open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Рубен Мамулян

**Рубен Мамулян** (, Тыфліс — , Лос-Анджэлес) — амерыканскі рэжысёр тэатра і кіно.

## Біяграфія 
Вучыўся на юрыдычным факультэце Маскоўскага ўніверсітэта, тры месяцы наведваў курсы Вахтангава пры Другой студыі МХТ. Эміграваў у Англію, у 1923 годзе — у ЗША, дзе знайшоў працу ў Істменаўскай школе музыкі.

У Галівудзе працаваў з канца 1920-х гадоў. У яго фільмах гралі Марлен Дзітрых, Грэта Гарба, Марыс Шэвалье. У 1935 годзе ён зняў першы ў свеце поўнаметражны каляровы фільм — «Бэкі Шарп».

З канца 1930-х гадоў Мамулян перваважна працаваў у тэатры. Ён прыступіў да здымак двух фільмаў, «Лора» (1944) і «Клеапатра» (1963), але з-за канфліктаў на здымачнай пляцоўцы не змог скончыць ні той, ні другі.

У канцы 1950-х гадоў Мамулян фактычна выйшаў на пенсію. Удзельнічаў у жыцці армянскай дыяспары ЗША, у 1971 годзе наведаў Савецкую Арменію. Уведзены ў Залу славы амерыканскага тэатра ў 1981 годзе.

Катэгорыя:Кінарэжысёры XX стагоддзя
Катэгорыя:Кінарэжысёры ЗША
Катэгорыя:Тэатральныя рэжысёры XX стагоддзя
Катэгорыя:Тэатральныя рэжысёры ЗША
Катэгорыя:Імігравалі ў ЗША з Расіі
Асака сітнічкавая

**Асака сітнічкавая** (*Carex juncella*) — кветкавая расліна роду  сямейства .

## Батанічнае апісанне 
Шматгадовая травяністая расліна вышынёй 20—80 см.

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
* 
* *Carex juncella* Th. Fries (Осока Фриса, Осока ситничек) // ИАС «ООПТ России»  

Катэгорыя:Асаковыя
Катэгорыя:Флора Еўропы
Асака круглая

**Асака круглая** (*Carex globularis*) — від раслін кветкавых раслін роду  сямейства .

## Апісанне 
Шматгадовая травяністая расліна, 20—50(60) см вышынёй. Жаночыя каласкі шарападобныя. Мяшэчкі густа апушаныя, з жылкамі і кароткім невыразна-2-зубчастым носікам. Аснова ліставых пласцінак над язычком без валасінак. Ніжняе лускападобнае лісце сеткававалакністае пры распадзе, па краях і на верхавіне з рэдкім запушеннем. Лісце роўнае або трохі карацей сцябла, ліставыя пласціны шырынёй 1—2 мм, досыць мяккае, голае. Расліна з гарызантальнымі і коса ўзыходзячымі карэнішчамі. Арэшкі цёмна-карычневыя, шчыльна абгорнутыя, зваротнаяйкападобныя або шырокаяйкападобныя, трыганальныя, 1,8—2 мм.

## Распаўсюджанне 
Распаўсюджаны ў Паўночнай і Усходняй Еўропе і Паўночнай і Цэнтральна-Усходняй Азіі.

Ва Украіне расце на тарфяных балотах, у забалочаных, пераважна хваёвых, лясах — ёсць адзіны асобнік расліны з Сумскай вобласці без дакладнага ўказання месца збору.

## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Асаковыя
Катэгорыя:Флора Еўразіі
Катэгорыя:Расліны, апісаныя ў 1753 годзе
Асака Гартмана

**Асака Гартмана** (*Carex hartmanii*)&nbsp;— від кветкавых раслін роду  сямейства , распаўсюджаны ў Еўропе і Заходняй Азіі.

## Апісанне 
Шматгадовая травяністая расліна, 40—70&nbsp;см. Каласкі 2—4&nbsp;см даўжынёй. Крыючыя лускі кветак ланцэтападобныя, паступова пераходзяць у асцюк. Мяшэчкі 2,5—3&nbsp;мм даўжынёй, з кароткімі носікамі, зубцы якіх накіраваны ўверх.

Ва Украіне від расце на сырых лугах, у зарасніках кустоў, на сырых лясах — у Палессі і лесастэпе спарадычна.

## Галерэя 

Carex hartmannii - Botanical Garden, University of Frankfurt - DSC02708.JPG|Расліна
Carex hartmanii inflorescens (02).jpg|Суквецце

## Крыніцы 
## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Расліны, апісаныя ў 1935 годзе
Катэгорыя:Флора Еўразіі
Катэгорыя:Асаковыя
Катэгорыя:Таксоны, названыя ў гонар людзей
Масква (значэнні)

**Масква**:
* Масква — сталіца Расійскай Федэрацыі, горад федэральнага значэння
* Масква (рака)
* Масква (ракетны крэйсер)
* Масква (станцыя метро)
## Гасцініцы 
* Масква (гасцініца, Масква)
## Кінатэатры 
* Масква (кінатэатр, Варшава)
* Масква (кінатэатр, Ерэван)
* Масква (кінатэатр, Мінск)
Аплтан

**Аплтан** () — горад у штаце Вісконсін, ЗША. Размешчаны на рацэ Фокс, за 160 км на поўнач ад Мілуокі. Паводле перапісу 2010 года, насельніцтва горада складала 72 623 жыхара, у гарадской агламерацыі пражываюць 367 516 чалавек.

## Вядомыя ўраджэнцы і жыхары 
* Уілем Дэфо — амерыканскі акцёр.

Катэгорыя:Гарады Вісконсіна
Асака горная

**Асака горная** (*Carex montana*)&nbsp;— від раслін сямейства , распаўсюджаны ў Еўропе і Заходняй Сібіры.

## Апісанне 
Шматгадовая дзярновістая травяністая расліна, 10-30&nbsp;см вышынёй. Мяшэчкі апушаны, з кароткім 2-зубчастым носікам. Каласкі авальныя, сядзячыя. Крыючае лісце каласкоў з кароткай пласцінкай, якая не перавышае каласок.

Ва Украіне від расце ў шыракалістых лясах, зарасніках стэпавых хмызнякоў, на ўзлесках — у паўднёвых раёнах Палесся спарадычна; у лесастэпе і лясным поясе Карпат звычайны.

Катэгорыя:Расліны, апісаныя ў 1753 годзе
Катэгорыя:Флора Еўропы
Катэгорыя:Асаковыя
Агііўка (Ружынскі раён)

**Агііўка** () — вёска ў Ружынскім раёне Жытомірскай вобласці Украіны.

## Вядомыя асобы 
* Сяргей Акімавіч Мазур (1913—1997) — дзяржаўны і палітычны дзеяч.
## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Ружынскага раёна
Асака багнавая

**Асака багнавая** (*Carex limosa*)&nbsp;— род шматгадовых карэнішчавых травяністых раслін сямейства .

## Апісанне 
Сцёблы голыя або слаба апушаныя, 20-40 см, з закругленымі кутамі. Ліставыя пласцінкі 1-2,5 мм шырынёй. Самы нізкі прыкветнік прыкладна роўны даўжыні каласка. Мяшэчкі 3-4 мм, з носікам да 0,2 мм. 2n=56, 62, 64.

## Распаўсюджанне 
Насяляе ў асноўным у паўночнай частцы ўмераных абласцей, ад Ісландыі і Скандынавіі на поўдзень да Іспаніі і на ўсход праз краіны Балтыі, большую частку еўрапейскай часткі Расіі, Турцыі, Каўказа і Манголіі да Японіі і Карэйскага паўвострава. Таксама расце ў паўночнай частцы Паўночнай Амерыкі акрамя Грэнландыі. Як правіла, расце ў басейнах алігатрофных і кіслых сфагнавых балот і па краях тарфяных азёр, але часта асацыюецца з некаторымі ўзбагачанымі пажыўнымі рэчывамі і асяроддзямі.

Від знаходзіцца ў пераліку раслін, якія патрабуюць аховы ў Вінніцкай, Валынскай, Жытомірскай, Закарпацкай, Кіеўскай, Ровенскай, Сумскай, Хмяльніцкай і Чарнігаўскай абласцях.

## Галерэя 

Carex limosa 1.jpg|
Carex limosa — Flora Batava — Volume v17.jpg|
Carex limosa seeds.jpg|

## Спасылкі 
* Germplasm Resources Information Network (GRIN) 
* Lansdown, R. V. 2014. Carex limosa. The IUCN 
* Flora of North America 
* Flora of NW Europe 
* Euro+Med Plantbase 
* Flora of Iceland (webpage of Icelandic Institute of Natural History) (ісл.)

Катэгорыя:Расліны, апісаныя ў 1753 годзе
Катэгорыя:Флора Паўночнай Амерыкі
Катэгорыя:Флора Азіі
Катэгорыя:Флора Еўропы
Катэгорыя:Асаковыя
Быстрык (Ружынскі раён)

**Быстрык** () — вёска ў Ружынскім раёне Жытомірскай вобласці Украіны.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Ружынскага раёна
Вэрбіўка (Ружынскі раён)

**Вэрбіўка** () — вёска ў Ружынскім раёне Жытомірскай вобласці Украіны.

У ХІХ стагоддзі сяло Вэрбіўка было ў складзе Вэрхіўнянскай воласці Сквырскага павета Кіеўскай губерні.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Ружынскага раёна
Малааўцюкоўскі сельсавет

**Малааўцюко́ўскі сельсавет** — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Калінкавіцкага раёна Гомельскай вобласці. Цэнтр — аграгарадок (да 2011 г. вёска) Малыя Аўцюкі.

Утвораны 20 жніўня 1924 года ў складзе Калінкавіцкага раёна Мазырскай акругі БССР. Пасля скасавання акруговай сістэмы 26 ліпеня 1930 года ў Калінкавіцкім раёне БССР. З 27 верасня 1930 года ў Мазырскім раёне БССР, з 21 чэрвеня 1935 года — Мазырскай акругі, з 20 лютага 1938 года — Палескай вобласці. З 3 ліпеня 1939 года ў Калінкавіцкім раёне Палескай вобласці, з 8 студзеня 1954 года — Гомельскай вобласці. 21 кастрычніка 1968 года ў склад сельсавета з Нахаўскага сельсавета перададзена вёска Глінная Слабада, якая ў 1974 годзе перададзена ў адміністрацыйнае падпарадкаванне Васілевіцкага гарсавета Рэчыцкага раёна. 26 сакавіка 1987 года ў склад сельсавета з Гарочыцкага сельсавета перададзена вёска Есіпава Рудня.

Паводле перапісу 2009 года насельніцтва сельсавета — 1164 чалавекі, з іх 96,0 % — беларусы, 2,3 % — рускія, 1,0 % — украінцы; паводле перапісу 2019 года — 928 чалавек.

## Літаратура 
* Административно-территориальное устройство БССР: справочник: в 2 т. / Главное архивное управление при Совете Министров БССР, Институт философии и права Академии наук БССР. — Минск: «Беларусь», 1985―1987.
* Административно-территориальное устройство Республики Беларусь (1981—2010 гг.): справочник. — Минск: БелНИИДАД, 2012. — 172 с.


Катэгорыя:Былыя сельсаветы Мазырскага раёна
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, утвораныя ў 1924 годзе
Асака востраканцовая

**Асака востраканцовая** (*Carex muricata*)&nbsp;— від раслін сямейства , распаўсюджаны ў Еўропе і Заходняй Азіі.

## Апісанне 
Шматгадовая травяністая расліна. Рэпрадуктыўныя парасткі 20-60&nbsp;см вышынёй. Суквецці 1.5-3&nbsp;см даўжынёй. Мяшэчкі 3-4.5&nbsp;мм даўжынёй.

Ва Украіне від расце ў шыракалістых, радзей іглічна-шыракалістых лясах — на Палессі, у лесастэпе, горным Крыме, Данецкім лесастэпе спарадычна.

Катэгорыя:Расліны, апісаныя ў 1753 годзе
Катэгорыя:Флора Азіі
Катэгорыя:Флора Еўропы
Катэгорыя:Асаковыя
Маўчаніўскэ

**Маўчаніўскэ** () — вёска ў Ружынскім раёне Жытомірскай вобласці Украіны.

Узнік у 1960-х гадах як ўчастак Тапароўскі буракасаўгаса. Узятае на ўлік з прысваеннем назвы 27 чэрвеня 1969.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Ружынскага раёна
Максім Уладзіміравіч Шышлоў

**Максім Шышлоў** (нар. , ) — беларускі футбаліст, брамнік польскага клуба «Старт» з Рыманава (у арэндзе з «Космаса»).

## Клубная кар’ера 
Выхаванец мазырскай СДЮШАР-1, у юнацкім узросце трапіў у склад гродзенскага «Нёмана». З 2015 года пачаў выступаць за дубль гродзенскага клуба, на наступны год замацаваўся ў складзе дубля, стаў часам прыцягвацца да асноўнай каманды, дзе быў трэцім брамнікам.

У верасні 2017 года быў аддадзены ў арэнду мікашэвіцкаму «Граніту», дзе стаў асноўным іграком. У студзені 2018 года на правах арэнды перабраўся ў бабруйскую «Белшыну». Спачатку быў другім брамнікам каманды пасля Руслана Капанцова, аднак пазней стаў займаць месца ў асноўным складзе.

У пачатку 2019 года, пасля вяртання з арэнды, зноў стаў трэніравацца з «Нёманам». У сакавіку 2019 года падпісаў новы трохгадовы кантракт з гродзенскім клубам. Застаўся на сезон 2019 у складзе «Нёмана» ў якасці другога брамніка, аднак у сувязі з хваробай Сяргея Курганскага правёў першыя два матчы ў Вышэйшай лізе — супраць «Гомеля» (3:2) і салігорскага «Шахцёра» (0:3). У далейшым звычайна заставаўся ў запасе, прыцягваўся таксама да гульняў дубля.

У лютым 2020 года быў арандаваны «Слонімам-2017», дзе стаў асноўным іграком. У студзені 2021 года стаў трэніравацца з мазырскай «Славіяй» і ў лютым падпісаў з клубам кантракт. Быў рэзервовым брамнікам, за сезон 2021 правёў 6 матчаў (5 у чэмпіянаце Беларусі і 1 у Кубку Беларусі). У студзені 2022 года па заканчэнні кантракта пакінуў мазырскі клуб.

У лютым 2022 года вярнуўся ў «Слонім-2017». Пакінуў клуб па пагадненні бакоў у ліпені 2022 года, а ў жніўні далучыўся да «Ізалятара» з Багухвалы з пятага дывізіёна Польшчы. У лютым 2023 года перабраўся ў «Старт» з Рыманава.

## Міжнародная кар’ера 
У 2017 годзе прыцягваўся да складу моладзевай зборнай Беларусі, дзе з’яўляўся другім брамнікам пасля Дзяніса Шчарбіцкага. 31 мая 2017 года правёў свой адзіны матч за моладзевую зборную, калі ў таварыскай сустрэчы з Расіяй (0:7) выйшаў на поле ў пачатку другога тайма і быў заменены на 83-й хвіліне.

У ліпені 2017 года ў складзе другой зборнай Беларусі паехаў на міжнародны турнір у Тайланд, аднак быў трэцім брамнікам у складзе і на полі не з’яўляўся.

## Статыстыка выступленняў 
## Грамадзянская пазіцыя 
Пасля жорсткага разгону акцый пратэстаў, выкліканых масавымі фальсіфікацыямі на прэзідэнцкіх выбарах 2020 года, збіцця і катаванняў затрыманых пратэстоўцаў, разам з 92 іншымі беларускімі футбалістамі выступіў з асуджэннем гвалту ў Беларусі.

## Крыніцы 
## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Футбольныя варатары
Катэгорыя:Футбалісты Беларусі
Катэгорыя:Ігракі ФК Нёман Гродна
Катэгорыя:Ігракі ФК Граніт Мікашэвічы
Катэгорыя:Ігракі ФК Белшына
Катэгорыя:Ігракі ФК Слонім-2017
Катэгорыя:Ігракі ФК Славія Мазыр
Катэгорыя:Ігракі ФК Космас Наватанец
Катэгорыя:Ігракі ФК Ізалятар Багухвала
Катэгорыя:Ігракі ФК Старт Рыманаў
Лядскі сельсавет

Назву **Ля́дскі сельсавет** маюць:

* Лядскі сельсавет — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Шчучынскага раёна Гродзенскай вобласці
* Лядскі сельсавет — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Чэрвеньскага раёна Мінскай вобласці
Антонаўскі сельсавет

Назву **Анто́наўскі сельсавет** маюць:
* Антонаўскі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Гомельскага раёна Гомельскай акругі
* Антонаўскі сельсавет — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Чавускага раёна Магілёўскай вобласці
* Антонаўскі сельсавет — назва Гарбавіцкага сельсавета Калінкавіцкага раёна Гомельскай вобласці ў 1924—1973 гадах
* Антонаўскі сельсавет — назва Хацетаўскага сельсавета Чавускага раёна Магілёўскай вобласці ў 1924—1929 гадах
Асака ранняя

**Асака ранняя**, **дзекокт** (*Carex praecox*)&nbsp;— від раслін сямейства , распаўсюджаны ў Еўропе і Заходняй Азіі.

## Апісанне 
Шматгадовая травяністая расліна 15-30&nbsp;см вышынёй. Похвы лісця 1-1.5 мм у дыяметры. Шырыня плёнкі язычка ≈1 мм. Покрыўныя лускі (акрамя сярэдняй зялёнай жылкі) і карычневыя мяшэчкі. Мяшэчкі ззаду з дрэнна прыкметнымі жылкамі або без жылак.

Ва Украіне від расце на сухіх лугах, у стэпах, светлых хваёвых лясах, на абочынах дарог — на ўсёй тэрыторыі звычайны.

Катэгорыя:Флора Азіі
Катэгорыя:Флора Еўропы
Катэгорыя:Асаковыя
Ягнятын

**Ягнятын** () — вёска ў Ружынскім раёне Жытомірскай вобласці Украіны.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Ружынскага раёна
Асака ілжывая сыць

**Асака ілжывая сыць** (*Carex pseudocyperus*) — кветкавая расліна, від роду  сямейства .

## Апісанне 
Шматгадовая травяністая расліна вышынёй да 80&nbsp;см. Лісце з гладкім краем, шыза-зялёнага колеру даўжэй, чым сцёблы. Каласкоў 3−6, яны збліжаныя, жаночыя каласкі даўжынёй да 6&nbsp;см. Лускавінкі, якія пакрываюць кветкі, ланцэта-шылападобныя, зялёныя. Плод — арэшак.

Лекавая і кармавая расліна.

## Літаратура 
* *Гамуля Ю. Г.* Рослини України / за ред. канд. біол. наук. М. Утєвської. — X.: Фактор, 2011. — 208 с.: іл.
* 

## Спасылкі 
* 
* *Carex pseudocyperus* L. (Осока ложносытевая) // ИАС «ООПТ России»  

Катэгорыя:Асаковыя
Катэгорыя:Расліны, апісаныя ў 1753 годзе
Катэгорыя:Лекавыя расліны
Катэгорыя:Кармавыя расліны
Катэгорыя:Флора Еўразіі
Гулевіцкі сельсавет

**Гуле́віцкі сельсавет** — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Калінкавіцкага раёна Гомельскай вобласці. Цэнтр — вёска Гулевічы.

Утвораны 21 жніўня 1925 года ў складзе Калінкавіцкага раёна Мазырскай акругі БССР. Пасля скасавання акруговай сістэмы 26 ліпеня 1930 года ў Калінкавіцкім раёне БССР. З 27 верасня 1930 года ў Мазырскім раёне БССР, з 21 чэрвеня 1935 года — Мазырскай акругі, з 20 лютага 1938 года — Палескай вобласці. З 3 ліпеня 1939 года ў Калінкавіцкім раёне Палескай вобласці, з 8 студзеня 1954 года — Гомельскай вобласці. 16 ліпеня 1954 года скасаваны, тэрыторыя далучана да Калінкавіцкага сельсавета.

## Літаратура 
* Административно-территориальное устройство БССР: справочник: в 2 т. / Главное архивное управление при Совете Министров БССР, Институт философии и права Академии наук БССР. — Минск: «Беларусь», 1985―1987.

Катэгорыя:Былыя сельсаветы Калінкавіцкага раёна
Катэгорыя:Былыя сельсаветы Мазырскага раёна
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, утвораныя ў 1925 годзе
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, скасаваныя ў 1954 годзе
Клінскі сельсавет

Назву **Клі́нскі сельсавет** маюць:

* Клінскі сельсавет — назва Мазалаўскага сельсавета Мсціслаўскага раёна Магілёўскай вобласці ў 1924—1925 гадах
* Клінскі сельсавет — назва Міхнавіцкага сельсавета Калінкавіцкага раёна Гомельскай вобласці ў 1925—1973 гадах
Чарлз Відар

**Чарлз (Карай) Відар** (, ;  — ) — амерыканскі кінарэжысёр венгерскага паходжання.

## Біяграфія 
Чарлз (першапачаткова — Карай) Відар нарадзіўся ў Будапешце ў яўрэйскай сям’і. Рэжысурай заняўся ў канцы 1920-х гадоў, са з’яўленнем гукавога кіно. Падчас Першай сусветнай вайны служыў у аўстра-венгерскай арміі.

Яго найбольш знакамітыя фільмы — «Горад Нью-Ёрк» (1941), «Дзяўчына з вокладкі» (1944), «Гільдыя» (1946), «Лебедзь» (1956) і «Бывай, зброя!» (1957). У 1958 годзе ён быў членам журы на Канскім кінафестывалі.

Чарлз Відар памёр у Вене ад інфаркту.

## Асабістае жыццё
Відар быў жанаты чатыры разы:

* Дорыс Уорнер
* Фрэнсіс Відар (1927—1931)
* Карэн Морлі (1932—1943)
* Эвелін Кейс (1943—1945)

Катэгорыя:Кінарэжысёры ЗША
Катэгорыя:Кінарэжысёры Венгрыі
Катэгорыя:Памерлі ад інфаркту міякарда
Катэгорыя:Галівудская алея славы
Бабушкы

**Бабушкы** () — вёска ў Чудніўскім раёне Жытомірскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Чудніўскай гарадскай абшчыны.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Чудніўскага раёна
Ціна Вайратэр

**Крысціна «Ціна» Вайратер** (; нар. , ) — ліхтэнштэйнская гарналыжніца, бронзавы прызёр зімовых Алімпійскіх гульняў 2018 года і сярэбраны прызёр чэмпіянату свету 2017 года ў супергіганце (адзіныя медалі для Ліхтэнштайна на Алімпійскіх гульнях і чэмпіянатах свету ў XXI стагоддзі), уладальніца двух малых Крыштальных глобусаў Кубка свету 2016/17 і 2017/18 у заліку супергіганта, пераможца 9 этапаў Кубка свету. Двухразовая чэмпіёнка свету сярод юніёраў.

Катэгорыя:Сцяганосцы на зімовых Алімпійскіх гульнях 2014 года
Катэгорыя:Бронзавыя прызёры зімовых Алімпійскіх гульняў 2018 года
Катэгорыя:Гарналыжнікі на зімовых Алімпійскіх гульнях 2018 года
Катэгорыя:Гарналыжнікі на зімовых Алімпійскіх гульнях 2006 года
Катэгорыя:Спартсмены Ліхтэнштэйна
Катэгорыя:Спартсмены паводле алфавіта
Катэгорыя:Гарналыжнікі паводле алфавіта
Харыпур (горад, Пакістан)

**Харыпур** () — горад у Пакістане, размешчаны ў аднайменнай акрузе правінцыі Хайбер-Пахтунхва. За 65 км ад Ісламабада і 35 км ад Абатабада. Малыя рэкі, якія працякаюць праз горад, сілкуюць дамбу Тарбела.

## Гісторыя 
Заснаваны сікхам Хары Сінгхам Налва ў 1822 годзе і стаў сталіцай Хазары (да 1853 года). Хары Сінгх Налва быў прызначаны імператарам сікхаў Ранджытам Сінгхам ў якасці другога назіма Хазары. Першага назіма забілі мясцовыя жыхары.

Харыпур быў пабудаваны як крэпасць, акружаная сцяной (якая была 3,7 метраў таўшчынёй і да 15 м у вышыню, было ўсяго чатыры ўваходы ў горад). Гэта крэпасць пазней стала аддзяленнем гарадской паліцыі. У Харыпуры размешчаны два ўніверсітэты — Адкрыты ўніверсітэт Аламы Ікбала і ўніверсітэт Хазары. У 1867 годзе быў створаны муніцыпалітэт.

У горадзе ўсталяваны абеліск на магіле палкоўніка Канара, еўрапейскага афіцэра артылерыі сікхаў, які загінуў ў 1848 годзе ў баі супраць паўстанцаў Чатара Сінгха.

Катэгорыя:Гарады Пакістана
Паштовэ (Чудніўскі раён)

**Паштовэ** () — пасёлак у Чудніўскім раёне Жытомірскай вобласці Украіны.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Чудніўскага раёна
13-я армія

Назву **Трынаццатая армія** мелі:

* воінскае аб'яднанне Рускай імператарскай арміі падчас Першай сусветнай вайны
* воінскае аб’яднанне ў складзе Узброеных сіл СССР
Асака каранішчавая

**Асака каранішчавая** (*Carex rhizina*)&nbsp;— від раслін сямейства , распаўсюджаны ў Цэнтральнай і Усходняй Еўропе і ўмеранай Азіі.

## Апісанне 
Шматгадовая травяністая расліна, 20-45&nbsp;см вышынёй. Расліна з паўзучымі і ўзыходзячымі парасткамі, апранутымі рэшткамі шматлікага леташняга лісця. Лісце цёмна-зялёнае, 2-3&nbsp;мм шырынёй, у ніжняй частцы па краях з драбнюткімі сасочкамі або тупымі шыпікамі. Жаночыя каласкі ў ліку 2-3(4), кожны 1-3&nbsp;см даўжынёй. Мяшэчкі каля 4&nbsp;мм даўжынёй.

Ва Украіне від расце ў іглічна-шыракалістых і шыракалістых лясах — на Палессі, у лесастэпе, паўночных раенах стэпу і Карпатах, спарадычна.

## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Флора Еўразіі
Катэгорыя:Асаковыя
Тамашгорад (значэнні)

Назву **Тамашгорад** маюць:

* Тамашгорад — пасёлак гарадскога тыпу ў Ракытніўскім раёне Ровенскай вобласці Украіны
* Тамашгорад — вёска ў Ракытніўскім раёне Ровенскай вобласці Украіны
Мізач

**Мізач** () — пасёлак гарадскога тыпу ў Здалбуніўскім раёне Ровенскай вобласці Украіны на рацэ Стубелка, чыгуначная станцыя на лініі Здалбуніў - Краснэ.

## Гісторыя 
Першае пісьмовае згадванне аб паселішчы датуецца 1322 г. У 1594 г. яго выкупіў князь Януш Астрожскі. З 1720 г. належаў магнатам Карвіцкім. Кароль Аўгуст III граматай ад 23 верасня 1761 г. дазволіў Юзафу Каэтану Дуніну-Карвіцкаму заснаваць горад Вялікі Мізач ў Луцкім павеце і дае яму магдэбургскае права. У тэксце граматы ўпісана пячатка круглай формы з гербам горада. На пячатцы меўся шчыт вірезнай формы, у якім пераплецены літары "М" і "W". У XIX ст. Мізач ваходзіў у Дубенскі павет Валынскай губерні. У лютым 1918 г. Мізач акупавалі аўстра-нямецкія войскі, якія заставаліся тут да лістапада 1918 г. У далейшым, ён апынуўся ў зоне баявых дзеянняў. Пасля савецка-польскай вайны ў адпаведнасці з Рыжскім мірным дагаворам у 1921-1939 гг. паселішча ўваходзіла ў Здалбуніўскі павет Валынскага ваяводства Польшчы, у верасні 1939 г. мястэчка ўвайшло ў склад СССР і ў студзені 1940 г. стала раённым цэнтрам УССР. У ходзе Другой сусветнай вайны ў горадзе было арганізавана гета.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Пасёлкі гарадскога тыпу Ровенскай вобласці
Катэгорыя:Населеныя пункты Здалбуніўскага раёна
Тамашгорад

**Тамашгорад** () — пасёлак гарадскога тыпу ў Ракытніўскім раёне Ровенскай вобласці Украіны, чыгуначная станцыя на лініі Сарны - Корасцень.

## Гісторыя 
Назва мястэчка паходзіць ад імя гістарычнай асобы - Тамаша Гыса - ўрадніка некалькіх навакольных вёсак. Тамашгорад заснаваны ў пачатку XX ст. у сувязі з будаўніцтвам чыгуначнай станцыі. Савецкія войскі занялі сяло ў студзені 1918 г. Пры польскай адміністрацыі ў 1937 г. на каменаломнях, якія належалі інжынерна-будаўнічаму таварыству ў Тамашгорадзе, адбылася буйная забастоўка. Тут дзейнічала ячэйка КПЗУ. У гады Другой сусветнай вайны на франтах ваявала 36 мясцовых жыхароў. Паблізу пасёлка дзейнічаў партызанскі атрад пад камандаваннем Героя Савецкага Саюза В.М. Ярэмчука, праходзілі іншыя партызанскія злучэнні. У ноч на 4 снежня 1942 г. партызанскі атрад І.П. Фёдарава "За Радзіму" разбурыў чыгуначную станцыю, падарваў два чыгуначныя масты. За баявыя заслугі ў гады вайны былі ўзнагароджаныя 36 жыхароў мястэчка. Статус пасёлка гарадскога тыпу паселішча атрымала з 1960 г.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Пасёлкі гарадскога тыпу Ровенскай вобласці
Катэгорыя:Населеныя пункты Ракытніўскага раёна
Катэгорыя:Населеныя пункты, заснаваныя ў 1800 годзе
Асака рассунутая

**Асака рассунутая** (*Carex remota*)&nbsp;— від раслін сямейства , распаўсюджаны ў Паўночна-Заходняй Афрыцы, Еўропе і Азіі.

## Апісанне 
Шматгадовая травяністая расліна 30-60&nbsp;см вышынёй. Крыючыя лісцікі каласкоў доўгія, лістападобныя, перавышаюць у шмат разоў каласкі. Апошнія ў ліку 5-8, яйкападобныя або авальныя, ≈1&nbsp;см даўжынёй. Прыкветныя лускі яйкападобныя, вострыя, зялёныя. Мяшэчкі яйкападобныя, да 4&nbsp;мм даўжынёй, зялёныя, з жылкамі, і 2-зубчастым носікам.

Ва Украіне від расце ў цяністых дубровах, нярэдка ў далінах лясных ручаёў або западзін — у лесастэпе (у тым ліку Закарпацкую вобласць), Левабярэжным Палессі (Чарнігаўская вобласць) і горным Крыме спарадычна.

## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Флора Паўночнай Афрыкі
Катэгорыя:Флора Еўразіі
Катэгорыя:Асаковыя
Gavarun.by

**Gavarun.by** — незалежны праект, студыя дыктарскага агучвання па-беларуску сусветнага кіно. Існуе з 2017 года, агучана 20 поўнаметражных стужак, больш як 40 кароткаметражных.

Складаецца з каманды з перакладчыкаў, рэдактара, дыктараў і гукарэжысёра. Забяспечвае тэхнічны ўзровень запісу, дасканалае вымаўленне і эмацыянальную падачу персанажаў, дакладнасць і мастацкі ўзровень перакладу. Фільмы з аўтарскім агучваннем можна паглядзець на легальных анлайн-кінатэатрах. Агучвае фільмы ад фэнтэзі і фантастыкі да жахаў і арт-хауса.

Ідэяй праекта з’яўляецца папулярызацыя і развіццё беларускай мовы, таму што кіно з’яўляецца адной з самых уплывовых і прыцягальных частак сучаснай масавай поп-культуры.

Уласныя творы — анімацыйныя, песні, аўдыякнігі.

## Агучаныя фільмы 
* Апошні самурай
* Вэрхал у галаве
* Вэрхал у галаве 2
* Інтэрстэлар
* Калядная гісторыя
* У тым самым месцы
* 
* Фантастычныя істоты і дзе іх адшукаць
* Хтосьці любіць гарачае

### Мультфільмы 
* Дзікая курачка Лісцінка

### Мультсерыялы 
* Пэтсан і Фіндус
* Маленькае каралеўства Бэна і Холі
* Хамф
* Доўгія, доўгія вакацыі
* Пакаё
* К’ю Клыпа 5
* Паляўнічыя на цмокаў
* Хайдзі, дзяўчынка Альпаў
* Папірус
* Любімчыкі
* Уотэршыпскі ўзгорак
* Эрнэст і Селестына
і іншыя

## Спасылкі 
* 
* 
* 

Катэгорыя:Кінематограф Беларусі
Беларуска-кенійскія адносіны

**Дыпламатычныя адносіны паміж Рэспублікай Беларусь і Рэспублікай Кенія** ўсталяваны 17 лістапада 1993 года.

Дагаворна-прававая база супрацоўніцтва паміж Рэспублікай Беларусь Рэспублікай Кенія знаходзіцца ў стадыі фарміравання.

## Эканамічнае супрацоўніцтва 
Традыцыйнымі пазіцыямі беларускага экспарту ў Кенію з’яўляюцца: угнаенні калійныя і мінеральныя, газетная папера, паліграфічная прадукцыя. Аснову кенійскага імпарту ў Беларусь складаюць пастаўкі кветак і бутонаў, арэхаў, гародніны і садавіны, кавы, гарбаты і г.д.

У 2015—2018 гадах адбыліся візіты ў Кенію беларускіх дэлегацый на чале з кіраўніцтвам Нацыянальнага банка Рэспублікі Беларусь.

## Двухбаковыя кантакты 
Афіцыйныя кантакты: у маі 2017 года ў межах форуму міжнароднага супрацоўніцтва «Адзін пояс і адзін шлях» (Пекін, КНР) адбылася сустрэча Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь А. Р. Лукашэнкі з Прэзідэнтам Рэспублікі Кенія Ухуру Кеніята.

16-17 кастрычніка 2014 года адбыўся візіт у Кенію беларускай дэлегацыі на чале з намеснікам Міністра замежных спраў Рэспублікі Беларусь В. Б. Рыбаковым.

Падчас візіту адбыўся 1-ы раўнд кансультацый паміж МЗС, у якіх з кенійскага боку прыняла ўдзел Міністр замежных спраў Кеніі Аміна С. Мухамед. 7 лютага 2015 года ў межах 51-й Мюнхенскай канферэнцыі па пытаннях бяспекі адбылася сустрэча кіраўнікоў знешнепалітычных ведамстваў Беларусі і Кеніі.

## Паслы 
* Дзмітрый Куптэль (май 2018—2020)
* Павел Взяткін (з 2020 года)

## Гл. таксама 
* Адносіны Беларусі з краінамі Афрыкі

## Крыніцы 
Кенія
Катэгорыя:Палітыка Кеніі
Акцябр Паўлавіч Комаў

**Акцябр Паўлавіч Ко́маў** ( — ) — вучоны ў галіне дэрматалогіі і венералогіі, доктар медыцынскіх навук (1974), прафесар (1977).

## Біяграфія 
Нарадзіўся ў горадзе  (сучасны адміністрацыйны цэнтр Клімавіцкага раёна Магілёўскай вобласці Беларусі). Бацькі — медыцынскія работнікі. Удзельнік Вялікай Айчыннай вайны. У 1941 годзе добраахвотнікам уступіў у Чырвоную Армію. Скончыў Барнаульскае ваенна-пяхотнае вучылішча. У якасці камандзіра ўзвода 201-й стралковай дывізіі прымаў удзел у баях на Калініскім і Паўночна-Заходнім франтах. Быў цяжка паранены. Пасля дэмабілізацыі ў 1942 годзе працаваў ваенруком у школе ў горадзе Бійск. З кастрычніка 1943 года вучыўся ў Новасібірскім медыцынскім інстытуце, у 1944—1948 гадах у Мінскім медыцынскім інстытуце. У 1948—1950 гадах ардынатар, галоўны ўрач раённага скурна-венералагічнага дыспансера ў горадзе Рэчыца. Скончыў клінічную ардынатуру Мінскага медыцынскага інстытута, працаваў галоўным урачом Мінскага скурвендыспансера, начальнікам аддзела Міністэрства аховы здароўя БССР, інструктарам адміністрацыйнага аддзела ЦК Камуністычнай партыі Беларусі ў 1945—1958 гадах, асістэнтам кафедры Мінскага медыцынскага інстытута ў 1958—1963 гадах. У 1956 годзе абараніў кандыдацкую дысертацыю на тэму «Сравнительная оценка антигенов в реакции Вассермана и реакция оседания эритроцитов в диагностике сифилиса». З красавіка 1963 года да 1987 года А. П. Комаў на пасадзе дырэктара Беларускага навукова-даследчага скурна-венералагічнага інстытута. У 1974 годзе абараніў доктарскую дысертацыю на тэму «Материалы к этиологии и патогенезу псориаза».

## Навуковая і грамадская дзейнасць 
А. П. Комаву належаць навуковыя працы па этыялогіі і патагенезе псарыязу, вывучэнню імуналагічных механізмаў патагенезу скурных захворвання, па венералогіі. Аўтар больш за 130 навуковых прац. Сярод апублікаванага:
* Красная волчанка. — Мн., 1967. (у сааўтарстве),
* Венерические заболевания. — Мн., 1981. (у сааўтарстве),
* Справочник по профессиональным заболеваниям кожи. — Мн., 1981. (у сааўтарстве).

Пад кіраўніцтвам А. П. Комава падрыхтаваны і абаронены 6 кандыдацкіх дысертацый.

А. П. Комаў уваходзіў у склад Прэзідыума вучонага савета Міністэрства аховы здароўя БССР, неаднаразова абіраўся дэпутатам Мінскага гарадскога Савета дэпутатаў. У 1965—1968 гадах займаў пасаду старшыні Рэспубліканскага навуковага таварыства дэрматавенеролагаў (Беларускай грамадскай арганізацыі дэрматолагаў і венеролагаў).

## Узнагароды 
* Ордэн Айчыннай вайны 1-й ступені
* Ордэн «Знак Пашаны»
* Дзве Ганаровыя граматы Вярхоўнага Савета БССР
* медалі

## Літаратура 
* 
* Республика Беларусь : энциклопедия. [В 7 т.]. Т. 4. — Минск, 2007

## Спасылкі 
* Комаў Акцябр Паўлавiч // База даных «Мой край — Магілёўшчына». Магілёўская абласная бібліятэка імя У. І. Леніна 
* История Белорусской общественной организации дерматовенерологов и косметологов

Катэгорыя:Медыкі СССР
Катэгорыя:Дэрматолагі Беларусі
Катэгорыя:Венеролагі
Катэгорыя:Пехацінцы Вялікай Айчыннай вайны
Катэгорыя:Камандзіры ўзводаў у Вялікай Айчыннай вайне
Катэгорыя:Члены КПСС
Катэгорыя:Дэпутаты Мінскага гарадскога Савета дэпутатаў
Капліцкі сельсавет

**Ка́пліцкі сельсавет** — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Калінкавіцкага раёна Гомельскай вобласці. Цэнтр — аграгарадок Каплічы.

Утвораны 20 жніўня 1924 года ў складзе Калінкавіцкага раёна Мазырскай акругі БССР. Пасля скасавання акруговай сістэмы 26 ліпеня 1930 года ў Калінкавіцкім раёне БССР. З 27 верасня 1930 года ў Мазырскім раёне, з 12 лютага 1935 года ў Даманавіцкім раёне БССР, з 21 чэрвеня 1935 года — Мазырскай акругі, з 20 лютага 1938 года — Палескай вобласці, з 8 студзеня 1954 года — Гомельскай вобласці. З 20 студзеня 1960 года ў складзе Калінкавіцкага раёна. У 1966 годзе ў склад Савіцкага сельсавета перададзены 3 населеныя пункты (Варатынь Капліцкі, Варатынь Ператрутаўскі і Дубнякі), у склад сельсавета з Якімавіцкага сельсавета перададзена вёска Ямнае. 21 кастрычніка 1968 года да сельсавета далучана частка скасаванага Навасёлкаўскага сельсавета (вёскі Навасёлкі і Новыя Навасёлкі), 10 студзеня 2026 года — тэрыторыя скасаванага Якімавіцкага сельсавета (6 населеных пунктаў: аграгарадок Якімавічы, вёскі Вецяльская, Клінск, Міхнавічы, Садкі і Ячнае). 

Насельніцтва сельсавета паводле перапісу 2009 года (5 населеных пунктаў) — 1083 чалавекі, з іх 95,7 % — беларусы, 3,1 % — рускія, 0,8 % — украінцы; паводле перапісу 2019 года (5 населеных пунктаў) — 821 чалавек.

## Літаратура 
* Административно-территориальное устройство БССР: справочник: в 2 т. / Главное архивное управление при Совете Министров БССР, Институт философии и права Академии наук БССР. — Минск: «Беларусь», 1985―1987.
* Административно-территориальное устройство Республики Беларусь (1981—2010 гг.): справочник. — Минск: БелНИИДАД, 2012. — 172 с.


Катэгорыя:Былыя сельсаветы Даманавіцкага раёна
Катэгорыя:Былыя сельсаветы Мазырскага раёна
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, утвораныя ў 1924 годзе
Беларуска-балгарскія адносіны

**Дыпламатычныя адносіны паміж Беларуссю і Балгарыяй** ўстаноўлены 26 сакавіка 1992 г. Рэспубліка Балгарыя прызнала незалежнасць Беларусі 23 снежня 1991 года. Пратакол аб усталяванні дыпламатычных адносін, падпісаны міністрамі замежных спраў Беларусі і Балгарыі, прадугледжваў абмен дыпламатычнымі прадстаўніцтвамі на ўзроўні пасольстваў. Да 1997 года была створана дагаворна-прававая база двухбаковага супрацоўніцтва.

У кастрычніку 1993 г. г. Сафію з афіцыйным візітам наведала прадстаўнічая дэлегацыя на чале са Старшынёй Вярхоўнага Савета Рэспублікі Беларусь М. Грыб. Падчас візіту быў падпісаны міждзяржаўны дагавор «Аб дружалюбных адносінах і супрацоўніцтве паміж Рэспублікай Беларусь і Рэспублікай Балгарыя», а таксама Пагадненне паміж Урадам Рэспублікі Беларусь і Урадам Рэспублікі Балгарыя аб супрацоўніцтве ў галіне адукацыі, навукі і культуры.

У лютым 1996 года адбыўся афіцыйны візіт у Балгарыю урадавай дэлегацыі на чале з Прэм’ер-міністрам Рэспублікі Беларусь М.Чыгіром.

У верасні 1997 года ў г.Вільнюсе адбылася сустрэча паміж Прэзідэнтам Рэспублікі Беларусь А. Р. Лукашэнкам і Прэзідэнтам Рэспублікі Балгарыя П.Стаянавым. У сакавіку 1998 года адбыўся візіт у Балгарыю Старшыні Савета Рэспублікі Нацыянальнага Сходу Рэспублікі Беларусь П. Шыпука для ўдзелу ва ўрачыстасцях з нагоды 120-х угодкаў вызвалення краіны ад асманскага прыгнёту. У ходзе візіту былі праведзены перамовы са Старшынёй Народнага сходу Балгарыі Ё.Сакаловым.

У снежні 1998 года ў Народным сходзе Балгарыі створана парламенцкая група дружбы «Балгарыя-Беларусь», у якую ўвайшлі 54 народныя прадстаўнікі ад усіх палітычных фракцый парламента.

У Нацыянальным сходзе Рэспублікі Беларусь пастаянна дзеючая дэлегацыя «Сябры Балгарыі» была сфарміравана 5 жніўня 2001 года. У яе склад увайшлі дэпутаты з тых акругаў, у якіх знаходзяцца гарады-пабрацімы. Старшынёй групы абраны дэпутат М. Орда, які ажыццяўляў кіраўніцтва рабочай групай Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь па супрацоўніцтве з Парламентам Рэспублікі Балгарыя да цяперашняга часу. Фарміраванне груп у абодвух парламентах дазволіла пачаць працу па арганізацыі іх узаемадзеяння.

Балгарыя
Катэгорыя:Знешняя палітыка Балгарыі
Орда

**Орда** — беларускае прозвішча.

## Вядомыя носьбіты 
* Міхаіл Сяргеевіч Орда — беларускі грамадска-палітычны дзеяч.
* Напалеон Орда — беларускі і польскі мастак.
Кабрэра

**Кабрэ́ра** () — востраў на захадзе Міжземнага мора, частка Балеарскага архіпелага. Уваходзіць у склад Іспаніі. Агульная плошча - 15,69 км². Сталага насельніцтва няма.

## Геаграфія 
Кабрэра месціцца за 14 км на поўдзень ад вострава Мальёрка. Уяўляе сабою вяршыню падводнага падняцця, сфарміраванага ў кайназоі. У ледавіковы перыяд была злучана з Мальёркай. Берагавая лінія рассечана некалькімі глыбокімі залівамі. Паверхня ўзгорыстая, складзеная вапнякамі, мергелямі і даламітамі. Найвышэйшы пункт — 172 м. 

На поўнач ад Кабрэры вылучаюцца больш дробныя астравы і скалы. Найбольшы з іх Ілья-дэс-Конільс мае плошчу ўсяго 1,4 км².

Клімат міжземнаморскі засушлівы, улетку вельмі спякотны з-за сталых паўднёвых вятроў.

## Прырода 
Значная частка вострава Кабрэра пакрыта гаямі з хвояў, ядлоўцаў, самшытаў, аліў, ксерафітных хмызнякоў. На схілах пагоркаў — зараснікі балеарскага куравая, святаянніка, шмат макаў. На востраве знойдзена 22 віды раслін—эндэмікаў Балеарскага архіпелага. 

Наземная фаўна прадстаўлена яшчаркамі і шматлікімі птушкамі, у тым ліку сапсанам, скапой, бакланамі, буравеснікамі. Берагі наведваюць цюлені-манахі. 

Для аховы прыроды вострава і навакольных вод 29 красавіка 1991 г. быў створаны нацыянальны парк Кабрэра. Яго агульная плошча — 90 800,52 га (89 482,52 га — марскія, 1 318 га — наземныя). 

Cabrera Archipelago Maritime-Terrestrial National Park - panoramio (12).jpg|
National Park of Cabrera (36327998235).jpg|
Riesenfenchel 002.JPG|
Podarcis lilfordi giglioli Orchi 02.jpg|
Phalacrocorax aristotelis.jpg|

## Гісторыя 
Кабрэра наведавалася людзьмі з часоў неаліту. Старажытныя мараплаўцы завезлі сюды коз для палявання. Ад гэтых жывёл пайшла сучасная назва вострава. Лічыцца, што каля яго ўзбярэжжа нарадзіўся Ганібал. У VI ст. ён быў населены хрысціянскімі манахамі. 

У XIV ст. каралі Мальёркі ўзвялі на востраве крэпасць для аховы ад піратаў. У 1530 г. яна была захоплена Хайрадзінам Барбаросам і выкарыстоўвалася для нападаў на Балеарскія астравы. Падчас Напалеонаўскіх войн востраў выкарыстоўваўся іспанцамі і брытанцамі выкарыстоўваўся для ўтрымання палонных французаў. 

У гады грамадзянскай вайны ў Іспаніі на Кабрэры знаходзіўся невялікі гарнізон прыхільнікаў Ф. Франка. У 1936 г. востраў на кароткі перыяд быў захоплены рэспубліканцамі, якія прыбылі сюды на падводных лодках.

У 1991 г. Кабрэра ўключана ў скад аднайменнага нацыянальнага парка. Востраў не мае сталага насельніцва, аднак наведваецца турыстамі.

Castelldecabrera.JPG| Крэпасць Кабрэра
View of Isla de Cabrera National Park, Mallorca (Spain) (23351162771).jpg| Выгляд з боку крэпасці
Port de Cabrera.jpg|Порт Кабрэра

## Спасылкі 
* Welcome to Cabrera
* PARQUE NACIONAL MARÍTIMO TERRESTRE DEL ARCHIPIÉLAGO DE CABRERA 

Катэгорыя:Балеарскія астравы
Катэгорыя:Незаселеныя астравы
Катэгорыя:Нацыянальныя паркі Іспаніі
Княжыцкі сельсавет

Назву **Кня́жыцкі сельсавет** маюць:

* Княжыцкі сельсавет — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Магілёўскага раёна Магілёўскай вобласці
* Княжыцкі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Шклоўскага раёна Магілёўскай вобласці
* Княжыцкі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Юравіцкага раёна Мазырскай акругі
Борускі сельсавет

**Бо́рускі сельсавет** — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Юравіцкага раёна Мазырскай акругі. Цэнтр — вёска Боруск.

Пасля другога ўзбуйнення БССР з 8 снежня 1926 года сельсавет у складзе Юравіцкага раёна Рэчыцкай акругі БССР. З 9 чэрвеня 1927 года ў складзе Мазырскай акругі. 10 лістапада 1927 года сельсавет скасаваны, тэрыторыя далучана да Вялікааўцюкоўскага (Аўцюцавіцкага) сельсавета.

## Літаратура 
* Административно-территориальное устройство БССР: справочник: в 2 т. / А.И. Карпачева и др. / Главное архивное управление при Совете Министров БССР, Институт философии и права Академии наук БССР. — Т. 1: (1917―1941 гг.). — Мн., «Беларусь», 1985. — 390 с.

Катэгорыя:Былыя сельсаветы Юравіцкага раёна
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, утвораныя ў 1926 годзе
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, скасаваныя ў 1927 годзе
Галавічпольскі сельсавет

**Галавічпо́льскі сельсавет** — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Шчучынскага раёна Гродзенскай вобласці. Цэнтр — аграгарадок (да 2010 г. вёска) Галавічполе. Плошча — 8180 га.

Утвораны 12 кастрычніка 1940 года як **Касцянеўскі сельсавет** у складзе Васілішкаўскага раёна Баранавіцкай вобласці БССР. Цэнтр — вёска Касцянева. З 20 верасня 1944 года ў складзе Гродзенскай вобласці. З 20 студзеня 1960 года ў складзе Шчучынскага раёна. 25 лютага 1961 года да сельсавета далучана частка скасаванага Герніцкага сельсавета (7 населеных пунктаў: Вялікае Сяло, Карабкі, Моцеўцы, Навумаўцы, Новыя Гернікі, Пільчукі і Старыя Гернікі), таксама ў склад сельсавета з Шайбакпольскага сельсавета перададзены 7 населеных пунктаў (Ваейкаўцы, Валодкаўшчына, Верхняя Лябёдка, Вялікія Казлы, Галасавічы, Русанаўцы і Русачкі). 12 сакавіка 1973 года цэнтр сельсавета перанесены ў вёску Галавічполе, сельсавет перайменаваны ў Галавічпольскі. 19 жніўня 1985 года ў склад Бакштаўскага сельсавета перададзены 17 населеных пунктаў (вёскі Біцеўцы, Догелі, Драбушы, Збражкі, Казулішкі, Карэвічы, Лычкаўцы, Малыя Казлы, Прымакі, Рагелеўцы, Стадаляны, Трайгі, Трудавая, Шайбакі, Шэрмічы, Яскевічы, хутар Лычкава). 28 жніўня 2013 года сельсавет скасаваны, яго тэрыторыя далучана да Васілішкаўскага сельсавета.

Насельніцтва сельсавета паводле перапісу 2009 года складала 1671 чалавек, з іх 74,1 % — палякі, 22,1 % — беларусы, 2,6 % — рускія.

На момант скасавання ў склад сельсавета ўваходзілі 24 населеныя пункты: аграгарадкі Галавічполе, Гурнофель, вёскі Алешкаўцы, Банюкі, Баяры, Ваейкаўцы, Вялікае Сяло, Вялікія Казлы, Галасавічы, Глебаўцы, Карабкі, Касцянева, Красная, Лазаўцы, Лялюшаўцы, Маркаўцы, Моцеўцы, Навумаўцы, Новыя Гернікі, Пільчукі, Русанаўцы, Русачкі, Свірыды, Старыя Гернікі.

## Крыніцы 
## Літаратура 
* Административно-территориальное устройство БССР: справочник: в 2 т. / Главное архивное управление при Совете Министров БССР, Институт философии и права Академии наук БССР. — Минск: «Беларусь», 1985―1987.
* Административно-территориальное устройство Республики Беларусь (1981—2010 гг.): справочник. — Минск: БелНИИДАД, 2012. — 172 с.

Катэгорыя:Былыя сельсаветы Шчучынскага раёна
Катэгорыя:Былыя сельсаветы Васілішкаўскага раёна
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, утвораныя ў 1940 годзе
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, скасаваныя ў 2013 годзе
Прудоцкі сельсавет

Назву **Прудо́цкі сельсавет** маюць:

* Прудоцкі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Калінкавіцкага раёна Гомельскай вобласці
* Прудоцкі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Слаўгарадскага раёна Магілёўскай вобласці

## Гл. таксама 
* Прудкоўскі сельсавет
Сонечнае зацьменне 22 снежня 1889 года

**Сонечнае зацьменне 22 снежня 1889 года** — поўнае сонечнае зацьменне 130 сараса.

Зацьменне мела велічыню 1,0449 і дасягнула свайго максімуму ў 12:54:15 UTC у пункце з каардынатамі 13° пд. ш. 13° з. д. Працягласць максімальнай фазы зацьмення склала 4 хв. 18 с., а месяцавы цень на зямной паверхні дасягнуў шырыні 152 км.

Зацьменне 22 снежня 1889 года стала 3-ім сонечным зацьменнем у 1889 годзе і 217-ым у XIX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 28 чэрвеня 1889 года, наступнае — 17 чэрвеня 1890 года.

## Гл. таксама 
* Сонечныя зацьменні XIX стагоддзя

## Зноскі 
## Спасылкі 
* Каталог сонечных зацьменняў 1801 — 1900
* Каталог сонечных зацьменняў 130 сараса
* Малая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення

Катэгорыя:1889 год у астраноміі
1889-12-22
1889-12-22
1889-12-22
Катэгорыя:Падзеі 22 снежня
Катэгорыя:Снежань 1889 года
Даманавіцкі сельсавет (Калінкавіцкі раён)

**Дама́навіцкі сельсавет** — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Калінкавіцкага раёна Гомельскай вобласці. Цэнтр — аграгарадок Даманавічы.

Утвораны 20 жніўня 1924 года ў складзе Калінкавіцкага раёна Мазырскай акругі БССР. Пасля скасавання акруговай сістэмы 26 ліпеня 1930 года ў Калінкавіцкім раёне БССР. З 27 верасня 1930 года ў Мазырскім раёне, з 12 лютага 1935 года ў Даманавіцкім раёне БССР, з 21 чэрвеня 1935 года — Мазырскай акругі, з 20 лютага 1938 года — Палескай вобласці, з 8 студзеня 1954 года — Гомельскай вобласці. З 20 студзеня 1960 года ў складзе Калінкавіцкага раёна. 21 кастрычніка 1968 года ў склад новаўтворанага Гарочыцкага сельсавета перададзены 3 населеныя пункты (вёскі Бабровічы, Сельцы і Тарканы), у склад новаўтворанага Казловіцкага сельсавета — вёска Кошчычы. 8 студзеня 1992 года ў склад сельсавета з Гарочыцкага сельсавета вернута вёска Тарканы.

Насельніцтва сельсавета паводле перапісу 2009 года — 1231 чалавек, з іх 92,7 % — беларусы, 4,8 % — рускія; паводле перапісу 2019 года — 1010 чалавек.

## Літаратура 
* Административно-территориальное устройство БССР: справочник: в 2 т. / Главное архивное управление при Совете Министров БССР, Институт философии и права Академии наук БССР. — Минск: «Беларусь», 1985―1987.
* Административно-территориальное устройство Республики Беларусь (1981—2010 гг.): справочник. — Минск: БелНИИДАД, 2012. — 172 с.


Катэгорыя:Былыя сельсаветы Даманавіцкага раёна
Катэгорыя:Былыя сельсаветы Мазырскага раёна
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, утвораныя ў 1924 годзе
Сонечнае зацьменне 28 чэрвеня 1889 года

**Сонечнае зацьменне 28 чэрвеня 1889 года** — кольцападобнае сонечнае зацьменне 125 сараса.

Зацьменне мела велічыню 0,9471 і дасягнула свайго максімуму ў 09:00:00 UTC у пункце з каардынатамі 10° пд. ш. 47° у. д. Працягласць максімальнай фазы зацьмення склала 7 хв. 22 с., а месяцавы цень на зямной паверхні дасягнуў шырыні 232 км.

Зацьменне 28 чэрвеня 1889 года стала 2-ім сонечным зацьменнем у 1889 годзе і 216-ым у XIX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 1 студзеня 1889 года, наступнае — 22 снежня 1889 года.

## Гл. таксама 
* Сонечныя зацьменні XIX стагоддзя

## Зноскі 
## Спасылкі 
* Каталог сонечных зацьменняў 1801 — 1900
* Каталог сонечных зацьменняў 125 сараса
* Малая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення

Катэгорыя:1889 год у астраноміі
1889-06-28
1889-06-28
1889-06-28
Катэгорыя:Падзеі 28 чэрвеня
Катэгорыя:Чэрвень 1889 года
Сонечнае зацьменне 1 студзеня 1889 года

**Сонечнае зацьменне 1 студзеня 1889 года** — поўнае сонечнае зацьменне 120 сараса.

Зацьменне мела велічыню 1,0262 і дасягнула свайго максімуму ў 21:16:50 UTC у пункце з каардынатамі 37° пн. ш. 138° з. д. Працягласць максімальнай фазы зацьмення склала 2 хв. 17 с., а месяцавы цень на зямной паверхні дасягнуў шырыні 175 км.

Зацьменне 1 студзеня 1889 года стала 1-ым сонечным зацьменнем у 1889 годзе і 215-ым у XIX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 7 жніўня 1888 года, наступнае — 28 чэрвеня 1889 года.

## Гл. таксама 
* Сонечныя зацьменні XIX стагоддзя

## Зноскі 
## Спасылкі 
* Каталог сонечных зацьменняў 1801 — 1900
* Каталог сонечных зацьменняў 120 сараса
* Малая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення

Катэгорыя:1889 год у астраноміі
1889-01-01
1889-01-01
1889-01-01
Катэгорыя:Падзеі 1 студзеня
Катэгорыя:Студзень 1889 года
Сонечнае зацьменне 9 ліпеня 1888 года

**Сонечнае зацьменне 9 ліпеня 1888 года** — частковае сонечнае зацьменне 115 сараса.

Зацьменне мела велічыню 0,4832 і дасягнула свайго максімуму ў 06:30:52 UTC у пункце з каардынатамі 68° пд. ш. 79° у. д..

Зацьменне 9 ліпеня 1888 года стала 2-ім сонечным зацьменнем у 1888 годзе і 213-ім у XIX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 11 лютага 1888 года, наступнае — 7 жніўня 1888 года.

## Гл. таксама 
* Сонечныя зацьменні XIX стагоддзя

## Зноскі 
## Спасылкі 
* Каталог сонечных зацьменняў 1801 — 1900
* Каталог сонечных зацьменняў 115 сараса
* Малая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення

Катэгорыя:1888 год у астраноміі
1888-07-09
1888-07-09
1888-07-09
Катэгорыя:Падзеі 9 ліпеня
Катэгорыя:Ліпень 1888 года
Сонечнае зацьменне 11 лютага 1888 года

**Сонечнае зацьменне 11 лютага 1888 года** — частковае сонечнае зацьменне 148 сараса.

Зацьменне мела велічыню 0,5029 і дасягнула свайго максімуму ў 23:38:15 UTC у пункце з каардынатамі 71° пд. ш. 36° з. д..

Зацьменне 11 лютага 1888 года стала 1-ым сонечным зацьменнем у 1888 годзе і 212-ім у XIX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 19 жніўня 1887 года, наступнае — 9 ліпеня 1888 года.

## Гл. таксама 
* Сонечныя зацьменні XIX стагоддзя

## Зноскі 
## Спасылкі 
* Каталог сонечных зацьменняў 1801 — 1900
* Каталог сонечных зацьменняў 148 сараса
* Малая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення

Катэгорыя:1888 год у астраноміі
1888-02-11
1888-02-11
1888-02-11
Катэгорыя:Падзеі 11 лютага
Катэгорыя:Люты 1888 года
Вялікааўцюкоўскі сельсавет

**Вялікааўцюко́ўскі сельсавет** — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Калінкавіцкага раёна Гомельскай вобласці Беларусі. Адміністрацыйны цэнтр — вёска Вялікія Аўцюкі.

Пасля другога ўзбуйнення БССР з 8 снежня 1926 года Вялікааўцюкоўскі (Аўцюцавіцкі) сельсавет у складзе Юравіцкага раёна Рэчыцкай акругі БССР. З 9 чэрвеня 1927 года ў складзе Мазырскай акругі. 10 лістапада 1927 года сельсавет узбуйнены шляхам далучэння тэрыторыі скасаванага Борускага сельсавета. Пасля скасавання акруговай сістэмы 26 ліпеня 1930 года сельсавет у Юравіцкім раёне БССР. З 8 ліпеня 1931 года ў Мазырскім раёне БССР, з 21 чэрвеня 1935 года — Мазырскай акругі, з 20 лютага 1938 года — Палескай вобласці. З 3 ліпеня 1939 года ў Калінкавіцкім раёне Палескай вобласці, з 8 студзеня 1954 года — Гомельскай вобласці. На 1 студзеня 1974 года ў складзе Вялікааўцюкоўскага сельсавета 2 населеныя пункты. 1 снежня 2009 года да сельсавета далучана тэрыторыя скасаванага Хобненскага сельсавета (вёскі Дзеравішча, Муціжар і Хобнае).

Насельніцтва сельсавета паводле перапісу 2009 года (2 населеныя пункты) — 574 чалавекі, з іх 98,4 % — беларусы, 1,2 % — рускія; паводле перапісу 2019 года (5 населеных пунктаў) — 622 чалавекі.

## Літаратура 
* Административно-территориальное устройство БССР: справочник: в 2 т. / Главное архивное управление при Совете Министров БССР, Институт философии и права Академии наук БССР. — Минск: «Беларусь», 1985―1987.
* Административно-территориальное устройство Республики Беларусь (1981—2010 гг.): справочник. — Минск: БелНИИДАД, 2012. — 172 с.


Катэгорыя:Былыя сельсаветы Мазырскага раёна
Катэгорыя:Былыя сельсаветы Юравіцкага раёна
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, утвораныя ў 1926 годзе
Сонечнае зацьменне 19 жніўня 1887 года

**Сонечнае зацьменне 19 жніўня 1887 года** — поўнае сонечнае зацьменне 143 сараса.

Зацьменне мела велічыню 1,0518 і дасягнула свайго максімуму ў 05:32:05 UTC у пункце з каардынатамі 51° пн. ш. 112° у. д. Працягласць максімальнай фазы зацьмення склала 3 хв. 50 с., а месяцавы цень на зямной паверхні дасягнуў шырыні 221 км.

Зацьменне 19 жніўня 1887 года стала 2-ім сонечным зацьменнем у 1887 годзе і 211-ым у XIX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 22 лютага 1887 года, наступнае — 11 лютага 1888 года.

## Гл. таксама 
* Сонечныя зацьменні XIX стагоддзя

## Зноскі 
## Спасылкі 
* Каталог сонечных зацьменняў 1801 — 1900
* Каталог сонечных зацьменняў 143 сараса
* Малая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення

Катэгорыя:1887 год у астраноміі
1887-08-19
1887-08-19
1887-08-19
Катэгорыя:Падзеі 19 жніўня
Катэгорыя:Жнівень 1887 года