open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Дніпроўскі раён

**Дніпроўскі раён** () — раён у Днепрапятроўскай вобласці Украіны, утвораны ў 2020 годзе. Адміністрацыйны цэнтр — горад Дніпро.

## Гісторыя 
Раён створаны ў адпаведнасці з пастановай Вярхоўнай Рады Украіны № 807-IX ад 17 ліпеня 2020 года.

## Адміністрацыйны падзел 
Раён ва ўзбуйненых межах з 17 ліпеня 2020 года дзеліцца на 17 тэрытарыяльных грамад, у тым ліку 2 гарадскія, 6 пасялковых і 9 вясковых грамад (у дужках — іх адміністрацыйныя цэнтры):

* Гарадскія:
** **Дніпроўская гарадская грамада (горад Дніпро)**
** Підгароднэнская гарадская грамада (горад Підгароднэ)
* Пасялковыя:
** Абухіўская пасялковая грамада (пасёлак Абухіўка) 
** Новапакроўская пасялковая грамада (пасёлак Новапакроўка)
** Пэтрыкіўская пасялковая грамада (пасёлак Пэтрыкіўка)
** Саланянская пасялковая грамада (пасёлак Салонэ)
** Слабажанская пасялковая грамада (пасёлак Слабажанскэ)
** Царычанская пасялковая грамада (пасёлак Царычанка)
* Вясковыя:
** Кытайгарадская вясковая грамада (вёска Кытайгарад)
** Любыміўская вясковая грамда (вёска Любыміўка)
** Ляшкіўская вясковая грамада (вёска Ляшкіўка)
** Магілеўская вясковая грамада (вёска Магілеў)
** Мыкалаіўская вясковая грамада (вёска Мыкалаіўка)
** Новаалэксандрыўская вясковая грамада (вёска Новаалэксандрыўка)
** Святавасыліўская вясковая грамада (вёска Святавасыліўка)
** Сырска-Лытоўская вясковая грамада (вёска Сырска-Лытоўскэ)
** Чумакіўская вясковая грамада (вёска Чумакы)

Раней тэрыторыя раёна ўваходзіла ў склад Дняпроўскага (1923—2020), Царычанскага, Сынэльныкіўскага (часткова), Пэтрыкіўскага, Саланянскага , Магдалыніўскага раёнаў, якія былі ліквідаваныя той жа пастановай

## Зноскі 
Катэгорыя:Раёны Днепрапятроўскай вобласці
Разня ў Мераві

29—30 студзеня 2024 года байцамі Нацыянальных сіл абароны Эфіопіі здзейснена масавае забойства ў горадзе Мераві ў рэгіёне Амхара, Эфіопія. Загінула ад 50 да 100 жыхароў.

## Ход падзей 
Напярэдані трагедыі баевікі Фано напалі на ваенны лагер у Мераві), жанчын і дзяцей ва ўзросце ад 14 да 96 гадоў. Тым не менш, каля 50 чалавек былі пахаваныя на могілках царквы Святой Марыі. 

Як паведаміў пэс-сакратар урада Эфіопіі Легес Тулу, бойня адбылася ў мэтах самаабароны. Паводле яго, мірныя жыхары не былі мішэнню вайскоўцаў.  

Пасол ЗША ў Эфіопіі Эрвін Хасэ Масінга заявіў, што амерыканскі ўрад «глыбока заклапочаны мэтанакіраванымі забойствамі грамадзянскага насельніцтва» і заклікаў да «бесперашкоднага доступу незалежных назіральнікаў за правамі чалавека, а таксама да бесстаронняга расследавання».

## Крыніцы 
Катэгорыя:Масавыя забойствы ў Эфіопіі
Катэгорыя:Студзень 2024 года
Катэгорыя:Грамадзянскі канфлікт у Эфіопіі
Асавец (Капыльскі сельсавет)

**Асаве́ц** (, ) — былы пасёлак у Капыльскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіў у склад Капыльскага сельсавета.

Насельніцтва пасёлка паводле перапісу 1926 года складала 40 жыхароў, было 10 двароў. Да 24 мая 1960 года пасёлак уваходзіў у склад Слабада-Кучынскага сельсавета. Скасаваны ў 1976 годзе.

## Крыніцы 
## Літаратура 
* 

## Спасылкі
Крыварожскі раён

**Крыварожскі раён** ()&nbsp;— раён у Днепрапятроўскай вобласці Украіны, утвораны ў 2020 годзе. Адміністрацыйны цэнтар — горад Крывы Рог.

## Гісторыя 
Раён утвораны 17 ліпеня 2020 года ў адпаведнасці з пастановай Вярхоўнай Рады Украіны ад 17 ліпеня 2020 года № 807-IX «Аб утварэнні і ліквідацыі раёнаў» за кошт былых Крыварожскага, Сафііўскага, Шырокаўскага і Апосталаўскага раёнаў, ліквідаваныя той жа пастановай у ходзе правядзення адміністрацыйна-тэрытарыяльнай рэформы.

### Расейска-ўкраінская вайна 
20 ліпеня 2022 года рашысты з танка абстралялі камбайны на ўборцы хлеба каля вёскі Кошава.

## Грамады раёну 
У склад раёна ўвайшлі наступныя тэрытарыяльныя грамады:

* Гарадскі:
** Апосталаўская
** Крыварожская
** Зеленадольская
* Пасялковыя:
** Сафііўская
** Шырокаўская
* Вясковыя
** Вакулаўская
** Грушіўская
** Грэчанаподаўская
** Глэюватская
** Дэўладаўская
** Карпіўская
** Лазуватская
** Навалатіўская
** Навапільская
** Ныватрудаўская

## Зноскі 

Катэгорыя:Раёны Днепрапятроўскай вобласці
Сезон 2016/2017 «Барысаў-БДУ»

У сезоне 2016—2017 валейбольны клуб «Барысаў-БДУ» з горада Барысаў прымаў удзел у наступных турнірах:
* Чэмпіянат Беларусі 2016/2017 (**Бронзавы прызёр**),
* Кубак Беларусі 2016 (**Фіналіст **).

## Склад каманды 
1. Аляксей Рабека (1992; 205)
2. Уладзімір Жыгмонт (1989; 194)
3. Пётр Лазука (1997; 175) 
4. Уладзіслаў Рак (1997; 190)
5. Антон Вярбіцкі (1994; 204)
7. Арцём Чарота (1996; 198)
8. Дзяніс Іваніцкі (1997; 201)
9. Яўгеній Быкаў (1993; 195)
10. Алег Міхнюк (1983; 192)
11. Уладзімір Вярцелка (1988; 199)
12. Дзмітрый Жэгздрын (1982; 207) 
13. Дзмітрый Ліхарад (1977; 187)
17. Павел Куклінскі	(1989; 194)
18. Раман Аплевіч (1986; 185)
99. Арцём Гарамыкін (1985; 194)
99. Вячаслаў Чараповіч (1992; 200)
99. Віктар Шчэкалюк (Украіна, 1988; 205)
99. Мікалай Шкляр (1989; 198)

## Трэнеры каманды 
*  Ігар Загорцаў (галоўны трэнер)
*  Руслан Селяўка (трэнер)
*  Сяргей Часнавіцкі (трэнер)

## Гл. таксама 
* Сезон 2015/2016 «Барысаў-БДУ»
* Сезон 2017/2018 «Барысаў-БДУ»

## Спасылкі 
* 2016/17 
* Кубок вызова. В новом антураже
* БАТЭ-БГУФК
2016/2017
Барысаў-БДУ
Катэгорыя:2016 год у Барысаве
Катэгорыя:2017 год у Барысаве
Партызанская група «Бура»

**Партызанская група «Бура»** (*спецгрупа НКДБ*) — савецкае партызанскае падраздзяленне, якое дзейнічала на акупіраванай тэрыторыі Вілейскай вобласці ў 1942-1944 гадах. Камандзір — Мікалай Апанасавіч Міхайлашаў.

## Гісторыя 
14 красавіка група (8 чалавек) была перапраўлена ў нямецкі тыл. Папоўнілася мясцовым насельніцтвам. Падрыўнікі групы пусцілі пад адхон 43 эшалоны праціўніка, знішчылі 154 аўтамашыны, 3 самалёты, 5 танкаў, 18 гармат, узарвалі 5 км чыгуначнага палатна. 2 ліпеня 1944 года група (34 чалавека) злучылася з Чырвонай Арміяй. Камандзіру групы Міхайлашаву прысвоена званне Героя Савецкага Саюза.

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Савецкія партызанскія злучэнні, брыгады і атрады на акупіраванай тэрыторыі Беларусі (1941—1944)
Катэгорыя:З’явіліся ў 1942 годзе
Катэгорыя:Зніклі ў 1944 годзе
Перамаганосны

**Перамагано́сны** (, ) — былы пасёлак у Клецкім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіў у склад Красназвёздаўскага сельсавета.

Узнік як пасёлак пры раённым аб’яднанні «Сельгастэхніка» ў Бабаевіцкім сельсавеце. 21 студзеня 1969 года пасёлку прысвоена назва Перамаганосны. Скасаваны ў 1987 годзе, зліўся з горадам Клецк.

## Крыніцы 
## Спасылкі
Клянок (Любанскі раён)

**Кляно́к** (, ) — былы пасёлак у Любанскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіў у склад Рачэнскага сельсавета.

Да 21 студзеня 1969 года пасёлак меў назву **Чорная Гразь**.

Скасаваны ў 1997 годзе.

## Крыніцы 
## Спасылкі 
Катэгорыя:Перайменаваныя населеныя пункты Беларусі
Клянок

Назву **Кляно́к** маюць:
## Населеныя пункты 
### Беларусь 
* Гомельская вобласць:
** Клянок — былы пасёлак у Буда-Кашалёўскім раёне
* Мінская вобласць:
** Клянок — былы пасёлак у Любанскім раёне
Партызанская група «Бывалыя»

**Партызанская група «Бывалыя»** (*спецгрупа НКДБ*) — савецкае партызанскае падраздзяленне, якое дзейнічала на акупіраванай тэрыторыі Чашніцкага, Смалявіцкага, Барысаўскага, Лагойскага раёнаў у 1942 годзе. Камандзір — Пётр Рыгоравіч Лапацін.

## Гісторыя 
28 сакавіка 1942 года група (21 чалавек) была перапраўлена ў нямецкі тыл. У маі 1942 года пераўтворана ў атрад «Дзядзькі Колі», у жніўні 1942 на базе атрадаў «Дзядзькі Колі» (пазней імя Дзяржынскага), імя Сталіна, імя Чапаева, «Бура», «За Айчыну» і дыверсійнай групы Г. Р. Каўзановіча створана партызанская брыгада «Дзядзькі Колі». Камандзіру групы, атрада і брыгады Лапаціну прысвоена званне Героя Савецкага Саюза.

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Савецкія партызанскія злучэнні, брыгады і атрады на акупіраванай тэрыторыі Беларусі (1941—1944)
Катэгорыя:З’явіліся ў 1942 годзе
Катэгорыя:Зніклі ў 1942 годзе
Zoom (тэлеканал)

**ZOOM** — украінскі забаўляльны тэлеканал медыякангламерату «Inter Media Group».

## Гісторыя 
Тэлеканал пачаў вяшчанне 1 чэрвеня 2013 года замест MTV Украіна.

З 25 снежня 2016 года тэлеканал вяшчае ў фармаце 16:9.

31 сакавіка 2021 года ён пачаў вяшчанне ў стандарце высокай выразнасці (*HD*).

У сувязі з уварваннем Расіі ва Украіну з 24 лютага 2022 года да 31 снежня 2024 года тэлеканал кругласутачна трансліраваў інфармацыйны марафон «Адзіныя навіны». Да 14 чэрвеня 2024 года ў эфіры не было рэкламы.

1 сакавіка 2024 года тэлеканал спыніў спадарожнікавае вяшчанне. 28 сакавіка Нацыянальны савет Украіны па пытаннях тэлебачання і радыёвяшчання змяніў тэхналогію вяшчання на OTT/IPTV.

З 1 студзеня 2025 года тэлеканал перазапусціўся, змяніўшы тэматыку з забаўляльнай на асветніцка-інфармацыйную, выйшаў з марафону і адначасова аднавіў самастойнае вяшчанне. Рускамоўныя праграмы цяпер трансліруюцца ва ўкраінскім дубляжы.

## Лагатыпы 
Тэлеканал змяніў 2 лагатыпы. Цяперашні — трэці па ліку.
 

## Напаўненне эфіру 
### Праграмы 
* Выпадковы сведка
* Уцёкі. Рэальныя гісторыі
* Гісторыі вайны
* Легенды крымінальнага вышуку
* Апошні дзень дыктатара
* Праўда жыцця
* Праўда жыцця. Прафесійныя байкі
* Рэчдок
* Рэчавы доказ
* Страх у тваім доме
* Судовыя справы: Злачынства і пакаранне
* Таямніцы крымінальнага свету
* Таямніцы свету

### Замежныя праграмы 
* Імперыі па-за законам
* Рэальная паліцыя
* Рэальнае ФБР

### Архіўныя праграмы 
#### Украінскія 
* Zoom Music
* Адаптар
* Байцоўскі клуб
* Багіні эфіру
* Вялікая розніца па-ўкраінску
* Дом на зайздрасць усім
* Зорныя лёсы
* Карамболь
* Вячэрні Кіеў
* Кліптаманьякі
* Пароблена ва Украіне
* Скептык
* Тры сястры
* Хі і Ха
* Ху із Ху
* Штучкі
* Дзённік цяжарнай

#### Замежныя 
* Амерыканскі жаніх
* Вайп-аўт
* Дасье Галівуда
* Знакамітасці
* Інстагламур
* «Касметычны рамонт» (, частковы пераклад)
* Неймаверныя лёсы зорак
* Скандальны топ
* Топ 20: Зваротны Адлік

### Серыялы 
* Мяцежны Шлях
* Захоп
* Марскі патруль
* СБУ. Спецаперацыя

## Хакерская атака 
23 лютага 2023 года расійскія хакеры ўзламалі эфір тэлеканала, а таксама шэраг іншых сайтаў дзяржных устаноў Украіны. У эфіры «Zoom» яны трансліравалі гімн СССР і павіншавалі з «днём абаронцы Айчыны».

## Крыніцы 
Катэгорыя:Тэлеканалы Украіны
Катэгорыя:Тэлеканалы на ўкраінскай мове
Катэгорыя:Тэлеканалы на рускай мове
Катэгорыя:Тэлеканалы, запушчаныя ў 2013 годзе
Дзесяціны (значэнні)

Назву **Дзесяці́ны** маюць:
## Населеныя пункты 
### Беларусь 
* Магілёўская вобласць:
** Дзесяціны — вёска ў Кіраўскім раёне
* Мінская вобласць:
** Дзесяціны — былая вёска ў Слуцкім раёне
Дзесяціны (Слуцкі раён)

**Дзесяці́ны** (, ) — былая вёска ў Слуцкім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіла ў склад Бокшыцкага сельсавета.

Скасавана 10 красавіка 1969 года, злілася з вёскай Заполле.

## Крыніцы 
## Спасылкі
Я

**Я**, **я** — 32-я і апошняя літара беларускага алфавіта. У іншых алфавітах: 30-я ў балгарскім, 33-я ў рускім і ўкраінскім, у якіх таксама апошняя (ва ўкраінскім з 1990 года, да гэтага ў канцы стаяў мяккі знак); з сербскага прынята ў сярэдзіне XIX стагоддзя, у македонскім, пабудаваным на ўзор новага сербскага, не ўводзілася. Выкарыстоўваецца таксама ў большасці кірылічных пісьменнасцяў неславянскіх моў. У царкоўнаславянскай азбуцы таксама называецца «я», але выглядае па-рознаму: ѧ і ꙗ.

## Гісторыя 
Запазычана з рускай графікі ў XIX ст. У старабеларускай мове гук [а] пасля мяккіх зычных і ётаваны [а] абазначаліся літарамі ѧ («юс малы») пасля мяккіх зычных (зѧмлѧ, кнѧзь) і ꙗ («а» ётаванае) пасля галосных і ў пачатку слова (боꙗрин, ꙗзыкъ). У старабеларускую графіку абедзве гэтыя літары перайшлі са старажытнарускай мовы. У XVI стагоддзі яны, акрамя рукапіснай, набылі друкаваную форму. Пачынаючы з Ф. Скарыны, сталі адрознівацца як малыя і вялікія, хоць ужыванне вялікай літары ва ўласных імёнах, геаграфічных назвах і ў пачатку сказаў не было яшчэ паслядоўным. У рускай графіцы XVIII стагоддзя літара ꙗ выйшла з ужытку, а на аснове скарапіснай ѧ узнікла **я**, уключаная потым у грамадзянскую азбуку.

## Беларуская мова 
У сучаснай беларускай мове абазначае нелабіялізаваны галосны гук [а] сярэдняга рада ніжняга пад’ёму і мяккасць папярэдняга зычнага (*мята* — [м’ата]), а ў пачатку слова, пасля галосных, **ў**, **ь** і апострафа — спалучэнне гукаў [йа] (*яблыня* — [йаблын’а], *маяк* — [майак], *Гаўя* — [γаўйа], *трэльяж* — [трэл’йаш], *бур’ян* — [бурйан]).

Бывае вялікая і малая, мае рукапісную і друкаваную форму. Ужываецца ў выразе «Ад а да я» (ад пачатку да канца; усё цалкам), у афіцыйных абрэвіятурах (*ЯМЗ*). Пры класіфікацыйным падзеле мае значэнне *дваццаць восьмы* (*група «Я»*), пры лічбавай нумарацыі — дадатковае значэнне для размежавання прадметаў пад адным нумарам (*квадрат № 9я*).

## Крыніцы 
## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Балгарскі алфавіт
Катэгорыя:Беларускі алфавіт
Катэгорыя:Рускі алфавіт
Катэгорыя:Украінскі алфавіт
Курганы (Слуцкі раён)

**Курганы́** (, ) — былы пасёлак у Слуцкім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіў у склад Сераднікоўскага сельсавета.

Скасаваны 10 красавіка 1969 года, жыхары перасяліліся ў пасёлак Малінаўка і горад Слуцк.

## Крыніцы 
## Спасылкі
Транспазіцыя (музыка)

**Транспазі́цыя**, **транспанава́нне** (ад  — перастаноўка) у музыцы — адаптацыя музычнага твора спосабам адэкватнага перанясення ў іншую танальнасць з мэтай выбару зручнай тэсітуры ці дыяпазону для выканаўцы.

У выніку транспазіцыі адбываюцца змены вышыні гучання музычнага матэрыялу на любы, акрамя актавы, інтэрвал уверх або ўніз адносна асноўнай танальнасці музычнага твора. Транспанавацца можа партыя якога-небудзь музычнага інструмента, асобная арыя або цэлая партыя оперы.

Транспазіцыя дазваляе пашырыць у вакальнай, харавой і інструментальнай музыцы за кошт адаптацыі твораў, напісаных для іншых жанраў і відаў музычнага мастацтва. З’яўляецца важным сродкам формаўтварэння і развіцця ў музыцы.

## Гл. таксама 
* Транспануючыя музычныя інструменты
* Транскрыпцыя
* Інструментоўка

## Крыніцы 
## Літаратура 
* 
* 
* 
* *Вахромеев В. А.* Транспози́ция // Музыкальная энциклопедия : [в 6 т.] / Гл. ред. Ю. В. Келдыш. — М.: Советская энциклопедия: Советский композитор, 1973—1982. — (Энциклопедии. Словари. Справочники. Изд-во «Советская Энциклопедия», Изд-во «Советский композитор»). — Т. 5: Симон — Хейлер. — 1981. — Стб. 590—591. — 1056 стб., илл. — 102 200 экз.
* 
* 
* 

Катэгорыя:Музычная тэрміналогія
Катэгорыя:Тэорыя музыкі
Павук (упрыгажэнне)

]]

**Паву́к** — прасторавая кампазіцыя з саломы, папяровых кветак, зерняў лубіну, фасолі і інш.; традыцыйнае ўпрыгожанне інтэр’ера беларускага народнага жылля. Павукоў падвешвалі над сталом (лічылася, што ён прыносіць шчасце).

Найбольш пашыраны з саломы (шарападобныя, рамбічныя і зорчатыя). Шарападобныя рабілі з саломінак (часта з каласкамі), якія разыходзіліся ва ўсе бакі ад цэнтра (напрыклад, утыкаліся ў бульбіну). Канцы саломінак аздаблялі кветкамі з паперы ці пер’я, зоркамі з фольгі і інш.
 ў 1979 годзе, на паштовай марцы Беларусі]]

У аснове рамбічнага павука 8-гранная фігура з 12 саломінак аднолькавай даўжыні. Унутры і да яго вуглоў падвешвалі павука меншых памераў (часта да некалькіх дзесяткаў), саламяныя ці папяровыя ланцужкі, кветкі з рознакаляровай паперы ці пер’я, абгорнутыя фольгай мяцёлкі аўса і інш. Разнавіднасць рамбічнага павука, — жорсткая канструкцыя са змацаваных паміж сабою васьміграннікаў аднолькавых памераў.

Зорчатыя павукі мелі плоскую канструкцыю з саломінак у выглядзе шматпялёсткавай разеткі. Бытавалі таксама павукі накшталт абажура: да абруча з лазы ці дроту падвешвалі гірлянды з зярнят фасолі, гароху, лубіну, начэпленых на ніткі.

Арыгінальны павук пачатку 20 ст. з гірляндаў кудзелі і кутасоў.

Выйшлі з народнага ўжытку ў 1950-я гг. Вырабляюцца сувенірныя павукі.

## У іншых краінах 
Традыцыя стварэння саламяных падвесных канструкцый характэрная для многіх народаў Паўночнай і Усходняй Еўропы, дзе вырошчванне збожжавых культур адыгрывала ключавую ролю ў жыцці.

У Скандынавіі і краінах Балтыі гэтыя ўпрыгажэнні вядомыя як *himmeli* (ад германскага *Himmel* — неба). Фінскія хімелі адрозніваюцца строгай геаметрыяй і мінімалізмам. Раней іх рабілі пасля жніва, каб забяспечыць добры ўраджай у наступным годзе. Сёння хімелі з’яўляюцца папулярным элементам сучаснага скандынаўскага дызайну.

## Літаратура 
* 
* Лобачевская О. А., Кузнецова Н. М. Возьми простую соломку. Мн., 1988;
* Сахута Я. М. Народнае мастацтва Беларусі. Мн., 1997;
* Лабачэўская В. А. Зберагаючы самабытнасць: 3 гісторыі нар. мастацтва і промыслаў Беларусі. Мн., 1998.

## Спасылкі 
Катэгорыя:Беларускае народнае мастацтва
Катэгорыя:Саломапляценне
Майсей Эмануілавіч Іткін

**Майсе́й Эмануі́лавіч І́ткін** (, Калышкі, Віцебскі павет, Віцебская губерня — , , РСФСР, СССР) — беларускі савецкі навуковец у галіне машынабудавання. Доктар тэхнічных навук (1968), прафесар (1968).

## Біяграфія 
У 1929 годзе — інструктар вытворчага навучання, выкладчык курсу па тэхналогіі металаў Харкаўскага тэхналагічнага інстытута. З 1930 — асістэнт Харкаўскага механіка-машынабудаўнічага інстытута.

З 1941 года працаваў дацэнтам, выкладчыкам; загадчыкам кафедры такарных станкоў і інструментаў (1941—1976), дэканам маторабудаўнічага факультэта (1945—1946) Казанскага авіяцыйнага інстытута.

## Бібліяграфія 
* Атлас кинематических схем металлорежущих станков (Казань, 1953)
* Исследование скорости резания при чистовой обработке сталей для паровозных и вагонных осей
* Изыскание оптимальных условий применения кругов из эльбора для шлифования нержавеющих сталей (Кіеў, 1974)

## Крыніцы
Сезон 2014/2015 «Барысаў-БДУ»

У сезоне 2014—2015 валейбольны клуб «Барысаў-БДУ» з горада Барысаў прымаў удзел у наступных турнірах:
* Чэмпіянат Беларусі 2014/2015 (**Сярэбраны прызёр**),
* Кубак Беларусі 2014 (**Чвэрцьфінал**).

## Склад каманды 
1. Аляксандр Шклянка (1995) 
2. Уладзімір Жыгмант (1989)
5. Арцём Зайко (1995) 
7. Аляксей Блізняцоў (1996) 
9. Канстанцін Панасенка (1994) 
10. Павел Дасевіч (1984) 
11. Яўгеній Войнаў (1988) 
12. Арцём Гарамыкін (1985) 
13. Ілья Бураў (1996) 
17. Павел Куклінскі (1989) 
18. Раман Аплевіч (1983) 
99. Уладзіслаў Рак (1997) 

## Трэнеры каманды 
*  Сяргей Часнавіцкі

## Гл. таксама 
* Сезон 2013/2014 «Барысаў-БДУ»
* Сезон 2015/2016 «Барысаў-БДУ»

## Спасылкі 
* 2014/15 
* Волейбол. Борисовский БАТЭ-БГУ в обновленном составе стартует в чемпионате страны
* БАТЭ-БГУ
2014/2015
Барысаў-БДУ
Катэгорыя:2014 год у Барысаве
Катэгорыя:2015 год у Барысаве
Стэфан Свідэрскі

**Стэфан Свідэ́рскі** (; ) — польскі настаўнік, куратар Львоўскай школьнай акругі, ваявода навагрудскі (1932—1935).

## Біяграфія 
Атрымаў навуковую ступень доктара. Працаваў настаўнікам матэматыкі, школьным інспектарам у Вільні і куратарам Львоўскага школьнага акругі. Свідэрскі быў ганаровым старэйшынам Польскай акадэмічнай карпарацыі «Fidelia Leopoliensis», заснаванай у 1930 годзе. З 8 верасня 1932 года па 2 снежня 1935 года займаў пасаду навагрудскага ваяводы (да 1933 года як выканаўца абавязкаў). З 16 красавіка 1936 года быў генеральным дырэктарам Сацыяльнага страхавання ў Львове.

У 1938 годзе быў узнагароджаны Залатым Крыжам Заслугі.

Падчас Другой сусветнай вайны быў дырэктарам Юнацкай школы кадэтаў на Сярэднім Усходзе, а пазней дырэктарам Польскай гімназіі ў Эн-Керэм каля Іерусаліма. Пасля вайны застаўся ў выгнанні ў Вялікабрытаніі, дзе шмат гадоў працаваў у *Cracovia Book Company Ltd.* і быў адным з заснавальнікаў кнігарні *Cracovia Distribution Services*. Аўтар падручнікаў для сярэдніх школ па матэматыцы і астраноміі.

## Крыніцы 
## Літаратура 
* *Świderski Stefan* w: *Kto był kim w Drugiej Rzeczypospolitej* (redakcja naukowa Jacek M.Majchrowski przy współpracy Grzegorza Mazura i Kamila Stepana), Warszawa 1994, wyd. BGW,  s. 175
Сезон 1993/1994 ФК Фандак

**Сезон 1993/1994** быў для футбольнага клуба «Фандак» 10-м сезонам у гісторыі і трэцім у чэмпіянаце Беларусі. Апрача Першай лігі, «Фандак» браў удзел у Кубку Беларусі і Кубку сезона.

## Гульцы 
Крыніца: 

## Трансферы 
### Прыйшлі 
### Пакінулі 
## Спаборніцтвы 
### Агульныя звесткі 
### Першая ліга 
#### Табліца 
#### Зводка вынікаў 
#### Вынікі па турах 
#### Матчы 
### Кубак Беларусі 
#### Чвэрцьфіналы 
#### Паўфіналы 
#### Фінал 
### Кубак сезона 
## Статыстыка 
### Статыстыка каманды 
### Галы 
### Хет-трыкі 
### Галявыя перадачы 
### «Сухія» матчы 
### Дысцыплінарныя паказчыкі 
## Крыніцы 
1994
Фандак
Катэгорыя:1993 год у Бабруйску
Катэгорыя:1994 год у Бабруйску
Злосць без межаў

**Злосць без межаў, ЗБМ** (), таксама **Бясконцая злосць** — суданская моладзевая групоўка, створаная ўдзельнікамі рэвалюцыі 2019 года. Выступае супраць ваеннай хунты і за перадачу ўлады да цывільных асоб.

## Гісторыя 
Арганізацыя «Злосць без межаў» была заснавана ў 2020 годзе Ахмедам аль-Бушра. Яе аснову склалі былыя члены суданскіх камітэтаў супраціву, якія адыгралі значную ролю ў рэвалюцыі 2019 года, займаючыся арганізацыяй пратэстаў супраць рэжыму Амара аль-Башыра. У ЗБМ увайшлі маладыя актывісты ва ўзросце ад 17 да 24 гадоў,  якія расчараваліся павольнымі тэмпамі палітычных змен і ваенным уплывам на палітыку Судана.  

Пасля дзяржаўнага перавароту ў кастрычніку 2021 года група ўзначаліла пратэсты супраць усталявання ваеннай хунты. Нярэдка члены ЗБМ уступалі ў вулічныя сутыкненні з сіламі бяспекі. Як вынік, гэта справакавала жорсткія рэпрэсіі, і група часам станавілася непасрэднай мішэнню ўладаў. 

У 2023 годзе «Злосць без межаў» запусціла інтэрнэт-кампанію па выкрыцці злоўжыванняў паліцыі і нападаў сілавікоў на журналістаў і фатографаў.  

З моманту пачатку баявых дзеянняў паміж Бурханам і Дагала ў красавіка 2023 года, ЗБМ актыўна ўдзельнічала ў канфлікце. Групоўка ўзброілася, падтрымаўшы Узброеныя сілы Судана (УСС) у барацьбе з Сіламі хуткай падтрымкі (САП). Апалчэнцы ЗБМ увайшлі ў склад праўрадавай кааліцыі «Народнае супраціўлення». Члены арганізацыі заявілі, што іх галоўная мэта — абарона грамадзянскіх асоб і супраціўленне агрэсіі САП.

Рашэнне групы ваяваць разам з УСС выклікала спрэчкі, асабліва пасля сустрэчы ў красавіку 2024 года лідараў ЗБМ з Абдэлем Фатахам аль-Бурханам, камандуючым арміі і фактычным кіраўніком краіны. У сацыяльных сетках паўстала гарачая дыскусія. Многія абвінавацілі арганізацыю ў легітымізацыі ваеннай хунты. У сваю апраўданне члены ЗБМ заявілі, што іх саюз з УСС з’яўляецца выключна тактычным і накіраваны на абарону грамадзянскага насельніцтва ад зверстваў САП. 

Акрамя ваеннага ўдзелу, члены групоўкі таксама аказваюць гуманітарную дапамогу.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Трэцяя грамадзянская вайна ў Судане
Катэгорыя:Узброеныя групоўкі ў Судане
Катэгорыя:Маладзёжныя палітычныя арганізацыі
Зыслаў

**Зы́слаў** (, ) — былы пасёлак у Любанскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіў у склад Малагарадзяціцкага сельсавета.

Да 1964 года пасёлак уваходзіў у склад Соснаўскага сельсавета. Скасаваны 16 верасня 1971 года.

## Крыніцы 
## Спасылкі
Зыслаў (значэнні)

Назву **Зы́слаў** маюць:
* Зыслаў — былы пасёлак у Любанскім раёне Мінскай вобласці
* Зыслаў востраў — цяжкадаступны ўчастак сушы сярод балот у Любанскім раёне Мінскай вобласці, адна з галоўных баз партызанскага руху ў Мінскай вобласці ў часы Вялікай Айчыннай вайны
* Мемарыяльны комплекс «Зыслаў» — мемарыяльны комплекс ва ўрочышчы Зыслаў Любанскага раёна Мінскай вобласці, дзе знаходзіўся цэнтр Акцябрска-Любанскай партызанскай зоны ў Вялікую Айчынную вайну
Яромічы (значэнні)

Назву **Яро́мічы** маюць:
## Населеныя пункты 
### Беларусь 
* Брэсцкая вобласць:
** Яромічы — вёска ў Кобрынскім раёне
* Мінская вобласць:
** Яромічы — былы хутар у Любанскім раёне
Дуб’ё (значэнні)

Назву **Дуб’ё́** маюць:
## Населеныя пункты 
### Беларусь 
* Гродзенская вобласць:
** Дуб’ё — вёска ў Навагрудскім раёне
* Мінская вобласць:
** Дуб’ё — былы хутар Любанскім раёне
Грудок (значэнні)

Назву **Грудо́к** маюць:
## Населеныя пункты 
### Беларусь 
* Мінская вобласць:
** Грудок — былы пасёлак у Любанскім раёне
** Грудок — вёска ў Смалявіцкім раёне
Навіно

**Навіно́** (, ) — былы пасёлак у Любанскім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіў у склад Рачэнскага сельсавета.

Скасаваны ў 1978 годзе.

## Крыніцы 
## Спасылкі
Бракараўская вышыўка

**Бракараўская вышыўка** або **Бракараўскія ўзоры** — зборная назва, якая выкарыстоўваецца мастацтвазнаўцамі для вызначэння народнай вышыўкі, крыніцай для якой з’явілся друкаваныя выданні або рэкламная прадукцыя. Назва паходзіць ад імені Генрыха Бракара — уладальніка адной з найбольш вядомых у Расійскай імперыі парфумерных фабрык «Бракар і Ко».

## Гісторыя 
У сваёй рэкламнай стратэгіі фірма Г. Бракара «Бракар і Ко» выкарыстоўвала моду на вышыванне , якая распаўсюдзілася ў апошняй траціне XIX стагоддзя сярод розных пластоў грамадства. Ва ўпакоўкі з мылам укладваліся невялікія лісты са схемамі вышывак для . Поспех гэтых схем быў такі высокі, што да гэтага дня майстрыхі вышывання з задавальненнем калекцыянуюць іх.

Падобнымі сродкамі здзяйсняла сваю рэкламную кампанію і іншая вядомая ў Расійскай імперыі парфумерная фабрыка «Ралле і Ко», якая таксама друкавала ўзоры для вышыўкі на абгортках для мыла.

Рукадзельніц прываблівала навізна арнаментальных матываў, іх колеравая насычанасць, дэкаратыўнасць, магчымасць больш рэалістычнай трактоўкі раслінных матываў, а наяўнасць гатовага малюнка значна паскарала работу. Такім чынам, імя ўладальніка фабрыкі вызначыла назву новага стылю ў славянскай вышыўцы другой паловы ХІХ — першай паловы ХХ стагоддзя. Такім чынам, новая, чужая тэхніка і штучны раслінны і геаметрычны арнамент распаўсюджваліся і выцяснялі сапраўдную, этнічна чыстую вышыўку, створаную на працягу многіх стагоддзяў, якая мела свае мясцовыя традыцыі. Класічныя рэгіянальныя асаблівасці і традыцыйная чысціня нацыянальнай вышыўкі паступова сціраліся.

Даследчыкі славянскай арнаментальнай спадчыны па зразумелых прычынах адносіліся да псеўданародных бракараўскіх або, як іх яшчэ звалі, «мыльных» узораў, досыць зневажальна. Пры гэтым аналіз народнай вышыўкі сведчыць, што за межамі Расійскай імперыі ў канцы XIX — пачатку XX стагоддзя бракараўскія ўзоры распаўсюджання не атрымалі. У Заходнім Палессі распаўсюджанне гэтай вышывальнай тэхнікі прыйшлося на больш позні час — 1920-я гады, калі насельніцтва гэтых раёнаў, вывезенае ў перыяд Першай сусветнай вайны ў цэнтральныя і ўсходнія губерні Расіі, пасля заключэння мірнага Рыжскага дагавора 1921 года вярталася на радзіму.

### У Расіі 
Найбольш актыўна бракараўскія ўзоры засвойвала сялянская культура ў Цэнтральна-прамысловым раёне Расіі, які меў развітую сетку гандлёвых камунікацый.

### Ва Украіне 
Бракараўская вышыўка атрымала распаўсюджанне па ўсёй Украіне, але больш за ўсё на Кіеўшчыне, што было звязана з блізкім размяшчэннем да буйнога цэнтра і магчымасцю часцей набываць друкаваныя ўзоры для вышывання. Таксама сустракалася ў Чарнігаўскай і Палтаўскай губернях.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Вышыўка
Партызанская група «Волаты»

**Партызанская група «Волаты»** (*спецгрупа НКДБ*) — савецкае партызанскае падраздзяленне, якое дзейнічала на акупіраванай тэрыторыі Капыльскага, Дзяржынскага, Слуцкага, Навамышскага, Стаўбцоўскага, Лунінецкага раёнаў у 1942 годзе. Камандзір — Аляксандр Мікітавіч Шыхаў.

## Гісторыя 
У студзені 1944 года група ў 46 чалавек была перапраўлена ў нямецкі тыл. Папоўнілася мясцовым насельніцтвам. Партызаны правялі 63 баявыя аперацыі, пусцілі пад адхон  43 эшалоны, у тым ліку браняпоезд, разбілі 47 паравозаў, 347 вагонаў і платформ, знішчылі 9 аўтамашын, 2 танкі, мост. 01—02.07.1944 года група (100 чалавек) злучылася з Чырвонай Арміяй. Камандзіру групы Шыхаву прысвоена званне Героя Савецкага Саюза.

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Савецкія партызанскія злучэнні, брыгады і атрады на акупіраванай тэрыторыі Беларусі (1941—1944)
Катэгорыя:З’явіліся ў 1944 годзе
Катэгорыя:Зніклі ў 1944 годзе
Партызанская група «Дружба»

**Партызанская група «Дружба»** (*спецгрупа НКДБ*) — савецкае партызанскае падраздзяленне, якое дзейнічала на акупіраванай тэрыторыі Рэчыцкага, Дзятлаўскага, Лоеўскага, Шчучынскага раёнаў у 1942 годзе. Камандзір — І. А. Жолабаў.

## Гісторыя 
7 верасня 1943 года група (7 чалавек) была перапраўлена ў нямецкі тыл. Падрыўнікі групы пусцілі пад адхон 22 эшалоны, разбілі і папсавалі 25 паравозаў, больш за 150 вагонаў і платформ, 51 аўтамашыну, 2 танкі, узарвалі 4 масты, разбурылі 1 км чыгуначнага палатна. У лістападзе 1943 года група (150 чалавек) злучылася з Чырвонай Арміяй.

6 красавіка 1944 група (15 чалавек) зноў была перапраўлена ў нямецкі тыл; 10 ліпеня 1944 злучылася (60 чалавек) з Чырвонай Арміяй.

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Савецкія партызанскія злучэнні, брыгады і атрады на акупіраванай тэрыторыі Беларусі (1941—1944)
Катэгорыя:З’явіліся ў 1944 годзе
Катэгорыя:Зніклі ў 1944 годзе
Вялікі Ліван

**Дзяржава Вялікага Лівана** (, ), нефармальная назва **Французскі Ліван** — абвешчаная 1 верасня 1920 дзяржава, з мая 1926 года стала **Ліванскай рэспублікай** ( , ), а пасля цяперашнім Ліванам.

Створаная паводле мандату Лігі Нацый як , запланаваны на 1923 год. Аднак пасля Сеўрскага пагаднення, якое зафіксавала распад Асманскай імперыі, апеку над гэтымі тэрыторыямі ўзялі Вялікабрытанія і Францыя, і ліванскую частку атрымала Францыя.

Генерал Гуро абвясціў дзяржаву ў яе цяперашніх межах, усталяваў сталіцай Бейрут, надаў сцяг, які спалучаў колеры Францыі з ліванскім кедрам.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Французскі мандат у Сірыі і Ліване
Катэгорыя:Гістарычныя дзяржавы Блізкага Усходу
Катэгорыя:Ліван
Вуліца Уладзіслава Андэрса (Варшава)

**Вуліца Уладзіслава Андэрса** () — вуліца ў Варшаве, названая ў гонар генерала Уладзіслава Андэрса.

## Гісторыя 
Былыя будынкі, размешчаныя ў цэнтральнай і паўночнай частцы цяперашняй вуліцы, знішчаны ў 1943 годзе падчас паўстання ў Варшаўскім гета і ў выніку планаванага зносу, які рушыў за ім. Забудова паўднёвай часткі сённяшняй вуліцы была знішчана падчас Варшаўскага паўстання ў 1944 г. (баі ў садзе Красіньскіх і пасажы Сімона).

Вуліца была створана пасля Другой сусветнай вайны і першапачаткова называлася вуліцай **Новамаршалкоўская**. Вызначыўшы новую артэрыю, якая ўключала ў сябе фрагменты былых вуліц Пшэязд, Наваліпкі, Налеўкі, ліквідаванай Мураноўскай плошчы і вуліцы Пшэбег, была прынцыпова зменена даваенная сістэма камунікацый у гэтай частцы горада. 15 снежня 1946 г. быў адкрыты для руху шляхаправод на Гданьскім вакзале ўздоўж вуліцы Баніфратэрскай, якую планавалася ўключыць у планаваную вуліцу. Была запушчана трамвайная лінія, якая праходзіць па адноўленым шляхаправоду ад Жалібожа да канца на вуліцы Мураноўскай. У той жа дзень пачаліся работы па забудове вуліцы Новамаршалкоўскай, што прымусіла знесці тралейбусную лінію па вуліцы Налеўкі, якую планавалі ліквідаваць. У будаўнічых работах удзельнічала Югаслаўская моладзевая добраахвотніцкая брыгада.

Урачыстае адкрыццё вуліцы адбылося 15 лістапада 1947 года. У той жа дзень па вуліцы рушыў першы трамвай лініі «15» на ўчастку паміж Банкавай плошчай і скрыжаваннем з вуліцай Муранаўскай, а таксама ліквідавалася трамвайная лінія, якая злучае Срудмесце з Жалібожам праз вуліцу Кракаўскае прадмесце на поўнач на поўдзень ад вуліцы Муранаўскай праз вуліцы Трэмбацкая, Мёдавая і Баніфратэрская. Трамваі і аўтобусы былі накіраваны на новы ўчастак вуліцы, у выніку чаго трамвайныя шляхі на вуліцах Баніфратэрскай і Муранаўскай былі ліквідаваны.

23 сакавіка 1950 года былая вуліца была перайменавана ў гонар Марцэлега Навоткі. 20 красавіка 1968 года быў адкрыты помнік Марцэлегу Навотке ў скверы паміж 10 і 12 домам. Помнік быў знесены пасля 1989 года, а ў 2017 годзе сквер названы ў гонар Марка Эдэльмана, кіраўнік паўстання ў Варшаўскім гета.

Новая пасляваенная забудова вуліцы была забудавана пераважна ў стылі сацрэалізму. З былых будынкаў на вуліцы ў пасляваенны час быў рэканструяваны толькі палац Мастоўскіх. На поўнач ад вул. Анелевіча, пабудаваны жылы масіў па праекце Станіслава Брукальскага (1953). Па праекце будынкі павінны былі быць багата аздоблены элементамі класіцызму, але пасля адмовы ад сацрэалізму будынкі атынкаваліся гладка без дэкору. 12 кастрычніка 1963 г. у скверы паміж вуліцамі Наваліпкі і Анелевіча (цяпер плошча палітвязняў сталінізму) быў адкрыты помнік Жаўнерам 1-й Арміі Польскай аўтарства Ксаверыя Дунікоўскага.

У сувязі з ліквідацыяй камуністычных назваў і сымбаляў, ад 6 лістапада 1990 г. вуліца перайменавана ў гонар Уладзіслава Андэрса.

Катэгорыя:Вуліцы і плошчы Варшавы
Сезон 1993/1994 ФК Шыннік Бабруйск

**Сезон 1993/1994** быў для футбольнага клуба «Шыннік» 19-м сезонам у гісторыі і трэцім у чэмпіянаце Беларусі. Апрача Першай лігі, «Шыннік» браў удзел у Кубку Беларусі.

## Гульцы 
Крыніца: 

## Трансферы 
### Прыйшлі 
### Пакінулі 
## Спаборніцтвы 
### Агульныя звесткі 
### Першая ліга 
#### Табліца 
#### Зводка вынікаў 
#### Вынікі па турах 
#### Матчы 
### Кубак Беларусі 
#### Чвэрцьфіналы 
## Статыстыка 
### Статыстыка каманды 
### Галы 
### Галявыя перадачы 
### «Сухія» матчы 
### Дысцыплінарныя паказчыкі 
## Крыніцы 
## Спасылкі 
Сезон 1993/1994

1994
Шыннік
Катэгорыя:1993 год у Бабруйску
Катэгорыя:1994 год у Бабруйску
Вільям Квіст

**Ві́льям Квіст Ёргенсен** (; нар. , , Данія) — дацкі футбаліст, які выступаў за нацыянальную зборную Даніі на пазіцыі абаронцы.

## Кар’ера 
### Клубная 
Займацца футболам Вільям Квіст пачаў у дзіцячай камандзе клуба «Торсагер Рэндэ» са свайго роднага горада. У сезоне 2004—2005 гадоў Вільям дэбютаваў у чэмпіянаце Даніі ў складзе клуба «Капенгаген», 23 красавіка 2005 года па ходзе матчу з камандай «Норшэлан» замяніўшы траўмаванага Оле Тобіясена. Першыя сезоны ў клубе Вільям Квіст правёў, у асноўным выходзячы на замену. Стабільнае месца ў асноўным складзе футбаліст атрымаў у 2007 годзе, калі з каманды сышоў асноўны правы абаронца Ларс Якабсен. 16 чэрвеня 2011 года было абвешчана, што ігрок дацкага «Капенгагена» Вільям Квіст перайшоў у нямецкі «Штутгарт». Падчас свайго другога сезона ў нямецкім клубе Квіст стаў менш выходзіць на пляцоўку, таму ў міжсезонны час 2013 года вёў перамовы з мадрыдскім «Атлетыка», якія аднак скончылся без поспеху.

30 студзеня 2014 года Квіст далучыўся да складу «Фулхэма» на правах арэнды да канца сезона 2013—2014 гадоў з магчымасцю падпісаць з ім кантракт на сталай аснове ў летні час. Праз два дні пасля гэтага ён дэбютаваў у матчы супраць «Саўтгемптана», які новы клуб іграка скончыла паражэннем з лікам 0:3. 1 верасня 2014 года Квіст перайшоў на правах вольнага агента ў клуб «Уіган Атлетык», з якім падпісаў аднагадовы кантракт.

### Нацыянальная 
22 жніўня 2007 года футбаліст правёў свой першы матч за галоўную зборную краіны, дэбют прыйшоўся на таварыскі матч супраць зборнай Ірландыі.

## Дасягненні 
**«Капенгаген»**:
* Чэмпіён Даніі: 2006, 2007, 2009, 2010, 2011, 2016, 2017, 2019
* Уладальнік Кубка Даніі: 2009, 2016, 2017

## Крыніцы 
## Спасылкі 
* Профіль на сайце нацыянальнай каманды
* Профіль на сайце fussballdaten.de

Катэгорыя:Асобы
Катэгорыя:Футбалісты Даніі
Катэгорыя:Ігракі зборнай Даніі па футболе
Катэгорыя:Ігракі ФК Капенгаген
Катэгорыя:Ігракі ФК Штутгарт
Катэгорыя:Ігракі ФК Фулхэм
Катэгорыя:Ігракі ФК Уіган Атлетык
Віктар Фішэр

**Ві́ктар Фі́шэр** (; нар. , , Данія) — дацкі футбаліст, нападнік. Ігрок нацыянальнай зборнай Даніі. Віктар ёсць унукам дацкага футбаліста Поўля Педэрсана. Фішэр аддаваў перавагу выкарыстанню левай нагі ў якасці асноўнай. Падчас выступаў у складзе амстэрдамскага «Аякса» лічыўся адным з самых перспектыўных футбалістаў свету, але яго кар’еры ўсцяж перашкаджалі траўмы. У выніку, заўчасна скончыў кар’еру праз пашкоджанні ў веку 29 гадоў.

## Кар’ера 
### Клубная 
Пагуляўшы ў юнацкіх камандах «Орхуса» і «Міт’юлана» ў роднай Даніі, Віктар Фішэр далучыўся да моладзевай каманды «Аяксу». Там ён гуляў за юнацкую каманду, падпісаўшы затым 3-гадовы кантракт, які звязаў яго з клубам да 30 чэрвеня 2014 года. Хутка прагрэсуючы, ігрок прыцягнуў увагу функцыянераў з «Чэлсі», «Інтэра» і «Манчэстэр Сіці».

Дэбют Фішэра ў чэмпіянаце Нідэрландаў адбыўся 20 кастрычніка 2012 года, калі ён выйшаў на замену на 84-й хвіліне матчу з «Хераклесам», які завяршыўся з лікам 3:3. У хуткім часе Віктар стаў асноўным іграком амстэрдамскага клуба.

### Міжнародная 
Фішэр дэбютаваў за зборную Даніі 14 лістапада 2012 года ў таварыскім матчы супраць зборнай Турцыі, выйшаўшы на замену замест Мікаэля Крон-Дэлі на 66 хвіліне.

## Дасягненні 
**«Аякс»**:
* Чэмпіён Нідэрландаў: 2013
* Уладальнік Суперкубка Нідэрландаў: 2013

**«Капенгаген»**:
* Чэмпіён Даніі: 2019

## Крыніцы 
## Спасылкі 
* Профіль на афіцыйным сайце ФК «Аякс»
* Статыстыка на Voetbal International
* Статыстыка на National Football Teams

Катэгорыя:Асобы
Катэгорыя:Футбалісты Даніі
Катэгорыя:Ігракі зборнай Даніі па футболе
Катэгорыя:Ігракі ФК Аякс Амстэрдам
Катэгорыя:Ігракі ФК Мідлсбра
Катэгорыя:Ігракі ФК Майнц
Катэгорыя:Ігракі ФК Капенгаген
Катэгорыя:Ігракі ФК Антверпен
Катэгорыя:Ігракі ФК АІК
Ласэ Шэнэ

**Ла́сэ Шэ́нэ** (; нар. , , Данія) — дацкі футбаліст, паўабаронца нідэрландскага клуба НЕК і нацыянальнай зборнай Даніі.

## Кар’ера 
### Клубная 
Выхаванец клуба «Люнгбю» ўжо ў шаснаццацігадовым узросце быў заўважаны скаўтамі нідэрландскага «Херэнвена», аднак у першую каманду трапіць так і не здолеў і нават думаў аб вяртанні ў Данію. У 2006 годзе Шэнэ быў запрошаны ў «Дэ Граафсхап», у складзе якога дэбютаваў 11 жніўня 2006 года ў сустрэчы супраць клуба «Гоу Эхед Іглс». Усяго ў сезоне згуляў у 36 матчах і забіў 5 мячоў. Спачатку ў асноўным выходзіў на замену, але пазней стаў футбалістам асноўнага складу.

З сезона 2008—2009 гадоў выступаў за НЕК, з якім падпісаў трохгадовы кантракт. У сезоне 2009—2010 гадоў практычна не гуляў з-за сур’ёзнай траўмы калена. 18 красавіка 2012 года падпісаў трохгадовы кантракт з «Аяксам». 10 жніўня 2019 года перайшоў у італьянскі клуб «Джэноа».

### Міжнародная 
За моладзевую зборную Даніі выступаў у перыяд з 2007 па 2008 гады, згуляў 9 матчаў, забіў адзін гол. У нацыянальнай зборнай Даніі дэбютаваў 12 жніўня 2009 года ў таварыскім матчы супраць зборнай Чылі. Быў уключаны Мортэнам Ольсенам у заяўку зборнай Даніі на чэмпіянат Еўропы 2012 года.

## Дасягненні 
**«Аякс»**:
* Чэмпіён Нідэрландаў: 2013, 2014, 2019
* Уладальнік Кубка Нідэрландаў: 2019
* Уладальнік Суперкубка Нідэрландаў: 2013, 2019

## Крыніцы 
## Спасылкі 
* Профіль на афіцыйным сайце «Аякс»
* Профіль на сайце нацыянальнай зборнай Даніі

Катэгорыя:Асобы
Катэгорыя:Футбалісты Даніі
Катэгорыя:Ігракі зборнай Даніі па футболе
Катэгорыя:Ігракі ФК дэ Граафсхап Дутынхэм
Катэгорыя:Ігракі ФК НЕК Неймеген
Катэгорыя:Ігракі ФК Аякс Амстэрдам
Катэгорыя:Ігракі ФК Джэноа
Катэгорыя:Ігракі ФК Херэнвен
Чэмпіянат Беларусі па валейболе 1994/1995

**Чэмпіянат Беларусі па валейболе 1994/1995** — чацвёрты чэмпіянат Рэспублікі Беларусь па валейболе.

## Першы этап 
Крыніца: 

## Другі этап 
Крыніца: 

## Суперфінал 
Крыніца: 

## Узнагароды 
### Найлепшы пасуючы 
* Вячаслаў Падрэзенка (Спадарожнік)

### Найлепшы нападаючы 
* Валерый Лычоў (Спадарожнік)

### Найлепшы абаронца 
* Міхаіл Хоняк (Спадарожнік)

### Найлепшы блакіруючы 
* Аляксандр Барбачэнка (Спадарожнік)

## Крыніцы 
1995
Катэгорыя:1994 год у валейболе
Катэгорыя:1995 год у валейболе
Катэгорыя:Спорт у Беларусі ў 1994 годзе
Катэгорыя:Спорт у Беларусі ў 1995 годзе
Талін (значэнні)

* Талін – сталіца Эстоніі.
* Талін – горад у Арменіі.
* Талін – аэрапорт, размешчаны за чатыры кіламетры ад цэнтра Таліна, сталіцы Эстоніі.
Ыхнэ

**Ы́хнэ** (, ) — рака ў Эстоніі і Латвіі.

## Гідраграфія 
Даўжыня ракі складае 94 км, плошча вадазборнага басейна — 573 км².

Выцякае з возера Вейс’ярв і ўпадае ў буйнейшае возера Выртс’ярв. 3,5 км ракі працякае па тэрыторыі Латвіі каля мяжы з Эстоніяй. Вышыня вытоку — 96 метраў. Вышыня вусця — 33 м над узроўнем мора.

На рацэ стаіць горад Тырва.

## Крыніцы 
## Спасылкі 
Катэгорыя:Рэкі Эстоніі
Катэгорыя:Рэкі Латвіі
Вейс'ярв

**Вейс’ярв** — возера на поўдні Эстоніі, у воласці Вільяндзі павета Вільяндзімаа. Плошча паверхні — 4,807 км². Вейс’ярв адносіцца да Выртс’ярўскага вадазборнага басейна Усходнеэстонскай вадазборнай акругі.

Возера размешчана за 10 км на ўсход ад горада Карксі-Нуя на вышыні 96 м над узроўнем мора. Побач з возерам знаходзяцца вёскі Вейс’ярвэ і Мяэкюла.

Акваторыя вадаёма ўваходзіць у склад прыроднага запаведніка Рубіна. Даўжыня вадаёма — 3450 м, шырыня — 1760 м. Найбольшая глыбіня возера — 4 м, сярэдняя глыбіня — 1,3 м. Даўжыня берагавой лініі — 9048 м. Плошча вадазбору — 26,1 км ². Абмен вады адбываецца 1 раз у год.
## Крыніцы 
Катэгорыя:Азёры Эстоніі
Мікалай Элерс

**Мікала́й Э́лерс** (; нар. ) — дацкі хакеіст, нападнік клуба «Вініпег Джэтс» з Нацыянальнай хакейнай лігі.

## Кар’ера 
Пачаў займацца хакеем у Швейцарыі, дзе яго бацька Гайнц Элерс выступаў як прафесійны хакеіст. паклаў пачатак кар’еру ў веку 16 гадоў у складзе клуба «Біль». Частку сезона нападнік правёў у галоўнай камандзе, але большую частку ўсё ж такі выступаў за моладзевы склад. Каб палепшыць перспектывы ігрок у хуткім часе перайшоў у клуб Квебекскай галоўнай юніёрскай хакейнай лігі, дзе адразу ўзяўся за працу. Дзякуючы ўдалым выступам на драфце НХЛ 2014 года быў абраны ў першым раўндзе пад агульным 9 нумарам клубам «Вініпег Джэтс».

22 красавіка 2015 года Элерс быў выкліканы ў «Вініпег Джэтс» дзеля паслясезоннага збору. Элерс быў часткай дружыны ў трэніровачным лагеры вініпэгцаў на сезон 2015—2016 гадоў. У першым матчы клуба ў рэгулярным сезону 8 кастрычніка 2015 года дэбютаваў за клуб. 13 кастрычніка 2015 года закінуў свой першы гол у НХЛ, пацэліўшы шайбу ў браму «Нью-Ёрк Рэйнджэрс» на Медысан-Сквер-Гардэн. 26 студзеня 2016 года адзначыўся хет-трыкам у матчы супраць «Арызоны Каётыз» у Вініпегу. 4 кастрычніка 2017 года Элерс падпісаў новае сямігадовае пагадненне з клубам.

## Крыніцы 
## Спасылкі 
* 
* 
* 

Катэгорыя:Асобы
Катэгорыя:Хакеісты Даніі
Катэгорыя:Хакеісты зборнай Даніі
Катэгорыя:Ігракі ХК Біль
Катэгорыя:Ігракі ХК Вініпег Джэтс
Вільяндзі (воласць)

**Вільяндзі** () — воласць у павеце Вільяндзімаа, Эстонія. Размешчана ў ваколіцах горада Вільяндзі, які з’яўляецца яе адміністрацыйным цэнтрам, але не ўключае яго.

## Гісторыя 
Утворана ў выніку аб’яднання чатырох валасцей: Пайсту, Пярсці, Саарэпеэдзі і Війратсі пасля муніцыпальных выбараў, якія адбыліся 20 кастрычніка 2013 года. Падчас адміністрацыйна-тэрытарыяльнай рэформы 2017 года да воласці Вільяндзі далучыліся воласці Колга-Яані і Тарвасту.
## Крыніцы 
Катэгорыя:Воласці Эстоніі
Станіслаў Брукальскі

**Станіслаў Брукальскі** (, ,  — , ) — польскі архітэктар, прафесар Варшаўскага тэхналагічнага ўніверсітэта, член групы Praesens; муж Барбары Брукальскай.

## Біяграфія 
Сын Станіслава і Адэлі (народжанай Марэніч). Вучыўся ў Міланскай палітэхнічнай школе і Варшаўскім тэхналагічным універсітэце. З 1926 г. удзельнік гуртка «Praesens». Сузаснавальнік і першы прэзідэнт Асацыяцыя польскіх архітэктараў.

У 1916—1922 гадах служыў у 2-м палку ўланаў Польскіх легіёнаў, а затым у 2-м Рокітнянскім палку лёгкай кавалерыі. У 1934 годзе, як афіцэр запасу, заставаўся на ўліку Акруговага камандавання дапаўнення г. Варшава III. У гэты час ён быў адлічаны ў запас да 22-га палка Падкарпацкіх уланаў у Броды. У званні капітана па выслуге гадоў 19 сакавіка 1939 года яму было прысвоена 13-е месца ў корпусе кавалерыйскіх афіцэраў запасу. Абаронца Варшавы 1939; потым вязень нямецкага офлягу II C у Вольдэнбэргу. З 1949 г. прафесар Варшаўскага тэхналагічнага ўніверсітэта.

Да 1939 года разам з жонкай ён праектаваў танныя, функцыянальныя будынкі з простымі формамі і тонкімі мастацкімі элементамі, інтэграваныя з навакольнай прасторай, у тым ліку: уласны дом у Варшаве (1927—1928), квартал жыллёвых кааператыў у варшаўскім раёне Жалібож (1927—1939). Разам з Багданам Лахертам, Багданам Пнеўскім і Юзэфам Шанайцай ён афармляў польскі павільён для выставы ў Парыжы (1937). Працаваў і ў суднабудаўнічай прамысловасці (інтэр’еры карабля «Баторый» — у камандзе).

Пасля Другой сусветнай вайны м.н супраектант рэканструкцыі варшаўскага Новага Мяста. Быў адным са стваральнікаў канцэпцыі кааператыўнага жыллёвага будаўніцтва.

Памёр  у Варшаве, пахаваны разам з жонкай на ротных могілках у Лясках.
Магнус Кірт

**Магнус Кірт** (; нар.  года) — эстонскі кідальнік дзіды, бронзавы прызёр чэмпіянату Еўропы 2018 года і сярэбраны прызёр чэмпіянату свету 2019 года.

## Біяграфія 
Прадстаўляў Эстонію на Алімпійскіх гульнях у Рыа-дэ-Жанейра 2016 года, заняў 23-е месца ў кваліфікацыі (79,33 м) і не выйшаў у фінал.

На чэмпіянаце Еўропы 2018 года ў Берліне заваяваў бронзавы медаль.

Выйграў «Дыяментавую лігу» 2019 года ў Рабаце, а восенню на чэмпіянаце свету ў горадзе Доха заваяваў сярэбраны медаль. У гэтым жа годзе ўстанавіў рэкорд Эстоніі ў кіданні дзіды — 90 метраў і 61 сантыметр.

У 2018 і 2019 годзе быў прызнаны лушым спартсменам Эстоніі.
## Крыніцы 
Катэгорыя:Чэмпіёны Эстоніі па лёгкай атлетыцы
Танель Лаанмяэ

**Танель Лаанмяэ** (; нар. , Тырва) — эстонскі лёгкаатлет, спецыяліст па кіданні дзіды. Выступаў за зборную Эстоніі па лёгкай атлетыцы ў 2006—2018 гадах, чэмпіён Універсіяды ў Кванджу, пераможца і прызёр першынстваў нацыянальнага значэння, удзельнік летніх Алімпійскіх гульняў у Рыа-дэ-Жанейра.

## Біяграфія 
Упершыню заявіў пра сябе ў лёгкай атлетыцы на міжнародным узроўні ў сезоне 2006 года, калі ўвайшоў у склад эстонскай нацыянальнай зборнай і выступіў у кіданні дзіды на юніёрскім сусветным першынстве ў Пекіне. У 2007 годзе заняў сёмае месца на юніёрскім еўрапейскім першынстве ў Хенгела.

На юніёрскім сусветным першынстве 2008 года ў Быдгашчы быў дзявятым. У 2009 годзе ўпершыню стаў чэмпіёнам Эстоніі ў кіданні дзіды, стартаваў на маладзёжным еўрапейскім першынстве ў Каўнасе і на чэмпіянаце свету ў Берліне. На маладзёжным еўрапейскім першынстве 2011 года ў Астраве паказаў восьмы вынік.

У 2012 годзе ўдзельнічаў у чэмпіянаце Еўропы ў Хельсінкі, але ў фінал не выйшаў. У 2014 годзе кідаў дзіду на чэмпіянаце Еўропы ў Цюрыху.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Чэмпіёны Эстоніі па лёгкай атлетыцы
Матс Траат

**Матс Траат** (; , в. Арула, Валгамаа — ) — эстонскі пісьменнік, паэт, драматург, сцэнарыст, перакладчык. Заслужаны пісьменнік Эстонскай ССР (1977).

## Біяграфія 
Нарадзіўся ў сялянскай сям’і на невялікім хутары. Працаваў у сельскай гаспадарцы, на трактарных станцыях. У 1957 годзе скончыў тэхнікум сельскагаспадарчага машынабудавання, у 1964 — маскоўскі Літаратурны інстытут імя А. М. Горкага, у 1969 годзе — Вышэйшыя курсы сцэнарыстаў і рэжысёраў. У 1965—1968 гг. працаваў рэдактарам студыі «Талінфільм».

З 1970 года поўнасцю прысвяціў сябе літаратурнай творчасці.

Памёр 28 чэрвеня 2022 года на 86-м годзе жыцця.

## Творчасць 
Дэбютаваў у 1958 годзе ў эстонскай прэсе. Першы зборнік вершаў «Kandilised laulud» надрукаваў у 1962 годзе, першапачаткова пісаў у асноўным вершы, пазней, у 1970-х гадах, у яго творчасці пачала дамінаваць проза. Паводле яго сцэнарыя ў 1990 годзе быў зняты мастацкі фільм «Восень».

Адзін з самых актыўных празаікаў Эстоніі. Асноўныя тэмы твораў — маральная сувязь чалавека з зямлёй, гісторыі з сучаснасцю, сацыяльныя канфлікты, трансфармацыя лёсаў жыхароў эстонскай вёскі ў гісторыі чалавецтва.
## Крыніцы 
Катэгорыя:Пісьменнікі Эстоніі
Кейн Эйнастэ

**Кейн Эйнастэ** (; нар.  г.) — эстонскі лыжнік, удзельнік Алімпійскіх гульняў у Ванкуверы. Спецыяліст спрынтарскіх гонак.

## Кар’ера 
У Кубку свету Эйнастэ дэбютаваў у студзені 2005 года, у студзені 2010 года ўпершыню патрапіў у дзясятку лепшых на этапе Кубка свету, у спрынце. Усяго на сённяшні дзень мае на сваім рахунку 2 трапленні ў дзясятку лепшых на этапах Кубка свету, па 1 у камандных і асабістых гонках. Лепшым дасягненнем Эйнастэ ў агульным выніковым заліку Кубка свету з’яўляецца 83-е месца ў сезоне 2010/11.

На Алімпіядзе-2010 у Ванкуверы стаў 59-м у спрынце класічным стылем.

За сваю кар’еру браў удзел у адным чэмпіянаце свету, на чэмпіянаце 2011 года заняў 44-е месца ў спрынце і 11-е месца ў камандным спрынце.
## Крыніцы
Вуліца Каўпмехэ

**Вуліца Каўпмэхэ** ( — «Купецкая») — вуліца ў Таліне, сталіцы Эстоніі. Пралягае ў мікрараёне Сібулакюла гарадскога раёна Кесклін. Вуліца знаходзіцца ў самым цэнтры горада і выходзіць на ажыўленую вуліцу Лійвалая.

Перасякае вуліцу Каўка. Яе даўжыня — каля 300 метраў.

Катэгорыя:Вуліцы Таліна
Ёакім Меле

**Ёакім Меле** (; нар. ) — дацкі футбаліст, правы абаронца нямецкага клуба «Вольфсбург» і нацыянальнай зборнай Даніі.

## Кар’ера 
Футболам пачаў займацца ў родным мястэчку пакуль не быў заўважаны скаўтамі «Ольбарга» ў 12-гадовым узросце. Ва ўзросце 19 гадоў Меле далучыўся да складу асноўнага складу, падпісаўшы працоўнае пагадненне з клубам. Дэбют маладзёна прыпаў на 7 жніўня 2016 года, калі Меле выйшаў на замену на 89-й хвіліне ў матчы дацкага чэмпіянату супраць «Норшэлана». 11 лістапада 2016 года Меле падоўжыў кантракт да 2020 года, але ўжо ў красавіку 2017 года «Ольбарг» пацвердзіў, што яны вядуць перамовы з замежным клубам наконт Меле.

9 мая 2017 года «Ольбарг» пацвердзіў, што ігрок пераходзіць да складу бельгійскага клуба «Генк». Абаронца дэбютаваў у Серыі А ў складзе клуба 6 студзеня ў матчы супраць «Пармы», у якім «Аталанта» трывала паражэнне з лікам 3:0. 28 лютага Меле дапамог клуба здабыць перамогу з лікам 2:0 над «Сампдорыяй».

## Дасягненні 
**«Генк»**:
* Чэмпіён Бельгіі: 2019

## Крыніцы 
## Спасылкі 
* Старонка на Soccerway.
* Старонка на Transfermarkt.

Катэгорыя:Асобы
Катэгорыя:Футбалісты Даніі
Катэгорыя:Ігракі ФК Ольбарг
Катэгорыя:Ігракі ФК Генк
Катэгорыя:Ігракі ФК Аталанта
Катэгорыя:Ігракі ФК Вольфсбург