open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Хелбліндзі

**Хелбліндзі** () — у скандынаўскай міфалогіі волат (ётун), брат Локі; таксама адно з імёнаў Одзіна.

## Этымалогія 
*Helblindi* у старажытнаскандынаўскай мове паходзіць ад двух слоў *hel* («смерць») і *blindr* («сляпы») і можа азначаць «сляпы царства мёртвых» або — у паэтычнай версіі — «Слепа-Хель». Аналагічныя пераклады можна сустрэць і ў іншых сучасных мовах (; ).

## Хельбліндзі ў пісьмовых крыніцах 
У «Старэйшай Эдзе» Хелбліндзі згадваецца толькі аднойчы: у страфе 46 «Прамоў Грымніра», дзе называецца адным з імёнаў вярхоўнага бога Одзіна (усяго гэты спіс уключае 31 імя, кожнае з якіх ўкладвае якую-небудзь яго ўласцівасць).

У «Бачанні Гюльві» (частка 33), якое ўваходзіць у склад «Малодшай Эды», яе аўтар Сноры Стурлусан цытуе «Старэйшую Эду» і дадаткова называе братоў Хелбліндзі (Локі, Бюлейст) і іх бацькоў (Фарбаўці, Лаўвея).

У «Мове паэзіі» ўжываецца кенінг «брат Бюлейста і Хельбліндзі» са значэннем «Локі».

## Інтэрпрэтацыі і меркаванні 
На жаль, ніякай дадатковай інфармацыі аб Хелбліндзі, акрамя яго імя і паходжання, у эдычных і скальдычных тэкстах няма, што адкрывае дарогу для разнастайных інтэрпрэтацый:

* Па версіі нарвежскага лінгвіста Софуса Бугэ ў скандынаўскай міфалогіі Хелбліндзі ні хто іншы, як сатана (паколькі першая частка яго імя *hel* асацыяваліся з пеклам, *helle*, а сатана ў хрысціянскай традыцыі часцяком называўся сляпым); яго ж браты Бюлейст і Локі — адпаведна Вельзевул і Люцыфер.
* Бо Хелбліндзі ў «Прамовах Грымніра» — хаіці (сінонім) Одзіна, то гэта наводзіць на разважанні аб супастаўнасці трыяд Одзін — Лодур — Хёнір і Хелбліндзі — Локі — Бюлейст.
* Нямецкі паэт і філолаг Карл Зімрок бачыў у Одзіне-Хелбліндзі мужчынскі эквівалент гаспадыні царства мёртвых Хель (падкрэсліваючы ўтоеную ў іх слепату).
* Яго суайчыннік Карл Вайнхольд лічыў Хелбліндзі богам смерці і, атаясамліваючы яго з Эгірам (персаніфікацыяй мора), прыпісваў яму ўладу над водамі.
* Паводле германіста і гісторыка літаратуры Рыхарда Меера Хелбліндзі ідэнтычны са сляпым Богам Хёдам, які спусціўся ў падземнае царства Хель.
* На яго ж думку ўпершыню Стурлусан у сваёй «Малодшай Эдзе» зрабіў з Хелбліндзі брата Локі.
* Даследчык Скандынавіі і фалькларыст Ойген Мок прадстаўляў Хелбліндзі як адну з праяў Локі, звязваючы апошняга з яго дачкой Хель і яе царствам.
* З гэтымі думкамі ўзгадняецца назіранне, што Хелбліндзі — адзін з цэлага шэрагу волатаў, так ці інакш, звязаных са смерцю і светам памерлых.
* У якасці Хелбліндзі («смяротна асляпляльнага») выступае Одзін, калі ён як сонечным промнем паражае ворагаў на полі бітвы сваёй дзідай Гунгнір.
* У іншай трактоўцы вобраз Хелбліндзі паказвае на вока Одзіна, пакінутае тым у крыніцы Міміра, якім ён глядзіць у іншы свет.
* Згодна з яшчэ адной інтэрпрэтацыяй ён з’яўляецца ўвасабленнем падобнай пеклу, змрочнай і цёмнай навальніцы.
* Ёсць здагадка, што *Helblindi* — усяго толькі няправільнае напісанне першапачатковага *Herblindr* са значэннем «той, хто асляпляе вочы воінаў».
* У неаязычным руху Асатру Хелбліндзі лічыцца спараджэннем ўрагану і моцных ліўняў, якія ўварваліся праз раздутыя патокі ў моры, пад якімі маецца на ўвазе Фарбаўці.

Катэгорыя:Турсы
Катэгорыя:Германа-скандынаўская міфалогія
2023 год у гісторыі навукі

**2023** год быў адзначаны шэрагам навуковых падзей.

## Падзеі 
* 19 жніўня ― расійская аўтаматычная міжпланетная станцыя «Луна-25» разбілася аб паверхню Месяца.
* 23 жніўня ― спускальны модуль індыйскай місіі «Чандраян-3» здзейсніў пасадку на паверхні Месяца.

## Узнагароды 
*2 кастрычніка — лаўрэатам Нобелеўскай прэміі па фізіялогіі і медыцыне сталі Каталін Карыко і Дру Вайсман.
*3 кастрычніка — лаўрэатамі Нобелеўскай прэміі па фізіцы сталі П’ер Агасціні, Ферэнц Краус і Анн Л’Юе.
*4 кастрычніка — лаўрэатамі Нобелеўскай прэміі па хіміі сталі Муні Бавендзі, Луіс Брус і Аляксей Іванавіч Якімаў.

## Памерлі 
## Спасылкі
*
Катэгорыя:Гады ў навуцы
Тадэвуш Энрыкавіч Паўлоўскі

**Тадэвуш Энрыкавіч Паўлоўскі** — беларускі інжынер-мостабудаўнік і гаспадарчы дзеяч. Заслужаны будаўнік Рэспублікі Беларусь (2014).

## Біяграфія 
Скончыў кафедру «Масты і танэлі» факультэта транспартных камунікацый Беларускага політэхнічнага ўніверсітэта ў 1979 годзе.

З 1980 па 2016 гады працаваў у ААТ «Мостабуд». Прайшоў шлях ад майстра да генеральнага дырэктара.

Пазней заняў пасаду генеральнага дырэктара рэспубліканскай асацыяцыі дарожных арганізацый «Беласдар».

## Узнагароды 
Мае ўзнагароды: Заслужаны будаўнік Рэспублікі Беларусь, Ордэн Пашаны, Знак «Ганаровы транспартнік», Знакі «Ганаравы дарожнік» І і ІІ ступені.

Катэгорыя:Будаўнікі Беларусі
Катэгорыя:Будаўнікі СССР
Змачынскі

**Змачынскі** — прозвішча.

## Вядомыя носьбіты 
* Міхаіл Раманавіч Змачынскі (1937-2009) — Герой Сацыялістычнай Працы (1971)
* Эміль Вікенцьевіч Змачынскі (1889—1945) — беларускі вучоны-хімік. Кандыдат хімічных навук (1915).
2023 год у гісторыі тэлебачання

**2023** год быў адзначаны шэрагам падзей у тэлебачанні.

## Падзеі 
* 4 студзеня — прыпыненне вяшчання рускамоўнай версіі тэлеканала «» на тэрыторыі СНД.

## Узнагароды 
* 10 студзеня ― 80-я цырымонія ўручэння ўзнагарод прэміі «Залаты глобус»
* 15 студзеня ― 28-я цырымонія ўручэння ўзнагарод прэміі «Выбар крытыкаў»
* 26 лютага ― 29-я цырымонія ўручэння прэміі Гільдыі кінаакцёраў ЗША
* 3 сакавіка ― 27-я цырымонія ўручэння ўзнагарод прэміі «Спадарожнік»

## З’явіліся 
### Тэлевізійныя праграмы 
### Тэлевізійныя каналы 
### Серыялы 
* 15 студзеня ― Апошнія з нас

## Нарадзіліся 
### Беларусь 
## Памерлі 
### Беларусь 
## Спасылкі
Тэлебачанне
Катэгорыя:Гады ў тэлебачанні
Вада, хмель і солад

**«Вада, хмель і солад»** — студыйны альбом гурта «Стары Ольса», выдадзены ў 2017 годзе.
## Спіс песень
## Удзельнікі запісу
*Ілля Кубліцкі — цыстры
*Алесь Чумакоў — вакал, гуслі, рэбек, сярэднявечныя жалейкі, колавая ліра
*Марыя Шарый — флейты, сярэднявечныя жалейкі
*Зміцер Сасноўскі — дуды, вакал
*Сяргей Тапчэўскі — барабаны, перкусія, тромбамарына, бэк-вакал
*Аляксей Войцех — барабаны, перкусія
*Віталь Кулеўскі — бэк-вакал
## Крытыка
Музычны крытык Ягор Цывілька адзначыў, што *«атрымаўся вясёлы, жвавы праграмны альбом для аматараў піва і сярэдневечных танцаў»*. Музычны журналіст Мікалай Янкойць лічыць, што *«новы дыск гучыць дастаткова цэльна, добра сыграны, нядрэнна запісаны, і ён абавязкова спадабаецца фанатам гурта»*. Музычны крытык Зміцер Безкаравайны мяркуе, што *«дыск цалкам апраўдвае сябе: добры набор песень з патрэбнай дозай весялосці і праніклівасці, дбайныя аранжыроўкі і ідэальны гук»*. Музычны журналіст Конрад Ярафееў адзначыў, што *«чарговы альбом калектыва гучыць у эстэтыцы галівудскага камерцыйнага сярэднявечча»*.

## Спасылкі
*Альбом на афіцыйным сайце гурта

Катэгорыя:Альбомы 2017 года
Катэгорыя:Альбомы гурта «Стары Ольса»
Ушкевіч

**Ушкевіч** — прозвішча.

## Вядомыя асобы 
* Алег Іванавіч Ушкевіч — беларускі спецыяліст у галіне будаўніцтва
* Сяргей Іосіфавіч Ушкевіч — беларускі палітык
Сяргей Фёдаравіч Старасветаў

**Сяргей Фёдаравіч Старасветаў** (нар. 1954) — беларускі будаўнік і гаспадарчы дзеяч. Заслужаны будаўнік Рэспублікі Беларусь (2014).

## Біяграфія 
Рана страціў бацьку, маці адна расціла трох дзяцей. Пасля заканчэння ПТВ і службы ў войску пачаў працаваць ва Упраўленні механізацыі № 79 машыністам вежавага крана. У выніку С. Старасветава асудзілі на пяць гадоў калоніі ўзмоцненага рэжыму з канфіскацыяй усёй маёмасці і забаронай пяць гадоў займаць пэўныя пасады.

Катэгорыя:Будаўнікі Беларусі
Катэгорыя:Будаўнікі СССР
Філіп Пінель

**Філіп Пінель** (;  — ) — французскі ўрач, заснавальнік псіхіятрыі ў Францыі. Працаваў у парыжскіх бальніцах Бісетр і Сальпетрыер; атрымаў шырокую вядомасць дзякуючы рэформе ўтрымання і лячэння псіхічна хворых. Член Французскай акадэміі навук.

Катэгорыя:Медыкі Францыі
Катэгорыя:Псіхіятры Францыі
Катэгорыя:Гісторыя псіхіятрыі
Катэгорыя:Медыкі XVIII стагоддзя
Катэгорыя:Медыкі XIX стагоддзя
Паўла Пятроўна Украінец

**Паўла Пятроўна Украінец** (нар. , в. Харомск, Столінскі раён, Брэсцкая вобласць) — беларускі сацыёлаг, палітолаг, журналіст. Доктар гістарычных навук (1986), кандыдат філасофскіх навук (1971), прафесар (1989).

## Біяграфія 
Скончыла Пінскае педагагічнае вучылішча імя А. С. Пушкіна (1953), Беларускі дзяржаўны ўніверсітэт (спецыяльнасць «Журналістыка», 1960), Мінскую вышэйшую партыйную школу (1964), Акадэмію грамадскіх навук пры ЦК КПСС (1971).
    
Працавала ў Беларускім дзяржаўным універсітэце (1991—2013, факультэт філасофіі і сацыяльных навук, кафедра сацыялогіі, прафесар).

Навуковыя інтарэсы: сацыялогія кіравання; сацыяльная работа; лад жыцця; патрэбнасці сучаснага чалавека; станаўленне грамадзянскага грамадства.
 
## Бібліяграфія 
* Основные направления совершенствования партийного руководства идейно-воспитательной работой (на опыте партийной организации Белоруссии) : автореферат диссертации … доктора исторических наук : 09.00.02 / Украинец Павла Петровна. — Москва, 1985.
* Взаимоотношения партийных и советских органов при социализме : автореферат диссертации … кандидата философских наук : 621 / П. П. Украинец. — Москва, 1971.

## Літаратура 
* 
* Украинец Павла Петровна // Республика Беларусь : энциклопедия : [в 7 т.]. — Минск, 2008. — Т. 7. — С. 313.
* Украинец Павла Петровна // Социология : энциклопедия. — Минск, 2003. — С. 1143.
* Украинец Павла Петровна // Прафесары і дактары навук Беларускага дзяржаўнага універсітэта, 1921—2001 : 80 год. — Мінск, 2001. — С. 283.
* Украинец Павла Петровна // Кафедре социологии БГУ — 20 лет, 1989—2009 : сборник научных трудов. — Минск, 2009. — С. 95—96.
 

Катэгорыя:Нарадзіліся ў Столінскім раёне
Катэгорыя:Сацыёлагі Беларусі
Катэгорыя:Сацыёлагі СССР
Катэгорыя:Выкладчыкі БДУ
Шадыра

**Шадыра** — беларускае прозвішча.

## Вядомыя носьбіты 
* Алег Іосіфавіч Шадыра (1948—2022) — беларускі хімік.
* Вадзім Іосіфавіч Шадыра (нар. 1947) — беларускі археолаг.

Катэгорыя:Беларускія прозвішчы
Алег Іванавіч Ушкевіч

**Алег Іванавіч Ушкевіч** (1954 —) — беларускі спецыяліст у галіне будаўніцтва.

## Біяграфія 
Скончыў Брэсцкі інжынерна-будаўнічы інстытут. З 2006 года генеральны дырэктар Адкрытага акцыянернага таварыства «Гроднажылбуд».

## Літаратура 
* Полвека на высоте : к 50-летию ОАО "Гродножилстрой". — Гродно, 2016.

## Спасылкі 
* Ушкевич Олег Иванович 

Катэгорыя:Будаўнікі Беларусі
Катэгорыя:Будаўнікі СССР
Катэгорыя:Дэпутаты Гродзенскага абласнога Савета дэпутатаў 27-га склікання
Эміль Вікенцьевіч Змачынскі

**Эміль Вікенцьевіч Змачынскі** (, в. Падзернае, Мінская губерня — , Краснаярскі край, СССР) — беларускі вучоны-хімік. Кандыдат хімічных навук (1915).

## Біяграфія 
Стваральнік і першы загадчык кафедры фармпрэпаратаў, загадчык кафедры арганічнай хіміі Пермскага ўніверсітэта (1925—1928). Загадчык кафедры агульнай і неарганічнай хіміі (1928—1937), стваральнік і першы дэкан хімічнага факультэта Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэта (1931, пасля 1934—1936).

Рэпрэсаваны. Загінуў у зняволенні. Рэабілітаваны ў 1957 годзе.

Аўтар прац у галіне неарганічнай хіміі, праблем развіцця хімічнай прамысловасці, даследаванняў беларускага торфу.

## Бібліяграфія 
* Хімізацыя народнай гаспадаркі БССР / Э. В. Змачынскі і М. С. Савіцкі; пад рэдакцыяй В. С. Натансона. — Менск, 1930.

Катэгорыя:Пасмяротна рэабілітаваныя ў СССР
Катэгорыя:Рэпрэсаваныя савецкай уладай
Катэгорыя:Хімікі Беларусі
Катэгорыя:Дэканы хімічнага факультэта БДУ
Катэгорыя:Хімікі СССР
Катэгорыя:Нарадзіліся ў Стаўбцоўскім раёне
Катэгорыя:Хімікі Расійскай імперыі
Андрыеўскі

**Андрые́ўскі** — беларускае прозвішча. Утворана ад імя Андрэ́й.

## Вядомыя носьбіты 
* Аляксандр Леанідавіч Андрыеўскі (нар. 1968) — беларускі хакеіст, трэнер.
* Дзмітрый Мікалаевіч Андрыеўскі (1904—1983) — беларускі хімік. 

## Крыніцы
Уладзімір Васілевіч Панькоў

**Уладзімір Васілевіч Панькоў** (нар. , с. Калагрывава, Новадзеравенькаўскі раён, Арлоўская вобласть, Расія) — беларускі хімік-неарганік, фізікахімік. Доктар хімічных навук (1999), прафесар (2006).

## Біяграфія 
Скончыў Варонежскі дзяржаўны ўніверсітэт (спецыяльнасць «Фізічная хімія», 1972).
    
Працаваў у Інстытуце фізікі цвёрдага цела і паўправаднікоў АН Беларусі (з 1972, з 1989 — загадчык лабараторыі), Беларускім дзяржаўным тэхналагічным універсітэце (з 1996, загадчык кафедры фізічнай хіміі), Інстытуце агульнай і неарганічнай хіміі НАН Беларусі (з 2001, загадчык лабараторыі), Беларускім дзяржаўным універсітэце (з 2004, хімічны факультэт, кафедра фізічнай хіміі, загадчык кафедры, у 2006—2009 — прарэктар па навуковай рабоце, 2005—2010 — дэкан факультэта).

Навуковыя інтарэсы: даследаванне працэсаў сінтэзу магнітных і электрычных уласцівасцей многакампанентных аксідных нанаматэрыялаў.

## Літаратура 
* 
* Паньков Владимир Васильевич // Республика Беларусь : энциклопедия : [в 7 т.]. — Минск, 2006. — Т. 5. — С. 697.

Катэгорыя:Дэканы хімічнага факультэта БДУ
Катэгорыя:Выкладчыкі БДУ
Катэгорыя:Хімікі СССР
Катэгорыя:Хімікі Беларусі
Катэгорыя:Фізікахімікі СССР
Катэгорыя:Фізікахімікі Беларусі
Павел Аляксандравіч Куліжнікаў

**Павел Аляксандравіч Куліжнікаў** (; нар. , , Рэспубліка Комі) — расійскі канькабежац, трохразовы чэмпіён свету ў спрынтарскім мнагаборстве, пяціразовы чэмпіён свету на асобных дыстанцыях. Уладальнік Кубка свету 2015 года па канькабежным спорце ў агульным заліку і 2 малых глобусаў на дыстанцыях 500 і 1000 м. Стаў першым у гісторыі расіянінам, які выйграў вялікі Крыштальны глобус у каньках. З 14 лістапада 2015 г. з’яўляецца сусветным рэкардсменам у бегу на 500 м (спачатку вынік быў 34,00 с., затым 20 лістапада абнавіў уласны рэкорд — 33,98 с.). У фінале Кубка свету 9 сакавіка 2019 года спачатку Тацуя Сінама прабег 33,835 с., аднак пазней Куліжнікаў устанавіў новы сусветны рэкорд 33,616 с. 16 лютага 2020 года Павел устанавіў сусветны рэкорд на дыстанцыі 1000 м (1:05,69) і стаў першым чалавекам, які выбег з 1 хвіліны 6 секунд.

Катэгорыя:Чэмпіёны свету па канькабежным спорце на асобных дыстанцыях
Катэгорыя:Чэмпіёны свету па канькабежным спорце
Катэгорыя:Чэмпіёны Еўропы па канькабежным спорце
Катэгорыя:Канькабежцы Расіі
Катэгорыя:Канькабежцы на зімовых Алімпійскіх гульнях 2022 года
Катэгорыя:Заслужаныя майстры спорту Расіі
Катэгорыя:Спартсмены, дыскваліфікаваныя за ўжыванне забароненых прэпаратаў
Дзмітрый Мікалаевіч Андрыеўскі

**Дзмітрый Мікалаевіч Андрыеўскі** (, Пагар, Бранская вобласць, Расія — ) — хімік. Доктар хімічных навук (1964), кандыдат хімічных навук (1937), прафесар (1965).

## Біяграфія 
Скончыў Другі Маскоўскі дзяржаўны ўніверсітэт (аналітычнае аддзяленне, 1930).

Працаваў у навуковых установых г. Масквы, з 1939 — у вышэйшых навучальных установах г. Грозны, г. Чапаеўск, Куйбышаўскім політэхнічным інстытуце (1959—1966, загадчык кафедры тэхналогіі арганічнага сінтэзу, сінтэтычнага каўчуку і пластмас), Беларускім дзяржаўным універсітэце (з 1966, загадчык кафедры нафтахіміі, з 1973 — прафесар кафедры радыяцыйнай хіміі і хімічнай тэхналогіі, з 1974 — професар-кансультант лабараторыі тэрмадынамікі нафтахімічнага сінтэзу).

Навуковыя інтарэсы: нафтахімічны сінтэз і тэрмадынаміка арганічных рэчываў.

## Бібліяграфія 
* Исследование термохимических превращений некоторых галогеналканов : автореферат диссертации … доктора химических наук / Д. Н. Андреевский. — Москва, 1964.
* Лаки и краски / Д. Н. Андриевский. — Куйбышев, 1958.

## Літаратура 
* 
* Андреевский Дмитрий Николаевич // Прафесары і дактары навук Беларускага дзяржаўнага універсітэта, 1921—2001. — Минск, 2001. — С. 12—13.
 

Катэгорыя:Хімікі СССР
Катэгорыя:Нарадзіліся ў Пагарскім раёне
Святлана Мамедаўна Аскірава

**Святлана Мамедаўна Аскірава** (1943 —) — беларуская інжынер-будаўнік. Заслужаны будаўнік Рэспублікі Беларусь (2018).

## Біяграфія 
Скончыла Усць-Каменагорскі будаўніча-дарожны інстытут (1966). З 1997 года дырэктар ААТ «Аргбуд», г. Мінск.

## Літаратура 
* Кто есть кто в Республике Беларусь. Строители Беларуси. — Минск, 2013.

Катэгорыя:Будаўнікі Беларусі
Катэгорыя:Будаўнікі СССР
Валерый Уладзіміравіч Габец

**Валерый Уладзіміравіч Габец** — беларускі спецыяліст у галіне будаўніцтва дарог.

## Біяграфія 
Скончыў Беларускі політэхнічны інстытут у 1981 годзе.

У 1981—1986 майстар Дарожна-будаўнічага ўпраўлення № 12 Дарожна-будаўнічага трэста № 5 Міністэрства будаўніцтва і эксплуатацыі аўтамабільных дарог БССР, г. Мінск. У 1986—1991 — вытворца работ Дарожна-будаўнічага ўпраўлення № 12 Дарожна-будаўнічага трэста № 5 Міністэрства будаўніцтва і эксплуатацыі аўтамабільных дарог Рэспублікі Беларусь, г. Мінск. З лютага 1991 па ліпень 1991 — галоўны інжынер Дзяржаўнага малога прадпрыемства ТАА «Дарбуд-Сэрвіс», г. Мінск. У 1991—1993 — выканаўчы дырэктар Вытворча-будаўнічай фірмы «Дарбуд-Сэрвіс», г. Мінск.

У 1994—1995 працаваў намеснікам генеральнага дырэктара па аператыўнай, дыспетчарскай і ахоўнай рабоце Беларуска-Германскага сумеснага прадпрыемства «ТБ Дарбуд», г. Мінск. У 1995—1997 — намесніка дырэктара па будаўніцтве Беларуска-Германскага сумеснага прадпрыемства «ТБ Дарбуд», г. Мінск.

У 1997—2014 гадах дырэктар філіяла Дарожна-будаўнічае ўпраўленне № 12 адкрытага акцыянернага таварыства «Дарожна-будаўнічы трэст № 5», п. Ждановічы.

З 2014 па люты 2019 года генеральны дырэктар адкрытага акцыянернага таварыства «Дарожна-будаўнічы трэст № 5», г. Мінск.

Катэгорыя:Будаўнікі Беларусі
Катэгорыя:Будаўнікі СССР
Новадзеравенькаўскі раён

**Новадзераве́нькаўскі раён** () — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка на паўночным усходзе Арлоўскай вобласці Расіі. Адміністрацыйны цэнтр — пасёлак гарадскога тыпу Хамутова.

## Геаграфія 
Новадзеравенькаўскі раён мяжуе з Карсакаўскім, Красназоранскім, Вярхоўскім і Навасільскім раёнамі, а таксама з Ліпецкай вобласцю. Плошча раёна складае 1024,90 км².

## Гісторыя 
Новадзеравенькаўскі раён быў утвораны 18 студзеня 1935 года ў складзе Курскай вобласці, аднак 27 верасня 1937 года раён увайшоў у склад Арлоўскай вобласці.

## Спасылкі 
* Сайт раённай адміністрацыі

Катэгорыя:Раёны Арлоўскай вобласці
The Legend of Zelda: Skyward Sword

**«The Legend of Zelda: Skyward Sword»** () — гульня жанру action-adventure для кансолі «Wii», распрацаваная аддзелам «». Гульня выпушчана 18 лістапада 2011 года ў Еўропе, 20 лістапада 2011 года ў Паўночнай Амерыцы, 23 лістапада 2011 года ў Японіі і 24 лістапада 2011 года ў Аўстраліі. Сюжэтна «The Legend of Zelda: Skyward Sword» — прыквел да ўсіх гульняў серыі, якія раней выйшлі. Гульня выкарыстоўвае аксэсуар «», які забяспечвае інтуітыўнае і дакладнае кіраванне мячом і іншымі прадметамі ў гульні. У параўнанні з папярэдняй гульнёй серыі на «Wii» «The Legend of Zelda: Twilight Princess» была перапрацавана схема кіравання, у прыватнасці, сістэма прыцэльвання. Акрамя звычайнага выдання, гульня была выпушчана ў 2 варыянтах: Special Edition, які ўключае саму гульню і дыск з музыкай серыі ў аркестравай аранжыроўцы, і Limited Edition, які, акрамя гульні і дыска з музыкай, утрымлівае пульт «Wii Plus» *«фірмовага»* залатога колеру з сімволікай серыі. 17 лютага 2021 года на прэзентацыі «Nintendo Direct» было абвешчана, што HD версія гульні выйдзе на «Nintendo Switch» 16 чэрвеня таго ж года, таксама перакладзеная на рускую мову.

## Крыніцы 
## Спасылкі
Катэгорыя:Гульні для Wii
Катэгорыя:Камп’ютарныя гульні 2011 года
Катэгорыя:Камп’ютарныя гульні, распрацаваныя ў Японіі
Катэгорыя:Камп’ютарныя гульні з адкрытым светам
Карсакаўскі раён (Арлоўская вобласць)

**Карса́каўскі раён** () — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка на паўночным усходзе Арлоўскай вобласці Расіі. Адміністрацыйны цэнтр — сяло Карсакава.

## Геаграфія 
Карсакаўскі раён мяжуе з Новадзеравенькаўскім, Навасільскім і Мцэнскім раёнамі, а таксама з Тульскай вобласцю. Плошча раёна складае 690,87 км².

## Гісторыя 
Да 1245 года землі цяперашняга раёна ўваходзілі ў склад Чарнігаўскага княства, пасля яго распаду адышлі да Глухава-Навасільскага княства. З сярэдзіны і да канца XV стагоддзя яно было пад уладай Рэчы Паспалітай, а пасля ўвайшло ў склад Расійскай імперыі.

Карсакаўскі раён быў утвораны 30 ліпеня 1928 года ў адпаведнасці з пастановай УЦВК і СНК РСФСР.

## Эканоміка 
Эканоміка рэгіёна амаль не мае прамысловасці, а асноўным складнім з’яўляецца сельская гаспадарка.

## Спасылкі 
* Сайт раённай адміністрацыі

Катэгорыя:Раёны Арлоўскай вобласці
Даўжанскі раён (Арлоўская вобласць)

**Даўжа́нскі раён** () — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка на паўднёвым усходзе Арлоўскай вобласці Расіі. Адміністрацыйны цэнтр — пасёлак гарадскога тыпу Доўгае.

## Геаграфія 
Даўжанскі раён мяжуе з Лівенскім і Калпнянскім раёнамі, а таксама з Ліпецкай і Курскай абласцямі. Плошча раёна складае 908,38 км².

## Гісторыя 
Даўжанскі раён быў утвораны 30 ліпеня 1928 года ў адпаведнасці з пастановай УЦВК і СНК РСФСР.

## Спасылкі 
* Сайт раённай адміністрацыі

Катэгорыя:Раёны Арлоўскай вобласці
Мцэнскі раён

**Мцэ́нскі раён** () — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка на поўначы Арлоўскай вобласці Расіі. Адміністрацыйны цэнтр — горад Мцэнск, які не ўваходзіць у склад раёна.

## Геаграфія 
Мцэнскі раён мяжуе з Карсакаўскім, Навасільскім, Залегашчанскім, Арлоўскім і Болхаўскім раёнамі, а таксама з Тульскай вобласцю. Плошча раёна складае 1665,8 км².

## Гісторыя 
Мцэнскі раён быў утвораны 30 ліпеня 1928 года ў адпаведнасці з пастановай УЦВК і СНК РСФСР.

## Спасылкі 
* Сайт раённай адміністрацыі

Катэгорыя:Раёны Арлоўскай вобласці
Міхаіл Абрамавіч Эляшэвіч

**Міхаіл Абрамавіч Эляшэвіч** (нар. ) — беларускі будаўнік і гаспадарчы дзеяч. Заслужаны будаўнік Рэспублікі Беларусь (2014).

## Біяграфія 
Усю сваю працоўную дзейнасць прысвяціў будаўнічай вытворчасці. У сістэме ААТ «Трэст Белсантэхмантаж № 1» ён працуе з 17 лістапада 1975 года. Прайшоў шлях ад майстра да дырэктара ўпраўлення.

М. Эляшэвіч удзельнічаў у будаўніцтве населеных пунктаў для перасяленцаў з зоны катастрофы на ЧАЭС. Унёс асабісты ўклад у будаўніцтва важнейшых аб’ектаў народнай гаспадаркі і сацкультбыту: Беларускі цэментны завод у г. Касцюковічы Магілёўскай вобласці, комплекс установак «Гідракрэкінг» ААТ «Нафтан», вытворчасць «МАПАН» ААТ «Палімір», Дом правасуддзя ў г. п. Шуміліна, памежная застава ў н. п. Бігосава, комплекс будынкаў Полацкага дзяржаўнага ўніверсітэта, дзіцячы рэабілітацыйна-аздараўленчы цэнтр у н. п. Бароўка, агульнаадукацыйныя школы.

## Узнагароды 
У 2008 годзе ўзнагароджаны медалём «За працоўныя заслугі». У 2010 годзе працоўны калектыў Наваполацкага мантажнага ўпраўлення занесены на гарадскую Дошку Гонару Наваполацкага гарадскога выканаўчага камітэта. У 2011 годзе Эляшэвіч Міхаіл Абрамовіч узнагароджаны Ганаровай граматай Міністэрства архітэктуры і будаўніцтва.

## Літаратура 
* Элешевич Михаил Абрамович [Фото] // Віцебскі рабочы. — 2012. — 26 янв. — С. 13.

Катэгорыя:Будаўнікі Беларусі
Катэгорыя:Будаўнікі СССР
NBA 2K21

***NBA 2K21*** — баскетбольны спартыўны сімулятар, распрацаваны «» і выдадзены «», заснаваны на Нацыянальнай баскетбольнай асацыяцыі (НБА). Гэта 22-я гульня ў серыі . Яна выйшла 4 верасня 2020 года на PC, «Nintendo Switch», «PlayStation 4», «Xbox One» і для воблачнага сэрвісу «» і 12 лістапада таго ж года на «PlayStation 5» і «Xbox Series X/S». «NBA 2K21 Arcade Edition» была выпушчана ў «» 2 красавіка 2021 года.

Катэгорыя:Гульні для PlayStation 4
Катэгорыя:Гульні для Xbox One
Катэгорыя:Спартыўныя сімулятары
Катэгорыя:Камп’ютарныя гульні 2020 года
Навасільскі раён

**Навасі́льскі раён** () — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка на поўначы Арлоўскай вобласці Расіі. Адміністрацыйны цэнтр — горад Навасіль.

## Геаграфія 
Навасільскі раён мяжуе з Карсакаўскім, Новадзеравенькаўскім, Вярхоўскім, Залегашчанскім і Мцэнскім раёнамі. Плошча раёна складае 778,3 км².

## Гісторыя 
Навасільскі раён быў утвораны 30 ліпеня 1928 года ў адпаведнасці з пастановай УЦВК і СНК РСФСР. У 1963 годзе раён быў скасаваны, але 12 студзеня 1965 года зноў адноўлены.

## Славутасці 
Раён валодае значнай культурнай спадчынай. Маецца Свята-Духавы мужчынскі манастыр у сяле Задушнае. Упершыню ён быў згаданы ў 1619 годзе, хоць існаваў яшчэ з XVI стагоддзя. З 2004 года на тэрыторыі сяла зарэгістраваная праваслаўная суполка Свята-Духава храма.

## Спасылкі 
* Сайт раённай адміністрацыі

Катэгорыя:Раёны Арлоўскай вобласці
Шаблыкінскі раён

**Шаблы́кінскі раён** () — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка на захадзе Арлоўскай вобласці Расіі. Адміністрацыйны цэнтр — пасёлак гарадскога тыпу Шаблыкіна.

## Геаграфія 
Шаблыкінскі раён мяжуе з Хатынецкім, Урыцкім, Соскаўскім і Дзмітроўскім раёнамі, а таксама з Бранскай вобласцю. Плошча раёна складае 847,53 км².

## Гісторыя 
Шаблыкінскі раён быў утвораны 17 чэрвеня 1929 года ў адпаведнасці з пастановай УЦВК і СНК РСФСР.

## Спасылкі 
* Сайт раённай адміністрацыі

Катэгорыя:Раёны Арлоўскай вобласці
Medieval Classic Rock

**«Medieval Classic Rock»** — трынаццаты студыйны альбом беларускага гурта «Стары Ольса», які выйшаў на лэйбле «Cool Hat Records» 15 жніўня 2016 года. Альбом утрымоўвае кавер-версіі рок-хітоў другой паловы XX стагоддзя, выкананых пры дапамозе сярэднявечных інструментаў.
## Спіс песень
## Крытыка
Музычны крытык Мікалай Янкойць з партала Experty.by адзначае, што «*запіс вельмі якасны, упэўнены і граматны*», але «*калі б на дыску было больш красоверных нумароў накшталт апошняга, сярэднявечна-гранджавага, альбом загучаў бы значна цікавей*». Музычны журналіст Ягор Цывілька з партала Experty.by мяркуе, што «*атрымаліся арыгінальныя каверы, якія выйгрышна глядзеліся б на трыб’ют-альбомах гэтых гуртоў*», аднак «*сабраныя ж разам, трэкі дэманструюць, што і арыгінальнасць можа быць аднабаковай*».
## Удзельнікі запісу
*Ілья Кубліцкі — лютня, цыстра
*Алесь Чумакоў — гуслі, рэбек, цыстра, ліра, вакал
*Марыя Шарый — флейты
*Зміцер Сасноўскі — дуда
*Сяргей Тапчэўскі — ударныя, перкусія, вакал
*Аляксей Войцех — ударныя, перкусія
*Андрэй Апановіч — вакал 

## Спасылкі
*«Medieval Classic Rock» на афіцыйным сайце гурта

Катэгорыя:Альбомы гурта «Стары Ольса»
Катэгорыя:Альбомы 2016 года
Трасна (Арлоўская вобласць)

**Трасна́** () — сяло ў Расіі, адміністрацыйны цэнтр Траснянскага раёна Арлоўскай вобласці. Насельніцтва складае 2530 чалавек паводле звестак за 2010 год. Сяло размешчана за 65 км на поўдзень ад Арла каля вытоку ракі Трасна.

## Спасылкі 
* Арлоўская вобласць. Тэрытарыяльны падзел Расіі.

Катэгорыя:Населеныя пункты Арлоўскай вобласці
Катэгорыя:Населеныя пункты, заснаваныя ў 1861 годзе
Рыгор Іосіфавіч Шульга

**Рыгор Іосіфавіч Шульга** — беларускі будаўнік і гаспадарчы дзеяч. Заслужаны будаўнік Рэспублікі Беларусь (2019).

## Біяграфія 
Скончыў Беларускі політэхнічны інстытут па спецыяльнасці «Аўтамабільныя дарогі».

З 2006 года па ліпень 2013 года Рыгор Іосіфавіч працаваў у Дэпартаменце «Белаўтадар» Міністэрства транспарту і камунікацый на пасадзе намесніка дырэктара. Затым, па сакавік 2019 года — займаў пасаду першага намесніка генеральнага дырэктара «Кіруючай кампаніі холдынгу „Белаўтадар“».

Катэгорыя:Будаўнікі Беларусі
Катэгорыя:Будаўнікі СССР
Андрэй Віктаравіч Блахін

**Андрэй Віктаравіч Блахін** (нар. , г. Камсамольск-на-Амуры, Хабараўскі край, Расія) — беларускі фізікахімік. Доктар хімічных навук (2005), прафесар (2011).

## Біяграфія 
Скончыў Беларускі дзяржаўны ўніверсітэт (хімічны факультэт, спецыяльнасць «Хімія», 1994; аспірантура, 1997).
    
Працуе ў Беларускім дзяржаўным універсітэце (з 1997, хімічны факультэт, кафедра фізічнай хіміі, прафесар).

Навуковыя інтарэсы: фізічная хімія; хімічная тэрмадынаміка.

## Бібліяграфія 
* Термодинамические свойства и энергетические состояния молекул в пластических кристаллах органических веществ : диссертация … доктора химических наук : 02.00.04 : защищена 29.03.2005 : утверждена 29.06.2005 / Блохин Андрей Викторович. — Минск, 2005.
* Перспективы использования сельскохозяйственных растительных культур для производства топлива в Республике Беларусь / О. А. Ивашкевич [и др.] // Вестник БГУ. Серия 2, Химия. Биология. География / Белорусский государственный университет. — 2009. — № 1. — С. 4—13.
* Thermodynamic Properties of [C6mim][NTf2] in the Condensed State / Andrey V. Blokhin, Yauheni U. Paulechka, Gennady J. Kabo // Journal of Chemical & Engineering Data. — 2006. — Vol. 51, iss. 4. — P. 1377—1388.

## Крыніцы 
Катэгорыя:Фізікахімікі Беларусі
Вечар (значэнні)

**Вечар** — прозвішча.

## Вядомыя носьбіты 
* Алесь Вечар (1905—1985) — беларускі паэт, біёлаг, доктар біялагічных навук.
* Алім Аляксандравіч Вечар (1933—2011) — беларускі фізікахімік. Доктар хімічных навук (1973), прафесар (1984).
Таццяна Мікалаеўна Вараб’ёва

**Таццяна Мікалаеўна Вараб’ёва** (нар. , г. Ленінград, Расія) — беларускі хімік, спецыяліст у галіне фізічнай, неарганічнай хіміі, хіміі цвёрдага цела. Доктар хімічных навук (2000), прафесар (2003).

## Біяграфія 
Скончыла Беларускі дзяржаўны ўніверсітэт (хімічны факультэт, спецыяльнасць «Хімія», 1969; аспірантура, 1972).
    
Працуе ў Беларускім дзяржаўным універсітэце (з 1973, хімічны факультэт, кафедра неарганічнай хіміі, прафесар).

Навуковыя інтарэсы: хімічнае і элекрахімічнае асаджэнне металаў, сплаваў і кампазітаў з раствораў; неарганічная хімія мікрагетэрагенных і нанаструктурных тонкаплёначных і ультрадысперсных сістэм, іх структура, уласцівасці і практычны дадатак; фотахімія, фотатэхналогіі, працэсы запісу інфармацыі.

## Узнагароды 
Званні «Сорасаўскі дацэнт» Міжнароднай сорасаўскай праграмы адукацыі ў галіне дакладных навук (1997), «Лаўрэат прэміі імя А. Н. Сеўчанкі БДУ» (2006); сярэбраныя медалі V Маскоўскага міжнароднага салона інавацый і інвестыцый (2005) і Johnson Matthey ад Institute of Metal Finishing (Вялікабрытанія, 2008) і інш.

## Літаратура 
* 
* Воробьева Татьяна Николаевна // Республика Беларусь : энциклопедия : [ в 7 т.]. — Минск, 2007. — Т. 2. — С. 807.
* Воробьева Татьяна Николаевна // Прафесары і дактары навук Беларускага дзяржаўнага універсітэта, 1921—2001 : 80 год. — Мінск, 2001. — С. 50.
 

Катэгорыя:Выкладчыкі БДУ
Катэгорыя:Хімікі СССР
Катэгорыя:Хімікі Беларусі
Алім Аляксандравіч Вечар

**Алім Аляксандравіч Вечар** (, г. Мінск — ) — беларускі фізікахімік. Доктар хімічных навук (1973), прафесар (1984).

## Біяграфія 
Скончыў Маскоўскі дзяржаўны ўніверсітэт імя М. В. Ламаносава (спецыяльнасць «Хімія», 1955).
    
Працаваў у Інстытуце фізікі цвёрдага цела і паўправаднікоў АН БССР (з 1961), Беларускім дзяржаўным універсітэце (з 1964, хімічны факультэт, кафедра фізічнай хіміі, у 1967—1998 — загадчык кафедры, адначасова з 1978 — у Навукова-даследчым інстытуце фізіка-хімічных праблем БДУ, загадчык лабараторыі).

Навуковыя інтарэсы: фізікахімія паводзін матэрыялаў у экстрэмальных умовах.

## Узнагароды 
Ганаровая грамата Вярхоўнага Савета Беларускай ССР (1982).

## Бібліяграфія 
* Твердые электролиты / А. А. Вечер, Д. В. Вечер. — Минск, 1988.
* Изучение термодинамических свойств веществ с помощью высокотемпературных гальванических элементов и количественного термографического анализа : автореферат диссертации … доктора химических наук : 02.00.04 / Алим Александрович Вечер. — Минск, 1973.
* Химические сенсоры / А. А. Вечер, П. П. Жук. — Минск, 1990.

## Літаратура 
* 
* Вечер Алим Александрович // Республика Беларусь : энциклопедия : [в 7 т.]. — Минск, 2006. — Т. 2. — С. 648.
* Вечер Алим Александрович // Прафесары і дактары навук Беларускага дзяржаўнага універсітэта, 1921—2001 : 80 год. — Мінск, 2001. — С. 46—47.
 

Катэгорыя:Фізікахімікі СССР
Катэгорыя:Фізікахімікі Беларусі
Катэгорыя:Выкладчыкі БДУ
Красназоранскі раён

**Красназо́ранскіраён** () — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка на ўсходзе Арлоўскай вобласці Расіі. Адміністрацыйны цэнтр — пасёлак Красная Зара.

## Геаграфія 
Красназоранскі раён мяжуе з Новадзеравенькаўскім, Лівенскім і Вярхоўскім раёнамі, а таксама з Ліпецкай вобласцю. Плошча раёна складае 649,90 км².

## Гісторыя 
Красназоранскі раён быў утвораны 30 ліпеня 1928 года ў адпаведнасці з пастановай УЦВК і СНК РСФСР.  Першапачаткова меў назву Волнаўскі раён.

## Спасылкі 
* Сайт раённай адміністрацыі

Катэгорыя:Раёны Арлоўскай вобласці
Урыцкі раён (Арлоўская вобласць)

**Уры́цкі раён** () — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка на паўночным захадзе Арлоўскай вобласці Расіі. Адміністрацыйны цэнтр — пасёлак гарадскога тыпу Нарышкіна.

## Геаграфія 
Урыцкі раён мяжуе са Знаменскім, Арлоўскім, Кромскім, Соскаўскім, Шаблыкінскім і Хатынецкім раёнамі. Плошча раёна складае 838,38 км².

## Гісторыя 
Урыцкі раён быў утвораны 30 ліпеня 1928 года ў адпаведнасці з пастановай УЦВК і СНК РСФСР.

## Спасылкі 
* Сайт раённай адміністрацыі

Катэгорыя:Раёны Арлоўскай вобласці
Афрыканская армія (Іспанія)

**Афрыканская армія** (, ) альбо **Мараканскі армейскі корпус** () — кантынгент іспанскіх войскаў у Іспанскім Марока. Існаваў з канца XIX стагоддзя да здабыцця краінай незалежнасці ў 1956 годзе. 

## Гісторыя 
Марока была бліжэйшай іспанскай каланіяльнай тэрыторыяй. Яшчэ з XV стагоддзя Іспанія ўтрымоўвала гарнізоны ў сваіх двух мараканскіх прыбярэжных анклавах Мелілья і Сеута. Сама Афрыканская армія як пастаянная армейская арганізацыя ўзнікла са стварэннем у 1893 годзе *1-га афрыканскага пяхотнага палка* ().

Пасля Мелільскай кампаніі 1909—1910 гадоў іспанцы пачалі прасоўвацца ўглыб краіны за межы сваіх прыбярэжных уладанняў. Была створана мясцовая паліцыя (), якая складалася з тутэйшага насельніцтва. Гэтыя сілы паслужылі асновай для стварэння ў 1911 годзе «Рэгуларэс» () — мараканскіх пяхотных і кавалерыйскіх часцей. Падраздзяленні ўзначальвалі іспанскія афіцэры.

У 1921 годзе тут пачалося буйное паўстанне супраць іспанскага і французскага панавання. У рэшце рэшт, мяцежныя сілы былі разгромлены, але з вялікай цяжкасцю і стратамі для каланіяльных дзяржаў. 

Падчас грамадзянскай вайны ў Іспаніі Афрыканская армія адыграла важную ролю для фракцыі нацыяналістаў. Тут, у Марока, антыўрадавыя войскі ўзначаліў Франсіска Франка, які ў 1939 годзе стаў лідарам Іспаніі і ўсталяваў у краіне аўтарытарную дыктатуру.

## Склад 
У 1920—1930-я гады гарнізон Іспанскага Марока быў прадстаўлены фарміраваннямі, набраных як з мясцовага насельніцтва, так і з жыхароў метраполіі. У прыватнасці, у склад Афрыканскай арміі ўваходзілі падраздзяленні «рэгуларэс», «Тырадорэс дэ Іфні», абарыгеннай жандармерыі, Замежнага легіёна, а таксама сем пяхотных батальёнаў, шэсць кавалерыйскіх эскадрылляў і шэсць артылерыйскіх батарэй з мацерыковай Іспаніі, якія накіроўваліся на службу ў Афрыку на ратацыйнай аснове.

Катэгорыя:Узброеныя сілы Іспаніі
Катэгорыя:Ваенная гісторыя Іспаніі
Катэгорыя:Арганізацыі грамадзянскай вайны ў Іспаніі
Катэгорыя:Гісторыя Марока
2024 год у гісторыі камп’ютарных гульняў

**2024** год быў адзначаны шэрагам падзей у галіне камп’ютарных гульняў.

## Мерапрыемствы і падзеі 
*30 лістапада—15 снежня — 

## Узнагароды 
## Выпускі гульняў 
*20 лістапада ― «S.T.A.L.K.E.R. 2: Heart of Chornobyl» (платформа «Microsoft Windows»).

## Спасылкі
Катэгорыя:2024
Катэгорыя:Гады ў камп’ютарных гульнях
Станковае мастацтва

**Станко́вае маста́цтва** — род выяўленчага мастацтва, творы жывапісу, скульптуры і графікі, якія маюць самастойны характар і не маюць прамога дэкаратыўнага або ўтылітарнага прызначэння, выкарыстання ў якасці састаўной і неад’емнай часткі якога-небудзь мастацкага ансамбля (у адрозненне, напрыклад, ад твораў манументальнага мастацтва або кніжнай ілюстрацыі). Тэрмін узнік у XIX — пачатку XX стагоддзя і паходзіць ад «станка», на якім ствараюцца творы (мальберт у жывапісе, скульптурны станок і інш.).

Творы станковага мастацтва разглядаюцца адасоблена ад наваколля. Іх значэнне не залежыць ад месца знаходжання, нягледзячы на тое, што ўмовы экспанавання і асвятлення могуць перашкаджаць або спрыяць поўнаму раскрыццю іх мастацкіх якасцей.

Шырокае развіццё станковае мастацтва атрымала ў эпоху Адраджэння і стала адной з умоў росквіту мастацкай культуры.

## Гл. таксама 
* Станковая графіка
* Станковы жывапіс
* Станковая скульптура

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Віды выяўленчага мастацтва
Красная Зара (Красназоранскі раён)

**Красная Зара** () — пасёлак у Арлоўскай вобласці Расіі, цэнтр Красназоранскага раёна і Красназоранскага сельскага паселішча. Чыгуначная станцыя Красная Зара на лініі Арол — Ялец.

Размешчаны за 130 км на ўсход ад горада Арол на Сярэднярускім узвышшы ў цэнтры Усходне-Еўрапейскай раўніны.

Катэгорыя:Населеныя пункты Арлоўскай вобласці
Вайлар

**Вайлар** () — камуна ў Германіі, у зямлі Цюрынгія. Уваходзіць у склад раёна Вартбург. Падпарадкоўваецца ўпраўленню Дэрмбах. Насельніцтва — 899 чалавек (на 31 снежня 2010 года). Плошча — 14,29 км². Афіцыйны код — 16 0 63 084.

Катэгорыя:Камуны Цюрынгіі
Знаменскае (Знаменскі раён)

**Знаменскае** () — сяло ў Арлоўскай вобласці Расіі. Адміністрацыйны цэнтр Знаменскага раёна і Знаменскага сельскага паселішча. Насельніцтва — 1699 чал. (2010). Размешчана за 44 км на паўночны захад ад Арла, на беразе ракі Нугр (прыток Акі) на Сярэднярускім узвышшы ў цэнтры Усходне-Еўрапейскай раўніны. Тэрыторыя ўяўляе сабой прыпаднятую ўзгорыстую раўніну.

Катэгорыя:Населеныя пункты Арлоўскай вобласці
Катэгорыя:Населеныя пункты, заснаваныя ў 1749 годзе
ЖФК Гурнік Лэнчна

**«Гурнік»** () — польскі жаночы футбольны клуб з горада Лэнчна.

## Дасягненні 
» і «Гурнікам» з Лэнчны.]]
### Чэмпіянат Польшчы 
*  Чэмпіён **(3)**: 2018, 2019, 2020
*  Срэбраны прызёр **(4)**: 2014, 2016, 2017, 2022
*  Бронзавы прызёр **(4)**: 2012, 2013, 2015, 2021

### Кубак Польшчы 
*  Уладальнік **(2)**: 2017/18, 2019/20
*  Фіналіст **(3)**: 2014/15, 2015/16, 2016/17

## Статыстыка выступленняў 
## Легіянеры 
*  Таццяна Шрамок (2005—2006)
*  Мар’яна Іванішын (2013—2016)
*  Маклінс Чынаньярэм (2020)

## Спасылкі 
* Górnik Łęczna
Міла

**Міла**:
* Міла (Германія)
* Міла (горад)
* Міла (правінцыя)
* Міла (Сіцылія)
Аркадзь Аляксандравіч Спаткай

**Аркадзь Аляксандравіч Спаткай** — беларускі інжынер і гаспадарчы дзеяч.

## Біяграфія 
Пасля заканчэння Беларускага інстытута інжынераў чыгуначнага транспарту пачаў працу ў аддзеле генеральнага плана і транспарту «Белпрампраекта», дзе праектаваў чыгуначны транспарт для Наваполацкага НПЗ.

У студзені 1964 года Аркадзя Спаткая загадам старшыні Дзяржбуда СССР перавялі ў Мінскае аддзяленне (цяпер ААТ «Мінскі Прамтранспраект») Усесаюзнага НДІ «Прамтрансндіпраект».
Сумесна з «Белпрампраектам» быў распрацаваны і рэалізаваны (пры падтрымцы Дзяржплана і Дзяржбуда СССР) праект першага ў Савецкім Саюзе Віцебскага ўсходняга прамысловага вузла. На 32 працэнты скараціўся кошт будаўніцтва. І амаль на столькі ж плошча земляў.

## Узнагароды 
За распрацоўку праекта Віцебскага ўсходняга прамысловага вузла і яго ажыццяўленне старшаму інжынеру Аркадзю Спаткаю была прысуджана Прэмія Савета Міністраў СССР за выдатныя праекты. А яшчэ тры праекты Аркадзя Спаткая экспанаваліся на ВДНГ СССР і былі ўдастоены медалёў.

Катэгорыя:Інжынеры Беларусі
Катэгорыя:Інжынеры СССР
Міла (горад)

**Міла** () — горад на паўночным усходзе Алжыра, адміністрацыйны цэнтр аднайменнага вілаета. Знаходзіцца ў паўночнай частцы вілаета, у гарыстай мясцовасці Атласа, на поўдзень ад ракі Уэд-Гумель. Абсалютная вышыня — 486 метраў над узроўнем мора. Міла размешчана за 285 кіламетраў на ўсход ад сталіцы краіны Алжыра.

## Насельніцтва 
## Гарады-пабрацімы 
## Крыніцы 
Катэгорыя:Гарады Алжыра
Катанія (правінцыя)

**Катанія** (, ) — скасаваная правінцыя ў Італіі, у вобласці Сіцылія. У 2015 годзе замест яе ўтвораны метрапалітэнскі горад Катанія. Правінцыя Катанія знаходзіцца на ўсходнім узбярэжжы вострава Сіцылія, у тым ліку ўзбярэжжы Іанічнага мора. Раўніны, а таксама вулкан Этна. Сталіцай правінцыі з’яўляецца аднайменны горад.

Катэгорыя:Правінцыі Сіцыліі
Пасьянс

**Пасьянс** () — картачная гульня для аднаго чалавека. Гулец раскладвае карты, прытрымліваючыся вызначаных правіл і, часцей за ўсё, пераследуючы некаторую мэту. У залежнасці ад правілаў мэта можа быць дасягальная ў той ці іншай ступені дзякуючы інтэлектуальным намаганням гуляючага і дзякуючы выпадковасці (залежнай ад раскладу). Апошняе дазваляе выкарыстоўваць пасьянсы для варажбы.

Катэгорыя:Картачныя гульні
Карсакава (Арлоўская вобласць)

**Карсакава** () — сяло ў Арлоўскай вобласці Расіі, цэнтр Карсакаўскага раёна і Карсакаўскага сельскага паселішча. Размешчана за 127 км на паўночны ўсход ад Арла, на беразе ракі Зуша (прыток Акі) на Сярэднерускім ўзвышшы ў цэнтры Усходне-Еўрапейскай раўніны. Малочны і крухмальны заводы.

Катэгорыя:Населеныя пункты Арлоўскай вобласці
Катэгорыя:Населеныя пункты, заснаваныя ў 1861 годзе
Сасна (значэнні)

**Сасна**:
* **Хвоя**, або **Сасна** (*Pinus*) — род вечназялёных дрэваў.
## Прозвішча 
* Рыгор Сасна, гісторык царквы
## Рэкі 
### Беларусь 
* Сасна (прыток ракі Мрай)

### Расія 
* Сасна (прыток Дона)
Таццяна Віктараўна Балакірава

**Таццяна Віктараўна Балакірава** (1951 —) — беларускі спецыяліст і гаспадарчы дзеяч у галіне дарожнага будаўніцтва.

## Біяграфія 
Скончыла Беларускі політэхнічны інстытут у 1975 годзе. 25 гадоў працуе кіраўніком дарожна-будаўнічага ўпраўлення № 1 г. Рагачова.

Катэгорыя:Будаўнікі Беларусі
Катэгорыя:Будаўнікі СССР
Соскава

**Соскава** () — сяло ў Арлоўскай вобласці Расіі, адміністрацыйны цэнтр Соскаўскага раёна і Соскаўскага сельскага паселішча.

Насельніцтва — 1794 чал. (2010). Размешчана ля вытоку ракі Шыр (прыток Кромы) у цэнтры Усходне-Еўрапейскай раўніны на Сярэднярускім узвышшы, за 63 км на паўднёвы захад ад Арла.

## Спасылкі 
Катэгорыя:Населеныя пункты Арлоўскай вобласці
Сяргей Сцяпанавіч Карпаў

**Сяргей Сцяпанавіч Карпаў** (нар. 1969) — беларускі ваенны інжынер і гаспадарчы дзеяч. Заслужаны будаўнік Рэспублікі Беларусь (2019).

## Біяграфія 
У 1991 годзе скончыў Пушкінскае вышэйшае ваеннае інжынернае будаўнічае вучылішча з адзнакай і залатым медалём.

Сяргей Сцяпанавіч пачаў сваю працоўную дзейнасць ва Упраўленні ваеннага праектавання на пасадзе галоўнага інжынера праекта бюро галоўных інжынераў праектаў з сакавіка 1995 года. Са снежня 1995 года займаў пасаду намесніка начальніка ўпраўлення — галоўнага інжынера Упраўлення ваеннага праектавання. З ліпеня 2003 года па цяперашні час працуе на пасадзе дырэктара рэспубліканскага ўнітарнага прадпрыемства «Інстытут „Ваенпраект“».

## Грамадская дзейнасць 
З’яўляецца членам грамадскага аб’яднання ветэранаў вайны і ваеннага будаўніцтва.

## Узнагароды 
За высокія дасягненні ў працы мае шэраг падзяк і грамат ад Міністра абароны Рэспублікі Беларусь, намесніка Міністра абароны па тыле — начальніка тылу Узброеных Сіл Рэспублікі Беларусь, а таксама ўзнагароджаны нагрудным знакам Саюза будаўнікоў Рэспублікі Беларусь «За заслугі ў будаўніцтве», нагрудным знакам Міністэрства архітэктуры будаўніцтва «Ганаровы будаўнік» і Ганаровай граматай Міністэрства архітэктуры і будаўніцтва Рэспублікі Беларусь. Узнагароджаны дзяржаўнымі ўзнагародамі: медалём «За адзнаку ў воінскай службе» II ступені і медалём «За бездакорную службу» III ступені.

Занесены ў Кнігу гонару «Ваенпраекта» за шматгадовую працу, узорнае выкананне службовых абавязкаў і асобы ўклад у развіццё і ўдасканаленне праектнай дзейнасці прадпрыемства.

Катэгорыя:Інжынеры Беларусі
Катэгорыя:Інжынеры СССР
Катэгорыя:Ваенныя інжынеры
Віктар Леанідавіч Пятруша

**Віктар Леанідавіч Пятруша** () — беларускі дзяржаўны функцыянер, спецыяліст па пытаннях будаўніцтва прадпрыемстваў прамысловасці будаўнічых матэрыялаў, сувязі, транспарту, жыллёвай, камунальнай і дарожнай гаспадаркі.

Нарадзіўся 18 чэрвеня 1957 года ў Віцебску..

У 2012—2024 гадах працаваў дырэктарам рэспубліканскага ўнітарнага прадпрыемства «Галоўдзяржбудэкспертыза», з 2024 года — памочнік дырэктара РУП «Галоўдзяржбудэкспертыза».

## Крыніцы 
## Літаратура 
* Ответственность за результат : по материалам аттестационной комиссии при Президенте РБ // Беларуская думка : штомес. навук.-тэарэт. і грамад.-публіцыст. часоп. —2008. — № 7. — С. 4—8. (3ОК235)

Катэгорыя:Намеснікі старшыні Віцебскага абласнога выканаўчага камітэта
Катэгорыя:Будаўнікі Беларусі
Вядомыя асобы Чэрыкава

[thumb|200px|[Герб Чэрыкава]]
Вядомыя ўраджэнцы Чэрыкава:

__NOTOC__
[thumb|175px|[Навум Ільіч Ахіезар|Навум Ахіезар]]

## А 
* Навум Ільіч Ахіезар (1901—1980) — матэматык. Доктар фізіка-матэматычных навук, прафесар.

## Б 
* Меер Велькавіч Басін

## В 
* Аляксандр Аўксенцевіч Варончанка

## Г 
* Валерый Піліпавіч Гаранькоў (нар. 1941) — беларускі фармаколаг, арганізатар фармацэўтычнай справы. Доктар фармацэўтычных навук (1989), прафесар (1989).

## З 
* Іван Герасімавіч Зубовіч

## К 
* Віктар Карамазаў
* Сяргей Кузьміч Качаеў
* Нінэль Сяргееўна Краўкова
* Віктар Дзмітрыевіч Кучаравы

## Л 
* Дзмітрый Яфімавіч Лур’е
* Ісак Ісакавіч Любан

## М 
* Яўген Сцяпанавіч Малевіч (1910—1974) — вучоны ў галіне стаматалогіі. Доктар медыцынскіх навук, прафесар.

## П 
* Уладзімір Рыгоравіч Падабед (нар. 1975) — беларускі службовец, дэпутат.

## С 
* Фёдар Пахомавіч Сіляеў

## Х 
* Аркадзь Якаўлевіч Хесін

## Я 
* Леанід Фёдаравіч Яўменаў
Уладзімір Аляксандравіч Мірончык

**Уладзімір Аляксандравіч Мірончык** (, в. Замошша, Лагойскі раён, Мінская вобласць) — беларускі музыказнавец, дырыжор, кампазітар, паэт.

## Біяграфія 
Нарадзіўся 18 мая 1989 года ў вёсцы Замошша Зарэчанскага (цяпер Акцябрскага) сельскага савета Лагойскага раёна.

Шмат гадоў жыў і працаваў у Лагойску. Пад яго кіраўніцтвам народны вакальны ансамбль «Лагойская жывіца» двойчы заваёўваў званне лаўрэата Рэспубліканскага фестывалю харавога мастацтва «Пеўчае поле» (2019 — лаўрэат ІІІ ступені , 2021 — лаўрэат ІІ ступені, стаў лаўрэатам міжнароднага конкурсу «Новыя вяршыні» (2020).

## Творчасць 
З’яўляецца аўтарам музычных твораў для акардэона, фартэпіяна, аргана, аркестравых і харавых партытур. У 2017 годзе выпусціў зборнік нот «Вальсы для акардэона» .

Аўтар зборніка паэзіі «Беларусам» (2017). (Зборнік намінаваўся на прэмію імя Багдановіча  і прэмію імя Арсенневай) 

Сярод найбольш значных твораў кампазітара — зборнік музыкі ў старадаўнім стылі «Лагойскі сшытак» (імаверна, назва зборніку дадзена па аналогіі з музычнымі помнікамі Беларусі «Полацкі сшытак» і «Віленскі сшытак»), «Рэквіем», сімфанічная карціна «BROWN», «Божая літургія Іаана Златавуста» (на кананічны тэкст праваслаўнага набажэнства).

Кнігі Уладзіміра Мірончыка напісаны на беларускай мове. Вершы з ілюстрацыямі «Легенды і паданні» , зборнік паэзіі «Думкі» , кніга прозы і вершаў «Выбранае»

Як музыказнаўца стварыў беларускамоўны цыкл мастацкіх біяграфій (музычнай літаратуры ў аўдыёфармаце) класічных кампазітараў.

Музычныя творы Уладзіміра Мірончыка размешчаны на розных лічбавых платформах, у тым ліку soundcloud .

Катэгорыя:Нарадзіліся ў 1989 годзе
Катэгорыя:Нарадзіліся ў Лагойскім раёне
Катэгорыя:Музыказнаўцы Беларусі
Катэгорыя:Дырыжоры Беларусі
Катэгорыя:Кампазітары Беларусі
Катэгорыя:Паэты Беларусі
Дамам

**Дамам**, *Эд-Дамам* — горад-порт у Саудаўскай Аравіі, сталіца адміністрацыйнай акругі Эш-Шаркія (Усходняй правінцыі). Размешчаны на заходнім беразе Персідскага заліва, за 400 кіламетраў на ўсход ад Эр-Рыяда. Насельніцтва — 905 084 чалавек (ацэнка на 2010 год). Эд-Дамам — пяты па колькасці насельніцтва горад і другі па аб’ёмах перавозак порт краіны. Сярод карэннага насельніцтва пераважаюць шыіты.

Катэгорыя:Гарады Саудаўскай Аравіі
Хаіль

**Ха́іль** () — горад у Саудаўскай Аравіі. Адміністрацыйны цэнтр аднайменнай адміністрацыйнай акругі. Насельніцтва — 310 897 чалавек (паводле ацэнкі 2010 года). Універсітэт. Горад знаходзіцца ў цэнтральнай частцы правінцыі, у аазісе пасярод пустыні Неджд, на вышыні 988 м над узроўнем мора. Хаіль быў цэнтрам уладанняў дынастыі Аль-Алі з племя Шамар. У 1836 годзе ўлада над горадам перайшла да роду ар-Рашыд з таго ж племені. Першы амір з дынастыі ар-Рашыд, Абдула бін Рашыд, пабудаваў у горадзе палац, які цяпер з’яўляецца адной з мясцовых славутасцей — Барзан. Агульная плошча, займаемая палацавым комплексам — 300 000 м².

Катэгорыя:Гарады Саудаўскай Аравіі
Абха

**Абха** (араб. أبها) — горад на паўднёвым захадзе Саудаўскай Аравіі, адміністрацыйны цэнтр адміністрацыйнай акругі Асір. Насельніцтва — 485 201 чалавек (ацэнка 2013 года). Абха размешчана на заходнім ускрайку гор Джыбаль-Хіджаз, недалёка ад узбярэжжа Чырвонага мора, на вышыні 2261 м над узроўнем мора. Клімат — паўарыдны.

Катэгорыя:Гарады Саудаўскай Аравіі
Джызан

**Джызан** — горад у Саудаўскай Аравіі. Цэнтр аднайменнай адміністрацыйнай акругі. Насельніцтва — 120 000 чал. (2009), 105 198 чал. (2013). Знаходзіцца на паўднёвым захадзе Саудаўскай Аравіі, каля мяжы з Еменам, на беразе Чырвонага мора, насупраць астравоў Фарасан.

Клімат вельмі гарачы і засушлівы (пустынны).

Катэгорыя:Гарады Саудаўскай Аравіі