open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Дварэцкі сельсавет

Назву **Дварэ́цкі сельсавет** маюць:

* Дварэцкі сельсавет — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў Лунінецкім раёне Брэсцкай вобласці
* Дварэцкі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў Чашніцкім раёне Віцебскай вобласці
* Дварэцкі сельсавет — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў Дзятлаўскім раёне Гродзенскай вобласці
* Дварэцкі сельсавет — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў Рагачоўскім раёне Гомельскай вобласці
Дзямідавіцкі сельсавет

Назву **Дзямі́давіцкі сельсавет** маюць:

* Дзямідавіцкі сельсавет — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Касцюковіцкага раёна Магілёўскай вобласці
* Дзямідавіцкі сельсавет — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Дзяржынскага раёна Мінскай вобласці
Лешна

Назву **Ле́шна** маюць:

## Азёры 
* Лешна — возера ў Бешанковіцкім раёне Віцебскай вобласці ў басейне ракі Ула
* Лешна — возера ў Полацкім раёне Віцебскай вобласці ў басейне ракі Палата
* Лешна — возера ў Полацкім раёне Віцебскай вобласці ў басейне ракі Сосніца
* Лешна — возера ва Ушацкім раёне Віцебскай вобласці, у басейне ракі Тураўлянка

## Населеныя пункты 
### Беларусь 
* Віцебская вобласць
** Лешна — вёска ў Полацкім раёне
* Гродзенская вобласць
** Лешна — вёска ў Зэльвенскім раёне
* Мінская вобласць
** Лешна — вёска ў Маладзечанскім раёне

### Польшча 
* Лешна — горад у Велікапольскім ваяводстве
### Расія 
* Лешна (Смаленская вобласць)
Дзмітраўскі сельсавет

Назву **Дзмі́траўскі сельсавет** маюць:

* Дзмітраўскі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Расонскага раёна Віцебскай вобласці
* Дзмітраўскі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Клічаўскага раёна Магілёўскай вобласці
Дзяражня

Назву **Дзяражня** маюць:

* Дзяражня — возера ў Расонскім раёне Віцебскай вобласці, у басейне ракі Свольна
* Дзяражня — рака ў Гомельскай вобласці, левы прыток ракі Ведрыч, басейн Дняпра
* Дзяражня — рака ў Магілёўскай вобласці, левы прыток ракі Беседзь, басейн Дняпра
* Дзяражня — вёска ў Рэчыцкім раёне Гомельскай вобласці
* Дзяражня — былая вёска ў Касцюковіцкім раёне Магілёўскай вобласці
Дзяржынскі сельсавет

**Дзяржы́нскі сельсавет**:

* Дзяржынскі сельсавет — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Лельчыцкага раёна Гомельскай вобласці
* Дзяржынскі сельсавет — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Дзяржынскага раёна Мінскай вобласці

## Гл. таксама 
* Дзяржынскі раён
Двор (значэнні)

**Двор** — тып аднадворнага паселішча на беларускіх землях у IX—XVI стст.

## Населеныя пункты 
### Беларусь 
* Віцебская вобласць:
** Двор Нізгалава — вёска ў Бешанковіцкім раёне
** Двор Зялькі — вёска ў Верхнядзвінскім раёне
** Двор Узрэчча — вёска ў Глыбоцкім раёне
** Двор Порплішча — вёска ў Докшыцкім раёне
** Двор Бабча — вёска ў Лепельскім раёне
** Двор Людчыцы — вёска ў Лепельскім раёне
** Двор Парэчча — вёска ў Лепельскім раёне
** Двор Суша — вёска ў Лепельскім раёне
** Двор Таронкавічы — вёска ў Лепельскім раёне
** Двор Чаросава — вёска ў Лепельскім раёне
** Двор Воранаўшчына — вёска ў Полацкім раёне
** Двор Гомель — вёска ў Полацкім раёне
** Двор Саланевічы — вёска ў Полацкім раёне
** Двор Хоцевічы — вёска ў Полацкім раёне
** Двор Чарэпіта — вёска ў Расонскім раёне
** Двор Жары — вёска ва Ушацкім раёне
** Двор Зерчаніцы — вёска ва Ушацкім раёне
** Двор Павулле — вёска ва Ушацкім раёне
** Двор Пліна — вёска ва Ушацкім раёне
** Двор Усвея — вёска ва Ушацкім раёне

* Гомельская вобласць:
** Двор-Савічы — вёска ў Брагінскім раёне

* Магілёўская вобласць:
** Двор Гарбацэвічы — вёска ў Бабруйскім раёне
** Двор-Глуша — вёска ў Бабруйскім раёне

* Мінская вобласць:
** Двор-Пярэсіка — вёска ў Крупскім раёне
** Двор Крапіўна — вёска ў Мядзельскім раёне

## Падвойныя назвы 
* Белы Двор
* Валілы-Двор
* Дубашынскі Двор
* Клётаў Двор
* Красны Двор
* Макараў Двор
* Малы Двор
* Новы Двор
* Сітніцкі Двор
* Старасекаў Двор
* Стары Двор

## Гл. таксама 
* Дварышча
* Дворышча
Дзямідавічы

Назву **Дзямі́давічы** маюць:

## Населеныя пункты 
### Беларусь 
* Віцебская вобласць:
** Дзямідавічы — вёска ў Чашніцкім раёне

* Гродзенская вобласць:
** Дзямідавічы — вёска ў Свіслацкім раёне

* Магілёўская вобласць:
** Дзямідавічы — вёска ў Касцюковіцкім раёне

* Мінская вобласць:
** Дзямідавічы — вёска ў Валожынскім раёне
** Дзямідавічы — вёска ў Дзяржынскім раёне
** Дзямідавічы — вёска ў Нясвіжскім раёне

## Гл. таксама 
* Дземідзенка
* Дземідовіч
* Дзямідава
* Дзямідаў
* Дзямідаўка
* Дзямідаўшчына
* Дзямідзенкі
* Дзямідка
* Дзямідкі
Дзёрнавічы

Назву **Дзё́рнавічы** маюць:

* Дзёрнавічы — вёска ў Верхнядзвінскім раёне Віцебскай вобласці
* Дзёрнавічы — былая вёска ў Нараўлянскім раёне Гомельскай вобласці
Дзмітравіцкі сельсавет

Назву **Дзмі́травіцкі сельсавет** маюць:

* Дзмітравіцкі сельсавет — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Камянецкага раёна Брэсцкай вобласці 
* Дзмітравіцкі сельсавет — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Бярэзінскага раёна Мінскай вобласці
Добрая Воля

Назву **До́брая Во́ля** маюць:

## Населеныя пункты 
### Беларусь 
* Брэсцкая вобласць:
** Добрая Воля — вёска ў Лунінецкім раёне
** Добрая Воля — вёска ў Пінскім раёне

## Гл. таксама 
* Добрая (значэнні)
* Воля
Доўкні

Назву **Доўкні** маюць:

* Доўкні — вёска ў Воранаўскім раёне Гродзенскай вобласці
* Доўкні — вёска ў Лідскім раёне Гродзенскай вобласці
Доўгаўскі сельсавет

Назву **До́ўгаўскі сельсавет** маюць:

* Доўгаўскі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Івацэвіцкага раёна Брэсцкай вобласці
* Доўгаўскі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Шчучынскага раёна Гродзенскай вобласці
* Доўгаўскі сельсавет — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Клічаўскага раёна Магілёўскай вобласці
* Доўгаўскі сельсавет — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Салігорскага раёна Мінскай вобласці
Дражна

Назву **Дра́жна** маюць:

## Населеныя пункты 
### Беларусь 
* Віцебская вобласць:
** Дражна — вёска ў Віцебскім раёне
** Дражна — вёска ў Лепельскім раёне

* Мінская вобласць:
** Дражна — вёска ў Старадарожскім раёне

## Азёры 
* Дражна — возера ў Полацкім раёне Віцебскай вобласці, у басейне ракі Нача

### Гл. таксама 
* Дражня
Дражнаўскі сельсавет

Назву **Дра́жнаўскі сельсавет** маюць:

* Дражнаўскі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Кузняцоўскага раёна Віцебскай акругі
* Дражнаўскі сельсавет — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Старадарожскага раёна Мінскай вобласці
Драздоўшчына

Назву **Драздоўшчына** маюць:

* Драздоўшчына — былая вёска ў Пастаўскім раёне Віцебскай вобласці
* Драздоўшчына — вёска ў Стаўбцоўскім раёне Мінскай вобласці
Дражня

Назву **Дра́жня** маюць:

## Населеныя пункты 
### Беларусь 
* Дражня — колішняя вёска, з 1959 года ў складзе Мінска
* Дражня — вёска ў Светлагорскім раёне Гомельскай вобласці
* Дражня — вёска ў Асіповіцкім раёне Магілёўскай вобласці

## Іншае 
* Дражня — рака ў Мінску
* Дражня — жылы раён у Мінску
* Дражня — археалагічны помнік каля вёскі Дражня Светлагорскага раёна Гомельскай вобласці.

## Гл. таксама 
* Дражна
Дроздава

Назву **Дро́здава** маюць:

* Дроздава — археалагічны помнік

## Населеныя пункты 
### Беларусь 
* Віцебская вобласць:
** Дроздава — вёска ў Аршанскім раёне
** Дроздава — вёска ў Талачынскім раёне

* Гродзенская вобласць:
** Дроздава — вёска ў Лідскім раёне

* Мінская вобласць:
** Дроздава — вёска ў Мінскім раёне

### Расія 
## Гл. таксама 
* Драздова Лаза
* Драздоўка
* Драздоўскі
* Драздоўшчына
* Дразды
Дубенка

**Дубенка** — прозвішча, тапонім.

## Прозвішча 
* Васіль Фёдаравіч Дубенка, Герой Сацыялістычнай Працы

## Тапонім 
* Гміна Дубенка, вясковая гміна ў Польшчы
* Ду́бенка — рака ў Шчучынскім раёне Гродзенскай вобласці, правы прыток ракі Лебяда
* Ду́бенка — рака ў Мядзельскім раёне Мінскай вобласці, правы прыток ракі Сэрвач
Дубовы

Назву **Дубо́вы** маюць:

## Населеныя пункты 
### Беларусь 
* Віцебская вобласць:
** Дубовы Лог — вёска ў Чашніцкім раёне

* Гомельская вобласць:
** Дубовы Лог — вёска ў Добрушскім раёне

* Магілёўская вобласць:
** Дубовы Вугал — вёска ў Горацкім раёне
** Дубовы Лог — вёска ў Слаўгарадскім раёне

* Мінская вобласць:
** Дубовы Лес — вёска ў Мінскім раёне
** Дубовы Лог — вёска ў Глівінскім сельсавеце Барысаўскага раёна 
** Дубовы Лог — засценак, потым вёска ў Хаўхоліцкім сельсавеце Барысаўскага раёна 
** Дубовы Лог — вёска ў Бярэзінскім раёне
** Дубовы Лог — вёска ў Чэрвеньскім раёне

## Гл. таксама 
* Дубіца
* Дубішча
* Дубкі 
* Дубна 
* Дубнік 
* Дубнікі
* Дубніца 
* Дубніцкае 
* Дубніцы 
* Дубовая 
* Дубянец
Дзянісава

**Дзянісава** — жаночая форма прозвішча Дзянісаў, тапонім.

## Вядомыя носьбіты 
* Алена Рыгораўна Дзянісава (нар. 1971) — беларускі гісторык.
* Анастасія Валер’еўна Дзянісава (нар. 1993) — беларуская арыентыроўшчыца.
* Людміла Лявонцьеўна Дзянісава (нар. 1960) — украінскі палітык і дзяржаўны дзеяч.
* Марыя Уладзіміраўна Дзянісава (1914—1987) — беларуская ўрач, гісторык медыцыны.

## Тапонім 
### Беларусь 
#### Віцебская вобласць 
* Дзянісава — былая вёска ў Дварнасельскім сельсавеце Мёрскага раёна
* Дзянісава — вёска ў Мікалаёўскім сельсавеце Мёрскага раёна

#### Гродзенская вобласць 
* Дзянісава — вёска ў Дзятлаўскім раёне

#### Мінская вобласць 
* Дзянісава — былы пасёлак у Капыльскім раёне
* Дзянісава — вёска ў Мядзельскім раёне
### Расія 
* Дзянісава (Вяземскі раён)
* Дзянісава (Глінкаўскі раён)

## Гл. таксама 
* Дзянісаў
Дубравіца

Назву **Дубравіца** маюць:

* Дубравіца — вёска ў Навагрудскім раёне Гродзенскай вобласці
* Дубравіца — вёска ў Клімавіцкім раёне Магілёўскай вобласці

## Гл. таксама 
* Дубровіца (значэнні)
Дубовікі

Назву **Дубо́вікі** маюць:

## Населеныя пункты 
### Беларусь 
* Віцебская вобласць:
** Дубовікі — вёска ў Расонскім раёне 
** Дубовікі — вёска ў Шумілінскім раёне 

* Мінская вобласць:
** Дубовікі — вёска ў Барысаўскім раёне 
** Дубовікі — вёска ў Смалявіцкім раёне 

### Латвія 
* Дубовікі — вёска

## Гл. таксама 
* Дуб 
* Дубкі 
* Дубовік
Дубраўкі

Назву **Дубраўкі** маюць:

* Дубраўкі — вёска ў Драгічынскім раёне Брэсцкай вобласці
* Дубраўкі — вёска ў Лельчыцкім раёне Гомельскай вобласці
* Дубраўкі — другая назва вёскі Дубраўка ў Гарадоцкім раёне Віцебскай вобласці
Дуброўкі

Назву **Дубро́ўкі** маюць:

## Населеныя пункты 
### Беларусь 
* Віцебская вобласць:
** Дуброўкі — вёска ў Чашніцкім раёне

* Мінская вобласць:
** Дуброўкі — вёска, цяпер не існуе, знаходзілася на тэрыторыі сучаснага Барысаўскага раёна

## Гл. таксама 
* Дуброва 
* Дуброўна 
* Дуброўнік 
* Дуброўня
Дзятлава (значэнні)

Назву **Дзя́тлава** маюць:

## Населеныя пункты 
### Беларусь 
* Віцебская вобласць:
** Дзятлава — вёска ў Аршанскім раёне
** Дзятлава — вёска ў Бешанковіцкім раёне

* Гродзенская вобласць:
** Дзятлава — горад, адміністрацыйны цэнтр Дзятлаўскага раёна
### Расія 
* Дзятлава (Смаленская вобласць)

## Прозвішча 
* Аляксандра Яўгенаўна Дзятлава (нар. 1954) — беларускі мастак дэкаратыўна-прыкладнога мастацтва.

## Гл. таксама 
* Дзятлавічы
* Дзятлавіцкі
* Дзятлаўка
* Дзятлаўскі
* Дзятлаўшчына
* Дзятлік
* Дзяты
Дубровенскі сельсавет

Назву **Дубро́венскі сельсавет** маюць:

* Дубровенскі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Дубровенскага раёна Аршанскай акругі
* Дубровенскі сельсавет — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Лідскага раёна Гродзенскай вобласці
Дуда (значэнні)

**Дуда** — шматзначны тэрмін.

## Музычныя інструменты 
* Дуда — традыцыйны архаічны духавы музычны інструмент;
* Дуда — традыцыйны беларускі музычны інструмент;

## Тапонімы 
* Дуда — вёска ў Астравецкім раёне Гродзенскай вобласці Беларусі.

## Прозвішча 
* Анджэй Дуда (нар. 1972) — польскі палітык, прэзідэнт Польшчы (з 2015)
* Іван Уладзіміравіч Дуда (нар. 1936) — беларускі вучоны ў галіне акушэрства і гінекалогіі
* Павел Дуда (нар. 1996) — беларускі гандбаліст
* Тамара Дуда (нар. 1976) — украінская пісьменніца
Дудары

Назву **Дудары́** маюць:

* Дудары — вёска ў Чашніцкім раёне Віцебскай вобласці
* Дудары — вёска ў Лідскім раёне Гродзенскай вобласці
* Дудары — вёска ў Крупскім раёне Мінскай вобласці
Дудзіцкі сельсавет

Назву **Ду́дзіцкі сельсавет** маюць:

* Дудзіцкі сельсавет — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Калінкавіцкага раёна Гомельскай вобласці
* Дудзіцкі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Чачэрскага раёна Гомельскай вобласці
* Дудзіцкі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Рудзенскага раёна Мінскай вобласці
Духінскі

**Духі́нскі** — прозвішча. Вядомыя носьбіты:

* Ануфрый Духінскі — польскі генерал, удзельнік паўстанняў 1830—1831 і 1863—1864 гг.
* Францішак Генрык Духінскі (1816—1893) — польскі этнограф і гісторык.
Дудка

Назву **Ду́дка** маюць:

## Населеныя пункты 
### Беларусь 
* Гродзенская вобласць:
** Дудка — хутар у Астравецкім раёне 

* Мінская вобласць:
** Дудка — вёска ў Валожынскім раёне 

## Рэкі 
### Беларусь 
* Дудка — рака ў Астравецкім раёне Гродзенскай вобласці, правы прыток Віліі
* Дудка — ручай у Стаўбцоўскім раёне Мінскай вобласці

## Гл. таксама 
* Дудкі
Дубнікі

Назву **Дубнікі** маюць:

## Населеныя пункты 
### Беларусь 
* У Віцебскай вобласці:
** Дубнікі — вёска ў Шаркаўшчынскім раёне 

* У Гродзенскай вобласці:
** Дубнікі — хутар у Варнянскім сельсавеце Астравецкага раёна 
** Дубнікі — хутар у Міхайлішкаўскім сельсавеце Астравецкага раёна 

* У Мінскай вобласці:
** Дубнікі — вёска ў Любанскім раёне
** Дубнікі — вёска ў Мядзельскім раёне
** Дубнікі — вёска ў Смалявіцкім раёне
** Дубнікі — вёска ў Стаўбцоўскім раёне
** Дубнікі — вёска ў Чэрвеньскім раёне

## Гл. таксама 
* Дубкі 
* Дубнік 
* Дубніца 
* Дубніцкае 
* Дубніцы 
* Дубянец
Дуброўшчына

Назву **Дубро́ўшчына** маюць:

## Населеныя пункты 
### Беларусь 
* Віцебская вобласць:
** Дуброўшчына — вёска ў Пастаўскім раёне 

* Гомельская вобласць:
** Дуброўшчына (нежыл.) — вёска ў Рагачоўскім раёне

* Мінская вобласць:
** Дуброўшчына — хутар, зараз не існуе; знаходзіўся ў паўтары кіламетры на захад ад вёскі Забашавічы (Барысаўскі раён)

## Гл. таксама 
* Дуброва 
* Дуброўка
Емяльянікі

Назву **Емяльянікі** маюць:

## Беларусь 
* Емяльянікі (Туроўля) — возера ў складзе групы Ушацкіх азёр у Полацкім раёне Віцебскай вобласці.
* Емяльянікі — вёска ў Полацкім раёне Віцебскай вобласці.
Сядзібна-паркавы комплекс Путкамераў (Райца)

**Сядзібна-паркавы комплекс Путкамераў** — помнік дойлідства класіцызму ў в. Райца (Карэліцкі раён). У будынку размешчаная медыцынская ўстанова.

Пабудаваны ў XIX стагоддзі ў маёнтку Слізняў. У пачатку XX стагоддзя сядзіба належала Ваўжынцу Путкамеру.

## Архітэктура 
 ]]

Аднапавярховы драўляны Т-падобны ў плане будынак накрыты двухсхільным дахам. Сцены атынкаваныя і дэкарыраваныя кутнімі пілястрамі, расчлянёныя вузкімі прамавугольнымі аконнымі праёмамі. Цэнтр галоўнага паўднёва-ўсходняга фасада вылучаны чатырохкалонным порцікам. З боку дваровага фасада да будынка прымыкае выцягнутае крыло. Унутраная планіроўка анфіладная.

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
* 
* 
* 

Катэгорыя:Райца
Катэгорыя:Палацава-паркавыя і сядзібна-паркавыя ансамблі Беларусі
Катэгорыя:Славутасці Карэліцкага раёна
Катэгорыя:Путкамеры
Катэгорыя:Збудаванні Беларусі ў стылі класіцызм
Катэгорыя:З’явіліся ў XIX стагоддзі
Дым (значэнні)

* Дым — устойлівая дысперсная сістэма, якая складаецца з дробных цвёрдых часціц, узважаных у паветры або іншых газах. 
* Дым — адна з найдаўнейшых адзінак падаткаабкладання.
Дзятлавіцкі сельсавет

Назву **Дзя́тлавіцкі сельсавет** маюць:

* Дзятлавіцкі сельсавет — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў Лунінецкім раёне Брэсцкай вобласці
* Дзятлавіцкі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў Ваўкавыскім раёне Гродзенскай вобласці
* Дзятлавіцкі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў Гомельскім раёне Гомельскай вобласці
Касцёл Святых апосталаў Пятра і Паўла (Ражанка)

**Касцёл Святых апосталаў Пятра і Паўла** — помнік дойлідства неаготыкі. Занесены ў Дзяржаўны спіс гісторыка-культурных каштоўнасцей Рэспублікі Беларусь як аб’ект гісторыка-культурнай спадчыны рэспубліканскага значэння.

## Гісторыя 
Пабудаваны ў 1674 годзе з цэглы і бутавага каменю на паўночнай ускраіне вёскі Ражанка Шчучынскага раёна. Архітэктар Генрык Марконі перабудаваў храм па замове Паца. Так у Беларусі з’явіўся першы неагатычны будынак. Перабудаваны ў 1924—1925 гадах. Капітальна адрамантаваны ў 1990 годзе.

Касцёл дзейнічае.

## Архітэктура 
Аднанефавы крыжападобны ў плане храм з больш нізкімі пяціграннай апсідай і трансэптам. Тарцы высокіх двухсхільных дахаў над нефам і крыламі трансэпта закрытыя ступеньчатымі шчытамі. Да бакавых сцен асноўнага аб’ёму далучаныя дзве прастакутныя ў плане капліцы. Да паўднёва-заходняга кута нефу прыбудаваная трох’ярусная вежа (васьмярык на двух чацвярыках), накрытая васьмігранным спічастым шатром, да апсіды з паўночнага боку — невялікая сакрысція. Куты асноўнага аб’ёму і трансэптаў умацаваныя контрфорсамі і завершаныя дэкаратыўнымі вежачкамі — пінаклямі. Бакавыя фасады з высокімі паўцыркульнымі вокнамі, дэкарыраваныя геаметрычнымі вітражамі. У цэнтры галоўнага фасаду круглае акно-«ружа», вышэй яго дэкаратыўны арнамент, пояс і шчыт, аздоблены вузкімі плоскімі нішамі з трохлопасцевымі арачнымі завяршэннямі і ляпным гербам у сярэдзіне. Галоўны ўваход вырашаны стральчатым парталам.

## Інтэр’ер 
Унутраная прастора касцёла перакрытая цыліндрычным скляпеннем з распалубкамі на падпружных арках, крылы трансэпта — крыжовымі. Апсіда і капліцы раскрываюцца ў прастору нефа арачнымі праёмамі. Над уваходам — хоры. Сцены асноўнага аб’ёму расчлянёныя пілястрамі і размаляваныя ў верхняй частцы шматфігурнымі кампазіцыямі на біблейскія тэмы.

## Літаратура 
* 
* 
* 
* Лаўрэш Леанід. Ражанка // Наша слова.pdf № 24 (76), 14 чэрвеня 2023. // на pawet.net

## Спасылкі 
* 
* 
* 

Катэгорыя:Касцёлы Гродзенскай дыяцэзіі
Катэгорыя:Касцёлы Шчучынскага раёна
Катэгорыя:Збудаванні Беларусі ў неагатычным стылі
Катэгорыя:Ражанка (аграгарадок)
Катэгорыя:Храмы Святых Пятра і Паўла
Спаса-Праабражэнская царква (Ракаў)

**Спаса-Праабражэнская царква** — праваслаўны храм у в. Ракаў (Валожынскі раён). Размешчана на цэнтральнай плошчы. Помнік архітэктуры пераходнага перыяду ад барока да класіцызму.

## Гісторыя 
Пабудавана з цэглы як касцёл кляштара дамініканцаў у 1793 г. на месцы старажытнай царквы (упамінаецца пад 1465 г.) на сродкі парафіян і ахвяраванні князя Сангушкі і членаў ракаўскага брацтва Святой Ганны (50 тыс. руб.).

У 1866 г. перабудаваны ў праваслаўную царкву. У другой палове XIX ст. перад царквой, па яе падоўжнай восі, пабудаваная двух'ярусная пірамідальная брама.

## Архітэктура 
Аднанефны прамавугольны ў плане храм з паўкруглай апсідай, да якой з паўночнага боку прымыкае рызніца, з паўднёвага — Мікольская капліца з трохграннай алтарнай часткай. Галоўны заходні фасад плоскасны, крапаваны пілястрамі, расчлянёны лучковымі аконнымі і дзвярнымі праёмамі ў плоскіх ліштвах, завершаны шырокім трохвугольным франтонам; быў фланкіраваны вежамі (захаваліся ніжнія ярусы). Сцены расчлянёныя лучковымі вокнамі і пілястрамі ў прасценках.

Пры перабудове ў праваслаўную царкву быў надбудаваны купал з цыбулепадобнай галоўкай на драўляным васьмігранным барабане. Храм перакрыты цыліндрычным скляпеннем з распалубкамі і папружнымі аркамі. Над цэнтральным уваходам хоры, якія апіраюцца на трохпралётную аркаду.

## Літаратура 
* 
* Габрусь Т. В. Мураваныя харалы: Сакральная архітэктура беларускага барока / Т. В. Габрусь. Мн.: Ураджай, 2001.— 287 с.: іл. ISBN 985-04-0499-X, с. 229-230.
* Праваслаўныя храмы Беларусі : энцыклапедычны даведнік / А. М. Кулагін; [рэдакцыйны савет: Г. П. Пашкоў, Л. В. Календа]. — Мінск: Беларуская Энцыклапедыя, 2007. — 653 с. 2000 экз. ISBN 978-985-11-0389-4

## Спасылкі 
* 
* 
* 

Катэгорыя:Збудаванні Беларусі ў стылі барока
Катэгорыя:Збудаванні Беларусі ў стылі класіцызм
Катэгорыя:З’явіліся ў 1793 годзе
Катэгорыя:Праваслаўныя храмы Валожынскага раёна
Катэгорыя:Храмы Ракава
Катэгорыя:1793 год у Еўропе
Катэгорыя:Храмы Маладзечанскай епархіі
Свята-Троіцкая царква (Рось)

**Свята-Троіцкая царква** — помнік архітэктуры псеўдарускага стылю. Размешчаная ў цэнтры гарадскога пасёлка Рось (Ваўкавыскі раён, Гродзенская вобласць).

## Гісторыя 
Закладзена ў 1908 годзе з цэглы на бутавым цокалі, неатынкаваная.

Царква дзейнічае.

## Архітэктура 
Уяўляе сабой квадратны ў плане асноўны аб'ём, да якога далучаюцца трохгранная апсіда з рызніцамі і двух'ярусная вежа-званіца, першы ярус якой — чацвярык, другі — васьмігранны, завершаны шатром з галоўкай. Асноўны аб'ём вылучаны васьмігранным светлавым барабанам з цыбулепадобным купалам. Над апсідай — невялікая галоўка. Галоўны ўваход у цэнтры фасаду вылучаны кілепадобным франтонам на паўкалонках. Па баках асноўнага аб'ёму — два бакавыя ўваходы з масіўнымі слупамі і кілепадобным казырком.

## Інтэр'ер 
У інтэр'еры асноўны аб'ём мае драўлянае васьміграннае шатровае пакрыццё з адтулінай у цэнтры. Прытвор і апсіда маюць мураваныя цыліндрычныя скляпенні. Іканастас драўляны, дэкарыраваны паўкалонкамі, накладной разьбой.

## Літаратура 
* Архітэктура Беларусі. Энцыклапедычны даведнік. — Мінск, 1993.
* 
* Праваслаўныя храмы Беларусі : энцыклапедычны даведнік / А. М. Кулагін; [рэдакцыйны савет: Г. П. Пашкоў, Л. В. Календа]. — Мінск: Беларуская Энцыклапедыя, 2007. — 653 с. 2000 экз. ISBN 978-985-11-0389-4

## Спасылкі 
* 
* 
* 

Катэгорыя:Рось
Катэгорыя:Праваслаўныя храмы Ваўкавыскага раёна
Катэгорыя:Збудаванні Беларусі ў псеўдарускім стылі
Катэгорыя:Храмы Гродзенскай і Ваўкавыскай епархіі
Катэгорыя:1908 год у Беларусі
Касцёл Маці Божай Ружанцовай (Солы)

**Касцёл Маці Божай Ружанцовай** — каталіцкі храм у а. Солы (Смаргонскі раён). Помнік архітэктуры мадэрну.

## Гісторыя 
Каталіцкі прыход у Солах заснаваны ў 1589 годзе. Тады ж быў пабудаваны першы драўляны касцёл на сродкі гетмана Крыштафа Радзівіла. Храм знішчаўся падчас вайны Расіі з Рэччу Паспалітай 1654—1667 гадоў і падчас напалеонаўскага нашэсця, але кожны раз адбудоўваўся зноў.

Сучасны храм з цэглы на месцы старога драўлянага храма пабудаваны ў 1926—1934 гг. па праекце 1925 года архітэктара Адама Дубановіча (1891—1953) на сродкі парафіян. Будаўніцтва вялося пад кіраўніцтвам прараба Баніфацыя Трахневіча, было затрачана 540 тыс. злотых. Пасля другой сусветнай вайны касцёл не зачыняўся і працягваў заставацца дзеючым.

## Архітэктура 
Будынак вышынёй 35 м мае асіметрычную шматпланавую аб’ёмна-прасторавую кампазіцыю. Асновай яе з’яўляецца аб’ём нефа, накрыты двухсхільным дахам з вальмай над алтарнай часткай. Да нефу далучаны трансепт і паўцыркульная апсіда з канічным пакрыццём. Невысокія прыбудовы сакрысцій з крывалінейнымі парапетамі. Своеасаблівасць збудаванню надаюць галерэі-аркады. Уваходны тамбур паўкруглы ў плане. Вертыкальная дамінанта будынка — бакавая двух’ярусная вежа-званіца з фігурным завяршэннем. Двух’ярусная васьмігранная вежачка надбудаваная над сяродкрыжжам храма. Фасады дэкарыраваныя фігурнымі шчытамі з валютамі, ступеньчатымі контрфорсамі бутавай муроўкі. У кампазіцыі інтэр’ера пануе прастора нефа, у якую раскрываецца шырокі трансепт і больш вузкая алтарная частка. Сяродкрыжжа перакрытае купалам, неф — цыліндрычным скляпеннем. Над уваходам — хоры на дзвюх калонах. .

## Інтэр’ер 
У канцы 1930-х гадоў святыню ўпрыгожыў фрэскавымі размалёўкамі мастак Пётр Сергіевіч. Асабліва вылучаюцца «Спасланне Святога Духа на Апосталаў» у купале, «Маці Божая са святымі Станіславам і Казімірам» у галоўным алтары і «Анёльскі спеў» над хорамі. Цікавыя і сюжэты на сценах прэсбітэрыя — «Абарона Чанстаховы» і «Цуд над Віслай». Першая малюе абарону Яснагурскага кляштара ў 1655 годзе ад шведаў, другая — перамогу польскіх войскаў над Чырвонай арміяй у 1920 годзе.

Сёння ў касцёле пяць алтароў: галоўны — Маці Божай Ружанцовай, левы бакавы — Найсвяцейшага Сэрца Пана Езуса, правы — Маці Божай Вастрабрамскай, яшчэ два алтары знаходзяцца ў капліцах, зробленых у крылах трансепта — св. Юзафа ў левай і св. Антонія ў правай. У інтэр’еры храма вылучаецца алтарны абраз Маці Божай Чэнстахоўскай.

## Літаратура 
* 
* Харэўскі, С. В. Культавае дойлідства Заходняй Беларусі 1915—1940 гг. — Вільня: ЕГУ, 2008. ISBN 978-9955-77-13-9, с. 30—33.

## Спасылкі 
* 
* 
* slowo.grodnensis.by

Катэгорыя:Солы
Катэгорыя:Збудаванні Беларусі ў стылі мадэрн
Катэгорыя:Касцёлы Смаргонскага раёна
Катэгорыя:Касцёлы Гродзенскай дыяцэзіі
Катэгорыя:1934 год у Беларусі
Свята-Мікалаеўская царква (Старая Беліца)

**Свята-Мікалаеўская царква** — помнік драўлянага дойлідства з элементамі стылю барока. Пабудаваная ў 1710 годзе ў в. Старая Беліца Гомельскага раёна.

Царква дзейнічае. Занесена ў Дзяржаўны спіс гісторыка-культурных каштоўнасцей Рэспублікі Беларусь як аб'ект гісторыка-культурнай спадчыны рэспубліканскага значэння.

## Архітэктура 
Храм трохзрубны, восевай кампазіцыі. Да цэнтральнага квадратнага (18х18 м) аб'ёму з захаду і ўсходу прылягаюць пяцігранная апсіда і бабінец. Усе аб'ёмы завершаныя фігурнымі галоўкамі на шасцігранных барабанах (цэнтральны — светлавы). Пачатковая кампазіцыя парушаная прыбудаванымі пазней тамбурамі — цэнтральным і двума бакавымі. Сцены складзеныя з брусоў, якія звонку вертыкальна ашаляваныя дошкамі з нашчыльнікамі. Высока размешчаныя аконныя праёмы прамавугольнай формы. Інтэр'ер мае трохчасткавае рашэнне. Аб'ёмы злучаныя шырокімі арачнымі праёмамі.

## Інтэр'ер 
Адпаведную экстэр'еру прасторавую развітасць мае і інтэр'ер храма, памяшканні якога злучаны шырокімі арачнымі прасветамі і перакрыты перамідальнымі скляпеннямі, апсіда вылучана драўляным разным іканастасам, над прытворам створаны хоры. Абразы 19 ст.: «Дзісус», «Святы Мікалай», «Тайная вячэра», «Хрыстос пакутуе», «Ціхан Задонскі», 2 кляймы царскіх варот.

Унутры апсіду вылучаў двух'ярусны іканастас на 21 абраз. На 1-м ярусе званіцы створаны хоры. Другая званіца стаяла асобна сярод драўлянай агароджы.

## Літаратура 
* 
* Архітэктура Беларусі. Энцыклапедычны даведнік. — Мінск, 1993.
* Праваслаўныя храмы Беларусі : энцыклапедычны даведнік / А. М. Кулагін; [рэдакцыйны савет: Г. П. Пашкоў, Л. В. Календа]. — Мінск: Беларуская Энцыклапедыя, 2007. — 653 с. 2000 экз. — ISBN 978-985-11-0389-4

## Спасылкі 
* 
* 
* 
* 

Катэгорыя:Праваслаўныя храмы Гомельскага раёна
Катэгорыя:Помнікі беларускага народнага дойлідства
Катэгорыя:Драўляныя цэрквы Беларусі
Катэгорыя:Храмы Святога Мікалая
Катэгорыя:Старая Беліца (Гомельскі раён)
Катэгорыя:Усходнепалеская школа дойлідства
Катэгорыя:Колішнія ўніяцкія храмы Гомельскай вобласці
Катэгорыя:1710 год у Беларусі
Катэгорыя:Храмы Гомельскай і Жлобінскай епархіі
Свята-Міхайлаўская царква (Рубель)

**Свята-Міхайлаўская царква** — праваслаўны храм у в. Рубель (Столінскі раён). Помнік драўлянага дойлідства з рысамі стылю барока.

## Гісторыя 
Пабудавана ў 1796 годзе, спалучае традыцыі ўсходнепалескай архітэктуры і рысы стылю барока. У 1989 годзе царква аддадзеная вернікам, зроблены рамонт, дзейнічае. Занесена ў Дзяржаўны спіс гісторыка-культурных каштоўнасцей Рэспублікі Беларусь як аб'ект гісторыка-культурнай спадчыны рэспубліканскага значэння.

## Архітэктура 
Трохзрубны храм глыбінна-прасторавай кампазіцыі складаецца з прамавугольнага ў плане бабінца, васьміграннага выцягнутага па папярочнай восі цэнтральнага і пяціграннага алтарнага (з рызніцай з поўначы) зрубаў. У XIX ст. да бабінца і бакоў асноўнага зруба прыбудаваны прамавугольныя ў плане тамбуры, што надало збудаванню крыжовы план. Завяршэнні цэнтральнага зрубу двух'яруснае («васьмярык на чацверыку»), бабінца і алтара аднаяруснае васьмерыковае. Кожны верх увянчаны складаным барочным двух'ярусным купалам. Тамбуры накрытыя двухсхільнымі, рызніца — аднасхільным дахамі. Сцены вертыкальна ашаляваныя, прамавугольныя вокны аздобленыя плоскімі ліштвамі з трохвугольнымі франтончыкамі ў завяршэнні.

### Інтэр’ер 
. Каля 1700. НММ РБ]]
У інтэр'еры пануе трохсветлавая прастора малітоўнай залы, у якую адкрываецца складаная парусна-бэлечная канструкцыя падтрымкі васьміграннага барабана. Аналагічна вырашана перакрыцце бабінца і апсіды. У бабінцы вылучаны ярус для хораў, якія адкрыты ў залу вялікім праёмам з балюстраднай агароджай. Апсіда вылучана разным іканастасам. Абразы XVIII—XIX стст.: «Маці Божая Адзігітрыя», абраз-таблетка «Маці Божая Адзігітрыя» і «Святы Мікалай Цудатворац», «Хрышчэнне», «Спас Пантакратар»; Евангелле ў абкладзе 1773 г.

## Званіца 
На захад ад царквы размешчаная трох'ярусная званіца (верхні ярус васьмерыковы, ніжнія чацверыковыя), накрытая гранёным купальным дахам.

## Літаратура 
* 
* Праваслаўныя храмы Беларусі : энцыклапедычны даведнік / А. М. Кулагін; [рэдакцыйны савет: Г. П. Пашкоў, Л. В. Календа]. — Мінск: Беларуская Энцыклапедыя, 2007. — 653 с. 2000 экз. ISBN 978-985-11-0389-4
* 

## Спасылкі 
* 
* 
* 

Катэгорыя:Рубель (Столінскі раён)
Катэгорыя:Усходнепалеская школа дойлідства
Катэгорыя:Драўляныя цэрквы Беларусі
Катэгорыя:Помнікі беларускага народнага дойлідства
Катэгорыя:Праваслаўныя храмы Столінскага раёна
Катэгорыя:1796 год у Беларусі
Катэгорыя:Храмы Пінскай і Лунінецкай епархіі
Кляштар базыльянаў (Ружаны)

**Кляштар базыльянаў** — праваслаўны манастыр у гарадскім пасёлку Ружаны Брэсцкай вобласці. Пабудаваны ў 1784—1788 гг. (архітэктар Я. С. Бекер) з паўднёвага боку царквы па фундацыі канцлера вялікага літоўскага Аляксандра Сапегі.

## Архітэктура 
Будынак прамавугольны ў плане, двухпавярховы, накрыты вальмавым дахам. Рытм галоўнага фасада ствараецца прамавугольнымі аконнымі праёмамі, завершанымі трохвугольнымі і паўкруглымі сандрыкамі (на першым паверсе), пілястрамі. Цэнтральная частка сіметрычнага галоўнага фасада вылучаная рызалітам, які быў завершаны трохвугольным франтонам. Дваровы і бакавыя фасады без архітэктарскага дэкору. Планіроўка першага паверху анфіладная, другога — калідорная, першы паверх перакрыты крыжовымі скляпеннямі на папружных арках, перакрыццё другога — плоскае.

Царква дзейнічае, у манастыры гарадская ўстанова.

## Літаратура 
* 
* Праваслаўныя храмы Беларусі : энцыклапедычны даведнік / А. М. Кулагін; [рэдакцыйны савет: Г. П. Пашкоў, Л. В. Календа]. — Мінск: Беларуская Энцыклапедыя, 2007. — 653 с. 2000 экз. ISBN 978-985-11-0389-4

## Спасылкі 
* 
* 

Катэгорыя:Храмы Ружанаў
Катэгорыя:Праваслаўныя храмы Пружанскага раёна
Катэгорыя:Гісторыка-культурныя каштоўнасці Рэспублікі Беларусь
Катэгорыя:1788 год у Беларусі
Царква Святой Ганны (Стоўбцы)

**Царква Святой Ганны** — праваслаўны храм у горадзе Стоўбцах Мінскай вобласці. Цэнтр Стаўбцоўскага благачыння. Знаходзіцца ў цэнтры горада, па адрасе: вуліца Савецкая, 6.

## Гісторыя 
Пабудавана як касцёл у 1825 годзе з цэглы па фундацыі ўладальніка маёнтку князя Адама Чартарыйскага. Абнесена бутавай агароджай з двух’яруснай брамай-званіцай.

## Архітэктура 
Помнік архітэктуры класіцызму з рысамі барока. Вырашаная цэльным прамавугольным у плане аб’ёмам пад двухсхільным дахам. Галоўны фасад завершаны двух’ярусным фігурным франтонам з увагнутымі бакавымі гранямі і цэнтральнай арачнай нішай, фланкіраванай дзвюма парамі пілястраў. Яркім дэкаратыўным элементам фасаду з’яўляецца рама, размешчаная над цэнтральным уваходам і вырашаная паслядоўна ўпісанымі геаметрычнымі фігурамі — квадрата з раскрапаванымі вугламі і квадрата з васьмівугольнікам. Бакавыя аконныя праёмы фасаду акаймоўваюць простыя ліштвы з несапраўднымі замковымі камянямі і архівольтамі. Фасады рытмічна расчлянёныя арачнымі аконнымі праёмамі ў пластычных ліштвах і пілястрамі дарычнага ордара ў прасценках, апяразаныя спрошчаным антаблементам.

### Інтэр’ер 
Унутры малітоўная зала перакрытая люстравым скляпеннем з падугамі; сцены апяразаны антаблементам, крапаваныя пілястрамі. Над уваходам зробленыя хоры, падтрыманыя чатырма драўлянымі калонкамі. Алтарная частка вылучаная іканастасам чатырох’яруснай сямічасткавай кампазіцыі, расчлянёным канеліраванымі пілястрамі. Завяршаюць кампазіцыю пяць фігурных франтонаў з бакавымі валютамі. Арнаментальна-дэкаратыўны акцэнт іканастаса — разная царскія вароты. Абразы іканастаса размежаваныя на два ярусы антаблементам з трыгліфным фрызам.

## Літаратура 
*  — С. 235—236
* 
* Праваслаўныя храмы Беларусі : энцыклапедычны даведнік / А. М. Кулагін; [рэдакцыйны савет: Г. П. Пашкоў, Л. В. Календа]. — Мінск: Беларуская Энцыклапедыя, 2007. — 653 с. 2000 экз. ISBN 978-985-11-0389-4

## Спасылкі 
* 
* 
* 
* 

Катэгорыя:Праваслаўныя храмы Стаўбцоўскага раёна
Катэгорыя:Славутасці Стоўбцаў
Катэгорыя:Збудаванні Беларусі ў стылі класіцызм
Катэгорыя:1825 год у Беларусі
Катэгорыя:Храмы Маладзечанскай епархіі
Катэгорыя:Храмы Святой Ганны
Свята-Успенская царква (Сялец)

**Свята-Успенская царква** — праваслаўны храм у аграгарадку Сялец (Бярозаўскі раён, Брэсцкая вобласць, Беларусь). Пабудаваная ў 1870 годзе з цэглы ў цэнтры вёскі. Помнік рэтраспектыўна-рускага стылю.

## Архітэктура 
У плане — выцягнутая па падоўжнай восі кампазіцыя: званіца, трапезная, асноўны аб’ём з бакавымі парталамі і пяцігранная апсіда, да якой прымыкаюць дзяканнік і ахвярнік. Дойлідска-дэкаратыўнае аздабленне заснаванае на спалучэнні традыцый класіцызму (апрацоўка сцен пілястрамі тасканскага ордара, прафіляваныя высокія карнізы, абрамленні паўкруглых акон асноўнага аб’ёма) і характэрных форм маскоўскага дойлідства XVII стагоддзя (канструкцыйная схема званіцы — васьмярык на чацверыку, шатровы дах з цыбулепадобнай галоўкай, кілепадобныя какошнікі парталаў і вежы-званіцы).

## Інтэр’ер 
]]
Памяшканні храма перакрыты плоскай столлю на падугах (праектаваліся цыліндрычным скляпеннем), у малітоўную залу шырокімі прасветамі адкрываюцца трапезная і апсіда, вылучаная іканастасам з разнымі царскімі варотамі. Абразы 18 — 19 ст. выкананы ў акадэмічна-класіцыстычным стылі: «Пакроў», «Мікалай Цудатворац», «Святы Пётр і Павел», «Успенне», «Антоній Пячэрскі», «Святы архідыякан», «Маці Божая Замілаванне», «Ісус Хрыстос», «Праабражэнне Гасподне», «Святы прарок Арон», «Увядзенне ў храм Багародзіцы», «Святы архідыякан Лаўрэнцій».

## Літаратура 
* 
* 
* Праваслаўныя храмы Беларусі : энцыклапедычны даведнік / А. М. Кулагін; [рэдакцыйны савет: Г. П. Пашкоў, Л. В. Календа]. — Мінск: Беларуская Энцыклапедыя, 2007. — С. 390—391. — 653 с. — 2000 экз. — ISBN 978-985-11-0389-4.

## Спасылкі 
* 
* 
* 

Катэгорыя:Сялец (Бярозаўскі раён)
Катэгорыя:З’явіліся ў 1870 годзе
Катэгорыя:Праваслаўныя храмы Бярозаўскага раёна
Катэгорыя:Збудаванні Беларусі ў псеўдарускім стылі
Катэгорыя:Храмы Брэсцкай і Кобрынскай епархіі
Катэгорыя:1870 год у Беларусі
Свята-Міхайлаўская царква (Такары)

**Свята-Міхайлаўская царква** — праваслаўны храм у вёсцы Такары Камянецкага раёна Брэсцкай вобласці, помнік драўлянага дойлідства. Знаходзіцца ў цэнтры вёскі.

## Гісторыя 
Царква ў Такарах пабудавана ў 1528 і адноўлена ў 1782 г. Паводле запісу з Актавай кнігі Берасцейскага ваяводства за 1584—1592 гг., 24 красавіка 1592 г. уладальнікі Такароўскага маёнтка *«вси одностайне Панове Токаровскіе и хтожъ колвекъ кгрунты свои купчею вечистою, альбо заставою въ Токарях мели»* на вечныя часы і на вечны пажытак далі мясцовай царкве адну валоку і пяць моргаў зямлі. Дакладнай і абавязковай умовай было вызначана, што парушальнік гэтага запісу з паноў Такароўскіх або іх нашчадкаў, назад узяўшы падараваны грунт сабе, мае быць прызваны да закона і сплаціць пакрыўджанаму боку *«закладу вместо кгвалту»* (спагнанне за шкоду) у памеры дваццаць коп літоўскіх грошаў, а пасля выплаты вярнуць адабраную зямлю Такароўскай царкве. 3 дароўнага запісу вынікае, што царква ў Такарах — «руская», г.зн. праваслаўная, старадаўняя. Чарговую святыню ў Такарах узвялі ў 1782 г. Метрычныя кнігі з 1766 г. страчаны пад час Першай сусветнай вайны. Царква апынулася ў лініі абстрэлу, снарадам быў пашкоджаны крыж на званіцы і пазней упаў, новы пастаўлены ў 1924 г. Пры адступленні рускіх войскаў у 1915 г. ад агню пацярпелі прычтавыя пабудовы і 2-класнае вучылішча побач з царквою. У 1926 г. яна добраўпарадкавана і распісана. У 1935—1936 гг. дах перакрыты гонтам, у 1936 г. набыта Укрыжаванне (Галгофа).

## Архітэктура 
]]

Будынак адназрубавы з двух’яруснай званіцай на галоўным фасадзе, прамавугольнай у плане алтарнай часткай і дзвюма невялікімі рызніцамі з заходняга боку. Дах двухсхільны, гонтавы. Званіца (чацвярык на чацверыку) завершаная васьмігранным светлавым барабанам з макаўкай. Франтальны арачны праём званіцы запоўнены абразом «Святы Міхаіл». Сцены царквы вертыкальна ашаляваныя.

Акаймавана бутавай агароджай і скверам.

## Інтэр’ер 
Абразы 17 — 18 ст.: «Маці Божая Адзігітрыя», «Каранаванне Маці Божай» у драўляным абкладзе, «Троіца», абразы-таблеткі «Маці Божая з дзіцем» і «Мікалай Цудатворац» (19 ст.).

## Літаратура 
* 
* Праваслаўныя храмы Беларусі : энцыклапедычны даведнік / А. М. Кулагін; [рэдакцыйны савет: Г. П. Пашкоў, Л. В. Календа]. — Мінск: Беларуская Энцыклапедыя, 2007. — 653 с. 2000 экз. ISBN 978-985-11-0389-4
* 

## Спасылкі 
* 
* 
* 

Катэгорыя:Такары (Камянецкі раён)
Катэгорыя:Помнікі беларускага народнага дойлідства
Катэгорыя:Храмы Святога Міхаіла
Катэгорыя:Праваслаўныя храмы Камянецкага раёна
Катэгорыя:Драўляныя цэрквы Беларусі
Катэгорыя:Храмы Брэсцкай і Кобрынскай епархіі
Катэгорыя:1816 год у Беларусі
Свята-Міхайлаўская царква (Сцяпанкі)

**Свята-Міхайлаўская царква** — помнік драўлянага дойлідства ў в. Сцяпанкі Жабінкаўскага раёна.

## Гісторыя 
Пабудаваная ў 1780 годзе ў стылі барока, у 1858 г. капітальна адрамантавана. У пачатку XX ст. да фасада прыбудавана васьмерыковая шатровая званіца.

Царква дзейнічае. Занесена ў Дзяржаўны спіс гісторыка-культурных каштоўнасцей Рэспублікі Беларусь як аб’ект гісторыка-культурнай спадчыны рэспубліканскага значэння.

Згарэла падчас пажару 24 ліпеня 2025 года.

## Архітэктура 
Прамавугольны цэнтральны неф асвятляецца невялікімі верхнімі вокнамі і накрыты двухсхільным дахам з вальмай над алтаром і трохвугольным франтонам з шалёўкай «ромбам» на галоўным фасадзе. У сярэдзіне вільчыка фігурны гранёны купалок. Бакавыя нефы накрытыя аднасхільнымі дахамі, якія каля алтара пераходзяць у трохвугольныя застрэшкі, а на галоўным фасадзе завершаныя двух’яруснымі чацверыковымі вежачкамі з гранёнымі купалкамі. Аконныя праёмы з лучковымі завяршэннямі зашклёныя вітражамі.

## Інтэр’ер 
Унутры нефы падзеленыя чатырма калонкамі з капітэлямі. Цэнтральны неф мае скляпеністае перакрыцце, бакавыя — плоскую столь. Сцены апрацаваныя пілястрамі. Прастора апсіды вылучана высокім трох’ярусным разным іканастасам, створаным у 1830-я гг. Абразы XVIII—XIX стст.: «Успенне святой Анны», «Маленне», «Святы Іосіф з дзіцем», «Апостал Пётр», «Святыя Іакім і Анна».

Над уваходам — хоры.

У 1914 г. з паўднёвага захаду да царквы прыбудаваная трох’ярусная чацверыковая званіца з васьмерыковым верхнім ярусам, завершаным шатровым дахам з дэкаратыўнымі шчытамі.

## Літаратура 
* 
* Праваслаўныя храмы Беларусі : энцыклапедычны даведнік / А. М. Кулагін; [рэдакцыйны савет: Г. П. Пашкоў, Л. В. Календа]. — Мінск: Беларуская Энцыклапедыя, 2007. — 653 с. 2000 экз. ISBN 978-985-11-0389-4

## Спасылкі 
* 
* 
* 

Катэгорыя:Праваслаўныя храмы Жабінкаўскага раёна
Катэгорыя:Сцяпанкі
Катэгорыя:Помнікі беларускага народнага дойлідства
Катэгорыя:Храмы Святога Міхаіла
Катэгорыя:Драўляныя цэрквы Беларусі
Катэгорыя:1780 год у Беларусі
Катэгорыя:Храмы Брэсцкай і Кобрынскай епархіі
Свята-Петра-Паўлаўская царква (Узда)

**Свята-Петра-Паўлаўская царква** — праваслаўны храм у г. Узда на Чырвонай плошчы. Помнік архітэктуры рэтраспектыўна-рускага стылю. Пабудавана ў 1905 годзе паводле праекта архітэктара В.І. Струева на месцы мураванага храма 1848 г., фундаванага Ф. Завішы. Перад царквой стаяла драўляная званіца з 3 званамі (не захаваліся)..

## Архітэктура 
Сіметрычна адносна падоўжанай і папярочнай восей храм у плане ўяўляе сабой трохчасткавую схему: трапезная, асноўны квадратны аб'ём і алтар з прыбудовай. Асаблівасць аб'ёмна-планіровачнага рашэння — безстаўповая аднапралётная сістэма перакрыццяў асноўнага аб'ёму і складаная сістэма перакрыццяў у трапезнай (гэта звязанае з размяшчэннем у другім яе ярусе званіцы). Характэрнай рысай агульнай кампазіцыі царквы з'яўляецца кантраст паміж дэталёвай распрацоўкай паверхняў сцен і простым канструкцыйным рашэннем завяршэння асноўнага аб'ёму (чатырохсхільны дах з несапраўдным васьмігранным драўляным барабанам і гранёным цыбулепадобным купалам). У дэкаратыўным аздабленні фасадаў выкарыстаныя формы старажытнарускага дойлідства (кілепадобныя какошнікі, што завяршаюць вуглавыя пілястры галоўнага аб'ёму, падвойныя вокны асноўнага аб'ёму і патройнае акно на заходнім фасадзе званіцы) і класіцызму (двухсхільныя дахі, профілі карнізаў, руставаныя абрамленні галоўнага ўваходу і аконных праёмаў).

## Інтэр'ер 
Унутры дамінуе прастора квадратнай у плане малітоўнай залы, перакрытай плоскай драўлянай кесаніраванай столлю. Пры ўваходзе ў залу кансольна выступае галерэя хораў, падтрыманая 2 магутнымі пілонамі і перакінутымі цераз іх аркамі. Прамавугольная ў плане апсіда адкрываецца шырокім лучковым прасветам і вылучана драўляным 1-ярусным пяцічасткавым з 3 франтонамі і разнымі царскімі варотамі іканастасам (раней быў двух'ярусны пазалочаны ў 16 абразоў), які, як і бакавыя ківоты, аздоблены накладной драўлянай разьбой.

## Літаратура 
* 
* Праваслаўныя храмы Беларусі : энцыклапедычны даведнік / А. М. Кулагін; [рэдакцыйны савет: Г. П. Пашкоў, Л. В. Календа]. — Мінск: Беларуская Энцыклапедыя, 2007. — 653 с. 2000 экз. ISBN 978-985-11-0389-4

## Спасылкі 
* 
* 
* 

Катэгорыя:Славутасці Узды
Катэгорыя:Храмы Святых Пятра і Паўла
Катэгорыя:З’явіліся ў 1840 годзе
Катэгорыя:Збудаванні Беларусі ў псеўдарускім стылі
Катэгорыя:Праваслаўныя храмы Уздзенскага раёна
Катэгорыя:Храмы Маладзечанскай епархіі
Сурвілішкі

Назву **Сурві́лішкі** маюць:

## Населеныя пункты 
### Беларусь 
* Віцебская вобласць
** Сурвілішкі — вёска ў Пастаўскім раёне
* Гродзенская вобласць
** Сурвілішкі — вёска ў Іўеўскім раёне
Капліца-пахавальня Завішаў

**Капліца-пахавальня Завішаў** — капліца ў г. Узда, размешчаная на каталіцкіх могілках. Пабудаваная ў другой палове XIX ст. з цэглы і бутавага каменю, як пахавальня Завішаў.

## Архітэктура 
Збудаванне нагадвае егіпецкую піраміду. У цокалі мае нізкі лучковы праём уваходу і востраканечнае акенца склепу. У верхняй частцы невялікае патаемнае памяшканне-малельня. Само сутарэнне перакрытае стральчатым скляпеннем, а па баках у тры рады чаргуюцца нішы для пахаванняў. У тарцы склепа — трохгранны подыум і ніша для алтара. Сцены склепу атынкаваныя і расшыты пад руст.

## Літаратура 
* Архітэктура Беларусі. Энцыклапедычны даведнік. — Мінск, 1993.
* 

## Спасылкі 
* 
* 

Катэгорыя:Капліцы-пахавальні Беларусі
Катэгорыя:Славутасці Узды
Катэгорыя:Культавыя збудаванні Уздзенскага раёна
Катэгорыя:З’явіліся ў XIX стагоддзі
Катэгорыя:Піраміды
Катэгорыя:Завішы
Катэгорыя:Капліцы Мінскай вобласці
Свята-Троіцкая царква (Цялядавічы)

**Свята-Троіцкая царква** — праваслаўны храм у в. Цялядавічы (Капыльскі раён). Помнік драўлянага дойлідства з элементамі класіцызму.

## Гісторыя 
Пабудавана ў другой палове XVIII ст. на паўднёва-заходняй ускраіне як касцёл на сродкі нясвіжскага жаночага кляштара бенедыкцінак, якому належаў маёнтак. У 1868 г. храм перабудаваны і прыстасаваны пад царкву. У 1910 г. адноўлены шалёўка і элементы дэкору. У 1987—1988 гг. заменены дах, афарбаваны звонку.

## Архітэктура 
Царква дзвюхвежавая, зальнага тыпу. Васьмігранная званіца з высокім шатром і галоўкай над франтонам, відаць, была пастаўлена ў час перабудовы, як і пяцігаловае завяршэнне храма. Двухсхільны дах, прарэзаны люкарнай, пераходзіць над пяціграннай алтарнай часткай у вальмавы і стварае па баках апсіды застрэшкі. Па ўсім перыметры будынку — карніз, пад ім фрыз у выглядзе аркатурнага поясу. Сцены гарызантальна ашаляваныя і раўнамерна расчлянёныя ступеньчатымі пілястрамі. Вялікія прамавугольныя аконныя праёмы акаймаваныя ліштвамі са ступеньчатымі сандрыкамі і скразной разьбой у ніжняй частцы. Пад вокнамі — цягі з ромбападобным арнаментам. Невялікія круглыя вокны ў тыльнай частцы будынка прызначаны для асвятлення размешчаных па баках апсіды сакрысцій. 
## Інтэр'ер 
У дэкоры інтэр'ера выкарыстаныя пілястры, карніз, аркатура і інш. Перакрыцце зальнай часткі люстранае, іншых памяшканняў — падшыўная плоская столь. Карнізы і пілястры размаляваныя пад светлы мармур. Над уваходам размешчаныя хоры. Апсіда вылучана 2-ярусным іканастасам на 6 абразоў.

## Літаратура 
* «Архітэктура Беларусі. Энцыклапедычны даведнік», Мінск 1993
* 
* Праваслаўныя храмы Беларусі : энцыклапедычны даведнік / А. М. Кулагін; [рэдакцыйны савет: Г. П. Пашкоў, Л. В. Календа]. — Мінск: Беларуская Энцыклапедыя, 2007. — 653 с. 2000 экз. ISBN 978-985-11-0389-4

## Спасылкі 
* 
* 
* 
* 

Катэгорыя:Колішнія касцёлы Мінскай вобласці
Катэгорыя:Праваслаўныя храмы Капыльскага раёна
Катэгорыя:Цялядавічы
Катэгорыя:Помнікі беларускага народнага дойлідства
Катэгорыя:Збудаванні Беларусі ў стылі класіцызм
Катэгорыя:Драўляныя цэрквы Беларусі
Катэгорыя:З’явіліся ў XVIII стагоддзі
Катэгорыя:Храмы Слуцкай епархіі
Мікалай Сцяпанавіч Лявонцьеў

**Мікалай Сцяпанавіч Лявонцьеў** (, г. Навагрудак Гродзенскай вобл. — ) — вайсковец, падарожнік, дыпламат. Граф Абісінскай імперыі (1896). 

Вучыўся ў Мікалаеўскім ваенным вучылішчы ў Пецярбургу, служыў у Гродзенскім гусарскім палку (да 1892). У 1894—95 арганізаваў на свае сродкі (дзеля чаго прадаў свае маёнткі) разам з падарожнікам А.В. Елісеевым расійскую геаграфічную экспедыцыю ў Эфіопію (Абісінію). Наладзіў сяброўскія адносіны з імператарам Менелікам II, садзейнічаў пасылцы ў ліпені 1895 эфіопскай місіі ў Пецярбург і ўсталяванню дыпламатычных адносін паміж Расіяй і Эфіопіяй. Быў ініцыятарам адпраўкі ў Эфіопію летам 1895 вялікай партыі расійскай зброі. У час італа-эфіопскай вайны (1895—96) ваенны саветнік Менеліка II. У 1897—99 генерал-губернатар Экватарыяльнай вобласці Эфіопіі, пасля чаго вярнуўся ў Расію. Удзельнік руска-японскай вайны (1904-05). Апошнія гады жыў у Парыжы.

## Літаратура 
* *Бабровіч В.* Лявонцьеў // 

Катэгорыя:Нарадзіліся ў Навагрудку
Паслядовіч

**Паслядовіч** — прозвішча.

## Вядомыя носьбіты 
* Аляксандра Ануфрыеўна Паслядовіч (1918—1988) — беларускі мастак-графік
* Макар Трафімавіч Паслядовіч (1906—1984) — беларускі пісьменнік і перакладчык
Старая Беліца

Назву **Старая Беліца** маюць:

## Населеныя пункты 
### Беларусь 
* Віцебская вобласць:
** Старая Беліца — вёска ў Сенненскім раёне 

* Гомельская вобласць:
** Старая Беліца — вёска ў Гомельскім раёне
** Старая Беліца — былая вёска ў Светлагорскім раёне

* Магілёўская вобласць:
** Старая Беліца — вёска ў Чэрыкаўскім раёне

### Расія 
* Старая Беліца — вёска ў Курскай вобласці

## Іншае 
* Старая Беліца — урочышча ў Светлагорскім раёне Гомельскай вобласці

## Гл. таксама 
* Беліца
* Малая Беліца
* Новая Беліца
Прэзідэнт Малдовы

**Прэзідэнт Малдовы** () — згодна з канстытуцыяй, з’яўляецца кіраўніком Рэспублікі Малдова, прадстаўляе дзяржаву і з’яўляецца гарантам суверэнітэту, нацыянальнай незалежнасці, адзінства і тэрытарыяльнай цэласнасці краіны.

## Прэзідэнты Малдовы 
## Спасылкі 
* Афіцыйны сайт прэзідэнта Малдовы 

*
Малдова
Хальчанская сядзіба

**Хальчанская сядзіба** — палацава-паркавы комплекс**,** помнік архітэктуры класіцызму. Пабудаваны канчаткова ў пачатку XIX ст. у в. Хальч (Веткаўскі раён) у былым маёнтку Халецкіх, на правым беразе р. Сож. У пачатку XX ст. належаў Сянажэцкім.

## Гісторыя 
[thumb|204x204px|злева|Сядзіба Войнічаў. [Напалеон Орда, XIX ст.]]
Вёску Хальч у 1437 годзе Свідрыгайла Альгердавіч падарыў нашчадку шляхецкага роду Халецкіх, якія ў другой палове XVII стагоддзя пабудавалі тут касцёл і кляштар езуітаў.

Сядзібны дом адносіцца да XVI—XVIII ст. Адзін з прадстаўнікоў роду Халецкіх ажаніўся з князёўнай з роду Радзівілаў і атрымаў Ветку ў якасці пасагу, пазней вырашана было прадаць Ветку і адбудаваць у Хальчы маёнтак. Узвядзенне комплексу было закончана ў пачатку XIX стагоддзя.

Халецкія валодалі палацам і сядзібай да 1812 года. Калі Напалеон уступіў на гэтую тэрыторыю, яны прынялі яго бок. Пасля паразы французскай арміі Халецкія назаўжды пакінулі гэты край. Іх сядзібу канфіскавалі і прадалі з таргоў аднаму з прадстаўнікоў мясцовага шляхецкага роду Войніч-Сянажэцкіх.

Падчас паўстання Кастуся Каліноўскага ўладальнік сядзібы Аляксандр Сянажэцкі хаваў у доме паўстанцаў. Пасля Аляксандра ўладальнікам маёнтка становіцца Зігмунд Войніч-Сянажэцкі, які ўславіў маёнтак балямі і паляваннем.

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
* 
* 
* 

Катэгорыя:Палацава-паркавыя і сядзібна-паркавыя ансамблі Беларусі
Катэгорыя:Збудаванні Беларусі ў стылі класіцызм
Катэгорыя:Хальч (Веткаўскі раён)
Катэгорыя:Славутасці Веткаўскага раёна
Катэгорыя:Гісторыка-культурныя каштоўнасці Рэспублікі Беларусь
Катэгорыя:Род Сянажэцкіх
Лявонцьеў

**Лявонцьеў** — прозвішча.

## Вядомыя носьбіты 
* Васіль Васільевіч Лявонцьеў (1905—1999) — амерыканскі эканаміст.
* Мікалай Сцяпанавіч Лявонцьеў (1862—1910) — падарожнік, дыпламат.
* Валерый Якаўлевіч Лявонцьеў (нар. 1949) — расійскі спявак.