Мікалай Мікалаевіч Новік

**Новік, Мікалай Мікалаевіч** (анг. *Mikalay Novik*; 18 красавіка, 1950, Вялікая Альшанка, Чырвонаслабодскага раён, Бабруйскай вобласці, БССР — 14 верасня 2020 г. Мар’іна Горка, Мінская вобласць, Рэспубліка Беларусь) — беларускі прафсаюзны дзеяч, першы кіраўнік Першаснай прафсаюзнай арганізацыі ААТ «Беларуськалій» Беларускага Незалежнага прафсаюза, віцэ-старшыня БНП, дэпутат Салігорскага гарадскога савета, грамадскі дзеяч.

## Паходжанне 
Нарадзіўся 18 красавіка 1950 года ў вёсцы Вялікая Альшанка, Чырвонаслабодскага раёна, Бабруйскай вобласці, БССР у сям’і Новіка Мікалая Баніфатавіча і Саханчук Марыі Максімаўны. У сям’і было пяцёра дзяцей. Бацька, ветэран Другой сусветнай вайны, падчас баёў быў паранены і атрымаў інваліднасць. Працаваў настаўнікам пачатковых класаў у мясцовай школе.

У 1990—1991 гадах удзельнічае ў стварэнні салігорскай арганізацыі «Рабочага саюза» і выбарчай кампаніі Салігорскага гарадскога савета разам з дэпутатамі, аб’яднанымі вакол дыскусійнага клуба «Пошук». Разам з двума дзясяткамі іншых новаабраных дэпутатаў уваходзіць у «Дэмакратычны клуб дэпутатаў», які ўзначальвае Аляксандр Клішэвіч.

### Старшыня першаснай арганізацыі БНП на ААТ «Беларуськалій» 
27 снежня 1991 годзе на Устаноўчай канферэнцыі рэгіянальнай арганізацыі Незалежнага прафсаюза гарнякоў ВА «Беларуськалій» быў абраны старшынёй арганізацыі. 21 мая 1993 цалкам пераходзіць на прафсаюзную працу старшыні Незалежнага прафсаюза гарнякоў. У якасці намеснікаў старшыні з ім працуюць Аляксандр Паўлавіч Каралёў і Юры Адольфавіч Красоўскі.

12 красавіка 2000 года НПГ на чале з Новікам праводзіць у Салігорску мітынг для прыцягнення ўвагі ўрада да зніжэння жыццёвага ўзроўню працоўных. Каля 3,5 тысячы працоўных падтрымалі патрабаванні, падпісаўшыся пад імі.

Нягледзячы на сур’ёзныя праблемы са здароўем, ён у 2009 годзе прымае актыўны ўдзел у стварэнні прафсаюзнай арганізацыі на швейным прадпрыемстве ТАА «Дэльта-стыль» і кіруе прафсаюзнай кампаніяй па іх рэгістрацыі.

Па выніках VIII з’езду БНП, які прайшоў у 2010 годзе, ён канчаткова сыходзіць на пенсію і больш не вылучаецца на выбарныя пасады ў прафсаюзе.

## Пенсія 
Нягледзячы на тое, што ён адышоў ад актыўнага грамадскага жыцця, час ад часу прымае ўдзел у апазіцыйных і прафсаюзных мерапрыемствах. Актыўна ўдзельнічаў у працы ветэранскай арганізацыі Незалежнага прафсаюзу гарнякоў ААТ «Беларуськалій». У 2011 годзе выдае манаграфію «НПГ: Права „людзьмi звацца“», якая закранае дзейнасць прафсаюзнай арганізацыі з 1992 па 2008 гады.

27 снежня 2018 на канферэнцыі НПГ ААТ «Беларуськалій» у разгар ціску на сябраў прафсаюза пярвічкі «Раммантажбуд» і «Беларуськалій», ён выступае са словамі падтрымкі. Гэта было яго апошняе публічнае выступленне:

*«Усе акцыі пратэсту, якія адбываліся ў нас, яны спрыялі развіццю прафсаюза. Кожная акцыя пратэсту — гэта рост. Калі я ўбачыў ваш пікет на стадыёне „Будаўнік“ і там было пад 80 чалавек, я ўбачыў, што вы выдатныя людзі і можаце арганізавацца. Адзінае, што мне не падабаецца, гэта паліванне брудам адзін аднаго. Гэта не ўласціва прафсаюзу. Я пераканаўся, што ў нас дастойная змена і вы здольныя на нармальныя дзеянні, абараняючы свае інтарэсы і інтарэсы работнікаў, і адстойвання сваіх правоў, і годнае жыццё. Можа гэта арганізацыя не столькі нам патрэбна, з-за ўзросту, колькі яна патрэбна нашым дзецям і ўнукам. Дапамажыце ім, хлопцы!»*

У разгар падзей беларускага пратэсту ў жніўні 2020 года ён захварэў на COVID-19 і быў шпіталізаваны ў Салігорскую ЦРБ. Праз некалькі тыдняў яго пераводзяць у ЦРБ Мар’інай Грокі, дзе пасля паляпшэння стану 14 верасня ён памірае. Пахаваны Мікалай Новік на Салігорскіх гарадскіх могілках «Дубеі».

## Палітычныя погляды 
Мікалай Новік не быў сябрам партый, аднак меў выразныя палітычныя погляды. Асноўнымі палітычнымі каштоўнасцямі, пра якія ён пастаянна адзначаў у інтэрв’ю і выступах, былі: незалежнасць і суверэнітэт Беларусі; дэмакратычная палітычнай сістэма і абавязковы прынцып падзелу ўладаў; змяняльнасць ўлады праз выбарчую сістэму; падтрымка беларускай мовы і беларускай культуры.

Быў сябрам непалітычнага грамадска-патрыятычнага руху 90-х гг. Беларускае згуртаванне вайскоўцаў і грамадскай арганізацыі Таварыства беларускай мовы імя Францішка Скарыны.

## Узнагароды 
За сваю працоўную дзейнасць неаднаразова становіцца пераможцам сацыялістычных спаборніцтваў на рудаўпраўленні. Узнагароджаны ганаровымі граматамі, змешчаны на дошку пашаны. Крыху пазней быў узнагароджаны Знакам Шахцёрскай славы 3-й ступені, 1977 годзе Ганаровай граматай Вярхоўнага Савета БССР, у 1984 годзе Ганаровай граматай ЦК прафсаюзаў БССР, Ганаровай граматай «Фонду міра»]]. У 1985 годзе ўзнагароджаны знакам «Ударнік 11-ай пяцігодкі», а ў 1986 Ордэнам Дружбы народаў. 6 кастрычніка 2019 годзе яму было узнагароджаны званнем «Ганаровы сябр Беларускага Незалежнага прафсаюза».

## Асабістае жыццё 
Жанаты, мае дачку і сына. У вольны час, на сваёй малой радзіме ў вёсцы Мазалі, захапляўся пчалярствам.

Катэгорыя:Нарадзіліся 18 красавіка
Катэгорыя:Нарадзіліся ў 1950 годзе
Катэгорыя:Нарадзіліся ў Салігорскім раёне
Катэгорыя:Памерлі 14 верасня
Катэгорыя:Памерлі ў 2020 годзе
Катэгорыя:Памерлі ў Мар’інай Горцы
Катэгорыя:Прафсаюзныя дзеячы Беларусі