open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Хапаэль (баскетбольны клуб, Халон)

**Хапаэль ** — ізраільскі баскетбольны клуб з горада Халон, частка спартовай асацыяцыі «Хапаэля». Клуб гуляе ў Лізе ха-аль, вышэйшым дывізіёне Ізраілю.

## Гісторыя 
Клуб быў заснаваны ў 1947 годзе. У 1954 годзе ўзяў удзел у першым сезоне вышэйшага дывізіёна і заняў другое месца па выніках гульнявога года. У далейшым каманда яшчэ двойчы заваюе срэбра нацыянальнага першынства.

Напачатку XXI стагоддзя каманда перажывала фінансавы крызіс. Па выніках сезону 2000/01 яна пакінула вышэйшы дывізіён, а потым апусцілася ва Усеізраільскую лігу, трэцюю па ўзроўню.

Халон вярнуўся ў элітны дывізіён пад канец сезону 2006/07, пайграўшы 7 гадоў у другім і трэцім дывізіёнах. Каманда выйшла ў фінал плэй-оф, дзе перамагла «Макабі Тэль-Авіў» з лікам 73:72 і заваявала сваё першае чэмпіёнства. Гэта быў першы выпадак за 14 гадоў, калі «Макабі Тэль-Авіў» саступіў у фінале.

Клуб шэсць разоў выходзіў у фінал Кубка Ізраіля, але не выйграваў тытул ні разу да 2009 года. Наступны свой кубак Халон выйграе толькі ў 2018 годзе.
Расава (гарадзішча)

**Расава** — гарадзішча перыяду ранняга жалезнага веку каля в. Расава Светлагорскага раёна. Знаходзіцца за 3 км на паўночны захад ад вёскі ў лесе, перарэзана дарогай ва ўрочышча Гарадзінка.

## Апісанне 
Узнікла ў 1-ым тыс. да н.э. — 1-ым тыс. н.э. Пляцоўка гарадзішча авальная, памерам 110×75 м. Па перыметры ўмацавана валам вышынёй 1,5 м, шырынёй 10 м. У паўднёва-заходняй частцы вал нівеліраваны. Тэрыторыя гарадзішча здзірванела, зарасла хмызняком і дрэвамі. Агаленняў культурнага слою не маецца. Раней гарадзішча было прывязана да в. Чыркавічы. У выданні «Збор помнікаў культуры Беларусі. Гомельская вобласць» гэты помнік памылкова аднесеы да р.п. Сасновы Бор.

Гарадзішча каля в. Расава выявіла і абследавала ў 1981 годзе Н. М. Дубіцкая. Культурны слой не выяўлены. Раскопкі не праводзіліся.
 

## Спасылкі 
Катэгорыя:Расава
Катэгорыя:Гарадзішчы Светлагорскага раёна
Дражня (селішча)

**Дражня** — селішча перыяду ранняга жалезнага веку каля вёскі Дражня Светлагорскага раёна Гомельскай вобласці Беларусі.

## Апісанне 
Селішча знаходзіцца на левым беразе безназоўнай рэчкі (прыток Бярэзіны) на ўзвышшы. Вышыня над поплавам 3 м. Плошча каля 1 га.

Выявіў у 1981 годзе М. У. Бычкоў, даследавала ў 1983 годзе Н. М. Дубіцкая на плошчы 244 м². У культурным пласце таўшчынёй 0,3—0,6 м былі адшуканы матэрыялы некалькіх эпох. Найбольш раннія знаходкі эпохі бронзы — крамянёвыя вырабы (скрабкі і ножападобныя пласціны) і абломкі посуду з кропкавым арнаментам. Абломкі неглянцаваных керамічных пасудзін адносяцца да І стагоддзя н.э. Трэць з іх пакрыта штрыхамі. Гэта сведчанне таго, што селішча знаходзілася ў зоне кантактаў плямёнаў зарубінецкай культуры і культуры штрыхаванай керамікі. Знойдзены фрагменты керамікі зарубінецкай культуры (больш за 90 % усіх знаходак) і невялікая колькасць керамікі з расчосамі 1-га тысячагоддзя н.э.

Катэгорыя:Дражня (Светлагорскі раён)
Катэгорыя:Селішчы Светлагорскага раёна
Катэгорыя:Гісторыка-культурныя каштоўнасці Рэспублікі Беларусь
Скалка (археалагічны помнік)

**Скалка ** — археалагічны помнік, паселішча перыяду Сярэднявечча каля вёскі Скалка (Светлагорскі раён, Гомельская вобласць).

## Апісанне 
Помнік займае пляцоўку 3-4-мятровага правага берага р. Бярэзіны і паўднёва-усходняга берага воз. Грэцкае. Паверхня помніка задзернавана. З захаду паселішча абмежавана грунтавой дарогай і сасновым лесам. Культурны слой прасочваецца на працягу 200 м уздоўж берагавой лініі, а ўглыб поймавай тэрасы да 90 м.

Сляды двухслойнага паселішча першай паловы І тыс. н.э. і сярэднявечча выяўлены за 1,5—1,8 км на поўнач ад в. Скалка ва ўрочышчы Грэцкае атрадам аддзела археалогіі Гомельскага абласнога краязнаўчага музея пад кіраўніцтвам А. І. Штыменка ў 1997 годзе.

У 1997 годзе пры выяўленні помніка быў закладзены шурф. Выяўлена 46 фрагментаў ляпной і кружальнай керамікі. Усе прадстаўленыя прыклады ляпной керамікі па сваіх марфалагічных адзнаках: слабапрафіляванасць, наяўнасць рэбрыстых форм, сляды касых насечак па краю венца — датуюцца ў рамках першай паловы І тыс. н.э. і належаць ніжняму гарызонту помніка. Верхні гарызонт паселішча ўстойліва датуецца па фрагментах кружальных вянцоў часам сярэднявечча.

## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Скалка
Катэгорыя:Паселішчы Светлагорскага раёна
Вольга Віктараўна Аржанухіна

**Вольга Віктараўна Аржанухіна** (нар. , Краснаармейск, Саратаўская вобласць) — савецкі і беларускі дызайнер, мастак-кераміст.

## Біяграфія 
Нарадзілася  года ў Краснаармейску Саратаўскай вобласці. У 1981 годзе скончыла Беларускі дзяржаўны тэатральна-мастацкі інстытут. Удзельніца мастацкіх выставак з 1982 года.

Член Беларускага саюза мастакоў з 1993 года.

Асноўныя творы: кафля для станцыі метро «Плошча Я. Коласа» ў г. Мінску, кафля для магазіна «Мінск» у г. Валгаградзе; роспіс пліткі для спартыўнага комплексу «Стайкі» пад Мінскам, аб’ёмна-прасторавая кампазіцыя ў бібліятэцы Я. Купалы, інтэр’ер рэстарана «Альбатрос» (Мінск), наборы ваз «Марскія ракавіны», «Іней».

Работы знаходзяцца ў прыватных калекцыях Францыі, Германіі, Ізраіля, Італіі.

Катэгорыя:Мастакі дэкаратыўна-прыкладнога мастацтва Беларусі
Катэгорыя:Мастакі-керамісты Беларусі
Катэгорыя:Дызайнеры Беларусі
Дзедзіч (грамадскае аб’яднанне)

«**Дзедзіч**» — брэсцкае абласное маладзёвае грамадскае аб’яднанне, утворанае ў лістападзе 1999 года студэнтамі Брэсцкага дзяржаўнага ўніверсітэта. Атрымала рэгістрацыю ад Упраўлення юстыцыі ў 2002 годзе, у 2006-м пазбавілася яе пастановай суда. 23 верасня 2010 года рэгістрацыю аднавілі. Выдае аднайменную газету і часопісы «Купалінка», «Еўраклуб» і «Юбілейка».

У час палітычнага крызісу, 8 ліпеня 2021 года аб’яднанне «Дзедзіч» было ліквідавана «за парушэнні закона». Пракуратура палічыла, што арганізацыя нібыта вяла дзейнасць, якая не адпавядае заяўленым у статуце прадмеце і мэтам: замест аказання інфармацыйна-кансалтынгавых паслуг у галіне культуры арганізоўвала конкурсы мастацкіх твораў і трансляцыю ў сацыяльных сетках ролікаў, якія прапагандуюць фарміраванне ў грамадзян ухвальнага стаўлення да здзяйснення супрацьпраўных дзеянняў.

## Праграмы 
* інфармацыйнае агенцтва «Dzedzich Week-News»
* экалагічны сектар
* культурны сектар
* моладзевы інфармацыйны цэнтр
* моладзевы абмен
* цэнтр роўнага навучання
* праграма працы з валанцёрамі

## Крыніцы 
## Спасылкі 
* Афіцыйны сайт 
* 

Катэгорыя:Грамадскія арганізацыі Беларусі
Катэгорыя:З’явіліся ў 1999 годзе
Катэгорыя:Брэсцкі дзяржаўны ўніверсітэт імя А. С. Пушкіна
Катэгорыя:Арганізацыі Брэста
Катэгорыя:Рэпрэсаваныя рэжымам Лукашэнкі
Катэгорыя:Маладзёжныя арганізацыі Беларусі
Ніжняя вуліца (Гомель)

**Ніжняя вуліца** — вуліца ў Чыгуначным раёне горада Гомеля. Адносіцца да жылога масіву Прудок. Мае спецыфічную канфігурацыю: пачынаецца ад вуліцы Юнацкай, ідучы непрацяглым адрэзкам на паўночны-захад, потым збочвае на поўнач і амаль паралельна вуліцы Юнацкай выходзіць на Круты завулак і 2-і завулак Крупскай, адкуль збочвае на ўсход і раздвойваецца — адной галіной ідзе да вуліцы Юнацкай, другой галіной скіроўваецца да вуліцы Свірыдава. Складаецца з індывідуальнай забудовы пераважна сядзібнага тыпу.

## З гісторыі 
Пачала фарміравацца ў даваенную пару ў мясцовасці, якую ў народзе называлі Балотам або Бязодным балотам. Па ўспамінах старажылаў, там нярэдка грузлі і патаналі, як свойскія жывёлы (каровы), так і людзі. Фарміраванне вуліцы адбывалася разам з асушэннем гэтага балота. Рэшткі дрэнажнай сістэмы дагэтуль заўважаюцца на ўчастку вуліцы, паралельным 2-му завулку Крупскай.

Назва, верагодна, узнікла на аснове ландшафтных асаблівасцей — вуліца будавалася ніжэй адносна і ўзгоркавай часткі Прудка (на захадзе), і прылеглага калгаснага поля (на ўсходзе).

Катэгорыя:Вуліцы Гомеля
Дэрэк Вінсэнт Кук

**Дэрэк Вінсэнт Кук** (нар. , Вашынгтон, ЗША) — амерыканскі баскетбаліст.

## Кар’ера 
Прыйшоў да баскетбола ў старэйшай школе і працягнуў сваё захапленне ва Універсітэце Ваёмінга. Адразу пасля атрымання вышэйшай адукацыі форвард адправіўся ў Грэцыю. Але пасля 5 афіцыйных гульняў вярнуўся дамоў і працягнуў сезон у D-League за «Бэйкерсфілд Джэм». А ў сезоне 2016/17 за «Паўночную Арызону Санз». Потым быў год у аўстралійскіх «Дзікіх кошках» і каманды G-League: «Арызона» і «Рапторс 905».

У 2019 годзе ў адкрытым раўндзе быў задрафтаваны канадскімі «Хэмилтон Ханей Баджэрс», выступоўцам у элітнай баскетбольнай лізе Канады. Сезон 2019/20 правёў у італьянскай «Палаканэстра Трыесце» з сярэдняй статыстыкай 5.5 ачкоў, 6 падбораў за 21 гульню. 2020 год форвард пачынаў за «Баджэрсе».

У студзені 2021 года падпісаў кантракт з баскетбольным клубам «Цмокі-Мінск».

Катэгорыя:Баскетбалісты ЗША
Катэгорыя:Ігракі «Цмокі-Мінск»
Інстытут хімічнай фізікі імя М. М. Сямёнава РАН

**Інстытут хімічнай фізікі імя М. М. Сямёнава РАН** (**ІХФ РАН**; ) — навуковы цэнтр па вывучэнні дынамікі элементарных хімічных працэсаў у розных сістэмах і агрэгатных станах рэчыва.

## Гісторыя 
Утвораны 15 кастрычніка 1931 г. на базе фізіка-хімічнага сектара Ленінградскага фізіка-тэхнічнага інстытута М. М. Сямёнавым — адзіным савецкім лаўрэатам Нобелеўскай прэміі па хіміі, якую ён атрымаў у 1956 годзе. Мікалай Мікалаевіч Сямёнаў быў яго нязменным дырэктарам да 1986 года. У 1990-м інстытуту было прысвоена яго імя.

ІХФ быў сярод інстытутаў, прыцягнутых да працы над Атамным праектам СССР.

## Будынак ІХФ 
ІХФ РАН размешчаны ў Маскве па адрасе вул. Касыгіна, 4. Корпус № 1 інстытута не што іншае, як Мамонава дача, пабудаваная пры Кацярыне II для маскоўскага генерал-губернатара В. М. Далгарукава (Крымскага).

## Гл. таксама 
* :Катэгорыя:Супрацоўнікі Інстытута хімічнай фізікі РАН
* Інстытут біяхімічнай фізікі імя М. М. Эмануэля РАН
* Інстытут праблем хімічнай фізікі РАН

## Спасылкі 
* Афіцыйны сайт

Катэгорыя:Хімічныя інстытуты
Катэгорыя:Фізічныя інстытуты
Катэгорыя:Хімічная фізіка
Катэгорыя:Інстытуты РАН
Катэгорыя:Акадэмія навук СССР
Скалка (гарадзішча)

**Скалка** — гарадзішча каля в. Скалка Светлагорскага раёна. Знаходзіцца за 4 км на паўднёвы ўсход ад вёскі.

## Апісанне 
Рэшткі вялікага ўмацаванага паселішча зафіксаваны на адгор’і высокай (11—12 метраў над урэзам вады) тэрасы правага берага р. Бярэзіны ва ўрочышчы Варацень. Гарадзішча прадстаўлена пляцоўкай эліпсападобнай формы памерам 117×163 м. Гарадзішча займае найбольш умацаваны прыродны ўчастак мясцовасці, дадаткова абаронены цяжкапраходнай забалочанай поймай у радыусе 2,5—3 км. З усходу ля падножжа тэрасы працякае безыменны ручай. З напольнага боку пляцоўкі гарадзішча захаваліся рэшткі абарончага вала. Яго памеры: 1) паўночна-заходняя частка: шырыня ля заснавання — 13—14 м, вышыня — 0,5—1,2 м; 2) паўднёвая частка: шырыня ля заснавання — 12—13 м, вышыня — больш за 1 м. Рэшткі рвоў не назіраюцца, магчыма, што пры будаўніцтве лагера рвы былі засыпаны за кошт скарачэння вышыні валоў. Паўночна-заходні ўчастак рва спланаваны поўнасцю. Сучасная паверхня гарадзішча задзернавана. Некаторыя ўчасткі пакрыты бятонна-плітачным і асфальтавым пакрыццём. Каля усходняга краю тэрасы размешчаны акопы перыяду Другой сусветнай вайны. Пляцоўка гарадзішча занята будынкамі лагера «Космас».

Атрыманыя падчас археалагічнай разведкі матэрыялы папярэдне дазваляюць вызначыць час функцыяніравання гарадзішча ХVІІ—ХVІІІ стагоддзямі. Наяўнасць магутных фартыфікацыйных збудаванняў сведчыць аб выкарыстанні яго ў якасці астрога, які выконваў важную ролю ў кантролі ўчастка Бярэзіны паміж Бабруйскам і Горвалем.

Выяўлена і даследавана ў 1997 годзе. Раскопкі не праводзіліся.

## Мясцовая назва 
Гарадзішча знаходзіцца ва ўрочышчы Варацень. Назву яго старажылы звязваюць з падзеямі руска-шведскай вайны. Па словах мясцовых жыхароў сэнс назвы Варацень (паварот, вярнуцца) звязаны з паходжаннем урочышча Скалецкі Прыхаб, якое знаходзіцца за 2 км на паўночны захад ля вытокаў ракі Рудзянкі. Легенда распавядае, што шведы, захапіўшы ўмацаванне (гарадзішча ва ўрочышчы Варацень), засталіся без фуражу і вымушаны былі павярнуць у адваротны бок. Яны пайшлі па адзінай сцежцы, што ішла ўздоўж ракі. Пасля гэтых падзей і пайшлі назвы Варацень і Скалецкі Прыхаб.
 

## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Скалка
Катэгорыя:Гарадзішчы Светлагорскага раёна
Залле (курганны могільнік)

**Залле** — курганны могільнік каля вёскі Залле Светлагорскага раёна Гомельскай вобласці.

## Апісанне 
Уяўляе сабой 26 паўсферычных насыпаў дыяметрам 6—12 метраў, вышынёй 0,6—2 м. Курганы здзірванелі, каля асноў прасочаны раўкі. Некаторыя курганы пашкоджаны скарбашукальнікамі. Помнік датуецца X—XIII стагоддзямі.

Курганны могільнік каля в. Залле выявіла ў 1981 годзе Н. М. Дубіцкая, абследавала яго ў 1985 годзе. Звесткі аб помніку атрыманы ад мясцовага насельніцтва, якое звязвае курганы з напалеонаўскай вайной. Раскопкі не праводзіліся.

Катэгорыя:Залле
Катэгорыя:Курганныя могільнікі Светлагорскага раёна
Катэгорыя:Гісторыка-культурныя каштоўнасці Рэспублікі Беларусь
Дзяніс Андрэевіч Вікенцьеў

**Дзяніс Андрэевіч Вікенцьеў** (нар. , Горлынка, Украіна) — беларускі баскетбаліст. Цяжкі форвард / цэнтравы. Кандыдат у майстры спорту Рэспублікі Беларусь. Выступаў за зборную Беларусі.

## Біяграфія 
Пачынаў займацца баскетболам у віцебскай СДзЮСШ-ПАПР ВДУ імя П. М. Машэрава. Першы трэнер — Аляксандр Пятровіч Новікаў. Навучаўся ў Мінску ў РДВАР пад кіраўніцтвам Аляксандра Леанідавіча Папкова і ў БКМ пад кіраўніцтвам Cяргея Сяргеевіча Варыводава. Потым быў першы прафесійны год у «Рубоне» і пераезд у Латвію. У суседняй рэспубліцы ён правёў сумарна 4 гады: 2 выступаў за моладзевую і асноўную каманды «Вэнстпілс». А потым яшчэ 2 у «Юрмале». Сезон 2020/21 гулец пачынаў у расійскай Суперлізе за іжэўскі «Купал-Крыніцы».

У снежні 2020 года перайшоў у «Цмокі-Мінск».

Выступаў за  юніёрскую (2015—2016), моладзевую (2017—2018) і нацыянальную (2020—2021, з 2025) зборную Беларусі.

## Кар’ера 
* 2013—2014 — БКМ-РДВАР (Мінск)
* 2014—2015 — Рубон-2 (Віцебск)
* 2014—2015 — Рубон (Віцебск)
* 2015—2017 — Вэнтспілс-Аўгстскола (Вэнтспілс, Латвія)
* 2017 — Вэнтспілс (Латвія)
* 2017—2018 — Екабпілс (Латвія)
* 2018—2020 — Юрмала (Латвія)
* 2020 — Купал-Крыніцы (Іжэўск, Расія)
* 2020—2021 — Цмокі-Мінск
* 2021—2022 — Барсы-Атырау (Атырау, Казахстан)
* 2022—2023 — Купал-Крыніцы (Іжэўск, Расія)
* 2023—2024 — Барс-РДЭУ (Растоў-на Доне, Расія)
* 2024—2025 — Тамбоў (Расія)
* з 2025 — Хімкі (Маскоўская вобласць)

## Дасягненні 
*  Чэмпіён Беларусі (1): 2020/2021.
*  Сярэбраны прызёр чэмпіянату Казахстана (1): 2021/2022.
*  Бронзавы прызёр Расійскай Суперлігі (1): 2024/2025.
*  Уладальнік Кубка Беларусі (1): 2020.

## Спасылкі 
* Профіль на сайце РФБ
* Профіль на сайце eurobasket.com
* Добро пожаловать, Денис!
* БК «Тамбов» усилился бывшим центровым ростовского «БАРС-РГЭУ»

Катэгорыя:Баскетбалісты Беларусі
Катэгорыя:Ігракі «Цмокі-Мінск»
Катэгорыя:Ігракі РДВАР
Катэгорыя:Ігракі «Рубона» Віцебск
Катэгорыя:Ігракі «Вэнтспілса» (баскетбол)
Катэгорыя:Ігракі «Екабпілса» (баскетбол)
Катэгорыя:Ігракі «Юрмалы» (баскетбол)
Катэгорыя:Ігракі «Хімкаў» (баскетбол)
Катэгорыя:Ігракі зборнай Беларусі па баскетболе
Катэгорыя:Ігракі зборнай Беларусі па баскетболе U-18
Катэгорыя:Ігракі зборнай Беларусі па баскетболе U-20
АЕК (баскетбольны клуб)

**АЕК** — грэчаскі мужчынскі баскетбольны клуб з горада Афіны. З’яўляецца часткай буйнага мультыспартыўнага клуба AEK.

## Гісторыя 
Клуб быў заснаваны ў Афінах у 1924 годзе грэчаскімі ўцекачамі з Канстанцінопаля пасля грэка-турэцкай вайны. Костас Дымопулас, адзін з заснавальнікаў спартовага клуба АЕК, задумаў стварыць баскетбольную каманду. Яго ідэя была падтрымана іншымі аматарамі баскетбола. Дымопулас узяў на сябе кіраўніцтва баскетбольным аддзелам клуба і разам з братамі Сімеанідзі, Эвменісам Атанасіадзісам і іншымі стварыў першую баскетбольную каманду клуба. Спачатку каманда брала ўдзел толькі ў таварыскіх гульнях, а трошкі пазней АЕК выйграў першы рэгіянальны чэмпіянат, які праводзіўся ў Афінах.

У 1928 годзе АЕК узяў удзел у першым чэмпіянаце Грэцыі па баскетболе. У 1929 годзе чэмпіянат не праводзіўся, і АЕК не гуляў ні ў адной лізе. У 1930 годзе баскетбольная каманда не была заяўлена ні на адным арганізаваным спаборніцтве, і высілкі Костаса Дымопуласа і яго сяброў пацярпелі няўдачу. Баскетбольная секцыя клуба доўгія гады заставалася ў невядомасці. У 1949 годз тагачасная адміністрацыя клуба стварыла новую канкурэнтаздольную каманду. У сезоне 1952-53 АЕК упершыню з 1928 года браў удзел у чэмпіянаце.

## Дасягненне 
АЕК быў першай грэчаскай баскетбольнай камандай, якая не толькі выйшла ў фінал Кубка еўрапейскіх чэмпіёнаў, але і выйграла тытул чэмпіёна Еўропы. 4 красавіка 1968 года AEK перамог «Славіа Высоке Школы Прага» з лікам 89-82 у Афінах. Выйгралі грэчаскую лігу 8 разоў і 5 разоў Кубак Грэцыі, а таксама двойчы Кубак ФІБА Сапорта (былы Кубак уладальнікаў кубкаў). У траўні 2018 года АЕК выйграў Лігу чэмпіёнаў, калі перамог Манака з лікам 100-94. А паўгода пасля заваявалі Міжкантынентальны кубак ФІБА.

AEK быў названы лепшай грэчаскай камандай ува ўсіх відах спорту на узроўні спартовых клубаў ці нацыянальных зборных у 1965, 1966 і 1968 гадах «SJA Грэцыі» (Асацыяцыя спартовых журналістаў Грэцыі).
Біблейская школа Акты

**Біблейская школа Акты** — біблейская школа ў Ставангеры, Нарвегія. 

Школа звязана з арганізацыяй царква IMI і арганізацыяй Нарвежская місія.

Катэгорыя:Навучальныя ўстановы Нарвегіі
Катэгорыя:Ставангер
Катэгорыя:Хрысціянскія навучальныя ўстановы
Катэгорыя:Лютэранства ў Нарвегіі
Сярэдняя школа Оя

**Сярэдняя школа Оя** — лютэранская прыватная сярэдняя школа, размешчаная ў вёсцы Кволь у Мелхусе. Школа спецыялізуецца на прыродакарыстанні. У ёй у агульнай складанасці навучаецца каля 260 вучняў (2017). Школа была заснавана як навучальны цэнтр Фонду Оя ў 1979 годзе і змяніла сваю назву на сельскагаспадарчую школу Оя ў 1987 годзе. Сваю сучасную назву школа атрымала ў 1997 годзе. У 2015 годзе на востраве адкрылася асобная сярэдняя школа, якая разлічана на 60 вучняў. У жніўні 2017 года сярэдняя школа атрымала ўласны новы школьны будынак. Рэктар — Оле-Ёрген Стэвік.

## Спасылкі 
* Skolens hjemmeside

Катэгорыя:Навучальныя ўстановы, заснаваныя ў 1979 годзе
Катэгорыя:Навучальныя ўстановы Нарвегіі
Нарвежская місія (лютэранства)

Нарвежская місія () — гэта лютэранская місіянерская арганізацыя, якая налічвае больш за 70 000 чалавек па ўсёй Нарвегіі, уключаючы дзяцей. У большасці буйных гарадоў місія мае свае ўласныя кангрэгацыйныя абшчыны. Нарвежская місія таксама праводзіць шырокія аперацыі ў малітоўных дамах і ў супольнасцях.

Місія была заснавана 1 студзеня 2001 года пасля аб'’яднання нарвежскай лютэранскай аб’яднанай унутранай місіі. Арганізацыя з’яўляецца незалежным рухам, цесна супрацоўнічае з Нарвежскай лютэранскай царквой і іншымі лютэранскімі структурамі. Нарвежская місія з’яўляецца часткай кансерватыўнага напрамку сярод лютэран Нарвегіі.

Нарвежская місія працуе па ўсёй Нарвегіі ў 13 рэгіёнах, а таксама ў Індыі, Бангладэш, Камбоджы, Эквадоры, Малі, Азербайджане, Бутане, Непале, Кубе, Сенегале і Тайландзе.

З 2020 года генеральным сакратаром арганізацыі з’яўляецца Кьетыль Вэстэль Хага.

## Гісторыя 
Місія Сантал быў заснаваны ў 1867 годзе місіянерам Ларсам Альсэнам Скрэфсрудам (1840-1910) і Хансам Петэрам Берэсэнам (1825-1901). Нарвежская лютэранская кампанія ўнутранай місіі была заснавана ў 1868 годзе. Гэтыя дзве арганізацыі, а таксама Унутраная місія фьёрда Лангесуна аб’ядналіся ў Нарвежскую місію ў 2001 годзе.

## Кіраўнікі зямельнай рады 
* Курт Хьемдаль — 2006-2012
* Тормад Клэйвэн — 2012-2018
* Халгейр Солберг — 2018-н. ч.

## Генеральныя сакратары 
* Анфін Скахэйм — 2001-2003
* Рольф Кьёдэ — 2003-2014
* Анэ Біргіта Ленгмуэн Квеланд — 2014-2020
* Кьетыль Вэстэль Хага — 2020–н. ч.

## Школы Нарвежскай місіі 
* Го ўт Сэнтэрэт, Тронхейм (былы Хёрдал)
* Біблейская школа ў Грымстадзе, Грымстад
* Біблейская школа Акты, Ставангер (разам з «IMI Kirken»)
* НЛА Каледж-універсітэт (разам з шэрагам хрысціянскіх арганізацый)
* Дзіцячы садок Г’енэстад , Санэфьёрд
* Сярэдняя школа выспы, Мельхус
* Сярэдняя школа Томба, Родэ

Рэгіёны Нарвежскай місіі з'яўляюцца ўладальнікам, саўладальнікам або маюць іншую прыналежнасць да наступных нацыянальных каледжаў: Альта, Бакетун, Бьеркелі, Данвік, Сёрландэ, Фредлі, Грэнлан, Хаугетун, Нордфьёрд, Нордвестландэ, Рысой, Сагаволь, Сальборг і Сунфьёрд і Вікен. Такім чынам, Нарвежская місія ў цэлым з’яўляецца найбуйнейшым у свеце уладальнікам дзяржаўнай сярэдняй школы.

## Часопісы 
«Агенда 3:16» — найбуйнейшы хрысціянскі штомесячны часопіс Нарвегіі. Часопіс выдаецца выдавецтвам «Normition» і накіраваны на перадачу Веры і хрысціянскіх каштоўнасцяў. Выдаецца, як правіла, на 60 старонках, надрукавана на глянцавай паперы, змацавана паслядоўна чатырохколерна. На 2018 года: каля 8 500 выдань.

Арганізацыя таксама пяць раз у год публікуе дзевяць рэгіянальных часопісаў, прысвечаных таму, што адбываецца ў Нарвежскай місіі на мясцовым узроўні. Бясплатны часопіс «Perishware», які ў асноўным прысвечаны міжнароднай працы арганізацыі, выходзіць чатыры разы на год.

## Спасылкі 
* Normisjons eget nettsted
* Ressursbase med taler, videoer og bilder 

Катэгорыя:Нарвежскія ўнутраныя місіі
Катэгорыя:Арганізацыі, заснаваныя ў 2001 годзе
Агенда 3:16

**«Агенда 3:16»** — нарвежскі лютэранскі штомесячны часопіс, які выходзіць з 2001 года. Ён рэдакцыйна аддзелены ад свайго ўладальніка, Нарвежскай місіі.

«Агенда 3:16» мае на 1 студзеня 2017 года тыраж 9 000 экзэмпляраў, каля 8 000 падпісчыкаў і каля 40 000 чытачоў. Часопіс з’яўляецца працягам выданняў «Занадта бедныя і багатыя» і «Сантал». Рэдактарам часопіса з’яўляецца Крысцін Венема Мальмін.

Часопіс неаднаразова атрымліваў узнагароды і быў удастоены ганаровага згадвання нарвежскай асацыяцыі гандлёвай прэсы.

## Спасылкі 
* Agenda 3:16

Катэгорыя:Друкаваныя выданні, якія ўзніклі ў 2001 годзе
Катэгорыя:Часопісы Нарвегіі
Катэгорыя:Рэлігійныя часопісы
Катэгорыя:Лютэранства ў Нарвегіі
Самародак

, Расія)]]
**Самаро́дак** — прыроднае адасабленне аднаго з самародных элементаў (золата, радзей серабро, плаціна, медзь), якое значна перавышае па велічыні сярэднія памеры часціц таго ж хімічнага элемента ў радовішчах.

Маса самародкаў складае ад 1 грама (зрэдку 10 мг) да соцень тон (медзь). Галоўным чынам утвараюцца ў працэсе рудаўтварэння з гідратэрмальных раствораў, а таксама ў зонах акіслення рудных радовішчаў і магматычных горных пародах. Часцей за ўсё сустракаюцца ў асадкавых пародах у выглядзе россыпаў.
]]

Самародкі часта маюць цікавую форму і з’яўляюцца калекцыйным матэрыялам. Найбольш буйныя і арыгінальныя па форме часам атрымліваюць уласныя назвы (напрыклад, «Пліта Холтэрмана» і «Жаданы незнаёмец» з Аўстраліі, «Вялікі трохвугольнік» з Урала).

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Самародныя элементы
Катэгорыя:Класіфікацыя мінералаў
Катэгорыя:Калекцыяніраванне
Пачапоўскі сельсавет

**Пачапо́ўскі сельсавет** — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Краснапольскага раёна Магілёўскай вобласці. Цэнтр — вёска Пачапы.

Утвораны 20 жніўня 1924 года ў складзе Краснапольскага раёна Калінінскай акругі БССР. З 9 чэрвеня 1927 года ў складзе Магілёўскай акругі. Пасля скасавання акруговай сістэмы 26 ліпеня 1930 года ў Краснапольскім раёне БССР. З 20 лютага 1938 года ў складзе Магілёўскай вобласці. 11 красавіка 1960 года скасаваны, населеныя пункты перададзены ў склад Мхініцкага сельсавета (8 населеных пунктаў: Буглаі, Глыбаў, Казелле, Новае Жыццё, Раманькі, Цівіцкае, Халмы і Ячная Буда) і ў адміністрацыйнае падпарадкаванне Краснапольскага пассавета (6 населеных пунктаў: Князёўка, Курганне, Пачапы, Сасноўскі, Станіслаў, Усход).

На момант скасавання ў склад сельсавета ўваходзілі 14 населеных пунктаў.

## Літаратура 
* Административно-территориальное устройство БССР: справочник: в 2 т. / Главное архивное управление при Совете Министров БССР, Институт философии и права Академии наук БССР. — Минск: «Беларусь», 1985―1987.

Катэгорыя:Былыя сельсаветы Краснапольскага раёна
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, утвораныя ў 1924 годзе
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, скасаваныя ў 1960 годзе
Тур’яўскі сельсавет

**Тур’я́ўскі сельсавет** — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Краснапольскага раёна Магілёўскай вобласці Беларусі. Цэнтр — аграгарадок (да 2010 года вёска) Тур’я.

Утвораны 15 студзеня 1965 года ў Краснапольскім раёне Магілёўскай вобласці БССР у складзе 28 населеных пунктаў (Буходзькава, Волата, Гара, Дзежыно, Доўгая Выгар, Дубраўка, Зялёная Рошча, Калодзецкі, Клясін, Князёўка, Курганне, Ламы, Малюшына, Навасёлкі, Непераможны, Новая Траўна, Новая Ясенка, Пачапы, Сасноўскі, Сіняе Балота, Станіслаў, Траўна, Трубільня, Тур’я, Усход, Хвашчы, Шырокі і Ясенка), якія знаходзіліся ў адміністрацыйным падпарадкаванні Краснапольскага пассавета. На 1 студзеня 1974 года ў складзе сельсавета было 25 населеных пунктаў. 4 сакавіка 2014 года скасаваны пасёлкі Непераможны і Сасноўскі.

Насельніцтва сельсавета паводле перапісу 2009 года — 1018 чалавек, з іх 98,0 % — беларусы, 1,5 % — рускія, 0,3 % — украінцы; паводле перапісу 2019 года — 708 чалавек.

## Літаратура 
* Административно-территориальное устройство БССР: справочник: в 2 т. / С. Д. Гриневич и др. — Главное архивное управление при Совете Министров БССР, Институт философии и права Академии наук БССР. — Т. 2: (1944―1980 гг.). — Минск: «Беларусь», 1987. — 283 с.
* Административно-территориальное устройство Республики Беларусь (1981—2010 гг.): справочник. — Минск: БелНИИДАД, 2012. — 172 с.


Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, утвораныя ў 1965 годзе
Віталюр-РДВАР

«**Віталюр-РДВАР**» — беларускі мужчынскі баскетбольны клуб з горада Мінск.

## Гісторыя 
Каманда заснавана ў 2004 годзе. У 2004—2008 гадах каманда 4 разы станавілася чэмпіёнам Беларусі і 3 разы — уладальнікам Кубка Беларусі. У чэрвені 2009 года, пасля таго, як каманда не здолела адстаяць чэмпіёнскае званне ў сустрэчах з «Мінскам-2006» (лік сустрэч 0:3), яна была расфарміравана. Замест «Віталюра» ў Вышэйшую лігу быў заяўлены мінскі РДВАР.

У 2015 годзе каманда была адноўлена для ўдзелу ў Непрафесійнай баскетбольнай лізе Беларусі, стала чэмпіёнам лігі ў сезоне 2015/16. У наступным сезоне каманда адмовілася ад удзелу ў турніры. У сезоне 2021/22 яна вярнулася ў лігу і стала сярэбраным прызёрам. У сезонах 2022/23—2024/25 каманда зноў стала чэмпіёнам НБЛ.

## Назвы 
* Віталюр (2004—2009)
* Віталюр-РДВАР (2009—2011)
* Віталюр (2015—2016)
* Віталюр (з 2021)

## Дасягненні 
**Чэмпіянат Беларусі па баскетболе**
*  **Чэмпіён (4)**: 2004/2005, 2005/2006, 2006/2007, 2007/2008.
*  **Сярэбраны прызёр (1)**: 2008/2009.

**Кубак Беларусі па баскетболе**
*  **Пераможца (3)**: 2005, 2006, 2008.
*  **Фіналіст (1)**: 2007.
*  **Бронзавы прызёр (1)**: 2004.

**Непрафесійная баскетбольная ліга Беларусі**
*  **Чэмпіён (4)**: 2015/2016, 2022/2023, 2023/2024, 2024/2025.
*  **Сярэбраны прызёр (1)**: 2021/2022.

## Статыстыка выступленняў 
## Трэнеры 
* Міхаіл Аркадзевіч Фейман (2004—2006)
* Аляксандр Аляксандравіч Барысаў (2006—2007)
* Міхаіл Аркадзевіч Фейман (2007—2009)
* Аляксандр Аляксандравіч Барысаў (2009—2011)
* Міхаіл Аркадзевіч Фейман (2011)
* Аляксей Іосіфавіч Сухавецкі (2015—2016)
* Міхаіл Аркадзевіч Фейман (2021—2022)
* Мікалай Уладзіміравіч Факееў (2022—2024)
* Даніла Уладзіміравіч Астапенка (з 2024)

## Вядомыя баскетбалісты 
**У чэмпіянаце Беларусі**

*  Аляксандр Асіповіч (2005/06)
*  Віктар Аўсепян  (2009/10)
*  Цімафей Вяроўкін (2009—2011)
*  Аляксандр Вярэніч (2005, 2006/07)
*  Павел Габрусевіч (2008/09)
*  Дзмітрый Зайцаў (2007—2009)
*  Аляксандр Ігнацік (2004—2007)
*  Георгій Кандрусевіч (2004—2006)
*  Іван Караваеў (2007/08)
*  Аляксей Качан (2009—2011)
*  Дзяніс Коршук (2005)
*  Уладзімір Крысевіч (2009—2011)
*  Дзмітрый Кузьмін (2006/07)
*  Яраслаў Курапаў (2009—2011)
*  Яраслаў Лемік (2008/09)
*  Віталь Лютыч (2009/10)
*  Мікіта Мешчаракоў (2005/06)
*  Андрэй Навойчык (2009/10)
*  Арцём Парахоўскі (2004—2006)
*  Аляксей Пынцікаў (2004—2007)
*  Дзмітрый Свірыдаў (2008/09)
*  Аляксандр Семянюк (2009—2011)
*  Аляксей Трасцінецкі (2004—2008)
*  Уладзімір Шарко (2004—2008)
*  Максім Шустаў (2004—2009)
*  Канстанцін Яфрэмаў (2004/05, 2008/09)

**У Непрафесійнай баскетбольнай лізе Беларусі**

*  Расціслаў Вяргун (2015/16)
*  Павел Габрусевіч (2015/16, з 2021)
*  Аляксандр Ігнацік (2015/16, 2021—2024)
*  Георгій Кандрусевіч (2016)
*  Дзяніс Коршук (2016, 2021—2024)
*  Аляксей Сухавецкі (2015/16)
*  Уладзімір Шарко (2015/16)

## Спасылкі 
* Профіль на сайце Непрафесійнай баскетбольнай лігі Беларусі 

Катэгорыя:Віталюр-РДВАР Мінск
Rapyd

**Rapyd** — глабальная аплатная платформа, запушчаная ў 2016 годзе кампанія прадастаўляе лічбавыя плацяжы і выплаты і фінансавыя паслугі для вэб-сайтаў электроннай камерцыі, мабільных распрацоўшчыкаў праграм.

Кампанія мае офісы ў ЗША, Ізраілі, Нідэрланды і Сінгапуры. Па стане на студзень 2021 года, кампанія ацэньваецца ў $ 2,5 млрд і мае каля 270 супрацоўнікаў.

## Агляд 
Rapyd быў заснаваны ў 2016 годзе, як E-кашалёк пад назвай CashDash, каб паменшыць зборы за міжнародныя вандроўцы здымаючы наяўныя грошы з банкаматаў за мяжой. Першы дадатак E-кашалька была запушчана ў 2017 годзе. Кампанія стала паслугай B2B у 2018 годзе і пачаў развіваць свае API, каб дазволіць іншым прадпрыемствам, каб атрымаць доступ да сваёй глабальнай сеткі ў абмен на зборы здзелкі, падобныя на AWS.

Кампанія пабудавала API, які дазваляе кліентам выкарыстоўваць фінансавыя паслугі, якія ахопліваюць плацяжы, збору сродкаў, фонд выплаты, замежнай валюты, выдачы карты, Ewallets, IBAN і віртуальныя рахункі IBAN выпускае і г.д.

Rapyd забяспечвае доступ да 900+ спосабаў аплаты ў больш за 100 краінах свету.

### Кіраўніцтва 
Rapyd заснаваны трыма людзьмі — генеральным дырэктарам Арыкам Шцілманам, Аркадзем Карпманам і Омерам Прыелам.

### Інвестыцыі 
Rapyd мае 16 інвестараў. Кампанія сабрала $ 470 млн у 4 раўндах фінансавання.

## Фінансаванне 
У лютым 2019 года кампанія падняў 40 мільёнаў долараў ад General Catalyst and Stripe.

У кастрычніку 2019 года Rapyd сабраў 100 мільёнаў долараў з Oak HC / FT з Tiger Global, Coatue, General Catalyst, Stripe і іншымі.

У снежні 2019 года, дадатковыя 20 мільёнаў долараў былі ўкладзеныя партнёрамі Durable Capital.

13 студзеня 2021 года кампанія атрымала 300 мільёнаў долараў ад Coatue.

## Партнёрства і паглынанне 
У кастрычніку 2019 года Rapyd стаў партнёрам з MasterCard.

У 2020 годзе, кампанія абвясціла аб партнёрстве з Visa.

У красавіку 2020 года 2020 Rapyd купіў пастаўшчык паслуг аплаты KORTA.

У красавіку 2020 Rapyd быў названы ў Fintech 250: Top Fintech кампаніі 2020.

У снежні 2020 года запуск быў названы сярод самых інавацыйных B2B стартапаў у рэйтынгу Retail Tech 100.

У красавіку 2021 года, Rapyd аб’яднаўся з Lano, яка дапамагае прадпрыемствам з кіраванні іх аддаленых каманд.

## Спасылкі 
* Афіцыйны сайт
* LinkedIn

Катэгорыя:Плацежныя сістэмы
Вуліца Ягаўкіна (Гомель)

**Вуліца Ягаўкіна** — вуліца ў Чыгуначным раёне горада Гомеля. Адносіцца да жылога масіву Прудок. Праходзіць ад вуліцы Каменшчыкава да гарадской мяжы Гомеля з Пакалюбіцкім сельсаветам, збочвае на паўднёвы ўсход і, робячы кола міма Алімпійскай вуліцы, замыкаецца на сваім жа адрэзку ў раёне між дамамі №95 і №97. Таксама мае адгалінаванне, злучанае з Ніжняй вуліцай. Перасякаецца з вуліцай Свірыдава і сама з сабой. На яе выходзяць 1-ы завулак Ягаўкіна, Круты завулак, безыменны правулак ад вуліцы Крупскай, 2-і завулак Крупскай і Алімпійская вуліца. Складаецца з індывідуальнай забудовы пераважна сядзібнага тыпу. 

## З гісторыі 
Сфарміравалася, па ўсім відаць, у пасляваенны час. На нямецкіх авіяфотаздымках 1941 года на месцы будучай вуліцы зафіксаваныя прысядзібныя ўчасткі. Станам на 1961 год адна частка вуліцы называлася 2-й вуліцай Крупскай, а другая — 2-й Кальцавой вуліцай. Пазней дзве часткі былі аб’яднаныя пад цяперашняй назвай, нададзенай у гонар Я. П. Ягаўкіна — савецкага воіна-танкіста, які загінуў падчас Гомельска-Рэчыцкай аперацыі 1943 года.

Катэгорыя:Вуліцы Гомеля
Кампанія ўнутранай місіі фіёрда Лангесун (лютэранства)

**Кампанія ўнутранай місіі фіёрда Лангесун** () — самая маленькая з трох місіянерскіх арганізацый, якія 1 студзеня 2001 года аб’ядналіся ў Нарвежскую місію.

Місія дзейнічала ў раёнах, звязаных з гарадамі і вёскамі вакол Лангесуна і фіёрда . Штаб-кватэра кампаніі знаходзілася ў місіянерскім доме «Хаўгес Міндэ» ў Шыене.

Пасля зліцця Кампанія ўнутранай місіі фіёрда Лангесун атрымала фінансавыя рэсурсы і сваю ўласную рэгіянальную адміністрацыю ў Шыене. Такім чынам, з былой рэгіянальнай адміністрацыі «TeVeBu» (Тэлемарк-Вестфолд-Бускеруд) быў выдзелены Тэлемарк як асобны адміністрацыйны рэгіён.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Зніклі ў 2001 годзе
Катэгорыя:Нарвежскія ўнутраныя місіі
Хрысціянская сярэдняя школа Фрамнэса

**Хрысціянская cярэдняя школа Фрамнэса** (, ) — лютэранская сярэдняя незалежная школа ў Норхэймсун ў Хардангары, якая належыць Аб’яднанай ўнутранай місіі. Фрамнэс — адна з найбуйнейшых школ-інтэрнатаў у краіне з 225 камп’ютарамі і да 270 месцамі для вучняў. Студэнты ў гэтую школу прыязджаюць з усіх акругоў краіны.

Школа была заснавана ў 1897 годзе як народная сярэдняя школа і была ператворана ў сярэднюю школу ў 1996 годзе. У 1942-1944 гадах каля 250 мірных жыхароў Тэлевога былі затрыманыя ў Фрамнэсе пасля таго, як нацысты зраўнялі іх вёску з зямлёй.

## Спасылкі 
* Framnes kristne videregående skole

Катэгорыя:Нарвежскія ўнутраныя місіі
Катэгорыя:Школы Нарвегіі
Дом лесапрамыслоўца (Парычы)

**Дом лесапрамыслоўца** — былы дом лесапрамыслоўца ў гарадскім пасёлку Парычы Гомельскай вобласці. Знаходзіцца на вул. Сацыялістычная, 2.

## Гісторыя 
Пабудаваны на цагляным падмурку купцом першай гільдыі Зэлікам Гарэлікам у пачатку XX стагоддзя.

Падчас Вялікай Айчыннай вайны ў доме лесапрамыслоўца знаходзілася гестапа. У пасляваенныя гады — яслі. А з 1981 года будынак быў музычнай школай. У 2006 годзе дом лесапрамыслоўца быў моцна пашкоджаны пажарам: страчаны дах. У 2009 годзе будынак быў перададзены спартыўнай школе, а ў 2014 годзе прыватнаму вытворчаму ўнітарнаму прадпрыемству «Светлагорскі Леснарыхтпрам» для дэмантажу і аднаўленню будынка на хутары Міколін Востраў.

## Архітэктура 
Дом пабудаваны з дрэва на высокім мураваным цокалі. Будынак накрыты вальмавым дахам. Высокія сцены прарэзаны лучковымі аконнымі праёмамі, ліштвы якіх завершаны фігурнымі франтончыкамі, упрыгожанымі тонкімі расліннымі арнаментамі і выявамі львоў. Такое дэкаратыўна-мастацкае афармленне ліштваў характэрна для многіх народных пабудоў раёна.

  
Катэгорыя:Парычы
Катэгорыя:будынкі і збудаванні Светлагорскага раёна
Катэгорыя:Славутасці Светлагорскага раёна
Хусангар (вёска)

**Хусангар** — вёска ў камуне Астэрой у графстве Вестлан, Нарвегія. Вёска размешчана ўздоўж Остэрфіёрда на паўночным беразе вострава Астэрой. Вёска знаходзіцца за 6 км на поўнач ад муніцыпальнага цэнтра Ланэвога і прыкладна за 5 км на паўднёвы захад ад Фотлансвога.

Вёска была адміністрацыйным цэнтрам былой камуны Хусангар, якая існавала з 1838 па 1964 год.

## Хусангарская царква 
]]
Гістарычная царква Хусангар была пабудавана ў 1796 годзе. Яна размешчаны ў вёсцы Хусангар і яна была галоўнай лютэранскай царквой муніцыпалітэта. Гэтая царква пабудавана ў раманскім стылі, з цэглы і каменя. На гэтым месцы калісьці была драўляная каталіцкая царква рымскага абраду, пабудаваная ў сярэднявеччы. Упершыню яна была згадана ў гістарычных запісах у 1329 годзе. Пазней была пабудавана драўляная царква. У часы з’яўлення пратэстанства царкву забралі ў каталікоў і перадалі дзяржаўнай лютэранскай царкоўнай абшчыне. Драўляная царква была знішчана маланкай і згарэла ў Раство ў 1795 годзе. З 1863 па 1865 год царква была пашырана на захад. Прыбудова да рызніцы з паўднёвага боку царквы была пабудавана ў 1962-1964 гадах.

## Вядомыя асобы 
* Нільс Лавік — нарвежскі палітык (Хрысціянская народная партыя), лютэранскі прапаведнік і фермер
Канскі кінафестываль 1966

**19-ы Канскі кінафестываль** праходзіў з 5 па 20 мая 1966 года ў горадзе Каны, Францыя. Галоўную ўзнагароду — Гран-пры Міжнароднага кінафестывалю — атрымалі два фільмы: «Мужчына і жанчына» рэжысёра Клода Лелуша і «» рэжысёра П’етра Джэрмі.

## Лаўрэаты 
## Крыніцы 
Катэгорыя:Канскі кінафестываль
Катэгорыя:Кінафестывалі 1966 года
Катэгорыя:Май 1966 года
Катэгорыя:1966 год у Францыі
Катэгорыя:Падзеі ў Канах
Канскі кінафестываль 1965

**18-ы Канскі кінафестываль** праходзіў з 3 па 16 мая 1965 года ў горадзе Каны, Францыя. Галоўную ўзнагароду — Гран-пры Міжнароднага кінафестывалю — атрымаў фільм «» рэжысёра .

## Лаўрэаты 
## Зноскі 
Катэгорыя:Канскі кінафестываль
Катэгорыя:Кінафестывалі 1965 года
Катэгорыя:Май 1965 года
Катэгорыя:1965 год у Францыі
Катэгорыя:Падзеі ў Канах
Канскі кінафестываль 1964

**17-ы Канскі кінафестываль** праходзіў з 29 красавіка па 14 мая 1964 года ў горадзе Каны, Францыя. Галоўную ўзнагароду — Гран-пры Міжнароднага кінафестывалю — атрымаў фільм «» рэжысёра Жака Дэмі.

## Лаўрэаты 
## Зноскі 
Катэгорыя:Канскі кінафестываль
Катэгорыя:Кінафестывалі 1964 года
Катэгорыя:Красавік 1964 года
Катэгорыя:Май 1964 года
Катэгорыя:1964 год у Францыі
Катэгорыя:Падзеі ў Канах
Нільс Лавік

**Нільс Андэрсан Лавік** () (8 студзеня 1884 года; Хусангар, Астэрой, Вестлан, Нарвегія — 14 ліпеня 1966 года) — нарвежскі палітык, лютэранскі прапаведнік і фермер. Ён быў рэктарам (сцюрар) біблейскай школы Заходняй асацыяцыі стажыровак, калі быў абраны ў парламент. Таксама з’яўляўся першым прадстаўніком Хрысціянскай народнай партыі ў парламенце і парламенцкім лідарам 1945—1953 гадоў.

З 1931 па 1933 год Лавік быў дэпутатам парламента ад левых сіл. Напярэдадні ўсеагульных выбараў 1933 года яго абыйшла кандыдатура Хордалана, таксама з боку левых сіл. Гэта было адной з галоўных прычын, па якой у тым жа годзе была створана партыя «Новая хрысціянская народная партыя». Лавік быў абраны ад Хрысціянскай народнай партыі Хордалана і абіраўся ў парламент да 1953 года. Таксама ён быў старшынёй партыі ў 1938—1951 гадах.

У нарвежскім гімне Лавік рэпрэзентаваў тэкст, які ён пераклаў сам, а ў нарвежскім гімне 2013 года — таксама рэпрэзентаваў тэкст і пераклад.

## Літаратура 
* Kristian Helland (2003): *Pietist i kulturkamp :Nils Lavik og framveksten av Kristeleg Folkeparti*. NLA forlaget. ISBN 9788274680951

## Спасылкі 
* Politiske taler av Nils Lavik, virksommeord.uib.no

Катэгорыя:Палітыкі Нарвегіі
Катэгорыя:Нарвежская лютэранская царква
Шале (баскетбольны клуб)

**Шале** — французскі баскетбольны клуб з аднайменнага горада Шале. Заснаваны ў 1975 годзе. Пераможца чэмпіянату Францыі ў 2010 годзе.

## Гісторыя 
Клуб дэбютаваў у першым французскім дывізіёне ў сезоне 1987/88, з гэтага моманту каманда з’яўляецца нязменным удзельнікам элітнага дывізіёна.

У 1999 годзе пасля перамогі ў нацыянальным кубку «Шале» аўтаматычна трапіў у Еўралігу, дзе выступіў няўдала, здабыўшы ўсяго тры перамогі ў 16 матчах. У сезоне 2008/09 каманда дайшла да фіналу Кубка выкліку, аднак саступіла італьянскаму «Віртусу».

Свой першы і адзіны тытул нацыянальнага чэмпіёна французы заваявалі ў сезоне 2009/10, перайграўшы ў фінале плэй-оф «Ле-Ман». Дзякуючы тытулу клуб смог аўтаматычна трапіць з розыгрыш Еўралігі 2010/11. Другая спроба таксама атрымалася не зусім няўдалай: «Шале» спыніў выступы ў першым раўндзе (4 перамогі, 6 параз, 5-е месца ў групе).
Нептунас (баскетбольны клуб)

**Нептунас** — літоўскі баскетбольны клуб з аднайменнага горада Клайпеда.

## Гісторыя 
Заснаваны яшчэ ў 1962 годзе ён з’яўляецца бесперапынным удзельнікам Літоўскай Баскетбольнай Лігі. Двойчы за гэты час станавіўся срэбным прызёрам турніру. У сезоне 2014/2015 клуб выступаў у Еўралізе, а ў 2016 годзе ў Еўракубку.
Канскі кінафестываль 1963

**16-ы Канскі кінафестываль** праходзіў з 9 па 23 мая 1963 года ў горадзе Каны, Францыя. Галоўную ўзнагароду — Залатую пальмавую галіну — атрымаў фільм «Леапард» рэжысёра Лукіна Вісконці.

## Лаўрэаты 
## Крыніцы 
Катэгорыя:Канскі кінафестываль
Катэгорыя:Кінафестывалі 1963 года
Катэгорыя:Май 1963 года
Катэгорыя:1963 год у Францыі
Катэгорыя:Падзеі ў Канах
Канскі кінафестываль 1967

**20-ы Канскі кінафестываль** праходзіў з 27 красавіка па 12 мая 1967 года ў горадзе Каны, Францыя. Галоўную ўзнагароду — Гран-пры Міжнароднага кінафестывалю — атрымаў фільм «» рэжысёра Мікеланджэла Антаніоні.

## Лаўрэаты 
## Зноскі 
Катэгорыя:Канскі кінафестываль
Катэгорыя:Кінафестывалі 1967 года
Катэгорыя:Красавік 1967 года
Катэгорыя:Май 1967 года
Катэгорыя:1967 год у Францыі
Катэгорыя:Падзеі ў Канах
Томс Лэйманіс

**Томс Лэйманіс** (, г. Вэнтспілс, Латвія) — латвійскі баскетбаліст, абаронца.

## Кар’ера 
Баскетбольная кар’ера пачалася 10 гадоў таму ў моладзевай камандзе «Вентспілса». Тым часам ён прыцягваўся ў моладзевыя зборныя краіны. З камандай U-20 гулец заваяваў срэбра еўрапейскага чэмпіянату.

Сезоны 2014/15 і 2015/16 Томс правёў у «Ліепая/Трыабет», а потым на 2017 год вярнуўся ў «Вэнтспілс».

Сезон 2017/18 абаронца пачынаў у «Бэтсафе/Ліепая», але пасля 10 гульняў за гэту каманду перабраўся ў эстонскую «Валка/Валга». Якасны сезон дазволіў латвійцу паспрабаваць свае сілы ў Грэцыі («АСА Караівас Амаліадас»). 2019 год правёў у другім дывізіёне Іспаніі, дзе дапамог «Вальядаліду» стаць чэмпіёнам турніру. Згуляў у 24 матчах з сярэднімі паказнікамі ў 9 ачкоў, 1.6 падбораў, 3 перадачы.

У ліпені 2020 года падпісаў кантракт з клубам «Цмокі-Мінск».

Катэгорыя:Баскетбалісты Латвіі
Катэгорыя:Ігракі «Цмокі-Мінск»
Катэгорыя:Ігракі зборнай Латвіі па баскетболе
Катэгорыя:Ігракі «Вэнтспілса» (баскетбол)
Катэгорыя:Ігракі «Эстудыянтэса» Мадрыд
Катэгорыя:Ігракі «Валгі» (баскетбол)
Народная школа Альты

**Народная школа Альты** () — лютэранская школа, размешчаная ў камуне Альта ў Фінмарку. Школа размешчана за 6 км на поўдзень ад цэнтра горада Альта і за 12 км ад Альта-Люфтгамна. Спецыяльна арыентаваная на актыўны адпачынак і прымае каля 110 вучняў у год.

Вучні школы выбіраюць лінейны прадмет і чатыры факультатывы, падзеленыя па перыядах восень, лета і вясна/зіма. Усім студэнтам прадастаўляюцца сумесныя паездкі і дні з рознымі тэмамі і семінарамі. Сумесныя школьныя паездкі адпраўляюцца на Кольскі паўвостраў у Расіі і ў Леві ў Фінляндыі. Акрамя таго, сярод іншага, адбываюцца паездка ў Арашыту, дзе знаходзіцца школьны домік на плато Фінмарк-Віда, дзе адбываецца курс першай дапамогі, семінар па саамам (культура, мова, гісторыя) і інш.. У школе ёсць трэнажорная зала, стралковы трэнажор, веласіпедная майстэрня і інш.

Школа была заснавана ў 1917 годзе ў Хавейсуне ў камуне Масой пад назвай Эйтун. На працягу першых 50 гадоў Эйтун быў нацыянальным універсітэтам у Хавейсуне ў камуне Масой, але ў 1967 годзе было прынята рашэнне перанесці школу ў Альту. 22 верасня 1968 года пачалося будаўніцтва новай школы, і яно скончылася 13 верасня 1970 года. Хоць школа цяпер знаходзілася пасярод лесу, гэта быў Эйтун, назва якога захоўвалася да снежня 2016 года, калі школа змяніла сваю назву. Жывёльны двор па-ранейшаму называецца Эйтун.

Школа размешчана ў сасновым бары ля падножжа гары Шодэварэ і ў некалькіх хвілінах хады ад ракі Альтэльва. Будынак школы, 8 інтэрнатаў і вялікая сабачая ферма размешчаны вакол ідылічнай фермы. Школа належыць Нарвежскай місіі і Аб’яднанай унутранай місіі.

## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Нарвежскія ўнутраныя місіі
Катэгорыя:Школы Нарвегіі
Канскі кінафестываль 1961

**14-ы Канскі кінафестываль** праходзіў з 3 па 18 мая 1961 года ў горадзе Каны, Францыя. Галоўную ўзнагароду — Залатую пальмавую галіну — атрымалі два фільмы: «» рэжысёра  і «» рэжысёра Луіса Буньюэля.

## Лаўрэаты 
## Зноскі 
Катэгорыя:Канскі кінафестываль
Катэгорыя:Кінафестывалі 1961 года
Катэгорыя:Май 1961 года
Катэгорыя:1961 год у Францыі
Катэгорыя:Падзеі ў Канах
Бэнджамін-Павел Дуду

**Бэнджамін-Павел Дуду** (нар. , г. Светлагорск) — беларускі баскетбаліст.

## Кар’ера 
У сезоне 2013/2014 у складзе моладзевай каманды «Хімкі» стаў чэмпіёнам Адзінай моладзевай Лігі ВТБ.

Наступным этапам яго кар’еры стала маскоўскае «Дынама», з якім ён выйграў бронзавыя медалі Суперлігі і стаў фіналістам Кубка Расіі.
У сакавіку 2016 года далучыўся да «Буравесніка». У Яраслаўлі ён павінен быў правесці прынамсі 2 сезона, але ўжо ў лістападзе 2016 года ён і клуб скасавалі кантракт. Ігрок адправіўся ў «Дынама-МДТУ», дзе і завяршыў гульнявы год. З 2017 года па 2020 год правёў у магілёўскім «Барысфене», якому двойчы дапамог заваяваць срэбра чэмпіянату Беларусі і бронзу Еўразійскай Лігі.

У ліпені 2020 года падпісаў кантракт з клубам «Цмокі-Мінск».

## Зборнай Беларусі 
У нацыянальным першынстве форвард правёў 21 сустрэчу з сярэднімі паказчыкамі ў 9.2 ачкі і 3.2 падборы. У Еўразійскай Лізе — 12 гульняў з паказчыкамі ў 10.4 ачкі, 3.4 падборы і 1.7 асісты.

Катэгорыя:Баскетбалісты Беларусі
Катэгорыя:Ігракі зборнай Беларусі па баскетболе
Катэгорыя:Ігракі «Цмокі-Мінск»
Катэгорыя:Ігракі «Барысфена» Магілёў
Катэгорыя:Ігракі «Дынама» Масква (баскетбол)
Катэгорыя:Ігракі «Хімкаў» (баскетбол)
Катэгорыя:Ігракі «Буравесніка» Яраслаўль
Катэгорыя:Ігракі «Лобні» (баскетбол)
Катэгорыя:Майстры спорту Расіі
Катэгорыя:Ігракі «Дынама-МДТУ» Майкоп
Канскі кінафестываль 1960

**13-ы Канскі кінафестываль** праходзіў з 4 па 20 мая 1960 года ў горадзе Каны, Францыя. Галоўную ўзнагароду — Залатую пальмавую галіну — атрымаў фільм «Салодкае жыццё» рэжысёра Федэрыка Феліні.

## Лаўрэаты 
## Зноскі 
Катэгорыя:Канскі кінафестываль
Катэгорыя:Кінафестывалі 1960 года
Катэгорыя:Май 1960 года
Катэгорыя:1960 год у Францыі
Катэгорыя:Падзеі ў Канах
Канскі кінафестываль 1962

**15-ы Канскі кінафестываль** праходзіў з 7 па 23 мая 1962 года ў горадзе Каны, Францыя. Галоўную ўзнагароду — Залатую пальмавую галіну — атрымаў фільм «» рэжысёра .

## Лаўрэаты 
## Крыніцы 
Катэгорыя:Канскі кінафестываль
Катэгорыя:Кінафестывалі 1962 года
Катэгорыя:Май 1962 года
Катэгорыя:1962 год у Францыі
Катэгорыя:Падзеі ў Канах
Канскі кінафестываль 1968

**21-ы Канскі кінафестываль** павінен быў праходзіць з 10 па 24 мая 1968 года, аднак 19 мая быў перарваны ў знак салідарнасці з пратэсным рухам студэнтаў і рабочых «».

## Зноскі 
Катэгорыя:Канскі кінафестываль
Катэгорыя:Кінафестывалі 1968 года
Катэгорыя:Май 1968 года
Катэгорыя:1968 год у Францыі
Катэгорыя:Падзеі ў Канах
Клаўс Чаварс

**Клаўс Чаварс** () (нар. , г. Вэнтспілс, Латвія) — латвійскі баскетбаліст, цэнтравы .

## Кар’ера 
Прафесійную кар’еру пачаў у 2011 годзе ў студэнцкай камандзе «Вэнтспілса», якая выступала ў 2 дывізіёне чэмпіянату Латвіі. Пазней цэнтравы перабраўся ў «Ліепаю/Трыабет», дзе замацаваўся ў стартавай пяцёрцы. У яго кар’еры таксама былі іспанская «Гран Канарыя», турэцкі «Генчлік» і 2 гады ў рыжскім ВЭФе.

Сезон 2019/20 правёў у родным для яго «Вэнтспілсе», дзе таксама пачынаў гульню з першых хвілін. У Латвійска-Эстонскай Лізе цэнтравы правёў 20 сустрэч з сярэдняй статыстыкай 9.7 ачка, 6.5 падбораў, 1.5 перадачы і 2.2 блок-шота за 20 хвілін. У Кубку ФІБА-Еўропа — 12 гульняў з сярэднімі паказнікамі 11.3 ачка, 7.4 падбору, 2.3 блок-шота за 21 хвіліну. Пры гэтым у матчы супраць «Прышціны» гулец набраў 26 ачкоў, зрабіў 13 падбораў, 3 перадачы і 5 блок-шотаў.

Выступаў за моладзевыя каманды зборнай Латвіі U-16, U-18 і U-20. А ў 2017 і 2020 гадах выступаў і за галоўную каманду краіны.

У чэрвені 2020 года падпісаў кантракт з баскетбольным клубам «Цмокі-Мінск».

Катэгорыя:Баскетбалісты Латвіі
Катэгорыя:Ігракі зборнай Латвіі па баскетболе
Катэгорыя:Ігракі «Цмокі-Мінск»
Катэгорыя:Ігракі ВЭФ
Катэгорыя:Ігракі «Асторыі» Быдгашч
Катэгорыя:Ігракі «Вэнтспілса» (баскетбол)
Катэгорыя:Ігракі «Старта» Люблін
Барысфен Магілёў

**«Барысфен» ** — беларускі мужчынскі баскетбольны клуб з горада Магілёў. Выступае ў Вышэйшай лізе чэмпіянату Беларусі з 1992 года (акрамя сезона 2011/12, які клуб правёў у Першай лізе). Заснавальнікам клуба быў Уладзімір Капылоў.

## Назвы 
* «Тэмп» (1992—1997)
* «Тэмп-АШВСМ» (1997—2010)
* «Барысфен» (2010—2014)
* «Барысфен-Каласы» (2014—2015)
* «ЦАР-Барысфен» (2015—2021)
* «Барысфен» (з 2021)

## Дасягненні 
; Чэмпіянат Беларусі па баскетболе
*  **Сярэбраны прызёр (5)**: 2017/2018, 2018/2019, 2019/2020, 2020/2021, 2021/2022.
*  **Бронзавы прызёр (5)**: 2014/2015, 2015/2016, 2016/2017, 2022/2023, 2023/2024.

; Кубак Беларусі па баскетболе
*  **Пераможца (1)**: 2023
*  **Фіналіст (6)**: 2015, 2017, 2018, 2019, 2020, 2025.
*  **Бронзавы прызёр (2)**: 2021, 2022, 2024

; Еўразійская ліга
*  **Бронзавы прызёр (1):** 2019/2020

## Статыстыка выступленняў 
## Трэнеры 
* Аляксандр Гуляеў (1992—2001)
* Анатоль Комлеў (2001—2010)
* Уладзімір Капылоў (2010—2011)
* Аляксандр Гуляеў (2011—2012)
* Расціслаў Вяргун (2012—2014)
* Аляксандр Гуляеў (2014—2017)
* Андрэй Крыванос (з 2017)

## Фарм-клубы 
## Спасылкі 
* Профіль на сайце Беларускай федэрацыі баскетбола
* Профіль на сайце eurobasket.com
* Профіль на сайце Расійскай федэрацыі баскетбола
Канскі кінафестываль 1959

**12-ы Канскі кінафестываль** праходзіў з 30 красавіка па 15 мая 1959 года ў горадзе Каны, Францыя. Галоўную ўзнагароду — Залатую пальмавую галіну — атрымаў фільм «» рэжысёра .

## Лаўрэаты 
## Зноскі 
Катэгорыя:Канскі кінафестываль
Катэгорыя:Кінафестывалі 1959 года
Катэгорыя:Красавік 1959 года
Катэгорыя:Май 1959 года
Катэгорыя:1959 год у Францыі
Катэгорыя:Падзеі ў Канах