open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Баравікоўскі сельсавет

**Баравіко́ўскі сельсавет** — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Светлагорскага раёна Гомельскай вобласці. Цэнтр — аграгарадок (да 2009 г. вёска) Баравікі.

## Гісторыя 
Пасля другога ўзбуйнення БССР з 8 снежня 1926 года сельсавет у складзе Горвальскага раёна Рэчыцкай акругі БССР. З 9 чэрвеня 1927 года ў складзе Гомельскай акругі. З 4 жніўня 1927 года ў складзе Рэчыцкага раёна. 30 снежня 1927 года сельсавет узбуйнены, у яго склад увайшла тэрыторыя скасаваных Затонскага, Селішчанскага і Шупейкаўскага сельсаветаў. Пасля скасавання акруговай сістэмы 26 ліпеня 1930 года ў Рэчыцкім раёне БССР. З 5 красавіка 1935 года ў складзе Парыцкага раёна БССР. З 20 лютага 1938 года ў складзе Палескай вобласці, з 20 верасня 1944 года — Бабруйскай вобласці, з 8 студзеня 1954 года — Гомельскай вобласці. З 29 ліпеня 1961 года сельсавет у складзе Светлагорскага раёна. 30 ліпеня 1970 года ў склад сельсавета з Чкалаўскага сельсавета Калінкавіцкага раёна перададзены вёскі Пажыхар і Чкалава. Станам на 1 студзеня 1974 года ў складзе сельсавета было 12 населеных пунктаў.

## Геаграфія 
Сельсавет знаходзіцца ва ўсходняй частцы раёна. Агульная плошча сельсавета складае 2128 га. Мяжуе:
* на поўначы — са Жлобінскім раёнам
* на паўночным захадзе — са Светлагорскам
* на захадзе — з Сасноваборскім сельсаветам
* на поўдні — з Асташкавіцкім сельсаветам
* на ўсходзе — з Рэчыцкім раёнам

Па тэрыторыі сельсавета праходзяць аўтамабільныя дарогі:  ·  · , працякаюць рэкі: Бярэзіна, Сведзь.

## Насельніцтва 
Насельніцтва сельсавета паводле перапісу 2009 года — 2722 чалавекі, з іх 92,1 % — беларусы, 6,3 % — рускія, 1,1 % — украінцы; паводле перапісу 2019 года — 1829 чалавек.

## Літаратура 
* Административно-территориальное устройство БССР: справочник: в 2 т. / Главное архивное управление при Совете Министров БССР, Институт философии и права Академии наук БССР. — Минск: «Беларусь», 1985―1987.
* Административно-территориальное устройство Республики Беларусь (1981—2010 гг.): справочник. — Минск: БелНИИДАД, 2012. — 172 с.


Катэгорыя:Былыя сельсаветы Горвальскага раёна
Катэгорыя:Былыя сельсаветы Рэчыцкага раёна
Катэгорыя:Былыя сельсаветы Парыцкага раёна
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, утвораныя ў 1926 годзе
1909 год у гісторыі астраноміі

**1909** год быў адзначаны шэрагам падзей у астраноміі.

## Падзеі 
* 17 чэрвеня — найдаўжэйшае ў XX стагоддзі гібрыднае сонечнае зацьменне, якое працягвалася 24 секунды.

## Астранамічныя з’явы 
У 1909 годзе адбылося найдаўжэйшае ў XX стагоддзі гібрыднае сонечнае зацьменне (17 чэрвеня, 0 хв. 24 с.).

## Адкрытыя астранамічныя аб’екты 
## Нарадзіліся 
## Памерлі 
* 5 мая — **Біндан Блад Стоўні**, ірландскі інжынер і астраном (нар. 13.06.1828).

## Зноскі 

Катэгорыя:Гады ў астраноміі
Шумяцкі раён

**Шумяцкі раён** () — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка на паўднёвым захадзе Смаленскай вобласці Расіі.

Адміністрацыйны цэнтар — гарадскі пасёлак Шумячы.

## Геаграфія 
Плошча раёна — 1367,71 км².

Тэрытарыяльна раён мяжуе: на паўночным усходзе з Пачынкаўскім, на паўночным захадзе з Хіславіцкім, на поўдні з Ершыцкім, на ўсходзе з Рослаўльскім раёнамі Смаленскай вобласці. На захадзе раён мяжуе з Беларуссю.

Раён размяшчаецца Асцёрскай і Іпуцкай раўнінах. Глебы ў раёне дзярнова-сярэдне- і слабападзолістыя. Лясы займаюць 40,6 % тэрыторыі, галоўным чынам хваёвыя.

Буйныя рэкі: Асцёр, Сож, Шумячка.

## Гісторыя 
Упершыню ўтвораны ў 1929 годзе з частак тэрыторый Клімавіцкага і Мсціслаўскага паветаў Магілёўскай губерні і Рослаўскага павета Смаленскай губерні.

## Насельніцтва 
Колькасць насельніцтва — 13 580 чал., у тым ліку сельскага 9010 чал. (2007).

### Беларуская дыяспара 
У раёне з 2016 года дзейнічае філіял грамадскай арганізацыі нацыянальнай-культурнай аўтаноміі беларусаў, старшыня якой Леанід Міхайлавіч Долусаў.

## Муніцыпальныя-тэрытарыяльнае падзел 
З 2006 года ў Шумяцкім раёне 140 населеных пунктаў у складзе аднаго гарадскога і сямі сельскіх паселішчаў:

## Эканоміка 
У раёне маюцца радовішчы лёгкоплавких глін катэгорыі «А» для выпуску цэглы маркі 150—200, выпрацоўка пры вырабе 15 млн шт. у год — праз 70 гадоў.

Сельская гаспадарка спецыялізуецца на малочна-мясной жывёлагадоўлі і зерневодстве, ільнаводстве, вырошчванні бульбы. Прамысловасць: Першамайскі шкляны завод (заснаваны ў 1879 годзе), ільнозавод, спіртзавод, хлебакамбінат.

## Славутасці 
* У раёне знаходзяцца 494 кургана (па берагах рэк).
* Помнік прыроды мясцовага значэння — гай Карэльскай бярозы каля вёскі Вігурына Паляна.

### Культавыя славутасці 
* У вёсцы Дубавіцы паўразбураная царква канца XIX — пачатку XX стагоддзяў, стылізаваная пад XVIII стагоддзе.

## Транспарт 
Аўтадарога  «Масква-Варшава» (Варшаўская шаша). Чыгунка Рослаўль — Магілёў.

## Асобы 
Змітрок Астапенка (1910, в. Сяргееўка — 1944) — рэпрэсаваны беларускі паэт, перакладчык

## Спасылкі 
Катэгорыя:Раёны Смаленскай вобласці
1958 год у гісторыі астраноміі

**1958** год быў адзначаны шэрагам падзей у астраноміі.

## Падзеі 
* 4 студзеня — першы ў гісторыі чалавецтва штучны спадарожнік Зямлі «***Спутнік-1***», які быў запушчаны на арбіту 4 кастрычніка 1957 года, упаў на Зямлю.
* 1 лютага — запушчаны першы амерыканскі штучны спадарожнік Зямлі «***Explorer 1***».
* 17 сакавіка — запушчаны 4-ы штучны спадарожнік Зямлі «***Vanguard 1***».
* 12—20 жніўня — X Генеральная асамблея Міжнароднага астранамічнага саюза ў Маскве.

## Астранамічныя з’явы 
## Адкрытыя астранамічныя аб’екты 
## Нарадзіліся 
## Памерлі 
## Зноскі 

Катэгорыя:Гады ў астраноміі
Ульскі сельсавет

**У́льскі сельсавет** — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Бешанковіцкага раёна Віцебскай вобласці. Цэнтр сельсавета — аграгарадок (да 2009 года пасёлак) Ула.

## Гісторыя 
Утвораны 20 жніўня 1924 года ў складзе Ульскага раёна Полацкай акругі БССР. Цэнтр — мястэчка Ула. Пасля скасавання акруговай сістэмы 26 ліпеня 1930 года ва Ульскім раёне БССР. З 8 ліпеня 1931 года ў складзе Бешанковіцкага раёна БССР, з 20 лютага 1938 года — Віцебскай вобласці. 27 верасня 1938 года Ула атрымала статус гарадскога пасёлка. З 9 верасня 1946 года сельсавет у складзе адноўленага Ульскага раёна. 16 ліпеня 1954 года цэнтр сельсавета перанесены ў вёску Фролкавічы, сельсавет перайменаваны ў **Фролкавіцкі сельсавет**. З 17 снежня 1956 года сельсавет у складзе Бешанковіцкага раёна. 16 верасня 1957 года скасаваны, тэрыторыя далучана да Сокараўскага сельсавета.

8 красавіка 2004 года Ульскі пассавет рэарганізаваны ў сельсавет у сувязі з аднясеннем гарадскога пасёлка Ула да катэгорыі сельскіх населеных пунктаў (пасёлак), у склад сельсавета ўключаны пасёлак Ула, 12 населеных пунктаў, якія знаходзіліся ў адміністрацыйным падпарадкаванні Ульскага пассавета (Бортнікі 1, Бортнікі 2, Броды, Дворнікі, Дубішча, Зарэчча, Зорнікі, Паніззе, Узрэчча, Ульянаўка, Фролкавічы, Шавурына), і 15 населеных пунктаў скасаванага Сокараўскага сельсавета (Бычкова, Галі, Гарані, Дыбалі, Ермалаўшчына, Жданова, Марцінава, Мураўшчына, Паўазер’е, Прудзіны, Сапегі, Слабада, Сокарава, Хоціна і Шапчына).

## Насельніцтва 
Насельніцтва сельсавета паводле перапісу 2009 года — 1886 чалавек, з іх 91,9 % — беларусы, 6,3 % — рускія, 1,0 % — украінцы; паводле перапісу 2019 года — 1312 чалавек.

## Крыніцы 
## Літаратура 
* Административно-территориальное устройство БССР: справочник: в 2 т. / Главное архивное управление при Совете Министров БССР, Институт философии и права Академии наук БССР. — Минск: «Беларусь», 1985―1987.
* Административно-территориальное устройство Республики Беларусь (1981—2010 гг.): справочник. — Минск: БелНИИДАД, 2012. — 172 с.

## Спасылкі 
* 


Катэгорыя:Былыя сельсаветы Ульскага раёна
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, утвораныя ў 1924 годзе
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, скасаваныя ў 1957 годзе
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, утвораныя ў 2004 годзе
1968 год у гісторыі астраноміі

**1968** год быў адзначаны шэрагам падзей у астраноміі.

## Падзеі 
* 22 верасня — найкарацейшае ў XX стагоддзі поўнае сонечнае зацьменне, якое працягвалася 40 секунд.
* 11—22 кастрычніка — палёт «*Апалона-7*» — першага пілатуемага касмічнага карабля серыі «*Апалон*».
* 21—27 снежня — палёт «*Апалона-8*», у межах якога быў здзейснены першы пілатуемы аблёт Месяца.
** 24 снежня — члены экіпажа «*Апалона-8*» пры знаходжанні карабля на арбіце Месяца прачыталі ў тэлеэфіры вершы з Кнігі Быццё. Телевізійная трансляцыя гэтага чытання сабрала найбольшую тэлеаўдыторыю для таго часу.

## Астранамічныя з’явы 
У 1968 годзе адбылося найкарацейшае ў XX стагоддзі поўнае сонечнае зацьменне (22 верасня, 0 хв. 40 с.).

## Адкрытыя астранамічныя аб’екты 
## Нарадзіліся 
## Памерлі 
## Зноскі 
## Бібліяграфія 
* 


Катэгорыя:Гады ў астраноміі
Салім Ідрыс

**Салім Ідрыс** (; нар. 1957, аль-Мубаракія, Сірыя) — былы генерал сірыйскай арміі. У ліпені 2012 года ў ходзе ўзброенага канфлікту ў краіне перайшоў на бок паўстанцаў і паўтара года ўзначальваў Сірыйскую свабодную армію (ССА) — адну з груповак узброенай апазіцыі, крыло Нацыянальнай кааліцыі апазіцыйных і рэвалюцыйных сіл Сірыі (НКАРСС). У снежні 2013 года пакінуў Сірыю.

## Біяграфія 
Нарадзіўся ў 1957 годзе ў беднай сялянскай сям’і ў мястэчку аль-Мубаракія, на поўдзень ад Хомса. У маладосці паступіў на службу ў сірыйскую армію. Навучаўся электратэхніцы ў Дрэздэне (ГДР) з 1977 па 1990 гады. Атрымаў ступень магістра ў 1984 годзе і доктарскую ступень у 1990 годзе. Больш за 20 гадоў выкладаў у Ваенна-інжынернай акадэміі (Алепа).

Даслужыўся да звання брыгаднага генерала сірыйскай арміі, у ліпені 2012 года дэзерціраваў і перайшоў на бок Сірыйскай свабодай арміі. ССА складалася ў асноўным з салдат і афіцэраў, дэзертыраваўшых з урадавай арміі Сірыі, і знаходзілася пад камандаваннем былога палкоўніка сірыйскіх ВПС Рыяда Асада. Пасля стварэння 15 снежня 2012 года Вышэйшага ваеннага савета паўстанцкіх сіл заняў пасаду начальніка штаба гэтага аб’яднанага органа.

У маі 2013 года Ідрыс прызнаў, што паўстанцкія атрады раздроблены і Вышэйшы ваенны савет не ў стане кантраляваць іх дзеянні.

У снежні таго ж года газета «Wall Street Journal» са спасылкай на крыніцы ў амерыканскай адміністрацыі паведаміла, што Салім Ідрыс збег з Сірыі і 12 снежня праз Турцыю прыбыў самалётам у сталіцу Катара — Доху. Ідрыс быў вымушаны пакінуць краіну пасля таго, як ваенная база ў раёне Баб эль-Хауа на мяжы з Турцыяй была захоплена баевікамі «Ісламскага фронту». На гэтай базе размяшчалася штаб-кватэра ССА, а таксама былі размешчаны склады са зброяй і баепрыпасамі, якія паступілі з ЗША.

Уцёкі лідара ўзброенай апазіцыі сталі самым відавочным на той перыяд сведчаннем таго, што Сірыйская свабодная армія церпіць паражэнне пад націскам баевікоў-ісламістаў.

Катэгорыя:Ваенныя Сірыі
Аляксандр Іванавіч Дзмітрыеў

**Алякса́ндр Іва́навіч Дзмі́трыеў** (;  — ) — рускі і савецкі архітэктар і інжынер. Акадэмік архітэктуры (1912). Доктар архітэктуры (1947), сапраўдны член Акадэміі архітэктуры СССР (1939), ганаровы член Акадэміі будаўніцтва і архітэктуры СССР (1956).

## Біяграфія 
Нарадзіўся ў Санкт-Пецярбург у. У 1900 годзе скончыў Інстытут грамадзянскіх інжынераў, у 1903 — Вышэйшае мастацкае вучылішча пры Імператарскай акадэміі мастацтваў. У 1900—1908 гг. працаваў тэхнікам Галоўнага ўпраўлення неакладных збораў і продажу шляхоў. З 1904 г. выкладаў у Інстытуце грамадзянскіх інжынераў (Санкт-Пецярбургскі дзяржаўны архітэктурна-будаўнічы ўніверсітэт), з 1917 г. — прафесар. Адначасова з 1907 г. архітэктар Адміралцейскага суднабудаўнічага завода, у 1908—1912 гг. старшы тэхнік Гарадской управы, у 1912—1917 гг. — член тэхніка-будаўнічай камісіі Міністэрства ўнутраных спраў, у 1938—1947 гг. — прафесар Маскоўскага інстытута камунальнай гаспадаркі.

Жыў у Ленінградзе на 2-й лініі Васільеўскага вострава ў доме 35. Памёр 2 снежня 1959 г. Пахаваны на Серафімаўскіх могілках.

## Праекты 
Аўтар праектаў збудаванняў, выкананых у гістарычным стылі.

* Будынак гарадскога Вучылішчнага дома імя Пятра I у Санкт-Пецярбургу (сучасны будынак Нахімаўскага ваенна-марскога вучылішча)
* Карабельны мост праз раку Мойка
* Дом упраўлення Паўднёвай чыгункі ў Харкаве (1931—1932)
* Палац культуры металургаў у Данецку (1929)

З'яўляецца аўтарам праектаў тыповых будынкаў для раёнаў Крайняй Поўначы (1948—1959), праектаў прамысловых і жылых будынкаў і мастоў у Рэвелі, Таганрогу,  Цюмені, Уфе, Краснаярску і інш.

## Літаратура 
*  — с. 124.
* Санкт-Петербург. Петроград. Ленинград: Энциклопедический справочник. / Ред. коллегия: Белова Л. Н., Булдаков Г. Н., Дегтярев А. Я. и др. — М.: Большая Российская Энциклопедия. 1992.
* 

## Спасылкі 
* Дмитриев Александр Иванович // «Мегаэнциклопедия Кирилла и Мефодия» megabook.ru

Катэгорыя:Выпускнікі Санкт-Пецярбургскага архітэктурна-будаўнічага ўніверсітэта
Катэгорыя:Выкладчыкі Санкт-Пецярбургскага архітэктурна-будаўнічага ўніверсітэта
Катэгорыя:Дактары архітэктуры
Катэгорыя:Архітэктары Санкт-Пецярбурга
Катэгорыя:Архітэктары Харкава
Катэгорыя:Архітэктары Расійскай імперыі
Катэгорыя:Архітэктары СССР
Спадчынны імунадэфіцыт

**Спадчынны імунадэфіцыт**, або **першасны імунадэфіцыт** вызначаецца як ***спецыфічная*** імунная недастатковасць, так і ***неспецыфічнай*** імуннай недастатковасцю. Прычынамі захворванняў, абумоўленых спецыфічнай імуннай недастатковасцю, служаць парушэнні функцый  або  — асновы набытага імунітэту. ***Неспецыфічныя імунадэфіцыты*** звязаныя з парушэннямі ў такіх элементах імуннай сістэмы, як  і , якія дзейнічаюць пры імунным адказе неспецыфічна.

У аснове спадчынна абумоўленага імунадэфіцытнага стану ляжаць генетычна абумоўленыя дэфекты клетак імуннай сістэмы.

Катэгорыя:Імуналогія
Катэгорыя:Захворванні
Катэгорыя:Захворванні імуннай сістэмы
1961 год у гісторыі астраноміі

**1961** год быў адзначаны шэрагам падзей у астраноміі.

## Падзеі 
* 12 красавіка — Юрый Гагарын стаў першым чалавекам у сусветнай гісторыі, які здзейсніў палёт у космас.
* 25 мая — прэзідэнт Кенэдзі перад спецыяльнай аб’яднанай сесіяй Кангрэса абвясціў сваёй мэтай «адправіць чалавека на Месяц» да канца дзесяцігоддзя.
* 15—24 жніўня — XI Генеральная асамблея Міжнароднага астранамічнага саюза ў Берклі.

## Астранамічныя з’явы 
## Адкрытыя астранамічныя аб’екты 
## Нарадзіліся 
## Памерлі 
## Зноскі 

Катэгорыя:Гады ў астраноміі
Барыс Міхайлавіч Дзмітрыеў

**Барыс Міхайлавіч Дзмі́трыеў** (;  — ) — удзельнік партызанскага руху на тэрыторыі Магілёўскай вобласці ў час Вялікай Айчыннай вайны, камандзір дыверсійнай групы 221-а партызанскага атрада імя К. К. Ракасоўскага. Герой Савецкага Саюза (1944).

## Біяграфія 
Нарадзіўся 11 чэрвеня 1924 года ў Маскве. У 1942 годзе скончыў спецыяльную школу падрыўнікоў-мінёраў і быў накіраваны ў 221-ы партызанскі атрад імя К. К. Ракасоўскага, які дзейнічаў на тэрыторыі Магілёўскай вобласці. Падрыхтаваў 14 партызан-падрыўнікоў, удзельнічаў у падрыве 18 эшалонаў праціўніка. Дыверсійная група пад камандаваннем Б. М. Дзмітрыева ўзарвала 1400 чыгуначных рэек, 43 масты, 22 аўтамашыны, 3 танкі праціўніка.

Загінуў 23 лютага 1944 года ў баі за апорны пункт у вёсцы Каменічы Асіповіцкага раёна. Пахаваны ў Асіповічах.

## Узнагароды 
* Медаль «Залатая Зорка»
* Ордэн Леніна
* Медаль «Партызану Айчыннай вайны» I ступені

## Памяць 
Імем Героя названы вуліцы ў гарадах Асіповічы і Лёзна, сярэдняя школа № 1 у Асіповічах.

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
* 
* Дзмітрыеў Барыс Міхайлавіч (1924—1944) // Сайт Магілёўскай абласной бібліятэкі імя У. І. Леніна
* Барыс Міхайлавіч Дзмітрыеў // Дзяржаўная ўстанова адукацыі «Сярэдняя школа № 1 г. Асіповічы імя Б. М. Дзмітрыева» 
* На вечном хранении // Журнал «Смена», № 951, Январь 1967.

Катэгорыя:Партызаны Вялікай Айчыннай вайны
Катэгорыя:Пахаваныя ў Асіповічах
Катэгорыя:Узнагароджаныя медалём «Партызану Айчыннай вайны»
Дзмітрый Канстанцінавіч Прусак

**Дзмітрый Канстанцінавіч Прусак** ( — пасля 1917) — грамадзянскі інжынер. Сярэднюю адукацыю атрымаў у Пецярбургскай ваеннай гімназіі. У 1881 годзе скончыў курс у Пецярбургскім будаўнічым вучылішчы.

## Творчасць 
Вынікам камандзіроўкі ў Віцебскую губерню стаў падрабязна распрацаваны ім тып сельскай лячэбніцы і праект вялікага дома для душэўна-хворых. У тым ліку, саўмесна з грамадзянскім інжынерам , кіраваў пабудовай  на 2000 чалавек у .
* У 1897 годзе па праекце Д. Прусака і У. А. Ліпскага, у маёнтку І. М. Аленчыкава ў  была пабудавана мураваная царква ў імя Раства Іаана Прадцечы, а ў 1902 годзе да яе прыбудавалі званіцу. У гады вайны царква была зруйнавана. Паводле іншых звестак, аўтарам быў У. Прусак.

Катэгорыя:Архітэктары Беларусі
Катэгорыя:Архітэктары Расіі
Катэгорыя:Архітэктары Санкт-Пецярбурга
Катэгорыя:Архітэктары Расійскай імперыі
Катэгорыя:Архітэктары XIX стагоддзя
Катэгорыя:Члены Пецярбургскага таварыства архітэктараў
1957 год у гісторыі астраноміі

**1957** год быў адзначаны шэрагам падзей у астраноміі.

## Падзеі 
* 4 кастрычніка — з касмадрома Байканур запушчаны першы ў гісторыі чалавецтва штучны спадарожнік Зямлі «***Спутнік-1***».
* 3 лістапада — на арбіту запушчаны другі ў гісторыі штучны спадарожнік Зямлі «***Спутнік-2***» з сабакам па імені  на борце. Лайка стала першай жывёлай адпраўленай на арбіту.
* Вільгельм Глізэ апублікаваў зорны каталог, які пералічвае ўсе вядомыя зоркі, якія знаходзяцца на адлегласці да 25 парсекаў ад Сонца — «***Каталог найбліжэйшых зорак***».

## Астранамічныя з’явы 
## Адкрытыя астранамічныя аб’екты 
## Нарадзіліся 
## Памерлі 
## Зноскі 

Катэгорыя:Гады ў астраноміі
Cyruĺnia Svietu

***Cyruĺnia Svietu*** – дэбютны студыйны самотнік беларускага гурта інтэлігентнага року Bristeil, выдадзеным 26 мая 2014 года. Першы яго трэк «Heta Mahčyma» быў выпушчаны як сінгл 2 снежня 2013 года. Усе чатыры спева былі напісаны Алегам Вялем на беларускай мове.

## Перадумовы і выпуск 
На сваім трэцім выступленні на штогадовым фестывалі «Акустыка вясны», якое адбылося 1 сакавіка 2013 года, гурт Hair Peace Salon даў паслухаць са сцэны свой свежы матэрыял, які пазней будзе афіцыйна выдадзены на самотніку *Cyruĺnia Svietu* пад знакам аўтарскага права Bristeil: новую песню на беларускай мове «Nieba Abraz» і хіт амерыканскай спявачкі Ланы Дэль Рэй «» (апошні з іх будзе на самой справе пераспяваны і стане адзінай кавер-версіяй папулярнага спева на беларускай мове). Спеў «Nieba Abraz» таксама будзе выкананы Hair Peace Salon ужывую зноў 31 сакавіка 2013 года падчас сумеснага канцэрта з гуртам Clover Club ў мінскім клубе «TNT».

Першая песня новага музычнага праекта Алегам Вяля «Heta Mahčyma» была прадстаўлена на Еўрапейскім радыё для Беларусі 2 снежня 2013 года. Самотнік цалкам будзе выдадзены праз лічбавыя платформы праз палову года. Франтмен Bristeil Алег Вяль апавёў пра гэты EP ў каментары да выпуску на афіцыйным сайце калектыву, што:

Дзве з чатырох кампазіцый на гэтым самотніку з**’**яўляюцца беларускамоўнымі кавер-версіямі: «Videa Huĺni» на хіт Ланы Дель Рэй «Video Games», «Pa-za Časam» на песню «Out Of Time» Hair Peace Salon з альбома Gentleman.

## Прыём крытыкаў 
Рэліз атрымаў у асноўным станоўчае асвятленне ў прэсе. Гэты EP з**’**яўляецца прыкметай заканчэння аднаго і нараджэння іншага этапа ў музыцы, адзначаў Ілля Маліноўскі з музычнага партала experty.by у сваім артыкуле. Сяргей Будкін, рэдактар Тузін Гітоў, у сваім аглядзе самотніка апісаў гэты рэліз, як:

Першы EP дапамог гурту атрымаць намінацыю ў катэгорыі «Адкрыццё года» ад найбуйнейшага беларускага музычнага партала Тузін Гітоў і прыняць удзел у шоу ўзнагарод «Героі года – 2014», што адбылося 12 снежня 2014 года.

## Спіс кампазіцый 
Музыка і словы песень Алега Вяля.

## Удзельнікі 
Bristeil:

* Алег Вяль – вядучы вакал, гітара.
* Максім Быкаў – сола-гітара, бэк-вакал.
* Генадзь *“Дроп-рэ”* Лукашанец – бас-гітара.
* Аляксандр *“Stepkinz”* Сцепановіч – ударныя.

**Вытворчасць**:

* Павел Сініла, студыя «Еverest Studio» – звядзенне, мастэрынг.
* Алена Раманенка – аўтар фатаграфіі з вокладкі.
* Анастасія Тарачанка – афармленне, дызайн вокладкі.

## Зноскі 
## Спасылкі 
* Спампаваць самотнік (Bandcamp)

Катэгорыя:Альбомы 2014 года
Эйс (тэніс)

**Эйс** (ці *падача на вылет*) — тэрмін, які пазначае ў тэнісе сітуацыю, калі той, хто падае́ выйграе ачко ў розыгрышы за кошт падачы, якая трапіла ў квадрат і пры гэтым прымаючы гулец не крануў мяча. Калі гулец закрануў мяча і мяч адляцеў у аўт, падача не лічыцца эйсам. Эйсы з’яўляюцца адным з статыстычных паказчыкаў, за якімі сочаць у прафесійным тэнісе.

## Рэкорды 
Сярод прафесіяналаў існуе некалькі рэкордаў па колькасці эйсаў.

### Жанчыны 
### Мужчыны 
Катэгорыя:Тэнісная тэрміналогія
1964 год у гісторыі астраноміі

**1964** год быў адзначаны шэрагам падзей у астраноміі.

## Падзеі 
* 25 жніўня—3 верасня — XII Генеральная асамблея Міжнароднага астранамічнага саюза ў Гамбургу.
* 12 кастрычніка — Савецкі Саюз запусціў касмічны карабель «''''» на арбіту Зямлі. Гэта быў першы палёт у космас каманды з некалькіх чалавек і першы палёт без скафандраў.

## Астранамічныя з’явы 
## Адкрытыя астранамічныя аб’екты 
## Нарадзіліся 
## Памерлі 
## Зноскі 

Катэгорыя:Гады ў астраноміі
Як казакі ў футбол гулялі

**«Як казакі ў футбол гулялі»** — мультфільм студыі «Кіеўнавукфільм», зняты ў 1970 годзе, як другі з серыі «Усё пра казакоў».

## Сюжэт 
Мультфільм пачынаецца з таго, што казакі чакаюць прыбыцця Грая, Ока і Тура з Лондана. Яны распавядаюць не толькі пра горад, а пра гульні, якую яны там пабачылі — футбол. І казацкі атрад пачынае трэніроўкі, для таго, каб атрымаць чэмпіёнскі кубак па футболе ў Англіі. Трое казакоў, якія навучылі азам футбола іншых, збіраюць каманду і вырушаюць на Захад. Дарэчы, дастаткова сімвалічным з’яўляецца тое, што яны складаюць зброю. То бок, гэта азначае тое, што патрэбна спыніць ваенныя дзеянні, а перамясціць палі бітваў на футбольнія баталіі.

Казакі гуляць у трох краінах Еўропы — першая з якіх невядомая, бо на табло пры паказе ліку асвятляецца слова «Рыцары». Больш за усе, гэта гульцы з сярэднявечнай Германіі, зыходзячы з шматлікіх намёкаў. Яны карыстаюцца своеасаблівым стылем ў гульні ў футбол — пабудова «клінам», або «кабаньяю галавою», што было традыцыйным пабудовай германскіх ваяроў. Існуе версія, што казакі гулялі шведскімі вікінгамі, якіх перамаглі з тым жа лікам, які быў зафіксаваны ў гульні зборнай Украіны супраць зборнай Швецыі на Еўра-2012. Таксама яны гулялі у Францыі і Англіі.

У Францыі яны гуляюць супраць Мушкецёраў у палацы, а ў Англіі матч ідзе ў Лондане, так як дажджлівае надвор’е, вежа з гадзіннікам, першы цягнік і каралева — гэта прыкметы горада Лондан. У гэтым заключаецца гумарыстычная пародыя на нацыянальныя стэрэатыпы.

## Гл. таксама 
* «Усё пра казакоў»

## Спасылкі 
* 
* Пра мультфільм «Як казакі ў футбол гулялі» на сайце Аниматор.ру

Катэгорыя:Мультфільмы Украіны
Катэгорыя:Мультфільмы СССР
Катэгорыя:Фільмы 1970 года
Краснаўскі сельсавет

**Кра́снаўскі сельсавет** — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Светлагорскага раёна Гомельскай вобласці Беларусі. Цэнтр — вёска Краснаўка.

## Геаграфія 
* Агульная плошча: 308,84 км²
* Размяшчэнне: паўночна-заходняя частка Светлагорскага раёна
* Мяжуе:
** на поўначы — з Бабруйскім раёнам
** на паўднёвым захадзе — з Акцябрскім раёнам
** на поўдні — з Парыцкім сельсаветам Светлагорскага раёна
** на ўсходзе — са Жлобінскім раёнам

* Па тэрыторыі сельсавета праходзяць аўтамабільныя дарогі:  ·  ·  ·  ·  ·  
* Рэкі: Бярэзіна.

## Гісторыя 
Утвораны 16 ліпеня 1954 года ў складзе Парыцкага раёна Гомельскай вобласці БССР шляхам аб’яднання скасаваных Каралёваслабадскога і Коўчыцкага сельсаветаў. 29 ліпеня 1961 года Парыцкі раён перайменаваны ў Светлагорскі. 26 сакавіка 1987 года ў склад сельсавета з Казлоўскага сельсавета перададзены 4 населеныя пункты (вёскі Завічча, Міхайлаўка, Новая Беліца і Старая Беліца).

## Эканоміка 
На тэрыторыі сельсавета буйным сельскагаспадарчым прадпрыемствам з’яўляецца Міхайлаўскае-агра. Гэтак жа працуюць два прадпрыемствы лясной гаспадаркі Светлагорскага лясгаса ў вёсках Краснаўка і Коўчыцы 2. На тэрыторыі сельсавета зарэгістравана адна прыватная фермерская гаспадарка.
;Гандаль
Гандлёвае абслугоўванне ажыццяўляе Светлагорскае райпо ў вёсках: Міхайлаўка, Краснаўка, Коўчыцы 2, Данілоўка, Васілёўка, Каралёва Слабада 2. Астатнія вёскі абслугоўваюцца аўталаўкай.
; Ахова здароўя
Медыцынскае абслугоўванне прадстаўлена 3 фельчарска-акушэрскімі пунктамі ў Краснаўцы, Коўчыцах 2, Васілёўцы.
; Адукацыя і культура
На тэрыторыі сельсавета працуе: Краснаўская яслі-сад сярэдняя школа. Дом культуры ў вёсках Міхайлаўка і Коўчыцы 2. Бібліятэкі ў Краснаўцы і Міхайлаўцы.

## Насельніцтва 
Насельніцтва сельсавета паводле перапісу 2009 года — 1497 чалавек, з іх 85,1 % — беларусы, 12,9 % — рускія, 0,9 % — украінцы; паводле перапісу 2019 года — 906 чалавек.

## Органы мясцовай улады 
Мясцовая ўлада прадстаўлена Краснаўскім сельскім Саветам дэпутатаў і сельскім выканаўчым камітэтам. Месца знаходжання — вёска Краснаўка, вуліца Дарожная, дом 3.

Савет дэпутатаў падзелены на 11 акруг.

## Славутасці 
* Тэрыторыя былога горада «Казімір» (XVII стагоддзе) — 
* Курганны магільнік перыяду ранняга сярэднявечча ля в. Коўчыцы 2
* Ваенныя помнікі і мемарыялы ў вёсках: Малімоны, Коўчыцы 1, Коўчыцы 2, Новая Беліца.

## Літаратура 
* Административно-территориальное устройство БССР: справочник: в 2 т. / С.Д. Гриневич и др. — Главное архивное управление при Совете Министров БССР, Институт философии и права Академии наук БССР. — Т. 2: (1944―1980 гг.). — Минск: «Беларусь», 1987. — 283 с.
* Административно-территориальное устройство Республики Беларусь (1981—2010 гг.): справочник. — Минск: БелНИИДАД, 2012. — 172 с.


Катэгорыя:Былыя сельсаветы Парыцкага раёна
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, утвораныя ў 1954 годзе
Асацыяцыя добраахвотных пажарных дружын Польскай Рэспублікі

**Асацыяцыя добраахвотных пажарных дружын Польскай Рэспублікі** () — польская самакіруючая асацыяцыя, якая аб’ядноўвае  і іншых юрыдычных асоб, якія прадстаўляюць іх інтарэсы і прасоўваюць рэалізацыю статутных мэтаў. Злучэнне з’яўляецца працягам слаўных традыцый пажаратушэння, якія выказваюцца ў бескарыслівай дапамозе людзям і служэнню радзіме.

Асацыяцыя выконвае задачы грамадскай супрацьпажарнай абароны, падтрымлівае розныя формы культурна-асветнай працы, спрыяе папулярызацыі гісторыі руху, развівае мастацкія і спартыўныя мерапрыемствы ў Добраахвотных пажарных дружынах. Была створана 28 снежня 1956 года. Працуе на падставе закона «Аб грамадскіх аб’яднаннях» ад 7 красавіка 1989 года, закона «Пра супрацьпажарную абарону» ад 24 жніўня 1991 года і ўласнага статута.

## Спасылкі 
*
Прусак (значэнні)

* Прусак — від насякомых сямейства Тараканавыя

## Выбітныя асобы 
* Ганна Уладзіміраўна Прусак (у шлюбе Бяляева) — расійская вучоная, гісторык, лінгвіст, дыялектолаг, бібліёграф, дачка Уладзіміра Фёдаравіча
* Дзмітрый Канстанцінавіч Прусак — расійскі архітэктар, брат Канстанціна і Мікалая
* Канстанцін Канстанцінавіч Прусак — расійскі інжынер і архітэктар, брат Дзмітрыя і Мікалая
* Канстанцін Фёдаравіч Прусак — беларускі ўрач, ардынатар Віцебскага ваеннага шпіталя
* Мікалай Канстанцінавіч Прусак — расійскі ваенны інжынер, брат Канстанціна і Дзмітрыя
* Уладзімір Уладзіміравіч Прусак — расійскі паэт, сын Уладзіміра Фёдаравіча
* Уладзімір Фёдаравіч Прусак — расійскі інжынер-архітэктар, брат Яўгена
* Яўген Уладзіміравіч Прусак — расійскі інжынер і кампазітар, сын Уладзіміра Фёдаравіча
* Яўген Фёдаравіч Прусак — расійскі інжынер і архітэктар, брат Уладзіміра
Міхаіл Аляксандравіч Сакалоў

**Міхаіл Аляксандравіч Сакалоў** ( — ?) — грамадзянскі інжынер, архітэктар.

## Біяграфія 
Нарадзіўся ў 1846 годзе. Тэхнічную адукацыю атрымаў у Пецярбургскім будаўнічым вучылішчы з 1862 па 1867 год. Выпушчаны з правам на чын XIV класа. Быў прылічаны да  Міністэрства ўнутраных спраў.

У 1868 годзе прызначаны малодшым інжынерам будаўнічага адзялення аланецкага, а ў 1869 годзе - яраслаўскага губернскага праўлення. У 1871 годзе зноў прылічыўся да  і праз тры гады прызначаны малодшым інжынерам будаўнічага аддзялення пскоўскага губернскага праўлення, а ў 1875 годзе пераведзены малодшым архітэктарам у Мінскую губерню.

Катэгорыя:Архітэктары Беларусі
Катэгорыя:Архітэктары Расіі
Катэгорыя:Архітэктары Расійскай імперыі
Катэгорыя:Архітэктары XIX стагоддзя
1906 год у гісторыі астраноміі

**1906** год быў адзначаны шэрагам падзей у астраноміі.

## Падзеі 
## Астранамічныя з’явы 
## Адкрытыя астранамічныя аб’екты 
## Нарадзіліся 
* 4 лютага — **Клайд Уільям Томба**, амерыканскі астраном, які адкрыў Плутон (пам. 17.01.1997).

## Памерлі 
## Зноскі 

Катэгорыя:Гады ў астраноміі
Амстэрдам (востраў, Інданезія)

**Амстэрдам**, ці **Бесар** () — востраў з групы астравоў Су ў акрузе Тамбраув інданезійскай правінцыі Заходняе Папуа. Плошча — 0,84 км².

Катэгорыя:Астравы Інданезіі
Катэгорыя:Астравы Ціхага акіяна
Скорцаўскі сельсавет

**Ско́рцаўскі сельсавет** — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Пружанскага раёна Брэсцкай вобласці. Цэнтр — вёска Скорцы.

Утвораны 12 кастрычніка 1940 года ў складзе Пружанскага раёна Брэсцкай вобласці БССР. 23 верасня 1959 года скасаваны, тэрыторыя далучана да Хараўскага сельсавета.

## Крыніцы 
## Літаратура 
* Административно-территориальное устройство БССР: справочник: в 2 т. / Главное архивное управление при Совете Министров БССР, Институт философии и права Академии наук БССР. — Минск: «Беларусь», 1985―1987.

Катэгорыя:Былыя сельсаветы Пружанскага раёна
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, утвораныя ў 1940 годзе
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, скасаваныя ў 1959 годзе
Бушмін (значэнні)

**Бушмін** — прозвішча і тапонім.

## Прозвішча 
* Аляксей Сяргеевіч Бушмін (1910—1983) — літаратуразнавец, акадэмік АН СССР

## Тапонім 
* Бушмін — вёска ў Талачынскім раёне Віцебскай вобласці Беларусі
Аляксей Сяргеевіч Бушмін

**Аляксей Сяргеевіч Бушмі́н** (;  — ) — савецкі літаратуразнавец, акадэмік Акадэміі навук СССР (1979, член-карэспандэнт з 1960).

## Біяграфія 
Нарадзіўся ў сяле Левая Росаш Караткаярскага павета Варонежскай губерні (зараз у Кашырскім раёне Варонежскай вобласці Расіі). У 1932 годзе скончыў Варонежскі зоаветэрынарны інстытут. Колькі часу працаваў у саўгасе, а з 1933 г. у зоаветэрынарным інстытуце і адначасова на кафедры эканомікі і арганізацыі прадпрыемстваў Варонежскай камуністычнай сельскагаспадарчай школы. У 1939 годзе экстэрнам скончыў факультэт рускага языка і літаратуры Варонежскага педагагічнага інстытута. З кастрычніка 1941 г. вучыўся ў Ваенна-палітычнай акадэміі імя У. І. Леніна, пасля сканчэння якой выкладаў у Ленінградскім ваенна-палітычным вучылішчы. Пасля дэмабілізацыі ў 1946 г. А. С. Бушмін — навуковы супрацоўнік у Інстытуце рускай літаратуры (Пушкінскі Дом) Акадэміі навук СССР, з 1951 г. намеснік дырэктара інстытута, у 1955—1965 гг. і з 1978 г. яго дырэктар.

Памёр А. С. Бушмін 19 сакавіка 1983 г. у Ленінградзе. Пахаваны на Камароўскіх пасялковых могілках.

## Навуковая дзейнасць 
Вучонаму належаць працы па распрацоўцы праблем метадалогіі літаратуразнаўства, тэорыі і гісторыі рускай літаратуры XIX—XX стагоддзяў. Займаўся даследаваннем творчасці М. Я. Салтыкова-Шчадрына, А. С. Серафімовіча, А. А. Фадзеева.

Сярод апублікаванага:
* Роман А. Фадеева «Разгром», Л., 1954;
* Сатира Салтыкова-Щедрина, М. — Л., 1959;
* Сказки Салтыкова-Щедрина, М. — Л., 1960;
* манаграфія «Методологические вопросы литературоведческих исследований» (1969).

## Літаратура 
*  — С. 367.

## Спасылкі 
* 
* *Баскаков В. Н* Бушмин Алексей Сергеевич (1910—1983). Краткий очерк научной, педагогической и общественной деятельности // Інстытут рускай літаратуры (Пушкінскі Дом) Расійскай акадэміі навук
* 

Катэгорыя:Літаратуразнаўцы СССР
Катэгорыя:Члены КПСС
Катэгорыя:Правадзейныя члены АН СССР
Катэгорыя:Дактары філалагічных навук
Іван Іванавіч Саратаўскі

**Іван Іванавіч Саратаўскі** (1857 — пасля 1908) — беларускі фармацэўт, правізар. Доктар медыцыны.

## Біяграфія 
Скончыў Харкаўскі ўніверсітэт. З 1882 года працаваў фармацэўтам, з 1883 года і прынамсі да 1906 года на пасадзе фармацэўта магілёўскага губернскага праўлення. Адначасова з’яўляўся кіруючым аптэкай Магілёўскіх богаўгодных устаноў.

## Навуковая дзейнасць 
Абараніў дысертацыю ў Імператарскай Ваенна-Медыцынскай акадэміі на ступень доктара медыцыны, у якой разглядаў дзеянне  на выдзяленне мачавой кіслаты.

## Бібліяграфія 
* Клинические наблюдения над действием атофана на выделение мочевой кислоты [Текст] : дис. на степ. д-ра медицины / Иван Иванович Саратовский. — СПб. : Тип. Т-ва «Грамотность», 1912. — 111 с. — (Серия доктор. дис., допущ к защите в Имп. Воен.-Мед. Акад. в 1912—1913 учеб. г. ; № 6). — Б. ц.

Катэгорыя:Медыкі Беларусі
Алесь Адамовіч (СБП)

**Алесь Адамовіч** (1928 (?)) — дзеяч беларускага нацыянальнага супраціву, сябра беларускай моладзевай падпольнай паваеннай арганізацыі Саюз беларускіх патрыётаў (СБП), сакратар постаўскай групы СБП.

## Біяграфія 
Нарадзіўся прыкладна ў 1928 г. недзе на пастаўшчыне Дзісненскага павета Віленскага ваяводства (цяпер Пастаўскі раён Віцебскай вобласці).

Пасля адкрыцця ў Паставах педагагічнай навучальні пачаў вучыцца ў гэтай установе. З восені 1945 быў адным з ініцыятараў стварэння нелегальнай беларускай арганізацыі «За Беларусь», якая пазней улілася да Саюза беларускіх патрыётаў, стаў сакратаром пастаўскай групы. 25 сакавіка 1946 г. удзельнічаў у прыняцці арганізацыяй прысягі на вернасць Беларусі, прымеркаванай да 28-х угодкаў абвяшчэння незалежнасці Беларускай Народнай Рэспублікі. Прысяга прымалася не адначасова, але групамі па некалькі чалавек.

У лютым 1947 года савецкая ўлада пачала арышты сябраў СБП: у давер да сябраў пастаўскай групы раней увайшоў афіцэр МДБ Алег Стахоўскі, які выдаваў сябе за ўдзельніка антысавецкай арганізацыі і падштурхоўваў да тэрарызму, а на дадатак канспірацыя арганізацыі была слабай. Пасля судовага працэсу ў Мінску атрымаў 10 гадоў пазбаўлення волі.

Этапаваны быў, верагодна, у Багаслаўскі канцлагер МДБ Свярдлоўскай вобласці (каля Чырвонатурыйска), які ўваходзіў у аб'яднаньне «Восток-Ураллаг». Падчас зняволеньня рабіў няўдалую спробу ўцёкаў. Пасля гэтага быў пераведзены ў адзін з штрафных лагерных пунктаў. Антон Фурс прыгадваў: «Алесь падшукаў сабе супольніка, маладога, такога ж зуха-хлопца, як сам. Будучы на працы за зонай, яны падлавілі-такі момант, перапаўзлі забараняльную паласу… Але праз колькі дзён абодваіх прывезлі на вахту, збітых да паўсмерці. Далёка яны не адышлі, папаліся. Дзіва што: ва ўсе бакі непраходная тайга, лагеры, вайсковыя заставы. Ды і мясцовае насельніцтва было зацікаўленае высачыць і злавіць збеглых зэкаў — за кожную галаву тады плацілі мукой, цукрам і іншымі дэфіцытнымі прадуктамі».

Пасля вызвалення жыў у Туле (на вуліцы Луначарскага), працаваў у ЦКІБе (Цэнтральнае канструктарскае даследчае бюро - абароннае прадпрыемства па вытворчасці зброі). На 1994 год быў яшчэ жывы.

Рэабілітаваны ў 1990-я гады. У часы дэмакратызацыі выступаў у друку на тэму ўспамінаў пра беларускі паваенны моладзевы антысавецкі рух.

## Літаратура 
* Гарт. З успамінаў пра Саюз Беларускіх Патрыётаў. Мн., 1997. С. 71, 77, 89, 112, 165, 252, 340. 
* Антысавецкія рухі ў Беларусі. 1944—1956. Даведнік, — Мінск, 1999. ISBN 985-6374-07-3.

## Спасылкі 
* [Біяграфія Алеся Адамовіча на старонцы Леаніда Маракова(https://be.wikipedia.org/wiki/%D0%9B%D0%B5%D0%B0%D0%BD%D1%96%D0%B4_%D0%9C%D0%B0%D1%80%D0%B0%D0%BA%D0%BE%D1%9E)]

## Гл. таксама 
* Саюз беларускіх патрыётаў

Катэгорыя:Рэпрэсаваныя савецкай уладай
Катэгорыя:Члены Саюза беларускіх патрыётаў
Мікола Асіненка

**Мікола Асіненка** (1928) — дзеяч беларускага нацыянальнага супраціву, сябра беларускай моладзевай падпольнай паваеннай арганізацыі Саюз беларускіх патрыётаў (СБП), адзін з заснавальнікаў і старшыня Пастаўскай групы СБП. Мянушка «Крывіч».

## Біяграфія 
Нарадзіўся ў 1928 г. у в. Рамелькі Дзісненскага павета Віленскага ваяводства (цяпер Пастаўскі раён Віцебскай вобласці) ў сялянскай сям'і .

Пасля адыходу нямецкіх войскаў у Другую сусветную вайну ў 1944 г. паступіў у педагагічную навучальню ў Паставах, дзе падчас вучобы пісаў патрыятычныя вершы. Быў адным з ініцыятараў утварэння ў навучальні падпольнай арганізацыі «За Беларусь», якая потым улілася ў глыбоцкую групу Саюза беларускіх патрыётаў. На  кватэры Ніны Асіненкі (цёзка па прозвішчы), нарачоным якой быў Мікола Асіненка, ў  сакавіку 1946 г. адбылася моладзевая вечарына, на якой той урачыста абвясціў пра існаванне арганізацыі. 25 сакавіка 1946 г. удзельнічаў у прыняцці арганізацыяй прысягі на вернасць Беларусі, прымеркаванай да 28-х угодкаў абвяшчэння незалежнасці Беларускай Народнай Рэспублікі. Прысяга прымалася не адначасова, але групамі па некалькі чалавек.

У лютым 1947 года савецкая ўлада пачала арышты сябраў СБП: у давер да сябраў пастаўскай групы раней увайшоў афіцэр МДБ Алег Стахоўскі, які выдаваў сябе за ўдзельніка антысавецкай арганізацыі і падштурхоўваў да тэрарызму, а на дадатак канспірацыя арганізацыі была слабай. Як адзін з заснавальнікаў быў асуджаны паводле арт. 63-I і 76 КК БССР да смяротнага пакарання, але ў сувязі з адменай смяротнага пакарання ад 20 траўня 1947 года атрымаў 25 гадоў пазбаўлення волі з 5-гадовым пазбаўленнем праў. На судовым працэсе ў Мінску, каб выратаваць Ніну Асіненка, адмаўляў яе ўдзел у СБП, але тая заявіла, што была ў арганізацыі і хоча раздзяліць з сябрамі іх лёс. Падчас зняволення нейкі час быў шпіталізаваны і знаходзіўся ў Кемераўскай вобласці на адным з медычна-санітарных пунктаў для вязняў.

Пасля вызвалення вярнуўся ў Беларусь, але праз пераследы палітычных вязняў пераехаў у Казахстан, а потым ува Узбекістан. Там у Ташкенце з чырвоным дыпломам скончыў Ташкенцкі політэхнічны інстытут. Далей вярнуўся ў Беларусь і працаваў галоўным інжынерам на заводзе будаўнічых матэрыялаў у Чэрыкаве. Пасля смерці жонкі Ніны Асіненкі, якая была знясіленая савецкімі канцлагерамі і заўчасна памерла, накіраваўся з брыгадай будаўнікоў на будаўніцтва БАМ. Далейшы лёс невядомы.

## Літаратура 
* Гарт. З успамінаў пра Саюз Беларускіх Патрыётаў. Мн., 1997. С. 23, 25, 39, 44, 47, 48, 71, 74, 108, 112, 113, 140, 143, 144, 146, 165, 167, 194, 251, 252, 287, 288, 320, 340.
* Антысавецкія рухі ў Беларусі. 1944—1956. Даведнік, — Мінск, 1999. ISBN 985-6374-07-3

## Гл. таксама 
* Саюз беларускіх патрыётаў

Катэгорыя:Рэпрэсаваныя савецкай уладай
Катэгорыя:Члены Саюза беларускіх патрыётаў
Катэгорыя:Нарадзіліся ў Віленскім ваяводстве
Раман Фёдаравіч Чарненка

**Раман Фёдаравіч Чарненка** ( — ?) — беларускі і расійскі медык. Судовы медык.

## Біяграфія 
Нарадзіўся ў 1861 годзе ў сялянскай сям’і. Скончыў Кіеўскі ўніверсітэт.

У 1890 годзе згаданы земскім урачом у г. Суражы.

Пасля заканчэння Ваенна-медыцынскай акадэміі з 1898 года складаўся лекарам пры .

З 1902 па 1907 год займаў пасаду памочніка ўрачэбнага інспектара пры магілёўскім губернскім праўленні.

У 1904 годзе быў камандзіраваны на руска-японскую вайну.

У 1914 годзе займаў пасаду ўрачэбнага інспектара пры санкт-пецярбургскім губернскім праўленні.

## Навуковая і педагагічная дзейнасць 
Навуковая дзейнасць звязана з паразіталогіяй. Выкладаў у Цэнтральная фельчарскай школе для Магілёўскай, Віцебскай і Мінскай губерняў.

### Асобныя працы 
* К вопросу о частоте глист у жителей Суражского уезда Черниговской губернии : диссертация на степень доктора медицины лекаря Р. Ф. Черненко. — Гомель, 1896.

## Адрасы 
У Санкт-Пецярбургу жыў па адрасе , вул. , д. 9.

Катэгорыя:Медыкі Беларусі
Катэгорыя:Медыкі Расіі
Катэгорыя:Педагогі Беларусі
Мікалай Адольфавіч Буш

**Мікалай Адольфавіч Буш** (;  — ) — батанік, член-карэспандэнт Акадэміі навук СССР (1920).

## Біяграфія 
Нарадзіўся ў горадзе Слабадской Вяцкай губерні (зараз раённы цэнтр у Кіраўскай вобласці Расіі). Скончыў Вяцкую мужчынскую гімназію, у 1891 годзе — Казанскі ўніверсітэт, у 1895 годзе — Лясны інстытут у Санкт-Пецярбургу. З 1895 года выкладаў у Юр’еўскім універсітэце (з 1900 года — прыват-дацэнт). З 1902 года на пасадзе малодшага кансерватара Санкт-Пецярбургскага Імператарскага батанічнага сада. У 1903 годзе абараніў дысертацыю на званне магістра, у 1911 годзе — доктарскую. у 1908—1911 гг. выкладаў батаніку на Вышэйшых жаночых сельскагаспадарчых курсах (створаны ў 1904 годзе па ініцыятыве І. А. Сцебута, сучасны Санкт-Пецярбургскі дзяржаўны аграрны ўніверсітэт). З 1911 года прафесар Вышэйшых жаночых (Бястужаўскіх) курсаў. З 1909 года ў Пецярбургскім універсітэце: прыват-дацэнт, прафесар, з 1918 г. — загадчык кафедрай батанічнай геаграфіі. У 1910—1917 гг. загадчык кафедрай батанікі Пецярбургскага псіханеўралагічнага інстытута. З 1931 года ў Батанічным інстытуце Акадэміі навук СССР, загадчык каўказскім гербарыем.

Памёр М. А. Буш у горадзе Белазерск Валагодскай вобласці.

## Навуковая дзейнасць 
М. А. Бушу належаць навуковыя працы па батанічнай геаграфіі Каўказа, Сібіры і Далёкага Усходу. Займаўся складаннем батаніка-геаграфічных картаў раёнаў Каўказа. Прапанаваў схему падзелу Сібіры на батаніка-геаграфічныя вобласці. Аўтар падручнікаў для вышэйшых навучальных устаноў «Морфология и систематика растений» (2-е выд. 1924) і «Курс систематики высших растений» (1940), манаграфіі, навукова-папулярных кніг, артыкулаў і інш.

У 1916—1934 гг. вучоны сакратар Рускага батанічнага таварыства.

## Узнагароды 
За праведзеныя экспедыцыі на Каўказ Рускім геаграфічным таварыствам узнагароджаны медалём імя М. М. Пржавальскага.

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
* Буш Николай Адольфович // Сайт Расійскай акадэміі навук
* Буш Николай Адольфович // Биографика СПбГУ. Санкт-Петербургский государственный университет
* Буш Николай Адольфович // «Мегаэнциклопедия Кирилла и Мефодия» megabook.ru

Катэгорыя:Члены-карэспандэнты АН СССР
Катэгорыя:Батанікі СССР
Катэгорыя:Батанікі XIX стагоддзя
Катэгорыя:Батанікі XX стагоддзя
Чарненка

**Чарненка** — прозвішча.

## Выбітныя асобы 
* Канстанцін Усцінавіч Чарненка — кіраўнік СССР у 1984—1985 гадах
* Раман Фёдаравіч Чарненка — беларускі і расійскі медык

## Гл. таксама 
* Лілія Васільеўна Чарненка-Бандарэвіч (нар. 1954) — паэтэса, культурны дзеяч Украіны.
Дзень Zero

**Дзень Zero**, або Кейптаўнскі водны крызіс — сітуацыя, што склалася вакол вадазабеспячэння Кейптаўна у другой палове 2010-х. У выніку Кейптаўн стаў першым вялікім горадам свету, што рызыкуе застацца зусім без прэснае вады

## Прыродныя перадумовы 
Кейптаўн размешчаны на крайнім паўднёвым захадзе Афрыкі ў міжземнаморскай вобласці субтрапічнага клімату, для якой характэрная дастатковая колькасць ападкаў (каля 500 мм) з нераўнамерным выпадзеннем на працягу года: амаль усе дажджы ідуць узімку. У гарачы і засушлівы летні перыяд (снежань-люты), калі вада найбольш патрэбная, яе чакаць няма адкуль. З мэтай раўнамернага выкарыстання рачнога сцёку на рэках у ваколіцах Кейптаўна былі створаны вадасховішчы, закліканыя забяспечыць горад вадой улетку.

## Крызіс 
Пачынаючы з 2015 у выніку штогадовай нястачы зімовых ападкаў узровень вады ў вадасховішчах пачаў імкліва падаць. У пачатку 2018 былі агучаны прагнозы аб тым, што ў красавіку колькасць вады акажацца недастатковай для вадазабеспячэння Кейптаўна, і ўлады горада анансавалі свае планы на Дзень Zero — дзень, калі вада знікне. Аднак, дзякуючы палітыцы вадазберажэння, шырока падтрыманай гараджанамі, спажыванне вады ўдалося знізіць болей чым удвая. У выніку ўзровень вадасховішчаў да красавіка нават падняўся, а Дзень Zero быў адкладзены мінімум да 2019. Багатыя дажджы зімы 2018 дазволілі жыхарам рэгіёна глядзець у будучыню з надзеяй. У верасні ўзровень вады ў вадасховішчах падняўся да 70 %, пасля чаго некаторыя абмежаванні на спажыванне вады былі знятыя. Цяпер кейптаўнцы могуць паліваць муніцыпальнай вадой сады, але з лейкі а не са шланга; мыць машыну з вядра; напаўняць басейн, але толькі такі, што мае накрыўку ад выпарэння.

## Наступствы 
* Праз недастатковае арашэнне сельская гаспадарка не далічылася 1,17 млрд даляраў. 37 000 чалавек страцілі працу ў аграрным сектары.
* Урачы кажуць, што праз непамытыя рукі вельмі хутка пачнуць распаўсюджвацца інфекцыйныя хваробы
* Прыток турыстаў у студзені 2018 упаў у параўнанні з аналагічным часам папярэдняга года
* Пазітыўным вынікам можна назваць тое, што улады і жыхары Кейптаўна набылі першы ў сучасным свеце вопыт змагання з масштабным дэфіцытам вады, гэты каштоўны вопыт пераймуць і іншыя гарады, што непазбежна сутыкнуцца з такой праблемай

Катэгорыя:Гісторыя ПАР
Катэгорыя:Экалогія
Смаляніцкі сельсавет

**Смаляні́цкі сельсавет** — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Пружанскага раёна Брэсцкай вобласці. Цэнтр — вёска Смаляніца.

Утвораны 12 кастрычніка 1940 года ў складзе Пружанскага раёна Брэсцкай вобласці БССР. 23 верасня 1959 года скасаваны, тэрыторыя далучана да Хараўскага сельсавета.

## Крыніцы 
## Літаратура 
* Административно-территориальное устройство БССР: справочник: в 2 т. / Главное архивное управление при Совете Министров БССР, Институт философии и права Академии наук БССР. — Минск: «Беларусь», 1985―1987.

Катэгорыя:Былыя сельсаветы Пружанскага раёна
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, утвораныя ў 1940 годзе
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, скасаваныя ў 1959 годзе
Ніна Асіненка

**Ніна Асіненка** (1928 (?)) — дзяячка беларускага нацыянальнага супраціву, сябра беларускай моладзевай падпольнай паваеннай арганізацыі Саюз беларускіх патрыётаў (СБП), адна з заснавальнікаў Пастаўскай групы СБП. Мянушка «Незабудка».

## Біяграфія 
Нарадзілася прыкладна ў 1928 г. недзе на пастаўшчыне Дзісненскага павета Віленскага ваяводства (цяпер Пастаўскі раён Віцебскай вобласці).

Разам з нарачоным Міколам Асіненкам (цёзка па прозвішчы) была адным з ініцыятараў утварэння постаўскай падпольнай арганізацыі «За Беларусь», якая потым улілася ў глыбоцкую групу Саюза беларускіх патрыётаў. На  кватэры Ніны Асіненкі 8 сакавіка 1946 г. адбылася моладзевая вечарына, на якой было ўрачыста абвешчана пра існаванне арганізацыі. 25 сакавіка 1946 г. удзельнічала у прыняцці арганізацыяй прысягі на вернасць Беларусі, прымеркаванай да 28-х угодкаў абвяшчэння незалежнасці Беларускай Народнай Рэспублікі. Прысяга прымалася не адначасова, але групамі па некалькі чалавек.

У лютым 1947 года савецкая ўлада пачала арышты сябраў СБП: у давер да сябраў пастаўскай групы раней увайшоў афіцэр МДБ Алег Стахоўскі, які выдаваў сябе за ўдзельніка антысавецкай арганізацыі і падштурхоўваў да тэрарызму, а на дадатак канспірацыя арганізацыі была слабай. Нарачоны Ніны Мікола Асіненка як адзін з заснавальнікаў быў асуджаны паводле арт. 63-I і 76 КК БССР да смяротнага пакарання, але ў сувязі з адменай смяротнага пакарання ад 20 траўня 1947 года атрымаў 25 гадоў пазбаўлення волі з 5-гадовым пазбаўленнем праў. На судовым працэсе ў Мінску, каб выратаваць Ніну, Мікола Асіненка адмаўляў яе ўдзел у СБП, але тая заявіла, што была ў арганізацыі і хоча раздзяліць з сябрамі іх лёс: «Я была ў СБП і не адракаюся ад гэтага. Была і застаюся разам з маімі сябрамі».

Прыгавораная да 10 гадоў пазбаўлення волі. Пасля вызвалення з ГУЛАГу разам з мужам Міколам Асіненкам жыла ў Казахстане, потым ува Узбекістане.

Знясіленая савецкімі канцлагерамі заўчасна памерла. Дата і месцы смерці і пахавання невядомыя

## Літаратура 
* Гарт. З успамінаў пра Саюз Беларускіх Патрыётаў. Мн., 1997. С. 74, 112, 113, 115, 146, 165, 251, 252, 340.
* Антысавецкія рухі ў Беларусі. 1944—1956. Даведнік, — Мінск, 1999. ISBN 985-6374-07-3.
* Арлоў У. Імёны Свабоды / Уладзімер Арлоў. — [Б.м.]: Радыё Свабодная Эўропа — Радыё Свабода, 2015. — (Бібліятэка Свабоды. XXI стагодзьдзе). — С. 668. ISBN 978-0-929849-71-3.

## Спасылкі 
* Радыё Свабода. Уладзімер Арлоў. Імёны Свабоды: Ніна Асіненка

## Гл. таксама 
* Саюз беларускіх патрыётаў

Катэгорыя:Рэпрэсаваныя савецкай уладай
Катэгорыя:Члены Саюза беларускіх патрыётаў
Дэвід Арнольд Крол

**Дэвід Арнольд Крол** (; ,  Магілёўскай губерні — , ) — канадскі палітычны дзеяч, адвакат.

## Біяграфія 
Кроль Дувід Аўрум паходзіў з сям’і лекара *Гілеля Міхелевіча Кроля* і *Міны Чарняк*. З 1903 — у Канадзе.

У 1925-29 займаўся адвакацкай практыкай ва Уінсары, Антарыа, мэр горада. У 1934 абраны ў заканадаўчы орган правінцыі Антарыа. У 1934-37 міністр працы, грамадскага дабрабыту і муніцыпальных спраў у правінцыйным ўрадзе. Падчас 2-й сусветнай вайны, захоўваючы за сабой месца ў заканадаўчым органе Антарыа, служыў у канадскай арміі, палкоўнік. У 1945 абраны ў канадскі парламент. У 1955 першым з яўрэяў Канады стаў сенатарам. Удзельнічаў у дзейнасці яўрэйскай абшчыны Канады.

## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Палітыкі Канады