open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ахоцін

**Ахоцін** — прозвішча.

## Вядомыя носьбіты 
* Леў Паўлавіч Ахоцін (1911—1948) — член Вярхоўнага Савета Усерасійскай фашысцкай партыі.
* Радзівон Арцёмавіч Ахоцін (1907—1972) — адзін з кіраўнікоў партызанскага руху ў Віцебскай вобласці.
Помнік дзецям — ахвярам Вялікай Айчыннай вайны

**Помнік дзецям — ахвярам Вялікай Айчыннай вайны** — помнік у вёсцы Красны Бераг Жлобінскага раёна Беларусі.

## Апісанне 
Цэнтрам манументальнай кампазіцыі з’яўляецца «Плошча Сонца», ад якой па ўсім яблыневым садзе разыходзяцца алеі ў выглядзе прамянёў. Адна з алей — «Прамень Памяці» чорнага колеру — з’яўляецца галоўным уваходам у мемарыял і праходзіць праз «Мёртвы клас», які ўяўляе сабой 21 беласнежную школьную парту, настаўніцкі стол і класную дошку. Перад уваходам у клас стаіць бронзавая фігурка схуднелай дзяўчынкі-падлетка. На чорнай дошцы напісаны ліст дзіцяці — перадсмяротны ліст-запавет да бацькі ад 15-гадовай Каці Сусанінай. Яго знайшлі, калі разбіралі цагляны мур разбуранай печы ў адным з дамоў у вызваленым раённым цэнтры Лёзна Віцебскай вобласці. Сама дзяўчынка загінула ў фашысцкім рабстве 12 сакавіка 1943 года — у дзень свайго пятнаццацігоддзя. На тыльным боку класнай дошкі намаляваная карта Беларусі, дзе адзначаны яшчэ 16 канцэнтрацыйных лагераў (донарскіх), у якіх утрымліваліся дзеці.

Далей, за школьнай дошкай, знаходзіцца частка мемарыяла, названая «Плошча Сонца», дзе размешчаны белы паруснік, які сімвалізуе мары дзяцей, якім не наканавана было спраўдзіцца. За паруснікам размешчаны 24 белых стэлы, у якіх умантаваныя дзіцячыя малюнкі ў выглядзе вітражоў. Самі малюнкі былі выкананы ў 1946 годзе дзецьмі мінскага Палаца піянераў.

## Гл. таксама 
* Жлобінскі гісторыка-краязнаўчы музей.

## Літаратура 
* Красны Бераг. Некранутая рэчаіснасць. Кніга першая./Аляксандр Пабалавец; — Барк, 2016. — 204 с.: іл. — ISBN 978-985-7065-56-1.
* Красны Бераг. Людзі, іх лёсы і справы. Кніга другая./Аляксандр Пабалавец; артыкулы Л.Рэйдэр, А. Хлапкова і М. Шуканава. — Барк, 2017. — 192 с.: іл. — ISBN 978-985-7065-72-1.
* Красны Бераг. Шануй бацькоў сваіх. Кніга трэцяя /Аляксандр Пабалавец; — ПАМвыдат, 2019. — 108 с.: іл.

## Спасылкі 
* Мемарыяльны комплекс і музей «Дзецям — ахвярам вайны» .
* Всем детям — жертвам войны — посвящен мемориал в Красном Береге
* Мемориал «Памятник детям-жертвам Великой Отечественной войны» в деревне Красный Берег

Катэгорыя:Помнікі Вялікай Айчыннай вайны ў Беларусі
Катэгорыя:Помнікі Гомельскай вобласці
Катэгорыя:Славутасці Жлобінскага раёна
Катэгорыя:Красны Бераг (Жлобінскі раён)
Катэгорыя:Будынкі і збудаванні Леаніда Левіна
Катэгорыя:Будынкі і збудаванні Галіны Левінай
Катэгорыя:Творы Аляксандра Фінскага
Катэгорыя:Творы Максіма Пятруля
Шкляны ключ

**«Шкляны ключ»** (, , , , ) — літаратурная прэмія, якая штогод прысуджаецца крымінальнаму раману аўтара з краін Паўночнай Еўропы.

Узнагарода, названая ў гонар рамана «Шкляны ключ» амерыканскага пісьменніка-крыміналіста Дэшыла Хэмета, з’яўляецца сапраўдным шкляным ключом, які з 1992 года штогод уручаюць лепшаму крымінальнаму раману члены «Саюза дэтэктыўных аўтараў Скандынавіі» (*Skandinaviska Kriminalsällskapet, SKS*), у які ўваходзяць пісьменнікі з Даніі, Швецыі, Нарвегіі, Ісландыі і Фінляндыі. Члены кожнай краіны выстаўляюць раман-кандыдат, складаючы шорт-ліст.

## Лаўрэаты 
Катэгорыя:Літаратурныя прэміі
Ганскі

**Ганскі** (жаночая форма — **Ганская**) — прозвішча польскага паходжання, вытворнае ад тапоніма Ганск. 

Гэтым прозвішчам карыстаюцца пераважна шматлікія прадстаўнікі роду Ганскіх.

## Некаторыя вядомыя носьбіты 
* Аляксей Ганскі (1870-1908) —  навуковец у галіне астраноміі, геадэзіі і гравіметрыі. 
* Вацлаў Ганскі (1782-1841) — магнат, мецэнат, маршалак валынскі.
* Захар Ганскі (1760-1812) — ваенны і дзяржаўны дзеяч ВКЛ.
* Мацей Ганскі (нар. 1984) — музыкант, піяніст, педагог.
* Пётр Ганскі (1867-1942) — мастак-імпрэсіяніст.
* Уладзімір Ганскі (нар. 1986) —  навуковец, доктар эканамічных навук.
* Эвеліна Ганская (1801-1882) —  жонка пісьменніка Анарэ дэ Бальзака.
Хуан Мануэль Фанхіа

**Хуан Мануэль Фанхіа** (ісп. Juan Manuel Fangio; , Балькарсэ, правінцыя Буэнас-Айрэс, Аргенціна — , ) — аргенцінскі аўтагоншчык, пяціразовы чэмпіён Формулы-1. Насіў мянушку Маэстра.

Удзельнічаў у Формуле-1 у 1950-х гадах (1950—1958, за выключэннем 1952 года). З’яўляецца адным з найбольш паспяховых пілотаў: за сем поўных сезонаў выйграў пяць чэмпіёнскіх тытулаў (у 1951, 1954, 1955, 1956 і 1957 годзе), прычым чатыры з іх — запар. Таксама яшчэ двойчы станавіўся другім у чэмпіянаце. За шматгадовую гісторыю Формулы-1 па колькасці чэмпіёнскіх тытулаў вынік Фанхіа пераўзышлі толькі два пілоты: у 2003 годзе гэта зрабіў Міхаэль Шумахер, а у 2019 годзе свой шосты тытул заваяваў Льюіс Хэмілтан. Першы і адзіны аргенцінскі чэмпіён свету.
Ліепая (аэрапорт)

**Міжнародны аэрапорт Ліепая** (латыш.: *Starptautiskā lidosta «Liepāja»*) — рэгіянальны аэрапорт на захадзе Латвіі, які сертыфікаваны на міжнародныя паветраныя перавозкі. Разам з міжнародным аэрапортам Рыгі і аэрапортам Вентспілс, гэта адзін з трох асноўных аэрапортаў Латвіі.

## Агляд 
Міжнародны аэрапорт Ліепая знаходзіцца ў Гробінскім краі, за 5 кіламетраў на ўсход ад Ліепая, за 210 кіламетраў ад сталіцы Латвіі Рыгі і за 60 кіламетраў ад літоўскай мяжы. Тэрыторыя аэрапорта займае 2,2 км² і знаходзіцца ў Ліепайскай спецыяльнай эканамічнай зоне.

20 верасня 2016 года аэрапорт быў пераатэставаны на камерцыйныя рэйсы праз восем гадоў перапынку. 5 снежня 2016 года авіякампанія airBaltic правяла выпрабавальны палёт з Рыгі ў Ліепаю на самалёце Bombardier CS300. 6 снежня 2016 года было абвешчана, што яны будуць праводзіць наступную серыю выпрабавальных палётаў вясной 2017 года. Па стане на 2019 год AirBaltic лётае паміж Рыгай і Ліепаяй зімой тры разы на тыдзень і летам пяць разоў на тыдзень самалётам Bombardier Dash 8 Q400.

## Гісторыя 
Аэрадром у Ліепаі быў зладжаны ў 1926 годзе і першапачаткова выкарыстоўваўся для навучання лётчыкаў. З 1937 года пачаліся пасажырскія рэйсы з аэрапорта. Аэрапорт дзейнічаў у савецкі і постсавецкі час.

У 2009 годзе, пасля пачатку эканамічнага крызісу, пасажырскія рэйсы з аэрапорта былі часова спыненыя. У 2014 годзе пачалася рэканструкцыя аэрапорта, пасля якой ён быў зноў адкрыты 16 мая 2017 года.

## Авіякампаніі і напрамкі 
## Статыстыка 
 

## Наземны транспарт 
Аўтобусны маршрут № 2 курсіруе паміж міжнародным аэрапортам Ліепая і цэнтрам горада.

## Спасылкі 
* Міжнародны аэрапорт Ліепая

Катэгорыя:Аэрапорты Латвіі
Катэгорыя:Ліепая
Канскі кінафестываль 1979

**32-і Канскі кінафестываль** праходзіў з 10 па 24 мая 1979 года ў горадзе Каны, Францыя. Галоўную ўзнагароду кінафестывалю — Залатую пальмавую галіну — атрымалі два фільмы: «Апакаліпсіс сёння» рэжысёра Фрэнсіса Форда Копалы і «» рэжысёра Фолькера Шлёндорфа.

## Лаўрэаты 
## Зноскі 
Катэгорыя:Канскі кінафестываль
Катэгорыя:Кінафестывалі 1979 года
Катэгорыя:Май 1979 года
Катэгорыя:1979 год у Францыі
Катэгорыя:Падзеі ў Канах
Канскі кінафестываль 1978

**31-ы Канскі кінафестываль** праходзіў з 16 па 30 мая 1978 года ў горадзе Каны, Францыя. Галоўную ўзнагароду кінафестывалю — Залатую пальмавую галіну — атрымаў фільм «» рэжысёра .

## Лаўрэаты 
## Зноскі 
Катэгорыя:Канскі кінафестываль
Катэгорыя:Кінафестывалі 1978 года
Катэгорыя:Май 1978 года
Катэгорыя:1978 год у Францыі
Катэгорыя:Падзеі ў Канах
Канскі кінафестываль 1977

**30-ы Канскі кінафестываль** праходзіў з 13 па 27 мая 1977 года ў горадзе Каны, Францыя. Галоўную ўзнагароду кінафестывалю — Залатую пальмавую галіну — атрымаў фільм «» рэжысёраў .

## Лаўрэаты 
## Зноскі 
Катэгорыя:Канскі кінафестываль
Катэгорыя:Кінафестывалі 1977 года
Катэгорыя:Май 1977 года
Катэгорыя:1977 год у Францыі
Катэгорыя:Падзеі ў Канах
Канскі кінафестываль 1976

**29-ы Канскі кінафестываль** праходзіў з 13 па 28 мая 1976 года ў горадзе Каны, Францыя. Галоўную ўзнагароду кінафестывалю — Залатую пальмавую галіну — атрымаў фільм «Таксіст» рэжысёра Марціна Скарсэзэ.

## Лаўрэаты 
## Крыніцы 
Катэгорыя:Канскі кінафестываль
Катэгорыя:Кінафестывалі 1976 года
Катэгорыя:Май 1976 года
Катэгорыя:1976 год у Францыі
Катэгорыя:Падзеі ў Канах
Канскі кінафестываль 1975

**28-ы Канскі кінафестываль** праходзіў з 9 па 23 мая 1975 года ў горадзе Каны, Францыя. Галоўную ўзнагароду кінафестывалю — Залатую пальмавую галіну — атрымаў фільм «» рэжысёра .

## Лаўрэаты 
## Крыніцы 
Катэгорыя:Канскі кінафестываль
Катэгорыя:Кінафестывалі 1975 года
Катэгорыя:Май 1975 года
Катэгорыя:1975 год у Францыі
Катэгорыя:Падзеі ў Канах
Джэкі Сцюарт

Сэр **Джон Янг Сцюарт** (), больш вядомы як Джэкі Сцюарт (), OBE (нар. , Мілтан, Уэст-Данбартаншыр, Шатландыя) — шатландскі аўтагоншчык, трохразовы чэмпіён свету па аўтагонках у класе Формула-1. Тэлекаментатар амерыканскага вяшчальнага тэлебачання. З 1997 па 1999 год у партнёрстве са сваім сынам Полам Сцюартам кіраваў камандай Формулы-1 Stewart.

Катэгорыя:Пілоты Формулы-1 з Вялікабрытаніі
Катэгорыя:Чэмпіёны Формулы-1
Катэгорыя:Пераможцы Гран-пры Формулы-1
Катэгорыя:Пілоты 24 гадзін Ле-Мана
Майк Хотарн

**Джон Майкл «Майк» Хотарн** (, , Мексбара, Ёркшыр — , Гуілфард, Сурэй) — брытанскі аўтагоншчык, чэмпіён свету 1958 года ў аўтагонках у класе Формула-1. Першы брытанскі пілот, які заваяваў гэты тытул. Удзельнік аварыі на гонцы ў Ле-Мане ў 1955 годзе.

## Кар’ера 
### 24 гадзіны Ле-Мана 
Пяць разоў прымаў удзел у 24 гадзінах Ле Мана.

У 1953 годзе быў дыскваліфікаваны.

Вярнуўся ў 1955 годзе на Jaguar D-Type у адным экіпажы з Айварам Б’юбам. Праз чатыры гадзіны здарылася аварыя, прычынай якой стаў манеўр Хотарна. Ён затармазіў, каб заехаць на піт-лейн. Лэнс Маклін павярнуў, каб пазбегнуць сутыкнення з Хотарнам, але пры гэтым зачапіў Mercedes-Benz 300 SLR П’ера Лявега. Мерседэс вылецеў у бок трыбуны і ўрэзаўшыся ў пагорак разваліўся. Рухавік, падвеска, радыятар і іншыя часткі паляцелі ў натоўп, а рэшткі аўтамабіля загарэліся. У выніку аварыі Лявег і больш за 80 гледачоў загінулі, яшчэ 180 атрымалі раненні. Нягледзячы на аварыю, гонка была працягнута і Хотарн і Б’юб перамаглі. Было шмат спрэчак аб ролі Хотарна ў аварыі, аднак афіцыйнае расследаванне палічыла, што ён не нясе за гэта адказнасці і гэта быў гоначны інцыдэнт.

Пасля Хотарн выступаў у Ле-Мане яшчэ тры разы, але не фінішаваў вышэй за шостае месца.

## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Пілоты 24 гадзін Ле-Мана
Катэгорыя:Пілоты Формулы-1 з Вялікабрытаніі
Кеке Росберг

**Кеё Эрык «Кеке» Росберг** (; нар. , Сольна, лен Стакгольм, Швецыя) — фінскі аўтагоншчык, чэмпіён свету па аўтагонках у класе Формула-1 1982 года.

Першы рэгулярны фінскі пілот і першы чэмпіён свету Ф1 з гэтай краіны. З’яўляецца пераможцам апошняй у гісторыі пазазаліковай гонкі Формулы-1 — Гонкі чэмпіёнаў 1983. Менеджар свайго сына — Ніка Росберга, які прадстаўляе Германію. З 1992 па 1995 год выступаў у чэмпіянаце ДТМ за «Опель», атрымаўшы адну перамогу. Таксама з’яўляецца ўладальнікам каманд у ДТМ і Ф3.

Катэгорыя:Пілоты Формулы-1 з Фінляндыі
Джэк Брэбем

Сэр **Джон Артур Брэбем** (), больш вядомы як **Джэк Брэбем** (; , Харствіл, Новы Паўднёвы Уэльс — , Голд-Кост, Квінсленд) — аўстралійскі аўтагоншчык, трохразовы чэмпіён свету па аўтагонках у класе Формула-1. Першы аўстралійскі чэмпіён свету Формулы-1. Аўстраліец года (1966). Трое сыноў Брэбема: Джэф, Гэры і Дэвід — таксама сталі аўтагоншчыкамі.

## Біяграфія 
Нарадзіўся ў сям’і гандляра за 15 км ад Сіднея на ўскраіне гарадка Хартсвіл. Пасля заканчэння школы, у 15 гадоў, уладкаваўся на працу ў гараж, дзе займаўся рамонтам аўтамабіляў.

Падчас Другой сусветнай вайны служыў у каралеўскіх паветраных сілах. Па вяртанні з вайны, у 1946 годзе адкрыў невялікую майстэрню па рамонце аўтамабіляў. Таксама ён удзельнічаў у чэмпіянаце Новага Паўднёвага Уэлса (New South Wales Championship) і атрымаў у ім перамогу.

У 1955 годзе дэбютаваў на Гран-пры Вялікабрытаніі ў чэмпіянаце Формулы-1 у камандзе Cooper. У 1959 годзе стаў чэмпіёнам свету ў камандзе Cooper. У 1960 годзе паўтарыў поспех з камандай. У трэці раз паўтарыць свой поспех змог толькі ў 1966 годзе за рулём баліда ўласнай каманды Brabham.

## Гл. таксама 
* Формула-1
Жыль Вільнёў

**Жазеф Жыль Анры Вільнёў** (фр. Joseph Gilles Henri Villeneuve; , вёска (цяпер горад) Шамблі, Квебек, Канада — , шпіталь Святога Рафаэля ў Лёвене, Бельгія) — канадскі аўтагоншчык французскага паходжання, пілот Формулы-1. Правёў 67 Гран-пры, у шасці з якіх атрымаў перамогу. Атрымаў смяротныя траўмы ў аварыі падчас кваліфікацыі Гран-пры Бельгіі 1982 года.

Бацька чэмпіёна свету Формулы-1 1997 года Жака Вільнёва, старэйшы брат аўтагоншчыка Жака Вільнёва-старэйшага.

Імем Жыля названы аўтадром ў Манрэалі.
Жгунскі сельсавет

**Жгу́нскі сельсавет** — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Добрушскага раёна Гомельскай вобласці. Цэнтр — аграгарадок (да 2010 г. вёска) Жгунь.

Пасля другога ўзбуйнення БССР з 8 снежня 1926 года сельсавет у складзе Добрушскага раёна Гомельскай акругі БССР. З 4 жніўня 1927 года ў складзе Гомельскага раёна. 30 снежня 1927 года сельсавет узбуйнены, у яго склад увайшла тэрыторыя скасаванага Вадапойскага сельсавета. Пасля скасавання акруговай сістэмы 26 ліпеня 1930 года ў Гомельскім раёне БССР. З 12 лютага 1935 года ў складзе адноўленага Добрушскага раёна, з 20 лютага 1938 года — Гомельскай вобласці. 16 ліпеня 1954 года скасаваны, тэрыторыя далучана да Жгуна-Будскага сельсавета.

2 верасня 1975 года Жгуна-Будскі сельсавет перайменаваны ў Жгунскі.

Насельніцтва сельсавета паводле перапісу 2009 года — 1801 чалавек, з іх 88,5 % — беларусы, 8,7 % — рускія, 1,9 % — украінцы; паводле перапісу 2019 года — 1607 чалавек.

## Літаратура 
* Административно-территориальное устройство БССР: справочник: в 2 т. / Главное архивное управление при Совете Министров БССР, Институт философии и права Академии наук БССР. — Минск: «Беларусь», 1985―1987.
* Административно-территориальное устройство Республики Беларусь (1981—2010 гг.): справочник. — Минск: БелНИИДАД, 2012. — 172 с.


Катэгорыя:Былыя сельсаветы Гомельскага раёна
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, утвораныя ў 1926 годзе
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, скасаваныя ў 1954 годзе
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, утвораныя ў 1975 годзе
Ключ 47

**Ключ 47** 巛 (𡿨, 巜, 川, піньінь chuān) са значэннем «рака» са Спісу 214 ключоў Кансі, якія выкарыстоўваюцца пры напісанні іерогліфаў. Адзін з 31 ключа, якія складаюцца з трох рыс.

У слоўніку Кансі налічваецца 26 іерогліфаў з гэтым ключом (з 49,030).

Старажытны знак адлюстроўваў разводдзе ракі. У сучаснай мове выкарыстоўваецца ў значэнні «рака», «рух вады».

## Варыянты формы 

Файл:巛-oracle.svg|Гадальныя косткі Цзягувэнь 
Файл:巛-bronze.svg|Бронзавыя надпісы Цзіньвэнь 
Файл:巛-seal.svg|Малая пячатка Чжуаншу

## Прыклады іерогліфаў 
У табліцы прыведзены прыкладны спіс іерогліфаў з ключом 巛. 

## Літаратура 
* *Fazzioli, Edoardo.* Chinese calligraphy : from pictograph to ideogram : the history of 214 essential Chinese/Japanese characters (англ.). — New York: Abbeville Press (англ.), 1987. — .
* *Lunde, Ken.* Appendix J: Japanese Character Sets // CJKV Information Processing: Chinese, Japanese, Korean & Vietnamese Computing (англ.). — 2-е выд. — Sebastopol, Calif.: O’Reilly Media, 2009. — .

## Спасылкі 
* Слоўнік Кансі анлайн (кіт.)
* Слоўнік іерогліфаў з індэксам іерагліфічных ключоў (англ.)

Катэгорыя:Іерагліфічныя ключы
ЖФК Ніва-Белкард

**«Ніва-Белкард»** — былы беларускі жаночы футбольны клуб з горада Гродна, заснаваны ў 1986 годзе. Выступаў у жаночай лізе чэмпіянату Беларусі. У нацыянальных чэмпіянатах Беларусі бярэ ўдзел з чэмпіянату 1992 (не брала ўдзел: 1993—2000, 2005, 2007—2010).

## Папярэднія назвы 
* 1992: «Ніва»
* 2001: «Белкард»
* 2002—2004: «Інфабанк-Белкард»
* 2011—2016: «Ніва-Белкард»

## Дасягненні 
### Чэмпіянату Беларусі па футболе 
*  Срэбраны прызёр (2): 1992, 2001

## Чэмпіянат і Кубак Беларусі 
## Легіянеры 
*  Святлана Фрышко (1989—1990)
*  Ларыса Забалуева (1989—1990)
*  Аляксандра Плохава (2012—2016)
*  Багдана Казубовіч (2014)
*  Лідзія Шпак (2014—2015)
*  Ніно Пасікашвілі (2015)
*  Ніно Суцідзэ (2015)

## Галоўныя трэнеры 
* Іван Ляцяга (1990—1992)
* Вячаслаў Сівакоў (2001—2004)
* Вольга Паўлюць (ліпень 2011 — снежань 2012)
* Дзяніс Леўчанка (2013 — верасень 2015)
* Віталь Надзіеўскі (верасень 2015 — 2016)

## Гл. таксама 
* ЖФК Нёман Гродна

## Крыніцы 
## Спасылкі 
* «НИВА-БЕЛКАРД» (Гродно). Время взрослеть

Катэгорыя:1986 год у Гродне
Жгуна-Будскі сельсавет

**Жгу́на-Бу́дскі сельсавет** — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Добрушскага раёна Гомельскай вобласці БССР. Адміністрацыйны цэнтр — вёска Жгунская Буда.

Пасля другога ўзбуйнення БССР з 8 снежня 1926 года сельсавет у складзе Добрушскага раёна Гомельскай акругі БССР. З 4 жніўня 1927 года ў складзе Гомельскага раёна. 30 снежня 1927 года сельсавет сельсавет узбуйнены, у яго склад увайшла тэрыторыя скасаванага Ларышчаўскага сельсавета, і рэарганізаваны ў **Жгуна-Будскі нацыянальны рускі сельсавет**. Пасля скасавання акруговай сістэмы 26 ліпеня 1930 года ў Гомельскім раёне БССР. З 12 лютага 1935 года ў складзе адноўленага Добрушскага раёна. У 1937 годзе рэарганізаваны ў беларускі сельсавет. З 20 лютага 1938 года ў складзе Гомельскай вобласці. 16 ліпеня 1954 года да сельсавета далучана тэрыторыя скасаванага Жгунскага сельсавета. 16 мая 1957 года пасёлак Вадапой уключаны ў склад горада Добруш. У 1963 годзе ў склад сельсавета з адміністрацыйнага падпарадкавання Добрушскага гарсавета перададзена вёска Рассвет, якая 20 студзеня 1966 года вернута ў адміністрацыйнае падпарадкаванне Добрушскага гарсавета. На 1 студзеня 1974 года ў складзе Жгуна-Будскага сельсавета 4 населеныя пункты. 2 верасня 1975 года цэнтр сельсавета перанесены ў вёску Жгунь, сельсавет перайменаваны ў Жгунскі.

## Літаратура 
* Административно-территориальное устройство БССР: справочник: в 2 т. / Главное архивное управление при Совете Министров БССР, Институт философии и права Академии наук БССР. — Минск: «Беларусь», 1985―1987.

Катэгорыя:Былыя сельсаветы Добрушскага раёна
Катэгорыя:Былыя сельсаветы Гомельскага раёна
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, утвораныя ў 1926 годзе
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, скасаваныя ў 1975 годзе
Катэгорыя:Нацыянальныя рускія сельсаветы БССР
Канскі кінафестываль 1974

**27-ы Канскі кінафестываль** праходзіў з 9 па 24 мая 1974 года ў горадзе Каны, Францыя. Галоўную ўзнагароду — Гран-пры Міжнароднага кінафестывалю — атрымаў фільм «» рэжысёра Фрэнсіса Форда Копалы.

## Лаўрэаты 
## Зноскі 
Катэгорыя:Канскі кінафестываль
Катэгорыя:Кінафестывалі 1974 года
Катэгорыя:Май 1974 года
Катэгорыя:1974 год у Францыі
Катэгорыя:Падзеі ў Канах
Канскі кінафестываль 1973

**26-ы Канскі кінафестываль** праходзіў з 10 па 25 мая 1973 года ў горадзе Каны, Францыя. Галоўную ўзнагароду — Гран-пры Міжнароднага кінафестывалю — атрымалі два фільмы: «» рэжысёра  і «» рэжысёра .

## Лаўрэаты 
## Крыніцы 
Катэгорыя:Канскі кінафестываль
Катэгорыя:Кінафестывалі 1973 года
Катэгорыя:Май 1973 года
Катэгорыя:1973 год у Францыі
Катэгорыя:Падзеі ў Канах
Канскі кінафестываль 1972

**25-ы Канскі кінафестываль** праходзіў з 4 па 19 мая 1972 года ў горадзе Каны, Францыя. Галоўную ўзнагароду — Гран-пры Міжнароднага кінафестывалю — атрымалі два фільмы: «» рэжысёра Эліа Петры і «» рэжысёра .

## Лаўрэаты 
## Зноскі 
Катэгорыя:Канскі кінафестываль
Катэгорыя:Кінафестывалі 1972 года
Катэгорыя:Май 1972 года
Катэгорыя:1972 год у Францыі
Катэгорыя:Падзеі ў Канах
Канскі кінафестываль 1971

**24-ы Канскі кінафестываль** праходзіў з 12 па 27 мая 1971 года ў горадзе Каны, Францыя. Галоўную ўзнагароду — Гран-пры Міжнароднага кінафестывалю — атрымаў фільм «» рэжысёра .

## Лаўрэаты 
## Зноскі 
Катэгорыя:Канскі кінафестываль
Катэгорыя:Кінафестывалі 1971 года
Катэгорыя:Май 1971 года
Катэгорыя:1971 год у Францыі
Катэгорыя:Падзеі ў Канах
Ацылут

**Ацылут** (*Ацылот*; ) — кабалістычны тэрмін, азначаючы «эманацыю» ці «праменевыпраменьванне». Тэрмін часта ўжываецца для азначэння пераноса чагосьці духоўнага з адной рэчы на іншую. Тэрмін запазычаны з сачынення Шлома ібн Габіроля «Крыніца жыцця» («Мекор Хаім»), напісанага па-арабску і перакладзенага ў 1150 годзе на старажытнаяўрэйскую, а потым на лацінскую мову («Fons vitæ»).

Тэрмін таксама можа ўжывацца кабалістамі ў вузкім сэнсе, для азначэння аднаго з чатырох светаў кабалы (Ацылут, Брыа, Іецыра, Асіа). Іцхак Лурыя і Машэ Кардавера (XVI ст.) увялі гэтых чатыры света ў кабалу, і свет Ацылут, па іх меркаванню, складаўся з дзесяці сфірот. Пазней кабалісты сталі тлумачыць Ацылот словам «перавага», маючы на ўвазе вышэйшы і найбольш дасканалы свет.

Космас уяўляецца кабалістамі як вялікае цэлае, як жывая істота з трох часцін, канцэнтрычна абдымаючых адна адну; а над усіх гэтым пануе, як вышэйшы правобраз — свет непасрэднай эманацыі — Ацылут.

## Гл. таксама 
* Эманацыя

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Эзатэрыка
Катэгорыя:Містыка
Катэгорыя:Звышнатуральнае
Катэгорыя:Іўдзейскае багаслоўе
Канскі кінафестываль 1970

**23-і Канскі кінафестываль** праходзіў з 3 па 18 мая 1970 года ў горадзе Каны, Францыя. Галоўную ўзнагароду — Гран-пры Міжнароднага кінафестывалю — атрымаў фільм «Ваенна-палявы шпіталь» рэжысёра Роберта Олтмена.

## Лаўрэаты 
## Крыніцы 
Катэгорыя:Канскі кінафестываль
Катэгорыя:Кінафестывалі 1970 года
Катэгорыя:Май 1970 года
Катэгорыя:1970 год у Францыі
Катэгорыя:Падзеі ў Канах
Жаночая ліга чэмпіянату Беларусі па футболе 2005

**Жаночая ліга чэмпіянату Беларусі па футболе 2005** (14-ы жаночы чэмпіянат Рэспублікі Беларусь па футболе) — чэмпіянат Беларусі па футболе сярод беларускіх жаночых каманд 2005 года.

## Турнірная табліца 
## Бамбардзіры 
Па стане на 3 ліпеня 2005

## Літаратура 
* Плысов В. Чемпион известен // Всё о футболе. — 2005. — 24 октября (№ 42 (339)). — С. 10.

## Спасылкі 
* ЖЕНСКАЯ ЛИГА 2005

Катэгорыя:Спорт у Беларусі ў 2005 годзе
Катэгорыя:2005 год у жаночым футболе
Катэгорыя:Жаночая ліга чэмпіянату Беларусі па футболе
Эліа Петры

**Эліа Петры** (; сапраўднае імя Эракліа Петры, , , Італія — , там жа) — італьянскі кінарэжысёр.

## Біяграфія 
З 1951 году працаваў памочнікам рэжысёра ў Джузэпэ дэ Сантыса. Дэбютаваў як рэжысёр-пастаноўшчык фільмам «Забойца» (1961). Першыя фільмы — на сацыяльныя тэмы. Фільм «Кожнаму сваё» (1967) пра сіцылійскую мафію стаў пачаткам новага этапу ў творчасці Петры, ён пачаў здымаць кіно на палітычныя тэмы: «Следства па справе грамадзяніна па-за ўсялякім падазрэннем» (1969), «Рабочы клас ідзе ў рай» (1972), «Уласнасць больш не крадзеж» (1973), «Тода мода» (1976).

Да 1957 года быў сябрам Камуністычнай партыі Італіі.
Джаковіца (аэрапорт)

**Аэрапорт Джаковіца** — аэрапорт недалёка ад горада Джаковіца ў заходняй частцы Косава. Мяркуецца, што аэрапорт можа стаць грамадзянскім і будзе выкарыстоўвацца для недарагіх камерцыйных авіякампаній і грузавых рэйсаў.

## Месцазнаходжанне 
Аэрапорт Джаковіца знаходзіцца непасрэдна каля горада Джаковіца, што ў чатырох кіламетрах на поўдзень ад возера Радоніч.

## Гісторыя 
Аэрапорт быў пабудаваны для KFOR пасля косаўскай вайны 1999 года побач з існуючым аэрадромам, які выкарыстоўваўся для сельскагаспадарчых патрэб. Сучасны аэрапорт выкарыстоўваўся ў асноўным для ваенных і гуманітарных рэйсаў. Знаходзіўся ў італьянскай зоне адказнасці. Самым вялікім самалётам, які прызямляўся ў аэрапорце, быў Боінг 737.

18 снежня 2013 года аэрапорт быў перададзены ўраду Рэспублікі Косава ад ВПС Італіі. У перыяд італьянскай эксплуатацыі праз аэрапорт Джаковіца прайшло звыш 27000 самалётаў, 220000 пасажыраў і больш за 40000 тон грузаў.

Мясцовы і нацыянальны ўрады плануюць стварыць з аэрапорта Джаковіца грамадзянскі і камерцыйны аэрапорт. Па стане на 2020 год, аэрапорт зачынены ўладамі Косава. Ён мог бы стаць канкурэнтам моцна загружанага аэрапорт Прышціны. Акрамя таго, аэрапорт Джаковіца будзе мець перавагу, паколькі туманы ў зімовы перыяд там бываюць не так часта, як у аэрапорце Прышціны. Праект рэканструкцыі аэрапорта прадугледжвае падаўжэнне узлётна-пасадачнай паласы да 2400 м з цяперашніх 1800 м і яе пашырэнне з 30 да 45 м. Такім чынам будуць выкананы стандарты ІКАО.

## Спасылкі 
* Аэрапорт Джаковіца
* The Italian Air Force in Kosovo

Катэгорыя:Аэрапорты Сербіі
Герой Народных узброеных сіл В’етнама

**Герой Народных узброеных сіл** () — адна з вышэйшых дзяржаўных узнагарод Сацыялістычнай Рэспублікі В’етнам.
## Апісанне 
Прысуджаецца за выключна выдатныя дасягненні ў баі, ваеннай службе і працы, рэвалюцыйны гераізм у справе нацыянальнага вызвалення, забеспячэння нацыянальнай абароны і абароны народа. Званне прысуджаецца таксама калектывам, лаяльным да сацыялістычнай айчыне — В’етнама, з добрым унутраным адзінствам і супрацоўніцтвам з партыяй і масавымі арганізацыямі.
## Гісторыя 
Дэкрэтам Ха Шы Міна 10 лютага 1952 года ў якасці вышэйшай узнагароды было заснавана ганаровае званне «Герой патрыятычнага супраціву». Тады ж гэта званне было прысвоена першым 4-м кавалерам. У 1955 годзе было заснавана як вышэйшае званне «Герой арміі», прысуджаемае разам з «Залатой зоркай Героя арміі». У 1970 годзе найменне ўзнагароды было заменена на званне «Герой Народных узброеных сіл ДРВ» і адпаведна найменне зоркі — на «Залатая зорка Героя Народных узброеных сіл Дэмакратычнай Рэспублікі В’етнам».

У Народна-вызваленчай арміі Паўднёвага В’етнама ў 1965 годзе было заснавана ў якасці вышэйшай узнагароды званне «Герой вызваленчай вайны». Пасля аб’яднання Паўночнага і Паўднёвага В’етнама ў 1975 годзе заснавана адзінае званне «Герой Народных узброеных сіл В’етнама», якое атрымалі і ўсе ўзнагароджаныя раней ранейшымі гэтымі званнямі.

Усяго па стане на 2006 год вядома аб 3 738 фактах прысваення звання, у тым ліку 36 двойчы і 4 тройчы. Воінам і грамадзянам гэтае званне ўручалася 149 раз за подзвігі на «вайне супраціву з французамі», 859 разоў за «вызваленчую вайну супраць ЗША», 279 разоў за ўдзел у іншых баявых дзеяннях і за подзвігі ў мірны час. Іншыя ўзнагароджання — гэта ўзнагароды воінскіх часцей і працоўных калектываў.

Сярод удастоеных гэтага звання — міністр абароны В’етнама генерал арміі Фунг Куанг Тхань, лепшы ас в’етнамскай знішчальнай авіяцыі (11 перамог) Нгуен Ван Кок, лётчык-знішчальнік Фам Туан, савецкі ваенны саветнік В. М. Замкоў, грэчаскі камуніст Нгуен Ван Лап (Костас Сарантыдыс).
## Гл. таксама 
* Спіс Герояў Народных узброеных сіл В’етнама
## Спасылкі 
*Закон Вьетнама 
Катэгорыя: Герой Народных узброеных сіл (В’етнам)
Катэгорыя:З’явіліся ў 1955 годзе
Чэмпіянат Еўропы па веласпорце на трэку 2021

**Чэмпіянат Еўропы па веласпорце на трэку 2021** () — 12-ы чэмпіянат Еўропы па веласпорце на трэку пад эгідай Еўрапейскага веласіпеднага саюза, які меўся прайсці ў Мінску з 23 па 27 чэрвеня 2021 года, але быў адменены.

## Байкатаванне турніра 
12 лютага 2021 года 25 дэпутатаў Еўрапейскага парламента заклікалі спартыўныя арганізацыі не праводзіць у Беларусі турніры, а таксама апублікавала ліст дэпутатаў кіраўніку Міжнароднага саюза веласіпедыстаў Давіду Лапарцье.

У сакавіку 2021 года, Беларускі фонд спартыўнай салідарнасці заклікаў Міжнародны саюз веласіпедыстаў і Еўрапейскі веласіпедны саюз перанесці мерапрыемства з Беларусі ў сувязі з парушэннямі правоў чалавека, а таксама, у прыватнасці, правоў спартсменаў. Аднак Еўрапейскі веласіпедны саюз адказаў, што не змог знайсці іншага месца для правядзення тутніра.

У маі Федэрацыя веласпорту Германіі паведаміла Еўрапейскаму веласіпеднаму саюзу аб сваім няўдзеле ў чэмпіянаце Еўропы ў Мінску. Таксама ад удзелу ў ім адмовіліся фаварыты — зборныя Нідэрландаў і Вялікабрытаніі.

27 мая на паседжанні праўлення Еўрапейскага веласіпеднага саюза было прынята рашэнне пазбавіць Мінск права прымаць Чэмпіянат Еўропы.

Старшыня Беларускай федэрацыі веласіпеднага спорту Наталля Цылінская патлумачыла адмену турніра паветранай блакіроўкай Беларусі, абвешчанай шэрагам еўрапейскіх краін пасля інцыдэнту з рэйсам Ryanair 4978.

Катэгорыя:Міжнародныя спартыўныя спаборніцтвы ў Беларусі
Катэгорыя:Чэмпіянаты Еўропы па веласпорце на трэку
веласпорт
Катэгорыя:2021 год у спорце
Катэгорыя:Адмененыя спартыўныя спаборніцтвы
Прэзідэнцкія выбары ў Сірыі (2021)

**Прэзідэнцкія выбары 2021 года** ў Сірыйскай Арабскай Рэспубліцы праведзены 26 мая, пасля прызначэння гэтай даты Народным саветам. Яны сталі другімі прэзідэнцкімі выбарамі з моманту пачатку ў краіне грамадзянскай вайны.

## Абстаноўка 
У 2011 годзе паміж урадам, падтрыманым Іранам і Расіяй, і разнамаснай сірыйскай апазіцыяй, якая карысталася дапамогай заходніх краін і некаторых дзяржаў арабскага свету, пачалася грамадзянская вайна. Па стане на вясну 2021 года Узброеныя сілы Сірыі кантралявалі большую частку краіны. Апазіцыйныя групоўкі ўтрымлівалі толькі паўночныя раёны (сумесна з УС Турцыі) і невялікую вобласць на паўднёвым усходзе (сумесна з УС ЗША).

За гэты перыяд дзеючы прэзідэнт Башар Асад змог значна палепшыць свой рэйтынг нягледзячы на тое, што ўзровень жыцця насельніцтва знізіўся ў сувязі з баявымі дзеяннямі. Пандэмія COVID-19 таксама вельмі моцна ўдарыла па краіне, яе эканоміцы і сацыяльным сферам. Многія страцілі працу і сродкі да існавання, адчуваўся дэфіцыт тавараў першай неабходнасці і бензіну. Аднак Асад захаваў рычагі кіравання дзяржавай і працягваў карыстацца вялікім аўтарытэтам на кантраляваных уладамі тэрыторыях. Тым не менш варта адзначыць, што незалежных комплексных палявых даследаванняў палітычных пераваг грамадзян у Сірыі даўно не праводзілася.

Тэрмін прэзідэнцкіх паўнамоцтваў, згодна з канстытуцыяй 2012 года, складае сем гадоў. Папярэднія выбары адбыліся ў 2014 годзе, на іх Асад атрымаў падтрымку 88,7 % выбаршчыкаў. Ён змяніў у 2000 годзе на пасадзе свайго бацьку — Хафеза Асада, які кіраваў на працягу трох дзесяцігоддзяў. У 2007 годзе Башар Асад быў абраны на другі прэзідэнцкі тэрмін па выніках рэферэндуму і прынёс прысягу перад дэпутатамі Народнага савета. Яго партыя Баас (Партыя арабскага сацыялістычнага адраджэння, сірыйскае аддзяленне) знаходзілася ва ўладзе з 1963 года. 21 красавіка заяўку падала беспартыйная Фатэн Алі Нахер — першая жанчына-кандыдат за ўсю гісторыю прэзідэнцкіх выбараў у Сірыі. Сваю заяўку таксама падаў прэзідэнт Асад.

3 мая Вышэйшы Канстытуцыйны суд краіны абвясціў аб прыняцці заяў 3 кандыдатаў: Абдалы Абдалы (Сацыялісты-юніяністы), Башара Асада (кіруючая партыя «Баас») і Махмуда Марэя (Дэмакратычны арабскі сацыялістычны саюз).

З-за высокай яўкі прыйшлося падоўжыць працу ўчасткаў на пяць гадзін. Выбары прайшлі без здарэнняў. Тым не менш праціўнікі прэзідэнта Асада выйшлі на вуліцы з пратэстамі. Галасаванне для грамадзян, якія знаходзіліся па-за межамі Сірыі, прайшло папярэдне на тэрыторыі дыпмісій 20 мая.

## Рэакцыя 
Яшчэ да пачатку галасавання кіраўнікі знешнепалітычных ведамстваў такіх краін як ЗША, Францыя, ФРГ, Італія і Вялікабрытанія заявілі, што не лічаць гэтыя выбары сумленнымі і свабоднымі.

Сваі віншаванні таксама накіравалі прэзідэнт Беларусі Аляксандр Лукашэнка, прэзідэнт Абхазіі Аслан Бжанія, прэзідэнт Венесуэлы Нікалас Мадура, прэзідэнт Ірана Хасан Рухані, лідар КНДР Кім Чэн Ын і ліванская партыя Хезбала.

## Гл. таксама 
* Прэзідэнцкія выбары ў Сірыі (2014)
* Парламенцкія выбары ў Сірыі (2020)

Катэгорыя:Прэзідэнцкія выбары ў Сірыі
Катэгорыя:Выбары 2021 года
Катэгорыя:Май 2021 года
Катэгорыя:Падзеі 26 мая
Чэмпіянат Еўропы па веласпорце на трэку

**Чэмпіянат Еўропы па веласпорце на трэку** — набор спаборніцтваў элітнага ўзроўню, якія праводзяцца штогод для розных дысцыплін і дыстанцый у , выключна для еўрапейскіх веласіпедыстаў, і рэгулююцца (UEC).

## Спасылкі
Чэмпіянат свету па сучасным пяцібор’і

**Чэмпіянат свету па сучасным пяцібор’і** — штогадовае міжнароднае спаборніцтва, якое праходзіць пад эгідай Міжнароднага саюза сучаснага пяцібор’я (UIPM).

## Спасылкі
Патрыярхат (царква)

**Патрыярхат** — тэрмін вытворны ад *патрыярх*; абазначае тую ці іншую памесную Царкву, першы епіскап якой мае дадзены тытул. У вузейшым сэнсе азначае інстытут патрыяршаства ці царкоўна-кананічную юрысдыкцыю таго ці іншага патрыярха.

## Гл. таксама 
* Аўтакефальная царква

Катэгорыя:Хрысціянства
Катэгорыя:Царкоўнае кіраванне
Кругоўскі сельсавет

**Круго́ўскі сельсавет** — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Добрушскага раёна Гомельскай вобласці Беларусі. Адміністрацыйны цэнтр — вёска Кругоўка.

Пасля другога ўзбуйнення БССР з 8 снежня 1926 года сельсавет у складзе Добрушскага раёна Гомельскай акругі БССР. З 4 жніўня 1927 года ў складзе Веткаўскага раёна. 30 снежня 1927 года сельсавет скасаваны, яго тэрыторыя далучана да Ачоса-Руднянскага сельсавета.

8 студзеня 1965 года цэнтр Ачоса-Руднянскага сельсавета перанесены ў Кругоўку, сельсавет перайменаваны ў Кругоўскі. У студзені 1965 года ў склад сельсавета ўключаны вёска Марозаўка, пасёлкі Кашуба і Пянное Старазакружскага сельсавета. У 1965 годзе ў склад сельсавета са Старазакружскага сельсавета Веткаўскага раёна перададзены пасёлак Чырвоны Лог. 26 чэрвеня 1969 года скасаваны пасёлак Кашуба. На 1 студзеня 1974 года ў складзе Кругоўскага сельсавета 9 населеных пунктаў. У 1987 годзе скасаваны пасёлкі Вална і Падравучае. 23 студзеня 1995 года сельсавет скасаваны, яго тэрыторыя далучана да Дзям’янкаўскага сельсавета.

## Літаратура 
* Административно-территориальное устройство БССР: справочник: в 2 т. / Главное архивное управление при Совете Министров БССР, Институт философии и права Академии наук БССР. — Минск: «Беларусь», 1985―1987.
* Административно-территориальное устройство Республики Беларусь (1981—2010 гг.): справочник. — Минск: БелНИИДАД, 2012. — 172 с.

Катэгорыя:Былыя сельсаветы Добрушскага раёна
Катэгорыя:Былыя сельсаветы Веткаўскага раёна
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, утвораныя ў 1926 годзе
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, скасаваныя ў 1927 годзе
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, утвораныя ў 1965 годзе
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, скасаваныя ў 1995 годзе
Жаночая ліга чэмпіянату Беларусі па футболе 2004

**Жаночая ліга чэмпіянату Беларусі па футболе 2004** (13-ы жаночы чэмпіянат Рэспублікі Беларусь па футболе) — чэмпіянат Беларусі па футболе сярод беларускіх жаночых каманд 2004 года.

## Турнірная табліца 
## Бамбардзіры 
Станам на 5 ліпеня 2004.

## Спасылкі 
* ЖЕНСКАЯ ЛИГА 2004
 

Катэгорыя:Спорт у Беларусі ў 2004 годзе
Катэгорыя:2004 год у жаночым футболе
Катэгорыя:Жаночая ліга чэмпіянату Беларусі па футболе
Остраўскі ўніверсітэт

**Остраўскі ўніверсітэт** () — чэшская дзяржаўная вышэйшая навучальная ўстанова са статусам універсітэта і з сядзібай у Остраве.

## Гісторыя 
У 1953 годзе ў Опаве была адкрыта Вышэйшая педагагічная школа, якая рыхтавала настаўнікаў для пачатковай школы. Яе функцыі былі перададзеныя ў 1959 годзе створанаму Педагагічнаму інстытуту, сядзібай якога стала ўжо Острава. У 1964 годзе інстытут атрымаў статус самастойнага педагагічнага факультэта. 28 кастрычніка 1991 года з гэтага факультэта быў створаны асобны ўніверсітэт пад сучаснай назвай.

У студзені 2012 года Остраўскі ўніверсітэт пачаў падрыхтоўку да зліцця з Остраўскім тэхнічным універсітэтам з намерам стаць трэцім па велічыні ўніверсітэтам у Чэхіі і атрымаць статус даследчага ўніверсітэта. Зліццё павінна было завяршыцца да 2015 года. Аднак апошняя ўстанова ў канчатковым выніку адмовілася ад зліцця.

## Факультэты 
* Факультэт сацыяльных навук
* Факультэт мастацтваў
* Медыцынскі факультэт
* Філасофскі факультэт
* Педагагічны факультэт
* Прыродазнаўчы факультэт

## Спасылкі 
* Афіцыйная інтэрнэт-старонка ўстановы

Катэгорыя:Універсітэты Чэхіі
Катэгорыя:Острава
Жаночая ліга чэмпіянату Беларусі па футболе 2021

**Жаночая ліга чэмпіянату Беларусі па футболе 2021** (30-ы жаночы чэмпіянат Рэспублікі Беларусь па футболе) — чэмпіянат Беларусі па футболе сярод беларускіх жаночых каманд 2021 года.

## Турнірная табліца 
## Бамбардзіры 
* Кацярына Дудко (Нёман) — 33
* Мелана Сураўцава (Мінск) — 33
* Карына Альхавік (Дынама-БДУФК) — 33
* Любоў Гудчанка (Дняпро) — 26
* Ганна Піліпенка (Дынама-БДУФК) — 25

## Спасылкі 
* Афіцыйны сайт

Катэгорыя:Жаночая ліга чэмпіянату Беларусі па футболе
Катэгорыя:Спорт у Беларусі ў 2021 годзе
Катэгорыя:2021 год у жаночым футболе
ЖФК Дынама-Брэст

**ЖФК «Дынама-Брэст»** — беларускі жаночы футбольны клуб з горада Брэст. Выступае ў жаночай лізе чэмпіянату Беларусі. У 2021 годзе жаночы футбольны клуб «БАЦАР» увайшоў у структуру «Дынама-Брэст».

## Папярэднія назвы 
* 2018—2020: «БАЦАР»
* з 2021: «Дынама-Брэст»

## Чэмпіянат і Кубак Беларусі 
## Галоўныя трэнеры 
* Алеся Баранава (2018—2020)
* Ніна Жукава (з сакавіка 2021)
 

## Спасылкі 
* Афіцыйны сайт
Сакольскі

**Сакольскі** — прозвішча.

## Вядомыя носьбіты 
* Аляксандр Кузьміч Сакольскі (1903—1979) — ваенны дзеяч, Герой Савецкага Саюза.
* Аляксей Паўлавіч Сакольскі 1908—1969) — шахматны тэарэтык, літаратар, педагог.
* Іван Сакольскі — рускі паэт і перакладчык.
* Канстанцін Іванавіч Сакольскі (1902—1969) — інжынер-контр-адмірал.

## Гл. таксама 
* Сакольскі павет
* Сакольскі павет (Расійская імперыя)
Ачоса-Руднянскі сельсавет

**Ачо́са-Рудня́нскі сельсавет** — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Добрушскага раёна Гомельскай вобласці. Цэнтр — вёска Ачоса-Рудня.

Пасля другога ўзбуйнення БССР з 8 снежня 1926 года сельсавет у складзе Добрушскага раёна Гомельскай акругі БССР. З 4 жніўня 1927 года ў складзе Веткаўскага раёна. 30 снежня 1927 года сельсавет сельсавет узбуйнены, у яго склад увайшла тэрыторыя скасаваных Бярозкаўскага і Кругоўскага сельсаветаў. Пасля скасавання акруговай сістэмы 26 ліпеня 1930 года ў Веткаўскім раёне БССР. З 12 лютага 1935 года ў складзе адноўленага Добрушскага раёна, з 20 лютага 1938 года — Гомельскай вобласці. 8 студзеня 1965 года цэнтр сельсавета перанесены ў вёску Кругоўка, сельсавет перайменаваны ў Кругоўскі.

## Літаратура 
* Административно-территориальное устройство БССР: справочник: в 2 т. / Главное архивное управление при Совете Министров БССР, Институт философии и права Академии наук БССР. — Минск: «Беларусь», 1985―1987.

Катэгорыя:Былыя сельсаветы Добрушскага раёна
Катэгорыя:Былыя сельсаветы Веткаўскага раёна
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, утвораныя ў 1926 годзе
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, скасаваныя ў 1965 годзе
Прэмія Эдгара Алана По

**Прэмія Эдгара Алана По**, або **Эдгар** (, або ) — штогадовая прэмія, уручаецца «Асацыяцыяй дэтэктыўных пісьменнікаў ЗША» () ў Нью-Ёрку. Названая ў гонар амерыканскага пісьменніка Эдгара По (1809—1849), узнагароджваюцца найлепшыя творы ў дэтэктыўным жанры, нон-фікшн, на тэлебачанні, фільмы і тэатральныя пастаноўкі, створаныя ў папярэднім годзе.

## Намінацыі 
* Найлепшы раман (з 1954)
* Найлепшы дэбютны раман амерыканскага пісьменніка (з 1946)
* Найлепшая кніга ў мяккай вокладцы (з 1970)
* Найлепшая біяграфія (з 1977)
* Найлепшы дэтэктыў (з 1948)
* Найлепшы кароткі аповяд (з 1951)
* Найлепшы моладзевы аповяд (з 1989)
* Найлепшы падлеткавы аповяд (з 1961)
* Найлепшы эпізод тэлесерыяла
* Прэмія імя Роберта Л. Фіша (з 1984)
* Прэмія імя Элеры Куіна (з 1983)
* Прэмія імя Мэры Хігінс Кларк (з 2001)
* Прэмія Рэйвен () (з 1953)
* Вялікі магістр () (з 1955)
* Найлепшы сцэнарый да кінафільму (1946—2009)
* Найлепшая п’еса (з 1950, не кожны год)
* Найлепшы замежны фільм (1949—1966)

## Лаўрэаты 
### Найлепшы раман 
### Найлепшы дэбютны раман амерыканскага пісьменніка 
### Найлепшы сцэнарый да кінафільма 
З 2010 года да цяперашняга часу прэмія ў гэтай намінацыі не прысуджалася. Узнагароду атрымлівалі аўтары сцэнарыя.

## Спасылкі 
* Асацыяцыя дэтэктыўных пісьменнікаў ЗША
* Афіцыйны сайт прэміі Эдгара Алана По
* Прэмія Эдгара Алана По на сайце IMDb

Катэгорыя:Літаратурныя прэміі ЗША
Катэгорыя:Эдгар Алан По
Філ Хіл

**Філіп Толі Хіл малодшы** (), ці проста **Філ Хіл** ( — ) — аўтагоншчык з ЗША, першы амерыканец, які стаў чэмпіёнам свету па аўтагонках у класе Формула-1 (сезон 1961 гады), пераможца «24 гадзін Ле-Мана» (1958, 1961, 1962).

## Біяграфія 
Пачаў займацца аўтаспортам яшчэ ў дзяцінстве. Паспрабаваўшы свае сілы ў мясцовых амерыканскіх чэмпіянатах, адправіўся ў Еўропу, дзе, выступаючы на прыватных аўтамабілях Jaguar і Ferrari, прыцягнуў да сябе ўвагу кіраўнікоў каманды Формулы-1 Ferrari.

Дэбютаваў у «Каралеве аўтаспорту» ў 1958 годзе пасля перамогі ў «24 гадзінах Ле-Мана» на Ferrari. Першая перамога прыйшла ў 1960 годзе на Гран-пры Італіі.

У 1961 годзе з 7 заліковых гонак сезону Хіл на Ferrari 156 6 разоў прыязджаў на подыуме — па два разы на першым (у Бельгіі і Італіі), другім і трэцім месцах. У тым сезоне Хіл спаборнічаў за перамогу са сваім партнёрам па камандзе Вольфгангам фон Трыпсам. Перад апошняй гонкай фон Трыпс апярэджваў амерыканца, аднак немец загінуў на другім крузе гонкі ў Монцы, сутыкнуўшыся з Джымам Кларкам на ўваходзе ў Параболіку. Перамогшы ў гонцы, Філ Хіл стаў чэмпіёнам свету.

У 1962 годзе Хіл заняў 6-е месца ў асабістым заліку. Наступныя два сезоны былі правальнымі і Хіл абвясціў пра завяршэнне кар’еры ў Формуле-1. У 1966 годзе Філ Хіл удзельнічаў у здымках мастацкага фільма пра гонкі «Вялікі прыз», для чаго ў Манака і Бельгіі выходзіў на трасу на аўтамабілі з кінакамерай. У Манака ён па ўзгадненні з арганізатарамі падчас трэніровак праехаў некалькі кругоў на пераробленым Lotus 33, у пярэдняй частцы якога ўсталявалі штатыў з камерай, размешчанай вельмі нізка, дзякуючы чаму атрыманыя кадры выглядаюць вельмі эфектна. У Бельгіі ж яму і зусім дазволілі праехаць першы круг гонкі ззаду пелатона, у выніку чаго ўдалося засняць мноства аварый, якія адбыліся з-за моцнага дажджу. У якасці «аўтамабіля-камеры» у гэты раз выкарыстоўваўся спорткар McLaren з амаль пяцілітровай рухавіком. Пазней у сезоне Філ прыняў удзел у Гран-Пры Італіі, але не змог прайсці кваліфікацыю і да ўдзелу ў гонцы дапушчаны не быў. У тым жа годзе выйграў 1000-кіламетровую гонку ў Нюрбургрынг.

Памёр ад хваробы Паркінсона ва ўзросце 81 года. У Філа Хіла засталося трое дзяцей — дзве дачкі і сын Дэрэк, які таксама быў аўтагоншчыкам. Меў чатырох унукаў.

Катэгорыя:Пераможцы Гран-пры Формулы-1
Катэгорыя:Пілоты 24 гадзін Ле-Мана
Катэгорыя:Пілоты Формулы-1, якія выступалі на Ferrari
Катэгорыя:Пілоты Формулы-1, якія выступалі на Lotus
Шырак (аэрапорт)

**Аэрапорт Шырак** (, ) — міжнародны аэрапорт, які абслугоўвае Гюмры і правінцыю Шырак, Арменія. Ён знаходзіцца за 5&nbsp;км ад цэнтра Гюмры. Аэрапорт быў адкрыты ў 1961 годзе і з’яўляецца другім па велічыні аэрапортам краіны пасля ерэванскага міжнароднага аэрапорта Звартноц.

## Гісторыя 
Тэрмінал аэрапорта быў пабудаваны ў 1982 годзе архітэктарамі Лявонам Хрыстафорыянам і Рубенам Асрацянам. Аднак пасля землятрусу ў 1988 годзе аэрапорт у асноўным не працаваў і практычна не выкарыстоўваўся, пакуль у 2004 годзе не быў часткова абноўлены. У пачатку 2006 года Арменія адчула важнасць стварэння другога аэрапорта, калі неспрыяльныя ўмовы надвор’я прывялі да таго, што шмат рэйсаў даводзілася перанакіроўваць з ерэванскага міжнароднага аэрапорта Звартноц у аэрапорт Шырак у Гюмры. Новыя радыёлакацыйныя сістэмы былі ўсталяваны ў 2006 годзе, якія дазваляюць ідэнтыфікаваць самалёт у межах 400&nbsp;км. Аэрапорт таксама абсталяваны новай вышкай кіравання паветраным рухам і новай кацельняй, пабудаванай у рамках праекта абнаўлення. У аэрапорце працуе крама бяспошліннага гандлю Dufry.

## Авіякампаніі і напрамкі 
## Статыстыка 
 

## Спасылкі 
* Генеральны аддзел грамадзянскай авіяцыі Арменіі — інфармацыя пра аэрапорт
* 

Катэгорыя:Аэрапорты Арменіі
Аэрапорт Прышціны

**Міжнародны аэрапорт Прышціны імя Адэма Яшары** (алб. Aeroporti Ndërkombëtar i Prishtinës Adem Jashari; серб. Међународни аеродром Приштина; ) — міжнародны аэрапорт, размешчаны за 15 км на паўднёвы захад ад Прышціны, Косава. Аэрапорт выконвае рэйсы ў шматлікія еўрапейскія напрамкі.

Аэрапорт з’яўляецца адзіным портам уезду паветраных падарожнікаў у Косава. Ён названы ў гонар Адэма Яшары, заснавальніка Арміі вызвалення Косава, якая змагалася за аддзяленне Косава ад Саюзнай Рэспублікі Югаславія на працягу 1990-х. Міжнародны аэрапорт Прышціны служыць аперацыйнай базай авіякампаніі Eurowings з Германіі і раней Adria Airways са Славеніі.

## Гісторыя 
З 12 па 26 чэрвеня 1999 года паміж НАТА і расійскімі сіламі Косава адбылося кароткае, але напружаны супрацьстаянне, у выніку якога расійскія войскі занялі аэрапорт. Кантынгент з 200 расійскіх вайскоўцаў, размешчаных у Босніі і Герцагавіне, перайшоў у Косава і занялі аэрапорт у Прышціне, сталіцы Косава.

Перон і пасажырскі тэрмінал былі адрамантаваны і пашыраны ў 2002 годзе і затым зноў у 2009 годзе. У чэрвені 2006 года Міжнародны аэрапорт Прышціны быў узнагароджаны прэміяй Міжнароднага савета аэрапортаў (ACI) як лепшы аэрапорт 2006 года*.* Аэрапорты-пераможцы адбіраліся па цэлым шэрагу дысцыплін, уключаючы развіццё аэрапорта, эксплуатацыю, абсталяванне, бяспеку і абслугоўванне кліентаў.

12 лістапада 2008 года прышцінскі міжнародны аэрапорт упершыню ў сваёй гісторыі атрымаў мільённага штогадовага пасажыра (без уліку ваенных). У аэрапорце адбылася спецыяльная цырымонія, на якой мільённы пасажыр атрымаў бясплатны зваротны білет у выбраны пункт прызначэння, які абслугоўваў аэрапорт.

У пачатку 2020 года Orange2Fly скончыў усе рэйсы ў аэрапорце, дзе выконваў чатыры рэгулярныя маршруты ў Германію і Швейцарыю і быў пятай па велічыні авіякампаніяй у 2019 годзе. Маршруты пераняў Air Mediterranean.

З-за пастаяннай спрэчкі паміж Сербіяй і Косава на палёты з і ў міжнародны аэрапорт Прышціны ўплывае адмова Кіравання паветраным рухам у Сербіі, а менавіта SMATSA, дазваляць пералёты праз сербскую паветраную прастору. У канчатковым выніку гэта прыводзіць да таго, што маршруты палётаў пазбягаюць сербскай тэрыторыі, і рэйсы ў Прышціну павінны пранікаць праз паветраную прастору Албаніі альбо Македоніі. Як правіла, з-за гэтага палёт можа доўжыца да 30 хвілін больш, і дыскусіі па пераадоленні гэтай адмовы пакуль не ўдаліся. З’яўляючыся адзіным дзеючым аэрапортам у непасрэднай вобласці, любыя дыверсіі ў канчатковым выніку накіроўваліся б у Паўночную Македонію, Албанію ці Балгарыю, улічваючы, што аэрапорт Джаковіцы па-ранейшаму з’яўляецца закрытым аб’ектам.

## Авіякампаніі і напрамкі 
Наступныя авіякампаніі выконваюць рэгулярныя і чартарныя рэйсы ў Прышціну і назад:

## Статыстыка 
## Спасылкі 
* Афіцыйны сайт
* Упраўленне грамадзянскай авіяцыі Косава

Катэгорыя:Аэрапорты Сербіі
Монца

**Монца** () — горад у Італіі, цяпер прыгарад Мілана, на рацэ Ламбра. Монца адзін з пяці найбуйнейшых гарадоў Ламбардыі, адміністрацыйны цэнтр правінцыі Монца-э-Брыянца.

Базіліка кафедральнага сабора (Дуома) закладзена ў 595 годзе каралевай Тэадэліндай. Будаўніцтва цяперашняга будынка царквы, ініцыяваная домам Вісконці, было пачата ў 1300 годзе і скончана ў 1741 годзе. У музеі сабора захоўваюцца рэліквіі часоў Тэадэлінды.

Аўтадром Монца; месца правядзення Гран-пры Італіі Формулы-1. «Монца» — футбольны клуб, які выступае ў Серыі B.

Катэгорыя:Гарады Ламбардыі
Катэгорыя:Камуны правінцыі Монца-э-Брыянца
Джым Кларк

**Джэймс «Джым» Кларк-малодшы** (, , Файфшыр — , траса Хокенхайм) — шатландскі аўтагоншчык, двухразовы чэмпіён свету па аўтагонках у класе Формула-1 (сезоны  і  гадоў), пераможца «Інды 500» (1965), пераможца кузаўных British Tour Car Championship 1964 (на Lotus Cortina).

## Кар’ера 
### 500 міль Індыянапаліса 
5 разоў прымаў удзел у Інды 500 (1963–1967). У 1963 годзе заняў другое месца. У 1964 годзе ўзяў поўл, але сышоў пасля таго, як на чвэрці дыстанцыі лопнула кола і пашкоділа падвеску. У 1965 годзе кваліфікаваўся другім, але ў гонцы выйшаў наперад і затым дамінаваў лідзіруючы на працягу 190 кругоў з 200. У 1966 годзе заняў другое месца ў кваліфікацыі, а ў дзень гонкі фінішаваў другім, саступіўшы Грэму Хілу.

Катэгорыя:Пілоты Формулы-1 з Вялікабрытаніі
Нельсан Піке

**Нельсан Піке Соўту Маёр** (; нар. , Рыа-дэ-Жанейра, Бразілія) — бразільскі аўтагоншчык, трохразовы чэмпіён свету ў класе Формула-1 (1981, 1983, 1987). Бацька гоншчыка Нэльсана Піке-малодшага.

Нельсан — малодшае дзіця ў сям’і, у яго ёсць два старэйшых брата і адна сястра.

Бацька гоншчыка — Эстасіа Гансалвес Соўту Маёр, бразільскі дзяржаўны дзеяч, міністр аховы здароўя ў 1961—1964 гадах пры прэзідэнце Жуане Гуларце. Бацька быў супраць захаплення сына аўтагонкамі, жадаючы, каб той стаў тэнісістам. Нельсан пачаў гуляць у тэніс у 11 гадоў, выйграваў некаторыя юнацкія турніры ў Бразіліі, займаўся ў тэнісным цэнтры ў Каліфорніі, дзе вывучыў англійскую. Аднак супраць волі бацькі Нельсан усё ж выбраў кар’еру аўтагоншчыка, і таму ў юнацтве выкарыстаў дзявоцкае прозвішча маці, злёгку яго змяніўшы. Прыйшоў у Формулу-1 праз нацыянальны чэмпіянат па картынгу і чэмпіянат Формула-3000.

У чэмпіянаце свету па аўтагонках у класе Формула-1 удзельнічаў бесперапынна на працягу 14 сезонаў. Тройчы за сем гадоў (1981, 1983 і 1987) станавіўся чэмпіёнам свету, што робіць яго адным з найбольш паспяховых гоншчыкаў сучаснасці. Акрамя трох тытулаў чэмпіёна яшчэ адзін раз быў у чэмпіянаце другім і двойчы трэцім. Характэрна, што ў кожным з сваіх чэмпіёнскіх сезонаў Піке атрымліваў усяго па тры перамогі. Асабліва ўпартай для Піке атрымалася барацьба за першы тытул у 1981 годзе — аргенцінец Карлас Райтэман адстаў усяго на адно ачко, а чэмпіён свету 1980 года аўстраліец Алан Джонс — на 4. У той жа год, калі Піке атрымаў максімальныя за кар’еру 4 перамогі (1986), бразілец застаўся толькі на трэцім месцы ў чэмпіянаце.

Катэгорыя:Аўтагоншчыкі Бразіліі
Катэгорыя:Пілоты Формулы-1 з Бразіліі