Вераб’іныя

**Вераб’іныя** (*Passeridae*) — сямейства невялікіх аселых, радзей качавых, птушак з атраду . Прадстаўнікі сямейства маюць кароткія ногі, многія перасоўваюцца па зямлі скачкамі.

## Філагенетычнае становішча 
Часам вераб’іных аб’ядноўваюць з іншымі групамі з утварэннем новых сямействаў і таксонаў больш высокага рангу або разбіваюць сямейства на падсямействы. Раней вераб’ёў збліжалі з  на падставе знешняга падабенства, затым была даказана іх блізкасць да .

Да нядаўняга часу вераб’іныя лічыліся толькі адным з падсямействаў , цяпер большасць сістэматыкаў прызнаюць за групай ранг самастойнага сямейства.

У малекулярнай сістэматыцы сямейства *Passeridae* трактуецца найболей шырока: у яго ўключаны, апроч вераб’ёў, усе ткачыкавыя, , , а таксама ,  і , пры гэтым сямейства ўключае 386 відаў. Па малекулярных дадзеных, вераб’і аддзяліліся ад ткачыкавых не пазней за 35 млн гадоў таму, у міяцэне. У вузкім сэнсе ў сямействе налічваюць 3—8 родов з 33—38 і нават болей відамі.

## Агульная характарыстыка 
 і самка ]]
, які даў назву ўсяму сямейству і атраду]]
Вераб’іныя вельмі падобныя на ткачыкавых і шматлікіх уюрковых па вонкавым выглядзе, памерах, рацыёне, асаблівасцям біялогіі і паводзін, адрозніваючыся, аднак, асаблівасцямі будовы пад’язычнага апарата і рагавога нёба.

Адрозніваюцца ад уюрковых таксама тым, што маладыя птушкі змяняюць цалкам  і  пёры ў першую ж восень пасля вываду. Маюцца формы, экалагічна і марфалагічна пераходныя паміж ткачыкамі і вераб’ямі.

Вераб’іныя, як правіла, з’яўляюцца сацыяльнымі птушкамі, многія віды якіх размножваюцца ў вялікіх калоніях, а большасць відаў у перыяд размнажэння аб’ядноўваюцца ў чароды.

## Знешні выгляд 
 вострыя, хвост сярэдняй даўжыні, звычайна закруглены або абрэзаны прама, радзей выразаны вілачкай.

У афарбоўцы апярэння пераважаюць бурыя, рудыя, шэрыя і жоўтыя тоны, часам з чорнымі і белымі меткамі. У шэрагу відаў выяўлены палавы дымарфізм.

Прадстаўнікі сямейства маюць кароткія ногі, многія віды па зямлі перасоўваюцца скачкамі.

## Арэал і экалогія 
Натуральны арэал ахоплівае ўсю Афрыку і большую частку Еўразіі. Хаваюцца ў зарасніках дрэў, кустоў, трыснягоў і г. д. Многія віды звычайна жывуць у сельскагаспадарчых раёнах, а для некаторых відаў населеныя пункты з’яўляюцца асноўным асяроддзем пасялення.

Жывуць у саваннах, стэпах, пустынях і горных раёнах Еўропы, Азіі і Афрыкі. Некаторыя віды завезены ў Амерыку, Аўстралію і Новую Зеландыю. Многія прадстаўнікі вераб’іных звязаныя з чалавекам (сінантропныя віды), некаторыя віды пашкоджваюць збожжавыя. Найбольш шырока распаўсюджаныя  і .

## Асаблівасці біялогіі 
### Размнажэнне 
У большасці відаў бывае не менш за дзве  за сезон, у некаторых — да 5.

Некаторыя віды гняздуюцца калоніямі. Гняздо — шарападобная пабудова з травы з бакавым уваходам. Адны віды будуюць гнёзды на дрэвах, іншыя — у закрытых сховішчах: дуплах, расколінах скал, норах, пад дахамі будынкаў і інш. У кладцы звычайна 5-6 яец.  і інкубацыя яек доўжацца 11—14 дзён. Наседжваюць 12-15 сутак, птушаняты застаюцца ў гняздзе 15-24 дні.

Птушаняты вылупляюцца голымі або слаба апушанымі. Выкормліванне вывадка ў гняздзе працягваецца 14—17 дзён.

### Харчаванне 
Аснову рацыёну дарослых птушак складае насенне, птушанят выкормліваюць галоўным чынам казуркамі.

## Класіфікацыя 
 —  (, Маўрытанія)]]
Да вераб’іных адносяць шэсць родаў (*Passer*, *Petronia*, *Montifringilla*, *Pyrgilauda*, *Carpospiza*, *Salicipasser*), якія налічваюць 45 відаў прапануецца вылучаць два сямействы:
* *Passeridae* (род *Passer*: *P. domesticus*, *P. indicus*, *P. hispaniolensis*, *P. rutilans*, *P. ammodendri*, *P. simplex*; род *Salicipasser*: *S. montanus*)
* *Montifringillidae* fam. nov. (род *Montifringilla*: *M. nivalis*; род *Pyrgilauda*: *P. davidiana*, *P. theresae*; род *Petronia*: *P. petronia*; род *Carpospiza*: *C. brachydactyla*).

## Людзі і вераб’іныя 
Характэрная рыса вераб’ёў — схільнасць да сінантрапізацыі (прыстасаванню да пражывання побач з чалавекам), у выніку якой вераб’і сталі пастаяннымі спадарожнікамі людзей.

Стаўленне да вераб’яў у чалавека вар’іруе ад вельмі пазітыўнага да негатыўнага. Шырока вядомая  як нібыта шкоднікаў сельскай гаспадаркі, праведзеная ў Кітаі ў 1950-я гады.

## Крыніцы 
## Літаратура 
* 


Катэгорыя:Сямействы птушак