе ў венскім Дунайскім парку, у раёне Донаўштат, у яе гонар назвалі алею Францыскі-Донар-Лі (). Алея праходзіць уздоўж сажалкі *Irissee'' і на ёй знаходзіцца Карэйскі культурны цэнтр (), адкрыты ў 2012 годзе.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Першыя лэдзі Паўднёвай Карэі