open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ян Аланд

**Ян Аланд** (псеўданім Пётр Казімір Трызна;  ; каля 1559, Львоў — 14 сакавіка 1641, Нясвіж) — святар, педагог.

У Кракаўскай акадэміі скончыў курсы філасофіі і тэалогіі са ступенню магістра. У 1580 г. разам з Пятром Скаргам і Станіславам Лянчыцкім () быў адным з заснавальнікаў езуіцкай пляцоўкі ў Полацку, а потым — адным з першых выкладчыкаў Полацкага езуіцкага калегіума. Каля 1586 г. узначаліў катэдральную школу ў Гнезна, дзе быў высвечаны на ксяндза. Уступіў у Таварыства Ісуса ў Кракаве 8 красавіка 1590 г. У навіцыяце паглыбіў свае веды у галіне тэалогіі і прысвяціў сябе педагагічнай кар’еры. Прафесар рыторыкі для семінарыстаў-езуітаў і экстэрнаў у Яраславе (1591—1594), прафесар калегіума і памочнік прапаведніка навіцыяту ў Рызе. Таксама апублікаваў кнігі:

* *Pamiątka JO. sławney pamięci Panu Mikołajowi Chrysztofowi Radziwiłłwi Xięciu na Ołyce y Nieświeżu… czyniona przy exequiach rocznych w Nieświeżu dnia 28 lutego 1617* (Вільня, 1617).
* *O cudach SS. Aniołów Bożych w kościele św. Michała Archanioła blisko Nieświeża* (Вільня, 1630). (На лаціне — De miraculis in aede S. Michaelis (Вільня, 1630))
* Devotio hebdomadaria ad S. Michaelem. Nabożeństwo tygodniowe do ś. Michała (Вільня, 1630). (На лаціне і па-польску).

## Літаратура 
* Encyklopedia wiedzy o jezuitach na ziemiach Polski i Litwy 1564—1995 / oprac. L. Grzebień. — Kraków : Wyd-wo WAM, 1996. — 882 s.
* *Królikowska, A.* Profesorowie jezuickich seminariów nauczycielskich od XVI do XVIII wieku. Słownik biograficzny. / A.Królikowska. — Kraków: Wydawnictwo Naukowe Akademii Ignatianum w Krakowie -Wydawnictwo WAM, 2017. — 188 s.

Катэгорыя:Езуіты Беларусі
Катэгорыя:Выкладчыкі Полацкага езуіцкага калегіума
Катэгорыя:Выкладчыкі Нясвіжскага езуіцкага калегіума
Арсен Рыгоравіч Булаўка

**Арсен Рыгоравіч Булаўка** (, в. Цітва, Пухавіцкі раён, Мінская вобласць — ) — беларускі вучоны ў галіне гідралогіі, доктар геаграфічных навук (1973).

## Біяграфія 
Скончыў Беларускі дзяржаўны ўніверсітэт (1954). З 1933 года працаваў на гідралагічных станцыях на тэрыторыі БССР. У 1946—1954 гадах на пасадзе намесніка начальніка Упраўлення Гідраметэаслужбы БССР. З 1954 года дырэктар Мінскай гідраметэаралагічнай абсерваторыі, з 1961 года па 1981 год у Цэнтральным НДІ комплекснага выкарыстання водных рэсурсаў у Мінску. Выкладаў у Беларускім дзяржаўным універсітэце.

## Навуковая дзейнасць 
Вучонаму належаць працы па гідралогіі і воднаму балансу.

### Бібліяграфія 
* Влияние осушенных болот на элементы водного баланса рек Белорусского Полесья. — М., 1961.;
* Водный баланс речных водосборов. — Л. 1961.;
* Водные ресурсы и человек. — Мн., 1976.

## Літаратура 
*  — С. 328.

Катэгорыя:Вучоныя XX стагоддзя
Катэгорыя:Географы СССР
Катэгорыя:Гідрографы Беларусі
Валенцій Кёльнскі

**Валенцій Кёльнскі (Кальнензіс, з Кёльна)** (, ; каля 1580, Мазовія — 11 лютага 1634, Орша) — езуіцкі святар і педагог.

Скончыў курс рыторыкі ў Віленскай акадэміі. 9 лютага 1600 г. уступіў у Рызе ў Таварыства Ісуса. Пасля выпрабаванняў у навіцыяце удасканальваў педагагічную падрыхтоўку ў Нясвіжы пад кіраўніцтвам прафесара Ежы Блаўгута. Год вывучаў паэтыку ў Полацкім езуіцкім калегіуме. З 1604 па 1607 гг. праходзіў курс філасофіі ў Пултуску, а потым — скарочаны двухгадовы курс тэалогіі, пасля чаго быў высвечаны на ксяндза.

Валенцій Кёльнскі, выдатны знаўца грэчаскай мовы і выбітны педагог, ніколі не выкладаў філасофію ці тэалогію і не займаў адміністрацыйных пасад у Таварыстве Ісуса, засяродзіўшыся на выкладанні ў класе рыторыкі. Прафесар рыторыкі для семінарыстаў-езуітаў у Полацку (1613—1614, 1617—1633) і Рызе (1614—1617). Прэфект школ у Оршы (1633—1634).

## Літаратура 
* Encyklopedia wiedzy o jezuitach na ziemiach Polski i Litwy 1564—1995 / oprac. L. Grzebień. — Kraków : Wyd-wo WAM, 1996. — 882 s.
* Królikowska, A. Profesorowie jezuickich seminariów nauczycielskich od XVI do XVIII wieku. Słownik biograficzny. / A.Królikowska. — Kraków: Wydawnictwo Naukowe Akademii Ignatianum w Krakowie -Wydawnictwo WAM, 2017. — 188 s.

Катэгорыя:Езуіты Беларусі
Катэгорыя:Педагогі Беларусі
Катэгорыя:Выпускнікі Віленскага ўніверсітэта
Катэгорыя:Выпускнікі Полацкага езуіцкага калегіума
Катэгорыя:Выкладчыкі Полацкага езуіцкага калегіума
Катэгорыя:Выкладчыкі Аршанскага езуіцкага калегіума
Дашкевіцкі сельсавет

**Дашке́віцкі сельсавет** — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Поразаўскага раёна Гродзенскай вобласці. Цэнтр — вёска Дашкевічы.

Утвораны 12 кастрычніка 1940 года ў складзе Поразаўскага раёна Брэсцкай вобласці БССР, з 20 верасня 1944 года ў Гродзенскай вобласці. Скасаваны 16 ліпеня 1954 года, тэрыторыя далучана да Лаўрынавіцкага сельсавета.

## Крыніцы 
## Літаратура 
* Административно-территориальное устройство БССР: справочник: в 2 т. / Главное архивное управление при Совете Министров БССР, Институт философии и права Академии наук БССР. — Минск: «Беларусь», 1985―1987.

Катэгорыя:Былыя сельсаветы Поразаўскага раёна
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, утвораныя ў 1940 годзе
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, скасаваныя ў 1954 годзе
Лаўрынавіцкі сельсавет

Назву **Лаўры́навіцкі сельсавет** маюць:

* Лаўрынавіцкі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Баранавіцкага раёна Брэсцкай вобласці
* Лаўрынавіцкі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Свіслацкага раёна Гродзенскай вобласці
Сямён Кузьміч Цвігун

**Сямён Кузьміч Цвігун** (1917—1982) — савецкі дзяржаўны дзеяч, першы намеснік старшыні КДБ СССР (1967—1982). Курыраваў другое (контрразведка), трэцяе (ваенная контрразведка), пятае (барацьба з ідэалагічнай дыверсіяй) упраўленні КДБ СССР і Галоўнае ўпраўленне Памежных войскаў КДБ СССР. Генерал арміі (1978). Герой Сацыялістычнай Працы (1977). Член УКП (б) з 1940 года, член ЦК КПСС (1981 год).

Катэгорыя:Выпускнікі Паўднёваўкраінскага нацыянальнага педагагічнага ўніверсітэта імя Канстанціна Ушынскага
Катэгорыя:Асобы, вядомыя пад літаратурнымі псеўданімамі
Катэгорыя:Пісьменнікі СССР
Катэгорыя:Сцэнарысты СССР
Катэгорыя:Рускамоўныя пісьменнікі XX стагоддзя
Катэгорыя:Постаці Малдаўскай ССР
Катэгорыя:Супрацоўнікі КДБ СССР
Катэгорыя:Генералы арміі СССР
Катэгорыя:Застрэліліся ў СССР
Катэгорыя:Пахаваныя на Новадзявочых могілках
Катэгорыя:Кандыдаты ў члены ЦК КПСС
Катэгорыя:Дэпутаты Вярхоўнага Савета СССР 9-га склікання
Катэгорыя:Дэпутаты Вярхоўнага Савета СССР 10-га склікання
Катэгорыя:Члены ЦК КПСС
Катэгорыя:Дэпутаты Вярхоўнага Савета СССР 7-га склікання
Катэгорыя:Дэпутаты Вярхоўнага Савета СССР 8-га склікання
Катэгорыя:Постаці Азербайджанскай ССР
Катэгорыя:Постаці Таджыкскай ССР
Катэгорыя:Дэлегаты XXV з’езда КПСС
Катэгорыя:Дэлегаты XXIV з’езда КПСС
Катэгорыя:Дэлегаты XXVI з’езда КПСС
Катэгорыя:Дэлегаты XXIII з’езда КПСС
Ханявіцкі сельсавет

**Ханяві́цкі сельсавет** — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Свіслацкага раёна Гродзенскай вобласці. Цэнтр — аграгарадок (да 2009 г. вёска) Ханявічы.

Утвораны 2 снежня 1961 года ў складзе Свіслацкага раёна Гродзенскай вобласці БССР шляхам аб’яднання скасаваных Кукліцкага і Лаўрынавіцкага сельсаветаў. 15 лістапада 1971 года скасавана вёска Навікі (злілася з вёскай Ханявічы). У 1977 годзе ў склад Навадворскага сельсавета перададзена вёска Корнадзь, скасаваны хутары Асавая і Нядзвецк.

Насельніцтва сельсавета паводле перапісу 2009 года — 1471 чалавек, з іх 93,2 % — беларусы, 5,2 % — палякі, 1,2 % — рускія; паводле перапісу 2019 года — 1005 чалавек.

## Літаратура 
* Административно-территориальное устройство БССР: справочник: в 2 т. / Главное архивное управление при Совете Министров БССР, Институт философии и права Академии наук БССР. — Минск: «Беларусь», 1985―1987.
* Административно-территориальное устройство Республики Беларусь (1981—2010 гг.): справочник. — Минск: БелНИИДАД, 2012. — 172 с.


Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, утвораныя ў 1961 годзе
Універсітэт НАН Беларусі

**Універсітэт НАН Беларусі** — навучальная ўстанова ў структуры Нацыянальнай акадэміі навук Беларусі. Інстытут быў створаны ў 2001 годзе як *Інстытут падрыхтоўкі навуковых кадраў НАН Беларусі*. Інстытут займаецца падрыхтоўкай спецыялістаў з вышэйшай адукацыяй па спецыяльнасцях другой ступені вышэйшай адукацыі, перападрыхтоўкай кадраў, падрыхтоўкай кадраў вышэйшай навуковай кваліфікацыі і павышэннем кваліфікацыі кадраў з сярэдняй спецыяльнай і вышэйшай адукацыяй. Пераўтвораны ва ўніверсітэт ў 2022 годзе.

## Структура інстытута 
* Аддзел аспірантуры і дактарантуры НАН Беларусі
* Аддзел магістратуры
** Сектар ідэалагічнай і выхаваўчай работы
* Аддзел дадатковай адукацыі
* Аддзел бухгалтарскага ўліку і планавання
* Вучэбна-метадычны аддзел
* Кафедры:
** Прыродазнаўчых дысцыплін
** Біёлага-эканамічных дысцыплін
** Сацыяльна-гуманітарных дысцыплін
* Сектар фізічнага выхавання
* Бібліятэка
* Кадры

## Рэктары 
* Віктар Іванавіч Карзюк (2002—2005)
* Уладзімір Валяцінавіч Шкурко (2005—2015)
* Валерый Іванавіч Бельскі (2015—2016)
* Ігар Іванавіч Ганчаронак (2016—2018)
* Марат Генадзевіч Жылінскі (з 2018)

## Крыніцы 
Катэгорыя:Навучальныя ўстановы Мінска
Катэгорыя:Вышэйшыя навучальныя ўстановы Беларусі
Ян Вышковіч

**Ян Вышковіч (Вішковіч)** (; каля 1603, Мазовія — 26 чэрвеня 1649, Вільня) — езуіцкі святар і педагог.

## Біяграфія 
Пасля сканчэння курса паэтыкі ў езуіцкіх школах 29 жніўня 1621 г. у Вільні ўступіў у Таварыства Ісуса. Вытрымаўшы выпрабаванні ў навіцыяце (1621—1623), у Полацку праходзіў навучанне ў настаўніцкай семінарыі езуітаў пад кіраўніцтвам Валенція Кёльнскага (1623—1625). Вывучаў філасофію (1625—1628) і тэалогію (1631—1635) у Віленскай акадэміі. У Вільні быў высвечаны на ксяндза.

У 1628 г. пачаў педагагічную кар’еру як выкладчык паэтыкі і рыторыкі, у тым ліку працаваў у Полацкім езуіцкім калегіуме (1628—1630).

## Літаратура 
* Encyklopedia wiedzy o jezuitach na ziemiach Polski i Litwy 1564—1995 / oprac. L. Grzebień. — Kraków: Wyd-wo WAM, 1996. — 882 s.
* Królikowska, A. Profesorowie jezuickich seminariów nauczycielskich od XVI do XVIII wieku. Słownik biograficzny. / A.Królikowska. — Kraków: Wydawnictwo Naukowe Akademii Ignatianum w Krakowie -Wydawnictwo WAM, 2017. — 188 s.

Катэгорыя:Езуіты Беларусі
Катэгорыя:Выпускнікі Віленскага ўніверсітэта
Катэгорыя:Выпускнікі Полацкага езуіцкага калегіума
Катэгорыя:Выкладчыкі Полацкага езуіцкага калегіума
Катэгорыя:Выкладчыкі Аршанскага езуіцкага калегіума
Катэгорыя:Педагогі Беларусі
Брошка Эдвена

**Брошка Эдвена** (таксама вядомая як *Са́танская брошка*, Брытанскі музей 1951,10-11,1) — гэта срэбная    пачатку XI стагоддзя з надпісам на адваротным баку. Яна была знойдзена ў 1694 годзе падчас узворвання поля ў , , Кембрыджшыр, разам са скарбам, які ўключаў манеты і залатыя кольцы. Брошка зноў была знойдзена ў прыватнай калекцыі ў 1951 годзе і набытая Брытанскім музеем.

Брошка была ўпрыгожана дзевяццю канічнымі срэбнымі выступамі (адзін цяпер адсутнічае) і гравіраваным узорам з чатырох перасякальных колаў, якія ўтвараюць кветкавыя матывамі. У колах прадстаўлены аб розныя жывёльныя і раслінныя арнаменты, што нагадваюць стыль .

Надпіс на адваротным баку — гэта  супраць тых, хто адбярэ брошку ў яе законнага ўладальніка, Эдвена (Æduwen):

: *+ ÆDVǷEN ME AG AGE HYO DRIHTEN / DRIHTEN HINE AǷERIE ÐE ME HIRE ÆTFERIE / BVTON HYO ME SELLE HIRE AGENES ǷILLES*
: «Эдвен валодае мной, няхай Гасподзь валодаць ёю. Няхай Гасподзь пракляне таго, хто возьме мяне ад яе, калі яна не аддасць мяне па яе ўласнай волі.»

Быў створаны кароткаметражны фільм, які паказвае праклёны, вымаўленыя Эдвенам на старажытнаанглійскай і сучаснай англійскай мове. Акрамя таго, на планцы, якая некалі трымала заплічку і яе фіксатар, маецца надпіс з сямі  знакаў.

## Літаратура 
* , *An introduction to English runes*, 1973 (2nd ed. 1999)
* D.M. Wilson, *Anglo-Saxon ornamental metalwork 700—1000 in the British Museum* The British Museum Press, 1964.
* , 'Late Saxon disc-brooches' in *Dark-Age Britain*, London, Methuen, 1956, pp.&nbsp;171–201.
* , *The Art of Anglo-Saxon England*, Boydell studies in medieval art and architecture, 2011, p. 158.

## Спасылкі 
* Ædwen’s Brooch film and interactive games  the curse spoken in Old English and modern English
* Sutton Silver Ædwen Brooch 
* Silver disc brooch of Ædwen (britishmuseum.org) 

Катэгорыя:Англасаксонскае мастацтва
Катэгорыя:Брошкі
Катэгорыя:Сярэдневяковае мастацтва
Катэгорыя:Брытанскі музей
1977 год у гісторыі астраноміі

**1977** год быў адзначаны шэрагам падзей у астраноміі.

## Падзеі 
* 20 жніўня — запуск аўтаматычнай міжпланетнай станцыі «*Вояджэр-2*» у межах праграмы даследавання планет Сонечнай сістэмы «*Вояджэр*».
* 5 верасня — запуск аўтаматычнай міжпланетнай станцыі «*Вояджэр-1*» у межах праграмы даследавання планет Сонечнай сістэмы «*Вояджэр*».

## Астранамічныя з’явы 
## Адкрытыя астранамічныя аб’екты 
## Нарадзіліся 
* 19 лютага — Скот Шэпард, амерыканскі астраном, адкрывальнік спадарожнікаў, камет і астэроідаў у Сонечнай сістэме.

## Памерлі 
## Зноскі 

Катэгорыя:Гады ў астраноміі
Неверагодны містар Фокс (фільм)

«**Невераго́дны мі́стар Фокс**» () — лялечны мультфільм Уэса Андэрсана, зняты па аднайменнай кнізе Роальда Даля. Гэта першы мультыплікацыйны фільм Андэрсана. Прэм’ера фільма адбылася 14 кастрычніка 2009 года ў межах Лонданскага кінафестывалю. Займае 15 месца ў спісе самых касавых лялечных мультфільмаў.

Галоўных персанажаў агучвалі: Джордж Клуні, Мэрыл Стрып, Джэйсан Шварцман, Біл Мюрэй і Уілем Дэфо. У 2010 годзе мультфільм быў намінаваны на «Оскар» у катэгорыях «Найлепшы саўндтрэк» і «Найлепшы анімацыйны поўнаметражны фільм».

Створаны ўручную ў характэрнай аўтарскай манеры Уэса Андэрсана анімацыйны фільм расказвае пра незвычайнага бацьку лісінай сям’і. Адбіваючыся ад нападкаў раз’юшаных яго выхадкамі фермераў, містар Фокс сустракае прыгоды, у якіх яму трэба не толькі аднавіць сваё добрае імя, але і выратаваць сваю сям’ю.

## Беларуская агучка 
Пераклад і агучка стужкі на беларускую мову былі выкананы ў 2012 годзе камандай «Кінаконг». 22—25 лістапада 2018 года беларускі пераклад быў паказаны ў кіно.

## Крыніцы 
## Спасылкі 
* Неверагодны містар Фокс  на сайце «*AllMovie.com*»  (на 24.11.2018)
*   (на 24.11.2018)
* Неверагодны містар Фокс  на сайце «*Metacritic*»   (на 24.11.2018)
*   (на 24.11.2018)

Катэгорыя:Фільмы ЗША 2009 года
Катэгорыя:Мультфільмы 2009 года
Катэгорыя:Кінакамедыі 2009 года
Катэгорыя:Крымінальныя фільмы 2009 года
Катэгорыя:Фільмы-драмы 2009 года
Катэгорыя:Мультфільмы ЗША
Катэгорыя:Прыгодніцкія фільмы ЗША
Катэгорыя:Кінакамедыі ЗША
Катэгорыя:Крымінальныя фільмы ЗША
Катэгорыя:Фільмы-драмы ЗША
Катэгорыя:Сямейныя фільмы
Катэгорыя:Поўнаметражныя анімацыйныя фільмы
Катэгорыя:Лялечныя мультфільмы
Катэгорыя:Фільмы на англійскай мове
Катэгорыя:Фільмы на французскай мове
Катэгорыя:Фільмы Уэса Андэрсана
Катэгорыя:Фільмы па сцэнарыях Уэса Андэрсана
Катэгорыя:Фільмы па сцэнарыях Ноа Баўмбаха
Катэгорыя:Фільмы, музыку да якіх напісаў Аляксандр Дэспла
Катэгорыя:Фільмы 20th Century Fox
Ляхавіцкі сельсавет (Іванаўскі раён)

**Ля́хавіцкі сельсавет** — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Іванаўскага раёна Брэсцкай вобласці. Цэнтр — вёска Вялікія Ляхавічы.

Утвораны 12 кастрычніка 1940 года ў Іванаўскім раёне Пінскай вобласці БССР. З 8 студзеня 1954 года ў Брэсцкай вобласці. Скасаваны 16 ліпеня 1954 года, тэрыторыя далучана да Ляскавіцкага сельсавета.

## Крыніцы 
## Літаратура 
* Административно-территориальное устройство БССР: справочник: в 2 т. / Главное архивное управление при Совете Министров БССР, Институт философии и права Академии наук БССР. — Минск: «Беларусь», 1985―1987.

Катэгорыя:Былыя сельсаветы Іванаўскага раёна
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, утвораныя ў 1940 годзе
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, скасаваныя ў 1954 годзе
Міньцзян (значэнні)

Назву **Міньцзян** маюць:

* Міньцзян — рака ў Кітаі, левы прыток Янцзы
* Міньцзян — рака ў Кітаі, упадае ва Усходне-Кітайскае мора
Міньцзян (прыток Янцзы)

**Міньцзя́н** () — рака ў Кітаі, у правінцыі Сычуань, левы прыток ракі Янцзы (басейн Усходне-Кітайскага мора).

Даўжыня ракі 793 км. Плошча вадазбору 134 800 км². Сярэдні расход вады больш за 3000 м³/с. Выток ракі знаходзіцца ў гарах Міньшань, дзе яна працякае ў глыбокай цясніне. Працякае па Сычуаньскай катлавіне. Каля горада Гуаньсянь рэчышча дзеліцца на рукавы, ніжэй населенага пункта Пэньшань рака зноў цячэ ў адным рэчышчы. Упадае ў Янцзы каля горада Ібінь. Паводкі на рацэ адбываюцца ў летні перыяд. Вада з ракі выкарыстоўваецца на арашэнне.

Суднаходная ад горада Лэшань, дробныя судны — ад горада Чэнду.

## Літаратура 
* Миньцзя́н // 
* 

## Спасылкі 
* [Миньцзян (река в Центральном Китае) // «Мегаэнциклопедия Кирилла и Мефодия» megabook.ru](https://megabook.ru/article/Миньцзян%20(река%20в%20Центральном%20Китае))

Катэгорыя:Рэкі Кітая
Катэгорыя:Прытокі Янцзы
Франсуа-Андрэ Мішо

**Франсуа-Андрэ Мішо** () — французскі батанік. Сын французскага батаніка  (1746—1802). Напісаў «Histoire des arbres forestiers de l’ouest Amérique septentrionale» (Парыж, 1810-13), «Voyage à l’ouest des Monts Alléghauys» (1804) і інш.

Як і бацька, ён па даручэнні французскага ўрада займаўся пытаннем акліматызацыі ў Францыі каштоўных паўночна-амерыканскіх дрэў.

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Батанікі Францыі
Ляскавіцкі сельсавет (Іванаўскі раён)

**Ля́скавіцкі сельсавет** — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Іванаўскага раёна Брэсцкай вобласці Беларусі. Цэнтр сельсавета — вёска Ляскавічы.

Утвораны 12 кастрычніка 1940 года ў складзе Іванаўскага раёна Пінскай вобласці. З 8 студзеня 1954 года ў складзе Брэсцкай вобласці. 16 ліпеня 1954 года да сельсавета далучана тэрыторыя скасаванага Ляхавіцкага сельсавета. З 25 снежня 1962 года па 6 студзеня 1965 года ў складзе Драгічынскага раёна. На 1 студзеня 1974 года ў складзе Ляскавіцкага сельсавета было 8 населеных пунктаў. 26 чэрвеня 2013 года да сельсавета далучана тэрыторыя скасаванага Дружылавіцкага сельсавета (4 населеныя пункты: Дружылавічы, Замошша, Калілы, Трыліскі).

Насельніцтва сельсавета паводле перапісу 2009 года (8 населеных пунктаў) — 2807 чалавек, з іх 94,4 % — беларусы, 2,3 % — рускія, 2,2 % — украінцы; паводле перапісу 2019 года (12 населеных пунктаў) — 3157 чалавек.

## Крыніцы 
## Літаратура 
* Административно-территориальное устройство БССР: справочник: в 2 т. / Главное архивное управление при Совете Министров БССР, Институт философии и права Академии наук БССР. — Минск: «Беларусь», 1985―1987.
* Административно-территориальное устройство Республики Беларусь (1981—2010 гг.): справочник. — Минск: БелНИИДАД, 2012. — 172 с.


Катэгорыя:Былыя сельсаветы Драгічынскага раёна
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, утвораныя ў 1940 годзе
Увэр-Хангайскі аймак

**Увэр-Хангайскі аймак**, таксама **Увэрхангай** () — аймак у цэнтральнай Манголіі.

## Агульныя звесткі 
Увэрхангай быў утвораны ў 1931 годзе. Плошча аймака складае 62 895 км². Колькасць насельніцтва —100 444 чалавек (на канец 2010 года). Адміністрацыйны цэнтр — горад Арвайхээр. Аймака падзяляецца на 19 самонаў.

## Геаграфія 
Увэрхангай знаходзіцца ў цэнтральнай Манголіі. На захадзе ад яго размешчаны Баян-Хангорскі аймак, на поўначы — аймакі Архангай і Булган, на ўсходзе — Цэнтральны і Сярэднегабійскі, на поўдні і паўднёвым усходзе — Паўднёва-Габійскі аймакі. На поўначы і паўночным захадзе аймака ляжаць Хангайскія горы. Тут, на поўначы, знаходзяцца таксама самыя старыя будысцкія манастыры Манголіі — Эрдэні-Дзу і Шанх. На поўдзень ад Ганс распасціраецца стэпавая раўніна, на крайнім поўдні — адгор’і Гобі-Алтайскага хрыбта.

## Эканоміка 
На тэрыторыі аймака знаходзіцца вугальнае радовішча Баянтэг, якое было адкрыта ў 1961 годзе. Агульныя запасы складаюць 29 мільёнаў тон, аднак 4 з іх ужо здабыта. Таксама вядзецца разведка радовішчаў золата. Плануецца пабудаваць цеплавую электрастанцыю магутнасцю ў 40 МВт. Увэрхангай мае найбольшую колькасць жывёлы ў Манголіі. У год аймак пастаўляе 82,4 тоны вярблюджай воўны, 77,7 тоны поўсці якаў, 9353,4 тыс. літраў каровінага і 2164,8 тыс. літраў казінага малака. Аймак з’яўляецца адным з найлепшых рэгіёнаў Манголіі па ўзроўні інфраструктуры.

## Славутасці 
* Побач з трасай Улан-Батар — Арвайхээр, прыкладна ў 15 км на ўсход ад шашы, побач з населеным пунктам Бурда знаходзіцца геаграфічны цэнтр Манголіі, які адзначаны каменным абеліскам (N46 52 E103 50).
* Манастыр Эрдэн-Зуў, адзін з самых старажытных манастыроў, які захаваўся да гэтага часу. Ён быў пабудаваны на месцы былой сталіцы Мангольскай імперыі XIII стагоддзя Каракарума (заснаваны Чынгісханам).
* Музей Хархарум
* Манастыр Шанх — у 1647 годзе заснаваны як качавы, у 1787 годзе засведчыў сваё становішча паблізу гары Шанх. У 1990 годзе ад манастыра засталося некалькі паўразбураных будынкаў, цяпер ён рэстаўруецца.
* Хужыр — лячэбны санаторый на вышыні 2660 метраў над узроўнем мора.
* Вадаспад на прытоку ракі Архон — самы вядомы вадаспад у Манголіі.
* Наскальныя малюнкі ў мясцовасці Палу (N45 26,651 E 102 09,970, вышыня над узроўнем мора 1697 м). Узрост малюнкаў каля 13 000 гадоў. Каардынаты другой групы малюнкаў N45 25,855 E102 08,434, вышыня над узроўнем мора 1672 м.

## Адміністрацыйны падзел 
## Крыніцы 
## Спасылкі 
* Афіцыйны сайт 
* Мангольскае Нацыянальнае бюро статыстыкі

Катэгорыя:Аймакі Манголіі
Міхал Пац

**Міхал Пац:**
* Міхал Пац (1754—1800) — генерал-маёр польскіх войскаў.
* Міхал Казімір Пац (1624—1682) — гетман вялікі літоўскі.
* Міхал Казімір Пац (1650—1724) — вялікалітоўскі дзяржаўны дзеяч, кашталян полацкі, староста васількаўскі.
* Міхал Ян Пац (1730—1787) — вялікалітоўскі дзяржаўны і ваенны дзеяч, генерал-лейтэнант, староста зёлаўскі, камергер Аўгуста III.
Ляхавіцкі сельсавет

Назву **Ля́хавіцкі сельсавет** маюць:

* Ляхавіцкі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Драгічынскага раёна Брэсцкай вобласці
* Ляхавіцкі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Іванаўскага раёна Брэсцкай вобласці
* Ляхавіцкі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Ляхавіцкага раёна Брэсцкай вобласці
* Ляхавіцкі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Лепельскага раёна Віцебскай вобласці
* Ляхавіцкі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Жыткавіцкага раёна Гомельскай вобласці
* Ляхавіцкі сельсавет — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Дзяржынскага раёна Мінскай вобласці
Уладзімір Данілавіч Чарнаморац

**Уладзімір Данілавіч Чарнаморац** (1924, Караказелеўка — 30.11.1943, Гомельская вобласць) — савецкі вайсковец, удзельнік Вялікай Айчыннай вайны, Герой Савецкага Саюза, разведчык 32-га гвардзейскага стралковага палка, гвардыі чырвонаармеец.

## Біяграфія 
Нарадзіўся ў 1924 годзе ў вёсцы Караказелеўка цяпер Новаўкраінскага раёна Кіраваградскай вобласці. Украінец. Адукацыя няпоўная сярэдняя. Працаваў у калгасе. У 1940 годзе паступіў у школу фабрычна-заводскага вучнёўства ў горадзе Харкаў. Пры набліжэнні фронту быў эвакуіраваны ў горад Куйбышаў.

У 1942 годзе прызваны ў шэрагі Чырвонай Арміі. У складзе маршавай роты ў чэрвені 1943 года прыбыў у дзеючую армію і быў залічаны стралком 7-й роты 32-га гвардзейскага стралковага палка 12-й гвардзейскай стралковай дывізіі 61-й арміі Бранскага фронту. Першае баявое хрышчэнне атрымаў 5 ліпеня 1943 года ў раёне пасёлка Выганаўскі Болхаўскага раёна Арлоўскай вобласці. У гэтым баі ён знішчыў пяць праціўнікаў, з іх траіх у рукапашнай сутычцы. У далейшым удзельнічаў у разгроме болхаўскай групоўкі праціўніка ў ходзе Арлоўскай аперацыі.

У верасні 1943 года пасля папаўнення ў рэзерве 61-я армія была ўключана ў склад Цэнтральнага фронту і ўдзельнічала ў Чарнігаўска-Прыпяцкай аперацыі, у якой вяла наступальныя баі на поўначы ад Чарнігава і 26 верасня 1943 года выйшла да Дняпра ў раёне пасёлка Любеч. Са складу 32-га гвардзейскага стралковага палка была сфарміравана штурмавая група колькасцю 67 чалавек пад камандаваннем гвардыі капітана А. М. Дзянісава. У складзе групы быў і разведчык гвардыі чырвонаармеец Чарнаморац.

У ноч на 29 верасня перадавы атрад скрытна пераправіўся на востраў пасярэдзіне ракі і, знішчыўшы ў рукапашнай сутычцы каля 30 праціўнікаў, захапіў яго. Штурм быў настолькі імклівым, што праціўнікі не паспелі прыбраць масток ад вострава на правы бераг. Скарыстаўшыся ім, група хутка перабралася на процілеглы бок і атакавала ворага. У выніку рукапашнай сутычкі праціўнік быў выбіты з першай траншэі, нясучы вялікія страты. У гэтым баі гвардыі чырвонаармеец Чарнаморац прыкладам і гранатамі асабіста знішчыў звыш 35 праціўнікаў. Праціўнік распачаў чатыры масіраваныя контратакі, але дэсантнікі паспяхова іх адбілі і ўтрымалі плацдарм да падыходу падмацавання.

У канцы кастрычніка 1943 года 12-ю гвардзейскую стралковую дывізію перакінулі на поўнач па Дняпры на Радульскі плацдарм, адкуль яна вяла наступленне на мазырскім накірунку. У адным з баёў 30 лістапада 1943 года. Д. Чарнаморац загінуў.

Пахаваны ў брацкай магіле ў раёне вёскі Аўцюцэвічы Калінкавіцкага раёна Гомельскай вобласці.

Указам Прэзідыума Вярхоўнага Савета СССР ад 15 студзеня 1944 года за мужнасць, адвагу і гераізм гвардыі чырвонаармеец Чарнаморац Уладзімір Данілавіч удастоены звання Героя Савецкага Саюза.

Узнагароджаны ордэнам Леніна, медалём «За адвагу».

Мемарыяльная дошка ўстаноўлена ў вёсцы Грыгораўка Новаўкраінскага раёна.

## Літаратура 
* 
* Подвиги во имя Отчизны. Харьков, 1974.

## Спасылкі 
Катэгорыя:Загінулі ў баях Вялікай Айчыннай вайны
Катэгорыя:Разведчыкі Вялікай Айчыннай вайны
1973 год у гісторыі астраноміі

**1973** год быў адзначаны шэрагам падзей у астраноміі.

## Падзеі 
* 5 красавіка: Запуск беспілотнага касмічнага апарата НАСА «*Піянер-11*».
* 30 чэрвеня: Самалёт «*Канкорд*» здзейсніў палёт па адмысловай траекторыі, якая дазволіла яму знаходзіцца ў зоне сонечнага зацьмення 74 хвіліны.
* 21—30 жніўня: XV Генеральная асамблея Міжнароднага астранамічнага саюза ў Сіднеі.
* 4 верасня: Пазачарговая генеральная асамблея Міжнароднага астранамічнага саюза ў Варшаве, прымеркаваная да 500-годдзя з дня нараджэння Мікалая Каперніка.

## Астранамічныя з’явы 
## Адкрытыя астранамічныя аб’екты 
## Нарадзіліся 
## Памерлі 
* 23 снежня — Джэрард Петэр Койпер, нідэрландскі і амерыканскі астраном (нар. 1905).

## Зноскі 

Катэгорыя:Гады ў астраноміі
Тышкавіцкі сельсавет

**Ты́шкавіцкі сельсавет** — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Іванаўскага раёна Брэсцкай вобласці. Цэнтр — вёска Тышкавічы.

Утвораны 12 кастрычніка 1940 года ў Іванаўскім раёне Пінскай вобласці БССР. З 8 студзеня 1954 года ў Брэсцкай вобласці. Скасаваны 9 сакавіка 1959 года, тэрыторыя далучана да Моладаўскага сельсавета.

## Крыніцы 
## Літаратура 
* Административно-территориальное устройство БССР: справочник: в 2 т. / Главное архивное управление при Совете Министров БССР, Институт философии и права Академии наук БССР. — Минск: «Беларусь», 1985―1987.

Катэгорыя:Былыя сельсаветы Іванаўскага раёна
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, утвораныя ў 1940 годзе
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, скасаваныя ў 1959 годзе
Аляксей Якаўлевіч Чыкін

**Аляксей Якаўлевіч Чыкін** (1906—1943) — чырвонаармеец Рабоча-сялянскай Чырвонай Арміі, удзельнік Вялікай Айчыннай вайны, Герой Савецкага Саюза (1944).

## Біяграфія 
Аляксей Чыкін нарадзіўся 25 лютага 1906 года на станцыі Нямчынаўка (цяпер — Адзінцоўскай раён Маскоўскай вобласці). Пасля заканчэння пачатковай школы працаваў у калгасе. У лютым 1942 года Чыкін быў прызваны на службу ў Рабоча-сялянскую Чырвоную Армію. З сакавіка таго ж года — на франтах Вялікай Айчыннай вайны. У баях быў паранены.

Да верасня 1943 года гвардыі чырвонаармеец Аляксей Чыкін быў сапёрам сапёрнага ўзвода 37-га гвардзейскага стралковага палка 12-й гвардзейскай стралковай дывізіі 61-й арміі Цэнтральнага фронту. Вызначыўся падчас бітвы за Днеяпро Чыкін у ліку першых пераправіўся праз Дняпро у раёне вёскі Глушэц Лоеўскага раёна Гомельскай вобласці Беларускай ССР і за кароткі час з таварышамі пабудаваў прыстань, што дазволіла перапраўляць на плацдарм асноўныя сілы. За наступны тыдзень ён здзейсніў 18 рэйсаў праз Дняпро і назад. 4 кастрычніка 1943 года Чыкін атрымаў раненне і ў той жа дзень памёр. Пахаваны ў брацкай магіле ў вёсцы Бярозаўка Рыпкынскага раёна Чарнігаўскай вобласці Украіны. Таксама быў узнагароджаны ордэнамі Леніна і Чырвонай Зоркі.

У гонар Чыкіна названы вуліцы ў Адзінцова і ў вёсцы Смолалігаўка Рыпкынскага раёна.

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Сапёры Вялікай Айчыннай вайны
Катэгорыя:Памерлі ад ран
Катэгорыя:Удзельнікі бітвы за Дняпро
Стары Дрокаў

**Стары Дрокаў** () — вёска ў Расіі, на правым беразе ракі Іпуці. Уваходзіць у склад Ніўнянскага сельскага паселішча Суражскага раёна Бранскай вобласці. Насельніцтва на 2013 год — 54 чалавекі. Знаходзіцца за 3 км ад Новага Дрокава.

## Гісторыя 
### Паміж Вялікім Княствам Літоўскім і Маскоўскай дзяржавай 
Першы пісьмовы ўпамін пра Дрокаў як «кіеўскі горад» змяшчаецца ў «Спісе рускіх гарадоў далёкіх і блізкіх» канца XIV ст. У XII—XV стагоддзях горад уваходзіў у склад Мсціслаўскага княства, разам з якім ён далучыўся да Вялікага Княства Літоўскага. Пасля скасавання Мсціслаўскага княства Дрокаў стаў цэнтрам воласці Віленскага ваяводства, з якой у 1496 годзе, згодна з запісам у скарб вялікага князя, немеснік дрокаў даў 4 копы грошай.

У вайну Маскоўскай дзяржавы з Вялікім Княства Літоўскім 1500—1503 гадоў Дрокаў захапілі маскоўскія войскі. У час перамоў 1542 года разглядалася магчымасць яго вяртання ў ВКЛ у абмен на маскоўскіх палонных.

У пачатку XVII ст. Дрокаў вярнуўся ў склад Вялікага Княства Літоўскага, што пацвердзіла Дэулінскае перамір’е 1618 года. Ёе ўвайшоў у склад Старадубскага павета Смаленскага ваяводства. У сярэдзіне XVII ст. Дрокаў упамінаецца як мястэчка, у якім дзейнічала Прачысценская царква. З пачаткам вайны Маскоўскай дзяржавы з Рэччу Паспалітай у 1654 годзе Дрокаў захапілі маскоўскія войскі.

### Пад уладай Расіі 
Згодна з Андрусаўскім перамір’ем 1667 года Дрокаў спярша стаў цэнтрам сотні Старадубскага палка. Неўзабаве Дрокаўскую сотню далучылі да Мглінскай. У XVIII ст. Стары Дрокаў страціў царкву і пачаў лічыцца вёскай. У розныя часы ім валодалі Есімонтаўскія, Іскрыцкія, Чарняўскія і іншыя.

У 1782 годзе Стары Дрокаў увайшоў у склад Суражскага павета Чарнігаўскай губерні (з 1861 года — у складзе Новадрокаўскай воласці).

### Найноўшы час 
25 сакавіка 1918 года згодна з Трэцяй Устаўной граматай беларуская частка Чарнігаўскай губерні абвяшчалася часткай Беларускай Народнай Рэспублікі. Савецкая ўлада канчаткова ўсталявана ў ліпені 1918 года. Ад 1 студзеня 1919 года ў складзе Беларускай ССР, з 16 студзеня 1919 года ў РСФСР. У 1921—1929 гадах Стары Дрокаў уваходзіў у склад Клінцоўскага павета, з 1929 года — у Суражскім раёне.

Са жніўня 1941 да верасня 1943 пад нацысцкай акупацыяй.

## Насельніцтва 
### Дэмаграфія 
* **XX стагоддзе**: 1901 год — 430 чал.
* **XXI стагоддзе**: 2013 год — 54 чал.

## Славутасці 
У Старым Дрокаве захавалася гарадзішча памерамі 50 × 40 метраў, умацаванае 2 валамі і ровам. Магутнасць культурнага пласта 0,6 метраў. У ім сустракаецца кераміка юхнаўскай культуры ранняга жалезнага веку і старажытнай Русі. Да гарадзішча далучаецца селішча плошчай каля 0,5 га з матэрыяламі часоў старажытнай Русі.

### Страчаная спадчына 
* Царква Прачыстай Багародзіцы (XVII ст.)

## Літаратура 
* 

Катэгорыя:Населеныя пункты Бранскай вобласці
Катэгорыя:Населеныя пункты на Іпуці
Троцкі павет

Назву **Троцкі паве́т** мела некалькі адміністрацыйна-тэрытарыяльных адзінак:
* Троцкі павет — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Вялікага Княства Літоўскага.
* Троцкі павет — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Расійскай імперыі.
* Троцкі павет — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Польскай Рэспублікі.

## Гл. таксама 
* Віленска-Троцкі павет — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Польскай Рэспублікі.
Васіль Васілевіч Задняпраны

**Васіль Васілевіч Задняпраны** () — беларускі палітык.

## Біяграфія 
Нарадзіўся 9 кастрычніка 1954 года ў пасёлку Мартынаўскі Мікалаеўскай вобласці Украінскай ССР.

У 1972—1976 гг. — вучоба ў Чалябінскім ваенным авіяцыйным інстытуце штурманаў.

У 1976—1993 гг. — ваенная служба на лётных пасадах УС СССР. У 1984 годзе скончыў акадэмічныя курсы палітработнікаў ВПС у Ваенна-паветранай акадэміі імя Ю. А. Гагарына. У 1984 годзе ў складзе змяшанай авіяцыйнай групоўкі прымаў удзел у баявых дзеяннях у Дэмакратычнай Рэспубліцы Афганістан супраць маджахедаў.

У 1991 годзе скончыў з адзнакай Ваенна-палітычную акадэмію імя У. І. Леніна і атрымаў прызначэнне ў выпрабавальны інстытут ВПС СССР. У 1993 годзе сышоў у адстаўку ў званні падпалкоўніка.

1993—2001 гг. — дырэктар вытворчага прадпрыемства «Гармонія» (аўтаперавозкі), 2001—2005 гг. — дырэктар замежнага прадпрыемства «Дакмар» (кандытарская фабрыка).

З 2005 года — старшыня палітычнага выканаўчага камітэта Рэспубліканскай партыі працы і справядлівасці.

26 сакавіка 2006 года на V з’ездзе РППС абраны старшынёй партыі.

З 17 студзеня 2008 года па 2009 — старшыня Рэспубліканскай асацыяцыі навучальных устаноў па падрыхтоўцы кіроўцаў транспартных сродкаў.

З 2009 года — член кансультацыйнага савета пры Адміністрацыі Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь.

З 2010 года — сустаршыня Форуму сацыялістаў краін СНД.

10 верасня 2020 года падчас масавых акцый пратэсту пасля прэзідэнцкіх выбараў 2020 года Беларусі, у разрэз у ідэйнымі ўстаноўкамі партыі, падтрымаў ініцыятыву аб неабходнасці правядзення новых прэзідэнцкіх выбараў у Беларусі.

22 кастрычніка 2020 года ў Мінску на круглым стале «Канстытуцыйная рэформа ў Беларусі: новыя магчымасці развіцця краіны» ён раскрытыкаваў тое, што на сустрэчы для абмеркавання змен у Канстытуцыю чыноўнікі часцяком запрашаюць толькі прадстаўнікоў лаяльных грамадзянскіх структур і супольнасцяў, а меркаванне апанентаў на іх не чуваць:
 Паводле слоў Задняпранага, самае простае, што можна зрабіць у святле праблем, створаных унутры краіны, — «валіць усё на тое, што дзесьці звонку хтосьці ва ўсім вінаваты, страшыць суседнімі рэспублікамі». Ён выказаў перакананасць, што сітуацыя, у якой апынулася Беларусь, стала магчымай з прычыны «праблем, накопленых не за сёння».

## Сям’я 
Жанаты з Аленай Басенка. Мае двух сыноў Максіма і Арцёма, дзвюх унучак і ўнука.

## Спасылкі 
* Афіцыйны акаўнт В. Задняпранага ў Twitter

Катэгорыя:Удзельнікі Афганскай вайны (1979—1989)
Катэгорыя:Члены Рэспубліканскай партыі працы і справядлівасці
Катэгорыя:Палітыкі Беларусі
Катэгорыя:Палітыкі XXI стагоддзя
Хаміт Шамсутдзінавіч Агліулін

**Хаміт Шамсутдзінавіч Агліулін**(, ; 20 сакавіка 1919 г. — 15 кастрычніка 1943) — удзельнік Вялікай Айчыннай вайны, намеснік палітрука, камандзір аддзялення сапёрнага ўзвода 43-га стралковага палка 106-й стралковай дывізіі 65-й арміі Цэнтральнага фронту, Герой Савецкага Саюза (1943), старэйшы сяржант.

## Біяграфія 
Нарадзіўся 20 сакавіка 1919 года ў башкірскім сяле Удракбаш (цяпер Благаварскі раён, Башкартастан) у сялянскай сям’і. Працаваў у калгасе імя Фрунзэ Благаварскага раёна.

У Чырвоную Армію прызваны ў 1939 годзе Благаварскім райваенкаматам Башкірскім АССР.

З лютага 1943 года на фронце.

15 кастрычніка 1943 года старшы сяржант Агліулін пад моцным агнём праціўніка з групай разведчыкаў і мінёраў пераправіўся праз раку Дняпро у раёне гарадскога пасёлка Лоеў Гомельскай вобласці Беларусі. Прымаў удзел у захопе, ўтрыманні і пашырэнні плацдарма на правым беразе. У цяжкія моманты бою перавозіў боепрыпасы для ўсяго падраздзялення. Загінуў у тым баі на правым беразе Дняпра ў двух кіламетрах паўднёва-ўсход ад Лоева. Пахаваны ў брацкай магіле на месцы баёў.

Званне Героя Савецкага Саюза старэйшаму сяржанту Агліулінуну Хаміту Шамсутдзінавічу прысвоена пасмяротна Указам Прэзідыума Вярхоўнага Савета СССР ад 30 кастрычніка 1943 года.

## Памяць 
* Імем старэйшага сяржанта Хаміта Шамсутдзінавіча Агліуліна названы вуліца і школа ў вёсцы Удракбаш Благаварскага раёна Башкартастана.

## Узнагароды 
* Медаль «Залатая Зорка» Героя Савецкага Саюза (30.10.1943)
* Ордэн Леніна
* Ордэн Чырвонай Зоркі (15.10.1943)

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Удзельнікі бітвы за Дняпро
Катэгорыя:Члены КПСС
Катэгорыя:Сяржанты і старшыны СССР
Катэгорыя:Сапёры Вялікай Айчыннай вайны
Моладаўскі сельсавет

**Мо́ладаўскі сельсавет** — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Іванаўскага раёна Брэсцкай вобласці Беларусі. Цэнтр сельсавета — аграгарадок (да 2010 года вёска) Моладава.

Утвораны 12 кастрычніка 1940 года ў складзе Іванаўскага раёна Пінскай вобласці. З 8 студзеня 1954 года ў складзе Брэсцкай вобласці. 9 сакавіка 1959 года да сельсавета далучана тэрыторыя скасаванага Тышкавіцкага сельсавета. У 1962 годзе вёска Тышкавічы перададзена ў склад Мотальскага сельсавета. З 25 снежня 1962 года па 6 студзеня 1965 года ў складзе Драгічынскага раёна. На 1 студзеня 1974 года ў складзе Моладаўскага сельсавета было 5 населеных пунктаў. 21 ліпеня 1980 года скасавана вёска Кучавы (злілася з вёскай Моладава). 26 чэрвеня 2013 года да сельсавета далучана тэрыторыя скасаванага Дастоеўскага сельсавета (12 населеных пунктаў: Атолчыцы, Вілы, Вулька Дастоеўская, Дастоева, Заруддзе, Застружжа, Каралін, Красіеўка, Кротава, Лысуха, Навасёлкі, Палкоцічы).

Насельніцтва сельсавета паводле перапісу 2009 года (4 населеныя пункты) — 1241 чалавек, з іх 96,9 % — беларусы, 1,5 % — украінцы, 1,0 % — рускія; паводле перапісу 2019 года (16 населеных пунктаў) — 1976 чалавек.

## Крыніцы 
## Літаратура 
* Административно-территориальное устройство БССР: справочник: в 2 т. / Главное архивное управление при Совете Министров БССР, Институт философии и права Академии наук БССР. — Минск: «Беларусь», 1985―1987.
* Административно-территориальное устройство Республики Беларусь (1981—2010 гг.): справочник. — Минск: БелНИИДАД, 2012. — 172 с.


Катэгорыя:Былыя сельсаветы Драгічынскага раёна
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, утвораныя ў 1940 годзе
Меер Герш Драхле

**Меер Герш Драхле** (,  — , ) — яўрэйскі літаратар, журналіст, паэт.

## Біяграфія 
На працягу кароткага часу ён вучыўся ў рэлігійнай пачатковай школе. Рана застаўся сіратой і выхоўваўся ў чужой сям’і. Пачаў працаваць ва ўзросце дванаццаці гадоў. У 1909—1913 гадах служыў у расійскай арміі. Працаваў выкладчыкам і адміністратарам яўрэйскай школы ў Ціраспалі да 1923 года. Пасля Першай сусветнай вайны вярнуўся ў Брэст. Да Другой сусветнай вайны быў лідарам суполкі і настаўнікам ідыша ў школе  у Брэсце.

Пачаў выдаваць вершы ў «Сацыял-дэмакрат» у Лембергу (1909), а затым апавяданні ў яўрэйскіх часопісах «Найсэ» (1912), «Фрайнд», «Хайнт», «Момант» у Варшаве і «Фрайер геданк» у Вільні. У 1923 годзе ён стаў рэдактарам «Polesie Shtimmeh» (спачатку гэта быў тыднёвік, а з 1924 года выходзіў двойчы ў тыдзень) у Брэсце. Таксама рэдагаваў «Polesie Nayes», затым — «Polesie Express».

Аўтар кнігі апавяданняў, азагалоўленай «In umruike tsaytn, dersteylungen» («У нерашучыя часы, гісторыі») (1936), у якой ён адлюстроўваў розныя тыпы звычайных яўрэйскіх людзей.

У перыяд Другой сусветнай вайны, з верасня 1939 года па 22 чэрвеня 1941 года, працаваў настаўнікам ідыша ў савецкай вячэрняй школе ў Брэсце, быў бібліятэкарам раённай бібліятэкі.

Калі немцы ўзялі Брэст, ён і 5000 іншых габрэяў былі вывезены 24 чэрвеня 1941 года ў былы польскі ваенны лагер, дзе яго расстралялі нацысты.

## Спасылкі 
* http://yleksikon.blogspot.com/2015/12/meyer-hersh-drakhle.html

Катэгорыя:Яўрэйскія паэты
Катэгорыя:Паэты Польшчы
Катэгорыя:Паэты Беларусі
Катэгорыя:Журналісты Польшчы
Катэгорыя:Журналісты Беларусі
Катэгорыя:Пакараныя смерцю ў Другую сусветную вайну
Катэгорыя:Расстраляныя
Катэгорыя:Паэты на ідыш
Сачыўкаўскі сельсавет

**Сачы́ўкаўскі сельсавет** — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Іванаўскага раёна Брэсцкай вобласці Беларусі. Цэнтр сельсавета — аграгарадок (да 2010 года вёска) Сачыўкі.

Утвораны 12 кастрычніка 1940 года як **Стрэльненскі сельсавет** у складзе Іванаўскага раёна Пінскай вобласці. Цэнтр — вёска Новая Стрэльна. З 8 студзеня 1954 года ў складзе Брэсцкай вобласці. 16 ліпеня 1954 года да сельсавета далучана тэрыторыя скасаванага Сачэўскага сельсавета. З 25 снежня 1962 года па 6 студзеня 1965 года ў складзе Драгічынскага раёна. На 1 студзеня 1974 года ў складзе Стрэльненскага сельсавета было 12 населеных пунктаў. 21 ліпеня 1980 года скасаваны вёскі Верамееўцы і Панцаўцы (зліліся з вёскай Сычэва). 28 студзеня 1983 года цэнтр сельсавета вёска Новая Стрэльна аб’яднана з вёскай Старая Стрэльна і перайменавана ў Стрэльна. 6 верасня 2000 года цэнтр сельсавета перанесены ў вёску Сачыўкі, сельсавет перайменаваны ў Сачыўкаўскі.

Насельніцтва сельсавета паводле перапісу 2009 года — 1425 чалавек, з іх 94,5 % — беларусы, 3,9 % — украінцы, 1,3 % — рускія; паводле перапісу 2019 года — 950 чалавек.

## Крыніцы 
## Літаратура 
* Административно-территориальное устройство БССР: справочник: в 2 т. / Главное архивное управление при Совете Министров БССР, Институт философии и права Академии наук БССР. — Минск: «Беларусь», 1985―1987.
* Административно-территориальное устройство Республики Беларусь (1981—2010 гг.): справочник. — Минск: БелНИИДАД, 2012. — 172 с.


Катэгорыя:Былыя сельсаветы Драгічынскага раёна
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, утвораныя ў 1940 годзе
Залядынскі сельсавет

**Заляды́нскі сельсавет** — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Іванаўскага раёна Брэсцкай вобласці БССР. Цэнтр — вёска Залядынне.

Утвораны 12 кастрычніка 1940 года як **Глінненскі сельсавет** у Іванаўскім раёне Пінскай вобласці БССР. Цэнтр — вёска Глінна. З 8 студзеня 1954 года ў Брэсцкай вобласці. З 25 снежня 1962 года па 6 студзеня 1965 года ў складзе Драгічынскага раёна. 7 лютага 1972 года скасавана вёска Валасані (злілася з вёскай Залядынне). На 1 студзеня 1974 года ў складзе Глінненскага сельсавета было 5 населеных пунктаў. 4 кастрычніка 1982 года цэнтр перанесены ў вёску Залядынне, сельсавет перайменаваны ў Залядынскі. 17 лютага 1986 года скасаваны, населеныя пункты перададзены ў склад Адрыжынскага (3 населеныя пункты: вёскі Залядынне, Карсынь і Страмец) і Гарбахскага (2 населеныя пункты: вёскі Глінна і Журавок) сельсаветаў.

На момант скасавання ў склад сельсавета ўваходзілі 5 населеных пунктаў.

## Крыніцы 
## Літаратура 
* Административно-территориальное устройство БССР: справочник: в 2 т. / Главное архивное управление при Совете Министров БССР, Институт философии и права Академии наук БССР. — Минск: «Беларусь», 1985―1987.
* Административно-территориальное устройство Республики Беларусь (1981—2010 гг.): справочник. — Минск: БелНИИДАД, 2012. — 172 с.

Катэгорыя:Былыя сельсаветы Іванаўскага раёна
Катэгорыя:Былыя сельсаветы Драгічынскага раёна
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, утвораныя ў 1940 годзе
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, скасаваныя ў 1986 годзе
1970 год у гісторыі астраноміі

**1970** год быў адзначаны шэрагам падзей у астраноміі.

## Падзеі 
* 11 лютага — выведзены на арбіту першы японскі штучны спадарожнік Зямлі «Асумі».
* 18—27 жніўня — XIV Генеральная асамблея Міжнароднага астранамічнага саюза ў Брайтане.

## Астранамічныя з’явы 
## Адкрытыя астранамічныя аб’екты 
## Нарадзіліся 
## Памерлі 
## Зноскі 

Катэгорыя:Гады ў астраноміі
Іегуда Лейб Драгунскі

**Іегуда Лейб Драгунскі** (,  Магілёўскай губерні — , ) — дзеяч рэвалюцыйнага руху. Стаяў ля вытокаў зараджэння ў Гомелі сацыял-дэмакратычнага руху. Быў адным з заснавальнікаў першага марксісцкага гуртка.

## Біяграфія 
Леў Хаімавіч (Іегуда Лейб) Драгунскі атрымаў як яўрэйскую, так і агульную адукацыю. Настаўнік рускай мовы. З ранніх гадоў актывіст сацыялістычнага руху а затым з Бунда. Вясной 1899 года адзін з кіраўнікоў Гомельскага працоўнага саюза барацьбы. З 1901 вазіў нелегальную газету «Іскра» ў Гомель.

Падчас гомельскага пагрому 1903 года ўдзельнічаў у арганізацыі атрада знакамітай самаабароны — менавіта ў Гомелі яўрэі ўпершыню ў найноўшай гісторыі далі узброены адпор пагромшчыкам. І ў тым жа годзе Драгунскага ўсё ж арыштавалі і судзілі. Затым рушыла ўслед яшчэ два арышту. Некаторы час ён жыў у Лодзі, а адтуль эміграваў (1923) у Злучаныя Штаты, дзе быў актыўным членам сацыялістычнага руху.
Прымаў удзел у адкрыцці школ для дзяцей мігрантаў. Быў адным з піянераў Школы рабочых у Нью-Ёрку і сакратаром Нацыянальнай школьнай камісіі рабочага гуртка.

Упершыню апублікаваў артыкулы ў рускамоўнай прэсе ў Гомелі і Лодзі. У ЗША ён быў сярод заснавальнікаў і рэдактарам (з Б. Б. Бейліным, Янкевам Левіным, Ю. Штейнбоймам) дзіцячага часопіса «Кіндэрлэнд» («Краіна дзяцей») у Нью-Ёрку (1921—1922), у якім ён таксама апублікаваў свой пераклад Эдмонда Дэ Амічыс «Dos tog-bukh fun a shul-yingl» («Сэрца» («Запіскі школьніка», Cuore)).

Сын — Ісак Львовіч Драгунскі.

Унук — .

## Спасылкі 
* Крысы Нью-Йорка, милицейская сабля и кабаре в парке. Как связан с Гомелем автор "Денискиных рассказов"  
* http://yleksikon.blogspot.com/2015/12/y-l-dragunski.html

Катэгорыя:Рэвалюцыянеры Беларусі
Катэгорыя:Сацыялісты
Катэгорыя:Яўрэйскія пісьменнікі
Дамуло Азізаў

**Дамуло Азізаў** ( — 24 кастрычніка 1943) — удзельнік вызвалення Беларусі ад нямецка-фашысцкіх захопнікаў у гады Вялікай Айчыннай вайны, камандзір кулямётнага разліку 120-га стралковага палка 69-й стралковай дывізіі 65-й арміі Цэнтральнага фронту, Герой Савецкага Саюза (1943), малодшы сяржант.

## Біяграфія 
Нарадзіўся ў кішлаку Кастакоз (цяпер Сагдыйскай вобласць Таджыкістана). Кандыдат у члены КПСС. З 1935 года працаваў настаўнікам на радзіме.

З красавіка 1942 года на фронце Вялікай Айчыннай вайны. Ваяваў у складзе 69-й стралковай дывізіі 65-й арміі 1-га Беларускага фронту. Малодшы сяржант . Д. Азізаў асабліва вызначыўся пры фарсіраванні Дняпра ў Лоеўскім раёне. 120-й стралковай палку, у якім служыў камандзірам кулямётнага разліку Азізаў, быў дадзены загад 15 кастрычніка 1943 года пачаць фарсіраванне Дняпра. На камсамольскім палкавым сходзе было вырашана стварыць камсамольскую дэсантную групу, якой першай даручалася пераправіцца праз раку. У складзе дэсантнай групы 15 кастрычніка 1943 года ў ліку першых пераправіўся праз раку, уварваўшыся ў варожую траншэю, гранатай ліквідаваў разлік станковага кулямёта і агнём з захопленага кулямёта знішчыў групу аўтаматчыкаў праціўніка.

Указам Прэзідыума Вярхоўнага Савета СССР ад 30 кастрычніка 1943 года малодшаму сяржанту. Д. Азізаву прысвоена званне Героя Савецкага Саюза.

Загінуў герой у баях на Лоеўскім плацдарме 24 кастрычніка 1943 года. Пахаваны ў брацкай магіле ў в. Новая Баршчоўка Лоеўскага раёна Гомельскай вобласці.

## Узнагароды 
* Медаль «Залатая Зорка» Героя Савецкага Саюза (30.10.1943)
* Ордэн Леніна (30.10.1943)
* Ордэн Чырвонай Зоркі

## Памяць 
* Імя Героя. Д. Азізава прысвоена:
** вуліцам у Мінску, Кістакузе;
** калгас і школа ў Хаджэнтскім раёне (цяпер тэрыторыя Сагдыйскай вобласці);
* У горадзе Ленінабад (цяпер Худжанд) і ў кішлаку Кістакуз Герою ўстаноўлены помнікі.
* 22 красавіка 2010 года імя Дамуло Азізава прысвоена школе № 35 г. Мінска. У будынку гэтай школы 11 верасня 2013 года ў Мінску адбылося адкрыццё бюста Героя Савецкага Саюза Дамуло Азізава.

## Літаратура 
* 

## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Загінулі ў баях Вялікай Айчыннай вайны
Катэгорыя:Удзельнікі бітвы за Дняпро
Катэгорыя:Нарадзіліся ў Сагдыйскай вобласці
Багуціцкі сельсавет

**Багу́ціцкі сельсавет** — былая адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў складзе Ельскага раёна Гомельскай вобласці Беларусі. Адміністрацыйны цэнтр — горад Ельск (не ўваходзіў у склад).

## Гісторыя 
Утвораны 20 жніўня 1924 года ў складзе Каралінскага раёна Мазырскай акругі БССР. Цэнтр — вёска Багуцічы. З 26 ліпеня 1930 года ў складзе Каралінскага раёна БССР, з 5 лютага 1931 года Ельскага раёна БССР, з 21 чэрвеня 1935 года — Мазырскай акругі, з 20 лютага 1938 года — Палескай вобласці, з 8 студзеня 1954 года — Гомельскай вобласці. На 1 студзеня 1974 года ў складзе Багуціцкага сельсавета 3 населеныя пункты. 25 лютага 1977 года цэнтр сельсавета перанесены ў вёску Камуна. 26 кастрычніка 1989 года вёска Камуна ўключана ў гарадскую мяжу Ельска, цэнтрам сельсавета стаў горад Ельск (не ўваходзіў у склад сельсавета). Скасаваны сельсавет 1 снежня 2009 года, тэрыторыя далучана да Рамязоўскага сельсавета.

## Насельніцтва 
Насельніцтва сельсавета паводле перапісу 2009 года складала 776 чалавек, з іх 89,3 % — беларусы, 5,4 % — рускія, 2,4 % — немцы, 2,3 % — украінцы.

## Склад 
На момант скасавання ў сельсавет уваходзіла 7 вёсак: Багуцічы, Боўгарка, Вішанькі, Востраў, Дзвіжкі, Забоззе, Шарын.

## Літаратура 
* Административно-территориальное устройство БССР: справочник: в 2 т. / Главное архивное управление при Совете Министров БССР, Институт философии и права Академии наук БССР. — Минск: «Беларусь», 1985―1987.
* Административно-территориальное устройство Республики Беларусь (1981—2010 гг.): справочник. — Минск: БелНИИДАД, 2012. — 172 с.

## Спасылкі 
* 

Катэгорыя:Былыя сельсаветы Ельскага раёна
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, утвораныя ў 1924 годзе
Катэгорыя:Сельсаветы Беларусі, скасаваныя ў 2009 годзе
1967 год у гісторыі астраноміі

**1967** год быў адзначаны шэрагам падзей у астраноміі.

## Падзеі 
* 22—31 жніўня — XIII Генеральная асамблея Міжнароднага астранамічнага саюза ў Празе.

## Астранамічныя з’явы 
## Адкрытыя астранамічныя аб’екты 
## Нарадзіліся 
* 24 лютага — Браян Шміт, амерыканскі астрафізік, лаўрэат Нобелеўскай прэміі па фізіцы (2011).

## Памерлі 
## Зноскі 

Катэгорыя:Гады ў астраноміі