open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Сезон 2008/2009 АЗАА Асіповічы

У сезоне 2008/2009 баскетбольны клуб АЗАА з горада Асіповічы прымаў удзел:
* Чэмпіянат Беларусі 2008/2009 ( **3 месца**),
* Кубак Беларусі 2008 ( **фіналіст**).

## Склад каманды 
*  Алег Антошчанка
*  Аляксандр Асіповіч
*  Срджан Божыч (прыйшоў у каманду падчас сезона)
*  Сяргей Вабішчэвіч
*  Сяргей Воўк
*  Віктар Губко
*  Ігар Доўнар
*  Яўген Іваноў
*  Сяргей Мазур
*  Мілаш Максімавіч
*  Андрэй Максімаў
*  Ігар Налівайка
*  Мілаш Рысціч
*  Аляксей Федарчук (прыйшоў у каманду падчас сезона)

## Трэнеры каманды 
*  Андрэй Ольбрэхт (галоўны трэнер)
*  Ігар Галабурда

## Гл. таксама 
* Сезон 2007/2008 АЗАА Асіповічы
* Сезон 2009/2010 АЗАА Асіповічы

## Спасылкі 
* КУБОК БЕЛАРУСИ. “ВИТАЛЮР” ВЕРНУЛ СЕБЕ КУБОК

2008/2009
АЗАА Асіповічы
Сезон 2005/2006 АЗАА Асіповічы

У сезоне 2005/2006 баскетбольны клуб АЗАА з горада Асіповічы прымаў удзел:
* Чэмпіянат Беларусі 2005/2006 ( **3 месца**),
* Кубак Беларусі 2005 (**4 месца**).

## Склад каманды 
*  Алег Антошчанка
*  Павел Габрусевіч
*  Ігар Галабурда
*  Валерый Гандлін
*  Сяргей Главіцкі
*  Уладзімір Каранкевіч
*  Ігар Карнеенкаў
*  Яўген Карпік
*  Аляксей Майструк
*  Андрэй Максімаў
*  Ігар Налівайка
*  Андрэй Ольбрэхт
*  Андрэй Плотнікаў
*  Сяргей Светнік
*  Анатоль Свірыдаў
*  Дзмітрый Шпадарук

## Трэнеры каманды 
*  Мікалай Бузлякоў (галоўны трэнер)
*  Анатоль Парфіяновіч

## Гл. таксама 
* Сезон 2004/2005 АЗАА Асіповічы
* Сезон 2006/2007 АЗАА Асіповічы

## Спасылкі 
* Шестеро смелых
* КУБОК БЕЛАРУСИ. Чемпион сделал дубль

2005/2006
АЗАА Асіповічы
Сезон 2006/2007 АЗАА Асіповічы

У сезоне 2006/2007 баскетбольны клуб АЗАА з горада Асіповічы прымаў удзел:
* Чэмпіянат Беларусі 2006/2007 ( **3 месца**),
* Кубак Беларусі 2006 (**4 месца**).

## Склад каманды 
*  Алег Антошчанка
*  Валерый Гандлін
*  Віктар Губко
*  Яўген Іваноў
*  Георгій Кандрусевіч
*  Алег Крыванос (прыйшоў у каманду падчас сезона)
*  Андрэй Максімаў
*  Сяргей Мацвееў
*  Дзяніс Мінакоў
*  Ігар Налівайка
*  Дзяніс Новік
*  Андрэй Ольбрэхт
*  Алег Пагарэлаў
*  Андрэй Плотнікаў
*  Максім Радчук
*  Сяргей Светнік
*  Анатоль Свірыдаў
*  Сяргей Чарыкаў

## Трэнеры каманды 
*  Мікалай Бузлякоў (галоўны трэнер)
*  Ігар Галабурда

## Гл. таксама 
* Сезон 2005/2006 АЗАА Асіповічы
* Сезон 2007/2008 АЗАА Асіповічы

## Спасылкі 
* ПРЕДСТАВЛЕНИЕ. КТО ПРЕРВЕТ ГЕГЕМОНИЮ "ВИТАЛЮРА"?

2006/2007
АЗАА Асіповічы
Сезон 2010/2011 АЗАА Асіповічы

У сезоне 2010/2011 баскетбольны клуб АЗАА з горада Асіповічы прымаў удзел:
* Чэмпіянат Беларусі 2010/2011 ( **3 месца**),
* Кубак Беларусі 2010 (**4 месца**).

## Склад каманды 
*  Алег Антошчанка
*  Яўген Ворнік
*  Сяргей Воўк
*  Юрый Глебавіч
*  Кірыл Дыдзік
*  Дзмітрый Зайцаў (пакінуў каманду падчас сезона)
*  Андрэй Максімаў
*  Андрэй Мастоў
*  Вадзім Мацюкевіч (прыйшоў у каманду падчас сезона)
*  Анатоль Свірыдаў
*  Вячаслаў Скідан
*  Сяргей Чарыкаў
*  Канстанцін Яфрэмаў

## Трэнеры каманды 
*  Ігар Галабурда (галоўны трэнер)
*  Дзмітрый Калтуноў

## Гл. таксама 
* Сезон 2009/2010 АЗАА Асіповічы
* Сезон 2011/2012 СБК Асіповічы

## Спасылкі 
* “МИНСК” НЕ ДОГОНИШЬ?

2010/2011
АЗАА Асіповічы
Сезон 2011/2012 СБК Асіповічы

У сезоне 2011/2012 баскетбольны клуб СБК «Асіповічы» з горада Асіповічы прымаў удзел:
* Чэмпіянат Беларусі 2011/2012 (**5 месца**),
* Кубак Беларусі 2011 (**4 месца**).

## Склад каманды 
*  Сяргей Вабішчэвіч (прыйшоў у каманду падчас сезона)
*  Сяргей Воўк
*  Віктар Губко
*  Ігар Доўнар
*  Дзмітрый Зайцаў
*  Сяргей Мазур
*  Дзяніс Мінакоў
*  Юрый Мішукоў (прыйшоў у каманду падчас сезона)
*  Андрэй Ольбрэхт
*  Анатоль Свірыдаў
*  Кірыл Сітнік
*  Вячаслаў Скідан
*  Уладзімір Чарнышэвіч
*  Сяргей Чарыкаў (прыйшоў у каманду падчас сезона)
*  Ілля Шарыпаў (прыйшоў у каманду падчас сезона)
*  Дзяніс Ярэц

## Трэнеры каманды 
*  Ігар Галабурда (галоўны трэнер)

## Гл. таксама 
* Сезон 2010/2011 АЗАА Асіповічы
* Сезон 2012/2013 Свіслачы Асіповічы

## Спасылкі 
* ДАВАЙ ЛАДОНЬ — ДЕРЖИ ЭТУ СТРАННУЮ-СТРАННУЮ ЖИЗНЬ
* ТРАНСФЕРНЫЙ ПЕРИОД ЧЕМПИОНАТА

2011/2012
СБК Асіповічы
Сезон 2013/2014 Свіслачы Асіповічы

У сезоне 2013/2014 баскетбольны клуб «Свіслач» з горада Асіповічы прымаў удзел:
* Чэмпіянат Беларусі 2013/2014 (**5 месца**),
* Кубак Беларусі 2013 (**4 месца**).

## Склад каманды 
*  Сяргей Вабішчэвіч
*  Сяргей Воўк (прыйшоў у каманду падчас сезона)
*  Аляксандр Грумянцаў
*  Максім Дабравольскі
*  Яўген Іваноў
*  Максім Казлавец
*  Антон Карнеенкаў
*  Марсэль Міхаліч (пакінуў каманду падчас сезона)
*  Павел Пронін
*  Аляксей Раслякоў
*  Сяргей Сапегін (пакінуў каманду падчас сезона)
*  Дэметрыўс Тэрнер (пакінуў каманду падчас сезона)
*  Дзмітрый Шыловіч

## Трэнеры каманды 
*  Мухарэм Вугдаліч (галоўны трэнер, да снежня 2013 года)
*  Андрэй Ольбрэхт (галоўны трэнер, са снежня 2013 года)

## Гл. таксама 
* Сезон 2012/2013 Свіслачы Асіповічы

## Спасылкі 
* МУЖЧИНЫ. АНОНС. МОГИЛЕВ НАЧИНАЕТ С “БАРАНОК”

2013/2014
Свіслач
Гіда Эйрыксдоцір

**Гіда Эйрыксдоцір з Хордалана** () — паўлегендарная Нарвежская каралева, жонка Харальда I Цудоўнавалосага. Яна дзейнічае ў «Коле Зямным» Сноры Стурлусана («Сага пра Харальда Цудоўнавалосага»).

## Біяграфія 
Гіда нарадзілася каля 852 года ў Хордалане. Яна была дачкой Эйрыка, караля Хордалана, аднаго з дробных кіраўнікоў раздробненай Нарвегіі. Легенда пра Гіду апісвае аб’яднанне краіны як частку яе гісторыі кахання з Харальд I Цудоўнавалосым. Апошні кіраваў тады дробным Каралеўствам Вестфал, прапанаваў Гідзе выйсці за яго замуж. Яна адказала, што не стане яго жонкай, пакуль Харальд «не стане каралём усёй Нарвегіі». Таму Харальд пакляўся не абразаць і не расчэсваць валасы, пакуль не стане адзіным каралём Нарвегіі. Праз дзесяць гадоў, у 872 годзе, Харальд стаў каралём аб’яднанай Нарвегіі. Ён абрэзаў валасы, пасля чаго змяніў эпітэт «Калматы» на «Цудоўнавалосы». Ён паслаў за Гідай, нагадаўшы ёй пра яе абяцанне, і яны пажаніліся.

Большасць сучасных гісторыкаў лічаць гэтую гісторыю праўдзівым прыкладам рыцарскага рамана, якія былі папулярныя ў той час, калі быў напісаны «Кола Зямное» (XIII стагоддзе).

## Дзеці 
* Алаў Краса Года, жонка ярла Торыра маўклівага і бабка Эйвінда Загубнік Скальдаў;
* Храрэк;
* Сігтруг;
* Фродзі;
* Торгісль (Сноры Стурлусан атаясамліваў яго з Тургейсам ірландскай гісторыі).

## Крыніцы 
## Літаратура 
* «Коля Зямное» Сноры Стурлусана

Катэгорыя:Жанчыны X стагоддзя
Катэгорыя:Хорфагеры
Катэгорыя:Асобы, чыя дата смерці не вызначана
Зялёны конік

**Зялёны конік** (*Tettigonia viridissima*) — від насякомых надсямейства конікавых.

## Апісанне 
Цела даўжынёй 27-42 мм, светла-зялёнага колеру. Вусікі даўжэйшыя за цела, шматчленікавыя. На брушку ў самак доўгі шаблепадобны яйцаклад. Надкрылы ў самцоў маюць орган стракатання. Заднія ногі скакальныя, на галёнках пярэдніх ног органы слыху.

## Пашырэнне 
Пашыраны ў краінах з цёплым і ўмераным кліматам. Сустракаецца ў Еўропе, на Каўказе, у Сярэдняй Азіі, Сібіры, на Далёкім Усходзе, на Блізкім Усходзе і ў Паўночнай Афрыцы. На Беларусі трапляецца ў садах, на сенажацях, лясных палянах.

## Асаблівасці біялогіі 
Кормяцца дробнымі насякомымі і раслінамі.

Развіццё з няпоўным ператварэннем. За год даюць адну генерацыю. Яйцы зімуюць у глебе.

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Конікавыя
Катэгорыя:Жывёлы, апісаныя ў 1758 годзе
Навукова-даследчы інстытут прамысловасці БССР

**Навукова-даследчы інстытут прамысловасці БССР** (**НДІП**) — колішні навукова-даследчы інстытут у Беларусі, які існаваў 1929—1941 гг. Размяшчаўся ў будынку па адрасе вуліца Рэвалюцыйная, 1.

Заснаваным рашэннем ад 20 сакавіка 1929 года з мэтай стварэння навуковай базы для індустрыялізацыі БССР і распрацоўкі пэўных праблем, звязаных з рацыяналізацыяй і далейшым развіццём (рэканструкцыяй) прамысловасці БССР. Беларускі навукова-даследчы інстытут прамысловасці як спецыяльнае навукова-даследчую ўстанову часова, да вырашэння агульнага пытання аб арганізацыі навукова-даследчай справы ў БССР падпарадкаваны Савету Народных Камісараў БССР.

Інстытут падтрымліваў цесную сувязь з адпаведнымі навукова-тэхнічнымі ўстановамі, праводзіць навукова-даследчую як тэарэтычную, так і практычную працу ў вобласці індустрыяльных навук, вывучэнні сыравіны і энергетычных рэсурсаў БССР яе эканомікі і арганізацыі прамысловасці, а таксама падрыхтоўку навуковых работнікаў у галіне прамысловасці.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Навуковыя інстытуты Беларусі
Катэгорыя:1929 год у Мінску
Катэгорыя:Рэвалюцыйная вуліца (Мінск)
Палявы свірстун

**Палявы свірстун**, **конік палявы** (*Anthus campestris*) — від птушак з сямейства сітаўкавых.

## Апісанне 
Даўжыня цела 16,5 см, хваста 7 см, размах крылаў 25-28 см, маса 20-27 г. Апярэнне спіны самца ў шлюбным уборы пясочнае або ружавата-шэрае з цёмнымі стракацінамі, найбольш выразнымі на цемі і ў верхняй частцы спіны. Горла і брушка белаватыя. Бровы шырокія, вохрыста-белыя. Ніз цела крэмавы, грудзі рыжаватыя без плямак, па баках грудзей падоўжаныя бурыя расплыўчатыя стракаціны. Самка святлейшая за самца. Ногі жоўтыя, кіпцюр задняга пальца кароткі. Маладыя могуць быць знізу цела ў цёмныя плямкі.

Спявае ў палёце (у выключных выпадках на зямлі). Голас — адрывістае «тві» або «дві», зрэдку «цюрлі». Пры такаванні выкрыквае «цер-дзі, цер-дзі, цер-дзі», штуршкамі крута падымаецца на вышыню 30-40 м, часта апускаецца на вялікія камяні, слупы, агароджы.

## Пашырэнне 
Гнездавы арэал: Еўропа (акрамя Вялікабрытаніі), Малая Азія, Каўказ, Блізкі Усход, Заходняя і Цэнтральная Азія (да цэнтральнай часткі Кітая і на поўдзень да паўднёвай часткі ірана і Тыбета), Паўночна-Заходняя Афрыка.

Насяляе сухія, добра праграваныя сонцам адкрытыя тэрыторыі з рэдкай і нізкай расліннасцю, пясчаныя дзюны, паляны, высечкі і лясныя плантацыі на сухіх пясках, пясчаныя берагі азёрі рэк, паблізу ўскрайкаў сухіх бароў на пясчаных глебах, сухія даліны рэк, камяністыя паверхні, узбочыны дарог, вінаграднікі, сухія схілы пагоркаў. У Арменіі даходзіць да 2600 м, у іспаніі — 2000 м, у Афрыцы (Атлас) — 2400 м (і нават вышэй за 3000 м) вышэй узроўня мора. У гарах жыве на пашах ці сухіх схілах.

Пералётны, месца зімовак: Паўднёвая Азія (на захадзе, пачынаючы ад дэльты Ганга), Аравійскі паўвостраў, Турцыя, Блізкі Усход, Егіпет, Паўднёвая Афрыка на поўдзень ад Сахары. На Беларусі адносна рэдкі, спарадычны на гнездаванні пералётны і транзітна мігрыруючы від.

## Асаблівасці біялогіі 
Корміцца насякомымі, наземнымі малюскамі. Вельмі асцярожны, пры небяспецы хутка ўцякае.

Гняздо ладзіць на зямлі ў невялікай ямцы пад прыкрыццём травяністай расліннасці, камянёў і інш., з сухіх траў і каранёў з прымессю моху, валосся і шэрсці, дыяметр 10-14 см.

Яйкі (4-5, радзей 3-6) асіметрычныя, з завостраным вузейшым канцом, белыя з шараватым, жаўтаватым, карычняватым або зеленаватым адценнем. Плямкі даволі густыя, карычневыя, карычнева-шэрыя або аліўкавыя (паверхневыя выразна больш цёмныя). Памеры: 21 х 16 мм. Наседжванне 13-14 сутак, птушаняты знаходзяцца ў гняздзе каля 2 тыдняў.

## Падвіды 
* *A. c. campestris* — ад Марока і Партугалii праз Еўропу (акрамя поўначы), Малую Азію, Блізкі Усход i Сібір да Краснаярска i паўночнага захаду Манголii;
* *A. c. griseus* — Цэнтральная i Паўднёвая Азiя на поўдні да Афганiстана i Iрана;
* *A. c. kastschenkoi* — ад Заходняй Сiбiры да паўночнай часткі Iндыi.

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
* Дзікая прырода побач 

Катэгорыя:Сітаўкавыя
Катэгорыя:Жывёлы, апісаныя ў 1758 годзе
Кубак Беларусі па валейболе сярод жанчын 2010

**Кубак Беларусі па валейболе сярод жанчын 2010** — 15-ы кубак Рэспублікі Беларусь па валейболе сярод жанчын. Кубак прайшоў 6-10 мая 2011 года.

## Вынікі 
### Чвэрцьфіналы 
* **Мінчанка** 3:0 (25:17, 25:11, 25:9) БНТУ-Марыта
* Надзея-Гомельдрэў 0:3 (12:25, 22:25, 15:25) **Прыбужжа**
* **Камунальнік** 3:2 (19:25, 25:17, 23:25, 26:24, 15:13) Неман-ГрдУ 
* Жамчужына Палесся 0:3 (22:25, 19:25, 20:25) **Атлант Баранавічы**

### Паўфінал і Фінал 
## Гл. таксама 
* Кубак Беларусі па валейболе сярод жанчын 2009
* Кубак Беларусі па валейболе сярод жанчын 2011

## Спасылкі 
* Кубок Беларуси. Женщины. «Атлант» обыграл «Минчанку» и выиграл трофей 
* В третий раз волейболистки «Атланта-БарГУ» завоевали Кубок Республики Беларусь.

Катэгорыя:2010 год у валейболе
Катэгорыя:Спорт у Беларусі ў 2011 годзе
2010
Катэгорыя:Май 2011 года
Сезон 2012/2013 Свіслачы Асіповічы

У сезоне 2012/2013 баскетбольны клуб «Свіслач» з горада Асіповічы прымаў удзел:
* Чэмпіянат Беларусі 2012/2013 (**4 месца**),
* Кубак Беларусі 2012 ( **фіналіст**).

## Склад каманды 
*  Аляксандр Грумянцаў
*  Максім Дабравольскі
*  Аляксандр Даленка (прыйшоў у каманду падчас сезона)
*  Вітаўтас Камарунас (пакінуў каманду падчас сезона)
*  Макс Адам Канатэ (прыйшоў у каманду падчас сезона)
*  Антон Карнеенкаў
*  Андрэй Ольбрэхт
*  Мікалай Палуляк (прыйшоў у каманду падчас сезона)
*  Павел Пронін
*  Мікіта Сафанюк (пакінуў каманду падчас сезона)
*  Мікіта Струкаў
*  Алег Чарэсьеў
*  Ілля Шарыпаў
*  Павел Шулейка
*  Максім Шустаў (пакінуў каманду падчас сезона)
*  Дзмітрый Шыловіч (прыйшоў у каманду падчас сезона)

## Трэнеры каманды 
*  Андрэй Ольбрэхт (галоўны трэнер)
*  Георгій Кандрусевіч

## Гл. таксама 
* Сезон 2011/2012 СБК Асіповічы
* Сезон 2013/2014 Свіслачы Асіповічы

## Спасылкі 
* АНОНС. “ДРАКОНЫ” ЯВЯТСЯ К ПЛЕЙ-ОФФ
* ИТОГИ. ПОСКРИПТУМ

2012/2013
Свіслач
Завітая (значэнні)

**Завітая** — тапонім.

* Завітая — вёска ў Нясвіжскім раёне Мінскай вобласці Беларусі.
* Завітая — рака ў Амурскай вобласці Расіі, левы прыток Амура.
Ванс

**Ванс** (, ) — камуна на паўднёвым усходзе Францыі ў рэгіёне Праванс — Альпы — Блакітны бераг, дэпартамент Прыморскія Альпы, акруга Грас, кантон Ванс. Камуна Ванс размешчана ў перадгор’ях Альпаў на поўнач ад горнага сяла Сен-Поль-дэ-Ванс і прыморскага курорта Кань-сюр-Мер.

Плошча камуны — 39,23 км², насельніцтва — 18 931 чалавек (2006), шчыльнасць насельніцтва — 490,5 чал/км².

Катэгорыя:Камуны дэпартамента Прыморскія Альпы
Ванамыйза (Саўэ)

**Ва́намыйза** () — вёска на поўначы Эстоніі ў воласці Саўэ павета Хар'юмаа. На поўначы вёска мяжуе з вёскай Пюха, на ўсходзе — з вёскай Тутэрмаа, на захадзе — з вёскамі Аліку, Койду і Яльгімяэ, на поўдні — з вёскамі Айла і Валінгу і горадам Саўэ.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Эстоніі
Сезон 2007/2008 АЗАА Асіповічы

У сезоне 2007/2008 баскетбольны клуб АЗАА з горада Асіповічы прымаў удзел:
* Чэмпіянат Беларусі 2007/2008 ( **2 месца**),
* Кубак Беларусі 2007 ( **бронзавы прызёр**).

## Склад каманды 
*  Яўген Алейнік (прыйшоў у каманду падчас сезона)
*  Алег Антошчанка
*  Нікола Васаевіч (прыйшоў у каманду падчас сезона)
*  Віктар Губко
*  Яўген Іваноў
*  Георгій Кандрусевіч
*  Сяргей Мазур
*  Мілаш Максімавіч
*  Андрэй Максімаў
*  Сяргей Мацвееў
*  Ігар Налівайка
*  Дзяніс Новік
*  Аляксандр Падзерачоў
*  Максім Радчук
*  Мілаш Рысціч
*  Вячаслаў Скідан
*  Сяргей Чарыкаў

## Трэнеры каманды 
*  Андрэй Ольбрэхт (галоўны трэнер)
*  Ігар Галабурда

## Гл. таксама 
* Сезон 2006/2007 АЗАА Асіповічы
* Сезон 2008/2009 АЗАА Асіповічы

## Спасылкі 
* АНОНС. СЕМЕРО ОДНОГО ПРИЖМУТ?
* Баскетбольная среда Николая Ходасевича

 2007/2008
АЗАА Асіповічы
Аліку (Саўэ)

**Аліку** () — вёска ў воласці Саўэ павета Хар’юмаа. Размешчана ў Паўночнай Эстоніі. На поўначы мяжуе з вёскамі Хюйру і Харку, на ўсходзе з Пюха, на паўднёвым усходзе і поўдні з Ванамыйза, на паўднёвым захадзе з Койду і Лаагры.

На тэрыторыі вёскі рака Пяэскюла ўпадае ў раку Вяэна.

Вышыня над узроўнем мора — 32 метры. Клімат умераны. Паштовы індэкс — 76403.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Эстоніі
Катэгорыя:Хар’юмаа
Вааперэ

**Вааперэ** () — вёска ў воласці Рапла павета Рапламаа, Эстонія. Да адміністрацыйнай рэформы мясцовых самакіраванняў Эстоніі 2017 года ўваходзіла ў склад воласці Каю. Размешчана каля мяжы паветаў Хар'юмаа і Рапламаа, за 21 кіламетр на паўночны ўсход ад павятовага і валаснога цэнтра — горада Рапла. Вышыня над узроўнем мора — 87 метраў.

Цэнтр вёскі практычна не мяняўся на працягу стагоддзяў і быў аб’яўлены помнікам археалогіі з-за наяўнасці археалагічнага культурнага пласта. Клімат умераны. Паштовы індэкс — 79314.

Катэгорыя:Населеныя пункты Эстоніі
Катэгорыя:Рапламаа
Іда Львоўна Рубінштэйн

**Іда Льво́ўна Рубінштэйн** (21 верасня [3 кастрычніка] 1883,  — , Ванс, Францыя) — актрыса, танцорка і антрэпрэнёр. Пачынала тэатральную дзейнасць у Санкт-Пецярбургу, з 1909 года — пераважна ў Францыі. Першая выканаўца ролі Забеіды ў балеце Міхаіла Фокіна «Шэхеразада» (Рускія сезоны Дзягілева ў Парыжы, 1909). Дзякуючы сваім сродкам запрашала ў сваю трупу лепшыя імёны свайго часу, супрацоўнічала з Леонам Бакстам, Аляксандрам Бенуа, Міхаілам Фокіным, Браніславай Ніжынскай, Леанідам Мясіным, Габрыеле Д’Анунцыа, Усеваладам Меерхольдам. На яе замову былі створаны такія творы, як «Вальс» і «Балеро» Марыса Равеля, «Пацалунак феі» і «Персефона» Стравінскага, «Пакутніцтва Святога Себасцьяна» Клода Дэбюсі, «Жанна д’Арк на вогнішчы», «Амфіён» і «Семіраміда» Арцюра Анегера. Таксама шырока вядомая як натуршчыца (у першую чаргу — дзякуючы свайму партрэту аўтарства Валянціна Сярова).

Катэгорыя:Артысты Рускага балета Дзягілева
Лугавы свірстун

**Лугавы свірстун**, **конік лугавы** (*Anthus pratensis*) — від птушак з сямейства сітаўкавых.

## Апісанне 
Даўжыня цела 14-15 см, размах крылаў 22-25 см. Аліўкава-карычневы, цела ў густыя рыскі, грудзі і бакі белаватыя. Кіпцюр задняга пальца доўгі і крыху загнуты. Вельмі падобны да ляснога свірстуна, а таксама плямістага, сібірскага і чырвонаваллёвага свірстуноў. Адрозніваецца голасам: ён не вельмі гучны пад час хвалістага палёту: «ціп-ціп-ціп-сі-сі-сі» — спачатку хутчэй, у другой частцы больш павольна. Позыў «іт-іт, іст», асцерагае далікатным, некалькі разоў паўтараемым «еіп».

## Пашырэнне 
Гнездавы арэал: Еўропа, акрамя паўднёвай часткі, Ісландыя, паўднёвае ўзбярэжжа Грэнландыі, паўночны захад Азіі (да р. Об), ізаляваныя папуляцыі ў гарах Грузіі і Арменіі. На Беларусі звычайны на гнездаванні пералётны і транзітна мігрыруючы від.

Насяляе лугі (асабліва часта ў рачных далінах), а таксама рознага тыпу адкрытыя тэрыторыі, парослыя травяністай расліннасцю, часам нізкімі дрэвамі. На поўначы — мохавую тундру з каменнем і балотамі, лясы з карлікавай бярозы, у гарах — пашы і лугі.

Месца зімовак: Заходняя і Паўднёвая Еўропа (Міжземнамор’е), Малая Азія, Каўказ, Блізкі Усход, Іран, Туркменія, Паўночная Афрыка. Заходнееўрапейскія і каўказскія папуляцыі аселыя.

## Асаблівасці біялогіі 
Корміцца насякомымі, дробнымі павукамі, малюскамі, насеннем травяністых раслін.

Гняздо ладзіць на зямлі каля асновы купіны траў, часта па краях равоў, з тонкай і сухой травы ці іншага расліннага матэрыялу, у высцілцы дробныя сухія травы і невялікая колькасць валосся, дыяметр — 7-10,5 см.

Яйкі (4-6, часам 3-7) крыху падоўжаныя, шаравата-зеленаватыя або шэра-белыя, карычневыя ці чырванаватыя, звычайна амаль цалкам пакрытыя шэра-карычневымі або карычневымі густымі і дробнымі плямкамі ці мазкамі. Памеры: 19 х 14,5 мм.

## Падвіды 
* *A. p. pratensis* — Грэнландыя, большая частка Усходняй Еўропы да р. Об, папуляцыi ў Грузіі і Арменіі;
* *A. p. whistleri* (*A. p. theresae*) — Ірландыя і захад Шатландыі.

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
* Дзікая прырода побач 

Катэгорыя:Сітаўкавыя
Катэгорыя:Жывёлы, апісаныя ў 1758 годзе
Чырвонаваллёвы свірстун

**Чырвонаваллёвы свірстун**, **конік чырвонаваллёвы** (*Anthus cervinus*) — від птушак з сямейства сітаўкавых.

## Апісанне 
Даўжыня цела 15-16 см, размах крылаў 25-27 см. У гнездавы перыяд горла і грудзі ў самца і самкі ржавага колеру. У іншы час падобны да ляснога, плямістага, сібірскага і лугавога свірстуноў, але надхвосце ў цёмныя плямкі. Добра бачныя светлыя «вусы». Спіна бледна-жаўтавата-бурая з цёмнымі плямкамі. Брушка глініста-вохрыстае. У самак апярэнне на горле, валлі і грудзях мае чырванаватае адценне.

Голас: «ціп-ціп-ціп-сі-сі», падобна, як у лугавога свірстуна, позыў «сціі-ціі» або «ційу», больш падобны да голасу стрынаткі-чаротаўкі, чым іншых відаў свірстуноў.

## Пашырэнне 
Гнездавы арэал ахоплівае крайнюю частка Паўночнай Палеарктыкі ад Скандынаўскага п-ва да Чукоткі і п-аў  на Алясцы. Насяляе забалочаную тайгу з групамі кустоў або вялікія па плошчы тарфянікі, парослыя асакой і карлікавымі дрэвамі; пад час пералётаў — вільготныя адкрытыя тэрыторыі (лугі, асаковыя зараснікі і інш.).

Месца зімовак: трапічная Афрыка, Паўднёвая Азія, Філіпіны, Малайскі архіпелаг і Сундайскія а-вы, ціхаакіянскае ўзбярэжжа Паўночнай Амерыкі да Каліфарнійскага заліва, а таксама ў Iталіі, Грэцыі, на поўдні Турцыі, Блізкім Усходзе і ў Егіпце.

Зрэдку пад час транзітных міграцый пралятае над Еўропай (адзначаўся ў Беларусі, Літве, Польшчы, Латвіі, Албаніі, Германіі, Галандыі, Iрландыі, Вялікабрытаніі, на Гебрыдскіх а-вах).

## Асаблвасці біялогіі 
Гняздо ладзіць на зямлі ў ямцы з утаптаных леташніх раслін, каля асновы купіны(звычайна на яе паўднёвым або паўднёва-ўсходнім баку) пад прыкрыццем травяністай расліннасці або куста. Прыкрыцце часта ўтварае зверху дах. Няшчыльная аснова з карэньчыкаў, моху, сухой травы, валосся, часам пер’я. Дыяметр гнязда 5-7 см, вышыня 6-9 см.

Яйкі (5-6, часам 4-7) падоўжаныя або крыху эліптычныя, афарбоўка зменлівая. Часцей за ўсё блакітна-шэрыя або аліўкава-шэрыя, пясчана-шэрыя, ружаватыя з густымі шэрымі, карычневымі або чырвона-карычневымі крапінкамі і плямкамі. Могуць быць чорныя воласападобныя рысачкі. Памеры 19 х 14 мм.

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
* Дзікая прырода побач 

Катэгорыя:Сітаўкавыя
Катэгорыя:Жывёлы, апісаныя ў 1811 годзе
Кацярына Скрабатун

**Кацярына Скрабатун** (нар. ) — беларуская валейбалістка. Выступала за зборную Беларусі.

## Біяграфія 
Пачынала кар’еру ў «Атланце» з Баранавічаў. У 2007 годзе ўваходзіла ў сістэму падмаскоўнага «Зарэчча», пасля два сезоны правяла ў швейцарскім «Валеро».

Ннеаднаразовы прызёр і ўладальнік Кубка Беларусі, прызёр чэмпіянатаў Ізраіля, Румыніі, Фінляндыі

## Спасылкі 
* Ekaterina Skrabatun
* Краснодарское «Динамо» заявило Екатерину Скрабатун
* Спортивная общественность выступила против насилия и за честные выборы. Среди подписавшихся много красоток

Катэгорыя:Валейбалісткі Беларусі
Катэгорыя:Ігракі жаночай зборнай Беларусі па валейболе
Катэгорыя:Ігракі «Дынама» Краснадар (жаночы валейбол)
Катэгорыя:Ігракі жаночай зборнай Беларусі па валейболе U-18
Saracen (БТР)

**FV603 Saracen** — шасціколавы бронетранспарцёр, распрацаваны кампаніяй Alvis. Вырабляўся з 1952 па 1976 год.

## Апісанне 
Saracen выкарыстоўваўся ў якасці бронетранспарцёра, браняванай камандзірскай машыны і машыны хуткай дапамогі. Бранявік меў такое ж шасі, як і бронеаўтамабіль FV601 Saladin, аэрадромны аварыйны грузавік Salamander і высокамабільны грузавік Stalwart. Шасі Punt, падвеска і трансмісія H-прывада засталіся аднолькавымі, але рухавік, трансмісія і тармазныя сістэмы значна адрозніваліся.

Машына, акрамя кіроўцы і камандзіра, магла перавозіцца атрад з 9 байцоў. Большасць мадэляў неслі невялікую вежу на даху з кулямётам Browning .30. Таксама магла быць устаноўлена гармата .303 Bren.

## Варыянты 
*  **Mk 1**: ранняя версія з невялікай вежай з 3 дзвярыма і адтулінамі для зброі ў вежы.
* **Mk 2**: машына з двухдзвернай вежай. Задняя дзверы вежы адкідваюцца і могуць выконваць ролю сядзення для камандзіра.
* **Mk 3**: для работы ў гарачым клімаце.
* **Mk 4**: толькі прататып.
* **Mk 5**: машына з дадатковай бранёй, прызначаная для выкарыстання ў Паўночнай Ірландыі.
* **Mk 6**: таксама машына з дадатковай бранёй для Паўночнай Ірландыі.

## Аператары 
БТР выкарыстоўваўся Аўстраліяй, Біяфрай, Брунеем, Інданезіяй, Іарданіяй, Кеніяй, Кувейтам, Ліванам, Маўрытаніяй, Нігерыяй, Катарам, Шры-Ланкай, Суданам, Тайландам, ААЭ, Вялікабрытаніяй, ПАР і ЗША.

## Крыніцы 
## Спасылкі 
* Globalsecurity.org
* Clash-of-steel.co.uk
* Warwheels.net
* Saracen of the San Francisco Police Department SWAT team in action

Катэгорыя:Бранятэхніка Вялікабрытаніі
Катэгорыя:Бронетранспарцёры
Нямецка-беларускае таварыства

**Нямецка-беларускае таварыства,** таксама **Германска-беларускае таварыства** () — грамадскае аб’яднанне ў Германіі, якое займаецца развіццём сувязяў з Беларуссю.

## Гісторыя 
У 1997 годзе праведзена канфэрэнцыя «Мінскі форум», якая стала штогадовай. З лета 1999 году арганізацыяй мерапрыемства стала займацца ўтворанае Нямецка-беларускае таварыства. Разам з форумам, аб’яднанне далучылася да розных грамадскіх, культурных, палітычных і навуковых праектаў, якія спрыяюць абмену і сеткавым сувязям паміж дзвюма краінамі. Таварыства наладзіла супрацоўніцтва з прадстаўнікамі дзяржаўных установаў, няўрадавымі арганізацыямі, аналітычнымі цэнтрамі, экспертамі, актывістамі, дзеячамі культуры і інш.

У 2006 годзе Нямецка-беларускае таварыства арганізавала святкаванне стагоддзя газеты «Наша Ніва» ў Берліне. У 2011 годзе яно выступіла партнёрам кааліцыі «Без візы!», мэтай якой было прасоўванне ідэі скасавання візавага рэжыму паміж Беларуссю і ЕС.

Таварыства неаднаразова выступала з крытыкай парушэнняў правоў чалавека ў Беларусі. У 2011 годзе аб’яднанне выступіла з патрабаваннем спыніць праявы гвалту і пераследу апазыцыі, якія пачаліся пасля пратэстаў 2010 года, а таксама неадкладнага вызвалення ўсіх палітычных зняволеных. У сакавіку 2012 году члена праўлення арганізацыі Астрыд Заам было адмоўлена ва ўездзе ў Беларусь.

## Крыніцы 
## Спасылкі 
* Афіцыйны сайт

Катэгорыя:Арганізацыі, заснаваныя ў 1999 годзе
Катэгорыя:Беларуска-нямецкія адносіны
Катэгорыя:Грамадскія арганізацыі Германіі
Сезон 2014/2015 «Мінчанкі» Мінск

У сезоне 2014—2015 жаночы валейбольны клуб «Мінчанка» з Мінска прымаў удзел у наступных турнірах:
* Чэмпіянат Беларусі 2014/2015 ( **2 месца**),
* Кубак Беларусі 2014 (**Чвэрцьфінал**).

## Склад каманды 
1. Святлана Галкіна (1972)
3. Вольга Рахман (1985)
4. Анастасія Канановіч (1993)
5. Ганна Тупікіна (1992)
7. Ганна Шаўчэнка (1979)
8. Таццяна Цюлебякіна (1993)
9. Марыя Зубрыцкая (1996)
9. Надзея Владыка (1992)
10. Кацярына Сакольчык (1993)
11. Ганна Кавальчук (1996)
12. Юлія Маркоўская (1982)
16. Анжаліка Барысевіч (1995)
18. Юлія Куцко (1980)

## Трэнеры каманды 
*  Алег Гулевіч (галоўны трэнер)

## Гл. таксама 
* Сезон 2013/2014 «Мінчанкі» Мінск
* Сезон 2015/2016 «Мінчанкі» Мінск

## Спасылкі 
* МИНЧАНКА (МИНСК) 
* Minchanka Minsk — players 
2014/2015
Мінчанкі Мінск
Катэгорыя:2014 год у Мінску
Катэгорыя:2015 год у Мінску
Кубак Беларусі па валейболе сярод жанчын 2011

**Кубак Беларусі па валейболе сярод жанчын 2011** — 16-ы кубак Рэспублікі Беларусь па валейболе сярод жанчын. Кубак прайшоў у снежні 2011 года ў Баранавічах.

## Вынікі 
### Чвэрцьфіналы 
* Надзея Гомель 0:3 (16:25, 12:25, 16:25) **Мінчанка** 
* **Жамчужына Палесся** 3:2 (25:21, 25:18, 23:25, 23:25, 15:6) Прыбужжа
* МДВАК-Марыта (Минская область) 0:3 (9:25, 11:25, 9:25) **Неман-ГрДУ**
* **Атлант-БарДУ** 3:0 (25:19, 25:19, 25:14) Камунальнік

### Паўфінал і Фінал 
## Гл. таксама 
* Кубак Беларусі па валейболе сярод жанчын 2010
* Кубак Беларусі па валейболе сярод жанчын 2012

## Спасылкі 
* Кубок Беларуси. Женщины. «Атлант» завоевал трофей, «Жемчужина Полесья» победила в матче за 3-е место

Катэгорыя:2011 год у валейболе
Катэгорыя:Спорт у Беларусі ў 2011 годзе
2011
Катэгорыя:Снежань 2011 года
Апанас Атава

**Апана́с Ата́ва**, сапраўднае імя **Апана́с Майсе́евіч Канано́віч** (, в. Нявязцы, цяпер Слуцкі раён, Мінская вобласць — ) — беларускі паэт. Сябра літаратурнага аб’яднання «Маладняк».

## Біяграфія 
Нарадзіўся 8 (21) мая 1903 года ў вёсцы Нявязцы Слуцкага павета ў сялянскай сям’і. Скончыў сярэднюю школу, працаваў на бацькоўскай гаспадарцы.

Пачаў пісаць вершы з 1922 года. У 1925 годзе быў дэлегатам першага з’езда літаратурнага аб’яднання «Маладняк», а ў яго Слуцкай філіі, якая дзейнічала ў 1925—1927 гадах, лічыўся адным з самых актыўных і здольных літаратараў. З 1926 года працаваў настаўнікам у школах Слуцкага, Любанскага, Лунінецкага раёнаў. Уваходзіў у згуртаванне «Літаратурна-мастацкая камуна», пасля яе ліквідацыі зноў прыняты ў «Маладняк».

У 1939 годзе скончыў Менскі настаўніцкі інстытут.

Месца пахавання доўгі час было невядомае, хоць ва ўсіх даведніках была дакладная дата смерці.

## Творчасць 
Першы верш быў надрукаваны ў слуцкай акруговай газеце «Вясковы будаўнік» у 1925 годзе. Вершы публікаваліся таксама ў зборніку «Слуцкія песняры» (Менск, 1926), літаратурным альманаху «Уздым», часопісе «Росквіт» і інш. выданнях. Пісаў таксама фельетоны, вядомы фрагменты аповесці «Цыганскі пасёлак — камуна» (1930).

У вершах паэтызаваў сялянскую працу. У паэзіі Апанаса Атавы адчуваецца ўплыў Янкі Купалы — у паэтычнай інтанацыі, рытміцы, вобразных сродках, які часам ператвараецца ў простае перайманне. Як адзначае літаратуразнаўца Ірэна Багдановіч, лірычная ўзнёсласць вершаў мяжуе з дэкларацыйнасцю, эмацыянальнасць — з недастаткова глыбокім пранікненнем у сутнасць з’яў.

## Крыніцы 
## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Паэты Беларусі
Катэгорыя:Беларускамоўныя паэты
Сезон 2013/2014 «Мінчанкі» Мінск

У сезоне 2013—2014 жаночы валейбольны клуб «Мінчанка» з Мінска прымаў удзел у наступных турнірах:
* Чэмпіянат Беларусі 2013/2014 ( **2 месца**),
* Кубак Беларусі 2013 (**Чвэрцьфінал**).

## Склад каманды 
1. Катарына Ёвановіч (1991)
2. Паліна Фатулаева (1996)
4. Кіра Астравумава (1983)
5. Ганна Тупікіна (1992)
6. Вольга Пальчэўская (1984)
7. Ганна Шаўчэнка (1979)
7. Алена Федарынчык (1993)
8. Таццяна Цюлебякіна (1993)
9. Івана Гардовіч (1985)
9. Надзея Владыка (1992)
11. Ганна Кавальчук (1996)
11. Таццяна Мысліўчык (1989)
14. Кацярына Скрабатун (1987)

## Трэнеры каманды 
*  Браніслаў Мора (галоўны трэнер)
*  Алег Гулевіч (трэнер)

## Гл. таксама 
* Сезон 2012/2013 «Мінчанкі» Мінск
* Сезон 2014/2015 «Мінчанкі» Мінск

## Спасылкі 
* МИНЧАНКА (МИНСК) 
* Minchanka Minsk — players 
ПРИГЛАШАЕМ БОЛЕЛЬЩИКОВ НА РЕШАЮЩИЕ ИГРЫ ЖЕНСКОГО ЧЕМПИОНАТА БЕЛАРУСИ ПО ВОЛЕЙБОЛУ. 
2013/2014
Мінчанкі Мінск
Катэгорыя:2013 год у Мінску
Катэгорыя:2014 год у Мінску
Кіра Астравумава

**Кіра Астравумава** (нар. , Паляўской, Свярдлоўская вобласць, Расія) — беларуская валейбалістка. Майстар спорту Рэспублікі Беларусь.

## Біяграфія 
У 2003 годзе скончыла сярэднюю прафесійную вучэльню алімпійскага рэзерву № 1 у Екацярынбургу, атрымаўшы кваліфікацыю «педагог па фізічнай культуры і спорце». Вышэйшую адукацыю атрымала ў Баранавічах, скончыўшы ў 2009 годзе Баранавіцкі дзяржаўны ўніверсітэт па спецыяльнасці «падатковае і банкаўскае права».

Да 2003 года ўваходзіла ў расійскую каманду «Уралачка». Была пяціразовым чэмпіёнам беларусі, чатырохразовым ўладальнікам Кубка, срэбны і трохразовы бронзавы прызёр Беларусі.

У 2003 годзе пачынала працоўную кар’еру на пасадзе спартыўнага-інструктара валейбольнага клуба «Атлант», потым пераехала ў Мінск, дзе працавала спартыўным-інструктарам у валейбольным клубе «Мінск». У Баранавічы вярнулася ў 2017 годзе на пасаду старэйшага трэнера-начальніка каманды валейбольнага клуба «Атлант».

## Спасылкі 
* БАРАНОВИЧСКИЙ ГОРИСПОЛКОМ ПРИНЯЛ РЯД КАДРОВЫХ НАЗНАЧЕНИЙ
* В Барановичском волейбольном клубе «Атлант» новый директор
* Kira Ostroumova

Катэгорыя:Валейбалісткі Беларусі
Сезон 2002/2003 «Дываноўшчыка» Брэст

У сезоне 2002—2003 жаночы валейбольны клуб «Дываноўшчык» з горада Брэст прымаў удзел у наступных турнірах:
* Чэмпіянат Беларусі 2002/2003 ( **1 месца**),
* Кубак Беларусі 2002 ( **Уладальнік**).

## Склад каманды 
* Святлана Галкіна (капітан),
* Ірына Лапато,
* Ірына Канановіч (лібера),
* Вікторыя Парасянюк,
* Наталля Кулініч,
* Ганна Шаўчэнка,
* Алена Бернатовіч,
* Наталля Папуцэвіч,
* Таццяна Бялова,
* Марына Тумас,
* Аліна Сарока
* Галіна Каршакевіч

## Трэнеры каманды 
*  Віктар Ганчароў (галоўны трэнер) 

## Гл. таксама 
* Сезон 2001/2002 «Дываноўшчыка» Брэст
* Сезон 2003/2004 «Дываноўшчыка» Брэст

## Спасылкі 
* ЕВРОКУБКИ. НА ПОДАЧУ!
2002/2003
Дываноўшчык
Катэгорыя:2002 год у Брэсце
Катэгорыя:2003 год у Брэсце
Валерый Анатольевіч Зароўскі

**Валерый Анатольевіч Зароўскі** (нар. , Віцебская вобласць, Беларусь) — беларускі валейбальны трэнер.

## Кар’ера 
Родам з Віцебшчыны. Займацца валейболам пачаткаў у дзявятым класе дзякуючы настаўніку фізкультуры.

Пасля сканчэння тэхнікума адслужыў у арміі, пасля чаго паступіў у БДАІФК, які скончыў у 1979 годзе.

У 1991 годзе стаяў у вытокаў каманды «Дываноўшчык» (зараз «Прыбужжа»).

## Спасылкі 
* Заровский Валерий
* ОТ «КОВРОВЩИКА» ДО «ПРИБУЖЬЯ». ОТ ВИТЕБСКА ДО БРЕСТА. ИЗ ПЕРВЫХ ДО ЛУЧШИХ. БОЛЬШОЕ ИНТЕРВЬЮ С ВАЛЕРИЕМ ЗАРОВСКИМ

Катэгорыя:Валейбольныя трэнеры Беларусі
Катэгорыя:Трэнеры «Прыбужжа» Брэст
Катэгорыя:Выпускнікі БДУФК
Венядзікт Пятровіч Курачка

**Венядзікт Пятровіч Ку́рачка** () — беларускі савецкі геолаг, кандыдат геолага-мінералагічных навук (1959).

## Біяграфія 
Нарадзіўся ў вёсцы Грушыўці (Кэльмэнецкі раён, Чарнавіцкая вобласць, Украіна). У 1959 годзе скончыў Чарнавіцкі ўніверсітэт. З 1956 года старшы навуковы супрацоўнік, з 1964 года загадчык лабараторыі фізічных і хімічных даследаванняў Інстытута геалагічных даследаванняў Акадэміі навук БССР. З 1981 года В. П. Курачка ў Беларускім навукова-даследчым геолагаразведачным інстытуце на пасадзе загадчыка сектара геалогіі і мінералогіі асадкавага чахла.

## Навуковая дзейнасць 
В. П. Курачка займаўся даследаваннямі старажытна-палеазойскіх адкладаў на тэрыторыі Беларусі і Прыднястроўя, эпігенетычных змен у адкладах дэвону, кары выветрывання на асадкавых утварэннях Прыпяцкага прагіну.
Першаадкрывальнік мінерала даўсаніт на тэрыторыі Беларусі

Сярод апублікаванага:
* Литология и геохимия девонских отложений Припятского прогиба в связи с их нефтеносностью / Махнач А. С., Корзун В. П., Курочка В. П., Лапуть В. А., Урьев И. И., Шевченко Т. А.; под ред. А. С. Махнача — Мн.: Наука и техника , 1966. — 314, [2] с.;
* Атлас микротекстур и структур пород девонского осадочного комплекса Припятского прогиба / М-во геологии СССР. Ин-т геол. наук (г. Минск). — Минск : Наука и техника, 1968. — 69 с., 80 л. ил.; 20 см;
* *Курочка В. П., Фролов Г. Н., Дмитриев Ф. Л., Жукова М. А.* О находке давсонита в Белоруссии. — «Доклады АН БССР», 1972, т. 16, № 6, с. 541—544.

## Крыніцы 
## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
* Курочка, Венедикт Петрович (кандидат геолого-минералогических наук ; 1925—1983)

Катэгорыя:Геолагі СССР
Катэгорыя:Геолагі Беларусі
Андрэй Зноска

**Андрэй Зноска** (нар. , г. Бярозаўка, Лідскі раён) — беларускі рымска-каталіцкі царкоўны дзеяч, дапаможны біскуп Пінскай дыяцэзіі (з 2024).

## Біяграфія 
Нарадзіўся ў 1980 годзе ў Бярозаўцы. Святарскае пасвячэнне прыняў 28 мая 2005 года з інкардынацыяй у Гродзенскай дыяцэзіі. З 2005 па 2007 год служыў вікарыем у кафедральным касцёле Святога Францыска Ксаверыя ў Гродне. З 2007 па 2012 год вывучаў права ў Беларускім дзяржаўным універсітэце, атрымаў ступень юрыста-правазнаўцы. З 2012 года — пробашч парафіі Божай Міласэрнасці ў Лідзе. З 2014 года — суддзя касцёльнага суда Гродзенскай дыяцэзіі. Кансультант Канферэнцыі каталіцкіх біскупаў Беларусі па юрыдычных пытаннях і кананічным праве, удзельнічаў у перакладзе Кодэкса Кананічнага права на беларускую мову. 19 ліпеня 2024 года Папа Рымскі Францыск прызначыў ксяндза Андрэя Зноску дапаможным біскупам Пінскай дыяцэзіі.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Нарадзіліся ў Бярозаўцы
Катэгорыя:Біскупы пінскія
Сезон 2011/2012 «Мінчанкі» Мінск

У сезоне 2011—2012 жаночы валейбольны клуб «Мінчанка» з Мінска прымаў удзел у наступных турнірах:
* Чэмпіянат Беларусі 2011/2012 ( **3 месца**),
* Кубак Беларусі 2011 (**4-е месца**).

## Склад каманды 
2. Вольга Шчарбачэня (1991)
3. Вікторыя Брысюк (1992)
4. Аліна Кор (1992)
5. Ганна Тупікіна (1992)
6. Анастасія Гарэлік (1991)
7. Ганна Шаўчэнка (1979)
7. Алена Бурак (1993) 
8. Таццяна Цюлебякіна (1993)
9. Кіра Майсяёнак (1987)
9. Надзея Чарнавец (1992)
11. Таццяна Мысліўчык (1989)
12. Кацярына Руц (1989)
14. Крысціна Міхайленка (1992)

## Трэнеры каманды 
*  Алег Гулевіч (галоўны трэнер)

## Гл. таксама 
* Сезон 2010/2011 «Мінчанкі» Мінск
* Сезон 2012/2013 «Мінчанкі» Мінск

## Спасылкі 
* МИНЧАНКА (МИНСК) 
* Minchanka Minsk — players 
2011/2012
Мінчанкі Мінск
Катэгорыя:2011 год у Мінску
Катэгорыя:2012 год у Мінску
Уладзімір Гуляй

**Уладзімір Гуляй** (нар. , г. Ваўкавыск) — беларускі рымска-каталіцкі царкоўны дзеяч, дапаможны біскуп Гродзенскай дыяцэзіі (з 2024).

## Біяграфія 
Нарадзіўся ў 1975 годзе ў Ваўкавыску, другое дзіця ў сям’і Юрыя Гуляя і Марыі Гуляй (Невалеўскай). Быў ахрышчаны ў касцёле Найсвяцейшай Тройцы ў Росі. Пасля заканчэння ў 1992 г. сярэдняй школы паступіў у Вышэйшую духоўную семінарыю ў Гродне. У 1992—1998 гг. вывучаў у семінарыі філасофію і тэалогію.

29 верасня 1997 г. прыняў дыяканскае пасвячэнне, 26 чэрвеня 1999 г. — прэзбітэрскае. Атрымаўшы ў Люблінскім каталіцкім універсітэце ступень магістра тэалогіі, у 1998—2001 гг. вучыўся ў тым жа ўніверсітэце ў дактарантуры (спецыялізацыя «дагматычная тэалогія»), у 2000 г. абараніў ліцэнцыят, у 2011 г. — дактарат.

У 2000—2001 гг. вікарый парафіі Святога Францішка Ксаверыя ў Гродне. З 2000 г. выконваў функцыі дыяцэзіяльнага душпастыра моладзі. У 2001 г. быў прызначаны прэфектам і выкладчыкам дагматычнай тэалогіі Вышэйшай духоўнай семінарыі ў Гродне. З 2003 г. пробашч парафіі Узвышэння Святога Крыжа ў Лідзе. З 2016 г. выконвае функцыі дыяцэзіяльнага цэнзара, з 2018 г. належыць да калегіі кансультантаў Гродзенскай дыяцэзіі, а таксама з’яўляецца старшынёй Сінадальнай камісіі па справах экуменізму і міжрэлігійнага дыялогу.

5 красавіка 2024 года Папа Рымскі Францыск прызначыў ксяндза Уладзіміра Гуляя біскупам-каад’ютарам Гродзенскай дыяцэзіі.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Нарадзіліся ў Ваўкавыску
Катэгорыя:Біскупы гродзенскія
Збой у рабоце Windows (2024)

19 ліпеня 2024 года здарыўся глабальны тэхнічны збой у рабоце Windows, што прывяло да шматлікіх парушэнняў у дзейнасці авіякампаній, банкаў, сістэмы камунікацый і сувязі. Перасталі функцыянаваць або сталі працаваць некарэктна камп’ютарныя сістэмы аварыйных службаў, банкаў, аэрапортаў і іншых арганізацый. Паведамлялася, што многія камп’ютары перасталі загружацца.

Збой быў выкліканы абнаўленнем сістэмы кібербяспекі CrowdStrike, калі а 04:09 распрацоўшчыкі распаўсюдзілі абнаўленне драйвера для свайго праграмнага забеспячэння Falcon для ПК і сервераў. Абнаўленне файла канфігурацыі, які адказваў за праверку найменных каналаў, файла канала 291, выклікала лагічную памылку ў сэнсарным кліенце Windows. Памылка ў праграме прыводзіла да з’яўлення «сініх экранаў смерці». Амаль адразу ж віртуальныя машыны Windows на воблачнай платформе Microsoft Azure пачалі перазагружацца і выбываць са строю.

А 07:15 было афіцыйна паведамлена пра збой сістэмы.

Прыпынілі палёты авіякампаніі United Airlines, Delta Airlines і Turkish Airlines, а брытанскі тэлеканал SkyNews быў адключаны ад сеткі. Пацярпела таксама сістэма аховы здароўя і экстранных службаў Вялікабрытаніі. Расійскія авіякампаніі, якія пасля 2023 года ў рамках татальнага імпартазамяшчэння перайшлі на айчыннае ПЗ, працягвалі лётаць без праблем.

У выніку збою ўпалі ў цане акцыі Microsoft і CrowdStrike.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Microsoft Windows
Катэгорыя:Падзеі 19 ліпеня
Катэгорыя:Ліпень 2024 года
Катэгорыя:Катастрофы 2024 года
Сезон 2012/2013 РДВАР (жаночы валейбол)

У сезоне 2012—2013 жаночы валейбольны клуб «РДВАР» з Мінска прымаў удзел у наступных турнірах:
* Чэмпіянат Беларусі 2012/2013.

## Склад каманды 
* Зарына Макарчык (1996, капітан),
* Анастасія Шаш (1996),
* Вольга Трыпуць (1997),
* Паліна Цвірко (1996),
* Дар’я Ільіна (1996),
* Яна Мілеўская (1996),
* Надзея Столяр (1996),
* Марыя Зубрыцкая (1996),
* Ганна Кавальчук (1996),
* Дар’я Шаршнёва (1997),
* Анастасія Ажгірэй (1996),
* Анастасія Казачэнка (1996),
* Аліна Куц (1996),
* Кацярына Бярднікова (1997).

## Трэнеры каманды 
*  Жанна Буцько (галоўны трэнер) 
*  Уладзімір Салікаў (трэнер)

## Спасылкі 
* БЕЛАРУСЬ. АНОНС. БЕЗ “ПРИБУЖЬЯ”
2012/2013
Мінчанкі РДВАР
Катэгорыя:2012 год у Мінску
Катэгорыя:2013 год у Мінску
Валянцін Іванавіч Пакроўскі

**Валянцін Іванавіч Пакроўскі** (, Іванава (Расія) — , Масква) — савецкі і расійскі інфекцыяніст і эпідэміёлаг. Доктар медыцынскіх навук (1966), прафесар (1967), акадэмік Акадэміі медыцынскіх навук СССР (1982, член-карэспандэнт з 1971), Расійскай акадэміі медыцынскіх навук (1991—2013), Расійскай акадэміі навук (2013). Замежны член НАН Беларусі (2000), ганаровы член Расійскай акадэміі адукацыі (2004).

## Біяграфія 
Скончыў 1-ы Маскоўскі медыцынскі інстытут (1952), дзе працаваў у 1955—1964. З 1965 — загадчык кафедры, з 1971 — дырэктар Цэнтральнага НДІ эпідэміялогіі. У 1987—1992 — прэзідэнт Акадэміі медыцынскіх навук СССР, у 1992—2006 — Расійскай акадэміі медыцынскіх навук, адначасова ў 1997—2008 — загадчык кафедры Маскоўскай медыцынскай акадэміі ім. І. М. Сечанава. З 2001 — галоўны пазаштатны эпідэміёлаг Міністэрства аховы здароўя Расійскай Федэрацыі.

У 1989—1991 — народны дэпутат СССР.

## Навуковая дзейнасць 
Асноўны напрамак навуковых даследаванняў — распрацоўка прынцыпаў тэрапіі інфекцыйных хворых і праблем эпідэміялогіі. Даследаваў асновы рацыянальнага прымянення антыбіётыкаў, сродкаў неадкладнай тэрапіі. Абгрунтаваў і ўкараніў у клініку інфекцыйных хвароб метады інтэнсіўнай тэрапіі і рэанімацыі. Унёс уклад у барацьбу з эпідэміямі інфекцыйных хвароб (чума, халера, менінгакокавая інфекцыя) у розных раёнах Расіі і замежных краін. Пад яго кіраўніцтвам разгорнуты фундаментальныя і прыкладныя даследаванні па праблемах СНІДу.

Аўтар больш за 700 навуковых прац, у тым ліку 30 манаграфій, падручнікаў, больш за 20 вынаходстваў.

Дзяржаўная прэмія Расійскай Федэрацыі (1997) за цыкл работ па этыялагічнай дыягностыцы, клініцы і этыятропнай тэрапіі невядомых раней інфекцыйных захворванняў (мікаплазма-пнеўманія інфекцыя, легіянелёз, пнеўмацыстоз, ротавірусная інфекцыя). Прэміі Урада Расійскай Федэрацыі: за распрацоўку метадаў лячэння халеры і іншых вострых кішачных інфекцый (1996), за распрацоўку пептыднага прэпарата «Імунафан» і яго практычнае прымяненне ў патагенетычным тэрапіі (1999), за стварэнне камплекта міждысцыплінарных падручнікаў «Инфекционные болезни».

Узнагароджаны ордэнамі Працоўнага Чырвонага Сцяга (1971), Леніна (1986), «За заслугі перад Айчынай» II (1999) і III (1994) ступеняў, медалямі.

## Асноўныя працы 
* Микоплазма пневмонии — инфекция. М., 1978 (у суаўт.).
* Приобретенный иммунитет и инфекционный процесс. М., 1979 (у суаўт.).
* СПИД: синдром приобретенного иммунодефицита. М., 1988 (у суаўт.).
* Стрептококки и стрептококкозы. М., 2006 (у суаўт.).
## Крыніцы 
## Спасылкі 
* Профіль В. І. Пакроўскага на сайце НАН Беларусі

Катэгорыя:Эпідэміёлагі СССР
Катэгорыя:Эпідэміёлагі Расіі
Катэгорыя:Замежныя члены НАНБ
Катэгорыя:Акадэмікі АМН СССР
Катэгорыя:Акадэмікі РАМН
Катэгорыя:Правадзейныя члены РАН
Крысціян Фюрхтэгот Гелерт

**Крысціян Фюрхтэгот Гелерт** (; ) — нямецкі пісьменнік. Прадстаўнік Асветніцтва.

## Біяграфія 
Прафесар Лейпцыгскага ўніверсітэта (1745).

У «Байках і апавяданнях» (т. 1—2, 1746—48) адлюстраваў побыт і свядомасць нямецкага бюргерства. Крысціян Фюрхтэгот Гелерт першы з нямецкіх пісьменнікаў паспрабаваў стварыць нямецкую буржуазную камедыю («Пяшчотныя сёстры», 1747, і інш.), а таксама асветніцкі раман («Жыццё шведскай графіні фон Гелерт» (т. 1—2, 1747—48). Пропаведзі рэлігійнага абавязку і сямейнай дабрачыннасці прысвечаны «Маральныя лекцыі» (т. 1—2, 1770), «Духоўныя оды і вершы» (1757).

## Зноскі 
## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Пісьменнікі Германіі
Пу І

**Пу І** () — кітайскі палітычны дзеяч; дзясяты прадстаўнік маньчжурскай дынастыі Айсінь Гёро, апошні імператар дзяржавы Цын (1908—1912, заставаўся тытулярным імператарам да 1924). З 1932 года Вярхоўны правіцель, а з 1934 года імператар Маньчжоу-го, галоўнакамандуючы Маньчжурскай імператарскай арміяй.

## Біяграфія 
Вызначаны ў спадчыннікі свайму дзядзьку — імператару Гуансюю (Цзай Цянь) імператрыцай Цысі. Узышоў на трон 2 снежня 1908 года, рэгентамі былі прызначаны яго бацька — князь Чунь і ўдава Гуансюя — Лун’юй.

Ва ўмовах распачатай Сіньхайскай рэвалюцыі Лун’юй ад імя малалетняга імператара заявіла 12 лютага 1912 года аб яго адрачэнні ад пасаду. Захаваў імператарскі тытул, права карыстання імператарскім палацам, рэспубліканскі ўрад абавязаўся таксама выплачваць яму штогадовую пенсію.

У ліпені 1917 года часова вернуты да ўлады генералам-манархістам Чжан Сюнем, які заняў Пекін. Пасля ўзяцця Пекіна войскам генерала-рэспубліканца Фэн Юйсяна 5 лістапада 1924 года пазбаўлены тытулаў і асаблівых правоў і ў той жа дзень выгнаны з палаца.

Пасяліўся ў пасольстве Японіі, затым пераехаў на тэрыторыю японскай канцэсіі ў Цяньцзіні. У верасні 1931 вёў перамовы з японскім ваенным міністрам Мінамі Дзіра аб вяртанні на пасад у абмен на адрынанне ад Кітая на карысць Японіі Маньчжурыі і стварэнне на яе тэрыторыі дзяржавы Маньчжоу-го.

Пасля ўварвання японскай арміі ў Маньчжурыю і абвяшчэння Маньчжоу-го стаў кіраўніком дзяржавы (з 9 сакавіка 1932 — вярхоўным кіраўніком), а 1 сакавіка 1934 года — імператарам Маньчжоу-го. Не валодаў рэальнай уладай і быў толькі выканаўцам загадаў камандавання Квантунскай арміі.

У жніўні 1945 года ў Мукдэне захоплены савецкімі войскамі ў самалёце, які вылятаў у Японію, дастаўлены ў Чыту, затым перамешчаны пад Хабараўск, дзе ўтрымліваўся ў лагеры для высокапастаўленых ваеннапалонных. Удзельнічаў як сведка ў Такійскім працэсе (1946-48). 31 ліпеня 1950 года перададзены КНР і змешчаны ў Фушуньскую турму для ваенных злачынцаў у Ляаніне. У час Карэйскай вайны (1950-53) на некаторы час быў пераведзены ў Харбін.

Вызвалены з турмы 4 снежня 1959 года, як «перавыхаваны». Пасліўся ў Пекіне, працаваў ў Пекінскім батанічным садзе. У 1960 годзе выпусціў кнігу ўспамінаў «Першая палова майго жыцця», у якой, у прыватнасці, раскайваўся ў сваіх злачынствах і выражаў адданасць камуністычнаму Кітаю. Член Народнага палітычнага кансультатыўнага савета КНР з 1962 года. З пачаткам «культурнай рэвалюцыі» ў 1966 годзе паводле загаду Чжоу Эньлая ўзяты пад узмоцненую ахову.

## Вобраз у мастацтве 
* «Апошні імператар» — фільм Бернарда Берталучы (1987).

## Крыніцы 
Катэгорыя:Імператары дынастыі Цын
Сезон 2008/2009 «Мінчанкі» Мінск

У сезоне 2008—2009 жаночы валейбольны клуб «Мінчанка» з Мінска прымаў удзел у наступных турнірах:
* Чэмпіянат Беларусі 2008/2009 ( **2 месца**).

## Склад каманды 
2. Вольга Шчарбачэня (1991)
6. Анастасія Гарэлік (1991)
6. Вольга Пальчэўская (1984)
11. Таццяна Мысліўчык (1989)
15. Вікторыя Дудкіна (1985)
99. Марына Будай (1974)
99. Вера Клімовіч (1988)
99. Кацярына Плавінская (1983)
99. Марыя Нікалаенка (1987)
99. Яўгенія Хілько (1990)
99. Святлана Назарчук (1978)
99. Радміла Бераснева (1983)

## Трэнеры каманды 
*  Генадзь Аляксандровіч (быў галоўным трэнерам да снежня)
*  Алег Гулевіч (галоўны трэнер са снежня)

## Гл. таксама 
* Сезон 2007/2008 «Мінчанкі—БДЭУ» Мінск
* Сезон 2009/2010 «Мінчанкі» Мінск

## Спасылкі 
* МИНЧАНКА (МИНСК) 
* Minchanka Minsk — players 
2008/2009
Мінчанкі Мінск
Катэгорыя:2008 год у Мінску
Катэгорыя:2009 год у Мінску