Мікалай Мікалаевіч Пятроў

**Мікалай Мікалаевіч Пятро́ў** (;  — ) — хірург, адзін з заснавальнікаў савецкай анкалогіі, доктар медыцыны (1902), прафесар, член-карэспандэнт Акадэміі навук СССР (1939), акадэмік Акадэміі медыцынскіх навук СССР (1944), Заслужаны дзеяч навукі РСФСР (1935), Герой Сацыялістычнай Працы (1957).

## Біяграфія 
М. М. Пятроў нарадзіўся ў Санкт-Пецярбургу ў сям’і вучонага-механіка, інжынера М. П. Пятрова. У 1894 годзе скончыў гімназію. У 1899 годзе скончыў Ваенна-медыцынскую акадэмію і быў пакінуты ўдасканальвацца на кафедры хірургічнай прапедэўтыкі прафесара М. С. Субоціна. У 1902 годзе абараніў доктарскую дысертацыю на тэму «Экспериментальные данные о бугорчатке суставов в связи с повреждением». У 1902—1903 гадах працаваў у лабараторыі І. І. Мечнікава ў Парыжы, у 1903—1905 гадах праходзіў стажыроўку ў Пастэраўскім інстытуце. З 1905 года прыват-дацэнт хірургіі ў Ваенна-медыцынскай акадэміі, з 1908 года і на Вышэйшых жаночых курсах. У 1912—1913 гадах прафесар хірургічнай клінікі Варшаўскага ўніверсітэта. У 1913 годзе М. М. Пятроў вярнуўся ў Пецярбург і ўзначаліў кафедру хірургіі Інстытута ўдасканалення ўрачоў. У 1914 годзе, з пачаткам Першай сусветнай вайны, быў прызваны на фронт у якасці хірурга-кансультанта шпіталяў. У 1917 годзе на Кубані ўрач-хірург і кансультант шпіталяў у складзе 9-й Чырвонай Арміі. У 1920 годзе быў адным з заснавальнікаў медыцынскага факультэта Кубанскага дзяржаўнага ўніверсітэта і ўзначаліў на ім кафедру шпітальнай хірургіі. У 1921 годзе зноў вярнуўся ў Петраград і ўзначаліў кафедру хірургіі Інстытута ўдасканалення ўрачоў. Адначасова да 1926 года прафесар кафедры шпітальнай хірургіі Першага Ленінградскага медыцынскага інстытута. У 1926 годзе па ініцыятыве М. М. Пятрова быў адкрыты Анкалагічны інстытут (сучасны Нацыянальны медыцынскі даследчы цэнтр анкалогіі імя М. М. Пятрова), які ён і ўзначаліў.

Памёр М. М. Пятроў 2 сакавіка 1964 года. Пахаваны на Камароўскіх могілках.

## Навуковая дзейнасць 
М. М. Пятрову належаць навуковыя працы (больш за 400) па тэарэтычнай, эксперыментальнай і клінічнай анкалогіі, ваенна-палявой хірургіі, траспланталогіі, хірургічным лячэнні туберкулёзу, язвавай хваробы страўніка і дванццаціперснай кішкі, па дэанталогіі і інш.

Сярод апублікаванага:
* Общееучениеобопухолях, 1910;
* Химические и биологические способы распознавания раковой болезни. — СПб., 1914;
* Лечение инфецированных ран, 3 изд. — Л., 1924;
* Язвенная болезнь желудка и 12-перстной кишки и ее хирургическое лечение. — М.‒ Л., 1938 (у сааўтарстве);
* Руководство по общей онкологии, 2 изд. — Л., 1961 (у сааўтарстве);
* Вопросы хирургической деонтологии, 5 изд., Л., 1956.

## Узнагароды і званні 
* Медаль «Серп і Молат» (1957)
* 4 ордэны Леніна (1942, 1947, 1953, 1957)
* 2 ордэны Працоўнага Чырвонага Сцяга (1935, 1945)
* Медалі
* Сталінская прэмія 2-й ступені (1942)
* Ленінская прэмія 1963 года
* Прэмія імя І. І. Мечнікава Акадэміі навук СССР (1953)
* Заслужаны дзеяч навукі РСФСР (1935)
* Ганаровы член Міжнароднага таварыства хірургаў (1957)

## Літаратура 
* 
* 

## Спасылкі 
* 
* Н. Н. Петров: «Расскажите людям правду о раке и они перестанут его бояться» // Национальный медицинский исследовательский центр онкологии имени Н. Н. Петрова
* Петров Николай Николаевич  // Кубанскі дзяржаўны медыцынскі ўніверсітэт
* *Антошина Е. В..* Николай Николаевич Петров (1876—1964) // История медицины 

Катэгорыя:Выпускнікі Ваенна-медыцынскай акадэміі
Катэгорыя:Хірургі Расійскай імперыі
Катэгорыя:Хірургі СССР
Катэгорыя:Анколагі Расійскай імперыі
Катэгорыя:Анколагі СССР
Катэгорыя:Выкладчыкі Варшаўскага ўніверсітэта
Катэгорыя:Члены-карэспандэнты АН СССР
Катэгорыя:Акадэмікі АМН СССР
Катэгорыя:Заслужаныя дзеячы навукі РСФСР