open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Юрый Васілевіч Смірноў (спявак)

**Ю́рый Васі́левіч Смірно́ў** (; 2 верасня 1925, в. Даманава, цяпер Ржэўскі раён, Цвярская вобласць, Расія — 25 красавіка 1997) — беларускі спявак (лірычны тэнар).

## Біяграфія 
У 1954 годзе скончыў Саратаўскую кансерваторыю. З 1954 года саліст Омскага тэатра музычнай камедыі. У 1958—1989 гадах саліст Дзяржаўнага камітэта БССР па тэлебачанні і радыёвяшчанні.

## Творчасць 
Прасоўваў вакальную музыку беларускіх кампазітараў. Сярод запісаў на тэлебачанні і радыё: оперныя партыі – Конрад («Кветка шчасця» Аляксея Туранкова), палкоўнік Лосеў («Кастусь Каліноўскі» Дзмітрыя Лукаса), Саўка Мільгун («У пушчах Палесся» Анатоля Багатырова); вакальныя цыклы «Аб каханні і працы» Сяргея Аксакава на словы Пятра Прыходзькі, «Поры года» Дзмітрыя Лукаса на словы Эдзі Агняцвет, «Бедны Пётр» Пятра Падкавырава на словы Генрыха Гейнэ, кантата «Палі стэпавыя» Івана Кузняцова на словы Авар’яна Дзеружынскага і К. Разганаева.

## Узнагароды 
Заслужаны артыст Беларускай ССР (1968).

## Крыніцы 
## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
* 
* 
* 
*
Буйскі раён

**Бу́йскі раён** () — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка на захадзе Кастрамской вобласці ў Расіі. Адміністрацыйным цэнтрам з'яўляецца горад Буй, які не ўваходзіць у склад раёна, фармуючы ўласную гарадскую акругу.

## Геаграфія 
Буйскі раён мяжуе з Салігаліцкім, Чухламскім, Галіцкім, Сусанінскім і Кастрамскім раёнамі, а таксама з Валагодскай і Яраслаўскай абласцямі. Плошча раёна складае 3248 км².

## Гісторыя 
Буйскі раён быў утвораны 8 кастрычніка 1928 года ў адпаведнасці з пастановай УЦВК.

## Насельніцтва 
Насельніцтва раёна станам на 2017 год складала 10 329 чалавек.

## Спасылкі 
* Сайт раённай адміністрацыі

Катэгорыя:Раёны_Кастрамской_вобласці
Кадыйскі раён

**Кады́йскі раён** () — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка на поўдні Кастрамской вобласці ў Расіі. Адміністрацыйным цэнтрам з’яўляецца пасёлак гарадскога тыпу Кадый.

## Геаграфія 
Кадыйскі раён мяжуе з Макар’еўскім, Астроўскім і Антропаўскім раёнамі, а таксама з Іванаўскай вобласцю. Плошча раёна складае 2190 км². Больш за 70 % плошчы раёна займаюць лясы, пераважна змешаныя.

## Гісторыя 
Датай заснавання паселішча Кадый лічыцца 25 чэрвеня 1546 года, калі царскай граматай Івана Грознага Кадый быў падараваны прыходам Кастрамскога павета. Створаны ён быў як горад-крэпасць для адбіцця нападаў татараў і абароны мясцовага насельніцтва. Кадыйскі раён быў утвораны 25 студзеня 1935 года адпаведнасці з пастановай УЦВК. У склад Кастрамской вобласці ўвайшоў 13 жніўня 1944 года.

## Насельніцтва 
Насельніцтва раёна станам на 2017 год складала 7304 чалавекі.

## Спасылкі 
* Сайт раённай адміністрацыі

Катэгорыя:Раёны_Кастрамской_вобласці
Вохамскі раён

**Вохамскі раён** () — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка на ўсходзе Кастрамской вобласці ў Расіі. Адміністрацыйным цэнтрам з'яўляецца сяло Вохма.

## Геаграфія 
Вохамскі раён мяжуе з Акцябрскім, Паназыраўскім, Шар’інскім, Пышчускім і Павінскім раёнамі, а таксама з Валагодскай і Кіраўскай абласцямі. Плошча раёна складае 3379,12 км². З поўначы на поўдзень раён выцягнуты на 120 км, у той час як з захаду на ўсход займае каля 36 км.

## Гісторыя 
Найстаражытнымі жыхарамі на тэрыторыі сучаснага раёна былі марыйцы. Тут знаходзілася сталіца аднаго з марыйскага княстваў. Вохамскі раён быў утвораны ў 1924 годзе адпаведнасці з пастановай УЦВК.

## Насельніцтва 
Насельніцтва раёна станам на 2017 год складала 8170 чалавек.

## Спасылкі 
* Сайт раённай адміністрацыі 

Катэгорыя:Раёны_Кастрамской_вобласці
Калагрыўскі раён

**Калагры́ўскі раён** () — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка на поўначы Кастрамской вобласці ў Расіі. Адміністрацыйным цэнтрам з'яўляецца горад Калагрыў.

## Геаграфія 
Калагрыўскі раён мяжуе з Межаўскім, Мантураўскім, Нейскім, Парфеньеўскім і Чухламскім раёнамі, а таксама з Валагодскай вобласцю. Плошча раёна складае 3533,41 км².

## Гісторыя 
Калагрыўскі раён быў утвораны ў 1929 годзе адпаведнасці з пастановай УЦВК. У склад Кастрамской вобласці ўвайшоў 13 жніўня 1944 года.

## Насельніцтва 
Насельніцтва раёна станам на 2017 год складала 5485 чалавек.

## Спасылкі 
* Сайт раённай адміністрацыі

Катэгорыя:Раёны_Кастрамской_вобласці
Кастрамскі раён

**Кастрамскі раён** () — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка на захадзе Кастрамской вобласці ў Расіі. Адміністрацыйным цэнтрам з'яўляецца горад Кастрама, які не ўваходзіць у склад раёна.

## Геаграфія 
Кастрамскі раён мяжуе з Буйскім, Сусанінскім, Судзіслаўскім, Краснасельскім і Нерахцкім раёнамі, а таксама з Яраслаўскай вобласцю. Плошча раёна складае 2032,38 км². Размешчаны на скрыжаванні рэк Волга і Кастрама, за 330 км на паўночны ўсход ад Масквы.

## Гісторыя 
Кастрамскі раён быў утвораны 8 кастрычніка 1928 года ў адпаведнасці з пастановай УЦВК.

## Насельніцтва 
Насельніцтва раёна станам на 2017 год складала 47334 чалавекі, што робіць раён самым населеным у вобласці.

## Спасылкі 
* Сайт раённай адміністрацыі

Катэгорыя:Раёны_Кастрамской_вобласці
Куртамышскі раён

**Куртамы́шскі раён** () — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка на поўдні Курганскай вобласці ў Расіі. Адміністрацыйным цэнтрам з’яўляецца горад Куртамыш.

## Геаграфія 
Куртамышскі раён па гадзіннікавай стрэлцы пачынаючы з поўначы мяжуе з Мішкінскім, Юргамышскім, Кетоўскім, Прытабольным, Звярынагалоўскім, Цалінным і Альменеўскім раёнамі. Плошча раёна складае 3950 км², што робіць яго другім паводле велічыні раёнам вобласці.

## Гісторыя 
Куртамышскі раён быў утвораны ў 1924 годзе ў адпаведнасці з пастановай УЦВК.

## Насельніцтва 
Насельніцтва раёна станам на 2020 год складала 28350 чалавек. Рускія (95,2 %) складаюць абсалютную большасць насельніцтва. Другой этнічнай групай з’яўляюцца казахі (2,5 %).

## Спасылкі 
* Сайт раённай адміністрацыі 

Катэгорыя:Раёны Курганскай вобласці
Іскра (Шклоўскі раён)

**І́скра** (, ) — былая вёска ў Шклоўскім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіла ў склад Рыжкавіцкага сельсавета.

Скасавана ў 1977 годзе, уключана ў гарадскую рысу Шклова.

## Спасылкі
Мішкінскі раён (Курганская вобласць)

**Мі́шкінскі раён** () — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў цэнтральнай частцы Курганскай вобласці ў Расіі. Адміністрацыйным цэнтрам з'яўляецца пасёлак гарадскога тыпу Мішкіна.

## Геаграфія 
Мішкінскі раён па гадзіннікавай стрэлцы пачынаючы з поўначы мяжуе з Шадрынскім, Каргапольскім, Юргамышскім, Куртамышскім, Альменеўскім і Шуміхінскім раёнамі. Плошча раёна складае 3050 км². З захаду на ўсход раён перасякае чыгуначнае і аўтамабільнае злучэнне паміж Курганам і Чалябінскам.

## Гісторыя 
Мішкінскі раён быў утвораны ў 1924 годзе ў адпаведнасці з пастановай УЦВК.

## Насельніцтва 
Насельніцтва раёна станам на 2020 год складала 14653 чалавекі.

## Спасылкі 
* Сайт раённай адміністрацыі 

Катэгорыя:Раёны Курганскай вобласці
Русакі (Шклоўскі раён)

**Русакі́** (, ) — былая вёска ў Шклоўскім раёне Магілёўскай вобласці. Уваходзіла ў склад Гарадзішчанскага сельсавета.

Скасавана ў сакавіку 1977 года, злілася з вёскай Гарадзішча.

## Спасылкі
Акцябрскі раён (Кастрамская вобласць)

**Акця́брскі раён** () — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка на ўсходзе Кастрамской вобласці ў Расіі. Адміністрацыйным цэнтрам з'яўляецца сяло Багаварава.

## Геаграфія 
Акцябрскі раён мяжуе з Паназыраўскім і Вохамскім раёнамі, а таксама з Кіраўскай вобласцю на ўсходзе. Плошча раёна складае 1861,89 км². Каля 40% тэрыторыі раёна пакрытае ў асноўным змяшанымі лясамі. Паводле расліннасці раён адносіцца да падзоны іглічных лясоў.

## Гісторыя 
Акцябрскі раён быў утвораны ў 1945 годзе адпаведнасці з пастановай УЦВК. У 1963 годзе раён быў скасаваны, але адноўлены ўжо праз два гады.

## Насельніцтва 
Насельніцтва раёна станам на 2017 год складала 4143 чалавекі.

## Спасылкі 
* Сайт раённай адміністрацыі

Катэгорыя:Раёны_Кастрамской_вобласці
Палавінскі раён

**Палаві́нскі раён** () — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка на поўдні Курганскай вобласці ў Расіі. Адміністрацыйным цэнтрам з'яўляецца сяло Палавіннае.

## Геаграфія 
Палавінскі раён па гадзіннікавай стрэлцы пачынаючы з поўначы мяжуе з Кетоўскім, Варгашынскім, Лябяж'еўскім, Макушынскім раёнамі, Казахстанам і Прытабольным раён. Плошча раёна складае 2728,06 км².

## Гісторыя 
Палавінскі раён быў утвораны ў 1924 годзе ў адпаведнасці з пастановай УЦВК.

## Насельніцтва 
Насельніцтва раёна станам на 2020 год складала 10227 чалавек. Рускія (88,5%) складаюць абсалютную большасць насельніцтва. Іншымі этнічнымі групамі ёсць казахі (5,5%) і ўкраінцы (1,7%).

## Спасылкі 
* Сайт раённай адміністрацыі 

Катэгорыя:Раёны Курганскай вобласці
Петухоўскі раён

**Петухоўскі раён** () — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка на паўднёва-ўсходнім ускрайку Курганскай вобласці ў Расіі. Адміністрацыйным цэнтрам з'яўляецца горад Петухова.

## Геаграфія 
Петухоўскі раён па гадзіннікавай стрэлцы пачынаючы з поўначы мяжуе з Макушынскім і Частаазёрскім раёнамі. Акрамя таго раён мяжуе з Цюменскай вобласцю і Казахстанам. Плошча раёна складае 2772,47 км². Праз рэгіён праходзіць Паўднёваўральская чыгунка.

## Гісторыя 
Петухоўскі раён быў утвораны 3 лістапада 1923 года ў адпаведнасці з пастановай УЦВК.

## Насельніцтва 
Насельніцтва раёна станам на 2020 год складала 16530 чалавек. Рускія (93,8%) складаюць абсалютную большасць насельніцтва. Другой этнічнай групай з'яўляюцца казахі (3%).

## Спасылкі 
* Сайт раённай адміністрацыі

Катэгорыя:Раёны Курганскай вобласці
Прытабольны раён

**Прытабольны раён** () — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка на поўдні Курганскай вобласці ў Расіі. Адміністрацыйным цэнтрам з'яўляецца сяло Глядзянскае.

## Геаграфія 
Прытабольны раён па гадзіннікавай стрэлцы пачынаючы з поўначы мяжуе з Кетоўскім, Палавінскім, Звярынагалоўскім і Куртамышскім раёнамі. Паўднёвая мяжа раёна з'яўляецца дзяржаўнай граніцай Расіі з Казахстанам. Плошча раёна складае 2301,96 км². Раён з поўначы на поўдзень перасякае аўтадарога рэспубліканскага значэння Курган—Кастанай, уздоўж якой размешчана большасць населеных пунктаў раёна.

## Гісторыя 
Прытабольны раён быў утвораны ў 1924 годзе ў адпаведнасці з пастановай УЦВК.

## Насельніцтва 
Насельніцтва раёна станам на 2020 год складала 12711 чалавек. Рускія складаюць абсалютную большасць насельніцтва.

## Спасылкі 
* Сайт раённай адміністрацыі 

Катэгорыя:Раёны Курганскай вобласці
Сафакулеўскі раён

**Сафаку́леўскі раён** () — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка на захадзе Курганскай вобласці ў Расіі. Адміністрацыйным цэнтрам з'яўляецца сяло Сафакулева.

## Геаграфія 
Сафакулеўскі раён па гадзіннікавай стрэлцы пачынаючы з поўначы мяжуе з Шчучанскім і Альменеўскім раёнамі. Акрамя таго раён з захаду прылягае да Чалябінскай вобласці. Плошча раёна складае 2287,49 км².

## Гісторыя 
Сафакулеўскі раён быў утвораны 3 лістапада 1923 года ў адпаведнасці з пастановай УЦВК.

## Насельніцтва 
Насельніцтва раёна станам на 2020 год складала 9878 чалавек. Башкіры (43%) складаюць большасць насельніцтва. Іншымі значнымі этнічнымі групамі з'яўляюцца татары (33,7%) і рускія (21,3%).

## Спасылкі 
* Сайт раённай адміністрацыі

Катэгорыя:Раёны Курганскай вобласці
Цалінны раён (Курганская вобласць)

**Цалі́нны раён** () — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка на поўдні Курганскай вобласці ў Расіі. Адміністрацыйным цэнтрам з’яўляецца сяло Цаліннае.

## Геаграфія 
Цалінны раён па гадзіннікавай стрэлцы пачынаючы з поўначы мяжуе з Альменеўскім і Куртамышскім раёнамі. Акрамя таго раён з поўдня прылягае да Чалябінскай вобласці і Казахстана. Плошча раёна складае 3445,57 км².

## Гісторыя 
Цалінны раён быў утвораны 3 лістапада 1923 года ў адпаведнасці з пастановай УЦВК.

## Насельніцтва 
Насельніцтва раёна станам на 2020 год складала 14244 чалавекі. Рускія (84,1 %) складаюць абсалютную большасць насельніцтва. Іншымі значнымі этнічнымі групамі з’яўляюцца татары (6,1 %), казахі (4,5 %) і ўкраінцы (2,4 %).

## Спасылкі 
* Сайт раённай адміністрацыі

Катэгорыя:Раёны Курганскай вобласці
Белазерскі раён (Курганская вобласць)

**Белазе́рскі раён** () — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка на поўначы Курганскай вобласці ў Расіі. Адміністрацыйным цэнтрам з'яўляецца сяло Белазерскае.

## Геаграфія 
Белазерскі раён па гадзіннікавай стрэлцы пачынаючы з поўначы мяжуе з Цюменскай вобласцю, а таксама з Варгашынскім, Кетоўскім, Каргапольскім і Шатроўскім раёнамі. Плошча раёна складае 3425,59 км².

## Гісторыя 
Белазерскі раён быў утвораны 3 лістапада 1923 года ў адпаведнасці з пастановай УЦВК.

## Насельніцтва 
Насельніцтва раёна станам на 2020 год складала 14795 чалавек. Сярод нацыянальнасцей у раёне жывуць рускія і казахі.

## Спасылкі 
* Сайт раённай адміністрацыі

Катэгорыя:Раёны Курганскай вобласці
Шадрынскі раён

**Ша́дрынскі раён** () — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка на паўночным захадзе Курганскай вобласці ў Расіі. Адміністрацыйным цэнтрам з’яўляецца горад Шадрынск, які аднак не ўваходзіць у склад раёна, фармуючы ўласную гарадскую акругу.

## Геаграфія 
Шадрынскі раён па гадзіннікавай стрэлцы пачынаючы з поўначы мяжуе з Далматаўскім, Шатроўскім, Каргапольскім, Мішкінскім і Шуміхінскім раёнамі, а таксама з Свярдлоўскай вобласцю. Плошча раёна складае 4066,36 км².

## Гісторыя 
Шадрынскі раён быў утвораны ў 1924 годзе ў адпаведнасці з пастановай УЦВК.

## Насельніцтва 
Насельніцтва раёна станам на 2020 год складала 24752 чалавекі. Рускія (92,2 %) складаюць большасць насельніцтва. Другой паводле велічыні этнічнай групай з’яўляюцца татары (3,8 %).

## Спасылкі 
* Сайт раённай адміністрацыі 

Катэгорыя:Раёны Курганскай вобласці
Шуміхінскі раён

**Шумі́хінскі раён** () — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка на захадзе Курганскай вобласці ў Расіі. Адміністрацыйным цэнтрам з’яўляецца горад Шуміха.

## Геаграфія 
Шуміхінскі раён па гадзіннікавай стрэлцы пачынаючы з поўначы мяжуе з Далматаўскім, Шадрынскім, Мішкінскім, Альменеўскім і Шчучанскім раёнамі. Плошча раёна складае 2808,59 км².

## Гісторыя 
Шуміхінскі раён быў утвораны ў 1924 годзе ў адпаведнасці з пастановай УЦВК.

## Насельніцтва 
Насельніцтва раёна станам на 2020 год складала 24745 чалавек. Рускія (92,9 %) складаюць большасць насельніцтва. Іншымі значнымі этнічнымі групамі з’яўляюцца татары (3,2 %) і башкіры (1,2 %).

## Спасылкі 
* Сайт раённай адміністрацыі

Катэгорыя:Раёны Курганскай вобласці
Юргамышскі раён

**Юргамышскі раён** () — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў цэнтральнай частцы Курганскай вобласці ў Расіі. Адміністрацыйным цэнтрам з’яўляецца сяло Юргамыш.

## Геаграфія 
Юргамышскі раён па гадзіннікавай стрэлцы пачынаючы з поўначы мяжуе з Каргапольскім, Кетоўскім, Куртамышскім і Мішкінскім раёнамі. Плошча раёна складае 2586,57 км². З захаду на ўсход тэрыторыю раёну перасякаюць Паўднёваўральская чыгунка і аўтамабільная магістраль «Байкал». У раёне маюцца радовішча жалезных рудаў і цагляных глінаў.

## Насельніцтва 
Насельніцтва раёна станам на 2020 год складала 18776 чалавек. Рускія (95,1 %) складаюць большасць насельніцтва.

## Спасылкі 
* Сайт раённай адміністрацыі

Катэгорыя:Раёны Курганскай вобласці
Сан-Дыегаўскі дзяржаўны ўніверсітэт

**Сан-Дыегаўскі дзяржаўны ўніверсітэт** () — амерыканская дзяржаўная вышэйшая навучальная ўстанова са статусам даследчага ўніверсітэта, якая месціцца ў горадзе Сан-Дыега ў штаце Каліфорнія, ЗША.

## Агульная характарыстыка 
Універсітэт заснаваны ў 1897 годзе як прафесійная школа, гэта трэці старэйшы ўніверсітэт і самы паўднёвы ў сістэме Каліфарнійскага дзяржаўнага ўніверсітэта. Восенню 2022 года ўніверсітэт дасягнуў самай высокай за ўвесь час колькасці студэнтаў у амаль 37 000 і на сёняшні дзень налічвае больш чым 300 000 выпускнікоў. Універсітэт з'яўляецца іспанамоўнай установай. Ён класіфікуецца як доктарскі ўніверсітэт з высокай даследчай актыўнасцю. З 2005 года ўніверсітэт выпусціў больш за 65 стыпендыятаў Фулбрайта.

## Структура 
* Каледж мастацтва і літаратуры
* Каледж бізнесу
* Каледж адукацыі
* Каледж інжынерыі
* Каледж магістратуры
* Каледж здароўя і сацыяльных паслуг
* Каледж прафесійных студый і выяўленчага мастацтва
* Каледж прыродазнаўчых навук
* Ганаровы каледж

## Гл. таксама 
* Спіс універсітэтаў штата Каліфорнія

## Крыніцы 
## Спасылкі 
* Афіцыйная інтэрнэт-старонка ўстановы

Катэгорыя:Навучальныя ўстановы з англійскай мовай навучання
Катэгорыя:Універсітэты паводле алфавіта
Катэгорыя:Універсітэты Каліфорніі
Азёрскі раён (Калінінградская вобласць)

**Азёрскі раён** () — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў Калінінградскай вобласці Расіі. Адміністрацыйным цэнтрам з'яўляецца горад Азёрск.

## Геаграфія 
Азёрскі раён мяжуе з Праўдзінскім, Чарняхоўскім, Гусеўскім і Несцераўскім раёнамі, а таксама з Польшчай. Плошча раёна складае 871 км².

## Гісторыя 
Азёрскі раён быў утвораны 7 красавіка 1946 года ў адпаведнасці з пастановай УЦВК.

## Спасылкі 
* Сайт раённай адміністрацыі.

Катэгорыя:Раёны_Калінінградскай_вобласці
МАЗ-5434

**МАЗ-5434** — беларускі паўнапрывадны грузавы аўтамабіль, які выпускаўся на Мінскім аўтамабільным заводзе.

## Гісторыя 
Першыя прататыпы, яшчэ з эксперыментальнымі кабінамі, былі выраблены ў 1974 годзе. Першы доследны ўзор з серыйнай кабінай эксперыментальны цэх МАЗа сабраў у жніўні 1981 года. Фармальна выпуск пачаўся ў 1984 годзе, але да 1992 года ў сярэднім выраблялі ўсяго каля 15 машын у год. Серыйная вытворчасць стартавала ў 1992 годзе.

У канцы 1990-х гадоў машыны сталі абсталёўваць мадэрнізаванай кабінай з шырокай абліцоўкай.

Выява:MAZ-5434 Sattelzug.jpg|Аэрадромная ўборачная машына
Выява:Tital ATsPV-6 thermos tank truck (MAZ-5434), Kyiv, 2019 02.jpg|Вайсковая цыстэрна для пітной вады АЦПВ-6
Выява:Varta, Kyiv 2021, 10.jpg|thumb|Бронеаўтамабіль «Варта»

## Тэхнічныя характарыстыкі 
МАЗ-5434 пабудаваны па схеме «кабіна над рухавіком», рухавік размешчаны спераду, падоўжна. Кабіна: цэльнаметалічная, двухмесная. Рухавік: ЯМЗ-238М2, дызельны, чатырохтактны; магутнасць — 176 кВт пры 2100 аб/хв; круцільны момант — 883 Нм пры 1250 аб/хв. Каробка перадач: ЯМЗ-238А, механічная, васьміступеньчатая. Хадавая частка: падвеска — залежная, рысорная; тармазы — барабанныя, з пнеўматычным прывадам, двухконтурныя, з АБС; стаяначны тормаз — з прывадам ад спружынных энергаакумулятараў да тармазных механізмаў колаў задняй восі; памер шын — 12,00R20.

Для перавозкі доўгіх лесаматэрыялаў аўтамабіль выкарыстоўваецца разам з прычэпам-роспускам.

### МАЗ-543403 
### МАЗ-5434X3 
## Крыніцы 
## Літаратура 
* 
* 

## Спасылкі 
5434
Джозеф Коні

**Джозеф Коні** (; нар. 1961) — медыум, правадыр Гасподняй арміі супраціўлення.

## Біяграфія 
Нарадзіўся ў невялікай вёсцы на поўначы Уганды ў сям’і школьнага настаўніка і ксяндза Луіса Абаля (Luizi Obol) і мясцовай жыхаркі Норы Анек Ацін (Norah Anek Oting). Быў малодшым дзіцем у шматдзетнай сям’і, акрамя яго былі яшчэ шэсць братоў і сёстры.

Сваёй мэтай Коні абвясціў стварыць ва Угандзе тэакратычную дзяржаву, заснаваную на Бібліі і Дзесяці запаведзях.

## Крымінальны пераслед 
Коні абвінавачваецца ў сістэматычных выкраданнях непаўналетніх на заказ для сваёй арміі і дзіцячай прастытуцыі. Міжнародны крымінальны суд у 2005 годзе прызнаў медыума вінаватым у ваенных злачынствах і злачынствах супраць чалавецтва, выдаўшы ордэр на арышт.

## Фільм «Kony 2012» 
У пачатку сакавіка 2012 года кампанія *Invisible Children Inc* выпусціла 30-хвілінны фільм «Kony 2012», прысвечаны Джозефу Коні. Фільм падвергнуўся крытыцы за недакладнае асвятленне фактаў.

## Заўвагі 
## Спасылкі 
* 11 тыс. долларов за лидера повстанцев // Русская служба Би-би-си

Катэгорыя:Ваенныя злачынцы
Катэгорыя:Вікіпедыя:Біяграфіі сучаснікаў
Катэгорыя:Правадыры паўстанняў
Замах на Лі Чжэ Мёна

2 студзеня 2024 года падчас наведвання будаўнічай пляцоўкі аэрапорта ў Кадокта (Пусан) быў здзейснены замах на лідара паўднёвакарэйскай апазіцыі і старшыню «Дэмакратычнай партыі Карэі» Лі Чжэ Мёна. Палітык выжыў, але атрымаў нажавое раненне. Інцыдэнт адбыўся за тры месяцы да парламенцкіх выбараў.

## Ход падзей 
2 студзеня Лі праводзіў прэс-канферэнцыю ў новым аэрапорце Кадокта. У 10:27 раніцы па карэйскаму часу да яго падышоў чалавек, нібыта папрасіць аўтограф. Нечакана мужчына працяў шыю палітыка нажом. Прысутныя на месцы здарэння прадстаўнікі Дэмпартыі неадкладна прыкрылі Лі, а адзін з іх накрыў месца ўдару тканінай. Замах трансляваўся ў прамым эфіры паўднёвакарэйскіх тэлеканалаў і радыёстанцый. Са слоў відавочцаў, у момант нападу на месцы прысутнічала больш за дзясятак паліцыянтаў.

Лі атрымаў ірваную рану на шыі даўжынёй у адзін сантыметр з крывацёкам.

У 10:47 прыбыла машына хуткай дапамогі. У 11:16 палітык быў дастаўлены ў рэгіянальны траўматалагічны цэнтр бальніцы Пусанскага нацыянальнага ўніверсітэта. Пасля ён эвакуіраваны на верталёце ў бальніцу Сеульскага нацыянальнага ўніверсітэта, пры гэтым знаходзячыся ў свядомасці. Там Лі перанёс экстранную аперацыю. Прадстаўнікі Дэмпартыі заявілі, што аперацыя заняла «больш часу, чым чакалася».

## Падазраваны 
Паліцыяй быў затрыманы 59-гадовы мужчына. На мерапрыесмтвы ён быў з папяровай каронай з надпісам «Я Лі Чжэ Мён» і таблічкай «200 месцаў у Нацыянальным сходзе». Паводле звестак «Пусан ільба», нападнік адмовіўся адказваць на пытанні аб сваіх матывах.

Праз некалькі гадзін пасля нападу паліцыя назвала прозвішча падазраванага — Кім. Пры ім выяўлены нож даўжынёй 18 сантыметраў (здабыты праз Інтэрнэт). Паліцэйскае ўпраўленне Пусана заявіла, што плануе прад’віць Кіму абвінавачванне ў замаху на забойства, паколькі ён прызнаўся, што меў намер забіць Лі. У снежні 2023 года падазраваны таксама прысутнічаў на мерапрыемстве, дзе палітык выступаў у якасці хэдлайнера ў Пусане. На відэазапісе бачна, як Кім чакае Лі, але не можа ўсталяваць цесны кантакт. На ім была тая ж папяровая карона з надпісам «Я Лі Чжэ Мён», як і падчас студзеньскага замаху.

На наступны дзень пасля замаху ў кватэры Кіма і ў яго офісе былі праведзеныя ператрусы. Сілавікі не выявілі ніякіх папярэдніх запісаў аб злачынствах, ужыванні наркотыкаў або псіхіятрычных захворваннях у нападніка. На момант нападу ён таксама быў цвярозы.

## Рэакцыя 
Прэзідэнт краіны Юн Сок Ёль заявіў, што гэты напад быў «тэрарыстычным актам... і сур’ёзнай пагрозай дэмакратыі» (з аналагічнай заяваў выступіў прадстаўнік Дэмакратычнай партыі Квон Чхіль Сын), загадаўшы ўладам пачаць расследаванне інцыдэнту. Юн Хі Гын, генеральны камісар Нацыянальнага агенцтва паліцыі, абвясціў аб фарміраванні ў Пусане спецыяльнай следчай групы для расследавання замаху.

## Заўвагі 
Катэгорыя:Падзеі 2 студзеня
Катэгорыя:Студзень 2024 года
Катэгорыя:Палітыка Паўднёвай Карэі
Шчучанскі раён

**Шчуча́нскі раён** () — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка на захадзе Курганскай вобласці ў Расіі. Адміністрацыйным цэнтрам з’яўляецца горад Шчучча.

## Геаграфія 
Шчучанскі раён па гадзіннікавай стрэлцы пачынаючы з поўначы мяжуе з Катайскім, Далматаўскім, Шуміхінскім, Альменеўскім і Сафакулеўскім раёнамі, а таксама з Чалябінскай вобласцю. Плошча раёна складае 2858,36 км².

## Гісторыя 
Шчучанскі раён быў утвораны 3 лістапада 1923 года ў адпаведнасці з пастановай УЦВК.

## Насельніцтва 
Насельніцтва раёна станам на 2020 год складала 19185 чалавек. Рускія (89,6 %) складаюць большасць насельніцтва. Іншымі значнымі этнічнымі групамі з’яўляюцца башкіры (3,8 %) і татары (3,1 %).

## Спасылкі 
* Сайт раённай адміністрацыі

Катэгорыя:Раёны Курганскай вобласці
Шатроўскі раён

**Шатроўскі раён** () — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка на поўначы Курганскай вобласці ў Расіі. Адміністрацыйным цэнтрам з’яўляецца сяло Шатрова.

## Геаграфія 
Шатроўскі раён па гадзіннікавай стрэлцы пачынаючы з поўначы мяжуе з Белазерскім, Каргапольскім і Шадрынскім раёнамі, а таксама з Свярдлоўскай і Цюменскай абласцямі. Плошча раёна складае 3535,02 км², што складае прыблізна 4,94 % агульнай плошчы Курганскай вобласці.

## Гісторыя 
Шатроўскі раён быў утвораны 10 снежня 1923 года ў адпаведнасці з пастановай УЦВК.

## Насельніцтва 
Насельніцтва раёна станам на 2020 год складала 15159 чалавек. Рускія (92,1 %) складаюць большасць насельніцтва. Другой паводле велічыні этнічнай групай з’яўляюцца татары (5,3 %).

## Спасылкі 
* Сайт раённай адміністрацыі

Катэгорыя:Раёны Курганскай вобласці
Лісаа

**«Лісаа»** (Лі Саа) () — кітайская класічная паэма. Па ўказанні Сыма Цяня, належыць пяру Цюй Юаня 340—278 да н. э.), вядомага паэта і дзяржаўнага дзеяча царства Чу.

Паэма змяшчае 372 страфы і прыкладна 2&nbsp;400 знакаў, што робіць яе адной з самых вялікіх паэм, якія вядомы з часоў Старажытнага Кітая. Дата яе стварэння дакладна невядомая, але лічыцца, што яна была напісана пасля таго, як Цюй Юань страціў дзяржаўны пост у Чу і стаў выгнаннікам.

Назва паэмы была цяжкай для разумення ўжо ў Старажытным Кітаі. Сыма Цянь прапаноўваў разумець яе як «Скаргі ад’езду» (скаргі Цюй Юаня на выгнанне), тады як  прапаноўваў версію «Сустрэча з бядой». Версія Сыма Цяня больш шырока прынятая. Сучасныя даследчыкі таксама выказалі здагадку, што 離騷 — варыянт напісання 劳商, што значыць проста «чуская песня».

У гісторыі  паэма «Лі Саа» была значным крокам да разняволення выразных сродкаў (у тым ліку вар’іруецца даўжыня строф) і асноватворнай для наступнага стылю *саа*. Яна таксама вылучаецца спалучэннем разнастайных элементаў: лірычныя і фантастычныя вобразы суседнічаюць тут з грамадзянскасцю і крытычным аглядам гісторыі краіны. Увайшла ў анталогію «Чускія строфы».

 прыводзіць версію, згодна з якой паэма «Лі Саа» — прайграванне бачанняў рытуальнага  ў свет іншы, аналагічнага падарожжам шамана або аракула (магчыма, з выкарыстаннем псіхатропных прэпаратаў). Гэтым можна тлумачыць як значную колькасць фантастычных вобразаў, так і тое, што ў адрозненне ад  і  Цюй Юань паведамляе сваё імя і імёны продкаў не ў канцы, а ў пачатку твора, як бы прадстаўляючыся перад тым, як увайсці ў свет духаў.

Катэгорыя:Старажытныя кнігі
Абарона Віцебска (1941)

**Віцебская бітва** — эпізод першых тыдняў Вялікай Айчыннай вайны, частка Смаленскай бітвы.
## Сітуацыя 
3—4 ліпеня 1941 года разгарнуліся баі ў раёне Лепеля. Немцы прарвалі абарону Чырвонай арміі і выйшлі на лінію Ула–Бешанковічы—Сянно. Такім чынам, была адкрыта дарога на Віцебск. Нямецкае камандаванне надавала захопу горада вялікае значэнне, паколькі ён адкрываў шлях на Смаленск і Маскву.

У гэты час савецкія сілы спрабавалі стварыць лінію абароны на рубяжы рэк Заходняя Дзвіна і Дняпро. Пад Віцебскам у СССР знаходзіліся 19-я і 20-я арміі. Акрамя рэгулярных часцей Чырвонай арміі, супраціў аказала апалчэнне. Усяго было створана 4 батальёны, падтрыманыя батальёнам міліцыі.

## Ход бітвы 
З 5 ліпеня на подступах да Віцебска вяліся баі на рубяжы вёска Гняздзілава—возера Саро—вёсак Ліпнева, Машканы, Аляксандрава. Тут абараняліся сілы 153-й стралковай дывізіі. За дзень дывізія адбівала па 5—6 нападаў.

Раніцай 6 ліпеня савецкія танкавыя злучэнні 5-га і 7-га механізаваных карпусоў контратакавалі праціўніка на Віцебскім напрамку. Да 10-га чысла яны паспяхова разграмілі нямецкія сілы пад Сянно і Лепелем. Падцягнутыя войскі падмацавання і ўдары Люфтвафэ вымусілі савецкія карпусы спыніць наступленне, а потым прарывацца з акружэння ў раён Оршы.

6—9 ліпеня Вермахт перанёс галоўны ўдар з паўднёвага захаду на поўнач і паўночны захад, на ўчастак Ула—Бешанковічы. 9 ліпеня нямецкія войскі ў абыход 153-й стралковай дывізіі прарваліся да Віцебска з боку Улы. У гэтых умовах 153-я стралковая дывізія была вымушаная заняць абарону па лініі вёсак Латыпін, Шпілі і па рацэ Лучоса да вёскі Кузьмінцы. Абстаноўка для савецкіх войск значна пагоршылася.

Пасля магутнай артпадрыхтоўкі немцы пачалі прарывацца ў горад адразу ў некалькіх кропках. 9 ліпеня пасля 5-гадзіннай сутычкі гітлераўцы выйшлі да Успенскай горкі. Да канца дня Вермахт захапіў заходнюю частку горада. Асабліва зацятыя баі разгарнуліся за Юр’еву горку, што перашкодзіла германскім часцям выйсці да Заходняй Дзвіны ў раёне вакзала. Раніцай 10 ліпеня немцы ўсё ж фарсіравалі раку і захапілі Уланавічы, аэрадром, чыгуначны мост. Часці 220-й дывізіі двойчы выбівалі ворага з ўсходніх раёнаў. Аднак у рэшце рэшт чырвонаармейцы адступілі.

11 ліпеня Віцебск цалкам перайшоў пад кантроль немцаў.

## Наступствы 
Захоп горада даў магчымасць германскім войскам наступаць далей на ўсход. У пачатку восені яны бяруць Смаленск.

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Абарончыя бітвы ў Беларусі (1941)
Катэгорыя:Ліпень 1941 года
Катэгорыя:1941 год у Віцебску
Канстанцін Фёдаравіч Сядых

**Канстанцін Фёдаравіч Сяды́х** (;  — ) — рускі савецкі паэт і пісьменнік.

## Біяграфія 
Нарадзіўся ў пасёлку Папярэчны Зерэнтуй (Забайкальскі край Расіі). Скончыў школу і ў 1922 годзе паступіў ў Нерчынска-Завадское тэхнічнае вучылішча, у якім правучыўся два гады. У гэты час у якасці сельскага карэспандэнта пачаў друкавацца ў газетах «Забайкальскі рабочы» і «Забайкальскі селянін». З 1925 па 1928 год вучыўся ў Чыцінскім педагагічным вучылішчы, але яго не скончыў. Працаваў у камсамольскіх газетах Сібіры, падчас канфлікту на Кітайска-Усходняй чыгунцы чыгунцы быў карэспандэнтам камсамольскай газеты «Набат моладзі» ў Забайкальскай групе Асобай Далёкаўсходняй арміі. У 1931 годзе пераехаў з Чыты ў Іркуцк. Працаваў карэспандэнтам газеты «Усходне-Сібірская праўда». Пасля дэмабілізацыі ў 1942 годзе вярнуўся ў Іркуцк.

Памёр К. Ф. Сядых у Іркуцку 21 лістапада 1979 года. Пахаваны на Радзішчаўскіх могілках.

## Творчасць 
Першы свой верш «Вясна» К. Ф. Сядых напісаў у дзесяцігадовым узросце.

## Узнагароды 
* Сталінская прэмія другой ступені (1950, за раман «Даурыя»)
* Ордэн Леніна (1967)
* Ордэн Працоўнага Чырвонага Сцяга (1978)
* Медаль «За доблесную працу ў Вялікай Айчыннай вайне 1941—1945 гг.»
* Ганаровы грамадзянін Іркуцка (1967)

## Зноскі 
## Літаратура 
* 
* 

## Спасылкі 
* Константин Фёдорович Седых // Иркутск в лицах
* Седых Константин Фёдорович // МБУК «Партизанская межпоселенческая центральная библиотека»
* Пришлите «Утреннее солнце»! // Газета «Забайкальский рабочий»
* «Певец Забайкалья» К. Ф. Седых. К 105-летию почётного гражданина Иркутска // Гуманитарный центр — библиотека имени семьи Полевых
* Литературный проект «Забытые имена». Константин Фёдорович Седых // Климовская центральная библиотека
* «Отчий край Константина Седых» // Нерчинская межпоселенческая центральная районная библиотека
* *Запевалов В. Н.* Седых Константин Фёдорович // ХРОНОС

Катэгорыя:Пісьменнікі СССР
Катэгорыя:Паэты СССР
Катэгорыя:Паэты XX стагоддзя
Катэгорыя:Ганаровыя грамадзяне
Катэгорыя:Ваенныя карэспандэнты
Каліфарнійскі дзяржаўны ўніверсітэт у Лос-Анджэлесе

**Каліфарнійскі дзяржаўны ўніверсітэт у Лос-Анджэлесе** () — амерыканская дзяржаўная вышэйшая навучальная ўстанова са статусам універсітэта, якая месціцца ў горадзе Лос-Анджэлес у штаце Каліфорнія, ЗША.

## Агульная характарыстыка 
Вучэльня была заснавана ў 1947 годзе як Лос-Анджэлескі дзяржаўны каледж, які быў перайменаваны ў Каліфарнійскі дзяржаўны каледж у Лос-Анджэлесе ў 1964 годзе. Універсітэт атрымаў сваю цяперашнюю назву ў 1972 годзе, калі стаў часткай сістэмы Каліфарнійскага дзяржаўнага ўніверсітэта.

Універсітэт прапануе 142 праграмы атрымання ступені бакалаўра, 122 праграмы магістратуры і 4 праграмы аспірантуры. Вучэльня мае афіцыйны статус іспанамоўнай установы адукацыі. Універсітэцкі кампус знаходзіцца прыкладна за 8 км на паўночны ўсход ад цэнтра Лос-Анджэлеса.

## Структура 
* Каледж здароўя і сацыяльных паслуг
* Каледж прыродазнаўчых і грамадскіх навук
* Каледж інжынерыі, камп'ютарных навук і тэхналогій
* Каледж бізнесу і эканомікі
* Каледж адукацыі
* Каледж мастацтваў і літаратуры
* Каледж прафесійнай і глабальнай адукацыі
* Каледж этнічных студый
* Ганаровы каледж

## Гл. таксама 
* Спіс універсітэтаў штата Каліфорнія
 
## Крыніцы 
## Спасылкі 
* Афіцыйная інтэрнэт-старонка ўстановы

Катэгорыя:Навучальныя ўстановы з англійскай мовай навучання
Катэгорыя:Універсітэты паводле алфавіта
Катэгорыя:Універсітэты Каліфорніі
Аляксандр Сцяпанавіч Балдоўскі

**Аляксандр Сцяпанавіч Балдоўскі** (, г. Крычаў, Магілёўская вобласць — ) — беларускі пісьменнік, нарысіст, журналіст.

## Біяграфія 
Нарадзіўся  года ў Крычаве. Скончыў у 1969 годзе Мядзведжагорскае рачное вучылішча, у 1972 годзе партыйную школу пры палітычным аддзеле вайсковай часці 30670 Чырванасцяжнага Чарнаморскага флоту, у 1976 годзе курсы павышэння кваліфікацыі пры Маскоўскай ВШПД.

Працаваў суднавым машыністам, механікам, майстрам механічнага цэха ў Беламорскім марскім порце. Служыў на матроскіх, старшынскіх і афіцэрскіх пасадах надводных караблёў Паўночнага, Чарнаморскага і Балтыйскага флатоў. Капітан-лейтэнант запаса Крычаўскага цэментна-шыфернага завода.

Памёр 7 сакавіка 2021 года.

## Творчасць 
Пісаў на рускай мове. Выдаў кнігі нарысаў «Этапы славного пути» (2004, сааўтар У. Ф. Куліненка), «60 лет Свято-Покровскому храму» (2006 г.), «Жыццё працягваецца» (2007 г.), «Истории нетленные страницы» (2007 г.), «Годы труда и успеха 1933—2008» (2008 г.), «Путь свершений: ПРУП „Кричевцементношифер“ — 75» (2008 г.), а таксама больш за 100 нарысаў аб ветэранах Вялікай Айчыннай вайны і працы, воінах-інтэрнацыяналістах, надрукаваных у абласных і рэспубліканскіх перыядычных выданнях.

## Узнагароды 
Узнагароджаны медалямі «300 гадоў Расійскаму флоту», «80 гадоў Узброеных Сіл СССР», «Адмірал флоту Савецкага Саюза Кузняцоў», «80 гадоў УЛКСМ», «За службу Айчыне. Удзельніку „халоднай вайны“ на моры», «60 год вызвалення Рэспублікі Беларусь ад нямецка-фашысцкіх захопнікаў», памятным знакам «70 гадоў Паўночнаму флоту».

У 2014 годзе выдаў кнігу нарысаў «Цемент и люди: 80 лет ОАО „Кричевцементношифер“», за якую стаў лаўрэатам літаратурнай прэміі імя Івана Чыгрынава Магілёўскага абласнога аддзялення Саюза пісьменнікаў Беларусі. У 2018 годзе быў адзначаны ўзнагародай Саюза пісьменнікаў Беларусі, яму ўручаны нагрудны знак «За вялікі ўклад у літаратуру».

## Бібліяграфія 
* «60 лет Свято-Покровскому храму» (Могилев, 2004)
* «Годы труда и успеха» (Могилев, 2004)
* «Жемчужина Хотимска. Собор Святой Троицы 1873—2008» (Могилев, 2004)
* «Огнеборцы Кричевщины. 1897—2008» (Могилев, 2004)
* «Истории нетленные страницы» (Могилев, 2007)
* «Путь свершений» (Минск, 2008)
* «Ветераны. Победили врага и разруху» (Могилев, 2009)
* «Ветераны. Прославились в боях и труде» (Могилев, 2010)
* «Модернизация продолжается: ОАО „Кричевцементношифер“ 1933—2012» (Могилев, 2012)
* «Цемент и люди» (Могилев, 2014)
* «Пыль Афганских дорог» Книга 1. (Кричев: Центральная библиотека, 2016)
* «Пыль Афганских дорог» Книга 2. (Кричев: Центральная библиотека, 2017)
* «Свято-Николаевская церковь города Кричева» (Могилев, 2017)
* «Ветераны: в 3 книгах. Книга 3. Часть 1. Прославились в боях и труде»(2018)
* «Свинцовый дождь» (2019)
* «Афганской войны ветераны» (2020)
* «Малой родины герои : стихи и проза» (2019)
* «Героические судьбы» (2021)

Катэгорыя:Пісьменнікі Беларусі
Катэгорыя:Журналісты Беларусі
Катэгорыя:Нарысісты Беларусі
Катэгорыя:Рускамоўныя пісьменнікі
Віктар Іванавіч Арцем’еў

**Віктар Іванавіч Арцем’еў** (нар. 21 сакавіка 1927, Радзішына, Шклоўскі раён — 22 лістапада 2024, Магілёў) — беларускі пісьменнік, журналіст, краязнавец.

## Біяграфія 
Нарадзіўся 21 сакавіка 1927 года на хутары Чарэйцаў Круг каля вёскі Радзішына Шклоўскага раёна ў вялікай сям’і сялян-сераднякоў. Скончыў Радзішанскую пачатковую школу, у 1941 годзе — сямігодку. У час Вялікай Айчыннай вайны давялося пабываць у перасыльным канцлагеры ў Оршы, потым на пасяленні ў Круглянскім раёне. У 1944 годзе, пасля вяртання з выгнання, В. І. Арцем’еў прайшоў гадавую школу калгасніка-ўдарніка, а затым паступіў і ў 1948 г. скончыў Магілёўскае культасветвучылішча.

Працягнуў сваю адукацыю спачатку ў вячэрнім універсітэце марксізму-ленінізму пры Мінскім гаркаме КПБ (1950 г.), а затым завочна ў Мінскім педінстытуце імя М. Горкага, дзе атрымаў спецыяльнасць бібліятэкар-бібліёграф. Працаваў у Парычах загадчыкам раённай бібліятэкі і літсупрацоўнікам раённай газеты «Ленінская перамога». Быў інспектарам па бібліятэках ва ўпраўленні культуры Магілёўскага аблвыканкама, загадчыкам Чэрыкаўскага раённага аддзела культуры, загадчыкам метадычнага аддзела Магілёўскай абласной бібліятэкі імя У. І. Леніна, выкладчыкам Магілёўскага бібліятэчнага тэхнікума імя А. С. Пушкіна і па сумяшчальніцтве — карэспандэнтам-арганізатарам бюро прапаганды мастацкай літаратуры Саюза пісьменнікаў БССР.

Жыў у Магілёве.

Займаўся траўніцтвам.

## Узнагароды 
Лаўрэат літаратурнай прэміі імя Якуба Вусікава Магілёўскага абласнога аддзялення Саюза пісьменнікаў Беларусі.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Беларускамоўныя пісьменнікі
Катэгорыя:Пісьменнікі Беларусі
Катэгорыя:Журналісты Беларусі
Катэгорыя:Краязнаўцы Беларусі
Мікалай Сяргеевіч Барысенка

**Мікалай Сяргеевіч Барысенка** (нар. , в. Удоўск, Чавускі раён, Магілёўская вобласць) — беларускі пісьменнік, краязнаўца, гісторык, публіцыст, педагог.

## Біяграфія 
Нарадзіўся  года ў вёсцы Удоўск Чавускага раёна.

Член Магілёўскага абласнога аддзялення праўладнага Саюза пісьменнікаў Беларусі.

Жыве ў горадзе Магілёве.

## Бібліяграфія 
* «Магілёўшчына — мой любы Прыдняпроўскі край» (Магілёў, 2004)
* «Страницы освобождения Могилева: год 1944-й» (Магілёў, 2004)
* «Днепровский рубеж: трагическое лето 1941 года» (Магілёў, 2005)
* «У истоков патриотизма» (Могилев, 2007)
* «По дороге в Лесную» (Магілёў, 2008)
* «Освобождение: от Хотимска до Могилева и Бобруйска» (Магілёў, 2009)
* «1941-й: пылающие рубежи Днепра и Сожа» (Могилев, 2011)
* «Год 1812-й на дорогах Могилевщины» (Могилев, 2012)
* «Наша Победа: 70 летию освобождения Беларуси и Могилевской области от немецко-фашистских оккупантов посвящяется» (Могилев, 2014)
* «Рожденные к подвигу : 28 Героев Советского Союза, получивших звание за освобождение Могилева» (Могилев, 2015)
* «161-я Могилевская: в первых рядах советской гвардии : оборонительтные бои 1941 года 161-й стрелковой (4-й гвардейской дивизии) : воспоминания и документы» (Могилев, 2015)
* «Эхо Великой войны в Восточной Беларуси» (1914—1918) (Могилев, 2015)
* «Наш край Могилевский» (Могилев, 2016)
* «Наследники Спиридона Соболя: к 100-летию Могилевской областной типографии» (Могилев, 2018)
* «Партизанские „друкары“ Могилевщины: и словом, и пулей!» (Могилев, 2020)
* «Крепость Могилев»: 23 дня из 41-го" (Могилев, 2021)

Катэгорыя:Пісьменнікі Беларусі
Катэгорыя:Краязнаўцы Беларусі
Катэгорыя:Гісторыкі Беларусі
Катэгорыя:Публіцысты Беларусі
Катэгорыя:Педагогі Беларусі
Сезон 1995/1996 «Гродна-93»

У сезоне 1995/1996 баскетбольны клуб «Гродна-93» з Гродна прымаў удзел:
* Чэмпіянат Беларусі 1995/1996 ( **1 месца**),
* Кубак Корача 1995/1996 (вылет з 1/64 фіналу).

## Склад каманды 
*  Аляксей Альшэўскі
*  Андрэй Васілеўка
*  Алег Гладкі
*  Павел Грыгор’еў
*  Юрый Качан
*  Уладзімір Кец
*  Віталь Маклакоў
*  Аляксандр Нарушэвіч
*  Руслан Насенка
*  Юрый Чарняк
*  Уладзімір Шарко

## Трэнеры каманды 
*  Яўген Кец (галоўны трэнер)
*  Анатоль Ханякоў

## Гл. таксама 
* Сезон 1994/1995 «Гродна-93»
* Сезон 1996/1997 «Гродна-93»
 

## Спасылкі 
* ПОБЕДИТЕЛИ И ПРИЗЁРЫ МУЖСКОГО ЧЕМПИОНАТА СТРАНЫ (ИГРОКИ)
* 30 ЛЕТ ГРОДНО-93
1995/1996
Гродна-93
Катэгорыя:1995 год у Гродне
Катэгорыя:1996 год у Гродне
Сезон 1997/1998 «Гродна-93»

У сезоне 1997/1998 баскетбольны клуб «Гродна-93» з Гродна прымаў удзел:
* Чэмпіянат Беларусі 1997/1998 ( **1 месца**),
* Кубак Беларусі 1998 ( **уладальнік**).

## Склад каманды 
*Склад каманды ў чэмпіянаце Беларусі*:
*  Андрэй Васілеўка
*  Алег Вярболь
*  Юрый Качан
*  Аляксандр Кец
*  Сяргей Кец
*  Уладзімір Кец
*  Аляксандр Кудраўцаў
*  Віталь Маклакоў
*  Аляксандр Нарушэвіч
*  Руслан Насенка
*  Андрэй Плотнікаў
*  Сяргей Светнік (прыйшоў у каманду падчас сезону)
*  Юрый Чарняк

У Кубку Беларусі ў маі 1998 года да каманды далучыліся Павел Грыгор’еў («Спарта», Прага, Чехія) і Уладзімір Шарко («Урал-Грэйт», Перм, Расія).

Алег Вярболь, Аляксандр Кец, Аляксандр Кудраўцаў, Аляксандр Нарушэвіч і Руслан Насенка згулялі ў Кубку за «Гродна-2».

## Трэнеры каманды 
*  Яўген Кец (галоўны трэнер)
*  Марк Фруман

## Гл. таксама 
* Сезон 1996/1997 «Гродна-93»
* Сезон 1998/1999 «Гродна-93»

## Спасылкі 
* ПОБЕДИТЕЛИ И ПРИЗЁРЫ МУЖСКОГО ЧЕМПИОНАТА СТРАНЫ (ИГРОКИ)
* 30 ЛЕТ ГРОДНО-93

1997/1998
Гродна-93
Катэгорыя:1997 год у Гродне
Катэгорыя:1998 год у Гродне
Сутыкненне ў аэрапорце Ханэда

**Сутыкненне ў аэрапорце Ханэда** — авіяцыйная катастрофа, якая адбылася 2 студзеня 2024 года. Авіялайнер Airbus A350-941 авіякампаніі Japan Airlines выконваў планавы ўнутраны рэйс JAL516 па маршруце Сапара—Токіа, калі пры пасадцы ў аэрапорце прызначэння сутыкнуўся з DHC-8-315 Dash 8 берагавой аховы Японіі. Усе, хто знаходзіўся на борце рэйса JL516 (367 пасажыраў і 12 членаў экіпажа), выжылі, з іх 17 атрымалі раненні. Аднак на другім борце з 6 членаў экіпажа толькі камандзір паветранага судна змог паспяхова эвакуявацца з цяжкімі траўмамі.

У выніку сутыкнення абодва самалёты загарэліся. Дадзенае здарэнне стала першай, і на студзень 2024, адзінай стратай Airbus A350. Праз аварыю аэрапорт Ханэда быў зачынены на некалькі гадзін.

## Заўвагі 
Катэгорыя:Студзень 2024 года
Катэгорыя:Падзеі 2 студзеня
Катэгорыя:Авіяцыйныя здарэнні 2024 года
Катэгорыя:2024 год у Японіі
Ёкум (акруга)

**Акруга Ёкум** () — акруга ў ЗША, штаце Тэхас. Станам на 2000 год, колькасць насельніцтва складала 7322 чалавек. Па ацэнцы бюро перапісу насельніцтва ЗША ў 2008 годзе колькасць жыхароў акругі вырасла да 7572 чалавек. Акруговы цэнтр горад Плейнс. Заснавана ў 1876 годзе. Названа ў гонар Хендэрсана Кінга Ёкума (1810—1856), салдата, пракурора і тэхаскага гісторыка.

Катэгорыя:Акругі Тэхаса
Порт-Лавака

**Порт-Лавака** () — горад у штаце Тэхас (ЗША), размешчаны прыкладна за 180 км на паўднёвы захад ад Х'юстана і за 200 км на паўднёвы ўсход ад Сан-Антоніа. Адміністрацыйны цэнтр акругі Калхун. Паводле Бюро перапісу насельніцтва ЗША, паводле перапісу 2010 года насельніцтва Порт-Лавакі складала 12 248 чалавек.

Катэгорыя:Гарады Тэхаса
Калхун (акруга, Тэхас)

**Акруга Калхун** () — акруга штата Тэхас Злучаных Штатаў Амерыкі. На 2000 год у ёй пражывала 20647 чалавек. Па ацэнцы бюро перапісу насельніцтва ЗША ў 2008 годзе насельніцтва акругі складала 20 406 чалавек. Акруговы цэнтр — горад Порт-Лавака. Сфарміравана ў 1846 годзе з участкаў акруг Джэксан, Матагорда і Вікторыя. Названа ў гонар Джона Колдвела Кэлхуна, сёмага віцэ-прэзідэнта ЗША.

Катэгорыя:Акругі Тэхаса
Эдна (Тэхас)

**Эдна** () — горад у ЗША, размешчаны ў паўднёва-ўсходняй частцы штата Тэхас, адміністрацыйны цэнтр акругі Джэксан. Па дадзеных перапісу за 2010 год колькасць жыхароў складала 5499 чалавек, паводле ацэнкі Бюро перапісу ЗША ў 2017 годзе ў горадзе пражывала 5770 чалавек.

Катэгорыя:Гарады Тэхаса
Пост

**Пост**:
* Пост (ваенная справа)
* Пост (рэлігія)
## Тапонім 
* Пост (Тэхас)
Гарза (акруга)

**Гарза** () — акруга ў ЗША, штат Тэхас. Афіцыйна ўтворана ў 1907 годзе з часткі акругі Бэр і названы ў гонар сям’і першапасяленцаў, якія размясціліся на тэрыторыі акругі Бэр. Станам на 2000 год, колькасць насельніцтва складала 4872 чалавекі. Акруговы цэнтр — горад Пост.

Катэгорыя:Акругі Тэхаса
Прэсідыа (Тэхас)

**Прэсідыа** () — горад у штаце Тэхас, ЗША. Знаходзіцца на крайнім паўднёвым захадзе штата Тэхас, на яго мяжы з Мексікай, і ляжыць насупраць мексіканскага горада Ахінага. Уваходзіць у аднайменную акругу, адміністрацыйным цэнтрам якой з'яўляецца горад Марфа. Горад Прэсідыа размешчаны на паўночным беразе ракі Рыа-Грандэ, каля нацыянальных паркаў Біг-Бэнд і Форт-Літан.

Катэгорыя:Гарады Тэхаса
Ахінага

**Ахінага** (), афіцыйнае найменне Мануэль-Охінага () — горад у Мексіцы, штат Чыўаўа, уваходзіць у склад муніцыпалітэта Ахінага і з’яўляецца яго адміністрацыйным цэнтрам. Насельніцтва — 22 744 чалавекі (перапіс 2010 года).

## Гісторыя 
Паселішча заснавана 2 чэрвеня 1715 года Хуанам Антоніа Трасвініем і Рэтэсам пад назвай Сан-Франсіска-дэ-ла-Хунта-дэ-лос-Рыас (). 23 кастрычніка 1857 года пасяленню быў прысвоены статус вілья, а назва зменена на Мануэль-Ахінага ў гонар мексіканскага палітыка, ваеннага і ўдзельніка барацьбы з інтэрвентамі Мануэля Ахінагі. Статус горада пасяленню быў прысвоены 1 снежня 1948 года.

## Насельніцтва 
## Крыніцы 
Катэгорыя:Гарады Чыўаўа
Катэгорыя:Населеныя пункты, заснаваныя ў 1715 годзе
Паўла Канстанца

**Паўла Кастанца** (, нар. , Брамптан, Антарыа, Канада) — канадскі акцёр і прадзюсар. Найбольш вядомы па ролях у камедыі 2000 года «Дарожныя прыгоды», у ролі Майкла Трыбіяні ў сіткоме «Джоўі», які выходзіў з 2004 па 2006 гады, і ў ролі Эвана Лоўсана серыяле USA Network «Дарагі доктар», які выходзіў з 2009 года.

Таксама здымаўся ў фільмах «40 дзён і 40 начэй», «Гэтак сабе вакацыі»; з’яўляўся ў серыялах «Гатовы ці не» і «Псі Фактар: Хронікі паранармальных з’яў».

Рэжысіраваў адзін з эпізодаў тэлесерыяла «Дарагі доктар», браў удзел у агучванні персанажаў у фільме «Доктар Дулітл 3».
## Фільмаграфія
*2017 ― Лабараторныя ўмовы
Энтані Рэп

**Энтані Дын Рэп** (; нар. ) — амерыканскі акцёр і спявак. Найбольшую вядомасць яму прынесла роля Марка Коэна ў брадвейскай пастаноўцы (1996) і кінаверсіі (2005) мюзікла «Багема». Ён таксама выканаў ролю Чарлі Браўна ў брадвейскім адраджэнні мюзікла «Ты добры чалавек, Чарлі Браўн» у 1999 годзе, і Лукаса ў мюзікле «Калі/Затым» у 2014 годзе.

Пачынаючы з 2017 года, Рэп выконвае ролю афіцэра Зорнага флоту Пола Стэметса ў серыяле «Зорны шлях: Дыскаверы».
Ітан Саплі

**Ітан Са́плі** (; нар. , Манхэтэн, Нью-Ёрк, ЗША) — амерыканскі акцёр, вядомы па ролях у фільмах «Амерыканская гісторыя Ікс», «Успамінаючы Тытанаў», «Эфект матыля» і «Некіравальны», а таксама па ролі Рэндзі Хікі ў тэлесерыяле «Мяне клічуць Эрл».

Саплі нарадзіўся ў Манхэтэне, Нью-Ёрк. Яго бацькі — Дэбі і Біл Саплі, таксама акцёры, якія сустрэліся на Брадвеі падчас выступу. Яго бацька сыграў Вілі, аднавокага паштальёна, у «Мяне клічуць Эрл».

Пераважна Саплі вядомы дзякуючы сваім эпізадычным ролям у фільмах Кевіна Сміта і роляй Рэндзі Хікі ў сіткоме «Мяне клічуць Эрл». Ён здымаўся і ў драматычных фільмах. У 2004 годзе Ітан зняўся ў фільме «Эфект матыля» разам з Эштанам Кутчэрам, Эмі Смарт і Элдэнам Хенсанам. У 2010 годзе з’явіўся ў фільме «Некіравальны».
## Фільмаграфія 
* (2013) «Воўк з Уол-стрыт» — Тобі Уэлч
Korean Broadcasting System

**Карэйская радыёвяшчальная сістэма** (**KBS**) () — статутная карпарацыя.

Штаб-кватэра ў Сеул.

## Гісторыя 
Створана ў 1927 годзе як JODK (*Kyeongseong Broadcasting Corporation*), у тым жа годзе запусціла радыёстанцыю HLKA (*HL KoreA*), у 1933 годзе радыёстанцыю HLSA. 15 жніўня 1953 года пачала вяшчанне міжнародная радыёстанцыя «Голас свабоднай Карэі» на англійскай мове. 13 красавіка 1961 была запушчана рускамоўная версія голасу свабоднай Карэі. У 1961 радыёстанцыя была перайменавана ў" Сеульскае Міжнароднае радыё "(HCLA), у красавіку 1973 — « радыё Карэі», са жніўня 1994 — « Міжнароднае радыё Карэі», з 3 сакавіка 2005 — KBS WORLD Radio («сусветнае Радыё KBS»). У 1966 годзе прыватная медиакорпорация TBC (*Tongyang Broadcasting Company*) запусціла тэлеканал TBC TV і радыёстанцыю TBC FM. У 1972 годзе KBS запусціла радыёстанцыю KBS Social Education Radio (сёння — KBS Hanminjok Radio). У 1979 годзе KBS запусціла радыёстанцыю KBS FM. У 1980 годзе TBC TV і TBC FM быў нацыяналізаваны і як KBS2 і KBS 2FM былі далучаны да KBS, у тым жа годзе быў запушчаны тэлеканал KBS3. У 1981 годзе KBS запусціла радыёстанцыю KBS Educational Radio. У 1990 годзе KBS3 і KBS Educational Radio быў выведзены ў асобную тэлерадыёкампанію EBS (*Educational Broadcasting System* — «Адукацыйная радыёвяшчальная сістэма»). У 2000 годзе KBS запусціла радыёстанцыю для інвалідаў KBS Radio 3.

## Тэлеканалы і радыёстанцыі 
### Асноўныя тэлеканалы 
* KBS1
* KBS2

Даступныя праз эфірны (лічбавае і аналагавае), кабельнае, спадарожнікавае тэлебачанне.

### Міжнародныя тэлеканалы 
* KBS World

Даступны праз спадарожнікавае тэлебачанне.

### Спецыялізаваныя тэлеканалы 
* KBS1 UHD
* KBS2 UHD
* KBS Prime
* KBS Drama
* KBS N Sports
* KBS Joy
* KBS Kids
* KBS W
* KBS - K Picture Media

Даступныя праз эфірны (Лічбавае), кабельнае і спадарожнікавае тэлебачанне.

### Асноўныя радыёстанцыі 
* KBS Radio 1 — асноўная
* KBS Radio 2 — музычны
* KBS Radio 3 — для інвалідаў
* KBS 1FM — класічная музычная
* KBS 2FM — маладзёжны
* KBS Hanminjok Radio — для паўночнакарэйцаў

Даступныя праз эфірнае радыёвяшчанне (Аналагавае на СВ і УКХ) і інтэрнэт.

### Міжнародныя радыёстанцыі 
* **KBS World Radio** () — сетка міжнародных радыёблокаў, якія вяшчаюць на:
** *(Еўропа, Лацінская Амерыка і Афрыка)*
*** англійскай
*** французскай
*** нямецкай
*** рускай
*** іспанскай
** *(Азія)*
*** арабскай
*** кітайскай
*** японскай
*** карэйскай
*** в’етнамскай
*** інданезійскай

Даступная праз эфірнае радыёвяшчанне (Аналагавае на КВ, руская служба ў Масква на СВ), спадарожнікавае тэлебачанне і інтэрнэт (падкасты).

### KBS ў Інтэрнэце 
KBS мае свой сайт www.kbs.co.kr на карэйскай і іншых мовах (на рускай мове на сайце http://world.kbs.co.kr/russian).

## Гл. таксама 
* Карэйская хваля

## Заўвагі 
## Спасылка 
* Афіцыйны сайт
* Сайт KBS World па-руску

Катэгорыя:Сродкі масавай інфармацыі Паўднёвай Карэі
Катэгорыя:Кампаніі, заснаваныя ў 1927 годзе
Катэгорыя:Тэлебачанне ў Паўднёвай Карэі