open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Васіль Іванавіч Ігнаценка

**Васіль Іванавіч Ігнаце́нка** (13 сакавіка 1961, в. Спярыжжа, Брагінскі раён, Гомельская вобласць — 13 мая 1986, Масква) — ліквідатар аварыі на Чарнобыльскай АЭС, камандзір аддзялення 6-й самастойнай ваенізаванай пажарнай часці па ахове горада Прыпяць, Герой Украіны (2006).

## Біяграфія 
Нарадзіўся 13 сакавіка 1961 годзе ў вёсцы Спярыжжа Брагінскага раёна Беларусі. Бацькі — Іван Тарасавіч і Таццяна Пятроўна Ігнаценкі.

Пасля заканчэння Гомельскага вучылішча электратэхнікі працаваў па спецыяльнасці ў Бабруйску. На службу ў армію трапіў у адну з пажарных часцей Масквы, дзе захапіўся пажарнай справай. Пасля службы працаваў у спецыялізаванай ваенізаванай пажарнай часці № 6 горада Прыпяць. Старшы сяржант унутранай службы, майстар спорту СССР.

Васіль Ігнаценка прымаў непасрэдны ўдзел у тушэнні пажару на Чарнобыльскай АЭС уначы з 25 на 26 красавіка 1986 годзе. Ён быў сярод першых пажарнікаў, якія прыбылі на тушэнне пажару на чацвёртым энергаблоку ЧАЭС, у выніку атрымаў смяротную дозу радыеактыўнага апраменьвання. Перавезены на лячэнне ў Маскву ў шостую клініку Інстытута біяфізікі.

Памёр 13 мая 1986 годзе. Пахаваны ў Маскве на Міцінскіх могілках.

## Памяць 
* 25 жніўня 2007 года ў горадзе Беразіно ўсталяваная і асвечаная памятная дошка ў гонар героя Чарнобыля — Васіля Ігнаценкі;
* манумент на цэнтральнай плошчы Брагіна;
* імем Васіля Ігнаценкі названыя вуліцы ў Брагіне, Беразіне і Мінску;
* бюст у вёсцы Буда Люшаўская Буда-Кашалёўскага раёна;
* экспазіцыя ў Брагінскім гісторыка-этнаграфічным музеі (верасень 2008 года);
* Сярэдняя школа № 56 у Мінску  носіць імя Васіля Ігнаценкі.

## У культуры 
* у міні-серыяле «Чарнобыль» («Chernobyl») 2019 года вытворчасці HBO (ЗША, Вялікабрытанія) Васіль Ігнаценка з’яўляецца адной з дзеючых асоб.

## Узнагароды 
* ордэн Чырвонага Сцяга (пасмяротна) — узнагароджаны Указам Прэзідыума Вярхоўнага Савета СССР ад 24 снежня 1986 года «За мужныя і самаадданыя дзеянні, праяўленыя пры ліквідацыі аварыі на Чарнобыльскай АЭС і ліквідацыі яе наступстваў»;
* Герой Украіны (пасмяротна, з уручэннем ордэна «Залатая Зорка») — узнагароджаны Указам Прэзідэнта Украіны ад 21 красавіка 2006 года «За гераічны подзвіг у імя жыцця цяперашніх і будучых пакаленняў, асабістую мужнасць і самаахвяраванне, праяўленыя пры ліквідацыі аварыі на Чарнобыльскай АЭС».

## Спасылкі 
* Помнікі ў Краснагорску. Ліквідатары аварыі на ЧАЭС, якая загінулі ад прамянёвай хваробы.  

Катэгорыя:Ліквідатары Чарнобыльскай аварыі
Катэгорыя:Памерлі ад прамянёвай хваробы
Катэгорыя:Майстры спорту СССР
Святы Данат Задарскі

ў Задары ]]
**Святы́ Дана́т** (другая палова VIII стагоддзя — першая палова ІХ стагоддзя, Задар), таксама званы **Данат з Зары**, — далмацінскі святы, які стаў біскупам і дыпламатам у далмацінскім горадзе-дзяржаве Задар (Зара). Яго свята адзначаецца 25 лютага.

Данат згадваецца ў франкскіх аналах з 805 года ў якасці пасла далмацінскіх гарадоў да Карла Вялікага ў Тыёнвіле. Данату прыпісваецца пачатак будаўніцтва або пашырэнне царквы Святой Тройцы. Царква была завершана ў пачатку ІХ стагоддзя. Яе назва была зменена венецыянцамі на царкву Святога Даната.

## Царква Даната 
Царква з’яўляецца самым буйным перадраманскім будынкам у Харватыі. Яна была пабудавана на руінах старога рымскага форума , частку фундаментаў гэтага форуму можна ўбачыць і сёння.

Мармуровы саркафаг у кафедральным саборы захоўвае рэліквіі сірмійскай пакутніцы  з надпісам, датаваным часамі святога Даната. Па традыцыі лічыцца, што святы Данат прывёз мошчы ў Зару з Канстанцінопаля, калі ён быў там з венецыянскім дожам Беата. Туды яны адправіліся па загаду Карла Вялікага, каб весці перамовы аб мяжы паміж Візантыяй і харвацкімі тэрыторыямі, якія знаходзіліся пад уладай Франкскай імперыі.

Данат памёр каля 811 года і быў пахаваны ў сваёй царкве Святой Тройцы (цяпер царква Святога Даната). Пасля 1809 года, па завяршэнні французскай акупацыі Задара, косці яго былі перанесены ў сабор Святой Анастасіі, дзе яны знаходзяцца да гэтага часу.

Катэгорыя:Хрысціянскія святыя IX стагоддзя
Катэгорыя:Хрысціянскія святыя VIII стагоддзя
Катэгорыя:Каталіцкія біскупы
Катэгорыя:Постаці Задара
Маруна трохраздзельная

**Маруна трохраздзельная** *(Galium trifidum)* &nbsp; — від травяністых раслін сямейства , распаўсюджаны ў Еўразіі і Паўночнай Амерыцы. Этымалогія:  — «3-дольны».

## Апісанне 
Шматгадовыя травяністыя расліны вышынёй 5-25&nbsp;см. Сцёблы тонкія, 4-кутыя, грубыя навобмацак. Лісце звычайна размешчана па 4 у мутоўках. Пласціны лінейна-ланцэтныя, з круглявымі вяршынямі без шчацінак, з цэлымі апушанымі краямі. Кветкі размешчаны ў пазухавых парасоніках па 1-3 кветкі. Кветкі: вяночкі ў форме кола, белыя, прыблізна 1&nbsp;мм шырынёй, 3-лопасцевыя; чашачкі адсутнічаюць; тычынак 3, пылавікі жоўтыя. Плады 2-дольныя, глянцавыя, пладалісцікі амаль шарападобныя.

## Распаўсюджанне 
Азія (Расія, Кітай, Японія, Казахстан, Турцыя); Еўропа (Аўстрыя, Ліхтэнштэйн, Эстонія, Фінляндыя, Францыя, Іспанія, Ісландыя, Латвія, Літва, Нарвегія, Польшча, Швецыя, Украіна); Паўночная Амерыка (Грэнландыя, Канада, ЗША). Насяляе гідратэхнічныя лугі, балоты, гразь вясной, канавы, часам сухія лугі на схілах пагоркаў, абочыны і газоны.

Ва Украіне расце на тарфяных і асаковых балотах, па берагах — у Палессі і Левабярэжным лесастэпе.

## Галерэя 

Galium trifidum 3.JPG|
Galium trifidum BB-1913.png|

## Спасылкі 
* 
* Germplasm Resources Information Network (GRIN) 
* Euro+Med Plantbase 
* NatureGate 

Катэгорыя:Расліны, апісаныя ў 1753 годзе
Катэгорыя:Флора Паўночнай Амерыкі
Катэгорыя:Флора Еўразіі
Катэгорыя:Маруна
Пётр Мікалаевіч Маслаў

**Пётр Мікалаевіч Ма́слаў** (;  — ) — вучоны ў галіне хірургіі, доктар медыцынскіх навук (1947), прафесар (1949). Заслужаны дзеяч навукі БССР (1964).

## Біяграфія 
Нарадзіўся ў сяле Енгалычава Карсунскага павета Сімбірскай губерні (зараз у Дубёнскім раёне Рэспублікі Мардовія, Расія). У 1914 годзе скончыў настаўніцкую школу, у 1917 годзе — Казанскую настаўніцкую семінарыю. Працаваў настаўнікам на радзіме. Удзельнік Грамадзянскай вайны. У 1924 годзе скончыў медыцынскі факультэт Казанскага ўніверсітэта. У 1927—1930 гадах асістэнт хірургічнай клінікі ў ім. У 1930—1935 гадах у Другім Маскоўскім медыцынскім інстытуце — асістэнт факультэцкай клінікі. У 1935—1941 гг. П. М. Маслаў на пасадзе дацэнта хірургічнай клінікі ў Цэнтральным інстытуце ўдасканалення ўрачоў. З пачаткам Вялікай Айчыннай вайны (у 1941—1942 гг.) працаваў у шпіталях, з 1942 года — у Інстытуце хірургіі Акадэміі медыцынскіх навук СССР. У 1948—1949 гг. у Віцебскім медыцынскім інстытуце на пасадзе загадчыка кафедрай шпітальнай хірургіі. З 1949 года П. М. Маслаў на пасадзе загадчыка кафедрай хірургіі ў Беларускім інстытуце ўдасканалення ўрачоў і адначасова на пасадзе начальніка 4-а Галоўнага ўпраўлення Міністэрства аховы здароўя БССР. У 1949—1955 гадах працаваў у Мінскім медыцынскім інстытуце загадчыкам кафедры агульнай хірургіі, у 1955—1965 гадах загадчыкам кафедрай факультэцкай хірургіі і адначасова на пасадзе дэкана факультэта.

Памёр П. М. Маслаў 28 жніўня 1965 года. Пахаваны на Усходніх (Маскоўскіх) могілках .

## Навуковая дзейнасць 
П. М. Маславу належаць навуковыя працы па хірургічным лячэнні хвароб органаў грудной поласці, страўнікава-кішэчнага тракту, навакаінавай блакадзе. Распрацаваў спосабы дыягностыкі вострага апендыцыту, займаўся пытаннямі штучнага кровазвароту, хірургічнага лячэння жоўцевакамянёвай хваробы і інш.

Аўтар каля 70 навуковых прац, у тым ліку 2 манаграфій.

Сярод апублікаванага:
* Диагностика и лечение кишечной непроходимости. — Мн. 1953.
* Клинические лекции по факультетской хирургии. — 1964. (у сааўтарстве)

Пад кіраўніцтвам П. М. Маслава абаронены 3 доктарскія і 32 кандыдацкія дысертацыі. Быў старшынёй Навуковага таварыства БССР, членам праўлення Усесаюзнага таварыства хірургаў, рэдакцыйных калегій часопісаў «Хирургия» і «Здравоохранение Белоруссии».

## Узнагароды і званні 
* Ордэн Леніна, медалі
* Ганаровая грамата Вярхоўнага Савета БССР (1964)
* Заслужаны дзеяч навукі Беларускай ССР (1964)

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
* Маслов Петр Николаевич (16(28).12.1897-27.08.1965)  // Беларускі дзяржаўны медыцынскі ўніверсітэт
* Кафедра госпитальной хирургии с курсами урологии и детской хирурги  // Віцебскі дзяржаўны медыцынскі ўніверсітэт
* Маслов, Петр Николаевич (доктор медицинских наук ; 1897—1965) // Нацыянальная бібліятэка Беларусі
* Маслов Пётр Николаевич (7.01.1898 — 27.08.1965) // Медицинский некрополь 

Катэгорыя:Нарадзіліся ў Мардовіі
Катэгорыя:Хірургі СССР
Катэгорыя:Хірургі Беларусі
Катэгорыя:Удзельнікі Грамадзянскай вайны ў Расіі
Катэгорыя:Медыкі Вялікай Айчыннай вайны
Маруна вясенняя

**Маруна вясенняя** (*Cruciata glabra*)&nbsp;— від раслін сямейства , распаўсюджаны ў Еўразіі і Паўночна-Заходняй Афрыцы.

## Апісанне 
Шматгадовая расліна даўжынёй 10-35&nbsp;см. Кветканосы без прыкветкавых лістоў. Сцёблы апушаныя пад вузламі ля аснавання лісця, часам да сярэдзіны, а вышэй голыя. Плады круглявыя, голыя, гладкія.

Ва Украіне расце ў лясах, сярод хмызнякоў, на камяністых россыпах — у Карпатах, Разточчы-Аполлі, на Палессі, у лесастэпе.

## Галерэя 

Cruciata glabra2.jpg|
Cruciata glabra4.jpg|

Катэгорыя:Флора Азіі
Катэгорыя:Флора Паўночнай Афрыкі
Катэгорыя:Флора Еўропы
Катэгорыя:Марэнавыя
Маруна багнавая

**Маруна багнавая**, **Гольнік** (*Galium uliginosum*)&nbsp;— від травяністых раслін сямейства , распаўсюджаны ў Еўразіі. Этымалогія:  — «багнавы»

## Апісанне 
Шматгадовыя травяністыя расліны вышынёй 5-30(60) см, далікатныя, з тонкімі карэнішчамі. Ствалы 4-кутыя, грубыя. Лісце размешчана ў мутоўках, звычайна па 6. Пласціны ад вузка-эліптычных да зваротналанцэтных, 3-16 × 1-3&nbsp;мм, глянцавыя, са шчаціністымі вяршынямі, шурпатыя, ніжнія паверхні апушаныя ўздоўж цэнтральнай жылкі, края цэлыя са шчаціністымі валасінкамі. Суквецці&nbsp;— даволі шматкветкавыя парасонікі ў верхніх пазухах. Кветаножкі 1-5&nbsp;мм. Кветкі: вяночкі формы кола з бела-зялёным адценнем 1.5-3&nbsp;мм шырынёй, 4-лопасцевыя; чашачкі адсутнічаюць; тычынак 4, пылавікі жоўтыя. Плады 2-дольныя, дробназярністыя, голыя, карычневыя. Цвіценне і плоданашэнне&nbsp;— май-жнівень.

## Распаўсюджанне 
Азія (Кітай, Манголія, Расія, Арменія, Грузія, Турцыя); Еўропа (Аўстрыя, Ліхтэнштэйн, Бельгія, Люксембург, Вялікабрытанія, Балгарыя, Беларусь, Чэхія, Харватыя, Данія, Эстонія, Фінляндыя, Францыя, Германія, Ірландыя, Швейцарыя, Нідэрланды, Іспанія, Венгрыя, Ісландыя, Італія, Латвія, Літва, Нарвегія, Польшча, Румынія, Славакія, Славенія, Сербія (у тым ліку Косава і Ваяводзіна), Швецыя, Украіна). Засяляе гідратэхнічныя лугі, балоты, гразь вясной, канавы, часам сухія лугі на схілах пагоркаў, абочыны і газоны.

Ва Украіне расце на балотах, у забалочаных лясах і на лугах у Карпатах, лесастэпе і на поўначы стэпу.

## Галерэя 

Galium uliginosum sl6.jpg|
Galium uliginosum sl4.jpg|
Galium uliginosum sl2.jpg|

## Спасылкі 
* Euro+Med Plantbase 
* NatureGate 
* Flora of China 

Катэгорыя:Расліны, апісаныя ў 1753 годзе
Катэгорыя:Флора Еўропы
Катэгорыя:Флора Азіі
Катэгорыя:Маруна
Брэсцкае таварыства ўрачоў

**Брэ́сцкае тавары́ства ўрачо́ў** — асветніцкая арганізацыя, якая існавала ў Брэсце ў 1903—1915 гадах. Старшыня арганізацыі — Л. І. Ястражамбецкі-Дзем’яновіч, віцэ-старшыня — К. І. Штарк, сакратар-казначэй — С. Б. Дземідовіч, бібліятэкар — Б. Б. Хват. Спыніла дзейнасць у сувязі з Першай сусветнай вайной.

## Мэты і задачы. Дзейнасць 
Мела статут, які прадугледжваў вывучэнне санітарнага становішча Гродзенскай губерні, збор і вывучэнне матэрыялаў па медыцынскай статыстыцы; наладжванне публічных чытанняў, выданне папулярных твораў для распаўсюджвання ў народзе ведаў па праблемах агульнай і асабістай гігіены і іншае; уладкаванне клінік, узаемны абмен практычнымі назіраннямі за развіццём хвароб і найбольш паспяховымі спосабамі іх лячэння і іншае.

## Колькасць членаў 
Аб’ядноўвала ўсіх урачоў горада: у 1903 годзе — 28 чалавек, у 1907 годзе — 21 чалавек.

## Літаратура 
* 
* 

Катэгорыя:Грамадскія арганізацыі Беларусі
Катэгорыя:З’явіліся ў 1903 годзе
Катэгорыя:Зніклі ў 1915 годзе
Катэгорыя:Ахова здароўя ў Брэсце
Катэгорыя:1903 год у Брэсце
Аляксандр Сяргеевіч Свірэпа

**Аляксандр Свірэпа** (нар. , Мар’іна Горка) — беларускі футбаліст, абаронца брэсцкага «Дынама» (у арэндзе з мінскага «Дынама»).

## Клубная кар’ера 
Выхаванец Пухавіцкай ДЮСШ, першы трэнер Дзмітрый Анатолевіч Ламака, у 2015 годзе пачаў прыцягвацца да складу мар’інагорскай «Вікторыі» ў Другой лізе.

У 2016 годзе далучыўся да першалігавай «Зоркі-БДУ». З верасня 2016 года замацаваўся ў стартавым складзе каманды, аднак на наступны сезон страціў месца ў складзе клуба, які змяніў назву на «Энергетык-БДУ». У сезоне 2018 зрэдку з’яўляўся на полі, часцей заставаўся на лаўцы запасных, аднак каманда заваявала месца ў Вышэйшай лізе.

Сезон 2019 пачынаў у дублі «Энергетыка-БДУ». 21 чэрвеня 2019 года дэбютаваў у Вышэйшай лізе, адгуляўшы ўсе 90 хвілін у матчы супраць мінскага «Тарпеда» (2:1). У далейшым у сезоне 2019 працягваў часам з’яўляцца на полі, а ў 2020 годзе ўжо трывала выхадзіў у стартавым складзе.

У пачатку 2022 года стаў капітанам каманды. Тады ж стаў выкарыстоўвацца на пазіцыі паўабаронцы (раней заўсёды гуляў у абароне), у выніку за сезон адзначыўся сямю галамі і стаў другім бамбардзірам каманды пасля Бабура Абдыхалікава.

У снежні 2022 года падпісаў трохгадовы кантракт з мінскім «Дынама». У сакавіку 2024 года быў аддадзены ў арэнду ў «Дынама» з Брэста.

## Міжнародная кар’ера 
У кастрычніку 2017 года ў складзе юніёрскай зборнай Беларусі (да 19 гадоў) прымаў удзел у адборачным раўндзе чэмпіянату Еўропы.

4 верасня 2020 года правёў сваю адзіную сустрэчу за моладзевую зборную Беларусі, адгуляўшы ўсе 90 хвілін у адборачным матчы чэмпіянату Еўропы супраць Нідэрландаў (0:7)

## Дасягненні 
*   Чэмпіён Беларусі: 2023
*  У спісе 22 найлепшых футбалістаў чэмпіянату Беларусі: 2022

## Статыстыка выступленняў 
## Крыніцы 
Катэгорыя:Футбалісты Беларусі
Катэгорыя:Выхаванцы Пухавіцкай ДЮСШ
Катэгорыя:Ігракі ФК Вікторыя Мар’іна Горка
Катэгорыя:Ігракі ФК Энергетык-БДУ
Катэгорыя:Ігракі ФК Дынама Мінск
Катэгорыя:Ігракі ФК Дынама Брэст
Гарычка лёгачная

**Гарычка лёгачная** (*Gentiana pneumonanthe*)&nbsp;— від раслін сямейства , распаўсюджаны ў Еўразіі.

## Назва 
Гарычка лёгачная, гарычка, цюльпан лясны, буцікі, гарычка звычайная.

## Апісанне 
Шматгадовая травяністая расліна, 20—50&nbsp;см даўжынёй. На заараных пад пар землях можа дасягаць вышыні 100&nbsp;см. Сцябло прамое. Лісце лінейнае або ланцэтна-лінейнае, 0,2—0,6&nbsp;мм шырынёй, з адной жылкай, з загорнутымі краямі. Кветкі адзінкавыя або сабраны па некалькі штук на кветканосе. Чашачка 15-20&nbsp;мм даўжынёй, зубцы чашачкі не больш чым у 2,5 разы перавышаюць яе трубку. Расце лепш за ўсё на пясчаных або тарфяных, умерана кіслых нейтральных глебах.

Ва Украіне расце на вільготных лугах, па ўскраінах балот, ручаёў, сярод хмызнякоў, да ляснога горнага пояса&nbsp;— на большай частцы тэрыторыі, акрамя Крыму. Уваходзіць у спіс рэгіянальна рэдкіх раслін горада Кіева, Вінніцкай, Валынскай, Днепрапятроўскай, Жытомірскай, Закарпацкай, Кіеўскай, Луганскай, Ровенскай, Сумскай, Хмяльніцкай, Чарнавіцкай, Чарнігаўскай абласцей.

## Галерэя 

Gentiana pneumonanthe korseby.jpeg|Лісце і кветкі
Gentiana pneumonanthe 9251.jpg|Насенне 
Gentiana pneumonanthe Sturm9.jpg|

## Літаратура 
*  — С. 570—571.

## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Расліны, апісаныя ў 1753 годзе
Катэгорыя:Флора Азіі
Катэгорыя:Флора Еўропы
Катэгорыя:Гарычка
Катэгорыя:Лекавыя расліны
Geranium yeoi

**Geranium yeoi**&nbsp;— від раслін сямейства , эндэмік Мадэйры.

## Распаўсюджанне 
Эндэмік Мадэйры (в. Мадэйра).

## Таксанамія 
Від **Geranium yeoi** ўваходзіць у род  сямейства  парадку .

Катэгорыя:Герань
Катэгорыя:Эндэмікі Мадэйры
Герань багемская

**Герань багемская** (*Geranium bohemicum*) — від раслін сямейства , распаўсюджаны ў большай частцы Еўропы, а таксама Турцыі і Грузіі.

## Апісанне 
Аднагадовая травяністая расліна, 20-60 см вышынёй. Сцёблы прамыя, разам з хвосцікамі лісця коратка залозіста апушаныя і, акрамя таго, касматыя ад вельмі доўгіх далікатных адтапыраных валасінак. Лісце ў прыкаранёвай разетцы і на сцябле супраціўнае, часам адзінкавае. Прыкаранёвае лісце доўгачарашковае, звычайна вяне ў стадыі цвіцення. Сцябловае лісце ад доўга- да кароткачарашковага, прылісткавае. Ліставыя пласціны круглява-5-вугольныя, глыбока (3)5-7-лопасцевыя; лопасці шырокія, вяліказубчастыя.

Кветкі похвенныя парамі або на канцы сцябла, радыяльна сіметрычныя, 15-20 мм шырынёй. Чашалісцікаў 5, цёмна-жыльныя, валасістыя, шчаціністыя на канцы, разгалістыя, амаль такой жа даўжыні, што і пялёсткі, значна ўзрастаюць на стадыі плоданашэння. Пялёсткаў 5, 10-12 мм даўжынёй, фіялетавыя, цёмна-жыльныя, з зубчастымі кончыкамі. Тычынак 10. Плод: 5-дольны схізакарп, кончык дзюбападобны, згортваецца ў рулоне, калі спее; мерыкарпы глянцавыя, валасатыя.

Ва Украіне расце ў лясах, гаях, паміж хмызнякамі, асабліва на высечках, як пустазелле — у заходнім і правабярэжным Палессі, у лесастэпе, гарах Крыма, спарадычна.

## Таксанамія 
Від **Герань багемская** ўваходзіць у род  сямейства  парадку .

Катэгорыя:Флора Еўропы
Катэгорыя:Герань
Катэгорыя:Расліны, апісаныя ў 1756 годзе
Эгілс Левіц

**Эгілс Левіц** (, 30 чэрвеня 1955, Рыга, Латвійская ССР, СССР) — латвійскі палітычны і дзяржаўны дзеяч, юрыст, палітолаг. Прэзідэнт Латвіі з мая 2019 года па чэрвень 2023 года.

## Біяграфія 
Нарадзіўся ў 1955 годзе ў яўрэйскай сям’і. Міністр юстыцыі (1993—1994). Суддзя Еўрапейскага суда па правах чалавека (1995—2004), затым Суда Еўрапейскага саюза (да 2010 года называўся Судом Еўрапейскіх супольнасцяў). Удзельнік Атмады. Аўтар канцэпцыі па вяртанню незалежнасці Латвіі. Амбасадар у Германіі, Швецыі (1992—1993), Аўстрыі, Венгрыі, Швейцарыі (1994—1995). Дэпутат Сейма (1993—1994). Аўтар больш за 100 навуковых публікацый. Ганаровы Dr.iur.h.c. Латвійскай АН. Суддзя Міжнароднага арбітражнага суда. Старшыня прэзідэнцкай камісіі па канстытуцыйным праве.

29 мая 2019 года быў абраны прэзідэнтам Латвіі.

## Спасылкі 
* Справки о судьях СЕС, включая Левитса
* Эгилс Левитс — наш президент?
* Эгилс Левитс: нужна пошлина солидарности
* Эгилс Левитс встречается с судьями и работниками Верховного суда

Катэгорыя:Прэзідэнты Латвіі
Катэгорыя:Дэпутаты Пятага Сейма Латвіі
Сонечны сарас 152

**Сонечны сарас 152** — серыя з 70 сонечных зацьменняў, якая пачалася 26 ліпеня 1805 года і будзе працягвацца да 20 жніўня 3049 года. Сонечныя зацьменні аднаго сараса паўтараюцца з перыядычнасцю раз у 18 гадоў 11 дзён і 8 гадзін.

## Спіс сонечных зацьменняў 152 сараса 
## Зноскі 
## Спасылкі 
* Cонечны сарас 152 на сайце eclipse.gsfc.nasa.gov
* Cонечны сарас 152 на сайце moonblink.info
* Cонечны сарас 152 на сайце secl.ru
* Cонечны сарас 152 на сайце solar-eclipse.info

Катэгорыя:Сонечны сарас
Петэр Пелегрыні

**Петэр Пелегрыні** (; нар. 6 кастрычніка 1975, Банска-Бістрыца, Чэхаславакія) — славацкі палітык. З 15 сакавіка 2018 года да 22 сакавіка 2018 года выконваў абавязкі кіраўніка ўрада. Прэм’ер-міністр Славакіі з 22 сакавіка 2018 года да 21 сакавіка 2020.

Катэгорыя:Прэзідэнты Славакіі

Катэгорыя:Прэм’ер-міністры Славакіі
Мыкулынці

**Мікулінцы** ці **Мыкулынці** () — пасёлак гарадскога тыпу ў Цярнопальскім раёне Цярнопальскай вобласці Украіны на рацэ Сэрэт. Цэнтр тэрытарыяльнай грамады. Адно з самых старажытных паселішчаў у Заходняй Украіне.

## Гісторыя 
Першае пісьмовае згадванне — 1096 г. як Мыкулын, паводле «Павучання» Уладзіміра Манамаха. Па адной з версій, назва мястэчка паходзіць ад імя яго заснавальніка — ваяводы князя Васілька Мікулы. Паводле іншай — ад старажытнай царквы Святога Мікалая, якую пабудавалі тут манахі. У Лаўрэнцьеўскім летапісе «горад Мікулынь» згадваецца тры разы ў сувязі з княжымі міжусобіцамі. У 1202 г. паблізу мястэчка адбылася бітва кіеўскага князя Рурыка Расціславіча з галіцкімі і ўладзімірскімі баярамі. У другой палове XI ст. паселішча належала да Церабаўлянскага, ад 1140 г. — да Галіцкага, ад 1199 г. -да Галіцка-Валынскага княстваў. На той час гэта быў значны населены пункт, праз які праходзіў гандлёвы шлях з Галіча ў Кіеў, у той жа час гэта быў фарпост ад нападаў знешніх ворагаў.

У 1387 г. мястэчка ў складзе Галіцкай зямлі папаў пад уладу Польшчы і пасля пачаў называцца Мікулінцы (). У канцы XV -першай палове XVІ ст. на мястэчка пачасцілі нападу татарскіх ордаў. Для абароны ад ворагаў ўладальніца мястэчка графіня Ганна з Сяняўскіх — дачка гетмана каронага, рускага ваяводы Мікалая Сяняўскага — спрыяла будаўніцтву ў 1550 г. каменнага замка, што ў спалучэнні з выгадным геаграфічным становішчам прывяло да росту паселішча, павелічэння колькасці насельніцтва. У 1595 г. Мікулінцы атрымалі статус горада з правам трох штогадовых кірмашоў і кожны аўторак — таргоў. Жыхары горада вызваляліся ад падаткаў на 6 гадоў. Прыезджым купцам дазвалялася весці бяспошлінны гандаль.

У 1772 г. Мікулінцы адышлі да Аўстрыі па першым падзеле Рэчы Паспалітай. У 1810—1815 гг. Мікулінцы ў складзе Цярнопальскага краю знаходзіліся пад уладай Расійскай імперыі, ад 1815 г. — зноў перайшлі да Аўстрыі. Падчас Першай сусветнай вайны ў Мікулінцах стаялі часткі 8-й рускай арміі, што ўступілі сюды ў пачатку жніўня 1914 г. Да сярэдзіны 1917 г. Мікулінцы заставаліся франтавым горадам, пасля чаго іх захапіла аўстрыйскае войска. Пасля распаду Аўстра-Венгрыі Мікулінцы на працягу некаторага часу ў лістападзе 1918 г. знаходзіліся ў складзе Заходне-Украінскай Народнай Рэспублікі. У сярэдзіне ліпеня 1919 г. горад акупавалі польскія войскі. 31 ліпеня 1920 г. часці 60-й стралковай дывізіі Чырвонай Арміі акупавалі мястэчка.

З 19 верасня 1920 г. Мікулінцы зноў пад польскай уладай. Мікулінцы ўвайшлі ў Цярнопальскі павет, іх аднеслі да катэгорыі мястэчак. У 1921 г. тут пражывала 3277 чал. Цэнтральная вуліца мела брук, была забудаваная невялікімі адна- і двухпавярховымі дамамі. У складзе міжваеннай Польшчы мястэчка знаходзілася да 1939 г. У верасні 1939 г. у Мікулінцы зноў ўвайшла Чырвоная Армія. У студзені 1940 г. быў створаны Мікулінецкі раён (існаваў да 1962 г., калі населены пункт перайшоў да Церабаўлянскага раёна), Мікулінцы атрымалі статус пасёлка гарадскога тыпу.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Пасёлкі гарадскога тыпу Цярнопальскай вобласці
Катэгорыя:Населеныя пункты Тэрэбоўлянскага раёна
Нацыянальны ўніверсітэт «Чарнігаўскі калегіум» імя Т. Р. Шаўчэнкі

**Нацыянальны ўніверсітэт «Чарнігаўскі калегіум» імя Т. Р. Шаўчэнкі** () — украінская дзяржаўная вышэйшая навучальная ўстанова IV (вышэйшага) ступеня акрэдытацыі са статусам нацыянальнага ўніверсітэта, размешчаная ў горадзе Чарнігаў.

## Гісторыя 
* 1916—1954 гг. — Чарнігаўскі настаўніцкі інстытут
* 1954—1998 гг. — Чарнігаўскі педагагічны інстытут
* 1998—2010 гг. — Чарнігаўскі дзяржаўны педагагічны ўніверсітэт імя Т. Р. Шаўчэнкі
* 2010—2016 гг. — Чарнігаўскі Нацыянальны педагагічны ўніверсітэт імя Т. Р. Шаўчэнкі
* з 2017 г. — Нацыянальны ўніверсітэт «Чарнігаўскі калегіум» імя Т. Р. Шаўчэнкі

## Структура 
* Інстытут гісторыі і сацыягуманітарных дысцыплін імя А. М. Лазараўскага
* Факультэт дашкольнай, пачатковай адукацыі і мастацтваў
* Псіхолага-педагагічны факультэт
* Тэхналагічны факультэт
* Прыродазнаўча-матэматычны факультэт
* Факультэт фізічнага выхавання
* Філалагічны факультэт

## Спасылкі 
* Афіцыйная старонка ўніверсітэта

Катэгорыя:Універсітэты Украіны
Катэгорыя:Чарнігаў
Катэгорыя:Вышэйшыя педагагічныя навучальныя ўстановы
Катэгорыя:Аб’екты, названыя ў гонар Тараса Шаўчэнкі
Катэгорыя:1916 год ва Украіне
Мячэць хана Узбека

**Мячэць хана Узбека** () — архітэктурны помнік у горадзе Стары Крым, у Крыме. З'яўляецца самай старой с захаваных мячэцяў паўвострава.

## Гісторыя 
У XIII—XIV стагоддзях *Кырым* ці **Салхат** (сёння — Стары Крым), быў цэнтрам юрта (адміністратыўнай адзінкі) Залатой арды. Ад яго імя Крымам сталі называць увесь паўвостраў. Гэта быў багаты гандлёвы горад, якім кіравалі і часткова насялялі мусульмане, з вялікай колькасцю жыхароў-хрысціян — армян, грэкаў і італьянцаў, якія багацелі на транізіце ўсходніх тавараў з генуэзскіх партоў — Кафы і Салдаі — на Русь, у Еўропу, і назад.

У 1314 годзе ў пачатку праўлення хана Залатой арды Узбека, у Салхаце была закладзена мячэць. У 1332 годзе да яе дадалі медрэсэ па ініцыятыве багатай жанчыны Інджыбек-хатун, якая там жа побач у 1371 годзе была пахавана. Медрэсэ на сённяшні дзень прадстаўляе сабой велічныя руіны, але мячэць захавалась цалкам.

Форма мячэці простая, прамавугольная, дах двухсхільны. Мінарэт адзін, збоку ад уваходу. Партал і міхраб упрыгожаны разьбой і надпісамі, у якіх зафіксавана дата будаўніцтва. Мячэць дзейнічае, але яе рэгулярна наведваюць турысты.

## Галерэя 

Файл:Next to the main entrance of Özbek Han Mosque (1314), Eski Kirim, Crimea, Ukraine.jpg|Надмагіллі і фрагменты каменнага дэкору, складзеныя каля ўваходу ў мячэць.
Файл:Main Entrance of Özbek Han Mosque (1314), Eski Kirim, Crimea, Ukraine.jpg|Разьба над уваходам у мячэць.
Файл:Minaret of Özbek Han Mosque (1314), Eski Kirim, Crimea, Ukraine.jpg|Мінарэт.
Файл:Özbek Han Mosque (1314), Eski Kirim, Crimea, Ukraine.JPG|Агульны выгляд мячэці.
Файл:Madrassa (1332), Eski Kirim (Старий Крим), Crimea, Ukraine.jpg|Руіны медрасэ ззаду ад мячэці.
Файл:Interior of Minaret of Özbek Han Mosque (1314), Eski Kirim, Crimea, Ukraine.jpg|Унутраны выгляд.

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Суніцкія мячэці
Катэгорыя:Мячэці ў Крыме
Катэгорыя:Стары Крым
Крыштаф Францішак Сулістроўскі

**Крыштаф Францішак Сулістроўскі** (каля 1665 — 4 верасня 1737) — дзяржаўны дзеяч Рэчы Паспалітай.

## Біяграфія 
Паходзіў са шляхецкага роду Сулістроўскіх герба «Любіч». Нарадзіўся ў сям’і Караля (? — пасля 7 чэрвеня 1670) і Алены з Корсакаў.

Ашмянскі падстолі ў 1708—1713 гадах, харунжы ў 1713—1737 гадах.

Удзельнічаў у руху шляхты Вялікага Княства Літоўскага у падтрымку Тарнагродскай канфедэрацыі, скіраванай супраць Аўгуста II, 23 сакавіка 1716 года абраны маршалкам Генеральнай канфедэрацыі Вялікага Княства Літоўскага ў падтрымку Тарнагродскай. Канфедэрацыя прызначыла Сулістроўскага адным з кіраўніком вялікалітоўскім войскам побач з вялікім гетманам літоўскім Людвікам Пацеем, што выклікала канфрантацыю паміж гетманам і канфедэратамі. Кіраваў рухам кафедэратаў у Вялікім Княстве Літоўскім і шчыльна супрацоўнічаў з маршалкам кароннай канфедэрацыі Станіславам Ледухоўскім. Удзельнічаў у «Нямым» сойме 1717 года як маршалак канфедэратаў Вялікага Княства Літоўскага.

Пасол на сойм 1729 года. Пасля смерці ў 1733 годзе Аўгуста II далучыўся да шляхты, якая выступала за абранне на трон Станіслава Ляшчынскага. У 1734 годзе абраны ашмянскай шляхтай палкоўнікам, удзельнічаў у абвяшчэнні 5 красавіка 1734 года ў Вільні Генеральнай канфедэрацыі Вялікага Княства Літоўскага ў падтрымку Ляшчынскага. У 1735 годзе ў выгнанні ў Караляўцы разам з Ляшчынскім, пасля вярнуўся.

Меў значныя маёнткі ў Ашмянскім павеце (Вішнева, Чурлёны, Камаі, Жукаўшчына, Сурвілішкі, Сырэнчаны, Дуброўшчына і інш.).

Пахаваны 8 кастрычніка 1737 года ў касцёле Яна Хрысціцеля ў Камаях.

## Сям’я 
Быў тройчы жанаты. У першым шлюбе з Тэрэзай з Данілевічаў (? — 10 сакавіка 1723), дачкой Рамана Яна Данілевіча, падкаморыя ашмянскага, і Кацярыны з Пацаў. З ею меў двух сыноў і трох дачок:
* Францішак (? — да 25 лістапада 1736);
* Міхал (? — да 6 сакавіка 1761), стольнік ашмянскі;
* Алена, у шлюбе са Стафанам Юрыем Ромерам, войскім і харужым троцкім;
* Барбара (1710—1780), у шлюбе з Томашам Міхалам Ляхавіцкім Чаховічам, пісарам земскім ашмянскім;
* Людвіка (? — 1782), у першым шлюбе з Міхалам Козелам Паклеўскім, старастам дзісенскім; у другім — з Юзафам Крыштафам Галоўнічам Войнам-Ясянецкім, пісарам гродскім ашмянскім;

У шлюбах з Аляксандрай з Белазораў (? — да ліпеня 1728) і Ганнай Кацярынай з Глямбоцкіх (? — пасля 1740) дзяцей не меў.

## Крыніцы 
## Літаратура 
* Urzędnicy Wielkiego Księstwa Litewskiego. Spisy. Tom I. Województwo wileńskie. XIV—XVIII wiek. / Pod redakcją Andrzeja Rachuby. Opacowali Henryk Lulewicz, Andrzej Rachuba, Przemysław P. Romaniuk przy współpracy Uładzimira Jemialianczyka i Andreja Macuka. Warszawa: DiG, 2004. 764 s.
* Andrzej Haratym. Sulistrowski Krzysztof Franciszek // PSB. T. XLV/4. Warszawa; Kraków, 2008. S. 487—489.

## Спасылкі 
* 

Крыштаф Францішак
Катэгорыя:Падстоліі ашмянскія
Катэгорыя:Харунжыя ашмянскія
Сонечны сарас 148

**Сонечны сарас 148** — серыя з 75 сонечных зацьменняў, якія адбываюцца кожныя 18 гадоў 11 дзён і 8 гадзін у перыяд з 21 верасня 1653 года па 12 снежня 2987 года.

## Спіс сонечных зацьменняў 148 сараса 
## Зноскі 
## Спасылкі 
* Cонечны сарас 148 на сайце eclipse.gsfc.nasa.gov
* Cонечны сарас 148 на сайце www.solar-eclipse.info
* Cонечны сарас 148 на сайце www.secl.ru

Катэгорыя:Сонечны сарас
Польская аб’яднаная рабочая партыя

'''Польская аб'яднаная рабочая партыя''', ПАРП() - палітычная партыя ў Польскай Народнай Рэспубліцы. Была створана 15 снежня 1948 у выніку аб'яднання Польскай сацыялістычнай партыі і Польскай рабочай партыі.

Партыя з'яўлялася кіруючай у Польшчы з 1948 па 1989. У 1989 пад ціскам забастовак, якія арганізоўваў прафсаюз "Салідарнасць", у Польшчы былі праведзены дэмакратычныя парламенцкія выбары, падчас якіх апазіцыя атрымала ў парламенце ўсе абіраныя месцы. Выбары прывялі да страты ПАРП палітычнай улады, у выніку чаго партыя самараспусцілася 27 студзеня 1990.

## Першыя сакратары ЦК ПАРП
* Балеслаў Берут (), 1948 — 1956 (у 1948—1954 — **Старшыня ЦК ПАРП**)
* Эдвард Охаб (), 1956
* Уладзіслаў Гамулка (), 1956 — 1970
* Эдвард Герэк (),  1970 — 1980
* Станіслаў Каня (), 1980 — 1981
* Войцех Ярузельскі (), 1981 — 1989
* Мечыслаў Ракоўскі (), 1989 — 1990

PL Bolesław Bierut (1892-1956).jpg|Б. Берут
Edward Ochab 2.jpg|Э. Охаб
Władysław Gomułka 1960.jpg|У. Гамулка
Edward Gierek 1980.jpg|Э. Герэк
Stanisław Kania -1979-.jpg|С. Каня
Wojciech Jaruzelski 1987.jpg|В. Ярузельскі
Mieczysław Rakowski.jpg|М. Ракоўскі

Катэгорыя:Камуністычныя партыі Польшчы
Катэгорыя:Польская Народная Рэспубліка
Катэгорыя:Партыі аднапартыйных сістэм
Архаічны перыяд у Паўночнай Амерыцы

**Архаічны перыяд** (), часам **мезаіндзейскі перыяд** () — стадыя развіцця археалагічных культур ў дакалумбавую эпоху Паўночнай Амерыкі на поўнач ад Мексікі на працягу прыкладна 8 тысячагоддзя да н. э. — пачатку 1 тысячагоддзя да н. э. 

## Вылучэнне 
Архаічны перыяд быў упершыню вылучаны ў 1958 г. амерыканскімі археолагамі Філіпам Філіпсам і Горданам Уілі на падставе папярэдніх даследаванняў паўднёвага ўсходу ЗША. За пачатак быў прыняты час знікнення Берынгіі і канец  міграцыі палеаіндзейцаў у Паўночную Амерыку. Заканчэннем першапачаткова лічылі ўзнікненне курганных культур, з'яўленне земляробства і керамікі. Такім чынам у агульнасусветнай перыядызацыі архаічны перыяд супадаў з эпохамі мезаліту — ранняга неаліту.

Параўнальнае даследаванне з Месаамерыкай і пазнейшыя раскопкі культур Поверці-Пойнт і Уотсан-Брэйк паказалі, што курганыя культуры ўзніклі значна раней за распаўсюджанне земляробства і керамікі. У гэтай сувязі некаторыя археолагі сталі вылучаць самастойную стваральную стадыю (), якую датавалі ніжнімі межамі ад сярэдзіны 4 тысячагоддзя да н. э. да канца 2 тысячагоддзя да н. э. і верхнімі — каля сярэдзіны 1 тысячагоддзя н. э.

## Перыядызацыя 
Архаічны перыяд прынята падзяляць на некалькі стадый:
* Ранняя архаічная (да сярэдзіны 7 тысячагоддзя да н. э.): ад знікнення Берынгіі да ўзнікнення вытворчасці кошыкаў.
* Сярэдняя архаічная (сярэдзіна 7 тысячагоддзя да н. э. — канец 4 тысячагоддзя да н. э.): шліхтаваныя каменныя прылады, апрацоўка ракавін, абмен на доўгія адлегласці, перасяленне з Азіі продкаў алеутаў, эскімосаў і на-дэне. 
* Позняя архаічная (3 тысячагоддзе да н. э. — 2 тысячагоддзе да н. э.): распаўсюджанне земляробстваа на поўдні сучасных ЗША, выраб керамікі, арнаментацыя ракавін.

## Гл. таксама 
* Марская архаічная культура
* Усходні сельскагаспадарчы комплекс

## Спасылкі 
* Archaic North America 
* Archaic Period: Overview
* Encyclopedia of Alabama
* Ohio History Central
* The Canadian Encyclopedia
* Earliest Mound Site
* DAVID G. ANDERSON, PALEOINDIAN AND ARCHAIC PERIODS IN NORTH AMERICA

Катэгорыя:Археалогія ў ЗША
Катэгорыя:Археалогія ў Канадзе
Катэгорыя:Археалагічныя культуры Паўночнай Амерыкі
Катэгорыя:Дакалумбавы культуры
Соўка мутна-шэрая

**Соўка мутна-шэрая** (*Polia nebulosa*) — від матылёў сямейства совак.

## Апісанне 
Матылі адносна вялікія, пярэднія крылы ўмеранай шырыні, размах крылаў 41–52 мм. Афарбоўка светлая, з карычневата-шэрым адценнем. Ніжнегубныя шчупікі даўжэй за галаву ў 1,5 разы, далёка выступаюць за лоб. Вусікі самцоў слабапілаватыя, з пучкамі раснічак на кароткіх тупых зубцах або шчацінкападобныя, з раснічкамі на кожным членіку. Патагіі пакрыты вузкімі лускавінкамі, расшыранымі па канцах.

## Пашырэнне 
Пашырана ў Еўразіі, на Беларусі трапляецца ў негустых барах, парках, садах.

## Асаблівасці біялогіі 
Кармавыя расліны: адуванчык, чарніцы, верас.

Зімуюць вусені, лёт матылёў назіраецца з сярэдзіны чэрвеня да пачатку жніўня.

## Літаратура 
*  

Катэгорыя:Земляныя соўкі
Уотсан-Брэйк

thumb|Рэканструкцыя

**Уотсан-Брэйк** () — помнік археалогіі ў Луізіяне (ЗША). Быў пабудаваны продкамі сучасных індзейцаў у архаічны перыяд (6 — 4 тысячагоддзі да н. э.). 

Складаецца з 11 курганоў вышынёй ад 0,914 м да 7,6 м, аб'яднаных насыпам у форме авала. Паўднёвая частка з'яўляецца археалагічным запаведнікам. Паўночная знаходзіцца на прыватных землях. 

Уотсан-Брэйк выкарыстоўваўся у якасці сезоннайй базы мабільнымі групамі паляўнічых і збіральнікаў. Пра гэта сведчаць знаходкі костак рыбін, што нерастуюць увесну — пачатку лета, і насенне раслін, што спеюць улетку або ўвосені. Пацеркі, каменныя прылады і абпаленыя кавалкі гліны, знойдзенныя археолагамі, сведчаць пра мясцовы характар вытворчасці. 

Канчаткова пакінуты каля 4800 гадоў таму пасля таго, як рака Арканзас змяніла сваё рэчышча. 

## Спасылкі 
* A Mound Complex in Louisiana at 5400-5000 Years Before the Present
* Earliest Mound Site

Катэгорыя:Археалагічныя аб’екты ў ЗША
Катэгорыя:Луізіяна
Сонечны сарас 149

**Сонечны сарас 149** — серыя з 71 сонечнага зацьмення, якая пачалася 21 жніўня 1664 года і будзе працягвацца да 28 верасня 2926 года. Сонечныя зацьменні аднаго сараса паўтараюцца з перыядычнасцю раз у 18 гадоў 11 дзён і 8 гадзін.

## Спіс сонечных зацьменняў 149 сараса 
## Зноскі 
## Спасылкі 
* Cонечны сарас 149 на сайце eclipse.gsfc.nasa.gov
* Cонечны сарас 149 на сайце moonblink.info
* Cонечны сарас 149 на сайце secl.ru
* Cонечны сарас 149 на сайце solar-eclipse.info

Катэгорыя:Сонечны сарас
Плэй-оф НБА 2019

**Плэй-оф НБА 2019** — паслясезонны турнір Нацыянальнай Баскетбольнай Асацыяцыі сезона 2018/2019. Праходзіць з 13 красавіка 2019 года.

Праходзіў з 13 красавіка да 13 чэрвеня 2019 года, скончыўшыся Фіналам НБА, у якім чэмпіёны  Усходняй канферэнцыі Таронта Рэптарс перамаглі чэмпіёнаў Заходняй канферэнцыі Голдэн Стэйт Уорыярз з лікам у серыі 4:2. Самым каштоўным гульцом фінала ў другі раз стаў Каўай Леанард з Таронта.

## Гульні 
### Першы раўнд 
#### Заходняя каферэнцыя 
##### Голдэн-Стэйт Уорыярз (1) – Лос-Анджэлес Кліперс (8) 4:2 
|}
|-
|colspan="10"|

|}
|}

##### Дэнвер Нагетс (2) – Сан-Антоніа Спёрс (7) 4:3 
##### Портленд Трэйл Блэйзерс (3) – Аклахома-Сіці Тандэр (6) 4:1 
##### Х'юстан Рокетс (4) – Юта Джаз (5) 4:1 
#### Усходняя каферэнцыя 
##### Мілуокі Бакс (1) – Дэтройт Пістанс (8) 4:0 
##### Таронта Рэптарс (2) – Арланда Меджык (7) 4:1 
##### Філадэльфія Сэфенці Сіксерс (3) – Бруклін Нетс (6) 4:1 
##### Бостан Селтыкс (4) – Індыяна Пэйсерс (5) 4:0 
### Паўфіналы канферэнцый 
#### Заходняя каферэнцыя 
##### Голдэн-Стэйт Уорыярз (1) – Х'юстан Рокетс (4) 4:2 
##### Дэнвер Нагетс (2) – Портленд Трэйл Блэйзерс (3) 3:4 
#### Усходняя каферэнцыя 
##### Мілуокі Бакс (1) – Бостан Селтыкс (4) 4:1 
##### Таронта Рэптарс (2) – Філадэльфія Сэфенці Сіксерс (3) 4:3 
### Фіналы канферэнцый 
#### Заходняя каферэнцыя: Голдэн-Стэйт Уорыярз (1) – Портленд Трэйл Блэйзерс (3) 4:0 
#### Усходняя каферэнцыя: Мілуокі Бакс (1) – Таронта Рэптарс (2) 2:4 
### Фінал НБА: Таронта Рэптарс (У2) – Голдэн-Стэйт Уорыярз (31) 4:2 
## Сетка 
## Крыніцы 
## Спасылкі 
2019
Катэгорыя:2019 год у баскетболе
Катэгорыя:Сезон НБА 2018/2019
Надор

**Надо́р** () — горад у паўночнай частцы Марока, адміністрацыйны цэнтр правінцыі Надор. 

Насельніцтва ў 1980 годзе складала прыблізна 62 000 чалавек.

У горадзе дзейнічае горна-абагачальны камбінат, прадпрыемствы металаапрацоўчай, харчовай і цэментнай прамысловасці. Вузел шасэйных дарог і порт у лагуне Мар-Чыка Міжземнага мора. Чыгуначная станцыя.

## Літаратура 
* *Уткин Г. Н.* Надор // Африка: энциклопедический справочник. Т. 2. Л—Я / Гл. ред. А. Громыко. Ред. колл. В. М. Власов, Н. И. Гаврилов и др. — М.: Советская энциклопедия, 1987. — С. 216. — 671 с. с илл.
* 

## Спасылкі 
* Nador, Morocco Page

Катэгорыя:Гарады Марока
Філадэльфія Сэвенці Сіксерс у сезоне 2018/2019

Сезон 2018/2019 стаў 70-м сезонам у НБА ў гісторыі франшызы Філадэльфія Сэвенці Сіксерс.

## Драфт 
## Склад 
## Рэгулярны сезон 
### Вынікі гульняў 
### Турнірная табліца дывізіёна 
### Турнірная табліца канферэнцыі 
### Статыстыка 
## Плэй-оф 
### Сетка 
## Крыніцы 
## Спасылкі 
* Афіцыйны сайт каманды
* Профіль каманды на сайце NBA.com
* Статыстыка каманды на сайце NBA.com
* Статыстыка каманды на сайце Basketball Reference 

Катэгорыя:Сезоны Філадэльфіі Сэвенці Сіксерс
Катэгорыя:Сезон НБА 2018/2019 паводле каманд
Катэгорыя:2018 год у Пенсільваніі
Катэгорыя:2019 год у Пенсільваніі
Сезон 2018 ФК Энергетык-БДУ

У 2018 годзе футбольны клуб «Энергетык-БДУ» з Мінска прымаў удзел у двух афіцыйных турнірах на рэспубліканскім узроўні: 
* Першая ліга чэмпіянату Беларусі 2018 (2 месца),
* Кубак Беларусі 2018/2019 (паражэнне ў 1/16 фіналу).

## Склад каманды 
|-----
! colspan="9" bgcolor="#B0D3FB" align="left" |
|----- bgcolor="#DFEDFD"

|-----
! colspan="9" bgcolor="#B0D3FB" align="left" |
|----- bgcolor="#DFEDFD"

|-----
! colspan="9" bgcolor="#B0D3FB" align="left" |
|----- bgcolor="#DFEDFD"

## Спасылкі 
* 1-я лига. Анонс сезона. “Локо” в Хойниках. Новополоцк и Мозырь: надолго?  

2018
Энергетык-БДУ
Катэгорыя:2018 год у Мінску
Антоній Юзаф Сулістроўскі

**Антоній Юзаф Сулістроўскі** (1702 — паміж 19 лютага 1752 і 12 лютага 1753) — дзяржаўны дзеяч Рэчы Паспалітай.

## Біяграфія 
Прадстаўнік шляхецкага роду Сулістроўскіх герба «Любіч». Нарадзіўся ў сям’і Міхала (?—да 25 жніўня 1734), войскага ашмянскага (з 1713) і Ганны з Стахоўскіх (?—1740?).

Пасля смерці ў 1732 годзе караля польскага і вялікага князя літоўскага Аўгуста III прыхільнік абрання на трон Станіслава Ляшчынскага. Дэпутат Трыбунала Вялікага Княства Літоўскага ў 1729 годзе. Пасол на соймы 1733, 1736, 1746, 1748. Палкоўнік Ашмянскага павета ў 1740, маршалак ашмянскі з 1744.

Меў маёнткі ў Ашмянскім павеце (Занарач, Палачаны, Яхімаўшчына, Лужаны, Баркі), Вількамірскім павеце (Багданішкі), Рэчыцкім павеце (Свержань), Віленскім ваяводстве (Батвінішкі). Стараста якіскі, курклеўскі.

У 1752 годзе ўступіў у ордэн езуітаў, жыў у Жодзішках.

Пахаваны 12 лютага 1753 года ў езуіцкім касцёле св. Яна ў Вільні.

## Сям’я 
У першым шлюбе (адбыўся да 26 мая 1726) з Тэрэзай з Юдыцкіх (?—1739), дачкой Міхала Аляксандра Юдыцкага, старасты ясвойнскага. Ад яе меў 3 сыноў і дачку:
* Феліцыян (22 мая 1729—14 снежня 1768), служыў у саксонскім войску, з 1751 езуіт;
* Юзаф (?—да 22 лістапада 1792), войскі ашмянскі з 1765;
* Даніэль (Давід; ?—да 22 студзеня 1752).
* Тэрэза Элеанора (?—пасля 28 студзеня 1794).

У другім шлюбе (адбыўся не пазней 1746) з Соф’яй з Юдыцкіх (?—1752), дачкой Антонія Юдыцкага, маршалка рэчыцкага, дзяцей не меў.

## Літаратура 
* Urzędnicy Wielkiego Księstwa Litewskiego. Spisy. Tom I. Województwo wileńskie. XIV—XVIII wiek. / Pod redakcją Andrzeja Rachuby. Opacowali Henryk Lulewicz, Andrzej Rachuba, Przemysław P. Romaniuk przy współpracy Uładzimira Jemialianczyka i Andreja Macuka. Warszawa: DiG, 2004. 764 s.
* Haratym Andrzej i Matsuk Andrei. Sulistrowski Antoni Józef // PSB. T. XLV/4. Warszawa; Kraków, 2008. S. 480—482.

## Спасылкі 
* 

 

Антоній Юзаф
Катэгорыя:Езуіты Вялікага Княства Літоўскага
Катэгорыя:Маршалкі земскія ашмянскія
Катэгорыя:Дэпутаты Трыбунала Вялікага Княства Літоўскага
Катэгорыя:Дэпутаты Сойма Рэчы Паспалітай
Вэрхіўка (Луцкі раён)

**Вэрхіўка** () — вёска ў Луцкім раёне Валынскай вобласці Украіны.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Луцкага раёна
Катэгорыя:Населеныя пункты, заснаваныя ў 1570 годзе
Гаразджа

**Гаразджа** () — вёска ў Луцкім раёне Валынскай вобласці Украіны.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Луцкага раёна
Алойзы Сулістроўскі

**Алойзы Сулістроўскі** (каля 1739 — восень 1795) — дзяржаўны дзеяч Рэчы Паспалітай. Падстолі вялікі літоўскі ў 1786—1787 гадах, пісар вялікі літоўскі ў 1787—1791 гадах.

## Біяграфія 
Прадстаўнік шляхецкага роду Сулістроўскіх герба «Любіч». Нарадзіўся ў сям’і Караля (?—1749), войскага ашмянскага і старасты бутвілаўскага, і Разаліі з Пацаў (? — пасля 1785), дачкі Крыштафа Канстанціна Пац і Разаліі з Агінскіх. Шлюб адбыўся 27 ліпеня 1738 года ў Гануце.

Удзельнічаў у 1764 годзе ў выбарах караля Станіслава Аўгуста Панятоўскага. Служыў у войску, паручнік пяцігорскі (1766—1778), ротмістр пяцігорскі (1779—1787). Далучыўся да Барскай канфедэрацыі, удзельнічаў у Сталавіцкай бітве 1771 года. Належаў да прыхільнікаў Караля Станіслава Радзівіла «Пане Каханку». Пасол на соймы 1776, 1778, 1780, 1786, Вялікі сойм 1788—1792. Належаў да «Таварыства прыхільнікаў урадавай канстытуцыі». Удзельнічаў у паўстанні 1794 года, увайшоў у склад Найвышэйшай літоўскай рады, Нацвышэйшай нацыянальнай рады (узначаліў Аддзел парадку). Пасля задушэння паўстання ў эміграцыі, жыў у Венецыі і Фларэнцыі (дзе і памёр), яго маёнткі былі секвестраваны расійскімі ўладамі.

Меў маёнткі ў Ашмянскім павеце (Шэметаўшчына, Нарыца, Гулідаў, Вярэцья, Цешылаў, Юхнаў, Алешын, Дашкі, Азюнічы, Чурлёны, Спягла і інш.), Мазырскім павеце (Скрыгалаўская Слабада, Міхалаўская Слабада, Жахавічы), Полацкім ваяводстве (Глыбокае, Ластавіца). Стараста блудзенскі ў 1779—1793.

## Узнагароды 
Кавалер ордэнаў Св. Станіслава (1788) і Белага Арла (1790).

## Сям’я 
У 1773 годзе ажаніўся з Антанінай з Аскеркаў (?—каля 1830), дачкой Казіміра Мацея Аскеркі, маршалка і кашталяна (1793) мазырскага, і Караліны са Стэцкіх. Ад яе меў сына Казіміра, мінскага губернатара. Антаніна з Аскеркаў была пахавана ў Шэметаўшчыне побач з сынам.

## Літаратура 
* Jankowski Czesław. Powiat oszmiański. Materjały do dziejów ziemi i ludzi. Część druga. Petersburg; Kraków, 1897. VI, 286 s., il., mapa.
* Mościcki Henryk. Generał Jasiński i powstanie kościuszkowskie.Warszawa: Gebethner i Wolff,1917. 435 s., il. (партрэт).
* Aftanazy Roman. Dzieje rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej. Wydanie drugie przejrzane i uzupełnione. Tom 4. Województwo wileńskie. Wrocław; Warszawa; Kraków: Ossolineum, 1993. 551 s., il., mapy.
* Восстание и война 1794 г. в Литовской провинции (по документам российских архивов) / Составление, редакция и предисловие Е. К. Анищенко. М.: ЧеРо, 2000. 175 с.
* Восстание и война 1794 г. в Литовской провинции. (По документам архивов Москвы и Минска) / Составление, редакция и предисловие Е. К. Анищенко. Мн.: Молодежное научное общество, 2001. 209 с.
* Анішчанка Я. К. Інкарпарацыя. Літоўская правінцыя ў падзелах Рэчы Паспалітай. Мн.: Хурсік, 2003. 469 с.
* Machynia Mariusz. Sulistrowski Alojzy // PSB. T. XLV/4. Warszawa; Kraków, 2008. S. 476—480.

## Спасылкі 
* 

Алойзы
Катэгорыя:Падстоліі вялікія літоўскія
Катэгорыя:Пісары вялікія літоўскія
Катэгорыя:Дэпутаты Сойма Рэчы Паспалітай
Катэгорыя:Удзельнікі Вялікага Сойма 1788—1792
Катэгорыя:Удзельнікі паўстання 1794 года
Катэгорыя:Канфедэраты Анджэя Макраноўскага
Катэгорыя:Старосты блудзенскія
Катэгорыя:Члены Найвышэйшай Літоўскай Рады
Луцкі гарадскі савет

**Луцкі гарадскі савет** () — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка і орган мясцовага самакіравання ў Валынскай вобласці. Адміністрацыйны цэнтр — горад абласнога значэння Луцк.
## Агульныя звесткі 
* Тэрыторыя савета 42 км²
* Насельніцтва савета: 217&nbsp;082 чалавек (па стане на 1 жніўня 2015 году)
* Па тэрыторыі савета працякае рака Стыр.

Катэгорыя:Гарадскія саветы Украіны
Катэгорыя:Луцк
Шэльвіў (Лакачынскі раён)

**Шэльвіў** () — вёска ў Лакачынскім раёне Валынскай вобласці Украіны. Уваходзіць у склад Затурціўскай вясковай абшчыны.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Лакачынскага раёна
Катэгорыя:Населеныя пункты, заснаваныя ў 1577 годзе
Мікалай Сулістроўскі

**Мікалай Сулістроўскі** (каля 1755 — пасля 1799) — ваенны дзеяч Рэчы Паспалітай.

## Біяграфія 
Прадстаўнік шляхецкага роду Сулістроўскіх герба «Любіч». Нарадзіўся ў сям’і Тадэвуша (?—да 1785), падчашага ашмянскага і Юзэфы з Хамінскіх. Браты: Караль, Гілярый, Тадэвуш.

З маладосці служыў у войску. З 1778 года таварыш ў харугві Канстанціна Людвіка Плятэра, старасты інфлянцкага, у гусарскай брыгадзе нацыянальнай кавалерыі. З 1778 года паручнік харугві Караля Станіслава Радзівіла, ваяводы віленскага (пасля Гераніма Радзівіла, Шымана Касакоўскага). З 1789 года маёр, з 1790 года віцэ-брыгадзір, з 1791 года брыгадзір. У час вайны Расіі з Рэччу Паспалітай 1792 года прыняў удзел у бітве пад Мірам 11 чэрвеня 1792, у баях на Падляшшы, бітве пад Берасцем 23 ліпеня 1792 года. З 1793 года ўдзельнічаў у падрыхтоўцы паўстання 1794 года у Вялікім Княстве Літоўскім. Удзельнічаў у абвяшчэнні 16 красавіка 1794 года акта паўстання ў Шаўлях, адтуль з брыгадай рушыў на Вільню. Прысягнуў 30 красавіка 1794 года Віленскаму акту паўстання. Брыгада Сулістроўскага ўвайшла ў склад дывізіі пад камандаваннем Якуба Ясінскага. Удзельнічаў у бітве пад Палянамі 7 мая 1794 года, баях у Літве і Курляндыі. Пасля паўстання жыў у Прусіі.

## Літаратура 
* Mościcki Henryk. Generał Jasiński i powstanie kościuszkowskie.Warszawa: Gebethner i Wolff,1917. 435 s., il.
* Machynia Mariusz, Rakutis Valdas, Srzednicki Czesław. Oficerowie Rzeczypospolitej Obojga Narodów 1777—1794. Spisy. Tom II. Oficerowie wojska Wielkiego Księstwa Litewskiego 1777—1794. Spisy. Sztab, kawaleria, artyleria, wojska inżynierskie i piechota. Kraków: Ksęgarnia Akademicka, 1999. 541 s., il.
* Восстание и война 1794 г. в Литовской провинции (по документам российских архивов) / Составление, редакция и предисловие Е. К. Анищенко. М.: ЧеРо, 2000. 175 с.
* Восстание и война 1794 г. в Литовской провинции. (По документам архивов Москвы и Минска) / Составление, редакция и предисловие Е. К. Анищенко. Мн.: Молодежное научное общество, 2001. 209 с.
* Machynia Mariusz. Sulistrowski Mikołaj // PSB. T. XLV/4. Warszawa; Kraków, 2008. S. 489—492.

## Спасылкі 
* 

 

Мікалай
Катэгорыя:Ваенныя Рэчы Паспалітай
Катэгорыя:Удзельнікі паўстання 1794 года
Білапіль (Лакачынскі раён)

**Білапіль** () — вёска ў Лакачынскім раёне Валынскай вобласці Украіны.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Лакачынскага раёна
Новы Загорыў

**Новы Загорыў** () — вёска ў Лакачынскім раёне Валынскай вобласці Украіны.

У ХІХ стагоддзі сяло Новы Загорыў было ў складзе Хараўскай воласці Уладзімір-Валынскага павета Валынскай губерні.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Населеныя пункты Лакачынскага раёна
Супершоў супербратоў Марыа

**«Супершоў супербратоў Марыа»** () — амерыканска-канадскі анімацыйны серыял заснаваны на персанажах гульні Nintendo *Super Mario Bros.* і *Super Mario Bros. 2*. Ён здымаўся з 1989 па 1990 год. Паказаны на каналах YTV у Канадзе, NBC і ABC Family у ЗША. 

Мультсерыял падзелены на 3 часткі: «Супер Браты Марыа», акцёрскі серыял «Жыццё Сантэхнікаў» і мультфільм «Легенда аб Зэльдзе».

## Сюжэт 
Браты Марыа трапілі праз каналізацыю ў Грыбнае каралеўства і выратавалі прынцэсу Піч ад караля Купы. Іх мэта: выратаваць каралеўства ад зла і вярнуцца ў Бруклін. Цяпер Марыа і Луіджы сталі трапляць у пераробкі Купы і іншых зладзеяў у сваіх прыгодах, але яны заўсёды ратуюцца і перамагаюць зладзеяў.

## Спасылкі 
* 
* Супершоў супербратоў Марыа на сайце *Big Cartoon DataBase*

Катэгорыя:Фільмы 1989 года
Катэгорыя:Мультсерыялы ЗША
Катэгорыя:Mario
Катэгорыя:Спін-офы