open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ту-126

**Ту-126** (выраб «Л» (Ліяна), па кадыфікацыі НАТА: **«Moss»** — «Мох») — першы савецкі самалёт — носьбіт радыёэлектронных сродкаў далёкага радыёлакацыйнага выяўлення (ДРЛВ) паветраных і марскіх цэляў. Створаны на базе пасажырскага лайнера Ту-114 у якасці носьбіта апаратуры радыёлакацыйнага комплексу «Ліяна» і апаратуры ўзаемадзеяння з авіяцыйна-ракетным комплексам далёкага перахопу (АРКП)  «Ту-28-80» (Ту-128С-4).

## Асноўныя дадзеныя самалёта Ту-126 
* рухавікі, тып — НК-12МВ
* даўжыня самалёта — 54,1 м
* размах крыла — 51,1 м
* вышыня — 15,5 м
* узлётная маса — 171 000 кг
* макс. хуткасць на вышыні 9 000 м — 790 км/г
* крэйсерская хуткасць — 650-700 км/г
* практычная столь — 10 700 м
* практычная далёкасць палёту без дазапраўкі — 7 000 км
* практычная працягласць палёту з адной дазапраўкай — 17-18 гадзін
* экіпаж — 6 чалавек лётнага экіпажа і дзве змены па 6 чалавек радыётэхнічнага экіпажа

## Зноскі 
## Літаратура 
* 
* 
* 

Катэгорыя:Самалёты Тупалева
Барыс Барысавіч Рыжы

**Барыс Барысавіч Рыжы** (; ,  — , ) — рускі паэт.

## Біяграфія 
Нарадзіўся ў сям’і геафізіка, доктара геолага-мінералагічных навук Барыса Пятровіча Рыжага (1938—2004), доктара геолага-мінералагічных навук, і ўрача-эпідэміёлага Маргарыты Міхайлаўны (нар. 1936). Сёстры — Алена (нар. 1961) і Вольга (нар. 1962). У 1980 годзе сям’я пераехала з Чэлябінска ў Свярдлоўск у аддалены раён Уторчармет.

У 13 гадоў пачаў пісаць вершы, у 14 стаў чэмпіёнам Свярдлоўска па боксе сярод юнакоў. У 1990-я гады праходзіў практыку ў геалагічных партыях, працаваў на дразе ў Кытлыме, пра што напісаў верш.

У 1991 годзе паступіў у Свярдлоўскі горны інстытут і ажаніўся са школьнай сяброўкай Ірынай Князевай, у 1993 годзе ў іх нарадзіўся сын Арцём (1993—2020). У 1997 годзе скончыў аддзяленне геафізікі і геаэкалогіі Уральскай горнай акадэміі.

У 2000 годзе скончыў аспірантуру Інстытута геафізікі Уральскага аддзялення РАН. Праходзіў практыку ў геалагічных партыях на Паўночным Урале. Апублікаваў 18 прац па будынку зямной кары і сейсмічнасці Урала і Расіі.

Працаваў малодшым навуковым супрацоўнікам Інстытута геафізікі УРА РАН, літаратурным супрацоўнікам часопіса «Урал». Вёў рубрыку «Актуальная паэзія з Барысам Рыжым» у екацярынбургскай газеце «Кніжны клуб».

Агулам напісаў больш за 1300 вершаў, з якіх выдадзена каля 350. Першая публікацыя вершаў у 1992 годзе ў екацярынбургскім выпуску «Расійскай газеты» — «Аблокі пакуль не збялелі…», «Елізавет» і «Увасабленне ў лес». Першая часопісная публікацыя з’явілася ў 1993 годзе ва «Уральскім следапыте» (1993, № 9). Яго вершы публікаваліся ў часопісах «Зорка», «Урал», «Знамя», «Арыён», «Рускі альманах», альманаху Urbi, перакладаліся на англійскую, нідэрландскую, італьянскую, нямецкую мовы.

Лаўрэат літаратурных прэмій «Антыбукер» (намінацыя «Незнаёмка»), «Паўночная Пальміра» (пасмяротна). Удзельнічаў у міжнародным фестывалі паэтаў у Нідэрландах.

Скончыў жыццё самагубствам (павесіўся) 7 мая 2001 года. Перадсмяротная запіска гучыць так: «Я ўсіх любіў. Без дурняў». 10 мая 2001 года пахаваны на Ніжне-Ісецкіх могілках (5 секцыя).
## Крыніцы
Machine Head

**«Machine Head»** — амерыканскі груў-метал-гурт, створаны гітарыстам і вакалістам , які да гэтага граў у групах «» і «», а таксама басістам  12 кастрычніка 1991 года ў Оклендзе, Каліфорнія. У цяперашні склад гурта ўваходзяць вакаліст і гітарыст Роб Флін, ударнік Мэт Элстан, гітарыст Вацлаў Келтыка і басіст .

За сваю кар’еру гурт выпусціў дзесяць студыйных альбомаў, два канцэртныя альбомы, два міні-альбомы, трынаццаць сінглаў, пятнаццаць відэакліпаў і адзін DVD. Гурт адзін раз намінаваўся на прэмію «Грэмі» з песняй «» у 2007 годзе. «Machine Head» выступалі на такіх буйных фестывалях, як «», «», «».

## Дыскаграфія 
##### Студыйныя альбомы 
* *Burn My Eyes* (1994)
* *The More Things Change...* (1997)
* *The Burning Red* (1999)
* *Supercharger* (2001)
* *Through the Ashes of Empires* (2003)
* *The Blackening* (2007)
* *Unto the Locust* (2011)
* *Bloodstone & Diamonds* (2014)
* *Catharsis* (2018)
* *Of Kingdom and Crown* (2022)
* *Unatoned* (2025)

## Зноскі 
## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Гурты альтэрнатыўнага метала ЗША
Катэгорыя:Квартэты
Катэгорыя:Музычныя калектывы, якія з’явіліся ў 1991 годзе
Катэгорыя:Выканаўцы Roadrunner Records
Катэгорыя:Гурты груў-метала ЗША
Катэгорыя:Выканаўцы Nuclear Blast
Царква Сен-Жэрмэн-л’Аксеруа

**Царква Сен-Жэрмэн-л’Аксеруа**, таксама **Царква Святога Германа Асерскага** () — рымска-каталіцкая царква ў 1-й акрузе Парыжа насупраць палаца Луўр. 

Названа ў гонар святога Германа, сярэднявечнага біскупа Асера, які стаў папскім легатам і сустракаў святую Жэнеўеву, заступніцу Парыжа, падчас сваіх падарожжаў.

Знаходзячыся ў непасрэднай блізкасці ад Луўра, яна была каралеўскай парафіяльнай царквой. Першапачатковы храм Меравінгаў VI стагоддзя быў разбураны нарманамі. Цяперашняя царква была пабудавана ў ХІІІ стагоддзі з сур'ёзнымі зменамі ў XV і XVI стагоддзях. У царкве знаходзяцца магілы многіх вядомых мастакоў і архітэктараў, якія працавалі над Луўрам. 

У 1572 годзе гук званоў царквы Сен-Жэрмэн-л’Аксеруа абвясціў пачатак так званай Варфаламееўскай ночы, калі католікі забілі тысячы гугенотаў. Падчас Вялікай французскай рэвалюцыі інтэр'ер быў разбураны і храм ператвораны ў склад збожжа. Пасля пажару ў саборы Нотр-Дам у 2019 годзе рэгулярныя набажэнствы адтуль часова былі перанесены ў Сен-Жэрмэн-л’Аксеруа.

Катэгорыя:Каталіцкія храмы Парыжа
Катэгорыя:I акруга Парыжа
Ачоса-Рудня

**Ачоса-Рудня** () — былая вёска ў Добрушскім раёне Гомельскай вобласці Беларусі. Уваходзіла ў склад Дзям’янкаўскага сельсавета.

У выніку катастрофы на Чарнобыльскай АЭС і радыеактыўным забруджваннем усе жыхары, 65 сем'яў, пераселеныя ў 1990-1992 гадах у чыстыя месцы.

## Геаграфія 
### Размяшчэнне 
За 26 км на паўночны ўсход ад раённага цэнтра Добруш і чыгуначнай станцыі ў гэтым горадзе, за 54 км ад Гомеля.

### Гідраграфія 
Рака Ачоса (прыток ракі Іпуць, у басейне Дняпра).

## Транспартная сістэма 
Транспартная сувязь па аўтадарозе з Добрушам. 

У вёсцы няма жылых дамоў (2004). Планіроўка — амаль прамалінейная вуліца, з мерыдыяннай арыентацыяй, да якой прымыкае кароткая прамалінейная вуліца. На поўдні, за ракой, невялікі адасоблены ўчастак забудовы. Забудова драўлянымі дамамі.

## Гісторыя 
Па пісьмовых крыніцах вёска вядомая з XIX стагоддзя, як вёска ў Беліцкага павета Магілёўскай губерні. З 1834 года дзейнічала цагляная царква. Праз вёску праходзіла паштовая дарога з Навазыбкава ў Беліцу. З 1880 года дзейнічаў хлебазапасны магазін. У 1885 годзе ў вёсцы працаваў вадзяны млын. У 1897 годзе — карчма, у Вылеўскай воласці Гомельскага павета. У 1901 годзе пачала працаваць бровар. У школе ў 1907 годзе было 29 вучняў. У 1926 годзе ў вёсцы працавалі крама, паштовае аддзяленне, пачатковая школа. 

З 8 снежня 1926 года па 8 студзеня 1965 года цэнтр Ачоса-Руднянскага сельсавета (пасля — у складзе Кругоўскага сельсавета) Добрушскага, з 4 жніўня 1927 года Веткаўскага раёнаў Гомельскай акругі, з 20 лютага 1938 года Гомельскай вобласці. 

У 1931 годзе працавалі маслазавод, паравы млын, кузня.

Уваходзіла ў склад калгаса «Світанне» ().

Падчас Вялікай Айчыннай вайны акупаваная са жніўня 1941 года па 27 верасня 1943 года. За гэты час імі было забіта 24 мірных жыхара. У баі за вёску ў 1943 годзе загінула 17 савецкіх салдат, пахаваных у брацкай магіле на паўднёвай ускраіне вёскі. На франтах вайны загінулі 131 жыхар вёскі.

У 2005 годзе вёска Ачоса-Рудня выключана з дадзеных па ўліку і рэгістрацыі адміністрацыйна-тэрытарыяльных і тэрытарыяльных адзінак як фактычна неіснуючы населены пункт.

## Насельніцтва 
### Колькасць 
* 1992 год — жыхароў няма (пераселены). 

### Дынаміка 
* 1885 год — 75 двароў, 455 жыхароў. 
* 1897 год — 85 двароў, 571 жыхар. 
* 1909 год — 86 двароў, 543 жыхары. 
* 1926 год — 124 двары, 601 жыхар. 
* 1959 год — 911 жыхароў (паводле перапісу). 
* 1992 год — жыхароў няма (пераселены).

## Славутасьць 
* Брацкая магіла (1943) — 

## Зноскі 
## Літаратура 
* Гарады і вёскі Беларусі: Энцыклапедыя. Т.1, кн.1. Гомельская вобласць/С. В. Марцэлеў; Рэдкалегія: Г. П. Пашкоў (галоўны рэдактар) і інш. — Мн.: БелЭн, 2004. 632с.: іл. Тыраж 4000 экз. ISBN 985-11-0303-9 ISBN 985-11-0302-0

## Спасылкі
Масляны баран

**«Масляны баран»** — традыцыйная святочная страва, што гатуецца на розныя ўрачыстасці, часцей за ўсё на Вялікдзень, у вёсцы Мацюкова Глыбоцкага раёна Віцебскай вобласці. Элемент нематэрыяльнай культурнай спадчыны Беларусі.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Святочная кухня
Катэгорыя:Культура  Глыбоцкага раёна
Катэгорыя:Мацюкова
Катэгорыя:Нематэрыяльныя гісторыка-культурныя каштоўнасці Рэспублікі Беларусь
Іл-112В

**Іл-112В** — праект расійскага лёгкага ваенна-транспартнага самалёта новага пакалення грузападымальнасцю каля 5 тон. Прызначаны для замены самалётаў Ан-24 і Ан-26. Яго перавагай з'яўлялася здольнасць узлятаць і прызямляцца на невялікія малаабсталяваныя аэрадромы, якія маюць бетаніраванае, грунтавое, асфальтавае пакрыццё ўзлётна-пасадачных палос. Першы палёт *Іл-112В* здзейсніў у Варонежы 30 сакавіка 2019 года.

13 кастрычніка 2023 года стала вядома, што на падставе праекта *Іл-112В* плануецца выпуск мадыфікацыі для ваенна-транспартнай і камерцыйнай авіяцыі з маркіроўкай Іл-212 для рухавіка ПД-8 з у два разы большай грузападымальнасцю.

## Зноскі 
Катэгорыя:Самалёты Ільюшына
Арка на плошчы Карузель

**Трыумфальная арка на плошчы Карузель** () — трыумфальная арка ў Парыжы (Францыя), размешчаная на плошчы Карузель. Прыклад неакласічнай архітэктуры карынфскага ордара. Была пабудавана паміж 1806 і 1808 гадамі ў памяць аб ваенных перамогах Напалеона.

## Характарыстыка 
Помнік мае 19 метраў у вышыню, 23 метры ў шырыню і 7,3 метры у глыбіню. Цэнтральная арка вышынёй 6,4 метра акружана дзвюма меншымі, вышынёй 14 4,3 метра і шырынёй 2,7 метра. Вакол яе звонку восем карынфскіх калон з мармуру. Гэтыя калоны былі здабыты з замку Мёдон, разбуранага ў 1804 годзе. На вяршыні кожнай калоны стаяць восем салдат. На франтоне, паміж салдатамі, барэльефамі намаляваны:
* Герб Каралеўства Італія з алегарычнымі фігурамі гісторыі і мастацтва;
* герб Французскай імперыі з аллегарычнымі перамогай, славай, гісторыяй і багаццем;
* Алегорыі мудрасці і сілы, якія трымаюць зброю Каралеўства Італія, у суправаджэнні алегорый разважлівасці і перамогі.

Дыпламатычныя і ваенныя перамогі Напалеона ўвекавечаны барэльефамі, выкананымі з ружовага мармуру. Яны адлюстроўваюць:
* Прэсбургскі мір;
* Уваход Напалеона ў Мюнхен;
* Уваход Напалеона ў Вену;
* Бітва пад Аўстэрліцам;
* Тыльзіцкі мір
* здача Ульма.

Арка з'яўляецца вытворнай ад трыумфальных арак Рымскай імперыі, у прыватнасці ад аркі Септымія Севера ў Рыме. Сюжэты барэльефаў, прысвечаных бітвам, былі абраны дырэктарам Музея Напалеона (размешчанага ў той час у Луўры) Вівантам Дэнонам і распрацаваны Шарлем Менье.

Квадрыга на вяршыні з'яўляецца копіяй так званых коней святога Марка, якія ўпрыгожваюць верхнюю частку галоўных дзвярэй базілікі святога Марка ў Венецыі.

## Спасылкі 
## Крыніцы 
Катэгорыя:Славутасці Парыжа
Ясная Даліна

**Ясная Даліна** () — былы пасёлак у Добрушскім раёне Гомельскай вобласці Беларусі. Уваходзіў у склад Дзям’янкаўскага сельсавета.

У сувязі з радыяцыйным забруджваннем у выніку катастрофы на Чарнобыльскай АЭС жыхары (3 сям'і) у 1990 годзе пераселены ў чыстыя месцы.

## Геаграфія 
### Размяшчэнне 
За 27 км на паўночны захад ад раённага цэнтра і чыгуначнай станцыі Добруш (на лініі Гомель—Унеча), 55 км ад Гомеля, 1,5 км ад мяжы з Расіяй.

### Гідраграфія 
На ўсходзе меліярацыйны канал, звязаны з ракой Ачоса (прыток ракі Іпуць).

## Транспартная сістэма 
Транспартная сувязь па прасёлкавай, затым па аўтамабільнай дарозе Дзям'янкі—Добруш. Планіроўка складаецца з кароткай прамалінейнай вуліцы, арыентаванай з паўночнага захаду на паўднёвы ўсход. Забудова драўляная сядзібнага тыпу.

## Гісторыя 
Заснаваны ў пачатку 1920-х гадоў перасяленцамі з суседніх вёсак на былых памешчыцкіх землях. У 1926 годзе ў Кругоўскім сельсавеце Добрушскага раёна Гомельскай акругі. У 1931 годзе жыхары ўступілі ў калгас. У 1959 годзе ўваходзіў у склад калгаса «Світанне» (), цэнтр — вёска Кругоўка. 

У 2005 годзе пасёлак Ясная Даліна выключаны з дадзеных па ўліку і рэгістрацыі адміністрацыйна-тэрытарыяльных і тэрытарыяльных адзінак як фактычна неіснуючы населены пункт.

## Насельніцтва 
### Колькасць 
* 1990 год — жыхары (3 сям'і) пераселены 

### Дынаміка 
* 1926 год — 22 двары, 97 жыхароў
* 1959 год — 112 жыхароў (паводле перапісу)
* 1990 год — жыхары (3 сям'і) пераселены

## Зноскі 
## Літаратура 
* Гарады і вёскі Беларусі: Энцыклапедыя. Т.1, кн.1. Гомельская вобласць/С. В. Марцэлеў; Рэдкалегія: Г. П. Пашкоў (галоўны рэдактар) і інш. — Мн.: БелЭн, 2004. 632с.: іл. Тыраж 4000 экз.  

## Спасылкі
Леў I (галактыка)

**Леў I** — карлікавая эліптычная галактыка, спадарожнік Млечнага Шляху. Знаходзіцца ў сузор'і Леў, паблізу Рэгула, яго самай яркай зоркі.

Размешчана прыкладна за  ад Зямлі, належыць да Мясцовай групы галактык.

Аб'ект адкрыты ў 1950 годзе Альбертам Джорджам Уілсанам.

Катэгорыя:Леў (сузор’е)
Катэгорыя:Мясцовая група
Катэгорыя:Эліптычныя галактыкі
Ту-110

**Ту-110** (па кадыфікацыі НАТА: **«Cooker»** — «Пліта») — праект пасажырскага самалёта. Праектаваўся на аснове самалёта Ту-104 у КБ Тупалева ў 1957 годзе. У адрозненне ад Ту-104, рухавікі АЛ-7П з цягай па 6500 кг на самалёце Ту-110 размяшчаліся парамі ў каранёвых частках крыла. Рухавікі падвешваліся не на фюзеляж, як у Ту-104, а на сілавыя нервюры крыла, што не толькі палягчала планёр, але і змяншала ўзровень шуму ў салоне. Цэнтраплан крыла быў значна павялічаны па размаху, была зменена яго канструкцыя. Крыху была павялічана даўжыня фюзеляжа. У астатнім канструкцыя самалёта нічым не адрознівалася ад канструкцыі Ту-104.

## Зноскі 
Катэгорыя:Самалёты Тупалева
Чырвоны Сцяг (Добрушскі раён)

**Чырвоны Сцяг** (; да 1924 года — *Хаткі*) — скасаваная вёска ў Добрушскім раёне Гомельскай вобласці Беларусі. Уваходзіў у склад Дзям’янкаўскага сельсавета.

На ўсходзе мяжуе з лесам, на поўначы — мясцовы тарфяны заказнік. 

У сувязі з радыяцыйным забруджваннем у выніку катастрофы на Чарнобыльскай АЭС жыхары (30 сем'яў) у 1990-1992 гадах пераселены ў чыстыя месцы.

## Геаграфія 
### Размяшчэнне 
За 22 км на паўночны захад ад раённага цэнтра і чыгуначнай станцыі Добруш (на лініі Гомель—Унеча), 50 км ад Гомеля, 1 км ад мяжы з Расіяй.

## Транспартная сістэма 
Транспартная сувязь па прасёлкавай, затым па аўтамабільнай дарозе Дзям'янкі—Добруш. Планоўка складаецца з амаль прамалінейнай шыротнай вуліцы, забудаванай двухбакова, драўлянымі дамамі.

## Гісторыя 
Па пісьмовых крыніцах вядомая з XIX стагоддзя як вёска ў Беліцкім павеце Магілёўскай губерні. Паводле перапісу 1897 года ў вёсцы Пятрова Свечка (яна ж Хаткі) Вылеўскай воласці Гомельскага павета працавалі школа граматы, хлебазапасны магазін. У 1909 годзе побач быў аднайменны фальварак. 

З 8 снежня 1926 года па 30 снежня 1927 года цэнтр Чырванасцяжнага сельсавета Добрушскага, з 4 жніўня 1927 года Веткаўскага раёна Гомельскай акругі. У 1931 годзе арганізаваны калгас. У 1959 годзе ўваходзіла ў склад калгаса «Молат» (), цэнтр — вёска Дзям'янкі. 

У 2005 годзе вёска чырвоны сцяг выключана з дадзеных па ўліку і рэгістрацыі адміністрацыйна-тэрытарыяльных і тэрытарыяльных адзінак як фактычна неіснуючы населены пункт.

## Насельніцтва 
* 1897 год — 31 двор, 214 жыхароў (паводле перапісу). 
* 1909 год — 38 двароў. 
* 1926 год — 57 двароў. 
* 1959 год — 267 жыхароў (паводле перапісу). 
* 1990-1992 гады — жыхары (30 сем'яў) пераселены.

## Зноскі 
## Літаратура 
* Гарады і вёскі Беларусі: Энцыклапедыя. Т.1, кн.1. Гомельская вобласць/С. В. Марцэлеў; Рэдкалегія: Г. П. Пашкоў (галоўны рэдактар) і інш. — Мн.: БелЭн, 2004. 632с.: іл. Тыраж 4000 экз.  

## Спасылкі
Вялікі Лес (Добрушскі раён)

**Вялі́кі Лес** (, ) — былы пасёлак у Добрушскім раёне Гомельскай вобласці Беларусі. Уваходзіў у склад Дзям’янкаўскага сельсавета.

У выніку катастрофы на Чарнобыльскай АЭС і радыяцыйнага забруджвання жыхары (35 сем’яў) пераселены ў 1990-1992 гадах у чыстыя месцы.

## Геаграфія 
### Размяшчэнне 
За 20 км на паўночны ўсход ад Добруша і чыгуначнай станцыі ў гэтым горадзе, за 48 км ад Гомеля.

### Гідраграфія 
Паміж населенымі пунктамі Падравучае і Вялікі Лес размешчана возера Равучае, якое адносіцца да басейна ракі Ачоса (правы прыток ракі Іпуць).

## Транспартная сістэма 
Транспартная сувязь па прасёлкавай дарозе, а затым аўтамабільнай дарозе Дзям’янкі—Добруш. Жыхары пасёлка выселеныя, жылых дамоў няма (1992 год). Планіроўка складаецца з крывалінейнай вуліцы, з шыротнай арыентацыяй. Забудова драўлянымі дамамі.

## Гісторыя 
Заснаваны ў канцы XIX стагоддзя перасяленцамі з суседніх вёсак. У 1926 годзе ў Дзям’янкаўскім сельсавеце Веткаўскага раёна Гомельскай акругі. У 1930 годзе жыхары ўступілі ў калгас. З 12 лютага 1935 года ў складзе Добрушскага раёна, з 20 лютага 1938 года — Гомельскай вобласці. Падчас Вялікай Айчыннай вайны 17 жыхароў загінулі на франтах. У 1959 годзе пасёлак знаходзіўся ў складзе калгаса «Молат» з цэнтрам у вёсцы Дзям’янкі.

У 2005 годзе пасёлак Вялікі Лес выключаны з дадзеных па ўліку і рэгістрацыі адміністрацыйна-тэрытарыяльных і тэрытарыяльных адзінак як фактычна неіснуючы населены пункт.

## Насельніцтва 
### Колькасць 
* 1992 год — жыхары вёскі (35 сем’яў) пераселены. 

### Дынаміка 
* 1926 год — 17 двароў, 89 жыхароў. 
* 1959 год — 240 жыхароў (паводле перапісу). 
* 1992 год — жыхары вёскі (35 сем’яў) пераселены. 

## Зноскі 
## Літаратура 
* Гарады і вёскі Беларусі: Энцыклапедыя. Т.1, кн.1. Гомельская вобласць/С. В. Марцэлеў; Рэдкалегія: Г. П. Пашкоў (галоўны рэдактар) і інш. — Мн.: БелЭн, 2004. 632с.: іл. Тыраж 4000 экз.  

## Спасылкі
Чырвоны сцяг (значэнні)

**Чырвоны сцяг** можа азначаць.

## Населеныя пункты 
### Беларусь 
* Чырвоны Сцяг — пасёлак у Буда-Кашалёўскім раёне Гомельскай вобласці.
* Чырвоны Сцяг — скасаваная вёска ў Добрушскім раёне Гомельскай вобласці Беларусі.

## Перыядычныя выданні 
* «Чырвоны сцяг» — нелегальная газета; орган ЦК КПЗБ.

## Іншае 
* «Чырвоны Сцяг» — партызанская брыгада.
* Чырвоны Сцяг — станцыя Мінскага аддзялення Беларускай чыгункі ў Смалявіцкім раёне Мінскай вобласці.
Чырвоны Лог

**Чырвоны Лог** (; да 30 ліпеня 1964 года — *Крыжовы Лог*) — скасаваная вёска ў Добрушскім раёне Гомельскай вобласці Беларусі. Уваходзіў у склад Дзям’янкаўскага сельсавета.

У сувязі з радыяцыйным забруджваннем у выніку катастрофы на Чарнобыльскай АЭС жыхары (9 сем'яў) пераселены ў чыстыя месцы.

## Геаграфія 
### Размяшчэнне 
За 33 км на паўночны ўсход ад раённага цэнтра і чыгуначнай станцыі Добруш (на лініі Гомель — Унеча), 61 км ад Гомеля, 2 км ад мяжы з Расіяй.

## Транспартная сістэма 
Транспартная сувязь па прасёлкавай, затым па аўтамабільнай дарозе Дзям'янкі—Добруш. Планіроўка складаецца з прамалінейнай вуліцы, арыентаванай з паўднёвага захаду на паўночны ўсход. Забудова драўляная, сядзібнага тыпу.

## Гісторыя 
Заснаваны ў пачатку XX стагоддзя перасяленцамі з суседніх вёсак. У 1926 годзе ў Старазакружскім сельсавеце Веткаўскага раёна Гомельскай акругі. Побач быў аднайменны хутар. З 1965 года ў складзе Кругоўскага сельсавета Добрушскага раёна. У 1930 годзе жыхары ўступілі ў калгас. У верасні 1943 года акупанты спалілі 45 двароў. Уваходзіў у склад калгаса «Юбілейны» (), цэнтр — вёска Марозаўка.

У 2005 годзе вёска Чырвоны Лог выключана з дадзеных па ўліку і рэгістрацыі адміністрацыйна-тэрытарыяльных і тэрытарыяльных адзінак як фактычна неіснуючы населены пункт.

## Насельніцтва 
### Колькасць 
* 1990-я — жыхары (9 сем'яў) пераселены. 

### Дынаміка 
* 1926 год — 24 двары, 146 жыхароў; на хутары 2 гаспадаркі, 9 жыхароў. 
* 1940 год — 48 двароў, 164 жыхары. 
* 1990-я — жыхары (9 сем'яў) пераселены.

## Зноскі 
## Літаратура 
* Гарады і вёскі Беларусі: Энцыклапедыя. Т.1, кн.1. Гомельская вобласць/С. В. Марцэлеў; Рэдкалегія: Г. П. Пашкоў (галоўны рэдактар) і інш. — Мн.: БелЭн, 2004. 632с.: іл. Тыраж 4000 экз.  

## Спасылкі
Мазыр (значэнні)

Назву **Мазы́р** маюць:

## Населеныя пункты 
* Мазыр — горад у Гомельскай вобласці Беларусі.

## Чыгуначныя станцыі 
* Мазыр —  станцыя Гомельскага аддзялення Беларускай чыгункі.
* Мазыр-Паўночны (да 2024 года Мазыр) — станцыя Гомельскага аддзялення Беларускай чыгункі.
* Мазыр — назва станцыі Калінкавічы да 1914 года.

## Іншае 
* Мазыр — былы аэрапорт у Гомельскай вобласці Беларусі.
Другая праграма ЦТ

**2-я праграма Цэнтральнага тэлебачання** (таксама — «ЦТ-2») — асноўная агульнасаюзная, інфармацыйная, грамадска-палітычная, пазнавальная і мастацкая агульнасаюзная праграма Цэнтральнага тэлебачання СССР. Рэдакцыі і студыі тэлеканала размяшчаліся ў тэлецэнтры «Астанкіна» (АСК-1).

## Гiстория
### 1956—1981. Другая (маскоўская) праграма ЦТ 
Тэлеканал пачаў сваё вяшчанне 14 лютага 1956 года як «Другая (маскоўская) праграма ЦСТ». З 16 мая 1957 года — «Другая праграма ЦТ».

Першапачаткова ажыццяўляў вяшчанне толькі ў вячэрні час на тэрыторыі Масквы і Маскоўскай вобласці. Акрамя агульнатэматычных перадач на другім канале трансляваліся таксама праграмы для маскоўскага гледача. У 1960 годзе на базе ЦТ была створана Галоўная рэдакцыя праграм для Масквы. Першай перадачай яе стала інфармацыйная праграма «Маскоўскія навіны», якая з’явілася ў студзені 1961 года». Затым з’явіліся інфармацыйная праграма «Хроніка Маскоўскага тыдня», публіцыстычныя праграмы «Падмаскоўныя сустрэчы», «Масква і масквічы» і іншыя. З 1964 года на «Другой праграме ЦТ» стала выходзіць перадача для дзяцей «Добрай ночы, малыя!».

У 1960-я — сярэдзіне 1970-х гадоў ахоп вяшчання «Другой праграмы ЦТ» быў пашыраны. У сярэдзіне 1970-х гадоў Вілен Васільевіч Ягораў, які працаваў рэдактарам на ЦТ, адзначаў:  «Другая праграма ЦТ» была разлічана на аўдыторыю, якая складаецца з гледачоў Масквы і Падмаскоўя. Аднак далейшае развіццё тэхнічных сродкаў транспарціроўкі перадач «Другой праграмы ЦТ», уключэнне ў радыус яе дзеяння новых абласцей РСФСР, а таксама Беларусі, Латвіі і Літвы ставіць па-новаму пытанне аб характары вяшчання па гэтай праграме.

У 1977 годзе зона распаўсюджвання «Другая праграма ЦТ» рэзка скарацілася. З гэтага моманту яна працягнула вяшчаць толькі ў Маскве, Маскоўскай і часткова Разанскай абласцях. У астатніх жа рэгіёнах Савецкага Саюза замест «Другой праграмы ЦТ» сталі трансляваць «Чацвёртую праграму ЦТ».

## Зноскі 
Катэгорыя:Тэлеканалы СССР
Катэгорыя:Тэлеканалы на рускай мове
Калінкавічы (значэнні)

Назву **Калі́нкавічы** маюць:

## Населеныя пункты 
* Калінкавічы — горад раённага падпарадкавання ў Гомельскай вобласці Беларусі.

## Чыгуначныя станцыі 
* Калінкавічы — станцыя Гомельскага аддзялення Беларускай чыгункі.
* Калінкавічы-Усходнія — прыпыначны пункт Гомельскага аддзялення Беларускай чыгункі.
* Калінкавічы-Паўднёвыя — прыпыначны пункт Гомельскага аддзялення Беларускай чыгункі.
* Калінкавічы-Заходнія — прыпыначны пункт Гомельскага аддзялення Беларускай чыгункі.

## Гл. таксама 
* Каленкавічы
Козенкі (значэнні)

Назву **Ко́зенкі** маюць:

## Населеныя пункты 
* Козенкі — аграгарадок у Мазырскім раёне Гомельскай вобласці Беларусі.

## Чыгуначныя станцыі 
* *Козенкі* — назва станцыі Мазыр Гомельскага аддзялення Беларускай чыгункі да 2024 года.
Кнульп

**«Кнульп. Тры гісторыі з жыцця Кнульпа»** () — раман Германа Гесэ, створаны ў 1907—1913 гадах і ўпершыню апублікаваны ў 1915 годзе. Складаецца з трох навел: «Напярэдадні вясны», «Мае ўспаміны пра Кнульпа» і «Канец».

Гесэ працаваў над «Кнульпам» на працягу шасці гадоў. Першыя дзве навелы былі напісаны ў Гайнхофене, а «Канец» у Берне. «Мае ўспаміны пра Кнульпа» ўпершыню апублікавалі ў лютым 1908 года ў берлінскім літаратурным часопісе «Neue Rundschau», «Напярэдадні вясны» у траўні 1914 у штутгарцкім «Der Greif», «Канец» у снежні 1914 года ў «Deutsche Rund». У 1915 годзе ў выдавецтве «S. Fischer Verlag» выйшла кніга «Кнульп. Тры гісторыі з жыцця Кнульпа» ў серыі «Бібліятэка сучаснага рамана».
## Крыніцы 
Катэгорыя:Кнігі 1915 года
Катэгорыя:Раманы Германа Гесэ
Катэгорыя:Раманы на нямецкай мове
Парука (балада)

**«Парука»** (*«Дамон і Фінцій»*, ) — балада Фрыдрыха Шылера. Яна была напісана летам 1798 года адначасова з баладай «Бой з цмокам» і, як і яна, была ўпершыню апублікавана ў «Альманаху муз» у 1799 годзе. Гэта адзін з самых вядомых твораў Шылера. На беларускую мову пераклаў Юрка Гаўрук.
## Крыніцы
Палікратаў персцень

**Палікратаў персцень** () — балада Фрыдрыха Шылера, напісаная ў чэрвені 1797 года і ўпершыню апублікаваная ў «Альманаху муз» у 1798 годзе. Прысвечаны тэме, што найбольшы поспех вядзе да страху перад пэўным глыбокім падзеннем. На беларускую мову пераклаў Юрка Гаўрук.

## Крыніцы 
## Літаратура 
* Karl Moritz: Deutsche Balladen. Analysen für den Deutschunterricht, Schöningh, Paderborn 1972, ISBN 3-506-72814-8.
Кубак (балада)

**«Кубак»** () — балада Фрыдрыха Шылера. Яна была напісана ў 1797 годзе, упершыню апублікавана ў «Альманаху муз» у 1798 годзе. На беларускую мову пераклаў Юрка Гаўрук.
## Крыніцы
Мікітамяэ

**Мікітамяэ** () — вёска ў воласці Сетамаа павета Вырумаа, Эстонія. Да адміністрацыйнай рэформы мясцовых самакіраванняў Эстоніі 2017 года ўваходзіла ў склад воласці Мікітамяэ.

## Насельніцтва 
## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Эстоніі
Міса

**Міса**:
* Міса (паста)
## Латвія 
* Міса (рака)
## Эстонія 
* Міса (воласць)
* Міса (Рыўгэ)
Міса (Рыўгэ)

**Міса** () — пасёлак у воласці Рыўгэ павета Вырумаа, Эстонія. Да адміністрацыйнай рэформы мясцовых самакіраванняў Эстоніі 2017 года ўваходзіў у склад аднайменнай воласці Міса і быў яе адміністрацыйным цэнтрам. Размешчаны паўднёва-ўсходняй частцы павета, ля шашы Рыга – Пскоў, за 300 км ад Таліна і 50 км ад павятовага цэнтра – горада Выру. Вышыня над узроўнем мора — 192 метры.
## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Эстоніі
Ырсава

**Ырсава** () — вёска ў воласці Сетамаа павета Вырумаа, Эстонія.  Размешчана на паўднёвым усходзе Эстоніі, за 12 км ад Пскоўскага возера. Адлегласць ад вёскі да павятовага цэнтра - горада Выру - 36 кіламетраў, да валаснога цэнтра - пасёлка Вярска - 2,5 кіламетра. Вышыня над узроўнем мора - 51 метр.

## Насельніцтва 
## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Эстоніі
Палессепраект

**«Палессепраект»** () — дзяржаўнае праектна-даследчае прадпрыемства ў Мазыры, якое спецыялізуецца на архітэктурна-будаўнічых і інжынерных праектах. Размяшчаецца па адрасе вуліца Ленінская, 12.

Створана ў 1946 годзе як Мазырскі філіял Гомельскага аблпраекта. У 1966 годзе прадпрыемства стала Мазырскім архітэктурна-будаўнічым аддзелам «Белдзяржпраекта», а ў 1990 годзе — Мазырскім філіялам праектнага інстытута «Гомельграмадзянпраект». Сучасная назва — «Палессепраект» — была зацверджана ў 2000 годзе. У 2003 годзе інстытут стаў філіялам НВРУП «Белінвесткамплект», а ў 2014 годзе быў рэарганізаваны ў асобнае дзяржаўнае прадпрыемства.

Першапачаткова «Палессепраект» займаўся праектаваннем невялікіх пасляваенных аб’ектаў, а ў 1970-1980-х гадах удзельнічаў у маштабным жыллёвым будаўніцтве ў Мазыры і Калінкавічах, звязаным з узвядзеннем Мазырскага нафтаперапрацоўчага завода. У 1990-х гадах прадпрыемства распрацоўвала праекты для ліквідацыі наступстваў аварыі на Чарнобыльскай АЭС.

## Крыніцы 
## Спасылкі 
* Афіцыйны сайт

Катэгорыя:Арганізацыі Мазыра
Катэгорыя:1946 год у Мазыры
Катэгорыя:Праектныя арганізацыі Беларусі
У мгле (верш)

**У мгле** () — верш Германа Гесэ, напісаны ў 1905 годзе, надрукаваны праз тры гады ў зборніку вершаў «Unterwegs». Верш складаецца з чатырох строф, кожная з якіх мае чатыры вершаваныя радкі і рыфму а-б-а-б.

Настрой вызначае першы куплет («Маркотна хаджу па зямлі ў тумане…»), які для падкрэслівання паўтараецца ў пачатку апошняга верша. Гэта выказванне падмацоўваецца клічнікам. На беларускую мову пераклаў Янка Купала.

## Крыніцы 
## Літаратура 
* Walter Hinck: Stationen der deutschen Lyrik. Von Luther bis in die Gegenwart — 100 Gedichte mit Interpretationen. Vandenhoeck & Ruprecht, Göttingen 2000, ISBN 3-525-20810-3

Катэгорыя:Вершы Германа Гесэ
Катэгорыя:Вершы на нямецкай мове
Вальтэрсгаўзен

**Вальтэрсгаўзен** () — горад у Германіі, у зямлі Цюрынгія. Уваходзіць у склад раёна Гота. Насельніцтва - 10 668 чалавек (на 31 снежня 2010 года). Плошча - 31,33 км ². Афіцыйны код - 16 0 67 072. Горад падзяляецца на тры гарадскія раёна.

## Гісторыя 
Вальтэрсгаўзен з часоў Сярэднявечча вядомы вытворчасцю лялек і мае адпаведную мянушку «Горад лялек». Першую прамысловую вытворчасць лялек у горадзе адкрыў у 1816 годзе фабрыкант Іаган Даніэль Кестнер Малодшы.

## Насельніцтва 
## Гарады-пабрацімы 
## Вядомыя шраджэнцы і жыхары 
* Іаган Матэус Бехштэйн, нямецкі заолаг, лесавод
* Шарлота фон Кальб, нямецкая пісьменніца

## Крыніцы 
Катэгорыя:Гарады Цюрынгіі
Мірскі ешыбот

**Мірскі ешыбот** () — будынак колішняй яўрэйскай духоўнай семінарыя ў гарадскім пасёлку Мір Мінскай вобласці.

## Гісторыя 
У 1815 годзе буйны купец і тальмудыст Самуіл Цікцінскі заснаваў ешыву ў Міру. Слава прыйшла да ешывы «Мір» напачатку XX ст., калі яе ўзначаліў знакаміты тальмудыст рабі Эліэзэр Егуда Фінкель, які здолеў сабраць пад адным дахам найбуйнейшых габрэйскіх рэлігійных аўтарытэтаў свайго часу.

Пад час першай сусветнай вайны мірская ешыба пераехала ў Палтаву, адкуль вярнулася толькі ў 1921 годзе.

## Архітэктура 
Ешыбот месціўся ў вялізнай мураванцы ў цэнтры мястэчка. Будынак налічваў па шэсць вокнаў з кожнага боку (студэнты вывучалі кнігі, напісаныя дробным шрыфтам, а таму патрабавалася добрае асвятленьне). Ешыбот быў адзінай установай Міра, дзе туалет знаходзіліся ў доме.

## Спасылкі 
Лёс мірскай ешывы
* 
 
Катэгорыя:Ешыботы Беларусі
Катэгорыя:Навучальныя ўстановы, заснаваныя ў 1815 годзе
Катэгорыя:1815 год у Беларусі
Катэгорыя:Славутасці Міра
Катэгорыя:Духоўныя навучальныя ўстановы Беларусі
Беразоўская

**Беразоўская** — жаночая форма прозвішча Беразоўскі.
* Мая Беразоўская — польская мастачка
* Таццяна Дзмітрыеўна Беразоўская — беларуская мастачка
Таццяна Дзмітрыеўна Беразоўская

**Таццяна Дзмітрыеўна Беразоўская** (нар. , ) — беларуская мастачка.

## Біяграфія 
У 1987 годзе скончыла мастацка-графічны факультэт Віцебскага дзяржаўнага педагагічнага інстытута. Выкладае малюнак і кампазіцыю ў адной з віцебскіх школ. З 1997 года — член Беларускага саюза мастакоў. З 1983 года — удзельнічае ў выставах.

Працуе пераважна ў графіцы. Цэнтральнае месца ў кампазіцыях займаюць жаночыя і дзіцячыя вобразы, кветкі, вобразы жывёл і птушак. Творам уласцівы лірыка-паэтычнае асэнсаванне рэчаіснасці, зварот да казачных і міфалагічных вобразаў, адлюстраванне гармоніі і адзінства чалавека і прыроды.

Сярод твораў: серыі кампазіцый «Кветкі і камяні» (1993), «Знакі задыяка» (1995), «Золата на блакітным» (1995), «Люстэрка душы» (2002—2003), «Кветкі для Евы» (2006), «Чыстая крыніца» (2008), «Міфалогія старажытных славян» (2009), кампазіцыі «Архідэя», «Маска», «Апельсін», «Макаў цвет», «Рэінкарнацыя» (усе 2008—2009 гг.).

Жыве ў Віцебску.

## Літаратура 
* Таццяна Беразоўская // Саюз творцаў [Выяўленчы матэрыял] = A Union of creators : фотаальбом / уклад. і аўт. тэксту М. Цыбульскі; аўт. уступ. У. Андрэйчанка; фота: В. Балоціна, М. Цыбульскага. — Мінск : Беларусь, 2005. — С. 24.
* Цыбульский, М. Л. Березовская Татьяна Дмитриевна / М. Л. Цыбульский // Регионы Беларуси : энциклопедия : в 7 т. / редкол.: Т. В. Белова [и др.]. — Минск : БелЭн імя П. Броўкі, 2010. — Т. 2 : Витебская область : в 2 кн. — Кн. 1. — С. 57.

Катэгорыя:Мастакі Беларусі XX стагоддзя
Катэгорыя:Графікі Беларусі
Катэгорыя:Графікі XX стагоддзя
Катэгорыя:Мастакі Беларусі XXI стагоддзя
Тарабука

**Тарабука** — прозвішча.
* Леанід Мікалаевіч Тарабука — беларускі скульптар
* Наталля Ігараўна Тарабука — беларускі дызайнер
Радрыга Эрнандэс

**Радрыга Эрнандэс Каскантэ** (; ), больш вядомы як **Ро́дры** () — іспанскі футбаліст, паўабаронца «Манчэстэр Сіці» і зборнай Іспаніі. Пераможца Лігі чэмпіёнаў УЕФА і чэмпіянату Еўропы. У 2024 годзе стаў уладальнікам «Залатога мяча» па версіі *France Football*.

## Зноскі
Родры

**Ро́дры** (, ):

* Родры ап Мервін — валійскі кіраўнік з дынастыі Гвінеда.
* Родры ап Хівел — кароль Дэхейбарта ў 950—953 гадах.
* Родры — іспанскі футбаліст.
Палессебуд

**«Палессебуд»** () — будаўнічае аб’яднанне ў Мазыры Гомельскай вобласці. Размяшчаецца па адрасе вуліца Пушкіна, 32.

Член Рэспубліканскага саюза будаўнікоў.

## Гісторыя 
Заснаванае ў 1939 годзе як будаўнічы трэст «*Аблбудтрэст*». З 1949 года — *Палескае будаўнічае ўпраўленне*, з 1953 года — *трэст № 3*, з 1957 года — *упраўленне начальніка работ*, з 1959 года — *трэст № 6*, з 1965 года — трэст «*Мазырсельбуд*», з 1986 года — *будаўнічае ўпраўленне № 3*, з 1989 года — «*Мазырсельбуд*», з 2001 года — рэспубліканскае вытворча-будаўнічае ўнітарнае прадпрыемства, з 2003 года — камунальнае вытворча-будаўнічае ўнітарнае прадпрыемства з сучаснай назвай, з 2010 года — адкрытае акцыянернае таварыства.

## Структура 
У складзе прадпрыемства: 9 генеральных падрадных арганізацый, 5 спецыялізаваных перасоўных механізаваных калонаў (ПМК), аўтабаза, завод жалезабетонных вырабаў; аддзел якасці і метралогіі, акрэдытаваны для правядзення і выпрабавання будаўнічых матэрыялаў і кантролю якасці будаўніча-мантажных работ.

## Дзейнасць 
Рэалізуе: будаўніцтва будынкаў і збудаванняў I і II узроўняў адказнасці; будаўніча-мантажныя і спецыяльныя работы; тэхнічны нагляд у будаўніцтве; уладкаванне дарожных пакрыццяў; выраб бетоннай і жалезабетоннай прадукцыі.

## Рэалізаваныя аб’екты 
Прадпрыемствам узведзены адміністрацыйна-гаспадарчыя і прамысловыя аб’екты Мазыра: Дом культуры «Будаўнік», швейная фабрыка, завод меліярацыйных машын, частка карпусоў завода «Мазырсельмаш», кінатэатр «Мір», Наваапостальская царква, будынкі гарадскога выканаўчага камітэта, народнага суда, пракуратуры, крытага рынку, аўта- і рачнога вакзала і інш. А таксама жыллёвыя і грамадскія аб’екты ў Гомельскай вобласці, аб’екты культурна-асветніцкага і сацыяльнага прызначэння: дзіцячыя сады, бальніцы, школы, будынак музейнай экспазіцыі ў Тураве Жыткавіцкага раёна, псіханеўралагічны дом-інтэрнат у пас. Капцэвічы, гасцінічны комплекс на 50 месцаў з басейнам у в. Ляскавічы Петрыкаўскага раёна, Ельскі кансервавы завод, малочна-таварныя фермы і інш.

## Крыніцы 
## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
* Афіцыйны сайт 

Катэгорыя:Будаўнічыя кампаніі Беларусі
Катэгорыя:Арганізацыі Мазыра
Авіятар (фільм, 2004)

**«Авіятар»** () — амерыканская эпічная біяграфічная драма 2004 года, знятая рэжысёрам Марцінам Скарсэзэ паводле сцэнарыя Джона Логана. У галоўных ролях: Леанарда Дзі Капрыа ў ролі Говарда Х’юза, Кейт Бланшэт у ролі Кэтрын Хепбёрн і Кейт Бекінсейл у ролі Авы Гарднер. У ролях другога плана: Іэн Холм, Джон Райлі, Алек Болдуін, Джуд Лоу, Гвен Стэфані, Келі Гарнер, Мэт Рос, Уілем Дэфо, Алан Алда і Эдвард Херман.

Заснаваны на навукова-папулярнай кнізе Говарда Х’юза 1993 года: Фільм Чарльза Хайэма «Таемнае жыццё» распавядае пра жыццё Говарда Х’юза, піянера авіяцыі і рэжысёра фільма Анёлы Пекла. Фільм распавядае пра яго жыццё з 1927 па 1947 год, за гэты час Х’юз стаў паспяховым кінапрадзюсарам і авіяцыйным магнатам, адначасова становячыся ўсё больш неўраўнаважаным з-за цяжкага абсэсіўна-кампульсіўнага разладу (АКР).

Зняты ў Манрэалі, Канада, фільм «Авіятар» быў выпушчаны ў шырокі пракат у Злучаных Штатах 25 снежня 2004 года і атрымаў станоўчыя водгукі крытыкаў, якія высока ацанілі рэжысуру Скарсэзэ, яго аператарскую працу і гульню Дзі Капрыа і Бланшэт. Фільм сабраў у пракаце 214 мільёнаў долараў пры бюджэце ў 110 мільёнаў, што стала ўмераным камерцыйным поспехам у пракаце.

Фільм атрымаў 11 галоўных намінацый на 77-й цырымоніі ўручэння прэміі «Оскар», у тым ліку за найлепшы фільм, найлепшую рэжысуру (Скарсэзэ), найлепшую мужчынскую ролю (Дзі Капрыа) і найлепшую мужчынскую ролю другога плана (Альда), а таксама 5 галоўных узнагарод, у тым ліку за найлепшую жаночую ролю другога плана (Бланшэт). На 58-й цырымоніі ўручэння кінапрэміі Брытанскай кінаакадэміі фільм атрымаў 14 намінацый, у тым ліку за найлепшую рэжысуру, найлепшую мужчынскую ролю (за Ды Капрыа) і найлепшую мужчынскую ролю другога плана (за Альду), а таксама 4 узнагароды, у тым ліку за найлепшы фільм і найлепшую жаночую ролю другога плана (за Бланшэт). Фільм атрымаў 6 намінацый на 62-ю прэмію «Залаты глобус», у тым ліку за найлепшую рэжысёрскую працу і найлепшую жаночую ролю другога плана (Бланшэт), і атрымаў 3 галоўныя ўзнагароды, у тым ліку за найлепшы фільм — драма і найлепшую мужчынскую ролю — драма (Дзі Капрыа). Фільм таксама атрымаў 3 намінацыі на 11-ю прэмію Гільдыі кінаакцёраў ЗША, у тым ліку за найлепшую мужчынскую ролю ў галоўнай ролі (Дзі Капрыа) і за найлепшую жаночую ролю другога плана (Бланшэт).

## Зноскі 
## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Фільмы Марціна Скарсэзэ
Сезон 2014/2015 «Цмокі-Мінск-3»

У сезоне 2014/2015 баскетбольны клуб «Цмокі-Мінск-3» (СДЮШАР-Цмокі-Мінск) з Мінска прымаў удзел:
* Чэмпіянат Беларусі 2014/2015 (**10 месца**).

## Склад каманды 
*  Дзмітрый Арабейка
*  Сяргей Ашуйка
*  Мікіта Герасімовіч
*  Антон Зарэцкі
*  Антон Захараў
*  Іван Каждан
*  Максім Каратцоў
*  Мікіта Кузміцкі
*  Андрэй Махнач
*  Арцём Мігура
*  Уладзіслаў Мікульскі
*  Георгій Нікалаёнак
*  Глеб Паграбіцкі
*  Яўген Панкратовіч
*  Андрэй Радзішэўскі
*  Аляксандр Свірноўскі
*  Дзяніс Сівацкі
*  Уладзімір Шарко (прыйшоў у каманду падчас сезону)

## Трэнеры каманды 
*  Фёдар Радэнка (галоўны трэнер)

## Гл. таксама 
* Сезон 2013/2014 «Цмокі-Мінск-3»

## Спасылкі 
* Профіль на сайце eurobasket.com

Цмокі-Мінск-3
Катэгорыя:2014 год у Мінску
Катэгорыя:2015 год у Мінску
Кейт Бекінсейл

**Кэтрын Рамані Бекінсейл** (; нар. ) — англійская актрыса. Адзінае дзіця ў сям’і акцёраў Рычарда Бекінсейла і Джудзі Ло, яна дэбютавала на сцэне ў 1992 годзе ў спектаклі «Сенная ліхаманка» Ноэла Каўарда.

У 1993 годзе яна дэбютавала ў тэатры з кароткай роляй у экранізацыі Кенета Брана «Шмат шуму з нічога», падчас вучобы ў Оксфардскім універсітэце. Яна сыграла галоўныя ролі ў шматлікіх брытанскіх касцюміраваных драмах, такіх як «Прынц Ютландскі» (1994), «Халодная камфортная ферма» (1995), «Эма» (1996) і «Залатая чаша» (2000). Яна таксама знялася ў фільмах «Перл-Харбар» (2001), «Спадарожнік» (2001), «Авіятар» (2004) і «Клік» (2006).

З моманту выканання ролі Селены ў серыяле фільмаў «Апраметная» (2003—2016) Бекінсейл стала вядомая сваімі працамі ў баевіках, у тым ліку «Ван Хельсінг» (2004), «Белая пляма» (2009), «Кантрабанда» (2012), «Поўнае адкліканне» (2012), і «Штуршок» (2021), а таксама заслужыла хвалу за ролі ў невялікіх драмах «Снежныя анёлы» (2007), «Нічога, акрамя праўды» (2008), «Усё нармалёва» (2009), «Каханне і сяброўства» (2016) і «Адзіны жывы хлопчык у Нью-Ёрку» (2017).

## Зноскі 
Катэгорыя:Актрысы Вялікабрытаніі
Келі Гарнер

**Келі Брыяна Гарнер** (; нар. , Бейкерсфілд, Каліфорнія, ЗША) — амерыканская актрыса кіно, тэлебачання і тэатра.

## Біяграфія 
Гарнер нарадзілася 11 красавіка 1984 года ў Бейкерсфілдзе, штат Каліфорнія. Дэбютавала ў кіно ў 16 гадоў падчас вучобы ў сярэдняй школе, зняўшыся ў кароткаметражцы Майка Мілса "The Architecture of Reassurance", адзначанай прызам міністэрства развіцця, культуры і спорту на Фестывалі кароткаметражных фільмаў у Оберхаўзене. Праца юнай актрысы прыцягнула ўвагу рэжысёра Лары Кларка, які прапанаваў Кэлі адну з роляў у сваёй карціне «Садыст», намінаванай на «Залатога льва» Венецыянскага МКФ. Пасля гэтага Гарнер сыграла больш за 30 роляў у кіно і на тэлебачанні.

Найбольш вядомая па фільмах — «Садыст» (2001), «Круты і красулечкі» (2005), «Дурная звычка» (2005), «Ларс і сапраўдная дзяўчына» (2007), «Рогі» (2013). Прымала таксама ўдзел у здымках відэакліпа на песню "Jesus of Suburbia" рок-гурта Green Day.

## Зноскі
Гвен Стэфані

**Гвен Рэнэ Стэфані** (; нар. , Фулертан, Каліфорнія, ЗША) — амерыканская спявачка, аўтар песень, актрыса, прадзюсар і дызайнер.

Салістка і сузаснавальнік музычнага гурта «No Doubt» (з 1986 года), выканаўца і адзін з аўтараў такіх вядомых сінглаў як Just a Girl, Don’t Speak і інш. У 2004 годзе пачала сольную кар’еру з альбомам «Love. Angel. Music. Baby.», які меў крытычны і камерцыйны поспех. Песня з гэтага альбома — «Hollaback Girl», дасягнула першага месца ў чарце Billboard Hot 100 і стала першай у ЗША, прададзенай на iTunes у мільён копій. Яе трэці сольны альбом «This Is What the Truth Feels Like» (2016) заняў першае месца ў чарце Billboard 200. Уключаючы свае працы з No Doubt, Стэфані прадала больш за 30 мільёнаў копій альбомаў па ўсім свеце.

У 2003 годзе выпусціла сваю лінію адзення «L.A.M.B.». Уладальніца трох прэмій «Грэмі». У якасці сольнага выканаўцы атрымала ўзнагароду American Music Awards, Brit Awards, World Music Awards і дзве Billboard Music Awards. Часопіс Billboard назваў Стэфані 54-м самым паспяховым артыстам і 37-м самым паспяховым артыстам Hot 100 дзесяцігоддзя. Тэлеканал VH1 паставіў яе на 13-е месца ў спісе «100 найвялікшых жанчын у музыцы» 2012 года.

## Дыскаграфія 
### Сольныя альбомы 
* *Love. Angel. Music. Baby.* (2004)
* *The Sweet Escape* (2006)
* *This Is What the Truth Feels Like* (2016)
* *You Make It Feel Like Christmas* (2017)
* *Bouquet* (2024)

### Альбомы гурта No Doubt 
* *No Doubt* (1992)
* *The Beacon Street Collection* (1995)
* *Tragic Kingdom* (1995)
* *Return of Saturn* (2000)
* *Rock Steady* (2001)
* *Push and Shove* (2012)

## Крыніцы 
Катэгорыя:Спевакі і спявачкі ЗША
Катэгорыя:Лаўрэаты прэміі «Грэмі»
Катэгорыя:Лаўрэаты прэміі BRIT Awards
Катэгорыя:Нарадзіліся ў 1969 годзе
Тэры Гіліям

**Тэрэнс Вэнс (Тэры) Гіліям** (, ) — брытанскі кінарэжысёр амерыканскага паходжання, сцэнарыст, акцёр, мультыплікатар, мастак, удзельнік брытанскага камедыйнага гурта. У асноўным працуе ў жанры камедыі абсурду, звычайна на фантастычныя ці казачныя тэмы. Яго фільмы часта сюррэалістычныя, адрозніваюцца яркімі гратэскавымі выявамі і ўяўляюць сабой прытчы з філасофскім або сатырычным падтэкстам. Фільмы Гіліяма, за рэдкімі выключэннямі, не маюць вялікіх бюджэтаў і рэдка становяцца хітамі пракату, але пры гэтым папулярныя ў крытыкаў і знатакоў. Сярод яго найбольш вядомых работ — «Монці Пайтан і святы Грааль», «Бразілія», «12 малпаў», «Страх і нянавісць у Лас-Вегасе».

Гіліям нарадзіўся ў Амерыцы, у дарослым узросце пераехаў у Брытанію і з 1968 года меў падвойнае грамадзянства ЗША і Брытаніі. У 2006 годзе ён адмовіўся ад амерыканскага грамадзянства.

## Зноскі 
Катэгорыя:Кінарэжысёры Вялікабрытаніі
Тамара Паўлаўна Лісіца

**Тамара Паўлаўна Лісіца** (нар. , в. Прыбыткі, Гомельскі раён, Гомельская вобласць) — беларускі мастак дэкаратыўна-прыкладнога мастацтва.

## Біяграфія 
Скончыла Мінскае мастацкае вучылішча імя А. Глебава (1977), Віцебскі тэхналагічны інстытут лёгкай прамысловасці (1989). Выкладае ў Віцебскім дзяржаўным каледжы культуры і мастацтваў (з 2004 г.). Член Беларускага саюза мастакоў (1999).

Пераважная сфера творчых інтарэсаў — мастацкі тэкстыль, выкананы ў тэхніцы ручнога ткацтва. У пейзажах Тамары Лісіцы прасочваецца класічны напрамак сучаснага мастацтва габелена. Ураўнаважанасць кампазіцый, стрыманасць срэбна-блакітнага з вохрыста-карычняватымі акцэнтамі каларыту, пастаральнасць інтанацый і дакладна знойдзеная мера перапляцення рэальнага пейзажу і яго стылізацыі ў матэрыяле надаюць звычайным матывам узвышанае, прыўзнята-рамантычнае гучанне. Яе кампазіцыі — удалы прыклад сучаснай інтэрпрэтацыі стылю і духу традыцыйнай шпалеры.

Сярод асноўных твораў: габелены «Зімовы вечар» (1999), «Сакавік» (1999), «Красаванне» (1999), «Вёсачка» (2000), «Зімовы дзень» (2001), «Ружовы захад» (2001); трыпціхі «Экалогія» (1998), «Гарачае лета» (1999), «Апошні матылёк лета» (2000) і інш.

## Літаратура 
* Цыбульский, М. Л. Лисица Тамара Павловна / М. Л. Цыбульский // Регионы Беларуси : энцикл. : в 7 т. / редкол.: Т. В. Белова (гл. ред.) [и др.]. — Мн. : Беларус. Энцыкл. імя П. Броўкі, 2011. — Т. 2 : Витебская область. Кн. 2. — С. 71.
Томас Грыс

**Томас Грыс** (; ) — нямецкі інжынер, навуковец у галіне тэкстыльных тэхналогій, прафесар Рэйнска-Вестфальскага тэхнічнага ўніверсітэта Аахена (RWTH Aachen), дырэктар Інстытута тэкстыльнай тэхнікі (ITA), ганаровы прафесар МДУ ім. Ламаносава (2013).

## Біяграфія 
З 1984 па 1989 год вывучаў інжынерныя і эканамічныя навукі ў Рэйнска-Вестфальскім тэхнічным універсітэце Аахена і атрымаў стыпендыю . У 1995 годзе Грыс абараніў доктарскую дысертацыю ў галіне інжынерных навук з адзнакай. Пасля гэтага працаваў у кампаніі *Lurgi* і ўзначальваў кірунак тэкстыльных тэхналогій. У 1999 годзе Грыс быў запрошаны на пасаду прафесара ў Рэйнска-Вестфальскі тэхнічны ўніверсітэт Аахена (RWTH Aachen) як пераемнік Бурхарда Вульфхорста ў Інстытуце тэкстыльнай тэхнікі (ITA). У красавіку 2001 года ён быў прызначаны дырэктарам гэтага інстытута.

Томас Грыс захапляецца музыкай і грае на альты. Ён выкарыстаў свой інжынерны досвед для стварэння струнных інструментаў з вугляроднага валакна.

## Узнагароды і прызнанне 
* 2012 — Першае месца на конкурсе ZukunftErfindenNRW сумесна з Міхаэлем Главаніяй за адкрыццё цеплаправоднасці вугляродных валокнаў, супастаўнай з легаванай сталлю.
* 2013 — Прэмія за інавацыі JEC Innovation Award сумесна з Міхаэлем Главаніяй.
* 2013 — Ганаровы прафесар Маскоўскага дзяржаўнага ўніверсітэта імя Ламаносава.
* 2017 — Прэмія за інавацыі RWTH Aachen за праект «4D Textil».

## Крыніцы 
Катэгорыя:Інжынеры Германіі
Катэгорыя:Нарадзіліся ў 1964 годзе
Катэгорыя:Ганаровыя прафесары МДУ
Айслінген (Фільс)

**Айслінген** () — горад у Германіі, у зямлі Бадэн-Вюртэмберг. Падпарадкаваны адміністрацыйнай акрузе Штутгарт. Уваходзіць у склад раёна Гёпінген. Насельніцтва - 20 364 чалавекі (на 31 снежня 2010 года). Плошча - 16,41 км². Афіцыйны код - 08 1 17 019.

## Насельніцтва 
## Крыніцы 
Катэгорыя:Гарады Бадэн-Вюртэмберга
Сезон 1995 ФК Шыннік Бабруйск

**Сезон 1995** быў для футбольнага клуба «Шыннік» 21-м сезонам у гісторыі і пятым у чэмпіянаце Беларусі. Апрача Першай лігі, «Шыннік» браў удзел у Кубку Беларусі.

## Гульцы 
Крыніца: 

## Спаборніцтвы 
### Агульныя звесткі 
### Першая ліга 
#### Табліца 
#### Зводка вынікаў 
#### Вынікі па турах 
#### Матчы 
### Пераходныя матчы 
### Кубак Беларусі 
## Статыстыка 
### Статыстыка каманды 
### Галы 
### Галявыя перадачы 
### «Сухія» матчы 
### Дысцыплінарныя паказчыкі 
## Крыніцы 
## Спасылкі 
Сезон 1995

1995
Шыннік
Катэгорыя:1995 год у Бабруйску
Камень з ямкамі

]]
 ў в. Ператок, Любанскі раён]]
**Камень з ямкамі** (**Камень з лункамі**) — від культавых каменных аб’ектаў, якія ўяўляюць сабой камень з адной ці некалькімі лункамі або . Выкарыстоўваліся з эпохі позняга палеаліту і да Сярэдневякоўя. Гэта можа быць выступ скалы або асобны валун. Ён таксама можа знаходзіцца ў якім-небудзь збудаванні, напрыклад, у каірне або дальмене. Сустракаюцца амаль па ўсім свеце.

Выманне можа знаходзіцца як на гарызантальнай паверхні каменя, так і на яго вертыкальных паверхнях. Часта некалькі лунак рабіліся на адным камені. Заходнекаўказскія камяні з лункамі адносяць да дальменнай культуры.

Асобную катэгорыю ўяўляюць камяні з вельмі буйнымі паглыбленнямі, часам карытападобнай формы, напрыклад, Кудзепсцінскі культавы камень у раёне Сочы.

## Крыніцы 
## Літаратура 
* *Бгажноков Б. Х.* Чашевидные знаки кавказских дольменов // Археология и этнология Северного Кавказа. — Нальчик: Издательский отдел КБИГИ, 2013. — Вып. 2. — С. 7—32. — ISBN 978-5-91766-061-5.
* Воронов Ю. Н. Древности Сочи и его окрестностей. — Краснодар: Кн. изд-во, 1979. — С. 48—50.
* *Марковин В. И.* Дольмены Западного Кавказа. — М.: Наука, 1978. — С. 217—219.

Катэгорыя:Археалагічныя артэфакты паводле тыпу
Катэгорыя:Археалагічныя артэфакты
Баі ў Курскай вобласці (2024)

**Баявыя дзеянні ў Курскай вобласці** Расіі пачаліся раніцай 6 жніўня 2024 года, калі Узброеныя сілы Украіны перасеклі расейска-ўкраінскую мяжу ў раёне горада Суджа. Украінскія войскі пачалі прасоўванне ўглыб тэрыторыі Расіі і за некалькі дзён кантралявалі некалькі сотняў квадратных кіламетраў. Гэта першая ўкраінская агульнавайсковая аперацыя на памежнай тэрыторыі Расіі з пачатку поўнамаштабнага расейскага ўварвання ва Украіну. 12 жніўня ўкраінскія ўлады ўпершыню пацвердзілі ўдзел УСУ ў наступе, а 14 жніўня сказалі, што ўкраінскія войскі сфармавалі «буферную санітарную зону» ў мэтах самаабароны. Баі ў Курскай вобласці працягваліся ў наступныя месяцы. 13 сакавіка 2025 года Міністэрства абароны Расіі заявіла аб вызваленні Суджы.

## Спасылкі 
Катэгорыя:2024 год у Расіі
Чэмпіянат БССР па футболе

**Чэмпіянат БССР па футболе** — спаборніцтва паміж найлепшымі футбольнымі клубамі БССР. Упершыню праводзіўся ў 1922 годзе. Апошні розыгрыш адбыўся ў 1991 годзе. Пасля атрымання Беларуссю незалежнасці пачаў праводзіцца чэмпіянат Беларусі па футболе.

## Пераможцы 
Крыніца: 

## Гл. таксама 
* Чэмпіянат Беларусі па футболе
* Кубак Беларусі па футболе

## Крыніцы 
## Спасылкі 
* rsssf.org

Катэгорыя:Чэмпіянат Беларускай ССР па футболе
Катэгорыя:Футбольныя спаборніцтвы паводле саюзных рэспублік СССР