open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Нацыянальны музей Чарнагорыі

**Нацыянальны музей Чарнагорыі** () размешчаны ў гістарычнай сталіцы Чарнагорыі Цэтынэ і аб'ядноўвае некалькі музеяў рознай тэматыкі. Праводзяцца экскурсіі на чарнагорскай, англійскай, французскай, нямецкай, італьянскай і рускай мовах.

## Аддзелы 
### Гістарычны музей Чарнагорыі 
Разам з Мастацкім музеем знаходзіцца ў былым будынку ўрада. Расказвае аб даславянскім перыядзе, сярэднявеччы, аб заснаванні Чарнагорыі (1796—1878), сучаснасці (1878—1916), Чарнагорыі ў складзе Югаславіі (з 1918 года).

### Этнаграфічны музей Чарнагорыі 
Заснаваны ў 1951 годзе. Знаходзіцца ў былым будынку пасольства Сербіі. У яго калекцыі знаходзяцца экспанаты харчавання, тэксціля, вопраткі, музычных інструментаў, а таксама вялікая экспазіцыя нацыянальнага мастацтва.

### Мастацкі музей Чарнагорыі 
Першапачаткова называўся Чарнагорскай карціннай галерэяй. Размешчаны ў былым доме ўрада разам з Гістарычным музеем Чарнагорыі. Складаецца з пяці частак: калекцыя народа Югаславіі, калекцыя ікон, калекцыя чарнагорскіх карцін, памятная калекцыя Міліцы Сарыч-Вукманавіч, калекцыя копій насценных каменных фрэсак. Мастацкая калекцыя утрымлівае карціны XIX—XX стагоддзяў, напісаныя прадстаўнікамі розных накірункаў і нацыянальнасцей Югаславіі. У памятнай калекцыі Міліцы Сарыч-Вукманавіч захоўваюцца творы Рэнуара, Шагала, Далі, Пікаса і іншых мастакоў.

### Музей караля Ніколы 
З 1926 года ў памяшканні былой рэзідэнцыі караля Ніколы I знаходзіцца музей, дзе прадстаўлена калекцыя карцін, зброі, асабістых рэчаў каралеўскай сям'і і іншых гістарычных каштоўнасцяў.

### Більярда 
Палац, узведзены ў якасці рэзідэнцыі Пятра II Пятровіча Негаша. У двары Більярды знаходзіцца рэльефная карта Чарнагорыі.

### Дом Негаша 
Знаходзіцца ў вёсцы Негушы. Дом-музей пачатку XIX стагоддзя ў якім нарадзіўся ўладыка Пётр II.

## Спасылкі 
* Сайт Нацыянальнага музея Чарнагорыі  
* Культура Цэтынэ. Музеі 

Катэгорыя:Музеі паводле алфавіта
Катэгорыя:Музеі Чарнагорыі
Катэгорыя:Нацыянальныя музеі
Катэгорыя:Цэтынэ
Палкоўнычэ (Ставышчанскі раён)

**Палкоўнычэ** () — вёска ў Ставышчанскім раёне Кіеўскай вобласці Украіны.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Ставышчанскага раёна
Вострыў (Оўруцкі раён)

**Вострыў** () — вёска ў Оўруцкім раёне Жытомірскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Оўруцкай гарадской абшчыны.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Оўруцкага раёна
Поле (сельская гаспадарка)

(Беларусь).]]
**Поле** — бязлесны, часта дастаткова вялікі ўчастак зямлі, тэрыторыя якога выкарыстоўваецца для сельскагаспадарчых мэт. Адзін з асноўных відаў сельскагаспадарчых угоддзяў нароўні з лугамі, садамі і выганамі.

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Земляробства
Ражышчэ

**Ражы́шчэ** () — горад у Валынскай вобласці Украіны, раённы цэнтр. Размешчаны на рацэ Стыр і налічвае каля 13 тыс. жыхароў.

## Геаграфія
Рожище размешчаны на беразе ракі Стыр, за 18 кіламетраў ад абласнога цэнтра горада Луцка.

## Гісторыя 
Першае пісьмовае згадванне аб паселішчы датуецца 1377 годам, калі князь Любарт Гедымінавіч падарыў яго саборнай царкве Іаана Багаслова, якая знаходзілася ў Луцкім замку. З тых часоў яно больш за тры стагоддзі было ўласнасцю Луцкіх біскупаў.

Ражышчэ не раз падвяргалася спусташэнням падчас нападаў татараў на Валынь. Але, улічваючы выгаднае размяшчэнне, паселішча заўсёды адраджалася.

У 1567 г. кароль Жыгімонт Аўгуст надаў яму статус мястэчка, а ў 1598 ужо Жыгімонт ІІІ надаў яму магдэбургскае права і ўласны герб.

## Дэмаграфія
## Галерэя 

Church of the Nativity of the Holy Mother of God in Rozhyshche 03.jpg|Царква Раства Прасвятой Багародзіцы
Rozhysche Kostel (YDS 7324).jpg|Касцёл (1920)
Rozhysche Mykhaylivs'ka Tserkva 03 (YDS 7321).jpg|Міхайлаўская царква (1920)
Районний дім "Просвіта".jpg|Дом «Прасвета»
Rozhyshche Volynska-monument to Bohdan Khmelnytskyi.jpg|Помнік Багдану Хмяльніцкаму (1954)

## Крыніцы 
Катэгорыя:Гарады Валынскай вобласці
Катэгорыя:Населеныя пункты Ражышчанскага раёна
Колер якога няма

**«Kolier Jakoha Niama»** — другі студыйны музычны альбом беларускага гурта «TonqiXod», выдадзены 15 чэрвеня 2017 года,,.

## Змест 
Аўтарства тэкстаў: Уладзімір Лянкевіч, аўтарства музыкі: Максім Субач.

## Удзельнікі 
### Асноўны склад
* Максім Субач — вакал, клавішныя, мандаліна
* Андрэй Аляксеенка — барабаны
* Уладзімір Лянкевіч — вакал, гітара, бас

### Іншыя ўдзельнікі
*Віталь Эпаў – фагот (1,2,8)
*Вольга Бяляева – вакал (4)
*Настасся Папова – скрыпка (6)
*Фрыд Самотны – саксафон (8)
*Віктар Сямашка – флейта (4,5)
*Канстанцін Пыжоў (1–3,7,8) і Павел Сініла (4–6) – звядзенне
*Павел Сініла – майстарынг

## Водгукі крытыкаў
## Спасылкі 
* «Kolier jakoha niama» на SoundCloud
* «Kolier jakoha niama» на Bandcamp
* «Kolier jakoha niama» на канале «TonqiXod»

Катэгорыя:Альбомы гурта «TonqiXod»
Катэгорыя:Альбомы 2017 года
Катэгорыя:Музычныя альбомы Беларусі
TonqiXod
TonqiXod
Reki prabiłi liod

**«Reki prabiłi liod»** () — трэці музычны альбом гурта «Re1ikt», выдадзены ў 2011 годзе.

## Змест 
## Удзельнікі 
* Уладзімір Казлоў — спевы
* Ягор Любічаў — гітара
* Зміцер Наркевіч — бас
* Аляксандр Дземідзенка — бубны
* Віталь Макшун — гітара

## Спасылкі 
* «Reki prabiłi liod» на «SoundCloud»

Катэгорыя:Альбомы гурта «Relikt»
Катэгорыя:Альбомы 2011 года
Пятроўшчынскі сельсавет

Назву **Пятро́ўшчынскі сельсавет** маюць:

* Пятроўшчынскі сельсавет — назва Залескага сельсавета Валожынскага раёна Мінскай вобласці ў 1940—1963 гадах.
* Пятроўшчынскі сельсавет — назва 1-га Мінскага прыгараднага сельсавета ў падпарадкаванні Мінскага гарадскога савета ў 1925—1927 гадах.
Магдын

**Магдын** () — пасёлак у Оўруцкім раёне Жытомірскай вобласці Украіны.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Оўруцкага раёна
Кварцытнэ

**Кварцытнэ** () — пасёлак гарадскога тыпу ў Оўруцкім раёне Жытомірскай вобласці Украіны.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Пасёлкі гарадскога тыпу Жытомірскай вобласці
Катэгорыя:Населеныя пункты Оўруцкага раёна
Прэзідэнт Джыбуці

**Прэзідэнт Рэспублікі Джыбуці** (, ) — кіраўнік дзяржавы і ўрада, Вярхоўны галоўнакамандуючы Джыбуці, гарант нацыянальнай бяспекі, незалежнасці, тэрытарыяльнай цэласнасці і выканання Канстытуцыі, дагавораў і міжнародных пагадненняў. Абіраецца неабмежаваную колькасць разоў шляхам усеагульнага прамога і таемнага галасавання тэрмінам на 5 гадоў.

Дзеючы прэзідэнт — Ісмаіл Амар Геле.

## Спіс прэзідэнтаў 
Катэгорыя:Дзяржаўны лад Джыбуці
Залескі сельсавет (Валожынскі раён)

**Зале́скі сельсавет** — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Валожынскага раёна Мінскай вобласці. Цэнтр — вёска Новы Двор.

Утвораны 12 кастрычніка 1940 года як **Пятроўшчынскі сельсавет** у складзе Радашковіцкага раёна Вілейскай вобласці БССР. Цэнтр — вёска Пятроўшчына. З 20 верасня 1944 года ў складзе Маладзечанскай вобласці. З 20 студзеня 1960 года ў складзе Валожынскага раёна Мінскай вобласці. З 25 снежня 1962 года ў складзе Маладзечанскага раёна. 8 чэрвеня 1963 года ў склад сельсавета з Ракаўскага сельсавета перададзены 28 населеных пунктаў (Агароднікі, Аколіца Залессе, Багданава, Будраўшчына, Бухвалаўшчына, Венгліншчына, Воўкаўшчына, Гаішча, Гервелі, Гермашышкі, Гіневічы, Гіравічы, Домінава, Заблоцкаўшчына, Загай, Залессе, Зарэчча, Касцюкі, Крупшчына, Крыніца, Лабы, Мацавічы, Новы Двор, Пелікшты, Стары Ракаў, Туркаўшчына, Шапавалы і Эпімахі), цэнтр сельсавета перанесены ў вёску Залессе, а сельсавет перайменаваны ў Залескі. З 6 студзеня 1965 года ў складзе адноўленага Валожынскага раёна. 27 лістапада 1989 года ў склад ў склад Ракаўскага сельсавета перададзены 11 населеных пунктаў (вёскі Венгліншчына, Гаішча, Гермашышкі, Гіравічы, Заблоцкаўшчына, Крыніца, Мацавічы, Пелікшты, Стары Ракаў, Туркаўшчына і Шапавалы), цэнтр сельсавета перанесены ў вёску Новы Двор. Скасаваны 28 мая 2013 года, тэрыторыя далучана да Ракаўскага сельсавета.

Насельніцтва сельсавета паводле перапісу 2009 года складала 906 чалавек, з іх 94,8 % — беларусы, 4,1 % — рускія.

На момант скасавання ў склад сельсавета ўваходзілі 22 населеныя пункты: вёскі Агароднікі, Багданава, Будраўшчына, Воўкаўшчына, Гервелі, Гіневічы, Залессе, Звяркі, Караблі, Карнюткі, Касцюкі, Крупшчына, Крэчаўцы, Лабы, Новы Двор, Пугачы, Салаўі, Сасноўцы, Сцяцкі, Татарскія, Татары, Эпімахі.

## Крыніцы 
## Літаратура 
* Административно-территориальное устройство БССР: справочник: в 2 т. / Главное архивное управление при Совете Министров БССР, Институт философии и права Академии наук БССР. — Минск: «Беларусь», 1985―1987.
* Административно-территориальное устройство Республики Беларусь (1981—2010 гг.): справочник. — Минск: БелНИИДАД, 2012. — 172 с.

Катэгорыя:Былыя сельсаветы Валожынскага раёна
Катэгорыя:Былыя сельсаветы Маладзечанскага раёна
Катэгорыя:Былыя сельсаветы Радашковіцкага раёна
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, утвораныя ў 1940 годзе
Катэгорыя:сельсаветы Беларусі, скасаваныя ў 2013 годзе
Гладкавыцка Кам’янка

**Гладкавыцка Кам’янка** () — вёска ў Оўруцкім раёне Жытомірскай вобласці Украіны.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Оўруцкага раёна
Катэгорыя:Населеныя пункты, заснаваныя ў 1906 годзе
Reaĺnaść i sny

**«Reaĺnaść i sny»** () — трэці музычны альбом гурта «Akute», выдадзены ў 2014 годзе.

## Змест 
## Удзельнікі 
* Станіслаў Мытнік — гітара, вакал
* Раман Жыгараў — бас
* Павел Філатаў — бубны
## Крытыка
Музычны крытык Сяргей Будкін лічыць, што *«у сваім трэцім альбоме „Akute“ нічога рэвалюцыйнага не прапаноўваюць як у тэматычным, так і ў музычным пляне»*. Музычны журналіст Ягор Цывілька мяркуе, што альбом *«адлюстроўвае нейкі пераходны этап у творчасці каманды, будучую змену гучання і падачы, а можа, і самога матэрыялу»*.

## Спасылкі 
* «Reaĺnaść i sny» на «SoundCloud»

Катэгорыя:Альбомы Akute
Катэгорыя:Альбомы 2014 года
Балотныця (Народыцкі раён)

**Балотныця** () — вёска ў Народыцкім раёне Жытомірскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Народыцкая пасялковая абшчына.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Народыцкага раёна
Катэгорыя:Населеныя пункты, заснаваныя ў 1618 годзе
Джо Лін Цёрнер

**Джо Лін Тэрнер** (, ) — амерыканскі спявак, удзельнік гуртоў «Rainbow» і «Deep Purple».

## Зноскі
## Спасылкі 
Катэгорыя:Deep Purple
Катэгорыя:Тэнары
Катэгорыя:Спевакі і спявачкі ЗША
Узбалацкі сельсавет

**У́збалацкі сельсавет** — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Валожынскага раёна Мінскай вобласці Беларусі. Цэнтр — аграгарадок (да 2010 года вёска) Дубіна Баярская.

Утвораны 12 кастрычніка 1940 года ў складзе Валожынскага раёна Баранавіцкай вобласці БССР. Цэнтр — вёска Узбалаць. З 20 верасня 1944 года ў складзе Маладзечанскай вобласці. З 20 студзеня 1960 года ў складзе Мінскай вобласці. З 25 снежня 1962 года па 6 студзеня 1965 года ў складзе Маладзечанскага раёна. 30 лістапада 1973 года цэнтр сельсавета перанесены ў вёску Дубіна Баярская. 30 кастрычніка 2009 года ў склад сельсавета з Валожынскага сельсавета перададзены 8 населеных пунктаў: Батуры, Бурмакі, Гінтаўшчына, Зафільцы, Казельшчына, Кібуці, Маршалкі, Юзафова. На 1 студзеня 1974 года ў складзе сельсавета 9 населеных пунктаў. Скасаваны 28 мая 2013 года, тэрыторыя далучана да Валожынскага сельсавета.

Насельніцтва Узбалацкага сельсавета паводле перапісу 2009 года (9 населеных пунктаў) — 733 чалавекі, з іх 98,9 % — беларусы.

На момант скасавання ў склад сельсавета ўваходзілі 17 населеных пунктаў: аграгарадок Дубіна Баярская, вёскі Батуры, Бурмакі, Ганчыцы, Гінтаўшчына, Дайнава Вялікая, Дворышча, Дубіна Вяршыцкая, Дубіна Юрздыцкая, Зафільцы, Казельшчына, Кібуці, Маршалкі, Рачанята, Узбалаць, Чабаі, Юзафова.

## Крыніцы 
## Літаратура 
* Административно-территориальное устройство БССР: справочник: в 2 т. / Главное архивное управление при Совете Министров БССР, Институт философии и права Академии наук БССР. — Минск: «Беларусь», 1985―1987.
* Административно-территориальное устройство Республики Беларусь (1981—2010 гг.): справочник. — Минск: БелНИИДАД, 2012. — 172 с.

Катэгорыя:Былыя сельсаветы Валожынскага раёна
Катэгорыя:Былыя сельсаветы Маладзечанскага раёна
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, утвораныя ў 1940 годзе
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, скасаваныя ў 2013 годзе
Лозныця

**Лозныця** () — вёска ў Народыцкім раёне Жытомірскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Народыцкай пасялковай абшчыны.

## Вядомыя асобы 
* Іван Аляксандравіч Заяц — украінскі палітык, народны дэпутат.
* Міхаіл Іванавіч Саўлук — украінскі вучоны-эканаміст.
## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Народыцкага раёна
Народыцкая пасялковая грамада

**Народыцкая пасялковая грамада** () — тэрытарыяльная грамада ва Украіне, у Корасценскім раёне Жытомірскай вобласці.

## Гісторыя 
Утворана ў рамках адміністрацыйна-тэрытарыяльнай рэформы 2015 года. У склад грамады ўвайшлі ўсе сельскія і пасялковы савет Народыцкага раёна, якія 6 жніўня 2015 года прынялі рашэнне аб добраахвотным аб’яднанні абшчын.

19 ліпеня 2020 года ўвайшла ў склад Корасценскага раёна Жытомірскай вобласці.

Катэгорыя:Грамады Жытомірскай вобласці
Катэгорыя:Корасценскі раён
Нава Рудня (Лугынская грамада)

**Нава Рудня** (, да 7 чэрвеня 1946 г. — Рудня Макакоўская) — вёска ў Лугынскай пасялковай грамадзе Корасценскага раёна Жытомірскай вобласці Украіны.

## Гісторыя 
У 1906 годзе вёска Лугінскай воласці Оўруцкага павета Валынскай губерні.

1923—2020 гг. уваходзіла ў склад Лугынскага раёна.
## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Корасценскага раёна
Турыйск (Валынская вобласць)

**Турыйск** () — пасёлак гарадскога тыпу ў Валынскай вобласці Украіны, раённы цэнтр Турыйскага раёна.

## Гісторыя 
Першае пісьмовае згадванне аб мястэчку датуецца 1097 годам у Несцераўскім летапісе «Аповесці мінулых гадоў».

У XI—XII стагоддзях мястэчка ўваходзіла ў склад Валынскага, а пасля — Галіцка-Валынскага княства. Затым — у Вялікім Княстве Літоўскім, Каралеўстве Польскім. У 1515 годзе Турыйск быў падораны каралём Жыгімонтам I Старым князю Сангушка. Пазней належаў Любамірскім, Асалінскім і інш. З гістарычных крыніц вядома, што на старым замчышчы яшчэ ў XV стагоддзі быў замак з цэлай сеткай падземных хадоў, спачатку драўляны, а затым каменны.

У 1759 годзе мястэчка атрымала магдэбургскае права ад караля Станіслава Аўгуста па просьбе ўладальніка.

У 1793 годзе  Турыйск у складзе Валынскага намесніцтва (з 1795 года — губерні) увайшоў ў Расійскую імперыю, з 1921 года — у складзе Польшчы.

У верасні 1939 года ў мястэчка ўвайшла Чырвоная Армія. 20 студзеня 1940 года Турыйск стаў раённым цэнтрам УССР.

## Насельніцтва 
## Гарады-пабрацімы 
## Крыніцы 
Катэгорыя:Пасёлкі гарадскога тыпу Валынскай вобласці
Катэгорыя:Населеныя пункты Турыйскага раёна
Вэлыкы Дыўлын

**Вэлыкы Дыўлын** () — вёска ў Корасценскім раёне Жытомірскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Лугынскай пасялковай грамады.

## Вядомыя асобы 
* Аліна Скідан (нар. 1994) — украінская футбалістка.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Корасценскага раёна
Башнафта

**ПАТ АНК «Башнафта»** — расійская вертыкальна-інтэграваная нафтавая кампанія, з 2016 года ўваходзіць у ПАТ НК «Раснафта». Поўнае найменне — публічнае акцыянернае таварыства «Акцыянерная нафтавая кампанія „Башнафта“». Галоўны офіс размешчаны ў горадзе Уфа (Башкартастан).

## Дзейнасць 
 «Башнафты» каля Уфы]]
 Башнафта]]
Кампанія вядзе здабычу нафты на тэрыторыі Башкартастана, Татарстана, Арэнбургскай вобласці з радовішчаў Волга-Уральскай нафтагазаноснай вобласці (усяго звыш 160 радовішчаў). Таксама кампанія здабывае нафту на чатырох ліцэнзійных участках у Ханты-Мансійскай аўтаномнай акрузе. На канец 2009 года даказаныя запасы кампаніі па катэгорыі 1P складалі 1,3 мільярда барэляў (177400000 тон) нафты, а з улікам верагодных і магчымых — 2,1 млрд барэляў (286,5 млн тон).

Кампаніі належаць тры нафтаперапрацоўчых заводы магутнасцю 24,07 млн тон у год («Уфанафтахім», «Уфімскі нафтаперапрацоўчы завод» (УНПЗ) і «Навойл», сёння аб’яднаныя ў адзін філіял «Башнафта-Уфанафтахім»), а таксама нафтахімічны камбінат «Уфаоргсінтэз». Па дадзеных за першы квартал 2010 года «Башнафта» з’яўлялася галіновым лідарам па глыбіні перапрацоўкі нафты на сваіх прадпрыемствах — 84,8 %, пры сярэднерасійскім паказчыку — 72,5 %.

За збыт прадукцыі кампаніі адказныя ўласныя нафтабазы, размешчаныя на тэрыторыі Башкартастана, Удмурціі і Арэнбургскай вобласці, 460 ўласных АЗС (належаць даччынай ТАА «Башнафта-розніца») і больш за 160 іншых АЗС, якія працуюць на ўмовах франчайзінгу і джоберских пагадненняў.

## Спасылкі 
* Афіцыйны сайт кампаніі 

Катэгорыя:Кампаніі, заснаваныя ў 1946 годзе
Катэгорыя:Прадпрыемствы СССР
Мыралюбіў

**Мыралюбіў** (, да 2016 г. — **Жоўтнэвэ**) — пасёлак гарадскога тыпу ў Лугынскай пасялковай грамадзе Корасценскага раёна Жытомірскай вобласці Украіны.

## Гісторыя 
У 1969 г. створаны Азярнянскі торфабрыкетны завод.

З 1980 атрымаў статус пасёлак гарадскога тыпу.

12 мая 2016 года ён быў перайменаваны ў Міралюбаў.

Да 2020 года ўваходзіў у склад Лугынскага раёна.
## Крыніцы 
Катэгорыя:Пасёлкі гарадскога тыпу Жытомірскай вобласці
Поўч

**Поўч** () — вёска ў Лугынскім раёне Жытомірскай вобласці Украіны.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Лугынскага раёна
Дзіброва (Лугынская грамада)

**Дзіброва** () — вёска ў Лугынскай пасялковай грамадзе Корасценскага раёна Жытомірскай вобласці Украіны.

## Гісторыя 
Да 1939 года — хутар **Дуброва**.

1923—2020 гг. уваходзіла ў склад Лугынскага раёна.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Корасценскага раёна
Катэгорыя:Населеныя пункты, заснаваныя ў 1939 годзе
Радавэль

**Радавэль** () — вёска ў Алэўскім раёне Жытомірскай вобласці Украіны. Адміністрацыйны цэнтр Радавэльскага сельсавета.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Алэўскага раёна
Лугыны

**Лугыны** () — пасёлак гарадскога тыпу ў Жытомірскай вобласці Украіны. Адміністрацыйны цэнтр Лугынскай пасялковай грамады.

1923—2020 гг. цэнтр Лугынскага раёна.
## Гісторыя 
Населены пункт быў заснаваны ў 1606. Назва ад слова «луг».

Да 1923 года цэнтр Лугінскай воласці Оўруцкага павета Валынскай губерні.

З 1967 года — пасёлак гарадскога тыпу.

У студзені 1989 года колькасць насельніцтва складала 5318 чалавек.

На 1 студзеня 2013 года колькасць насельніцтва складала 4162 чалавека.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Пасёлкі гарадскога тыпу Жытомірскай вобласці
Катэгорыя:Населеныя пункты Корасценскага раёна
Бучманы

**Бучманы** () — пасёлак гарадскога тыпу ў вёска ў Білакаровыцкай вясковай грамадзе Корасценскага раёна Жытомірскай вобласці Украіны.

## Гісторыя 
1923—2020 гг. уваходзіў у склад Алэўскага раёна.
## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Корасценскага раёна
Катэгорыя:Пасёлкі гарадскога тыпу Жытомірскай вобласці
Білакаровычы

**Білакаровычы** () — вёска ў Корасценскім раёне Жытомірскай вобласці Украіны. Адміністрацыйны цэнтр Білакаровыцкай вясковай грамады.

## Этымалогія 
Паводле фальклору, вёска атрымала сучасную назву Белакаровічы або Білакаровычы (з ) пасля таго, як белая карова выратавала вяскоўцаў падчас нападу мангола-татараў (ці полаўцаў?). Яна выйшла на высокі бераг ракі і прымусіла зламыснікаў адступіць, бо яны ўспрынялі яе з’яўленне, як знак забароны нападаць на вёску. Сёння на гэтым месцы стаіць праваслаўная царква. Паводле іншай версіі, вёска атрымала сваю назву дзякуючы вялікай колькасці бяроз з белай карой у навакольных лясах.

Паводле трэцяй версіі, назва вёскі Белыя Куравічы паходзіць ад слова з коранем "кур" (вёскі: Куравічы, Куровычы, Курнэ).

Суфікс -іч, вядомы (з фанетычнымі варыянтамі) усім славянскім народам, адносіцца да праславянскай *-itjь (ст.-слав. -иmь (-ištь), рас. -ич, серб. -ić (-ић), польск. -ic) і яго пачатак адпавядае перыяду балта-славянскай моўнай супольнасці (сяр. літ. -ytis).

## Гісторыя 
1923—2020 гг. уваходзіла ў склад Алэўскага раёна.
## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Корасценскага раёна
Башкірскі мёд

**Башкірскі мёд** — мёд, выраблены ў Башкартастане.

Бортніцтва ў Башкартастане развівалася на працягу многіх стагоддзяў, на бортныя дрэвы ставіліся родавыя фамільныя знакі і яны пераходзілі ў спадчыну наступнаму пакаленню пчаляроў. Выдзеўбанае дупло пакідалі на адзін-два гады на прасушку, а затым уладкоўвалі, каб у ім пасялілася пчаліная сям’я. Замест борцей ў ствалах дрэў маглі выкарыстоўвацца і борці, высечаныя ў калодах, якія затым прывязваліся да ствалоў. Прыкладна з сярэдзіны ліпеня пчаляры аглядаюць борці, заселеныя вясной у перыяд раення дзікімі пчоламі, і збіраюць з іх мёд.

Па колькасці пчаліных сем’яў, вытворчасці таварнага мёду, па навуковых распрацоўках у пчалярстве Башкартастан займае першае месца ў Расіі. Колькасць мёду, які штогод атрымліваецца ў Башкартастане, у сярэднім, складае 5-6 тысяч тон. У перадпалётнай праграме касманаўтаў у Зорным гарадку таксама выкарыстоўваюць башкірскі мёд, які акрамя гэтага ўваходзіць і ў штодзённы рацыён харчавання членаў касмічных арбітальных станцый. Башкірскаму мёду адну са сваіх песень прысвяціла група «ДДТ».

Акрамя расійскіх рэгіёнаў, башкірскі мёд і прадукты на яго аснове пастаўляюцца ў многія еўрапейскія краіны, ЗША, Японію, у краіны Блізкага Усходу і СНД. У 2014 годзе быў падпісаны кантракт на пастаўку башкірскага мёду ў Кітай на суму 3 млрд рублёў (аб’ём паставак — 6000 тон). У жніўні 2014 года ў кітайскім горадзе Цзюцзян быў адкрыты першы магазін па продажы мёду з Башкірыі.

Найменне «Башкірскі мёд» з’яўляецца абароненай гандлёвай маркай. У 2005 годзе Башкірскі навукова-даследчы цэнтр па пчалярстве і апітэрапіі запатэнтаваў словазлучэнне «Башкірскі мёд» для маркіроўкі сваёй мядовай прадукцыі ў дачыненні да месца паходжання тавару. У 2017 годзе ўладальнікам яшчэ аднаго выключнага права на найменне месца паходжання тавару «Башкірскі мёд» стала ТАА «Башкірскі мёд», афіляванае з буйным вытворцам мёду — кампаніяй «Башкірскія пчальнікі». У 2018 годзе ТАА «Рэвайзен» зарэгістравала гандлёвую марку «Башмёд».

## Спасылкі 
Катэгорыя:Мёд
Катэгорыя:Башкірская культура
Сонечнае зацьменне 11 верасня 1969 года

**Сонечнае зацьменне 11 верасня 1969 года** — кольцападобнае сонечнае зацьменне 134 сараса.

Зацьменне мела велічыню 0,9690 і дасягнула свайго максімуму ў 19:58:59 UTC у пункце з каардынатамі 16° пн. ш. 114° з. д. Працягласць максімальнай фазы зацьмення склала 3 хв. 11 с., а месяцавы цень на зямной паверхні дасягнуў шырыні 114 км.

Зацьменне 11 верасня 1969 года стала 2-ім сонечным зацьменнем у 1969 годзе і 159-ым у XX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 18 сакавіка 1969 года, наступнае — 7 сакавіка 1970 года.

## Гл. таксама 
* Сонечныя зацьменні XX стагоддзя

## Зноскі 
## Спасылкі 
* Каталог сонечных зацьменняў 1901 — 2000
* Каталог сонечных зацьменняў 134 сараса
* Малая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення
* Вялікая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення

Катэгорыя:1969 год у астраноміі
1969-09-11
1969-09-11
1969-09-11
Катэгорыя:Падзеі 11 верасня
Катэгорыя:Верасень 1969 года
Сонечнае зацьменне 18 сакавіка 1969 года

**Сонечнае зацьменне 18 сакавіка 1969 года** — кольцападобнае сонечнае зацьменне 129 сараса.

Зацьменне мела велічыню 0,9954 і дасягнула свайго максімуму ў 04:54:57 UTC у пункце з каардынатамі 15° пд. ш. 116° у. д. Працягласць максімальнай фазы зацьмення склала 0 хв. 26 с., а месяцавы цень на зямной паверхні дасягнуў шырыні 16 км.

Зацьменне 18 сакавіка 1969 года стала 1-ым сонечным зацьменнем у 1969 годзе і 158-ым у XX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 22 верасня 1968 года, наступнае — 11 верасня 1969 года.

## Гл. таксама 
* Сонечныя зацьменні XX стагоддзя

## Зноскі 
## Спасылкі 
* Каталог сонечных зацьменняў 1901 — 2000
* Каталог сонечных зацьменняў 129 сараса
* Малая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення
* Вялікая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення

Катэгорыя:1969 год у астраноміі
1969-03-18
1969-03-18
1969-03-18
Катэгорыя:Падзеі 18 сакавіка
Катэгорыя:Сакавік 1969 года
Сонечнае зацьменне 22 верасня 1968 года

**Сонечнае зацьменне 22 верасня 1968 года** — поўнае сонечнае зацьменне 124 сараса.

Зацьменне мела велічыню 1,0099 і дасягнула свайго максімуму ў 11:18:46 UTC у пункце з каардынатамі 56° пн. ш. 64° у. д. Працягласць максімальнай фазы зацьмення склала 0 хв. 40 с., а месяцавы цень на зямной паверхні дасягнуў шырыні 104 км.

Зацьменне 22 верасня 1968 года стала 2-ім сонечным зацьменнем у 1968 годзе і 157-ым у XX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 28 сакавіка 1968 года, наступнае — 18 сакавіка 1969 года.

## Гл. таксама 
* Сонечныя зацьменні XX стагоддзя

## Зноскі 
## Спасылкі 
* Каталог сонечных зацьменняў 1901 — 2000
* Каталог сонечных зацьменняў 124 сараса
* Малая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення
* Вялікая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення

Катэгорыя:1968 год у астраноміі
1968-09-22
1968-09-22
1968-09-22
Катэгорыя:Падзеі 22 верасня
Катэгорыя:Верасень 1968 года
Сонечнае зацьменне 28 сакавіка 1968 года

**Сонечнае зацьменне 28 сакавіка 1968 года** — частковае сонечнае зацьменне 119 сараса.

Зацьменне мела велічыню 0,8990 і дасягнула свайго максімуму ў 23:00:30 UTC у пункце з каардынатамі 61° пд. ш. 80° з. д..

Зацьменне 28 сакавіка 1968 года стала 1-ым сонечным зацьменнем у 1968 годзе і 156-ым у XX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 2 лістапада 1967 года, наступнае — 22 верасня 1968 года.

## Гл. таксама 
* Сонечныя зацьменні XX стагоддзя

## Зноскі 
## Спасылкі 
* Каталог сонечных зацьменняў 1901 — 2000
* Каталог сонечных зацьменняў 119 сараса
* Малая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення
* Вялікая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення

Катэгорыя:1968 год у астраноміі
1968-03-28
1968-03-28
1968-03-28
Катэгорыя:Падзеі 28 сакавіка
Катэгорыя:Сакавік 1968 года
Сонечнае зацьменне 2 лістапада 1967 года

**Сонечнае зацьменне 2 лістапада 1967 года** — поўнае сонечнае зацьменне 152 сараса.

Зацьменне мела велічыню 1,0126 і дасягнула свайго максімуму ў 05:38:56 UTC у пункце з каардынатамі 62° пд. ш. 28° з. д..

Зацьменне 2 лістапада 1967 года стала 2-ім сонечным зацьменнем у 1967 годзе і 155-ым у XX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 9 мая 1967 года, наступнае — 28 сакавіка 1968 года.

## Гл. таксама 
* Сонечныя зацьменні XX стагоддзя

## Зноскі 
## Спасылкі 
* Каталог сонечных зацьменняў 1901 — 2000
* Каталог сонечных зацьменняў 152 сараса
* Малая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення
* Вялікая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення

Катэгорыя:1967 год у астраноміі
1967-11-02
1967-11-02
1967-11-02
Катэгорыя:Падзеі 2 лістапада
Катэгорыя:Лістапад 1967 года
Астапы

**Астапы** () — вёска ў Лугынскай пасялковай грамадзе Корасценскага раёна Жытомірскай вобласці Украіны.

## Гісторыя 
1923—2020 гг. уваходзіла ў склад Лугынскага раёна.
## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Корасценскага раёна
Катэгорыя:Населеныя пункты, заснаваныя ў 1663 годзе
Сонечнае зацьменне 12 лістапада 1966 года

**Сонечнае зацьменне 12 лістапада 1966 года** — поўнае сонечнае зацьменне 142 сараса.

Зацьменне мела велічыню 1,0234 і дасягнула свайго максімуму ў 14:23:28 UTC у пункце з каардынатамі 36° пд. ш. 48° з. д. Працягласць максімальнай фазы зацьмення склала 1 хв. 57 с., а месяцавы цень на зямной паверхні дасягнуў шырыні 84 км.

Зацьменне 12 лістапада 1966 года стала 2-ім сонечным зацьменнем у 1966 годзе і 153-ім у XX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 20 мая 1966 года, наступнае — 9 мая 1967 года.

## Гл. таксама 
* Сонечныя зацьменні XX стагоддзя

## Зноскі 
## Спасылкі 
* Каталог сонечных зацьменняў 1901 — 2000
* Каталог сонечных зацьменняў 142 сараса
* Малая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення
* Вялікая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення

Катэгорыя:1966 год у астраноміі
1966-11-12
1966-11-12
1966-11-12
Катэгорыя:Падзеі 12 лістапада
Катэгорыя:Лістапад 1966 года
Сонечнае зацьменне 20 мая 1966 года

**Сонечнае зацьменне 20 мая 1966 года** — кольцападобнае сонечнае зацьменне 137 сараса.

Зацьменне мела велічыню 0,9991 і дасягнула свайго максімуму ў 09:39:02 UTC у пункце з каардынатамі 39° пн. ш. 26° у. д. Працягласць максімальнай фазы зацьмення склала 0 хв. 5 с., а месяцавы цень на зямной паверхні дасягнуў шырыні 3 км.

Зацьменне 20 мая 1966 года стала 1-ым сонечным зацьменнем у 1966 годзе і 152-ім у XX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 23 лістапада 1965 года, наступнае — 12 лістапада 1966 года.

## Гл. таксама 
* Сонечныя зацьменні XX стагоддзя

## Зноскі 
## Спасылкі 
* Каталог сонечных зацьменняў 1901 — 2000
* Каталог сонечных зацьменняў 137 сараса
* Малая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення
* Вялікая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення

Катэгорыя:1966 год у астраноміі
1966-05-20
1966-05-20
1966-05-20
Катэгорыя:Падзеі 20 мая
Катэгорыя:Май 1966 года
Сонечнае зацьменне 9 мая 1967 года

**Сонечнае зацьменне 9 мая 1967 года** — частковае сонечнае зацьменне 147 сараса.

Зацьменне мела велічыню 0,7201 і дасягнула свайго максімуму ў 14:42:48 UTC у пункце з каардынатамі 63° пн. ш. 168° з. д..

Зацьменне 9 мая 1967 года стала 1-ым сонечным зацьменнем у 1967 годзе і 154-ым у XX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 12 лістапада 1966 года, наступнае — 2 лістапада 1967 года.

## Гл. таксама 
* Сонечныя зацьменні XX стагоддзя

## Зноскі 
## Спасылкі 
* Каталог сонечных зацьменняў 1901 — 2000
* Каталог сонечных зацьменняў 147 сараса
* Малая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення
* Вялікая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення

Катэгорыя:1967 год у астраноміі
1967-05-09
1967-05-09
1967-05-09
Катэгорыя:Падзеі 9 мая
Катэгорыя:Май 1967 года
Сонечнае зацьменне 23 лістапада 1965 года

**Сонечнае зацьменне 23 лістапада 1965 года** — кольцападобнае сонечнае зацьменне 132 сараса.

Зацьменне мела велічыню 0,9656 і дасягнула свайго максімуму ў 04:14:51 UTC у пункце з каардынатамі 2° пн. ш. 120° у. д. Працягласць максімальнай фазы зацьмення склала 4 хв. 2 с., а месяцавы цень на зямной паверхні дасягнуў шырыні 134 км.

Зацьменне 23 лістапада 1965 года стала 2-ім сонечным зацьменнем у 1965 годзе і 151-ым у XX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 30 мая 1965 года, наступнае — 20 мая 1966 года.

## Гл. таксама 
* Сонечныя зацьменні XX стагоддзя

## Зноскі 
## Спасылкі 
* Каталог сонечных зацьменняў 1901 — 2000
* Каталог сонечных зацьменняў 132 сараса
* Малая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення
* Вялікая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення

Катэгорыя:1965 год у астраноміі
1965-11-23
1965-11-23
1965-11-23
Катэгорыя:Падзеі 23 лістапада
Катэгорыя:Лістапад 1965 года
Сонечнае зацьменне 30 мая 1965 года

**Сонечнае зацьменне 30 мая 1965 года** — поўнае сонечнае зацьменне 127 сараса.

Зацьменне мела велічыню 1,0544 і дасягнула свайго максімуму ў 21:17:31 UTC у пункце з каардынатамі 2° пд. ш. 134° з. д. Працягласць максімальнай фазы зацьмення склала 5 хв. 15 с., а месяцавы цень на зямной паверхні дасягнуў шырыні 198 км.

Зацьменне 30 мая 1965 года стала 1-ым сонечным зацьменнем у 1965 годзе і 150-ым у XX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 4 снежня 1964 года, наступнае — 23 лістапада 1965 года.

## Гл. таксама 
* Сонечныя зацьменні XX стагоддзя

## Зноскі 
## Спасылкі 
* Каталог сонечных зацьменняў 1901 — 2000
* Каталог сонечных зацьменняў 127 сараса
* Малая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення
* Вялікая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення

Катэгорыя:1965 год у астраноміі
1965-05-30
1965-05-30
1965-05-30
Катэгорыя:Падзеі 30 мая
Катэгорыя:Май 1965 года
Сонечнае зацьменне 4 снежня 1964 года

**Сонечнае зацьменне 4 снежня 1964 года** — частковае сонечнае зацьменне 122 сараса.

Зацьменне мела велічыню 0,7518 і дасягнула свайго максімуму ў 01:31:54 UTC у пункце з каардынатамі 64° пн. ш. 173° з. д..

Зацьменне 4 снежня 1964 года стала 4-ым сонечным зацьменнем у 1964 годзе і 149-ым у XX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 9 ліпеня 1964 года, наступнае — 30 мая 1965 года.

## Гл. таксама 
* Сонечныя зацьменні XX стагоддзя

## Зноскі 
## Спасылкі 
* Каталог сонечных зацьменняў 1901 — 2000
* Каталог сонечных зацьменняў 122 сараса
* Малая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення
* Вялікая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення

Катэгорыя:1964 год у астраноміі
1964-12-04
1964-12-04
1964-12-04
Катэгорыя:Падзеі 4 снежня
Катэгорыя:Снежань 1964 года
Сонечнае зацьменне 10 чэрвеня 1964 года

**Сонечнае зацьменне 10 чэрвеня 1964 года** — частковае сонечнае зацьменне 117 сараса.

Зацьменне мела велічыню 0,7545 і дасягнула свайго максімуму ў 04:34:07 UTC у пункце з каардынатамі 65° пд. ш. 136° у. д..

Зацьменне 10 чэрвеня 1964 года стала 2-ім сонечным зацьменнем у 1964 годзе і 147-ым у XX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 14 студзеня 1964 года, наступнае — 9 ліпеня 1964 года.

## Гл. таксама 
* Сонечныя зацьменні XX стагоддзя

## Зноскі 
## Спасылкі 
* Каталог сонечных зацьменняў 1901 — 2000
* Каталог сонечных зацьменняў 117 сараса
* Малая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення
* Вялікая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення

Катэгорыя:1964 год у астраноміі
1964-06-10
1964-06-10
1964-06-10
Катэгорыя:Падзеі 10 чэрвеня
Катэгорыя:Чэрвень 1964 года
Сонечнае зацьменне 14 студзеня 1964 года

**Сонечнае зацьменне 14 студзеня 1964 года** — частковае сонечнае зацьменне 150 сараса.

Зацьменне мела велічыню 0,5591 і дасягнула свайго максімуму ў 20:30:08 UTC у пункце з каардынатамі 68° пд. ш. 43° у. д..

Зацьменне 14 студзеня 1964 года стала 1-ым сонечным зацьменнем у 1964 годзе і 146-ым у XX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 20 ліпеня 1963 года, наступнае — 10 чэрвеня 1964 года.

## Гл. таксама 
* Сонечныя зацьменні XX стагоддзя

## Зноскі 
## Спасылкі 
* Каталог сонечных зацьменняў 1901 — 2000
* Каталог сонечных зацьменняў 150 сараса
* Малая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення
* Вялікая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення

Катэгорыя:1964 год у астраноміі
1964-01-14
1964-01-14
1964-01-14
Катэгорыя:Падзеі 14 студзеня
Катэгорыя:Студзень 1964 года
Нагорная вуліца (Мінск)

**Нагорная вуліца** — вуліца ў Партызанскім раёне Мінска. Знаходзіцца ў жылым квартале, раздзеленым Сляпянскай воднай сістэмай з аднаго боку і Свіслаччу з другога. Перасякае вул. Іванаўскую і Захарава і ідзе паралельна вул. Андрэеўскай.

## Цікавыя факты 
* Частка жылога квартала, абмежаванага вуліцамі Захарава, Андрэеўскай і Антонаўскай, які часткова перасякае Нагорная вуліца, ў 1960-80-я гг. меў нефармальную назву «Абісінія».
* На Нагорнай вуліцы ў д. 12 знаходзіцца пасольства Чэхіі.

## Спасылкі 
* Нагорная вуліца на карце ato.by
* Нагорная вуліца ў архітэтурнай базе Рhotobuildings

Катэгорыя:Вуліцы Мінска
Сонечнае зацьменне 25 студзеня 1963 года

**Сонечнае зацьменне 25 студзеня 1963 года** — кольцападобнае сонечнае зацьменне 140 сараса.

Зацьменне мела велічыню 0,9951 і дасягнула свайго максімуму ў 13:37:12 UTC у пункце з каардынатамі 48° пд. ш. 15° з. д. Працягласць максімальнай фазы зацьмення склала 0 хв. 25 с., а месяцавы цень на зямной паверхні дасягнуў шырыні 20 км.

Зацьменне 25 студзеня 1963 года стала 1-ым сонечным зацьменнем у 1963 годзе і 144-ым у XX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 31 ліпеня 1962 года, наступнае — 20 ліпеня 1963 года.

## Гл. таксама 
* Сонечныя зацьменні XX стагоддзя

## Зноскі 
## Спасылкі 
* Каталог сонечных зацьменняў 1901 — 2000
* Каталог сонечных зацьменняў 140 сараса
* Малая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення
* Вялікая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення

Катэгорыя:1963 год у астраноміі
1963-01-25
1963-01-25
1963-01-25
Катэгорыя:Падзеі 25 студзеня
Катэгорыя:Студзень 1963 года
Сонечнае зацьменне 31 ліпеня 1962 года

**Сонечнае зацьменне 31 ліпеня 1962 года** — кольцападобнае сонечнае зацьменне 135 сараса.

Зацьменне мела велічыню 0,9716 і дасягнула свайго максімуму ў 12:25:33 UTC у пункце з каардынатамі 12° пн. ш. 6° з. д. Працягласць максімальнай фазы зацьмення склала 3 хв. 33 с., а месяцавы цень на зямной паверхні дасягнуў шырыні 103 км.

Зацьменне 31 ліпеня 1962 года стала 2-ім сонечным зацьменнем у 1962 годзе і 143-ім у XX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 5 лютага 1962 года, наступнае — 25 студзеня 1963 года.

## Гл. таксама 
* Сонечныя зацьменні XX стагоддзя

## Зноскі 
## Спасылкі 
* Каталог сонечных зацьменняў 1901 — 2000
* Каталог сонечных зацьменняў 135 сараса
* Малая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення
* Вялікая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення

Катэгорыя:1962 год у астраноміі
1962-07-31
1962-07-31
1962-07-31
Катэгорыя:Падзеі 31 ліпеня
Катэгорыя:Ліпень 1962 года
Сонечнае зацьменне 5 лютага 1962 года

**Сонечнае зацьменне 5 лютага 1962 года** — поўнае сонечнае зацьменне 130 сараса.

Зацьменне мела велічыню 1,0430 і дасягнула свайго максімуму ў 00:12:38 UTC у пункце з каардынатамі 4° пд. ш. 178° у. д. Працягласць максімальнай фазы зацьмення склала 4 хв. 8 с., а месяцавы цень на зямной паверхні дасягнуў шырыні 147 км.

Зацьменне 5 лютага 1962 года стала 1-ым сонечным зацьменнем у 1962 годзе і 142-ім у XX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 11 жніўня 1961 года, наступнае — 31 ліпеня 1962 года.

## Гл. таксама 
* Сонечныя зацьменні XX стагоддзя

## Зноскі 
## Спасылкі 
* Каталог сонечных зацьменняў 1901 — 2000
* Каталог сонечных зацьменняў 130 сараса
* Малая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення
* Вялікая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення

Катэгорыя:1962 год у астраноміі
1962-02-05
1962-02-05
1962-02-05
Катэгорыя:Падзеі 5 лютага
Катэгорыя:Люты 1962 года
Сонечнае зацьменне 11 жніўня 1961 года

**Сонечнае зацьменне 11 жніўня 1961 года** — кольцападобнае сонечнае зацьменне 125 сараса.

Зацьменне мела велічыню 0,9375 і дасягнула свайго максімуму ў 10:46:47 UTC у пункце з каардынатамі 46° пд. ш. 4° у. д. Працягласць максімальнай фазы зацьмення склала 6 хв. 35 с., а месяцавы цень на зямной паверхні дасягнуў шырыні 499 км.

Зацьменне 11 жніўня 1961 года стала 2-ім сонечным зацьменнем у 1961 годзе і 141-ым у XX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 15 лютага 1961 года, наступнае — 5 лютага 1962 года.

## Гл. таксама 
* Сонечныя зацьменні XX стагоддзя

## Зноскі 
## Спасылкі 
* Каталог сонечных зацьменняў 1901 — 2000
* Каталог сонечных зацьменняў 125 сараса
* Малая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення
* Вялікая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення

Катэгорыя:1961 год у астраноміі
1961-08-11
1961-08-11
1961-08-11
Катэгорыя:Падзеі 11 жніўня
Катэгорыя:Жнівень 1961 года
Сонечнае зацьменне 15 лютага 1961 года

**Сонечнае зацьменне 15 лютага 1961 года** — поўнае сонечнае зацьменне 120 сараса.

Зацьменне мела велічыню 1,0360 і дасягнула свайго максімуму ў 08:19:48 UTC у пункце з каардынатамі 47° пн. ш. 40° у. д. Працягласць максімальнай фазы зацьмення склала 2 хв. 45 с., а месяцавы цень на зямной паверхні дасягнуў шырыні 258 км.

Зацьменне 15 лютага 1961 года стала 1-ым сонечным зацьменнем у 1961 годзе і 140-ым у XX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 20 верасня 1960 года, наступнае — 11 жніўня 1961 года.

## Гл. таксама 
* Сонечныя зацьменні XX стагоддзя

## Зноскі 
## Спасылкі 
* Каталог сонечных зацьменняў 1901 — 2000
* Каталог сонечных зацьменняў 120 сараса
* Малая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення
* Вялікая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення

Катэгорыя:1961 год у астраноміі
1961-02-15
1961-02-15
1961-02-15
Катэгорыя:Падзеі 15 лютага
Катэгорыя:Люты 1961 года
Сонечнае зацьменне 20 верасня 1960 года

**Сонечнае зацьменне 20 верасня 1960 года** — частковае сонечнае зацьменне 153 сараса.

Зацьменне мела велічыню 0,6139 і дасягнула свайго максімуму ў 22:59:56 UTC у пункце з каардынатамі 72° пн. ш. 74° з. д..

Зацьменне 20 верасня 1960 года стала 2-ім сонечным зацьменнем у 1960 годзе і 139-ым у XX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 27 сакавіка 1960 года, наступнае — 15 лютага 1961 года.

## Гл. таксама 
* Сонечныя зацьменні XX стагоддзя

## Зноскі 
## Спасылкі 
* Каталог сонечных зацьменняў 1901 — 2000
* Каталог сонечных зацьменняў 153 сараса
* Малая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення
* Вялікая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення

Катэгорыя:1960 год у астраноміі
1960-09-20
1960-09-20
1960-09-20
Катэгорыя:Падзеі 20 верасня
Катэгорыя:Верасень 1960 года
Уфа-Арэна

**Універсальная спартыўная арэна «Уфа-Арэна»** (, ) — шматфункцыянальны спартыўны комплекс ва Уфе, хатняя арэна расійскага хакейнага клуба «Салават Юлаеў» (з 19 снежня 2007 года).

Комплекс «Уфа-Арэна» складаецца з двух лядовых пляцовак: галоўнай на 8070 гледачоў і малой на 640 гледачоў. На першым паверсе комплекса размяшчаюцца пакоі адпачынку для спартсменаў і трэнерскага складу, бокс для судзейскага корпуса, сауна, масажны пакой, памяшканне для завострывання канькоў, гараж для двух лёдозалівачных машын Olympia, кабінет медагляду і допінг-кантролю. Арэна складаецца з чатырох ярусаў: уваход на сектары ажыццяўляецца праз другі, трэці і чацвёрты ярусы. Паміж другім і чацвёртым ярусамі знаходзяцца ВІП-ложы, месцы для інвалідаў-калясачнікаў, каментатарскія кабіны, ложа прэсы і рэстаран. У снежні 2016 года праведзена замена куба.

### Характарыстыкі 
:; Галоўная арэна
* Агульная плошча — 29 070 м²
* Колькасць глядацкіх месцаў — 8 070
* Наземная паркоўка на 996 машынамесцаў

:; Прыбудова да УСА «Уфа-Арэна»
* Агульная плошча — 8300 м²
* Колькасць глядацкіх месцаў — 640
* Крытая аўтастаянка на 222 машынамесцы

## Спасылкі 
Катэгорыя:Уфа
Катэгорыя:Спартыўныя збудаванні Расіі
Сонечнае зацьменне 27 сакавіка 1960 года

**Сонечнае зацьменне 27 сакавіка 1960 года** — частковае сонечнае зацьменне 148 сараса.

Зацьменне мела велічыню 0,7058 і дасягнула свайго максімуму ў 07:25:07 UTC у пункце з каардынатамі 72° пд. ш. 152° у. д..

Зацьменне 27 сакавіка 1960 года стала 1-ым сонечным зацьменнем у 1960 годзе і 138-ым у XX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 2 кастрычніка 1959 года, наступнае — 20 верасня 1960 года.

## Гл. таксама 
* Сонечныя зацьменні XX стагоддзя

## Зноскі 
## Спасылкі 
* Каталог сонечных зацьменняў 1901 — 2000
* Каталог сонечных зацьменняў 148 сараса
* Малая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення
* Вялікая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення

Катэгорыя:1960 год у астраноміі
1960-03-27
1960-03-27
1960-03-27
Катэгорыя:Падзеі 27 сакавіка
Катэгорыя:Сакавік 1960 года
Цумань

**Цумань** () — пасёлак гарадскога тыпу ў Ківэрцаўскім раёне Валынскай вобласці Украіны.

## Гісторыя 
Упершыню ў гістарычных крыніцах Цумань згадваецца ў 1557 г. Тады тут налічвалася 14 двароў, з іх 6 - у той час яшчэ не запрыгоненых сялян, 8 двароў належалі збяднелым сялянам-агароднікам, якія за карыстанне невялікімі зямельнымі надзеламі (агародамі) плацілі штогод па 4 грошы, а таксама натуральны падатак. У 1583 г. Цумань была ўласнасцю Радзівілаў. Тады тут дзейнічалі 2 млыны і 5 руднікоў па здабычы балотнай жалезнай руды. Насельніцтва Цумані займалася земляробствам, жывёлагадоўляй, смалакурэнням, цяслярствам, бондарствам, вырабам рэчаў хатняга ўжытку як для ўласных патрэб, так і на продаж. Развіццё рамёстваў і гандлю спрыяла росту колькасці насельніцтва. У першай палове XVII ст. у вёсцы ўжо налічвалася 90 дымоў. У адміністрацыйным дачыненні Цумань уваходзіла ў склад Алыцкай воласці.

Сяло акружалі вялікія лясныя масівы, непралазныя пушчы, таму тут хавалася шмат збеглых сялян. У гэтых лясах у час паўстання 1594-1596 гг. базіраваліся атрады Севярына Налівайкі.

Пасля трэцяга падзелу Рэчы Паспалітай у 1795 г. Цумань у складзе Валыні адышла да Расіі. Акрамя памешчыкаў, буйным землеўладальнікам у Цумані і ваколіцах была царква, якой у першай палове XIX ст. належала больш за 70 дзесяцін зямлі, якую апрацоўвалі сяляне. Напярэдадні рэформы 1861 г. у Цумані налічвалася ўсяго 47 двароў і 393 жыхара.

Падчас Першай сусветнай вайны праз Цумань і суседнія вёскі праходзіла лінія фронту.

З 1920 па 1939 гг. Цумань уваходзіла ў склад міжваеннай Польшчы, і адносілася да Луцкага павета. Паводле звестак польскай статыстыкі, на 30 верасня 1921 г. у вёсцы налічвалася 204 жылыя дамы і 1141 жыхар.

Лясныя масівы ў ваколіцах Цумані былі з 1943 тэрыторыяй дзеянняў УПА і яе баёў з нямецкімі войскамі і савецкімі партызанамі.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Пасёлкі гарадскога тыпу Валынскай вобласці
Радагошча (Корасценскі раён)

**Радагошча** () — вёска ў Лугынскай пасялковай грамадзе Корасценскага раёна Жытомірскай вобласці Украіны.

## Гісторыя 
1923—2020 гг. уваходзіла ў склад Лугынскага раёна.
## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Корасценскага раёна
Сонечнае зацьменне 20 ліпеня 1963 года

**Сонечнае зацьменне 20 ліпеня 1963 года** — поўнае сонечнае зацьменне 145 сараса.

Зацьменне мела велічыню 1,0224 і дасягнула свайго максімуму ў 20:36:13 UTC у пункце з каардынатамі 62° пн. ш. 120° з. д. Працягласць максімальнай фазы зацьмення склала 1 хв. 40 с., а месяцавы цень на зямной паверхні дасягнуў шырыні 101 км.

Зацьменне 20 ліпеня 1963 года стала 2-ім сонечным зацьменнем у 1963 годзе і 145-ым у XX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 25 студзеня 1963 года, наступнае — 14 студзеня 1964 года.

## Гл. таксама 
* Сонечныя зацьменні XX стагоддзя

## Зноскі 
## Спасылкі 
* Каталог сонечных зацьменняў 1901 — 2000
* Каталог сонечных зацьменняў 145 сараса
* Малая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення
* Вялікая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення

Катэгорыя:1963 год у астраноміі
1963-07-20
1963-07-20
1963-07-20
Катэгорыя:Падзеі 20 ліпеня
Катэгорыя:Ліпень 1963 года
Расія на конкурсе песні Еўрабачанне 2008

Расію на конкурсе песні Еўрабачанне 2008 прадстаўляў Дзіма Білан з песняй «Believe». Разам з ім удзельнічалі ў нумары Эдвін Мартан, знакаміты скрыпач, і Яўген Плюшчанка, алімпійскі чэмпіён па фігурным катанні. Дзіма Білан заняў першае месца, набраўшы 272 балы і атрымаўшы галоўны прыз конкурсу «Крыштальны мікрафон».

## Нацыянальны адбор 
Выканавец быў абраны 9 сакавіка 2008 года тэле- , інтэрнэт- і галасаваннем журы. Было пададзена больш за 100 заявак, з іх адабрана 25 (пазней затым дададзена яшчэ 2) прэтэндэнтаў. Дзіма Білан атрымаў 27 балаў ад журы і 27 ад тэлегледачоў.

## Галасаванні 
### У паўфінале 
|width="50%"|

|}

### У фінале 
|width="50%"|

|}

## Спасылкі 
* Расія на афіцыйным сайце конкурсу песні Еўрабачанне 2008 
* Тэлеканал «Расія» — Еўрабачанне
* Расія на конкурсе песні Еўрабачанне 2008 (esckaz.com)

Катэгорыя:Расія на конкурсе песні Еўрабачанне
Катэгорыя:Краіны на конкурсе песні Еўрабачанне 2008
Аўтамагістраль Урал

**Федэральная траса М5 «Урал»** — аўтамабільная дарога федэральнага значэння ў Расіі па маршруце: Масква — Разань — Пенза — Самара — Уфа — Чалябінск (з пад’ездамі да Саранска, Ульянаўска, Арэнбурга, Екацярынбурга). Працягласць 1879 км.

М5 — адна з найстарэйшых аўтамабільных дарог Расіі. Участак ад Масквы да Разані (стары) пабудаваны (дакладней, адаптаваны для аўтамабільнага руху, маскоўска-разанская дарога існавала і раней) у пачатку 1930-х гадоў, на зары аўтамабілізацыі СССР. У 1946—1947 гадах дарога працягнута да Куйбышава. На ўсім працягу (ад Масквы да Чалябінска) рух адкрыты ў 1965 годзе.

Працягам трасы М5 на ўсход з’яўляюцца аўтадарогі «Іртыш», «Сібір», «Байкал» і «Амур». Усходні канчатак аўтадарогі М7 «Волга» спалучаецца з трасай М5 ва Уфе.

## Спасылкі 
Катэгорыя:Дарогі федэральнага значэння Расіі
Катэгорыя:Дарогі Башкартастана
Плошча Свабоды (Кобрын)

**Плошча Свабоды** — плошча ў горадзе Кобрыне Брэсцкай вобласці Беларусі, размешчаная на месцы былой рыначнай плошчы — старажытнага цэнтра горада. 

У плане плошча — падоўжаны прамавугольнік, у цэнтры якога былі размешчаны крамы і гасціны двор, а па перыметры — жылыя і грамадскія будынкі, узведзеныя ў канцы XVIII — пачатку XIX ст. Першапачатковы ансамбль плошчы зменены: у 1920-я гады перабудаваны крамы, у 1960-я гады ў цэнтры пастаўлены будынак швейнай фабрыкі. Жылыя дамы (вул. Леніна, 15, 17, 19, 29; у 1970-я гг. перабудаваны) размешчаны па чырвонай лініі забудовы і выходзяць па плошчу тарцовымі фасадамі, якія трактаваліся як галоўныя. Першапачатковы выгляд і планіроўку захавалі жылыя дамы № 7, 9, 12 і 13 па паўднёвым баку плошчы. 3 грамадскіх пабудоў уцалеў будынак аптэкі.

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
Катэгорыя:Плошчы Кобрына