open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Магілёўская разьба

**Магілёўская разьба** — мастацкая разьба па дрэве, якая выкарыстоўвалася ў дэкоры будынкаў Магілёва ў XIX — першай палове XX ст. Традыцыі магілёўскай разьбы склаліся ў XVII—XVIII стст. у архітэктуры жылых будынкаў пад уплывам стылю барока. Разьба ў выглядзе геаметрычнага і расліннага арнаменту (краявая, скразная i прапіловачная) паярусна размяшчаецца на фасадах драўляных дамоў. Найбольш багата аздабляліся франтоны, дзе разьба ўтварала некалькі па-рознаму вырашаных радоў, прамежкі паміж якімі запаўняліся шалёўкай (вертыкальнай з нашчыльнікамі, гарызантальнай, касой; дамы па вуліцы Яцыны, 13, Чалюскінцаў, 56, і інш.). Дэкаратыўнымі акцэнтамі з’яўляюцца аздобленыя разнымі ліштвамі адзінарныя ці падвойныя вокны (прамавугольныя, стральчатыя) на франтонах, шчыты ўваходных парталаў, падаконныя і надаконныя паяскі, падзоры (вул. Яцыны, 19, Лазарэнкі, 31, Пляханава, 27). Разьба ўзбагачае пластыку фасадаў вытанчанай святлоценявой мадэліроўкай, узмацняе іх рытмічную пабудову, кантрастна вылучае найбольш значныя элементы, падкрэслівае тэктоніку збудаванняў. У некаторых будынках разныя элементы на фоне сцен вылучаюцца светлым колерам.

## Літаратура 
* 
* 

Катэгорыя:Мастацкая разьба па дрэве
Катэгорыя:Архітэктурная разьба
Катэгорыя:Архітэктура Магілёва
Мікалай Андрэевіч Карніцкі

**Мікалай Карніцкі** (нар. ) — беларускі футбаліст, паўабаронца.

## Клубная кар’ера 
Скончыў факультэт аздараўленчай фізічнай культуры Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэта фізічнай культуры. Гуляў у юнацкай камандзе «Дынама-Мінск».

Па сканчэнні кар’еры адкрыў трэнажорную залу ў г. Мар’іна Горка.

## Крыніцы 
## Спасылкі 
Катэгорыя:Футбалісты Беларусі
Катэгорыя:Ігракі ФК Вікторыя Мар’іна Горка
Катэгорыя:Ігракі ФК Рудзенск
Катэгорыя:Ігракі ФК Дняпро Магілёў
Катэгорыя:Ігракі ФК СКВІЧ
Катэгорыя:Выпускнікі БДУФК
Таварыства вывучэння Магілёўскай губерні

**Тавары́ства вывучэ́ння Магілёўскай губе́рні** — гісторыка-краязнаўчае таварыства, што існавала ў Магілёве ў 1902—1916 гадах.

Заснавана па ініцыятыве Е. Р. Раманава пад назвай «Таварыства вывучэння Беларускага краю». Мела статут (зацверджаны ў сакавіку 1905 года). У сувязі з утварэннем гістарычна-краязнаўчых таварыстваў у Віцебску, Мінску і іншых гарадах у сакавіку 1913 года рэарганізавана. Члены: Е. Р. Раманаў, І. А. Сербаў, А. П. Сапуноў, М. М. Турбін. Вывучала гісторыю, этнаграфію і прыроду Беларусі, пераважна Магілёўскай губерні. Выдала працу Раманава «Першакрыніцы для гісторыі Магілёўскага краю» (вып. 1, 1916), у якую ўвайшлі «Баркалабаўскі летапіс» і «Падарожныя заметкі стольніка П. А. Талстога аб Магілёўскай губерні (1697—1699)». Падрыхтавала да выдання 4-ы выпуск зборніка «Магілёўская даўніна» і інш.

У Першую сусветную вайну эвакуіравана ў Адэсу, дзе спыніла дзейнасць.

## Зноскі 
## Літаратура 
* *Бандарчык В. К.* Гісторыя беларускай этнаграфіі: пачатак ХХ ст. / В. К. Бандарчык. — Мн.: Навука і тэхніка, 1970. — 123 с.: іл.
* 
* 
* *Саітава В. І.* Гісторыя краязнаўства Беларусі: вучэб. дапам.  / В. І. Саітава. — Мн.: Бел. дзярж. ун-т культуры і мастацтваў, 2009. — С. 84,97. — 203 с. — ISBN 978-985-6798-59-0.

Катэгорыя:Грамадскія арганізацыі Беларусі
Катэгорыя:Этнаграфія Беларусі
Катэгорыя:З’явіліся ў 1902 годзе
Катэгорыя:Зніклі ў 1916 годзе
Катэгорыя:Культура Магілёва
Пётр Аляксеевіч Грацыянаў

**Пётр Аляксеевіч Грацыянаў** (,  — ) — беларускі вучоны ў галіне санітарыі.

## Біяграфія 
### Сям’я 
Нарадзіўся ў сям’і дзяка Аляксея Андрэевіча Грацыянава ў Ніжагародскай губерні. Маці — Вера Аляксееўна Грацыянава. Яго дзед, Андрэй Пятровіч Грацыянаў, таксама быў дзячком.

Брат Мікалай таксама быў урачом (1855—1913) і вядомым грамадскім дзеячам у Ніжнім Ноўгарадзе. Малодшы брат  таксама меў медыцынскую адукацыю, але зрабіў палітычную і грамадскую кар’еру.

### Прафесійная дзейнасць 
Скончыў Медыка-хірургічную акадэмію ў Пецярбургу ў 1880 годзе. Урач сельскага ўрачэбнага ўчастка ў Беларусі (1888-90), першы санітарны ўрач Мінска і галоўны ўрач інфекцыйнага шпіталя (1891—1903).

## Навуковая дзейнасць 
Распрацаваў методыку рэгістрацыі інфекцыйных хвароб і іх шпітальнага лячэння. Пры яго ўдзеле ў Мінску адкрыты шпіталь для лячэння інфекцыйных хворых (1891) і медыка-статыстычнае бюро (1899). Аўтар працы «Нарыс урачэбна-санітарнай арганізацыі рускіх гарадоў» (1899), у якой упершыню апісаў санітарны стан гарадоў; санітарна-гігіенічныя і санітарна-супрацьэпідэмічныя мерапрыемствы, якія праводзіліся на тэрыторыі Расійскай імперыі; прывёў звесткі пра развіцці і арганізацыі санітарных спраў (пастаянныя санітарныя камісіі, санітарныя лекары, медыка-статыстычныя бюро, дэзінфекцыйныя камеры і г. д.).

## Літаратура 
* История медицины Беларуси в биографиях ее врачей : XVII-1 пол. XX вв. : биобиблиографический справочник от А до Я : 2000 биографий врачей / Кульпанович О. А. ― Минск, 2011.
* Грацыянаў Петр Аляксеевіч// Беларуская савецкая энцыклапедыя: у 12 т. / Рэдкал.: П. У. Броўка [і інш.]. — Мінск: Беларуская савецкая энцыклапедыя, 1971. — Т. 4. — С. 7
* Крючок, Г. Р. Очерки истории медицины Белоруссии / Г. Р. Крючок. — Минск : Беларусь, 1976. — С. 119, 120,
190, 191.

Катэгорыя:Медыкі Беларусі
Катэгорыя:Эпідэміёлагі Беларусі
Катэгорыя:Санітарныя ўрачы
Мароськаўскі сельсавет

**Маро́ськаўскі сельсавет** — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Маладзечанскага раёна Маладзечанскай вобласці. Цэнтр — вёска Мароські.

Утвораны 12 кастрычніка 1940 года ў складзе Маладзечанскага раёна Вілейскай вобласці БССР. З 20 верасня 1944 года ў складзе Маладзечанскай вобласці. 16 ліпеня 1954 года скасаваны, тэрыторыя далучана да Лебедзеўскага сельсавета.

## Крыніцы 
## Літаратура 
* Административно-территориальное устройство БССР: справочник: в 2 т. / Главное архивное управление при Совете Министров БССР, Институт философии и права Академии наук БССР. — Минск: «Беларусь», 1985―1987.

Катэгорыя:Былыя сельсаветы Маладзечанскага раёна
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, утвораныя ў 1940 годзе
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, скасаваныя ў 1954 годзе
Прастыр

Назву **Прасты́р** маюць:

## Гідронімы 
### Беларусь 
* Прастыр (балота) — пойменнае балота ў міжрэччы Прыпяці, Прастыра і Стыры
* Прастыр (рукаў Стыра) — заходняе адгалінаванне (рукаў) ракі Стыр на тэрыторыі Украіны і Пінскага раёна Брэсцкай вобласці

## Іншае 
* Прастыр (заказнік) — рэспубліканскі ландшафтны заказнік у Брэсцкай вобласці
Рэдван Раімавіч Мемешаў

**Рэдван Мемешаў** (нар. , Джанкой, Крым) — украінскі футбаліст, паўабаронца крымскага клуба «Кызылташ» з Бахчысарая.

## Клубная кар’ера 
Выхаванец клуба «Крымцяпліца», дзе і пачаў прафесійныя выступы ў 2011 годзе, за два з паловай гады ў Першай лізе правёў 49 матчаў і забіў 7 галоў. У ліпені 2013 года, пасля таго як «Крымцяпліца» з-за фінансавых праблем спыніла выступы, падпісаў кантракт з луцкай «Валынню». 1 лістапада 2013 года аформіў дубль у браму данецкага «Шахцёра» (2:0).

У жніўні 2017 года, пасля таго як «Валынь» страціла месца ў Прэм’ер-лізе, падпісаў кантракт з львоўскімі «Карпатамі», але згуляў за каманду толькі ў двух матчах. У сакавіку 2018 года перайшоў у «Дніпро-1», дапамог яму выйсці ў Першую лігу. У сезоне 2018/19 заставаўся іграком «Дніпро-1», але не з’яўляўся на полі.

У сакавіку 2019 года пасля прагляду стаў іграком беларускага клуба «Славія» з Мазыра. Пачынаў сезон 2019 у стартавым складзе мазыран, пазней стаў выхадзіць на замену, гуляў таксама за дубль. У ліпені 2019 года па пагадненні бакоў пакінуў мазырскую каманду.

У жніўні 2019 года зноў далучыўся да «Крымцяпліцы», якая стала выступаць у чэмпіянаце Крыма. У сакавіку 2021 года перайшоў у клуб «Кыран» з Першай лігі Казахстана. У пачатку 2022 года вярнуўся ў Крым, выступаў за «Еўпаторыю», а летам перабраўся ў «Кызылташ».

## Міжнародная кар’ера 
Выступаў за моладзевую зборную Украіны.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Футбалісты Украіны
Катэгорыя:Ігракі ФК Крымцяпліца
Катэгорыя:Ігракі ФК Валынь Луцк
Катэгорыя:Ігракі ФК Карпаты Львоў
Катэгорыя:Ігракі ФК Дніпро-1
Катэгорыя:Ігракі ФК Славія Мазыр
Катэгорыя:Ігракі ФК Кыран Шымкент
Катэгорыя:Ігракі ФК Еўпаторыя
Катэгорыя:Ігракі ФК Кызылташ Бахчысарай
Ла-Шо-дэ-Фон

**Ла-Шо-дэ-Фон** () — горад і абшчына ў Швейцарыі, які разам з Білем з’яўляецца найбуйнейшым вытворцам швейцарскіх гадзіннікаў. Разам з суседнім Ле-Локлем уваходзіць у лік помнікаў Сусветнай спадчыны як выдатны прыклад «горада-фабрыкі» эпохі прамысловай рэвалюцыі. Размешчаны ў заходняй Швейцарыі, на паўночным захадзе кантона Нёўшатэль, непадалёк ад мяжы з Францыяй і з’яўляецца цэнтрам аднайменнай акругі. Ла-Шо-дэ-Фон — трэці па велічыні горад Рамандыі (пасля Жэневы і Лазаны) і самы буйны горад Верхняй Юры. Горад ляжыць на вышыні 992 метра над узроўнем мора.

## Насельніцтва 
## Гарады-пабрацімы 
## Вядомыя ўраджэнцы і жыхары 
* Арман Барэль (1923—2003) — швейцарскі матэматык.
* Блез Сандрар (1887—1961) — швейцарскі і французскі пісьменнік.

Катэгорыя:Гарады Швейцарыі
Катэгорыя:Камуны кантона Нёўшатэль
Біль (горад)

**Біль** () — горад на паўночным захадзе Швейцарыі, размешчаны ў кантоне Берн на беразе аднайменнага возера. Знаходзіцца ля падножжа першага горнага хрыбта на тэрыторыі масіва Юра, а таксама праходзіць праз адзіны бяспечны шлях у гэты масіў на паўночна-ўсходнім беразе Більскага возера, злучаючы ўсходні ўскраек возера са сваім горадам-пабрацімам — Нідаў. Насельніцтва горада — каля 55 тысяч чалавек (2017). З XIX стагоддзя з’яўляецца буйным прамысловым цэнтрам краіны, у тым ліку па вытворчасці гадзіннікаў.

## Насельніцтва 
## Гарады-пабрацімы 
## Вядомыя ўраджэнцы і жыхары 
* Роберт Вальзер (1878—1956) — швейцарскі пісьменнік.
* Морыц Лоенбергер — прэзідэнт Швейцарыі.

Катэгорыя:Гарады Швейцарыі
Катэгорыя:Камуны кантона Берн
Бэрэзіўка (Хорашыўскі раён)

**Бэрэзіўка** () — вёска ў Хорашыўскім раёне Жытомірскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Хорашыўскай пасялковай абшчыны.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Хорашыўскага раёна
Бацькаўшчына-маці (Кіеў)

**Бацькаўшчына-маці** () — манументальная скульптура ў Кіеве на правым беразе Дняпра. Размешчана на тэрыторыі Музея гісторыі Украіны ў Другой сусветнай вайне. Адкрыта ў складзе музейнага комплексу ў 1981 годзе ў Дзень Перамогі.

## Праектаванне і будаўніцтва 
Сталёвую скульптуру такіх памераў у СССР выраблялі ўпершыню. Тэхналагічнае праектаванне і зборка ажыццяўляліся спецыялістамі Кіеўскага завода імя Парыжскай Камуны з улікам рэкамендацый, выдадзеных інстытутам электразваркі імя Патона па зварцы элементаў з нержавеючай сталі асобнымі блокамі-секцыямі вагой 25-30 тон.

Першапачаткова меркавалася пакрыць манумент сусальным золатам, аднак пазней ад гэтай ідэі адмовіліся. Металічны каркас быў выкананы з нержавеючай сталі, выплаўленай у Запарожжы. Сталёвую ашалёўку статуі зварылі спецыялісты Інстытута электразваркі імя Патона з лістоў памерам 50х50 см таўшчынёй 1,5 мм. Сумарная даўжыня швоў склала каля 30 км.

Над праектам статуі пачынаў працаваць вядомы ў СССР скульптар, аўтар падобнага манумента ў Валгаградзе — Яўген Вучэціч.

Першапачаткова меркавалася, што на пастаменце будзе ўзвышацца 80-метровая бронзавая з пазалотай фігура жанчыны. Ля падножжа статуі з 30-метровай вышыні павінен быў цячы ў Дняпро вадаспад, з абодвух бакоў якога воіны фарсіравалі раку. Пасля смерці Вучэціча працу ўзначаліў украінскі скульптар Васіль Барадай, пры якім кампазіцыя зведала значныя змены. Барадай распрацаваў праект, які быў рэалізаваны сумесна з Фрыдам Сагаянам і Васілём Вінайкіным, а таксама з архітэктарамі Віктарам Елізаравым, Георгіем Кіслым, Мікалаем Фешчанкам.

Комплекс адкрываў Генеральны сакратар ЦК КПСС Леанід Брэжнеў.

Пасля 2015 года ў рамках так званай дэкамунізацыі ва Украіне ўзнікла ідэя замяніць герб СССР на трызубец, адпаведны малому дзяржаўнаму гербу Украіны. Работы неаднаразова адкладалі праз высокі кошт і асцярогі, што дэмантаж герба парушыць устойлівасць статуі. Дзяржаўная інспекцыя архітэктуры і горадабудаўніцтва Украіны 13 ліпеня 2023 года выдала дазвол на пачатак работ. У жніўні 2023 года манумент прапаноўвалі перайменаваць ва «Украіна-маці», але прапанову не ўхвалілі.

## Тэхнічныя звесткі 
* Вышыня скульптуры (ад пастамента да вастрыя мяча) — 62 метры.
* Агульная вышыня з пастаментам — 102 метры.
* У адной руцэ статуя трымае 16-метровы меч вагой у 9 тон, у другой — шчыт памерам 13 × 8 метраў з гербам СССР (вагой у 13 тон).
* Усё збудаванне — суцэльназварное і важыць 450 тон.
* Сам каркас пачынаецца на глыбіні 17,8 метраў (ад уваходу ў музей). На гэтую глыбіню сыходзіць бетонны калодзеж дыяметрам 34 метры.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Помнікі Кіева
Катэгорыя:Помнікі Вялікай Айчыннай вайны
Катэгорыя:З’явіліся ў 1981 годзе
Катэгорыя:Каласальныя статуі
Тун

**Тун** () — горад у Швейцарыі, акруговы цэнтр, знаходзіцца ў кантоне Берн. Уваходзіць у склад акругі Тун. Насельніцтва — 42 319 чалавек (на 31 снежня 2007 года). Афіцыйны код — 0942.

## Вядомыя ўраджэнцы і жыхары 
* Лукас Бэрфус — швейцарскі пісьменнік.

Катэгорыя:Гарады Швейцарыі
Катэгорыя:Камуны кантона Берн
Вевэ

**Вевэ** () — горад на захадзе Швейцарыі, у франкамоўным кантоне Во. Адзін з цэнтраў Швейцарскай Рыўеры. Вевэ размешчаны на беразе Жэнеўскага возера, паміж Лазанай і Мантро, у цэнтры традыцыйнага вінаробчага рэгіёна Лаво. У горадзе знаходзіцца галоўны офіс кампаніі «Nestlé».

## Вядомыя ўраджэнцы і жыхары 
* Аляксандр Калам — швейцарскі мастак

Катэгорыя:Гарады Швейцарыі
Катэгорыя:Камуны кантона Во
Пальмарыя

**Пальмарыя** () — італьянскі востраў у Лігурыйскім моры. Вузкім пралівам аддзяляецца ад мыса Порта-Венерэ, разам з якім занесены ў лік помнікаў Сусветнай спадчыны. Тэрытарыяльна з’яўляецца часткай камуны Портавенерэ ў правінцыі Спецыя рэгіёну Лігурыя. Плошча — 1,53 км²; ломкі мармуру і вапняка, вінаробства і аліўкавыя плантацыі. Форт, з сігнальнай вежай і электрычным святлом, уваходзіць у сістэму ўмацаванняў ваеннай гавані Спецыі.

Катэгорыя:Сусветная спадчына ў Італіі
Катэгорыя:Астравы Італіі
Катэгорыя:Астравы Міжземнага мора
Катэгорыя:Спецыя (правінцыя)
Валабхаі Патэль

**Валабхаі Патэль** (; вядомы таксама як **Сардар Патэль**,  — ) — індыйскі дзяржаўны дзеяч, адзін з лідараў Індыйскага нацыянальнага кангрэса (ІНК). Адзін з аўтараў Канстытуцыі Індыі і творцаў палітычнага ладу краіны. У процівагу сацыялісту Джавахарлалу Неру знаходзіўся на правым, кансерватыўным крыле ІНК.

## Біяграфія 
Нарадзіўся ў невялікім горадзе Надыядзе ў Брытанскай Індыі. Пасля заканчэння сярэдняй школы, Патэль скончыў юрыдычны каледж. З 1900 па 1910 год працаваў адвакатам па крымінальных справах у гарадах Годхра і Балсад, у гэтым перыяд Патэль стаў адным з самых вядомых і паспяховых адвакатаў Брытанскай Індыі. У 1910 годзе ён паехаў у Лондан і ўступіў у юрыдычную карпарацыю Мідл-тэмпл. У 1913 годзе Валабхаі вярнуўся ў Індыю, дзе працаваў адвакатам у горадзе Ахмедабад.

Уплыў асобы Махатмы Гандзі на Валабхаі быў велізарным. Патэль падтрымліваў імкненне Махатмы дамагчыся незалежнасці Індыі і ён стаў верным паслядоўнікам Гандзі.

Пасля падзелу Брытанскай Індыі Валабхаі заняў пасаду намесніка міністра ўнутраных спраў. Прыкладаў вялікія намаганні, каб Індыя захавала свае межы і не распалася на мноства дробных дзяржаў. Заслугі Патэля перад нацыяй былі адзначаны ў прысваенні яму ганаровага звання «сардар» (лідар, правадыр).

Памёр у Бамбеі, яго цела было крэміравана.

Катэгорыя:Палітыкі Індыі
Грашчанкаў

**Грашчанкаў** — прозвішча.

## Вядомыя носьбіты 
* Віктар Мікалаевіч Грашчанкаў — савецкі і расійскі мастацтвазнавец, сын Мікалая
* Мікалай Іванавіч Грашчанкаў — беларускі і савецкі неўролаг і фізіёлаг, бацька Віктара
Статуя Адзінства

**Статуя Адзінства** (, ) — помнік-статуя ў гонар Валабхаі Патэля, намесніка прэм’ер-міністра Індыі і аднаго з лідараў руху за незалежнасць Індыі, на востраве Садху на рацэ Нарбада у штаце Гуджарат.

Статуя з’яўляецца самай вялікай у свеце. Яе вышыня разам з пастаментам складае 240 метраў, без пастамента — 182 метра. Статуя Адзінства амаль у 4 разы вышэй за Статую Свабоды. Аўтарам праекту з’яўляецца індыйскі скульптар Рам Сутар. Адкрыццё адбылося 31 кастрычніка 2018 г. (на 143-ю гадавіну з дня нараджэння Патэля) прэм’ер-міністрам Нарэндра Модзі.

[thumb|center|400px|Злева направа параўнанне па вышыні (у тым ліку п’едэстал): [Статуя Адзінства, Буда Вясенняга Храма, Статуя Свабоды, Радзіма-маці, статуя Хрыста-Збавіцеля і «Давід» працы Мікеланджэла.]]

## Спасылкі 
Катэгорыя:З’явіліся ў 2018 годзе
Катэгорыя:Каласальныя статуі
Катэгорыя:Помнікі дзяржаўным і палітычным дзеячам
Катэгорыя:Славутасці Індыі
Катэгорыя:Гуджарат
Суемці

**Суемці** () — вёска ў Бараніўскім раёне Жытомірскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Бараніўскай гарадской абшчыны.
## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Бараніўскага раёна
Анатолій Міхайлавіч Варывончык

**Анатолій Міхайлавіч Варывончык** (нарадзіўся 15 студзеня 1956, Мар’іна Горка) — беларускі хакеіст, трэнер. Заслужаны трэнер Рэспублікі Беларусь.

Выхаванец беларускага хакея. У вышэйшай лізе чэмпіянату СССР правёў 44 матчы (10+5, 22).

У якасці галоўнага трэнера зборнай Беларусі па хакеі ўдзельнік зімовых Алімпійскіх гульняў 1998 у Нагана, чэмпіянатаў свету 1997, 1998, 2000, 2001.

## Спасылкі 
Катэгорыя:Хакеісты Беларусі
Катэгорыя:Хакейныя трэнеры Беларусі
Катэгорыя:Ігракі ХК Цівалі Мінск
Катэгорыя:Трэнеры ХК Нёман Гродна
Катэгорыя:Трэнеры ХК Дынама Мінск
Катэгорыя:Трэнеры ХК Гомель
Катэгорыя:Галоўныя трэнеры зборнай Беларусі па хакеі з шайбай
Катэгорыя:Ігракі ХК Дынама Мінск
Кёрціс

**Кёрціс** — прозвішча.

## Вядомыя носьбіты 
* Джэймі Лі Кёрціс — амерыканская актрыса
* Кайлан Кёрціс — чэшская порнаактрыса
* Рычард Кёрціс — брытанскі кінарэжысёр, сцэнарыст
* Чарлз Кёрціс — 31-ы віцэ-прэзідэнт ЗША
Гандзінагар

**Гандзінагар** (, ) — горад у Заходняй Індыі, адміністрацыйны цэнтр штата Гуджарат. Насельніцтва — 195 891 чалавек (2001). Размешчаны за 23 км на поўнач ад Ахмадабада і прыкладна за 464 км на паўночны захад ад Мумбаі, на вышыні 80 м над узроўнем мора. Названы ў гонар Махматмы Гандзі.
Катэгорыя:Гарады Гуджарата
Анатоль Мікалаевіч Хацько

**Анатоль Мікалевіч Хацько** (нар. 1974 г., в. Буда Грэская, Слуцкі раён) — беларускі дзяржаўны дзеяч.

## Біяграфія 
Скончыў у 1996 годзе Беларускую сельскагаспадарчую акадэмію, у 2006-м — Акадэмію кіравання пры Прэзідэнце Рэспублікі Беларусь.

У 2005—2006 гадах з’яўляўся галоўным заатэхнікам «Белплемжыўаб’яднанне». У 2006—2007 гадах працаваў на пасадзе намесніка генеральнага дырэктара ААТ «Мінскаблхлебпрадукт», а ў 2007—2015 гадах — гендырэктарам гэтага ААТ. З 2015 па 2016 год быў намеснікам гендырэктара Беларускага дзяржаб’яднання па племянной жывёлагадоўлі «Белплемжыўаб’яднанне», а з 2016 года — генеральным дырэктарам — Міністр сельскай гаспадаркі і харчавання Беларусі.
Сонечнае зацьменне 12 кастрычніка 1939 года

**Сонечнае зацьменне 12 кастрычніка 1939 года** — поўнае сонечнае зацьменне 123 сараса.

Зацьменне мела велічыню 1,0266 і дасягнула свайго максімуму ў 20:40:23 UTC у пункце з каардынатамі 73° пд. ш. 155° у. д. Працягласць максімальнай фазы зацьмення склала 1 хв. 32 с., а месяцавы цень на зямной паверхні дасягнуў шырыні 418 км.

Зацьменне 12 кастрычніка 1939 года стала 2-ім сонечным зацьменнем у 1939 годзе і 92-ім у XX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 19 красавіка 1939 года, наступнае — 7 красавіка 1940 года.

## Гл. таксама 
* Сонечныя зацьменні XX стагоддзя

## Зноскі 
## Спасылкі 
* Каталог сонечных зацьменняў 1901 — 2000
* Каталог сонечных зацьменняў 123 сараса
* Малая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення
* Вялікая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення

Катэгорыя:1939 год у астраноміі
1939-10-12
1939-10-12
1939-10-12
Катэгорыя:Падзеі 12 кастрычніка
Катэгорыя:Кастрычнік 1939 года
Мантро

**Мантро** () — горад на захадзе Швейцарыі, у франкамоўным кантоне Во.

Курортны горад. Знакаміты дзякуючы джазаваму фестывалю, які праводзіцца з 1967 года і праходзіць кожны год у пачатку ліпеня. Размешчаны на беразе Жэнеўскага возера, паміж Лазанай і Вільнёвам, у цэнтры традыцыйнага вінаробчага рэгіёну.

## Гарады-пабрацімы 
Катэгорыя:Гарады Швейцарыі
Катэгорыя:Камуны кантона Во
Сонечнае зацьменне 21 лістапада 1938 года

**Сонечнае зацьменне 21 лістапада 1938 года** — частковае сонечнае зацьменне 151 сараса.

Зацьменне мела велічыню 0,7781 і дасягнула свайго максімуму ў 23:52:25 UTC у пункце з каардынатамі 69° пн. ш. 162° з. д..

Зацьменне 21 лістапада 1938 года стала 2-ім сонечным зацьменнем у 1938 годзе і 90-ым у XX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 29 мая 1938 года, наступнае — 19 красавіка 1939 года.

## Гл. таксама 
* Сонечныя зацьменні XX стагоддзя

## Зноскі 
## Спасылкі 
* Каталог сонечных зацьменняў 1901 — 2000
* Каталог сонечных зацьменняў 151 сараса
* Малая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення
* Вялікая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення

Катэгорыя:1938 год у астраноміі
1938-11-21
1938-11-21
1938-11-21
Катэгорыя:Падзеі 21 лістапада
Катэгорыя:Лістапад 1938 года
Сонечнае зацьменне 19 красавіка 1939 года

**Сонечнае зацьменне 19 красавіка 1939 года** — кольцападобнае сонечнае зацьменне 118 сараса.

Зацьменне мела велічыню 0,9731 і дасягнула свайго максімуму ў 16:45:53 UTC у пункце з каардынатамі 73° пн. ш. 129° з. д. Працягласць максімальнай фазы зацьмення склала 1 хв. 49 с., а месяцавы цень на зямной паверхні дасягнуў шырыні 285 км.

Зацьменне 19 красавіка 1939 года стала 1-ым сонечным зацьменнем у 1939 годзе і 91-ым у XX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 21 лістапада 1938 года, наступнае — 12 кастрычніка 1939 года.

## Гл. таксама 
* Сонечныя зацьменні XX стагоддзя

## Зноскі 
## Спасылкі 
* Каталог сонечных зацьменняў 1901 — 2000
* Каталог сонечных зацьменняў 118 сараса
* Малая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення
* Вялікая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення

Катэгорыя:1939 год у астраноміі
1939-04-19
1939-04-19
1939-04-19
Катэгорыя:Падзеі 19 красавіка
Катэгорыя:Красавік 1939 года
Сонечнае зацьменне 2 снежня 1937 года

**Сонечнае зацьменне 2 снежня 1937 года** — кольцападобнае сонечнае зацьменне 141 сараса.

Зацьменне мела велічыню 0,9184 і дасягнула свайго максімуму ў 23:05:45 UTC у пункце з каардынатамі 4° пн. ш. 168° з. д. Працягласць максімальнай фазы зацьмення склала 12 хв. 0 с., а месяцавы цень на зямной паверхні дасягнуў шырыні 344 км.

Зацьменне 2 снежня 1937 года стала 2-ім сонечным зацьменнем у 1937 годзе і 88-ым у XX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 8 чэрвеня 1937 года, наступнае — 29 мая 1938 года.

## Гл. таксама 
* Сонечныя зацьменні XX стагоддзя

## Зноскі 
## Спасылкі 
* Каталог сонечных зацьменняў 1901 — 2000
* Каталог сонечных зацьменняў 141 сараса
* Малая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення
* Вялікая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення

Катэгорыя:1937 год у астраноміі
1937-12-02
1937-12-02
1937-12-02
Катэгорыя:Падзеі 2 снежня
Катэгорыя:Снежань 1937 года
Сонечнае зацьменне 8 чэрвеня 1937 года

**Сонечнае зацьменне 8 чэрвеня 1937 года** — поўнае сонечнае зацьменне 136 сараса.

Зацьменне мела велічыню 1,0751 і дасягнула свайго максімуму ў 20:41:02 UTC у пункце з каардынатамі 10° пн. ш. 131° з. д. Працягласць максімальнай фазы зацьмення склала 7 хв. 4 с., а месяцавы цень на зямной паверхні дасягнуў шырыні 250 км.

Зацьменне 8 чэрвеня 1937 года стала 1-ым сонечным зацьменнем у 1937 годзе і 87-ым у XX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 13 снежня 1936 года, наступнае — 2 снежня 1937 года.

## Гл. таксама 
* Сонечныя зацьменні XX стагоддзя

## Зноскі 
## Спасылкі 
* Каталог сонечных зацьменняў 1901 — 2000
* Каталог сонечных зацьменняў 136 сараса
* Малая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення
* Вялікая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення

Катэгорыя:1937 год у астраноміі
1937-06-08
1937-06-08
1937-06-08
Катэгорыя:Падзеі 8 чэрвеня
Катэгорыя:Чэрвень 1937 года
Сонечнае зацьменне 13 снежня 1936 года

**Сонечнае зацьменне 13 снежня 1936 года** — кольцападобнае сонечнае зацьменне 131 сараса.

Зацьменне мела велічыню 0,9349 і дасягнула свайго максімуму ў 23:28:12 UTC у пункце з каардынатамі 38° пд. ш. 173° з. д. Працягласць максімальнай фазы зацьмення склала 7 хв. 25 с., а месяцавы цень на зямной паверхні дасягнуў шырыні 251 км.

Зацьменне 13 снежня 1936 года стала 2-ім сонечным зацьменнем у 1936 годзе і 86-ым у XX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 19 чэрвеня 1936 года, наступнае — 8 чэрвеня 1937 года.

## Гл. таксама 
* Сонечныя зацьменні XX стагоддзя

## Зноскі 
## Спасылкі 
* Каталог сонечных зацьменняў 1901 — 2000
* Каталог сонечных зацьменняў 131 сараса
* Малая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення
* Вялікая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення

Катэгорыя:1936 год у астраноміі
1936-12-13
1936-12-13
1936-12-13
Катэгорыя:Падзеі 13 снежня
Катэгорыя:Снежань 1936 года
Сонечнае зацьменне 29 мая 1938 года

**Сонечнае зацьменне 29 мая 1938 года** — поўнае сонечнае зацьменне 146 сараса.

Зацьменне мела велічыню 1,0552 і дасягнула свайго максімуму ў 13:50:19 UTC у пункце з каардынатамі 53° пд. ш. 22° з. д. Працягласць максімальнай фазы зацьмення склала 4 хв. 5 с., а месяцавы цень на зямной паверхні дасягнуў шырыні 675 км.

Зацьменне 29 мая 1938 года стала 1-ым сонечным зацьменнем у 1938 годзе і 89-ым у XX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 2 снежня 1937 года, наступнае — 21 лістапада 1938 года.

## Гл. таксама 
* Сонечныя зацьменні XX стагоддзя

## Зноскі 
## Спасылкі 
* Каталог сонечных зацьменняў 1901 — 2000
* Каталог сонечных зацьменняў 146 сараса
* Малая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення
* Вялікая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення

Катэгорыя:1938 год у астраноміі
1938-05-29
1938-05-29
1938-05-29
Катэгорыя:Падзеі 29 мая
Катэгорыя:Май 1938 года
Сонечнае зацьменне 30 ліпеня 1935 года

**Сонечнае зацьменне 30 ліпеня 1935 года** — частковае сонечнае зацьменне 154 сараса.

Зацьменне мела велічыню 0,2315 і дасягнула свайго максімуму ў 09:16:28 UTC у пункце з каардынатамі 63° пд. ш. 6° з. д..

Зацьменне 30 ліпеня 1935 года стала 4-ым сонечным зацьменнем у 1935 годзе і 83-ім у XX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 30 чэрвеня 1935 года, наступнае — 25 снежня 1935 года.

## Гл. таксама 
* Сонечныя зацьменні XX стагоддзя

## Зноскі 
## Спасылкі 
* Каталог сонечных зацьменняў 1901 — 2000
* Каталог сонечных зацьменняў 154 сараса
* Малая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення
* Вялікая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення

Катэгорыя:1935 год у астраноміі
1935-07-30
1935-07-30
1935-07-30
Катэгорыя:Падзеі 30 ліпеня
Катэгорыя:Ліпень 1935 года
Сонечнае зацьменне 19 чэрвеня 1936 года

**Сонечнае зацьменне 19 чэрвеня 1936 года** — поўнае сонечнае зацьменне 126 сараса.

Зацьменне мела велічыню 1,0329 і дасягнула свайго максімуму ў 05:20:31 UTC у пункце з каардынатамі 56° пн. ш. 105° у. д. Працягласць максімальнай фазы зацьмення склала 2 хв. 31 с., а месяцавы цень на зямной паверхні дасягнуў шырыні 132 км.

Зацьменне 19 чэрвеня 1936 года стала 1-ым сонечным зацьменнем у 1936 годзе і 85-ым у XX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 25 снежня 1935 года, наступнае — 13 снежня 1936 года.

## Гл. таксама 
* Сонечныя зацьменні XX стагоддзя

## Зноскі 
## Спасылкі 
* Каталог сонечных зацьменняў 1901 — 2000
* Каталог сонечных зацьменняў 126 сараса
* Малая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення
* Вялікая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення

Катэгорыя:1936 год у астраноміі
1936-06-19
1936-06-19
1936-06-19
Катэгорыя:Падзеі 19 чэрвеня
Катэгорыя:Чэрвень 1936 года
Сонечнае зацьменне 3 лютага 1935 года

**Сонечнае зацьменне 3 лютага 1935 года** — частковае сонечнае зацьменне 149 сараса.

Зацьменне мела велічыню 0,7390 і дасягнула свайго максімуму ў 16:16:20 UTC у пункце з каардынатамі 62° пн. ш. 115° з. д..

Зацьменне 3 лютага 1935 года стала 2-ім сонечным зацьменнем у 1935 годзе і 81-ым у XX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 5 студзеня 1935 года, наступнае — 30 чэрвеня 1935 года.

## Гл. таксама 
* Сонечныя зацьменні XX стагоддзя

## Зноскі 
## Спасылкі 
* Каталог сонечных зацьменняў 1901 — 2000
* Каталог сонечных зацьменняў 149 сараса
* Малая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення
* Вялікая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення

Катэгорыя:1935 год у астраноміі
1935-02-03
1935-02-03
1935-02-03
Катэгорыя:Падзеі 3 лютага
Катэгорыя:Люты 1935 года
Мікіта Міхайлавіч Мельнікаў

**Мікіта Мельнікаў** (нар. , ) — расійскі футбаліст, нападнік інданезійскага клуба «Персікаба 1973».

## Клубная кар’ера 
Выхаванец школ маскоўскіх «Спартака» і ФШМ, з 2014 года пачаў выступаць за моладзевую каманду маскоўскага «Тарпеда». У 2016 годзе гуляў за аматарскую каманду маскоўскага «Лакаматыва», а пазней далучыўся да тульскага «Арсенала», дзе таксама гуляў за моладзевы склад. У першай палове 2018 года выступаў на правах арэнды за «Строгіна», а пазней папоўніў склад іншага клуба ПФЛ, «Сатурна».

У сакавіку 2019 перайшоў у беларускі клуб «Славія» з Мазыра. Гуляў пераважна ў стартавым складзе каманды, часам выхадзіў на замену. У лютым 2022 года па заканчэнні кантракта пакінуў мазырскі клуб і неўзабаве папоўніў склад дзяржынскага «Арсенала». Так і не згуляўшы за каманду з-за траўмы, у ліпені 2022 года пакінуў клуб.

Са студзеня 2023 года стаў трэніравацца са «Слуцкам» і ў лютым падпісаў кантракт з клубам. Стаў рэгулярна з’яўляцца на полі ў складзе слуцкай каманды, за паўгады забіў 5 галоў. У ліпені 2023 года па пагадненні бакоў пакінуў «Слуцк» і неўзабаве далучыўся да «Спартака» з Кастрамы.

У студзені 2024 года зноў стаў іграком «Слуцка». У канцы снежня 2024 год, па сканчэнні кантракта са Слуцкам, Мікіта Мельнікаў падпісаў кантракт з інданезійскім клубам «Персікаба 1973».

## Крыніцы 
Катэгорыя:Футбалісты Расіі
Катэгорыя:Ігракі ФК Тарпеда Масква
Катэгорыя:Ігракі ФК Арсенал Тула
Катэгорыя:Ігракі ФК Строгіна
Катэгорыя:Ігракі ФК Сатурн Раменскае
Катэгорыя:Ігракі ФК Славія Мазыр
Катэгорыя:Ігракі ФК Арсенал Дзяржынск
Катэгорыя:Ігракі ФК Слуцк
Катэгорыя:Ігракі ФК Спартак Кастрама
Катэгорыя:Ігракі ФК Персікаба 1973
Лягенчанка

**Лягенчанка** — прозвішча.

Вядомыя носьбіты:
* Іван Сяргеевіч Лягенчанка (1897—1984) — вучоны ў акушэрства і гінекалогіі, Заслужаны ўрач БССР
* Марына Іванаўна Лягенчанка — вучоны ў галіне педыятрыі, доктар медыцынскіх навук, Заслужаны ўрач БССР
Сонечнае зацьменне 10 жніўня 1934 года

**Сонечнае зацьменне 10 жніўня 1934 года** — кольцападобнае сонечнае зацьменне 144 сараса.

Зацьменне мела велічыню 0,9436 і дасягнула свайго максімуму ў 08:37:48 UTC у пункце з каардынатамі 25° пд. ш. 35° у. д. Працягласць максімальнай фазы зацьмення склала 6 хв. 33 с., а месяцавы цень на зямной паверхні дасягнуў шырыні 280 км.

Зацьменне 10 жніўня 1934 года стала 2-ім сонечным зацьменнем у 1934 годзе і 79-ым у XX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 14 лютага 1934 года, наступнае — 5 студзеня 1935 года.

## Гл. таксама 
* Сонечныя зацьменні XX стагоддзя

## Зноскі 
## Спасылкі 
* Каталог сонечных зацьменняў 1901 — 2000
* Каталог сонечных зацьменняў 144 сараса
* Малая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення
* Вялікая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення

Катэгорыя:1934 год у астраноміі
1934-08-10
1934-08-10
1934-08-10
Катэгорыя:Падзеі 10 жніўня
Катэгорыя:Жнівень 1934 года
Сонечнае зацьменне 14 лютага 1934 года

**Сонечнае зацьменне 14 лютага 1934 года** — поўнае сонечнае зацьменне 139 сараса.

Зацьменне мела велічыню 1,0321 і дасягнула свайго максімуму ў 00:38:41 UTC у пункце з каардынатамі 13° пн. ш. 162° у. д. Працягласць максімальнай фазы зацьмення склала 2 хв. 53 с., а месяцавы цень на зямной паверхні дасягнуў шырыні 123 км.

Зацьменне 14 лютага 1934 года стала 1-ым сонечным зацьменнем у 1934 годзе і 78-ым у XX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 21 жніўня 1933 года, наступнае — 10 жніўня 1934 года.

## Гл. таксама 
* Сонечныя зацьменні XX стагоддзя

## Зноскі 
## Спасылкі 
* Каталог сонечных зацьменняў 1901 — 2000
* Каталог сонечных зацьменняў 139 сараса
* Малая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення
* Вялікая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення

Катэгорыя:1934 год у астраноміі
1934-02-14
1934-02-14
1934-02-14
Катэгорыя:Падзеі 14 лютага
Катэгорыя:Люты 1934 года
Сонечнае зацьменне 25 снежня 1935 года

**Сонечнае зацьменне 25 снежня 1935 года** — кольцападобнае сонечнае зацьменне 121 сараса.

Зацьменне мела велічыню 0,9752 і дасягнула свайго максімуму ў 17:59:52 UTC у пункце з каардынатамі 84° пд. ш. 9° у. д. Працягласць максімальнай фазы зацьмення склала 1 хв. 30 с., а месяцавы цень на зямной паверхні дасягнуў шырыні 234 км.

Зацьменне 25 снежня 1935 года стала 5-ым сонечным зацьменнем у 1935 годзе і 84-ым у XX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 30 ліпеня 1935 года, наступнае — 19 чэрвеня 1936 года.

## Гл. таксама 
* Сонечныя зацьменні XX стагоддзя

## Зноскі 
## Спасылкі 
* Каталог сонечных зацьменняў 1901 — 2000
* Каталог сонечных зацьменняў 121 сараса
* Малая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення
* Вялікая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення

Катэгорыя:1935 год у астраноміі
1935-12-25
1935-12-25
1935-12-25
Катэгорыя:Падзеі 25 снежня
Катэгорыя:Снежань 1935 года
Сонечнае зацьменне 24 лютага 1933 года

**Сонечнае зацьменне 24 лютага 1933 года** — кольцападобнае сонечнае зацьменне 129 сараса.

Зацьменне мела велічыню 0,9841 і дасягнула свайго максімуму ў 12:46:39 UTC у пункце з каардынатамі 21° пд. ш. 2° з. д. Працягласць максімальнай фазы зацьмення склала 1 хв. 32 с., а месяцавы цень на зямной паверхні дасягнуў шырыні 58 км.

Зацьменне 24 лютага 1933 года стала 1-ым сонечным зацьменнем у 1933 годзе і 76-ым у XX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 31 жніўня 1932 года, наступнае — 21 жніўня 1933 года.

## Гл. таксама 
* Сонечныя зацьменні XX стагоддзя

## Зноскі 
## Спасылкі 
* Каталог сонечных зацьменняў 1901 — 2000
* Каталог сонечных зацьменняў 129 сараса
* Малая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення
* Вялікая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення

Катэгорыя:1933 год у астраноміі
1933-02-24
1933-02-24
1933-02-24
Катэгорыя:Падзеі 24 лютага
Катэгорыя:Люты 1933 года
Сонечнае зацьменне 7 сакавіка 1932 года

**Сонечнае зацьменне 7 сакавіка 1932 года** — кольцападобнае сонечнае зацьменне 119 сараса.

Зацьменне мела велічыню 0,9277 і дасягнула свайго максімуму ў 07:55:50 UTC у пункце з каардынатамі 61° пд. ш. 134° у. д. Працягласць максімальнай фазы зацьмення склала 5 хв. 19 с., а месяцавы цень на зямной паверхні дасягнуў шырыні 1083 км.

Зацьменне 7 сакавіка 1932 года стала 1-ым сонечным зацьменнем у 1932 годзе і 74-ым у XX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 11 кастрычніка 1931 года, наступнае — 31 жніўня 1932 года.

## Гл. таксама 
* Сонечныя зацьменні XX стагоддзя

## Зноскі 
## Спасылкі 
* Каталог сонечных зацьменняў 1901 — 2000
* Каталог сонечных зацьменняў 119 сараса
* Малая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення
* Вялікая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення

Катэгорыя:1932 год у астраноміі
1932-03-07
1932-03-07
1932-03-07
Катэгорыя:Падзеі 7 сакавіка
Катэгорыя:Сакавік 1932 года
Сонечнае зацьменне 5 студзеня 1935 года

**Сонечнае зацьменне 5 студзеня 1935 года** — частковае сонечнае зацьменне 111 сараса.

Зацьменне мела велічыню 0,0013 і дасягнула свайго максімуму ў 05:35:46 UTC у пункце з каардынатамі 65° пд. ш. 110° з. д..

Зацьменне 5 студзеня 1935 года стала 1-ым сонечным зацьменнем у 1935 годзе і 80-ым у XX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 10 жніўня 1934 года, наступнае — 3 лютага 1935 года.

## Гл. таксама 
* Сонечныя зацьменні XX стагоддзя

## Зноскі 
## Спасылкі 
* Каталог сонечных зацьменняў 1901 — 2000
* Каталог сонечных зацьменняў 111 сараса
* Малая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення
* Вялікая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення

Катэгорыя:1935 год у астраноміі
1935-01-05
1935-01-05
1935-01-05
Катэгорыя:Падзеі 5 студзеня
Катэгорыя:Студзень 1935 года
Сонечнае зацьменне 31 жніўня 1932 года

**Сонечнае зацьменне 31 жніўня 1932 года** — поўнае сонечнае зацьменне 124 сараса.

Зацьменне мела велічыню 1,0257 і дасягнула свайго максімуму ў 20:03:41 UTC у пункце з каардынатамі 54° пн. ш. 79° з. д. Працягласць максімальнай фазы зацьмення склала 1 хв. 45 с., а месяцавы цень на зямной паверхні дасягнуў шырыні 155 км.

Зацьменне 31 жніўня 1932 года стала 2-ім сонечным зацьменнем у 1932 годзе і 75-ым у XX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 7 сакавіка 1932 года, наступнае — 24 лютага 1933 года.

## Гл. таксама 
* Сонечныя зацьменні XX стагоддзя

## Зноскі 
## Спасылкі 
* Каталог сонечных зацьменняў 1901 — 2000
* Каталог сонечных зацьменняў 124 сараса
* Малая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення
* Вялікая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення

Катэгорыя:1932 год у астраноміі
1932-08-31
1932-08-31
1932-08-31
Катэгорыя:Падзеі 31 жніўня
Катэгорыя:Жнівень 1932 года
Сонечнае зацьменне 12 верасня 1931 года

**Сонечнае зацьменне 12 верасня 1931 года** — частковае сонечнае зацьменне 114 сараса.

Зацьменне мела велічыню 0,0471 і дасягнула свайго максімуму ў 04:41:25 UTC у пункце з каардынатамі 61° пн. ш. 153° з. д..

Зацьменне 12 верасня 1931 года стала 2-ім сонечным зацьменнем у 1931 годзе і 72-ім у XX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 18 красавіка 1931 года, наступнае — 11 кастрычніка 1931 года.

## Гл. таксама 
* Сонечныя зацьменні XX стагоддзя

## Зноскі 
## Спасылкі 
* Каталог сонечных зацьменняў 1901 — 2000
* Каталог сонечных зацьменняў 114 сараса
* Малая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення
* Вялікая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення

Катэгорыя:1931 год у астраноміі
1931-09-12
1931-09-12
1931-09-12
Катэгорыя:Падзеі 12 верасня
Катэгорыя:Верасень 1931 года
Сонечнае зацьменне 21 кастрычніка 1930 года

**Сонечнае зацьменне 21 кастрычніка 1930 года** — поўнае сонечнае зацьменне 142 сараса.

Зацьменне мела велічыню 1,0230 і дасягнула свайго максімуму ў 21:43:53 UTC у пункце з каардынатамі 31° пд. ш. 161° з. д. Працягласць максімальнай фазы зацьмення склала 1 хв. 55 с., а месяцавы цень на зямной паверхні дасягнуў шырыні 84 км.

Зацьменне 21 кастрычніка 1930 года стала 2-ім сонечным зацьменнем у 1930 годзе і 70-ым у XX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 28 красавіка 1930 года, наступнае — 18 красавіка 1931 года.

## Гл. таксама 
* Сонечныя зацьменні XX стагоддзя

## Зноскі 
## Спасылкі 
* Каталог сонечных зацьменняў 1901 — 2000
* Каталог сонечных зацьменняў 142 сараса
* Малая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення
* Вялікая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення

Катэгорыя:1930 год у астраноміі
1930-10-21
1930-10-21
1930-10-21
Катэгорыя:Падзеі 21 кастрычніка
Катэгорыя:Кастрычнік 1930 года
Сонечнае зацьменне 28 красавіка 1930 года

**Сонечнае зацьменне 28 красавіка 1930 года** — гібрыднае сонечнае зацьменне 137 сараса.

Зацьменне мела велічыню 1,0003 і дасягнула свайго максімуму ў 19:03:34 UTC у пункце з каардынатамі 39° пн. ш. 121° з. д. Працягласць максімальнай фазы зацьмення склала 0 хв. 1 с., а месяцавы цень на зямной паверхні дасягнуў шырыні 1 км.

Зацьменне 28 красавіка 1930 года стала 1-ым сонечным зацьменнем у 1930 годзе і 69-ым у XX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 1 лістапада 1929 года, наступнае — 21 кастрычніка 1930 года.

## Гл. таксама 
* Сонечныя зацьменні XX стагоддзя

## Зноскі 
## Спасылкі 
* Каталог сонечных зацьменняў 1901 — 2000
* Каталог сонечных зацьменняў 137 сараса
* Малая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення
* Вялікая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення

Катэгорыя:1930 год у астраноміі
1930-04-28
1930-04-28
1930-04-28
Катэгорыя:Падзеі 28 красавіка
Катэгорыя:Красавік 1930 года
Каментарый да Кнігі Іова

з Каментарыя да Кнігі Іова Грыгорыя, абацтва Сен-П’ер у Прэа, Нармандыя]]
'''*Каментарый да Кнігі Іова* **Святога Грыгорыя, або ***Маралія,*** часам называюць ***Magna Moralia*** (не блытаць з  Арыстоцеля), была напісана паміж 578 і 595, пачатая ў час, калі Грыгорый быў пры двары  ў Канстанцінопалі, а скончаная толькі пасля таго, як ён ужо прабыў у Рыме на працягу некалькіх гадоў. Гэта асноўная праца Грыгорыя, што займае каля 35 кніг і 6-ці тамоў, каментарый на кнігу Іова, азагалоўлены «ўсебаковы разгляд маральных пытанняў».

## Выданні 
* Basel: Nicolaus Kesler, Basel (1496) http://www.ndl.go.jp/incunabula/e/collection/incu_04.html 
* **', volumes 75&#x2013;76.
* English translation  in  (4 vols., Oxford, 1844)

Катэгорыя:590-я
Катэгорыя:595
Катэгорыя:Сярэдневяковая літаратура
Катэгорыя:Кнігі VI стагоддзя
Катэгорыя:Кнігі на лацінскай мове
Катэгорыя:Біблейскія каментарыі
Катэгорыя:Творы айцоў Царквы
Катэгорыя:Літаратура на лацінскай мове
Катэгорыя:Кніга Іова
Ялізава (шклозавод)

**Шклозавод Ялізава** — адзін з найбуйнейшых вытворцаў бясколернай шкляной тары на тэрыторыі Беларусі. Прадпрыемства з'яўляецца горадаўтваральным для пасёлка Ялізава Асіповіцкага раёна Магілёўскай вобласці. 

Шкляны завод у пасёлку Ялізава заснаваны ў 1913 годзе. За савецкім часам гэта быў сапраўдны гігант шклатары: 5 цэхаў завода давалі працу паўтары тысячам чалавек. 

З пачатку 2000-х гадоў 65 % акцый шклозавода «Ялізава» належыць АТЕС Holding — гэта зарэгістраваная ў Аўстрыі кампанія, адным з асноўных уладальнікаў якой называюць вядомага беларускага бізнесмена Аляксандра Мураўёва.

Рост кошту газу і ўступленне Беларусі ў адзіную мытную прастору ў 2014 годзе зрабілі прадукцыю завода неканкурэнтаздольнай. У 2015 працаваў толькі адзін цэх з 390 рабочымі. У студзені 2016 завод быў прызнаны банкрутам, але працягнуў працу. У красавіку 2018 быў набыты за 36 млн рублёў Гродзенскім шклозаводам на крэдыт Беларусбанка.

На заводзе можна наведаць Музей шкла.

12 верасня 2018 года да свайго 105-гадовага юбілея шклозавод правёў дзень адчыненых дзвярэй.

Катэгорыя:Прадпрыемствы Беларусі па вытворчасці будаўнічых матэрыялаў
Катэгорыя:Прадпрыемствы Магілёўскай вобласці
Катэгорыя:Ялізава
Катэгорыя:1913 год у Беларусі
Катэгорыя:Гуты Беларусі
Каментарый да кнігі Іова (945)

**Каментарый да Іова 945 года** або **Павучальнае слова да Іова 945 года** — ілюмінаваны манускрыпт, які складаецца з 502 пераплеценых фоліа, што змяшчаюць тэкст Каментарыя да кнігі Іова Святога Грыгорыя. У калафоне на адваротным баку фоліа 500 паказана, што яго капіраванне і ілюмінаванне было завершана 11 красавіка 945 майстрам  у манастыры Валераніка ля сучаснага горада  у Іспаніі. Фларэнтыус таксама вядомы як мастак і капііст іншых важных іспанскіх рукапісаў гэтай эпохі, у тым ліку .

Пазней рукапіс быў перанесены ў бібліятэку сабора Таледа, дзе да яго была дададзена анатацыя на арабскай мове. Ён заставаўся там да таго часу, пакуль не быў перанесены ў 1869 годзе да яго цяперашняга месца захоўвання ў Нацыянальнай бібліятэцы Іспаніі, дзе каталагізаваны пад нумарам Ms.80.

## Літаратура 
* John Williams, «The Moralia on Job of 945: : Some Iconographic Sources», Archivo español de Arqueología, vol. 45-47, 1972—1974, p. 223—235
* *The Art of Medieval Spain: A. D. 500—1200*, Metropolitan Museum of Art, 1993, 358 p. (9780810964334), p. 161—162
* John Williams, *Manuscrits espagnols du Haut Moyen Âge*, Chêne, 1977, 119 p. (2851081470), p. 35 and 55-61 

Катэгорыя:Кнігі X стагоддзя
Катэгорыя:Кніга Іова
Сонечнае зацьменне 21 жніўня 1933 года

**Сонечнае зацьменне 21 жніўня 1933 года** — кольцападобнае сонечнае зацьменне 134 сараса.

Зацьменне мела велічыню 0,9801 і дасягнула свайго максімуму ў 05:49:11 UTC у пункце з каардынатамі 17° пн. ш. 96° у. д. Працягласць максімальнай фазы зацьмення склала 2 хв. 4 с., а месяцавы цень на зямной паверхні дасягнуў шырыні 71 км.

Зацьменне 21 жніўня 1933 года стала 2-ім сонечным зацьменнем у 1933 годзе і 77-ым у XX стагоддзі. Папярэдняе сонечнае зацьменне адбылося 24 лютага 1933 года, наступнае — 14 лютага 1934 года.

## Гл. таксама 
* Сонечныя зацьменні XX стагоддзя

## Зноскі 
## Спасылкі 
* Каталог сонечных зацьменняў 1901 — 2000
* Каталог сонечных зацьменняў 134 сараса
* Малая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення
* Вялікая глабальная карта, на якой паказана геаграфія бачнасці зацьмення

Катэгорыя:1933 год у астраноміі
1933-08-21
1933-08-21
1933-08-21
Катэгорыя:Падзеі 21 жніўня
Катэгорыя:Жнівень 1933 года
Аляксандр Іванавіч Ціток

**Аляксандр Іванавіч Ціток** (нар. 1967, в. Дворышча, Хойніцкі раён, Гомельская вобласць) — беларускі дзяржаўны дзеяч.

## Біяграфія 
Скончыў у 1997 годзе Беларускую сельскагаспадарчую акадэмію, у 2007 годзе Акадэмію кіравання пры Прэзідэнце Рэспублікі Беларусь. Працоўную дзейнасць пачаў у 1986 годзе ў саўгасе «Судкова» Хойніцкага раёна, у 1988—2009 гадах працаваў аграномам саўгаса «Прудок» Мазырскага раёна, Мазырскай занальнай дзяржаўнай сортавыпрабавальнай станцыі, узначальваў КДУП «Мазырзелянбуд», Мазырскую сортавыпрабавальную станцыю.

З 2009 года — намеснік, першы намеснік старшыні — начальнік райсельгасхарча Мазырскага райвыканкама, у 2011—2016 гадах — старшыня Хойніцкага райвыканкама. З верасня 2016 года — начальнік Дэпартамента па ліквідацыі наступстваў катастрофы на Чарнобыльскай АЭС Міністэрства па надзвычайных сітуацыях Рэспублікі Беларусь.

2 красавіка 2019 года прызначаны старшынёй Шклоўскага райвыканкама.

## Узнагароды і звання 
* Ганаровы грамадзянін Хойнік (2015).

Катэгорыя:Старшыні Шклоўскага раённага выканаўчага камітэта
Катэгорыя:Старшыні Хойніцкага  раённага выканаўчага камітэта
Катэгорыя:Ганаровыя грамадзяне Хойнікаў
Argyrosomus japonicus

**Argyrosomus japonicus** — від прамянёвапёрых рыб сямейства .

## Апісанне 
Афарбоўка вар’іруецца ад серабрыстага да бронзавага-зялёнага адцення. Даўжыня можа дасягаць 1,8 метра, а вага — 75 кг. Колькасць пазванкоў — 25.

## Арэал 
Распаўсюджаны ў прыбярэжных водах наступных краін: Аўстралія, Кітай (у тым ліку Ганконг), Джыбуці, Індыя, Японія (у тым ліку Рукю), Карэя, Маўрыкій, Мазамбік, Аман, Пакістан, ПАР, Тайвань і В’етнам.

## Значэнне 
З’яўляецца аб’ектам промыслу.

Катэгорыя:Жывёлы, апісаныя ў 1844 годзе
Катэгорыя:Акунепадобныя
Жоўтніўка (Хорашыўскі раён)

**Жоўтніўка** () — вёска ў Хорашыўскім раёне Жытомірскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Хорашыўскай пасялковай абшчыны.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Хорашыўскага раёна
Аляксандр Срабракоўскі

**Аляксандр Срабракоўскі** (; ) — польскі гісторык, выкладчык Уроцлаўскага ўніверсітэта.

## Біяграфія 
Нарадзіўся ў 1961 годзе ва Уроцлаве

Скончыў Уроцлаўскі ўніверсітэт (1984—1989). Пасля атрымання ступені магістра пачаў працаваць у гэтым універсітэце. У 1999 годзе атрымаў навуковую ступень доктара гістарычных навук. З’яўляецца членам Польска-літоўскай камісіі па падручніках пры міністэрствах адукацыі Польшчы і Літвы.

Прадметам яго даследаванняў з’яўляецца гісторыя Усходняй Еўропы, асабліва гісторыя Вільні і Літвы. Акрамя навуковых кніг і артыкулаў, з’яўляецца аўтарам дакументальных фільмаў на гістарычную тэматыку і гістарычных выставак.

## Бібліяграфія 
* *Sejm Wileński 1922 roku. Idea i jej realizacja*, Wrocław 1993.
* *Masowe deportacje radzieckie w okresie II wojny światowej*, współautor: Stanisław Ciesielski, Grzegorz Hryciuk, Wrocław 1993.
* *Polacy w Litewskiej SRR 1944—1989*, Toruń 2000.
* *Masowe deportacje ludności w Związku Radzieckim*, współautor: S. Ciesielski, Grzegorz Hryciuk, Toruń 2003.
* *Wileńscy "Włóczędzy*, Toruń 2012.
* *My nie bracia, my sąsiedzi. Polska perspektywa stosunków polsko-litewskich*. Wybór tekstów i dokumentów, zebrał, opracował, wstępem i przypisami opatrzył A. Srebrakowski, Wrocław 2013.
* *Uniwersytet Stefana Batorego w Wilnie 1919—1939* 
* *Litwa i Litwini na USB* 
* *Białoruś i Białorusini na Uniwersytecie Stefana Batorego w Wilnie* 

## Спасылкі 
* Збор артыкулаў Аляксандра Срабракоўскага
* Аляксандр Срабракоўскі ў базе Film Polski

Катэгорыя:Гісторыкі Польшчы
Чэрванагранітнэ

**Чэрванагранітнэ** () — пасёлак у Хорашыўскім раёне Жытомірскай вобласці Украіны.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Хорашыўскага раёна